Preliminarz wpływów i wydatków budżetu korygującego 1/2010 (sekcja 1, Parlament Europejski) (debata)
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie Vladimíra Maňki, w imieniu Komisji Budżetowej, w sprawie preliminarza wpływów i wydatków budżetu korygującego nr 1/2010 (sekcja 1 - Parlament Europejski).
Vladimír Maňka
Wszyscy wiemy doskonale, że tylko dzięki wspólnym wysiłkom na szczeblu europejskim uda nam się sprostać największym wyzwaniom XXI wieku, którymi są zmiany klimatu, zagrożenia i koszty związane z surowcami i energią, globalizacja gospodarcza oraz zagrożenia dla naszego bezpieczeństwa.
Jeśli Europa ma stawić czoło tym problemom, musi posiadać do swojej dyspozycji skuteczne i złożone instrumenty. Traktat lizboński takie instrumenty zapewni.
W grudniu zatwierdziliśmy budżet instytucji europejskich na rok 2010. Ze względów związanych z wdrażaniem traktatu lizbońskiego, nasze prace nad budżetem nie zostały ukończone w grudniu i będą kontynuowane w kwietniu. Dzisiaj jesteśmy w początkowej fazie wchodzenia tego traktatu w życie i od samego początku UE będzie musiała mieć do dyspozycji odpowiednie środki finansowe, aby wdrożyć nowe rozwiązania polityczne. Traktat lizboński ma wpływ na cały szereg czynności Parlamentu Europejskiego i innych instytucji. Jeśli chodzi o Parlament Europejski, znacząco zwiększy się skala współdecyzji, obejmując do 95 % prawodawstwa. Dodano takie dziedziny, jak wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość, rolnictwo, rybołówstwo, badania i fundusze strukturalne. W większym stopniu będzie wykorzystywane głosowanie większością kwalifikowaną w Radzie i w tworzeniu szeregu nowych podstaw prawnych w takich dziedzinach, jak turystyka, sport, energia, obrona cywilna, zarządzanie i współpraca. W efekcie nastąpi ogólne zwiększenie wszystkich działań legislacyjnych UE mających istotny ogólny wpływ na kompetencje Parlamentu Europejskiego i jego działalność, a więc także na konieczność wzmocnienia administracji.
Głównym priorytetem budżetu korygującego zaproponowanego przez Urząd Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego w związku z traktatem lizbońskim jest zapewnienie Parlamentowi Europejskiemu wystarczających środków na wykonywanie jego funkcji legislacyjnych. Pamiętajmy, że już w 1988 roku Parlament Europejski sam ustanowił limit na własne potrzeby. Limit ten został określony na poziomie 20 % ogólnych kosztów administracyjnych instytucji. W roku 2006 w trakcie negocjacji dotyczących wieloletnich ram finansowych na lata 2007-2013, Parlament Europejski zatwierdził ten limit jako maksymalną wysokość ogólnych kosztów administracyjnych instytucji. Od 2006 roku koszty Parlamentu Europejskiego wzrosły w związku z wprowadzeniem w życie statutu posła, chociaż na drugiej stronie tego właśnie statutu posła finansowanie przeznaczone na ten cel jest przewidziane w budżetach państw członkowskich. Dziś musimy także pokryć koszty wynikające z nowej roli Parlamentu Europejskiego w związku z wejściem w życie traktatu lizbońskiego. Należy powiedzieć, że limit wydatków na poziomie 20 % nie uwzględniał statutu posła czy traktatu lizbońskiego. Pomimo że statut posła ujęty jest w traktacie lizbońskim, nalegaliśmy w Komisji Budżetowej, aby w budżecie Parlamentu Europejskiego na rok 2010 trzymać się limitu 20 % ustalonego w pierwotnych wieloletnich ramach finansowych. Udało się nam to również osiągnąć.
Przy opracowywaniu budżetu na rok 2011 będziemy musieli jednak starannie określić nową formułę w celu zapewnienia stabilności budżetu w następnym okresie. Chciałbym podkreślić, że najlepszym sposobem zapewnienia zrównoważonego budżetu jest tworzenie budżetu w oparciu o rzeczywiste potrzeby, a nie w oparciu o wskaźniki inflacji. Tylko takie podejście sprawi, że budżet odzwierciedli jedynie rzeczywiste potrzeby, a tym samym zwiększy się jego przejrzystość i skuteczność.
José Manuel Fernandes
w imieniu grupy PPE. - (PT) Omawiany budżet korygujący wynika z wejścia w życie traktatu z Lizbony. Parlament przyjął nowe kompetencje i nowe obowiązki, a więc musi mieć środki na sprostanie temu wyzwaniu. Chciałbym podkreślić, że obywatele europejscy domagają się od Parlamentu doskonałego prawodawstwa, a żeby to zagwarantować ważne jest zapewnienie posłom, komisjom i grupom politycznym niezbędnych środków.
W omawianym budżecie korygującym spełnione są wymogi wynikające z standardów prawnych i budżetowych oraz zasad prawidłowej dyscypliny finansowej. Ponadto uważamy, że dyscyplina budżetowa i poszukiwanie oszczędności są potrzebne bardziej niż kiedykolwiek, a obywatele europejscy oczekują tego również w odniesieniu do realizacji omawianego budżetu. Dlatego chcielibyśmy potwierdzić znaczenie budżetowania od zera, co gwarantuje większą dokładność i przejrzystość, a także w trybie pilnym domagamy się informacji o rzeczywistych wydatkach stałych Parlamentu Europejskiego. W celu zapewnienia stabilności budżetowej kładziemy również nacisk na konieczność długofalowego planowania gospodarki lokalowej.
Pragniemy też podkreślić, że musieliśmy zmniejszyć rezerwę na budynki o 4 miliony euro. W ten sposób ogólny poziom budżetu stanowi obecnie 19,99 % wartości pierwotnego działu, działu 5, którą przyjęto w pierwszym czytaniu.
Jesteśmy pewni, że dzięki tym środkom będziemy w stanie zająć się uzasadnionymi obawami, oczekiwaniami i wymaganiami obywateli europejskich.
Göran Färm
Pani przewodnicząca! Niniejszy budżet korygujący jest przede wszystkim bardziej praktyczny, a jego celem jest dostosowanie procedur Parlamentu do nowych zadań wynikających z traktatu z Lizbony. Jeden fragment jednak jest punktem zasadniczym; chodzi tutaj o podjętą 20 lat temu decyzję o tym, że Parlament nie powinien pobierać więcej niż 20 % z budżetu administracyjnego UE.
Decyzja ta doprowadzi do nieznacznego przekroczenia tego limitu - lecz w większym stopniu będzie to wynikiem zmian technicznych niż efektem nowej polityki. Wywołało to jednak debatę dotyczącą zasady 20 %. O ile nie nastąpią znaczne cięcia, limit ten zostanie przekroczony, gdy dzisiejsza decyzja zostanie w pełni zastosowana w 2011 roku. Jest to słuszny powód do dyskusji o zmianie omawianej zasady 20 %, ponieważ rola Parlamentu zmieniła się w większym stopniu niż innych instytucji, jakkolwiek nie powinniśmy zrezygnować z tej zasady bez należytego zastanowienia.
Mam na myśli głównie dwa aspekty. Po pierwsze musimy wziąć pod uwagę to, że wiele państw członkowskich jest obecnie pod ogromną presją dokonywania cięć w obsadzie personalnej i w wynagrodzeniach pracowników. W takiej sytuacji nie możemy mimo wszystko zwiększać administracji UE. Po drugie, musimy pamiętać, że dzielimy budżet administracyjny UE wspólnie z innymi instytucjami i że w decyzji z roku 1988 obiecaliśmy, że gdybyśmy mieli rozważać odejście od zasady 20 %, będzie to miało miejsce wyłącznie w następstwie rozmów z Radą. Jest to szczególnie ważne w związku z trudnymi negocjacjami z Radą, które są nieuchronne w odniesieniu do Służby Działań Zewnętrznych, rozporządzenia finansowego, budżetowania długoterminowego i tak dalej.
Głosuję za przyjęciem sprawozdania, ale jednocześnie chciałbym udzielić przestrogi co do przyszłości.
Angelika Werthmann
(DE) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Traktat z Lizbony wzmacnia UE jako całość. Zwiększa zaangażowanie obywateli europejskich, a także wzmacnia Parlament Europejski. Wzmocnienie statusu Parlamentu Europejskiego powoduje również jego większe obowiązki legislacyjne. Muszą one być wypełnione przez każdego poszczególnego posła na miarę własnej wiedzy i przekonania.
W tym kontekście chciałabym również wspomnieć o haśle doskonałości legislacyjnej. Moje "tak” dla zmiany budżetu Parlamentu jest warunkowe. W związku ze stale pogłębiającym się kryzysem musimy zarządzać naszymi finansami z większą starannością. Jako parlamentarzyści jesteśmy jednak również zobowiązani do prowadzenia prac legislacyjnych w najlepszy możliwy sposób. Ten dwojaki wymóg musi być spełniony.
Salvador Garriga Polledo
(ES) Pani przewodnicząca! Dowodem zaufania, jakie żywią połowie wobec Komisji Budżetowej, jest to, że głosujemy za znacznym zwiększeniem budżetu Parlamentu, łącznie z dodatkami dla posłów na pomoc parlamentarną, a jest tutaj praktycznie zaledwie czterech lub pięciu członków z Komisji Budżetowej. Jest to dobry znak, że mają do nas zaufanie.
Jednak powodem, dla którego są tutaj dwaj koordynatorzy z Grupy Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim oraz z Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) ma być potwierdzenie, że w pełni zgadzamy się z tym zwiększeniem budżetu, ponieważ uważamy, że nie kłóci się to z normami oszczędności, które sobie narzuciliśmy.
Parlament Europejski jest instytucją zupełnie wyjątkową, czego w pełni świadom jest mój kolega, pan poseł Färm. Gdybyśmy w Szwecji czy Hiszpanii stale zwiększali wielkość naszych regionów, liczbę posłów do parlamentu, jaką mieliśmy, i zakres naszych funkcji, każde państwo członkowskie musiałoby zwiększyć budżet swojego parlamentu.
Właśnie z tym mamy do czynienia w przypadku Parlamentu Europejskiego i dlatego musimy głosować za przyjęciem tego wniosku.
Prawdą jest, że w nadchodzących latach będziemy musieli zapewnić zrównoważenie tych wydatków, a to wymagać będzie poważnych rozmów o polityce w zakresie nieruchomości oraz o przyszłej polityce dotyczącej zatrudnienia i wyposażenia biur. W przyszłości wszystko to trzeba będzie rozważyć w kontekście zrównoważonego rozwoju i efektywnych wydatków.
Prezydium Parlamentu i Komisja Budżetowa przyjęły niektóre stanowiska odrębne, ponieważ Prezydium broni potrzeb posłów, a my w Komisji Budżetowej stoimy na straży oszczędności i budżetowych realiów.
Sądzę jednak, że omawiane porozumienie jest prawidłowe, i że będziemy w stanie je jutro przyjąć bez problemu.
Derek Vaughan
Pani przewodnicząca! Występuję w imieniu grupy S&D, ale większość posłów uzna potrzebę dodatkowych zasobów po wejściu w życie traktatu lizbońskiego. Jednakże istnieje szereg pytań dotyczących harmonogramu i finansowania tych projektów. Koleżanki i koledzy posłowie zgłosili niektóre kwestie.
Są także inne pytania. Na przykład, jeśli mamy dysponować dodatkowymi zasobami kadrowymi, z czego to wynika? Czyżby dane były brane po prostu z sufitu? Jeżeli jednak oparto się na dowodach, sądzę, że powinniśmy z tymi dowodami się zapoznać.
Ponadto w jaki sposób dodatkowi pracownicy będą przydzielani do sekretariatu? Sądzę, że również te informacje powinniśmy otrzymać.
Sądzę też, że jeśli przyjąć dodatkowy limit dodatków na pomoc parlamentarną w wysokości 1 500 euro miesięcznie, warto również spojrzeć na inne koszty, czyli koszty dodatkowych powierzchni biurowych, które mogą być konieczne. W istocie powinniśmy otrzymać informacje na temat globalnych kosztów w tym zakresie.
W dniu jutrzejszym czeka posłów podjęcie trudnej decyzji. Zawsze jest kwestią kontrowersyjną, gdy trzeba prosić o zasoby dla siebie. Gdyby zostały podane wszystkie informacje, o które ja i moi koledzy występowaliśmy, jutrzejsza decyzja byłaby dla posłów łatwiejsza.
Gerben-Jan Gerbrandy
(NL) Zważywszy na późną porę prowadzonych przez nas dyskusji, można byłoby pomyśleć, że nasz własny budżet nie znosi światła dziennego.
Pani przewodnicząca! Traktat z Lizbony daje nam oczywiście więcej obowiązków, więcej władzy i więcej pracy, ale czy ma to również oznaczać, że potrzebujemy więcej pracowników w składzie wszystkich komisji, grup i w przypadku poszczególnych posłów? Mam wątpliwości. Sądzę, że jeśli chcemy, aby nasza praca była wykonywana w sposób rozsądniejszy i wydajniejszy, możemy to doskonale zrobić w ramach obecnego budżetu.
Pani przewodnicząca! Wydaje się, że jest kilka kroków, które trzeba podjąć. Nie mówimy tylko o jednorazowym wzroście w tym roku, ponieważ zdaje się, że w przyszłym roku będziemy ten budżet zwiększać, a moja grupa się za tym nie opowiada. Jeżeli teraz zgodzimy się na wzrost wydatków w związku z traktatem z Lizbony, to jest to jedyny moment, w którym możemy użyć tego argumentu. Jeśli chodzi o nas, musi to być jednorazowy wzrost, a nie kolejny w przyszłym roku, i następny w rok później. Z tego wszystkiego wynikałoby jedynie, że potrzebowaliśmy więcej budynków. <
Marian-Jean Marinescu
(RO) Doskonałość legislacyjna jest priorytetem dla Parlamentu i posłowie, komisje i grupy polityczne powinny otrzymywać wystarczające środki umożliwiające osiągnięcie tego celu. Nowe wydatki administracyjne ponoszone w wyniku wejścia w życie postanowień traktatu z Lizbony włączono obecnie do budżetu Parlamentu. Ponadto w sprawozdaniu podkreśla się także znaczenie rozszerzonej roli legislacyjnej, jaką posiada Parlament Europejski, a co za tym idzie, zapotrzebowanie na dodatkowe środki finansowe konieczne do realizacji tych zadań. Należy podjąć konkretne działania w celu zapewnienia stabilnego budżetu poprzez opracowanie polityki budżetowania od zera i długoterminowe planowanie, tak aby Parlament spełniał wymogi dotyczące polityki lokalowej.
Sądzę, że dla budżetu Parlamentu odniesieniem powinno nadal być pierwotne programowanie wieloletnich ram finansowych, co zapewniłoby zabezpieczenie jego interesów przy równoczesnym utrzymaniu także dyscypliny budżetowej. Jednocześnie uważam, że zwyczajowy limit 20 % musi zostać zachowany i z zadowoleniem muszę przyjąć osiągnięcie porozumienia w tym przypadku, bez przekraczania wspomnianego limitu. Popieram również pomysł, by podjąć działania zmierzające do zapewnienia stabilności budżetowej w kolejnych latach i potwierdzić znaczenie opracowywania polityki budżetowej, która zapewni większą dyscyplinę. Uważam też, że przejrzystość jest konieczna, a to oznacza dostarczanie jednoznacznych informacji na temat łącznej wielkości wydatków stałych w budżecie Parlamentu Europejskiego.
Paul Rübig
(DE) Pani przewodnicząca! Pod koniec procedury chciałbym powiedzieć, że Parlament Europejski zajmuje się tą sprawą w sposób bardzo odpowiedzialny. Chciałbym podziękować Prezydium w szczególności za znalezienie sposobu przestrzegania górnej granicy 20 %. W czasie kryzysu gospodarczego ważne jest, abyśmy wszyscy wykazywali maksymalną rozwagę w wydatkowaniu pieniędzy podatników, niemniej jednak należy zapewnić posłom do PE otrzymywanie godziwych i racjonalnych środków. Oszczędności w kwocie 4 milionów euro w pozycji dotyczącej budynków nie powinny nam przeszkodzić w tym, aby wykorzystać istniejące zasoby w celu uczynienia naszego budynku jednym z najnowocześniejszych budynków na świecie, abyśmy mogli pracować w możliwie wydajny sposób dla dobra naszych obywateli.
Vladimír Maňka
Panie i panowie! W tym momencie chciałbym wszystkim państwu podziękować za przedstawione opinie i za wystąpienia, a także za poszukiwanie rozwiązań w ramach komisji.
Chciałbym powiedzieć, że do budżetu na rok 2010 wprowadziliśmy działania systemowe, które mogą przynieść oszczędności finansowe i zmniejszyć presję na limity naszych wydatków. W październiku ubiegłego roku, w toku postępowania pojednawczego, zgodziliśmy się na przeprowadzenie w roku bieżącym audytu administracyjnego w Parlamencie Europejskim w Dyrekcji Generalnej Infrastruktury i Logistyki (DG INLO) i służby bezpieczeństwa. Celem audytu jest dokonanie oceny, czy zasoby są wykorzystywane w sposób optymalny. Wyniki kontroli powinny być punktem wyjścia do osiągania dalszego postępu i większej efektywności. Widzę dalsze oszczędności w zakresie lepszego wykorzystania własnych zasobów w tłumaczeniach ustnych czy w zakresie telepracy. Od Parlamentu Europejskiego i innych instytucji oczekuję aktualnych informacji na temat przewidywanego sposobu wykorzystania tymczasowo niewykorzystywanych zasobów, nie tylko w takich dziedzinach, jak usługi językowe, ale także - wynajmowane powierzchnie biurowe, usługi kserograficzne itp. Zdecydowanie uważam, że oszczędności w budżecie zostaną osiągnięte dzięki strategii średnioterminowej w zakresie aktywów i budynków, co przyczyni się do zrównoważenia budżetu PE. Administracja Parlamentu Europejskiego przedstawi nam tę strategię w ciągu kilku dni. Panie i panowie! Raz jeszcze chciałbym podziękować za współpracę i za odpowiedzialne podejście do omawianej kwestii.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w czwartek, 25 lutego 2010 r.
Chciałabym wszystkim podziękować. Moje podziękowania kieruję także dla naszych techników i tłumaczy, którzy w końcu umożliwili nam przetrwanie tego wieczoru.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Alexander Alvaro  
Gratuluję panu posłowi Maňce jego sukcesu w negocjacjach, zważywszy bardzo wąskie ramy budżetu na 2010 rok. Poza starannie uzasadnionymi i koniecznymi modyfikacjami dotyczącymi polityki personalnej i polityki lokalowej PE, moim zdaniem istnieje drażliwa kwestia planowanego wzrostu dodatku na sekretariat o 1 500 euro. Szkoda, że z powodów proceduralnych nie jest możliwe oddzielne głosowanie w tej sprawie, ponieważ w czasie kryzysu finansowego wzrost dodatków na sekretariat dla posłów począwszy od maja 2010 roku, przesądzony przez Prezydium, jest niestosowny. Z pewnością prawdą jest, że na mocy traktatu z Lizbony, który niedawno wszedł w życie, generalnie Parlamentowi potrzebne są dodatkowe możliwości wykonywania prac legislacyjnych, ale po wprowadzeniu statutu asystentów z początkiem obecnej kadencji Parlamentu, nie ma jeszcze jakiegokolwiek dowodu na to, by posłowie do PE rzeczywiście potrzebowali większej liczby asystentów. Ponadto "siła nabywcza” dodatkowych pieniędzy jest bardzo różna w zależności od danego państwa członkowskiego, co powinno również być brane pod uwagę w sprawozdaniu, które dopiero należy sporządzić z uwzględnieniem efektów wprowadzenia nowych zasad dotyczących asystentów posłów do PE. W związku z obecnie bardzo ograniczoną przestrzenią i aktualnymi warunkami pracy w Parlamencie Europejskim należy się obawiać, że przyjęty dzisiaj wzrost dodatków na sekretariat o 1 500 euro już stworzy warunki do dalszego wzrostu, żądań i przyszłych warunków pracy. W związku z powyższym niemiecka partia liberalna (FDP) w Parlamencie Europejskim wstrzyma się od głosu.
Cătălin Sorin Ivan  
Omawiana poprawka budżetowa jest odpowiedzią na rzeczywiste potrzeby. W wyniku wejścia w życie traktatu z Lizbony, uprawnienia Parlamentu Europejskiego w wielu dziedzinach znacząco się zwiększyły. Bezpośrednim skutkiem tej ekspansji jest znacznie większy zakres prac, których jakość musi odpowiadać najwyższym standardom prawnym. Nie jest to sytuacja, w której prosimy o pieniądze dla siebie, jak twierdzą przedstawiciele mediów. Musimy przecież zapewnić instytucji Parlamentu Europejskiego niezbędne środki, aby to forum spełniło oczekiwania obywateli europejskich.
Georgios Stavrakakis
na piśmie. - (EL) Pragnę również podziękować sprawozdawcy za jego pracę. Bez wątpienia zwiększony zakres kompetencji przyznany Parlamentowi Europejskiemu w ramach traktatu z Lizbony znacznie wzmacnia rolę Parlamentu Europejskiego oraz formułuje wymierne i efektywne odpowiedzi na oczekiwania obywateli europejskich. Jednocześnie jednak zwiększenie zakresu jego czynności stwarza dodatkowe wymogi w sensie liczniejszego grona pracowników, zarówno w administracji Parlamentu Europejskiego, jak i w grupach politycznych oraz biurach posłów do PE. Nie tylko spodziewano się poprawki budżetu Parlamentu Europejskiego, lecz była ona konieczna, jeżeli chcemy, aby Parlament Europejski skutecznie wywiązywał się ze swoich nowych obowiązków i dzięki temu dalej umacniał swoją pozycję jako instytucja demokratyczna. Chciałbym również przypomnieć Izbie, że podobna poprawka została przeprowadzona w przypadku budżetu Rady, by mogła ona sprostać wymogom administracyjnym wynikającym z utworzenia instytucji prezydenta Rady Europejskiej, a przewidywane są podobne zmiany odnośnie do budżetu Komisji Europejskiej. Zatwierdzenie omawianej poprawki pozwoli zarówno administracji Parlamentu, jak i grupom politycznym i posłom do PE, na lepsze i sprawniejsze reagowanie na nowe wymagania.
