Prawo spółek (debata) 
Przewodniczący
Następnym punktem porządku obrad jest oświadczenie Komisji Europejskiej w sprawie prawa spółek.
Benita Ferrero-Waldner
komisarz. - Panie przewodniczący! Statut europejskiej spółki prywatnej regularnie stanowi jeden z punktów dziennego porządku obrad Parlamentu Europejskiego oraz, jak państwo wiecie, Komisji Prawnej. Różne argumenty przedstawiane podczas tych debat wskazują na to, że przyjęcie statutu europejskich spółek prywatnych może przynieść korzyści małym i średnim przedsiębiorstwom. Wyrażono także poparcie dla idei konsultacji z zainteresowanymi stronami.
Komisja uznaje fakt, że ramy prawne należy dostosować tak, aby MŚP mogły czerpać jak największe korzyści z coraz bardziej zintegrowanych rynków europejskich. Musimy sprawić, aby działalność transgraniczna była dla małych i średnich przedsiębiorstw coraz łatwiejsza i coraz tańsza. Należy podjąć działania, które pomogą tym firmom czerpać korzyści z jednolitego rynku.
Jak wszyscy wiemy, rozwój małych i średnich przedsiębiorstw jest sprawą kluczową dla konkurencyjności gospodarki europejskiej. Komisja dostrzega, że statut europejskiej spółki prywatnej może ułatwić małym firmom rozszerzenie działalności poza granice krajowe. W związku z powyższym, jeśli zapewni im się taką możliwość, będą one mogły dokonać wyboru bez nakładania na nie dodatkowych obciążeń.
W przypadku firm, które chcą działać w kilku państwach członkowskich, może to zmniejszyć koszty zachowania zgodności z przepisami tych państw. Jeśli uda się to osiągnąć, MŚP będą miały łatwiejszy dostęp do nowych rynków. A zatem, Komisja Europejska jest świadoma znaczenia statutu europejskiej spółki prywatnej dla państw członkowskich Unii Europejskiej i przedsiębiorstw europejskich.
Mogę państwa zapewnić, że mój współpracownik, pan komisarz McCreevy, złoży wniosek legislacyjny dotyczący statutu europejskiej spółki prywatnej, jak oświadczył Komisji Prawnej dnia 3 października 2007 r. Wniosek ten powinien być gotowy najpóźniej do połowy 2008 r. Jak państwo wiecie, obecnie prowadzimy dalsze konsultacje dotyczące uściślenia formy i treści wniosku. Rezultaty konsultacji zostaną włączone do oceny skutków, którą ukończymy w pierwszych miesiącach następnego roku. Mój współpracownik pan komisarz McCreevy z przyjemnością będzie kontynuować dialog z państwem, gdy wniosek zostanie poddany pod dyskusję.
Klaus-Heiner Lehne
w imieniu grupy PPE-DE. - (DE) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Rozpocznę od szczerego podziękowania za państwa uwagi, które wyraźnie prowadzą do pierwszego punktu, który chcę poruszyć tzn. statutu europejskiej spółki prywatnej. Cieszy nas, że po przedłużających się trudnościach Komisja Europejska ostatecznie przekonała się, że projekt tego aktu jest potrzebny i że możemy wkrótce się go spodziewać. Możemy pogratulować sobie, gdyż stało się to możliwe dzięki ogromnym naciskom ze strony Parlamentu. Ale jakby nie było, cieszyć się całym sercem będziemy mogli dopiero wtedy, gdy zobaczymy rezultat.
Mimo to zamierzam przejść do drugiego punktu mojego wystąpienia, do którego także nawiązuje dzisiejsza rezolucja. Nie jesteśmy zadowoleni z obrotu tej sprawy. Mówię tu o 14 dyrektywie o prawie spółek dotyczącej przeniesienia siedziby spółki, czyli miejsca, gdzie spółka jest zarejestrowana. Przez wiele lat Komisja Europejska planowała wypełnić tę lukę w prawie spółek. Dowiedzieliśmy się właśnie, że zostało to wykreślone z programu prac legislacyjnych, przynajmniej jeśli chodzi o Komisję Europejską, zatem ta luka pozostanie otwarta.
Pragnę podkreślić, że przynajmniej moja grupa polityczna - i ufam że przeważająca większość Komisji Prawnej, sądząc po tonie jej obrad w ostatnich latach oraz cała ta Izba - zawsze była zdania, że należy wypełnić tę lukę i 14 dyrektywa o prawie spółek jest koniecznością.
Nie chodzi to o dodatkową biurokrację ani nowe zobowiązania przedsiębiorstw. Chodzi po prostu o stworzenie spółkom obiecanych w traktacie możliwości swobodnego przemieszczania się w ramach Unii Europejskiej i zarejestrowania swojej siedziby w dowolnym państwie członkowskim. Słyszeliśmy, że jednym z powodów, dla których Komisja Europejska nie była w stanie poczynić postępów w tej sprawie i przedstawić wniosku było, iż zdaniem Komisji obowiązujące przepisy na temat fuzji i inne postanowienia wystarczały, by zagwarantować przedsiębiorstwom mobilność.
Mogę tylko powiedzieć, że jeśli spółka nie może przenieść swojej siedziby w ramach jednolitego rynku dopóki nie założy innej spółki w innym kraju, a następnie połączy się z nią, znaczy to, że obecne przepisy raczej nie mogą służyć za przykład środków unikania zbędnej biurokracji lub minimalizowania kosztów. Ideałem byłby solidny akt prawa wtórnego, który zagwarantowałby spółkom prawo korzystania w praktyce ze swobody, jaką jednolity rynek oferuje im, ale tylko teoretycznie.
Jednym z argumentów wysuwanych na rzecz utrzymania istniejącego stanu rzeczy jest, że orzeczenia wydane dotychczas przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w każdym przypadku liberalizowały prawo spółek. Niewątpliwie jest to prawda, ale Trybunał Europejski wydaje te orzeczenia wyłącznie w celu promowania stosowania prawa pierwotnego w pełnym zakresie, ponieważ organy ustawodawcze odpowiedzialne za przyjmowanie prawa wtórnego, a mianowicie Parlament i Rada - choć zależymy od Komisji Europejskiej - nie są w stanie uchwalić solidnego prawa wtórnego, które faktycznie zagwarantowałoby swobody zapisane w postanowieniach Traktatu ustanawiających jednolity rynek.
Dlatego Parlament obstaje przy swoim stanowisku, że wyłączne prawo Komisji do zgłaszania inicjatyw zobowiązuje ją do przedstawienia, we właściwym czasie, propozycji 14 dyrektywy o prawie spółek. Zwracamy się do Komisji z prośbą o ponowne rozważenie, czy 14 dyrektywa, które jest już w aktach w biurach Komisji, może zostać włączona do programu prac legislacyjnych w nadchodzących latach.
Jeśli to nie nastąpi, Parlament zastrzega sobie prawo - jak wyraźnie stanowi nasza rezolucja - do powołania się na artykuł 192 traktatu i przedłożyć sprawozdanie z własnej inicjatywy z zamiarem zażądania wniosku legislacyjnego. A jeśli mówimy o prawie spółek, skorzystam z tej dogodnej możliwości, aby krótko omówić ostatni komunikat Komisji na temat uproszczenia prawa spółek. Rezolucja nie rozpatruje bezpośrednio tego komunikatu, ale oba te dokumenty tematycznie wiążą się ze sobą.
Ufam, że w tym Parlamencie ustalimy, że nie będziemy popierać żadnych wypaczeń merytorycznych treści ustanowionego prawa wspólnotowego i praktyki - dorobku prawnego Wspólnoty, jakie mogą nastąpić w konsekwencji zastosowania środków upraszczających prawo spółek. Innymi słowy, usuwanie całych dyrektyw nie wchodzi w grę. Możemy poprzeć jedynie środki mające na celu odciążenie spółek, zminimalizowanie obowiązków biurokratycznych i statystycznych, zwolnić spółki z wymogu publikowania najdrobniejszych szczegółów ich budżetów, które mogą być całkiem nieistotne. Wierzę, że możemy nawiązać ścisłą współpracę z Komisją w celu udoskonalenia prawa spółek.
Inną rzeczą, która uderzyła mnie, gdy przeczytałam dokumentację Komisji na ten temat, był fakt, że uchwaliliśmy już pewne przepisy ustawowe - na przykład dyrektywę o przejrzystości przyjętą w przededniu Ustawy Sarbanes-Oxley, która zawiera postanowienia, co do których teraz nasuwa się pytanie, dlaczego nie zostały poddane przeglądowi w ramach dążenia do uproszczenia. Ponadto z zadowoleniem przyjmę, jeśli Komisja rozpatrzy tę sprawę, gdyż tego typu przegląd tak czy inaczej pomógłby w udoskonaleniu prawa spółek.
Manuel Medina Ortega
w imieniu grupy PSE. - (ES) Panie przewodniczący! Pan poseł Lehne w gruncie rzeczy przedstawił pogląd członków Komisji Prawnej. Uczynił to w imieniu Grupy Europejskiej Partii Ludowej, a ja uczynię to w imieniu grupy PSE.
Obecnie budzi nasze zaniepokojenie fakt, że jak powiedział pan poseł Lehne za bardzo polegamy na rozwoju prawa na drodze sądowej, innymi słowy, rozwoju poprzez orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości. Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości wypełnia lukę pozostawioną przez prawo wtórne Unii Europejskiej, ale my nie mamy prawa wtórnego. Traktaty mają z natury bardzo ogólny charakter, pozostawiają pewne pola dla różnej interpretacji i obecnie nie ułatwiają one ustanowienia rynku wewnętrznego.
Jak zauważył pan poseł Lehne, nasze propozycje idą w dwóch kierunkach. Po pierwsze, popieramy ofertę Komisji złożenia wniosku o przyjęcie dyrektywy w sprawie europejskiej spółki prywatnej, która z pewnością bardzo pomoże w ustanowieniu swobodnego przepływu w ramach Unii Europejskiej, a po drugie próbujemy posunąć do przodu kwestię prawa spółek naciskając na przyjęcie nowej dyrektywy, czternastej, która ostatecznie uzupełni te przepisy.
Podzielam obawy pana posła Lehnera, że jeśli nie przyjmiemy przepisów w sprawie przeniesienia siedziby głównej spółki, wówczas w istocie pozostawimy lukę prawną otwartą, gdyż fuzje to inna sprawa, która nie mieści się w pełni w tej kategorii. Mam nadzieję, że Komisja może włączyć tego typu działania do swojego programu prac.
Po pierwsze, mam nadzieję, że w ciągu 2008 r., a jeśli możliwe do 30 czerwca, wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie statutu europejskiej spółki prywatnej zostanie złożony, a po drugie, należy mieć nadzieję, że Komisja nie zarzuci zamiaru kontynuowania rozwoju prawa spółek w dziedzinach takich, jak swoboda przedsiębiorczości i zmiana miejsca prowadzenia działalności w przypadku spółek.
Na tym pragnę zakończyć swoje wystąpienie.
Benita Ferrero-Waldner
komisarz. -Panie przewodniczący! Odpowiem na oba pytania.
Jeśli chodzi o pierwsze pytanie, myślę, że wszystko jest jasne. Odpowiadając na drugie pytanie dotyczące 14 dyrektywy o prawie spółek, zasugerowaliśmy, że kolejnym środkiem poprawy mobilności może być dyrektywa określająca warunki przenoszenia siedziby firmy w Unii Europejskiej. Wyniki ekonomicznej analizy ewentualnej wartości dodanej tej dyrektywy są nieprzekonujące; firmy mają już środki prawne umożliwiające im przeniesienia za granice swojego kraju. Kilka firm przeniosło już swoje siedziby korzystając z możliwości oferowanych przez statut spółki europejskiej.
Wkrótce dyrektywa o fuzjach ponadgranicznych, która wejdzie w życie w grudniu, umożliwi wszystkim spółkom z ograniczoną odpowiedzialnością, w tym małym i średnim przedsiębiorstwom, przeniesienie swoich siedzib. Będą mogły to uczynić zakładając spółkę zależną w państwie członkowskim, do którego chcą się przenieść, a następnie dokonać fuzji istniejącej spółki z tą spółką zależną.
Zdaniem Komisji, tylko wtedy, gdy te ramy prawne okażą się nieodpowiednie, uzasadnione będą przyszłe prace legislacyjne nad kształtem 14 dyrektywy o prawie spółek. W związku z powyższym, pan komisarz McCreevy postanowił na chwilę wstrzymać prace nad 14 dyrektywą o prawie spółek, ale z pewnością ponownie przekażę jemu państwa obawy.
Przewodniczący
Otrzymałam projekt rezolucji złożony zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu.
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się wkrótce, w wyznaczonym czasie.
