Επανάληψη της συνόδου
Πρόεδρος
Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που είχε διακοπεί στις 17 Ιανουαρίου 1997.

Oomen-Ruijten
Πρόεδρε, με όσο γίνεται πιο φιλικό τρόπο θα ήθελα να παρατηρήσω ότι, όταν πρέπει να είμαστε εδώ στις 3.00 μμ., δεν μπορεί να μπλοκάρονται οι ανελκυστήρες για την προσέλευση μίας αντιπροσωπείας. Εάν οι αντιπροσωπείες αυτές επιθυμούν να ανέλθουν, Πρόεδρε, πρέπει να είναι στην ώρα τους όπως και εμείς. Δεν είναι δυνατό να είμαστε υποχρεωμένοι να ανεβαίνουμε με τα πόδια τις σκάλες ή να αρχίζουμε συζητήσεις με υπαλλήλους του Κοινοβουλίου οι οποίοι μας αρνούνται την πρόσβαση στους ανελκυστήρες. Αυτό δεν γίνεται. Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να επιληφθείτε του θέματος;

Balfe
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι υπάρχει σαφής απόφαση της ολομέλειας των Κοσμητόρων ότι κατά τις ημέρες των συνεδριάσεων οι επισκέπτες δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούν τους συγκεκριμένους διαδρόμους και ανελκυστήρες. Δεν θα χρησιμοποιήσετε άραγε την εξουσία σας για να διασφαλίσετε την υλοποίηση της αποφάσεως των Κοσμητόρων;

Πρόεδρος
Κύριε Balfe, με την παρέμβασή σας απαντήσατε στη θεμιτή ανησυχία της κυρίας Oomen-Ruijten. Βλέπετε ότι οι κοσμήτορες πρόλαβαν το αίτημά σας ώστε να μη δημιουργούνται τέτοια γεγονότα.

Crawley
Κύριε Πρόεδρε, σας καλωσορίζω στην πρώτη σας πλήρη συνεδρίαση. Από την τελευταία περίοδο συνόδου, ένας κάτοικος της Γαλλίας ονομαζόμενος Μεσιέ Goldsmith εμφανίζεται στα μέσα ενημέρωσης του κράτους μέλους από το οποίο προέρχομαι, του Ηνωμένου Βασιλείου, και ισχυρίζεται ότι κάθε εβδομάδα οι Βρυξέλλες επιβάλλουν εκατό κανονισμούς. Θα μπορούσε το Προεδρείο να εξετάσει την ακρίβεια αυτών των δηλώσεων και να αναφέρει στο Σώμα;
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Ευχαριστώ, κυρία Crawley. Νομίζω ότι μια έμπειρη βουλευτής όπως εσείς δεν χρειάζεται να επαληθεύσει ότι είναι βεβαίως αδύνατο να δημοσιεύουμε 100 κανονισμούς, ούτε καν 10, σε μία εβδομάδα. Αυτό το γνωρίζουν όλοι οι βουλευτές και ελπίζω ότι το γνωρίζουν επίσης και οι πολίτες που διαθέτουν κοινή λογική.

Provan
Κύριε Πρόεδρε, εγείρομαι προς υποστήριξη της κ. Crawley. Η κ. Crawley θέτει ένα πολύ σημαντικό θέμα, δηλ. το γεγονός ότι στη Μ. Βρετανία γίνεται εξαιρετικά μεγάλη παραπληροφόρηση σχετικά με αυτά που συμβαίνουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά ένα μεγάλο μέρος το γεγονός αυτό οφείλεται στα ανακριβή ρεπορτάζ του τύπου σχετικά με ό, τι συμβαίνει τόσο σε τούτο όσο και στα άλλα θεσμικά όργανα της Κοινότητας. Εδώ δημιουργείται το θεμελιώδες πρόβλημα εάν η εργασία μας τυγχάνει της κατάλληλης αναγνώρισης. Συνεπώς κύριε Πρόεδρε ελπίζω ότι δεν θα αδιαφορήσετε γι' αυτά που είπε η κυρία Crawley αλλά θα τα υιοθετήσετε και θα εξετάσετε με το Προεδρείο τρόπους με τους οποίους θα μπορέσουν να αντιμετωπιστούν.
(Χειροκροτήματα)

Collins, Kenneth
Κύριε Πρόεδρε, μολονότι δεν διαφωνώ με την ουσία των όσων είπε η κυρία Crawley, εν τούτοις θέλω να τη διορθώσω σε ένα σημείο. Αναφέρθηκε στον κ. Goldsmith ως κάτοικο Γαλλίας. Ασφαλώς όμως ο κύριος αυτός είναι και κάτοικος Ιταλίας, κάτοικος Μ. Βρετανίας, κάτοικος Μεξικού καθώς και κάτοικος κάνα-δυό άλλων χωρών επίσης. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να γίνει σαφέστατο.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Collins. Νόμιζα ότι θα είχαμε μια συζήτηση όπως στη Βουλή των Κοινοτήτων, αλλά βλέπω ότι και ο κ. Berthu επιθυμεί επίσης να παρέμβει.

Berthu
Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που έτυχαν τόσης προσοχής εδώ τα λόγια του προέδρου της ομάδας μου. Είστε τυπομανής νομικός και δίκαια ισχυρίζεστε ότι εάν εκλάβουμε τον όρο «κανονισμός» υπό τη στενή του έννοια, δεν υπάρχουν πάρα πολλοί. Εάν όμως συμπεριλάβουμε σ' αυτόν όλες τις οδηγίες, τους κανονισμούς και το σύνολο των πράξεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, είναι σε όλους γνωστό ότι πρόκειται για τεράστιο όγκο, για πολλούς κάθε χρόνο τόμους της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Πρόεδρος
Αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, πιστεύω ότι απόψε έχουμε φορτωμένη ημερήσια διάταξη και ότι αυτό το ζήτημα, μετά από τις διαδοχικές παρεμβάσεις, κατέστη αρκετά σαφές. Το Προεδρείο θα λάβει τις κατάλληλες αποφάσεις ώστε να καταγράφεται ο αριθμός των οδηγιών, κανονισμών, κλπ. που δημοσιεύονται. Πιστεύω ότι ο Επίτροπος κ. Oreja, αρμόδιος για την ενημέρωση, μαζί με έναν από τους Αντιπροέδρους μας, τον κ. Αναστασόπουλο, διαθέτουν οπωσδήποτε τα απαραίτητα μέσα ώστε να λάμψει η αλήθεια.

Διάταξη των εργασιών
Πρόεδρος
Προχωρούμε στη συνέχεια στον καθορισμό της διάταξης των εργασιών.
Έχει κατανεμηθεί το οριστικό σχέδιο ημερήσιας διάταξης που καταρτίστηκε, σύμφωνα με το άρθρο 95 του Κανονισμού, από τη Διάσκεψη των Προέδρων, στο οποίο έχουν προταθεί ή ενσωματωθεί οι εξής τροποποιήσεις:
Τετάρτη: Η έκθεση του κ. Danesin, εξ ονόματος της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού, με θέμα «Για μια νέα θαλάσσια στρατηγική», δεν εγκρίθηκε από την επιτροπή και επομένως αποσύρεται από την ημερήσια διάταξη.
Πέμπτη: Μετά από αίτηση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων, σας προτείνω, σχετικά την έκθεση της κ. Van Lancker για τη λειτουργία και το μέλλον του Σένγκεν, η συζήτηση να διεξαχθεί αύριο Πέμπτη, αλλά η προθεσμία υποβολής τροπολογιών να παραταθεί ως την Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου και η ψηφοφορία να διεξαχθεί κατά τη διάρκεια της επόμενης συνόδου.

Schulz
Kύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ για την ανακοίνωση αυτή, αλλά επιτρέψτε μου να σας παρακαλέσω, εξ ονόματος της Oμάδας του Eυρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Kόμματος, να προχωρήσουμε διαφορετικά. Θα επιθυμούσαμε να μην πραγματευθεί αύριο, μ' αυτή τη μορφή, η έκθεση της κ. van Lancker, αλλά τόσο η συζήτηση όσο και η ψηφοφορία να αναβληθούν για την επόμενη σύνοδο της ολομέλειας. Eπιτρέψτε μου να σας το τεκμηριώσω αυτό εν συντομία.
Για την έκθεση της κ. van Lancker υπήρξαν 88 τροπολογίες, οι οποίες συζητήθηκαν στην αρμόδια επιτροπή με, εν μέρει, έντονα διιστάμενες απόψεις, με δύσκολες ψηφοφορίες, και συμφωνήσαμε, στην αρμόδια επιτροπή, μετά τη συζήτηση και την ψηφοφορία για τις τροπολογίες, ότι θα 'πρεπε να δοθεί στην εισηγήτρια η ευκαιρία να διαπραγματευθεί συμβιβαστικές τροπολογίες, που θα μπορούσαν να κάνουν να ψηφιστεί από το Kοινοβούλιο, σε μια όσο το δυνατόν ευρεία βάση, αυτή η σημαντική έκθεση για την εφαρμογή της συμφωνίας του Schengen. H προθεσμία, όμως, ήταν πολύ μικρή, για να μπορέσει να γίνει αυτό μέχρι αύριο. Eκτός τούτου, δεν έχει νόημα να κάνουμε μια συζήτηση, για το υπόβαθρο της οποίας θα χρειαστεί να διαπραγματευθούν επιπλέον συμβιβαστικές τροπολογίες, οι οποίες όμως, στη συνέχεια, δεν θα μπορέσουν να πραγματευθούν καθόλου στη συζήτηση. Aυτό δεν έχει νόημα. Γι' αυτό και είναι πολύ πιο λογικό να αναβάλουμε τη συζήτηση και την ψηφοφορία για την επόμενη ή τη μεθεπόμενη σύνοδο του Στρασβούργου. Σας παρακαλώ να προχωρήσουμε έτσι.

Nassauer
Kύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα κατ' αρχήν να εκφράσω τις έντονες αντιρρήσεις μου για το διαχωρισμό της συζήτησης από την ψηφοφορία που θα ακολουθήσει. Θα προσφέραμε πολύ κακές υπηρεσίες, αν αύριο συζητούσαμε μόνο και δεν γνωστοποιούσαμε αμέσως στην κοινή γνώμη την απόφαση της συζήτησης αυτής. Δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα να λάβουν, τα μέσα ενημέρωσης, υπόψη τα σχέδια μας, αν πρώτα συζητήσουμε και ψηφίσουμε κάποια άλλη στιγμή, αργότερα, όπου δεν θα φαίνεται ξεκάθαρα η σχέση με τη συζήτηση.
Δεύτερον, σας παρακαλούμε να μην αναβάλλετε το θέμα αυτό της ημερήσιας διάταξης, αλλά να προχωρήσετε έτσι όπως προβλέπεται στην ημερήσια διάταξη. Πράγματι καταβάλαμε προσπάθειες - και σ' αυτό συμφωνώ με το συνάδελφο Schulz - να βρούμε δυνατότητες συμβιβασμού. Kαταθέσαμε όμως και αρκετές τροπολογίες, που θα μας επιτρέψουν να καταλήξουμε σε μια συμφωνία πάνω στο θέμα.
Γι' αυτό και σας παρακαλώ να αφήσουμε το θέμα έτσι όπως είναι στην ημερήσια διάταξη, και να αφήσουμε να γίνει τόσο η συζήτηση όσο και η ψηφοφορία.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Nassauer. Πιστεύω ότι το καλύτερο είναι το Σώμα να αποφανθεί σχετικά με τη διατήρηση ή μη της συζήτησης και ψηφοφορίας, χωρίς να διαχωρίσουμε τα δύο πράγματα. Το Σώμα πρέπει να αποφανθεί σχετικά με τη διατήρηση ή μη στην ημερήσια διάταξη της έκθεσης της κ. Van Lancker.
Προχωρούμε στην ψηφοφορία σχετικά με την αίτηση να αποσυρθεί από την ημερήσια διάταξη η έκθεση της κ. Van Lancker.
(Το Σώμα εγκρίνει την αίτηση) Όσον αφορά την ώρα των ψηφοφοριών, σας υπενθυμίζω ότι θα περιλαμβάνονται και τα δύο ζητήματα που αναβλήθηκαν στη συνεδρίαση της 16ης Ιανουαρίου, ήτοι:
η πρόταση ψηφίσματος που περιέχεται στην έκθεση του κ. Thomas, η οποία εκπονήθηκε εξ ονόματος της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου. Υπενθυμίζω στους αξιότιμους κυρίους βουλευτές ότι η έκθεση αυτή απαιτεί ειδική πλειοψηφία.-οι επτά προτάσεις ψηφίσματος που ακολούθησαν τη δήλωση της Επιτροπής σχετικά με τα αποτελέσματα των εργασιών της συνόδου του Συμβουλίου Υπουργών Αλιείας.
Απόφαση κατεπείγοντος
Collins, Kenneth
Ζητώντας τον χαρακτηρισμό του θέματος ως επείγοντος η Επιτροπή έκανε δύο πράγματα. Πρώτον, ομολόγησε την ανευθυνότητά της και δεύτερον, έκανε στο Κοινοβούλιο μια πολύ μεγάλη φιλοφρόνηση. Είναι ανεύθυνη διότι το θέμα αυτό έφθασε στο Κοινοβούλιο στις 10 Ιανουαρίου τρέχοντος έτους. Σήμερα έχουμε 29 Ιανουαρίου και η Επιτροπή μας ζητά να το περάσουμε χωρίς διερεύνηση και αναλυτική εξέταση. Φοβούμαι ότι εδώ συμπεριλαμβάνονται ζωτικές αρχές οι οποίες δεν μπορούν να εξεταστούν κατ' αυτόν τον τρόπο. Η Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών, σε συνεργασία με την Επιτροπή Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου, χρειάζεται χρόνο για να το εξετάσει. Προχωρούμε ταχέως και θα είμαστε σε θέση να το συμπεριλάβουμε στην ημερήσια διάταξη του Φεβρουαρίου. Κατά συνέπεια η πρότασή μου εξ ονόματος της επιτροπής είναι Όχι.
Με την υποβολή της προτάσεως η Επιτροπή έκανε σε όλους μας μια πολύ μεγάλη φιλοφρόνηση. Ο παρών είναι ένας κανονισμός που έπρεπε να είχε λήξει στις 31 Δεκεμβρίου και, κάνοντας την υπόθεση ότι η Επιτροπή ετοιμάζει μια νέα πρόταση αλλά και με την υπόθεση επίσης ότι χρειάζεται περί τους έξι μήνες για να την ολοκληρώσει, είναι προφανές πως πιστεύει ότι το Κοινοβούλιο είναι επτά ή οκτώ φορές πιο παραγωγικό στην εργασία του από την ίδια διότι θέλει να κάνουμε εμείς σε τρεις εβδομάδες αυτό το οποίο θα κάνει εκείνη σε έξι μήνες. Επομένως πιστεύει ότι έχουμε επταπλάσια ή οκταπλάσια παραγωγικότητα. Λυπούμαι όμως που θα πρέπει να την πληροφορήσω ότι έχουμε μόνο εξαπλάσια παραγωγικότητα μια και είναι αδύνατο να ολοκληρώσουμε την εργασία αυτή πριν από τον Φεβρουάριο.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Collins.
Αν δεν υπάρχει άλλη παρέμβαση, υποβάλλω σε ψηφοφορία την αίτηση διαδικασίας κατεπείγοντος.
(Το Σώμα απορρίπτει την αίτηση)

Επείγοντα πολιτικά θέματα
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη σημερινή κατάσταση της Διακυβερνητικής Διάσκεψης: »ενισχυμένη συνεργασία».

Oreja Aguirre
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, το ζήτημα της ελαστικότητας, το οποίο συζητάμε εδώ και πολλούς μήνες στην Ομάδα Προβληματισμού, ενεγράφη στην ημερήσια διάταξη της Διακυβερνητικής Διάσκεψης στη διάρκεια της ιρλανδικής Προεδρίας, υπήρχε στην ημερήσια διάταξη της άτυπης συνόδου που διεξήχθη στο Αμστερνταμ, επί ολλανδικής Προεδρίας πλέον, στις 13 Ιανουαρίου, καθώς και στης τελευταίας συνόδου της ΔΚΔ σε επίπεδο υπουργών, που διεξήχθη στις 20 Ιανουαρίου. Το ζήτημα αυτό της ελαστικότητας πρόκειται να βρίσκεται, όπως γνωρίζετε, για πολύ καιρό στο επίκεντρο των συζητήσεων της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Αφενός, λόγω του αντίκτυπου που η μια ή η άλλη λύση μπορεί να έχει επί της θεσμικής δομής της Ένωσης και επί της λειτουργίας της, και αφετέρου, διότι ο καθορισμός αυτής της έννοιας παρουσιάζει, όπως γνωρίζουν πολύ καλά οι αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, πολυάριθμες παραλλαγές και κατά συνέπεια αντανακλά πολύ διαφορετικά νοήματα.
Θεωρώ ωστόσο ότι, τουλάχιστον όσον αφορά τον πρώτο πυλώνα, οι διάφορες προτάσεις που υποβλήθηκαν στη ΔΚΔ ερμηνεύουν την ελαστικότητα ως μια διαδικασία για να ξεπεραστούν τα εμπόδια που συναντά η καλή λειτουργία της Ένωσης και η ανάπτυξη της ολοκλήρωσης. Εμπόδια τα οποία, στις περισσότερες περιπτώσεις, απορρέουν από τον κανόνα της ομοφωνίας. Το θέμα είναι συνεπώς να καταστεί δυνατή μια στενότερη συνεργασία ώστε να επιτευχθούν συντομότερα οι στόχοι της Συνθήκης. Και κατ' αυτήν την έννοια, θεωρώ σημαντικό να υπογραμμίσω ότι αυτό το Κοινοβούλιο έχει ήδη αναφερθεί σε πολλές περιπτώσεις στην έννοια των «ρυθμών διαφοροποιημένης ολοκλήρωσης». Αυτή είναι η ιδέα που διέπει τη συζήτηση σχετικά με τη διεύρυνση, η οποία προσανατολίζεται μάλλον προς κάποιες αποτελεσματικές μεταβατικές περιόδους που να καταστήσουν δυνατή την προσχώρηση των υποψηφίων χωρών, παρά προς την ίδια την ιδέα της ελαστικότητας.
Η συζήτηση που διεξάγεται τώρα στη ΔΚΔ είναι γεμάτη ερωτηματικά. Χρειάζεται να εισαχθεί μια ρήτρα ελαστικότητας στη Συνθήκη; Και σε αυτή την περίπτωση, με ποιόν τρόπο; Πού πρέπει να εφαρμόζεται η ελαστικότητα; Πρέπει να περιορίζεται στον δεύτερο και τον τρίτο πυλώνα; Ή θα είναι επίσης δυνατό να εφαρμόζεται και στον πρώτο πυλώνα; Η Επιτροπή προβληματίστηκε ιδιαίτερα όσον αφορά τον πρώτο πυλώνα, ο οποίος είναι εκείνος που, τουλάχιστον από νομική άποψη, θέτει τα περισσότερα προβλήματα. Αναμφισβήτητα, στον δεύτερο και τον τρίτο πυλώνα, δεδομένης της διακυβερνητικής τους φύσεως, η ελαστικότητα γίνεται ευκολότερα αντιληπτή.
Η Επιτροπή διατηρεί τη θέση που υιοθέτησε στη γνωμοδότησή της της 28ης Φεβρουαρίου 1996. Πρόκειται, όπως γνωρίζετε, για μια θέση αρκετά περιοριστική. Η ελαστικότητα πρέπει να είναι δυνατή αν είναι συμβατή με την υλοποίηση των στόχων της Συνθήκης, αν σέβεται το ενιαίο θεσμικό πλαίσιο, αν δεν αμφισβητεί το κοινοτικό κεκτημένο, και συγκεκριμένα τις τέσσερις βασικές ελευθερίες, την εσωτερική αγορά, τις κοινές πολιτικές και τις συνοδευτικές πολιτικές, και αν είναι ανοιχτή σε οποιοδήποτε Κράτος μέλος, έτσι ώστε, οποιαδήποτε στιγμή, να μπορεί να προσχωρήσει στην ενισχυμένη συνεργασία.
Η Επιτροπή δεν φρονεί ότι πρέπει να καταρτιστούν κατάλογοι ζητημάτων, θετικοί ή αρνητικοί, που μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο μιας ενισχυμένης συνεργασίας. Ένας θετικός κατάλογος ζητημάτων θα μπορούσε, κατά κάποιον τρόπο, να τονώσει τη διαφοροποίηση και να βλάψει τις προσπάθειες για την εξεύρεση κοινών λύσεων. Ένας αρνητικός κατάλογος θα μπορούσε να δημιουργήσει επιπτώσεις αποκλεισμού, που θα μπορούσαν να μην είναι δικαιολογημένες.
Θα μου επιτρέψετε να σταθώ για λίγο σε αυτό το ζήτημα, στον τρόπο με τον οποίο προτάθηκε από την Επιτροπή, ώστε να αναπτυχθεί μια ενισχυμένη συνεργασία. Το σχήμα θα ήταν το εξής: πρωτοβουλία της Επιτροπής, μετά από αίτηση των Κρατών μελών· συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· απόφαση, κατά κανόνα, με ειδική πλειοψηφία. Η Επιτροπή επιμένει στην ανάγκη να διατηρηθεί, ακόμη και στα ζητήματα ενισχυμένης συνεργασίας, η ενότητα των θεσμικών οργάνων, ήτοι Επιτροπή, Κοινοβούλιο και Δικαστήριο, υπό την έννοια ότι δεν αντιπροσωπεύουν τα Κράτη, αλλά είναι, θα λέγαμε, υπερεθνικά θεσμικά όργανα.
Κατά την άποψή μου, η ενισχυμένη συνεργασία στον πρώτο πυλώνα πρέπει να εξετάζεται αποκλειστικά ως ύστατο μέσον. Ύστατο μέσον διαθέσιμο όταν έχει αποκλειστεί η κοινή δράση, ιδιαίτερα λόγω έλλειψης ομοφωνίας. Και θα πρέπει να αποτελεί, σύμφωνα με τα λόγια του Προέδρου αυτού του Κοινοβουλίου, »την εξαίρεση στον κανόνα», δηλαδή το μέσον που θα επιτρέπει στην Ένωση να προσχωρήσει σε ορισμένες περιπτώσεις και με αυστηρές προϋποθέσεις, ακόμη και αν ορισμένα Κράτη δεν μπορούν να ενταχθούν ή να προσχωρήσουν αμέσως σε αυτήν την κοινή δράση.
Ωστόσο, δεν πρέπει να απατώμεθα. Η ελαστικότητα δεν αποτελεί εναλλακτική λύση στην ειδική πλειοψηφία. Η ενισχυμένη συνεργασία, αν ήταν ο κανόνας, θα μπορούσε να οδηγήσει κατά κάποιον τρόπο σε διάλυση του συστήματος. Ας μην ξεχνάμε ότι οι κοινές αποφάσεις, που λαμβάνονται με ειδική πλειοψηφία, επιτρέπουν κατά κάποιον τρόπο όλη την απαραίτητη ελαστικότητα ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι διάφορες καταστάσεις των Κρατών μελών.
Εξάλλου, είναι αναμφίβολο ότι η διατήρηση της ομοφωνίας σε συγκεκριμένους τομείς μπορεί να οδηγήσει στο να επιλέγεται η ενισχυμένη συνεργασία με υπερβολική συχνότητα, και από εδώ προκύπτει η ανάγκη να θεσπιστούν κάποιοι αυστηροί κανόνες για την υιοθέτησή της. Στην αντίθετη περίπτωση, θα διατρέχαμε τον κίνδυνο η ΔΚΔ να ακολουθήσει τον πιο εύκολο δρόμο, που θα ήταν να διατηρηθεί η ομοφωνία, περιορίζοντας σημαντικά τη διεύρυνση της ψήφισης με πλειοψηφία.
Αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, η Οικονομική και Νομισματική Ένωση δικαιούται ίσως ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Στην περίπτωση που η Νομισματική Ένωση δεν περιλαμβάνει εξαρχής όλα τα Κράτη μέλη, αυτό που μπορούμε να αναρωτηθούμε είναι το εξής: Θα υπάρχει η ανάγκη ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ των Κρατών μελών που θα βρίσκονται εντός; Γνωρίζετε ήδη ότι υπάρχουν διιστάμενες απόψεις σχετικά με αυτό το θέμα. Και όπως επίσης γνωρίζετε, διεξάγεται μια πραγματικά έντονη σχετική συζήτηση. Ορισμένοι θεωρούν ότι οι υπάρχουσες διατάξεις είναι επαρκείς, εφόσον θα επέρχονταν προσαρμογές των διαφόρων πολιτικών σε κάθε Κράτος μέλος, πάντοτε με σεβασμό προς το κοινοτικό κεκτημένο. Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι ορισμένες πολιτικές, όπως η κοινωνική πολιτική ή η φορολογική πολιτική, θα απαιτούσαν κάποιες πιο προχωρημένες κοινές διατάξεις για τα Κράτη που θα βρίσκονται εντός. Χωρίς να υπεισέλθουμε στην ουσία αυτής της συζήτησης, η Επιτροπή θεωρεί ότι, στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να γίνονται σεβαστές οι βασικές αρχές που προτείνει για την περίπτωση της ενισχυμένης συνεργασίας.
Τέλος, θα ήθελα να επιμείνω στο γεγονός ότι η γενικευμένη ελαστικότητα δε μπορεί σε καμιά περίπτωση να αποτελεί πανάκεια για όλες τις δυσκολίες της Ένωσης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δουβλίνου δήλωσε ότι οι αποφάσεις σε αυτόν τον τομέα, ή ακόμη και η απουσία απόφασης σε σχέση με αυτό, θα αποκτούσαν τεράστια σημασία για το μέλλον της Ένωσης.
Θα ήθελα συνεπώς να είμαι πολύ σαφής: η ελαστικότητα δε μπορεί να αποτελεί το μοναδικό κλειδί για το μέλλον μας. Είναι βασικό να υπάρχει σύμπτωση απόψεων μεταξύ των Κρατών μελών όσον αφορά τους στόχους της Ένωσης. Αν η ελαστικότητα δεν περιορίζεται σε μια περιστασιακή πτυχή σχετικά με τις συγκεκριμένες αποφάσεις αλλά επεκτείνεται στους ίδιους τους στόχους της Ένωσης, αυτό θα μας οδηγούσε, αργά ή γρήγορα, σε ρήξεις μέσα στην Ένωση. Και ο κίνδυνος αυτός θα ήταν ακόμη σοβαρότερος αν η τεχνική του κοινωνικού πρωτοκόλλου εφαρμοζόταν και σε άλλους τομείς, έτσι ώστε ένα ή περισσότερα Κράτη μέλη να παραμένουν αποκλεισμένα από τις κοινές δράσεις σε σημαντικά για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ζητήματα.
Στη συνέχεια, θα προσεγγίσω εν συντομία την ελαστικότητα στους άλλους δύο πυλώνες, και συγκεκριμένα όσον αφορά την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας. Τεχνικώς, στον τομέα της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, η ελαστικότητα φαίνεται απλούστερη, και πράγματι, η ΚΕΠΠΑ δεν απαιτεί νομικούς κανόνες που μπορούν να δημιουργήσουν μόνιμες διαφορές, αλλά βασικά συγκεκριμένες δράσεις και αποφάσεις. Επιπλέον, υπάρχουν ορισμένες διαφορές μεταξύ των νέων Κρατών μελών όσον αφορά τις στρατιωτικές τους δεσμεύσεις σε θέματα άμυνας.
Αποδεικνύεται άρα δύσκολο να θεωρήσουμε ότι η εξωτερική πολιτική της Ένωσης δεν μπορεί να διαθέτει έναν ορισμένο βαθμό ελαστικότητας. Το καίριο όμως ερώτημα που πρέπει να θέσουμε είναι το εξής: Ως πού μπορεί να φτάσει η διαφοροποίηση μεταξύ των δράσεων που καθορίζουν μια εξωτερική πολιτική στην οποία δε συμμετέχει ένας ορισμένος αριθμός Κρατών χωρίς να προκληθεί μια σοβαρή κρίση στους κόλπους της Ένωσης; Κατά την άποψή μου, είναι απαραίτητο να υπάρχει υψηλός βαθμός συναίνεσης σχετικά με τους κοινούς στόχους της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας.
Και όσον αφορά τον τρίτο πυλώνα, όπως γνωρίζετε, η Επιτροπή είναι υπέρ μιας ευρείας κοινοτικοποίησης. Χθες ακριβώς, στη συνάντηση των εκπροσώπων των Κυβερνήσεων των Κρατών μελών, εξετάσαμε ειδικά το θέμα του τρίτου πυλώνα, και θα συνεχίσουμε με αυτό στις 10 και 11 Φεβρουαρίου. Όσον αφορά τα εκκρεμή ζητήματα που υπάρχουν στον τρίτο πυλώνα, πιστεύουμε ότι αυτός είναι σίγουρα ένας τομέας όπου μπορεί να υπάρξει ελαστικότητα.
Ολοκληρώνοντας, επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, να πω δυο λόγια. Κατά την άποψή μας, η ελαστικότητα δεν είναι ούτε πρέπει να είναι το κύριο πρόβλημα της ΔΚΔ. Οι εξεταζόμενες λύσεις και οι προτάσεις που έχουν παρουσιαστεί ως τώρα από διάφορα Κράτη μέλη, βαίνουν κατά κάποιον τρόπο προς την ίδια κατεύθυνση. Η Επιτροπή θα επαγρυπνά για τον πλήρη σεβασμό του κοινοτικού συστήματος, του κεκτημένου και των διατάξεων της Συνθήκης, σύμφωνα με τις αρμοδιότητες που καθορίζονται από τη Συνθήκη.
Εντούτοις, το υπολανθάνον πολιτικό πρόβλημα το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσουμε σήμερα είναι το εξής: Είμαστε εμείς οι Ευρωπαίοι διατεθειμένοι να συνεχίσουμε μαζί τη διαδικασία ολοκλήρωσης, σεβόμενοι τις διαφορές μεταξύ των διαφόρων Κρατών; Στην αντίθετη περίπτωση, σε μια διευρυμένη Ένωση, μήπως διατρέχουμε τον κίνδυνο ορισμένα Κράτη να επιλέξουν να βαδίσουν από κοινού στο περιθώριο του κοινοτικού συστήματος; Αυτή είναι και η βασική μου ανησυχία. Πιστεύω ότι η επιτυχία της διαδικασίας ολοκλήρωσής μας βασίζεται στην αρχή της ελευθερίας και στο άνοιγμα προς όλους εκείνους που επιθυμούν να αποτελέσουν μέρος της Ένωσης, και όλοι μας οφείλουμε και μπορούμε να σταθούμε ικανοί να προχωρήσουμε μαζί για την επίτευξη των κοινών στόχων.
(Χειροκροτήματα)

De Giovanni
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ρωτήσω τον επίτροπο Oreja ποια είναι η άποψη του σχετικά με την ένταξη στη Συνθήκη μιας γενικής ρήτρας όσον αφορά την ενισχυμένη συνεργασία, που να εμπνέεται από το γαλλογερμανικό, και όχι μόνο, έγγραφο.
Εάν συμφωνεί, θα ήθελα να μάθω τι ακριβώς πιστεύει ο επίτροπος σχετικά με το ενδεχόμενο να αποτελέσει μία τέτοια ρήτρα προηγούμενο μιας ευελιξίας που στο τέλος θα αλλοιώσει την ίδια τη δομή της Συνθήκης, καθιστώντας δυνατή την εξέλιξη της ίδιας της Συνθήκης προς την κατεύθυνση ενός επ' άπειρον πολλαπλασιασμού των επιπρόσθετων πρωτοκόλων και αποδυνάμωσης του υποχρεωτικού της χαρακτήρα έναντι όλων. Πώς είναι δυνατό να αποφευχθεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο όταν η συνεργασία καθίσταται γενική ρήτρα;

Oreja Aguirre
Κύριε De Giovanni, υπάρχουν πρωτόκολλα, και δεν μπόρεσε να αποφευχθεί να δημιουργηθούν ακόμη και στην πιο αρνητική τους πτυχή, όπως στο πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα του κοινωνικού πρωτοκόλλου. Θεωρώ ότι το να καθοριστούν οι γενικές γραμμές μιας ενισχυμένης συνεργασίας στα πλαίσια της Συνθήκης βαίνει προς τη σωστή κατεύθυνση, στο μέτρο που επισημαίνεται ακριβώς ποιές είναι οι θεμελιώδεις αρχές που πρέπει να διέπουν αυτήν την ενισχυμένη συνεργασία. Δε μπορεί να είναι ανοιχτή σε οποιεσδήποτε συνθήκες, αλλά πρέπει να εξαρτάται από μια σειρά αρχών, όπως το να είναι συμβατή με τους στόχους της Ένωσης, να σέβεται το ενιαίο θεσμικό πλαίσιο και βεβαίως να διαφυλάσσει την εσωτερική αγορά, τις συνοδευτικές της πολιτικές και τις κοινές πολιτικές. Μια ανεξέλεγκτη ενισχυμένη συνεργασία δεν θα ήταν παραδεκτή, γι' αυτό και θα πρέπει να περιορίζεται από κάποιες συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Spaak
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η επιτυχία ή η αποτυχία της διακυβερνητικής διάσκεψης θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την πρόοδο που θα σημειωθεί στο θέμα της ενισχυμένης ολοκλήρωσης, λαμβάνοντας υπόψη την σημερινή αρνητική στάση ορισμένων κρατών, στάση που θυμίζει έντονα άσκηση βέτο.
Η θέση της Επιτροπής είναι, κατά τη γνώμη μου, δικαιολογημένα περιοριστική, δεδομένου ότι καθορίζετε με περισσή ακρίβεια το πλαίσιο εντός του οποίου η εν λόγω ενισχυμένη ολοκλήρωση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί, αλλά τη θεωρώ επίσης αμυντική, πράγμα λιγότερο ευχάριστο, όσον αφορά το δικαίωμά της για ανάληψη πρωτοβουλιών στο θέμα αυτό.
Η Επιτροπή είναι ο θεματοφύλακας των συνθηκών, μας το υπενθυμίσατε στην Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων, όπως επίσης επισημάνατε ότι υπήρξε προστάτης του γενικού συμφέροντος. Θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε αυτή τη στάση που ενδεχομένως ανταποκρίνεται σε μία στρατηγική εξαιρετικά επιτήδεια;

Oreja Aguirre
Κυρία Spaak, δεν γνωρίζω ποιός είναι ο βαθμός λεπτότητας της πρωτοβουλίας, μπορώ όμως να σας πω ότι υπήρξε ένα θέμα που συζητήθηκε στην Επιτροπή. Θα πρέπει ακόμη να σας ομολογήσω ότι η πρώτη σύνταξη της πρότασής της που έκανε η Επιτροπή ανέθετε την πρωτοβουλία στην ίδια την Επιτροπή. Ωστόσο, σε μια δεύτερη σύνταξη, η οποία είναι και η σημερινή, με την επιφύλαξη ότι θα εξακολουθήσουμε να εργαζόμαστε επ' αυτής, πιστεύουμε ότι, ακριβώς επειδή η Επιτροπή έχει ως πρωταρχική αποστολή να διαφυλάσσει το κοινό συμφέρον, η πρωτοβουλία δεν θα πρέπει να προέρχεται από αυτήν.
Θα ήθελα όμως να καταστήσω εντελώς σαφείς δύο ιδέες: πρώτον, ότι η πρωτοβουλία θα ξεκινά από τα Κράτη μέλη, από έναν αριθμό που θα πρέπει να καθοριστεί, και τότε είναι που η Επιτροπή θα κρίνει αν είναι πρόσφορο ή όχι να τεθεί σε λειτουργία η διαδικασία. Έτσι ώστε, θα λέγαμε, δεν θα έχει μια πρωτοβουλία πρώτου βαθμού αλλά δευτέρου, αν και κατανοώ ότι πρόκειται για ένα αμφιλεγόμενο θέμα. Κατά δεύτερον, θα ήθελα να σας πω ότι, κατά κάποιον τρόπο, υπάρχει επίσης πρωτοβουλία της Επιτροπής, υπό την έννοια ότι μπορεί να αντιταχθεί σε μια πρωτοβουλία που έχει ληφθεί από έναν αρκετά μεγάλο αριθμό Κρατών μελών. Ας υποθέσουμε ότι 13 Κράτη μέλη λαμβάνουν μια πρωτοβουλία και την υποβάλλουν στην Επιτροπή. Αν η Επιτροπή κρίνει ότι δεν είναι συμβατή με τις θεμελιώδεις αρχές που προανέφερα, η Επιτροπή μπορεί να αρνηθεί να δοθεί συνέχεια, και κατά συνέπεια, να τεθεί σε λειτουργία η διαδικασία.

Cederschiφld
(SV ) Κύριε Επίτροπε, κύριε Πρόεδρε, δεν μπορούν μερικά κράτη να ενεργούν στο όνομα της Ένωσης. Ποιός είναι ο ελάχιστος αριθμός κρατών που απαιτείται για να λειτουργήσει η ευελιξία; Αν τα διοικητικά μέτρα χρηματοδοτούνται μέσω του προϋπολογισμού και τα λειτουργικά έξοδα μέσω των συμμετεχόντων κρατών, μπορεί, πέραν αυτού, να χρειασθούν ιδιαίτερα μέτρα, σχέδια ή δαπάνες για μη συμμετέχοντα κράτη;

Oreja Aguirre
Σε σχέση με την πρώτη ερώτηση, στην Επιτροπή έχουμε αφήσει ακόμη -εφόσον συζητάμε σχετικά με αυτό το θέμα- τους δρόμους ανοιχτούς. Οι δυνατότητες που προσφέρουμε όμως είναι τρεις: μιας απλής πλειοψηφίας Κρατών μελών· μιας πλειοψηφίας των δύο τρίτων -δηλαδή 10 Κράτη στην πραγματικότητα-· και μιας απλής πλειοψηφίας σε συνδυασμό με ένα κριτήριο πληθυσμού. Αυτές είναι οι τρεις δυνατότητες που εξετάζουμε αυτήν τη στιγμή.
Εν πάση περιπτώσει, μπορώ να σας πω ότι το γενικό κριτήριο της Επιτροπής είναι να πρόκειται για έναν μεγάλο αριθμό Κρατών. Δεν έχουμε καθορίσει πόσα ακριβώς, ούτε αν πρέπει να υιοθετηθεί το κριτήριο της απλής πλειοψηφίας ή της ειδικής πλειοψηφίας. Πρέπει όμως να αποφευχθεί να υπάρξει πολλαπλασιασμός των δυνατοτήτων και προσφορών λόγω του ότι θα είναι πολύ μικρός ο αριθμός των Κρατών που θα μπορούν να προτείνουν αυτήν την ενισχυμένη συνεργασία. Αυτό θεωρούμε ότι αντιβαίνει στις ίδιες τις αρχές της Συνθήκης. Πρέπει να πρόκειται για έναν μεγάλο αριθμό Κρατών.
Σε σχέση με το δεύτερο θέμα, δηλαδή το θέμα της χρηματοδότησης, θεωρούμε ότι το διοικητικό κόστος της συνεργασίας πρέπει να επιβαρύνει τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Όσον αφορά το λειτουργικό κόστος της συνεργασίας, θεωρούμε ότι πρέπει να καλύπτεται σε σχέση με τη φύση του και με τους όρους του. Και η ιδέα που έχουμε αυτήν τη στιγμή είναι ότι η Επιτροπή πρέπει να υποδείξει, σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά, ποιές δαπάνες θα επιβαρύνουν τον κοινοτικό προϋπολογισμό και ποιές πρέπει να επιβαρύνουν τα συμμετέχοντα Κράτη. Αυτό είναι ένα θέμα που τέθηκε τις προάλλες στην Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων και σχετικά με το οποίο πρέπει να συνεχίσουμε να προβληματιζόμαστε, κατά κανόνα όμως, αυτή είναι η ιδέα που έχουμε στην Επιτροπή: να γίνει ένας διαχωρισμός μεταξύ διοικητικού κόστους και λειτουργικού κόστους.

Cohn-Bendit
Kύριε Επίτροπε, μιλήσατε, μ' έναν πολύ σιβυλλικό τρόπο, για συμμετοχή του Kοινοβουλίου. Mε έναν λιγότερο σιβυλλικό τρόπο αναφέρθηκε απλώς η διαβούλευση του Kοινοβουλίου. Δεν θα ήταν απαραίτητο, ειδικά στο θέμα της ευελιξίας, να κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα προς τα εμπρός, λέγοντας ότι μια πρωτοβουλία ευελιξίας ορισμένων μελών θα ήταν δυνατή, μόνον αν συνηγορεί υπέρ αυτής μια ειδική πλειοψηφία του Kοινοβουλίου, ώστε ένα κοινοτικό όργανο να μπορεί να ελέγχει και επιμέρους συμφέροντα;

Oreja Aguirre
Αξιότιμε κύριε βουλευτά, σας ευχαριστώ πολύ που χαρακτηρίσατε την στάση μου «σιβυλλική», διότι είναι κάτι που αγνοούσα ότι διαθέτω, αλλά το αποδέχομαι ευχαρίστως. Θα ήθελα να σας πω ότι η θέση απέναντι στο Κοινοβούλιο είναι πολύ σαφής κατά την άποψή μας. Πρώτον, πρόκειται για ένα ζήτημα στο οποίο πρέπει να παρεμβαίνουν τα κοινοτικά θεσμικά όργανα. Πρέπει να παρεμβαίνει το Κοινοβούλιο, το Δικαστήριο και η Επιτροπή. Δεύτερον, θεωρούμε ότι η παρέμβαση του Κοινοβουλίου πρέπει να γίνεται ανάλογα με το θέμα για το οποίο πρόκειται. Δηλαδή, αν το θέμα για το οποίο πρόκειται σχετικά με τη συνεργασία ανήκει στο πεδίο της συναπόφασης, αν πρόκειται δηλαδή για ένα νομοθετικό ζήτημα, στην περίπτωση αυτή πρέπει να εφαρμόζεται η συναπόφαση. Συνεπώς, το κριτήριο που πρέπει να διέπει, κατά την άποψή μας, τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου, θα εξαρτάται από το ζήτημα για το οποίο πρόκειται. Αν ανήκει στο πεδίο της απλής διαβούλευσης, η συμμετοχή του Κοινοβουλίου θα είναι η απλή διαβούλευση. Αν πρόκειται για ένα θέμα συναπόφασης, θα είναι η συναπόφαση. Εν πάση περιπτώσει, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το Κοινοβούλιο θα πρέπει να συμμετέχει στη διαδικασία.
Αντίθετα, έχω περισσότερες αμφιβολίες όσον αφορά την πρωτοβουλία του Κοινοβουλίου που βασίζεται στο άρθρο 138 Β. Δεν έχω αμφιβολία ότι θα ήταν δυνατό το Κοινοβούλιο να μπορεί να λάβει την πρωτοβουλία και στη συνέχεια αυτή να λαμβάνεται υπόψη από την Επιτροπή και τα διάφορα Κράτη. Πιστεύω όμως ότι αυτή καθεαυτή η πρωτοβουλία πρέπει να είναι των Κρατών και όχι του Κοινοβουλίου ή της Επιτροπής.
Πιστεύω όμως ότι το ζήτημα που σας ενδιέφερε περισσότερο ήταν το πρώτο, σχετικά με το οποίο θα ήθελα να σας πω ότι αναμφίβολα το Κοινοβούλιο θα πρέπει να ενεργεί ανάλογα με το περιεχόμενο της πράξης: συναπόφαση αν είναι συναπόφαση, ή απλή διαβούλευση αν είναι απλή διαβούλευση.

Dell' Alba
Κύριε επίτροπε, και εγώ εκφράζω τη μεγάλη απογοήτευσή μου τόσο για τη δειλή στάση της Επιτροπής όσο και για τις ίδιες τις δηλώσεις της, ειδικότερα κατά τις απαντήσεις της στις ερωτήσεις ορισμένων συναδέλφων. Σας ζητώ συνεπώς να μας γνωστοποιήσετε γιατί, σε τελευταία ανάλυση, στο κείμενο που η Επιτροπή έχει θέσει στη διάθεση των αντιπροσωπειών σχετικά με ένα τόσο σημαντικό θέμα, όπου ο ρόλος της Επιτροπής είναι κεντρικός, η ίδια δεν θεωρεί ότι θα πρέπει να είναι μεταξύ των πρωτεργατών της πρωτοβουλίας για την ενισχυμένη συνεργασία, σύμφωνα αντιθέτως με τις υποδείξεις όλων των προτάσεων που έχουν υποβάλει οι άλλες χώρες, όπως παραδείγματος χάρη η Πορτογαλία και η Ιταλία, αλλά και η ίδια η αρχική γαλλογερμανική πρόταση.
Και κατόπιν, επίτροπε Oreja, ο ρόλος του Κοινοβουλίου: δεν αναφέρεται καν ο ρόλος του Κοινοβουλίου στο έγγραφο της Επιτροπής, όχι ex post , αλλά ο ρόλος του Κοινοβουλίου κατά την ανάπτυξη της συζήτησης για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την ενισχυμένη συνεργασία.
Μπορείτε, σας παρακαλώ, να απαντήσετε σε αυτές τις δύο ερωτήσεις, διευκρινίζοντας γιατί δεν υπήρξαν απαντήσεις σε αυτά τα δύο ζητήματα εκ μέρους της Επιτροπής;

Oreja Aguirre
Κύριε Dell'Alba, θα ήθελα να σας πω ότι αυτήν τη στιγμή, μιλώντας εδώ -και με την επισημότητα μιας Ολομέλειας- εκθέτω τη βούληση της Επιτροπής. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εξεπόνησε ένα κείμενο, εγώ όμως παρεμβαίνω μετά το κείμενο. Επομένως, πρέπει να θεωρήσετε ως γραπτά τα όσα δηλώνω αυτήν τη στιγμή. Πρέπει να καταστεί σαφές ότι εκθέτω τη βούληση της Επιτροπής μιλώντας αυτήν τη στιγμή ενώπιον της Ολομέλειας. Συνεπώς, ο ρόλος του Κοινοβουλίου θα είναι εκείνος που μόλις ανέφερα.
Θα ήθελα επίσης να σας πω και κάτι άλλο: ότι εμείς δεν έχουμε πάψει να προβληματιζόμαστε. Ελπίζω ότι δεν θα πάψουμε ποτέ και ότι θα συνεχίσουμε πάντοτε να προβληματιζόμαστε. Εν πάση περιπτώσει όμως, συνεχίζουμε να προβληματιζόμαστε αυτήν τη στιγμή ενόψει των θέσεων όχι μόνον των αντιπροσωπειών των Κυβερνήσεων, αλλά και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Και θα ήθελα να σας πω και κάτι ακόμη: Σε σχέση με την πρώτη ερώτηση που θέσατε σχετικά με το ρόλο της Επιτροπής, θα ήθελα να σας πω ότι η αντιπροσωπεία του Κοινοβουλίου δεν ανέφερε την πρωτοβουλία από πλευράς της Επιτροπής, αλλά των Κρατών μελών. Και θα ήθελα να σας πω ότι ένας από τους λόγους που με έκαναν να σκεφτώ σε προσωπικό επίπεδο ότι ίσως η πρωτοβουλία δεν θα έπρεπε να ξεκινά από την Επιτροπή ήταν το ότι άκουσα την αντιπροσωπεία του Κοινοβουλίου. Η εν λόγω αντιπροσωπεία δεν ανέφερε ότι η πρωτοβουλία θα πρέπει να προέρχεται από την ίδια την Επιτροπή, αλλά από τα Κράτη μέλη. Και με έπεισαν. Δεν θέλω να καλυφθώ πίσω από κανέναν, αλλά να πω ότι με έπεισαν, διότι πιστεύω ότι αυτό είναι ένα κριτήριο το οποίο πρέπει τουλάχιστον να λαμβάνεται υπόψη. Γιατί; Διότι θεωρώ ότι η Επιτροπή πρέπει μόνον να επαγρυπνά για τα κοινά συμφέροντα, για τα συμφέροντα του συνόλου της Κοινότητας, και όχι μιας ομάδας Κρατών μελών. Εν πάση περιπτώσει όμως, μπορώ να σας πω ότι πρόκειται για ένα θέμα σχετικά με το οποίο θα συνεχίσουμε να προβληματιζόμαστε και είναι πιθανόν, ενόψει άλλων απόψεων που εκφράζονται -εκείνων που άκουσα τις προάλλες στην Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων και έβαιναν προς την κατεύθυνση την οποία μόλις αναφέρατε- η Επιτροπή να οδηγηθεί να τροποποιήσει τα δικά της κριτήρια.

Martin, David
Δεν θα συμφωνούσε άραγε ο Επίτροπος μαζί μου ότι, καθώς κινούμεθα προς την κατεύθυνση μιας Κοινότητας άνω των είκοσι κρατών μελών, η ευελιξία δεν είναι απλώς επιθυμητή αλλά αναγκαία εάν θέλουμε να επιβιώσουμε; Ωστόσο υπάρχουν τρεις θεμελιώδεις αρχές τις οποίες θα πρέπει να τηρήσουμε εάν θέλουμε να λειτουργήσει αποτελεσματικά η ευελιξία. Πρώτον, η ευελιξία δεν θα πρέπει κατά κανένα τρόπο να επηρεάσει το υφιστάμενο κοινοτικό κεκτημένο. Δεύτερον, η ευελιξία δεν είναι κατάλληλη για τις υφιστάμενες θεμελιώδεις πολιτικές της Κοινότητας, και ειδικότερα για την εσωτερική αγορά και τις συνοδευτικές πολιτικές για το περιβάλλον, την κοινωνική πολιτική και την πολιτική για τους καταναλωτές. Τρίτον, η ευελιξία δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς ενιαίο θεσμικό πλαίσιο.
Θα εγγυηθεί άραγε η Επιτροπή στο Κοινοβούλιο ότι θα συνεργαστεί μαζί μας για να επιμείνουμε επί ενός ενιαίου θεσμικού πλαισίου σχετικά με οποιαδήποτε πολιτική που θα κινείται μελλοντικά στον τομέα της ευελιξίας;

Oreja Aguirre
Κύριε Martin, μπορώ να σας πω ότι αυτή είναι μια θέση σαφής και απαρέγκλιτη. Υπάρχουν θέματα σχετικά με τα οποία συζητάμε ακόμη στην Επιτροπή. Σχετικά με αυτό το θέμα συζητήσαμε πριν τη γνωμοδότηση της 28ης Φεβρουαρίου, και από τότε έχουμε διατηρήσει απαρέγκλιτα αυτήν τη θέση. Υπάρχει μια σειρά αρχών στις οποίες πιστεύουμε με τρόπο σχεδόν δογματικό, αν και προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου ο δογματισμός και ίσως ούτε και σε αυτό. Θα πρέπει όμως να καταστούν πολύ σαφείς μερικές ιδέες: Πρώτον, η ενισχυμένη συνεργασία πρέπει να είναι συμβατή με τους στόχους της Ένωσης και με το κοινοτικό κεκτημένο· δεύτερον, με τρόπο σαφή και όμοιο με εκείνον που μόλις ανέφερε ο αξιότιμος κύριος βουλευτής, πρέπει να σέβεται το ενιαίο θεσμικό πλαίσιο· πρέπει να διαφυλάσσει την εσωτερική αγορά· πρέπει να διαφυλάσσει τις συνοδευτικές της πολιτικές και τις κοινές πολιτικές· πρέπει να είναι μονίμως ανοιχτή σε όλους τους μη συμμετέχοντες των οποίων τα δικαιώματα πρέπει να διασφαλίζονται πλήρως· πρέπει να αποτελεί -δεν το ανέφερα προηγουμένως αλλά θα ήθελα να το αναφέρω τώρα- μια ύστατη λύση. Δηλαδή, πρέπει να θέσουμε εμπόδια στην ύπαρξη της ελαστικότητας, αλλά δεν μπορούμε να την εμποδίσουμε να προκύψει. Δεν πρέπει να διακινδυνεύσει η αρμονική ανάπτυξη της Ένωσης και να δοθεί αφορμή για στρεβλώσεις του ανταγωνισμού· τέλος, πρέπει να γίνεται σεβαστή η θεσμική ισορροπία και να διασφαλίζονται -επιτρέψτε μου να το τονίσω ιδιαίτερα αυτό- τα δικαιώματα των πολιτών.

Schaffner
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, μας εκθέσατε πριν από λίγο τη θέση σας στο θέμα της ενισχυμένης συνεργασίας και ειδικότερα στον πρώτου πυλώνα, δεδομένου δε ότι δεν διάκεισθε ευνοϊκά, συντάσσομαι με την άποψη ορισμένων εκ των συναδέλφων μου, όπως η κ. Spaak, όσον αφορά την ατολμία σας στο θέμα αυτό.
Δεν νομίζετε, ωστόσο, ότι η ίδια η Συνθήκη του Μάαστριχτ, έχει ήδη καθορίσει, στον πρώτο πυλώνα, την έννοια της ενισχυμένης συνεργασίας θεσπίζοντας το ενιαίο νόμισμα και αποφασίζοντας ότι μόνο ορισμένα κράτη θα έχουν πρόσβαση σ' αυτό; Έχω πάντως την εντύπωση ότι αυτό έχει γίνει από όλους αποδεκτό και ότι ενεργώντας κατ' αυτόν τον τρόπο δεν διαταράξαμε την κοινή αγορά.

Oreja Aguirre
Η αξιότιμη κυρία βουλευτής αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη κατάσταση που προβλέπεται στη Συνθήκη. Τώρα όμως συζητάμε αν πρέπει να υπάρχει μια γενική ρήτρα ελαστικότητας. Και θα ήθελα να σας πω ότι δεν πρόκειται για μια άτολμη ιδέα, αλλά ότι πιστεύω σε ορισμένες ιδέες. Πιστεύω ότι, αυτήν τη στιγμή, ενδείκνυται να υπάρχει μια γενικευμένη ρήτρα, και το να υπάρχει επιπλέον μια ειδική ρήτρα για τον πρώτο, τον δεύτερο και τον τρίτο πυλώνα, είναι κάτι διαφορετικό. Ακόμη δεν έχουμε εμβαθύνει ό, τι αφορά τον δεύτερο και τον τρίτο πυλώνα, όπου φαίνεται ότι οι πιθανότητες να προκύψει ενισχυμένη συνεργασία είναι εντελώς φυσιολογικές. Το πρόβλημα βρίσκεται στον πρώτο πυλώνα. Και όσον αφορά τον πρώτο πυλώνα, υπάρχουν ορισμένοι κανόνες που έχουν θεσπιστεί για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση, οι οποίοι είναι σαφείς και αναμφισβήτητοι. Δεν είναι όμως αυτό το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι αν πρέπει να υπάρχει μια γενική ρήτρα στα πλαίσια του πρώτου πυλώνα. Το κριτήριό μου είναι πολύ περιοριστικό απέναντι στη δυνατότητα χρησιμοποίησης μιας ενισχυμένης συνεργασίας στον πρώτο πυλώνα. Έθεσα ορισμένες προϋποθέσεις. Πρόκειται για τις προϋποθέσεις που αποδέχτηκε η Επιτροπή. Θα δούμε τώρα πώς θα εξελιχθεί ο διάλογος, και με το Κοινοβούλιο επίσης, ώστε να ξέρουμε ποιές είναι οι ιδέες για την ενίσχυση αυτής της συνεργασίας.

Maij-Weggen
Πρόεδρε, το όλο θέμα της ευελιξίας αποτελεί βεβαίως συνέχεια των δύο ταχυτήτων. Αυτό είναι εν τω μεταξύ σαφές. Είναι επίσης σαφές ότι πρόκειται για μία περίπτωση η οποία εμπερικλείει πολλούς κινδύνους, αλλά προσφέρει και πολλές δυνατότητες. Επιτρέψτε μου να παρουσιάσω την ακόλουθη υπόθεση στον Επίτροπο. Ας υποθέσουμε ότι μία πρόταση της Επιτροπής απορρίπτεται στο Συμβούλιο των Υπουργών επειδή δεν μπορεί να επιτευχθεί η ειδική πλειοψηφία ή η ομοφωνία που απαιτείται. Τι συμβαίνει στην περίπτωση που μία ομάδα Υπουργών διαπιστώσει ότι το σημείο αυτό μπορεί να αναχθεί σε νομοθεσία στο πλαίσιο της ευελιξίας, γιατί βεβαίως περί αυτού πρόκειται. Εάν δεν υπάρξει ομοφωνία ή ειδική πλειοψηφία για ένα συγκεκριμένο θέμα, ο τρίτος δρόμος που θα είναι δυνατό να επιλέγεται στο μέλλον είναι αυτός της ευελιξίας. Αυτό νομίζω ότι συμβαίνει. Πώς μπορεί η Επιτροπή να αντιταχθεί στη δημιουργία μίας παρόμοιας κατάστασης;
Το δεύτερο ερώτημα είναι: πώς σκοπεύετε από την άποψη αυτή να εξασφαλίσετε τον κοινοβουλευτικό έλεγχο; Όντως, αυτό που θα λεχθεί είναι ότι δεν πρόκειται πλέον για ένα θέμα κοινοτικής πολιτικής αλλά για ένα θέμα με διακυβερνητική διάσταση, επειδή δεν υπήρξε ούτε η απαιτούμενη ειδική πλειοψηφία, ούτε ομοφωνία. Από την άποψη αυτή πιστεύω ότι η πρόταση που υποβάλλεται κρύβει σημαντικούς κινδύνους και ότι η άποψη ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να έχει δικαίωμα πρωτοβουλίας δεν υποστηρίζεται από την περίπτωση που που προανέφερα.

Oreja Aguirre
Θα ήθελα να εκφράσω με σαφήνεια αυτό που σκέπτομαι, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν σκέπτομαι με διαφορετικό τρόπο ενόψει των διαφόρων προβληματισμών που μπορούν να ακουστούν εδώ και σε άλλες συνεδριάσεις όπου παρευρίσκομαι.
Κατά πρώτον, όσον αφορά το πρώτο μέρος της ερώτησης της κ. Maij-Weggen, που αναφέρεται σε μια πρόταση που απορρίπτεται με ειδική πλειοψηφία, θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι αυτό δεν θα ήταν δυνατό στην περίπτωση που η πρωτοβουλία θα προερχόταν από τα Κράτη. Αν η πρωτοβουλία προέρχεται από τα Κράτη και αυτό που κάνει η Επιτροπή είναι να την υιοθετεί ως δική της και να την παρουσιάζει, υπάρχει ήδη μια πλειοψηφία. Κατά συνέπεια, αυτή η υπόθεση που διατυπώνετε, με τη φόρμουλα που πρότεινα εδώ, δεν είναι δυνατή. Θα ήταν δυνατή στην περίπτωση που θα ήταν η Επιτροπή εκείνη που θα ελάμβανε την πρωτοβουλία, όχι όμως αν την πρωτοβουλία τη λαμβάνουν τα Κράτη.
Κατά δεύτερον, και όσον αφορά την άσκηση του κοινοβουλευτικού ελέγχου, θα ήθελα να πω κάτι που δεν έχω πει ως τώρα, ότι σε μια συζήτηση σχετικά με τον τρόπο συμμετοχής των θεσμικών οργάνων σε θέματα ενισχυμένης συνεργασίας, το κριτήριο της Επιτροπής είναι ότι στην περίπτωση του Συμβουλίου, πρέπει να είναι παρόντες οι εκπρόσωποι των Κρατών που έχουν αποφασίσει αυτήν την ενισχυμένη συνεργασία. Αντίθετα όμως, η Επιτροπή, το Δικαστήριο και το Κοινοβούλιο πρέπει να παρεμβαίνουν ως θεσμικά όργανα στο σύνολό τους, ανεξάρτητα από το ποιά θα είναι τα Κράτη που θα συμμετέχουν. Αυτό είναι ένα κριτήριο το οποίο θεωρούμε εντελώς λογικό, αν και κατανοώ ότι είναι ένα θέμα προς συζήτηση. Πιστεύουμε όμως ότι το Κοινοβούλιο, στο σύνολό του, πρέπει να συμμετέχει σε ό, τι αναφέρεται σε μια ενισχυμένη συνεργασία, εφόσον θεωρούμε ότι είναι αδιαίρετο. Το ίδιο ισχύει και για την Επιτροπή και για το Δικαστήριο.

Gebhardt
Κύριε Επίτροπε, όχι μόνο δεν μπορέσατε να μου διαλύσετε, αλλά αντίθετα μου ενισχύσατε, τον σκεπτικισμό που έχω έναντι της ευελιξίας. Aναρωτιέμαι εντίμως το εξής: Δεν μιλάμε υπερβολικά για την ευελιξία για να παρεμποδίσουμε να περάσει απαρατήρητος ένας άλλος τομέας της συζήτησης, δηλαδή ο εκδημοκρατισμός της θεσμικής δομής; Mου δημιουργείται ολοένα και εντονότερα αυτή η εντύπωση, επειδή μιλάμε όλο και λιγότερο για το πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε περισσότερο δημοκρατικά τα όργανά μας. Mιλάμε ολοένα και περισσότερο για το πώς θα μπορέσουμε να συμβάλουμε στην αντιμετώπιση ενός θέματος με ευελιξία, αλλά όσον αφορά το ποια θέση θα έχει εδώ το Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο, εξακολουθεί να υπάρχει ασάφεια, παρά τις δηλώσεις που κάνατε.
Θα ήθελα να σας ρωτήσω - εφόσον αποφασιστεί ευελιξία, σε εξαιρετικές περιπτώσεις - πώς θα διασφαλιστεί ότι θα γίνουν σεβαστά τα κυριαρχικά δικαιώματα του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου; Θα ήθελα, επιπλέον, να σας ρωτήσω το εξής: Ποιες άραγε θα είναι οι επιπτώσεις στη νομική δομή, αν σε ορισμένους τομείς της κοινοτικοποίησης μπορούν μερικά κράτη να προχωρήσουν προς τα εμπρός, ενώ το Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο και τα όργανα, γενικά, δεν μπορούν να συμβαδίσουν και συνεπώς δεν θα είναι πλέον δυνατός ο έλεγχος που πρέπει να ασκήσουμε;

Oreja Aguirre
Θα ήθελα να επιμείνω στο ότι η ελαστικότητα δεν είναι μια κανονική κατάσταση στην κοινοτική ζωή. Λέτε ότι υπάρχουν αμφιβολίες και αμφιταλαντεύσεις. Φυσικά και υπάρχουν, και εγώ έχω πάρα πολλές. Τα πάντα είναι απλά όταν όλα τα Κράτη δρουν από κοινού. Κατά κάποιον τρόπο, η μη κανονική είναι η μορφή της ενισχυμένης συνεργασίας. Αυτό ορίζεται και θεσμοθετείται σαφώς στη Συνθήκη σε ό, τι αφορά την Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Αυτήν τη στιγμή όμως, η ιδέα της ενισχυμένης συνεργασίας φαίνεται κάπως συγκεχυμένη. Και πρόκειται για μια δύσκολη φόρμουλα όπου νομίζω ότι είναι ακόμη πιο δύσκολο να κατέχει κάποιος την αλήθεια. Πρέπει να την προσεγγίσουμε ώστε να γνωρίζουμε όλοι μας πώς θα διασφαλίσουμε βασικά -όπως προείπε και ο κ. David Martin- το ενιαίο θεσμικό πλαίσιο και το κοινοτικό κεκτημένο, τα οποία πρέπει να διαφυλάξουμε πάνω απ' όλα.
Θα ήθελα όμως να σας πω κάτι που αναφέρθηκε στη Διακυβερνητική Διάσκεψη με τρόπο πολύ σαφή, και αυτό είναι ότι πρόκειται να υπάρξει ενισχυμένη συνεργασία. Αν δεν υπάρξει εντός της Συνθήκης, θα υπάρξει εκτός, και το πρόβλημα είναι ότι πρέπει να διαλέξουμε: Τι προτιμάμε; Να επιχειρήσουμε να υπερνικήσουμε τις δυσκολίες μιας ενισχυμένης συνεργασίας εντός της Συνθήκης, ή να αφήσουμε η ενισχυμένη συνεργασία να διαμορφωθεί εκτός; Προσωπικά προτιμώ εντός, ίσως όμως η αξιότιμη κυρία βουλευτής να προτιμά εκτός. Προτιμώ να βρίσκεται εντός της Συνθήκης και προτιμώ να διεξάγεται με ορισμένους πολύ σαφείς κανόνες. Και κατ' αυτήν την έννοια, επεσήμανα ορισμένες αρχές που πιστεύω ότι είναι αρκετά σαφείς και αναμφισβήτητες. Δηλαδή, ότι η ενισχυμένη συνεργασία πρέπει να είναι συμβατή με τους στόχους της Ένωσης και με το κοινοτικό κεκτημένο. Δεν μπορεί άρα να υπάρξει οποιουδήποτε είδους ενισχυμένη συνεργασία. Είπα ότι πρέπει να γίνεται σεβαστό το ενιαίο θεσμικό πλαίσιο και όλες οι αρχές που απορρέουν από αυτό· ότι πρέπει να διαφυλαχτούν μια σειρά κανόνες, όπως για παράδειγμα οι κανόνες της εσωτερικής αγοράς. Αυτό σημαίνει ότι η ενισχυμένη συνεργασία δεν έχει θέση σε ό, τι αφορά την εσωτερική αγορά, σε ό, τι αφορά τις συνοδευτικές πολιτικές. Και εδώ δεν υπάρχει αμφιταλάντευση.
Υπάρχουν και άλλα ζητήματα που πρέπει να συζητηθούν. Και ένα από αυτά, και αναμένουμε από το Κοινοβούλιο να μας δώσει σχετικές ιδέες, είναι ποιά μπορεί να είναι η συμμετοχή του. Υπέδειξα ήδη ορισμένες κατευθύνσεις, και συγκεκριμένα μία η οποία είναι ότι η μορφή συμμετοχής του Κοινοβουλίου πρέπει να είναι ανάλογη με τη φύση της πράξης. Αν πρόκειται για νομοθετικό θέμα, μέσω της συναπόφασης. Κατά συνέπεια, σε αυτήν την περίπτωση το Κοινοβούλιο θα είχε κάθε δικαίωμα να δρα σε ισότιμη θέση και με ίσα δικαιώματα με τα Κράτη που θα διαμορφώνουν την ενισχυμένη συνεργασία.

Lindqvist
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η ερώτησή μου αφορά το αν υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει η συνεργασία μεταξύ των χωρών που θέλουν να επισπεύσουν και των χωρών που αισθάνονται ότι τα πράγματα πάνε πολύ γρήγορα, και ότι ως εκ τούτου μπορεί να ζημειωθεί η καλή συνεργασία αν π.χ. προωθηθεί μια ευέλικτη μορφή συνεργασίας όπου το δικαίωμα της αρνησικυρίας καταργείται κατ&#x02BC;αρχήν. Έχω κατά νού πρωτίστως την εξωτερική πολιτική και την πολιτική της ασφάλειας. Περαιτέρω σκέφτομαι έναν τομέα όπως η φορολογική πολιτική και τομείς που θα ακολουθήσουν την ΟΝΕ, π.χ. την οικονομική πολιτική.
Η δεύτερη ερώτησή μου είναι: Δεν θα ορθώσει αυτό, κύριε Πρόεδρε, τείχη μεταξύ των μικρών κρατών, νέων μελών και αιτουμένων ένταξης χωρών, οι οποίες ίσως δεν θα μπορούν για πολύ καιρό να ανήκουν στον εσωτερικό πυρήνα, και τα μεγάλα, προγενέστερα μέλη της Ένωσης;
Μια τρίτη ερώτηση έπειτα, αν είναι δυνατόν να απαντηθεί. Ποιός θα αποφασίσει πότε θα ισχύει η ευελιξία; Και αυτό επίσης θα καθοριστεί με ευέλικτες αποφάσεις;

Oreja Aguirre
Προφανώς, ο κίνδυνος της διαίρεσης υπάρχει. Σε αυτόν τον κίνδυνο όμως έχουμε ήδη βρεθεί. Αν το ζήτημα της ελαστικότητας δεν επιλυθεί εντός της Συνθήκης, να μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι η εν λόγω ελαστικότητα θα υπάρξει εκτός της Συνθήκης. Και αυτή η πραγματικότητα δημιουργείται ήδη αυτήν τη στιγμή, και παρατηρούμε διάφορες μορφές ελαστικότητας που δημιουργούνται στο πεδίο του δευτέρου πυλώνα, και με τρόπο σαφή, στο πεδίο του τρίτου πυλώνα.
Σκεφθείτε για παράδειγμα το Σένγκεν. Η περίπτωση του Σένγκεν είναι ίσως η πλέον χαρακτηριστική αυτού που σημαίνει μια μορφή ελαστικότητας εκτός της Συνθήκης. Γιατί λειτουργεί εκτός της Συνθήκης; Διότι ο κανόνας της Συνθήκης ήταν ο κανόνας της ομοφωνίας. Κατά συνέπεια, το πάγωμα από πλευράς ενός Κράτους υποχρέωσε τα υπόλοιπα, που επιθυμούσαν αυτήν τη μορφή συνεργασίας, να την πραγματοποιήσουν στο περιθώριο της Συνθήκης. Πιστεύω ότι αυτή δεν είναι μια σωστή διαδικασία. Πρέπει να επιχειρήσουμε το Σένγκεν να βρεθεί εντός της Συνθήκης, και αυτό είναι που απαιτεί, τη στιγμή αυτή, τη θέσπιση μιας σειράς κανόνων ώστε να επιτραπεί να διασφαλιστούν οι θεμελιώδεις αρχές στις οποίες προαναφέρθηκα.

Berthu
Κύριε Πρόεδρε, ο επίτροπος Oreja παρουσίασε το θέμα της ελαστικότητας υπό ένα συγκεκριμένο πρίσμα, δηλαδή μόνο ως μέσον περαιτέρω πορείας πάντοτε προς την κατεύθυνση της ολοκλήρωσης. Βέβαια, τούτο αποτελεί μία πιθανότητα, όμως η ελαστικότητα είναι πολύμορφη έννοια που έχει και πολλές άλλες πτυχές. Η ελαστικότητα θα μπορούσε κυρίως να συμβάλει στη διεύρυνση της Ένωσης προς Ανατολάς, που, ακριβώς, αποτελεί μία από τις προτεραιότητες της διακυβερνητικής διάσκεψης και με την οποία θα πρέπει να ασχοληθούμε ειδικά.
Η ερώτησή μου είναι η εξής: με ποιό τρόπο, κατά την άποψη του επιτρόπου Oreja, θα μπορούσε η ελαστικότητα να λειτουργήσει στο θέμα της διεύρυνσης προς Ανατολάς, και, κυρίως, δεν θα αποφεύγαμε πολλά προβλήματα εάν, δεν προσπαθούσαμε πάντοτε, στο συγκεκριμένο θέμα, να επιβάλλουμε ταυτόχρονα όλες τις πολιτικές της Ένωσης, συλλήβδην, σε όλα τα νέα υποψήφια κράτη;

Oreja Aguirre
Η ύπαρξη προθεσμιών με σκοπό την προσαρμογή στην κοινοτική πολιτική είναι κάτι που γνωρίζουμε ήδη από τη Συνθήκη και από την πράξη. Γνωρίζουμε καλά ότι, στις διαδικασίες διαπραγμάτευσης για την προσχώρηση μιας χώρας στην Κοινότητα, μπορούν να της παραχωρηθούν συγκεκριμένες προθεσμίες οι οποίες εγγράφονται στη συνέχεια στη Συνθήκη Προσχώρησης. Για να δώσω το παράδειγμα της χώρας που γνωρίζω καλύτερα, κοιτάξτε την περίπτωση της Ισπανίας, όσον αφορά την αλιευτική πολιτική στην οποία παραχωρήθηκαν 17 χρόνια για την προσαρμογή της, τα οποία στη συνέχεια μειώθηκαν συνεπεία διαπραγματεύσεων που διεξήχθησαν αφού η Ισπανία είχε πλέον προσχωρήσει στις Κοινότητες. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων. Κατά συνέπεια, η περίπτωση του να υπάρχουν ορισμένες προθεσμίες σχετικά με τις κοινοτικές πολιτικές δεν είναι κάτι καινούριο.
Τώρα όμως, θα ήθελα να διαχωρίσω την ιδέα της ελαστικότητας από το ζήτημα της διεύρυνσης. Προσωπικά, πιστεύω ότι αυτή είναι μια κακή προσέγγιση στο θέμα. Πιστεύω ότι η ελαστικότητα προβλέπεται για μια διαφορετική περίπτωση. Ας αφήσουμε για τη διεύρυνση τα κριτήρια και τις αρχές που υπάρχουν ήδη στη Συνθήκη. Εξάλλου, θα σας πω εντός παρενθέσεως ότι προσωπικά δεν μου αρέσει ο όρος «ελαστικότητα». Μου αρέσει περισσότερο ο όρος «ενισχυμένη συνεργασία», ή ακόμη και κάποιος άλλος που άκουσα -όταν ήμουν μέλος του Κοινοβουλίου πριν τέσσερα χρόνια- από τον Jean-Louis Bourlanges, όταν έκανε λόγο για «διαφορετικούς ρυθμούς ολοκλήρωσης», κάτι που αποτελεί την έκφραση η οποία, κατά την άποψή μου, ταιριάζει καλύτερα στο θέμα μας. Κατά συνέπεια, η ενισχυμένη συνεργασία πρέπει να γίνεται αντιληπτή στην προοπτική του μέλλοντος. Κατανοώ όμως πλήρως εκείνους που επιθυμούν οι διαφοροποιημένοι αυτοί ρυθμοί να μην πηγαίνουν μόνον προς τα εμπρός αλλά και προς τα πίσω. Προσωπικά, είμαι υπέρ του να γίνεται στην προοπτική του μέλλοντος.

Myller
Aξιότιμε κύριε Πρόεδρε, μήπως οι προτάσεις περί ενίσχυσης της συνεργασίας και βελτίωσης της ελαστικότητας, υπέρ των οποίων τάχθηκαν στις αγορεύσεις τους ορισμένα από τα μέλη της Επιτροπής, πηγάζουν ουσιαστικά από την πρόθεση για αύξηση των εξουσιών των αποκαλουμένων μεγάλων κρατών μελών; Έχει προταθεί, μεταξύ άλλων, να παραχωρηθεί το δικαίωμα της αρνησικυρίας στην Γαλλία, τη Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία. Θα ήθελα, λοιπόν, να πληροφορηθώ εάν η πλειοψηφία των μελών της Επιτροπής τάσσεται υπέρ της πρότασης αυτής;

Oreja Aguirre
Αυτό είναι ένα ζήτημα που άπτεται αυτού που αποκαλείται «σύστημα λήψης αποφάσεων», του καθεστώτος εξισορρόπησης των ψήφων. Δεν νομίζω ότι πρέπει να υπάρξει κάποια αλλαγή σε αυτό, εκτός από μια προσαρμογή στις συνθήκες ενός μεγαλύτερου αριθμού χωρών. Αναμφισβήτητα, η θέση της Επιτροπής είναι να απαλειφθεί ο κανόνας της ομοφωνίας και κατ' αυτήν την έννοια συζητείται στη ΔΚΔ.
Ένα από τα σημαντικότερα και χαρακτηριστικότερα επιτεύγματα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης θα ήταν να περιοριστεί η εφαρμογή της ομοφωνίας αποκλειστικά στις συνταγματικές ή σχεδόν συνταγματικές περιπτώσεις, και επιπλέον, να επεκταθεί ο κανόνας της ειδικής πλειοψηφίας. Πιστεύω ότι αυτή πρέπει να είναι μια από τις σημαντικότερες μάχες που, η Επιτροπή τουλάχιστον, διεξάγει στους κόλπους της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Και θα σας έλεγα ακόμη ότι αυτό που θα συμβεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ θα είναι ανάλογο με την επέκταση που θα δοθεί στην αρχή της ειδικής πλειοψηφίας. Αυτό σημαίνει την απάλειψη, κατά ένα μεγάλο μέρος, της ομοφωνίας, και κατά συνέπεια, ότι θα μπορούν να ασκήσουν δικαίωμα αρνησικυρίας όχι μόνον τα μεγάλα Κράτη αλλά επίσης και τα μικρά.

Elliott
Θέλουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να είναι αποτελεσματική και χωρίς γραφειοκρατία. Έχω μια πολύ πρακτική ερώτηση που ελπίζω ότι θα μου επιτρέψετε να θέσω. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουμε έναν ολοένα αυξανόμενο αριθμό επιχειρηματιών από την Ασία, πολλοί από τους οποίους είτε έχουν γεννηθεί εδώ είτε έχουν ζήσει για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην Ευρώπη. Η εμπειρία τους με την πολιτιστική παράδοση και με το επιχειρηματικό πνεύμα τόσο της Ευρώπης όσο και της ινδικής χερσονήσου είναι πολύτιμη στην υποστήριξη της προώθησης των εμπορικών μας σχέσεων προς αμοιβαίο όφελος. Ωστόσο, οι υφιστάμενες διαδικασίες εισαγωγών δημιουργούν προβλήματα.
Πρόσφατα με επισκέφθηκε ένας ινδός επιχειρηματίας από την εκλογική μου περιφέρεια του Δυτικού Λονδίνου στον οποίο οι αρχές αρνήθηκαν την χορήγηση αδείας εισαγωγής νυχτικών από την Ινδία. Καταρχήν δεν είμαι εναντίον της ιδέας των ποσοστώσεων, αλλ' όμως το σύστημα ταξινόμησης που έχει συντάξει η Επιτροπή και εφαρμόζουν οι εθνικές τελωνειακές αρχές για τα εισαγόμενα αγαθά είναι και ανεπαρκές και παρωχημένο. Στον εκλογέα μου δεν χορηγήθηκε αδεία εισαγωγής διότι δεν υπάρχει κατηγορία για νυχτικά και επομένως τα προϊόντα θα έπρεπε να ενταχθούν στις μπλούζες για τις οποίες όμως η ποσόστωση είχε εξαντληθεί.
Έχω εδώ ένα δείγμα και θα ήθελα να ρωτήσω τον Επίτροπο και τις γυναίκες συναδέλφους, Μέλη του Κοινοβουλίου, εάν θεωρούν ότι το ένδυμα αυτό είναι μπλούζα και εάν θα μπορούσαν να το φορέσουν και να βγουν στον δρόμο ή να έρθουν στο Σώμα. Δεν θα συμφωνήσει άραγε η Επιτροπή ότι θα πρέπει να προχωρήσει σε επείγουσα ανασκόπιση και εκσυγχρονισμό του συστήματος ταξινόμησης των εισαγομένων αγαθών για τις ποσοστώσεις;

Πρόεδρος
Ο κ. Επίτροπος δεν θα απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση διότι δεν αναφερόταν στα θέματα της ημερήσιας διάταξης και πρέπει να σεβόμαστε κάποιους κανόνες που έχουμε συμφωνήσει μεταξύ μας.

Cox
Παρατήρησα ότι στην εισαγωγική του δήλωση ο Επίτροπος ήταν ανυπόμονος να διασφαλίσει ότι δεν πρόκειται να δώσει στη δημοσιότητα κατάλογο τομέων ευελιξίας για τον πρώτο πυλώνα, μολονότι ξεχώρισε για ιδιαίτερη μεταχείριση την οικονομική και νομισματική ένωση.
Δεν ξέρω εάν οι παρατηρήσεις του Επιτρόπου σχετικά με την ευελιξία και την ΟΝΕ σηματοδοτούν άποψη της ολομέλειας των Επιτρόπων σχετικά με το εάν κάτι τέτοιο θα αποτελούσε επιθυμητή εξέλιξη ή όχι. Γνωρίζω ότι οι απόψεις των κρατών μελών επί του θέματος διίστανται. Ποιά είναι η άποψη της Επιτροπής σχετικά με το επιθυμητό ή όχι αυξημένης ευέλικτης συνεργασίας στην ΟΝΕ για τις συμμετέχουσες χώρες κατά την τρίτη φάση αναφορικά με τις πρωτοβουλίες οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής;

Oreja Aguirre
Καταλαβαίνω ότι υπάρχουν δύο σκέλη στην ερώτησή σας. Το πρώτο σκέλος αναφέρεται στο σύστημα καταλόγων, και όπως προείπα, η θέση της Επιτροπής δεν είναι ευνοϊκή απέναντι σε ένα σύστημα καταλόγων· εν πάση περιπτώσει, όχι σε έναν θετικό κατάλογο. Αλλά ούτε και σε έναν αρνητικό κατάλογο, αν και κατά κάποιον τρόπο, αποκλείοντας ορισμένα συγκεκριμένα θέματα, θα μπορεί να θεωρηθεί ότι θα επιδεικνύουμε έτσι περισσότερη κατανόηση. Πιστεύουμε ότι είναι προτιμότερο ένα σύστημα κριτηρίων, τα οποία απαρίθμησα εδώ. Κάθε πρωτοβουλία θα πρέπει να προσαρμόζεται σε αυτά τα κριτήρια, και κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν θα αποδεχόταν πρωτοβουλίες Κρατών μελών αν δεν υπάγονταν σε αυτές τις αρχές.
Όσον αφορά το άλλο θέμα, δεν μπορώ να σας δώσω τη θέση του Σώματος των Επιτρόπων διότι δεν την έχει ακόμη υιοθετήσει. Είναι όμως ένα καίριο ζήτημα σχετικά με το οποίο προβληματίζεται η Επιτροπή. Είναι δυνατόν, στα πλαίσια της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, να αναζητηθούν κάποιες φόρμουλες ενισχυμένης συνεργασίας; Αυτή η ενισχυμένη συνεργασία, εν πάση περιπτώσει, θα πρέπει να σέβεται τις θεμελιώδεις αρχές και τα δικαιώματα που προανέφερα. Τώρα όμως, όταν υπάρχει μια κλίμακα, όπως για παράδειγμα στο θέμα των φόρων, μεταξύ ενός μέγιστου και ενός ελάχιστου, θα υπήρχε κάποια δυσκολία για τις χώρες που θα συμμετείχαν στην ενισχυμένη συνεργασία να συμφωνήσουν σχετικά με το ελάχιστο; Δε νομίζω να υπήρχε δυσκολία. Δεν θα ήταν αντίθετο με τη Συνθήκη. Το πρόβλημα θα ήταν αν έβγαιναν εκτός της κλίμακας. Αυτό είναι ένα από τα θέματα το οποίο, τόσο όσον αφορά τους φόρους όσο και τον κοινωνικό τομέα, συζητιέται τη στιγμή αυτή και ακόμη δεν έχουμε ολοκληρώσει τις συσκέψεις μας.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Oreja. Πιστεύω ότι αυτή η ανταλλαγή απόψεων ήταν πολύ καρποφόρα.

Αγώνας κατά του ρατσισμού
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την ετήσια συζήτηση σχετικά με την καταπολέμηση του ρατσισμού, με βάση τις προφορικές ερωτήσεις Β4-1229/96, προς το Συμβούλιο, και Β4-1230/96, προς την Επιτροπή, των βουλευτών Ford και Oostlander, εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων.

Oostlander
Κύριε Πρόεδρε, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία αντιτίθενται στις αρχές στις οποίες στηρίζεται η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Επιθυμία μας είναι να ενώσουμε τους λαούς και να ενισχύσουμε την αρμονία της ευρωπαϊκής κοινωνίας στηριζόμενοι στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και στην αλληλεγγύη. Η απόρριψη του εθνικισμού ήταν η λογική αντίδραση που επακολούθησε της νίκης του εθνικοσοσιαλισμού.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση τρέφει μία βαθιά ριζωμένη, αν και περιορισμένη σε εύρος, φιλοδοξία να καταπολεμήσει τις διασυνοριακές πτυχές του ρατσισμού και της ξενοφοβίας και να λάβει τα μέτρα που είναι απαραίτητα για τη διευκόλυνση της εθνικής, περιφερειακής και τοπικής πολιτικής. Η πραγματική δουλειά πρέπει να γίνει στη βάση. Για το λόγο αυτό αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στη χορήγηση της καλύτερης δυνατής βοήθειας, στις πανευρωπαϊκού χαρακτήρα κοινωνικές και εκκλησιαστικές οργανώσεις, οι οποίες επιχειρούν με τον τρόπο τους να καταπολεμήσουν το ρατσισμό και την ξενοφοβία.
Η προσέγγιση αυτή είναι αναγκαία. Ο κίνδυνος υπάρχει παντού. Ο σημερινός εντοπισμός του σε μία ορισμένη πλευρά ή πλευρές του Κοινοβουλίου, ή σε ορισμένα αποκρουστικά κόμματα δεν αγγίζει την ουσία του προβλήματος. Κάθε κίνημα πρέπει να διεξάγει αυτοκριτική και κάθε ηθική καταδίκη η οποία παρεμποδίζει την αυτοκριτική είναι ύποπτη ή ακόμη και απορριπτέα από ηθική άποψη. Ας αφήσουμε τα αποκρουστικά μικροκομματάκια στα χέρια της δικαιοσύνης.
Η αυτοκριτική αφορά επίσης τις κυβερνήσεις και τα κράτη μέλη αλλά και το Συμβούλιο των Υπουργών. Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι τα κράτη μέλη και το Συμβούλιο, ακόμα και κατά τη διάρκεια του έτους κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, αποδέχονται για πολιτικούς λόγους τον εθνικό διαμελισμό της Βοσνίας και δεν προχωρούν στη σύλληψη των ρατσιστών που ευθύνονται για τη δολοφονία πλήθους ανθρώπων.
Εν ολίγοις, το ευρωπαϊκό έτος δεν είναι απλώς μία καλή ευκαιρία για την προβολή προσώπων, κομμάτων ή κυβερνήσεων. Το έτος αυτό θα αποβεί χρήσιμο εφόσον αναγνωρισθεί η σοβαρότητα του θέματος και δοθεί πραγματικά προτεραιότητα στην πολιτική για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Οι δράσεις που αναλαμβάνονται θα πρέπει στο εξής να προσανατολίζονται στο μέλλον.
Επ'αυτού θα ήθελα να αναφερθώ σε δύο σημεία: θα αρχίσω με την εκπαίδευση. Οι αρμόδιοι θα πρέπει να είναι σε θέση να αναπτύξουν εκπαιδευτικό υλικό και να προβούν σε ανταλλαγή εμπειριών και απόψεων με συναδέλφους από άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά δεύτερον, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η μακρόχρονη εγκατάλειψη της πολιτικής για την ένταξη των μεταναστών εξακολουθεί να οδηγεί στη δημιουργία εντάσεων. Θεωρούμενη εκ των υστέρων, η ευκολία με την οποία οι συνάνθρωποί μας εθεωρούντο απλώς οικονομικά χρήσιμοι φιλοξενούμενοι εργαζόμενοι προξενεί ανησυχίες. Ο ρατσισμός και η ξενοφοβία μπορεί να αποφευχθούν κατά ένα μεγάλο μέρος. Το θέμα είναι να καταστεί το ευρωπαϊκό έτος ένα έτος ενεργητικής ένταξης, εκατέρωθεν προσαρμογής και αμοιβαίας αποδοχής.
Η βρετανική κυβέρνηση άσκησε σήμερα βέτο ενάντια στην κοινοτική βάση της πρότασης της επιτροπής Kahn σχετικά με το παρατηρητήριο το οποίο θα είχε ως αποστολή να υποστηρίζει τα υφιστάμενα ερευνητικά ιδρύματα κατά την παρακολούθηση του φαινομένου του ρατσισμού και της ξενοφοβίας και που θα βοηθούσε και εμάς κατά την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των πολιτικών μέτρων που έχουμε την πρόθεση να λάβουμε. Η υπόθεση αυτή είναι σοβαρή αλλά δεν οδηγεί σε αδιέξοδο. Έχω την εντύπωση ότι, ακόμη και αν η βρετανική κυβέρνηση δεν αναθεωρήσει σύντομα τη στάση της, οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα μπορούσαν να δράσουν με ένα τέτοιο επινοητικό τρόπο, ώστε να μπορέσουν να υποστηρίξουν - στα πλαίσια των υφιστάμενων δυνατοτήτων - το δίκτυο των ερευνητικών ιδρυμάτων.
Για το λόγο αυτό, τόσο εγώ όσο και ο συνάδελφος Ford ταχθήκαμε στην επιτροπή Kahn υπέρ της χρήσης των υφιστάμενων προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με στόχο τον προσανατολισμό αυτών προς την κατεύθυνση της καταπολέμησης του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, όπως κάνουμε πάρα πολύ συχνά στην περίπτωση προγραμμάτων που αφορούν το χώρο της παιδείας, του πολιτισμού και των μέσων ενημέρωσης για θέματα σχετικά με την ισότητα ανδρών και γυναικών. Κατ'αυτό τον τρόπο, σε περίπτωση που το Συμβούλιο καθηλώνεται λόγω, θα έλεγα προκλητικά, άσκησης βέτο, περιμένουμε από την Επιτροπή να κάνει χρήση των αρμοδιοτήτων και της επινοητικότητας που διαθέτει.

Dijkstal
Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο που μου επιτρέπεται να παρουσιαστώ ενώπιόν του. Πρόκειται για ένα από τα κορυφαία σημεία της καριέρας κάθε Υπουργού ή Υφυπουργού. Θα ήθελα να αντιδράσω εν συντομία στις παρατηρήσεις του κ. Oostlander.
Κατ'αρχάς θα ήθελα να συμφωνήσω με μία από αυτές. Ίσως ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίο η Ένωση, το Συμβούλιο, η Επιτροπή και όλοι οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να ασχοληθούν με την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας είναι ότι ο αντισημιτισμός προηγήθηκε της γέννησης της Κοινότητας. Είναι τα τραγικά γεγονότα του πρώτου ημίσεος του αιώνα μας που καθιστούν απαραίτητη ακόμη και σήμερα τη διεξαγωγή συζήτησης σχετικά μ'αυτό το πολύ ανησυχητικό θέμα, τόσο εδώ όσο και σε άλλα σημεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ελπίζω ότι είστε πεπεισμένοι ότι η Προεδρία δεν έχει καμία αμφιβολία επί του θέματος αυτού.
Εθίγησαν, επίσης, ορισμένα σημεία στα οποία θα ήθελα να αναφερθώ εν συντομία. Θα ήθελα να αρχίσω με το σημείο που ανέφερε ο κ. Oostlander κατά το τέλος της παρέμβασής του: τις εξελίξεις προς τη σύσταση του ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου. Με εκπλήσσει κάπως η βεβαιότητα με την οποία ο κ. Oostlander αναφέρεται στο βρετανικό βέτο. Μέχρι πριν από πέντε λεπτά δεν είχα τις πληροφορίες αυτές στη διάθεσή μου. Διάβασα βεβαίως ειδήσεις στις εφημερίδες και άκουσα διάφορες άλλες δηλώσεις από τα μέσα ενημέρωσης οι οποίες δεν με καθησυχάζουν καθόλου, δεν γνωρίζω όμως να έχει ασκηθεί βέτο. Υποθέτω ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι επίσης πεπεισμένο ότι είναι σκόπιμο και αναγκαίο να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με το θέμα αυτό, εκτός άλλων με τη δημιουργία ενός παρατηρητηρίου. Ωστόσο, η συζήτηση σχετικά με τη νομική μορφή που μπορεί να προσλάβει δεν έχει ακόμη λήξει. Αντιλαμβάνομαι δε ότι οι εκπρόσωποι του Ηνωμένου Βασιλείου συνεργάζονται μαζί μας για την ανεύρεση λύσεων όσον αφορά τη νομική πλευρά του θέματος. Είμαι αισιόδοξος και θα επιχειρήσω εκ μέρους της Προεδρίας να καταβάλω κάθε δυνατή προσπάθεια για να προωθηθεί η συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στην προσπάθεια για τη σύσταση του παρατηρητηρίου.
Εκτός αυτών, ο κ. Oostlander αναφέρθηκε σε δύο σημαντικά θέματα. Κατ'αρχάς, στο θέμα της παιδείας μέσω της οποίας επιθυμεί να ενημερώσει τις νέες γενιές για το τι συμβαίνει στην περίπτωση του ρατσισμού και των διακρίσεων. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη σημασία που έχει η ενεργητική ένταξη στα κράτη μέλη της Κοινότητας. Συμφωνώ απολύτως με τα δύο αυτά σημεία. Στο βαθμό που πρόκειται για ζητήματα τα οποία θα πρέπει να εξεταστούν σε επίπεδο Ένωσης, αυτό θα πρέπει οπωσδήποτε να γίνει. Σε διαφορετική περίπτωση, είμαι της γνώμης ότι οι εθνικές επιτροπές που έχουν ιδρυθεί και πρόκειται να αναλάβουν δράση στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έτους, πρέπει να ασχοληθούν ιδιαιτέρως με την εκπαίδευση και την ενεργητική ένταξη στα ίδια τα κράτη μέλη.
Αύριο θα πραγματοποιηθεί στη Χάγη η εναρκτήρια διάσκεψη για το έτος κατά του ρατσισμού. Επίσης αύριο θα υπογραφεί, όπως ελπίζω, μία προγραμματική δήλωση στην οποία θα αναφέρεται ρητώς η ίδια η επιθυμία που εξέφρασε ο κ. Oostlander. Πρέπει να σας πω ότι, όσον αφορά το σημείο αυτό, είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος και πιστεύω ότι τα κράτη μέλη και οι εθνικές επιτροπές θα αναλάβουν δράση, όπως περιέγραψε και ο κ. Oostlander. Υποθέτω επίσης ότι το τέλος του τρέχοντος έτους θα μπορέσουμε να αξιολογήσουμε τις ενέργειες αυτές και ίσως τότε να είμαστε σε θέση να διαπιστώσουμε με υπερηφάνεια ότι έχει πραγματικά επιτευχθεί κάτι από την Ένωση, το Συμβούλιο, την Προεδρία.

Flynn
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στον κ. Oostlander και στον Υπουργό Dijkstal για την υποστήριξή τους προς το Ευρωπαϊκό Έτος Κατά του Ρατσισμού.
Είμαι ευτυχής που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει προγραμματίσει την αντίστοιχη ετήσια συζήτησή του κατά την έναρξη του Ευρωπαϊκού Έτους. Το ενδιαφέρον και η συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπήρξαν ασφαλώς πολύ ζωτικά κυρίως λόγω της συνεχούς προσοχής που έχει αποδόσει στο θέμα αυτό κατά τη διάρκεια των ετών με αποτέλεσμα να ληφθεί απόφαση όπως το 1997 ονομαστεί Ευρωπαϊκό Έτος Κατά του Ρατσισμού.
Η ερώτησή σας μου δίδει την ευκαιρία να σας ενημερώσω σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις και να σας δείξω τον τρόπο με τον οποίο έχουμε ανταποκριθεί στα διάφορα αιτήματα και στις διάφορες προτάσεις που έχουμε λάβει.
Πρώτα απ' όλα θα ήθελα να αναφερθώ στη Διακυβερνητική Διάσκεψη και στην πιθανή συμπερίληψη στη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διάταξης με την οποία θα γίνεται απαγόρευση των διακρίσεων. Η Επιτροπή έχει παρουσιάσει τη γνώμη της επί του θέματος αυτού και έχει ασκήσει πιέσεις υπέρ της συμπερίληψης μιας παρόμοιας διάταξης. Μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι θα παρουσιάσουμε πολύ σθεναρά τη γνώμη μας στην ολλανδική Προεδρία, η οποία έχει τώρα το δύσκολο καθήκον ολοκλήρωσης των εργασιών της ΔΔ κατά ικανοποιητικό τρόπο. Είμαι πολύ ευτυχής που βλέπω σήμερα εδώ τον Υπουργό Dijkstal και που γνωρίζω ότι από τις 20 Ιανουαρίου ήδη είπε στην Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών ότι θα ακολουθήσει τους στόχους έτσι όπως έχουν καθοριστεί στο κείμενο της ιρλανδικής Προεδρίας.
Όπως έχουμε ακούσει, αύριο αρχίζει το Ευρωπαϊκό Έτος Κατά του Ρατσισμού. Στη Χάγη θα γίνει εναρκτήρια συνεδρίαση την οποία θα παρακολουθήσουν ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, ο κ. Santer και ο ολλανδός Πρωθυπουργός. Γνωρίζω ότι πλείστα όσα Μέλη του Κοινοβουλίου θα παραστούν στη συνεδρίαση και με την ευκαιρία αυτή θα κάνουν σημαντική συμβολή.
Το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την αντιμετώπιση του ρατσισμού ανήκει στα κράτη μέλη αλλά το έτος αυτό αποτελεί μια άσκηση συνεργασίας και περαιτέρω προώθησης των σχέσεών μας με σημαντικούς εταίρους όπως οι μη κυβερνητικές οργανώσεις.
Ένας τρόπος συνεργασίας είναι μέσω χρηματοδότησης των προγραμμάτων. Πολύ σύντομα θα δημοσιευθεί διακήρυξη για σχετικά προγράμματα η οποία θα περιληφθεί στο ενημερωτικό φυλλάδιο του Ευρωπαϊκού Έτους. Η διακήρυξη θα διευκρινίζει τις οργανώσεις που είναι επιλέξιμες για χρηματοδότηση, τα κριτήρια για τα προγράμματα, τις προθεσμίες και τον διαθέσιμο προϋπολογισμό. Αλλοι εταίροι θα είναι η ad hoc επιτροπή που θα αποτελείται από εκπροσώπους των κυβερνήσεων και οι ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στον τομέα καταπολέμησης του ρατσισμού. Υπάρχει ακόμη και η ομάδα εργασίας που μας δίδει ιδέες.
Έχουμε συγκεντρώσει υποδείξεις από όλες αυτές τις ομάδες, ορισμένες από τις οποίες συμπίπτουν με τις προτάσεις που κάνετε στην πρόταση ψηφίσματός σας. Μία από τις κύριες ιδέες που προέρχονται από την ομάδα εργασίας είναι ότι θα πρέπει να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε την αδικαιολόγητη και αρνητική άποψη που έχουν ορισμένοι άνθρωποι για τις εθνοτικές μειονότητες και τους πρόσφυγες. Η πραγματικότητα είναι, ασφαλώς, ότι οι εθνοτικές μειονότητες και οι πρόσφυγες κάνουν μια πολύ θετική συνεισφορά στην ευρωπαϊκή κοινωνία, γεγονός όμως που ελάχιστα έχει προσελκύσει την προσοχή. Θα πρέπει τώρα να μιλήσουμε περισσότερο για το θέμα αυτό. Έχω ζητήσει μια ειδική έκθεση επί του θέματος η οποία θα αποτελέσει τη βάση για μία από τις ομάδες εργασίας της εναρκτήριας διασκέψεως κατά τη διάρκεια της εβδομάδας.
Εξετάζοντας τώρα τις άλλες πτυχές της προτάσεώς σας ψηφίσματος, μπορώ να σας πω ότι θα υπάρξει στρογγυλή τράπεζα για μια ποικιλία θεμάτων και ασφαλώς θα υπάρξει και εκστρατεία στα μέσα ενημέρωσης. Θα φροντίσουμε να παραχθεί τηλεοπτική ταινία η οποία να γίνει διαθέσιμη σε διάφορους τηλεοπτικούς σταθμούς και κατά τη διάρκεια της εναρκτήριας διάσκεψης θα γίνουν και δύο εκθέσεις: μία επί της θετικής συμβολής που έχουν κάνει και εξακολουθούν να κάνουν οι εθνοτικές μειονότητες στη βρετανική κοινωνία και μία σχετικά με την παρουσίαση των εθνοτικών μειονοτήτων στα μέσα ενημέρωσης. Μία από τις ιδέες που προέκυψαν τόσο από την ad hoc επιτροπή όσο και από την ομάδα εργασίας είναι να κάνουμε ένα σεμινάριο για την εκπαίδευση των νομικών. Αυτό είναι κάτι που το εξετάζουμε.
Όσον αφορά την Επιτροπή Επιτήρησης για τον Ρατσισμό και την Ξενοφοβία που αναφέρθηκε στη συζήτηση, στις 27 Νοεμβρίου παρελθόντος έτους η Επιτροπή πρότεινε την έκδοση κανονισμού του Συμβουλίου και το Συμβούλιο Κορυφής του Δουβλίνου ζήτησε την έγκρισή του κατά τη θητεία της ολλανδικής Προεδρίας. Ο Υπουργός Dijkstal εξέφρασε στο Κοινοβούλιο την πεποίθησή του ότι αυτό είναι ένα αντικείμενο που πρέπει τώρα να εξεταστεί με θετικό τρόπο. Θα συνεχίσουμε να ασκούμε πιέσεις για την ταχεία έγκριση της προτάσεως. Ελπίζω ότι το Κοινοβούλιο θα είναι σύντομα σε θέση να εκφράσει την άποψή του αλλά, όπως όλοι γνωρίζετε, υπάρχει ακόμη ένα κράτος μέλος το οποίο διατυπώνει επιφυλάξεις σχετικά με τη νομική βάση γι' αυτή τη σημαντική πρόταση. Μέχρι αυτή τη στιγμή το θέμα δεν έχει καταλήξει κάπου αλλά με ενθαρρύνει το γεγονός ότι ο Υπουργός λέει ότι ίσως οι βρετανοί να συμφωνήσουν τελικά.
Εν συμπεράσματι, είμαι εξαιρετικά ικανοποιημένος με τον τρόπο που εξελίσσεται το Ευρωπαϊκό Έτος. Η σχετική εκστρατεία αποτελεί μέρος των κοινών προσπαθειών μας για να οικοδομήσουμε μιαν αληθή Ευρώπη των πολιτών: τα κράτη μέλη, οι ΜΚΟ, οι άλλοι κύριοι συμμετέχοντες και, βεβαίως, η Επιτροπή είναι πολύ ενεργητικοί και εργάζονται σύντονα για να κάνουν το Ευρωπαϊκό Έτος μια πραγματική επιτυχία και να εξασφαλίσουν ότι θα έχει σημαντικά οφέλη όχι μόνο φέτος αλλά και τα ερχόμενα χρόνια. Ελπίζω ότι το Ευρωπαϊκό Έτος δεν θα χρησιμεύσει μόνο για να αποδείξει την προστιθέμενη αξία των ευρωπαϊκών δράσεων αλλά επίσης και ως εφαλτήριο για μελλοντικές δράσεις κατά τα επόμενα χρόνια. Γνωρίζω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα συμμετάσχει αποτελεσματικά με τις δικές του δραστηριότητες και εκδηλώσεις και θα ήθελα να σας ευχαριστήσω κύριε Πρόεδρε και Μέλη του Σώματος για την ενθουσιώδη υποστήριξη που μας παρέχετε για το Ευρωπαϊκό Έτος αλλά και για όλα τα θέματα που σχετίζονται με τη μεγάλη απειλή που θέτει ο ρατσισμός κατά των ελευθεριών μας.

d'Ancona
Πρόεδρε, οι δράσεις ενάντια στη μισαλλοδοξία τραβούν την προσοχή. Σήμερα πραγματοποιούμε την ετήσια συζήτηση σχετικά με τον αγώνα ενάντια στο ρατσισμό και στην ξενοφοβία, ενώ αύριο θα κηρυχθεί επισήμως στη Χάγη η έναρξη του ευρωπαϊκού έτους κατά του ρατσισμού.
Είναι ενθαρρυντικό να παρατηρεί κανείς ότι σε πολλά μέτωπα στην Ευρώπη αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες για την καταπολέμηση της μισαλλοδοξίας και του ρατσισμού. Υπάρχουν σχολεία τα οποία ανταλλάσσουν εκπαιδευτικά προγράμματα με αντικείμενο την πολυπολιτισμική κοινωνία. Υπάρχουν συνδικάτα τα οποία αναλαμβάνουν δράση ενάντια στο ρατσισμό στο χώρο εργασίας. Υπάρχουν ομάδες του Internet οι οποίες επιτηρούν τη διάδοση ρατσιστικού υλικού μέσω των νέων μέσων ενημέρωσης. Πρόκειται για παραδείγματα του ότι οι πολίτες της Ευρώπης δεν έχουν την πρόθεση να παρατηρούν παθητικά το φαινόμενο του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.
Ενόψει αυτών, είναι απαράδεκτο και ακατανόητο να παρεμβάλεται από την αγγλική κυβέρνηση το ένα μετά το άλλο εμπόδιο ενάντια στην ίδρυση ενός ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Είναι απαράδεκτο απέναντι στους ανθρώπους και τις ομάδες οι οποίες καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να καταπολεμήσουν το ρατσισμό και που προσδοκούν από την πολιτική να συμβάλει σημαντικά στον αγώνα τους. Είναι δε ακατανόητο επειδή ο John Major συμφώνησε με την ίδρυση ενός παρατηρητηρίου τόσο στη Διάσκεψη Κορυφής του Δουβλίνου, όσο και στη Φλωρεντία. Είναι επίσης ακατανόητο επειδή η αγγλική κυβέρνηση υπόγραψε, το 1986 - και ήμουν η ίδια παρούσα - την επίσημη κοινή δήλωση του Συμβουλίου, της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την καταπολέμηση του ρατσισμού τόσο σε εθνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό μπορείτε να τους το υπενθυμίσετε, Υπουργέ Dijkstal, την επίσημη δήλωση του 1986.
Ειρήνη, δημοκρατία, αγώνας ενάντια στο ρατσισμό και στο φασισμό, ποτέ πια Auschwitz, αυτές είναι, όπως αναφέρατε, οι ρίζες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Γι'αυτό το λόγο είναι όντως αδιανόητο ότι ο John Major δεν θα ήθελε να μεταφέρει το μήνυμα αυτό στους πολίτες του κράτους του. Σε περίπτωση που παρ'όλα αυτά το κάνει αυτό, υποθέτουμε ότι η επόμενη κυβέρνηση θα αναιρέσει αμέσως την απόφαση αυτή.
Την περασμένη εβδομάδα εορτάστηκε σε διάφορα κράτη μέλη η επέτειος του Auschwitz. Στα πλαίσια αυτά υποβλήθηκαν προτάσεις για να συναφθούν ευρωπαϊκές συμφωνίες για να καταστεί κολάσιμος ο ρεβιζιονισμός. Στη Γερμανία, όποιος αμφισβητεί την ύπαρξη του Auschwitz τιμωρείται. Αυτό όμως δεν συμβαίνει στα περισσότερα κράτη μέλη. Θα ήθελα να καλέσω την ολλανδική Προεδρία να υποβάλει σχετικώς προτάσεις για τη θέσπιση ευρωπαϊκών κανόνων.

Pirker
Kύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η συζήτηση σχετικά με τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, είναι, αναμφισβήτητα, απόλυτα απαραίτητη. Θα ήθελα να την εκμεταλλευθώ, για να θίξω ιδιαίτερα το θέμα της ξενοφοβίας. Δεν αρκεί να κάνουμε μια συζήτηση και να δείχνουμε ότι το φαινόμενο αυτό υπάρχει. Nομίζω πως θα πρέπει, με έντονες προσπάθειες, να αρχίσουμε να ερευνούμε τις αιτίες αυτής της ξενοφοβίας, και όταν θα τις βρούμε να πάρουμε γρήγορα αντίμετρα.
Γνωρίζουμε τις αιτίες της ξενοφοβίας, οι οποίες οφείλονται, εν μέρει, στο ότι έχουμε ανεπίλυτα προβλήματα στη νομοθεσία του ασύλου στις διάφορες χώρες, όπως λ.χ. υπερβολικά μακρές διαδικασίες, και ότι βρίσκουμε ελάχιστη προθυμία στην κατανομή των βαρών, όταν πρόκειται για πρόσφυγες πολέμου. Θα ήθελα να σας θυμίσω μόνο το έτος 1991/92, κατά το οποίο εθίγησαν έντονα από αυτούς ειδικά η Γερμανία και η Aυστρία. Θα ήθελα να υπενθυμίσω την έλλειψη μηχανισμών διεύθυνσης, σε σχέση με τη μετανάστευση της εργασίας, που, σε τελευταία ανάλυση, θα μπορούσε να οδηγήσει σε φόβους για την απώλεια της θέσης εργασίας.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω τα προβλήματα στα μέτρα ολοκλήρωσης, τα οποία, αναμφισβήτητα, είναι ανεπαρκή. Θα ήθελα επίσης να υπενθυμίσω ότι, πολύ συχνά, παρατηρείται ταχεία αύξηση των αιτήσεων ασύλου. Mονάχα οι αριθμοί του 1985 με 159.000 αιτήσεις ασύλου, και του 1992 με 674.000, δείχνουν μια δραματική εξέλιξη. Θα ήθελα να αναφέρω εδώ ως αιτία και την εισαγωγή διενέξεων, λόγω της πολύ έντονης μετανάστευσης. Διενέξεις που, διαφορετικά, διαδραματίζονταν στις αρχικές χώρες, λαμβάνουν χώρα τώρα στις χώρες που γίνεται η μετανάστευση, και τα μεταναστευτικά ρεύματα χρησιμοποιούνται, επίσης, από το οργανωμένο έγκλημα.
Συνεπώς, γνωρίζουμε πολλές αιτίες. Ξέρουμε ότι απ' αυτές πηγάζει τελικά η ξενοφοβία. Γι' αυτό και είμαστε αναγκασμένοι να προβούμε γρήγορα σε ενέργειες κατά των αιτίων αυτών. Θα ήθελα να αναφέρω μερικές: Πρώτον, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να πετύχουμε κοινοτικές ρυθμίσεις στην πολιτική του ασύλου και στην πολιτική της θεώρησης στα διαβατήρια. Δεύτερον, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να πετύχουμε μια εναρμόνιση στη μετανάστευση εργασίας, και τρίτον να προνοήσουμε την κατανομή των βαρών, σε περίπτωση που θα έχουμε και πάλι ρεύματα προσφύγων πολέμου.
Tο τέταρτο σημείο είναι ο κοινοτικός έλεγχος των εξωτερικών συνόρων και το πέμπτο αναφέρεται σε μέτρα για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, επειδή εδώ πάντα επιρρίπτονται ευθύνες σε λάθος ανθρώπους. Θα επιδοκίμαζα το να μπορούσε να δημιουργηθεί το παρατηρητήριο, ως υπηρεσία επιτήρησης στην Eυρώπη. Aν καταφέρουμε να διακρίνουμε τις αιτίες αυτές και να πάρουμε ανάλογα μέτρα, τότε θα έχουμε δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε, στο μέλλον, να υπάρχει λιγότερη ή και καθόλου ξενοφοβία.

Caccavale
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, η εργασία που επετέλεσε η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών και η μεγάλη προσοχή που δίδεται σε μία θεματική -του ρατσισμού και της ξενοβοβίας- όλο και περισσότερο επίκαιρη δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολιών. Ο αγώνας για την καταπολέμηση κάθε είδους ρατσισμού και κάθε είδους ξενοφοβίας θα πρέπει να είναι σκληρός και αποτελεσματικός και η απάντηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν μπορεί παρά να ανταποκρίνεται στο ύψος των περιστάσεων. Φοβάμαι όμως ότι, πίσω από τις δηλώσεις, πίσω από τις προθέσεις και τις αρχές, στο τέλος καταλήγουμε στη συνηθισμένη ρητορική. Ας ξεκαθαρίσουμε πριν από όλα ένα σημείο: οι μεταναστεύσεις κατά την εξέλιξη της ιστορίας προκάλεσαν πάντοτε θετικά αποτλέσματα, αλλαγές, και σήμερα προχωρούμε όλο και περισσότερο προς ένα ευκταίο melting pot των διαφόρων πολιτισμών. Βεβαίως, το πρόβλημα της μετανάστευσης αποτελεί το κύριο φαινόμενο πίσω από το οποίο κρύβονται όλες οι αιτίες του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, και αυτό το φαινόμενο θα πρέπει να προσέξουν ιδιαίτερα όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Δεν νομίζω όμως ότι οι δηλώσεις αρχών που έγιναν στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Έτους κατά του Ρατσισμού και πολύ λιγότερο -θα πρέπει να πω δυστυχώς- ο αδιευκρίνιστος ακόμη στόχος του Παρατηρητηρίου, πίσω από το οποίο παραμονεύει ο κίνδυνος κατασπατάλησης των χρημάτων των φορολογουμένων χωρίς να υπάρχουν σαφείς στόχοι, μπορούν να αποτελέσουν τη λύση του προβλήματός μας.
Θα δηλώσω συνεπώς με σαφήνεια, και όσον αφορά την εργασία των κκ. Ford και Oostlander της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, ότι συμφωνώ πλήρως με ολόκληρο το τμήμα των θετικών προτάσεων, ενώ συμφωνώ λιγότερο με το τμήμα που αναφέρεται στα μέτρα καταστολής. Σήμερα η μοναδική αληθινή απάντηση στο ρατσισμό και την ξενοφοβία έγκειται στη διαπίστωση ότι αυτό το σύνολο πολιτισμών και πολιτισμικών εκφράσεων, ότι η πολλαπλότητα των παραδόσεων αποτελεί έναν θετικό παράγοντα και ένα στοιχείο πλούτου για την Ευρώπη. Η καταστολή των ρατσιστικών και ξενόφοβων εκδηλώσεων θα μπορούσε να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα: κινδυνεύει να οδηγήσει στην παρανομία τα ρατσιστικά και ξενόφοβα κινήματα. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να συγκεντρωθεί η γενική προσοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και όλων εκείνων που θέλουν να υπερασπισθούν την ελευθερία και τη δημοκρατία της ηπείρου μας και ολοκλήρου του κόσμου.
Τέλος, και όσον αφορά τα κόμματα της άκρας δεξιάς, ή της δεξιάς γενικότερα, πρόκειται για μία εσφαλμένη αναφορά, διότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να καταπολεμά όλες της μορφές εξτρεμισμού και όλες τις μορφές μισαλλοδοξίας. Αλοίμονο εάν δεν γίνει αυτό!

Cars
Κύριε Πρόεδρε, όταν τα συμμαχικά στρατεύματα άνοιξαν τις πύλες του Αουσβιτς, είδε ο κόσμος που μπόρεσε να μας οδηγήσει όλους η παράνοια των φυλετικών διακρίσεων. Ήταν μια δύσκολη και συνταρακτική, αλλά επίσης πολύ σημαντική γνώση. Σαν μια συνέπεια του ολοκαυτώματος, ο αντισημιτισμός και τα άλλου είδους ρατσιστικά αστεία και εκφράσεις είχαν καταδικαστεί από τους σκεπτόμενους ανθρώπους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επί δεκαετίες κάθε έκφραση των φαινομένων αυτού του είδους ήταν ασυνήθιστη στα σχολεία, τους συλλόγους και διαφόρων μορφών συνελεύσεις. Σ&#x02BC;αυτό όμως έχει επέλθει μια αλλαγή κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών. Σήμερα δεν είναι πλέον εντελώς ασυνήθιστο να έρχονται μαθητές - συχνά κοντοκουρεμένοι και φορώντας αρβύλες - στα σχολεία τους και να φέρουν ναζιστικά σύμβολα καθώς και να εκφράζουν σαφώς ρατσιστικές και εχθρικές προς τους ξένους απόψεις. Σε τέτοιες καταστάσεις υπάρχουν πολλοί δάσκαλοι οι οποίοι δεν ξέρουν πως να αντιδράσουν, τι να πούν και τι να κάνουν. Η ανασφάλεια μπορεί να είναι μεγάλη επίσης και μεταξύ διευθυντών και των σχολικών διευθύνσεων. Το ίδιο ισχύει για τους επικεφαλείς των αθλητικών οργανώσεων, όταν έρχονται αντιμέτωποι ανοιχτά με χλευάζοντες ρατσιστές.
Ο αντισημιτισμός, οι φυλετικές διακρίσεις και η ξενοφοβία δεν βρίσκονται σε υποχώρηση στην Ευρώπη. Αντίθετα αυτά τα φαινόμενα αναπτύσσονται. Γι&#x02BC;αυτό κύριε Πρόεδρε, είναι ένα πολύ μεγάλο καθήκον για την ΕΕ να βρεί τους σωστούς τρόπους να αντιμετωπίσει και να καταπολεμήσει αυτά τα αναπτυσσόμενα φαινόμενα.
Έχει γίνει λόγος εδώ για ένα κέντρο κατά των φυλετικών διακρίσεων, αλλά αυτό δεν αρκεί. Αυτό που χρειάζεται είναι να δημιουργηθεί, σε πολλά μέρη στην ΕΕ δυνατότητα εκπαίδευσης όπου δάσκαλοι, υπεύθυνοι αθλητικών δραστηριοτήτων και άλλοι να μπορούν να πληροφορούνται συγκεκριμένα τι σημαίνει φυλετικές διακρίσεις, ποιές είναι οι ρίζες τους, σε ποιά φαινόμενα στηρίζονται και τι μπορεί κανείς να κάνει για να αντιμετωπίσει αυτούς που δείχνουν ανοιχτά να έλκονται απ&#x02BC;αυτές τις ψευδοθεωρίες. Αυτό είναι κάτι με το οποίο πρέπει να καταπιαστούμε, με την διαμόρφωση, μεταξύ άλλων, ενός προγράμματος για ολόκληρη την ΕΕ που να διώχνει αυτά τα μιάσματα από την Ευρωπαϊκή κοινωνία μας.

Mohamed Alν
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κατ' αρχήν να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την εκπόνηση αυτού του εξαίρετου ψηφίσματος στα πλαίσια της ετήσιας συζήτησης για το ρατσισμό και την ξενοφοβία. Η συζήτηση αυτή και το ψήφισμα που προκύπτει από αυτήν έρχονται σε μια στιγμή όπου πραγματοποιούνται, στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλώσεις πολύ ανησυχητικές, οι οποίες τροφοδοτούν ένα κλίμα καχυποψίας απέναντι στους αιτούντες άσυλο και τους μετανάστες από τρίτες χώρες. Η άμεση σύνδεση της μετανάστευσης με τα προβλήματα της ευρωπαϊκής κοινωνίας αλλά και με τις προτάσεις σκλήρυνσης των εθνικών νομοθεσιών, είναι δύο καλά παραδείγματα του εν λόγω κλίματος καχυποψίας.
Εντούτοις, θα ήθελα να είμαι θετικός στην παρέμβασή μου αυτή διότι θεωρώ ένα βήμα εμπρός -μικρό, αλλά πάντως ένα βήμα εμπρός- την ανακήρυξη του έτους 1997 «Ευρωπαϊκού Έτους κατά του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας». Στην Ομάδα μου θεωρούμε ότι η επιτυχία αυτής της πρωτοβουλίας πρέπει να συνοδεύεται από μιαν απόφαση στη Διακυβερνητική Διάσκεψη σχετικά με την κοινοτικοποίηση των πολιτικών ασύλου και με τα μέσα για την πρόληψη του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, ώστε να μπορέσει να εγκριθεί το συντομότερο δυνατόν μια οδηγία κατά των διακρίσεων στης οποίας την εκπόνηση να συμμετάσχουν το Συμβούλιο, η Επιτροπή, και λογικά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Δεν θα ήθελα να παραλείψω να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την απόφαση του Συμβουλίου να δημιουργηθεί ένα Παρατηρητήριο για το ρατσισμό και την ξενοφοβία, το οποίο αναμφισβήτητα θα συμβάλει σε μια καλύτερη ανάλυση των φαινομένων ρατσισμού και ξενοφοβίας καθώς και των αιτιών τους, συνεισφέροντας αποτελεσματικά στην ανταλλαγή εμπειριών και πληροφόρησης.
Τέλος, θα ήθελα να τονίσω ότι η Ομάδα μας εργάστηκε -και θα πρέπει να το πούμε- με επιτυχία γύρω από την ιδέα να αναφέρεται στο κείμενο του ψηφίσματος ότι η έννοια «φυλή» στερείται νομικής, γενετικής και ανθρωπολογικής βάσης, και οδηγεί μόνο στην τροφοδότηση των διακρίσεων και του ρατσισμού. Γι' αυτό, θεωρούμε ότι αυτός ο όρος δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ποτέ στα επίσημα κείμενα. Υποβάλαμε μια σχετική τροπολογία την οποία ελπίζω ότι θα υποστηρίξετε.

Roth
Kύριε Πρόεδρε, κύριε Flynn, αγαπητοί κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ευρωπαϊκό έτος κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας είναι σημαντικό, ή καλύτερα θα μπορούσε να είναι σημαντικό, αν γίνει σαφές ότι η Eυρωπαϊκή Ένωση ανταποκρίνεται επιτέλους, πράγματι, στις ευθύνες της και δεν κάνει μόνον ωραίες δηλώσεις, αλλά αναλαμβάνει πράγματι πρωτοβουλίες, πολιτικές, νομοθετικές και οικονομικές, και αν η EE δείξει ότι είναι πρόθυμη να υποστηρίξει μεγαλόψυχα τις αμέτρητες υπάρχουσες προτάσεις και προγράμματα μη κυβερνητικών οργανώσεων. Ωστόσο, εδώ αρχίζω να αμφιβάλω. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι αλήθεια ότι η Eυρωπαϊκή Ένωση, για το έτος κατά του ρατσισμού, διαθέτει δικά της, καινούρια 4, 7 εκατομμύρια Ecu. Όχι, από τα υπάρχοντα κονδύλια αντλήθηκαν χρήματα, σε βάρος, κατά κάποιον τρόπο, των τρεχουσών εργασιών. Δεύτερον, πρόβλημα αποτελεί και η έλλειψη διαφάνειας στην ενίσχυση και τη χορήγηση των πιστώσεων, και οι κυριαρχικές γνώσεις που καθιστούν πάρα πολύ δύσκολη την επιτυχία μικρότερων προγραμμάτων.
Πολύ πιο σημαντικά, όμως, είναι για μένα τα πολιτικά θέματα. Πώς μπορεί άραγε να είναι δυνατόν, κύριε Flynn, επικεφαλής των εθνικών υπηρεσιών συντονισμού στην Oμοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, στη Mεγάλη Bρετανία, στη Σουηδία, στη Δανία, να βρίσκονται, ειδικά, οι εθνικοί Yπουργοί Eσωτερικών, εκείνοι δηλαδή που, σε επίπεδο Συμβουλίου, έκαναν κάθε άλλο παρά προσπάθησαν να προωθήσουν μια γνήσια πολιτική ολοκλήρωσης, στο δικό σας πνεύμα, κύριε Eπίτροπε, και δεν έκαναν τίποτε για να επιβάλουν πραγματικά μέτρα κατά των διακρίσεων, ώστε να δώσουν επιτέλους ισχύ στη δημοκρατική αρχή «ίσα δικαιώματα για όλους», ενώ έκαναν πολύ περισσότερα για να οξύνουν την ιεράρχηση των ανθρώπων, σε ανθρώπους διαφορετικών κατηγοριών. H πολιτική κατά του ρατσισμού προϋποθέτει να σταματήσουμε τις εκστρατείες κατά των προσφύγων, κατά των μεταναστών. Πολιτική κατά του ρατσισμού σημαίνει, αντί να κάνουμε εκστρατείες κατάχρησης, να εγγυηθούμε τη χρήση δικαιωμάτων, όπως λ.χ. του δικαιώματος του ασύλου, του δικαιώματος της οικογένειας, του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας, του εκλογικού δικαιώματος. Mόλις ξεπεραστεί κάθε μορφή θεσμικών διακρίσεων και θεσμικού ρατσισμού, τότε θα υπάρξει αξιοπιστία. Aυτή, τότε, θα είναι η βάση κατά του ρατσισμού και της βίας στην Ένωση.
Mόνο που η πραγματικότητα εμφανίζεται τελείως διαφορετική. Για παράδειγμα, με την έναρξη του ευρωπαϊκού έτους, ο ομοσπονδιακός γερμανός Yπουργός των Eσωτερικών εισήγαγε την υποχρέωση της θεώρησης στα διαβατήρια, καθώς και την υποχρέωση της άδειας παραμονής, για τα παιδιά από τις παραδοσιακές χώρες στρατολόγησης. Aπό το μέτρο αυτό θίγονται 800.000 παιδιά, ασυνόδευτα παιδιά προσφύγων, αλλά και παιδιά ανθρώπων που ζουν σε μας και είναι μετανάστες. Γίνονται τώρα θύματα μιας επιβλαβούς για την ολοκλήρωση και ανεύθυνης πολιτικής. Eνάντια σ' αυτό θα πρέπει να αντιδράσουμε. Σας υποστηρίζουμε, κύριε Flynn, αλλά αυτό που σίγουρα δεν υποστηρίζουμε είναι η θέση του συναδέλφου Pirker, ο οποίος δηλώνει εδώ ότι για το ρατσισμό φταίνε ουσιαστικά τα θύματα, φταίνε οι πρόσφυγες, φταίνε οι μετανάστες. Kύριε Pirker, o ρατσισμός είναι δικό μας πρόβλημα, και όχι πρόβλημα εκείνων στους οποίους επιτίθενται, εκείνων που καίνε τα σπίτια τους. Kαι ποιος φταίει για τον ρατσισμό κατά των αναπήρων, των ομοφυλοφίλων, των λεσβιών, των ηλικιωμένων, των μαύρων; Eίναι δικό μας πρόβλημα και όχι πρόβλημα των θυμάτων.
(Xειροκροτήματα)

Pradier
Κύριε Πρόεδρε, είναι δύσκολο να είναι κανείς αντίθετος με την έκθεση που μας παρουσιάστηκε σήμερα διότι πραγματικά ξεχειλίζει από τα καλύτερα αισθήματα του κόσμου. Το περισσότερο που μπορούμε να της προσάψουμε είναι η πολιτική της ορθότητα όσο και ότι αποτελεί, κατά κάποιον τρόπο, ένα συγκερασμό αρχών που ελάχιστη επίπτωση έχουν. Βέβαια, κανείς από τους συναδέλφους μας δεν θα φεισθεί προσπαθειών προκειμένου, κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου, να αναλάβει και να αναπτύξει δράση ενεργού καταπολέμησης του ρατσισμού, του αντισημιτισμού, της ανόητης κακεντρέχειας που διαπιστώνουμε συχνά ανάμεσά μας. Τούτο είναι αυτονόητο.
Θα μπορούσαμε εν τούτοις να είμαστε λίγο επιφυλακτικοί ως προς ένα σημείο, καίριο, ωστόσο, του ψηφίσματος που μας προτείνεται. Πρόκειται για τη δημιουργία του ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου. Οι προηγούμενες εμπειρίες με τα παρατηρητήρια - αναφέρομαι κυρίως στο παρατηρητήριό μας για τα ναρκωτικά που εδρεύει στη Λισαβόνα - δεν έχουν μέχρι στιγμής επιδείξει ουσιαστικά αποτελέσματα ούτε έχουν σημειωθεί σαφείς πρόοδοι στους τομείς τους οποίους αφορούν.
Είναι σε όλους γνωστός, για να ξαναγυρίσουμε στο θέμα μας, ο σημαντικός αριθμός οργανισμών, ενώσεων, δημόσιων και ιδιωτικών επιτροπών, που αναπτύσσουν πρωτοβουλίες στο θέμα της καταπολέμησης του ρατσισμού τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του Συμβουλίου της Ευρώπης και της αξιέπαινης εκστρατείας που διεξήγαγε τον προηγούμενο χρόνο. Είναι φανερό ότι μπορούμε να προσθέσουμε ένα κερασάκι σ' αυτό το ωραίο γλυκό. Δεν είμαι όμως καθόλου βέβαιος ότι η δημιουργία ενός τέτοιου παρατηρητηρίου θα επηρεάσει ουσιωδώς τη στάση των ευρωπαίων πολιτών που διακατέχονται από ανόητη επιθετικότητα κατά των εβραίων, των αράβων, των ασιατών και γενικώς των ξένων.
Φοβούμαι πως πρόκειται ίσως για ένα νέο σχήμα από πούλιες, στράς και μονίμους υπαλλήλους, δαπανηρό, που μας καθυσυχάζει μεν αλλά του οποίου η αποτελεσματικότητα κινδυνεύει να τεθεί υπό αμφισβήτηση. Πάντως, ορισμένοι από εμάς στην ομάδα, θέτουν έντονα το ερώτημα αυτό.

Le Gallou
Κύριε Πρόεδρε, όπως ανέφερε και ο προηγούμενος ομιλητής, η καταπολέμηση του ρατσιμού αποτελεί σήμερα μία από τις εκδηλώσεις του πολιτικά ορθού. Μόνο που οι πολιτικά σωστές ιδέες ενέχουν τον κίνδυνο να καταλήξουν σε προσβολή της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης και σε έναν πραγματικό έλεγχο της συνείδησης.
Πράγματι, με το πρόσχημα της καταπολέμησης του ρατσισμού, ορισμένοι, στα επιλεγόμενα αντιρατσιστικά λόμπυ, επιζητούν να υπεκφύγουν ορισμένες απόψεις και θέσεις. Κατ' αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να τεθεί υπό απαγόρευση κάθε είδους υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας. Επίσης, αποβαίνει δυσχερής οποιαδήποτε κριτική στάση στο θέμα της μετανάστευσης, ικανή να οδηγήσει ακόμη και στα δικαστήρια. Εξ άλλου, η προάσπιση της απλής αρχής της εθνικής ή κοινοτικής προτίμησης μπορεί επίσης να διώκεται, να τιμωρείται, στο όνομα της πολιτικής ορθότητας, στο όνομα του ελέγχου της συνείδησης.
Βέβαια, στα έδρανα αυτά, επικροτείται το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων, ο εν λόγω έλεγχος της συνείδησης υπέστη μία ήττα, με τις συζητήσεις που ξεκίνησαν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας πάνω στο θέμα της μετανάστευσης και του συσχετισμού της με την ανεργία. Μέχρι σήμερα τούτο θεωρείτο πολιτικά εσφαλμένο. Να όμως, που σε μία μεγάλη χώρα ξεκίνησε η συζήτηση σχετικά με το θέμα αυτό.
Θα σας ζητήσω, προκειμένου να διαφωτιστείτε, να μαντέψετε την απάντηση σε ορισμένα ερωτήματα. Ποιος δήλωσε: »Δεν μπορούμε να ανεχθούμε άλλο να είναι άνεργοι εκατομμύρια συμπολίτες μας και ταυτόχρονα να χορηγούνται κάθε χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες άδειες εργασίας σε ξένους»; Δεν το είπε ο Jean-Marie Le Pen, το είπε ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας CSU στο Bundestag.
Ποιος υπέβαλε την πρόταση για απαγόρευση στους ξένους μη κοινοτικής προέλευσης να εργάζονται κατά την πρώτη πενταετία της διαμονής τους; Δεν ήταν βουλευτής του Εθνικού Μετώπου, ήταν δύο γερμανοί χριστιανοδημοκράτες βουλευτές στο Bundestag.
Ποιος δήλωσε: »Οι πολίτες μας αντιμετωπίζουν έντονο πρόβλημα ανεργίας και παρόλα αυτά απασχολούμε πολλούς ξένους. Είναι θεμιτό να αναζητήσουμε τον τρόπο που θα επιτρέψει στους πολίτες να επωφελούνται των υφιστάμενων θέσεων απασχόλησης»; Ούτε εδώ πρόκειται για κάποιο βουλευτή ή υπεύθυνο του Εθνικού Μετώπου ή κάποιου συγγενούς κινήματος, το δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Ποιος δήλωσε: »Είναι παράλογο να καταλαμβάνονται τόσες θέσεις εργασίας από ξένους. Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Δεν μπορούμε να πείσουμε τους ντόπιους εργάτες ότι με τόσο υψηλή ανεργία εκατοντάδες χιλιάδες ξένοι μπορούν να εργάζονται». Ούτε αυτό το είπε ο Jean-Marie Le Pen, το είπε ο καγκελάριος Kohl.
Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα παραδείγματα, ακόμη και διαφορετικού τύπου. Ποιος δήλωσε: »Πιστεύω πως θα πρέπει στο πλαίσιο ενός νόμου σχετικά με τη μετανάστευση να επιβάλουμε περιορισμούς προκειμένου να ανακουφισθεί η εθνική αγορά εργασίας και να αναχαιτισθεί η κοινωνική έκρηξη»; Πάλι δεν πρόκειται για βουλευτή του Εθνικού Μετώπου, του Vlaams blok ή κάποιου αδεφλού σχήματος, το δήλωσε ο πρόεδρος Klaus Zwickel, ο πρόεδρος της μεγάλης συνδικαλιστικής οργάνωσης IG-Mettall.
Φρονώ, λοιπόν, ότι οι παραπάνω δηλώσεις θα πρέπει να οδηγήσουν σε προβληματισμό. Καταδεικνύουν ότι το πρόβλημα της μετανάστευσης και της ανεργίας παραμένει σήμερα ανοιχτό, ότι υπάρχει συσχετισμός ανάμεσά τους και πιστεύω ακόμη ότι η Επιτροπή αντί να ασχολείται με ανούσιους αντιρατσισμούς θα έπρεπε να ενδιαφερθεί για τη διεύρυνση και το άνοιγμα της νομοθεσίας μας στην εθνική και κοινοτική προτίμηση.

Πρόεδρος
Αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, πριν συνεχίσουμε τη συζήτησή μας, θα ήθελα να σας ανακοινώσω ότι έλαβα μία πρόταση ψηφίσματος που υποβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 40, παράγραφος 5 του Κανονισμού.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο Πέμπτη στις 11.00.

Schulz
Kύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είδαμε μόλις, σ' ένα πρότυπο παράδειγμα, πώς οι ακροδεξιοί μπορούν να βγάζουν δημαγωγικούς λόγους. Aσφαλώς και είναι σωστό ότι ο κ. Le Gallou, παρουσία του κυρίου και δασκάλου του, μας παρουσίασε εδώ επιμελώς αποσπάσματα ομιλιών από την Oμοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Tα αποσπάσματα αυτά δείχνουν ένα πράγμα: Tο ότι μνημονεύσατε ανθρώπους για να τους συγκρίνετε με τους ομοίους σας, ήταν προσβολή για τους μνημονευόμενους. Aλλά ένα σημείο είναι σωστό: O ρατσισμός και η ξενοφοβία δεν ανθούν μόνο στο δεξιό άκρο αυτής της κοινωνίας. O κίνδυνος να ανθίσουν στο κέντρο της κοινωνίας, είναι πολύ μεγάλος. Γι' αυτό και το πολιτικό προσωπικό, η πολιτική ηγεσία των χωρών και της Eυρωπαϊκής Ένωσης, έχει καθήκον να είναι τόσο σαφές στην επιλογή του λεξιλογίου του, καθώς και στη συμπεριφορά του, ώστε να μην μπορεί να υπάρξει καμιά αμφιβολία. Eκείνοι που φέρουν την ευθύνη για τους λαούς τους και για την Eυρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει, στη συμπεριφορά τους, να καταστήσουν σαφές ένα πράγμα: Στη γλώσσα μου, σ' αυτά που κάνω, στις ενέργειές μου, σ' όλες μου τις εμφανίσεις, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για μια θεμελιώδη αρχή: Eίμαι υπέρ της ισότητας όλων των ανθρώπων. Tάσσομαι εναντίον οποιουδήποτε είναι ρατσιστής. Tάσσομαι εναντίον οποιουδήποτε είναι εχθρός των ξένων. Λέω ότι μαζί μου δεν υπάρχει αντισημιτισμός.
Aν εκφράζεται κανείς έτσι, άσχετα αν είναι δεξιός ή αριστερός, τότε και για το λαό είναι σαφές ότι οι ηγέτες του, αυτοί που βρίσκονται επικεφαλής των κρατών μας, κάνουν αυτό που αποφασίζουν σε ωραία ψηφίσματα, ζουν αυτό που ζητούν και διακηρύσσουν οι ίδιοι. Aυτό θα ήταν σημαντικό βήμα, και μερικές φορές οι άνθρωποι γίνονται αδύναμοι, όπως δείχνουν τα αποσπάσματα που αναφέρατε μόλις προολίγου. Δεν υπάρχει η φυσική αρχή της εθνικής προτίμησης. H ανοησία αυτή θα πρέπει κάποτε να απομυθοποιηθεί. Yπάρχει η φυσική αρχή της ισότητας όλων των ανθρώπων και των εθνικών κρατών, ενώ η εθνική προτίμηση είναι κατασκεύασμα του 19ου αιώνα. Mια φυσική αρχή εθνικής προτίμησης είναι πολεμική έννοια, η οποία θέλει να βάλει τους ανθρώπους που έχουν την εθνικότητα σε μια βαθμίδα υψηλότερη από τη βαθμίδα όλων εκείνων που δεν έχουν την εθνικότητα. Aυτή είναι η αρχή της κοινωνίας της καταπίεσης, την οποία άνθρωποι σαν κι εσάς, κύριε Le Gallou, θέλουν σ' ολόκληρη την Eυρώπη, ενώ εμείς δεν τη θέλουμε, και στην οποία εμείς αντιτάσσουμε μια συνολική ιδέα, κατά το έτος κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. H συνολική αυτή ιδέα είναι η εξής: H Eυρώπη έχει προβλήματα οικονομικής φύσης, η Eυρώπη ανησυχεί για το μέλλον, αναμφισβήτητα; η Eυρώπη ζει υπό την πίεση της μετανάστευσης και, δυστυχώς, από τα προβλήματα κατανομής του πλούτου της. Aλλά η Eυρώπη έχει το μέλλον μπροστά της, αν αυτό το θέλουμε στο Συμβούλιο, στην Eπιτροπή και στο Kοινοβούλιο, που σημαίνει ότι θα λύσουμε τα προβλήματα αυτά, χωρίς να καθιστούμε αποδιοπομπαίους τράγους άλλους αθώους ανθρώπους, και ότι θα πρέπει μόνοι μας να λύσουμε τα προβλήματά μας. Aυτή θα πρέπει να είναι η συνολική ιδέα μας. Aν το επιβάλουμε αυτό, τότε τύπους σαν κι εσάς θα τους εξοστρακίσουμε από το Kοινοβούλιο.
(Xειροκροτήματα)

Heinisch
Kύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το ρατσισμό και την ξενοφοβία τη συναντούμε καθημερινά σ' όλες τις δυνατές μορφές, και μάλιστα όχι μόνον σε ορισμένες ακραίες πολιτικές ομάδες. Γι' αυτό και ο αγώνας κατά του ρατσισμού θα πρέπει να λαμβάνει χώρα παντού και να αρχίζει με την πρώτη διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Ως μέλος της Eπιτροπής Πολιτισμού, Nεότητας, Παιδείας και Mέσων Eνημέρωσης, θα ήθελα να ταχθώ υπέρ του να εμφανίζονται ενισχυμένα, στα προγράμματα διδασκαλίας των σχολείων μας, τα προγράμματα ολοκλήρωσης, και να γίνουν διακηρυγμένος στόχος του εκπαιδευτικού έργου. Tα παιδιά θα πρέπει να μάθουν, από πολύ νωρίς, να βλέπουν με ανοχή άλλους πολιτισμούς και παραδόσεις. Θα πρέπει να πούμε πως είναι λάθος η αλαζονεία εδώ. Λόγω, ιδιαίτερα, των ακραίων τάσεων που πολιτικοποιούνται από ορισμένα κράτη, είναι επιτακτικά απαραίτητο να μάθουν τα παιδιά ότι αυτή η σκέψη δεν είναι κοινό αγαθό και ότι οι ξένοι πολιτισμοί μπορούν να μας προσφέρουν πολλά, που θα μας εμπλουτίσουν. Φυσικά, γίνονται ήδη ορισμένα πράγματα στα σχολεία προς την κατεύθυνση αυτή. Nομίζω, όμως, πως θα πρέπει να γίνει με μεγαλύτερη ένταση, ιδιαίτερα μάλιστα λαμβάνοντας υπόψη και τις καινούριες τεχνολογίες που προσφέρουν φανταστικές δυνατότητες, για να προωθήσουμε την άμεση ανταλλαγή απόψεων και να γνωρίσουμε άλλες νοοτροπίες. Kαι η παιδεία των γονέων φαίνεται να είναι εδώ ιδιαίτερα σημαντική, μια και την ευθύνη θα πρέπει να την αναλάβει όλη η οικογένεια. Mια καλή και ενθαρρυντική πρωτοβουλία είναι το ευρωπαϊκό έτος κατά του ρατσισμού, του οποίου η έναρξη θα γίνει αύριο. Θα πρέπει να αξιοποιήσουμε ενεργά το έτος αυτό, και να καταστήσουμε σαφές πως η κάθε μέρα θα πρέπει να είναι μέρα κατά του ρατσισμού.
Tελειώνοντας, θα ήθελα επιπλέον να επισημάνω ότι, δυστυχώς, δεν υπάρχουν ακόμη έντυπα αιτήσεων για προτάσεις προγραμμάτων για το ευρωπαϊκό έτος και ότι ήδη έλαβα πολλές ερωτήσεις πολιτών από τη Γερμανία, που παραπονούνται γι' αυτό. Δικαιολογημένα, αισθάνονται να ανακόπτεται η φόρα τους, επειδή, λόγω ελλιπούς οργάνωσης εκ μέρους της EE, δεν μπόρεσαν να εκθέσουν ακόμη τις ιδέες τους και τα σχέδιά τους, παρόλο που άρχισε ήδη το έτος.

Watson
Κύριε Πρόεδρε, η παρούσα πρόταση ψηφίσματος ορθώς τονίζει ότι ένας από τους κύριους λόγους ύπαρξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η πρόληψη του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Η φυλετική αρμονία βρίσκεται σε καθίζηση και η ξενοφοβία, ενθαρρυνόμενη ορισμένες φορές από κυβερνητικές πολιτικές και θεσμικές δομές, βρίσκεται σε άνοδο. Ήταν αδύνατο να υπάρξει μια πιο κατάλληλη στιγμή για το Ευρωπαϊκό Έτος Κατά του Ρατσισμού.
Η εμπειρία από το δικό μου κράτος μέλος δείχνει πως η συμπεριφορά των κυβερνήσεων παίζει ουσιαστικό ρόλο. Εάν η ευθύνη για την αστυνόμευση των μεταναστών περάσει από την πολιτεία στις αεροπορικές εταιρείες ή στους εργοδότες, π.χ., τότε η δημόσια πολιτική χάνει την ισχύ της, η αστυνόμευση γίνεται ανεύθυνη και το κλίμα υποψίας ενισχύεται. Εάν δεν ενθαρρύνουμε την πρόσληψη εθνοτικών μειονοτήτων και γυναικών, τότε η λευκή, αρσενικού γένους, αστυνομία θα κινδυνεύσει από τον καρκίνο της φυλετικής προκατάλειψης. Εάν ανεχθούμε την ανεργία και τον κοινωνικό αποκλεισμό των νέων τότε καλλιεργούμε το έδαφος της δυσανεξίας. Είμαι βέβαιος ότι και άλλα Μέλη του Σώματος θα διαπιστώνουν παρόμοια φαινόμενα στις δικές τους χώρες.
Θα πρέπει να αξιοποιήσουμε το Ευρωπαϊκό αυτό Έτος για να αναπτύξουμε τη συνειδητοποίηση και την αλληλεγγύη κατά της ρατσιστικής προκατάλειψης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αγκαλιάσουν με ενθουσιασμό το Ευρωπαϊκό Έτος και να του αφιερώσουν επαρκείς πόρους. Μέσα στα δημοκρατικά πλαίσια της Συνθήκης της Ρώμης θα πρέπει να θεσπίσουμε το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για τον Ρατσισμό και την Ξενοφοβία. Εάν οι άλλες κυβερνήσεις που συμμετέχουν στο Συμβούλιο των Υπουργών υποκύψουν στις απαιτήσεις μιας προοδευτικά όλο και πιο απολυταρχικής και αντιευρωπαϊκής βρετανικής κυβέρνησης, θα προσφέρουν στους ευρωπαίους πολίτες μια πολύ κακή υπηρεσία. Λέγω στον κ. Dijkstal, ως συνάδελφο Φιλελεύθερο, να μην επιτρέψει να συρθεί η Ευρώπη στον επικίνδυνο και αντιδημοκρατικό δρόμο που ακολουθεί η βρετανική κυβέρνηση.
Στην εκλογική μου περιφέρεια εργαζόμαστε ήδη σκληρά για να κάνουμε το Ευρωπαϊκό Έτος επιτυχία. Γνωρίζω ότι πολίτες βρίσκονται σε ολόκληρη την Ένωση και πολλοί από τους ψηφοφόρους μας συνειδητοποιούν τώρα ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να καθυστερήσουμε την ανάληψη αποφασιστικών δράσεων.

Pailler
Κύριε Πρόεδρε, (έναρξη χωρίς μικρόφωνο) κι εσείς ο ίδιος δεν έχετε το μονοπώλιο της ανηθικότητας. Ακόμη και στην περίπτωση που μία ανήθικη ιδέα θα επικυρωνόταν, δεν σημαίνει ότι για το λόγο αυτό θα νομιμοποιείτο.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ευρωπαϊκό έτος καταπολέμησης του ρατσιμού που ξεκινάει αύριο στη Χάγη, εμφανίζεται περισσότερο από ποτέ αναγκαίο. Αναγκαίο, γιατί ο ρατσισμός συνεχίζει το δρόμο του, συχνά με βίαιο τρόπο, αλλά και με δόλιο και ύπουλο, με διείσδυση στην καθημερινότητα και προοδευτικό μη εντυπωσιασμό του κοινού από ομιλίες και συμπεριφορές με ρατσιστικές και ξενόφοβες συνεκδοχές.
Πώς γίνεται να μην καταγγελθεί η υποκρισία ή η διπροσωπία των κυβερνήσεων που μετέχουν στην ίδια τη διοργάνωση αυτού του ευρωπαϊκού έτους καταπολέμησης του ρατσισμού, όταν λαμβάνουν αποφάσεις που συμβάλλουν στην όξυνση του φαινομένου; Τα παραδείγματα είναι δυστυχώς πολυάριθμα: δηλώσεις του Συμβουλίου σχετικά με την κοινοτική προτίμηση στο θέμα της απασχόλησης, δηλώσεις των γερμανών πολιτικών ηγετών που συνδέουν άμεσα την μετανάστευση με την ανεργία, χωρίς βέβαια να ξεχνάμε το σκανδαλώδες νομοσχέδιο της γαλλικής κυβέρνησης σχετικά με τη μετανάστευση που ξεπερνά σε αυστηρότητα τους νόμους Pasqua και αποσκοπεί να δημιουργήσει κλίμα καχυποψίας απέναντι στους ξένους.
Αυτά είναι τα λόγια, αυτά ακριβώς, που γίνονται όπλα στα χέρια των ρατσιστών. Ο ρατσισμός τρέφεται από την κρίση και τον συνεπακόλουθο αποκλεισμό. Πρέπει, συνεπώς, καταρχήν να καταπολεμηθεί το κακό στη ρίζα του, δίνοντας προτεραιότητα στην απασχόληση. Χρειάζεται όμως επίσης μία συνολική ενεργητική και συνεκτική πολιτική, ιδιαίτερα στους τομείς του καθημερινού βίου. Στο χώρο αυτό ασκούνται οι συμβολικές πράξεις βίας με τις τραγικές συνέπειες για τα άτομα που αποτελούν τα σιωπηλά θύματά τους.
Πρέπει να εξασφαλίσουμε καινούρια όπλα, πιο αποτελεσματικά για την καταπολέμηση του κοινού ρατσισμού, δίνοντας έμφαση σε τρείς τομείς: δικαιοσύνη, παιδεία, μέσα ενημέρωσης. Στο επίπεδο της δικαιοσύνης, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν και να ενταθούν οι κυρώσεις σε περιπτώσεις ρατσιστικής, λόγω ή έργω, συμπεριφοράς καθώς και δημοσίευσης άρθρων αρνητικού περιεχομένου. Πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε ενεργές πολιτικές παιδείας και νεότητας, δίνοντας έμφαση στον σεβασμό του άλλου και στην ανοχή, κατά το παράδειγμα του St-Exupιry που έλεγε: »το ότι είσαι διαφορετικός από μένα, δεν με βλάπτει, αντίθετα με πλουτίζει». Πρέπει επίσης να καταργήσουμε από το λεξιλόγιό μας τη λέξη «φυλή». Ο συνάδελφός μου άλλωστε ανέπτυξε εκτενώς το σημείο αυτό πριν από λίγο.
Τρίτος τομέας: τα μέσα ενημέρωσης. Η ομάδα μου, που συμφωνεί με την πρόταση του ευρωπαϊκού φόρουμ των μεταναστών σχετικά με τη δημιουργία κώδικα δεοντολογίας για τα μέσα ενημέρωσης, υπογραμμίζει σε κάποια τροπολογία τον ουσιώδη ρόλο που οφείλουν να διαδραματίζουν τα μέσα ενημέρωσης ώστε να καταγγέλλεται ο ρατσισμός και να προωθείται η ανοχή, καταδεικνύοντας κυρίως τη θετική συμβολή των μεταναστών στην ευρωπαϊκή κοινωνία σήμερα και στο παρελθόν.
Να βιώνουμε καθημερινά τις αξίες της αλληλεγγύης και της αδελφότητας έχοντας κατά νου την ωραία δήλωση του συγγραφέα Carlos Fuentes, που θα σας παραθέσω επί λέξει: »Ο πολιτισμός μας δεν έχει βασιστεί στην απομόνωση, αλλά στην επικοινωνία, στις αντιπαραθέσεις και τις επιδράσεις. Ένας πολιτισμός που θέλει να είναι αμιγής και κλείνει τα σύνορά του σε άλλους πολιτισμούς είναι βέβαιο πως θα αφανιστεί. Δεν ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας, την ταυτότητά μας, παρά μόνο μέσω της επαφής με τους άλλους. Είμαστε αυτό που είμαστε επειδή γνωρίζουμε τι δεν είμαστε».
Ζητώ δε από την Επιτροπή Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών, να διερευνήσει την περίπτωση επιβολής κυρώσεων για τις ρατσιστικές εκφράσεις των ομάδων της άκρας δεξιάς, που έχουν το θράσος να προωθούν στο χώρο αυτό, που ουδόλως προσφέρεται, ρατσιστικές ιδέες.

Trizza
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, ο ρατσισμός αποτελεί πριν από όλα μία ψυχική διάθεση που μπορεί να καταστεί τρόπος ζωής. Είναι υπερβολικά απλοϊκό να συνδέεται αποκλειστικά με εκείνη ή την άλλη πολιτική πλευρά. Και αυτός ο ισχυρισμός δηλώνει ρατσιστική συμπεριφορά. Θα εκθέσω ένα παράδειγμα: ένας συνάδελφός μας, ο κ. Bossi, καταδικάσθηκε πριν από λίγες ημέρες από την ιταλική δικαιοσύνη διότι απόκάλεσε «βλάχο» το δικαστή και πρώην υπουργό Di Pietro. Εφόσον ο κ. Bossi ανήκει στη φιλελεύθερη ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σύμφωνα με τη λογική της παραγράφου 4 της έκθεσης, η φιλελεύθερη ομάδα θα ήταν ρατσιστική και συνεπώς δεξιά.
Αυτά θα ήταν τα γελοία συμπεράσματα του ανόητου συλλογισμού στον οποίο καταλήγει η παράγραφος 4 της έκθεσης. Είμαι πεπεισμένος ότι ο κ. Bossi υιοθετεί μία ρατσιστική συμπεριφορά έναντι των Ιταλών του νότου και όχι μόνο, αλλά δεν θεωρώ ρατσιστική όλη τη φιλελεύθερη ομάδα, σύμφωνα με τη λογική του Μίκυ Μάους που λέει ότι εάν είσαι ρατσιστής είσαι δεξιός και ότι μόνο επειδή είσαι δεξιός είσαι και ρατσιστής.
Ως καθολικός και εξ ονόματος της ιταλικής δεξιάς δηλώνω ότι είναι απαράδεκτο να περιοριζόμαστε να υπερψηφίζουμε ένα ακόμη από τα πολλά έγγραφα καθησυχάζοντας τη συνείδησή μας και επιτρέποντας κατόπιν στις κυβερνήσεις μας να υπογράφουν συμφωνίες με την Κίνα που προβαίνει σε μία πολιτισμική γενοκτονία όχι μόνο στο Θιβέτ. εκείνες τις κυβερνήσεις που δεν μπόρεσαν να παρέμβουν στη Γιουγκοσλαβία. που ανέχονται να περιπλανούνται 500 000 πρόσφυγες στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών χωρίς καμία βοήθεια. που ανέχονται να καθίστανται οι περιφερειακές συνοικίες των μεγάλων μητροπόλεων πραγματικά γκέτο για τους μετανάστες και τους πολίτες τρίτων χωρών.
Το πρόβλημα υπάρχει και είναι βεβαίως πολύ σοβαρό. Ας προχωρήσουμε λοιπόν στη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου αλλά, σας παρακαλώ, ας παρατηρήσουμε καλά το φαινόμενο αυτή τη φορά!

Bontempi
Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι θα πρέπει να σήμερα να καταγράψουμε με μεγάλη ικανοποίηση την έναρξη του Ευρωπαϊκού Έτους κατά του Ρατσισμού, που μεταξύ άλλων είχε ζητήσει εδώ και πολλά χρόνια το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: για πρώτη φορά τα Ευρωπαϊκά Θεσμικά Όργανα αναλαμβάνουν μία συγκεκριμένη πρωτοβουλία κατά του ρατσισμού σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και επιτέλους εκφράζονται πρακτικά οι βασικές αρχές της ευρωπαϊκής δημοκρατίας.
Από την άλλη πλευρά, το Ευρωπαϊκό Έτος κατά του Ρατσισμού στοχεύει την ενθάρρυνση της συνεργασίας, των εταιρικών σχέσεων -αλλά επιπλέον και να καταστήσει ορατό το πρόβλημα σε ευρωπαϊκό επίπεδο- την ανάπτυξη, την ανταλλαγή εμπειριών όλων των εταίρων που δρουν σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. Και συνεπώς αποτελεί μία σημαντική συμβολή στην προσπάθεια όλων εκείνων -και είναι πάρα πολλοί- που καταβάλλουν προσπάθειες για να κερδίσουν αυτή τη μάχη.
Μετά από αυτές τις διαπιστώσεις και τη διαπίστωση ότι πρόκειται για μία μεγάλη ευκαιρία, χρειάζεται επιπλέον να υπενθυμίσουμε πως θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε σωστά αυτή την ευκαιρία: θα το πω με σαφήνεια, πρέπει να προχωρήσουμε σε μέτρα για την καταπολέμηση του ρατσισμού και όχι να μείνουμε στις διακηρύξεις. Πολύ συχνά η καταπολέμηση του ρατσισμού αποτελεί αντικείμενο κηρυγμάτων και όχι συγκεκριμένων ενεργειών, πρακτικών μέτρων. Ορισμένοι συνάδελφοι το υπενθύμισαν: ο ρατσισμός και η ξενοφοβία είναι παιδιά του φόβου. Αλλά και οι πολιτικές των κρατών μελών για τη μετανάστευση και την παροχή ασύλου, εάν έχουν σαν μοναδικό κίνητρο τη δημόσια τάξη, είναι κόρες του φόβου: γνωρίζουμε ότι είναι αναποτελεσματικές, γνωρίζουμε ότι είναι επικίνδυνες για τα δημοκρατικά δικαιώματα διότι, σαν κόρες του φόβου, δημιουργούν και αυτές άλλοθι και νομιμοποιούν το ρατσισμό.
Και γνωρίζουμε ότι αυτό το φόβο τον χρησιμοποιούν απροκάλυπτα επιπόλαιοι πολιτικάντηδες με δημαγωγία και λαϊκισμό. Θα ήθελα να πω στο συνάδελφο της Εθνικής Συμμαχίας ότι εγώ δεν θα τα βάλω πια με τη δεξιά από τη στιγμή που θα δω ότι η δεξιά πάυει να χρησιμοποιεί δημαγωγικά και λαϊκιστικά τα προβλήματα κοινωνικής αντίθεσης που δημιουργεί η μετανάστευση.
Αυτό όμως το πρόβλημα μας αφορά όλους. Οι ρατσιστές είναι πάντοτε οι άλλοι, πράγμα που βεβαίως δεν είναι αλήθεια. Ο Πρίμο Λέβι, ένας μεγάλος ιταλός συγγραφέας που εκτοπίστηκε στο Αουσβιτς, εβραίος, στα βιβλία του υπενθύμιζε ότι σε όλους μας υπάρχει μια «γκρίζα ζώνη»: μία γκρίζα ζώνη όπου δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την αρνητική συμπεριφορά μας προς τους διαφορετικούς, που ανέχεται συχνά τις ανισότητες, οι οποίες καθίστανται το πραγματικό πρόβλημα της σημερινής δημοκρατίας. Για να παρεμποδίσουμε την εξάπλωση του ρατσισμού, δύσκολα μπορούμε να φαντασθούμε ότι θα πετύχουμε αποτελέσματα χωρίς συνεπείς ενέργειες. Το Ευρωπαϊκό Έτος κατά του Ρατσισμού θα πρέπει να αποτελέσει ένα βήμα προόδου και προς αυτή την κατεύθυνση. Το θέμα αφορά όλους μας: δεν αρκεί η εξεύρεση ενός συνθήματος, όσο και αυτό αν είναι σημαντικό, θα πρέπει να προβαίνουμε σε συνεχείς ενέργειες.
(Χειροκροτήματα)

Ribeiro
Κύριε Πρόεδρε, όπως κάθε χρόνο, αυτή η συζήτηση σχετικά με την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας αποτελεί ένα ορόσημο στη δραστηριότητα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Διότι δεν πρόκειται για μία ρουτίνα, διότι δεν εξαντλείται στην καταγγελία, διότι είναι εναντίον του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, διότι προτείνει και προωθεί μέσα αγώνα.
Συγχαίρουμε τους συναδέλφους κ. Ford και Oostlander για την εργασία τους, η οποία δικαιολογεί αυτά που μόλις αναφέραμε. Προτείνει τη δημιουργία νομικών μέσων, κυρίως μία οδηγία «κατά των διακρίσεων» και δίνει συνέχεια στην απόφαση του Συμβουλίου για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για το οποίο υπάρχει ήδη μία πρόταση κανονισμού. Εκφράζουμε την ικανοποίησή μας για την υλοποίηση της πρότασης του Κοινοβουλίου μας να κηρυχθεί το έτος αυτό «Ευρωπαϊκό 'Ετος κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας», καθώς και για την επιδίωξή του να συμβάλει ώστε να δημιουργηθεί μία πραγματικότητα που είναι σύμφωνη με τις διακηρύξεις που έχει κάνει το Κοινοβούλιο αυτό.
Είναι πολύ χρήσιμο να γίνει αυτό. Δεν απουσιάζουν τοποθετήσεις και δηλώσεις υψηλά ισταμένων υπευθύνων που τροφοδοτούν ένα «κλίμα καχυποψίας» σχετικά με τους ξένους, κυρίως με όποιον ζητά άσυλο ή αναζητά εργασία. Στις διαδικασίες νομιμοποίησης κατοίκων και εργαζομένων, περισσεύει ο πατερναλισμός και η ταπεινωτική ανοχή και απουσιάζει η αλληλεγγύη και ο σεβασμός προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως διαπιστώνεται σε ορισμένα κράτη μέλη όπως και στο δικό μου.
Στην πρόταση ενσωματώθηκαν ορισμένες τροπολογίες που έχουν υποβληθεί από την Ομάδα μας, γεγονός που επισημαίνουμε με ικανοποίηση διότι ανταποκρίνεται στην πρόθεση να συμβάλουμε για τη βελτίωση μίας πρότασης που ήδη άξιζε την υποστήριξή μας.
Ολοκληρώνω, σχετικά με μία από τις τροπολογίες, υπενθυμίζοντας τον τίτλο ενός βιβλίου του μοζαμβικανού συγγραφέα Mia Couto, »Κάθε άνθρωπος είναι μία φυλή». Επομένως, η καταπολέμηση του ρατσισμού περνά μέσα από την απόρριψη αυτού το οποίο δεν έχει καμία βάση: τις έννοιες και την ορολογία που μιλάει για φυλές σαν να πρόκειται για θεμελιωμένο και ιεραρχημένο διάλογο. Ας ανταποκριθεί το «Ευρωπαϊκό 'Ετος κατά του Ρατσισμού» σε αυτό το οποίο διεκδίκησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και, χωρίς να ξεχνάμε ότι η πίστωση στον προϋπολογισμό, ύψους 4, 7 εκατομμυρίων Ecu, είναι κατά 20 % χαμηλότερη από εκείνη που σημειώσαμε εδώ το Μάϊο του 1996, ύψους 6 εκατομμυρίων Ecu, ας προσπαθήσουμε ώστε οι δημοσιονομικοί περιορισμοί να μην το καταστήσουν ένα κενό εορτασμό.

Larive
Πρόεδρε, εάν είναι αλήθεια ότι η βρετανική κυβέρνηση εναντιώθηκε στην ίδρυση ενός ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, αυτό είναι εντελώς ακατανόητο και απαράδεκτο. Ίσως να μπορεί να διευκρινίσει αργότερα την κατάσταση ο Υπουργός Dijkstal. Εδώ και χρόνια, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, συνεπώς και ο John Major, εκδίδει κάθε χρόνο δύο επίσημες δηλώσεις. Στις 6 Δεκεμβρίου 1996, το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων, στο οποίο συμμετείχε και η Μεγάλη Βρετανία, έλαβε ομόφωνα την απόφαση να προχωρήσει στην ίδρυση του παρατηρητηρίου αυτού. Και τώρα η απάντηση είναι αρνητική. Διερωτώμαι μήπως ο John Major έχει την πρόθεση, στα πλαίσια της εθνικής προεκλογικής εκστρατείας, να απευθυνθεί στα πλέον ταπεινά συναισθήματα του βρετανικού λαού. Ή μήπως φοβάται να αναθέσει στις Βρυξέλλες ορισμένες αρμοδιότητες στον τομέα της καταπολέμησης του ρατσισμού, έτσι ώστε να μπορούν και οι Βρετανοί πολίτες να προσφεύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο;
Ελπίζω πραγματικά ότι κάνω λάθος και ότι αύριο, κατά τη διάρκεια της μεγάλης αντιρατσιστικής διάσκεψης που έχει διοργανωθεί από την ολλανδική Προεδρία, ο Υπουργός Dijkstal θα μπορέσει να ανακοινώσει την ίδρυση του παρατηρητηρίου. Το θέμα είναι ο συντονισμός των υφιστάμενων οργανώσεων και η προαποφυγή των επαναλήψεων. Ποιος μπορεί να φοβάται κάτι τέτοιο. Πιστεύω ότι πρόκειται για το πολλοστό παράδειγμα της ανασταλτικής λειτουργίας του βέτο. Δεκατέσσερεις χώρες θέλουν να προχωρήσουν και μία είναι σε θέση να τις εμποδίσει.
Τέλος, στην παράγραφο 29 του ψηφίσματος αναφέρουμε ότι επιθυμούμε να αναληφθούν συγκεκριμένες δράσεις με αντικείμενο τους πολίτες. Ελπίζω ότι η Προεδρία θα υποστηρίξει την πρότασή μας για την ανάληψη μίας μεγάλης ενημερωτικής εκστρατείας στα μέσα ενημέρωσης με τη συνεργασία γνωστών αθλητών όπως ο Ruud Gullit.

Lukas
Κύριε Πρόεδρε, με την πρόταση ψηφίσματος των κ. κ. Ford και Oostlander συμφωνούν, σε όλα τα σημεία, οι βουλευτές της Aυστρίας, από το Kόμμα της Eλευθερίας. Eπιδοκιμάζουμε ιδιαίτερα την υλοποίηση δράσεων και εκδηλώσεων, που ασχολούνται με το θέμα του ευρωπαϊκού έτους κατά του ρατσισμού. Θα είναι καθήκον για μας, τους βουλευτές του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου, να συμμετέχουμε ενεργά σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις στις χώρες μας.
Στον πρόλογο αυτής της πρότασης ψηφίσματος, το Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο αναφέρεται και σε μια πρόταση ψηφίσματος της 9ης Mαϊου 1996, επισημαίνοντας ιδιαίτερα τις περιεχόμενες σ' αυτό συστάσεις. Aυτή η συγκεκριμένη πρόταση ψηφίσματος περιλαμβάνει μια αιτιολογική σκέψη H! της οποίας το περιεχόμενο αποτελεί στίγμα για το Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο. Σ' αυτήν θεωρείται αναγκαία και η προγραφή - επαναλαμβάνω η προγραφή - ενός δημοκρατικά εκλεγμένου κόμματος. Aυτό το αυστριακό κόμμα είναι εδώ το δεύτερο μεγαλύτερο αυστριακό κόμμα, και στις εκλογές για το Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο, του περασμένου έτους, έλαβε το 27 % των ψήφων. Εχει την ευθύνη της διακυβέρνησης και στα εννέα ομόσπονδα αυστριακά κρατίδια. Aποτελεί προσβολή της Aυστρίας, όταν ένα εκατομμύριο πολίτες, που ψηφίζουν το Kόμμα της Eλευθερίας, εμφανίζονται στο έγγραφο αυτό του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου ως ρατσιστές και προγράφονται.
Οπως αποδεικνύει συνεχώς η στάση μας κατά τις ψηφοφορίες και η δραστηριότητά μας στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο, είμαστε πεπεισμένοι πολέμιοι κάθε μορφής ρατσισμού, ξενοφοβίας και αντισημιτισμού, και καταδικάζουμε δριμύτατα αυτές τις αρνητικές εξελίξεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Oι ακροδεξιοί είναι ελάχιστοι, κακοποιοί, και δεν είναι οργανωμένοι σε κόμματα. Δεν θα ήθελα να αποσιωπήσω ότι, εδώ και τώρα, πήραμε μια επιστολή εκβιασμού, όπου απειλούμαστε με τρομοκρατικές επιθέσεις και με επιστολές βόμβες.
Σας παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, να λάβετε γνώση αυτού, και περιμένω οι εισηγητές του θέματος να λαμβάνουν, μελλοντικά, ιδιαίτερα υπόψη την αλήθεια και την πραγματικότητα.

Lindeperg
Κύριε Πρόεδρε, καταρχήν θα ήθελα να εκφράσω την ικανοποίησή μου που η Ευρωπαϊκή Ένωση ασχολείται μ' αυτά τα μείζονα για την πολιτική ειρήνη και το μέλλον της προβλήματα, όπως είναι ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία. Θα ήθελα επίσης από την πλευρά μου να αναφερθώ σ' αυτούς για τους οποίους ο ρατσιμός αποτελεί εμπορικό θέμα και δεν σταματούν να βάζουν λάδι στη φωτιά.
Με το να θεωρούν τον ξένο, τον μετανάστη, αυτόν που είναι διαφορετικός, παρότι τους μοιάζει, αναφέρομαι συγκεκριμένα στον αντισημιτισμό, αιτία όλων των σημερινών δεινών, η προπαγάνδα τους έχει σαν τελικό αποτέλεσμα να διαφθείρει συνειδήσεις που έχουν ήδη διαταραχθεί από τις αντιξοότητες της εποχής. Η στρατηγική του αποδιοπομπαίου τράγου, που λειτούργησε άριστα κατά τη δεκαετία του 1930, τίθεται εκ νέου σε εφαρμογή. Οι γάλλοι υπέρμαχοι της ιδεολογίας αυτής συνηθίζουν να λένε ότι καταπολεμούν τον αντιγαλλικό ρατσισμό, που είναι γι' αυτούς ο πλέον επιθετικός και ο πλέον σοβαρός.
Δεν δέχομαι ότι οι αντεθνικές μορφές ρατσισμού έχουν κοινά στοιχεία με τα ρατσιστικά αισθήματα έναντι των ξένων, ούτε ότι το ένα είδος εξυπηρετεί το άλλο και κανείς δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι η καταπολέμηση του ενός συντηρεί το άλλο. Όσον αφορά το τι σημαίνει να συντηρείς το ρατσισμό, η άκρα δεξιά ασχολείται από μακρού με το θέμα και μάλιστα με ιδιαίτερη μεθοδικότητα. Όταν ο κ. Le Pen αναπτύσσει το θέμα της ανισότητας των φυλών, εκφράζει μία ιδεολογική συνέπεια. Πάει πολύς καιρός που ένας από τους σημερινούς συνεργάτες του τεκμηρίωνε θεωρητικά την εν λόγω ανισότητα των φυλών ισχυριζόμενος ότι χρειάζονται σκλάβοι προκειμένου να αναδυθεί μία νέα αριστοκρατία και ότι θα πρέπει να δημιουργηθούν μεγάλες συλλογικές επιχειρήσεις που θα βασίζονται στην πειθαρχία και στην φυσική επιλογή. Ο εν λόγω συνάδελφος υπέπεσε λίγο αργότερα στο ίδιο σφάλμα, προφανώς για να μην υπάρξουν ερμηνευτικές ασάφειες, μιλώντας για αναμόρφωση σε φυλετική βάση.
Σας ζητώ, λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι να προσπαθήσετε για λίγο να κατανοήσετε πώς σκέφτονται αυτοί που στην περίπτωση του παραπάνω σεναρίου θα είχαν σοβαρούς λόγους να φτιάξουν μάλλον νέους σκλάβους παρά νέους αριστοκράτες. Τι μπορεί να δημιουργήσει μια τέτοια κατάσταση; Εξέγερση, βίαιη επιθετικότητα, και σε ορισμένους, τάση να περιλάβουν στην ίδια απόρριψη τον εμπνευστή αυτής της ιδέας και τους ομοίους του.
Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο συντηρείται ταυτόχρονα και ο αντιγαλλικός και ο αντεθνικός ρατσισμός, που οι διαφορετικές κατηγορίες προσώπων οι οποίες διαβιούν στον ίδιο χώρο στρέφονται η μια εναντίον της άλλης. Έτσι οδηγείται μία χώρα στον κατήφορο του μίσους και του εμφυλίου πολέμου.
Ο ηγέτης του Εθνικού Μετώπου κατέφυγε άλλωστε για συμβουλές στις καλύτερες εθνικιστικές πηγές της Σερβίας, αφού μόλις πραγματοποίησε φιλική επίσκεψη σε ορισμένους δεξιοτέχνες της εθνοτικής εκκαθάρισης, που μάλλον θα έπρεπε να βρίσκονται στη Χάγη, στη διάθεση του διεθνούς ποινικού δικαστηρίου.
Σύμφωνοι, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, να καταπολεμήσουμε τον ρατσισμό με όλες μας τις δυνάμεις, αλλά με διορατικότητα, με ρεαλισμό, εξασφαλίζοντας όλα τα μέσα και αποκαλύπτοντας όλους τους υπεύθυνους. Είναι ανώφελο να ισχυριζόμαστε ότι μπορούμε να σβήσουμε τη φωτιά του ρατσισμού με ένα ποτήρι νερό ανεχόμενοι το γεγονός ότι άλλοι της ρίχνουν λάδι.

Ojala
(FI ) Aξιότιμε κύριε Πρόεδρε, ο ρατσισμός αποτελεί ένα από τα πλέον καταστροφικά φαινόμενα της κοινωνίας. Ο ρατσισμός, η ξενοφοβία και η μισαλλοδοξία βρίσκονται σε ανησυχητική έξαρση σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο ρατσισμός δεν γνωρίζει σύνορα. Γι΄αυτό και όλοι οι άνθρωποι, ιδίως εμείς οι πολιτικοί, αλλά και τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να καταβάλουν προσπάθειες για την εκρίζωση του ρατσισμού. Το γεγονός ότι το 1997 έχει ανακηρυχθεί ως Ευρωπαϊκό Έτος κατά του Ρατσισμού είναι ιδιαίτερα θετικό, αλλά δεν αρκεί δεδομένου ότι λόγω της σοβαρότητας του προβλήματος του ρατσισμού, οφείλουμε να βρισκόμαστε σε κατάσταση διαρκούς επαγρύπνησης ακόμα και μετά το πέρας του τρέχοντος έτους.
Όταν ομιλούμε για το φαινόμενο του ρατσισμού, νομίζουμε ότι αυτό αφορά, ως επί το πλείστον, τους απόδημους και τους μετανάστες, τα πλέον συνήθη θύματα του απαράδεκτου αυτού φαινομένου. Θα ήθελα, όμως, να επισημάνω ότι σε κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχουν και άλλες εθνικές μειονότητες οι οποίες τυγχάνουν καθημερινώς άδικης μεταχείρισης και έχουν να αντιμετωπίσουν τον ρατσισμό. Σε ολόκληρη την Ευρώπη κατοικούν 7-8 εκατ. αθίγγανοι, από τους οποίους 1, 5-2 εκατ. είναι εγκατεστημένοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι αθίγγανοι εξακολουθούν να στερούνται, σε πολλά κράτη, ορισμένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι, ακόμα και σήμερα, υπάρχουν κράτη τα οποία δεν έχουν καν αναγνωρίσει την θέση του λαού των αθιγγάνων, κοινώς γύφτων, ως μειονότητας. Προκειμένου, λοιπόν, να βρεθεί λύση για το εν λόγω πρόβλημα θα πρότεινα να δραστηριοποιηθούν τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και ο Επίτροπος κύριος Φλίν με στόχο την βελτίωση της συνεργασίας π.χ. με το Συμβούλιο της Ευρώπης. Εάν ένωναν τις δυνάμεις τους, η ΕΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης, θα μπορούσαν να επιτύχουν θεαματικότερα αποτελέσματα.

Zimmermann
Kύριε Πρόεδρε, η σημερινή συζήτηση για το ευρωπαϊκό έτος κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, δείχνει ότι το φαινόμενο αυτό υπάρχει παντού. Πολλές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι το είπαν εδώ πριν από μένα. Aλλά κι εδώ στο Kοινοβούλιο, ακούμε συχνά δηλώσεις που δεν μαρτυρούν ανοχή και ειλικρίνεια, ούτε ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Aυτό, ως γνωστόν, το αντιληφθήκαμε ήδη αρκετές φορές, τον τελευταίο καιρό. Kι εδώ οι κυρίες και οι κύριοι συνάδελφοι τακτικά κάνουν διάκριση μεταξύ των πολιτών της Ενωσης κι εκείνων που ζουν εδώ, αλλά ουσιαστικά δεν ανήκουν εδώ, αφού δεν κατέχουν διαβατήριο ενός από τα κράτη μέλη. Γι' αυτό και θα πρέπει να κάνουμε το παν, ώστε να σταματήσει η διάκριση μεταξύ πολιτών της Ενωσης και πολιτών από άλλες χώρες που ζουν σε μας εδώ και πολύ καιρό - στη Γερμανία έχουμε πολλούς που ζουν σ' εμάς πάνω από 30 χρόνια - διότι αυτή η διάκριση οδηγεί συχνά σε κλίμα ξενοφοβίας.
Eφόσον οικοδομούμε μια Eυρώπη των πολιτών, γιατί σ' αυτή δεν μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι πολίτες; Yπάρχουν πράγματι πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας; Γιατί μιλάμε μόνο για διαδικασίες ολοκλήρωσης, αν οι διαδικασίες αυτές παρακωλύονται πάλι από τις πάρα πολλές νομοθεσίες; Yψώνουμε και εμπόδια, ώστε να μην μπορούν να ενσωματωθούν αυτοί οι πολίτες.
Aς δούμε επιτέλους τους εκάστοτε νόμους για τους αλλοδαπούς στις διάφορες χώρες. Tους γνωρίζω προσωπικά πολύ καλά. Ως Oλλανδή στη Γερμανία, ξέρω ότι και σύμφωνα με το γερμανικό νόμο για τους αλλοδαπούς, με αντιμετωπίζουν διαφορετικά απ' ότι τους Γερμανούς. Οσον αφορά τις δυνατότητες της πολλαπλής υπηκοότητας, μιλάμε βέβαια γι' αυτή, αλλά πώς είναι δυνατόν να την υλοποιήσουμε πράγματι και στην πράξη;
Θα ήθελα να υπεισέλθω και σ' ένα ακόμη σημείο: Εχουμε στην Eυρωπαϊκή Ενωση τέσσερα εκατομμύρια Eυρωπαίους με σκούρη επιδερμίδα, που γεννήθηκαν εδώ, που κατέχουν ευρωπαϊκό διαβατήριο, αλλά οι άνθρωποι αυτοί θα πρέπει πάντα να επιδεικνύουν το διαβατήριό τους για να τους πιστέψουμε ότι είναι Eυρωπαίοι. Eίναι ντροπή που δεν μπορούν οι άνθρωποι αυτοί να αντιμετωπίζονται το ίδιο.

Dury
Κύριε Πρόεδρε, ελπίζω ότι το ευρωπαϊκό έτος κατά του ρατσιμού θα είναι επίσης ένα συνεπές έτος, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της διακυβερνητικής διάσκεψης, ώστε να καταστεί δυνατή η ένταξη στις συνθήκες της αρχής της μη διάκρισης καθώς και της αρχής της καταπολέμησης του ρατσιμού, του αντισημιτισμού και της ξενοφοβίας. Χρειαζόμαστε νομικά μέσα για να καταπολεμήσουμε το ρατσισμό.
Κατά τη δική μου άποψη, καταπολέμηση του ρατσισμού σημαίνει επίσης τη δημιουργία πολιτικής Ευρώπης και δημοκρατίας σε επίπεδο ευρωπαϊκό. Με ανησυχεί το γεγονός ότι έξη χώρες και κυρίως το Βέλγιο δεν έχουν ακόμη μεταφέρει στις νομοθεσίες τους την οδηγία σχετικά με το δικαίωμα του εκλέγειν των ευρωπαίων πολιτών στις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές. Ανησυχώ βαθύτατα όταν ο βέλγος υπουργός Εσωτερικών αποκλείει την πιθανότητα σύναψης συμφωνίας όσον αφορά το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι των ευρωπαίων πολιτών στις δημοτικές εκλογές. Ανησυχώ, αλλά παράλληλα ελπίζω πως κάνω λάθος. Το Βέλγιο ζήτησε ήδη και επέτυχε παρεκκλίσεις. Ελπίζω πως δεν θα θέσει εκ νέου υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα του εκλέγειν και ότι εκτός αυτού θα έχουμε τη γενναιότητα να διευρύνουμε το εν λόγω δικαίωμα στους ευρωπαίους πολίτες, σ' αυτούς που είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα μας τουλάχιστον επί πενταετία. Η καταπολέμηση του ρατσιμού σημαίνει επίσης την ένταξη όλων στο πολιτικό μας σύστημα, στη δημοκρατία.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να ρωτήσω τον αυστριακό συνάδελφό μας εάν μας θεωρεί διανοητικά καθυστερημένους. Διότι, εν τέλει, το αποτέλεσμα που είχαν στην Αυστρία δεν το πέτυχαν βασιζόμενοι σε επιχειρήματα ούτε σε ερμηνείες, αλλά στη δημαγωγία και στο αίσθημα απόρριψης του άλλου. Δεν ψέγω τους αυστριακούς εκλογείς, ψέγω τα πολιτικά κόμματα τα οποία, αβασάνιστα, μερικές φορές λένε ό, τι θα ήθελε να ακούει ο κόσμος και ωραιοποιούν όλα τα αισθήματα αποκλεισμού και ρατσισμού. Στο σημείο αυτό έγκειται η ευθύνη τους.

Elliott
Κύριε Πρόεδρε, πολλά έχουν ειπωθεί κατά του ρατσισμού σ' αυτή τη συζήτηση και θα ήθελα να συμφωνήσω με όλα. Δεν υπάρχουν περισσότερα για να πει κανείς. Θα ήθελα όμως να αντιγράψω έναν ασιάτη θρησκευτικό αρχηγό τον οποίο άκουσα πριν από λίγο καιρό. Είχε επισκεφθεί τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου του έδωσαν να συμπληρώσει ένα έντυπο με την ερώτηση «ποιά είναι η φυλή σας» κι' εκείνος έγραψε «άνθρωπος». «Μα δεν μπορείτε να γράψετε κάτι τέτοιο» του είπαν και εκείνος απάντησε «γιατί, αμφισβητείτε ότι είμαι άνθρωπος; ». Πιστεύω ότι ήταν μια πολύ επιτυχημένη απάντηση.
Εκτός από τη ζωτική ανάγκη να αντιμετωπιστούν όλες οι μορφές φυλετικών διακρίσεων, προκαταλήψεων, μίσους, βίας και παρενοχλήσεων θα πρέπει να τονιστούν επίσης και τα θετικά οφέλη της πολυ-πολιτισμικής, πλουραλιστικής κοινωνίας. Κατά τη διάρκεια των αιώνων σε πολλές από τις χώρες μας εισήλθαν άνθρωποι από άλλες χώρες. Εμείς οφεληθήκαμε και οι κοινωνίες μας επλούτισαν από την παρουσία τους. Οι κοινωνίες που προσπάθησαν να παραμείνουν αποκλεισμένες και να κρατήσουν έξω όλους τους ξένους έτειναν να λιμνάσουν και να ατροφήσουν. Σε μια πολυ-πολιτισμική κοινωνία υπάρχουν τεράστια οφέλη και είμαι εξαιρετικά ικανοποιημένος που έχω το προνόμιο να εκπροσωπώ εδώ στο Κοινοβούλιο μια τέτοια περιοχή.
Τέλος, θα ήθελα να δηλώσω ότι είμαι εξοργισμένος από τη στάση της βρετανικής κυβερνήσεως η οποία προσπαθεί να μπλοκάρει τη δημιουργία του κέντρου αντιρατσιστικής επιτήρησης. Η βρετανική κυβέρνηση το κάνει αυτό τάχα για τεχνικούς λόγους αλλά δεν έχει δώσει καμία ένδειξη ότι θέλει να τους διορθώσει και να παραχωρήσει στην Κοινότητα την αρμοδιότητα για δράση, κάτι που επειγόντως χρειάζεται. Το παραπάνω είναι κάτι που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη και ελπίζω ότι θα γίνει έτσι.

Fιret
Κύριε Πρόεδρε, δεν είμαι ούτε ρατσιστής, ούτε ξενοφόβος. Ολόκληρη η επαγγελματική μου δραστηριότητα ως γιατρού υπήρξε αφιερωμένη, επί τριάντα χρόνια, στη διάσωση ανθρώπινων ζωών, ανδρών και γυναικών οιασδήποτε κοινωνικής θέσης, φυλής, εθνικότητας, χωρίς την προσπόριση ουδενός οικονομικού οφέλους, γεγονός που με διαφοροποιεί από ορισμένους συναδέλφους γιατρούς και βουλευτές που πλούτισαν από τη φιλανθρωπία, ένας μάλιστα από τους πλέον διάσημους αποτελεί μέλος του Κοινοβουλίου μας.
Η δράση που ανέπτυξα και που βρίσκω το χρόνο να συνεχίζω και σήμερα, υπέρ των απόκληρων, σε οποιαδήποτε φυλή και αν ανήκουν, μου επιτρέπει, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, να εκδηλώνω την έκπληξή μου όσον αφορά το ψήφισμα που συζητούμε και που υποστηρίζει ότι πρέπει να αποδοκιμάζεται η προάσπιση της επιλογής της εθνικής προτίμησης, κατά την παρωχημένη μέθοδο του ανωτάτου Σοβιέτ, με το αιτιολογικό του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του αντισημιτισμού.

Πρόεδρος
Αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, με την παρέμβαση του κ. Fιret εξαντλήθηκε ο κατάλογος των ομιλητών. Έχει ζητήσει να παρέμβει το Συμβούλιο και η Επιτροπή μέσω των εκπροσώπων τους. Προηγουμένως όμως, έχουν ζητήσει το λόγο επί προσωπικού ζητήματος, δηλαδή με βάση το άρθρο 108, ο κ. Fassa και ο κ. Konrad. Κατ' αρχήν, το λόγο έχει ο κ. Fassa, για μέγιστο χρόνο τριών λεπτών.

Fassa
Κύριε Πρόεδρε, οι ισχυρισμοί του συναδέλφου, μετά από την παρέμβαση του οποίου ζήτησα το λόγο για προσωπικό θέμα, αποτελούν την πιο σαφή απόδειξη του πώς μπορεί κανείς να μιλάει υπέρ της ανοχής και του αντιρατσισμού χρησιμοποιώντας επιχειρήματα παραδειγματικής μισαλλοδοξίας. Δεν νομίζω ότι με μπακαλίστικες ομιλίες μπορεί κανείς να θίγει σημαντικότατα θέματα μόνο και μόνο για να εκμεταλλευτεί με δημαγωγικό τρόπο και με στόχο τις εσωτερικές πολιτικές διαμάχες στην Ιταλία, προβλήματα όπως ο αντιρατσισμός και η ξενοφοβία.
Δεν είναι αυτός ο καλύτερος τρόπος, κατά τη γνώμη μου, για να τιμήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε τις χιλιάδες των ατόμων που έχουν πεθάνει στο όνομα ιδεωδών που, όπως ο αντιφασιστικός αγώνας ή ο αγώνας κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, εντάσσονται πλήρως στη φιλελεύθερη, δημοκρατική, μεταρρυθμιστική και ευρωπαϊκή παράδοση στην οποία, ως ευρωπαίος και ιταλός βουλευτής εκλεγμένος στη λίστα της Λέγκας, έχω την τιμή να ανήκω.

Trizza
Κύριε Πρόεδρε, σημειώνω ότι ο κ. Fassa δεν διαφώνησε με όσο εξέφρασε ο κ. Bossi. Δεν θέλω εδώ να προβώ σε μία χαμηλού επιπέδου πολεμική, που αφορά το ιταλικό κοινοβούλιο και τις ιταλικές πολιτικές δυνάμεις. Θα ήθελα όμως να προσθέσω -διότι τα λόγια θα πρέπει να τα ακολουθούν έργα και συγκεκριμένες συμπεριφορές- ότι έχει ζητηθεί η παραπομπή σε δίκη του κ. Bossi διότι, σε μία ομιλία του, είπε στους ακροατές του ότι θα έπρεπε να γίνει μία επιχείρηση κάθαρσης στο σώμα των εκλογέων της Εθνικής Συμμαχίας στη Βόρειο Ιταλία.
Πιστεύω ότι μια τέτοια συμπεριφορά, παρά το φολκλοριστικό της χαρακτήρα, θα πρέπει να καταδικάζεται. Γι αυτό το λόγο άκουσα, οπωσδήποτε με σεβασμό, τα λόγια του κ. Fassa και είμαι πεπεισμένος ότι, μέσα του, ο ίδιος δεν συμμερίζεται αυτού του είδους τις εκφράσεις ρατσιστικού χαρακτήρα του εθνικού γραμματέα του κόμματός του.

Πρόεδρος
Dr. Konrad, θα μιλήσετε στο τέλος της συζητήσεως, αφού παρέμβουν οι εκπρόσωποι του Συμβουλίου και της Επιτροπής. 'Ετσι προβλέπει ο Κανονισμός.

Dijkstal
Πρόεδρε, άκουσα με εξαιρετική προσοχή τις παρεμβάσεις των διαφόρων μελών. Έγινε αναφορά σε πολλές πτυχές αυτού του περίπλοκου θέματος. Δεν είμαι σε θέση να αναφερθώ σε όλες αυτές, εκτός άλλων για λόγους έλλειψης χρόνου, συνεπώς, θα προβώ σε μία σύντομη επιλογή των κατά τη γνώμη μου κυριοτέρων σημείων.
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία είναι κατ'αρχάς η πολιτική ενσωμάτωσης - και όταν το λέω αυτό έχω υπόψη μου την κ. d'Ancona, την κ. Ojala, την κ. Roth, την κ. Heinisch και τον κ. Cars, που έχουν σχέση με την πολιτική αυτή. Ο ρατσισμός, ο αντισημιτισμός και οι διακρίσεις μπορούν να καταπολεμηθούν με νομοθετικά μέτρα, με αστυνομικές και δικαστικές δράσεις αλλά επίσης και μέσω μίας συγκεκριμένης πολιτικής. Στην περίπτωση αυτή, η πολιτική ενσωμάτωσης ενδέχεται να προσφέρει πραγματικά την περισσότερο αποτελεσματική μέθοδο για την καταπολέμηση αυτού του είδους φαινομένων. Συμφωνώ απολύτως με ό, τι αναφέρθηκε σχετικώς. Ίσως αυτό να μπορεί να συμβεί με τον καλύτερο τρόπο εφόσον η πολιτική αυτή απευθύνεται στη νεότητα και την εκπαίδευση, και λέγοντάς το αυτό δεν αναφέρομαι μόνο στα όσα εδήλωσαν η κ. d'Ancona και ο κ. Cars αλλά και στα όσα ανέφερε ο κ. Watson. Στο χώρο αυτό μπορεί να γίνουν πολλά πράγματα προκειμένου να επαναφερθεί στις μνήμες η κατάσταση που υπήρξε δυστυχώς η απαρχή όλων αυτών. Πιστεύω ότι η αναφορά της κ. d'Ancona στο Auschwitz είναι ορθή, αλλά και ότι θα πρέπει παράλληλα να επισημανθεί το δυναμικό που διαθέτουν οι νέοι άνθρωποι όσον αφορά τη διαμόρφωση της ζωής τους και της κοινωνίας μέσα στην οποία διαβιούν.
Όσον αφορά το παρατηρητήριο διαπίστωσα ότι αυτό χαίρει της υποστήριξης μιας μεγάλης μερίδας των μελών του Κοινοβουλίου. Παρατηρώ επίσης υπάρχουν ορισμένες ανησυχίες σχετικά με πιθανές καθυστερήσεις που αφορούν την αναζήτηση ενός κατάλληλου νομικού σχήματος. Πιστεύω ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να το αποφύγουμε αυτό. Επί του σημείου αυτού προσβλέπω στη συνεργασία με τον κ. Flynn προκειμένου να μπορέσουμε να βρούμε μία αποτελεσματική και ταχεία λύση. Προς το παρόν παραμπέμπω στα όσα ανέφερα στην αρχή, ότι δηλαδή πιστεύω ότι το Ηνωμένο Βασίλειο αναγνωρίζει τη σκοπιμότητα της ίδρυσης του παρατηρητηρίου και ότι θα συνεργαστεί για την ανεύρεση μίας κατάλληλης λύσης.
Ίσως το σημαντικότερο από όλα όσα αναφέρθηκαν εδώ από ορισμένα μέλη του Σώματος, τα οποία θα ήθελα να αναφέρω σύντομα: πρόκειται για την κ. d'Ancona, τον κ. Schulz, την κ. Pailler, τον κ. Bontempi, την κ. Lindeperg και την κ. Zimmermann, αφορά την προσωπική στάση που τηρεί ο καθένας επί του θέματος αυτού. Όποιος τάσσεται πραγματικά ενάντια στο ρατσισμό θα πρέπει να το αποδεικνύει με τα λόγια του, τα έργα του και τη συμπεριφορά του. Όλοι όσοι δεν το κάνουν αυτό φέρουν μία βαριά ευθύνη. Αυτό μπορεί να ζητηθεί από εμάς τους πολιτικούς, από εσάς τους λαϊκούς αντιπροσώπους, από εμάς ως εκτελεστική εξουσία αλλά και ως μεμονωμένους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνον εφόσον τηρήσουμε τη στάση αυτή, μπορούμε πραγματικά να καλέσουμε και τους άλλους πολίτες της Ευρώπης να προβούν σε παρόμοιες πράξεις. Επ'αυτού ισχύει αυτό που λέμε στην Ολλανδία: για να αλλάξεις τον κόσμο πρέπει να αρχίσεις από τον εαυτό σου. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για το σημαντικό τομέα της καταπολέμησης του ρατσισμού και των διακρίσεων.
Με αυτά θα ήθελα να ολοκληρώσω και έχω την πρόθεση, κατά τη διάρκεια της Προεδρίας, να τηρώ το Κοινοβούλιο ενήμερο για τις δράσεις τις οποίες αναλαμβάνουμε και τις περαιτέρω προθέσεις που έχουμε.

Flynn
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να απευθύνω τις ευχαριστίες μου σε όλους εκείνους οι οποίοι συνέβαλαν στη συζήτηση. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης ακούσαμε αξιόλογες και θετικές συνεισφορές.
Θα ήθελα να αναφερθώ σε δύο ιδιαίτερα σημεία. Η κυρία Heinisch έθεσε το θέμα του τι πρόκειται να κάνουμε για να υποστηρίξουμε όλους εκείνους που επιθυμούν να συμμετάσχουν στα προγράμματα. Η απλή απάντηση είναι ότι διαθέτουμε ένα μέτριο ασφαλώς, αλλά πρόσθετο ποσό 4, 7 εκατομμυρίων Ecu. Οι αιτήσεις για συμμετοχή σε προγράμματα θα σταλούν την επόμενη εβδομάδα σε όλους εκείνους που ήρθαν σε επαφή με τις υπηρεσίες της Επιτροπής. Ο κάθε ένας θα έχει την ευκαιρία να υποβάλει την αίτησή του και αναμένουμε μια πολύ δίκαιη και διάφανη απόφαση σχετικά με τους δικαιούχους και την κατανομή των χρημάτων.
Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ ιδιαίτερα σ' εκείνα που είπε η κυρία Roth. Τα σημεία που έθεσε τόνισαν την ουσία πολλών από τις εξαίρετες θέσεις και απόψεις που παρουσιάστηκαν στην παρούσα συζήτηση. Η κυρία Roth έθεσε σε όλους μας το θέμα: κάντε κάτι. Θα ήθελα να πω στο Σώμα ότι ακριβώς σ' αυτό στοχεύει το παρόν Ευρωπαϊκό Έτος Κατά του Ρατσισμού. Η κ. Roth είπε ότι χρειαζόμαστε πολιτικές κατά των διακρίσεων. Βεβαίως τις χρειαζόμαστε και τις χρειαζόμαστε και στα δύο επίπεδα: σε εθνικό επίπεδο, όσον αφορά την εθνική νομοθεσία και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, χρειαζόμαστε μια διάταξη στη Συνθήκη, μια διάταξη κατά των διακρίσεων που θα μας δίδει την ευκαιρία να χρησιμοποιούμε τα αναγκαία κοινοτικά εργαλεία για να αντιμετωπίζουμε την απειλή που θέτει ο ρατσισμός.
Θέσατε επίσης το σημείο ότι χρειαζόμαστε ανάλογες πολιτικές ενσωμάτωσης. Έχοντας εξετάσει πολύ προσεκτικά όλα τα αντικείμενα αποφασίσαμε για τις ομάδες εργασίας που θα δημιουργηθούν τις επόμενες λίγες μέρες στη Χάγη κατά την έναρξη της διάσκεψής μας και του σεμιναρίου μας. Οι ομάδες εργασίας θα περιλαμβάνουν: ομάδες εργασίας για την εξέταση της σχέσεως μεταξύ φυλής και απασχόλησης και μια ομάδα εργασίας σχετικά με το νομικό πλαίσιο της καταπολέμισης του ρατσισμού. Θα μιλήσουμε επίσης για τον ρόλο των μέσων ενημέρωσης. Τέλος, θα μιλήσουμε για τον ρατσισμό στην καθημερινή ζωή, γεγονός που ήταν κορυφαίο στις σκέψεις σας.
Το κύριο όργανο προστασίας εκείνων που απειλούνται από τον ρατσισμό είναι, ασφαλώς, ο νόμος. Κατά κύριο λόγο αυτό αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Κοινότητα δεν μπορεί να αναλάβει δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σε όλη τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Έτους Κατά του Ρατσισμού θα χρηματοδοτήσουμε σχέδια που θα ασχολούνται με θέματα νομοθεσίας. Ειδικότερα, θα υπάρχουν σχέδια τα οποία θα ενισχύουν την ενημέρωση για την υφιστάμενη νομοθεσία κατά των διακρίσεων, θα ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να κάνουν πλήρη χρήση της νομοθεσίας αυτής και θα προσδιορίζουν τα κενά στις υφιστάμενες εθνικές νομοθεσίες προσπαθώντας να τα διορθώσουν.
Ετέθη το θέμα ότι γίνεται πολύ συζήτηση σχετικά μ' αυτό το αντικείμενο και συμφωνώ. Θα έλεγα στο Κοινοβούλιο ότι υπάρχει ανάγκη να γίνουν πολλές ομιλίες σχετικά με τον ρατσισμό. Θα πρέπει να γίνουν ομιλίες σε κάθε κράτος μέλος έτσι ώστε ο κόσμος να κατανοήσει ότι είμαστε αντίθετοι στον ρατσισμό και ότι αναγνωρίζουμε την απειλή που θέτει στην κοινωνία.
Θα πρέπει να ενθαρρύνουμε ιδιαίτερα τις μη κυβερνητικές οργανώσεις μας διότι εκεί βρίσκονται τα ενεργά μέλη, οι άνθρωποι που είναι δεσμευμένοι να κάνουν κάτι για να προστατεύσουν τις αρχές επάνω στις οποίες είναι θεμελιωμένη αυτή η Ένωση, δηλ. την ειρήνη και την αρμονία. Οι ΜΚΟ θα πρέπει να πάρουν ένα μήνυμα από αυτό το Κοινοβούλιο και από αυτό το Ευρωπαϊκό Έτος Κατά του Ρατσισμού σχετικά με το τι υπερασπίζουμε, με το τι υπερασπίζεται η Ευρώπη όσον αφορά την απειλή από τον ρατσισμό. Κατανοώ ότι αυτό που υπερασπίζεται η Ευρώπη είναι η ειρήνη και η αρμονία, η αξιοπρέπεια, ο αμοιβαίος σεβασμός και το έντιμο παιχνίδι που δεν καθορίζεται από τη φυλή, την καταγωγή, το χρώμα ή την προέλευση. Αυτοί είναι οι θεμελιώδεις στόχοι της Ένωσης και θα πρέπει να κάνουμε τις ομιλίες, τόσο μέσα στον χώρο αυτό όσο και εκτός αυτού, για να το πούμε καθαρά στους πολίτες της Ευρώπης.

Πρόεδρος
Θα δώσω τον λόγο στον κ. Konrad επί προσωπικού θέματος, και θα ήθελα να το αναφέρω απλώς, για να μην διερωτάστε, ότι το άρθρο 8 του Κανονισμού προβλέπει ότι κάθε βουλευτής που ζητεί τον λόγο για προσωπικό ζήτημα ακούγεται στο τέλος της συζητήσεως ή κατά την έγκριση των συνοπτικών πρακτικών της συνεδριάσεως στην οποία αναφέρεται η αίτηση παρεμβάσεως, δηλαδή την επομένη. Επομένως, Dr. Konrad, δεν καθυστέρησα να σας δώσω τον λόγο. Τώρα είναι το τέλος της συζητήσεως.

Kοnrad
Kύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, η δήλωσή μου αναφέρεται στις παρεμβάσεις του κ. Schulz και του κ. Le Gallou, κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Kαι οι δύο, με αποσπάσματα ομιλιών και με εκφράσεις, επιτέθηκαν, με έντονο τρόπο, τόσο κατά του γερμανού Oμοσπονδιακού Kαγκελαρίου όσο και κατά του γερμανού Yπουργού Oικονομικών και τους προσέβαλαν απαράδεκτα. Aπορρίπτω τις εκφράσεις αυτές και εξ ονόματος της ομάδας της CDU/CSU. Eπιτρέψτε μου, σχετικά με το θέμα αυτό, να επισημάνω ότι το κάνω αυτό και ως γερμανός βουλευτής, επειδή θίγομαι προσωπικά. H Γερμανία εμφανίζει στην Eυρώπη μια υψηλή επίδοση ολοκλήρωσης. H Γερμανία φιλοξενεί, αυτή τη στιγμή, 400.000 πρόσφυγες πολέμου. H χώρα μας, εδώ και δεκαετίες, προσφέρει ένα μεγάλο έργο ολοκλήρωσης προς τους ανθρώπους από την Aνατολική Eυρώπη. Στη Γερμανία ζουν 2 εκατομμύρια Tούρκοι. Kι αυτό είναι ένα μέρος έργου ολοκλήρωσης. Γι' αυτό και η χώρα μου και οι συμπολίτες μου συμβάλουν σημαντικά, ειδικά κατά την έννοια αυτής της ολοκλήρωσης που αναφέραμε εδώ. Eπιτρέψτε μου, στο σημείο αυτό, να καταστήσω σαφές ότι τη Γερμανία, ως μια από τις πλέον φιλόξενες για τους αλλοδαπούς χώρες, δεν αξίζει να της επιτίθενται κατ' αυτόν τον τρόπο, κι αυτό να γίνεται τόσο από την αριστερή όσο και από τη δεξιά πτέρυγα. Eπιτρέψτε μου να καλέσω τους δύο κυρίους να ζητήσουν συγνώμη για τις δηλώσεις τους αυτές, ακόμη και κατά τη διάρκεια αυτής της συζήτησης.

Πρόεδρος
Dr. Konrad, προβληματίστηκα την ώρα που σας άκουγα εάν πρόκειται περί προσωπικού θέματος. Eίναι μία πολιτική παρατήρηση, δεν είναι προσωπικό θέμα.

Fassa
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω το συνάδελφο, μετά την παρέμβαση του οποίου μίλησα πριν από λίγο, διότι μου αναγνώρισε -και είναι αλήθεια- πως όντως δεν συμμερίζομαι προσβλητικές ή υβριστικές εκφράσεις, από οπουδήποτε και αν προέρχονται. Επ' αυτού είμαστε όλοι σύμφωνοι στη φιλελέυθερη ομάδα.
Υπενθυμίζω εξάλλου ότι, σύμφωνα με όλα τα δημοκρατικά συντάγματα, η ποινική ευθύνη είναι προσωπική. κανείς δεν μπορεί να καλείται να δώσει λόγο για πράξεις ή ενέργειες που αποδίδονται σε άλλους. Θα αντιτάξει κανείς ότι πρόκειται για ένα πολιτικό πρόβλημα: εγώ πιστεύω ότι ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα της σύγχρονης πολιτικής ζωής, όχι μόνο της ιταλικής, είναι η χρησιμοποίηση των ζητημάτων που αφορούν τη δικαιοσύνη για λόγους πολιτικής εκμετάλλευσης. Και στην περίπτωση αυτή έχουμε να κάνουμε με μία εκδήλωση μισαλλοδοξίας, που δεν θα πρέπει να έχει απολύτως καμία σχέση με τις συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Schulz
Kύριε Πρόεδρε, θα πρέπει να πω κάτι σχετικά με την παρέμβαση του συναδέλφου Konrad. Δεν ξέρω αν, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ήσασταν μέσα στην αίθουσα, κύριε Konrad. Aν ήσασταν στην αίθουσα κατά τη διάρκεια της συζήτησης, τότε υπάρχουν δύο πιθανότητες. Ή δεν με καταλάβατε σωστά ή δεν ακούσατε καλά. Έκανα δηλαδή το αντίθετο ακριβώς απ' αυτό για το οποίο με κατηγορείτε. Yπεραμύνθηκα σαφώς των δύο μνημονευθέντων πολιτικών της Oμοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας έναντι του κ. Le Gallou, λέγοντας - ακούστε προσεκτικά πριν φωνάξετε - ότι το να συγκρίνει κανείς τον Oμοσπονδιακό Kαγκελάριο και τον Yπουργό Oικονομικών με ανθρώπους του Eθνικού Mετώπου, θα ήταν προσβολή για τους ανθρώπους αυτούς. Aυτό είναι το πρώτο. Kαι, δεύτερον, είπα ότι όλοι μας - ηγετικό και προβαίνον σε ενέργειες πολιτικό προσωπικό - καλούμαστε να εκφραζόμαστε κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να μην είναι δυνατή καμιά παρεξήγηση. Aυτό δεν αποτελεί κριτική προς τον Oμοσπονδιακό Kαγκελάριο, κριτική προς οποιονδήποτε πολιτικό της CDU. Θα πρέπει να σημειωθεί, παράλληλα, ότι θα υπήρχαν αρκετοί λόγοι για να τον κριτικάρουμε, αλλά αυτό δεν το καταλάβατε σωστά. Tώρα κοιτάξτε αν θα μπορέσετε να απαλείψετε από προσώπου Γης αυτό που κάνατε μόλις προολίγου, να με βάλετε δηλαδή στην ίδια βαθμίδα με εκείνους. Aυτό είναι θράσος.

Πρόεδρος
Κύριε Schulz, διαπιστώνω ότι δεν έχουμε δυσκολίες μόνον με την διερμηνεία, η οποία συνήθως είναι λαμπρή, αλλά καμιά φορά έχουμε δυσκολίες ακόμη και όταν εκφραζόμαστε στην ίδια γλώσσα.

Le Gallou
Κύριε Πρόεδρε, δεν ομιλώ την ίδια γλώσσα. oμιλώ γαλλικά. Θα ήθελα όμως να διαβεβαιώσω τον κ. Konrad και ολόκληρη τη συνέλευση ότι δεν επιτέθηκα στον γερμανό υπουργό, ούτε στον γερμανό καγκελάριο. Επισήμανα ότι αναφέρθηκαν στο κόστος της μετανάστευσης και στη σχέση ανάμεσα σ' αυτήν και την ανεργία. Ένας άλλος συνάδελφος, μιλώντας για το ίδιο θέμα καθώς και τον αυξημένο αριθμό προσφύγων, χρησιμοποίησε τη λέξη «βάρος» και έχω την εντύπωση ότι την επανέλαβε και ο κ. Konrad.
Η διαπίστωσή μου συνίσταται απλά στο ότι τέτοιου είδους ισχυρισμοί μπορούν να διατυπώνονται στο πλαίσιο του δημόσιου διαλόγου στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και χαίρομαι γι' αυτό διότι πιστεύω στην ύπαρξη ελευθερίας γνώμης και έκφρασης. Οι γερμανοί συνάδελφοί μας μπορεί να πιστεύουν αυτό, άλλοι γερμανοί συνάδελφοι μπορεί να πιστεύουν κάτι άλλο, πιστεύω πως πρόκειται για ελεύθερο διάλογο και το επικροτώ.
Λυπάμαι μόνο για το ότι όταν διατυπώνουμε εδώ παρόμοιες θέσεις αναφορικά με την κοινοτική προτίμηση ή το κόστος της μετανάστευσης, μας κατηγορούν γι' αυτό, καθώς και για το ότι στο εσωτερικό των γαλλικών συνόρων, ορισμένοι αιρετοί τοπικοί άρχοντες οδηγούνται ενώπιον της δικαιοσύνης για ανάλογες με του κ. Waigel ή του κ. Kohl θέσεις. Δεν καταγγέλλω τις θέσεις του κ. Waigel ούτε του κ. Kohl, καταγγέλλω το γεγονός ότι δεν έχουμε αυτή την ελευθερία λόγου στη Γαλλία. Αυτό που υπερασπίζομαι είναι η ελευθερία έκφρασης.

Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν είναι δυνατόν να συνεχισθεί αυτή η συζήτηση.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 11.00 π.μ.

Καταπολέμηση της τρομοκρατίας
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την συζήτηση της εκθέσεως της κ. Reding (A4-0368/96), εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με τον αγώνα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση.

Reding
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να εκφράσω την απογοήτευσή μας. Φτάνει πια! Κάθε φορά που λαμβάνει χώρα μία τρομοκρατική ενέργεια οι κυβερνήσεις μας συσπειρώνονται, προβαίνουν σε έντονες δηλώσεις και υπόσχονται ευρείας κλίμακας δράση στο ευρωπαϊκό επίπεδο καθώς και αποτελεσματικά πολιτικά μέτρα. Μερικές εβδομάδες ή μήνες αργότερα, ποιο είναι το αποτέλεσμα; Μηδέν. Τίποτα. Τα ωραία λόγια έχουν ξεχαστεί, τα πολιτικά σχέδια παραμένουν στα συρτάρια.
Το Κοινοβούλιο βαρέθηκε τα ωραία λόγια. Θα ήθελε επιτέλους να δει να συγκεκριμενοποιούνται όλες αυτές οι δράσεις που είναι απαραίτητες για την αποτελεσματική, πέραν των εθνικών συνόρων, καταπολέμηση της μάστιγας της μεγάλης εγκληματικότητας και της τρομοκρατίας. Για να γίνει αυτό, είναι αναγκαία η ενοποίηση στοιχείων της εθνικής κυριαρχίας. Η εν λόγω κοινή κυριαρχία δεν θα επενεργεί εις βάρος των εθνικών συμφερόντων, αντίθετα μάλιστα θα τα διαφυλλάττει.
Διότι, ας μη γελιόμαστε, η μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά του εγκλήματος υφίσταται, αυτοί όμως που έχουν χρέος να καταπολεμήσουν το έγκλημα και να προστατεύσουν τους πολίτες εμποδίζονται στη δράση τους από τεχνητούς φραγμούς στα εθνικά σύνορα. Είναι αλυσιτελές και γελοίο. Είναι καιρός οι κυβερνήσεις μας να κατανοήσουν ότι αν δεν δημιουργήσουν το ταχύτερο δυνατόν έναν πραγματικό ευρωπαϊκό νομικό χώρο, εάν δεν αφήσουν τις δυνάμεις τάξης της η καθεμιά να συνεργασθούν ενεργά και αποτελεσματικά πέραν των εθνικών συνόρων, κινδυνεύουν να χάσουν στο τέλος αυτήν την τόσο πολύτιμη γι' αυτές κυριαρχία, διότι τους νόμους δεν θα τους διαμορφώνουν αυτοί, οι πολιτικοί, αλλά οι πάσης φύσεως εγκληματίες.
Ό, τι ισχύει για την εγκληματικότητα εν γένει, ισχύει, πολλώ μάλλον, γι' αυτήν την ακραία και ιδιαίτερη μορφή εγκληματικότητας που είναι η τρομοκρατία. Καταρχήν, ποιον ορισμό δίνουμε στην τρομοκρατία; Χαρακτηρίζουμε τρομοκρατική κάθε πράξη που εκτελούν μεμονωμένα άτομα ή ομάδες ατόμων τα οποία καταφεύγουν στη βία ή απειλούν ότι θα κάνουν χρήση της, εναντίον μιας χώρας, των θεσμών της, του πληθυσμού της, που κινούνται από διασπαστικές βλέψεις, εξτρεμιστικές ιδεολογικές αντιλήψεις ή θρησκευτικό φανατισμό, δηλαδή από κίνητρα παράλογα και υποκειμενικά με σκοπό την επιβολή κλίματος τρόμου. Ιδού ο ορισμός.
Και τώρα η δική μας ερμηνεία. Δεδομένου ότι η Ευρώπη βασίζεται σε κράτη δικαίου που επιτρέπουν σε όλους τους πολίτες ή σε ομάδες πολιτών να κάνουν χρήση των δημοκρατικών θεσμών προκειμένου να εισακούγονται και να εφαρμόζουν τις ιδέες τους, καμία ιδεολογία και κανένα κίνητρο δεν είναι δυνατόν να δικαιολογήσει στο ελάχιστο τις τρομοκρατικές ενέργειες. Είναι συνεπώς για μας ξεκάθαρο ότι η τρομοκρατία είναι εγκληματική πράξη και σαν τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται. Αρα, ούτε ειδικοί νόμοι ούτε ειδικές διαδικασίες χρειάζονται και τούτο για να μην της αποδοθεί ειδική σημασία, κάτι που παρά την θέλησή μας θα απέβαινε εις όφελός της.
Πώς μπορεί να καταπολεμηθεί πραγματικά η τρομοκρατία στην πράξη; Καταρχήν, υπάρχει το θέμα της πρόληψης. Πριν απ' όλα, πολιτική πρόληψη. Προώθηση του δημοκρατικού διαλόγου προκειμένου να ευνοηθεί η πολιτική επίλυση των διενέξεων πολιτικού, εθνοτικού, εθνικού, κοινωνικού, οικολογικού χαρακτήρα και να αποτραπεί το ενδεχόμενο οι διενέξεις αυτές να αποτελέσουν άλλοθι τρομοκρατικών ενεργειών ή να τύχουν αποδοχής εκ μέρους τμημάτων του πληθυσμού. Έπειτα έρχεται η τεχνική πρόληψη: έλεγχοι στα αεροδρόμια, βελτίωση των συστημάτων ανίχνευσης εκρηκτικών υλών, δημιουργία αποτελεσματικών και συντονισμένων συστημάτων πληροφορικής, πρόληψη της καταχρηστικής χρησιμοποίησης δικτύων δεδομένων, έλεγχος της παρασκευής, αποθήκευσης, εμπορίας, μεταφοράς, εισαγωγής και εξαγωγής όπλων και εκρηκτικών υλών.
Στον τομέα της συνεργασίας αστυνομικών και δικαστικών υπηρεσιών, θα θέλαμε να δούμε επιτέλους την Europol να δρομολογείται, διότι, και για το θέμα αυτό, μετά από κάθε Συμβούλιο ακούμε ωραία λόγια, όπως, »χρειαζόμαστε την Europol» ενώ στην πραγματικότητα δεν έχει καν κυρωθεί η σύμβαση. Πότε αλήθεια θα κυρωθεί; Δεν μπορεί να γίνει σοβαρό έργο παρά μόνο από τη στιγμή που θα υπάρξει η σύμβαση.
Θα θέλαμε επίσης τα κράτη μέλη να κατατάξουν τις τρομοκρατικές ενέργειες, στους ποινικούς τους κώδικες, στην κατηγορία των βαρύτατων αξιόποινων πράξεων για τις οποίες οι δράστες θα υπόκεινται στο μέτρο της έκδοσης και για τις οποίες θα διώκεται ποινικά οιοσδήποτε συμμετείχε στη διοργάνωση, την προετοιμασία ή την εκτέλεση τρομοκρατικών ενεργειών εξομοιώνοντας παράλληλα, στο πλαίσιο της εθνικής τους νομοθεσίας, τον εκθειασμό της τρομοκρατίας με αξιόποινη πράξη.
Θα θέλαμε επίσης να επιταθεί η αστυνομική συνεργασία στον τομέα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, να επιτραπεί η ανταλλαγή πληροφοριών, ακόμη και χωρίς να έχει απαραίτητα κινηθεί η ποινική διαδικασία, να προωθηθεί η άμεση ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών μεταξύ υπαλλήλων διαφόρων κρατών μελών, επιφορτισμένων με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, να κυρωθεί η σύμβαση σχετικά με την έκδοση που υπεγράφη στις 27 Σεπτεμβρίου 1996 και να απαιτηθεί η λήψη των αναγκαίων αποφάσεων και μέτρων ώστε πολίτης κράτους μέλους που κατηγορείται για το αδίκημα της τρομοκρατίας ή της συμμετοχής σε ένοπλη ομάδα να μην μπορεί να αποκτά πολιτικό άσυλο ούτε το καθεστώς του πρόσφυγα σε άλλο κράτος μέλος.
Θέλουμε, οπωσδήποτε, την εναρμόνιση της σχετικής νομοθεσίας, όσο όμως δεν γίνεται αυτό, ζητούμε να λάβουν τα κράτη μέλη συγκεκριμένες αποφάσεις και να τις εφαρμόζουν δυνάμει συμβάσεων. Θα θέλαμε ακόμη να μην σκεφτόμαστε τα θύματα της τρομοκρατίας μόνο κατά τη στιγμή που λαμβάνει χώρα η τρομοκρατική ενέργεια, αλλά να τα φροντίζουμε, τα ίδια και τις οικογένειές τους, υλικά και ψυχολογικά, καθόλη το διάστημα που διαρκεί το κακό που τους προκλήθηκε.

Schulz
Kύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποτελεί καλή συνήθεια του Σώματος αυτού να εκφράζουμε τα συγχαρητήριά μας στους εισηγητές και τις εισηγήτριες για την έκθεσή τους. Mερικές φορές είναι απλώς κούφια λόγια. Σήμερα, εννοώ στα σοβαρά ότι αξίζουν τα συγχαρητήρια προς εσάς, συνάδελφε κυρία Reding. Eπιτρέψτε μου, εξ ονόματος του Eυρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Kόμματος, να σας πω ότι καθ' όλο το διάστημα, από τη σύνταξη της έκθεσης, τη συζήτηση, τις διαπραγματεύσεις για τις τροπολογίες, μέχρι σήμερα, ήταν μια ευχαρίστηση να συνεργαζόμαστε μαζί σας, σ' ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα. Eπιδείξατε στο θέμα αυτό, ως εισηγήτρια, ένα είδος διάθεσης για συνεργασία, που θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για άλλες συζητήσεις μέσα στο Σώμα μας. Γι' αυτό, όπως είπα, σας αξίζουν όχι μόνον τα συγχαρητήριά μου, αλλά και η βαθιά μας ευγνωμοσύνη.
Eπιχειρήσατε, στην έκθεση, σαφέστατα βήματα προς την κατεύθυνση της ακριβούς διατύπωσης ή της προσπάθειας για την ακριβή διατύπωση της έννοιας της τρομοκρατίας, πράγμα που είναι πολύ δύσκολο, επειδή η συζήτηση της τρομοκρατίας στα κράτη μέλη της Eυρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθεί ακόμη να είναι μια ιδιαίτερα δύσκολη συζήτηση που διεγείρει τα πνεύματα, πράγμα που αισθανθήκαμε μέχρι την τελευταία μέρα της συζήτησής μας - και θα δείξω αμέσως σε ποιο παράδειγμα.
Θα πρέπει, κι αυτό το είπε πραγματικά πολύ ωραία η κ. Reding, να κάνουμε τρία πράγματα. Πρώτον, να δηλώσουμε σαφώς το εξής: Σε κανένα δημοκρατικό κράτος δικαίου δεν μπορεί να υπάρξει αποδοχή για οποιαδήποτε τρομοκρατική ενέργεια, ούτε για βία κατά πραγμάτων ούτε για βία κατά προσώπων. Δεν υπάρχει τίποτε που, σε μια δημοκρατική έννομη τάξη, θα μπορούσε να νομιμοποιήσει την τρομοκρατία και τη βία. Aυτό θα πρέπει να γίνει σαφές στους τρομοκράτες όλων των πολιτικών στρατοπέδων, ότι δηλαδή δεν μπορούν να υπολογίζουν από πουθενά την αποδοχή και την υποστήριξη, έστω και αν τα κίνητρά τους είναι τόσο οφθαλμοφανώς πολιτικά.
Aπό το γεγονός αυτό συνάγεται ότι θα πρέπει να ορίσουμε το εξής: Tι είναι τρομοκρατία; Στρέφεται μόνο κατά πραγμάτων ή κατά προσώπων και πραγμάτων, κατά θεσμών, κατά της αποσταθεροποίησης των κρατικών οργάνων; Nομιμοποιείται κατά κάποιον τρόπο η τρομοκρατία, αν έχει προηγηθεί μακρά περίοδος αδικίας, είτε εθνικής, είτε οικονομικής φύσης, ή εξαιτίας άλλων πραγμάτων; Eδώ, συμφωνώντας ουσιαστικά, καταλήξαμε σε μια σαφή διαπίστωση.
Θα πρέπει να αναλάβουμε την υποχρέωση, στις πολιτικές ενέργειες των κυβερνήσεων και των κρατών, των οργάνων τους, να φροντίσουμε να αναγνωρίζουμε από πολύ νωρίς τις εστίες των κινδύνων από τις οποίες θα μπορούσε να προκύψει η τρομοκρατία, να προβαίνουμε από πολύ νωρίς σε ενέργειες, να προσπαθούμε από πολύ νωρίς να καταλαγιάσουμε τις εστίες της δυσαρέσκειας, ακόμη και της δικαιολογημένης δυσαρέσκειας, με το να λέμε τα προβλήματα, δημοκρατικά και ειλικρινά, με τ' όνομά τους και να τα συζητάμε, με το να προσπαθούμε να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλο, και με το να προσπαθούμε, μέχρι και την τελευταία στιγμή, να λύσουμε τις διαφορές με ειρηνικά μέσα.
Aν τα κάνουμε αυτά, τότε νομιμοποιούμαστε να λέμε με συνέπεια Όχι σε κάθε άλλη μορφή επίλυσης διαφορών, και εξ αυτού συνάγεται, στη συζήτηση για την τρομοκρατία, το δικαίωμα να πούμε με συνέπεια το εξής: Όποιος εφαρμόζει ατομική ή ομαδική τρομοκρατία, όποιος εφαρμόζει τρομοκρατία κατά μεμονωμένων προσώπων ή μεμονωμένων ομάδων, δεν μπορεί να ελπίζει σε καμιά κατανόηση σ' ένα δημοκρατικό οικοδόμημα δικαίου, είτε στα κράτη δικαίου, όπως είναι τα κράτη μέλη της Ένωσής μας, είτε στην ίδια την Ένωση. Aυτός θα πρέπει να υπολογίζει κυρίως ότι θα διωχθεί ποινικά και μάλιστα μέχρι να υποστεί και την τελευταία συνέπεια, σαν κάποιον που ενεργεί εγκληματικά, και επαναλαμβάνω, χωρίς να ληφθεί υπόψη καθόλου ένα δήθεν πολιτικό κίνητρο.
Eίναι πολύ σημαντικό να το πούμε αυτό, επειδή μέχρι σήμερα οι τρομοκρατικές οργανώσεις της Eυρωπαϊκής Ένωσης καταφέρνουν πάντα να περιβάλλουν τις ενέργειές τους με μια δήθεν πολιτική νομιμοποίηση. Tο να πούμε ένα ξεκάθαρο Όχι σ' αυτό και να συμβάλουμε με την έκθεση, σε μια εξειδικευμένη και αποτελεσματική καταπολέμηση αυτού του καρκινώματος, είναι και η μοναδική ελπίδα που εναποθέτει η ομάδα μας στην έκθεση αυτή.
(Xειροκροτήματα)

Palacio Vallelersundi
Μια γαλάζια κορδέλα, κύριε Πρόεδρε. Ο ουρανός της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σήμερα μια τεράστια γαλάζια κορδέλα που σκεπάζει από τη La Palma ως το Malmφ, από τη Rodas ως το Δουβλίνο. Μια γαλάζια κορδέλα που είναι το σιωπηρό σύμβολο του καθημερινού αγώνα, της κοινωνικής αποστροφής εναντίον της τρομοκρατίας, που εμφανίζεται στην ισπανική Χώρα των Βάσκων, περιοχή που πλήττεται ιδιαίτερα από αυτήν την κοινωνική μάστιγα. Επαναλαμβάνοντας τα λόγια της εισηγήτριας, σήμερα οι πολίτες της Ευρώπης, που εκπροσωπούνται σε αυτό το Σώμα, υψώνουν καθαρά και σταθερά τη φωνή τους: »Φτάνει πια, είμαστε όλοι ενωμένοι κατά της τρομοκρατίας» και χαράζουν μια γραμμή: από αυτήν την πλευρά, οι δημοκράτες· από την άλλη πλευρά της γραμμής, οι τρομοκράτες, που είναι κοινοί εγκληματίες.
Βρισκόμαστε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, μπροστά σε μια σημαντική ψηφοφορία. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι αύριο, με συντριπτική πλειοψηφία, το ψήφισμα που μας απασχολεί θα λάβει την υποστήριξη αυτού του Σώματος, και έχω την τιμή τη στιγμή αυτή να δηλώσω, εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, τη δέσμευση της Ομάδας μας απέναντι σε αυτό το ψήφισμα, όπως και σε διάφορες τροπολογίες, και ιδιαίτερα τις 2, 4, 5, 6 και 11. Και συγχαίρω επίσης, επαναλαμβάνοντας και συμμεριζόμενη τα λόγια του κ. Schulz, την εισηγήτρια, κ. Reding, για την αξιέπαινη εργασία της.
Βρισκόμαστε, κύριε Πρόεδρε, μπροστά σε μια σημαντική ψηφοφορία. Κατά πρώτον, είναι μια ψηφοφορία γεμάτη συμβολισμό. Είναι ολόκληρη η Ευρώπη που διατρανώνει αρραγώς την αποστροφή της απέναντι στις τρομοκρατικές ενέργειες, και δεσμεύεται σε αυτόν τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, και όχι μόνο εναντίον της ίδιας της τρομοκρατίας, αλλά και εναντίον όλων όσων την περιβάλλουν, των φερέφωνων, των συνεργατών της, όλων όσων συναινούν.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση -το είπε η κ. Reding και είναι σημαντικό να το επαναλάβουμε- είναι συνδεδεμένη με το Κράτος Δικαίου και με το σεβασμό των θεμελιωδών ελευθεριών. Δεν έχει θέση άρα όχι μόνον η προστασία αλλά ούτε και η ελάχιστη κατανόηση απέναντι στην τρομοκρατία, απέναντι στην τρομοκρατική ενέργεια. Οποιαδήποτε διεκδίκηση, οποιαδήποτε ιδεολογική και πολιτική επιχειρηματολογία έχει πηγή ανάπτυξης στα πλαίσια της νομιμότητας, και όσοι βρίσκονται στο περιθώριο αυτών των πλαισίων πρέπει να δεχτούν το χαρακτηρισμό που τους αρμόζει: επικίνδυνοι κοινοί εγκληματίες. Εναντίον τους ορθώνεται και πρέπει να ορθώνεται το κοινό Δίκαιο. Και εδώ συμφωνώ επίσης με τις παρατηρήσεις της κ. Reding, με όλη τους τη δύναμη και όλη τους την αυστηρότητα.
Επιπλέον, αυτό το ψήφισμα, αντί να παραμένει στις γενικές δηλώσεις, περνά στο πεδίο του συγκεκριμένου και αξιώνει μέτρα τα οποία οι Ευρωπαίοι πολίτες θεωρούν επιτακτικά για την καταπολέμηση αυτής της κοινωνικής μάστιγας. Η κ. Reding τα απαρίθμησε ένα προς ένα. Εγώ θα σταθώ μόνο σε ορισμένα που τα θεωρώ πιο συμβολικά και πιο εύστοχα.
Οι πολίτες της Ευρώπης ζητούν από τους κυβερνητικούς φορείς να αυξήσουν τη συνεργασία τους. Ζητούν να επισπευσθεί η ημερομηνία κατά την οποία η Europol θα έχει αρμοδιότητες σε θέματα τρομοκρατίας, και τη δίωξη, σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, της υποστήριξης της τρομοκρατίας ως τυποποιημένου αδικήματος, και να μην μπορεί να χορηγηθεί σε κανέναν πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης άσυλο ή καθεστώς πρόσφυγα σε άλλο Κράτος μέλος όταν έχει διαπράξει ή κατηγορείται για τρομοκρατικές ενέργειες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και βεβαίως, πλήρη υποστήριξη προς τα θύματα της τρομοκρατίας.
Επιπλέον, αυτό το ψήφισμα είναι, κυρίως και προπάντων, ελπίδα και αναθάρρηση. Ελπίδα ότι σε έναν ταραγμένη κόσμο, η Ευρωπαϊκή Ένωση ορθώνεται για μια ακόμα φορά ως σημαιοφόρος της δικαιοσύνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Σήμερα, η σημαία αυτή είναι το γαλάζιο φλάμπουρο που αδελφώνει, με σπαραγμό απέναντι στην τρομοκρατία αλλά με το βλέμμα στραμμένο σε ένα μέλλον κοινωνικής ειρήνης, όλους τους πολίτες της Ευρώπης, και αυτός είναι φόρος τιμής από όλους εμάς προς τα θύματα της τρομοκρατίας, τα θύματα αυτά που δημιούργησε και δημιουργεί η τρομοκρατία, τους δύο Ισπανούς πολίτες, Josι Antonio Ortega Lara και Cosme Delcaux, οι οποίοι, αυτήν τη στιγμή, αντιπροσωπεύουν όλη τη φρίκη και την οδύνη της τρομοκρατίας, για τις οικογένειες και τους συγγενείς τους.
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, αυτήν τη σημαία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, αυτήν την ευρωπαϊκή σημαία, την αντιπροσωπεύει σήμερα ένα γαλάζιο φλάμπουρο, αυτή η συμβολική κορδέλα που σκεπάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση, από τη La Palma ως το Malmφ και από τη Rodas ως το Δουβλίνο.
(Χειροκροτήματα)

Andrews
Κύριε Πρόεδρε, συγχαρητήρια για την επανεκλογή σας, είμαστε ευτυχείς που σας ξαναβλέπουμε στην Έδρα.
Θα ήθελα να συγχαρώ την εισηγήτρια για την εμπεριστατωμένη έκθεσή της επί της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το θέμα αυτό ετέθη κατά την διάρκεια του πρόσφατου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο Δουβλίνο το οποίο κατεδίκασε ανεπιφύλακτα όλες τις τρομοκρατικές επιθέσεις και δήλωσε την πρόθεσή του να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στην απειλή που θέτει η τρομοκρατία, τόσο η έσωτερική όσο και η εξωτερική, μια σαφή δήλωση την οποίαν καλωσορίζω και αποδέχομαι πλήρως.
Όπως λέει η εισηγήτρια οι πράξεις της τρομοκρατίας παραβιάζουν πολυάριθμα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, ιδιαίτερα το δικαίωμα στην ζωή, το δικαίωμα στην φυσική αρτιμέλεια και το δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία. Οι πράξεις της τρομοκρατίας έχουν θέσει τέρμα με τραγικό τρόπο στη ζωή αθώων ανθρώπων, ανδρών, γυναικών και παιδιών. Εκείνοι οι οποίοι έχουν τραυματισθεί ευρισκόμενοι από κακοτυχία σε λάθος μέρος και σε λάθος χρόνο φέρνουν μόνιμα σημάδια και αποτελούν μάρτυρες των τραγικών επιπτώσεων των μεθόδων ατόμων τα οποία επιζητούν να επιτύχουν τους στόχους τους με τρομοκρατικά και όχι με δημοκρατικά μέσα.
Κανείς δεν μπορεί να είναι υπεράνω των δημοκρατικών διαδικασιών. Η δημοκρατία και το δίκαιο των θεμελιωδών ελευθεριών στην κοινωνία μας θα πρέπει να τηρούνται σε όλα τα επίπεδα γεγονός που συμπεριλαμβάνει και τις κρατικές δυνάμεις νόμου και τάξεως. Αναφορικά με αυτό ζητώ την υποστήριξή σας στην Τροπολογία μας Αριθ. 7 η οποία καλεί τις κυβερνήσεις και τις δυνάμεις του νόμου και της τάξεως να δείξουν μια κοινή κατανόηση και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και στην κοινή μάχη κατά της τρομοκρατίας να παραμένουν μέσα στα όρια του δικαίου.
Τα Μέλη δεν θα εκπλαγούν εάν επωφεληθώ της ευκαιρίας που παρέχει η σημερινή συζήτηση για να θέσω το πρόβλημα της καταστάσεως ορισμένων ιρλανδών κρατουμένων σε δύο βρετανικές φυλακές. Την περασμένη Δευτέρα, από κοινού με τους συναδέλφους μου κ. Gallagher και κ. Crowley, επισκεφθήκαμε τη Ροϊζίν Μακαλίσκεϋ η οποία είναι προφυλακισμένη στις γυναικείες φυλακές του Χόλογουεη στο Λονδίνο αντιμετωπίζοντας κατηγορίες όχι στη Μ. Βρετανία αλλά στη Γερμανία. Η ανωτέρω πρόκειται να εκδοθεί σε σχέση με ένα τρομοκρατικό συμβάν και δεν έχει καταδικασθεί για κάτι.
Κατά την άποψή μου, η Ροϊζίν δεν θα πρέπει να υπόκειται σ' αυτό το είδος συμπεριφοράς. Χωρίς να έχει καταδικασθεί για κάτι παραμένει εν τούτοις στην υψηλότερη κατηγορία των φυλακών ασφαλείας. Είναι έξι μηνών έγκυος. Η καταστασή της είναι εξαιρετικά λεπτή και δεν διαθέτει πλήρη πρόσβαση σε ιατρική παρακολούθηση και θεραπεία. Δύο φορές την ημέρα και, ορισμένες φορές, έξι φορές την ημέρα υπόκειται σε σωματική έρευνα. Είναι κλειδωμένη σε ένα κελί όπου υπάρχει συνεχής παρακολούθηση μέσω τηλεοπτικού κυκλώματος και έχει ειδικούς φρουρούς. Δεν έχει καμία επαφή με τις άλλες κρατούμενες στη φυλακή.
Για να είμαι δίκαιος θα πρέπει να πω ότι ο διευθυντής της φυλακής του Χόλογουεη άκουσε με προσοχή την περίπτωση όπως την παρουσιάσαμε και είπε ότι θα προσπαθήσει να βελτιώσει την κατάστασή της μέσα στο πλαίσιο του καθεστώτος της φυλακής και μέχρι του βαθμού στον οποίο φθάνουν οι αρμοδιότητές του. Το μόνο που ζητούμε εμείς είναι να υπάρχει αξιοπρέπεια στην μεταχείρισή της καθώς και ασφαλής μεταφορά της στη Βόρεια Ιρλανδία όπου την αναμένουν οι διαδικασίες έκδοσης.
Μου φαίνεται ότι η μεταχείρισή της δεν διαφέρει από την μεταχείριση των φυλακισμένων στην φυλακή του Χουάϊτμουρ όπου πιστεύω ότι λαμβάνει χώρα μία μεγάλη προσπάθεια συγκάλυψης και συμπαιγνίας μεταξύ δικαστικών αρχών και πολιτικών προσώπων.

Wiebenga
Πρόεδρε, έχει πραγματικά μεγάλη σημασία να μιλάμε εμείς ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ως άμεσα εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού σχετικά με το θέμα της τρομοκρατίας. Είναι απαράδεκτο απλοί άνθρωποι να πέφτουν θύματα βίας, ακόμα και αν τα κίνητρα αυτής είναι πολιτικά. Αυτό ούτε μπορεί, ούτε επιτρέπεται να γίνεται. Ωστόσο, δημιουργείται ένα πρόβλημα με την τρομοκρατία επειδή υπάρχουν και απελευθερωτικοί αγώνες. Ένα σχετικό παράδειγμα είναι ο αγώνας που πραγματοποίησε ο σημερινός Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, ο κ. Mandela. Από την πλευρά μας όμως δεν πρέπει να υπάρχει παρεξήγηση ότι η τρομοκρατία, η χρήση βίας, είναι ανεπίτρεπτη σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, δεδομένου ότι πρόκειται για σοβαρά εγκλήματα.
Η Ομάδα των Φιλελευθέρων είναι ικανοποιημένη με την έκθεση που κατέθεσε ο συνάδελφος Reding. Σε γενικές γραμμές συμφωνούμε με τα όσα αναφέρονται σ'αυτήν. Πιστεύω ότι πρέπει να θεσπιστούν μέτρα ώστε οι τρομοκράτες που έχουν την ιθαγένεια ενός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μην έχουν δικαίωμα ασύλου. Έχω υπόψη του την Ισπανία, την Ιρλανδία, αυτό δεν μπορεί να γίνει. Πρέπει να είμαστε σαφείς. Η απάντησή μας πρέπει να είναι αρνητική.
Υπάρχουν όμως και άλλα που ενδιαφέρουν. Η τρομοκρατία σε τρίτες χώρες, στο εξωτερικό, εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να αντιμετωπιστεί με αποφασιστικότητα. Τέλος, είμαι της γνώμης ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε με προσοχή τα μέσα ενημέρωσης. Πρέπει να προστατεύσουμε το δικαίωμα της ελευθερίας έκφρασης.

Puerta
Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρουμε την κ. Reding για την έκθεσή της, η οποία αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο εναντίον της τρομοκρατίας και εκφράζει την ανάγκη να οικοδομηθεί ένας πραγματικός ευρωπαϊκός δικαστικός χώρος όπου θα αναγνωρίζονται και θα εναρμονίζονται οι δικαστικές αποφάσεις των χωρών μελών.
Οι τρομοκρατικές ενέργειες στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης δε μπορούν να δικαιολογηθούν με κανέναν τρόπο επειδή επικαλούνται ιδεολογίες ή θρησκευτικές, πολιτιστικές και εθνικές ταυτότητες. Ανεξάρτητα από πολιτικά κίνητρα, πρέπει να εξετάζονται ως εγκληματικές ενέργειες και να διώκονται ποινικά. Οι τρομοκρατικές ενέργειες παραβιάζουν πολυάριθμα θεμελιώδη δικαιώματα, και ιδιαίτερα το δικαίωμα στη ζωή, στη σωματική ακεραιότητα και στην ατομική ελευθερία, και σε πολλές περιπτώσεις αλλοιώνουν την ειρήνη και την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των τοπικών και περιφερειακών κοινοτήτων και πλήττουν τους δημοκρατικούς τους θεσμούς.
Ορισμένα Κράτη μέλη της Ένωσης -και αυτό πρέπει να ειπωθεί με σαφήνεια- αντιμετωπίζουν τρομοκρατικές ενέργειες που οργανώνονται με διασυνοριακό τρόπο. Γι' αυτό, καθίσταται απαραίτητο ένα συνεκτικό σύνολο μέτρων ευρωπαϊκής διάστασης όσον αφορά την πρόληψη και τη δίωξη της τρομοκρατίας.
Κατά συνέπεια, η Ομάδα μας υποστηρίζει αποφασιστικά την τροπολογία που ζητά από το Συμβούλιο να θεσπίσει τα απαραίτητα μέτρα ώστε σε έναν πολίτη οποιουδήποτε Κράτους μέλους που κατηγορείται για τρομοκρατικό έγκλημα ή για συνεργασία με ένοπλες ομάδες να μη μπορεί να χορηγείται το καθεστώς του πρόσφυγα σε άλλο Κράτος μέλος. Η πολιτική ασύλου μπορεί μόνο να εφαρμόζεται σε πολίτες τρίτων Κρατών που δεν ζουν δημοκρατικά. Επειδή είμαστε δημοκράτες και ζούμε δημοκρατικά, δηλώνουμε ότι τα μέτρα εναντίον της τρομοκρατίας πρέπει να βρίσκονται πάντοτε στα πλαίσια της μεταχείρισης και των εγγυήσεων που ορίζει ο νόμος, με σεβασμό την κάθε στιγμή απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα των ίδιων των τρομοκρατών. Αυτό είναι το μεγαλείο της δημοκρατίας και του Κράτους Δικαίου που όλοι σήμερα εδώ υπερασπίζουμε.
Κατ' αυτήν την έννοια, όταν ζητάμε την επικύρωση της Συνθήκης Europol, αποδεικνύουμε την επιθυμία μας να μην υπάρχουν κριτήρια που διέπονται από διακρίσεις απέναντι σε καμία ομάδα και να τεθούν σαφή όρια στις πληροφορίες και τις μεθόδους των φακέλων που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν στην Europol.
Κύριε Πρόεδρε, αν σκεφτόμαστε τα δικαιώματα των κατηγορούμενων για τρομοκρατία, πώς να μην υπενθυμίσουμε και να μη μοιραστούμε τον πόνο και την αγωνία των θυμάτων της τρομοκρατίας, των οικείων τους, φίλων και συμπολιτών; Των θυμάτων αυτών της τρομοκρατίας που, στην περίπτωση της χώρας μου, της Ισπανίας, είναι άξια μέλη των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, του Κράτους ή των Αυτόνομων Κοινοτήτων, εκπρόσωποι των δημοκρατικών θεσμών, ή ακόμη και πολίτες που δολοφονούνται αδιακρίτως και μαζικώς σε δημόσιους χώρους. Πεθαίνουν άντρες, γυναίκες και παιδιά, που αποκτούν προσωπικότητα μόνο για να εμφανιστούν στα μέσα ενημέρωσης όταν δεν είναι πλέον στη ζωή.
Υπενθυμίζουμε με συγκίνηση τους 1.000 σχεδόν νεκρούς, θύματα της τρομοκρατίας στην Ισπανία, μεταξύ των οποίων τους Enrique Casas, Gregorio Ordσρez, Fernando Mϊgica και Francisco Tomαs y Valiente, γνωστούς από την παρουσία τους στους δημοκρατικούς θεσμούς, τον Διοικητή της περιοχής της Μαδρίτης, Quintana Lacaci, που υπερασπίστηκε αποφασιστικά τη δημοκρατία στην Ισπανία απέναντι στην απόπειρα πραξικοπήματος του 1981. Να υπενθυμίσουμε επίσης και τους πολυάριθμους αναπήρους, όπως η Irene Villa, και τα πρόσφατα θύματα απαγωγής Josι Antonio Ortega Lara και Cosme Delcaux, που υποβλήθηκαν σε σκληρό ψυχικό βασανιστήριο.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα όμως, υπενθυμίζοντάς τους, να ζητήσω, με τρόπο σαφή, νομικό και αποτελεσματικό, ηθική και υλική υποστήριξη για αυτούς και τις οικογένειές τους. Συγχρόνως, απευθύνουμε έκκληση στο Κοινοβούλιό μας και στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να υπερασπιστούν ενωμένα, περισσότερο και καλύτερα, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και το Κράτος Δικαίου.
(Χειροκροτήματα)

Orlando
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, αρχίζω την παρέμβασή μου λέγοντας ότι η αξιόλογη εργασία της κ. Reding αποτελεί πηγή αμφισβητήσεων διότι και το ίδιο το αντικείμενό της είναι αμφιλεγόμενο: η τρομοκρατία. Ακολούθως θα ήθελα να κάνω δύο θετικές εκτιμήσεις σχετικά με την έκθεση: πρώτο, το άνοιγμα των συνόρων δεν αυξάνει τον κίνδυνο τρομοκρατικών ενεργειών. πράγματι -όπως σωστά τονίζει η κ. Reding- οι παραδοσιακοί έλεγχοι στα σύνορα δεν οδηγούν σχεδόν ποτέ στη σύλληψη τρομοκρατών. δεύτερο, η κ. Reding σκόπιμα υπενθυμίζει ότι πολλές τρομοκρατικές ενέργειες οργανώνονται και χρηματοδοτούνται από ορισμένα κράτη.
Επιθυμώ όμως να εκφράσω και την αμηχανία μου. Καταδικάζω με τρόπο ανεπιφύλακτο κάθε μορφή βίας. Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί στο εδάφιο Α και στο εδάφιο Θ υποστηρίζεται ότι δεν μπορεί να γίνει λόγος για τρομοκρατία στα κράτη μέλη αλλά μόνο για εγκληματικότητα και ότι συνεπώς -το κείμενο καταλήγει- το πολιτικό άσυλο θα πρέπει να περιορίζεται μόνο στους πολίτες τρίτων χωρών. Νομίζω ότι πρόκειται για ένα λογικό άλμα. Είναι σαν να συστήνουμε τον ίδιο τον εαυτό μας και επίσης πρόκειται για μία υπερβολικά ιδεολογική τοποθέτηση, ενόψει και της τροποποίησης της Συνθήκης, να αποκλείουμε, όχι μόνο εκ των πραγμάτων και για σήμερα αλλά και για λόγους αρχής και όσον αφορά το μέλλον, ότι μπορεί να προκύψει και για μία μόνο φορά η ανάγκη παροχής πολιτικού ασύλου και για πολίτες των κρατών μελών.
Με αυτή την έννοια, υπενθυμίζω και υιοθετώ τις ανησυχίες του ιταλικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, ότι η Ευρώπη, ο τόπος της δημοκρατίας, θα μπορούσε να καταστεί μία ζώνη όπου δεν θα ισχύει το βασικό δικαίωμα του πολιτικού ασύλου, ανεξάρτητα από την χώρα προέλευσης. Θα ήταν απαράδεκτο, τουλάχιστον όσο η Ευρώπη θα είναι, όπως είναι τώρα, ένα πλουραλιστικό σύνολο κρατών, δικαστικών και αστυνομικών οργανισμών.

Pradier
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ καταρχήν την κ. Reding, για τα ευφυή και ρεαλιστικά στοιχεία που ενέταξε στο κείμενό της. Είναι λυπηρό ωστόσο το γεγονός ότι πρόκειται για έκθεση πρωτοβουλίας που στερείται δεσμευτικού χαρακτήρα, αλλά ας χαιρόμαστε με ό, τι έχουμε.
Προσωπικά, έχω ζήσει τα παιδικά μου χρόνια σε μία εποχή όπου τουφέκιζαν ή απήλαυναν ως τρομοκράτες άτομα που μάχονταν ενάντια στην καταπίεση των ναζί. Χάρη στο Θεό και στη δράση των γονιών μας, το κράτος δικαίου και ο νόμος της δημοκρατίας διέπουν σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση τους θεσμούς μας. Η πολιτική βία που επιδιώκει την ανατροπή των θεσμών αυτών δεν έχει πράγματι καμία δικαιολογία και πρέπει να καταπολεμάται παντού χωρίς επιείκεια.
Υπάρχουν πολλές πτυχές, εξαιρετικά θετικές, πολύ τολμηρές και ιδιαίτερα αληθινές του κειμένου που αξίζει να επισημανθούν και κυρίως το γεγονός ότι τα μέτρα που λαμβάνονται για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να βασίζονται σε ειδικούς νόμους. Υπάρχει, πιστεύω, εδώ, μεγάλο πολιτικό θάρρος με το οποίο συντάσσομαι απόλυτα. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι το άνοιγμα των συνόρων δεν συνέτεινε με κανέναν τρόπο στην αύξηση του κινδύνου διάπραξης τρομοκρατικών πράξεων.
Από την άποψη αυτή, και επανέρχομαι ελαφρώς στην προηγούμενη συζήτηση, πρέπει να είμαστε λίγο προσεκτικοί στο γεγονός ότι η εικόνα της τρομοκρατίας, όπως τη μεταφέρουν τα μέσα ενημέρωσης, δεν πείθει ούτε τους διανοητικά καθυστερημένους. Η τρομοκρατία στην Ευρώπη δεν είναι μία πληγή που έρχεται από έξω. Δεν είναι εισαγόμενο προϊόν, όπως προσπαθούν να μας κάνουν να πιστέψουμε. Δεν προέρχεται αποκλειστικά από τη Λιβύη, την Αλγερία, το Αφγανιστάν ή αλλού, γεννιέται και αναπτύσσεται με την άνεσή της στο έδαφός μας, τρέφεται από την αδιαφορία των δημοκρατικών θεσμών, από την αδιαλλαξία και την εκτροπή ορισμένων εθνικιστικών διεκδικήσεων.
Ας μη γελιόμαστε. Η εκτροπή αυτή δεν είναι με κανέναν τρόπο αναπόδραστη. Οι συνάδελφοι από τη Σκωτία καθώς και ορισμένοι συνάδεφλοι από την Καταλανία μπορούν να βεβαιώσουν ότι είναι δυνατό να έχουμε εθνικές επιδιώξεις προωθώντας παράλληλα τον απόλυτο σεβασμό των δημοκρατικών θεσμών. Νομίζω ότι στο θέμα αυτό αποτελούν υποδειγματικά οχυρά.
Το τρίτο στοιχείο που κατά τη γνώμη μου αξίζει να επισημανθεί είναι το να χαρακτηρισθεί αξιόποινη πράξη ο εκθειασμός της τρομοκρατίας. Τούτο είναι αναγκαίο προκειμένου να χτυπηθεί στη ρίζα της όχι μόνο η τρομοκρατία αλλά και η πολιτική δημαγωγία που ενίοτε την συνοδεύει.
Τέλος, αποτελεί έκκληση στο σθένος που πρέπει να επιδείξουν οι πολίτες για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για την ενεργό συμμετοχή τους ώστε να επανεντάσσονται στον κοινωνικό βίο, επαγγελματικό και πολιτικό, όσοι, κάποια στιγμή, θα υπέκυπταν ενδεχομένως σ' αυτόν τον πειρασμό.

Nicholson
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς καλωσορίζω την έκθεση και θέλω να συγχαρώ την εισηγήτρια. Είναι σαφές ότι αφιέρωσε πολύ χρόνο και προσπάθεια στην προετοιμασία της.
Η τρομοκρατία είναι μία από τις μάστιγες της σύγχρονης κοινωνίας. Λειτουργεί σε διαφορετικές περιοχές και χρησιμοποιεί διαφορετικά μέσα και τακτικές ανάλογα με το που συμβαίνει να σηκώνει το αποκρουστικό κεφάλι της. Υπάρχει πάντα ένας πολύ μικρός αριθμός ανθρώπων - και θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι συνήθως μιλάμε για πολύ μικρό αριθμό ανθρώπων - οι οποίοι κρατούν την συντριπτική πλειοψηφία όμηρο με την κάννη ενός πιστολιού ή με την απειλή μιας βόμβας.
Στην Βόρεια Ιρλανδία, από την οποία προέρχομαι, έχουμε υποφέρει επί δεκαετίες συνεχή τρομοκρατία. Το γεγονός αυτό έχει εξαντλήσει τους ανθρώπους της επαρχίας και έχει δημιουργήσει μια πολύ βαθειά διαίρεση στον πληθυσμό η οποία παραμένει μέχρι σήμερα. Δεν μπορεί να επιτραπεί στην τρομοκρατία να επιτύχει. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι είναι ανάγκη να είμαστε πάντα έτοιμοι για να προστατεύσουμε το σύνολο του πληθυσμού και ότι θα πρέπει πάντα να επιβάλλεται το κράτος δικαίου.
Σχετικά με την έκδοση των καταζητουμένων, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δείξει μια πολύ μεγάλη αδυναμία. Δεν έχει κάνει τίποτα το ξεχωριστό, απλά και μόνο διότι ορισμένες χώρες δεν είναι έτοιμες να αντιμετωπίσουν τις ευθύνες τους. Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα κρατών μελών που αποφεύγουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και τα οποία δεν κάνουν ό, τι πρέπει να κάνουν. Τα παραπάνω μόνο σε ενθάρρυνση των τρομοκρατών μπορούν να καταλήξουν. Ο τρομοκράτης τρέφεται με αυτή την μορφή της προπαγάνδας, αυτό είναι που χρειάζεται για να επιβιώσει, είναι το νερό στο μύλο του.
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αφαιρέσει την ζωή κάποιου άλλου, κανείς απολύτως και σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να υπερασπιστώ κάποιον που έχει κάνει κάτι τέτοιο. Οι εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου θα πρέπει να έχουν μεταχείριση εγκληματιών κοινού ποινικού δικαίου και δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι είναι πολλοί εκείνοι οι οποίοι υπό το προκάλυμμα της τρομοκρατίας μετέχουν ενεργά στη διακίνηση ναρκωτικών, στα κυκλώματα προστασίας και κερδίζουν τεράστια χρηματικά ποσά κάτω από το όνομα συγκεκριμένων γραμμάτων του αλφαβήτου.
Έχω προσωπική εμπειρία της τρομοκρατίας στην Βόρεια Ιρλανδία. Είναι κάτι που δεν θα το ήθελα για κανένα μέλος της ανθρώπινης κοινωνίας. Αναμένω την ώρα που δεν θα υπάρχει πια τρομοκρατία και που κατά κανένα τρόπο δεν θα την υποθάλπτουμε.

Bellerι
Κύριε πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, μετά από το τέλος του ψυχρού πολέμου είμαστε μάρτυρες της ανάκαμψης του φαινομένου της τρομοκρατίας, που συνδέεται κυρίως με την ολοένα και πιο έντονη παρουσία περιφερειακών, θρησκευτικών και εθνοτικών συγκρούσεων. Πολλά από αυτά τα φαινόμενα προϋπήρχαν του ψυχρού πολέμου, έστω και αν, ειδικότερα στις Ανατολικές Χώρες, υπόβοσκαν ήδη κάτω από τα ερείπια του κομμουνιστικού καθεστώτπς.
Η τρομοκρατία εντούτοις έχει αυξηθεί σήμερα σε ανησυχητικό βαθμό σε πολλές χώρες του Τρίτου Κόσμου και πλήττει και την Ευρώπη. πρόκειται για μία τρομοκρατία ιδεολογικού χαρακτήρα, που έχει δημιουργηθεί για να πλήττει τους διαφωνούντες, που μπορεί να χωρισθεί, κατά τη γνώμη μου, σε φανατική και θρησκευτικού χαρακτήρα τρομοκρατία, που τρέφεται από τις ανισότητες των εθνικών νομοθεσιών και αναπτύσσεται στις χώρες που περισσότερο εξσφαλίζουν την ελευθερία κίνησης και συγκέντρωσης.
Ο ευρωπαϊκός χώρος αποτελεί γι αυτό το λόγο το ιδανικό έδαφος, την κατάλληλη τροφή. Για να καταπολεμηθεί αποτελεσματικά η τρομοκρατία, από οπουδήποτε και αν προέρχεται, θα έπρεπε -και στο σημείο αυτό συμφωνώ με την εισηγήτρια, κ. Reding- να σπάσουμε το φαύλο κύκλο που έχει δημιουργηθεί, αποτρέποντας τη διάδοση εκείνων αντιλήψεων που την τρέφουν. να απολιτικοποιήσουμε -επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω αυτό τον όρο- την τρομοκρατία, ώστε να θεωρτείται μόνο σαν μία κοινή εγκληματική ενέργεια. να χρησιμοποιήσουμε τεχνολογικά μέσα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας καθώς και τη διείσδυση πρακτόρων και τις μυστικές υπηρεσίες που θα πρέπει να εφοδιασθούν με κατάλληλους ανθρώπους και μέσα. να εφαρμόσουμε απλοποιημένες διαδικασίες για την έκδοση των διωκομένων και να σχηματίσουμε μία κατηγορία δικαστικών και υπευθύνων για τη δημόσια τάξη που να γνωρίζουν σε βάθος τις ισχύουσες νομοθεσίες στις διάφορες χώρες μέλη. να δώσουμε κοινοτικό χαρακτήρα στις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τα ζητήματα τρομοκρατίας, διότι μία ανοικτή Κοινότητα θα πρέπει να εξοπλισθεί με κοινές νομοθεσίες για να αντιμετωπίσει αυτό το σοβαρότατο πρόβλημα. να ενισχύσουμε τη διεθνή συνεργασία όσον αφορά τις ανακριτικές ενέργειες σε συνδιασμό με την ενίσχυση της δικαστικής συνεργασίας. τέλος, να εναρμονίσουμε τις ρυθμίσεις του ποινικού δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να καταπολεμήσουμε το φαινόμενο της τρομοκρατίας: πρόκειται για μία πρόκληση της εποχής μας.

Terrσn i Cusν
Κύριε Πρόεδρε, στη χώρα μου, πριν από λίγες μέρες, κάηκαν βιβλία. Είδαμε μια επίθεση στη βιτρίνα ενός βιβλιοπωλείου που είχε ήδη υποστεί παρόμοιες ενέργειες στη διάρκεια των μαύρων χρόνων της δικτατορίας. Κάηκαν βιβλία στη Χώρα των Βάσκων από εκείνους που αποκαλούμε «περίγυρο της τρομοκρατίας» και οι οποίοι ισχυρίζονται ότι έχουν λόγους «ταυτότητας» ή/και ιδεολογικούς για να υπερασπίζονται τη βία. Εν ονόματι αυτών των λόγων δολοφονούν, απάγουν, βασανίζουν, παίρνουν αδιακρίτως τη ζωή ανθρώπων -όπως ανέφερε και ο κ. Alonso Puerta- όπως του Enrique Casas, πολιτικού, του Tomαs y Valiente, και τόσων άλλων μελών των σωμάτων ασφαλείας ή απλών πολιτών οι οποίοι, εντελώς τυχαία, επιλέχτηκαν να χάσουν τη ζωή τους.
Ο αντίκτυπος που προξενεί αυτό στα θιγόμενα άτομα είναι πολύ δύσκολο να μεταδοθεί και να εξηγηθεί. Στη δική μου πολιτική Ομάδα, μιλώντας με τους συναδέλφους μου, καμιά φορά, μου κοστίζει να μη φτάνω στα όρια στάσεων που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε «δημαγωγικές», πρέπει όμως να παραδεχτώ, και παραδέχομαι, ότι είναι δύσκολο να το κατανοήσεις αν δεν το ζήσεις.
Εγώ που, όπως έλεγε και ο Bernanrd Pradier, είμαι Καταλανή και ζω στην περιοχή όπου ο αγώνας για την ιδιαίτερη ταυτότητα αναπτύσσεται από πολύ καιρό, οφείλω να πω ότι ποτέ δεν κατάλαβα την πολιτική της βίας, και ασφαλώς, εμείς ποτέ δεν την εφαρμόσαμε. Πρέπει όμως να παραδεχτώ ότι εγώ προσωπικά, απέναντι στο γεγονός της τρομοκρατίας, άλλαξα ριζικά συγκινησιακή στάση όταν είδα σε μια εργατική συνοικία της πόλης μου να βγάζουν από ένα σούπερ μάρκετ τα πτώματα ανθρώπων που ψώνιζαν ήσυχα Παρασκευή απόγευμα, και όταν είδα την αντίδραση σιωπηρής οδύνης των πολιτών.
Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε για να μην καίγονται πια βιβλία, να μην υπάρχουν άλλοι νεκροί πίσω από καμιά σημαία, ούτε άλλες βιαιότητες που δικαιολογούνται από τα κίνητρα με τα οποία δικαιολογούνται, για να επιλύονται οι διενέξεις ειρηνικά και δια του διαλόγου, και στις δικές μας Δημοκρατίες αυτό είναι απολύτως εφικτό.
Με την έκθεση αυτή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προσεγγίζει περισσότερο τους πολίτες που ελπίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μας κάνει πιο ελεύθερους, θα μας επιτρέψει να ζούμε ειρηνικά, θα μας προστατεύει. Συγχαίρω γι' αυτό την εισηγήτρια. Τη συγχαίρω διότι πιστεύω πραγματικά ότι πραγματοποίησε μια πολύ καλή εργασία, και ελπίζω και ζητώ από αυτό το Σώμα να αποφανθεί με μεγάλη πλειοψηφία υπέρ της έκθεσης αυτής. Οι πολίτες μας δεν θα κατανοούσαν ότι μια πολιτική Ένωση, που αποτελείται από δημοκρατικές χώρες, δεν συνεργάζεται πιο ενεργά, δεν καταβάλλει κάθε προσπάθεια ώστε, με βάση τις δημοκρατικές αρχές, να καταπολεμήσει ενεργά και δυναμικά την τρομοκρατία.
Πιστεύω ότι από αύριο το Κοινοβούλιο θα πραγματοποιήσει ένα βήμα εμπρός προς την κατεύθυνση αυτή.
(Χειροκροτήματα)

De Esteban Martνn
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, θα ήθελα κατ' αρχήν να συγχαρώ την κ. Reding για την εξαίρετη έκθεσή της. Θα ευχόμασταν η έκθεση αυτή να μη χρειαζόταν να πραγματοποιηθεί, δυστυχώς όμως, σήμερα ακόμη υπάρχουν άτομα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν σέβονται τη συνύπαρξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές αρχές. Η έκθεση περιλαμβάνει πολλές πτυχές που αναφέρθηκαν από τους συναδέλφους που μίλησαν προηγουμένως, όπως για παράδειγμα, σχετικά με την τρομοκρατία, την πρόληψη, την αστυνομική και δικαστική συνεργασία, την ποινική δίωξη, την ανάγκη σύντομης επικύρωσης της Σύμβασης Europol, και κυρίως, τη θεώρηση οποιασδήποτε τρομοκρατικής ενέργειας ως εγκληματικής ενέργειας που πρέπει να διώκεται δια της ποινικής οδού.
Ωστόσο, επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω δύο βασικές, κατά την άποψή μου, πτυχές της έκθεσης αυτής. Αφενός, ότι η υποστήριξη της τρομοκρατίας πρέπει να τυποποιηθεί στους νομικούς κώδικες των Κρατών μελών ως αδίκημα, και αφετέρου, ότι πρέπει να παρέχεται πραγματική ενίσχυση στα θύματα της τρομοκρατίας. Όσον αφορά το πρώτο, εμείς οι δημοκράτες δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να διαδίδονται ατιμωρητί άρθρα ή διακηρύξεις αιτιολόγησης, υπεράσπισης ή εξύμνησης τρομοκρατικών ενεργειών. Οποιαδήποτε πράξη ή εκδήλωση αυτού του είδους το μόνο που επιτυγχάνει είναι να αυξάνει τη σύγχυση και την αβεβαιότητα στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και οποιαδήποτε ενθάρρυνση του φαινομένου της τρομοκρατίας όχι μόνο δεν πρέπει να επιτρέπεται, αλλά επιπλέον πρέπει να διώκεται ποινικώς.
Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για τη βία και οποιοδήποτε επιχείρημα χάνει την ισχύ του όταν η λογική δίνει τη θέση της στο θάνατο και το μαρτύριο. Και αυτό το μαρτύριο ακριβώς το υφίστανται τα θύματα της τρομοκρατίας και οι οικείοι τους, και γι' αυτό πιστεύω ότι είναι απαραίτητο να τονιστεί η σημασία της αναγκαιότητας να εφοδιαστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση με ένα Ταμείο αλληλεγγύης για τα θύματα της τρομοκρατίας. Σε μια Ευρώπη όπου μιλάμε για ευρωπαϊκή ιθαγένεια, για δημοκρατία, για ελευθερία και αλληλεγγύη, πρέπει να είμαστε αλληλέγγυοι απέναντι στους πολίτες μας που πλήττονται από μια κοινωνική μάστιγα όπως η τρομοκρατία, απέναντι στα θύματα της τρομοκρατίας, της μισαλλοδοξίας και της καταπίεσης.
Είναι απαραίτητο, κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, για έναν πραγματικό αντιτρομοκρατικό αγώνα, τα Κράτη μέλη να διώκουν ποινικά όχι μόνον τους φυσικούς αυτουργούς τρομοκρατικών ενεργειών, αλλά και οποιοδήποτε πρόσωπο, ομάδα ή δομή συμμετέχει στην οργάνωση, προετοιμασία και εκτέλεσή τους. Χωρίς κατάλληλη υποδομή, πολλές τρομοκρατικές ενέργειες δεν θα κατάφερναν να πραγματοποιηθούν, και γι' αυτό πρέπει να επεκτείνουμε την ποινική ευθύνη και σε εκείνους οι οποίοι συνεργάζονται με την τρομοκρατία. Όσο υπάρχει ενότητα των δημοκρατών απέναντι στην τρομοκρατία, όπως αποδείχθηκε επανειλημμένα σε αυτό το Κοινοβούλιο, η ελευθερία, η ειρηνική συνύπαρξη και η δημοκρατία θα νικούν. Πολλές είναι οι ενδείξεις αλληλεγγύης απέναντι στην τρομοκρατία, εκείνη όμως που προέρχεται από αυτό το Κοινοβούλιο, το οποίο εκπροσωπεί τη βούληση όλων των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι ζωτικής σημασίας.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα ολοκληρώνοντας να υπενθυμίσω και να ευχηθώ την απελευθέρωση όλων των προσώπων που έχουν πέσει θύματα απαγωγής από τους καταπατητές της ελευθερίας.
(Χειροκροτήματα)

Linqvist
Κύριε Πρόεδρε, η τρομοκρατία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή σε μια κοινωνία δικαίου. Πρέπει να καταπολεμηθεί σε όλα τα επίπεδα, αλλά με νόμιμα μέσα. Ο καλύτερος τρόπος να εξουδετερωθεί το υπέδαφος της τρομοκρατίας είναι να έχουμε μια δημοκρατική κοινωνία η οποία είναι ανοιχτή προς τους πολίτες και τον υπόλοιπο κόσμο. Αλλες σημαντικές ενέργειες είναι οι προληπτικές παρεμβάσεις κατά των εθνοτικών, εθνικών, κοινωνικών και οικονομικών συγκρούσεων. Μπορούν να γίνουν πρακτικές και τεχνικές βελτιώσεις. Οι έλεγχοι των αεροδρομίων, των αποσκευών και των συστημάτων δεδομένων και των τηλεπικοινωνιακών συστημάτων είναι σημαντικοί και μπορούν να βελτιωθούν για να παρεμποδίσουν τρομοκρατικές ενέργειες. Η άποψή μου είναι ότι δεν είναι απολύτως βέβαιο ότι αποτελεσματικότητα είναι το ίδιο με υπερεθνικές αποφάσεις. Πολλά μπορούν να γίνουν στον τομέα της συνεργασίας.
Η Europol πρέπει να συνεργάζεται περισσότερο με την Interpol και αυτό να το κάνει κατόπιν επιθυμίας κρατών μελών ξεχωριστά. Μια άλλη άποψη που δεν έχει φανεί σ&#x02BC;αυτή τη συζήτηση είναι ότι ούτε η Europol., ούτε η ΕΕ ούτε κάποιο άλλο θεσμικό όργανο μπορεί να φιμώσει τον ελεύθερο τύπο. Η πρόταση περί εκκλήσεων στον Τύπο για το πως θα γίνονται οι αναφορές δεν μπορεί ως εκ τούτου, κατά την άποψή μου να γίνει αποδεκτή.

Blot
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η έκθεση αυτή βρίθει ασφαλώς αγαθών προθέσεων καθώς και εύστοχων μέτρων που σίγουρα βρίσκουν όλους σύμφωνους. Εμείς δεν θα διαφωνήσουμε. Όμως θα πρέπει ωστόσο να προσθέσουμε ότι η ανάλυση της τρομοκρατίας που επιχειρεί η έκθεση είναι παρόλα αυτά αρκετά επιπόλαιη. Υπάρχουν στην Ευρώπη τρελές αγελάδες. Σύμφωνοι. Όμως, υπάρχουν επίσης και αγελάδες ιερές, στις οποίες η εισηγήτρια, προφανώς, δεν τόλμησε να επιτεθεί.
Η τρομοκρατία δεν εμφανίζεται σε οποιονδήποτε κοινωνικό χώρο, πάντως όχι εντονότερα από ό, τι η βία γενικά, και το θέμα αυτό δεν εθίγη. Πολυάριθμοι ανθρωπολόγοι και κοινωνιολόγοι, όπως ο Arnold Gehlen, έχουν αποδείξει ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη να πλαισιώνεται από παραδόσεις και ισχυρούς θεσμούς. Διαφορετικά, αναδύεται με εξαιρετική ταχύτητα η βίαιη φύση του.
Για τον λόγο αυτό, η απομάκρυνση από τις ρίζες, είτε σε εθνικό είτε σε κοινωνικό επίπεδο, αποτελεί την κύρια αιτία τόσο της βίας όσο και της τρομοκρατίας. Η μαζική εξάλλου μετανάστευση από χώρες του τρίτου κόσμου, καθώς και η περιθωριοποίηση όλο και περισσότερων κοινωνικών ομάδων, που προκαλεί η διεθνοποίηση της οικονομίας, αιτία με τη σειρά της της ανεργίας, δημιουργούν το νέο προλεταριάτο. Το προλεταριάτο αυτό είναι πιθανό να συγκροτήσει στο μέλλον έναν πραγματικό εφεδρικό στρατό για την τρομοκρατία του αύριο. Η παρεμπόδιση του εν λόγω κοινωνιολογικού ενδεχόμενου προϋποθέτει την καταπολέμηση των διαφόρων μορφών ξερριζωμού που προκαλούνται ακριβώς από την ευρωπαϊκή πολιτική. Θα πρέπει να καταπολεμηθεί η μετανάστευση και να αναζωογονηθεί η ανάπτυξη στο πλαίσιο ενός νόμιμου ανταγωνισμού στον αντίποδα των σημερινών ανεξέλεγκτων ελεύθερων ανταλλαγών. Θα χρειαστεί τέλος να προαχθούν οι ακλόνητες οικογενειακές, εθνικές ή θρησκευτικές αξίες που θα επιτρέψουν τη μείωση της βίας κατευθύνοντας τις συμπεριφορές. Όλα όμως αυτά φαίνεται πως αποτελούν θέματα ταμπού.
Αλλο ταμπού είναι το ότι δεν θέλουμε να παραδεχτούμε πως η καταπολέμηση της τρομοκρατίας είναι υποχρεωτικά μία μορφή πολέμου και δεν μπορούμε να κάνουμε πόλεμο χωρίς την επαναφορά της θανατικής ποινής. Προτιμάμε, όπως κάποιο ομόσπονδο κράτος, κράτος μέλος βέβαια, να αυτοκτονούν οι τρομοκράτες στις φυλακές. Κατ' αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένα μυστήριο γύρω από το δημοκρατικό δικαστικό σύστημα.
Όλα αυτά αποτελούν μεγάλη υποκρισία. Νομίζω ότι θα ήταν πιο σωστό, πιο έντιμο και πιο δημοκρατικό να γίνει επαναφορά της θανατικής ποινής όσον αφορά τις τρομοκρατικές ενέργειες αφ' ης στιγμής προκαλούνται πράγματι θάνατοι.
Αυτά είναι τα θέματα ταμπού που, κατά τη γνώμη μου, άξιζε επίσης τον κόπο να θιγούν.

Lφφw
Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι πρώτη φορά που το Κοινοβούλιο συζητά το θέμα της τρομοκρατίας και εύκολα γίνεται κατανοητό ότι αυτό έχει γίνει πολλές φορές. Πρώτον, διότι για ένα Κοινοβούλιο που του εδώθη η εντολή μέσω μιας δημοκρατικής διαδικασίας είναι φυσικά εντελώς απαράδεκτο ότι κάποιος καταφεύγει στη βία σαν μία μέθοδο για να εξαναγκάσει, σε μια δημοκρατική κοινωνία, την υλοποίηση των στόχων του.
Ένας δεύτερος λόγος είναι ότι για ένα Κοινοβούλιο το οποίο καθημερινά συζητεί την ασφάλεια και σιγουριά των πολιτών είναι μια τραγωδία, όταν οι ενέργειες των τρομοκρατών πλήττουν απλούς πολίτες που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τα ενδεχόμενα αιτήματα των τρομοκρατών. Είναι μόνο παράλογο, άδικο και εντελώς απάνθρωπο.
Τρίτον η τρομοκρατία μαζί με άλλη οργανωμένη εγκληματικότητα αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για να μπορούν οι πολίτες της Ευρώπης να απολαύσουν την ελεύθερη διακίνηση εντός της Κοινής Αγοράς.
Κύριε Πρόεδρε, το έργο της ΕΕ θα μπορούσε απλώς να ειπωθεί ότι είναι να επιτραπεί σε όλες τις δυνάμεις του καλού στην Ευρώπης να συμπράξουν για την ειρήνη, το περιβάλλον και την υγεία και ασφάλεια των πολιτών. Τότε δεν μπορούμε φυσικά ποτέ να δεχθούμε να επιτραπεί στις δυνάμεις του κακού να το υπονομεύσουν αυτό. Γι&#x02BC;αυτό και ο αγώνας κατά της οργανωμένης εγκληματικότητας σε όλες της τις μορφές είναι ένα από τα σημαντικότερα κοινά καθήκοντα της Ένωσης. Ως εκ τούτου είναι για μένα εντελώς ακατανόητο ότι τα κράτη μέλη δεν ασχολούνται μ&#x02BC;αυτό με όλες τους τις δυνάμεις, ότι π.χ. δεν χρησιμοποιείται η ισχύς που θα μπορούσε να υπάρχει σε μια περισσότερο οργανωμένη συνεργασία στον νομικό και αστυνομικό τομέα, αλλά αντίθετα μάλιστα καθυστερεί το πρώτο σημαντικό βήμα, δηλ. η επικύρωση της Συνθήκης της Europol. Συμμερίζομαι την αγανάκτηση της κ. Reding επ&#x02BC;αυτού και συμμερίζομαι επίσης τα άλλα συμπεράσματα σ&#x02BC;αυτή την θαυμάσια έκθεση.

de Melo
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θα αναφέρω εδώ μερικά σύντομα λόγια για να εκφράσω την υποστήριξή μου και την υποστήριξη της κοινοβουλευτικής μου ομάδας προς την έκθεση για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας της συναδέλφου μας κ. Reding. Πιστεύω ότι είναι μία εξαίρετη έκθεση η οποία εξετάζει, αξιολογεί και προτείνει, με εξαντλητικό τρόπο, τις αιτίες, την πρακτική και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω ειδικότερα, στην έκθεση αυτή, τέσσερα σημεία.
Πρώτον, το γεγονός ότι δεν είναι αναγκαίο - και δεν είναι ούτε κατάλληλο - να προσεγγίζονται και να αντιμετωπίζονται οι τρομοκρατικές ενέργειες με έκτακτες διαδικασίες και νόμους. Οι τρομοκρατικές ενέργειες, στις διάφορες μορφές τους, πρέπει να υπάγονται σε μία κανονική δικαστική διαδικασία, όπως όλες οι εγκληματικές πράξεις. Το να θεωρούνται οι τρομοκρατικές ενέργειες ως εγκλήματα τα οποία αντιμετωπίζονται από έκτακτους νόμους σημαίνει ότι δίνουμε ιδιαίτερη αξία στις πράξεις αυτές, ενισχύοντας τους στόχους αυτών που τις διαπράττουν. Είναι λοιπόν ανάγκη να εναρμονιστούν οι ποινικοί κώδικες των κρατών μας ώστε να μην εμφανίζεται, στο τάδε ή το δείνα κράτος, η έκτακτη νομοθεσία.
Δεύτερον, κατά τον ίδιο τρόπο, η σημασία την οποία αποδίδουν συνήθως τα μέσα επικοινωνίας στις τρομοκρατικές ενέργειες αποτελεί μία ισχυρή συμβολή για την πρόσδωση αξίας και την και την ενίσχυση του αποτελέσματος που επιδιώκουν οι ίδιοι οι τρομοκράτες. Ο αυτοέλεγχος, επαναλαμβάνω, ο αυτοέλεγχος των μέσων επικοινωνίας πρέπει να εμποδίζει τη βλάβη που προκύπτει από την απήχηση των τρομοκρατικών ενεργειών.
Τρίτον, όλοι οφείλουμε να συμβάλουμε για την πρόληψη και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Η μεγαλύτερη συμβολή μας θα είναι η ενεργός υπεράσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου, των οποίων υπέρμαχος είναι η Ευρωπαϊκή 'Ενωση. Στο πλαίσιο αυτό, αποτελεί πρώτη υποχρέωση μας να υπερασπίσουμε την Ευρωπαϊκή 'Ενωση από τις τρομοκρατικές ενέργειες. Οι αιτίες των τρομοκρατικών ενεργειών, ακόμη και αν θεωρούνται πλήρως δικαιολογημένες, πάντα υπήρχαν και υπάρχουν. Η αναζήτηση πολιτικών λύσεων για ενδεχόμενες διαφωνίες, ακόμη και αν είναι σοβαρές, είναι πάντοτε καλύτερη από το ριζοσπαστισμό των θέσεων που οδηγεί πάντοτε στη βία. Αλλά αν η βία μας επιβληθεί, πρέπει να διαθέτουμε τα κατάλληλα μέσα, πέρα από τα προληπτικά, για την αποτελεσματική καταπολέμηση των τρομοκρατικών ενεργειών. Στην προοπτική αυτή, και οι αντικειμενικές προτάσεις της έκθεσης πρέπει να εγκριθούν από το Κοινοβούλιο μας.
Τέταρτον, έχουμε, κύριε Blot, τους πιο ισχυρούς θεσμούς από κάθε πολιτικό καθεστώς που υπάρχει πάνω στη Γη. Οι θεσμοί είναι ισχυροί και πολύ ισχυροί, επειδή είναι ελεύθεροι, αλληλέγγυοι, δίκαιοι και λειτουργούν δημοκρατικά.

Moretti
Κύριε Πρόεδρε, ενώνω και εγώ τη φωνή μου με εκείνη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που καταδικάζει τις τρομοκρατικές ενέργειες ως μορφές βίας, ξενοφοβίας ή σαν υποκριτικές προσπάθειες των κυβερνήσεων να επιβάλουν αποικιοκρατικού τύπου διακυβερνήσεις στους λαούς, να πλήξουν την περιφεριακή ταυτότητά τους ή να καταπνίξουν τις νόμιμες προσδοκίες τους για ελευθερία, αυτονομία και αυτοδιάθεση. Η οργανωμένη Ευρώπη θα πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε η τρομοκρατία, η εγκληματικότητα και η βία σε κάθε επίπεδο να μην εξαπλωθούν και η δημοκρατία, οι ατομικές ελευθερίες να αποτελέσουν τη βάση αυτής της νέας ευρωπαϊκής οικοδόμησης. Θα πρέπει να προσέξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να μην συγχέει σκόπιμα τις νόμιμες διεκδικήσεις των λαών για αυτονομία, που έχουν επικυρωθεί εξάλλου σε διεθνές επίπεδο από τις συμφωνίες του Ελσίνκι, με κινήματα, ομάδες και ιδεολογίες που δεν έχουν καμία σχέση με αυτές τις διεκδικήσεις. Θα επρόκειτο για μία μεγάλη προσβολή του πνεύματος και του γράμματος των Συνθηκών εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προέβαινε σε αμφιλεγόμενους ελιγμούς, που μοναδικό σκοπό έχουν να εμποδίσουν τη δημιουργία της Ευρώπης των περιφερειών και των λαών.

Elliot
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Reding για μια έκθεση με την οποία προσπάθησε να επιτύχει μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ της απολύτως ορθής προσέγγισης της καταδίκης όλων των μορφών της βίας και της τρομοκρατίας αλλά και παράλληλα της αναγνώρισης ότι κάνοντας αυτό δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε τη διάβρωση των πολιτικών μας δικαιωμάτων έτσι ώστε, ουσιαστικά, οι τρομοκράτες να έχουν επιτύχει τους στόχους τους.
Μερικές φορές λέγεται ότι όταν κάποιος χαρακτηρίζεται τρομοκράτης κάποιος άλλος τον χαρακτηρίζει μαχητή της ελευθερίας. Όλοι μας γνωρίζουμε περιπτώσεις σε ορισμένες χώρες όπου κάποιοι αντιμετωπίστηκαν ως τρομοκράτες απο μία ομάδα και ως μαχητές της ελευθερίας από κάποια άλλη. Θα πρέπει όμως να τραβήξουμε μια γραμμή - όπως κάνει η έκθεση - μεταξύ αφενός των καταστάσεων όπως θα μπορούσε να ήταν 50 χρόνια πριν όταν οι άνθρωποι αγωνιζόντουσαν, π.χ., κατά της φρίκης του ναζισμού ή αντιστεκόντουσαν σε κτηνώδη και καταπιεστικά καθεστώτα και αφετέρου της υιοθέτησης τρομοκρατικών δραστηριοτήτων σε ανοιχτές και δημοκρατικές κοινωνίες. Δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία, όπως εξάλλου υποστηρίζουν όλοι, για τη χρήση τρομοκρατικών ενεργειών σε ελεύθερες, ανοιχτές και δημοκρατικές κοινωνίες και ασφαλώς καμία δικαιολογία για τη χρήση τρομοκρατικών δραστηριοτήτων που καταλήγουν στη δυστυχία αθώων ανθρώπων, όπως γίνεται συχνά.
Θέλω επίσης να υπογραμμίσω την ανάγκη ότι ο, τιδήποτε κι' αν κάνουμε δεν θα πρέπει να πέσουμε στην παγίδα να επιτρέψουμε στους τρομοκράτες να επιτύχουν τους στόχους τους. Οι πράξεις τρομοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση υποκινούνται κυρίως από την επιθυμία της αποδιάρθρωσης της φυσιολογικής κοινωνίας. Εάν εισάγουμε μέτρα ασφαλείας τόσο καταπιεστικά που να υπονομεύσουν την φυσιολογική δημοκρατική ζωή τότε παίζουμε το παιχνίδι των τρομοκρατών και τους δίνουμε την δυνατότητα να επιτύχουν τους στόχους τους. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το αποφύγουμε με κάθε θυσία. Πρόκειται για μια πολύ δύσκολη ισορροπία αλλά πιστεύω ότι η έκθεση την έχει γενικά επιτύχει.

Matikainen-Kallstrφm
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα, καταρχάς, να ευχαριστήσω την κ. Ρέντινγκ για τις προσπάθειες που κατέβαλε εν σχέσει με την εξέταση του θέματος της τρομοκρατίας. Προκειμένου να βρεθεί λύση γι΄ αυτό το τόσο πολύμορφο και αποδεδειγμένα σοβαρό πρόβλημα, πρέπει η συνεργασία, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, να καταστεί αποτελεσματικότερη το ταχύτερο δυνατόν. Εκφράζω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι η Φινλανδία έχει εκδηλώσει την επιθυμία της και διαθέτει τα απαραίτητα εφόδια για μία πολύπλευρη συνεργασία σε ό, τι αφορά το - υπαγόμενο στον τρίτο πυλώνα - θέμα αυτό. Βάσει της Γενικής Σύμβασης Συνεργασίας στο πλαίσιο Europol, τόσο ο συντονισμός της πολιτικής αναφορικά με την παροχή δικαιώματος ασύλου όσο και η ευρύτερη εκμετάλλευση των επιτευγμάτων της υψηλής τεχνολογίας αφενός για την προστασία δημοσίων χώρων και μέσων μαζικής μεταφοράς, όπως, π.χ. αεροσκαφών και τρένων, και αφετέρου, για την πρόσβαση στις πληροφορίες αναμένονται να συμβάλουν τα μέγιστα σ΄ότι αφορά τη διατήρηση του αισθήματος ασφαλείας των κατοίκων της ηπείρου μας.
Θα ήθελα να αναφερθώ στην εφαρμογή μιάς εναρμονισμένης πολιτικής εν σχέσει με την παροχή δικαιώματος ασύλου όταν πρόκειται για πολίτες τρίτων χωρών, την σημασία της οποίας έχει υπογραμμίσει και η κ. Ρέντινγκ στην εργασία της. Πρέπει, οπωσδήποτε, να εξετάσουμε εάν είναι λογικό να κατασπαταλεί το κάθε κράτος μέλος πόρους για την εξέταση αιτήσεων για παροχή δικαιώματος ασύλου ακόμη και σε περιπτώσεις που παρόμοιες αιτήσεις, από τους ίδιους ενδιαφερομένους, έχουν απορριφθεί σ΄ άλλο κράτος μέλος.
Δεδομένου ότι ο βασικότερος στόχος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης είναι η δημιουργία ενός ασφαλούς περιβάλλοντος διαβίωσης και η διασφάλιση του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας στους πολίτες, η ΄Ενωση πρέπει, οπωσδήποτε να αποδείξει εμπράκτως ότι έχει την πρόθεση και διαθέτει τα μέσα για την εξασφάλιση της δυνατότητας στους ευρωπαίους πολίτες να απολαμβάνουν των δικαιωμάτων αυτών χωρίς να απειλούνται από την τρομοκρατία. Η τρομοκρατία αποτελεί μία πολύμορφη απειλή κατά της ασφάλειας των πολιτών, η οποία συμβάλει, πολλές φορές, στην αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας στην Ευρώπη σε βαθμό μεγαλύτερο απ΄ ότι οι - κυρίως στρατιωτικές - συνήθεις και περιορισμένες από άποψη πολυμορφίας κρίσεις. Λόγω της έξαρξης, προσφάτως, των τρομοκρατικών ενεργειών, η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει, το συντομότερο δυνατόν, να λάβει μέτρα ιδίως κατά των φανατικών ισλαμιστών, στους οποίους αποδίδονται οι περισσότερες από τις ενέργειες αυτές, και να προσλάβει και να εκπαιδεύσει το κατάλληλο προσωπικό.
Όσον αφορά την τρομοκρατία στα δίκτυα πληροφορικής, διαπιστώνουμε ότι παρόλο που η απρόσκοπτη ροή των πληροφοριών αποτελεί θαυμάσιο πλεονέκτημα σε ό, τι αφορά την λειτουργικότητα της κοινωνίας, δεν παύει να αποτελεί και αχίλλειο πτέρνα της λόγω των δυσχερειών που υφίστανται εν σχέσει με την αντιμετώπιση όσων χρησιμοποιούν τα δίκτυα αυτά για εγκληματικούς σκοπούς. Ο αριθμός των συνδρομητών του Internet στην Φινλανδία, σε σχέση με τον πληθυσμό της χώρας, είναι μεγαλύτερος σε σύγκριση με αυτούς των περισσοτέρων από τις άλλες χώρες. Ως εκ τούτου πιστεύω ότι η ιδιαιτέρως ανεπτυγμένη τεχνολογικά χώρα μας είναι σε θέση να συμβάλει τα μέγιστα στις κοινές προσπάθειες που καταβάλλονται στην Ευρώπη για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας με τεχνολογικά μέσα.

McCartin
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Reding για την εξισορροπημένη και εμπεριστατωμένη έκθεσή της επί του προβλήματος της τρομοκρατίας. Η αιτιολογική σκέψη Η του προοιμίου τονίζει ότι λόγω του επιπέδου της δημοκρατίας που έχουμε επιτύχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι πράξεις της τρομοκρατίας κατά κανένα τρόπο δεν μπορούν να δικαιολογηθούν έστω και επάνω σε οποιαδήποτε πολιτική ή ιδεολογική βάση, και οποιοδήποτε κι' αν είναι το κίνητρο δεν παύουν να είναι εγκληματικές πράξεις και ως εγκληματικές πράξεις θα πρέπει να τιμωρούνται. Η εισηγήτρια ορθώς τονίζει ότι οι ποινές θα πρέπει να συμβαδίζουν με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Ζω στα σύνορα με την Βόρεια Ιρλανδία και αυτή η αιτιολογική σκέψη έχει μια ιδιαίτερη σημασία για την εκεί κατάσταση όπου τα αίτια, ιδιαίτερα της βίας των εθνικιστών, είναι πολιτικά. Εάν εκείνοι που είναι υπεύθυνοι σταματούσαν για μια στιγμή και σκεπτόντουσαν, θα διαπίστωναν ότι μέσα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι περισσότερες από τις αντιθέσεις που εδώ και 25 χρόνια ωθούσαν στην βία έχουν ήδη αντιμετωπισθεί ή αντιμετωπίζονται τώρα. Όλοι οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οπουδήποτε κι' αν ζουν, απολαμβάνουν σήμερα ελευθερίες που στο παρελθόν ήσαν απαγορευμένες στους πολίτες πολλών κρατών μελών.
Η βία του IRA, ιδιαίτερα στην Βόρεια Ιρλανδία, δεν επιλύει κανένα πρόβλημα ενώ στην πραγματικότητα παρεμποδίζει τις κοινότητες της επαρχίας αλλά και των δύο τμημάτων της Ιρλανδίας να αναπτυχθούν και να επιτύχουν την ενοποίηση και την κατάργηση των συνόρων και των φραγμών που έχει επιτύχει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Με την παράγραφο 9 τονίζεται το γεγονός ότι ο οικονομικός, ο κοινωνικός και ο πολιτιστικός αποκλεισμός μπορούν να αποτελέσουν ουσιαστικό παράγοντα συμβολής στη βία.
Στην ιστορία του για τα προβλήματα της Βορείου Ιρλανδίας, ο ιρλανδός ιστορικός Τιμ Πατ Κούγκαν υποστηρίζει αυτή την άποψη τονίζοντας ότι τα περισσότερα από τα νεαρά εκείνα άτομα τα οποία συντήρησαν την εκστρατεία των βιαιοτήτων κατά τα τελευταία 25 χρόνια προέρχονται από έναν μικρό αριθμό γκέττο όπου οι άνθρωποι είναι φτωχοί και στερημένοι, ενώ το ίδιο ισχύει και για τη βία από την πλευρά των Νομιμοφρόνων. Η βία προέρχεται από ανθρώπους που έχουν μεγαλώσει σε εργατικές συνοικίες κάτω από πολύ φτωχές και στερημένες συνθήκες διαβίωσης.
Οποιαδήποτε κι' αν είναι η προέλευση της βίας, το βασικό δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης είναι να προστατεύονται από τις εκδηλώσεις της και αποτελεί καθήκον του Κοινοβουλίου τούτου να διασφαλίσει ότι εκείνοι οι οποίοι διαπράττουν εγκληματικές πράξεις, ιδιαίτερα εναντίων ανθρώπων, δεν θα βρίσκουν καταφύγιο σε οποιοδήποτε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι βέβαιο ότι στην παρούσα φάση ανάπτυξης της Ένωσης έχουμε δημιουργήσει επαρκή αμοιβαία εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλο έτσι ώστε να εναρμονίσουμε τις νομικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να αντιμετωπίσουμε την αυξημένη κινητικότητα των εγκληματιών καθώς και την τεχνολογία που έχουν στην διάθεσή τους. Στο καθήκον αυτό θα πρέπει να αποδόσουμε κάθε προτεραιότητα.

Imaz San Miguel
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Reding για την εξαίρετη έκθεσή της. Η τρομοκρατία, οι βίαιες ενέργειες που πραγματοποιούνται από οργανωμένες ομάδες για την επίτευξη πολιτικών, κοινωνικών ή άλλου είδους στόχων, δεν έχουν καμιά δικαιολογία. Από δεοντολογικής άποψης, αλλά και από πολιτικής άποψης, είναι απαράδεκτο. Σε μια δημοκρατική κοινωνία, όπως η ευρωπαϊκή, όλα τα σχέδια είναι και πρέπει να είναι θεμιτά και υπερασπίσιμα, εάν και εφόσον αναπτύσσονται ειρηνικά και διαθέτουν λαϊκή υποστήριξη. Γι' αυτό, η απόρριψη από πλευράς μας της χρήσης βίας για την επίτευξή τους πρέπει να είναι απόλυτη.
Χρειαζόμαστε μέσα για να αγωνιστούμε εναντίον αυτών των βίαιων οργανωμένων ομάδων, και ακόμη περισσότερο τη στιγμή που έχουμε δημιουργήσει έναν κοινό χώρο χωρίς σύνορα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ανοίγουμε χώρους για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Αλλά γι' αυτό ακριβώς χρειάζεται να εξοπλιστούμε με δύο συμπληρωματικά εργαλεία στον αγώνα κατά των βίαιων ενεργειών. Αφενός, πρέπει να δημιουργήσουμε έναν κοινό αστυνομικό και δικαστικό χώρο όπου να συνεργάζονται, όπως αναφέρεται και στο κείμενο του ψηφίσματος, όλες οι αρμόδιες αρχές των Κρατών μελών, δηλαδή οι αστυνομικές αρχές που έχουν δικαιοδοσία σε μια περιοχή, σε επίπεδο Κράτους ή τμήματός του, όπως είναι η περίπτωση της βασκικής αστυνομίας, της Ertzaintza, η οποία είναι αρμόδια στη διοικητική της περιφέρεια. Και αφετέρου, πρέπει να εναρμονιστούν οι νομοθεσίες ώστε οι αυτουργοί βίαιων ενεργειών να μη μπορούν να βρουν προστασία και καταφύγιο σε άλλα Κράτη μέλη.
Αυτές είναι οι οδοί της αστυνομικής συνεργασίας. Ας προσθέσουμε σε αυτό τον σχολαστικό σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον αγώνα κατά των οπαδών της βίας και των βίαιων πράξεων, ώστε, κατ' αυτόν τον τρόπο, να προσδώσουμε νομιμότητα στα δημοκρατικά μας συστήματα. Και όπως υπογραμμίζει και το κείμενο του ψηφίσματος, δεν αρκούν οι αστυνομικές ενέργειες για την επίλυση διενέξεων ριζωμένων στην κοινωνία μας. Είναι απαραίτητος ο δημοκρατικός διάλογος, για τον οποίο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απευθύνει με αυτό το ψήφισμα έκκληση προς τα Κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να τον προαγάγουν ως συμβολή στην επίλυση των πολιτικών διενέξεων.
Ας δράσουμε με την αστυνομία, αλλά ας δημιουργήσουμε επίσης και τις προϋποθέσεις για ένα διάλογο χωρίς αποκλεισμούς, έτσι ώστε όλα τα άτομα και οι ομάδες να δουν καθαρά ότι, στα πλαίσια της δημοκρατίας, οι πολιτικοί τους στόχοι μπορούν να γίνουν πράξη, με έναν μόνον όρο: οι πολίτες να τους προσφέρουν την υποστήριξή τους, δηλαδή, με δημοκρατική πλειοψηφία.

Pomιs Ruiz
Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω την έκθεση της κ. Reding που καθιστά προφανές ότι, στην πολιτισμένη μας Ευρώπη, υφιστάμεθα ακόμη τη μάστιγα της τρομοκρατίας. Πολλοί από τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στις εκλογικές μας περιφέρειες, έχουμε συνειδητοποιήσει ότι το φαινόμενο της τρομοκρατίας αποτελεί την πλέον κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ορισμένοι βουλευτές θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν ότι το υφίστανται στον ίδιο τον οικογενειακό τους περίγυρο.
Σε τι χρησιμεύει η εθνική κυριαρχία των Κρατών; Είναι καιρός να πιστέψουμε ότι η προστασία της ζωής και της ελευθερίας απαιτεί να διαθέσουμε από κοινού όλα μας τα όπλα, και μεταξύ αυτών, εκείνο που μπορεί να μας προσφέρει η θέση σε λειτουργία της Σύμβασης Europol ως τρόπου επίτευξης ενός στόχου τόσο απαραίτητου στον αιώνα που ζούμε. Στην Ισπανία, αυτήν τη στιγμή, υπάρχουν δύο πολίτες που έχουν απαχθεί από την τρομοκρατική ομάδα ΕΤΑ. Η σύζυγος ενός από αυτούς, του δημοσίου λειτουργού Ortega Lara, επισκέφθηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Νοέμβριο και ζήτησε και πέτυχε την αλληλεγγύη και την υποστήριξη του Προέδρου του Σώματος και του συνόλου των βουλευτών.
Είναι καιρός να αφήσουμε τα ωραία λόγια, όπως είπε και η κ. Reding, να συνειδητοποιήσουμε ότι η τρομοκρατία βρίσκει πρόσφορο έδαφος σε μια αγορά που πρέπει να καταστραφεί και την οποία καταστρέφουμε με πολιτικά και νομικά επιχειρήματα, όπως αυτά που ελπίζω ότι αύριο θα εγκριθούν με πλειοψηφία από αυτό το Κοινοβούλιο.
Είναι καιρός να προχωρήσουμε πιο πέρα από τα λόγια και να σκεφτούμε ότι πρέπει να ξεκινήσουμε να οικοδομούμε την Ευρώπη του μέλλοντος με βάση το σεβασμό των πλέον θεμελιωδών δικαιωμάτων, που είναι το δικαίωμα στη ζωή και το δικαίωμα στην ελευθερία.
Γι' αυτό, ευχαριστούμε, κυρία Reding, και ελπίζουμε ότι αύριο η έκθεσή σας θα εγκριθεί από ολόκληρο το Σώμα.

Gradin
 - (SV) Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι βουλευτές, κατά την διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών η Ευρώπη έχει ζήσει ένα κύμα τρομοκρατικών ενεργειών. Αυτοί που τις διέπραξαν ανήκαν και σε εγχώριες ομάδες και σε οργανώσεις με έδρα εκτός Ευρώης. Όλοι θυμόμαστε τις πολλές αεροπειρατείες, τις βομβιστικές ενέργειες, τις δολοφονίες και τις απαγωγές. Η αντίδραση ήταν μια άμεση διεθνής κινητοποίηση στο αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Κατά την διάρκεια ενός μέρους αυτής της περιόδου ήμουν υπεύθυνη, ως σουηδή υπουργός, μεταξύ άλλων για τα ζητήματα τρομοκρατίας. Γι&#x02BC;αυτό μπόρεσα να δώ από κοντά τις σημαντικές βελτιώσεις που έγιναν στην γενική αντίληψη περί ασφάλειας στην Ευρώπη. Η ασφάλεια των αεροπλάνων έγινε μια έννοια αυτονόητη. Οι πρεσβείες και άλλα εκτεθειμένα κτίρια απόκτησαν σημαντικά μεγαλύτερη προστασία. Αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις και παντός είδους άτομα σε θέσεις κλειδιά υποχρεώθηκαν να ζούν με προσωπική προστασία. Οι αστυνομικοί μας εκπαιδεύτηκαν και στις αρχές δόθηκαν περισσότεροι πόροι και αρμοδιότητες. Το σημαντικότερο όλων ήταν η πολύ έντονη διεθνής συνεργασία για την καταπολέμηση των τρομοκρατών που δημιουργήθηκε γρήγορα. Σκέφτομαι, πέραν των άλλων, την συνεργασία TREVI η οποία είναι, από πολλές απόψεις ένας προπομπός της σημερινής αστυνομικής συνεργασίας εντός της Ένωσης. Αυτή η συνεργασία οδήγησε στο να καταστεί δυνατόν να μπεί στην φυλακή ένας αριθμός τρομοκρατών και στην διάλυση των οργανώσεων τους. Έγινε σημαντικά πολύ δυσκολότερο για τις νέες ομάδες να παγιωθούν. Ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας είναι ίσως ένα από τα καλύτερα παραδείγματα για το πόσο σημαντική και επιτυχής μπορεί να είναι μια στενή διεθνής συνεργασία για την καταπολέμηση της οργανωμένης εγκληματικότητας.
Η θετική πολιτική εξέλιξη που υπήρξε στην Μέση Ανατολή, στην πρώην Σοβιετική Ένωση καθώς και στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη κατά τα τελευταία έτη έπαιξε φυσικά ένα μεγάλο ρόλο. Συμφωνώ απολύτως με την κ. Reding όταν επισημαίνει στην έκθεσή της την αναγκαιότητα εξεύρεσης πολιτικών λύσεων στις συγκρούσεις από τις οποίες τρέφεται η τρομοκρατία. Πρέπει να καταπιαστούμε με τις βασικές αιτίες της τρομοκρατίας.
Όμως η τρομοκρατία είναι ακόμη ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα και εντός και εκτός Ευρώπης. Βέβαια ο αριθμός των διεθνών τρομοκρατικών ενεργειών έχει μειωθεί κατά την διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, αλλά ο αριθμός των θυμάτων τείνει να αυξηθεί. Μπορεί να ειπωθεί ότι η εξέλιξη βαίνει προς λιγότερες αλλά χειρότερες διεθνείς τρομοκρατικές ενέργειες.
Έχει γίνει αναφορά στην τρομοκρατία σε πολλές περιπτώσεις εντός του πλαισίου για την συνεργασία της ΕΕ σε ζητήματα εσωτερικών και δικαιοσύνης. Στην έκθεση Reding αναφέρεται π.χ. η Διακήρυξη La Gomera κατά της τρομοκρατίας που ενέκρινε το Συμβούλιο Υπουργών τον Οκτώβριο 1995. Αυτή η Διακήρυξη επισημαίνει, όπως η έκθεση Reding, την αναγκαιότητα μιας κοινής προσπάθειας στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας.
Το σημαντικότερο όλων ακριβώς τώρα είναι ότι η τρομοκρατία θα εντάσσεται ως τμήμα στον τομέα ευθύνης της Europol αφού τεθεί σε ισχύ η Συνθήκη. Γι&#x02BC;αυτό σημειώνω με ικανοποίηση ότι η κα Reding, όπως και πολλοί από τους ομιλητές στη συνέλευση, έκαναν έκκληση σε όλα τα κράτη μέλη να επικυρώσουν την Συνθήκη της Europol το ταχύτερο δυνατόν. Μόνον η Μεγάλη Βρεττανία το έχει κάνει αυτό ως τώρα.Η Ιρλανδική Προεδρία έκανε έκκληση σ&#x02BC;όλα τα κράτη μέλη να επικυρώσουν την Συνθήκη κατά την διάρκεια του 1997. Θα ήθελα εκτός αυτού να προσθέσω ότι το θεωρώ απολύτως απαραίτητο να ασχοληθούμε παράλληλα με αυτήν την επικύρωση και με την Συνθήκη έκδοσης επίσης. διότι αυτό είναι επίσης πολύ σημαντικό αν θέλουμε να καταπιαστούμε με όλα όσα έχουν σχέση με την τρομοκρατία. Συνεπώς η έκθεση Reding είναι και επίκαιρη και επείγουσα. Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας πρέπει και στην συνέχεια να είναι ένα ζήτημα υψηλής προτεραιότητας στην ΕΕ.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο το πρωί στις 11.00.

Πρόοδος της ΕΕ κατά το 1995
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την συζήτηση της εκθέσεως (Α4-0396/96) του κ. Valverde Lσpez, εξ ονόματος της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων, σχετικά με την έκθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά το 1995 (βάσει του άρθρου Δ της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης) (C4-0409/96)

Valverde Lσpez
Κύριε Πρόεδρε, ξεκινάμε την ετήσια συζήτηση σχετικά με τις προόδους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο Δ της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Μια από τις κύριες καινοτομίες του είναι ότι αναγνωρίζει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο την αποστολή να δίνει στην Ένωση την αναγκαία ώθηση για την ανάπτυξή της και να καθορίζει τους γενικούς προσανατολισμούς της. Εξάλλου, η απαίτηση της Συνθήκης να υποβάλλεται από πλευράς του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ετήσια έκθεση σχετικά με την πρόοδο της Ένωσης, υποδεικνύει σαφώς μια υποχρέωση διαλόγου μεταξύ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου. Προκειμένου ο διάλογος αυτός να είναι αποτελεσματικός στο μέλλον, είναι απαραίτητο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να δεσμευθεί να ολοκληρώνει την ετήσια έκθεσή του στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου, και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να δώσει δείγματα πολιτικής ευκινησίας και ευαισθησίας και να διοργανώνει μια μεγάλη γενική συζήτηση στην Ολομέλεια του Φεβρουαρίου ή του Μαρτίου κάθε έτους.
Εξάλλου, για ένα ακόμη έτος, εδώ και τώρα, πρέπει να υπενθυμίσουμε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ότι η αποστολή του είναι σαφώς διαφορετική από εκείνη του Συμβουλίου της Ένωσης, και συνεπώς, η ετήσια έκθεσή του δε μπορεί να είναι ένας απλός κατάλογος των δραστηριοτήτων που αναπτύχθηκαν στη διάρκεια του έτους, αλλά ένα έγγραφο αξιολόγησης της πολιτικής δράσης που πραγματοποιήθηκε και μια έκθεση των πολιτικών στόχων και των καίριων ιδεών που πρέπει να μεταδοθούν στην κοινωνία. Πρέπει να υπάρχει ένας ανοιχτός διάλογος Κοινοβουλίου/Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ώστε να συζητώνται οι γενικοί πολιτικοί προσανατολισμοί του τρέχοντος έτους. Από αυτόν τον διάλογο, θα ενισχυόταν και θα ενομιμοποιείτο διπλά η πολιτική δράση της Ένωσης.
Σε αυτές τις καίριες για την εδραίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στιγμές, είναι πολύ σημαντικό να φτάνουν στους πολίτες μηνύματα σαφή, ακριβή και σταθερά σχετικά με τους μεγάλους πολιτικούς στόχους της Ένωσης. Όπως και σε οποιαδήποτε επιχείρηση, είναι ουσιαστικό να υπάρχει η ασφάλεια ενός ορίζοντα σαφώς καθορισμένου. Το μείζον πρόβλημα της ευρωπαϊκής οικοδόμησης αυτήν τη στιγμή, και κυρίως απέναντι στην κοινή γνώμη, το αποτελούν οι εθνικιστικές ερμηνείες που κάνουν ορισμένοι Αρχηγοί Κυβερνήσεων ενώπιον των αντιστοίχων εκλογέων τους, παραποιώντας και αποδυναμώνοντας πολλές φορές τις θεσμικές συμφωνίες. Από αυτό το Κοινοβούλιο πρέπει να φτάσει ένα σαφές μήνυμα υποστήριξης σε πολλές από τις συμφωνίες που έγιναν στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια, και συγχρόνως, μια κριτική καταγγελία προς εκείνους τους Αρχηγούς Κυβερνήσεων που δεν προσαρμόζονται στη νομιμότητα που οφείλουν στις θεσμικές συμφωνίες, αλλά ενεργώντας κατ' αυτόν τον τρόπο μεταδίδουν σύγχυση και ανασφάλεια και δημιουργούν μεγάλη αναταραχή στην κοινή γνώμη.
Εξάλλου, κύριε Πρόεδρε, αυτές οι πλάγιες και μερικές ερμηνείες, δυστυχώς αποτελούν συνήθως το αγαπημένο θέμα πολλών μέσων επικοινωνίας, λόγω του σκανδαλώδους και αποσταθεροποιητικού χαρακτήρα ορισμένων από τις ιδέες που εκτίθενται. Από τέτοιες συζητήσεις, όπως αυτή που διεξάγουμε σήμερα σχετικά με την κατάσταση στην Ένωση, πρέπει να φτάνουν στους πολίτες μηνύματα ενθουσιασμού σχετικά με το μέλλον και να επανεπιβεβαιώνεται ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο μπορεί να μη συμφωνούν σε μερικές περιπτώσεις και σε ορισμένα σημεία, αλλά είναι αλληλέγγυα σχετικά με τους μεγάλους στόχους της πολιτικής Ένωσης.
Σήμερα, εδώ, πρέπει να καταστούν σαφείς και για τα δύο θεσμικά όργανα διάφοροι στόχοι που περιλαμβάνονται στην πρόταση ψηφίσματος που εκπονήθηκε στους κόλπους της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων με μεγάλη συναίνεση μεταξύ όλων των πολιτικών Ομάδων, τις οποίες και ευχαριστώ από αυτό το βήμα για τη συνεισφορά και την υποστήριξή τους, και η οποία συνοψίζει τη σημερινή θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στα σημαντικά θέματα των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η Ένωση στον τομέα της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, στην απασχόληση, την εσωτερική αγορά, την ιθαγένεια, την κοινή εξωτερική πολιτική, τη δικαιοσύνη και τις εσωτερικές υποθέσεις, τη διεύρυνση, και το μεγάλο θέμα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης.
Προκειμένου να υπογραμμίσουμε τις προτάσεις του Κοινοβουλίου με συνοπτικό τρόπο, μπορούμε να πούμε ότι συμπίπτουν με τους στόχους που εγκρίθηκαν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Μαδρίτης, που σχεδίασε την αποκαλούμενη «Ατζέντα 2000» της οποίας θεωρούμε ότι είναι υψίστου συμφέροντος να εκπληρωθούν όλα τα σημεία, καθώς και με τις κατοπινές διευκρινίσεις που εισήχθησαν στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια της Φλωρεντίας και του Δουβλίνου.
Το Κοινοβούλιο αυτό θεωρεί βασικό να επανεπιβεβαιώσει ενώπιον της κοινής γνώμης ότι συμμερίζεται τους μεγάλους στόχους που έχει θέσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και ότι πρέπει να τηρηθούν οι προθεσμίες και οι προϋποθέσεις που έχουν καθοριστεί προκειμένου να υπερκερασθούν, σε κάθε στάδιο, τα διάφορα προβλήματα, και να καταδικαστεί οποιαδήποτε απόπειρα από πλευράς κάποιου Αρχηγού Κράτους ή Κυβερνήσεως να αλλοιώσει τα συμπεφωνημένα ή να επιχειρήσει να αναμίξει τα διάφορα θέματα που έχουν ήδη προσεγγιστεί και σχεδιαστεί.
Συνοψίζοντας, μπορούμε να δηλώσουμε, κύριε Πρόεδρε, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζει τη συμφωνία σχετικά με το ενιαίο νόμισμα, υποστηρίζει τη διεύρυνση -την οποία θεωρεί ιστορική ευκαιρία για την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης-, υπενθυμίζει όμως στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ότι η Διακυβερνητική Διάσκεψη πρέπει να εξοπλίσει την Ένωση με τα απαραίτητα μέσα ώστε να φέρει σε πέρας τη διεύρυνση με επιτυχία.
Επίσης, όσον αφορά την ανάπτυξη της πολιτικής δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων, είναι βασικό να «κοινοτικοποιηθεί», όπως έχουμε επαναλάβει επιμόνως σε αυτό το Κοινοβούλιο, και χρειάζεται ένας ευρωπαϊκός δικαστικός χώρος και μια στρατηγική απαραίτητη για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του λαθρεμπορίου ναρκωτικών, κάτι που η προηγούμενη συζήτηση κατέστησε απολύτως σαφές.
Πρέπει επίσης να επιμείνουμε στην κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας, η οποία πρέπει να προχωρήσει στις κατευθυντήριες γραμμές που καθορίστηκαν στη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει να παραδεχτεί ότι οι σημερινοί μηχανισμοί συνεργασίας υπήρξαν μια αποτυχία και πρέπει να προχωρήσει αποφασιστικά στις διαδικασίες ολοκλήρωσης.
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, οφείλουμε να τονίσουμε ότι οι πολίτες πρέπει να λάβουν εγγυήσεις ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι αποφασισμένο να προχωρήσει στη διεύρυνση των δικαιωμάτων που διαμορφώνουν την ευρωπαϊκή ιθαγένεια, και θα πρέπει να επαινέσουμε -εν παρόδω- την προσπάθεια που καταβάλλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επί του παρόντος στην εκστρατεία πληροφόρησης που διεξάγει. Υπάρχουν και άλλα ζητήματα που θα αναπτυχθούν από άλλους συναδέλφους και στα οποία δεν θα επιμείνω.

Schδfer
Kύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η γραπτή έκθεση του Συμβουλίου προβλέπεται στη Συνθήκη της EE. H ετήσια συζήτηση όμως επ' αυτής, στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο, δεν επιτρέπεται να ξεπέσει σε μια τυπική διαδικασία. Γι' αυτό και θα ήθελα να εκμεταλλευθώ τη σημερινή συζήτηση για να μιλήσω για συγκεκριμένες προοπτικές του κοινού ευρωπαϊκού μέλλοντος και παράλληλα να τις συνδέσω με σημαντικά γεγονότα του 1995.
Πρώτον: H διεύρυνση σε 15 κράτη μέλη. H επιτυχία αυτή ήταν ταυτόχρονα κι ένα μήνυμα για την απαραίτητη μεταρρύθμιση της Kοινότητάς μας και των πολιτικών συνθηκών πλαίσιο που έχουν αλλάξει. Eπί του θέματος αυτού, ως γνωστόν, γίνονται τώρα διαβουλεύσεις στη Διακυβερνητική Διάσκεψη.
Δεύτερον: H δραστηριότητα της Oμάδας Προβληματισμού, υπό την προεδρία του Carlos Westendorp, με δύο βουλευτές του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου. Aπό εδώ στάλθηκε ένα μήνυμα, ότι χωρίς τη συμμετοχή των λαών της Eυρωπαϊκής Ένωσης, και των δημοκρατικά εκλεγμένων εκπροσώπων τους, η μεταρρύθμιση αυτή δεν είναι πλέον εφικτή. Γι' αυτό και το αποτέλεσμα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης θα πρέπει να ανταποκρίνεται και στα αιτήματα του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου.
Tρίτον: H αποφασισθείσα, στο Eυρωπαϊκό Συμβούλιο της Mαδρίτης, δέσμευση να υλοποιηθεί η Nομισματική Ένωση. Tην παρακολουθούμε πολύ προσεκτικά, αλλά όχι χωρίς κριτική για το τι εργασίες κάνει τώρα το Συμβούλιο για την εφαρμογή των αποφάσεων αυτών.
Tέταρτον: O καθορισμός μιας πολιτικής ημερήσιας διάταξης για τα επόμενα χρόνια, δηλαδή η Διακυβερνητική Διάσκεψη, η Nομισματική Ένωση, οι διαπραγματεύσεις διεύρυνσης, καθώς και η αναθεώρηση των δημοσιονομικών προοπτικών και των ίδιων πόρων. Όσον αφορά την ημερήσια αυτή διάταξη, η σύνοδος κορυφής του Αμστερνταμ, στα μέσα Iουνίου, θα πρέπει να αποφέρει βασικές μεταρρυθμίσεις για την Eυρωπαϊκή Ενωση.
Tο 1995, όμως, άφησε πίσω του και προβλήματα που είναι ακόμη ανεπίλυτα. Eίναι, αφενός, η αδυναμία της Eυρώπης στην εξωτερική πολιτική, η οποία οφείλεται, στην πραγματικότητα, στην ανικανότητα των 15 κυβερνήσεων να ενεργήσουν από κοινού (βλέπε την περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας) και αφετέρου, η κοινωνική καταστροφή που λέγεται ανεργία. Tο 1995, όπως και το 1996, ήταν θέμα πρώτης προτεραιότητας στο Eυρωπαϊκό Συμβούλιο, χωρίς να μπορέσει να επιτευχθεί μια απτή επιτυχία. Γι' αυτό και η Διακυβερνητική Διάσκεψη θα πρέπει να επιφέρει βελτιώσεις, μ' ένα καινούριο κεφάλαιο για την πολιτική απασχόλησης και τον τερματισμό του κοινωνικού opt-outs της Mεγάλης Bρετανίας. Aλλά αυτό δεν αρκεί. Στο πλαίσιο ενός κοινοτικού συντονισμού, θα πρέπει τα κράτη μέλη να αναλάβουν τις ευθύνες τους για μια θετική εξέλιξη στον τομέα της αγοράς εργασίας. H πολιτική δημοκρατία και το κοινωνικό κράτος παραμένουν αναπόσπαστα θεμέλια της περαιτέρω ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Ullmann
Kύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον κύριο εισηγητή για το ότι έγραψε μια κριτική έκθεση. Δεν έχω να προσθέσω τίποτε στην κριτική του, εκτός από το ότι συμφωνώ μ' αυτήν απόλυτα. Θέλω όμως να τονίσω ένα σημείο, το άρθρο 34 της έκθεσης, όπου εκφράζονται παράπονα για την έλλειψη αποφασιστικότητας εκ μέρους του Συμβουλίου, κατά τη διάρκεια της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Εχω την άποψη ότι αυτή η έλλειψη αποφασιστικότητας στηρίζεται σε μια θεμελιώδη ασάφεια, στην έλλειψη σαφήνειας για το στόχο που έβαλε στον εαυτό της η Eυρωπαϊκή Ενωση στο Mάαστριχτ, δηλαδή στο ξεπέρασμα της διαίρεσης της ευρωπαϊκής ηπείρου και στο να το πετύχει αυτό, δημιουργώντας τις βάσεις της μορφής της μελλοντικής Eυρώπης. H ίδια η Συνθήκη του Mάαστριχτ λέει πού στηρίζονται οι βάσεις αυτές: στον Xάρτη των Hνωμένων Eθνών, στις αρχές της Tελικής Πράξης του Eλσίνκι και στον Xάρτη των Παρισίων. Aυτό έχει σημαντικότατες συνέπειες, αν στηριχθεί κανείς σ' αυτές τις βάσεις, διότι δεν μπορούν πλέον να υλοποιηθούν με τη μορφή μιας παραδοσιακής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, όπως επιχειρείται διαρκώς, αλλά μόνο με την αποκατάσταση μιας ειρηνικής τάξης που δεν υπάρχει ακόμη, της μορφής, δηλαδή, της μελλοντικής Eυρώπης. Θα πρέπει να πω, δυστυχώς, - κι αυτό το λέω παρουσία σας, κύριε Eπίτροπε - ότι στα έγγραφα του Συμβουλίου για το Δουβλίνο II δεν μπόρεσα να βρω ούτε ίχνος από τη συνειδητοποίηση αυτού του τεράστιου καθήκοντος.

Berthu
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση σχετικά με την πρόοδο της Ένωσης κατά το 1995 την οποία εξετάζουμε σήμερα αναλύει την ευρωπαϊκή πολιτική κάτω από ένα εσφαλμένο πρίσμα και αυτό διαφαίνεται από την πρώτη αιτιολογική σκέψη. Η Ευρώπη στηρίζεται τόσο στην δημοκρατική νομιμότητα, που εκφράζεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όσο και στη νομιμότητα των κρατών την οποία εκφράζει το Συμβούλιο.
Η ανάλυση αυτή, παρότι κλασσική, υποκρύπτει ωστόσο την ουσία. Υπάρχει μία πρωταρχική νομιμότητα που προηγείται των δύο άλλων και που όμως δεν μνημονεύεται επαρκώς, αυτή των εθνικών κοινοβουλίων. Αποτελεί, μέχρι σήμερα και για πολύ ακόμη καιρό, τόσο πολύ είναι αλήθεια που μπορεί να μην υπάρχει ευρωπαϊκός λαός, την κύρια νομιμότητα, όπως πολύ σωστά αναφέρεται στην απόφαση που εξέδωσε το συνταγματικό δικαστήριο της Γερμανίας τον Οκτώβριο του 1993 σχετικά με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.
Η πρωταρχική αυτή νομιμότητα δεν ασκεί μόνο έμμεση επίδραση στην Ένωση μέσω της ευθύνης των εθνικών κυβερνήσεων, ασκεί επίσης άμεση επίδραση, δεδομένου ότι τα εθνικά κοινοβούλια και συχνά οι ίδιοι οι λαοί είναι αυτοί που κυρώνουν τη συνθήκη στην οποία υπάγεται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και όλα τα άλλα θεσμικά όργανα της Ένωσης.
Έχουμε χρέος να θυμίσουμε αυτόν τον δευτερεύοντα ρόλο για να εξηγήσουμε γιατί είναι απόλυτα λογικό, αντίθετα με τους ισχυρισμούς της έκθεσης, το ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποκλείστηκε από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων της διακυβερνητικής διάσκεψης. Είμαστε επίσης υποχρεωμένοι να αμφισβητήσουμε για μία ακόμη φορά το αίτημα που διατυπώνεται στην έκθεση περί παρέκτασης της εξουσίας συναπόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε όλες τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Παρότι εκλεγμένο με καθολική ψηφοφορία, το Κοινοβούλιό μας εκπροσωπεί λαούς, θεωρώντας τους ως ενιαίο σύνολο και όχι ως ισότιμους πολίτες. Επί πλέον, η νομιμότητά του είναι δευτερεύουσα σε σχέση με αυτή των εθνικών κοινοβουλίων τα οποία με κανέναν τρόπο δεν υποκαθιστά.
Το ότι αγνοείται αυτή η πρωταρχική αλήθεια και αυτή η πρωταρχική νομιμότητα αποτελεί ίσως μία από τις κύριες αιτίες του δημοκρατικού ελλείμματος στην Ένωση.

Corbett
Κύριε Πρόεδρε, η παρούσα είναι μια εξαιρετικά συγκινητική στιγμή για μένα διότι εκφωνώ την παρθενική μου ομιλία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, διότι είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω σε συζήτηση. Αποτελεί μεγάλη ικανοποίηση για μένα το γεγονός ότι συμμετέχω σε μια συζήτηση για τη μελλοντική ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πάντοτε ήμουν απόλυτα δεσμευμένος στην ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά τα φοιτητικά μου χρόνια ήμουν ένας εξ εκείνων που συντόνισαν την εκστρατεία υπέρ του 'Ναι' στο δημοψήφισμα του Ηνωμένου Βασιλείου σχετικά με τη συνέχιση της συμμετοχής του στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πλέον τούτου, το 1975 είχα ηγηθεί αντιπροσωπείας φοιτητών που πήγε στη Ρώμη για να διαδηλώσει έξω από σύσκεψη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου υπέρ των άμεσων εκλογών για το Κοινοβούλιο τούτο, θέμα που εξεταζόταν τότε σ' εκείνη τη σύσκεψη.
Αργότερα ήμουν ομιλητής στη μεγάλη διαδήλωση η οποία έγινε μπροστά από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά την πρώτη συνεδρίαση του άμεσα εκλεγμένου Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο το 1979 και ακόμη αργότερα είχα την τιμή να εργασθώ για το Κοινοβούλιο και μάλιστα για την ίδια επιτροπή - την Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων - η οποία εκπόνησε την έκθεση που εξετάζουμε σήμερα. Εκείνη την εποχή η επιτροπή συνέτασσε την έκθεση Spinelli με το σχέδιο της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν έχει περάσει πάρα πολύς καιρός από τότε που έγιναν όλα αυτά αλλά έχουμε κάνει πάρα πολλές προόδους.
Η παρούσα έκθεση εξετάζει το τι επιτύχαμε σε ένα συγκεκριμένο χρόνο - στο 1995. Η μόνη επιφύλαξη που έχω σχετικά με τη συμμετοχή μου στη συζήτηση είναι ότι δεν πιστεύω πως θα πρέπει να κάνουμε αυτή τη συγκεκριμένη συζήτηση με αυτή τη συγκεκριμένη μορφή. Στο κάτω κάτω, συζητούμε γεγονότα του 1995 και τώρα έχουμε αρχές του 1997. Πλέον τούτου, αυτό που συζητούμε είναι μια έκθεση σχετικά με μια άλλη έκθεση. Συζητούμε έκθεση της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων σχετικά με την έκθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τα συμβάντα του 1995, δηλ. για γεγονότα που συνέβησαν πριν από αρκετό καιρό. Δεν νομίζω ότι αυτό αποτελεί μια λογική διαδικασία για το Κοινοβούλιο. Θα ήταν πολύ πιο ορθολογικό εάν απλά συζητούσαμε στην ολομέλεια την ίδια την έκθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου όταν θα την λαμβάναμε, παρουσιαζόμενη ίσως από το Συμβούλιο των Υπουργών ή από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και να ολοκληρώναμε τη συζήτηση με μια πρόταση ψηφίσματος, και όχι να εκπονούμε μια έκθεση επί μιας άλλης εκθέσεως την οποία να συζητούμε μετά από ένα χρόνο όταν τα διάφορα θέματα έχουν ήδη ξεχαστεί.
Εάν διαβάσω την εισαγωγή της εκθέσεως, αναφέρεται στο γεγονός ότι ήδη υπάρχει μια ετήσια έκθεση μετά ψηφίσματος επί της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, μια ετήσια έκθεση μετά ψηφίσματος για τη δικαιοσύνη και τις εσωτερικές υποθέσεις, καθώς και ότι σε κάθε σύσκεψη Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έχουμε συζήτηση η οποία τείνει να καταστεί η γενική συζήτηση για την κατάσταση της Ένωσης. Έχουμε ειδική συζήτηση για την κατάσταση της Ένωσης. Έχουμε συζήτηση κατά την έναρξη της κάθε Προεδρίας του Συμβουλίου η οποία αναφέρεται γενικά στο που βρισκόμαστε και που θα πρέπει να πάμε και έχουμε και μια συζήτηση για το πρόγραμμα της Επιτροπής κατά την έναρξη του κάθε έτους. Όλα αυτά μου φαίνονται ως ένας υπερβολικός αριθμός γενικών συζητήσεων για την κατάσταση της Ένωσης και με μία ακόμη τώρα σχετικά με το τι συνέβη δύο χρόνια πριν, παρά τη σκληρή εργασία που έγινε για την έκθεση αυτή - και αποτίω φόρο τιμής στην εργασία του εισηγητή, δεν την επικρίνω - μου φαίνεται ότι θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τις διαδικασίες μας σ' αυτό το σημείο. Θα καταθέσω τροπολογία στον Κανονισμό έτσι ώστε οι διαδικασίες μας σχετικά με το θέμα αυτό να γίνουν πιο ορθολογικές.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ κύριε Corbett και σας συγχαίρω για την παρθενική σας ομιλία στο Σώμα.

Spiers
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι' εγώ να συγχαρώ τον Richard Corbett για την παρθενική του ομιλία. Κατά περίεργο, ίσως, τρόπο συμφώνησα με όλες τις ουσιαστικές παρατηρήσεις του και ελπίζω ότι κι' εκείνος θα συμφωνήσει με τις δικές μου. Συμφωνώ με το μεγαλύτερο μέρος της παρούσης προτάσεως ψηφίσματος αλλά ίσως θα πρέπει να απομακρυνθώ σήμερα από τις επίπλαστες ευγένειες του Σώματος και να αναφερθώ στα σημεία με τα οποία διαφωνώ.
Δεν έχω καμία δυσκολία με την πρώτη γραμμή της προτάσεως ψηφίσματος. Τα προβλήματα ξεκινούν με τη δεύτερη γραμμή η οποία αναφέρεται στην «πρόοδο» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως εάν η Ένωση θα πρέπει πάντα να κινείται προς τα εμπρός. Θα πρέπει να αναρωτηθούμε: »Πρόοδος για να επιτύχουμε τι; » και «Ποιός οδηγεί αυτή την κίνηση; » Η πρόταση ψηφίσματος υποθέτει απλά ότι η ΕΕ πρόκειται να συνεχίσει να κάνει ολοένα και περισσότερα και να τα κάνει χωρίς να κατέχει ούτε τις αναγκαίες δομές για να διασφαλίσει τον ικανοποιητικό δημοκρατικό έλεγχο αλλά ούτε και τη συγκατάθεση των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχουν ήδη επιλυθεί πολλά περισσότερα θέματα απ' όσα συνειδητοποιούν οι ευρωπαίοι πολίτες. Η διαδικασία της ενοποίησης καθοδηγείται σχεδόν αποκλειστικά από μία ελίτ πολιτικών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκπροσωπεύονται στο Συμβούλιο των Υπουργών. Παρά όμως τη φρασεολογία του ψηφίσματος για την ενίσχυση της δημοκρατικής νομιμότητας, δεν προκύπτει με σαφήνεια ότι αυτός ο ρυθμός της ενοποίησης έχει τη συγκατάθεση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών της ΕΕ.
Ασφαλώς μου φαίνεται πολύ περίεργη η δήλωση της αιτιολογικής σκέψης ΣΤ ότι «η μόνη κατάλληλη αντίδραση» στον εθνικισμό και στην οικονομική και κοινωνική αβεβαιότητα είναι «να προχωρήσουμε οπωσδήποτε προς την ευρωπαϊκή ενοποίηση». Αυτό, σ' εμένα τουλάχιστον, μου φαίνεται θεολογία και όχι πολιτική, κάτι που πηγάζει από πίστη και όχι από λογική. Τέτοιες αναφορές εξευτελίζουν τις συχνές διαμαρτυρίες των ευρωπαίων πολιτικών όλων των θεσμικών οργάνων από την εποχή του Μάαστριχτ ότι η Ευρώπη δεν θα πρέπει να προσπαθήσει να αναλάβει νέες εξουσίες αλλά απλά και μόνο να προσπαθήσει να κάνει καλύτερα αυτά που κάνει τώρα.
Γνωρίζουμε ότι ο ρυθμός της ευρωπαϊκής ενοποίησης θα προχωρήσει πολύ ταχύτερα με την οικονομική και νομισματική ένωση, κάτι το οποίο γίνεται αβασάνιστα δεκτό στο ψήφισμα. Οι οικονομικές και νομισματικές επιπτώσεις της ΟΝΕ φαίνεται ότι ελάχιστα είχαν εξεταστεί το 1995. Ακούσαμε νωρίτερα από τον Επίτροπο Oreja ότι η Επιτροπή μόλις τώρα αρχίζει να σκέφτεται τις επιπτώσεις της ΟΝΕ. Η ΟΝΕ εκπροσωπεύει μια σοβαρή αναδόμηση των ευρωπαϊκών εξουσιών σε όλους τους τομείς. Γνωρίζουμε ότι οι πολίτες της ΕΕ έχουν σοβαρές επιφυλάξεις σχετικά με την ΟΝΕ αλλά υπνοβατούν προς την κατεύθυνσή της χωρίς μια αναγκαία συζήτηση. Τους λένε απλά ότι δεν χρειάζεται συζήτηση διότι η απόφαση έχει ληφθεί πριν από χρόνια από κάποιους πολιτικούς στο Μάαστριχτ.
Ξέρω ότι οι απόψεις μου αποτελούν μειοψηφία στην ομάδα μου και στο Κοινοβούλιο αλλά εκείνοι που ενδιαφέρονται σοβαρά για την επιτυχία της ΕΕ - όπως εγώ - όταν εξετάζουν την απόδοση του Συμβουλίου κατά το 1995 ή όταν, κατά την παραμονή της επόμενης χιλιετίας, θα φτάσουν να εξετάζουν την απόδοση του Συμβουλίου κατά το 1997, θα πρέπει να πουν πολύ καθαρά ότι η Ευρώπη θα πρέπει να επιβραδύνει τους ρυθμούς της. Εάν η ευρω-ελίτ συνεχίσει να καλπάζει στον δρόμο μιας «ακόμη πιο στενής ένωσης», η οποία αναπόφευκτα θα καταλήξει σε ένα και μόνον ευρωπαϊκό κράτος, χωρίς να έχει πείσει τους πολίτες της Ευρώπης, πολύ φοβούμαι ότι το όλο εγχείρημα θα καταλήξει σε καταστροφή.

Oreja Aguirre
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θα ήθελα κατ' αρχήν να συγχαρώ τον εισηγητή, κ. Valverde, για την εξαίρετη εργασία του, η οποία αποδεικνύεται ακόμη πιο αξιέπαινη εφόσον ο κ. Valverde μπόρεσε να κάνει μια πολιτική εκτίμηση των κύριων θεμάτων τα οποία αντιμετωπίζουν σήμερα τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και θα ήθελα επίσης ξεκινώντας να εκφράσω την ικανοποίησή μου για το ότι μπόρεσα να ακούσω την πρώτη παρέμβαση του κ. Corbett, μια και είχα την τύχη να έχω εργαστεί μαζί του για πολλά χρόνια στο Κοινοβούλιο, και χάρηκα ιδιαίτερα που μπόρεσα να τον ακούσω σήμερα εδώ σε μια ομιλία γεμάτη πολιτικό διεθνικό χαρακτήρα, με μια σαφή θεώρηση αυτού που πρέπει να είναι το μέλλον εκθέσεων αυτής της φύσεως.
Συμφωνώ απολύτως με την άποψη του κ. Valverde που αφορά τους στόχους που προβλέπονται στο άρθρο Δ της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πράγματι, δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνονται άσκοπα οι κοινοτικές δημοσιεύσεις που περιλαμβάνουν ήδη το σύνολο των δραστηριοτήτων της Ένωσης. Και αναφέρομαι στη γενική έκθεση σχετικά με τη δραστηριότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποίας η έκδοση του 1996 θα διατίθεται από τις 11 του επομένου Φεβρουαρίου, όπως και στο μηνιαίο δελτίο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η έκθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου πρέπει να παρουσιάζει μάλλον μια πολιτική αξιολόγηση, όπως είπε και ο εισηγητής, των προόδων και των δυσκολιών της Ένωσης, και σε αυτήν τη βάση, να καθορίζει μερικούς γενικούς πολιτικούς προσανατολισμούς. Εν πάση περιπτώσει, όλα αυτά εκφράζονται με μεγάλη σαφήνεια στην έκθεση του κ. Valverde, της οποίας τους προσανατολισμούς η Επιτροπή συμμερίζεται όσον αφορά τα βασικά.
Όπως και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έτσι και η Επιτροπή θεωρεί πράγματι ότι πρέπει να περιληφθούν στη Συνθήκη ειδικές διατάξεις σχετικά με την απασχόληση, ότι η προώθηση των υπηρεσιών κοινής ωφελείας, στοιχείο-κλειδί αυτού που μπορούμε να αποκαλέσουμε «το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο», πρέπει να εμφανίζεται ως ένας από τους στόχους της Συνθήκης, και ότι η Ένωση θα πρέπει να εξοπλιστεί με μια κατάλληλη νομική βάση για την αποτελεσματική καταπολέμηση της απάτης απέναντι στα οικονομικά συμφέροντα των Κοινοτήτων.
Η τοποθέτηση του πολίτη στο επίκεντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί επίσης μια διαρκή μέριμνα της Επιτροπής, σύμφωνα με τη γνωμοδότησή της της 28ης Φεβρουαρίου 1996 για τη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Και έχει απόλυτο δίκιο ο κ. Schδfer όταν υπενθυμίζει κατ' αυτήν την έννοια την εργασία της Ομάδας Westendorp σχετικά με αυτό το θέμα, εφόσον αυτή αποτέλεσε το ξεκίνημα, και η Ομάδα αυτή στάθηκε ακριβώς σε αυτό που σημαίνει η θεώρηση και ο ρόλος του πολίτη.
Η εξάλειψη των εμποδίων για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων έχει βασική σημασία, όπως και η «κοινοτικοποίηση» ενός μεγάλου μέρους της συνεργασίας σε θέματα δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων και η ενίσχυση της δυνατότητας δράσης στους υπόλοιπους τομείς του τρίτου πυλώνα.
Η Επιτροπή θεωρεί επίσης απαραίτητο να απλοποιηθεί και να εκδημοκρατιστεί η διαδικασία λήψης αποφάσεων της Ένωσης, και να καταστεί πιο διαφανής και κατανοητή για τον πολίτη. Και κατ' αυτήν την έννοια, η Επιτροπή συνέστησε στην έκθεσή της του περασμένου Ιουλίου τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της συναπόφασης στο σύνολο της κοινοτικής νομοθετικής δραστηριότητας. Και κατ' αυτήν την έννοια επίσης, θεωρώ ότι υπάρχει μια διπλή νομιμότητα, και θα ήθελα να το πω στον κ. Berthu όταν μας μίλησε για νομιμότητα. Θεωρώ ότι υπάρχει μια διπλή νομιμότητα: των Κρατών και των λαών. Και σε σχέση με αυτήν τη διπλή νομιμότητα, υπάρχει μια σημαντικότατη λειτουργία που αντιστοιχεί στα εθνικά Κοινοβούλια και μια σημαντικότατη λειτουργία επίσης που αντιστοιχεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Η οικοδόμηση μιας ισχυρής εξωτερικής ταυτότητας αποτελεί έναν άλλον κοινό στόχο για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή, και σε αυτό αναφέρθηκε και ο κ. Ullmann στην παρέμβασή του. Για το σκοπό αυτόν, θα πρέπει να καθοριστούν ορισμένοι κοινοί στόχοι, αν και αυτό δεν θα είναι εύκολο, στη διαπραγμάτευση. Γι' αυτό επίσης πρέπει να διασφαλιστεί ακόμη περισσότερο -και αυτό θέλω να το τονίσω ιδιαίτερα- η συνοχή της εξωτερικής δράσης. Πρέπει να ενισχυθούν οι πόροι δράσης της Ένωσης, ιδιαίτερα σε θέματα εμπορικής πολιτικής. Και πρέπει να αναπτυχθεί η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας με τη δημιουργία ενός κέντρου κοινής ανάλυσης και να αναπτυχθεί συγχρόνως η προσφυγή στην ψήφιση με ειδική πλειοψηφία σε αυτόν τον τομέα. Τέλος, πρέπει να οικοδομηθεί προοδευτικά μια ταυτότητα ασφάλειας και άμυνας.
Ολοκληρώνοντας, κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή συμφωνεί πλήρως με την άποψη του εισηγητή σύμφωνα με την οποία το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου και του μέλλοντος της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και της επιτυχίας της διεύρυνσης της Ένωσης, απαιτεί πρωτίστως καλά αποτελέσματα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Η πραγματοποίηση μιας σοβαρής μεταρρύθμισης δεν είναι μια πολυτέλεια με την οποία θα μπορούσαν να ικανοποιηθούν κάποια θεσμικά όργανα που θα επιθυμούσαν να επιβεβαιώσουν το ρόλο τους. Είναι το μοναδικό μέσον για να εξοπλιστεί η Ένωση με τους απαραίτητους πόρους προκειμένου να υπερασπίσει τα συμφέροντά της ανά τον κόσμο, να ανταποκριθεί στις επιδιώξεις των πολιτών της και να υποδεχτεί τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες.
Και με χαρά μου διαπιστώνω, κύριε Valverde, ότι η έκθεσή σας υποστηρίζει και ενθαρρύνει την Επιτροπή στη δράση που αναπτύσσεται καθημερινά στη Διακυβερνητική Διάσκεψη για την επίτευξη αυτών των στόχων.

Spiers
Κύριε Πρόεδρε, δεδομένου ότι συζητούμε έκθεση του Συμβουλίου, δεν θα πρέπει άραγε να έχουμε κάποια ανταπόκριση από το Συμβούλιο;

Πρόεδρος
Όχι.

Spiers
Γιατί όχι;

Πρόεδρος
Παραδοσιακά το Συμβούλιο δεν ανταποκρίνεται σ' αυτό το είδος της συζητήσεως. Δεν γνωρίζω την αιτία αλλά αυτή είναι η παράδοση που υπάρχει.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο το πρωί στις 11.00.

Πολιτιστικές πτυχές της δράσης της ΕΕ
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της εκθέσεως (Α4-0410/96) του κ. Escudero, εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτισμού, Νεότητος, Παιδείας και Μέσων Ενημέρωσης, σχετικά με την πρώτη έκθεση της Επιτροπής για την εξέταση των πολιτιστικών πτυχών των δράσεων της ΕΕ (COM(96)0160 - C40249/96)

Escudero
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εκθέσω με πολύ συνοπτικό τρόπο τις γενικές γραμμές αυτής της έκθεσης, της οποίας το σημείο εκκίνησης είναι η επιβεβαίωση της αλληλεξάρτησης μεταξύ πολιτιστικής δράσης και πολιτικής δράσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως είναι ευρέως γνωστό, η διαδικασία ολοκλήρωσης οικοδομήθηκε στα αρχικά της στάδια γύρω από οικονομικά συμφέροντα, από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ όμως και μετά, φιλοδοξείται η επίτευξη μιας ιθαγένειας της Ένωσης, και η επίτευξη μιας ευρωπαϊκής ιθαγένειας αποτελεί βασικό στόχο μεγάλης εμβέλειας.
Όμως, στην πολιτική ιστορία της Δύσης, η απόκτηση της ιθαγένειας υπήρξε πάντοτε συνδεδεμένη με την ύπαρξη μιας ιδεολογικής και πολιτισμικής κοινότητας. Το πολιτισμικό δεν είναι άρα ένα λόγιο εξωραϊστικό στοιχείο ή μια επίθετη διακοσμητική αναφορά στα κείμενα, αλλά η ίδια η ουσία και ο λόγος ύπαρξης της ευρωπαϊκής ιθαγένειας στην οποία αποσκοπούμε. Αν δεν υπάρχει ένα πολιτισμικό και ιδεολογικό πλαίσιο και σύστημα, δεν υπάρχει πολιτική κοινότητα, και αν δεν υπάρχει πολιτική κοινότητα, δεν υπάρχει ευρωπαϊκή ιθαγένεια.
Οι αναφορές στον πολιτισμό στη Συνθήκη για την Ένωση είναι εκείνες του άρθρου 3, του άρθρου 12, και κυρίως εκείνες που περιέχονται στο σημαντικό άρθρο 128, που αποτελεί τον νέο τίτλο IX που είναι αφιερωμένος στον πολιτισμό. Στο άρθρο αυτό προβλέπεται ότι η Κοινότητα θα συμβάλλει στην ανάπτυξη των πολιτισμών των Κρατών μελών με σεβασμό στην εθνική τους πολυμορφία, ενθαρρύνοντας με τη δράση της τη συνεργασία μεταξύ Κρατών μελών, υποστηρίζοντας και συμπληρώνοντας τη δράση τους σε μια σειρά τομείς και ευνοώντας τη συνεργασία σε αυτά τα θέματα με τρίτες χώρες.
Όμως, η δράση της Κοινότητας σε όλους αυτούς τους τομείς που δεν είναι της αποκλειστικής της αρμοδιότητας, όπως δεν είναι προφανώς και ο πολιτισμός, υπάγεται, σύμφωνα με το περιεχόμενο του άρθρου 3 Β της Συνθήκης, στην αρχή της επικουρικότητας, και μπορεί να παρεμβαίνει μόνο στο μέτρο που οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης δε μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα Κράτη μέλη. Αυτό συνεπάγεται ότι η κοινοτική δράση εξαρτάται από την αρχή της επικουρικότητας, και κατά συνέπεια, δεδομένου ότι η αρχή αυτή δεν διαμορφώνεται με μια εμπειρική φόρμουλα αλλά αποτελεί ένα εννοιολογικό οικοδόμημα, ότι η κοινοτική δράση εξαρτάται από την ερμηνεία που δίνεται στην εν λόγω αρχή της επικουρικότητας. Κατ' αυτήν την έννοια, συνιστούμε μια ελαστική ερμηνεία, δεδομένου ότι μια ερμηνεία κυριολεκτική και αυστηρή θα καθιστούσε αδύνατη στην πράξη τη συμμετοχή αυτή η οποία, εν πάση περιπτώσει, πρέπει να τηρεί τα όρια που θέτει το προαναφερθέν άρθρο 128.
Η εξέταση τέλος της πολιτιστικής δράσης της Κοινότητας φτάνει μακρύτερα από το συγκεκριμένο πρόγραμμα άμεσων δράσεων -Προγράμματα ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ, ARIANE και RAFAEL-, οι οποίες είναι εν πάση περιπτώσει άξιες επαίνου και προώθησης ώστε να αναλύεται οποιαδήποτε διοικητική και οικονομική πράξη που έχει κάποιον αντίκτυπο στον τομέα του πολιτισμού.
Με σεβασμό στις πρωτοβουλίες των Κρατών μελών και με σεβασμό επίσης την ιστορική και γλωσσική ταυτότητα των λαών, πρέπει να προωθηθεί μια βιώσιμη δράση της Κοινότητας προς όφελος των πολιτισμών της Ευρώπης. Αποκτά έτσι νόημα, όπως προτείνεται σε αυτήν την έκθεση, η θέσπιση μιας ρήτρας συμβατότητας με τους πολιτιστικούς στόχους σε όλες τις κοινοτικές δράσεις που μπορεί να έχουν κάποιον σχετικό αντίκτυπο, καθώς και το ξεκίνημα, από πλευράς της Κοινότητας, ενός θεσμικού διαλόγου με όλους τους φορείς -Πανεπιστήμια, Ακαδημίες, Ιδρύματα, κλπ.- που ασχολούνται με τον πολιτισμό. Θα μπορούσαν έτσι να υπερκερασθούν ανισορροπίες και ιστορικές παρεξηγήσεις, με τη δημιουργία ενός κοινωνικού κλίματος ομόνοιας, ελευθερίας, ανοχής και σεβασμού με βάση το οποίο θα καταστεί δυνατή η εδραίωση των δημοκρατικών αρχών της πολιτικής συνύπαρξης.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Η παρούσα έκθεση, στη διαδικασία εξέτασης από την επιτροπή, ήταν ιδιαίτερα επιδεκτική στις υποδείξεις, παρατηρήσεις και τροπολογίες των βουλευτών των διαφόρων πολιτικών Ομάδων, και εγκρίθηκε με γενική συγκατάθεση. Μετά από την έγκριση αυτή και ενόψει της παρουσίασής της στην Ολομέλεια, υποβλήθηκαν τρεις τροπολογίες: μία από την κ. Pack, η οποία αποκαθιστά μια προμετωπίδα που αναγραφόταν στο κείμενό μου και είχε χαθεί συμπτωματικά, και αναφερόταν στην υποχρέωση να εξαλειφθούν τα υπολείμματα του αναλφαβητισμού και να προωθηθεί μια πρόσφορη πολιτική για το βιβλίο. Όπως είναι λογικό, είμαι απολύτως σύμφωνος με αυτήν την τροπολογία που αποκαθιστά το κείμενο. Είμαι επίσης σύμφωνος με την τροπολογία του κ. Perry σχετικά με το ότι η πρόταση να εκπονηθεί από εμπειρογνώμονες, κατόπιν αίτησης της Επιτροπής, ένα σχολικό εγχειρίδιο ιστορίας της Ευρώπης, είναι κάτι συνιστώμενο αλλά όχι επιβαλλόμενο, ώστε να αναγράφεται στα εκπαιδευτικά προγράμματα των Κρατών μελών. Αντίθετα, δεν προσυπογράφω το νέο κείμενο που προτείνει ο κ. Perry για την παράγραφο 18 -που αναφέρεται στις επενδύσεις σε έργα τέχνης και στον εξωραϊσμό των δημοσίων έργων-, η οποία αποτελεί καρπό μιας ευφυούς τροπολογίας του συναδέλφου κ. Aparicio, και είναι πιο φιλόδοξο και συγχρόνως προσιτό σε αυτό το έργο που έχουμε αναλάβει να επιβεβαιώσουμε το ρόλο του πολιτισμού στη ζωή της Ευρώπης.

Aparicio Sαnchez
Κύριε Πρόεδρε, πολλοί πολίτες αλλά και βουλευτές πιστεύουμε ότι υπάρχει ένας ευρωπαϊκός πολιτισμός. Η γη αυτή που κυριαρχήθηκε πνευματικά από την κληρονομιά του Αριστοτέλη και των Ελλήνων, που πέρασε διαδοχικά από το Ρομανισμό, το Χριστιανισμό και κυριαρχήθηκε επίσης από την Αναγέννηση, το Διαφωτισμό, το Ρομαντισμό, τον Επιστημονισμό, από τις απελευθερωτικές ιδέες του 18ου αιώνα και τις ιδέες για ισότητα του 19ου, έχει κάτι κοινό πάνω από τη γεωγραφία και το εμπόριο. Πολλοί πιστεύουμε ότι υπάρχει ένας ευρωπαϊκός πολιτισμός και δεν ντρεπόμαστε να το πούμε. Αυτοί που πιστεύουν σε έναν ευρωπαϊκό πολιτισμό βρίσκονται, κύριε Πρόεδρε, σε αμυντική στάση. Δεν θα ακούσετε να γίνεται λόγος για ευρωπαϊκό πολιτισμό χωρίς να προστίθεται αμέσως ότι «βασίζεται στην ποικιλία και στο σεβασμό της πολυμορφίας των πολιτισμών». Προφανώς, ποιός πολιτισμός θα ήταν άξιος αυτού του ονόματος αν δεν σεβόταν την πολυμορφία των πολιτισμών; Όπως είναι προφανές, πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνεται λόγος για ευρωπαϊκό πολιτισμό, για το ότι υπάρχει κάτι κοινό ανώτερο -όπως είπα- από τη γεωγραφία ή από το εμπόριο.
Γιατί κάνουμε λόγο για αμυντική στάση; Διότι, εν ονόματι του πολιτισμού, με την ομοιογένεια και τον αυταρχισμό, έχουν διαπραχθεί τρομερές ωμότητες στον ίδιο τον αιώνα μας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί προφανώς τον αντίποδα αυτής της κατάστασης. Κατ' αυτήν την έννοια, πιστεύω ότι το σύστημα των γνώσεων, των πεποιθήσεων, των σκέψεων, ακόμη και των ηθικών συστημάτων, η ιστορία, τα έθιμα, όλα όσα διαμορφώνουν τον πολιτισμό, ενώνουν τους Ευρωπαίους, και δεν θα είχαμε φτάσει ως εδώ μετά την αιματοκυλισμένη και διαιρεμένη Ευρώπη στα τέλη της δεκαετίας του 40 αν δεν υπήρχε αυτός ο ευρωπαϊκός πολιτισμός.
Κατ' αυτήν την έννοια, θεωρώ εξαίρετη την έκθεση του κ. Escudero, του οποίου η αυστηρότητα και η κατάρτιση την καθιστούν, κατά την άποψή μου, υπόδειγμα ευρωπαϊκής σκέψης, όπως απέδειξε στη σύνοψή του που προηγήθηκε της παρέμβασής μου. Πιστεύω ότι τέτοιες εκθέσεις είναι δύσκολο να μην επιτύχουν την σχεδόν πλήρη ομοφωνία που πέτυχε η έκθεση του κ. Escudero. Εκτιμώ ιδιαίτερα τα σημεία 18 και 23 της πρότασης ψηφίσματος, όπου γίνεται λόγος για ένα ενιαίο κείμενο προς εισαγωγή στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Πότε θα ανάψει η φλόγα που θα καταστήσει μη αντιστρέψιμη τη διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Όταν ένα παιδί θα πάψει να σκέφτεται την Ευρώπη σαν μια «οργάνωση στην οποία συμμετέχει η χώρα μου» και σκέφτεται την Ευρώπη σαν «η χώρα μου». Και όταν ένα παιδί από τη Δανία θα σκέφτεται τον Μότσαρτ σαν μια μεγαλοφυΐα της χώρας του, όταν ένα παιδί από την Ισπανία θα σκέφτεται τον Γκέτε σαν ένα στοχαστή της χώρας του, ή όταν ένα παιδί από την Ελλάδα σκέφτεται τον Πικάσο ή ένα παιδί από την Αγγλία σκέφτεται τον Παστέρ σαν «μορφές της χώρας μου: της Ευρώπης». Αυτό επιτυγχάνεται με τις μεθόδους διδασκαλίας και επιτυγχάνεται με βάση ένα κείμενο κοινής ιστορίας που θα ερχόταν να προστεθεί στο κείμενο της εθνικής ιστορίας, με τη σύσταση να περιληφθεί στα προγράμματα σπουδών. Ολοκληρη η έκθεση είναι κατά την άποψή μου εξαίρετη.

Perry
Κύριε Πρόεδρε, η Συνθήκη του Μάαστριχτ παραχώρησε για πρώτη φορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση αρμοδιότητα για τα πολιτιστικά θέματα και όλοι συμφωνούμε ότι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός όχι μόνο αξίζει αλλά και χρειάζεται την υποστήριξή μας. Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός πολιορκείται από τις ατλαντικές αξίες. Μπορεί να θαυμάζουμε την Αμερική και το κάθε τι αμερικανικό αλλά η προστασία και η προαγωγή των πολιτισμών μας εδώ στην Ευρώπη δεν παύει να αποτελεί ζωτικό θέμα. Με εντυπωσίασε πάρα πολύ η φράση του πρώην Υπουργού Πολιτισμού της Γαλλίας κ. Τουμπόν όταν μίλησε στο Κοινοβούλιο το 1995 και είπε ότι κινδυνεύουμε να μεγαλώσουμε μια γενεά ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Είχε δίκιο και συμμερίζομαι τις ανησυχίες του.
Θα θέλαμε επίσης να επωφεληθούμε της ευκαιρίας και να εκφράσουμε την εκτίμησή μας στον Επίτροπο Oreja και στην κ. Flesch, την πρώην Γενική Διευθύντρια της ΓΔ ΧΧ, για την εργασία που έχουν κάνει υπέρ της προστασίας και της προαγωγής του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Μολονότι γενικά υποστηρίζω την έκθεση του κ. Εscudero εν τούτοις έχω και ορισμένες επιφυλάξεις. Για παράδειγμα, δεν είμαι πεπεισμένος ότι η πολιτιστική πολιτική θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο πλειοψηφίας στο Συμβούλιο. Εκείνο το οποίο συνθέτει το πλούσιο σύνολο του πολιτισμού της Ευρώπης είναι οι ξεχωριστοί εθνικοί πολιτισμοί μας. Οι εθνικές αρχές θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να προστατεύουν τους πολιτισμούς τους με τον τρόπο που εκείνες θεωρούν καλύτερο. Το χαρακτηριστικό που κάνει να ξεχωρίζει ο ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι ακριβώς η εθνική του διαφοροποίηση.
Κατά τον ίδιο τρόπο δεν πιστεύω ότι ένα σχολικό εγχειρίδιο για την ιστορία της Ευρώπης θα πρέπει να αποτελέσει υποχρεωτικό μάθημα σε όλα τα κράτη μέλη. Δέχομαι ότι θα ήταν χρήσιμο π.χ. στους μαθητές στην Αγγλία να μάθουν επιτέλους το πως, παρά το γεγονός ότι κερδίσαμε όλες τις κρίσιμες μάχες του Εκατονταετούς Πολέμου όπως στην Αγκινκούρτ και το Γκρεσύ, καταφέραμε και χάσαμε τον πόλεμο. Αυτό όμως δεν θα πρέπει να γίνει με υποχρεωτικά βιβλία που θα έχουν εκπονηθεί από την Επιτροπή. Εκτιμώ τα σχόλια που έκανε ο κ. Escudero και πιστεύω ότι απεδέχθη την τροπολογία.
Η έκθεση προτείνει επίσης όπως το 1 % των κονδυλίων της ΕΕ για τα δημόσια έργα δαπανάται για την αγορά έργων τέχνης που θα στολίζουν τα προαναφερόμενα δημόσια έργα. Δεν λέω βέβαια ότι ποτέ δεν θα πρέπει να έχουμε έργα τέχνης, αγορασμένα με δαπάνες του κοινού, σε δημόσιους χώρους αλλά δεν πιστεύω ότι αυτό θα πρέπει να γίνεται διαρκώς και έχω καταθέσει τροπολογία που θα το περιορίζει μόνο εκεί που κρίνεται αναγκαίο. Εκεί που συμφωνώ πλήρως με τον συνάδελφό μου - και το λέγω αυτό ως εισηγητής του προϋπολογισμού της Επιτροπής Πολιτισμού, Νεότητας, Παιδείας και Μέσων Ενημέρωσης - είναι η αναγκαιότητα αύξησης της συνολικής χρηματοδότησης που κατανέμεται στον πολιτιστικό τομέα.
Η πολιτιστική κληρονομιά της Ευρώπης όχι μόνο δικαιωματικά αξίζει και χρειάζεται μεγαλύτερη χρηματοδότηση, αλλά και πέραν τούτου διότι ο τομέας του πολιτισμού είναι ένας σημαντικός παράγοντας οικονομικής ανάπτυξης και απασχόλησης σε ολόκληρη την ήπειρό μας. Αυτό είναι ένα μήνυμα το οποίο θα πρέπει να εισακουστεί όχι μόνο από την Επιτροπή και από το Συμβούλιο αλλά και - λυπούμαι που το λέω - από το Σώμα τούτο.

Πρόεδρος
Θέλω να ανακοινώσω ότι μετά τις ομιλίες των εκπροσώπων των ομάδων θα δώσω τον λόγο στον Επίτροπο και ότι θα είναι ο τελευταίος ομιλητής πριν από τη διακοπή. Η συζήτηση θα συνεχιστεί μετά τη διακοπή. Ζητώ συγγνώμη ιδιαίτερα από τον κ. Evans ο οποίος είναι ο πρώτος ομιλητής που θα επηρεαστεί από αυτή την αλλαγή.

Guinebertiθre
Κύριε Πρόεδρε, όπως και άλλοι συνάδελφοι πριν από μένα, θα ήθελα κι εγώ να συγχαρώ τον εισηγητή Escudero για την εργασία του με την οποία η ομάδα UPE συμφωνεί απόλυτα. Πράγματι δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας για το γεγονός ότι η πολιτιστική διάσταση και οι όλο και πιο συγκεκριμένοι ευρωπαϊκοί πολιτιστικοί στόχοι λαμβάνονται υπόψη από το σύνολο των ευρωπαϊκών πολιτικών.
Ο δρόμος είναι μακρύς και παρότι έχουμε ήδη να παρουσιάσουμε έναν θετικό απολογισμό στον τομέα της ιστορικής και καλλιτεχνικής κληρονομιάς, της προστασίας των πνευματικών δημιουργών, της κυκλοφορίας των έργων τέχνης, της ανάπτυξης της ανάγνωσης και σε πολλούς άλλους, οφείλουμε να επαγρυπνούμε και να είμαστε όλο και πιο αποφασιστικοί. Η πρόσβαση στον πολιτισμό και στην έννοια της πολιτιστικής ταυτότητας αποτελούν απαραίτητες ουσιώδεις προϋποθέσεις για την πλήρη συμμετοχή των πολιτών στον κοινωνικό βίο.
Προσοχή όμως! Η πολύ γρήγορη πορεία προς την κοινωνία της πληροφορίας απαιτεί αυξημένη επαγρύπνηση της Κοινότητας προκειμένου να προωθηθεί η εν λόγω ευρωπαϊκή πολιτιστική ταυτότητα τόσο μέσω των δικτύων όσο και μέσω των προσφερόμενων υπηρεσιών. Προσωπικά, με χαροποιεί το γεγονός ότι επιτέλους η οικονομική επίπτωση, κυρίως στην απασχόληση, της πολιτιστικής δράσης της Ένωσης αρχίζει να λαμβάνεται υπόψη.
Εφόσον η περιβαλλοντική διάσταση είναι πανταχού παρούσα στις αναφορές της ευρωπαϊκής πολιτικής, προτείνω να εισάγουμε την πολιτιστική διάσταση κάθε φορά που τούτο είναι δυνατό και να προβαίνουμε σε τακτά διαστήματα σε αξιολόγηση της επίπτωσης της εν λόγω διάστασης. Να ζητήσουμε επίσης τη διαφύλαξη και την προστασία των ευρωπαϊκών μας γλωσσών, να εξάγουμε εκτός της Ένωσης τα λογοτεχνικά, μουσικά και οπτικοακουστικά μας έργα. Να δράσουμε υπέρ της προώθησης των πολιτιστικών δραστηριοτήτων που αναδεικνύουν τα ευρωπαϊκά μας πρότυπα. Να μοιραστούμε από τώρα τους πολιτιστικούς μας στόχους με τις χώρες που έχουν ζητήσει την ένταξή τους στην Ευρώπη. Να μη φοβηθούμε τη διάδοση των πολιτισμών μας διότι αποτελούν πηγή ζωής για τις κοινωνίες μας.

Ryynδnen
Aξιότιμε κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, εάν η ΕΕ δεν είναι σε θέση να καταστήσει την πολιτική της στον πολιτιστικό τομέα αποτελεσματικότερη στο πλαίσιο της Συνθήκης του Μάαστριχτ και κατά τρόπον ο οποίος υπαγορεύεται από το σχετικό με τον πολιτιστικό τομέα άρθρο της εν λόγω Συνθήκης, δεν θα επιτευχθούν οι βασικότεροι στόχοι τους οποίους έχει θέση η ΄Ενωση, αλλά και ούτε θα εδραιωθούν οι αξίες της. Προκειμένου να πεισθούν και οι πλέον δύσπιστοι για το πόσο άρρηκτα είναι συνδεδεμένος ο πολιτιστικός τομέας με αυτόν της οικονομίας και για το πόσο συμβάλλει στην ανάπτυξη της οικονομίας, ο πολιτισμός, πρέπει να τους παρουσιάσουμε τα αποτελέσματα ερευνών που έχουν γίνει από εμπειρογνώμονες του οικονομικού τομέα. Ο πολιτιστικός τομέας ενισχύεται κυρίως από τα διαρθρωτικά ταμεία, μέσω τοπικών προγραμμάτων ανάπτυξης. Εάν οι αρμόδιοι για την λήψη αποφάσεων σε τοπικό επίπεδο είχαν σχηματίσει συνολική εικόνα εν σχέσει με τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη τότε θα ενέτασσαν τα έργα που αφορούν τον πολιτιστικό και τον εκπαιδευτικό τομέα στα αναπτυξιακά προγράμματα δίνοντάς τους ιδιαίτερο βάρος. Με τον τρόπο αυτόν θα καθίστατο δυνατή η δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης, θα βελτιώνονταν τόσο η ποιότητα ζωής όσο και το περιβάλλον διαβίωσης και αποφεύγετο η περιθωρίοποίηση.
Κριτήριο για την χάραξη της πολιτικής της ΕΕ στον πολιτιστικό τομέα πρέπει, και στη συνέχεια, να είναι η προάσπιση και ενίσχυση της πολιτιστικής και γλωσσικής πολυμορφίας. Η πολυμορφία αυτή αποτελεί, ακριβώς, και τον μεγαλύτερο πλούτο, όσον αφορά την ευρωπαϊκή ταυτότητα. Δεν πρέπει να μας επιβληθεί ένα ενιαίο ευρωπαϊκό πολιτιστικό πλαίσιο το οποίο θα μας καθιστά ομοίους μεταξύ μας. Αντιθέτως, πρέπει να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας όσον αφορά τον πολιτιστικό τομέα, να μάθουμε να σεβόμαστε τον πλησίον μας και να αποδεχόμαστε τις ιδιαιτερότητές του. ΄Οταν ομιλούμε για σεβασμό προς την αρχή της επικουρικότητας στις πολιτικές της ΕΕ τόσο στον πολιτιστικό όσον και στον εκπαιδευτικό τομέα, εννοούμε ότι πρέπει να καταβάλουμε προσπάθειες για την επίτευξη κοινών στόχων βάσει της δικής μας πολιτιστικής ταυτότητας και στο πλαίσιο των δικών μας διαρθρώσεων. Γι΄ αυτό και δεν μπορώ να συμφωνήσω με την πρόταση που εμπεριέχεται στο ψήφισμα σχετικά με την εκπόνηση ενός υποχρεωτικού και κοινού για τους μαθητές βιβλίου και ενός σχολικού κειμένου σχετικά με την ευρωπαϊκή ιστορία. Αντιθέτως, τάσσομαι υπέρ της διατυπωμένης με ελαφρώς ασαφή τρόπο άποψης σχετικά με την σημασία που έχει για την βελτίωση της αμοιβαίας κατανόησης και ανεκτικότητας η διδασκαλία της Ευρωπαϊκής ιστορίας.

Sjφstedt
Κύριε Πρόεδρε, είμαι ένθερμος υποστηρικτής του να δοθεί βάρος στα πολιτιστικά ζητήματα και της διεθνούς πολιτιστικής ανταλλαγής. Ως εκ τούτου υπάρχουν πολλά τμήματα αυτής της έκθεσης ως προς τα οποία διάκειμαι πολύ θετικά. Αλλά υπάρχουν επίσης μέρη αυτής της έκθεσης τα οποία μου είναι εντελώς ξένα.
Στην Ευρώπη υπάρχουν πολλές πολιτιστικές παραδόσεις. Δεν υπάρχει μια Ευρωπαϊκή πολιτιστική παράδοση ούτε και μια Ευρωπαϊκή πολιτιστική ταυτότητα για την οποία γίνεται λόγος σ&#x02BC;αυτήν την έκθεση. Η σκέψη ότι τα σύνορα της ΕΕ αποτελούν επίσης ένα φυσιολογικό πολιτιστικό σύνορο δεν έχει απλούστατα καμία βάση. Γιατί θα είχαμε λιγότερα κοινά με έναν Ούγγρο, ή γιατί όχι με έναν Αργεντινό, απ&#x02BC; ό, τι με κάποιον που προέρχεται από μια χώρα της ΕΕ; Η υποστήριξη της ιδέας μιας ιδιαίτερης ευρωπαϊκής πολιτιστικής παράδοσης μπορεί να είναι ένας τρόπος να δημιουργηθεί μια τεχνητή βάση για τον «Ευρωεθνικισμό» και ένα Ευρωπαϊκό κράτος. Πιστεύω ότι τέτοιες προσπάθειες είναι καταδικασμένες σε αποτυχία.
Ο πολιτισμός σε μια ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία δεν δημιουργείται με διατάγματα. Γι&#x02BC;αυτό εκπλήσσομαι με την ιδέα αυτή - και μου είναι τόσο ξένη η σκέψη που υπάρχει στην έκθεση να δημιουργηθεί μια Ευρωπαϊκή πολιτιστική διάσταση μέσω πλειοψηφικών αποφάσεων στο Συμβούλιο Υπουργών. Για μένα αυτό είναι ένα παράλογο επιχείρημα. Το ίδιο παράλογα είναι τα σχέδια για κοινή και υποχρεωτική σχολική ύλη για την ιστορία της Ευρώπης. Οι λαοί της Ευρώπης δεν έχουν μία μοναδική κοινή ιστορία. Εκτός αυτού, η παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού δεν είναι ένα θέμα της ΕΕ αλλά και των κρατών μελών. Η σκέψη ότι το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ θα καθήσει και θα αποφασίσει λεπτομερώς τι θα διαβάσει κάθε μαθητής στο σχολείο είναι για μένα ασυμβίβαστη με την πολυμορφία, την διαφάνεια και την δημοκρατία που είναι η καλύτερη πλευρά της Ευρώπης.

Leperre-Verrier
Κύριε Πρόεδρε, έχουμε επανειλημμένα ευχηθεί να δούμε ενισχυμένες τις αρμοδιότητες της Ένωσης στον πολιτιστικό τομέα. Η εν λόγω ευχή, που την έχει εκφράσει η Επιτροπή Πολιτισμού, Νεότητας, Παιδείας και Μέσων Ενημέρωσης και την έχει περιλάβει το Κοινοβούλιό μας στο ψήφισμά του αναφορικά με την Διακυβερνητική Διάσκεψη, δεν φαίνεται σήμερα να έχει ευνοηθεί από τους διαπραγματευτές των κρατών μελών.
Η ιδέα, εν τούτοις, ακολουθεί την πορεία της και τούτη η πρώτη έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την εξέταση των πολιτιστικών πτυχών μπορεί να θρέψει την ελπίδα ότι μια μέρα ο πολιτισμός θα αναγνωρισθεί ως καθοριστικό στοιχείο του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Παρότι δε, δεν βρισκόμαστε ακόμη σ' αυτό το σημείο, οφείλουμε ωστόσο να συγχαρούμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή γι' αυτή την πρωτοβουλία. Απευθύνομαι κυρίως σ' εσάς, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα όμως στους επαίνους μου να περιλάβω και τον εισηγητή μας, τον κ. Escudero, για την ποιότητα της εργασίας του.
Πρόκειται συνεπώς για εξέταση του άρθρου 128 που καθορίζει τη θέσπιση ειδικής νομικής βάσης για τον πολιτισμό στη συνθήκη της Ένωσης. Παρ' όλ' αυτά, και λυπούμεθα γι' αυτό, η έκθεση δεν πραγματεύεται το άρθρο 128 συνολικά, αλλά μόνο την παράγραφο 4. Δεν προβαίνει κατά συνέπεια σε αξιολόγηση της δράσης που ανέπτυξαν τα πολιτιστικά προγράμματα στο σύνολό τους, αλλά περιορίζεται στη διαπίστωση του βαθμού στον οποίο η κοινοτική πολιτική λαμβάνει υπόψη της τις πολιτιστικές πτυχές όταν αναλαμβάνει δράση δυνάμει άλλων διατάξεων.
Λαμβάνοντας ως βάση την εξελικτική αντίληψη της έννοιας του πολιτισμού, η Επιτροπή προβαίνει σε συγκεκριμένες, αν και επιμέρους διαπιστώσεις, όσον αφορά την επίδραση του πολιτισμού σε όλους τους τομείς δράσης της Ένωσης. Θα μπορούσαμε, προς υπόμνηση, να αναφέρουμε τις θεμελιώδεις ελευθερίες, τη φορολογία, την πολιτική ανταγωνισμού, την κυκλοφορία των αγαθών και άλλους πολλούς. Θα πρέπει ασφαλώς να προσθέσουμε την εξέταση των πολιτιστικών πτυχών στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων που αποτελεί ουσιώδες στοιχείο. Από την άποψη αυτή με χαρά πληροφορούμεθα ότι η πλειονότητα των κοινοτικών πολιτικών διαθέτει πολιτιστική διάσταση. Συντάσσομαι ωστόσο με ορισμένες από τις επικρίσεις που διατυπώνει ο κ. Escudero.
Θα μπορούσαμε, πράγματι, να αρκεσθούμε σ' αυτές τις πολύ γενικές διαπιστώσεις καθώς και στην επανειλημμένα επαναβεβαιωμένη αρχή να λαμβάνεται υπόψη η συνοχή των εσωτερικών πολιτικών και η συμβατότητά τους. Πιστεύω επίσης, όπως προτείνει και ο εισηγητής μας, ότι το άρθρο 128 πρέπει να εξετάζεται συνολικά και να απαιτείται πληρέστερη εφαρμογή του, κυρίως με την εισαγωγή της ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία στο Συμβούλιο. Εξάλλου, η εξέταση των πολιτιστικών πτυχών δεν γίνεται πάντοτε με επαρκή τρόπο και θα πρέπει η νομική βάση του άρθρου 128 να εφαρμόζεται σε όλες τις νομοθετικές πράξεις που έχουν πολιτιστικό στόχο.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να κάνω μία πιο προσωπική παρατήρηση. Το είπα ήδη, ότι αναγνωρίζω τις αξιέπαινες προσπάθειες της Επιτροπής να επιβάλει τον σεβασμό του πολιτισμού, του πολιτισμού μας. Πιστεύω, ωστόσο, πως θα έπρεπε, πριν απ' ο, τιδήποτε άλλο, να προβληματιστεί σχετικά με το πώς εκλαμβάνεται σήμερα αυτός ο όρος. Με το να επιμένουμε όλα να τα βλέπουμε μέσα από τον πολιτισμό, φοβούμαι ότι σιγά - σιγά του στερούμε το περιεχόμενό του. Σήμερα, τα πάντα είναι πολιτιστικά και ο πολιτισμός, εφόσον ο πολιτισμός βρίσκεται στον αντίποδα της φύσης, θα χαρακτηρίζει τελικά κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. Φοβούμαι πως η πραγματικότητα μας επιβάλλει λίγο περισσότερη μετριοπάθεια. Η παροιμία λέει πως όποιος φιλάει πολύ, φιλάει άσχημα.
Αυτό που θα ήθελα είναι οι προσπάθειές μας να κατευθύνονται κυρίως προς την πραγματική δημιουργία. Ασφαλώς, οφείλουμε να διαφυλάττουμε την κληρονομιά μας. Πρέπει όμως επίσης να συνδράμουμε την πολιτιστική δημιουργία στην Ευρώπη. Σε τούτο τον εφήμερο, τον φανταστικό κόσμο, όπου η παραγωγή γεγονότων υπερέχει της εκτέλεσης ενός έργου, ίσως θα ήταν καιρός να βοηθήσουμε τους δημιουργούς, να ευνοήσουμε την πολιτιστική πρακτική. Είναι γνωστό δε πόσοι πολλοί είναι αυτοί που δεν έχουν πρόσβαση. Θα μπορέσουμε κατ' αυτόν τον τρόπο να συνδυάσουμε τον πολιτιστικό τομέα με τον εκπαιδευτικό αλλά και με τον κοινωνικό και τον οικονομικό, αναπτύσσοντας αποτελεσματική δράση κάτω από τη θετική επίδραση του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Evans
Κύριε Πρόεδρε, επί διαδικαστικού. Ίσως να μην υπάρχει κανείς άλλος στο Σώμα που να έχει μεγαλύτερο σεβασμό στο πρόσωπό σας από εμένα, αλλά θα ήθελα να μου διευκρινίσετε κάτι. Εάν ο Επίτροπος δεν διαθέτει μεταφυσικές ή τηλεπαθητικές δυνάμεις, πώς θα απαντήσει στην συζήτηση πριν ακούσει όλους τους ομιλητές και όλα τα επιχειρήματα τα οποία θα εκτεθούν μετά την ομιλία του; Ίσως εγώ να έχω παρανοήσει την κατάσταση αλλά είμαι βέβαιος ότι θα μου διευκρινίσετε τα πράγματα.

Πρόεδρος
Πολύ σωστό το σχόλιό σας. Είμαι βέβαιος ότι ο Επίτροπος θα διαβάσει τις ομιλίες εκείνων που θα μιλήσουν μετά την απάντησή του και είμαι βέβαιος ότι, εάν υπάρχουν σημεία στα οποία θα θελήσει να απαντήσει, θα απαντήσει γραπτώς. Δυστυχώς αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να προχωρήσουμε. Είναι πάντα δυσάρεστο να χωρίζουμε στα δύο μια συζήτηση αλλά έχοντας υπόψη το διαθέσιμο χρόνο δεν υπάρχει άλλη επιλογή από αυτή. Δεν μπορούμε να κρατούμε εδώ τους διερμηνείς και το προσωπικό για απεριόριστο χρονικό διάστημα και η συζήτηση θα έπαιρνε ακόμη είκοσι λεπτά εάν ακούγαμε όλους τους ομιλητές. Λυπούμαι πάρα πολύ.

Oreja Aguirre
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θα ήθελα κατ' αρχήν να συγχαρώ τον εισηγητή για την εξαίρετη εργασία του καθώς και για την παρέμβασή του, η οποία ήταν σαφής, λακωνική, πλήρης, και θα μας βοηθήσει πολύ στην εργασία μας. Θα ήθελα επίσης να πω ότι συμφωνώ στην αναγνώριση της σημασίας της συζήτησης αυτής η οποία συνεπάγεται έναν σημαντικό σταθμό στην εδραίωση της πολιτιστικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω για το ότι τονίστηκε η ποιότητα της εργασίας της Επιτροπής. Η Επιτροπή ασχολείται εδώ και καιρό με την εκπόνηση της έκθεσης σχετικά με το άρθρο 128.4 και στην πραγματικότητα, η εργασία αυτή δεν αποτελεί παρά μια πρώτη απόπειρα να εκτιμηθεί η σημασία της κοινοτικής δέσμευσης στον πολιτιστικό τομέα.
Στόχος της Επιτροπής ήταν να ξεκινήσει μια συζήτηση σχετικά με την εμβέλεια του νέου άρθρου 128 της Συνθήκης και στη συνέχεια να εξάγει τα συμπεράσματα, ασκώντας το δικαίωμα πρωτοβουλίας της. Εκφράζουμε την ικανοποίησή μας τόσο γι' αυτήν την πρόταση ψηφίσματος του Κοινοβουλίου, όσο και για το ψήφισμα που εγκρίθηκε πρόσφατα από το Συμβούλιο Υπουργών.
Θα ήθελα να πω στον κ. Escudero ότι η Επιτροπή συμμερίζεται τις περισσότερες παρατηρήσεις που εκφράζονται στην έκθεσή του. Δηλαδή, με την εξέταση των πολιτιστικών πτυχών, που αποτελεί στο εξής μια υποχρέωση που επιβάλλεται στην Κοινότητα. Είναι προφανές ότι η αρχή της επικουρικότητας θα πρέπει να τηρείται, όχι όμως και να χρησιμοποιείται ως τροχοπέδη στη δράση της Κοινότητας στον πολιτιστικό τομέα. Ο πολιτισμός θα πρέπει επίσης να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Δεν μπορούμε να λέμε ότι ο πολίτης πρέπει να τοποθετηθεί στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, και συγχρόνως να παραγκωνίζεται ο πολιτισμός και το σύνολο των αξιών -ανθρωπισμός, δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, ανοχή- στις οποίες βασίζεται το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο.
Και ο πολιτισμός είναι ένας παράγοντας κοινωνικής συνοχής και μπορεί να συμβάλει στην καταπολέμηση της ανεργίας και του κοινωνικού αποκλεισμού, όπως είπε και ο κ. Perry αναφερόμενος στο ότι ο πολιτισμός διαδραματίζει κάποιο ρόλο στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Προσωπικά, ζήτησα από τις υπηρεσίες μου να ετοιμάσουν μια Πράσινη Βίβλο για τις σχέσεις μεταξύ πολιτισμού και απασχόλησης, και ελπίζω ότι θα είμαι σε θέση να την παρουσιάσω στα τέλη του έτους.
Η Επιτροπή σημειώνει με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον τις προτάσεις του εισηγητή σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 128, παράγραφος 4, και μπορώ να σας πω ότι θα τις λάβω πολύ σοβαρά υπόψη κατά την άσκηση του δικαιώματος πρωτοβουλίας και την εκτέλεση των κοινοτικών πολιτικών. Και κατ' αυτήν την έννοια, θεωρούμε ότι σε οποιαδήποτε δράση με επιπτώσεις στον πολιτιστικό τομέα θα πρέπει να συμβαδίζουν οι δικοί της στόχοι με τους πολιτιστικούς στόχους της Κοινότητας. Για παράδειγμα, μια πράξη των Διαρθρωτικών Ταμείων με πολιτιστικές επιπτώσεις θα πρέπει να συμβάλλει στην περιφερειακή ανάπτυξη, να σέβεται τις ιδιαίτερες πτυχές του πολιτισμού στις διαδικασίες διαμόρφωσης και διάδοσής του και θα πρέπει να διαθέτει ευρωπαϊκή εμβέλεια και προβολή.
Η πολιτιστική δράση της Κοινότητας θα πρέπει να δείχνει στους πολίτες τη σημασία των κοινών τους ριζών και το ρόλο που διαδραμάτισαν οι ανταλλαγές στη διαμόρφωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, όπως κατέστησε προφανές ο βουλευτής κ. Aparicio στην εξαίρετη αγόρευσή του. Εξάλλου, θα πρέπει να ενθαρρύνει, ακριβώς όπως επιθυμεί και ο εισηγητής, τη σύσταση αυτών των δικτύων πολιτιστικής συνεργασίας που μπορούν να καταστήσουν εφικτά συγκεκριμένα επιτεύγματα.
Και με αυτήν την προοπτική, είχατε, κατά την άποψή μου, εντελώς δίκιο όταν αναφέρατε το ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν τα Πανεπιστήμια. Η ιδέα να δημιουργηθούν έδρες Jean Monnet συγκριτικής πολιτιστικής ιστορίας της Ευρώπης είναι μια πρωτοβουλία που πρέπει να έρθει σε πέρας. Εξάλλου, η πρόταση που αποσκοπεί στη μετατροπή των μελλοντικών πολιτιστικών προγραμμάτων σε ολοκληρωμένα προγράμματα, που να συνδυάζουν δηλαδή την πολιτιστική δράση αυτή καθεαυτή με τις δράσεις που αναλαμβάνονται στα πλαίσια των πολιτικών συνοχής, κατάρτισης, τεχνολογίας, αξίζει επίσης να ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Η Επιτροπή, κύριε Πρόεδρε, σημειώνει την πρόσκληση του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση εσωτερικών μηχανισμών που να διασφαλίζουν την τήρηση των προβλεπομένων στο άρθρο 128, παράγραφος 4, μέσω μιας ρήτρας πολιτιστικής συμβατότητας, και η ρήτρα αυτή θα διευκολύνει έναν μεγαλύτερο συντονισμό μεταξύ όλων των κοινοτικών δράσεων που δύνανται να έχουν επιπτώσεις στον πολιτιστικό τομέα, και συνεπώς, μια καλύτερη ενοποίηση του πολιτισμού στη δράση της Κοινότητας. Σύντομα, θα προτείνω στην Επιτροπή ένα μηχανισμό αυτού του είδους που θα εμπνέεται από τα όσα έχουν ήδη υλοποιηθεί, προς αυτήν την κατεύθυνση, στον τομέα του περιβάλλοντος.
Τέλος, η Επιτροπή σημειώνει την επιθυμία του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου να εκπονείται μια ετήσια έκθεση σχετικά με την αξιολόγηση των πολιτιστικών πτυχών της Κοινότητας.
Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να συγχαρώ για μια ακόμα φορά τον κ. Escudero για την εξαίρετη εργασία του, και να σας πω ότι η Επιτροπή με την έκθεσή της και το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο με τα ψηφίσματά τους σημείωσαν έναν σημαντικό σταθμό προς την αναγνώριση και την καθιέρωση του ρόλου του πολιτισμού στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση, ακριβώς όπως το εξέφρασε ο εισηγητής.
(Η συνεδρίαση διακοπείσα στις 20.10 επαναλαμβάνεται στις 21.00)

Evans
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας καλωσορίσω στη συζήτηση. Λυπούμαι για το ότι χάσατε το πρώτο μέρος της και επίσης για το ότι ο εισηγητής δεν βρίσκεται εδώ για να παρακολουθήσει τη συνέχεια. Εν τούτοις θα ήθελα να μιλήσω υπέρ της εκθέσεως του κ. Escudero.
Μολονότι πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ασχολείται μόνο με τις επιχειρήσεις, μόνο με τα χρήματα και μόνο με το διεθνές εμπόριο, υπάρχουν πολλοί από εμάς που πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ασχολείται και με άλλα. Είναι βέβαιο ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και σε άλλες χώρες υπάρχουν αυτή την στιγμή σοβαρές αμφιβολίες και μουρμούρες σχετικά με την όλη ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μολονότι είναι πάντα οι πολιτικοί και οι βιομήχανοι εκείνοι που νομίζουν ότι παίρνουν τις αποφάσεις, ο κόσμος είναι εκείνος που παίρνει τις πραγματικές αποφάσεις και εάν θέλουμε να έχουμε μαζί μας τους πολίτες της Ευρώπης θα πρέπει να τους κάνουμε να συμμετάσχουν και να πιστέψουν ότι αποτελούν μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό δεν μπορούμε να το επιτύχουμε τονίζοντας τις διαφορές μας.
Ασφαλώς αποδέχομαι και σέβομαι τις διαφορές - τις διαφορετικές γλώσσες, τις ξεχωριστές μας ιστορίες, τις διάφορες θρησκείες της Ευρώπης και τους ξεχωριστούς πολιτισμούς μας. Εκείνο όμως που θα πρέπει να κάνουμε είναι να υπογραμμίσουμε και να εκμεταλλευθούμε τις ομοιότητες. Η Ευρώπη ως ήπειρος έχει μια κοινή ιστορία διαμορφωμένη από τους ρωμαίους, τους αρχαίους έλληνες, τους σύγχρονους πολέμους κ.λ.π. αλλά συμμεριζόμαστε επίσης και μια πολιτιστική ιστορία, γεγονός που θα πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Πολλές από τις ευρωπαϊκές γλώσσες μοιράζονται λέξεις, φράσεις, γραμματική και άλλες ομοιότητες. Οι ομοιότητες είναι εκείνες που μας συνδέουν και οι οποίες θα αποτελέσουν τελικά το κλειδί για την επιτυχία της Ευρώπης.
Όταν πέρσι εμφανίστηκαν στη δημοσιότητα τα δείγματα των σχεδίων των τραπεζογραμματίων του ενιαίου νομίσματος, πολλοί δυσαρεστήθηκαν έντονα. Χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ότι τα καθέκαστα σχέδια στα τραπεζογραμμάτια δεν έχουν σχέση με την πραγματική συζήτηση σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι καλλιτέχνες αναγνώρισαν και αποδέχθηκαν την κοινή μας ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική κληρονομιά, κάτι που όλοι προσπαθούμε να διατηρήσουμε και να προστατεύσουμε.
Πιστεύω επομένως, όπως και η έκθεση, ότι θα πρέπει να αναλάβουμε ενεργητική και συντονισμένη δράση στο πεδίο αυτό. Αυτό είναι που ζητεί η έκθεση. Θα πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά μας και στα νέα άτομα άλλες γλώσσες και άλλους πολιτισμούς. Κάνοντας αυτό μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις πολύ ισχυρές αρνητικές δυνάμεις που εμφανίζονται. Οι δυνάμεις αυτές εάν ξεφύγουν από τον έλεγχο θα οδηγήσουν σε περαιτέρω ανάπτυξη του ρατσισμού, του φασισμού και της ξενοφοβίας. Αυτό ήρθε στην επιφάνεια πρόσφατα στον βρετανικό τύπο μέσω κάποιων κακόβουλων και παραπληροφορημένων ρεπορτάζ σχετικά με την παράγραφο 23 της εκθέσεως του κ. Escudero.
Η ομάδα μου θα υποστηρίξει την Τροπολογία Αριθ. 3 για να διευθετήσει αυτό το τμήμα και να καταργήσει την οποιαδήποτε αμφισβήτηση αλλά η αρχή βέβαια δεν παύει να ισχύει. Είναι πολύ σημαντικό σε μια ένωση 15 κρατών να διδάξουμε στα παιδιά μας την κοινή μας ιστορία και κληρονομιά. Ορισμένες φορές, αλλά όχι πάντα, αυτό σημαίνει την εξέταση ενός επιχειρήματος και από τις δύο πλευρές του. Σημαίνει επίσης ότι θα πρέπει να μάθουμε κάτι από την ιστορία και τους αγώνες ανθρώπων σε άλλες χώρες.
Η ομάδα θα υποστηρίξει επίσης την Τροπολογία Αριθ. 1 για την υιοθέτηση μηδενικού ΦΠΑ στα βιβλία και τις εφημερίδες - μια πολύ σθεναρή αρχή. Μια χώρα ή μια κοινωνία η οποία φορολογεί τον γραπτό λόγο τείνει προς μια επικίνδυνη κατεύθυνση και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να επιτραπεί. Η παρούσα είναι μια εμπεριστατωμένη και δυναμική έκθεση την οποία με χαρά της υποστηρίζει η Σοσιαλιστική Ομάδα, όπως ελπίζω ότι θα κάνει και ολόκληρο το Κοινοβούλιο.

Vaz da Silva
Κύριε Πρόεδρε, καθώς δεν έχω προηγούμενη κοινοβουλευτική εμπειρία, πήρα μέρος στις εκλογές για αυτό το Κοινοβουλιο διότι πίστευα στο ευρωπαϊκό όνειρο. 'Ηλθα εδώ για να βρίσκομαι πιο κοντά στην πηγή, την πηγή από όπου αναβλύζουν οι αποφάσεις που μπορούν να αλλάξουν, προς το καλό ή το κακό, τη ζωή μας.
Κατά τη γνώμη μου, αυτή είναι από τις πιο σημαντικές εκθέσεις που συζητούνται φέτος στο Κοινοβούλιο. Πόσοι θα συμφωνήσουν μαζί μου; Και όμως, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν αμφιβάλλω ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Σε αυτή την αποφασιστική φάση στροφής στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση, η ενίσχυση της πολιτιστικής διάστασής της θα δώσει καθοριστικές απαντήσεις, που μόνο αυτή μπορεί να δώσει, σε ευαίσθητους τομείς όπως η οικονομική και κοινωνική συνοχή και η ιθαγένεια.
Πολλαπλασιάζονται τον τελευταίο καιρό, στο εσωτερικό των τριών θεσμικών οργάνων, οι ενδείξεις ότι επιδιώκεται η εγκατάσταση του πολιτισμού στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού σχεδίου. Αυτό αποτελεί το μεγάλο στόχο που πρέπει να θέσουμε και να υλοποιήσουμε. Το Κοινοβούλιο περιέλαβε στο έγγραφο Dury/Maij-Weggen για τη Διακυβερνητική Διάσκεψη καινοτόμα σημεία τα οποία συμπληρώνει και διασαφηνίζει η πρώτη έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την πολιτιστική επίπτωση των πολιτικών της 'Ενωσης.
Αλλά θα υπογραμμίσω, λόγω της σημασίας του, το πρόσφατο ψήφισμα το οποίο υπέβαλε η ιρλανδική προεδρία για υπογραφή στο τελευταίο Συμβούλιο Πολιτισμού, το Δεκέμβριο, διότι καθιερώνεται έτσι, για πρώτη φορά, μία συναίνεση μεταξύ κρατών μελών γύρω από μία νέα στάση απέναντι στον κινητήριο ρόλο του πολιτισμού στην 'Ενωση, που ανοίγει το δρόμο για μία ενισχυμένη διαοργανική συνεργασία που εδώ και πολύ καιρό αναμέναμε.
Η έκθεση του κ. Escudero - τον οποίο ευχαριστώ για την υποδοχή που επιφύλαξε σε όλες σχεδόν τις προτάσεις μου - υποδεικνύει με σαφηνεία την κατεύθυνση προς την οποία πρέπει να προχωρήσουμε. Πρέπει το άρθρο 128 να τροποποιηθεί για να μπορέσει να αποτελέσει τη νομοθετική βάση όλων των δράσεων που έχουν μία πολιτιστική διάσταση. Καθίσταται άμεση ανάγκη να τεθεί σε εφαρμογή μία ολοκληρωμένη θεώρηση συνεργασίας μεταξύ υπηρεσιών και προγραμμάτων της Επιτροπής, αλλά να μη δημιουργήσουμε ένα κοινό πολιτιστικό κεφάλαιο, πράγμα το οποίο θα ισοδυναμομε μία οπισθοχώρηση σε σχέση με αυτή τη νέα θεώρηση που υποστηρίζει η έκθεση. Κυρίως, πρέπει να υπάρχει μία υποχρεωτική πολιτιστική συνιστώσα στα σχέδια άλλων τομέων που χρηματοδοτούν τα Διαρθρωτικά Ταμεία. Τέλος, πρέπει να απαιτήσουμε μία μελέτη πολιτιστικών επιπτώσεων σε όλα τα σχέδια, όχι μόνο με την αρνητική έννοια, για την ανάλυση των ζημιών για την πολιτιστική κληρονομιά, αλλά κυρίως με τη θετική έννοια, για την αξιολόγηση του πόσο ο πολιτισμός μπορεί να ενδυναμώσει την περιφερειακή ανάπτυξη, την αστική αναζωογόνηση, τον τουρισμό και την απασχόληση. Κύριε Πρόεδρε, αυτό θα πρέπει να γίνει αργά ή γρήγορα. Αλλά καλύτερα να γίνει γρήγορα.

Monfils
Κύριε Πρόεδρε, παρότι ο πολιτισμός λαμβάνεται υπόψη στις οδηγίες, στις πιστώσεις των διαρθρωτικών ταμείων και στη χορήγηση άμεσων ενισχύσεων, όλα αυτά είναι λίγο αταίριαστα.
Η εξαίρετη έκθεση του κ. Escudero θέτει δικαίως το βασικό πρόβλημα, δηλαδή το να επιτραπεί στην Ένωση, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της επικουρικότητας, να λαμβάνει συμπληρωματικά μεν, αλλά, συντονισμένα και συνολικά μέτρα στον τομέα του πολιτισμού, καταργώντας τον κανόνα της ομοφωνίας που έχει σαν αποτέλεσμα την αναστολή της εκτέλεσης πλείστων προγραμμάτων, γεγονός που επικρίνεται από όλο και περισσότερους πολιτιστικούς φορείς.
Παρέχοντας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το δικαίωμα να εφαρμόσει μία πολιτιστική πολιτική που θα σέβεται την εθνική και περιφερειακή πολυμορφία των κρατών μελών, προβάλλοντας παράλληλα την κοινή πολιτιστική κληρονομιά, υποβάλλοντας στην ειδική πλειοψηφία, με συναπόφαση του Κοινοβουλίου, τις αποφάσεις που αφορούν τον πολιτιστικό τομέα, ο πολιτισμός θα εντασσόταν πραγματικά στα κύρια μελήματα της Ευρώπης.
Παραφράζοντας μία ιστορική παρέμβαση, η αναθεώρηση του άρθρου 128 της συνθήκης θα αποτελούσε έτσι, μικρό μεν βήμα σε επίπεδο τροποποίησης κειμένων, σημαντικό όμως για το μέλλον της πολιτιστικής δημιουργίας.
Κατά συνέπεια, λυπάμαι από την άποψη αυτή, που ο ευρωπαίος επίτροπος, ο οποίος δεν παρακολούθησε ολόκληρη τη συζήτηση, αρκετή ωστόσο, δεν κατέστησε σαφές εάν τάσσεται υπέρ ή κατά της τροποποίησης του άρθρου 128, την οποία εγώ προσωπικά υποστηρίζω απόλυτα.

Evans
Κύριε Πρόεδρε, το γεγονός της απουσίας δύο ομιλητών κατά το τέλος της συζητήσεως αποδεικνύει ότι η διακοπή μιας συζήτησης είναι και ατυχής και απαράδεκτη. Ο Επίτροπος απάντησε σε ορισμένα σημεία και η συζήτηση συνεχίστηκε κατόπιν. Το όλο συμβάν είναι ατυχές και άδικο. Οι υπηρεσίες θα πρέπει να το έχουν υπόψη τους στο μέλλον. Ο τρόπος αυτός εργασίας δεν είναι καθόλου ικανοποιητικός.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Evans. Σημειώνουμε τη διαμαρτυρία σας αλλά, φυσικά, θα αντιλαμβάνεστε για ποιους λόγους - που ήδη εξηγήθηκαν προηγουμένως - έπρεπε να ενεργήσουμε ακριβώς κατ'αυτόν τον τρόπο: ήταν συνάρτηση των ειδικών αρμοδιοτήτων του παρόντος Επιτρόπου. Εν πάση περιπτώσει, η παρατήρησή σας είναι απολύτως εύλογη και θα πρέπει να εργασθούμε ώστε να αλλάξουν τα πράγματα και, πράγματι, να μην επαναληφθούν τέτοιες καταστάσεις.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00.

Καθορισμός των τιμών στις μεταφορές
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A4-0012/97) της κ. Schmidbauer, εξ ονόματος της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού, σχετικά με την Πράσινη Βίβλο «Για έναν ορθό και αποτελεσματικό καθορισμό των τιμών στις μεταφορές - Επιλογές πολιτικής για τη διεθνοποίηση του εξωτερικού κόστους των μεταφορών στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση» (COM(95)0691 - C4-0610/95).

Schmidbauer
Κύριε Eπίτροπε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς οι βουλευτές, περιμέναμε, ως γνωστόν, πολύ καιρό μια πρωτοβουλία για μια δικαιότερη κατανομή του κόστους στις μεταφορές. Θα ήθελα να εκφράσω την εκτίμησή μου στον Eπίτροπο κ. Kinnock που, από την αρχή της θητείας του, αφoσιώθηκε σ' αυτό το δύσκολο καθήκον και μας υπέβαλε την Πράσινη Bίβλο για την εσωτερίκευση των εξωτερικών στοιχείων κόστους των μεταφορών. Eίναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, για να λυθεί το πρόβλημα των μεταφορών και να επιτευχθεί μια, σε μόνιμη βάση, ανεκτή κινητικότητα, λαμβάνοντας υπόψη το περιβάλλον. H αυξανόμενη κινητικότητα κάνει διαρκώς μεγαλύτερα τα προβλήματα των μεταφορών.
Tα τελευταία είκοσι χρόνια διπλασιάσθηκαν, κατά μέσο όρο, τα ημερήσια χιλιόμετρα που κάνουν οι διάφοροι συμμετέχοντες στην κυκλοφορία, όπως και ο αριθμός των οχημάτων. Tο παρόν σύστημα τελών και φορολογίας, που παρουσιάζει έντονες διαφορές στα διάφορα κράτη μέλη, δεν λαμβάνει υπόψη το πραγματικό κόστος, αλλά το μεταθέτει σε τρίτους. Προκύπτει η αυταπάτη της σχετικά φθηνής οδικής μεταφοράς, αλλά τις μετακινήσεις άλλων τις επιδοτούν όχι μόνον όλοι όσοι χρησιμοποιούν τις συγκοινωνίες, αλλά όλοι πληρώνουν, ακόμη και οι άνθρωποι χωρίς αυτοκίνητο, το εξωτερικό κόστος, δηλαδή την υποδομή, τις συμφορήσεις, τα ατυχήματα και τη ρύπανση του περιβάλλοντος.
H Πράσινη Bίβλος είναι ένα έγγραφο συζήτησης. Δεν είναι ένας έτοιμος νόμος. Θα πρέπει να το τονίζω αυτό συνεχώς, επειδή όσοι κριτικάρουν τη συνολική ιδέα κάνουν σαν να κατοχυρώνονταν ήδη νομοθετικά τα πάντα, μ' αυτή την Πράσινη Bίβλο. Kατ' αρχήν, η Πράσινη Bίβλος βρίσκει εφαρμογή σ' όλους τους τομείς των μεταφορών, δηλαδή στις οδικές, τις σιδηροδρομικές, τις πλωτές και τις εναέριες. Στην πραγματικότητα, όμως, επικεντρώνεται στις οδικές, κι εκεί, στο κόστος που προκαλούν τα βαριά φορτηγά. Aυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα μέτρα που προτείνονται στην Πράσινη Bίβλο αποσκοπούν στο να εκδιώξουν από τους δρόμους τις εμπορευματικές μεταφορές. Aυτό ισχυρίζεται, συνεχώς, η πλευρά των ενδιαφερομένων. Δεν μπόρεσα να βρω κανένα σημείο στην Πράσινη Bίβλο που θα μπορούσε να στηρίξει αυτόν τον ισχυρισμό. Oι οδικές εμπορευματικές μεταφορές είναι, και θα παραμείνουν, απαραίτητο στοιχείο όλης της οικονομικής δραστηριότητας. Θα πρέπει, όμως, να αξιολογούνται με την αρχή του υπαιτίου.
Mια άλλη απαράδεκτη επιχειρηματολογία αναφέρει ότι δεν θα πρέπει να καταλογίζεται μόνο το εξωτερικό κόστος; θα πρέπει να λαμβάνεται θετικά υπόψη και το εξωτερικό όφελος. Aσφαλώς και οι οδικές εμπορευματικές μεταφορές αποφέρουν πλεονεκτήματα στους περισσότερους ανθρώπους. Tα πλεονεκτήματα αυτά, όμως, δεν είναι εξωτερικό όφελος, διότι οι προσφέροντες τις μεταφορικές υπηρεσίες δεν τις προσφέρουν, φυσικά, δωρεάν. Oι χρήστες πληρώνουν γι' αυτές. Έτσι, έχουν πληρωθεί ήδη με τον υπολογισμό του κόστους.
(Διαμαρτυρίες από τον κ. Jarzembowski) Για το λόγο αυτό, κύριε Jarzembowski, είμαι και κατά της τροπολογίας υπ' αριθ. 2 της Oμάδας του EΛK. H Πράσινη Bίβλος δεν επινοεί κανένα πρόσθετο κόστος, που να κάνει ακριβότερες της μεταφορές. Kαλύπτει απλώς το μέχρι τώρα αποκρυπτόμενο κόστος, και προτείνει μια πιο αποτελεσματική και πιο έντιμη ανακατανομή του κόστους αυτού. H εσωτερίκευση θα οδηγήσει σε μείωση του κόστους, ούτως ώστε οι επιχειρήσεις και οι πολίτες να είναι υποχρεωμένοι να δαπανούν λιγότερα για το κόστος των μεταφορών και το κόστος αυτό θα πρέπει, κυρίως, να μπορεί να υπολογίζεται αξιόπιστα.
Για να καταλογίσουμε το εξωτερικό κόστος κατά τρόπο δίκαιο, σύμφωνα με την αρχή του υπαιτίου, θα πρέπει να αναπτυχθούν θεμελιώδεις αρχές που θα προσφέρουν εγγυήσεις ότι η επιβάρυνση της πληρωμής θα συνδέεται όσο το δυνατόν στενότερα με την πραγματική χρήση. Συνεπώς, τα τέλη δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται καταχρηστικά, ως πρόσθετη πηγή φόρων. Θα ήθελα να υπενθυμίσω μόνο την παρούσα συζήτηση στην Oμοσπονδιακή Δημοκρατία, όπου το θέμα είναι μια ενδεχόμενη αύξηση του φόρου των καυσίμων, για να κλείσουν οι τρύπες του Yπουργού των Oικονομικών στον προϋπολογισμό. Kάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται να γίνει. Aν η εσωτερίκευση εφαρμοστεί, σύμφωνα με την πραγματική χρήση, θα πρέπει, με υψηλότερα τέλη για μεμονωμένες διαδρομές, να επιτευχθεί μια συνολική μείωση του κόστους μεταφοράς.
Kαι τώρα, όσον αφορά τα διάφορα είδη ή τις μορφές εξωτερικού κόστους: Tο κόστος της υποδομής. H χρήση των οδών έχει σαν αποτέλεσμα τη βλάβη τους. Ένας παράγοντας κλειδί εδώ είναι το βάρος ανά άξονα των οχημάτων. Kαι με τα τέλη χρήσης των οδών που επιβάλλουν ορισμένα κράτη μέλη, οι διάφοροι χρήστες των οδών, συχνά, δεν πληρώνουν τη ζημιά που προκαλούν; μάλλον τα επιβατικά αυτοκίνητα επιδοτούν, κατά κανόνα, τα βαριά φορτηγά. Tο κόστος της συμφόρησης των οδών το πληρώνουν, εν μέρει, από τώρα κιόλας, οι συμμετέχοντες στην κυκλοφορία, αλλά, ακριβώς, μόνον εν μέρει. Aπό τη μια μεριά, κάθε συμμετέχων στην κυκλοφορία προκαλεί σε οποιονδήποτε άλλο την ίδια καθυστέρηση που προκαλεί και στον εαυτό του, και πληρώνει, για την απόφασή του να κινηθεί σε ώρες αιχμής, με το ότι είναι υποχρεωμένος να βρίσκεται καθ' οδόν περισσότερη ώρα. Bεβαίως, αυτή η σκέψη δεν λαμβάνει υπόψη, με κανέναν τρόπο, τη διαφορετική οικονομική αξία κάθε μεμονωμένης διαδρομής. H θέσπιση διαφοροποιημένων διοδίων που θα εξαρτώνται από την περιοχή, το χρόνο και τις προκαλούμενες ζημίες, θα περιορίσουν τις άσκοπες διαδρομές και θα έχουν έτσι σαν αποτέλεσμα την καλύτερη ροή της κυκλοφορίας.
Tο κόστος των ατυχημάτων δεν καλύπτεται, σε μεγάλο βαθμό, από τα πολύ διαφορετικά συστήματα ασφάλισης στην Ένωση. Oι φορολογούμενοι πρέπει να πληρώσουν το υπόλοιπο κόστος και όχι μόνον οι οδηγοί οχημάτων. Yπάρχει ακόμη η διαφορά μεταξύ των οχημάτων που είναι ασφαλή ή, για την ακρίβεια, των ασφαλών οδηγών και των επισφαλών. Σύμφωνα όμως με την αρχή του υπαιτίου, θα ήμασταν συνεπείς αν κάθε οδηγός είναι υποχρεωμένος να πληρώνει αναλογικά για τον κίνδυνο που δημιουργεί. Ωστόσο, δεν με πείθει ακόμη η μέθοδος υπολογισμού που προτείνεται τώρα στην Πράσινη Bίβλο.
H ρύπανση του περιβάλλοντος από τις μεταφορές είναι αναμφισβήτητη. Στις οδικές μεταφορές καταλογίζεται το 62 % των εκπομπών μονοξειδίου του άνθρακα, το 50 % των οξειδίων του αζώτου, το 33 % των υδρογονανθράκων και το 17 % των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα. Σύμφωνα με μια μελέτη που έγινε πρόσφατα, πάνω από το 20 % του πληθυσμού της EE εκτίθεται σε θόρυβο κυκλοφορίας, που είναι υψηλότερος από τη στάθμη θορύβου που μπορούν, συνήθως, να ανεχθούν οι άνθρωποι. Mου λείπει, στην Πράσινη Bίβλο, και μια δήλωση ή, για την ακρίβεια, μια έρευνα, σχετικά με τις εκπομπές CO2. Ένα μέρος της ρύπανσης του περιβάλλοντος θα μπορούσε να μειωθεί, από σήμερα κιόλας, αν τα κράτη μέλη ήλεγχαν καλύτερα την τήρηση των ήδη υφιστάμενων ευρωπαϊκών διατάξεων και όρων. Για να μπορέσουμε να κάνουμε την εσωτερίκευση των εξωτερικών στοιχείων κόστους, προτείνει η Eπιτροπή την επιβολή, ηλεκτρονικά, τελών χρήσης οδών, δηλαδή ένα road pricing-system . Tο θεωρώ, κατ' αρχήν, κατάλληλο; βεβαίως όμως, θα πρέπει εδώ να αναπτυχθούν κανόνες που θα εξασφαλίζουν την προστασία των στοιχείων, και το όλο θέμα δεν επιτρέπεται να οδηγεί σε κοινωνικές στρεβλώσεις. Mέχρις ότου, όμως, μπορέσει να εφαρμοστεί η τηλεματική επιβολή των διοδίων, θα περάσει αρκετός καιρός ακόμη. Στο μεταξύ, σαν πρώτο βήμα, θα πρέπει να εναρμονιστούν τα τέλη κυκλοφορίας των οχημάτων, οι φόροι στα καύσιμα, οι φόροι άδειας κυκλοφορίας, καθώς και τα διόδια, σ' ολόκληρη την Eυρώπη, προκειμένου οι φορολογίες αυτές, αργότερα, να αντικατασταθούν από το road pricing system .
Tονίζω και πάλι με έμφαση: H πρόταση της Πράσινης Bίβλου δεν αποσκοπεί στο να καταστήσει ακριβότερες τις μεταφορές, αλλά στο να κατανείμει δικαιότερα το κόστος.
Στην Πράσινη Bίβλο υπάρχουν και μερικά πολύ ξεκαθαρισμένα θέματα, τα οποία, ως γνωστόν, απαριθμεί και η ίδια η Eπιτροπή. Aπαριθμεί ποιες μελέτες χρειάζονται ακόμη, επειδή μερικές μαρτυρίες θα πρέπει να τις διευρύνουμε ή να τις εμβαθύνουμε. Ωστόσο, συνολικά, η Πράσινη Bίβλος αποτελεί μια βάση για τη χάραξη καινούριων δρόμων στην πολιτική των μεταφορών. Oι νέοι αυτοί δρόμοι μπορούν να συμβάλουν στην επίλυση των προβλημάτων που γίνονται διαρκώς δυσκολότερα και ελπίζω ότι εμείς, από κοινού, παρά τις διαφορετικές απόψεις, μπορούμε να αναγγείλουμε αυτή τη νέα πολιτική μεταφορών και να την αναπτύξουμε περαιτέρω.

Sisσ Cruellas
Κύριε Πρόεδρε, όπως κατέστη προφανές στη γνωμοδότηση της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής της οποίας είμαι εισηγητής, οι παρατηρήσεις που αναφέρονται στην Πράσινη Βίβλο σχετικά με την εσωτερίκευση των εξωτερικών στοιχείων του κόστους των μεταφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αντιπροσωπεύουν παρά έναν πρώτο προβληματισμό σχετικά με το εν λόγω ζήτημα, μεταξύ άλλων διότι η Επιτροπή προτείνει δράση μόνον επί της οδικής μεταφοράς βαρέων εμπορευμάτων, κάτι που θα δημιουργούσε, πιθανώς, περισσότερες στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό από όσες υπάρχουν σήμερα.
Προκειμένου να έρθει σε πέρας η εσωτερίκευση των εξωτερικών στοιχείων του κόστους των μεταφορών είναι απαραίτητο:
Πρώτον: να υπάρχει ευρεία πληροφόρηση σχετικά με τα σημερινά εξωτερικά στοιχεία του κόστους όλων ανεξαιρέτως των τρόπων μεταφοράς καθώς και με το ποιά μπορεί να είναι η μελλοντική τους εξέλιξη.
Δεύτερον: να υπολογίζονται και να εκτιμούνται τα εν λόγω εξωτερικά στοιχεία του κόστους, εφαρμόζοντας τα ίδια κριτήρια υπολογισμού για τους διάφορους τρόπους μεταφοράς.
Τρίτον: κατά την ανάλυση, τον υπολογισμό και την εκτίμηση των εξωτερικών στοιχείων του κόστους μεταφοράς, να γίνεται το ίδιο και με τα εξωτερικά κέρδη, με σκοπό να αποφευχθεί μια θέση ανισορροπίας.
Τέταρτον: η κατανομή των εξωτερικών στοιχείων του κόστους να εφαρμόζεται συγχρόνως στους διάφορους τρόπους μεταφοράς, ανάλογα με το κόστος που δημιουργεί ο καθένας και λαμβανομένων υπόψη των εξωτερικών κερδών σε κάθε περίπτωση.
Με αυτήν την αντιμετώπιση, θα συμφωνήσετε μαζί μου, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, ότι οι διαδικασίες που προτείνονται στην Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσον θα είναι ικανές να μπορούν να αντιμετωπίσουν ένα πρόβλημα τόσο περίπλοκο όσο αυτό της εσωτερίκευσης των εξωτερικών στοιχείων του κόστους των μεταφορών, εφόσον διαθέτουμε μια πληροφόρηση ισχνή και αναξιόπιστη. Η ίδια η Επιτροπή παραδέχεται τις αμφιβολίες της σχετικά με τον υπολογισμό των εξωτερικών στοιχείων του κόστους. Για παράδειγμα, όταν αναφέρεται στον εξωτερικό χαρακτήρα του σιδηροδρόμου και των πλωτών οδών, η Πράσινη Βίβλος επισημαίνει ότι υπάρχουν σημαντικά προβλήματα αξιολόγησης και καταλογισμού. Ούτε και γίνεται καλώς κατανοητή η επιμονή της Επιτροπής να επικεντρωθεί στη μεταφορά εμπορευμάτων, όταν οι δύο σημαντικότερες αιτίες του εξωτερικού κόστους των οδικών μεταφορών -η κυκλοφοριακή συμφόρηση και τα ατυχήματα- έχουν την προέλευσή τους, στην πρώτη περίπτωση, σχεδόν αποκλειστικά στον τουρισμό. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για τα ατυχήματα, όπου το ποσοστό των θυμάτων είναι πολύ υψηλότερο στον τουρισμό.
Θα μπορούσα να αναφέρω και πολλές άλλες αδυναμίες της Πράσινης Βίβλου, δεν μου το επιτρέπει όμως ο χρόνος παρέμβασης που μου έχει παραχωρηθεί. Γι' αυτό, προτρέπω την Επιτροπή να προχωρήσει στην αναζήτηση συγκεκριμένων και συνολικών προτάσεων, που θα επιλύσουν με επιτυχία τα προβλήματα του εξωτερικού χαρακτήρα.

Rόbig
Kύριε Πρόεδρε, αποδοτικές τιμές στις μεταφορές; αυτή είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα Πράσινη Bίβλος. Δεν μπορώ παρά μόνο να συγχαρώ την Eπιτροπή για το ότι προβληματίζεται για το πώς θα λειτουργούν οι μεταφορές την επόμενη χιλιετηρίδα. H κινητικότητα είναι μια ανάγκη που μας απασχολεί καθημερινά και οι άνθρωποι δεν προσανατολίζονται πάντα στα σχεδιαζόμενα δεδομένα της πολιτικής, αλλά κάνουν αυτό το οποίο θα τους επιτρέπει να κινηθούν πιο άνετα και πιο καλά.
Στην Πράσινη Bίβλο μου αρέσει η χονδροειδής διαίρεση σε τρεις βασικούς τομείς, δηλαδή στον πρώτο, την αρχή του υπαιτίου, στο δεύτερο, την εφαρμογή των μέσων της οικονομίας της αγοράς, και στον τρίτο, την ανακατανομή των φόρων αλλά όχι την αύξηση; το αντίθετο μάλιστα, αν επιτευχθούν οι στόχοι, να πετύχουμε ένα πιο οικονομικό σύστημα μεταφορών και κινητικότητας.
Θα αναφερθώ πολύ σύντομα στον πρώτο τομέα, την αρχή του υπαιτίου. H αρχή ότι θα πρέπει να καταβάλλεται το πραγματικό κόστος για τη διανυθείσα απόσταση είναι πολύ καλή. Πιστεύω πως έτσι οι συμμετέχοντες στην κυκλοφορία θα μπορούν να προσδιορίζουν το πραγματικό κόστος και να συμπεριφέρονται, έτσι, με μεγαλύτερη ευελιξία. Mια δεύτερη βασική αρχή είναι η ισότιμη μεταχείριση όλων των μέσων μεταφοράς και κινητικότητας. Σχετικά με τα μέσα της οικονομίας της αγοράς, θα πρέπει να πούμε ότι το θέμα είναι να εξασφαλίζονται οικολογικο-κοινωνικές έντιμες και αποδοτικές τιμές στην αγορά, με βασικό στόχο τη μείωση του κόστους των μεταφορών για όλους, με μια βελτιωμένη υποδομή, πετυχαίνοντας τους στόχους που αναφέρονται στην Πράσινη Bίβλο.
Aποφασιστικής σημασίας είναι, αν εφαρμοστεί μια ηλεκτρονική επιβολή διοδίων, να γίνει αυτή σ' ολόκληρη την Eυρώπη, και να επιτρέπει διάφορα συστήματα, όχι δηλαδή ένα μόνο που θα είναι μονοπωλιακό και δεν θα επιτρέπει τον ανταγωνισμό, αλλά θα πρέπει, με την πάροδο του χρόνου, να βρεθεί το καλύτερο. Γι' αυτό και η ηλεκτρονική εφαρμογή θα πρέπει να εξαρτηθεί από τις ζημιές που προκαλούνται στην υποδομή, να επιτρέπει την επιβολή τελών ανάλογα με τη χρονική στιγμή της κυκλοφορίας σε ευαίσθητες και παραφορτωμένες περιοχές, να εφαρμόζει διαφοροποιημένους φόρους καυσίμων, ανάλογα με τις ιδιότητες του περιβάλλοντος, αλλά και μια φορολογική ίση μεταχείριση όλων των καυσίμων, καθώς και κατηγορίες θορύβου, να διαιρούνται δηλαδή τα μέσα μεταφοράς σε κατηγορίες θορύβου, ούτως ώστε για τα λιγότερο θορυβώδη μέσα μεταφοράς να μπορεί να γίνει μια μείωση κόστους. Θα πρέπει, επιπλέον, να θεσπιστούν κατηγορίες ασφαλείας για ασφαλή αυτοκίνητα, κατηγορίες ρύπων, κατηγορίες μακροζωίας και, πολύ απλά, και επιδοτήσεις για την απόσυρση των παλιών αυτοκινήτων, ούτως ώστε, αποδεικνύοντας κανείς την απόσυρση ενός αυτοκινήτου, να αποκτά πλεονέκτημα. Eκτός τούτου, υπάρχουν και τα εξής ενδεχόμενα στον τομέα της οδικής ασφάλειας: ο ύπνος δευτερολέπτων, η κακή ορατότητα, η έλλειψη χρόνου αντίδρασης, η έλλειψη άσκησης και θεωρίας, δημιουργούν ένα σωρό δαπάνες. Γι' αυτό και ένα τέτοιο όργανο θα πρέπει να έχει και σημεία bonus για την επιμόρφωση.
Tέλος, σχετικά με την ανακατανομή των φόρων: Όλοι οι φόροι θα πρέπει να διοχετεύονται πάλι στον τομέα των μεταφορών, με σκοπό την επίλυση των προβλημάτων. Δεν επιτρέπεται να υπάρξει έμμεση επιδότηση των διαφόρων μεταφορικών μέσων. Θα πρέπει κανείς να προσφέρει περιφερειακές λύσεις και να προσπαθεί να εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση της έρευνας και της ανάπτυξης, των συστημάτων τηλεματικής ρύθμισης, της πληροφόρησης για το περιβάλλον, καθώς επίσης και της εκπαίδευσης και της επιμόρφωσης.

Sindal
Κύριε Πρόεδρε, εκτός από εσάς, θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον Επίτροπο και την Επιτροπή για το Πράσινο Βιβλίο. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω την κ. Schmidbauer για έκθεσή της. Πρόκειται για ικανοποιητική συμβολή στη συζήτηση και ένα πρώτο βήμα προόδου. Η στενή σχέση της πολιτικής στον τομέα των μεταφορών με πολλούς άλλους τομείς πολιτικής συντελεί ώστε να είναι δύσκολη η διαχείρισή της. Συνεπώς, το θέμα πρέπει να αντιμετωπιστεί με μεγαλύτερο ρεαλισμό, διαφορετικά κινδυνεύουμε να χάσουμε τα πάντα. Στην προκειμένη περίπτωση υπεισέρχονται παράγοντες όπως ο ανταγωνισμός, το περιβάλλον, η εσωτερική αγορά, οι εθνικές πολιτικές διαφορές και οι ανομοιορφίες γενικότερα? είναι δηλαδή πολλοί οι παράγοντες τους οποίους πρέπει να λαμβάνει κανείς υπόψη όταν καταρτίζει μια έκθεση. Για το λόγο αυτό η έκθεση αποτελεί συμβιβασμό, υψηλής όμως ποιότητας. Στην ουσία αποτελεί στοιχείο της πολιτικής Ευρώπης και δείχνει ότι υπάρχει Αριστερά και υπάρχει Δεξιά, και ότι έχουμε ιδιαίτερα συμφέροντα στον τομέα των μεταφορών. Το σημαντικότερο είναι να καταστεί δυνατή η διεξαγωγή συζήτησης και να ανταλλαγούν απόψεις σε υψηλό τεχνικό επίπεδο. Το αντίθετο θα ήταν να παραμείνει η πολιτική στάσιμη και να μην σημειωθούν εξελίξεις στον τομέα των μεταφορών, με αποτέλεσμα να υπάρξει επίσης στασιμότητα και στον τομέα αυτό. Αντιτιθέμεθα όλοι στον αθέμιτο ανταγωνισμό από άποψη εξόδων, κατανάλωσης ενέργειας, ρύπανσης, χρόνου εργασίας κλπ. Τώρα γίνεται λόγος για ευρωπαϊκό σήμα. Συζητάμε τα προβλήματα στις Αλπεις. Ας ασχοληθούμε πρώτα με αυτά. Όμως, ας παραδεχθούμε ότι η ρύπανση αυξάνεται συνεχώς και ότι έχει αποδειχθεί ότι οι μεταφορές συντελούν όλο και περισσότερο στη ρύπανση αυτή.
Όταν η Επιτροπή ασχοληθεί το φθινόπωρο με το πρόβλημα της εσωτερίκευσης των εξωτερικών δαπανών, όπως αυτή αποκαλείται, είναι σημαντικό να υποβάλουν η Επιτροπή και ο Επίτροπος ένα σχέδιο δράσης για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να σημειωθεί πρόοδος στην Ευρώπη. Στο μεταξύ, τα εθνικά κοινοβούλια θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στη διαδικασία, να ασχοληθούν με το πρόβλημα και να συμβάλουν δραστήρια στην υπόθεση. Θα ήταν δε καλό να δημιουργηθεί για πρώτη φορά μια βάση συνεργασίας και όχι συγκρούσεων, ώστε να μπορέσει η Επιτροπή να υποβάλει ένα έγγραφο στο Συμβούλιο των Υπουργών, που να εργάζεται προς την ίδια κατεύθυνση. Υποστηρίζω μια εξέλιξη στα πλαίσια της οποίας δεν θα υπάρχει μόνο ανταγωνισμός μεταξύ των φορέων της παροχής υπηρεσιών στον τομέα των μεταφορών, αλλά και μεταξύ των τρόπων μεταφοράς.
Κύριε Πρόεδρε, κ. Επίτροπε, συνάδελφοι, έχουμε ένα κοινό καθήκον. Η αυριανή ψηφοφορία δεν αφορά μια νομοθεσία, αλλά το πρώτο μέρος μιας νομοθεσίας.

Jarzembowski
Kύριε Πρόεδρε, κι εγώ θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά, όπως και ο προλαλήσας, τη συνάδελφο κ. Schmidbauer, πρώτον για την κατάθεση της έκθεσής της και, δεύτερον, για την προθυμία να διατυπώσει λογικές συμβιβαστικές προτάσεις, ύστερα από μακρές συζητήσεις, που κάνουν το όλο Σώμα να τηρεί κοινή στάση σ' αυτή την Πράσινη Bίβλο. Eίναι πολύ σημαντικό το ότι σ' ένα τόσο ουσιώδες θέμα, όπως είναι οι έντιμες και αποδοτικές τιμές, δεν υπάρχουν μικρόψυχες αντιπαραθέσεις μεταξύ των βουλευτών του Σώματός μας, αλλά κοινή γραμμή έναντι του Συμβουλίου, αλλά και έναντι της Eπιτροπής, Eπίτροπε κύριε Kinnock.
Eμείς οι Xριστιανοδημοκράτες, υποστηρίζουμε την Πράσινη Bίβλο σαν μια πρώτη προσπάθεια ανάλυσης των εξωτερικών στοιχείων κόστους που προκαλούνται και πρέπει να επωμίζονται από τις μεταφορές. Ωστόσο, νομίζω, για να μιλήσω έντιμα, κύριε Eπίτροπε, ότι η ανάλυση αυτή είναι ελλιπής. Έτσι, δεν δείξατε τα εξωτερικά στοιχεία κόστους για τις σιδηροδρομικές, τις πλωτές, και τις εναέριες μεταφορές, όπως κάνατε με τόση λεπτομέρεια για τις οδικές μεταφορές με φορτηγά, ούτε και υποβάλατε προτάσεις για την κατανομή αυτών των στοιχείων εξωτερικού κόστους, γι' αυτά τα μέσα μεταφοράς. Eπιτρέψτε μου να αναφέρω σαν παράδειγμα ότι ούτε καν τα λειτουργικά έξοδα στο Pήνο δεν αναλαμβάνονται από την πλωτή ναυσιπλοΐα. Ως προς αυτό, έχετε ακόμη να εκπληρώσετε ένα μέρος από τα μαθητικά σας καθήκοντα.
Tο Kοινοβούλιο θα πρέπει να επιμείνει να ισχύουν ίσοι όροι ανταγωνισμού για όλα τα μέσα μεταφοράς. Γι' αυτό και θα πρέπει να απορρίψουμε τη μονομερή επιβάρυνση των οδικών μεταφορών με φορτηγά, με τα εξωτερικά στοιχεία κόστους στην παρούσα φάση, και να σας καλέσουμε να προβείτε σε κατανομή του εξωτερικού κόστους, ταυτόχρονα, σ' όλα τα μέσα μεταφοράς, για να μη δημιουργήσουμε καινούριες στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό μεταξύ τους.
H, κατά βάσιν, σωστή ιδέα της κατανομής του εξωτερικού κόστους στα μέσα μεταφοράς, κύριε Eπίτροπε, δεν επιτρέπεται - όπως πολύ δικαιολογημένα είπε η συνάδελφος μου Schmidbauer - να έχει σαν αποτέλεσμα να καταστήσει ακριβότερες τις μεταφορές και να γεμίσει τα ταμεία των Yπουργών Oικονομικών. Aυτό δεν μπορεί να είναι το καθήκον μας. Oι πόροι αυτοί θα πρέπει να συνδέονται με συγκεκριμένο στόχο και να χρησιμοποιούνται για την αντιστάθμιση των ζημιών που προκαλούνται από τις μεταφορές. Θα πρέπει λοιπόν να εξασφαλίζεται, στα κράτη μέλη, ότι δεν θα αυξάνεται το κόστος των φορτηγών ή άλλων μέσων μεταφοράς, επικαλούμενοι γενικές φορολογικές αρχές και, στη συνέχεια, οι πόροι αυτοί να δαπανώνται στα κράτη μέλη για τις τέχνες. Aυτό δεν μπορεί να είναι το καθήκον της Λευκής σας Bίβλου και των προτάσεών σας, κι αυτό θα πρέπει να το διασφαλίσουμε.
Tέλος, όσον αφορά τις μακρινές εμπορευματικές μεταφορές. Eδώ μπορούμε, χωρίς οικονομική επιβάρυνση, και τώρα ακόμη, να πάρουμε αποτελεσματικά μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος, την οδική ασφάλεια και την κατάσταση του ανταγωνισμού. Aναφέρω μόνον τρία: Mπορούμε επιτέλους να εναρμονίσουμε την φορολογία των οχημάτων και των καυσίμων μέσα στην Ένωση, για να πετύχουμε ίσους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων από διαφορετικά κράτη μέλη. Mπορούμε ακόμη, στον καθορισμό των φορολογικών συντελεστών, να λάβουμε υπόψη την εκπομπή ρύπων, την ανάπτυξη θορύβου και την επιβάρυνση των οδών, προκειμένου, μέσω της κατάταξης στην φορολογία των οχημάτων, να δώσουμε κίνητρα για την ανακούφιση του περιβάλλοντος.
Kάτι διαφορετικό είπαν ήδη και οι συνάδελφοί μου: Aν τα κράτη μέλη - και φοβάμαι, κύριε Eπίτροπε, πως αυτό θα πρέπει να το υπενθυμίσετε στα κράτη μέλη - φρόντιζαν να τηρούνται οι χρόνοι οδήγησης και ανάπαυσης, να αποσύρονται από την κυκλοφορία τα φορτηγά που ξεπερνούν τα επιτρεπόμενα όρια εκπομπής ρύπων και θορύβου, να εφαρμόζονται τα πολύ πρακτικά μέτρα ελέγχου, θα μπορούσαμε, σήμερα κόλας, να κάνουμε πάρα πολλά για τη προστασία από το θόρυβο, την προστασία του περιβάλλοντος και την οδική ασφάλεια, και θα ήθελα πάρα πολύ να ακούσω από σας κατά πόσον θα κάνετε χρήση αυτών των πρακτικών μέτρων.
Σχετικά με το θέμα των τελών χρήσης των οδών, δεν θα ήθελα να πω σήμερα τίποτε, διότι επί του θέματος αυτού μου έχει ανατεθεί να καταθέσω ειδική έκθεση. Eπιτρέψτε μου, ακόμη, και δύο μικρές παρατηρήσεις. Kυρία Schmidbauer και κύριε Rόbig, δεν έχω καθόλου καλή γνώμη για τα προγράμματα απόσυρσης παλαιών αυτοκινήτων. Aυτά επιβαρύνουν μόνον τους κρατικούς προϋπολογισμούς, εμφανίζουν φαινόμενα εντυπωσιασμού αλλά όχι μακροπρόθεσμα, και η θέσπιση της ευθύνης των κατασκευαστών για την μακροζωία των κινητήρων είναι μια ανοησία.
Tέλος, κύριε Eπίτροπε, σας ερωτώ και κάτι ακόμη: Eίστε διατεθειμένος, όπως ζητεί η αρμόδια επιτροπή, με μεγάλη πλειοψηφία, να αναθέσετε την εκπόνηση μελέτης που θα συνοψίζει, θα αναλύει και θα αποδεικνύει τα εξωτερικά στοιχεία κόστους όλων των μέσων μεταφοράς, ώστε να μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι όταν θα προβούμε σε ενέργειες θα γίνει η κατανομή του εξωτερικού κόστους σ' όλα τα μέσα μεταφοράς και μάλιστα σε αξιόπιστη βάση;

Santini
Κύριε επίτροπε, πέρυσι στις 27 Μαρτίου στην ίδια αυτή την αίθουσα, παρεμβαίνοντας στο θέμα της σωστής αναλογίας μεταξύ του κόστους διαχείρισης και τιμολογίου των αυτοκινητόδρομων, υπενθυμίσατε την περίπτωση του αυτοκινητόδρομου του Μπρένερο που απαιτεί τόσο υψηλά διόδια, για το τμήμα διαδρομής από το Μπρένερο στο Ίνσμπρουκ που ξεπερνούν τρεις φορές τις δαπάνες συντήρησης, δαπάνες που θα έπρεπε να αποτελούν σημείο αναφοράς: πρόκειται για μία παραβίαση των κοινοτικών συνθηκών και των συμφωνιών ένταξης.
Το κίνητρο, στην περίπτωση της Αυστρίας, είναι να αποθαρρυνθεί η διέλευση των μεγάλων οχημάτων, κυρίως κατά τις νυκτερινές ώρες, με την επιβολή πράγματι πολύ υψηλών διοδίων: για διαδρομή 35 χλμ. τα διόδια ανέρχονται σε 90 ecu την ημέρα και τα διπλάσια από τις 22.00 μέχρι τις 5.00 το πρωϊ. Για να συνεννοούμαστε, συμφωνούμε με το στόχο της προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά δεν μας φαίνεται αντικειμενικά σωστό το τίμημα αυτό να το πληρώνουν σχεδόν αποκλειστικά οι αυτοκινητομεταφορείς, όπως επίσης θεωρούμε άδικο το μέτρο αυτό να αφορά ένα μόνο τμήμα του δρόμου, κατόπιν πρωτοβουλίας ενός μόνο κράτους, χωρίς να έχει καταβληθεί καμία προσπάθεια συντονισμού με το όμορο κράτος, στην επικράτεια του οποίου υφίστανται τα ίδια προβλήματα.
Σχετικά με το θέμα αυτό θεωρώ επικίνδυνη την πρόταση της εισηγήτριας, όπως εκτίθεται στην παράγραφο 18, εδάφιο 4, όπου υποδεικνύεται η επιβολή οδικών διοδίων «αισθητά υψηλοτέρων» -αυτός ο όρος χρησιμοποιείται- σε εκείνους τους δρόμους όπου προκαλούνται περιβαλλοντικές επιπτώσεις, διόδια που θα επιτρέψουν τη χρηματοδότηση εναλλακτικών λύσεων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για τη χρηματοδότηση του τούνελ του Μπρένερο και του οδικού άξονα Μονάχου Βερόνας που, συμφωνα με τον υπολογισμό δαπάνης του 1992, θα κοστίσουν 13.000 mecu, δηλαδή 25.000 δισεκατ. λιρέτες. Αναρωτιέμαι τι ποσό θα μπορούσε να εισπραχθεί από τα διόδια του αυτοκινητόδρομου. Ας προσέξουμε λοιπόν και ας μην ανεχόμαστε εύκολα άλλοθι που επιτρέπουν αυθαίρετες αυξήσεις στα τιμολόγια των αυτοκινητόδρομων. Και αυτό το κόστος επηρεάζει μοιραία τη σύνθεση του συνολικού κόστους των μεταφορών και συμβάλλει στη δημιουργία δυσάρεστων ανισοτήτων από ζώνη σε ζώνη, από κράτος σε κράτος, αλλά και μεταξύ των επιχειρήσεων της ιδίας χώρας.
Πέρυσι στις 5 Δεκεμβρίου, εδώ στις Βρυξέλλες, ο ομιλών διοργάνωσε ένα σεμινάριο με τον τίτλο «Εναρμόνιση του κόστους των μεταφορών στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Συμμετείχαν εκπρόσωποι των οργανώσεων των αυτοκινητομεταφορέων πέντε χωρών και το πρώτο πράγμα που προέκυψε ήταν η μεγάλη επιθυμία όλων να ανταλλάξουμε απόψεις στο θέμα αυτό.
Είναι προφανής συνεπώς η ανάγκη κοινών ρυθμίσεων που να λαμβάνουν υπόψη τη διαδρομή, ναι, το τεχνικό κόστος και τις εξωτερικές δαπάνες αλλά και τις επιπτώσεις στο κόστος εργασίας. σχετικά με το τελευταίο αυτό θέμα εξάλλου θα παρουσιασθεί μία έκθεση στο άμεσο μέλλον. Θα πρέπει να αποφευχθεί η τάση της επιβάρυνσης των μεταφορέων με όλες τις εξωτερικές δαπάνες. Δεν θα πρέπει επίσης να λησμονείται μία κάθετη ανάγκη που είναι η κυρίαρχη αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη: η προστασία των θέσεων εργασίας αλλά και η δημιουργία νέας απασχόλησης. Υπερβολικό κόστος και νέες φορολογικές επιβαρύνσεις θα μπορούσαν να προκαλέσουν το θάνατο των μικρών επιχειρήσεων των μεταφορέων, που αποτελούν το 85 % του συνόλου των αυτοκινητομεταφορέων της Ευρώπης.

Wijsenbeek
Πρόεδρε, υποστηρίζουμε τους στόχους του Πράσινου Βιβλίου που είναι ο περιορισμός των βλαβερών επιπτώσεων και ο αντικειμενικός υπολογισμός όλων των δεδομένων. Αυτό σημαίνει, κύριε Επίτροπε, ότι δεν είναι δυνατό αυτό που αναφέρεται στο Πράσινο Βιβλίο, 0 % για την εσωτερική ναυσιπλο?α. Είμαστε υπέρ της βιώσιμης κινητικότητας. Υπάρχουν εναλλακτικές για τις οδικές μεταφορές; Στις περισσότερες περιπτώσεις όχι. Αυτό σημαίνει ότι δεν επιθυμούμε τη λήψη δεσμευτικών μέτρων όσον αφορά την επιλογή του μεταφορτωτή.
Κατά τη γνώμη μας, πρέπει να προαχθεί η νέα τεχνολογία. Αυτό πρέπει να συμβεί με μέτρα έλξης-ώθησης. Συνεπώς, είμαστε της άποψης ότι η τελευταία τεχνολογία πρέπει να ανταμειφθεί αντί να τιμωρηθεί και ότι πρέπει να ισχύσει ένας μηδενικός συντελεστής για τα λιγότερο επιβλαβή μέσα μεταφοράς.
Είναι αλήθεια, και η εισηγήτρια αναφέρθηκε ήδη σ'αυτό, γεγονός για το οποίο θα θέλαμε να τη συγχαρούμε, ότι πρέπει να αποφύγουμε το ενδεχόμενο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο ένας κλάδος που παρουσιάζει διαρθρωτικές αδυναμίες. Συμφωνούμε όμως ότι πρέπει να υπάρξει μία μετάβαση από το σταθερό στο μεταβλητό κόστος. Προς την κατεύθυνση αυτή υποστηρίζουμε συνεπώς και τις παραγράφους 7, 8, 11, 12 και 15, οι οποίες ως σύνολο καθιστούν την έκθεση αποδεκτή.
Θα ήθελα να υποβάλω δύο συγκεκριμένες ερωτήσεις στον Επίτροπο. Από μία έρευνα που έχει διεξαχθεί, κατόπιν εντολής του Υπουργού Μεταφορών και σημερινού Προέδρου του Συμβουλίου των Υπουργών, εκ μέρους του γραφείου Tebodin, προκύπτει ότι στον τομέα των οδικών μεταφορών καταβάλλεται περισσότερο από το 100 % του κόστους. Συμμερίζεται ο Επίτροπος την άποψη αυτή και θα είχε την πρόθεση να συνεκτιμήσει περαιτέρω τα συμπεράσματα της έκθεσης αυτής;
Κατά δεύτερον, η μετάβαση από οχήματα των 40 σε οχήματα των 44 τόννων με 5 άξονες οδηγεί στην εξοικονόμηση χωρητικότητας της τάξης των 214, 3 εκατ. λίτρων και στον περιορισμό της εκπομπής δηλητηριωδών καυσαερίων κατά 18, 4 εκατ. κιλά. Έχει ο Επίτροπος την πρόθεση να ακολουθήσει την πρόταση του Κοινοβουλίου στην έκθεση για τις διαστάσεις και τα βάρη, προκειμένου να προστατευθεί το περιβάλλον;

Van Dijk
Πρόεδρε, η έκδοση του Πράσινου Βιβλίου αποτελεί ένα θετικό στοιχείο πράγμα που ισχύει επίσης και για την έκθεση της κ. Schmidbauer, επειδή το θέμα του καταλογισμού του εξωτερικού κόστους στον τομέα των μεταφορών μας απασχολεί εδώ και αρκετό καιρό, χωρίς να έχουν επιτευχθεί παρά ελάχιστα πράγματα. Οφείλω να ομολογήσω ότι, σε περίπτωση που διαβάσει κανείς με προσοχή την έκθεση της κ. Schmidbauer και την τοποθετήσει δίπλα από το Πράσινο Βιβλίο της Επιτροπής, το οποίο φέρει το φανταστικό τίτλο: Προς ένα δίκαιο και αποτελεσματικό καθορισμό των τιμών στις μεταφορές, πιθανές επιλογές για τον καταλογισμό του εξωτερικού κόστους στις μεταφορές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διαπιστώνεται ότι η έκθεση της κ. Schmidbauer είναι δυστυχώς λιγότερο ενδιαφέρουσα από το ίδιο το Πράσινο Βιβλίο. Είμαι λοιπόν σε θέση να πω ότι, προφανώς, η Επιτροπή Μεταφορών έχασε κάπως το θάρρος της.
Στην έκθεση διαπιστώνεται ότι ο καταλογισμός του κόστους δεν έχει ως στόχο την αύξηση του κόστους των μεταφορών. Πείτε μου όμως πως είναι δυνατό να αποθαρρυνθούν και οι μεταφορές που βλάπτουν το περιβάλλον εφόσον δεν καταστούν ακριβότερες. Στην έκθεση αναφέρεται ότι δεν υπάρχει πρόθεση κατάργησης των οδικών μεταφορών. Εγώ όμως θα το ήθελα αυτό, εάν είναι δυνατόν. Πράγματι, τα εμπορεύματα μπορούν να μεταφέρονται με πολύ περισσότερο φιλοπεριβαλλοντικό τρόπο μέσω των σιδηροδρομικών και των εσωτερικών πλωτών οδών.
Κύριε Wijsenbeek, με εντυπωσίασε αυτό που είπατε μόλις προηγουμένως ότι με την εφαρμογή της σύγχρονης τεχνολογίας θα πρέπει να εφαρμόζεται και ένας μηδενικός συντελεστής για τα μέσα μεταφοράς που βλάπτουν λιγότερο το περιβάλλον. Στην περίπτωση αυτή, ο Επίτροπος Kinnock έχει δίκιο όταν εφαρμόζει το μηδενικό συντελεστή για τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές, ακόμη και χωρίς τη σύγχρονη τεχνολογία. Αυτό συμβαίνει επειδή οι πλωτές μεταφορές αποτελούν αναμφιβόλως το περισσότερο φιλοπεριβαλλοντικό τρόπο μεταφοράς.
Εάν επιθυμούμε πραγματικά να προωθήσουμε τη βιώσιμη κινητικότητα, τότε φοβούμαι ότι είμαι υποχρεωμένος να διαπιστώσω ότι η έκθεση δεν αντιμετωπίζει με την απαιτούμενη αυστηρότητα τις διάφορες μορφές μεταφοράς, και αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι, παρά τις καλές προθέσεις του εισηγητή, οι αερομεταφορές αφήνονται ανέπαφες. Οι Υπουργοί Περιβάλλοντος συμπέραναν το Δεκέμβριο του 1994 ότι δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να μην επιβάλλονται ειδικοί φόροι κατανάλωσης στην κηροζίνη. Αυτό δεν το αναφέρει η Επιτροπή στο Πράσινο Βιβλίο της, φοβούμενη ότι θα αρχίσει μία συζήτηση η οποία θα μπορούσε να προξενήσει προβλήματα. Όμως, οι αερομεταφορές είναι το περισσότερο βλαβερό είδος μεταφορών για το περιβάλλον. Γι'αυτό και είναι απολύτως απαραίτητο να επιβληθούν όσο το δυνατό συντομότερα ειδικοί φόροι κατανάλωσης στην κηροζίνη. Είναι πολύ εύκολο να πουν οι συνάδελφοί μου για τις χώρες τους: βεβαίως και το θέλουμε, ωστόσο, αυτό πρέπει να γίνει διεθνώς. Μετά ερχόμαστε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και λέμε: όχι, δεν το θέλουμε αυτό, επειδή βλάπτει την ανταγωνιστικότητά μας. Κάθε προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση απορρίπτεται. Για τη μέτρια ποιότητα της έκθεσης δεν ευθύνεται τόσο ο εισηγητής, όσο η δεξιά πλευρά του Σώματος.

Van der Waal
Κύριε Πρόεδρε, στο Πράσινο Βιβλίο για τον καταλογισμό του εξωτερικού κόστους στις μεταφορές εξετάζεται ο αποκαλούμενος «απλήρωτος λογαριασμός» των μεταφορών. Οι απόψεις ενδέχεται να μην συμπίπτουν όσον αφορά τη σύνθεση και το ύψος του λογαριασμού αυτού, πρέπει όμως να έχουμε επίγνωση του γεγονότος ότι η μεταφορά προσώπων και εμπορευμάτων επιβαρύνει το περιβάλλον και συνεπάγεται κάποιο κοινωνικό κόστος. Το κόστος αυτό δεν συνεκτιμάται σήμερα επαρκώς στην τιμή των μεταφορών. Για το λόγο αυτό, είμαι της άποψης ότι το Πράσινο Βιβλίο προσφέρει το έναυσμα για τη διεξαγωγή μίας περαιτέρω συζήτησης με βάση την αρχή ο χρήστης και ο ρυπαίνων πληρώνουν.
Σε ορισμένα σημεία το Πράσινο Βιβλίο δεν με πείθει. Σε αντίθεση με τα όσα αναφέρονται, τα έξοδα που οφείλονται στην κυκλοφοριακή συμφόρηση λόγω της ανεπάρκειας των υποδομών δεν μπορούν να καταλογιστούν στους μεταφορείς, οι οποίοι είναι τα θύματα της κατάστασης αυτής. Για την καταπολέμηση του συνωστισμού και την καλύτερη αξιοποίηση της ανεπαρκούς υποδομής θα ήταν προτιμότερο να δοθεί προτεραιότητα στις μεταφορές που είναι περισσότερο σημαντικές από οικονομική άποψη με την εφαρμογή ενός συστήματος road pricing . Από την άποψη αυτή λυπούμαι που απορρίφθηκε η τροπολογία που είχα καταθέσει σύμφωνα με την οποία ο κυκλοφοριακός συνωστισμός στις αστικές περιοχές οφείλεται κατά κύριο λόγο στα ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητα. Ευτυχώς, η δήλωση αυτή επανέρχεται στην έκθεση της Επιτροπής Περιβάλλοντος.
Επίσης, εκπλήσσομαι για τη δήλωση του Επιτρόπου Kinnock ότι ο καταλογισμός του εξωτερικού κόστους δεν έχει ως στόχο τη μετατόπιση των μεταφορών. Στην περίπτωση αυτή διερωτώμαι γιατί το κόστος αυτό καταλογίζεται αποκλειστικά στις οδικές μεταφορές. Δεν κρίνει ο Επίτροπος ότι στο μέλλον το εξωτερικό κόστος θα πρέπει να καταλογίζεται σε όλα τα μέσα μεταφοράς; Και γνωρίζει εξάλλου ποιες είναι οι επιπτώσεις της κατάστασης αυτής για τους όρους ανταγωνισμού; Πολύ φοβούμαι ότι η διαφορά μεταξύ των σιδηροδρομικών και των οδικών μεταφορών θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο. Επ'αυτού θα ήθελα να ακούσω το σχόλιο του Επιτρόπου. Κυρίως όμως θα ήθελα να πληροφορηθώ απ'αυτόν εάν τάσσεται υπέρ μίας μετατόπισης των μεταφορών και ποια μέτρα προτίθεται να λάβει για να επιτύχει το στόχο αυτό. Προς το παρόν, το μόνο που επιτυγχάνεται είναι να αυξηθεί το κόστος των οδικών μεταφορών.
Εκτός αυτού, με απογοητεύει η θέση της Επιτροπής όσον αφορά την περιορισμένη αύξηση της τιμής των καυσίμων. Είναι αλήθεια ότι η αύξηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης είναι ένα μέτρο γενικού χαρακτήρα το οποίο δεν λαμβάνει επαρκώς υπόψη τις διαφορές χρόνου και τόπου ακόμα, αλλά μπορεί να εφαρμοστεί ταχέως και με απλό τρόπο. Επιπλέον, το μέτρο αυτό εναρμονίζεται με την πολιτική διαφοροποίησης και προάγει την οικονομική χρήση και την εξέλιξη οικονομικών και καθαρών κινητήρων. Αυτό σε αντίθεση με την αύξηση της τιμής του ευρωπαϊκού αυτοκόλλητου σήματος, το οποίο δεν αποτελεί κίνητρο για τον περιορισμό των μετακινήσεων.
Τέλος, θα ήθελα να επαινέσω τον εισηγητή για το έργο του.

Baldarelli
Κύριε πρόεδρε, κύριε επίτροπε, αντίθετα από ορισμένους συναδέλφους, θεωρώ ότι η εργασία του εισηγητή και της επιτροπής έχει ακριβή προσανατολισμό: είναι ακριβής κυρίως όσον αφορά τα στοιχεία, τόσο για τα 250 δισεκατ. ecu που αντιπροσωπεύουν τα εξωτερικά στοιχεία του κόστους, από τα οποία 120 αφορούν τη συμφόρηση ενώ τα ατυχήματα επιβαρύνουν κατά 1, 5 % τις δαπάνες: περισσότερα από 50 000 άτομα προκαλούν ατυχήματα, και στο σημείο αυτό γίνεται λόγος για 166 δισεκατ. ecu. Χωρίς αμφιβολία θα πρέπει να σκεφτούμε ένα άλλο είδος ανάπτυξης αλλά και με ποιο τρόπο θα καταστεί δυνατή η συμβατή με το περιβάλλον εξισορρόπηση των μεταφορών, ώστε να επιτευχθεί ένα βιώσιμο σύστημα μεταφορών.
Από αυτή την άποψη είχαν μεγάλες επιπτώσεις οι σχέσεις αγοράς, που έχουν αυξήσει την ευελιξία, καθώς και η κατάργηση των κινήτρων προς όφελος των δημοσίων μεταφορών, στοιχεία που, από ορισμένες πλευρές, προκάλεσαν τη συζήτηση ενός αρνητικού μοντέλου.
Θέλω να παραθέσω ορισμένα στοιχεία όσον αφορά το CO2 . Ας εξετάσουμε την περίπτωση της μεταφοράς 2 000 τόνων σε μία απόσταση 1 000 χιλιομέτρων: διά θαλάσσης παράγονται 7 τόνοι CO2. σιδηροδρομικώς 11 τόνοι. οδικώς 60 τόνοι.
Τα στοιχεία αυτά μας δημιουργούν έντονες ανησυχίες, όπως επίσης μας ανησυχεί και η κατανομή των μεταφορικών μέσων κατά την εξέλιξη των τελευταίων ετών, που είχε αρνητικές επιπτώσεις στις σιδηροδρομικές μεταφορές: αρκεί να αναλογισθεί κανείς ότι το 1970, οι οδικές μεταφορές αντιπροσώπευαν το 48 %, ενώ σήμερα αντιπροσωπεύουν το 71, 1 %. οι σιδηροδρομικές μεταφορές αντιπροσώπευαν το 1970 το 31, 7 %, ενώ σήμερα αντιπροσωπεύουν, δυστυχώς, μόνο το 14, 9 %. οι πλωτές μεταφορές πέρασαν από το 12, 3 % στο 7, 7 %.
Όπως διαπιστώνει κανείς το σύστημα των συνδιασμένων μεταφορών είναι σημαντικό. Η κατανομή των μεταφορικών μέσων θα πρέπει να προωθείται και μέσω ενός ακριβούς υπολογισμού των εξωτερικών δαπανών. Από αυτή την άποψη, κύριε επίτροπε, πιστεύω ότι θα πρέπει να κάνουμε ένα πιο συγκεκριμένο άλμα: θα αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία η ταχεία εφαρμογή ενός νομοθετικού μέτρου -δεν θα πρέπει δηλαδή να περιορισθούμε μόνο στη μελέτη- και η παρέμβαση όσον αφορά τις ευαίσθητες διαδρομές. ειδικότερα, θεωρώ πιο συγκεκριμένη την αντίληψη εκείνη που τείνει να εναρμονίσει σε ευρωπαϊκό επίπεδο τα σημερινά στοιχεία προσανατολισμού της πολιτικής των μεταφορών, όσον αφορά τα τέλη κυκλοφορίας, τις εισφορές στα ορυκτέλαια, καθώς και το φόρο άδειας κυκλοφορίας και τα διόδια. Πρόκειται, κατά τη γνώμη μου, για συγκεκριμένα στοιχεία που θα πρέπει να επεξεργασθούμε ώστε να δώσουμε συγκεκριμένο περιεχόμενο στη δράση σας που έχει ακριβείς στόχους και αποβλέπει και στη δημιουργία μιας νέας αντίληψης σχετικά με τις μεταφορές.

McIntosh
Κύριε Πρόεδρε, καλωσορίζω τις προτάσεις της Επιτροπής σχετικά με ένα δίκαιο και αποτελεσματικό σύστημα καθορισμού τιμών ως μέσου θέσπισης δικαιότερου ανταγωνισμού μεταξύ των διαφόρων μορφών μεταφορών. Θα ήθελα να συγχαρώ τον Επίτροπο και το προσωπικό του για το έγγραφο αυτό καθώς επίσης και την εισηγήτριά μας για την εξαίρετη εργασία που έκανε.
Το αντικείμενο της παρούσης ασκήσεως είναι να αποτιμήσουμε τις εξωτερικές δαπάνες χρησιμοποίησης των μεταφορών. Εκτιμάται ότι οι χρήστες των μεταφορών - και κυρίως οι χρήστες των οδικών μεταφορών - δεν καταβάλλουν τις δαπάνες που συνεπάγονται στις υποδομές των μεταφορών οι αποφάσεις τους να ταξιδέψουν γεγονός το οποίο οδηγεί σε ανισορροπία μεταξύ των ποσών που καταβάλλουν οι χρήστες και των γενικών δαπανών της κοινωνίας ως συνόλου. Το αντικείμενο αυτό είναι πολύ αξιόλογο. Εάν συνδέσουμε όσο πιο άμεσα μπορούμε την πολιτική των μεταφορών με τις δαπάνες που συνεπάγεται ένα ταξίδι, αυτό θα ήταν επ' ωφελεία του περιβάλλοντος και θα συντελούσε σε μια δικαιότερη και πιο αποτελεσματική χρήση των μεταφορών.
Μέχρι εδώ όλα καλά. Ωστόσο, οι εξωτερικές δαπάνες θα πρέπει να αξιολογηθούν - ρύπανση, θόρυβος, συμφόρηση και άλλα. Η πρώτη μου ερώτηση προς τον Επίτροπο σήμερα είναι: πώς καθορίζουμε τι είναι αυτά τα κόστη; Πώς μπορεί η Επιτροπή να τα αξιολογήσει; Πώς εν συνεχεία μπορούν να περάσουν στους καθέκαστα χρήστες; Ποιός είναι ο ρόλος της τεχνολογίας και πώς σκέπτεται η Επιτροπή τη χρήση της τηλεματικής, των δορυφόρων και των άλλων μοντέρνων τεχνολογιών; Χρειαζόμαστε άραγε κατάλληλα δεδομένα και εμπειρικά στοιχεία γι' αυτή την κοστολόγηση; Το μήνυμα που στέλνω στην Επιτροπή σήμερα είναι ότι το έγγραφό της έχει σοβαρές ελλείψεις σχετικά με παρόμοια εμπειρικά στοιχεία και δεδομένα.
Είμαι βεβαία ότι ο Επίτροπος θα γνωρίζει πως το ΗΒ αποδίδει ήδη ολοένα αυξανόμενη σημασία στην ανάγκη όπως οι δομές κοστολόγησης των μεταφορών αντικατοπτρίζουν όλες τις δαπάνες συμπεριλαμβανομένου του περιβαλλοντικού κόστους. Πόσο βέβαιοι μπορούμε να είμαστε σχετικά με τους περιβαλλοντικούς εξωτερικούς παράγοντες και πώς θα τους κοστολογήσουμε και εν συνεχεία θα τους μεταφέρουμε στο σύστημα καθορισμού τιμών; Τόσο η Πράσινη Βίβλος της Επιτροπής όσο και η έκθεση της εισηγήτριας αποδίδουν μεγάλη έμφαση στα οικονομικά μέτρα. Το σημείο που θέλω να θέσω τόσο στον Επίτροπο όσο και στην εισηγήτρια είναι σαφέστατο και θετικό. Δεν θα πρέπει να απορρίψουμε την αρχή της επικουρικότητας. Μπορεί άραγε σήμερα ο Επίτροπος να παρουσιάσει μια αδιαμφισβήτητη περίπτωση για δράση σε κοινοτικό επίπεδο; Εάν δεν μπορεί, θα έλεγα ότι τα φορολογικά μέτρα θα ήταν καλλίτερο να αφεθούν στα κράτη μέλη.
Ένα πράγμα στο οποίο μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε είναι ότι το παρόν αποτελεί ένα πολύπλοκο πρόβλημα το οποίο απαιτεί περαιτέρω μελέτη και συζήτηση. Μια τελική σκέψη για τον Επίτροπο και την εισηγήτρια: η δημόσιες μεταφορές μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν τον κύριο επωφελούμενο από τον δίκαιο και αποτελεσματικό καθορισμό των τιμών στις μεταφορές. Εν τούτοις οι δημόσιες μεταφορές σήμερα αφορούν μόνο το 10 με 15 % της συνολικής αγοράς μετακινήσεων. Θα ήθελα να ζητήσω από τον Επίτροπο να επιτύχει την υποστήριξη και των άλλων Επιτρόπων για την χρηματοδότηση προγραμμάτων έρευνας και ανάπτυξης, ιδιαίτερα μέσω του τετάρτου και πέμπτου προγραμμάτων πλαισίου, για τις δημόσιες μεταφορές ως τμήμα της γενικής πολιτικής μεταφορών.
Ελπίζω επίσης ότι μπορούμε να ζητήσουμε από την Επιτροπή να υποστηρίξει Ε & Α για την τηλεματική μέσω του τετάρτου και πέμπτου προγραμμάτων πλαισίου. Αναμένω τις απαντήσεις του Επιτρόπου και τις σκέψεις της εισηγήτριας σχετικά με τα παραπάνω σημεία. Παρά αυτές τις επιφυλάξεις όμως, συνιστώ στο Σώμα τόσο το έγγραφο της Επιτροπής όσο και το κείμενο της εισηγήτριας.

Sindal
Κύριε Πρόεδρε, νόμιζα ότι συζητούσαμε την έκθεση της κ. Schmidbauer. Οι πολλές ερωτήσεις που υπέβαλε η κ. Anne McIntosh στην Επιτροπή αφορούν ένα τελείως διαφορετικό θέμα και δεν κρίνω ότι η Επιτροπή πρέπει να απαντήσει απόψε. Δεν έχουν τίποτα να κάνουν με την έκθεση της κ. Schmidbouer.

Πρόεδρος
Κύριε Sindal, αυτό δεν αποτελεί παρατήρηση επί της διαδικασίας. Ζητώ συγγνώμη αλλά δεν μπορώ να παρεμποδίσω την ελευθερία της συζήτησης.

Stenmarck
Κύριε Πρόεδρε, ας μου επιτραπεί να ευχαριστήσω πρώτα την κ. Schmidbauer για το θαυμάσιο έργο που κατέθεσε σ&#x02BC;αυτήν την έκθεση. Είναι, κατά την άποψή μου, σημαντικό για εμάς εδώ στο Κοινοβούλιο να προσπαθήσουμε να βρούμε τρόπους για την τόνωση της εσωτερικής αγοράς. Το όραμά μου για την εσωτερική αγορά είναι να έχουν όλες οι χώρες, στην πραγματικότητα ανεξαρτήτως από την απόσταση τους από τον πυρήνα της Ευρώπης, ίδιες σχετικά δυνατότητες ανταγωνισμού. Ο τομέας των μεταφορών είναι ένας από τους πιο σημαντικούς τομείς γι&#x02BC;αυτό το έργο. Είναι επίσης ένας από τους πλέον κατάλληλους τομείς για να εφαρμόσουμε το όραμά μας για μια ελεύθερη εσωτερική αγορά. Υπάρχει μια σειρά παραδειγμάτων για το πώς θα καταφέρουμε να προχωρήσουμε. Το επίκαιρο ζήτημα για τα διευρωπαϊκά δίκτυα είναι ένα θαυμάσιο παράδειγμα επ&#x02BC;αυτού, αφού θα έχουμε καταφέρει να τα υλοποιήσουμε. Οι αποστάσεις μικραίνουν και έτσι γίνονται πιο αποτελεσματικές οι μεταφορές.
Σαν Σουηδός κατανοώ ότι οι μεγάλες αποστάσεις που εμείς στην Σουηδία έχουμε από τις μεγάλες αγορές της ηπείρου είναι ένα πολύ μεγάλο ανταγωνιστικό μειονέκτημα. Γενικά κάθε φορά που κάτι θα πουληθεί κάπου έχουμε από πλευράς απόστασης ένα εξαγωγικό μειονέκτημα 700-1000 χλμ. περίπου. Αυτό φυσικά δεν ισχύει μόνο για τη Σουηδία, αλλά επίσης και για χώρες όπως η Φινλανδία, η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία. Με άλλα λόγια πλήττει όλες τις χώρες σ΄αυτό που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «περιφέρεια», δηλ. όλες τις χώρες που βρίσκονται σε μεγάλες αποστάσεις από τις μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές. Γι&#x02BC;αυτό είναι σημαντικό να λάβουμε επίσης υπόψη μας παράγοντες αυτού του είδους, όταν μιλάμε για επιβάρυνση των μεταφορών με εξωτερικές δαπάνες.
Αυτό δεν το λέω για να φανώ αρνητικός απέναντι στην υποβληθείσα πρόταση. Αντίθετα υπάρχουν πάρα πολλά που τα αντιλαμβάνομαι ως θετικά στην έκθεση. Ωστόσο πρέπει ταυτόχρονα να εμπεριέχονται στην συνεχιζόμενη διαδικασία σ&#x02BC;αυτόν τον τομέα οι παράγοντες που επισημαίνω εδώ επίσης.
Το ίδιο ισχύει για την συζήτηση περί εναρμόνισης των φόρων. Η άποψή μου είναι ότι δεν πρέπει να επιδιώκουμε ένα πανευρωπαϊκό φορολογικό σύστημα, αλλά μια ισορροπημένη εναρμόνιση των φόρων των ευρωπαϊκών κρατών σ&#x02BC;αυτόν ακριβώς τον τομέα είναι ίσως απαραίτητη για μια ισότιμη κατάσταση ανταγωνισμού. Σε σχέση μ&#x02BC;αυτό πιστεύω ότι θα είμαστε στον σωστό δρόμο αν ληφθούν υπ&#x02BC;όψη στην φορολογική ποσόστωση οι περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις. Η Ευρώπη έχει μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα και σίγουρα συμβάλλει επίσης σ&#x02BC;αυτό σε μεγάλο βαθμό ο τομέας των μεταφορών. Πρέπει με κάποιον τρόπο να τα αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα, αλλά πρέπει να γίνει κατά έναν τρόπο που δεν απειλεί τις θεμελιώδεις αρχές της εσωτερικής αγοράς.
Νομίζω ότι η έκθεση της κ. Schmidbauer για την ενσωμάτωση του εξωτερικού κόστους των μεταφορών στην ΕΕ, είναι κατά βάση καλή. Οι προτάσεις διαπνέονται από μια θέληση να προχωρήσει η εναρμόνιση, μια εναρμόνιση την οποία αντιλαμβάνομαι ότι συνεκτιμά καλώς τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν. Θα επιθυμούσα ωστόσο να εμπεριείχε κάτι από τον προβληματισμό με τις αποστάσεις στον οποίο αναφέρθηκα. Πρέπει εν πάσει περιπτώσει να έχουμε αυτόν τον προβληματισμό κατά νού, όταν θα υλοποιηθούν αυτές οι προτάσεις. Δεν προτείνουμε βέβαια αυτά τα μέτρα μόνο για το περιβάλλον, αλλά για να ενισχύσουμε την εσωτερική αγορά και να προασπίσουμε επίσης τον ελεύθερο ανταγωνισμό εντός της ΕΕ.
Ας μου επιτραπεί να τελειώσω θέτοντας την ακόλουθη ερώτησηστον Επίτροπο κ. Kinnock: Είναι έτοιμη η Επιτροπή να συνεκτιμήσει, στο συνεχιζόμενο έργο της σ&#x02BC;αυτόν τον τομέα, αυτόν τον προβληματισμό των αποστάσεων;

McIntosh
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ασκήσω το δικαίωμά μου σύμφωνα με τον Κανονισμό και να κάνω μία προσωπική δήλωση. Ζητώ συγγνώμην από τον Επίτροπο Kinnock διότι ο κ. Sindal υπήρξε ιδιαίτερα δύστροπος σήμερα το απόγευμα. Ίσως εάν είχα μιλήσει στα δανικά θα είχε κατανοήσει την ουσία των σχολίων μου. Έχω κάθε δικαίωμα να υποβάλλω ερωτήσεις στον Επίτροπο και έχει κάθε δικαίωμα να απαντάει στις ερωτήσεις μου.

Πρόεδρος
Κυρία McIntosh, θα έχετε το δικαίωμα να κάνετε τη δήλωσή σας μετά την παρέμβαση του κυρίου επιτρόπου.

Kinnock, Neil
Κύριε Πρόεδρε, δεν έχω καμία όρεξη να παρέμβω σ' αυτό που πιθανότατα είναι ένας οικογενειακός καυγάς αλλά είμαι βέβαιος ότι ο κ. Sindal δεν ήταν καθόλου δύστροπος. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό εντελώς ξένο γι' αυτόν. Είμαι βέβαιος ότι κατά την ελεύθερη ανταλλαγή απόψεων σ' αυτό το δημοκρατικό Σώμα ο καθένας κατανοεί τους λόγους της παρέμβασής του αλλά και της αντίδρασης εκ μέρους της κ. McIntosh. Αυτά δείχνουν το πόσο έχω απομακρυνθεί κατ' αυτάς από την πραγματική πολιτική.
Όπως θα γνωρίζει το Σώμα, κατά τη διάρκεια του έτους που πέρασε από τότε που παρουσίασα την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής για τον αποτελεσματικό και δίκαιο καθορισμό των τιμών στις μεταφορές, η συζήτηση υπήρξε πολύ ζωηρή, όπως εξάλλου διαπιστώσαμε και σήμερα, και οι διαβουλεύσεις υπήρξαν διαφωτιστικές. Είχα την ευκαιρία να συζητήσω το θέμα αυτό σε όλες τις πλευρές του και σε όλες τις αποχρώσεις του με ένα ευρύτατο φάσμα ατόμων και οργανώσεων συμπεριλαμβανομένων εκείνων που παρακολούθησαν το συνέδριό μας επί του θέματος που έγινε εδώ τον περασμένο Νοέμβριο. Η ποιότητα του συνεχούς ενδιαφέροντος υπογραμμίζει τη βαρύτητα του θέματος ενώ η πρόταση ψηφίσματος του Σώματος για την Πράσινη Βίβλο αυξάνει τη σημασία του.
Θα ήθελα, συνεπώς, να επαινέσω την κ. Schmidbauer για την ολοκληρωμένη προσέγγιση που ακολούθησε και για τα αποτελέσματα που επέτυχε επί του, προφανώς, πολύ δύσκολου αυτού αντικειμένου. Ιδιαίτερα καλωσορίζω την πεποίθηση που εκφράζει ξανά σήμερα επί δύο θεμελιωδών σημείων, το πρώτο εκ των οποίων είναι ότι ο καθορισμός των τιμών θα πρέπει να αποτελέσει ένα αναπόσπαστο τμήμα των ολοκληρωμένων πολιτικών μεταφορών σε όλες τις μορφές μεταφορών.
Θα ήθελα να τονίσω μεταξύ άλλων και στον κ. Jarzembowski ότι, όπως είμαι βέβαιος πως κατανοεί, η έκταση των αναφορών της Πράσινης Βίβλου στις οδικές μεταφορές αποτελεί εξ ολοκλήρου αποτέλεσμα του γεγονότος ότι δημιουργούν το 90 % του εξωτερικού κόστους των μεταφορών. Εάν όμως κάποιος εξετάσει προσεκτικά την Πράσινη Βίβλο θα διαπιστώσει ότι γίνονται εκτεταμένες αναφορές σε όλους τους τρόπους μεταφορών. Οι αναφορές όχι μόνο είναι σε παθητική μορφή αλλά υπάρχουν και συγκεκριμένες προτάσεις υλοποιούμενες τώρα για περαιτέρω εξετάσεις και μελέτες σχετιζόμενες με τις διάφορες μορφές μεταφορών. Αυτό είναι κάτι που ορθώς και σαφώς αναγνωρίζουν η κυρία Schmidbauer και πολλοί άλλοι συνάδελφοι.
Δεύτερον, οι απόψεις που έχουν εκφραστεί στο Σώμα αυτό είναι ξεκάθαρες σχετικά και με ένα άλλο αντικείμενο επίσης. Ο αντικειμενικός σκοπός επιβολής τελών σε αναλογία με τα κόστη είναι να διασφαλίσει ίδιες συνθήκες ανταγωνισμού, όπως τόνισε η κ. McIntosh, να αυξήσει την συνειδητοποίηση των χρηστών και με τον τρόπο αυτόν να συμβάλλει στην αυξημένη συνολική αποδοτικότητα και βιωσιμότητα του ευρωπαϊκού συστήματος μεταφορών. Έχοντας περάσει αυτή την αρχική φάση καθορισμού των κρυφών δαπανών τις οποίες δημιουργούν οι δραστηριότητες μεταφορών, θα πρέπει τώρα να προχωρήσουμε στη διαμόρφωση εποικοδομητικής σκέψης και στο πρακτικό καθήκον της εκπόνησης προτάσεων για παραγωγικές και λειτουργικές κοινοτικές πολιτικές και, όπου είναι αναγκαίο, νομοθεσίες.
Θα ήθελα να τονίσω σε ορισμένους από εκείνους που συνέβαλαν στη σημερινή συζήτηση πως η κοινοτική δράση είναι κατάλληλη απλά και μόνο επειδή έχουμε μια Κοινότητα, επειδή έχουμε μια εσωτερική αγορά, επειδή οι μεταφορές υπό οιαδήποτε μορφή τους συνδέονται και αλληλοεπηρεάζονται και στ' όνομα της ισότητας, των δίκαιων ανταγωνιστικών συνθηκών και της καθολικής ανάγκης να διασφαλίσουμε το περιβάλλον, υπάρχει μια πολύ ξεκάθαρη βάση για κοινοτική δράση στηριζόμενη εξ ολοκλήρου στη βούληση των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων των κρατών μελών να εγκρίνουν ή να τροποποιήσουν προτάσεις που προέρχονται από την Επιτροπή και το Σώμα τούτο.
Η πρώτη απτή κίνηση προς την κατεύθυνση μιας λειτουργικής πολιτικής, όπως ήδη γνωρίζει το Σώμα, προέρχεται από την πρόταση της Επιτροπής για αναθεώρηση της οδηγίας σχετικά με τις οδικές επιβαρύνσεις για τα βαρέα οχήματα μεταφοράς αγαθών. Κρίνοντας από τις συζητήσεις και τα συμπεράσματα της Πράσινης Βίβλου, ελπίζω ότι δεν θα έχω άδικο να υποθέσω ότι το Σώμα θα παράσχει ξανά την αμέριστη υποστήριξή του στην πρωτοβουλία αυτή. Θα ήθελα, ωστόσο, να σχολιάσω την πρόταση που περιλαμβάνει η ενώπιον του Σώματος έκθεση ότι κατά την εναρμόνιση της φορολογίας επί των οχημάτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα υλικά κατασκευής των οχημάτων.
Μολονότι κατανοώ τη σαφή λογική που υπάρχει πίσω από την ιδέα αυτή θα πρέπει, εν τούτοις, να τονίσω ότι τόσο αυτή όσο και άλλες εξ ίσου αξιόλογες ιδέες μπορούν να αντιμετωπιστούν πολύ καλύτερα στο πλαίσιο άλλων κοινοτικών πολιτικών και, σ' αυτή την περίπτωση, στο πλαίσιο των πολιτικών που σχετίζονται με τα βιομηχανικά υλικά και τις διαδικασίες. Μια παρόμοια άποψη μας οδήγησε να περιορίσουμε τη συζήτηση για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακος στην Πράσινη Βίβλο δεδομένου ότι το θέμα αυτό θεωρήθηκε, και εξακολουθεί να θεωρείται, ένα πολυτομεακό αντικείμενο. Όπως ίσως γνωρίζει το Σώμα, η Επιτροπή βρίσκεται ήδη στην ολοκλήρωση προτάσεως για την ενημέρωση του κοινοτικού ελάχιστου εμμέσου φόρου επί των ενεργειακών προϊόντων με την οποία θα διασφαλίσουμε ότι οι περιορισμοί στις εκπομπές CO2 θα αντιμετωπίζονται από όλους τους συναφείς τομείς, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορών.
Θα ήθελα τώρα να ασχοληθώ εν συντομία με ορισμένα σημεία όπου πιστεύω ότι περαιτέρω διασάφηση ή πληροφόρηση για τις απόψεις ή τις δραστηριότητες της Επιτροπής θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην κατανόηση μεταξύ των διαφόρων θεσμικών οργάνων και να βελτιώσουν την εποικοδομητική συνεργασία μας. Αυτό που έρχεται καταρχήν στο νου είναι η κοινή μας θέση αναφορικά με την ανάγκη να διασφαλίσουμε την ανάπτυξη ενός καλά ισορροπημένου συστήματος μεταφορών όπου όλες οι μορφές μεταφορών θα επιτυγχάνουν το πλήρες δυναμικό τους. Ωστόσο, κατά τη διαδικασία θέσπισης της ισορροπίας αυτής είναι σαφές ότι, χωρίς να αρνούμεθα την αρχή ότι όλες οι μορφές μεταφορών θα πρέπει να καταβάλλουν τα πραγματικά τους κόστη, ορισμένες μορφές πρέπει να ενισχύονται ιδιαίτερα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο θα ήθελα να μνημονεύσω για παράδειγμα την πρότασή μας να επεκτείνουμε τις πιλοτικές δράσεις αναφορικά με τις συνδιασμένες μεταφορές - πρόγραμμα PACT - για άλλα πέντε χρόνια με αυξημένο προϋπολογισμό και ευρύτερο πεδίο εφαρμογής. Πλέον τούτων, η Λευκή Βίβλος της Επιτροπής σχετικά με τη στρατηγική των σιδηροδρόμων η οποία επιζητεί την προαγωγή της πρόσβασης στις αγορές των σιδηροδρομικών μεταφορών φορτίων αναμένεται να βελτιώσει την ελκυστικότητα αυτής της μορφής μεταφορών και να ολοκληρώσει την πολιτική μας επί των τιμών.
Τέλος, ως συνέχεια του συνεδρίου που έλαβε χώρα τον περασμένο Νοέμβριο και σε ανταπόκριση προτάσεως που υπέβαλαν οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας, θα ξεκινήσω μια τριμερή πρωτοβουλία σχετικά με τις καλύτερες πρακτικές προστασίας του περιβάλλοντος και θα καλέσω να συμμετάσχουν η βιομηχανία, οι φορείς παροχής υπηρεσιών μεταφορών και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις. Βεβαίως θα προσκληθούν και Μέλη του Σώματος. Πιστεύω ότι το γεγονός αυτό θα προάγει ακόμη περισσότερο την ιδέα των διαφορικών επιβαρύνσεων για το περιβάλλον και θα καταλήξει στην εφαρμογή πρακτικών μέτρων. Θα σχηματίσω επίσης μια ομάδα εργασίας σχετικά με τις καλύτερες πρακτικές για τοπικές λύσεις στα προβλήματα των αστικών συγκοινωνιών όπου θα συζητηθούν από κοινού, όπως εξάλλου πρέπει, η τηλεματική, το δίκτυο των πολιτών και ο δίκαιος και αποτελεσματικός καθορισμός των τιμών.
Στην Επιτροπή θα συνεχίσουμε την εργασία μας επί των διαφόρων θεμάτων που τίθενται από την Πράσινη Βίβλο μέσω επιστημονικών μελετών και ερευνών όπως έχουν ήδη ζητήσει ορισμένοι εξ εκείνων που συμμετείχαν στη συζήτηση και θα συμπεριλάβουμε στις θεωρήσεις μας το ζωτικό θέμα της ενδολειτουργικότητας των συστημάτων καθορισμού των τιμών στις οδικές μεταφορές. Είναι προφανές ότι θα εργασθούμε μέσω μέτρων βελτίωσης της υποδομής των μεταφορών και μέσω νομοθεσίας τόσο για τα οικονομικά όσο και για τα ρυθμιστικά εργαλεία.
Ο πιο πρακτικός τρόπος για να επιτύχουμε τα βέλτιστα, συνολικά, αποτελέσματα είναι να κινητοποιήσουμε όλες τις δυνάμεις μας για να δραστηριοποιηθούν σε μια ποικιλία πτυχών αυτού του πολύπλοκου προβλήματος της βελτίωσης των μεταφορικών συστημάτων μας με ένα περιβαλλοντικά συμβατό τρόπο. Θεωρώ ότι το Σώμα τούτο αποτελεί μια από τις πιο πειστικές δυνάμεις σ' αυτή τη συζήτηση και αυτό αποτελεί μία από τις αιτίες για να δεχθώ με ικανοποίηση την ευνοϊκή γνώμη του επί της Πρασίνης Βίβλου μας για το δίκαιο και αποτελεσματικό καθορισμό των τιμών καθώς και να επαινέσω την εξαίρετη έκθεση της κυρίας Schmidbauer προς το Σώμα.
Θα ήθελα να καταλήξω εκφράζοντας τη λύπη μου διότι εξ αιτίας του περιορισμένου χρόνου δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να ανταποκριθώ στην ποικιλία των ερωτήσεων. Αναμφίβολα όμως στην Επιτροπή Μεταφορών και Τουρισμού θα επανέλθουμε στο θέμα αυτό, γεγονός που το αναμένω με ανυπομονησία.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, Επίτροπε κ. Kinnock, για τις επεξηγήσεις που μας δώσατε και για το χιούμορ σας, που αυτές τις νυχτερινές ώρες είναι πάντοτε καλοδεχούμενο.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00.

Ερευνα και διαρκής ανάπτυξη
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0382/96) του κ. Marset Campos, εξ ονόματος της Επιτροπής 'Ερευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας, σχετικά με την κοινοτική πολιτική έρευνας και διαρκούς ανάπτυξης.
'Εχω μία αίτηση για μία παρατήρηση επί της διαδικασίας εκ μέρους του εισηγητή κ. Marset Campos.

Marset Campos
Κύριε Πρόεδρε, με βάση το άρθρο 129 του Κανονισμού, εξ ονόματος της Συνομοσπονδιακής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Βορειοευρωπαϊκή Πράσινη Αριστερά, προτείνω αυτό που στην πράξη είναι η απόφαση που ελήφθη στην Επιτροπή Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας στις 21 Ιανουαρίου, την περασμένη εβδομάδα, διότι είδαμε ότι αρμόζει να ξανασυζητηθεί περισσότερο σε βάθος η ίδια η έκθεση, να δοθεί χρόνος σε όλες τις Ομάδες ώστε να μπορέσουν να εισαγάγουν τροπολογίες και να βελτιώσουν, με τη συνεισφορά τους, την έκθεση. Για το λόγο αυτόν, ζητώ την εκ νέου παραπομπή της έκθεσης στην επιτροπή.

Πρόεδρος
Κύριε Marset Campos, το αίτημα σας υποβάλλεται εξ ονόματος μίας πολιτικής ομάδας και είναι απολύτως σύμφωνο με το άρθρο 129 του Κανονισμού μας. Επομένως, θα προχωρήσουμε στην κανονική διαδικασία: θα υπάρξει ένας βουλευτής ο οποίος θα τοποθετηθεί υπέρ του αιτήματος για εκ νέου παραπομπή στην επιτροπή και θα υπάρξει, φυσικά, ένας άλλος βουλευτής που θα τοποθετηθεί εναντίον, και έπειτα θα προβούμε στη ψηφοφορία σχετικά με το ζήτημα ουσίας.

McNally
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να υποστηρίξω το αίτημα του κ. Marset Campos για αναπομπή της εκθέσεως στην Επιτροπή Έρευνας και Ενέργειας. Είναι πολύ σημαντικό να είναι σωστή η έκθεση διότι θα αποτελέσει προϋπόθεση και θα διαφωτίσει τις συζητήσεις μας αναφορικά με το 5ο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα. Είναι θεμελιώδες επομένως, υπόψη των νέων εγγράφων που έρχονται από την Επιτροπή, να γίνει αναπομπή στην επιτροπή ούτως ώστε να προσαρμοστεί κατάλληλα για να αντιμετωπίσει τις ανάγκες της επερχόμενης συζήτησής μας για το 5ο πρόγραμμα πλαίσιο. Επομένως, επιθυμούμε να υποστηρίξουμε την αναπομπή στην επιτροπή.

Heinisch
Kύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μην αναπέμψετε στην αρμόδια επιτροπή αυτή την έκθεση. Kάναμε μια δημόσια ακρόαση. Eίχαμε διαβουλεύσεις, επί μακρόν, στην Eπιτροπή Έρευνας. Ψηφίσαμε στην επιτροπή αυτή. Oι ομάδες του EΣK και του EΛK κατέθεσαν τροπολογίες επ' αυτής. Aσχοληθήκαμε επί μακρόν με τις τροπολογίες αυτές και θέλαμε να δώσουμε τη δυνατότητα η σημαντική αυτή έκθεση για τη διαρκή ανάπτυξη, μαζί με τις τροπολογίες μας, να ψηφιστεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Γι' αυτό και παρακαλώ να πραγματευθούμε σήμερα την έκθεση αυτή - όπως προβλέπεται.
(Το Σώμα αποφασίζει την εκ νέου παραπομπή στην επιτροπή)

Ανάπτυξη των στατιστικών για την έρευνα και ανάπτυξη
Πρόεδρος
Η ημερήσια διατάξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0383/96) του κ. Izquierdo Collado, εξ ονόματος της Επιτροπής 'Ερευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας, σχετικά με την προσωρινή έκθεση, βάσει του άρθρου 8 της Απόφασης 94/78/ΕΚ, Euratom, του Συμβουλίου, που θεσπίζει ένα πολυετές πρόγραμμα για την εκπόνηση κοινοτικών στατιστικών για την έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία (COM(96)0042 - C4-0247/96).

Izquierdo Collado
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω την παρέμβασή μου επισημαίνοντας τη σαφή και αποφασιστική υποστήριξη της Επιτροπής Έρευνας σε αυτήν την έκθεση πολυετούς εκπόνησης την οποία μας παρουσίασε η Επιτροπή. Συνεπώς, δεν βρισκόμαστε μπροστά σε μια οριστική εργασία, αλλά μπροστά σε ένα ενδιάμεσο στάδιο.
Η ανάλυσή μας σχετικά με την εργασία της Επιτροπής είναι θετική. Θεωρούμε ότι τηρούνται με τον σωστό τρόπο οι διαδικασίες και οι προθεσμίες και ελπίζουμε ότι το όλον θα μπορέσει να ολοκληρωθεί οριστικά με μια νέα κατάσταση για τις επιστημονικές στατιστικές στην Ευρώπη. Βασιζόμαστε λοιπόν σε εκείνη τη στιγμή, στη στιγμή που θα κορυφωθεί η εργασία, και προτρέπουμε την Επιτροπή να εξακολουθήσει να καταβάλλει τις προσπάθειες που απαιτεί λογικά κάθε έργο που αποσκοπεί στην αλλαγή συνηθειών βαθιά ριζωμένων ακόμη στις διάφορες χώρες και οι οποίες επιθυμούμε να αποκτήσουν ένα σαφές κοινοτικό επίπεδο.
Κανείς δεν ερμηνεύει ωστόσο τη στάση μας ως μη κριτική. Εκτιμούμε ότι απομένουν πολλά να γίνουν, ίσως τα πιο δύσκολα, εκείνα που θα αξιολογήσουν ποιοτικά την εργασία της Επιτροπής. Θεωρούμε όμως ότι βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο και ότι αυτό θα πρέπει να κορυφωθεί όταν η Επιτροπή θα παρουσιάσει την οριστική έκθεση. Μακάρι τη στιγμή εκείνη να μπορούμε να διατηρήσουμε το ίδιο κριτήριο που διατηρούμε αυτήν τη στιγμή, διότι αυτό θα συνεπάγεται ότι θα έχει σημειωθεί μια ουσιαστική πρόοδος σε έναν τομέα πραγματικά σημαντικό για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κύριε Πρόεδρε, μιλάμε για επιστημονικές στατιστικές σε μια Ευρώπη που είναι μεν γίγαντας σε θέματα βασικής έρευνας, αλλά όχι και σε θέματα τεχνολογίας και καινοτομίας. Αναλύονται οι αιτίες αυτού του χάσματος. Πώς είναι δυνατόν η Ευρώπη να έχει αυτήν τη δυνατότητα επενδύσεων και αυτό το εξαιρετικό επίπεδο σε θέματα βασικής έρευνας και να μην το έχει ωστόσο στη συνέχεια σε εφαρμογές στην αγορά, στην τεχνολογική ανάπτυξη, στην καινοτομία αυτή που λογικά είναι εκείνη που φέρνει τη βασική έρευνα κοντά σε μια αγορά απαραίτητη ώστε η έρευνα να είναι αποδοτική; Λογικά, πολλές είναι οι αιτίες. Προσωπικά όμως θεωρώ ότι το γεγονός πως υπάρχουν ελλιπείς στατιστικές δεν είναι μακριά από μία από τις αιτίες που κάνουν την ευρωπαϊκή έρευνα να μη βρίσκεται στο ύψος που πρέπει να βρίσκεται.
Θα πρέπει να προχωρήσουμε προς ένα ευρωπαϊκό σύστημα στατιστικών σε θέματα έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και καινοτομίας. Διότι, χωρίς αυτές τις ειδικές στατιστικές, δεν θα έχουμε όλα τα δεδομένα ώστε να προχωρήσουμε στον καθορισμό της πολιτικής έρευνας και ανάπτυξης, η οποία είναι τόσο σημαντική για την Ένωση. Και θέλουμε να το πράξουμε λαμβάνοντας υπόψη τους πολίτες, τις απόψεις τους, χωρίς «πεφωτισμένο δεσποτισμό», γνωρίζοντας ότι εκείνοι μπορούν να συνεισφέρουν πολλά.
Κύριε Πρόεδρε, χρειαζόμαστε -όπως προτείνει και η έκθεση- μια νομική βάση για την πραγματοποίηση επιστημονικών περιοδικών ερευνών. Η κατάσταση τη στιγμή αυτή δεν είναι καλή. Τα Κράτη συνεργάζονται, διότι το επιθυμούν οικειοθελώς, όσο καλύτερα μπορούν, σε μερικές περιπτώσεις, χωρίς όμως αυτό το καταναγκαστικό στοιχείο που χρειάζεται ώστε όλα τα Κράτη να ενοποιήσουν, να εναρμονίσουν τις στατιστικές τους, και η Ευρωπαϊκή Ένωση να διαθέτει αυτήν τη νομική βάση ώστε να απαιτεί συνεργασία και όχι μόνο να ζητά συνεργασία.
Θεωρούμε ότι οι βάσεις δεδομένων πρέπει να περιλαμβάνουν ποιοτικά στοιχεία, εκτός από τα ποσοτικά, διότι είναι βασικά για την κατάρτιση ενός σαφούς σχεδίου στατιστικής διάγνωσης. Θεωρούμε ότι αυτές οι ευρωπαϊκές βάσεις, αυτή η ευρωπαϊκή «βιβλιομετρία», αυτήν τη στιγμή, αποτελεί αξίωση, αν δεν θέλουμε να έχουμε λειτουργία θυγατρικών, κυρίως των Κρατών μελών, και αν θέλουμε να έχουμε δική μας προσωπικότητα.
Αξιώνουμε την περιφεριοποίηση των στατιστικών. Χρειάζεται να αποκτήσουν περιφερειακό χαρακτήρα οι επιστημονικές υποδομές, και χρειάζεται επίσης οι έρευνές μας, σε περιφερειακό επίπεδο, να αποτελούν τη βάση για την εφαρμογή της περιφερειακής πολιτικής, και συνεπώς τους δείκτες σε επίπεδο περιφέρειας.
Και για να ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε, χρειαζόμαστε η νέα κοινωνία της πληροφόρησης να συνδυάσει όλα τα στοιχεία της συλλογής δεδομένων και της παρουσίασης των επιστημονικών στατιστικών, διότι, αναμφισβήτητα, δεν μπορούμε να βρισκόμαστε στο περιθώριο αυτού του νέου κοινωνικού προτύπου που πρόκειται να σχεδιάσει, σε επιστημονικό επίπεδο, η κοινωνία της πληροφόρησης.

Stockmann
Kύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, το πόσο σημαντικές είναι οι στατιστικές θα το δούμε επαρκώς φέτος. H συζήτηση για τη συμμετοχή στη Nομισματική Ένωση περιστρέφεται, ως γνωστόν, σχεδόν μόνο γύρω από την τήρηση των κριτηρίων για το ύψος του χρέους, κι εδώ, κατά βάσιν, δεν πρόκειται για τίποτε άλλο παρά μόνο για στοιχεία που συγκεντρώθηκαν με τη βοήθεια της Στατιστικής. Tο παράδειγμα αυτό δείχνει άλλωστε και το πόσο δύσκολο είναι, συχνά, να συγκεντρώσουμε συγκρίσιμα μεγέθη.
Kαι σήμερα όμως δεν συζητάμε για την οικονομία, αλλά για την προσωρινή έκθεση της Eπιτροπής, σχετικά με το πρόγραμμα δράσης για τις κοινοτικές στατιστικές στον τομέα της έρευνας και της καινοτομίας. Eίναι γενικό ευρωπαϊκό πρόβλημα το να συνδυαστούν μεταξύ τους δεκαπέντε συστήματα, σε δέκα γλώσσες. Γι' αυτό και θα πρέπει συχνά να βρίσκουμε άλλες λύσεις απ' ότι για παράδειγμα οι HΠA ή η Iαπωνία, οι μεγάλοι μας ανταγωνιστές στον τομέα της έρευνας και της ανάπτυξης. Για να βελτιστοποιήσουμε τα αποτελέσματα της κοινής ερευνητικής πολιτικής, είναι απαραίτητο να δημιουργήσουμε τις καλύτερες προϋποθέσεις, κι εδώ μπαίνουν στο παιχνίδι οι κοινοτικές στατιστικές. Eίναι απαραίτητο να διαθέτουμε στοιχεία επίκαιρα, που θα συγκεντρώνονται στην ίδια βάση, απ' όλα τα κράτη μέλη, όταν σχεδιάζουμε ερευνητικά προγράμματα. Eκτός τούτου, θα πρέπει τα στοιχεία για τους φορείς λήψης αποφάσεων στην επιστήμη, την έρευνα, την οικονομία και την πολιτική, να είναι προσιτά και σε μορφή κατανοητή.
Γι' αυτό και επιδοκιμάζω το σχέδιο δράσης της Eπιτροπής, σύμφωνα με το οποίο προβλέπεται να καλυφθούν τα κενά, να απαλειφθούν οι μεθοδολογικές διαφορές και να καταστούν, δημόσια, προσιτά τα στοιχεία, σε τράπεζες δεδομένων. Eκτός τούτου, είναι σημαντικό να αποφύγουμε τη διπλή δουλειά, ώστε να αποφευχθεί η συγκέντρωση στοιχείων από διαφορετικά επίπεδα. Στη Στατιστική, η επικουρικότητα γράφεται με κεφαλαία γράμματα. Θα θέλαμε να επιβαρύνουμε όσο το δυνατόν λιγότερο τους ερωτώμενους και ταυτόχρονα να αποκομίσουμε τη μεγαλύτερη δυνατή άνεση για τους χρήστες των στοιχείων.
Δεν μπορώ παρά μόνο να υποστηρίξω την έκθεση του συναδέλφου Juan Izquierdo. Aυτό το ξερό θέμα δεν θα τον βάλει στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων; παρόλ' αυτά δούλεψε με πολλή επιμέλεια. Tον ευχαριστώ πολύ γι' αυτό.
O χρόνος αγόρευσής μου είναι υπερβολικά μικρός, για να υπεισέλθω σε όλα όσα ήδη περιέγραψε εύστοχα ο Juan. Γι' αυτό και θα περιοριστώ σ' ένα σημείο, που κατά τη γνώμη μου λείπει. Eίναι απαραίτητο να αρχίσουμε από τώρα κιόλας να θέτουμε στη διάθεση των κρατών της Kεντρικής και Aνατολικής Eυρώπης τις γνώσεις μας, όσον αφορά τη σύνταξη στατιστικών. Έτσι θα εξασφαλιστεί, κατ' αρχήν, ότι θα παίρνουμε αξιόπιστα στοιχεία για τις δυνατότητες αυτών των κρατών, κι εκτός τούτου θα τα βοηθήσουμε να γίνουν ανταγωνιστικά. Ξέρω ακόμη πόσο δύσκολο ήταν, μετά την αλλαγή στην πρώην ΛΔΓ, να αποκτήσουμε αξιόπιστα στοιχεία, άσχετα αν επρόκειτο για κατανάλωση σοκολάτας ή για τον αριθμό των συσκευών Rontgen. Για την οικονομία και την καινοτομία, ήταν μια απαράδεκτη και ανυπόφορη κατάσταση. Θα πρέπει να φροντίσουμε να μην επαναληφθεί κάτι τέτοιο. Γι' αυτό και θα ήθελα να επισημάνω, στο σημείο αυτό, πως είναι σημαντικό να συμπεριλάβουμε στο σχέδιο δράσης τις συνδεδεμένες χώρες.

Chichester
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να εκφράσω τις ευχαριστίες μου για την εδώ παρουσία του Επιτρόπου Kinnock και για τη συμμετοχή του στο ενδιαφέρον μας για τις στατιστικές.
Θα ήθελα επίσης να επαινέσω τον κ. Izquierdo Collado για την έκθεσή του σχετικά με ένα θέμα το οποίο δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως εξαιρετικού ενδιαφέροντος. Η έκθεσή του το έχει αντιμετωπίσει επαρκώς. Δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην παλαιά εκείνη ρήση των πολιτικών για τα ψέμματα, τα χοντρά ψέμματα και τις στατιστικές. Πράγματι, δεν ξεχνώ ποτέ την ιστορία εκείνη ότι στατιστικές είναι τα πράγματα που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν όπως οι μεθυσμένοι χρησιμοποιούν τις κολόνες του ηλεκτρικού, περισσότερο για στήριγμα και λιγότερο για φωτισμό.
Το σημαντικό σημείο εδώ είναι η ανάγκη για τη διάδοση των αποτελεσμάτων της έρευνας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και χωρίς στατιστικές είναι πολύ δύσκολο να διαδοθούν τα αποτελέσματα. Πρέπει να διαδόσουμε τα αποτελέσματα της έρευνας όσο το δυνατόν ευρύτερα ούτως ώστε να προκαλέσουμε και να ενθαρρύνουμε την περισσότερη έρευνα. Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τη σημασία που έχουν τα δίκτυα στην έρευνα καθώς και το υψηλό επίπεδο συμμετοχής των διαφόρων εταίρων στο 4ο πρόγραμμα πλαίσιο έρευνας. Και πάλιν, χωρίς ένα αρχείο των εργασιών που έχουν αναληφθεί, είναι εξαιρετικά δύσκολο να ενθαρρύνουμε νέες συμμετοχές.
Στην έκθεσή του ο κ. Izquierdo Collado αναφέρεται στη διαμάχη μεταξύ εφαρμοσμένης και βασικής έρευνας. Θα ήθελα να δηλώσω την προτίμησή μου υπέρ της εφαρμοσμένης έρευνας καθόσο χρειαζόμαστε έρευνα η οποία να βρίσκεται πλησιέστερα προς τον πελάτη, πλησιέστερα προς την αγορά. Θα ήθελα να αποτίσω φόρο τιμής στη συμβολή που πιστεύω ότι κάνει το Ηνωμένο Βασίλειο ως εταίρος στον μεγαλύτερο αριθμό ερευνητικών προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι μια ζωτική, μια σημαντική συμβολή. Στη σημερινή εποχή είναι πολύ ωραίο να αναφέρεται δημοσίως ότι το ΗΒ κάνει πράγματι κάποια θετική συμβολή.
Θα ήθελα να καταλήξω με μια εκλογική παρατήρηση επαινώντας τους συμμετέχοντες από τα Πανεπιστήμια του Έξετερ και του Πλύμουθ και από τις ΜΜΕ της εκλογικής μου περιφέρειας του Ντέβον για τη συμβολή τους στις ερευνητικές εργασίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Malerba
Κύριε Πρόεδρε, κύριε επίτροπε, κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή έκθεση σχετικά με τη θέσπιση ενός πολυετούς προγράμματος για την ανάπτυξη των κοινοτικών στατιστικών στον τομέα της έρευνας, της ανάπτυξης και της καινοτομίας αποτελεί μία καλή ευκαιρία για να συζητήσουμε υπέρ της εναρμόνισης των βασικών δομών των στατιστικών στοιχείων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού συστήματος στατιστικών στον τομέα της έρευνας αποτελεί ένα απαραίτητο στοιχείο που θα μας επιτρέψει να αξιολογούμε και να υπολογίζουμε την εξέλιξη των ερευνητικών προγραμμάτων και, συνεπώς, να τοποθετούμε σε σταθερότερες βάσεις τους προσανατολισμούς και τις αποφάσεις επενδύσεων κατά την εφαρμογή της κοινής πολιτικής έρευνας.
Συμφωνώ με αυτή την πρωτοβουλία της Επιτροπής καθώς και με την άποψη του εισηγητή ότι θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι προσανατολισμοί των πολιτών. Με ανησυχεί μόνο -διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις- το ακόλουθο ερώτημα: το πρόγραμμα για τις στατιστικές θα εφαρμοσθεί χωρίς άλλο από την Επιτροπή στην κοινοτική έρευνα που, τηρουμένων των αναλογιών, διακρίνεται για τον καλό συντονισμό της;
Θα υιοθετηθεί και από έναν αριθμό οργανώσεων που κατέχουν πρωτεύουσα θέση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά αναρωτιέμαι, με κάποια δόση σκεπτικισμού, εάν η ένταξη αυτών των νέων στατιστικών μεθόδων στο πλαίσιο των προγραμμάτων δράσης, έρευνας και ανάπτυξης στα κράτη μέλη, θα κατορθώσει μόνο του να βάλει τάξη, να φωτίσει έναν τόσο μεγάλο αριθμό δραστηριοτήτων, που ενίοτε συντονίζονται από διαφορετικά υπουργείακαι διαφορετικούς οργανισμούς -αναφέρομαι στην ιταλική περίπτωση που γνωρίζω κάπως καλύτερα- οι οποίοι συχνά δεν κατορθώνουν να αποφύγουν τις επικαλύψεις προγραμμάτων, για να μην αναφερθώ στα βιομηχανικά προγράμματα που πολύ λίγο ενδιαφέρονται να παρουσιάσουν προς τα έξω τα αποδεικτικά στοιχεία των δραστηριοτήτων τους.
Ας μη ξεχνάμε τέλος ότι ακριβώς η έρευνα που διεξάγεται από τα κράτη μέλη αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο τμήμα των επενδύσεων που πραγματοποιεί η Ευρώπη στην έρευνα. Εκφράζω επομένως την ικανοποίησή μου για την πρωτοβουλία της Επιτροπής και ελπίζω, αν και δεν είμαι βέβαιος, ότι θα μας οδηγήσει σύντομα σε συγκεκριμένα αποτελέσματα.

Kinnock
Κύριε Πρόεδρε, είμαι ευγνώμων για το καλωσόρισμα που μου έκανε στη συζήτηση ο κ. Chichester. Ίσως να μην υποψιάζεται το εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον μου για τα θέματα που έχουν σχέση με τη στατιστική αλλά γνωρίζω ότι το ενδιαφέρον αυτό το συμμερίζεται ένας πολύ μεγάλος αριθμός ατόμων που έχουν σχέση με το Κοινοβούλιο τούτο, αιτία ασφαλώς για την πολυπληθή παρουσία στη σημερινή συζήτηση.
Το Σώμα ασφαλώς θα είναι ενήμερο της αναγκαιότητας ότι η διαμόρφωση, η επιτήρηση και η αξιολόγηση της πολιτικής έρευνας, ανάπτυξης και καινοτομίας, προφανώς χρειάζονται υψηλής ποιότητας και εναρμονισμένα στατιστικά δεδομένα. Είναι εξίσου φανερό ότι μόνο με κοινές προδιαγραφές και με συντονισμό της συλλογής και διάδοσης των δεδομένων είναι δυνατό να διαμορφωθεί ένα παρόμοιο σύστημα πληροφόρησης.
Όταν το 1994 το Συμβούλιο ενέκρινε την απόφαση να θεσπίσει ένα πολυετές πρόγραμμα για την επίτευξη των στόχων αυτών, ζήτησε την υποβολή μιας ενδιάμεσης έκθεσης. Η έκθεση που εκπονήθηκε πέρσι περιλαμβάνει περιγραφή της υφισταμένης καταστάσεως και αποδεικνύει ότι οι εργασίες που μνημονεύονται στο άρθρο 4 της αποφάσεως έχουν προχωρήσει ικανοποιητικά.
Η Επιτροπή είναι ευτυχής που η έκθεση έχει γίνει δεκτή από την Επιτροπή Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας και ευχαριστεί τον εισηγητή, κ. Izquierdo Collado, για τη λεπτομερή εξέταση του κειμένου της Επιτροπής καθώς και για το ενδιαφέρον το οποίο έδειξαν ο ίδιος και οι συνάδελφοί του στις προτάσεις της.
Όπως ορθά αναφέρει η ενώπιον του Σώματος έκθεση, οι οργανωτικές μεταβολές και η αυξανόμενη σημασία της βιομηχανίας της γνώσεως προκαλούν προσαρμογές στο αναγκαίο παραδοσιακό στατιστικό πλαίσιο. Τώρα εκτελούνται γνωσιολογικές μελέτες για να καθορίσουν τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στα στατιστικά μας συστήματα και για να προτείνουν νέους δείκτες. Κατ' ακολουθίαν αυτό το έτος θα ξεκινήσει μια δεύτερη κοινοτική στατιστική έρευνα για την καινοτομία στα κράτη μέλη, έρευνα η οποία θα συμπεριλάβει ορισμένες από τις πτυχές αυτές. Επίσης, η έρευνα για τον λεπτομερειακό διαχωρισμό των δεδομένων, π.χ., κατά τομέα, κατά γεωγραφικό επίπεδο και κατά τύπο έρευνας αποτελεί μια διαρκή δραστηριότητα των υπηρεσιών της Επιτροπής. Μολονότι αναγνωρίζεται η ανάγκη για ολοκληρωμένη πληροφόρηση, εν τούτοις πιστεύεται γενικά ότι δεν θα πρέπει να έχουμε εξαιρετικές απαιτήσεις από τις απαντήσεις που παρέχουν εκείνοι που συμμετέχουν στις στατιστικές έρευνες. Εν τω μεταξύ, η Επιτροπή θα εξετάσει αναλυτικά την εναρμόνιση σε συνεργασία με τις χώρες της λεκάνης της Μεσογείου.
Η Επιτροπή έχει ήδη διευρύνει το υφιστάμενο φάσμα των επιστημονικών και τεχνολογικών δεικτών διευρύνοντας τη γεωγραφική κάλυψη, κινητοποιώντας πηγές πληροφόρησης όπως βάσεις δεδομένων ευρεσιτεχνιών και βιβλιομετρικές βάσεις δεδομένων και συνεκτιμώντας στατιστικές επί της συνειδητοποίησης του κοινού για την επιστήμη και την τεχνολογία. Θα συνεχίσουμε προς την κατεύθυνση αυτή, με την εργασία που ήδη εξελίσσεται, για τη συγκέντρωση πληροφοριών επί των ανθρώπινων πόρων, της επιστήμης και της τεχνολογίας και επί της κινητικότητας επιστημόνων και σπουδαστών.
Για να επιτευχθούν πιο αποτελεσματικά αυτοί οι σκοποί, η Επιτροπή προτίθεται να προωθήσει τον ρόλο των στατιστικών στο 5ο Πρόγραμμα Πλαίσιο Έρευνας και Ανάπτυξης και να συμπεριλάβει σ' αυτό πρωτοβουλίες για τη στατιστική. Όπως γνωρίζει το Σώμα η θέσπιση ενός νομικού πλαισίου για την τακτική συλλογή πληροφοριών σχετικά με την Ε & Α και την καινοτομία βρίσκεται υπό εξέταση.
Ωστόσο, θα πρέπει να ενημερώσω το Σώμα πως ορισμένα κράτη μέλη έχουν διατυπώσει ζωηρές επιφυλάξεις σχετικά με την πρόταση αυτή. Κατά την άποψή τους, οι τρέχοντες περιορισμοί του προϋπολογισμού και η ανάγκη αποφυγής επιπλέον επιβάρυνσης των επιχειρήσεων που λαμβάνουν μέρος στις στατιστικές έρευνες, μειώνουν την ελκυστικότητα μιας παρόμοιας πρωτοβουλίας. Εν τούτοις, υπάρχουν και άλλα κράτη μέλη τα οποία θεωρούν ότι ένα νομικό πλαίσιο θα ήταν επιθυμητό ούτως ώστε να διασφαλιστεί η παροχή στατιστικών δεδομένων υψηλής ποιότητας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι προφανές ότι αυτές οι αποκλίνουσες απόψεις καθώς επίσης και οποιεσδήποτε αλλαγές επιφέρει η Διακυβερνητική Διάσκεψη στα άρθρα της Συνθήκης που σχετίζονται με τα στατιστικά δεδομένα θα πρέπει να ληφθούν υπόψη.
Η Επιτροπή είναι ευγνώμων προς το Κοινοβούλιο για την υποστήριξή του προς ανάπτυξη ενός συστήματος εναρμονισμένων στατιστικών δεδομένων για την επιστήμη και την τεχνολογία. Είναι σαφές ότι ένα παρόμοιο σύστημα προσφέρει ένα εργαλείο για δημόσιο έλεγχο και επομένως για αποτελεσματική διαμόρφωση και υλοποίηση πολιτικής. Ο ρόλος του Κοινοβουλίου στην εξέλιξη αυτή είναι πολύτιμος και η Επιτροπή ευχαριστεί όλους εκείνους που συμμετείχαν άμεσα όπως ο εισηγητής της σημερινής εκθέσεως.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00.

Εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0001/97) της κ. Schaffner, εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων του Πολίτη, όσον αφορά τη 13η ετήσια έκθεση σχετικά με τον έλεγχο της εφαρμογής του Κοινοτικού Δικαίου (1995) (COM(96)0600 - C4-0363/96).

Schaffner
Κύριε Πρόεδρε, η δέκατη τρίτη ετήσια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου που μας προτείνει η Επιτροπή ανταποκρίνεται, σύμφωνα με καθιερωμένη σήμερα τακτική, σε δύο ουσιώδη καθήκοντα. Αφενός, πιστοποιεί το βαθμό μεταφοράς των οδηγιών από τα κράτη μέλη και, αφετέρου, λαμβάνει υπόψη της τη χρήση εκ μέρους της Επιτροπής της διακριτικής εξουσίας που διαθέτει όσον αφορά την κίνηση διαδικασιών παράβασης εναντίον των κρατών.
Πέραν όμως της διαπίστωσης αυτής που στην δέκατη τρίτη έκθεση γίνεται με ιδιαίτερη υπευθυνότητα, προσφέρεται η ευκαιρία για έντονο προβληματισμό σχετικά με τα μέσα βελτίωσης της γνώσης και της καθημερινής πραγματικότητας του κοινοτικού δικαίου στα κράτη μέλη. Στην εν λόγω δέκατη τρίτη έκθεση η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών διέκρινε τρεις βασικούς προσανατολισμούς.
Καταρχήν, όπως ήδη επανειλημμένα έχει επισημάνει η επιτροπή μας για όλα τα θεσμικά όργανα της Ένωσης, ό, τι είναι αληθές για ορισμένους πρέπει να είναι και για τους υπόλοιπους. Είναι αναγκαίο, στον τομέα της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου, η Επιτροπή να επιδεικνύει περισσότερη διαφάνεια όταν κάνει χρήση της διακριτικής της εξουσίας κίνησης της διαδικασίας για παράβαση, ιδιαίτερα όσον αφορά την προκαταρκτική φάση του άρθρου 169 της συνθήκης. Εκτός από το πόσες φορές κινήθηκε η διαδικασία θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε για ποιο λόγο κινήθηκε ή ακόμη καλλίτερα για ποιο λόγο δεν κινήθηκε.
Η Επιτροπή, αποφασίζοντας, μέσω ενός ανακοινωθέντος στον Τύπο, να κάνει γνωστά τα κριτήρια εφαρμογής του άρθρου 171 της συνθήκης και να καθορίσει τη μέθοδο υπολογισμού που θα χρησιμοποιήσει για τον προσδιορισμό των οικονομικών κυρώσεων που επιβάλλονται στα κράτη μέλη, επιδιώκει περισσότερη διαφάνεια. Ένα μόνο λυπηρό σημείο: ότι δεν ενημέρωσε σχετικά και το Κοινοβούλιο.
Έπειτα, είναι προφανές ότι πρέπει να διατηρηθεί, τόσο σε επίπεδο Επιτροπής όσο και συνομοθετών, η βούληση έκδοσης σαφών και συνοπτικών οδηγιών καθώς και το ότι πρέπει να αποδίδεται προσοχή στην αρχή της επικουρικότητας. Οι παραπάνω προϋποθέσεις είναι απαραίτητες ώστε η μεταφορά των οδηγιών στο εθνικό δίκαιο να γίνεται με τον πλέον δυνατό αποτελεσματικό τρόπο. Διότι, παρά το ότι μεταφέρεται ποσοστό 90 % των εφαρμοστεών οδηγιών, με ιδιαίτερα ικανοποιητικό ρυθμό στα τρία νέα κράτη μέλη της Ένωσης, πρέπει να επισημανθεί ότι οι περισσότερες δυσκολίες διαπιστώνονται σε σημαντικούς τομείς, όπως η γεωργία, οι μεταφορές και το περιβάλλον.
Πέραν της ευθύνης των κρατών, εξ αιτίας της ποικιλομορφίας και ενίοτε της πολυπλοκότητας της εσωτερικής οργάνωσης των διαφόρων κρατών, θα ήταν μάλλον ενδιαφέρον να καθιερωθεί, ανάμεσα στην Επιτροπή και τους εθνικούς νομοθέτες, ένας μόνιμος διάλογος σε διάφορα επίπεδα ώστε να δημιουργηθεί μία πραγματική κοινότητα δικαίου. Θα μπορούσε επίσης να τους ενθαρρύνει να ζητούν, όποτε χρειάζεται, τεχνική βοήθεια ώστε να επιτευχθεί ο κύριος στόχος που είναι η ορθή εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου.
Δεδομένου ότι η συνεργασία με τις εθνικές αρχές όσον αφορά την ενημέρωση είναι σημαντική στο στάδιο αυτό, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ο ρόλος των πολιτών και των εθνικών δικαστηρίων στην εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου. Αυτοί είναι που, αφενός, ζητούν και, αφετέρου, κρίνουν το δικαίωμα σε αποζημίωση σε περιπτώσεις πλημμελούς εφαρμογής ή ακόμη και μη μεταφοράς μιας οδηγίας. Όσον αφορά τις τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις, εξαρτάται καταρχήν από το εθνικό δίκαιο. Έχει συνεπώς ιδιαίτερη σημασία να κατανοήσουν τα εθνικά κοινοβούλια, τα οποία διαμορφώνουν το εσωτερικό δίκαιο, τον ρόλο που έχουν να διαδραματίσουν σ' αυτόν τον πολύ συγκεκριμένο τομέα του δικαιώματος σε αποζημίωση.
Το γεγονός ότι οι ουσιαστικές προϋποθέσεις είναι δυνατό να ποικίλλουν από το ένα κράτος μέλος στο άλλο έρχεται σε αντίφαση με τη θεμελιώδη απαίτηση ομοιογενούς και ενιαίας εφαρμογής του δικαίου των πολιτών. Μία αποτελεσματική, ενιαία εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου απαιτεί συνεπώς περαιτέρω ανάπτυξη των δράσεων ενημέρωσης τόσο του εξειδικευμένου κοινού όσο και των ασχολούμενων με την πρακτική εφαρμογή του δικαίου. Τα προγράμματα Grotius και Schuman απευθύνονται στο σύνολο των πολιτών χάρις στο πρόγραμμα Πολίτες της Ευρώπης.
Ανταποκρινόμενοι στην προσδοκία αυτή, που ήδη έχει εκφρασθεί από το Κοινοβούλιό μας, το Συμβούλιο και η Επιτροπή πρέπει να επαινεθούν για τις εν λόγω πρωτοβουλίες. Απλά, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων εύχεται ένθερμα οι δράσεις αυτές να τύχουν επαρκούς χρηματοδότησης.
Κατά την αυτή έννοια, διατυπώνει διάφορες ευχές για τον τομέα της ενημέρωσης. Να εξασφαλισθεί στα εθνικά δικαστήρια, με τη χρηματοδοτική συμμετοχή της Κοινότητας, δυνατότητα πρόσβασης στο σύστημα Celex κατά τρόπο εύχρηστο. Όλοι οι φοιτητές Νομικών Σχολών της Ένωσης να αποκτούν επαρκή γνώση του κοινοτικού δικαίου ακόμη και αν δεν κατευθύνονται προς νομικά ή δικαστικά επαγγέλματα, όπως για παράδειγμα διοικητική σταδιοδρομία, δημοσιογραφία κλπ. Όσον αφορά τους ασχολούμενους επαγγελματικά στον νομικό και δικαστικό τομέα να αποκτούν εκπαίδευση και κατάρτιση στο κοινοτικό δίκαιο πριν ξεκινήσουν την άσκηση του επαγγέλματός τους.
Οι εν λόγω προτάσεις, είναι προς το συμφέρον όλων, προς το συμφέρον των κρατών μελών, της Ένωσης και των πολιτών. Κατ' αυτόν τον τρόπο, ένα απλό, διαφανές, γνωστό κοινοτικό δίκαιο που θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των πολιτών, θα ήταν το καλλίτερο μέσον για την αναχαίτιση της σημερινής επιφυλακτικότητας που διέπει την κοινή γνώμη σε ό, τι αφορά το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Ο δικός μας ο ρόλος, ως Κοινοβουλίου που εκπροσωπεί το σύνολο των πολιτών της Ένωσης, συνίσταται στη συνειδητοποίση αυτής της έλλειψης ενθουσιασμού, ο ρόλος μας όμως, ως θεσμικού οργάνου είναι να κινηθούμε ώστε να αποτρέψουμε αυτή την εκτροπή.

Miranda de Lage
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι παρόντες -διότι πράγματι οι παρευρισκόμενοι αυτήν την ώρα είναι αρκετά λίγοι, αλλά εκλεκτοί-, θα ήθελα κατ' αρχήν να συγχαρώ την κ. Schaffner για την έκθεση που παρουσίασε εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών. Οι ανησυχίες που εκφράζονται στη γραμμή των επιχειρημάτων συμπίπτουν γενικώς με εκείνες που παρουσιάζει και η Επιτροπή Αναφορών. Αυτό που διαφοροποιεί τη μια επιτροπή από την άλλη είναι ότι το δικό μας σύστημα εργασίας βασίζεται στην άμεση επαφή με εκατοντάδες πολίτες και φορείς, και αυτό μας υποχρεώνει να οξύνουμε ορισμένες από τις κριτικές της επιτροπής όσον αφορά την ουσία. Η αποθάρρυνση των πολιτών, ακόμη και η αδυναμία τους μπροστά στη βραδύτητα των διαδικασιών, δεν ωφελεί ούτε την ευρωπαϊκή οικοδόμηση ούτε την επέκταση του αισθήματος της ιθαγένειας που θα έπρεπε να συνοδεύει την καταπληκτική περιπέτεια του να μοιράζεσαι έναν κοινό χώρο τόσο μεγάλο, πλούσιο και πολύμορφο.
Η Επιτροπή Αναφορών αποτελεί κλειδί στη θεσμική υποδομή. Οι αναφορές που παρουσιάζονται επέτρεψαν να εντοπιστούν πολυάριθμες ελλείψεις στη μεταφορά και την εφαρμογή του κοινοτικού Δικαίου. Η συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήταν, και θα εξακολουθήσει να είναι, αξιοσημείωτη. Ωστόσο, μας εκπλήσσει το ότι η έκθεσή της είναι τόσο κριτική και μυστηριώδης όσον αφορά τον συνολικό αριθμό των παραβιάσεων που εντοπίστηκαν χάρη στο κοινοβουλευτικό θεσμικό όργανο.
Κατά δεύτερον, επαναλαμβάνουμε -με λίγες ελπίδες, γιατί επιμένουμε σε αυτό εδώ και επτά χρόνια- την ανάγκη να επιταχυνθεί η διαδικασία του άρθρου 169. Και πρέπει επίσης να επιμείνουμε στη χρησιμοποίηση του άρθρου 171 χωρίς αμφιταλαντεύσεις, διότι είναι σκανδαλώδης ο αριθμός δικαστικών αποφάσεων που αγνοούνται από εκείνους -τις κυβερνήσεις ακριβώς- που συμμετέχουν στον καθορισμό των νομικών διατάξεων.
Σχετικά με τις «συνεδριάσεις πακέτο», ειλικρινά πιστεύουμε ότι είναι θετικές, απορρίπτουμε όμως το να χρησιμοποιούνται για τη συμφωνία ή το συμβιβασμό, κρυφά, για μεγαλύτερες προθεσμίες για τη σωστή μεταφορά η οποία δεν έγινε όπως έπρεπε, ή έγινε με τρόπο ελλιπή μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες.
Η Επιτροπή είναι θεματοφύλακας της Συνθήκης, οι κυβερνήσεις όμως έχουν την ευθύνη να εφαρμόζουν το νόμο και να επαγρυπνούν για την αυστηρή του τήρηση. Η αρχή της ισότητας πρέπει να είναι πάντοτε παρούσα, καθώς και η διαφάνεια, απαραίτητο στοιχείο για την αξιοπιστία του συστήματος. Οι προσπάθειες της Επιτροπής υπέρ της διαφάνειας είναι πολύ θετικές και εκφράζουμε την ικανοποίησή μας γι' αυτό, διότι δεν μπορούμε να ξεχνάμε ότι, στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση, το βασικό στοιχείο είναι οι πολίτες, και η αδιαφάνεια θα ενθαρρύνει μόνον τους σκεπτικιστές και το αντιευρωπαϊκό αίσθημα.
Συνοψίζω, κύριε Πρόεδρε: αυστηρή εφαρμογή του άρθρου 169. Δεν επιτρέπεται να αμφιταλαντευόμαστε στην εφαρμογή του άρθρου 171, και ζητάμε από την Επιτροπή μεγαλύτερη διαφάνεια κατά την παρουσίαση της ετήσιας έκθεσής της.

Αναστασόπουλος
Κύριε Πρόεδρε, εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος θα ήθελα με την σειρά μου να συγχαρώ την εισηγήτρια κ. Schaffner για το δύσκολο έργο που πράγματι ανέλαβε πάνω σε ένα πολύ σημαντικό θέμα και λυπάμαι γιατί η συζήτηση γίνεται αυτήν την ώρα, κατά προφανή παραγνώριση της σημασίας του θέματος το οποίο θίγεται.
Είναι μία ακόμη χρονιά, Πρόεδρε, που θα αναγκασθούμε, με αφορμή την έκθεση της κ. Schaffner, που βασίζεται στην έκθεση της Επιτροπής για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, να επαναλάβουμε μερικές από τις διαπιστώσεις τις οποίες έχουμε διατυπώσει επί σειρά ετών. Λυπάμαι διότι θα το πράξουμε, αλλά έχω τουλάχιστον ένα στοιχείο παρηγοριάς: διαπιστώνουμε ότι, συνεχίζοντας να επισημαίνουμε τις αδυναμίες και τα προβλήματα, με την πάροδο των ετών φθάνουμε κάποια στιγμή στο να αντιμετωπίζονται κάποια από τα προβλήματα αυτά -έστω πολύ αργά, έστω ακόμη ελλιπώς, έστω ακόμη χωρίς απόλυτη επιτυχία- αλλά έχουμε κάποιο αποτέλεσμα.
Θα επαναλάβω λοιπόν ότι πέρασε μία ακόμη χρονιά και οι πολίτες της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης συνεχίζουν να βρίσκουν το κοινοτικό δίκαιο εξαιρετικά περίπλοκο και δύσκολα κατανοητό, και χρειάζεται φυσικά να υπογραμμισθεί η ανάγκη κωδικοποιήσεως της κοινοτικής νομοθεσίας για να γίνει πιο ευέλικτη και πιο αποτελεσματική.
Πρέπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διαθέσει το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό ώστε επί τέλους να προχωρήσουμε πολύ γρηγορότερα στον τομέα αυτό. Και είναι απαραίτητο να γίνει από όλους κατανοητό ότι αυτό και θα βοηθήσει στην καλύτερη εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων και θα κάνει το κοινοτικό δίκαιο πιο προσιτό και πιο κατανοητό στους πολίτες της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης. Η ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς εξαρτάται φυσικά σε πολύ μεγάλο βαθμό από το κατά πόσο οι κανόνες στους οποίους στηρίζεται θα είναι εξ ίσου γνωστοί και κατανοητοί και θα εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο με τους κανόνες του εθνικού δικαίου.
Ως προς την μεταφορά του κοινοτικού δικαίου στις εθνικές νομοθεσίες, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι πράγματι, όπως ανέφερε άλλωστε και η κ. Schaffner, με αρκετές προσπάθειες, φαίνεται να έχει βελτιωθεί στους περισσότερους τομείς, αλλά παραμένουν ακόμη σημαντικά κενά στους τομείς των μεταφορών, του περιβάλλοντος, της ενέργειας και της γεωργίας, ειδικότερα σε ό, τι αφορά την Λευκή Βίβλο. Για τον λόγο αυτό, πιστεύω ότι οι οδηγίες που εγκρίνονται πρέπει να είναι σαφείς, συνοπτικές και να σέβονται την αρχή της επικουρικότητας, ώστε να αποφεύγονται κατά την ενσωμάτωσή τους στο εθνικό δίκαιο πάσης φύσεως δυσχέρειες.
Φυσικά, θα ήθελα και εγώ, όπως και οι δύο προηγούμενες ομιλήτριες, να τονίσω ότι είναι ανάγκη να εφαρμοσθούν και το 171 και το 169, και να επιβληθούν κυρώσεις εάν θέλουμε να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα.
Από την άλλη πλευρά όμως, Πρόεδρε, θα ήθελα να σημειώσω με ικανοποίηση ορισμένες προόδους που έχουν πραγματοποιηθεί:
Πρώτα, με τα προγράμματα Karolus και Mathaeus σχετικά με τις ανταλλαγές των εθνικών δημοσίων υπαλλήλων και, πιστεύω, και γενικότερα με την συνεργασία και την αμοιβαία πληροφόρηση της Επιτροπής και των εθνικών αρχών, τόσο στην προνομοθετική φάση όσο και σε αυτήν την εκτέλεση των κοινοτικών κανονιστικών πράξεων.
Θα ήθελα να αναφερθώ στο πρόγραμμα Grotius, ελπίζοντας ότι η πρωτοβουλία αυτή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα οδηγήσει σε απόφαση του Συμβουλίου για μία κοινή δράση για την θέσπιση προγράμματος ενθάρρυνσης και ανταλλαγών των περί τον νομικόν κλάδον επαγγελματιών.
'Ομως, χρειάζεται εδώ να επισημάνουμε για μία ακόμη φορά προς τα κράτη μέλη ότι είναι απολύτως αναγκαίο να υπάρξει μέριμνα ώστε οι νομικοί να διδάσκονται το κοινοτικό δίκαιο κατά την διάρκεια των πανεπιστημιακών τους σπουδών.
'Ενα άλλο σημείο στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ είναι η παρουσίαση εκ μέρους της Επιτροπής του σχεδίου δράσεως Robert Schuman. Είναι ιδιαίτερα θετικό ότι η προτεινόμενη δράση έχει σχεδιασθεί για να προσφέρει έκτακτη οικονομική υποστήριξη σε πρωτοβουλίες των φορέων που είναι υπεύθυνοι στα κράτη μέλη για την κατάρτιση και ενημέρωση των εθνικών δικαστών και δικηγόρων. Στοχεύει δε να δοθούν πρόσθετα μέσα που θα βοηθήσουν τους 100.000 περίπου δικαστές και τους 450.000 περίπου δικηγόρους της Ενώσεως να ανταποκριθούν καλύτερα στον ρόλο τους.
Θα ήθελα ακόμη να αναφερθώ πολύ αδρά στην κοινή παρουσίαση από την Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της πρωτοβουλίας «Πολίτες της Ευρώπης - Citizens First» που άρχισε από τον Νοέμβριο 1996. Είναι μία πρωτοβουλία που αποβλέπει στο να ενημερώσει τους πολίτες ως προς τα δικαιώματά τους και ανταποκρίνεται σε ένα σχετικό αίτημα που είχα υποβάλει και εγώ ως εισηγητής στην προηγούμενη ετήσια έκθεση της Νομικής Επιτροπής σχετικά με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον έλεγχο της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου.
Μία κοινότητα δικαίου, που είναι ευρωπαϊκή κοινότητα, δεν επιτρέπεται ποτέ να παραβλέψει την ποιότητα εφαρμογής των κανόνων που θεσπίζει. Για αυτό και πρέπει να εξακολουθήσει να εξασφαλίζει την ορθή και αποτελεσματική εφαρμογή των κοινών αυτών κανόνων.
Πιστεύω, Πρόεδρε, καταλήγοντας, ότι η έκθεση της κ. Schaffner προσθέτει από πλευράς και επισημάνσεων και παρατηρήσεων και αιτημάτων σε όλη αυτήν την μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλεται επί χρόνια από το Κοινοβούλιο σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ώστε να έχουμε ακόμη καλύτερα αποτελέσματα. Είναι μία χρονιά που είχαμε κάποιες προόδους, τις επισημαίνω για να μην εμφανιζόμαστε μόνον μεμψίμοιροι και πάντοτε «γκρινιάρηδες». 'Εχουν γίνει μερικά πράγματα, χρειάζεται να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο, ακόμη ταχύτερα, ακόμη αποτελεσματικότερα για να φθάσουμε πλησιέστερα στον σκοπό τον οποίο έχουμε τάξει.

Wijsenbeek
Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω την έκθεση της κ. Schaffner και χαιρετίζω επίσης τον Επίτροπο κ. Kinnock. Αυτό που πρόκειται να πω πιστεύω ότι τον αφορά άμεσα. Μόλις παραλάβαμε την ετήσια έκθεση 1991/1992 και, όπως μας είχε υποσχεθεί εδώ και έξι μήνες, σύντομα πρόκειται να εκδοθεί και η έκθεση 1993/1994. Όπως προκύπτει τώρα για όλα αυτά τα χρόνια δεν υπήρχαν στοιχεία για ορισμένα κράτη μέλη, ενώ η Επιτροπή δεν επιχειρεί να τα συλλέξει και επαφίεται να δηλώσει ότι δεν τα έχει στη διάθεσή της και συνεπώς δεν τα χρησιμοποιεί. Αυτό είναι το αντικείμενο της παρούσας έκθεσης.
Όσο υπάρχουν κράτη μέλη τα οποία γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια την κοινοτική νομοθεσία, το summa ius καθίσταται ταυτόχρονα και summa iniuria. Κατ'αυτόν τον τρόπο δημιουργείται εκ νέου μία άνιση κατάσταση για τους πολίτες μας, η οποία δεν θα πρέπει να περνάει απαρατήρητη από την Επιτροπή.
θα ήθελα επίσης να αναφερθώ σε άλλο ένα σημείο. Πρόκειται για το άρθρο 177, την αίτηση περί εκδόσεως προδικαστικών αποφάσεων. Ο υποφαινόμενος καθώς και ένας αξιότιμος συνάδελφος, ο οποίος μεταπήδησε πρόσφατα από το ΕΛΚ στην πολιτική παράταξη της κ. Schaffner, καταθέσαμε από κοινού προσφυγή στο δικαστήριο του Ρόττερνταμ, με αφορμή την οποία ο εισαγγελέας μου είπε τα εξής: κύριε, γνωρίζετε ότι μία προδικαστική απόφαση εκδίδεται μόνο από το ανώτατο δικαστικό όργανο μίας χώρας. Πρόκειται για ένα σοβαρό λάθος στην εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας. Όπως προκύπτει, σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας μπορεί κανείς να γίνει δικαστής ή εισαγγελέας χωρίς να γνωρίζει τίποτα σχετικά με την κοινοτική νομοθεσία. Τόσο εγώ, όσο και άλλοι ζητούμε εδώ και τουλάχιστον πέντε χρόνια να συμπεριληφθεί στα μαθήματα της νομικής σε όλα τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια ένα υποχρεωτικό μάθημα για το ευρωπαϊκό δίκαιο. Πρόκειται για μία προσδοκία την οποία θα θέλαμε επιτέλους να δούμε να επαληθεύεται.

Ullmann
Kύριε Πρόεδρε, κύριε Eπίτροπε, θα ήθελα κατ' αρχήν να ευχαριστήσω την κυρία εισηγήτρια για το ότι μας υπέβαλε μια σειρά πρακτικών προτάσεων, σχετικά με τα προγράμματα σπουδών και ανταλλαγών για την εκπαίδευση στο κοινοτικό δίκαιο, όπως υπογραμμίσθηκε μόλις τώρα, σχετικά με τις διαδικασίες παραβίασης των Συνθηκών και πολλά ακόμη. Nομίζω πως όλα αυτά είναι πρακτικές και κατανοητές προτάσεις, τις οποίες θα έπρεπε να υποστηρίξει το Σεβαστό Σώμα, και ασφαλώς θα τις υποστηρίξει. Iδιαίτερα σημαντική θεωρώ και την πρωτοβουλία «Πολίτες της Eυρώπης», στο άρθρο 16 της έκθεσης, που είναι ένας οδηγός για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών, όσον αφορά την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου. Iδιαίτερα σημαντική μου φαίνεται αυτή, όταν διαβάζω την περικοπή της έκθεσης, υπό το πρίσμα της γνωμοδότησης της Eπιτροπής Aναφορών.
Mου κάνει εντύπωση, όμως, και κάτι άλλο. Tα δικαιώματα των πολιτών εξετάζονται εδώ ως προς το ενδεχόμενο ελλείψεων στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς; μια σαφής επισήμανση της ουσιαστικής αδυναμίας της ιθαγένειας της Ένωσης. Aκόμη πιο αξιοπερίεργο μου φαίνεται, ωστόσο, το ότι μιλάμε αφενός για ιθαγένεια της Ένωσης και αφετέρου για κοινοτικό δίκαιο. Στην πραγματικότητα, οι πολίτες της Ένωσης είναι μόνον πολίτες της Kοινότητας, ή θα καταφέρουμε επιτέλους να διαμορφώσουμε το κοινοτικό δίκαιο σε δίκαιο της Ένωσης και να το φέρουμε, ίσως, από τις μικρές ώρες των φαντασμάτων στο λαμπρό φως της καθημερινότητας της Eυρωπαϊκής Ένωσης;

Kinnock
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω ευχαριστώντας την κ. Schaffner για την εξαίρετη έκθεση την οποία εκπόνησε επί της 13ης ετήσιας έκθεσης της Επιτροπής σχετικά με τον έλεγχο της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου. Η ολοκληρωμένη ανάλυση, η ποιότητα της κριτικής και η καταλληλότητα των προτάσεων είναι άξια ιδιαιτέρου επαίνου.
Όπως θα γνωρίζει το Σώμα, η ετήσια έκθεση επί του ελέγχου του κοινοτικού δικαίου η οποία ξεκίνησε το 1983 κατόπιν αιτήματος του Κοινοβουλίου, σχετίζεται με το πρώτο των καθηκόντων που ανατίθενται στην Επιτροπή από το άρθρο 155 της Συνθήκης σκοπός του οποίου είναι να διασφαλίσει, και αντιγράφω τη Συνθήκη: »ότι οι διατάξεις της παρούσας Συνθήκης και τα μέτρα που λαμβάνονται από τα θεσμικά όργανα για την επίτευξη των ενταύθα αναφερόμενων υλοποιούνται».
Η έκθεση της Επιτροπής είναι κατά μεγάλο μέρος αποτέλεσμα μιας παραγωγικής ανταλλαγής απόψεων μεταξύ Κοινοβουλίου και Επιτροπής. Όπως γνωρίζουν πολύ καλά τα Μέλη, κατά την προετοιμασία μιας νέας εκθέσεως η Επιτροπή αναφέρεται προσεκτικά στα ψηφίσματα και τις προτάσεις του Κοινοβουλίου επί της εκθέσεως του παρελθόντος έτους και όπως ακούσαμε από τον κ. Αναστασόπουλο κατά τη διάρκεια της συζήτησης υπάρχει πάντα περιθώριο για περαιτέρω βελτίωση. Το εργαλείο αυτό οφείλει ήδη πάρα πολλά στην προσεκτική του εξέταση από το Κοινοβουλίου.
Ο πρώτος στόχος της ετήσιας εκθέσεως είναι να δώσει η Επιτροπή λογαριασμό των δικών της ενεργειών και η 13η έκθεση σημειώνει βελτιώσεις στον χειρισμό των διαδικασιών παραβίασης του κοινοτικού δικαίου, κάνοντας αρχή από τη μείωση του χρόνου που παίρνουν. Η τάση αυτή συνεχίζεται και το 1996, όταν η Επιτροπή απέδωσε μεγάλη έμφαση στην επιτάχυνση της εξέτασης των παραβιάσεων και στον εξορθολογισμό των εσωτερικών της διαδικασιών. Τον Ιούλιο του περασμένου έτους εγκρίθηκε ένας αριθμός μέτρων τα όποια έχουν ήδη αρχίσει να έχουν ευεργετικά αποτελέσματα. Για παράδειγμα, αποφασίστηκε ότι μελλοντικά θα εφαρμόζεται με μεγάλη αυστηρότητα το χρονικό όριο του ενός έτους μεταξύ της υποβολής μιας διαμαρτυρίας και της αποφάσεως της Επιτροπής επί της ουσίας, δηλ. το κλείσιμο της υποθέσεως ή η αποστολή επιστολής του άρθρου 169. Αυτό έχει υλοποιηθεί.
Στην έκθεση της κ. Schaffner διαφαίνονται τρεις κύριες ανησυχίες. Πρώτον, η έλλειψη διαφάνειας στις αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τις παραβιάσεις. Δεύτερον, ο υπερβολικός αριθμός των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου οι οποίες παραμένουν ανεκτέλεστες. Τρίτον, ο ανεπαρκής βαθμός μεταφοράς του κοινοτικού δικαίου.
Μπορώ να πω στο Σώμα με ικανοποίηση αλλά χωρίς κανένα εφησυχασμό ότι κατά τη διάρκεια του 1996 η Επιτροπή υπήρξε ιδιαιτέρως δραστήρια και στους τρεις αυτούς τομείς. Πρώτον, επί της διαφάνειας, από τον Ιούλιο του 1996 εφαρμόσθηκε η απόφαση να δημοσιεύονται δελτία τύπου για τις αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τη χορήγηση αιτιολογημένης γνώμης και με την παραπομπή υποθέσεων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Το Σώμα θα θυμάται ότι μέχρι τότε ίσχυε εντελώς το αντίθετο. Δεν δημοσιευόταν δελτίο τύπου εκτός εάν η Επιτροπή ειδικά αποφάσιζε να γίνει κάτι τέτοιο. Η Επιτροπή έχει ήδη κινηθεί προς την κατεύθυνση που πρότεινε το Κοινοβούλιο. Αντί για την εμπιστευτικότητα η οποία κατά καιρούς θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή σφαλμάτων και παρανοήσεων, η Επιτροπή επέλεξε τη διαφάνεια και τη δημοσιοποίηση των αποφάσεών της. Μπορώ να διαβεβαιώσω το Σώμα ότι, όπως θυμάμαι, η τακτική αυτή έγινε ενθουσιωδώς και ομοφώνως δεκτή στις σχετικές συζητήσεις της Επιτροπής. Ομοίως, ως αποτέλεσμα των παρατηρήσεων του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, η Επιτροπή πάντοτε επιζητεί τη γνώμη του διαμαρτυρόμενου πριν αποφασίσει να κλείσει μιαν υπόθεση.
Δεύτερον, επί του θέματος των ποινών για τη μη εκτέλεση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Όπως έχει ζητήσει το Κοινοβούλιο, η Επιτροπή έχει λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να εφαρμόσει τη δεύτερη υποπαράγραφο του άρθρου 171 και κατά συνέπεια για να προτείνει ποινές κατά κρατών μελών που δεν εφαρμόζουν τις αποφάσεις του Δικαστηρίου. Μετά τη δημοσίευση, τον περασμένο Αύγουστο, μιας ανακοίνωσης επί της εφαρμογής του άρθρου αυτού, η Επιτροπή πρόσφατα ενέκρινε μέθοδο υπολογισμού των ποσών των ποινών. Επομένως, η διαδικασία μπορεί να θεωρηθεί τώρα λειτουργική και θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου από τα κράτη μέλη. Όπως ορθά τόνισε η εισηγήτρια, η πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία επιτρέπεται σε φυσικά πρόσωπα να κάνουν αγωγές για ζημίες κατά των κρατών μελών που παραβιάζουν το κοινοτικό δίκαιο, προσφέρει στους πολίτες ένα νέο μέσο αποζημίωσης.
Επίσης η κ. Schaffner έχει απόλυτο δίκιο να το θεωρεί αυτό ως σημαντική πρόοδο και η εφαρμογή της αποφάσεως αυτής στα κράτη μέλη έχει ήδη αρχίσει. Προφανώς, είναι ακόμη πάρα πολύ νωρίς για να αναλυθούν οι επιπτώσεις αλλά όπως είναι φυσικό η Επιτροπή διατηρεί πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις.
Τέλος, επί του θέματος της μεταφοράς του κοινοτικού δικαίου. Καθ' όλη τη διάρκεια του 1996, η Επιτροπή συνέχισε τις προσπάθειές της για να βελτιώσει τη μεταφορά του κοινοτικού δικαίου στα κράτη μέλη με την ανάπτυξη ενός αριθμού προγραμμάτων, ιδιαίτερα για τα νομικά επαγγέλματα, προγράμματα τα οποία έχουν ήδη αναφερθεί κατά τη διάρκεια της συζητήσεως. Έστω κι' αν η μεταφορά του κοινοτικού δικαίου είναι σαφώς κατά πρώτον και κύριον λόγον θέμα των κρατών μελών, η Επιτροπή επιζητεί να παράσχει την αναγκαία ώθηση, προφανώς μέσα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της. Οι ανωτέρω αναφορές αποδεικνύουν, ελπίζω, ότι η Επιτροπή θεωρεί τον έλεγχο της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου ως μια πολύ σημαντική και χρήσιμη διαστηριότητα και οι συνάδελφοί μου κι' εγώ καλωσορίζουμε θερμά την υποστήριξη που μας παρέχει το Σώμα.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 23.10)

