Polityka w zakresie widma radiowego (debata) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie sporządzone przez Gunnara Hökmarka w imieniu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii w sprawie polityki w zakresie widma radiowego - C7-0270/2010 -.
Gunnar Hökmark
sprawozdawca - Panie Przewodniczący! Ponieważ przedmiotowe sprawozdanie dotyczy zapewnienia Europie prymatu, jest całkiem stosowne, że debatę te odbywamy dzisiejszego wieczoru w tym miejscu. Kiedy Schuman zaproponował utworzenie Unii w 1950 roku, chodziło o węgiel i stal; dzisiaj chodzi o technologię informatyczną i wiedzę, która będzie miała kluczowe znaczenie dla przyszłości Europy.
Z przyjemnością stwierdzam, że sprawozdanie, które prezentujemy tutaj w dniu dzisiejszym, powstało w toku niezwykle pomyślnej współpracy ze sprawozdawcami pomocniczymi, posłanką Trautmann i posłami Rohde, Chichesterem i Lambertsem, którzy opowiedzieli się za przedmiotowym wnioskiem. Jestem im za to bardzo wdzięczny, ponieważ wniosek, który omawiamy dzisiaj, może umożliwić Europie odzyskanie wiodącej roli w dziedzinie telefonii komórkowej, mobilnego Internetu i nowoczesnej technologii informatycznej.
Dla mnie dyskusja na temat poszczególnych wniosków zawartych w przedmiotowym sprawozdaniu dotyczy wyboru, czy Europa ma zajmować pierwsze, czy też trzecie miejsce na świecie. Dla mnie wybór jest prosty. Kiedy mówimy o największych gospodarkach świata, to mamy na myśli USA i Chiny, zapominając o tym, że największa jest gospodarka Unii Europejskiej, choć już rynki naszych krajów nie są największe. To do nas należy dzisiaj zastanowienie się, czy podejmiemy działania, które mogą zmienić tę sytuację.
Jeśli tak, to chcąc zapewnić sobie wiodącą rolę w kolejnych obszarach związanych z telekomunikacją i rozwojem usług szerokopasmowych, Europa powinna dysponować najlepszym szerokopasmowym Internetem i łączami o największej przepustowości, ponieważ wtedy stanie się ośrodkiem rozwoju wszystkich nowych usług o zasadniczym znaczeniu dla nowoczesnej gospodarki i dla naszej konkurencyjności. Chcę, żeby nowe pokolenie takich firm, jak Google, Yahoo, Apple, jak i wszelkich innych przedsiębiorstw, które reprezentują zarówno konkurencyjność i innowacje, miało swoje siedziby w Europie. Możemy stać się takim ośrodkiem, ale jest też możliwe, że inicjatywę przejmą inne gospodarki - amerykańska, chińska czy indyjska. Musimy więc dokonać wyboru.
W swoim sprawozdaniu zaproponowałem, żeby w odniesieniu do pasma 800 MHz zachować termin 2013 r. Zaproponowałem ponadto, abyśmy stali się bardziej ambitni, wskazując, że Unia Europejska powinna zwolnić 1 200 MHz w paśmie 1,5 GHz i 2,3 GHz. Powinniśmy także otworzyć dyskusję na temat zakresu 700 MHz - jeżeli bowiem nie rozpocznie się ona teraz, to nie będziemy mieli okazji do podejmowania takich decyzji w przyszłości. Zaproponowałem też, by pasmo 5 GHz przeznaczyć do powszechnego niekoncesjonowanego użytku na potrzeby wszystkich rodzajów krótkodystansowej komunikacji przy pomocy mobilnego Internetu.
Mamy zatem wniosek. Chciałbym, by otrzymał jak najmocniejsze poparcie Parlamentu, ponieważ wówczas będziemy mogli przedyskutować go z państwami członkowskimi i zadać im pytanie o to, czy chcą być pierwsze na świecie, czy też zadowoli ich miejsce trzecie. Sądzę, że wybór jest prosty i oczekuję z niecierpliwością tej debaty i głosowania w środę.
Neelie Kroes
wiceprzewodnicząca Komisji - Panie Przewodniczący! Jest to wyraźny sygnał alarmowy i myślę, że właśnie takiego języka tak naprawdę potrzeba Europie. Ze swej strony muszę w kilku słowach podziękować w szczególności sprawozdawcy posłowi Hökmarkowi za ciężką pracę, jaką wykonał nad pierwszym programem dotyczącym polityki w zakresie widma radiowego.
Chodzi tutaj o informacje i technologię, a także o to, byśmy zdecydowali się, jakie miejsce powinna zająć Europa: choć w tej grze uczestniczy kilku ważnych graczy z dalekiego wschodu, dalekiego zachodu, jak i z państw położonych między nimi, pierwszeństwo może naprawdę przypaść Europie.
Ten program jest niezbędny, tak dla rozwoju cyfrowej Europy, dla gospodarki europejskiej, jak i dla całego naszego społeczeństwa. Jak wynika zupełnie jasno z przedmiotowego sprawozdania, Parlament podziela opinię Komisji w sprawie znaczenia skoordynowanej i skutecznej polityki widma radiowego dla realizacji celów dotyczących Internetu szerokopasmowego.
Ma on także podstawowe znaczenie dla utrzymania i wzmocnienia pozycji gospodarczej i konkurencyjnej Europy, jak i dla maksymalnego zwiększenia jej oddziaływania społecznego i kulturalnego, poprzez umożliwienie powstania innowacyjnych usług z korzyścią dla obywateli. Chcę dodać tutaj termin oddziaływanie "kulturalne”, jest on bowiem bardzo ważny. Skoro rozmawiamy o Internecie, jest on jednym z głównych instrumentów dających członkom wspólnoty europejskiej szersze możliwości zdobywania wiedzy z pierwszej ręki i bezpośredniego spojrzenia na oddziaływanie kulturalne.
Jak słusznie wspomniano, jest to moment wyboru. Nie potrzeba już więcej miłych słów, bo nadeszła chwila prawdy i musimy teraz przyjąć na siebie swoją odpowiedzialność. Nie można zdobyć prymatu, czyli de facto roli lidera, jeśli unika się dokonania koniecznego wyboru.
Skoro mówimy o aspektach kulturowych, to właśnie element kulturalny pragnę podkreślić w pierwszym rzędzie, ponieważ wiem, że stanowi on istotny przedmiot troski członków Waszego Parlamentu.
Nawiasem mówiąc, dostrzegam liczne synergie między wykorzystaniem widma do rozpowszechniania treści i kultury, zwłaszcza jeśli chodzi o treści audiowizualnych usług medialnych, a wykorzystaniem go dla bezprzewodowej łączności szerokopasmowej. Telewizja cyfrowa i bezprzewodowa łączność szerokopasmowa mogą z powodzeniem rozwijać się równolegle i nie należy zapominać o tym, że szerokopasmowy dostęp do Internetu ma także dużą wartość kulturową i społeczną. Ponadto łączność bezprzewodowa jest niezbędna dla obszarów, które są obecnie pozbawione dostępu do Internetu.
Wniosek ten nie tylko chroni dalsze istnienie, ale także gwarantuje przyszły rozwój tych cennych kulturowo i gospodarczo usług, które nawiasem mówiąc, wytwarzają bogate treści medialne i zaopatrywać będą przyszłe infostrady w atrakcyjną ofertę kulturalną. Rzecz jasna, zlikwidowania wymagają utrzymujące się przeszkody, jak np. zakłócenia telewizji rozsiewczej lub kablowej; co do tego nie ma wątpliwości.
Zdajemy sobie wszyscy sprawę, że działalność nadawcza nie zna granic. Polityka Unii Europejskiej musi otrzymać odpowiednie wsparcie w negocjacjach międzynarodowych, a państwa członkowskie będą być może potrzebować pomocy w negocjacjach ze swoimi sąsiadami spoza UE. Już podczas przygotowywania debaty nawiązałam kontakty z niektórymi ministrami z niektórych państw członkowskich, dla których aspekty związane z relacjami sąsiedzkimi są źródłem jeszcze większych trudności.
Przechodząc do treści sprawozdania; Komisja gotowa jest poprzeć podejście Parlamentu niemal w całości, choć w niektórych przypadkach pod warunkiem dokonania niewielkich zmian. Komisja przyjmuje z dużym zadowoleniem i popiera przyjęte w sprawozdaniu stanowisko w odniesieniu do kilku zagadnień. Po pierwsze, znaczenie widma dla agendy cyfrowej, która ma zapewnić wszystkim obywatelom dostęp do szerokopasmowych łączy o wysokiej przepustowości. Bez wątpienia w tej sprawie jesteśmy całkowicie po Państwa stronie.
Sprawa numer dwa: kontrolowanie możliwości udostępnienia dodatkowego widma radiowego dla zaspokojenia rosnącego zapotrzebowania konsumentów na bezprzewodową łączność szerokopasmową. Jesteśmy całkowicie po stronie Parlamentu, a nawet jeśli Parlament porusza się nieco szybciej, to zapewniam, że zdajemy sobie sprawę, że jest to konieczny następny krok.
Po trzecie, potwierdzenie, że rok 2013 stanowi termin zwolnienia pasma dywidendy cyfrowej o częstotliwości 800 MHz, przy jednoczesnym uznaniu potrzeby wprowadzenia odstępstw do 2015 roku. A zatem celem jest 2013 rok, ale z możliwością przyznania odstępstw do 2015 roku w wyjątkowych okolicznościach technicznych, jak też dalszych odstępstw wynikających z trudności koordynacji z państwami trzecimi, o czym wspomniałam poprzednio.
Po czwarte, uwzględnienie wymogów innych istotnych gałęzi polityki Unii wykraczających poza łączność elektroniczną: mówię tutaj o ochronie środowiska, transporcie czy badaniach naukowych oraz o potrzebie udostępnienia znacznego zakresu widma.
Po piąte, waga sporządzenia efektywnego wykazu wykorzystania widma, co jest niezbędną częścią konstruowania skutecznego i perspektywicznego programu polityki.
Po szóste, potrzeba koordynacji promocji polityki UE na szczeblu międzynarodowym, jak i udzielenia wsparcia państwom członkowskim w negocjacjach z państwami spoza EU.
Jest jeszcze wiele innych ważnych kwestii, w zakresie których sprawozdanie wspiera lub wzmacnia wniosek Komisji i jest to fakt zachęcający. Jednak w przypadku niektórych poprawek Komisja zmuszona jest przyjąć nieco bardziej wyważone stanowisko. Jeżeli chodzi o kwestię restrukturyzacji; w opisie zasad i celów nie należy marginalizować zasady efektywnego korzystania z częstotliwości widma, która powinna obowiązywać w odniesieniu do wszystkich sektorów w możliwie największym zakresie. Inna kwestia wymagająca bardziej wyważonego potraktowania: chociaż rozumiem dodanie potrzeby zagwarantowania dostatecznego widma dla usług audiowizualnych, nie należy przy tym faworyzować konkretnych metod przekazu.
Inny subtelna różnica między stanowiskiem Komisji a sprawozdaniem przedstawionym przez sprawozdawcę dotyczy konkurencji. Rezerwowanie częstotliwości widma dla nowych podmiotów może być odpowiednim narzędziem w pewnych przypadkach, o ile pozwala uniknąć zbytecznych procedur; pozwoliłoby to nam zbliżyć się do siebie. Jeszcze inna kwestia dotyczy podobnie drobnej różnicy: chociaż kompensowanie kosztów migracji przez państwa członkowskie jest sprawą bardzo ważną - co do tego nie ma wątpliwości - musi być ono zgodne z regułami pomocy państwa. Myślę, że nie ma różnicy między naszymi punktami widzenia; należy jednak wspomnieć o tym wymogu.
Komisji trochę trudno jest zgodzić się jedynie na dwa wnioski. Wniosek numer jeden: w przypadku częstotliwości widma, które zostały już formalnie zharmonizowane, zobowiązanie do udzielenia zezwolenia na korzystanie z nich do 2012 r. należy zastąpić mniej ostrym zobowiązaniem do udostępnienia takich częstotliwości. Wynika to z przyjętego już stanowiska, jak i potrzeby przejścia na efektywny system koncesjonowania korzystania z widma: idźmy do przodu, a nie cofajmy się.
Druga kwestia, która ma odmienny charakter i którą trudno nam zaakceptować, dotyczy częstotliwości widma dla dostępu do szerokopasmowych usług satelitarnych; Komisja chce mieć możliwość faktycznego zagwarantowania ich dostępności. W obu tych kwestiach - udzielania zezwoleń i zagwarantowania dostępności - trzeba znaleźć rozwiązanie, i jestem przekonana, że takie rozwiązanie uda się znaleźć.
Tylko parę uwag na zakończenie. Tak Parlament, jak i Komisja uznają za wskazane szybkie przyjęcie przedmiotowego wniosku, ze względu na wagę przyszłych prac nad wdrożeniem tego programu. Potrzebujemy jasnego wyrażenia stanowiska - im wcześniej, tym lepiej. Komisja zrobi wszystko co w jej mocy, by wspierać ten proces, i jestem całkowicie przekonana, że Parlament niezwłocznie podejmie dialog z Radą w celu szybkiego i pomyślnego zakończenia tego procesu.
Zostało nam mało czasu. W tej sprawie czas nie jest po naszej stronie i jeśli chcemy koniec końców znaleźć właściwe rozwiązanie i zależy nam na prymacie Europy, o którym mówił poseł Hökmark, wówczas musimy posuwać się w tym kierunku tak szybko, jak jest to możliwe.
Petra Kammerevert
Pani Przewodnicząca, Pani Komisarz, Szanowni Państwo! Generalnie należy przyklasnąć inicjatywom politycznym na rzecz ogólnego rozwoju szybkich połączeń internetowych. Niemniej jednak widmo radiowe jest zasobem deficytowym, a co najważniejsze, jest dobrem publicznym. Dlatego było szczególną troską Komisji Kultury i Edukacji, aby wyraźnie wskazać, że widmo jest i pozostanie niezbędne dla realizacji całego wachlarza funkcji społecznych, kulturalnych i socjalnych. Z tego powodu było dla nas szczególnie istotne, aby nie wyrzucić wymogów pakietu telekomunikacyjnego dotyczących ochrony pluralizmu mediów i różnorodności kulturowej tylnymi drzwiami.
Zarówno publiczna, jak i prywatna radiofonia i telewizja są niezbędnymi gwarantami pluralizmu mediów i różnorodności opinii w Europie. Musimy dopilnować, aby także w przyszłości w dalszym ciągu wypełniały one swoje podstawowe funkcje bez przeszkód. W związku z tym Komisja Kultury i Edukacji zaproponowała, by częstotliwości pasma 790 MHz nie zwalniać w pierwszej kolejności, ale niestety Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii nie przyjęła naszej sugestii. Chociaż w kilku miejscach wspomina się, że interesy nadawców radia i telewizji zostaną wzięte pod uwagę. Komisja Kultury i Edukacji wolałaby bardziej jasne brzmienie zapisów w tej kwestii.
Dla nas szczególnie ważne jest przyjęcie - przed przydzieleniem częstotliwości - jasnych przepisów zapobiegających na przykład sytuacjom, w których teatry lub placówki korzystające z mikrofonów bezprzewodowych byłyby zmuszone ponosić koszty opłat za zmianę częstotliwości lub za nową technologię.
Zagwarantowanie utrzymania właściwej równowagi pomiędzy interesami wszystkich zainteresowanych stron jest obowiązkiem nas wszystkich. Mam nadzieję, że równowagę taką uda się na to zapewnić także w przyszłości.
Pilar del Castillo Vera
Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Chciałabym zacząć od pogratulowania sprawozdawcy, naszemu koledze posłowi Hökmarkowi, wykonania świetnej pracy, która dodatkowo roztacza przed nami wspaniałą wizję na przyszłość, co moim zdaniem jest szczególnie cenne. Pragnę jednak również podziękować, tak jak to zrobił poseł Hökmark, wszystkim sprawozdawcom pomocniczym. Efektem całej tej pracy jest jednogłośne poparcie, jakie niniejsze sprawozdanie otrzymało w Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii.
Rzecz jasna, przedłożone nam sprawozdanie ukierunkowane jest na cel, którym jest zwiększenie konkurencyjności gospodarki europejskiej w zglobalizowanym świecie. Taki jest główny cel niniejszego sprawozdania i dlatego uważam, że jest ono niesłychanie właściwe.
Nie chcąc wchodzić w szczegóły, chciałabym skoncentrować się na dwóch lub trzech aspektach, które uważam za najważniejsze. Przede wszystkim osiągnęliśmy etap - wskazuje na to niniejsze sprawozdanie - na którym dzięki przydzieleniu pasma 800 MHz na łączność ruchomą w całej Europie bezprzewodowy Internet szerokopasmowy stanie się rzeczywistością. Jednak sprawozdanie idzie dużo dalej: wybiega w przyszłość.
Rozmawiamy o częstotliwościach pasma 700 MHz, które również stanowi wspaniały potencjał dla telefonii komórkowej i jej rozwoju. Sądzę, że także z tego powodu wnioski zawarte w sprawozdaniu zasługują na bardzo przychylne przyjęcie i ocenę. To nie jest kwestia trywialna: widmo radiowe związane z działalnością gospodarczą reprezentuje obecnie 3 % europejskiego produktu krajowego brutto (PKB), a to dopiero początek.
Chciałabym wskazać na znaczenie wykładniczego wzrostu transmisji obrazu jako elementu łączności pomiędzy różnymi ludźmi, jak i różnymi instytucjami i przedsiębiorstwami. W chwili obecnej transmisja obrazu stanowi 40 % ruchu danych w sieciach telekomunikacyjnych na świecie, a to jest dopiero początek: w 2014 roku stanowić będzie 91 % ruchu w sieci między użytkownikami końcowymi.
Sprawozdanie roztacza realistyczną wizję niezwykłej przyszłości, uważam, że pojutrze powinniśmy w pełni je poprzeć.
Catherine Trautmann
Pani Przewodnicząca, Pani Komisarz, Szanowni Państwo! Wydamy nasz werdykt w pierwszym czytaniu projektu programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego i chciałabym podziękować Komisji za wspieranie i przeformułowanie tego wniosku, który został przedłożony po raz pierwszy w trakcie naszej debaty nad pakietem telekomunikacyjnym.
Chciałabym także wyrazić uznanie dla naszego sprawozdawcy, pana posła Hökmarka, jak i dla moich kolegów sprawozdawców pomocniczych za naszą dobrą współpracę przy sprawozdaniu, które ujawnia niektóre poważne problemy polityczne, jakie kryją się pod warstwą techniczną tej problematyki. Odbyliśmy wiele debat, dzięki którym mogłam się naprawdę przekonać, że Parlament i Komisja w całkiem naturalny sposób podzielają ten sam pogląd i ambicję.
Podzielamy pogląd, że widmo radiowe jest zasobem deficytowym, który nie uznaje granic. Co do tego wszyscy wydają się być zgodni. Niemniej można dostrzec różnice poglądów co do rozwiązań, jakie należy znaleźć w celu usprawnienia zarządzania widmem, a także różnice pod względem ogólnej ambicji, zwłaszcza w państwach członkowskich, które jak dotąd, czemu nie zaprzeczam, mają w tej dziedzinie pewien stopień suwerenności.
Choć nie wszystkie wnioski kompromisowe przedłożone i przyjęte w Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii są tak wyważone, jakbym sobie tego życzyła, bardzo gorąco popieram generalny zamiar wypracowania takiego rozwiązania w zakresie zarządzania widmem częstotliwości, które byłoby lepiej zintegrowane, bardziej realistyczne i zdolne do szybszego reagowania na społeczne, kulturalne i gospodarcze potrzeby naszych współobywateli. Pani Komisarz! Ten wspólny wątek przewija się we wszystkich stanowiskach przyjętych przez nasz Parlament, czy to będzie sprawozdanie z inicjatywy własnej sporządzone przez moją koleżankę posłankę Toia, czy wnioski, których broniłam sama jako jedna ze sprawozdawców w zakresie pakietu telekomunikacyjnego.
Jeśli chodzi o program dotyczący polityki w zakresie widma radiowego, w naszych poprawkach moja grupa i ja położyliśmy szczególny nacisk na kilka kwestii. Należą do nich wprowadzenie przejrzystości, tak abyśmy wiedzieli, jak są obecnie rozdzielane częstotliwości widma i jak się nimi zarządza - to jest zasada inwentaryzacji, jak i znalezienie nowatorskich i oryginalnych rozwiązań dla rosnącego zapotrzebowania sektora łączności elektronicznej na użytkowanie częstotliwości. Rozwiązania takie powinny mieć charakter jakościowy, a nie wyłącznie ilościowy. Położenie nacisku na efektywność wykorzystania widmowa pozwoli nam poprawić obecną sytuację, nie ograniczając przy tym różnorodności usług świadczonych z wykorzystaniem widma radiowego.
W ten sposób wykorzystywać będziemy widmo również jako narzędzie służące zmniejszaniu przepaści cyfrowej i rozwijaniu nowych usług, osiągalnych nie tylko dla dużych przedsiębiorstw telekomunikacyjnych, ale także dla MŚP i nowych przedsiębiorstw, które ich potrzebują. Uważam, że ten wymiar gospodarczy ma zasadnicze znaczenie.
Na zakończenie chciałabym powiedzieć parę słów o kolejnym etapie. Jak już wspomniano, od początku jasne było, że osiągnięcie porozumienia w pierwszym czytaniu nie wchodzi w rachubę; w każdym razie musimy osiągnąć porozumienie do końca roku. Jest to niezbędne dla naszych usług publicznych, zaspokojenia oczekiwań konsumentów i rozwoju Internetu, niezależnie od istniejącej infrastruktury. Jest to także niezbędne do planowania ożywienia gospodarczego w naszej Unii Europejskiej w oparciu o ten zasób.
Jens Rohde
w imieniu grupy ALDE - Pani Przewodnicząca! Lepsza i tańsza transmisja danych poprzez szerokopasmowe łącza o dużej częstotliwości dla wszystkich w 2020 roku: muszę przyznać, że jest to ambitny cel polityki, który w pełni popieram. Ale nie oszukujmy się: jego realizacja nie będzie łatwa. Niemniej jednak wierzę, że wobec stanowiska zajętego przez Parlament w pierwszym czytaniu, będziemy mogli wykonać pierwszy duży krok ku realizacji tego celu.
Powiedzmy sobie jasno: zapewnienie wszystkim dostępu do łącz szerokopasmowych nie oznacza tylko zagwarantowania, że każdy ma profil na Facebooku. Chodzi o zapewnienie Europie pozycji w świecie jako wiodącej gospodarki opartej na wiedzy. Jeśli uda nam się podłączyć 500 milionów ludzi do Internetu, nasi obywatele i firmy będą mogły czerpać pełnię korzyści i korzystać z możliwości wynikających z gospodarki cyfrowej. Aby Europa mogła osiągnąć ten cel, trzeba zwłaszcza zmienić dwie rzeczy.
Po pierwsze, potrzeba nam dobrze funkcjonującego, sprzyjającego konkurencyjności rynku usług telekomunikacyjnych na szczeblu europejskim. Dlatego wprowadziliśmy przepisy dotyczące wpływu na konkurencję. Nie można pozwolić państwom członkowskim na przydzielanie nowo zwolnionych częstotliwości widma konkretnemu podmiotowi gospodarczemu, jeżeli miałoby to ograniczyć lub zakłócić konkurencję na rynku.
Po drugie, częstotliwości widma powinny być przyznawane w bardziej efektywny sposób: przydział widma powinien w bardziej dynamiczny sposób odzwierciedlać dzisiejsze zapotrzebowanie i potrzeby w odniesieniu do częstotliwości widma. Dlatego ten program polityczny dotyczy nie tylko uwolnienia pasma 800 MHz, ale również dodatkowych zakresów częstotliwości - co najmniej 1 200 MHz do roku 2015.
Na zakończenie chcę podziękować Komisji, pani Komisarz, sprawozdawcy i moim kolegom kontrsprawozdawcom za wyjątkowo owocną współpracę; bez niej nie byłoby możliwe wytyczenie tak ambitnych zamierzeń.
Giles Chichester
w imieniu grupy ECR - Pani Przewodnicząca! W pierwszym rzędzie chciałbym pogratulować sprawozdawcy, posłowi Hökmarkowi, umiejętnego przeprowadzenia niniejszego sprawozdania przez komisję i zbudowania bardzo szerokiego konsensusu. Przyłączam się do podziękowań za jego pracę wyrażonych przez innych kontrsprawozdawców.
Zdecydowanie popieram jego pragnienie, byśmy przyjęli takie przepisy, które pozwolą Europie sprostać wyzwaniom technologicznym w tym sektorze i utrzymać wiodącą pozycję w świecie. Chodzi o najnowsze technologie i ten fakt jest bardzo ważny. Najistotniejszą sprawą jest znalezienie właściwej równowagi między poszczególnymi interesami - pomiędzy działalnością obecnych już na rynku nadawców, operatorów sieci komórkowych, dostępem do szerokopasmowego Internetu oraz interesem użytkowników urzędowych, w tym wojskowych i cywilnych służb reagowania w sytuacjach nadzwyczajnych.
Chciałbym tylko ostrzec, że w tym obszarze i w tym procesie musimy respektować zasadę pomocniczości i kompetencji krajowych. Stanowienie prawa w tym obszarze polityki jest szczególnie trudne ze względu na tempo i zakres zmian w przedmiotowych technologiach, co oznacza, że zmuszeni jesteśmy stale nadrabiać zaległości zamiast stanowić przepisy z wyprzedzeniem. Niemniej jednak sądzę, że musimy działać, by otworzyć drogę dla nowych technologii, dla eksploatacji i użytkowania częstotliwości widma. Mam nadzieję, że niniejszy wniosek i to sprawozdanie przyczynią się właśnie do tego.
Philippe Lamberts
Pani Przewodnicząca! Chciałbym kontynuować debatę, odnosząc się do poruszonych już zagadnień i zacznę od tego, co powiedziała pani Trautmann. Powiedziano nam - i to jest prawda - że widmo radiowe jest zasobem deficytowym.
W pierwszym rzędzie chciałbym podkreślić, że jest to wspólne dobro. Nikt nie może rościć sobie wyłącznego prawa własności do tego dobra. Żadna zainteresowana strona, kimkolwiek ona jest, nie może zatem, naszym zdaniem, rościć sobie żadnego uprzywilejowanego czy nabytego prawa do widma, i moim zdaniem niniejsze sprawozdanie wprowadza tę zasadę.
Ponieważ jest to zarówno wspólne, jak i rzadkie dobro, musimy po pierwsze w pełni rozumieć, jak widmo jest obecnie wykorzystywane, i stąd postulat szeroko zakrojonej, wyczerpującej analizy sposobów wykorzystywania widma przez wszystkie zainteresowane strony, w tym podmioty wymienione przed chwilą przez posła Chichestera, a mianowicie służby ochrony ludności, a nawet służby wojskowe. Jest naprawdę istotne, by zrozumieć, jak ten deficytowy zasób jest faktycznie wykorzystywany w chwili obecnej, ponieważ mamy poczucie, że nie jest on bynajmniej wykorzystywany w optymalny sposób. Po drugie, potrzebny jest przejrzysty proces przydzielania tego deficytowego zasobu, który musi być jednak wystarczająco dynamiczny, aby zapobiec ponownemu pojawieniu się koncepcji praw nabytych.
Chciałbym też, byśmy zwrócili uwagę na zasady alokacji i prowadzenia aukcji widma, ponieważ widmo nie zawsze jest wykorzystywane do celów komercyjnych, czyli do generowania zysku. Mam tu oczywiście na myśli wymiar kulturowy, o którym już wspomniano, ale a także wykorzystywanie widma do celów wypełniania zadań publicznych - powinniśmy w istocie porozmawiać o służbach ochrony ludności - i wojskowych.
Jeśli przyjmiemy podejście czysto rynkowe, to istnieje ryzyko, że nadamy uprzywilejowaną pozycję - bądź przynajmniej nadmierne uprawnienia - podmiotom gospodarczym, które, jak wiemy, są w stanie zaburzyć sytuację na rynku ze względu na swoją wielkość; innymi słowy, wiemy, że niewielcy operatorzy nie zawsze są w stanie z konkurować z takimi podmiotami.
Chciałbym na koniec zwrócić uwagę na fakt, że wykładniczy wzrost użytkowania widma radiowego niesie także konsekwencje dla zdrowia publicznego. Wiem, że nie jest to temat sprawozdania, ale uważam, że musimy bardzo uważnie monitorować tę sprawę, dotyka ona bowiem naszych współobywateli.
Sabine Verheyen
(DE) Pani Przewodnicząca, Pani Kroes! Widmo częstotliwości jest cennym i ograniczonym zasobem, którym należy zarządzać w ostrożny i przewidujący sposób, z uwzględnieniem interesu całego społeczeństwa. Program dotyczący polityki w zakresie widma radiowego ma zatem szczególne znaczenie. Widmo powinno być użytkowane w efektywny sposób, z uwzględnieniem aspektów gospodarczych, społecznych i kulturalnych. W tym celu musimy wykorzystywać w pełnym stopniu dostępne nam środki techniczne we wszystkich zakresach częstotliwości dla osiągnięcia maksymalnej efektywności wykorzystania widma.
Przyjęty w zeszłym roku pakiet telekomunikacyjny powinien stanowić podstawę naszej polityki w zakresie widma radiowego, ponieważ przewiduje on, między innymi, że w zarządzaniu widmem częstotliwości w UE i państwach członkowskich należy w równej mierze uwzględniać interesy kulturalne, społeczne i gospodarcze. Wymóg ten trzeba wziąć pod uwagę, zwłaszcza w związku z harmonizacją wykorzystania widma w UE.
W związku z tym pragnę zauważyć, że realizacja pierwszej dywidendy cyfrowej w państwach członkowskich postępuje jak dotąd w bardzo nierównomierny sposób. Możliwość dalszego otwarcia pasma UHF, zwłaszcza częstotliwości poniżej 800 MHz, należy rozważyć dopiero po uwzględnieniu naszych doświadczeń z "białymi plamami” w tym paśmie.
Ostatecznego rozstrzygnięcia wymaga jeszcze wiele kwestii technicznych i finansowych. W szczególności nie udało się jeszcze rozwiązać problemu zakłóceń i kwestii odliczania kosztów poniesionych przez obiekty kulturalne i władze lokalne w związku z modernizacją techniczną, na przykład wymianą mikrofonów radiowych.
Przy alokowaniu częstotliwości trzeba w odpowiedzialny sposób ocenić relatywną wagę różnych interesów. Z jednej strony powszechne zapewnienie szerokopasmowych sieci komórkowych stanowi podstawowy wymóg, który leży w interesie europejskich obywateli, z drugiej strony jednak należy wziąć pod uwagę rozwój w obszarze nadawania publicznego i prywatnego, które stanowi istotne narzędzie sprzyjające kulturowej różnorodności i przekazywaniu informacji. Trzeba wytyczyć właściwy kurs dla rozwoju technologicznego i dla pozycji Europy w obszarze cyfrowej technologii informatycznej i różnorodności kulturowej.
Teresa Riera Madurell
(ES) Pani Przewodnicząca! Pani Komisarz! Możemy z pewnością pogratulować sobie, że odbywamy dzisiaj tę debatę.
Aż nazbyt często słyszeliśmy, że planowanie wykorzystania widma i zarządzanie widmem jest kwestią techniczną, należącą do wyłącznych kompetencji państw członkowskich. Dzięki determinacji wykazanej przez Parlament podczas negocjacji w sprawie pakietu telekomunikacyjnego, prowadzonych w tak wspaniały sposób przez naszą koleżankę posłankę Trautmann, ta debata nad widmem toczy się dzisiaj we właściwej przestrzeni - w przestrzeni politycznej Unii Europejskiej.
Fakt, że jest to zasób deficytowy, jak i jego transgraniczny charakter, uzasadniają potrzebę naszej interwencji jako ustawodawców Unii. Nie powinniśmy jednak definiować tego procesu jako przeciwstawiania sobie nawzajem różnych sposobów użytkowania poszczególnych zakresów częstotliwości.
Nieustanny postęp technologiczny oznacza, że mamy coraz większe możliwości przekazywania coraz większej ilości danych z wykorzystaniem mniejszych zasobów częstotliwości i przy mniejszych zakłóceniach. Naszym celem powinno być stworzenie podstaw do dynamicznego planowania, które wykorzystuje postęp techniczny dla zapewnienia większej kompatybilności różnych grup użytkowników, co pozwoli osiągnąć lepsze efekty gospodarcze i społeczne użytkowania tego cennego zasobu.
W tym procesie nie chcemy zatem ani zwycięzców, ani przegranych, ale raczej operatorów zaangażowanych w proces ciągłego udoskonalania użytkowania i alokacji zasobów częstotliwości, zorientowany przede wszystkim na społeczny i gospodarczy rozwój społeczeństwa.
Jean-Pierre Audy
(FR) Pani Przewodnicząca, Pani Kroes, Panie Pośle Hökmark, Szanowni Państwo! Chciałbym zacząć od pogratulowania mojemu przyjacielowi posłowi Hökmarkowi jego znakomitego sprawozdania i ducha otwartości, który zademonstrował podczas całej tej debaty.
Niniejszy projekt sprawozdania popiera generalnie wniosek Komisji Europejskiej dotyczący w szczególności potrzeby udostępnienia, do 1 stycznia 2013 r., pasma częstotliwości 800 MHz, uwolnionego w wyniku przejścia na telewizję cyfrową i całkowitego zaprzestania nadawania telewizji analogowej.
W efekcie digitalizacji nadawania telewizji naziemnej udostępniona zostaje duża liczba częstotliwości, zwanych dywidendami cyfrowymi. Powszechnie doceniane są właściwości tych częstotliwości pod względem zasięgu i przenikania sygnału do budynków: nazywa się je "złotymi częstotliwościami”.
To w takim kontekście Komisja Europejska proponuje przyjęcie pierwszego programu na rzecz wypracowania podejścia do strategicznych problemów związanych z widmem radiowym, przed którymi stoi Unia Europejska, w latach 2011-2015.
Niemniej jednak chciałbym podkreślić dwa aspekty, które są w moim odczuciu istotne. Pani Kroes, Panie pośle Hökmark! Po pierwsze, uważam, że powinniśmy stworzyć wykaz zaproponowany w artykule 8; zanim zaczniemy mówić o zharmonizowanych zakresach częstotliwości, trzeba określić nowe pasma częstotliwości, a to lepiej zrobić w oparciu o precyzyjny wykaz, przygotowany przez ekspertów. Jeżeli mamy realizować i promować cel znalezienia dodatkowych częstotliwości dla bezprzewodowej łączności szerokopasmowej, to - nie posiadając jakiejkolwiek technicznej wiedzy specjalistycznej na ten temat - powinniśmy działać w oparciu o taki wykaz - nie czyniąc żadnych uprzednich założeń co do jego wyniku - wybierając jedno lub kilka konkretnych pasm częstotliwości.
Ostatnia kwestia, jaką chciałbym omówić, dotyczy wykorzystania pasm częstotliwości, które są obecnie użytkowane dla celów wojskowych. Komisja z pewnością nie jest upoważniona do badania zakresu, w jakim widmo radiowe użytkowane na cele wojskowe może być jednocześnie wykorzystywane na inne cele. W związku z tym sprzeciwiam się poprawce do artykułu 7 ust. 3, która dotyczy zapotrzebowania konkretnych obszarów polityki UE na częstotliwości radiowe i proponuje użytkowanie częstotliwości cywilnych w celach wojskowych.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Pani Przewodnicząca! Decyzja będąca przedmiotem dzisiejszej debaty zapoczątkowuje realizację pierwszego europejskiego programu dotyczącego polityki w zakresie widma radiowego. Jej celem jest strategiczne planowanie i harmonizacja wykorzystania widma radiowego dla zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego. W praktyce program ten ułatwi zapewnienie dostępności częstotliwości widma, maksymalnej elastyczności i poprawy efektywności wykorzystania widma na podstawie zezwoleń ogólnych, unikanie zakłócania konkurencji, unikanie szkodliwych zakłóceń i zaburzeń, jak również harmonizację warunków technicznych oraz zapewnienie ochrony zdrowia.
Zgodnie z tą decyzją, Komisja, wspólnie z państwami członkowskimi, sporządzi wykaz obecnego wykorzystania widma i potencjalnego przyszłego zapotrzebowania w Unii na zasoby częstotliwości, zwłaszcza w zakresie od 300 MHz do 3 GHz.
W przedstawionych poprawkach domagamy się zniwelowania przepaści cyfrowej, tak aby wszyscy obywatele Unii uzyskali dostęp do infrastruktury łączności szerokopasmowej o przepustowości co najmniej 30 Mb/s do 2020 roku, oraz zabezpieczenia możliwości rozwoju zarówno sektora komercyjnego, jak i usług użyteczności publicznej, poprzez zwiększenie przepustowości łączy szerokopasmowych. Zażądaliśmy także zapewnienia dostępności nowego sprzętu i technologii dla konsumentów, tak aby zyskać ich poparcie przy przechodzeniu na technologię cyfrową i dywidendy cyfrowe. Cieszy mnie znaczenie, jakie przywiązuje się do zapewnienia dostępności widma radiowego niezbędnego dla monitorowania atmosfery i powierzchni ziemi. Umożliwi to rozwój i wykorzystywanie produktów i usług związanych z przestrzenią kosmiczną, jak i doskonalenie systemów transportowych, zwłaszcza systemów Galileo i GMS, a także inteligentnych systemów bezpieczeństwa i zarządzania dla sektora transportowego.
Patrizia Toia
(IT) Pani Przewodnicząca, Szanowni Państwo! Sądzę, że wszyscy zgadzamy się co do jednego, a mianowicie że przedmiotowy program na rzecz harmonizacji częstotliwości i koordynacji wykorzystania widma może służyć dwojakiemu celowi.
Uważam, że jest to zasadnicza kwestia, o której powinniśmy pamiętać cały czas; innymi słowy, przedmiotowy program pozwoli na rozwinięcie wielkiego potencjału gospodarczego wykorzystania tego obszaru przez sektor telekomunikacyjny, sektor audiowizualny i nowe usługi, a jednocześnie pobudzi rozwój gospodarczy i rozwój innych sektorów powiązanych z sektorem telekomunikacyjnym. Możemy także rozwinąć potencjał rozwoju kulturalnego i społecznego, który ten podwójny cel dopuszcza i którego wymaga.
Pani Komisarz! Moim zdaniem program ten należy postrzegać, między innymi, jako szansę na respektowanie dokonanych przez nas wyborów i ochronę pewnych podstawowych zasad.
Po pierwsze, zasada pluralizmu mediów. Bardzo ważny jest przegląd systemu zarządzania częstotliwościami radiowymi na szczeblu europejskim. Uważam, że musimy zdecydowanie zapobiegać kumulacji praw do korzystania z częstotliwości i powstawaniu monopoli i oligopoli, które niestety istnieją w niektórych państwach europejskich, rosną w siłę i zapuszczają korzenie w sektorze nadawczym.
Po drugie, zasada równowagi między liberalizacją i otwieraniem rynku przed nowymi operatorami a sprawiedliwością, tak aby zobowiązania podjęte wobec tych operatorów, którzy dokonali znacznych nakładów kapitałowych, mogły być także wspierane, popierane i respektowane na rynku.
Na koniec, przejrzystość i gwarancja dobrze zarządzanego i dobrze administrowanego systemu przydzielania częstotliwości. Mówimy o aukcjach nie tylko po to, by zwrócić uwagę na pewien aspekt rynku, który należy pogodzić ze wszelkimi ewentualnymi społecznymi zastosowaniami widma, ale także dlatego, że w przypadku częstotliwości radiowych nie powinno być miejsca dla uznaniowości i nieuczciwej przewagi. Także na tę kwestię należy zwrócić szczególną uwagę.
Na zakończenie, chciałabym powiedzieć, że niestety zabrakło mi czasu na szersze omówienie aspektów społecznych, ale zostały one bardzo szczegółowo przedyskutowane przez wszystkich członków mojej grupy.
Lambert van Nistelrooij
(NL) Pani Przewodnicząca, Pani Kroes! Dzisiaj obchodzimy Dzień Europy. Europa skwapliwie szuka jakichś konkretnych spraw, które są istotne dla naszych obywateli i które jednocześnie zapewnią dobrobyt i pomyślność wspólnocie europejskiej. Ten temat, niniejsze sprawozdanie posła Hökmarka, doskonale odpowiada na tę potrzebę. Sprawozdanie jest konkretne i wprowadza nas lepiej w problematykę wymiaru społecznego i gospodarczego. Uwolnione zostaną publiczne częstotliwości, których brakuje, i tego nam bardzo potrzeba, jeżeli mamy sprostać zapotrzebowaniu na coraz więcej i coraz szybsze bezprzewodowe łącza internetowe.
W tym zakresie oczywistym wymogiem jest sprawna koordynacja na szczeblu europejskim. W 2013 roku uwolnione zostanie pasmo 800 MHz, a w 2015 roku - 1 200 MHz. Jest to bardzo potrzebne, jeśli Europa chce pozostać jednym ze światowych liderów. Usługi te mają ogromną wartość finansową: 200 milionów euro rocznie, co oznacza, że około 3 do 4 % wzrostu gospodarczego zależy od dostatecznej dostępności zasobów częstotliwości. A udział ten będzie tylko wzrastał.
Spójrzmy na przykład na standard GSM, który stworzyliśmy wspólnie w latach 90.; to także był właściwy krok we właściwym czasie. I uwierzcie mi Państwo, ta przewaga skali narasta. Każdego roku może przynosić dodatkowe 80 miliardów euro. Holandia, moja ojczyzna, którą reprezentuję wspólnie z innymi holenderskimi członkami Parlamentu, jest na to gotowa. Zwolniliśmy już przestrzeń dla ruchomych usług internetowych czwartej generacji.
Krótko mówiąc, do historii przejdą zarówno problemy stojące przed przedsiębiorstwami świadczącymi usługi pomocnicze, stacjami telewizyjnymi i nadawcami publicznymi, jak i ewentualne ciągłe kłopoty związane z zakłóceniami, to znaczy problemy z lokalnymi mikrofonami. Mam zatem szczerą nadzieję, że w oparciu o to wspaniałe i obiecujące sprawozdanie będziemy w stanie osiągnąć porozumienie z Komisją już na etapie pierwszego czytania. Życzę powodzenia w tej sprawie!
Paul Rübig
(DE) Pani Przewodnicząca! Po pierwsze, chciałbym przeprosić za to, że posłowie opuszczają obecnie salę. Jednak jednocześnie z tą debatą odbywa się głosowanie w Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, a nie opanowaliśmy jeszcze techniki rozdwajania się.
Posłowi Hökmarkowi udało się tutaj znaleźć dobry kompromis. Jednak w tej sprawie trzeba zawsze brać pod uwagę poziom sprawności działania, jakiego oczekiwalibyśmy od sieci pierwszej generacji, z jednej strony, oraz operatorów sieci kablowych i pozostałych podmiotów zainteresowanych użytkowaniem zasobów częstotliwości, w szczególności służb ratowniczych, z drugiej.
Taki poziom sprawności działania wymaga jeszcze zdefiniowania. W odniesieniu do tego rodzaju danych, najistotniejszym aspektem jest ich ilość. Następnym w hierarchii ważności aspektem jest czas, jaki zajmuje przekazanie danych, moc ich transmisji, od czego zależy możliwość jednoczesnego przesyłania różnych danych, i wreszcie priorytety, które są ustalane przy użyciu oprogramowania. W przyszłości będziemy potrzebowali szczegółowego sprawozdania w tej kwestii, aby znacząco zwiększyć szybkość sieci GSM pierwszej generacji. Operatorzy sieci kablowych uzyskują już bardzo duże szybkości nawet do 100 megabit/s, co jest bardzo przyzwoitym wynikiem, który może być poprawiony w przyszłości.
Niemniej jednak mamy poważne problemy, jeśli chodzi o poziom cen, zwłaszcza roamingu danych. W niektórych państwach członkowskich można kupić jeden gigabajt za mniej niż 1 euro. Przed chwilą sprawdziłem na moim telefonie komórkowym, ile kosztuje to mnie. W domu jeden gigabajt kosztuje mnie 1 euro. Kiedy jestem tutaj jeden gigabajt kosztuje mnie 9 900 euro, a kiedy podróżuję do innego państwa członkowskiego, może on kosztować 14 900 euro. Powinniśmy pilnie podjąć działania w tej sprawie. Chciałbym poprosić Panią, pani Komisarz, aby dopilnowała, że przedmiotowa decyzja uwzględni nie tylko zakres działania i poziom wydajności, ale przede wszystkim ustanowienie wspólnego rynku europejskiego w odniesieniu do takiego poziomu cen, który pozwoli ludziom korzystać z usług przesyłania danych nawet wtedy, kiedy nie znajdują się we własnym państwie członkowskim. W tym zakresie mamy pilne priorytetowe zadania do zrealizowania.
Andreas Mölzer
(DE) Pani Przewodnicząca! Europa nie będzie w stanie obronić swojej wiodącej roli jako największego obszaru gospodarczego na świecie, jeśli nie przejmie inicjatywy w opracowywaniu i stosowaniu nowych technologii.
Ważną część tego zadania stanowią technologie szerokopasmowe. Nasza nowa polityka w zakresie widma radiowego musi zapewniać zdolność przesyłania dużych ilości danych i wysoką szybkość ich transmisji. Nie ulega wątpliwości, że odgórne planowanie wykorzystania zakresów częstotliwości i zarządzanie nimi na szczeblu europejskim jest mniej odpowiednie dla osiągnięcia tego celu, skoro sama Komisja podkreśla, iż nie da się przeprowadzić tego we właściwy i skuteczny sposób w poszczególnych państwach członkowskich. Niemniej jednak wskazane byłoby przyjąć rolę koordynatora.
Mimo wysokich kosztów, moim zdaniem należy zachęcać do tworzenia sieci światłowodowych. W chwili obecnej Unia Europejska pozostaje w tyle za jej konkurentami - Stanami Zjednoczonym i Chinami. Jest to prawdopodobnie skutek mało zdecydowanej polityki i nadmiernej biurokracji.
Dlatego zgadzam się ze sprawozdawcą posłem Hökmarkiem, że musimy bezwzględnie trzymać się ustalonego harmonogramu uwalniania częstotliwości widma.
Neelie Kroes
wiceprzewodnicząca Komisji - Pani Przewodnicząca! Chciałabym podziękować wszystkim osobom, które uczestniczyły w tej fascynującej debacie, bo, mimo iż przedmiotowe zagadnienie może wydawać się wysoce techniczne, w ostatecznym rozrachunku stanowi ono jeden z centralnych problemów, ponieważ widmo radiowe można przyrównać do wody lub świeżego powietrza. Jest to, jak powiedziała Catherine Trautmann, zasób deficytowy, dobro publiczne, a także dobro pierwszej potrzeby. Sprawozdawcy i sprawozdawcom pomocniczym udało się dobrze wyjaśnić to zagadnienie, jak i przedstawić nam to, co należy zrobić, aby osiągnąć pozytywny rezultat.
Mamy tu, rzecz jasna, demokrację: prowadzimy debatę nad problemem i jest to interesująca debata. Jednak nie tak dawno omawialiśmy agendę cyfrową; wszyscy popieramy agendę cyfrową, a omawiane tu zagadnienie jest ważnym elementem tej agendy. Jeśli nie przyjmiemy na siebie odpowiedzialności i nie zajmiemy jasnego stanowiska, to możemy zapomnieć o tym, o czym mówiła wcześniej pani poseł Toia: musimy zdawać sobie sprawę, że w 2020 roku - jak stwierdziliśmy w agendzie cyfrowej - każdy Europejczyk powinien być w stanie rozwijać swoje zainteresowania dzięki możliwościom, jakie w ostatecznym rozrachunku przynoszą zasoby częstotliwości.
Mówiliśmy także o stworzeniu możliwości cyfrowych dla każdego Europejczyka do 2013 roku. Jeśli taki jest nasz zamiar, to musimy być konsekwentni i potrafić przyjąć konsekwencje wynikające z faktu bycia konsekwentnym.
Chciałabym podziękować wszystkim posłom i posłankom, którzy wypowiadali się w jasny sposób, wskazując na priorytetowe zadania, a jednocześnie doszli w ostatecznym rozrachunku do porozumienia co do tego, co powinniśmy zrobić w ramach strategicznego podejścia do regulacji w zakresie zarządzania widmem radiowym. Bez wątpienia pozostają jeszcze przeszkody do pokonania. Biorąc jednak pod uwagę, o co toczy się gra, jestem przekonana, że przeszkody te uda się pokonać.
W pełni respektujemy wykorzystanie widma do działalności nadawczej i kulturalnej: w tej kwestii nie powinno być żadnych nieporozumień. Poruszymy tę kwestię, jeśli trzeba będzie pokonać jakiekolwiek wątpliwości w tej dziedzinie. Jeśli chodzi o dodatkowe zasoby widma na połączenia szerokopasmowe i drugą dywidendę cyfrową, to sądzę, że wszyscy mają świadomość, że wcześniej czy później - a większość posłów do Parlamentu prawdopodobnie uważa, że wcześniej - będziemy musieli zająć się także i tą sprawą. Jest to sytuacja, z której wszyscy uczestnicy czerpią korzyści i uwalniając pasmo 800 MHz, wybraliśmy rozwiązanie, które wymagało najmniejszej ilości częstotliwości widma, tak więc możemy uznać to za pierwszy krok w naszej podróży.
Spoglądnijmy przez chwilę wstecz; kto mógł wyobrażać sobie 15 lat temu, o co dzisiaj toczy się tu gra? Gdybyśmy 15 lat temu zdecydowali się poczekać i zawahali się przed podjęciem decyzji jako politycy, ponieślibyśmy porażkę. Gdyby tak się stało, dyskutowalibyśmy dzisiaj nie o tym, czy chcemy być pierwsi czy trzeci na świecie, ale czy chcemy uniknąć bycia ostatnimi.
Zasoby częstotliwości należą do kompetencji krajowych: mam tego świadomość. Komisja zgadza się z tym, a sporządzenie wykazu istniejącego wykorzystania jest zadaniem dla państw członkowskich. Niemniej jednak wszyscy zgadzamy się, że widmo jest bardzo cennym zasobem i powinniśmy przyznać, że rozmowa o jednolitym rynku cyfrowym stwarza okazję i obowiązek, by myśleć w kategoriach transgranicznych - a myślenie w perspektywie transgranicznej konieczne jest zwłaszcza w odniesieniu do polityki w zakresie widma radiowego.
Jeśli chodzi o harmonogram i stawkę w tej grze, oczywiste jest, przynajmniej dla mnie, że rok 2013 nie jest zbyt wczesnym terminem. Powinniśmy także mieć świadomość, że zaproponowano odstępstwa w dwóch rodzajach sytuacji: w przypadku trudności w relacjach z państwami sąsiednimi oraz w przypadku nieprzewidywalnych okoliczności. Sądzę jednak, że musimy wychodzić z założenia, że czas działa na naszą niekorzyść i że nie powinniśmy nadużywać tych odstępstw.
Generalnie, z niecierpliwością oczekuję rozmów z członkami Rady, jak i wyniku głosowania w Parlamencie, mając nadzieję, że jeden z filarów, o których mówiliśmy, zastanie ukończony przed końcem roku.
Pragnę zakończyć, dziękując raz jeszcze nie tylko sprawozdawcy i sprawozdawcom pomocniczym, ale również członkom różnych zainteresowanych komisji za ich konstruktywne i bardzo pozytywne wysiłki.
Gunnar Hökmark
sprawozdawca - Pani Przewodnicząca! Myślę, że powinniśmy zdawać sobie sprawę, że mówimy o części społeczeństwa, która rozwija się niezwykle szybko. Tempo zmian jest i będzie niezwykle szybkie. Tak naprawdę dyskutujemy o tym, jak mają się przedstawiać sprawy w 2020 roku.
Stąd przy okazji rozmowy o paśmie 700 MHz tak ważne jest, by wskazywać, że chodzi nam tylko zapewnienie sobie szansy, by podjąć decyzję, w jaki sposób można najlepiej wykorzystać te częstotliwości. Jak już wspomniano, widmo jest zasobem deficytowym, ale jest także dobrem publicznym i na nas spoczywa odpowiedzialność za to, by było ono wykorzystywane dobrze i maksymalnie efektywnie - na co wskazała także pani Trautmann.
Chciałbym podkreślić, że nie ma sprzeczności między wykorzystaniem częstotliwości dla celów kulturalnych i komercyjnych. Pragnę, byśmy posiadali ten rodzaj ambicji, który pozwoli nam wprowadzić kulturę do tej nowej technologii. Skutkiem braku dostatecznej ambicji będzie to, że technologia ta stanie się zarezerwowana do zastosowań komercyjnych. W takim przypadku kultura zostanie w tyle i nie sądzę, by kultura w Europie miała dobre możliwości rozwoju, jeżeli pozostanie uwięziona w starych technologiach.
Wierzę, że można nie tylko uchronić radiofonię i telewizję w jej obecnym kształcie, ale również stworzyć nowe możliwości rozwoju nowej ery. Musimy być jednak w stanie podjąć decyzje. Muszę powiedzieć - bez ironii i z dużą satysfakcją - że nikt dzisiejszego wieczoru nie kwestionował tutaj faktu, że powinniśmy być pierwsi na świecie. W zglobalizowanym świecie konkurencji i wiedzy tylko pierwszy wygrywa, i taki powinien być nasz cel.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w środę 11 maja 2011 r.
