Goedkeuring van de notulen
De Voorzitter
De notulen van de vergadering van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Avgerinos
Mevrouw de Voorzitter, in de notulen van gisteren staat mijn aanwezigheid niet genoteerd. Ik verzoek u dat te laten corrigeren want ik was gisteren heel de dag hier.

De Voorzitter
U hebt de vergadering zelfs voorgezeten. Dat kunnen wij denk ik allemaal beamen. Verder nog bezwaren?

Blokland
Mevrouw de Voorzitter, ik wil het Parlement gelukwensen met het ondoorgrondelijke besluit dat gisterenavond genomen is bij het verslag van de heer Scarbonchi om het aantal arbeidsplaatsen van 1995 tot 1996 met 12 miljoen te doen stijgen. Ik ben dus heel benieuwd wanneer het Europees Parlement besluit om het jaar 2000 met een jaar uit te stellen.

Provan
Mevrouw de Voorzitter, gisteren is in dit Huis een foto genomen. Ik wil er geen punt van maken, maar kunnen wij er van op aan dat de foto niet voor openbare doeleinden wordt gebruikt en, als dat toch het geval is, zou het Bureau er niet alleen voor kunnen zorgen dat dit niet nog eens gebeurt, maar ook dat het lid wordt gestraft omdat hij het Parlement heeft verzekerd dat de foto alleen voor privé-gebruik was.

De Voorzitter
De collega heeft gisteren toch al gezegd dat het om een privé-foto ging.

Collins, Kenneth
Mevrouw de Voorzitter, zouden wij in deze context tevens de verzekering kunnen krijgen dat privé-telefoontjes die met mobiele telefoons in de Vergadering worden gepleegd ook niet voor dergelijke doeleinden worden gebruikt?

De Voorzitter
Ik heb van uw suggesties kennis genomen. De heer Kerr heeft het woord voor een motie van orde.

Kerr
Mevrouw de Voorzitter, in de notulen van gisteren kunt u zien dat ik, namens de Fractie De Groenen, zesmaal over zes verschillende verslagen het woord heb gevoerd. Ik vroeg of dit een record was. Hebben de diensten al tijd gehad om dit na te gaan?

De Voorzitter
Het is heel vriendelijk van u dat u ons helpt iets te doen dat niet altijd automatisch wordt gedaan.
(De notulen worden goedgekeurd)

Stemming
De Voorzitter
De rapporteur heeft mij medegedeeld dat de woorden "bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk" per abuis in overweging F staan en geschrapt moeten worden.

Kerr
Mevrouw de Voorzitter, ik ben lid van de Commissie rechten van de vrouw en coördinator van de Fractie De Groenen in het EP. Ik kan mij niet herinneren dat deze wijziging tijdens de vergadering werd ingediend. Ik wil verzoeken dat de desbetreffende woorden in het verslag blijven staan en dat wij ons baseren op het verslag met de woorden "het Verenigd Koninkrijk" en "de Verenigde Staten" . Mijn collega's van New Labour hebben gepoogd de Britse regering niet in verlegenheid te brengen. Wij moeten het verslag laten zoals het is en erover stemmen zoals het is. Zo niet, dan verzoek ik dat de volledige bandopnamen van de beraadslagingen van de commissie worden beluisterd en zal ik bewijzen dat dit amendement tijdens de commissievergadering niet is ingediend. Ik stel voor dat wij het verslag laten zoals het is en erover stemmen zoals het is.

De Voorzitter
Mevrouw de rapporteur, wat is uw mening hierover?

García Arias
Mevrouw de Voorzitter, ik ben werkelijk verbaasd over deze reactie van de heer Kerr omdat hij ongetwijfeld nog heel goed weet dat we op de dag dat we in commissie het onderhavige verslag hebben goedgekeurd zijn overeengekomen, en dat is ook als zodanig goedgekeurd, dat verwijzingen naar specifieke landen zouden worden geschrapt. Het oorspronkelijke ontwerp bevatte die inderdaad wel, niet alleen in die twee paragrafen maar ook in andere paragrafen, maar in commissie hebben we toen het zonet genoemde akkoord bereikt - dat trouwens in de notulen van die vergadering moet staan. Ik verzoek de heer Kerr dan ook zich die dag voor de geest te halen. Ik herinner me die nog heel goed, mevrouw de Voorzitter. Daarom zou niet alleen in overweging F maar ook in paragraaf 12 moeten worden gecorrigeerd dat we kritiek hebben op "de modellen" in het plaats van op "het model" en zou de verwijzing naar de Verenigde Staten derhalve moeten worden geschrapt.

De Voorzitter
Dank u, mevrouw García Arias. Mijnheer Kerr, het schrappen van deze passage heeft dus niets te maken met het Verenigd Koninkrijk; er worden in het algemeen geen landen genoemd.

Kerr
Mevrouw de Voorzitter, ik stel voor dat de beste oplossing is deze kwestie als een mondeling amendement van de rapporteur te behandelen. Als het Parlement het mondeling amendement aanneemt, kan er over worden gestemd. Als twaalf leden het verwerpen, wordt het niet aangenomen.

De Voorzitter
Nee, wat u voorstelt is helemaal niet duidelijk. De commissie heeft - op voorstel van de rapporteur - een duidelijke oplossing gevonden die overeenkomt met wat hier is besproken. Er kunnen nu niet nog eens aanvullende amendementen worden geaccepteerd.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Seillier
Om beter te kunnen voorzien in de werkelijke behoeften van onze maatschappijen blijkt het noodzakelijk dat bepaalde begrippen worden opgehelderd, zoals dat van het eenoudergezin: gaat het om een weduwe of een weduwe die kinderen ten laste heeft, een gescheiden vrouw of man met kinderen, een alleenstaande moeder met een of meer kinderen, of iets anders?
Welke problemen een vrouw in haar leven of bij haar persoonlijke levenskeuze ook ondervindt, de situatie van een alleenstaande ouder is altijd moeilijk, zowel materieel als voor de opvoeding van de kinderen; de rapporteur heeft dit trouwens herhaaldelijk onderstreept. Daarom begrijp ik niet waarom onze amendementen werden afgewezen waarin in het materiële en morele belang van kinderen een preventiebeleid wordt geëist dat door de opvoeding in verantwoordelijkheidszin zoveel mogelijk moet voorkomen dat ouders alleen komen te staan.
Het is in ieder geval duidelijk dat dertig jaar na 1968 de desastreuze gevolgen van een verkeerde seksuele revolutie steeds nadrukkelijker te voorschijn komen.
Verslag-Provan (A4-0277/98)
Nicholson
Ik feliciteer de heer Provan met een uitstekend verslag dat de gangbare opvatting weerspiegelt dat de visserijcontrole verbeterd moet worden als wij de visbestanden willen behouden, opdat volgende generaties vissers in hun levensonderhoud kunnen voorzien.
In het onderhavige verslag heeft de heer Provan een belangrijk strategisch punt onderstreept dat maar al te vaak lijkt te ontbreken in de denkwijze van Commissie, namelijk dat het zaak is de vissers zelf erbij te betrekken. Op deze wijze maken wij de vissers gelijkwaardige partners bij het controlesysteem in plaats van het voorwerp van een bespiedingsoperatie - waar het soms op kan lijken. Het toezicht op de visserij kan pas volledig succesvol worden als de vissers zelf alle vertrouwen in het systeem hebben.
Ik moet zeggen dat het moeilijk is om hierbij voorbij te gaan aan de politieke richting van het visserijbeleid van de Europese Unie. Degenen onder ons die regio's vertegenwoordigen waar de visserijsector te lijden heeft gehad van de politieke besluitvorming, vragen zich natuurlijk af of verstandige controle kan opwegen tegen de schade die is berokkend door onze viswateren voor iedereen open te stellen. Dit gezegd zijnde, juich ik beslist de voorstellen toe om de controle op vaartuigen uit derde landen in wateren van de Europese Unie te intensiveren.
Dit is een nuttig verslag in de zin dat het het Parlement sterkt in zijn niet aflatende aansporing naar de Commissie dat ze de tekortkomingen in het GVB van de Gemeenschap beter moet aanpakken. Ik hoop dat de Commissie langzamerhand een open oor begint te krijgen voor het Parlement wat deze kwestie betreft.

Wibe
Dit verslag bevat veel goede ideeën en voorstellen. Ik mis er echter toch een kritische houding in tegenover het hele visserijbeleid van de EU. Dit beleid leidt immers tot het leegvissen van grote gedeeltes van de Afrikaanse kustwateren. Deze situatie wordt niet wezenlijk anders door betere controles, maar enkel door een ander beleid.

Visserijovereenkomst EG/Madagaskar
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0282/98) van de heer Gallagher namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de sluiting van het protocol tot vaststelling van de voor de periode van 21 mei 1998 tot en met 20 mei 2001 geldende vangstmogelijkheden en financiële bijdrage, zoals bedoeld in de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Madagaskar inzake de visserij voor de kust van Madagaskar (COM(98)0390 - C4-0456/98-98/0217(CNS)).

Gallagher
Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik zeggen hoe buitengewoon dankbaar ik ben voor alle hulp die ik bij het opstellen van het verslag heb gekregen, met name van het secretariaat van de commissie, de leden van de Commissie visserij die actief aan de beraadslagingen in de commissie deelnamen, het personeel van de Commissie en natuurlijk degenen die de adviezen namens de Begrotingscommissie en de Commissie ontwikkelingssamenwerking opstelden.
Het onderhavige verslag is gebaseerd op het voorstel van de Commissie om het protocol bij de visserijovereenkomst tussen de EU en de Republiek Madagaskar voor drie jaar - mei 1998 tot mei 2001 - te verlengen. Het eerste protocol met Madagaskar werd in 1986 gesloten en dit is het vijfde protocol. Het heeft uitsluitend betrekking op de tonijnvangst, en er zijn 45 vriesvaartuigen en 30 vaartuigen voor de visserij met de drijvende beug bij betrokken. De toegestane vangst bedraagt 9 500 ton. De totale kosten van de overeenkomst voor de Gemeenschap belopen 2, 28 miljoen ecu voor een periode van drie jaar. De financiële compensatie bedraagt 912.000 ecu, hetgeen 40 % van de totale kosten is. De rest wordt gebruikt ter financiering van steunmaatregelen voor de Malagassische visserijsector in de vorm van wetenschappelijke onderzoeksprogramma's en controleprogramma's, zoals inspectie- en toezichtsoperaties. Het is van wezenlijk belang dat er financiële steun wordt verleend voor de ontwikkeling van ambachtelijke kustvisserij. Dit behelst tevens subsidies voor opleiding van de vissers in de kustlanden van Madagaskar.
Het is van belang erop te wijzen dat de financiering echt voor de eerste keer gekoppeld is aan een wettelijke verplichting van de kant van de Malagassische autoriteiten. Zij moeten de Commissie jaarlijks uitvoerig verslag uitbrengen over de besteding van de kredieten voor de wetenschappelijke programma's op het gebied van controle en technische ondersteuning. De betaalbaarstelling van de kredieten is gekoppeld aan de verwezenlijking van deze acties, hetgeen een positieve ontwikkeling is. Er kan om nadere informatie worden verzocht door de Commissie, en als deze informatie niet bevredigend is, kan de betaling geblokkeerd worden door de Unie. Dit komt heel goed overeen met de zienswijze van het Parlement en zorgt tevens voor volledige transparantie, hetgeen volstrekt noodzakelijk is. Om ervoor te zorgen dat de Malagassische autoriteiten en de bevolking van Madagaskar hiervan profijt hebben, moeten de communautaire reders voor de benodigde diensten en bevoorrading een beroep doen op de Malagassische autoriteiten.
Het onderhavige protocol bepaalt dat de overeenkomst tot andere visserijactiviteiten kan worden uitgebreid. Deze zijn niet nader aangeduid, maar er wordt duidelijk verwezen naar garnalen, die een aanzienlijke handelswaarde vertegenwoordigen en waarvan de vangst momenteel door particuliere overeenkomsten wordt bepaald.
Deze internationale visserijovereenkomst verschaft een aantal vaartuigen van de Unie mogelijkheden om ook buiten de zone van de Unie naar vis te zoeken, waardoor onze vaartuigen recht op visbestanden in wateren van derde landen hebben en de druk op veel van onze visbestanden in de Unie wordt verlicht.
De mogelijkheid om te vissen in de exclusieve zones van derde landen moet niet tot de vaartuigen van slechts een aantal lidstaten worden beperkt. Het zou mogelijk moeten zijn voor vaartuigen van alle lidstaten die lange afstanden kunnen varen en op de desbetreffende visbestanden kunnen vissen. Landen die deze rechten niet vanouds hebben, moeten dezelfde mogelijkheden krijgen en moeten niet belet worden om te zoeken naar tonijn en migrerende vissoorten die elk jaar tussen maart en juni de wateren voor de kust van Madagaskar aandoen. Slechts een coöperatief regionaal beheerssysteem zal voor een adequaat behoud van de visstand zorgen. Ik hoef het Parlement niet te herinneren aan het belang van het behoud van duurzame hulpbronnen. Wij zijn de beheerders, en wij moeten ervoor zorgen dat deze natuurlijke rijkdommen voor toekomstige generaties beschikbaar zijn. Natuurlijk zijn het de vissers die dit het best begrijpen, want het is in hun eigen belang dat de visbestanden voor hun generatie en voor volgende generaties behouden blijven.
Tot slot heb ik een aantal amendementen ingediend, waarin ik - overeenkomstig de zienswijze van het Parlement - verzoek het Parlement gedetailleerde, coherente informatie te verstrekken. Ik wil het verslag aanbevelen en verzoek serieuze aandacht te schenken aan mijn amendementen, die naar mijn mening het verslag ten goede komen.

Jöns
Mevrouw de Voorzitter, beste collega's, uit naam van de Begrotingscommissie zou ik onze collega de heer Gallagher van harte willen feliciteren met zijn verslag. Voor deze keer kan ik ook de Commissie feliciteren en dat gebeurt niet vaak. Het is altijd verheugend wanneer ambtenaren leerzaam blijken te zijn; in het geval van Madagaskar is het de Commissie voor de eerste maal gelukt om de onderhandelingen niet op het laatste moment af te ronden, maar al twee maanden voor het protocol verloopt. Wij hadden natuurlijk graag gezien dat dat 4 tot 6 maanden voor afloop van het protocol was gebeurd, zodat de gehele wetgevingsprocedure op tijd had kunnen worden afgewikkeld, maar twee maanden zijn toch al een eerste stap in de goede richting, dat wil zeggen in de richting van de code of conduct .
Wij hadden die vervelende voorlopige toepassing van het protocol graag vermeden. Dan waren wij namelijk niet wederom in een situatie verzeild geraakt waar wij alleen nog maar onze zegen kunnen geven aan voldongen feiten. Want zoals u allemaal weet, betekent dat een aanzienlijke beperking van onze rechten als begrotingsinstantie.
Een tweede punt is dat wij als Begrotingscommissie natuurlijk een andere mening zijn toegedaan op het punt van de classificatie van de uitgaven. De middelen voor internationale visserijovereenkomsten blijven voor ons niet-verplicht, ook wanneer een deel van de collega's van de Commissie visserij dit anders ziet. Dat wil ik in ieder geval nog eens duidelijk stellen. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor de overeenkomst met Gabon die wij later zullen behandelen. De discussie hierover zullen wij ook tijdens de verdere wetgevingsprocedures beslist nog niet tot een goed eind kunnen brengen. Wij zullen werkelijk op de volgende interinstitutionele overeenkomst moeten wachten.

Hardstaff
Mevrouw de Voorzitter, de problemen rond de visserijovereenkomst met Madagaskar zijn zeer helder uiteengezet door de heer Gallagher in zijn uitstekende verslag en in zijn betoog van vanochtend.
De socialistische fractie juicht het van harte toe dat hernieuwde onderhandelingen over visserijovereenkomsten met derde landen er in toenemende mate voor zorgen dat de desbetreffende landen, en met name de vissersbevolking en niet alleen hun regeringen, van dergelijke overeenkomsten profiteren. Zoals de heer Gallagher uiteen heeft gezet, moeten de Malagassische autoriteiten verslag uitbrengen over de wijze waarop zij het geld dat zij volgens deze overeenkomst ontvangen besteden. Deze voorzorgsmaatregelen zijn voornamelijk te danken aan druk van het Parlement.
Volgens deze specifieke overeenkomst moeten de reders van communautaire vaartuigen die in de Malagassische wateren op tonijn vissen, als zij geen lokale zeelieden aanmonsteren, een bedrag storten in een fonds voor de opleiding van Malagassische vissers. Alleen reders van specifieke vaartuigen kunnen vergunningen kopen, en de vergunningen zijn niet overdraagbaar. Als we willen dat de mondiale visstand behouden blijft, kunnen we niet zonder meer onze eigen wateren leegvissen en vervolgens in de wateren van anderen gaan vissen
De amendementen van de heer Gallagher werden door de commissie gesteund en worden volledig gesteund door de Partij van de Europese Sociaal-Democraten, omdat zij ervoor zorgen dat het Parlement volledig op de hoogte wordt gehouden van de wijze waarop deze overeenkomst wordt uitgevoerd. Wij zijn evenwel gekant tegen het amendement van de Europese Liberale en Democratische Partij, omdat het er waarschijnlijk toe zou leiden dat het onmogelijk wordt voor reders van communautaire vaartuigen om - afgezien van buitengewoon goede jaren - in hun levensonderhoud te voorzien, zodat velen deze overeenkomst niet zullen aanvaarden. Madagaskar zelf zou bijgevolg ook gespeend zijn van de voordelen voor de vissersbevolking die door dit protocol geboden worden.

Varela Suanzes-Carpegna
Mevrouw de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik de twee rapporteurs die vanochtend hun verslagen aan deze Vergadering voorleggen, de heren Gallagher en Girão Pereira, gelukwensen met de gedegen wijze waarop zij de verslagen over de visserijovereenkomsten met respectievelijk Madagaskar en de Republiek Gabon hebben opgesteld.
Ik zou erop willen wijzen dat beide overeenkomsten een voortzetting vormen van het gemeenschappelijk visserijbeleid van de Europese Unie ten aanzien van internationale visserijovereenkomsten, en dat zij bijdragen tot het consolideren van deze overeenkomsten die een van de fundamentele pijlers van het gemeenschappelijk visserijbeleid zijn; zoals reeds werd opgemerkt in het verslag-Crampton van dit Parlement, is deze pijler nog steeds van essentieel belang als we het handelstekort van de Europese Unie omlaag willen brengen en de werkgelegenheid zowel in de branche zelf als in aanverwante sectoren, in de visserij en in de visverwerkende industrie van de Gemeenschap, willen beschermen, hetgeen met name van belang is voor perifere regio's die in economisch opzicht achterop zijn geraakt en bijzonder afhankelijk zijn van de visserij.
Wat betreft het verslag van de heer Girão Pereira over de visserijovereenkomst met de Republiek Gabon zou ik de aandacht willen vestigen op het feit dat het om een nieuwe overeenkomst gaat die uitsluitend tonijn omvat en een duur heeft van vijf jaar, wat neerkomt op het financieren van 9000 overeengekomen ton. Hierbij moet echter worden gewezen op een onbegrijpelijke en zorgwekkende ontwikkeling, namelijk dat voor het eerst in de geschiedenis van dit soort overeenkomsten de financiering ten laste van de reders verhoogd is, en wel van 20 tot 25 ecu per ton terwijl de communautaire bijdrage navenant is gedaald, van 80 tot 75 ecu per ton.
Ik zie niet in hoe dit te billijken valt. En al was dat op de een of andere manier mogelijk, dan nog vind ik dat zo'n stijging steeds zou moeten worden gekoppeld aan een evenredige uitbreiding van de visserijcapaciteit voor de reders, alsook van meer inspraak van deze laatsten bij de onderhandelingen, in overeenstemming met hun hogere bijdrage.
Wat het verslag-Gallagher betreft over het sluiten van een nieuw protocol voor de Republiek Madagaskar, moet gezegd dat het ook in dit geval gaat om een overeenkomst die hoofdzakelijk betrekking heeft op tonijn en waarin het aantal vaartuigen voor visserij met de zegen gelijk is gebleven terwijl het aantal schepen voor visserij met de drijvende beug verhoogd is, wat ook geldt voor de vangstmogelijkheden, die van 9000 tot 9500 ton zijn opgetrokken. De totale kosten van de overeenkomst zijn licht gestegen maar er zij op gewezen dat de Commissie, in tegenstelling tot wat we met betrekking tot de overeenkomst met Gabon hebben geconstateerd, heeft vastgehouden aan het plafond van de financiering door de reders dat tot nog toe in al dit soort overeenkomsten gehanteerd werd. De reders zullen dus 20 ecu van de kosten per ton voor hun rekening nemen, terwijl de Commissie 80 ecu bijdraagt.
Om af te sluiten moet ik zeggen dat ik bijzonder positief sta tegenover de amendementen die in verband met het verslag van de heer Gallagher zijn goedgekeurd in de Commissie visserij, en waarin de Commissie wordt verzocht om tijdens het laatste jaar dat het protocol van kracht is een verslag te overleggen over de toepassing van en de voorwaarden voor de tenuitvoerlegging van de overeenkomst, alsook over de stand van zaken rond de onderhandelingen met het oog op verlenging van het protocol. Dit verslag moet aan het Parlement worden overgelegd en op grond daarvan kunnen wij dan aanbevelingen doen en bepleiten dat hiermee rekening wordt gehouden voordat de onderhandelingen worden afgesloten.
Ofschoon de communicatie tussen de instellingen sinds het vorige protocol en dankzij de uitvoering van het interinstitutioneel akkoord over een betere informatieverstrekking door de begrotingsautoriteit betreffende de visserijovereenkomsten van 1996, wel is verbeterd, is ze nog niet optimaal. De nieuwe samenwerking die wordt voorgesteld in het verslag-Gallagher, waarin de inspraak van het Europees Parlement zou worden uitgebreid, zou een aanzienlijke verbetering kunnen zijn van de procedure voor het aannemen en ten uitvoer leggen van de internationale visserijovereenkomsten.

Olsson
Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik graag de rapporteur gelukwensen met dit goede verslag. Ik vind dat dit als een vooruitgang moet worden gezien op het punt van dit soort overeenkomsten tussen de Europese Unie en een aantal ontwikkelingslanden.
Ik wil benadrukken dat het bij dit soort overeenkomsten erom gaat een evenwicht te vinden tussen de verschillende belangen: aan de ene kant de financiële belangen, een zakelijke overeenkomst, aan de andere kant milieubelangen, het in stand houden van de visstand, zodat deze een heel lange periode duurzaam kan worden benut. Ten derde gaat het om hulp aan landen in de derde wereld. Dit is geen gemakkelijk afweging. Ik wil niet zeggen dat wij daar al volledig in geslaagd zijn, maar wij zitten in ieder geval op de juiste weg.
Ik wil benadrukken dat de Commissie ontwikkelingssamenwerking erop heeft gewezen dat er bij het onderzoek en beheer niet voldoende rekening wordt gehouden met de regionale aspecten. Het is, lijkt me, van belang dat de Commissie dit in de toekomst in de gaten houdt.
Ik wil ook graag mijn mening geven over het voorstel van liberale zijde om de vissers in dit verband geen subsidie te geven. Subsidies zijn natuurlijk noodzakelijk wanneer de visserij en landbouw de harde internationale concurrentie niet op eigen kracht kunnen overleven. Op de lange termijn moeten deze subsidies afgebouwd kunnen worden. Ik verzoek u, mevrouw de Voorzitter, bij de bespreking van het volgende verslag op deze kwestie te mogen terugkomen, aangezien er ten aanzien van dat verslag een gelijkluidend amendement ligt.

Aelvoet
Mevrouw de Voorzitter, toen het vorige visserijakkoord met Madagaskar hier besproken werd, een goede twee jaar geleden, formuleerde het Europees Parlement zware kritiek, zowel op de inhoud alsook op de procedure, omdat we dus eigenlijk in dezen niets in de pap te brokken hebben. De rapporteur vroeg om de verwerping van het akkoord maar daar kon een meerderheid van het Parlement niet mee instemmen. Toch was het zo dat de socialisten bij monde van de heer Baldarelli toen verklaarden dat dit het laatste akkoord was dat ze zouden goedkeuren. Sindsdien hebben ze elk akkoord gesteund.
Maar wat gebeurt er op het terrein? Wij stellen vast als we de twee akkoorden vergelijken dat er nog steeds geen aangepaste regionale managementstructuur is, dat er gebrek blijft aan effectieve controlemaatregelen, dat het Parlement nog steeds alleen geconsulteerd is. We vinden het wel positief dat er eindelijk een uitbreiding gekomen is van de zone waarbinnen mag worden gevist, namelijk van twee naar twaalf mijl. Het werd tijd want in heel veel andere akkoorden was dat al lang geïntegreerd.
Aangezien het hier opnieuw gaat over een akkoord waar vooral tonijnvis wordt geviseerd, moeten we toch de nadruk vestigen op het probleem dat het gebruik van een bepaald type netten, namelijk zaknetten, wel degelijk by catch -problemen stelt en dan verwijs ik niet naar dolfijnen, want in die regio stelt dat geen probleem. Er is echter wel een zeer recente studie van Franse wetenschappers waaruit duidelijk blijkt dat er heel wat andere species gevangen worden zoals dorades, horsmakreel, kipjack om er nog maar enkele te noemen. Er is bovendien het probleem van zeer jonge tonijn die veel te vroeg gevangen wordt. Een aantal van deze species wordt ook gevangen door de artisanale vissers en daardoor ontstaat er wel degelijk een impact van onze visserijbedrijven op de mogelijkheden van de lokale vissers. Opvallend is ook dat daar waar in de meeste andere tonijnakkoorden twee lokale vissers per schip moeten worden aangeworven, er in dit akkoord slechts twee voorzien worden voor de hele vloot. Dus wat ons betreft moet het wat controle aangaat duidelijk verbeteren. Wij steunen dan ook het liberale amendement omdat het in de goede richting gaat en omdat er een grotere participatie moet zijn van de eigenaars van de schepen.

Souchet
Mevrouw de Voorzitter, het huidige debat over twee visserijovereenkomsten van de Europese Unie met respectievelijk Madagaskar en Gabon heeft voor Gabon uitsluitend en voor Madagaskar hoofdzakelijk betrekking op overeenkomsten inzake tonijnvisserij. Dit debat vindt plaats twee dagen na de vergadering van de verschillende fracties over milieubehoud en duurzame ontwikkeling, waarop de positieve effecten van onze visserijovereenkomsten duidelijk naar voren kwamen, zowel voor de ontwikkeling van de economische samenwerking inzake tonijnvisserij tussen de Europese Unie en de ACS-landen, als voor de ontwikkelingslanden die de overeenkomsten hebben ondertekend, met name de ontwikkelingslanden die beschikken over havens waar vis aan land wordt gebracht door schepen met een visvergunning. Dit geldt met name voor Diégo-Suarez in Madagaskar, waar zoals in Abidjan, Dakar, Mahé, Ghana en Mauritius de visserijovereenkomsten tot belangrijke industriële activiteiten hebben geleid en voor een heleboel arbeidsplaatsen hebben gezorgd. In ACS-landen waar tropische tonijn aan land wordt gebracht, is tonijnvisserij een centrale factor geworden van de lokale economische ontwikkeling. Deze economische interactie functioneert goed omdat in het communautaire visserijbeleid de visserijovereenkomsten worden afgestemd op de tarifaire bepalingen van de Overeenkomst van Lomé, op grond waarvan de in ACS-landen geproduceerde tonijnconserven tegen het nultarief in de Gemeenschap mogen worden geïmporteerd.
De ontwikkeling van deze economische activiteit in verband met de tonijnvisserij in de Indische Oceaan en de Atlantische Oceaan steunt ook op de beheerste ontginning van grondstoffen in volle zee, die bijzonder overvloedig zijn en wetenschappelijk nauwlettend worden gecontroleerd, met name door instituten als het Franse ORSTOM en het Spaanse IEO. Dit soort visserij vormt dus geen concurrentie voor de ambachtelijke kustvisserij voor eigen levensmiddelen, waarbij men in alle rust en met het volste recht gebruik kan blijven maken van drijfnetten.
De uit de tonijnvisserij voortvloeiende economische samenwerking tussen ACS-landen en de Unie is een van de grootste successen van zowel ons visserijbeleid als ons samenwerkingsbeleid. Alle betrokken actoren en nationale autoriteiten zijn gelukkig met de werking van deze overeenkomsten en willen niet dat het huidig economisch evenwicht tussen de Unie en de ACS-landen inzake tonijnvisserij in het gedrang komt en in het kader van een nieuwe Overeenkomst van Lomé op losse schroeven wordt gezet. Terecht wensen ze de invoering van een specifieke en aangepaste regeling die moet worden vastgesteld vanaf de overgangsperiode voor de nieuwe overeenkomst, waarin met name het preferentiële stelsel van Lomé voor verwerkte tonijn behouden blijft, in het bijzonder met betrekking tot het SAP, want dankzij dit stelstel heeft onze samenwerking zich kunnen ontwikkelen ondanks de concurrentie van Aziatische giganten als Thailand, de Filippijnen en Indonesië, een Aziatische reus op het gebied van tonijnvisserij.
Het Parlement moet op dit punt dus heel waakzaam zijn, overigens ook ten aanzien van de neiging van de Commissie om in het wilde weg ontheffingen te verlenen zonder zich af te vragen wat hiervan de gevolgen zijn voor de visserijsector: nefaste SAP-maatregelen, jaarlijkse contingenten, handelsakkoorden met verschillende regio's zoals Mercosur, waardoor directe en onoverkomelijke vormen van concurrentie dreigen te ontstaan voor onze ACS-partners van de Overeenkomst van Lomé. Men moet voorkomen dat dergelijke initiatieven tenietdoen wat verwezenlijkt werd in het kader van het GVB en de Overeenkomsten van Lomé. Dit soort onderhandelingen moet verplicht worden voorafgegaan door serieuze effectrapportages, waarin tegelijk rekening wordt gehouden met de belangen van de Europese economie en de belangen van de verdragspartners van de Overeenkomsten van Lomé, met name in de visserijsector.
Tenslotte neem ik zoals de rapporteurs met veel belangstelling nota van de bepalingen inzake controle, onderwijs en wetenschappelijk onderzoek in de nieuwe overeenkomsten met Madagaskar en Gabon, sectoren die 60 % van de totale financiële tegenprestatie uitmaken en nog in belang zullen toenemen. Ik vind het ook heel positief dat voor het eerst in een visserijovereenkomst aandacht wordt besteed aan de ontwikkeling van de ambachtelijke visserij.
Mevrouw de Voorzitter, over het geheel genomen zijn dit twee goede verslagen, en het Parlement moet ze dus aannemen.

McCartin
Mevrouw de Voorzitter, ik wil de heer Gallagher bedanken voor zijn verslag. Hij verstrekt beslist veel zeer gedetailleerde informatie, waardoor wij de situatie kunnen beoordelen. Er wordt doorgaans aangevoerd dat deze visserijovereenkomsten ten goede van een bepaalde regio van de Gemeenschap komen. Ik ben het met de heer Gallagher eens dat voornamelijk de Spanjaarden, de Fransen en de Portugezen de mogelijkheden benutten, maar ik denk niet dat de meer noordelijk gelegen lidstaten hiertoe in staat zijn, zelfs al hadden zij alle informatie tot hun beschikking en de gelegenheid ertoe.
Uit de cijfers maak ik op dat de kosten per ton kennelijk zijn gedaald. Ik vraag mij af waarom wij bij deze overeenkomst minder betalen dan bij de voorgaande en waarom wij het aantal schepen hebben uitgebreid met 30 vaartuigen voor de visserij met de drijvende beug, naast de vriesvaartuigen die deel uitmaakten van de eerste overeenkomst.
Wij juichen niettemin de verbeteringen toe die in de overeenkomst zijn aangebracht om de visstand in het gebied te behouden en van een exclusieve zone van 2 zeemijl, die wij nooit hadden moeten toestaan, naar een exclusieve zone van 12 zeemijl over te gaan. Dit verschaft meer bescherming voor de lokale vissers, die heel goed in staat zijn alle mogelijkheden binnen deze limiet te benutten. Zonder deze overeenkomst met betrekking tot tonijn zou deze migrerende vissoort niet voor de lokale vissers behouden blijven en waarschijnlijk hoe dan ook geëxploiteerd worden. Madagaskar maakt hier winst op, hetgeen anders niet was gebeurd, zodat het land er in economisch opzicht tot op zekere hoogte profijt van heeft. Het gaat om een betrekkelijk gering bedrag als het in het perspectief van regionale steun voor vissershavens in de Gemeenschap wordt gezien. Deze overeenkomst levert een hoeveelheid vis ter waarde van 10 miljoen ecu op. Na aftrek van de kosten van de vangst is het resterende bedrag aan regionale steun natuurlijk niet enorm hoog, maar al deze bescheiden overeenkomsten moeten in het geheel worden gezien.
Ik zou graag meer duidelijkheid krijgen over het aantal vaartuigen in deze wateren. Het is moeilijk te beseffen wat er gaande is als er vergunningen worden verleend aan 70 à 80 schepen om een dergelijke geringe hoeveelheid vis te vangen.

Gillis
Mevrouw de Voorzitter, ik wil de heer Gallagher bedanken voor het onderhavige verslag over het Commissievoorstel voor de verlenging van de visserijovereenkomst met Madagaskar met betrekking tot de tonijnvangst met een periode van drie jaar.
Ofschoon de Republiek Madagaskar gerechtigd moet zijn de opbrengst van deze overeenkomst naar eigen goeddunken te besteden, doet het mij deugd dat het merendeel - 60 % - van het totale financiële pakket van 2, 28 miljoen ecu aan wetenschappelijk onderzoek, behoud van de visbestanden en opleiding moet worden besteed en derhalve rechtstreeks ten goede komt aan de kustgebieden en de bevolking aldaar.
Rechtstreekse financiële steun en de overdracht van technologie en knowhow aan ontwikkelingslanden vormen de kenmerken van het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie. Ik ben blij dat bij onze visserijovereenkomsten met ontwikkelingslanden de financiële steun gepaard gaat met de verplichting om de sociale structuur en opleidingsfaciliteiten te verbeteren en de lokale vissers betere mogelijkheden te bieden. Wij kunnen en moeten evenwel meer doen in het kader van zowel de visserijovereenkomsten als ons algehele ontwikkelingsbeleid.
Heel vaak zijn derde landen als Madagaskar niet in staat de visserijactiviteiten van de EU-vloten te controleren of er toezicht op uit te oefenen. Natuurlijk zijn de autoriteiten van de lidstaten in veel gevallen ook niet in staat hun activiteiten te controleren. Wij moeten evenwel een systeem vinden dat de betrokken landen en de Commissie in staat stelt de uitvoering van de visserijovereenkomsten effectief te controleren en erop toe te zien dat de beperkte visbestanden niet worden leeggevist. Overbevissing of overexploitatie van beperkte bestanden is schadelijk voor de desbetreffende bestanden en nadelig voor ons allen en is derhalve volstrekt onaanvaardbaar.
Op één gebied zouden wij wel meer voor de derde landen kunnen doen. Wij moeten lokale vissersboten een grotere exclusieve zone om in te vissen geven. De thans geldende zone van 10 zeemijl zou tot 15 zeemijl kunnen en moeten worden uitgebreid zonder ernstige nadelige gevolgen voor de diepzeevloten van de EU. Dit zou de lokale vissers meer perspectieven en een solidere basis voor hun investeringsplannen bieden.

Flynn
Mevrouw de Voorzitter, de Commissie wil de heer Gallagher graag bedanken voor zijn uitstekende verslag over de nieuwe vangstmogelijkheden zoals bedoeld in de overeenkomst inzake de visserij van de communautaire vloot in de wateren voor de kust van Madagaskar. Ik wil ook mijn dank betuigen aan de leden die de desbetreffende medewerkers hebben gecomplimenteerd met hun grote inspanningen voor de onderhavige overeenkomsten en met het succes dat ermee wordt geboekt.
De Commissie is van oordeel dat deze maatregelen een efficiëntere benutting van de overeenkomst in overeenstemming met de wezenlijke beginselen van het behoud van de visstand mogelijk maken. Zij is tevens van oordeel dat het nieuwe protocol met Madagaskar aanzienlijke innovatieve kenmerken bevat die gericht zijn op de bevordering van de duurzame visvangst in samenhang met het ontwikkelingsbeleid van de Unie.
Het nieuwe protocol bij de overeenkomst maakt voor de eerste maal de visvangst in Madagaskars exclusieve zone toegankelijk voor Portugese en Italiaanse tonijnschepen. Krachtens dit protocol wordt 60 % van de financiële compensatie, ofwel circa 1, 368 miljoen ecu voor een periode van drie jaar, toegewezen aan gerichte acties, te weten wetenschappelijk onderzoek, visserijcontrole, opleiding en ontwikkeling van traditionele visvangst. Het stelt de Malagassische autoriteiten tevens in de gelegenheid de manoeuvres van communautaire vaartuigen in de zone te controleren, dankzij de nieuwe bepalingen in de bijlage bij het protocol inzake controleprocedures, met inbegrip van de meldingsplicht bij het in- en uitvaren van de exclusieve zone.
De Commissie aanvaardt de inhoud van de door de Commissie visserij ingediende amendementen maar niet in de vorm waarin zij zijn gesteld. Er zij op gewezen dat het Parlement reeds regelmatig op de hoogte wordt gesteld van de uitvoeringsvoorwaarden van visserijovereenkomsten via een financieel memorandum en verslagen aan de commissie. Daarom kan de Commissie het amendement van de heer Teverson niet overnemen. Visserijovereenkomsten worden op communautair niveau gesloten, waarbij de Gemeenschap de financiële tegenprestatie betaalt en de vaartuigen die in de betrokken wateren vissen de vergoedingen betalen.
Wij danken het Parlement voor zijn aandacht.

De Voorzitter
Dank u zeer, commissaris Flynn.
Het debat is gesloten.
Wij gaan nu over tot de stemming.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Wibe
Ik kan niet voor dit verslag stemmen, aangezien het feitelijk een goedkeuring betekent van het door de EU gevoerde visserijbeleid. Dit beleid leidt immers tot het leegvissen van grote gedeeltes van de Afrikaanse kustwateren, in dit geval van Madagaskar. Bovendien leidt het EU-beleid tot een verpaupering van de lokale vissersgemeenschappen. Het hele EU-beleid op dit gebied moet opnieuw onder de loep worden genomen.

Visserijovereenkomst EG/Gabon
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0283/98) van de heer Girão Pereira, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Gabon inzake de visserij voor de kust van Gabon (COM(98)0376 - C4-0458/98-98/0212(CNS)).

Rosado Fernandes
Mijnheer de Voorzitter, ik vervang hier mijn collega Girão Pereira, die gisteren zijn verslag had moeten presenteren. Aangezien de presentatie naar vandaag verschoven is, en hij hier vandaag onmogelijk aanwezig kan zijn, zal ik hem vervangen. Ik zal proberen dat zo goed mogelijk te doen.
Voor ons ligt de eerste visserijovereenkomst met Gabon die werkelijk in praktijk zal worden gebracht. Er was in 1988 al een veel ruimere overeenkomst gesloten met betrekking tot tonijn en een aantal demersale soorten, maar deze overeenkomst is nooit geratificeerd om redenen van interne, politieke aard, samenhangend met de politieke onrust destijds in Gabon.
In 1995 heeft Gabon samen met Madagaskar een verzoek aan de Europese Unie gericht teneinde een overeenkomst te sluiten betreffende tonijn. In de onderhavige regio zijn reeds andere protocollen van kracht, vooral in São Tomé en Príncipe, Ivoorkust en Equatoriaal-Guinea. Reders uit de Gemeenschap - en met name uit Frankrijk, Spanje en Portugal - zijn hier actief.
Het is dus van belang dat deze overeenkomst gesloten wordt, zodat de vissers hun werkterrein kunnen uitbreiden. Tonijnen zijn trekvissen, en het is dus van belang dat de vangstzone een aaneengesloten gebied is, zodat efficiënter gewerkt kan worden.
Vermeldenswaard is dat deze overeenkomst geen conflictsituaties in het leven roept; bij een aantal andere overeenkomsten is dat wel het geval. Bij deze overeenkomst gaat het echter om visserij buiten de twaalfmijlszone, zodat er nauwelijks sprake kan zijn van verstoring van de kustvisserij zoals die bedreven wordt door de kleine traditionele vissersvloot van Gabon, bestaande uit het soort schepen dat we allen - en wij Portugezen zeker - goed kennen.
Het gaat hier om een overeenkomst van vrij lange duur - vijf jaar - met een tegenprestatie van 810.000 ecu gedurende de eerste drie jaar, voor een vangst van 9000 ton per jaar. Daarenboven verplicht de Gemeenschap zich 1, 215 miljoen ecu ter beschikking te stellen voor initiatieven bedoeld ter bescherming van de visstand in de zone, met wetenschappelijke en technische hulp voor de visserijsector in Gabon. Het gaat dan in de eerste plaats om wetenschappelijke en technische programma's voor het vergroten van de kennis aangaande de aanwezige hulpbronnen. Verder zijn er programma's voor de bescherming van, en het toezicht op de visgronden. Ten slotte zullen er studiebeurzen beschikbaar worden gesteld voor opleidingen en stages.
Staat u mij toe dat ik hier op eigen gezag een opmerking maak: dit soort programma's werkt in de praktijk vaak niet, en dat is dan de schuld van de Europese Unie die niet de moed heeft verslagen op te stellen waarin duidelijk wordt aangegeven wat er ter plaatse - in dit geval: op volle zee - werkelijk gebeurt. Als het zo is dat geld soms slecht besteed wordt, dan is dat vaak te wijten aan een gebrek aan moed en zorgvuldigheid aan de zijde van de Europese Unie.
De regering van de republiek Gabon heeft zich ertoe verbonden de Commissie jaarlijks een verslag te doen toekomen aangaande de tenuitvoerlegging van de acties en de resultaten die daarbij behaald zijn. Als die verplichting niet nagekomen wordt, zullen de betalingen gestaakt worden. Aanzienlijke bedragen - tot 60 % van de tegenprestatie - komen ten goede aan het behoud van de visstand en de technische en wetenschappelijke opleiding van de visserijsector in Gabon, en dat is buitengewoon belangrijk.
Een ander belangrijk aspect van deze overeenkomst is dat de financiële inbreng van de zijde van de reders omhoog is gegaan. Dat was 20 ecu per ton, en wordt nu 25 ecu, wat overeenkomt met 25 % van de prijs per ton. De bijdrage uit de communautaire begroting loopt dus terug van 80 naar 75 ecu per ton.
Tot slot vermeld ik dat deze nieuwe overeenkomt de conclusies van de Raad van 30 oktober 1997 respecteert, reden waarom wij hopen dat deze overeenkomst tot stand zal komen.

Fraga Estévez
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik de rapporteur, de heer Girão Pereira, feliciteren met zijn uitmuntende verslag, alsook de Commissie met het feit dat zij een nieuwe, meer acceptabele visserijovereenkomst is overeengekomen. Ik zou echter stil willen staan bij een punt dat mij van het grootste belang lijkt en dat ons met zorg vervult - en ik betreur het, mijnheer de Voorzitter, dat onze collega's die over de begrotingen gaan niet meer in deze ruimte aanwezig zijn - aangezien de overeenkomst met Gabon een keerpunt betekent in het beleid inzake de overeenkomsten. In dit protocol is voor het eerst het voornemen van de Commissie verwezenlijkt om de kosten van de overeenkomsten in steeds hogere mate voor rekening van de reders en in steeds mindere mate voor die van de communautaire begroting te laten komen.
De beweegredenen van dit initiatief zijn meer dan aanvechtbaar want visserij is immers een gemeenschappelijke beleidsvorm en naar wij dachten waren de internationale betrekkingen hiermee onlosmakelijk verbonden.
Maar ook al gaat het om een uitzondering, toch is het mij volkomen duidelijk dat de kosten voor een deel worden verhaald op de rechtstreeks begunstigde van een communautaire beleidsvorm. Wat ik echter absoluut niet begrijp, is waarom een groot deel van de financiële kosten van de visserijovereenkomsten voor rekening van de reder komt zonder dat daar voor hen iets tegenover staat, aangezien het - zoals u weet - nog steeds uitsluitend de Commissie is die tot onderhandelen bevoegd is. Als er met dat bijltje moet worden gehakt, en de uitgaven weer in evenwicht moeten worden gebracht - om het in de woorden van de Commissie te zeggen - dan moet dat ook voor de overige aspecten gelden, en dienen de communautaire reders bij de onderhandelingen over deze overeenkomsten iets in de melk te brokkelen krijgen, vooral als je bedenkt dat de Commissie bij de onderhandelingen niet altijd de belangen van de sector voor ogen heeft. Van een sector die - vergeet dat niet - in dit soort overeenkomsten - waarbij tegen een financiële tegenprestatie toegang wordt verleend tot bepaalde hulpbronnen - al voor zo'n derde van de totale kosten van de overeenkomsten opdraait.
Evenmin mogen we hier over het hoofd zien - en hierbij moet ik een aantal vorige sprekers tegenspreken - dat er wel degelijk wordt gediscrimineerd tussen reders van de verschillende lidstaten. Geen discriminatie zoals die waarover hier gesproken is, maar een heel andere vorm van discriminatie, want terwijl sommige vloten, zoals in dit geval, steeds meer moeten betalen, kunnen reders die met een ander soort overeenkomsten te maken hebben vrij gebruik maken van de vangstmogelijkheden zonder dat zij daar iets voor hoeven te betalen - ik denk hierbij aan de overeenkomsten met de Noord-Europese landen, die niet van toepassing zijn op de vloten uit de zuidelijke lidstaten. Die overeenkomsten zijn bovendien enkel en alleen toegankelijk voor een bepaald aantal vloten terwijl ze voor de rest van de communautaire vloot hermetisch gesloten blijven, zoals in het geval van Groenland, terwijl onlangs bij de hernieuwing van het protocol met Mauritanië de vangst van pelagische soorten wel is opengesteld voor landen als Duitsland en Nederland.
Daarom heeft de Raad op zijn bijeenkomst van oktober 1997 de Commissie verzocht een onderzoek in te stellen - een kostenbatenanalyse - naar de visserijovereenkomsten. En in afwachting - zeggen de richtsnoeren van de Raad - van de politieke afwegingen die de Raad naar aanleiding van dit onderzoek zal maken, heeft hij de Commissie verzocht - en ik lees nu de letterlijke tekst van de richtsnoeren van de Raad - " dat zij onderzoekt in hoeverre en op welke manier de reders die baat hebben bij de visserijovereenkomsten met derde landen de kosten van al deze overeenkomsten zonder discriminatie en op gelijkwaardige wijze zouden kunnen delen met de Gemeenschap, daarbij rekening houdend met de belangen van de Gemeenschap en van de communautaire reders alsook van de betreffende derde landen" .
Naar mijn mening, mijnheer de Voorzitter, is de Commissie in deze zaak dan ook al te grondig en vooral te voortvarend te werk gegaan, en daarom vragen wij haar zich eens goed te bezinnen. De Raad heeft ook gesteld dat dit nodig is.

Olsson
Mijnheer de Voorzitter, terwijl ik het in mijn vorige betoog heb gehad over het evenwicht tussen economische belangen, milieubelangen en de belangen van de ontwikkelingshulp, wil ik het in dit betoog hebben over het beginsel van subsidies. Ik wil natuurlijk ook graag de rapporteur van dit verslag gelukwensen met dit prima stuk werk.
Ik vind dat wij ons van tijd tot tijd goed moeten realiseren dat de oude bedrijfstakken als landbouw en visserij de bedrijfstakken waren die in het begin van de industrialisatie voor de vereiste middelen zorgden. Deze bedrijfstakken zorgden voor voedsel en opleiding van de mensen die in industrie en dienstverlening werk vonden. Dit was dus subsidie door de landbouw en de visserij. Daarna kwam er een tussenfase waarin wij nog steeds zitten, waarin grotere doelmatigheid tot een grotere productie heeft geleid. De vrees om niet genoeg voedsel te hebben leidt ertoe dat deze productie steeds iets te hoog is; daardoor ontstaan er overschotten op de wereldmarkt en lage prijzen. Om een volstrekt absurde, abnormale structuurverandering te voorkomen, is het nodig dat de rest van de samenleving eraan bijdraagt binnen deze oude bedrijfstakken dat wat van belang is te behouden; ik heb het dan over zowel de visserij als de landbouw, aangezien die vergelijkbaar zijn, en aangezien ons beleid op deze terreinen vergelijkbaar is.
Op termijn moet er natuurlijk een nieuw evenwicht ontstaan, waarin wij de verschillen tussen de wereldmarkt en de nationale markten kunnen uitvlakken, en waarbij meer landen betrokken kunnen zijn. In deze situatie zouden subsidies kunnen verdwijnen. Collega Teverson heeft een amendement ingediend, en volgens hem moeten wij vastleggen dat de visserij zelf voor deze kosten opdraait. Persoonlijk moet ik echter toegeven dat ik iets te dicht op de werkelijkheid sta om dit amendement te kunnen steunen. Ik onthoud mij daarom van stemming over dit voorstel van de ELDR-Fractie, ook al heb ik alle begrip voor het eigenlijke idee. Het zal echter nog wel even duren voor wij zover zijn.

De Voorzitter
Dank u, mijnheer Olsson.
Geachte collega's, staat u mij toe dat deze Voorzitter, ook in zijn hoedanigheid als kinderarts, de baby begroet die zich op de tribune bevindt, een Europese burger die nog maar een paar maanden oud is, en dat hij hem toewenst dat onze betogen hem niet aan het huilen zullen maken maar hem in een diepe Europese droom zullen onderdompelen.

Aelvoet
Voorzitter, een heel recente studie van de Wereldbank over de gevolgen van de subsidiëring van de visserijsector zet die gevolgen zeer klaar op een rijtje. Het is een studie van april van dit jaar. Volgens de Wereldbank zorgt de subsidiëring ervoor dat de visserijmogelijkheden voor lokale vissers wel degelijk gereduceerd worden. In de meeste gevallen zegt ook deze studie, is er geen adequate compensatie voor de volledige economische waarde van vis.
Ten tweede vestigt de studie de aandacht op het feit dat het de lokale voedingsbehoefte kan schaden en lange afstandsvloten hebben nu eenmaal de neiging vooral de meest lucratieve soorten te vangen.
Ten derde heeft het ook gevolgen voor de handel, vermits vrijwel zeker handelskansen verkleind worden die eigenlijk voor de grondstofrijke ontwikkelingslanden beschikbaar zouden moeten zijn. Het is en blijft dus een dubieuze praktijk waarvoor men zeer goed moet uitkijken.
De Raad heeft, zoals mevrouw Fraga Estévez ook gezegd heeft, in oktober wel een aantal richtlijnen gegeven maar bij ernstig onderzoek blijken die toch erg vaag te zijn. Zo worden er geen duidelijke criteria gesteld waaraan een akkoord zou moeten beantwoorden. Er wordt een uitspraak gedaan over het feit dat er een eerlijkere kostenverdeling moet zijn tussen de eigenaars van de schepen en de Gemeenschap. Wij zien dus concreet voor het Akkoord van Gabon dat er een stijging is van de inbreng van de eigenaars van 20 naar 25 ecu per ton, maar de Gemeenschap blijft dus voor 75 ecu zorgen. Dus wat ons betreft is er nog altijd nood aan verdere specificatie, grotere omzichtigheid en betere controle in functie van de duurzaamheid van de visserij.

McCartin
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Girão Pereira bedanken voor zijn verslag en stellen dat ik deze namens de Europese vissers gemaakte overeenkomst steun. Allereerst hebben wij te maken met een land dat niet precies hetzelfde is als de andere landen in subtropisch Afrika. Het beschikt over olie en wouden en een BBP per hoofd dat het dubbele is van dat van het gemiddelde Afrikaanse land. Daarom bevinden de Gabonese vertegenwoordigers zich in een betere onderhandelingspositie en kunnen zij eisen stellen.
Niettemin ben ik nog bezorgd over de beperkte middelen die de Europese Unie ter beschikking staan om de uitvoering van dergelijke overeenkomsten te controleren. Op zich is 9000 ton vis een betrekkelijk geringe hoeveelheid. Toch gaat het om vergunningen voor 70 schepen - 120 ton per vaartuig, als alle schepen aan de vangst deelnemen. Wij weten niet of zij 120 ton vangen of het dubbele ervan.
Desondanks ben ik het met mevrouw Fraga eens over het punt of het al dan niet terecht is de vissers voor het privilege van de visvangst te laten betalen. De Europese Unie beschikt over visbestanden die wij kosteloos of zonder vergoeding openstellen voor onze vissers, en door de onderhavige overeenkomsten worden deze bestanden uitgebreid. Zolang de overeenkomsten dusdanig zijn opgezet dat er zo weinig mogelijk schade wordt toegebracht aan bestanden die toch niet door de plaatselijke vissers zouden worden gebruikt, is het redelijk dat de Unie het voordeel ervan doorgeeft, net zoals wij de voordelen van onze bestanden in onze wateren doorgeven aan de vissers die een vergunning krijgen om er gebruik van te maken.
Ik vind het derhalve een redelijk uitgangspunt, maar als vissers uit een bepaald gebied deze bestanden gaan exploiteren, moeten wij in sommige gevallen overwegen of wij de bestanden in onze eigen wateren weer in evenwicht moeten brengen.

Flynn
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie wil de geachte afgevaardigde, de heer Pereira, bedanken voor zijn uitstekende verslag en ik wil de heer Rosado Fernandes persoonlijk ervoor bedanken dat hij op korte termijn vandaag als plaatsvervanger van de rapporteur kan optreden om met ons de met Gabon gesloten visserijovereenkomst te bespreken.
De overeenkomst heeft de communautaire vloot gemakkelijker toegang verschaft tot de sterk migrerende bestanden die op hun trektocht de Gabonese wateren aandoen. De overeenkomst met Gabon vormt een aanvulling op de tonijnovereenkomsten die reeds door de Gemeenschap met betrekking tot de wateren in de Golf van Guinea zijn gesloten met de aangrenzende landen Sao Tomé en Principe en Equatoriaal-Guinea.
De overeenkomst heeft een aantal specifieke kenmerken, waarvan sommige heel innovatief zijn. De hogere vergoedingen die door de reders betaald moeten worden betekenen een eerste stap in de richting van een meer rechtvaardige verdeling van de kosten tussen de Gemeenschap en de reders.
De bevordering van duurzame visvangst in Gabonese wateren is in overeenstemming met het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie in de zin dat 60 % van de totale financiële tegenprestatie bestemd wordt voor gerichte actie ter ondersteuning van de Gabonese visserijsector. Dit omvat onderzoek en toezicht op de visserijzones, interinstitutionele ondersteuning en praktijkopleidingen en deelneming van Gabonese afgevaardigden aan de bijeenkomsten van internationale visserijorganisaties. Er zal sprake zijn van nauwe samenwerking tussen de twee partijen bij de uitwerking van deze gerichte actie. De Unie zal de betalingen in het perspectief van de werkelijke besteding kunnen herzien. Tevens is er sprake van een verbod op de toegang tot de exclusieve zone van 12 zeemijl, hetgeen dient tot bescherming van het milieu en de Gabonese ambachtelijke kustvisserij.
De Commissie aanvaardt de inhoud van de drie door de Commissie visserij ingediende amendementen maar niet in de vorm waarin zij zijn gesteld. Er zij op gewezen dat het Parlement reeds regelmatig op de hoogte wordt gesteld van de uitvoeringsvoorwaarden voor visserijovereenkomsten via een financieel memorandum en verslagen aan de commissie. De Commissie kan het amendement van de heer Teverson derhalve niet overnemen. Visserijovereenkomsten worden op communautair niveau gesloten. De Gemeenschap betaalt de financiële tegenprestatie en de vaartuigen die in de betrokken wateren vissen, betalen de vergoedingen.
Ik wil mevrouw Fraga Estévez bedanken voor haar zeer weloverwogen bijdrage. Volgens de overeenkomst kost elke ton vis de reders 25 ecu. De kosten van de overeenkomst bedragen ruim 2 miljoen voor de Europese Unie, wat neerkomt op circa 75 ecu per ton, uitgaande van een totale vangst van 9000 ton per jaar. De Gemeenschap betaalt twee derde van de kosten, circa 50 ecu, tegen de 25 ecu die de reders betalen, hetgeen onder de omstandigheden als redelijk wordt beschouwd.

De Voorzitter
Dank u, mijnheer Flynn.
Het debat is gesloten.
Wij gaan nu over tot de stemming.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Wibe
Ik kan niet voor dit verslag stemmen, aangezien het feitelijk een goedkeuring betekent van het door de EU gevoerde visserijbeleid. Dit beleid leidt immers tot het leegvissen van grote gedeeltes van de Afrikaanse kustwateren, in dit geval van Gabon. Bovendien leidt het EU-beleid tot een verpaupering van de lokale vissersgemeenschappen. Het hele EU-beleid op dit gebied moet opnieuw onder de loep worden genomen.

Interim-overeenkomst betreffende de handel EG/Republiek Azerbeidzjan
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0287/98) van de heer Schwaiger, namens de Commissie externe economische betrekkingen, over het voorstel voor een besluit van de Raad over het sluiten van een interim-overeenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken door de Europese Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie enerzijds en de Republiek Azerbeidzjan anderzijds (COM(96)613-5467/97 - C4-0315/98-96/0299(CNS)).

Schwaiger
Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, in het voorjaar van 1997 heeft het Europees Parlement met grote meerderheid zijn goedkeuring gehecht aan een samenwerkings- en partnerschapsovereenkomst met de Republiek Azerbeidzjan. De ratificatie van deze overeenkomst, waarbij het geheel van de betrekkingen van de Europese Unie met Azerbeidzjan wordt geregeld, zal nog een tijdje duren. Daarom worden door middel van een interim-overeenkomst - zoals bij dit soort overeenkomsten trouwens gebruikelijk is - de onderdelen van de overeenkomst waarvoor geen ratificatie nodig is, bij voorbaat van kracht. Het gaat hier om de democratische clausule, bepalingen voor de handel in goederen, concurrentieen institutionele bepalingen.
Namens de Commissie externe economische betrekkingen stel ik vandaag het Europees Parlement voor zijn goedkeuring te hechten aan de interim-overeenkomst. Met het initiatiefverslag van 1997 over de economische samenwerking met Azerbeidzjan heeft het Parlement met de volgende door mij voorgestelde richtsnoeren ingestemd: ten eerste is een nauwere economische en politieke samenwerking tussen de Europese Unie en Azerbeidzjan noodzakelijk. Ten tweede is Azerbeidzjan van grote geostrategische betekenis als olierijk land en als schakel in de economische betrekkingen tussen de Europese Unie en de Centraal-Aziatische republieken. Ten derde dient de Europese Unie steun te verlenen aan een nauwere regionale samenwerking tussen de Trans-Kaukasische landen, dus tussen Azerbeidzjan, Georgië en Armenië. En tenslotte moet het vredesproces worden gesteund om de strijd om Nagorno-Karabach op te lossen.
Ondertussen heeft de economie van Azerbeidzjan een verdere positieve ontwikkeling te zien gegeven. De inflatie is onder controle - de jaarlijkse prijsstijging is nog maar 3 %. De handelsbalans en de begroting zijn vrijwel in evenwicht. En al sinds enige jaren zijn stijgingen van het bruto nationaal product met ongeveer 5 % per jaar de regel. Het enige economisch zwakke punt is dat men er tot nu toe niet in is geslaagd de landbouw te moderniseren.
Op het gebied van de politieke samenwerking dient van de zijde van de Europese Unie de technische hulp bij de opbouw van een modern bestuur en een onafhankelijke justitie verder te worden opgevoerd. Voorts moet de kaderwetgeving van Azerbeidzjan voor de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid worden voltooid en moet in de praktijk een grotere pluriformiteit van de media worden gewaarborgd. De steun van de Europese Unie, die via ECHO en de hulp van de lidstaten meer dan 75 % van de totale wereldhulp aan Azerbeidzjan beloopt, moet voortgezet worden. Nog altijd is ongeveer 20 % van het grondgebied van Azerbeidzjan bezet door een vreemde troepenmacht. In het land moeten onder buitengewoon moeilijke omstandigheden meer dan een miljoen vluchtelingen worden opgevangen. Azerbeidzjan is potentieel een rijk land, maar het is beslist nog niet in staat om een miljoen vluchtelingen te huisvesten; dat zal pas kunnen als over een paar jaar de aardoliebronnen volop benut worden.
De interim-overeenkomst vormt een belangrijke fase in de verdere versterking van onze samenwerking met de TransKaukasische landen. Wij beschouwen het als een aansporing tot een spoedige regeling van het conflict om Nagorno-Karabach. De interim-overeenkomst geeft stellig nieuwe en belangrijke impulsen aan de verbetering van de Trans-Kaukasische verkeersen energienetten, want daarvan vormt Azerbeidzjan een belangrijk onderdeel. In oktober 1998 wordt naar verwacht de pijplijn via Georgië in gebruik genomen en dan zal Azerbeidzjan een grotere zelfstandige economische macht verkrijgen, evenals een grotere onafhankelijkheid van zijn noorder- en zuiderburen.
De ontsluiting van de Centraal-Aziatische regio via de Trans-Kaukasische republieken per spoor en over de weg - het Racikaproject dat mede door de Europese Unie wordt gefinancierd - zal een verdere stimulans betekenen voor de economie van Azerbeidzjan. Daarbij hoort ook een nauwere samenwerking tussen Moldavië, Oekraïne, Georgië, Azerbeidzjan en de Centraal-Aziatische landen voor de verdere opening van economische verbindingslijnen tussen Europa en de regio.
De interim-overeenkomst en de financiële steun aan Azerbeidzjan zijn noodzakelijke etappes op weg naar een zelfde soort ondersteuning van Azerbeidzjan als die welke Armenië en Georgië nu al van de Europese Unie ontvangen. Wij hopen dat met een verdere actieve ontwikkeling van de democratie de grondslagen worden gelegd voor een nauwe, betrouwbare en duurzame samenwerking tussen Azerbeidzjan en de Europese Unie in het belang van beide partijen. Wij zien uit naar een nauwe, regionale samengroei van Trans-Kaukasië en bieden onze hulp tot zelfhulp aan aan een regio die in vele opzichten - politiek, economisch, cultureel en sociaal - de weg van toenadering tot Europa is ingeslagen.

Wolf
Dank u zeer, mijnheer de Voorzitter. Mijnheer Schwaiger, ik wil u gaarne feliciteren. De saus en de garnering zijn prima en de toebereiding was zorgvuldig. Maar helaas, om in het beeld van deze morgen te blijven: de verwerkte vis is niet zo vers meer en heeft een wrange nasmaak.
De interim-overeenkomst loopt vooruit op het handelspolitieke onderdeel van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst. Gezien de historische werkelijkheid van de laatste 500 jaar, is het gewoon huichelarij om te beweren dat de vrije handel vanzelf democratie en mensenrechten brengt. Of het is een cynisch voorbijgaan aan de problemen van de getroffen bevolking. Daar zie ik niet u voor aan, maar degenen die op die manier over de overeenkomst hebben onderhandeld en de "safety" -clausule zo eenzijdig toepassen.
Het is inderdaad zo dat er in bepaalde lidstaten reserves bestaan die men met deze interim-overeenkomst wil omzeilen. De situatie van de mensenrechten is rampzalig. Ondanks alle aanmaningen van de OESO om vrede te sluiten duurt de staat van oorlog met Armenië voort. Ik wil hier niet ingaan op details en stip alleen een paar punten aan: tijdens een door de oppositie georganiseerde demonstratie heeft de politie op 12 september 34 journalisten mishandeld en hun spullen in beslag genomen. Op 1 september werd de journalist Tai Hamid uit zijn auto gesleurd en mishandeld. In deze situatie zouden wij de bestaande GOS-overeenkomsten moeten gebruiken om steun te verlenen en de betrekkingen te ontwikkelen, en niet deze handelspolitieke omweg kiezen. Daarom zullen wij ons voor dit verslag bij de stemming onthouden.

von Habsburg
Mijnheer de Voorzitter, een blik op de kaart toont aan hoe belangrijk Azerbeidzjan voor ons is. Men heeft soms de indruk dat onze leidende politici in hun werkkamers wel schilderijen hebben hangen maar geen kaarten, en dat terwijl men toch altijd de geografische feiten voor ogen moet houden.
Een blik op de kaart geeft eveneens aanleiding tot ernstige bezorgdheid. Overal ter wereld groeit het oorlogsgevaar. Wij hoeven alleen maar te kijken naar wat zich ononderbroken in Afrika afspeelt en naar de spanningen tussen Iran en Afghanistan, die zonder meer de grenzen van deze twee landen kunnen overschrijden. En in Azerbeidzjan hebben wij het onopgeloste probleem met Armenië over Nagorno-Karabach en de gebieden van Azerbeidzjan die Armenië bezet houdt. Er moet hiervoor een oplossing worden gevonden voor het te laat is.
Te vaak heeft men de problemen net zo lang voor zich uit geschoven tot ze onoplosbaar zijn geworden. Dat kan morgen voor Bosnië het geval zijn; wij hoeven alleen maar te kijken naar wat er in Kosovo gebeurt. Azerbeidzjan is voor ons ook om andere redenen van belang. Het is een land met een geweldig economisch potentieel, en ook al heeft de economie zich vanwege de gespannen situatie niet helemaal zo ontwikkeld als nodig was - vooral op landbouwgebied blijft er veel te wensen over - toch is Azerbeidzjan op langere termijn voor ons van grote betekenis.
Er is nog een tweede reden waarom Azerbeidzjan voor ons zo interessant is, namelijk zijn nauwe betrekkingen met Turkije. Toen ik een bezoek bracht aan het mausoleum van Ataturk, heb ik in het boek waarin staatshoofden die het mausoleum bezoeken hun gedachten neerschrijven, van de president van Azerbeidzjan de volgende woorden gelezen: "Ataturk, wij kunnen je melden dat je Turken er weer zijn" . Dat was na de val van het sovjetsysteem en het toont aan hoe belangrijk Turkije is in dit gebied en hoe noodzakelijk het is met Turkije samen te werken. Die samenwerking verbreken wij steeds weer met allerlei acties. En dat is politiek gezien op lange termijn niet verstandig.
De spanningen tussen Iran en Afghanistan tonen aan welke langdurige gevaren hier op de loer liggen, gevaren die wij moeten voorkomen, want als de zaak eenmaal losgebarsten is, is het te laat. Daarom moeten wij erkennen hoe belangrijk Azerbeidzjan is. Onze aarzelende onderhandelingspolitiek en die puntjes die wellicht hier en daar een kleinigheid oplossen, laten het hoofdprobleem buiten beschouwing. Onze betrekkingen in dit gebied in hun geheel zijn een zwaktebod, gaan gepaard met veel irritaties en tonen wederom de noodzaak aan dat wij hier zo snel mogelijk vooruitkomen. Hoewel het slechts om een kleine stap gaat, dank ik de heer Schwaiger zeer hartelijk voor zijn verslag. Wij hopen nu maar dat zijn persoonlijke inzet ertoe zal bijdragen dat ten aanzien van de betrekkingen met Azerbeidzjan degelijke vooruitgang wordt geboekt.

Flynn
Ik wil mij ook bij de leden aansluiten en de heer Schwaiger bedanken voor zijn verslag over de interim-overeenkomst met Azerbeidzjan. Wij verwelkomen met name de positieve kijk op de noodzaak om onze betrekkingen met dit land te verdiepen.
De interim-overeenkomst is de eerste overkoepelende overeenkomst tussen de Europese Unie en Azerbeidzjan. Ze verschaft ons een belangrijk platform om de handel en aanverwante zaken te regelen en te bespreken met Azerbeidzjan. Azerbeidzjan is een belangrijke strategische partner voor ons wegens zijn geografische ligging en zijn belangrijke oliebronnen. De opmerking hierover van de heer Habsburg is goed begrepen.
Azerbeidzjan zal naar verwachting in de komende jaren doorbreken als een belangrijke energieproducent en als doorvoerland voor de handel tussen Europa en Centraal-Azië. Onze bilaterale handel steeg vorig jaar - weliswaar van een laag niveau - met 59 %, met een aanzienlijk handelsoverschot in het voordeel van de Europese Gemeenschap.
De interim-overeenkomst zal Europese bedrijven helpen de juiste voorwaarden te stellen om te concurreren in Azerbeidzjan. Gezien de scherpe concurrentie van de Verenigde Staten, Turkije en landen uit het Verre Oosten en andere Aziatische landen, moeten Europese bedrijven hard werken om aan het bedrijfsleven te kunnen blijven deelnemen. Deze concurrentie zal nog verder toenemen zodra de olie-exporten hun maximale capaciteit hebben bereikt.
De Europese Gemeenschap is tevens een belangrijk donorland voor Azerbeidzjan. De aan Azerbeidzjan toegekende middelen bedroegen eind vorig jaar meer dan 220 miljoen ecu, afgezien van de middelen voor belangrijke regionale samenwerkingsprojecten in het kader van TACIS, waarvoor Azerbeidzjan een sleutelrol vervult.
De Commissie stelt voor Azerbeidzjan financiële steun te verlenen voor de wederopbouw van de sociale structuur. Zoals bekend, is het voorstel thans in behandeling in het Europees Parlement. Het onderhavige verslag is van groot belang voor Azerbeidzjan. Het land wordt geconfronteerd met een zeer moeilijke economische situatie, waarbij 70 % van de bevolking op of onder de armoedegrens verkeert. Tengevolge van de lage olieprijzen is de opbrengst van de oliesector gedaald. Het duurt waarschijnlijk nog minstens vijf jaar voordat Azerbeidzjan een belangrijke exportland voor olie kan worden.
Er is gewezen op het conflict rond Nagorno-Karabach, dat de economische situatie in Azerbeidzjan nog moeilijker heeft gemaakt. Ongeveer 20 % van het land wordt bezet door Armeense troepen omwille van Nagorno-Karabach. Bovendien moet het land bijna een miljoen vluchtelingen en ontheemden onderhouden. De autoriteiten van zowel Armenië als Azerbeidzjan hebben evenwel recentelijk een aantal verzoeningsgezinde verklaringen afgelegd, met name binnen de speelruimte van de conferentie in Bakoe inzake vervoer, waarvoor Armenië op uitdrukkelijk verzoek van de Commissie was uitgenodigd.
De Europese Unie steunt de hervatting van de onderhandelingen in de Minsk-groep van de CVSE. Een wezenlijk onderdeel van het beleid van de Unie ten aanzien van Azerbeidzjan is de bevordering van de mensenrechten, waarop is gewezen door de heer Wolf. Wij zijn tevens bezorgd over de democratisering en de vrede en politieke stabiliteit in dit land.
De Azerbeidzjaanse autoriteiten beseffen goed dat wij democratisering als een wezenlijk onderdeel van ons partnerschap beschouwen. Commissaris Van den Broek heeft dit president Aliyev duidelijk te verstaan gegeven tijdens de bijeenkomst te Bakoe in juni 1998. Ofschoon de interim-overeenkomst officieel een handelsovereenkomst is, is het gebruikelijk geworden om de mensenrechten te bespreken tijdens de bijeenkomsten van de gemengde commissie. Bovendien bevat de overeenkomst een opschortende clausule voor het geval er een aanzienlijke verslechtering van de democratie en de mensenrechten optreedt.
De partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst biedt officieel ruimte voor dialoog over deze kwesties en omvat bepaalde verplichtingen ten aanzien van de democratie. De Commissie houdt toezicht op de vorderingen op dit gebied en heeft aangeboden de overgang naar een democratie in Azerbeidzjan bij te staan door middel van een democratieprogramma en de TACIS-actieprogramma's. Wij onderhouden contact met de CVSE en de Raad van Europa over deze kwesties. Ik dank het Parlement voor zijn lankmoedigheid.

De Voorzitter
Dank u, mijnheer Flynn.
Het debat is gesloten.
Wij gaan nu over tot de stemming.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Ford
Mijnheer de Voorzitter, het betreft een motie van orde. Ik wil het personeel van het Parlement bedanken voor hun bijdrage aan de lichamelijke conditie van de leden. Gezien de tijdspanne tussen het luiden van de bel en de stemming denk ik dat wij allen iets aan onze conditie moeten doen.

De Voorzitter
Dank u, mijnheer Ford. Ik zal het overbrengen.

Rübig
Mijnheer de Voorzitter, na de stemmingen wordt altijd aangegeven hoe de leden hebben gestemd. Het is voor ons belangrijk dat wij journalisten en geïnteresseerde burgers kunnen vertellen met welke meerderheid is gestemd. Maar het resultaat van de stemming wordt meestal zo kort getoond, dat opschrijven niet mogelijk is. Ik wilde u daarom verzoeken de resultaten van de stemmingen langer te laten zien, zodat men ze rustig kan noteren.

De Voorzitter
Dank u, mijnheer Rübig. Wij zullen rekening houden met uw opmerking en proberen het tempo aan te houden dat volgens u het beste is.

Van Dam
Voorzitter, nog een technische kwestie. Ik zit zelf in IPE I en het was maar goed dat ik daar de monitor in de gaten hield, want de bel daar werkt op dit moment niet. Het zou aardig zijn als er in de tussenliggende twee weken voor de volgende zitting even gecheckt werd in alle delen van het gebouw waar werkkamers van de afgevaardigden zijn.

De Voorzitter
Dank u, mijnheer Van Dam. Ik heb hiervan kennis genomen en ik zal ervoor zorgen dat dit gebeurt.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
(De vergadering wordt om 10.44 uur gesloten)

