Projekt budżetu ogólnego 2008 (sekcja III) Projekt budżetu ogólnego 2008 (sekcje I, II, IV, V, VI, VII, VIII, IX) (debata)
Przewodniczący
Kolejnym punktem obrad jest wspólna debata na temat
sprawozdania przygotowanego przez pana posła Virrankoskiego w imieniu Komisji Budżetowej na temat projektu ogólnego budżetu Unii Europejskiej na rok finansowy 2008, Sekcja III - Komisja
(C6-0287/2007 - i
sprawozdania przygotowanego przez pana posła Itälä w imieniu Komisji Budżetowej na temat projektu ogólnego budżetu Unii Europejskiej na rok finansowy 2008, Sekcje I, II, IV, V, VI, VII, VIII i IX
(C6-0288/2007 -.
Przewodniczący
Przed oddaniem głosu pani komisarz Grybauskaitė, chciałbym wyrazić swoje zdziwienie, że inni komisarze, do których zwróciliśmy się o przybycie są nieobecni. Powody mogą być różne: widocznie nasze zaproszenia zostały przekazane za późno. Tak być mogło i muszę to sprawdzić.
Chciałbym jednak przypomnieć Komisji, że na podstawie porozumienia międzyinstytucjonalnego podczas tygodnia posiedzeń Parlamentu Europejskiego Komisja powinna być obecna. Zbadam tą sprawę i oczekuję, że zarówno Komisja jak i my, jako Parlament, będziemy przestrzegać naszych zobowiązań wynikających z porozumienia międzyinstytucjonalnego.
Dlatego też zwracam się do obecnej pani komisarz Grybauskaitė, żeby przekazała tą wiadomość Komisji. Wspomniałem o tym także przy okazji konferencji przewodniczących. Nie chcę teraz nikogo jednostronnie oskarżać, dlatego też sprawdzę tą sprawę.
Ville Itälä  
sprawozdawca. - (FI) Panie przewodniczący! Najpierw chciałbym podziękować przewodniczącemu Komisji Budżetowej, członkom tej komisji oraz koordynatorom za umożliwienie nam osiągnięcia kompromisu w sprzyjającej atmosferze. Sekretarz Generalny Parlamentu był także bardzo otwarty i współpracujący w procesie przygotowania projektu budżetu. Jest to świetny początek przyszłej współpracy pomiędzy administracją a Komisją Budżetową.
Po pierwsze chciałbym stwierdzić, że system dwóch organizacji decydujących na temat budżetu - Prezydium i Komisji Budżetowej nie może być kontynuowany w przyszłości. To nie jest dobry pomysł, żeby Prezydium opracowywało nowe pomysły i projekty. Komisja Budżetowa pełni w takim układzie albo funkcję absolutnie formalną albo jawi się jako niegrzeczny chłopiec lub dziewczynka, gdyż akceptuje fundusze lub je ucina. Miało to także miejsce teraz, podczas gdy nowe znaczące propozycje podwyżek zostały przedstawione przez przewodniczących grup, którzy przekroczyliby wspólnie uzgodniony 20% pułap. Mam nadzieję, że będziemy stosować się do wytycznych przewodniczącego Komisji na ten temat, ponieważ ma on rację co do tego, jak właściwie proces ten powinien przebiegać w celu uzyskania konkretnych i odpowiadających oczekiwaniom rezultatów. W przedmiocie tych kwestii nie można decydować w dwóch miejscach. Będzie lepiej, jeżeli zadecydujemy o tym w jednym miejscu.
Kiedy był przygotowywany projekt budżetu Parlamentu, administracja i Prezydium wykazali się słuszną inicjatywą i zaproponowali, żeby pozostanie w ramach 20% pułapu było zasadą przewodnią. Jednak potem przewodniczący grup zaczęli uzupełniać zasady tej polityki. Jedno z uzupełnień polegało na tym, że każdy asystent posła Parlamentu Europejskiego powinien otrzymać o tysiąc euro więcej miesięcznie, co łącznie stanowi 10 mln euro; znajdowało się tam wiele innych podwyżek, tak że znaleźliśmy się w sytuacji, w której należało odpowiednio zmniejszyć dodatkowe wydatki. Nie jest to oczywiście nigdy łatwe, ale należy przyznać, że nie mamy żadnych prawdziwych oszczędności ani cięć; zamiast tego w odniesieniu do nowych podwyżek staraliśmy stosować dyscyplinę budżetową, tak żeby budżet nie urósł do zbyt dużych rozmiarów.
Jest to bardzo istotne, ponieważ wydajemy pieniądze podatników. Trzeba przemyśleć, w jakie projekty chcielibyśmy zaangażować się i które z nich są do przyjęcia z punktu widzenia podatników. Przede wszystkim powinniśmy skoncentrować się na naszej głównej funkcji, do której sprawowania zostaliśmy tutaj wybrani. Parlament jest organem ustawodawczym, więc nie powinniśmy wdrażać projektów, które wykraczają poza zakres rzeczywistych prac ustawodawczych.
Chciałbym jednak powiedzieć, że jestem zadowolony z kompromisu pozwalającego Parlamentowi na wzrost nieprzekraczający 4%. Jest to rozsądne rozwiązanie a w każdym razie zawiera wiele pomysłów cieszących się poparciem innych obecnych tutaj posłów.
Odniosę się do kilku projektów. Po pierwsze, mamy politykę informacyjną, która jest niezwykle istotna. Na ten cel zostało przeznaczone w rezerwie dodatkowe 9 mln euro na Web TV po tym jak zostanie zatwierdzony model próbny. Pomysł Web TV jest do przyjęcia jako techniczny kanał informacyjny, ale nie powinien dojść do skutku w postaci, która jest obecnie proponowana. Grupy polityczne i posłowie nie powinni uczestniczyć w monitorowaniu tej instytucji i jej codziennej pracy. Administracja nie cieszy się taką samą polityczną uczciwością, jaką ludzie chcą widzieć u grup politycznych i posłów.
Trudno mi jednak jest docenić pomysł przedstawiony przez lewicę a mianowicie, że polityka powinna zostać usunięta ze strategii informacyjnej a informacje o Parlamencie powinny pochodzić jedynie od jego administracji a nie od posłów lub grup politycznych. Jest to nie do pomyślenia, żebyśmy pozwolili, aby polityka informacyjna pochodziła jedynie od administracji i żeby pozostawić poza tą machiną informacyjną posłów, którzy w sposób demokratyczny zostali wybrani do Parlamentu.
Kolejny pomysł dotyczący tego tematu to media lokalne, w przedmiocie których została podjęta decyzja na sesji plenarnej przed świętami. Chodzi o to, żeby posłowie otrzymali trochę więcej pieniędzy na zapraszanie przedstawicieli mediów lokalnych w celu obserwacji wydarzeń w Parlamencie i na wywiady z nimi. Komisja Budżetowa głosowała przeciwko temu pomysłowi. Nie rozumiem tej oczywistej animozji lewicy względem niewielkich lokalnych mediów, które pozwalają nam przecież przybliżyć się do zwykłych ludzi. Jednak w Komisji Budżetowej większość zagłosowała przeciwko przeznaczeniu pieniędzy na ten cel i teraz posłowie nie mogą przeznaczyć więcej pieniędzy na wizyty przedstawicieli mediów lokalnych w Parlamencie.
Po trzecie chciałbym nawiązać do biur informacyjnych. Każde państwo członkowskie posiada swoje własne biuro informacyjne, co jest bardzo pozytywne, ale dlaczego od razu kupować najdroższe budynki w najdroższych dzielnicach? Dlaczego nie możemy kupić tańszych budynków oddalonych od centrum a pozostałe z tego tytułu środki przeznaczyć na zasoby ludzkie? Potrzebne nam jest, żeby więcej osób mogło odwiedzać miejsca pracy i nauki informując ludzi na czym polega działalność Parlamentu. Najlepszym sposobem oddziaływania na ludzi jest zwrócenie się w ich stronę zamiast kupowania drogich budynków. Można lepiej wydać te pieniądze.
Odnosząc się ogólnie do polityki dotyczącej budynków, mam nadzieję, że instytucje mogłyby ustanowić wspólną organizację, która miałaby za zadanie ustalić kiedy i gdzie należałoby budować i nabywać nieruchomości, tak żeby uniknąć podejmowania decyzji bez wiedzy o tym, co robią inni sztucznie podwyższając ceny.
Jeszcze chciałbym skomentować rezolucję dotyczącą propozycji ograniczenia liczby miejsc w Strasburgu. Jest to może odwieczna debata, ale musi trwać aż czegoś nie zrobimy w tym kierunku. Musimy ponadto dawać przykład w ograniczaniu emisji. Nie możemy trwonić rocznie 200 mln euro z kieszeni podatników. Powinniśmy pokazać opinii publicznej, że Unia się rozszerzyła i zmieniła, dlatego też my musimy także się zmienić. Nie wpadłem na żadne dobre wyjaśnienie dlaczego ten problem miałby dalej istnieć. Dlatego też mam nadzieję, że odbędzie się głosowanie na ten temat, tak żeby Parlament mógł negocjować z Radą, i żeby ta bardzo potrzebna zmiana w końcu nastąpiła.
Raz jeszcze dziękuję koordynatorom oraz członkom Komisji Budżetowej za osiągnięty kompromis i mam nadzieję, że zostanie on zachowany podczas głosowania w czwartek, a także, że omawiane kwoty pozostaną dokładnie takie jak wspólnie uzgodniliśmy.
Kyösti Virrankoski  
sprawozdawca. (FI) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Budżet Unii Europejskiej na rok 2008 jest uchwalany po raz drugi w tym okresie programowania. Kiedy zostały przyjęte obecne ramy finansowe szczególne pierwszeństwo uzyskały wzmocnienie konkurencyjności oraz spójności dla wzrostu i zatrudnienia.
Wstępny projekt budżetu Komisji w ramach przydziału środków na zobowiązania wynosił 129,2 mld euro a na płatności 121 mld euro. Rada w swoim projekcie budżetu obcięła środki na zobowiązania do 128,4 mld euro a środki na płatności do 119,4 mld euro, co stanowi 10,3 mld w już bardzo ciasnych ramach budżetowych.
W projekcie budżetu Rady zostały podkreślone także inne kwestie. W dziale 1 (trwały wzrost i zatrudnienie) środki na płatności zostały zmniejszone o całe 1 046 mln euro, pomimo że obszar ten stanowił bezwarunkowy priorytet polityki budżetowej.
Tej jesieni Parlament otrzymał pismo w sprawie poprawek budżetowych od Komisji z propozycją przeznaczenia dodatkowych 262 mln euro na działania zewnętrzne. Co więcej, Komisja także zaproponowała przegląd ram finansowych, tak żeby można było odłożyć odpowiednie środki na globalny system pozycjonowania Galileo i na Europejski Instytut Innowacji i Technologii w latach 2008-2013. Propozycja była zgodna z rezolucją Parlamentu przyjętą w dniu 20 czerwca i pierwszym czytaniem regulacji dotyczących Europejskiego Instytutu Technologii.
Na podstawie wyżej powołanych kryteriów, Komisja Budżetowa sporządziła projekt swojej propozycji będącej obecnie przedmiotem dyskusji. Podstawowe elementy ww. propozycji są następujące:
Bezwarunkowym priorytetem budżetu jest dział 1 (trwały wzrost i zatrudnienie). Zostały zwiększone środki na zobowiązania w szczególności na badania i szkolenia w oparciu o strategię lizbońską oraz na sieci transeuropejskie.
Dział 1 dotyczy także finansowania systemu pozycjonowania Galileo. Kiedy powstawały wieloletnie ramy finansowe, Parlament ostrzegał, że projekt Galileo był niedofinansowany. Teraz braki wynoszą 2,4 mld euro, gdyż branża prywatna nie chce zaangażować się w ten projekt, tak jak to miało miejsce w Stanach Zjednoczonych. W związku z tym, że projekt ten ze względów politycznych i gospodarczych jest istotny dla Europy, Parlament nalegał, żeby go realizować i finansować z budżetu UE. Decyzja w tym względzie powinna zostać podjęta w ramach tej procedury budżetowej. Z tego powodu, Galileo i związane z nim środki na EIT znalazły się poza zakresem projektu budżetu w ramach tzw. propozycji "zmiany satelity”. Warunkiem jej przyjęcia jest zaakceptowanie propozycji Komisji dotyczącej zmiany wieloletnich ram finansowych. Jeżeli tak się nie stanie, projekt Galileo nie powiedzie się a finansowanie EIT napotka również trudności. Kontynuowanie finansowania projektu Galileo nie ma sensu, jeżeli Rada nie będzie miała szczerego zamiaru doprowadzenia tego projektu do końca.
Środki w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności zostały znacznie wzmocnione w dziale 1b, niespłacone zobowiązania w ramach funduszy - RAL - są także alarmująco wysokie i wynoszą ponad 95 mld euro.
Jeszcze latem Parlament i Rada przygotowały wspólną deklarację w sprawie wolnego tempa Komisji w zatwierdzaniu programów funkcjonalnych. Obecnie 63% programów w ramach Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności nie zostało zatwierdzonych, podobnie jak 75% programów rozwoju obszarów wiejskich, pomimo że pierwszy rok programowania zbliża się już do końca.
Powolność w zarządzaniu stanowi poważne zagrożenie dla polityki strukturalnej i polityki spójności UE, a w szczególności dla odbudowy nowych państw członkowskich, jako że obecne ramy finansowe stanowią obszerny europejski projekt odbudowy, większy od planu Marshalla po drugiej wojnie światowej. Jednak w tym projekcie budżetu tylko 22,1 mld i 5,3 mld euro zostało odłożone na środki strukturalne i odpowiednio rozwój obszarów wiejskich dla nowych państw członkowskich. Wobec tego, Komisja Budżetowa proponuje, żeby istotną część administracyjnych kosztów Komisji umieścić w rezerwie, tak żeby można było je wykorzystać, wtedy gdy programy zostaną zatwierdzone, ponieważ proces ten wymaga przyspieszenia.
Następny ogromny problem dotyczy działu 4 (EU jako partner globalny). Wstępny projekt budżetu był wyraźnie nieodpowiedni, dlatego też Komisja w swoim piśmie w sprawie poprawek budżetowych zaproponowała 120 mln euro dla Kosowa i 142 mln euro dla Palestyny. Rada także zaproponowała zwiększenie środków o 260 mln euro dla tych regionów.
Komisja Budżetowa zaakceptowała podejście Komisji dodając dodatkowe 10 mln euro zarówno dla Kosowa jak i Palestyny. W celu obrony priorytetów Parlamentu, Komisja Budżetowa przygotowała poprawkę "z gwiazdką”. W poprawce tej została wyrażona zgoda na redukcję o 40 mln euro, która w przeciwnym razie objęłaby wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa; Rada zaproponowała ten obszar na podwyżkę gdyż jest on oczywiście dla Rady istotny, co jednak zagrażałoby realizacji priorytetów Parlamentu. Propozycja z gwiazdką obejmuje także podwyżki wnioskowane przez Komisję Spraw Zagranicznych dla Palestyny i Kosowa, łącznie 40 mln euro plus mały dodatek 7 mln euro na Światowy Fundusz Zdrowia oraz kilka innych pozycji. Poprawka ta zostanie przyjęta, jeżeli Rada zgodzi się na skorzystanie z instrumentu elastyczności.
Co się tyczy agencji zdecentralizowanych, Komisja Budżetowa odzyskała 32 mln euro z cięć Rady i redukcji personalnych. Uważamy, że współpraca przebiegała całkiem sprawnie. Największa zmiana dotyczyła agencji nadzoru granic Frontexu, na którą środki zostały zwiększone o 30 mln euro. Współpraca w zakresie kontroli i wzmocnienia granic stanowi jeden z ważniejszych priorytetów Parlamentu.
Myślą przewodnią tego budżetu jest "budżet na rzecz wyników”. Jego celem jest promocja budżetowania i zarządzania zadaniowego. W tym celu 49 mln euro z ogólnych kosztów administracyjnych Komisji zostało umieszczonych w rezerwie, tak żeby można było je uruchomić, wtedy gdy Komisja zaproponuje sporządzenie analiz i sprawozdań na temat postępu zarządzania zadaniowego, wyjaśnień w sprawie rozliczania personelu i przyszłych zapowiedzi co do liczby pracowników, o co zwrócił się Parlament. Dotyczy to także deklaracji w sprawie agencji wykonawczych przyjętej na posiedzeniu Parlamentu w ramach procedury pojednawczej. Stanowi ona, że każda nowa propozycja musi zawierać analizę kosztów i korzyści w porównaniu z sytuacją, w której odpowiedzialność za środki spoczywałaby na Komisji. Ponadto zasady rozliczalności i odpowiedzialności względem agencji i Komisji muszą być jasno ustalone; potrzebne jest także wyjaśnienie, na jakich zasadach Komisja będzie odpowiadała za pracę agencji i wykorzystanie środków finansowych. Mamy bowiem ostrzegające przykłady z przeszłości w postaci "biur pomocy technicznej”.
Łączna kwota projektu budżetu wynosi 129 680 mld euro, z czego 623 mln w ramach wieloletnich ram finansowych. Środki na płatności stanowią 124 194 euro, co równa się 0,99% narodowego dochodu brutto państw członkowskich. Kwota 5 300 mln wynika z ram finansowych, co dowodzi, że Komisja Budżetowa wykazała się dużą dyscypliną przygotowując tę propozycję pod obrady Parlamentu.
Projekt budżetu został przygotowany w atmosferze konsensusu i wspaniałej współpracy. Chciałbym podziękować przewodniczącemu Komisji Budżetowej panu posłowi Reimerowi za doskonałe kierownictwo a także koordynatorom i sprawozdawcom pomocniczym ze wszystkich grup politycznych. Wykazali się oni sporą elastycznością i umiejętnością współpracy. Chciałbym także podziękować Komisji a w szczególności pani komisarz Grybauskaite za pozytywne nastawienie a także prezydencji portugalskiej, która w trzystronnych negocjacjach i podczas spotkań pojednawczych wykazała się konstrukcyjnym podejściem i uwagą. Wreszcie, chciałbym wyrazić swoje uznanie i wdzięczność dla sekretariatu Komisji Budżetowej i administratorom odpowiedzialnym za budżet w mojej własnej grupie i innym grupom politycznym za ogromną ilość włożonej pracy.
Niniejszym przedkładam teraz budżet na rok 2008 pod obrady na sesji plenarnej.
Richard James Ashworth
w imieniu grupy PPE-DE. - Panie przewodniczący! Na wstępie pragnę podziękować panu posłowi Virrankoskiemu za doskonałe sprawozdanie i z nim związany ogromny nakład pracy.
Poseł Virrankoski słusznie zaznacza, że rok 2008 jest rokiem numer dwa w siedmioletniej perspektywie finansowej. Uważam, że budżet ten zmierza we właściwą stronę nadając wartość pieniądzom i ustanawiając środki na płatności na poziomie 0,99% dochodu narodowego brutto; ponadto budżet ten ma potencjał, żeby być jeszcze lepiej realizowany w nadchodzących latach.
Jednak, żeby osiągnąć te cele, wzywam w szczególności Radę, żeby uwzględniła opinie Parlamentu i przygotowała się do dalszej dyskusji nad niektórymi zagadnieniami; wymieniam w tym względzie cztery tematy.
Po pierwsze Galileo i Europejski Instytut Technologii (EIT): Parlament wyraził zgodę na te projekty, ale wciąż potrzebujemy dyscypliny budżetowej ze strony innych instytucji; tutaj pragnę zwrócić uwagę na trzy kwestie. Po pierwsze, zauważam niewystarczającą ilość przepisów regulujących sytuacje przekroczenia środków i opóźnioną realizację projektów. Po drugie, zaobserwowałem niewystarczającą ilość jasnych zasad dotyczących rozliczalności i odpowiedzialności w podstawowych sprawach, w szczególności tam gdzie przewidziane zostały umowy o pracę przy projektach. Wreszcie uważam, że Komisja powinna uczynić więcej w celu przedstawienia swojej wizji projektu Galileo głównie na temat jego fazy postrozwojowej i obecnej.
Po drugie, w ramach działu 4 już wiemy, że z powodu zapotrzebowania na środki dla Palestyny i Kosowa przekroczony zostanie dość znacznie margines przeznaczony na ten dział. Tak się stało po części dlatego, że zmniejszone zostały środki na WPZiB. Taka sytuacja wywoła na pewno problemy w przyszłym roku i moim zdaniem krótko po pierwszym czytaniu w Parlamencie będzie trzeba podjąć dyskusję z Radą i z Komisją na temat tego, co możemy zrobić w tej sprawie.
Po trzecie, zwracam się do Komisji o wsparcie wysiłków Parlamentu zmierzających do zobligowania Komisji do podporządkowania się przeglądowi i osiągnięcia większej wydajności w odniesieniu do zasobów kadrowych. Odnoszę to zarówno do agencji zdecentralizowanych jak i zewnętrznych, w których obawiam się, że istnieje potrzeba lepszego poziomu rozliczalności.
Wreszcie, najważniejsze jest, żeby zarówno Rada jak i Komisja większą wagę przywiązywały do szybszego uzyskiwania pozytywnej déclaration d'assurance od Trybunału Obrachunkowego. Moim zdaniem, nie można zaakceptować ich powolnego postępu w tej sprawie, co wpływa na poważne zmniejszenie wiarygodności tej Izby. Zwracam się zatem w szczególności do Rady, żeby w szybszym tempie rozwiązała ten problem.
Catherine Guy-Quint
w imieniu grupy PSE. - (FR) Panie przewodniczący, pani komisarz! Po pierwsze pragnę podziękować całemu zespołowi budżetowemu za włożoną pracę, a w szczególności panom posłom Virrankoskiemu i Itälä. Przedmiotowa procedura budżetowa stanowi dowód na ograniczoność wieloletnich ram finansowych. Kwota na płatności poniżej 130 mld euro lub 0,99% produktu narodowego brutto jest bardzo skąpa i nie stanowi wsparcia nadziei dla rozwoju polityki europejskiej.
Praca zespołowa w Komisji Budżetowej sprawiła, że priorytety budżetowe grup politycznych mogą zostać utrzymane, ale ramy finansowe stoją na przeszkodzie w ożywieniu polityk wzrostu obiecanego obywatelom europejskim. Nasza komisja szczególnie uważnie zajęła się preferencjami naszych komisji parlamentarnych; zwraca uwagę fakt mnożenia się projektów pilotażowych, co stanowi dowód na frustrację powściągliwą natura tych ram finansowych. Po raz kolejny musieliśmy spierać się w sprawie drastycznych cięć z Radą i jestem zadowolona z osiągniętego kompromisu. Do Komisji wciąż jednak należy obowiązek odpowiedniego wykonania tego budżetu. Nie będziemy dłużej tolerować, żeby projekt budżetu był przeinaczany z powodu błędów w wykonaniu i przekazywaniu środków do państw członkowskich.
Po pierwsze, w budżecie na rok 2008 nie akceptujemy porażki w wykorzystaniu funduszy spójności. Partia Socjalistyczna odzyskała ogromne cięcia Rady, które wpłynęły na programy Kultura 2007, Media 2007 i Młodzież w działaniu. Nie muszę państwu tutaj przypominać jak ważne są te pozycje w momencie zapoznawania społeczeństw Europy z Traktatem. Zwracam się do Rady, żeby zastanowiła się nad tym: na przykład udostępniając środki, które potrzebne są dla badań lub na działalność Frontexu i poprawiając pozycje dotyczące informacji odpowiadamy na obecne niepokoje obywateli europejskich. Proponujemy także dodatkowe środki na kilka nowych projektów mających na celu poprawę zdolności do przyjmowania uchodźców lub na rzecz organizacji pozarządowych zwalczających dyskryminację. Europejski budżet powinien zdecydowanie kontynuować pomoc tym, którzy zwalczają plagi nękające europejskie społeczeństwo.
W odniesieniu do stosunków zewnętrznych UE, zmniejszamy wydatki w ramach WPZiB o 40 mln ponieważ musimy wywiązać się z naszych i unijnych zobowiązań: utrzymanie rezerwy na pomoc nadzwyczajną, pomoc krajom najbardziej potrzebującym, wspieranie Globalnego Funduszu na rzecz Walki z AIDS, Światowego Funduszu Zdrowia oraz utrzymanie pomocy rozwojowej. Dla Kosowa i Palestyny instrument elastyczności będzie musiał zostać uruchomiony w celu zapewnienia 87 mln euro. Należy ubolewać nad tym, że dział 4 pozostaje systematycznie niedofinansowywany. Bieda na świecie wzrasta a nasz budżet się kurczy.
Przyznaję, że 40 mln euro rezerwy dla Komisji Europejskiej jest dość surowe, ale pokazuje to nasze wątpliwości co do skuteczności ABM. Pozwolę sobie przytoczyć kilka przykładów: po pierwsze porażka w wykorzystaniu funduszy spójności, niemożliwość wykonania ważnych dla nas projektów pilotażowych takich jak program typu Erasmus dla uczniów przyuczających się do zawodu, brak przejrzystości w wyborze firm przeprowadzających badania, słabe nabory nowych urzędników z konkursów. Lista jest długa i Parlament zwraca się o zapewnienie w tej sprawie dobrej woli europejskiej egzekutywy.
Wreszcie, podstawowa kwestia - poprawka z gwiazdką wymaga, żeby Galileo i EIT były finansowane poza pułapem perspektywy finansowej. W tym celu potrzebna jest a nawet niezbędna mała rewizja perspektywy finansowej. Parlament nie może dopuścić do narażenia na niebezpieczeństwo programu Galileo, który stanowi ogromne wyzwanie z technologicznego, gospodarczego i politycznego punktu widzenia i wiodące narzędzie strategiczne dla autorytetu politycznego i niezależności UE; jestem pewny także co do wartości uwag pani kanclerz Merkel przedstawionych w naszej Izbie. W dniu 29 czerwca zamykając prezydencję kanclerz Merkel powołała afrykańskie powiedzenie: "Jeżeli chcecie iść szybko - idźcie sami, jeżeli chcecie iść daleko - chodźmy razem”.'
Anne E. Jensen
w imieniu grupy ALDE. - (DA) Panie przewodniczący! Pragnę podziękować przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego za osobiste przewodzenie temu posiedzeniu i procedurom oraz za to, że sesja nie odbywa się o północy. Jestem z tego bardzo zadowolona.
Pani komisarz, nie ma wątpliwości, że procedura budżetowa na rok 2008 jest sporym wyzwaniem. Jednak w Parlamencie jesteśmy zgodni i jestem przekonana, że podczas głosowania we czwartek strategia, którą Komisja Budżetowa i poseł sprawozdawca Virrankoski przygotowali dla budżetu Komisji uzyska szerokie poparcie.
Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy popiera świetne propozycje Komisji w sprawie finansowania systemu kontroli satelitarnej Galileo. Opowiadamy się także za przeznaczeniem na ten projekt pieniędzy pozostałych z sektorów rolnych zamiast zwracania tych środków państwom członkowskim. Nie byłoby natomiast rozsądne ograniczenie środków na badania i transport w celu finansowania Galileo, co zostało zaproponowane przez unijnych ministrów finansów. Jeżeli państwa członkowskie UE stwierdzą, że zależy im na projekcie Galileo, to będą musiały zapewnić środki na ten projekt kosztem przeznaczania ich na inne cele. Jak już zostało wspomniane przez pana posła Virrankoskiego, ostrzegano nas wcześniej, że na projekt Galileo nie zostały przeznaczone wystarczające środki, dlatego też sytuacja, z którą mamy teraz do czynienia nie powinna być zaskoczeniem.
Kolejną znaczącą i kontrowersyjną kwestię dotyczącą Rady stanowią środki na politykę zagraniczną. Wszyscy się ponadto martwimy czy wystarczające środki zostały przeznaczone dla Kosowa i Palestyny. Pragnę podziękować panu posłowi Virrankoskiemu za jego daleko idące wysiłki w celu znalezienia kompromisowego rozwiązania cieszącego się szerokim poparciem.
W odniesieniu do agencji, wyrażamy zadowolenie, że agencja monitorowania granic Frontex uzyska więcej funduszy i mamy nadzieję, że znajdziemy rozwiązanie dla Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu (EMSA), żeby mogła jak najszybciej wystartować z Centrum Danych LRIT, które zostanie założone do końca 2008 r.
Poseł sprawozdawca pan Itälä, który zajmował się innymi instytucjami miał bardzo osiągalne, ale jednocześnie trudne zadanie do wykonania. Trudnym zadaniem był budżet Parlamentu, w którym niestety nie było możliwe zmniejszenie wydatków do poziomu z tego roku plus inflacja. Jednak mimo tego, udało się utrzymać wydatki poniżej pułapu 20%. Grupa ALDE udzieliła poparcia pierwszemu kompromisowi pomiędzy posłem sprawozdawcą i Prezydium; godne pożałowania jest jednak to, że słaba współpraca pomiędzy przewodniczącymi większych grup spowodowała, iż trzeba było opracować nowy kompromis. Taka sytuacja nie może powtórzyć się ponownie; powinniśmy się poprawić. Jednak nie krytykuję w tym względzie pana posła Itäli. Przyczynił się on znacznie do pracy nad budżetem i pragnę mu podziękować za znalezienie rozsądnego rozwiązania dla Komitetu Regionów, który był przedmiotem poważnych cięć ze strony Rady.
Wiesław Stefan Kuc
w imieniu grupy UEN. - Panie Przewodniczący! Przemawiając w imieniu Grupy UEN chciałbym serdecznie podziękować sprawozdawcom, panom posłom Kyösti Kirrankoski i Ville Itälä oraz wszystkim członkom Komisji Budżetowej za wkład pracy włożony w opracowanie budżetu oraz wspaniałą współpracę. Dziękuję bardzo.
I czy drugi budżet obecnej perspektywy budżetowej oprócz wielkości kwot jest znacznie różny od poprzednich? Musimy, jak zwykle, kontynuować finansowanie wydatków z lat poprzednich, a tylko w części możemy zmieniać budżet. Takimi znaczącymi pozycjami są: finansowanie Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii oraz projektu Galileo. Zwiększono także finansowanie na rzecz Palestyny i Kosowa. Znaczne zmiany są także w finansowaniu Wspólnej Polityki Rolnej i agencji wyspecjalizowanych.
Czy popełniamy duży błąd, gdy niedokładnie dopasujemy kwoty do późniejszych wydatków? Czy możliwe jest dokładnie tego dokonać z rocznym wyprzedzeniem? Staramy się, ale zawsze mamy możliwość skorygowania budżetu i to jest bardzo ważne. Możliwe, że w przyszłości powinniśmy tworzyć większe pozycje, bo to znacznie uelastyczni budżet.
Na koniec chciałbym jeszcze raz bardzo serdecznie podziękować panu posłowi Kyösti Kirrankoski. Współpraca z nim pomimo bardzo trudnej dziedziny była wielką przyjemnością.
Helga Trüpel
w imieniu grupy Verts/ALE. - (DE) Panie przewodnicząca, pani komisarz, panie i panowie! Zacznę stwierdzeniem, że mamy ogólny problem z obecną perspektywą finansową, ponieważ z punktu widzenia grupy Zielonych/Wolnego Przymierza Europejskiego, budżet, który mamy do 2013 r. nie jest tak naprawdę wystarczający zważywszy na ogromne wyzwania, które Europa i obecne 27 państw członkowskich ma przed sobą.
Pragnę stwierdzić, że obserwuję w Radzie brak ducha europejskiego w odniesieniu do budżetu i finansów. Uważam, że jeżeli chcemy naprawdę budować drogę w kierunku społeczeństwa opartego na wiedzy to potrzebujemy, co już zadeklarowaliśmy w strategii lizbońskiej, prawdziwie zaawansowanej technologicznie ofensywy. Jesteśmy niestety sporo w tyle pod tym względem. Uważam ponadto, że powinniśmy uczynić jeszcze więcej dla badań i rozwoju, jak również w sprawie uczenia się przez całe życie, jeżeli zależy nam, żeby obywatele europejscy byli w odpowiedniej formie i posiadali niezbędne umiejętności w celu poradzenia sobie z globalizacją.
Powinniśmy także tworzyć odpowiedzialną politykę zagraniczną, czego jak wykazują sondaże oczekują od nas obywatele europejscy. Jeżeli jednak zależy nam na zwiększeniu inwestycji na zapobieganie kryzysom i odpowiedzialne działanie w zapalnych miejscach na świecie, to potrzebujemy na to odpowiednich środków, którymi obecnie nie dysponujemy na wymaganym poziomie.
Także w odniesieniu do polityki dotyczącej zmian klimatycznych uważam, że musimy pokazać światu, iż właściwie pojmowana polityka w sprawie zmiany klimatu i selektywny wzrost idą w parze. Europa musi w tej dziedzinie zrobić duży krok do przodu, ponieważ tylko przekonując inne kontynenty i duże państwa takie jak Chiny, Indie i Stany Zjednoczone możemy budować politykę w sprawie zmian klimatycznych i stworzyć nowe miejsca pracy, czym można także podbić serca naszych obywateli.
Z drugiej strony uważam, że możemy oczywiście zaoszczędzić w budżecie europejskim na przykład na zniesieniu subsydiów wywozowych w rolnictwie, na uprawach tytoniu a także na kosztach naszych posiedzeń tutaj w Strasburgu. Wiadomo też, że budżet nie jest wystarczający dla naszych wiodących, ambitnych projektów naukowych takich jak system nawigacji satelitarnej Galileo. Wielu moich przedmówców już o tym mówiło. Jeżeli uznamy, że jest to poprawne politycznie, to jednak Rada będzie musiała się w to włączyć - inaczej stracimy kontakt ze Stanami Zjednoczonymi a także z Chinami i Indiami. W odniesieniu do Europejskiego Instytutu Technologii - jeżeli rzeczywiście chcemy pokazać, że Europa jest kontynentem, na którym wiedza jest rzeczywiście ceniona i że chce mieć społeczeństwo oparte na wiedzy, to Rada powinna więcej zrobić w tym kierunku. Jeżeli zależy nam na promowaniu Europy to wspólne dążenia europejskie są niezbędne w tej kwestii.
Podsumowując, pragnę podziękować moim kolegom i koleżankom posłom, którzy współpracowali w sprawie tego budżetu. Jest on jedynym dobrym kompromisem, przynajmniej dla Parlamentu i powinniśmy go bronić.
Esko Seppänen
w imieniu grupy GUE/NGL. - (FI) Panie przewodniczący! Mamy obszerny wachlarz opinii na ten temat we wszystkich grupach. Niektórzy z nas są zadowoleni z surowej polityki budżetowej Rady, podczas gdy inni posłowie postrzegają ją jako przeszkodę w osiągnięciu tego, co dobre i szlachetne. Faktem jest, że propozycja końcowa budżetu przedstawiona przez Radę opiewa na niezwykle niską kwotę w porównaniu z połączonymi krajowymi dochodami; także propozycja Parlamentu reprezentuje wyjątkowo niski poziom wydatków budżetowych.
Grupa, którą reprezentuję nie jest zadowolona ze sposobu, w jaki projekt budżetu zwiększa wojskowy profil Unii. Zbrojenie Unii jest także jednym z powodów, dla których nasza grupa nie może udzielić poparcia nowej propozycji konstytucyjnej uzgodnionej w zeszłym tygodniu. Konstytucja podobnie jak projekt budżetu na następny rok nie robi nic w kierunku wzmocnienia społecznego wymiaru Unii.
Jesteśmy przyzwyczajeni, że Komisja nigdy w pełni nie wykonuje budżetu UE a państwa członkowskie są z kolei przyzwyczajone, że ich własne środki zwracane im są każdego roku. Wynika to z RAL [niespłaconych zobowiązań] z opóźnionych programów w ramach funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności z obecnego i następnego roku. Poseł sprawozdawca Virrankoski słusznie przyspiesza zatwierdzenie procedur dotyczących tych programów.
Zdaniem naszej grupy słuszne jest także wprowadzenie zmian do porozumień międzyinstytucjonalnych w odniesieniu do nowych wydatków na Galileo i Europejski Instytut Technologii. Nie ma wystarczających środków w ramach budżetowych; natomiast państwa członkowskie powinny przysporzyć dodatkowych środków dla Unii na te przedsięwzięcia. Prezydium Parlamentu nie jest aż tak zdyscyplinowane w odniesieniu do zobowiązań budżetowych jak Komisja Budżetowa. Prezydium zawsze próbuje wydać 20% kosztów administracyjnych UE, nawet gdy nie ma na to rozsądnych pomysłów. W skład tych projektów wchodzi memoriał dla przewodniczącego Pötteringa, museum dedykowane krótkiej historii UE albo przekształcenie parkingu Parlamentu w spa i łaźnie.
Tymczasem Socjaldemokraci, Liberałowie i Zieloni zagłosowali w Komisji Budżetowej w sprawie poddania nadzorowi środków poparcia dla partii europejskich a teraz także Euro-fundacji finansowanych z budżetu Parlamentu. Nie było tam klauzuli stwierdzającej, że korzystanie ze środków powinno podlegać nadzorowi zgodnie z najlepszymi praktykami unijnej kontroli budżetowej. Moi rodacy - pan poseł Virrankoski i Ville Itälä działając w charakterze sprawozdawców podjęli próbę uzyskania wyważonego rezultatu.
Nils Lundgren
w imieniu grupy IND/DEM. - (SV) Dziękuję panie przewodniczący. Szanowni posłowie panowie Virrankoski i Itälä poradzili sobie ze sprawami budżetowymi bardzo kompetentnie. Bardzo szanuję ich pracę wykonaną w panującym porządku. Ale problematyczne jest to, że musieli pracować w gotowych ramach odniesienia. Unijny proces budżetowy jest wysoce przestarzały i poniżej wszelkiej krytyki.
Podstawową zasadą jest zawsze, że jak mamy więcej pieniędzy w budżecie zastanawiamy się na co te pieniądze przeznaczyć. Mówimy tutaj o 50 letniej organizacji, która z tego względu powinna skoncentrować się na budżecie zerowym. Powinniśmy sobie zadać następujące pytanie: jeżeli rozpoczynalibyśmy teraz (a nie 50 lat temu) w co zainwestowalibyśmy posiadane środki finansowe? Czy zainwestowalibyśmy te środki w utworzenie Komitetu Ekonomiczno-Społecznego lub Komitetu Regionów? Czy prawie połowę środków przeznaczylibyśmy w protekcjonistyczną politykę rolniczą, w PR i marketing towarów, które inaczej nie mogłyby zostać sprzedane? Czy zainwestowalibyśmy w subsydia na rzecz produkcji tytoniu, którego nie udaje się nam normalnie sprzedać, podczas gdy w tym samym czasie zakazujemy palenia w UE? Czy zainwestowalibyśmy w fundusze strukturalne, które pochłaniają prawie całą pozostałą część budżetu decydując w ten sposób, że państwa mogą otrzymać pieniądze centralnie z budżetu UE założywszy, że zostaną one przeznaczone na realizację określonego typu polityki regionalnej. Jestem przekonany, że każdy siedzący w tym budynku (a nie jest nas dużo) powiedziałby, że nie - nie przeznaczyłby pieniędzy w tym celu.
Pojawia się zatem pytanie: jak podejść do tego tematu? No cóż, jest to trudne zadanie, zważywszy, że nie jesteśmy przygotowani do traktowania kwestii budżetowych jakby od zera i nie umiemy w taki sposób pracować nad nimi. Dlatego też jest to kompletnie niewłaściwy start. Jeżeli przeprowadzilibyśmy zwykłe analizy gospodarcze i na tej podstawie rozważalibyśmy na co poświęcić środki z budżetu UE rozdzielane w Brukseli to doszlibyśmy do wniosku, że środki te należy przeznaczyć na to, na co w innym razie państw członkowskich nie byłoby stać, na przykład na badania podstawowe. Wszyscy wiemy dzięki teoriom gospodarczym, że badania podstawowe są absolutnie niedofinansowane na rynku. Mamy zawsze do czynienia z pasożytami w tej dziedzinie. Zakłada się, że ktoś inny pokryje koszty badań podstawowych, a jak zostaną wykonane to będą dostępne dla wszystkich. Dużo jest takich dziedzin i niezwykle mało pieniędzy do nich trafia. Rozmawiamy o tym, ale nie robimy nic. W większości przypadków pieniądze przeznaczane są na cele, o których zdecydowano 30-50 lat temu. To jest skandaliczne. Ponadto UE kupuje budynki w całej Europie w przekonaniu, że jest to tańsze rozwiązanie. Jest to bardzo nieodpowiedzialny sposób spekulacji pieniędzmi podatników. Tak być nie może. Należy zainicjować dyskusję o tym, na co UE powinna przeznaczać otrzymywane środki. Właściwie alokowane jest może tylko 10-15% wszystkich środków. Reszta wydawana jest na niedorzeczne cele i różne typy działalności PR takiej jak na przykład przystosowanie do globalizacji. A przecież to pojedyncze państwa, które konkurują teraz ze sobą w celu znalezienia dobrych rozwiązań instytucjonalnych stworzyły Europę i jej sukces. Zachowajmy to. Dziękuję bardzo.
Hans-Peter Martin
(DE) Panie przewodniczący! Każdy, kto pracował w Komisji Budżetowej wie jak trudno jest jesienią uwolnić jakiekolwiek kwoty. Środki są zazwyczaj ukryte w ramach zastrzeżonych informacji działów budżetowych.
Podejmowane są jednak próby bycia aktywnym i działania. W tym momencie chciałbym się do pana zwrócić bezpośrednio panie przewodniczący. Została ustanowiona nagroda filmowa LUX. Postanowiono, że filmy miały być obejrzane do 18 października br. i tylko ci posłowie, którzy obejrzeli trzy filmy będą mogli i powinni zagłosować nad tą inicjatywą z budżetu. Właśnie sprawdziłem wykaz. Nie ma nawet tuzina spośród posłów, którzy wezmą jutro udział w podjęciu decyzji, jaką Wieżę Babel należy przyznać i komu.
Pragnę zwrócić się do pana, panie przewodniczący, żeby był pan uczciwy, nie rozczarował nas jutro i powiedział ile posłów rzeczywiście zgodnie z zasadami wzięło udział w tym głosowaniu. Proszę nas zapewnić, że protokół nie zostanie sfałszowany w ostatniej chwili, ponieważ termin ostateczny na obejrzenie filmów został wyznaczony na 18 października.
Jest to względnie niewielki problem w skali budżetu panie przewodniczący, ale można go odnieść do wielu innych dziedzin. Cały czas szastamy bezmyślnie pieniędzmi, ponieważ mamy ich za dużo i nawet dobre pomysły jak chociażby nagroda filmowa zostają odrzucane. Proszę jednak przynajmniej jutro o uczciwość panie przewodniczący!
Przewodniczący
Powyższe uwagi nie zasługują na odpowiedź.
Dalia Grybauskaitė
komisarz. - (LT) Pragnę na wstępie stwierdzić, że przyjemnością jest rozmawiać dzisiaj z państwem w Parlamencie przed ważnym głosowaniem, bezpośrednio po pierwszym czytaniu. Pragnę podziękować przewodniczącemu panu posłowi Böge, głównemu sprawozdawcy posłowi Virrankoskiemu a także koordynatorom wszystkich grup politycznych za ich bardzo pomyślną, świetnie skoordynowaną i owocną pracę na rzecz uzyskania konsensusu w Komisji Budżetowej w pierwszym czytaniu. Wszystkie pozycje zaproponowane przez Komisję zostały zachowane - bardzo za to dziękuję.
Pragnę wyrazić podziękowanie za utrzymanie praktycznie wszystkich pozycji w ramach wstępnego projektu budżetu (PDB). Powtarzam to również po angielsku w razie gdyby tłumaczenie było niedokładne, ponieważ jest to najważniejsza część mojej przemowy. Pragnę ponadto stwierdzić, że bez względu na to jak bardzo jesteśmy zadowoleni i jak bardzo satysfakcjonująca jest nasza współpraca, mamy kilka uwag i chcemy powiedzieć, że wciąż w większości przypadków Parlament złożył zastrzeżenia.
Już w zeszłym roku Komisja musiała sobie poradzić z tą sytuacją - także i w tym roku zrobimy wszystko, co w naszej mocy, żeby Komisja wywiązała się ze swoich zobowiązań przekazując Parlamentowi niezbędne informacje, tak aby Parlament był w stanie uruchomić środki finansowe z rezerwy przed drugim czytaniem.
Przede wszystkim pragnę odnieść się do projektów pilotażowych, które Parlament w tym roku zaproponował i podjął inicjatywę wykorzystując zwiększoną liczbę nowych projektów pilotażowych i działań przygotowawczych. Jak zwykle, przyjrzymy się uważnie każdemu z nich i przedstawimy naszą opinie na początku listopada w ramach tzw. "pisma wykonawczego”, które zostanie doręczone na czas, z odpowiednim wyprzedzeniem postępowania pojednawczego i drugiego czytania.
W odniesieniu do agencji, które stanowią bardzo obszerny, pouczający element naszej tegorocznej procedury budżetowej, pragnę także położyć nacisk na konstruktywne ramy powstałe w efekcie lipcowego postępowania pojednawczego i na całościowo pojmowany temat agencji. Pragnę także podziękować Parlamentowi, a w szczególności pani poseł Haug za współpracę przede wszystkim w sprawie zakończenia przeglądu roboczych ustaleń podjętych ostatnio w przedmiocie agencji wykonawczych.
Komisja zrobi wszystko, co w jej mocy, żeby zapewnić uczciwe pośrednictwo pomiędzy dwoma organami budżetowymi i uzyskać najlepsze i trwałe rozwiązania dla wszystkich podmiotów w sprawie budżetu, w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że mamy wciąż duże problemy do wspólnego rozwiązania takie jak Galileo i EIT, w sprawie których została przedstawiona propozycja przez Komisję i czekamy głównie na decyzję Rady. Komisja jest zadowolona z tego jak Parlament odniósł się do tego tematu w propozycji i w pierwszym czytaniu. Mam zatem nadzieję, że razem - we trójkę będziemy mogli zamknąć procedurę budżetową pomyślnie i na czas.
Michael Gahler  
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Spraw Zagranicznych. - (DE) Panie przewodniczący! Pułap finansowy dla działu 4 wynosi 7,002 mld euro zgodnie z wieloletnimi ramami finansowymi. Rada zwiększyła wstępny projekt budżetu Komisji na rok 2008 z 6,672 mld euro do 6,89 mld euro głównie poprzez dodanie dodatkowych kwot dla Palestyny i Kosowa. Parlament wcześniej zauważył, że środki te mogą nie wystarczyć, ponieważ wyzwania, które już teraz można przewidzieć nie były poprzednio brane pod uwagę. Nagle Rada mówi, że dużo większe kwoty są potrzebne głównie w obszarze polityki bezpieczeństwa. Niestety, ale do tej pory nie otrzymaliśmy żadnych konkretnych propozycji. Musimy jednak osiągnąć porozumienie z Radą w odniesieniu do WPZiB. Podejdźmy zatem otwarcie i uczciwie do aktualnych potrzeb na rok 2008.
Jeżeli zatwierdziliśmy około 250 mln euro rocznie na WPZiB na lata 2007-2013, to braki w finansowaniu już niedługo będą widoczne. Wydatki na politykę bezpieczeństwa przebiegają prawie zgodnie z planem.
Kolejnym ważnym tematem jest Palestyna. W 2007 r. wydajemy dużo więcej niż planowaliśmy, do 400 mln euro. Na rok następny także potrzebujemy więcej pieniędzy niż założyła Komisja i Rada. Nie można oczekiwać od Parlamentu wprowadzenia niższych kwot do budżetu a potem w ciągu roku zabrania środków z innych polityk, ponieważ nie zostało to odpowiednio zaplanowane.
Nie ma też jasności co do dokładnego podziału zadań dotyczących Kosowa i potrzeb budżetowych na rok 2008. Najpierw musimy poczekać na dokładny mandat w tym względzie.
Na zakończenie pragnę podkreślić potrzebę dialogu politycznego, który będziemy musieli niedługo nawiązać. Parlament Europejski walczył w tej sprawie w ramach negocjacji wieloletnich ram finansowych i w celu jej uwzględnienia w porozumieniu międzyinstytucjonalnym. Byłyby to właściwe fora, żeby podjąć się głównych wyzwań w konstruktywny sposób, we właściwym czasie i w oparciu o wzajemne zaufanie. Będzie to odpowiedni kontekst dla przygotowania przeglądu nowych instrumentów finansowych.
Ralf Walter  
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Rozwoju. - (DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! Komisja Rozwoju podjęła wysiłek ustalenia priorytetów dotyczących swoich wydatków z budżetu. Mamy świadomość, że pomoc dla rozwoju a co za tym idzie nasza pomoc dla najbiedniejszych ludzi na planecie nie następuje w drodze jakiejś pochopnej decyzji, której skutki pojawiają się z niczego, ale jest to proces i musimy stale pracować nad postępem tego procesu.
Położyliśmy nacisk na zwalczanie biedy. Oznacza to, że musimy zapewnić ludziom dostęp do szkolnictwa i zadbać o to, żeby byli zdrowi, tak aby mogli rozwijać się w swoim otoczeniu, w swoim kraju. Zainwestowaliśmy dużo pieniędzy w przeszłości na rzecz zwalczania malarii, gruźlicy i AIDS i zależy nam, żeby autentycznie pomagać tym krajom stosując środki zapobiegawcze takie jak na przykład zakaz broni lekkiej, min lądowych i broni podstawowej poprzez utworzenie sieci zapobiegania konfliktów i współpracy przygranicznej pomiędzy państwami rozwijającymi się.
Nie powinna zdarzyć się taka sytuacja - i z takimi dwoma prośbami zwracam się do Rady i Komisji, żeby Rada tylko dlatego, że pojawią się nowe tematy w agendzie nie powiedziała natychmiast: teraz to my zaczynamy wszystko reorganizować. Musimy pomóc dla Kosowa i Palestyny i w pełni się z tym zgadzamy. Zróbmy to, ale nie poprzez odbieranie pieniędzy najbiedniejszym z biednych i wiarę, że tworzymy coś trwałego w tej centrali telefonicznej lub, że ludzie maja wrażenie, iż pracujemy na rzecz pomocy najbiedniejszym z biednych w rzeczywiście skoncentrowany sposób. Potrzebujemy przypływu nowych pieniędzy; wiem, są to pieniądze podatników, ale trzeba im o tych potrzebach wyraźnie powiedzieć. Jak to uczynimy to powinniśmy odnieść sukces.
Z drugą prośbą zwracam się do Komisji. Komisja zdaje sobie dokładnie sprawę jakie są nasze priorytety w zwalczaniu biedy. Przed chwilą się do nich odniosłem: zapewnienie opieki zdrowotnej i szkolnictwa na poziomie podstawowym, żeby ludzie mogli dalej uczyć się w domach. Umieściliśmy dużo pieniędzy w rezerwie i nie uruchomimy tych środków, dopóki Komisja nie potwierdzi, że zaakceptowała i przyjęła priorytety Parlamentu.
Nie chcemy tutaj wprowadzać żadnego mikrozarządzania, ale dokonaliśmy oceny politycznej, na którą Komisja wyraziła zgodę. Powinniśmy teraz nalegać na jej realizację, tak żeby, podobnie jak w innych przypadkach polityki zagranicznej, również nasz priorytet został zrealizowany - dlatego też powinniśmy skorzystać z naszych uprawnień budżetowych i możliwości wywierania presji na Komisji.
Peter Šťastný  
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Handlu Międzynarodowego. - Panie przewodniczący! Chciałbym podziękować posłowi Virrankoskiemu i posłowi Itälä za wspaniałą, choć niewdzięczną pracę.
Sądzę, że to ważne, by podkreślać nie tylko rolę Parlamentu jako instytucji nadzorującej budżet, ale także rolę każdej indywidualnej komisji pod względem tych fragmentów budżetu, które leżą w ich bezpośrednich kompetencjach. Myślę, że to bardzo dobrze, iż poszczególne dyrekcje generalne informują różne komisje o swoich spodziewanych wydatkach na dany rok. Musi być pewien poziom kontroli i musi istnieć przejrzystość. Choć Komisja Handlu Międzynarodowego nie współdecyduje w sprawach handlowych - jeszcze - myślę, że rozwinięto bardzo dobrą praktykę, w której możemy szczerze i otwarcie podyskutować z Dyrekcją Generalną ds. Handlu na tematy budżetowe, oraz o tym, dlaczego pewne wydatki są potrzebne.
Jeśli chodzi o pozycje budżetowe, chcę podkreślić potrzebę utrzymania zarówno wsparcia dla handlu, jak i parlamentarnego wymiaru WTO jako istotnych aspektów budżetu handlowego. Musimy być zdolni do promowania europejskich towarów w krajach trzecich. Potrzebujemy ekspertów, którzy pomogą naszym firmom wejść na rynki zagraniczne, ale jednocześnie musimy pomóc krajom rozwijającym się w eksporcie do UE. Bez handlu nie ma długoterminowego zrównoważonego rozwoju. WTO była ostatnio krytykowana za brak przejrzystości. Wymiar parlamentarny rozmów o handlu międzynarodowym jest ważną inicjatywą, którą powinniśmy dalej wspierać, gdyż to usprawnia dialog, daje szerszą legitymację prawną i umożliwia większy nadzór.
Na koniec apeluję do Komisji, aby zagwarantowała, że Parlament jest informowany w drodze odpowiedniej procedury o wszystkich projektach wsparcia mikrofinansowego, aby w odpowiednich komitetach mogły odbyć się właściwe debaty, oraz że my, jako instytucja, jesteśmy w pełni świadomi, jakie są państwa-beneficjenci wydające pieniądze UE.
Salvador Garriga Polledo  
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Kontroli Budżetowej. - (ES) Panie przewodniczący, pani komisarz! Komisja Kontroli Budżetowej oparła swą opinię w sprawie budżetu na 2008 r. na dwóch fundamentalnych punktach:
Pierwszym jest zgodność z paragrafem 44 nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego związanego z poświadczeniem wiarygodności i rocznej certyfikacji, które musi być wysłane przez każde państwo członkowskie. W tej poprawce ujmujemy wnioski i zalecenia z udzielonego absolutorium za 2004 r. i 2005 r., które zastosowała mniejszość państw członkowskich, ale wierzymy, że powinno tak zrobić więcej państw.
Wiemy, że Komisja Europejska nie może ocenić, w jakim stopniu państwa członkowskie zastosowały się do tego zobowiązania do 15 lutego. Jednak, aby może zachęcić Komisję Europejską do kontynuacji tej oceny bez dalszej straty czasu, wprowadziliśmy rezerwę do kosztów personelu Komisji. Jesteśmy pewni, że Komisja jest tak samo jak Parlament zainteresowana dopilnowaniem, by państwa członkowskie w pełni stosowały się do paragrafu 44 w obszarze wspólnego zarządzania. Jestem więc pewien, że osiągniemy porozumienie w sprawie rezerwy.
Drugi punkt to przejrzystość. Wierzymy, że im więcej szczegółów zawierają wydatki budżetowe, tym łatwiej będzie kompetentnej władzy budżetowej monitorować jego wdrożenie.
Złożyliśmy więc prośbę o utworzenie nowych pozycji budżetowych w obszarach wydatków, które są bardzo drażliwe dla Parlamentu, jak agencje, rozwój obszarów wiejskich i inne kategorie, jak działania zewnętrzne, aby, powtarzam, otrzymać jasne zobowiązanie ze strony Parlamentu i Komisji Kontroli Budżetowej, co miało się przyczynić do maksymalnej przejrzystości, której oczekuje od nas opinia publiczna.
Cristobal Montoro Romero  
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Gospodarczej i Monetarnej. - (ES) Panie przewodniczący, pani komisarz, sprawozdawcy! Komisja Gospodarcza i Monetarna przedłożyła swoją opinię, która została przyjęta jednomyślnie - nie było głosów sprzeciwu - w której, po pierwsze, proklamujemy·środki celowe przeznaczone na poprawę konkurencyjności dla wzrostu i zatrudnienia, a także szczególnie te przeznaczone na spójność dla wzrostu i zatrudnienia wewnątrz Unii Europejskiej.
Jeśli chodzi o sprawy, za które komisja jest odpowiedzialna, sprawy gospodarcze i walutowe, kwestie przedsiębiorstw, konkurencji, podatków i unii celnej, walkę przeciwko przestępstwom podatkowym i ogólnym oszustwom w statystykach europejskich, a w szczególności rozdział poświęcony statystyce, oczywiście z przyjemnością przyjmujemy postępy budżetowe, podejście budżetowe, ale oczywiście znaleźliśmy także usterki.
Chcielibyśmy więcej pieniędzy, więcej pieniędzy przeznaczanych na wzrost gospodarczy, innymi słowy więcej pieniędzy na dobrobyt społeczeństwa, aby zapewnić wyraźniejsze wsparcie dla programów unii walutowej, wyraźniejsze wsparcie dla małych i średnich przedsiębiorstw jako dla miejsc tworzenia miejsc pracy. Oczywiście wszyscy musimy stosować się do zasad prostoty - to powinno być najważniejsze i nikt poza mną nie powinien się już na ten temat wypowiadać. Jednakże to i bieżące mankamenty w naszych unijnych budżetach są krańcowo różne.
Sądzimy, że Unia Europejska naprawdę musiałaby tworzyć bardziej zdecydowane·budżety w kwestii stymulowania wzrostu gospodarczego, co stworzy warunki dla zatrudnienia, a więc w tym celu alokacja środków należących do wszystkich państw UE jest absolutnie niezbędna.
Gabriele Stauner  
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych. - (DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! W imieniu Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych w szczególny sposób przyjmuję fakt, że Komisja obecnie chce wydać na wzrost i zatrudnienie 44,2% z liczącego 57 miliardów euro budżetu. Wzrost odpowiednich pozycji budżetowych o 2,3 miliarda euro w 2008 r. w efektywny sposób wesprze strategię lizbońską. Chciałabym szczególnie zwrócić uwagę na trzy projekty pilotażowe w sektorze społecznym, nawet mimo tego, że Komisja Budżetowa w jednym przypadku nie zaakceptowała na nie funduszy, a w drugim znacząco je zredukowała.
Nawet projekt w sprawie sytuacji zatrudnieniowej w służbie zdrowia, który został nieco zredukowany przez Komisję Budżetową, jest szczególnie bliski memu sercu, ponieważ w tej sferze zaistniały poważne problemy od chwili rozszerzenia UE w 2004 r. i w 2007 r. Projekty pilotażowe powinny być więc przeprowadzane tak, jak je obmyśliliśmy. Odnosi się to w szczególności do możliwych dyrektyw w sprawie usług społecznych. To samo tyczy się innego projektu, który zaproponowaliśmy, mianowicie integracji społecznej imigrantów.
Proszę więc o poparcie poprawek, które ponownie zgłosiliśmy. Chciałabym też jeszcze raz powiedzieć o projekcie rodzinnym, który miałby być przeprowadzony przez fundację z Dublina, którą chcielibyśmy wesprzeć w wysokości 400 000 euro, ale czego Komisja Budżetowa całkowicie odmówiła. Stanowiska pracy przyjazne rodzinie, poprawa sytuacji domowej rodzin i kontynuacja wsparcia rodziny także są dla nas priorytetowymi celami w Europie.
Zajmowanie się tymi tematami powinno być więc włączone w harmonogram pracy fundacji dublińskiej, oraz powinno się oczywiście udostępnić niezbędne fundusze.
Jutta Haug  
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności. - (DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności przywróciła kwoty budżetowe zredukowane w swym sektorze przez Radę do poziomu ustanowionego we wstępnym projekcie budżetu Komisji. To oznacza wzrost o 10,3% dla sektora ochrony środowiska w porównaniu z kwotami z roku budżetowego 2007.
Wierzymy, że jest to także w pełni stosowne dla większości ważnych instrumentów w sektorze ochrony środowiska. EMEA, EEA, EFSA i ECDC - to są skróty nazw naszych agencji, z pracy których jesteśmy w pełni usatysfakcjonowani - one także odzyskały swoje pieniądze. Jest zgoda na Life+, praca się rozpoczyna, a nowy plan działania w sektorze zdrowotnym zastępuje stary od stycznia 2008 r. Jak dotąd jest dobrze - w każdym aspekcie! Powinniśmy z pewnością móc dokonać oceny na koniec roku, albo na początku 2009 r.
Program HELP daje nam jednakże powody do zastanowienia. Wiemy, jak szkodliwe jest spożywanie tytoniu. Jednak chcemy, żeby ten przekaz usłyszało i zrozumiało także Europejskie społeczeństwo. 2008 r. jest ostatnim rokiem budżetowym, w którym otrzymamy pieniądze na kampanię antynikotynową z Funduszu Tytoniowego. Prosimy Komisję, aby pomyślała szybko o tym, skąd będą pieniądze na tę kampanię w następnych latach.
Angelika Niebler  
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii. - (DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Pozwólcie mi przede wszystkim w imieniu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii podziękować sprawozdawcy oraz naszym kolegom i koleżankom z Komisji Budżetowej za ich nieustannie konstruktywną i efektywną współpracę.
Dwa blisko związane ze sobą tematy są nam w szczególności bliskie w Komisji Przemysłu. Z jednej strony dotyczą one - jak było dzisiaj wspomniane - programu Galileo, a z drugiej strony, projektu Europejskiego Instytutu Innnowacji i Technologii. Obydwie inicjatywy angażują przełomowe projekty ogromnej wagi w kwestii polityki innowacji i przemysłu, które zasługują na nasze pełne wsparcie.
Europejski Instytut Innowacji i Technologii wniesie znaczący wkład w transfer technologii z nauki do przemysłu i do przedsiębiorstw. Jest nadal wiele niezaspokojonego popytu w Europie. Jednak finansowanie rodzi pytania. Komisja Przemysłu wyraźnie opowiada się za finansowaniem nieodbywającym się kosztem innych perspektywicznych programów. Aby finansować Europejski Instytut Innowacji i Technologii, nie powinniśmy więc podbierać pieniędzy z siódmego ramowego programu badawczego, z programu kształcenia dożywotniego lub z programu sieci transeuropejskich. Nie, my w Komisji Przemysłu apelujemy o nieprzenoszenie finansowania z budżetu administracyjnego, aby skorzystał z tego EIT. Na szczęście Komisja Budżetowa także podjęła się tego, by tak zrobić. Co więcej, Komisja Przemysłu apeluje o przejrzyste finansowanie nawet poza swoją pozycją budżetową.
Znacznie bardziej problematyczny jest Galileo. Może pozwoliliby mi państwo krótko nakreślić następującą kwestię z punktu widzenia polityki przemysłowej: wierzę, że jest zgoda co do tego, iż potrzebujemy Galileo i że musi on zostać sfinansowany. Ostatnia rezolucja w sprawie Galileo poskutkowała opowiedzeniem się Parlamentu za wspólnotowym finansowaniem, co zostało zaproponowane także przez Komisję. W świetle tych słów, jest moim zdaniem wyjątkowo istotne, aby projekt był ostatecznie kontynuowany. Projekt nie musi wystartować od nowa, ale może bazować na znacznych staraniach zaangażowanych zakładów przemysłowych. To także należy wziąć pod uwagę podczas nadchodzących negocjacji.
Całą resztę związaną z Galileo przekazuję mojemu koledze, posłowi Böge, który wraz z kolegami z Komisji Budżetowej będzie także odpowiedzialny za kontynuację negocjacji w swej komisji.
Luisa Fernanda Rudi Ubeda  
sprawozdawczyni komisji opiniotwórczej Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumenta. - (ES) Panie przewodniczący! Przede wszystkim chciałabym także rozpocząć od podziękowań członkom Komisji Budżetowej za poparcie, którego udzielili poprawkom, które zostały przedłożone przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumenta, i które zostały także właściwie jednogłośnie przyjęte przez komisję.
Po pierwsze, odnośnie do rozdziału nr 12 budżetu, zatytułowanego "Rynek Wewnętrzny”, chciałabym po prostu powiedzieć, że tym, co komisja zamierzała osiągnąć poprzez nasze poprawki, było odzyskanie kwot ze wstępnego projektu budżetu, które zostały przewidziane przez Komisję, a które Rada następnie zredukowała w swym dokumencie.
Chciałabym wspomnieć, lub przypomnieć państwu·wagę wszystkiego, co jest związane z rynkiem wewnętrznym w Unii Europejskiej. Myślę, że jest to oczywiste. To jedna z głównych podstaw dla całego przyszłego rozwoju, który został wokół tego zbudowany.
W pewnych latach, tak jak w ostatnim roku i w następnym, 2008, w którym ma być przyjęte ważne prawodawstwo, na przykład dyrektywa o usługach, a są także plany kontynuacji w stronę prawodawstwa w celu udoskonalenia rynku wewnętrznego, rozumiemy potrzebę odzyskania kwot przewidzianych we wstępnym projekcie budżetu.
Ten sam argument mógłby mieć zastosowanie do rozdziału 14, "Unii Celnej”, który także odnosi się do udoskonalania granic zewnętrznych Unii, co w rewanżu zapewni nam prawidłowe funkcjonowanie jednolitego rynku.
Wreszcie, odnośnie do rozdziału 17, związanego z ochroną konsumenta, co dotyczy komisji, w której ja jestem sprawozdawczynią, chciałabym powiedzieć, że z poparciem Komisji Budżetowej odzyskaliśmy kwoty z wstępnego projektu budżetu na program SOLVIT. Są różne poziomy rozwoju polityki konsumenckiej i polityki ochrony konsumenta w różnych państwach UE. W wielu przypadkach są rozbieżności, które trzeba rozwiązać za pomocą działań nieangażujących środków prawnych. SOLVIT sprawdził się jako dobre narzędzie do takiej realizacji.
Podsumowując na koniec, panie przewodniczący, chciałabym szczególnie podziękować Komisji Budżetowej za jej wsparcie dla pilotażowego projektu, w którym ulokowano 1 milion euro, który umożliwi w następnych latach przeprowadzenie badania, które sprawdzi i porówna użycie narzędzi polityki ochrony konsumentów w różnych państwach członkowskich.
Wojciech Roszkowski  
autor projektu opinii Komisji Rozwoju Regionalnego. - Panie Przewodniczący! W swojej opinii Komisja Rozwoju Regionalnego zwróciła szczególną uwagę na te linie budżetowe, które dotyczą nagłówka czy Rozdziału XIII, czyli Polityki Regionalnej. Apelowaliśmy o utrzymanie lub w razie konieczności, przywrócenie wszystkich linii budżetowych ze Wstępnego Projektu Budżetu.
Komisja Budżetu spełniła nasze postulaty, a nawet w linii 130616 dotyczącej Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, zażądała podniesienia płatności o 900 mln euro. Komisja Budżetowa podzieliła także nasz niepokój co do wykorzystywania niepodzielonej części środków w zakresie spójności na dodatkowe finansowanie innych projektów, takich jak na przykład Europejski Instytut Technologiczny i to na mocy decyzji Rady, co stałoby w sprzeczności z zasadą spójności, a także uszczupliłoby prerogatywy Parlamentu Europejskiego. Sumując, nie jest to budżet naszych marzeń, nie jest to budżet, który mógłby nas zachwycić, ale Komisja Rozwoju Regionalnego popiera projekt budżetu proponowany przez Komisję Budżetową. Dziękuję bardzo.
Jan Mulder  
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. - (NL) Panie przewodniczący! Co roku dokonuje się podobny rytuał w sprawie budżetu rolnictwa: Komisja przyjmuje projekt budżetu, potem Rada bez żadnego uzasadnienia dokonuje w wielu pozycjach cięć, Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wsparta przez Komisję Budżetową, powraca do wartości z projektu, a wówczas zaczynamy dyskusję na bazie propozycji zmian Komisji w celu przyjęcia budżetu na dany rok.
Jest dla mnie zagadką, dlaczego te ciągłe cięcia są tak potrzebne Radzie, jako że prowadziliśmy dyskusje bazujące na tej propozycji zmian Komisji aż od momentu podpisania traktatu amsterdamskiego, jako że zapewnia on nam najnowsze dostępne dane. Myślę, że lepiej by było, gdybyśmy dalej szli tą drogą.
Komisja Rolnictwa zwiększyła liczbę pozycji: dotyczących promocji spożycia owoców i picia mleka w szkole itd., ponieważ wszyscy chcemy mieć świadomość dobrego żywienia od najmłodszych lat. Doceniamy projekty pilotażowe i działanie przygotowawcze przyjęte początkowo·przez Komisję Budżetową.
Emanuel Jardim Fernandes  
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Rybołówstwa. - (PT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Komisja Rybołówstwa, pozostając w swej sferze kompetencji, przedłożyła Komisji Budżetowej kilka propozycji poprawek do rozpatrzenia, z których większość została dobrze odebrana i dotyczy w szczególności wzmocnienia europejskiej polityki morskiej w działaniach przygotowawczych do zrównoważonego rozwoju oceanu szans, reprezentowanego przez europejskie morza i oceany, większej ilości instrumentów kontroli rybołówstwa, aby zapewnić samowystarczalność mórz i oceanów oraz dla zbierania informacji ważnych dla rozwoju zrównoważonej polityki rybołówstwa, dla poprawnego działania i wydajności Wspólnotowej Agencji Kontroli Rybołówstwa, a ponadto odnośnie do najbardziej oddalonych·regionów, co dotyczy zagwarantowania efektywności bieżących programów istonych dla zminimalizowania ograniczeń, które stale dotykają tych regionów.
Sprawozdania posła Virrankoskiego oraz moje są jasnym sygnałem dla wzmocnienia polityki rybołówstwa, nawet z tymi wszystkimi ograniczeniami związanymi z perspektywą finansową; zachęcam więc moich kolegów posłów, aby w pełni poparli te sprawozdania, oraz Radę do wzięcia pod uwagę propozycji, które przedłożyliśmy, a także propozycji przedłożonych przez Parlament.
Helga Trüpel
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Kultury i Edukacji. - (DE) Panie przewodniczący! Przemawiam tu w imieniu Komisji Kultury, która odpowiada nie tylko za kulturę, ale także za edukację, młodzież, media i sport. Nasz budżet jest bardzo ograniczony w porównaniu do tego, jaki powinien być.
Wierzę, że jeśli spojrzymy na to, jakim sukcesem jest program ERASMUS, dzięki któremu studenci uczelni europejskich mogą studiować w różnych państwach, poznawać nowych przyjaciół w różnych częściach Europy, a potem rozmawiać o tym z przyjaciółmi i znajomymi, to staje się jasne, że jest to ogromnym wkładem do wzajemnego zrozumienia w Europie.
Sądzę, że powinniśmy więcej robić dla komunikacji, szczególnie teraz, kiedy szefowie·państw lub rządów osiągnęli zgodę w kwestii traktatu reformującego. Kluczowa jest idea "działania na poziomie lokalnym”, pracy z ludźmi w ich własnym środowisku aby zdobyć ich wsparcie dla europejskiej przyszłości. Jestem zadowolona, że przynajmniej dwa projekty pilotażowe były możliwe: EuroGlobe, mobilny teatr niczym z czasów Szekspira, przemieszczający się między europejskimi stolicami, aby naprawdę zaangażować mieszkańców, oraz projekt kulturalny o tematyce mobilności artystów, aby umożliwić europejskim młodym artystom spotykanie się, pracowanie razem i kształtowanie przyszłości Europy.
Gérard Deprez  
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych. - (FR) Panie przewodniczący, panie i panowie! Przemawiam tu zamiast pani poseł Dührkop, która nie mogła przybyć.
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych określiła trzy główne priorytety budżetowe na 2008 r. Pierwszy z tych priorytetów dotyczył wzmocnienia środków operacyjnych dostępnych dla agencji Frontex, która, jak wiecie, ma w obowiązkach koordynację współpracy na granicach zewnętrznych UE. Ten cel został osiągnięty: jeśli Parlament obejmie kierownictwo, Frontex otrzyma 30 milionów dodatkowych środków operacyjnych, czyli więcej, niż w 2007 r.
Drugim priorytetem jest potrzeba przejrzystości w zarządzaniu systemami komputerowymi kontrolującymi wejście na terytorium Europy. Środki zostały więc przeniesione do rezerwy na cele systemów Schengen SIS I oraz SIS II, a także na informacyjny system wizowy, znany w skrócie jako VIS. Te środki nie zostaną uwolnione dopóki nie będziemy mieć odpowiednich podstaw prawnych, tam gdzie są one potrzebne i póki nie będziemy mieć w każdym z przypadków informacji o zaproszeniach do przetargów i kontraktów.
Wreszcie trzeci priorytet Komisji dotyczy Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów. Wszystkie środki przewidziane na ten fundusz trafiły do rezerwy i będą z niej uwolnione wtedy, gdy Rada i Parlament przyjmą dyrektywę w sprawie wspólnych standardów i procedur ekstradycji osób z krajów trzecich, przebywających na naszym terytorium nielegalnie. Rada powinna to wiedzieć: bez dyrektywy nie ma kasy. To jest właśnie tak proste.
Rihards Pīks  
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Spraw Konstytucyjnych. - (LV) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Jestem bardzo zadowolony, że w końcu, począwszy od szczytu lizbońskiego, możemy zabrać się za podpisanie traktatu reformującego oraz za jego ratyfikację i wdrożenie. Wszyscy rozumiemy, że ten nowy Traktat jest potrzebny dla rozwoju i konsolidacji Europy. Z tego powodu, jako sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Spraw Konstytucyjnych, byłem zdziwiony, że pozycja nr 3b budżetu, która dotyczy obywatelstwa europejskiego, była jedyną, w której zaplanowano znaczne obniżenie wydatków w porównaniu z budżetem z 2007 r. W czasie, gdy zmienia się struktura instytucjonalna Unii Europejskiej, potrzebne są środki na komunikację z mieszkańcami UE. Obywatele UE muszą być informowani o zmianach, które należy wprowadzić, oraz należy zapewnić sobie współpracę i wsparcie z ich strony. Jestem więc wdzięczny posłom Komisji Spraw Konstytucyjnych z mojej grupy politycznej, a szczególnie sprawozdawcom i posłom z Komisji Budżetowej, za ich poparcie dla moich propozycji w sprawie różnych pozycji budżetowych w celu zwiększenia wydatków na ten program. Mam nadzieję, że Parlament poprze także poprawki do budżetu i że te środki zostaną właściwie wykorzystane do wzmocnienia Unii Europejskiej. Dziękuję.
Christa Prets  
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia. - (DE) Panie przewodniczący! Jest ważne, by podchodzić do budżetu w sposób neutralny dla płci, jak powinniśmy i musimy robić my, z punktu widzenia polityki ds. kobiet. Aspekt płciowości ma tutaj wielką wagę a "budżetowanie pod kątem płci” nie może być po prostu pustosłowiem, ale musi zostać przełożone na praktykę.
To bardzo ważne, byśmy uzupełnili program DAPHNE. Niestety nasza poprawka nie przeszła i ponownie ją zgłosimy na sesji plenarnej. My, jako socjaldemokraci popieramy poprawkę i zwiększenie finansowania dla DAPHNE, ponieważ jest to względnie niewielki, ale ważny program zwalczający przemoc domową.
W takim razie ważne jest też zapewnienie odpowiedniego dofinansowania Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, aby zagwarantować jego pozytywne uruchomienie. Istotną sprawą jest także to, aby wydatki na Europejski Rok Dialogu Międzykulturowego zostały podzielone równo między obie płci. Jest bardzo wiele kobiet, szczególnie imigrantek, którym należałoby przydzielić ważną rolę w tym dialogu międzykulturowym.
Luciana Sbarbati  
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Petycji. - (IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Ja także chciałabym podziękować dwóm sprawozdawcom, posłowi Virrankoskiemu i posłowi Itälä, za ich wspaniałą pracę.
Sądzę, że budżet powinien być fundamentalnym aktem politycznym każdej instytucji publicznej, ale także każdego podmiotu prywatnego, ponieważ to odzwierciedla decyzje polityczne, na bazie których zostanie wydatkowany pieniądz publiczny. Są trzy podstawowe elementy: pierwszy, to dyscyplina; drugi, to odwaga do podejmowania efektywnych i skutecznych wyborów politycznych; trzeci - kontrola wydatków. Ewidentnie, jak powiedział poseł Virrankoski, to wszystko wymaga silnej i zdecydowanej polityki, która obejmie także przegląd procedur, co w pełni popieram.
Wracając do kwestii Komitetu Petycji, czuliśmy, że powinniśmy zasugerować Komisji Budżetowej, iż proponowana podwyżka w budżecie rzecznika praw obywatelskich o 4,69% była sprawiedliwa i odpowiednia, częściowo dlatego, że rzecznik praw obywatelskich jest teraz kluczową figurą polityczną w demokracji i przejrzystości Unii Europejskiej oraz solidnej administracji, na straży której musi czujnie stać.
László Surján
(HU) Panie przewodniczący, pani komisarz! Najważniejszą sprawą w budżecie na 2008 r. jest polityka spójności. Słabo rozwinięte·regiony znajdują się praktycznie w każdym państwie członkowskim, więc my wszyscy mamy w tym temacie swój interes. Co więcej, spójność leży także w interesie tych, którzy są zaangażowani w finansowanie tego procesu, a nie tylko w interesie beneficjentów. Oto dlaczego nie możemy zaakceptować żadnej sugestii poczynienia znaczących cięć w wydatkach przeznaczonych na politykę spójności, równych mniej więcej pół miliarda euro. Moim zdaniem Parlament jest przekonany, że nowe państwa członkowskie będą w stanie dostosować się i wydać wszystkie fundusze dla nich przeznaczone. Wszyscy musimy nalegać na to także w naszych państwach.
To nie jest jedyna rzecz, co do której spieramy się i będziemy nadal spierać z Radą. Możemy także z pewnością stwierdzić, że dobrze zarządzaliśmy pieniędzmi obywateli Europy, innymi słowy odpowiedzialność odnośnie do budżetu na 2008 r. jest znacznie niższa niż pułap ustanowiony w ramach finansowych. To właśnie dlatego taki zawód sprawia fakt, że nadal zachowujemy się jak zaciekli wrogowie w debatach nad budżetem programu Galileo lub Europejskiego Instytutu Technologii. Obydwa byłyby bardzo korzystne dla rozwoju Unii Europejskiej, więc dlaczego musimy tworzyć przeszkody na drodze do ich urzeczywistnienia?
Dziękuję Komisji Europejskiej i sprawozdawcom za ich pracę i proszę Parlament o poparcie poprawek zgłoszonych przez Komisję Budżetową, aby w ten sposób przyjść z wielką pomocą negocjacjom poprzedzającym drugie czytanie.
Na koniec, panie przewodniczący, proszę mi pozwolić pozdrowić posłów Parlamentu obecnych tu dziś podczas święta narodowego mojego państwa. Nawiązuję oczywiście do rewolucji węgierskiej z 1956 roku. Dziękuję za uwagę.
Jutta Haug
(DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Rada zrobiła w tym roku to, co zawsze robi: pozwoliła swoim urzędnikom w ministerstwach finansów zbudować budżet, który bierze pod uwagę główny cel Rady, jakim są "niskie kwoty” oraz, co najważniejsze, "niskie płatności”.
To nie ma związku z planami politycznymi, które chcemy wprowadzić w Unii Europejskiej - nie ma żadnego związku! Rada w swych wielu tworach ma nadal w zwyczaju wygłaszanie niedzielnych kazań i bycie zadowoloną z pozwalania innym, to jest Parlamentowi, na wykonywanie prawdziwej pracy przez resztę tygodnia. To nie ma znaczenia, czy sprawa dotyczy polityki zagranicznej, pomocy dla Kosowa lub Palestyny, czy wdrożenia polityki konkurencyjności na rzecz wzrostu i zatrudnienia, która jest wyjątkowo ważna dla Europy, naprawdę kluczowa dla jej przetrwania.
Parlament myślał perspektywicznie i zwrócił uwagę, nawet podczas negocjacji na temat perspektywy finansowej przed 18 miesiącami, że będą problemy z finansowaniem właśnie tych polityk w najbliższej dającej się przewidzieć przyszłości. Jednak nasza wiadomość napotkała głuchą ciszę, a teraz Rada na bieżąco musi się z tym uporać. Wcześniej niż się spodziewaliśmy napotkaliśmy sytuację, w której musimy zapewnić środki publiczne na ratowanie projektu Galileo, ponieważ marzenie o inicjatywie przedsiębiorczości upadło. Parlament Europejski był w stanie dość szybko przystać na to, by sfinansować początek projektu Galileo z pieniędzy europejskich, stosując "metodę wspólnotową”. Widzimy w tym nic innego, jak tylko znachorstwo i nie chcemy mieć z tym nic wspólnego.
Jesteśmy przygotowani, by zagwarantować Galileo 2,4 miliarda euro od 2008 r. do 2013 r., jako uzupełnienie 1 miliarda euro, który już został uzwględniony w planach. Jednakże ponieważ wymagane fundusze nie są dostępne w pozycji 1a i nie spadną z nieba, jesteśmy gotowi zabrać je z innych kategorii budżetowych, z pozycji 2 2007 i 2008 kwotę 2,2 miliarda euro, oraz 220 milionów euro z pozycji 5. Z pewnością jest to wiele pieniędzy z pozycji 2, ale jest to możliwe bez pozbawiania rolników finansowania. Ceny za produkty rolne na rynku światowym są wysokie, więc nasze subsydia można zredukować.
Transakcja, dla której w pierwszym czytaniu stworzyliśmy podstawy w Komisji Budżetowej, jest zwana "małym przeglądem”. Phhh! Rada niczym plagi unika nawet najmniejszych przeglądów, ale to jest problem Rady. Niemniej jesteśmy przygotowani na stworzenie warunków wstępnych dla Galileo, okrętu flagowego europejskiej innowacji technologicznej.
Fakt, że jako część tego małego przeglądu jesteśmy przygotowani na utworzenie funduszy dostępnych dla Europejskiego Instytutu Technologii jest dla nas wart jedynie krótkiego wspomnienia, z uwagi na rozmiar, w rzeczywistości zmniejszający się z kwoty początkowo wymaganej: 2,9 miliona euro od 2008 r. do 2013 r. Oczekujemy od Rady, że zacznie działać i przybędzie do Parlamentu, aby ruszyć w naszym kierunku.
Panie przewodniczący! Proszę mi pozwolić na jeszcze jedną uwagę. Naprawdę oczekiwaliśmy przybycia ministra finansów lub przynajmniej sekretarza stanu portugalskiej prezydencji Rady na pierwsze czytanie podczas tej debaty. Miło byśmy powitali jego obecność. Nie mam nic przeciwko panu, panie pośle Mourato, ale nawet portugalski wiceprzewodniczący naszego parlamentu nie jest w tym przypadku odpowiednim zmiennikiem.
Gérard Deprez
(FR) Panie przewodniczący, panie i panowie! Jako rzecznik grupy ALDE, chciałbym najpierw wyrazić mój szacunek dla pracy wykonanej przez naszego sprawozdawcę, posła Virrankoskiego, a w szczególności chciałbym mu powiedzieć, że w pełni popieramy strategię, którą za zgodą Komisji Budżetowej rozwinął w sprawie Galileo.
Europa potrzebuje Galileo. Chcemy finansowania dla Galileo ze środków wspólnotowych i chcemy, aby te środki były zagwarantowane bez negatywnego wpływu na inne priorytetowe przedsięwzięcia.
Chciałbym także podziękować naszemu sprawozdawcy za utrzymanie na liście projektów pilotażowych kilku, w które byliśmy szczególnie zaangażowani, w szczególności projekt szybkiego mechanizmu ostrzegającego w przypadkach porwań lub zniknięć dzieci.
Chciałbym powiedzieć słowo o raporcie posła Itälä, którego niestety nie ma na sali. Doceniam inicjatywy w celu zwiększenia środków dostępnych dla mediów regionalnych w celu rozpowszechniania inicjatyw wspólnotowych pośród mieszkańców. Sądzę, że regionalne i lokalne media mogą mieć znacznie większy wpływ, niż pewne scentralizowane, bardziej zbiurokratyzowane inicjatywy.
Jednak muszę przyznać, że w sprawozdaniu posła Itälä jest inicjatywa, która mi się w ogóle nie podoba. Chodzi o zwiększenie o 1000 euro miesięcznie wydatków biurowych dla każdego posła do PE. Nie podoba mi się ta inicjatywa, która jest efektem porozumienia między dwiema grupami politycznymi, przypadkiem dwiema największymi, i która także przypadkiem pojawia się na rok przed wyborami europejskimi. Postrzegam to jako zamaskowana pomoc mająca służyć reelekcji wielu naszych kolegów posłów i będę głosował przeciwko temu postanowieniu.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! Zabierając głos w debacie dotyczącej budżetu na rok 2008 chcę zwrócić uwagę na następujące kwestie.
Po pierwsze, mimo że wydatki tego budżetu wynoszące blisko 129 mld euro są najwyższe w historii Unii, to relacja tych wydatków do dochodu narodowego brutto 27 krajów Unii Europejskiej jest najniższa i wynosi po poprawkach Komisji Budżetowej Parlamentu Europejskiego zaledwie 0.99% dochodu narodowego brutto w środkach na zobowiązania, co chciałbym podkreślić.
Po drugie, w perspektywie finansowej na lata 2007-2013 pułap środków na zobowiązania na rok 2008 określono w wysokości 1.08% dochodu narodowego brutto państw członkowskich, a więc mamy tutaj do czynienia ze znaczną rozbieżnością pomiędzy tym, co chciano finansować jeszcze 2 lata temu, a tym co Unia Europejska chce finansować obecnie. Nie można mieć więcej Europy za zdecydowanie mniejsze pieniądze. To zdanie po wielokroć było powtarzane na tej sali i trzeba przypomnieć je jeszcze teraz.
Po trzecie, należy poprzeć decyzje Komisji Budżetowej Parlamentu Unii Europejskiej zwiększające znacząco środki na finansowanie programu Galileo, Europejskiego Instytutu Technologicznego i niektórych działań zewnętrznych Unii Europejskiej.
Po czwarte, należy domagać się jak najszybszego przyjęcia przez Komisję Europejską programów przedstawianych przez państwa członkowskie dotyczących rozwoju regionalnego i rozwoju terenów wiejskich. Szczególnie do nowych państw członkowskich w roku 2008 zostanie skierowane ponad 20 mld euro. Dobrze więc stałoby się, aby te środki mogły być wykorzystane możliwie jak najefektywniej.
Po piąte wreszcie, na uwagę zasługuje także uruchomienie funduszu dostosowania do globalizacji, co pozwoli firmom doświadczającym negatywnych skutków tego procesu skorzystać z przejściowego wsparcia i uratować miejsca pracy Unii Europejskiej.
Gérard Onesta
(FR) Panie przewodniczący! Zamierzam skoncentrować się z moimi komentarzami na sprawozdaniu naszego kolegi, posła Itälä, który wykonał dobrą pracę. Wiemy, że zawsze jest trudno ustalić budżet dla naszej instytucji.
Mam tylko jedno prawdziwe zażalenie: jest coś bardzo szczególnego w budżecie na 2008 r. To ostatni budżet, w którym moglibyśmy zebrać razem wiele pieniędzy na inwestycje, szczególnie w politykę dotyczącą nieruchomości Parlamentu. Mamy 32 miejsca pracy, jeśli liczyć wszystkie nasze biura w różnych stolicach. Poza Brukselą i Strasburgiem, jesteśmy właścicielami jedynie sześciu miejsc w różnych państwach, w których pracujemy. Wiemy, że istnieje·polityka przejęć, o której prowadzenie regularnie prosi nas Trybunał Obrachunkowy, ale nie możemy jej wprowadzić, ponieważ poseł Itälä, a rozumiem jego troskę związaną z przekazaniem informacji, że nie wydamy wszystkich pieniędzy, ponieważ chcemy pozostać poniżej poziomu 20%, powstrzymuje Parlament przed zainwestowaniem w to pieniędzy i stworzeniem portfolio nieruchomości. Jednak albo 2008 r. albo nigdy, ponieważ w 2009 r., jak wiecie, będziemy płacić za statut posłów i nie będziemy mogli już więcej tego zrobić.
Poza tymi odstępstwami, muszę przyznać, że poseł Itälä wykonał bardzo dobrą pracę, a w szczególności jest to jeden z najbardziej zielonych budżetów, jakie widziałem, ponieważ zawiera wiele postanowień, szczególnie postanowień w sprawie redukcji emisji dwutlenku węgla, rekompensaty za szkodliwy wpływ, jaki wywieramy porzez emisje dwutlenku węgla, życzenie posiadania floty pojazdów włączywszy samochody hybrydowe, życzenie zmniejszenia liczby spotkań poprzez wprowadzenie wideokonferencji, a nawet poprzez zmniejszenie liczby podróży urzędników, którzy niekoniecznie podążają za nami do miejsc, gdzie są potrzebni.
Podsumowując więc, powinniśmy byli mieć więcej pieniędzy na inwestycje i działania w 2008 r., rok przed wyborami, ale ogólnie rzecz biorąc, to nadal jest bardzo dobre sprawozdanie z powodu wpływu na polityki, które są mi drogie. Oto dlaczego zagłosujemy na to sprawozdanie, panie przewodniczący.
Pedro Guerreiro
(PT) W ciągu dwóch minut, podczas których muszę przemówić, chciałbym raz jeszcze zaakcentować, że historia budżetowa samoistnie się powtarza. Komisja Europejska zaprezentuje proponowany budżet Wspólnot, tym razem na 2008 r., Rada zaproponuje znaczące cięcia do propozycji Komisji, a Parlament pójdzie dalej z propozycją redukcji cięć w projektach Komisji i Rady. Wszystko wydaje się być normalne, chyba że te wszystkie propozycje w perspektywie finansowej na lata 2007-2013 są niższe, niż w budżecie na 2008 r.
Jak zdarzyło się w poprzednich ramach finansowych na lata 2000-2006, maksymalny pułap budżetowy ustalony w aktualnej perspektywie finansowej nie jest odpowiedni, ponieważ budżet Wspólnot w 2007 r. wynosił o 1,6 miliona euro mniej od środków na zobowiązania i ponad 1,8 miliona euro mniej od środków na płatności, nie biorąc pod uwagę aktualnego wdrożenia. Jest jasne, że kwoty wstawione do perspektywy finansowej na lata 2007-2013 są już naszym zdaniem niedostateczne do promowania prawdziwej ekonomicznej i społecznej spójności w rozszerzonej Unii Europejskiej składającej się z 27 państw.
W zasadzie wszystkie te propozycje do budżetu wspólnotowego na 2008 r. pozostają w sprzeczności z wymaganiami bogatych państw, które nakładają pułap maksymalny na budżet w wysokości 1% dochodu narodowego brutto, w ten sposób redukując w nim swój udział i minimalizując jego rolę dystrybucyjną. Propozycja Parlamentu pokrywa kwestie, które poprawiają projekt zaprezentowany przez Radę, takie jak zwiększenie środków na politykę spójności, jak także my proponowaliśmy, choć powinniśmy podkreślić, że jej efektywne wdrożenie jest do dużego stopnia osłabione, jeśli chodzi o spełnienie celów neoliberalnej agendy strategii lizbońskiej, którą zdecydowanie odrzucamy.
Jednak nawet propozycja Parlamentu reprezentuje cięcie większe od 5 miliardów euro w środkach na płatności, w porównaniu z tym, co zostało uzgodnione na 2008 r. w wieloletnich ramach finansowych. Ponieważ to jest faza procesu negocjacyjnego, mamy nadzieję, że w przeciwieństwie do tego, co się zdarzyło w przeszłości, Parlament będzie przynajmniej szukał możliwości zagwarantowania, by minimalne kwoty nakreślone w perspektywie finansowej na 2008 r. były dobrane tak dobrze, jak to możliwe.
Jean-Claude Martinez
Panie przewodniczący! W kwestii debat budżetowych bardzo dobrze znane jest prawo, które zwiemy prawem trzech "L”, ponieważ debaty nad budżetem brzmią jak recytowanie Litanii, niczym w Liturgii religijnej, która kończy się doprowadzeniem do gospodarczego Letargu. Odnajdujemy to w budżecie na 2008 r.
Pierwsze są litanie. Poseł Virrankoski recytuje te litanie jak robił to poseł Elles w 2006 i jak nasz kolega, poseł Garriga Polledo w 2005. Przede wszystkim litania cięcia środków: w projekcie budżetu: Rada Ministrów dokonuje cięć środków we wstępnym projekcie budżetu. Poseł Mulder wyjaśnił nam, że jest to całkiem normalne np. w rolnictwie. Jednak Parlament Europejski proponuje przywrócić te środki. Litanią jest także to, że budżet konsekwentnie pozostaje poniżej górnych pułapów w wieloletnich ramach finansowych. Wieloletnie ramy finansowe są już bardzo ubogie w potrzebne środki, a budżet nawet jeszcze bardziej. To jest kaskada maltuzjanizmu. To także litania politycznych priorytetów - rok po roku wspominane są: zwalczanie ubóstwa, edukacja, szkolenia, wielofunkcjonalność rolnictwa i siódmy program ramowy w sprawie badań. Oto gdzie pojawia się liturgia.
Liturgia znajduje się pierwotnie w nomenklaturze budżetowej i istnieje też ideologia popierająca tę nomenklaturę. Nomenklaturą jest prezentacja budżetu w formie aktywności i przygotowanie budżetu w formie aktywności. W praktyce, wydatki są posiekane na odrębne tytuły, pola polityczne, które są związane z dyrekcjami generalnymi. Budżet jest jak wielkie salami, rodzaj inwentarza sklepu spożywczego, problem będący, jak zauważył sprawozdawca, dzieleniem budżetu na aktywności gospodarcze, co tworzy chaos w wieloletnich ramach finansowych, które są rozbite na szersze kategorie. Budżet ma pięć kategorii: konkurencyjność, ochrona zasobów naturalnych, wolność, UE jako partner globalny, administracja, a ramy obejmują około trzydziestu działalności politycznych, a zależność między tymi kategoriami jest trudna do ustalenia.
To wszystko zostało zrobione w imię ideologii budżetowej, ideologii wykonawstwa, konkurencyjności, efektywności, wydajności i rezultatów, a to tworzy masę·mglistych narzędzi, wskaźników wynikowych, wskaźników wykonania, kart działalności. Ta technologia budżetowa jest zaprezentowana jako nowość, będąca strażą przednią inteligencji budżetowej, ale jest obecnie czymś dość starym, niczym z roku 1947. To amerykańska Komisja Hoovera jako pierwsza mówiła o koncepcji wykonawstwa, relacji kosztu do zysku, wydajności, celów i rezultatów. To właśnie to w latach 60. dało Stanom Zjednoczonym za czasów prezydenta Johnsona system planowania, programowania i budżetowania, a za czasów prezydenta Cartera dało BBZ, czyli zerową bazę budżetową - ideologię wykonawstwa budżetowego, która rozprzestrzeniła się następnie na Nową Zelandię, Zjednoczone Królestwo, Francję w 2001 ze swym organicznym prawem co do reguł finansowych, a nawet na Meksyk w 2006.
Z tego można zrozumieć, dlaczego budżetowi europejskiemu brakuje przejrzystości, a także wydajności. Parlament Europejski nie posiada 100 osób zdolnych zrozumieć budżet europejski w podziale na aktywności, z konsekwencją za tym idącą: letargiem gospodarczym Unii Europejskiej. Ponieważ jeśli nie będzie Galileo, jeśli nie będzie połączenia Lyon-Turyn, połączenia Genua-Barcelona, jeśli stolice nie będą połączone szybkimi liniami kolejowymi, jeśli budżet na badania nie będzie tym, czym powinien być, jeśli budżet Europy 27 państw członkowskich będzie taki sam, jak budżet Hiszpanii, jeśli budżet Europy będzie jedną dwudziestą budżetu Stanów Zjednoczonych, to jest to dokładnie efektem stosowania ideologii maltuzjańskiej. Być może nadszedł czas, byśmy zdali sobie sprawę z tego, iż wraz ze zwykłym budżetem potrzebujemy budżetu nadzwyczajnego, aby robić pożyczki finansowane przez główną pożyczkę europejską, która pozwoliłaby na inwestycje.
Sergej Kozlík
(SK) Gdybyśmy mieli zbadać zależność między zaufaniem w centralnie finansowane aktywności UE, oraz wydatkami budżetowymi wyrażonymi jako udział w dochodzie narodowym brutto UE, przebieg krzywej zaufania przypominałby drogę opadającego liścia. To jest doprawdy niepokojące. Środki na płatności jako udział w dochodzie narodowym brutto regularnie spadają od kilku lat do około 1%. W projekcie budżetu na 2008 r. spadły do 0,95%. Podobne trendy są widoczne nie tylko w rozmiarze zasobów budżetowych, ale także w środkach na płatności w stosunku do maksymalnego pułapu płatności ustalonego w wieloletnich ramach finansowych.
W szczególności zaproponowane 10 miliardów euro w nieprzydzielonych środkach na płatności okazuje się być znacznym odchyleniem od celów długoterminowych ram finansowych. Ja także jestem zdziwiony, że Rada proponuje ponad miliard euro cięć w płatnościach na programy poprawy europejskiej konkurencyjności i spójności. Podzielam więc pogląd, że środki na płatności są niewystarczające w świetle wyzwań politycznych, naprzeciw którym staje UE. To dlatego poprę propozycję zwiększenia środków na płatności do 0,99% dochodu narodowego brutto UE.
Ingeborg Gräßle
(DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Chciałbym dziś odnieść się do dwóch ważnych rezerw w budżecie Komisji: jednej na politykę odnośnie do budynków, a drugą odnośnie do personelu. Co do tej drugiej, można powiedzieć, że sprawozdanie weryfikacyjne pokazało nam, iż Komisja zatrudnia prawie 11 000 personelu we wsparciu administracyjnym i koordynacji - czyli administrowaniu administracją. Jeśli dodacie do tego tłumaczy i pomoc biurową, powstanie obszar z największym wzrostem liczby zatrudnionych, ponieważ to daje dalszych 5 700 osób. Uwzględniając to, że wspomnimy o "lepszej regulacji” od czasu do czasu, musimy natychmiast zacząć wymagać "lepszej organizacji”. W tym celu potrzebujemy więcej informacji i właśnie na to potrzebna jest rezerwa.
Częścią pracy, którą Parlament dał Komisji, było porównanie z najlepszymi, porównywanie pozycji personelu z pozycjami osób pracujących w organizacjach międzynarodowych. Komisja nie daje nam wglądu w te porównania, twierdząc, że zgodziła się na nieujawnianie danych osobowych ludzi z tych organizacji. To całkiem wspaniałe! Możemy tu dokonać postępu tylko, jeśli Parlament otrzyma informacje, o które prosił - dokładną informację, a nie fragmenty. Kontrola daje nam unikatowe, pierwsze spojrzenie na strukturę personelu Komisji, za co jesteśmy wdzięczni, ale brakuje wniosków, a Komisja nie przygotowała planu działania. Muszę zdecydowanie poprosić o przygotowanie takiego planu działania.
Nie ma też żadnych wniosków na temat polityki dotyczącej budynków w Brukseli. W lipcowym komunikacie Komisji w sprawie budynków nie trzeba brać pod uwagę rezultatów kontroli personelu, choć ten sam komisarz jest odpowiedzialny za obie rzeczy. Nie są państwo·tym komisarzem, co jest zasmucające i nie może dalej trwać. Kwoty umieszczone w rezerwie przez Parlament zmuszają Komisję do połączenia tych dwóch dokumentów. Komisja musi w tej sprawie wziąć się w końcu do roboty i wykonać tę pracę poprawnie, ponieważ moim zdaniem wyniki przeglądu personelu, który otrzymaliśmy do tej pory, nie mogą być pokazane naszym wyborcom.
Vladimír Maňka
(SK) Na początek chciałbym podziękować obu sprawozdawcom. Moje podziękowania dla posła Itälä za ponad osiem miesięcy współpracy nad kwestią ogólnego projektu budżetu Unii Europejskiej na rok finansowy 2008. W ciągu ostatnich czterech lat budżet instytucji wzrósł o prawie 18%, głównie w wyniku rozszerzenia. W przyszłości ten budżet nie będzie rósł w tak szybkim tempie. Jeśli chcemy, by instytucje były skuteczniejsze, powinniśmy poprawić współpracę między nimi. Cieszę się, że nie urzeczywistnił się lęk przed ryzykiem związanym z taką współpracą.
Z jednej strony próbowaliśmy dopilnować, by wszystkie zadania, które zgodnie z oczekiwaniami obywateli instytucje mają wykonać, zostały wykonane. Z drugiej strony, próbowaliśmy zapewnić efektywne wykorzystanie funduszy. Podczas rozdzielania budżetu Parlamentu Europejskiego, najważniejszą dla nas sprawą jest skoncentrować się teraz i w przyszłości na naszej głównej roli i priorytecie: poprawie procesu legislacyjnego. Sprawy niezwiązane z tym procesem powinny być zredukowane w budżecie do absolutnego minimum. Jesteśmy na dobrej drodze, by to osiągnąć.
Panie i panowie! W marcu powiedzieliśmy, że muszą państwo·mieć lepszą informację o wszystkich zasobach i materiałach pozostających do waszej dyspozycji, abyście mogli pracować w rzetelny i efektywny sposób. Wzywamy więc do stworzenia systemu zarządzania wiedzą, który umożliwi posłom efektywną pracę, przy wykorzystaniu wszystkich dokumentów.
Panie i panowie! Chcecie udowodnić wyborcom, że odpowiedzialnie zarządzacie ich pieniędzmi. Jednak czasami nie mamy dostępnych dokumentów nawet w najbardziej powszechnych językach. Są nadzwyczajne zebrania komisji, na których potrzebne są nowe zasoby. Powinniśmy zwiększyć elastyczność w tej sferze. Wydatki na budynki stanowią znaczącą część budżetu instytucji: powinniśmy mieć to więc w przyszłości na uwadze. W przeszłości były przypadki, gdy europejskie instytucje kupiły lub wydzierżawiły nieruchomości po cenach powyżej wartości rynkowych. W przyszłości chcemy, by na aspekty zakupu, dzierżawy i renowacji położona była większa uwaga. Naszym celem jest zmniejszenie kosztów i zapewnienie elastyczności. Chcemy uniknąć karteli i monopoli.
Naszym następnym priorytetem jest zapewnienie lepszej informacji obywatelom Unii Europejskiej. Zadecydowaliśmy więc o wzmocnieniu tego obszaru poprzez wsparcie mediów regionalnych i lokalnych. Panie i panowie! Chcemy dalej sprawiać, by instytucje działały efektywniej. Sprawozdania, które otrzymujemy na temat ich działalności, muszą zawierać więcej informacji. Te sprawozdania powinny jasno wskazywać, czy cele zostały osiągnięte, czy nie. Cieszę się z metody stosowanej przez instytucje w celu przygotowania budżetu za pomocą współczynników inflacyjnych, jak również na podstawie tego, co jest rzeczywiście potrzebne. Podsumowując, chcę podziękować sprawozdawcy, ponieważ zdołaliśmy w drodze wielu trudnych debat osiągnąć dobry kompromis, który doprowadzi do lepszego użytkowania pieniędzy europejskich podatników.
Nathalie Griesbeck
- (FR) Panie przewodniczący, panie i panowie! Półtorej minuty na powiedzenie, co myśli się o projekcie budżetu na 2008 r. to straszne zadanie, ale najpierw chciałabym wykorzystać czas na podziękowania dla naszych sprawozdawców, posła Virrankoskiego i posła Itälä, z którymi musieliśmy podążać naszą bardzo trudną drogą przez decyzje, które dzisiaj proponuje Komisja Budżetowa. Oczywiście wieloletnie ramy finansowe na lata 2007-2013 wpychają nas w prostotę, która niestety nie pozwala nam dążyć ani stale, ani przede wszystkim szybko, do celów, które postawiliśmy przed Europą, do polityk, które moim zdaniem są jedynym sposobem ochrony regionów Europy, ponieważ mogą dać naszym obywatelom komfortowe życie, do którego aspirują w globalnym otoczeniu, które zmieniło się i wciąż podlega przekształceniom i ewolucji. Zachęcam więc Parlament do poparcia inicjatyw naszej komisji, szczególnie w obliczu średniookresowych renegocjacji wieloletnich ram oraz definicji nowego mechanizmu dla własnych środków.
Co do tematu tego budżetu, chciałabym odnieść się tylko do jednego punktu, ponieważ dysponuję jedynie niewielką ilością czasu. Jako stała sprawozdawczyni ds. funduszy strukturalnych Komisji Budżetowej zdecydowałam się zapytać członków Komisji Europejskiej, jakie były powody przeniesienia 30% kosztów administracyjnych tych funduszy do rezerwy. Opracowanie, które niedawno przedstawiliśmy z posłem Virrankoskim w sprawie wdrożenia funduszy strukturalnych wskazuje, że Komisji zajęło dużo czasu przyjęcie narodowych ram i programów operacyjnych, więc teraz są rekordowo zalegające zobowiązania z trzech lat; przyjmując mocne stanowisko w sprawie rezerwy, chcieliśmy podnieść alarm. Polityki regionalne, jak wsparcie dla badań i innowacji, są politykami pierwszorzędnego znaczenia dla przyszłości naszej gospodarki, a więc i dla pracy, i dla jakości życia Europejczyków. Chcemy działać szybko, ale chcemy działać dobrze, co wyjaśnia, dlaczego poziom środków, o których poparcie prosimy Radę, jest taki wysoki.
Seán Ó Neachtain
(GA) Panie przewodniczący! Jest jeden aspekt budżetu, o którym należy wspomnieć, a są to pieniądze, które trzeba zarezerwować na wspólną politykę rolną. WPR, jak w skrócie zwana jest wspólna polityka rolna, podlegała wielu reformom przez ostatnie 15 lat: reformy Mac Sharry'ego, Agenda 2000, oraz oddzielenie płatności od wielkości produkcji.
Chciałbym wyjaśnić jeden punkt: rządy państw członkowskich nie mogłyby zgodzić się na żadne zmiany w płatnościach, które mają być dokonane w ramach WPR dla rolników w Europie w latach 2007-2013. Rzeczywiście w moim kraju, Irlandii, zostały opracowane wiążące ustalenia finansowe dla rolników w ramach polityki rolnej, która ma być prowadzona w latach 2007-2013. Wiemy, że polityka rolna ma być tematem oceny funkcjonowania, ale nie generalnego przeglądu. A ocena nie obejmie ustaleń finansowych, które przywódcy UE opracowali dla rolników w Irlandii i Europie aż do 2013 r. Mam nadzieję, że to zostanie zrozumiane i że nic nie zostanie pominięte, że nie będzie prób zniekształcenia, ponieważ dla rolników w całej Europie jest wybitnie ważne, by wszystko było w porządku.
Margrete Auken
(DA) Panie przewodniczący! Nasza grupa głosuje naturalnie za propozycją poprawki dotyczącej przeznaczenia nawet większych kwot pieniędzy dla Palestyny. Jednak musimy podkreślić fakt, że zarówno Rada jak i Komisja powinny dopilnować, byśmy nie skończyli w sytuacji, w której będziemy wrzucać pieniądze do bezdennej dziury. To jest przypadek przytrafiający się większości akcji pomocowych, które są aktualnie w toku, oraz który zaprzecza zasadom pomocowym UE, gdzie beneficjentowi trzeba umożliwić rozwijanie zrównoważonej gospodarki. Jednak to jest niemożliwe, ponieważ Izrael dławi palestyńskie społeczeństwo i gospodarkę, nie tylko w Strefie Gazy. Delegacja z Komisji Rozwoju doświadczyła tego podczas wizyty na Zachodnim Brzegu oraz w Strefie Gazy we wrześniu. Pieniądze UE bezustannie płyną, nie obarczając Izraela żadną odpowiedzialnością.
Otrzymaliśmy z Waszyngtonu relację z dialogu, w którym jeden z konsultantów Białego Domu do spraw Bliskiego Wschodu był zapytany o rolę UE. Odpowiedział: "UE? My każemy, Europa płaci!”To prawda! My nadal wydajemy, a Izraelowi po prostu pozwala się niszczyć wszystko, co zbudowaliśmy. Komisja i Rada muszą teraz zacząć wymagać od Izreaela. Musi zostać zniesiona blokada Gazy, aby umożliwić obustronny ruch towarom i ludziom. Gaza jest teraz faktycznie jednym wielkim więzieniem na otwartym powietrzu. Także bariery na Zachodnim Brzegu muszą zostać zlikwidowane. To nie tylko nasza delegacja tak mówi; przesłanie z Banku Światowego oraz z naszego własnego ECHO było równie jasne. Jeśli nie ma nadziei na poprawę, ani żadnego światła na końcu tunelu, to znaczy, że nadużywamy pieniędzy podatników UE, a to musi się natychmiast skończyć!
Adamos Adamou
(EL) Panie przewodniczący! Budżet UE jest główną drogą do realizacji priorytetów politycznych. Polityka budżetowa zdaje się mieć trzy cele: konkurencyjność biznesowa, antyterroryzm i interwencje w krajach trzecich.
Wydatki są wykorzystywane na to, by realizować te trzy cele, ale zainteresowania i zmartwienia mas są całkowicie inne. One odnoszą się do przyszłych miejsc pracy, dochodów, emerytur i szkół państwowych oraz szkolnictwa wyższego.
Zapytajmy się sami o priorytety polityczne ustanowione przez budżet: czy one naprawdę poprawiają życie obywateli? Czy UE jako gracz globalny uczciwie wypełnia swoje zobowiązania? Jak przeznaczenie mniej więcej 741 milionów euro na promocję wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości poprawia życie obywateli Europy?
Ostatni dokument konsultacyjny Komisji w sprawie reformy budżetowej informuje, że dzisiaj, a szczególnie w przyszłości budżet powinien intensyfikować konkurencję o surowce naturalne i rynki, przenosić równowagę sił gospodarczych i liberalizować ogromne nowe rynki, które stwarzają nowe szanse dla Europejczyków.
Jednak to jest właśnie to, co prowadzi ludzi z Europy na manowce. Na początek, zamiast budżetów państw członkowskich nastawionych na sprawiedliwość społeczną, potęgują one walkę o kontrolę nad rynkami bez względu na środki. Po drugie, to podburza opinię publiczną państw trzecich przeciwko Europie.
Janusz Lewandowski
Panie Przewodniczący! Jesteśmy wciąż na początku nowej perspektywy finansowej, dlatego ostrożnie programujemy wydatki na rok 2008. Jest to już zarazem czwarty roczny budżet tej kadencji Parlamentu, zatem mamy zebrane dostateczne doświadczenia, co do procedury budżetowej, specyficznych reguł gry pomiędzy Parlamentem, Komisją i Radą. Zapewne dlatego rekordowa liczba poprawek została przegłosowana płynnie w Komisji Budżetowej pod sprawnym kierownictwem Reimera Böge w duchu konsensusu, co na pewno ułatwi blokowe głosowania w czwartek i na pewno wyposaży nas w większą siłę negocjacyjną przy kształtowaniu projektu budżetu na rok 2008.
Priorytety na rok 2008 zostały po wielokroć nazwane, po wielokroć wymieniono sfinansowanie programu Galileo jako kłopot. Ja zatem z przyjemnością zwrócę uwagę na to, iż po raz pierwszy region Morza Bałtyckiego w tym projekcie budżetu został zauważony nie na zasadzie deklaracji, ale w sensie finansowym, czyli realnym. Być może dlatego, że zarówno pani Komisarz, jak i dwaj sprawozdawcy i szef Komisji Budżetowej są mieszkańcami tego regionu. To dobrze, że Unia Europejska podejmuje globalne zobowiązania, ale im większa jest Unia Europejska tym większa odpowiedzialność za nasz własny kontynent w tym również za region Morza Bałtyckiego, czyli wewnętrznego morza w tej chwili Unii Europejskiej, a wszyscy wiedzą w jak złym jest ono stanie. Stąd dobrze, że znaleźliśmy w postaci projektów pilotażowych i akcji przygotowawczych instrument finansowy by zwiększyć finansowanie rozwoju regionalnego, bezpieczeństwa żeglugi, ułatwień na przejściach granicznych, a przede wszystkim ochrony środowiska.
Mam nadzieję, że te priorytety obronią się w surowym zwierciadle Komisji Europejskiej, tak jak i cała nasza strategia budżetowa.
Louis Grech
(MT) Panie przewodniczący! Zacznę od powiedzenia, że zgadzam się z tym, co powiedział poseł Itälä w sprawie procedury budżetowej i że nikt nie jest przygotowany, by być kimś, kto automatycznie wszystko zatwierdzi. Sugeruję więc, byśmy przedyskutowali ten temat tak szybko jak to możliwe, aby stawić czoła trudnościom i różnicom, które pojawiają się i wydają się efektywnie istnieć. Z innej strony, z przyjemnością przyjmujemy zwiększenie budżetu Frontexu o 30 milionów EUR. Realistycznie patrząc, spodziewamy się poprawy w strukturze Agencji, lepszej koordynacji i bardziej zdeterminowanych działań. Parlament dał jasny i konkretny sygnał, że teraz od Frontexu i państw członkowskich zależy eliminacja nieefektywności, niedotrzymywanych obietnic i opóźnień, które nas dotknęły w ostatnich latach. Inny punkt, do którego chciałbym się odnieść, związany jest ze sprawozdaniami i badaniami przeprowadzanymi lub zlecanymi przez różne instytucje, włączywszy Komisję. Istnieje potrzeba posiadania wspólnej bazy danych sprawozdań i badań, aby uniknąć dublowania pracy, aby zredukować marnotrawstwo, a jednocześnie sprawić, by informacja była bardziej dostępna. Dodatkowo, powinno istnieć·coroczne sprawozdanie, które pokazuje spis tych badań i sprawozdań, kto wygrał kontrakty, ile one kosztują i, jeśli możliwe, jaki został z nich zrobiony użytek. Powinniśmy także sprawdzić wpływ i wartość dodaną sprawozdań przedstawianych przez Radę Gospodarczo-Społeczną oraz Komitet Regionów, szczególnie w świetle sprawozdań, które są zbyt techniczne, lub sprawozdań, które już zostały przedstawione przez Komisję lub Parlament. Jeśli chodzi o zakup nieruchomości, chciałbym przypomnieć państwu, że w 2006 roku zgodzono się, że jeszcze raz sprawdzimy politykę dotyczącą zakupu i dzierżawy budynków wykorzystywanych przez instytucje, włączywszy biura informacyjne. Odnoszę wrażenie, że w ciągu lat instytucje z wielu powodów zakupiły i wydzierżawiły budynki za ceny, które okazują się wyższe, niż cena rynkowa. Bez kwestionowania zasług polityki zakupu budynków, nadal ma sens instytucjonalne sprawdzenie, jak możemy poprawić warunki, na jakich kupujemy i dzierżawimy nieruchomości, oraz by przybliżyć ceny biur do cen rynkowych, a w ten sposób uniknąć sytuacji karteli i monopoli. Wreszcie, chciałbym pogratulować fińskiemu duetowi za użyteczną pracę i sposób, w jaki przeprowadzono negocjacje.
István Szent-Iványi
(HU) Panie przewodniczący! Przede wszystkim chciałbym pogratulować sprawozdawcy, posłowi Virrankoskiemu, który wykonał doskonałą pracę. Chciałbym jednak podkreślić, że jeśli Unia Europejska chce być graczem globalnym, to jest niedorzeczne, że chce wydać mniej pieniędzy na politykę zagraniczną, niż na wydatki administracyjne.
Po drugie, nieakceptowalne jest także to, że wydatki w pozycji rozszerzenia UE, postrzegane za priorytet, także powinny być niższe w wyrażeniu nominalnym w stosunku do 2007 r., a trzecią nieakceptowalną sprawą jest to, by wydatki na sprawy zagraniczne wzrastały w mniejszym stopniu - o około 1,5% - niż wydatki ogólne, których wzrost jest ustalony na 2%. To oznacza, że Unia Europejska nie zapewniła wystarczających środków dostępnych do wykonania zadań, które ustanowiła; nie zapewniła też wystarczających funduszy na implementację priorytetów polityki zagranicznej. Nie przeznaczono wystarczających·środków na misję do Kosowa, ani na zapewnienie wsparcia dla Palestyńczyków; obawiam się, że budżet będzie musiał być znowu kilka razy zmieniony w przyszłym roku, ponieważ nie zabezpieczono się na takie wypadki.
Nierównowaga między wschodnimi i południowymi komponentami polityki sąsiedztwa europejskiego była powtarzającym się problemem przez wiele lat. Państwa na południu dostały trzykrotnie tyle pieniędzy w przeliczeniu na mieszkańca, co państwa na wschodzie, a to jest nieakceptowalne. Na koniec, myślę, że ważne jest, by rozwiązać kwestię współpracy między Parlamentem Europejskim a Radą, odnośnie do Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (WPZiB). Jak dotąd nie było porozumienia ex ante lub dialogu politycznego, a do momentu, gdy się to stanie, zgadzam się z przeznaczeniem 40 milionów euro na rezerwę dla WPZiB. Dziękuję bardzo.
Konrad Szymański
Panie i Panowie! Mamy dziś zdecydować między innymi o przyznaniu pierwszej transzy wsparcia finansowego dla Europejskiego Instytutu Technologicznego. To szczególnie ważna i oczekiwana decyzja przez Wrocław, który stara się o zlokalizowanie tej instytucji u siebie.
Stało się bardzo źle, że nie zdołaliśmy powołać tej instytucji przed zakończeniem negocjacji o perspektywie budżetowej, to bardzo utrudnia jej rozruch. Dziś mamy szansę, by nadrobić to opóźnienie i przekazać około 3 mln euro na rozpoczęcie działań instytutu. Jego pełne finansowanie w latach 2010-2011 może być zapewnione tylko przez przegląd perspektywy budżetowej.
Zapewniam, że te pieniądze okażą się dobrą inwestycją. Świadczy o tym znana mi gotowość i entuzjazm dolnośląskiego samorządu, przedsiębiorców i świata nauki by włączyć się w ten projekt. Dlatego proszę o przyjęcie tych poprawek.
Satu Hassi
(FI) Panie przewodniczący, panie i panowie! Moje podziękowania dla sprawozdawców, posła Itälä i posła Virrankoskiego, za ich doskonałą pracę. Jestem zadowolona, że Komisja Budżetowa zaakceptowała dwa projekty pilotażowe związane z ochroną Morza Bałtyckiego. Mam nadzieję, że sesja plenarna także udzieli im wsparcia.
Nadszedł czas, byśmy zwracali większą uwagę na Bałtyk. Od rozszerzenia w 2004 roku jest on wewnętrznym morzem UE, ale jednocześnie jest to jedno z najbardziej chorych i zanieczyszczonych mórz świata, co przynosi wstyd UE.
Jeden z tych projektów pilotażowych ma na celu redukcję ilości odpadów niebezpiecznych, które wpadają do Morza Bałtyckiego, oraz korektę deficytu tlenu w głębinach morza. Inny jest związany z obniżaniem emisji dwutlenku siarki z żeglugi poprzez handel emisjami. Jeśli ten eksperyment da dobre rezultaty, handel emisjami dwutlenku siarki może stać się realnym sposobem zmniejszenia emisji dwutlenku siarki we wszystkich morskich obszarach UE, co oczyściłoby powietrze, którym wszyscy będziemy w przyszłości oddychać w całej Europie. Mam więc też nadzieję, że sesja plenarna poprze te inicjatywy.
James Elles
Panie przewodniczący! Tak jak inni, chciałbym pogratulować sprawozdawcom. Jednak w moich uwagach, zamiast trzech "L” użytych przez posła Martineza, którymi były jeśli dobrze pamiętam "litania”, "liturgia” i "letarg”, użyłbym raczej trzech "I”, czyli "implementacji”, "inicjacji” i "imaginacji”.
Po pierwsze, chciałbym podziękować sprawozdawcom, szczególnie posłowi Virrankoskiemu, za zawarcie kilku paragrafów o monitorowaniu budżetu. Wyjątkowo ważne jest, byśmy myśleli o kwestii wartości pieniądza. Nawet jeśli ten szczególny termin nie będzie uwzględniony w rezolucji, bez wątpienia w sercu każdego leży to, byśmy byli zdolni do uzasadniania, wraz z naszymi wyspecjalizowanymi komisjami, kwot pieniędzy, które aktualnie wydajemy, nie tylko w bieżącym okresie, ale także stojąc przed faktem posiadania narodowych deklaracji zarządzania, które jak się wydaje, wiele państw członkowskich nadal niechętnie chce zebrać razem.
Po drugie, chciałbym podziękować obu sprawozdawcom i pani komisarz za wdrożenie tych projektów pilotażowych i projektów przygotowawczych, które w były zawarte w moim własnym budżecie na 2007 r. Jest ich całkiem sporo i miło jest mieć pewną kontynuację przechodząc do 2008 r., szczególnie nawiązując do pilotażowych sieci informacyjnych, ale także do projektów z UE, Chinami i Indiami.
To prowadzi mnie do mojego ostatniego punktu, który jest kwestią wyobraźni. Einstein powiedział, że wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy. Widzieliśmy w tej debacie, że wielu kolegów - poseł Mantovani, poseł Guy-Quint i inni - oraz ja, zawsze ubolewamy nad faktem, że mamy zbyt mało pieniędzy w czwartej kategorii, działaniach zewnętrznych. Dokładnie wiemy, że jest ich zbyt mało, więc złożyłbym na tym etapie szczególną ofertę, jako że skłaniamy się ku rewizji budżetu, że może powinniśmy teraz użyć nieco wyobraźni, by zobaczyć, jak Unia Europejska będzie wzywana w przyszłości do zmierzenia się z wyzwaniami globalnymi przyszłości i do odgrywania swej roli w pomocy globalnej i funkcjonowaniu światowej gospodarki, a potem upewnić się, że posiadamy środki, by móc wdrożyć to, czego chcemy podjąć się w ramach naszych polityk.
Joan Calabuig Rull
- (ES) Panie przewodniczący! Z budżetem, który stanowi 0,99% PKB Unii nie możemy mieć solidnej pozycji politycznej.
Jeśli chodzi o kategorię 1a, konkurencyjność dla wzrostu i zatrudnienia, powinno być podkreślone, że po raz pierwszy kwoty dotyczące tych polityk stanowią większość wstępnego projektu budżetu. Jednak cięcia Rady dotyczą tych kategorii związanych ze strategią lizbońską, które powinny być rdzeniem polityk Unii.
Chciałbym wspomnieć o finansowaniu Galileo i Europejskiego Instytutu Technologii, które są priorytetowymi projektami dla naszej konkurencyjności i wiarygodności. Perspektywa finansowa na lata 2007-2013 jest niewystarczająca do sfinansowania projektów o tak strategicznej wadze.
Inny punkt dotyczy Agencji Frontex, która odgrywa znaczącą rolę, zarówno z humanitarnego, jak i politycznego punktu widzenia. Rada Europejska w czerwcu wielokrotnie powtarzała o potrzebie wzmocnienia Frontexu, aby zwiększyć zdolność Unii do zarządzania swoimi granicami zewnętrznymi.
To także jeden z priorytetów, który był kilka razy wymieniony przez Parlament podczas kilku okazji. Dowodem tego jest zaproponowany wzrost środków na zobowiązania o 30 milionów euro na koszty operacyjne Agencji, co oznacza przyrost o 127% w stosunku do wstępnego projektu budżetu.
Przydział środków do kategorii 4 jest wyraźnie niewystarczający do osiągnięcia naszych celów i spełnienia obietnic jako gracza globalnego, a w szczególności, jak już było tu powiedziane, odnośnie do operacji w Kosowie i Palestynie.
Na koniec chciałbym powiedzieć, że potwierdzenie uczestnictwa Unii w EXPO Saragossa 2008 - Woda i Zrównoważony Rozwój - jest dobrą decyzją i dobrą szansą do przybliżenia polityk europejskich obywatelom Europy, co musimy·uczynić.
Samuli Pohjamo
(FI) Panie przewodniczący, pani komisarz! Ja także chciałbym zacząć od podziękowań dla sprawozdawcy Kyösti Virrankoskiego za jego doskonałe przygotowanie budżetu. Wysłuchał różnych zainteresowanych stron i wziął pod uwagę także propozycje Komisji Rozwoju Regionalnego. Sprawozdawca Itälä także wykonał bardzo dobrą pracę.
Ważne, by środki na rozwój regionalny pozostały na odpowiednim poziomie. Jednocześnie musimy zapewnić uproszczenie i rozjaśnienie praktycznej strony polityki regionalnej oraz administracji, zarówno w Unii, jak i w państwach członkowskich, aby wszystkie środki zarezerwowane dla rozwoju regionalnego mogły zostać wydane w efektywniejszy i mądrzejszy sposób w państwach członkowskich, w celu redukcji różnic regionalnych i w celu wprowadzenia strategii lizbońskiej.
Biurokracja, która jest zmorą Unii, także zakłóca wdrożenie polityki regionalnej. Pierwszy rok nowego okresu programowania jest prawie zakończony, a większość programów nadal nie jest zatwierdzona. To poważny problem, jak powiedział sprawozdawca. Ponieważ Komisja i państwa członkowskie guzdrają się, projekty rozpoczęły się bardzo powoli i pierwszy rok okresu programowania będzie problematycznym rokiem poważnej luki. Komisja powinna zatwierdzić resztę programów bez opóźnienia, aby środki zarezerwowane w budżecie mogły być wydane efektywnie i owocnie, i aby nowe programy były poprawnie poddane realizacji.
Simon Busuttil
(MT) Dziękuję, panie przewodniczący! Dziękuję wam także, panie pośle Virrankoski i panie pośle Itälä! Tym budżetem Parlament podwoi budżet Agencji Frontex do prawie 70 milionów EUR. To jest miara, która mówi sama za siebie, ponieważ teraz priorytet, który Parlament nadaje Frontexowi, jest jasny dla wszystkich. Wzrost o 30 milionów euro został umieszczony w budżecie operacyjnym Frontexu w celu zwiększenia jego misji w tych obszarach, które są najciężej dotknięte napływem imigrantów. Jednocześnie, panie przewodniczący, ulokowaliśmy 30% budżetu administracyjnego Frontexu w rezerwie, ponieważ chcemy, by Agencja była w swej pracy bardziej efektywna. Są trzy warunki dla usunięcia tej rezerwy: po pierwsze chcemy, by dyrektor Frontexu ustanowił regularne kontakty z nami, by wzmocnić kontrolę Parlamentu nad Agencją. Po drugie, chcemy dokładnych informacji na temat programów roboczych Frontexu na nadchodzący rok, a ponieważ komisarz Frattini, wiceprezydent Komisji Europejskiej, sam obwieścił, że od następnego roku misja Frontexu w regionie śródziemnomorskim będzie stała, oczekujemy od Agencji ulokowania znacznie więcej, niż 10 milionów EUR, które pierwotnie zaplanowała na dotychczasowe misje na granicach morskich. Po trzecie, chcemy zaktualizowanej i realnej listy środków, statków, samolotów, helikopterów, które państwa członkowskie są gotowe postawić do dyspozycji misji Frontexu. Nie chcemy fikcyjnej listy, jaką mieliśmy w tym roku, w której państwa członkowskie przypuszczalnie zgodziły się zapewnić Frontexowi około 21 samolotów, 27 helikopterów i 117 łodzi, ale w praktyce, kiedy misje miały zostać przeprowadzone, państwa członkowskie bezwstydnie zignorowały swoje własne obietnice. Zatem oczekujemy, by Frontex pracował według właściwego schematu, na którym można polegać zanim uwolnimy rezerwę. Dziękuję.
Göran Färm
(SV) Panie przewodniczący, sprawozdawcy, panie i panowie! Wielu teraz się zastanawia, dlaczego Parlament zamierza zrewidować długoterminowy budżet. Czy naprawdę nie jesteśmy w stanie sprostać takim nowym potrzebom, jak Galileo, Europejski Instytut Technologii, czyli EIT, działania UE w Kosowie i Palestynie, a jednocześnie dokonać cięć budżetowych? Problem polega na tym, że górne pułapy budżetowe dotyczą całego budżetu, ale oczywiście dotyczą także każdej pojedynczej kategorii budżetowej. Aby uniknąć na przykład tego, że Galileo powoduje cięcia w innych programach badawczych, składamy prośbę o coś, co zwiemy małą rewizją. Ale zauważcie, że mieści się to w ramach ogólnych pułapów. Wolelibyśmy obciąć nadwyżki w budżecie rolnym, to właśnie jest ważne. Jeśli chodzi o Palestynę i koszty prac UE w Kosowie, chcemy użyć "instrumentu elastyczności”. W innym razie musimy zabrać pieniądze z Afryki lub Ameryki Łacińskiej, a to byłoby nierozsądne.
Sztywny model budżetu UE potrzebuje zmiany. Ale chciałbym być dobrze zrozumiany, nie chcę wychodzić poza ogólne ramy, a jedynie osiągnąć większą elastyczność w obrębie ram, aby podołać nowym potrzebom. Jak w innym przypadku będziemy w przyszłości podejmować się tego, co na przykład jest potrzebne w polityce klimatycznej i energetycznej? Dodatkowo chcę wspomnieć tylko dwie rzeczy. Po pierwsze, debata nad Traktatem pokazuje wagę zwiększonych środków i długoterminowej perspektywy w wysiłkach UE, jeśli chodzi o komunikację, dialog i rozwój demokracji. Próbowalem wtedy dokonać kilku korekt w podziale kwot poczynionych w tym obszarze przez Komisję Budżetową. Mam nadzieję, że teraz wszyscy zgadzamy się na agresywniejsze inwestowanie. Po drugie, chcę wspomnieć o projekcie pilotażowym, który sam zainicjowałem. Związany jest on ze wsparciem rekonstrukcji instytucji kulturalnych i religijnych oraz pomników w regionach dotkniętych konfliktem. Propozycja dotyczy przede wszystkim Bałkanów, ale w długim okresie powinno być też możliwe, by zdobyte tam doświadczenie wykorzystać w innych regionach, gdzie zniszczone muzea i kościoły oraz meczety mogą być przyczyną konfliktu, który UE może pomóc usunąć. Takimi regionami mogłyby być na przykład Palestyna, Afganistan, Irak, a być może nawet Tybet. W tej kwestii apeluję do posłów o zrozumienie i poparcie. Dziękuję.
Hannu Takkula
(FI) Panie przewodniczący! Przede wszystkim chciałbym podziękować sprawozdawcom, posłowi Virrankoskiemu i posłowi Itälä. Znam obu panów i wiem też, że są oni zwolennikami otwartości i przejrzystości, oraz że są skłonni ustrukturyzować gospodarkę Unii Europejskiej na zrównoważonych podstawach, w jedyny odpowiedni sposób. Dobrze jest trzymać na wydatkach ciężką dłoń i uznać potrzebę zdrowego rozsądku. Chciałbym krótko skupić uwagę na kilku kwestiach, z których pierwszą są badania i innowacje. Choć wiem, że leży to głównie w rękach państw członkowskich, tak czy inaczej Unia Europejska musi pamiętać na przykład o swoich własnych zobowiązaniach, o strategii lizbońskiej, musi się ich trzymać, abyśmy mogli przekazać pieniądze z budżetu na badania i innowacje, tworząc nową wartość dodaną dla Europy.
Cieszę się, że położono taki nacisk na kwestię Morza Bałtyckiego. Myślę, że temat stał się tak ważny z uwagi na sprawozdawców. Dobrze jest zdawać sobie sprawę z tego, w jakim stanie jest Bałtyk, a te dwa projekty pilotażowe są dobrym tego początkiem. To prawda, że trzeba nam znacznie więcej wkładu, ale jest to teraz dobre miejsce, by zacząć.
Po trzecie, ważne jest, by podczas projektowania budżetu pamiętać o zasadach zrównoważonego rozwoju i wartościach Unii. To musi być sposób na działanie na przykład wtedy, gdy wysyłamy pieniądze do krajów trzecich i jesteśmy zaangażowani w różne projekty, jak w Autonomii Palestyńskiej. Musimy dopilnować, by środki były prawidłowo wykorzystywane i by nie skutkowały pracą, która kłóci się z demokracją, prawami człowieka i wolnością wypowiedzi, czyli wartościami Unii. Sposób, w jaki wydatkowane są pieniądze oraz wartości Unii muszą zawsze iść ramię w ramię.
Monica Maria Iacob-Ridzi
(RO) Na początku roku planowaliśmy wspólnie z Radą negocjować pragmatyczny i efektywny budżet rezultatów, który zrealizowałby polityki potrzebne teraz w Unii Europejskiej.
Poprzez nasze poprawki w Komisji Budżetowej, dokonaliśmy kilku cięć w programach wykorzystujących pieniądze podatników bez tworzenia realnej wartości dodanej. Cięcia w rolnictwie, wynoszące 553 000 000 euro, czyli 77% wszystkich cięć, pokazują inny wyraźny plan Rady, mający na celu stopniową eliminację tej polityki, na której opiera się cała struktura gospodarek nowych państw członkowskich. Cieszę się, że w Komisji Budżetowej zdołaliśmy ponownie ustalić poziom funduszy przeznaczonych na rolnictwo. Mam także nadzieję, że programy operacyjne oraz program rozwoju obszarów wiejskich będą zatwierdzone przez Komisję Europejską tak szybko, jak to możliwe.
Poza tymi aspektami, chciałabym powiedzieć o wadze budżetu dla polityki dotyczącej młodzieży Unii Europejskiej. Budżet, który zaproponowaliśmy, opiera się na 9-procentowym wzroście finansów na programy uczenia się przez całe życie, osiągając łączną kwotę 900 000 000 euro. Te programy przyczyniły się do rozwinięcia idei europejskiej bardziej, niż cokolwiek innego. 90% młodzieży identyfikuje Unię Europejską z możliwością podróżowania, studiowania i pracy gdziekolwiek w Europie. Dla tej młodzieży musimy zrobić więcej. Jednym z problemów, naprzeciw któremu ta młodzież staje, jest niewielka liczba stypendiów europejskich, szczególnie jeśli chodzi o program Erasmus. W bieżącym budżecie zwiększyliśmy wypłaty o 100 000 000 euro ze względu na rozszerzenie Unii Europejskiej o Rumunię i Bułgarię. Niemniej, musimy zagwarantować, by większa część tych pieniędzy docierała do każdego studenta. Erasmus nie powinien być dodatkowym dochodem dla młodych studentów, ale przeciwnie, głównym wsparciem dla tych z niskimi możliwościami finansowymi.
Na koniec chciałabym przypomnieć Komisji o zobowiązaniach podjętych w rozmowach trójstronnych·odbywających się w lipcu, chodzi mianowicie o zagwarantowanie odpowiedniej liczby miejsc pracy dla nowych państw członkowskich. Obecnie bardzo niewielu Rumunów lub Bułgarów pracuje na stanowiskach managerskich, a z kolei bardzo wielu z nich pracuje na kontraktach czasowych. Dodatkowe fundusze, które zapewniliśmy dla Biura Rekrutacyjnego Unii Europejskiej, powinny zostać efektywnie wykorzystane dla zatrudnienia stałego personelu z nowych państw członkowskich w najszybszym możliwym terminie.
Marusya Ivanova Lyubcheva
(BG) Uczestniczenie w przyjęciu budżetu na 2008 r. jako pełnoprawny członek jest wyzwaniem dla przedstawicieli z Bułgarii, jednego z najmłodszych państw członkowskich UE. Stało się to możliwe dzięki polityce rozszerzenia prowadzonej przez Unię Europejską i wspartej także przez jej politykę budżetową.
Popieram sprawozdanie i gratuluję sprawozdawcom oraz koordynatorom porozumienia, które osiągnęli jeśli chodzi o budżet i jego zmiany. Projekt budżetu na 2008 r., w części poświęconej zrównoważonemu wzrostowi, umożliwia nawet najmłodszym państwom członkowskim UE osiągnięcie celów stawianych im w związku z ich członkostwem. Programy operacyjne w ramach funduszy strukturalnych gwarantują wysoką jakość i kwalifikacje zasobów ludzkich, konkurencyjność, poprawę infrastruktury, wzmocnienie potencjału administracyjnego w transporcie, ochronę środowiska, itd. Niestety dostępnych środków jest mniej, niż potrzeba.
Chcę wyrazić moje poparcie także dla strategicznego wzrostu płatności na fundusze strukturalne, Fundusz Społeczny i Fundusz Spójności, ponieważ im umożliwi to rozprzestrzenić programy operacyjne i ich możliwości. Popieram także 30-procentową rezerwę na pozycję wydatków administracyjnych, ponieważ wierzę, że to jest sposób na zagwarantowanie efektywności wydatków i ich kontroli.
Projekt budżetu na 2008 r. zwraca uwagę także na nowe regiony, które dołączyły do UE. W regionie czarnomorskim są to Bułgaria i Rumunia, które są także granicami Unii Europejskiej. Polityka UE oraz rządów narodowych jest ukierunkowana na przekształcenie regionu w obszar bezpieczeństwa, stabilności i dobrego sąsiedztwa. Region potrzebuje poprawy infrastruktury, większych inwestycji i odpowiednich narzędzi do ochrony środowiska z powodu wysokiej industralizacji i transformacji w strefy tranzytowe dla surowców mineralnych w sektorze energetycznym. Unia Europejska ze swoją polityką i finansowaniem powinna zagwarantować zarówno bezpieczeństwo dla środowiska i stabilność oraz pewność dostaw energii do Europy. Monitoring Morza Czarnego i program ramowy dla rozwoju Morza Czarnego jest projektem pilotażowym, którego poparcia przez Parlament Europejski jestem pewna; to dobry krok w stronę prawidłowego rozwoju regionu czarnomorskiego i w stronę integracji obywateli regionu czarnomorskiego w politykę członkostwa w UE.
Margarita Starkevičiūt
(LT) Chciałabym powiedzieć o wpływie budżetu EU na dobrobyt zwykłych obywateli Europy.Niektórzy z nich przyszli na naszą dzisiejszą debatę. Bardzo często słyszymy, że Unia Europejska musi rozwinąć się w najbardziej konkurencyjną gospodarkę świata, a budżet może to ułatwić. Jednak powinien zostać on zrestrukturyzowany, aby być wydajniejszym i powinien wspierać badania i innowacje.
Niestety, w rzeczywistości okazuje się, że Komisja Europejska nawet nie ma definicji tego, co składa się na badania naukowe. Różne projekty mają ustalone różne poziomy wydatków do sfinansowania zgodnie z programem badań i innowacji.
Stale rozmawiamy o Europie i jej wpływie na świat. Niedawno rozszerzona Unia Europejska w sile 27 państw jest w stanie dokonywać zmian na skalę światową. Budżet pozwala na znaczące finansowanie pomocy dla krajów trzecich. Jednak zgodnie z badaniami wykonanymi przez Trybunał Obrachunkowy, fundusze bardzo często są wykorzystywane nieefektywnie.
Powodem tego jest to, że większość państw, którym udzielamy pomocy, znajduje się we władzy niedemokratycznych reżimów. Łamane są prawa człowieka a programy pomocowe pomagają raczej wzbogacić się garstce ludzi, niż poprawić dobrobyt zwykłych obywateli.
Dlatego więc chciałabym zachęcić was, panie i panowie, do dopilnowania, byśmy trzymali się warunków zdefiniowanych w naszych dokumentach, w szczególności, by programy pomocowe zostały uruchomione w zgodzie z promowaniem demokracji i praw człowieka.
Rolf Berend
(DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Przede wszystkim dziękuję całemu zespołowi budżetowemu za wspaniałą pracę. Proszę o pozwolenie mi na kilka uwag z punktu widzenia Komisji Rozwoju Regionalnego.
W swych szacunkach Komisja oceniła potrzebę finansowania i w zgodzie z wartościami progowymi porozumienia międzyinstytucjonalnego oraz warunkami perspektywy finansowej, wzięła pod uwagę prawdopodobne zastosowania w bieżącym okresie. A zatem, z logicznego punktu widzenia, zobowiązania w ramach funduszy strukturalnych na 2008 r. wzrosną o 0,9%, a płatności o 3,2%, podczas gdy pieniądze na Fundusz Spójności wzrosną o 14,4% na zobowiązania i o 36% na płatności.
Ponieważ Komisja jest w rzeczywistości jedyną instytucją, która ma nieograniczony dostęp do wymaganych informacji w związku z ogólnymi wymaganiami finansowymi, nasza komisja wzorowała się na propozycjach Komisji, a także jednogłośnie i natychmiastowo skorygowała nieusprawiedliwione poprawki podjęte przez Radę w jej projekcie budżetu.
Poza naszymi poprawkami, uprościliśmy także administrację i efektywniej spożytkowaliśmy fundusze, szczególnie wbrew podstawom celów lizbońskich i göteborskich. Skoncentrowaliśmy się na unikalnym statusie małych i średnich przedsiębiorstw oraz na tradycyjnej małej działalności biznesowej, jak badania i rozwój. Co nie mniej ważne, uważaliśmy za istotne, by szczególnie wspomnieć o inicjatywach JEREMIE oraz JESSICA, spośród wielu kluczowych zagadnień w polityce regionalnej.
Popieramy także Komisję w stawianiu czoła przyszłym wyzwaniom demograficznym w Europie, szczególnie, że w niektórych regionach, a nawet w całych państwach członkowskich, starzejąca się z powodu spadającej stopy urodzeń populacja stała się głównym problemem. Należy promować wartości rodzinne, na przykład pomagając młodym kobietom połączyć obowiązki rodzinne z karierą zawodową. To jest polityka patrząca w przyszłość, która musi być też odzwierciedlona w kluczowych obszarach polityki regionalnej.
Thijs Berman
(NL) Panie przewodniczący! Europa jest zakorzeniona w solidarności: tego właśnie chcemy. Budżet na 2008 r. zawiera kilka nowych elementów, które dalej tego dowodzą. Potrzebny jest też nowocześniejszy budżet, jednak taki, który odzwierciedla gospodarkę opartą na wiedzy - i zakorzenioną w solidarności. Z inicjatywy Grupy Socjalistycznej w Parlamencie Europejskim ma zostać zapewniona większa pomoc finansowa dla Palestyny i Kosowa. To jest zasadnicze, aczkolwiek złożone.
Są także inne tematy, w których Europa musi okazać solidarność. Potrzebne jest wsparcie dla Światowego Funduszu Zdrowia i dla mojej inicjatywy, by wzmocnić zdrowie seksualne i reprodukcyjne oraz prawa w krajach biednych, a przykładami mogą być obniżenie śmiertelności w połogu oraz prawo do aborcji. To wspiera emancypację kobiet, w ten sposób wspomagając rozwój krajów ubogich.
Solidarność także jest istotna, jeśli chodzi o reorganizację budżetu UE. Najlepszym sposobem na zrobienie tego jest oczywiście zredukowanie dopłat do rolnictwa, gdyż teraz wyraźnie widać, że ceny są wysokie. Europa musi inwestować w nowe technologie, a przykład Galileo pokazał, że jest miejsce na dodatkowy budżet. Możemy żyć z niższymi dopłatami do·rolnictwa, podczas gdy Galileo oznacza wzrost zatrudnienia i innowacji.
Christofer Fjellner
(SV) Dziękuję, panie przewodniczący! Przyjęcie budżetu w każdym roku jest jednym z najważniejszych obowiązków, które my, posłowie mamy. To jedna z kilku szans, kiedy musimy przesłać jasną, wspólną wiadomość o tym, jaki rodzaj UE my, jako Parlament, chcemy widzieć. Generalnie myślę, że to dobrze, iż coraz większa liczba posłów w tej Izbie wydaje się dostrzegać wagę wstrzymywania funduszy UE, ale nadal wiele jest do zrobienia. Myślę, że jest dla nas ważne by ustanowić właściwe priorytety w budżecie, ale praca nad monitoringiem pieniędzy i ich wykorzystaniem jest dla prawidłowych celów tak samo ważna, jak budżetowanie. Jeśli zrobimy to dzisiaj, to myślę, że niestety w wielu obszarach zobaczymy, że część naszych pieniędzy czyni więcej szkody niż pożytku. Dodatkowo, instytucje muszą rozwinąć system rachunkowości UE, aby łatwiej było zrozumieć i monitorować pieniądze, abyśmy widzieli zarówno przed jak i po, jak są wydawane. To jest kwestia przejrzystości.
Osobiście miałbym nadzieję, że budżet UE na 2008 r. zasygnalizowałby wyraźniej UE, która ustala priorytety, UE, która koncentruje się na swoich najważniejszych zadaniach - by stworzyć swobodny przepływ towarów, usług, osób i kapitału. Ale niestety tegoroczny projekt budżetu pozostawia pod tym względem wiele do życzenia. Pozwólcie mi podać tylko kilka krótkich przykładów: dotacje dla hodowli jedwabników, pszczelarstwa, upraw bawełny, roślin energetycznych, fig, konopii, gajów oliwnych, upraw ryżu i tytoniu. Subsydia eksportowe do zbóż, cukru i produktów sektora winiarskiego. To wszystko razem, te pozycje budżetowe stanowią więcej niż 1 858 436 000 EUR. Oprócz faktu, że pozycje budżetowe są moim zdaniem niesamowitym marnotrawstwem pieniędzy podatników, czynią więcej szkód niż pożytku. Dotykają ludzi poza Unią. Niemniej jednym z najpoważniejszych przykładów jest, jak sądzę, pomoc eksportowa UE dla rolnictwa, w ramach której UE subsydiuje swój własny sektor rolniczy, a w ten sposób dumpinguje towary i ceny na rynkach krajów ubogich. To eliminuje naturalne przewagi konkurencyjne krajów biednych i jest poważną przeszkodą na ich drodze do dobrobytu. Musimy coś z tym zrobić, nie w 2013 roku, ale już w roku przyszłym. Dziękuję.
Katerina Batzeli
(EL) Panie przewodniczący! Przede wszystkim proszę mi pozwolić pogratulować przewodniczącemu Komisji Budżetowej, sprawozdawcy i sprawozdawcom pomocniczym, którzy zaprezentowali dzisiaj w tej Izbie budżet z wyraźnymi celami politycznymi i dobrze zdefiniowanym górnym pułapem na poziomie 0,98% PNB.
Proszę mi pozwolić podkreślić tylko dwa punkty związane zarówno z tą Izbą, jak i wszystkimi państwami.
Parlament Europejski podkreśla w paragrafie 24 swojej rezolucji potrzebę, by Komisja zaakceptowała w najszybszym możliwym czasie narodowe plany operacyjne Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i funduszy strukturalnych. Działanie w odpowiednim tempie jest szczególnie ważne, szczególnie po niedawnych szeroko rozprzestrzeniających się katastrofach naturalnych w państwach południowej Europy, szczególnie w Grecji, gdzie środki na odbudowę ze zniszczeń muszą być szybko zapewnione.
Mój drugi punkt dotyczy niedawnego kryzysu związanego z cenami zbóż, co spowodowało niepokój na rynku zbóż oraz zmniejszyło dochody w rolnictwie. To doprowadziło do wyraźnych·oszczędności środków w budżecie Wspólnot. Niech jednak podkreślę, że pod żadnym pozorem te środki nie powinny być udostępnione dla innych polityk; muszą pozostać w ramach WPR oraz być wykorzystane na przykład do zarządzania kryzysem w sektorze rolnym.
Reimer Böge  
Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Komisja Budżetowa rekomenduje na pierwsze czytanie podczas sesji plenarnej budżet na 2008 r. w wysokości 129,6 miliarda euro na zobowiązania oraz 124,2 miliarda euro na płatności, ze ścisłym przestrzeganiem wszystkich naszych porozumień i zobowiązań, zarówno jeśli chodzi o programy wieloletnie, jak i perspektywę finansową, oraz mógłbym dodać, znacznie poniżej górnych pułapów, które uzgodniliśmy w tym planie wieloletnim, w duchu dyscypliny budżetowej, a jednocześnie w związku z ofertą Rady, by rozwiązać bieżące kwestie, jak Galileo i zrównoważone finansowanie polityki zagranicznej i polityki bezpieczeństwa. Chciałbym wyrazić moje szczere podziękowania dla sprawozdawców, posła Itälä i posła Virrankoski, którzy wraz z koordynatorami i personelem wykonali doskonałą pracę przygotowując pierwsze czytanie.
Po pierwsze, budżet Parlamentu. Pomiędzy głosowaniem w Komisji Budżetowej, a głosowaniem na posiedzeniu miał miejsce proces pojednawczy podczas konsultacji z Prezydium·tej Izby, przy bliskim zaangażowaniu administracji. Jako część tego procesu, byliśmy w stanie rozwiązać kilka sprzecznych kwestii w sposób satysfakcjonujący oraz rozsądny. Jednak chciałbym dodać w tym miejscu, że Prezydium·oraz administracja muszą chcieć zmierzyć się z pytaniami i krytyką ze strony Komisji Budżetowej, jako że jest to częścią naszego zadania. Część konfliktu, o którym dyskutujemy co roku, udało się rozwiązać za pomocą określenia terminu dwóch-trzech tygodni między prezentacją propozycji administracyjnych w sprawie budżetu Parlamentu, a decyzją Prezydium, aby umożliwić grupom to, że zostaną lepiej wysłuchane raczej na początku procesu, zamiast na końcu procedury.
Pani komisarz! W pani liście datowanym na 17 października, ponownie przedkłada pani sprawę wdrożenia budżetu tak, jak pod koniec września. Pokazała pani, gdzie działało to dobrze, a gdzie wystąpiły trudności, gdzie pewne programy zostały być może wdrożone zbyt późno, a gdzie sama Komisja zastosowała trochę zbyt wiele mikrozarządzania w odniesieniu do innych kwestii skierowanych do państw członkowskich. Jednak ogólnie rzecz biorąc, sprawozdanie pokazało, że od majowego sprawozdania wdrożenie uległo poprawie. Jeśli Komisja chce teraz pozostać wiarygodna, nie może dalej usprawiedliwiać opóźnień w płatnościach lub zobowiązaniach we wdrożeniu budżetu na 2008 r. późnym wdrożeniem lub innymi trudnościami w 2008 r.
Dziś możemy powiedzieć, że z porozumieniem między instytucjami w sprawie agencji - począwszy od niemieckiej prezydencji, a kończąc na prezydencji portugalskiej - i dzięki wyjątkowej pracy wykonanej przez naszą stałą sprawozdawczynię Juttę Haug, rozwój agencji został w znaczący sposób wznowiony, więc w przyszłości żadna agencja nie zostanie założona bez odpowiedniej analizy kosztów i zysków, oraz bez wyjaśnienia, czy dodaje ona jakąkolwiek wartość. Tak więc musi to być kontynuowane zgodnie z kodeksem postępowania, który jest uzgadniany dla agencji wykonawczych. Na obecnym etapie, pani komisarz, muszę także powiedzieć, że w tym roku bardzo ostrożnie postępowaliśmy z budżetem administracyjnym Komisji, ale to nie musi się powtarzać co roku. Jednak dalsze sprawdzanie pozycji personelu, monitorowanie, rozwój - rozważnie i bez przesady, ale realizowane w bardzo przejrzysty sposób - to pozostaje elementem naszej agendy.
Panie przewodniczący! Przyjęliśmy bardzo wyraźne stanowisko w sprawie Galileo. Kiedy dziś rano rozmawialiśmy o traktacie reformującym i udzieliliśmy mu mocnego poparcia, będzie to zwane w przyszłości metodą Wspólnot. Jeśli państwa członkowskie wierzą, że mogą polegać na miszmaszu finansowania lub na finansowaniu poza budżetem wspólnotowym, wówczas w świetle tego rozwoju w Europie, jest to czystym absurdem i nie ma żadnego sensu.
W moim drugim punkcie chciałbym powiedzieć o finansowaniu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Bez Parlamentu WPZiB już by zbankrutowała, dlatego też musielibyśmy wyjść z działaniem z kwotą około 90 milionów euro, stosownie do decyzji szefów·państw lub rządów z grudnia 2005. Kiedy teraz słyszę, że być może będziemy musieli znacznie wykroczyć poza to, co Rada i Komisja nam proponują, wliczając w to także Palestynę i Kosowo, wówczas jesteśmy przygotowani znaleźć sposob, by to osiągnąć. Oczywiście będziemy musieli także porozmawiać na podstawie głosowania o instrumencie elastyczności. To się tyczy także dalszego potwierdzenia interesów Parlamentu, do czego wyraźnie - i poprawnie - wezwała Komisja Rozwoju.
Prezydencja musi zdać sobie sprawę z tego, że za wyjątkiem Galileo i wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, o wszystkim samodzielnie może zadecydować Parlament. Stąd więc moje pilne zalecenie: Rada musi·otrzymać wystarczający mandat, abyśmy mogli zarówno Galileo jak i politykę zagraniczną i bezpieczeństwa ustawić na mocnych filarach - mam nadzieję, że nie tylko na 2008 r. Jeśli tego się nie osiągnie, wtedy wszyscy będziemy musieli odbyć kolejne posiedzenia podczas pracy nad budżetem na 2008 r. Drzwi są otwarte dla wszelkich negocjacji, ale oczekujemy jasnego sygnału od Rady, że podejmuje ona działania w tych dwóch obszarach. Tak czy inaczej, z punktu widzenia tego Parlamentu, będziemy mieć budżet na 2008 r.
(Oklaski)
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w czwartek, 25 października 2007 r.
Oświadczenia pisemne (art. 142)
Neena Gill  
na piśmie. - Musimy pokazać europejskiemu podatnikowi, że budżet UE szanuje pieniądze i reprezentuje zdrowe zarządzanie finansami. Tak więc comiesięczne ciągłe spotkania Parlamentu Europejskiego w Strasburgu całkowicie temu zaprzeczają, szczególnie z naszą koncentracją na zmianach klimatycznych. Podczas gdy z przyjemnością zauważam komentarze w sprawie bardziej ekologicznego użytkowania transportu, zawarte w sprawozdaniu posła Itälä, to ledwo odzwierciedla skalę problemu. Pilnie potrzebujemy zadziałać jako pionierzy i pokazać prawdziwy przykład.
W odniesieniu do sprawozdania posła Virrankoskiego, jestem zawiedziona poziomem funduszy dla programów walki z ubóstwem dla najbiedniejszych regionów, włączywszy Azję. Jeśli UE ma być wiarygodna jako światowe mocarstwo, musi ·włożyć pieniądze tam, gdzie ma usta.
Podczas gdy mile przyjmuję wsparcie dla Palestyny i Afganistanu, w przypadku tego drugiego strategia UE wymaga szerszej współpracy z sąsiadującymi państwami - Indiami i Pakistanem - aby osiągnąć długoterminowy sukces. Co więcej, żałuję zaproponowanej redukcji funduszy na WPZiB, szczególnie w Kosowie. To nie powinno być ani opóźnione, ani niedofinansowane.
Na koniec, popieram nacisk położony w agendzie lizbońskiej na tworzenie miejsc pracy i podnoszenie umiejętności. Te inicjatywy naprawdę przyniosą ze strony UE wartość dodaną dla ludzi, których reprezentuję w regionie West Midlands.
(Posiedzenie zostało chwilowo zwieszone)
