Wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania
Luís Paulo Alves
Głosuję za przedmiotowym sprawozdaniem, ponieważ wniosek Rady Europejskiej dotyczący utworzenia stałego mechanizmu stabilizacyjnego doprowadziłby do utworzenia procedury międzyrządowej wykraczającej poza sferę UE, co stanowiłoby niebezpieczny precedens. Instytucje europejskie, przede wszystkim Komisja Europejska i Parlament muszą być integralną częścią tego mechanizmu, a Komisja musi w nim uczestniczyć, a nie pełnić rolę obserwatora. Parlament jest ważną organizacją zajmująca się demokratycznym monitorowaniem, a Rada powinna uwzględnić wniosek złożony przez grupę Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim dotyczący ewentualnego kompromisu w sprawie zaangażowania Parlamentu w elementy operacyjne mechanizmu. Jako jeden z posłów tej grupy chciałbym zwrócić uwagę na ideę sprawozdania, a mianowicie na to, że "mechanizm nie może doprowadzić do powstania nowego modelu zarządzania europejskiego, pozbawionego standardów demokratycznych, jakie osiągnęła Unia”. Ponadto mechanizm stabilizacyjny należy postrzegać jedynie jako część systemu rozwiązań dotyczących europejskiego ładu gospodarczego, Komisja powinna między innymi zbadać potencjał przyszłego systemu euroobligacji.
Sophie Auconie
Rada Europejska, która skupia europejskich szefów państw i rządów debatuje teraz nad wdrożeniem mechanizmu stabilizacyjnego dla państw członkowskich należących do strefy euro. Celem jest wspólne zapewnienie stabilności Unii, która jest dziś nadszarpnięta. W rezolucji tej, która moim zdaniem jest wyważona, Parlament wyraża zadowolenie z przedmiotowej inicjatywy, ale składa wniosek, aby wyjść poza środki przejściowe zamierzające do ustabilizowania strefy euro. Podzielam ten punkt widzenia i uważam, że UE musi dalej umacniać zarządzanie gospodarką, oczywiście w celu ustabilizowania, ale także wspierania zrównoważonego wzrostu.
Zigmantas Balčytis
na piśmie - (LT) Dziś głosowaliśmy za zmianą art. 136 Traktatu z Lizbony, która pozwoli UE na wprowadzenie mechanizmu stabilizacyjnego adresowanego wyłącznie do członków strefy euro. Europejski mechanizm stabilizacyjny będzie miał na celu wzmocnienie dyscypliny budżetowej oraz koordynację gospodarczych i finansowych strategii politycznych państw członkowskich strefy euro, które powinny obejmować wspieranie wspólnej europejskiej reakcji na wyzwania związane ze wzrostem, przy jednoczesnym przezwyciężaniu nierówności gospodarczych i społecznych oraz poprawie konkurencyjności. Uważam, że mechanizm ten zapewni większą stabilność finansową strefy euro i przyspieszy odbudowę gospodarczą państw członkowskich strefy euro. Jednak państwa nienależące do klubu euro, które kryzys dotknął najbardziej, pozostają na uboczu, a droga do szybszej i bardziej zrównoważonej odbudowy gospodarczej zostanie zablokowana. Myślę, że UE musi okazać większą solidarność i udzielić państwom członkowskim pełnej pomocy, aby pozwolić im na przystąpienie do klubu strefy euro i stanie się pełnoprawnymi państwami członkowskimi UE.
Slavi Binev
Jako przedstawiciel Bułgarii w Parlamencie Europejskim głosowałem przeciwko projektowi decyzji, ponieważ uważam, że nakłada podwójne standardy, czemu się zdecydowanie sprzeciwiam. Mieliśmy już do czynienia z takimi podwójnymi standardami w przypadku Grecji, którą zamiast ukarać nagrodzono kwotą 120 miliardów euro, podczas gdy Bułgaria obawia się o swoją niepewną przyszłość w strefie euro.
Jan Březina
na piśmie - (CS) Wprowadzenie mechanizmu stabilizacyjnego dla państw dokonujących płatności w euro to pierwszy przypadek zastosowania możliwości uproszczonej zmiany Traktatu z Lizbony. Jest to zmiana, którą powinny poprzeć także państwa niedokonujące płatności w euro, ponieważ nie ma wątpliwości, co do tego, że stabilność euro leży w ich podstawowym interesie. Jednak nie należy nadużywać tego mechanizmu i cieszę się, że podtrzymaliśmy koncepcję stanowiącą, że należy go uruchamiać wyłącznie w przypadkach, w których jest to bezwzględnie konieczne. Jest to ważny sygnał jeśli chodzi o odpowiedzialność państw i wierzycieli, ponieważ nie ustanawia "Unii transferowej”, w której państwa finansowo nieodpowiedzialne prowadziłyby swoje sprawy kosztem kondycji finansowej państw posiadających skonsolidowane finanse publiczne. Mimo to nie obawiam się, że proponowana zmiana mogłaby stworzyć warunki dla wprowadzenia mechanizmu stabilizacyjnego całkowicie wykraczającego poza sferę Unii. Tak czy inaczej Europejski Trybunał Sprawiedliwości będzie sprawować kontrolę nad wykładnią i stosowaniem odnośnego przepisu Traktatu z Lizbony. Należy respektować wolę lub brak woli państw do zaangażowania pozostałych organów Unii w ten mechanizm, a międzyrządowy charakter mechanizmu z pewnością nie musi mieć a priori konsekwencji w dziedzinie jakości czy legitymacji demokratycznej. Tak długo jak finansowa strona mechanizmu stabilizacyjnego jest powiązana z budżetami krajowymi jest zrozumiałe i logiczne, że mechanizm powinien mieć charakter międzyrządowy.
Zuzana Brzobohatá
na piśmie - (CS) Sprawozdanie obejmuje wniosek dotyczący europejskiego mechanizmu stabilizacyjnego będącego integralną częścią całego pakietu wnioskowanych środków ukierunkowanych na utworzenie nowych ram, przy jednoczesnej poprawie dyscypliny budżetowej i koordynacji gospodarczych i finansowych strategii politycznych państw członkowskich strefy euro, które powinny obejmować wspieranie wspólnej europejskiej reakcji na wyzwania związane ze wzrostem, przy jednoczesnym przezwyciężaniu nierówności gospodarczych i społecznych oraz poprawie konkurencyjności. Moim zdaniem apel Komisji o rozważenie innych mechanizmów, a także zagwarantowanie stabilności finansowej i wzrostu gospodarczego w strefie euro jest całkowicie uzasadniony. Uważam też, że Komisja ma całkowitą słuszność apelując o przedłożenie wniosków legislacyjnych, które uwzględniałyby mechanizm stabilizacyjny i środki dotyczące ograniczania ryzyka w interesie finansowej, gospodarczej i socjalnej stabilności w Unii Europejskiej, w tym skutecznego regulowania rynków finansowych. Przegląd paktu stabilności i wzrostu jest całkowicie słuszny. W sprawozdani popiera się też wprowadzenie instrumentów dotyczących ograniczania nierówności makroekonomicznych w strefie euro oraz środków ukierunkowanych na odnowę środowiskową. Z przytoczonych powyżej przyczyn, a także i z innych powodów zdecydowałam się poprzeć sprawozdanie.
Maria Da Graça Carvalho
Głosowałam za rezolucją Parlamentu, ponieważ zgadzam się, że europejski mechanizm stabilizacyjny stanowi ważną część globalnego pakietu środków stworzonych z myślą o zdefiniowaniu nowych ram, wzmocnieniu dyscypliny budżetowej i koordynacji gospodarczych i finansowych strategii politycznych państw członkowskich. Powinny one obejmować wspieranie wspólnej europejskiej reakcji na wyzwania związane ze wzrostem, przy jednoczesnym przezwyciężaniu nierówności gospodarczych i społecznych oraz poprawie konkurencyjności.
Nikolaos Chountis
Głosowałem przeciwko sprawozdaniu w sprawie zmiany Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do mechanizmu stabilizacyjnego dla państw członkowskich, których walutą jest euro. Szefowie państw i rządów Unii Europejskiej odpowiedzieli na kryzys gospodarczy poprzez środki oszczędnościowe i cięcia wydatków publicznych. Środki te oraz strategie polityczne sprowadziły pracowników w większości państw w Europie na kolana, bo przyjmują formę cięć płac, cięć emerytur i rent, ograniczania praw socjalnych i galopującego bezrobocia. Zasadniczo zmusza się ich do płacenia za następstwa kryzysu gospodarczego za tych, którzy go wywołali. Ta zmiana Traktatu toruje drogę do zintensyfikowania środków oszczędnościowych oraz "doładowuje” pakiet środków "kontrolnych”, które obejmują pakiet zarządzania gospodarczego i semestr europejski. Zasadniczo "pakt euro” pomija krajową politykę gospodarczą i niemal siłą przekształca instytucję strefy euro w oddane do dyspozycji Niemiec narzędzie wykonywania ich polityki gospodarczej. Nie zgadzam się również z tym konkretnym zastosowaniem uproszczonej procedury zmiany Traktatu. Uważam, że najbardziej odpowiednią metodą zmiany traktatów jest referendum we wszystkich państwach członkowskich.
Carlos Coelho
Głosowałem za sprawozdaniem pana posła Broka i pana posła Gualtieri, którzy uznają konieczność, w unijnych ramach konstytucyjnych, wprowadzenia w życie mechanizmu stabilizacyjnego dla państw członkowskich, których walutą jest euro. Praktyka pokazuje, że UE potrzebuje lepszego zarządzania gospodarczego, które będzie miało wpływ na politykę gospodarczą i finansową oraz zwiększy dyscyplinę budżetową.
W sprawozdaniu słusznie podkreślono, że środki przejściowe są niewystarczające i że wszelkie dążenia do utworzenia systemu poza ramami instytucjonalnymi UE są zagrożeniem dla unijnego projektu; z tego względu słusznie wezwano do zwiększenia roli Komisji Europejskiej.
Zgadzam się również z apelem skierowanym do Komisji o przedłożenie wszelkich środków legislacyjnych, które mogą się okazać konieczne dla wzmocnienia stabilności finansowej i zrównoważonego wzrostu gospodarczego.
George Sabin Cutaş
Głosowałem za sprawozdaniem w sprawie mechanizmu stabilizacyjnego dla państw strefy euro, ponieważ ten mechanizm to krok do lepszej koordynacji gospodarczych strategii politycznych na szczeblu europejskim. Jednocześnie konieczny jest globalny pakiet środków służący osiągnięciu stabilizacji gospodarczej i poprawy konkurencyjności w UE.
Cornelis de Jong
na piśmie - Odrzuciłem wniosek w całości, ponieważ nie sądzę, że rozwiązuje problem. Zgadzam się z ETUC, że wnioskowane zmiany "utorują drogę do zakłócenia dialogu społecznego i interweniowania w systemy układów zbiorowych w całej Europie”.
Ponadto nie zgadzam się z wybraniem uproszczonej procedury zmiany Traktatu. Uważam, że należałoby zastosować zwykłą procedurę zmiany Traktatu, aby umożliwić właściwą i szczegółową dyskusję nad wnioskowanym mechanizmem stabilizacyjnym oraz innymi ewentualnymi zmianami traktatów, na przykład klauzulą rozwoju społecznego.
Na koniec wzywam państwa członkowskie, aby umożliwiły przeprowadzenie we wszystkich państwach członkowskich referendum w sprawie wniosków dotyczących zmiany Traktatu.
Proinsias De Rossa
na piśmie - Cieszy mnie dzisiejsze głosowanie w Parlamencie Europejskim w sprawie proponowanej zmiany Traktatu. Jednak najważniejszą sprawą na szczycie szefów państw i rządów, który odbędzie się w ten weekend będzie honorowanie porozumienia zawartego przez nich z Parlamentem Europejskim. Jeśli chodzi o większość posłów do parlamentu Europejskiego, to ich zdaniem zastosowana przez Radę metoda przygotowania wnioskowanego tekstu jest niezwykle rozczarowująca. Gdyby nie fakt, że jest to sprawa niezwykłej wagi dla strefy euro oraz że stały, europejski mechanizm stabilizacyjny (ESM) jest pilnie potrzebny, przede wszystkim małym państwom członkowskim, jak Irlandia, byłbym jednym z tych, którzy głosowali przeciwko pierwotnemu wnioskowi. Tekst, który przyjęliśmy dziś w Parlamencie Europejskim to niezbędne minimum dla zagwarantowania legitymacji do utworzenia mechanizmu i jego funkcjonowania. Nie oznacza to jednak zgody grupy Socjalistów i Demokratów na programy drakońskich środków oszczędnościowych, których oczekuje się od niektórych państw członkowskich bez odniesienia do ich zrównoważenia gospodarczego.
Marielle De Sarnez
Parlament popiera ograniczoną zmianę Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej umożliwiającą wprowadzenie stałego mechanizmu stabilizacyjnego dla strefy euro, który powinien zostać formalnie ustanowiony na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 24-25 marca, poprzez zmianę art. 136 traktatu. Decyzja ta pomoże uczynić mechanizm stabilizacji finansowej, który skutecznie funkcjonuje od maja ubiegłego roku, bardziej stałym. Dzięki temu uzyskamy pokaźną kwotę 700 miliardów euro na udzielanie pożyczek, po możliwie najbardziej korzystnej stawce i na restrykcyjnych warunkach, państwom strefy euro będącym w trudnym położeniu. Niepojęte było jednak stwierdzenie, że zmiana traktatów doprowadziłaby do skonsolidowania mechanizmu wyłącznie w oparciu o zobowiązania międzyrządowe. Popierana przez nas metoda wspólnotowa jest gwarancją, że wszystkie państwa członkowskie strefy euro będą równo traktowane pod względem dostępu, z zastrzeżeniem restrykcyjnych uwarunkowań, do tego funduszu ratunkowego. Jeśli chodzi o Międzynarodowy Fundusz Walutowy, to zachowamy nadzwyczajną czujność w odniesieniu do warunków jego uczestnictwa.
Edite Estrela
na piśmie - (PT) Głosowałam za sprawozdaniem w sprawie zmiany Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do mechanizmu stabilizacyjnego dla państw członkowskich, których walutą jest euro, ponieważ ma on zasadnicze znaczenie dla długoterminowej stabilizacji strefy euro, dla ograniczenia spekulacji przeciwko państwom europejskim i dla ochrony społeczeństwa.
Pomimo międzyrządowego charakteru mechanizmu uważam, że umocnienie metody unijnej oraz roli instytucji europejskich, przede wszystkim Komisji i Parlamentu Europejskiego, w zarządzaniu gospodarczym UE jest słuszne.
Göran Färm, Anna Hedh, Olle Ludvigsson, Marita Ulvskog i Åsa Westlund
na piśmie - (SV) My, szwedzcy Socjaldemokraci popieramy przedmiotowe sprawozdanie w całości. Jednocześnie jednak uważamy, że wymowa tekstu dotycząca skonsolidowanego rynku euroobligacji wykracza zbyt daleko. Uważamy, że utworzenie systemu euroobligacji to ciekawa i obiecująca koncepcja, ale sądzimy, że tę sprawę należy odpowiednio przeanalizować zanim jego wprowadzenie będzie można uznać za właściwe. Na razie zbyt mało wiemy na temat tego, czy podjęcie jakichkolwiek ostatecznych decyzji jest na obecnym etapie możliwe.
Diogo Feio
W tak wyjątkowych czasach w historii państw i organizacji, jak te, których teraz jesteśmy świadkami, ciąży na nas wspólny obowiązek wypracowania właściwej i ambitnej reakcji na wyzwania, z którymi się zmagamy. Kryzys długu publicznego, z którym Europa walczy wymaga nadzwyczajnych środków i niezbędnej dojrzałości, aby znaleźć w naszej strukturze instytucjonalnej drogę do mechanizmów zapewniających euro właściwą stabilność i odporność. Środki, które są mocno zakorzenione w dyscyplinie budżetowej, w koordynacji makroekonomicznych strategii politycznych oraz w obowiązywaniu zrównoważonej polityki wzrostu.
Mimo że jestem zwolennikiem stabilizacji prawodawczej, popieram aktualnie wnioskowaną zmianę art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w zakresie, w jakim umożliwia utworzenie stałego mechanizmu zabezpieczenia stabilizacji strefy euro wnioskowaną w sprawozdaniu przyjętym przez Parlament w dniu 20 października 2010 r., ponieważ żyjemy w wyjątkowych czasach.
José Manuel Fernandes
Unia Europejska musi wzmocnić swoje zarządzanie gospodarcze, co będzie można osiągnąć jedynie dzięki zastosowaniu metody unijnej, a nie metody międzyrządowej.
Mam nadzieję, że wzmocnienie paktu stabilności i wzrostu, semestr europejski, strategie Europa 2020 oraz zmiana art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do mechanizmu stabilizacyjnego spowodują zrównoważony wzrost gospodarczy. Funkcjonowanie tego mechanizmu musi respektować podstawowe zasady demokratycznego podejmowania decyzji, na przykład przejrzystość, monitorowanie parlamentarne i odpowiedzialność demokratyczną. Mechanizm ten stanowi ważną część globalnego pakietu środków ukierunkowanych na zdefiniowanie nowych ram w celu wzmocnienia dyscypliny budżetowej oraz koordynacji gospodarczych i finansowych strategii politycznych państw członkowskich strefy euro, które powinny obejmować wspieranie wspólnej europejskiej reakcji na wyzwania związane ze wzrostem, przy jednoczesnym przezwyciężaniu nierówności gospodarczych i społecznych oraz poprawie konkurencyjności.
Głosowałem za utworzeniem tego mechanizmu w nadziei, że będzie to cenny wkład w zapewnienie większej stabilności na rynkach finansowych oraz zagwarantowanie zrównoważonego wzrostu gospodarczego.
João Ferreira
Zamierzona uproszczona metoda zmiany traktatu bezlitośnie obnaża bezzasadność przekonań o znaczeniu, jakie Traktat z Lizbony przyznałby parlamentom krajowym - a także Parlamentowi Europejskiemu - oraz niesłuszność całej retoryki dotyczącej pogłębienia demokracji. Po niemal roku od wejścia w życie Traktat, który miał przetrwać przynajmniej jedno pokolenie jest zmieniany w sposób szybki i uproszczony z uwagi na żądania i naciski grupy trzymającej władze, której przewodzą Niemcy, a która chce za wszelką cenę ocalić gospodarczą i polityczną dominację zagwarantowaną jej przez instrumenty tej UE, w tym wspólną walutę. Debata, uczestnictwo i demokracja się nie liczą.
Jeżeli grupa ta obawiała się przeprowadzić referenda krajowe, aby przyjąć Traktat z Lizbony - i nie uszanowała kilku, które się odbyły - teraz nie zawaha się uciec nawet przed kontrolą parlamentów krajowych. To zrozumiałe, jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że przy mechanizmie, który chce teraz włączyć do Traktatu i przy tak zwanym "zarządzaniu gospodarczym” istnieje ryzyko, że staną się one słowami bez pokrycia. Nie ma już wątpliwości, że grupa ta zamierza utworzyć parasol ochronny dla państw członkowskich, aby mogły wdrożyć strategie pogłębiania...
(Wyjaśnienie dotyczące sposobu głosowania zostało skrócone zgodnie z art. 170 Regulaminu)
Ilda Figueiredo
Jesteśmy przeciwko całemu procesowi związanemu z ogłoszeniem zmiany Traktatu z Lizbony, nie tylko w odniesieniu do jego treści, ale także formy.
Restrykcyjne uwarunkowania dotyczące koncesjonowania pomocy finansowej na mocy europejskiego mechanizmu stabilizacyjnego są nie do przyjęcia z wielu powodów, a najważniejszym z nich jest możliwość odebrania uprawnień i mieszania się w zarządzanie państwami członkowskimi Unii Europejskiej, których walutą jest euro, szczególnie niebezpieczna jest ingerencja w obszar budżetowy, socjalny i zatrudnienia.
To zmiana, która wykorzystuje mechanizm Traktatu do wykluczenia każdego, a umożliwiając nie tylko wprowadzenie zmiany bez demokratycznego uczestnictwa - oraz kontynuowanie tego, co zostało odrzucone w krajowych referendach dotyczących przyjęcia Traktatu - tworzy mechanizm umożliwiający stałe monitorowanie gospodarek państw członkowskich.
Przedmiotowe sprawozdanie opiera się na tych samych przesłankach, przewiduje składanie pewnych wnioskowanych zmian do przygotowanego przez Komisję projektu zmiany Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do mechanizmu stabilizacyjnego dla państw członkowskich, których walutą jest euro. Jednak przede wszystkim zmierza do skonsolidowania pożądanej poprawy będącej częścią wspomnianego powyżej zarządzania gospodarczego wraz z utworzeniem "semestru europejskiego”, podwyższenia kar...
(Wyjaśnienie dotyczące sposobu głosowania zostało skrócone zgodnie z art. 170 Regulaminu)
Pat the Cope Gallagher
Zgodnie z opinią prawną ograniczona zmiana Traktatu jest niezbędna w celu zagwarantowania, by europejski mechanizm stabilizacyjny mieścił się w ramach instytucjonalnych Unii Europejskiej.
Estelle Grelier
Wobec braku innych rozwiązań alternatywnych wnioskowanych przez Radę głosowanie za uczynieniem mechanizmu stabilizacyjnego stałym, aby udzielić pomocy naszym greckim, portugalskim i irlandzkim kolegom, było konieczne. Daleko jednak do końca debaty. Ustępstwo francuskich socjalistów nie przesądza o wyniku innych kolejnych debat w sprawie zarządzania gospodarczego. W obliczu wprowadzenia tego mechanizmu międzyrządowego ważne jest, abyśmy ruszyli naprzód i wdrożyli instrumenty, które będą sprzyjały odbudowie wzrostu i przedsiębiorczości. Chodzi między innymi o zagwarantowanie, że będziemy w stanie finansować te instrumenty, które promuję wraz z moimi koleżankami i kolegami socjalistami, dotyczące zwiększenia zasobów własnych Unii Europejskiej. Do wyciągnięcia z kłopotów państw zadłużonych moglibyśmy wykorzystać również fundusze strukturalne w powiązaniu z europejskim mechanizmem stabilizacyjnym. Tylko dzięki ambitnym budżetom i promowaniu europejskiego modelu socjalnego zdołamy wydobyć się z kryzysu.
Sylvie Guillaume
Głosowałam za mechanizmem stabilizacyjnym (ESM) dla państw członkowskich strefy euro, aby pomóc tym z naszych sąsiadów, którzy mają kłopoty. Przedmiotowy mechanizm to zalążek tego, czym euroobligacje mogłyby być w przyszłości, jeżeli chodzi o zdolność do finansowania budżetu Unii i uwolnienie rynków finansowych od zaciskania pasa z powodu długu państwowego państw członkowskich. Żałuję jednak, że wybrano taką a nie inną metodę przyjęcia ESM - zwykłe konsultacje z Parlamentem Europejskim - ponieważ podejście międzyrządowe przeważa nad podejściem wspólnotowym. To naraża na szwank jakość debaty demokratycznej, która mimo to jest niezbędna, aby realizować skuteczną politykę gospodarczą. Mechanizm ten jest reakcją częściową, która nie wystarcza, by zachęcić do wzrostu i ograniczyć bezrobocie.
Gerald Häfner
Uznałem, że moim obowiązkiem jako posła do Parlamentu jest uzyskanie w negocjacjach maksymalnego możliwego poziomu kontroli i integracji europejskiego mechanizmu stabilizacyjnego. Wynik stanowi więc ogromne osiągnięcie w stosunku do pierwotnego wniosku. Dlatego głosuję "za”. Chciałbym jednak przedstawić moje podstawowe zastrzeżenia co do kursu jaki obraliśmy. W przypadku ESM należałoby domagać się zwykłej procedury zmiany Traktatu. Pozwoliłaby ona na jego ustanowienie w ramach wspólnotowych z demokratycznym uczestnictwem i kontrolą. Zwrócenie się ku metodzie międzyrządowej to fatalna decyzja. Prywatyzujemy (spekulacyjne) zyski i socjalizujemy straty. To niewłaściwa droga. Pozwalamy, aby podatnicy cierpieli, a chronimy banki, zarządców majątków i spekulatorów. Sektor publiczny pożycza pieniądze bankom. To sektor publiczny ponosi koszty - nie sektor prywatny. Bez całkowicie nowej koncepcji pieniędzy i jasnych reguł dla sektora bankowości i finansów będziemy dalej leczyć tylko objawy, a nie kryjące się za nimi przyczyny.
Ian Hudghton
na piśmie - Wstrzymałem się od głosowania w sprawie tego sprawozdania. Szkocja nie należy do strefy euro i dlatego uważam, że wstrzymanie się przeze mnie od głosowania w tej sprawie jest słuszne. Odwołuję się tu do ust. 6, który odnosi się do niewielkich państw, "których gospodarki nie można uznać za "niezbędną" do celów ochrony strefy euro jako całości”. Uważam, że ustęp ten to przejaw niebezpiecznej arogancji; UE jest wypadkową wszystkich swoich części, a znaczenie wszystkich gospodarek europejskich jest równe bez względu na ich wielkość. Historia pokazuje, że związki oparte na dominacji większych członków są skazane na niepowodzenie.
Juozas Imbrasas
na piśmie - (LT) Głosowałem za przedmiotowym sprawozdaniem, ponieważ przyjęta zmiana Traktatu z Lizbony pomoże w ustanowieniu stałego mechanizmu stabilizacyjnego euro. Dzisiejsza sytuacja dowodzi, że znajdujemy się w trudnym położeniu gospodarczym i finansowym i że musimy podjąć konkretne działania w odniesieniu do koordynacji gospodarczej i kontroli. Jednak mechanizm ten i fundusz gwarancji są adresowane wyłącznie do państw członkowskich strefy euro, natomiast państwa nie należące do strefy euro zostaną odstawione na boczny tor, co spowoduje większy podział UE. Moim zdaniem UE musi okazać większą solidarność zapewniając pomoc państwom spoza strefy euro, tak aby możliwie najszybciej mogły się stać pełnoprawnymi i równymi państwami członkowskimi, dlatego powinniśmy wyeliminować tymczasową niezgodność w porozumieniu o przystąpieniu do UE i przyczynić się do utworzenia bardziej spójnej UE.
Giovanni La Via
na piśmie - (IT) Przyjęta przez Parlament rezolucja w sprawie zmiany Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczącej ustanowienia mechanizmu stabilizacyjnego dla strefy euro jest ważnym celem poprawy spójności i konkurencyjności gospodarki oraz ustabilizowania systemu finansowego. Głosowałem za zmianą, mając na uwadze znaczenie euro dla europejskiego planu politycznego i gospodarczego dla zrównoważonego wzrostu. Stabilizacja strefy euro ma znaczenie strategiczne i uważam, że Europa musi uwzględnić środki jej wzmocnienia, zwiększyć jej zarządzanie gospodarcze w świetle celów, które mają być zrealizowane poprzez strategię EU 2020. Ponadto jestem przekonany o tym, że stały mechanizm stabilizacyjny musi zapewniać zaangażowanie instytucji wspólnotowych zarówno po to, aby uniknąć dublowania struktur oraz dlatego, że wprowadzanie mechanizmu wykraczającego poza ramy instytucjonalne UE byłoby zagrożeniem dla integralności systemu opartego na traktatach.
Kartika Tamara Liotard
na piśmie- Odrzuciłam wniosek w całości, ponieważ nie sądzę, by rozwiązywał on problemy. Zgadzam się z ETUC, że wnioskowane zmiany "utorują drogę do zakłócenia dialogu społecznego i interweniowania w systemy układów zbiorowych w całej Europie”. Ponadto nie zgadzam się z wybraniem uproszczonej procedury zmiany Traktatu. Uważam, że należałoby zastosować zwykłą procedurę zmiany Traktatu, aby umożliwić właściwą i szczegółową dyskusję nad wnioskowanym mechanizmem stabilizacyjnym oraz innymi, możliwymi zmianami traktatów, na przykład klauzuli rozwoju społecznego. Na koniec wzywam państwa członkowskie do umożliwienia przeprowadzenia we wszystkich państwach członkowskich referendum w sprawie wniosków dotyczących zmiany Traktatu.
Petru Constantin Luhan
Uważam mechanizm stabilizacyjny za szczególnie ważny i niezbędny dla państw członkowskich, których walutą jest euro, w kontekście umocnienia jednolitej waluty oraz poparcia europejskiego projektu politycznego i gospodarczego. Wzmocnienie i zagwarantowanie stabilności jednolitej waluty zapewnia rynkowi bezpieczeństwo oraz sprawia, że przyjęcie euro jest dla nowych państw członkowskich bardziej atrakcyjne. Sprawa ta ma zasadnicze znaczenie dla wzrostu i rozwoju Europy, wartości, które ze wszech miar popieram. Dlatego głosowałem za tym sprawozdaniem.
David Martin
na piśmie - Cieszę się z wyników, które Parlament zagwarantował poprzez negocjacje z Radą i w rezultacie poparłem tę zmianę Traktatu. Nadanie podstawy prawnej mechanizmowi stabilizacyjnemu ma podstawowe znaczenie dla natychmiastowej i długoterminowej stabilizacji strefy euro. Rada zagwarantowała, że w przyszłości Parlament i Komisja będą odgrywały silną rolę, która według mnie będzie bardzo ważna. Mimo że popieram przedmiotową zmianę Traktatu, mam bardzo poważne obawy w odniesieniu do aktualnych wniosków dotyczących zarządzania gospodarczego, a głosowanie za tym sprawozdaniem nie jest jednoznaczne ze zgodą na obecny pakiet zarządzania gospodarczego.
Clemente Mastella
na piśmie - (IT) Nowy europejski mechanizm stabilizacyjny wymaga zmiany Traktatu z Lizbony, aby zapewnić jego prawnie wiążące włączenie w ramy instytucjonalne Unii Europejskiej. Uważamy, że powinno temu towarzyszyć wzmocnienie prewencyjnego i naprawczego wymiaru paktu stabilności i wzrostu oraz środków dotyczących średnio i długoterminowej konkurencyjności. Innymi słowy środki umożliwiające promowanie wspólnej reakcji europejskiej, mającej na celu lepsze przezwyciężanie nierówności gospodarczych między państwami członkowskimi i zapewniającej zrównoważony wzrost. Europejski mechanizm stabilizacyjny jest zatem ważnym elementem kompleksowego pakietu nowych środków (obejmujących semestry europejskie oraz strategię EU 2020) ukierunkowanego na ustanowienie nowych ram dla wzmocnienia dyscypliny budżetowej finansowych strategii politycznych państw członkowskich oraz dyscypliny budżetowej. Aby zagwarantować poszanowanie dla podstawowych zasad demokratycznego podejmowania decyzji, na przykład przejrzystości, kontroli parlamentarnej i odpowiedzialności demokratycznej, Parlament należy odpowiednio informować i angażować. Poza tym popieramy konieczność pełnego zaangażowania każdego parlamentu krajowego, zgodnie z jego uprawnieniami budżetowymi i kontrolnymi, w celu zwiększenia przejrzystości, odpowiedzialności i rzetelności podjętych decyzji, w tym na szczeblu europejskim.
Jean-Luc Mélenchon
W przedmiotowym sprawozdaniu popiera się instytucjonalizację kontroli sprawowanej przez Komisję Europejską, Europejski Bank Centralny (ECB) i Międzynarodowy Fundusz Walutowy (IMF) nad budżetami i reformami politycznymi państw członkowskich strefy euro. Aby wykorzystać pomoc finansową, którą europejski mechanizm stabilizacyjny będzie zapewniał nie wspomina się ani słowem o niesprawiedliwościach społecznych, z powodu których obywatele będą cierpieć. Nie wspomina się też o przyczynach kryzysu, który powoduje, że państwa członkowskie zgadzają się na wyciskanie ostatniego grosza z obywateli, aby reasekurować rynki finansowe. Co gorsza, popiera się nadużywanie władzy polegające na wykorzystywaniu uproszczonej procedury zmiany Traktatu z Lizbony, aby spróbować uniknąć ewentualnego referendum. Moja grupa jest jedyną, która odcina się od żądania wstrzymania referendów we wszystkich państwach członkowskich. Wasza europejska oligarchia obawia się demokracji. Ma do tego prawo, ponieważ obywatele Europy idąc za przykładem Afryki Północnej chcą się jej pozbyć!
Nuno Melo
Nie wolno nam się wahać w walce z kryzysem długu państwowego, który dotyka niektóre państwa w strefie euro. W innej mniej poważnej sytuacji nie zgodziłbym, się z wnioskowaną zmianą Traktatu z Lizbony, który tak niedawno wszedł w życie.
W tym momencie najważniejsze jest wykroczenie poza środki tymczasowe w celu ustabilizowania strefy euro i nie ma wątpliwości, co do tego, że UE musi wzmocnić środki walki z kryzysem długu państwowego. Jako taka zmiana art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej ma podstawowe znaczenie dla utworzenia stałego, europejskiego mechanizmu stabilizacyjnego, który będzie skuteczny w pomaganiu państwom członkowskim w trudnym położeniu.
Willy Meyer
Głosowałem przeciwko temu sprawozdaniu, ponieważ w żadnym razie nie jest to rozwiązanie dla kryzysu gospodarczego, którego doświadczamy. Proponowane zmiany torują drogę do torpedowania dialogu społecznego. Ponadto nie zgadzam się z wybraniem uproszczonej procedury zmiany Traktatu. Jestem zdania, że uproszczoną procedurę zmiany Traktatu należy zastosować dla stworzenia atmosfery sprzyjającej szczegółowej dyskusji o wnioskowanym mechanizmie stabilizacyjnym oraz o innych możliwych mechanizmach, na przykład klauzuli postępu społecznego. Na koniec wzywamy państwa członkowskie do umożliwienia przeprowadzenia referendów w sprawie ewentualnych zmian Traktatu.
Alajos Mészáros
na piśmie - (HU) Reprezentuję państwo, które swego czasu nie poparło pożyczki dla Grecji. Była to decyzja, która oczywiście nikogo nie ucieszyła. Mam szczerą nadzieję, że nie trzeba będzie często podejmować podobnych decyzji. Kryzys nie oszczędził ani strefy euro ani Unii Europejskiej, ale nasza wspólna waluta już kilkakrotnie się sprawdziła. Zapewnia jej użytkownikom pewnego rodzaju jedność i ochronę, z której możemy być dumni, bo to duże osiągnięcie UE. Właśnie dlatego za pomocą właściwych ram prawodawczych musimy chronić naszą walutę przed wahaniami gospodarczymi w przyszłości. Dzięki obecnej zmianie Traktatu europejski mechanizm stabilizacyjny zastąpi tymczasowe narzędzie stabilności. Mechanizm reformy oferuje zmianę tym, którzy mają kłopoty, dlatego wolałbym, aby rzadko z niego korzystano. To jeden z ostatnich momentów, w którym możemy koordynować nasze systemy gospodarcze i finansowe. Poparłem to niezwykle realistyczne i konstruktywne rozwiązanie. Jak wcześniej stwierdził Parlament należy rozprawić się ze strukturalnymi przyczynami kryzysu. Należy zapobiec powtarzaniu się podobnych doświadczeń z niedalekiej przeszłości.
Louis Michel
Kryzys długu publicznego w strefie euro potwierdził konieczność jak najszybszego ustanowienia unii gospodarczej i zarządzania gospodarczego. Europejski mechanizm stabilizacyjny to ważny aspekt środków mających na celu wzmocnienie dyscypliny budżetowej oraz koordynacji gospodarczych i finansowych strategii politycznych państw członkowskich. Jest to pierwszy krok w serii zmian wymaganych do ustanowienia wiarygodnego rządu gospodarczego.
Stały mechanizm stabilizacyjny jest przedmiotem porozumienia międzyrządowego, co niestety oznacza, że zastosowana zostanie zasada jednomyślności. Jest to niebezpieczne podejście, ponieważ mogłoby zostać wykorzystane przez eurosceptyków. W idealnych warunkach mechanizm ten należałoby włączyć do systemu wspólnotowego.
Tak naprawdę Komisja powinna móc, w porozumieniu z państwami członkowskimi, zarządzać celami stałego mechanizmu, a nie ograniczać się do technicznego monitorowania. Na koniec chcę powiedzieć, że chociaż wykorzystanie uproszczonej procedury zmiany może być w tym przypadku konieczne, to uważam, że musi to być wyjątek.
Rolandas Paksas
na piśmie - (LT) Głosowałem za przedmiotową rezolucją, ponieważ jest ona ważna dla całej Unii Europejskiej wychodzącej z trudnego kryzysu gospodarczego. W związku z tym bardzo istotne jest ustanowienie takiego mechanizmu, który stabilizowałby jej skuteczne i efektywne funkcjonowanie oraz rozwój. Europejski mechanizm stabilizacyjny jest stałym funduszem pomocowym pomagającym państwom członkowskim strefy euro dotkniętym kryzysem. Jednak, aby mechanizm ten mógł skutecznie funkcjonować musi zostać w pełni wprowadzony do ram instytucjonalnych Unii. Przede wszystkim konieczne jest zagwarantowanie, że od początku będzie otwarty dla wszystkich państw członkowskich, nawet dla tych, których walutą nie jest euro. Uważam, że ustanowienie środków finansowych, dających szansę na nabycie obligacji od państw, które stoją w obliczu olbrzymich problemów z zadłużeniem byłoby zasadne. To utorowałoby im drogę do dostępu do rynków finansowych, jednocześnie sprzyjając szybszej odbudowie gospodarczej. Zgadzam się z wnioskiem, że pozostałe instytucje UE także powinny się zaangażować w proces zarządzania mechanizmem i że Komisji należałoby przyznać więcej uprawnień, aby skutecznie realizowała rozszerzone funkcje Unii w tym obszarze.
Alfredo Pallone
na piśmie - (IT) Głosowałem za zmianą Traktatu w odniesieniu do mechanizmu stabilizacyjnego dla państw członkowskich, których walutą jest euro. Mam nadzieję, że państwa członkowskie szybko podejmą decyzję w sprawie szczegółów i specyfiki. Nie uważam jednak, że na tym debata się kończy. Tak naprawdę sądzę, że w następnych miesiącach i latach problemem, który trzeba będzie rozwiązać będzie to, czy oraz jak korzystać z tych wpłat. Myślę tu między innymi o sprawie euroobligacji. W sytuacji takiej jak dzisiejsza, w której z jednej strony państwa członkowskie prosi się o wdrożenie surowej polityki budżetowej, by zmniejszyć deficyty i zadłużenia, a z drugiej o wnoszenie wpłat z tytułu członkostwa w funduszu stabilizacyjnym istnieje realne ryzyko załamania oraz ryzyko, że państwa nie będą mogły dłużej samodzielnie się finansować. Nie można zrewitalizować gospodarki europejskiej jeśli jednocześnie do jej odbudowy nie wykorzystamy siły euro na rynkach międzynarodowych i wynikającego z niej lepszego ratingu kredytowego. Gromadzenie pieniędzy na szczeblu europejskim pozwala państwom członkowskim na cięcie wydatków w celu uniknięcia zazębiania się oraz uzyskania lepszego zwrotu z inwestycji.
Maria do Céu Patrão Neves
Wzmocnienie zarządzania gospodarczego UE musi się stać priorytetem zwłaszcza w aktualnej międzynarodowej sytuacji gospodarczej. Gdy Traktat z Lizbony wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. nie spodziewano się, że w niedalekiej przyszłości będzie musiał być zmieniony. Jednak dobrze znane, wyjątkowe okoliczności w kategoriach finansowych, gospodarczych, a teraz również socjalnych to czynnik decydujący o tej zmianie, która cieszy się poparciem większości politycznej.
Niemniej jednak nie mogę nie wspomnieć, że ta uproszczona procedura zmiany nie może stanowić precedensu umożliwiającego przyszłe zmiany konstytucyjne, o ile nie występują naprawdę wyjątkowe okoliczności, takie jak te, których obecnie doświadczamy. Zgadzam się, że w państwach członkowskich strefy euro trzeba wprowadzić jednolitą i spójną politykę finansową, która mogłaby zagwarantować spójność i stabilność strefy euro, dlatego głosowałam za tym sprawozdaniem zmierzającym do zmiany art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także instytucjonalizacji stałego, europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej w celu zagwarantowania stabilności i pomocy finansowej na określonych warunkach, zwłaszcza w oparciu o rygorystyczną analizę i stosowanie programu odbudowy gospodarczej i finansowej.
Crescenzio Rivellini
na piśmie - (IT) Dziś podczas sesji skróconej w Parlamencie Europejskim w Brukseli głosowaliśmy za sprawozdaniem "zmieniającym Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do mechanizmu stabilizacyjnego dla państw członkowskich, których walutą jest euro”.
W dniu 16 grudnia 2010 r. Rada Europejska podjęła decyzję o przeprowadzeniu konsultacji z Parlamentem Europejskim na mocy uproszczonej procedury zmiany ustanowionej w art. 48 ust. 6 skonsolidowanej wersji Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczących wniosku o zmianę art. 136 skonsolidowanej wersji Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do mechanizmu stabilizacyjnego dla państw członkowskich, których walutą jest euro. Celem wniosku, którego projekt przygotowali nasz kolega, pan poseł Brok, oraz pan poseł Gualtieri, jest dodanie ustępu gwarantującego, że państwa członkowskie, których walutą jest euro będą w stanie ustanowić mechanizm uruchamiany w przypadku konieczności zabezpieczenia stabilizacji strefy euro jako całości, z zastrzeżeniem, że przyznanie jakiejkolwiek koniecznej pomocy finansowej będzie podlegało restrykcyjnym warunkom.
Raül Romeva i Rueda
na piśmie - Według sprawozdania, które dziś głosowaliśmy PE:
1. podkreśla, że polityka pieniężna w odniesieniu do państw członkowskich, których walutą jest euro, stanowi wyłączną kompetencję Unii i jest polityką wspólnotową od czasu wejścia w życie traktatu z Maastricht; oraz
2. podkreśla znaczenie euro dla europejskiego projektu politycznego i gospodarczego oraz podkreśla znaczenie zobowiązania podjętego przez wszystkie państwa członkowskie na rzecz zapewnienia stabilności strefy euro, a także poczucia odpowiedzialności i solidarności, jakie państwa te wykazały.
Jednocześnie uważa, że kluczowe jest wyjście poza środki tymczasowe zorientowane na stabilizację strefy euro oraz że Unia powinna rozwinąć zarządzanie gospodarcze, między innymi za pomocą strategii politycznych i instrumentów mających na celu wspieranie trwałego wzrostu w państwach członkowskich; uważa, że wzmocnienie paktu stabilności i wzrostu, europejskiego semestru i strategii UE 2020 oraz zmiana w art. 136 TFUE dotyczącym europejskiego mechanizmu stabilizacyjnego są jedynie pierwszym krokiem w tym kierunku.
Licia Ronzulli
na piśmie- (IT) Popieram wymowę tej rezolucji, ponieważ uważam, że polityka walutowa euro powinna pozostać wyłącznie w gestii instytucji europejskich, bo to pozwoliłoby na uniknięcie dublowania struktur, co byłoby szkodliwe dla integracji europejskiej.
Wszystkie państwa członkowskie koordynują dziś swoje strategie gospodarcze w oparciu o środki narzucone przez instytucje europejskie w odniesieniu do stabilizacji całej strefy euro. Aktualny projekt decyzji Rady mógłby stworzyć mechanizm podejmowania decyzji w sprawie stabilizacji euro, który wykracza poza sferę Parlamentu i Komisji. Z tego względu mechanizm stabilizacyjny stanowi wspólną reakcję na wyzwania związane ze wzrostem gospodarczym i społecznym oraz zachęcanie do wprowadzenia euro w pozostałych państwach członkowskich. Mam nadzieję, że ustanowienie i funkcjonowanie stałego mechanizmu stabilizacyjnego będzie uwzględniało wkład pełnych europejskich ram instytucjonalnych oraz, w miarę potrzeb, wykorzystanie procedury rozszerzonej współpracy, aby zagwarantować przejrzystość wszystkich decyzji.
Søren Bo Søndergaard
na piśmie - Odrzuciłem wniosek w całości, ponieważ nie uważam, że rozwiązuje problemy. Zgadzam się z ETUC, że wnioskowane zmiany "utorują drogę do zakłócenia dialogu społecznego i interweniowania w systemy układów zbiorowych w całej Europie”.
Ponadto nie zgadzam się z wybraniem uproszczonej procedury zmiany Traktatu. Uważam, że należałoby zastosować zwykłą procedurę zmiany Traktatu, aby umożliwić należytą i szczegółową dyskusję nad proponowanym mechanizmem stabilizacyjnym oraz innymi możliwymi zmianami traktatów, na przykład klauzulą rozwoju społecznego.
Na koniec wzywam państwa członkowskie, aby umożliwiły przeprowadzenie we wszystkich państwach członkowskich referendum w sprawie wniosków dotyczących zmiany Traktatu.
Eva-Britt Svensson
na piśmie - Odrzuciliśmy wniosek w całości, ponieważ nie uważamy, by rozwiązywał problemy. Zgadzamy się z ETUC, że wnioskowane zmiany "utorują drogę do zakłócenia dialogu społecznego i interweniowania w systemy układów zbiorowych w całej Europie”.
Ponadto nie zgadzamy się z wybraniem uproszczonej procedury zmiany Traktatu. Uważamy, że należałoby zastosować zwykłą procedurę zmiany Traktatu, aby umożliwić należytą i szczegółową dyskusję nad wnioskowanym mechanizmem stabilizacyjnym oraz innymi możliwymi zmianami traktatów, na przykład klauzulą rozwoju społecznego.
Na koniec wzywamy państwa członkowskie aby umożliwiły przeprowadzenie we wszystkich państwach członkowskich referendum w sprawie wniosków dotyczących zmiany Traktatu.
Nuno Teixeira
Kryzys długu publicznego dotykający państwa członkowskie zobowiązuje Unię Europejską do przemyślenia swojej strategii gospodarczej. Zarządzanie gospodarcze Unii stopniowo staje się rzeczywistością. W państwach członkowskich strefy euro trzeba wprowadzić jednolitą i spójną politykę gospodarczą i finansową: prawdziwy "pakt euro”. Dlatego właśnie oraz aby zagwarantować stabilizację strefy euro w przedmiotowym sprawozdaniu zmierza się do zmiany art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także do zinstytucjonalizowania stałego europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej w celu zagwarantowania stabilizacji i pomocy finansowej, na określonych warunkach, zwłaszcza rygorystycznej analizie i stosowaniu programu odbudowy gospodarczej i finansowej.
Głosuję za tą zmianą, ponieważ uważam, że najważniejsze jest zinstytucjonalizowanie mechanizmu europejskiego i jednocześnie uczynienie go bardziej elastycznym. Niemniej jednak powinienem zaznaczyć, że musi on uwzględniać kompetencje instytucji europejskich, a zatem nie wolno tworzyć ram instytucjonalnych od nich odrębnych. Bieżące wydarzenia wymagają zajęcia poważnego i realnego stanowiska na szczeblu państwa członkowskiego, zwłaszcza państw strefy euro. Muszę jednak podkreślić, że ten uproszczony proces zmiany nie może być precedensem prowadzącym do przyszłych zmian konstytucjonalnych.
Thomas Ulmer
Głosowałem za przedmiotową zmianą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ponieważ przynosi logiczne konsekwencje dla zarządzania gospodarczego i promowania dalszej spójności w strefie euro w odniesieniu do wspólnej polityki finansowej. A ponadto, to słuszne, że żadnemu państwu nie przyznaje się rabatów ani że nie dokonuje się rozróżnienia między dobrym a złym długiem. Pakt międzypokoleniowy oznacza, że obciążenie długiem zawsze przechodzi na następne pokolenia ograniczając ich swobodę działania oraz ich możliwości na przyszłość.
Dominique Vlasto
Drenaż europejskich finansów publicznych w wyniku zasadniczego zobowiązania państw członkowskich do kontrolowania spadku wzrostu po kryzysie finansowym doprowadził do znaczących deficytów publicznych, które są przedmiotem szaleńczych spekulacji. Spowodowało to, że europejski mechanizm stabilizacyjny (ESM) będzie mechanizmem stałym. Cieszy mnie instytucjonalizacja tego instrumentu, która jest oczywistym wyrazem solidarności w strefie euro i która z kolei wzywa członków do większej odpowiedzialności. Po pierwsze, uruchomienie tego mechanizmu zapewnia pomoc państwom członkowskim znajdującym się w szczególnie trudnym położeniu finansowym, a po drugie z kolei mechanizm wymaga od tych państw zmniejszenia ich deficytu. Wprowadzając wspólne podejście do zarządzania częścią długu publicznego państw członkowskich oraz zrównując je mechanizm ten jest tak naprawdę częścią bardziej kompleksowej strategii, którą moja rodzina polityczna szeroko popiera, to znaczy zarządzania gospodarczego strefą euro. Nie mówimy tu o teoretycznym gadżecie czy europejskich gierkach, mówimy o oczywistej potrzebie i prawdziwym postępie dla Europy. Siła naszej waluty, nasza zdolność do importowania po niskich kosztach oraz nasza umiejętność przyciągania inwestycji do Europy zależą od tej strategii.
Angelika Werthmann
W sprawozdaniu Broka/Gualtieri wyraźnie stwierdza się, że Rada - a tym samym państwa członkowskie - nie zdołała w pełni wprowadzić paktu stabilności i wzrostu, nie wykorzystano metod stabilizowania paktu przewidzianych w traktatach. Ponadto, poprzez to sprawozdanie Parlament wyraża swoje poparcie dla Komisji Europejskiej i bezkrytycznie popiera jej "zamiar zagwarantowania spójności między przyszłym mechanizmem a zarządzaniem gospodarczym Unii” w celu zapobieżenia przyszłemu kryzysowi, podobnego do tego, który mamy teraz. W ust. 3 wyraźnie stwierdza się, że Parlament Europejski uznaje mechanizm stabilizacyjny za "część ogólnego pakietu środków, które opracowano dla określenia nowych ram, wzmacniając dyscyplinę budżetową oraz koordynację gospodarczych i finansowych strategii politycznych państw członkowskich”. Podzielam ten pogląd wyznawany przez wiele moich koleżanek i kolegów posłów.
Anna Záborská
na piśmie - (SK) Wspólna waluta przyniosła Europie większą swobodę. Jednak swoboda musi zawsze kroczyć ramię w ramię z odpowiedzialnością. Na tym polega problem. Najwyraźniej niektóre państwa członkowskie niezbyt poważnie podeszły do spoczywającej na nich odpowiedzialności za wspólną walutę. Teraz muszą pożyczać więcej pieniędzy na stopniowe spłacenie tych długów, ale banki już im nie ufają. Państwa, które zachowywały się odpowiedzialnie miały wybór: pozwolić dłużnikom na bankructwo albo okazać solidarność. Jako lojalna Europejka cieszę się, że przeważyła zasada solidarności. Jednocześnie jednak oczekuję, że nowy mechanizm będzie stosowany rozważnie, aby uniknąć tego, z czym mamy dziś do czynienia w przypadku Grecji i Irlandii żądających dodatkowej pomocy oprócz pierwotnej kwoty. Oczekuję też, że nasza solidarność nie będzie nadużywana przez tych, którzy jej potrzebują, ani przez tych, którzy poszukują wygodnej wymówki dla ujednolicenia podatków oraz innych sposobów ograniczenia suwerenności państwa członkowskiego.
