Συμπεράσματα της συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (28-29 Οκτωβρίου) και οικονομική διακυβέρνηση (συζήτηση) 
Πρόεδρος
" ημερήσια διάταξη προβλέπει τη βασική συζήτηση για τα συμπεράσματα της συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (28-29 Οκτωβρίου) και την οικονομική διακυβέρνηση.
Θα ήθελα να καλωσορίσω στην Αίθουσα τον Πρόεδρο του Συμβουλίου, κ. Van Rompuy, και τον Πρόεδρο της Επιτροπής, κ. Barroso. Επίσης, μαζί μας βρίσκονται εκπρόσωποι της βελγικής Προεδρίας και της Επιτροπής. Θα ξεκινήσουμε με την ενημέρωση από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου, κ. Van Rompuy.
Herman Van Rompuy
Κύριε Πρόεδρε, η σύνοδος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 28ης/29ης Οκτωβρίου επικεντρώθηκε στην οικονομική διακυβέρνηση της Ένωσής μας, συγκεκριμένα με την έκθεση της Ειδικής Ομάδας για την οικονομική διακυβέρνηση. " έκθεση την οποία ενέκρινε και τα γεγονότα που έλαβαν χώρα από τότε, και αναφέρομαι συγκεκριμένα στην Ιρλανδία, ανέδειξαν τη σπουδαιότητα του θέματος γενικότερα και ειδικότερα την ανάγκη του ταχέως αξιοποιήσιμου χρηματοοικονομικού μηχανισμού που αποφασίσαμε τον περασμένο Μάιο.
Επικροτώ την ταχύτητα δράσης των υπουργών Οικονομικών την προηγούμενη εβδομάδα και επισημαίνω ότι αυτό αναδεικνύει πόσο αποφασισμένοι είμαστε να διαφυλάξουμε τη σταθερότητα του ευρώ.
"" οικονομική ενίσχυση από την ΕΕ και την ευρωζώνη θα παρασχεθεί στο πλαίσιο ενός ισχυρού προγράμματος πολιτικής, το οποίο θα διαπραγματευτούν οι ιρλανδικές αρχές με την Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε συνδυασμό με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. [...] Δεδομένων των ισχυρών βάσεων της ιρλανδικής οικονομίας, μια αποφασιστική εφαρμογή του προγράμματος θα επιτρέψει την επιστροφή σε ισχυρή και βιώσιμη ανάπτυξη, διασφαλίζοντας την οικονομική και κοινωνική συνοχή." Παραθέτω απόσπασμα από τη δήλωση του Eurogroup και των υπουργών ECOFIN.
" Ειδική Ομάδα δεν ήταν μια διακυβερνητική διάσκεψη, αλλά μια επανεξέταση των μεθόδων εργασίας μας, των προτεραιοτήτων και διαδικασιών μας σε αυτό το πεδίο. Στόχος μας ήταν να πετύχουμε τη σωστή ισορροπία ανάμεσα, αφενός, στη θέσπιση ενός συνολικού ευρωπαϊκού πλαισίου αναφορικά με την ανάγκη αποφυγής υπερβολικών δημοσιονομικών ελλειμμάτων και οικονομικών ανισορροπιών εντός της Ένωσης και, αφετέρου, στο να επιτραπεί στις εθνικές κυβερνήσεις να επιλέξουν ελεύθερα τι θέλουν να φορολογήσουν και πώς θέλουν να δαπανήσουν σε συμφωνία με τις εθνικές πολιτικές διαδικασίες τους και το ευρωπαϊκό δίκαιο.
Θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι κάθε κράτος μέλος θα λάβει πλήρως υπόψη του τον αντίκτυπο των οικονομικών και δημοσιονομικών αποφάσεων στους εταίρους του και στη σταθερότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύνολό της. Ταυτόχρονα, θέλουμε να ενισχύσουμε την ικανότητα αντίδρασης σε επίπεδο Ένωσης, όταν οι πολιτικές ενός κράτους μέλους συνιστούν κίνδυνο για το υπόλοιπο της Ένωσης.
Αυτές οι συστάσεις, όπως και οι υπόλοιπες της Ειδικής Ομάδας, συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό με τις προτάσεις της Επιτροπής. Συζήτησα επίσης αυτά τα ζητήματα δύο φορές με τους αρχηγούς των πολιτικών Ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και με τους προέδρους των αρμόδιων επιτροπών σύμφωνα με το σχήμα που είχατε ζητήσει.
Μία διευκρίνιση: Ορισμένοι δηλώνουν απογοητευμένοι για το ότι δεν υπάρχει περισσότερος αυτοματισμός στη λήψη αποφάσεων. Λοιπόν, περισσότερος αυτοματισμός είναι αυτό ακριβώς που προτείνουμε. Το Συμβούλιο -και ήταν το Συμβούλιο στο πλαίσιο της Συνθήκης- θα καθορίσει τις κυρώσεις βάσει της αποκαλούμενης "αντεστραμμένης πλειοψηφίας". Αυτό σημαίνει ότι μια πρόταση της Επιτροπής για κυρώσεις δεν ισχύει μόνο εάν καταψηφιστεί από μια ειδική πλειοψηφία, ενώ μέχρι σήμερα μια πλειοψηφία έπρεπε να υπερψηφίσει τις κυρώσεις.
Μόλις πριν από μερικές εβδομάδες, ορισμένα κράτη μέλη ήταν πολύ διστακτικά σχετικά με την αντεστραμμένη πλειοψηφία. Αυτό αποτελεί πράγματι σημαντικό επίτευγμα· επιπλέον, η Ειδική Ομάδα πρότεινε μια ολόκληρη σειρά από άλλα μέτρα που στοχεύουν στην ενίσχυση του Συμφώνου Σταθερότητας, όπως μεγαλύτερο συντονισμό πολιτικής -το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο- περισσότερο αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία και ανεξάρτητα δημοσιονομικά συμβούλια.
Τα κράτη μέλη πρέπει να αντιληφθούν ότι οι πολιτικές αποφάσεις τους επηρεάζουν όλους τους εταίρους και την Ένωση στο σύνολό της. Αυτό είναι το σημαντικότερο μάθημα από αυτήν την κρίση. Μια γενική παρατήρηση: η Ειδική Ομάδα ήταν ένα πολιτικό πλαίσιο με στόχο τη γρήγορη δημιουργία συναίνεσης. Όλα τα επιτεύγματα που έχουμε σημειώσει πρέπει τώρα να μετατραπούν σε νομοθετικά κείμενα. Αυτό είναι έργο της Επιτροπής, του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου. Ευελπιστώ ότι όλα τα θεσμικά όργανα θα διατηρήσουν την ώθηση. Είναι μια ευθύνη κεφαλαιώδους σημασίας.
Αναφορικά με το τρίτο και τελικό βασικό στοιχείο της Ειδικής Ομάδας, αυτό επίσης με φέρνει στην παρακολούθηση του έργου της εν λόγω ομάδας. Προτείνουμε έναν σθεναρό και αξιόπιστο μόνιμο μηχανισμό διαχείρισης κρίσεων για τη διαφύλαξη της οικονομικής σταθερότητας της ευρωζώνης στο σύνολό της. Όλοι οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων συμφώνησαν ως προς αυτήν την ανάγκη, καθώς και για το γεγονός ότι απαιτείται μια περιορισμένη τροποποίηση στη Συνθήκη.
Πριν ολοκληρώσω πάνω σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η εργασία για το Σύμφωνο Σταθερότητας δεν έχει να κάνει απλώς με την επιβολή ποινών στα κράτη μέλη ή με τη διόρθωση παρελθόντων σφαλμάτων. Είναι σημαντικό να το δούμε σε ένα ευρύτερο πλαίσιο. Πρέπει να έχουμε υπόψη την ευρύτερη πρόκληση για τη βελτίωση της δομής της Ευρώπης και των ποσοστών βιώσιμης ανάπτυξης, καθώς και μια γενικότερη οικονομική απόδοση.
Αυτό ήταν το σημείο στο οποίο επικεντρώθηκε η στρατηγική 2020 της ΕΕ, που συμφωνήθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο νωρίτερα τη φετινή χρονιά. " απάντηση σε όσους φοβούνται ότι η δημοσιονομική περιστολή θα ανακόψει τους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης είναι να εστιάσουν καλύτερα στους υποκείμενους διαρθρωτικούς παράγοντες που παρακωλύουν την οικονομική μας απόδοση και να τους διορθώσουν. Αυτός θα είναι ο βασικός στόχος των συνόδων Φεβρουαρίου και Μαρτίου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του επόμενου έτους.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είχε επίσης μια σύντομη συζήτηση σχετικά με θέματα προϋπολογισμού της ΕΕ, που προέκυψαν, μεταξύ άλλων, από την ομιλία του Προέδρου μας στην έναρξη της συνόδου. Συμφωνήσαμε να επανέλθουμε στο θέμα αυτόν τον Δεκέμβριο.
Στο μεταξύ, στα συμπεράσματά μας αναφερόταν απλώς -και παραθέτω απόσπασμα: "Είναι ουσιαστικής σημασίας ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το επικείμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο να αντικατοπτρίζουν τις προσπάθειες εξυγίανσης που καταβάλλουν τα κράτη μέλη, ώστε το έλλειμμα και το χρέος να τεθούν σε πιο βιώσιμη τροχιά. Σεβόμενο" -και το τονίζω αυτό- "τον ρόλο των διαφόρων θεσμικών οργάνων και την ανάγκη εκπλήρωσης των στόχων της Ευρώπης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα συζητήσει κατά την προσεχή του σύνοδο με ποιο τρόπο θα εξασφαλιστεί ότι το ζήτημα των δαπανών σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα μπορέσει να συμβάλει δεόντως στα ανωτέρω".
Επιτρέψτε μου να σας διαβεβαιώσω ότι αναγνωρίζουμε τον νέο ρόλο του Κοινοβουλίου όπως προβλέπεται από τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Δεν πήραμε, ωστόσο, θέση ως Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τη διαδικασία προϋπολογισμού του 2011, καθώς αυτό είναι ζήτημα που άπτεται του Συμβουλίου Υπουργών και του Κοινοβουλίου.
Ως Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, καλώ όλες τις πολιτικές Ομάδες να συνεχίσουν τις διαβουλεύσεις τους, προκειμένου να επιτευχθεί συμβιβασμός ως προς τον προϋπολογισμό του 2011 με τη μικρότερη δυνατή καθυστέρηση. Σε έναν συμβιβασμό πρέπει να συμπεριληφθούν τα διάφορα μελήματα, ενώ παράλληλα, φυσικά, θα γίνονται σεβαστές οι Συνθήκες.
Αυτό το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ασχολήθηκε επίσης -όπως θα συμβαίνει με όλα τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια- με την προετοιμασία των κοινών θέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενόψει σημαντικών διεθνών γεγονότων. Στην προκείμενη περίπτωση επικεντρωθήκαμε στην προετοιμασία για την G20, τη διάσκεψη του Κανκούν για την αλλαγή του κλίματος και αρκετές διμερείς συνόδους κορυφής.
Σχετικά με την G20, η οποία, φυσικά, έχει ήδη λάβει χώρα, συμφωνήσαμε ως προς τις προτεραιότητες, οι οποίες κατόπιν προωθήθηκαν από τους αντιπροσώπους της Ένωσης και τα κράτη μέλη της ΕΕ που είναι μέλη της G20. Αυτές περιλάμβαναν τη διασφάλιση έγκρισης των συμφωνιών της Βασιλείας III για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις και τη μεταρρύθμιση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Αναφορικά με το τελευταίο, θα ήθελα να τονίσω ότι αυτή η ιστορική μεταρρύθμιση κατέστη εφικτή χάρη στην ανοιχτή και εποικοδομητική προσέγγιση των Ευρωπαίων. Εγκαταλείψαμε δύο έδρες προκειμένου να φτάσουμε στην τελική συμφωνία, αναλαμβάνοντας έτσι μεγάλο μέρος της προσπάθειας προσαρμογής.
Αναφορικά με το ζήτημα των ανισορροπιών στην παγκόσμια οικονομία και την πολιτική συναλλαγματικών ισοτιμιών, οι συζητήσεις ήταν έντονες κατά την τελική προετοιμασία για τη σύνοδο της G20. " σύνοδος προέβη σε σωστή ανάλυση και συμφώνησε σε μια διαδικασία. Επικροτούμε τις αποφάσεις για την καθιέρωση ενός συνόλου δεικτών για τις ανισορροπίες και την αξιολόγηση που θα διεξαχθεί εντός του 2011. Αυτό που είναι τώρα σημαντικό, είναι να καταλήξουμε σε συμπεράσματα πολιτικής και, εάν χρειαστεί, σε διορθωτικές ενέργειες με βάση αυτήν την αξιολόγηση.
Όσον αφορά το Κανκούν, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προετοίμασε επίσης τη θέση της ΕΕ για τις διαπραγματεύσεις που ξεκινούν στο τέλος του μηνός. Μετά την Κοπεγχάγη, αρκετές συνομιλίες έλαβαν χώρα πέρυσι -επίσημες ή ανεπίσημες- αλλά είναι αργές και παραμένουν πολύ δύσκολες. Το Κανκούν θα είναι πιθανότατα απλώς ένα ενδιάμεσο βήμα προς ένα παγκόσμιο πλαίσιο για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος. " Ευρωπαϊκή Ένωση λυπάται για αυτό, φυσικά.
Τέλος, αναφορικά με τις διμερείς συνόδους κορυφής μας, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συζήτησε τις προτεραιότητες και τις στρατηγικές μας για τις επικείμενες συνόδους κορυφής, συγκεκριμένα με τις "νωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία, την Ουκρανία, την Ινδία και την Αφρική. Αυτό είναι εξαιρετικά χρήσιμο για τον Πρόεδρο Barroso και εμένα, και διασφαλίζει το γεγονός ότι σε τέτοιες περιστάσεις μιλάμε όχι μόνο εξ ονόματος των θεσμικών οργάνων των Βρυξελλών, αλλά εξ ονόματος και των 27 ως συνόλου. Πρόθεσή μου είναι αυτό να καταστεί μόνιμο στοιχείο των συνόδων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Αγαπητοί συνάδελφοι, εδώ ολοκληρώνεται η σύνοψή μου για την πρόσφατη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η οποία διεξήχθη πριν από έναν μήνα περίπου. Σε κάθε περίπτωση, θα συνεχίσω να ενημερώνω άμεσα τους αρχηγούς των πολιτικών Ομάδων σας, εντός μερικών ωρών από το τέλος κάθε συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ανυπομονώ να ακούσω τις απόψεις σας.
Jose Manuel Barroso
Πρόεδρος της Επιτροπής. - Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι βουλευτές, εάν μία εβδομάδα είναι πολύς καιρός στην πολιτική, ο ένας μήνας μπορεί να φανεί μια αιωνιότητα. Πολλά έχουν συμβεί από το τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, και κυρίως τα πρόσφατα γεγονότα στην Ιρλανδία. " δράση που σχεδιάζεται είναι ένα περαιτέρω, κρίσιμο βήμα για τη διασφάλιση της δημοσιονομικής σταθερότητας της Ιρλανδίας, της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως συνόλου. Τα δύο όργανα που συγκροτήσαμε τον Μάιο είναι αποτελεσματικά εργαλεία, που μπορούν να αντεπεξέλθουν στο έργο για το οποίο σχεδιάστηκαν. " Ιρλανδία έχει να αντιμετωπίσει πολύ συγκεκριμένα ζητήματα, και αυτά τα όργανα μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτό. Αυτή η παρέμβαση θα πρέπει να δώσει τώρα τη δυνατότητα στην ιρλανδική οικονομία να επιστρέψει στην τροχιά της βιώσιμης ανάπτυξης, αξιοποιώντας τις θεμελιώδεις δυνάμεις της.
Οι τελευταίοι μήνες ήταν πρόκληση. Έχουμε διανύσει πολύ δρόμο, αλλά το έργο μας δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. " οικονομική μας διακυβέρνηση μετασχηματίζεται. " Ειδική Ομάδα, υπό τον Πρόεδρο Van Rompuy, παρουσίασε τα αποτελέσματά της, τα οποία είναι πολύ θετικά. Επωφελούμενη από τη σημαντική συνεισφορά της Επιτροπής, κατάφερε να πετύχει ευρεία σύγκλιση για τις νομοθετικές προτάσεις της Επιτροπής, ενώ κάλυψε και κάποιες άλλες, πολύ σημαντικές πτυχές της οικονομικής διακυβέρνησης.
Οι αυστηρότεροι δημοσιονομικοί κανόνες και μια ευρύτερη οικονομική εποπτεία -αμφότερα ακρογωνιαίοι λίθοι του πακέτου της Επιτροπής- διατηρήθηκαν, πράγμα κρίσιμης σημασίας. Έχω τονίσει πολλάκις στο παρελθόν τη σημασία του να καταστεί το νέο πλαίσιο λειτουργικό το συντομότερο δυνατό, συνεπώς χάρηκα που το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υποστήριξε την ιδέα μας για μια προσέγγιση "ταχείας διαδικασίας" και έθεσε το ίδιο τον στόχο για συμφωνία σχετικά με τις νομοθετικές προτάσεις της Επιτροπής έως το καλοκαίρι του 2011.
Είναι αξιοσημείωτο ότι τα αιτήματα που διατυπώθηκαν τον περασμένο Σεπτέμβριο σχετικά με την κατάθεση νομοθετικών προτάσεων από την Επιτροπή έχουν εξελιχθεί πλέον σε μια επιθυμία να προχωρήσουν γρήγορα οι εν λόγω προτάσεις. " συνήθης νομοθετική διαδικασία πρέπει να ολοκληρώσει την πορεία της εντός των προσεχών μηνών. Βασίζομαι στο ότι η κοινοτική μέθοδος θα λειτουργήσει τόσο καλά όπως πάντα, και θα μας βοηθήσει να ενισχύσουμε την οικονομική διακυβέρνηση στην ευρωζώνη και την Ευρώπη.
Πεποίθησή μου είναι ότι τελικά θα έχουμε αυστηρούς κανόνες, βάσει επαρκών κινήτρων για συμμόρφωση, ημιαυτόματη εφαρμογή και ένα αποτελεσματικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των ευρύτερων μακροοικονομικών ανισορροπιών. Χρειαζόμαστε ενισχυμένη και αυστηρή οικονομική διακυβέρνηση για να επιτύχουμε σταθερή και βιώσιμη ανάπτυξη, η οποία είναι καθοριστική για την απασχόληση και την ευημερία των πολιτών μας.
Ένας μόνιμος μηχανισμός επίλυσης κρίσεων για την ευρωζώνη αποτελεί απαραίτητο κομμάτι του παζλ. Ο προσωρινός μηχανισμός, που ισχύει επί του παρόντος, θα λήξει το 2013, επομένως είναι καίριο να τεθεί σε εφαρμογή μέχρι τότε κάτι αξιόπιστο, ισχυρό, με διάρκεια και βασισμένο στις ουσιαστικές τεχνικές πραγματικότητες. Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή ξεκίνησε ήδη το προπαρασκευαστικό έργο της σχετικά με τα γενικά χαρακτηριστικά ενός μελλοντικού νέου μηχανισμού για τη ζώνη του ευρώ. Ο εν λόγω μηχανισμός, τον οποίο ετοιμάζουμε σε στενή διαβούλευση με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, θα πρέπει να ειδωθεί στο πλαίσιο της συνολικής προσπάθειας για ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωζώνη.
Θα ήθελα να καταστήσω σαφές ότι ακόμη και αν ο μηχανισμός χρηματοδοτηθεί από εθνικά κονδύλια, θα εξακολουθήσει να αποτελεί "ευρωπαϊκή" πρωτοβουλία και φυσικά θα μπορεί να αξιοποιήσει την εμπειρογνωμοσύνη, την ανεξαρτησία και την αμεροληψία της Επιτροπής, προκειμένου να λειτουργήσει. Ο μηχανισμός αυτός θα έχει τρεις βασικές συνιστώσες: ένα πρόγραμμα μακροοικονομικής προσαρμογής, μια συμφωνία χρηματοδότησης και τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα. Το τελευταίο μπορεί να πάρει πολλές μορφές, αλλά πρωτίστως θέλω να καταστήσω σαφές ότι οτιδήποτε και αν αποφασιστεί σχετικά με τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, θα ισχύσει μετά το 2013.
Οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων αποφάσισαν ομόφωνα ότι χρειάζεται μια αλλαγή στη Συνθήκη, προκειμένου να συγκροτηθεί αυτός ο μηχανισμός. Όταν ολοκληρώσαμε τη Συνθήκη της Λισαβόνας πέρυσι, κανένας δεν φανταζόταν ότι θα προτείνονταν τόσο σύντομα νέες αλλαγές. Γνωρίζουμε όλοι ότι αυτό ποτέ δεν είναι μια εύκολη διαδικασία, και αντιλαμβανόμαστε τους κινδύνους. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που εξήγησα -κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αλλά και νωρίτερα- ότι δεν θα πρέπει να δεχτούμε μια αναθεώρηση της Συνθήκης που αμφισβητεί τα δικαιώματα ψήφου των κρατών μελών. Χαίρομαι διότι αυτό το επιχείρημα έγινε δεκτό, καθώς και διότι η όποια αναθεώρηση θα είναι περιορισμένη - για την ακρίβεια απλώς διορθωτική.
Επίσης, έχει σημασία για εμάς να έχουμε μια διαδικασία όσο το δυνατόν ξεκάθαρη. Για αυτό θα συνιστούσα προσοχή απέναντι στον πειρασμό να αρχίσουμε να το συνδέουμε αυτό με άλλα άσχετα θέματα.
Όλη αυτή η δράση δεν λαμβάνει χώρα σε κάποιο κενό. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η σύνοδος κορυφής της G20, η σύνοδος κορυφής ΕΕ/"ΠΑ στη Λισαβόνα το προηγούμενο Σαββατοκύριακο αποτελούν όλα ενδιάμεσους σταθμούς, μέρη του ευρύτερου σχεδίου μας για την αποκατάσταση της σταθερότητας και της ανάπτυξης στην Ευρώπη. Για τη σύνοδο κορυφής της G20 θα μιλήσουμε στην επόμενη συζήτηση σε αυτό το Σώμα, οπότε, για την ώρα, επιτρέψτε μου να επικεντρωθώ πολύ σύντομα στην πολύ σημαντική σύνοδο κορυφής ΕΕ/"ΠΑ στη Λισαβόνα.
Το κλίμα στη σύνοδο κορυφής ήταν ζεστό, φιλικό και εστιασμένο. Μαζί με τον Πρόεδρο Van Rompuy, συμφωνήσαμε με τον πρόεδρο Obama σχετικά με την ανάγκη για μια διατλαντική ατζέντα για την ανάπτυξη και την απασχόληση, συμπεριλαμβανομένης της κανονιστικής σύγκλισης και των έγκαιρων διαβουλεύσεων για ζητήματα όπως η ανταγωνιστικότητα και η παγκόσμια μεταρρύθμιση. Αναθέσαμε στους υπουργούς και τους Επιτρόπους να προχωρήσουν αυτό το συγκεκριμένο έργο, κυρίως μέσω του Διατλαντικού Οικονομικού Συμβουλίου.
" παγκόσμια οικονομία, η G20 και οι αναδυόμενες οικονομίες αποτέλεσαν επίσης μεγάλο μέρος της ημερήσιας διάταξης. " άποψή μου είναι η εξής: η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορέσει να πετύχει τους στόχους της μόνο εάν ενεργοποιήσουμε όλους τους τομείς πολιτικής, εάν εκμεταλλευτούμε πλήρως τη σχέση που έχουμε με όλους τους βασικούς εταίρους μας, εάν χρησιμοποιήσουμε την επιρροή που έχουμε με έναν ολοκληρωμένο τρόπο σε όλα τα επίπεδα - σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: θα έχουμε περισσότερη επιρροή στο εξωτερικό εάν μπορέσουμε να φτάσουμε σε συμφωνία μεταξύ μας, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως προς αυτό, φοβάμαι ότι κάποιες από τις πλέον πρόσφατες τοποθετήσεις δεν έχουν συμβάλει στην εστίαση και στη συνοχή της κοινής μας δράσης.
Νομίζω ότι η πρόοδος που έχουμε σημειώσει μέχρι στιγμής στην οικονομική διακυβέρνηση αποτελεί ένδειξη του ότι, εάν υπάρχει επαρκής πολιτική βούληση από όλες τις πλευρές, μπορούμε να κάνουμε την Ευρώπη μια ισχυρότερη δύναμη στον κόσμο προς όφελος των πολιτών μας, αλλά για αυτό, ας είμαστε ξεκάθαροι, χρειαζόμαστε πολιτική βούληση και την αίσθηση ενός κοινού σκοπού, όχι μόνο από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, αλλά και από όλα τα κράτη μέλη μας. Αυτή είναι η έκκληση που απευθύνω σήμερα: περισσότερη συνοχή, περισσότερη σύγκλιση, περισσότερη αίσθηση κοινού σκοπού.
Joseph Daul
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, μια δημοσκόπηση που διάβασα χτες στην εφημερίδα αναφέρει ότι το 70% του γαλλικού λαού πιστεύει ότι εξακολουθούν να βρίσκονται εν μέσω κρίσης και ότι αυτή δεν έχει επιλυθεί ακόμα. Είμαι βέβαιος ότι μια ευρύτερη δημοσκόπηση στην Ευρώπη θα έδινε τα ίδια αποτελέσματα.
Πρέπει, λοιπόν, να λάβουμε υπόψη μας τις βάσιμες ανησυχίες των πολιτών μας. Ζουν σε δύσκολους καιρούς και δεν μπορούν να ανεχθούν την αργή και πολύπλοκη διαδικασία λήψης αποφάσεων σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους με ρωτούν επίσης τι κάνουμε και τι κάνει η Ευρώπη για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Ο κόσμος φοβάται. Ταυτόχρονα, βλέπω ότι όλο και περισσότεροι πολιτικοί, όλο και περισσότερες χώρες, ακόμα και σε αυτό το Σώμα, χρησιμοποιούν, κατευθύνουν και εκμεταλλεύονται αυτόν τον φόβο και αυτήν την αγωνία και δεν έχουν καμία πρόταση.
Αυτή η λαϊκίστικη προσέγγιση, που υπονομεύει την πολιτική μας, είναι σοβαρή και θα ήθελα να αναφέρω εδώ ότι δεν είναι αυτός ο τρόπος για να λυθούν τα πραγματικά και σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χώρες μας και η Ευρώπη στον κόσμο. Πιστεύω ότι είναι στο χέρι των πολιτικών κομμάτων και των κοινοβουλευτικών Ομάδων που τάσσονται εναντίον αυτού του λαϊκισμού και της δημαγωγίας να μιλήσουν πιο ανοιχτά.
Όχι, η απάντηση στην κρίση δεν είναι να την αποφύγουμε ή να καταφύγουμε στον προστατευτισμό. Όχι, δεν υπάρχει γρήγορη ή εύκολη λύση στην κρίση που αντιμετωπίζουμε. Όχι, δεν είναι δυνατόν να γυρίσουμε την πλάτη μας στην αλληλεγγύη ή στις προσπάθειες να ενισχύσουμε όλες τις χώρες μας ενόψει της παγκοσμιοποίησης και μετά να συνειδητοποιήσουμε, εντέλει, ότι χρειαζόμαστε εταίρους όταν οι καιροί είναι δύσκολοι.
Πρέπει να πάρουμε μερικά μαθήματα από όσα συμβαίνουν στην Ιρλανδία, και αυτό δεν αποτελεί επίκριση της Ιρλανδίας, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής. Πρέπει να πάρουμε μαθήματα, επειδή οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει αυτή η χώρα δεν οφείλονται μόνο στις τράπεζες, αλλά και στη δημοσιονομική και οικονομική πολιτική της παρούσας κυβέρνησης όλα αυτά τα χρόνια. " "κέλτικη τίγρη", που ήταν αποκλειστικά υπεύθυνη για τη δική της ανάπτυξη, με ένα άτυπο φορολογικό σύστημα, ελάχιστη ρύθμιση του τραπεζικού τομέα και έναν κώδικα επενδύσεων που όμοιό του δεν έχει καμία άλλη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, βιώνει σήμερα μια κατάρρευση της φούσκας των ακινήτων, υπερχρεωμένα νοικοκυριά, ανεργία σε επίπεδα ρεκόρ και έναν "σακατεμένο" τραπεζικό τομέα. " ιρλανδική κυβέρνηση έχει παράσχει εγγύηση για όλο το τραπεζικό σύστημα, δεσμεύοντας 480 δισ. ευρώ, δηλαδή τρεις φορές το ΑΕγχΠ της, κάτι που αυξάνει το δημόσιο έλλειμμά της στο 32%.
Σήμερα η ιρλανδική κυβέρνηση ζήτησε και ορθώς απέσπασε την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Το επικροτώ αυτό και, όπως είπε ο Επίτροπος Rehn σε αυτό το Κοινοβούλιο τη Δευτέρα, η βοήθεια που αναμένεται να λάβει σύντομα η Ιρλανδία θα διαφυλάξει τη σταθερότητα ολόκληρης της ζώνης του ευρώ. Ωστόσο, αυτήν την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, που το Δουβλίνο ορθώς λαμβάνει σήμερα, όπως και όταν προσχώρησε στην ΕΕ, την επέδειξε καθόλου όλα αυτά τα χρόνια η ίδια η ιρλανδική κυβέρνηση;
Πόσες φορές τα κράτη μέλη προσπάθησαν να ευθυγραμμίσουν τη φορολογία -μία προϋπόθεση, όπως είναι τόσο εμφανές σήμερα, για καλή διακυβέρνηση του ευρώ; Και κάθε φορά οι ίδιες λιγοστές χώρες αντιτίθενται σε αυτό.
Δεν κατηγορώ κάποιον συγκεκριμένα, αλλά πιστεύω ότι είναι καιρός να μάθουμε από μια τέτοια συμπεριφορά για το μέλλον. Όπως έχω πει αρκετές φορές σε αυτό το Σώμα, μια κρίση σηματοδοτεί μια ευκαιρία για αλλαγή, και δεν πρέπει να φοβόμαστε να αλλάξουμε κάποιες από τις συνήθειές μας, οι οποίες δεν είχαν τη θετική έκβαση που υπολογίζαμε.
Κυρίες και κύριοι, τα μέτρα που υιοθετήθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πριν από μερικές εβδομάδες και οι κατευθυντήριες γραμμές που συμφωνήθηκαν στην G20 στη Σεούλ αποτελούν ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν πηγαίνουν αρκετά μακριά. Με άλλα λόγια, πρέπει να υπάρξει μια συνειδητοποίηση της ανάγκης για συνεργασία στην Ευρώπη και ανάμεσα στα μεγάλα περιφερειακά μπλοκ, προκειμένου να αντιμετωπιστούν η αστάθεια των χρηματοπιστωτικών αγορών και τα ελλείμματα εμπορικού ισοζυγίου, καθώς και να αποφευχθεί ένας πόλεμος νομισμάτων.
Όλοι γνωρίζουμε ότι σε όλα αυτά τα ζητήματα, οι χώρες μας μόνες τους δεν θα μπορέσουν να βρουν μια βιώσιμη μακροπρόθεσμη λύση που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες 500 εκατομμυρίων Ευρωπαίων, οι οποίοι, όπως είπα στην αρχή, περιμένουν από τους πολιτικούς τους -δηλαδή από όλους εμάς εδώ και στις πατρίδες μας- να λάβουν μελλοντοστραφείς αποφάσεις.
Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, εάν η κρίση μάς έμαθε κάτι, είναι ότι οι λύσεις του χθες δεν είναι απαραίτητα οι λύσεις του αύριο. Πληρώνουμε ένα μεγάλο τίμημα συνειδητοποιώντας το αυτό εν καιρώ κρίσης, αλλά το τίμημα θα είναι ακόμα μεγαλύτερο εάν συνεχίσουμε να το αγνοούμε. Ζητώ από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τις κυβερνήσεις των κρατών μελών μας να αλλάξουν, να πάρουν πολιτικά μαθήματα από την κρίση και να σταματήσουν να επιζητούν την αλληλεγγύη μόνο όταν είναι πολύ αργά.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να προσθέσω κάτι τελευταίο. Το ζητούμενο δεν είναι η αντιπαλότητα μεταξύ Συμβουλίου και Κοινοβουλίου∙ είναι η εφαρμογή των συνθηκών, η έκφραση αλληλεγγύης και η στενή συνεργασία. Αυτό είναι το μήνυμα που θα ήθελα να σας περάσω, προκειμένου να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την κρίση για χάρη των συμπολιτών μας.
Martin Schulz
Κύριε Πρόεδρε, καθώς άκουγα τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, άκουσα έναν διαφορετικό τόνο από εκείνον του Προέδρου της Επιτροπής. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου μας έχει δώσει μια έκθεση και κύριε Van Rompuy, εάν επιτρέψω στον εαυτό μου να υποκύψει στο θέλγητρό της, τότε μπορώ να καταλήξω μόνο στο συμπέρασμα ότι τα πάντα είναι μέλι γάλα. Εάν ακούσω τον κ. Barroso, ωστόσο, σχηματίζω περισσότερο μια εντύπωση ότι -και παραθέτω τα ακριβή λόγια του- "κάποιες από τις πλέον πρόσφατες τοποθετήσεις δεν έχουν συμβάλει στη συνοχή". Αυτό είπε ο Πρόεδρος της Επιτροπής για το Συμβούλιο, που μας λέτε ότι είναι σε πλήρη συμφωνία.
Όχι, η πραγματικότητα στην Ευρώπη είναι κάπως διαφορετική. " πραγματικότητα στην Ευρώπη είναι ότι η ΕΕ είναι χωρισμένη σε τρία μέρη: ο γερμανογαλλικός άξονας λήψης αποφάσεων, η υπόλοιπη ζώνη του ευρώ και οι υπόλοιποι που δεν ανήκουν στη ζώνη του ευρώ, με μια ειδική θέση για το "νωμένο Βασίλειο. Αυτή είναι η πραγματικότητα στην Ευρώπη.
" ειδική θέση του "νωμένου Βασιλείου πρέπει επίσης να εξεταστεί ιδιαιτέρως. " γερμανογαλλική σύμπραξη Merkel-Sarkozy για τη λήψη αποφάσεων έχει κάνει μια συμφωνία με τον κ. Cameron. Όλοι το γνωρίζουν αυτό και πρέπει επίσης να ειπωθεί ανοιχτά. " συμφωνία έχει ως εξής: "Χρειάζομαι μια αναθεώρηση της Συνθήκης για το Σύμφωνο Σταθερότητας. "Εντάξει", λέει ο κ. Cameron, "αυτό δεν είναι εύκολο για μένα, επειδή έχω βουλευτές στη Βουλή των Κοινοτήτων που δεν το θέλουν αυτό, αλλά τότε θα έχω διαφορετικό προϋπολογισμό". " κ. Merkel και ο κ. Sarkozy τότε λένε "καλά, ας κάνουμε αυτό".
Αυτή είναι η πραγματικότητα στην Ευρώπη. Αυτό όχι μόνο δεν έχει καμία σχέση με το κοινοτικό πνεύμα, αλλά είναι μια προσέγγιση που θα καταστρέψει τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μακροπρόθεσμα θα καταστρέψει και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Φοβάμαι ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που θέλουν να συμβεί αυτό. Το επικροτούν αυτό με ενθουσιασμό. Αυτοί οι βουλευτές κάθονται εκεί πέρα.
(Χειροκροτήματα)
Εάν δεν θέλουμε αυτοί οι άνθρωποι να έχουν το πρόσταγμα σε αυτήν την ήπειρο στο μέλλον, πρέπει να οδηγήσουμε την Ευρώπη προς μια διαφορετική κατεύθυνση.
(Διαμαρτυρίες)
Θα προσπαθήσω να συνεχίσω. Ο κ. Langen είναι πάντα πολύ ευέξαπτος. " μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας στην ΕΕ εξαρτάται από τη συμφωνία μιας χώρας η οποία δεν ανήκει καν στην ευρωζώνη. " κ. Merkel συναινεί σε μια αναθεώρηση της Συνθήκης σε μια στιγμή που κανείς σε αυτό το Σώμα δεν μπορεί να προβλέψει το τι θα συμβεί στην Ιρλανδία. Επιπλέον, δεν γνωρίζω κατά πόσον η αναθεώρηση της Συνθήκης ΕΕ θα γίνει αποδεκτή στην Ιρλανδία τόσο ομαλά όσο φαίνεται από την έκθεσή σας για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
" κ. Merkel λέει ότι πρέπει να συμπεριληφθεί ο ιδιωτικός τομέας. Θα ήθελα απλώς να θέσω ένα ερώτημα σε εσάς, κύριε Rehn, αναφορικά με τον ιδιωτικό τομέα στην Ιρλανδία. Πώς κατάφεραν τελικά οι ιρλανδικές τράπεζες να περάσουν τις δοκιμασίες αντοχής; Θα μπορούσατε να μας το εξηγήσετε αυτό;
Αυτό που κάνει η κ. Merkel αποτελεί μια τέτοια δοκιμασία αντοχής για το ευρώ. Θα σας πω τι συμβαίνει: η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα είναι κάτι καλό, και ορθώς συμμετέχει. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο -και εμμένω σε αυτό- αποφασίσαμε, με ευρεία συναίνεση, έναν τρόπο ώστε να συμμετάσχει ο ιδιωτικός τομέας, και ειδικότερα την εισαγωγή ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
(Χειροκροτήματα)
Αυτό συζητήθηκε ακροθιγώς στη σύνοδο κορυφής της G8 και μετά είπαν: "όχι, δεν θέλουμε φόρο επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών". Εμείς τότε είπαμε: "εντάξει, θα το ξεχάσουμε λοιπόν". Στον απογευματινό καφέ ο φόρος χρηματοπιστωτικών συναλλαγών ξεχάστηκε. Εάν υπάρχει ένας τρόπος συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα που θα είχε πράγματι κάποια επίπτωση σε αυτόν τον ιδιωτικό τομέα, είναι αυτός. Ο κόσμος τώρα λέει ότι το "νωμένο Βασίλειο δεν το θέλει αυτό. Εντέλει το "νωμένο Βασίλειο είναι αυτό που αποφασίζει για όλα στην Ευρώπη; Τι θα γινόταν εάν ξεκινούσαμε με έναν φόρο επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών στην ευρωζώνη πρώτα, για παράδειγμα, και λέγαμε ότι θα εισπράτταμε τις οφειλές από τον ιδιωτικό τομέα εντός της ευρωζώνης με αυτόν τον τρόπο;
(Διαμαρτυρίες)
Θα επαναλάβω απλώς αυτό που είπε, ώστε να μπορέσει να το πει ο διερμηνέας: "ένας λαός, ένα έθνος, ένας ηγέτης" Αυτό είπε αυτός ο άνθρωπος.
Σχεδόν τελείωσα. Όταν αυτός ο βουλευτής διασχίζει την αίθουσα και φωνάζει "ένας λαός, ένα έθνος, ένας ηγέτης", έχω μόνο ένα πράγμα να πω: οι άνθρωποι που το είπαν αυτό στη Γερμανία είναι άνθρωποι των οποίων ο τρόπος σκέψης είναι αυτός που πασχίζω να καταπολεμήσω, αλλά πιστεύω ότι οι απόψεις αυτού του κυρίου είναι πιο κοντά σε αυτόν τον τρόπο σκέψης από ό,τι οι δικές μου.
Joseph Daul
(FR) (απευθυνόμενος στον κ. Bloom) Δεν μπορώ να δεχτώ τα όσα είπατε. Ζούμε σε μια δημοκρατική εποχή και σε ένα δημοκρατικό σύστημα. Σας καλώ να ζητήσετε επισήμως συγγνώμη, ειδάλλως θα κάνουμε επίσημη καταγγελία. Υπάρχουν άνθρωποι που είπαν λιγότερα - δεν είναι δίκαιο.
(Χειροκροτήματα)
Παραλίγο να προσθέσει ότι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δημιουργήθηκαν για να επιλύσουν αυτό το ζήτημα.
Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, πρέπει να προχωρήσουμε. Θα το λάβω υπόψη μου αυτό. Επιτρέψτε μου να σας διαβάσω το άρθρο 152, παράγραφος 1, του Κανονισμού: "Ο Πρόεδρος ανακαλεί στην τάξη κάθε βουλευτή που παρεμποδίζει την ομαλή διεξαγωγή της συνεδρίασης ή του οποίου η συμπεριφορά δεν είναι συμβατή με τις συναφείς διατάξεις του άρθρου 9". Σας καλώ, κύριε συνάδελφε, να ζητήσετε συγγνώμη στην Αίθουσα.
Godfrey Bloom
(EN) Οι απόψεις που εκφράστηκαν από τον κ. Schulz είναι αρκετές. Είναι ένας αντιδημοκρατικός φασίστας.
Πρόεδρος
Κύριοι συνάδελφοι, περιμέναμε κάτι αρκετά διαφορετικό. Δεν θέλουμε η συζήτησή μας να διαταραχθεί με τέτοιο τρόπο. Θα σας ζητήσω, κύριε συνάδελφε, να κάνουμε μια συνάντηση, και πρέπει να πάρουμε μια απόφαση για τα επόμενα βήματά μας.
Είναι αδύνατον να διεξαχθούν οι συζητήσεις μας σε τέτοιο κλίμα. Κύριε συνάδελφε, όπως βλέπετε, η αίθουσα διαμαρτύρεται πολύ έντονα για τη συμπεριφορά σας. Θα διαβάσω το άρθρο 152, παράγραφος 3, στη μητρική μου γλώσσα.
Guy Verhofstadt
Κύριε Πρόεδρε, πρώτον, πιστεύω ότι αυτό που συνέβη είναι πολύ σοβαρό. Επίσης, πιστεύω ότι οι πολιτικές Ομάδες πρέπει να αντιδράσουν σήμερα με μια κοινή θέση σε αυτό το ζήτημα, και ελπίζω όλες οι πολιτικές Ομάδες, εκτός φυσικά από την Ομάδα του εν λόγω βουλευτή, να στηρίξουν ξεκάθαρα τις ενέργειες στις οποίες προβήκατε, ώστε να μην ξανασυμβεί αυτό.
(Χειροκροτήματα)
Πιστεύω ότι όσα είπε ο κ. Daul για την Ιρλανδία -επειδή ανέλυσε πλήρως την κατάσταση της Ιρλανδίας- ισχύουν πλήρως, παρ' όλα αυτά θα ήθελα να του πω ότι, εάν στην αρχή της οικονομικής κρίσης είχαμε καταρτίσει ένα ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης για τις τράπεζες τον Οκτώβριο του 2008, όπως είχε προταθεί από την Επιτροπή αλλά απορρίφθηκε από τα κράτη μέλη, η Ιρλανδία δεν θα αντιμετώπιζε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα. Εκείνη η πρόταση είχε απορριφθεί τον Οκτώβριο του 2008 με τα εξής λόγια: "Όχι, δεν χρειάζεται. Εμείς στη Γερμανία έχουμε αρκετά χρήματα για να λύσουμε μόνοι μας τα προβλήματά μας". Λοιπόν, είδαμε ποιο ήταν το αποτέλεσμα τελικά.
Δεύτερον, θα ήθελα να αναφερθώ στο τρέχον ζήτημα, επειδή υπάρχει ακόμα ένταση σχετικά με αυτό. Σε ό,τι με αφορά, ελπίζω ότι το ευρώ θα σταθεροποιηθεί και πάλι αύριο ή μεθαύριο, επειδή έχει ακόμα να κάνει πολλά. Πιστεύω, λοιπόν, ότι όσα είπαν χθες ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και ο κ. Rehn πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψη.
Θεωρώ ότι όσα είπε ο κ. Trichet κατά τη χθεσινή συζήτηση -δεν ήταν πολλοί παρόντες κατά τη διάρκεια της συζήτησης- είναι πολύ σημαντικά. Είπε ότι το πακέτο δεν ήταν αρκετό για να αποκαταστήσει τη σταθερότητα στη ζώνη του ευρώ. Για αυτό, εμείς στο Κοινοβούλιο έχουμε μια ειδική ευθύνη, επειδή λαμβάνουμε από κοινού αποφάσεις σε όλους αυτούς τους τομείς. Αυτό πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Εντέλει, ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα; Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει ένα νόμισμα που να μην στηρίζεται από μια κυβέρνηση, μια ενιαία οικονομική πολιτική, μια στρατηγική και μια ενιαία αγορά ομολόγων. Πιστεύουμε ότι στην ευρωζώνη είναι εφικτό να ενεργούμε με 16 κυβερνήσεις, 16 αγορές ομολόγων και 16 διαφορετικές οικονομικές πολιτικές∙ θεωρώ ότι αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία πρέπει να ενεργήσουμε και το συμπέρασμα στο οποίο πρέπει να καταλήξουμε. Πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από τις αποφάσεις του Συμβουλίου. Κύριε Rehn, πιστεύω ακόμα και ότι πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από τις προτάσεις της Επιτροπής και ότι πρέπει να στηρίξουμε τον κ. Trichet.
Εάν ο κ. Trichet, που είναι, άλλωστε, υπεύθυνος για τη σταθερότητα του ευρώ, ζητεί από το Κοινοβούλιο και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές αρχές να ενισχύσουν το πακέτο, η μόνη απόφαση που μπορούμε να πάρουμε για τις χρηματοπιστωτικές αγορές είναι να ενισχύσουμε το πακέτο, να δώσουμε κοινοτικό χαρακτήρα, να εισαγάγουμε πλήρως αυτόματες κυρώσεις -που δεν ισχύουν επί του παρόντος- και να δημιουργήσουμε μια αγορά ευρωομολόγων. Οι διαφορές ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία και ανάμεσα στην Ιρλανδία και τη Γερμανία δεν πρόκειται αν εκλείψουν εάν δεν υπάρχει ενιαία αγορά ομολόγων. Μια πραγματικά αποτελεσματική πρόσθετη κύρωση θα μπορούσε επίσης να καθιερωθεί για χώρες που δεν τηρούν το Σύμφωνο Σταθερότητας.
Τέλος, θα ήθελα να πω ότι χρειαζόμαστε το είδος αυτό της πραγματικής οικονομικής διακυβέρνησης που ευνοεί τις επενδύσεις, και αν η γερμανική κυβέρνηση ζητεί να αλλάξει το άρθρο 136 της Συνθήκης για τον σκοπό αυτόν, τότε ας το αλλάξουμε, αλλά ας κάνουμε επίσης ό,τι είναι αναγκαίο για να συμπεριλάβουμε πραγματική οικονομική διακυβέρνηση και πλήρως αυτόματες κυρώσεις στο άρθρο 136 στο μέλλον. Ας μετατρέψουμε αυτές τις αλλαγές στη Συνθήκη σε μια πραγματική ευκαιρία για να προετοιμάσουμε το ευρώ για το μέλλον, δηλαδή καθιερώνοντας την οικονομική διακυβέρνηση στη ζώνη του ευρώ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 8, του Κανονισμού)
William
(EN) Κύριε Πρόεδρε, σε περίπτωση που η Επιτροπή πετύχει την οικονομική διακυβέρνηση που επιζητεί και την οποία και εσείς επιζητείτε, πιστεύετε τότε, κύριε Verhofstadt, ότι η Επιτροπή θα λαμβάνει πάντα τις σωστές αποφάσεις;
Guy Verhofstadt
(EN) Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι έχω περισσότερη εμπιστοσύνη στην πρόθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να λαμβάνει μέτρα εναντίον χωρών που δεν εφαρμόζουν το Σύμφωνο Σταθερότητας από ό,τι στο ίδιο το Συμβούλιο, που περιλαμβάνει τους αρχηγούς των κυβερνήσεων. Εννέα χρόνια ήμουν στο Συμβούλιο και ποτέ δεν είδα μια χώρα να στρέφει το δάχτυλο προς κάποια άλλη χώρα και να λέει "εσύ δεν τηρείς το Σύμφωνο Σταθερότητας".
Το είδαμε το 2004 και το 2005 με τη Γαλλία και τη Γερμανία. Δεν εφάρμοζαν το Σύμφωνο Σταθερότητας, και όμως δεν υπήρξε καμία κύρωση εναντίον κάποιας από τις δύο. Αυτός είναι ο λόγος που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που είναι το κοινοτικό θεσμικό όργανο και πραγματικά ακολουθεί τη μέθοδο των Monnet και Schuman, πρέπει να αποκτήσει το προβάδισμα σε αυτό.
Barry Madlener
(NL) Κύριε Πρόεδρε, ακριβώς έτσι είναι. Δεν μπόρεσα να παρέμβω όταν αποπέμψατε από την αίθουσα τον συνάδελφό μας βουλευτή από το Κόμμα Ανεξαρτησίας του "νωμένου Βασιλείου (UKIP), αλλά θα ήθελα, παρ' όλα αυτά, να εκφράσω την αντίρρησή μου για τη μεροληπτική εφαρμογή των κανόνων. Ο κ. Schulz αποκάλεσε τον συνάδελφό μου κ. van der Stoep φασίστα εδώ σε αυτήν την Αίθουσα και εσείς δεν κάνατε τίποτα· καμία συγγνώμη δεν ακούστηκε. Κανένα μέτρο δεν ελήφθη κατά του κ. Schulz. Αυτό που κάνει τώρα ο κ. Schulz είναι ακριβώς το ίδιο...
(Ο ομιλητής συνέχισε, αλλά το μικρόφωνό του αποσυνδέθηκε)
Πρόεδρος
Πρέπει να δώσω ένα τέλος σε αυτήν τη συζήτηση. Εάν έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία για τα όσα συνέβησαν, μπορείτε να έλθετε σε μένα. Είμαι πρόθυμος να μιλήσω μαζί σας. Θα το συζητήσουμε μαζί.
Rebecca Harms
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, είναι μάλλον δύσκολο να μιλήσει κανείς εν μέσω αυτής της ηλεκτρισμένης ατμόσφαιρας. Αποτελεί επίσης, έως έναν βαθμό, μια απόδειξη της κατάστασης στην οποία μπορεί να βρεθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση εάν για άλλη μια φορά δεν διατυπώσουμε την ευρωπαϊκή πολιτική με πιο προσεκτικό και πιο αποφασιστικό τρόπο. " άποψή μου, κύριε Schulz, είναι ότι το πρόβλημα δεν είναι οι μικρές αλλαγές στη Συνθήκη που η Γερμανία θέλει και χρειάζεται - διότι η οικονομική κρίση δεν είναι φυσική καταστροφή. Το πρόβλημα είναι μάλλον ότι σε αυτήν την κρίση το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, και συγκεκριμένα οι αντιπρόσωποι των μεγάλων χωρών στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, δεν είναι πλέον σε θέση να διασφαλίσουν ότι μια θετική σπίθα από τη σύνοδο των Βρυξελλών θα εξαπλωθεί στην κοινωνία εντός των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μου φαίνεται πολύ παράξενο το πόσο γρήγορα χάθηκε αυτό το φιλοευρωπαϊκό πνεύμα. Βρίσκω επίσης παράξενο το γεγονός ότι από όλες τις χώρες, ειδικά η Γερμανία, η οποία ωφελήθηκε τόσο πολύ από την αλληλεγγύη μας στο μακρινό και πιο πρόσφατο παρελθόν, δεν είναι πλέον ικανή να μας απομακρύνει από μια συζήτηση που σήμερα χαρακτηρίζεται από εγωκεντρισμό και στενοκεφαλιά, οδηγώντας μας σε μια συζήτηση σχετικά με τον λόγο που είναι σωστό το ότι τα κράτη μέλη στην Ευρώπη έχουν συνδέσει την τύχη τους τόσο στενά το ένα με το άλλο, και σχετικά με τον λόγο που το Συμβούλιο, αλλά και εσείς, κύριε Van Rompuy, δεν καταφέρνετε πλέον να εξηγήσετε στους πολίτες, των οποίων την αβεβαιότητα τόσο καλά περιέγραψε ο κ. Daul, γιατί θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την κρίση μόνο εάν συνεργαστούμε και όχι εάν ανταγωνιζόμαστε ο ένας τον άλλον. " παντελής έλλειψη αυτού του πνεύματος είναι ένα από τα προβλήματά μας.
Το δεύτερο είναι ότι δεν έχει γίνει κάποια ειλικρινής πολιτική δήλωση σχετικά με το γεγονός ότι δεν σώζουμε όλους τους Έλληνες ή όλους τους Ιρλανδούς, σώζουμε τις τράπεζες στην κάθε περίπτωση, καθώς και ότι η Ιρλανδία δεν είναι μόνο ιρλανδική κρίση, είναι επίσης γερμανική και βρετανική κρίση, ακόμα και αν αυτό είναι ένα μήνυμα που δεν θέλετε ίσως να ακούσετε. Πιστεύω ότι αυτή η ειλικρίνεια θα αποτελέσει τη βάση ώστε να πείσουμε τους πολίτες να στηρίξουν εντέλει τα όσα αποφασίζονται στις Βρυξέλλες εν μέσω αυτής της κρίσης.
Το τρίτο σημείο μου είναι ότι πιστεύω πως ο κ. Verhofstadt έχει απόλυτο δίκιο. " οικονομική διακυβέρνηση είναι αυτό που πρέπει να πάρει μορφή τώρα. Όλοι το γνωρίζουμε αυτό. Ασχέτως του πόσο συχνά το Συμβούλιο ή η Επιτροπή δηλώνουν ότι θέλουν να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα το συντομότερο δυνατό, δεν παύω να ανησυχώ, καθώς ακριβώς αυτή η έλλειψη φιλοευρωπαϊκού πνεύματος αλληλεγγύης σημαίνει ότι αυτά τα αναγκαία και λογικά μέτρα για την ολοκλήρωση δεν πρόκειται να ληφθούν. Ένα θέμα είναι να μιλάμε για φορολογικό ντάμπινγκ στην Ιρλανδία. Κάτι πρέπει να αλλάξει εδώ. Το πώς θα γίνει αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Πότε και εντός ποιου πλαισίου, είναι επίσης άλλο ζήτημα. Συνολικά, ωστόσο, τα κράτη μέλη πρέπει να συντονίσουν τις φορολογικές πολιτικές τους, ειδάλλως τα πράγματα θα συνεχίσουν να μην πηγαίνουν καλά στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Υπάρχει μια συζήτηση την οποία πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη, καθώς της δόθηκε και η σχετική βαρύτητα: η συμμετοχή των πιστωτών και η αναδιάρθρωση του χρέους, και μεταξύ εκείνων που ήταν η άμεση αιτία της κρίσης. Οφείλω να σας πω ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο για μένα να κρίνω τι είναι σωστό και τι λάθος εν προκειμένω. Γνωρίζουμε ότι έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για την Ισπανία και την Πορτογαλία. Γνωρίζουμε ότι είναι θέμα χρόνου το να ζητήσουν και αυτές αλληλεγγύη και διαχείριση της κρίσης. Δεν γνωρίζω εάν θα κάνουμε καλό στους εαυτούς μας εμπλέκοντας τώρα τους πιστωτές ή μήπως θα ήταν καλύτερο εντέλει να πούμε ότι θέλουμε αυτήν την οικονομική διακυβέρνηση, θέλουμε αυστηρή ρύθμιση του τραπεζικού τομέα, θέλουμε φόρο επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών ή φόρους κεφαλαίου για εκείνους που κερδίζουν από την κρίση. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να σταθμίσουμε μαζί. Δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος να συμπεριφερόμαστε σαν να μην πρέπει να ληφθεί κάποια απόφαση εδώ. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)
Kay Swinburne
Κύριε Πρόεδρε, για μια φορά τα δύο βασικά θέματα που συζητιούνται εδώ από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην εκλογική μου περιφέρεια στην Ουαλία, συμπίπτουν. Πρώτον, πώς θα αντεπεξέλθει η ΕΕ στην κατάσταση της Ιρλανδίας και, δεύτερον, πώς θα επιλυθεί το αδιέξοδο του προϋπολογισμού της ΕΕ. Στην Ουαλία εκτιμούμε ειλικρινά τους πόρους της ΕΕ που έχουμε λάβει, και όλοι οι κάτοικοι της εκλογικής περιφέρειάς μου αναγνωρίζουν την ανάγκη για μια σταθερή ευρωζώνη. Ωστόσο, οι διαφορές ανάμεσα στον τρόπο με τον οποίο συζητιούνται τα δύο θέματα στο Cardiff και στις Βρυξέλλες είναι ξεκάθαρες.
Στις Βρυξέλλες, εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, παίρνουμε τα δύο ζητήματα και τα συζητάμε ξεχωριστά. " απάντηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και αυτή του Συμβουλίου για τη διάσωση του ευρώ είναι ότι χρειαζόμαστε βελτιωμένη οικονομική διακυβέρνηση, περισσότερους κανόνες για τις εθνικές κυβερνήσεις και επιβολή μέσω προστίμων και κυρώσεων.
Στο Cardiff, την πρωτεύουσά μου -και είμαι βέβαιη και στο Δουβλίνο- ενώ για τον προϋπολογισμό καταλήγουμε στο ότι τα κράτη μέλη πρέπει να πάψουν να είναι ιδιοτελή και να βάλουν την Ευρώπη πάνω από τις ανάγκες των ίδιων των χωρών τους, όλα καταλήγουν στο πώς και πού θα πρέπει να δαπανηθούν τα χρήματα των φορολογουμένων. Ο κόσμος γνωρίζει ότι είναι αναγκαία τα πακέτα λιτότητας. Καθημερινά τους λένε πόσο χρεωμένες είναι οι χώρες τους. Γνωρίζουν ότι πρέπει να ληφθούν σκληρές αποφάσεις, αλλά θέλουν επίσης να αποφασίσουν το πώς θα δαπανηθούν τα χρήματα που έχουν κερδίσει με δυσκολία. Το να καλούνται να δώσουν ακόμα περισσότερα χρήματα για τη χρηματοδότηση σχεδίων της ΕΕ μέσω ενός αυξημένου προϋπολογισμού της ΕΕ σε μια εποχή που καλούνται να θυσιάσουν ένα μερίδιο από τις συντάξεις του δημοσίου τομέα, ή ακόμα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, βασικές παροχές πρόνοιας στις οποίες έχουν μάθει να βασίζονται, είναι για πολλούς ψηφοφόρους ένα υπερβολικά μεγάλο βήμα.
Όταν η ίδια η ΕΕ αναγνωρίζει ότι δεν έχει κάνει καλή δουλειά ως προς την επιβολή των ίδιων των κανόνων και των προτύπων της εντός της ευρωζώνης, δεν δίνει και πολλά κίνητρα στους πολίτες να της δώσουν ακόμα περισσότερα χρήματα. Εν μέσω αυτής της εποχής των "σφιχτών" δημοσίων δαπανών, και καθώς επανεξετάζουμε κανόνες για την οικονομική διακυβέρνηση για τα κράτη μέλη, εμείς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να σεβαστούμε τις πιέσεις τις οποίες υφίστανται τα κράτη μέλη και να αποδεχτούμε ότι όλα τα μη επείγοντα σχέδια των θεσμικών οργάνων της ΕΕ πρέπει να αναβληθούν, ώστε να γίνει εφικτή η κατάρτιση ενός προϋπολογισμού της ΕΕ που να αντανακλά αυτούς τους δύσκολους οικονομικούς καιρούς.
(" ομιλήτρια δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 8, του Κανονισμού)
William
(EN) Κύριε Πρόεδρε, αντιλαμβάνεται η ομιλήτρια ότι οι αποκαλούμενοι πόροι της ΕΕ, που ανέφερε ότι ελήφθησαν από τους κατοίκους της εκλογικής της περιφέρειας είναι πολύ απλά τα ίδια τα χρήματα του "νωμένου Βασιλείου που επιστράφηκαν, με τη διαφορά ότι επιστράφηκαν μόνο μερικώς και αφού η Ευρωπαϊκή Ένωση αφαίρεσε το μερίδιό της του "κρουπιέρη"; Το αναγνωρίζει ή το αντιλαμβάνεται αυτό η κυρία;
Kay Swinburne
(EN) Κύριε Πρόεδρε, όπως γνωρίζει ο κύριος, κατανοώ πλήρως από πού προέρχονται τα χρήματα και ποιοι είναι οι καθαροί πληρωτές ως προς τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Ωστόσο, οι κάτοικοι της εκλογικής μου περιφέρειας στην Ουαλία βλέπουν απλώς ότι λαμβάνουν επενδύσεις σε κρίσιμα έργα τη στιγμή που έχουν ένα ΑΕγχΠ χαμηλότερο από κάθε άλλη περιφέρεια του "νωμένου Βασιλείου. Συνεπώς, θα υπερασπίζομαι συνεχώς τις δαπάνες της ΕΕ στην εκλογική μου περιφέρεια.
Lothar Bisky
Κύριε Πρόεδρε, εάν οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων συμφώνησαν να συγκροτήσουν έναν μόνιμο μηχανισμό αντιμετώπισης κρίσεων για να διαφυλάξουν την οικονομική σταθερότητα στη ζώνη του ευρώ, μόνο να το επικροτήσω μπορώ αυτό. Τα αποτελέσματα του έργου, διάρκειας αρκετών μηνών, της Ειδικής Ομάδας του κ. Van Rompuy σχετικά με την οικονομική διακυβέρνηση αφήνουν πολλές προσδοκίες ανεκπλήρωτες- παρότι οι απόψεις μου για αυτά ποικίλλουν. Καταβάλλεται προσπάθεια να εφαρμοστεί ο αυστηρότερος δυνατός έλεγχος στον προϋπολογισμό, προκειμένου να αποφευχθούν μακροχρόνια ελλείμματα, ωστόσο η προσεκτική ανάκαμψη από την κρίση θα τεθεί ξανά άμεσα σε κίνδυνο από τις δραστικές περικοπές των δημοσίων δαπανών. Αυτό δεν είναι μόνο εντελώς αντιπαραγωγικό, νομίζω ότι είναι και παράλογο. Φαίνεται ότι δεν έχουμε μάθει τίποτε από την προηγούμενη εμπειρία μας με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Δεν γίνεται να επιβάλλεις επιπρόσθετες χρηματικές ποινές σε μια χώρα που είναι ήδη υπερχρεωμένη. " απαγόρευση της διάσωσης και το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης καταστρέφουν την αλληλεγγύη ανάμεσα στα κράτη της νομισματικής ένωσης.
" οικονομία υπαγορεύει εντέλει τις πολιτικές μας; Για άλλη μια φορά, τις συνέπειες της κρίσης θα τις επωμιστεί ο κόσμος. Μπορούμε να αναμένουμε μισθολογικό και κοινωνικό ντάμπινγκ, περικοπές στον τομέα της εκπαίδευσης και αύξηση της ανεργίας. Αυτό θα αυξήσει περαιτέρω το φορτίο των χωρών που έχουν πληγεί και θα κάνει την ανάκαμψή τους πιο δύσκολη. Δεν έχει απολύτως κανένα νόημα να αυξήσουμε την πίεση σε χώρες όπως η Ιρλανδία, η Ελλάδα ή η Πορτογαλία. Το αντίθετο, οι οικονομικές ανισότητες στην Ευρώπη πρέπει να μειωθούν, με άλλα λόγια χρειαζόμαστε οικονομική διακυβέρνηση. Θέλουμε μια κοινωνική και δίκαιη Ευρώπη, θεμελιωμένη στην αρχή της αλληλεγγύης. " προτεραιότητα της πολιτικής έναντι της οικονομίας πρέπει να διατηρηθεί ή να αποκατασταθεί.
Nigel Farage
Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Van Rompuy βρίσκεται στη θέση αυτή εδώ και έναν χρόνο και σε αυτό το διάστημα ολόκληρο το οικοδόμημα έχει αρχίσει να καταρρέει. Επικρατεί χάος. Τα χρήματα τελειώνουν. Θα έπρεπε να ευχαριστήσω τον κ. Van Rompuy. Ίσως θα έπρεπε να είναι το ίνδαλμα του ευρωσκεπτικιστικού κινήματος.
Όμως, κοιτάξτε γύρω σας σε αυτήν την αίθουσα σήμερα, κύριε Van Rompuy. Κοιτάξτε απλώς αυτά τα πρόσωπα. Κοιτάξτε τον φόβο. Κοιτάξτε τον θυμό. Ο καημένος ο κ. Barroso εδώ μοιάζει σαν να έχει δει φάντασμα. Ξέρετε, αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι το παιχνίδι τελείωσε και παρ' όλα αυτά, μέσα στην απελπισία τους να διαφυλάξουν το όνειρό τους, θέλουν να εξαλείψουν κάθε εναπομείναν ίχνος δημοκρατίας από το σύστημα. Είναι ξεκάθαρο ότι κανένας από εσάς δεν έχει μάθει τίποτα. Όταν εσείς ο ίδιος, κύριε Van Rompuy, λέτε ότι το ευρώ μας έφερε σταθερότητα, υποθέτω ότι θα μπορούσα να σας χειροκροτήσω για το χιούμορ που έχετε. Ωστόσο, αυτή δεν είναι απλώς η νοοτροπία του καταφυγίου;
Ο φανατισμός σας είναι πλέον ολοφάνερος. Μιλήσατε για το ότι ήταν ψέμα να πιστέψουμε ότι το εθνικό κράτος θα μπορούσε να υπάρξει στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο του 21ου αιώνα. Λοιπόν, αυτό μπορεί να ισχύει στην περίπτωση του Βελγίου -το οποίο δεν έχει κυβέρνηση εδώ και έξι μήνες- αλλά για τους υπόλοιπους από εμάς, σε κάθε κράτος μέλος αυτής της Ένωσης (και ίσως για αυτό να βλέπουμε τον φόβο στα πρόσωπα) ολοένα και περισσότερο ο κόσμος λέει: "Δεν θέλουμε αυτήν τη σημαία, δεν θέλουμε τον εθνικό ύμνο, δεν θέλουμε αυτήν την πολιτική τάξη, θέλουμε το όλο πράγμα να μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας."
Είχαμε την ελληνική τραγωδία νωρίτερα φέτος, και τώρα έχουμε την κατάσταση στην Ιρλανδία. Γνωρίζω ότι σε μεγάλο βαθμό ευθύνονται η ανοησία και η απληστία των Ιρλανδών πολιτικών. Δεν θα έπρεπε να έχουν ενταχθεί ποτέ στην ευρωζώνη. Γνώρισαν, με χαμηλά επιτόκια, απατηλή οικονομική άνθηση και μαζική πτώχευση. Όμως, κοιτάξτε την αντίδρασή σας απέναντί τους. Αυτό που τους λένε τη στιγμή που καταρρέει η κυβέρνησή τους είναι ότι θα ήταν άστοχο να κάνουν βουλευτικές εκλογές. Για την ακρίβεια, ο Επίτροπος Rehn είπε εδώ ότι πρώτα έπρεπε να συμφωνηθεί ο προϋπολογισμός τους και μετά να τους επιτραπεί να κάνουν βουλευτικές εκλογές.
Ποιοι νομίζετε ότι είστε επιτέλους; Είστε πολύ επικίνδυνοι άνθρωποι, πράγματι. " εμμονή σας με τη δημιουργία ενός ευρω-κράτους σημαίνει ότι ευχαρίστως καταλύετε τη δημοκρατία. Δείχνετε να χαίρεστε για το ότι εκατομμύρια άνθρωποι είναι άνεργοι και φτωχοί. Άπειρα εκατομμύρια ανθρώπων πρέπει να υποφέρουν, προκειμένου να συνεχιστεί το ευρωόνειρό σας.
Λοιπόν, δεν θα αποδώσει αυτό, καθώς σειρά έχει η Πορτογαλία. Με τα επίπεδα χρέους να είναι στο 325% του ΑΕγχΠ, είναι οι επόμενοι στη λίστα. Μετά από αυτό, υποψιάζομαι ότι είναι η σειρά της Ισπανίας. " διάσωση για την Ισπανία θα ήταν επτά φορές όσο εκείνο της Ιρλανδίας και μέχρι εκείνη τη στιγμή όλα τα χρήματα για διάσωση θα έχουν εξαφανιστεί. Δεν πρόκειται να υπάρξουν άλλα.
Όμως είναι ακόμα πιο σοβαρό από τα οικονομικά, καθώς αν κλέβεις από τους λαούς την ταυτότητά τους, εάν τους κλέβεις τη δημοκρατία, τότε αυτό που τους απομένει είναι εθνικισμός και βία. Μπορώ μόνο να ελπίζω και να προσεύχομαι ότι το ευρω-σχέδιο θα καταστραφεί από τις αγορές προτού συμβεί όντως αυτό.
Angelika Werthmann
(DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, προκειμένου να ξεπεράσουμε τη σημερινή χρηματοπιστωτική κρίση χρειαζόμαστε θεμελιώδεις αλλαγές στην οικονομική ευθύνη στην Ευρώπη: αύξηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, εποπτεία της οικονομικής πολιτικής και βελτίωση στον συντονισμό της διαχείρισης της κρίσης. " ενίσχυση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε αύξηση της οικονομικής ευθύνης.
Οι διαδοχικές κυρώσεις θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε ένα πρώιμο στάδιο στη διαδικασία δημοσιονομικής εποπτείας και θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη το κριτήριο του ελλείμματος και το δημόσιο χρέος. Τέλος, ένας νέος μηχανισμός αντιμετώπισης κρίσεων σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι οι τράπεζες και οι ασφαλιστικοί φορείς, για παράδειγμα, μπορούν να θεωρηθούν υπόλογοι. Ζητώ από αυτά τα θεσμικά όργανα να είναι πιο υπεύθυνα απέναντι στους φορολογούμενους.
Θα ήθελα μόνο να πω κάτι ακόμα αναφορικά με το Κανκούν. " ΕΕ θέλει να μιλήσει με μία φωνή. Ιδίως αυτοί οι δύσκολοι καιροί παρέχουν, για παράδειγμα, μια ευκαιρία για επένδυση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ενεργειακή απόδοση επιτρέποντάς μας έτσι να βελτιώσουμε το περιβάλλον, καθώς και την αναπτυξιακή πολιτική μας.
Marianne Thyssen
(NL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Van Rompuy, κύριε Barroso, κυρίες και κύριοι, λίγο με την τραπεζική κρίση, λίγο με την οικονομική κρίση και τις καταστάσεις κρίσης στα δημόσια οικονομικά, πραγματικά μάθαμε και βιώσαμε περισσότερο από ποτέ τι ακριβώς είναι οι κρίσεις τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Μέχρι σήμερα οι αντιδράσεις των αρχών, ειδικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ήταν καλές. " ύπαρξη και αντίσταση του ευρώ, καθώς και η ακριβής δράση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας απέτρεψαν την κλιμάκωση της κατάστασης. Στην Ευρώπη μάθαμε το "Ισχύς στην ενότητα" και ότι η αλληλεγγύη έχει αποτέλεσμα. Ωστόσο, η τρέχουσα κατάσταση των πραγμάτων αποδεικνύει ότι πρέπει να συνεχίσουμε να κάνουμε διαρθρωτικές προσαρμογές και ότι πρέπει πραγματικά να κινηθούμε προς την οικονομική διακυβέρνηση. Ακόμα και αν το ευρώ μας νανούρισε κάπως, κύριε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ας δούμε τη σοβαρότητα αυτής της κρίσης σαν κάλεσμα αφύπνισης για να αξιοποιήσουμε πλήρως την ευρωπαϊκή δύναμή μας στο μέλλον. Αυστηροί κανόνες και επαρκείς μηχανισμοί επιβολής απαιτούνται για τον χρηματοπιστωτικό τομέα, τους δημόσιους προϋπολογισμούς και το χρέος, καθώς και για την αποκατάσταση των μακροοικονομικών ανισορροπιών. Απαιτούνται προκειμένου να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη, να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα, να προωθηθεί η οικονομική ανάπτυξη και να αυξηθούν οι ευκαιρίες για απασχόληση και ευημερία. Ελπίζω να μην αποθαρρυνθεί κανείς από τη λήψη αυστηρών μέτρων από φόβο μήπως θεωρηθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση ο "μπαμπούλας" των κρατών μελών, καθώς η αλήθεια είναι ότι τα κράτη μέλη χρειάζονται εξωτερική πίεση, ίσως ακόμα και έναν "μπαμπούλα", καθώς δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν μόνα τους σε αυτό το έργο, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Κύριε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, τα συμπεράσματα που διαβάσαμε και τα οποία είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό έργο της Ειδικής Ομάδας σας, θα θέσουν την Ένωση σε τροχιά για τις αναγκαίες διαρθρωτικές ρυθμίσεις και ως προς αυτό τα επικροτούμε. Έχω δύο ερωτήσεις ωστόσο. " πρώτη είναι ότι παραπάνω από το μισό του πακέτου διακυβέρνησης πρέπει να αποφασιστεί μέσω της συναπόφασης, παρ' όλα αυτά ζητάτε να χρησιμοποιηθούν ταχείες διαδικασίες στη λήψη αποφάσεων. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, κατά πόσον αφήνετε στο Συμβούλιο Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων (ECOFIN) αρκετό περιθώριο για να διαπραγματευτεί με το Κοινοβούλιο και να επιτρέψει στο Κοινοβούλιο να εκτελέσει πλήρως τον ρόλο του, καθώς αυτό είναι που θέλουμε. Δεύτερον, και τελευταίο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι αντίθετο στην αυτοματοποίηση του συστήματος κυρώσεων: καμία τροποποίηση της συνθήκης, όχι άνοιγμα του κουτιού της Πανδώρας. Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, εσείς ο ίδιος προτείνετε να τροποποιηθεί η Συνθήκη, ώστε να καταστεί εφικτή η δημιουργία ενός μόνιμου μηχανισμού αντιμετώπισης κρίσεων, ένας μηχανισμός τον οποίο χρειαζόμαστε. Πού είναι λοιπόν η Πανδώρα, αναρωτιέμαι. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τις απαντήσεις σας.
Stephen Hughes
(EN) Κύριε Πρόεδρε, είμαι σίγουρος ότι σε ένα πράγμα συμφωνούμε όλοι: οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων είναι εξαιρετικά πολυάσχολοι άνθρωποι. Βρίσκω εξαιρετικά αξιοπερίεργο, λοιπόν, το γεγονός ότι συναντιούνται κάθε τρεις μήνες περίπου και δαπανούν τρομερό χρόνο και χρήμα για να αποφασίσουν πολύ λίγα σε σχέση με την κρίση, η οποία υπογραμμίζεται διπλά από αυτό που μόλις συνέβη στην Ιρλανδία.
Πάρτε για παράδειγμα την ιδέα του φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Ήταν στην ημερήσια διάταξη των συνόδων κορυφής του Μαρτίου, του Ιουνίου και του Οκτωβρίου, με κάθε Συμβούλιο να το μεταθέτει για το επόμενο Συμβούλιο. Τώρα έχει μετατεθεί για το Συμβούλιο του Δεκεμβρίου και πιθανότατα και μετά από αυτό, στο μέλλον. Χρειάζεται επειγόντως να κάνουμε ένα άλμα προς τα εμπρός όσον αφορά την οικονομική διακυβέρνηση· χρειαζόμαστε όραμα και δράση, αμοιβαία αλληλεγγύη και αυστηρό συντονισμό. Όμως, αντί αυτού, αυτό που έχουμε είναι σύγχυση, διστακτικότητα και αμοιβαία δυσπιστία, που οδηγεί σε μόνιμη αστάθεια όχι σε σταθερότητα.
Κάποια πράγματα είναι ξεκάθαρα. Πρώτον, μια περαιτέρω ενίσχυση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης δεν θα είναι αρκετή. Ακόμη χειρότερα, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος το νέο σύστημα όπως έχει προταθεί να καταλήξει φιλοκυκλικό και, ως εκ τούτου, δυσμενές για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Δεύτερον, η οικονομική και νομισματική ένωση πρέπει να γίνει πολύ πιο αποτελεσματική μέσω ενός πραγματικά ισορροπημένου και αποτελεσματικού συντονισμού οικονομικής πολιτικής, και όχι μόνο εποπτείας και κυρώσεων. Τρίτον, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, πρέπει να υπάρξει ένα σύστημα κοινής διαχείρισης χρέους για τουλάχιστον ένα μέρος του δημόσιου χρέους -ίσως μέχρι ένα ποσοστό 60% του ΑΕγχΠ.
Τα οικονομικά οφέλη ενός τέτοιου συστήματος ευρωομολόγων είναι τεράστια και ξεκάθαρα. Κύριε van Rompuy, έχει καταγραφεί πως έχετε πει ότι δεν σας αρέσουν οι πολιτικοί με όραμα. Νομίζω ότι προτιμάτε τη χειροπιαστή δράση: το κατανοώ αυτό. Όμως νομίζω ότι μπορείτε πλέον να κινηθείτε έτσι ώστε να τα συνδυάσετε αυτά τα δύο. Ελπίζω ο δρόμος να είναι ανοιχτός και ο φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και ένα ισορροπημένο σύστημα συντονισμού οικονομικής πολιτικής να υπερβούν την απλή εποπτεία και κοινή διαχείριση του χρέους. Νομίζω ότι είναι καιρός για όραμα και δράση, κύριε van Rompuy.
Alexander Graf Lambsdorff
(DE) Κύριε Πρόεδρε, υπάρχει κάτι που είναι σημαντικό να το καταλάβουν και οι πολίτες: η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι χρεωμένη. Μιλάμε εδώ για μια κρίση χρέους στα κράτη μέλη μας. " Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το μόνο πολιτικό επίπεδο στην Ευρώπη που δεν έχει χρέος. Θα ήθελα επίσης να παραμείνει έτσι. Ωστόσο, μας συνδέει μια κοινή μοίρα λόγω του ευρώ. Ως προς αυτό, η κ. Harms και ο κ. Schulz δικαίως παραπονέθηκαν για την έλλειψη ευρωπαϊκού πνεύματος. Το Deauville ήταν λάθος. " Γερμανία και η Γαλλία υπέστησαν εκβιασμό από το "νωμένο Βασίλειο. " Επιτροπή πρέπει να επιβάλλει τις κυρώσεις, όχι οι υπουργοί Οικονομικών. Κύριε Van Rompuy, η αυτόματη φύση των κυρώσεων κατά τη διάρκεια της προληπτικής φάσης θυσιάστηκε στο Deauville. Οι υπουργοί Οικονομικών πρέπει και πάλι να λάβουν την απόφαση εδώ. Αυτοί είναι εκείνοι που ήταν προηγουμένως υπεύθυνοι για την πυροδότηση της χρηματοπιστωτικής κρίσης και της κρίσης χρέους στα κράτη μέλη.
Τι είναι η οικονομική διακυβέρνηση; Όλοι κάνουν λόγο για οικονομική διακυβέρνηση, αλλά τι σημαίνει με συγκεκριμένους όρους; Θέλουμε πράγματι η Ευρωπαϊκή Ένωση να παρεμβαίνει στις λεπτομέρειες της αγοράς εργασίας μας και της κοινωνικής πολιτικής μας; Υπάρχει ένα μεγάλο ερωτηματικό στο σημείο αυτό. " θέσπιση νομικού πλαισίου για την επιχειρηματικότητα και την τόνωση της ανάπτυξης είναι πολύ καλή και ωραία, αλλά η μέγιστη πρόκληση είναι να μπουν και πάλι σε τάξη τα δημόσια οικονομικά των κρατών μελών. Για αυτό είναι τόσο σημαντικό το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο και για αυτό πρέπει να εφαρμοστεί.
(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 8, του Κανονισμού)
Martin Schulz
(DE) Κύριε Lambsdorff, είστε, φυσικά, μέλος της Ομοσπονδιακής Εκτελεστικής Επιτροπής του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FDP). " δήλωσή σας ότι το Deauville ήταν λάθος αποτελεί επίσης άποψη του ηγέτη του κόμματός σας και αντικαγκελάριου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ή είναι προσωπική σας άποψη; Να το εκλάβουμε αυτό ως άποψη του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος ή απλώς ως την άποψη του κ. Lambsdorff;
Alexander Graf Lambsdorff
(DE) Κύριε Πρόεδρε, με χαρά μου θα δώσω μια απάντηση σε αυτό. Ο κ. Schulz, φυσικά, είναι επίσης μέλος του Προεδρείου του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας και κατά καιρούς κάνει εδώ δηλώσεις που δεν συμφωνούν πλήρως. Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που θα ήθελα να πω και αυτό είναι ότι εάν ο κ. Schulz μπορεί να μου υποδείξει ποιος από το FDP ήταν παρών στο Deauville, θα του ήμουν ευγνώμων. " σχετική δήλωση στην οποία προβήκαμε μετά το πέρας της συνόδου κορυφής ήταν αρκετά σαφής.
Νομίζω ότι το βασικό σημείο, δηλαδή η εγκατάλειψη της αυτόματης φύσης των κυρώσεων στην προληπτική φάση κατακρίθηκε από εμάς με κάθε άλλο παρά ασαφείς όρους. Εάν πετύχουμε την αλλαγή στη Συνθήκη, αυτό θα διορθωθεί αναδρομικά. Ωστόσο, η απόφαση που ελήφθη στο Deauville ήταν ξεκάθαρα εσφαλμένη.
Philippe Lamberts
(FR) Κύριε Πρόεδρε, τα τελευταία 25 χρόνια πάρα πολλά κράτη μέλη ζούσαν με βάση ένα μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης που επί της ουσίας βασιζόταν στο χρέος - τόσο δημόσιο όσο και ιδιωτικό χρέος. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό το χρέος χρηματοδότησε πρωτίστως τη χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία και την κατανάλωση παρά τις επενδύσεις, την ίδια ακριβώς στιγμή που ο υπόλοιπος κόσμος, όπως η Κίνα, η Βραζιλία και η Ινδία, άρχιζαν να επενδύουν. Ίσως αυτό να καταγραφεί στα βιβλία της ιστορίας ως η στιγμή που η Ευρώπη πραγματικά έχασε τον δρόμο της.
Δεν χρειάζεται να είναι έτσι, ωστόσο. Φυσικά, χρειαζόμαστε ισχυρή ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση, αλλά πρώτα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το χάος που έχει προκληθεί από αυτό το χρέος. Εάν νομίζουμε ότι μπορούμε να επιλύσουμε το πρόβλημα απλώς περιορίζοντας τις δημόσιες δαπάνες, τότε δεν είμαστε ρεαλιστές. Δεν θα ξεπεράσουμε αυτήν την κρίση χωρίς αναδιάρθρωση και αναδιάταξη του χρέους όπου αυτό έχει υπερβεί τα βιώσιμα επίπεδα και οι οφειλέτες δεν μπορούν, ρεαλιστικά, να το αποπληρώσουν.
Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι εδώ. Οι οφειλέτες και οι πιστωτές είναι και οι δύο υπεύθυνοι για τη συσσώρευση του χρέους. Πράγματι, οι οφειλέτες δανείστηκαν πέρα από τις δυνατότητές τους, όμως οι πιστωτές δάνειζαν ανεύθυνα με την ελπίδα να αποκομίσουν σημαντικά και σίγουρα κέρδη, εφόσον ο φορολογούμενος, φυσικά, θα ήταν πάντα εκεί για να τους συνδράμει.
Ως εκ τούτου, οφειλέτες και πιστωτές ομοίως θα πρέπει να πάρουν μέρος σε αυτές τις προσπάθειες και αν δεν διασφαλίσουμε ότι θα συμβεί αυτό, καταδικάζουμε τους εαυτούς μας σε ένα σενάριο ιαπωνικού τύπου, δηλαδή σε μια ύφεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πιστεύω ότι οι πολίτες αυτής της ηπείρου αξίζουν πολύ καλύτερα από αυτό.
Vicky Ford
(EN) Κύριε Πρόεδρε, αυτή είναι μια συζήτηση για την οικονομική διακυβέρνηση. Σε όλη την Ευρώπη πολλές χώρες, μεταξύ αυτών και η δική μου, αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες. Το Σαββατοκύριακο που πέρασε, ΕΕ και "νωμένο Βασίλειο επέκτειναν τη στήριξή τους στους φίλους μας τους Ιρλανδούς. Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να επιδοθεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε χαρακτηρισμούς ή να προσάψει κατηγορίες, είναι καιρός να μάθουμε από τα σφάλματά μας και να πάρουμε καλύτερες αποφάσεις στο μέλλον.
Την περασμένη εβδομάδα, στα μέσα Νοεμβρίου, η Ελλάδα τροποποίησε για τρίτη φορά τα λογιστικά του Δεκεμβρίου για το τέλος του έτους. Ελπίζω αυτά να είναι και τα τελικά στοιχεία. Δεν υπήρξε ποτέ καλύτερος λόγος από αυτόν για να διασφαλίσουν οι χώρες καλύτερα λογιστικά και προγνώσεις.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει προχωρήσει πολύ στα ενδελεχή σχέδιά του για την ανταλλαγή πληροφοριών κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου. Πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή. Ναι μεν θα πρέπει να ανταλλάσσουμε ορθές πρακτικές ανάμεσα σε διαφορετικές χώρες, αλλά και να αναγνωρίσουμε ότι δεν είναι όλες οι χώρες ίδιες και ότι η καλή οικονομική διακυβέρνηση μπορεί να επιτευχθεί με διαφορετικούς τρόπους, αλλά προς όφελος όλων.
Bairbre de Brun
(GA) Κύριε Πρόεδρε, με το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Επιτροπή να εισάγουν επαχθείς όρους, είναι σαφές ότι στην Ιρλανδία θα γίνουν περικοπές ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ. Θέσεις εργασίας θα χαθούν, οι δημόσιες υπηρεσίες θα περικοπούν σημαντικά και ο φόρος εισοδήματος θα αυξηθεί για τους χαμηλόμισθους. Οι τράπεζες θα διατηρήσουν τα κέρδη τους, ενώ οι φτωχοί, οι ασθενείς, οι συνταξιούχοι και άλλες ευάλωτες ομάδες θα είναι οι χαμένοι από όλα αυτά. Αυτό δεν αποτελεί ενίσχυση από την Ευρώπη και συνεπώς είμαστε εντελώς αντίθετοι σε αυτό.
Αντί να επιδιώξει μια νέα εντολή για την καθιέρωση αυτών των περικοπών, αφότου το ΔΝΤ και η ΕΕ είχαν εξετάσει τα λογιστικά βιβλία, η ιρλανδική κυβέρνηση αποφάσισε ότι δεν θα γίνονταν εκλογές έως ότου θεσπιστεί αυτός ο προϋπολογισμός. Παρότι υπήρχε και άλλος δρόμος, η ιρλανδική κυβέρνηση επέλεξε να μην τον ακολουθήσει. Αποφάσισαν να ενεργήσουν προς όφελος των φίλων τους στις τράπεζες και όχι προς όφελος του απλού λαού της Ιρλανδίας.
Mario Borghezio
(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τα αυτιά του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κ. Trichet πρέπει να βουίζουν καθώς συνεχίζεται αυτή η συζήτηση. Εάν βρισκόμασταν στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο, είναι βέβαιο ότι κάποιος συγκλητικός θα σηκωνόταν με την τήβεννό του και θα έλεγε στον κ. Trichet: "Quousque tandem abutere, Trichete, patientia nostra?" - πόσο ακόμα θα δοκιμάζετε την υπομονή μας, κύριε Trichet;
Στην ουσία, πρέπει να αναρωτηθούμε κατά πόσον ο σωστός δρόμος είναι να αποφύγουμε την κατάργηση του ευρώ -ένα πολύ δύσκολο έργο- ή, αντί αυτού, να αποφύγουμε η διάσωση του ευρώ να σημάνει την καταστροφή των οικονομιών των κρατών μελών μας, αφότου οι ευρωφιλικές πολιτικές του κ. Prodi και άλλων αφάνισαν τις βιομηχανίες μας, ιδιαιτέρως τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στη βόρεια Ιταλία, για παράδειγμα, φέρνοντας μόνο απολύσεις και επιδόματα ανεργίας.
Γιατί θα πρέπει οι χώρες που επιβιώνουν από την κρίση να αφαιμαχθούν εντελώς μέχρι ποσού σχεδόν 100 δισεκατομμυρίων ευρώ για να σώσουν την Ιρλανδία, η οποία με την πολιτική της για φόρο επιτηδεύματος 12,5% μέχρι τώρα ανταγωνιζόταν αθέμιτα τις υπόλοιπες χώρες;
Πού ήταν η ευρωπαϊκή διακυβέρνηση εάν, έναν μήνα αφότου είχε περάσει τις δοκιμασίες, η Anglo Irish Bank βυθίστηκε σε ένα έλλειμμα ύψους 8 δισεκατομμυρίων ευρώ; Πού ήταν ο κ. Trichet; Είμαστε σίγουροι ότι η διάσωση της Ιρλανδίας δεν παραβιάζει τη Συνθήκη του Μάαστριχτ; Ευτυχώς υπάρχει ένα συνταγματικό δικαστήριο στη Γερμανία που θα αποφανθεί ότι η απορρόφηση του ελλείμματος μίας άλλης χώρας στα βιβλία της Γερμανίας είναι αντισυνταγματική. Συνεπώς, είναι καιρός να πούμε "αντίο ευρώ".
Werner Langen
(DE) Κύριε Πρόεδρε, άκουσα πολλές επικρίσεις εδώ για την απόφαση του Deauville, όμως όλοι γνωρίζουν ότι στο ξεκίνημα της τελευταίας συνεδρίασης της Ειδικής Ομάδας σας, κύριε Van Rompuy, υπήρχαν ακόμα 20 θέματα σε εκκρεμότητα. Καθώς ενέπιπταν στην αρχή της ομοφωνίας, έπρεπε να βρεθεί μια λύση. Όλοι το γνωρίζουν αυτό. Όλοι γνωρίζουν επίσης ότι τα δύο μεγαλύτερη κράτη μέλη, η Γερμανία και η Γαλλία, είναι αυτά που παραβίασαν το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης το 2004, παρότι εκείνη την εποχή, όπως επίσης γνωρίζουμε, υπήρχε ομοσπονδιακή κυβέρνηση Σοσιαλδημοκρατών/Πρασίνων στη Γερμανία. Συνεπώς, η επίπληξη του κ. Schulz είναι απολύτως αδικαιολόγητη.
Εάν λέμε σήμερα ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, η πρώτη προϋπόθεση για αυτό είναι τα κράτη μέλη να τηρήσουν επιτέλους αυτό το Σύμφωνο. Ποιο το νόημα να έχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, εάν κανείς δεν το τηρεί; Εδώ υπάρχει έλλειμμα συμμόρφωσης. Έχουμε έξι νομοθετικές προτάσεις, δύο από τις οποίες είναι κανονισμοί του Συμβουλίου και τέσσερις είναι κοινοί κανονισμοί του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Απλά δεν καταλαβαίνω κάποια από αυτά τα παράπονα. Θα έχουμε τη δυνατότητα να διατυπώσουμε την άποψή μας στη διαδικασία της συναπόφασης. Εξ ονόματος της Ομάδας μου, μπορώ να πω ότι θα στηρίξουμε τις προτάσεις της Επιτροπής σε αυτόν τον τομέα. Στη συνέχεια θα διαπραγματευτούμε και πάλι για αυτό το ζήτημα με το Συμβούλιο. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Γιατί είμαστε τόσο μετριόφρονες και προσβάλλουμε τρίτους που αποτελούν μέρος αυτής της νομοθετικής διαδικασίας, αντί να ασκούμε τα δικαιώματά μας;
Επιτρέψτε μου να πω κάτι σχετικά με την αναγκαιότητα των τροποποιήσεων στη συνθήκη. Κατά την άποψή μου, η συνθήκη έφτασε στα όριά της στις 9 Μαΐου. Απαιτείται μια αιτιολόγηση του πακέτου διάσωσης σύμφωνα με το άρθρο 122. Το γεγονός ότι τα κράτη μέλη δεν το θέλουν αυτό επειδή η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο θα μπορούσαν ίσως να συμμετάσχουν στη συνέχεια είναι λάθος, κατά την άποψή μου. Δεν αρκεί η τροποποίηση του άρθρου 136· αντί αυτού, χρειαζόμαστε μια σταθερή νομική βάση για τη δέσμη διάσωσης και στη συνέχεια όλα τα άλλα ζητήματα θα βρουν λύση.
Elisa Ferreira
(PT) Κύριε Πρόεδρε, ας είμαστε ειλικρινείς. Ο μηχανισμός αλληλεγγύης για το δημόσιο χρέος δεν έχει λειτουργήσει και δεν λειτουργεί, το τίμημα του ελληνικού χρέους δεν έχει μειωθεί, η Ιρλανδία βρίσκεται σε οικονομική αναταραχή και η μεταδοτική επίδραση δεν έχει περιοριστεί. Όταν συγκροτήθηκε μια διαδικασία ήταν πολύ αργά. Είναι διακυβερνητική και θα έπρεπε να υπήρχε σε άλλη μορφή από την εποχή που πρωτοδημιουργήθηκε το ευρώ.
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής προτείνει τώρα μια σταθεροποίηση αυτού του συστήματος. Ωστόσο, η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα προτείνεται για το ένα τρίτο των προτεινόμενων οργάνων. Είχαμε ήδη ακούσει εκείνη την πρόταση που είχε γίνει στην καγκελάριο Merkel, και οι αγορές είχαν εκτοξευτεί εξαιτίας εκείνης της πρόωρης και άκαιρης ανακοίνωσης. Το Κοινοβούλιο θα χρησιμοποιήσει όλες τις εξουσίες του και τη μέγιστη ευθύνη και πνεύμα συνεργασίας στη διαδικασία της συναπόφασης που συνοδεύει τη νομοθετική δέσμη για την οικονομική διακυβέρνηση, αλλά δεν θα το κάνει αυτό θυσιάζοντας τον επείγοντα χαρακτήρα και την ταχύτητα, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα την ποιότητα. Για να είμαστε ξεκάθαροι, επομένως, το Κοινοβούλιο θα συμμετάσχει ενεργά, αλλά ένα ζήτημα τόσο σοβαρό όσο η διευθέτηση του δημόσιου χρέους δεν μπορεί να αποφασιστεί σαν να είναι ένα περιθωριακό ζήτημα ή χωρίς τη συμμετοχή του ευρωπαϊκού κοινού και των αντιπροσώπων του· αυτά τα δύο στοιχεία πάνε μαζί.
Τέλος, εμείς οι Ευρωπαίοι χρειαζόμαστε ένα ξεκάθαρο ευρωπαϊκό όραμα αυτήν την περίοδο κρίσης. Πρέπει να συγκροτηθεί ένας ευρωπαϊκός μηχανισμός για την εξυγίανση του δημόσιου χρέους. Πρέπει να εκδοθούν ευρωομόλογα και η ζώνη του ευρώ πρέπει να προστατευτεί με έναν βιώσιμο τρόπο, μέσω ευρωπαϊκών και όχι διακυβερνητικών συστημάτων. Ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός πρέπει να ενισχυθεί, καθώς δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με το 1% επί του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, και η ανάπτυξη και η πραγματική σύγκλιση θα πρέπει να βρεθούν στο επίκεντρο των πολιτικών προτεραιοτήτων της Ευρώπης. " Επιτροπή και ο νέος Πρόεδρος πρέπει να υποστηρίξουν αυτήν την ημερήσια διάταξη. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής δεν μπορεί να είναι υποχρεωμένος στο Συμβούλιο ECOFIN. Αυτό πρέπει να δείξουμε στο ευρωπαϊκό κοινό.
Mirosław Piotrowski
(PL) Κύριε Πρόεδρε, η κρίση στην ευρωζώνη είναι γεγονός. Απόδειξη της σοβαρότητας της κατάστασης αποτελούν οι προσπάθειες που καταβάλλονται ακόμα και για να τροποποιηθούν οι διατάξεις της Συνθήκης της Λισαβόνας, η οποία εγκρίθηκε εν μέσω τόσο μεγάλης αντίθεσης. Από τη μία, είναι εύκολο να κατανοήσουμε τη θέση της Γερμανίας και της Γαλλίας, οι οποίες δεν θέλουν να πληρώσουν για την κρίση στην Ελλάδα ή την Ιρλανδία και ίσως άλλες χώρες. Από την άλλη, πρέπει να δοθεί προσοχή στο προηγούμενο που σχετίζεται με την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας. Καταρχήν, σκοπός ήταν να βελτιώσει τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι σαφές ότι συνέβη το ακριβώς αντίθετο.
Εφόσον, ωστόσο, είμαστε αναγκασμένοι να τροποποιήσουμε τη Συνθήκη της Λισαβόνας, αυτό θα έπρεπε να αφορά όχι μόνο θέματα που σχετίζονται με τη ζώνη του ευρώ, αλλά και θέματα που σχετίζονται με άλλους θεσμικούς μηχανισμούς οι οποίοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Πολλοί οικονομολόγοι λένε ότι η ελληνική κρίση δεν θα υπήρχε σε ευρωπαϊκή κλίμακα εάν η Ελλάδα είχε διατηρήσει το νόμισμά της, του οποίου η τιμή συναλλάγματος θα μειωνόταν τότε σημαντικά. Αυτό δείχνει ότι τα εθνικά νομίσματα θα είχαν δώσει στην Ένωση περισσότερη σταθερότητα από όση έδωσε η ευρωζώνη.
Mario Mauro
- (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να κάνω μια πολιτική αξιολόγηση των όσων ειπώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της συζήτησης.
Δικαίως, εμείς τα μέλη των βασικών ευρωπαϊκών πολιτικών οικογενειών επικρίνουμε τους ευρωσκεπτικιστές επειδή δεν πιστεύουν στην Ευρώπη. Ωστόσο, πιστεύω ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι ίσως δεν πιστεύουμε ούτε εμείς οι ίδιοι στην Ευρώπη, οπότε δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους ευρωσκεπτικιστές για αυτό που στην πραγματικότητα αποτελεί δική μας ευθύνη. Είμαστε οι βασικές ευρωπαϊκές πολιτικές οικογένειες και πάντοτε υποστηρίζαμε ισχυρά, φιλόδοξα ευρωπαϊκά ιδανικά. Είναι γεγονός, ωστόσο, ότι όλες οι κυβερνήσεις που αποτελούν έκφραση των πολιτικών οικογενειών μας παρακωλύουν την υλοποίηση αυτών των μεγαλεπήβολων πολιτικών σχεδίων. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό που λένε ότι θέλουν να κάνουν το πρωί το αναιρούν το βράδυ.
Αυτό συνεπάγεται ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη για εμάς, διότι εάν δεν μπορούμε να κατευθύνουμε την υλοποίηση συγκεκριμένων σχεδίων μέσα από τη συζήτηση, από τα ευρωομόλογα -για να είμαστε συγκεκριμένοι- μέχρι την έκδοση ομολόγων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα είναι πολύ δύσκολο να εξηγήσουμε στους πολίτες μας ότι είμαστε τα ίδια κόμματα που πίσω στην πατρίδα μας κατηγορούμε την Ευρώπη για τα πάντα και λέμε ότι θα μπορέσουμε να βγούμε από την κρίση όταν η Ευρώπη μειώσει τις δαπάνες της.
Πιστεύω ότι αυτή είναι μια αρχή βασικής ευθύνης, η οποία, εάν χαθεί, θα έχει ως αποτέλεσμα να χαθεί η ίδια η φύση του ευρωπαϊκού σχεδίου, και θα χάσουμε την αξιοπιστία με αντάλλαγμα απλώς άδειες αίθουσες και εγκαταλελειμμένες κάλπες μέχρι να υπάρχει συμμετοχή μόλις του 40% των πολιτών μας.
Άννυ Ποδηματά
Κύριε Πρόεδρε, εάν υπάρχει ένα βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από τις αποφάσεις του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αυτό νομίζω είναι ότι δεν κατάφεραν να πείσουν τις αγορές, δεν κατάφεραν να κατευνάσουν τις αγορές. Και μια που οι αγορές στις μέρες μας έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, θα πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί.
Μήπως γιατί πέρα από τους αυστηρότερους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας, οι αγορές αντιλαμβάνονται ότι όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουμε, αλλά διευρύνουμε το χάσμα οικονομικής και πολιτικής συνοχής εντός της ζώνης του ευρώ;
Μήπως γιατί ο χειρισμός που επεφύλαξε μία ομάδα κρατών σε μία κατά τα λοιπά σωστή ιδέα, όπως είναι η δημιουργία ενός μόνιμου μηχανισμού διαχείρισης κρίσεων, φάνηκε να ακυρώνει στην πράξη την προστιθέμενη αξία ενός τέτοιου μηχανισμού, στέλνοντας λάθος μήνυμα στις αγορές με κίνδυνο να οδηγηθούμε σε έναν μηχανισμό αυτοεκπληρούμενης προφητείας για την ελεγχόμενη χρεοκοπία;
Και εάν επιθυμούμε τόσο πολύ την εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα, τον επιμερισμό των βαρών, γιατί αρνούμαστε πεισματικά να προχωρήσουμε στη θέσπιση ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών στο ευρωπαϊκό επίπεδο;
Και τέλος γιατί δεν αντιλαμβανόμαστε ότι ανάμεσα στην αυστηροποίηση των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας και το μόνιμο μηχανισμό διαχείρισης κρίσης, υπάρχει ένα σημαντικό κενό; Και αυτό το κενό θα μπορούσε να πληρωθεί εάν αποφασίζαμε επιτέλους να εξετάσουμε σοβαρά τη δημιουργία ενός μηχανισμού κοινής διαχείρισης μέρους του χρέους των κρατών μελών με την έκδοση ευρωομολόγων.
Danuta Maria Hubner
(EN) Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς επιτρέψτε μου να πω ότι οι μακροπρόθεσμες συνθήκες ανταγωνιστικότητας στα μεμονωμένα κράτη μέλη θα διαφέρουν για αρκετά χρόνια ακόμα. Οι διαρθρωτικές αιτίες των ανισορροπιών θα εξακολουθήσουν, λοιπόν, ενώ η οικονομική διακυβέρνηση ως εν εξελίξει διαδικασία θα εξακολουθήσει να είναι αδύναμη.
Σε αυτό το πλαίσιο, είναι ύψιστης σπουδαιότητας η Επιτροπή να εξετάσει άμεσα, με την πρώτη ετήσια έρευνα για την ανάπτυξη στο ξεκίνημα του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου του 2011, όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία της νέας οικονομικής διακυβέρνησης, ιδιαιτέρως τη σημασία του πίνακα αποτελεσμάτων και της λειτουργικής ικανότητάς του.
Δεύτερον, καταλαβαίνω ότι ένα σύστημα πλήρως αυτόματων κυρώσεων θα απαιτούσε μια αλλαγή στη συνθήκη, και το προτεινόμενο σύστημα δεν μπορεί να υπερβεί τα όρια της συνθήκης. Για τον λόγο αυτόν ευελπιστώ ότι η Επιτροπή και το Συμβούλιο θα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να αποφύγουν επιπρόσθετα στάδια στον χειρισμό, κάτι που θα καθυστερούσε υπερβολικά τη διαδικασία.
Τρίτον, η οικονομική ευρωστία της ΕΕ δεν είναι απλώς το άθροισμα εθνικών καταστάσεων. Επιπροσθέτως, δεδομένου ότι το σύστημα βασίζεται στον προσδιορισμό των μεμονωμένων κρατών μελών που δεν φέρονται σωστά, η αποκατάσταση της ανάρμοστης συμπεριφοράς τους μπορεί να έχει αρνητικές εξωτερικές επιδράσεις.
Συγκεκριμένα, ο χειρισμός των ανισορροπιών μπορεί να έχει αντίκτυπο σε άλλα κράτη μέλη της ευρωζώνης και στην υπόλοιπη Ένωση. Αυτές οι πιθανές επιπτώσεις πρέπει να υπολογιστούν μεμονωμένα, ούτως ώστε η οικονομική ευρωστία της Ένωσης να βελτιωθεί στο σύνολό της.
Τέλος, κατανοώ ότι μια πλήρης και εμπεριστατωμένη εκτίμηση επιπτώσεων του προσχεδίου για την οικονομική διακυβέρνηση θα απαιτούσε χρόνο τον οποίο δεν έχουμε. Αυτό που βοηθά εδώ είναι ότι τα τελευταία δύο χρόνια η Επιτροπή έχει αποκτήσει σημαντική και εμπεριστατωμένη γνώση και αντίληψη για τις οικονομίες των 27, οπότε θα ήθελα να ζητήσω τώρα δύο ενέργειες: να διασφαλιστεί η συγκρισιμότητα όλων των στοιχείων και των σχέσεων ανάμεσα στις εσωτερικές και τις εξωτερικές ανισορροπίες.
(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)
