Polityka morska dla Unii Europejskiej
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest debata nad komunikatem Komisji dotyczącym polityki morskiej dla Unii Europejskiej.
Joe Borg
komisarz. - Panie przewodniczący! Dzisiaj jest ważny dzień. Dokładnie 500 lat temu niemiecki kartograf Martin Waldseemüller stworzył swą zadziwiającą, niepowtarzalną wersję nowego wspaniałego świata, w którym Europa była połączona z Afryką, Azją i Amerykami przez oceany i morza. 10 października jest także dniem, w którym król Portugalii zlecił Bartolomeu Diasowi, aby szukał drogi handlowej wiodącej do Azji, a w Stanach Zjednoczonych dzisiaj obchodzona jest rocznica odkrycia przez Kolumba nowego świata. Jest to zatem dzień wart przypomnienia w morskim świecie.
Osobiście jestem dumny, że przyszedłem dzisiaj tutaj do tego Parlamentu, aby rozmawiać o nowej i ekscytującej przyszłości morskiej Europy. Jest to przyszłość, która jest oparta na silnym morskim dziedzictwie, które Europa odziedziczyła z przeszłości, które jednak strategicznie patrzy w przyszłość, aby określić, jak można wzmocnić dobrobyt i dobrą koniunkturę Europy, które są tak ściśle uzależnione od oceanów i mórz.
Komisja, zainspirowana naszą własną odmienną wizją mórz i oceanów, zaproponowała dzisiaj zintegrowaną politykę morską dla Unii. Po raz pierwszy w ciągu 50 lat jej istnienia Unia Europejska wyraźnie uznała, że konieczne jest zintegrowania podejście do mórz i oceanów. Ten radykalny zwrot ma swe źródło w nieodpartym argumencie, że istnieje morski wymiar faktycznie każdej ważniejszej kwestii, jakiej Europa dzisiaj stawia czoło, do których należą między innymi energia, zmiany klimatyczne, innowacje, konkurencja międzynarodowa, tworzenie miejsc pracy, ochrona środowiska, handel, transport, itp. Niezależnie od tego, jaki sektor uwzględnimy, możemy dostrzec silne powiązanie pomiędzy nim a sektorem morskim. Byłoby nierozsądne, a w istocie krótkowzroczne, gdyby Unia Europejska funkcjonowała w tych obszarach polityki bez uwzględnienia ich zależności od kwestii morskich. To czego potrzebujemy, to jednolita wizja, w której polityka może być tworzona w sposób spójny i kompleksowy, aby zmaksymalizować potencjał tych intensywnych i złożonych wzajemnych zależności.
W momencie, gdy dyskusje na temat globalnego ocieplenia, globalizacji i konkurencyjności UE nabrały pilnego charakteru, nie można ignorować niewątpliwej potrzeby wprowadzenia strategii morskiej, która bezpośrednio dotyczy tych kwestii. Dzisiaj mam przyjemność ogłosić, że Kolegium członków Komisji poparło dokument dotyczący zintegrowanej polityki, który zapewni dokładnie to, czego Unii Europejskiej dotychczas brakowało: prawdziwej, jednolitej wizji oceanów i mórz. Nie jest to tylko kwestia rybołówstwa lub żeglugi albo handlu lub rozwoju regionalnego albo badań lub zatrudnienia albo środowiska lub stosunków z krajami trzecimi. Jest to polityka, która obejmuje wszystkie te kwestie, łączy wszystkie te siły i traktuje je jako wzajemnie powiązaną całość. Jest to polityka, która będzie zasilać i będzie się żywić innymi rodzajami polityki wspólnotowej.
Na dzisiejszym spotkaniu Kolegium przyjęto w rzeczywistości pakiet dokumentów. Ten pakiet składa się w trzech kluczowych części składowych. Pierwszym jest komunikat, który uszczegóławia wyżej wspomnianą politykę morską Unii Europejskiej. Towarzyszy mu plan działań, który nakreśla pierwsze kroki, jakie zostaną podjęte w kierunku wdrożenia tej polityki. Następnie jest komunikat, który przedstawia wnioski, jakie zostały osiągnięte po przeprowadzeniu szerokich i niezmiernie pomyślnych konsultacji społecznych, które były prowadzone przez ponad rok.
Myślę, że szybko rozpoznają państwo kluczowe elementy pakietu, ponieważ odzwierciedlają one w dużym stopniu priorytety, jakie sami państwo określili. Pozwolą państwo, że wymienię następujące: wykorzystywanie sił europejskich w celu zwalczania zmian klimatycznych poprzez badania i innowacje, poprzez bardziej wyszukane planowanie dla szczególnie narażonych linii brzegowych i poprzez objęcie przywództwa w dyskusjach międzynarodowych; europejska strategia na rzecz badań morskich i zobowiązanie do osiągania doskonałości w zakresie technologii i innowacjach w zakresie badań morskich w celu wspomożenia osiągnięcia celów lizbońskich w zakresie wzrostu i zatrudnienia oraz w celu pełnego wykorzystania możliwości, które zapewniają nowe technologie; lepsze uregulowanie transportu morskiego, aby pomóc stworzyć prawdziwą, wolną od przeszkód europejską przestrzeń transportu morskiego na rynku wewnętrznym oraz wesprzeć handel zagraniczny UE w erze globalizacji; poszanowanie zasadniczej roli w osiąganiu wzrostu gospodarczego i zbadanie, w jaki sposób finansowanie UE może w największym stopniu wzmocnić zrównoważony wzrost i pobudzić koniunkturę w najbardziej oddalonych i znajdujących się w niekorzystnej sytuacji regionach; zapewnienie, aby wszelkie formy rozwoju uwzględniały wpływ na środowisko poprzez poparcie przyjaznej dla środowiska żeglugi, obniżenie ryzyka zanieczyszczeń oraz wspieranie rybołówstwa opartego na ekosystemach; lepsze wykorzystanie narządzi planowania, sieci danych i koordynacji horyzontalnej w celu wsparcia podejmowania decyzji w zakresie przestrzeni morskich i obszarach nadbrzeżnych oraz zapewnienia międzynarodowej zgodności z zasadami; wsparcie klastrów morskich i regionalnych centrów doskonalenia morskiego w celu zwiększenia konkurencyjności Europy.
Pomoże to w szczególności małym firmom, które są tak ważną częścią najnowocześniejszych europejskich branż morskich. Pomoże to osiągnąć wielki potencjał wzrostu turystyki przybrzeżnej i morskiej i będzie dodatkowym czynnikiem pomocy na rzecz poprawy atrakcyjności przewoźników morskich.
Komisja dzisiaj przyjęła także komunikat mający na celu wzmocnienie atrakcyjności zawodów morskich poprzez zainicjowanie przeglądu wyłączeń, które odnoszą się do marynarzy i rybaków, zawartych w prawodawstwie Unii Europejskiej z zakresu prawa pracy. Jest to wrażliwy obszar o wielkim znaczeniu dla wielu zainteresowanych stron. Dzisiaj został także opublikowany dokument ramowy w sprawie ważnych powiązań pomiędzy polityką energetyczną Unii Europejskiej a polityką morską.
Dobrze wiemy, że mamy przed sobą wielkie wyzwania. Aby im stawić czoło, potrzebujmy konkretnych wniosków - wniosków, które są wystarczająco ambitne, sprostać wyzwaniom, jakie przed nami stoją. W ubiegłych stuleciach morza i oceany otwarły przed Europą nowe i fascynujące możliwości. Obecnie, na początku XXI wieku, mamy nadzieję odkryć nasz własny nowożytny Nowy Świat możliwości. Uważam, że naprawdę rozpoczynamy coś nowego. Uważam także, że poprzez wdrożenie działań wyszczególnionych w przyjętym dzisiaj pakiecie zdecydowanie wprowadzimy Europę na ścieżkę prowadzącą do wykorzystania tych możliwości w nowatorski sposób. Jak mówi powiedzenie: "kto nie ryzykuje, ten nie wygrywa” i chociaż jest to prawdą i oczywiście jest częścią inspiracji, która posuwa nas naprzód, należy zauważyć, że jak podróże odkrywców w przeszłości, dzisiejsze przedsięwzięcia także będą wiązać się z kosztami.
Pierwszy etap będzie miał miejsce w 2008 r., w którym zostanie podjętych wiele działań przygotowawczych; będą one potrzebować zaangażowania innych partnerów i będziemy musieli zapewnić, przy państwa wsparciu, konieczne finansowanie. Działania te są bezpośrednią kontynuacją koncepcji leżących u podstaw państwa sprawozdania z dnia 12 lipca, gdzie z zadowoleniem zauważyłem, że wyraźnie zaznaczyli państwo swe wsparcie dla tych działań. Jest wiele innych działań wspierających, które już są na zaawansowanym etapie i które obejmują komunikat z dnia 17 października w sprawie polityki portowej, kolejny dotyczący nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów oraz trzeci dotyczący zrównoważonej turystyki. Będą one kontynuowane poprzez działania dotyczące klastrów morskich i transportu morskiego. Uzupełnieniem tego będzie dyskusja, jaka odbędzie się w dniu 22 października w Lizbonie z udziałem ministrów ds. morskich 27 państw członkowskich, która zgromadzi między innymi ministrów transportu, rybołówstwa, środowiska i obrony. Zasili to kolejną dyskusję, która odbędzie się podczas grudniowego szczytu Rady Europejskiej w celu wsparcia tej polityki.
A zatem dzisiaj nie znajdujemy się na końcu podróży, ani nie jest to jej początek. Jest to jednakże znaczący kamień milowy, wyznaczający zdecydowane przejście z okresu refleksji do tego, czego państwo w Parlamencie wymagali od nas i tego, na co my w Komisji oczekujemy: czasu działania.
Parlament Europejski był kluczowym podmiotem w tym procesie i dostarczył nam bezcennych opinii. Chciałbym zatem ponowić moje podziękowania dla Parlamentu w ogólności, a w szczególności dla sprawozdawców i posłów, którzy wykazali szczególne zainteresowanie tym projektem. Byłem szczególnie zadowolony z udziału w wielu przesłuchaniach i posiedzeniach zorganizowanych w Parlamencie. Z niecierpliwością oczekuję na kontynuację tego dialogu. Parlament pozostanie głównym podmiotem w zakresie rozwoju tej polityki. Osiągnięcie sukcesu w zakresie polityki morskiej nie jest czymś, co Komisja może lub chce czynić sama. Jej sukces zależy od utrzymania wspólnego podejścia. Mam nadzieję, że mogę liczyć na państwa stałą współpracę.
Jak powiedziałem na początku mojego oświadczenia, dzisiejszy dzień jest szczególnie godny odnotowania. Wyruszyliśmy w nową i fascynującą podróż. Jest to przygoda, które zgodnie z naszym zaufaniem i wiarą przeniesie lepszą i trwałą koniunkturę dla Europy. Mamy przed sobą ocean możliwości.
Matthias Groote
(DE)Panie przewodniczący, panie komisarzu! Chciałbym przeprosić w imieniu sprawozdawcy Parlamentu ds. zielonej księgi w zakresie polityki morskiej, Willi'ego Piecyka. Nie może być tutaj dzisiaj i ja chciałbym przekazać jego pozdrowienia.
Chciałbym wyrazić moje uznanie - jestem członkiem komisji ds. środowiska - w odniesieniu do połączeń transportu morskiego dla statków. Kwestia ta została włączona i, gdybyśmy mogli doprowadzić do podejmowania tego rodzaju decyzji, jest to bardzo korzystne dla jakości powietrza w Europie i bardzo sprzyjające obniżeniu emisji CO2. Zielona księga w dotycząca polityki morskiej zawiera także dyskusję dotyczącą faktu, że statki powinny być objęte systemem handlu emisjami. Jesteśmy zaledwie na etapie pierwszego czytania w odniesieniu do włączenia transportu powietrznego do systemu handlu emisjami.
Nie było także przepisu dotyczącego ruchu powietrznego w protokole z Kioto, a zatem bardzo praktyczne pytanie brzmi następująco: kiedy Komisja zamierza przedstawić wniosek dotyczący włączenia ruchu morskiego do systemu handlu emisjami?
Marios Matsakis
Pani przewodnicząca! Mogę, przy okazji komunikatu Komisji dotyczącego polityki morskiej dla UE, przypomnieć tej Izbie o stałym embargo, nałożonym kilka lat temu przez Turcję na wszystkie statki związane z Republiką Cypru. Embargo to wyrządza wielką szkodę sektorowi żeglugowemu, nie tylko na Cyprze, ale w UE w ogólności ...
(Uwagi z sali)
Mówię po angielsku. Byłoby rzeczywiście interesujące, gdybyśmy tłumaczyli z angielskiego na angielski.
Mówiłem właśnie o embargo, które Turcja nakłada na Cypr od kilku lat, i mówiłem, że wyrządza to ogromną szkodę nie tylko Cyprowi, który jest państwem członkowskim, ale także UE w ogólności.
Mogę ponownie zwrócić się do pana komisarza, aby podwoił swe wysiłki w celu przekonania rządu tureckiego, by ponownie rozważył tę decyzję dotyczącą kontynuowania nakładania tego niesprawiedliwego i niekoniecznego embarga na statki państwa członkowskiego UE.
Rozumiem, że musimy działać łagodnie - raczej łagodnie - w stosunku do Turcji, ale tracimy cierpliwość. Przede wszystkim jaki rodzaj polityki morskiej możemy prowadzić, jeśli statki państwa członkowskiego nie mogą korzystać z portów w strefach żeglugowych państwa kandydującego do członkostwa?
Panie komisarzu! Czy może nas pan zapewnić, że pilnie zwróci pan na tę sprawę baczną uwagę?
Struan Stevenson
Pani przewodnicząca! Chciałbym pogratulować panu komisarzowi Borgowi tego bardzo zadowalającego i wizjonerskiego planu działań dotyczącego w szczególności kwestii z zakresu rybołówstwa, którymi jestem zainteresowany: zintegrowanej sieci nadzoru morskiego, która według mnie posiada zasadnicze znaczenie, jeśli mamy zamiar poprawić bezpieczeństwo i zlikwidować nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy; planu mającego na celu położenie kresu niszczącym połowom włokami dennymi na najważniejszych morzach; planu mającego na celu poprawę warunków życia ludzi, którzy pracują w branży rybołówstwa, oferującej jedne z najbardziej niebezpiecznych i najniżej opłacanych miejsc pracy w UE; poprawę współpracy pomiędzy strażą nadbrzeżną; zakończenia odrzucania i wspierania akwakultury, która zapewnia w UE 65 000 miejsc pracy w pełnym wymiarze czasu pracy - wszystko to jest wspaniałe.
Szczególnie podoba mi się pomysł planu działania ukierunkowanego na morskie planowanie przestrzenne i moje pytanie dotyczy tej konkretnej kwestii. Kto za to zapłaci? Niektóre państwa członkowskie już to uczyniły. Już mają plany przestrzenne dla swoich obszarów morskich. Myślę, że te morskie plany przestrzenne będą mieć specjalną wartość. Kto za to zapłaci w międzyczasie?
Joe Borg
komisarz. - Pani przewodnicząca! W odniesieniu do pytania przedłożonego przez szanownego posła, pana Groote'a, dotyczącego emisji CO2: chciałbym podkreślić fakt, że emisje w wartościach bezwzględnych, pochodzące ze statków w odniesieniu do transportu morskiego, są niższe niż w przypadku innych kategorii, takich jak transport powietrzny, a nawet samochodowy.
Jednakże, w odniesieniu do poszczególnych statków, prawdą jest, że emisje CO2 z nich pochodzące są znaczne. W związku z tym zasadnym byłoby podjęcie działań i zachęcenie branży żeglugowej, aby podjęła konieczne działania w celu obniżenia emisji CO2, jeśli chcemy zmaksymalizować potencjał wzrostu w odniesieniu do transportu morskiego - ponieważ bez wątpienia istnieje potężny potencjał dalszego wzrostu w odniesieniu do transportu morskiego, ale musi to być powiązane z obniżeniem emisji CO2, jeśli chcemy doprowadzić do sytuacji, w której transport morski stanie się jeszcze bardziej przyjazny dla konsumenta.
W tym celu ważne jest, aby podkreślić fakt, że ponieważ mamy do czynienia z branżą światową, inicjatywy powinny być podejmowane przede wszystkim na szczeblu światowym. A zatem trzeba uczynić wysiłek na skalę międzynarodową i Unia Europejska byłaby przygotowana do objęcia przewodnictwa w ramach Międzynarodowej Organizacji Morskiej w celu ustanowienia standardów w odniesieniu do emisji CO2. W przypadku braku postępu Komisja rozważyłaby inne opcje w celu skutecznego obniżenia emisji CO2.
Należy także wspomnieć o fakcie, że istnieją przypadki, w których z uwagi na istniejące niezgodności istnieje niejako zachęta do zwiększania emisji CO2. Na przykład w przypadku barteru, ponieważ korzystanie z energii elektrycznej w porcie jest opodatkowane, wiele statków ostatecznie nie wyłącza silników, aby oszczędzić koszty, ponieważ paliwo jest zwolnione od cła.
A zatem gdyby istniał środek zlikwidowania tych rozbieżności, istniałaby zachęta dla statków, aby pobierały prąd z sieci elektrycznej.
W odniesieniu do pytania postawionego przez pana Matsakisa dotyczącego embargo nałożonego przez Turcję na Cypr, przede wszystkim chciałbym podkreślić fakt, że odnośnie do negocjacji w sprawie przystąpienia Turcji, jeden lub dwa rozdziały, które nie zostały otwarte i nie zostaną otwarte, zanim Turcja nie wprowadzi środków zapobiegawczych, odnoszą się do transportu i rybołówstwa, które wchodzą w zakres moich kompetencji. A zatem robimy wszystko, co w naszej mocy, aby przekonać Turcję do ponownego rozważenia swojego stanowiska.
Oczywiście przyglądamy się tej kwestii, aby znaleźć sposób na bliższą współpracę z Turcją, aby zastosować - także w ramach przygotowań do jej ewentualnego przystąpienia - dorobek wspólnotowy w zakresie tego rodzaju środków.
Chciałbym także powiedzieć, że w odniesieniu do pytania postawionego przez pana Stevensona, dotyczącego planowania przestrzennego i tego, kto zapłaci za planowanie przestrzenne, proponujemy przeniesienie planowania przestrzennego na szczebel wspólnotowy, ale planowanie przestrzenne powinno wchodzić w zakres uprawnień państw członkowskich i być ich zadaniem.
Jednakże chcielibyśmy zachęcić państwa członkowskie, które nie wprowadziły planowania przestrzennego, do wprowadzenia go w ten sposób, w jaki uczyniły to inne państwa członkowskie. Możemy przytoczyć przykłady planowania przestrzennego, które zostały wprowadzone przez niektóre państwa członkowskie jako przykłady tej praktyki godne naśladowania przez inne państwa członkowskie.
Postaramy się dostrzec tam pewną zgodność środków z zakresu planowania przestrzennego, które zostały wprowadzone przez państwa członkowskie, tak abyśmy nie doprowadzili do sytuacji, w której będziemy mieć systemy, które będą znacznie się od siebie różnić.
A zatem będziemy zachęcać do tworzenia systemów planowania przestrzennego; będziemy pomagać w tworzeniu koniecznych narzędzi w celu umożliwienia funkcjonowania planowania przestrzennego w bardziej efektywny sposób i postaramy się ustanowić wytyczne w celu ustalenia wspólnego modelu planowania przestrzennego, ale ostatecznie wprowadzenie planowania przestrzennego w odniesieniu do wód państw członkowskich jest ich uprawnieniem i zadaniem.
Margie Sudre
(FR) Pani przewodnicząca, panie komisarzu, panie i panowie! Mogę tylko z wielkim zadowoleniem przyjąć chęć Komisji Europejskiej, aby połączyć to, co wcześniej było rozdzielone i czasami było raczej niespójnymi politykami sektorowymi w ramach zintegrowanej polityki.
Z zadowoleniem przyjmuję podkreślenie zrównoważonego wykorzystania zasobów, chęć rozwoju specjalistycznej wiedzy morskiej, wsparcie zrównoważonego zatrudnienia i zmaksymalizowanie jakości życia społeczności nadbrzeżnych. Wszystko to jest krokiem we właściwym kierunku.
Przyszła polityka morska powinna czynić więcej w celu zintegrowania specjalnych cech
regionów najbardziej oddalonych, a także ich aktywów. Regiony najbardziej oddalone korzystają z chronionych zasobów połowowych. Należy to uwzględnić. Jednak przede wszystkim regiony te mogłyby być rzeczywistym laboratorium i fantastycznym miejscem dla przeprowadzania prób dotyczących odnawialnych źródeł energii morskiej, a także ich rozwoju.
Czy Komisja planuje wykorzystać w pełni wyjątkowe obszary oferowane przez regiony najbardziej oddalone, które wchodzą w skład Unii Europejskiej?
Paulo Casaca
Panie komisarzu! Moje najgorętsze gratulacje, ponieważ ten dokument rzeczywiście prowadzi do harmonizacji, która jest tym, czego potrzebujemy w zakresie dwóch ważniejszych kwestii dotyczących rybołówstwa. Z jednej strony istnieje potrzeba zabezpieczenia warunków pracy rybaków, a z drugiej strony, harmonizacji rybołówstwa poprzez zarządzanie oparte na ekosystemie.
W międzyczasie chciałbym zapytać pana, panie komisarzu, czy może pan potwierdzić doniesienia Financial Times, zgodnie z którymi badania zlecone przez Dyrekcję Generalną ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa ostro krytykują skutki mikrozarządzania ekosystemami przez Brukselę, przedstawiając niekorzystny przegląd wspólnej polityki rybołówstwa prowadzonej przez ostatnie dwadzieścia pięć lat i stwierdzając, że rybołówstwo podlegające wspólnej polityce rybołówstwa odnotowuje dużo wyższy wskaźnik przekroczenia kwot połowów, niż wynosi średnia ogólnoświatowa. Czy to sprawozdanie istnieje, czy ma być przedłożone Komisji Rybołówstwa Parlamentu Europejskiego i co pan komisarz sądzi o tej krytyce?
Philippe Morillon
(FR) Panie przewodniczący! Ja także przyłączam się do gratulacji dla pana komisarza Borga za wykonaną pracę. Zakończył słowami "wiara i zaufanie” i natychmiast przywiodło mi to na myśl "wiarę i zaufanie”, które były kiedyś ładnym mottem.
Uwierz i odważ się! Pan się odważył. Myślę, że wizja, jaką pan teraz szczególnie wyraźnie przedstawił w komunikacie, który leży przed nami, jest z pewnością krokiem we właściwym kierunku.
Chciałbym zadać jedno pytanie, które jest szczególnym wyrazem zaniepokojenia - a istnieje pewne zaniepokojenie - dotyczące sektora rybołówstwa w tym zakresie. Wdrożenie zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną na pewno zaczerpnie pewne środki z Europejskiego Funduszy Rybackiego. Obawa polega na tym, że ten fundusz europejski, którego niedoskonałości stanowiły już wiele razy przyczynę skarg, jest jedynym wykorzystywanym funduszem.
Chciałbym, aby pan komisarz zapewnił nas w tej kwestii i potwierdził, że fundusze strukturalne, oczywiście fundusze konieczne dla rozwoju i ochrony środowiska, także przyczynią się do wdrożenia tej polityki.
Joe Borg
komisarz. - Pani przewodnicząca! Przede wszystkim w odniesieniu do pytania postawionego przez panią Sudre dotyczącego regionów najbardziej oddalonych: bez wątpienia w zakresie polityki morskiej nie zmierzamy do formułowania - jak wynika moim zdaniem z niebieskiej księgi, która właśnie została przyjęta, oraz z planu działań - uniwersalnej polityki. A zatem należy w szczególności uwzględnić specjalne właściwości regionów oddalonych i najbardziej oddalonych.
Druga strona medalu jest taka, że regiony najbardziej oddalone oferują Unii Europejskiej olbrzymie korzyści. Dzięki nim stają się dostępne inne oceany, do których w przeciwnym razie nie mielibyśmy dostępu. I jeśli mogę przywołać rybołówstwo jako jeden przykład, fakt, że posiadamy regiony najbardziej oddalone na Oceanie Indyjskim, na przykład takie jak Reunion, jest przykładem, który pokazuje, że posiadamy bezpośredni głos w regionalnych organizacjach rybołówstwa, które już istnieją i tych, które próbujemy wspierać w przypadku tego oceanu.
A zatem z pewnością zachęcałbym do przyjrzenia się szczególnym właściwościom regionów najbardziej oddalonych. Musimy także zadbać o to, by maksymalizować korzyści, które te najbardziej oddalone regiony mogą czerpać. Tak, jeśli chcemy wykorzystywać je jako laboratorium, na przykład w celu rozwoju energii odnawialnych, powinniśmy z pewnością wspierać i zachęcać do tego, jednocześnie dbając o to, aby w żaden sposób im nie zagrażać.
W odniesieniu do pytania przedłożonego przez pana Casaca dotyczącego podejścia opartego na ekosystemach, chciałbym przede wszystkim powiedzieć, że Dyrekcja Generalna ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa zleciła badanie eksperckie. Jest to zwykłe okresowe badanie dotyczące funkcjonowania wspólnej polityki rybołówstwa, ewentualnych pułapek, na które się natknięto, abyśmy w oparciu o to badanie mogli się uczyć na doświadczeniach z przeszłości i abyśmy spróbowali zapewnić poprawę.
Przede wszystkim nie dostrzegam żadnego problemu związanego z udostępnieniem tego badania Komisji ds. Rybołówstwa. Wiemy, że jest ono bardzo krytyczne, ale akceptujemy tę krytykę, ponieważ ostatecznie próbujemy wdrożyć reformy wspólnej polityki rybołówstwa z 2002 r. Jesteśmy wciąż, w 2007 r., na etapie początkowym rzeczywistego wdrażania reform poprzez działania ukierunkowane na wieloletnie zarządzanie i plany naprawcze, poprzez działania na rzecz zarządzania rybołówstwem w większym stopniu opartym na ekosystemie.
Odziedziczyliśmy wiele lat zarządzania rybołówstwem w sposób niedostosowany do postępu naukowego, do wielkiego wzrostu liczby statków, która wykroczyła poza wszelkie limity, niejako wbrew zrównoważonym połowom. I musimy rozwiązać ten problem i doprowadzić do powstania systemu zrównoważonego rybołówstwa, wprowadzenia środków i inicjatyw, które, mam nadzieję, zdobędą pełne poparcie Parlamentu, takich jak: polityka w zakresie odrzutów; środki i inicjatywy w odniesieniu do wieloletniego zarządzania rybołówstwem; zarządzanie rybołówstwem poprzez ustanowienie ściślejszych stref, ściślejszych sezonów - są to wszystko środki, które są w pełni zgodne z podejściem opartym na ekosystemach i maksymalnie zrównoważoną wydajnością.
Mamy pierwszy przykład planu zarządzania w oparciu o maksymalnie zrównoważoną wydajność w zakresie zarządzania połowami płastugi i soli, który został przyjęty podczas szczytu Rady w czerwcu tego roku. A zatem mamy nadzieję, że nadal będziemy podążać w tym kierunku w celu uzyskania właściwego planu zarządzania rybołówstwem na podstawie podejścia opartego na ekosystemach.
W odniesieniu do pytania przedłożonego przez pana Morilliona, przede wszystkim chciałbym zapewnić go, że zintegrowane podejście do kwestii morskich nie będzie finansowane z Europejskiego Funduszu Rybackiego. Europejski Fundusz Rybacki na lata 2007-2013 został rozdzielony. Otrzymaliśmy krajowe plany strategiczne i programy operacyjne faktycznie ze wszystkich państw członkowskich, przeglądamy je i są one oczywiście ukierunkowane na rybołówstwo i akwakulturę.
Jednakże w odniesieniu do spraw morskich musimy poszukać innych źródeł finansowania. Powiedziałbym, że najbardziej logicznym źródłem finansowania mogłyby być fundusze strukturalnie, chociażby fundusze regionalne, ponieważ ostatecznie strefy przybrzeżne są regionami Unii Europejskiej. A zatem w większym stopniu należy skupić się na specyficznych potrzebach stref przybrzeżnych i opływających je morzach, tak aby w ten sposób można było przekierować, w razie konieczności, finansowanie inicjatyw i projektów, które w pełni dążą do ustanowienia właściwych narzędzi dla zarządzania zintegrowaną polityką morską.
Luís Queiró
(PT) Chciałbym dołączyć moje gratulacje dla pana komisarza do tych, które juz tutaj zostały wyrażone, za przedstawiony przez niego dzisiaj dokument w sprawie planu działań na rzecz rozwoju polityki morskiej dla UE i chciałbym powiedzieć, że dokument dzisiaj przedstawiony zawiera szereg inicjatyw, o których warto wspomnieć, w tym wniosek dotyczący europejskiej strategii na rzecz badań morskich, wsparcia dla zintegrowanego podejścia do krajowej polityki morskiej, oraz zalecenie, aby Europa na szczeblu nadzoru morskiego funkcjonowała jako sieć, a także wniosek dotyczący ustanowienia wielosektorowych klasterów morskich, wraz z między innymi odpowiednim dostosowaniem finansowym na szczeblu europejskim.
Wreszcie w trakcie tej debaty publicznej chciałbym postawić następujące pytanie panu komisarzowi: duża część przedstawionego planu działań może być prowadzona i wspierana przez samą Komisję, ale oczywiście nie będzie ona miała wsparcia Rady i państw członkowskich. Usłyszeliśmy, jak pan komisarz powiedział tutaj dzisiaj, że ważne jest uzyskanie takiego wsparcia podczas grudniowej sesji miesięcznej Parlamentu. A zatem pytanie brzmi: czy istnieje nadzieja, że będzie efektywne wsparcie, które podniosłoby tę strategię do rangi najważniejszych priorytetów Unii Europejskiej i utrzymało ją na tym szczeblu, czy też jest to wsparcie czysto formalne?
Chciałbym zakończyć drugim pytaniem, które brzmi następująco: jak można zapewnić, aby europejska strategia morska doprowadziła do większej współpracy i koordynacji, bez uciekania się do przenoszenia polityki morskiej, a w szczególności krajowych zasobów morskich, na szczebel wspólnotowy?
Georgios Toussas
(EL) Pani przewodnicząca! Komunikat Komisji w sprawie wspólnej polityki morskiej dla UE przyjmuje to samo antypracownicze podejście. Obejmuje ono nowe środki mające na celu wzmocnienie konkurencyjności i wzrost zysków wielkich grup przedsiębiorstw morskich, i wskazuje to na intensywność ataku na pracowników.
Jego głównymi celami są: zwiększenie prędkości, z którą dochodzi do koncentracji statków i kapitału w rękach wielkich grup przedsiębiorstw morskich; pełna liberalizacja rynku transportu morskiego i związanych z nim usług; przejęcie strategicznej roli przez instytucje UE, tak aby w pełni wyrazić interesy kapitału organizacji międzynarodowych; rozległe zmiany w zakresie warunków zatrudnienia; obniżenie wartości i prywatyzacja edukacji morskiej w celu stworzenia taniej siły roboczej; nałożenie na pracowników portowych wielorakich obowiązków; biurokratyczne dyrektywy i rozporządzenia, które nie poprawiają warunków bezpieczeństwa statków lub ochrony życia ludzkiego na morzu.
Panie komisarzu! Porozumienie międzynarodowe dotyczące kodyfikacji prawodawstwa dotyczącego pracowników na morzu jest negocjowane. Jakie jest stanowisko Komisji w tej kwestii? Jakie środki zamierza ona przyjąć - kończę, pani przewodnicząca - w odniesieniu do sytuacji, za którą być może nie ponoszą państwo wyłącznej odpowiedzialności, czyli wtargnięcia monopolistycznych grup z branży turystycznej i podmiotów indywidualnych na wybrzeże państw członkowskich?
Gerard Batten
Pani przewodnicząca! Pan komisarz uczynił pewne aluzje do historii morskiej, a zatem chciałbym uczynić to samo. Większość ludzi zna słowa refrenu hymnu "Rule Britannia”, ale ludzie czasami czynią podstawowy błąd w jednym słowie. Poprawna wersja nie brzmi "Rule Britannia, Britannia rules the waves”; ale "Rule Britannia, Britannia rule the waves”. Słowo "rules” daje wyraz patetycznemu stwierdzeniu. Prawidłowe słowo, "rule”, oznacza nawoływanie i ostrzeżenie. Słowa te zazwyczaj są rozumiane w ten sposób, że Brytania ma panować nad falami, aby utrzymać swą wolność i niezależność. Obecnie Brytyjczycy nawet nie rządzą sobą, ponieważ 80% przepisów prawnych leży w kompetencji Unii Europejskiej. Wspólna polityka morska zrujnowała brytyjski sektor rybołówstwa i spowodowała ekologiczną katastrofę na wodach brytyjskich. Biorąc pod uwagę dokonania UE, dlaczego mielibyśmy sądzić, że polityka morska UE powinna przynieść mniej katastrofalne skutki niż wspólna polityka morska?
Przewodnicząca
Jest wielkie zainteresowanie ze strony posłów, aby przedłożyć kolejny zestaw pytań i uważam, że powinniśmy w pełni wykorzystać tę ważną debatę.
Panie komisarzu! Chciałabym spytać, czy może pan udzielić krótkich odpowiedzi, tak abyśmy mogli udzielić głosu innym posłom i wtedy zakończyć debatę.
Joe Borg
komisarz. - Pani przewodnicząca! W odniesieniu do pytania przedłożonego przez pana Queiró, pozwolę sobie podkreślić fakt, ż oczekujemy znacznego wsparcia. W dniu 22 października odbędzie się nieformalne posiedzenie ministerialne w celu zebrania poglądów wszystkich państw członkowskich w zakresie pakietu, który proponujemy. Mamy nadzieję, że pakiet ten zostanie poparty przez Radę Europejską w grudniu. To jest pierwszy etap. Jednakże musimy działać ostrożnie, aby nie przekroczyć tego, co może być osiągnięte w krótkim okresie.
Jeśli zakończy się to sukcesem i jeśli pierwsze inicjatywy, które są wdrażane, okażą się skuteczne, będziemy mogli wtedy zapytać państwa członkowskie, czy istnieje wola, aby podążać dalej w kierunku większej integracji spraw morskich.
Jednakże ważne jest, aby podkreślić fakt, że jest to polityka oparta nie na podejściu prawodawczym, ale na zachętach, na ułatwianiu i na tworzeniu koniecznych narzędzi w celu doprowadzenia do większej koordynacji, ściślejszej współpracy i większego zaangażowania zainteresowanych stron.
A zatem jeśli spojrzymy na plan działań, możemy wyraźne dostrzec, że najważniejszą zasadą jest ustanowienie pewnych narzędzi międzysektorowych, które są wymagane w celu zapewnienia rozwoju zintegrowanego podejścia do spraw morskich, a także postrzeganie środków sektorowych w bardziej całościowy sposób, a zatem uwzględnienie wpływu, jaki wywarłoby na przykład podejmowanie decyzji dotyczących rybołówstwa w odniesieniu do innych sektorów, a także w przeciwnym kierunku.
W odniesieniu do drugiego pytania chciałbym podkreślić fakt, że w odniesieniu do polityki morskiej, faktycznie przyjęliśmy dzisiaj komunikat komisarza Špidli, który rozpoczyna dyskusję dotyczącą wyłączeń, jakie istnieją w przypadku pracowników sektora morskiego - w sektorze morskim i sektorze rybołówstwa - w odniesieniu do zwykłego prawodawstwa w zakresie prawa pracy.
Musimy to przeanalizować, aby sprawdzić, czy istnieje możliwość zmniejszenia tych rozbieżności, od których trzeba zacząć, tak aby różnice pomiędzy pracownikami pracującymi na lądzie i pracownikami pracującymi na morzu zostały zmniejszone, bez tworzenia problemów w zakresie konkurencyjności, biorąc pod uwagę, że mamy do czynienia z sektorem międzynarodowym. Musimy zatem czynić to równolegle z operatorami, tak abyśmy w ten sposób mogli zachęcić ich do wspierania eliminacji tych rozbieżności pomiędzy pracownikami pracującymi na lądzie i pracownikami pracującymi na morzu.
W odniesieniu do pytania przedłożonego przez pana Battena chciałbym powiedzieć, że polityka morska, zintegrowane podejście do spraw morskich, nie jest ze strony Unii Europejskiej odkryciem Ameryki. Jest to coś, co już zostało uczynione przez kraje takie jak Stany Zjednoczone, jak Kanada, jak Australia, a obecnie przez Japonię, a my w pewnym sensie pozostajemy w tyle. Musimy nabrać prędkości, tak abyśmy wyrównali poziom do naszych partnerów międzynarodowych w zakresie spraw morskich.
Mogę przypomnieć panu Battenowi, że problemy dotyczące Wielkiej Brytanii i rybołówstwa powstały przed wprowadzeniem wspólnej polityki morskiej. Wszyscy przypominamy sobie wydarzenia takie jak wojna dorszowa pomiędzy Wielką Brytanią a Islandią, która miała miejsce przed prowadzeniem wspólnej polityki morskiej.
Mówimy o problemie dotyczącym nadmiernych połowów i praw połowowych, które już istniały i które próbujemy uzdrowić poprzez bardziej racjonalne podejście do zarządzania połowami w ramach zreformowanej wspólnej polityki morskiej.
Avril Doyle
Pani przewodnicząca! Dołączam do gratulacji dla pana komisarza Borga za jego bardzo ważny dokument dotyczący zintegrowanej polityki. Zgadzam się z tym, co powiedział dzisiaj przewodniczący Barroso: że wielka część naszej przyszłości znajduje się w niewykorzystanym potencjale oceanów i mórz i że polityka ta będzie generować wzrost i miejsca pracy. Musimy wykorzystać wszelkie możliwości, jakie oferują nam morza i oceany, jednocześnie działając w zrównoważony sposób.
Panie komisarzu Borg! W pełni popieram pańską pracę w dziedzinie technologii i innowacji w zakresie nauk morskich oraz pańskie zobowiązanie w ramach deklaracji z Aberdeen. Chciałabym potwierdzić wkład Irlandii, w szczególności za sprawą Irlandzkiego Instytutu Morskiego, na rzecz pomocy w tworzeniu tej polityki. Z zadowoleniem przyjmuję ogłoszenie pakietu dokumentów, który zostanie uruchomiony podczas kadencji tej Komisji, ale ponieważ zostały jeszcze państwu dwa lata, zastanawiam się, czy jest więcej nadziei czy oczekiwania w tym, że cała lista konkretnych działań zostanie rzeczywiście przez państwa wdrożona? Dzisiejsza prezentacja pana komisarza Špidli dotycząca przeglądu wyjątków w prawie pracy w sektorze morskim i sprawozdanie pana komisarza Piebalgsa dotyczące wzajemnych powiązań pomiędzy polityką energetyczną UE a nową zintegrowaną polityką morską są bardzo dobrym punktem wyjścia, ale jak wiele innych kwestii pakietu, który pan dzisiaj ogłosił, będzie wymagać wniosków legislacyjnych?
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Chciałabym także pogratulować panu komisarzowi jego zintegrowanego podejścia.
Chciałabym zwrócić uwagę na fakt, że po przystąpieniu Rumunii i Bułgarii Unia Europejska obecnie graniczy z Morzem Czarnym, nowym morzem, i ważne jest dla nas wspieranie wspólnej polityki morskiej w tym regionie.
Chciałabym także, aby obszary delt i ujść rzek były chronione i aby były częścią wspólnej polityki morskiej; ponadto chciałabym, by środki mające na celu zwalczanie zanieczyszczeń mórz zostały rozszerzone na wody wewnętrzne, które wpływają do mórz i oceanów, a także na uprzemysłowione obszary wzdłuż wybrzeży.
Uważam, że komunikat pana komisarza jest ważny w odniesieniu do warunków pracy dla żeglarzy i dla tych, którzy pracują w stoczniach, a ponadto uważam, że ważne jest maksymalizowanie wsparcia na rzecz rozwoju infrastruktury i działań na obszarach nadbrzeżnych.
Josu Ortuondo Larrea
(ES)Pani przewodnicząca! Przede wszystkich chciałbym wyrazić moje niezadowolenie ze sposobu, w jaki jest prowadzona dzisiaj w Parlamencie ta debata. Byłem pierwszym posłem, który podniósł rękę, aby zabrać głos, a obecnie jestem skazany na to, aby być ostatnim albo jednym z ostatnich i nie mogę mówić dłużej niż jedną minutę.
Następnie chciałbym pogratulować panu komisarzowi i Komisji zarówno komunikatu, jak i całej pracy, jaką wykonali przez rok w zakresie konsultacji z zainteresowanymi stronami oraz próbując uczynić postęp w ramach zintegrowanej polityki morskiej dla całej Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę znaczenie środowiska morskiego i ataki, na jakie jest ono ciągle narażone z uwagi na działalność ludzką.
W tym względzie chciałbym zapytać pana komisarza, czy sektor wojskowy, którego działalność czasami ingeruje w środowisko morskie lub ma na nie wpływ, zostanie uwzględniony w polityce wspólnotowej w tym obszarze w celu zapobieżenia ingerencji w środowisko naturalne.
Ponadto stale ma miejsce niekontrolowany dumping. Kiedy zostaną wprowadzone czarne skrzynki w celu monitorowania wszelkich ruchów płynów znajdujących się w zęzach statków i płynów znajdujących się w zbiornikach statków?
Przewodnicząca
Panie pośle Ortuondo! Nie byłam obecna na początku tej debaty, a zatem nie jestem świadoma kolejności, jaką pan określił.
Eija-Riitta Korhola
(FI)Pani przewodnicząca! Polityka morska UE jest jedną z najważniejszych inicjatyw, które obecna Komisja będzie dobrze wspominać, szczególnie jeśli rozumie, jak korzystać z jej rozwoju i pewnego rodzaju siły politycznej, jaką dało nam poszerzenie, aby ocalić nasze środowisko morskie.
Teraz apeluję do Komisji, aby podjęła specjalne działania w celu ocalenia jednego z najbardziej szczególnych mórz UE, Morza Bałtyckiego. Chciałabym o to prosić. Czy Komisja może potraktować Morze Bałtyckie nie tylko jako wyzwanie środowiskowe, ale także jako wyzwanie polityczne? Gdybyśmy mogli to umierające morze ocalić, moglibyśmy pokazać społeczeństwu, że Unia dostarcza rzeczywistych korzyści i że razem znajdujemy się na silniejszej pozycji niż osobno, aby ocalić nasze środowisko.
Joe Borg
komisarz. - Pani przewodnicząca! Przede wszystkim w odniesieniu do pytania przedłożonego przez panią Doyle: tak, chciałbym potwierdzić fakt, że uzyskaliśmy znaczne wsparcie ze strony społeczności naukowej. Deklaracja z Aberdeen została przyjęta z wielkim zadowoleniem, a sama Irlandia wykazała się wielkim wsparciem. W odniesieniu do uwagi, jaka została uczyniona, chciałbym podkreślić, że nie jest to moja inicjatywa: to Komisja podjęła decyzję i niezależnie od zaangażowanych osób z pewnością będzie ona kontynuowana. Gdyby w pierwszych dwóch latach udało nam się odnotować pewien sukces, jestem pewien, że nowa Komisja wykaże wielką wolę, aby przejąć ten sukces. A zatem jest to dwuletni okres o zasadniczym znaczeniu, w którym musimy sprawdzić, czy pierwotne nasiona przyszłej polityki morskiej zaczną rzeczywiście kiełkować. W ten sposób możemy zagwarantować przyszłym Komisjom, ze wsparciem Parlamentu Europejskiego, ze wsparciem Komitetu Regionów i jestem pewien że ze wsparciem Rady Ministrów, że będziemy w stanie urzeczywistnić te politykę morską.
W odniesieniu do drugiego pytania, które dotyczyło śródlądowych dróg wodnych, nie ma wątpliwości, że śródlądowe drogi morskie są bardzo istotną częścią całej koncepcji polityki morskiej, tak jak integralną częścią polityki morskiej są wybrzeża i obszary nadbrzeżne. W rzeczywistości w następnym tygodniu wiceprzewodniczący Barrot przedstawi pakiet, który obejmuje wody wewnętrzne, w tym politykę portową, a zatem także drogi do portów wewnętrznych. A zatem wszystkie parametry dotyczące dróg wodnych i portów - także śródlądowych portów - są częścią tego pakietu, który zostanie przedstawiony w przyszłym tygodniu.
W odniesieniu do pytania przedłożonego przez pana Ortuondo Larrea dotyczącego działań wojskowych, a w szczególności tego, czy zostaną one włączone do polityki wspólnotowej, należy podkreślić fakt, że tutaj wchodzimy w bardzo wrażliwy obszar suwerenności państw członkowskich. A zatem musimy zachować ostrożność. Jeśli chcemy, aby ta polityka morska odniosła sukces, powinniśmy prowadzić ją ręka w rękę w państwami członkowskimi. Jeśli państwa członkowskie wyrażą wolę uczynienia kroków w tym kierunku, na przykład podjęcia wspólnych działań w odniesieniu do krajowych służb straży przybrzeżnej, w zakresie kwestii środowiskowych, kwestii dotyczących rybołówstwa, kwestii odnoszących się do nielegalnej imigracji, kwestii dotyczących handlu narkotykami i handlu ludźmi, wtedy w takich przypadkach moim zdaniem istnieje szeroki zakres dla wprowadzenia systemu krajowych straży granicznych, skoordynowanego w bardziej efektywny i bardziej skuteczny sposób, poprzez na przykład dzielenie się aktywami, z których korzystają poszczególne państwa członkowskie, poprzez wymianę danych oraz poprzez tworzenie koniecznych narzędzi, obejmujących na przykład mapy morskie, które mogą być cennym nabytkiem dla straży granicznej i innych rodzajów działań. Jednak z drugiej strony, gdybyśmy weszli w bardzo wrażliwe aspekty militarne, podejmowanie działań w tym zakresie mogłoby się stać dużo trudniejsze. Ja głównie chciałbym podkreślić, że jeśli chcemy, aby zintegrowania polityka morska odniosła sukces, musimy czynić to ręka w rękę z państwami członkowskimi, które przede wszystkim ponoszą główną odpowiedzialność za zapewnienie, że zostaną wprowadzone konieczne instrumenty, aby taka polityka odniosła sukces.
W odniesieniu do pytania dotyczącego Morza Bałtyckiego bez wątpienia, jak powiedziałem w poprzedniej odpowiedzi, polityka morska musi uwzględniać specjalne cechy lub właściwości poszczególnych regionów morskich Unii Europejskiej. A zatem jeśli istnieją szczególne problemy, a istnieją, w odniesieniu do Morza Bałtyckiego, wtedy polityka morska musi stworzyć narzędzia w celu rozwiązania tych problemów Morza Bałtyckiego. W związku z tym jeśli istnieją szczególne problemy ekologiczne na Morzu Bałtyckim, którymi należy się zająć i którymi można się zająć w taki czy inny sposób, wtedy musimy uczynić wszystko, co w naszej mocy, aby te problemy rozwiązać. Na przykład w odniesieniu do rybołówstwa podejmujemy środki w celu osiągnięcia, mimo różnych nierówności, zrównoważonego rybołówstwa na Morzu Bałtyckim. Podejmujemy także środki w odniesieniu do Bałtyku, aby spróbować przezwyciężyć problemy, które dotyczą dróg transportu morskiego przez Morze Bałtyckie. A zatem zintegrowane podejście do spraw morskich z pewnością oznacza, że dostrzegamy wszystkie te problemy i próbujemy zapewnić większą koordynację pomiędzy poszczególnymi zainteresowanymi stronami, pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi, a także krajami trzecimi, takimi jak Rosja, w odniesieniu do Morza Bałtyckiego, tak abyśmy w ten sposób mogli osiągnąć lepsze wyniki w zakresie zarządzania poszczególnymi obszarami sektorowymi dotyczącymi Bałtyku.
Przewodnicząca
Dziękuję, panie komisarzu. Przepraszam posłów, którzy nie mieli możliwości zabrania głosu; okazuje się, że musimy rezerwować więcej czasu na debaty tego rodzaju.
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się jutro, w czwartek 11 października 2007 r.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Pedro Guerreiro  
na piśmie. - (PT)Komisja przedstawiła wnioski dotyczące "wizji” i "planu działań” dla przyszłej "zintegrowanej polityki morskiej” na szczeblu UE. Mimo to nie było możliwe przeprowadzenie wymaganej analizy (nie zapominając o tym, że diabeł tkwi w szczegółach), moje pierwsze uwagi są następujące:
Wszelkie inicjatywy w tym zakresie muszą zabezpieczać kompetencje państw członkowskich w odniesieniu do zarządzania przestrzennego, w szczególności wód terytorialnych i specjalnych stref ekonomicznych (SSE), tak jak to jest na przykład w dziedzinie eksploatacji zasobów, transportu, badań, kontroli granicznych i bezpieczeństwa, planowania regionalnego, środowiska lub działalności gospodarczej, takiej jak rybołówstwo. Oznacza to, że nie powinniśmy wprowadzać konia trojańskiego pod pozorem tak zwanej zasady pomocniczości, zagrażając suwerenności państw członkowskich.
"Solidna podstawa finansowa”, o której wspomniano w ramach "polityki morskiej” nie powinna być tworzona kosztem Europejskiego Funduszu Rybackiego, ponieważ nowe i zwiększone środki finansowe powinny być przydzielane w celu realizacji nowych priorytetów.
Nie należy wspierać akwakultury, ponieważ nie osiągnęłaby ona optymalnych wyników w sektorze rybołówstwa w świetle jej strategicznego znaczenia dla poszczególnych krajów, jak Portugalia; należy zabezpieczyć odpowiednią społeczno-gospodarczą trwałość za pomocą zrównoważonej polityki i środków finansowych.
Robert Navarro  
Dzięki "niebieskiej księdze” Unia Europejska robi krok naprzód. Chociaż jest godne ubolewania, że w pewnych kwestiach - jak kwestia europejskich straży przybrzeżnych i flagi europejskiej - Komisja Europejska musiała obniżyć ambicje z uwagi na brak wsparcia pewnych państw członkowskich, dokument ten jest dobrym punktem wyjścia. Mam nadzieję, że wywiąże się ze wszystkich swych obietnic. Jednak kwestia finansowania będzie decydująca, co sama Komisja przyznaje. Czy nasi ministrowie udźwigną swoje obowiązki?
Co do reszty, jestem szczególnie zadowolony z decyzji Komisji, aby zająć się rewizją prawodawstwa socjalnego w sektorze morskim, do którego nie ma zastosowania tradycyjne prawo z zakresu warunków zatrudnienia i ochrony pracy. Najwyższy czas! Ten decydujący czynnik, który sprawia, że zawody związane z morzem stają się atrakcyjne, powinien w związku z tym pomóc Europie w ochronie jej specjalistycznej wiedzy z zakresu spraw morskich.
