Verklaringen van de Voorzitter
De Voorzitter
Dames en heren, ik wil graag twee verklaringen afleggen. De tweede daarvan wordt op haar verzoek uitgesproken namens de Conferentie van voorzitters.
De uitkomst van het referendum van 12 juni 2008 in Ierland plaatst de Europese Unie voor een van de moeilijkste opgaven in haar geschiedenis. Het Hervormingsverdrag van Lissabon, voortgekomen uit het Grondwettelijk Verdrag dat tijdens openbare zittingen was opgesteld door een conventie van leden van nationale parlementen en het Europees Parlement, dient om de Europese Unie democratischer, doeltreffender en transparanter te maken. Het versterkt het Europees Parlement, geeft nationale parlementen meer verantwoordelijkheid voor de vormgeving van het EU-beleid, biedt de burgers van de Europese Unie de gelegenheid om initiatieven in te dienen bij de Europese instellingen en waarborgt de rol van de lokale overheid.
Het Verdrag van Lissabon is het antwoord op de publieke kritiek op de tekortkomingen van de Europese Unie. Het Verdrag brengt de Europese Unie dichter bij haar bevolking. Er kan geen twijfel over bestaan dat de uitvoering van het Hervormingsverdrag een absoluut vereiste is als de Europese Unie in de eenentwintigste eeuw wil staan voor haar waarden en belangen. Zonder de hervormingen die het Verdrag van Lissabon mogelijk maakt, is de toetreding van andere landen tot de Europese Unie nauwelijks voorstelbaar.
Wij doen een beroep op de deelnemers aan de EU-top, aanstaande donderdag en vrijdag in Brussel, om elke geëigende stap te zetten om het Hervormingsverdrag uit te voeren. Het ratificatieproces moet zonder reserve worden voortgezet. Wij dringen er bij de Ierse regering op aan van haar kant voorstellen te doen voor vormen van samenwerking waarmee we deze moeilijke periode in het politieke leven van Europa te boven kunnen komen.
Het Europees Parlement zal met alles wat in zijn vermogen ligt en met geestdriftige bezieling trachten aan deze uitdagingen te voldoen. Wij verwachten dat de Europese Commissie en de regeringen van alle lidstaten hetzelfde doen. Ook verwachten wij dat zij het Europees Parlement volledig bij hun inspanningen zullen betrekken. Ons doel blijft de tijdige inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon vóór de verkiezing van het Europees Parlement in juni 2009. Met uw instemming zal ik deze beginselen resoluut verdedigen bij de Europese Raad in Brussel op 19 en 20 juni.
(Applaus)
Het debat met de Raad en de Commissie vindt op woensdagochtend plaats. Het is niet de bedoeling de zaak nu te bespreken. Het debat over de voorbereiding van de Europese Raad op woensdagochtend is het logische moment om de zaak te bespreken in aanwezigheid van de leiders van de Raad en de Commissie.
We zullen een zeer gestructureerd debat moeten voeren; ik heb u deelgenoot gemaakt van mijn vaste overtuigingen ter zake. Een andere reden waarom ik dat nu heb gedaan is dat een voormalig Voorzitter van het Europees Parlement, Simone Veil, aanstaande woensdag in Spanje een hoge onderscheiding krijgt uitgereikt en mij persoonlijk heeft gevraagd de laudatio uit te spreken. Ik kon niet anders dan aan haar verzoek voldoen en ik wilde er zeker van zijn dat u op de hoogte was van mijn persoonlijke opvattingen over de gebeurtenissen in Ierland en de uitdagingen waarmee wij worden geconfronteerd.
De Conferentie van voorzitters heeft mij gevraagd een verklaring af te leggen over het Midden-Oosten. Een veertienkoppige delegatie van onze werkgroep voor het Midden-Oosten, geleid door Véronique De Keyser en Annemie Neyts-Uyttebroeck, heeft Israël en Palestina bezocht van 30 mei tot 2 juni 2008. Tijdens haar bezoek heeft de delegatie de praktische uitvoering beoordeeld van de doelstellingen die publiekelijk zijn uitgesproken in een gezamenlijke verklaring van alle partijen die deelnamen aan de conferentie van Annapolis, zes maanden geleden, in het kader van het streven naar een tweestatenoplossing voor het einde van dit jaar. Tot de belangrijkste aandachtspunten behoorden de versterking van de veiligheidstroepen door de Palestijnen zelf, de kwestie van de ontwikkeling van nederzettingen, in het bijzonder rond Jeruzalem, economische ontwikkeling, de beperkte bewegingsvrijheid op de Westelijke Jordaanoever en tot slot de humanitaire situatie in de Gazastrook, die is afgesloten en onderworpen aan internationale sancties.
Het delegatieverslag, unaniem aangenomen door de representatief uit meer partijen samengestelde delegatie, is vorige week gepresenteerd in aanwezigheid van de Commissie en de Raad en vervolgens doorgestuurd naar de Conferentie van voorzitters. Het schetst een deprimerend beeld. Hoewel er enige bemoedigende voortgang is geboekt, heeft deze slechts een sectoraal bereik en een beperkt effect. De gebeurtenissen in het algemeen geven geen aanleiding tot optimisme. Zoals de zaken er nu voorstaan zijn de ambitieuze doelen van Annapolis nauwelijks haalbaar.
De delegatie was unaniem in haar opvatting, die werd gedeeld door de Conferentie van voorzitters, dat de blokkade van de Gazastrook moet worden opgeheven, dat gecontroleerd grensoverschrijdend verkeer van personen en goederen weer moet worden toegestaan en dat het geweld moet worden ingedamd.
Ook op de Westelijke Jordaanoever moet een nieuwe koers worden gevaren waarmee de geloofwaardigheid van de Palestijnse Autoriteit wordt vergroot en de voorwaarden voor duurzame economische ontwikkeling stelselmatig worden vastgelegd. Het Israëlische beleid van permanente deling en geografische scheiding moet worden afgewezen. Net als de Amerikaanse regering, die deze mening gister liet horen bij monde van minister van Buitenlandse zaken Condoleezza Rice, roepen wij op een einde te maken aan de verdere verspreiding van nederzettingen, in het bijzonder in Oost-Jeruzalem.
Wij geloven dat niemand het recht heeft de in Annapolis overeengekomen verplichtingen te ontlopen. De Israëliërs en Palestijnen hebben zich verplicht tot onderhandelingen in goed vertrouwen en in een geest van verzoening. Zij moeten dit pad opnieuw en rigoureus vervolgen. Zij moeten de moed en de kracht tonen om hun politiek te vernieuwen. Het is aan ons Europeanen om onze partners bij dit proces te vergezellen en te steunen. Het Europees Parlement zal zijn verantwoordelijkheid vastbesloten uitoefenen.
De betrekkingen van de Europese Unie met Israël en de Palestijnse Autoriteit moeten zich zodanig ontwikkelen dat zij het algehele vredesproces bevorderen. Het proces van Barcelona - op weg naar een unie voor het Middellandse Zeegebied - zou een aanvullende factor kunnen zijn in de pogingen om vrede te bewerkstelligen. Het Europees Parlement verwacht naar behoren te worden geraadpleegd in het kader van de Europese zoektocht naar vrede in het Midden-Oosten.
Terwijl wij hier vergaderen gaan de vissers van de Gazastrook de zee op. Als gevolg van de blokkade heeft de milieuvervuiling een verontrustend niveau bereikt. Zij bedreigt het inkomen van de bemanningen van de vissersboten en die protesteren ertegen. Zij protesteren voor hun recht op visvangst, op hun broodwinning en op een leven in vrijheid en vrede. Onze delegatie heeft beloofd de vissers te steunen. Laat mij daarom namens ons allen de solidariteit van het Europees Parlement met deze vissers uitspreken.
Ik dank u, dames en heren, voor het beluisteren van mijn eigen verklaring en van deze tweede verklaring op verzoek van de Conferentie van voorzitters.
