Εφαρμογή της οδηγίας 2004/38/ΕΚ σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών (συζήτηση)
Πρόεδρος
" ημερήσια διάταξη προβλέπει τη δήλωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2004/38/ΕΚ σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών.
Franco Frattini
Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. - (EN) Κύριε Πρόεδρε, παρακολουθήσαμε πολύ προσεκτικά την εξέλιξη της κατάστασης στην Ιταλία. Μας ανησυχεί η αύξηση της εγκληματικότητας στους δρόμους και θέλουμε να εκφράσουμε, καταρχάς, τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες ατόμων τα οποία έπεσαν θύματα εγκληματικών ενεργειών.
Χαιρετίζουμε τα μέτρα διμερούς συνεργασίας που ανακοινώθηκαν την περασμένη εβδομάδα από τους πρωθυπουργούς της Ιταλίας και της Ρουμανίας. Θα μεριμνήσουμε ώστε να γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα των ρουμάνων πολιτών, όπως πρέπει να γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα όλων των πολιτών.
Στο πλαίσιο των μεταβατικών συμφωνιών για το πλήρες άνοιγμα των αγορών εργασίας, οι ρουμάνοι υπήκοοι πρέπει σε ορισμένα κράτη μέλη να υποβάλλουν αίτηση έκδοσης άδειας εργασίας. Θα μεριμνήσουμε ώστε τα κράτη μέλη να τηρούν την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων στην εθνική τους νομοθεσία και τη διοικητική τους πρακτική.
" οδηγία για την ελεύθερη κυκλοφορία, η οδηγία 2004/38/ΕΚ, επιτρέπει την απέλαση ευρωπαίων πολιτών όταν ένα άτομο συνιστά υπαρκτή και αρκετά σοβαρή απειλή για τα θεμελιώδη συμφέροντα της κοινωνίας. " σχετική απόφαση λαμβάνεται ανά περίπτωση και με πλήρη σεβασμό των ισχυουσών ουσιαστικών και διαδικαστικών εγγυήσεων. Σε περιπτώσεις άμεσης απέλασης, ο επείγων χαρακτήρας της απόφασης πρέπει να δικαιολογηθεί κατάλληλα. Δυνάμει της οδηγίας, το κράτος μέλος υποδοχής δύναται επίσης να αποβάλλει ευρωπαίους πολίτες εφόσον παύουν να πληρούν τους όρους που σχετίζονται με το δικαίωμα διαμονής τους. Οι ανενεργοί πολίτες της Ένωσης μπορούν να απελαθούν εάν συνιστούν αδικαιολόγητη επιβάρυνση για το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας του φιλοξενούντος κράτους, με άλλα λόγια, εάν δεν διαθέτουν νόμιμα έσοδα τα οποία να εγγυώνται την αξιοπρεπή καθημερινή τους διαβίωση. Σε αυτή την περίπτωση, η απέλαση στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία και δεν μπορεί να επιβληθεί απαγόρευση της επανεισόδου.
" απέλαση ευρωπαίων πολιτών είναι ένα ακραίο μέτρο. Αποτελεί περιορισμό μιας από τις βασικές ελευθερίες της Συνθήκης. Τα μέτρα πρέπει να λαμβάνονται κατά τρόπο που να επιτυγχάνεται η κατάλληλη ισορροπία μεταξύ του δικαιώματος στην ελεύθερη κυκλοφορία και του καθήκοντος κάθε κράτους μέλους να παρεμβαίνει προς όφελος των έντιμων πολιτών όταν δεν πληρούνται οι νόμιμοι όροι παραμονής.
Οι ιταλικές αρχές κοινοποίησαν επισήμως στην Επιτροπή το κείμενο του διατάγματος στις 7 Νοεμβρίου 2007. Το διάταγμα πρέπει να εγκριθεί από το ιταλικό κοινοβούλιο εντός 60 ημερών. Όπως γνωρίζετε, το ιταλικό κοινοβούλιο δύναται να τροποποιήσει το κείμενο του διατάγματος. " θέση της Επιτροπής σχετικά με την ιταλική νομοθεσία για τη μεταφορά της οδηγία 2004/38/ΕΚ θα εξαρτηθεί, φυσικά, από την τελική μορφή του νόμου όπως θα εγκριθεί από το ιταλικό κοινοβούλιο. Το διάταγμα τέθηκε αμέσως σε ισχύ, όμως οι διατάξεις της οδηγίας είναι αρκετά ακριβείς ώστε να μπορεί να εφαρμόζεται άμεσα από τα εθνικά δικαστήρια. Αυτό σημαίνει ότι αν ένας πολίτης της Ένωσης θεωρεί ότι το μέτρο απέλασης που ελήφθη εις βάρος του δεν σέβεται τις εγγυήσεις που ορίζονται στην οδηγία, μπορεί να ασκήσει έφεση ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων. Σε περίπτωση αμφιβολίας ως προς την εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, τα εθνικά δικαστήρια υποχρεούνται να παραπέμψουν το θέμα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε την κατάσταση, εν αναμονή της εξέτασης του διατάγματος από το ιταλικό κοινοβούλιο.
Μας ανησυχούν επίσης ορισμένες ρατσιστικές και ξενόφοβες εκδηλώσεις που συνέπεσαν με τη δημοσίευση του διατάγματος στην Ιταλία. Οι ομάδες των Ρομ είναι η μεγαλύτερη μειονότητα στην Ευρώπη. Οι κοινότητες των Ρομ σε όλη την Ευρώπη είναι αντιμέτωπες με δύσκολες συνθήκες διαβίωσης. Υπάρχει μακροχρόνιο παρελθόν διώξεών τους. " κατάσταση αυτή οδηγεί σε ανθρώπινο πόνο και κοινωνική ένταση. " ένταξη απαιτεί προσπάθειες από όλους τους εμπλεκόμενους, περιλαμβανομένων των ιδίων των Ρομ. Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να λαμβάνεται για κάθε άτομο, και ιδίως για παιδιά και γυναίκες.
Οι εγκληματίες οιασδήποτε εθνικότητας πολύ συχνά εκμεταλλεύεται ιδιαίτερα ευάλωτα άτομα, όπως τα παιδιά. Τα παιδιά Ρομ αντιμετωπίζουν διπλή διάκριση. Καταρχάς, είναι θύματα στερεοτύπων και προκαταλήψεων. Ταυτόχρονα όμως κινδυνεύουν από παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, ακόμη και από το εσωτερικό των κοινοτήτων τους. Βλέπουμε, με πολύ μεγάλη συχνότητα, παραμελημένα παιδιά Ρομ στους δρόμους μας ή παιδιά που διαβιούν υπό άσχημες συνθήκες, οι οποίες γίνονται συχνά ανεκτές, σε σύγχρονες ευρωπαϊκές φαβέλες. Υπάρχουν παιδιά τα οποία ενδεχομένως μυούνται σε μια ζωή εγκλήματος ή υποχρεώνονται να επαιτούν. Οι μαθητές Ρομ τείνουν να εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο, χωρίς να αποκτούν προσόντα για το μέλλον ή δεξιότητες προκειμένου να φροντίσουν τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους.
Αν προσεγγίζουμε μια ομάδα μόνον όταν εξετάζουμε πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τα θεμελιώδη δικαιώματα, τότε κινδυνεύουμε να παραβλέψουμε την προστασία των ατόμων εντός αυτής της ομάδας και χάνουμε την ευκαιρία να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο του εγκλήματος και του φόβου.
Είμαστε διατεθειμένοι να βοηθήσουμε την Ιταλία και τη Ρουμανία να εκμεταλλευτούν με τον βέλτιστο δυνατό τρόπο όλες τις δυνατότητες που υφίστανται ήδη βάσει του ευρωπαϊκού δικαίου και στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών ταμείων. Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι κοινότητες των Ρομ ζουν σε πολλά άλλα κράτη μέλη, όπως η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Σλοβακία, η Τσεχική Δημοκρατία ή η Ουγγαρία. " κοινωνική ένταξη των κοινοτήτων Ρομ μπορεί επίσης να βελτιωθεί περαιτέρω σε αυτά τα κράτη μέλη, κυρίως μέσω των διαρθρωτικών ταμείων, τα οποία μπορούν να φανούν πολύ χρήσιμα σε αυτόν τον τομέα.
Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση που εστιάζεται ειδικά στις ανάγκες των κοινοτήτων Ρομ διατίθεται ήδη σε τομείς όπως η κοινωνική ένταξη, η καταπολέμηση των διακρίσεων, η περιφερειακή ανάπτυξη και η εκπαίδευση. Την προηγούμενη περίοδο προγραμματισμού, διατέθηκαν περισσότερα από 275 εκατ. ευρώ από τα διαρθρωτικά ταμεία για προγράμματα που σχετίζονταν με τους Ρομ. Επιπλέον 60 εκατ. ευρώ τέθηκαν στη διάθεση της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας μεταξύ 2004 και 2006, στο πλαίσιο του μέσου προενταξιακής βοήθειας. " χρηματοδότηση προγραμμάτων που σχετίζονται με τους Ρομ θα συνεχιστεί την περίοδο προγραμματισμού των διαρθρωτικών ταμείων για το διάστημα 2007-2013. " ευρωπαϊκή οδηγία για τη φυλετική ισότητα (2000/43/ΕΚ), η οποία καλύπτει τους πληθυσμούς Ρομ, προβλέπει την προστασία κατά των διακρίσεων στην απασχόληση, την εκπαίδευση, την κοινωνική ασφάλιση, την υγειονομική περίθαλψη, την παροχή αγαθών και υπηρεσιών, καθώς και τη στέγαση. Διασφαλίζουμε δε ενεργά την εφαρμογή της εν λόγω νομοθεσίας σε ολόκληρη την ΕΕ.
Τέλος, καθώς η Επιτροπή δεν είναι διατεθειμένη να ανεχθεί οιαδήποτε μορφή διακρίσεων ή μισαλλοδοξίας εις βάρος των πολιτών της, είμαστε εξίσου πρόθυμοι να υποστηρίξουμε εκείνα τα κράτη μέλη που προστατεύουν, σεβόμενα τη νομοθεσία τους, τους πολίτες τους από την εγκληματικότητα, είτε είναι υπήκοοί τους είτε είναι εν γένει πολίτες της Ένωσης. Σε τελευταία ανάλυση, η ελευθερία, η δικαιοσύνη και η ασφάλεια είναι έννοιες στενά συνδεδεμένες.
Antonio Tajani
εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θέλω να συγχαρώ τον κ. Frattini για την εμπεριστατωμένη παρουσίασή του, καθώς και για τις προτάσεις, τις ιδέες, το περιεχόμενο και τις αξίες που υπερασπίστηκε στην ομιλία του. Ασφαλώς η επανένωση της Ευρώπης έχει οδηγήσει σε αύξηση της κυκλοφορίας των πολιτών εντός της Ένωσης, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις έχει μετατραπεί σε πραγματικό μεταναστευτικό φαινόμενο. Αυτό συμβαίνει στην Ιταλία, όπου σήμερα υπάρχουν περίπου μισό εκατομμύριο ρουμάνοι πολίτες.
" ΕΕ προσπάθησε, με την οδηγία 2004/38/ΕΚ, να εγγυηθεί τον σεβασμό τόσο των δικαιωμάτων των κοινοτικών πολιτών που μεταναστεύουν από μια χώρα σε άλλη, όσο και του δικαιώματος των κρατών μελών να απελαύνουν πολίτες της ΕΕ οι οποίοι δεν υπακούουν σε ορισμένους κανόνες: αναφέρομαι στη δυνατότητα να εξασφαλίσουν τα προς το ζην και στους κινδύνους για τη δημόσια πολιτική και ασφάλεια. Δυστυχώς, στην Ιταλία η κοινοτική οδηγία εφαρμόζεται με υπερβολικά ανεπαρκή τρόπο και εξαιρετικά καθυστερημένα. Το αποτέλεσμα; Αδυναμία απέλασης πολλών πολιτών οι οποίοι, εάν είχαν απελαθεί, ενδεχομένως να μην είχαν διαπράξει εγκλήματα στην Ιταλία.
Δυστυχώς, έχουν διαπραχθεί εγκλήματα τα οποία συγκλόνισαν την κοινή γνώμη, και τα οποία διαπράχθηκαν από άτομα με ευρωπαϊκό διαβατήριο. " αντίδραση συνίστατο σε απαράδεκτη άσκηση ξενόφοβης βίας. " βία και οι δολοφονίες που διαπράχθηκαν στην Ιταλία πρέπει να καταδικαστούν έντονα και να επιδειχθεί αλληλεγγύη στις οικογένειες των θυμάτων. Οι βίαιες και ξενόφοβες αντιδράσεις πρέπει επίσης να καταδικαστούν, αν και δυστυχώς, όταν δεν εφαρμόζονται οι κανόνες, όταν δεν επιβάλλεται ο σεβασμός της νομοθεσίας, δημιουργείται ο κίνδυνος να καταφύγουν οι πολίτες στην αυτοδικία, και αυτό είναι, ειλικρινώς, απαράδεκτο.
Τα κράτη μέλη έχουν πολύ σαφείς ευθύνες, όπως άλλωστε και οι τοπικές αρχές. Στη Ρώμη, παρά τις πολυάριθμες καταγγελίες, δυστυχώς δεν ελήφθη κανένα μέτρο για την αντιμετώπιση ορισμένων κοινωνικών καταστάσεων, όπως οι παραγκουπόλεις στις οποίες κατοικούν πολίτες Ρομ. Οι καταστάσεις αυτές έπρεπε να είχαν αντιμετωπιστεί με ταχεία ανάληψη δράσης. Ορισμένες φορές η καθυστερημένη λήψη μέτρων δεν βοηθά καθόλου στην επίλυση προβλημάτων που έχουν ήδη διογκωθεί. Δεν τασσόμαστε υπέρ των μαζικών απελάσεων. Κάθε πολίτης που διαπράττει ένα έγκλημα είναι προσωπικά υπεύθυνος. Δεν είναι θέμα εθνικότητας ή ένταξης σε συγκεκριμένη εθνοτική ομάδα. " περαιτέρω συνεργασία μεταξύ της Ρουμανίας και της Ιταλίας θα είναι φυσικά χρήσιμη. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το κείμενο της Ομάδας ΕΛΚ υπογράφεται από εμένα και τον συνάδελφό μου κ. Marinescu.
Το ζήτημα αυτό αφορά συγκεκριμένα τον πληθυσμό των Ρομ. Δεν αφορά τους ρουμάνους πολίτες, και γι' αυτό ζητούμε τη δημιουργία ειδικής υπηρεσίας για την κοινωνική ένταξη των κοινοτήτων Ρομ, μιας ευρωπαϊκής υπηρεσίας που να αποδεικνύει ότι η Ευρώπη κάνει το καθήκον της για την επίλυση ενός προβλήματος το οποίο κινδυνεύει, διαφορετικά, να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερο κοινωνικό πανικό.
Martin Schulz
εξ ονόματος της Ομάδας PSE. - (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, είμαστε αντιμέτωποι με μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Είναι δύσκολη επειδή τα γεγονότα που συνέβησαν στη Ρώμη φέρνουν απλώς στην επιφάνεια κάτι που δεν είχαμε δει έως τώρα, ή δεν θέλαμε να δούμε. " δολοφονία που διαπράχθηκε εκεί ήταν μια απολύτως καταδικαστέα, αποτρόπαια πράξη. Οι αντιδράσεις που προκάλεσε αυτή η δολοφονία είναι ανησυχητικές. Εντούτοις, το γεγονός ότι ένας μεμονωμένος παραβάτης που διαπράττει μια εγκληματική πράξη κρίνεται ως μέλος μιας ευρύτερης ομάδας ανθρώπων οι οποίοι, ούτως ειπείν, θεωρούνται συλλογικά υπεύθυνοι για τις πράξεις ενός ατόμου, δεν είναι κάτι το νέο στην ιστορία της ανθρωπότητας -συνέβαινε πάντα- όμως δεν παύει ποτέ να είναι εξίσου καταδικαστέο. Επομένως, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να αποφύγουμε τη γενίκευση. Πρέπει να εξετάσουμε το θέμα πολύ προσεκτικά. Είναι αλήθεια: η ένταξη των Ρομ στην κοινωνία μας δεν λειτουργεί αποτελεσματικά εδώ και πολύν καιρό. Αυτό συνδέεται επίσης με το γεγονός ότι υπάρχει ελάχιστο ενδιαφέρον για την ένταξη των Ρομ στην κοινωνία μας. Είναι ένας δύσκολος λαός, με δικό του αυτόνομο πολιτισμό, και απαιτείται μεγάλη προσπάθεια για την ένταξή του, όμως αυτή είναι εφικτή. Είναι εφικτή, εφόσον σεβαστούμε τους ίδιους και τον πολιτισμό τους.
Παρ' όλα αυτά, πρέπει να καταστεί σαφές ότι μια χώρα που λειτουργεί βάσει των αρχών του κράτους δικαίου πρέπει να είναι σε θέση να εξασφαλίσει την επιβίωσή της με όλα τα διαθέσιμα συνταγματικά μέσα. Μια χώρα στην οποία ισχύει κράτος δικαίου πρέπει να χρησιμοποιεί όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για την προστασία της δημόσιας ασφάλειας και την τήρηση της τάξης. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό; Ο καλύτερος τρόπος είναι να μην γενικεύουμε αλλά να εξετάζουμε κάθε επιμέρους περίπτωση ξεχωριστά, και αυτό ακριβώς πρέπει να συμβεί στην Ευρώπη. Ως προς την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, πρέπει να ελέγχουμε, σε κάθε επιμέρους περίπτωση, ποια δικαιώματα έχει κερδίσει ένας πολίτης της Ένωσης και, όταν μετακινείται από μια χώρα σε άλλη, ποια δικαιώματα συνιστούν τη βάση του τρόπου με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση εγγυόμαστε τη ελεύθερη κυκλοφορία. Όλοι οι πολίτες των ευρωπαϊκών κρατών -τουλάχιστον εκείνων που ανήκουν στη ζώνη Σένγκεν- απολαμβάνουν πλήρως αυτό το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν όταν μετακινούνται από ένα κράτος σε άλλο. Πρέπει να σέβονται τα δικαιώματα και τους νόμους που ισχύουν εκεί· από την άλλη πλευρά, το κράτος που ανήκει στη ζώνη Σένγκεν πρέπει επίσης να σέβεται τα δικαιώματα κάθε πολίτη της Ένωσης που βρίσκεται στο έδαφός του. Δεν είναι δυνατόν να υποστηρίξει, γενικεύοντας: "η ευθύνη βαρύνει αυτή την ομάδα, και η εν λόγω ομάδα πρέπει να φύγει, επειδή κανένα από τα μέλη της δεν διαθέτει άδεια εργασίας, ή επειδή δεν συμφωνούν με την αντίληψη που έχουμε για τον πολιτισμό μας, ή επειδή είναι όλοι οι άνεργοι, ή επειδή επαιτούν". Αντ' αυτού, σε κάθε επιμέρους περίπτωση, πρέπει να διακριβώνουμε ποια δικαιώματα έχει ένας πολίτης, όπως ακριβώς διερευνάται σε κάθε περίπτωση ποια συγκεκριμένα δικαιώματα έχει παραβιάσει. Αυτό ακριβώς επιδιώκουν τώρα η ιταλική και η ρουμανική κυβέρνηση, και το ίδιο πρέπει να επιδιώξει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Στο σημείο αυτό οφείλω να επισημάνω, Επίτροπε Frattini, ότι αδικείτε τον ρόλο σας. Εξεπλάγην πραγματικά όταν διάβασα τα σχόλιά σας στην εφημερίδα Il Messaggero. Μέχρι το σημείο εκείνο, είχα την εντύπωση ότι είστε ένας πολύ μετριοπαθής Επίτροπος. Κερδίσατε τον σεβασμό της πολιτικής μου ομάδας επειδή έως τώρα είχατε εργαστεί με μεγάλη ευαισθησία σε έναν πολύ ευαίσθητο τομέα πολιτικής. Εντούτοις, τα σχόλιά σας στην εφημερίδα Il Messaggero σχετικά με τις άδειες εργασίας και το εισόδημα των πολιτών -υποστηρίζοντας ότι είναι δυνατό απλώς να επισκεφθεί κανείς έναν καταυλισμό, να ρωτήσει κάποιον πώς κερδίζει τα προς το ζην και, αν δεν μπορεί να εξηγήσει επιτόπου με ποιον τρόπο κερδίζει το εισόδημά του, να τον απελάσει- θυμίζουν εντελώς αυθαίρετο κράτος. Δεν ζούμε, όμως, σε τέτοιο κράτος. Έχετε υποχρέωση, Επίτροπε Frattini -δεδομένου ιδίως ότι είστε αρμόδιος Επίτροπος για τα ανθρώπινα δικαιώματα- να προασπίζετε τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να μην προωθείτε πάλι τον εαυτό σας ως υποψήφιο υπουργό μιας μελλοντικής ιταλικής κυβέρνησης εφόσον χρειαστεί.
(Χειροκροτήματα από το κέντρο και την αριστερή πτέρυγα)
Graham Watson
εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. - (EN) Κύριε Πρόεδρε, οι περισσότεροι εξ ημών αναγνωρίζουμε τα οφέλη της μετανάστευσης. Τα κράτη μέλη που έχουν ανοίξει τα σύνορά τους σε μετανάστες από άλλα κράτη μέλη δεν έχουν διαπιστώσει άνοδο της ανεργίας· απεναντίας, παρατηρούν αύξηση της παραγωγικότητας, αύξηση της οικονομικής ανάπτυξης και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
Επαναλαμβάνεται η ίδια παλιά ιστορία. Οι νεοεισερχόμενοι αναλαμβάνουν τις εργασίες που δεν θέλουν να αναλάβουν οι ντόπιοι, εργάζονται σκληρά, κοστίζουν λίγο και είναι φορείς νέων ιδεών. Είναι όμως σημαντικό να αναγνωριστεί ότι ορισμένοι άνθρωποι δεν διασχίζουν τα σύνορα επειδή επιθυμούν να εργαστούν - ή τουλάχιστον δεν επιθυμούν να εργαστούν νόμιμα. Αυτό αναγνωρίζεται στη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως περιγράψατε, κύριε Επίτροπε. Ενώ παρέχει δικαίωμα διαμονής σε άλλα κράτη μέλη, επιτρέπει στο κράτος υποδοχής να περιορίζει το δικαίωμα διαμονής σε τρεις μήνες εφόσον το άτομο δεν διαθέτει επαρκή μέσα για τη συντήρησή του και να αναστέλλει αυτό το δικαίωμα εφόσον απειλείται η δημόσια τάξη.
Μια από τις μεγάλες επιτυχίες της Ένωσής μας είναι αυτό το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας, που τώρα το απολαμβάνουν εκατομμύρια πολιτών όσον αφορά τις σπουδές τους, την εργασιακή τους ζωή, καθώς και τη συνταξιοδότησή τους. Δεν απουσιάζουν οι δυσκολίες και, όπως ακριβώς οι Εβραίοι, ένας λαός που δεν διέθετε δική του πατρίδα, ήταν συχνά ανεπιθύμητοι σε παλαιότερες εποχές, έτσι και σήμερα οι Ρομ, περίπου εννέα εκατομμύριο άτομα, υφίστανται διακρίσεις σε πολλές χώρες υποδοχής. Ωστόσο, η εξίσωση των Ρομ με τη χώρα της Ρουμανίας, έστω και αν πολλοί εξ αυτών είναι ρουμάνοι πολίτες, καταδεικνύει έλλειψη κατανόησης τόσο των Ρομ όσο και της Ρουμανίας. Αυτό δεν θα διέφερε καθόλου από την εξίσωσή τους με την πόλη της Ρώμης.
Έχουν διατεθεί κοινοτικοί πόροι για την ένταξη των Ρομ. Συνεργαζόμαστε με τον George Soros και το πρόγραμμά του "Δεκαετία ένταξης των Ρομ". Πρέπει όμως να συμμετάσχουν σε αυτό ενεργά όλα τα κράτη μέλη και να καταρτίσουν μια κοινοτική στρατηγική πλαίσιο για την ένταξη των Ρομ, προκειμένου να επιτύχει αυτή η προσπάθεια.
Είναι κρίμα που η Ιταλία δεν απορρόφησε κανέναν από αυτούς τους πόρους. " Ισπανία απορρόφησε περίπου 52 εκατ. ευρώ και η Πολωνία περίπου 8 εκατ. ευρώ. Δεν πρόκειται όμως απλώς για έλλειψη προορατικότητας εκ μέρους της ιταλικής κυβέρνησης· πρόκειται επίσης για έλλειψη προορατικότητας εκ μέρους της Επιτροπής. Θεωρώ ότι ο κ. Barroso έκανε λάθος όταν είπε στη χθεσινή του συνέντευξη στη La Repubblica ότι είναι αδιανόητο να προωθήσουν επιτόπου οι αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης την ένταξη. Κάτι τέτοιο δεν πρέπει να θεωρείται αδιανόητο.
Συμμερίζομαι, κύριε Frattini, τις απόψεις του κ. Schulz. Δεν πρέπει να ασκείτε κομματική πολιτική σε αυτό το θέμα. Το Σώμα απαιτεί να εστιάσετε την προσοχή σας στις τρέχουσες ευθύνες σας, και όχι στην πιθανή μελλοντική σταδιοδρομία σας. Οι Ιταλοί γνωρίζουν πολύ καλά πόσο ευάλωτες είναι οι κοινότητες των μεταναστών. Το 1893, στο Aigues-Mortes της Γαλλίας, Ιταλοί εργαζόμενοι στις αλυκές λυντσαρίστηκαν στο Peccais στο πλαίσιο ξενόφοβων επιθέσεων με σκοπό την προστασία των τοπικών θέσεων εργασίας. Ένα όμως από τα σπουδαία επιτεύγματα της Ένωσης είναι το γεγονός ότι τέτοια πογκρόμ αποτελούν πλέον στοιχείο του παρελθόντος.
Πάρα πολύ συχνά, όμως, οι δημοκρατίες διοικούνται στο πλαίσιο διαχείρισης κρίσεων. Αυτό είναι, ίσως, περισσότερο εμφανές στην Ιταλία από ό,τι σε άλλες χώρες. Ωστόσο, εάν υπάρχουν προβλήματα στην Ιταλία, θα εμφανιστούν προβλήματα και σε άλλες χώρες. Εφόσον το δικαίωμα διαμονής στο εξωτερικό είναι δικαίωμα στην ΕΕ, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να ξαναγράφουν τα κράτη μέλη τις κατ' εξαίρεση διατάξεις, όπως έπραξε η ιταλική κυβέρνηση με το έχει διάταγμά της. Τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει μια χώρα να εκχωρήσει αρμοδιότητες στους νομάρχες της προκειμένου να αντιμετωπίσουν το ζήτημα, αρκεί να εξασφαλίζεται το δικαίωμα έφεσης. Μια έφεση σε ειρηνοδίκη που δεν διαθέτει ειδικές νομικές γνώσεις είναι ανεπαρκής, όπως ακριβώς και η χρήση μόνο των ιταλικών ή των αγγλικών στα νομικά έγγραφα. Ευελπιστώ όμως ότι το ιταλικό κοινοβούλιο θα διορθώσει αυτές τις διατάξεις και θα εξασφαλίσει τη συνέπεια της εθνικής νομοθεσίας με το κοινοτικό πλαίσιο.
Για εμάς, αυτή είναι η πρώτη πραγματική περίπτωση στην οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εποπτεύει την εφαρμογή της νομοθεσίας στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, μαζί με τα εθνικά κοινοβούλια. Πρέπει να εξετάσουμε όχι μόνο τι λειτουργεί και τι δεν λειτουργεί αποτελεσματικά, αλλά και τι πραγματικά λειτουργεί, και στην προσπάθεια αυτή χρειαζόμαστε την ενεργό συμμετοχή σας, κύριε Επίτροπε.
(Χειροκροτήματα από το κέντρο και την αριστερή πτέρυγα)
Roberta Angelilli
εξ ονόματος της Ομάδας UEN. - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θέλω και εγώ να ευχαριστήσω τον Επίτροπο Frattini για τη λεπτομερή παρουσίασή του σήμερα το απόγευμα. Κατά τη γνώμη μου, η οδηγία 2004/38/ΕΚ είναι ένα εύλογο πλαίσιο αναφοράς, το οποίο εγγυάται την πλήρη αναγνώριση του δικαιώματος κυκλοφορίας των πολιτών της ΕΕ, αποφεύγοντας κάθε μορφή διάκρισης και κατοχυρώνοντας την αρχή της πλήρους ένταξης.
Αυτή η οδηγία αφορά ουσιαστικά την προστασία των δικαιωμάτων των ατόμων που διαμένουν σε ένα κράτος μέλος, καθώς και των δικαιωμάτων των πολιτών αυτού του κράτους μέλους, σύμφωνα με την αρχή της αμοιβαιότητας. Προσφέρει τη μέγιστη προστασία στα άτομα που εργάζονται, σπουδάζουν και θέλουν να ενταχθούν, αλλά αντιμετωπίζει με μεγάλη αυστηρότητα όσους παραβαίνουν τους κανόνες. Στο τελευταίο αυτό σημείο πρέπει να εστιάσει την προσοχή του το Κοινοβούλιο, διεξάγοντας ουσιαστική συζήτηση.
Δεν υπάρχουν μόνο δικαιώματα, υπάρχουν επίσης καθήκοντα και κανόνες που πρέπει να τηρούνται. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να αγνοούμε το γεγονός ότι υπάρχει ένα ποσοστό -πρόκειται αναμφίβολα για ελάχιστη μειονότητα, όμως υπάρχει- ανθρώπων οι οποίοι μεταβαίνουν σε άλλα κράτη μέλη και δεν έχουν καμία διάθεση να δηλώσουν την παρουσία τους στο κράτος μέλος υποδοχής, απλώς και μόνον επειδή δεν θέλουν να αναγνωριστεί επισήμως η παρουσία τους αυτή, καθόσον δεν έχουν καμία πρόθεση να σεβαστούν τους νόμους και να εργαστούν νομίμως.
Πρέπει να αντιμετωπίσουμε με τον ενδεδειγμένο τρόπο το πρόβλημα του ποιοι μετακινούνται και εισέρχονται σε κράτη μέλη, έχοντας σκοπό να παραμείνουν στο περιθώριο της κοινωνίας. Αναμφίβολα, τα μέσα μπορούν να βελτιωθούν, όμως ορισμένα εξ αυτών είναι ήδη στη διάθεση των κρατών μελών στο πλαίσιο της οδηγίας 2004/38/ΕΚ. Γι' αυτό πρέπει πρώτα να απαιτήσουμε τη γρήγορη, πλήρη, λεπτομερή και συγκεκριμένη εφαρμογή της οδηγίας σε όλα τα κράτη μέλη.
Ίσως επίσης να αξίζει τον κόπο να εξειδικεύσουμε περισσότερο την οδηγία, όχι μόνο μέσω της επιβολής στους επισκέπτες της υποχρέωσης να δηλώνουν την παρουσία τους στο έδαφος του κράτους μέλους υποδοχής υπό ορισμένες προϋποθέσεις, αλλά και μέσω της υποχρέωσης του κράτους μέλους να επιβάλλει κυρώσεις σε όσους δεν σέβονται τους κανόνες. Στην Ιταλία, παραδείγματος χάριν, το διάταγμα για την εφαρμογή της οδηγίας προβλέπει ορισμένους όρους και προϋποθέσεις, όμως δεν προβλέπει καμία κύρωση, οπότε ο νόμος είναι στην πραγματικότητα εντελώς αναποτελεσματικός.
Προπάντων, πρέπει να μεριμνούμε ώστε οι μετανάστες να συνοδεύονται κατά την επιστροφή στη χώρα τους, προφανώς σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρχουν ουσιαστικοί λόγοι για τη λήψη τέτοιων μέτρων. Εντούτοις, οφείλω να επισημάνω ότι οποιοσδήποτε διαπράττει κάποιο έγκλημα, οποιοσδήποτε παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθότι κι αυτό είναι σημαντικό, οποιοσδήποτε εκμεταλλεύεται παιδιά ή γυναίκες, ή συνιστά απειλή για τη δημόσια ασφάλεια, πρέπει να απομακρύνεται και να παραδίδεται με αυστηρότητα στις αρχές της χώρας προέλευσής του/της. Χρειαζόμαστε επίσης νόμους για τα άτομα που δεν εργάζονται, για τα άτομα που επιβιώνουν από μέρα σε μέρα και που μπορεί έτσι να αντιπροσωπεύσουν υπερβολική επιβάρυνση για την κοινότητα του κράτους μέλους υποδοχής.
Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω αυτή την ομιλία αναφέροντας τα παιδιά Ρομ και υπερασπίζοντας τη στάση της Ιταλίας. Υπάρχουν περίπου 50 000 παιδιά, ή μάλλον τουλάχιστον 50 000 παιδιά που ζουν υπό συνθήκες εκμετάλλευσης στην Ιταλία. Προέρχονται από οικογένειες Ρομ, υποχρεώνονται να επαιτούν, δεν έχουν εμβολιαστεί, δεν πηγαίνουν στο σχολείο και ζουν υπό τελείως άθλιες από άποψη υγιεινής συνθήκες. Θέλω να υπενθυμίσω σε όλες και όλους ότι, μία εβδομάδα περίπου προτού δολοφονηθεί η κ. Reggiani στη Ρώμη, στην ίδια παραγκούπολη στην οποία ζούσε ο δολοφόνος της κ. Reggiani, πέθανε από κρύο ένα παιδί Ρομ ηλικίας δύο μηνών. Αυτό συνέβη στη Ρώμη, μια από τις μεγαλύτερες πρωτεύουσες της Ευρώπης.
Θα ολοκληρώσω λοιπόν την παρέμβασή μου θέτοντας το ακόλουθο ερώτημα: συνιστά αυτό πραγματική ένταξη; Συνιστά αυτό σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Έχουμε καθήκον να θέτουμε σοβαρά ερωτήματα χωρίς υποκρισία και να υποστηρίζουμε επίσης ότι όλοι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
Monica Frassoni
εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, στις 2 Νοεμβρίου ο κ. Frattini δήλωσε ότι "Αυτό που πρέπει να γίνει είναι απλό: πηγαίνετε σε έναν καταυλισμό πλανόβιων στη Ρώμη, λόγου χάρη, και ρωτήστε τους: "Μπορείτε να μου πείτε πού ζείτε;” Αν πουν ότι δεν γνωρίζουν, πάρτε τους και στείλτε τους πίσω στη Ρουμανία". Έτσι λειτουργεί η ευρωπαϊκή οδηγία, απλά και ξάστερα, και πρέπει να κατεδαφίσουμε αμέσως τους καταυλισμούς των πλανόβιων. Είπατε επίσης ότι το "νωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Γερμανία απελαύνουν τακτικά πολίτες που είναι άνεργοι, ότι η Ιταλία δεν το πράττει και ότι επομένως δεν εφαρμόζει κατάλληλα την οδηγία 2004/38/ΕΚ.
Σας μιλώ ως συμπρόεδρος μιας ευρωπαϊκής πολιτικής ομάδας και σας απευθύνομαι με την ιδιότητά σας ως Ευρωπαίου Επιτρόπου, επομένως πρέπει να αφήσουμε τελείως στην άκρη το γεγονός ότι στην Ιταλία μετέχουμε ενδεχομένως σε προεκλογικές εκστρατείες ως μέλη διαφορετικών συνασπισμών· εδώ ενεργούμε και πρέπει να ενεργούμε ως Ευρωπαίοι. Θεωρώ ότι οι δηλώσεις σας στην εφημερίδα Il Messaggero είναι απαράδεκτες και, επιπλέον, έρχονται σε πλήρη αντίφαση με τα όσα μας είπατε εδώ εχθές το βράδυ. Ποιος από τους δύο Frattini είναι ο πραγματικός; Εκείνος που δήλωσε ότι πρέπει να κατεδαφίσουμε τους καταυλισμούς των Ρομ ή εκείνος που υποστήριξε, όπως πολύ σωστά ορίζει η οδηγία, ότι οι πολίτες μπορούν να απελαθούν βάσει συγκεκριμένων κανόνων και ακόμη πιο συγκεκριμένων εγγυήσεων; Θα εκτιμήσω πραγματικά μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα.
Όσον αφορά άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, θα είμαι ευγνώμων αν μπορέσετε να μου εξηγήσετε την κατάσταση. Κάναμε μια μικρή έρευνα και διαπιστώσαμε ότι καμία από τις χώρες που αναφέρθηκαν -το "νωμένο Βασίλειο, η Γαλλία ή η Γερμανία- δεν έχει απελάσει ποτέ ευρωπαίο πολίτη για οικονομικούς λόγους, κάτι που άλλωστε απαγορεύεται από την οδηγία, και ότι κανένας πολίτης δεν έχει κριθεί ότι αντιπροσωπεύει υπερβολική επιβάρυνση για την οικονομία των χωρών διαμονής. Επομένως, θέλω να μας πείτε αν το γνωρίζατε αυτό, καθότι νομίζω ότι πρόκειται για κρίσιμη πληροφορία.
Συμφωνώ πλήρως με το γεγονός ότι η οδηγία αυτή παρέχει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Θεωρώ, ωστόσο, ότι το κείμενο θα μπορούσε να είναι ακριβέστερο και καλύτερο, και είμαι ακόμη της άποψης ότι η υπόθεση ή οι υποθέσεις που συζητούμε σήμερα χαρακτηρίζουν τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να εφαρμόζεται η οδηγία καθώς και το πώς αντιλαμβάνονται τα κράτη μέλη τη διεύρυνση και την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, η οποία αποτελεί για εμάς απόλυτη προτεραιότητα. Επιτρέψτε μου απλώς να επισημάνω εδώ, κύριε Πρόεδρε, κύριε Tajani και κυρία Angelilli, ότι μια χώρα στην οποία η μαφία αναπτύσσει επιχειρηματική δραστηριότητα ύψους περίπου 90 δισ. ευρώ και στην οποία συμβαίνουν γεγονότα όπως αυτά των τελευταίων ημερών, ελάχιστα μπορεί να μας διδάξει για το θέμα της μετανάστευσης.
Roberto Musacchio
εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η συζήτησή μας εδώ δεν αφορά την Ιταλία ή τη Ρουμανία, αφορά την Ευρώπη και τη ζωή των πολιτών της: μια γυναίκα δολοφονήθηκε, και οφείλουμε να σκεφτούμε την οικογένειά της και να της εκφράσουμε τα συλλυπητήριά μας· οι Ρομ και οι πολίτες της Ρουμανίας δέχονται επαίσχυντες επιθέσεις· η ταυτότητά μας, οι αξίες, οι νόμοι και η ιστορία μας, περιλαμβανομένων τραγωδιών όπως η δίωξη του πληθυσμού των Ρομ, όλα αυτά πρέπει να τα λάβουμε υπόψη σήμερα και δεν πρέπει να τα ξεχάσουμε, αλλά να μεριμνήσουμε ώστε να μην δημιουργηθεί το παραμικρό περιθώριο για ρατσισμό οιασδήποτε μορφής.
Αυτές οι τραγωδίες μας διδάσκουν τη σπουδαιότητα των νόμων μέσω των οποίων κατοχυρώνονται δικαιώματα: χωρίς νόμους δεν υπάρχει ασφάλεια. Τόσο σημαντικοί είναι οι νόμοι μας, οι Συνθήκες μας, ακόμη και οι οικονομικοί κανονισμοί μας, οι οποίοι επιβεβαιώνουν την αξία και το δικαίωμα της κινητικότητας και της διαμονής, που είναι νόμιμα δικαιώματα των ευρωπαίων πολιτών, και όχι παραχωρήσεις, τα οποία μπορούν να ρυθμίζονται αλλά όχι να αμφισβητούνται. Οι ευρωπαϊκοί νόμοι είναι σαφείς: όλοι έχουν δικαίωμα στην κινητικότητα και τη διαμονή, η δε απομάκρυνσή τους επιτρέπεται μόνο σε ακραίες περιπτώσεις στις οποίες κινδυνεύει η εθνική ασφάλεια. " απέλαση είναι αυστηρά ατομική και ποτέ συλλογική, συνοδεύεται δε από το εγγυημένο δικαίωμα στην υπεράσπιση. Αυτά τα μέτρα είναι αναλογικά και προβλέπουν πάντα τη διατήρηση του δικαιώματος στην κινητικότητα, ενός δικαιώματος που δεν επιτρέπεται ποτέ να αφαιρεθεί για οικονομικούς λόγους, καθότι η φτώχεια δεν μπορεί να αποτελεί στίγμα ή δικαιολογία για διακρίσεις εις βάρος πολιτών.
Αυτό προβλέπει το άρθρο 27 της οδηγίας, αυτό λέει ο νόμος, ο οποίος είναι ακόμη πιο ιερός καθόσον αφορά δικαιώματα. Ο νόμος ισχύει για όλους, πολύ δε περισσότερο για τους Επιτρόπους -και οφείλω να πω, κύριε Frattini, ότι στις πολυάριθμες δηλώσεις σας εδώ στο Κοινοβούλιο δυσκολεύτηκα πολύ να διακρίνω το πνεύμα και το γράμμα του νόμου, στην πραγματικότητα μάλιστα δεν νομίζω ότι μπορώ να εντοπίσω ούτε το ένα ούτε το άλλο- καθώς και για τα κράτη μέλη, τα οποία πρέπει να εφαρμόζουν στο εσωτερικό τους την ιδιότητα μέλους της Ευρώπης και τις κοινοτικές οδηγίες για όλες και όλους.
Υπάρχουν ακόμη πάρα πολλοί άνθρωποι που πεθαίνουν στην Ευρώπη σήμερα. Στην Ιταλία, μια γυναίκα πέθανε αφού δέχτηκε βίαιη επίθεση από έναν άνδρα από τη Ρουμανία. Αυτό με λυπεί βαθύτατα. Οποιοσδήποτε είναι ένοχος δολοφονίας πρέπει να καταβάλλει το αντίστοιχο τίμημα, όμως αυτό δεν έχει καμία σχέση με τους Ρομ ή τους ρουμάνους πολίτες, οι οποίοι είδαν να δέχονται άδικες επιθέσεις ορισμένοι από τους συμπολίτες τους. " ενοχή είναι ατομική, ποτέ συλλογική. Πάρα πολλοί μετανάστες πεθαίνουν προσπαθώντας να φτάσουν στην Ευρώπη. Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται σε απόγνωση και ζητούν τη βοήθειά μας. Αυτή η ανθρώπινη δυστυχία είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να κάνουμε την Ευρώπη κράτος δικαίου και δικαιωμάτων, στο οποίο οι νόμοι είναι ιεροί, ιδίως όταν μιλάμε για φιλοξενία. Οι νόμοι αυτοί αποτελούν τη βάση της ασφάλειας.
Αυτό θέλουμε να επιβεβαιωθεί επισήμως στο Κοινοβούλιο μέσω ψηφοφορίας, προκειμένου να μην επιτραπούν νέες παρερμηνείες των ευρωπαϊκών μας νόμων.
Πρόεδρος
Σύμφωνα με τον Κανονισμό μας, θέλω να παρακαλέσω τους συναδέλφους που λαμβάνουν τον λόγο να μην αναφέρονται προσωπικά σε άλλους βουλευτές, για τον απλό λόγο ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού, θα μπορούν στη συνέχεια να ζητήσουν να λάβουν τον λόγο. Προκειμένου λοιπόν να επιτραπεί η ομαλή διεξαγωγή της συζήτησης, παρακαλώ όλες και όλους τους ομιλητές να απευθύνονται γενικώς στο Σώμα, αναφέροντας απλώς τα γεγονότα· αυτό, προφανώς, δεν ισχύει για τον κ. Επίτροπο, ο οποίος έχει κάθε δικαίωμα να δώσει εξηγήσεις στο τέλος της συζήτησης.
Jens-Peter Bonde
εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. - (EN) Κύριε Πρόεδρε, οι φίλοι μου στο νέο κόμμα NIP της Ρουμανίας εξοργίστηκαν όταν πληροφορήθηκαν την απέλαση χιλιάδων Ρουμάνων από την Ιταλία. Τους κατανοώ πλήρως.
Τηλεφώνησα στον Επίτροπο Frattini, ο οποίος με διαβεβαίωσε ότι κανένας Ρουμάνος δεν επρόκειτο να απελαθεί χωρίς να εμφανιστεί ενώπιον δικαστή. Ωστόσο, εφαρμόστηκε μια παρέκκλιση: πολίτες οι οποίοι, μετά από παραμονή διάρκειας τριών μηνών, δεν έχουν καθόλου χρήματα για να ζήσουν, μπορούν να απελαθούν χωρίς δικαστική απόφαση. Συμφωνώ με τη διαδικασία αυτή, εφόσον γίνεται καλόπιστη χρήση της. " ελεύθερη κυκλοφορία δεν περιλαμβάνει το δικαίωμα διεκδίκησης οικονομικής στήριξης από το κράτος το οποίο έχει κάποιος επισκεφθεί. Πρέπει να μπορεί κανείς να συντηρήσει τον εαυτό του ή να εργάζεται.
Οι εγκληματίες μπορούν επίσης να απελαθούν μετά από δικαστική απόφαση, όμως δεν είναι δικαίωμα της αστυνομίας να αποφασίζει ποιος είναι εγκληματίας και ποιος όχι. Για τις αποφάσεις αυτές, χρειαζόμαστε ανεξάρτητους δικαστές. Ευελπιστώ ότι οι φίλοι μου στην ιταλική κυβέρνηση συμφωνούν με αυτή τη θεμελιώδη αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Luca Romagnoli
εξ ονόματος της Ομάδας ITS. - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω τον κ. Frattini, που βρίσκεται και πάλι ενώπιον του Σώματος, για την αφοσίωσή του και για τη διαθεσιμότητά του. Τιμάτε τη χώρα σας. Είναι κρίμα που δεν μπορώ να πω το ίδιο και για άλλους εκπροσώπους της Ιταλίας, και λυπούμαι πολύ γι' αυτό.
Έχουμε συζητήσει -και συζητούμε ακόμη- τη συμφωνία Σένγκεν. Παρ' όλη την κοινωνική αναταραχή που αναμφίλεκτα προκαλεί στην Ιταλία η ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών εντός της ΕΕ, ο κ. Amato αποφάσισε ότι ήταν καλή ιδέα να εστιάσει αλλού την προσοχή του. Κάτι πρέπει να γίνει προκειμένου να προληφθεί αυτή η κοινωνική αναταραχή προτού φτάσει τα επίπεδα που παρατηρούνται στη χώρα μας. Εντούτοις, δεν φαίνεται να λαμβάνεται κανένα μέτρο, αν λάβουμε υπόψη την αυξανόμενη εγκληματικότητα σε όλα τα επίπεδα στην Ιταλία, η οποία αρχίζει από την αντικοινωνική συμπεριφορά και φτάνει ώς το οργανωμένο έγκλημα, για να μην αναφέρουμε τη σταθερή εισροή παράνομων μεταναστών στη χώρα μας, και προπάντων το γεγονός ότι ορισμένα άτομα που έρχονται στην Ιταλία για να σπουδάσουν, εργάζονται με τουριστικές θεωρήσεις και δεν επιστρέφουν στις χώρες τους όταν αυτές εκπνεύσουν. " τελευταία αυτή πτυχή δεν καλύπτεται ευρέως από τα μέσα ενημέρωσης.
Επιπλέον, η σημερινή ιταλική κυβέρνηση και ο υπουργός Εσωτερικών φαίνεται να μην είναι ενημερωμένοι για τα εγκλήματα που διαπράττονται στην Ιταλία κατά μεγάλο μέρος από αλλοδαπούς, ορισμένοι εκ των οποίων είναι ευρωπαίοι πολίτες, πλανόβιοι ή άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται έτσι. Αυτό τονίστηκε πριν από λίγους μήνες στην έκθεση του ιταλού νομάρχη κ. Serra προς το ιταλικό κοινοβούλιο.
" ιταλική κυβέρνηση προκαλεί αμηχανία σε έναν ολοένα και πιο κουρασμένο λαό, και δεν είναι ο μόνος. " κυβέρνηση αυτή, που είναι εξίσου ανίκανη να κατανοήσει την κοινωνική αναταραχή όσο και να την αποτρέψει, δεν μπορεί να διανοηθεί καν ότι μπορεί να αντιμετωπίσει κατά μέτωπο το πρόβλημα. Δεν της περνά από το μυαλό -πώς θα μπορούσε άλλωστε;- να αναγνωρίσει τις αδυναμίες των τρεχουσών πολιτικών για τη μετανάστευση ή τη μη εφαρμογή ευρωπαϊκών οδηγιών, εν προκειμένω της οδηγίας 2004/38/ΕΚ.
Σε αυτό το θέμα, η ιταλική κυβέρνηση παραπονείται ότι δυσκολεύεται να προσδιορίσει την ακριβή ημερομηνία εισόδου. Είναι σαφές ότι, στο πλαίσιο της συμφωνία Σένγκεν, αυτές οι δυσκολίες αυξάνονται δυσανάλογα. Είναι επίσης προφανές ότι το κόμμα μου και εγώ επιθυμούμε την αναστολή της συμφωνίας Σένγκεν. Ακόμη και οι επανειλημμένες πράξεις πολιτικού χουλιγκανισμού στην Ιταλία τους τελευταίους μήνες, στόχος των οποίων έγινε σε πολλές περιπτώσεις το κόμμα μου, και οι οποίες διαπράχθηκαν από οπαδούς του αναρχικού και αγροίκου κομμουνισμού που έχει την προστασία των εκπροσώπων της θεσμικής αριστεράς, αγνοούνται από τον κ. Amato.
Δυστυχώς, ο κ. Amato και ο Πρόεδρος Prodi, όπως και μεγάλος αριθμός δημάρχων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και ο δήμαρχος της Ρώμης, δεν ζουν σε συνοικίες της εργατικής τάξης, δεν έχουν καμία επαφή με τους καταυλισμούς πλανόβιων -νόμιμους ή όχι- και δεν χρησιμοποιούν τις δημόσιες συγκοινωνίες, ούτε έχουν δοκιμάσει τους εκφοβισμούς, τη βία και την απάτη που ακόμη και οι επισκέπτες από την ΕΕ αντιμετωπίζουν στην Ιταλία σε καθημερινή βάση. Αυτοί οι ανεύθυνοι πολιτικοί μιλούν περί αλληλεγγύης, στο όνομα της οποίας ένας ολόκληρος πληθυσμός υποχρεώνεται να υφίσταται τις συνέπειες των ανόητων αποφάσεών τους.
" Ευρωπαϊκή Ένωση, αντί να εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι η Ιταλία δεν έχει ζητήσει χρηματοδότηση, πρέπει να λάβει υπόψη αυτό που ανέφερε ο Πρόεδρος Barroso, με άλλα λόγια ότι, αν ένα κράτος μέλος επιτρέπει την ανάπτυξη παραγκουπόλεων στο έδαφός του, τι μπορεί να περιμένει από την παρέμβαση της Επιτροπής; Ο κ. Amato επιλέγει να απουσιάζει από τις συνεδριάσεις για το θέμα αυτό. Εν τω μεταξύ, οι Ιταλοί θέλουν να κάνουν το μόνο πράγμα που θεωρούν εν προκειμένω σωστό: να αρχίσουν να ψηφίζουν και να στείλουν την κυβέρνηση στον διάβολο.
Marian-Jean Marinescu
(RO) " Ευρωπαϊκή Ένωση είναι κοινότητα αξιών στην οποία επικρατεί σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών και οι πολιτικές της περιλαμβάνουν την ασφάλεια των πολιτών και την καταπολέμηση της εγκληματικότητας, καθώς και την προστασία των παιδιών και τον αγώνα κατά της υποκίνησης βίας.
Καταδικάζω σθεναρά τη βία και τα αδικήματα και λυπούμαι βαθύτατα γι' αυτό που συνέβη στην Ιταλία! Πιστεύω όμως ότι οι καταχρήσεις και οι αδικίες που διαπράττονται στο όνομα του νόμου είναι απαράδεκτες, προκαλούν φόβο και ταπείνωση και δημιουργούν τον κίνδυνο υποδαύλισης της έχθρας εντός των ανθρώπινων κοινοτήτων.
Διαπιστώνω μια τάση να κλιμακώνεται αδικαιολόγητα αυτή η κατάσταση, την οποία τροφοδοτούν επίσης πολιτικές και ξενόφοβες δηλώσεις τις οποίες διατυπώνουν ορισμένοι πολιτικοί.
Με ανησυχεί το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί έως τώρα, μόνο ρουμάνοι πολίτες έχουν απελαθεί από την Ιταλία. Όλα τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να καταρτίζουν νομοθετικές πράξεις για την εξασφάλιση και εμπέδωση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας.
Όλοι οι ευρωπαίοι πολίτες, ανεξαρτήτως ιθαγένειας, έχουν υποχρέωση να συμμορφώνονται με τους νόμους και τις διατάξεις τους, οπουδήποτε και αν βρίσκονται στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Συγχρόνως, όμως, οφείλουμε να καταδικάσουμε τη μισαλλοδοξία και την ξενοφοβία και, ειδικότερα, την αδικαιολόγητη επέκταση της εχθρότητας και του στιγματισμού από ελάχιστα άτομα, τα οποία δεν συμμορφώνονται όπως πρέπει με τη νομοθεσία, σε μια ολόκληρη εθνοτική ομάδα ή, ακόμη χειρότερα, σε ένα ολόκληρο έθνος.
Πιστεύω ότι το ιταλικό κράτος, όπως όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει καθήκον να προστατεύει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των ευρωπαίων πολιτών οι οποίοι διαμένουν στο έδαφός του, και οι οποίοι εντάσσονται στην κοινότητα και τηρούν τους νόμους.
Απαιτείται κοινή ευρωπαϊκή προσέγγιση των πολιτικών για τη μετανάστευση και την ένταξη των μειονοτήτων. Το ζήτημα των μειονοτήτων και, ειδικότερα, της μειονότητας των Ρομ, είναι ευρωπαϊκό ζήτημα και πρέπει να προσεγγιστεί κατά τρόπο συνεπή και ενιαίο, όχι μόνο σε στιγμές κρίσης.
Όλα τα συναρμόδια όργανα πρέπει να συνεργαστούν, κυρίως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, καθώς και τα αρμόδια όργανα στα κράτη μέλη.
Καλώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναθεωρήσει τις προτεραιότητες και τους μηχανισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου προκειμένου να επεκταθεί η χρηματοδότηση κοινών δράσεων, οι οποίες μπορεί να συμβάλουν στην κοινωνική ένταξη της μειονότητας των Ρομ.
Συγχρόνως, καλώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει επειγόντως τη συμμόρφωση του διατάγματος, το οποίο εξέδωσαν οι ιταλικές αρχές, με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και να προσφέρει διαβεβαιώσεις ότι η εφαρμογή όλων των διατάξεων αυτού του τύπου δεν θα οδηγήσει σε καταχρήσεις εις βάρος έντιμων πολιτών, ανεξαρτήτως της ιθαγένειάς τους.
Gianni Pittella
(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πιστεύω ότι είναι σωστό να στείλει μήνυμα το Κοινοβούλιό μας στην οικογένεια της κ. Reggiani στο οποίο να εκφράζει τα συλλυπητήριά μας. Θέλω επίσης να εκφράσω την απαρέσκειά μου για τις πρόσφατες δηλώσεις του κ. Frattini, ο οποίος σε συνεντεύξεις για τις οποίες έγινε λόγος νωρίτερα μπέρδεψε τον ρόλο του ως εκπροσώπου της Επιτροπής με τον ρόλο του μέλους της αντιπολίτευσης, στερώντας αυτή την ευχαρίστηση από τον κ. Tajani, τη στιγμή που θα ήταν πιο πρόσφορο να χρησιμοποιήσει το κύρος που του εξασφαλίζει ο ρόλος του για να φωτίσει το εθνικό πολιτικό κλίμα.
Αυτό με λυπεί ιδιαίτερα, καθότι πρέπει να παραδεχτώ ότι έχουμε στηρίξει συχνά τις προτάσεις και τις πρωτοβουλίες του κ. Frattini. Ο κ. Frattini ξέρει πάρα πολύ καλά ότι, όπως επεσήμαναν ορισμένοι συνάδελφοί μου, δεν υπάρχει κανένα ευρωπαϊκό κείμενο στο οποίο να προβλέπονται μέτρα για την αυτόματη απέλαση πολιτών από άλλα κράτη μέλη για οικονομικούς λόγους.
Οι πρόσφατες διατάξεις που ενέκρινε η ιταλική κυβέρνηση είναι σύμφωνες με την ευρωπαϊκή οδηγία, σέβονται το πνεύμα της και ενισχύουν ορισμένες πτυχές που θεωρούνται σημαντικές ενόψει της κατάστασης στην Ιταλία. Όλοι οι θεσμικοί φορείς στην Ιταλία -και αυτό το λέω στον κ. Tajani, στην κ. Angelilli και σε όλους τους εκπροσώπους της αντιπολίτευσης- από τον Δήμο της Ρώμης και τις περιφερειακές αρχές, έως και το μικρότερο τοπικό συμβούλιο, είναι προσηλωμένοι στην τήρηση του νόμου. Είναι ανέντιμο να εκτοξεύεται λάσπη κατά του πολιτιστικού επιπέδου και του βαθμού ολοκλήρωσης που έχει κατακτήσει η χώρα μας με την πάροδο των ετών.
Ελπίζω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα επιβεβαιώσει την άρνησή του να δεχτεί την αρχή της συλλογικής ευθύνης, η οποία χρησιμοποιείται για την υποκίνηση του μίσους και της βίας στην καρδιά της Ευρώπης.
Εκείνο που πρέπει, απεναντίας, να διακηρύξουμε είναι η ανάγκη καταπολέμησης κάθε μορφής ρατσισμού και ξενοφοβίας, και κάθε μορφής διάκρισης βάσει ιθαγένειας ή εθνοτικής καταγωγής. Διαθέτουμε για τον σκοπό αυτόν έναν οδικό χάρτη: τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Είναι σημαντικό να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε, όπως άλλωστε ζήτησαν οι πρωθυπουργοί της Ιταλίας και της Ρουμανίας, για να εξασφαλίσουμε την καλύτερη κοινωνική ένταξη μειονεκτούντων πληθυσμών και τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, όσον αφορά τόσο τη διαχείριση των μεταναστευτικών ρευμάτων εντός της ΕΕ όσο και την εφαρμογή προγραμμάτων κοινωνικής ανάπτυξης και πρόνοιας με χρηματοδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία.
Αυτό που πρέπει να κάνουμε στο μέλλον είναι απλό: κανείς μας δεν πρέπει να λησμονεί ότι η μετανάστευση είναι πηγή δύναμης, είναι στοιχείο του μέλλοντός μας, αλλά πρέπει να την διαχειριζόμαστε κατάλληλα. Προτείνω λοιπόν να αναλάβουν αμέσως δράση τα κράτη μέλη ώστε να επιτευχθεί στενότερη ευρωπαϊκή συνεργασία για τη ρύθμιση των μεταναστευτικών ρευμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Adina-Ioana Vălean
(EN) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Επίτροπο για την ομιλία του ενώπιον του Κοινοβουλίου σχετικά με το πολύ σημαντικό αυτό ζήτημα.
Δημιουργήθηκε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση στην Ιταλία μετά τη δολοφονία μιας Ιταλίδας από έναν ρουμάνο πολίτη. Εξίσου μεγάλη συναισθηματική φόρτιση παρατηρείται στη Ρουμανία μετά τα αντίποινα κατά ρουμάνων πολιτών από ιταλικές συμμορίες.
Εντούτοις, αν αφήσουμε κατά μέρος τις συναισθηματικές φορτίσεις, επανερχόμαστε στις βασικές αξίες και αρχές μας: ελεύθερη κυκλοφορία για όλους τους πολίτες, κράτος δικαίου και συμμόρφωσή του με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω, στον βαθμό που είναι απαραίτητο, ότι η ελεύθερη κυκλοφορία για τους ευρωπαίους πολίτες είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα που κατοχυρώνεται στις ιδρυτικές Συνθήκες. Δυστυχώς, τα πρόσφατα γεγονότα μας δείχνουν ότι πρέπει να καταβάλουμε μεγαλύτερες προσπάθειες ώστε να παγιώσουμε αυτά τα δικαιώματα και να εξασφαλίσουμε την ικανοποιητική επιβολή τους σε όλη την Ευρώπη.
Στη σημερινή Ευρώπη δεν μπορούμε να δεχτούμε ανεύθυνες αρχές οι οποίες δείχνουν με το δάχτυλο συγκεκριμένες εθνικότητες ή εθνοτικές ομάδες. Ούτε μπορούμε άλλωστε να δεχτούμε τον ισχυρισμό ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων μπορεί να είναι δίαυλος αύξησης της εγκληματικότητας, διότι το έγκλημα δεν έχει ούτε έθνος ούτε ιθαγένεια. Αυτή η στάση μπορεί να οδηγήσει μόνο σε επικίνδυνες εξελίξεις και ενίσχυση της ξενοφοβίας.
Απεναντίας, πιστεύω ότι πρέπει να συνεχίσουμε να ενθαρρύνουμε την κινητικότητα των πολιτών και να δίνουμε στους εργαζομένους τις ίδιες ευκαιρίες σε όλη την Ευρώπη, έτσι ώστε να εμπεδωθεί μια ισχυρή ευρωπαϊκή ταυτότητα. Αυτή ήταν η πραγματική επιθυμία των ιδρυτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη σύλληψη της ιδέας της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Ενώ επαναλαμβάνω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εξασφαλίσει ότι όλοι οι πολίτες της ζουν σε έναν χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, φρονώ ότι πρέπει επίσης να μεριμνήσουμε περισσότερο για την ολοκλήρωση και την ελεύθερη κυκλοφορία.
" λύση στο θέμα της εγκληματικότητας δεν είναι το κλείσιμο των συνόρων. " λύση δεν είναι η ενθάρρυνση της ξενοφοβίας, των διακρίσεων και του στιγματισμού εθνικοτήτων ή εθνοτικών προελεύσεων. " λύση, σε μια σύγχρονη Ευρώπη, είναι η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των αστυνομικών και δικαστικών αρχών, η εντατικοποίηση των πολιτικών ένταξης, και η αύξηση των πόρων που διατίθενται σε όλους όσοι καλούνται να υπηρετούν και να προστατεύουν όλους τους πολίτες μας, ανεξαρτήτως ιθαγένειας.
Προσβλέπω σε μια Ευρώπη στην οποία όλοι οι πολίτες μπορούν να ζουν, να εργάζονται και να κυκλοφορούν ελεύθερα. " Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως θεματοφύλακας των Συνθηκών, πρέπει τώρα να εξασφαλίσει την ορθή εφαρμογή και επιβολή αυτών των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Καλώ λοιπόν την Επιτροπή να προασπίσει αταλάντευτα αυτές τις αρχές.
Elly de Groen-Kouwenhoven
(EN) Κύριε Πρόεδρε, η κατάσταση των Ρομ στην Ευρώπη επιδεινώνεται. Οι εξελίξεις στην Ιταλία μας το αποδεικνύουν. Όλοι είδαμε ότι η ανεξέλεγκτη ξενόφοβη και ρατσιστική υστερία μπορεί να υπερνικήσει την κοινή λογική. Το έγκλημα ενός μεμονωμένου ατόμου έχει τροφοδοτήσει μια πρωτοφανή εκστρατεία δημόσιου λυντσαρίσματος από τα μέσα ενημέρωσης. Αυτό μας οδήγησε σε περιορισμούς θεμελιωδών δικαιωμάτων των ευρωπαίων πολιτών βάσει μιας λαϊκίστικης ρατσιστικής και ξενόφοβης υστερίας.
Δεν πρέπει να επιτρέπουμε τέτοια φαινόμενα. Τα εγκλήματα κρίνονται από τους δικαστές, όχι από τους πολιτικούς ή τους πολίτες. Όσο φρικτό και καταδικαστέο και αν είναι το έγκλημα που διαπράχθηκε στη Ρώμη, δεν πρέπει να μας οδηγεί να αποδίδουμε συλλογική ευθύνη σε ένα ολόκληρο έθνος. Τα γεγονότα στην Ιταλία αποκάλυψαν την πραγματικότητα του campo nomadi, όπου ζουν πάρα πολλοί Ρομ. Το γεγονός ότι τέτοιες καταστάσεις δημιουργούν εντάσεις και αστάθεια είναι αδιαμφισβήτητο. Γι' αυτό πρέπει να παρέμβουμε. Ο πρώτος βοηθός μου είναι Ρομ. " ένταξη λοιπόν μπορεί να προχωρήσει με γοργούς ρυθμούς.
Το 2005 εγκρίναμε ένα ψήφισμα στο οποίο ζητούνταν η ανάληψη συντονισμένης δράσης από την ΕΕ και τα κράτη μέλη για την επιτάχυνση της ένταξης των Ρομ. Προτείνω λοιπόν να επιδείξουμε, ως ευρωπαίοι βουλευτές, το ενδιαφέρον μας και να καλέσουμε τους πολιτικούς ιθύνοντες να συνεργαστούν μαζί μας. Προτείνω να ορίσει το ΕΚ έναν μόνιμο εισηγητή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για θέματα που σχετίζονται με τους Ρομ, ο οποίος θα παρακολουθεί την κατάσταση των Ρομ στην Ευρώπη και θα καταθέτει σε ετήσια βάση συστάσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις εθνικές κυβερνήσεις. Επιπλέον, πρέπει να καλέσουμε την Επιτροπή να συστήσει ένα ταμείο ένταξης των Ρομ στην ΕΕ, παράλληλα με μια κοινοτική στρατηγική για την ένταξη των Ρομ και ένα γραφείο για τους Ρομ εντός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Έτσι θα διασφαλιστεί η ορθή διαχείριση των πολιτικών ένταξης των Ρομ στην ΕΕ.
Umberto Guidoni
(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αμέσως μετά τη βάναυση δολοφονία της Giovanna Reggiani από έναν ρουμάνο πολίτη, στην οικογένεια της οποίας εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια, πολλές πολιτικές ομάδες στην Ιταλία κατηγόρησαν την Ευρώπη. Εντούτοις, αυτό που συνέβη δεν οφείλεται στη διεύρυνση, στο Σένγκεν ή σε άλλες ευρωπαϊκές οδηγίες για τη ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτά είναι παλαιά προβλήματα που χρήζουν λιγότερο επιφανειακής προσέγγισης και δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη βεβιασμένη υιοθέτηση ενός διατάγματος από το κοινοβούλιο για να ικανοποιηθεί η κοινή γνώμη. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί και να επανεξετάσουμε το όλο θέμα στο πλαίσιο της νομιμότητας, απαλλαγμένοι από συναισθηματικές φορτίσεις ή επείγουσες απαιτήσεις. Το κράτος δικαίου ορίζει ότι η ευθύνη για τα ποινικά εγκλήματα είναι ατομική και όχι συλλογική. Αν παρεκκλίνουμε από αυτή την αρχή θα δημιουργούμε ένα επικίνδυνο προηγούμενο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ποινικοποίηση ορισμένων νομαδικών εθνοτήτων.
Οι πιθανές συνέπειες αυτής της κατάστασης είναι ανησυχητικές. Στην Ιταλία, είδαμε να αναπτύσσεται μια νοοτροπία κυνηγού μαγισσών εις βάρος πολιτών, Ρουμάνων και Ρομ, με πολλές εκστρατείες καταστολής: ακόμη και παιδιά σε σχολεία γίνονται στόχοι περιφρόνησης και κακομεταχείρισης. Το αίτημα της ασφάλειας είναι ασφαλώς εύλογο, αλλά δεν επιτρέπεται να πέσουμε στην παγίδα της πολεμικής και της εκμετάλλευσης που αποβλέπουν στην υποδαύλιση της εχθρότητας και της ξενοφοβίας για κομματικούς και μόνο λόγους. Εάν μπορούσε να αποκατασταθεί η αντικειμενικότητα στην ιταλική πολιτική, το κοινό θα μάθαινε ότι η Ιταλία δεν έχει πλημμυρίσει από εγκληματίες μετανάστες. " μετανάστευση είναι βεβαίως ένα θέμα που απαιτεί συντονισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όμως δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε την Ευρώπη απλώς και μόνο για να περιορίσουμε την ελεύθερη κυκλοφορία των μεταναστών.
Οι ενέργειες του κ. Frattini πρέπει να καταδικαστούν. Χρησιμοποίησε αυτή την ευκαιρία για να ενώσει τη φωνή του με την πολεμική που διατυπώνεται σε εθνικό επίπεδο εκφράζοντας απόψεις αντίθετες προς τις ευρωπαϊκές οδηγίες. Θα ήταν προτιμότερο να είχε προτείνει, ως Επίτροπος, μια σειρά πολιτικών ένταξης, βασισμένες για παράδειγμα στους αυξημένους πόρους των ταμείων ένταξης και στην ανάγκη να αποδεσμευτούν οι εθνικές πολιτικές υποδοχής από τους περιορισμούς του Σύμφωνου Σταθερότητας, όπως έχει ήδη γίνει για την πολιτική ασφαλείας.
Είναι επίσης σημαντικό να επιμένουμε στον συντονισμό και την ενίσχυση των δικαστικών αρχών και των αστυνομικών δυνάμεων για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και της εμπορίας ανθρώπων, ενός επαίσχυντου εγκλήματος το οποίο έχει προσλάβει πλέον διεθνείς διαστάσεις. " συζήτηση της εφαρμογής της οδηγίας 2004/38/ΕΚ είναι το κατάλληλο πλαίσιο για την πραγματοποίηση διαλόγου σχετικά με την απέλαση των ρουμάνων πολιτών στην ενδεδειγμένη νομική βάση· προσφέρει δε μια ευκαιρία να επιβεβαιωθεί ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των ρουμάνων πολιτών είναι αναφαίρετο δικαίωμα βάσει της ευρωπαϊκής ιθαγένειας.
" οδηγία είναι σαφής: δεν επιτρέπεται η απομάκρυνση πολιτών ως προληπτικό μέτρο, αλλά πρέπει να αξιολογείται η προσωπική ευθύνη, και αυτές οι πληροφορίες πρέπει να χρησιμοποιηθούν ως σημείο αφετηρίας έτσι ώστε τα κυβερνητικά διατάγματα να εξακολουθήσουν να συνάδουν με τη φιλοευρωπαϊκή παράδοση της χώρας μας.
Alfredo Antoniozzi
(IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θέλω να σας ευχαριστήσω για το θάρρος και τη συνέπεια που δεν ανέχεται την υποκρισία, η οποία δυστυχώς συχνά επικρατεί στα όργανά μας, και που μέχρις ενός σημείου είδαμε να εκφράζεται και σήμερα από τούτο το βήμα. Κύριε Guidoni, το διάταγμα στο οποίο επιτίθεστε είναι ένα διάταγμα της κυβέρνησής σας, οπότε απαιτούνται ορισμένες διευκρινίσεις εν προκειμένω.
Τα λυπηρά γεγονότα στην Ιταλία, και ειδικότερα στη Ρώμη, δεν είναι παρά οι πιο πρόσφατες περιπτώσεις μιας σειράς γεγονότων που περνούν συχνά απαρατήρητα ή αγνοούνται. " Ευρώπη ερείδεται στις αρχές της ελευθερίας και του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Ο ιταλικός λαός έχει αποδείξει πάντα ότι υποστηρίζει αναπαλλοτρίωτες αξίες όπως η καταπολέμηση των διακρίσεων, η ισότητα μεταξύ των λαών και η δημοκρατία.
Εντούτοις, πιστεύω ότι οφείλουμε να προσθέσουμε, χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες από την επίσημη έκθεση Caritas που εκπονήθηκε σε συνεργασία με το ιταλικό υπουργείο Εσωτερικών και που περιγράφει μια πολύ σοβαρή εικόνα, ότι αυτό συμβαίνει μετά την 1η Ιανουαρίου 2007, ήτοι μετά τη μετανάστευση ρουμάνων πολιτών προς την Ιταλία σε πρωτοφανή για την ΕΕ κλίμακα.
Λυπούμαι που το λέω, όμως αρκεί να κοιτάξουμε ορισμένα από τα πραγματικά στοιχεία για να αντιληφθούμε τον παραλογισμό αυτής της κατάστασης. Μόνο το 2006, συνελήφθησαν στην Ιταλία 17 900 Ρουμάνοι. Γι' αυτό δεν ευθύνεται ένας ολόκληρος λαός, ευθύνονται συγκεκριμένα άτομα. Ωστόσο, το θέμα πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά, και αυτομάτως τίθεται το ερώτημα: γιατί η ιταλική κυβέρνηση δεν επικύρωσε νωρίτερα το διάταγμα μεταφοράς της οδηγίας 2004/38/ΕΚ; Επιπλέον, γιατί το διάταγμα δεν εφαρμόζει τις διατάξεις της οδηγίας που αφορούν τη στέγαση μετά από μια περίοδο τριών μηνών; Γιατί το υπουργείο Εσωτερικών δεν έλαβε επαρκή μέτρα εφαρμογής όσον αφορά τους όρους και τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται, καθώς και τους ελέγχους και τον πιθανό επαναπατρισμό πολιτών της ΕΕ οι οποίοι δεν πληρούν τους υποχρεωτικούς όρους που περιλαμβάνει η εν λόγω οδηγία;
Αυτή η χαλαρότητα έχει δημιουργήσει μια νοοτροπία ανοχής που υπερβαίνει την απλή κατανόηση. Έχει οδηγήσει σε αδιάκριτη άφιξη άπορων ανθρώπων, οι οποίοι τροφοδοτούν καθημερινά την αίσθηση της απελπισίας που υπάρχει και που οδηγεί πολλούς στην αναπόφευκτη εύκολη λύση της παράβασης του νόμου. Παραδείγματος χάριν, ο δήμαρχος της Ρώμης ανέχτηκε τη δημιουργία περίπου εκατό καταυλισμών Ρομ και παραγκουπόλεων, όπου υποβαθμίζονται τα πλέον στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα και αγνοούνται εντελώς η υγιεινή και η προσωπική αξιοπρέπεια, προτού αποφασίσει έπειτα την κατεδάφισή τους. Ήταν μια πράξη απερισκεψίας για την οποία πληρώνουμε ακόμα σήμερα. Είμαστε υπέρ της αλληλεγγύης και της φιλοξενίας, όμως πρέπει να είναι σύμφωνες με τον νόμο, έχοντας ως βάση την ασφάλεια δικαίου και τη δημόσια πολιτική.
Adrian Severin
(EN) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα θα προσπαθήσω να ξεχάσω ότι είμαι Ρουμάνος. Θα προσπαθήσω να το ξεχάσω, παρότι απελαύνονται άνθρωποι, δέχονται επιθέσεις και δολοφονούνται εντός των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απλώς και μόνον επειδή διέπραξαν το έγκλημα να είναι Ρουμάνοι, είτε ως προς την εθνικότητα είτε ως προς την ιθαγένεια.
Σήμερα, θα προσπαθήσω να σκεφτώ ως Ιταλός και ως Ευρωπαίος. Εάν ήμουν Ιταλός, θα σκεφτόμουν ότι πρέπει να έχω το δικαίωμα να αισθάνομαι ασφαλής στη χώρα των προγόνων μου. Θα είχα εξοργιστεί από τους άθλιους καταυλισμούς πάμφτωχων ανθρώπων γύρω από τις θαυμάσιες πόλεις της χώρας μου. Θα έβλεπα με αποστροφή την αύξηση του αριθμού των εγκληματιών που απειλούν την ειρηνική ζωή των συμπατριωτών μου. Επιδιώκοντας όμως την ασφάλειά μου, θα συνειδητοποιούσα ότι αυτή εμπεδώνεται καθημερινά από τη δημιουργική εργασία περισσότερων από ένα εκατομμύριο μεταναστών που παράγουν ιταλικά προϊόντα, προσφέρουν υπηρεσίες σε περιοχές που έχουν εγκαταλειφθεί από το ιταλικό εργατικό δυναμικό, αγοράζουν ιταλικά εμπορεύματα και πληρώνουν φόρους στις ιταλικές αρχές. Απεναντίας, θα θεωρούσα ότι η ασφάλειά μου θα υπονομευθεί αν εγκαταλείψουν τη χώρα μου αυτοί οι μη Ιταλοί κάτοικοί της, αν παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματά τους και αν πέφτουν θύματα ξενόφοβων πρακτικών.
Εάν τα βασικά δικαιώματα ενός και μόνον ανθρώπου παραβιάζονται από τις αρχές της χώρας μου, οι οποίες προσπαθούν να κρύψουν τις αδυναμίες τους ενισχύοντας νόμους που κρύβουν ρατσιστικές αντιλήψεις, ξενόφοβες δικαιολογίες και μεροληπτικά μέτρα, κινδυνεύουν και τα δικά μου δικαιώματα - εκτός από τα δικαιώματα όλων των άλλων.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η ασφάλεια αντιπαρατίθεται στις δημοκρατικές και ανθρωπιστικές αξίες, που ορισμένοι θεωρούν ότι η μείωση των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων προσφέρει περισσότερη ασφάλεια, που άνθρωποι οι οποίοι αισθάνονται ανασφάλεια αναζητούν καταφύγιο εντός της εθνικής κοινότητάς τους, νομίζοντας λανθασμένα ότι η εθνική ομοιότητα προσφέρει καλύτερη προστασία. Αυτό δεν ισχύει. Ένα συνηθισμένο έγκλημα έχει ένα ή περισσότερα θύματα. Ο ρατσισμός είναι επίσης έγκλημα, αλλά είναι ένα εξαιρετικό έγκλημα και όλοι, περιλαμβανομένου του εγκληματία, είναι θύματα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Ο ρατσισμός και η κυριαρχία του φυλετισμού είναι συνεπώς πηγές ανασφάλειας.
Ως ευρωπαίος δημοκράτης, μου είναι αδύνατο να δεχτώ ότι η ποικιλομορφία ισοδυναμεί με περισσότερη ανασφάλεια ή ότι ορισμένοι εγκληματίες πρέπει να εντάσσονται κοινωνικά ενώ άλλοι πρέπει να αποκλείονται. Ορισμένοι έχουν δικαίωμα στην υπεράσπιση και άλλοι όχι. Ορισμένοι απολαμβάνουν το τεκμήριο της αθωότητας και άλλοι όχι, ανάλογα με την εθνική ή εθνοτική προέλευσή τους. Ως Ευρωπαίος, δεν θα επέτρεπα ένα από τα κράτη μέλη -η Ρουμανία, λόγου χάρη- να γίνει γκέτο για τον πληθυσμό των Ρομ ή μια Σιβηρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου μπορούν να εκτοπίζονται ανεπιθύμητοι ευρωπαίοι πολίτες. Μπορώ να κατανοήσω την ξενοφοβία της άκρας δεξιάς, όμως δεν μπορώ να δείξω κατανόηση όταν δημοκράτες προσφεύγουν σε ξενόφοβη και ρατσιστική ρητορεία. Δεν μπορώ να δείξω κατανόηση για τις αδυναμίες και τη δημαγωγική ρατσιστική ρητορεία δημοκρατών, και τους καταδικάζω περισσότερο από ό,τι την άκρα δεξιά για την ξενοφοβία.
Για όλους αυτούς τους λόγους, πρέπει τώρα να αφυπνιστούμε και να κινητοποιηθούμε. Ελπίζω ότι η πρόταση ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που θα υιοθετηθεί γι' αυτό το ζήτημα θα μας επιτρέψει να συνεργαστούμε στον αγώνα για την υπεράσπιση των ευρωπαϊκών αξιών και του μέλλοντος της Ευρώπης.
(Χειροκροτήματα)
Alfonso Andria
(IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η κυβέρνηση κάθε κράτους μέλους έχει δικαίωμα και καθήκον να καταπολεμά το έγκλημα προκειμένου να εγγυάται την ασφάλεια των πολιτών και όλων όσων ζουν και εργάζονται στη χώρα. Στη συζήτηση που διεξάγουμε σήμερα πρέπει να αποφύγουμε τον διπλό πειρασμό του συναισθηματισμού και αντιδράσεων με χαρακτηριστικά πολιτικού αυτοματισμού.
" προετοιμασία ενός λογαριασμού με την ονομασία "δέσμη μέτρων ασφάλειας" βρισκόταν στα σκαριά για αρκετό διάστημα στην Ιταλία. Τα δραματικά γεγονότα του περασμένου Οκτωβρίου έπεισαν την κυβέρνηση να την μετατρέψει σε νομοθετικό διάταγμα, το οποίο τέθηκε αμέσως σε ισχύ. Δεν ελήφθη κανένα εσπευσμένο ή αυτοσχεδιαστικό μέτρο, και εν πάση περιπτώσει θα κατατεθούν τροπολογίες ενώπιον του κοινοβουλίου, όπως άλλωστε γνωρίζουμε. Αν εξετάσουμε την ουσία του θέματος θα καταλάβουμε ότι το περιεχόμενο του διατάγματος είναι απολύτως δίκαιο: αποτελεί προσπάθεια στόχευσης όσων απειλούν τον νόμο και την τάξη με τη συμπεριφορά τους, υπονομεύοντας τη δημόσια ασφάλεια και βλάπτοντας όλους εκείνους τους ανθρώπους που έρχονται στην Ιταλία για να εργαστούν και να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής τους. Αυτό το διάταγμα δεν στοχεύει τους πάντες, αλλά υποστηρίζει τους ανθρώπους που έρχονται στην Ιταλία για να ενταχθούν, σε πλήρη συμφωνία με τους νόμους μας, και σε κάθε περίπτωση αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα.
" παρουσία στην Ιταλία, όπως και σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, ανθρώπων που δεν σέβονται τους κανόνες, καθιστά την ένταξη δυσκολότερη για άλλους. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι καλλιεργείται μια νοοτροπία απόρριψης που δυσχεραίνει τη διαδικασία ένταξης. Ως εκ τούτου, η ταχεία ανταπόκριση της ιταλικής κυβέρνησης, η οποία έσπευσε επίσης να αποφύγει τυχόν εκδηλώσεις πολιτικού αυτοματισμού και επικίνδυνες συμπεριφορές, όπως κατασταλτικές εκστρατείες ή περιπόλους που θα έστελναν παραπλανητικά ή ακόμα και στρεβλά μηνύματα στο κοινό.
Evgeni Kirilov
(EN) Κύριε Πρόεδρε, σύμφωνα με την οδηγία, και βάσει της αρχής της καταπολέμησης των διακρίσεων, όλοι οι πολίτες της Ένωσης και τα μέλη των οικογενειών τους που διαμένουν σε ένα κράτος μέλος πρέπει να απολαύουν ίσης μεταχείρισης. Παράλληλα με το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας, έχουν δικαίωμα εργασίας στη χώρα διαμονής τους - όπως ορίζεται στα συναφή δικαιώματα του άρθρου 23 της οδηγίας.
Από αυτή την άποψη, η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων είναι θεμελιώδες δικαίωμα, το οποίο συνάδει με την ιδέα μιας ενωμένης Ευρώπης, οι πολίτες της οποίας μπορούν να εργάζονται ελεύθερα παντού. Δυστυχώς, δεν ισχύει το ίδιο για τους πολίτες των περισσοτέρων νέων κρατών μελών, περιλαμβανομένης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, τα οποία αντιμετωπίζουν περιορισμούς.
Μετά από δημόσιο διάλογο σχετικά με το αν η Βουλγαρία θα εφαρμόσει ή όχι το κοινοτικό δίκαιο σε αυτόν τον τομέα, και το αν θα υιοθετήσει στάση αμοιβαιότητας, αποφασίστηκε να μην το πράξει και να συμμορφωθεί με τους οικείους κοινοτικούς στόχους, ώστε να μπορέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να ανταποκριθεί επαρκώς στις σύγχρονες παγκόσμιες προκλήσεις.
Ενώ χαιρετίζουμε τα κράτη μέλη που έχουν τηρήσει την ίδια στάση έως τώρα, καλώ τα υπόλοιπα κράτη μέλη να συμμετάσχουν και να λάβουν υπόψη το γεγονός ότι οι μεταβατικές περίοδοι συνιστούν εμπόδια στην εξέλιξη μιας ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας και περιορίζουν την ανταγωνιστικότητά της.
Στις αναλύσεις επισημαίνεται ότι τα παλαιά κράτη μέλη που έχουν ανοίξει τις αγορές τους έχουν εξασφαλίσει πολύ περισσότερα οφέλη παρά προβλήματα από την υποδοχή εργαζομένων από άλλες χώρες. Από την άλλη πλευρά, τα νέα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν ήδη σοβαρές ελλείψεις ειδικευμένου εργατικού δυναμικού. Πρόσφατη έρευνα της EUROSTAT που δημοσιεύτηκε σήμερα δείχνει ότι δεν έχει σημειωθεί μεγάλης κλίμακας μετανάστευση Βουλγάρων και Ρουμάνων μετά την ένταξη. " έρευνα καταδεικνύει επίσης ότι το 80% των Βουλγάρων στο εξωτερικό εργάζονται, ποσοστό απασχόλησης που αναμφισβήτητα μόνο στα όνειρά τους θα μπορούσαν να περιμένουν ορισμένες χώρες της ΕΕ.
Παρά την πρόοδο που έχει συντελεστεί έως τώρα, η ελεύθερη κυκλοφορία εξακολουθεί να υστερεί σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές ελευθερίες. " ιδέα της ιθαγένειας της ΕΕ στρεβλώνεται επίσης με τη δημιουργία πολιτών πρώτης, δεύτερης ή τρίτης κατηγορίας, όπως διαπιστώνουμε από τη σημερινή μας συζήτηση.
Πρέπει να πραγματοποιηθεί αποτελεσματικά το συντομότερο δυνατόν, και προς όφελος όλων μας, μια πραγματική μετάβαση από πολίτες της κοινής αγοράς της ΕΕ σε πολίτες της ΕΕ με πλήρη δικαιώματα και υποχρεώσεις.
Viktória Mohácsi
(HU) Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Επίτροπε, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όπως γνωρίζετε, στο έδαφος της Ιταλίας ζουν επισήμως 560 χιλιάδες ρουμάνοι πολίτες, όμως σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις ο αριθμός υπερβαίνει το 1 εκατομμύριο. Μεγάλο μέρος εξ αυτών ζουν σε καταυλισμούς στα περίχωρα της Ρώμης, του Τορίνου, του Μιλάνου και της Νάπολης. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τη δολοφονία στη Ρώμη: αν κάποιος διαπράττει ένα έγκλημα, πρέπει να δώσει λόγο για την πράξη του ενώπιον δικαστηρίου.
Εντούτοις, ως Φιλελεύθερη, δεν δέχομαι και δεν σκοπεύω να δεχτώ ότι ένας εγκληματίας οποιασδήποτε υπηκοότητας, ανεξαρτήτως της εθνοτικής ομάδας στην οποία ανήκει, μπορεί να χρησιμοποιείται ως βάση για τη διατύπωση γενικών κρίσεων για το σύνολο της εν λόγω ομάδας, δημιουργώντας έτσι τις προϋποθέσεις για βίαιες πράξεις εξαιρετικής ωμότητας, με στόχους και θύματα αθώους ανθρώπους, όπως καταδεικνύουν τα θλιβερά γεγονότα που ακολούθησαν τη δολοφονία.
Θέλω να σας υπενθυμίσω ότι μίλησα στον κ. Rehn, τον αρμόδιο Επίτροπο για τη διεύρυνση, επανειλημμένα για το γεγονός ότι η μετανάστευση, μετά την ένταξη, ανθρώπων που ζουν σε άσχημες κοινωνικές συνθήκες, σε συνθήκες έσχατης φτώχειας, σε καταυλισμούς και στις δύο χώρες που προσχώρησαν την 1η Ιανουαρίου 2007 ενδέχεται να δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στα κράτη μέλη της ΕΕ, λόγω ακριβώς της μη ένταξης. Δεν επιδείχθηκε ενδιαφέρον γι' αυτή την προειδοποίηση και δεν ελήφθησαν σοβαρά μέτρα κατά τη διάρκεια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Δεν τολμώ καν να υπολογίσω τον αριθμό των Ρομ στην Ευρώπη οι οποίοι δραπετεύουν από τα νέα κράτη μέλη για να μεταβούν στα κράτη μέλη της Δυτικής και Βόρειας Ευρώπης με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής, και οι οποίοι εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την πολιτική ένταξης στη χώρα την οποία εγκατέλειψαν.
Ομοίως, την περίοδο πριν από την προσχώρηση αυτών των δύο χωρών, έθεσα το θέμα της σπουδαιότητας της προετοιμασίας για τα συναφή μεταναστευτικά προβλήματα, και πολλοί από τους συναδέλφους μου απέρριψαν την πρότασή μου, θεωρώντας ότι συνιστά περιορισμό της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας. " απάντησή μας σε αυτό το φαινόμενο μπορεί να είναι: θεσπίζουμε ένα κυβερνητικό διάταγμα σε μια έκτακτη σύνοδο και μέσω αυτού δημιουργούμε μια νομική βάση για απελάσεις; Έχουν εκφραστεί σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τη συνταγματικότητα του κυβερνητικού διατάγματος και της σχέσης του με το διεθνές και το κοινοτικό δίκαιο. Αναφέρομαι, μεταξύ άλλων, σε παραβάσεις της οδηγίας για την ελεύθερη κυκλοφορία και της οδηγίας για τη φυλετική ισότητα.
Είναι όντως αυτός ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε πραγματικά προβλήματα; Οι 27 χώρες της ΕΕ δεν μπορεί να καταλήξουν να μεταθέτουν τα προβλήματα από τη μια χώρα στην άλλη εντός των κοινοτικών συνόρων.
Επιτρέψτε μου να σας διαβάσω λίγα μόνο στοιχεία που διάβασα σε μια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2002-2003, περισσότεροι από τους μισούς μαθητές σε ειδικά σχολεία στη Σλοβακία ήταν Ρομ. Στη Γερμανία, μόνο τα μισά από τα παιδιά Ρομ πήγαιναν στο σχολείο, και το 80% από αυτά παρακολουθούσαν ειδικά σχολεία. Στην Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Βουλγαρία και τη Σλοβενία, τα παιδιά Ρομ αποτελούν την πλειονότητα των παιδιών που παρακολουθούν ειδικά σχολεία. Το 2003, το 80% των Ρομ στη Σλοβακία δεν είχε επίσημη έδρα εργασίας, ενώ το 80% στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία είχε εισοδήματα κάτω από το εθνικό όριο φτώχειας, και μπορώ να απαριθμήσω... (ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια) θα μπορούσα να απαριθμήσω περισσότερες τέτοιες περιπτώσεις. Ευχαριστώ.
Jan Marinus Wiersma
(NL) Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι εύκολα μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι μια αποτελεσματική προσέγγιση του εγκλήματος αξίζει την υποστήριξή μας, και φυσικά ο φόνος δεν δικαιολογείται σε καμία περίπτωση, πιστεύω όμως ότι επίσης συμφωνούμε ως προς το ότι το δικαίωμα διαμονής στη ζώνη Σένγκεν είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα και αποτελεί απτή απόδειξη της ευρωπαϊκής ιθαγένειας. Όσοι επιχειρούν να το περιορίσουν πρέπει να είναι σε θέση να παρουσιάσουν πολύ πειστικά επιχειρήματα. Ειδικότερα, πρέπει επίσης να μην πέφτουμε στην παγίδα των συλλογικών μέτρων σε αυτό το πλαίσιο, καθώς όταν μιλά κανείς για συλλογικά μέτρα, καταλήγει πολύ σύντομα να μιλά για μια συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα, και στην παρούσα αυτή συμβαίνει να είναι οι Ρομ. Θεωρώ ότι αυτό είναι πολύ λυπηρό.
Χαίρομαι για τις παρατηρήσεις του Επιτρόπου Frattini σχετικά με τους Ρομ και για το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να κάνει περισσότερα γι' αυτή την ομάδα του πληθυσμού, όμως δεν παύει να με λυπεί, φυσικά, το προηγούμενο σχόλιό του για τους Ρομ σε σχέση με τα γεγονότα στην Ιταλία. Γίνεται πολύς λόγος σήμερα για τις συνέπειες της μετανάστευσης που έχει προκύψει μετά τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και που παρατηρούνταν άλλωστε και προηγουμένως εντός της διευρυμένης Ένωσης, και φυσικά υπάρχουν συνέπειες τις οποίες χρειάζεται να χειριστούμε. Πιστεύω, ωστόσο, ότι πρέπει επίσης να εξετάσουμε μέχρι ενός σημείου τα αίτια, καθώς και τους τρόπους στους οποίους εδώ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορούμε να κάνουμε περισσότερα για τους ανθρώπους που ταξιδεύουν με προορισμό την ΕΕ, καθότι επιδιώκουν απλώς καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, απασχόληση, και καλύτερες συνθήκες για τις οικογένειες και τα παιδιά τους.
Είμαι ένθερμος υποστηρικτής της καλύτερης χρήσης των ευρωπαϊκών πόρων προκειμένου να γίνουν περισσότερα για τους Ρομ, ιδιαίτερα στα νέα κράτη μέλη, όμως θέλω να επαναλάβω ότι στο παρελθόν αυτό το Κοινοβούλιο είχε ήδη ζητήσει να αναγνωριστούν οι Ρομ ως ευρωπαϊκή μειονότητα - με άλλα λόγια, ως μια πολύ ιδιαίτερη ομάδα, που δεν μπορεί να συγκρίνεται με άλλες μειονότητες. Αν αναγνωρίσουμε τους Ρομ ως ευρωπαϊκή μειονότητα, θα δημιουργήσουμε αμέσως πολύ περισσότερες ευκαιρίες παρέμβασης της Ένωσης για την επίλυση των προβλημάτων.
Επαναλαμβάνω την έκκλησή μας να δοθεί σε ένα μέλος της Επιτροπής αρμοδιότητα χειρισμού της πολιτικής για τους Ρομ, αντί να διατηρείται η παρούσα κατάσταση, στο πλαίσιο της οποίας διάφοροι Επίτροποι χειρίζονται αυτόν τον τομέα, και ένας εξ αυτών έχει συντονιστικό ρόλο. " σχετική αρμοδιότητα πρέπει να βρίσκεται σε ένα ζευγάρι χέρια.
Τέλος, όσον αφορά τις διακρίσεις και τον κοινωνικό αποκλεισμό, τα θέματα αυτά υπήρξαν προτεραιότητες του Κοινοβουλίου, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με τα νέα κράτη μέλη. Αναφέρομαι μεν στα νέα κράτη μέλη, όμως όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχουν προβλήματα και στα παλαιά κράτη μέλη.
Εκείνη την περίοδο, είχαν συναφθεί κάθε είδους συμφωνίες με τις κυβερνήσεις των νέων κρατών μελών, οι οποίες όμως εφαρμόζονται ανεπαρκώς ή δεν εφαρμόζονται καθόλου. Φρονώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, πρέπει να διαδραματίσουν επίσης τον ρόλο που τους αναλογεί επανεξετάζοντας τις συμφωνίες που υπογράφηκαν την περίοδο της προσχώρησης, ιδίως όσες σχετίζονται με τη βελτίωση της κατάστασης των Ρομ. Τα επίμαχα θέματα εν προκειμένω είναι οι διακρίσεις και ο κοινωνικός αποκλεισμός.
Γι' αυτούς τους λόγους ζητεί η Ομάδα μας να συζητηθεί και πάλι το θέμα αυτό με τα εν λόγω νέα κράτη μέλη. Θα το πράξουμε βεβαίως οι ίδιοι, όμως απευθύνουμε επίσης την έκκληση αυτή στο Συμβούλιο, και κυρίως στην Επιτροπή: όχι μόνο στον Επίτροπο Frattini, αλλά και στους συναδέλφους του.
Franco Frattini
Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, είναι σαφές ότι και στην παρούσα περίπτωση πρέπει να χρησιμοποιήσω τη συνήθη ειλικρίνεια και ευθύτητα απευθυνόμενος στο Κοινοβούλιο, για το οποίο τρέφω απέραντο σεβασμό, παρότι αυτό δεν με εμποδίζει να απαντώ σε δηλώσεις και εκτιμήσεις τις οποίες δεν συμμερίζομαι.
Δεν άρχισα να λαμβάνω μέτρα και να μιλώ ευθέως γι' αυτό το θέμα τις τελευταίες μόνον ημέρες. Πολλοί εξ υμών υπενθυμίσατε μία ή δύο αράδες από μια συνέντευξη που έδωσα -μεταξύ πολλών άλλων- στις 2 Νοεμβρίου. Άρχισα να ενδιαφέρομαι ουσιαστικά για το θέμα αυτό εδώ και πάρα πολλούς μήνες. Αυτό έγινε κατόπιν παράκλησης δημάρχων ιταλικών πόλεων, οι οποίοι όπως γνωρίζουμε ανήκουν σε διάφορα πολιτικά κόμματα, τα περισσότερα εκ των οποίων εντάσσονται στην κεντροαριστερά.
Στη διάσκεψη των ιταλών δημάρχων της 19ης Μαΐου, μια σημαντική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μήνες πριν -και γνωρίζοντας πόσο συχνά γίνονται παραπομπές σε δηλώσεις μου, τηρώ επίσης αρχείο- οι ιταλοί δήμαρχοι έθεσαν το θέμα της ασφάλειας στις πόλεις τους στον υπουργό Εσωτερικών της Ιταλίας, κατηγορώντας την Ευρώπη. Στο τέλος της συνεδρίασης, ο κ. Amato δήλωσε ότι συνιστά σοβαρό σφάλμα να θεωρείται ότι το θέμα της ασφάλειας είναι αποκλειστικά πρόβλημα των πλουσίων που έχουν κάτι για να προστατεύσουν, και ότι είναι ένα φαινόμενο το οποίο, εάν δεν αντιμετωπιστεί, θα μετατρέψει τους γείτονες σε εχθρούς. Αυτό οδήγησε στο αίτημα προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που δημοσιεύθηκε αυθημερόν.
Στις 23 Ιουνίου, στη γενική συνέλευση της ANCI -που, όπως γνωρίζουν οι ιταλοί βουλευτές του ΕΚ, είναι η Εθνική Ένωση Ιταλικών Δήμων, υπό την προεδρία του δημάρχου της Φλωρεντίας- παρουσιάστηκε το σχέδιο υποδοχής των Ρομ μετά από μια συνεδρίαση που είχε πραγματοποιηθεί μερικές ημέρες νωρίτερα μεταξύ εμού και των εκπροσώπων τοπικών αρχών. Στην εν λόγω συνεδρίαση, που πραγματοποιήθηκε στο Μπάρι, παρουσιάστηκε το σχέδιο υποδοχής των πληθυσμών Ρομ και κατατέθηκε αίτημα για τη χορήγηση κοινοτικής χρηματοδότησης -κάτι που έως τότε δεν είχε ζητηθεί από την Ιταλία- ώστε να καλυφθούν οι δαπάνες υλοποίησής του. Οι ιταλοί δήμαρχοι συμφώνησαν στο ότι το σύστημα ένταξης πρέπει να στηρίζεται στις αξίες της αμοιβαιότητας, υποστηρίζοντας ότι έχουμε καθήκον να καλωσορίσουμε και να εντάξουμε τους μετανάστες υπό τον όρο ότι δέχονται τους κανόνες της χώρας μας.
Αυτή ήταν η θέση που υιοθέτησα για πολλούς μήνες, από τις αρχές του καλοκαιριού μάλιστα, μέχρις ότου μια εκδήλωση που προωθήθηκε από τους δημάρχους της Μπολόνιας και της Φλωρεντίας οδήγησε σε μια εθνική εκστρατεία κατά των ανθρώπων που καθαρίζουν τα αλεξήνεμα των αυτοκινήτων. Ο δήμαρχος της Φλωρεντίας -τον οποίο σαφώς γνωρίζετε, και δεν είναι άνθρωπος τον οποίο να μπορεί να υποπτευθεί κανείς για ρατσιστικές συμπάθειες- πρότεινε ακόμη και να θεωρηθεί ποινικό αδίκημα ο καθαρισμός των αλεξήνεμων των αυτοκινήτων από αστέγους.
Συναντήθηκα και πάλι με τους δημάρχους, και τότε, στις 25 Οκτωβρίου, πριν από λίγες εβδομάδες, ένα υπόμνημα από μια ιταλική υπηρεσία, μετά από μια ακόμη συνεδρίαση, ανέφερε ότι "οι δήμαρχοι δεν συμφωνούν, επιθυμούν την άμεση θέσπιση των νέων νόμων και υποστηρίζουν ότι οι πολίτες δεν κατανοούν τις διχογνωμίες που εμφανίζονται στους κόλπους της πλειοψηφίας". Αυτές οι δηλώσεις περιλάμβαναν μια έκκληση των δημάρχων και του υπουργού Εσωτερικών της Ιταλίας προς εμένα, επειδή σε εκείνο το στάδιο κανείς δεν πίστευε ότι η Ευρώπη διαθέτει μέσα όπως αυτά που υιοθετήθηκαν στη συνέχεια με το νομοθετικό διάταγμα για την αντιμετώπιση καταστάσεων στις οποίες παρατηρείται σαφής παράβαση της οδηγίας 2004/38/ΕΚ.
Γι' αυτό άρχισα να ασχολούμαι με το θέμα, και σε όσους έλαβαν τον λόγο για να με επικρίνουν θέλω να πω τα εξής: δεν πιστεύω ότι θα βρείτε έστω και μία περίπτωση στην οποία να μην προσέφερα τη θετική και έντιμη συμβολή μου και να μην συνεργάστηκα με τον κ. Amato, ο οποίος είναι αρμόδιος γι' αυτό το θέμα στην Ιταλία. Σας προκαλώ να αποδείξετε το αντίθετο, ότι αρνήθηκα να συνεργαστώ όταν ζητήθηκε η συνεργασία μου από τον κ. Amato και ότι δεν ανταποκρίθηκα στα αιτήματα που βασίμως απηύθυνε η ιταλική κυβέρνηση προς την Ευρώπη, όπως συνέβη και προ ολίγων ημερών.
Μερικές εβδομάδες μετά από αυτά τα γεγονότα, δημοσιεύθηκαν τα πρώτα αριθμητικά στοιχεία -το θυμάμαι καλά διότι, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δέχθηκα διαμαρτυρίες από το Βουκουρέστι- από το δήμαρχο της Ρώμης, στα οποία υποστηριζόταν ότι οι Ρουμάνοι ήταν υπεύθυνοι για το 75% των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν στην Ιταλία, ενώ στην πραγματικότητα επρόκειτο για το 75% των εγκλημάτων που διαπράχτηκαν από αλλοδαπούς, οπότε το ποσοστό είναι πολύ χαμηλότερο. Πολλοί από εσάς θα θυμάστε ότι υπήρξαν διαδηλώσεις διαμαρτυρίας στους δρόμους του Βουκουρεστίου, οι οποίες στρέφονταν κατά των δηλώσεων αυτών, παρ' όλα αυτά όμως συνέχιζα τις συζητήσεις με τον δήμαρχο της Ρώμης, προσφέροντάς του τούς πόρους του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου. Μου απηύθυνε επιστολή, η οποία είναι επισήμως καταγεγραμμένη, με την οποία ζητούσε τη βοήθεια και τη στήριξη της Ευρώπης υπό τη μορφή μέτρων ένταξης. Θεώρησα ότι αυτό ήταν καθήκον μου, και το έπραξα.
Εν κατακλείδι, δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς στο Κοινοβούλιο να έχει την παραμικρή αμφιβολία για το γεγονός ότι, εκτός από το θέμα που ορισμένοι εξ υμών επιλέξατε να θίξετε εδώ σήμερα, το οποίο αποτελεί μόνο μία πτυχή μιας συγκεκριμένης συνέντευξης, ευελπιστώ ότι κανείς σας δεν μπορεί να παραβλέψει τα όσα έχω επιτύχει τα τελευταία χρόνια. Έχω εργαστεί και συνεχίζω να εργάζομαι για να διασφαλιστεί ότι η ζώνη Σένγκεν θα διευρυνθεί πριν από τα Χριστούγεννα, ώστε να συμπεριλάβει τα εννέα νέα κράτη μέλη.
Δεν καθιστά το μέτρο αυτό αποτελεσματικότερη την ελεύθερη κυκλοφορία; Εφόσον ευδοκιμήσει αυτό το εγχείρημα, τούτο θα οφείλεται εν μέρει στις δικές μου προσπάθειές. Εργάζομαι προς αυτή την κατεύθυνση το τελευταίο ενάμισι έτος και δεν δίστασα ποτέ να υποστηρίξω ότι το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας είναι ένας από τους πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είναι δυνατόν να με επικρίνει κανείς με τη μομφή ότι δεν επιθυμώ την αναγνώριση αυτού του δικαιώματος.
Μια τελευταία λέξη σχετικά με το θέμα της Ρουμανίας: άκουσα τις ομιλίες των βουλευτών της Ρουμανίας. Περισσότερο από κάθε άλλον, γνωρίζουν τι έχω κάνει προσωπικά για να βοηθήσω τη Ρουμανία να προσχωρήσει στην ΕΕ, με τις εκθέσεις που εκπόνησα, με τις συμβουλές που έδωσα, και με τις επισκέψεις που πραγματοποίησα. Δεν νομίζω λοιπόν ότι υπάρχει οποιοσδήποτε στο Κοινοβούλιο που να μπορεί να υποψιαστεί ακόμη και για μια στιγμή ότι δεν τρέφω για τη Ρουμανία και για τον ρουμανικό λαό -όχι για τους ρουμάνους εγκληματίες, τους οποίους αντιμετωπίζω με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζω και τους ιταλούς εγκληματίες- τον μέγιστο σεβασμό και τη βαθύτερη φιλία, διαφορετικά δεν θα είχα κάνει όλα όσα έκανα κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών. Δεν νομίζω ότι η αποκοπή μίας μόνο πρότασης από μια συνέντευξη μπορεί να αλλάξει αυτά τα δεδομένα.
Πρόεδρος
" συζήτηση έληξε.
" ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, στις 12.00.
Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)
Alessandro Battilocchio  
γραπτώς. - (IT) " διεθνής κοινή γνώμη έχει συγκλονιστεί από τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα στη Ρώμη. Θεωρώ ατυχές το γεγονός ότι ορισμένες πολιτικές ομάδες προσπαθούν αδέξια να εκμεταλλευτούν αυτή την κατάσταση για κομματικούς λόγους, επικαλούμενες ενίοτε μια επικίνδυνη και αντιπαραγωγική επιστροφή στο παρελθόν. " ευρωπαϊκή νομοθεσία καθορίζει ορισμένα κριτήρια συγκριτικής αξιολόγησης τα οποία πρέπει να γίνονται σεβαστά και στα 27 κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη ότι ορισμένες χώρες, για γεωγραφικούς και οικονομικούς λόγους, είναι πιο εύκολα προσβάσιμες. Απαιτείται ένα σύστημα που να δίνει απόλυτη προτεραιότητα στα δικαιώματα, αλλά που να μην αγνοεί τις υποχρεώσεις των ατόμων· άλλωστε, ο συνδυασμός αυτών ακριβώς των δύο πτυχών καθορίζει την αποτελεσματικότητα των πολιτικών σε αυτόν τον τομέα. Πρέπει επίσης να υιοθετηθεί μια θεμελιώδης προσέγγιση που, αφενός, να υποχρεώνει τα κράτη μέλη να εντάσσουν τους νομοταγείς ευρωπαίους πολίτες και, αφετέρου, να τους επιτρέπει να απελαύνουν όσους παραβαίνουν τους κανόνες. Αυτή είναι μια πρόκληση στην αντιμετώπιση της οποίας η Ευρώπη θα κληθεί να διαδραματίσει θεμελιώδη ρόλο.
Silvia-Adriana Ţicău  
γραπτώς. - (RO) " εγκληματικότητα δεν έχει υπηκοότητα. Εκφράζω τη λύπη μου και καταδικάζω κάθε έγκλημα, οπουδήποτε και αν συμβαίνει, θεωρώντας εξάλλου ότι η δικαιοσύνη οφείλει να πράξει το καθήκον της. Εντούτοις, δεν μπορεί κανείς να στιγματίζει ολόκληρους λαούς ή εθνοτικές ομάδες για ένα έγκλημα που έχει διαπράξει ένα από τα μέλη τους.
" καταπολέμηση της εγκληματικότητας δεν πρέπει να παραβιάζει την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, μια θεμελιώδη αρχή του ευρωπαϊκού εγχειρήματος.
Οι ευρωπαίοι πολίτες έχουν το δικαίωμα να ζουν και να ταξιδεύουν ελεύθερα, χωρίς να φοβούνται ότι θα υποστούν διώξεις ή ότι θα γίνουν στόχοι βίαιων επιθέσεων στα κράτη μέλη.
Καλώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μελετήσει το διάταγμα που εγκρίθηκε προσφάτως στην Ιταλία, το οποίο επιτρέπει απελάσεις χωρίς νομικές εγγυήσεις για τα πρόσωπα που απελαύνονται, ιδίως όταν αυτά είναι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το εν λόγω διάταγμα έχει επιτρέψει καταχρήσεις τις συνέπειες των οποίων έχουν υποστεί ήδη ορισμένοι ρουμάνοι πολίτες. Καλώ το ιταλικό κράτος να λάβει μέτρα προκειμένου να τεθεί τέρμα στις καταχρήσεις.
Φρονώ ότι η κατάσταση αυτή πρέπει να διευθετηθεί επειγόντως, έτσι ώστε να μην επιτραπεί η επιβολή διακρίσεων εις βάρος πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανεξάρτητα από το αν είναι Ρουμάνοι, Ιταλοί, Γερμανοί, Ισπανοί ή Γάλλοι. Δεν θέλω το διάταγμα αυτό να αποτελέσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο που θα αμφισβητούσε τον ίδιο τον σεβασμό των θεμελιωδών αρχών της Ένωσης. Κάτι τέτοιο θα είχε επιπτώσεις στην εσωτερική αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και στην αξιοπιστία της ως παγκόσμιου παράγοντα.
