
Πρόεδρος.
   Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είχε διακοπεί την Πέμπτη 18 Μαΐου 2006. 
Πρόεδρος.
   Έχω τη χαρά να σας πληροφορήσω ότι μια αντιπροσωπεία του Κοινοβουλίου των Μαλβίδων έχει λάβει θέση στο θεωρείο των επισήμων. Επίσης στο θεωρείο των επισήμων έχουν λάβει θέση μέλη της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου του Μεξικού, η οποία αποτελείται από μια ομάδα γερουσιαστών και βουλευτών, καθώς και την κ. Aminetu Haidar, κάτοχο του βραβείου Juan María Bandrés…
Πρόεδρος.
   Πριν δώσω τον λόγο στον Πρωθυπουργό του Βελγίου, πρέπει να αποτίσω φόρο τιμής στα θύματα του τρομερού σεισμού που έγινε στην Ινδονησία, με σχεδόν 6 000 νεκρούς, 20 000 τραυματίες και 100 000-200 000 πληγέντες. Έχω εκφράσει την αλληλεγγύη μας στην κυβέρνηση της Ινδονησίας και χαίρομαι που η διεθνής βοήθεια –η ευρωπαϊκή βοήθεια συγκεκριμένα– κινητοποιείται γρήγορα προκειμένου να συνδράμει εκείνους που έχουν πληγεί από αυτή την τελευταία τραγωδία.
Martin Schulz (PSE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ να μου δώσετε τον λόγο βάσει του άρθρου 34 του Κανονισμού που αφορά την εξέταση του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Θα ήθελα επίσης να σας παρακαλέσω εξ ονόματος των αρχηγών των Ομάδων κυρίου Wurtz, κυρίας Frassoni, κυρίου Watson και κυρίου Poettering να συμπεριλάβετε στην ημερήσια διάταξη της επόμενης συνεδρίασης της Διάσκεψης των Προέδρων τα γεγονότα που μας ανησυχούν όλους ιδιαίτερα τις τελευταίες εβδομάδες και μήνες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συγκεκριμένα την αύξηση της βίας κατά των ξένων, της ρατσιστικής και κυρίως της ομοφοβικής βίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή κατά πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ιδιαίτερα μας ανησυχεί το γεγονός ότι ένα ηγετικό στέλεχος ενός κυβερνώντος κόμματος σε ένα από τα μεγαλύτερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο αντιπρόεδρος της καθολικής Λίγκας των Πολωνικών Οικογενειών –και νυν αντιπρόεδρος του μεγάλου κυβερνητικού κόμματος της Πολωνίας– κάλεσε ανοιχτά σε άσκηση βίας κατά των ομοφυλοφίλων που θέλησαν να ασκήσουν το δικαίωμά τους να διαδηλώσουν στη Βαρσοβία. Είναι απαράδεκτο να συμπεριφέρονται έτσι ηγετικά στελέχη που εκπροσωπούν την κυβέρνηση ενός κράτους μέλους της ΕΕ.
Επωφελούμαι της παρουσίας του πρωθυπουργού Verhofstadt, που είναι γνωστός ως ένας από τους πιο ανεκτικούς αρχηγούς κυβέρνησης της Ένωσής μας και υπερασπίζεται με συνέπεια τα δικαιώματα των πολιτών της Ευρώπης, για να σας απευθύνω έκκληση ως Πρόεδρο του Σώματος: ας εξετάσουμε πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το γεγονός ότι η δεξιά στην Ευρώπη κάνει καθημερινά ένα βήμα παραπάνω προκειμένου να εξετάσει πόσο μακριά μπορεί να φθάσει προκαλώντας την κοινωνία των πολιτών. Φτάνει, δεν μπορούμε να ανεχθούμε πλέον τις προκλήσεις, είτε στο Βέλγιο από το , είτε στη Γαλλία από το , είτε στην Πολωνία από τη Λίγκα των Πολωνικών Οικογενειών είτε από τους Ναζί στη Γερμανία.
Frank Vanhecke (NI ). –
   Κύριε Πρόεδρε, όπως ο κ. Schulz αναφέρθηκε στο άρθρο 34 του Κανονισμού, πιστεύω ότι κι εγώ, βάσει του ίδιου άρθρου, δικαιούμαι εξίσου, καθώς όλοι οι βουλευτές αυτού του θεσμικού οργάνου έχουν τα ίδια δικαιώματα, να πω ότι θεωρώ κατάφωρη ατιμία το γεγονός ότι, από κάθε άποψη, γίνεται ανάρμοστη εκμετάλλευση –και μάλιστα με την άδειά σας, εφόσον δεν παρεμβαίνετε– δεδομένου ότι διεξάγεται μια συζήτηση που δεν περιλαμβάνεται στην ημερήσια διάταξη, στην οποία το μεγαλύτερο κόμμα του Βελγίου, ή εν πάση περιπτώσει της Φλάνδρας, δέχεται προσβολές και κακόβουλα σχόλια και συσχετίζεται με ένα περιστατικό δολοφονίας. Αυτό είναι κάτι που αρνούμαι να αποδεχθώ. Εκτιμώ ότι εσείς, με την ιδιότητά σας ως Πρόεδρος, θα πρέπει να παρεμβαίνετε όταν ο Κανονισμός χειραγωγείται φανερά σε αυτή την Αίθουσα. 
Bogusław Rogalski (IND/DEM ). –
   Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ στην παρέμβαση του κ. Schulz. Κύριε Schulz, παρακαλώ μην παρεμβαίνετε στις εσωτερικές υποθέσεις της Πολωνίας, όπως εμείς δεν παρεμβαίνουμε στις εσωτερικές υποθέσεις της Γερμανίας.
Πρόεδρος.
   Μην χρησιμοποιείτε τα θέματα επί της διαδικασίας για να διεξάγετε συζητήσεις μεταξύ σας. Ο κ. Schulz αναφέρθηκε σε ένα άρθρο του Κανονισμού που επιτρέπει στους βουλευτές να παρεμβαίνουν προκειμένου να επιστήσουν την προσοχή σε ένα θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια της εξέτασης μιας νομοθετικής πρότασης. Το θέμα έληξε. 
Πρόεδρος.
Ωστόσο, έχουμε αποφασίσει να προσκαλέσουμε εκείνους τους αρχηγούς κυβερνήσεων που επιθυμούν να συμμετάσχουν στη συζήτηση σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης και να ακουστούν οι απόψεις τους σχετικά με αυτό. Σήμερα έχουμε την τιμή να καλωσορίσουμε τον κ. Verhofstad, συγγραφέα ενός μικρού αλλά εντυπωσιακού βιβλίου –«Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης»– το οποίο αποτελεί μια σημαντική συμβολή στην παρούσα συζήτηση.
Guy Verhofstadt
   , – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τον Πρόεδρό σας, κ. Borrell, και όλους όσοι ανέλαβαν την πρωτοβουλία να με προσκαλέσουν σήμερα εδώ προκειμένου να ξεκινήσει μια σειρά συζητήσεων που θα διεξάγετε. Θα ήθελα, καταρχάς, να σας ευχαριστήσω για την οργάνωση αυτής της πρωτοβουλίας και παρατήρησα ήδη από την εισαγωγή ότι το Σώμα σας εξακολουθεί να είναι τόσο ζωντανό όσο το θυμάμαι από το 2001 όταν ως Προεδρεύων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κλήθηκα να υποστηρίξω τις αποφάσεις της προεδρίας μας.
Δεν θα ήθελα να ξεκινήσω την ομιλία μου για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς να αναφέρω πρώτα μια ημερομηνία από το πρόσφατο παρελθόν: 1η Μαΐου 2004, μόλις πριν από δύο έτη. Ημερομηνία ορόσημο στην ιστορία της Ευρώπης, ημερομηνία κλειδί για την Ευρωπαϊκή Ένωση: 66 χρόνια μετά τη Διάσκεψη της Γιάλτας, 48 χρόνια μετά την Ουγγρική Επανάσταση, 43 χρόνια μετά την κατασκευή του επαίσχυντου Τείχους του Βερολίνου και 35 χρόνια μετά την Άνοιξη της Πράγας, αυτή η ημέρα αποτέλεσε, όπως το έθεσε ο Bronislaw Geremek, «το πραγματικό τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου και την πραγματική αρχή μιας ενοποιημένης Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Δεν θα έπρεπε να υπάρχει καμία επιλογή μεταξύ εμβάθυνσης ή διεύρυνσης πρώτα, όπως μας έκαναν ορισμένοι να πιστεύουμε. Και οι δύο είναι αναγκαίες. Ούτε θα έπρεπε να γίνει επιλογή μεταξύ της Ευρώπης ως χώρος ελεύθερου εμπορίου ή της Ευρώπης ως πολιτική οντότητα. Και εδώ για άλλη μία φορά, η κατεύθυνση της ιστορίας είναι αναμφίβολη. Στην πραγματικότητα εξελισσόμαστε ταχύτατα, από έναν μονοπολικό κόσμο κυριαρχούμενο από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, σε έναν πολυπολικό κόσμο στον οποίο χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία απαιτούν ορθώς αποφασιστικό ρόλο. Αν η Ευρώπη θέλει να συνεχίσει να διαδραματίζει ηγετικό οικονομικό, πολιτικό ή στρατιωτικό ρόλο σε αυτή τη νέα παγκόσμια τάξη, τότε η πολιτική ένωση αποτελεί τη μόνη εναλλακτική λύση. Κανένα μεμονωμένο κράτος μέλος, ούτε καν τα μεγάλα, δεν πρέπει να τρέφει αυταπάτες ότι μπορεί να σταθεί μόνο του στην παγκόσμια σκηνή. Όπως το έθεσε ο λαμπρός προκάτοχός μου, Paul-Henri Spaak, με κάπως κυνικό τρόπο πριν από πολλές δεκαετίες: 
Είναι λόγια του Paul-Henri Spaak, όχι δικά μου. 
Εν συντομία, το ερώτημα δεν είναι αν η Ένωση θα εξελιχθεί σε μια πιο ομοσπονδιακή, πολιτική οντότητα, αλλά πότε θα συμβεί αυτό τελικά, ή καλύτερα ακόμα, αν αυτό θα συμβεί εν καιρώ. Αυτό είναι το θεμελιώδες ερώτημα. Εγώ, από την πλευρά μου, έχω ορισμένες αμφιβολίες για το αν θα κάνουμε το άλμα τελικά και αν θα εξελιχθούμε σε μια πλήρως αναπτυγμένη πολιτική ένωση και χαίρομαι που μοιράζομαι αυτές τις αμφιβολίες με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι αλήθεια ότι στις 29 Μαΐου και 1 Ιουνίου 2005, τα δημοψηφίσματα στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες κατάφεραν ένα πλήγμα στην εμφάνιση μιας ευρωπαϊκής πολιτικής ένωσης. Η απόρριψη ενός συντάγματος, το οποίο –αν και απείχε από το ιδανικό– θα μπορούσε να αποτελέσει προπομπό ακόμα περισσότερης δημοκρατίας, περισσότερης διαφάνειας και πιο αποτελεσματικής λήψης αποφάσεων, ήταν ένα δυνατό πλήγμα για όσους εργάζονται για την πολιτική ένωση της Ευρώπης. Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι το πλήγμα που προκάλεσαν και τα δύο δημοψηφίσματα ήταν τόσο μεγάλο ώστε δεν είναι σαφές ακόμα και τώρα το αν μπορεί να επιβιώσει το Σύνταγμα. Η διαδικασία επικύρωσης συνεχίζεται και μέχρι στιγμής το έχουν εγκρίνει 15 χώρες, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας. Ορισμένα κράτη μέλη ίσως ανακουφίστηκαν όταν η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες ψήφισαν «όχι». Πάντως, ανέβαλαν τα δημοψηφίσματά τους επ’ αόριστον. Εν πάση περιπτώσει, το αποτέλεσμα αυτών των δύο δημοψηφισμάτων άφησε την Ευρώπη σε σύγχυση. Και σήμερα, ακριβώς έναν χρόνο μετά, δεν υπάρχει ορατό τέλος σε αυτή τη σύγχυση. Διότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα γεγονότα. Η «περίοδος προβληματισμού» που ακολούθησε είχε ελάχιστα έως καθόλου αποτελέσματα. Τους τελευταίους δώδεκα μήνες, δεν διεξήχθη καμία θορυβώδης σύνοδος ανταλλαγής ιδεών για το μέλλον της Ευρώπης, αντίθετα επικράτησε εκκωφαντική σιωπή.
Είναι αλήθεια ότι κάποιες νέες ιδέες βγήκαν στην επιφάνεια τις τελευταίες εβδομάδες, αλλά αμφιβάλω κι εγώ όπως κι εσείς για το αν θα έχουν κάποιο αποτέλεσμα. Ένα παράδειγμα αυτού είναι, κινδυνεύοντας να ακουστώ συγκαταβατικός, η «Ευρώπη των σχεδίων», ενώ αυτό που χρειαζόμαστε πραγματικά είναι «ένα σχέδιο για την Ευρώπη». Ή η ιδέα να ανανεώσουν όλοι τις δεσμεύσεις τους στην Ευρώπη. Ή η πρόθεση ίσως να σωθεί ένα μέρος της συνταγματικής συνθήκης μέχρι το 2009, χωρίς καμία βεβαιότητα ότι δεν θα καταψηφιστεί και πάλι.
Κατά τη γνώμη μου, δύο βασικές απαντήσεις ή εξηγήσεις μπορούν να δοθούν. Η πρώτη, η οποία αποτελεί επίσης μια μορφή αυτοκριτικής, είναι ότι πολλοί εθνικοί πολιτικοί ηγέτες διαμόρφωσαν εδώ και καιρό μια αρνητική εικόνα της Ευρώπης στις χώρες τους. Όταν τα πράγματα πάνε καλά, οι έπαινοι αποδίδονται αμέσως στις εθνικές κυβερνήσεις, αλλά όταν κάτι πάει στραβά, το φταίξιμο αποδίδεται πάντα στην Ευρώπη. Και πρέπει να το πούμε: η Ευρώπη είναι πρόθυμο θύμα. Δεν αναμένεται αντίδραση ή απάντηση σχεδόν ποτέ όταν γίνεται κατάχρησή της ή όταν της επιτίθενται. Οι πιο αλλόκοτες διαστροφές αποκτούν υπόσταση: οι Βρυξέλλες υποτίθεται ότι αποτελούν τη βάση μιας τεράστιας καφκικής γραφειοκρατίας. Η αλήθεια είναι ότι περίπου 24 000 δημόσιοι υπάλληλοι εργάζονται στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Αυτός ο αριθμός είναι μικρότερος από τον δημόσιο τομέα σχεδόν κάθε μεγάλης ευρωπαϊκής πόλης. Λέγεται επίσης ότι η Ευρώπη είναι μια τεράστια μηχανή διασπάθισης χρημάτων. Αν και δεν μπορώ να αρνηθώ ότι ορισμένες φορές σπαταλώνται πόροι, και αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξης του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η αλήθεια είναι ότι ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 20 φορές μικρότερος από τον προϋπολογισμό των Ηνωμένων Πολιτειών και 40 φορές μικρότερος από αυτόν όλων των άλλων (εθνικών, περιφερειακών και τοπικών) κυβερνήσεων μαζί. Κάθε ευρωπαίος πολίτης πληρώνει λιγότερο από πέντε ευρώ εβδομαδιαίως για την Ευρώπη – ένα ελάχιστο μέρος του ποσού που πρέπει να πληρώσει για τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές κυβερνήσεις του. Σε αντάλλαγμα αυτών των πέντε ευρώ, οι πολίτες απολαμβάνουν ειρήνη και ευημερία εδώ και χρόνια και κάποιοι από αυτούς, συμπεριλαμβανομένων ημών των Βέλγων, εδώ και πάνω από μισό αιώνα. Όπως γνωρίζουμε, ωστόσο, στη ζωή και κυρίως στην πολιτική, το κουτσομπολιό είναι πιο επίμονο από την αλήθεια, ειδικά όταν αυτό χρησιμοποιείται συνεχώς, είτε είναι συναφές είτε όχι.
Πιστεύω ότι 50 χρόνια μετά τη δημιουργία της Ένωσης, είναι καιρός επιτέλους να λάβουμε μια οριστική απόφαση: συνομοσπονδία ή ομοσπονδία, ομοφωνία ή ειδική πλειοψηφία, διακυβερνητική ή κοινοτική προσέγγιση. Ένα «συμβούλιο» πολλών κρατών μελών ή μια ενισχυμένη ευρωπαϊκή δημοκρατία βασισμένη σε μια ενεργή Ευρωπαϊκή Επιτροπή και σε ένα πλήρως αναπτυγμένο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα οποία αποτελούν την ουσία της ευρωπαϊκής δημοκρατίας. 
 Επιτρέψτε μου να παρουσιάσω την τεράστια σημασία αυτής της συγκυρίας αναφερόμενος ξανά στην κύρια πρόκληση που αντιμετωπίζουμε: πιστεύω ότι η κύρια πρόκληση που αντιμετωπίζουμε τώρα είναι ο εκσυγχρονισμός της ευρωπαϊκής οικονομίας. Αν δούμε τα μεγέθη, ποια είναι αυτά σήμερα και τι μας λένε; Η μέση αύξηση του ΑΕγχΠ στην Ευρώπη ήταν 2,3% τα δέκα τελευταία χρόνια, έναντι 3,3% στις ΗΠΑ. Στην Ευρώπη το συνολικό ποσοστό απασχόλησης αυξήθηκε, την ίδια περίοδο, κατά 9%. Στις ΗΠΑ, αυξήθηκε κατά 14%. Πολύ πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός –πρέπει πράγματι να το αναγνωρίσουμε– ότι, ενώ κατά τη δεκαετία του ’80, το κατά κεφαλήν εισόδημα κυμαινόταν ακόμη στα ίδια επίπεδα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, σήμερα το ευρωπαϊκό κατά κεφαλήν εισόδημα είναι χαμηλότερο από το αντίστοιχο των ΗΠΑ κατά 30%. Δεν αναφέρομαι καν στην Κίνα, την Ινδία ή την Ιαπωνία, για τις οποίες λέγονται τόσα πολλά. Το περασμένο έτος, η οικονομία της Κίνας παρουσίασε ανάπτυξη σχεδόν 10%. Το εμπορικό έλλειμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης –αναφερόμαστε συχνά στα πλεονάσματα, αλλά ας δούμε και τα ελλείμματα– σε σχέση με την Ασία ανήλθε σε 100 δισεκατομμύρια ευρώ και αναμένεται να αυξηθεί ακόμη περισσότερο τα επόμενα έτη.
Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πρόβλημα αυτό ονομάζεται «Στρατηγική της Λισαβόνας». Όπως έχω ήδη αναφέρει, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σχετικά με τους στόχους που θέτει αυτή η στρατηγική. Η Ευρώπη πρέπει να γίνει «η πιο ανταγωνιστική οικονομία της γνώσης στον κόσμο». Ωστόσο, η μέθοδος που έχει εφαρμοσθεί για τον σκοπό αυτό, η οποία επιτρέπει στα κράτη μέλη να αποφασίζουν μόνα τους τον τρόπο με τον οποίο θα επιτύχουν τον στόχο αυτό, δεν είναι αποτελεσματική. Τα γεγονότα δείχνουν ότι μένουμε ολοένα και περισσότερο πίσω σε πολλούς τομείς. Ο λόγος είναι απλός. Η στρατηγική της Λισαβόνας εφαρμόζει αυτήν την ανοικτή μέθοδο συντονισμού, μια μορφή διακυβερνητικής προσέγγισης που βασίζεται κυρίως σε βέλτιστες πρακτικές, στη συγκριτική αξιολόγηση των επιδόσεων, στην εξέταση από ομοτίμους. Πέραν του καθορισμού ορισμένων γενικών στόχων, ο ρόλος των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων περιορίζεται στην κατάρτιση κατατάξεων και πινάκων για τον σκοπό της σύνταξης εκθέσεων. Αυτό ακριβώς κάνουν και άλλοι στις εκθέσεις τους: αναφέρομαι στο Παγκόσμιο Κέντρο Ανταγωνιστικότητας (IMD) ή στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF).
Για τον λόγο αυτό υποστηρίζω, εδώ και καιρό, την ανάληψη μιας πρωτοβουλίας για την ενίσχυση της Ευρωομάδας. Όχι με στόχο να αποκλείσουμε οποιονδήποτε, γιατί –επαναλαμβάνω– εάν τα 25 κράτη μέλη μπορούσαν να ασχοληθούν τα ίδια με την ανάπτυξη μιας νέας κοινοτικής στρατηγικής από κοινού, θα έδινα αναμφίβολα προτεραιότητα σε αυτήν την κοινή προσέγγιση. Εντούτοις, εάν αυτό αποδεικνυόταν αδύνατο –όπως φοβάμαι ολοένα και περισσότερο ότι είναι– δεν τίθεται θέμα να μην αναληφθεί απολύτως καμία ενέργεια. Επιπλέον, μιλώντας για την Ευρωομάδα, δεν αναφέρομαι μόνο στα σημερινά μέλη της ευρωζώνης, αλλά και σε όλες τις χώρες που πρόκειται να ενταχθούν στην ευρωζώνη, βάσει συμβατικής ρήτρας. Με άλλα λόγια, κανείς δεν αποκλείεται από την ένταξη στην ΕΕ και τη συμμετοχή στην ευρωζώνη.
Σχετικά με αυτό το τελευταίο θέμα, πρέπει να αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι μόνο με μια ευρωπαϊκή άμυνα μπορούμε να προσεγγίσουμε μια κοινή εξωτερική πολιτική αυτού του είδους. Η προσωπική μου εμπειρία από το 2003, λίγο πριν το ξέσπασμα του πολέμου στο Ιράκ, ήταν οδυνηρή αλλά διδακτική. Εκείνη την εποχή, το 2003, φαινόταν τελείως αδύνατη η συζήτηση σχετικά με την κρίση στο Ιράκ στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Καθώς ήμασταν διαιρεμένοι, προτιμούσαμε όλοι να μην ανοίγουμε τα χαρτιά μας. Εν ολίγοις, μόνο όταν αναπτύξουμε κοινά μέσα, όπως έναν ευρωπαϊκό στρατό και μια ευρωπαϊκή διπλωματία, θα είμαστε αναγκασμένοι να ανοίγουμε τα χαρτιά μας –και σε εύθετο χρόνο– σε περίπτωση διεθνούς κρίσης.
Ξέρω ότι η ιδέα της ανάπτυξης ενός ευρωπαϊκού στρατού ή μας ευρωπαϊκής άμυνας ίσως θεωρηθεί από ορισμένους ατλαντιστές ιεροσυλία ή άρνηση των διατλαντικών μας υποχρεώσεων. Δεν είναι έτσι όμως. Τον 21ο αιώνα, το ΝΑΤΟ θα αλλάξει· θα εξελιχθεί πιθανόν από μια περιφερειακή αμυντική συμμαχία σε ένα δίκτυο διεθνούς ασφάλειας, αποτελούμενο από συμμάχους και εταίρους. Ταυτοχρόνως, έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι θα καταβάλλουμε ολοένα πιο σαφείς προσπάθειες για να αντιμετωπίζουμε τα ζητήματα διεθνούς ασφάλειας στο πλαίσιο αυτού του είδους ανανεωμένης διεθνούς ένωσης συνεργασίας, αντί να συνεχίζουμε να επικαλούμαστε τις αποκαλούμενες συμμαχίες των προθύμων. Το μειονέκτημα αυτών των συμμαχιών είναι ότι διαλύονται εύκολα μετά από κάθε αλλαγή κυβέρνησης.
Πρακτικά και πολιτικά, υπάρχει μόνο μία ακόμα επιλογή και αυτή είναι να πιέσουμε για την επικύρωση του Συντάγματος. Κάθε χώρα και κάθε πολίτης της Ένωσης έχουν το δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη τους για αυτό το Σύνταγμα, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι μπορεί να υπήρξαν δύο αρνητικές ψηφοφορίες –των Κάτω Χωρών και της Γαλλίας– αλλά υπήρξαν και 15 θετικές ψηφοφορίες στα άλλα 15 κράτη μέλη της ΕΕ. Δεν πιστεύω ότι η Ευρώπη θα ήταν δημοκρατία αν δεν λάμβανε υπόψη αυτό το απλό στατιστικό στοιχείο. Επιπλέον, κατά τη γνώμη μου, όσοι τους τελευταίους μήνες έθεσαν την επικύρωση σε δεύτερη μοίρα έχουν καθήκον να ξεκινήσουν ή να επαναλάβουν τη διαδικασία επικύρωσης – και θα σας πω γιατί. Το συμφωνήσαμε αυτό όταν εγκρίναμε το σχέδιο συντάγματος στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Γι’ αυτό προσθέσαμε μια ειδική δήλωση στο σύνταγμα, τη δήλωση 30, σύμφωνα με την οποία: «Εάν, μετά παρέλευση δύο ετών από την υπογραφή της Συνθήκης που αναθεωρεί την παρούσα Συνθήκη, τα τέσσερα πέμπτα των κρατών μελών έχουν επικυρώσει την εν λόγω Συνθήκη και ένα ή περισσότερα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν δυσχέρειες όσον αφορά την επικύρωση αυτή, το θέμα παραπέμπεται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο». Εάν λοιπόν δεν ξεκινήσουν όλες οι χώρες μια διαδικασία επικύρωσης, το περιεχόμενο αυτής της δήλωσης θα είναι προφανώς άσκοπο, πράγμα που σημαίνει ότι θα παρεμποδιστούν οιεσδήποτε σημαντικές εξελίξεις στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Με άλλα λόγια, προτείνω να αναπτύξουμε γρήγορα μια νέα στρατηγική δύο δρόμων. Ο πρώτος αφορά την πρόοδο με την επικύρωση και την πλήρη υλοποίηση και εφαρμογή της δήλωσης 30 στο Σύνταγμα· ο δεύτερος αφορά την υλοποίηση ενός νέου και σημαντικού άλματος στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, χωρίς να απαιτούνται τροποποιήσεις στις συνθήκες, σύμφωνα με τα ζητήματα που έθεσα πριν από λίγο. Αυτή η διμερής στρατηγική είναι, κατά την άποψή μου, ο μόνος τρόπος να ξεπεράσουμε την τρέχουσα περίοδο αβεβαιότητας, η οποία θα μπορούσε να συνεχιστεί για χρόνια, με ουσιαστικό τρόπο και, πάνω απ’ όλα, ο μόνος τρόπος για να μην χαθεί χρόνος. Εξάλλου, ο χρόνος είναι το τελευταίο που έχουμε περιθώριο να χάσουμε.
Εν κατακλείδι, θα ήθελα να προσθέσω ότι, πριν από 52 χρόνια, η Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα κατέρρευσε μετά από μια αρνητική ψηφοφορία στο γαλλικό κοινοβούλιο. Επικράτησε μεγάλος φόβος τότε, αλλά οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν άφησαν αυτό το εμπόδιο να διαταράξει την ισορροπία. Μάλιστα, ήξεραν πολύ καλά τι έπρεπε να κάνουν. Δεν χρειάστηκαν χρόνο για περισυλλογή. Δεν χρειάστηκε να υποβάλουν ερωτήματα ή να οργανώσουν δημοψηφίσματα. Διεξήγαγαν διαπραγματεύσεις για δύο χρόνια σε ένα μέρος, στη Val Duchesse, σε απόσταση λίγων μόλις χιλιομέτρων από εδώ. Κατόπιν πήγαν τα αποτελέσματα στη Ρώμη, όπου υπέγραψαν μια συνθήκη που οδήγησε στη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Τότε ήταν που έθεσαν την Ευρώπη στη σωστή βάση για τα καλά. Αυτό έγιναν πριν από 52 χρόνια.
Ακριβώς το ίδιο πράγμα χρειαζόμαστε και σήμερα. Εξάλλου, η κατάσταση σήμερα δεν διαφέρει καθόλου από την κατάσταση πριν από 52 χρόνια. Σήμερα, η πλειοψηφία των γάλλων και των ολλανδών πολιτών ψήφισαν κατά του συντάγματος και σήμερα δεν πρέπει να επιτρέψουμε να χαθεί η ισορροπία μας. Σήμερα, η εποχή είναι ώριμη για ένα σημαντικό άλμα μπροστά. Και σήμερα χρειαζόμαστε αυστηρή πολιτική για να τεθεί και πάλι η Ευρώπη στον σωστό δρόμο.
Γιατί, μέχρι στιγμής, δεν κάναμε το ίδιο που έκαναν εκείνοι πριν από 52 χρόνια; Ποια είναι η μεγάλη διαφορά; Τι χρειάζεται; Η απάντηση είναι απλή: θάρρος, πολιτικό θάρρος. Το ίδιο θάρρος που επέδειξαν τότε οι Jean Monnet, Alcide de Gasperi, Konrad Adenauer, Max Kohnstamm, Paul-Henri Spaak και Robert Schuman· το θάρρος να σηκωθούμε μετά από ένα σοβαρό εμπόδιο, να ισιώσουμε τους ώμους και να συνεχίσουμε να προχωράμε. Αυτό, περισσότερο από καθετί, πρέπει να κάνουμε τώρα.
Πρόεδρος.
Hans-Gert Poettering,
   Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, στην Ευρωπαϊκή Ένωση ζουν τώρα 455 εκατομμύρια άνθρωποι, πολλά εκατομμύρια παραπάνω από ό,τι στις ΗΠΑ και τη Ρωσία μαζί. Σύντομα θα είναι σχεδόν 500 εκατομμύρια σε 25 χώρες, μετά σε 27 χώρες και αργότερα ίσως σε ακόμα περισσότερες.
Θα ήθελα να πω εξ ονόματος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών ότι για εμάς, η Συνθήκη της Νίκαιας δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για να οδηγήσουμε αυτά τα 500 εκατομμύρια ανθρώπων σε ένα καλύτερο μέλλον. Πρέπει να συνεχίσουμε την πορεία μας και γι’ αυτό επικροτούμε τη σημερινή συζήτηση. Μια συζήτηση πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα να ακούμε και να καταλαβαίνουμε οι μεν τους δε και ύστερα, πράγμα ευκταίο, να καταλήγουμε σε κοινά αποτελέσματα. Γι’ αυτό χαίρομαι που είναι σήμερα εδώ ο κ. Verhofstadt – άλλωστε, τα τρία κράτη της Benelux ήταν πάντα εκείνα που έδιναν τις μεγαλύτερες ωθήσεις στην Ευρώπη. Ελπίζω και προσδοκώ στο τέλος αυτής της διαδικασίας ενίσχυσης της ουσίας και των αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βρίσκονται επικεφαλής της ανάπτυξης στην Ευρώπη και τα τρία κράτη της Benelux – όχι μόνο το Βέλγιο ή το Λουξεμβούργο, αλλά και οι Κάτω Χώρες.
Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα είπε αμέσως μετά τη Νίκαια ότι η Νίκαια δεν ήταν αρκετή και συζητήσαμε πολύ ανοιχτά τον Δεκέμβριο του 2000 στο Στρασβούργο με τον πρόεδρο Σιράκ. Εμείς ως Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα συντάξαμε στο συνέδριό μας τον Ιανουάριο του 2001 ένα ψήφισμα που έλεγε ότι θέλουμε να προχωρήσουμε, θέλουμε μια νέα διάσκεψη, θέλουμε –αν είναι δυνατόν– ένα σύνταγμα, μια συνταγματική συνθήκη. Ίσως η έννοια «σύνταγμα» να ήταν πολύ φιλόδοξη για πολλούς ανθρώπους. Μπορεί να είναι έτσι κι αυτό πρέπει να το αναλύσουμε προσεκτικά. Σας υπενθυμίζω τι είπε την περασμένη Πέμπτη ο κ. Juncker όταν τιμήθηκε δικαιολογημένα με το βραβείο Καρλομάγνου της πόλης του Aachen: είναι απαράδεκτο να κακολογούν οι αρχηγοί των κυβερνήσεων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Βρυξέλλες και μετά να περιμένουν την Κυριακή ένα καλό αποτέλεσμα στα δημοψηφίσματα.
Κύριε Verhofstadt, αναφερθήκατε στην 1η Μαΐου 2004, όπου οκτώ πρώην κομμουνιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης–η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουανία βρίσκονταν υπό σοβιετική κατοχή– στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και η Πολωνία, η Δημοκρατία της Τσεχίας, η Σλοβακία, η Ουγγαρία και η Σλοβενία, έγιναν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν διευρύνθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά η έλξη που ασκεί. Η δύναμη που έχει χάρη στην ειρήνη, την ελευθερία, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου άσκησε έλξη στις εν λόγω χώρες κι έτσι έγιναν τελικά μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό θα πρέπει να το κοινοποιήσουμε σαν μια πολύ μεγάλη επιτυχία της ευρωπαϊκής εξέλιξης.
Κύριε Verhofstadt, επιδοκιμάζω το ότι είπατε πως πρέπει να συνεχιστεί η διαδικασία επικύρωσης. Επίσης, ευχαριστούμε θερμά την Εσθονία διότι επικύρωσε πριν από λίγες ημέρες το σύνταγμα. Θέλουμε να ενθαρρύνουμε τη Φινλανδία να συνεχίσει τη διαδικασία της επικύρωσης – οι αρχηγοί των Ομάδων θα μεταβούν αύριο στο Ελσίνκι.
Επιτρέψτε μου να πω τελειώνοντας ότι η Ομάδα μας πιστεύει βαθιά στην επικουρικότητα, και η επικουρικότητα περιλαμβάνει το τοπικό, το περιφερειακό και το ευρωπαϊκό επίπεδο. Το τοπικό επίπεδο και τα χαμηλότερα επίπεδα που είναι «πιο κοντά στους ανθρώπους» πρέπει να ενεργούν όταν μπορούν να ενεργήσουν καλύτερα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όμως πρέπει να ενεργεί όταν δεν μπορούν πια να ενεργήσουν τα εθνικά κράτη, όταν είναι πολύ μικρά για να λύσουν τα προβλήματα. Γι’ αυτό, η δική μας αποστολή είναι να κάνουμε πραγματικότητα τον δρόμο, τις αρχές και τα θεμέλια της συνταγματικής συνθήκης. Πρέπει να βρούμε μαζί λύσεις, και στα 25 κράτη μέλη και εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Martin Schulz,
   Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Verhofstadt, για την ομιλία σας. Είπατε ότι χρειαζόμαστε θάρρος και εγώ θεωρώ θαρραλέα την ομιλία σας. Σπάνια έχω ακούσει μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να μιλά με τόσο κριτικό πνεύμα για το θεσμικό αυτό όργανο όπως κάνατε εσείς μόλις τώρα.
Ναι, η κρίση της Ευρώπης είναι εν μέρει και κρίση των ευρωπαίων αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Σας υπόσχομαι –κι αυτό είναι κάτι που το λέω συχνά– ότι στο μέλλον θα λέω: είναι εν μέρει και κρίση των ευρωπαίων αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων εκτός του κ. Juncker και του Verhofstadt, γιατί είναι σαφές ότι και οι δυο σας, και εσείς με όσα είπατε εδώ και ο Jean-Claude Juncker με όσα είπε την περασμένη εβδομάδα, δείξατε μια σαφή πίστη, που δεν αφορά μόνο την εμβάθυνση της ολοκλήρωσης ή τη διεύρυνση. Ήταν μία ομολογία πίστης σε κάτι που βασικά θα έπρεπε να είναι αυτονόητο για έναν πρωθυπουργό, δηλαδή να είναι συνεπής σε όσα λέει και σε όσα κάνει. Όλοι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων που συμμετέχουν στο Συμβούλιο και στη σύνοδο κορυφής, υπέγραψαν στη Ρώμη με μεγάλη επισημότητα –πιο επίσημα δεν γινόταν– αυτήν τη συνθήκη και μερικοί από αυτούς επέστρεψαν ύστερα στις χώρες τους και έκαναν σαν να μην θυμούνται πού είχαν πάει. Αυτό είναι μια πτυχή της συνταγματικής κρίσης. Σας τιμά το γεγονός ότι σήμερα το υπερασπιστήκατε τόσο ξεκάθαρα. Μπορώ να σας πω ότι θα ήθελα να είχα ακούσει από ορισμένους επικεφαλής άλλων θεσμικών οργάνων της Ευρώπης μία ομιλία σαν αυτήν που άκουσα σήμερα από εσάς.
Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε δύο στοιχεία που θίξατε άμεσα, κύριε Verhofstadt. Το ερώτημα αν θα επιτύχουμε 20 «ναι» και τι θα κάνουμε με τα δύο «όχι» είναι σημαντικό. Τώρα έχουμε 15 κράτη. Επικροτούμε θερμά το γεγονός ότι η φινλανδική Προεδρία είπε: για εμάς, το σύνταγμα δεν είναι νεκρό. Ο κ. Vanhanen κάνει ό,τι κάνετε κι εσείς. Η κυβέρνησή μου λέει ότι εκείνος υπέγραψε αυτή τη συνταγματική συνθήκη. Εμείς θέλουμε να αποφασίσει το Σώμα. Αυτός άλλωστε είναι ο λογικός και ο κανονικός δρόμος.
Οι Εσθονοί επικύρωσαν το σύνταγμα πριν από λίγες εβδομάδες. Δεν βλέπω γιατί να μην συγκεντρώσουμε τον αριθμό 20 προκειμένου να καταστεί δυνατόν να τεθεί σε ισχύ η συμφωνία των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων που αναφέρατε – όχι η συμφωνία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά η συμφωνία των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Γι’ αυτό, δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε την συνταγματική συνθήκη και είναι ριψοκίνδυνο να λένε υψηλά ιστάμενοι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης «ας σκεφτούμε κάτι άλλο» αντί να προχωρήσουν πρώτα ως το τέλος της διαδικασίας της επικύρωσης. Η δήλωση που κάνατε ενώπιον του Σώματος ήταν σημαντική.
Ωστόσο, είμαι σίγουρος για ένα πράγμα. Σήμερα το πρωί συζήτησα και με τον ολλανδό Υπουργό Εξωτερικών Atzo Nicolaï, κύριε Poettering. Οι δημοσκοπήσεις στις Κάτω Χώρες δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ολλανδικού πληθυσμού είναι υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ίδιοι πολίτες που ψήφισαν αρνητικά στο δημοψήφισμα απαντούν «ναι» στη συγκεκριμένη ερώτηση αν θέλουν περισσότερη Ευρώπη. Θέλουν περισσότερη κοινωνική προστασία, περισσότερη προστασία του περιβάλλοντος, περισσότερη σταθερότητα. Γιατί τότε δεν ενέκριναν αυτό το Σύνταγμα που φέρνει περισσότερη κοινωνική προστασία, περισσότερη προστασία του περιβάλλοντος και περισσότερη σταθερότητα; Πρέπει να υπάρχουν λόγοι γι’ αυτό. Βέβαια, οι λόγοι έγκεινται εν μέρει στα προβλήματα της ΕΕ, ωστόσο, υπάρχουν και λόγοι που σχετίζονται με την εσωτερική πολιτική αυτών των χωρών.
Ίσως να είναι δυνατόν να εγκριθεί έτσι τώρα το Σύνταγμα στη Γαλλία. Είναι, ωστόσο, ολοφάνερο ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στην οικονομική ύφεση σε ορισμένα κράτη μέλη και στο «όχι» των πολιτών τους στο Σύνταγμα. Αυτό δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Επειδή όμως είναι έτσι, αυτό οξύνει και την αντίληψη των λαών που είπαν «ναι». Μας κάνει επίσης να συνειδητοποιήσουμε καλύτερα ότι αξίζει τον κόπο να είναι κανείς θαρραλέος, αφού υπήρξε ένας αρχηγός κυβέρνησης στην Ευρώπη που συνέδεσε το πολιτικό του πεπρωμένο με το σύνταγμα: ο κ. Juncker, που είπε στους πολίτες του Λουξεμβούργου: «Πιστεύω ότι η μόνη ευκαιρία για να διατηρήσουμε τη μικρή μας χώρα μόνιμα τόσο ισχυρή όσο είναι σήμερα από κοινωνική, οικονομική και περιβαλλοντική άποψη, είναι περισσότερη Ευρώπη. Είμαι βαθύτατα πεπεισμένος γι’ αυτό. Αν έχετε διαφορετική γνώμη, αν πιστεύετε ότι αυτή η Ευρώπη πρέπει να διοικείται διαφορετικά, πρέπει να βρείτε άλλον πρωθυπουργό». Εκείνος συνέδεσε το πεπρωμένο του με το σύνταγμα και έτσι κέρδισε τη συναίνεση του λαού του για το σύνταγμα με ένα δημοψήφισμα λίγες μόλις εβδομάδες μετά από το «όχι» στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες.
Νομίζω ότι έχετε δίκιο, κύριε Verhofstadt. Στην Ευρώπη λείπει το θάρρος. Κανένας δεν έχει το θάρρος να πει ότι έχει μία πεποίθηση και είναι έτοιμος να συνδέσει το πολιτικό του πεπρωμένο με την πεποίθηση αυτήν. Κάποια μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αποφάσισαν να πουν στα κοινοβούλιά τους: «πρέπει να στείλουμε στρατό στο τάδε μέρος, ακόμα κι αν η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού έχει διαφορετική γνώμη, γιατί δεν γίνεται διαφορετικά». Αυτό το κατάφεραν, πέτυχαν να επιβάλουν αυτό που πίστευαν. Δεν θέλω να το αξιολογήσω εδώ. Θα ήθελα να είχαν δείξει την ίδια ενεργητικότητα για την υπεράσπιση του ευρωπαϊκού συντάγματος και να είχαν πει με την ίδια ενεργητικότητα: «θα αγωνιστώ γι’ αυτό που πιστεύω, όπως ακριβώς αγωνιστήκαμε για άλλα θέματα». Τότε θα είχαμε προχωρήσει πολύ περισσότερο ως Ευρώπη. Σας ευχαριστώ και είμαι βαθύτατα πεπεισμένος πως αν είχαμε περισσότερους Verhofstadt στην Ευρώπη, θα προχωρούσαμε καλύτερα.
Graham Watson,
   . – Κύριε Πρόεδρε, είναι δύσκολο να ανταποκριθώ σε τέσσερα μόλις λεπτά σε αυτόν τον άθλο όσον αφορά το μέλλον της Ευρώπης. Η Ομάδα μου χαιρετίζει την παρουσία στο Σώμα του κ. Verhofstadt, τόσο ως πρωθυπουργού όσο και ως ενός από τους μεγάλους αρχιτέκτονες της ευρωπαϊκής μεταρρύθμισης.
Όπως αναγνωρίσατε, κύριε πρωθυπουργέ, στη δήλωση του Λάκεν το 2001, η Ευρωπαϊκή Ένωση μιλά περισσότερο στον εαυτό της παρά στους πολίτες της. Εντούτοις, πέντε χρόνια μετά την Προεδρία σας, το έργο της επανασύνδεσης της Ευρώπης με τους πολίτες της εξακολουθεί να σημειώνει ελάχιστη πρόοδο. Μάλιστα, μόλις εχθές μια έρευνα κατέδειξε ότι το 82% –πάνω από τέσσερις στους πέντε– των συμπολιτών μας αισθάνονται ότι η διακυβέρνηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν καταφέρνει να επικοινωνήσει μαζί τους.
Παρά την περίοδο προβληματισμού που διήρκεσε ένα έτος –και οκτώ μήνες μετά την εκπόνηση των περιβόητων σχεδίων της Επιτροπής– ελάχιστα μεταδίδονται πέρα από τα προπύργια του Berlaymont.
Ιδού λοιπόν η εντολή της Ευρώπης από τους πολίτες: μια εντολή να πραγματοποιηθούν οι απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις προκειμένου να αντιμετωπιστούν προκλήσεις όπως η ενέργεια, η μετανάστευση, η αλλαγή του κλίματος και το οργανωμένο έγκλημα, με τις οποίες παλεύουν τα μεμονωμένα κράτη μέλη στο υφιστάμενο πλαίσιο. Ο αυξημένος συντονισμός των οικονομικών πολιτικών τον οποίο προτείνατε, κύριε Verhofstadt, θα βοηθούσε σίγουρα, όπως και ο αυξημένος αμυντικός συντονισμός.
Ο κ. Barroso επεσήμανε την ανάγκη για πρακτικά επιτεύγματα που θα ενισχύσουν τους δεσμούς μας με τους πολίτες και θα τους συσπειρώσουν υπέρ των σκοπών μας.
Όπως είπατε, κύριε πρωθυπουργέ, το Σύνταγμα –τόσο σε πρακτικό όσο και σε ιδεολογικό επίπεδο– είναι αυτό που μπορεί καλύτερα να τοποθετήσει τα θεσμικά δομικά στοιχεία στη θέση τους προκειμένου να κινηθεί η Ευρώπη προς τα εμπρός. Ο κ. Schulz μπορεί κάλλιστα να το χλευάζει, αλλά οι Σοσιαλιστές του ήταν εκείνοι που βοήθησαν στη συντριβή του Συντάγματος στο δημοψήφισμα στη Γαλλία.
Την Ημέρα της Ευρώπης, η Εσθονία έγινε το δέκατο πέμπτο κράτος που επικύρωσε το Σύνταγμα και σύντομα θα ακολουθήσει και η Φινλανδία. Κατά τη γνώμη μου, αυτή η Συνθήκη κάθε άλλο παρά νεκρή είναι, και με το πολιτικό σθένος ηγετών όπως ο Guy Verhofstadt, η Angela Merkel και ο Romano Prodi –ηγετών αφοσιωμένων στην Ευρώπη– το μέλλον της Ευρώπης διαγράφεται σαφώς λαμπρότερο.
Όπως μας είπε ο πρωθυπουργός, έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε. Εντούτοις, έχουμε αρωγούς στις προσπάθειές μας τους πολίτες της Ευρώπης, διότι αναγνωρίζουν, όσο και αν θέλουν να το αρνούνται ορισμένοι εθνικοί ηγέτες μας, ότι τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, οι σοβαρές προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης –πληθυσμιακή αύξηση και μετανάστευση, αλλαγή του κλίματος, διεθνώς οργανωμένο έγκλημα– δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από κράτη που στηρίχθηκαν στην ιδέα της στρατιωτικής βιομηχανικής δύναμης του 18ου αιώνα· απαιτούν να υπερβούμε τα φυλετικά και θρησκευτικά μας μίση και να εργαστούμε από κοινού για το μέλλον όλων των πολιτών μας σε έναν πλανήτη τον οποίο μοιραζόμαστε με άλλους.
Monica Frassoni,
   Κύριε Verhofstadt, σας ευχαριστούμε που βρίσκεστε μαζί μας σήμερα, γιατί αυτήν την περίοδο της γενικευμένης αδράνειας, που έχει επηρεάσει δυστυχώς τόσο την Επιτροπή όσο και το Κοινοβούλιο, διαπιστώνω με μεγάλη μου χαρά ότι φέρατε ως θέμα προς συζήτηση το μέλλον της Ευρώπης και ελπίζω ότι αυτή η αξιέπαινη προσπάθειά σας θα μας βοηθήσει μαζί με τα άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα θεσμικά όργανα να βρούμε μια διέξοδο σε αυτήν τη συνεχή κρίση.
Κύριε Verhofstadt, οφείλω να επισημάνω ότι στην ομιλία σας δεν αναφερθήκατε ούτε μία φορά στις μεγάλες περιβαλλοντικές και οικολογικές προκλήσεις που μας περιμένουν, πράγμα που αποδεικνύει δυστυχώς ότι η αποχώρηση των Πρασίνων από την κυβέρνησή σας είχε ίσως ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση του προβληματισμού σας για τα ζητήματα της αειφορίας.
Κύριε Verhofstadt, εμείς πιστεύουμε ότι πράγματι ένα Ευρωπαϊκό Σύνταγμα είναι αναγκαίο και ότι πρέπει να βρούμε τον τρόπο να προσελκύσουμε τους πολίτες σε αυτήν την ιδέα, αλλά είναι βέβαιο πως δεν θα μπορέσουμε να το πετύχουμε με περισσότερη αγορά, περισσότερες ελευθερώσεις και περισσότερα όπλα. Θα το κατορθώσουμε μόνον εάν αλλάξουμε πραγματικά τις πολιτικές της Ευρώπης με στόχο την ενίσχυση της αειφορίας.
Francis Wurtz,
Έχω πολλά να πω σχετικά με ορισμένες από τις ιδέες που παρουσίασε ο κ. Verhofstadt. Για παράδειγμα, σχετικά με την ιδέα της αναγωγής της κρίσης της Ένωσης κυρίως σε ζήτημα μεθόδου, η οποία δεν είναι αρκετά ομοσπονδιακή κατά την άποψή του, επιλέγοντας να αγνοηθεί το περιεχόμενο των οικονομικών και κοινωνικών αποφάσεων που λαμβάνονται. Αυτή είναι μια ανάλυση την οποία θεωρώ ανεπαρκή και την οποία η Ομάδα μου δεν υποστηρίζει. Ή ακόμη σχετικά με την ιδέα της εισαγωγής, στο όνομα μιας μορφής κοινωνικής και οικονομικής διακυβέρνησης, μέγιστων κοινωνικών επιπέδων παράλληλα με τα ήδη υπάρχοντα ελάχιστα επίπεδα. Δεν κατανοώ πλήρως τον συλλογισμό του, ο οποίος μου φαίνεται, σε κάθε περίπτωση, ότι κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση. Έχω επίσης πολλά να πω σχετικά με την έκκληση του κ. Verhofstadt για μια στρατιωτική Ευρώπη και την πλήρη ένταξη αυτής της στρατιωτικής Ευρώπης στο ΝΑΤΟ, μια έκκληση με την οποία δεν συμφωνούμε.
Δεν μπορώ να επεκταθώ τώρα στα διάφορα αυτά ζητήματα, επειδή θα ήθελα να θίξω ένα άλλο ζήτημα το οποίο θεωρώ ότι ο κ. Verhofstadt προσπέρασε πάρα πολύ γρήγορα. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για το κύριο πρόβλημά μας σήμερα: αναφέρομαι στις αιτίες του διευρυνόμενου χάσματος ανάμεσα στους Ευρωπαίους και την Ένωση. Ωστόσο, τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που διεξήγαγε η Επιτροπή μας αποκαλύπτουν πράγματι ορισμένες πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με την αιτία αυτής της αποξένωσης, και θα ήθελα να αναφέρω τρία παραδείγματα.
Πρώτον, το 47% των ερωτηθέντων στο πλαίσιο αυτών των διαβουλεύσεων θεωρεί την παγκοσμιοποίηση απειλή για τις θέσεις εργασίας. Τον Οκτώβριο του 2003, το 56% θεωρούσε την παγκοσμιοποίηση μια καλή ευκαιρία· σήμερα, την ίδια άποψη έχουν 20% λιγότεροι από αυτούς. Εντούτοις, τον Οκτώβριο του 2003, η Ευρώπη δεν ήταν πιο ομοσπονδιακή από ό,τι είναι σήμερα. Ορίστε ένα άλλο αποτέλεσμα: τι πιστεύουν οι ερωτηθέντες σχετικά με τον ρόλο που διαδραματίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε δεκαπέντε περίπου τομείς που εκτείνονται από την προστασία του περιβάλλοντος έως τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, μέσω της κοινωνικής πολιτικής, με την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων να εμφανίζεται μόνο στο τέλος του καταλόγου; Ο δείκτης ικανοποίησης για τους τομείς αυτούς ήταν 4,7 στα 10. Αυτό δεν έχει σχέση με τον λιγότερο ή περισσότερο ομοσπονδιακό χαρακτήρα της Ένωσης.
Όσον αφορά την ικανότητα της Ευρώπης να καταπολεμήσει την ανεργία, η οποία τοποθετήθηκε στο τέλος του καταλόγου, ο δείκτης ικανοποίησης είναι 3,8 στα 10. Τονίζω ότι πρόκειται για ένα μέσο όρο από τα 25 κράτη μέλη. Πώς θα αξιολογούσατε την επίδοση ενός μαθητή που συγκεντρώνει βαθμολογία 3,8 στα 10 σε ένα βασικό μάθημα; Έτσι αντιλαμβάνεται ο κόσμος την σημερινή ικανότητα της Ευρώπης να αντιμετωπίζει τα προβλήματα που σχετίζονται με την παγκοσμιοποίηση. Πιστεύω ότι εκεί έγκειται το βασικό πρόβλημα. Δεν μπορούμε να το προσπεράσουμε επιδέξια.
Τέλος, ποιο είναι, κατά την άποψη της πλειοψηφίας των ερωτηθέντων Ευρωπαίων –και αναφέρω επί λέξει– «το βασικό στοιχείο για το μέλλον της Ευρώπης»; Η πιο συνήθης απάντηση: η επίτευξη παρόμοιου βιοτικού επιπέδου σε όλη την Ένωση. Αυτή είναι η άποψη του 51% των ερωτηθέντων στις 25 χώρες και του 74% στα νέα κράτη μέλη. Οι νέοι συμπολίτες μας δεν επιθυμούν προφανώς να σχηματίσουν οι χώρες τους ένα είδος Ευρώπης χαμηλού κόστους, μια Ευρώπη εκπτώσεων, την οποία ονειρεύονται οι επιχειρηματικοί κύκλοι.
Πρόεδρος.
   Σας ευχαριστούμε πολύ, κύριε Wurtz. Σε μελλοντικές συζητήσεις αυτού του είδους θα εξετάσουμε έναν πιο συνεπή τρόπο που θα επιτρέπει στους προέδρους των πολιτικών ομάδων να παρεμβαίνουν. Για την ώρα, ωστόσο, πρέπει να κατανείμουμε τον χρόνο με τον τρόπο που είχαμε προγραμματίσει. 
Nigel Farage
   , – Κύριε Πρόεδρε, είναι πραγματικά γελοίο να το αποκαλούμε αυτό συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης. Αυτό που παρακολουθούμε εδώ είναι μάλλον μια συζήτηση μεταξύ των μελών της ιδιοτελούς πολιτική ελίτ. Καλύτερη επιτομή τους δεν θα μπορούσε να αποτελεί πάρα ένα άτομο όπως ο κ. Verhofstadt.
Οφείλω να πω ότι θεωρώ κάπως αστείο το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός του Βελγίου έρχεται εδώ και λέει σε 24 άλλα εθνικά κράτη τι πρέπει να κάνουν. Το λέω αυτό διότι ίσως θα έπρεπε να προσέξει λίγο περισσότερο τα του οίκου του. Η πιο πρόσφατη δημοσκόπηση στο Βέλγιο –ή μάλλον στη Φλάνδρα– δείχνει ότι το 51% των πολιτών εκεί επιθυμούν την ανεξαρτησία από το βελγικό κράτος. Το Vlaams Belang είναι τώρα το μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα στη Φλάνδρα. Μήπως επειδή ντρέπεστε και βρίσκεστε σε αμηχανία για το γεγονός ότι η χώρα σας καταρρέει, έρχεστε εδώ, κύριε Verhofstadt, για να ενθαρρύνετε και εμάς τους υπόλοιπους να αυτοκαταστραφούμε; Δεν είμαι βέβαιος.
Ήταν σαφές πέρυσι! Ποιο είναι το πρόβλημά σας, κύριε Verhofstadt; Ποιο σημείο της λέξης «όχι» δεν καταλαβαίνετε;
Πρόεδρος.
   Ηρεμήστε, κύριε Schulz, ηρεμήστε.
Brian Crowley,
Όσον αφορά την κατάσταση σχετικά με το αν οι πολίτες θέλουν Ευρώπη ή Ευρώπη, ποτέ δεν θα τολμούσα να μιλήσω εξ ονόματος όλων των ευρωπαίων πολιτών. Ωστόσο, μπορώ να μιλήσω εξ ονόματος των πολιτών της περιφέρειάς μου στη νοτιοδυτική Ιρλανδία, τους οποίους συνάντησα το περασμένο Σαββατοκύριακο. Από τους 4 500 ανθρώπους που συνάντησα την περασμένη εβδομάδα στην Ιρλανδία, οι 3 000 έθεσαν θέματα ευρωπαϊκής φύσεως στα οποία επιθυμούσαν να δοθούν λύσεις. Όλως περιέργως, για όλα τα θέματα που ανέφεραν, θεωρούσαν ότι ο καλύτερος τρόπος να επιτευχθεί λύση ήταν σε ευρωπαϊκό επίπεδο –όχι σε εθνικό επίπεδο– διότι καταλάβαιναν ότι εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο. Αυτά τα θέματα αφορούσαν το περιβάλλον, την αλιεία, το ελεύθερο εμπόριο κλπ. Πίστευαν ότι η μεγαλύτερη ελπίδα για την επίτευξη προόδου σε όλα αυτά τα θέματα προκύπτει από το ευρωπαϊκό επίπεδο.
Frank Vanhecke (NI ). –
   Κύριε Πρόεδρε, η παρουσία εδώ του βέλγου πρωθυπουργού, κ. Verhofstadt, και η ομιλία του στο πλαίσιο αυτής της συζήτησης υποδεικνύει στην πραγματικότητα ό,τι είναι θεμελιωδώς λάθος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι το πραγματικό πρόβλημα με την Ευρώπη και με τον Verhofstadt είναι ότι οι πολιτικοί δεν επιδεικνύουν πλέον ούτε τα πιο βασικά δημοκρατικά αντανακλαστικά, δεν είναι πλέον διατεθειμένοι να ακούσουν τους πολίτες και το εκλογικό σώμα και, αντ’ αυτού, είναι πεπεισμένοι ότι εκείνοι, μέσα στους φιλντισένιους πύργους τους, γνωρίζουν καλύτερα.
Μάλιστα, είδαμε άλλο ένα λαμπρό παράδειγμα αυτού μόλις πριν λίγα λεπτά. Ο κ. Verhofstadt καλεί τώρα τους ευρωπαίους συναδέλφους του να αγνοήσουν τα συντριπτικά αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες και να συνεχίσουν να ενεργούν σαν να μην συμβαίνει τίποτα κακό. Αν και ο κ. Verhofstadt αρέσκεται στο να αναφέρεται ως υπέρμαχος της δημόσιας συμμετοχής μέσω δημοψηφισμάτων, δεν τόλμησε να οργανώσει το υποσχόμενο δημοψήφισμα στην ίδια του τη χώρα. Πράγματι, η δημόσια συμμετοχή του κ. Verhofstadt δεν μπορεί να οργανωθεί παρά μόνο εφόσον εκείνος βεβαιωθεί ότι έχει δίκιο και ότι δεν κινδυνεύει να χάσει.
Μάλιστα, ο ίδιος ο πρωθυπουργός Verhofstadt αποτελεί έναν από τους υπέρμαχους αυτής της τουρκικής προσχώρησης και αρνείται οποιοδήποτε δημοψήφισμα ή δημοκρατική συνδρομή επί αυτού του θέματος.
Πριν έναν μήνα, ο έτερος σοφός του φιλντισένιου πύργου, κ. Barroso, ο Πρόεδρος της Επιτροπής, είπε ότι δεν έβλεπε κανέναν λόγο για την ανάγκη διεξαγωγής μιας συζήτησης σχετικά με τα ευρωπαϊκά σύνορα, με την αιτιολογία ότι αυτή η συζήτηση δεν θα οδηγούσε πουθενά. Όπως προκύπτει, ισχύει το αντίθετο. Μόνο όταν οι ευρωπαίοι πολίτες βεβαιωθούν ότι η Ευρώπη θα έχει σύνορα, μόνο όταν μάθουν ότι η Ευρώπη τους θα περιορίζεται στις χώρες που έχουν μια κοινή βάση, κάτι που είναι ουσιώδες γι’ αυτούς, μόνο όταν οι ευρωπαίοι πολίτες διαπιστώσουν ότι οι πολιτικοί τους είναι για άλλη μια φορά διατεθειμένοι να ακούσουν τις φωνές τους και να σεβαστούν το αποτέλεσμα των δημοκρατικών δημοψηφισμάτων, μόνο τότε, και όχι νωρίτερα, μπορεί να επιτευχθεί η ευρωπαϊκή ανάκαμψη.
Θα ήθελα να επαναλάβω ότι, υπό αυτή την έννοια, ήταν καλό και συμβολικό το γεγονός ότι ο ίδιος ο κ. Verhofstadt, ο άνθρωπος που, στη χώρα του, αντιπροσωπεύει μόνο το 15% των ψηφοφόρων, ήταν εκείνος που θα έπρεπε να παραστεί εδώ για να εκπροσωπήσει τους επιφανείς, σχολαστικούς ευρωκράτες οι οποίοι δεν είναι ποτέ διατεθειμένοι να ακούσουν· πρόκειται για έναν ρόλο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του. 
Πρόεδρος.
   Όπως μπορείτε να δείτε, κύριε Verhofstadt, αυτό είναι ένα πλουραλιστικό κοινοβούλιο. 
Guy Verhofstadt,
   Κύριε Πρόεδρε, να είστε βέβαιος ότι πρέπει να αντιμετωπίζω τους υποστηρικτές του κ. Vanhecke και στο δικό μου κοινοβούλιο. Παρατηρώ ότι, στην πραγματικότητα, υπάρχει ελάχιστη διαφορά ανάμεσα σε αυτά που λέει εδώ και σε ό,τι λέει στο Βέλγιο. Για εκείνον, η Ευρώπη αποτελεί μόνο το κωδωνοστάσιο της εκκλησίας και τίποτα άλλο. Γι’ αυτό δεν ανέχεται να γίνεται καμία περαιτέρω σκέψη για την Ευρώπη, διότι ενδιαφέρεται μόνο για ό,τι συμβαίνει σε ακτίνα 5 μιλίων γύρω του. 
Φυσικά, οι χώρες αυτές πρέπει να πληρούν όλους τους όρους. Ωστόσο, εκείνοι που ισχυρίζονται σήμερα, εκ των προτέρων, ότι αυτοί οι λαοί δεν μπορούν να ενταχθούν, ότι υπάρχουν σύνορα, τους λένε στην πραγματικότητα ότι δεν θέλουν να απολαμβάνουν εκείνοι όσα απολαμβάνουμε εμείς εδώ και 50 χρόνια τώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση: ειρήνη, σταθερότητα και ευημερία. Αυτό δεν μπορούμε να το δεχτούμε. Αυτό που ακούστηκε πριν λίγο είναι εγωισμός και δεν πρέπει να υποκύψουμε σε αυτόν. Αυτή είναι η πρόκληση της εποχής, και όχι το ζήτημα της Τουρκίας.
 Δεν είναι αλήθεια ότι ο μόνος λόγος που χρησιμοποιείται η Τουρκία εδώ είναι ως πρόσχημα για την επίδειξη εγωισμού; Η Τουρκία δεν έχει καμία συνέπεια γι’ αυτούς. Είτε προσχωρήσει η Τουρκία είτε όχι, το μόνο που μετρά είναι να μπορέσουν να αποδείξουν ότι θα ήταν καλύτερα αν καταλήγαμε όλοι να είμαστε αυτάρκεις. Αυτό ήταν πρακτικά το νόημα των τελευταίων ομιλιών που ακούσαμε, συμπεριλαμβανομένης της ομιλίας του κ. Farage, ο οποίος είπε ένα σωρό πράγματα πριν από λίγο. Μπορώ να σας πω, κ. Farage,
Πράγματι, το πιο σημαντικό, κύριε Πρόεδρε, είναι ότι κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου της 15ης και 16ης Ιουνίου, ενός πολύ σημαντικού Συμβουλίου, πρέπει να προσπαθήσουμε να αποφασίσουμε από κοινού πώς θα συνεχίσουμε τη διαδικασία. Για μία ακόμη φορά, δεν έχω τίποτε εναντίον της παράτασης της περιόδου προβληματισμού. Θα ζητήσω, ωστόσο, να εξετασθεί η Δήλωση 30 που προσαρτάται στο Σύνταγμα και εγκρίθηκε από τη Συνέλευση, από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν επικυρώσει τη Συνθήκη. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι συνεχίζουμε αδιαφορώντας για το τι πιστεύει η πλειοψηφία των Γάλλων ή η πλειοψηφία των Ολλανδών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σας προτείνω μια δεύτερη στρατηγική, παράλληλα με τη συνέχιση της διαδικασίας επικύρωσης.
Αυτό θα μπορούσε να είναι, όπως το ελπίζω, το συμπέρασμα του Συμβουλίου της 15ης και 16ης Ιουνίου. Θα είχαμε κάνει ένα βήμα μπροστά και όχι μόνο για εμάς τους ίδιους, αλλά και για τα θεσμικά όργανα.
Ίσως πρέπει να παραδεχτώ την ενοχή μου, κύριε Poettering. Στην αρχή, με τη δήλωση του Λάκεν, χρησιμοποιήσαμε ίσως τη λέξη «σύνταγμα» κάπως πρόωρα. Γεγονός είναι, ωστόσο, ότι πρέπει τώρα να αναγνωρίσουμε ότι χρειαζόμαστε μια διττή στρατηγική. Υπάρχει το Σύνταγμα, που θα πρέπει ίσως να επαναδιαπραγματευτούμε προκειμένου να επιτύχουμε την ομοφωνία. Υπάρχει επίσης μια αξιόπιστη κοινωνικοοικονομική πολιτική που εσείς, στο Συμβούλιο και στο Κοινοβούλιο, πρέπει να εφαρμόσετε χωρίς καθυστέρηση, γιατί αυτό ακριβώς είναι που περιμένει ο κόσμος. Εκεί βρίσκεται η απάντηση στην παγκοσμιοποίηση. Η Ευρώπη δεν είναι η πηγή της παγκοσμιοποίησης· είναι η ορθή απάντηση στην παγκοσμιοποίηση και αυτό το μήνυμα δεν το έχουμε ακόμα αναπτύξει επαρκώς και δεν το έχουμε απευθύνει στα έθνη της Ευρώπης.
Íñigo Méndez de Vigo (PPE-DE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, τις προάλλες στη χώρα μου, ένας σπουδαίος ευρωπαϊστής –ο Fernando Álvarez de Miranda– μου είπε ότι το πρόβλημα των Ευρωπαίων είναι ότι έχουν χάσει τον ενθουσιασμό τους για την Ευρώπη. Είναι αλήθεια: είμαστε συχνά Ευρωπαίοι χωρίς να το συνειδητοποιούμε και δεν συνειδητοποιούμε τη μεγάλη πρόοδο που έχει κάνει η Ένωση· δεν δίνουμε στην Ευρώπη την αναγνώριση που της αξίζει και αντίθετα κατηγορούμε την Ένωση για τις μικρές απογοητεύσεις μας.
Επομένως, θα σας προτείνω, κύριε Verhofstadt –και μπορείτε να το κάνετε αυτό, διότι είστε ο πρωθυπουργός της χώρας σας– να κάνετε μια μέρα το ακόλουθο πείραμα, προκειμένου να δείξετε πώς θα ήταν η ζωή για τους πολίτες αν δεν υπήρχε η Ευρώπη· θα μπορούσατε, για παράδειγμα, να εγκαταστήσετε στις 29 Μαΐου ή την 1η Ιουνίου, συνοριακούς σταθμούς μεταξύ της χώρας σας και της Γαλλίας και μεταξύ της χώρας σας και των Κάτω Χωρών και σε αυτούς τους σταθμούς θα μπορούσατε να βάλετε τελωνειακούς, οι οποίοι θα ζητούσαν από τους γάλλους ή τους ολλανδούς πολίτες τα διαβατήριά τους και θα τους έλεγαν ότι η γαλλική ασφάλιση του αυτοκινήτου τους δεν είναι έγκυρη στο Βέλγιο και ότι θα πρέπει να βγάλουν πράσινη κάρτα.
Jo Leinen (PSE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι πολύ που εμφανίζεται και πάλι ένας πολιτικός ο οποίος έχει ένα όραμα για την Ευρώπη, διότι μέρος του προβλήματός μας είναι αυτός ο υπερβολικός δισταγμός, οι αμφιβολίες για τον εαυτό μας, αυτή η απροθυμία, αυτός ο ολοφάνερος φόβος να κάνουμε περαιτέρω βήματα προς την ενοποίηση της Ευρώπης. Όταν ακόμα και οι αρχηγοί κρατών δεν ομολογούν πίστη στην Ευρώπη, αυτό αποπροσανατολίζει τους ανθρώπους και τους κάνει δύσπιστους. Γι’ αυτό, κύριε Verhofstadt, σας καλωσορίζω θερμά και σας ευχαριστώ για το όραμά σας, που το παρουσιάσατε και στο βιβλίο σας και εδώ στο Σώμα. Επιβεβαιώσατε γι’ άλλη μία φορά ότι ο πυρήνας της ευρωπαϊκής ιδέας είναι η πολιτική ένωση κι όχι απλά μια μεγάλη αγορά.
Επίσης, χρειαζόμαστε σχέδια που θα είναι ελκυστικά για τους πολίτες. Μιλάμε και πάλι για την ενεργειακή πολιτική και ξέρουμε ότι σε είκοσι χρόνια, το 70% της ενέργειάς μας θα αποτελείται από εισαγωγές από περιοχές που δεν είναι ασφαλείς. Γιατί δεν έχουμε το θάρρος, όπως πρότεινε και ο Jeremy Rifkin, να ξεκινήσουμε εδώ, στην Ευρώπη, μία τρίτη βιομηχανική επανάσταση με μία οικονομία ηλίου-υδρογόνου; Χρειαζόμαστε και τον άνθρακα, και το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, αυτό αποτελεί συνήθη πρακτική. Όμως αυτή η νέα βάση μιας νέας ενεργειακής επανάστασης θα ήταν κάτι που θα το επιδοκίμαζαν πολλοί άνθρωποι και θα σας συνιστούσα να λάβετε μια τέτοια απόφαση κατά τη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου. 
Marielle De Sarnez (ALDE ). –
Johannes Voggenhuber (Verts/ALE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, τελικά φαίνεται ότι κάποιοι σκέφτονται στην Ευρώπη. Ποιος θα το φανταζόταν; Ένας αρχηγός κυβέρνησης, στα μισά μιας περιόδου προβληματισμού, και μάλιστα για την Ευρώπη. Σας ευχαριστώ για την παρέμβασή σας και για τα σαφή και θαρραλέα λόγια σας που έσπασαν την εκκωφαντική σιγή των κυβερνήσεων – ή, όπως θα έλεγαν κάποιοι, την κακοφωνία τους. Ορθώσατε το ανάστημά σας εδώ στο Σώμα, εν μέσω μιας κρίσης, πάνω από κάθε εσωτερική πολιτική θεώρηση και από τα μουρμουρητά περί επανεθνικοποίησης, για να μιλήσετε εξ ονόματος της Ευρώπης. Αυτό δεν είναι ευχάριστο, είναι όμως σημαντικό και ουσιαστικό. Αντισταθήκατε στον πειρασμό να χειραγωγήσετε την συζήτηση για την Ευρώπη και τα κίνητρα όσων ψήφισαν «όχι».
Sylvia-Yvonne Kaufmann (GUE/NGL ). –
   Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, πρέπει πραγματικά να αναγνωριστεί ότι με το πρόσφατο βιβλίο σας και με την σημερινή σας ομιλία εδώ στο Σώμα συμβάλατε στο να τερματιστεί αυτή η καταστροφική περίοδος προβληματισμού, διότι –όπως πολύ σωστά είπαν πολλοί συνάδελφοι– είναι πια καιρός να γίνει επιτέλους ξανά συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προχωρήσει η Ευρώπη.
Ακριβώς γι’ αυτό, κύριε Verhofstadt, δεν συμμερίζομαι την άποψή σας για τα κράτη της ευρωζώνης, ούτε και την εναλλακτική ιδέα του κ. Sarkozy για την επονομαζόμενη ομάδα των πρωτοπόρων. Κατά τη γνώμη μου, και τα δύο αυτά πρότυπα είναι ήδη μη ρεαλιστικά εξαιτίας του γεγονότος ότι τον περασμένο χρόνο, δύο από τα ιδρυτικά κράτη έχασαν προφανώς τον τίτλο των «πρωτοπόρων της Ευρώπης». Το ότι ο Πρόεδρος της Επιτροπής κ. Barroso εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει τα σημεία των καιρών φαίνεται από την ατζέντα του, που υποτίθεται πως είναι φιλική προς τους πολίτες αλλά κατά τη γνώμη μου δεν αποτελεί τίποτα άλλο από μια επιστροφή στη Νίκαια.
Είμαι πεπεισμένη ότι η ήπειρός μας θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει το μέλλον μόνο ως μία κοινωνική Ευρώπη και συμφωνώ εδώ με την άποψη του κ. Juncker. Όταν έλαβε το διεθνές βραβείο Καρλομάγνου από την πόλη του Aachen, πράγμα για το οποίο θα ήθελα να τον συγχαρώ, ο κ. Juncker υπογράμμισε πολύ σωστά ότι η Ευρώπη θα αποτύχει αν δεν κατορθώσει να γίνει τα επόμενα χρόνια μια κοινωνική Ευρώπη, που θα διαθέτει, για παράδειγμα, ελάχιστα δικαιώματα για τους εργαζομένους, με πανευρωπαϊκή ισχύ. Είναι κρίμα που είπατε τόσο λίγα γι’ αυτό. 
Jens-Peter Bonde (IND/DEM ). –
   Κύριε Πρόεδρε, συζητάμε σήμερα με έναν ειλικρινή υπέρμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Δεν κρύβει τον στόχο του. Δεν αρνείται τα γεγονότα. Έγραψε ακόμα και μια γενναία, αυτοκριτική Δήλωση του Λάκεν που περιλαμβάνει μια κριτική της ΕΕ ως έχει σήμερα, με την οποία πολλοί επικριτές της ΕΕ θα συμφωνούσαν. Δυστυχώς, αυτό παραβλέφθηκε στη Συνταγματική Συνέλευση και αυτό το θάρρος τον εγκατέλειψε όταν ήλθε η ώρα του Βελγίου να επικυρώσει το Σύνταγμα. Εκεί σταμάτησε η επιθυμία του να πλησιάσει τους πολίτες μέσω της ειλικρίνειας και της δημοκρατίας. Οι απόψεις των Βέλγων δεν ακούστηκαν μέσω ενός δημοψηφίσματος. Ο λαός του Βελγίου δεν είχε τη δυνατότητα να ψηφίσει «όχι» στο Σύνταγμα, όπως τα γλωσσικά ξαδέλφια των Φλαμανδών στις Κάτω Χώρες ή των Βαλλόνων στη Γαλλία. Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης –ναι– αλλά χωρίς να ερωτηθούν οι πολίτες. Αναθαρρήστε, κύριε Verhofstadt. Πάρτε τους συναδέλφους σας μαζί στο θάψιμο αυτού του απορριφθέντος Συντάγματος. Οργανώστε άμεσες εκλογές για μια νέα συνέλευση. Αναθέστε την κατάρτιση προτάσεων που θα μπορούν να τεθούν σε δημοψήφισμα σε κάθε χώρα ταυτόχρονα. Μέχρι τότε, ανοίξτε στο κοινό όλες τις συνεδριάσεις όπου εγκρίνονται νόμοι. Δημοσιεύστε κάθε έγγραφο στο Διαδίκτυο. Επιτρέψτε στα εθνικά κοινοβούλια να ψηφίζουν επί του ετήσιου νομοθετικού προγράμματος. Επιτρέψτε στους Επιτρόπους να παρίστανται στις ευρωπαϊκές επιτροπές των εθνικών κοινοβουλίων τους και συνεπώς να είναι σε επαφή με τις εθνικές δημοκρατίες τους. Δεσμευτείτε ότι δεν θα παράσχετε ποτέ ξανά την υποστήριξη του Βελγίου σε έναν νόμο που δεν έχει λάβει πρώτα πλειοψηφία είτε στο βελγικό κοινοβούλιο είτε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. 
Konrad Szymański (UEN ). –
Κύριε Poettering, παρακαλώ μην μας εκβιάζετε να επιλέξουμε μεταξύ μιας πολιτικής για την ενέργεια με τη Συνταγματική Συνθήκη ή καθόλου πολιτική για την ενέργεια. Ας ξεκινήσουμε συζητήσεις για αυτά που πραγματικά μας δένουν, ας καταγράψουμε αυτούς τους στόχους και κατόπιν ας τους εφαρμόσουμε. Αυτό θα αποτελέσει μια καλή βάση για μια τροποποιημένη συνθήκη. Ωστόσο, ας μην το πράξουμε ενσωματώνοντας βιαστικά και αλαζονικά κάθε πολιτική σε διαδικασίες και θεσμούς. Ας το πράξουμε χωρίς να συμπεριλάβουμε σχέδια που είναι αδύνατον να εφαρμοστούν σε κοινοτικό επίπεδο. Ας βρούμε πρώτα τη βάση και την ουσία μιας κοινής πολιτικής ή, με άλλα λόγια, αυτό που πραγματικά μας δένει, διότι καμία διαδικασία στον κόσμο δεν είναι ικανή να δημιουργήσει μια κοινή θέση όταν δεν υπάρχει ουσία. 
Irena Belohorská (NI ).
   Εξαιρετική παράσταση, κύριε Verhofstadt. Αν ήμουν κριτής σε διαγωνισμό καλλιτεχνικού πατινάζ, θα σας έδινα πολύ καλούς βαθμούς για το καλλιτεχνικό μέρος, αλλά χαμηλότερους για το τεχνικό.
Jean-Luc Dehaene (PPE-DE ). –
Χαίρομαι που ο κ. Verhofstadt ήλθε εδώ για να ξεκινήσει αυτή τη διαδικασία, διότι είναι πράγματι ένας από τους ανθρώπους που συνέβαλαν ενεργά κατά την περίοδο προβληματισμού. Υποστηρίζω ευρέως τη διττή του προσέγγιση, η οποία αφορά στη συνέχιση της διαδικασίας επικύρωσης με την ταυτόχρονη ανάληψη πρωτοβουλιών αντί να αναπαυόμαστε στις δάφνες μας. Δεν συμφωνώ απόλυτα μαζί του, ωστόσο, όταν ισχυρίζεται ότι μπορούμε στο μεταξύ να προχωρήσουμε σε ανεξέλεγκτη διεύρυνση. Αν και δεν διαφωνώ με τη διεύρυνση, φοβάμαι ότι η περαιτέρω διεύρυνση χωρίς εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα οδηγήσει σε κάτι που δεν θέλουμε, δηλαδή σε μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου.
Philippe Busquin (PSE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, θα ήθελα να επανέλθω σε δύο θέματα, ευχαριστώντας παράλληλα τον κ. Verhofstadt για την εξαιρετική και αποφασιστική παρέμβασή του.
Το πρώτο θέμα είναι ο παράγοντας χρόνος. Ο κ. Verhofstadt τόνισε το πρόβλημα της διαδικασίας της Λισαβόνας. Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο. Πέντε χρόνια για το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας είναι ανοησία. Επιπλέον, θα ήθελα να δηλώσω ότι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων φέρουν πολύ μεγάλη ευθύνη σχετικά με τις δημοσιονομικές προοπτικές, για παράδειγμα, με το πρόγραμμα για την έρευνα που θα έχει λιγότερα χρήματα, σε πραγματικούς όρους, το 2007, το 2008, και το 2009 από ό,τι το 2006. Υπάρχει σίγουρα εκεί μια βασική αντίφαση μεταξύ των συζητήσεων και της πραγματικότητας. Πιστεύω ότι και η μέθοδος –ο ανοικτός συντονισμός– έχει αποδειχθεί ανεπαρκής. Επομένως, τα μέσα κοινοτικής πολιτικής δεν υποστηρίζονται από τον προϋπολογισμό. Συνεπώς, δεν μπορούμε να κάνουμε μια πολιτική που βασίζεται σε πραγματικές περιστάσεις.
Η δεύτερη πτυχή που θα ήθελα να αναπτύξω, πολύ σύντομα βέβαια, είναι η κοινωνική πτυχή. Μιλήσαμε για την απόρριψη του Συντάγματος. Είναι αλήθεια, και σωστά το αναφέρατε, ότι η κοινωνική πτυχή υπήρχε και πριν από 50 χρόνια: υπήρχε μια ελπίδα κοινωνικής βελτίωσης μετά τον πόλεμο. Σήμερα, ο κόσμος δεν έχει αυτήν την αίσθηση. Επομένως, μια προτεραιότητα θα ήταν, όπως δημιουργήθηκε η Ευρώπη της νομισματικής ένωσης από το ευρωπαϊκό νομισματικό φίδι, να δημιουργήσουμε ένα ευρωπαϊκό κοινωνικό φίδι που θα επέτρεπε να σημειώσουμε απτά επιτεύγματα και σε αυτόν τον τομέα. 
Andrew Duff (ALDE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, ο πρωθυπουργός είπε ότι πρέπει να επιδιώξουμε την έγκριση από τα τέσσερα πέμπτα των κρατών μελών προτού το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μπορέσει –ή υποχρεωθεί– να συζητήσει την κρίση. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μπορεί, όμως, και κατά τη γνώμη μου οφείλει, να συζητήσει την κρίση σήμερα. Τον Ιούνιο, η σύνοδος κορυφής πρέπει να δεσμευτεί ότι θα λάβει μια σαφή απόφαση προς τα τέλη του 2007 για τον καθορισμό μιας νέας διακυβερνητικής διάσκεψης με σκοπό την τροποποίηση και βελτίωση της Συνθήκης.
Pierre Jonckheer (Verts/ALE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, πιστεύω ότι πρέπει να επικροτήσω την αποφασιστικότητά σας. Έχω χρόνο να σχολιάσω μόνο ένα θέμα: η στρατηγική σας κινείται σε δύο τροχιές. Πρώτον, και πιστεύω ότι το έχει ήδη αναφέρει η κ. Frassoni: «ναι» στη συνέχιση της διαδικασίας επικύρωσης.
Επομένως, κύριε Verhofstadt, πρέπει να προετοιμαστούμε για να επαναδιαπραγματευτούμε τη Συνταγματική Συνθήκη σε δύο ή τρία συγκεκριμένα σημεία. Εφιστώ την προσοχή σας στο γεγονός ότι οι υπάρχουσες διατάξεις της Συνθήκης, όσον αφορά τη ρήτρα ευελιξίας και την ενισχυμένη συνεργασία, είναι ανεπαρκείς και, συνεπώς, από αυτήν την άποψη, κυρίως εάν θέλουμε να συνεχίσουμε τη διεύρυνση, πρέπει να επιτρέψουμε στις χώρες που θέλουν να προπορευτούν να μπορούν να το κάνουν. Το λέτε στο βιβλίο σας, δεν το έχετε πει αρκετά, κατά τη γνώμη μου, στην ομιλία σας αλλά είμαι σίγουρος ότι το σκέφτεστε και, επομένως, σας στηρίζω ως προς αυτό. 
Jonas Sjöstedt, (GUE/NGL ). –
   Κύριε Πρόεδρε, αυτή η συζήτηση μου θυμίζει ένα γνωστό σκετς των βρετανών τηλεοπτικών κωμικών Monty Python. Στο σκετς, ένας άνδρας επιστρέφει σε ένα κατάστημα μικρών ζώων για να παραπονεθεί για έναν νεκρό παπαγάλο. Παρά το γεγονός ότι ο παπαγάλος είναι με βεβαιότητα νεκρός, ο πωλητής στο κατάστημα αρνείται να το δεχθεί και αντ’ αυτού λέει ένα σωρό περίεργες δικαιολογίες. Ο παπαγάλος μπορεί να συγκριθεί με το Σύνταγμα της ΕΕ και ο πωλητής με την πολιτική ελίτ της ΕΕ. Είναι καιρός να καταλάβουμε ότι ο παπαγάλος είναι πραγματικά νεκρός. Μόνο τότε μπορεί να αποκτήσει και πάλι νόημα η συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης.
Nils Lundgren (IND/DEM ). –
Ο κ. Verhofstadt είναι ένας τυπικός εκπρόσωπος της ευρωελίτ, η οποία πιστεύει ότι είναι δυνατόν να αντικατασταθούν οι εθνικές ταυτότητες από μια γρήγορα διαμορφωμένη ευρωπαϊκή ταυτότητα με μια σημαία, έναν εθνικό ύμνο και μια εθνική ημέρα, περίπου όπως έγινε και με το νέο νόμισμα. Επιχειρώντας να προωθήσει μια πολιτική ένωση που στερείται νομιμότητας κατά τους Ευρωπαίους, ο θεσμός της ΕΕ κινδυνεύει να δημιουργήσει αντίσταση σε επίπεδο βάσης έναντι ολόκληρου του σχεδίου ολοκλήρωσης. Ο κ. Verhofstadt αποκαλεί περιφρονητικά την ελευθερία που έχουμε εμείς οι Ευρωπαίοι να συναλλασσόμαστε μεταξύ μας, να εγκαθιστάμεθα όπου θέλουμε, να σπουδάζουμε όπου θέλουμε και να επενδύουμε όπου θέλουμε «απλώς μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου». Η ελευθερία, ωστόσο, δεν είναι «απλώς» κάτι. «Η ελευθερία είναι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να αναζητήσει κανείς σε όλο τον κόσμο» όπως λέει και ένα παλιό σουηδικό παραδοσιακό τραγούδι του Μεσαίωνα.
Hanna Foltyn-Kubicka (UEN ). –
James Hugh Allister (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, αν αμφέβαλα ποτέ για την ορθότητα του ευρωσκεπτικισμού μου, σήμερα ανακάλυψα ότι 45 λεπτά πομπώδους ευρωφανατισμού από τον πρωθυπουργό του Βελγίου ήταν το τέλειο αντίδοτο. Η ομιλία του απέδειξε πως ο ισχυρισμός της πολιτικής ελίτ ότι ακούει τον λαό της Ευρώπης είναι τόσο ψεύτικος όσο και η τελευταία πρόταση για το διακοσμητικό κόλπο της διαγραφής του τίτλου «Σύνταγμα».
Timothy Kirkhope (PPE-DE ).
Το όλο νόημα της δήλωσης του Λάκεν το 2001 ήταν ότι η ΕΕ έπρεπε να βρει τρόπους να έλθει πιο κοντά στους πολίτες της και να καταστήσει τα θεσμικά όργανα πιο διαφανή και υπεύθυνα. Το Σύνταγμα, δυστυχώς, απέτυχε σε αυτές τις βασικές δοκιμασίες. Εντούτοις, χαίρομαι που οι Υπουργοί Εξωτερικών συμφώνησαν ότι δεν θα γίνει καμιά προσπάθεια επιβολής επιμέρους στοιχείων του Συντάγματος όσο διαρκεί η συζήτηση.
Mia De Vits (PSE ). –
   Κυρίες και κύριοι, θέλω να υποστηρίξω ολόψυχα τη θετική συνδρομή του κ. Verhofstadt, ο οποίος, εξετάζοντας τόσο το βραχυπρόθεσμο όσο και το μακροπρόθεσμο μέλλον της Ένωσης, κολυμπά κόντρα στο ρεύμα. Πρόκειται για μια αξιέπαινη πρωτοβουλία, κατά τη γνώμη μου. Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Ο εξοντωτικός ανταγωνισμός σε επίπεδο κρατών μελών παίρνει τη θέση της οργάνωσης θεμιτού ανταγωνισμού σε εταιρικό επίπεδο.
Annemie Neyts-Uyttebroeck (ALDE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο για την οργάνωση αυτής της συζήτησης και να συγχαρώ τον κ. Verhofstadt για τις απόψεις που εξέφρασε. Κάποιοι από εμάς γνωρίζουμε την πολύ προορατική προσέγγισή του, αλλά σε καιρούς όπως οι σημερινοί –μεταξύ αυξανόμενου ευρωσκεπτικισμού και απαισιοδοξίας– μια θετική άποψη σαν τη δική του είναι πάντα ευπρόσδεκτη. Τον ευγνωμονώ γι’ αυτό.
Πολλοί βουλευτές ανέφεραν επίσης τον μαζοχισμό. Τόσοι πολλοί αρχηγοί κυβερνήσεων, αρχηγοί κρατών ή βουλευτές του Κοινοβουλίου υπογραμμίζουν με περισσή ευφράδεια τις ελλείψεις της ΕΕ, αλλά δεν αναφέρουν ποτέ αυτά που κάνει σωστά. Σε τελική ανάλυση, κύριε Verhofstadt, νομίζω ότι δείξατε τον σωστό δρόμο προς τα εμπρός λέγοντας ότι θα πρέπει να αναζητούμε λύσεις «και/και» παρά «ή/ή». Νομίζω ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να αφήσουμε πίσω μας αυτή την κρίση. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας. 
Bart Staes (Verts/ALE ). –
   Κύριε Verhofstadt, σας ευχαριστώ που υιοθετήσατε μια τόσο προορατική γραμμή. Συμφωνώ μαζί σας ότι η περίοδος προβληματισμού πιθανόν να αποδειχθεί άκαρπη. Χρειαζόμαστε περισσότερα. Θα πρέπει να συνεχίσουμε τα δημοψηφίσματα, αν και ελλοχεύει ο πραγματικός κίνδυνος να μην επιτύχουμε την πλειοψηφία των τεσσάρων πέμπτων τελικά.
Χαιρετίζω την ιδέα της χρήσης ειδικών σχεδίων ως μέσο συνέχισης της καθιέρωσης της Ευρώπης. Μάλιστα, το Κοινοβούλιο έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο σε αυτόν τον τομέα κάνοντας την Ευρώπη πιο κοινωνική, απορρίπτοντας την οδηγία ελευθέρωσης των λιμενικών υπηρεσιών και τροποποιώντας την οδηγία Bolkestein.
Εκπλήσσομαι, επίσης, διότι προχθές η βελγική κυβέρνηση απείχε κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας του Συμβουλίου επί αυτής της οδηγίας Bolkestein. Να προχωρήσουμε την Ευρώπη περαιτέρω μέσω ειδικών σχεδίων; Όλοι το θέλουμε, κύριε Πρωθυπουργέ, αλλά χρειαζόμαστε πόρους και συμφωνήσαμε για δημοσιονομικές προοπτικές που είναι πολύ αυστηρές, απολύτως κάτω του αρτίου και που αντιστοιχούν, στην πραγματικότητα, σε παραίτηση.
Κυριάκος Τριανταφυλλίδης (GUE/NGL ). –
Τέλος, θα πρέπει να ξεφύγουμε από εμμονές ότι μέχρι το 2009 πρέπει να υπάρχει το Ευρωσύνταγμα, όπως δήλωσε και η Υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας. Καμιά εκστρατεία δεν μπορεί να περιτυλίξει λαμπερά ένα περιεχόμενο που παραμένει το ίδιο! 
Antonio Tajani (PPE-DE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, η Ευρώπη είναι ένα μεγάλο ιδανικό, είναι η Ιστορία μας και το μέλλον μας. Η Ευρώπη είναι η παράδοσή μας, οι αξίες μας και ο δυτικός πολιτισμός μας που πιστεύει στην ελευθερία, στην ανοχή, στη θεμελιώδη σημασία του ανθρώπου και στην ειρήνη και συνεπώς δεν μπορεί να απαρνηθεί τις χριστιανικές ρίζες της. Να γιατί δεν πρέπει να σκεπτόμαστε την Ένωση ως μια απλή γραφειοκρατία απομακρυσμένη από τους πολίτες και ένα όργανο που θα ενδιαφέρεται μόνο για τη θέσπιση κανόνων σε πολλά μικρά ζητήματα. Το πρόβλημα είναι ότι για να επιτύχουμε τη συμμετοχή των λαών έχουμε ανάγκη από μια Ευρώπη που θα δίνει απαντήσεις στις σημαντικότερες απαιτήσεις των πολιτών, όπως προβλέπει το κείμενο της Συνταγματικής Συνθήκης που υπεγράφη στη Ρώμη.
Bernard Poignant (PSE ). –
Ας ξεκινήσουμε από αυτό. Ας φθάσουμε μάλιστα ως το τέλος των επικυρώσεων. Προσωπικά, το επιθυμώ, είναι ένα δικαίωμα των εθνών, ένα καθήκον για τους ηγέτες. Αυτό θα καταλήξει πιθανώς σε μερικές ακόμα απορρίψεις, αλλά η διαδικασία θα φτάσει μέχρι τέλους. Αυτό σημαίνει πως, ό,τι και να γίνει, θα χρειαστεί κάτι καινούριο – λέω «κάτι» για να αποφύγω λέξεις που ενοχλούν. Φτάνουμε λοιπόν μέχρι το τέλος με τόσες διαδικασίες επικύρωσης όσες είναι και οι χώρες, δηλαδή όχι 25 αλλά 27 με τους Ρουμάνους και τους Βούλγαρους, τους οποίους ξεχνάμε πάντα καθώς η ένταξή τους έχει ουσιαστικά επικυρωθεί, εφόσον περιλαμβάνεται στη Συνθήκη.
Πηγαίνουμε λοιπόν σε όλες τις χώρες, αλλά αυτό μπορεί να γίνεται ξανά και ξανά από την αρχή. Και στο σημείο αυτό λοιπόν, συμφωνώ με την ιδέα σας: πρέπει να διαγράψουμε την ομοφωνία. Πρέπει να ρίξουμε τους φραγμούς και για να γίνει αυτό, πρέπει να αναδιατυπώσουμε τη Δήλωση 30. Με αυτόν τον τρόπο, εάν, τη δεδομένη στιγμή, για παράδειγμα 22 από τις 27 χώρες πουν «ναι» και 5 πουν «όχι», οι 5 που θα έχουν πει «όχι», είτε θα αποδεχθούν τον κανόνα της πλειοψηφίας είτε θα αποσυρθούν. Διαφορετικά, θα στριφογυρίζουμε χωρίς τέλος, θα πηγαίνουμε από αναβολή σε αναβολή και από περισυλλογή σε περισυλλογή.
João de Deus Pinheiro (PPE-DE ).
Maria Berger (PSE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, ο πρόεδρος της Ομάδας μου, κ. Schulz, είπε ότι θα ήθελε να υπάρχουν περισσότεροι αρχηγοί κυβερνήσεων σαν τον κ. Verhofstadt. Θα ήθελα να συνεχίσω πάνω στο ίδιο θέμα λέγοντας ότι εγώ θα ήθελα ειδικότερα να δω έναν πρόεδρο της Επιτροπής που θα υπερασπιζόταν με τόσο ζήλο το μέλλον της Ευρώπης.
Bogdan Klich (PPE-DE ).
Genowefa Grabowska (PSE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, είναι σαφές ότι οικοδομούμε τη μελλοντική Ευρώπη για τους πολίτες της και ότι εκείνοι έχουν την απάντηση στην ερώτηση τι είδους Ευρώπη θέλουν και εντός ποιων συνόρων. Υποτίθεται ότι θα βρίσκαμε τις απαντήσεις κατά την περίοδο προβληματισμού, αλλά αυτή η περίοδος δεν στέφθηκε με επιτυχία. Δεν διεξήχθησαν εθνικές συζητήσεις και δεν υπήρξε υποστήριξη από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, συγκεκριμένα από το Συμβούλιο, το οποίο μετά από τις αρνητικές ψηφοφορίες στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες υιοθέτησε μια στάση αναμονής.
Η Ευρώπη έπεσε σε λήθαργο και γι’ αυτόν τον λόγο θα ήθελα να σας ζητήσω, κύριε Verhofstadt, να ρωτήσετε, στη σύνοδο του Συμβουλίου τον Ιούνιο, τους ηγέτες των οποίων οι χώρες ανέβαλαν τη διαδικασία επικύρωσης τι σκοπεύουν να κάνουν τώρα και ποια είναι τα σχέδιά τους. Σας παρακαλώ να μην δεχθείτε την απάντηση ότι πρόκειται για εσωτερική υπόθεση, διότι αυτό δεν ισχύει. Η επικύρωση μιας διεθνούς συνθήκης αποτελεί υποχρέωση για τις χώρες που την υπέγραψαν. Αποτελεί επίσης μια δοκιμή της αξιοπιστίας τους και της ικανότητάς τους να συνεργάζονται στις διεθνείς σχέσεις.
Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω ότι στη χώρα μου, την Πολωνία, όπου η διαδικασία επικύρωσης αναβλήθηκε, οι τελευταίες έρευνες της κοινής γνώμης δείχνουν ότι σχεδόν το 80% του πολωνικού πληθυσμού υποστηρίζει την Ευρώπη και ότι οι πολίτες θέλουν περισσότερη Ευρώπη, μια Ευρώπη βασισμένη στις αρχές της ισότητας και μια Ευρώπη που δεν είναι μόνο πλούσια, αλλά είναι και δίκαια και δημοκρατική και επιδεικνύει αλληλεγγύη. 
Richard Corbett (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, αυτή η συζήτηση αποτελεί σύγκρουση δύο πεσιμισμών. Από τη μια πλευρά, υπάρχει ο πεσιμισμός των πιο ενθουσιωδών Ευρωπαίων, οι οποίοι ορισμένες φορές μιλούν λες και η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε οριστική κρίση, λες και δεν έχει επιτευχθεί σχεδόν τίποτε τα τελευταία 50 χρόνια, λες και είναι μόνο ένας χώρος ελεύθερου εμπορίου και μένει ακόμα να οικοδομήσουμε μια πολιτική Ευρώπη, σαν να μην ήταν πολιτική η Ένωση που έχουμε δημιουργήσει σήμερα.
Carlos Carnero González (PSE ). –
   Κύριε Verhofstadt, πιστεύω ότι σήμερα γράψατε το επόμενο κεφάλαιο του βιβλίου σας , το οποίο διάβασα, όπως και πολλοί άλλοι, με μεγάλη προσοχή και ευχαρίστηση. Διότι από το βιβλίο σας έλειπε ένα κεφάλαιο σχετικά με το «τι πρέπει να κάνουμε» μετά την ανάλυση του τι χρειαζόμαστε, και σήμερα το είπατε πολύ καθαρά: να συνεχίσουμε τη διαδικασία επικύρωσης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος.
Θα έρθει η στιγμή που θα βρούμε μια λύση προκειμένου να ξεκαθαρίσουμε αυτή τη συνταγματική κρίση. Θα είναι μετά τις γαλλικές και τις ολλανδικές εκλογές. Θα σας έλεγα ότι, εφόσον το Σύνταγμα έχει συνταχθεί μεταξύ κυβερνήσεων και κοινοβουλίων στο πλαίσιο μιας Συνέλευσης, αυτή η κρίση πρέπει να επιλυθεί μεταξύ κυβερνήσεων και κοινοβουλίων. Πιστεύω ότι αυτό ήταν ένα από τα σημαντικά συμπεράσματα του Κοινοβουλευτικού Φόρουμ της 8ης και 9ης Μαΐου, το οποίο είχε ένα πολύ θετικό αποτέλεσμα.
Alexander Stubb (PPE-DE ).
Η δεύτερη παρατήρησή μου αφορά την αντιπαράθεση σχετικά με την ονομασία του Συντάγματος. Άκουσα τη συζήτηση με τους Υπουργούς Εξωτερικών και διαφωνώ με όσους επιθυμούν να αλλάξει η ονομασία. Η ονομασία «Συνταγματική Συνθήκη» περιγράφει τέλεια αυτό που είναι: έχει συνταγματικά στοιχεία και είναι μια διεθνής συνθήκη. Η ιδέα για την ονομασία αυτής της συνθήκης γεννήθηκε στην ομιλία του Joschka Fischer τον Μάιο του 2000 – πριν από έξι χρόνια. Ποιος υπεύθυνος γονιός, έξι χρόνια μετά τη βάφτιση ενός παιδιού, θα του άλλαζε το όνομά του; Θα έχανε την ταυτότητά του. Ας μην προσπαθούμε λοιπόν να αποσιωπούμε πράγματα. Τα προβλήματα δεν εκλείπουν με την αλλαγή μιας ονομασίας.
Tunne Kelam (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που η Εσθονία αναφέρθηκε αρκετές φορές σήμερα, διότι το εσθονικό κοινοβούλιο επικύρωσε πρόσφατα τη Συνταγματική Συνθήκη και ευελπιστούμε ότι έδωσε νέα ώθηση στη διαδικασία επικύρωσης, καθώς έχουμε φτάσει τον αριθμό των 20 χωρών. Οφείλω να ομολογήσω ότι, σε σύγκριση με την εποχή που ήμουν μέλος της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης, είμαι πολύ περισσότερο πεπεισμένος για τη στενή συνεργασία μεταξύ των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι απολύτως σαφές ότι μια Ευρώπη των 500 εκατομμυρίων δεν μπορεί να στηριχθεί και δεν μπορεί να λειτουργήσει με βάση τη Συνθήκη της Νίκαιας.
Υποστηρίζω πλήρως την ιδέα του πρωθυπουργού Verhofstadt ότι χρειαζόμαστε γενναία ηγεσία, διότι χωρίς αποφασιστικότητα και σαφείς πεποιθήσεις δεν μπορούμε να πείσουμε τους ψηφοφόρους μας να υποστηρίξουν αυτό το εγχείρημα. Πρέπει, συνεπώς, να σταματήσουμε να λέμε μισές αλήθειες· πρέπει να σταματήσουμε να λέμε άλλα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και άλλα στις χώρες μας· πρέπει να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε πρακτικά για τις προσεχείς εκλογές. Οι ψηφοφόροι μας γνωρίζουν πότε λέμε μισές αλήθειες και πότε οι αποφάσεις μας δεν στηρίζονται σε εδραίες πεποιθήσεις.
Guy Verhofstadt,
Θα ξεκινήσω με το ζήτημα της Δήλωσης 30, επειδή αυτή η Δήλωση έχει μια αρκετά παράξενη ιστορία. Η αρχή των τεσσάρων πέμπτων των κρατών μελών υπήρχε ήδη στις αρχικές προτάσεις που είχαν κατατεθεί από την Επιτροπή Πρόντι. Ο σκοπός της παρουσίας της εκεί ήταν, ωστόσο, να οριστεί ότι εάν τα τέσσερα πέμπτα των κρατών μελών επικύρωναν τη συνθήκη, τότε θα προχωρούσαμε, κάτι που ήταν, φυσικά, απαράδεκτο για ορισμένα μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Στη συνέχεια, εμείς, η Συνέλευση και έπειτα η Διακυβερνητική Διάσκεψη θέλησαν να διατηρηθεί αυτή η ιδέα των τεσσάρων πέμπτων.
Πώς έπρεπε να παρουσιαστεί το θέμα; Δεν μπορούσαμε να πούμε ότι αν τα τέσσερα πέμπτα των κρατών μελών επικύρωναν τη Συνθήκη, θα προχωρούσαμε, γιατί αυτό θα συνεπάγετο τελικά κατάργηση του κανόνα της ομοφωνίας, κάτι που θα πρέπει μάλιστα να γίνει κάποτε. Οι Αμερικανοί το έκαναν το 1787, κατά τη Διάσκεψη της Φιλαδέλφειας. Ήταν μια ανάληψη εξουσίας εκ μέρους 9 από τις 13 Πολιτείες που υπήρχαν εκείνη την εποχή.
Το κίνητρο αυτής της ιδέας, ένα κίνητρο που πηγάζει από τη Συνέλευση και τις προτάσεις της Επιτροπής Πρόντι, και που τελικά δεν επαναλήφθηκε στο τελικό κείμενο, ούτε από τη Συνέλευση, ούτε από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη, ήταν να βρεθεί μια λύση σε μια συγκεκριμένη κατάσταση. Ποιον σκέπτονταν τότε σε σχέση με αυτή την ιδέα; Σίγουρα όχι τους Γάλλους, αλλά περισσότερο εκείνη τη μερίδα της Ένωσης που βρίσκεται στο πλευρό του κ. Kirkhope και άλλων, μια μερίδα που βρίσκεται έτσι κι αλλιώς στην αντίπερα όχθη της Μάγχης. Αυτό σκέφτονταν. Έλεγαν: εάν όλοι πουν «ναι» και οι Βρετανοί πουν «όχι», θα ξαναβρεθούμε ούτως ή άλλως στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για να συνεχίσουμε. Αυτό ήταν το κίνητρο για την ιδέα των τεσσάρων πέμπτων. Και να που οι δυστυχείς Γάλλοι είναι εκείνοι που ψηφίζουν «όχι», και μας φέρνουν αντιμέτωπους με το πρόβλημα της εφαρμογής των τεσσάρων πέμπτων. Στην ουσία, συμφωνώ: το ιδανικό θα ήταν να έχουμε ένα σύστημα στο οποίο η ομοφωνία που χάνεται αντικαθίσταται από κάτι άλλο, ένα ευρωπαϊκό δημοψήφισμα ή μια πλειοψηφία των τεσσάρων πέμπτων, για παράδειγμα. Για να το πετύχουμε, ωστόσο, πρέπει να πραγματοποιηθούν δημοψηφίσματα, δημόσιες διαβουλεύσεις και στις χώρες που έχουν ψηφίσει «όχι».
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αναφέρομαι σε μια δεύτερη τροχιά. Μπορείτε να κάνετε οτιδήποτε: να συνεχίσετε την επικύρωση, καλώς, αυτό ζητώ· να εφαρμόσετε την αρχή των τεσσάρων πέμπτων, καλώς· να παρατείνετε την περίοδο προβληματισμού, καλώς· να οργανώσετε μια Διακυβερνητική Διάσκεψη όπως ζητά ο κ. Duff, καλώς, αλλά όλα αυτά συνεπάγονται πολλά χρόνια δουλειάς ακόμα. Η δουλειά αυτή, μεταξύ μας, θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα αλλά θα ήταν πραγματικά σοβαρό λάθος να μην κάνουμε αμέσως κάτι άλλο. Θα εξετάσουμε λοιπόν τα τέσσερα πέμπτα, τη Δήλωση 30 και μια Διακυβερνητική Διάσκεψη· και θα κάνουμε ίσως κάποιες αλλαγές στο σχέδιο Συντάγματος, διαφορετικά δεν θα γίνει ποτέ αποδεκτό στις δύο χώρες που είπαν «όχι». Όλα αυτά είναι προφανή και αποτελούν, πράγματι, την πρώτη οδό που πρέπει να ακολουθήσουμε.
Το δεύτερο θέμα που θα ήθελα να τονίσω σχετικά με τη συνεργασία εντός της ευρωζώνης είναι ότι πρόκειται για μια ανοικτή συνεργασία και όχι για μια κλειστή λέσχη, είναι μια πραγματικότητα που υπάρχει και που θα αναπτυχθεί με την είσοδο της Σλοβενίας το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2007. Δεν ξέρω εάν το Συμβούλιο Ecofin έχει ολοκληρώσει την εξέτασή του σχετικά με τις άλλες χώρες, βάσει της γνωμοδότησης της Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά αυτές οι χώρες θα ενταχθούν ούτως ή άλλως, ίσως όχι το 2007, αλλά την 1η Ιανουαρίου 2008. Είναι λοιπόν βέβαιο ότι αυτή η ομάδα θα εξακολουθήσει να μεγαλώνει.
Όπως ανέφερε κάποιος, νομίζω ο προκάτοχός μου, Jean-Luc Dehaene: δεν υποστηρίζω ότι πρέπει να προχωρήσουμε στη διεύρυνση τώρα και να μην κάνουμε τίποτε άλλο· υποστηρίζω ότι πρέπει να κάνουμε και τα δύο ταυτόχρονα. Ωστόσο, για να γίνουν και τα δύο ταυτόχρονα, χρειάζεται να έχουμε το θάρρος να ξεκινήσουμε, φέτος ή το αργότερο του χρόνου, την κοινωνικοοικονομική διακυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Διαφορετικά, για μία ακόμη φορά, χρόνο με τον χρόνο, θα συγκρουόμαστε, θα κάνουμε ατελείωτες συζητήσεις σχετικά με το Σύνταγμα, με αποτέλεσμα, να χάσουμε ακόμα περισσότερο την υποστήριξη των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πρόεδρος.
Pedro Guerreiro (GUE/NGL ).
Αυτές οι δυνάμεις και τα συμφέροντα που εκπροσωπούν –μάλιστα, δεν είναι σύμπτωση ότι ο πρόεδρος της ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας εργοδοτών UNICE παρέστη στο Κοινοβούλιο για να επαναβεβαιώσει σε ορισμένους βουλευτές την υποστήριξή του για το αποκαλούμενο Σύνταγμα– συνεχίζουν να πλασάρουν τη γραμμή ότι, παρά τις αποδείξεις για το αντίθετο, το πρόβλημα είναι μορφής και όχι περιεχομένου. Δηλαδή, δεν πρόκειται για πολιτικό πρόβλημα της πολιτικής της ΕΕ αλλά για ένα πρόβλημα επικοινωνίας και αντίληψης. Με αυτόν τον τρόπο, κλείνουν τα μάτια στην πραγματικότητα.
Το ψήφισμα που κατέθεσαν για την ψηφοφορία στην προσεχή σύνοδο ολομέλειας του Κοινοβουλίου είναι ενδεικτικό των πραγματικών στόχων τους. Σε μια επίδειξη περιφρόνησης προς τη βούληση που εξέφρασαν οι γάλλοι και οι ολλανδοί πολίτες, καθώς και άλλοι πολίτες που δεν είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν την ίδια γνώμη, οι κυρίαρχες δυνάμεις του Κοινοβουλίου επέβαλαν μια συνταγματική συμφωνία και την υποστήριξη τους για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, απορρίπτοντας τροπολογίες και πιέζοντας για επικυρώσεις τις χώρες που απέρριψαν τη Συνθήκη –με τη χρήση κοινοτικής χρηματοδότησης– μέχρι τις επόμενες εκλογές του Κοινοβουλίου τον Ιούνιο του 2009.
Magda Kósáné Kovács (PSE ). –
   Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μια σαφή ιδέα για το μέλλον της λειτουργίας της μέχρι ο αριθμός των κρατών μελών να φτάσει τα 27. Αυτό αναμένεται να επιτευχθεί την 1η Ιανουαρίου 2007. Τώρα είναι επιτακτική ανάγκη να βρούμε απαντήσεις στις ερωτήσεις σχετικά με μια ενοποιημένη Ευρώπη, την υπάρχουσα ενοποιημένη βούληση για ανάπτυξη και το Σύνταγμα.

Πρόεδρος.
Ursula Plassnik,
Θα ήθελα, επίσης, να προσθέσω ότι οι τελευταίες πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες μεγάλος αριθμός των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο ήταν κάτω των 18 ετών όταν συνελήφθησαν –δηλαδή παιδιά σύμφωνα με το πνεύμα της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού– προξενούν, φυσικά, ιδιαίτερες ανησυχίες και πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά. Ήδη κατά τη βρετανική Προεδρία, το Συμβούλιο είχε απευθυνθεί στις ΗΠΑ ζητώντας να έχουν απεριόριστη πρόσβαση στο Γκουαντάναμο οι εκπρόσωποι των επονομαζόμενων ειδικών διαδικασιών του ΟΗΕ, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται ο ειδικός εισηγητής για τα βασανιστήρια Manfred Nowak.
Δυστυχώς, οι εκπρόσωποι του ΟΗΕ δεν μπόρεσαν να επισκεφτούν το Γκουαντάναμο υπό τις συνήθεις συνθήκες που αφορούν τις ειδικές διαδικασίες, δεν έλαβαν δηλαδή τη διαβεβαίωση ότι θα μπορέσουν να συζητήσουν με τους κρατουμένους χωρίς επιτήρηση. Την ίδια γραμμή τήρησαν οι ΗΠΑ και όταν, στις 22 Μαΐου, επισκέφτηκαν το Γκουαντάναμο μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Όπως είπα, εξακολουθούμε να εμμένουμε στο να έχει πρόσβαση ο ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για τα βασανιστήρια.
Ωστόσο, το Συμβούλιο ενδιαφέρεται επίσης πολύ για την υπεράσπιση ή ενδεχομένως την περαιτέρω ενίσχυση της συνοχής της ευρωατλαντικής κοινότητας στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Η ευρωατλαντική κοινότητα είναι μία από τις πιο επιτυχείς εταιρικές σχέσεις που υπήρξαν ποτέ στον κόσμο. Αυτή η κοινότητα αξιών πρέπει να αποδείξει την αξία της ειδικά και μπροστά στις προκλήσεις της διεθνούς τρομοκρατίας. Ως εκ τούτου, ήταν μέλημα τόσο της αυστριακής Προεδρίας όσο και του Συμβουλίου να ξεκινήσει διάλογος μεταξύ ειδικών στον τομέα του διεθνούς δικαίου, να γίνει μια αντικειμενική συζήτηση και να επιδιωχθεί η διατύπωση κοινών θέσεων που θα συμφωνούν με το σύστημα αξιών μας. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι μετά από τις εγκληματικές τρομοκρατικές επιθέσεις του Σεπτεμβρίου του 2001, οι Ηνωμένες Πολιτείες υποχρεώθηκαν να αντιδράσουν υπό έκτακτες συνθήκες στις νέες προκλήσεις της παγκόσμιας τρομοκρατίας. Μερικά από τα μέτρα που ελήφθησαν αποτέλεσαν αντικείμενο κριτικής από τους Ευρωπαίους ή θεωρήθηκαν εντελώς ασυμβίβαστα με το κοινό σύστημα αξιών μας. Έκτοτε, παρατηρήθηκε ότι οι Αμερικανοί ξανασκέφτηκαν το ζήτημα και προέβησαν σε ορισμένες βελτιώσεις σε σχέση με την αρχική τους στάση. Κατά την άποψή μας, ο εποικοδομητικός διάλογος με τις ΗΠΑ, που σκοπός του είναι η επίτευξη ορισμένων στόχων, θα βοηθήσει να εδραιωθεί στο μέλλον ακόμα περισσότερο η καταπολέμηση της τρομοκρατίας στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. 
Benita Ferrero-Waldner,
   . – Κυρία Πρόεδρε, παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον την επίσκεψη της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου, με επικεφαλής τον κ. Brok, στο Γκουαντάναμο και την πρόταση ψηφίσματος που συζητούμε σήμερα.
Simon Coveney,
Απηύθυνα έκκληση και υπέγραψα μια κοινή επείγουσα πρόταση, η οποία εγκρίθηκε από όλες τις Ομάδες τον Φεβρουάριο του 2005 και στην οποία ζητούνταν το κλείσιμο του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Γκουαντάναμο. Ήταν μια σύντομη, σαφής και ισορροπημένη πρόταση, η οποία έστελνε βασικά τρία ισχυρά μηνύματα: πρώτον, απευθυνόταν έκκληση για το κλείσιμο του στρατοπέδου κράτησης και για δίκαιη δίκη των κρατουμένων σύμφωνα με τη διεθνή νομοθεσία και τις διεθνείς προδιαγραφές· δεύτερον, καταδικαζόταν η χρήση βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης και επισημαινόταν η ανάγκη για συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο σε όλα τα κέντρα υποδοχής· και, τρίτον, τονιζόταν ότι η σύγχρονη τρομοκρατία συνεχίζει να αποτελεί απειλή για τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και για τους πληθυσμούς μας.
Elena Valenciano Martínez-Orozco,
Η Ομάδα μου συμφωνεί με τις εκκλήσεις που περιλαμβάνονταν στα συμπεράσματα της έκθεσης της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών κατά των Βασανιστηρίων, που δημοσιεύτηκε στις 19 Μαΐου.
Καλούμε την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να σταματήσει την κράτηση ανθρώπων σε μυστικά κέντρα, είτε στο έδαφός της είτε σε εδάφη που βρίσκονται υπό τη δικαιοδοσία της ή τον de facto έλεγχό της.
Elizabeth Lynne,
Πόσες ακόμα εκθέσεις πρέπει να διαβάσουμε για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Στην πιο πρόσφατη έκθεση της Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων αναφέρεται ξανά ότι εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται τεχνικές βασανιστηρίων που έπρεπε να προκαλούν αποτροπιασμό σε κάθε αξιοπρεπή άνθρωπο. Πληροφορηθήκαμε αυτούς τους ισχυρισμούς από το μέλος της εκλογικής περιφέρειάς μου, τον Moazzam Begg, ο οποίος ελευθερώθηκε πέρυσι, καθώς και από διαδοχικές εκθέσεις. Επίσης, όπως ορθώς είπατε, πρέπει να λάβουμε απαντήσεις σχετικά με το αν δεκάδες παιδιά έχουν φυλακιστεί εκεί, όπως υποστηρίχθηκε πρόσφατα.
Το Συμβούλιο πρέπει να είναι αυστηρό και δεν πρέπει να αφήσει την αμερικανική κυβέρνηση να ξεφύγει. Όσον αφορά τον κ. Coveney, θα έλεγα, εξ ονόματος της Ομάδας μου, ότι δεν επιθυμούμε την αναβολή αυτού του ψηφίσματος. 
Kathalijne Maria Buitenweg,
   Κυρία Πρόεδρε, αν και το Συμβούλιο είναι κατά του Γκουαντάναμο, έχει διαπιστώσει, ωστόσο, κάποια βελτίωση. Η Επιτροπή μπορεί να έχει ορθές αρχές, τις οποίες προσυπογράφω, αλλά πραγματικά πιστεύει ότι μπορούμε να δεχθούμε τον λόγο του Προέδρου Μπους όταν λέει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες προτίθενται να κλείσουν το Γκουαντάναμο. Κάτι που και οι δύο φαίνεται ότι παραβλέπετε είναι ότι αναμένεται μια νέα εξέλιξη, δηλαδή η ανάγκη δημιουργίας νέων φυλακών, και στον Κόλπο του Γκουαντάναμο, τον οποίο επισκέφθηκε ο κ. Brok –και μπορεί να επεκταθεί ο ίδιος σε αυτό το θέμα– αλλά εκτιμώ ότι αυτή είναι μια εξέλιξη στην οποία πρέπει να αντιδράσουμε. Τι προτίθεστε να κάνετε γι’ αυτό; Θα ξεκινήσετε μόνο νέο διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες ή θα αρχίσετε επιτέλους να προβάλλετε απαιτήσεις, σε μια εποχή που οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν κάτι από εμάς, όπως τα στοιχεία των επιβατών, για παράδειγμα; Θα προβάλετε πραγματικές απαιτήσεις;
Giusto Catania,
   Κυρία Πρόεδρε, πολλές φορές το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ζητήσει να κλείσει το κέντρο κράτησης του Γκουαντανάμο και εξακολουθεί να το ζητεί και σήμερα. Σε αυτές τις φυλακές καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα βασανιστήρια βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, ενώ πρόσφατα ανακαλύψαμε ότι 60 ανήλικοι κρατήθηκαν παρανόμως στο Γκουαντάναμο.
Το Γκουαντάναμο είναι ένας τόπος εκτός νόμου όπου κρατούνται τρομοκράτες ή υποτιθέμενοι τρομοκράτες για να αποφευχθεί η εφαρμογή της νόμιμης δικαστικής διαδικασίας. Το Γκουαντάναμο είναι το σύμβολο της νίκης της βαρβαρότητας επί του κράτους δικαίου, αλλά θα ήθελα να τονίσω, κυρία Plassnik, ότι το Γκουαντάναμο δεν είναι, δυστυχώς, μια ανωμαλία, αλλά αποτελεί απλώς την κορυφή του παγόβουνου, καθώς κάποιοι πιστεύουν πως μπορούν να καταπολεμήσουν την τρομοκρατία εφαρμόζοντας τις ίδιες βάρβαρες μεθόδους και αυτό μας οδηγεί προς την ήττα. Εάν αναλογισθούμε πώς ο πόλεμος τροφοδοτεί τη διεθνή τρομοκρατία, θα αποκτήσουμε μια σαφή ιδέα όσων συμβαίνουν αυτήν τη στιγμή.
Οι εικόνες από το Γκουαντανάμο και από τις φυλακές του Αμπού Γκράιμπ είναι το σύμβολο της νίκης και της ιδεολογίας της τρομοκρατίας επί του κράτους δικαίου, είναι η αδιάψευστη απόδειξη της ήττας όσων δηλώνουν συχνά πως θέλουν να καταπολεμήσουν την τρομοκρατία, καθώς οι εικόνες αυτές που μετέδωσαν οι τηλεοράσεις όλου του κόσμου δίνουν τροφή στον εξτρεμιστικό φονταμενταλισμό, όπως οι μυστικές φυλακές και οι απαγωγές από μυστικούς πράκτορες της CIA σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Gerard Batten,
   . – Κυρία Πρόεδρε, οι ΗΠΑ βίωσαν την πρώτη σοβαρή τρομοκρατική επίθεση εις βάρος τους την 11η Σεπτεμβρίου. Η απάντησή τους ονομάστηκε «Πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» – μια άκρως αμφισβητούμενη στρατιωτική πρόταση.
Elmar Brok (PPE-DE ). –
   Κυρία Πρόεδρε, κυρία Plassnik, κυρία Ferrero-Waldner, καταρχάς θα πρέπει να πούμε ότι η τρομοκρατία αποτελεί περιφρόνηση των ανθρώπων και ότι οι ΗΠΑ χτυπήθηκαν με φοβερό τρόπο από την τρομοκρατία. Αυτός ο παράγοντας πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε οποιαδήποτε από τις επικρίσεις μας. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αυτή η τρομοκρατία έχει ως στόχο τις αξίες μας και το σύστημα δικαίου μας και ότι εγείρει ανησυχίες για τον κίνδυνο που διατρέχουμε. Από την άλλη, η αντίσταση στην τρομοκρατία δεν πρέπει να βάλλει τις ίδιες μας τις αξίες, γιατί αυτό θα σημαίνει νίκη της τρομοκρατίας. Για τον λόγο αυτόν διεξήχθη ευρεία διεθνής συζήτηση που επέφερε και αλλαγές.
Η επίσκεψή μου με έπεισε ότι η κατάσταση και οι εικόνες που γνωρίζαμε από το 2001 και το 2002 δεν υπάρχουν πια. Επίσης, δεν πιστεύω ότι γίνονται άμεσα σωματικά βασανιστήρια όπως πιθανώς συνέβαινε παλιότερα, μολονότι φυσικά δεν έχω αποδείξεις γι’ αυτό. Επίσης, το γεγονός ότι γίνονται μεγαλύτερες προσπάθειες στις ΗΠΑ, μαζί με μια συζήτηση που έχει ως στόχο να σταματήσουν τα βασανιστήρια και τα παρόμοια, φαίνεται για παράδειγμα από τις πρωτοβουλίες του γερουσιαστή McCain. Επομένως, εδώ δεν πρόκειται για μια χαρακτηριστική συμπεριφορά της Ευρώπης προς την Αμερική, αλλά για μία συζήτηση που διεξάγεται σε όλες τις κοινωνίες μας.
Από την άλλη –κι εδώ συμφωνώ απόλυτα με την κ. Επίτροπο και την κ. Plassnik– πρέπει να γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Μολονότι το σύστημα αξιών μας ενέχει όντως τον κίνδυνο ότι μπορεί κάποιος κρατούμενος να υποτροπιάσει μετά την αποφυλάκισή του, αν εγκαταλείπαμε το σύστημα αξιών μας, θα εγκαταλείπαμε ταυτόχρονα την ελευθερία μας. Μία από τις βασικές αρχές του πολιτισμού μας είναι το . Είναι αλήθεια πως στη σημερινή μας κατάσταση, ο κίνδυνος είναι πολύ μικρότερος όταν παραμένουν στη φυλακή οι κρατούμενοι, που διαφορετικά θα μπορούσαν να προσχωρήσουν στις ολοένα μεγαλύτερες τάξεις των νέων βομβιστών αυτοκτονίας προκαλώντας έτσι μεγαλύτερη κινητοποίηση. Από τη σκοπιά της αξιολόγησης των κινδύνων και μόνο, η απελευθέρωση των κρατουμένων δεν είναι ενδεχομένως ο σωστός δρόμος.
Ωστόσο, σήμερα οι κρατούμενοι παραμένουν στη φυλακή ακόμα και αν αθωωθούν. Όταν θεωρηθεί ότι ένας κρατούμενος έχει ομολογήσει κατά 80%, όχι όμως κατά 100%, παραμένει στη φυλακή. Εάν χτιστεί μια νέα συγκεκριμένη φυλακή, που αυτή τη φορά δεν θα έχει παράθυρα, τότε θα έχουμε –τουλάχιστον– πρόβλημα. Μολονότι εδώ δεν έχουμε έναν πόλεμο με την κλασική έννοια της λέξης, πρέπει να προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα μέσω του Διεθνούς Δικαστηρίου και άλλων διεθνών θεσμών. Νομίζω ότι ζητάμε πάρα πολλά από τα κράτη μέλη σε αυτόν τον τομέα. 
Sarah Ludford (ALDE ).
Αυτά που ακούσαμε σήμερα έπρεπε να είχαν ακουστεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Ο καλύτερος τρόπος με τον οποίο τα κράτη μέλη της ΕΕ θα μπορούσαν να ξεκινήσουν τον εποικοδομητικό στοχοθετημένο διάλογο με τις ΗΠΑ –τον οποίο ζήτησε η κ. Plassnik και τον οποίο συμφωνώ ότι χρειαζόμαστε– θα ήταν να βοηθήσουν το Κοινοβούλιο να διαπιστώσει την αλήθεια σχετικά με το πρόγραμμα των παράνομων εκδόσεων και την ευρωπαϊκή εμπλοκή σε αυτό. Ελπίζω ότι στην απάντησή σας, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, θα πείτε ότι θα μας βοηθήσετε να διαλευκάνουμε αυτή την υπόθεση.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE ). –
Επομένως, πρέπει να συνεχίσουμε να ασκούμε πίεση στις Ηνωμένες Πολιτείες με κάθε τρόπο που μπορούμε προκειμένου να τους πείσουμε, αφενός, να κλείσουν το Γκουαντάναμο, αλλά επίσης, αφετέρου, να εγγυηθούν ότι τα περίπου 500 άτομα που κρατούνται θα έχουν τις νομικές εγγυήσεις που απαιτούν. Επομένως, πρέπει να επισημάνουμε για άλλη μία φορά –όπως είπε επίσης η κ. Valenciano Martínez-Orozco– ότι οι κρατούμενοι δεν πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι με την επίγνωση ότι πρόκειται να μεταφερθούν σε χώρες όπου ενδέχεται να υποστούν βασανιστήρια. Σε πολλές περιπτώσεις δεν μπορούν να επιστρέψουν καν στις χώρες διαμονής τους διότι έχει ανασταλεί η άδεια παραμονής τους.
Maria da Assunção Esteves (PPE-DE ).
Cem Özdemir (Verts/ALE ). –
   Κυρία Πρόεδρε, κυρία Plassnik, κυρία Ferrero-Waldner, το Γκουαντάναμο έχει γίνει σύμβολο της στέρησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διαδικασιών στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. Είναι εύκολο για εμάς τους Ευρωπαίους να ασκούμε κριτική στην κατάσταση. Ωστόσο, δεν θα έπρεπε απλά να επισημαίνουμε καταστάσεις που είναι ασύμβατες με τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά να αναρωτηθούμε ποια είναι η δική μας ευθύνη και πώς μπορούμε να συμβάλουμε στην επίτευξη μιας λύσης.
Τελικά –κι αυτό είναι κάτι που πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί σήμερα– και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είχαν εμπλακεί στην έκδοση και μερικές φορές ακόμα και στην ανάκριση κρατουμένων στον Κόλπο του Γκουαντάναμο. Αυτό ισχύει για παράδειγμα για την περίπτωση του Murat Kurnaz. Αν ζητάμε στα σοβαρά να κλείσει οριστικά το Γκουαντάναμο, θα πρέπει να μετατρέψουμε τα λόγια μας σε πράξεις. 
Ursula Plassnik,
Αναμφίβολα, θα συνεχίσουμε την πολιτική που ακολουθήσαμε κατά τη διάρκεια της αυστριακής Προεδρίας, αλλά και πριν από αυτήν. Στην εισαγωγή μου ανέφερα μερικά από τα καίρια σημεία. Με τα θέματα αυτά θα ασχοληθούμε και στην επόμενη σύνοδο κορυφής στις 22 Ιουνίου.
Benita Ferrero-Waldner,
Πρόκειται επίσης για ζήτημα αξιοπιστίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον αραβικό κόσμο. Εντούτοις, πρέπει να αναφερθεί ότι δεν εφαρμόζουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μια κοινή θέση: την περασμένη εβδομάδα και τα 25 κράτη μέλη μίλησαν καθαρά, και έχουμε ήδη θέσει το θέμα του Γκουαντάναμο στην κυβέρνηση των ΗΠΑ σε πολλές περιπτώσεις. Όπως είπε η κ. Plassnik, ο διάλογος θα συνεχιστεί με βάση αυτή την κοινή θέση. Το θέμα θα τεθεί ασφαλώς στους αμερικανούς εταίρους μας στην προσεχή διάσκεψη κορυφής ΗΠΑ-ΕΕ, όπως και το ευρύτερο θέμα της ανάγκης σεβασμού των κοινών αξιών μας στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Είναι προς το συμφέρον και των δύο πλευρών να βρούμε μια άμεση και κοινή λύση. 
Πρόεδρος.
   Στο τέλος της συζήτησης υποβλήθηκαν βάσει του άρθρου 103, παράγραφος 2 και του άρθρου 108, παράγραφος 5 του Κανονισμού επτά προτάσεις ψηφίσματος(1).
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00. 
Πρόεδρος.
– (A6-0173/2006) του κ. Brok, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με τη βελτίωση των σχέσεων ΕΕ-ΗΠΑ στο πλαίσιο μιας Συμφωνίας Διατλαντικής Εταιρικής Σχέσης (2005/2056(INI)) και
– (A6-0131/2006) της κ. Mann, εξ ονόματος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου, σχετικά με τις διατλαντικές οικονομικές σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ (2005/2082(INI)). 
Elmar Brok (PPE-DE ),
   Κυρία Πρόεδρε, κυρία Plassnik, κυρίες και κύριοι Επίτροποι, θεωρώ –και για τους λόγους που συζητήσαμε προηγουμένως– ότι η διατλαντική σχέση έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία.
Μου έκανε εντύπωση το ότι πριν από 15 ημέρες, και μετά από δική μου παράκληση, ο ρώσος Υπουργός Εξωτερικών κ. Lawrow επισκέφτηκε την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και πρότεινε να επεκταθεί τον επόμενο χρόνο η συμφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας με τη Ρωσία και να δημιουργηθούν βαθύτεροι θεσμικοί δεσμοί μεταξύ των θεσμικών οργάνων της Ρωσίας και της ΕΕ.
Για τον λόγο αυτόν, θα πρέπει να βρούμε συμβατικές λύσεις που θα επιτρέπουν να γίνει η διατλαντική δήλωση μια συμφωνία διατλαντικής εταιρικής σχέσης. Μια τέτοια συμφωνία θα προσέφερε ένα πλαίσιο –αυτό θα το παρουσιάσει πολύ πιο αναλυτικά στη συνέχεια η κ. Mann για τον τομέα της οικονομικής πολιτικής– που θα καθιστούσε δυνατή τη γρηγορότερη επίτευξη συμφωνίας ακόμα και στην περίπτωση εντάσεων και συγκρούσεων συμφερόντων. Αυτό το θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό για τους λόγους που προανέφερα.
Είναι γεγονός, και το καταλαβαίνουν και οι πολίτες, ότι το ΝΑΤΟ δεν μπορεί πλέον να τα αντιμετωπίσει όλα αυτά μόνο του. Στόχος είναι να δημιουργηθεί μέχρι το 2015 μια διατλαντική αγορά που θα μπορεί να αντιμετωπίσει όλα τα σχετικά προβλήματα που αφορούν την κοινωνική πολιτική και την ανάγκη να εξασφαλιστεί η πολυμερής διάσταση. Δεν θέλω να παρεξηγηθώ εδώ: μια διμερής σχέση δεν πρέπει να καταστρέψει την πολυμερή προσέγγιση, για παράδειγμα, του ΠΟΕ.
Erika Mann (PSE ),
Όπως και στο παρελθόν, συμφωνώ με τις απόψεις του συναδέλφου μου κ. Brok. Συνεργαζόμαστε εδώ και πολλά χρόνια –όπως πολλοί συνάδελφοι εδώ στο Σώμα– και πάντα είχαμε και μεγάλη υποστήριξη από το Σώμα, πράγμα για το οποίο θα ήθελα να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες.
Ο αριθμός των θέσεων εργασίας που εξαρτώνται από το εμπόριο αυτό είναι πραγματικά πάρα πολύ μεγάλος. Βάσει των στοιχείων που είναι γνωστά και για τις δύο πλευρές του Ατλαντικού, είναι 7 εκατομμύρια – όμως ο αριθμός τους είναι πολύ μεγαλύτερος, γιατί υπάρχουν πολλά στοιχεία που δεν τα έχουμε λάβει. Ένα παράδειγμα που επαναλαμβάνω διαρκώς είναι η διάσημη ναυαρχίδα μας, το Airbus από την ευρωπαϊκή πλευρά, και το Boeing από την αμερικανική πλευρά. Είμαστε πάντα περήφανοι, και τόσο οι Ευρωπαίοι όσο και οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι είναι μια καθαρά ευρωπαϊκή ή καθαρά αμερικανική επιχείρηση, αντίστοιχα – δεν είναι όμως έτσι. Η αμοιβαία εξάρτηση μεταξύ των δύο αυτών επιχειρήσεων είναι περίπου της τάξεως του 40%. Αυτό είναι ένα καλό παράδειγμα. Κοιτάξτε την εταιρεία MTU. Είχα τη μεγάλη ευχαρίστηση να παρακολουθήσω τη λειτουργία της στην εκλογική μου περιφέρεια. Όταν για παράδειγμα επισκευάζονται αεροσκάφη –σε επιφάνειες εργασίας που κινούνται παράλληλα– μπορείτε να δείτε να επισκευάζονται με τη σειρά τους Airbus και Boeing, μια το ένα και μια το άλλο. Αυτό όμως είναι ένα μόνο παράδειγμα.
Γι’ αυτό θα πρέπει να στηριχτούμε στη γνώση της πραγματικότητας και να προχωρήσουμε με βάση τη νέα διατλαντική ατζέντα του 1995 και την οικονομική ατζέντα που έχουμε από το 1998, η οποία υπάρχει σε όλες τις διασκέψεις κορυφής, σε όλες τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στο πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής και η οποία καταγράφηκε και επιβεβαιώθηκε στον νομοθετικό διάλογο που έγινε πριν από λίγες εβδομάδες στη Βιέννη μεταξύ των συναδέλφων μας στο Κοινοβούλιο και των Αμερικανών· πρέπει λοιπόν να προχωρήσουμε ένα βήμα ακόμα – όχι τεράστιο, μόνο ένα μικρό βήμα, και να πούμε: ας άρουμε επιτέλους τους φραγμούς που προξενούν προβλήματα.
Αυτό δεν αφορά, όπως πιστεύουν πολλοί άνθρωποι έξω, την άρση των φραγμών για τη δημιουργία μιας ζώνης ελεύθερου εμπορίου –η ATTAC προκάλεσε εδώ κάποια αναταραχή– αλλά ότι πρέπει να απαλλαγούμε από τα τεχνικά εμπόδια, όπως κάναμε για πολλά χρόνια. Κάνοντάς το θα διατηρήσουμε τις προδιαγραφές μας και την αρχή της προφύλαξης και θα συνεχίσουμε να διατηρούμε τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς.
Η κυριαρχία της ΕΕ και των κρατών μελών δεν πρόκειται να θιγεί από αυτό και δεν πρόκειται για μια αφελή πρόταση, γιατί γνωρίζουμε ότι ασφαλώς θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν αντιπαραθέσεις στον τομέα του εμπορίου. Αυτό είναι αναμενόμενο και φυσιολογικό. Εδώ πρόκειται για τα δύο μεγαλύτερα εμπορικά μπλοκ. Είναι φυσικό να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων και έτσι πρέπει να είναι. Άλλωστε, έχουμε και στην ΕΕ αντιπαραθέσεις, αλλά δεν παθαίνουμε κάθε φορά πανικό από αυτό. Οι αντιπαραθέσεις είναι κάτι φυσιολογικό. Πολλές από αυτές τις αντιπαραθέσεις μπορούμε να τις διευθετήσουμε. Η αντιπαράθεση για τη Hamon είναι κάτι στο οποίο δεν μπορέσαμε να δώσουμε λύση για πολλά χρόνια, και τώρα πληρώνουμε γι’ αυτό.
Ursula Plassnik
Κάνοντας μια ανασκόπηση, βλέπουμε ότι το 2005 οι σχέσεις παρουσίασαν γενικά θετική εξέλιξη. Σημειώσαμε ουσιαστική πρόοδο σε μια σειρά θεμάτων και όπως συμβαίνει συχνά πριν από τον καθορισμό πολιτικών, διεξαγάγαμε διάλογο προκειμένου να επιτύχουμε σύγκλιση απόψεων.
Επιτρέψτε μου να κάνω εδώ ένα σύντομο σχόλιο για το Ιράν. Αύριο θα πραγματοποιηθεί στη Βιέννη συνάντηση σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών, στην οποία θα συμμετάσχουν η EU-3, ο Χαβιέ Σολάνα, η Κίνα, η Ρωσία και οι ΗΠΑ. Σκοπός είναι να οριστικοποιηθεί σε αυτήν τη συνάντηση μια προσφορά προς το Ιράν, που θα του δίνει τη δυνατότητα χρησιμοποίησης ατομικής ενέργειας αποκλειστικά και μόνο για ειρηνικούς σκοπούς. Ταυτόχρονα, πρέπει να είναι απολύτως βέβαιο ότι το Ιράν δεν θα χρησιμοποιήσει ή θα αναπτύξει πυρηνική ενέργεια για κανέναν άλλο σκοπό.
Επίσης, εξετάζουμε με κριτικό πνεύμα τις προσπάθειες των ΗΠΑ να συνάψουν συμφωνίες με τρίτες χώρες σύμφωνα με το άρθρο 98 του Καταστατικού της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, καθώς αυτό αντιτίθεται στον στόχο του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου να έχει δικαιοδοσία με παγκόσμια ισχύ.
Τα δύο τρίτα των αμέσων επενδύσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση προέρχονται από τις ΗΠΑ και οι αμοιβαίες επενδύσεις ανέρχονται σήμερα σε 1 500 δισεκατομμύρια ευρώ. Το αμοιβαίο εμπόριο ανέρχεται σε περίπου ένα δισ. ευρώ την ημέρα. Ενόψει του κοινού τους μεριδίου στην παγκόσμια παραγωγή, η ΕΕ και οι ΗΠΑ φέρουν μια ιδιαίτερη παγκόσμια ευθύνη και έτσι είναι σημαντικό να συνεργαζόμαστε στενά και σε οικονομικά ζητήματα και να προσπαθήσουμε μαζί να καταργήσουμε προοδευτικά τους εμπορικούς φραγμούς. Είμαι βέβαιη ότι η Επιτροπή θα αναφερθεί ακόμη διεξοδικότερα στο θέμα αυτό.
Επίσης, επεξεργαζόμαστε μια κοινή στρατηγική για την προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Επιδοκιμάζουμε τις προτάσεις και συστάσεις του Κοινοβουλίου που διατυπώνονται στις εκθέσεις των βουλευτών κυρίου Brok και κυρίας Mann. Οι εκθέσεις μας δείχνουν ξεκάθαρα πόσο σκληρά εργαζόμαστε όλοι μαζί για μια κοινή προσπάθεια, καθώς και ότι η βελτίωση των διατλαντικών σχέσεων είναι εξίσου σημαντική για εσάς όπως και για το Συμβούλιο και την Επιτροπή.
Σε συνάρτηση με αυτό θα ήθελα επίσης να αναφέρω ότι πρόσφατα πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη συνεδρίαση του διατλαντικού νομοθετικού διαλόγου – που είναι σημαντικό συστατικό των σχέσεών μας. Ως προς το συγκεκριμένο ερώτημα για τη συμφωνία διατλαντικής εταιρικής σχέσης που αναφέρεται σε αυτήν την έκθεση, θεωρούμε ότι δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα γι’ αυτήν και έτσι η Προεδρία συνιστά, καταρχάς, να συνεχίσουμε να έχουμε ως βάση την υπάρχουσα συγκεκριμένη συνεργασία. Η νέα διατλαντική ατζέντα του 1995 εξακολουθεί να είναι το πλαίσιο που εφαρμόζεται σήμερα για τις σχέσεις μας.
Η προσεχής διάσκεψη κορυφής που θα γίνει τον Ιούνιο 2006 στη Βιέννη προετοιμάζεται τώρα από το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Ο στόχος μας για τη διάσκεψη αυτή είναι να διατηρήσουμε τη σημερινή δυναμική στις διατλαντικές σχέσεις. Επίσης, θέλουμε να δημιουργήσουμε νέες πρωτοβουλίες για περαιτέρω συνεργασία μέχρι την επόμενη διάσκεψη κορυφής και μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα να μεταδώσουμε καλύτερα και στους Ευρωπαίους την ένταση, τη σημασία και τη χρησιμότητα της διατλαντικής εταιρικής σχέσης. Για τον λόγο αυτόν, αποφασίσαμε να επικεντρωθούμε σε μία μελλοντοστραφή δήλωση της διάσκεψης κορυφής που θα είναι κατά το δυνατόν λιτή και περιεκτική και να τη συμπληρώσουμε με εκθέσεις προόδου για τους τομείς της πολιτικής και της οικονομίας.
Benita Ferrero-Waldner,
   . – Κυρία Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με την αντίληψή μου για τις σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ στο πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεων. Ο Επίτροπος Mandelson θα ολοκληρώσει κατόπιν την εικόνα σχετικά με τις οικονομικές και τις εμπορικές σχέσεις. Κατά συνέπεια, θα εστιάσω περισσότερο την προσοχή μου στην έκθεση του κ. Brok.
Όπως καθιστά σαφές αυτή η εξαιρετική έκθεση, το πλαίσιο των σχέσεων ΕΕ-ΗΠΑ άλλαξε σημαντικά στη διάρκεια του περασμένου έτους. Μετά την επίσκεψη του Προέδρου Μπους στις Βρυξέλλες και τη διάσκεψη κορυφής του 2005, οι εντάσεις που βιώσαμε το 2003 και το 2004 αντικαταστάθηκαν από πνεύμα εποικοδομητικής συνεργασίας.
Η διάσκεψη κορυφής του 2005 είχε ως αποτέλεσμα οκτώ δηλώσεις για ποικίλα θέματα στις οποίες καθοριζόταν ο προσανατολισμός της συνεργασίας μας. Η δήλωση για την προώθηση της δημοκρατίας δείχνει πόσο έχει προχωρήσει η συνεργασία μας στην εξωτερική πολιτική. Ακόμα και αν υπάρχουν διαφορές κατά καιρούς –όπως μόλις διαπιστώσαμε και μόλις ανέφερε η Προεδρεύουσα του Συμβουλίου– αναλαμβάνουμε τώρα την πρωτοβουλία και είμαστε πιο προορατικοί στην προσέγγισή μας, αντί να δρούμε πυροσβεστικά.
Η δραστηριότητά μας για τη διάδοση των δημοκρατικών αρχών, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το κράτος δικαίου –τα οποία ο κ. Brok τονίζει στην πρόταση ψηφίσματός του– έχει τα όριά της. Χωρίς την πλήρη δέσμευση της ενδιαφερόμενης χώρας, η δημοκρατία δεν μπορεί να διατηρηθεί. Ωστόσο, όταν υπάρχει η δέσμευση, η συντονισμένη δράση μας επιφέρει αποτελέσματα, για παράδειγμα –όπως αναφέρθηκε ήδη– στην Ουκρανία, όπου υποστηρίξαμε τη διαδικασία μεταρρύθμισης, στη Λευκορωσία, όπου η κοινή μας στάση κατά της απουσίας μεταρρυθμίσεων έστειλε ένα σαφές μήνυμα στο καθεστώς, και στην ειρηνευτική διαδικασία της Μέσης Ανατολής, όπου ο συντονισμός είναι απαραίτητος και λειτουργεί πολύ καλά.
Πριν δώσω το βήμα στον κ. Mandelson, επιτρέψτε μου να αναφέρω τέσσερα θέματα που επισημαίνονται στο ψήφισμα.
Το πρώτο είναι η ενέργεια. Τόσο η ΕΕ όσο και οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν ιστορικά υψηλές τιμές πετρελαίου και αυξημένη εξάρτηση από ξένα αποθέματα ορυκτών καυσίμων. Σύμφωνα με τις τρέχουσες τάσεις, το 2030 η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να εισάγει το 70% της ενέργειάς της, έναντι 50% σήμερα. Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν παρόμοιο πρόβλημα. Πρέπει, συνεπώς, να εφαρμόσουμε μια ολιστική προσέγγιση στην αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, περιλαμβανομένης της συμμετοχής των σημαντικότερων εταίρων μας. Στη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ του προσεχούς μηνός, σκοπεύουμε να εδραιώσουμε μια στρατηγική συνεργασία για την ενέργεια, εστιάζοντας στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού – περιλαμβανομένων της διαφοροποίησης των οδών ανεφοδιασμού, της ενίσχυσης των κανόνων της αγοράς, της προστασίας των υποδομών, της προώθησης εναλλακτικών ενεργειακών πόρων και, τέλος, της ενεργειακής απόδοσης. Το αποφασιστικό στοιχείο είναι να αυξηθεί η προβλεψιμότητα με τη δημιουργία των σωστών συνθηκών της αγοράς και νομικών πλαισίων τόσο στις χώρες παραγωγούς όσο και στις χώρες διέλευσης. Αυτό είναι το μήνυμα που θα μεταφέρουμε στη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ, αλλά και στη σύνοδο της G8 και σε άλλους διεθνείς εταίρους.
Το δεύτερο θέμα είναι οι θεωρήσεις διαβατηρίων. Μία από τις πρώτες προτεραιότητες της Επιτροπής είναι να επιλύσει το πρόβλημα της μη αμοιβαίας εφαρμογής των απαιτήσεων θεώρησης διαβατηρίου των ΗΠΑ. Δυστυχώς, είναι απίθανο να επιτύχουμε μια λύση σύντομα, αλλά θα συνεχίσουμε να πιέζουμε για πρόοδο και θα θέσουμε το θέμα ξανά στον Πρόεδρο Μπους στη διάσκεψη κορυφής. Την τελευταία φορά, το θέμα επισημάνθηκε και ελπίζαμε ότι τα πράγματα θα προχωρούσαν πιο γρήγορα. Τον Ιούλιο του 2006 θα εκδώσουμε δεύτερη έκθεση σχετικά με την αμοιβαιότητα των θεωρήσεων, η οποία ενδέχεται να εξετάζει την πιθανότητα λήψης ειδικών μέτρων ως απάντηση σε τυχόν απουσία προόδου.
Το τρίτο θέμα που ήθελα να αναφέρω είναι η Κίνα. Όπως ορθώς επισημαίνει ο κ. Brok στο ψήφισμά του, πρέπει να συντονίσουμε τη στάση μας έναντι τρίτων χωρών, και ιδίως της Κίνας. Ο στόχος μας είναι κοινός: να βοηθήσουμε την Κίνα να κινηθεί προς την κατεύθυνση της δημοκρατίας και να ενσωματωθεί πλήρως στην παγκόσμια οικονομία και στην παγκόσμια αγορά. Πριν από δύο χρόνια, λάβαμε μέτρα για να συντονιστούμε καλύτερα ξεκινώντας τον διάλογο ΕΕ-ΗΠΑ για την Ανατολική Ασία. Αυτό το φόρουμ αποδείχθηκε πολύ χρήσιμο για τη συζήτηση των σχέσεων με την Κίνα.
Επιτρέψτε μου να αναφερθώ στη Συμφωνία Διατλαντικής Εταιρικής Σχέσης. Γνωρίζω ότι η επιτροπή του κ. Brok πιστεύει ακράδαντα σε αυτήν και υποστηρίζω πλήρως την επιθυμία να επιτύχουμε σταθερή πρόοδο στις διατλαντικές σχέσεις. Όπως γνωρίζετε, πάντα ήμουν ανοικτή στην εξέταση των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων μιας συμβατικής σχέσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι μάλιστα περίεργο το γεγονός ότι δεν έχουμε περισσότερες επίσημες σχέσεις με τον πιο σημαντικό εταίρο μας. Όπως ήδη ανέφερε η Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, το ζήτημα είναι αν μια επίσημη συμφωνία θα έδινε σήμερα αρκετή προστιθέμενη αξία στις σχέσεις μας. Το πιο σημαντικό είναι ότι η ΕΕ και οι ΗΠΑ εργάζονται μαζί για τον κοινό στρατηγικό μας σκοπό. Γι’ αυτό, χρειαζόμαστε πολιτική βούληση, ειδικά, αλλά και αμοιβαία κατανόηση. Εκτιμώ ότι μια συνθήκη, για παράδειγμα, δεν θα μας βοηθούσε να γεφυρώσουμε τις διαφορές που κλόνισαν τις σχέσεις μας το 2003 και το 2004, οι οποίες ήταν πολιτικής φύσης. Επί του παρόντος, δεν υπάρχει πολιτική διάθεση για μια τέτοια συμφωνία ούτε από την πλευρά της κυβέρνησης των ΗΠΑ ούτε από την πλευρά των κρατών μελών. Ωστόσο, αυτό μπορεί να αλλάξει στο μέλλον. Σε περίπτωση που αλλάξουν οι στάσεις ή αν καταστεί σαφές ότι υπάρχει, εν τέλει, ένα θεσμικό εμπόδιο στη στενότερη συνεργασία, τότε μπορεί να είναι η κατάλληλη στιγμή για να προχωρήσουμε περαιτέρω.

Peter Mandelson,
   – Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω την Erika Mann που χειρίστηκε αυτή την πολύ εντυπωσιακή έκθεση στο Κοινοβούλιο με τη χαρακτηριστική της αποτελεσματικότητα, αφοσίωση και προσοχή στη λεπτομέρεια· είναι άλλωστε πολύ επίκαιρη.
Πουθενά αλλού δεν είναι αυτό πιο φανερό από ό,τι στις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ που βρίσκονται σε εξέλιξη. Έχω την τύχη να συμμερίζομαι τους ίδιους στόχους με τον ομόλογό μου Rob Portman, και ευελπιστώ ότι αυτό θα συνεχιστεί με τη Susan Schwab, τη νέα Αντιπρόσωπο Εμπορίου των ΗΠΑ – ελπίζω δε ότι ο διορισμός της θα επικυρωθεί σύντομα και από τη Γερουσία.
Επιτρέψτε μου να πω λίγα λόγια τώρα για την ίδια την έκθεση της Erika Mann. Χαίρομαι που υποστηρίζει θερμά τα προγράμματα εργασίας που εγκρίθηκαν τον περασμένο Νοέμβριο για την εφαρμογή της οικονομικής πρωτοβουλίας ΕΕ-ΗΠΑ. Στην έκθεση προόδου που θα υποβάλουμε στην προσεχή διάσκεψη κορυφής στις 21 Ιουνίου, θα αναφέρουμε ορισμένα θετικά επιτεύγματα. Η στρατηγική δράσης ΕΕ-ΗΠΑ για την επιβολή των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας σε τρίτες χώρες θα επικυρωθεί. Θα περιλαμβάνει διάφορα συγκεκριμένα μέτρα συνεργασίας, ιδίως μεταξύ των τελωνειακών υπηρεσιών και των πρεσβειών σε επιλεγμένες τρίτες χώρες.
Χαιρετίζω το συνεχές ενδιαφέρον σας για μια πιο ιδεαλιστική και στρατηγική προσέγγιση – πιστεύω ότι υπάρχει χώρος για όραμα στην πολιτική. Λαμβάνω υπόψη τη σύστασή σας για την κατάρτιση κατά τη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ του 2006 μιας νέας συμφωνίας διατλαντικής εταιρικής σχέσης που θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας διατλαντικής αγοράς χωρίς φραγμούς έως το 2015. Κατά τη γνώμη μου, η οικονομική πρωτοβουλία ΕΕ-ΗΠΑ έδειξε ότι πλησιάζουμε και ότι κινούμαστε σταδιακά προς αυτή την κατεύθυνση.
Όσον αφορά τις επενδύσεις, η διένεξη με την εταιρεία Dubai Ports απαιτεί προσεκτικούς χειρισμούς. Τουλάχιστον τώρα συγκροτήσαμε μια ομάδα επαφών για την αντιμετώπιση τόσο παλαιών όσο και νέων προβλημάτων και προτείναμε στην κυβέρνηση των ΗΠΑ να συμπεριλάβει μια παράγραφο για τις επενδύσεις στη δήλωση της διάσκεψης κορυφής σχετικά με τη σημασία ενός ανοικτού κλίματος διατλαντικών επενδύσεων. Αυτό θα στείλει ένα ισχυρό μήνυμα στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, το οποίο συζητά επί του παρόντος το νομοσχέδιο Shelby το οποίο πρόκειται να καταστήσει αυστηρότερο τον νόμο Exon-Florio. Και πάλι, η συνεχής βοήθειά σας σε αυτό το θέμα, μαζί με τη βοήθεια του αμερικανικού Κογκρέσου, θα εκτιμηθεί ιδιαιτέρως.
Τέλος, θέλω να επισημάνω ότι είχαμε ένα πολύ καλό πρώτο εξάμηνο, καθώς επιλύθηκαν ορισμένες σημαντικές εμπορικές διαφορές μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ σχετικά με τις Εταιρείες Πωλήσεων στο Εξωτερικό (Foreign Sales Corporations), την τροπολογία Byrd, τις κυρώσεις στον τομέα των τηλεπικοινωνιών – ελπίζω να διατηρήσουμε τη δυναμική αυτή και σε άλλους τομείς. Εξετάζω μάλιστα δυο άλλες διαφορές αυτή τη στιγμή για να διαπιστώσω αν μπορεί να επιτευχθεί η ταχεία επίλυσή τους. Οι Εταιρείες Πωλήσεων στο Εξωτερικό και η τροπολογία Byrd αποδεικνύουν ότι το σύστημα επίλυσης διαφορών του ΠΟΕ λειτουργεί και ότι η επιβολή κυρώσεων συμβατών με τον ΠΟΕ μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό τρόπο επίτευξης της εφαρμογής των αποφάσεων του ΠΟΕ από τις ΗΠΑ. Δεδομένων των καλών αποτελεσμάτων του συστήματος του ΠΟΕ, δεν βλέπω σε αυτή τη φάση την ανάγκη για τον επίσημο διμερή μηχανισμό επίλυσης εμπορικών διαφορών που προτείνετε στην έκθεσή σας, αλλά δεν θέλω να απορρίψω εντελώς την ιδέα. Να είστε βέβαιοι ότι θα εξαντλήσουμε όλα τα άτυπα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και θα προσπαθήσουμε να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να αποφύγουμε να καταλήξουμε στη δαπανηρή και χρονοβόρα λύση της Γενεύης, όταν αυτή μπορεί να αποφευχθεί.
Gunnar Hökmark (PPE-DE ),
   Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ να συγχαρώ την κ. Mann για το άριστο έργο που επιτέλεσε σε αυτή την έκθεση.
Η έκθεση περιέχει έναν στόχο τον οποίο θα ήθελα να τονίσω ιδιαίτερα, δηλαδή τον στόχο της επίτευξης μιας κοινής διατλαντικής κεφαλαιαγοράς μέχρι το 2010, διότι πρόκειται για έναν στόχο που δείχνει, με τη σειρά του, την πορεία προόδου και σε άλλους τομείς. Μπορούμε ήδη σήμερα να δούμε ότι η διατλαντική οικονομία καθορίζεται μέσω, και λειτουργεί ως αποτέλεσμα, των άμεσων επενδύσεων και της διαρκούς συνεργασίας μεταξύ της βιομηχανίας και της έρευνας που υποστηρίζει το εμπόριο. Η ένταση αυτών των επενδύσεων και η ποσότητα των εξαγορών και προς τις δύο κατευθύνσεις είναι εκείνες που αποτελούν τη βάση για ένα ευρύ διατλαντικό εμπόριο, αλλά είναι επίσης σημαντικές για την επίτευξη ενός υψηλού επιπέδου έρευνας και καινοτομίας. Αυτός πρέπει να είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε και να συμβάλουμε στην παγκοσμιοποίηση, καθώς και για να επιτύχουμε μια ισχυρή παγκόσμια οικονομία, όχι μόνο για εμάς αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο.
Lena Ek (ALDE ),
   – Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση της Erika Mann αποδεικνύει όχι μόνο τις ικανότητές της ως εισηγήτριας, αλλά και τα ισχυρά θεμέλια των διατλαντικών οικονομικών σχέσεων. Εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, θέλω να διατυπώσω τρεις πολύ σημαντικές παρατηρήσεις.
Marie-Hélène Descamps (PPE-DE ),
Σχετικά με το θέμα αυτό, και εν κατακλείδι, είναι λυπηρό, ωστόσο, που οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επέλεξαν να ακολουθήσουν την Ένωση και να ψηφίσουν υπέρ της Διάσκεψης της Unesco.
Τέλος, συγχαίρω την κ. Mann για την ποιότητα της δουλειάς της και για την προσοχή με την οποία μας άκουσε. 
Johannes Blokland (IND/DEM ),
Δεν θα πρέπει να υποχωρήσουμε στις απαιτήσεις έκδοσης θεωρήσεων που επιβάλλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες σε κάποιους από τους πολίτες της ΕΕ. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής, κ. Barroso, ορθώς ζήτησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες να άρουν τις απαιτήσεις θεωρήσεων για τους πολίτες των δέκα νέων κρατών μελών. Είναι άδικο, επί της αρχής, να χρησιμοποιούνται τέτοιου είδους διπλά μέτρα και σταθμά για τους πολίτες της ΕΕ.
Τις προσεχείς εβδομάδες, η προσωρινή επιτροπή διερεύνησης για τα εικαζόμενα στρατόπεδα της CIA θα συζητήσει το σχέδιο ενδιάμεσης έκθεσης που κατάρτισε. Υπάρχουν ενδείξεις παρατυπιών στη μεταχείριση των υπόπτων, αλλά μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν βάσιμες αποδείξεις για αυτό. Αυτή η προσωρινή επιτροπή θα συνεχίσει τις δραστηριότητές της προκειμένου να παράσχει πειστικά στοιχεία, αν υπάρχουν. Σε αυτό το πλαίσιο, το Κοινοβούλιο, πριν από τη διάσκεψη κορυφής, θα πρέπει να επιμείνει στην ουσιαστική συνεργασία. Θα ήθελα να ζητήσω την υποστήριξή σας για την παράγραφο 11 της γνωμοδότησης της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, η οποία κατατέθηκε ως τροπολογία 34. 
Christofer Fjellner,
   Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Mann για μια άριστη έκθεση και για την εξαιρετικά στενή και εποικοδομητική συνεργασία κατά τη διάρκεια των εργασιών μας επί αυτής της έκθεσης.
Τολμώ ακόμα και να ψιθυρίσω ότι το στο εμπόριο ανάμεσά μας σημειώθηκε μια επανάσταση. Σήμερα, η ροή των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ μας ανέρχεται στο απίστευτο ποσό του 1 δισ. ευρώ ημερησίως. Η βαθύτερη μορφή διασυνοριακής οικονομικής ολοκλήρωσης είναι οι αμοιβαίες άμεσες ξένες επενδύσεις. Αυτές έχουν αυξηθεί ραγδαία και τώρα ανέρχονται σε 1,5 τρισ. ευρώ. Αυτά δεν αποτελούν απλά νούμερα. Ακόμα και αν δεν το σκεφτόμαστε, το αποτέλεσμα είναι νέες ευκαιρίες για εμάς στην καθημερινή μας ζωή. Η αγορά που έχουμε, για παράδειγμα, έχει δημιουργήσει σχεδόν επτά εκατομμύρια θέσεις εργασίας στην Ευρώπη. Μας παρέχει όλο και περισσότερες υπηρεσίες και καλύτερα προϊόντα.
Το διατλαντικό εμπόριο, επίσης, αποτελεί ένα μεγάλο μέρος του κινητήρα της παγκόσμιας οικονομίας. Όταν η σχέση μας δείχνει σημάδια αδυναμίας, υπάρχουν έμμεσες επιπτώσεις για όλον τον κόσμο. Το εμπόριο μεταξύ μας δεν αποτελεί, συνεπώς, εναλλακτική λύση του εμπορίου με τις φτωχότερες χώρες. Αντιθέτως, στην πραγματικότητα, αποτελεί προϋπόθεση και κάτι που μας κάνει όλους, σε ολόκληρο τον κόσμο, πλουσιότερους. Αυτό δεν πρέπει να το θεωρούμε δεδομένο. Πρέπει να συνεχίσουμε το έργο μας και να ολοκληρώσουμε τις οικονομίες μας. Ελπίζω λοιπόν να καταφέρουμε, μαζί με τις ΗΠΑ, να υλοποιήσουμε την ιδέα μιας διατλαντικής αγοράς χωρίς φραγμούς μέχρι το 2015.
Jan Marinus Wiersma,
   Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ για τον χρόνο ρεκόρ που μου παραχωρήσατε, λόγω του οποίου θα είμαι εύστοχος και θα πω, καταρχάς, ότι η Ομάδα μου υποστηρίζει την έκθεση του κ. Brok καθώς και τους συμβιβασμούς που επιτύχαμε στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων. Θα ήθελα να εκφράσω την εκτίμησή μου για το έργο που επιτέλεσε, καθώς πιστεύω πως είναι σημαντικό ότι οι δύο μεγάλες Ομάδες ακολουθούν περίπου την ίδια γραμμή επί ενός τόσο σημαντικού θέματος όπως η σχέση μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό που είναι ύψιστης σημασίας, όσον αφορά εμάς, είναι το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν πολλά κοινά συμφέροντα, τουλάχιστον στον οικονομικό τομέα και η σημασία αυτών των οικονομικών συμφερόντων είναι τεράστια. Σε αυτά περιλαμβάνονται και οι κίνδυνοι που τούτα συνεπάγονται, αν λάβει κανείς υπόψη τις διαφορές μεταξύ της οικονομικής πολιτικής των χωρών της ΕΕ και αυτής των Ηνωμένων Πολιτειών. Ασφαλώς σε αυτόν τον τομέα πρέπει να προσπαθήσουμε να ενισχύσουμε τη συνεργασία μαζί τους και η έκθεση της κ. Mann περιέχει πολλές πρωτοβουλίες προς αυτόν τον σκοπό οι οποίες, κατά τη γνώμη μου, είναι ιδιαιτέρως πολύτιμες.
Για τον ίδιο λόγο, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί το γεγονός ότι βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά σε ορισμένους τομείς. Αυτό, μάλιστα, φαίνεται πολύ καλά στην έκθεση του κ. Brok. Είμαστε και οι δύο ανεξάρτητοι εταίροι στην εταιρική σχέση. Υποστηρίζω επίσης την ιδέα της δημιουργίας μιας πιο συμβατικής σχέσης και εταιρικής σχέσης, η οποία θα παρέχει τη δυνατότητα, σε περίπτωση προβλημάτων, να μπορούν αυτά να συζητούνται ανοιχτά και με ειλικρίνεια, τουλάχιστον σε κοινοβουλευτικό επίπεδο. Το ερώτημά μου είναι μόνο αν οι ΗΠΑ προτίθενται να αναγνωρίσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση σε τέτοιον βαθμό ώστε να συνάψουν μια συμβατική σχέση αυτού του είδους.
Alexander Lambsdorff,
Ωστόσο, η αμοιβαία συνεργασία μπορεί να βελτιωθεί κι άλλο: η νέα διατλαντική ατζέντα ήταν καλή, αλλά δεν έχει καταστεί ένα πραγματικό θεμέλιο και πρέπει να αναζωογονηθεί. Γι’ αυτό, η Ομάδα της Συμμαχίας των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη υποστηρίζει την πρόταση για μια συμφωνία διατλαντικής εταιρικής σχέσης που παρουσιάζει στην έκθεσή του ο κ. Brok και το όραμα της κ. Mann για μια διατλαντική αγορά.
Cem Özdemir,
   Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κυρία Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, θα επικεντρωθώ στην έκθεση Brok. Καθώς η έκθεση αφορά το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ή το θέμα της ασφάλειας των τροφίμων, ελπίζουμε πως ό,τι ακούσουμε θα είναι σαφές. Πιστεύω πως είναι σημαντικό να διασφαλίσουμε ότι θα ληφθεί δεόντως υπόψη η ευρωπαϊκή θέση.
Στο πλαίσιο της διατλαντικής εταιρικής σχέσης που πρόκειται να τεθεί σε ισχύ το 2007 είναι, οπωσδήποτε, σημαντικό ότι η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση έχει γίνει ένα είδος προβληματικής επιχείρησης. Έτσι, είναι αμφίβολο αν έχει νόημα να συνάψουμε μια τέτοια συμφωνία μαζί της.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα σημείο που σχετίζεται με την περιβαλλοντική πολιτική, στην οποία η Ομάδα μου δίνει ιδιαίτερη σημασία. Θα ήθελα να συστήσω θερμά σε όλους τους συναδέλφους το νέο ντοκιμαντέρ του Al Gore. Η ταινία του εφιστά την προσοχή των αμερικανών φίλων μας στο εξαιρετικά σημαντικό πρόβλημα της θέρμανσης του πλανήτη, το οποίο μας αφορά όλους και θα έπρεπε να παίζει μεγαλύτερο ρόλο στην έκθεση, και θα ήθελα να παραθέσω την εξής δήλωση του Al Gore: 
Helmuth Markov,
   Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα μου είναι υπέρ της ενίσχυσης της εμπορικής δραστηριότητας με τις ΗΠΑ, ακριβώς όπως υποστηρίζουμε την επέκταση του εμπορίου αγαθών με την Αφρική, τη Νότια Αμερική ή την Αυστραλία. Ωστόσο, η κ. Mann ζητάει στην έκθεσή της επί λέξει «μια διατλαντική αγορά χωρίς εμπόδια» και αυτό είναι μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου.
Τέλος, το Σώμα ενέκρινε πρόσφατα την έκθεση Agnoletto, όπου αναφέρεται ξεκάθαρα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να συμπεριλαμβάνει σε όλες τις συμφωνίες με τρίτες χώρες μια ρήτρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι ΗΠΑ κάνουν πόλεμο στο Ιράκ παραβαίνοντας το διεθνές δίκαιο, δεν αναγνωρίζουν το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και κρατούν αιχμαλώτους πολέμου σε φυλακές υπό απάνθρωπες συνθήκες όπως στον Κόλπο του Γκουαντάναμο.
Bastiaan Belder
Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι οι παράγραφοι 8, 9 και 21 της έκθεσης του κ. Brok, την οποία εξετάζουμε, αποτελούν μια ευπρόσδεκτη χείρας βοηθείας, καθώς προωθούν μια διατλαντική προσέγγιση στη σχέση με την Κίνα. Αυτό θα μπορούσε να συμβάλει, ειδικά, στην αποκλιμάκωση της επικίνδυνης έντασης που περιβάλλει την Ταϊβάν, καθώς και να προωθήσει το θέμα του Θιβέτ. Μόλις σήμερα το πρωί, ο Δαλάι Λάμα μου μίλησε για την προσωπική του πεποίθηση ότι το ζήτημα του Θιβέτ πρέπει επειγόντως να αντιμετωπιστεί σε διατλαντικό επίπεδο.
Konrad Szymański,
   Κύριε Πρόεδρε, το σχέδιο για την ενίσχυση της επιθυμητής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες περιγράφηκε με εξαιρετικά ισορροπημένο τρόπο στις εκθέσεις Brok και Mann. Το ελεύθερο εμπόριο, ο νομοθετικός διάλογος και η στενότερη συνεργασία στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας αποτελούν φυσικά τους βασικούς τομείς δράσης. Θα ήθελα να συγχαρώ και τους δύο εισηγητές.
Θέλω τώρα να κάνω λίγα σύντομα πολιτικά σχόλια. Αν εμείς στην Ευρώπη θέλουμε να αποφύγουμε τον ρόλο του κατώτερου εταίρου, δεν μπορούμε να μένουμε όλο και πιο πίσω στα οικονομικά και στρατιωτικά θέματα. Πρέπει να πω ότι εκπλήσσομαι με τα παράπονα σχετικά με την αμερικανική μονομέρεια, καθώς οι αμυντικές δαπάνες μας αντιστοιχούν στα δύο τρίτα των δαπανών της Αμερικής. Ανησυχώ διότι η Ευρώπη έχει μόνο το 25% του κινητού αμυντικού δυναμικού των ΗΠΑ και διότι έχουμε απαρχαιωμένη δομή βάσεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, οι οποίες επιπλέον μπορεί να ελαττωθούν υπέρ ασαφών ευρωπαϊκών σχεδίων.
Ryszard Czarnecki (NI ). –
Γεώργιος Παπαστάμκος (PPE-DE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια τόσο στον κ. Brok, όσο και στην κ. Mann για τις δημιουργικές συνεισφορές διαλόγου τις οποίες μας παρουσίασαν σήμερα.
Η διεύρυνση και η εντατικοποίηση των πεδίων στενής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ αναμένεται να προκαλέσει θετική υπερχείλιση, να έχει δηλαδή ένα spill over effect στο σύνολο των προβλημάτων που συνθέτουν τις προκλήσεις της σύγχρονης παγκόσμιας ατζέντας.
Η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ντόχα αποτελεί, όπως είπε και ο Επίτροπος κ.Mandelson, πεδίο δοκιμής και δοκιμασίας αυτής της στενής σχέσης μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΗΠΑ. 
Józef Pinior (PSE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να εμβαθύνουμε τόσο τις οικονομικές όσο και τις πολιτικές σχέσεις ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ και να καταρτίσουμε μια νέα συμφωνία διατλαντικής εταιρικής σχέσης η οποία θα τεθεί σε ισχύ από το 2007.
Ο ηγεμονικός ρόλος των ΗΠΑ στις αρχές του 21ου αιώνα απαιτεί να επιδείξει η ΕΕ αυτονομία και μια πραγματική εταιρική σχέση στις διατλαντικές σχέσεις, καθώς και να απευθύνει ερωτήσεις ανοιχτά και να αναζητά μια κοινή πολιτική βάση. Τα πιο επιτακτικά θέματα εξακολουθούν να είναι η ανάγκη να πειστούν οι ΗΠΑ να συμμετάσχουν στη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ και να σεβαστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Αυτά τα θέματα πρέπει να συζητηθούν στην προσεχή διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ.
Ignasi Guardans Cambó (ALDE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, και οι δύο εκθέσεις, ιδίως της Erika Mann, δείχνουν την ένταση της σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών και, συγχρόνως, τονίζουν τον μακρύ κατάλογο τομέων στους οποίους μπορεί να εμφανιστούν δυσκολίες και παρεξηγήσεις. Είναι καλή στιγμή να επισημάνουμε πόσο ισχυρή είναι αυτή η σχέση και σε ποιον βαθμό υπερβαίνει την τρέχουσα κυβέρνηση και τα προβλήματα με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση και τη συγκεκριμένη ηγεσία, κάτι που δεν θα αρέσει σε ορισμένους εξ ημών. Είναι κάτι βαθύτερο από αυτό και το ξεπερνά. Υπερβαίνει την έντονη πολιτική αντιπαράθεση που μπορεί να έχουμε. Ακριβώς επειδή η σχέση είναι ισχυρή μάς επιτρέπει να λέμε την αλήθεια στην άλλη πλευρά.
Caroline Lucas (Verts/ALE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω την Erika Mann για το έργο της σε αυτή την έκθεση και για την προθυμία και τη διάθεσή της να εξετάσει τουλάχιστον άλλες απόψεις και πλευρές. Εντούτοις, εξακολουθώ να έχω ορισμένες ανησυχίες σχετικά με αυτό το θέμα.
Mirosław Mariusz Piotrowski (IND/DEM ). –
Philip Claeys (NI ). –
Όσον αφορά την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, εμείς στο Κοινοβούλιο αφιερώσαμε ήδη πολλή προσοχή –όπως θα έπρεπε να κάνουμε– στο Γκουαντάναμο και στους ισχυρισμούς για τις παράνομες πρακτικές της CIA στην Ευρώπη. Είναι αυτονόητο ότι ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας πρέπει να διεξάγεται εντός ενός αυστηρά νομικού πλαισίου.
Antonio López-Istúriz White (PPE-DE ). –
Χρειαζόμαστε πλήρη συνεργασία, αφήνοντας κατά μέρος την υποκριτική δημαγωγία του εύκολου αντιαμερικανισμού. Η ανάγκη να ενισχυθούν οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και να θεσπιστεί μια Συμφωνία Σύνδεσης, όπως ζητά η έκθεση Brok, είναι ζωτικής σημασίας.
Hannes Swoboda (PSE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, η εταιρική σχέση ΗΠΑ-Ευρώπης είναι δύσκολη, αλλά απαραίτητη. Όπως είπε κάποτε ο Πρόεδρος Barroso, είναι αναγκαίο να μιλάμε με τις ΗΠΑ ως ίσος προς ίσο. Ωστόσο, δεν έχει πολύ νόημα να ζητήσουμε από τις ΗΠΑ να γονατίσουν προκειμένου να είμαστε στο ίδιο επίπεδο όταν συζητάμε. Εμείς πρέπει να γίνουμε πιο ισχυροί, να εκμεταλλευτούμε πλήρως το δυναμικό μας, τόσο από οικονομική άποψη όσο και, φυσικά, από άποψη εξωτερικής πολιτικής.
Το δεύτερο θέμα είναι το Ιράν. Κυρία Plassnik, δεν σας εύχομαι μόνο καλή τύχη στις συνομιλίες, αλλά ελπίζω επίσης ότι θα μπορέσετε να εργαστείτε για να γίνετε εδώ πειστική. Πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί στο θέμα αυτό. Ωστόσο, οι ΗΠΑ πρέπει να συζητήσουν και άμεσα με το Ιράν, όπως ήδη εξαγγέλθηκε. Όμως το κυριότερο είναι πως εδώ δεν υπάρχει περιθώριο για στρατιωτικές περιπέτειες. Αυτοί είναι δύο τομείς για τους οποίους ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να συζητήσουμε με τις ΗΠΑ ως πραγματικά ανεξάρτητοι εταίροι γεμάτοι αυτοπεποίθηση. 
Γεώργιος Καρατζαφέρης (IND/DEM ). –
   Κύριε Πρόεδρε, είναι σίγουρο ότι ο συμπαθής κ. Brok αν είχε ακούσει την τελευταία διάλεξη του, μεγαλυτέρου εν ζωή φιλοσόφου, Τσόμσκι θα είχε γράψει διαφορετικά πράγματα. Ο Τσόμσκι είπε ότι η Αμερική θνήσκει από έλλειμμα δημοκρατίας. Και πράγματι υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας και σχέσεων. Να σας το αποδείξω. Ο οποιοσδήποτε Αμερικανός πολίτης μπορεί να έρθει οπουδήποτε στην Ευρώπη χωρίς βίζα. Μπορεί ο οποιοσδήποτε Ευρωπαίος πολίτης να πάει στην Αμερική χωρίς βίζα; Να σας απαντήσω υπενθυμίζοντας ότι όταν πήγαν στην Αμερική ευρωβουλευτές για τον έλεγχο των πτήσεων της CIA, οι Αμερικανοί βουλευτές δεν τους δέχθηκαν. Η Αμερική δεν υπογράφει τη Σύμβαση του Κιότο και δηλητηριάζει την ατμόσφαιρα. Δεν υπάγεται στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, αλλά στέλνει μόνο δικαστές.
Ε, δεν δέχομαι, επί τέλους, η Ευρώπη να είναι η αμαξοστοιχία της οποίας η ατμομηχανή θα είναι αμερικανική και ο μηχανοδηγός Αμερικανός. Αυτό είναι μεγάλο μας λάθος. Εμείς θέλουμε μια σχέση ισοτιμίας. Δεν μας επιτρέπουν να έχουμε ευρωπαϊκό στρατό. Έχουμε το ΝΑΤΟ με Αμερικανό αρχιστράτηγο. Ακόμη και τα χρηματιστήριά μας ακολουθούν το Dow Jones. Δεν έχουμε δική μας πολιτική. Έχουμε την ηγεμονία της Αμερικής. Θέλουμε να έχουμε ομότιμη σχέση και όχι την επικυριαρχία των Αμερικανών που βλάπτει την πορεία της Ευρώπης για περισσότερη δημοκρατία. 
Ashley Mote (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κανείς δεν ανέφερε το πρόγραμμα Galileo –το άμεσο ανταγωνιστικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύστημα GPS των Αμερικανών– στο οποίο οι Κινέζοι έχουν οικονομικά συμφέροντα σε ποσοστό 20%, μια απόφαση που μπορεί να αποσταθεροποιήσει τη μελλοντική παραγωγή όπλων και να απειλήσει τη διατήρηση της ειρήνης.
Το Galileo είναι μια τρομερά φιλόδοξη και δαπανηρή προσπάθεια της ΕΕ να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ ως πλήρως αναπτυγμένη παγκόσμια και διαστημική δύναμη· διαφορετικά, γιατί να αντιγράψει το σύστημα GPS; Η ΕΕ δεν έχει νομικό δικαίωμα να καταρτίσει το δικό της διαστημικό πρόγραμμα – αυτό εξαρτιόταν από την επικύρωση του αποτυχημένου Συντάγματος. Ωστόσο, τέτοιες λεπτομέρειες παραβλέπονται.
Benoît Hamon (PSE ). –
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι εάν «πρέπει να βελτιωθούν οι διατλαντικές σχέσεις», αλλά το «πώς μπορούν να βελτιωθούν». Από αυτήν την άποψη, δεν νομίζω ότι η απάντηση θα ήταν απαραιτήτως η δημιουργία μιας διατλαντικής αγοράς χωρίς φραγμούς μέχρι το 2015. Είναι όλοι οι φραγμοί στη διατλαντική αγορά ανεπιθύμητοι; Όχι. Θέλουμε να ανοίξουμε την αγορά μας στους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ) ή στο κρέας βοοειδών που έχουν εκτραφεί με ορμόνες; Όχι. Θα ήθελα λοιπόν η διατλαντική ημερήσια διάταξη να βασίζεται σε πρακτική έρευνα του γενικού ευρωπαϊκού συμφέροντος, και όχι στην άνευ όρων προσήλωση στο δόγμα του ελεύθερου εμπορίου ως αυτοσκοπό.
Αμφιβάλω επίσης εάν αυτή είναι απαραιτήτως η κατάλληλη στιγμή για την πρόταση μιας διμερούς πρωτοβουλίας τέτοιας κλίμακας, όταν ο αμερικανός εταίρος μας απειλεί την παγκόσμια μακροοικονομική σταθερότητα αφήνοντας να κλιμακώνονται τα εμπορικά και δημοσιονομικά τα ελλείμματά του, ενώ θέτει δημοσίως υπό αμφισβήτηση τις αξίες και τις αρχές του πολυμερισμού, ή αντιτίθεται σε πρωτοβουλίες όπως το Πρωτόκολλο του Κιότο ή το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Θα ήθελα να τροποποιηθεί η εξαιρετική έκθεση της κ. Mann ώστε να λάβει υπόψη τα δεδομένα αυτά. 
Ursula Plassnik,
Benita Ferrero-Waldner,
Τέλος, προσβλέπουμε στην επιτυχή εγκατάσταση του συστήματος δορυφορικής πλοήγησης Galileo, τομέας στον οποίο η συνεργασία με τρίτες χώρες είναι αναγκαία και χρήσιμη και στον οποίο ευελπιστούμε ότι η συνεργασία με τις ΗΠΑ θα επιφέρει πρόσθετο όφελος για τις επιχειρήσεις και τους πολίτες μας.
Peter Mandelson,
Η πρώτη είναι ότι, παρά την προσοχή που δίνεται κατά καιρούς σε διαφωνίες για θέματα εμπορίου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αξίζει να ληφθεί υπόψη ότι το 98% του εμπορίου μας είναι απαλλαγμένο από διαφωνίες. Όπου υπάρχουν διαφωνίες, και οι δύο πλευρές κινούνται ταχύτατα, όχι πάντα με άμεση επιτυχία, αλλά ταχύτατα, ώστε να τις επιλύσουν φιλικά και γρήγορα. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να λάβουμε υπόψη και να μας προκαλεί ικανοποίηση, χωρίς να είμαστε αδιάφοροι.
Η δεύτερη παρατήρηση που θέλω να διατυπώσω είναι ότι στην έκθεση της Erika Mann δεν απευθύνεται στην πραγματικότητα έκκληση για μια ενιαία ζώνη ελεύθερου εμπορίου· συνεπώς, όσοι είναι αντίθετοι σκοπεύουν σε λάθος στόχο. Αυτό που ζητείται στην έκθεση είναι ένας χώρος χωρίς φραγμούς, μια διατλαντική αγορά χωρίς φραγμούς ανάμεσα στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό είναι κάτι που μπορούμε να επικροτήσουμε και να ενθαρρύνουμε. Όπως ανέφερα νωρίτερα, δεν πιστεύω ότι θα προσελκύσει τη στήριξη ενός πολυσύνθετου καινοτόμου προγράμματος. Ωστόσο, είναι αλήθεια ότι αυτή η εμπορική και επενδυτική σχέση μεταξύ μας αντιστοιχεί σε ένα ποσό ως προς τις θέσεις εργασίας για τους πολίτες, την επιβίωση και το μέλλον τους. Την ανάπτυξη αυτής της σχέσης δεν εμποδίζουν πλέον τόσο οι ίδιοι οι δασμοί, όσο οι μη δασμολογικοί φραγμοί, οι ρυθμιστικοί φραγμοί, οι διαφορές ως προς τις προδιαγραφές και τις αδειοδοτήσεις και όλα τα υπόλοιπα. Υπάρχει ένα πυροτέχνημα φραγμών έτοιμο να ανάψει. Πρόκειται για πολύ σημαντικούς και ορθούς οικονομικούς στόχους τους οποίους πρέπει να επιδιώξουμε να επιτύχουμε. Γι’ αυτό χαιρετίζω ολόψυχα αυτή την έκθεση και θα αφιερώσω εαυτόν και τις υπηρεσίες μου στην υλοποίηση της ουσίας της. 
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00.
Bogdan Golik (PSE ). –
Τα παγκόσμια προβλήματα απαιτούν παγκόσμια και άμεση δράση. Οι προτεραιότητες της διάσκεψης κορυφής του ΟΗΕ το 2005 και η κατάρτιση ενός σχεδίου δράσης κατά της τρομοκρατίας θα πρέπει να γίνουν ο στόχος και το κίνητρό μας για συνεργασία και θα πρέπει να επιταχύνουν τις μεταρρυθμίσεις των δομών του ΝΑΤΟ και του ΟΗΕ, με ιδιαίτερη έμφαση στη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Πρόεδρος.
Avril Doyle (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, διαβάσαμε ότι η τρέχουσα εβδομάδα ήταν η Πράσινη Εβδομάδα και θέμα της φετινής Πράσινης Εβδομάδας ήταν η απώλεια της βιοποικιλότητας. Πέρυσι ήταν η αλλαγή του κλίματος και τόσο αυτή όσο και η απώλεια της βιοποικιλότητας αποτελούν δύο από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Παρεμβαίνω για να διαμαρτυρηθώ για το γεγονός ότι δεν αφιερώθηκε χρόνος προκειμένου να συζητηθεί το θέμα της απώλειας της βιοποικιλότητας κατά τη διάρκεια της τρέχουσας περιόδου συνόδου, καθώς διανύουμε την Πράσινη Εβδομάδα. Ως κοινοβουλευτικοί οφείλαμε να έχουμε αναγνωρίσει την Πράσινη Εβδομάδα και το θέμα της απώλειας της βιοποικιλότητας διεξάγοντας σχετική συζήτηση. Έχουμε την οδηγία για τα πτηνά, την οδηγία για τους οικοτόπους, την κοινή γεωργική πολιτική και την κοινή αλιευτική πολιτική, τα διαρθρωτικά ταμεία, 18 000 τόπους Natura 2000, συν ένα δίκτυο, αλλά, παρ’ όλα αυτά, δεν έχουμε ακόμη αναπτύξει κοινή νοοτροπία σχετικά με αυτό το θέμα.
Έχουμε χωροκατακτητικά ξένα είδη εδώ· πάνω από το 40% των ειδών της ΕΕ –τόσο της πανίδας όσο και της χλωρίδας– είναι απειλούμενα· εντούτοις, δεν διεξάγουμε καμία συζήτηση επί του θέματος κατά τη διάρκεια της ορισθείσας Πράσινης Εβδομάδας. Διαμαρτύρομαι, και σας παρακαλώ, κύριε Αντιπρόεδρε, να μεταφέρετε τη διαμαρτυρία μου στον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου. 
Lissy Gröner (PSE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που βρίσκονται ακόμα εδώ η κ. Plassnik και η κ. Ferrero-Waldner.
Εγώ θα συμμετάσχω και θα υπερασπιστώ τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα οποία διασφαλίζονται από το άρθρο 13. Ελπίζω ότι θα συμμετάσχουν πολλοί άνθρωποι και θα πουν πως στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπάρχει χώρος για την έλλειψη ανοχής. Ας σηκώσουμε ψηλά τη σημαία μας! 
Pedro Guerreiro (GUE/NGL ).
Urszula Krupa (IND/DEM ).
Από το 1989 πάνω από 20 000 ιατροί έφυγαν από την Πολωνία και 1 500 ειδικευμένοι ιατροί έφυγαν από τη χώρα τους πρώτους πέντε μήνες μετά την προσχώρηση στην ΕΕ. Κάθε χρόνο εκπαιδεύουμε 2 000 γιατρούς, πράγμα που σημαίνει ότι για πάνω από 12 χρόνια εκπαιδεύαμε γιατρούς για άλλες χώρες. Επιπλέον, οι ακόρεστες και άπληστες ξένες φαρμακευτικές εταιρείες καταναλώνουν πάνω από τον μισό προϋπολογισμό της χώρας μου για την υγεία.
Bogusław Sonik (PPE-DE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή του Κοινοβουλίου στην παράταση του κατ’ οίκον περιορισμού της βιρμανής αρχηγού της αντιπολίτευσης Aung San Suu Kyi την περασμένη εβδομάδα. Αυτή η ηγέτιδα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, η οποία έχει κερδίσει επίσης ένα Νόμπελ Ειρήνης, είναι αποκομμένη από τον έξω κόσμο τα 10 από τα τελευταία 17 χρόνια. Επρόκειτο να ελευθερωθεί την περασμένη εβδομάδα, αλλά η στρατιωτική χούντα που κυβερνά στη Βιρμανία ανακοίνωσε ότι εξακολουθεί να αποτελεί απειλή για την εθνική ασφάλεια και παρέτεινε την κράτησή της.
Csaba Sándor Tabajdi (PSE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, από τη Δήλωση της Κοπεγχάγης του 1993, η επιβολή των δικαιωμάτων των μειονοτήτων έγινε ένα από τα κριτήρια προσχώρησης. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα συστήματα προστασίας των μειονοτήτων στα δέκα νέα και στα δεκαπέντε παλαιά κράτη μέλη. Ενώ και τα δέκα νέα κράτη μέλη επικύρωσαν τα δύο νομικώς δεσμευτικά έγγραφα του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των μειονοτήτων, δηλαδή τον χάρτη των γλωσσών και τη σύμβαση πλαίσιο για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων, τρία από τα παλαιά κράτη μέλη, η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ελλάδα, δεν τα έχουν επικυρώσει ακόμα. Τα παλαιά κράτη μέλη οφείλουν να συμβαδίσουν με τα νέα κράτη μέλη όσον αφορά την προστασία των μειονοτήτων.
Bogusław Rogalski (IND/DEM ). –
   Κύριε Πρόεδρε, σήμερα ο ηγέτης της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κ. Schulz, επιτέθηκε με αναίδεια και αλαζονεία στα μέλη της πολωνικής κυβέρνησης και στο δικαίωμά τους να λαμβάνουν αποφάσεις που αντανακλούν τη βούληση της πλειοψηφίας του πολωνικού λαού. Η έλλειψη σεβασμού προς τη δημοκρατία του κ. Schulz δεν με εκπλήσσει, καθώς τα πολιτικά πρότυπά του ήταν ο Καρλ Μαρξ και η Ρόζα Λούξεμπουργκ.
Κύριε Schulz, η πιο αιμοδιψής μορφή ολοκληρωτισμού δεν εμφανίστηκε στην Πολωνία, αλλά στη χώρα σας, όπου σήμερα οι νεοφασιστικές οργανώσεις δυναμώνουν και βγαίνουν στους δρόμους. Κατά συνέπεια, θα σας ζητούσα να ασχοληθείτε με αυτές τις διαδηλώσεις, οι οποίες αποτελούν πραγματική απειλή για την Ευρώπη, αντί να καταδικάζετε τον πολωνό Πρωθυπουργό διότι στήριξε απλώς τη βούληση της πλειονότητας των Πολωνών που υποστηρίζουν τις οικογενειακές αξίες και όχι τις ηδονιστικές, πορνογραφικές παρελάσεις των ομοφυλόφιλων ακτιβιστών. Η Πολωνία έχει έναν από τους χαμηλότερους δείκτες γεννήσεων στην Ευρώπη και δεν πιστεύω ότι η προώθηση των ομοφυλοφιλικών σχέσεων θα μας βοηθήσει. Εκτός, φυσικά, αν γνωρίζετε κάποιον τρόπο με τον οποίο μπορούν να γονιμοποιηθούν που εμείς δεν γνωρίζουμε.
Η γερμανική κυριαρχία στην Ευρώπη ανήκει ευτυχώς στο παρελθόν, γι’ αυτό σας παρακαλώ, κύριε Schulz, θυμηθείτε το μια και καλή και κρατήστε τις γερμανικές φιλοδοξίες σας μακριά από τις εσωτερικές υποθέσεις της Πολωνίας. 
Ryszard Czarnecki (NI ). –
   Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναγνωρίσουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τις πραγματικές επιπτώσεις της διάσκεψης κορυφής Ρωσίας-ΕΕ στο Sochi και όχι τις επιπτώσεις των μέσων ενημέρωσης. Όσον αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα, δηλαδή την εφαρμογή της συμφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας ΕΕ-Ρωσίας του 1996 σχετικά με την απαγόρευση των πολωνικών εισαγωγών κρέατος, η συμφωνία δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα χάρτινο κατασκεύασμα και μια βιτρίνα.
Laima Liucija Andrikienė (PPE-DE ). –
   Την περασμένη Κυριακή είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω σε μια ad hoc αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την παρατήρηση των προεδρικών εκλογών στην Κολομβία. Μετά από τις αλλαγές στο Σύνταγμα πριν από αρκετά χρόνια, για πρώτη φορά στην ιστορία της Κολομβίας, ο Πρόεδρος Álvaro Uribe Vélez εξελέγη για δεύτερη τετραετή θητεία. Οι εκλογές σηματοδοτήθηκαν, καταρχάς, από το γεγονός ότι μόνο το 45% των κολομβιανών πολιτών που είχαν δικαίωμα ψήφου χρησιμοποίησε την ευκαιρία να συμμετάσχει στις εκλογές. Ωστόσο, ως εκλογικός παρατηρητής, μπορώ να βεβαιώσω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι με εξαίρεση λίγα λάθη και παραβιάσεις, δεν παρατηρήθηκε καμία θεμελιώδης παραβίαση και ότι οι εκλογές ήταν δημοκρατικές, ελεύθερες και δίκαιες. Κύριε Πρόεδρε, προτείνω να συγχαρεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Κολομβίας και να ξεκινήσει την παροχή μεγαλύτερης βοήθειας προς την Κολομβία, πάνω απ’ όλα, για την εφαρμογή του νόμου Δικαιοσύνης και Ειρήνης, ο οποίος θα μπορούσε να λύσει τα προβλήματα ασφάλειας σε αυτή τη χώρα. 
Πρόεδρος.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (PSE ). –
Μάριος Ματσάκης (ALDE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η Κύπρος διαθέτει έναν μικρό στόλο στρατιωτικών αμυντικών ελικοπτέρων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται δύο γαλλικά ελικόπτερα Gazelle. Πριν από ένα έτος, ο δείκτης καυσίμων ενός από αυτά τα δύο ελικόπτερα εστάλη σε μια εταιρεία που ονομάζεται Vibro-Meter στο Ηνωμένο Βασίλειο για επισκευή. Η επισκευή πραγματοποιήθηκε ταχύτατα, αλλά από τότε η βρετανική κυβέρνηση δεν επιτρέπει την επανεξαγωγή του επισκευασμένου ανταλλακτικού στην Κύπρο, δηλώνοντας ότι το Ηνωμένο Βασίλειο εφαρμόζει εμπάργκο εξαγωγής αμυντικού εξοπλισμού στην Κύπρο. Η Κύπρος, μαζί με τη Βρετανία, μετέχει στις κοινές αμυντικές και προστατευτικές δράσεις της ΕΕ, περιλαμβανομένης της συμμετοχής σε ειρηνευτικές αποστολές της ΕΕ, της ανάπτυξης μάχιμων μονάδων και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας.
Thomas Wise (IND/DEM ).
Πρόεδρος.

Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0179/2006) του κ. Markov, εξ ονόματος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου, σχετικά με το εμπόριο και τη φτώχεια: χάραξη εμπορικών πολιτικών για τη μεγιστοποίηση της συμβολής του εμπορίου στο μετριασμό της φτώχειας (2006/2031(INI)). 
Helmuth Markov (GUE/NGL ),
   Κυρία Πρόεδρε, φυσικά θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω θερμά όλους όσους συνεργάστηκαν μαζί μου για την εκπόνηση αυτής της έκθεσης. Θα ήθελα να αναφέρω ιδίως την κ. Pribaz, αλλά θα ήθελα επίσης, φυσικά, να ευχαριστήσω τους συναδέλφους της επιτροπής μου, της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων και της Επιτροπής Ανάπτυξης, που βοήθησαν με τις εξαιρετικά εποικοδομητικές τροπολογίες τους στον εμπλουτισμό αυτής της έκθεσης.
Όσο περισσότερο απομακρύνεται η πολιτική από τη διοργάνωση της οικονομικής τάξης αφήνοντας τις φιλελεύθερες δυνάμεις της αγοράς να κάνουν ό,τι θέλουν, τόσο περισσότερο απομακρύνονται οι στόχοι της κοινωνικής συνοχής – και μάλιστα αφού την ίδια στιγμή αγνοούνται τα κοινωνικά δικαιώματα, η δημοκρατική συμμετοχή και η προστασία του περιβάλλοντος και δεν λαμβάνονται επαρκώς υπόψη περιφερειακές και τοπικές συνθήκες και ιδιαιτερότητες. Σε παγκόσμιο επίπεδο, όπου οι υφιστάμενες διαφορές ως προς την ανάπτυξη και την κατανομή είναι πολύ πιο βαθιές και σοβαρές, ορισμένες φορές η κατάσταση αυτή εμφανίζεται πολύ πιο έντονα. Αν συνεχιστεί η σημερινή πολιτική της επείγουσας και γρήγορης ελευθέρωσης υπό πίεση, δεν μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος της Χιλιετίας να μειωθεί μέχρι το 2015 στο μισό ο αριθμός των ανθρώπων που υποφέρουν από την πείνα.
Peter Mandelson,
   . Κυρία Πρόεδρε, χαιρετίζω αυτήν την ευκαιρία για τη συνέχιση του διαλόγου με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επί εμπορικών θεμάτων. Η παρέμβαση του κ. Markov παρέχει πολλές πληροφορίες και μορφές πολιτικής σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της σημαντικής σχέσης μεταξύ εμπορίου και φτώχειας, τόσο στις διμερείς συμφωνίες μας όσο και στις πολυμερείς διαπραγματεύσεις.
Ήδη κάνουμε πολλά από αυτά που η έκθεση προτείνει να κάνουμε. Θα δώσω ορισμένα συγκεκριμένα παραδείγματα. Πρώτον, όσον αφορά τις εμπορικές διαπραγματεύσεις, συμπεριλαμβανομένης της αναπτυξιακής ατζέντας της Ντόχα και των συμφωνιών εταιρικής οικονομικής σχέσης, και όπως προτείνει η έκθεση, η ΕΕ σέβεται το δικαίωμα των αναπτυσσόμενων χωρών να απελευθερώσουν σταδιακά και να διατηρήσουν την ευελιξία για τους ευαίσθητους τομείς τους. Στο πλαίσιο της αναπτυξιακής ατζέντας της Ντόχα, η ΕΕ θέλει να δει τις χώρες να συμβάλλουν σύμφωνα με τις ικανότητες και το επίπεδο ανάπτυξής τους. Αυτό βρίσκεται πίσω από την ιδέα για ειδική και διαφοροποιημένη μεταχείριση. Απαντάμε θετικά στο ενδιαφέρον των ΛΑΧ και των αναπτυσσόμενων χωρών για τις υπηρεσίες, μεταξύ άλλων όσον αφορά τον τρόπο 4 και στους τομείς που έχουν ζητήσει. Επίσης, στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ, σεβόμαστε την ελευθερία των χωρών να αποφασίσουν εάν, και σε ποιο βαθμό, θα ανοίξουν τον τομέα των υπηρεσιών τους. Δεν έχουμε απευθύνει στις ΛΑΧ καμία απαίτηση για τις υπηρεσίες. Έχουμε δημιουργήσει ένα σχέδιο για τη στήριξη των παραγωγών ζάχαρης των χωρών ΑΚΕ με στόχο την προσαρμογή στις αλλαγές που ακολούθησαν τη μεταρρύθμισή μας στον τομέα της ζάχαρης, και γνωρίζουμε την ανάγκη αντιμετώπισης της διάβρωσης των προτιμησιακών καθεστώτων. Προωθούμε ενεργά την περιφερειακή ολοκλήρωση και το εμπόριο Νότου-Νότου, κάτι που η έκθεση ορθώς αναγνωρίζει ως το κλειδί για την ανάπτυξη, κυρίως για τις περιθωριοποιημένες χώρες.
Πέρα από τις εμπορικές διαπραγματεύσεις, στον τομέα της ενίσχυσης των ικανοτήτων, η ΕΕ –ήτοι από κοινού η Επιτροπή και τα κράτη μέλη– παρέχει πάνω από το 50% της συνολικής σχετικής με το εμπόριο βοήθειας που χρηματοδοτείται παγκοσμίως. Η σχετική με το εμπόριο βοήθεια την οποία διαχειρίζεται η Επιτροπή ανερχόταν σε περίπου 850 εκατ. ευρώ ετησίως την περίοδο 2001-2004 και, βάσει της δέσμευσης του Προέδρου Barroso στην τελευταία Διάσκεψη Κορυφής της ομάδας G8, το ποσό αυτό θα αυξηθεί σε 1 δισ. ευρώ το 2007. Συμμετέχουμε ενεργά στη συζήτηση σχετικά με τη βοήθεια για το εμπόριο η οποία πραγματοποιείται στον ΠΟΕ.
Η Επιτροπή είναι επίσης πρωτοπόρος στη διεξαγωγή αξιολογήσεων των επιπτώσεων στην εμπορική αειφορία –SIA– με στόχο την αξιολόγηση της ενδεχόμενης επίπτωσης της απελευθέρωσης του εμπορίου και στους τρεις πυλώνες της αειφόρου ανάπτυξης. Από το 1999, διεξάγουμε αυτές τις αξιολογήσεις σε όλες τις μεγάλες εμπορικές διαπραγματεύσεις της ΕΕ, προσδιορίζοντας τους τομείς όπου χρειάζονται συνοδευτικά μέτρα.
Με χαρά επίσης είδα στην έκθεση πολλές συστάσεις και προς άλλους φορείς. Η έκθεση καλεί επίσης τις υπόλοιπες αναπτυγμένες χώρες και τις πιο προηγμένες αναπτυσσόμενες χώρες να εφαρμόσουν προγράμματα απαλλαγμένα από δασμούς και ποσοστώσεις για τις ΛΑΧ, τα οποία θα ταιριάζουν με τη δική μας πρωτοβουλία «Όλα εκτός από όπλα». Μετά τη συμφωνία για την κατά 97% κάλυψη στο Χονγκ Κονγκ, προτείνω, παρόλα αυτά, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να συμμετάσχουν πλήρως στην εφαρμογή αυτής της δέσμευσης.
Danutė Budreikeitė (ALDE ),
   . – Είναι ευρέως γνωστό το γεγονός ότι το δίκαιο εμπόριο μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό μέσο μείωσης της φτώχειας. Ωστόσο, τα τελευταία 10 χρόνια, το ποσοστό του παγκόσμιου εμπορίου που αντιπροσωπεύεται από τις φτωχότερες χώρες, οι οποίες εμπορεύονται κυρίως προϊόντα χαμηλής προστιθέμενης αξίας –γεωργικές πρώτες ύλες και φυσικούς πόρους– μειώθηκε.
Zbigniew Zaleski,
Κατά τη γνώμη μας, η εντύπωση που έδινε η έκθεση του κ. Markov εκ πρώτης όψεως ήταν ότι το ελεύθερο εμπόριο επιδεινώνει τη φτώχεια αντί να τη μειώνει. Η Ομάδα μας απέρριψε αυτή τη θέση. Ωστόσο, μετά από συζητήσεις και τροποποιήσεις στην έκθεση, τώρα ακούγεται καλύτερα και, μαζί με τις προτεινόμενες τροπολογίες που πιστεύω ότι θα εγκριθούν αύριο, θα γίνει δεκτή από την Ομάδα μας. Είναι επίσης προφανές ότι ενώ το εμπόριο δεν είναι ο μόνος τρόπος μείωσης της φτώχειας, η συνδρομή του μπορεί να είναι σημαντική.
 Στα αγγλικά αυτό είναι «let us establish free and fair trade to make poverty history». 
Παναγιώτης Μπεγλίτης,
   Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να συγχαρώ τον συνάδελφο, τον κύριο Helmuth Markov, για τη σημαντική του έκθεση καθώς επίσης και τον Επίτροπο, τον κύριο Mandelson, για τη σημαντική παρέμβαση που έκανε προ ολίγου.
Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι η ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου και η απελευθέρωση των διεθνών εμπορικών συναλλαγών έχουν συμβάλει καθοριστικά στη μείωση της φτώχειας και στην άμβλυνση των ανισοτήτων μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών. Όπως όμως είπε, πολύ σωστά, ο κ. Mandelson, δεν είναι πανάκεια. Χρειάζεται, όπως δείχνουν και τα στοιχεία των διεθνών οργανισμών, μια οργανωμένη απελευθέρωση, μια απελευθέρωση των διεθνών εμπορικών συναλλαγών στη βάση κανονισμών και ρυθμιστικών μηχανισμών.
Όπως έχει δείξει η πρόσφατη μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας, η άναρχη απελευθέρωση των διεθνών εμπορικών ανταλλαγών οδήγησε στην αύξηση της φτώχειας και την αποδιάρθρωση του παραγωγικού ιστού στις πιο φτωχές χώρες της Αφρικής. Το ίδιο, κύριοι συνάδελφοι και κύριε Mandelson, συμβαίνει και μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση: υπάρχουν περιοχές που έχουν πληγεί από την ανεργία, την αποβιομηχάνιση και τη φτώχεια.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει, κατά την άποψή μου, να συμβάλει στον εκδημοκρατισμό και την ενδυνάμωση του πολυμερούς εμπορικού συστήματος μέσα από τη μεταρρύθμιση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου προς όφελος των πιο φτωχών χωρών. Θα πρέπει επίσης να υποστηρίξει με συνέπεια την εκπλήρωση των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας μέχρι το 2015 και να συμβάλει στην επιτυχή κατάληξη των διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ντόχα στο πλαίσιο ενός ισόρροπου και αμοιβαία επωφελούς συμβιβασμού.
Sajjad Karim,
   . Κύριε Πρόεδρε, ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα του 20ού αιώνα ήταν η απαλλαγή εκατομμυρίων ανθρώπων από τη φτώχεια. Η ανάδυση της Κίνας και της Ινδίας στην παγκόσμια εμπορική σκηνή διαδραμάτισε τεράστιο ρόλο σε αυτό το κατόρθωμα και συνέχισαν να αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για τον αναπτυσσόμενο κόσμο. Όμως, η πρόκληση δεν έχει ακόμη τελειώσει. Ακόμη και σήμερα, το 49% του πληθυσμού των ΛΑΧ εξακολουθεί να ζει με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα. Έως το 2015, 471 εκατομμύρια εξ αυτών θα ζουν υπό συνθήκες ακραίας φτώχειας. Η απελευθέρωση του εμπορίου είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να βγάλουμε αυτούς τους ανθρώπους από την καταστροφική φτώχεια.
Peter Mandelson,
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00.
Alessandro Battilocchio (NI ). –
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση (A6-0171/2006) της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου για την έγκριση του κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα παιδιατρικά φάρμακα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1768/92, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ, της οδηγίας 2001/20/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 726/2004 [15763/3/2005 – C6-0087/2006 – 2004/0217(COD)]. Εισηγήτρια: η κ. Erika Mann 
Françoise Grossetête (PPE-DE ),
Φαίνεται αδιανόητο ότι, το 2006, δεν παρέχονται στα παιδιά μας θεραπείες προσαρμοσμένες στις ανάγκες τους. Αυτή, ωστόσο, είναι η πραγματική κατάσταση. Σήμερα, πολλά από τα φάρμακα που χορηγούνται στα παιδιά δεν έχουν αναπτυχθεί ειδικά για παιδιά. Συχνά, τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται για τα πιο μικρά παιδιά είναι τα ίδια με εκείνα που συνταγογραφούνται για τους ενήλικες, απλώς με μειωμένη δοσολογία – και με συνέπειες που ορισμένες φορές είναι καταστροφικές. Ο μεταβολισμός ενός παιδιού διαφέρει από τον μεταβολισμό ενός ενήλικα. Τα παιδιά χρειάζονται λοιπόν ειδικές φαρμακευτικές μορφές, οι οποίες να είναι όχι μόνο καλύτερα ανεκτές αλλά και πιο αποτελεσματικές και ασφαλείς.
Günter Verheugen,
   Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω την κ. Grossetête, εισηγήτρια της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, και να τη συγχαρώ για την έκθεσή της. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τα μέλη της επιτροπής για την υποστήριξη αυτής της πρότασης. Ακόμα, θα ήθελα να δώσω έμφαση στον ζήλο που επέδειξε η αυστριακή Προεδρία κατά την εργασία της για το ζήτημα αυτό.
Έχω διαβιβάσει στη γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετική δήλωση προκειμένου να μπορέσει να δημοσιοποιηθεί το περιεχόμενο και να έχουν πρόσβαση σε αυτό όλοι οι βουλευτές.(1)
Peter Liese,
   Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Grossetête για τη συναίνεση που πέτυχε μεταξύ όλων των Ομάδων, καθώς και με το Συμβούλιο και την Επιτροπή.
Πρόκειται για την ολοκλήρωση μιας διαδικασίας που, κατά την άποψή μου, διήρκεσε έξι χρόνια. Πριν από έξι χρόνια συζητήσαμε για πρώτη φορά με εμπειρογνώμονες στο Στρασβούργο το πρόβλημα και τις ενδεχόμενες λύσεις και τώρα βρισκόμαστε στο τέλος της νομοθετικής διαδικασίας. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Επίτροπο και όλους όσους εργάστηκαν γι’ αυτόν τον σκοπό, ιδίως όμως την σκιώδη εισηγήτρια της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κ. Roth-Behrendt, που η συνεισφορά της ήταν σημαντική και που δυστυχώς δεν μπορεί να είναι μαζί μας σήμερα. Της εύχομαι ταχεία ανάρρωση.
Η παρούσα πρόταση συμβάλλει στη λύση ενός σοβαρού προβλήματος. Έχω εργαστεί ο ίδιος ως γιατρός σε παιδιατρική κλινική και διαπίστωσα πόσο μεγάλο δράμα είναι για τα παιδιά, τους γονείς και τους γιατρούς το να μην είναι εγκεκριμένα πολλά είδη φαρμάκων που θα ήταν αναγκαία για τη θεραπεία των παιδιών. Αντιμετώπισα ο ίδιος προβλήματα, όχι όμως τόσα όσα άλλοι συνάδελφοι και άλλες οικογένειες. Σε μερικές από αυτές τις οικογένειες, κάποια παιδιά πέθαναν γιατί δεν χορηγήθηκαν φάρμακα που δεν ήταν εγκεκριμένα ή γιατί, για παράδειγμα, δόθηκαν πολύ μικρές δόσεις σε παιδιά που έπασχαν από HIV με αποτέλεσμα να αναπτύξουν αντίσταση στα φάρμακα.
Γι’ αυτό είναι τόσο καλό που έχουμε τώρα αυτόν τον κανονισμό. Εγώ επιδοκιμάζω ιδίως το γεγονός ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή υιοθέτησαν την πρόταση να επιβληθεί το πρόγραμμα MICE στα φάρμακα που δεν προστατεύονται πια με ευρεσιτεχνία. Κατά την πρώτη ανάγνωση δεν με ικανοποίησε απόλυτα η ενιαία προθεσμία των έξι μηνών. Ακόμα κι έτσι, όμως, είναι ζωτικής σημασίας να κάνουμε μια αρχή και αν διαπιστώσουμε πως οι έξι μήνες δεν είναι ικανοποιητικοί σε όλες τις περιπτώσεις, τότε ίσως θα πρέπει να κάνουμε περαιτέρω αλλαγές. Τώρα πρέπει όμως να ενεργήσουμε γρήγορα και γι’ αυτό χαίρομαι πολύ διότι η κ. Grossetête έπεισε το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εγκρίνουν το άρθρο 18, διότι αν δεν το είχαμε καταφέρει αυτό, τότε τα πρώτα φάρμακα θα έφθαναν βάσει του συστήματος κινήτρων στην αγορά το νωρίτερο το 2009. Τώρα θα μπορέσουμε να διακρίνουμε θετικά αποτελέσματα αμέσως μετά την υιοθέτηση του κανονισμού, και αυτό είναι σημαντικό γιατί πρέπει να ενεργήσουμε γρήγορα για να βελτιωθεί η υγεία των παιδιών. 
Dorette Corbey,
   Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα πρωτίστως να επαινέσω και να συγχαρώ την κ. Grossetête. Το θέμα το οποίο συζητούμε σήμερα είναι πολύ σημαντικό. Τα παιδιά λαμβάνουν φαρμακευτικά προϊόντα· πάρα πολλά, μιλώντας συγκριτικά. Για αυτό είναι τόσο σημαντικό να χορηγούνται στα παιδιά τα κατάλληλα φαρμακευτικά προϊόντα, στη σωστή δόση και τη σωστή μορφή χορήγησης. Η πρόταση της Επιτροπής είναι εξίσου μείζονος σημασίας για τα παιδιά, τους γονείς και τη βιομηχανία. Για αυτόν τον λόγο θεωρώ σήμερα τόσο θλιβερό το γεγονός ότι η κ. Roth-Behrendt δεν είναι σε θέση να παραστεί, επειδή έβαλε τα δυνατά της για την εν λόγω νομοθεσία, και θα ήθελα να εκμεταλλευτώ την παρούσα ευκαιρία για να της ευχηθώ ταχεία ανάρρωση.
Έρευνες τις οποίες διεξήγαγα σε πολύ γνωστή εταιρεία αποκάλυψαν ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, η έρευνα για τη χρήση των φαρμακευτικών προϊόντων για παιδιατρική χρήση κοστίζει όχι λιγότερο από 8 εκατομμύρια ευρώ. Όταν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας επεκτείνονται κατά έξι μήνες, τα κέρδη αυξάνουν στο πολλαπλάσιο του εν λόγω ποσού, ήτοι περίπου σε 200 έως 300 εκατομμύρια ευρώ, ποσό το οποίο αντιστοιχεί σε υπέρογκο κέρδος. Οι μεγάλες επιτυχίες ζητούν ακόμη υψηλότερα ποσά. Είναι, φυσικά, επίσης δυνατόν τα κέρδη να είναι κάπως χαμηλότερα στην περίπτωση φαρμακευτικών προϊόντων για σπάνιες ασθένειες. Για αυτόν τον λόγο υποστηρίξαμε την αναλογικότητα. Πιστεύουμε ότι η αμοιβή θα πρέπει να είναι ανάλογη του επιβαλλόμενου κόστους. Αυτό συνιστά μια πολύ απλή και συνήθη αρχή.
Holger Krahmer,
   Κυρία Πρόεδρε, κύριε Verheugen, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να συγχαρώ κι εγώ την εισηγήτρια, ειδικά για την διαπραγματευτική της ικανότητα και για το εποικοδομητικό αποτέλεσμα που έχουμε σήμερα. Αυτός ο κανονισμός για την ασφάλεια των παιδιατρικών προϊόντων είναι μια μεγάλη επιτυχία για τους ασθενείς στην Ευρώπη. Έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό και τώρα είναι σημαντικό να τεθεί σύντομα σε ισχύ. Γι’ αυτό, η Ομάδα της Συμμαχίας των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη υποστηρίζει αυτόν τον καλό συμβιβασμό που καθιστά δυνατή τη συμφωνία με το Συμβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση.
Małgorzata Handzlik (PPE-DE ).
   Κυρία Πρόεδρε, ο στόχος του κανονισμού του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τα φαρμακευτικά προϊόντα για παιδιατρική χρήση είναι η βελτίωση της υγείας των παιδιών στην Ευρώπη αναπτύσσοντας ειδικά φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία προορίζονται να βοηθήσουν παιδιά να καταπολεμήσουν την ασθένεια. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Grossetête για την εξαιρετική εργασία την οποία έχει επιτελέσει σε αυτόν τον κανονισμό. Είναι προφανές ότι έχει καταβάλει μεγάλη προσπάθεια, αφοσίωση και ικανότητα.
Όσον αφορά, ωστόσο, τον κανονισμό, είμαι απολύτως αντίθετη στη μείωση της περιόδου κατά την οποία μια εταιρεία μπορεί να υποβάλει αίτηση παράτασης για την αποκλειστική άδεια διάθεσης στην αγορά του βασικού προϊόντος από δύο χρόνια σε έξι μήνες. Η εν λόγω πρόταση ψηφίστηκε σε πρώτη ανάγνωση, όταν μόνον το 1% των ψήφων στο Κοινοβούλιο ήταν υπέρ της. Η τροπολογία δεν υποστηρίχθηκε ούτε από το Συμβούλιο, ούτε από την Επιτροπή.
Anne Ferreira (PSE ). –
Επικροτούμε το γεγονός ότι αυτή η έκθεση θα εγκριθεί αύριο, καθώς όλοι θέλουμε να διαθέτουν τα παιδιά φάρμακα προσαρμοσμένα στην ηλικία τους και την κατάστασή της υγείας τους χωρίς καθυστέρηση. Κατόπιν αυτού, λυπάμαι –και η κ. Grossetête το έχει επίσης τονίσει– διότι διατηρείται η διετία για την εμπορική εκμετάλλευση ενός φαρμακευτικού σκευάσματος και, επιπλέον, λυπάμαι διότι η τροπολογία που στοχεύει στη μείωση αυτής της περιόδου δεν έτυχε υποστήριξης. Λυπάμαι επίσης για τη μεγάλη καθυστέρηση στην απόκτηση ενός καταλόγου αναγκών για παιδιατρικές θεραπείες. Αυτές οι καθυστερήσεις διαψεύδουν τις δηλώσεις περί επείγουσας ανάγκης που διατυπώθηκαν στο Κοινοβούλιο.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00.
Jules Maaten (ALDE ). –
Εφόσον οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι το 50 με 90% των φαρμακευτικών προϊόντων που χρησιμοποιούνται επί του παρόντος στην παιδιατρική δεν έχει ποτέ μελετηθεί ειδικά ή εγκριθεί για χρήση σε αυτήν την ηλικιακή κατηγορία, οι αρνητικές και θετικές επιπτώσεις της εφαρμογής τους είναι ουσιαστικά άγνωστες. Είναι, ως εκ τούτου, καλό που η ευρωπαϊκή νομοθεσία προωθεί την έρευνα σε φαρμακευτικά προϊόντα που έχουν αναπτυχθεί ειδικά για παιδιά και που μπορούμε συνεπώς να θέσουμε ένα τέρμα σε αυτήν την αβεβαιότητα. 
Kathy Sinnott (IND/DEM ). –
Η ριταλίνη είναι το πιο ευρέως συνταγογραφούμενο φάρμακο για παιδιά στις ΗΠΑ. Μόνο τώρα, μετά από σχεδόν 20 χρόνια χρήσης, συνειδητοποιήσαμε τις μόνιμες βλάβες που προκαλεί η ριταλίνη στην ανάπτυξη του καρδιοαγγειακού συστήματος του νέου ενήλικα στον οποίο εξελίσσεται το παιδί χρήστης. Χιλιάδες, ακόμη και εκατομμύρια ενήλικες θα αντιμετωπίσουν στη ζωή τους μια καρδιοαγγειακή ασθένεια λόγω κάποιου παιδιατρικού φαρμάκου το οποίο είχε δοκιμαστεί για τα αποτελέσματά του στη συμπεριφορά και όχι στην καρδιά.

Günter Verheugen,
   . Ενόψει των κινδύνων από τις καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες και τοξικές για την αναπαραγωγή ουσίες, η Επιτροπή θα αναθέσει στην επιτροπή φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Αξιολόγησης Φαρμάκων να συντάξει γνωμοδότηση για τη χρησιμοποίηση αυτών των κατηγοριών ουσιών ως εκδόχων σε φάρμακα για ανθρώπινη χρήση. Η σχετική νομική βάση είναι το άρθρο 5 παράγραφος 3 και το άρθρο 57 παράγραφος 1 στοιχείο ο του Κανονισμού (EΚ) αριθ. 726/2004 της 31ης Μαρτίου 2004 για τον καθορισμό κοινοτικών διαδικασιών για την έγκριση και επιτήρηση φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και κτηνιατρικών φαρμάκων και για τη σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων.
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0180/2006) του κ. Chatzimarkakis, εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, σχετικά με την πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τη θέσπιση προγράμματος πλαισίου για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία (2007-2013) (COM(2005)0121 - C6-0098/2005 - 2005/0050(COD)). 
Günter Verheugen,
Οι πιο πρόσφατες προβλέψεις για την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση στην Ευρώπη είναι γενικά ενθαρρυντικές. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν βασικά προβλήματα και αδυναμίες. Στην πρόσφατη στρατηγική του Φεβρουαρίου του 2005 για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η Επιτροπή επισημαίνει με σαφήνεια την πρόκληση. Η πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή τον Απρίλιο του περασμένου χρόνου για ένα πρόγραμμα πλαίσιο για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία έχει ως στόχο να δηλώσει την πρόθεση της Επιτροπής να δώσει συνέχεια στην ανάλυση κάνοντας τα αναγκαία αποτελεσματικά βήματα για περισσότερη ανάπτυξη και απασχόληση.
Η ευρεία υποστήριξη του CIP δείχνει την κοινή μας επίγνωση σχετικά με το τι πρέπει να γίνει για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης. Το γεγονός ότι σήμερα επίκειται η έγκριση του προγράμματος σε πρώτη ανάγνωση το καθιστά αυτό ακόμα πιο σαφές.
Η ταχύτητα με την οποία επιτεύχθηκε συμφωνία οφείλεται κυρίως στην εργασία του εισηγητή κ. Chatzimarkakis, της σκιώδους εισηγήτριας κ. Thomson, του κ. Βακάλη και του κ. Turmes, που πέτυχαν πολλά με μiα πραγματικά θετική και ευέλικτη συνεργασία με την προεδρία.
Jorgo Chatzimarkakis (ALDE ),
   Κυρία Πρόεδρε, Επίτροπε Verheugen, αυτή είναι πραγματικά μια ιστορική στιγμή, γιατί φαίνεται πως αυτό είναι το πρώτο πρόγραμμα πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εγκρίνεται σε πρώτη ανάγνωση.
Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω θερμά την Επιτροπή για την εξαίρετη πρόταση, χωρίς την οποία οπωσδήποτε δεν θα είχαν επιτευχθεί όλα αυτά. Είμαι, ωστόσο, επίσης ευγνώμων για τον ανοικτό χαρακτήρα των διαπραγματεύσεων, στις οποίες συμμετείχαν τέσσερις Γενικές Διευθύνσεις. Εκφράζω τις ιδιαίτερες ευχαριστίες μου στην αυστριακή Προεδρία του Συμβουλίου που αγκάλιασε πραγματικά το θέμα της καινοτομίας και τον στόχο της έγκρισης του προγράμματος στη διάρκεια της θητείας της. Θα ήθελα να αναφέρω ιδιαίτερα τον Josef Mandl και τον Matthias Martinek που κατάφεραν να διαλύσουν τους ενδοιασμούς ορισμένων κρατών μελών.
Όμως οι ευχαριστίες μου απευθύνονται, φυσικά, και στους συναδέλφους μου εδώ στο Σώμα. Εκτίμησα την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία του κ. Βακάλη, της κ. Thompson και του κ. Turmes, αλλά και των συντακτών των γνωμοδοτήσεων και ειδικά του κ. Langen.
Θέλω να ευχαριστήσω θερμά και τους συναδέλφους μου στην Επιτροπή Προϋπολογισμών. Χωρίς τον πραγματικό τους ζήλο προκειμένου να λάβουμε τα 4 δισ. επιπλέον, να διατηρήσουμε το μπλοκάρισμα της απόφασης του Συμβουλίου, δεν θα ήταν δυνατό να υλοποιηθεί το πρόγραμμα με την παρούσα μορφή του, αφού μεγάλο μέρος του πρόσθετου προϋπολογισμού που λάβαμε ως Κοινοβούλιο πήγε στην καινοτομία, στο CIP. Ευχαριστώ θερμά γι’ αυτό, ιδίως τον κ. Böge.
Τι άλλαξε λοιπόν; Πού μπόρεσε να βάλει τη σφραγίδα του το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο; Η πρώτη μας προτεραιότητα ήταν να τεθεί αυτό το πρόγραμμα στην υπηρεσία των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που είναι οι κύριοι ενδιαφερόμενοι. Αυτές πρέπει να δίνουν ώθηση για καινοτομίες στην Ευρώπη και τις φέραμε στο προσκήνιο καταργώντας πολλά εμπόδια που ήταν ορισμένες φορές καθαρά γραφειοκρατικά, για παράδειγμα με ένα νέο Vademecum. Η Επιτροπή θα δημοσιεύσει ένα νέο εγχειρίδιο για το CIP προκειμένου να δώσει τη δυνατότητα στους αιτούντες να ενημερώνονται εύκολα και γρήγορα γι’ αυτό και να βρίσκουν τον σωστό δρόμο για να λάβουν ενίσχυση.
Το πρόγραμμα έδωσε επίσης τη δυνατότητα να γίνει ένα τεράστιο άλμα ως προς την καινοτομία, αφού επιχειρήσαμε να κλείσουμε το χάσμα της επονομαζόμενης , δηλαδή της φάσης πριν από την είσοδο ενός προϊόντος ή μιας ιδέας στην αγορά, συνδέοντας το πρόγραμμα με το 7ο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα. Οι επιτροπές μας διεξάγουν αυτό το διάστημα διαπραγματεύσεις για το 7ο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και συνεργάστηκα στενά με τον εισηγητή κ. Buzek, ο οποίος βρίσκεται επίσης εδώ σήμερα και θα πει λίγα λόγια, μολονότι δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο ομιλητών για το CIP. Χαίρομαι πολύ που αυτή η συνεργασία πήγε τόσο καλά και που καταφέραμε να συνδέσουμε τόσο καλά τα προγράμματα αυτά.
Πρέπει να πούμε ότι αυτό το πρόγραμμα καλύπτει όλα τα ουσιώδη στοιχεία της Ατζέντας της Λισαβόνας, που θα προτιμούσα να την αποκαλώ Ατζέντα του Λίβερπουλ, γιατί η Liverpool FC έχανε 3-0 στο ημίχρονο του τελικού για το Champions League αλλά τελικά κατάφερε να κερδίσει. Αυτή είναι τελικά η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Ωστόσο, τα μείζονα θέματα –η καινοτομία, η ανταγωνιστικότητα και η ενέργεια– καλύπτονται όλα από αυτό το πρόγραμμα.
Το τραίνο με μαγνητική αιώρηση που όλοι γνωρίζετε, το Transrapid, είναι μία εφεύρεση του 1934 και ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να το υλοποιήσουμε στην Ευρώπη. Ο υπολογιστής, που τον εφηύρε ο Konrad Zuse, ουσιαστικά δεν παράγεται πλέον στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πυρηνική σχάση –που ασφαλώς δεν είναι το αγαπημένο θέμα όλων– προήλθε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Διαδίκτυο βασικά επινοήθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά ανθεί –ή μάλλον η χρήση του ανθεί– αλλού. Ή το καυτό θέμα των MP3, που είναι γερμανική εφεύρεση, μολονότι το 90% των πωλήσεων γίνονται τώρα εκτός ΕΕ.
Το πρόγραμμα πλαίσιο για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία (CIP) δεν δίνει μόνο τη δυνατότητα για εφευρέσεις, αλλά και για τη συγκεκριμένη εφαρμογή τους στην Ευρώπη. Μόνο έτσι μπορούμε να επιτύχουμε τους στόχους της Λισαβόνας, μόνο έτσι θα σημειώσουμε πρόοδο. Ευχαριστώ και πάλι όλους όσους συμμετείχαν. 
Werner Langen (PPE-DE ),
Πρόκειται για ένα εξαίρετο παράδειγμα συνεργασίας. Επίσης, ευχαριστώ ιδιαίτερα την Επιτροπή, τον Επίτροπο Verheugen, που το έργο του για το πρόγραμμα αυτό αποκαλύπτει τον ζήλο του για την προώθηση της καινοτομίας και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.
Η γνωμοδότηση της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, για την οποία θα σας μιλήσω εδώ για ένα λεπτό, εγκρίθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2005, πριν από το πρόγραμμα πλαίσιο για τη χρηματοδότηση. Ως εκ τούτου, οι επιθυμίες μας ξεπερνούσαν κατά πολύ αυτό που επιτεύχθηκε τελικά. Συμβιβαστήκαμε. Υποστηρίζουμε τα αιτήματα για λιγότερη γραφειοκρατία στα προγράμματα, για πιο καλά εστιασμένη ενίσχυση και για την καινοτομία στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Αυτό έχει συμπεριληφθεί στην έκθεση Chatzimarkakis και τα αιτήματα αυτά θα υποστηριχθούν ενεργά από τους συναδέλφους μου στην επιτροπή. 
José Albino Silva Peneda (PPE-DE ),
   Κυρία Πρόεδρε, ως συντάκτης της γνωμοδότησης της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, η πεποίθησή μου με οδήγησε να δώσω μεγαλύτερη έμφαση στην συνεισφορά μου στα 20 περίπου εκατομμύρια μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) που απαρτίζουν το 98% των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και που αντιστοιχούν σε 70 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Πολλές από αυτές τις ΜΜΕ αποτελούν την κινητήριο δύναμη πίσω από την καινοτομία.
Οι ΜΜΕ αποτελούν επίσης ανεκτίμητο στοιχείο το οποίο δεν πρέπει να αγνοείται, καθώς προσφέρουν έναν πόρο ο οποίος είναι σπάνιος και τον οποίο χρειάζεται περισσότερο η ευρωπαϊκή οικονομία, κυρίως η επιχειρηματικότητα, η οποία ασκείται συχνά σε σαφώς δυσμενείς συνθήκες. Έθεσα το θέμα για την απλούστευση των διαδικασιών. Πρόκειται για ένα θέμα ζωτικής σημασίας δεδομένου ότι στην Ευρώπη υπάρχουν 18 εκατομμύρια επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερα των 10 ατόμων. Οι εν λόγω επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν μεγάλη δυσκολία όσον αφορά την πρόσβαση σε πληροφορίες αυτού του τύπου.
Britta Thomsen (PSE ),
   Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, ο στόχος του Προγράμματος Πλαισίου για την Ανταγωνιστικότητα και την Καινοτομία (CIP) είναι να συμβάλει στην ικανότητα της ΕΕ για καινοτομία και στην ανταγωνιστικότητά της, με ιδιαίτερη έμφαση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, σε απόλυτη συμφωνία με τους στόχους της Στρατηγικής της Λισαβόνας σχετικά με την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας. Με χαροποιεί το γεγονός ότι το πρόγραμμα περιέχει έναν ευρύ ορισμό της καινοτομίας, ούτως ώστε ο εν λόγω ορισμός να περιλαμβάνει επίσης τη μη τεχνολογική καινοτομία. Αυτό διασφαλίζει ότι το CIP εφαρμόζεται επίσης σε επιχειρήσεις, επί παραδείγματι, του τομέα εξερευνητικού τουρισμού. Η προσθήκη αξίας προκύπτει σε όλα τα στάδια της αλυσίδας αξίας, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι η καινοτομία στη διανομή, την εμπορία ή τη διαχείριση είναι ακριβώς εξίσου σημαντική με την καινοτομία στην παραγωγή.
Σε σχέση με την τρέχουσα συζήτηση σχετικά με την κατεύθυνση την οποία πρέπει να πάρει η Ευρώπη στην ενεργειακή πολιτική της, είναι θετικό ότι ήμασταν σε θέση να διατηρήσουμε την έμφαση στο περιβάλλον που ήταν το κεντρικό στοιχείο του Προγράμματος «Ευφυής Ενέργεια για την Ευρώπη». Ένας λόγος για αυτό είναι ότι η ενεργειακή απόδοση και οι ανανεώσιμες μορφές ενέργειας συγκαταλέγονται μεταξύ των τομέων στους οποίους η περαιτέρω καινοτομία μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην ανταγωνιστικότητα της ΕΕ. Μια ουσιαστική πρόκληση όσον αφορά το CIP είναι η επίτευξη των απαραίτητων επιπτώσεων συνέργιας σε σχέση με άλλα προγράμματα. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ορθός συντονισμός μεταξύ του CIP, του Έβδομου Προγράμματος Πλαισίου για την Έρευνα, του Προγράμματος για τη Διά Βίου Μάθηση και, ειδικά, των Διαρθρωτικών Ταμείων.
Τέλος, θα ήθελα να τονίσω το γεγονός ότι πιστεύω ότι η ισότητα αποτελεί μια σημαντική διάσταση στο πλαίσιο του CIP. Εάν πρόκειται να αυξήσουμε τον αριθμό των επιχειρηματιών στην Ευρώπη τότε πρέπει να επιτύχουμε να αποδεχτούν την πρόκληση περισσότερες γυναίκες. Πρέπει, ως εκ τούτου, να άρουμε τους φραγμούς που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες. Ελπίζω ότι η Επιτροπή θα επικεντρωθεί στη διάσταση του φύλου σε σχέση με την επιχειρηματικότητα, και με ικανοποιεί πολύ το γεγονός ότι το πρόγραμμα θα παράσχει τη δυνατότητα μικροχρηματοδότησης, εφόσον ακριβώς αυτή η μορφή χρηματοδότησης παρουσιάζει ιδιαίτερα πλεονεκτήματα για τις γυναίκες. 
Νικόλαος Βακάλης,
Ναι, γιατί συμπεριλάβαμε ένα συμβουλευτικό όργανο στην όλη διαδικασία σχεδιασμού και εφαρμογής του προγράμματος. Ο ρόλος του, χωρίς να εμπλέκεται στην επιτροπολογία, είναι διττός και πολύ σημαντικός. Πρώτον, διότι ευελπιστώ ότι θα εξασφαλίσει τη συνοχή μεταξύ των υποπρογραμμάτων, έτσι ώστε το CIP να καταφέρει να λειτουργήσει και στην πράξη ως ένα πρόγραμμα και όχι ως τρία. Δεύτερον, διότι θα εξασφαλίσει τη συμμετοχή ειδικών της καινοτομίας και των τομέων που προωθεί το πρόγραμμα.
Συμπέρασμα: το CIP είναι καλό! Πολύ καλό! Όμως η καινοτομία δεν τελειώνει με αυτό.

Reino Paasilinna,
   Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον συνάδελφό μου κ. Chatzimarkakis· αύριο θα ψηφίσουμε υπέρ της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας, και για μία ακόμη φορά θα πλησιάσουμε λίγο περισσότερο τον στόχο της Λισαβόνας. Εμείς, στην Ομάδα μας, υποστηρίζουμε την εν λόγω πρόταση.
Ένα Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας θα μπορούσε να μας βοηθήσει να μετατρέψουμε την καινοτομία σε προϊόντα. Πρέπει, ωστόσο, να διασφαλίσουμε ότι η ίδρυση του EIT δεν θα αποβεί εις βάρος του Ευρωπαϊκού Επιστημονικού Συμβουλίου. Το πρόγραμμα πλαίσιο τονίζει την ανάγκη υποστήριξης του έργου των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Εκεί πρέπει να βρεθεί ένας τεράστιος στρατός ανταγωνιστών – και εργοδοτών. 
Jerzy Buzek (PPE-DE ).
   Κύριε Πρόεδρε, τις ευχαριστίες μου στον κ. Chatzimarkakis. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ισχυρή στον τομέα της επιστημονικής έρευνας, αλλά όχι τόσο ισχυρή στην καινοτομία. Ως εισηγητής του Έβδομου Προγράμματος Πλαισίου, θα ήθελα να συγχαρώ τον Επίτροπο Verheugen για τη νέα του ιδέα, δηλαδή το Πρόγραμμα για την Ανταγωνιστικότητα και την Καινοτομία. Υποστηρίζω πλήρως το εν λόγω πρόγραμμα, καθώς και την έκθεση του κ. Chatzimarkakis.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.30.
Gábor Harangozó (PSE ). –
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0191/2006) του κ. Langen, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, σχετικά με τη διεύρυνση της ευρωζώνης [2006/2103(INI)]. 
Werner Langen (PPE-DE ),
   Κύριε Πρόεδρε, έχουμε ενώπιον μας την έκθεση για τη διεύρυνση της ευρωζώνης, η οποία βασίζεται στη δεύτερη έκθεση της Επιτροπής που αξιολογεί την κατάσταση επιμέρους κρατών μελών ως προς τις πρακτικές προετοιμασίες για την ένταξη. Θα ήθελα με αυτήν την ευκαιρία να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς τον Επίτροπο Almunia για τη σαφήνεια της έκθεσής του και της θέσης του και το υπογραμμίζω αυτό διότι πριν από ένα χρόνο, κατά την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, έτεινα μάλλον να πιστέψω ότι η Επιτροπή είναι πολύ υποχωρητική.
Η διαφορά, που δεν ήταν σαφής σε όλους εδώ στο Σώμα –ακόμα και σε συζητήσεις στην Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων– είναι πως βάσει των κανονισμών του 1997, τόσο οι χώρες της ευρωζώνης όσο και οι χώρες με παρέκκλιση υπόκεινται σε επιτήρηση της δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής τους και σε συντονισμό των οικονομικών πολιτικών τους. Στην ευρωζώνη, αυτό επιτυγχάνεται με τα προγράμματα σταθερότητας, ενώ οι χώρες με παρέκκλιση έχουν προγράμματα σύγκλισης.
Γι’ αυτό, μετά από μακρές συζητήσεις εγκρίναμε μια έκθεση που προσανατολίζεται αυστηρά στα κριτήρια της Συνθήκης του Μάαστριχτ για την ένταξη, που είναι τα εξής: σταθερότητα των τιμών: ο δείκτης πληθωρισμού σε μία υποψήφια χώρα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1,5% του δείκτη πληθωρισμού των τριών κρατών μελών της ΕΕ με τις καλύτερες επιδόσεις. Ως προς τη δημόσια οικονομία, το επίπεδο του χρέους δεν πρέπει να ξεπερνά το 60% του ΑΕγχΠ, με όριο για νέα χρέη το 3%. Μερικές φορές σχηματίζω την εντύπωση ότι η Συνθήκη του Μάαστριχτ και το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης παρερμηνεύονται. Έχουμε ακόμη την υπαγωγή για δύο χρόνια στο ΜΣΙ ΙΙ, τη σύγκλιση των επιτοκίων, την εναρμόνιση των νομοθετικών πράξεων, μία ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα και την οικονομική σύγκλιση. Είμαι πεπεισμένος ότι η πρόωρη εισαγωγή του ευρώ βλάπτει τα κράτη μέλη, εφόσον η πραγματική σύγκλιση και η δημοσιονομική, οικονομική και νομισματική σταθερότητα είναι βασικές για τον προσδιορισμό της τελικής ισοτιμίας προκειμένου να μην μειονεκτεί η υποψήφια χώρα που έχει ήδη μπει στη ζώνη του ευρώ και δεν μπορεί πλέον να κάνει υποτίμηση ή ανατίμηση.
Συζητήσαμε και συμφωνήσαμε ότι δεν θα αναφέρουμε ονομαστικά χώρες, ότι όμως θέλουμε από την άλλη να συζητήσουμε με την Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τον ορισμό του δείκτη πληθωρισμού, που είναι άλλο ένα θέμα όπου υπάρχουν διαφορές. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όρισε ως σταθερότητα των τιμών για την αξιολόγηση της νομισματικής πολιτικής της μια τιμή που πλησιάζει το 2% και εμείς θέλουμε να συμμετάσχουμε πλήρως σε αυτόν τον διάλογο.
Joaquín Almunia,
   Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Langen για την εξαίρετη έκθεσή του και όλους τους βουλευτές του Κοινοβουλίου, ιδιαίτερα τα μέλη της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, για τη συμμετοχή τους σε αυτή τη συζήτηση, η οποία είναι πολύ μεγάλης σημασίας.
Η πιο προφανής συζήτηση αναφέρεται στο κριτήριο του πληθωρισμού. Ο κ. Langen μίλησε για το κριτήριο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών. Πρέπει να σας πω ότι δεν είναι το ίδιο: ο στόχος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών στην ευρωζώνη κάτω από το 2% του πληθωρισμού, αλλά κοντά σε αυτό, είναι ένα πράγμα, αλλά το κριτήριο πληθωρισμού της Συνθήκης, το οποίο ορίζει ότι οι υποψήφιες χώρες για ένταξη στην ευρωζώνη πρέπει να έχουν τους τελευταίους δώδεκα μήνες έναν μέσο όρο πληθωρισμού κάτω από την τιμή αναφοράς, που είναι ο πληθωρισμός των τριών χωρών με τις καλύτερες επιδόσεις όσον αφορά τον πληθωρισμό, συν 1,5%, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Αυτό θεσπίζεται ξεκάθαρα στη Συνθήκη. Η Επιτροπή δεν μπορεί να αλλάξει τα κριτήρια της Συνθήκης· έχουμε το καθήκον να διασφαλίσουμε την εφαρμογή τους και αυτό κάνουμε. Καθώς έχω διαπιστώσει από ορισμένες παρατηρήσεις στις έκθεση ή στις τροπολογίες ότι ζητείται από την Επιτροπή διαφάνεια στον τρόπο που ερμηνεύεται και εφαρμόζεται η Συνθήκη, είμαι στη διάθεση του Κοινοβουλίου, όχι μόνο για να εξηγήσω τις εκθέσεις σύγκλισης σχετικά με τη Σλοβενία και τη Λιθουανία λεπτομερώς, αλλά επίσης, αν το επιθυμείτε, να παρουσιάσω την επιπρόσθετη τεκμηρίωση στην οποία βασίζεται η έκθεση σύγκλισης που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 16 Μαΐου. 
Alexander Radwan,
Dariusz Rosati,
   Κύριε Πρόεδρε, η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει ότι η προσχώρηση νέων κρατών μελών στην ευρωζώνη είναι δικαίωμα και υποχρέωσή τους, όπως μόλις είπε ο Επίτροπος Almunia. Η Σοσιαλιστική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζει πλήρως αυτή την ιδέα.
Κύριε Πρόεδρε, τα κριτήρια σύγκλισης που διατυπώθηκαν πριν από 15 χρόνια, όταν τα κράτη μέλη είχαν ακόμη εθνικά νομίσματα και ξεχωριστές νομισματικές πολιτικές, πρέπει να προσαρμοστούν στην παρούσα κατάσταση, στην οποία τα νέα κράτη μέλη προσχωρούν σε έναν υφιστάμενο χώρο κοινού νομίσματος. Αυτό απαιτεί κατάλληλες τροποποιήσεις των σχετικών διατάξεων του άρθρου 121 της Συνθήκης και του Πρωτοκόλλου της Συνθήκης. Ζητώ να ξεκινήσει συζήτηση για αυτό το θέμα. 
Margarita Starkevičiūtė,
Guntars Krasts,
   Κύριε Πρόεδρε, είναι αδύνατο να διαφωνήσω με πολλά από τα συμπεράσματα που εκφράστηκαν στην έκθεση. Τι ενστάσεις θα μπορούσαν να υποβληθούν στην υποχρέωση για αυστηρή τήρηση των όρων της Συνθήκης; Αυτό είναι όπως θα έπρεπε να είναι, και προσωπικά τάσσομαι υπέρ αυτής της θέσης. Εάν αυτή η προσέγγιση είχε, ωστόσο, εγκριθεί με συνέπεια, τότε η ιστορία της δημιουργίας της ευρωζώνης θα ήταν σημαντικά διαφορετική, και είναι ακόμη πιθανόν να διέφερε ο αριθμός των κρατών που είναι επί του παρόντος μέλη της ευρωζώνης. Το ένα τρίτο των παρόντων μελών της ευρωζώνης προσχώρησαν σε αυτήν ενώ παραβίαζαν κάποιο από τα κριτήρια. Στην πραγματικότητα, τα κριτήρια εισδοχής χρησιμοποιήθηκαν μόνον ως σημεία αναφοράς, και οι πολιτικές αποφάσεις ήταν η πραγματική αποφασιστική δύναμη. Αυτό δεν είναι παράδοξο, εφόσον σε πολλές περιπτώσεις το οικονομικό έρεισμα των κριτηρίων είναι πολύ αμφισβητήσιμο. Συνεπώς, επί παραδείγματι, το επιτρεπτό όριο πληθωρισμού ορίστηκε επίσης με σημείο αναφοράς χώρες που δεν ανήκουν στην ευρωζώνη και, το πλέον παράδοξο όλων, οι δείκτες καλύτερου πληθωρισμού διαφέρουν από το όραμα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας όσον αφορά το καλύτερο επίπεδο σταθερότητας τιμών στην ευρωζώνη. Η απαίτηση από τις χώρες να επιτύχουν τη συναλλαγματική σταθερότητα παράλληλα με τους δείκτες πληθωρισμού καθιστούν αυτό το κριτήριο ακόμη πιο αντιφατικό. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ούτε καν αξιώνει να το εισάγει στη ζώνη του ευρώ. Ανησυχίες οι οποίες εκφράζονται στην έκθεση αναφορικά με πιθανά προβλήματα σε σχέση με τις υποψήφιες χώρες κατόπιν της προσχώρησης στην ευρωζώνη δεν μπορούν να αποδοθούν στις μικρές, ευέλικτες οικονομίες, επί παραδείγματι, της Εσθονίας, της Λιθουανίας και της Λετονίας, οι οποίες είναι επίσης ανοιχτές οικονομίες και έχουν βιώσει από το 1990 συναλλαγματικές ισοτιμίες καθορισμένες σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Εάν η Λιθουανία, με την ελαφρά απόκλισή της από το κριτήριο πληθωρισμού, δεν γίνει αποδεκτή στην ευρωζώνη, τότε αυτό αποτελεί προφανώς πολιτική απόφαση. Θα υποστήριζα την έκθεση εάν ήταν πράγματι επικεντρωμένη στη βελτίωση των κριτηρίων εισδοχής μελλοντικά. Δυστυχώς, αυτό δεν ισχύει. Αντίθετα, αυτό το οποίο μπορούμε να εντοπίσουμε στην έκθεση είναι το θέμα του περιβόητου πολωνού υδραυλικού. 
Sergej Kozlík (NI ).
   Παρότι δεν είμαι από τη Λιθουανία, στο πλαίσιο του υπό συζήτηση θέματος, θα ήθελα να σχολιάσω το θέμα της προσχώρησης της Λιθουανίας στην ευρωζώνη. Επί αρκετά χρόνια τώρα η χώρα επιτυγχάνει καλά οικονομικά αποτελέσματα τα οποία θα δημιουργήσουν αγαλλίαση στη μεγάλη πλειονότητα των χωρών της ευρωζώνης. Η Λιθουανία έχει επιτύχει εύρωστη μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη η οποία προσεγγίζει το 10% του ΑΕγχΠ. Επί αρκετό διάστημα, και πολύ πριν από την προβλεπόμενη προθεσμία, ικανοποίησε επίσης τα κριτήρια του Μάαστριχτ για το έλλειμμα στον τομέα των δημοσίων δαπανών, για το χρέος του δημόσιου τομέα και τα μακροπρόθεσμα επιτόκια, σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες της ευρωζώνης. Σε ένα μόνο κριτήριο η χώρα υπερέβη το επίπεδο αναφοράς 2,6% κατά το ένα δέκατο του εκατοστού κατά την τελευταία περίοδο αξιολόγησης, παρότι πληρούσε τον στόχο επί αρκετά χρόνια πριν από αυτό.
Alojz Peterle (PPE-DE ).
   Παρότι το θέμα αυτό στην ημερήσια διάταξη δεν προϋποθέτει την άσκηση νομοθετικού ρόλου, το καθήκον του εισηγητή δεν ήταν εύκολο. Θα ήθελα, ως εκ τούτου, να συγχαρώ τον κ. Langen για το σωστό έργο που επιτέλεσε και για την εξασφάλιση τόσο πειστικής υποστήριξης στην επιτροπή. Χαιρετίζω ιδιαίτερα το γεγονός ότι η έκθεση ορίζει σαφώς τη σχέση με τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή, με τους καταναλωτές, πράγμα το οποίο είναι απαραίτητο προκειμένου να υπάρξει επιτυχής μετάβαση στο ενιαίο νόμισμα στις υποψήφιες για προσχώρηση χώρες.
Justas Vincas Paleckis (PSE ). –
Χθες, ο πρόεδρος της ομάδας ECOFIN, κ. Juncker, είπε ότι η Λιθουανία δέχθηκε συστάσεις να μην υποβάλει αίτηση ένταξης στην ευρωζώνη λόγω της πιθανής απόρριψής της. Δυστυχώς, αυτό αποδεικνύει ότι οι προκαταλήψεις της Επιτροπής βασίζονταν στην καχυποψία και την πρόγνωση. Φαίνεται ότι το Βίλνιους τιμωρήθηκε που δεν ακολούθησε τη συμβουλή των Βρυξελλών και, ειρωνικά, επειδή πληρούσε τα κριτήρια για πέντε υποδειγματικά χρόνια. Από όλες τις χώρες της ευρωζώνης, μόνο η Φινλανδία μπορεί να είναι υπερήφανη για την εκπλήρωση των ίδιων στόχων.
Danutė Budreikaitė (ALDE ).
Στο σημείο 1, απαιτήσεις όπως η ανεξάρτητη Κεντρική Τράπεζα και η συμμόρφωση του νομοθετικού συστήματος με τη συμφωνία του Μάαστριχτ περιλαμβάνονται εσφαλμένα μεταξύ των κριτηρίων του Μάαστριχτ.
Ο στόχος που καθορίζεται στα σημεία 4 και 5 –η σταθερότητα της ευρωζώνης– χρειάζεται αποσαφήνιση σχετικά με το τι είναι σταθερότητα, όταν ούτε ένα από τα 12 μέλη της ευρωζώνης δεν κατάφερε να ικανοποιήσει όλα τα κριτήρια κατά τη στιγμή της προσχώρησης και συνεχίζουν να τα παραβιάζουν έως σήμερα, ειδικά τον δείκτη του πληθωρισμού και τον δείκτη μη υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος, και με το τι ζημιά μπορεί να επιφέρει η επέκταση;
Τώρα πρέπει να ικανοποιηθεί πριν από τη διεύρυνση μια απαίτηση σταθερότητας δεικτών, η οποία δεν υπήρχε παλαιότερα, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η σημερινή οικονομική και πολιτική κατάσταση είναι διαφορετική από αυτήν που υπήρχε πριν από 15 χρόνια όταν δημιουργήθηκε η ευρωζώνη.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk (UEN ).
Δεύτερον, από την εισαγωγή του ευρώ το 2002, τουλάχιστον πέντε χώρες, περιλαμβανομένων των μεγαλυτέρων –Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας– δεν έχουν συμμορφωθεί με τα πιο σημαντικά κριτήρια, και δεν μπόρεσαν να κρατήσουν υπό έλεγχο τα ελλείμματα του προϋπολογισμού τους και το δημόσιο χρέος του. Σε ορισμένες από αυτές τις χώρες, το δημόσιο χρέος υπερβαίνει κατά πολύ το 60% του ΑΕγχΠ, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι θα πρέπει να το περιορίσουν για πολλά χρόνια ακόμη. Παρά ταύτα η συνεχιζόμενη συμμετοχή των εν λόγω χωρών στη νομισματική ένωση όχι μόνο συνεχίζεται αδιαφιλονίκητη, αλλά κανείς δεν καταβάλλει ιδιαίτερη προσπάθεια να αναγκάσει αυτές τις χώρες να αλλάξουν την τρέχουσα κατάσταση πραγμάτων. Οι πρόσφατες τροποποιήσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης που ευνόησαν τη Γερμανία και τη Γαλλία αποτελούν κατάφωρα παραδείγματα αυτού.
Τρίτον, και λαμβανομένης υπόψη της παρούσας κατάστασης, η απόρριψη της αίτησης της Λιθουανίας να προσχωρήσει στην ευρωζώνη την 1η Ιανουαρίου του 2007, απλώς επειδή υπερέβαινε τον δείκτη πληθωρισμού κατά 0,1%, μπορεί αν μη τι άλλο να προκαλέσει σύγχυση και προοιωνίζει δεινά για τη συζήτηση σχετικά με τη διεύρυνση της ευρωζώνης προκειμένου να συμπεριλάβει όλα τα νέα κράτη μέλη, ή σχετικά με την προσχώρηση στην εν λόγω ζώνη του Ηνωμένου Βασιλείου, της Δανίας ή της Σουηδίας. 
Joaquín Almunia,
Δεν πρόκειται να επινοήσουμε κανέναν νέο όρο, κύριε Rosati: εφαρμόζουμε τη Συνθήκη, ολόκληρη τη Συνθήκη, και μόνο τη Συνθήκη. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να διασφαλίσουμε την ίση μεταχείριση όλων, και δεν μπορώ να φανταστώ –και είμαι σίγουρος ότι κανείς από εσάς δεν επιθυμεί να το κάνει– ότι θα ζητούσε κανείς σε αυτό το Κοινοβούλιο από την Επιτροπή να μην εκπληρώσει το καθήκον της ως θεματοφύλακας της Συνθήκης και να μην εφαρμόσει τη Συνθήκη ισότιμα σε κάθε κράτος μέλος.
Μπορεί να τροποποιηθεί η Συνθήκη; Ασφαλώς. Σήμερα το απόγευμα είχα την ευκαιρία να παραστώ στη συζήτηση στην οποία ο πρωθυπουργός Verhofstadt μίλησε σχετικά με το μελλοντικό Σύνταγμα, τις αναγκαίες αλλαγές και το μέλλον της Ευρώπης. Ασφαλώς, η Συνθήκη μπορεί να αλλάξει και θα αλλάξει τελικά. Αλλά προς το παρόν πρέπει να εφαρμόζουμε την υπάρχουσα Συνθήκη, και γνωρίζετε, όπως κι εγώ, ότι δεν είναι η Επιτροπή εκείνη που μπορεί να αλλάξει τη Συνθήκη.
Τι λέει η Συνθήκη σχετικά με το κριτήριο του πληθωρισμού, το οποίο ήταν αντικείμενο της συζήτησης; Λέει ότι η τιμή αναφοράς συνίσταται στον μέσο πληθωρισμό των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις όσον αφορά τον πληθωρισμό. Δεν λέει «μέλη της ευρωζώνης». Λέει σαφέστατα «κράτη μέλη»: όλα τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με ρήτρα εξαίρεσης· δεν μπορούμε να εξαιρέσουμε κανένα κράτος μέλος από τον υπολογισμό των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις όσον αφορά τον πληθωρισμό. Και πρέπει να προσθέσουμε 1,5% σε αυτόν τον μέσο όρο των τριών: αυτή είναι η τιμή αναφοράς.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.30.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL ).
   Όταν ο Τύπος ανακοινώνει ότι ο Otmar Issing εγκαταλείπει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), αλλά ότι η μονεταριστική κληρονομιά θα συνεχιστεί, επιβεβαιώνει απλώς την άποψή μας ότι οι μονεταριστικές κατευθυντήριες γραμμές συνεχίζουν να υπερισχύουν και να κατευθύνουν την οικονομική και κοινωνική πολιτική της ΕΕ, ανεξαρτήτως του ποιος είναι επί κεφαλής της ΕΚΤ.
Όπως γνωρίζουμε, και το επιβεβαιώνει αυτό η έκθεση Langen, η προσχώρηση στην ευρωζώνη προϋποθέτει «πλήρη συμμόρφωση με τα κριτήρια του Μάαστριχτ», πράγμα το οποίο συνεπάγεται ικανοποίηση των απαιτήσεων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, και τήρηση των κατευθυντήριων γραμμών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της ευρωπαϊκής νομισματικής αρχής οι αποφάσεις της οποίας έχουν αντίκτυπο σε ολόκληρο τον οικονομικό βίο.
Δυστυχώς, στην Πορτογαλία είμαστε πολύ εξοικειωμένοι με αυτήν την κατάσταση και τις επιπτώσεις της, όπως επιβεβαιώνεται από τις πρόσφατες εαρινές οικονομικές προβλέψεις για το 2006-2007. Η απώλεια νομισματικής κυριαρχίας έχει επιπτώσεις στην πραγματική σύγκλιση των οικονομιών, χρησιμεύοντας στις οικονομικές ομάδες, άμεσα ή έμμεσα.
Hélène Goudin (IND/DEM ). –
   Τον Σεπτέμβριο του 2003 διεξήχθη δημοψήφισμα στο οποίο δόθηκε η ευκαιρία στον λαό της Σουηδίας να αποφασίσει κατά πόσον η Σουηδία πρέπει να εισαγάγει το ευρώ ως νόμισμά της. Η ετυμηγορία, όχι παραδόξως, ήταν ένα ηχηρό και σαφές «όχι».
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια συζήτηση προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0188/2006) του κ. Grech, εξ ονόματος της Επιτροπής Προϋπολογισμών, σχετικά με την κατάσταση προβλέψεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το 2007 [2006/2022(BUD)]. 
Louis Grech (PSE ),
   . Κύριε Πρόεδρε, το 2007, το πρώτο έτος των νέων δημοσιονομικών προοπτικών, θα είναι ένα έτος παγίωσης των δαπανών στις δημοσιονομικές προβλέψεις του Κοινοβουλίου για το επόμενο έτος. Μέσω αυτής της αποτίμησης και της διαδικασίας παγίωσης, πρέπει να ενισχύσουμε ό,τι έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματικό και να απορρίψουμε, ή τουλάχιστον να μειώσουμε, τις δραστηριότητες που δεν προσδίδουν προστιθέμενη αξία.
Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, η υλοποίηση της κατάρτισης του προϋπολογισμού με βάση τις δραστηριότητες έχει μεγαλύτερη σημασία. Επιπλέον, η έκθεση τονίζει το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τις πραγματικές δημοσιονομικές ανάγκες. Για τον λόγο αυτόν, είναι απαραίτητο να εκτιμηθεί διεξοδικά η διατήρηση ή όχι του αυτοεπιβαλλόμενου ανώτατου ορίου του 20%. Πρέπει να πραγματοποιηθεί μια ανάλυση κόστους-οφέλους, προκειμένου να εξεταστεί τι εξυπηρετεί περισσότερο τα συμφέροντα του Κοινοβουλίου, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής ανεξαρτησίας του τώρα και στο μέλλον, όταν τεθεί σε ισχύ το 2009 το καθεστώς το βουλευτών που θα ανέρχεται σε περίπου 100 εκατ. ευρώ ετησίως.
Αυτή η δημοσιονομική προσέγγιση μεταφράζεται σε πιο αποτελεσματικές, διαφανείς και αναλυτικές προβλέψεις, γεγονός που με οδηγεί σε ένα ακόμη βασικό θέμα της έκθεσης: την αγορά κοινοβουλευτικών κτηρίων. Από αυτήν την άποψη, και λαμβάνοντας υπόψη τα πρόσφατα γεγονότα σχετικά με την αγορά των κτηρίων WIC και SDM στο Στρασβούργο, δεν διστάζουμε να βάλουμε στο αποθεματικό τα 50 εκατ. ευρώ που απαιτούνται για την αγορά αυτών των κτηρίων.
Η έκθεση ασχολείται επίσης με θέματα που αφορούν το πρόγραμμα των επισκεπτών και την πολιτική για την ενημέρωση. Δυστυχώς, δεν έχει ληφθεί καμία απόφαση σχετικά με τα 5 εκατ. ευρώ που χορηγήθηκαν για τη βελτίωση του προγράμματος των επισκεπτών. Αυτή η κατάσταση είναι αβάσιμη και οι βουλευτές αναμένουν από το Προεδρείο να λάβει μια απόφαση πριν από την πρώτη ανάγνωση.
Το 2006, το Κοινοβούλιο αποφάσισε να επενδύσει σε τρία μεγάλα προγράμματα πληροφόρησης, τα οποία περιελάμβαναν την οικοδόμηση ενός νέου κέντρου επισκεπτών, οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις και διαδικτυακή τηλεόραση. Από αυτήν την άποψη, η διοίκηση μας έχει θέσει προς εξέταση κονδύλια που ανέρχονται σε 25 εκατ. ευρώ για την υλοποίηση αυτών των προγραμμάτων το 2007. Συμφωνούμε καταρχήν ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα για τη βελτίωση της διασύνδεσης μεταξύ των πολιτών και των νέων θεσμικών οργάνων που τους εκπροσωπούν. Ωστόσο, πριν απελευθερωθούν όλα ή ορισμένα από αυτά τα κονδύλια από το αποθεματικό, πρέπει να δοθούν πιο ακριβείς και λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με την πολιτική εποπτεία, την οργάνωση, τη διάρθρωση του κόστους και το περιεχόμενο του προγράμματος. Λαμβάνοντας υπόψη τους υφιστάμενους δημοσιονομικούς περιορισμούς, δεν έχουμε πεισθεί ακόμη ότι δικαιολογείται το αίτημα για 74 επιπλέον θέσεις, ιδιαίτερα τη στιγμή που συνηγορούμε υπέρ της παγίωσης των δαπανών. Υπό αυτές τις συνθήκες, έχει μπει στο αποθεματικό η αντίστοιχη πίστωση έως ότου υπάρξει πριν από την πρώτη ανάγνωση κάποια λεπτομερής ενημέρωση που να δικαιολογεί αυτό το αίτημα.
Σε άλλο επίπεδο, πρέπει να σημειωθεί ότι χορηγούνται 48 εκατ. ευρώ για την ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας. Σε περίπτωση αναβολής, οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των περίπου 24 εκατ. ευρώ θα αφαιρεθούν από τον προϋπολογισμό για το 2007.
Ville Itälä
   , Κύριε Πρόεδρε, πρώτον θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή, κ. Grech· έχει κάνει εξαιρετική δουλειά, και το επίπεδο συνεργασίας ήταν πολύ ικανοποιητικό. Ήταν ευχάριστη εμπειρία η συνεργασία σε αυτό το σχέδιο. Θα ήθελα, ωστόσο, να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις.
Πρώτον, ανέκαθεν λέγεται ότι δαπανούμε 20% περισσότερα από ό,τι τον προηγούμενο χρόνο. Ενδεχομένως να μην υπάρχει κάποια αρχή εδώ. Η αρχή ίσως είναι απλώς ότι δίνουμε πολλή προσοχή στις ανάγκες τις οποίες έχουμε και στον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα χρήματα των φορολογουμένων με φειδώ.
Neena Gill,
   . Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή για το πλήρες έργο του επί της έκθεσης αυτής. Συγχαίρω τον κ. Louis Grech για την έμφαση που έδωσε στη βελτίωση της αποτελεσματικής χρήσης των κονδυλίων. Για τον λόγο αυτόν, στηρίζω σθεναρά την εισαγωγή κατάρτισης του προϋπολογισμού με βάση τις δραστηριότητες. Εδώ και πέντε χρόνια ζητώ την έγκριση αυτού του συστήματος από το Κοινοβούλιο, καθώς δίνει την ευκαιρία να επιδείξουμε μεγαλύτερη διαφάνεια. Ωστόσο, απογοητεύθηκα από την απροθυμία της διοίκησης να εισαγάγει ένα τέτοιο σύστημα και φρονώ ότι είναι καιρός να το κάνουμε. Συνεπώς, καλώ των Γενικό Γραμματέα να εξετάσει πολύ σοβαρά αυτό το θέμα και να δει τι πρόοδο μπορούμε να σημειώσουμε σε αυτό το μέτωπο.
Anne E. Jensen,
   Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον κ. Grech για την εποικοδομητική και επιμελή εργασία του σχετικά με τον προϋπολογισμό του Κοινοβουλίου για το 2007. Εξετάζουμε εδώ έναν προϋπολογισμό μόλις κάτω από 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ, και υπάρχουν τρία θέματα στα οποία θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή. Το πρώτο εξ αυτών είναι ότι σχεδόν το ήμισυ των δαπανών προκαλείται από την γεωγραφική εξάπλωση των δραστηριοτήτων του Κοινοβουλίου και το γεγονός ότι εργαζόμαστε σε πολλές γλώσσες. Αυτές αποτελούν συνθήκες που είναι πολύ ειδικές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αλλά επίσης και συνθήκες τις οποίες, οι ίδιοι, αδυνατούμε να ελέγξουμε.
Hans-Peter Martin (NI ). –
   Κύριε Πρόεδρε, μιλώ περιμένοντας ότι θα μου δοθεί ο ίδιος χρόνος με τους προηγούμενους ομιλητές, στους οποίους φανήκατε πολύ γενναιόδωρος. Αυτό που μας παρουσιάζετε εδώ, είναι πραγματικά μια πολύ θλιβερή υπόθεση. Η έκθεση δείχνει γι’ άλλη μία φορά ότι ο προϋπολογισμός θα αυξηθεί και πάλι κατά 4,2% και ότι θα δημιουργηθούν άλλες 250 νέες θέσεις. Έτσι, αυτό που κάνετε εδώ είναι και πάλι μια έκφραση οργανωμένης ανευθυνότητας. Είναι φανερό ότι μια ομάδα ανθρώπων κρατά σε ομηρία το ευρωπαϊκό σχέδιο και δυστυχώς είμαι πεπεισμένος ότι εκείνοι που συναινούν για ακόμη μία φορά θα περάσουν στην ιστορία ως τυφλοί και σπάταλοι.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0168/2006) της κ. Hennicot-Schoepges, εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας, για το Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισµικού Διαλόγου (2008) [(COM(2005)0467 C6-0311/2005 2005/0203 (COD)]. 
Andris Piebalgs,
   . Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου προς την Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας, και ιδιαίτερα την κ. Hennicot-Schoepges, και προς τις υπόλοιπες εμπλεκόμενες επιτροπές, για τα πολύτιμα σχόλια και τις τροπολογίες επί της πρότασης της Επιτροπής σχετικά με το Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου.
Η Επιτροπή χαιρετίζει την πλειονότητα των τροπολογιών. Η Επιτροπή έχει ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι στην έκκληση για δραστική συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών και στην έμφαση που δίνεται στον ρόλο της εκπαίδευσης. Επίσης, επικροτούμε την έμφαση που δίνεται στη συμβολή των διαφορετικών πολιτισμών και εκφράσεων ποικιλομορφίας στην κληρονομιά των κρατών μελών, καθώς και στην ευρωπαϊκή ταυτότητα. Είμαστε υπέρ της διασφάλισης της αδιάλειπτης συνέχειας με το Ευρωπαϊκό Έτος της Ισότητας Ευκαιριών για Όλους το 2007. Η Επιτροπή είναι επίσης υπέρ μιας αναφοράς –κατά προτίμηση σε κάποια αιτιολογική σκέψη– στο γεγονός ότι ο διαπολιτισμικός διάλογος περικλείει διαστάσεις που αφορούν τις θρησκείες και τα πιστεύω.
Ωστόσο, η Επιτροπή θα ήθελε να εκφράσει κάποιες ανησυχίες σχετικά με ορισμένες τροπολογίες. Πρώτον, δεν μπορούμε να προσυπογράψουμε τον περιορισμό των πόρων για την επικοινωνιακή και ενημερωτική εκστρατεία σε 2 εκατ. ευρώ. Η εμπειρία που έχουμε αποκομίσει από προηγούμενα Ευρωπαϊκά Έτη αποδεικνύει ότι αυτές οι εκστρατείες είναι σημαντικές για την επίτευξη της ευαισθητοποίησης, και οι εκθέσεις αξιολόγησης πάντα επισημαίνουν την έλλειψη πόρων ως ένα σημείο που αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Η Επιτροπή θα μπορούσε να επιδείξει κάποια ευελιξία απέναντι στην αρχική της πρόταση για έναν προϋπολογισμό ύψους 4,5 εκατ. ευρώ, αλλά σίγουρα όχι για μια τόσο δραστική περικοπή.
Άλλο ένα οικονομικό θέμα είναι το επίπεδο συγχρηματοδότησης των δράσεων σε εθνικό επίπεδο, την αύξηση του οποίου προτείνει μια τροπολογία έως και 80%. Όπως δηλώνεται ξεκάθαρα, λόγω του περιορισμένου προϋπολογισμού του Έτους, αυτή η αλλαγή θα μείωνε σημαντικά τον αριθμό των διοργανώσεων που θα μπορούσαν να συγχρηματοδοτηθούν, καθώς και τη δέσμευση των γονέων σε εθνικό επίπεδο. Η αρχική πρόταση για 50% συγχρηματοδότηση είναι η συνήθης μορφή που τηρήθηκε όλα τα προηγούμενα Ευρωπαϊκά Έτη.
Erna Hennicot-Schoepges (PPE-DE ),
Θελήσαμε να αποσαφηνίσουμε ορισμένα θέματα στο κείμενό μας. Πρώτον, γίνεται αναφορά, στο άρθρο 2, στις κοινές αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υιοθετώντας το Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, καθιστούμε αρκετά σαφές ότι η κοινή μας βάση και αυτή που έχουμε όλοι δεχτεί είναι εκείνη που μας εγγυάται την απουσία διακρίσεων μεταξύ των φύλων και την ισότητα ευκαιριών από όλες τις απόψεις. Δεν χρειάζεται να το επαναλαμβάνουμε συνέχεια.
Υπάρχει επίσης το ζήτημα της επέκτασης της δράσης μετά το 2008, και της ενεργοποίησης του διαλόγου σε μια μεγάλη σειρά πρωτοβουλιών που έχουν ήδη ξεκινήσει στα κοινοτικά προγράμματα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η παιδεία θα είναι ζωτικής σημασίας σχετικά, το ίδιο και η συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών· η συνεργασία με όλους τους φορείς της κοινωνίας των πολιτών είναι απαραίτητη. Είναι προφανές ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο και θα πρέπει να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία των μεγάλης κλίμακας συγκεντρώσεων και των συμβολικών γεγονότων που έχουν προγραμματιστεί για το 2008 ώστε να καταπολεμήσουμε, ειδικότερα, τη σωματεμπορία και τον εξαναγκασμό σε πορνεία.
Πρέπει επίσης να συμπεριληφθούν και άλλοι διεθνείς οργανισμοί, όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης και η Unesco. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ενδο-ευρωπαϊκός διάλογος δεν πρέπει να παραμένει στο προσκήνιο, αλλά απλούστατα ότι πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη τις κοινές δράσεις που έχουν ήδη δρομολογηθεί από την Unesco. Σχετικά, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στην ψηφοφορία σχετικά με την πολιτισμική πολυμορφία, όπου οι 25 εκφράστηκαν με μία φωνή.
Ένα άλλο θέμα: θα πρέπει να αναπτυχθεί η δικτυακή πύλη και, εφόσον η Επιτροπή δηλώνει ότι δεν μπορεί να συμφωνήσει σε μειωμένο προϋπολογισμό για την επικοινωνία και την ενημέρωση, θα ρωτήσω τον Επίτροπο μήπως θα μπορούσε να αυξηθεί ο συνολικός προϋπολογισμός. Η Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας του έχει ήδη τονίσει ότι ένας προϋπολογισμός 10 εκατομμυρίων ευρώ, είναι υπερβολικά χαμηλός για την επίτευξη των στόχων αυτού του έτους. Γνωρίζουμε ότι ο πολιτισμός είναι πάντα ο φτωχός συγγενής όσον αφορά τον προϋπολογισμό. Σε αυτές τις συνθήκες, η παρατήρησή σας ότι θα θέλατε να επιστρέψετε στον αρχικό προϋπολογισμό δεν είναι ικανοποιητική. Θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να καταβάλετε μια ακόμη προσπάθεια στο επίπεδο του συνολικού προϋπολογισμού, ώστε να μπορέσουμε να αυξήσουμε το ποσό που διατίθεται για την επικοινωνία και την ενημέρωση.
Patrick Gaubert (PPE-DE ),
Ως σκιώδης εισηγητής της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων για το Ευρωπαϊκό Έτος το 2007, θα ήθελα να τονίσω τη σημασία της συνοχής και της συνεκτικότητας των δράσεων που θα πραγματοποιηθούν το 2007 για την υποστήριξη της ισότητας των ευκαιριών για όλους, και θα ήθελα επίσης να τονίσω τη σημασία της συνοχής στις δράσεις που αποτελούν μέρος του πολιτισμικού διαλόγου του 2008, καθώς αυτά τα δύο έτη συμπληρώνουν το ένα το άλλο. Καλώ επίσης την Επιτροπή και τους εμπλεκόμενους φορείς –κυρίως την κοινωνία των πολιτών όπως ανέφερε ο Επίτροπος– να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία των μεγάλων γεγονότων που έχουν προγραμματιστεί για το 2008, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου ή οι Ολυμπιακοί Αγώνες, για να ενημερώσουν περισσότερο το κοινό, και κυρίως την ομάδα στόχο των νέων ανθρώπων, σχετικά με τη σημασία του διαπολιτισμικού διαλόγου. 
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (PSE ),
   Κύριε Πρόεδρε, η ιδέα ότι το 2008 πρέπει να ανακηρυχθεί Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου ανέκυψε σε σχέση με τη διεύρυνση της ΕΕ προκειμένου να συμπεριλάβει 10 νέα κράτη μέλη, που έχουν προσθέσει πολιτιστική, γλωσσική και θρησκευτική πολυμορφία στην Κοινότητα. Η εν λόγω πρωτοβουλία είναι απολύτως κατάλληλη για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη, και επιλαμβάνεται πλήρως της ανάγκης πολυεπίπεδου διαλόγου με στόχο την οικοδόμηση αμοιβαίας κατανόησης βάσει του σεβασμού και της ανοχής.
Δυστυχώς, αυτή η ευγενής ιδέα δεν στηρίχθηκε από κατάλληλο προϋπολογισμό. 10 εκατομμύρια ευρώ διαιρεμένα σε 27 χώρες, χωρίς πρόσθετη στήριξη από τα κράτη μέλη, δεν θα καλύψουν μεγαλεπήβολα ή πραγματικά πολύτιμα πολιτιστικά γεγονότα. Πρέπει, ωστόσο, να ελπίζουμε ότι με την κατάλληλη χρήση άλλων προγραμμάτων που αποσκοπούν στη χρηματοδότηση πολιτιστικών δράσεων, και με τη συμμετοχή εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών, μη κυβερνητικών και θρησκευτικών οργανώσεων, σχολείων, πανεπιστημίων και ειδικά των μέσων ενημέρωσης, θα είμαστε σε θέση να ενώσουμε τις δυνάμεις μας προκειμένου να επιτύχουμε τους φιλόδοξους στόχους για το 2008 παρά τον μέτριο και συμβολικό προϋπολογισμό. Αυτό θα χρησιμεύσει προκειμένου να καταστεί διάλογος, αντί πολιτιστικός μονόλογος για εξοικονόμηση χρημάτων. 
Ρόδη Κράτσα-Τσαγκαροπούλου (PPE-DE ),
Doris Pack,
   Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τη συνάδελφο κ. Hennicot-Schoepges για την εξαίρετη εργασία της. Χωρίς να θέλω να προσβάλω τον Επίτροπο, θα ήθελα να πω ότι η εισηγήτρια έδωσε πολύ περισσότερη ζωή σε αυτήν την αρχικά μάλλον διοικητικού χαρακτήρα πρόταση. Όμως, οι προτάσεις της Επιτροπής αφήνουν πάντα περιθώρια για βελτιώσεις.
Maria Badia i Cutchet,
   Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Hennicot-Schoepges για την εργασία της σε αυτή την έκθεση. Αύριο θα εγκρίνουμε την έκθεση σχετικά με το Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου (2008), μια πρωτοβουλία που αναμφίβολα θα προωθήσει τον διάλογο μεταξύ όλων των πολιτισμών και των λαών διαφορετικής καταγωγής που διαμένουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το έτος 2008 θα συμβάλει στην ολοκλήρωση και στη συνοχή στο πλαίσιο των κοινωνιών μας, όπως και στην ειρηνική διακυβέρνηση σε όλη τη διεθνή κοινότητα. Ο στόχος είναι να καταστεί δυνατό να μετατραπεί αυτή η ποικιλομορφία σε μια ευκαιρία για όλους. Τα κράτη και όλα τα αρμόδια επίπεδα διοίκησης πρέπει να προωθήσουν εκπαιδευτικές πολιτικές βασισμένες σε αξίες και στον σεβασμό της ποικιλομορφίας και της ισότητας των λαών, εξαλείφοντας τις προκαταλήψεις που είναι συχνά αιτία καχυποψίας και ξενοφοβικών συμπεριφορών. Επομένως, απαιτείται μια σταθερή και υπεύθυνη προσέγγιση, η οποία αποσκοπεί στην προώθηση της γνώσης, της συνεργασίας, του σεβασμού και της αμοιβαίας κατανόησης.
Όπως γνωρίζετε, ήταν πρωτοβουλία του ισπανού πρωθυπουργού, José Luis Rodríguez Zapatero, και του τούρκου πρωθυπουργού, και έχει σήμερα την υποστήριξη του συνόλου των Ηνωμένων Εθνών.
Jolanta Dičkutė,
Όσον αφορά τον λιθουανικό πολιτισμό, θα μπορούσα να δώσω πολλά παραδείγματα τα οποία θα ενδιέφεραν κάθε περίεργο Ευρωπαίο. Θα αναφέρω απλώς δύο – την παράδοση της κατασκευής σταυρών και την παράδοση φεστιβάλ τραγουδιού των Βαλτικών Χωρών, τα οποία περιλαμβάνονται και τα δύο στον κατάλογο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.
Bernat Joan i Marí,
   . Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω ευχαριστώντας την εισηγήτρια, την κ. Hennicot-Schoepges, για το έργο της και για τον τρόπο με τον οποίο το έφερε εις πέρας, διεξάγοντας διάλογο με αρκετούς βουλευτές και εξετάζοντας τις διαφορετικές απόψεις. Υπήρξε μια πολύ καλή εμπειρία από την οποία έχουμε όλοι επωφεληθεί.
Zdzisław Zbigniew Podkański,
Nina Škottová (PPE-DE ).
   Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου αποσκοπεί να βοηθήσει στην ενίσχυση της αρμονίας στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες των κρατών μελών της ΕΕ. Θα περίμενα συνεπώς από την πρόταση να δώσει μεγάλη έμφαση στη συμμετοχή των πολιτών στον εν λόγω διάλογο. Ο τρόπος με τον οποίο έχει δομηθεί, ωστόσο, ο προϋπολογισμός του σχεδίου, δεν δείχνει ότι ισχύει αυτό. Έχει διατεθεί ένα σύνολο 10 εκατομμυρίων ευρώ, και έχει δομηθεί βάσει τριών τύπων δράσης, σύμφωνα με το επίπεδο: τα στοιχεία A) και B) σε κοινοτικό επίπεδο ανέρχονται μαζί σε περίπου 7,5 εκατομμύρια ευρώ, ή 75% του προϋπολογισμού, ενώ το στοιχείο Γ) για δράσεις σε εθνικό επίπεδο, υπό την προϋπόθεση ότι προσφέρουν προστιθέμενη ευρωπαϊκή αξία, θα λάβει μόνο 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Τα ποσά που διατίθενται ανά κράτος ανέρχονται σε 100 000 ευρώ, δηλαδή, μόνον το 1% του προϋπολογισμού του σχεδίου θα δεσμευτεί για κάθε κράτος. Ο τρόπος με τον οποίο έχει δομηθεί ο προϋπολογισμός του εν λόγω σχεδίου υποδεικνύει έντονα ότι ο συχνά εξαγγελθείς και άκρως φιλόδοξος «κύριος στόχος του σχεδίου, για την προώθηση του διαλόγου μεταξύ όλων των πολιτισμών και μεταξύ όσων κατοικούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση», θα είναι δύσκολο εάν όχι αδύνατο να εκπληρωθεί. Ο λόγος για αυτό είναι απλός – έλλειψη χρηματοδοτικών πόρων για τη θέσπιση ευρέους διαλόγου μεταξύ των ανθρώπων σε εθνικό, σε διμερές και πολυμερές διεθνές επίπεδο. Μια τέτοια επαφή θα μπορούσε να συμβάλει κυρίως στην ανάπτυξη αμοιβαίου σεβασμού, κατανόησης και θαυμασμού βάσει της πολιτιστικής κατανόησης. 
Andris Piebalgs,
Ως εκ τούτου, θα ζητήσω την κατανόησή σας αναφορικά με το ποσό που διαθέτουμε. Δεν είναι διότι δεν το εκτιμάμε, αλλά διότι ο προϋπολογισμός είναι περιορισμένος και η Κοινότητα δεν θα πρέπει να χρηματοδοτεί το 100% όλων των δράσεων που προτείνει η Ένωση. Θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν και άλλοι πόροι. 
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0160/2006)του κ. Vidal-Quadras, εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, σχετικά µε την ενεργειακή απόδοση ή περισσότερα αποτελέσµατα µε λιγότερα µέσα - Πράσινη Βίβλος [2005/2210(INI)]. 
Alejo Vidal-Quadras (PPE-DE ),
Αυτή η έκθεση αποσκοπεί επίσης να υπενθυμίσει στα κράτη μέλη ότι, αν τηρούνταν οι διάφορες ισχύουσες οδηγίες, η Ένωση θα επιτύγχανε το 50% των στόχων της εξοικονόμησης ενέργειας, όπως και την πλειοψηφία των δεσμεύσεών της στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κυότο, χωρίς την ανάγκη να ληφθούν νέα μέτρα.
Η έκθεση που θα εγκρίνουμε αύριο συμπεριλαμβάνει επίσης συστάσεις που αξίζει τον κόπο να επισημανθούν εδώ: την ανάγκη για μαζικές επενδύσεις σε βελτιώσεις στις υποδομές – δεδομένου ότι έχουμε κατά μέσο όρο 12% απώλεια στα δίκτυα μεταφοράς, με απώλειες μέχρι 20% σε ορισμένα κράτη μέλη· την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς ενέργειας· μεγαλύτερες επενδύσεις στην έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία στον τομέα των πιο αποδοτικών τεχνολογιών· την εισαγωγή πιο αυστηρών απαιτήσεων για τις οικιακές συσκευές και πιο αυστηρών ελέγχων των προϊόντων που διατίθενται στην ευρωπαϊκή αγορά τα οποία δεν πληρούν τα ελάχιστα πρότυπα· κριτήρια απόδοσης σε σχέση με τις αναπτυσσόμενες χώρες· και ενίσχυση του διαλόγου με τις κύριες παραγωγούς χώρες ενέργειας.
Πιστεύω ότι αυτό το έγγραφο κάνει πολύ χρήσιμες προτάσεις στην Επιτροπή για την εκπόνηση του σχεδίου δράσης. Βασιζόμαστε στον Επίτροπο Piebalgs, ο οποίος ακούει πάντα πολύ προσεκτικά τις απόψεις του Κοινοβουλίου, για να τις ενσωματώσει στην τελική εκδοχή του.
Andris Piebalgs,
   . Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Vidal-Quadras για την εξαιρετική του έκθεση. Η έκθεση αυτή αποδεικνύει γιατί η υψηλή ενεργειακή απόδοση πρέπει να βρίσκεται στην ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ορθώς επισημαίνετε ότι, την εποχή των υψηλών ενεργειακών τιμών, είναι μάλλον χαμηλός ο στόχος για μείωση της κατανάλωσης κατά 9% εντός εννέα ετών που περιλαμβάνει η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση κατά την τελική χρήση και τις ενεργειακές υπηρεσίες. Επί του θέματος αυτού, θα ήθελα να αναφέρω τα εξής: η Επιτροπή ξεκινά μια ολοκληρωμένη μελέτη σχετικά με τη δυνατότητα ενεργειακής απόδοσης στα διάφορα κράτη μέλη. Η μελέτη αυτή θα δώσει μια σαφή γενική εικόνα των εθνικών δυνατοτήτων και η Επιτροπή θα την συγκρίνει με τα επίπεδα φιλοδοξίας στα κράτη μέλη. Με αυτόν τον τρόπο, ελπίζουμε ότι θα αυξηθούν τα επίπεδα φιλοδοξίας των κρατών μελών.
Elisa Ferreira (PSE ),
Péter Olajos (PPE-DE ),
Marta Vincenzi (PSE ),
Giles Chichester,
   . Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον συνάδελφό μου, τον εισηγητή κ. Vidal-Quadras για το σκληρό έργο που επιτέλεσε για τη σύνταξη της έκθεσης αυτής. Ωστόσο, θα ήθελα επίσης του εκφράσω τη λύπη μου, διότι ορισμένοι από τους συναδέλφους μας επέδειξαν έλλειψη ικανότητας με άμετρη χρήση του λόγου επιδιώκοντας την επίτευξη των αξιόλογων στόχων αυτής της έκθεσης. Όταν χρησιμοποιούμε πάρα πολλά λόγια, υπάρχει ο κίνδυνος να χάσουμε το επίκεντρο όσων θέλουμε να επιτύχουμε.
Ωστόσο, θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Vidal-Quadras για την εξαιρετική δέσμη τροπολογιών που συνέταξε με τους υπόλοιπους σκιώδεις εισηγητές σε συμβιβασμό. Είναι υπέροχο να βλέπουμε να απαλείφεται ένα τόσο μεγάλο κομμάτι από την έκθεση, και τον στηρίζω σθεναρά.
Mechtild Rothe,
   Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τον εισηγητή κ. Vidal-Quadras για την έκθεσή του και για τη στενή συνεργασία. Θα ήθελα να αναφερθώ σε λίγα μόνο σημεία αυτής της διεξοδικής έκθεσης που είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την Ομάδα μου.
Το πρώτο είναι η διαπίστωση ότι ο στόχος εξοικονόμησης ενέργειας της τάξεως του 20% μέχρι το 2020 πρέπει να αυξηθεί. Ο στόχος της Επιτροπής έχει ως βάση μια τιμή πετρελαίου 25-30 δολαρίων το βαρέλι. Δεν είναι ανάγκη να υπογραμμίσω ότι αυτή η υπόθεση απέχει πολύ από κάθε σημερινή και μελλοντική πραγματικότητα. Επομένως, μπορούμε να περιμένουμε ότι τα μέτρα για την ενεργειακή επάρκεια θα έχουν πολύ μεγαλύτερη οικονομική απόδοση.
Fiona Hall,
   . Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται για μια έκθεση που βρίθει συστάσεων, αλλά θέλω να κάνω μία μόνο παρατήρηση. Δεν πρέπει να έχουμε μικρές φιλοδοξίες όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση. Αντιμετωπίζουμε ένα εξελισσόμενο σύνολο περιστάσεων, και η τεχνολογία αναπτύσσεται τόσο γρήγορα ώστε η κορυφαία συσκευή από άποψη ενεργειακής απόδοσης του περασμένου έτους γίνεται ένα μάλλον μέτριο μοντέλο το επόμενο έτος. Όμως, ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι ο οικονομικός υπολογισμός αλλάζει σχεδόν καθημερινά. Όπως είπε η κ. Rothe, όταν η Επιτροπή δημοσίευσε την Πράσινη Βίβλο της, βάσισε τον στόχο της για 20% εξοικονόμηση ενέργειας έως το 2020 σε τιμή πετρελαίου 30 δολάρια ΗΠΑ το βαρέλι, αλλά έως τη στιγμή που η έκθεση εγκρίθηκε από την Επιτροπή Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, η τιμή του πετρελαίου ανήλθε στα 70 δολάρια ΗΠΑ το βαρέλι.
Σε λίγο καιρό τα κράτη μέλη θα παρουσιάσουν τα εθνικά σχέδια δράσης τους για την ενεργειακή απόδοση. Όπως είπατε κύριε Επίτροπε, το 1% ετησίως φαίνεται τώρα ότι είναι ένας πολύ χαμηλός στόχος. Χαιρετίζω θερμά τα σχόλια που κάνατε για το θέμα.
Claude Turmes,
   . Κύριε Πρόεδρε, αρκετά λόγια είπαμε: είναι καιρός να δράσουμε. Ας αποκτήσουμε υποχρεωτικούς στόχους πάνω από το 20% και ας ενισχύσουμε τη νομοθεσία, κυρίως όσον αφορά τις μεταφορές και επίσης την ηλεκτρική ενέργεια. Ας αδράξουμε την ευκαιρία για να εισαγάγουμε εκ νέου τη συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας – αυτή θα είναι η απάντησή μας στην ενεργειακή ασφάλεια. Ωστόσο, όλα αυτά μπορούν να συμβούν μόνο εάν υπάρξει θεσμική δημιουργία ικανοτήτων. Όσο υπάρχουν περισσότερα άτομα στην Επιτροπή που εργάζονται για την Euratom και την πυρηνική ενέργεια από ό,τι για την ενεργειακή απόδοση, τότε θα υπάρχουν περισσότερα λόγια παρά έργα.
Esko Seppänen,
   Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η Ομάδα μας έχει προφανώς θετική άποψη για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης. Στην επιτροπή ψηφίσαμε υπέρ των πολυάριθμων τροπολογιών που υποβλήθηκαν στην έκθεση του κ. Vidal-Quadras. Το τελικό αποτέλεσμα είναι αποδεκτό για εμάς, βάσει της αρχής ότι το δάσος είναι πιο σημαντικό από τα δέντρα.
Adam Gierek (PSE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, το υπό συζήτηση θέμα έχει σχέση με την αποτελεσματική χρήση της ενέργειας η οποία, όταν επιτυγχάνεται από πρωτογενείς πηγές, μπορεί να μετατραπεί σε ωφέλιμο έργο ή σε άλλη μορφή ενέργειας, ή να χρησιμοποιηθεί αναποτελεσματικά σε ανοικτά συστήματα. Παραδείγματα αυτών των χρήσεων αποτελούν οι μεγάλες βιομηχανικές θερμικές εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας, η τελική απόδοση των οποίων είναι στην καλύτερη περίπτωση 30-40%, μείον 10% λόγω απωλειών κατά τη μεταφορά ενέργειας.
Πώς, συνεπώς, μπορεί η ενέργεια να χρησιμοποιηθεί αποδοτικότερα προκειμένου να εξοικονομήσει αυτό το 20-30%; Πρώτον, πρέπει να επενδύσουμε στην αναβάθμιση της θερμομόνωσης των κτιρίων και στον εκσυγχρονισμό του τρόπου παραγωγής και παροχής της θερμότητας σε αυτά, καθώς και σε συστήματα ανάκτησης της απολεσθείσας θερμότητας. Δεύτερον, πρέπει να επενδύσουμε στον παροπλισμό παλαιών, μικρής κλίμακας, παρωχημένων τοπικών μονάδων θέρμανσης και να συνδέσουμε τους οικισμούς, ιδίως στα νέα κράτη μέλη όπου τέτοιες περιοχές υπάρχουν στις μεγάλες πόλεις, σε δίκτυα θέρμανσης που τροφοδοτούνται με ενέργεια από σύγχρονους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς συμπαραγωγής βέλτιστης ισχύος. Αυτό θα επιτρέψει την ταυτόχρονη παραγωγή ηλεκτρισμού για τοπικούς καταναλωτές χωρίς απώλειες μεταφοράς. Προκειμένου, ωστόσο, οι εν λόγω τεχνολογίες να αποφέρουν γρήγορα καρπούς, θα πρέπει να τους παραχωρηθεί πρόσβαση σε κοινοτική χρηματοδότηση για αυτά τα σχέδια, ιδίως στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. 
Vladimír Remek (GUE/NGL ).
   Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, αυτή την προχωρημένη ώρα, θα αρχίσω με μια ιστορία για έναν οδηγό που ρωτά την τιμή μιας σταγόνας βενζίνης σε ένα πρατήριο βενζίνης. Ακούγοντας ότι μια σταγόνα βενζίνης δεν κοστίζει τίποτα, ζητά να του γεμίσουν το ντεπόζιτο. Ισχύει πράγματι ότι κάποιος μπορεί να εξοικονομήσει πολλά σταγόνα σταγόνα, ίσως και σε οικονομικούς όρους. Έχουμε ασφαλώς ενώπιόν μας μια σειρά μέτρων και προτάσεων που θα μπορούσαν να βοηθήσουν να επιτευχθεί μεγαλύτερη ενεργειακή απόδοση. Η παραβολή μου ήταν μια απόπειρα να καταδείξω ότι οι πιθανές λύσεις είναι όλες σχετικές και σαφώς όχι απλές. Κατά τη γνώμη μου, το πιο σημαντικό είναι η ενίσχυση της επιστήμης και της έρευνας. Πιστεύω συνεπώς ότι αν δεν στηρίξουμε τις καλές μας προθέσεις και τις ρητορείες με επαρκή χρηματοδοτικά μέσα για την έρευνα και την ανάπτυξη –και επί του παρόντος αυτό σαφώς δεν ισχύει– ο στόχος μας να αυξήσουμε την ενεργειακή απόδοση δεν θα είναι παρά ευσεβής πόθος. Σχετικό παράδειγμα αποτελεί το πρόγραμμα Galileo. Αν δεν παράσχουμε επαρκή χρηματοδότηση σε αυτό το πρόγραμμα, δεν θα επιτύχουμε υψηλότερη ενεργειακή απόδοση στο μέλλον σε έναν τομέα όπως οι μεταφορές, ο οποίος είναι αδιαμφισβήτητα ένας από τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας. 
Joan Calabuig Rull (PSE ). –
   Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να αρχίσω συγχαίροντας τον κ. Vidal-Quadras για την ευρεία συναίνεση που επιτεύχθηκε και την ικανότητα που επέδειξε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εκπόνησης αυτής της έκθεσης.
Andris Piebalgs,
Η έκθεση είναι εξαιρετική και θα μας δώσει καλύτερες ευκαιρίες για να χρησιμοποιήσουμε τις δυνατότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ίσως θα μπορούσαμε να είμαστε πιο φιλόδοξοι από το 20%, αλλά πρέπει να επικεντρωθούμε τώρα στην εκπλήρωσή του. 
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.30.
John Attard-Montalto (PSE ). –
Francesco Musotto (PPE-DE ). –
Εκτός από τους νέους στόχους, πρέπει να λάβουμε υπόψη και την ισχύουσα νομοθεσία: εάν τα κράτη μέλη την είχαν εφαρμόσει πλήρως, ο στόχος της Ένωσης για εξοικονόμηση του 20% της ενέργειας εντός του 2010 θα είχε επιτευχθεί σήμερα κατά το ήμισυ.
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0068/2006) του κ. Sonik, εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με τις απαγορεύσεις που επιβάλλονται συνεπεία καταδικαστικών αποφάσεων για σεξουαλικά εγκλήµατα εις βάρος παιδιών [14207/2004 C6-0244/2004 2004/0818(CNS)]. 
Bogusław Sonik (PPE-DE ),
   Κύριε Πρόεδρε, η πρωτοβουλία του Βελγίου από το 2004 αποτελεί απάντηση σε μια σειρά από σεξουαλικά αδικήματα που διαπράχθηκαν από τον Michel Fourniret. Η υπόθεση Fourniret έδειξε ότι δεν υπάρχει τίποτα να σταματήσει ένα άτομο που έχει καταδικαστεί σε ένα κράτος μέλος για εγκλήματα αυτού του είδους από το να μετακινηθεί στη συνέχεια σε άλλο κράτος μέλος και να αποκτήσει εργασία σε χώρο όπου έχει συνεχή επαφή με παιδιά.
Η παρούσα απόφαση πλαίσιο σχετικά με την αναγνώριση και την επιβολή στην Ευρωπαϊκή Ένωση απαγορεύσεων που επιβάλλονται συνεπεία καταδικών για σεξουαλικά εγκλήματα εις βάρος παιδιών, όπως προβλέπεται στην απόφαση πλαίσιο του 2003, αποσκοπεί στην κάλυψη αυτού του κενού. Ο στόχος της πρότασης είναι να διασφαλίσει ότι απαγορεύσεις για εργασία με παιδιά κατόπιν εντολής δικαστηρίου σε σχέση με καταδίκες για σεξουαλικά αδικήματα ή αδικήματα παιδικής πορνογραφίας είναι εφαρμοστέες όχι μόνο στη χώρα όπου επιβάλλονται, αλλά σε οιοδήποτε κράτος μέλος στο οποίο μεταβαίνει το άτομο που καλύπτεται από την απαγόρευση.
Τέλος, πρέπει να υπογραμμίσω ότι η προταθείσα απόφαση πλαίσιο αποτελεί παράδειγμα της πρακτικής εφαρμογής των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε το 1999, όπου κατοχυρώθηκε ότι η αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών για την καταδίκη σε ποινικές υποθέσεις πρέπει να καταστεί ακρογωνιαίος λίθος της δικαστικής συνεργασίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να φέρουμε κατά νου ότι δεν υπάρχουν ιδανικές λύσεις, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι η αποτελεσματική εφαρμογή της εν λόγω απόφασης θα συμβάλει τα μέγιστα στην ασφάλεια των παιδιών μας.
Franco Frattini,
   Κύριε Πρόεδρε, θα θέλω να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως τον εισηγητή για το εξαιρετικό του έργο. Μπορώ να σας προαναγγείλω ότι σε γενικές γραμμές η Επιτροπή συμφωνεί με όλες τις πρωτοβουλίες που έχουν ως στόχο την ενίσχυση σε ευρωπαϊκό επίπεδο ενός αποφασιστικού και ακατάπαυστου αγώνα κατά των αποτρόπαιων εγκλημάτων της παιδεραστίας, τα οποία δυστυχώς αυξάνονται μέρα με την ημέρα στην Ευρώπη. Τα μέλη του Κοινοβουλίου θα γνωρίζουν ίσως ότι κάθε εβδομάδα η Europol διεξάγει σημαντικές έρευνες για να εξαρθρώσει δίκτυα παιδόφιλων που δρουν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μπορούμε να πούμε ότι το Διαδίκτυο έχει τεράστια συμβολή στη δράση όσων διαπράττουν αυτά τα εγκλήματα κατά των παιδιών. Όπως ίσως θα γνωρίζετε, υπάρχουν περίπου 200 000 –δεν ακούσατε λάθος, 200 000– διαθέσιμοι ιστότοποι με υλικό παιδεραστίας στο Διαδίκτυο. Η έκταση του φαινομένου επιβάλλει την ανταλλαγή των πληροφοριών.
Πιστεύω ότι η ισχυρή δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να μειωθούν και να εξαλειφθούν οριστικά τα σεξουαλικά εγκλήματα κατά των παιδιών πρέπει να βασίζεται σε μια ισχυρή δράση πρόληψης και επιχειρησιακής συνεργασίας. Το γεγονός ότι θα είναι γνωστά και θα εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη μέλη τα απαγορευτικά μέτρα που είναι συνέπεια της ποινικής καταδίκης, αποτελεί εγγύηση ότι δεν θα μπορέσουν να επαναληφθούν περιπτώσεις όπως, για παράδειγμα, η περίπτωση Fourniret, ενώ παράλληλα όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να διαπράττουν αυτά τα εγκλήματα δεν θα τιμωρούνται απλώς αυστηρά, αλλά θα τους απαγορεύεται να μετακινούνται και να διαπράττουν με μεγαλύτερη ευκολία τα εγκλήματά τους σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Aloyzas Sakalas (PSE ),
   Πρωτίστως, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Sonik για την καλά προετοιμασμένη έκθεσή του. Η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων ανέλυσε τη νομική πλευρά της έκθεσής του και, αφού υπέβαλε ορισμένες τροπολογίες, ενέκρινε την έκθεση. Ήταν πράγματι αφύσικο το γεγονός ότι ένας πολίτης ο οποίος καταδικάστηκε για κακοποίηση σε ένα κράτος της ΕΕ, η οποία περιελάμβανε σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, μπορούσε να βρει εκ νέου εργασία σε εκπαιδευτικά ιδρύματα για παιδιά σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ, παρά το γεγονός ότι στην απόφασή του το δικαστήριο απαγόρευσε στον πολίτη να το πράξει. Η έκθεση προβλέπει ότι πληροφορίες για τέτοια άτομα, σύμφωνα με υποχρεωτικές διαδικασίες, θα διαβιβάζονται σε άλλα κράτη της ΕΕ, τα οποία θα τις προσθέτουν στο κατάλληλο μητρώο. Συνεπώς, ένας τέτοιος βιαστής παιδιών δεν θα είναι σε θέση να εργάζεται πλέον σε εκπαιδευτικά ιδρύματα για παιδιά και να βλάπτει εκ νέου παιδιά. Θα προτρέψω τους συναδέλφους μου να εγκρίνουν την έκθεση και ευελπιστώ ότι όλα τα κράτη της ΕΕ θα μεριμνήσουν για τη θέσπιση αυτού του νέου κανόνα κατεπειγόντως. Σε τελική ανάλυση, η ευημερία των παιδιών είναι το πιο σημαντικό πράγμα. 
Johannes Blokland,
Andreas Mölzer (NI ). –
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00. 

