Ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap - Bevoegdheidsbewijs van machinisten die locomotieven en treinen besturen - Rechten en plichten van reizigers in het treinverkeer (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van
het verslag van Georg Jarzembowski namens de delegatie van het Europees Parlement in het bemiddelingscomité over de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap, en van Richtlijn 2001/14/EEG van het Europees Parlement en de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PE-CONS 3635/2007 - -, en
het verslag van Gilles Savary namens de delegatie van het Europees Parlement in het bemiddelingscomité over de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake het bevoegdheidsbewijs van machinisten die locomotieven en treinen op het spoorwegnet van de Gemeenschap besturen (PE-CONS 3636/2007 - - en
het verslag van Dirk Sterckx namens de delegatie van het Europees Parlement in het bemiddelingscomité over de door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst van de verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer (PE-CONS 3637/2007 - -.
Georg Jarzembowski  
rapporteur. - (DE) Voorzitter, collega's, we kunnen vanavond tevreden zijn met het algehele resultaat van het derde spoorwegpakket. Als rapporteur inzake de vooruitgang van het Gemeenschapsrecht met betrekking tot de ontwikkeling van de spoorwegen ben ik niet echt tevreden, maar als we kijken naar de resultaten die we hebben geboekt op het gebied van de rechten van treinreizigers, met name voor wat betreft schadevergoedingen voor vertragingen en het Europabrede bevoegdheidsbewijs voor machinisten, kunnen we over het geheel genomen wel tevreden zijn.
Ik zou eerst even willen ingaan op mijn eigen verslag. Het goede nieuws is dat de nationale spoorwegnetwerken per 1 januari 2010 moeten worden opengesteld voor gebruik door alle spoorwegondernemingen die internationale passagiersdiensten aanbieden, zonder daarbij enig onderscheid te maken tussen overheidsbedrijven en particuliere spoorwegondernemingen. Daarmee komt er eindelijk een interne markt tot stand op het gebied van het internationale reizigersverkeer en kan de treinreiziger voortaan kiezen tussen een groter aantal aanbiedingen van diverse spoorwegondernemingen. We gaan ervan uit dat de spoorwegondernemingen deze kans ook zullen aangrijpen en klantvriendelijke en concurrerende tarieven zullen aanbieden, met name vanwege de concurrentie met de luchtvaart.
Als we hierin slagen, hebben we de kans om het internationale spoorwegvervoer nieuw leven in te blazen. En daarmee ben ik in feite weer terug bij het debat dat we zo-even hebben gevoerd: dan hebben we namelijk ook de kans om de milieuverontreiniging in de Europese Unie te verminderen.
Een teleurstellend resultaat van de bemiddelingsprocedure is dat de opening van de nationale spoorwegnetwerken is afgeketst op het hevige verzet van de Raad, wat betekent dat de Europese interne markt voor vervoer per spoor nog altijd niet voltooid is. Maar eerlijk gezegd ligt de oorzaak daarvan in de stemming hier, in het Parlement, van 18 januari jongsleden. We hebben weliswaar met meerderheid van stemmen gekozen voor de openstelling van de spoorwegnetwerken, ook voor het nationale vervoer per spoor, maar we haalden die donderdag niet de vereiste gekwalificeerde meerderheid van 393 stemmen.
Desondanks wist het Parlement in de bemiddelingsprocedure te bereiken dat in de nieuwe richtlijn wordt bepaald dat de Commissie voor 31 december 2012 een verslag moet voorleggen waarin zij ook maatregelen voorstelt voor de verdere liberalisering van de spoorwegmarkt voor personenvervoer. Voor de goede orde verzoek ik vicevoorzitter Barrot deze belofte om voor 31 december 2012 een verslag te presenteren en om verdere stappen te nemen om de spoorwegmarkt open te stellen, te herhalen.
Het Parlement en de Raad waren het er ook over eens dat we de openstelling van spoorwegnetwerken voor internationale diensten zeker moeten beperken wanneer daardoor het economische evenwicht van het openbare en regionale personenvervoer in gevaar komt. Dat mag echter niet leiden tot een vorm van protectionisme, zoals een spoorwegonderneming die zichzelf tracht te beschermen tegen concurrentie. Beperking is uitsluitend toegestaan wanneer een nationale regering op grond van een objectieve economische analyse tot de conclusie komt dat het regionale personenvervoer per spoor in gevaar komt.
Helaas is in het verloop van de bemiddelingsprocedure nog een beperking in de richtlijn geslopen, namelijk dat de lidstaten rechten mogen heffen ter financiering van openbare reizigersvervoerdiensten. Het Parlement is er wel in geslaagd om de hoogte van deze heffing te beperken, zodat de hieruit gegenereerde inkomsten niet hoger mogen zijn dan echt noodzakelijk is voor de uitvoering van de openbare dienst. Ik hoop van harte dat geen enkele lidstaat ooit gebruik zal maken van deze mogelijkheid om de openstelling van de spoorwegnetwerken aan banden te leggen.
In ieder geval spreek ik de hoop uit dat de lidstaten deze richtlijn spoedig zullen omzetten en dat er in Europa meer internationaal personenvervoer zal worden aangeboden en burgers de mogelijkheid krijgen om de trein te nemen voor internationale reizen, als alternatief voor het vliegtuig.
Nu wil ik graag spreken namens mijn collega Elisabeth Jeggle. Ze is helaas verhinderd wegens ziekte. Collega Jeggle wil allereerst collega Savary bedanken voor de goede samenwerking tussen de schaduwrapporteurs tijdens de behandeling van het derde spoorwegpakket. Collega Jeggle is eveneens zeer tevreden met het resultaat, ook voor wat betreft de certificering van machinisten.
We hebben alsnog bereikt dat er een uniform Europees bevoegdheidsbewijs voor machinisten komt. Wat hebben we immers aan open spoorwegnetwerken, wanneer een trein aan de grens moeten stoppen om van machinist te verwisselen. We willen een interne markt. We willen dat Europese goederentreinen - waarvoor de netwerken al geopend zijn - en straks ook internationale passagierstreinen kunnen doorrijden, en nationale grenzen geen rol meer spelen. Alleen zo kunnen we komen tot een effectief spoorwegverkeer. In zoverre is de invoering van een Europees bevoegdheidsbewijs voor machinisten van doorslaggevend belang. Daarom kunnen we echt tevreden zijn met onze wetgeving.
Overigens wil ik er wel op wijzen dat het hier niet alleen gaat om machinisten, maar om alle personen die verantwoordelijk zijn voor de veiligheid van het treinverkeer. Zoals u weet kan een vliegtuig niet opstijgen, wanneer er niet voldoende stewardessen zijn die in geval van nood zorgen voor de veiligheid van de passagiers. In het treinverkeer zijn dit de conducteurs en andere personen. We hebben het niet over de kok van de restauratiewagen, maar over het personeel dat verantwoordelijk is voor de veiligheid van de reizigers, zoals conducteurs of mensen met een vergelijkbare functie. Op dit punt hebben we samen met de rapporteur de Commissie kunnen overreden om twee en een half jaar na inwerkingtreding van de richtlijn een verslag voor te leggen waarin zij ingaat op de vraag in hoeverre ook dit personeel EU-breed gecertificeerd kan worden, om de veiligheid in alle internationale treinen te waarborgen. Machinisten en overig personeel moeten goed zijn opgeleid.
We zijn blij dat met de invoering van dit bevoegdheidsbewijs voor treinbestuurders ook een stap is gezet naar meer mobiliteit van machinisten. Een machinist die een Europees bevoegdheidsbewijs heeft, kan dan ook in andere lidstaten van de Europese Unie een betrekking zoeken. Maar we willen wel eerlijk blijven. Daarom hebben we gezamenlijk besloten dat wanneer iemand die een opleiding heeft genoten bij een spoorwegonderneming vrijwillig overstapt naar een concurrent, de onderneming die de opleiding heeft verzorgd recht heeft op een onkostenvergoeding.
Ik kan namens collega Elisabeth Jeggle zeggen dat we zeer tevreden zijn met het bereikte resultaat. De samenwerking was goed, en ook collega Jeggle verzoekt het Huis zijn goedkeuring te geven aan het pakket.
Gilles Savary  
rapporteur. - (FR) Voorzitter, allereerst wil ik graag zeggen dat ik de algehele tevredenheid over dit spoorwegpakket deel.
Er is een lange weg afgelegd. Aan het begin hadden we vier teksten en nu hebben we er nog drie. We zijn begonnen in 2004 en nu is het september 2007. Met andere woorden, we hebben eerder de stoptrein genomen dan de TGV. Het is een lange rit geweest, maar we zijn nu bij het eindpunt aangekomen. Het is ons gelukt. In de eerste plaats dankzij de enorme vastberadenheid van de leden van dit Huis en het feit dat zij deze klus samen hebben geklaard. Ik verwijs hierbij in het bijzonder naar alle fracties en de drie rapporteurs, die hier vandaag aanwezig zijn, maar ik bedank ook alle anderen die een bijdrage hebben geleverd, inclusief de schaduwrapporteurs.
Wij zijn ook dank verschuldigd aan de Europese Commissie en ik wil tevens commissaris Barrot en zijn collega's bedanken voor hun samenwerking op moeilijke momenten, omdat de overlegprocedure extreem lastig was en we het tij tegen leken te hebben.
Voorts moeten we het Duitse voorzitterschap bedanken, evenals de Duitse bondsminister van Vervoer, de heer Tiefensee, die zeer persoonlijk betrokken was: hij was aanwezig bij verschillende overlegvergaderingen en ik denk dat we zonder zijn vastbeslotenheid om het overleg tot een succes te maken vandaag niet over dit spoorwegpakket zouden beschikken. Ik denk met name aan de meest problematische tekst, namelijk het voorstel betreffende de rechten van reizigers. In dat verband wil ik ook Dirk Sterckx bedanken voor zijn inspanningen.
De mate van verzet tegen de rechten van treinreizigers is enigszins vreemd. Het is een feit dat spoorwegen anders zijn dan wegen, in de zin dat zij op afstand worden bediend. Ook is het waar dat vertragingen soms een domino-effect hebben; het is waar dat veiligheid boven alles gaat en dat treinen om heel aanvaardbare redenen vertragingen kunnen oplopen. Toch lopen we in vergelijking met het luchtvervoer tientallen jaren achter en het obstakel waar wij tegenaan liepen was het enorme conservatisme binnen de Europese spoorwegen, met name het enorme verzet tegen reizigersrechten. Dit verzet hebben we uiteindelijk overwonnen omdat wij akkoord gingen met uitzonderingen die er mogelijk voor zorgen dat tenuitvoerlegging pas over vijftien jaar plaatsvindt, rond 2023.
Op de tekst zelf kunnen we dus wel trots zijn, maar over het tijdschema toch een stuk minder. Naar mijn mening is het niet goed genoeg om de rechten van reizigers in het treinverkeer pas over vijftien jaar in te voeren als wij (en dat is toch ons doel) het treinverkeer willen ontwikkelen.
Ik moet zeggen dat ik ook persoonlijk blij ben met de invoering van een Europees machinistenrijbewijs - want dat is wat in feite met het "bevoegdheidsbewijs voor machinisten” wordt bedoeld. Het is een vrij complexe kwestie. Georg Jarzembowki heeft de details behoorlijk goed weergegeven en ik denk dat de tekst die voor ons ligt aantoont dat alle leden van dit Huis uitstekend werk hebben verricht. Ik dank de leden van de fractie van de heer Jarzembowki, die in dit soort kwesties niet altijd een even open houding aanneemt, maar in dit geval bijzonder steunend was. Ik denk dat wij met wat we hebben bereikt het goede voorbeeld geven, omdat de tekst het resultaat is van een dialoog tussen beide zijden van de betreffende sector. Sterker nog, het is een voorbeeld voor iedereen die eraan twijfelt of de Europese Unie in staat is om een unie voor haar burgers te zijn. Ik denk dat deze tekst het verdient om gepubliceerd te worden.
Verder wil ik graag zeggen dat ik veel belang hecht aan de belofte die wij hebben gedaan - een belofte van het Europees Parlement - betreffende spoorwegpersoneel dat belast is met veiligheidstaken. Dit zijn weliswaar geen machinisten, maar wel mensen die levens redden omdat dat, in de trein, hun taak is. Het is erg belangrijk dat er voor hen een certificeringssysteem komt, ook al zal dat natuurlijk een ander niveau hebben dan het bevoegdheidsbewijs voor machinisten. Ik hoop daarom dat de clausule die wij hebben opgenomen, met daarin deze belofte, wordt nageleefd.
Ten slotte denk ik, met betrekking tot het openen en liberaliseren van de spoornetwerken, dat als we werkelijk een pan-Europese spoorcultuur willen creëren, we eerst moeten accepteren dat andermans treinen over ons grondgebied zullen rijden. Dat vooruitzicht is onontkoombaar.
Persoonlijk pleit ik voor een gefaseerde aanpak. We zullen hier niet allemaal even klaar voor zijn. En zelfs wanneer onze indrukwekkende richtlijnen gelden, zullen er landen zijn die weigeren hun netwerken open te stellen. Ik denk hier bijvoorbeeld aan Ierland, dat geen internationale lijnen heeft, en mogelijk ook Finland omdat dat land, tot op zekere hoogte, het eind van de lijn is en - terecht - meer geneigd is om zijn netwerk richting Rusland te openen. Ik denk met name ook aan alle landen die verschillende laadprofielen en verschillende spoorbreedtes hebben.
Met andere woorden, als we het hebben over het creëren van een pan-Europese spoorcultuur, is interoperabiliteit onze eerste en grootste uitdaging. Dat is waar we onze inspanningen de komende jaren op moeten richten. Voor de pan-Europese spoorcultuur zijn natuurlijk richtlijnen betreffende liberalisering vereist, maar we zullen om te beginnen moeten investeren in de netwerken om technische interoperabiliteit haalbaar te maken. Het openstellen van de markt voor concurrentie tussen Frankrijk en Spanje zal weinig verandering brengen, aangezien noch het vrachtverkeer, noch het passagiersverkeer zal toenemen zolang er verschillende spoorbreedtes zijn.
Het verslag over de certificering van machinisten kan in bepaalde opzichten als een verslag over interoperabiliteit worden gezien. Wat we nodig hebben is een maatschappelijke interoperabiliteit, waardoor machinisten uit verschillende landen zichzelf als Europeanen zien, in plaats van als inwoners van een bepaalde lidstaat. Ik ben van mening dat als we op het spoor boven nationale culturen willen uitstijgen, we ervoor moeten zorgen dat de spoorwegen toekomst hebben. Aangezien wegverkeer en luchtverkeer blijven groeien is dat een dringende taak.
Dirk Sterckx  
rapporteur. - (NL) Voorzitter, collega's, mijnheer de commissaris, ik ben mij ervan bewust dat ik het moeilijkste van de drie verslagen had en dat we daar ook, zoals collega Savary heeft gezegd, de moeilijkste knoop te ontwarren hadden. Ik denk dat we, alles bij elkaar genomen, een eerbaar compromis hebben bereikt bij de onderhandelingen met de Raad. Ik zou de collega's willen bedanken, meer bepaald de schaduwrapporteurs, mijnheer El Khadraoui, mijnheer Rack, mijnheer Zîle, en anderen, alsook de voorzitter van het bemiddelingscomité, mijnheer Vidal-Quadras Roca, die naar mijn gevoel de onderhandelingen heel handig heeft geleid, en natuurlijk ook het Duitse voorzitterschap, zoals mijnheer Savary reeds heeft gezegd; ik denk dat mijnheer Tiefensee en zijn mensen er heel hard aan gewerkt hebben en veel overtuigingskracht aan de dag hebben gelegd in de Raad; ik zou ook de mensen van de Commissie, de commissarissen en hun diensten, willen bedanken, want ik denk dat we ook uit die hoek heel veel hulp hebben gekregen.
Wat hebben bereikt? Ik zei daarnet een eerbaar compromis. Ik denk dat het Parlement hier een aantal belangrijke zaken uit de brand heeft gesleept. Ten eerste, komen er voor alle treinreizigers basisrechten, hetgeen men eigenlijk oorspronkelijk geenszins van plan was. Basisrechten houden in: beschikbaarheid van piketten, aansprakelijkheid van de spoorwegmaatschappij voor haar reizigers, voor de bagage, voor datgene wat zij aan diensten aanbiedt, verzekering; het betekent ook recht op vervoer voor gehandicapten, geen discriminatie. Ik denk dat dat een zeer belangrijk punt is dat we voor alle treinreizigers hebben bereikt. Persoonlijke veiligheid garanderen voor alle treinreizigers. Dat zijn dingen die spoorwegmaatschappijen vanaf eind 2009, voor iedereen moeten garanderen.
Tweede belangrijk punt, vind ik, dat we het verschil hebben gemaakt, daar waar het nodig was, niet tussen grensoverschrijdend of nationaal, maar tussen lange afstand en korte afstand en dat we dus op basis van objectieve gegevens binnen één Europese markt hebben gezegd, kijk voor dat soort treinreizigers moet je bepaalde dingen voorzien, voor andere kunnen we dat niet; we maken dus een ander onderscheid dan nationaal of internationaal. Ik denk dat dit niet onbelangrijk is. Voor de lange afstand hebben we een compensatieregeling en bijstand bij vertragingen bereikt, ook voor mensen die geregeld vertragingen hebben, bijvoorbeeld mensen die pendelen en een abonnement hebben; we hebben voor gehandicapten en minder mobiele mensen bijstand op stations en in de treinen, zeker al voor de lange afstand, hopelijk zo snel mogelijk ook voor alle reizigers; we hebben klachtenbehandeling in de richtlijn gekregen. We hebben het verschil gemaakt tussen lokaal, stadsverkeer en regionaal verkeer waarbij we uitzonderingen mogelijk maken, maar waarbij we die uitzonderingen pas mogelijk maken, na definiëring door de lidstaten en onder toezicht van de Commissie. Ik denk dat niet onbelangrijk is dat lidstaten nu zo maar kunnen zeggen: kijk, we maken een onderscheid tussen regionale lijnen op basis van criteria die we zelf aanleggen. We hebben daar een aantal zeer precieze dingen op papier gezet.
Dat is, denk ik, de verdienste van het Europees Parlement. Ik heb eerst mijn best moeten doen om de Commissie ervan te overtuigen dat ze moest afstappen van haar oorspronkelijk onderscheid tussen internationaal en nationaal en vervolgens hebben we samen de Raad ervan kunnen overtuigen om dat ook te doen. Het eerste was, moet ik eerlijk zeggen, gemakkelijker dan het tweede. Bij de Raad hebben we zeer veel weerstand moeten overwinnen en ik denk dat we daar toch een heel stuk van de weg in onze richting hebben kunnen afleggen. Maar we hebben moeten toegeven dat het minder snel gaat dan we eigenlijk zelf hadden gewild. Dat er driemaal vijf jaar uitzondering gemaakt kan worden voor de lange afstand. Maar opnieuw is die uitzondering pas mogelijk, nadat lidstaten en spoorwegmaatschappijen dat motiveren bij de Europese Commissie. Dat het niet onbelangrijk is dat men niet zo maar een uitzondering krijgt, maar dat men die ook moet motiveren.
Ik denk dat we alles bij elkaar tegen eind 2009 een belangrijke stap vooruit zijn. De basisrechten. We beginnen aan een discussie die spoorwegmaatschappijen en lidstaten, regulatoren in de lidstaten niet meer kunnen ontwijken. Ze moeten daaraan beginnen, ze moeten met de passagiers, met de treinreizigers, eindelijk in discussie gaan over wat hun rechten zijn, hoe ze die gaan garanderen; ik realiseer mij ook dat het een discussie is die zeer lang zal gaan duren. De spoorwegmaatschappijen zijn om een aantal objectieve redenen niet de snelste ondernemingen, in sommige gevallen niet alleen vanwege hun geschiedenis en bedrijfscultuur, maar ook omdat het over zeer zware investeringen gaat, die tijd nodig hebben. Ik vond dat we daar ook als Parlement rekening mee moesten houden. In elk geval kunnen spoorwegmaatschappijen en lidstaten nu de discussie over een hogere kwaliteit, over een betere dienstverlening aan de klant niet meer uit de weg gaan.
Ik denk dat we met het derde pakket in het algemeen een stap vooruitzetten in de richting van een Europese spoorwegmarkt. Een open markt, een dynamische markt, waar verschillende spelers dingen om de hand van de klant, zodanig dat zij ook gedwongen worden om voor die klant te zorgen. Mijn verslag over de rechten, denk ik, is een bijdrage daaraan; als Parlement hebben we erop gestaan dat men uitgaat van het principe dat alle spoorwegreizigers objectief gezien eigenlijk gelijk moeten zijn. Ik denk dat het verslag van Gilles Savary over het rijbewijs een belangrijke stap vooruit is. In een open markt heb je dat soort dingen nodig om ervoor te zorgen dat treinen op álle plaatsen terecht kunnen en de grens eigenlijk geen belemmering meer mag zijn. Ik vind het jammer dat we, als het over de marktgang gaat, in het verslag van Georg Jarzembowski, daar niet de stap hebben gezet die we hadden moeten zetten. Dat we daar wel het onderscheid blijven maken tussen grensoverschrijdend en niet-grensoverschrijdend en dat we daar voor het nationale spoorwegverkeer niet doen wat we voor het internationale spoorwegverkeer wèl doen, namelijk de markt openen en ervoor zorgen dat zo veel mogelijk spelers in die infrastructuur een kans krijgen. Ik denk dat we daar als Parlement een kans gemist hebben. Iedereen kent de reden waarom dat gebeurd is. Ik weet niet of we in discussie met de Raad onze slag zouden hebben thuisgehaald, maar ik vind het jammer dat we daar niet all the way zijn gegaan, zoals de Britten dat zo mooi zeggen.
Ik denk, Voorzitter, dat het Parlement gedaan heeft wat het kon doen, dat we hard hebben aangedrongen bij de Raad om ver vooruit te gaan en zo ver mogelijk vooruit te gaan. Hadden we meer gewild? Natuurlijk hadden we meer gewild, maar ik hoop dat een grote meerderheid van onze collega's aanvaardt dat het Parlement hier gewogen heeft op de besluitvorming, dat we in de bemiddeling al onze kansen hebben benut en dat wij een stap vooruit hebben gezet in de Europese spoorwegmarkt die belangrijk is voor zowel de burgers als voor de economie van de Unie.
Jacques Barrot
vicevoorzitter van de Commissie. - (FR) Voorzitter, dames en heren, op 19 en 20 juni 2007 heeft het bemiddelingscomité, na lange en moeizame onderhandelingen, met name over de kwestie van reizigersrechten, eindelijk een overeenkomst bereikt. Natuurlijk was de overeenkomst het resultaat van inspanningen van alle instellingen, maar vooral het Europees Parlement heeft aanzienlijk bijgedragen aan de totstandkoming van dit derde spoorwegpakket. Ik wil dan ook graag de heer Vidal-Quadras bedanken, die aan het hoofd stond van uw delegatie, evenals de rapporteurs, de heren Jarzembowski, Sterckx en Savary, en de voorzitter en de leden van de Commissie vervoer en toerisme, die het overleg nauw hebben gevolgd en een wezenlijke bijdrage hebben geleverd aan het opstellen van de ontwerptekst van het gemeenschappelijk standpunt van de Raad, met name op het gebied van reizigersrechten.
Het verheugt me dat de "pakketaanpak” van het Parlement en de Commissie succesvol is geweest. Door deze aanpak is het gelukt deze twee teksten slechts twee en een half jaar nadat de Commissie de voorstellen had ingediend goedgekeurd te krijgen, ondanks het feit dat het aantal lidstaten in de tussentijd bijna is verdubbeld. Voorzitter, ik moet erkennen dat het aan de vasthoudendheid van het Parlement te danken is dat ook de gewijzigde verordening betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg is goedgekeurd. Twee jaar geleden was het niet bepaald vanzelfsprekend dat we zo ver zouden komen. Ik wil het Huis hiervoor bedanken.
Nu wil ik graag in het kort uitleggen wat voor elk van de drie teksten is bereikt. Ik zal beginnen met het openen van de markt voor internationaal personenvervoer over het spoor. De bemiddelingsfase werd gedomineerd door twee kwesties, namelijk het verslag dat de Commissie gaat opstellen over de tenuitvoerlegging van de openstelling van de markt voor internationale vervoersdiensten en het opleggen van een heffing voor het financieren van publieke diensten. Wat het eerste punt betreft wilde het Parlement graag dat de openstelling van de nationale markt in het Commissieverslag zou worden opgenomen en dat het verslag vergezeld zou gaan van een passend wetgevingsvoorstel. Het bemiddelingscomité stelde een compromis voor waarbij het verslag van de Commissie een analyse zal bevatten van de vooruitzichten voor het openstellen van de nationale markten voor concurrentie van buiten. Bij deze analyse zal rekening worden gehouden met ervaringen met het toepassen van de voorschriften inzake overheidsdiensten en met de verschillen tussen de lidstaten. Indien nodig, mijnheer Jarzembowski, zal het Commissieverslag ook aanvullende maatregelen voorstellen voor een geleidelijke openstelling van de markt.
Ik ben me ervan bewust dat het compromis, vanuit uw gezichtspunt, ambitieuzer had moeten zijn, maar het heeft wel twee voordelen. Het biedt ons de mogelijkheid het nieuwe wetgevingskader ten uitvoer te leggen, inclusief de bepalingen voor overheidsdiensten. Bovendien geeft het een duidelijk tijdschema voor gedetailleerde analyses van de gevolgen van dit nieuwe wetgevingskader in alle lidstaten. We hebben dus de kans om te bekijken in hoeverre aanvullende voorstellen van de Commissie relevant zijn.
De tweede focus van de onderhandelingen lag op het opleggen van een heffing voor het financieren van overheidsdiensten. Een aantal lidstaten hoopte dat alle spoordiensten op hun grondgebied, zowel nationaal als internationaal, en ongeacht hun aanbieders, collectief zouden bijdragen aan het financieren van openbaar personenvervoer, via het opleggen van een heffing. Toen de Raad zijn gemeenschappelijke standpunt had vastgesteld, nam de Commissie dit als mogelijkheid aan voor zover het verenigbaar was met het Gemeenschapsrecht. In het in het bemiddelingscomité bereikte compromis zijn diverse elementen van de tweede lezing van het Parlement opgenomen. Ik ben de delegatie van het Parlement dankbaar voor haar steun en ik kan u verzekeren dat ik er alles aan zal doen om deze wetgeving zo goed mogelijk te voltooien.
Dit, mijnheer Savary, brengt mij op de certificering van treinpersoneel. Los van de veelal technische kwesties die voorafgaand aan de laatste bijeenkomst eenvoudig konden worden opgelost, moesten twee zaken nog worden opgelost: de gedeeltelijke terugbetaling van de opleidingskosten als een machinist een bedrijf vroegtijdig verlaat en het toepassingsgebied van de richtlijn. Wat de gedeeltelijke terugbetaling van de opleidingskosten betreft, is besloten de lidstaten te verzoeken het probleem door middel van nationale maatregelen op te lossen aangezien harmonisering van deze oplossingen tenslotte geen essentiële zaak is.
Wat het toepassingsgebied betreft denk ik dat we de beste oplossing hebben gevonden. Het Europese Spoorwegbureau zal opdracht geven tot een gedetailleerdere studie van het profiel en de taken van het treinpersoneel dat bijdraagt aan de veiligheid. Vervolgens zullen we onze voorstellen beter kunnen afstemmen op die personeelsleden. Maar u had gelijk toen u benadrukte hoe ontzettend belangrijk de certificering van treinpersoneel is.
Ik ga verder, mijnheer Sterckx, met de rechten en plichten van treinreizigers. De laatste fase van de onderhandelingen ging over het toepassingsgebied van de verordening inzake de rechten van treinreizigers. Vanaf het begin wilde het Parlement graag dat deze rechten voor alle spoordiensten zouden gelden, inclusief de nationale spoordiensten. Een groot aantal lidstaten was echter van mening dat dit tot problemen zou leiden, met name bij de toepassing van de verordening op lokale diensten, die vaak heel anders zijn dan internationale of langeafstandsdiensten.
Uiteindelijk bevatte de oplossing twee onderdelen: een nieuw onderscheid tussen dienstsoorten en lange overgangsperiodes. De belangrijkste parameters voor de toepassing van de voorschriften hebben nu betrekking op lange en korte afstanden. Korteafstandsdiensten omvatten stads-, voorstads- en regionale spoorverbindingen. De verordening verwijst dus niet langer naar "nationale” en "internationale” diensten. Door deze nieuwe regeling, waaraan u, mijnheer Sterckx, een aanzienlijke en wezenlijke bijdrage hebt geleverd, hebben wij overeenstemming kunnen bereiken over wat het grootste struikelblok was.
Deze oplossing inzake het toepassingsgebied heeft vele voordelen: ze sluit beter aan bij de interne markt dan de oorspronkelijke parameters met een nationale en internationale dimensie. Deze oplossing biedt de lidstaten ook meer flexibiliteit, omdat zij, wanneer zij op nationaal niveau vastleggen wat stads-, voorstads- en regionale diensten zijn, binnen het kader van de verordening, objectief rekening kunnen houden met de omvang en de structuur van het betreffende gebied.
Het compromis heeft ook de toepassing van bepaalde delen van de verordening uitgesteld met een periode van vijf jaar, die tweemaal mag worden verlengd. Deze oplossing vermindert de directe last op de spoorwegondernemingen, maar houdt vast aan de verplichting de rechten van de verordening om te zetten in nationale wetgeving. Dit betekent dat de spoorwegondernemingen hun inspanningen met het oog op de toekomst niet mogen laten verslappen. Ik wil u er ook aan herinneren dat de verordening een minimum aantal basisrechten zal bevatten die vanaf het moment van inwerkingtreding zonder uitzondering van toepassing zullen zijn. Deze rechten hebben betrekking op de beschikbaarheid van tickets, aansprakelijkheid bij ongevallen, de veiligheid van reizigers in stations en non-discriminatie van reizigers met een beperkte mobiliteit. Anders gezegd: dat is niet niks! Het zijn positieve resultaten, waarmee wij treinreizigers in de toekomst een betere dienstverlening kunnen bieden.
Voorzitter, dames en heren, we hebben laten zien dat we gezamenlijk tot resultaten kunnen komen. Natuurlijk is dit pas de eerste fase. We zullen nu moeten zorgen voor een correcte toepassing van de voorschriften die het Parlement en de Raad hebben goedgekeurd. De Commissie zal zich, als hoedster van de verdragen, tot het uiterste inspannen om hiervoor te zorgen.
Omdat ik enigszins te laat was, omdat ik rechtstreeks uit Cyprus kom, heb ik de drie rapporteurs niet horen spreken. Maar ik heb nog wel net de heer Savary het punt horen maken dat interoperabiliteit essentieel is voor de Europeanisering van de spoorwegen. Dat is de prijs die we moeten betalen als we een deel van ons vrachtverkeer via het spoor willen laten plaatsvinden. En vandaag weten we hoe gunstig dat zal zijn, met name gezien onze prioriteit om de opwarming van de aarde tegen te gaan.
Natuurlijk is dit pakket niet perfect, maar het is wel een realiteit en dat is een groot goed. Voorzitter, ik kan alle leden van het Parlement die hebben bijgedragen aan de vaststelling ervan dan ook niet genoeg bedanken. Ook voor ons markeert het de start van een nieuwe fase. Een fase waaraan ik persoonlijk een aanzienlijke betrokkenheid en waakzaamheid zal verbinden.
Reinhard Rack
namens de PPE-DE-Fractie. - (DE) Voorzitter, mijnheer de vicevoorzitter van de Commissie, collega's, vermoedelijk kennen velen van ons het verhaal van de Kapitein van Köpenick, en ik neem aan dat velen de gebeurtenissen uitermate vermakelijk vonden. Maar in feite was het verhaal helemaal niet zo grappig. Het dragen van een uniform betekent niet automatisch dat iemand macht heeft of er aanspraak op kan maken.
Het is helemaal nog niet zo lang geleden dat men als treinreiziger in Europa, dus in onze lidstaten, talloze kleine Köpenicks tegenkwam. De conducteur was een ambtenaar, de klant niet. Hij was slechts onderdaan. Dankzij het Gemeenschapsrecht waait nu een andere wind door de ambtelijke structuren van weleer. In opmerkelijk korte tijd is in deze sector veel veranderd. Langzaam en in toenemende mate ontstonden uit voormalige monopolies en quasimonopolies dienstverlenende bedrijven die soms meer, soms minder moesten concurreren. Reizigers krijgen rechten. Op dit onderwerp wil ik hier graag ingaan.
De doelstellingen van het Europees Parlement in het verslag van collega Sterckx zijn zeer ambitieus. Het voornaamste doel is het waarborgen van reizigersrechten voor alle reizigers, niet alleen voor internationale reizen, en ongeacht in welke trein ze zitten. De gedachte dat in een en dezelfde trein mensen met verschillende rechten zitten, was onacceptabel voor het Parlement.
In het in de bemiddeling moeizaam tot stand gekomen compromis is dit doel niet volledig bereikt, maar wel bijna. Grondrechten voor alle reizigers op heel belangrijke punten: aansprakelijkheid, rechten van mensen met beperkte mobiliteit, informatieverstrekking, en nog meer rechten voor alle reizigers, gespreid over een bepaalde periode, met deels zeer lange overgangsperioden. De voornaamste resultaten mogen er wezen, met name als we ze afzetten tegen de rechten van luchtreizigers, die voor ons eveneens van belang zijn: schadevergoedingen, geld voor vertraging, een betere toegang voor mensen met beperkte mobiliteit, rolstoelen, begeleidend personeel en vooral betere informatieverstrekking. Dit zal ook in de toekomst nog een belangrijke taak blijven, zodat reizigers hun rechten kunnen opeisen, ook wanneer een uniformdrager afwijzend of afstandelijk doet.
Tot slot nog dit, om misverstanden te voorkomen: voor het lokale verkeer - dus voor stedelijke en regionale vervoerdiensten - geldt deze nieuwe richtlijn maar deels. Voor de openbare stadsvervoerdiensten moeten we aparte regels invoeren, zodat de reiziger als koning wordt behandeld, niet als onderdaan.
Bogusław Liberadzki
namens de PSE-Fractie. - (PL) Voorzitter, commissaris Barrot, om te beginnen wil ik zeggen dat wij in het Europees Parlement en in de Europese Unie tot doel hebben de mensen te dienen en, wat het vervoersbeleid betreft, moeten proberen daadwerkelijke groeikansen te bieden en de spoorwegen een nieuwe cultuur voor groei en ontwikkeling te bieden, door hen het karakter en de organisatie van een onderneming en nieuwe marktgroeimogelijkheden te bieden. Het pakket dat ons is voorgelegd voldoet aan deze twee fundamentele doelstellingen. Daarom wil ik graag nu al aangeven dat wij voor zullen stemmen.
Ik wil het graag hebben over het verslag van de heer Jarzembowski. De eerste essentiële kwestie is het toepassingsgebied van de nieuwe verordening die betrekking heeft op internationale passagiersdiensten per spoor. Toen het comité zijn werk deed onderzochten en bespraken wij, ook in bilateraal overleg met de rapporteur, de heer Jarzembowski, de mogelijkheid om een of zelfs twee stappen verder te gaan door ook de nationale diensten te liberaliseren. Wij aanvaarden echter de reikwijdte van de verordening zoals die nu voor ons ligt. De verordening omvat internationale, maar geen grensoverschrijdende diensten en biedt reizigers de mogelijkheid op stations in iedere lidstaat in- en uit te stappen. Dit is een zinvolle en werkbare oplossing en we zullen vóór stemmen.
De tweede en meer controversiële kwestie, ook genoemd door commissaris Barrot, is de mogelijkheid om betalingen in te voeren in het geval van negatieve gevolgen van de liberalisering, of wanneer de efficiëntie en effectiviteit van een personenvervoerssysteem in een bepaald land en de verlening van overheidsdiensten gevaar lopen. Dit punt heeft tot zorg en controverse geleid. De voorgestelde oplossing zou in de praktijk kunnen werken en de Commissie zal uiteraard nauw met de lidstaten moeten samenwerken.
Overigens hebben wij grote problemen met de Poolse vertaling. De betekenis komt niet goed over.
Het derde zeer belangrijke punt is het verslag waarin de gevolgen van deze liberalisering in 2012 zullen worden beoordeeld. Dit is zeer belangrijk. Wij zijn het er ook mee eens dat liberalisering de juiste weg is, maar er is een verschil tussen het standpunt van mijn fractie over dit punt en, bijvoorbeeld, de verklaring van de heer Sterckx. Ik wil graag duidelijk maken dat dit pakket een geheel is. De verslagen van de heren Jarzembowski, Sterckx en Savary tonen aan dat er echt sprake zal zijn van een nieuw kwaliteitsniveau.
Ik wil graag mijn dank en waardering uitspreken voor de rapporteurs, de heren Jarzembowski, Savary en Sterckx. Ik denk dat we ook onze bijzondere erkenning moeten uitspreken voor de aanpak van commissaris Barrot, het betreffende directoraat-generaal en het Duitse voorzitterschap.
Het is natuurlijk mogelijk dat we in de komende jaren een synergie-effect waarnemen in het hele spoorwegsysteem in Europa, met name in het personenvervoer. Daarom ben ik uiterst tevreden, hoewel ik als vertegenwoordiger van een nieuwe lidstaat wel enige zorgen heb: als we een vrije markt voor machinisten hebben, is het mogelijk dat een stroom machinisten het land gaat verlaten. Maar de vrije markt zou ook als stimulans kunnen fungeren.
Anne E. Jensen
namens de ALDE-Fractie. - (DA) Voorzitter, mijnheer de commissaris, wij van de ALDE-fractie hebben de Europese vervoersstrategie, die gericht is op het versterken van het vervoer per spoor, zowel het personenvervoer als het vrachtvervoer, altijd ten volle gesteund. De beste instrumenten hiervoor zijn liberalisering en een vrijere mededinging, omdat spoorwegondernemingen daardoor meer belang hechten aan de wensen van klanten. Meer mededinging zal ervoor zorgen dat het vervoer per spoor financieel duurzamer wordt en een grotere concurrentiekracht krijgt. Tegelijkertijd zorgen we voor gelijke concurrentie met andere vormen van vervoer. We zullen uiteraard kijken naar de wegenbelasting met dit in het achterhoofd.
Dit jaar werd het eerste spoorwegpakket van kracht met de liberalisering van het vrachtvervoer en vanavond praten we over het compromis inzake het derde spoorwegpakket, dat nog meer liberalisering met zich mee brengt, hoewel het veel minder ver gaat dan de ALDE-fractie had gewild. Anderzijds zijn reizigersrechten veiliggesteld en is een overeenkomst gesloten over de gemeenschappelijke opleiding van treinmachinisten, die natuurlijk belangrijk zijn voor efficiënter grensoverschrijdend treinverkeer.
Als rapporteur van mijn fractie over de richtlijn inzake de certificering van treinpersoneel wil ik rapporteur Savary in het bijzonder bedanken voor de resultaten die we hebben geboekt. Mijn fractie heeft bijzondere nadruk gelegd op het feit dat we, wat financiering betreft, een redelijke oplossing hebben gevonden. We zijn daarom blij dat de opleidingskosten zullen worden terugbetaald als een machinist kort na afronding van zijn opleiding van baan verandert. Deze opleiding is tenslotte kostbaar, en we moeten geen systeem opzetten waarbij sommige spoorwegmaatschappijen freewheelen en systematisch weigeren hun deel van de opleidingskosten te betalen door net opgeleid personeel van andere maatschappijen aan te trekken.
Wet betreft het personeel dat onder de richtlijn zou moeten vallen zijn wij tevreden met het feit dat het in de eerste plaats om machinisten gaat en dat de vraag of de verordening ook voor ander veiligheidspersoneel moet gelden over dertig maanden opnieuw wordt beoordeeld. Het was lastig om overeenstemming te bereiken over de vraag op welke spoorwegmaatschappijen de reizigersrechten van toepassing zijn. In het Parlement hebben wij gesteld dat de reizigersrechten moeten gelden voor het nationale vervoer, en niet alleen de vijf procentgrensoverschrijdend personenvervoer. We zijn hierin geslaagd en we hebben een formule gevonden die reizigers bepaalde fundamentele rechten garandeert. Dit is belangrijk. Ik begrijp alleen niet goed waarom reizigersrechten niet gelden voor al het treinverkeer. In mijn eigen land, Denemarken, hebben de werkzaamheden met betrekking tot deze voorschriften en de voorstellen van het Parlement inzake reizigersrechten de spoorwegondernemingen er juist toe aangezet om vrijwillig regels toe te passen inzake het compenseren van reizigers. Dit betekent dat forensen nu ook recht hebben op een vergoeding wanneer ze vertraging oplopen, wat natuurlijk voorkomt. Forensen zijn erg belangrijk. Wij bieden dus goede voorwaarden en zorgen ervoor dat zij het vervoer per spoor als een goed alternatief beschouwen voor andere, energieintensievere vormen van vervoer.
Tijdens het overleg is heel duidelijk geworden dat de wens om het kader voor spoorwegondernemingen in de EU te veranderen heftige emoties met zich meebrengt. Enerzijds zouden we allemaal graag meer treinverkeer willen hebben. Anderzijds bestaat de vrees dat de nationale ondernemingen niet met concurrentie om kunnen gaan. Bovendien zijn spoorwegondernemingen en vakbonden niet altijd de sterkste voorstanders van veranderingen. Toch zijn er enkele maatschappijen die de uitdaging zijn aangegaan, die moderniseren en nieuwe organisatiestructuren opstellen, waarmee daadwerkelijk vervoer van deur tot deur kan worden gegarandeerd, door verschillende vormen van vervoer te combineren. Als politici stellen wij kaders vast die ervoor zorgen dat degenen die concurrerende, efficiënte en moderne vervoersdiensten willen bieden dat ook werkelijk kunnen doen. Ik heb begrip voor degenen die vechten om het behoud van hun oude privileges, maar dat is simpelweg niet het doel dat wij als politici moeten nastreven. Wij zullen zorgen voor een aantrekkelijk, efficiënt en veilig spoorwegvervoer.
Ik ben van mening dat het resultaat dat we hebben geboekt een stap voorwaarts is, en ik wil de drie rapporteurs bedanken voor hun inzet. Ook wil ik commissaris Barrot bedanken voor de zeer belangrijke rol die hij heeft gespeeld bij deze stap op weg naar een verbeterde efficiëntie in het spoorwegvervoer in Europa.
Roberts Zīle
namens de UEN-Fractie. - (LV) Voorzitter, mijnheer de commissaris, allereerst wil ik graag mijn drie collega-rapporteurs bedanken, en tevens de heer Vidal-Quadras, hoofd van de delegatie van het Europees Parlement tijdens de bemiddelingsprocedure. Natuurlijk is niemand voor honderd procent tevreden, noch de rapporteurs, noch de spoorwegondernemingen, noch het Parlement of de Raad, maar de beste compromissen zijn altijd die waarbij geen van de partijen zichzelf als absolute winnaar kan beschouwen. Ik denk dat het belangrijkste succes van het Europees Parlement zijn resolute standpunt over reizigersrechten is. Een ander succes is de term "basisreizigersrechten” (en met name belangrijk is dat deze rechten zijn vastgelegd in verband met personen met bijzondere behoeftes), evenals het succes dat is geboekt op het gebied van de aansprakelijkheid van de spoorwegondernemingen voor bagage. We zouden natuurlijk kunnen betreuren dat de uitgebreide rechten maar beperkt van kracht worden, en tevens dat het hele pakket van aanvullende reizigersrechten in steden en op regionale routes in de meeste landen pas op zijn vroegst over vijftien jaar gegarandeerd zal zijn. Ik ben blij dat er, volgens het verslag van de heer Jarzembowski, vanaf 2010 concurrentie zal zijn binnen het internationale treinverkeer, maar ondanks het feit dat we verdere maatregelen hebben genomen voor het interne vervoer en er nu ten minste een duidelijke procedure is die voorschrijft dat de Commissie een analyse moet uitvoeren, is bij dit besluit geen deadline vastgesteld. Ik betreur ook twee andere aspecten: in de eerste plaats dat enkele landen die lidstaten zijn, waaronder mijn eigen land Letland, überhaupt geen internationale treinverbindingen hebben met EU-landen. De tenuitvoerlegging van het pakket van de Europese Unie is dan ook gedeeltelijk beperkt: het kan niet in de hele uitgebreide Europese Unie worden toegepast en sommige lidstaten ondervinden er nauwelijks de gevolgen van. Een tweede punt dat ik echt betreur is dat het niet mogelijk is gebleken de kwaliteit van het vrachtvervoer te verbeteren. Ik hoop dat dit in de toekomst alsnog gebeurt. Ik sluit echter af, net als in mijn opening, met een positieve gedachte. We hebben resultaten geboekt, en met name wat reizigersrechten betreft, zijn dat zonder twijfel positieve resultaten. Dank u.
Sepp Kusstatscher
(DE) Voorzitter, mijnheer de commissaris, het onderhavige verslag is een compromis in derde lezing en kan worden beschouwd als een overwinning van het Europees Parlement op de Raad, dus op de lidstaten, die hun nationale spoorwegondernemingen vaak veel te sterk beschermen tegen concurrentie. Daarom hebben de drie rapporteurs collega Jarzembowski, collega Savary en collega Sterckx een groot compliment verdiend. Zij zijn er in de onderhandelingen met de Raad en de Commissie in geslaagd tal van eisen van het Parlement uit de eerste en tweede lezing in het slotdocument te krijgen. Reizigers van Europese spoorwegen krijgen nu meer rechten, zowel nationaal als internationaal. Als trouwe treinreiziger - vooral in Italië - verheug ik me daar zeer over en ik hoop dat ook Trenitalia moet gaan voldoen aan de Europese normen.
Ik wil graag een klein voorbeeld geven om duidelijk te maken dat het er bij de Italiaanse spoorwegen niet altijd zo klantvriendelijk aan toe gaat als collega Rack zo-even beschreef, toen hij zei dat veel dingen beter zijn geworden. Op een station in een gebied met 20 000 inwoners, en bijna twee keer zo veel toeristen in het hoogseizoen, was er ongeveer twintig jaar geleden nog een loket dat altijd geopend was en werd bemand door spoorwegbeambten. Tegenwoordig is dit loket gesloten en is er zelfs helemaal geen personeel meer op het station. Sindsdien staat er een kaartjesautomaat in een zeer onverzorgde ruimte. Afgelopen zomer was de automaat wekenlang defect; een krabbeltje wees hierop en op feit dat men het defect uitermate betreurde. Evenwel wees men de reizigers erop dat ze alleen met een geldig treinkaartje op de trein mochten stappen.
Bij een dergelijke service op stations is het volstrekt onbegrijpelijk dat reizigers in Italië, in tegenstelling tot andere landen, in de trein nog steeds geen kaartje kunnen kopen. In Italiaanse treinen daarentegen moet iedere reiziger die wordt betrapt op het reizen zonder geldig treinkaartje, sinds kort ook nog een boete van vijftig euro betalen. Ik wil de wens en hoop uitspreken dat dergelijke en soortgelijke misstanden bij de Italiaanse spoorwegen binnenkort tot het verleden behoren.
Ik kan nog tal van andere voorbeelden geven, vooral van de gebrekkige informatieverstrekking. Ik hoop dat de Zwitserse spoorwegen als voorbeeld gaan dienen. Daar is de treinreiziger een "fahrgast”, een klant om wie het bedrijf zich bekommert, maar geen lastige burger, die veelal als storend wordt ervaren.
Erik Meijer
namens de GUE/NGL-Fractie. - (NL) Voorzitter, de drie verslagen die in derde lezing opnieuw worden gepresenteerd als het derde spoorwegpakket, gaan over heel verschillende zaken. Het meest urgent daarvan is de verbetering van de mogelijkheid dat treinbestuurders aan de staatsgrenzen kunnen doorrijden in plaats van steeds te moeten worden afgelost door hun buitenlandse collega's. Gezien vanuit de positie van het spoorwegpersoneel waren alle drie versies voor verbetering vatbaar. Desondanks heeft mijn fractie de compromissen van rapporteur Savary kunnen volgen en zullen we ook instemmen met de derde versie.
Op het terrein van de passagiersrechten in het grensoverschrijdend treinverkeer, hebben we een kans gemist. Een van de gebieden waarop de Europese Unie zich nuttig kan maken, is het zo veel mogelijk beschermen van grensoverschrijdende treinpassagiers tegen de negatieve gevolgen van concurrentie, onnodige versplintering van bedrijven en nationale kortzichtigheden. De Europese Commissie deed een goed voorstel waardoor de kaartverkoop en de informatie, net als vroeger, zou voorzien in een goed aanbod voor de lange afstanden. Als gevolg van concurrentie en kostenbeperking wordt dat aanbod steeds meer beperkt tot de afzonderlijke lidstaten en hun directe omgeving. Alleen in Duitsland zijn die voorzieningen goed geregeld en het zou goed zijn als alle spoorwegondernemingen daaraan een voorbeeld nemen.
Een meerderheid in dit Parlement heeft op voorstel van rapporteur Sterckx het accent sterk verlegd. Er wordt nu veel meer aandacht besteed aan schadevergoedingen voor vertragingen in het binnenlandse treinverkeer en veel minder aan de voortdurende verslechteringen in het internationale spoorverkeer. Op klachten van passagiers die onnodig tijdverlies lijden, omdat ze na grensoverschrijding nieuwe spoorkaartjes moeten kopen, antwoordt de Commissie nu dat zij een goed voorstel had, maar dat het Europees Parlement dat onmogelijk heeft gemaakt. Omdat op dit moment geen beter alternatief beschikbaar is en wij andere onderdelen van deze voorstellen steunen, zullen we ook dit eindresultaat goedkeuren. Wij zullen blijven aandringen op aanvulling hiervan met de helaas ontbrekende verbeteringen die de kern vormden van het oorspronkelijke voorstel.
Voor mijn fractie blijft het derde onderdeel het meest omstreden. Niet alleen nu, maar ook in de twee vorige spoorwegpakketten bepleit rapporteur Jarzembowski meer concurrentie en marktwerking. Dat begint bij het grensoverschrijdende vrachtvervoer, maar omvat uiteindelijk al het spoorverkeer inclusief het binnenlandse passagiersvervoer. Zo worden de slechtere werkomstandigheden in het vrachtverkeer over de weg en het luchtverkeer ook binnengehaald in het spoorverkeer. Mijn fractie is van mening dat het omgekeerde had moeten gebeuren, dus een betere bescherming en regulering in het weg- en luchtvervoer. Wij delen niet de opvatting dat concurrentie beter dan goede samenwerking tussen nationale spoorwegmaatschappijen in staat zou zijn om de problemen in het grensoverschrijdende goederenvervoer of zelfs het personenvervoer op te lossen. Deze voorstellen zullen wij ook in de derde lezing niet steunen.
Michael Henry Nattrass
namens de IND/DEM-fractie. - (EN) Voorzitter, harmonisatie van de spoorwegen van alle 27 lidstaten is niet echt aantrekkelijk voor het Verenigd Koninkrijk. Concurrentie mag dan wel goed zijn voor de economie, maar daar hoeft u ons niet bij te betrekken. Wij houden ons bezig met onze eigen economische belangen door er een eigen vervoersysteem op na te houden.
Als het standaardisatieproces ook zal leiden tot aanpassing van de spoor- en perronbreedte of van de bovenleidingspanning op geëlektrificeerde trajecten, net als in sommige andere lidstaten, dan veel plezier ermee, maar reken dan maar niet op ons.
De gevolgen van dergelijke wettelijke maatregelen voor de spoorwegen zijn zodanig dat het me zou verbazen dat er nog particuliere vervoerdiensten zijn die al deze meerkosten willen of kunnen dragen.
We hebben maar één spoorverbinding met het Europese vasteland en die loopt door een uitermate nuttige tunnel. Bedenk wel dat wij onder druk worden gezet door de richtlijnen als gevolg van deze ene tunnel. Dit kan sommigen ertoe aanzetten te zeggen dat de Kanaaltunnel in twee helften opgedeeld moet worden, in een Brits deel en een Frans deel, zodat beide hun eigen helft kunnen gebruiken voor de veilige opslag van nucleair afval. Dit zou een einde maken aan de dure noodzaak om de spoorverbinding met het Verenigd Koninkrijk te harmoniseren, want dan bestaat er geen verbinding meer.
Ik wil u vragen de eindeloze stroom van richtlijnen te stoppen. Of om het anders uit te drukken: treinen lopen op dwarsliggers. Jammer dat dit Huis er niet meer van heeft.
Fernand Le Rachinel
namens de ITS-Fractie. - (FR) Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, het is algemeen bekend dat treinverkeer altijd het mindere broertje is geweest van het wegverkeer. Wat het goederenvervoer betreft, heeft het spoor de strijd zelfs in elk land in Europa verloren.
Het verheugt me te kunnen zeggen dat de situatie nu lijkt te verbeteren, vooral sinds het besluit van de Commissie - in het kader van het eerste spoorwegpakket - om ten minste veertig procent van de uitgaven voor vervoer aan het spoor te besteden.
Van dat geld moet met name de infrastructuur profiteren, omdat alle sluitingen van niet-rendabele spoorwegen ertoe hebben geleid dat het wegvervoer een aanzienlijk deel van zowel het vracht- als reizigersvervoer heeft overgenomen.
Het verslag van mijn collega Dirck Sterckx over de rechten en plichten van treinreizigers is een degelijk verslag, dat zich richt op de bescherming van reizigers, met maatregelen als vergoedingen bij vertragingen, het recht op vervoer voor lichamelijk gehandicapten en aansprakelijkheid van de vervoerder voor reizigers en hun bagage.
Eén punt, dat voor alle gezinnen van belang is, lijkt echter volledig te zijn verdwenen in dit verslag. Ik heb het over het recht op gereduceerde tarieven voor grote gezinnen. Verschillende lidstaten van de Unie, zoals Frankrijk, hebben al een dergelijk systeem, waarbij een speciale kaart grote gezinnen het recht geeft op kortingen tussen vijftig en vijfenzeventig procent, afhankelijk van het aantal kinderen, maar vreemd genoeg zijn er geen voorstellen of plannen voor een dergelijke regeling in de ontwerpverordening. Als we de ontwikkeling van het reizigersvervoer per spoor echter willen bespoedigen, dan zou deze maatregel, die niet alleen financieel aantrekkelijk is, maar ook wat tijdsbesparing in vergelijking met het wegvervoer betreft, ongetwijfeld een sterke troef zijn in de strijd spoor-versus-weg.
Stanisław Jałowiecki
(PL) Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik weet niet of in andere landen dezelfde gezegdes worden gebruikt, maar in Polen zegt men dat de spoorwegen een staat in een staat zijn, of dat niemand ooit een gevecht met de spoorwegen heeft gewonnen. Daarom is het extra verheugend dat het derde spoorwegpakket, na zoveel werk, van kracht wordt en dat de gewone burger de strijd van de spoorwegen kan winnen, mits ze gelijk hebben natuurlijk.
Dit is allemaal te danken aan het feit dat wij iets goedkeuren dat we een handvest voor de grondrechten van de treinreiziger zouden kunnen noemen, met andere woorden basisrechten voor reizigers. Deze omvatten het recht op het verkrijgen van informatie over iemands rechten, wat heel belangrijk is, het recht op verzekering en vergoeding en zelfs het recht op vrij verkeer voor gehandicapten. Dit is een kwestie die bijzondere aandacht behoeft en goed in de gaten moet worden gehouden. Het moet gelden voor zowel kleine treinstations als regionale stations.
Er zijn natuurlijk leden die zouden willen dat deze rechten worden uitgebreid en minder beperkt. Wij voeren bepaalde beperkingen in. Toch wil ik mijn vreugde over wat we hebben bereikt niet verhullen. Gezien de vastbeslotenheid van het Europees Parlement, weet ik zeker dat dit niet het eindpunt is en dat we deze rechten geleidelijk zullen uitbreiden.
Daarom wil ik alle rapporteurs, de leden van het bemiddelingscomité, de Raad en de Commissie feliciteren. Ik wil ze feliciteren omdat ik vind dat we een grote stap vooruit hebben gemaakt. Het is een belangrijke stap, omdat het een stap vooruit is voor het volk.
Saïd El Khadraoui
(NL) Voorzitter, mijnheer de commissaris, collega's, ik zou op mijn beurt willen beginnen met de rapporteurs en al diegenen die bij de Raad en Commissie betrokken waren bij het resultaat, willen danken. We zijn aan het eind gekomen van een heel lang proces en het resultaat is natuurlijk een compromis dat niemand volledig gelukkig maakt, maar ook niemand volledig ongelukkig. We willen allemaal een mooie toekomst voor het spoorvervoer, maar we verschillen nu eenmaal een beetje van mening over hoe we dit doel moeten bereiken. Ik herhaal wat ik hier vroeger al over heb gezegd, namelijk dat ik niet geloof dat liberalisering alléén in alle omstandigheden, in alle situaties een wonderoplossing is. Integendeel, in vele gevallen zal het extra problemen veroorzaken, zeker wanneer het interfereert met de publieke dienstverlening op lokaal of regionaal vlak.
Wat zeker wel werkt - en dat bewijzen de spoorwegmaatschappijen in een aantal lidstaten - zijn extra investeringen in comfort, stiptheid, een aantrekkelijk prijsbeleid en dat vraagt natuurlijk ook politieke wil. Persoonlijk ben ik bijgevolg bijzonder blij dat we erin geslaagd zijn om een evenwichtig voorstel goed te keuren met betrekking tot de liberalisering van het passagiersvervoer per spoor. We willen de markt van het internationaal reizigersvervoer vrij maken, attractiever maken zonder daarom het binnenlands reizigersvervoer volledig vrij te maken. De opening van de markt gaat gepaard met cabotage, maar dit laatste kan een stukje ingeperkt worden indien het economisch evenwicht van de openbare dienstcontracten door dit cabotagerecht in het gedrang zou komen. Ik weet dat een meerderheid van mijn collega's, weliswaar geen gekwalificeerde meerderheid, hier wél voor te vinden was, voor dat liberaliseren van het nationale reizigersvervoer, maar ondanks het feit dat dat misschien in een aantal landen geen problemen zou opleveren, ben ik ervan overtuigd dat dat in een aantal andere situaties onmiskenbaar wel het geval zou zijn, al was het maar door de grote verschillen in de dichtheid van de netwerken en de structuur ervan; een aanpak op maat van elke lidstaat is dan ook aangewezen. Deze richtlijn zal in samenhang met de verordening inzake openbare dienstverplichtingen een stevig juridisch kader bieden om die aanpak op maat mogelijk te maken.
Met betrekking tot de passagiersrechten is het duidelijk dat wij over alle partijgrenzen heen in dit Parlement een stuk ambitieuzer wensten te zijn en een hoog niveau van passagiersrechten voor alle treinreizigers in heel Europa beoogden. Het feit dat dat voor stadsvervoer en regionaal vervoer in feite uitgesloten blijft, is spijtig. Dat ook het lange-afstandsvervoer op binnenlandse lijnen tot 15 jaar vrijgesteld kan blijven van de toepassing van deze verordening is eveneens betreurenswaardig, maar wat zeker een feit is, is dat binnen twee jaar alle passagiers in internationale treinen zullen kunnen genieten van een aantal basisrechten en dat een aantal lidstaten trendsetter zullen kunnen zijn door geen gebruik te maken van de lange overgangsperiode. Dat is waar we hier met zijn allen toe zouden moeten oproepen, de Europese molen maalt traag, maar maalt. Geleidelijk aan zullen we de rechten van de passagiers verstevigen en verbeteren. Met de resultaten van een verordening inzake passagiersrechten in de luchtvaartsector in het achterhoofd, wil ik de Commissie oproepen om relatief snel de nodige evaluaties te verrichten en zonodig nieuwe initiatieven te nemen om achterpoortjes te sluiten, opdat deze verordening geen lege doos blijkt te zijn.
Ten slotte, mijnheer de commissaris, zou ik u willen vragen om de inhoud van de verordening tijdig en massaal te communiceren bij alle treinreizigers, zodat zij goed op de hoogte zijn van de rechten die hen worden toegekend.
Ryszard Czarnecki
(PL) Voorzitter, Europa is er voor het volk, de burgers, niet voor de politieke klasse, de elite of voor praatjesmakers. Recentelijk heeft het Europees Parlement een verlaging van de prijzen van internationale telefoongesprekken van mobiele telefoons afgedwongen. Dat was een concreet resultaat.
Vandaag hebben we een soortgelijke kans om rechtstreeks actie te ondernemen namens de Europeanen uit de 27 lidstaten en namens de Europese treinreizigers die vanaf 2010 of 2012 makkelijker door hun eigen land en door de Europese Unie kunnen reizen. Dit is een andere concrete stap vooruit, vergelijkbaar met de verandering inzake het recht van reizigers op een financiële vergoeding bij vertragingen van treinen. Vanuit dit oogpunt is de situatie in de Europese Unie op dit moment duidelijk beter dan in India en Rusland (waar ik persoonlijke ervaringen mee heb), maar de Europese belastingbetaler kan in de praktijk nog steeds geen vergoeding eisen als de spoorwegen slecht functioneren. Ik wil u eraan herinneren dat het Parlement zich vorig jaar, samen met de Commissie en de Raad, heeft ingespannen om een vergelijkbare vergoeding af te dwingen voor luchtvaartpassagiers. Dat was een ander concreet resultaat van het Europees Parlement. Voor treinreizigers hebben we het over 25 procent van de ticketprijs voor een vertraging van minder dan twee uur en vijftig procent van de ticketprijs voor vertragingen van meer dan twee uur. Deze voorstellen betekenen veel meer voor de lidstaten dan steriele politieke geschillen, zelfs wanneer het over de grondwet gaat.
Jaromír Kohlíček
(CS) Dames en heren, wat het controversiële voorstel van Georg Jarzembowski betreft, is het ons gelukt in de aangenomen tekst op te nemen dat reizigers op elk station op een internationale route kunnen in- en uitstappen, met inbegrip van stations in dezelfde lidstaat. Ik ga ervan uit dat deze bepaling zal worden uitgebreid tot internationale busdiensten. Deze kwestie was juist het onderwerp van verschillende recente internationale geschillen.
Wat het verslag van mijnheer Savary betreft, ben ik blij dat het de rechten van de sociale partners bevat en de specificaties voor interoperabiliteit. Er zijn echter nog steeds problemen op het gebied van de financiering van opleidingen, de keuze van examinatoren en examens voor machinisten. Wat taalkennis betreft is het van essentieel belang aan te dringen op bepaalde minimumvereisten, met het oog op de vervoersveiligheid.
Wat het verslag van de heer Sterckx betreft, ben ik blij met het verzoek om de invoering van niet-discriminerende toegangsregels voor lichamelijk gehandicapten en fietsers. Hoewel de tekst ook diverse duidelijk omschreven technische vereisten vaststelt, ben ik er niet blij mee dat we het, in tegenstelling tot de Zwitserse spoorwegen, hebben over straffen, in plaats van over inspanningen om aan de vraag naar een vervoersdienst te voldoen. Alle bovenstaande maatregelen moeten binnen twee jaar na de invoering opnieuw worden beoordeeld. Dat is volgens mij cruciaal. Wij zullen tegen het eerste verslag en voor de twee andere verslagen stemmen.
Johannes Blokland
(NL) Voorzitter, in mijn vorige bijdrage aan het debat over dit derde spoorwegpakket, heb ik aangegeven dat niet elke uitkomst van dit dossier mij zou verheugen. Inmiddels zijn we enkele maanden verder en concludeer ik dat het met de Raad gesloten akkoord op belangrijke punten een constructieve stap naar de verdere vervolmaking van de Europese spoorwegmarkt betekent. De vorming van de interne spoormarkt stuit geregeld op praktische problemen en daarvan worden er met dit pakket een aantal opgeheven. Het is lange tijd onzeker geweest of het Parlement niet te snel vooruit wilde om een akkoord tussen Raad en Parlement mogelijk te maken, of het problemen wilde aanpakken die in de praktijk niet bestonden of waarvan de aanpak nieuwe problemen zou opleveren. Ik denk dan vooral aan de mate van marktopening in het nationale personenvervoer en het bereik van de regels over de certificering van personeel. Het uiteindelijk akkoord tussen Raad en Parlement herbergt een goede balans tussen de aanpak van bestaande problemen en het weergeven van een verstandig toekomstscenario waar het de uitbreiding van het toepassingsbereik van de huidige afspraken betreft.
Voor wat betreft het dossier over de markttoegang is vooral van belang dat er rekening is gehouden met bestaande contracten. Zo wordt verplichte contractbreuk en de daarbij behorende claims vermeden. Het idee van de heffing ter financiering van openbare dienstverplichtingen is onder de huidige condities acceptabel. In tegenstelling tot de afspraken over markttoegang en certificering hebben de afspraken over de passagiersrechten in principe wel de breedst mogelijke scope. Gelet op de onderlinge afspraken binnen de sector is dat wat mij betreft een goede zaak. De gemaakte afspraken zijn in grote mate een afspiegeling van vrijwillige overeenkomsten in de sector en dat is een aansluiting die ik van harte toejuich. Als fervent fietser ben ik in het bijzonder tevreden over de bepalingen over het vervoer van de fiets per trein. Hopelijk stimuleren zij een concrete bijdrage aan de oplossing van de congestieproblematiek. Het is daarbij een mooi voorbeeld van co-modaliteit in het personenvervoer.
Afsluitend wil ik de rapporteurs bedanken voor hun inspanningen en hen feliciteren met het bereikte resultaat. Mede door hun inzet is de gemeenschappelijke Europese spoormarkt een stapje dichterbij gekomen. Uiteraard bedank ik ook het Duitse voorzitterschap en commissaris Barrot.
Luís Queiró
(PT) Ondanks het feit dat de trein nog steeds een veilige, milieuvriendelijke vorm van vervoer is, die grote hoeveelheden goederen en passagiers snel en comfortabel kan vervoeren, met een hoge kwaliteit van dienstverlening, zijn we helaas nog steeds ver verwijderd van een open, concurrerend spoorwegsysteem binnen de Gemeenschap.
Liberalisering is de enige manier om de juiste financiële en technische voorwaarden te creëren voor het aantrekken van investeringen en te zorgen voor de noodzakelijke stimulans om de spoorwegen aantrekkelijker en efficiënter te maken en de interoperabiliteit te vergroten. De onderhandelingen over het derde spoorwegpakket zijn een verdere stap in deze richting en we hopen dat de gecombineerde wil van de Raad, de Commissie en het Parlement die uit dat pakket blijkt een sterk en coherent politiek signaal uitzendt dat de langetermijninvesteringen die deze sector nodig heeft los kan maken.
Ik wil onze collega's, de heren Jarzembowski, Savary en Stercks, feliciteren met hun uitstekende werk, dat ons de mogelijkheid heeft geboden om vandaag op diverse vlakken te discussiëren over verschillende beginselen en richtsnoeren, zoals de toegang tot de markt voor internationale reizigersdiensten over het spoor vanaf 2010 en de overeenstemming over de gevoelige kwestie van de heffingen die moeten worden opgelegd aan het internationale vervoer van personen, waar zowel de financiering van de betreffende overheidsdienst als de economische levensvatbaarheid van de vervoerders moeten worden gewaarborgd. Opgemerkt moet worden dat dit proces nu een vervolg krijgt, omdat de openstelling van de spoorwegmarkt het onderwerp wordt van een nieuwe, voor 2012 geplande mededeling van de Commissie.
Wat de certificering van machinisten betreft is eveneens behoorlijke vooruitgang geboekt op het gebied van certificaten en vergunningen die in de toekomst, dankzij het Parlement, van toepassing zullen zijn op al het treinpersoneel dat instaat voor de veiligheid. Tenslotte is er aanzienlijke vooruitgang geboekt op het complexe terrein van de rechten en plichten van treinreizigers, teneinde de efficiënte en de aantrekkelijkheid van internationaal personenvervoer per spoor te vergroten, bijvoorbeeld op het gebied van vergoedingen voor vertragingen en gegarandeerde mobiliteit.
Voorzitter, we weten allemaal dat er een lange weg ligt tussen het opstellen van wetgeving en volledige tenuitvoerlegging. Toch moeten we die weg bewandelen als we willen komen tot een dynamische en coherente ontwikkeling van deze vorm van vervoer.
Inés Ayala Sender
(ES) Deze avond markeert een nieuwe etappe in de modernisering, of beter de Europeanisering, van het spoorvervoer, met de vastlegging van gemeenschappelijke grondregels. Het verslag van de heer Jarzembowski, dat het mandaat van het Parlement ten volle vervult, toont aan dat er een overeenkomst is bereikt die voor alle partijen bevredigend is, ondanks het huidige gebrek aan evenwicht tussen landen die open netwerken hebben, landen die tijd en moeite hebben gestoken in het moderniseren van hun infrastructuur, zoals Spanje, dat het probleem met de spoorbreedte heeft opgelost, en de landen die meer tijd nodig hebben om aan het minimumniveau te voldoen, zodat ze op gelijke voorwaarden kunnen concurreren.
Het is ongelooflijk belangrijk dat de Commissie in de uiteindelijke overeenkomst uit het verslag van Jarzembowski het recht voorbehoudt om te beslissen welk voorstel zij voor de laatste fase zal indienen. In deze sector, die veilig en duurzaam is en moet zijn, is het essentieel dat wij op een veilige en duurzame manier verder gaan.
Wij dachten dat het openstellen van de spoornetten het moeilijkste deel zouden zijn, maar uiteindelijk bleek het menselijke aspect het meest complex. De overeenkomst over machinisten is op zichzelf niet belangrijk. Belangrijker is het feit dat het de heer Savary is gelukt om snel en daadkrachtig voorwaarden op te stellen voor het besturen van treinen door machinisten met dezelfde opleiding en certificaten. Bovendien is ons beloofd dat voor ander treinpersoneel over niet al te lange tijd dezelfde of vergelijkbare voorwaarden zullen gelden.
Zoals ik al zei, bleken de rechten en plichten van treinreizigers het moeilijkst. Het is dan ook een fundamenteel resultaat dat een overeenkomst is bereikt die van toepassing zal zijn op zowel nationaal als internationaal spoorvervoer. Onze burgers zouden niet hebben begrepen waarom op internationaal niveau een overeenkomst moet worden gesloten als zij iedere dag op nationaal niveau te maken hebben met deze omstandigheden. Dit onderdeel van de overeenkomst is weliswaar niet zo uitgebreid als wij hadden gewild, maar biedt wel een degelijke basis voor de rechten van alle reizigers op snelle en efficiënte informatie en hulp.
We weten dat dit niet genoeg is. We willen verder. En campagnevoerende organisaties, in mijn land met name de nationale organisatie voor blinden, hebben ook om meer gevraagd. We moeten doorgaan, maar we zijn wel van mening dat we vanavond met het verslag van Sterckx een veelbelovend pad richting vooruitgang zijn opgegaan.
Bij het afronden van deze fase, begint een even veelbelovende etappe die onze volle betrokkenheid vereist. We moeten ons nog richten op interoperabiliteit, op alle veiligheidsaspecten die versterkt en op Europees niveau geharmoniseerd moeten worden en op het feit dat het Agentschap nog handen en voeten moet krijgen.
Ten slotte rest ons nog de grote uitdaging van een Europees spoornet voor het goederenvervoer - de nieuwe voorstellen van de Commissie voor een op goederenvervoer afgestemd netwerk - en alle benodigde logistieke steun om van de Europese verbindingspunten die nu worden aangelegd in de toekomst een echt vervoersnetwerk te maken.
Leopold Józef Rutowicz
(PL) Voorzitter, ik wil de heer Jarzembowski bedanken voor zijn inzet bij het opstellen van een ontwerptekst voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de richtlijn betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap en de richtlijn inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten. De tekst van de richtlijn werd goedgekeurd door middel van de bemiddelingsprocedure. Deze richtlijn zal van belang zijn voor de verdere ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap, voor reizigers en voor vrachtvervoer.
De spoorwegen, die al twee eeuwen oud zijn, worden vanwege de bescherming van het milieu en het dichtslibben van de wegen steeds belangrijker in de wereld van vandaag. Wat de ontwikkeling van het spoorvervoer betreft zullen de grootste problemen de financiële middelen zijn voor de modernisering en het aanleggen van nieuwe netwerken en deze voorzien van materiaal. Om een harmonieuze groei te bewerkstelligen, zullen arme landen aanzienlijke financiële steun nodig hebben. De tekst die is goedgekeurd voor de nieuwe richtlijn zal positieve gevolgen hebben voor de verdere groei van de spoorwegen.
Het verslag van de heer Savary over de rechten van machinisten en het verslag van de heer Sterckx over rechten en plichten behandelen andere kwesties inzake het spoorvervoer. Ik wil hen graag feliciteren met hun werk.
Georgios Toussas
(EL) Voorzitter, het derde spoorwegpakket is opnieuw een voorbeeld van het afnemen van de rijkdommen van het volk. Overheidsbezit wordt ten koste van de arbeidersklasse aan het kapitaal verkocht om meer winst te maken en om de arbeiders nog verder uit te buiten.
De verordening inzake rechten en plichten die het pakket bevat is niet meer dan een zoethoudertje in het proces van deregulering van het personenvervoer. Spoorwegmedewerkers hebben zich fel verzet tegen de deregulering van het vervoer, zowel in de twee vorige pakketen als in het huidige pakket.
Wij, de leden van het Parlement van de Communistische Partij van Griekenland zijn tegen een uitverkoop van de spoorwegen, met name in Griekenland, waar nog een grote kloof bestaat tussen het spoorvervoer en de behoeftes van reizigers en waar vaak nog sprake is van een verouderde infrastructuur en oud materieel.
Wij staan aan de kant van de arbeiders die vechten voor de ontwikkeling van het openbaar vervoer. Wij hebben een spoorwegdienst nodig die zorgt voor veilig en hoogkwalitatief vervoer en die zowel aan de huidige behoeftes van de arbeiders voldoet als milieuvriendelijk is.
Wij zullen daarom tegen de overeenkomst tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie stemmen. Wij wijzen op de verantwoordelijkheid van de EU en de regeringen van de lidstaten in dit anti-volkse beleid en de plundering van de eigendommen van het volk door het kapitaal.
Dieter-Lebrecht Koch
(DE) Voorzitter, mijnheer de commissaris, collega's, als een van de initiatiefnemers van de handtekeningenactie "One Million for Disability” heb ik burgers in heel Europa gestimuleerd zich actief in te zetten voor mensen met een handicap. Begin oktober zullen de handtekeningenlijsten worden overhandigd aan de voorzitters van de Commissie en het Parlement, met het doel dat zij zich nog sterker maken voor een sociaal Europa. Vrijwel aan de vooravond hiervan vindt het huidige debat over het derde spoorwegpakket plaats, waarin het ook - of beter gezegd vooral - gaat om de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer.
Een belangrijk deel van deze verordening houdt zich bezig met de rechten en verplichtingen van mensen met een verminderde mobiliteit, hetzij vanwege de leeftijd, hetzij door een handicap, een andere reden of - en dat is bijzonder vermeldenswaardig - door een eventuele begeleider. Zij hebben net zo goed recht op vrij verkeer, keuzevrijheid en non-discriminatie als andere burgers. Het is een grote verdienste van het Parlement dat dit onderdeel van het spoorwegpakket niet alleen zal gelden voor het internationale treinverkeer, maar ook voor het nationale. Dit leidt tot meer rechten van alle treinreizigers en tot meer kwaliteit en doelmatigheid van het personenvervoer per spoor.
Zo hebben alle reizigers recht op informatie over vervoerdiensten, zowel vóór alsook tijdens de reis. De toegankelijkheid van alle gebouwen en treinen wordt ook voor reizigers met een verminderde mobiliteit stap voor stap verbeterd. Het recht op schadevergoeding en compensatie bij vertragingen, gemiste aansluitingen of annuleringen wordt versterkt en het nieuwe klachtenbehandelingsmechanisme schept vertrouwen tussen reizigers en de vervoerdienst. Samen zullen ze het reizen met de trein nog aantrekkelijker maken.
Helaas hebben de lidstaten de mogelijkheid om tijdelijke uitzonderingen te maken. Desondanks hebben we met dit resultaat een flinke stap naar voren gezet. Nu kunnen de lidstaten bewijzen hoe zeer het hun in maart van dit jaar ernst was, toen ze hun handtekening zetten onder het VN-Verdrag voor mensen met een beperking. Ik verwacht dat mijn land, Duitsland, het goede voorbeeld zal geven voor wat betreft de omzetting van de rechten van mensen met een beperking. Ik wil de rapporteurs en alle onderhandelaars in de bemiddelingsprocedure bedanken en roep u op hieraan steun te geven.
Joel Hasse Ferreira
(PT) Voorzitter, mijnheer Barrot, rapporteurs, dames en heren, de certificering van machinisten is een belangrijke stap in de communautaire vervoerswetgeving, een stap die de heropleving van de Europese spoorwegsector een impuls kan geven, en Gilles Savary heeft in dit proces een cruciale rol gespeeld.
Het is ook mogelijk om het gebruik van de spoorwegen te bevorderen door stimulansen te creëren voor het verbeteren van de kwaliteit van de dienstverlening en door de rechten van machinisten en reizigers te versterken, waardoor gelijkheid wordt bevorderd. De heropleving van het spoorvervoer in de Europese Unie levert een belangrijke bijdrage aan een duurzaam vervoerssysteem en aan de creatie van een gemeenschappelijke markt, met name wat het internationale personenvervoer betreft, waarop het voorstel voor een richtlijn inzake de openstelling van de markt voor internationaal personenvervoer via het spoor betrekking heeft.
Er zijn tevens procedures vastgelegd voor de certificering van machinisten in de Europese Unie en de wettelijke voorschriften waar wij over hebben gedebatteerd versterken ook de rechten van treinreizigers, vandaar het belang om deze drie verslagen en de drie richtlijnen te bespreken.
Het verslag over een door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijk tekst voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de certificering van machinisten die locomotieven en treinen op het spoorwegsysteem van de Gemeenschap besturen, bevat daarom specifieke wettelijke voorschriften waarin professionele verworvenheden worden erkend, teneinde de mobiliteit van machinisten in heel Europa te waarborgen en tegelijkertijd de mobiliteit van het internationale treinverkeer in de Europese Unie te verbeteren. Dit zijn positieve stappen die wij moeten toejuichen.
Voorzitter, dames en heren, de benodigde maatregelen om interoperabiliteit te verkrijgen zijn grondig bestudeerd, door de voorschriften op het gebied van de opleiding en de certificering van machinisten te harmoniseren, wat eveneens een zeer positieve stap is. Wat de verwezenlijking van het spoorwegonderdeel van de interne markt betreft is daarom aanzienlijke vooruitgang geboekt, omdat de rechten van arbeiders, ondernemingen en reizigers, die uiteindelijk de Europese burgers zijn die ons hebben gekozen, duidelijk worden gewaarborgd.
Ten slotte wil ik graag de rapporteurs Dirk Stercks en Georg Jarzembowski en Gilles Savary, bedanken voor hun harde werk. Hartelijk dank, dames en heren.
Corien Wortmann-Kool
(NL) Voorzitter, graag wil ik de rapporteurs en ook ondervoorzitter Vidal-Quadras Roca van harte danken voor hun inzet om dit hele ingewikkelde derde spoorpakket tot een goed einde te brengen. Voorzitter, sommige rapporteurs hebben wel moeten slikken, want die hadden graag meer bereikt, maar ik denk dat het resultaat dat er ligt alleszins verdedigbaar is. Het is een positieve ontwikkeling dat er nu voor alle treinreizigers in Europa basisrechten zijn vastgelegd. Aansprakelijkheid en recht op vervoer voor mensen met verminderde mobiliteit is nu veel beter geregeld. Dat in het lange-afstandsvervoer aanvullende regels verplicht worden gesteld, is ook een goede zaak en dat zijn regels die bijvoorbeeld niet in het stads- en streekvervoer passen; dus het is goed dat daar een uitzondering voor is gemaakt en dat die onder een ander regime gaan vallen.
Voorzitter, over de liberalisering van het spoorvervoer hebben we stevige discussies gevoerd. Niet alleen met de Raad, maar ook hier in het Parlement. Ik ben tevreden met de uitkomst. Wel verplichte liberalisering van het internationale spoorvervoer, maar niet van het nationale spoorvervoer.
Voorzitter, de verschillen tussen de lidstaten zijn te groot om vanuit Europa nationale liberalisering van binnenlandse verbindingen verplicht te stellen, want regionale netwerken die druk bereden zijn, zijn kwetsbaar en het moet kunnen dat die onderhands aanbesteed worden. Ook dat is een vorm van marktwerking. Ik ben blij met dat resultaat. Het is prudente marktwerking, maar ik denk passend bij deze ingewikkelde netwerken. U gaf aan dat u verdergaand onderzoek wil doen naar verdergaande stappen van liberalisering van het binnenlandse personenvervoer; ik wil u nadrukkelijk vragen ook het onderhands aanbesteden van netwerken en in hoeverre dit bijdraagt aan marktwerking, mee te nemen in uw verdere onderzoeken.
Gábor Harangozó
(HU) Voorzitter, hartelijk dank. Dames en heren, allereerst wil ik graag mijn vreugde uitspreken over het feit dat het interinstitutionele bemiddelingscomité erin is geslaagd een overeenkomst te bereiken en dat de markt voor internationaal personenvervoer over het spoor binnen de Europese Unie daarom in 2010 zal worden opengesteld. Liberalisering is een goede stap ... (de Voorzitter onderbreekt de spreker); open mededinging is noodzakelijk in de markt voor personenvervoersdiensten. Het zal niet alleen bijdragen aan de tenuitvoerlegging van de spoorvervoerhervorming, maar ook een concurrentiesituatie creëren waarin de consumenten zelf de belangrijkste winnaars zijn.
Alleen kunnen we nationale spoorwegondernemingen natuurlijk niet dwingen mee te doen aan vrije mededinging, aangezien spoorwegondernemingen in sommige lidstaten kampen met financiële problemen. Bovendien is hun infrastructuur vaak extreem onderontwikkeld. We moeten hun ontwikkelingsinspanningen daarom steunen en hun de tijd geven om zo'n sterke concurrentiepositie te verwerven dat zij zich staande kunnen houden in de strijd om de passagier.
Naast liberalisering is het net zo belangrijk om het vertrouwen van de reiziger te vergroten door zijn rechten uit te breiden en te internationaliseren. De nieuwe wetgeving houdt in dat spoormaatschappijen meer verantwoordelijkheid op zich moeten nemen. Harmonisering van de EU-voorschriften inzake de rechten en plichten van reizigers, informatie, het aanvaarden van aansprakelijkheid voor passagiers en hun bagage, de vergoedingenkwestie, het oplossen van vertragingen en zorgen voor reizigers met verminderde mobiliteit zijn allemaal zaken die zowel de veiligheid als de reputatie van spoormaatschappijen verbeteren.
Het is een ambitieus doel, maar absoluut noodzakelijk om de ontwikkeling van een hogesnelheidsnet en de daarbij horende grensoverschrijdende exploitatieregels mogelijk te maken. Tegelijkertijd vergroot het tevens het vertrouwen in het nationale reizigersvervoer per trein.
Het vergroten van de efficiëntie en het verbeteren van het spoornet en de kwaliteit van de dienstverlening zijn van fundamenteel belang, niet alleen voor de ontwikkeling van een duurzame vervoersector, maar ook in het kader van overbevolking en luchtvervuiling. Naast het nieuwe pakket voorschriften moeten we er, met het oog op kwaliteitverbetering, natuurlijk ook voor zorgen dat de richtlijn naar behoren in nationale wetgeving wordt omgezet. Gezien het bovenstaande zal het in 2012 te presenteren implementatieverslag, evenals de jaarverslagen van de spoorwegmaatschappijen, uiterst belangrijk zijn.
Tenslotte wil ik graag de rapporteur bedanken voor zijn werk, evenals alle anderen die hebben bijgedragen aan het succes van de onderhandelingen; dankzij u kunnen we morgen eindelijk over deze kwestie stemmen. Hartelijk dank voor uw aandacht.
Renate Sommer
(DE) Voorzitter, ook ik wil ten eerste de rapporteurs bedanken voor hun goede, maar bepaald niet gemakkelijke werk. Door het derde spoorwegpakket, de voortzetting van een lang proces, wordt de Europese spoorwegsector opengesteld voor mededinging en worden nationale normen geharmoniseerd.
Evenals tal van sprekers voor mij juich ik vooral het voorstel in de verordening over de rechten en verplichtingen van reizigers in het treinverkeer toe. Hier worden voor het eerst Europabrede, uniforme regelingen ingevoerd die de rechten van reizigers versterken. De verordening houdt, zoals collega Koch al zeer goed beschreef, onder meer in dat treinen, stations en perrons beter toegankelijk moeten worden voor mensen met verminderde mobiliteit. Bovendien bevat ze een regeling ten aanzien van de aansprakelijkheid bij ongevallen en overlijden. De verordening roept ook een schadevergoeding in het leven voor vertragingen en annuleringen. Het is de hoogste tijd dat treinreizigers grondrechten krijgen en niet alleen luchtreizigers deze hebben.
Op het eerste gezicht lijkt deze regeling alleen maar nadelig te zijn voor spoorwegondernemingen. Het toekennen van grondrechten maakt reizen met de trein echter aantrekkelijker. Het verbeteren van de rechten van reizigers zal een belangrijke bijdrage leveren in het bevorderen van het personenvervoer per spoor, wat uiteindelijk zal leiden tot een groter aandeel van het spoor in de modal split. Uiteindelijk zal de trein een echt alternatief gaan vormen voor het vliegtuig. Dat is van groot belang, gezien de huidige klimaatproblematiek.
Het voorstel van de Commissie voorzag alleen in de invoering van rechten en verplichtingen van reizigers in het internationale treinverkeer. Ik vind het goed dat wij er nu toch in zijn geslaagd de werkingssfeer uit te breiden tot alle treinreizigers, dus ook en met name tot reizigers in het nationale treinverkeer en niet alleen in het grensverkeer. Het is immers niet zinvol dat iemand die met de trein van Keulen naar Brussel reist wel profiteert van deze rechten, maar iemand die de trein van Frankfurt naar Keulen neemt, niet!
Het is jammer dat we genoegen moeten nemen met het compromis van de lange overgangsperioden van vijftien jaar voordat de rechten van reizigers volledig gelden. Daar zal de consument geen begrip voor hebben.
Marian-Jean Marinescu
(RO) Voorzitter, dit pakket voorschriften heeft een duidelijk Europese connotatie, zowel in beginsel als in essentie, hoewel nog steeds de term "internationaal” wordt gebruikt, terwijl het pakket gericht is op de ontwikkeling van de interne markt. Voor deze fase is een onderscheid nog steeds noodzakelijk en tevens een belangrijke stap op weg naar een geïntegreerd spoornetwerk in de Europese Unie.
De lidstaten hebben de mogelijkheid om hun langetermijninvesteringen, die cruciaal zijn voor een bijzondere infrastructuur, efficiënter af te schrijven. De kosten voor onderhoud en kwaliteit kunnen dalen, ten gunste van de reizigers die, op hun beurt, de vrijheid zullen hebben om te kiezen tussen commerciële diensten en overheidsdiensten, terwijl hun rechten worden gewaarborgd. Bovendien hebben reizigers via cabotage toegang tot concurrerende diensten.
Toch moeten we toegeven dat de spoordiensten in de nieuwe lidstaten, zoals Roemenië, nog steeds onder ongunstige voorwaarden plaatsvinden. Daarom moet de liberalisering van geval tot geval worden geanalyseerd en aangepakt, met bijzondere aandacht voor het verbeteren van interoperabiliteit en samenwerking in grensoverschrijdende gebieden, en moeten de prioriteiten binnen de instrumenten voor het financieren van investeringen in bijzondere infrastructuren worden herzien.
Bovendien dient de Unie zich voor te bereiden op de werkelijke uitdaging: het creëren van een functioneel, geïntegreerd netwerk met de spoorsystemen van buurlanden, door middel van trans-Europese vervoersnetwerken en pan-Europese corridors, gericht op uitbreiding en vergemakkelijking van de toegang tot Centraal- en Oost-Azië. Ik benadruk dat het risico bestaat op nepbanen, als gevolg van de verplaatsing van de werknemers van de maatschappij in het ene land naar een maatschappij in het buurland. Daarom moet een evenwicht worden gevonden tussen met elkaar concurrerend economisch beleid en sociaal beleid.
Bovendien moeten verstoringen van de mededinging worden ontmoedigd. In de eerste plaats is hiervoor transparantie nodig, evenals het voorkomen van de vorming van een monopolistische alliantie tussen grote spoorwegmaatschappijen die de markttoegang van nieuwe spoorwegbedrijven zouden kunnen blokkeren, omdat het uiteindelijk de reizigers zijn die daar onder lijden.
Jacques Barrot
vicevoorzitter van de Commissie. - (FR) Voorzitter, ik wil alle sprekers graag bedanken. Hun bijdragen illustreren in hoeverre de gezamenlijke wens bestaat om het gebruik van onze spoorwegen aanzienlijk te vergroten. Ten behoeve van de heren Jarzembowski en Savary voeg ik hieraan toe dat de Commissie van plan is dertig maanden na de goedkeuring van de richtlijn een verslag te presenteren met waar nodig wetgevingsvoorstellen gebaseerd op de aanbevelingen van het Europese Spoorwegbureau.
Wat het bevoegdheidsbewijs van machinisten betreft, hebben wij tot doel een Europese ruimte voor het spoorwegverkeer te creëren en daarom willen we mobiliteit voor het spoorwegpersoneel natuurlijk bevorderen. Dames en heren, natuurlijk kan dit allemaal alleen werken als de lidstaten de nodige investeringen doen, omdat het spoorbeleid pas succesvol zal zijn als de trans-Europese netwerken realiteit zijn geworden en we interoperabiliteit kunnen waarborgen op alle grote lijnen, met name door middel van het ERTMS. De plicht om te investeren is duidelijk cruciaal. Het is de prijs die we moeten betalen om de teksten die u op het punt staat goed te keuren volledig ten uitvoer te kunnen leggen.
Met betrekking tot het vrachtvervoer per spoor was er inderdaad een eerste voorstel voor een verordening inzake een vergoeding voor nalatigheid in het voldoen aan de verplichtingen betreffende de kwaliteit van spoorwegdiensten. Hoewel het Parlement en de Raad erkenden dat de doelen in het voorstel deugdelijk waren, hebben zij toch besloten dat de voorgestelde maatregel niet passend was. Toch zal ik de ontwikkeling van het vrachtvervoer per spoor nauwgezet in de gaten houden. Ik ben nog steeds bezorgd over problemen met punctualiteit en de betrouwbaarheid van de goederenvervoersdiensten per trein. Ik zal dan ook tegen het eind van 2007 een verslag indienen over de ontwikkeling van de dienstenkwaliteit en over passende maatregelen om de problemen aan te pakken. Dit zal ongetwijfeld tot gevolg hebben dat de Commissie een Europees spoornet voor het vrachtvervoer voorstelt. Ik hoop het verslag in oktober te presenteren.
Zoals velen van u al hebben aangegeven is elk compromis slechts een stap. Maar zelfs een beperkte stap kan als vooruitgang worden beschouwd. Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat het Parlement, door de goedkeuring van dit derde spoorwegpakket, een duidelijk signaal afgeeft aan de inwoners van Europa, omdat zij veel meer gebruik kunnen maken van de trein als vervoermiddel.
Ik zou hier aan willen toevoegen dat we bezig zijn met het vaststellen van reizigersrechten, op basis van het idee van Europees burgerschap. Wat luchtvaartpassagiers betreft, moet er nog veel worden gedaan om de wet ten uitvoer te leggen. Treinreizigers moeten uiteraard van duidelijke informatie worden voorzien, zodat zij begrijpen wat zij mogen verwachten. Ik denk echter dat we een sterk signaal afgeven door te laten zien dat wij vastbesloten zijn om door te gaan met het opstellen van een echt reizigershandvest om iedereen, inclusief kansarme mensen, betere toegang te bieden tot mobiliteit.
Hier ben ik van overtuigd en ik sluit af, Voorzitter, door alle leden van het Huis nogmaals te bedanken, omdat hun opmerkingen ons zullen helpen bij de controle op de tenuitvoerlegging van de teksten.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt dinsdag 25 september 2007 plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142 van het Reglement)
Christine De Veyrac  
schriftelijk. - (FR) Ik ben zeer verheugd dat het Parlement en de Raad erin zijn geslaagd overeenstemming te bereiken over het derde spoorwegpakket.
Wat het verslag van collega Dirk Sterckx betreft is het zeer bevredigend dat de Raad heeft aanvaard dat de rechten en plichten van reizigers van toepassing moeten zijn op iedereen die in de Europese Unie met de trein reist, en niet alleen op internationale passagiers.
Alle treinreizigers hebben nu aanzienlijke rechten, zoals een vergoeding in het geval van vertragingen of wanneer treinen niet rijden, het recht op correcte informatie en toegang voor mensen met verminderde mobiliteit.
Wat het verslag van Georg Jarzembowski betreft, is het de bedoeling dat de openstelling van de markt voor het internationale personenvervoer per spoor per 1 januari 2010 de trein een efficiënter vervoermiddel maakt en positieve gevolgen heeft voor reizigers op het gebied van prijzen en keuze van spoorwegonderneming.
Bovendien wordt het mogelijk verliesgevende spoorlijnen te financieren indien zij van openbaar nut zijn. Deze maatregel is belangrijk om universele toegang tot spoorvervoer te waarborgen.
De bepalingen van dit derde spoorwegpakket betekenen daadwerkelijke vooruitgang voor gewone burgers. Ik ben er dan ook erg blij mee.
Nathalie Griesbeck  
schriftelijk. - (FR) Ik ben zeer verheugd dat men voor de door mij bepleite aanpak heeft gekozen, namelijk het openstellen van passagiersdiensten voor concurrentie, maar zonder haast. Het derde spoorwegpakket zorgt voor liberalisering van het internationale personenvervoer vanaf 2010, met een uitvoerbaar mechanisme voor het financieren van de infrastructuur. Nadat de Commissie haar bevindingen over de economische, sociale en veiligheidsaspecten presenteert in 2012, kunnen we rustig bekijken of de bestaande regelingen moeten worden opgenomen in de nationale personenvervoersdiensten.
Wij vonden het belangrijk dat de maatregelen voor het moderniseren van het beheer van de spoordiensten gepaard zouden gaan met aanzienlijke maatregelen om de veiligheid te waarborgen. Treinpersoneel zal nu aan gemeenschappelijke kwalificatie- en opleidingsnormen moeten voldoen om uiteindelijk een "machinistenrijbewijs” te ontvangen.
Het Parlement heeft ook gezorgd voor een aanzienlijke verbetering van de basisrechten van reizigers op zowel internationale als nationale lijnen: er zijn voorschriften voor aansprakelijkheid in het geval van ongevallen en rechten voor mensen met een handicap of verminderde mobiliteit. Het betreurt mij echter dat hardnekkigheid binnen de Raad ervoor heeft gezorgd dat met betrekking tot de tenuitvoerlegging van het recht op informatie, compensatie in het geval van vertragingen of ongevallen en een bepaling voor het meenemen van fietsen in treinen derogaties zijn toegestaan tot wel vijftien jaar.
Gyula Hegyi  
schriftelijk. - (HU) Honderdzestig jaar geleden, in 1846, werd de eerste Hongaarse spoorlijn geopend tussen de oude stad Pest en het dorp Vác. Hongarijes eerste spoorlijn werd twee jaar voor de Franse revolutie van de bourgeoisie in 1848 geopend, en achter beide gebeurtenissen zaten min of meer dezelfde mensen. Dit was geen toeval. De spoorlijn voedde de opkomst van de middenklasse, economische ontwikkeling, het verlies van feodale beperkingen en het ontstaan van eenheidsstaten. In de tweede helft van de twintigste eeuw overschaduwde de "motorisering” ook in Hongarije de ontwikkeling van de spoorwegen. Gelukkig was dit slechts een tijdelijke terugval.
De Hongaarse spoorwegen bevinden zich op dit moment in een behoorlijk slechte staat en dat is een van de redenen waarom het belangrijk is Gemeenschapsfondsen aan te vragen om de spoorwegen te ontwikkelen. De ontwikkeling van internationale spoornetwerken is logischerwijs een prioriteit. Tevens is het belang van de voorstedelijke spoorwegen gegroeid. Minstens een half miljoen mensen reizen dagelijks op en neer naar Boedapest voor studie of werk. De enige oplossing voor de chronische files is congestieheffingen invoeren en de middelen zoveel mogelijk wijden aan de ontwikkeling van spoordiensten in de voorsteden.
Liberalisering moet worden toegejuicht, mits het de banen van spoorwegpersoneel of de veiligheid van de spoordiensten niet in gevaar brengt. Net zo belangrijk is het waarborgen van de rechten van reizigers door solide garanties. Ik hoop dat de Hongaarse spoorwegen onder het nieuwe systeem, met behulp van overheids-, EU-en private fondsen, weer net zo modern zal worden als ze in de begindagen waren, het tijdperk van de grote hervormingen.
