Jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych 
Przewodniczący:
Następnym punktem posiedzenia są jednominutowe wystąpienia w ważnych sprawach politycznych.
Georgios Papastamkos
(EL) Panie przewodniczący! Jak panu wiadomo, mamy do czynienia z niepokojącym załamaniem w handlu zagranicznym. Co za tym idzie, natychmiastowa zmiana tej sytuacji stanowi podstawowy czynnik ożywienia gospodarczego, którego potrzebujemy. Szacuje się, że rosnący koszt pożyczek i zmniejszenie strumienia kredytów są w około 10-15% przyczyną spowolnienia w handlu. Wielostronny pakiet finansowania handlu przyjęty w Londynie przez G20 jest bez wątpienia pozytywnym krokiem. Moim zdaniem Unia również staje przed wezwaniem, by nadal odgrywać wiodącą rolę w praktycznym stosowaniu pakietu londyńskiego w następujących trzech obszarach:
po pierwsze, podjęcie celowych działań interwencyjnych przez międzynarodowe i regionalne instytucje finansowe;
po drugie, skoordynowana interwencja publiczna na szczeblu krajowym; oraz
po trzecie, dostosowanie do odpowiednich przepisów wielostronnych.
Przesłanie to kierujemy do Komisji Europejskiej, by mogła podjąć konieczne inicjatywy.
Pierre Pribetich
(FR) Panie przewodniczący! Obserwujemy elementy islamofobii w przemówieniach lidera prawicy ekstremistycznej w Holandii, nasilenie ataków przeciwko Romom w Republice Czech, i nie nadające się do powtórzenia i zaakceptowania wypowiedzi prezydenta Iranu dotyczące utworzenia rasistowskiego rządu w Palestynie, czyniące aluzje do utworzenia państwa Izrael na konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie rasizmu, której pierwotną intencją było promowanie tolerancji i różnorodności.
Jak Parlament mógłby, nie mówiąc już o okazaniu oburzenia, nie przekazać silnego i symbolicznego komunikatu w sprawie promowania różnorodności i tolerancji koniecznych w zglobalizowanym świecie, z pełną mocą potępiając takie wypowiedzi? Jak może nie wezwać Rady Europy i Komisji do wysłania oficjalnego ostrzeżenia pod adresem krajów, które podpisują się pod tą agresywną logiką, a nawet głośno wypowiadają, skoro historia wielokrotnie pokazała, że niestety działania nigdy nie odbiegają daleko od takich wypowiedzi.?
Panie przewodniczący! Jak podczas tego posiedzenia, Parlament może milczeć w obliczu rasistowskich i ksenofobicznych postaw w kontekście kryzysu gospodarczego, w którym niestety państwa coraz częściej ograniczają się do własnych problemów i mnożą się objawy protekcjonizmu?
Cristian Silviu Buşoi
(RO) Jestem głęboko zaniepokojony wydarzeniami, które miały w ostatnim czasie miejsce w Republice Mołdawii. Najpoważniejsze z nich to naruszanie praw człowieka, aresztowania, porwania, tortury, zastraszanie i wydalenie dziennikarzy. Wola ludu Mołdawii nie została uszanowana przez władze i miały miejsce liczne nieprawidłowości, które mogą stanowić podstawę do stwierdzenia, że wybory zostały ustawione. Dotyczy to dodatkowych list, wydrukowania dodatkowych kart do głosowania, prześladowania opozycji, zakazu dostępu do stacji telewizji publicznej oraz kampanii, jaką instytucje państwowe przeprowadziły dla Partii Komunistycznej. Jakkolwiek w ostatnich tygodniach na szczeblu europejskim i globalnym pojawiło się wiele głosów protestujących, sytuacja w Republice Mołdawii niestety nie uległa poprawie. Mam nadzieję, że podczas dyskusji w trakcie bieżącego tygodnia oraz kiedy do Republiki Mołdawii uda się misja ad hoc, ale przede wszystkim dzięki rezolucji, której spodziewamy się na ostatniej sesji w maju, Parlament Europejski przekaże jasne przesłanie, że Unia Europejska nie toleruje łamania praw człowieka, i wezwie otwarcie do powtórzenia wyborów w Mołdawii.
Mieczysław Edmund Janowski
Panie Przewodniczący! W Wielkanoc, 13 kwietnia w nocy, jeszcze przed świtem, doszło do wielkiej tragedii w polskim mieście Kamień Pomorski niedaleko Szczecina. W budynku spłonęło żywcem ponad 20 osób, w tym dzieci. To był i jest wielki ból dla całej Polski.
Dziś chciałbym z tego miejsca zaapelować do rządów wszystkich państw członkowskich, do przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych o to, aby pilnie podjęli działania sprawdzające stan bezpieczeństwa przeciwpożarowego we wszystkich budynkach mieszkalnych, a zwłaszcza w obiektach socjalnych. Chodzi mi tu zarówno o stosowanie odpowiednich materiałów służących do budowy tych budynków, jak i o bezwzględną kontrolę przestrzegania przepisów przeciwpożarowych. Dramat w Polsce jest jednym z wielu takich przypadków, które niestety zdarzały się w Europie. Niech ten pożar i jego ofiary będą wielkim wołaniem i ostrzeżeniem na przyszłość.
László Tőkés
(HU) W przemówieniu, które wygłosiłem 23 marca, zwróciłem się do Parlamentu Europejskiego i Komisji Europejskiej o interwencję w sprawie ochrony rumuńskiego miasta Verespatak (Roşia Montană), którego wątła ludność, spuścizna architektoniczna i środowisko naturalne są zagrożone w związku z planowaną budową kopalni przez kanadyjsko-rumuńskie przedsięwzięcie typu joint-venture.
Obawy, które mieliśmy wtedy, potwierdziły się teraz, kiedy po dwóch latach zwłoki nowy rząd rumuński chce ostatecznie dać wolną drogę inwestycji, która pociągnie za sobą stosowanie metod produkcji opartych na technologii cyjanku potasu, naruszających normy europejskie i stwarzających zagrożenie ekologiczne nie tylko dla najbliższego otoczenia, ale dla całego obszaru położonego wzdłuż granicy rumuńsko-węgierskiej.
Chciałbym skorzystać z tej okazji i dołączyć do kolegów posłów, składając wniosek do komisarza Dimasa, by zakazano używania technologii cyjanku potasu. Działając w duchu europejskiej polityki ochrony środowiska wzywam Komisję Europejską do wysłania do Rumunii komisji kontrolnej, by w długofalowej perspektywie zapewnić stosowanie odpowiednich europejskich przepisów w górnictwie.
Vittorio Agnoletto
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Chciałbym powiedzieć o wydarzeniach w koncernie Fiat w Brukseli. Mając za jedyny cel podkopanie autorytetu związku zawodowego, Fiat fałszywie oskarżył swoich pracowników o zatrzymanie kadry kierowniczej w roli zakładników - zdarzenie, które w rzeczywistości nigdy nie miało miejsca. Nie doszło do porwania ani 9 kwietnia, ani w żadnym innym terminie. Fiat celowo rozprzestrzenił fałszywe pogłoski, by zdyskredytować robotników, którzy próbują zabezpieczyć swoją przyszłość w obliczu 24 zwolnień. Fiat odmawia jakichkolwiek spotkań, dyskusji czy negocjacji z przedstawicielami związków zawodowych. Jedynym celem jest zwolnienie z pracy 24 pracowników, z których 12 należy do związków zawodowych. Uważam, że Parlament powinien poddać pod dyskusję nie tylko sam fakt, ale również skierowane przeciwko związkom zawodowym działania Fiata i wielu innych znaczących międzynarodowych koncernów działających w Europie, które to działania cechuje brak poszanowania praw pracowników. Osiągając korzyści wynikające z przepisów krajowych i unijnych, a w wielu przypadkach również subsydiów, nie respektują one praw pracowników.
Georgios Georgiou
(EL) Panie przewodniczący! Kilka dni temu duża grupa posłów PE odwiedziła południowo-wschodnie granice Europy.
To, co zobaczyliśmy i czego doświadczyliśmy na tym terenie, nie dało nam w żadnym stopniu powodów do dumy. Muszę stwierdzić, że są tam obywatele europejscy żyjący na wyspach o populacji pomiędzy 120 a 130 osób, i na każdej z nich, codziennie ląduje 150, 200 lub 250 nielegalnych imigrantów, i wszyscy oni żyją razem w nędznych warunkach z braku infrastruktury.
Wciąż słyszę w tej Izbie o Darfurze, Sudanie Południowym, Myanmarze i słusznie, bo tak musi być, ale w którymś momencie musimy spojrzeć na żyjących tam europejskich obywateli, którzy są takimi samymi Europejczykami jak ci, którzy mieszkają w Paryżu, Madrycie czy Berlinie. Uważam za mój obowiązek wspomnieć panu o tym, panie przewodniczący, i wierzę, że podejmie pan działania.
Slavi Binev
(BG) Panie przewodniczący, panie i panowie! W chwili obecnej nad Bułgarią zawisło niebezpieczeństwo. Chodzi o to, że z organizacji powołanej do ochrony społeczeństwa policja zmienia się w agencję zaangażowaną w przestępczość zorganizowaną i wypełniającą rozkazy gangsterów. Wieczorem w dniu poprzedzającym Niedzielą Wielkanocną, radny rady miejskiej w Burgas, 64-letni Petko Petkov, został powalony na ziemię i pobity przez dwóch umundurowanych policjantów na oczach wielu świadków przed kościołem. W oficjalnym raporcie policyjnym zamieszczonym następnego dnia nie było wzmianki o całym incydencie. Jest to kolejny przykład brutalnego zachowania policji w stosunku do członków partii Atak, w kontekście pobicia, którego doznał poseł do PE, Dimitar Stoyanov, i radny miejski z Sofii. W związku z żadnym z tych ataków nie wszczęto śledztwa.
Innym przykładem zamierzonego braku działania policji w sytuacjach, kiedy działa ona "na rozkaz", jest fakt, że w Bułgarii nie zgłoszono ani jednego przypadku uprowadzenia, mimo, że miało już miejsce 15 takich incydentów, z tego dwa w ostatnim miesiącu. Nasze społeczeństwo opanował strach i poczucie bezbronności. W efekcie policjanci bułgarscy stali się synonimem pazernych na pieniądze biznesmenów. Kiedy przedstawiciele prawa i porządku są przestępcami, przed kim zdołamy się obronić i kto będzie bronić społeczeństwa? To pytanie pozostaje bez odpowiedzi.
Richard James Ashworth
Panie przewodniczący! Pragnę zwrócić uwagę Izby na konsekwencje nielegalnej blokady portów nad Kanałem La Manche, tj. Calais, Boulogne i Dunkierki, przeprowadzonej w ubiegłym tygodniu przez pracowników francuskiego sektora rybołówstwa. Strajk ten spowodował bardzo poważne utrudnienia w przepływie towarów tym ważnym szlakiem transeuropejskim. Należy do tego dodać niewyobrażalne koszty i opóźnienia w przemyśle oraz liczne zakłócenia i niedogodności dla osób mieszkających w południowo-wschodniej Anglii.
Jest to nawracający problem i zwracam się do Komisji, by użyła całej swojej mocy i podjęła działania na rzecz zapewnienia, by takie zakłócenia wolnego przepływu towarów i osób w ramach Unii Europejskiej zostały ujęte w karby. Ponadto pytam Komisję: czy jej zdaniem przyznanie przez rząd francuski pomocy dla rybaków w wysokości 4 mln euro stanowi pomoc publiczną i w związku z tym jest sprzeczne z zasadą wolnej konkurencji i niezgodne ze wspólną polityką rybołówstwa?
Ioan Mircea Paşcu
Panie przewodniczący! Ostatni negatywny rozwój wypadków w Mołdawii ilustruje grupę zagadnień, o których należy wspomnieć. Pierwsze to nasza odpowiedź na naruszanie przez władze Mołdawii podstawowych wartości europejskich w toku działań represyjnych przeciwko młodzieży i dziennikarzom, w odpowiedzi na protesty przeciwko wynikom wyborów. Brak zdecydowanej reakcji z naszej strony położy się cieniem na wiarygodności UE w tej kwestii.
Drugie, to odpowiedź UE na błąd proceduralny popełniany przez władze Mołdawii w zakresie wdrażania umów z Unią i dyskryminacja obywateli europejskich ze względu na pochodzenie. I znowu stawką są wiarygodność i autorytet UE.
Trzecie, to solidarność UE w obliczu fałszywych oskarżeń skierowanych przeciwko jednemu z jej członków, stanowiących ewentualny pretekst do zamrożenia sytuacji militarnej w rejonie z naruszeniem istotnych zobowiązań na tym polu.
Po czwarte, reakcja UE podkreśli raz jeszcze różnicę w statusie pomiędzy krajami dzielącymi podobny los w 1940 r. i wyznaczy dalszy kierunek stosunków UE-Rosja.
Chris Davies
Panie przewodniczący! Gdyby jeden z naszych wyborców nielegalnie domagał się wypłaty zasiłku dla bezrobotnych, zostałby skazany i być może osadzony w więzieniu.
Niekiedy jednakże, w tym oto miejscu, sprawy mają się zupełnie inaczej. W listopadzie prasa doniosła, że jeden z naszych posłów, pan poseł Dover, wypłacił 750 tysięcy funtów przeznaczonych na zatrudnienie personelu firmie, której właścicielem jest jego żona i córka, i wykorzystał część tych pieniędzy na zakup drogich samochodów i innych przedmiotów osobistego użytku.
Większość osób postrzega Dena Dovera jako kogoś nie lepszego od złodzieja, przestępcę, który powinien znaleźć się w więzieniu. Panie przewodniczący, proszę nam powiedzieć, ile z tych pieniędzy zostało zwróconych do tej pory.
Parlament powinien dawać przykład otwartości, uczciwości i przejrzystości, a zamiast tego wydaje się czasami, że mamy tu do czynienia ze spiskiem, którego celem jest utrzymanie w tajemnicy prawdziwych rozmiarów nadużyć niektórych posłów. Odmowa wprowadzenia tego samego rodzaju zasad przejrzystości finansowej, jakiej oczekiwalibyśmy od każdej innej instytucji europejskiej, kładzie się cieniem na nas wszystkich.
Przewodniczący
Panie pośle Davies. Może pan być pewny, że również ta sprawa zostanie załatwiona zgodnie z prawem.
Ewa Tomaszewska
Panie Przewodniczący! Kwiecień przynosi kolejną refleksję nad skutkami obu totalitaryzmów. Przypomina zbrodnię katyńską, wymordowanie kilkunastu tysięcy polskich oficerów - więźniów Ostaszkowa, Starobielska, Kozielska - skazanych na śmierć jeszcze w marcu 1940 r. rozkazem Berii. Przypomina też wybuch powstania w warszawskim getcie w 1943 r. w proteście przeciw masowemu wywożeniu Żydów przez niemieckiego okupanta do obozów zagłady.
Dramat w getcie przełamuje dzisiejszy Marsz Żywych, gwarantując pamięć i zapobieganie powtarzaniu się takich doświadczeń. Niestety nadal nie osądzono zbrodni katyńskiej i jej sprawców. Nadzieję budzi przyjęcie przez nasz Parlament pisemnego oświadczenia uznającego dzień 23 sierpnia Dniem Pamięci Ofiar obu totalitaryzmów.
Den Dover
Panie przewodniczący! Rozumiem, że poseł Davies mówił na temat sytuacji dotyczącej mnie osobiście i dlatego chciałbym mieć prawo wypowiedzenia się na ten temat. Usłyszałem zaledwie 10 ostatnich słów. Poseł Davies przysłał mi jedynie w ostatnich 20 minutach e-maila, w którym powiedział, że zamierza zabrać głos w tej sprawie.
Mogę jedynie powiedzieć, że wielka wrzawa i zamieszanie w związku z moimi wydatkami na pomoc parlamentarną, o których przez ostatnie dziewięć czy dwanaście miesięcy informują media, są dla mnie bardzo dokuczliwym doświadczeniem. Złożyłem dokumenty w sądzie pierwszej instancji i zamierzam walczyć w tej trudniej sprawie. Wierzę, że prawo jest po mojej stronie, i w związku z tym zastosowałem środki tymczasowe, tzn. nie wypłacę żadnych pieniędzy do czasu zapoznania się przez sad z dowodami i wydania właściwej decyzji. Bardzo proszę Izbę o zgodę na odroczenie i dziękuję państwu za tę możliwość.
Gerard Batten
Panie przewodniczący! Po 36 latach członkostwa, co Unia Europejska znaczy dla Brytyjczyka? Znaczy, że przestaliśmy już sami o sobie decydować.. Pomiędzy 75% a 85% naszych przepisów pochodzi obecnie z UE, a nie z naszego własnego parlamentu. EU kosztuje Wielką Brytanię co najmniej 56 miliardów funtów rocznie - lub równowartość 900 funtów rocznie w przeliczeniu na każdego mężczyznę, kobietę i dziecko. Przestaliśmy kontrolować nasze własne granice i cierpimy z powodu nieograniczonej i niekontrolowanej imigracji.
Europejskie prawodawstwo dotyczące praw człowieka oznacza, że nie możemy już chronić się przez obcymi przestępcami, nielegalnymi imigrantami i osobami fałszywie ubiegającymi się o azyl. Europejski nakaz aresztowania i sprawy rozstrzygane in absentia oznaczają, że utraciliśmy naszą najbardziej podstawową ochronę przed bezprawnymi aresztowaniami i uwięzieniem.
Członkostwo w UE jest katastrofą dla Wielkiej Brytanii. To żałosne i niepotrzebne samookaleczenie. Jedynym rozwiązaniem problemu jest bezwarunkowe wystąpienie Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej.
Milan Horáček
(DE) Panie przewodniczący! Kilka tygodni temu, niezdrowe porozumienie proeuropejskich czeskich socjaldemokratów, prezydent Klaus, który jest przeciwny UE, i komuniści doprowadzili do upadku rządu Topolánka. Prowadzone są obecnie działania w celu powołania rządu tymczasowego, który miałby prowadzić prace rządowe od maja do czasu zakończenia nowych wyborów w październiku. Mam nadzieję, że ten nowy gabinet doprowadzi prezydencję czeską, która do tej pory doskonale wypełniała swoją rolę, do jej zakończenia i przyczyni się do koniecznej ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego przez Republikę Czeską. Byłby to ważny, pozytywny znak dla Europy.
Zsolt László Becsey
(HU) W ostatnich miesiącach w Vojvodinie w północnej Serbii wśród licznych narodowości tam mieszkających, przede wszystkim Węgrów, zagościł na nowo strach. Mimo, że Parlament przyjął zarówno w 2004 jak i 2005 r. rezolucję w odpowiedzi na fizyczne i psychologiczne ataki skierowane przeciwko nieserbskim mieszkańcom tego regionu, a także podjął przykładową akcję wysyłając komisję do zbadania okoliczności na tym terenie w 2005 r., przypadki przemocy, zastraszenia i upokorzenia skierowane przeciwko mniejszościom tam mieszkającym, przede wszystkim Węgrom, nie tylko są kontynuowane, ale wręcz przybierają większe rozmiary.
Od początku bieżącego roku, przeprowadzono piętnaście psychologicznych i pięć fizycznych ataków, z których dwa były poważne. Niestety nie można ufać policji. Potwierdza to fakt, że w przypadku ataków etnicznych, jak do tej pory żaden z wydanych wyroków nie został wykonany, co oznacza niewłaściwe działanie i niestety, w oparciu o wieloletnie doświadczenie, łagodną postawę wymiaru sprawiedliwości. Potwierdza to również fakt, że serbska większość nie chce nawet teraz uznać, że musimy również pamiętać o dziesiątkach tysięcy osób straconych bez wyroku i bez winy.
Jak długo jeszcze Unia Europejska może tolerować, że rdzenni mieszkańcy mówiący językiem europejskim, poddawani są fizycznym i psychicznym torturom przez ewentualnego przyszłego członka UE na początku XXI wieku? Czy nasze dobre imię w ogóle nas nie obchodzi?
Jo Leinen
(DE) Panie przewodniczący! Wczoraj otwarta została w Genewie konferencja Narodów Zjednoczonych poświęcona walce z rasizmem. Biorą w niej udział 22 państwa członkowskie UE, a 5 państw postanowiło nie uczestniczyć. Źle to świadczy o jedności Europy w kontekście tego ważnego wydarzenia.
Jednak czytam teraz, że kilka państw nadal rozważa wyjazd do Genewy w tym tygodniu i dlatego chciałbym poprosić o wywarcie wpływu na prezydencję czeską, byśmy jako Unia Europejska mogli zająć wspólne stanowisko na tej antyrasistowskiej konferencji.
Nie możemy dopuścić, by straszne przemówienie wygłoszone przez prezydenta Iranu podzieliło Unię Europejską i osłabiło Narody Zjednoczone. To przemówienie nie może do tego doprowadzić i dlatego uważam, że musimy raz jeszcze podjąć walkę - jak zażądał Sekretarz Generalny Ban Ki-moon - w celu zapewnienia, by wszystkie 27 państw członkowskich i Unia Europejska jako jedność poparły ostatecznie uchwalony dokument, by pomóc milionom ludzi na świecie, którzy cierpią z powodu rasizmu i dyskryminacji. Dziękuję bardzo.
Marco Cappato
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Na ostatniej sesji miesięcznej zwróciłem się do pana przewodniczącego o respektowanie zobowiązań Parlamentu i publikowanie danych dotyczących udziału posłów do PE w pracach Parlamentu. Panie przewodniczący, dał mi pan słowo, że na następnym posiedzeniu Prezydium - które odbędzie się dokładnie za 40 minut - kwestia ta zostanie omówiona. Widzę jednak, że ten punkt nie znalazł się na porządku obrad posiedzenia Prezydium, które odbędzie się o godz. 18.30. Ponieważ pozostało niewiele ponad miesiąc do następnych wyborów i ponieważ Parlament zobowiązał się do publikowania danych i informacji o udziale posłów do PE w działalności Parlamentu, pozostało już bardzo niewiele okazji. Nie wiem, czy posiedzenie Prezydium może formalnie zajmować się tą sprawą. Sekretarz Generalny zobowiązał się przedstawić sprawozdanie, na podstawie którego prezydencja mogła byłaby podjąć decyzję, i dlatego pytam pana, panie przewodniczący: czy obywatele, europejski elektorat, otrzymają te informacje zgodnie z żądaniem, zgodnie z decyzją Parlamentu przed wyborami europejskimi w czerwcu, czy też będziemy musieli złamać nasze własne obietnice i działać wbrew naszym własnym decyzjom?
Etelka Barsi-Pataky
(HU) Wczoraj uformowany został nowy węgierski rząd socjalistyczny. Nie chcę mówić o politycznych aspektach tego wydarzenia, ale o fakcie, że w nowym rządzie nie zasiada nawet jedna kobieta. To naprawdę zadziwiające, że w Europie, w 2009 r. może zostać utworzony nowy rząd, w którym nie zasiada nawet jedna kobieta wśród 14 ministrów sprawujących władzę. W krajach skandynawskich ponad połowa członków rządu to kobiety. Również Francja zbliża się do tego wskaźnika. Ponad jedną trzecią niemieckiego rządu stanowią kobiety. Jest to praktyka ogólnie przyjęta w Europie.
Przez ostatnie 5 lat przyjęliśmy w tej Izbie 11 sprawozdań w sprawie równouprawnienia płci. To ważny cel, oparty na wartościach europejskich, ale jest on bez znaczenia, jeśli nie jest stosowany w praktyce. Dlatego wzywam moje koleżanki i kolegów posłów, w tym przypadku z grupy Socjalistów, by użyli swoich wpływów, aby te ważne i szlachetne cele zostały wprowadzone w życie również w ich krajach, tam, gdzie jeszcze tego nie uczyniono.
Neena Gill
Panie przewodniczący! Pewnego dnia byłam w Birmingham. Pukałam do drzwi mieszkańców - brytyjski sposób prowadzenia kampanii wyborczej - i, co nie było zaskoczeniem, żadna z osób, na której schodach się pojawiłam, nie miała najmniejszego pojęcia, że za niecałe sześć tygodni odbędą się wybory do Parlamentu Europejskiego.
Jestem przekonana, że znany jest panu fakt, że statystyki brytyjskie mówią o tym, że o wyborach wie tylko 16% społeczeństwa, ale co powinno pana zaniepokoić to fakt, że w innych państwach członkowskich statystyki te nie wyglądają lepiej. W rzeczywistości 30% wyborców nie ma zamiaru wziąć udziału w nadchodzących wyborach. Za ten brak zainteresowania i świadomości winę ponosi tak samo Parlament, jak wszyscy pozostali. Miliony wydane na kontaktowanie się z obywatelami nie przyniosły korzyści.
Co jest dla mnie szczególnie frustrujące, to fakt, że obiecywana reklama mająca pogłębić świadomość wyborczą w sposób spektakularny spaliła na panewce. Reklama równowagi pomiędzy pracą zawodową a życiem rodzinnym zirytowała zarówno pracujące kobiety, jak i grupy próbujące zachęcić do karmienia piersią. To kolejna samobójcza bramka Parlamentu.. Panie przewodniczący, należy natychmiast podjąć działania w związku z tą sytuacją, usunąć obrażające reklamy i zadbać, o proste przesłanie, które wyjaśni obywatelom, dlaczego powinni wziąć udział w nadchodzących wyborach. Powinno ono być jasne i zrozumiałe.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Panie przewodniczący! Ja również chciałabym zabrać głos w tej sprawie, tj. frekwencji wyborczej w nadchodzących wyborach do Parlamentu Europejskiego, która, jak można sądzić, nie będzie zbyt wysoka. Jednym z powodów jest kampania przedwyborcza zorganizowana przez Parlament, która nie jest zbyt spektakularna i, co ważniejsze, ataki na osiągnięcia Unii Europejskiej, model społecznej gospodarki rynkowej, model, o który walczyliśmy tak zacięcie i który przynosi owoce pracownikom w Unii Europejskiej. Obywatele patrzą niechętnym okiem na postęp, co do którego nie ma gwarancji, że będzie się im podobał i zadowalał. Dlatego to naprawdę szkoda, że spieramy się tutaj w sprawach, które powinny nas jednoczyć w interesie wszystkich obywateli Europy.
Catherine Guy-Quint
(FR) Panie przewodniczący! W dniach 14 i 15 marca, jako członek Komisji Budżetowej, podróżowałam z posłem Botopoulosem do regionów Peloponezu najbardziej dotkniętych powodziami latem 2007 r. Ku naszemu ogromnemu zdziwieniu odkryliśmy, że 89,7 milionów euro, obiecanych i należnych z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej do tej pory nie dotarło na te tereny.
Dlatego też formalnie zwracamy uwagę Komisji na tę sprawę i chcielibyśmy wiedzieć, w którym miejscu wdrażanie decyzji podjętych przez organy budżetowe jest zatrzymywane. Jak to się dzieje, że pomoc, która została przegłosowana wiele miesięcy temu, do tej pory nie wsparła w istotny sposób tych regionów, gdzie potrzeba europejskiej solidarności staje się z każdym dniem coraz bardziej oczywista?
Oprócz retrospektywnego zbadania sytuacji przez Komisję chcielibyśmy również otrzymać wyjaśnienia od rządu greckiego w sprawie wykorzystania tej pomocy europejskiej. Jest to naprawdę niezwykle pilne - ze względów ludzkich i gospodarczych. Dwa lata to naprawdę zbyt długi okres oczekiwania.
Călin Cătălin Chiriţă
(RO) Pragnę zwrócić uwagę na fakt, że coraz częstsze niepożądane wydarzenia, które rozpoczęły się w ubiegłym roku w Armenii i rozprzestrzeniły w roku bieżącym na Gruzję i Mołdawię, dają nam powód do zastanowienia, zważywszy na fakt, że łączą je dwie rzeczy: wszystkie trzy państwa są członkami Partnerstwa Wschodniego i scenariusz jest dla każdego z nich identyczny. Uważam, że powinniśmy wziąć ten fakt pod uwagę.
W ubiegłym tygodniu prezydent Mołdawii Vladimir Voronin zadeklarował wręcz, że chce wystąpić z Partnerstwa Wschodniego, by móc forsować niepożądane działania, które podejmuje przeciwko prawom człowieka w Mołdawii. Uważam, że Unia Europejska powinna blisko współpracować z Radą Europy i OBWE.
Jim Allister
Panie przewodniczący! Gloryfikacja terroryzmu przyjmuje wiele form, ale kiedy poseł tej Izby wygłasza peany na temat ohydnych morderców, których kariera zabójców skończyła się w momencie, kiedy spotkała ich sprawiedliwość, na jaką zasłużyli z rąk działających zgodnie z prawem organów bezpieczeństwa, wtedy ta pani poseł stawia siebie w opozycji do wszystkiego, co kiedykolwiek powiedziano w tej Izbie na temat potępienia terroryzmu i tych, którzy to łagodzą i usprawiedliwiają. Jednak dokładnie to zrobiła poseł Bairbre de Brún z ugrupowania Sinn Fein w Niedzielę Wielkanocną, kiedy opisała terrorystów z ugrupowania IRA, jako przyzwoitych, bezinteresownych i szlachetnych. W terroryzmie dawnym czy obecnym, nie ma nic przyzwoitego czy godnego szacunku. Głoszenie tak wstrętnej pochwały krwawych morderców to hańba dla posła do PE!
Jelko Kacin
(SL) Swoją populistyczną i twardą retoryką nacjonalistyczną, prezydent Ahmadinejad czyni wielką szkodę wizerunkowi i reputacji Iranu. Zastrasza on również umiarkowany islam na Zachodzie i rozpowszechnia negatywne stereotypy na jego temat.
Musimy podjąć stanowcze działanie przeciwko takiej prowokacji. Skazując Roxanę Saberi, reżim irański zademonstrował swoją słabość i bojaźliwość. W słownej konfrontacji ze Stanami Zjednoczonymi, zdecydował się wziąć zakładników, w tym przypadku kobietę i dziennikarkę, żeby ideologicznie zmobilizować swój naród. Kpi sobie ze wszystkich demokratycznych standardów.
Podstawowe prawa człowieka stanowią opokę Unii Europejskiej, podobnie jak walka o dostęp do rzetelnych informacji. Czwarta władza, którą stanowią media i prasa, jest istotnym narzędziem w przywracaniu standardów demokracji. Władza, która boi się prasy, pierwsza w nią uderzy. Reżimy niedemokratyczne żyją w nieustannym strachu, dlatego ścigają dziennikarzy, osadzają ich w więzieniach i torturują, czasem nawet zabijają.
Kinga Gál
(HU) 1 maja minie pięć lat, odkąd wstąpiliśmy do Unii Europejskiej razem z wieloma innymi krajami Środkowej i Wschodniej Europy. Wydawało się, że wszystkie nowe państwa członkowskie przestrzegać będą podstawowych zasad UE i zakazu dyskryminacji, a także popierać i szanować różnorodność językową i prawa mniejszości narodowych.
Nawet po pięciu latach członkowstwa w UE nadal mogą mieć miejsce przypadki, kiedy język większości jest chroniony w otwarty, dyskryminujący sposób ze szkodą dla języków rdzennych mniejszości narodowych. Jest to przypadek Słowacji, gdzie ustawa językowa została przyjęta w 1995 r. i w owym czasie poddana została ostrej międzynarodowej krytyce, a teraz ponownie odżyła. Ten projekt ustawy językowej zagraża używaniu języków mniejszości we wszystkich przejawach życia, godząc też m.in. w półmilionową rdzenną węgierską mniejszość, która tam zamieszkuje. Zamiast promować różnorodność językową i chronić tożsamość mniejszości, zezwala inspektorom ds. języka na kontrolę społeczności mniejszościowych i nakładanie wysokich kar pieniężnych, jeśli nie będą postępować zgodnie z przepisami, co z perspektywy Brukseli może być postrzegane jedynie jako szaleństwo. Dlatego wzywam komisarza Unii Europejskiej do interwencji w sprawie wielojęzyczności i wprowadzenia jej w życie również w Słowacji.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) 10 nowych państw członkowskich jest w Unii od 5 lat. Nadeszła pora na podsumowanie. Również dlatego, że nasza kadencja dobiega końca. Zacznę od tego, że wśród starych państw członkowskich panowała nieufność, która stopniowo zniknęła. W rzeczywistości okazało się, że w wielu sprawach, takich jak Dyrektywa Usługowa czy wolność zatrudnienia, nowe państwa członkowskie były orędownikami reformy UE. Dlatego właśnie uważam, że możemy powiedzieć, że w ostatnich 5 latach wiele musieliśmy się nauczyć. Jednocześnie musimy podkreślić, że nowe państwa członkowskie nadal są dyskryminowane. Wspomnę tylko, że rolnicy z nowych państw członkowskich w tym roku znów otrzymają jedynie 60% dopłat, które otrzymują rolnicy ze starych państw członkowskich. Muszę również dodać, że przystąpienie do Unii Europejskiej było sytuacją, w której zwycięzcami byli wszyscy i dlatego chciałbym podziękować Parlamentowi Europejskiemu za przyjęcie nas na członków. Uważamy, że byliśmy tutaj traktowani na równych prawach przez te ostatnie 5 lat.
Przewodnicząca
Zamykam ten punkt obrad.
