Verbod op de uitvoer voor en de veilige opslag van metallisch kwik (debat) 
De Voorzitter
Het volgende agendapunt betreft de aanbeveling voor de tweede lezing van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake het uitvoerverbod voor en de veilige opslag van metallisch kwik
(11488/1/2007 - C6-0034/2008 - (Rapporteur: Dimitrios Papadimoulis).
Dimitrios Papadimoulis
rapporteur. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, laat ik om te beginnen mijn dank uitspreken aan de schaduwrapporteurs van alle fracties. Zonder hun hulp en inbreng was ik er niet in geslaagd om met de Raad tot een bevredigend compromis te komen.
Indien de compromistekst precies zo wordt goedgekeurd zoals hij met de Raad is overeengekomen, dus zonder amendementen, dan vormt deze tekst mogelijk een belangrijke stap richting tenuitvoerlegging van de "Strategie van de Gemeenschap voor kwik”. Er wordt dan niet alleen een einde gemaakt aan de uitvoer van metallisch kwik, maar ook van bepaalde kwikverbindingen die in de EU in grote hoeveelheden worden geproduceerd.
De EU is de grootste exporteur van kwik. Van de 3 600 ton die momenteel per jaar op de wereldmarkten wordt aangeboden, is 1 000 ton afkomstig van de EU. De voorgestelde verordening die nu voorwerp van debat is, handelt hoofdzakelijk over een kwikoverschot van 12 000 ton dat de komende jaren zal ontstaan en effent de weg voor aanvullende maatregelen op internationaal niveau. Laten we niet vergeten dat kwik een wereldwijd voorkomende verontreinigende stof is die niet stopt bij landsgrenzen. De aanpak van dit probleem is bijgevolg een internationale aangelegenheid met hoge prioriteit. De verordening zal aanzienlijk bijdragen aan het versterken van de leiderschapsrol van de EU in de besprekingen die momenteel onder auspiciën van het Milieuprogramma van de VN worden gevoerd, alsook aan de aanneming van een internationaal verdrag inzake kwik.
Ik noem de belangrijkste bepalingen van de compromistekst:
De reikwijdte van het uitvoerverbod wordt dusdanig uitgebreid dat niet alleen metallisch kwik maar ook cinnabererts, kwikchloride, kwikoxide en mengsels met een kwikgehalte van meer dan 95 gewichtspercenten daaronder vallen.
Er is een uitdrukkelijk verbod gesteld op het vermengen van metallisch kwik met andere stoffen voor exportdoeleinden.
Er wordt een verbod voorgesteld op de uitvoer van kwik en bepaalde kwikverbindingen.
Ondernemingen in de chlooralkali- en gaszuiveringsindustrie worden verplicht de Commissie in kennis te stellen van en informatie te publiceren over de hoeveelheid kwik die ze hebben opgeslagen of voor verwijdering aanbieden.
Er is een herzieningsclausule opgenomen die de Commissie verplicht de situatie vóór 15 maart 2013 opnieuw te onderzoeken en het Europees Parlement en de Raad uiterlijk op die datum verslag te doen van de bevindingen van haar onderzoek. De clausule bevat tevens voorstellen voor aanvullende maatregelen.
Er is afgesproken dat vóór 1 januari 2010 een regeling wordt getroffen voor informatie-uitwisseling en een uitvoerverbod voor alle kwikhoudende producten wordt overwogen.
Tot slot wordt volgens de compromistekst kwik dat niet langer in de chlooralkali-industrie wordt gebruikt of dat in andere industrieondernemingen als bijproduct ontstaat, als afval beschouwd en veilig opgeslagen. We zijn er ook in geslaagd om voorwaarden op te nemen voor de aanvaarding van metallisch kwik dat voor verwijdering wordt aangeboden. Deze voorwaarden zijn gebaseerd op onderzoek naar de omzetting van metallisch kwik in een vaste kwikverbinding.
Dames en heren, laat me tot besluit zeggen dat ik geloof dat deze compromistekst van de Raad en het Parlement een belangrijke stap vooruit is. Dan moet hij echter wel zonder amendementen worden goedgekeurd, want anders zijn we weer terug bij af en lopen maatregelen voor de bescherming van het milieu en de volksgezondheid aanzienlijke vertraging op. Ik denk dat we met de stemming van morgen een belangrijke stap zullen zetten naar een bevredigend niveau van bescherming van de volksgezondheid en het milieu.
Stavros Dimas
lid van de Commissie. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil mijn dank en felicitaties uitspreken aan de rapporteur, de heer Papadimoulis, voor zijn uitstekende bijdrage aan de Verordening inzake het verbod op de uitvoer voor en de veilige opslag van metallisch kwik, en ook de leden van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid bedanken voor hun positieve en constructieve inbreng.
Met deze verordening worden twee van de procedures ingevoerd die de Commissie noemt in haar mededeling van 2005 aan het Europees Parlement en de Raad inzake de "Strategie van de Gemeenschap voor kwik”. De aanneming van deze verordening wordt een mijlpaal in de tenuitvoerlegging van deze strategie, omdat daarmee een verbod wordt gesteld op de uitvoer van metallisch kwik uit de Gemeenschap, die ten minste 25 procent van het mondiale aanbod voor haar rekening neemt.
Hoofddoel van de voorgestelde verordening is het verminderen van het mondiale aanbod van kwik door de uitvoer van metallisch kwik uit de EU te verbieden en het daaruit resulterende overschot veilig op te slaan.
Belangrijkste aandachtpunt in de verordening is het probleem van het overschot van twaalfduizend ton kwik dat de komende jaren zal ontstaan omdat de chlooralkali-industrie geleidelijk zal stoppen met het gebruik van de kwikceltechnologie.
De verordening voorkomt de uitvoer van kwikoverschotten aan derde landen en het gebruik ervan in goudwinning en vergelijkbare onrechtmatige activiteiten die aanzienlijk bijdragen aan de accumulatie van kwik in het milieu.
De inspanningen van het Parlement voor verbetering en vergroting van het toepassingsgebied van de tekst van dit wetgevingsinitiatief, hebben tot resultaat geleid. Dankzij die inspanningen zal de verordening in zijn huidige vorm een effectief instrument zijn voor het beschermen van de volksgezondheid en het milieu.
Ik dank de instellingen en iedereen die eraan heeft bijgedragen dat in tweede lezing een akkoord is bereikt. Ik dank in het bijzonder het Europees Parlement voor zijn constructieve rol bij de totstandkoming van dit bevredigende akkoord.
Op enkele belangrijke punten heeft het Parlement erop aangedrongen het toepassingsgebied van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie uit te breiden. Ik wil met name de aandacht vestigen op de volgende drie punten die in het middelpunt van de onderhandelingen stonden:
· De reikwijdte van het uitvoerverbod.
· De datum van de inwerkingtreding van dit verbod.
· De veilige en winstgevende verwijdering van metallisch kwik.
De Commissie heeft begrip voor de wens van het Parlement om voor deze wezenlijke punten ambitieuze doelstellingen te formuleren en is in een positie de voorgestelde amendementen over te nemen.
De Commissie zal natuurlijk goed in de gaten houden of de bepalingen van de verordening correct ten uitvoer worden gelegd en te zijner tijd ook opnieuw bekijken of aanvullende maatregelen nodig zijn.
Dit voorstel draagt aanzienlijk bij aan het verwezenlijken van de doelstelling om de blootstelling aan kwik te verminderen. Het effent de weg voor aanvullende maatregelen op internationaal en mondiaal niveau, waarover onder auspiciën van het Milieuprogramma van de VN trouwens al onderhandelingen gaande zijn. Met de aanneming van deze verordening zou de EU duidelijk laten merken dat ze vastberaden is dit probleem aan te pakken.
Naast de amendementen 42-63, die al zijn overgenomen, zijn vijf nieuwe amendementen ingediend inzake het aanwijzen van het gewest Almadén als een voorkeursgebied voor de veilige opslag van metallisch kwik. De Commissie is zich ervan bewust dat de sluiting van de kwikmijn waarschijnlijk niet zonder economische gevolgen voor Almadén zal blijven. Een onderzoeksprogramma dat wordt gecoördineerd door het bedrijf MAYASA, dat het mijnterrein in eigendom heeft, ontvangt meer dan twee miljoen euro uit LIFE. In het kader van dit programma wordt onderzoek gedaan naar veilige verwijderingsmethoden voor metallisch kwik. De resultaten hiervan zullen nuttig zijn voor het formuleren van aanvaardingsvoorwaarden voor de verwijdering van kwik, als voorzien in amendement 56 bij de voorgestelde verordening.
Het gewest Almadén zou natuurlijk an sich als opslagplaats voor kwik kunnen worden overwogen als het aan de nog te stellen voorwaarden voldoet en de noodzakelijke vergunningen zijn verstrekt. Het valt voor de Commissie echter niet te rechtvaardigen wanneer slechts één regio als voorkeursgebied wordt aangewezen. Dat is echter wat in de amendementen 37-41 gebeurt en daarom kan de Commissie deze amendementen niet overnemen.
Samenvattend: de Europese Commissie kan akkoord gaan met het compromispakket dat in het tripartiete overleg is overeengekomen, namelijk de amendementen 42-63. Ze is tevreden met het akkoord dat in tweede lezing is bereikt. Over de amendementen 37-41 is echter geen akkoord bereikt. Die kunnen dus niet worden overgenomen.
Martin Callanan
namens de PPE-DE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil om te beginnen mijn dank uitspreken aan de heer Papadimoulis dat hij dit verslag door het Parlement heeft geloodst. Ik begrijp volkomen dat dit een zeer moeilijk en tijdrovend proces moet zijn geweest.
Ik ben echter ontevreden over de eindfase van dit proces, namelijk de informele bijeenkomsten met de Raad die waren bedoeld om een akkoord in tweede lezing te bereiken. Bij die bijeenkomsten was alleen de heer Papadimoulis aanwezig. Van de schaduwrapporteurs was niemand uitgenodigd. Ik vind dit betreurenswaardig.
Mijn fractie heeft het gemeenschappelijk standpunt dat in eerste instantie door de Raad werd goedgekeurd, in de regel ondersteund, omdat we ons goed bewust zijn van de noodzaak om deze verordening snel te implementeren. Wij zijn het eens met de hoofdpunten, die sommige lidstaten zorgen baarden, vooral de noodzaak van een veilige, permanente opslag en van het min of meer aanhouden van de overeengekomen datum voor omzetting.
De meeste van deze punten werden aan de orde gesteld en opgelost. Twee niet. Het eerste betreft het standpunt ten aanzien van Almadén waarop de commissaris doelt. De compromisamendementen gaan naar onze mening niet ver genoeg. De problemen in Almadén, toch een van de belangrijkste wingebieden voor kwik in de Gemeenschap, zouden uitdrukkelijk in het gemeenschappelijk standpunt ter sprake moeten komen. Ze werden in beide fasen door het Parlement aan de orde gesteld en volgens ons horen ze dus in het gemeenschappelijk standpunt.
Het andere punt waarover ik teleurgesteld ben, is dat het compromispakket voorziet in de mogelijkheid van een specifiek verbod op de uitvoer van barometers. Dit stond niet in het gemeenschappelijk standpunt en werd ook niet ondersteund door mijn fractie. Ik ben teleurgesteld dat de Raad op dit punt toegaf aan de heer Papadimoulis. Vandaar dat ik een amendement heb ingediend dat ertoe strekt dit punt uit het eindpakket te halen.
Tot slot wil ik mijn dank uitspreken aan de Commissie en de heer Papadimoulis en in het bijzonder aan het Sloveense voorzitterschap, dat hier hard aan heeft gewerkt. Het is niet de schuld van het voorzitterschap dat de parlementaire procedures met betrekking tot dit soort zaken grondig moeten worden hervormd.
Miguel Angel Martínez Martínez
namens de PSE-Fractie. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Spaanse socialisten zullen zich in de stemming en bloc solidair tonen met het Spaanse gewest Almadén, dat ernstig te lijden zal hebben onder de tekst die we hier behandelen en die morgen in stemming zal worden gebracht.
Het gewest Almadén en zijn bewoners, mijn landgenoten, leven al eeuwenlang van het kwik dat wordt gewonnen uit hun mijnen, wat de grootste kwikmijnen van Europa, ja zelfs van de wereld zijn. De laatste jaren hebben ze te lijden gehad onder een behoorlijk grote recessie en maatschappelijke achteruitgang, omdat de winning van kwik, om verscheidene redenen, aanzienlijk is verminderd. En nu beslissen we over een verbod op de uitvoer ervan.
Niet alleen hebben we ons hier niet tegen verzet, maar omdat we begrijpen dat de vermindering van de winning en het verbod op de uitvoer van kwik om gezondheidsreden noodzakelijk zijn, hebben we onze inspanningen enerzijds gericht op het bewustmaken van de bevolking van de noodzaak om zich te verzoenen met de situatie, en anderzijds op het ontwikkelen van mechanismen die Almadén en het omringende gebied in staat stellen om hier overheen te komen door op basis van de aanwezige arbeidscapaciteiten en gebruikmakend van een uitzonderlijke natuurlijke omgeving, een economische herstructurering door te voeren.
We hebben in Almadén het solidaire karakter van de Europese Unie benadrukt. We hebben uitgelegd dat de communautaire instellingen ze niet in de steek zouden laten, dat ze hulp zouden krijgen om de inspanningen die ze met de hulp van de Spaanse regering, de regering van de autonome gemeenschap Castilla-La Mancha en de Provinciale Raad van Ciudad Real doen, te kunnen voortzetten. Deze toezegging is door dit Huis steeds weer bekrachtigd.
Ten eerste heeft het Parlement de Europese Unie en de Commissie steeds aanbevolen middelen en instrumenten beschikbaar te stellen om Almadén bij zijn economische herstructurering te helpen, zodat de mensen niet te lijden zouden hebben onder de sluiting van de traditionele mijnindustrie. Ten tweede is de aanbeveling gedaan om bij het bepalen van de locatie voor de in de richtlijn voorziene opslagplaats voor al het kwik dat nu en in de toekomst moet worden verwijderd, allereerst te kijken naar de mogelijkheid van een opslagplaats in Almadén.
De reden voor deze keuze is tweeledig: de eeuwenlange ervaring die men in Almadén heeft in de omgang met kwik en het fundamentele feit dat het merendeel van het kwik in Europa al volstrekt veilig is opgeslagen in Almadén. Dit is iets dat toen is besloten en dat in geen geval zal worden gewijzigd door de tekst die we morgen goedkeuren. Sterker nog: zonder dat Almadén daarin bij naam wordt genoemd, betekent het consensusamendement van de fracties - dat ook de steun van de Raad en de Commissie lijkt hebben - dat de eerdere toezeggingen volledig van kracht blijven. Hoewel we liever hadden gehad dat Almadén uitdrukkelijker was genoemd - en daarom vóór de amendementen zullen stemmen waarin dat wel wordt gedaan - gaan we ervan uit dat de tekst voldoende verbindend is. Wij blijven hoe dan ook een interpretatie van deze tekst bepleiten die het gewest Almadén in staat stelt het sociaal-economisch herstel te bestendigen.
Marios Matsakis
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Papadimoulis graag feliciteren met zijn uitstekende verslag en hem danken voor het vele werk dat hij heeft gestoken in de samenwerking met de schaduwrapporteurs en de vertegenwoordigers van de Raad en de Commissie.
Doel van het voorstel dat we hier behandelen, is zowel een verbod op de uitvoer van metallisch kwik uit de Gemeenschap als voorkomen dat overschotten opnieuw op de markt worden gebracht en verzekeren dat ze veilig worden opgeslagen, overeenkomstig actie 5 en 9 van de "Strategie van de Gemeenschap voor kwik”, waarover ik als rapporteur verslag heb mogen doen en die twee jaar geleden door het Parlement is goedgekeurd. Dergelijke acties zijn nodig om de toevoeging van nieuwe hoeveelheden van dit hooggiftige zware metaal aan het "mondiale depot” zoveel mogelijk te beperken.
Na harde onderhandelingen werd met de Raad een akkoord bereikt waar naar mijn weten alle fracties mee instemden. Dit akkoord was gebaseerd op een compromispakket dat door alle schaduwrapporteurs was aanvaard. Helaas zijn vervolgens namens de PPE-DE en de PSE amendementen ingediend die, wanneer ze worden aangenomen, het hele compromispakket uiteen zullen doen vallen, waarna weer een bemiddeling nodig is, wat onvermijdelijk tot verdere vertraging zal leiden in het vaststellen van maatregelen voor het beschermen van de volksgezondheid en het milieu tegen de aanhoudende kwikverontreiniging.
Wat de amendementen betreft, zijn er, afgezien van het feit dat het niet meer dan fatsoenlijk is om je aan een akkoord te houden, ook krachtige inhoudelijke argumenten die tegen deze amendementen pleiten, welke de rapporteur de leden van dit Huis al op een eerlijke en eloquente wijze heeft meegedeeld. Het is niet nodig om die argumenten nu te herhalen.
Ik volsta met te zeggen dat mijn fractie haar akkoord met de rapporteur over het compromispakket zal naleven en kan alleen maar hopen dat de andere fracties dat ook zullen doen. Het mag niet zo zijn dat kleine kortetermijnvoordelen voor lokale gemeenschappen of afzonderlijke lidstaten in de weg staan van grote langetermijnbaten voor de wereld als geheel.
Laat ik tot slot mijn Spaanse collega's opnieuw verzekeren dat de bewoners van Almadén mijn volledige steun hebben voor hun terechte eisen, waaraan naar mijn mening met dit compromispakket volledig kan worden voldaan. De bewoners van Almadén zijn er bijgevolg meer mee gebaat wanneer we dit pakket goedkeuren, dan wanneer we het afwijzen.
Carl Schlyter
Mijnheer de Voorzitter, ik dank de heer Papadimoulis voor het bevorderen van een goede samenwerking. Ik heb het gevoel dat ook de samenwerking met de Raad goed verliep, ondanks de inhoudelijke meningsverschillen die we hadden.
Om te beginnen moet duidelijk zijn dat kwik een toxisch en gevaarlijk zwaar metaal is. Ik vind het vreemd dat we de uitvoer van kwikafval verbieden en zelf het gebruik van kwik nagenoeg beëindigen, maar tegelijkertijd menen dat het uitvoerverbod moet worden uitgesteld zodat de industrie de tijd heeft om haar voorraden te verbruiken voordat deze tot afval worden verklaard. Het gaat over een gevaarlijk chemische element waarvan bekend is dat het in de natuur door goudwassers wordt verspreid en dat in andere landen een verwoestend effect heeft op het milieu. Ik was eigenlijk voorstander van een nog vroegere ingangsdatum voor het verbod.
Maar een compromis is een compromis. Daar staat tegenover dat ik blij ben dat de vrijwillige maatregelen van de industrie nu wettelijk worden vastgelegd, zodat ze ook daadwerkelijk worden uitgevoerd, en dat ook alle relevante bijproducten, zoals cinnaber, kwikoxiden en kalomel, onder het uitvoerverbod zullen vallen. Zo krijgen we tenminste een allesomvattend stuk wetgeving.
Wat doen we met het afval? We praten eigenlijk over relatief kleine hoeveelheden: tienduizend ton. Dat neemt niet zoveel ruimte in beslag, zo'n beetje zoals de ruimte hier voor het spreekgestoelte, dus ongeveer tien kubieke meter. Niet meer. En toch is het een enorme hoeveelheid kwik. Ontelbare moleculen, waarvan er niet één in het milieu mag komen. De enige manier waarop de afvalwetgeving van de EU feitelijk kan worden uitgevoerd, is door het kwik in vaste vorm op te slaan. Voor mijn fractie was artikel 7 daarom cruciaal voor een oplossing van dit probleem, met andere woorden: het artikel ingevolge waarvan we later op de kwestie van de solidificatie van het afval terug moeten komen. Willen we een permanente verwijdering, dan zullen we opnieuw moeten kijken naar deze methode. Ik ontving vandaag tot mijn vreugde een e-mail van een Zweedse afvalorganisatie (det svenska avfallsbolaget), waarin staat dat op dit moment een proeffabriek wordt gebouwd die nu al in staat is om vijfhonderd kilogram vloeibaar afval in onoplosbaar, vast afval om te zetten. Wanneer we in 2010 op deze kwestie terugkomen, ben ik er zeker van dat permanente opslag in vaste vorm een methode van verwijdering zal zijn die veilig is en in overeenstemming met EU-wetgeving.
Thomas Ulmer
- (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, zoals de heer Schlyter zojuist zei, is tienduizend ton best een grote hoeveelheid. Om u een idee te geven: het is voldoende om ongeveer vier miljoen mensen per dag te vergiftigen.
Ongeveer een jaar geleden debatteerden we in eerste lezing over dit dossier. De kwesties met betrekking tot metallische kwikverbindingen en kwik zijn voldoende geregeld. Er is voor gezorgd dat dit materiaal niet meer naar de Europese Unie terugkeert. Ook de veiligheid van de opslag is voldoende onderzocht. De gestelde beperkingen zijn gezien de toenemende toxiciteit zinvol, hoewel ik op veel terreinen graag nog verderreikende beperkingen had gezien. Het compromis is zeer behoorlijk - en op dit punt wil ik de heer Papadimoulis graag feliciteren met zijn verslag. Het voldoet niet aan alle, maar wel veel verwachtingen.
Als voormalig lokaal en regionaal politicus kan ik me heel goed inleven in de situatie van mijn Spaanse collega's, die voor Almadén een oplossing moeten zien te vinden die voor iedereen hier aanvaardbaar is. Het compromis is echter zo waardevol dat we het niet op deze kwestie mogen laten stuklopen. Tot de stemming van morgen is er eigenlijk nog genoeg tijd voor de Commissie om met een passende verklaring te komen. Het is belangrijk dat het compromis nu wordt goedgekeurd, omdat anders het risico bestaat dat we in deze zittingsperiode geen akkoord meer bereiken.
Ik wil tot slot nog één punt aan de orde stellen. De kwikstrategie is nog niet perfect. De twee comités van deskundigen die door de Commissie zijn ingesteld, beoordelen amalgaam nog steeds als veilig. Ik ben het niet eens met dit oordeel.
Pilar Ayuso
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese democraten wil een aantal amendementen die betrekking hebben op Almadén, de grootse en oudste mijn ter wereld, die in eerste lezing met grote meerderheid werden aangenomen, weer in stemming laten brengen.
De mijn in Almadén is sinds 2003 gesloten. Almadén is echter de grootste exporteur van kwik in de Europese Unie en nog steeds is een belangrijk deel van de economische bedrijvigheid in het gebied gerelateerd aan deze grondstof: men is betrokken bij de verkoop ervan door de onderneming Mayasa aan andere ondernemingen in de chlooralkalisector. De desbetreffende contracten lopen tot mei 2011.
Almadén moet expliciet in de verordening worden genoemd, omdat het het enige gebied in de Europese Unie is dat rechtstreeks en negatief wordt beïnvloed door het uitvoerverbod, en omdat het de beste technici en deskundigen voor de omgang met kwik heeft.
Bovendien heeft de mijn voldoende opslagcapaciteit voor al het vloeibare kwik in de Europese Unie - op een diepte van tweehonderd meter, in een ruimte met wanden van kwartsiet en vulkanische rots die in hoge mate waterdicht zijn, zoals de directeur voor Duurzame ontwikkeling en integratie van het Directoraat-generaal Milieu en de Sloveense minister van Milieu, die het gebied in maart 2007 bezochten, kunnen bevestigen.
Milan Gaľa
(SK) Mijnheer de Voorzitter, dank u dat u mij het woord geeft. Het verslag van medeafgevaardigde Papadimoulis noemt dentaal amalgaam als een van de bronnen van kwik in Europa. Ik heb wat interessante cijfers voor u. Stomatologen in de Europese Unie gebruiken elk jaar 125 ton kwik. Zij plaatsen elk jaar meer dan 200 miljoen amalgaamvullingen. Onze burgers hebben gezamenlijk meer dan 1 100 ton kwik in hun mond. Amalgaamafval, dat voor 50 procent uit kwik bestaat, ontstaat tijdens de verwerking en toepassing van dentaal amalgaam, bij de verwijdering van oude vullingen en tijdens de crematie van overledenen. Uitgetrokken tanden en percolatiewater van begraafplaatsen zijn eveneens bronnen van kwik.
Dentaal amalgaam komt door gemeentelijke afvalverbranding ook in de atmosfeer terecht. Al het bovenstaande in aanmerking genomen, zijn tandartspraktijken de op één of twee na grootste producenten van kwikafval in de Europese Unie. Ik ben blij dat ook deze feiten in het verslag worden genoemd.
Bogusław Liberadzki
(PL) Het standpunt van de Sociaal-democratische Fractie, wat ook het Spaanse standpunt is, is al verwoord door mijn collega de heer Martínez Martínez. Ik wil daarom geen algemeen verhaal houden over deze kwestie, maar een concreet voorbeeld geven van een andere regio waarvan de belangrijkste economische activiteit diepgaande veranderingen ondergaat. Als vertegenwoordiger van een land dat begin jaren negentig zelf door een periode van omschakeling is gegaan, weet ik uit ervaring wat voor leed de mensen in deze regio nu doormaken. Vandaar dat ik hier wil benadrukken dat de Europese Unie, en ook het Parlement, de bewoners van Almadén niet aan hun lot zullen overlaten. Of twee miljoen euro voldoende zullen zijn, is een ander verhaal. Maar dit is onze insteek bij deze kwestie. Het is goed dat de mensen dat weten.
Avril Doyle
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank iedereen voor zijn inbreng. Ik begrijp niet waarom de rapporteur het risico heeft genomen dat geen akkoord in tweede lezing wordt bereikt en de verordening niet wordt aangenomen voordat in oktober 2008 de besprekingen in het kader van UNEP beginnen, waar hopelijk een juridische bindende overeenkomst over deze belangrijke kwestie wordt gesloten.
Hij heeft het akkoord op het spel gezet omdat hij tijdens de trialoog en het overleg onvoldoende bereid was tot samenwerking. Misschien weet de commissaris waarom de schaduwrapporteurs in deze fase buiten het overleg werden gehouden en waarom niet op zijn minst de schaduwrapporteurs van de belangrijkste fracties mochten deelnemen?
Ik heb ernstige twijfels over de gevolgde procedure. Een zeer belangrijk debat dat anders gemakkelijk met de stemming van morgen had kunnen worden afgesloten, is daardoor onnodig gepolariseerd.
Stavros Dimas
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, volgens de compromistekst wordt kwik dat niet langer in de chlooralkali-industrie wordt gebruikt of dat in andere industrieondernemingen als bijproduct ontstaat, als afval beschouwd en veilig opgeslagen zodra het uitvoerverbod op 15 maart 2011 in werking treedt.
De Commissie organiseert uiterlijk op 1 januari 2010 een uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en andere belanghebbende partijen om te beoordelen of het raadzaam is aanvullende maatregelen te nemen. Ook uiterlijk op 1 januari 2010 doet de Commissie op basis van de dan beschikbare wetenschappelijke gegevens en de bevindingen van lopend onderzoek naar veilige alternatieven voor de verwijdering van kwik, aanbevelingen voor de eisen waaraan faciliteiten moeten voldoen en de voorwaarden voor het aanvaarden van metallisch kwik. De lidstaten zien erop toe dat de verordening ten uitvoer wordt gelegd, volgen nauwgezet de effecten ervan op de markt en stellen de Commissie hiervan in kennis. Indien gewenst, kan de Commissie uiterlijk op 15 maart 2013 een herziening van de verordening voorstellen.
Het voorgestelde compromispakket bevat enkele essentiële bepalingen. De belangrijkste daarvan strekt tot een uitbreiding van de reikwijdte van het uitvoerverbod, van uitsluitend metallisch kwik tot cinnabererts en twee veelvoorkomende kwikverbindingen, namelijk kwikchloride en kwikoxide. Zoals de heer Papadimoulis eerder zei, is ook een verbod gesteld op mengsels met een kwikgehalte van meer dan 95 gewichtspercelen.
Het mengen van metallisch kwik met andere stoffen ten behoeve van de uitvoer van dat metallisch kwik, is uitdrukkelijk in de tekst verboden. Er is overeenstemming bereikt over een nieuw tijdschema, dat feitelijk ambitieuzer is dan dat in het oorspronkelijke voorstel, terwijl het tegelijkertijd voldoende tijd biedt voor aanvullende maatregelen in elke fase. Voor kwikverbindingen die worden gebruikt in onderzoek en ontwikkeling en voor medische en analytische doeleinden, voorziet de tekst in de mogelijkheid van vrijstelling.
Ondernemingen in de chlooralkali- en gaszuiveringsindustrie worden verplicht de Commissie in kennis te stellen van en informatie te publiceren over de hoeveelheid kwik die ze hebben opgeslagen of voor verwijdering aanbieden. Er is een herzieningsclausule opgenomen die de Commissie verplicht de situatie vóór 15 maart 2013 opnieuw te onderzoeken en het Europees Parlement en de Raad uiterlijk op die datum verslag te doen van de bevindingen van haar onderzoek en zo nodig aanvullende maatregelen voor te stellen. De Commissie kan het Parlement verzekeren dat ze nauwgezet zal volgen of de verordening correct ten uitvoer wordt gelegd en dat eventueel noodzakelijke aanvullende maatregelen bijtijds worden voorgesteld.
Tegelijkertijd voert de Commissie de andere acties uit waarin de kwikstrategie voorziet. Zo voert ze intensieve onderhandelingen over internationale maatregelen in het kader van het VN-Milieuprogramma. Door deze verordening aan te nemen voordat de besprekingen over internationale maatregelen van start gaan die voor oktober 2008 staan gepland, laat de EU duidelijk haar commitment en vastberadenheid zien. Dit komt op een gelegen tijdstip en vergroot de geloofwaardigheid van de EU bij haar partners. Vandaar dat het van groot belang is dat we het nu eens worden over deze compromistekst.
Concluderend, mijnheer de Voorzitter: de Commissie kan de voorgestelde compromisamendementen 42-63 zoals die tijdens het driepartijenoverleg zijn overeengekomen, overnemen. Zoals ik al zei, zou het gewest Almadén natuurlijk an sich als opslagplaats voor kwik kunnen worden overwogen als het aan de nog te stellen voorwaarden voldoet en de noodzakelijke vergunningen zijn verstrekt. Het valt voor de Commissie echter niet te rechtvaardigen wanneer slechts één regio als voorkeursgebied wordt aangewezen. Dat is echter wat in de amendementen 37-41 gebeurt en daarom kan ze deze amendementen niet overnemen.
Dimitrios Papadimoulis
Mijnheer de Voorzitter, ik spreek nogmaals mijn hartelijke dank uit aan de schaduwrapporteurs. Wanneer ze niet steeds tijdens deze langetermijninspanning en in elke fase van de succesvolle tripartiete dialoog (waarvan het buiten kijf staat dat hij werkelijk bijzonder effectief is geweest) zo'n goede medewerking hadden verleend, zou dat nooit tot zo'n bevredigend compromis hebben geleid.
Het aanvankelijke standpunt van de Raad, dames en heren, bevatte slechts één van de door het Parlement voorgestelde amendementen. Het compromis dat nu voor ons ligt, laat zien dat de belangrijke standpunten die door het Parlement in eerste lezing zijn aangenomen, samen met de constructieve bijdrage van de Commissie, zijn opgenomen in het akkoord met de Raad. We moeten de bereikte resultaten nu niet op het spel zetten. Ik begrijp de zorgen en verzoeken van mijn Spaanse collega's met betrekking tot Almadén - ik herinner u eraan dat ik zelf in eerste lezing heb aanbevolen de betreffende amendementen aan te nemen. Maar we moeten realistisch blijven. Noch de Raad noch de Commissie zullen deze amendementen overnemen. Zelfs de Spaanse regering heeft de Raad iets dergelijks niet verzocht. Indien het Europees Parlement zich morgen ten aanzien van de Almadénkwestie te ambitieus opstelt, zetten we de aanzienlijke vooruitgang die we hebben gemaakt op het spel en lopen we het risico geen voordeel te kunnen trekken uit een bevredigend compromis. Ook lopen we dan het risico dat de vaststelling van maatregelen voor de bescherming van de volksgezondheid en het milieu wordt vertraagd, aangezien de huidige zittingsperiode van het Parlement over een jaar afloopt. We lopen dan groot gevaar dat de Raad weer terug naar af gaat en opnieuw het oorspronkelijke standpunt inneemt, dat ver verwijderd is van het standpunt dat we zelf in eerste lezing hebben aangenomen. Ik verzoek u daarom om morgen vóór dit akkoord te stemmen. Ik wil tot slot nogmaals mijn dank uitspreken aan de schaduwrapporteurs en de vertegenwoordigers van de Raad en de Commissie voor hun gezamenlijke inspanningen voor het bereiken van dit akkoord.
Avril Doyle
Mijnheer de Voorzitter, ik had het op prijs gesteld wanneer óf de commissaris óf de rapporteur mijn vraag had beantwoord. Dat geen van beiden dat heeft gedaan, zegt misschien al voldoende.
De Voorzitter
Dat doen ze misschien schriftelijk.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Gyula Hegyi
, schriftelijk. - (HU) Kwik is een van de bekendste en gevaarlijkste zware metalen. Het tast het zenuwstelsel en het immuunsysteem aan en is vooral schadelijk voor baby's en kinderen. Ik ben blij met het initiatief voor het uitvaardigen van een verbod op de uitvoer van kwik, omdat ondanks de beperkingen die de laatste jaren zijn opgelegd, het gebruik ervan nauwelijks is afgenomen. In plaats daarvan is het gebruik verschoven van de ontwikkelde naar de ontwikkelingslanden. De Europese Unie is de grootste exporteur van kwik in de wereld, waardoor de hoop bestaat dat aanneming van deze verordening tot een wereldwijde daling van de hoeveelheid kwik zal leiden.
Wanneer in ontwikkelingslanden kwik wordt gebruikt, kan dat kwik ook in voedsel terechtkomen dat bestemd is voor verkoop op de Europese markten. Het is dus niet alleen uit een besef van mondiale verantwoordelijkheid dat we de kwikverontreiniging in ontwikkelingslanden moeten verminderen; het is ook in ons eigen belang.
Ik zie het als een persoonlijk succes en een succes van de Sociaal-democratische Fractie dat het uitvoerverbod is uitgebreid tot kalomel, aangezien kwik gemakkelijk en tegen minimale kosten in kalomel kan worden omgezet en vice versa. Zonder deze bepaling zouden exporteurs de voorschriften van de verordening gemakkelijk kunnen omzeilen.
