Governance en partnerschap op nationaal en regionaal niveau en op projectbasis op het gebied van regionaal beleid (korte presentatie) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Jean Marie Beaupuy, namens de Commissie regionale ontwikkeling, over governance en partnerschap op nationaal en regionaal niveau en als basis voor projecten op het gebied van regionaal beleid.
Jean Marie Beaupuy
rapporteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, ik moet u zeggen dat ik tijdens het opstellen van dit verslag met de diverse belanghebbenden met heel veel genoegen zelf de beginselen van governance heb toegepast.
In de ontwikkelingsfase van dit verslag is overigens naar voren gekomen hoe waardevol deze werkwijze is, want dankzij deze werkwijze heb ik met bijna alle voorstellen van mijn collega's rekening kunnen houden. En dat heeft 9 september jongstleden geleid tot een unanieme stemming in de Commissie regionale ontwikkeling.
Maar deze consensus zou niets waard zijn als deze niet een concrete vorm had gekregen in een zowel concrete als consistente tekst, zoals ik u zo dadelijk zal aantonen. Ik wil dus al mijn collega's die aan dit verslag hebben bijgedragen heel hartelijk danken, met name de schaduwrapporteurs, die er vanavond heel graag bij hadden willen zijn om hun inzet te tonen.
Hartelijk dank, uiteraard, aan de diensten van de Commissie. Mijnheer de commissaris, ik verzoek u vriendelijk hen namens mij te bedanken voor de zowel constructieve als prettige samenwerking.
Ik wil ook mijn dank betuigen aan het Europees Economisch en Sociaal Comité en zijn rapporteur, de heer Van Iersel, aan het Comité van de Regio's, de heer Kisyov, en de vele instanties die hebben deelgenomen.
Dus waar gaat het nu eigenlijk om bij governance en partnerschap? We moeten een initiatiefverslag over governance en partnerschap opstellen, omdat er dagelijks over deze twee termen wordt gesproken. Sla een krant open of neem een verslag, en deze woorden komen er in voor!
Mijnheer de commissaris, er is een tijd van woorden en er is een tijd van daden! Er is een tijd om doelstellingen te bepalen en er is een tijd om de middelen te vinden om deze doelstellingen te bereiken. Er wordt al jaren geroepen dat governance moet worden verbeterd. Het wordt opgenomen in onze verordeningen, er wordt in onze debatten over gediscussieerd, en er is nauwelijks vooruitgang. Wat gebeurt er in werkelijkheid als we zien dat de geïntegreerde aanpak voorkomt in veel verslagen van de Commissie en het Parlement?
Houden onze Europese beleidslijnen op het gebied van vervoer, milieu en regionale ontwikkeling daadwerkelijk rekening met elkaar? Waar is de geïntegreerde aanpak die we graag zouden willen? Ieder beleid heeft zijn eigen begroting, zijn eigen minister, zijn eigen commissaris en zijn eigen agenda. En we zien ook, alleen al bij de structuurfondsen, dat de toepassing in het veld verschillend is tussen het EFRO, het ESP en het ELFPO.
Mijnheer de Commissaris, in uw taken, met uw collega's, u weet dat het voor ons allen heel belangrijk is om de doelstellingen van Lissabon te verwezenlijken. Maar denkt u dat dat mogelijk is als we zo doorgaan, als we in het veld zo gefragmenteerd te werk gaan? Denkt u dat een organisatie, hoe machtig en hoe beraden die ook is, succesvol kan zijn met deze "ieder voor zich"aanpak in het veld?
Voor de verschillende private en publieke spelers is nu het moment daar om onze bevoegdheden, onze begrotingen en onze agenda's bijeen te brengen als we bij hetzelfde onderwerp in hetzelfde geografische gebied betrokken zijn. Om dat te bereiken worden in mijn verslag 37 concrete acties voorgesteld. Ik ga ze niet één voor één opnoemen, maar slechts drie kernpunten naar voren brengen.
Het eerste kernpunt is dat we de verschillende private, publieke en particuliere spelers en organisaties de middelen moeten aanreiken om deze goverance uit te voeren. Het eerste punt is het opstellen van een praktische gids voor governance, zoals ik ook aan uw collega, Danuta Hübner, duidelijk heb gemaakt. Geen abstracte boodschappen meer: het moet een praktische gids zijn.
Het tweede punt is het opleiden van gekozen vertegenwoordigers in het kader van een Erasmus-programma. Onze lokale en regionale vertegenwoordigers moeten een echte voortrekkersrol spelen voor wat betreft deze nieuwe goverance van gebieden. Verder moeten onze Europese en nationale instellingen - en dat is het tweede kernpunt - het voorbeeld geven. Derhalve vraag ik in mijn verslag dat er in de Raad een jaarlijkse bijeenkomst wordt gehouden van de ministers die met het cohesiebeleid zijn belast. En u weet het zelf, mijnheer de commissaris, er zijn verschillen tussen de commissarissen, tussen de diverse DG's. Ons interdepartementaal werk moet efficiënter worden. Het Comité van de Regio's is op mijn verzoek vooruitgelopen, want het heeft twee weken geleden al op onze voorstellen gereageerd.
Het derde kernpunt, mijnheer de commissaris, is dat we uiteraard bindende procedures nodig hebben. Aangezien mijn tijd op is, heb ik geen tijd meer om die toe te lichten, maar let wel dat wij van de Commissie verwachten dat zij voortaan een leidende rol speelt in de hervorming van de huidige praktijken. We moeten de daad bij het woord voegen! Ik en mijn collega's van het Parlement die aan deze teksten hebben gewerkt verwachten snelle en tegelijkertijd efficiënte beslissingen van de Commissie.
Joe Borg
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, namens de Commissie dank ik de heer Beaupuy voor zijn verslag over governance en partnerschap op het gebied van regionaal beleid, aangezien governance en partnerschap inderdaad sleutelbeginselen van het cohesiebeleid zijn.
In het verslag van de heer Beaupuy worden tal van aanbevelingen gedaan en wordt met name gepleit voor een meer geïntegreerde aanpak, grotere decentralisering van het cohesiebeleid en volledige erkenning en associatie van de verschillende partners, in het bijzonder de lokale en stedelijke overheden, in de regionale beleidsprogramma's.
In het verslag wordt ook voorgesteld instrumenten te ontwikkelen voor het versterken van partnerschappen en nieuwe governancemethoden. Ik verzeker de heer Beaupuy dat de kern van dit verslag volledig in lijn is met wat de Commissie bepleit en bevordert. De praktijk leert dat voor programma's die uit de structuur- en cohesiefondsen worden gesteund het creëren van een daadwerkelijk partnerschap vaak een essentiële voorwaarde voor succes is.
Vandaar dat het beginsel van partnerschap bij elke programmeringsperiode niet alleen gehandhaafd maar ook versterkt is, door de samenstelling van een dergelijk partnerschap en de reikwijdte ervan verder uit te breiden.
Dankzij de gecombineerde inspanningen van de Commissie en het Parlement en de druk uit het maatschappelijk middenveld, zijn de verordeningen van 2006 voor de huidige periode een stuk verder gegaan en zijn voor het eerst uitdrukkelijk ook nieuwe partners uit het maatschappelijk middenveld opgenomen.
Tijdens de onderhandelingen over de afzonderlijke nationale strategische referentiekaders en operationele programma's voor de periode 2007-2013 is steeds gesproken over de uitvoeringsmechanismen. De Commissie heeft geprobeerd deze minder institutioneel te maken. Er zijn nog steeds belangrijke verschillen tussen lidstaten en regio's, maar in het algemeen is toch sprake van echte verbeteringen bij de toepassing van het partnerschapsbeginsel. In Polen, bijvoorbeeld, is dankzij de vereisten van het cohesiebeleid de dialoog met het maatschappelijk middenveld, en in het bijzonder met ngo's, geïntensiveerd.
In de loop der tijd is via het cohesiebeleid een krachtig systeem van multilaterale governance ontwikkeld, dat voorziet in de inbreng van een groot aantal partners, zowel op verticaal als horizontaal niveau. Omdat er geen "one size fits all"formule is, is een grotere betrokkenheid van regionale en lokale overheden - en van alle andere relevante belanghebbenden - bij het ontwerp, de uitvoering en de evaluatie van maatregelen, overeenkomstig een aan het team en natuurlijk de regio zelf aangepast programma, onmisbaar voor een succesvolle uitvoering van het beleid. Desalniettemin moet worden erkend dat er nog veel moet gebeuren voordat werkelijk sprake is van "partnerschap in governance", niet alleen in de voorbereidings- en onderhandelingsfase maar ook in de andere fasen van de operationele programma's: tenuitvoerlegging, monitoring en evaluatie. Ik kan de heer Beaupuy meedelen dat commissaris Hübner momenteel werkt aan een studie inzake regionale governance in de context van globalisering om een duidelijker te beeld te krijgen van de huidige situatie en praktijken op dit terrein. Met de informatie die deze studie oplevert, zullen we waarschijnlijk kunnen bepalen of een gids als die waarom de heer Beaupuy in zijn verslag verzoekt, nuttig zou zijn
Ook de Commissie is er ook van overtuigd dat het cohesiebeleid moet worden vereenvoudigd, meer moet bijdragen aan regionale ontwikkeling en tegelijkertijd dichter bij de Europese burger moet staan. De Commissie is het eens met de noodzaak van een geïntegreerde beleidsaanpak voor de verschillende sectoren in een bepaalde regio, om zo tot betere resultaten te komen. We moeten grondiger nadenken over de wijze waarop de cohesiefondsen momenteel worden uitgevoerd en gecoördineerd en hoe ze voor de volgende programmeringsperiode - de periode na 2013 - moeten worden gearticuleerd om ervoor te zorgen dat op regionaal niveau sprake blijft van een werkelijk coherente strategische ontwikkeling. Dit is een punt van zorg dat in veel van de bijdragen die we in het kader van onze openbare raadplegingen over de toekomst van het beleid hebben ontvangen, wordt verwoord.
Een van de voorstellen die in het verslag worden genoemd voor het verbeteren van de nieuwe governancemethoden, is het instellen van een Erasmus-programma voor lokale vertegenwoordigers. De Commissie zal haar best doen om dit interessante voorstel uit te voeren. Maar wanneer het wordt vormgegeven als een proefproject en als zodanig door de begrotingsautoriteit wordt goedgekeurd, kan dat moeilijk worden.
Naast de rationale van het cohesiebeleid, dat een centrale pijler is en moet blijven van enerzijds de nieuwe doelstellingen voor duurzame ontwikkeling en anderzijds de hulpverlening aan regio's met het oog op de uitdagingen waarvoor ze door de globalisering worden gesteld, die hun ontwikkeling steeds meer zal beïnvloeden, meent de Commissie dat we allemaal moeten blijven werken aan versterking van de uitvoeringsmechanismen van het cohesiebeleid, uitgaande van het beginsel van een geïntegreerde aanpak, het partnerschapsbeginsel en het beginsel van multilaterale governance.
De Commissie is ervan overtuigd dat het verslag van de heer Beaupuy en de steun van het Parlement belangrijk zullen bijdragen aan het verbeteren van de situatie.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt dinsdag plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Bairbre de Brún  
Ik juich het uitstekende verslag van de heer Beaupuy over governance en partnerschap van harte toe.
Jammer genoeg wordt het partnerschapsbeginsel niet altijd aangehangen als het gaat om uitgaven uit de structuurfondsen. Toch heb ik in Noord-Ierland mooie voorbeelden gezien van hoe partnerschap zou moeten werken, en van de goede resultaten die het dan oplevert.
Verder sta ik achter de voorstellen in dit verslag om de samenwerking en het contact tussen de lokale en de regionale overheden en andere niveaus van governance te intensiveren, vooral die met de Europese Commissie. De Noord-Ierse Assemblee en onze lokale gemeenschappen zijn bereid om een grotere rol te spelen bij het ten uitvoer leggen van programma's van de Europese Unie op gemeenschapsniveau. In dit verslag wordt uiteengezet hoe zij in staat kunnen worden gesteld om dat te doen.
Rumiana Jeleva  
In de eerste plaats zou ik de heer Beaupuy willen gelukwensen met zijn uitstekende verslag. Als schaduwrapporteur voor de PPE-DE-fractie heb ik gestemd voor dit verslag dat governance en partnerschap in het regionaal beleid wil ondersteunen.
Ik zou deze gelegenheid willen aangrijpen om u eraan te herinneren dat de financiering in het kader van de pretoetredingsprogramma's Phare, Ispa en Sapard in juli, na het kritische Commissie-verslag over Bulgarije, werd opgeschort. Tegelijkertijd werden er procedures ingesteld om de operationele programma's voor gebruikmaking van de fondsen uit de structuur- en cohesiefondsen van start te laten gaan. Hierdoor kwam mijn land in een bijzonder lastige situatie terecht. Ik zou van deze gelegenheid gebruik willen maken om mijn hoop uit te spreken dat de bevroren fondsen voor Bulgarije zullen worden ontdooid, en dat de Bulgaarse burgers ten volle zullen kunnen profiteren van de voordelen die het Europese lidmaatschap hun land biedt.
In lijn met de in het verslag vervatte oproep aan de lidstaten zou ik willen pleiten voor ondersteuning van het decentralisatieproces voor het invoeren van regionaal beleid in Bulgarije, om te bewerkstelligen dat het systeem van governance op meerdere niveaus het meest effectief functioneert, op basis van het beginsel van partnerschap en subsidiariteit.
Ik dank u voor uw aandacht.
Grażyna Staniszewska  
schriftelijk. - (PL) Met het oog op de tenuitvoerlegging van het regionaal beleid is het essentieel dat het partnerschapsbeginsel op alle bestuursniveaus wordt toegepast. Dit is met name van belang voor het verzekeren van de doeltreffendheid. Als de nationale en regionale overheden de hele samenleving willen mobiliseren, dienen ze de bewoners bij hun plannen te betrekken, zowel bij het voorbereiden van veranderingen als in een latere fase bij het toezicht op het gebruik van de structuurfondsen. Wanneer de bevolking zich niet kan identificeren met de regionale doelstellingen, zal dit onvermijdelijk tot protest en het dwarsbomen van maatregelen leiden, met veel vertraging tot gevolg.
Een authentiek en diepgaand partnerschap is ook absoluut noodzakelijk in de context van de Europese Gemeenschap. Een dergelijk partnerschap is de enige manier om ervoor te zorgen dat de burgers informatie krijgen over de kern van de activiteiten van de Europese Unie. Dit partnerschap is onontbeerlijk, maar kost uiteraard ook geld. Met het oog hierop dient voor dit doel 2 à 3 procent van de structuurfondsen te worden uitgetrokken. Het huidige beginsel van vrijwilligheid werkt niet. Als de regio's niet verplicht worden om middelen uit te geven voor het organiseren van vergaderingen en workshops of voor de beoordeling van de tenuitvoerlegging van maatregelen, zullen ze dat ook niet uit zichzelf doen. Het partnerschapsbeginsel beperkt zich daarom in de praktijk vaak tot het per post verzenden van een plan, waarbij in bepaalde gevallen slechts in een periode van een week wordt voorzien om opmerkingen te formuleren.
Indien we daadwerkelijk willen dat Europa uitgroeit tot een gemeenschap van actieve, bewuste en samenwerkende burgers, zou het naar mijn mening verstandig zijn om veel meer aandacht aan dit probleem te besteden.
