Hervorming van de handelsbeschermingsinstrumenten (debat) 
De Voorzitter
Het volgende onderwerp is de verklaring van de Commissie over de hervorming van de handelsbeschermingsinstrumenten.
Peter Mandelson
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik bevind mij vanavond in de gelukkige omstandigheden dat ik met genoegen kan reageren op twee onderwerpen in het Parlement. Ik ben zeer verheugd dat het mij is gelukt helemaal uit Kiev terug te komen om aan dit debat deel te nemen.
Allereerst wil ik daarom het Parlement bedanken voor de uitnodiging en de mogelijkheid om deze verklaring over handelsbescherming af te leggen. Tevens wil ik het Parlement bedanken voor zijn nauwe betrokkenheid bij dit dossier, die is gebleken uit onze discussies tijdens plenaire bijeenkomsten en in de Commissie internationale handel.
In 2006 waren de Commissie en de Raad het eens over de noodzaak voor een herziening van de Europese handelsbeschermingsinstrumenten. Het doel van die herziening was ervoor te zorgen dat Europa's essentiële instrumenten de eigen werknemers en bedrijven zouden beschermen tegen oneerlijke handel en zo doeltreffend mogelijk zouden blijven functioneren, met name met het oog op de ingrijpende veranderingen in de wereldeconomie, waarin Europese bedrijven mondiale toeleveringsketens beheren en waar de verscheidenheid van economische belangen tussen Europese bedrijven onvermijdelijk steeds complexer wordt en steeds moeilijker te beoordelen en te controleren.
Na onze herziening en de publieke raadpleging, en met steun van het College, werkte ik met mijn beambten aan een reeks voorstellen voor de aanpassing van de handelsbeschermingsvoorschriften van de EU die bedrijven daadwerkelijke verbeteringen zouden moeten bieden wat betreft de toegankelijkheid, transparantie, snelheid en duidelijkheid. Voorbeelden hiervan zijn een betere toegang tot documenten, meer ondersteuning voor kleine bedrijven die gebruik maken van het stelsel voor handelsbescherming, en de snellere toepassing van voorlopige maatregelen.
We stelden ook voor om door middel van ontwerprichtsnoeren meer helderheid te verschaffen over de toepassing van EU-voorschriften op twee belangrijke gebieden. Ten behoeve van ons onderzoek en onze beoordeling van handelsbescherming vroegen wij ons allereerst af welke overwegingen bepalen hoe groot de productie buiten Europa moet zijn voor een bedrijf om te worden uitgesloten van een behandeling als Europees bedrijf.
De tweede vraag was, met het oog op de overwegingen die moeten worden gebruikt in de communautaire belangentest: wat stelt ons in staat om te bepalen dat handelsbeschermingsactiviteiten inderdaad in het bredere economisch belang zijn van de Europese Unie - iets wat naar mijn mening steeds complexer wordt en steeds moeilijker te analyseren, aangezien er situaties zijn die zeker niet zo eenvoudig en zwartwit zijn als ze wellicht aan de oppervlakte lijken, of in het verleden waren, toen het klassieke handelsbeschermingsmechanisme nog in gebruik was.
De bedoeling van deze beide aandachtsgebieden is grotendeels om de gevestigde praktijken te classificeren, hetgeen helderheid en voorspelbaarheid zou scheppen voor bedrijven en voor de besluitvorming in netelige kwesties, waar we de afgelopen jaren ervaring mee hebben gehad en waar we, naar mijn idee, de komende jaren eerder meer als minder mee te maken gaan krijgen.
Wat ook uw positie is met betrekking tot de verdiensten of de gebreken van antidumping, dit zijn denk ik nuttige zaken om te verbeteren, te verhelderen, en richtsnoeren voor op te stellen, zodat diegenen die oproepen tot het gebruik van deze instrumenten meer zekerheid en voorspelbaarheid wordt geboden.
Het zou evenwichtig zijn een reeks ter zake doende voorstellen op te stellen. Deze zouden een overeenkomstig standpunt weerspiegelen in het debat tussen alle betrokken partijen en de lidstaten. Gezien de grote verscheidenheid aan standpunten die in de Europese Unie worden gebezigd over het thema handelsbescherming, heeft het geen nut en levert het geen voordeel op te trachten het zwaartepunt, wat betreft het doel en de toepassing van onze handelsbeschermingsinstrumenten, te verschuiven in de ene of de andere richting. Wat nodig is, is een route te bepalen en vast te stellen die ons, globaal gezegd, in het midden doet uitkomen.
Hoewel onze inspanningen door mensen vaak zijn afgeschilderd als pogingen om een bepaalde richting te kiezen, kan deze indruk alleen zijn gewekt bij personen die niet op de hoogte waren van onze voorlopige conclusies en voorstellen, aangezien dit pakket niets bevat dat onze capaciteiten om oneerlijke handel te bestrijden verzwakt, en ook niets dat de basis van de toepassing van onze handelsbeschermingsinstrumenten wezenlijk verandert.
Na raadpleging is echter duidelijk geworden dat deze kwestie politiek gevoelig ligt en nog altijd aanzet geeft tot levendige debatten en soms, naar ik moet bekennen, tot verschillen van mening.
Een pakket voorstellen dat de verschillende zorgen die in het debat zijn geuit in evenwicht brengt, zal naar mijn mening op dit moment niet de nodige steun krijgen, en het is beter om te bouwen op consensus dan te trachten de huidige onverenigbare standpunten - over wat voor opheldering en welke hervormingen zouden moeten plaatsvinden - met elkaar te verenigen.
De politieke omstandigheden waarin over dit onderwerp is gediscussieerd, zijn niet eenvoudig. Sommigen stellen dat we, in een tijd waarin we partners als China onder druk zetten om eerlijk te handelen, niet het risico moeten lopen om ook maar de indruk te wekken dat de EU haar teugels wat betreft handelsbescherming laat vieren. Daartoe bestaat geen enkele reden of intentie, maar desondanks suggereren sommigen dat zelfs het wekken van een indruk onverstandig zou zijn op dit moment.
Daarnaast hebben de onderhandelingen over de voorschriften tijdens de Doharonde, met name de tekst van de voorzitter, de internationale omgeving van de handelsbeschermingsinstrumenten aanzienlijk in beroering gebracht, op grond van de verrassende, en eerlijk gezegd onacceptabele, inhoud van de tekst. Ik denk niet dat er een voorzitterstekst is in de geschiedenis van voorzittersteksten in het kader van de Doharonde die minder steun heeft ontvangen van de verschillende leden van de WTO dan de huidige voorzitterstekst over de voorschriften.
Maar onze doelstelling is bovenal het versterken van de overeenstemming over de toepassing van handelsbeschermingsinstrumenten, hetgeen ze functioneler zal maken, en het is als commissaris niet mijn taak om die eenheid te verzwakken.
De realiteit is dat vandaag de overeenstemming die ik graag zou willen zien niet voldoende aanwezig is bij onze lidstaten. Dat betekent niet dat de ene kant van dit debat goed is en de andere verkeerd, maar alleen dat beide kanten moeten blijven werken aan een grotere consensus en, eerlijk gezegd, aan een groter gevoel van solidariteit over de toepassing van deze instrumenten.
Ik stel voor om dat te stimuleren. We zullen doorgaan met het raadplegen van de ideeën die we hebben geopperd en met het werken aan overeenstemming op grond van onze ervaring.
Tot slot zou ik graag deze opmerking willen maken. De druk die door de wereldwijde economische veranderingen wordt uitgeoefend op ons stelsel voor handelsbescherming is blijvend van aard. Deze gaat niet weg, maar wordt eerder sterker. De druk zal steeds verder oplopen. Het zal steeds moeilijker, en niet gemakkelijker, worden om onze capaciteiten te gebruiken om de traditionele consensus en solidariteit tot stand te brengen. Het is derhalve des te belangrijker dat de Commissie een grotere rol gaat spelen en ons de weg wijst tussen de verschillende en tegengestelde belangen en standpunten die bedrijven en lidstaten met betrekking tot dit onderwerp hebben.
Ik ben van mening dat toekomstige kwesties zullen uitwijzen dat er behoefte is aan die roep om helderheid, en zullen aantonen dat er behoefte is aan het type richtsnoeren dat we oorspronkelijk hadden ontworpen. De vragen die we ons bij het begin van deze herziening stelden zullen over zes maanden, een jaar of twee jaar nog steeds gelden, en ik geloof dat ze te zijner tijd aan de orde gesteld moeten worden.
Onze uitdaging is om samen economisch en politiek geloofwaardige antwoorden te geven, en de Commissie zal met die gedachte in haar achterhoofd blijven werken.
Christofer Fjellner
namens de PPE-DE-Fractie. - (SV) Dank u, mijnheer Mandelson. Toen u hier de laatste keer stond, sprak u over de noodzaak van een hervorming van de handelsbeschermingsinstrumenten. U sprak met overtuiging over hoe globalisering en wereldwijde toeleveringsketens de eerste vereisten voor handelsbeschermingsinstrumenten hadden gewijzigd, en dat deze derhalve herzien moesten worden om hun effectiviteit te behouden en rekening te houden met de belangen van de Gemeenschap. Alles wat u destijds zei is nog steeds waar. We hebben een hervorming van de instrumenten nodig.
Sindsdien is het echter ongelofelijk moeilijk gebleken om hervormingen tot stand te brengen. De conflicten tussen Europese bedrijven en tussen de lidstaten zijn aanzienlijk. Maar dat neemt niet weg dat er hervormingen nodig zijn; in tegenstelling. Het feit dat alles zodanig besmet is en dat we naar mijn mening voorbeeld na voorbeeld te zien krijgen van dezelfde strijdformaties die staan opgesteld in dezelfde voorspelbare rijen, toont aan dat we behoefte hebben aan verandering. We hebben behoefte aan een nieuwe visie over het instrument en aan een zodanige consensus dat we weer verenigd worden.
Nu de hervormingen zijn uitgesteld, lijken deze zeer ver weg. Behalve mij zijn er zeker ook anderen die dit betreuren. Om echter te gaan redetwisten over wiens fout het was - of het een fout was van de lidstaten, of de Commissie verantwoordelijk was of welke lidstaten de zaak dwarsboomden - heeft geen zin. Het aanwijzen van een schuldige zal niemand goed doen.
Want, hoewel er momenteel een halt is toegeroepen aan het voorstel, moeten de ideeën niet begraven worden. We moeten deze kwestie niet vergeten. We moeten erover blijven discussiëren en ons richten op die zaken waar we het zowaar over eens zijn. Ik denk dat dat nog behoorlijk veel is. Het gaat over transparantie en over openheid, en waarschijnlijk ook over duidelijker voorschriften over hoe we de belangen van de Gemeenschap kunnen waarborgen. Wellicht gaat het zelfs over de wijze waarop de definitie van bedrijven uit de Gemeenschap kan worden gemoderniseerd.
Maar dat impliceert dat we het debat levend houden en blijven doorgaan met debatteren en compromissen sluiten. Ik hoop dat we dat hier zullen doen, in het Europees Parlement. Ik hoop tevens dat de lidstaten en de Commissie het debat levend zullen houden.
Jan Marinus Wiersma
namens de PSE-Fractie. - (NL) Voorzitter, ik wil beginnen met de commissaris te danken voor zijn toelichting en ook zijn eerlijkheid bij het uitleggen van de dilemma's waarmee hij geconfronteerd wordt als hij met zijn collega's en met de lidstaten praat over de hervorming van het handelsdefensiemechanisme van de Europese Unie. Dat is één. En ik ben blij dat u ook eerlijk zegt waarom u niet op dit moment met voorstellen kunt komen, omdat het gewoon heel erg moeilijk is om binnen de Europese Unie overeenstemming te vinden over wat nu de beste weg vooruit is.
Wat de commissaris ook benadrukt is dat het van belang is een brug te vinden tussen die landen die vooral met handel hun geld verdienen en die landen die het vooral van productie moeten hebben. Ik kom zelf uit een handelsland, Nederland, maar ik begrijp heel goed de zorgen die landen als Frankrijk of Duitsland, die een grote productiebasis hebben, hebben over de ontwikkeling van de wereldhandel en de bescherming. Voor hen is er ook de noodzaak om hun eigen industrie te beschermen. Het is dus van groot belang die brug te vinden en het is ook belangrijk dat de commissaris zich daar vooral wil voor inspannen.
Ik vind wel dat de discussie gevoerd moet worden. We moeten ook durven praten over de noodzaak van hervorming van die handelbeschermingsinstrumenten omdat we te maken hebben met snelle veranderingen in de internationale economie. Waar zou je dan over moeten discussiëren? Ik zeg met name discussiëren, want de antwoorden heb ik ook nog niet allemaal. Er moet gediscussieerd worden over transparantie in het systeem, over de grotere flexibiliteit die nodig is, over een betere definitie van wat een Europees bedrijf is, over sociale en milieuaspecten in verband met het vaststellen van het belang van de Europese Gemeenschap. Dat zijn een aantal punten waarover we als Parlement moeten discussiëren en proberen tot conclusies te komen die we vervolgens dan weer kunnen wisselen met de commissaris.
Ik denk dat het te vroeg is, ook vanuit mijn eigen fractie, om nu al met heel concrete voorstellen te komen over hoe het zou moeten. Ik ben bereid de discussie aan te gaan over de noodzaak van hervorming en dan na te denken over de vraag hoe een aantal richtingen kunnen worden aangegeven waarlangs we verder zouden willen werken. Dat vergt ook in mijn fractie nog een enorme discussie, net zoals dat in de Raad en de Commissie het geval is. Laten we dat proberen. Ik ben het met de commissaris eens. Of het nu binnen zes maanden of binnen twaalf maanden of binnen twee jaar geformuleerd wordt, laten we in ieder geval met het debat beginnen. Want we kunnen gewoon niet negeren dat er in de wereld een aantal veranderingen zijn, ook in de wereldeconomie, waaraan ons handelbeschermingssysteem moet worden aangepast. Dat lijkt me een belangrijke start van een discussie en ik ben blij dat de commissaris zo eerlijk is geweest over de problemen waarmee hij zelf wordt geconfronteerd.
Carl Schlyter
namens de Verts/ALE-Fractie. - (SV) Dank u, commissaris. Debatten met u zijn altijd onderhoudend! Ik voel me ook gesteund in mijn visie dat eerlijke handel beter is dan vrijhandel, en dat handel op basis van solidariteit met een zwakkere handelspartner vanzelfsprekend belangrijker is dan eerlijke en wederzijdse handel volgens de voorschriften.
Maar nu over naar de TDI, de handels- en ontwikkelingsindex.
Voor het overige moeten we misschien elkaars boekenkast eens inspecteren, zodat we onze achtergronden leren begrijpen onder het genot van een kop rooibosthee? U kunt ook met me meekomen naar de stortplaats waar ik politiek actief werd, en mijn Braziliaanse straatkinderen ontmoeten.
Maar terug naar de handels- en ontwikkelingsindex. Wat is een Europese onderneming? Dat is in deze tijd moeilijk te omschrijven, en als gevolg daarvan is het wellicht ook moeilijk om het concept toe te passen. Wat voor belang is een werkelijk Gemeenschapsbelang? Dat van de consumenten? De vrijwilligersorganisaties? Kleine bedrijven, of grote bedrijven? Het is in het geheel niet gemakkelijk om dit te definiëren, wat inhoudt dat het op dit moment moeilijk is om het instrument toe te passen, behalve in bepaalde voor de hand liggende gevallen.
Er is een dimensie aan dit alles die geheel ontbreekt, en ik ben van mening dat het enorm interessant zou zijn als u hierop terugkomt wanneer u nieuwe voorstellen presenteert. Zouden ecologische en sociale dumping niet gelijk moeten worden gesteld aan rechtstreekse dumping? Is er een verschil als een bedrijf zich voor een biljoen euro aan milieuvoorschriften onttrekt en sociale bepalingen ontduikt, of als het een biljoen euro ontvangt in de vorm van staatshulp? Het zou interessant zijn als u een discussie aangaat met de Wereldhandelsorganisatie en bekijkt of we kunnen doorgaan op die vraag.
Helmuth Markov
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, om heel eerlijk te zijn ben ik blij dat de door u voorgestelde hervorming van de handelsbeschermingsinstrumenten niet is geslaagd. U probeerde de hervorming van de handelsbeschermingsinstrumenten op de voorgrond te plaatsen door deze op te nemen in de strategie voor Europa als wereldspeler. Zelfs als we veronderstellen dat deze hervorming zin zou hebben gehad, is het overduidelijk dat we deze instrumenten daar moeten versterken waar ze van nut blijken, in plaats van ze volledig af te schaffen. Deze laatste doelstelling was echter de reden van uw mededeling in november 2007. U ging voorbij aan de grote meerderheid die voor het behoud van het bestaande systeem was, terwijl slechts een kleine minderheid tegen handhaving was en voor een geleidelijke afschaffing van het systeem. De manier waarop het hervormingsproject op het niveau van de Commissie tot stilstand kwam, toont aan dat de grote meerderheid van de lidstaten en veel van uw collega's deze voorstellen als onacceptabel beschouwden en dat ze in wezen afgestemd waren op een kleine maar zeer welbespraakte lobby.
Wie zouden van deze hervorming hebben geprofiteerd? Niet de Europese werknemers, die het risico lopen hun banen kwijt te raken omdat zeer grote bedrijven in staat waren gebruik te maken van uw veelgeprezen relatieve voordelen in opkomende economieën. Niet de werknemers in deze landen, die zich moeten handhaven onder onacceptabele arbeidsomstandigheden; en zeker niet de Europese bedrijven - en ik spreek als ondernemer - die hun productiewerkzaamheden uitvoeren overeenkomstig de relevante Europese wetgeving, en die niet van plan zijn hun winsten een torenhoge vlucht te laten nemen door misbruik te maken van de gebrekkige sociale en milieunormen in bepaalde derde landen.
Deze voorstellen hadden niets te maken met eerlijkheid en rechtvaardigheid in wereldwijde handelsrelaties en tussen bedrijven. De belangrijkste begunstigden zouden in feite de grote importeurs zijn, die vanzelfsprekend geïrriteerd zouden zijn door elke poging om hun corrupte praktijken in te dammen. De begunstigden zouden de groothandelaren en distributeurs van formaat zijn geweest, die de vloer aanvegen met consumentenbelangen en die liever het feit verdoezelen dat consumenten ook arbeiders, burgers en belastingbetalers zijn. De begunstigden zouden degenen binnen de EU zijn wiens belangrijkste zorg hun winst is, terwijl ze vergeten dat de Europese Unie op de allereerste plaats ontwikkeld moet worden op basis van onderlinge solidariteit en steun.
Het stelsel van handelsbeschermingsinstrumenten dat we nu tot onze beschikking hebben is niet perfect, maar het is het stelsel dat het beste functioneert in vergelijking met andere stelsels in de wereld. Dat is overigens niet slechts mijn visie; u - de Commissie - voerde in 2006 een onderzoek uit dat dezelfde conclusie bevat. Voordat we nieuwe hervormingen introduceren op dit gebied, moeten we eerst afwachten en bekijken welke ontwikkelingen er binnen de Wereldhandelsorganisatie zullen plaatsvinden. Bij een dergelijke hervorming moet rekening worden gehouden met wat onze handelspartners doen, in plaats van eenzijdig afstand te doen van alle rechtsinstrumenten die ons beschermen tegen dumping: rechtsinstrumenten die overigens gebaseerd zijn op een reeks op internationaal niveau overeengekomen voorschriften.
Helaas moet ik hieraan toevoegen dat ik de handelwijze van de Commissie bij de toepassing van de handelsbeschermingsinstrumenten in 2007 niet kan goedkeuren. Veel lidstaten en andere belanghebbenden hebben geprotesteerd tegen het feit dat de door de Commissie voorgestelde wijzigingen al in werking traden voordat de Raad en het Parlement de kans hadden er een mening over te vormen. DG Handel heeft de afgelopen maanden gewoonweg op eigen initiatief een aantal van de bestaande beginselen van interinstitutionele samenwerking ingetrokken. Als gevolg daarvan zijn er in het geheel geen zaken ter hand genomen. Ik kan alleen maar hopen, en ik zou u willen vragen dat te bevestigen, dat deze manier van samenwerken tussen de Commissie en het Parlement in de toekomst niet blijft voortbestaan. Ik zou u tevens willen vragen uw belangrijkste voorstellen inzake het kader voor de handelsbeschermingsinstrumenten voor te leggen aan de Commissie internationale handel, en serieuze discussies te voeren met het Parlement, voordat deze voorstellen ten uitvoer worden gebracht.
Daniel Caspary
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, deze kwestie is de afgelopen dagen en weken enkele personen teveel geworden. In de Commissie kreeg een aantal mensen bijna een hartaanval toen ze het eerste ontwerpverslag lazen.
De Commissie heeft het initiatief een halt toegeroepen omdat u, commissaris, blijkbaar overdonderd was door de taak een hervormingsvoorstel te produceren waarmee u een meerderheid van de stemmen kon bemachtigen. Onze parlementaire administratie was tevens overdonderd en zette het debat van vandaag op de agenda met de onzinnige titel "Verklaring van de Commissie - Hervorming van de handelsbeschermingsinstrumenten”, terwijl op de sprekerslijst wordt gerept over "Hervorming van consumentenbeschermingsinstrumenten”, wat niet veel beter is. Als ik een blik werp op de publieke tribune, lijkt het wel alsof de leden van het publiek ook overweldigd zijn en zich hebben opgepakt en naar een restaurant of naar huis zijn gegaan. Wellicht kijkt er ten minste nog iemand mee via het internet, en hopelijk zullen we hier in de Kamer een overzicht behouden.
Ik vind het zeer betreurenswaardig dat de Commissie er niet in is geslaagd een hervormingsvoorstel te produceren dat een meerderheid kon bemachtigen in de Raad en in het Parlement. Dit is zeker niet een goede tijd voor dit soort hervormingen, maar niemand hier had kunnen voorspellen dat de hervorming zo jammerlijk zou mislukken.
Wat is er op dit moment belangrijk? Ten eerste, zal de Commissie het Parlement tijdig op de hoogte stellen van haar plannen om deze hervorming opnieuw ter hand te nemen, en zal zij ons betrekken bij elk stadium? Ik zou u speciaal willen wijzen op de medebeslissingsrechten in het Verdrag van Lissabon.
Ten tweede, zal er nu een hervorming plaatsvinden via de achterdeur, zonder een besluit door de Raad en het Parlement? Of zult u, commissaris, oprecht - zoals zojuist is geopperd - proberen het vertrouwen te herstellen? De handelsbeschermingsinstrumenten moeten worden toegepast volgens de huidige voorschriften en praktijken.
Ten derde, waarom bent u juist nu bezig met wijzigingen op het gebied van personeel in het betrokken departement? We zullen de gedragingen van de Commissie en DG Handel de komende weken zeer nauwlettend in het oog houden.
Erika Mann
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, u hebt zeker geen gemakkelijke taak. U hebt een van de meest ingewikkelde portefeuilles om mee te werken. Het terrein van de handel, waaronder buitenlandse handel, is een terrein dat geconfronteerd wordt met compleet nieuwe uitdagingen. We praten al jaren over globalisering, maar ik denk dat we pas nu beginnen te beseffen wat dat werkelijk inhoudt.
In uw beroemde toespraak in Berlijn, de Churchill-lezing, zei u dat Europa blootstaat aan nieuwe uitdagingen en dat sinds het einde van de oorlog de uitdagingen zijn veranderd, omdat het referentiekader niet langer Berlijn of Parijs is maar Mumbai, Sjanghai en de andere grote steden van de opkomende economieën. Wij delen uw visie. U hebt het geheel bij het rechte eind. Wij zien dit net zoals u. We zien de uitdagingen die de Europese Unie het hoofd moet bieden in een nieuwe internationale en mondiale context. China is echt. China is niet slechts een mythe of een voorstelling; China is voor ons allen een realiteit geworden en een symbool van verandering. De vraag is, welke conclusies trekken we hieruit? U concludeert dat we de instrumenten moeten veranderen. U concludeert dat we de uitdagingen het hoofd moeten bieden door de handelsbeschermingsinstrumenten aan te passen of op andere gebieden veranderingen in te voeren.
Mijn fractie heeft geen beslissend antwoord gevonden, maar we hebben zeker meer twijfels. Zoals u hier kunt horen, wordt die twijfel in dit Huis gedeeld. We twijfelen omdat deze beschermingsinstrumenten hun waarde hebben bewezen. De beschermingsinstrumenten hebben een zekere flexibiliteit. Ze kunnen op verschillende manieren worden geïnterpreteerd. Ze kunnen rekening houden met de uiteenlopende belangen van bedrijven, en ze kunnen de belangen van de Gemeenschap op verschillende wijzen interpreteren. De test kan op diverse manieren worden toegepast, en nee, dat is niet altijd perfect.
Ik weet overigens dat u niet veel fouten hebt gemaakt. Ik kan zelf twee punten aanwijzen waar de beoordeling niet goed was, maar ik denk dat dit ook bij nieuwe instrumenten het geval zou zijn. Waar gaan we dan naar toe? U zegt dat u graag op deze weg verder wilt gaan en u het overleg graag voortzet. U hebt de la nog niet dichtgedaan. Waar zou deze weg ons dan moeten brengen? Waar zou het overleg ons moeten voeren? Hoe zou u graag het overleg voeren met dit Huis en met de verantwoordelijke Commissie? Deze drie vragen bouwen voort op de door mijn collega's gestelde vragen. I zou u zeer erkentelijk zijn als ik wat informatie van u zou kunnen krijgen, aangezien ik iedere dag mails ontvang. Zijn de veranderingen die plaatsvinden in uw DG een aanwijzing dat u streeft naar een herverdeling met het oog op uw aanstaande Commissiemededeling? Zijn de formele veranderingen die blijkbaar op komst zijn in uw DG hiervan een indicatie? Kan het niet toepassen van de handelsbeschermingsinstrumenten in 2007 ook geïnterpreteerd worden als een indicatie, of is het slechts toeval en zijn er andere factoren in het spel?
Tokia Saïfi
(FR) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie heeft besloten het project voor de hervorming van de handelsbeschermingsinstrumenten uit te stellen, en, commissaris, ik verwelkom dit wijze besluit, aangezien het zal helpen de strijd tegen oneerlijke concurrentie te handhaven. Deze instrumenten vormen inderdaad een wezenlijk onderdeel van het internationale handelsstelsel, omdat ze ervoor zorgen dat bedrijven, en in het bijzonder KMO's - de voornaamste slachtoffers van dumping - in staat zijn te werken in een eerlijk, stabiel en door concurrentie gekenmerkt klimaat, dat op zijn beurt zorg draagt voor een gezonde economie.
Ik zou daarom willen herhalen wat de heer Verheugen zei tijdens een congres over textiel dat eind vorige week in Milaan werd gehouden: Handelsbeschermingsinstrumenten zijn bevorderlijk voor het concurrentievermogen van onze bedrijven en kunnen nooit gezien worden als protectionistische instrumenten. Ik ben inderdaad van mening dat dit alles zegt. Deze instrumenten zijn geen verborgen middel om de bedrijven in de Gemeenschap te beschermen tegen het vrije verkeer van de internationale handel, maar zijn eerder bedoeld als een middel om haar concurrentievermogen te verbeteren door opnieuw normale concurrentievoorwaarden vast te stellen wanneer en waar dat nodig is.
Het is daarom niet de verminderde toepassing van deze instrumenten die ons beter in staat stelt om het handelsbeleid van de Europese Unie aan te passen aan de veranderende wereldeconomie. Precies het tegenovergestelde is waar, want de belangen van de fabrikanten zouden hierdoor afzwakken en de getroffen maatregelen zouden indirect de verhuizing van bedrijven en de migratie van onze onderzoeks- en innovatiecentra stimuleren.
Europa moet de rol van beschermheer spelen in de hedendaagse ten tijde van de huidige mondialisering. Als we ons concurrentievermogen niet willen verliezen, moeten we zorgen dat we onze waakzaamheid niet laten varen als we zaken doen met partners, maar dienen we tegelijkertijd de voorschriften voor eerlijke en gelijkwaardige internationale handel in acht te nemen.
Kader Arif
(FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, wat zojuist is gezegd demonstreert dat uw voorstel op zijn minst omstreden is. In de beginfase werd er echter geen debat gevoerd. De Commissie gaf opdracht tot een onafhankelijk onderzoek en een openbaar overleg, wat aangaf dat er brede overeenstemming was over de doelmatigheid en de stabiliteit van het huidige systeem. De enige verbeteringen die de verschillende betrokken partijen verlangden waren grotere transparantie, snellere reacties en een betere toegankelijkheid voor KMO's.
De Commissie verhulde deze werkelijkheid echter en introduceerde een hervorming die de geschiedenis in zal gaan vanwege het algemene verzet dat hierdoor werd gecreëerd. Bedrijven en vakbonden tezamen, vergezeld van het merendeel van de Raadsleden, protesteerden tegen een plan dat het vermogen van de Europese Unie om zich te verdedigen tegen oneerlijke handelspraktijken, bedreigde.
De Commissie heeft tot mijn grote genoegen haar voorstel ingetrokken. De aanpak die zij prefereerde was in feite gevaarlijk en had verdeeldheid gezaaid. Het is de moeite waard erop te wijzen dat het de taak van de Commissie is om de solidariteit tussen lidstaten te bevorderen en de verschillende belangen die bestaan te respecteren, en niet om tweedracht te zaaien door consumenten tegen werknemers uit te spelen, of importeurs tegen producenten. Commissaris, mag ik u eraan herinneren dat voor ieder hervormingsplan twee zaken vereist zijn: het moet rekening houden met de aanbevelingen en resultaten uit eigen onderzoeken, en het dient de leden van dit Huis van tevoren op de hoogte te stellen van de precieze richting die het voorstel opgaat, met name wanneer het gaat om de meer controversiële aspecten.
Elisa Ferreira
(PT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, in een minuut kan ik de heer Mandelson slechts gelukwensen met zijn besluit om niet verder te gaan met de hervorming van de handelsbeschermingsinstrumenten.
Stelt u voor dat er in een stelsel van woest stromende rivieren een reeks dammen zijn. De sluizen worden beheerd volgens de algemene voorschriften. Is het dan acceptabel te besluiten een van de dammen te veranderen zonder dat iemand hetzelfde doet, simpelweg omdat enkelen geloven dat het water hun huizen deze winter niet zal bereiken? Het eenzijdig wijzigen van de voorschriften voor handelsbeschermingsinstrumenten zou betekenen dat de dam verzwakt wordt om de sluizen niet te hoeven beheren. Dit is niet wat Europa nodig heeft, en de Commissie heeft er goed aan gedaan om de uiterst heldere boodschappen die vanuit dit Huis en vanuit de vakbonden, Europese bedrijven en de meeste lidstaten aan haar werden gericht, op te pikken.
De vrijhandel kan niet voortbestaan als men zich niet houdt aan de regels die eraan ten grondslag liggen. Deze voorschriften dienen echter wel een eigentijdser karakter te krijgen en moeten universele waarden bevatten, zoals de bescherming van gepaste werkgelegenheid, het milieu, het klimaat en de volksgezondheid. Slechts in dit opzicht, en in geen ander, moet Europa zijn politieke gewicht en handelskracht benutten in bilaterale overeenkomsten met 's werelds belangrijkste producenten. De handel kan alleen door middel van wederzijdse actie en moderne en universele voorschriften hulp bieden bij de verbetering van de leefomstandigheden en de overlevingskansen, niet alleen van burgers buiten Europa - de wereld in het algemeen - maar ook van Europese werknemers en ondernemers, die in Europa willen blijven produceren en wonen en van daaruit willen exporteren.
Dit wordt er verwacht van een commissaris die Europa vertegenwoordigt op het wereldtoneel. Mijn gelukwensen, mijnheer Mandelson.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, commissaris Mandelson toonde zich verheugd dat hij hier kon zijn voor twee debatten, en ook ik ben zeer verheugd, aangezien ik enige opheldering zou willen vragen over zijn uiterst zinnige antwoord met betrekking tot de WTO, en ik wil hem bedanken voor het gedetailleerde antwoord.
Hij suggereert dat de geruchten over de te snelle ontwikkelingen op het gebied van de landbouw afkomstig zijn van een zeer kleine groep belanghebbenden; ik zou willen suggereren dat zij (ik neem aan dat we het hier hebben over de Ierse boeren en de agrarische industrie) gewoonlijk goed geïnformeerd zijn, en ik veronderstel dat wat ik voor middernacht zeker wil weten is dat zij het bij het verkeerde eind hebben - ik hoop dat ze het fout hebben - en dat wat u ons vanavond vertelt de realiteit is. Ik zou ook melding willen maken van uw opmerking over de niet-agrarische kant van de WTO. U gaf ook aan de huidige tekst over dit onderwerp te betreuren.
Mijn onvervalste vraag is, gezien uw opmerkingen over de WTO en de vrijhandelsovereenkomsten, of u momenteel minder zeker bent van uw zaak dan voorheen het geval was, aangezien u een deal wilt sluiten met de WTO? Mijn vraag is wel wat direct, maar een antwoord zou zeer van pas komen.
Zbigniew Zaleski
(EN) Mijnheer de Voorzitter, we staan voor een dilemma, met aan de ene kant de vrijhandel waar we in geloven en aan de andere kant de eerlijke handel die geweld wordt aangedaan. Zolang eerlijkheid nog niet de maatstaf is, moeten we degenen die op rechtvaardige wijze te werk gaan in elk geval tijdelijk beschermen.
Ik zou het standpunt van de Poolse regering willen aanhalen, die nu tegen de hervorming is en zegt dat in het verslag-Caspary staat vermeld dat datgene wat we hebben toereikend is. Waarom is dat zo? Er is bijvoorbeeld de veronderstelling dat een aantal landen bedrijven heeft die hun basis hebben in China. Protectie zou betekenen dat ze voorgetrokken worden ten opzichte van andere bedrijven die in Europese landen gevestigd zijn, wat niet eerlijk is. Ik ben van mening dat de vrije handel in textiel ons in 2005 een les heeft geleerd, en ik denk dat we de huidige nieuwe hervorming op zeer doordachte wijze moeten benaderen. Ik hoop dat de commissaris alles doet wat binnen zijn bereik ligt om dit goed te laten verlopen.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de omvang van de handel is een indicatie voor de mate van economische ontwikkeling. Hoge exporten zijn kenmerkend voor ontwikkelde economieën, maar er moet sprake zijn van tweerichtingsverkeer; in de andere richting moeten ook importen stromen. Als de beweging grotendeels één kant op gaat, leidt dit tot onevenwichtigheid, gebrek aan samenwerking en een steeds groter wordende kloof in ontwikkelingsniveau. Het is daarom noodzakelijk om enige vorm van beginselen vast te stellen om te helpen relevante kwaliteitsnormen en -voorschriften te definiëren, waardoor stabiliteit en samenwerking gecreëerd wordt op handelsgebied.
Het is nog te vaak het geval dat we praten over onderlinge solidariteit en gelijkheid, terwijl we in wezen vastbesloten zijn om onze nationale belangen te verdedigen ten koste van onze gemeenschappelijke belangen. Het is ook nog te vaak zo dat we de ontwikkeling van de export en de investeringsmogelijkheden in bepaalde landen stimuleren, zonder te controleren of de democratische beginselen en de mensenrechten daar worden gerespecteerd, om niet te spreken van de situatie betreffende milieunormen, inkomensniveaus en sociale bescherming. Handelsbeschermingsinstrumenten moeten zorgen voor rechtvaardigheid en gelijke kansen.
Corien Wortmann-Kool
(NL) Voorzitter, commissaris Mandelson, bedankt voor de openhartige wijze waarop u ons verteld hebt waarom het u niet gelukt is. Als ik sommige collega's hoor die blij zijn dat het u niet gelukt is de handelbeschermingsinstrumenten te herzien, dan komt dat volgens mij omdat zij bang zijn dat u ze wil afschaffen. Maar dat is niet wat ik u heb horen zeggen. Maar is het niet veel eerlijker te zeggen dat u misschien té ambitieus bent geweest, dat u te ver hebt willen gaan in de herziening? Ik doel dan met name op de herziening van de balans tussen de industrielanden en de handelsbelangen.
Doordat dat niet gelukt is, zal het nu ook niet lukken om een aantal noodzakelijke en breed gedragen veranderingen door te voeren op het gebied van de toegankelijkheid voor het MKB. Ook de noodzakelijke veranderingen in verband met de transparantie, de snelheid, de toegankelijkheid van documenten, die breed gedragen worden, zullen er nu helaas de komende twee jaar ook niet komen. Zou er niet een manier te vinden zijn om ervoor te zorgen dat die veranderingen er wel komen en dat we over de meer vergaande voorstellen nog eens goed discussiëren?
Kader Arif
(FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, als u overweegt een nieuw hervormingsplan op te stellen dat niet veel afwijkt van het oorspronkelijke voorstel, hoe is het dan mogelijk dat u tegenover de WTO een beleid verdedigt dat dumping strafbaar stelt wanneer buitenlandse bedrijven zich hier schuldig aan maken, maar het accepteert als het in het voordeel is van Europese ondernemingen? Het probleem is niet dat we willen weten wie de goederen die aankomen in Europa produceert, maar eerder of ze onder eerlijke en rechtvaardige omstandigheden worden geëxporteerd. We kunnen niet accepteren dat een bedrijf dat verkondigt Europees te zijn en dat zich schuldig maakt aan dumping, niet meer kan worden aangevochten om de eenvoudige reden dat het volgens uw nieuwe definitie Europees is.
Bovendien, ervan uitgaande dat dit debat op multilateraal niveau gevoerd zal worden, waarom zouden we niet nog meer visie tonen en sociale en milieudumping opnemen in de reikwijdte van de handelsbeschermingsinstrumenten? Het zou Europa een goede dienst doen en geweldig bijdragen aan Europa's goede naam als we in de voorhoede van deze campagne zouden kunnen geraken.
Elisa Ferreira
(PT) Commissaris, voortgaand op de vraag die ik u reeds eerder stelde en de opmerkingen die ik reeds eerder maakte, moet ik zeggen dat de zaken die in Europees verband werden nagestreefd met betrekking tot textiel en schoeisel met name in mijn land voor veranderingen hebben gezorgd die werkloosheid hebben voorkomen. Dit was echter in geen geval een protectionistische zet, en de betrokken bedrijven zijn verhuisd en hebben hun fabrieken opnieuw gevestigd buiten Europa, en scheppen nu banen binnen en buiten Europa. Het was derhalve een interessante zet.
Desondanks is gebleken dat er in 2007 geen nieuwe zaken aanhangig zijn gemaakt door de Commissie.
Wat ik u wil vragen is daarom het volgende: was het de bedoeling van de Commissie, door geen andere zaken (uit andere landen dan Portugal) aanhangig te maken en geen onderzoeken in te stellen naar dumping of oneigenlijk gebruik van subsidies, te wachten op een besluit over het op handen zijnde herzieningsproces, of was het haar bedoeling om de door haar reeds onderzochte kwesties op te schorten? Dat is mijn vraag aan u.
Peter Mandelson
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben bang dat ik de uitleg van heel de laatste vraag die aan mij is gesteld niet heb begrepen. Ik begreep alleen het laatste fragment, dat leek te suggereren dat we de toepassing van de handelsbeschermingsinstrumenten uitstelden en we niet langer zaken aanhangig maakten of vervolgden.
Ik begrijp de vooronderstelling van de vraag niet goed, want door middel van een simpel bezoek aan de website van DG Handel kan het Parlementslid de informatie krijgen die zij zoekt over zaken die momenteel aanhangig worden gemaakt en worden onderzocht en waarover zoals gewoonlijk voorstellen zullen worden ingediend.
Ik klaag niet dat ik ervan beschuldigd wordt buitengewoon ambitieus te zijn; dat is het criterium voor wat ik doe en hoe ik mijn werk gestalte geef. Indien een commissaris gebrek heeft aan ambitie, zal hij of zij naar mijn mening volgens aanzienlijk lage maatstaven beoordeeld worden. Ik ben echter niet voldoende ambitieus om onmiddellijk het voorstel van mijn vriend, de heer Schlyter, te omarmen, dat begint met mijn onvermogen om consensuele hervormingen van handelsbeschermingsinstrumenten voor te stellen, vervolgens overgaat op de lage kosten van productiedumping en dan een sprong maakt naar een nieuw concept voor biologische of ecologische dumping. Ik denk dat we ons zullen blijven concentreren op het eerste, voordat we onze aandacht verschuiven naar het laatste, maar ik hoop dat hij dit niet ziet als een teken van gebrek aan ambitie van mijn kant, maar slechts van realiteitszin.
De heer Caspary leek te suggereren dat hij teleurgesteld was dat er geen voorstellen werden ingediend. Welnu, ik kan zijn teleurstelling begrijpen, maar ik ben er helemaal niet zeker van dat zelfs dit Parlement een beter vermogen aan de dag had kunnen leggen om te komen tot een eenvoudig, op consensus gebaseerd standpunt over wat voor hervorming er zou moeten plaatsvinden dan de lidstaten tot nu toe hebben gedaan.
De heer Arif suggereerde dat het mijn bedoeling is om consumenten tegen werknemers en importeurs tegen producenten uit te spelen. Ik speel niemand tegen niemand uit - het is alleen zo dat in de echte wereld mensen verschillende belangen hebben, en verschillende standpunten en behoeften. We leven jammer genoeg nog niet in een ideale socialistische samenleving, waarin niemand een andere opvatting, een andere behoefte of een ander belang heeft. Ik ben bang dat we in de echte wereld moeten opereren en onze weg moeten vinden temidden van deze diverse belangen en behoeften, om uiteindelijk uit te komen bij een eerlijke, gelijkwaardige en acceptabele uitkomst in onze pogingen dit beleid voorwaarts te sturen.
Ik dacht dat mevrouw Mann's inzicht in de dilemma's die we op dit beleidsterrein het hoofd moeten bieden, buitengewoon realistisch was. Het is niet zo dat ik noodzakelijkerwijs streefde naar grotere flexibiliteit. Wat ik trachtte te doen, om te komen tot deze herziening, was uit te komen bij een reeks handelsinstrumenten die niet wezenlijk verschilden van of gewijzigd waren ten opzichte van de instrumenten die op dit moment tot onze beschikking staan, maar die binnen een helder en inzichtelijk kader werkten en die zeer voorspelbaar en buitengewoon redelijk en evenwichtig waren in de invloed die ze uitoefenden op de grote hoeveelheid verschillende bedrijven die onder steeds moeilijker omstandigheden handel moeten drijven in de wereldwijde economie van de eenentwintigste eeuw. En ik verontschuldig me hier niet voor.
Tot slot zou ik willen zeggen, als reactie op het relaas van de heer Markov: ja, het is waarschijnlijk een juiste optelsom dat het stelsel van handelsbescherming dat we hebben niet het allerbeste is, maar dat dit wel het stelsel is waar we het mee moeten doen. Ik denk dat dit een eerlijke omschrijving geeft van ons stelsel.
De vragen die ik wilde stellen, en die nog beantwoord moeten worden, waren niet of ons stelsel het beste is - waarschijnlijk niet, maar het is desalniettemin het stelsel waar we het mee moeten doen en het is in redelijke staat. Ik wilde vragen of het ook in de toekomst bruikbaar zou zijn, net als nu. Zal het in de toekomst onder Europese bedrijven steeds meer omstreden worden en leiden tot steeds fellere discussies? Zal het passen bij de veranderende productiemodellen en toeleveringsketens van het groeiende aantal Europese bedrijven dat een steeds internationaler karakter krijgt, een tendens die meer en meer zal toenemen? Dat zijn de vragen die ik opwierp. Ze zijn tot nu toe niet op bevredigende wijze beantwoord, maar antwoorden zullen naar mijn mening op den duur altijd gevonden worden, en we moeten ze blijven zoeken.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
David Martin  
schriftelijk. - (EN) Het is inmiddels tien jaar geleden dat de handelsbeschermingsinstrumenten werden herzien. Ze moeten worden gemoderniseerd, zodat ze van nut blijven in de mondiale handelsomgeving waarbinnen EU-bedrijven opereren.
Open markten zijn in het voordeel van iedereen en moeten ons doel zijn, maar het is waar dat activiteiten op het gebied van handelsbescherming nodig blijven om ons te beschermen tegen oneerlijke handel. Echter, bij het vaststellen wat oneerlijke handel is moeten we ook rekening houden met een breder belang voor de Gemeenschap dan de huidige regels ons toestaan, en we moeten voorkomen dat we Europese landen die mondiale toeleveringsketens opzetten schade berokkenen. We moeten ons er ook van verzekeren dat de belangen van miljoenen consumenten zorgvuldig moeten worden afgewogen tegen de soms kortzichtige belangen van enkele producenten.
Ik hoop dat de Commissie snel vindt dat het politieke klimaat weer geschikt is voor haar om opnieuw voorstellen in te dienen voor de hervorming van onze handelsbeschermingsinstrumenten.
