Samenwerkingsovereenkomst Euratom-VS
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0074/97) van mevrouw Ahern, namens de Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie, over de overeenkomst tot samenwerking bij het vreedzaam gebruik van kernenergie tussen de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en de Verenigde Staten van Amerika (C40264/96).

Ahern
Mevrouw de Voorzitter, dit verslag over de overeenkomst tot samenwerking bij het vreedzaam gebruik van kernenergie tussen Euratom en de VS heeft betrekking op twee punten waaraan alle leden van dit Parlement steeds veel belang hebben gehecht en, naar ik hoop, ook zullen blijven hechten. Het eerste punt is het schandelijk gebrek aan democratische controle van het Parlement op Euratom, in het bijzonder wanneer Euratom met derde landen overeenkomsten sluit. Dit is voor het Europees Parlement een essentieel punt.
Het Amerikaans Congres moest met de overeenkomst instemmen terwijl het Europees Parlement wettelijk niet eens het recht had daarover te worden voorgelicht. Zo kan het in de Europese Unie niet verder. Dit is de tweede keer dat de plenaire vergadering deze overeenkomst met de VS bespreekt. Ik herinner het Parlement aan de resolutie die het in maart 1995 met een ruime meerderheid heeft aangenomen. Op dat ogenblik waren de onderhandelingen met de Verenigde Staten bezig en was de Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie er met enige moeite in geslaagd van de Commissie informatie over de overeenkomst te krijgen en met haar daarover een dialoog aan te vatten.
In die geest vroeg het Parlement dat het verder over deze en soortgelijke internationale overeenkomsten over nucleaire samenwerking zou worden voorgelicht, dat het daarbij zou worden betrokken en dat het voor de sluiting van de definitieve overeenkomst met de Verenigde Staten zou worden geraadpleegd.
Ik zeg in mijn verslag dat de Commissie en de Raad na de aanneming van die resolutie volstrekt niet aan onze wensen zijn tegemoetgekomen. De Commissie en de Raad hebben blijkbaar eens te meer beslist alles alleen te doen, zoals dat trouwens hun gewoonte was voor onze commissie er voor het eerst, maar slechts voor korte tijd, in was geslaagd bij de zaak te worden betrokken. Ik verzoek het Parlement dan ook even sterk als in maar 1995 en naar aanleiding van soortgelijke overeenkomsten op democratische controle op dit niveau van de besluitvorming in de EU te blijven aandringen.
Ik ben ervan overtuigd dat het Parlement mijn ontwerpresolutie op dat punt zal steunen. Ik vraag ook uw steun voor een aantal amendementen die de ontwerpresolutie met betrekking tot de democratische controle op nucleaire overeenkomsten verduidelijken.
Deze overeenkomst met de Verenigde Staten betreft de nucleaire samenwerking. De resolutie waarover ik het zopas had bepaalde uitdrukkelijk de criteria die het Parlement bij de beoordeling en het debat met de Commissie en de Raad zou hanteren. Ik citeer: " voorziet in de uitbreiding van strenge en doeltreffende controlemechanismen die resulteren in beperking van de productie, afsplitsing, opslag, handel en verkoop van plutonium en van voor het maken van wapens geschikt uranium en ander kernmateriaal, buiten de behoeften van een rendabel en milieubewust energiebeleid, en op dit gebied doorzichtigheid waarborgt; naast beleidsoverwegingen op het gebied van nucleaire samenwerking zelf, rekening houdt met gevolgen op het gebied van economische levensvatbaarheid en werkgelegenheid, milieu en gezondheid, buitenlands en veiligheidsbeleid; in het licht van het bovenstaande de hoogste prioriteit toekent aan nucleaire non-proliferatie" .
Non-proliferatie is in dit Parlement al bij vele gelegenheden een hoge prioriteit genoemd. Ook in de resolutie hebben wij uitdrukkelijk gezegd dat de hoogste prioriteit aan de nucleaire non-proliferatie moet worden toegekend. Gelet op die door het Parlement vroeger ingenomen standpunten hebben wij ernstige vragen bij vele huidige ontwikkelingen. De toepassing van deze of vorige overeenkomst met de Verenigde Staten is niet de oorzaak van die onrustwekkende ontwikkelingen, maar heeft die zeker in de hand gewerkt en niet afgeremd.
Ik wijs op enkele belangrijke problemen. Wie zou zich geen zorgen maken over de plutoniumeconomie met haar buitensporige kosten en reusachtige risico's voor onze gezondheid en ons milieu? Waarom handhaven en bevorderen wij de aanmaak van MOX-brandstof en de opwerking in La Hague en Sellafield, die integraal deel van die plutoniumeconomie uitmaken? Spannen wij ons genoeg in om te beletten dat de non-proliferatie in gevaar wordt gebracht door de voortdurende productie van nucleair materiaal dat voor wapens kan worden gebruikt? Moeten wij, in het licht van de beslissing van vele landen, met inbegrip van de Verenigde Staten, het vervoer van nucleair materiaal door hun luchtruim of kustwateren te verbieden, het vervoer van nucleair materiaal niet beperken in plaats van uit te breiden? Welke lering trekken wij uit de huidige ontoereikende veiligheidsmaatregelen om te beletten dat aanzienlijke hoeveelheden plutonium verdwijnen?
In mijn verslag en amendementen stel ik voor over de kwestie van de democratische controle op nucleaire overeenkomsten een parlementaire consensus te zoeken. Ik ontken niet dat er tussen ons meningsverschillen bestaan, maar een gezamenlijke aanpak kan een einde maken aan het reusachtig democratisch tekort dat wij met betrekking tot alle Euratom-aangelegenheden vaststellen. Dat zou bijdragen tot een beter EU-energiebeleid door tenminste de gevaarlijkste aspecten van de productie van kernenergie aan te pakken.
Ik vind het goed dat men op het gebied van de nucleaire veiligheid samenwerkt maar maak voorbehoud bij de nucleaire proliferatie, het vervoer van nucleair materiaal en de opslag van plutonium. De risico's van plutonium kunnen niet worden onderschat.

Lange
Mevrouw de Voorzitter, ik vind dit debat een absurd schouwspel. De Europese Unie heeft de overeenkomst op 7 november 1995 ondertekend. Ze is dus geldig, maar toch voeren wij daarover vandaag nog een debat. De regie voor dit absurde schouwspel vindt men natuurlijk in het Euratom-verdrag. Als wij willen dat de bevolking de EU accepteert, kunnen wij niet langer aanvaarden dat achter haar rug overeenkomsten worden gesloten die wij alleen maar kunnen goed- of afkeuren maar volstrekt niet kunnen beïnvloeden. Dit is geen Europa van de burgers.
Ook inhoudelijk ben ik er niet van overtuigd dat deze overeenkomst de beste is die wij konden sluiten. In de eerste plaats aanvaardt men dat een Amerikaanse wet ook in de Europese Unie geldt. Dat is een merkwaardige handelwijze. In de tweede plaats wordt met deze overeenkomst gekozen voor een verdere ontwikkeling van de energievoorziening in een richting die men in ten minste acht van de vijftien landen niet wenst. Ook in GrootBrittannië en Frankrijk is een levendig debat aan de gang over de vraag of men verder kernenergie moet blijven gebruiken. Ik ben niet zeker dat dit debat tot de conclusie zal leiden dat men nog meer kerninstallaties moet bouwen. Meer bepaald tegen de opwerking en de plutoniumeconomie heeft de bevolking in Europa ernstige bezwaren. Toch worden die in deze overeenkomst bestendigd.
In de derde plaats veroorzaakt die keuze grote veiligheidsrisico's als overal in Europa plutonium, MOX en andere splijtbare materialen worden aangemaakt en over zee, over land of door de lucht worden vervoerd. Een dergelijk atoomtoerisme mogen wij in Europa niet aanvaarden.
Daarom kan ik niet alleen niet instemmen met de procedure, maar vind ik de overeenkomst ook inhoudelijk niet overtuigend. Ik verwacht niet veel van de herzieningsconferentie die op dit ogenblik in Amsterdam ten einde loopt. De energievoorziening is een voor de toekomst van onze maatschappij uiterst belangrijke politieke kwestie. Ik vind dat het Euratom-verdrag in de Europese verdragen moet worden geïntegreerd en aan een democratische controle en aan de medebeslissingsbevoegdheid van het Parlement moet worden onderworpen. Anders zal de bevolking Europa niet langer accepteren. Daarom zeg ik dat wij nu meteen democratie nodig hebben.

Ferber
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, wij geven vandaag een advies over een overeenkomst die al in werking is getreden. Men kan dat betreuren. Een aantal sprekers hebben dat hier al gedaan en wij doen dat ook in onze ontwerpresolutie. Toch moeten wij de overeenkomst aanvaarden. Wij hebben over de overeenkomst niet onderhandeld en hebben ze ook niet ondertekend maar moeten wel werken in het kader dat ze tot stand heeft gebracht.
Dit is geen debat over kernenergie. Dat wil ik beklemtonen. Volgende maand zullen wij naar aanleiding van het verslag van de heer Soulier een uitvoerig debat over kernenergie kunnen houden. Vandaag moeten wij nagaan of wij met deze overeenkomst tussen Euratom en de Verenigde Staten kunnen instemmen. De Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie heeft zich op initiatief van de Europese Volkspartij voor de overeenkomst uitgesproken.
Uiteraard willen wij als Europees Parlement beter worden voorgelicht en willen wij vooral nog tijdens de onderhandelingen onze standpunten en belangen tot uiting kunnen brengen. Ook dat zeggen wij uitdrukkelijk in onze ontwerpresolutie.
Toch stel ik met verbazing vast dat wij naargelang het onderwerp van het verslag een totaal ander debat voeren. Met betrekking tot de kwestie van het vervoer van radioactief materiaal stellen vooral de groenen Amerika op het gebied van de veiligheidsnormen als een lichtend voorbeeld voor. Met betrekking tot de overeenkomst tussen Euratom en de Verenigde Staten zegt men echter plotseling dat de normen niet deugen en dat wij ze niet mogen overnemen. Het gaat hier om de geloofwaardigheid van onze argumenten. Men mag die niet aanpassen aan het doel dat men wil bereiken. Ik vraag dat men dat hier niet zou doen.
Ten slotte mogen wij ook niet zeggen dat deze overeenkomst met de Verenigde Staten de deur openzet voor het wereldwijd vervoer van plutonium. Nergens in de wereld gelden even strenge standaarden en normen als in de Verenigde Staten en Europa. Wij hebben problemen met de Centraal- en Oost-Europese landen, maar dat heeft met deze overeenkomst niets te maken. Dat moeten wij hier duidelijk zeggen.
De Fractie van de Europese Volkspartij stemt in met de ontwerpresolutie zoals die door de Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie is aangenomen. Behalve ons amendement 1 kunnen wij de amendementen echter niet steunen. Ze hebben alle betrekking op punten die op ons initiatief waren geschrapt. U kunt niet van ons verwachten dat wij daarmee in de plenaire vergadering opnieuw instemmen. Wij moeten vandaag een duidelijk standpunt innemen. Mijnheer Lange, wat het Euratom-verdrag betreft, moeten wij - op dat punt zijn wij het voor een keer eens - alles in het werk stellen om het in het Gemeenschapsrecht te integreren om aldus een democratische grondslag voor zulke overeenkomsten te creëren.

Plooij-Van Gorsel
Voorzitter, collega's, commissaris, het onderhandelingsproces over de overeenkomst tussen Euratom en de Verenigde Staten was een pijnlijke en langdurige operatie. Het Europees Parlement heeft hierin nauwelijks een rol kunnen spelen en werd zeer slecht geïnformeerd. Na een zitting achter gesloten deuren met de Commissie heerste zelfs een jaar lang radiostilte. Een onacceptabele houding van de commissaris.
Mijn fractie wenst dat het Parlement op democratische wijze wordt betrokken bij de Euratomovereenkomsten met derde landen nu en in de toekomst. Nucleaire aangelegenheden raken de Europese burgers rechtstreeks, ook nu en in de toekomst. Het Euratom-verdrag heeft bovendien een enorm budget en democratische controle daarvan door het Europees Parlement is noodzakelijk.
Mijn laatste punt. De liberale fractie maakt zich zorgen over de tendens dat de Verenigde Staten steeds meer extra territoriale wetgeving maakt. Wetgeving die ingrijpt in de interne markt van de Europese Unie. De Verenigde Staten willen zelf controle blijven uitoefenen op het nucleaire materiaal dat zij aan Euratom leveren. Dit heeft negatieve gevolgen voor de Europese industrie en is uit economisch oogpunt slecht. Bovendien grijpt het in in de interne aangelegenheden van de Europese Unie. Dit is voor mijn fractie niet acceptabel.
Rest mij de rapporteur, mevrouw Ahern, te complimenteren met haar uitstekende verslag en mijn fractie zal elf van de achttien amendementen die zij maakte, steunen.

Ahern
Mevrouw de Voorzitter, ik stel met voldoening vast dat iedereen hier in het Parlement het er tenminste over eens is dat wij democratische controle nodig hebben en verheug mij over de steun voor de ingediende amendementen.
Wij mogen het gevaar niet onderschatten dat Europa, als deze overeenkomst wordt uitgevoerd, een plutoniumeconomie wordt. Ze moedigt de opwerking in Sellafield en La Hague actief aan en leidt tot een hogere plutoniumproductie. Er zal meer nucleair materiaal over zee, over land en door de lucht worden vervoerd, met alle risico's vandien. De opwerking in Sellafield is nu al een aanzienlijk gevaar voor Ierland. Tegen 2010 zal Sellafield uit bestraalde splijtstof 545.000 kilo hebben opgewerkt. Volgens deze overeenkomst zal meer kernafval naar Sellafield worden overgebracht, niet alleen over de Ierse Zee maar ook door de lucht. Dat afval zal worden opgewerkt, waardoor 160 keer meer radioactief afval zal ontstaan dan bij het begin.
Wij maken ons ook grote zorgen over de recente gezondheidsstudies over concentraties van leukemie rond La Hague. Soortgelijk onderzoek heeft ook in Sellafield plaatsgevonden. Het wordt steeds duidelijker dat opwerking de gezondheid en het milieu in Europa in gevaar brengt.
Als grote hoeveelheden radioactief materiaal in geheel Europa worden verspreid en vervoerd, vraag ik mij af hoe wij de risico's met behulp van veiligheidsnormen kunnen beperken. Er gebeuren nu eenmaal ongelukken zoals vele jaren geleden, toen een VS-vliegtuig boven Spanje een atoombom verloor. De bom ontplofte niet, maar besmette wel een uitgestrekt gebied. De aanwezigheid van grote hoeveelheden plutonium houdt ernstige veiligheidsrisio's in. Om een atoombom te maken heeft men slechts drie à vijf kilogram plutonium nodig. Op dit ogenblik zijn al duizenden tonnen plutonium beschikbaar en die hoeveelheid wordt almaar groter.
Ik kom nu terug tot de kwestie van de democratische controle op ander nucleaire overeenkomsten. De Commissie heeft ons op de hoogte gebracht van de overeenkomst met Korea. In Korea is democratie een uiterst netelige aangelegenheid en daarom menen wij niet dat het goed is met zulke landen nucleaire overeenkomsten te sluiten. Voortaan zou het Parlement in elk geval bij die nucleaire overeenkomsten moeten worden betrokken.

Sandbæk
Mevrouw de Voorzitter, ik wil van de gelegenheid gebruik maken om Nuala Ahern te feliciteren met haar verslag, waarmee belangrijke aspecten in de overeenkomst die we nu behandelen, worden verscherpt. Zoals terecht is opgemerkt, werd het Europees Parlement niet bij de Euratomovereenkomsten betrokken. Iedereen vindt dat de onderhandelingen in de EU democratischer en transparanter moeten zijn en het is dan ook onbegrijpelijk dat het Europees Parlement juist in deze besluitvormingsprocedure formeel niet is betrokken. De Europese bevolking neemt het gewoonweg niet dat een zo belangrijk onderwerp als het gebruik van kernenergie niet in alle openheid, maar achter gesloten deuren door de ambtenaren van de Commissie behandeld wordt. De eis van het Europees Parlement om erbij betrokken te worden is des te belangrijker voor de toekomstige overeenkomsten tussen Euratom en derde landen. Zoals het er vandaag uitziet, is er niets of bijna niets geweten over de nucleaire situatie in deze landen.
Ik sluit mij aan bij het argument dat de nieuwe overeenkomst tussen Euratom en de VS niet lijkt bij te dragen tot een vermindering van de zogenaamde plutoniumeconomie. De overeenkomst laat integendeel meer opwerkingsindustrie voor plutonium toe, waarmee we helemaal geen vrede kunnen nemen. Het leidt onder overigens gelijke omstandigheden tot een groter spreidingsrisico op wereldniveau en het is in strijd met het besluit van het Parlement inzake de uitbreiding van het non-proliferatieverdrag met het oog op de ontwikkeling van alternatieve en duurzame energiebronnen.
Alleen door vandaag voor het verslag te stemmen, kunnen we zeker zijn dat de toekomstige internationale onderhandelingen op nucleair gebied op een democratisch verantwoorde wijze zullen plaatsvinden.

Blot
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, bij het lezen van het verslag van onze collega had ik de indruk een absurd toneelstuk in handen te hebben dat uit de pen van Dürrenmatt of Brecht had kunnen vloeien.
Inderdaad, eerst zegt men ons dat de overeenkomst in haar geheel volslagen onevenwichtig is. Ik verwijs naar de overwegingen E en F, waarin wordt ingegaan op de eenzijdige maatregelen van de Verenigde Staten, althans sinds 1978, het gebrek aan wederkerigheid en het feit dat er op nucleair gebied een aanhoudend gebrek aan evenwicht in de machtsverhouding en de diplomatieke betrekkingen tussen de Verenigde Staten en Europa bestaat.
Ten tweede, er wordt ons uitgelegd dat er niet op democratische wijze over deze overeenkomst werd onderhandeld, dat het Parlement volledig buiten spel werd gezet. En uit de paragrafen 4, 5 en 6 van de resolutie blijkt duidelijk dat de informatie die het Europees Parlement heeft gekregen, volslagen ontoereikend is om te kunnen oordelen over de voorwaarden waaronder deze overeenkomst zal worden toegepast.
Ten derde, er wordt ons gezegd dat deze overeenkomst tot de ontwikkeling van de "plutoniumeconomie" zal leiden, waarover trouwens bezorgdheid bestaat, en dat de veiligheidsvoorschriften op veel gebieden, en met name in het luchtvervoer, ontoereikend zijn.
Conclusie: na deze stortvloed van kritiek in de toelichting, alsook in het advies van de Commissie externe economische betrekkingen, staat in paragraaf 9: wij verheugen ons zonder enig voorbehoud over deze overeenkomst. Ik moet wel zeggen dat ik deze conclusie nogal eigenaardig vind na wat er eerder werd gezegd.
Daarom zullen wij onzerzijds niet voor deze tekst stemmen en wij maken van de gelegenheid gebruik om uiting te geven aan onze verbazing over het feit dat men ons, als het over overeenkomsten tussen de Verenigde Staten en Europa gaat, bijna altijd zegt dat de overeenkomsten onevenwichtig zijn maar dat wij ze desondanks moeten goedkeuren. Dit is toch wel tekenend voor de ondergeschikte positie die Europa in de transatlantische dialoog inneemt.

Papoutsis
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren afgevaardigden, ik dank de rapporteur voor haar verslag over de samenwerkingsovereenkomst tussen de EGA en de VS inzake het vreedzaam gebruik van kernenergie.
Ik wens in mijn tussenkomst te antwoorden op de opmerkingen van het Parlement op de overeenkomst - die, zoals u weet, reeds op 12 april 1996 in werking is getreden - en wil daarom dieper ingaan op de problemen waarnaar mevrouw Ahern in haar verslag verwijst alsmede de kritieken die de geachte afgevaardigden in hun interventies hebben geuit.
Het verslag heeft het over de rol die het Parlement uit hoofde van het Euratom-Verdrag vervult bij het sluiten van EGA-overeenkomsten. Ik wijs er in dit verband op dat een van de voorstellen die de Commissie aan de Intergouvernementele Conferentie heeft gedaan, de samensmelting betreft van de drie bestaande Gemeenschappen tot één enkele, wat zal leiden tot grotere duidelijkheid op dit gebied. Een ander voorstel van de Commissie gaat over de opname van een energiehoofdstuk in het herziene Verdrag.
Wat betreft de voorlichting van het Parlement over het verloop van het onderhandelingsproces, herinner ik eraan dat de Commissie de commissie energie geregeld in kennis heeft gesteld van de vooruitgang van de besprekingen met de Verenigde Staten, met name op de bijeenkomsten van de commissie van december 1994 en van januari en maart 1995. Voorts heeft de Commissie het Parlement op 10 mei 1995 geïnformeerd over het ontwerpbesluit dat ze met het oog op de goedkeuring van de overeenkomst door de Raad had voorbereid. Bovendien heeft de directeur-generaal van de voor energie bevoegde Commissiedienst in november 1995 aan de Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie een kopie overgemaakt van de overeenkomst, die op dat ogenblik reeds was ondertekend.
De ontwerpresolutie van het Parlement verwijst ook naar de gevolgen van de overeenkomst voor het gebruik van kernenergie en de bevordering van de zogeheten plutoniumeconomie. Hoewel het duidelijk is dat de economieën van onze landen alleen levensvatbaar zijn en zich kunnen ontwikkelen als ze alle energiebronnen en brandstoffen op passende - en evenwichtige - wijze aanwenden, doen niet alle lidstaten van de Unie een beroep op kernenergie - wat niet wegneemt dat ze deze belangrijke energiebron momenteel goed is voor nagenoeg een derde van de totale elektriciteitsproduktie in de Europese Unie.
Ten aanzien van de bewering in het verslag dat de samenwerkingsovereenkomst met de VS zal bijdragen tot de stimulering van de plutoniumeconomie, wijs ik er ook op dat het Euratom-Verdrag de lidstaten niet verplicht het radioactief afval op te werken. Het besluit tot verwerking wordt door de lidstaten zelf genomen, wat trouwens eveneens geldt voor het besluit inzake het gebruik van plutonium voor de fabricatie van MOX-brandstof. Sommige lidstaten van de Unie hebben dan ook besloten kernafval te recycleren, maar dat doen ze al 25 jaar. Een voorwaarde is uiteraard dat op het veilig beheer van het teruggewonnen materiaal wordt toegezien.
Het Euratom-Verdrag laat de lidstaten van de Unie tevens vrij om al of niet kernenergie aan te wenden, en - ik herhaal - bemoeit zich niet met de wijze waarop ze kernafval verwijderen. Om die reden kan de Unie in een samenwerkingsovereenkomst met een derde land inzake het gebruik van kernenergie, die wordt gesloten krachtens de bepalingen van het Verdrag, geen voorschriften opnemen die de beleidsvormen van de lidstaten betreffen - wat door de overeenkomstsluitende partijen, met name de Unie en de Verenigde Staten, overigens als een expliciete voorwaarde voor de ondertekening ervan werd gesteld. Het is dus verkeerd te beweren dat de samenwerkingsovereenkomst erop uit is de opwerking van nucleaire afvalstoffen in de landen van de Unie te stimuleren. De overeenkomst wil voor de lidstaten alleen het passend politiek en juridisch kader scheppen om - als ze dat wensen - over te gaan tot de verwerking van kernafval van Amerikaanse oorsprong - waarbij zij benadrukt dat de bestaande multilaterale overeenkomsten voldoende waarborgen inhouden om de verspreiding van kernwapens te voorkomen.
De overeenkomstsluitende partijen hebben tevens besloten ook na het aflopen van de formele geldigheidsperiode van de overeenkomst bepaalde verbintenissen na te komen. Zo blijven de in de overeenkomst voorziene voorschriften inzake de veiligheid, vreedzame aanwending en fysieke beveiliging van kernmateriaal voor onbepaalde duur van kracht. De reden hiervan is dat deze stoffen na het verstrijken van de geldigheidsduur van de overeenkomst, met andere woorden na opheffing van het juridisch kader op basis waarvan ze werden geleverd, verder kunnen worden verspreid en aangewend voor nucleaire doeleinden, zodat het gevaar voor de proliferatie van kernwapens niet ondenkbaar is. De waarborgen in de samenwerkingsovereenkomst beantwoorden trouwens aan die welke in het Euratom-Verdrag werden verankerd, alsmede aan die welke door het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie worden gehanteerd in het kader van de overeenkomsten met de EGA en haar lidstaten. De maatregelen die de Unie tot dusver voor de versterking van de kernveiligheid heeft genomen - waaronder die in de context van haar samenwerkingsovereenkomsten - maken haar tot de veiligste regio op dit vlak in de wereld, wat trouwens door de hele internationale gemeenschap wordt erkend.
Ik herinner er in dit verband aan dat de veiligheidscontroles van Euratom er in de eerste plaats zijn om te waarborgen dat het nucleair materiaal dat in de installaties aanwezig is - waaronder plutonium - wordt geïnventariseerd en in overeenstemming is met het opgegeven doel. Het terzake bevoegde directoraat van Euratom beschikt thans over de technische en administratieve middelen om die opdracht naar behoren te vervullen.
Ik wijs er ook op dat de Commissie overal ter wereld betrokken is bij initiatieven die erop gericht zijn een eind te maken aan de productie van plutonium voor de aanmaak van wapens en toe te zien op de voorraden ervan. De Commissie is ook voorstander van onderhandelingen met het oog op een verdrag inzake het verbod op de productie van splijtstoffen voor niet-vreedzame doeleinden - zulks in het kader van de conferentie over ontwapening in Genève - en hoopt op een spoedig begin en een snelle afwikkeling van de besprekingen terzake. Voorts neemt ze deel aan de activiteiten van de werkgroep voor het beheer van de plutoniumvoorraden onder de auspiciën van het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie in Wenen.
Ik wil nog benadrukken dat de samenwerkingsovereenkomst tussen de EGA en de VS voor de Europese nucleaire sector het voordeel inhoudt dat de bevoorrading van kernmaterialen die verbintenissen tegenover de Verenigde Staten impliceren, in de toekomst wordt gewaarborgd. Verder maakt ze langetermijnprognoses mogelijk, zodat ze zorgt voor stabiliteit en bijdraagt tot de stimulering van het algemeen energiebeleid van de Unie, zoals bepaald in het Witboek.
Tenslotte versterkt ze ook de strategie van non-proliferatie van kernwapens. Mevrouw de Voorzitter, de Commissie verheugt zich over de standpunten die de Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie en de Commissie externe economische betrekkingen over de onderhavige samenwerkingsovereenkomst hebben bepaald, wenst mevrouw Ahern geluk met haar verslag en dankt de afgevaardigden die in dit debat tussenbeide zijn gekomen.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 11.00 uur plaats.

Kaderovereenkomst voor samenwerking EG-Chili
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0023/97) van mevrouw Miranda de Lage, namens de Commissie externe economische betrekkingen, over het voorstel voor een besluit van de Raad (COM(96)0259 - C4-0450/96-96/0149(CNS)) betreffende de sluiting van de Kaderovereenkomst voor samenwerking, ter voorbereiding van een associatie van politieke en economische aard tussen de Europese Gemeenschap en haar Lidstaten enerzijds, en de Republiek Chili anderzijds, als einddoel.

Miranda de Lage
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de Europese Unie heeft de afgelopen tien jaar een netwerk van overeenkomsten gecreëerd met het Latijns-Amerikaanse subcontinent om de handelssamenwerking met deze groep van landen eerst en vooral nieuw leven in te blazen en nu ook verder te versterken. De overeenkomsten van de derde generatie -de overeenkomst met Chili, die nog altijd van kracht is, dateert uit 1990- waren voor alles een politieke steun voor de democratiseringsprocessen, voor de stabiliteit en de regionale integratie.
Ze waren het Europese antwoord op de toestand in landen die, gezien het peil van hun institutionele en economische ontwikkeling, nu niet alleen handelspartners maar ook politieke bondgenoten zijn. Chili onderscheidt zich in deze groep van landen door zijn dynamisme, zijn economische openheid en zijn politieke wil. Chili is erin geslaagd vele van de moeilijkheden van politieke aard te overwinnen waarmee elk land, dat na een lange en afschuwelijke periode van dictatuur de vrijheid herwint, geconfronteerd wordt. De beperkingen die de huidige grondwet voor de verdieping van de democratie oplegt, verhinderen echter nog altijd de volledige ontwikkeling van een rechtsstaat, waar de rol, die elke macht in een volwaardige democratie moet spelen, duidelijk is vastgelegd.
Het Europees Parlement is zich bewust van de huidige moeilijkheden op institutioneel vlak in Chili maar 1998 zal een cruciale datum zijn. Het feit dat wij hier vandaag dit debat houden over het nieuwe kader voor onze betrekkingen, dat uiteindelijk tot doel heeft het volledige handelsverkeer te liberaliseren, bewijst dat de lidstaten, de Commissie en het Europees Parlement vertrouwen hebben in de toekomst van Chili. Deze ambitieuze doelstelling ligt vervat in de huidige tekst, die de voorbereidende fase vormt voor de toekomstige associatie. De overeenkomst laat twee essentiële vragen open: wanneer en hoe moet worden overgegaan tot de eindfase. Ik moet echter benadrukken dat het feit dat dit niet is vastgelegd zeker geen afbreuk doet aan het politieke, commerciële en economische belang van de eerste fase, aangezien de voorliggende tekst duidelijk het contractuele kader en de politieke wil in de slotfase schetst.
Het Europees Parlement juicht het toe dat de democratische clausule klaar en duidelijk en zo volledig mogelijk wordt gesteld, waarbij verwezen wordt naar de mensenrechten, sociale en milieurechten. Mevrouw de Voorzitter, dankzij deze overeenkomst kunnen wij de nadruk leggen op het recht op een onafhankelijke rechtspraak. Ik betreur echter dat ik de Chileense autoriteiten, die altijd aandacht besteden aan de standpunten van deze Vergadering, andermaal moet verzoeken om een oplossing voor de zaak van onze medeburger, de heer Carlos Soria, zodat we het ethische geschil met zijn familie kunnen sluiten. Dit Parlement heeft zich bij tal van gelegenheden over deze zaak uitgesproken. Deze overeenkomst stelt tevens een geregelde politieke dialoog in en bevat een verklaring over de parlementaire dialoog, zodat toenadering mogelijk is en alle kwesties, die van wederzijds belang zijn, in een adequaat forum besproken kunnen worden. De economische en commerciële dialoog vormt bovendien een basispijler, die ook zal gelden voor de betrekkingen van de partijen met derden.
In dit verband feliciteer ik de Commissie omdat zij een "passerelle" voorzien heeft zodat wij de liberaliseringsmechanismen kunnen coördineren met die welke voorzien zijn in de overeenkomst met de Mercosur en ook de mogelijke deelname van Chili aan samenwerkingsprogramma's EU-Mercosur kunnen bestuderen. De overeenkomst vergeet ook de samenwerking voor de sociale ontwikkeling niet, de modernisering van de overheid -een uiterst belangrijke kwestie- opleiding en onderwijs, het milieu of onderzoek en ontwikkeling van nieuwe technologieën.
Deze overeenkomst is kortom een uitstekend instrument, dat enorme perspectieven opent voor een duurzame ontwikkeling. Ze vormt tevens een belangrijke politieke steun van de Europese Unie en zal ongetwijfeld de democratische verdieping en de volledige ontwikkeling van de rechtsstaat bevorderen.
Als rapporteur van de Commissie externe economische betrekkingen wil ik tenslotte ook de drie overige commissies danken voor hun adviezen en verslagen. Deze vullen een aantal aspecten aan die ik hier heb behandeld en wij hebben dan ook grotendeels met deze adviezen rekening gehouden bij de opstelling van de toelichting.

Smith
Mevrouw de Voorzitter, ik feliciteer mevrouw Miranda de Lage met haar voortreffelijk verslag. Zij heeft de achtergrond van deze kaderovereenkomst voortreffelijk geschetst. Toen wij deze kwestie in de commissie bespraken, hadden velen van ons, gelet op het verleden, gemengde gevoelens over de huidige situatie in Chili.
Wij willen de democratische krachten in Chili zoveel mogelijk steunen, maar beseffen dat de overgang van Chili naar de democratie nog niet voltooid is. Het leger speelt nog steeds een rol en de onafhankelijkheid van de justitie is nog niet gegarandeerd. Zo zijn er nog andere voorbeelden. Tegen die achtergrond heeft mevrouw Miranda de Lage een voortreffelijk verslag opgesteld waarin zij met die bijzondere omstandigheden rekening houdt.
Dat wilde ik over de algemene achtergrond zeggen. Meer concreet zou ik de heer Marín willen vragen nader in te gaan op een aantal opmerkingen over de discriminerende belastingregeling voor alcohol in Chili. Als liefhebber van Schotse whisky wil ik mij op dat punt toespitsen.
Ik wil de Commissie enkele vragen stellen. De bewuste discriminatie bestaat sedert 1985. Wij weten dat de Chileense regering veel te lang heeft geaarzeld om voorstellen te doen om die discriminatie weg te werken. Wij weten dat Sir Leon Brittan tijdens zijn bezoek aan Chili duidelijk heeft gemaakt dat de Europese Unie de WTO zal raadplegen als de regering tegen het einde van deze maand het Congres geen wet voorlegt die met de GATTbepalingen strookt.
Kan de Commissie ons uitdrukkelijk verzekeren dat ze aan die termijn voor raadpleging van de WTO zal vasthouden? Wij wensen dat de Commissie op Chili pressie blijft uitoefenen. Ik zou graag hebben dat de heer Marín die vraag duidelijk beantwoordt.

Valdivielso de Cué
Mevrouw de Voorzitter, ik wil eerst en vooral de tevredenheid van mijn fractie uitspreken omdat deze Vergadering de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Chili zeker zal goedkeuren.
Deze overeenkomst van gemengde aard vertoont talrijke gelijkenissen met de interregionale kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en de Mercosur, aangezien het hier gaat om overeenkomsten met dezelfde doelstelling. De nieuwe samenwerkingsovereenkomst Europese Unie-Chili verschilt volledig van de vroegere modellen. Het is een nieuw soort overeenkomst, die geen clausules bevat met vaste toezeggingen om de handelsonderhandelingen te starten en de stap naar de eindfase te zetten, aangezien ze twee essentiële vragen voor de toekomstige associatie tussen de Europese Unie en Chili openlaat: wanneer en hoe moet worden overgegaan tot de verdere geleidelijke en wederkerige liberalisering van het volledige handelsverkeer. Zowel in de overeenkomst EU-Mercosur als in deze overeenkomst worden deze vragen niet beantwoord. Dit doet geen afbreuk aan het politieke belang maar het draagt mijns inziens niet bij tot de duidelijkheid van de overeenkomst. De mogelijkheid om deze overeenkomst uit te breiden tot andere landen van de zuidelijke punt van LatijnsAmerika wordt niet expliciet voorzien maar er wordt wel een belangrijke stap gezet aangezien Chili een clausule inzake overheidscontracten aanvaard heeft, terwijl deze noodzaak tot samenwerking op het gebied van overheidscontracten niet behandeld wordt niet in de interregionale kaderovereenkomst EU-Mercosur. Wij blijven hoe dan ook kampen met een gebrek aan een opener economische dialoog en aan coördinatie van de strategieën op internationaal vlak.
De economische en commerciële dialoog is beperkt en geldt enkel op bilateraal vlak. Net als voor de overeenkomst EU-Mercosur hebben beide partijen beslist dat de handelssamenwerking zo snel mogelijk van start moet gaan. Dit besluit is genomen zonder voorafgaande raadpleging van het Parlement, dat nochtans geraadpleegd had moeten worden gezien de inhoud van de handelsbepalingen. Ook de institutionele gevolgen op de begroting zijn onduidelijk. Het Parlement moet het hoe dan ook bijzonder waarderen dat de zogenaamde democratische clausule of de clausule inzake de mensenrechten in deze overeenkomst is opgenomen. In de Commissie externe economische betrekkingen beschouwen wij de economische en commerciële dialoog op gezette tijden als een basispijler van de overeenkomst. De overeenkomst bevat immers een heel gedetailleerd werkschema, dat alle essentiële elementen bevat om onderhandelingen te voeren over de creatie van een echte vrijhandelszone.
Tenslotte wil ik ook onze ergernis uitspreken over het dubbelzinnige karakter van de financiële verbintenissen en de onachtzaamheid van de Commissie terzake, zowel inzake de inhoud als de planning, zoals de Begrotingscommissie overigens ook al gesteld heeft. Dit wijst op een zwakke politieke parlementaire dialoog en het Europees Parlement wordt niet eens vernoemd in de overeenkomst.
Tenslotte wil ik de rapporteur feliciteren met haar verslag.

Bertens
Mevrouw de Voorzitter, de liberale fractie zal zich vandaag positief uitspreken over het Kaderakkoord met Chili. Wij doen dat niet omdat alles daar uitstekend is en in het goede verslag van mevrouw Miranda de Lage hebben wij gezien dat het nogal tegenvalt, maar in ieder geval om positieve ontwikkelingen te steunen. De overgang naar een volledige democratie is nog niet afgerond en zoals ook de heer Smith al zei, de militairen spelen daar nog een grote rol. Dit akkoord richt zich op de totstandkoming van een politieke en economische associatie.
Op economisch gebied is de relatie met Chili potentieel hoopgevend. Veel zal nog worden moeten geregeld maar het engagement tot wederzijdse liberalisatie dat bestaat er. Dit akkoord past in de ontwikkeling van onze relaties met Latijns-Amerika die wellicht weliswaar ruimte laten voor diversiteit tussen de landen maar toch één geheel blijven vormen. Iets meer overzichtelijkheid in dit akkoord ware wenselijk geweest. Het zoveelste nieuwe en het zoveelste afwijkend model is nu weer ontwikkeld en weer is een serieuze parlementaire dialoog slechts indirect geregeld.
Tot slot vanwege de relatie MERCOSUR-Chili is het van het grootste belang dat wij bij de uitwerking van dit akkoord ook rekening houden met de uitwerking van het akkoord tussen de Unie en de MERCOSUR.

Puerta
Mevrouw de Voorzitter, de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links hecht bijzonder veel belang aan deze dialoog met Chili en aan dit besluit van de Raad om een samenwerkingsovereenkomst te sluiten met Chili, die op korte termijn een overeenkomst voor politieke en economische associatie zal worden. Wij hebben echter een aantal ambivalente standpunten en gevoelens inzake dit uitstekende verslag van mevrouw Miranda de Lage. Wij zijn het er enerzijds mee eens dat deze stap gezet moet worden -wij zullen die steunen en moedigen de Commissie aan opdat zij de dialoog en de acties, die zij al ondernomen heeft, voortzet- maar zijn anderzijds van mening dat niet voldaan is aan tal van voorwaarden.
Het gaat in vele gevallen om retoriek in plaats van de politieke realiteit. Wanneer gesteld wordt dat wij gemeenschappelijke waarden van democratie, respect voor de mensenrechten, pluralisme en democratie delen, moet wij tegelijk erkennen dat Chili geen volwaardige democratie is. Wij weten dat dit ook zo is in andere delen van de wereld, in andere landen die demografisch veel belangrijker zijn en waarmee wij overeenkomsten sluiten. Wij willen niet hypocriet of sektarisch doen maar we moeten toch klaar en duidelijk stellen dat Chili geen volwaardige democratie is. Toen ik samen met een aantal andere leden van dit Parlement het voorrecht genoot de verkiezingen bij te wonen die een einde maakten aan de bloedige dictatuur van Pinochet als president van de Republiek Chili, dachten wij dat Chili snel opnieuw een volwaardige democratie zou worden maar dat is niet gebeurd. Generaal Pinochet, wiens handen met bloed besmeurd zijn, die door alle landen politiek en moreel veroordeeld is, die vele landen ter wereld niet kan bezoeken omdat de democraten hem niet kunnen ontvangen, blijft een belangrijke positie bekleden in Chili -ik zeg niet een dominante, maar een belangrijke plaats. Hij kan immers rechtstreeks een deel van de senatoren benoemen en een aanzienlijke invloed uitoefenen op de rechterlijke macht. Hij heeft dus voor een deel controle over de Chileense democratie.
Ik weet dat de Chileense democraten en de Chileense instellingen inspanningen leveren om hier iets aan te doen maar wij moeten de situatie erkennen zoals ze in werkelijkheid is. Deze verwijzing naar gedeelde waarden botst met de werkelijkheid en het feit dat de democratische waarden niet kunnen worden uitgeoefend en dat niet eens volledig rekenschap kan worden gevraagd voor de misdaden die in het recente verleden begaan zijn. We kunnen hier tal van voorbeelden geven maar het belangrijkste voorbeeld is wel de zaak van Carlos Soria. Zijn familie krijgt een buitengerechtelijke schadevergoeding aangeboden maar het Chileense Hooggerechtshof heeft de amnestiewet toegepast voor de daders, ook al gaat het om een internationaal ambtenaar die vermoord is door de nationale veiligheidstroepen. Die staan uiteindelijk onder het bevel van de man die luitenant-generaal van het Chileense leger is en die de toestand nog altijd grotendeels controleert. Buitengerechtelijke schadevergoedingen volstaan niet en wij roepen de Commissie van hieruit op dat zij bij de eisen blijft die zij, zoals wij weten, gesteld heeft.
Een aantal andere zaken zijn ongetwijfeld minder belangrijk maar toch belangrijk genoeg, zoals de inbeslagname van bezittingen van Europese burgers. In het verslag en vooral in de verslagen van de verschillende commissies voor advies is sprake van het dagblad Clarín , dat niet wordt teruggegeven aan de eigenaars. Maar de eigenaar van Clarín heeft een naam en voornaam: hij heet don Victor Pey en slaagt er niet in de teruggave te bekomen van een krant, waarvan hij alle aandelen bezit maar die uit zijn eigen kantoor geroofd zijn tijdens een militaire razzia. Dit is slechts een klein voorbeeld van de schendingen van de mensenrechten en de zaak van de heer Soria is hier een duidelijk voorbeeld van. Inzake de grond van het verslag zijn wij van oordeel dat men de instemming van het Parlement hadden moeten vragen. Wij willen er ook vastberaden voor zorgen dat het niet bij vluchtige woorden blijft maar dat dit wordt omgezet in de politieke en economische realiteit.

Kreissl-Dörfler
Mevrouw de Voorzitter, toen ik in september 1995 met de delegatie voor Zuid-Amerika in Chili was, werd ik om zo te zeggen bestormd door mensenrechten- en milieuorganisaties. Die vreesden alle dat de nieuwe overeenkomst tussen de EU en Chili niet tot de oplossing van de dringendste problemen zou bijdragen. Zij wezen op de beperkte democratie, de straffeloosheid van de schenders van de mensenrechten, het uitblijven van de machtenscheiding en het feit dat Pinochet de touwtjes nog steeds in handen heeft. De vergelijking met de Aziatische tijgers gaat volgens hen niet op omdat Chili een tijger zonder oerwoud is. Macro-economisch doet Chili het weliswaar goed, maar de bossen worden zonder verpozen gerooid, de zee wordt overbevist en de koperwinning en de op de export gerichte landbouw voeren het land naar een milieucatastrofe.
Op het gehele continent is het verschil tussen arm en rijk alleen in Brazilië nog groter. De Chilenen vroegen mij daarom dat wij ons zouden inzetten voor de totstandbrenging van een echte democratie in Chili, voor een economische ontwikkeling die niet alleen de multinationale ondernemingen maar ook de bevolking ten goede komt, en voor een ecologisch verantwoorde ontwikkeling. Deze overeenkomst brengt daarvan niets terecht. Chili zal alleen maar nog aantrekkelijker worden voor de grote concerns en de investeerders. Voor hen wordt nog meer liberalisering van de handel in uitzicht gesteld: op het gebied van handels- en belastingrecht moet Chili zich op Europa richten.
Moet Chili dan voor 100 in plaats van voor 91 % van de uitvoer van grondstoffen afhankelijk worden? Mijnheer Marín, de mensenrechtenclausule en de bepalingen over milieubescherming en hulp aan de armsten in de overeenkomst zijn zoals gewoonlijk niet meer dan lyrische opsmuk. Als ze meer dan dat zouden zijn, zou Pinochet eerst moeten aftreden voor de overeenkomst in werking kan treden. De trias Chili-MERCOSUR-EU moet de grootste vrijhandelszone ter wereld worden, maar wie zal dan de handelsvrijheid van de vrijhandelaars nog controleren? Nu al zijn de handelspolitieke aspecten van de overeenkomst zonder meer bij uitwisseling van brieven in werking gesteld. Wij, groenen, zullen ons daarom bij de stemming onthouden. Deze overeenkomst strookt niet met wat de mensen in Chili willen. Mijnheer Marín, van u verwachten wij wat minder lyriek en wat meer werkelijkheidszin en duidelijkheid.

Van der Waal
Mevrouw de Voorzitter, na de totstandkoming van het akkoord met de MERCOSUR is het van belang dat ook de politieke en economische betrekkingen met Chili worden aangehaald. Bij de uitvoering van de Kaderovereenkomst zal vooral aandacht besteed moeten worden aan de bestrijding van de armoede en de onderontwikkeling in Chili. Ondanks de economische groei leeft een groot deel van de Chileense bevolking nog onder de armoedegrens. Voorts kan de Kaderovereenkomst een positieve uitwerking hebben op het overgangsproces naar een parlementaire democratie.
Een belangrijk bestanddeel van de overeenkomst wordt gevormd door de afspraken met het oog op de toekomstige liberalisering van het handelsverkeer. Alhoewel van een vrijhandelszone tussen de Europese Unie en Chili op korte termijn geen sprake zal zijn, geeft de rapporteur in haar verslag al wel aan dat de landbouwsector een sleutelrol zal spelen bij de toekomstige onderhandelingen over vrijhandel. Onlangs publiceerde de Commissie een mededeling over de WTO-aspecten van preferentiële overeenkomsten van de Europese Unie met derde landen. Hierin wordt terecht als principe aangegeven dat strijdigheid met het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid moet worden voorkomen.
Daarom dient er voor gewaakt te worden dat opeenstapeling van vrijhandelsovereenkomsten niet tot grote ongewenste neveneffecten in de lidstaten leidt. Een toekomstige vrijhandelszone met Chili kan dan ook alleen gevestigd worden in overeenstemming met de WTO-criteria en na een grondige analyse van de voor- en nadelen die daaraan zijn verbonden.
Mevrouw Miranda heeft een helder verslag gepresenteerd. Met de overeenkomst stemmen wij in.

Speciale
Mevrouw de Voorzitter, ik stem in met het verslag van mevrouw Miranda de Lage en heb slechts een enkele opmerking. Ondanks haar beperktheden heeft deze overeenkomst de grote verdienste dat ze de democratische clausule bevat. Dat wil zeggen dat wij, zoals ook de heer Puerta heeft opgemerkt, aandringen op de overgang naar een democratisch bestel, de suprematie van de civiele en politieke macht op het leger, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en de bestraffing van de in het verleden vastgestelde schendingen van de mensenrechten. Ik denk daarbij aan generaal Pinochet en zijn handlangers.
Voorts is het belangrijk dat deze overeenkomst wordt gesloten aan de vooravond van de ontmoeting met het parlatino , het parlement van Latijns-Amerika. Wij moeten onze betrekkingen met geheel Latijns-Amerika verder ontwikkelen en rationaliseren. Deze overeenkomst kan daarbij helpen, maar wij streven naar een allesomvattende overeenkomst tussen de Europese Unie en Latijns-Amerika, tussen het Europees Parlement en het parlatino .

García-Margallo y Marfil
Mevrouw de Voorzitter, ik zal proberen de ideeën, die hier al vertolkt zijn, niet te herhalen en wil eenvoudigweg aangeven of ik het al dan niet eens ben met de vorige bijdrages.
Deze overeenkomst met Chili is eerst en vooral belangrijk in een kader dat gekenmerkt wordt door het verlies aan concurrentievermogen van de Europese industrie, dat op zijn beurt weerspiegeld wordt in een verlies aan marktaandeel in de geïndustrialiseerde landen. De betrekkingen met Latijns-Amerika in het algemeen en Chili in het bijzonder hebben in dit kader dan ook een bijzondere betekenis. In Latijns-Amerika zijn de betrekkingen met Chili bijzonder belangrijk. In het verslag zijn drie belangrijke aspecten onderstreept: de politieke aspecten, de economische en commerciële aspecten en de sociale aspecten.
Ik ben het volledig eens met de toespraak die mijn landgenoot, de heer Alonso Puerta, hier gehouden heeft. Ik hoop dat wij het ook eens zijn wanneer wij ook in andere landen van dit continent vastberaden respect voor een volwaardig democratisch model eisen.
Ten tweede ben ik het met de rapporteur eens dat deze overeenkomst een bijzondere betekenis heeft nu Chili zijn model van variabele geometrie voor zijn betrekkingen met andere landen lijkt te verlaten om zijn betrekkingen met de Mercosur op te voeren. De verwijzing naar de "passerelle" , die voorzien is om het definitieve model voor de betrekkingen met Chili vast te leggen in het kader van de betrekkingen met de Mercosur, lijkt mij dan ook bijzonder verstandig.
Ten derde ben ik het volledig eens met de sprekers die hun bezorgdheid geuit hebben over de mogelijke sociale ongelijkheden die het huidige economische model in Chili kan veroorzaken.
Tenslotte, mevrouw de Voorzitter, ben ik van oordeel dat, zoals alle sprekers beklemtoond hebben, de tijd gekomen is om de daad bij het woord te voegen. Wanneer wij de daad bij het woord willen voegen, kan dit onmogelijk zonder rekening te houden met dit Parlement en -wat nog belangrijker is- zonder hiervoor de nodige middelen uit te trekken op de begroting, die wij heel binnenkort zullen kunnen bespreken.

Newens
Mijnheer de Voorzitter, het is uiterst belangrijk dat wij de betrekkingen tussen de Europese Unie en Latijns-Amerika aanhalen. Ik stem dan ook met deze overeenkomst met Chili in en feliciteer de rapporteur met zijn verslag. Hoewel de huidige regering de mensenrechten wil eerbiedigen, blijven uit de tijd van de militaire dictatuur van generaal Pinochet nog vele onopgeloste gevallen over. Die dictatuur was verantwoordelijk voor meer dan drieduizend officieel toegegeven buitengerechtelijke executies. Meer dan duizend dossiers zijn nog niet gesloten. Wanneer generaal Pinochet in 1998 als opperbevelhebber van het leger aftreedt, wordt hij senator voor het leven, hoewel de Senaat, doordat Pinochet daar vroeger zijn mensen heeft geplaatst, nu al door rechts wordt gecontroleerd. Aldus kan de Senaat hervormingen tegenhouden die in het Lagerhuis niet met een tweederde meerderheid zijn aangenomen. Een aantal militaire leiders willen de verantwoordelijken voor schendingen van de mensenrechten nog altijd buiten vervolging stellen.
Op dat punt moeten wij ons vastberaden opstellen. Wij moeten ook erkennen dat de armoede moet worden bestreden en mogen niet zonder voorbehoud met een neoliberaal model instemmen. Toch moeten wij dit verslag ondersteunen. Ik feliciteer mevrouw Miranda nogmaals met het werk dat zij heeft verricht.

Heinisch
Mijnheer de Voorzitter, over enkele dagen vieren wij het vijftigjarig bestaan van de Chileense Conservatieve partij, die zeer dicht tegen ons, Europese Volkspartij, aanleunt. De wijze waarop wij dat jubileum kunnen vieren bewijst dat de democratie in Chili een levende werkelijkheid is. Het hervormingsproces in Chili is een van de verst gevorderde en stabielste in Latijns-Amerika. Voor die democratische hervormingen is deze kaderovereenkomst een belangrijke steun.
Met deze overeenkomst grondvest Chili zijn betrekkingen met de lidstaten van de Europese Unie op de eerbiediging van de mensenrechten en de democratische beginselen. Toch is de overgang naar een echt democratisch bestel nog niet voltooid. Als wij op de inachtneming van de democratische waarden aandringen, mogen wij echter niet vergeten dat de democratie op de participatie van de bevolking steunt. In de toekomst moet de Raad er dan ook voor zorgen dat het Parlement naar behoren bij de zaak wordt betrokken.
Ondanks die kritiek op de handelwijze van de Raad ondersteun ik het verslag van mevrouw Miranda de Lage en stem ik met de inhoud van de overeenkomst in. Ik ben vooral ingenomen met de volgende punten. De nagestreefde samenwerking met het oog op de ontwikkeling van de structuren van de informatiemaatschappij kan tot een betere verstandhouding tussen de EU-landen en Chili leiden, temeer daar wij onze dialoog op een geheel van gemeenschappelijke waarden baseren. Voorts bevat de overeenkomst een aantal concrete punten die de bevolking ter plaatse rechtstreeks ten goede kunnen komen. Tijdens mijn laatste bezoek aan Chili werd mij gewezen op problemen in het basisonderwijs. Ik stel dan ook met voldoening vast dat de overeenkomst ook op dat probleem betrekking heeft.
Ten slotte wil ik er nog op wijzen dat Duitsland de overeenkomst spoedig zal goedkeuren en zich inspant om de Chileens-Europese betrekkingen op basis van de overeenkomst verder te ontwikkelen.

Barón Crespo
Mijnheer de Voorzitter, Chili is ongetwijfeld het Latijns-Amerikaanse land dat geografisch gezien het verst verwijderd is van Europa maar dat het Europees Parlement politiek gezien het nauwst aan het hart ligt, zoals gebleken is bij de verkiezingen en ook bij de strijd voor democratie in Chili. Vandaag is Chili een matuur land, een land dat op economisch vlak naar drie continenten blikt en het is dan ook belangrijk dat wij onze economische banden met Chili versterken.
Mijnheer de Voorzitter, ik wil verwijzen naar de woorden die ik namens het Europees Parlement tot het Chileense congres in Valparaíso mocht richten en waar ik onze duidelijke steun betuigd heb voor de instelling van een volwaardige democratie in Chili, waarvan de burgerlijke rechtspraak de basis vormt. De Commissie buitenlandse zaken, veiligheids- en defensiebeleid van dit Parlement heeft het werk van de Waarheids- en Verzoeningscommissie dan ook gesteund, evenals de oprichting van de Nationale Vergoedings- en Verzoeningsraad. Het is belangrijk dat aangelegenheden die al vermeld zijn, zoals de zaak van de heer Soria of de krant Clarín opgelost worden en ook en vooral dat wij erin slagen de hypotheek te lichten die vandaag nog altijd op de democratie in Chili weegt.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, ik kan het verslag van mevrouw Miranda de Lage met grote tevredenheid ontvangen. De analyse en de conclusies van haar verslag over de nieuwe overeenkomst tussen de Europese Unie en Chili erkennen en versterken het werk dat de Commissie tot nu toe geleverd heeft. De ondertekening van deze overeenkomst zal een substantiële wijziging van onze relaties met Chili meebrengen en dit in het kader van de nieuwe strategie van de Europese Unie, die erop gericht is het geheel van onze betrekkingen met Latijns-Amerika opnieuw te definiëren.
Chili heeft zich de afgelopen jaren zowel op regionaal als internationaal vlak onderscheiden door de goede resultaten van zijn economie, het dynamisme van zijn diplomatie en zijn actieve aanwezigheid op de wereldmarkten. Chili heeft tal van vrijhandelsakkoorden gesloten met het merendeel van de ALADI-landen, het heeft bilaterale akkoorden gesloten met Mexico en Canada, het heeft zich aangesloten bij de associatie van de landen van de Stille Oceaan en een overeenkomst gesloten met de Mercosur. De nieuwe overeenkomst met de Europese Unie is op deze concrete realiteit gebaseerd en erkent de speciale rol van Chili in de zuidpunt van Latijns-Amerika. Ze stelt bovendien een heel ambitieus doel voorop: de oprichting van een politieke en economische associatie tussen de partijen.
Het voorziene mechanisme stemt overeen met dat in de overeenkomst EU-Mercosur. De partijen -de Europese Unie en Chili- hebben in het kader van de uitvoering van de eerste fase al een eerste bijeenkomst van de Gemengde Commissie gehouden op 16 december jl. ten einde met name de institutionele mechanismen vast te leggen die nodig zijn voor de werking van de overeenkomst. De eerste bijeenkomst van de subcommissie voor handelszaken is voorzien voor de eerste jaarhelft van dit jaar.
Mevrouw Miranda, uw verslag geeft al een volledige uiteenzetting van de structuur en de mogelijkheden van deze overeenkomst. Ik wil dan ook enkel herinneren aan de vernieuwende elementen van de overeenkomst. Met de al opgedane ervaring en in het licht van de uitdagingen, die de voortdurende ontwikkeling van de technologie en de industrie stelt, wordt de samenwerking verruimd en uitgebreid tot sleutelsectoren zoals diensten, investeringen, intellectuele eigendom, telecommunicatie en de informatiemaatschappij. Dankzij het systeem van de "passarellen" - dat ooit weggehoond wordt maar nu bewijst dat het wel degelijk een uitstekende vondst van de Commissie was- wordt ook de mogelijkheid voorzien om gezamenlijke projecten met de Mercosur te verwezenlijken en dat interesseert ons inderdaad buitengewoon.
In verband met een aantal bijdrages wil ik erop wijzen dat deze overeenkomst, zoals het merendeel van de overeenkomsten die wij met Latijns-Amerika sluiten, heel bijzondere aandacht besteedt aan de correctie van de sociale onevenwichten. Er wordt in de samenwerkingsprogramma's die wij met Chili opzetten dan ook terdege aandacht besteed aan de strijd tegen de armoede, de steun voor kleine en middelgrote ondernemingen, acties ten behoeve van de zwaksten in de samenleving -jongeren en vrouwen. Ik kan ook niet aanvaarden dat in de overeenkomst geen aandacht besteed zou worden aan de milieuproblematiek. Het milieu wordt immers beschouwd als een essentieel element in het concept van samenwerking met het oog op duurzame ontwikkeling, dat wij met de Republiek Chili ontwikkelen.
Op het vlak van de politieke betrekkingen is een belangrijke impuls gegeven, ook en met name dankzij het nieuwe forum voor parlementaire relaties. Jullie vragen zich af hoe dit in de toekomst verder moet. Dit is een nieuwigheid en het gaat hier om de relaties zoals ze vastgesteld zijn tijdens de onderhandelingen die gevoerd zijn nadat wij tijdens de jongste vergadering van de Groep van Rio een akkoord bereikt hebben met de Chileense delegatie en -in het kader van de Groep van Rio- in de eerste geïnstitutionaliseerde relatie met Chili in Noordwijk. Wij hebben eigenlijk een akkoord bereikt over het tijdsschema voor de komende liberalisering van de handel en dit zal op de volgende manier gebeuren: in 1997 en tot de eerste jaarhelft van 1998 moeten de in de overeenkomst voorziene organisaties -de gemengde commissie, de subcommissie handel en de verschillende werkgroepen- al hun aandacht concentreren op wat wij "de radiografie van het handelsverkeer" noemen. Zij moeten dus alle nodige technische onderzoeken verrichten zodat wij vooruitgang kunnen boeken inzake de ambitieuze doelstelling die in onze strategie voorzien is. Tijdens de tweede jaarhelft van 1998 of het eerste semester van 1999 zal de in de overeenkomst voorziene bijeenkomst op hoog niveau plaatsvinden zodat wij de uiteindelijke beslissing kunnen treffen en vanaf die datum de definitieve onderhandelingen voor de geleidelijke en wederkerige liberalisering van alle handel kunnen starten. Dat is in feite het kader dat wij vorige maand in Noordwijk tijdens het Nederlandse voorzitterschap met de Chileense afvaardiging hebben kunnen schetsen.
Tenslotte wil ik nog enkele opmerkingen maken over een aantal bijdrages die hier gehouden zijn.
Wij zijn eerst en vooral van mening dat deze overeenkomst, ongeacht de inhoud, waarover natuurlijk altijd gediscussieerd kan worden, eveneens streeft naar andere effecten die niet vermeld zijn in de overeenkomst maar die toch ook belangrijk zijn. De stappen die de Europese Unie met Chili zet, en dankzij het systeem van de "passarellen" ook met de Mercosur, vormen eerst en vooral een versterking van het model van open regionalisme en in het bijzonder in een belangrijk deel van Latijns-Amerika, de zuidelijke punt. De Europese Unie heeft inderdaad als strategisch doel in Latijns-Amerika en met name in de zuidpunt een ontluikende, stevige, creatieve en open economie te ontwikkelen die een bevoorrechte relatie met de Unie kan onderhouden. Ik verhul niet dat wij deze stappen ook zetten omdat dit -de Mercosur en Chili- één van de zeldzame delen van de wereld is waar de Europese Unie de belangrijkste economische en commerciële gesprekspartner en de belangrijkste investeerder is, voor de Verenigde Staten en Japan. Wij hebben er wederzijds belang bij om in dit gebied een Europese aanwezigheid op politiek en economisch vlak te blijven verdedigen.
Ten tweede zal dit ongetwijfeld het proces ter versterking van de democratie bevorderen. Mijnheer Puerta, let wel dat ik het over het proces ter versterking van de democratie heb, want ik zal niet ontkennen dat het Chileense politieke model nog altijd een aantal grijze vlekken vertoont.
Aangezien ik de bezorgdheid op het gezicht van mijn vriend, de heer Smith, zie toenemen, kan ik hem zeggen dat wij veel aandacht besteden aan de kwaliteit van de whisky en in het bijzonder van de Schotse whisky. U heeft mij in dit verband een duidelijk antwoord gevraagd. Na de dialoog die de heer Brittan en wijzelf gevoerd hebben, hebben wij de Chileense autoriteiten er inderdaad op gewezen dat het stelsel ter bescherming van de pisco , de nationale drank, in strijd is met de WHO-bepalingen. De wet die de Chileense regering heeft opgesteld en die aan het Chileense parlement zou worden voorgelegd, stemt ons inziens niet overeen met de WHO-bepalingen. De president van de Republiek Chili heeft er zich in de gesprekken met sir Leon Brittan toe verbonden dat de wet zal worden aangepast zodat ze overeenstemt met de WHO-voorschriften. Ik kan u bevestigen dat dit in de maand april zou gebeuren. Indien wij geen antwoord van de Chileense autoriteiten zouden ontvangen, zou de Europese Unie automatisch overgaan tot het openen van het panel in de Wereldhandelsorganisatie.
Wij hebben de Chileense autoriteiten erop gewezen dat het openen van een panel niet betekent dat een politiek of diplomatiek probleem of een probleem op het vlak van de algemene verstandhouding gecreëerd wordt. Deze instelling in de Wereldhandelsorganisatie is precies gecreëerd om dit soort conflicten op een vriendschappelijke en vreedzame manier op te lossen. Ik hoop echter dat de Chileense wet herzien wordt zodat wij ons niet tot de Wereldhandelsorganisatie hoeven te richten in verband met het probleem van de Schotse whisky of van de Ierse whisky, als er nog Ierse afgevaardigden aanwezig zouden zijn.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag te 11.00 uur plaats.

Bedrijfseffectrapportage
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0413/96) van de heer Mather, namens de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid, over de versterking van het systeem van de bedrijfseffectrapportage.

Mather
Mijnheer de Voorzitter, de voornaamste taak van elk parlement is ontwerpwetgeving te onderzoeken, te wijzigen en te verbeteren. Dit Parlement mag trots zijn dat het daaraan zoveel tijd besteedt en dat het zich zo ernstig van die taak kwijt. Dit verslag strekt ertoe ons beter in staat te stellen de wetgeving te verbeteren en de Commissie ertoe aan te zetten nieuwe wetgeving grondiger te onderzoeken, ruimer overleg te plegen en meer mogelijkheden uit te testen. Vooral het midden- en kleinbedrijf en in het bijzonder de micro-ondernemingen met tien werknemers of minder staan bloot aan de risico's van ondoordachte wetsbepalingen. Deze maatregel geeft die ondernemingen een bijzondere bescherming.
Aan de ene kant is dit verslag neutraal en technisch. Dat wij vragen dat de kosten en baten van wetgeving duidelijker worden vastgesteld, zegt niets over de wenselijkheid van de wetgeving zelf maar geeft ons alleen een betere maatstaf om te beoordelen wat wij willen doen. Het verslag is een aanmoediging voor allen die belangrijke regelgeving formuleren en opstellen om meer op de gevolgen ervan te letten. Wij dringen aan op het gebruik van een gestandaardiseerd formaat en op de ruime verspreiding van de effectbeoordelingen onder de bevolking, bij de bedrijven en regeringen in de gehele Europese Unie. Wij hopen dat dit de transparantie zal bevorderen en tot een beter gedocumenteerd debat zal leiden.
Ik hoop dat de heer Papoutsis ermee zal instemmen dat de versterking van de interne procedures bij de Commissie haar zal helpen om haar werk beter te doen en dat ons verslag zal bijdragen tot de studies die hij over dit onderwerp al heeft laten uitvoeren. Wij vragen in het bijzonder dat de Commissie ervoor zorgt dat geen enkele wetgeving tot bij het college van leden van de Commissie komt zonder dubbel slot en dubbele bescherming. In de eerste plaats willen wij dat bij het voorstel een door het secretariaat-generaal goedgekeurde effectrapportage wordt gevoegd. In de tweede plaats willen wij dat een lid van de Commissie persoonlijk een verklaring ondertekent waarin staat dat de effectrapportage naar behoren is gebeurd. Leden van de Commissie zouden dus voor de eerste keer persoonlijk moeten tekenen om te bevestigen dat een effectrapportage is gebeurd.
Deze maatregel zou volgens mij moeten helpen om de totstandbrenging van de wetgeving in Europa tot de beste van de wereld te maken. Overal in de wereld, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en alle OESO-landen, stellen wij een toenemende aandacht voor de kwaliteit van het bestuur en de wetgeving vast. Europa moet daarbij het voortouw nemen. Wij moeten de bakens uitzetten. Ik meen dat wij dat met dit verslag, tenminste als de Commissie het aanvaardt, kunnen doen.
Ook hier in het Parlement zouden beter voorbereide effectrapportages onze eigen rapporteurs moeten helpen om licht te werpen op de belangrijkste onderdelen van nieuwe maatregelen, zodat zij daaraan in de debatten met onze collega's prioriteit kunnen verlenen. Belangrijk is dat wij bij de totstandbrenging van het systeem van de fiche d'impact niet nog meer bureaucratische rompslomp creëren of onze systemen ondoorzichtig en ondoeltreffend maken. Het verslag erkent dat de Commissie over de nodige middelen moet beschikken om meer in kwaliteit te investeren en dat de toepassing van het systeem geen overbodige nieuwe procedures mag doen ontstaan.
Wij moeten die regelmatig bekijken. Het verslag maakt het ook mogelijk dat de mensen voor wie de wetgeving geldt die verschillende jaren kunnen herzien, wat betekent dat wetgeving niet voor eens en voor altijd wordt uitgevaardigd. Als wetgeving ongewild leidt tot andere kosten of baten moeten wij in de Europese Unie op die wetgeving kunnen terugkomen en ze op een gestructureerde wijze kunnen herzien.
Ik kijk uit naar de bijdragen van de andere afgevaardigden en naar het antwoord van de heer Papoutsis. Wij hebben dit verslag opgesteld om het werk van de Commissie te vergemakkelijken. Ik dank alle afgevaardigden die bij de opstelling van dit verslag hebben geholpen, in het bijzonder de leden van de Commissie milieu, volksgezondheid en consumentenbescherming en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, die hun advies hebben gegeven. Ik vermeld in het bijzonder de heer Harrison, die mij met dit verslag voortreffelijk heeft geholpen en in wiens voetstappen ik hier treed. Ik beveel dit verslag bij het Parlement aan.

Skinner
Mijnheer de Voorzitter, ik dank de heer Mather voor zijn verslag. Hij heeft daaraan veel tijd besteed. Wij stemmen met zijn verslag in en hopen dat het zelf ook een effect op de wetgeving heeft.
Zoals de heer Mather terecht heeft opgemerkt, worden vele kleine ondernemingen door de gevolgen van de wetgeving in moeilijkheden gebracht. De wetgeving heeft hen vaak nog niet veel last bezorgd tot een ambtenaar hen plots komt zeggen dat het nu gaat gebeuren. Zoiets is duidelijk onrechtvaardig. In de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken hebben wij vooral daaraan aandacht besteed en ons in het bijzonder op de gezondheids- en veiligheidsaspecten toegespitst. Artikel 118 A voorziet bijvoorbeeld in bescherming voor het midden- en kleinbedrijf. Ik stel met voldoening vast dat in dit verslag bescherming wordt gevraagd tegen de onnodige financiële en administratieve last van nieuwe wetgeving.
Ook in de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken hebben wij getracht het midden- en kleinbedrijf in het SAFE-verslag te integreren. Wij willen ervoor zorgen dat elke nieuwe wetgeving duidelijk wordt uitgelegd. Ik was rapporteur voor dat verslag. Jammer genoeg ligt het nog steeds bij de Raad. Wij hopen dat het midden- en kleinbedrijf de maatregelen zal kunnen genieten zodra het verslag wordt gedeblokkeerd.
Het midden- en kleinbedrijf kan werkgelegenheid creëren als wij de innovatie en het ondernemerschap bevorderen. Daarbij moet men het sociaal beleid voor ogen houden en daarom hebben wij een echt partnerschap nodig tussen de werkgever, de werknemer en de wetgever. Werkgelegenheid, ondersteuning van degelijke ondernemingen en politiek gezond verstand zijn het recept voor groei. Overal in de wereld wordt het effect beoordeeld. Wij moeten zorgen voor de nodige flexibiliteit om de ondernemingen concurrerender te maken en tot eerlijke arbeidsverhoudingen te komen.

Kestelijn-Sierens
Mijnheer de Voorzitter, de commissie milieu is voor het versterken van het systeem van de bedrijfseffectrapportage. Het advies van de commissie milieu concentreert zich op vier punten.
Wij menen dat ten eerste ondubbelzinnige en eenvoudige communautaire wetgeving gemakkelijker uit te voeren is voor de bedrijven en probleemloos te controleren is. Ten tweede, dat een zorgvuldige bedrijfseffectrapportage een drievoudige rol heeft, namelijk rechtvaardiging van de voorgestelde maatregel, bewustmaking en informatie en de voorspelbaarheid van het beleid. Ten derde de milieucommissie verwelkomt ook het voornemen van de Commissie om bijzondere aandacht te besteden aan de economische beoordeling ten aanzien van het milieu. Ten vierde bedrijfseffectrapportage moet bij de bespreking in het Europees Parlement voortaan als integraal deel van het wetgevingsvoorstel beschouwd worden.
De liberale fractie feliciteert de heer Mather met zijn verslag waarin hij een aanscherping van het bestaand systeem voor bedrijfseffectrapportage voorstelt. Het doel hiervan is om de gevolgen en de kosten van de Europese wetgeving voor het bedrijfsleven te evalueren. Indien bedrijfseffectrapportage zich echter ook gaat buigen over het effect op het milieu, op sociaal vlak en op de samenleving in haar geheel dan wordt de oorspronkelijke opzet van het verslag volledig de grond ingeboord. Milieu, veiligheid, gezondheid en consumentenbescherming vormen het voorwerp en het doel van de vooropgestelde maatregelen die getoetst moet worden.
Indien gewijzigd kan de liberale fractie het verslag niet steunen. Wij beschouwen de bedrijfseffectrapportage als een noodzakelijke kwaliteitscontrole van de wetgeving op het bedrijfsleven. Van bij de oprichting in 1958 tot januari 1994 werden in totaal niet minder dan 48.000 Europese verordeningen, richtlijnen en beschikkingen uitgevaardigd. Het is duidelijk dat wij stilaan een verzadiging hebben bereikt. Dit Huis heeft steeds de mond vol over een Europees tewerkstellingsbeleid. Het is echter niet door een hoofdstuk "Tewerkstelling" op te nemen uit het Verdrag dat arbeidsplaatsen worden gecreëerd, wel door een beter bedrijfsklimaat en dit behelst onder meer een betere regelgeving.
Kortom, wij steunen het oorspronkelijk verslag ten volle maar kunnen niet in zee gaan met de gesloten compromissen die het verslag laten verwateren.

Murphy
Mijnheer de Voorzitter, ik dank de rapporteur voor dit interessante verslag. Mijn fractie zal het goedkeuren. Wij moeten ons altijd bewust zijn van de gevolgen van wat wij doen, in het bijzonder voor het vermogen van het midden- en kleinbedrijf om te groeien, om concurrerender en renderender te worden en vooral om werkgelegenheid te creëren. Het verslag van de heer Mather past zeer goed in de strategie die men thans volgt en die het Parlement heeft ondersteund via het werk van de groep-Molitor over het SLIM-initiatief ter vereenvoudiging van de wetgeving in de interne markt, de goedkeuring van initiatieven zoals de benchmarking van de industrie en de sectorale benadering van het concurrentievermogen van de bedrijven. Dit verslag past in het kader van wat wij op al die terreinen trachten te bereiken. Het beantwoordt de oproep van de heer Santer om minder maar beter te doen. Met dat alles kunnen wij instemmen.
In al die initiatieven is partnerschap het sleutelwoord. Ik stel met voldoening vast dat de rapporteur een aantal belangrijke amendementen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken heeft aanvaard. Die amendementen tonen duidelijk aan dat dit verslag niet alleen betrekking heeft op de bedrijven maar ook grote mogelijkheden biedt voor de wijze waarop wij, als Parlement, wetgeving tot stand brengen. Ik hoop dat de Commissie die mogelijkheden zal aangrijpen. Ik ben benieuwd wat de heer Papoutsis over het verslag van de heer Mather zal zeggen.
De kleine ondernemingen in steden zoals Dudley, Halesowen, Stourbridge, Smethwick en Wolverhampton in mijn kiesdistrict zijn zich voortdurend bewust van de eisen die de wetgeving hen stelt. Zij hebben daartegen geen bezwaar, zolang die wetgeving eerlijk, redelijk en nodig is. De ambtenaren en politici moeten altijd voor ogen houden dat wij invloed hebben op het vermogen van onze bedrijven om renderend te zijn en te groeien. Wij stemmen in met dit verslag omdat het de voorwaarden zal verbeteren voor bedrijven in gebieden zoals de industriële West Midlands en die bedrijven in staat zal stellen concurrerend en renderend te zijn en nieuwe werkgelegenheid te creëren.

Rübig
Mijnheer de Voorzitter, ik dank de heer Mather van harte voor dit uiterst belangrijke verslag. Als men weet dat 99, 8 % van de ondernemingen in Europa minder dan 250 werknemers telt, wordt het duidelijk dat die bedrijven door Europa met regelgeving worden overstelpt en dat een groot deel ervan tijd noch zin heeft om al die bepalingen te bestuderen. Bij enkele grote ondernemingen werkt dat, bij vele kleine bedrijven niet.
Vele miljarden ecu gaan verloren en vele manjaren blijven onproductief. Dat gaat ten koste van de consument en uiteindelijk is dat dus een concurrentienadeel. Een zwakke concurrentiepositie betekent ook dat banen verdwijnen. De kleine ondernemingen maken zich over al die bepalingen evenwel niet al te veel zorgen. Ze hebben laten zien dat ze nieuwe werkgelegenheid kunnen creëren. In de eerste plaats moet de raming van de kosten als gevolg van wetgeving daarom een officiële en wettelijke status krijgen. Die raming moet ook door externe consultants kunnen worden uitgevoerd.
In de tweede plaats moet het Europees Parlement zich beraden over de vraag welke voorschriften echt belangrijk of spoedeisend zijn en nagaan of voorschriften eigenlijk wel nodig zijn. Wij moeten onderzoeken of wij met onze 314 stemmen voorschriften die wij niet wenselijk achten, niet vaker kunnen tegenhouden.
In de derde plaats moet het Economisch en Sociaal Comité voortaan de gevolgen van regelgeving voor de ondernemingen nog veel grondiger onderzoeken. Het comité moet op dit gebied ook initiatieven kunnen nemen om regelingen buiten werking te stellen.
In de vierde plaats moet het Comité van de Regio's de kosten van het overheidsbeheer ramen. Wij moeten de gelegenheid aangrijpen om te laten zien dat de EU een voorbeeldige dienstverlener is. Dienstverlening is ons succes.

Cox
Mijnheer de Voorzitter, ook ik feliciteer de heer Mather met zijn kort maar belangrijk verslag. Het betreft het toezicht op de kwaliteit van de wetgeving en is uiterst belangrijk voor het werk van het Parlement. Nu wij minder maar beter willen doen, hebben wij instrumenten nodig om ons werk beter te doen. Dit verslag versterkt onze rol als wetgever.
In zijn verslag namens de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid onderstreept de heer Mather terecht de rol van de ondernemingen. Ik meen dat wij ons gezichtsveld kunnen verruimen, maar stem in met de wijze waarop de heer Mather in zijn eerste tekst zijn aandacht op de bedrijven heeft geconcentreerd. Het grootste probleem in de Unie is immers de werkloosheid. In dit decennium is nooit minder dan 10 % van de beroepsbevolking werkloos geweest. In vergelijking met de Verenigde Staten en Japan is dat een triest record. Wij hebben het de bedrijven in Europa onmogelijk gemaakt een kentering teweeg te brengen. Een van de problemen is de buitensporige last van wetgeving en bureaucratie. Wij kunnen de bedrijven van die last bevrijden door de invoering van de tweevoudige bescherming en het systeem van de fiche d'impact , dat begint met de herziening van de wetgeving en voortgaat met de persoonlijke verantwoordelijkheid van de Commissieleden. Dit voorstel raakt de kern van het probleem en daarom zal de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij het goedkeuren.

Lukas
Mijnheer de Voorzitter, het huidige fiche d'impact -systeem schenkt duidelijk geen voldoening. Het verslag over de uitbreiding van het systeem is dan ook een prijzenswaardige en zinvolle poging om een methode te creëren om de gevolgen van de EU-wetgeving te beoordelen. Dat de betrokkenen reeds in de fase van de voorbereiding advies kunnen geven is belangrijk en onontbeerlijk. Dit verslag betreft weliswaar de beoordeling van de gevolgen voor de ondernemingen of de economie, maar de geplande uitbreiding heeft automatisch ook een indirecte invloed op de sociale en milieuaspecten.
In de eerste plaats moeten wij ervoor zorgen dat de vele kleine en middelgrote ondernemingen, die in Europa de meeste werkgelegenheid bieden en ook het milieu mee gestalte geven, door de kennis van de kosten en baten van de Europese wetgeving op een steviger basis kunnen steunen. Het huidige systeem vergt bij de beoordeling van de gevolgen voor de ondernemingen geen gedetailleerde kosten-batenanalyse. Toch is dat bijzonder belangrijk.
Een zorgvuldige effectrapportage is een waardevol instrument om tot een betere wetgeving te komen. Om dit systeem met succes te kunnen toepassen moet men het bevoegde directoraat-generaal de nodige middelen ter beschikking stellen om de resultaten van de effectrapportage ook nuttig te kunnen gebruiken. Bovendien moet men de voorgestelde wetgeving voor de betrokkenen begrijpelijk en aanvaardbaar maken, moet men de beleidsverantwoordelijken sensibiliseren en informeren en moet men het beleid vooral berekenbaar maken.

White
Mijnheer de Voorzitter, tot mijn spijt kan ik mij niet bij de vele gelukwensen aan het adres van de heer Mather aansluiten. In de eerste plaats heeft zijn partij in eigen land gezegd dat er alleen personen en gezinnen zijn en er dus geen samenleving bestaat. Ik heb de indruk dat de heer Mather die visie tot de economie uitbreidt en zegt dat er alleen maar bedrijven bestaan. Wij moeten wetgevend optreden namens de Europese Unie en dus namens de samenleving, die volgens mij wel bestaat. Dat men een fiche d'impact in puur zakelijke termen definieert, is volgens mij bijzonder gevaarlijk en volstrekt onverantwoord. Ik zeg dat als rapporteur van de kaderrichtlijn inzake water. Een van de argumenten die wij in de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming telkens aanvoeren is dat, als wij in ons wetgevend werk geen rekening houden met de kosten van het niet-beschermen van het milieu, de kostprijs van die nalatigheid op lange termijn door de burgers van de Europese Unie zal moeten worden gedragen. Ik neem aan dat wij met de kosten voor de bedrijven rekening moeten houden, maar wij moeten ook naar de andere aspecten van de wetgeving kijken. Vandaar het amendement 26 van de heer Donnelly, dat als compromisamendement is aangenomen. Dat amendement zegt dat wij niet alleen met de gevolgen voor de kleine ondernemingen rekening moeten houden, maar ook moeten kijken naar de gezondheid, de veiligheid, het milieu en de werkgelegenheid. Mijnheer Mather, er bestaat inderdaad een samenleving en wij moeten namens die samenleving wetgevend optreden.

Papoutsis
Mijnheer de Voorzitter, ik wens de heer Mather geluk met zijn verslag over de versterking van het systeem van bedrijfseffectrapportage. Bedrijfseffectbeoordelingen - of het onderzoek naar de mogelijk gevolgen van wetgevingsvoorstellen voor de bedrijven - vormen een belangrijk onderdeel van het Gemeenschapsbeleid ten gunste van de ondernemingen en zijn erop gericht het ondernemingsklimaat te verbeteren en vereenvoudigen.
Het systeem werd in 1986 door de Commissie ingevoerd en werd aanvankelijk op een hele reeks wetgevingsvoorstellen toegepast. Om het stelsel efficiënter te maken, werd later evenwel besloten uitsluitend de voorstellen te onderzoeken waarvan verwacht wordt dat ze belangrijke gevolgen hebben voor de ondernemingen, vooral het midden- en kleinbedrijf.
De Commissie heeft in het kader van die selectieve aanpak dit jaar 16 wetgevingsvoorstellen onderzocht, waarvan tien een grote invloed op de bedrijven kunnen hebben en daarom voor verdere evaluatie werden weerhouden. Hoewel de Commissie zich schaart achter de algemene geest van het verslag en de ontwerpresolutie van het Parlement, is ze het niet eens met de overdreven kritiek van de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid op het bedrijfseffectrapportagesysteem. Ik geef toe dat ook de lidstaten de waarde van sommige bedrijfseffectbeoordelingen in twijfel trekken, en erken dat hun kwaliteit in het verleden niet steeds optimaal was. Ik kan echter verzekeren dat de Commissie alles in het stelt om ze voortdurend te verbeteren, waardoor het gehalte ervan de laatste twee jaar in hoge mate is toegenomen.
De Commissie streeft ernaar een zo nauwkeurig mogelijke kosten-batenanalyse te maken van haar wetgevingsvoorstellen, meer bepaald de ingewikkelde voorstellen die een breed gamma van ondernemingsactiviteiten betreffen. In die zin is ze het eens met het Parlement dat het onderzoek ook betrekking moet hebben op de gevolgen voor het milieu, de gezondheid, de veiligheid, de werkgelegenheid en de consument.
Uit de bedrijfseffectrapportage over het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad inzake de bescherming van het industrieel concept blijkt duidelijk dat ondernemingsactiviteiten vaak gericht zijn op de behartiging van tegengestelde belangen. Welnu, de Commissie is er in het voorstel in geslaagd een logisch evenwicht tot stand te brengen tussen de belangen van de automobielindustrie - die moet worden beschermd - en die van de onafhankelijke producenten van onderdelen - waarvan de concurrentiële toegang tot de markt moet worden gewaarborgd. Bepaalde gegevens in de bedrijfseffectbeoordeling van het voorstel hebben er het Parlement overigens toe aangezet amendementen erop in te dienen, waarvan de meeste door de Commissie werden aanvaard. We betreuren dan ook dat de Raad het uiteindelijke voorstel van de Commissie - dat met de amendementen van het Parlement werd aangevuld - niet heeft goedgekeurd.
De Commissie is het ook eens met het standpunt van het Parlement dat de ondernemingen en hun organisaties moeten worden betrokken bij de raadplegingsprocedures die op touw worden gezet door de directoraten-generaal van de Commissie welke belast zijn met de voorbereiding van de wetgevingsvoorstellen. De Commissie is zich bewust van het belang van zulk overleg voor de inschatting van de gevolgen van haar voorstellen, en heeft daarom de betrokken procedures versterkt en verbeterd, wat trouwens blijkt uit het groeiend aantal groen- en witboeken die de afgelopen jaren werden gepubliceerd. Groenboeken bevatten denkbeelden die worden geopperd in de open en constructieve dialoog op Europees niveau tussen alle belanghebbenden, en zijn dus het resultaat van raadplegingsprocedures die worden opgezet met het oog op de totstandbrenging van goede wetgevingsvoorstellen. Aan het overleg nemen ook milieugroeperingen en consumentenverenigingen deel, zodat hun opvattingen tevens in aanmerking worden genomen.
Ik herhaal in deze context dat bedrijfseffectrapportages ernstig rekening dienen te houden met de consequenties van onze wetgevingsvoorstellen voor zowel de bedrijven als de gezondheid, de veiligheid, het milieu en - uiteraard - de werkgelegenheid, die de Unie in al haar beleidsvormen met voorrang poogt te versterken.
Het verheugt de Commissie dat het Parlement erop aandringt dat haar voor ondernemingsbeleid bevoegd directoraat-generaal het bedrijfseffectrapportagesysteem versterkt en coördineert. We zijn het er ook mee eens dat overlegprocedures met het oog op bedrijfseffectbeoordelingen in het vroegste stadium van de besluitvormingsprocedure moeten plaatsvinden.
De Commissie neemt eveneens nota van andere voorstellen in het verslag van de heer Mather, zoals het voorstel om de hele Gemeenschapswetgeving opnieuw de revue te laten passeren en te evalueren. Ik herinner eraan dat de Commissie in het kader van het initiatief SLIM begonnen is met een onderzoek naar de gevolgen van de bestaande communautaire wetgeving, zulks om vereenvoudigingen aan de wetgeving aan te brengen, de kosten voor het bedrijfsleven te verlagen en de administratieve lasten die drukken op bepaalde economische activiteiten, te verlichten. Ik wil er in dit verband wel op wijzen dat alleen de Commissie bevoegd is voor de organisatie van haar werkzaamheden en de vaststelling van de door haar gevolgde procedures, wat niet wegneemt dat ze met de denkbeelden, opbouwende kritiek en suggesties terzake van het Parlement ernstig rekening houdt. Ik wens de leden ook te verzekeren dat ik persoonlijk tot de versterking van het systeem van bedrijfseffectrapportage zal bijdragen en alles in het werk wil stellen om de overlegprocedures met de belanghebbenden te verbeteren in de geest van de voorstellen waarover we ons thans buigen. Met het oog daarop hoop ik - ten spoedigste - voorstellen te formuleren ter verbetering van de door de Commissie gevolgde procedures terzake.
Ik benadruk nog dat het Parlement geen beter ogenblik kon kiezen om het verslag over het systeem van bedrijfseffectrapportage te behandelen, en druk de wens uit dat het Parlement bereid blijft tot nauwe samenwerking met de Commissie omtrent de belangrijke materies die we willen aanpakken, met name de totstandbrenging van open en doorzichtige procedures, de versterking van het midden- en kleinbedrijf, de stimulering van de economische groei en de bevordering van de werkgelegenheid.
Mijnheer de Voorzitter, ik wens de heer Mather nogmaals geluk voor zijn uitstekend verslag, waarvoor we hem danken.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag te 11.00 uur plaats.

Steunverlening aan de scheepsbouw
De Voorzitter
Aan de orde is het voorstel voor een verordening van de Raad (COM(97)0132 - C4-0153/97-97/0113(SEC)) betreffende de steunverlening aan bepaalde scheepswerven die geherstructureerd worden en tot wijziging van verordening (EG) 3094/95 van de Raad betreffende steunverlening aan de scheepsbouw.

Glante
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil er in de eerste plaats op wijzen dat ik de urgentverklaring van deze verordening betreur. Als aangewezen rapporteur had ik er kunnen voor zorgen dat wij dit verslag volgende maand konden behandelen. Toch heb ik, in het belang van de betrokkenen, gisteren voor de urgentverklaring gestemd. Ik dank de afgevaardigden met wie wij de jongste tijd voortreffelijk hebben samengewerkt. In het bijzonder wil ik de heer Donnelly daarvoor danken.
Ik vind dat de Commissie in dit voorstel zeer uitvoerig en correct heeft weergegeven wat in het verleden is gebeurd. In het wetgevende gedeelte gaat het om verschillende concrete situaties in drie lidstaten, die wij ook verschillend moeten beoordelen. Het probleem van de steun aan de scheepsbouw moet uit een internationaal oogpunt worden bekeken. Ik denk daarbij in het bijzonder aan het probleem van de OESO-richtlijn.
Als afgevaardigde uit het oosten van Duitsland wil ik erop wijzen dat de scheepswerven aldaar zelf geen schuld aan hun teloorgang hebben maar dat die het gevolg is van het wanbeheer van Bremer Vulkan en van de gebrekkige controle door de toezichthoudende instanties in de Duitse Bondsrepubliek, meer bepaald de Treuhand en haar opvolgster BVS. De voor de herstructurering noodzakelijke middelen zijn daardoor slechts zeer gedeeltelijk aangekomen bij de bedrijven waarvoor ze bestemd waren.
Ik zou nu kort iets meer willen zeggen over drie van de amendementen die ik aanvankelijk had ingediend. Amendement 11 zou ik willen intrekken opdat over de gehele verordening gemakkelijker een compromis kan worden gevonden. Amendement 12 stelt uitdrukkelijk dat deze steun de laatste is die aan de betrokken scheepswerven kan worden verleend. Amendement 13 dringt aan op een scherpere controle door de Unie, betrekt ons Parlement daarbij en garandeert dat het Parlement blijvend aan het proces kan deelnemen. Ik hoop dat voor deze aangelegenheid niet opnieuw de spoedbehandeling moet worden gevraagd.

Gomolka
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, met dit voorstel wil de Commissie de gevolgen van een ingrijpende maar onontbeerlijke herstructurering verlichten. Die onontbeerlijke herstructurering moet in elk geval worden voortgezet en tot een goed einde worden gebracht. Het gaat hier om structurele problemen in Griekenland en Spanje, maar vooral in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Vorpommern.
Toen ik gisteren voor de urgentverklaring pleitte, heb ik al kort naar de soms dramatische voorgeschiedenis verwezen en ook gezegd dat die grondige herstructurering en aanpassing in slechts enkele jaren heeft plaatsgevonden. Op dit ogenblik is het evenwel belangrijk dat de huidige problemen niet op de betrokken werknemers van de werven worden afgewenteld. Men heeft hen de toegekende steun onthouden. Die schandelijke handelwijze wordt op dit ogenblik door verschillende enquêtecommissies en door het openbaar ministerie in Bremen, Bonn en Schwerin grondig onderzocht.
Dat het geld is misbruikt, is sedert maanden bekend en wordt door de Commissie ook zeer nauwkeurig en met veel verantwoordelijkheidszin beoordeeld. Het voorstel van de Commissie bevat alle belangrijke feiten. Een verder intensief onderzoek door het Europees Parlement, zoals dat gisteren is gevraagd, bijvoorbeeld door de oprichting van een enquêtecommissie, zoals de heer Donnelly gisteren heeft voorgesteld, kan nauwelijks nog nieuwe feiten aan het licht brengen. Een dergelijk onderzoek zou de onontbeerlijke structurele aanpassingen alleen maar vertragen. Elke vertraging maakt de onzekerheid echter alleen maar nog groter en bemoeilijkt de geplande privatisering. Elke vertraging is nadelig en brengt banen in gevaar. De betrokkenen zouden de aangevatte herstructurering integendeel zo snel mogelijk moeten kunnen afronden.
Het gaat niet op dat de mensen die men heeft bestolen nu ook nog worden gestraft. Wat is dat voor een logica? Men wil de getroffenen nog meer benadelen. Stelt u zich een vergelijkbare situatie in uw eigen leven voor. Dan zult u zeer snel de ongerijmdheid van een dergelijk voorstel inzien en zult u het Commissievoorstel ongetwijfeld afwijzen. Als men nu weigert snel hulp te verlenen, treft men daarmee volgens mij nogmaals de slachtoffers. Dat kan buiten het Parlement alleen maar onbegrip wekken en ons Parlement in diskrediet brengen. Ik verzoek u daarom met klem het uiterst verantwoorde voorstel van de Commissie aan te nemen.

Cox
Mijnheer de Voorzitter, de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij betreurt ten zeerste dat men ons tot een spoedbehandeling van dit voorstel heeft gedwongen. Na het betoog van de heer Gomolka betreur ik nog meer dat wij deze kwestie niet naar behoren kunnen behandelen. Mijn fractie plaatst een groot vraagteken bij de toekenning van overheidssteun in zulke omstandigheden maar zal in alle openheid aan een eerlijk debat over de feiten deelnemen.
Ik herinner het Parlement eraan dat de lidstaten er in de gisteren door de Commissie bekendgemaakte jaarlijkse richtsnoeren worden toe aangezet geen overheidssteun te gebruiken om noodzakelijke herstructureringen uit te stellen. De heer Gomolka heeft gelijk: als wij onvoldoende aandacht hebben voor de indirecte gevolgen, kunnen ook bij andere scheepswerven banen in het gedrang komen. Juist daarom menen wij dat wij vandaag virtueel afstand doen van de controlebevoegdheden van het Parlement. Wij verzuimen onze plicht als wetgever om afstand te nemen en ons grondig te bezinnen. De Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij vindt dat verkeerd en daarom zullen wij niet zomaar jastemmen.

Donnelly, Alan
Mijnheer de Voorzitter, ik zou willen aansluiten bij wat de heer Cox zopas heeft gezegd. De Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid had een planning gemaakt waardoor wij in twee of drie weken deze kwestie naar behoren hadden kunnen bespreken. Ik moet zeggen dat de beslissing die gisteren vooral door de christen-democraten is genomen om dit besluit zonder meer te bekrachtigen, ons Parlement in diskrediet brengt.
Ik verzoek de heer Papoutsis die, naar ik aanneem, namens de Commissie zal antwoorden, een aantal concrete vragen duidelijk te beantwoorden.
Mijn eerste vraag luidt als volgt: kan hij garanderen dat deze steun in geen enkel opzicht en in geen enkel van de drie betrokken landen zal worden gebruikt om de werkgelegenheid te subsidiëren? Als dat toch gebeurt, zou dat voor andere landen in de Europese Unie een concurrentienadeel tot gevolg hebben. Kan de heer Papoutsis ons zeggen of deze steun volgens hem een OESO-overeenkomst met de Verenigde Staten en onze andere partners zal vergemakkelijken of bemoeilijken? Velen van ons geloven dat de steun de overeenkomst volledig doorkruist.
Kan de heer Papoutsis ons zeggen of met de andere scheepsbouwers in de rest van de Europese Unie over deze overeenkomst een dialoog heeft plaatsgevonden? Heeft hij met Finse, Deense, Britse of Franse scheepsbouwers onderzocht wat de gevolgen van de overeenkomst zullen zijn? Als dat niet het geval is, waarom heeft de Commissie dan geen overleg gepleegd? Welke implicaties heeft deze overeenkomst voor de zevende richtlijn inzake steun aan de scheepsbouw? Is de Commissie voornemens een uitbreiding van de richtlijn voor te stellen om ze in overeenstemming met deze verordening te brengen en is ze bereid het plafond voor de zevende richtlijn inzake steun aan de scheepsbouw te herzien? Is de heer Papoutsis het er met mij over eens dat de Raad en de Commissie, gelet op de kwetsbaarheid van deze economische sector, op schandelijke wijze een verordening trachten door te drukken waarover wij ons naar behoren en in alle openheid hadden moeten kunnen beraden? Ik vind dat het Parlement zichzelf in diskrediet brengt door op die manier te werken. Ik betreur dat ten zeerste.

Rovsing
Mijnheer de Voorzitter, het Europees Parlement heeft gisteren naar mijn mening een totaal verkeerde beslissing genomen. Een meerderheid van de leden hebben zich uitgesproken voor een urgentiebehandeling van het voorstel van de Commissie betreffende nieuwe staatssteun aan een aantal scheepswerven in Duitsland, Spanje en Griekenland. Ik vind het totaal onbegrijpelijk dat het Parlement uit vrije wil een grondige behandeling van een voorstel dat verstrekkende gevolgen heeft voor de scheepsbouwindustrie in Europa, afwijst. We hebben dus niet eens de mogelijkheid om over het voorstel te debatteren, laat staan om amendementen in te dienen. Indien het aangenomen wordt, zullen de nadelige gevolgen niet te overzien zijn.
Ten eerste ontbreekt elke logica in het voorstel. De Commissie heeft verschillende rechtszaken aangespannen en gewonnen tegen lidstaten die aan scheepswerven onwettige staatssteun hebben uitbetaald. Het is dan ook zeer onlogisch dat diezelfde Commissie 1 miljard ecu steun wettig wil verklaren. Ten tweede heeft de Commissie geen standpunt ingenomen over de nadelige gevolgen van het voorstel voor gezonde scheepswerven in de lidstaten die geen toestemming krijgen om steun uit te betalen. Denemarken is een van de landen waar gezonde en efficiënte scheepswerven zwaar getroffen zullen worden. Ten derde biedt het voorstel van de Commissie onvoldoende garantie dat de capaciteit van de scheepswerven die steun ontvangen, effectief gereduceerd wordt en bovendien is de controle op de uitbetaling van steun ontoereikend. Ten vierde zal het voorstel enorme gevolgen hebben voor de samenwerking tussen de EU en de OESO. De Europese Unie is verplicht af te zien van nieuwe reguleringen van haar scheepsbouwbeleid tot een nieuwe internationale OESO-overeenkomst is afgesloten. Deze afspraak wordt nu met de voeten getreden en de VS hebben bij de EU al geprotesteerd.
Door de ingediende voorstellen zal de Unie in de ogen van de burgers aan geloofwaardigheid verliezen, omdat zij het als een onrechtvaardigheid beschouwen. Bovendien wordt het internationale image van de EU hierdoor geschaad. Ik doe daarom een oproep om tegen het voorstel te stemmen.

Sindal
Mijnheer de Voorzitter, dit voorstel wordt volgens verkeerde principes behandeld. Een stemming zoals deze van gisteren had evengoed in het voordeel van het andere standpunt kunnen uitvallen. 126 tegen 133 betekent dat de stemmen ongeveer gelijk verdeeld zijn. Het illustreert ook dat wij onze rol als wetgevend orgaan aan het kwijtspelen zijn. Het Parlement heeft zijn ziel aan een gemene geldgod verkocht met alle gevolgen vandien. Moeten de Fincantieri-scheepswerven in Italië, de scheepswerf in Le Havre in Frankrijk en de scheepswerf in Svendborg in Denemarken de Commissie nu om steun verzoeken om te kunnen overleven? Moeten zij nu proberen de goede samenwerking die we in Europa aan het opbouwen zijn, te boycotten? Moeten zij de OESO-overeenkomsten opblazen? De toespraak van Gomolka is pure onzin. Ze getuigt van zuiver egoïsme. In Denemarken zijn we maar 100 km verwijderd van de Oostzee waar de scheepswerven bloeien, terwijl de onze moeten sluiten. Dat is geen Europese samenwerking, maar een situatie waarin sommigen profiteren van anderen.
Ik kan niet voor het voorstel stemmen, maar hoop dat onze amendementen worden aangenomen.

Papoutsis
Mijnheer de Voorzitter, ik dank het Parlement en de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid - met name haar rapporteur, de heer Glante - voor de spoed waarmee ze het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad betreffende steunverlening aan bepaalde - Duitse, Spaanse en Griekse - scheepswerven die worden geherstructureerd en tot wijziging van de bestaande verordening betreffende steunverlening aan de scheepsbouw, hebben onderzocht.
De snelle behandeling van het voorstel is onontbeerlijk omdat dringend een besluit hierover moet worden genomen, waarzonder de toekomst van die scheepswerven in gevaar komt. Dat is trouwens de reden waarom de Raad van ministers van Industrie zich op zijn bijeenkomst van vandaag over het onderhavige voorstel van de Commissie buigt, waarbij we hopen dat hij het - ten minste politiek - over deze nijpende kwestie eens wordt.
Het Commissievoorstel betreft subsidies die nodig zijn voor de voltooiing van de herstructureringen in de scheepsbouwsector, die al een tijd aan de gang zijn. Het gaat om steun die we om wettelijke en technische redenen moeten verlenen, omdat de steun die eerder werd overeengekomen, te laat werd verstrekt - wat het geval is voor Spanje en Griekenland - of omdat zich uitzonderlijke situaties hebben voorgedaan - zoals in Duitsland, waar de herstructureringssteun door het intussen failliete Bremer Vulkan werd misbruikt. De steun zal de concurrentiepositie van de betrokken scheepswerven weinig of niet beïnvloeden, zodat ze geen ernstige concurrentieverstoringen zal veroorzaken, waarbij nog zij benadrukt dat de productiecapaciteit van die werven hoe dan ook sterk wordt verminderd.
De door de Commissie voorgestelde maatregelen zijn volledig in overeenstemming met de in het kader van de OESO overeengekomen standstill -bepalingen, die evenwel nog niet worden toegepast omdat de Verenigde Staten het desbetreffende verdrag tot dusver niet heeft geratificeerd. De bereidheid van de Commissie om bijkomende steun aan de scheepswerven in kwestie te verlenen, is vooral het gevolg van de belofte van de betrokken regeringen dat ze geen verdere steun zullen verlenen om die werven te herstructureren, hun bestaan te verzekeren of toekomstige verliezen ervan te compenseren. We verwachten dan ook dat de Raad zal benadrukken dat het gaat om een eenmalige steunverlening, die in de toekomst niet kan worden overgedaan.
De Commissie gaat tevens de verbintenis aan strikt te zullen toezien op de naleving van de voorwaarden voor de steunverlening, meer bepaald de wijze waarop de subsidies worden verstrekt en aangewend, de uitvoering van de herstructureringen en de beperking van de productiecapaciteit.
De Commissie dankt het Parlement voor zijn positieve en constructieve benadering van haar voorstel.
Op de vragen van de heer Donnelly wil ik het volgende antwoorden. Ten eerste, het voorstel is er geenszins op gericht de werkgelegenheid te versterken. Ten tweede, de soorten steunverlening worden in het voorstel nader omschreven. Ten derde, de Commissie zal er - ik herhaal - op toezien dat de middelen worden aangewend voor de tenuitvoerlegging van de herstructureringen. Ten vierde, de steun brengt het OESO-Verdrag geenszins in het gedrang. We hopen trouwens dat de Verenigde Staten het enorme belang van dit verdrag inziet en het daarom met de steunverlening eens is. Tenslotte, de Commissie - meer bepaald de terzake bevoegde commissaris - heeft met de lidstaten van de Unie overleg gepleegd over het voorstel.
Mijnheer de Voorzitter, ik wil het nu hebben over de twaalf amendementen die het Parlement heeft ingediend.
De amendementen 1 tot en met 10 betreffen algemene beleidsvormen van de Unie - zoals haar houding tegenover het OESO-Verdrag en haar toekomstige strategie voor steun aan de scheepsbouwsector - en vallen buiten het werkingsveld van de onderhavige verordening. Ik herinner eraan dat het opzet van het voorstel dat we thans behandelen, beperkt is en uitsluitend in verband staat met enkele uitzonderingen op de geldende subsidieregeling, met name een aantal specifieke gevallen in drie lidstaten. Daarom is het inopportuun in deze verordening naar andere - globaler - materies te verwijzen en maatregelen daaromtrent voor te stellen. De Commissie zal in de loop van het jaar een voorstel voor een richtlijn indienen die de richtlijn betreffende steunverlening aan de scheepsbouw, waarvan de geldigheid eind dit jaar verstrijkt, moet vervangen. Daar we een breed debat erover op gang willen brengen, blijven alle mogelijkheden op dit vlak open. Om die redenen kan de Commissie de amendementen 1 tot en met 10 niet aanvaarden.
De overige amendementen betreffen de uitzonderingen waarvan sprake in het Commissievoorstel. Amendement 12 dringt aan op de wijziging van artikel 1, lid 4, van het voorstel en bepaalt expliciet dat bijkomende fiscale tegemoetkomingen aan en de inbreng van extra kapitaal in de Spaanse scheepswerven niet zijn toegestaan. De Commissie is van oordeel dat het amendement overbodig is, omdat haar voorstel duidelijk bepaalt dat dit soort steunmaatregelen niet valt onder de in onderhavige verordening voorziene afwijkingen, derhalve in strijd is met de bepalingen ervan en bijgevolg verboden is. De betrokken scheepswerven mogen - overeenkomstig het Commissievoorstel - in de toekomst dus geen steun aanvaarden zoals die waarvan sprake in het amendement van het Parlement.
In amendement 11 verzoekt het Parlement een nieuwe paragraaf aan artikel 2 toe te voegen, met name artikel 2, lid 1.A, waarin de toezichtprocedure nauwkeurig wordt beschreven. De Commissie begrijpt de bezorgdheid die aan het amendement ten grondslag ligt, en verzekert dat ze - samen met technische deskundigen - streng zal toezien op alle aspecten waarnaar het Parlement in het amendement verwijst. De Commissie kan het amendement in zijn huidige gedaante - met name in de vorm van nieuwe paragraaf - echter niet aanvaarden, omdat dit inhoudt dat de Commissie haar voorstel moet herzien en opnieuw bij de Raad indienen - zodat de goedkeuring ervan wordt vertraagd, wat - zoals ik daarnet al heb opgemerkt - niet verantwoord is.

Sindal
Mijnheer de Voorzitter, de commissaris heeft het Parlement bedankt voor zijn positieve houding, maar ik wil hem er toch even attent op maken dat er slechts 133 van de 626 leden voor het voorstel stemden en dat slechts één woordvoerder van de fracties het voorstel vandaag heeft verdedigd. De toespraak van de commissaris werd misschien gisteren geschreven, dat kan zijn, maar ik krijg de indruk dat het Parlement nog steeds niet au serieux wordt genomen.

Donnelly, Alan
Mijnheer de Voorzitter, ik heb de heer Papoutsis gevraagd of de Commissie overleg had gepleegd met de scheepsbouwers in de andere lidstaten, die nadeel van deze maatregel zullen ondervinden. Blijkbaar is over de gevolgen van deze steun voor de werkgelegenheid helemaal geen overleg gepleegd. Ik zou van de heer Papoutsis willen vernemen of zijn diensten al dan niet met de andere scheepsbouwers hebben gesproken en welk effect de steun volgens hem op de werkgelegenheid in de andere lidstaten zal hebben.

Papoutsis
Mijnheer de Voorzitter, op de vraag van de heer Donnelly wil ik herhalen dat de Commissie - met name de terzake bevoegde commissaris, de heer Van Miert - met alle lidstaten formeel overleg over het voorstel heeft gepleegd en - daarenboven - bepaalde belanghebbenden uit de scheepsbouwsector informeel heeft geraadpleegd. Telkens de Commissie een voorstel voorbereidt, stellen haar leden - vooral commissaris Van Miert - alles in het werk om vooraf de mogelijke gevolgen ervan in te schatten en streven ze naar oplossingen waarvan ze denken dat ze door de Raad zullen worden aanvaard. Ik kan de geachte afgevaardigde verzekeren dat dit ook het geval is voor het onderhavige voorstel.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag te 11.00 uur plaats.

Verwelkoming
De Voorzitter
Ik heb het grote genoegen hier in het Parlement een door zijn voorzitter, de heer Daniël Kroupa, tevens covoorzitter van de Delegatie in de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Republiek Tsjechië, geleide delegatie van de Kamer van afgevaardigden van de Republiek Tsjechië te mogen verwelkomen.
De heer Kroupa en zijn collega's zijn hier om de volgende bijeenkomst van de Gemengde Parlementaire Commissie in juni voor te bereiden. Het is voor ons een eer en een voorrecht u hier tijdens deze plenaire vergadering in ons midden te hebben. Wij zijn ons bewust van het belang van uw bezoek. Met het oog op de komende uitbreiding van de Europese Unie moeten immers alle nodige voorbereidingen worden getroffen. Wij kijken ernaar uit met u te kunnen samenwerken om ervoor te zorgen dat in alle stadia van de toetredingsonderhandelingen, die hopelijk begin volgend jaar zullen worden aangevat, een passende democratische controle wordt uitgeoefend.
Wij wensen u een aangenaam en vruchtbaar verblijf.
(Levendig applaus)

Stemming
Green
Mijnheer de Voorzitter, de heer Apolinario, een van de kandidaten van de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten, heeft mij laten weten dat hij zijn kandidatuur voor deze commissie intrekt. De Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten zal de Voorzitter een andere kandidaat voorstellen zodra het bureau van onze fractie daarover een beslissing heeft genomen.
(De voorstellen worden bekrachtigd)

Barton
Mijnheer de Voorzitter, wij stemmen nu over het verslag over de bemiddeling over deze succesrijke poging om voor drukapparatuur een interne markt te creëren. Ik heb vernomen dat de Raad een verklaring bij de gemeenschappelijke ontwerptekst heeft gevoegd. Het Parlement heeft zich altijd tegen dergelijke pogingen om stiekem wetgevend op te treden verzet. Ik verwijs naar het standpunt dat het Parlement in zijn resolutie nr. 12 in oktober 1995 heeft ingenomen en herinner de Raad eraan dat de verklaringen in de notulen van de Raad geen juridische waarde hebben.

De Voorzitter
Ik ben het daarmee eens en merk op dat ook het Hof van Justitie dat standpunt heeft ingenomen.
(Het Parlement keurt de gemeenschappelijke ontwerptekst goed)

Samland
Mijnheer de Voorzitter, in verband met dit document is het volgende probleem gerezen. Wij hebben met de Raad een overeenkomst over de begrotingsprocedure bereikt. Die overeenkomst werd gisteravond pas om 18.30 uur door de voorzitter van de Raad bekrachtigd. Daardoor was het niet meer mogelijk de tekst van de gemeenschappelijke verklaring op te nemen in de ontwerpresolutie. De tekst van de gemeenschappelijke verklaring ligt evenwel in alle talen voor. De heer Liikanen heeft gisteren tijdens het debat gezegd dat de Commissie en de Raad met die tekst hebben ingestemd. Ik verzoek u in de Notulen duidelijk te vermelden dat die tekst niet langer een verklaring maar een onderdeel van de ontwerpresolutie is.

De Voorzitter
Ik lees de gemeenschappelijke verklaring voor .
(Het Parlement neemt de resolutie aan) Verslag (A4-0138/97) van de heer Kellett-Bowman, namens de Commissie begrotingscontrole, over het verlenen van kwijting aan de Raad van Bestuur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Thessaloniki) voor de uitvoering van zijn begroting voor de begrotingsjaren 1994 en 1995
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Pex
Mijnheer de Voorzitter, neemt u mij niet kwalijk dat ik deze vergadering onderbreek met het vragen van het woord voor de orde. Ik weet niet of het de bedoeling is, maar ik vind het heel merkwaardig dat ik u helemaal niet kan verstaan tenzij ik mijn koptelefoon opzet. Ik vind uw stem zo interessant dat ik graag uw Engels direct wil horen. Het is dus merkwaardig dat dit Parlement vergadert zonder dat wij u kunnen verstaan. Naar mijn idee zou het geluid wat harder moeten staan, zodat wij u tenminste ook zo kunnen verstaan. Het is volstrekt onmogelijk om u te horen. Wellicht kan niemand mij horen. Als dat niet de bedoeling is in het Parlement moeten wij vooral zo doorgaan. Maar misschien kunt u er iets aan doen.

De Voorzitter
U heeft gelijk. Wij hebben problemen met de akoestiek in deze zaal en trachten die te verbeteren. Zoals blijkt uit uw opmerking zijn er echter nog steeds problemen. Ik kan mijzelf wel verstaan.
(Het Parlement keurt het voorstel van de Commissie aldus gewijzigd goed) Verslag (A4-0098/97) van de heer Pradier, namens de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken, over de mededeling van de Commissie aan de Raad (COM(96)0487 - C4-0592/96) inzake illegale en schadelijke inhoud op het Internet
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Cardona (UPE), Girão Pereira (UPE), Rosado Fernandes (UPE)
De Portugese afgevaardigden van de Partido Popular van de UPE-fractie verklaren dat hun positief standpunt over het verslag van de heer Stanislaw Tillich over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie tot aanpassing van de financiële vooruitzichten in verband met de uitvoering van de begroting wordt ingenomen in de overtuiging dat het cijfer van 1062 miljoen ecu, als gevolg van de ongebruikte begrotingsuitgaven in 1995 en in 1996, zal worden ingeschreven in de begroting van 1997 en met name betrekking zal hebben op de cohesielanden, waartoe Portugal, overeenkomstig de officiële toezegging daartoe van de Raad en de Commissie.
Dienovereenkomstig en bijgevolg zal de UPE en met name haar Portugese leden, die zich ervan bewust zijn dat de onderhandelingsprocedure voor de volgende begroting binnenkort zal beginnen, niet nalaten de overeenkomende voorstellen in te dienen, zodat het momenteel ingenomen standpunt wordt gehandhaafd, ook al is het woord van de Raad en de Commissie voor ons voldoende.

Striby en Fabre-Aubrespy
Na bestudering van het begrotingsjaar 1996 en overeenkomstig het Interinstitutioneel Akkoord van 29 oktober 1993, heeft de Commissie de Raad en het Parlement gevraagd toestemming te verlenen om toegewezen kredieten en die in 1996 niet werden gebruikt en evenmin naar 1997 werden overgedragen, uit hoofde van de structuurfondsen en het Cohesiefonds, hetzij respectievelijk 545 en 17 miljoen ecu, naar 1999 over te dragen. Deze overdracht van 562 miljoen ecu stelde voor niemand problemen. Wel een meningsverschil bestond er daarentegen over de wijze van overdracht van het miljard ecu dat ingevolge het aanpassingsbesluit van 1996 al opnieuw in de begroting van 1998 was opgenomen.
Na eerst te hebben voorgesteld het hele bedrag van 1 miljard naar het begrotingsjaar 1998 over te hevelen, wat tot een verhoging met 8 % van de structuurmaatregelen zou hebben geleid, zag de Commissie uiteindelijk in dat de structuurmaatregelen in 1998 al voldoende bevoordeeld zullen zijn. Zij stelde dan ten slotte voor de verhoging van de structuurfondsen en van het Cohesiefonds over twee begrotingsjaren te spreiden en dus 500 miljoen naar 1998 en 500 miljoen naar 1999 over te dragen. Dankzij dit "compromisvoorstel" was het mogelijk de structuurfondsen toch met ongeveer 6 % op te trekken, terwijl het GLB - 0, 5 % meer - maar ook de begroting in haar geheel - 3 % verhoging - naar het voorbeeld van de financiën in de lidstaten in het teken van soberheid werden geplaatst.
De Raad dacht zijnerzijds, terecht, dat het onmogelijk was in 1998 voor 500 miljoen ecu betalingskredieten aan te gaan of dat bedrag uit te geven en stelde daarom voor het miljard in één keer van 1997 naar 1999 over te hevelen. Omdat dit geld dan pas over twee jaar moest worden opgehoest, zou dit voorstel de lidstaten hebben geholpen bij het drukken van hun overheidstekort met het oog op de overgang naar de eenheidsmunt. Dat klonk niet onredelijk, maar het Parlement heeft het principieel niet kunnen aanvaarden...
In afwachting van het definitieve standpunt van de Raad heeft de Begrotingscommissie ons, via het verslag-Tillich, voorgesteld het voorstel van de Commissie bij gekwalificeerde meerderheid van stemmen te aanvaarden. Zonder akkoord tussen Parlement en Commissie in de plenaire vergadering zou alles bij het oude gebleven zijn: het miljard zou naar 1998 zijn overgedragen en de opvoering in de begroting 1999 van de 562 miljoen ecu voor structuurmaatregelen die in 1996 niet werden gebruikt, zou niet mogelijk zijn geweest. Dit ontlokte de Begrotingscommissie de bedenking dat deze 562 miljoen ecu "verloren" zouden gaan, aangezien ze aan de lidstaten zouden worden terugbetaald.
Onze fractie had een amendement ingediend waarin wij het voorstel van de Raad overnamen. Dit amendement werd als onontvankelijk beschouwd, terwijl het toch manifest conform de in artikel 1 van de ontwerpresolutie genoemde bijlage was. Deze weigering om een voorstel te bekijken dat de lidstaten in staat zou hebben gesteld in 1998 reële besparingen te doen, maakt duidelijk hoe weinig het Parlement zich aan de belangen van de lidstaten en de belastingbetalers in onze verschillende landen gelegen laat liggen.
Het zal dan ook niemand verbazen dat wij hebben geweigerd voor het voorstel van de Begrotingscommissie te stemmen, dat zeer ver van de publieke opinie van de Europese volkeren afstaat.
Tweede verslag-Baldarelli
Danesin
Mede namens de heer Tajani moet ik, hoewel wij het goed vinden dat een programma voor de ondersteuning van het Italiaanse plan voor de omschakeling van de visserij met drijfnetten wordt aangenomen, toch uiting geven aan onze teleurstelling over het feit dat het Parlement een aantal fundamentele beginselen in het Italiaanse plan niet heeft begrepen en derhalve ook niet heeft aanvaard.
In de aangenomen tekst is herhaaldelijk sprake van een verbod op drijfnetten. Dat is op dit ogenblik op zijn minst voorbarig daar de Raad daarover nog geen enkele beslissing heeft genomen en in de Raad daarvoor wellicht ook geen meerderheid kan worden gevonden.
Hoewel de omschakelingsmaatregelen geleidelijk tot een volledige stopzetting van die visserijmethode zullen leiden, vinden wij het bij gebrek aan een communautair besluit in die zin onrechtvaardig dat de Italiaanse vissers zich schuldig moeten voelen omdat zij een activiteit uitoefenen die nog steeds volkomen legaal is.
Omdat de medewerking aan het omschakelingsplan op vrijwillige basis gebeurt - wat niet anders kan omdat geen enkele Europese bepaling het gebruik van drijfnetten verbiedt -, wordt dat principe bovendien tegengesproken door op een verbod aan te dringen.
Deze houding komt neer op een onaanvaardbare en bespottelijke diabolisering van de drijfnetvisserij, alsof die methode aan de basis ligt van de ergste biologische verstoringen in de Middellandse Zee en alsof de redding van de Middellandse Zee van de onmiddellijke en volledige vernietiging van de drijfnetten zou afhangen. Niemand beweert dat drijfnetten onschadelijk zijn en geen effect hebben op de visbestanden - dat geldt voor geen enkele visserijmethode -, maar het is ook duidelijk dat men door dit dringend verzoek om geen drijfnetten meer te gebruiken, de indruk geeft dat de Italiaanse vissers als zondenbok moeten dienen voor een crisissituatie waarvoor zij zeker niet de grootste verantwoordelijkheid dragen.
Een ander punt waarmee men geen rekening heeft willen houden is dat het buitengewone karakter van de voorgestelde maatregel voor Italië van fundamenteel belang was. De maatregel heeft immers invloed op een nu al zeer slechte sociaal-economische situatie waarin het niet alleen verantwoord is een beroep te doen op het FIOV maar men ook toegang had moeten verlenen tot andere communautaire fondsen - het ESF en het EFRO - waar de voor Italië bestemde kredieten niet volledig zijn gebruikt. Terwijl de FIOV-fondsen worden gebruikt voor de omschakeling van de vissers die hun activiteit staken, zou de mogelijkheid om gebruik te maken van andere communautaire fondsen geleid hebben tot een duurzame ondersteuning van de initiatieven ten gunste van nieuwe werkgelegenheid en omscholing van de vissers die - laten wij dat niet vergeten - vrijwel allen in regio's van doelstelling 1 leven.
Steunverlening aan de scheepsbouw
Caudron
Ik heb de Europese scheepsbouw altijd gesteund en verdedigd. Deze sector blijft ondanks de slagen die hem door de ongebreidelde "mondiale dumping" zijn toegebracht, nog altijd een toekomstindustrie.
Ik betreur dat wij vandaag een spoeddebat hebben moeten houden, waardoor het niet mogelijk is geweest dieper op dit probleem in te gaan, hoewel dat nodig was. Ik heb amendementen ingediend waarin ik verzoek om een verlenging van de 7de richtlijn, herinner aan het belang van de scheepsbouw, aandring op het pariteitsbeginsel tussen de lidstaten, de nietigverklaring van de OESO-overeenkomst over dit vraagstuk en het optrekken van het mogelijke steunpercentage in alle lidstaten van de Unie tot op het niveau dat aan de marktsituatie beantwoordt.
Het merendeel van mijn amendementen is aangenomen, helaas met uitzondering van het amendement waarin ik verzocht om onze terugtrekking uit de OESO-overeenkomst, waartegen een aan de Verenigde Staten toegewijd rechts zich heeft verzet, hoewel de VS zelf de overeenkomst niet hebben geratificeerd. Maar de voorstellen van het Parlement zijn toch al een vooruitgang vergeleken bij de oorspronkelijke tekst. Afgezien daarvan wijst alles er na deze stemming op dat de strijd voor de Europese scheepsbouw - en de daarachter liggende strijd voor een ander concept voor een offensief Europees industriebeleid - voortgaat.
Verslag-Pradier
Ahlqvist en Wibe
Wij juichen het verslag toe en wij zijn het met de rapporteur eens dat het van groot belang is om een oplossing te vinden voor de problemen die zijn ontstaan in verband met de ontwikkeling en het gebruik van Internet.
Wij zijn het echter niet met de rapporteur eens dat supranationale maatregelen de beste manier zijn om op dit terrein tot bescherming te komen. Daar dit een internationaal probleem is, dient het beschermen tegen misbruik van het net te geschieden via overleg en coördinatie van de nationale wetgevingen. Wij pleiten hier voor een nauwe internationale samenwerking in het kader van de derde pijler, waarbij democratische controle wordt uitgeoefend, zoals ook hoort, door de nationale parlementen.

Andersson, Lööw en Waidelich
Wij vinden dat het verslag een belangrijk gebied behandelt. Het is het waard gesteund te worden. Wij moeten positief staan tegenover de grote mogelijkheden die Internet op communicatiegebied verschaft, maar wij moeten er ook naar streven te voorkomen dat Internet een manier wordt om illegaal materiaal te verspreiden.
Het verslag bevat enige paragrafen waarin wordt gesproken over bepaalde, weinig om het lijf hebbende regelingen van de informatiestroom op Internet, regelingen die in het verslag in verband worden gebracht met het gebruik van Internet voor de verspreiding van illegaal materiaal, bijvoorbeeld inzake kinderporno.
In dit verband lijkt ons het streven de stroom van illegaal materiaal te reguleren, zeer aanvaardbaar. Wij willen echter ook benadrukken dat dit streven niet noodzakelijkerwijs behoeft samen te vallen met feitelijke technische mogelijkheden voor regulatie. Wanneer er sprake is van technische oplossingen voor regulatie, moet men zeer nauwkeurig de afweging maken tussen de ingrepen in bijvoorbeeld de vrijheid van meningsuiting die iedere vorm van zo'n regulatie kan meebrengen, en het belangrijke streven de verspreiding van o.a. kinderporno te voorkomen.

Blak
Ik heb vandaag gestemd vóór het verslag-Pradier inzake illegale en schadelijke inhoud op Internet. Ik ben blij dat er nu gesproken wordt over maatregelen in EU-verband om de verspreiding van zaken met onwettige en schadelijke inhoud tegen te gaan. Het is echter belangrijk dat deze woorden zo snel mogelijk in daden worden omgezet.
Het verslag noemt twee manieren om op te treden. Ten eerste kan men proberen het vermogen van de mensen te verbeteren om zelf nee te zeggen tegen de rotzooi die op Internet te zien is. Ten tweede kan men d.m.v. wetgeving diezelfde rotzooi verbieden. In beginsel ben ik tegen beperkingen van de vrijheid van meningsuiting. Daarom wil ik dan ook mijn steun geven aan iedere maatregel die gericht is op verbetering van het vermogen van de mensen om zelf nee te zeggen tegen al die rotzooi.
Zulke maatregelen zijn echter niet genoeg. Als verantwoordelijke politici kunnen wij niet stilzwijgend toezien hoe Internet zich ontwikkelt tot een vuilnisbak voor alle mogelijke rotzooi. Persoonlijk heb ik het er bijvoorbeeld erg moeilijk mee te weten dat kinderporno zich enorm uitbreidt. Ik vind het ook moeilijk te aanvaarden dat men door op een knop te drukken ziet hoe men een krachtige bom moet maken. Tenslotte vind ik het verwerpelijk - dit is o.a. in Denemarken gebeurd - dat men via Internet vuil over andere mensen kan spuien. Kort gezegd, er zijn wetten nodig om deze rotzooi te verbieden.
Ik ben me ervan bewust dat het slechts beperkt mogelijk is om mensen die een Internetwet overtreden, te straffen. Dat komt vooral omdat Internet grensoverschrijdend opereert. Hier zien wij weer een voorbeeld van de noodzaak om internationaal en binnen de EU nauwer juridische samen te werken, als wij enkele problemen van deze tijd willen oplossen. In dat verband wil ik - nogmaals - Denemarken aanmoedigen zijn voorbehoud ten aanzien van Europese samenwerking op juridisch gebied te laten varen.

Caudron
Iedereen is het erover eens dat Internet een enorme vooruitgang betekent op het gebied van communicatie en informatie, maar ook meer in het algemeen van de kennis van de mensen en de wereld die ons omgeven. Het is iedereen duidelijk hoe snel deze ingrijpende veranderingen en de verspreiding van de kennis van dit geheel van relationele en informatiesystemen plaatsvinden. Deze vooruitgang werd helaas niet goed voorbereid door een kaderregeling en daar dragen wij allemaal samen de verantwoordelijkheid voor.
Hoe het ook zij, deze nieuwe communicatiewijze ontsnapt aan onze traditionele onderzoeks- en controlemethodes. Voorts stellen wij vast dat wij niet over middelen beschikken om de toename van illegale of schadelijke informatie op Internet te beletten. Dat het tot misbruiken zou komen, was natuurlijk voorspelbaar en gangsters van allerlei slag hebben weinig tijd nodig gehad om zich meester te maken van dit doeltreffende instrument. Het gevaar is groot, zowel op het gebied van de morele als van de intellectuele criminaliteit!
De Europese Unie moet werk maken van dit probleem en de voorstellen die de Commissie, in partnerschap met de Raad, doet om structuren in te voeren waardoor het mogelijk wordt gemeenschappelijke voorschriften, respectievelijk een eventuele codering, in te voeren lijken mij een minimum.
Wij kunnen ons allemaal voorstellen hoe moeilijk de controle op Internet is. Maar het is onze plicht ervoor te zorgen dat de inhoud wettelijk en moreel verantwoord is en tegelijkertijd de grondrechten te waarborgen.
Lindqvist (ELDR), Eriksson, Sjöstedt en Svensson (GUE/NGL), Gahrton, Holm en Schörling (V), schriftelijk. (SV) Wij, die deze stemverklaring hebben ondertekend, hebben ons over het verslag van collega Pradier van stemming onthouden. Wij vinden dat het verslag zowel positieve als negatieve elementen heeft.
Wij zijn het er vanzelfsprekend mee eens dat schadelijk en onwettig materiaal op Internet moet worden beperkt en dat men een oplossing moet vinden inzake een wettelijk verbod voor de aanwezigheid van dit materiaal, maar ook een manier moet vinden die praktisch uitvoerbaar is. Wij zijn vanzelfsprekend tegen de aanwezigheid van kinderporno, racistische elementen, recepten voor bommen of verdovende middelen. Wij vinden dat deze problemen internationaal moeten worden opgelost en wij vinden de voorstellen voor een internationale oplossing verheugend.
Wij vinden daarentegen niet dat Europol op dit gebied bevoegdheden moet krijgen, waar Interpol de enige aangewezen instantie is.
Wij vinden ook niet dat dit verslag een voorwendsel moet zijn om te bepleiten dat de derde pijler onder de bevoegdheid van de Gemeenschap wordt gebracht. Ook zien wij er geen enkele aanleiding toe om deze kwestie op communautair niveau op te lossen, daar het een kwestie is die internationaal opgelost moet worden.
Verslag-Peijs
Ahlqvist en Wibe
Er moet bezwaar worden gemaakt tegen paragraaf 7 van het verslag. Wij, in Zweden, vinden het onbegrijpelijk hoe de BTW-last van het Midden- en Kleinbedrijf op lange termijn verlicht kan worden door aanvaarding van het "oorsprongbeginsel" . Een gemeenschappelijk BTW-stelsel waarover ook in paragraaf 7 wordt gesproken, wijzen wij krachtig af.
Verslag-Garosci
Ahlqvist en Wibe
In het ontwerpverslag, aandachtspunt F, wordt gesteld dat een snelle deregulering de ondernemingen zou helpen zich te ontwikkelen en op de markt te komen. Wij delen deze zienswijze absoluut niet. Een dergelijke deregulering veroorzaakt enkel meer onzekerheid in de samenleving en dat zal ten koste van de zwakke groepen gaan.
Verslagen-Torres Marques, Peijs en Garosci
Kirsten Jensen en Blak
De Deense sociaal-democraten stemmen voor de drie verslagen betreffende kleine en middelgrote ondernemingen. Algemeen gesproken vinden wij dat initiatieven ten voordele van KMO's de werkgelegenheid bevorderen. Bovendien kunnen dergelijke initiatieven een gezonde economische ontwikkeling stimuleren. Wij wijzen er echter op dat wij de alinea over de voordelen in de vorm van een BTW-vermindering voor KMO's verwerpen.

Porto
De meest recente gegevens hebben het progressieve belang van de KMO's bevestigd, die in het bijzonder in staat zijn gebleken te investeren en banen te creëren in concurrerende produktiesectoren. Er zijn ongeveer 18 miljoen KMO's in de Europese Unie, die 70 miljoen mensen tewerkstellen (70 % van de beroepsbevolking) en zij zijn goed voor twee op drie nieuwe arbeidsplaatsen die worden geschapen.
Derhalve juichen wij de stukken van de Commissie en de verslagen van de collega's Torres Marques, Peijs en Garosci toe, waarin concrete en geïntegreerde maatregelen voor de bevordering van het MKB worden voorgesteld.
Het is moeilijk een onderscheid te maken, aangezien al deze maatregelen noodzakelijk zijn om de beperkingen van hun kleine omvang goed te maken: gaande van de bedrijfsvering tot aangepaste technologische informatie of de effectieve afschaffing van de bureaucratische webben die hun activiteiten benadelen.
Bovendien wordt op dit moment de nadruk gelegd op de voorbereidingen voor de invoering van de eenheidsmunt. De KMO's zullen overigens de grootste begunstigden van deze invoering zijn, aangezien zij momenteel het meest benadeeld worden door de transactiekosten, de onzekerheid en de berekening ten gevolge van het bestaan van meerdere munten. Het is echter zaak dat men zich tijdig en met de onontbeerlijke steun van de Commissie inzet voor de nodige aanpassing.
Verslag-Danesin
Ahlqvist, Andersson, Lööw, Wibe en Waidelich
Wij vinden dat het verslag een wezenlijke kwestie behandelt en wij vinden het in grote lijnen een goed verslag. Wij vinden echter dat de formulering in paragraaf 36 nogal duister is en tot interpretaties kan leiden waar wij ons moeilijk achter kunnen stellen. In paragraaf 36 wordt gesproken over overheidssteun in verband met de scheepvaartindustrie, wat kan leiden tot de interpretatie dat men in het verslag wil zeggen dat de scheepswerven met overheidssubsidies moeten worden gesteund. Met zo'n interpretatie kunnen wij niet voor paragraaf 36 stemmen.
De scheepswerven zijn vooral in de jaren '70 in een diepe crisis gekomen en daardoor werd een algehele herstructurering noodzakelijk. Deze herstructurering hield in dat zeer uitgebreide overheidssteun aan de bedrijfstak werd gegeven om het nationale concurrentievermogen tegenover de scheepsbouwindustrie van andere landen te versterken. Ten gevolge van dit ongelukkige subsidiebeleid werd voor de bedrijfstak het vermogen zich te ontwikkelen bemoeilijkt, terwijl de scheepsbouwindustrie in een aantal landen zo goed als uitgeschakeld werd. Wil de Europese scheepsbouwindustrie zich aan de vooravond van de 21e eeuw mondiaal concurrerend kunnen ontwikkelen, dan is het van het grootste belang het eerder mislukte subsidiebeleid niet te herhalen.

Caudron
Wij bestuderen vandaag de mededeling van de Commissie over de maritieme industrie en de talrijke moeilijkheden waar deze mee te kampen heeft. Met de tot dusver ten uitvoer gelegde beleidsvormen is het niet mogelijk gebleken deze sector voldoende concurrentievermogen te geven om de mededinging en de openstelling van de markten het hoofd te bieden. Het aantal onder een vlag van de Europese Gemeenschap varende schepen neemt momenteel zienderogen af, evenals de werkgelegenheid in de sector. Sommige lidstaten zijn zwaar getroffen door dit verlies aan arbeidsplaatsen.
De Commissie stelt voor haar nieuwe strategie op vier gebieden te concentreren: veiligheid op zee, vrije mededinging en vrije markttoegang, opleiding en onderzoek-ontwikkeling, toezicht op overheidssteun.
Dit zijn niet bepaald motiverende perspectieven en de Commissie had beter gekund, ook al lijkt de Raad niet te willen inzien - dat moeten wij toegeven - wat er allemaal op het spel staat. Ik betreur dus het gebrek aan ambities op het gebied van concurrentievermogen, herovering van markten en verbetering van het werkgelegenheidspeil.
Het is natuurlijk nodig het technologisch onderzoek te ontwikkelen en jongeren aan te moedigen voor een loopbaan in de zeevaart te kiezen, maar daarnaast moet ook een oplossing worden gezocht voor de vervalsing van de concurrentie met bepaalde ondernemers die niet zijn gebonden aan de strenge, maar noodzakelijke regels op het gebied van veiligheid en kosten waar onze ondernemers mee moeten leven. De normen voor de zeevaartindustrie moeten worden opgetrokken, maar er moet tegelijkertijd een inspanning worden geleverd om het concurrentievermogen van onze ondernemers door een verlaging van de lasten te vergroten.
De Europese Unie moet de promotie van haar zeevaartindustrie op zich nemen en moet absoluut een einde maken aan de overbrenging van activiteiten naar derde landen. Meer communautarisering lijkt mij noodzakelijk en de Raad moet zich daar bewust van worden.

Girãao Pereira
Het is alom bekend dat de sector maritiem vervoer in de afgelopen decennia in heel Europa is achteruitgegaan. Dit verval heeft ertoe geleid dat de in de loop der eeuwen verkregen technologie is verdwenen en heeft de aanverwante industrieën en dan vooral de scheepswerven verzwakt.
De nog recente crisis in het wegvervoer in Frankrijk, die de Europese wegen en bijgevolg de economische bedrijvigheid van diverse landen wekenlang heeft lamgelegd, heeft duidelijk gemaakt dat er dringend behoefte is aan alternatieve vervoersmiddelen, waaronder het spoor- en maritiem vervoer dienen te worden genoemd.
Het lijkt mij aldus dat met name op de intracommunautaire markt in een steeds uitgestrekter Europa het maritiem vervoer concurrerend kan zijn en grote voordelen heeft in vergelijking met het wegvervoer voor het vervoer van grote hoeveelheden goederen en minder milieuschade berokkent.
Ik vind de mededeling van de Commissie en het verslag dan ook twee positieve documenten voor de Europese Unie.
Wij wachten nu op de tenuitvoerlegging van het momenteel aangekondigde beleid.
Verslag-McCarthy
McCarthy
Mijnheer de Voorzitter, ik dank de afgevaardigden die voor mijn verslag hebben gestemd. Ik protesteer ook tegen de aanval van de Conservatieven op mijn persoon. Ik betreur die persoonlijke aanval ten zeerste. Mijn verslag geeft de mening van de mensen in de regio's goed weer. Ik zou de Conservatieve Partij willen vragen die problemen aan te pakken in plaats van hun toevlucht te nemen tot de verwerpelijke tactiek die ze in de commissie heeft toegepast.
Ik heb de parlementaire werkzaamheden niet gemanipuleerd. Ik heb gevraagd of de Conservatieven een beroep wilden doen op het Comité van de Regio's. In dat geval hadden wij dit verslag al negen maanden geleden op de agenda kunnen plaatsen. De Conservatieven zouden het verdict in dit verslag moeten aanvaarden en de problemen moeten aanpakken. Dit is geen partijdig verslag. Niet de ambtenaren maar hun politieke meesters dragen de verantwoordelijkheid voor de problemen. Bij de verkiezingen over een week zullen de mensen in de regio's de regering beoordelen op haar onvermogen om de problemen op het gebied van het regionaal beleid aan te pakken.

Ahlqvist en Wibe
Wij vinden dit in zijn geheel een goed verslag, maar wij willen toch graag enige opmerkingen maken.
Zonder op enigerlei wijze de objectiviteit van de rapporteur in twijfel te trekken, vinden wij het principieel onjuist dat een parlementaire rapporteur uit het land komt waarvan de subsidie dient te worden beoordeeld. Om principiële redenen moet het Parlement er altijd naar streven een rapporteur te benoemen die op geen enkele wijze belang heeft bij de te behandelen kwestie.
Het is ook ongepast dat een deel van de formuleringen van het verslag zijn bedoeld als bijdrage aan het Britse debat over het binnenlandse beleid. Het is niet onze taak om een bijdrage te formuleren voor het Britse debat, maar enkel om een objectieve evaluatie te houden van de structuurmaatregelen.

Chichester
De Britse Conservatieven stemmen om drie principiële reden tegen het verslag van mevrouw McCarthy.
In de eerste plaats vinden wij dat verslagen over een bepaalde lidstaat niet mogen worden opgesteld door Europese afgevaardigden van die lidstaat zelf.
In de tweede plaats betreuren wij de wijze waarop de agenda van het Parlement is gemanipuleerd om dit verslag tijdens de verkiezingscampagne in het Verenigd Koninkrijk aan het Parlement te kunnen voorleggen.
In de derde plaats veroordelen wij de manier waarop de sociaal-democratische rapporteur dit verslag voor nationale partijpolitieke doeleinden heeft misbruikt. Die handelwijze van de Britse Labour-afgevaardigden in het Europees Parlement is geen goede zaak voor het imago van dit Parlement. Zij zouden moeten beseffen dat een aanval van de sociaal-democraten in het Europees Parlement tegen de conservatieve regering in het Verenigd Koninkrijk de steun voor de Conservatieven alleen maar kan versterken bij de Britse kiezers die zich tegen elke uitbreiding van de Europese bevoegdheden verzetten. Labour heeft hier een own-goal gescoord.

David
Het verslag van mevrouw McCarthy is een goed gedocumenteerde, heldere en degelijke evaluatie van het regionaal beleid van de Europese Unie in het Verenigd Koninkrijk. Daarom moeten wij met haar scherpe commentaar zorgvuldig rekening houden.
Wij kunnen niet voorbij aan het feit dat het verslag van begin tot eind een strenge veroordeling van de Britse regering inhoudt. Telkens opnieuw heeft de regering het partnerschapsbeginsel geschonden, de subsidiariteit met voeten getreden en de additionaliteit genegeerd of omzeild.
Nergens is dat duidelijker dan in het industriële Zuid-Wales. Daar hebben wij kunnen vaststellen dat het Welsh Office er nooit in geslaagd is de structuurfondsen doeltreffend te gebruiken. Het Welsh Office heeft zelfs voor miljoenen ponden aan Zuid-Wales toegekende kredieten in Brussel gelaten. Dat komt doordat de regering de plaatselijke autoriteiten belet over voldoende middelen te beschikken om voor de aanvullende financiering te zorgen. De regel van de additionaliteit kan op verschillende manieren worden nageleefd, maar de regering heeft op dat punt niets gedaan.
Aan die schandelijke situatie moet nu een einde komen. Ik ben ervan overtuigd dat dit weldra zal gebeuren.

Skinner
Ik dank mevrouw McCarthy van harte voor haar verslag.
De Commissie werkgelegenheid en sociale zaken heeft een advies geformuleerd waarin ze vele van de in het verslag geformuleerde bekommernissen deelt.
Tussen 1994 en 1996 werd uit het Europees Sociaal Fonds 910 miljoen ecu toegewezen (3 miljoen ecu uit bijkomende kredieten onder doelstelling 1). Hoewel wij dat voldoende vinden, zijn wij het er met mevrouw McCarthy over eens dat problemen zijn gerezen. Dat is vooral in Noord-Ierland met de "nieuwe gebieden" van werkgelegenheid en transparantie gebleken.
Uitvoeringsproblemen zijn ook gerezen met betrekking tot het initiatief-PEACE en de opname van extra fondsen via die weg. Toch trad daar vertraging op en in overeenstemming tussen de lidstaten over doelstelling 2, wat betekende dat de uitvoeringsgraad voor 1994 bijna 95 % bedroeg.
Verbijsterend is dat het Verenigd Koninkrijk de mogelijkheden om onder doelstelling 4 kredieten op te nemen tussen 1994 en 1996 niet heeft gebruikt, maar ik stel met voldoening vast dat dit nu veranderd is.
Wij zijn ons bewust van het probleem van de late betalingen en hebben daarop de aandacht van de Commissie gevestigd. Wij menen dat de lidstaten dat probleem elk voor zich moeten oplossen. Het partnerschapsbeginsel, dat wij als een goede innovatie in de hervormingen van 1993 beschouwen, wordt goed ontwikkeld, vooral op het gebied van de begeleidingscomités. De afwezigheid van de sociale partners is onrustwekkend en in strijd met de idee van de participatie van de Europese bevolking. In Kent hebben mensen zich daarover in het doelstelling 2gebied Thanet en met betrekking tot INTEREG II en andere programma's beklaagd.
Verslag-Fernández Martín
Gahrton, Holm, Lindholm en Schörling
Wij zijn het eens met de teneur van het verslag dat er problemen bestaan in veel van de buitengebieden van de EU. Daarom is er ook speciale steun voor deze gebieden nodig. Wij zijn het er echter niet mee eens dat de problemen zouden worden opgelost door aan deze gebieden een speciale juridische basis in het Verdrag te geven. Er zijn immers vele andere gebieden in de EU die vergelijkbare situaties kennen. Zo is de afstand tussen Madeira en Brussel niet veel langer dan tussen Kiruna (Noord-Zweden) en Brussel. De situatie in Kiruna wordt ook bepaald door het feit dat Kiruna in het poolgebied ligt, wat vanzelfsprekend nog meer problemen veroorzaakt.
Om de buitengebieden van de EU een goede overlevingskans te bieden, moet daarentegen een groot deel van het EU-beleid gewijzigd worden. In plaats van gecentraliseerde besluiten moet men de regio's de kans geven zelf besluiten te nemen en de voorwaarden te scheppen om zich te redden. Gecentraliseerde besluiten kunnen onmogelijk alle Europese regio's tot tevredenheid stemmen. Wij zien ook een zeer groot gevaar in de verwezenlijking van de EMU, aangezien het economische beleid de situatie van de buitengebieden van de EU zal verslechteren.
Op grond van het bovenstaande hebben wij er daarom voor gekozen om ons van stemming te onthouden.

Mendonça
Ik heb vóór het verslag Fernández Martín gestemd, omdat hierin op heel juiste wijze de problemen naar voren worden gebracht waarmee de ultraperifere regio's te kampen hebben. Al besproken en erkende begrippen en beginselen worden herhaald en er wordt voortgang gemaakt met voorstellen voor een oplossing die mij absoluut correct lijken om het beginsel inzake economische en sociale cohesie in deze ultraperifere regio's te kunnen nakomen.
Het verslag-Fernández Martín maakt duidelijk dat de Verklaring bij het Unieverdrag onvoldoende is als rechtsgrondslag om het gemeenschapsrecht aan de specifieke omstandigheden van de ultraperifere regio's aan te passen, ook al worden hierin de structurele kenmerken van bepaalde regio's van de Unie erkend, wat een essentiële voorwaarde is voor de vorming van het begrip ultraperifere ligging.
Vandaar dat wij onze onvoorwaardelijke steun hechten aan het verslag wanneer hierin wordt verzocht dat op de Intergouvernementele Conferentie bij de herziening van het Verdrag een specifiek artikel betreffende de ultraperifere regio's wordt opgenomen.
Een positieve beoordeling verdient ook het in het verslag gedane voorstel om bij het Verdrag een Protocol te voegen, waarin verschillende maatregelen en acties worden genoemd, onder meer de verbintenis van de lidstaten om de al in het kader van de POSEI-voorstellen verrichte acties te intensifiëren en te versterken.
Verslag-Ahern
Berès
Hoewel de nieuwe overeenkomst tot samenwerking bij het vreedzaam gebruik van kernenergie, die in november 1995 tussen Euratom en de Verenigde Staten werd ondertekend, wordt erkend als een belangrijke etappe in de transatlantische samenwerking op het gebied van nucleaire veiligheidskwesties, neemt dit niet weg dat deze tekst een aantal onduidelijkheden bevat, met name wat betreft de redenen waarom bepaalde delen van de overeenkomst na het aflopen van de formele geldigheidsperiode van kracht zullen kunnen blijven.
Het voorbehoud heeft ook betrekking op de discretionaire macht die de Amerikaanse overheid zichzelf, nog vóór de ondertekening van de overeenkomst, heeft toegekend in verband met het geven van informatie over opslaginstallaties voor gevoelige materialen en de lijst van locaties.
Het Europees Parlement moet waakzaam blijven ten aanzien van de gevoelige punten van de overeenkomst, met name wat betreft de generieke goedkeuring, die alleen door de Amerikaanse partij bij de overeenkomst in welbepaalde gevallen kan worden opgeheven, alsmede de niet-inmenging van de Verenigde Staten in de ingevoerde internationale controles.
Hetzelfde geldt voor de beperkingen op het gebied van de voorziening, in het bijzonder wat betreft verrijkt uranium en Amerikaanse uitrusting, die de Verenigde Staten ons, ten nadele van onze eigen industrie, opleggen.
De bedreiging van de nucleaire veiligheid zal door de economische, politieke en technologische ontwikkeling van onze planeet een alsmaar dringender probleem worden. Deze overeenkomst Euratom-VS kan het toezicht op de komende risico's verbeteren, maar het Parlement moet bij alle bijwerkingen van de overeenkomst, alsook bij alle toekomstige Euratom-overeenkomsten en andere internationale overeenkomsten inzake kernenergie op passende wijze worden betrokken.
Het Parlement is de enige waarborg voor doorzichtigheid en democratie op een voor de Europese Unie zo vitaal terrein als dat van de kernenergie.

Lindqvist
De overeenkomst tussen Euratom en de VS houdt grote gevaren in voor een mondiale samenleving met plutonium, met toenemend gevaar voor verspreiding van plutonium, MOX-brandstof, afvalproducten en ander radio-actief materiaal. De overeenkomst stimuleert daarnaast tot meer opwerking in Sellafield en La Hague, en daar ben ik tegen. De overeenkomst zal het aantal transporten met enorme hoeveelheden radioactief materiaal doen toenemen.
De overeenkomst is op een uit democratisch gezichtspunt onaanvaardbare manier tot stand gekomen, achter gesloten deuren en zonder open, democratische discussie. Het valt zeer te betwijfelen of een Amerikaanse wet rechtskracht heeft op het grondgebied van Zweden (en de rest van Europa). De overeenkomst toont duidelijk de grote gevaren van kernenergie aan. Kernenergie dient daarom zo snel mogelijk afgeschaft te worden. De overeenkomst brengt helaas het gevaar mee dat de maatschappij langer met kernenergie moet leven.
Het verslag wijst duidelijk op de problemen, zowel met kernenergie en het vervoer als op het gebrek aan democratisch gehalte. Ik ben tegen de overeenkomst, maar vóór het verslag, en daarom heb ik vóór gestemd.
Verslag-Mather
Peijs
Voorzitter, ik heb tegen de compromisamendementen van de PPE en de PSE bij het verslag-Mather gestemd. Voortdurend proberen wij in dit Parlement het midden- en kleinbedrijf te beschermen tegen te zware wetgeving, overmatige belasting en complexe procedures. Eén van die instrumenten is al sinds 1986 de bedrijfseffectrapportage. Het probleem was dat die slecht werkte. De rapporteur had als doel de werking te verbeteren en de bedrijfseffectrapportage tot een slagvaardig instrument te maken om effecten voor wetgeving voor het MKB te meten. Na amendering meten wij het effect voor de hele wereld en zijn wij dus een doelmatig instrument armer. Vandaar mijn verzoek aan de Commissie om na dit instrument dat wij nu vermoord hebben nu ook een bedrijfseffecttoets voor het midden- en kleinbedrijf te maken.

Lindqvist
Het kan nooit verkeerd zijn om zich een zo goed mogelijk beeld te vormen van de gevolgen van politieke besluiten op verschillende gebieden van de samenleving. Dit is een goede traditie in Zweden, waar overheidsonderzoeken vaak aan de parlementaire behandeling en besluitvorming voorafgaan.
In dit verslag wordt voorgesteld om de effecten van wetsvoorstellen te laten beoordelen om te bekijken wat voor invloed deze hebben op het bedrijfsleven, met name op het kleinbedrijf. Het model kan worden vergeleken met de milieu-effectrapportages die in de Zweedse wet vereist zijn om de gevolgen van verschillende besluiten voor het milieu te beoordelen. Aangezien dit volgens mij een goede zaak is, heb ik vóór het verslag gestemd.

De Voorzitter
De stemming is gesloten .

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
(De vergadering wordt te 12.35 uur gesloten)

