Verbod op het gebruik van cyanide bij mijnbouwtechnologieën (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over de mondelinge vraag van János Áder en László Tőkés, namens de PPE-Fractie, over het verbod op het gebruik van cyanide bij mijnbouwtechnologieën in de Europese Unie (B7-0206/2010).
János Áder
auteur. - (HU) Dames en heren, de afgelopen jaren zijn er zeer belangrijke beslissingen genomen in de Europese Unie die het behoud van ons milieu als doel hadden. Graag noem ik de beslissing in verband met biodiversiteit of de Kaderrichtlijn Water. In de Kaderrichtlijn Water van de Europese Unie is het behoud van de kwaliteit van onze wateren en het tegengaan van verontreiniging tot de verplichting van de lidstaten gemaakt. Is dat een geschikt doel? Jazeker. Is het onze plicht alles in het werk te stellen om dit doel te bereiken? Absoluut. Bestaan er mijnbouwtechnologieën die onze wateren en ons milieu in gevaar brengen? Helaas wel. Bovendien gaat het hier om een zeer gevaarlijke en daarnaast verouderde technologie. Samen met een flink aantal collega's zou ik willen dat deze technologie in de hele Europese Unie wordt verboden. De cyanideramp in de rivier de Tisza tien jaar geleden en de ongelukken die sindsdien zijn voorgevallen, herinneren ons daar ook aan.
Dames en heren, er is sprake van een gelukkige en een spoedeisende toestand. Een gelukkige toestand omdat volgens de informatie die we vandaag van de Commissie kregen, deze op cyanide gebaseerde mijnbouwtechnologie nog slechts in drie landen wordt toegepast, en omdat er drie andere landen zijn die de cyanidetechnologie hebben verboden, waarmee ze een voorbeeld hebben gesteld aan de andere EU-lidstaten. Een spoedeisende toestand, omdat men vanwege de stijging van de goudprijs door heel Europa nieuwe mijnen wil openen met gebruikmaking van deze gevaarlijke en verouderde technologie. Dit betekent dus een enorme bedreiging voor ons milieu.
Dames en heren, als we serieus zijn over de noodzaak om onze wateren te beschermen, mogen we geen giftige cyanidemeren aanleggen naast onze rivieren en meren. Dat is namelijk het gevolg van deze verouderde technologie. Als we serieus zijn over de bescherming van biodiversiteit, mogen we niet toestaan dat er technologieën worden toegepast die in staat zijn al het leven in de rivieren te vernietigen, van micro-organismen tot krabben en vissen. Het is tijd, dames en heren, om te handelen. Laten we niet wachten tot een nieuwe ramp ons hier attent op maakt.
Tot slot wil ik graag alle collega's bedanken die aanwezig zijn en die later deel zullen nemen aan het debat, maar misschien nu vanwege de vulkaanuitbarsting niet konden komen, voor hun grote hulp bij de voorbereiding van dit voorstel voor een besluit. We hebben namelijk als resultaat van een compromis een gemeenschappelijke concepttekst aan het Parlement kunnen presenteren die niet alleen de steun geniet van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten), maar ook van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie, de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement, de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa en de Fractie Europese Conservatieven en Hervormers. Ik vind dat dit vanwege de ernst van de zaak zonder meer gerechtvaardigd is. Ik verzoek mijn collega's en spoor ze aan hun steun tot aan het eind van de besluitvorming vast te houden.
Cecilia Malmström
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, mijn collega commissaris Piebalgs excuseert zich. Helaas kan hij vandaag hier niet bij u aanwezig zijn, en derhalve heeft hij mij de taak toevertrouwd om dit debat met u in te leiden. Dank u voor deze mogelijkheid om het standpunt van de Commissie over het gebruik van cyanide voor de goudwinning in de Europese Unie toe te lichten.
Zoals het geachte Parlementslid weet heeft er eerst een zorgvuldig en zeer uitgebreid onderzoek plaatsgevonden naar het dramatische ongeval in 2000 in het Roemeense Baia Mare, waar een dam die giftige stoffen tegenhield brak, en naar de mogelijke oorzaken daarvan. De conclusies van dat onderzoek zijn meegenomen toen de Europese Unie in 2006 een specifieke richtlijn aannam over het beheer van winningsafval.
De lidstaten werden geacht die uiterlijk twee jaar geleden om te zetten, en ze wordt nog altijd beschouwd als een moderne, evenredige en gepaste benadering om de risico's van het gebruik van cyanide tegen te gaan.
De richtlijn omvat enkele voorwaarden om de veiligheid van voorzieningen voor het beheer van winningsafval te vergroten en hun invloed op het milieu te beperken.
Er worden uitdrukkelijke en precieze voorwaarden gesteld ten aanzien van de constructie en het beheer van afvalvoorzieningen die met behulp van het concept van de "beste beschikbare technieken” moeten worden bediend.
Het is noodzakelijk dat er voor voorzieningen waarin giftige stoffen worden behandeld of opgeborgen sprake is van een volledig preventiebeleid. Er moeten noodplannen worden opgesteld die in het geval van een ongeval kunnen worden gebruikt, niet alleen door de exploitant maar ook door de bevoegde autoriteiten. In de richtlijn zijn heldere informatie-eisen opgenomen indien er grensoverschrijdende effecten worden verwacht.
Deze regelgeving omvat tevens voorwaarden voor de sluiting van winningsinstallaties en voor de periode na de sluiting. Er is de verplichting in opgenomen om een ondertekende financiële waarborg in te stellen voor iedere installatie voordat deze in werking wordt gesteld. In de richtlijn zijn strikte maximale grenswaarden voor cyanideconcentraties opgenomen die van toepassing zijn voordat deze stof wordt opgeslagen in bekkens, waar de overblijvende restanten worden afgebroken door oxidatie, zonlicht of bacteriën.
Teneinde te voldoen aan de strikte grenswaarden is het in de praktijk noodzakelijk om specifieke apparatuur te installeren die de cyanide grotendeels vernietigt voordat het in het bekken wordt opgeslagen.
Volgens onze gegevens zijn er helaas geen passende alternatieven in de handel voor het gebruik van cyanide bij de goudwinning. In de meeste Europese ertslagen is het goud gebonden met andere metalen, zodat een afscheidingsmethode noodzakelijk is. Een algeheel cyanideverbod zou inhouden dat de Europese goudwinning een halt zou worden toegeroepen, wat tot gevolg zou hebben dat de invoer van goud, merendeels uit landen met lagere milieu- en sociale normen, zou stijgen.
Desalniettemin volgt de Commissie de technologische ontwikkeling in de sector op de voet, en als er de komende jaren alternatieve technieken worden ontdekt, wordt het debat hoogstwaarschijnlijk weer heropend.
In de tussentijd is een gedegen tenuitvoerlegging van deze richtlijn van wezenlijk belang om de veiligheid van deze voorzieningen te garanderen en het risico dat verbonden is met het beheer ervan te minimaliseren. Ik wil er ook graag op wijzen dat lidstaten zelf verantwoordelijk zijn voor het wel of niet openen van goudmijnen op hun grondgebieden.
Het is de taak van de Commissie ervoor te zorgen dat de richtlijn volledig wordt uitgevoerd, en een grondige uitvoering en handhaving van de richtlijn staat voorop.
De lidstaten zijn volgens de richtlijn verplicht de Commissie uiterlijk in 2012 informatie te verschaffen over de tenuitvoerlegging, en wij zijn op onze beurt verplicht om op basis van deze informatie een analyse te maken en verslag te doen.
Dat is vanzelfsprekend het juiste moment voor ons om te beoordelen of deze aanpak doeltreffend is, en als op dat punt blijkt dat de huidige aanpak niet doeltreffend is, moeten we de mogelijkheid van een volledig verbod niet uitsluiten.
Tot slot wil ik er met klem op wijzen dat het zeer belangrijk is om te zorgen voor hoge tarieven voor afvalrecycling en een verbeterd efficiënt gebruik van hulpbronnen in de winningssector. Zelfs wanneer het gebruik van cyanide buiten beschouwing wordt gelaten is de winning van goud verre van vriendelijk voor het milieu.
Voor het winnen van 1 gram goud is het noodzakelijk om gemiddeld 5 000 kilogram erts uit te graven en te behandelen. Dezelfde hoeveelheid kan worden verkregen door het recyclen van circa 5 kilogram oude mobiele telefoons. Dit voorbeeld toont aan hoe belangrijk het is meer afval gescheiden in te zamelen en te recyclen, in dit geval elektronisch en elektrisch afval dat goud en andere soortgelijke edele metalen kan bevatten. Daarom staat een efficiënt gebruik van hulpbronnen bij deze Commissie voorop.
Richard Seeber
namens de PPE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, het doet mij deugd dat commissaris Malmström hier aanwezig is, maar in dit geval had ik liever haar collega, de verantwoordelijke commissaris Potočnik, hier gezien, omdat hij degene is die dit probleem moet oplossen.
Allereerst wil ik opmerken dat Europa een goudproductie van 0,73 procent van de wereldwijde productie heeft en dat op dit moment in Bulgarije, Finland, Italië, Roemenië en Zweden goud wordt gewonnen. Deze gevaarlijke cyanidetechnologie wordt niet overal toegepast. Ik wil er eveneens op wijzen dat de taskforce die destijds was opgericht om het ongeval in Baia Mare te onderzoeken, heeft vastgesteld dat het ontwerp van de installatie niet geschikt was voor de opslag en verwijdering van het mijnafval, dat de vergunning voor dit ontwerp niet door de vergunningverlenende instanties was gecontroleerd en dat er onvoldoende toezicht was op de bouw van de dam en de installatie, dus er werden vele fouten gemaakt door de exploitant van de installatie. Zoals de commissaris terecht heeft geconstateerd, hebben we lering getrokken uit dit ongeval. Mijns inziens moet de Commissie met het oog op deze uiterst gevaarlijke technologie echter verdere conclusies trekken.
Aangezien alternatieve technologieën die op de markt zijn bij mijn weten nog niet de resultaten opleveren die we eigenlijk willen, moeten wij nadenken over wat wij op het gebied van onderzoek en ontwikkeling kunnen doen om de toekomst van de goudproductie veilig te stellen, maar ook om de veiligheid van de installaties te waarborgen. Europa heeft zich er bij meerdere gelegenheden toe verplicht om hoge milieunormen in acht te nemen. Ik wil u wijzen op de kaderrichtlijn water, die er duidelijk op gericht is om deze gevaren te voorkomen, maar uiteraard ook op de verplichtingen op het gebied van biodiversiteit. Daarom vraag ik u, mevrouw Malmström, om ons duidelijke verzoek aan commissaris Potočnik door te geven dat er op het gebied van de goudwinning beslist vooruitgang moet worden geboekt door de Commissie, de Europese wetgever.
Csaba Sándor Tabajdi
namens de S&D-Fractie. - (HU) De Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement steunt het EU-verbod op het gebruik van cyanidetechnologie in de mijnbouw eenduidig, want ik wil de aandacht van de commissaris erop vestigen dat het niet genoeg is als de Commissie achteraf in actie komt. Helaas zijn er binnen de Europese milieubescherming - in het bijzonder in de Commissie verzoekschriften - verscheidene voorbeelden van de omstandigheid dat milieuvervuiling zich voordoet en aanhoudt zonder dat we dat kunnen voorkomen; de Europese Unie zou zich in de toekomst dus op preventie moeten richten. Mijn collega's, de heer Áder en de heer Seeber, verwezen al naar de cyanideramp in Baia Mare. Als wij aandringen op een verbod op het gebruik van cyanide in mijnen en goudmijnen, wordt dat ingegeven door de ervaringen van een concrete en zeer treurige milieuramp.
In het kader van de huidige investering in Roşia Montană gaat het om een goudmijn van een veel grotere orde. Er zijn allerlei problemen in verband met de investering. Er is geen enkele garantie dat de bovengrondse delving die met de investering gepaard gaat het landschap niet zal vervormen. Er komt allerlei gif in het milieu terecht. De verwachte levensduur van de mijn is slechts twintig jaar, dus er worden nauwelijks banen gecreëerd. Er is geen garantie dat de investeerder na de beëindiging van de mijnbouw het milieu zal herstellen. Om al deze redenen nemen de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement samen met de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie en de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links niet alleen het initiatief, maar verzoeken ze de Commissie ook voor 2010 of 2011 wetgeving op te stellen waarmee het gebruik van cyanide in de mijnbouw definitief wordt verboden in de Europese Unie, want milieuvervuiling houdt niet op bij de landsgrenzen. Ook al verbieden een paar landen het gebruik van cyanide in goudmijnen, dit heeft geen zin als we het probleem niet oplossen op Europees niveau.
Michail Tremopoulos
Mevrouw de Voorzitter, het vraagstuk dat wij hier bespreken, is erg belangrijk. Cyanide is namelijk een uitermate gevaarlijke stof. Wij aanvaarden niet wat de vertegenwoordiger van de Commissie zei, namelijk dat er geen ongevaarlijke technologie zou zijn. Nu er in Griekenland drie grote investeringsprojecten voor goudwinning met gebruik van cyanide op stapel staan, moeten wij deze technologie verbieden. In Evros, Rodopi en Chalkidiki verzetten de plaatselijke gemeenschappen hier zich heftig tegen, en er zijn ook relevante beslissingen genomen door de Simvoulio tis Epikratias, de hoogste administratieve gerechtelijke instantie in ons land.
De dreigende betrokkenheid van het Internationaal Monetair Fonds bij de huidige crisis in mijn land doet vrezen dat druk zal worden uitgeoefend in de richting van minder strikte milieuwetgeving en controles. Er zijn voorbeelden van praktijken en ervaringen in andere landen die tot tragische resultaten hebben geleid. De gevaren voor Griekenland houden ook verband met de goudwinning in Bulgarije, in een zone in het stroomgebied van de rivier de Evros.
Bovendien is er een vraagstuk in verband met de Turkse kuststreken, waardoor gevaren kunnen ontstaan voor de Egeïsche Zee. Ook in andere landen zijn er soortgelijke projecten. In Hongarije is, zoals wij weten, pas in december jongstleden besloten om alle op cyanide gebaseerde winningsactiviteiten te verbieden.
De Europese wetgeving moet worden aangescherpt met de opneming van een volledig verbod. Tegelijkertijd moet een veiligheidsnet worden gecreëerd voor de economisch kwetsbare landen, zoals Griekenland. Wij willen dat de slappe Europese wetgeving wordt verscherpt en een einde wordt gemaakt aan de uiteenlopende niveaus van toegelaten vervuilende stoffen al naar gelang de lidstaat.
Nikolaos Chountis
Mevrouw de Voorzitter, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links wil ik duidelijk maken dat dit voor ons een heel ernstig vraagstuk is, dat onmiddellijk aangepakt moet worden en geen obstructie duldt.
De Commissie had tot nu toe een lakse houding. De richtlijn is zo lek als een zeef en kan de gevaren, waar ook andere collega's over spraken, niet afwenden. Het is bekend hoe belangrijk het gebruik van cyanide is in de metaalwinning en welke gevolgen dit gebruik kan hebben. Ik hoef enkel te verwijzen naar het voorbeeld van Roemenië. De vorige collega zei dat momenteel in Griekenland winningsprogramma's op stapel staan. Ik heb de Commissie een vraag gesteld over de aanleg van een goudmijn in Bulgarije, waarin cyanide zal worden gebruikt. Het antwoord van de Commissie heeft mijn vrees alleen maar versterkt en bovendien duidelijk gemaakt dat het hoogstnoodzakelijk is de wetgeving aan te scherpen en vastberadener toe te passen. Wij weten weliswaar met zekerheid dat de burgers zich zullen verzetten, maar ook wij moeten in het geweer komen. Daarom schaar ik mij achter al degenen die aandringen op een volledig verbod op het gebruik van cyanide bij de winning van edelmetalen en alle landen moeten zich ertoe verbinden dit verbod door te voeren, net als Hongarije onlangs heeft gedaan.
Jaroslav Paška
De verantwoordelijken van de EU-instellingen houden ervan om publiekelijk de nadruk te leggen op de bescherming van de gezondheid van onze burgers en de bescherming van de natuur en het milieu. Daarom is het des te frappanter dat de Europese regelgeving met betrekking tot het gebruik van een uitermate giftige chemische stof als cyanide bij het delven van edele metalen zo inconsistent is dat het haast verdacht lijkt.
De vakmensen uit de sector zijn het erover eens dat cyanide een van de giftigste chemische stoffen is. De stof komt in het organisme terecht na inhalatie, via de onbeschadigde huid of door ingestie. Vanaf een bepaalde concentratie treedt na enkele seconden of minuten de dood in.
De mijnbouwindustrie beweert dat zij in staat is om in goudmijnen de voorwaarden te scheppen die nodig zijn om risico's en schade op het gebied van gezondheid en milieu te voorkomen, maar haar argumenten zijn tot dusver waardeloos gebleken. Meer dan eens doet zich een menselijke fout voor en de natuur stelt ons vaak voor verrassingen. Dat blijkt uit tal van ernstige ongelukken overal ter wereld. Deze incidenten hebben enorme natuurschade aangericht, grote gezondheidsproblemen veroorzaakt en zelfs mensenlevens gekost.
Laat ik hier enkele recente ongelukken noemen: Summitville in Colorado, Carson Hill in Californië, Brewer in Zuid-Carolina, Harmony in Zuid-Afrika, Omai in Guyana, Gold Quarry in Nevada, Zortman-Landusky in Montana, Kumtor in Kirgizië, Homestake in Zuid-Dakota, Placer op de Filippijnen, Baia Mare in Roemenië en Tolukuma in Papoea-Nieuw-Guinea. Op al deze plekken hebben de inwoners en de natuur moeten boeten voor de hebzucht van de moderne gouddelvers en de onverschilligheid van de bevoegde overheden.
Mevrouw de commissaris, het is tijd dat u de Europeanen vertelt wat u het belangrijkste vindt: het milieu en de gezondheid en het leven van de burgers of de winst van de mijnbouwindustrie.
Claudiu Ciprian Tănăsescu
(RO) We moeten het erover eens zijn dat het verbod op het gebruik van cyanide in de mijnbouw een prioriteitskwestie wordt voor het milieu, niet alleen in Roemenië maar in geheel Europa. Tussen 1998 en 2006 zijn er meer dan 25 grote ongelukken met weglekken gebeurd, waardoor het steeds duidelijker wordt dat cyanide sinds tientallen jaren een permanent gevaar is voor het milieu. Deze mijnongelukken roepen een aantal vragen op over handelwijzen en de toepassing van regelgeving met betrekking tot het beheer van cyanide, zelfs als de betrokken ondernemingen de beste bedoelingen hebben.
Cyanide is moeilijk te transporteren, op te slaan en te gebruiken. In combinatie met gebreken in het gebruik en onderhoud van residubekkens en slecht weer kunnen er explosieve situaties ontstaan, met een verwoestend effect op het milieu. Er zijn alternatieven voor het gebruik van cyanide in de mijnbouw, maar deze worden niet door de mijnbouwindustrie bevorderd, ondanks dat er op Europees niveau regels worden toegepast om nieuwe, veilige technologieën actief te bevorderen.
In november 2005 hebben het Europees Parlement en de lidstaten de Richtlijn mijnbouwafval aangenomen. Deze richtlijn is een ineffectief wettelijk instrument vanwege de druk die door de mijnbouwindustrie wordt uitgeoefend en door de vanuit Centraal- en Oost-Europa geuite zorgen met betrekking tot het afwijzen van de verantwoordelijkheid voor het opruimen van oude, verlaten mijnen. Een aantal mazen in de richtlijn worden duidelijk als we bijvoorbeeld vaststellen dat cyanide-emissies in de lucht niet worden genoemd.
Een voorbeeld is de mijnbouwoperatie Roşia Montană in de provincie Alba. Indien deze onderneming van start gaat, wordt er dagelijks naar schatting 134,2 kilo cyanide uitgestoten gedurende iedere dag van normaal functioneren. Dat betekent een jaarlijks volume van 48 983 kilo emissies, of 783 728 kilo in de zestien jaar dat de mijn actief is. Bovendien bestaat er niet eens Europese wetgeving over luchtkwaliteit in verband met dergelijke emissies. Tegen deze achtergrond is het onze morele plicht tegenover toekomstige generaties, en in overeenstemming met de mondiale ontwikkeling om het gebruik van cyanide in de mijnbouw te verbieden, om deze ontwerpresolutie te steunen.
Zuzana Roithová
(CS) Geachte collega's, nu we stil staan bij het feit dat het tien jaar geleden is dat grote hoeveelheden uit Roemeense goudmijnen ontsnapte cyanide een omvangrijke milieuramp veroorzaakte in de Europese rivieren, leggen wij een resolutie voor ter stemming waarin we vragen om een verbod op het gebruik ervan bij mijnbouwtechnologieën in heel de Europese Unie. Het gebruik van cyanide is niet alleen uitermate gevaarlijk als er ongelukken gebeuren die enorme gebieden in gevaar brengen, maar vormt sowieso, alleen al bij de winning, een enorme, ondraaglijke belasting van het milieu. Uit één ton van met deze uitermate giftige en zeer slecht in de natuur afbreekbare stof vervuilde erts, wordt slechts een paar gram goud gewonnen. Tegenover die enkele grammen staat dus een berg van één ton giftig mijnafval. De bezwaren van de overwegend buitenlandse mijneigenaren tegen ons streven zijn volstrekt ongefundeerd. Er zijn namelijk wel degelijk alternatieven voorhanden, veel veiliger alternatieven die hun echter wel ietsje meer geld kosten.
Ik wil u vragen voor onze gezamenlijke resolutie te stemmen waarin we de Europese Commissie oproepen om het gebruik van technologieën waarin cyanide toegepast wordt vanaf 2012 te verbieden op het gehele grondgebied van de Europese Unie en waarmee we tevens zowel de Commissie als de lidstaten oproepen om nooit mijnbouwprojecten te ondersteunen waarbij cyanide ingezet wordt, noch op EU-grondgebied, noch in derde landen. In Tsjechië geldt reeds een verbod op deze mijnbouwtechnologie en ook Duitsland, Hongarije en andere lidstaten zouden deze technologie niet toestaan. Voor mij is de oproep om mijnbouwbedrijven te verplichten zich tegen de gevolgen van ongevallen te verzekeren, met inbegrip van de kosten van het in de oorspronkelijke staat terugbrengen van het door het ongeval getroffen gebied, essentieel. Ik wil tot slot nog weer benadrukken dat het kleine beetje extra winst dat de goedkopere cyanidetechnologie oplevert ons nooit en te nimmer ontslaan kan van onze verantwoordelijkheid voor een goed werkend ecosysteem en voor het behoud ervan voor de toekomstige generaties.
Kriton Arsenis
(EL) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, na Tsjernobyl zijn wij allemaal gaan inzien hoe groot het nucleair gevaar is. In 2000 deed zich echter de op een na grootste milieuramp in de Europese - en misschien wel mondiale - geschiedenis voor, namelijk het ongeluk in Baia Mare in Roemenië, waarnaar vele collega's reeds hebben verwezen. Bij dat ongeluk lekte 100 000 kubieke meter water met zeer hoge concentraties cyanide en andere zware metalen uit de mijn weg en kwam in de rivier de Tisza terecht en vandaar in de Donau. Dit ongeluk trof niet alleen Roemenië maar ook Hongarije en Servië. Honderdduizenden vissen stierven en het drinkwater werd vergiftigd.
Gedurende lange tijd was de voedselketen in de rechtstreeks getroffen gebieden besmet. Hongarije maakte toen gewag van 1 367 ton dode vissen. Meer dan 100 mensen, vooral kinderen, moesten onmiddellijk vanwege vergiftiging in het ziekenhuis worden opgenomen omdat zij besmette vis hadden gegeten.
Toch gaat niet alleen de goudwinning met gebruikmaking van cyanideoplossingen gewoon door en bestaat daarop geen Europees verbod, maar er worden zelfs investeringen op dat gebied gesubsidieerd door de lidstaten en de Europese Unie. In Zweden, Finland, Slowakije, Roemenië, Bulgarije en Griekenland wordt de goudwinning voortgezet of op gang gebracht. Daarentegen is goudwinning in Hongarije en Tsjechië verboden bij wet en in Duitsland op grond van de jurisprudentie.
Waarde collega's, de tijd dat wij het lokaal milieu en de gezondheid van de burgers inruilden tegen banen behoort tot het verleden. Zelfs de economische levensvatbaarheid van deze activiteiten zou in elkaar klappen als wij het voorzorgsbeginsel en het beginsel "de vervuiler betaalt” zouden toepassen.
Elke economische activiteit is welkom, mits deze strookt met de bescherming van het milieu en de gezondheid van de burgers. Met het gebruik van cyanide veroorzaken wij echter grote risico's voor en mogelijkerwijs onherstelbare schade aan het milieu en de gezondheid van de burgers.
Commissaris Malmström, kunt u ons verzekeren dat wij beschikken over een toereikende en sterke wetgeving en dat er zich in Zweden, Finland, Bulgarije of Griekenland een ramp als die in Baia Mare niet kan voordoen? Mevrouw de commissaris, ik vraag de Commissie te bewijzen dat zij de verplichtingen die zij twee maanden geleden ten overstaan van dit Parlement op zich heeft genomen, ook nakomt.
Ik verenig mijn stem met die van de plaatselijke gemeenschappen, die als eerste te maken zullen krijgen met de gevolgen, en ik schaar mij achter de strijd van de milieubewegingen. Ik vraag om een onmiddellijk verbod op het gebruik van cyanide in de goudwinning binnen de Europese Unie.
Theodoros Skylakakis
(EL) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, het goud ligt er en zal er niet tussen uit knijpen. Wat wij vandaag moeten bespreken is wanneer en met welke technologie wij dit goud gaan winnen en wat de milieugevolgen ervan zullen zijn.
Als de op cyanide gebaseerde investering doorgaat, dan zullen de gevolgen onomkeerbaar zijn. Het goud zal namelijk weg zijn maar wij zullen - zoals ook in de richtlijn zelf wordt toegegeven - in het winningsgebied met grote hoeveelheden slib met gevaarlijke, giftige cyanidehoudende stoffen opgescheept blijven zitten. Deze zaak gaat niet alleen de lidstaten aan, want er zijn ook nog stroomafwaarts gelegen lidstaten die fabrieken hebben langs rivieren.
De huidige richtlijn heeft een nadeel: de voorziene borgsom dekt niet alle gevolgen af van eventuele ongelukken, met name niet wanneer de mijninstallaties al zijn gesloten. Het fundamentele beginsel "de vervuiler betaalt” wordt bijgevolg geschonden, zeer zeker als voor ogen wordt gehouden dat de bedrijven die deze technologie toepassen meestal van buiten Europa komen en ons gedag zeggen zodra de winning is stopgezet.
Daarom moeten de alternatieve winningsmethoden aan een serieus heronderzoek worden onderworpen en moet het fundamentele beginsel "de vervuiler betaalt” in ere worden hersteld via een volledige en geloofwaardige schadeverzekering tegen ongelukken, een schadeverzekering die niet verstrijkt zolang er nog gevaarlijke stoffen in de bodem zitten. Zolang niet aan deze voorwaarden is voldaan moet er mijns inziens een volledig verbod zijn op het gebruik van deze technologie. Dan zullen ook de ondernemingen ertoe aangezet worden om serieus te gaan zoeken naar alternatieve, minder vervuilende oplossingen. Als je namelijk niet hoeft op te draaien voor de vervuiling en een goedkope technologie ter beschikking hebt, heb je ook geen enkele reden om te gaan zoeken naar alternatieve mogelijkheden.
Jan Březina
(CS) Geachte collega's, ik heb besloten het woord te nemen over dit onderwerp omdat ik destijds nauw betrokken was bij het hele gebeuren rond de exploratie en de beoogde winning van de goudreserves in Mokrsko en het Tsjechische gebergte Kašperské hory. Daar had het over talloze fijne aders verspreide goud gewonnen moeten worden met behulp van cyanide. Toentertijd, halverwege de jaren negentig, hebben we gekeken naar de invloed van de gebruikte chemische stoffen op het milieu, naar de enorme hoeveelheden met cyanide behandelde erts, alsook naar de schadelijkheid van zowel de cyanide als de chemische stoffen die gebruikt worden bij de verwijdering van de cyanide, namelijk chloor en calciumoxide. Er is bovendien nog een ander belangrijk punt, namelijk het feit dat als gevolg van de gebruikte methoden bijkomende schadelijke stoffen kunnen vrijkomen. Een van de gevaarlijkste stoffen daarvan is arseen, dat vrijkomt uit het zeer veelvuldig in de erts aanwezige arsenopyriet. Ik ben over het algemeen voorstander van delving van grondstoffen omdat het een belangrijke voorwaarde is voor de ontwikkeling van allerhande uiteenlopende technologieën, maar in dit geval, dus voor wat betreft het gebruik van cyanide voor de winning van goud, heb ik me aangesloten bij het tegenkamp. Ik ben dan ook zeer ingenomen met het feit dat de Tsjechische Republiek in 2000 een nieuwe mijnbouwwet heeft aangenomen waarmee het gebruik van deze technologie bij de winning van goud voortaan verboden is in dit land. Gezien de grote risico's die gepaard gaan met cyanisering zou het wijs zijn deze technologie niet alleen in de Europese Unie te verbieden, maar zelfs wereldwijd. Met name in de Derde Wereld waar de milieubeschermingsnormen minder hoog zijn, zijn de met het gebruik van cyanide gepaard gaande risico's onevenredig groot. Mevrouw de commissaris, bent u er zeker van dat er goed gekeken is naar nieuwe alternatieve technologieën, nieuwe vormen van scheiding en flotatie?
Alajos Mészáros
(SK) Om te beginnen dank ik de initiatiefnemers, de heer Áder en de heer Tőkés, dat zij deze bijzonder ernstige kwestie aan de orde hebben gesteld. Ik verleen mijn volle steun aan de ontwerpresolutie over een algeheel verbod op het gebruik van cyanide in de mijnbouw in de Europese Unie.
Wie de resultaten van de aan een technologische fout te wijten milieuramp in Baia Mare heeft meegemaakt en aanschouwd, alsmede de latere lozing van afvalwater met giftige cyanide in diverse waterlopen, met verreikende gevolgen voor de fauna van de Tisza-rivier in Hongarije en de Donau in Bulgarije, is bereid al het mogelijke te doen om te waarborgen dat zoiets zich nooit meer kan herhalen in de Europese Unie.
Ook mijn eigen land, Slowakije, is ernstig door de ramp getroffen, aangezien het incident in de nabijheid van de grens plaatsvond. Bovendien hangt Slowakije een soortgelijke dreiging boven het hoofd. In het land zijn namelijk verschillende oude mijnen voor edele metalen weer in gebruik genomen en thans wordt de mogelijkheid bestudeerd om cyanidetechnologie toe te passen vanwege de lage concentraties van de edele metalen.
Het zou volkomen onjuist en fout zijn om dit proces te beschouwen als een bilaterale kwestie tussen twee lidstaten van de Europese Unie. Ik hoop dat de Commissie een veel kordater standpunt zal innemen dan de commissaris hier heeft gedaan.
Met de aanneming van deze resolutie moeten wij laten zien dat wij opkomen voor een algemene en brede bescherming van de Europese waarden in ons milieubeleid.
Marian-Jean Marinescu
(RO) Om te beginnen wil ik de commissaris danken voor het evenwichtige standpunt dat zij bij de opening van dit debat heeft ingenomen. Technologieën waarbij cyanide wordt gebruikt zijn gevaarlijk. Er zijn echter andere technologieën die net zo gevaarlijk zijn, zoals nucleaire technologie. Er bestaan regels en normen om ongelukken te voorkomen. Het is niet nodig een verbod in te voeren, we moeten simpelweg de regels volgen. De resolutie noemt 30 ongelukken in de afgelopen 25 jaar. Er wordt niet bij verteld hoeveel daarvan zich in Europa hebben voorgedaan; dat waren er zeer weinig, en dan voornamelijk in landen die op het moment van het ongeluk geen EU-lid waren. Na het ongeluk in 2000 heeft de Commissie juist de regels aangescherpt.
Cyanidetechnologie wordt gebruikt ter verkrijging van uiteenlopende producten, waaronder zelfs farmaceutische producten en vitaminen. De resolutie behandelt alleen de mijnbouw en in het bijzonder de goudproductie. Waarom? Het probleem ligt in feite niet bij cyanide, maar bij goud. Er wordt niet alleen opgeroepen om deze technologie te verbieden, maar ook om lopende projecten per de datum van het verbod te beëindigen. Het enige toekomstige project voor goudwinning in Europa waar ik van weet, is in Roemenië.
Geachte collega's, ik wil u vragen om de tekst van de resolutie nauwkeurig te lezen. Er staan uitspraken in als: "Door zware regenval zal in de toekomst het risico op lekken toenemen" of "De mijnbouwindustrie levert weinig banen en dat slechts voor zestien jaar" of "menselijke onachtzaamheid kan zich voordoen omdat sommige lidstaten de wet niet kunnen handhaven". Ik denk niet dat dergelijke uitspraken in een tekst van het Europees Parlement thuishoren.
Daarom, collega's, vraag ik u de redenen voor en consequenties van een stem tegen te overwegen, in dit geval van een resolutie die onze geloofwaardigheid tegenover de Commissie aantast, en de kans verkleint dat de ontwerpresoluties die in het Europees Parlement worden aangenomen in overweging worden genomen, niet alleen in dit geval maar in het algemeen.
Mariya Nedelcheva
(BG) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het gebruik van cyaniden in de mijnbouw is duidelijk een probleem dat niemand onverschillig laat. We zijn op de hoogte van de wettelijke maatregelen die de Europese Unie heeft getroffen. Daarin ligt een duidelijke boodschap besloten: door de inzet van passende middelen, structuren, controlemechanismen en beheerssystemen moeten we een hoog niveau van bescherming voor de volksgezondheid en het milieu blijven waarborgen. We beschouwen het als een belangrijk onderdeel van onze missie dat we de publieke opinie in Europa blijven mobiliseren. Indien dit echter gebeurt door te appelleren aan de angstgevoelens die onder de mensen leven en de milieukaart voor belangen van andere aard uit te spelen, heeft een dergelijk standpunt geen enkele waarde meer.
Volgens het rapport van SRE Consulting wordt het grootste deel van de cyanideverbindingen die men tegenwoordig op industriële schaal toepast, gebruikt in de chemische industrie en voor de oppervlaktebehandeling van metalen. Dat betekent dat deze verbindingen, zelfs indien wij het gebruik ervan bij de goudwinning verbieden, voor andere doeleinden gebruikt blijven worden en dat een onzerzijds ingesteld verbod niet tot een afname in het totale gebruik zal leiden. Ik ben er absoluut voorstander van dat er een verplichting komt om de milieueffecten ervan te evalueren, en dat er door zowel de exploitanten als de controlerende instanties van onze lidstaten van te voren en achteraf controle wordt uitgevoerd.
Op dit moment geldt er in mijn vaderland, Bulgarije, geen uitdrukkelijk verbod op het gebruik van cyanideverbindingen bij de winning van goud. In dit geval, en dan nog in deze crisisperiode, is de toepassing van andere technologieën niet veel effectiever gebleken. Het is niet zo dat we daarom compromissen willen sluiten, maar wel willen we naar de stem van de rede luisteren en niet tot het uiterste gaan. De weg tussen de tegenstanders van een verbod en degenen die op dat punt een andere mening hebben loopt via u, en is daarmee een brug die wij - dat is de oproep die ik tot u richt - niet mogen verbranden.
Sari Essayah
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben het ermee eens dat residudammen, zoals de dam die in 2000 het ongeluk in Baia Mare veroorzaakte, niet gebouwd zouden mogen worden. Finland is volgens Europese normen een grote goudproducent. De nieuwe mijn in Kittilä is met een jaarlijkse productie van 5 000 kg goud de grootste in Europa. We moeten niet vergeten dat het wetenschappelijk is bewezen dat goud alleen oplost in cyanide, en niet in andere vloeistoffen. Daarom is bij het winningsproces in Kittilä ook cyanide betrokken, maar wel in gesloten processen. Het cyanide dat gebruikt wordt bij de verwerking van het verrijkte slib wordt hergebruikt, en de residuen van cyanide worden na het proces vernietigd. Zelfs de residuen van cyanide in herwonnen water uit residudammen worden gezuiverd. De winning op basis van bacteriën zou milieuvriendelijker zijn, maar wordt voor goud nog niet gebruikt.
De eerste mijn ter wereld die gebruik maakt van microbiële winning uit bergen nikkelerts ligt ook in Finland, in Talvivaara. De microbiële zuivering van restcyanide wordt momenteel met goede resultaten verder ontwikkeld, en ik raad ten zeerste aan deze weg te volgen. Ik ben derhalve geen voorstander van het overgaan op een totaalverbod op cyanide, maar wil zeker mijn steun verlenen aan strenge milieucontroles met behulp van de best beschikbare technologie en gesloten processen.
Cristian Dan Preda
(RO) Ik ben van mening dat het initiatief om het gebruik van cyanide bij goudwinning te verbieden ongerechtvaardigd is. Er is een aantal Europese wettelijke regels van kracht op dit gebied, zoals reeds vermeld, die de voorwaarden voor het gebruik van cyanide steeds verder hebben aangescherpt. Dit is begonnen bij het eerder genoemde ongeluk in Baia Mare, dat helaas tot verontreiniging heeft geleid.
Wij moeten ons in deze situatie daarom inspannen voor het handhaven van dit wettelijk kader op strikt nationaal niveau in alle lidstaten. Technologieën op basis van cyanide worden al honderd jaar gebruikt om goud te winnen, onder omstandigheden die de veiligheid van het milieu garanderen en als onderdeel van een efficiënt goudwinningsproces. Bij 90 procent van het goud dat in de afgelopen twintig jaar wereldwijd is gewonnen is deze technologie gebruikt, en niet een alternatief.
De technische regels voor het gebruik en de neutralisering van cyanide hebben bijgedragen aan het minimaliseren van de risico's voor het milieu en de gezondheid van de mijnwerkers. Ik wil ook benadrukken dat een juiste toepassing van het voorzorgsbeginsel geen plaats biedt voor een emotionele respons in de vorm van een verbod op een technologie die zijn voordeel heeft bewezen en waarvan de risico's volledig bekend en beheersbaar zijn. Bij het toepassen van het voorzorgsbeginsel moet ook in overweging worden genomen welke milieurisico's ontstaan door het gebruik van alternatieve middelen, vergelijkbaar met cyanide. Hoe dan ook zeggen experts dat het gebruik van alternatieve middelen grotere risico's oplevert dan het gebruik van cyanide.
Csaba Sógor
(HU) Het toestaan of verbieden van mijnbouwprojecten waarbij gebruik wordt gemaakt van cyanide is in bepaalde lidstaten een gevoelige kwestie. Allereerst moeten we vastleggen dat de oplossing van het probleem niet ondergeschikt mag worden gemaakt aan politieke bedoelingen en belangen. Het vaststellen van het gevaar van vervuiling is de taak van deskundigen, en als er inderdaad gevaar op vervuiling bestaat, is het de zaak van politiek leiders om de belangen van de burgers te beschermen. Op dit punt gaat deze kwestie verder dan milieuaspecten, vervuiling kan namelijk de gezondheid van de bevolking in gevaar brengen, wat in strijd is met het recht van EU-onderdanen op een hoog niveau van gezondheidsbescherming (artikel 35 van het Handvest van de grondrechten). Op dit vlak bestaan er geen kleine of grote risico's. Als de gezondheid van mensen in gevaar is, zijn politieke discussies zinloos en moeten de autoriteiten optreden tegen de potentiële vervuiler. Hoewel het gebruik van cyanide in bepaalde lidstaten verboden is en het in andere lidstaten is toegestaan, moeten de lidstaten met elkaar in overleg gaan en streven naar partnerschap. De Commissie moet echter een standpunt innemen in deze kwestie en regelgeving initiëren waarmee de mogelijkheid op schade aan de gezondheid van EU-onderdanen wordt uitgesloten.
Hannu Takkula
(FI) Mijnheer de Voorzitter, aangezien ik uit het goudland van Noord-Lapland kom, wil ik ook een bijdrage aan dit debat leveren. Net als mevrouw Essayah in haar uitstekende interventie al zei, wordt cyanide tegenwoordig gebruikt bij het extraheren van goud en dat gebeurt in Finland in gesloten processen.
In de goudmijn van Kittilä, vrij dicht bij mijn woonplaats, wordt jaarlijks meer dan 5 000 kilo goud geproduceerd. Daarbij doen zich geen problemen voor, omdat met het oog op de milieubescherming de wetgeving is aangepast, de processen gesloten zijn en afval wordt vernietigd. Ook de toegepaste technologie is daarbij van belang. Wat dat betreft zullen er zeker grote verschillen zijn tussen de Europese landen en ik vind dat wij moeten samenwerken en de beste praktijken moeten uitwisselen.
Een andere belangrijke zaak is het gebruik van microben, dat een nieuwe innovatie is. Daar moet ook in de toekomst in worden geïnvesteerd, zodat wij kunnen overstappen op een nog milieuvriendelijkere en efficiëntere procedure bij het extraheren van goud. Wij moeten in heel Europa samen ons best doen om mijnbouw op duurzame wijze voort te zetten, waarbij wij dus rekening houden met het milieu.
Bernd Posselt
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de woorden van mevrouw Roithová, de heer Březina en de heer Mészáros hebben mij oprecht overtuigd; zij hebben beschreven hoe een niets ontziende exploitatie plaatsvond in het land waarin zij vroeger leefden, namelijk het communistische Tsjecho-Slowakije, hoe er een herbezinning heeft plaatsgevonden en hoe zij nu degenen zijn die pleiten voor bescherming van het milieu en voor uniforme Europese normen.
Mijns inziens is in heel Europa een herbezinning nodig. Wij moeten ons ervan bewust zijn dat wij op dit moment nieuwe technologieën aan het ontwikkelen zijn. Waarom zouden we niet wat meer tijd nemen voor de winning van een reserve die toch al op raakt? In de tussentijd moeten we dan deze nieuwe technologieën daadwerkelijk tot ontwikkeling brengen. Eén ding wil ik heel duidelijk stellen: als wij niet voorzichtig zijn, maken we iets onherstelbaar kapot en toekomstige generaties zullen ons daarvoor veroordelen.
Ik wil om die reden aandringen op een langetermijnaanpak. Het is daarbij van doorslaggevend belang dat we uniforme Europese normen hebben, want rivieren zijn grensoverschrijdend en cyanide is uiteraard een dreiging voor het milieu die eveneens grensoverschrijdend is.
Elena Băsescu
(RO) Ik ben ook van mening dat de Europese Unie alle maatregelen moet nemen om de risico's van giftige, gevaarlijke stoffen zoals cyanide te verminderen. Een verbod op deze stoffen moet echter niet gezien worden als de enige oplossing. Giftige, gevaarlijke stoffen worden behalve in de mijnbouw in vele andere industriële processen gebruikt. Behalve het ongeluk in Baia Mare in 2000 zijn er nog twee grote ongelukken geweest in de mijnbouwsector: een in Spanje in 1998 en het andere in Zweden in 2003, beide van grotere omvang. De oorzaken waren echter hetzelfde: instortende residubekkens.
Meer dan 90 procent van het wereldwijd geproduceerde goud en zilver wordt gewonnen met behulp van technologie op basis van cyanide om het metaal te extraheren. Een totaal verbod op deze technologie en vervanging door technologieën met een kleiner milieurisico, die zeer kostbaar zijn en een lagere opbrengst genereren, betekent dat het land in kwestie in feite moet stoppen met het winnen van deze metalen, met alle economische en sociale gevolgen van dien.
Michael Theurer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, zoals de heer Takkula zojuist heeft opgemerkt, is het gebruik van cyanidetechnologie gangbaar in de mijnbouw. We hebben echter ook gehoord dat die technologie zeer gevaarlijk is. Het ongeval waarover mevrouw Băsescu zojuist heeft gesproken, heeft destijds immers de Donau verontreinigd en heeft ons allemaal diep geschokt, en u weet dat ik me sterk maak voor de Donau-regio. Daarom vraag ik mij als handelspoliticus af wat wij daartegen kunnen doen. We hebben in de Europese Unie immers weinig goudwinningscapaciteiten. Het doel is om wereldwijd het verschil te maken door middel van technologische innovaties. Er bestaat op dit gebied geavanceerde technologie, dat weet ik. In Duitsland zijn milieutechnologieën ontwikkeld waarmee cyanide in de toekomst niet meer hoeft te worden gebruikt. Wij moeten deze geavanceerde Europese technologieën commercieel levensvatbaar maken en wij moeten ervoor zorgen dat ze betaalbaar worden. Ik zie daarin een groot handelspotentieel. Wij mogen ons niet alleen tot de Europese Unie beperken maar we moeten ook zorgen voor een doorbraak in de internationale handel, zowel in het belang van het milieu als van onze economie.
Miroslav Mikolášik
(SK) Aan cyanidetechnologieën is een hoog risico op milieuschade verbonden en daarom houden zij ook een dreiging voor het leven en de gezondheid van de mens in. Het gebruik van cyanide als loogmiddel in mijnen voor edele metalen zoals goud is in sommige lidstaten verboden, maar het risico op een grondwaterverontreinigende natuurramp reikt verder dan de nationale grenzen.
Dat blijkt uit het beruchte ongeval in Baia Mare. Baia Mare ligt overigens in Roemenië. Hier moet ik mijn collega, de heer Posselt, corrigeren, aangezien het probleem niet is ontstaan in Tsjecho-Slowakije, maar veeleer in Roemenië, en later is overgewaaid naar Hongarije en Slowakije, dat wil zeggen het voormalige Tsjecho-Slowakije. Het ongeval heeft onnoemelijke schade aangericht, tot op 1 000 kilometer of nog verder van de plaats waar het zich heeft voorgedaan. Ook mijn eigen land is door de ramp getroffen.
Desondanks staat de nationale wetgeving van vele Europese landen het gebruik van dergelijke technologieën nog steeds toe. Gelet op het feit dat ongelukken met cyanidetechnologieën in meer dan één lidstaat schade kunnen aanrichten, lijkt het mij dan ook absoluut noodzakelijk en essentieel om een eenvormige wetgeving op Europees niveau uit te vaardigen met het oog op de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu.
Iosif Matula
(RO) Een onbeheersbaar geworden chemische stof die in het milieu terechtkomt veroorzaakt ernstige problemen, maar er zijn meer dan tien miljoen chemische stoffen. Er is ook een nog groter aantal locaties waar gewerkt wordt met chemische stoffen. We kunnen hier in het Europees Parlement miljoenen gevaarlijke scenario's bespreken. Cyanide is zeker giftig, maar ik ben chemicus en ik kan u vertellen dat dit een mondiaal probleem is. Minder dan 18 procent van alle cyanide wordt in de mijnbouw gebruikt. De rest wordt gebruikt in de productie van geneesmiddelen, consumptiegoederen in de cosmetische industrie en vele andere toepassingen.
Er worden echter op onze planeet stoffen gebruikt die duizend keer giftiger zijn dan cyanide. Kort gezegd: als chemische stoffen in het water terechtkomen, vernietigen ze het leven. Er zijn vele dode rivieren over de wereld waar geen contact met cyanide is geweest. Er is geen teken van leven in de Dode Zee omdat er grote hoeveelheden natriumchloride - tafelzout - in voorkomen. Bij gebruik van iedere chemische stof moeten alle technologieën en regels voor milieubescherming worden toegepast, die in 2010 van kracht zijn. Dit is zeker de richting die Roemenië, als Europese staat, heeft gekozen. Ieder land ter wereld moet hetzelfde doen.
Traian Ungureanu
(EN) Mijnheer de Voorzitter, met alle respect wil ik zeggen dat dit debat mijns inziens voor een groot deel de plank misslaat. Het onderwerp dat wij hier bespreken is zeer merkwaardig. Er wordt een ongeval opgerakeld dat tien jaar geleden plaatsvond. Waarom? Waarom is het zo'n lange tijd stil geweest? En waarom nu niet meer, waarom is dit nu onderwerp van ons debat? Als we dit voorbeeld volgen, zouden we alles mogen en moeten verbieden wat terug te voeren is op een ongeval uit het verleden. Ik vind dit geheel ongerechtvaardigd. Ik denk dat het milieu hier wordt gebruikt om te verbergen dat dit debat is gebaseerd op de angsten van de grote massa, die tegenwoordig zo in trek zijn. Ik denk dat ik gelijk heb als ik zeg dat er hier slechts sprake is van een betreurenswaardig politiek complot.
Bernd Posselt
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik wil een korte toelichting geven, daar mijn collega mij als gevolg van de vertaling wellicht verkeerd heeft begrepen. Ik ken Baia Mare heel goed en ik weet dat dit niet in voormalig Tsjecho-Slowakije ligt, maar in het noorden van Transsylvanië. Ik ken het heel goed. Dat was een vertaalfout. Ik heb alleen willen verwijzen naar de bijdragen van de heer Březina, mevrouw Roithová en de heer Mészáros, die verwezen naar ervaringen in Kašperské Hory, Bergreichenstein dus, enzovoort. Ik ben bekend met de geografie van Midden-Europa.
Cecilia Malmström
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, dank u voor dit debat. Ik zal er vanzelfsprekend op toezien dat de heer Potočnik een volledig verslag hiervan krijgt.
Wij delen uw zorgen over cyanide. Het is uiteraard een zeer gevaarlijke giftige stof, daar zijn wij ons van bewust. Maar ik wil u verzekeren dat de Commissie haar conclusies heeft getrokken uit het verschrikkelijke ongeval dat tien jaar geleden in Baia Mare plaatsvond. De richtlijn die we onlangs hebben aangenomen omvat veel beperkingen, voorwaarden, bepalingen en eisen om maximale bescherming te bieden wat betreft de effecten op het milieu en de menselijke gezondheid. De richtlijn zal tevens de mogelijkheid verkleinen dat een dergelijk ongeval opnieuw plaatsvindt, en indien dit toch gebeurt zal het de mogelijke gevolgen in grote mate beperken. Het is derhalve uiterst belangrijk dat de richtlijn op de juiste wijze wordt toegepast.
Gezien de zeer strikte voorwaarden die in de richtlijn worden gesteld ten aanzien van winningsafval, en het ontbreken van passende alternatieven, lijkt een algemeen verbod op het gebruik van cyanide voor de goudwinning op dit moment niet de juiste oplossing. Het onderwerp wordt door ons echter op de voet gevolgd, we bestuderen de laatste technologische ontwikkelingen en in 2012 zal een evaluatie plaatsvinden. We moeten de recyclage van producten uit de EU die edele metalen bevatten opvoeren, waardoor onze afhankelijkheid van de goudwinning vanzelf afneemt.
Dank u voor dit debat. De heer Potočnik zal vanzelfsprekend tot uw beschikking staan om verdere vragen van u over dit onderwerp te beantwoorden. De Commissie neemt dit zeer serieus. Als u de richtlijn goed bestudeert, zult u zien dat veel van uw aandachtspunten er reeds in zijn opgenomen. We willen graag steun bieden om de lidstaten te stimuleren de richtlijn daadwerkelijk volledig uit te voeren, aangezien dit de risico's aanzienlijk zou verminderen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt plaats tijdens de eerste vergaderperiode van mei.
Ik wens u een voorspoedige terugreis. Laten we hopen dat uw reis niet wordt onderbroken door een vulkaan of door iets of iemand anders!
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Daciana Octavia Sârbu  
Op 30 januari 2000 barstte de dam rond het residubekken met afval van de firma Aurul in Baia Mare, Roemenië. Ongeveer 100 000 kubieke meter vervuild water met 100 ton cyanide en zware metalen stroomde naar buiten. Door dit lek werden 2,5 miljoen mensen in drie landen afgesneden van drinkwater. De rivier de Somes had cyanideconcentraties van 700 keer boven het toegestane niveau. Het aquatisch leven werd compleet verwoest over een afstand van honderden kilometers. Wij moeten de details van deze ramp, die een internationaal synoniem voor vervuiling is geworden, niet vergeten. Dit laat zien dat, ondanks wetgeving en toezicht, dit soort ongelukken zich ieder moment kunnen voordoen. Gevaarlijke stoffen mogen geen plaats hebben in de mijnbouw, als we rampen willen voorkomen. Bij Roşia Montană is het de bedoeling om de grootste dagbouwgoudmijn in Europa te ontwikkelen, gebaseerd op het gebruik van cyanide. Wat zullen de consequenties daarvan zijn? Verwoesting van het milieu, verdwijning van het dorp, verwijdering van de bewoners, kerken en begraafplaatsen, en het doodvonnis voor de unieke overblijfselen uit Romeinse en pre-Romeinse tijden. Wij moeten allen lessen trekken uit de geschiedenis. Het is absoluut noodzakelijk dat het gebruik van cyanide in de mijnbouw in de EU totaal verboden wordt, om tragedies voor mens en milieu te voorkomen.
László Tőkés  
schriftelijk. - (HU) De afgelopen twee jaar heb ik tijdens plenaire vergaderingen en op verscheidene forums van het Europees Parlement meermalen gesproken over de gevaren van op cyanide gebaseerde mijnbouw. Daarnaast heb ik een brief geschreven aan de heer Stavros Dimas, de commissaris voor milieu, in verband met de mijnbouwprojecten in Roemenië (Roşia Montană) en Bulgarije (Chelopech en Krumovgrad). Het gebruik van mijnbouwtechnologie gebaseerd op cyanide wordt ook wel een 'chemische atoombom' genoemd die zeer gevaarlijk is voor onze leefomgeving. Sinds 1990 hebben zich over de hele wereld ongeveer dertig incidenten voorgedaan waarbij ernstige vervuilingen is opgetreden als gevolg van het gebruik van cyanide in mijnen. De ramp bij de rivier de Tisza van tien jaar geleden geldt als de ernstigste milieuramp van Europa na Tsjernobyl. In Roemenië is net een paar dagen geleden de rivier de Arieş, die uitmondt in de Tisza, vervuild geraakt vanwege een goudmijn die veertig jaar eerder was gesloten. Vorig jaar, tijdens een bezoek aan een mijnbouwbedrijf in de buurt (Roşia Poieni) verklaarde president Traian Băsescu zelf dat 'we niet op zo'n ecologische bom kunnen blijven zitten, aangezien dat simpelweg moord is.' Met betrekking tot de nieuwe investeringsplannen voor Roemeense mijnen (Roşia Montană, Baia Mare, Certeju de Sus, enzovoort) wil ik benadrukken dat het verbod op het gebruik van cyanide in de mijnbouw niet alleen een Roemeens, en zeker geen 'etnisch' probleem is, maar een universele, Europese kwestie, waarin zowel alle EU-lidstaten als de verschillende fracties in het Europees Parlement tot een verstandig akkoord kunnen komen. Europa kan niet onverschillig staan ten opzichte van de cyaniderampen die al hebben plaatsgevonden en de dreiging van nieuwe rampen in de toekomst. Het is in ons aller belang dat we de mensen en hun omgeving niet alleen moeten beschermen tegen radioactieve straling en luchtvervuiling, maar ook tegen cyanidevergiftiging. Ik verzoek het Parlement voor ons voorstel te stemmen.
