Wijziging van het Reglement van het Europees Parlement (commissies, quaestoren) (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Jo Leinen, namens de Commissie constitutionele zaken, tot wijziging van artikel 15 en artikel 182, lid 1 van het Reglement van het Europees Parlement - Verkiezing van de quaestoren en het bureau van de commissies.
Richard Corbett 
plaatsvervangend rapporteur. - (EN) Voorzitter, om te beginnen wil ik de excuses aanbieden van de rapporteur, de heer Leinen, die hier vanavond niet kan zijn, omdat hij het Parlement vertegenwoordigt op een plaats hier ver vandaan. Terwijl ik hier spreek, is hij onderweg daarheen.
Ik stel namens de Commissie constitutionele zaken voor het Reglement van het Europees Parlement te wijzigen. Deze wijziging houdt in dat er in elke parlementaire commissie een vierde ondervoorzitter wordt gekozen en een bureau komt bestaande uit vier leden in plaats van drie, en dat het College van quaestoren wordt gevormd uit zes in plaats van uit vijf leden.
Waarom doen wij een dergelijk voorstel op dit moment? Dit voorstel tot wijziging van het Reglement komt van slechts twee leden van het Europees Parlement, de heren Schulz en Poettering, die deze wijziging een goede manier vonden om de Parlementsleden uit alle zevenentwintig lidstaten - het aantal lidstaten per 1 januari - de mogelijkheid te bieden een van de verantwoordelijke posten in het Parlement te bezetten. Het zou een maatregel van inclusie zijn, waarmee meer leden in staat zouden worden gesteld om verantwoordelijke posten in te nemen, en waarmee het gemakkelijker zou worden om dergelijke posten in het Parlement politiek te verdelen.
We hebben in de Commissie constitutionele zaken van dat voorstel kennis genomen. Het is een belangrijke gedachte. We hebben ook gehoord dat er krachtige argumenten waren tegen wat velen beschouwden als een inflatie van Parlementaire functies. Er bestaat immers geen functionele noodzaak voor een uitgebreider bureau in alle commissies. Misschien is er evenmin een functionele noodzaak voor een uitgebreider College van quaestoren - al kan men daarover van mening verschillen. Veel collega's hebben erop gewezen dat er in het Parlement genoeg verantwoordelijke posten zijn voor de meeste leden die zo'n post willen bezetten. Het werd ervaren als een misschien wat overhaast voorstel tot wijziging van het Reglement, om redenen die niet voor iedereen even overtuigend waren.
Dat is de reden waarom we in de commissie tot een compromisvoorstel zijn gekomen. De rapporteur - de voorzitter van onze commissie - heeft mij gevraagd vanavond zijn plaats in te nemen, omdat ik degene ben die dat compromisvoorstel heeft ingediend, houdende dat elke Parlementaire commissie een vierde ondervoorzitter krijgt en dat er een zesde quaestor komt voor de resterende zittingsperiode van het Parlement, tot 2009, zonder dat daar een permanente wijziging van wordt gemaakt. In 2009 zouden we moeten terugkeren naar de huidige situatie met drie ondervoorzitters voor elke commissie en vijf quaestoren.
De omvang van het Parlement, die met de toetreding van Bulgarije en Roemenië toeneemt, zal immers in 2009 weer worden teruggebracht tot 732 leden. Ik weet zeker dat de heer Duff mij zal corrigeren als ik mij vergis in de getallen.
Het is logisch nu deze stap te zetten, om redenen van inclusie, maar het zal geen permanente wijziging zijn. De bedoeling is om in 2009 terug te keren tot het huidige aantal.
Dat is het standpunt van de commissie dat ik naar voren breng. Ik moet daaraan toevoegen dat het ook het standpunt is van de meerderheid van mijn fractie. Ik weet dat ook andere standpunten opgeld doen in het Parlement, maar ik leg dit ter overweging voor aan het Parlement.
Ingo Friedrich
namens de PPE-DE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, het gaat dus om deze twee wijzigingen. Wat is het argument voor de wijziging met betrekking tot de quaestoren? Toen het Parlement nog vijfhonderd leden telde, hadden we vijf quaestoren, dus eigenlijk één quaestor per honderd afgevaardigden. Als we deze verhouding zouden handhaven wanneer het Parlement straks 780 leden telt, zou het aantal wel erg groot worden. Wanneer we, zoals de commissie heeft voorgesteld, naar zes quaestoren gaan, zou dat neerkomen op één quaestor per 130 afgevaardigden, wat altijd nog meer is dan jarenlang het geval was.
De complexiteit van de werkzaamheden en besluitvorming in het Parlement zal met vijfentwintig talen alleen maar toenemen - ik reken talen als het Catalaans en het Iers nu ook mee. Ik ben van mening dat deze complexiteit een tijdelijke uitbreiding van het aantal quaestoren van vijf naar zes rechtvaardigt.
Hetzelfde geldt voor de uitbreiding van het aantal ondervoorzitters van de commissies. We mogen er gevoeglijk van uitgaan dat het aantal leden dat het Parlement tussen januari 2007 en medio 2009 zal tellen, nooit meer wordt overtroffen. Op grond van dit buitengewoon grote aantal afgevaardigden valt te verwachten dat er in de genoemde periode meer leden in de commissies worden benoemd.
Natuurlijk gaat het er niet alleen om dat de werkzaamheden naar behoren verlopen. Wat ook meespeelt is dat de functies worden vervuld door mensen die op dit moment in het Parlement zitten en dat de nieuwe Bulgaarse en Roemeense collega's uiteraard ook recht hebben op zulke functies. Eigenlijk zouden sommige afgevaardigden van nu hun functie moeten afstaan aan een nieuwe collega. Formeel-juridisch is dat natuurlijk mogelijk, maar het zou de betrokkenheid bij de interne werkzaamheden van het Parlement niet bepaald stimuleren. Het zou leiden tot frustraties en teleurstellingen, wat met deze oplossing kan worden voorkomen.
Ik geef toe dat wellicht niet alles even optimaal is verlopen. We hadden dit probleem al een half jaar eerder kunnen en misschien ook moeten onderkennen. Dan hadden we voldoende tijd gehad om deze zaak in alle rust met alle fracties in het Parlement te bespreken. Doordat de verantwoordelijken hier pas heel laat aan dachten, leek het alsof er maandag over moest worden vergaderd en donderdag over moest worden gestemd. Ik vraag om uw begrip. In de politiek kan het nu eenmaal voorkomen dat men later op een idee komt dan procedureel gezien eigenlijk had gemoeten. Ik vraag om uw begrip daarvoor en geef graag toe dat de gang van zaken voor diverse afgevaardigden enigszins onduidelijk was. Er was echter geen sprake van kwade opzet. Er zat verder niets achter. Pas toen duidelijk werd hoe de nieuwe situatie eruit zou zien, diende zich opeens een nieuw probleem aan, dat nog niet eerder was onderkend.
Samengevat lijkt mij het compromis om tijdelijk voor twee functies een extra post te creëren en tegelijkertijd vast te leggen dat aan het eind van de zittingsperiode weer de normale situatie ingaat, een adequaat voorstel, dat het verloop van de parlementaire werkzaamheden ten goede komt. Ik vraag daarvoor uw instemming en uw begrip.
Andrew Duff
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Voorzitter, ik verwacht niet dat ik zesenhalve minuut zal spreken over deze zaak, maar ik wil graag de heer Corbett bedanken dat hij zo edelmoedig is geweest om op te treden als plaatsvervanger in de verdediging van een zaak die dunkt me niet op zijn volle enthousiasme kan rekenen. Ik dank bovendien de heer Friedrich die, in zijn gebruikelijke beleefde formuleringen, weigert de leden die nu posten bekleden in het Parlement te verontrusten door hen uit hun functies te zetten. Het is echter een feit dat we voor 53 extra Parlementsleden 23 nieuwe posten creëren. Sommige van die posten worden omschreven als banen, alsof er werkgelegenheid in het geding zou zijn. Dat is niet het geval voor het merendeel van de ondervoorzitters van de commissies.
Een uitbreiding naar zes quaestoren is wellicht goed verdedigbaar. Misschien is er werkelijk wel werk voor zes quaestoren, maar als het om de ondervoorzitters van de commissies gaat, ben ik bang dat er sprake is van nodeloze inflatie. Dat zal geen aantrekkelijk beeld schetsen van ons Parlementaire leven en ik maak me zorgen over de reacties in de publieke opinie. Ik denk bovendien dat het niet bevorderlijk is voor een betere efficiëntie of effectiviteit. Er bestaat geen functionele noodzaak voor deze posten. Eerder is het tegendeel het geval: het risico bestaat dat de bureaus topzware organisatiestructuren worden.
Ik ben het evenmin eens met de stelling dat we worden geconfronteerd met buitengewone omstandigheden. Toen het Parlement werd uitgebreid met de Parlementsleden uit de tien nieuw toegetreden lidstaten in 2004, hebben we de bureaus van de commissies niet uitgebreid. We zijn allemaal blij met de toevoeging van een sunset-clausule. Ik ben bang dat er in 2009 een soort bureaucratische verlamming zal ontstaan in het Parlement en dat we met zijn allen zullen besluiten dat het veiliger is en minder ophef veroorzaakt, als we de opgeblazen omvang van het ondervoorzitterschap van de commissies maar handhaven.
Moge de zon maar zo snel mogelijk ondergaan over deze manoeuvre. Mijn fractie zal morgen tegen de wijziging van het Reglement stemmen.
Johannes Voggenhuber
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, wie zoals ik de politiek al vele jaren volgt vanuit het perspectief van een minderheid en de oppositie, kent de arrogantie en onverschilligheid waarmee degenen met macht zich vereenzelvigen met de instellingen waarin ze een meerderheid hebben. Dan kunnen zich beklemmende momenten voordoen waarop men zich voelt als een vis in een aquarium. Je doet je mond wijd open, maar niemand hoort je. De zon is allang onder, het debat vindt plaats ten overstaan van het Europese publiek; het Parlement, dat om transparantie schreeuwt en de Raad en de Commissie oproept om de burgers en hun zorgen serieus te nemen, debatteert - na veel geruzie en gedwongen door de kleine partijen - midden in de nacht over zijn eigen problemen. Daarbij gaat het niet om parlementaire aangelegenheden, maar om psychologische, groepsdynamische hebzucht van de grote fracties, om nationalistisch geschipper - een kermis der ijdelheid - en dat allemaal ten koste van het Parlement.
Er bestaat geen rationele verklaring voor deze stap. Goed, er zijn twee nieuwe lidstaten, dat is waar. Nog niet zo lang geleden kwamen er tien nieuwe lidstaten bij zonder dat het aantal functies werd uitgebreid. Er zijn meer afgevaardigden, maar niet meer commissies. Noch voor de quaestoren, noch voor de commissies is er meer werk. Dit voorstel voorziet niet in de behoeften van het Parlement en draagt niet bij aan het functioneren ervan. Het is slechts bedoeld om de hebzucht van de fracties te bevredigen en de strijd om de verdeling van functies te beslechten. Dat alles gaat ten koste van het aanzien, de waardigheid en slagvaardigheid van het Parlement. Als een stemloze vis in een aquarium waar zo meteen het licht uitgaat, zeg ik dus: het is een schaamteloze en onnodige vertoning die politiek niet te verantwoorden is. Daarom zullen wij tegenstemmen. Het is jammer dat er twee afgevaardigden zijn die dit voorstel verdedigen, maar dat het Parlement het voorstel morgenmiddag met grote meerderheid zal aannemen, is dieptreurig.
Richard Corbett 
plaatsvervangend rapporteur. - (EN) Voorzitter, ik wil alleen graag zeggen dat ik de argumenten tegen dit voorstel weliswaar volledig begrijp, maar dat het niet eerlijk is om het te karakteriseren als een samenzwering tussen twee fracties, zoals de heer Voggenhuber heeft gedaan. De extra posten zullen immers ook ten goede komen aan de kleine fracties. Het D'Hondt-systeem, dat we gewoonlijk toepassen, is een systeem dat bij het verdelen van kleine aantallen posten uitvalt in het voordeel van de grote fracties, maar tegelijkertijd bij het verdelen van grotere aantallen posten in het voordeel van kleine fracties. Ik denk dan ook dat de complottheorie geen juiste analyse is.
Het is zeker ook aan de orde geweest in mijn fractie: er is levendig gediscussieerd over de vraag of dit nu goed of slecht zou zijn voor het Parlement. De meningen waren verdeeld en daarom waren we zo blij met dit compromis met de sunset-clausule.
De Voorzitter
Volgens mij zijn er op dit punt geen formele regels zodat de heer Voggenhuber kort het woord mag voeren, hoewel het debat zelf niet heropend kan worden.
Johannes Voggenhuber
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de heer Corbett heeft gelijk. Hem komt de eer toe een van de twee afgevaardigden te zijn die dit voorstel verdedigen. Mijn interventie is niet speciaal tegen hem gericht. Als de kleine fracties aan deze schaamteloze vertoning meedoen en hun mond houden, kunnen zij zelfs nog een graantje meepikken. Dat realiseren we ons maar al te goed.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt donderdag om 11.00 uur plaats.
