Meerjarig herstelplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende een meerjarig herstelplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee - C6-0081/2009 - - Commissie visserij.
Philippe Morillon
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, het besluit van het Parlement om het verzoek om urgentverklaring van de Raad voor de behandeling van dit dossier in te willigen, was unaniem, zowel vorige week in de Commissie visserij, als vanmorgen hier in het Parlement.
Wij zijn ons er namelijk allemaal van bewust dat het noodzakelijk is dat de Europese Unie de beloften nakomt die in november 2008 in Marrakesh zijn gedaan door de bevoegde internationale commissie, de Internationale Commissie voor de instandhouding van tonijn in de Atlantische Oceaan (ICCAT). Concreet betekent dit dat wij gevolg moeten geven aan de door de ICCAT aangenomen aanbevelingen, teneinde het hardnekkige verschijnsel van de overbevissing van blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee een halt toe te roepen, en het serieuze gevaar dat uit deze overbevissing voortvloeit voor de toekomst van de soort en die van de visserijsector zelf, het hoofd te bieden.
Twee van onze collega's van de Commissie visserij, mevrouw Fraga Estévez en de heer Romeva i Rueda, waren op de bijeenkomst in Marrakesh aanwezig en zullen zich hierover in het kader van dit debat uitspreken. Persoonlijk zou ik erop willen wijzen dat onze commissie veel belang hecht aan dit dossier. Daarbij gaat het om de belangrijkste aspecten van het gemeenschappelijke visserijbeleid: het beheer van de visbestanden, het beheer van de vloot, naleving van internationale, regionale en bilaterale overeenkomsten, technische maatregelen en, bovenal, controle, waar ik straks nog op terugkom. Dit kenmerkende dossier dient in onze ogen dan ook als test voor de geloofwaardigheid van dit gemeenschappelijke visserijbeleid.
Daarom was er natuurlijk geen sprake van dat dit nieuwe herstelplan zou worden ingevoerd zonder raadpleging van het Europees Parlement.
Ik ben dan ook blij dat de Commissie uiteindelijk heeft gekozen voor de vanuit juridisch en politiek oogpunt enige aanvaardbare weg voor de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van de ICCAT, namelijk die van een voorstel voor een verordening in de voorgeschreven vorm, op basis van artikel 37 van het Verdrag.
De opneming in het Gemeenschapsrecht van verplichtingen die de Commissie namens de Europese Unie is aangegaan met regionale visserijorganisaties, is namelijk geen sinecure, en wij dringen erop aan dat deze opneming altijd onder het democratisch toezicht van dit Parlement plaatsvindt.
Ik ben in wezen zeer tevreden met de diverse voorgestelde maatregelen, die weliswaar beperkingen opleveren voor onze operatoren maar tevens de mogelijkheid bieden om de uitdagingen het hoofd te bieden. Ik onderstreep dat de belangrijkste van deze maatregelen ongetwijfeld de controlemaatregelen zijn, want het is duidelijk dat geen enkel herstelplan effectief kan zijn zonder controle.
Ik wil u dus graag bedanken voor dit voorstel, mijnheer de commissaris, en ik hoop dat u zich bij de concrete tenuitvoerlegging van dit plan, als de Raad dit eenmaal heeft goedgekeurd, even vastberaden zult opstellen als u heeft gedaan bij het sluiten van een bevredigend akkoord binnen de ICCAT.
Joe Borg
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ten eerste wil ik benadrukken dat de Commissie veel belang hecht aan de duurzaamheid van de blauwvintonijnbestanden en -visserij en ook aan de rol die het Europees Parlement in dit proces kan spelen.
In het kader van het herstelplan voor 2006 voor blauwvintonijn in het oostelijk deel van de Atlantische Oceaan en op basis van een evaluatie van de tenuitvoerlegging van het plan tijdens het visseizoen in 2006, 2007 en 2008 alsook in het licht van nieuw wetenschappelijk advies heeft de ICCAT besloten een nieuw herstelplan vast te stellen. Het Wetenschappelijk Comité van de ICCAT heeft duidelijk aangegeven dat het herstelplan voor 2006 onvoldoende was om het bestand te herstellen, en heeft opnieuw zijn bezorgdheid uitgesproken over de hoogte van de TAC en de te grote visserijinspanning.
Verder stelden de verdragsluitende partijen bij het ICCAT-verdrag vast dat bij de tenuitvoerlegging van het herstelplan voor 2006 dingen zijn misgegaan en daarom is besloten een nieuw plan vast te stellen. In dit plan wordt ingegaan op de bezorgdheid van het Wetenschappelijk Comité, met name door middel van een verlaging van de TAC en nieuwe maatregelen betreffende de vangst- en kweekcapaciteit.
Er moet ook worden opgemerkt dat het nieuwe herstelplan, op initiatief van de Europese Gemeenschap, voorziet in de verplichting om op ICCAT-niveau een jaarlijks visplan op te stellen. Dit is een effectief instrument om overbevissing te voorkomen, doordat de visserijvaartuigen van meer dan 24 meter die blauwvintonijn vangen, worden vermeld en individuele quota aan die vaartuigen worden toegewezen. Ik ben ervan overtuigd dat de opstelling van een jaarlijkse visplan een belangrijk instrument is dat ervoor kan zorgen dat de quota volledig worden nageleefd.
Het nieuwe herstelplan voorziet ook in een verbetering van het bestaande plan en in nieuwe controlemaatregelen, zodat iets kan worden gedaan aan de door de verdragsluitende partijen gemelde tekortkomingen, waarnaar Philippe Morillon verwees.
De belangrijkste maatregelen in het nieuwe herstelplan zijn een flinke verlaging van de TAC van 27 500 naar 22 000 ton in 2009 en een verdere verlaging naar 19 950 ton in 2010 en 18 500 ton in 2011. Het EG-quotum voor 2009 wordt dus verlaagd van 15 641 ton overeenkomstig het plan voor 2006 tot 12 406 ton. De visseizoenen worden voor alle jaren ingekort, met name voor ringzegenvaartuigen, die het leeuwendeel van deze visserij voor hun rekening nemen. De maatregelen om de vangst- en kweekcapaciteit te bevriezen en te verlagen vormen een geheel nieuw en doorslaggevend onderdeel van het nieuwe plan. Het vlootoverschot wordt al sinds enige tijd gezien als een van de voornaamste oorzaken van overbevissing. Het wordt nu tijd om deze kwestie werkelijk aan te pakken en de Gemeenschap moet hier, net als de andere ICCAT-leden, een bijdrage aan leveren.
Een andere maatregel is de invoering van de visplannen die ik al noemde. Verder worden de afwijkingen van de minimummaat aangepast. Op de Atlantische Oceaan profiteren pelagische trawlers niet meer van afwijkingen, terwijl de afwijkingen die gelden voor de ambachtelijke kustvisserij, op één geval na, zijn geschrapt. Alleen met de hengel vissende vaartuigen maken nog gebruik van de oude afwijkingen. In de Middellandse Zee profiteert de ambachtelijke kustvisserij nu van een afwijking. De controlemaatregelen zijn versterkt, met name in de vorm van gezamenlijke visacties, de vaststelling van een algeheel verbod op overlading op zee en de uitvoering van een regionaal waarnemersprogramma van de ICCAT.
Ter afsluiting: de situatie van de blauwvintonijn in het oostelijk deel van de Atlantische Oceaan wordt zeer ernstig geacht. Het overschrijden van quota en het gebrek aan naleving, met name wat betreft de verzameling en verstrekking van gegevens, ondermijnen het herstelproces. Maar ik ben ervan overtuigd dat onze afspraak om met spoed maatregelen te nemen die een einde moeten maken aan de overbevissing en die de strikte naleving van de ICCAT-maatregelen moeten garanderen, een omslag in de situatie te weeg kan brengen en de blauwvintonijnbestanden op een duurzaam niveau kan brengen.
We moeten ervoor zorgen dat situaties zoals die van vorig jaar zich in de toekomst niet opnieuw voordoen. Dit kan het beste worden bereikt door middel van een snelle aanneming door de Raad van het nieuwe herstelplan voor blauwvintonijn. We moeten iedere vertraging bij de aanneming van deze verordening derhalve zien te voorkomen, zeker als we de geloofwaardigheid van de Gemeenschap op internationaal niveau willen garanderen en het herstelproces van dit bestand willen bevorderen. Ik ben ervan overtuigd dat dit plan, als het volledig wordt nageleefd, een realistische kans biedt voor het geleidelijk herstel van de blauwvintonijn. Er moeten op communautair niveau dus onmiddellijk afdoende en effectieve maatregelen worden genomen.
De Commissie is vastbesloten na de aanneming van de verordening nauw samen te werken met de lidstaten en met de andere verdragsluitende partijen bij het ICCAT-verdrag om de volledige tenuitvoerlegging van het herstelplan te garanderen en te controleren.
Tot slot spreek ik mijn waardering uit voor de samenwerking met het Europees Parlement bij dit gevoelige onderwerp. Hieruit blijkt ons gedeelde belang en ons gedeelde streven naar volledige naleving van het communautaire visserijbeleid en onze internationale verplichtingen.
Carmen Fraga Estévez
Mijnheer de Voorzitter, mijn fractie heeft voor de urgentverklaring voor het plan voor het herstel van de blauwvintonijn gestemd omdat de nieuwe maatregelen absoluut voor de aanvang van het nieuwe seizoen in april van kracht moeten zijn.
Maar ik wil er ook op wijzen dat geen enkel herstelplan de blauwvintonijn zal redden als de capaciteit van de vloten niet wordt beperkt, te beginnen met enkele communautaire vloten, waarvan we allemaal weten welke dat zijn en waar al jaren naar wordt gewezen, jaren waarin de lidstaten in kwestie hebben toegestaan dat het aantal schepen van hun vloten werd uitgebreid tot schandalige niveaus, terwijl de Commissie passief toekeek, waardoor we ons nu in deze bijna uitzichtloze situatie bevinden.
Toen het huidige herstelplan in 2007 werd aangenomen, heb ik een amendement ingediend, dat door de plenaire vergadering werd aangenomen en door de Commissie in de definitieve tekst werd opgenomen. Daarin werd de lidstaten gevraagd om visserijplannen in te dienen en daarin duidelijk tot uiting te brengen dat de capaciteit van hun vloot werd aangepast aan de hun toegewezen quota.
Desondanks moest het visseizoen in 2008 opnieuw voortijdig worden gesloten, nog eerder zelfs dan het jaar daarvoor, nadat was gebleken dat in slechts enkele weken tijd praktisch het hele quotum voor de Gemeenschap al was gevangen. Dat wil zeggen dat de situatie er alleen maar slechter op is geworden.
Artikel 5 van het nieuwe plan verplicht de lidstaten met overcapaciteit om voor 2010 ten minste 25 procent van die overcapaciteit te elimineren. Niet alleen lijkt me die reductie ongelooflijk vriendelijk, gelet op de excessen die we hebben gezien, maar ook maak ik me, als ik naar het verleden kijk, buitengewoon veel zorgen over het vermogen van de Commissie en de Internationale Commissie voor de instandhouding van de Atlantische tonijn (ICCAT) om naleving van die verplichting af te dwingen, gezien het duidelijke, meer dan bewezen gebrek aan politieke wil bij de betrokken lidstaten.
Daarom verzoek en vraag ik de commissaris om ons hier en nu de garantie te geven dat dit gebrek aan politieke wil niet overslaat naar de Commissie en dat de Commissie deze keer krachtige actie onderneemt die verder gaat dan het opnieuw voortijdig sluiten van het visseizoen dit voorjaar.
Rosa Miguélez Ramos
Mijnheer de Voorzitter, de ontwerpverordening van de Raad tot vaststelling van een meerjarig herstelplan voor de blauwvistonijn in de oostelijke Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee is de vertaling naar de praktijk toe van een bindend besluit dat door de Internationale Commissie voor de instandhouding van de Atlantische tonijn (ICCAT) op basis van consensus is aangenomen tijdens haar in november 2008 gehouden jaarvergadering.
Deze verordening - dat is al gezegd - moet voor het begin van het visseizoen in de maand april in werking zijn getreden, wat betekent dat de verplichte raadpleging van het Europees Parlement in deze vergadering moet plaatsvinden. Wij willen er graag aan bijdragen dat er zo snel mogelijk een politiek akkoord in de Raad wordt bereikt over deze kwestie, die wij van het allergrootste belang vinden en die onze volle aandacht verdient. Vandaar dat de Commissie visserij van het Europees Parlement zich unaniem heeft uitgesproken voor urgentverklaring.
De jaarlijkse visplannen, het beperken van het visseizoen, de versterking van het controlesysteem, de paaigebieden in de Middellandse Zee en de aanwezigheid van waarnemers van de ICCAT bij de visserij met ringzegens en in de tonijnkwekerijen zijn allemaal maatregelen die in de verordening zijn opgenomen en zijn bedoeld - en ik denk ze gaan werken - om ervoor te zorgen dat de beheersmaatregelen worden gerespecteerd en dat de traceerbaarheid in alle fasen is gegarandeerd.
Het is belangrijk om erop te wijzen dat elke verdragsluitende partij een visplan zal moeten indienen voor de vissersschepen en de netten waarmee in de oostelijke Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee op blauwvistonijn wordt gevist. In dat plan moet sprake zijn van onder meer de gegevens van de toegestane vissersschepen van langer dan 24 meter en van de maatregelen om overschrijding van het individuele quotum te voorkomen.
Een andere belangrijke maatregel is dat het visseizoen wordt beperkt, dat de periode waarin niet mag worden gevist wordt verlengd voor vaartuigen die met de zegen, de beug, hengels, sleeplijnen of zwevende sleepnetten vissen, alsmede voor de recreatievisserij. Ook belangrijk zijn de aanpassingsplannen voor landen die een te grote vlootcapaciteit hebben en viskwekerijen die gericht zijn op het mesten van de blauwvistonijn.
Dames en heren, ik heb de afgelopen dagen heel veel over de tonijn gelezen en ik wil in de korte tijd die ik nog heb een aantal zaken aanstippen.
Behalve het feit dat er vrijwel geen beleid wordt gevoerd om de samenvallende belangen van de visserijnaties en de zeer aantrekkelijke markt tegen te gaan, dragen verschillende factoren van diverse aard bij aan de precaire situatie waarin de blauwvistonijn, een soort waarop tegenwoordig veel wordt gevist, zich bevindt.
Zeker is dat de Europese Unie, of liever gezegd dat drie lidstaten (Frankrijk, Spanje en Italië), samen de helft van de wereldwijde vangst van de blauwvistonijn voor hun rekening nemen. Het is daarom van essentieel belang dat de Europese Unie in staat is de ICCAT statistieken te verstrekken die dezelfde kwaliteit hebben als de visserij of de visserijinspanningen, onder andere omdat deze statistieken onmisbaar zijn als we willen dat er onderzoek wordt gedaan om antwoorden te krijgen op de vragen die vandaag de dag door de biologie en de ecologie van de blauwvistonijn worden opgeworpen en die voor het wetenschappelijk onderzoek ware uitdagingen vormen.
Als we de blauwvistonijn in stand willen houden, moeten we deze soort beter leren kennen. Daarom is voor mij alles wat te maken heeft met gegevensverzameling en statistieken van bijzonder belang.
Raül Romeva i Rueda
Mijnheer de Voorzitter, het is tijd om duidelijke taal te spreken. Ik denk dat dit geen herstelplan is, maar iets wat we een overlijdensakte zouden kunnen noemen.
Door het gebrek aan politieke verantwoordelijkheid bij sommige regeringen en bij de Commissie, plus een zekere mate van blindheid bij de sector zelf, zijn we in een situatie terechtgekomen waarin we ons niet meer hoeven af te vragen of de visbestanden zich nog zullen herstellen, maar alleen nog wanneer we geen tonijn meer in onze zeeën en oceanen zullen zien. En dan heb ik het niet over tien jaar, maar over maximaal vijf jaar.
Gezien deze situatie zou de Internationale Commissie voor de instandhouding van de Atlantische tonijn (ICCAT) eigenlijk de Internationale Commissie voor het inblikken van alle tonijn moeten heten.
De regeringen en de Commissie hebben niet geluisterd naar de aanbevelingen van wetenschappers, die keer op keer hebben gewaarschuwd voor een ineenstorting en hebben gewacht op een reactie vanuit de politiek, die nooit is gekomen. De consequentie van deze houding - daar hoeven we geen doekjes om te winden - is dat we weer een stap dichter bij de afgrond zijn gekomen.
Nu we op dit punt zijn aangekomen, vrees ik dat er nog maar weinig oplossingen beschikbaar zijn om de tonijn te redden, maar er is er nog een die we kunnen gebruiken: als we eraan werken dat de tonijn op de CITES-lijst komt te staan, als bedreigde diersoort, wordt in elk geval de handel verboden en kunnen we op die manier het voortbestaan van de soort veiligstellen.
Iles Braghetto
(IT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, het verheugt me dat dit debat over maatregelen voor bescherming van de voorraden blauwvintonijn en de geleidelijke vermindering van de door de ICCAT vastgestelde vangstquota met urgentie wordt gevoerd.
De Europese Unie moet vasthouden aan haar belofte om steun te geven aan het in Marrakesh afgesproken herstelplan. Daarnaast moeten er controleacties komen van de lidstaten om illegale tonijnvisserij te beletten, die met name in het Middellandse Zee wordt bedreven en waar ook recente journalistieke onderzoeken, al dan niet op televisie, van getuigen. De Europese Unie moet eveneens bij de bevoegde instanties het thema aan de orde stellen van de oneerlijke concurrentie door de landen van de zuidelijke oever van de Middellandse Zee.
De ontwerpverordening bevat de volgende pluspunten: de keuze om de visserijcapaciteit af te stellen op het toegewezen quotum, de toezegging om op gezette tijden informatie te verschaffen over de uitvoering van de respectievelijke jaarlijkse visserijplannen, het internationale programma van wederzijdse inspectie om de doelmatigheid van het herstelplan te garanderen en een regeling voor de sport- en recreatievisserij. Dit plan, waarmee een belangrijke visserijtak gereglementeerd wordt, is dus ambitieuzer dan het vorige beleid, en ook rigoureuzer.
Ioannis Gklavakis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende een meerjarig herstelplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, dat wij vanavond wegens urgentverklaring behandelen, voorziet in een verlaging van de TAC tot 2011, vangstbeperkingen in bepaalde gebieden en perioden, een nieuwe minimummaat, restrictieve maatregelen voor recreatieve en sportvisserij, vermindering van de vangst- en kweekcapaciteit, versterkte controlemaatregelen en de uitvoering van de ICCAT-regeling inzake gezamenlijke internationale inspectie om de doeltreffendheid van het herstelplan te waarborgen.
Ik ga akkoord met de geest van de verordening, daar de blauwvintonijnbestanden door overbevissing op een gevaarlijk laag niveau terecht zijn gekomen. Wij mogen ook niet vergeten dat de Commissie in de afgelopen twee jaar in allerijl, dat wil zeggen nog voor het einde van het visseizoen, een verbod op de tonijnvangst heeft moeten afkondigen, omdat zij in bepaalde lidstaten overbevissing met zelfs 200 procent had vastgesteld. Op die manier werden degenen die legaal visten aanzienlijk geschaad, want ook zij waren gedwongen om de tonijnvangst stop te zetten.
Toch zijn er twee dingen in de nieuwe verordening waar ik vraagtekens bij moet zetten:
Ten eerste is het tijdsbestek dat de lidstaten wordt gegeven om hun visinspanningen aan te passen heel beperkt. In de ICCAT-aanbeveling stond het jaar 2010 als toepassingsjaar, maar in de verordening staat 2009, dit jaar dus! Dat tijdsbestek is wel heel erg klein en ik vrees dat daardoor problemen zullen ontstaan.
Ten tweede brengt het versterkt controleprogramma kostenverhoging met zich mee en die kosten komen voor rekening van de lidstaten. Misschien kan een communautaire bijdrage hieraan overwogen worden.
Sebastiano Sanzarello
(IT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, zoals blijkt uit wat tot nu toe is gezegd, is het plan van de ICCAT nog niet volledig ten uitvoer gebracht. Dit betekent dat het plan voor regulering van de tonijnvisserijmethoden, die onderling sterk uiteenlopen, variërend van de vangst met ringzegen tot de traditionele tonijnvangst met vaste netten, nog verder aangescherpt moet worden voordat het volledig kan worden toegepast. We moeten een onderscheid maken tussen een willekeurige visvangst en de traditionele tonijnvangst met vaste netten. Willekeurige vangst gebeurt met ringzegen, en dat wordt allemaal nog verergerd doordat de vissers hun plafond doorbreken, dus hun vangstquota overschrijden. Daar is overigens onvoldoende controle op, zoals sommigen al hebben opgemerkt. Met vaste netten is het per definitie onmogelijk op zoek te gaan naar de prooi: het visseizoen voor vaste netten telt 50 à 60 effectieve dagen.
De ICCAT moet bij het uitvaardigen van nieuwe voorschriften rekening houden met deze diversiteit van het visserijstelsel. Eveneens moet er rekening mee worden gehouden dat de tonijnvangst met vaste netten inmiddels is uitgegroeid tot een culturele en historische activiteit. Het milieu wordt er niet door aangetast en het biedt duizenden mensen werk. Ik geloof ook dat deze vorm van visserij beschermd moet worden door de UNESCO, niet alleen vanwege het economisch belang en de werkgelegenheid die het biedt, maar ook vanwege de culturele waarde ervan. Ik ben eveneens de mening toegedaan dat de ICCAT extra controlesystemen in zijn programma's moet inbouwen. Het is namelijk onaanvaardbaar dat de tonijnen lukraak onderschept wordt voordat ze de Middellandse Zee binnenzwemmen. Het mag niet mogelijk zijn dat er binnen de Middellandse Zee zomaar op los gevist wordt, alleen maar vanwege de hoge handelswaarde van blauwvintonijn. Ter afsluiting wil ik zeggen dat het volgens mij de moeite loont diplomatieke stappen te ondernemen om te trachten de visserij in de Middellandse Zee te beperken tot die landen die daaraan grenzen, met een verbod voor alle anderen. De landen van de Middellandse Zee hebben er namelijk belang bij de visbestanden te beschermen, want de toekomst van de visserij is hun gezamenlijke zorg.
Joe Borg
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen dank ik de Parlementsleden voor hun commentaar en voor de punten die in dit debat naar voren zijn gebracht, evenals voor het feit dat ze het verzoek om urgentverklaring hebben ingewilligd. Zoals ik aan het begin al zei moeten de in Marrakesh overeengekomen maatregelen zo spoedig mogelijk worden omgezet opdat ze vanaf het begin van het visseizoen kunnen worden toegepast.
Dit jaar zal duidelijk blijken of we in staat zijn ons in te zetten voor de duurzaamheid van deze inheemse visbestanden. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het voor alle verdragsluitende partijen, en niet in de laatste plaats voor onze eigen vissers, is de overeengekomen maatregelen na te leven. Alleen op deze manier bieden we de visbestanden de kans te overleven. Als we het nieuwe herstelplan niet naleven, zal dat ernstige gevolgen hebben en leiden tot en het einde van de bestanden.
Wat betreft het punt dat mevrouw Fraga Estévez naar voren bracht, ben ik het er roerend mee eens dat we, om het herstelplan te doen welslagen, onze capaciteit zullen moeten verminderen, met name de capaciteit van de ringzegenvloot, die de blauwvintonijnbestanden het meest onder druk zet. Ik verwijs in dit verband naar het feit dat we vorig jaar naar aanleiding van de brandstofcrisis een herstructureringspakket overeengekomen zijn, en we moedigen lidstaten aan van dit herstructureringspakket gebruik te maken om een vermindering van de vloot, met name van de ringzegenvloot, tot stand te brengen. Er klinken bemoedigende berichten over één bepaalde lidstaat, Frankrijk, die bepaalde vissers aanmoedigt hun vaartuigen buiten bedrijf te stellen om zo een vermindering van de capaciteit tot stand te brengen.
Dat zouden andere lidstaten ook moeten doen. Vooral Italië, dat een groot vlootoverschot heeft. Daarom voeren we momenteel besprekingen met de Italiaanse autoriteiten om te bekijken of zij in dit opzicht op zeer korte termijn iets kunnen doen.
Ik moet wel onderstrepen dat we vorig jaar het visseizoen vroeg hebben gesloten om te voorkomen dat we door een lidstaat of een groep van lidstaten onder druk zouden worden gezet. We sloten het visseizoen vroeg, namelijk meteen op het moment waarop het totale communautaire quotum, volgens onze eigen berekeningen, opgebruikt was. Dit jaar zijn we bereid, deels in verband met de jaarlijkse visplannen die op aandringen van de Gemeenschap in Marrakesh zijn overeengekomen, het visseizoen voor bepaalde lidstaten vroeg te sluiten. Als de vloot van een bepaalde lidstaat zijn quotum overschrijdt, zullen we niet aarzelen het visseizoen voor die lidstaat te sluiten. Op die manier heeft alleen de vloot van die lidstaat te lijden onder de gevolgen van de overschrijding en niet de vloot van de hele Gemeenschap. Ik hoop dat dit voldoende is om onze maatregelen in de loop van het visseizoen nog verder te kunnen bijstellen.
Als we dit nieuwe herstelplan laten mislukken, zullen we de komende jaren voor de ernstige consequentie komen te staan dat het visseizoen helemaal niet wordt geopend. Ik hoop dat we dit plan kunnen laten slagen.
Derhalve ben ik het helaas niet eens met de opmerking van de heer Romeva i Rueda dat het herstelplan een overlijdensverklaring is. Ik denk dat het herstelplan, indien behoorlijk tot uitvoering gebracht, ons een realistische en redelijke kans biedt op herstel van de visbestanden. Dat we het serieus menen, blijkt wel uit het feit dat we de quota in 2009 hebben verlaagd van 15 641 ton naar 12 406 ton, uit wat we hier vandaag bespreken, uit het besluit dat de Raad later deze maand hopelijk neemt en uit het feit dat we het in november in Marrakesh vastgestelde herstelplan met ingang van dit visseizoen gaan uitvoeren. Misbruik van de vismogelijkheden die in Marrakesh zijn afgesproken, zullen we niet toestaan.
We hebben niet gewacht op de normale tenuitvoerlegging van de overeenkomst van Marrakesh, want dat zou te laat in het visseizoen voor blauwvintonijn zijn geweest. We hebben besloten alle parameters van het Marrakesh-plan vanaf het begin in te voeren.
Ik hoop dat deze parameters behoorlijk zullen worden nageleefd zodat we deze inheemse visbestanden samen kunnen herstellen. Gebeurt dat evenwel niet, dan zullen we volgend jaar een andere taal moeten spreken.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt donderdag 12 maart 2009 om 12.00 uur plaats.
