Jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych
Przewodniczący
Kolejnym punktem posiedzenia są jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych.
Elena Băsescu
(RO) Jesteśmy zadowoleni z podpisania porozumienia w sprawie projektu Nabucco w dniu 13 lipca w Ankarze. Jednakże gaz to nie jedyne źródło energii w zasięgu państw europejskich. Winniśmy przyjąć takie samo podejście w kwestii dostaw ropy naftowej do Europy, promując korytarz południowy.
Został nam przedłożony projekt - i może zyskać taką samą strategiczną wagę, jak projekt Nabucco. Mam na myśli paneuropejski rurociąg naftowy Konstancja - Triest. Rurociąg ten będzie transportował ropę naftową ze złóż Morza Kaspijskiego przez gruziński terminal w Supsie, i dalej przez port w Konstancji do Triestu.
Zagwarantować bezpieczeństwo energetyczne naszym krajom i obywatelom możemy tylko poprzez dywersyfikację źródeł oraz szlaków dostaw ropy i gazu. Mając to na względzie, Rumunia przystąpiła do rozbudowy terminala portowego w Konstancji, który może przyjmować skroplony gaz ziemny, by dystrybuować go do innych odbiorców w Europie.
Marc Tarabella
(FR) Panie przewodniczący! Przydzieloną minutę na wystąpienie poświęcę pozytywnym skutkom - o czym każdy obecny w Izbie wie - głosowania narodu irlandzkiego za przyjęciem traktatu konstytucyjnego. Głos ten oznacza, że zwłaszcza w komisji, na przykład do spraw rolnictwa, jak również podczas obrad plenarnych Parlamentu, będziemy stosować procedurę współdecyzji. W ten sposób Parlament znajdzie się na równej stopie z Radą, co w kategoriach demokratycznych oznacza, rzecz jasna, ogromny postęp.
Korzystając z okazji pragnę zaznaczyć, że skoro przeważająca większość naszych irlandzkich przyjaciół powiedziała dziś "tak” przyjęciu traktatu konstytucyjnego, a polski prezydent - według informacji podanych przed chwilą przez przewodniczącego Parlamentu - również zamierza złożyć podpis pod traktatem, wszystko, czego jeszcze trzeba, to usłyszeć "tak” od prezydenta Czech. Chcę zatem, aby wszyscy koledzy posłowie z różnych grup politycznych postarali się, w ramach naszych odpowiednich kompetencji, wysłać stronie czeskiej komunikat o rzeczywistej potrzebie podpisania tego traktatu, tym bardziej, skoro czeski parlament już opowiedział się za jego przyjęciem. Prezydentowi zostało już tylko złożyć podpis pod tym dokumentem i w ten sposób podążyć drogą demokracji we własnym kraju, posuwając naprzód proces demokracji w Europie.
Luigi de Magistris
(IT) Panie przewodniczący! Chcę powiedzieć o tragedii w Mesynie - o której wspomniał dziś przewodniczący Parlamentu - jak również o dziesiątkach jej ofiar. Zatem we Włoszech doszło do kolejnej tragedii: włoski premier uznał ją nawet za tragedię, którą można było przewidzieć. Można było ją przewidzieć, lecz nie uczyniono nic, by jej zapobiec. Nie uczyniono nic, ponieważ obszar ten kontroluje mafia betonowa, leśna mafia, która dopuszcza się pożarów lasów.
Parlament Europejski powinien jednak skupić się przede wszystkim na możliwościach zagospodarowania pieniędzy publicznych, jak również środków pomocowych z Unii Europejskiej, na różne formy rozwoju regionalnego i zapewnienie prawidłowej realizacji robót budowlanych, a także na naprawę ogromnych szkód w środowisku naturalnym. Nierzadko bowiem owe fundusze publiczne znikają w kieszeniach grup przestępczych, skorumpowanych polityków oraz mafii.
Ta kadencja legislacyjna parlamentu powinna skupić się zatem na losie pieniędzy publicznych, które naprawdę mogłyby posłużyć naprawie środowiska, ochronie zasobów naturalnych oraz napędzaniu przyjaznego środowisku rozwoju gospodarczego i tworzeniu miejsc pracy. Nigdy więcej tak przerażających tragedii, jak ta w Mesynie.
Ryszard Czarnecki
(PL) Panie przewodniczący! Zabieram głos w obronie mniejszości polskiej na Litwie, która w ostatnim czasie poddawana jest dyskryminacji. Bolesny paradoks polega na tym, że Polacy na Litwie, którzy w niektórych regionach stanowią większość obywateli, mieli lepszą sytuację przed wejściem Litwy do Unii niż teraz, kiedy kraj ten jest członkiem Unii Europejskiej.
Do 14 października samorząd regionu solecznickiego ma usunąć tablice z polskimi nazwami ulic, co jest wbrew europejskim standardom i Europejskiej karcie samorządowej. Opierając się na litewskim prawie, w marcu 2008 roku ograniczono możliwości działania szkolnictwa polskiego. W ciągu półtora roku zlikwidowano 4 szkoły, 45 klas, a likwidacja grozi następnym 107 klasom. Na siłę zmienia się polskie nazwiska tak, aby wyglądały one jak litewskie. Wreszcie ciągle nie oddano wielu Polakom mienia, własności zagrabionej przez komunistów, przez Związek Sowiecki po 1939 i 1944 roku.
Zwracam się z apelem do Parlamentu Europejskiego o obronę Polaków na Litwie zgodnie z europejskimi standardami praw człowieka i praw mniejszości.
João Ferreira
(PT) Panie przewodniczący! Pojawiły się optymistyczne deklaracje, dotyczące zapowiedzi początku końca kryzysu. Niestety przeczą one codziennej rzeczywistości. Obraz tego stanowi sytuacja w północnej Portugalii. W samym tylko dystrykcie Bragi w ostatnich tygodniach zaprzestało działalności co najmniej 10 przedsiębiorstw, pozostawiając bez pracy ponad 300 osób. Wiele z pozostałych przedsiębiorstw jest zagrożonych likwidacją.
Szczególnie trudna sytuacja jest w branży włókienniczej i odzieżowej: jednym z sektorów gospodarki unijnej najdotkliwiej doświadczonych postępującą liberalizacją handlu światowego. W tej katastrofalnej sytuacji pilnie potrzeba rozwiązań zgoła odmiennych od przykazań politycznych, które do niej doprowadziły.
Niezbędne jest wdrożenie środków ochronnych w sektorach wskazywanych przez państwa członkowskie celem zachowania miejsc pracy i wpierania zatrudnienia, jak również dalszej działalności przedsiębiorstw, a także postępu w tworzeniu - co było już przedmiotem rezolucji Parlamentu - wspólnotowego programu wspierającego branżę włókienniczą, wraz z odpowiednimi zasobami skierowanymi do najmniej uprzywilejowanych regionów zależnych od tej branży.
Paul Nuttall
Panie przewodniczący! Chcę zwrócić uwagę na to, w jak pokrętny i niedemokratyczny sposób zakazano używania tradycyjnych żarówek w Unii Europejskiej. Pierwotna dyrektywa powierzyła środki wykonawcze Komisji Europejskiej, co w efekcie oznaczało dopuszczalność przyjęcia regulacji bez zgody mojego parlamentu krajowego w Westminsterze na tę farsę. Zakaz ten to sprawka elit politycznych i został on z miejsca przyjęty.
Pominięto wolę społeczeństwa, lecz Unia Europejska świetnie potrafi ignorować wolę społeczeństwa. Przyjrzyjmy się, co stało się z traktatem lizbońskim. Dopuszczono do tego, i to niestety w zmowie z brytyjską Partią Konserwatywną, która w kwestii europejskiej okazała się doktorem Jekyllem i panem Hydem brytyjskiej polityki. W Wielkiej Brytanii mówią jedno, by następnie zjawić się tu w komisji i mówić coś zupełnie przeciwnego.
Tytułem podsumowania - w przeddzień I wojny światowej brytyjski minister spraw zagranicznych sir Edward Grey obawiał się, że w całej Europie zgasną światła. Bardzo trafne w kontekście Unii Europejskiej, gdyż - z waszą obsesją na punkcie kultu niepopartej dowodami naukowymi teorii antropogenicznych zmian klimatu - to, co robicie, dowodzi słuszności proroctwa sir Edwarda.
Krisztina Morvai
Panie przewodniczący! Dużo się dziś mówiło o traktacie lizbońskim, jak to cementuje solidarność między Europejczykami. W imieniu narodu węgierskiego nawołuję do tej solidarności już dziś, ponieważ według wiarygodnych informacji od wyczulonych na punkcie praw człowieka, wysokich rangą funkcjonariuszy węgierskiej policji, podczas demonstracji i obchodów w trzecią rocznicę wydarzeń tzw. krwawego poniedziałku z 2006 roku (23 października), węgierska policja znów użyje zmasowanej przemocy przeciwko narodowi węgierskiemu.
Wzywam posłów do Parlamentu Europejskiego, by przyszli nam z pomocą - przybyli tego dnia do Budapesztu w charakterze obserwatorów praw człowieka. Chciałabym, żeby wasi wyborcy również was o to poprosili. Proszę, sprawdźcie w Internecie informacje o łamaniu praw człowieka i zmasowanych brutalnych atakach policji na Węgrzech i dopilnujcie, by się to nigdy więcej nie powtórzyło. Przybądźcie i okażcie solidarność, o której tak często się dziś mówi.
György Schöpflin
(HU) Poruszę kwestię ustawy o języku słowackim, która wzbudza poważne obawy od czasu jej przyjęcia. Ostatnie tygodnie pokazały, że obawy te są uzasadnione: jakkolwiek nie zastosowano jeszcze środków karnych przewidzianych w tej ustawie, to pracownicy rządowi dostali polecenie mówienia wyłącznie w języku słowackim. Oznacza to, że pracownicy poczty, strażacy i policjanci, których językiem ojczystym jest język węgierski, nie mogą używać własnego języka w godzinach pracy.
Jeśli zatem zwrócę się do policjanta w języku węgierskim, to ma on obowiązek odpowiedzieć mi po słowacku, nawet jeśli jego językiem ojczystym jest węgierski i nie bacząc na to, że jego odpowiedź będzie niezrozumiała. Nawiasem mówiąc, sytuacja będzie taka sama, jeśli spróbuję mówić po angielsku. Proponuję nowe hasło promujące sektor turystyki w Słowacji: uwielbiamy gościć zagranicznych turystów na Słowacji, pod warunkiem, że nauczą się słowackiego nim postawią stopę na naszej ziemi. Witamy w Absurdystanie!
Monika Flašíková Beňová
(SK) Przewidywałam, a raczej spodziewałam się więcej ataków pod adresem Republiki Słowackiej, skoro instytucja jednominutowych wypowiedzi stanowi idealną okazję dla kolegów z Węgier bądź kolegów narodowości węgierskiej do ataków wymierzonych w Republikę Słowacką.
Musze przyznać, że ogromnie mnie to martwi, ponieważ liczyłam, iż Parlament Europejski faktycznie rozwiąże problemy, które godzą w Unię Europejską. Podczas sesji plenarnych tu, w Parlamencie Europejskim, kilkakrotnie wyciągaliśmy dłoń w stronę posłów z partii Fidesz i innych partii, chcąc omówienia nierozwiązanych problemów lub sporów. Zrobiliśmy to w sprawie ustawy językowej i muszę przyznać, panie przewodniczący, że jestem wielce rozczarowana, gdyż nikt z naszych kolegów posłów z Węgier lub mniejszości węgierskiej nie odpowiedział na tę ofertę, a moi koledzy z SMK (partii z Republiki Słowackiej) woleli wręcz opuścić salę obrad, kiedy podnieśliśmy tę kwestię.
Weszłam również na stronę internetową parlamentu Republiki Słowackiej, na której można przeczytać pełną treść tej ustawy - w żaden sposób nie godzi ona w prawo mniejszości etnicznych do posługiwania się własnym językiem.
Ramon Tremosa I Balcells
Panie przewodniczący! Rząd hiszpański zdecydował, że linia kolejowa wysokiej prędkości z Barcelony do Perpignan będzie przebiegać dokładnie pod katedrą Sagrada Família, zagrażając tej budowli, uznanej w 1984 roku za obiekt dziedzictwa kulturowego UNESCO. W zeszłym roku odwiedziło ją trzy miliony turystów. Budowa nowego tunelu tuż obok fundamentów katedry Sagrada Família grozi nieodwracalnymi szkodami dla tego budynku.
Hiszpański rząd twierdzi, że nie ma żadnego problemu, lecz w bieżącym roku maszyny do drążenia tuneli pod nową linię metra w Barcelonie spowodowały wiele incydentów w podobnych warunkach glebowych. Jedna z tych maszyn utknęła na kilka miesięcy nieopodal rzeki Llobregat i nikt nie wiedział, jak temu zaradzić. Donoszę instytucjom europejskim o groźbie zawalenia się katedry Sagrada Família. Aby ochronić to dzieło sztuki w interesie ogółu ludzkości, proszę zbadać tę sprawę, powstrzymać roboty podjęte przez rząd hiszpański oraz zmienić przebieg tunelu.
Oldřich Vlasák
(CS) Panie przewodniczący, panie i panowie! Pragnę zwrócić waszą uwagę na problem opóźnień w zaproszeniu Niezależnego Związku Zawodowego Maszynistów Europy (ALE) do sekcji kolejowej Komisji Dialogu Społecznego. Od 2005 roku organizacja ta zrzeszyła ponad 100 tysięcy członków z organizacji maszynistów kolejowych z 16 państw członkowskich oraz zabiegała o uznanie jej za pełnoprawnego partnera społecznego w sekcji dialogu społecznego dotyczącego kolei. Pomimo długotrwałych negocjacji z Europejską Federacją Pracowników Transportu, obecnie jedynym przedstawicielem interesów pracowniczych w tej Komisji, dotąd nie udało się znaleźć kompromisu, jaki umożliwiłby ALE bezpośrednią obronę interesów swoich członków. Moim zdaniem to bardzo niezadowalający stan rzeczy. W moim odczuciu w dialogu społecznym w formie zatwierdzonej przez Parlament Europejski powinno być miejsce na pluralizm. Żywię stanowcze przekonanie, że żadnej organizacji, nawet takiej, która reprezentuje 80% ogółu pracowników europejskiego sektora kolejowego, nie przysługuje monopol i dlatego wzywam wszystkie strony, w tym Komisję Europejską, do utorowania drogi do dalszych negocjacji.
Georgios Toussas  
Panie przewodniczący! Dyrektywy Unii Europejskiej oraz ustawy państw członkowskich w sprawie ośmiogodzinnego dnia pracy oraz reakcyjnych przemian szykują iście średniowieczne warunki pracy, prowokując gniew i demonstracje pracowników. Każdego dnia Komisja Europejska jest zalewana protestami wściekłych rolników i oburzonych pracowników.
Przykładowo czas pracy personelu kabinowego i pilotów, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1899/2006, przekracza 14 godzin dziennie, narażając życie pracowników i pasażerów, jak dowodzą liczne badania naukowe.
Unia Europejska odmawia wzięcia pod uwagę wyników badań naukowych, ponieważ wykonuje polecenia monopolistycznych grup biznesowych, które nie zamierzają odżałować ani jednego euro z własnych zysków z pożytkiem dla zdrowia pracowników i bezpieczeństwa lotów.
Nawołujemy do skrócenia czasu pracy pilotów i personelu kabinowego oraz do zaspokojenia uzasadnionych potrzeb pracowników. Ponadto Komisja Europejska ma zobowiązanie zarówno wobec Parlamentu Europejskiego, jak i wobec pracowników.
Martin Ehrenhauser
(DE) Panie przewodniczący! Cały proces ratyfikacji traktatu reformującego (traktatu lizbońskiego) okazał się tragedią zarówno dla demokracji, jak również dla Unii Europejskiej. Może pozwolę sobie, jako nowy, świeży poseł, stwierdzić, że poprzez referenda dla wszystkich obywateli w Unii Europejskiej mieliśmy historyczną sposobność zjednoczyć narody europejskie w bardzo elitarnym zarysie koncepcyjnym projektu Unii Europejskiej. Mieliście okazję wykorzystać referendum, by tchnąć życie i ducha w emocjonalny wrak Unii Europejskiej. Jednakże nie skorzystaliście z tej okazji. Wręcz przeciwnie, wprost powiedzieliście "nie” bardziej bezpośredniej formie demokracji, "nie” partycypacji obywateli.
Wszystko, co mogę powiedzieć na ten temat, to że nie tak pojmuję demokrację. Demokracja wymaga podziału władzy oraz wyraźnego rozgraniczenia między opozycją a rządem. Za tym się opowiadamy i o to walczymy.
László Tőkés
(HU) Panie przewodniczący! Na początek powiem, że wypowiedź pani poseł Beňovej mija się z prawdą. Pięciu młodych Węgrów spędziło już pięć lat w serbskim więzieniu za pijacką awanturę w mieście Temerin na południu. kraju Zostali skazani na kary od 10 do 15 lat pozbawienia wolności. Łącznie otrzymali karę 61 lat pozbawienia wolności, a ich sprawa posłużyła nacjonalistom za element wyborczej propagandy. Nawet sprawcy zbrodni wojennych podczas wojny na Bałkanach nie otrzymali tak surowych wyroków. W tym samym czasie około 300 Węgrów pobito w Serbii bez żadnych konsekwencji prawnych. Daje to stosunek 300 do 1.
W styczniu 2005 roku Parlament Europejski wysłał delegację w celu ustalenia faktów. Jednakże od tamtej pory czekaliśmy, aż Podkomisja Praw Człowieka omówi sprawozdanie z przeprowadzonego dochodzenia w sprawie brutalnego pobicia Węgrów. Apeluję do Parlamentu i przewodniczącego Jerzego Buzka o doprowadzenie do zwolnienia z więzienia młodych ludzi z Temerin. Jako warunek wstępny przystąpienia Serbii UE winna zastrzec niedyskryminacyjne funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, a zamiast wydawania zatrważających, stronniczych wyroków, schwytanie rzeczywistych złoczyńców - serbskich zbrodniarzy wojennych.
Zigmantas Balčytis
Panie przewodniczący! Mój kraj, Litwa, jest pod wieloma względami bardzo podobny do Irlandii, a opowiedzenie się jej narodu za traktatem lizbońskim wyraźnie pokazało pragnienie silniejszej i skuteczniejszej Europy ze strony wszystkich naszych obywateli. Wyraźnie dowiodło, że nie jesteśmy w stanie działać samodzielnie w dobie kryzysu, ani samodzielnie zapewnić dobrobytu naszym narodom.
Bardziej niż kiedykolwiek Wspólnota musi przemówić jednym głosem, a podstawą takiej jednomyślności jest solidarność między państwami członkowskimi. Europa przechodzi trudny okres, a reformy proponowane w treści traktatu lizbońskiego nadadzą rozmach tworzeniu bardziej skutecznej struktury instytucjonalnej, co bez wątpienia doprowadzi do spójniejszej polityki w wielu obszarach. To w istocie wielkie osiągnięcie, zarówno dla Europy, jak i dla każdego z nas.
Raz jeszcze gratuluję narodowi irlandzkiemu determinacji w dążeniu do lepszej i zamożniejszej Unii.
Frédérique Ries
(FR) Panie przewodniczący! W poniedziałek - co nie umknęło niczyjej uwadze - producenci mleka ze wszystkich czterech stron Europy ponownie demonstrowali w Brukseli, aby unaocznić i zamanifestować swoją desperację i rozpacz z powodu załamania się cen mleka, które nie pozwala im wykonywać swojej pracy. Co więcej, tutaj na szali znalazł się ich przyszły byt.
Apel o nowa formę regulacji popiera dziś zdecydowana większość państw członkowskich, mleczna G-20, jak odtąd nazywamy tę grupę. Uważam, że obecnie nastał najwłaściwszy czas na podjęcie decyzji - niewątpliwie podczas następnego szczytu ministrów rolnictwa - tym razem formalnego, który odbędzie sie 19 października w Luksemburgu. Potrzeba jest paląca. Kryzys tej skali nie może stać się przedmiotem badania komisji, jak to miało miejsce dwa dni temu.
Mówiąc pokrótce, mam dwa pytania do pana przewodniczącego Buzka, które ufam, że zostaną mu przekazane. Rozumiem, że dziś rano odbył on spotkanie z panią Cecilią Malmström, szwedzką minister spraw europejskich, i chciałbym dowiedzieć się, czy pani minister zdołała potwierdzić zobowiązanie prezydencji do znalezienia pilnego rozwiązania kryzysu zgodnie z rezolucją, przegłosowaną w Strasburgu podczas ostatniej sesji miesięcznej.
Wreszcie odnoszę się do grupy wysokiego szczebla, think tanku zainaugurowanego przedwczoraj. Wiemy już, że od wejścia w życie traktatu lizbońskiego nasz parlament stanie się współdecydentem, kolegislatorem. Uważam, że rozsądne byłoby włączenie nas w prace tej grupy wysokiego szczebla.
Laima Liucija Andrikien
(LT) W sierpniu Marijus Ivanilovas, 35-letni obywatel litewski, dyrektor drukarni gazety codziennej "Respublika”, tj. osoba posiadająca stałe zatrudnienie i dochody, został aresztowany na Białorusi nieopodal Mińska i od dwóch miesięcy przebywa w więzieniu w białoruskim mieście Żodino bez procesu ani bez dowodów jego winy. Kilka dni temu przedłużono okres aresztu Marijusa Ivanilovasa, ponieważ w ciągu dwóch miesięcy białoruski reżym nie zdołał znaleźć jakichkolwiek dowodów przeciwko niemu. Należy również nadmienić, że od dzieciństwa Marijus Ivanilovas cierpi na astmę oskrzelową. Według wiedzy rodziców przebywa on z dwudziestoma sześcioma innymi więźniami w celi wyposażonej zaledwie w 6 prycz, a współwięźniowie w celi bez przerwy palą tytoń. Marijus cierpi na ataki astmy, lecz nie zezwolono mu ani na przyjmowanie leków, ani na spotkanie z bliskimi lub choćby z litewskim konsulem. Panie przewodniczący! To dzieje się w kraju leżącym w naszym sąsiedztwie. Oto jak traktowany jest obywatel państwa członkowskiego - Litwy! Apeluję do pana o podjęcie działań dostępnych w ramach uprawnień w celu natychmiastowego oswobodzenia Marijusa Ivanilovasa, jako że nie ma dowodów jego winy, a stawiane mu zarzuty są bezpodstawne. Marijus Ivanilovas musi wrócić na Litwę. Wymaga on natychmiastowej opieki medycznej.
Daciana Octavia Sârbu
(RO) W grudniu zeszłego roku Unia Europejska podjęła historyczne zobowiązanie do zmniejszenia emisji dwutlenku węgla, potwierdzając tym samym swoją wiodącą pozycję w zwalczaniu zmian klimatu.
Możemy być dumni z roli, jaką odegrał Parlament Europejski w przyjmowaniu prawodawstwa zawierającego nie tylko przepisy o ograniczaniu poziomu zanieczyszczeń, lecz również szczegółowe unormowania, umożliwiające nam wykonanie podjętych zobowiązań, które pomogą powstrzymać wzrost temperatury na świecie.
Podczas negocjacji w Kopenhadze w grudniu bieżącego roku musimy uzyskać stanowcze zobowiązania w sprawie redukcji emisji oraz wsparcia finansowego dla krajów rozwijających się, aby umożliwić im złagodzenie wpływu zmian klimatu oraz dostosowanie do skutków tych zmian. Nie ma jednak możliwości przyjęcia w Stanach Zjednoczonych ustawodawstwa dotyczącego zmian klimatu przed konferencją w Kopenhadze, choć administracja prezydenta Obamy będzie starać się prowadzić negocjacje, nie dysponując jednak jasno określonym mandatem.
Nie można zmarnować wspólnego stanowiska Unii Europejskiej. Istotne dla nas jest przemawianie jednym głosem oraz zachęcanie innych państw do pójścia za naszym przykładem w kwestii zmniejszenia emisji.
Sergej Kozlík
(SK) Deputowani węgierscy wprowadzają w błąd europejską opinię publiczną podając wiele fałszywych twierdzeń. Zarzucają na przykład, że obywatele mogą być karani za posługiwanie się językiem mniejszości, że lekarze narodowości węgierskiej będą mogli pracować wyłącznie w języku słowackim, że czynności posługi religijnej będzie można wykonywać wyłącznie w języku urzędowym.
Słyszeliśmy właśnie posła węgierskiego, mówiącego bzdury o funkcjonariuszu policji pozbawionym możliwości udzielenia odpowiedzi turystom w języku węgierskim lub angielskim. Nic z tych rzeczy nie jest prawdą. Przeciwnie, zmieniona ustawa zwiększa paletę możliwości użycia języków mniejszości etnicznych w porównaniu do sytuacji sprzed jej wejścia w życie. Zmiana nie dotyczy porozumiewania się między obywatelami na stopie prywatnej i nie przewiduje nakładania kar na osoby fizyczne. Zgodność zmienionej ustawy ze standardami międzynarodowymi została potwierdzona przez europejskie organy właściwe do spraw mniejszości - wysokiego komisarza OBWE Knuta Vollebæka oraz komisarza UE Leonarda Orbana. Moim zdaniem społeczność węgierska wykorzystuje tę sprawę, by odwrócić uwagę od narastających skrajnych nastrojów oraz mordów ludności romskiej na Węgrzech.
Joanna Senyszyn
(PL) Panie przewodniczący! Z przykrością informuję, że w Polsce łamane są prawa osób występujących z Kościoła katolickiego. Wbrew woli apostatów ich dane osobowe nie są usuwane z parafialnych archiwów, przeciwnie są w dalszym ciągu przetwarzane. Tak stanowi instrukcja dotycząca ochrony danych osobowych w działalności Kościoła katolickiego w Polsce. W omawianej części opiera się nie na obowiązującej ustawie o ochronie danych osobowych, ale - uwaga! - na przepisach kodeksu prawa kanonicznego.
Jak to możliwe, że w Polsce, która mieni się państwem prawa, prawo kanoniczne jest nadrzędne w stosunku do prawa stanowionego przez parlament? Dlaczego kodeks prawa kanonicznego reguluje uprawnienia obywateli nie będących katolikami? Jak to możliwe, że generalnemu inspektorowi ochrony danych osobowych nie przysługują żadne uprawnienia kontrolne w odniesieniu do archiwów kościelnych. Wyjaśnienie jest jedno: Polska jest państwem wyznaniowym. Parlament Europejski powinien na to zareagować.
Cristian Silviu Buşoi
(RO) Temat mojego dzisiejszego wystąpienia związany jest z bardzo ważnym wydarzeniem, które miało miejsce niedawno w Unii Europejskiej, mianowicie z pomyślnym wynikiem referendum w sprawie ratyfikacji traktatu lizbońskiego, przeprowadzonego w Irlandii.
Ja również podzielam uczucia moich kolegów posłów, którzy mieli dziś sposobność pogratulować narodowi irlandzkiemu owego bardzo wyraźnego zaakcentowania decyzji o kontynuacji procesu integracji europejskiej na szczeblu politycznym. Nie dali się omamić deklaracjom populistów, skupiającym się na niektórych niepożądanych skutkach, ponieważ traktat ten bez wątpienia pozwoli instytucjom europejskim pracować bardziej skutecznie i demokratycznie.
Uważam też, że powinnością czeskiego prezydenta jest poszanowanie zobowiązań zaciągniętych w toku negocjowania traktatu oraz powstrzymanie się od bezzasadnego utrudniania jego wykonywania. Traktat ten pozwoli nam zamknąć rozdział instytucjonalny w rozwoju UE przynajmniej na jakiś czas, abyśmy mogli bardziej zaangażować się w politykę UE. Dwa ostatnie państwa, Polska i Czechy, muszą bezzwłocznie ratyfikować traktat, aby można było obsadzić nowe stanowiska przewidziane w traktacie, zarówno na szczeblu Komisji, jak i Rady.
Edit Bauer
(HU) Podczas ostatniego posiedzenia parlamentarnego sporo mówiło się o słowackiej ustawie językowej. Podobnie jest i dziś. To nie przypadek. Ustawa ta ogranicza zakres, w jakim mniejszości mogą używać własnego języka, i to wbrew poczynionym różnym deklaracjom, choć to prawda, że również i języków mniejszości można używać w bardzo niewielkiej sferze życia publicznego. Nie jest jednakowoż prawdą, że unikamy debaty w tej sprawie, lecz jeśli ktokolwiek próbuje osiągnąć porozumienie w 5 minut w obecności 10 dziennikarzy, to prawdopodobnie mu się to nie powiedzie. Pragnę zwrócić uwagę na fakt, że ustawa ta została przygotowana kiepsko i w złej wierze, stąd też stwarza nowe obszary niepewności prawnej, ponieważ w ciągu dwóch dni słowackie Ministerstwo Kultury udzieliło trzech różnych objaśnień do poszczególnych jej artykułów.
To napawa ludzi lękiem. Jak dotąd słyszeliśmy o kilku przypadkach, w których pracodawcy polecili pracownikom mówić po słowacku. Gorzko żałuję, że trzeba było podnosić tę kwestię w tej Izbie. Żywię jednak nadzieję, że traktat lizboński zapewni nam możliwość prawidłowego postępowania w sferze praw człowieka i praw mniejszości.
Josefa Andrés Barea
(ES) Panie przewodniczący! Piractwo to problem niepokojący ten Parlament, państwa członkowskie, w tym naturalnie Hiszpanię, ponieważ na Oceanie Indyjskim właśnie został uprowadzony hiszpański statek rybacki z 36 członkami załogi na pokładzie.
Przede wszystkim kieruję wyrazy współczucia do członków załogi i ich rodzin, a także naturalnie wyrażam poparcie dla działań rządu hiszpańskiego, mających na celu doprowadzenie do ich szybkiego uwolnienia.
Nie mówimy tu jednak o problemie dotykającym konkretnie hiszpańską flotę połowową tuńczyka, lecz o problemie, z którym borykają się trzy państwa - Francja, Hiszpania i Włochy - prowadzące działalność połowową na wodach międzynarodowych, poza obszarem wyłącznej strefy ekonomicznej Somalii. W związku z tym konieczna jest reakcja międzynarodowa oraz podjęcie wspólnych europejskich środków prewencji i reagowania. Oznacza to zwiększenie zasobów na usprawnienie operacji Atalanta, która już trwa i która okazała się sukcesem pod względem zmniejszenia liczby porwanych statków w 2009 roku w porównaniu do roku 2008.
Chcę wreszcie poruszyć kwestię wsparcia, jakie powinniśmy okazać w ramach międzynarodowego szczytu w sprawie piractwa w Somalii, ponieważ musimy poprawić stosunki międzynarodowe w celu uporania się z tymi problemami. Potrzeba nam również poprawy dialogu międzynarodowego.
Chris Davies
Panie przewodniczący! Wielu spośród zgromadzonych dziś w Izbie gratulowało narodowi irlandzkiemu rozumnego wyboru i odrzucenia nawoływań Nigela Farage'a oraz brytyjskiej Partii Niepodległości oraz opowiedzenia się w zdecydowanej większości za traktatem lizbońskim.
Posłowie być może powinni również współczuć narodowi brytyjskiemu, gdyż my musimy znosić pana Farage'a na co dzień. Nazywa on dwukrotną większość w Irlandii "zwycięstwem łobuzów”. Obawiam się, że jego słowa są bardzo typowe dla człowieka, który operuje przeinaczeniem i wypaczeniem prawdy, a czasem pospolitym kłamstwem o Unii Europejskiej. Zbyt często jednak słowa te nie napotykają odporu ze strony dziennikarzy.
Wyolbrzymianie jednak może przybrać rozmiary szaleństwa. Teraz porównuje on kampanię w Irlandii do brutalności ostatnich wyborów w Zimbabwe. Traktat, który przyznaje każdemu państwu członkowskiemu prawo do wystąpienia z Unii, opisuje on jako zmierzch niepodległości. Tym niemniej, powinniśmy okazać współczucie. Parlament posiada służbę medyczną. Panie przewodniczący! Proszę, by panowie w białych kitlach zajęli się naszym kolegą. Bzdury na temat Europy mogą mu sączyć się z ust, lecz niech medycy przynajmniej zadbają, by się nimi nie udławił.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Chciałbym tu, w Parlamencie Europejskim, nawiązać do oświadczenia biskupów polskich i niemieckich z okazji 70. rocznicy wybuchu II wojny światowej. W tym szczególnym czasie, kiedy myśli wielu ludzi kierują się w stronę tamtych bolesnych wydarzeń, zwrócona została nam uwaga na to, by objąć specjalną troską młode pokolenia, aby potrafiły one we właściwy i rzetelny sposób poznać prawdę historyczną i na niej budować wspólną przyszłość.
Nie sposób nie przypomnieć przy tej okazji o pierwszym liście biskupów polskich do niemieckich z roku 1965, w którym to zachęcono do pojednania i budowy partnerskich relacji między naszymi państwami.
Dziś, tak samo jak wtedy, troszczymy się o budowę zaufania i przyjacielskich stosunków między naszymi narodami. Ale jesteśmy na tej wspólnej drodze pojednania już w innym miejscu. Razem tworzymy wspólną Europę, Europę współpracy, przyjaźni, Europę wartości, które opierają się na chrześcijańskich korzeniach, które były postawą tworzenia Europy przez ojców założycieli Wspólnoty Europejskiej. Kierując się zatem dobrem naszej wspólnej przyszłości należy zwrócić szczególną uwagę na ostrzeżenia i wskazania, jakie płyną ze wspólnego polsko-niemieckiego oświadczenia biskupów.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Panie i panowie! Powiedziano dziś wiele o problematyce mniejszości. Chcę podać pozytywny przykład w tej materii. Seria przyjęła ustawę o autonomii kulturowej unikalną w skali europejskiej, pozytywną nie tylko dla Unii Europejskiej, ale także dla całej Europy.
Zgodnie z przepisami tej ustawy 13 grup mniejszości, w tym Słowacy, Rumuni, Węgrzy i inne grupy narodowościowe, mogą bezpośrednio wybierać swoje rady narodowe. Te rady narodowe są finansowane z budżetu, a w ramach swojej autonomii kulturowej mogą prowadzić i nadzorować odpowiednie instytucje. Inny przykład dla nas to fakt, że mniejszości uczestniczyły w przygotowaniu projektu tej ustawy. Stąd też w zakresie ustawowych gwarancji praw mniejszości Serbia może stanowić wzór do naśladowania dla wielu państw UE, m.in. Francji czy Słowacji. Pomogło to Serbii uczynić również ogromny krok na drodze do integracji europejskiej.
Iuliu Winkler
Panie przewodniczący! Będąc węgierskim posłem przybyłym z Rumunii, nie będę dziś mówił o języku słowackim, mimo iż obawiam się, że znalazłby się dobry ku temu powód. Zamiast tego chcę powiedzieć o naszej dzisiejszej decyzji w sprawie utworzenia specjalnej komisji do spraw kryzysu gospodarczego.
Decyzja ta dowodzi odpowiedzialności naszego Parlamentu względem największego wyzwania, z którym obecnie mierzy się Europa. Specjalna komisja ugruntuje pozycję Unii Europejskiej w sferze nowego globalnego zarządzania finansami, lecz również będzie współdziałać z państwami członkowskimi, mając na celu jak najlepsze wdrożenie środków wspólnotowych, służących napędzaniu zrównoważonego rozwoju gospodarczego.
Niezwykle istotne dla nowych państw członkowskich z Europy Środkowej i Wschodniej jest pozyskanie niezbędnego wsparcia w celu naprawy gospodarczej. Koordynacja wysiłków służących ożywieniu gospodarczemu winna być skuteczniejsza, a usprawnienie koordynacji nie jest powinnością jedynie rządów krajowych, lecz także powinnością Brukseli.
Przed nami rysuje się najtrudniejsza perspektywa gospodarcza, której towarzyszy nieuchronny głęboki niepokój społeczny. Dlatego Unia Europejska musi jak najskuteczniej zareagować na pogarszającą się sytuację w regionie, a nasza Izba powinna wieść prym w tej kwestii.
Izaskun Bilbao Barandica
(ES) Panie przewodniczący! Kilka dni temu uprowadzono 36 osób, prowadzących połów na wodach Oceanu Indyjskiego na mocy porozumienia zatwierdzonego przez Komisję Europejską.
15 września skrytykowałem ryzykowne położenie i bezradność oraz bezbronność takich pracowników. Zaproponowałem podjęcie określonych, konkretnych środków, lecz nie zrobiono nic.
Niestety w konsekwencji teraz jesteśmy zmuszeni mówić o porwanych i przetrzymywanych przez piratów.
Dlatego apeluję do Komisji Europejskiej o zdecydowane działanie i zalecenie państwom członkowskim umieszczania żołnierzy na statkach rybackich, jak również zwracam się o skierowanie tego zalecenia do rządu hiszpańskiego, ponieważ ten środek okazał sie skuteczny. Francja podejmuje takie działania i widać ich efekty.
Parlament przyjął do wiadomości w formie rezolucji, że branża rybołówstwa jest bezbronna, ponieważ pierwszeństwo przyznano marynarce handlowej. Urzędnik Komisji Europejskiej również uznał ten fakt w przeddzień zajęcia statku, dlatego zwracam się o rozszerzenie ochrony na statki rybackie.
Apeluję również do przewodniczącego o przekazanie naszych wyrazów współczucia i wsparcia dla uprowadzonych i ich rodzin, oraz o zaproszenie kapitana statku, po jego oswobodzeniu, do Parlamentu.
Ádám Kósa
(HU) Sporo mówiono wcześniej o mniejszościach. Ja także chcę zwrócić uwagę na 50 milionów niepełnosprawnych żyjących w Unii Europejskiej. Uważam ich za najliczniejszą mniejszość. Kryzys finansowy uderzył w nich najmocniej. Chcę podkreślić, że ci ludzie są zawsze zwalniani z pracy jako pierwsi, odczuwają spadek dochodów, mają niewiele sposobności na zdobycie środków utrzymania, a standard ich życia się obniża, nie wspominając o stale kurczącej się pomocy udzielanej reprezentującym ich organizacjom społecznym.
Najważniejszy morał płynący z bieżącego kryzysu jest taki, że warto inwestować w ludzi, w tym inwestować na zasadzie jednostkowej, nawet kosztem inwestycji innego rodzaju. Decydenci polityczni i gospodarczy mają obowiązek brania pod uwagę niepełnosprawnych. Dlatego apeluję, by zrobić dla nich wszystko, co w waszej mocy, aby mogli cieszyć się lepszym traktowaniem z waszej strony. Podkreślam to, gdyż 50 milionów ludzi może stanowić ogromną siłę w Unii Europejskiej, a w naszym interesie leży zapewnienie równych szans w społeczeństwie.
Nessa Childers
Panie przewodniczący! Oczywiście niezmiernie cieszę się, że traktat lizboński został przyjęty w moim kraju. Jednakże dzisiejszego popołudnia dało się zauważyć, że debata w sprawie reformy traktatu reformującego zawisła gdzieś między rzeczywistością a zatraceniem i nie możemy trwać w tym zawieszeniu. Fakty są takie, że przez ostatnie dziesięciolecia świat zmienił się diametralnie, a obecnie o wiele większa jego część konkuruje z nami na rynku globalnym.
Mówiąc wprost, Europa musi zachowywać się bardziej spójnie, jeśli chce pomyślnie się rozwijać. Obecnie traktat zobowiązuje instytucje europejskie do większej demokratyzacji i wrażliwości na sprawy poszczególnych obywateli europejskich. Karta praw podstawowych kładzie na to nacisk. Nie przysługuje nam luksus działania wyłącznie w interesie własnych narodów. Musimy wzmocnić Unię, którą reprezentuje każdy z nas. Tak, jak uczyniliśmy to w referendum, musimy nadal głosić, kim jesteśmy i co stanowimy.
Iosif Matula
(RO) Podczas panującego kryzysu gospodarczego fundusze europejskie stanowią kluczowe instrumenty dla mniej rozwiniętych regionów państw członkowskich, pomocne im w osiągnięciu celów konwergencji.
Od czasu ustanowienia tych celów do chwili rzeczywistego pozyskania funduszy przez beneficjentów ma miejsce długotrwały i dość zawiły proces. Ponadto pozyskiwanie tych środków jest utrudnione przez szereg biurokratycznych regulacji UE. Podczas gdy posłowie wyszczególniają skutki kryzysu gospodarczego oraz przyjmują środki służące przyspieszeniu procedur i uproszczeniu przepisów regulujących pozyskanie funduszy, państwa członkowskie korzystają z tych środków niemrawo i nie w pełnym zakresie.
W tym miejscu pragnę przytoczyć konkretny przykład pochodzący z Rumunii. Projekty finansowane przez Europejski Fundusz Społeczny, służące poprawie warunków pracy oraz zwiększeniu liczby zatrudnionych w niektórych przedsiębiorstwach, wciąż napotykają problemy w toku realizacji.
Wzywam do przyspieszenia środków, mających uprościć procedury pozyskiwania funduszy, w celu skuteczniejszego tworzenia miejsc pracy w regionach europejskich.
Alan Kelly
Panie przewodniczący! Pilnie wzywam Parlament, by bezzwłocznie przyznano 14,8 miliona euro obiecane pracownikom z środkowo-zachodniej Irlandii z regionów takich, jak Limerick, Kerry i Tipperary, zatrudnionym w spółce Dell Computers oraz u jej dostawców. Pieniądze te obiecał przewodniczący Komisji w ramach funduszu dostosowania do globalizacji, podczas ostatniej wizyty w Limerick. Nie juz odwrotu, i niezależnie od kwestii dotyczących protokołu oraz kształtu zarządzania funduszem, sytuacji trzeba niezwłocznie zaradzić. Parlament nie powinien opóźniać wypłaty tych pieniędzy, które dostarczą tak potrzebnego bodźca gospodarczego dla regionu. Na jednym z etapów oszacowano, że Dell i jego dostawcy zatrudniali co piątą osobę w środkowo-zachodniej Irlandii, zatem był to potężny cios dla regionu.
Oto dlaczego wzywam Komisję do przeglądu zasad regulujących pomoc państwa. Opracowano je w 2006 roku, przed ogromnym wstrząsem w postaci wycofania się Della i innych powstałych branż. Wzywam Komisję do włączenia, w ramach zaplanowanego na przyszły rok przeglądu zasad pomocy państwa, regionu środkowo-zachodniej Irlandii do obszarów poważnie dotkniętych bezrobociem, aby zakwalifikować go do tak potrzebnego finansowania z UE.
Csaba Sógor
(HU) Panie przewodniczący! Rola Parlamentu Europejskiego - cytuję słowa jego przewodniczącego - polega na mediacji w sporach między stronami i krajami, jeśli zajdzie taka potrzeba. Parlament powinien zajmować się nie tylko gaszeniem pożarów, lecz także zapobieganiem ich wybuchom.
Przykładowo parlament powinien przyjąć ramy prawne gwarantujące prawa mniejszości. Mniejszości mają prawo czuć się bezpiecznie. Takie ramy prawne powinny pomóc zagwarantować, aby mniejszości nie były zdane na łaskę rządów, skrajnych ugrupowań oraz na działania takie, jak słowacka ustawa językowa, która karze mniejszość za używanie ojczystego języka. To niedopuszczalne, że w Unii Europejskiej zabrania się działania organizacjom mniejszości, zamalowuje się dwujęzyczne nazwy miejscowości, a skrajne ugrupowania organizują prowokacyjne demonstracje wymierzone przeciwko mniejszościom.
Do Parlamentu Europejskiego należy wdrażanie prawodawstwa chroniącego prawa człowieka, zapobiegającego dyskryminacji oraz gwarantującego mniejszościom życie jako pełnowartościowe istoty ludzkie na ojczystej ziemi.
Ricardo Cortés Lastra
(ES) Panie przewodniczący! W związku z porwaniem hiszpańskiego statku rybackiego Alakrana przez piratów na Oceanie Indyjskim, chcę nawiązać do stanowczego postanowienia rządu hiszpańskiego, przy wsparciu Unii Europejskiej, o doprowadzeniu do uwolnienia 36 członków załogi - z czego 16 osób to Hiszpanie - oraz ich bezpiecznego powrotu, a także postawienia porywaczy przed wymiarem sprawiedliwości.
Dzięki europejskiej operacji pod kryptonimem Atalanta, rozpoczętej w grudniu 2008 roku z inicjatywy Francji i Hiszpanii, do której przyłączyły się pozostałe państwa Unii Europejskiej, obecnie mamy rozmieszczone znaczne siły w tym obszarze. Rozszerzenie chronionego obszaru nie obejmuje jednak miejsca prowadzenia połowów, i dlatego kierujemy do użytkowników statków apel o niewypływanie poza chroniony obszar. Nawołujemy również Unię Europejską i państwa członkowskie do udzielenia zgody na rozszerzenie strefy zasięgu Atalanty w kierunku południowym oraz zwiększenie zasobów w celu zagwarantowania swobodnego ruchu 20 tysięcy statków, przemierzających wody oceanu o powierzchni trzykrotnie większej niż Morze Śródziemne.
Choć dzięki rozmieszczeniu sił zbrojnych statki handlowe przewożące 227 tysięcy ton towarów w ramach Programu Żywnościowego ONZ dla Somalii zyskały dostęp do miejsc przeznaczenia, to musimy postarać się o ochronę dziesiątków europejskich statków rybackich prowadzących działalność połowową w regionie.
Wzywam wreszcie państwa członkowskie do mobilizacji swoich służb informacyjnych i wywiadowczych w celu wykrycia i aresztowania pośredników, będących informatorami piratów, opłacanych za udzielaną pomoc, którzy działają w Europie.
Seán Kelly
Panie przewodniczący! W ciągu ostatnich dwóch godzin, jak również w ciągu ostatnich dwóch tygodni w Irlandii padło wiele słów na temat deficytu komunikacji oraz potrzeby przybliżenia Europy do obywateli.
Mam taką sugestię: uważam, że powinniśmy to za jakiś czas poddać dyskusji w tym Parlamencie, zwłaszcza w celu pozyskania opinii posłów na temat, jak Komisja i sami posłowie mogą zaangażować się w całą sprawę, ponieważ w przeszłości rządy krajowe były niechętne docenianiu Unii Europejskiej za to, co robi, i wskutek tego ludzie nie wiedzą o jej działalności.
Teraz, skoro dysponujemy szerszymi uprawnieniami i mamy więcej możliwości, to powinniśmy skorzystać z okazji i przedyskutować tę kwestię tu, w Parlamencie, oraz wystąpić z propozycjami i metodami rzeczywistej pomocy w zażegnaniu tego deficytu oraz zbliżenia Europy do ludzi. Naprawdę warto podjąć się tego zadania.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) W czerwcu 2009 roku Rada Europejska wezwała Komisję Europejską do przygotowania i przedstawienia strategii dla regionu Dunaju do końca 2010 roku.
Komisja Europejska i państwa członkowskie winny przyjąć wspólną strategię europejską, która połączy w sobie bieżące inicjatywy dotyczące Dunaju oraz uwypukli znaczenie tej rzeki w ramach polityki Unii Europejskiej. Strategia dla regionu Dunaju powinna skupiać się na wspólnych celach i projektach w dziedzinie transportu, energii, środowiska i współpracy kulturowej.
W ubiegłym roku Komisja Transportu i Turystyki Parlamentu Europejskiego zorganizowała delegację w region Dunaju, by poznać i wypromować potencjał tej rzeki w ramach polityki europejskiej. Jednym z głównych rezultatów tej delegacji było utworzenie w Parlamencie Europejskim intergrupy ds. promocji Dunaju. Poprzez utworzenie tej intergrupy Parlament potwierdził swoje zobowiązanie do uczestnictwa i czynnego wsparcia zarówno w procesie tworzenia strategii dla regionu Dunaju oraz w jej realizacji.
Teresa Riera Madurell
(ES) Panie przewodniczący! Chcę zwrócić uwagę Izby na fakt, że w dniu 27 września odbył się trzydziesty Światowy Dzień Turystyki, obchodzony pod hasłem "Turystyka - świętowanie różnorodności”. Obecnie wszyscy liczymy na szybkie wejście w życie traktatu lizbońskiego, który wprowadza turystykę jako nową sferę działalności Unii Europejskiej.
Jednym z wyzwań dla tego sektora jest urozmaicenie zakresu doświadczeń turystycznych w ofercie na cały świat, bez dyskryminacji.
Jak zaakcentowano w deklaracji z Montrealu, dostęp do rekreacji turystycznych dla całego świata nieodłącznie wiąże się z zaangażowaniem w walkę z nierównościami i wykluczeniem społeczności odmiennych kulturowo, dysponujących ograniczonymi środkami lub możliwościami, lub żyjących w krajach rozwijających się.
Parlament przełożył te ambicje na pilotażowy projekt poświęcony turystyce społecznej, którym Komisja zajmie się w tym roku. Innym powodem tych działań jest to, że turystyka społeczna pomaga obniżyć stopę bezrobocia zwalczając sezonowość - jeden z podstawowych problemów tego sektora - oraz wprowadzając większą równość i tworząc więcej miejsc pracy, trwałych miejsc pracy.
Panie i panowie, oto nasz cel.
María Paloma Muñiz De Urquiza
(ES) Panie przewodniczący! Zaledwie kilka godzin temu w Heracie, w Afganistanie, został zabity Cristo Ancor Cabello. Był to hiszpański żołnierz należący do Międzynarodowych Sił Wsparcia Bezpieczeństwa, sił zbrojnych rozmieszczonych w ramach mandatu ONZ, których żołnierze wielu różnych narodowości wykonują bardzo trudne zadanie poprawy warunków bytowych i bezpieczeństwa ludności cywilnej Afganistanu, czym zasługują na naszą wdzięczność.
Panie przewodniczący! Zwracam się o złożenie w imieniu Parlamentu Europejskiego wyrazów współczucia jego rodzinie, jak również wyrazów wsparcia i solidarności dla jego towarzyszy broni, z których pięciu zostało rannych.
Panie przewodniczący! Dodam, że rząd hiszpański podtrzymuje stanowcze zobowiązanie do zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim żołnierzom pełniącym misje pokojowe poza granicami kraju, nie tylko w Afganistanie, lecz także w innych miejscach na świecie.
Vasilica Viorica Dăncilă
(RO) Ostatnie dwie rundy rozszerzenia Unii Europejskiej przysporzyły wiele korzyści zarówno starym, jak i nowym państwom członkowskim, lecz również postawiły szereg wyzwań.
Dwa lata po przystąpieniu do Unii Europejskiej Rumunia należy do państw o najniższym wskaźniku powodzenia w dostępności do funduszy europejskich. Procedura dostępu do pieniędzy europejskich jest dość skomplikowana i nieprzystępna. Fundusze strukturalne i Fundusz Spójności stanowią dźwignię finansową, która może przyspieszyć ożywienie gospodarcze, zwłaszcza w dobie obecnego kryzysu.
W związku z tym uważam, że powinniśmy uprościć reguły dostępności funduszy strukturalnych, aby pieniądze europejskie trafiały do beneficjentów najszybciej, jak to możliwe. Należy zwrócić szczególną uwagę na usunięcie wszelkich przeszkód, które utrudniają dostęp do funduszy wspólnotowych oraz zniechęcają obywateli do ubiegania się o wsparcie finansowe z UE.
Musimy podjąć starania na szczeblu europejskim w celu uproszczenia procedur dostępu do funduszy przeznaczonych dla Rumunii, aby przyspieszyć ich przydział oraz sprawną absorpcję.
Przewodniczący
Na tym kończymy ten punkt porządku dziennego.
(Posiedzenie zostało przerwane o godz. 20.40, a następnie wznowione o godz.21:00)
