Verklaring van de Voorzitter
De Voorzitter
Geachte dames en heren, mij is verzocht de volgende verklaring af te leggen. Deze week is het de zestigste verjaardag van de deportatie van honderdduizenden burgers van de Baltische landen. In de nacht van 24 op 25 maart 1949 begon er een golf van deportaties door de Sovjets. Tienduizenden Esten, Letten en Litouwers werden met geweld van huis en haard verdreven, van hun burger- en mensenrechten beroofd en moesten door de zware en onmenselijke omstandigheden in Russische gevangenkampen het leven laten.
Bijna elke familie in Estland, Letland en Litouwen en in andere voormalige Sovjetrepublieken had te lijden onder het brute geweld van het totalitaire communistische regime. Van bijna elke familie was wel iemand spoorloos verdwenen in Siberië, door de KGB vervolgd of achter de tralies gezet of onderdrukt. Deze gebeurtenissen behoren niet tot een ver en vergeten verleden, maar leven nog in de herinnering van vele mensen die thans burger van de Europese Unie zijn.
Het is daarom onze plicht om, uitgaande van onze gemeenschappelijke waarden, de vele slachtoffers van deze deportaties te herdenken en nogmaals uiting te geven aan onze duidelijke en stellige veroordeling van de verschrikkelijke misdaden die door het totalitaire communistische bewind van de Sovjet-Unie zijn begaan. Het is onze plicht jegens de slachtoffers om het verleden objectief, uitvoerig en zorgvuldig te evalueren, omdat verzoening alleen mogelijk is op basis van waarheid en herinnering.
