Erkenning door de EU van de genocide op Roma tijdens de Tweede Wereldoorlog
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Voorzitter over de erkenning door de EU van de genocide op Roma tijdens de Tweede Wereldoorlog (2010/3020 (RSP)).
Roma zijn vandaag de grootste etnische minderheid in de Europese Unie. Ze zijn ook de minderheid die op dit ogenblik het meest onderdrukt wordt in Europa. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden ze, net als de joden, op grond van hun ras vervolgd door de nazi's. Er werden destijds honderdduizenden Roma vermoord, hoewel hun voorouders al generaties lang Europese burgers waren. De 66ste verjaardag van de bevrijding van Auschwitz-Birkenau, die we op 27 januari van dit jaar hebben herdacht, herinnert ons eraan dat de derde grootste groep slachtoffers in dit kamp Roma waren. Jammer genoeg zijn niet alle Europeanen zich hiervan bewust. De genocide op Roma is slechts door enkele EU-lidstaten officieel erkend. Het is de hoogste tijd dat de Europese burgers zich bewust worden van het feit dat de in Europa levende Roma als gemeenschap dit trauma van de genocide hebben ondergaan. Onderwijs is de beste manier om discriminatie tegen te gaan. Het Europees Parlement is de stem van de Europese Unie in de strijd voor de mensenrechten. Vandaag nemen we het op voor onze Roma broeders en zusters. We willen dat hun lijden niet vergeten wordt en dat hun situatie beter begrepen wordt.
Collega's, er volgt nu een korte discussie over dit onderwerp dus ik verzoek u de zaal niet te verlaten. We beginnen met een verklaring van de Raad en, zoals u weet, is de integratie van Roma een van de prioriteiten van het Hongaarse voorzitterschap. Vervolgens legt de vicevoorzitter van de Commissie een verklaring af, waarna korte verklaringen namens de fracties zullen volgen.
Enikő Győri
fungerend voorzitter van de Raad. - (HU) Staat u mij toe om met een citaat te beginnen, met de woorden van Friderika Kolompár, een overlevende van de Porajmos, de zigeunervervolging: "We vonden mijn vader toen we op 2 augustus 1994 of 1995 naar Auschwitz gingen. Op een groot bord stonden al hun namen vermeld. We wisten dat ze naar Duitsland waren gevoerd, we wisten alleen niet waarheen. Als een zigeuner uit Fehérvár me niet had tegengehouden, had ik mijn hand in de oven gestoken en er een stuk uit gehaald. Ik was van plan dit mee naar huis te nemen als aandenken." Daarop zei mijn zoon Józsi:
"Mam, stop je hand daar niet in, je zou wel eens een infectie kunnen oplopen."
"Dat kan me niets schelen, jongen," antwoordde ik.
"Hoe weet je of het van je broer of je vader was?" vroeg hij vervolgens. Ik viel flauw en werd bij de verbrandingsoven weggehaald.
Namens het Hongaarse voorzitterschap wil ik me aansluiten bij het nobele initiatief waarmee het Europees Parlement en voorzitter Buzek persoonlijk tijdens deze vergadering de slachtoffers van de Porajmos, de Roma-holocaust, wilden herdenken. Waarom is herdenken zo belangrijk? Kunnen we ons niet beter met de toekomst bezighouden? De Amerikaanse historicus George Santayana schreef in 1905: "Wie niet in staat is het verleden te herdenken, is gedoemd het verleden te herhalen."
Tijdens en voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog zijn er, volgens zelfs de voorzichtigste schattingen, 220 000 Roma en Sinti omgebracht, alleen omdat ze tot deze twee etnische groepen, of in de bewoordingen van hun vervolgers 'rassen', behoorden. Het waren mensen met een Hongaarse, Tsjechische, Roemeense, Franse, Duitse, Poolse, Servische nationaliteit en wie weet wat voor nationaliteiten nog meer. Mannen, vrouwen, bejaarden en kinderen. Heel veel kinderen. Als ze nog in leven zouden zijn, zouden velen van hen onderdanen van de Europese Unie zijn. Tijdens de herdenkingen wordt steevast vermeld dat in het zigeunerkamp van Auschwitz-Birkenau zigeunerfamilies bij elkaar mochten blijven, in tegenstelling tot de Joodse gevangenen. Zoals een Hongaarse overlevende van de Holocaust zei: "Zelfs de SS'ers wisten dat je zigeunerfamilies niet uit elkaar mocht halen. Ze mochten bij elkaar blijven totdat de overgebleven gevangenen van de 30 000 kampbewoners in de nacht van 2 op 3 augustus 1944 werden vermoord toen hun barakken in brand werden gestoken."
Na de Tweede Wereldoorlog herrees de Europese Unie uit dit dieptepunt, uit de hel van de Shoah en de Porajmos. Het was de droom van de oprichters dat de Europese volkeren samen alles zouden verwerpen wat had geleid tot zo'n extreme verloochening van het menselijk bestaan, Auschwitz en Birkenau. De Europese volkeren samen, met inbegrip van de Europese zigeunerbevolking die tegenwoordig 10 à 12 miljoen mensen telt. "Dit gaat echter nog steeds over het verleden," zou iemand kunnen opperen. "Waar komt hier de toekomst aan bod?" Volgens het Hongaarse voorzitterschap moeten we wel degelijk tegelijk over het verleden en de toekomst praten. Toen de Hongaarse minister-president Viktor Orbán op 19 januari het programma van het Hongaarse voorzitterschap van de EU aan het Europees Parlement presenteerde, zei hij: "De strategie ten aanzien van Roma is een essentieel onderdeel van het programma van het Hongaarse voorzitterschap, want een slim Europa is zinloos als het geen hart heeft. En Europa kan alleen een hart hebben als het voor de meest kansarme maatschappelijke groepen kansen tot sociale integratie creëert."
Ik zou ook persoonlijk heel trots zijn als we met zijn allen aan het eind van het voorzitterschap een gezamenlijke Europese kaderstrategie ten aanzien van Roma zouden kunnen aannemen. Hier wordt hard aan gewerkt dankzij het engagement van het Europees Parlement en de Europese Commissie. De Raad en het Hongaarse voorzitterschap willen hier hun steentje aan bijdragen. We willen graag bijdragen aan de versterking van het besef dat Roma geen probleem zijn maar een economische, culturele en menselijke hulpbron, net zoals alle andere volkeren en etnische groepen in Europa en de wereld.
Maroš Šefčovič
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, enkele dagen geleden hebben wij in het Europees Parlement samen met overlevenden van de Holocaust stilgestaan bij de Internationale Herdenkingsdag voor de Holocaust. Namens de Commissie deel ik u mee dat wij het zeer waarderen dat we vandaag tevens de slachtoffers van de genocide op Roma herdenken.
Iedereen die een bezoek heeft gebracht aan Auschwitz, Yad Vashem of het Holocaust-museum in Washington DC is geschokt door het onmenselijke gedrag van de daders van de Holocaust. Diegenen van u die ooit het Kinderpaviljoen in Jeruzalem hebben bezocht, zullen net als ik dit paviljoen ontdaan hebben verlaten. Het is niet te geloven dat dit soort gebeurtenissen zestig of zeventig jaar geleden in Europa mogelijk waren.
Daarom moeten we erover spreken. We moeten dit trieste verhaal aan onze kinderen vertellen, want de geschiedenis heeft, zoals we weten, de neiging om zich te herhalen. Daarom dienen we er absoluut voor te zorgen dat deze gruwelen niet worden vergeten en zich nooit zullen herhalen. Laten we allemaal strijden tegen de geesten van het verleden.
De geschiedenis heeft ons bittere lessen geleerd over het leed dat rassenhaat en onverdraagzaamheid teweeg kunnen brengen. Daarom is de Europese Unie opgebouwd op fundamentele rechten en waarden, waaronder de bescherming van minderheden, het beginsel van vrij verkeer en het verbod op discriminatie. Dit geldt allemaal ook voor Roma.
Het is onacceptabel dat Roma in de eenentwintigste eeuw nog steeds gediscrimineerd worden op grond van hun etnische afkomst. Te veel Roma worden nog steeds het slachtoffer van racisme, discriminatie en sociale uitsluiting. Te veel Roma-kinderen brengen hun tijd door op straat in plaats van op school. Te veel Roma krijgen nog steeds geen eerlijke kans op de arbeidsmarkt en te veel Roma-vrouwen worden nog steeds het slachtoffer van geweld en uitbuiting.
De insluiting van Roma is een prioriteit voor de EU. Daarvoor zijn de inzet en gezamenlijke inspanningen van de nationale en lokale overheden, het maatschappelijk middenveld en EU-instellingen nodig. De Commissie spant zich in voor de verbetering van de situatie van Roma en richt zich daarbij in het bijzonder op hun sociale en economische integratie.
Wij werken voortdurend aan de verwezenlijking van dit langetermijndoel, dat wij al geruime tijd geleden hebben vastgesteld. Erkend moet echter worden dat de verantwoordelijkheid voor de integratie van Roma in eerste instantie bij de lidstaten berust. Daarom hebben wij in onze mededeling van vorig jaar de lidstaten een concrete lijst gegeven met acties waarmee ze een effectiever beleid kunnen voeren ten aanzien van de integratie van Roma. Dit was ons eerste beleidsdocument dat specifiek op Roma was gericht.
Uit onze evaluatie blijkt echter dat er in de lidstaten nog veel moet gebeuren om de effectiviteit van hun beleid ten aanzien van de integratie van Roma te verbeteren. Daarom zal de Commissie in april in nauwe samenwerking met het Hongaarse voorzitterschap een Europees kader voor nationale strategieën voor integratie van Roma vaststellen. Daarin zullen voorstellen worden gedaan om uitsluiting van Roma tegen te gaan.
Tot slot wil ik op dit plechtige moment namens de Commissie nogmaals benadrukken hoe belangrijk het is om de grondrechten in Europa te beschermen en zorg te dragen voor een harmonieuze integratie van alle burgers in de samenleving. We moeten beslist voorkomen dat de geschiedenis zich herhaalt.
Lívia Járóka
namens de PPE-Fractie. - (HU) Mevrouw de staatssecretaris, mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, namens de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) wil ik mijn voldoening en dank uitspreken over het feit dat het Europees Parlement nu voor het eerst de Roma-slachtoffers van de Holocaust herdenkt. Dit is precies wat ons, het nageslacht, te doen staat: herdenken en leren. We moeten respect betuigen voor het lijden van de slachtoffers, en deze pijnlijke lessen in saamhorigheid en verdraagzaamheid opnemen in onze gemeenschappelijke geschiedenis en ons gemeenschappelijke geheugen. Daarom is het belangrijk dat we universiteiten, wetenschappelijke gezelschappen en onderzoeksinstellingen steunen die helpen bij het blootleggen en tonen van de ontberingen die Roma in de loop van onze lange geschiedenis hebben moeten doorstaan. Ik stel voor dat in de nationale leerplannen van alle Europese landen aandacht wordt besteed aan de eeuwenlange gemeenschappelijke geschiedenis die de meerderheidssamenlevingen en Roma hebben.
Ook deze dag is een gelegenheid om deze saamhorigheid te versterken, om te herhalen dat wij, Roma, burgers zijn van onze landen, dat wij factoren zijn die bijdragen aan de staatsvorming, dat wij vrije en gelijkwaardige Europese burgers zijn. Met minder mogen we geen genoegen nemen.
We hebben een gemeenschappelijke geschiedenis van zevenhonderd jaar achter ons, van zeven moeilijke eeuwen waarin we ettelijke malen onze trouw aan ons vaderland en aan Europa hebben bewezen. Terugdenkend aan de donkere dagen van segregatie en vervolging moeten we kracht putten uit deze verheffende momenten van onze gemeenschappelijke geschiedenis, en de hoop koesteren dat we gezamenlijk een waardige, harmonieuze gemeenschap kunnen worden. Want zoals we een gedeelde geschiedenis hebben, zullen we ook een toekomst delen; dat weten we allemaal. Ik hoop van harte dat we samen alles zullen bereiken, maar ik weet wel dat we dat alleen samen kunnen bereiken.
We hebben het toegewijde werk nodig van opeenvolgende generaties, zodat iedereen in zijn eigen leven en zijn eigen omgeving kan streven naar een tolerantere en perfectere wereld. Onze voorouders hebben al talloze malen bewezen dat onze naties in staat zijn de krachten te bundelen, als er levensbepalende kwesties op het spel staan. En voor ons is de situatie van de Europese Roma levensbepalend. De beurt is nu aan ons, en de eerste stap moet vandaag worden gezet.
Staat u mij toe hier nog aan toe te voegen dat de tweede stap over twee weken moet worden gezet tijdens de plenaire vergadering, wanneer de Europese strategie ten aanzien van de Roma volgens ons aller verwachting eindelijk kan worden gelanceerd.
Hannes Swoboda
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik dank u voor uw verklaring en ik dank ook de fungerend voorzitter van de Raad en de vicevoorzitter van de Commissie. Ik wil iedereen bedanken die heeft aangedrongen op dit debat - van mijn fractie vooral ook mevrouw Göncz. Zoals u vandaag hebt gezegd, mijnheer de Voorzitter, wordt de genocide op de Roma vaak naar de achtergrond verdrongen wanneer we het over de genocide op de joden hadden. Ook anderen zijn echter het slachtoffer van de nationaalsocialistische gruweldaden geworden. Ik verwijs hier ook naar homoseksuelen, zoals u dat, Voorzitter, vandaag ook in een ander verband hebt gedaan.
Ik ben het eens met de fungerend voorzitter van de Raad en met de vorige spreekster. We kunnen dit het best gedenken als we tegelijkertijd aan de toekomst denken. We kunnen momenteel niet tevreden zijn met de situatie van de Roma op ons continent. Ze worden nog steeds gediscrimineerd en er bestaan nog steeds vooroordelen. Als nu een land overweegt de naam 'zigeuners' opnieuw in te voeren en niet meer het woord 'Roma' te gebruiken, opdat er geen verwarring ontstaat, dan wil ik daar nu helemaal geen kritiek op leveren, maar ik wil wel opmerken dat het belangrijk is te strijden tegen vooroordelen en te strijden tegen discriminatie en niet te buigen voor discriminatie door een naam te veranderen.
We houden ons hier in het Parlement al jaren met het Roma-vraagstuk bezig en nog steeds moeten we vaststellen - ook bij onze bezoeken in de verschillende landen - dat er nog steeds zeer grote problemen zijn, dat de cirkel van discriminatie en achterstelling nog steeds niet doorbroken is en dat veel kinderen nu nog steeds naar aparte scholen gaan. Daarom ben ik ook zeer dankbaar dat het Hongaars voorzitterschap van de Raad dit thema heeft opgepakt. Hoewel we op veel punten van mening verschillen, mevrouw de voorzitter van de Raad, zullen we met betrekking tot dit vraagstuk hopelijk samen veel succes boeken.
Onze fractie heeft sinds enige tijd via Martin Schulz contact met Günter Grass, de Duitse schrijver die ook een Roma-stichting heeft opgericht. Günter Grass heeft een keer gezegd: "Zij, de Roma, zijn in hun permanente staat van diaspora - eigenlijk - Europeanen in dezelfde zin als die wij, gevangen in onze nationale bekrompenheid, voor ogen moeten houden indien we willen voorkomen dat het verenigd Europa zich ontwikkelt tot een bureaucratische bestuurskolos en oppermachtige economische kolos. Ten minste dit ene, deze grensoverschrijdende mobiliteit, hebben de zogenaamde zigeuners op ons voor. Het zou allereerst mogelijk moeten zijn dat zij zich legitimeren met een Europees paspoort dat hun van Roemenië tot Portugal verblijfsrecht garandeert." (einde citaat)
Wij moeten de voorwaarden creëren waaronder alle Roma zich thuis kunnen voelen waar ze thuis zijn. We moeten er ook de voorwaarden voor creëren dat ze in heel Europa vrij kunnen reizen, zonder dat ze weer worden uitgewezen. Als we dat eenmaal hebben geregeld, dan hebben we werkelijk veel voor de Roma gedaan en dan zijn we de verschrikkelijke dingen die de nazi's de Roma in de Holocaust tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben aangedaan, te boven gekomen.
(Applaus)
Renate Weber
Mijnheer de Voorzitter, het woord 'samudaripen' betekent 'hel op aarde' in de Romataal, met andere woorden genocide of Holocaust. Hel op aarde is de beschrijving van de toestand van de Roma tijdens de Tweede Wereldoorlog in Europa, toen honderdduizenden van hen werden vermoord omdat zij Roma waren. Het exacte aantal is zelfs niet bekend. Het Holocaust Museum in Washington DC schat dat het om een kwart miljoen gaat. Andere onderzoeken spreken over meer dan een miljoen vermoorde Roma in die jaren. Dit gebrek aan zekerheid is te wijten aan de onbekendheid van de Roma-slachtoffers van de Holocaust. Het is eens te meer een bewijs dat dit volk eeuwenlang op systematische wijze is gediscrimineerd of genegeerd.
Daarom is de verklaring vandaag van het Europees Parlement, bij monde van zijn voorzitter, een historisch moment. We kunnen het hier echter niet bij laten. Deze gelegenheid moet worden gevolgd door specifieke maatregelen, zowel in de gehele EU als in de afzonderlijke lidstaten. Iedere lidstaat moet de genocide op de Roma erkennen en er moet informatie verspreid worden onder de Europese burgers over dit hoofdstuk in onze geschiedenis.
Zolang Europese kinderen op school niet leren over deze Holocaust en de eeuwen waarin Roma in vele latere EU-lidstaten slaven waren, zolang de Europese samenleving zich niet realiseert dat we een historische plicht hebben ten opzichte van dit volk, zullen we er niet in slagen om goede antiracismecampagnes te voeren en ook geen succes hebben met onze nationale of Europese insluitingsstrategieën voor Roma.
Catherine Grèze
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik ben zeer ontroerd dat ik vanmiddag het woord mag voeren over dit onderwerp. Allereerst wil ik u, mijnheer de Voorzitter, bedanken voor uw engagement.
De erkenning van de genocide op Roma is een historisch moment voor miljoenen Europeanen die Yéniche zijn, Sinti, Roma, Manouche, woonwagenbewoners. Honderdduizenden van hun ouders en grootouders zijn vermoord in die duistere tijden, vaak nadat ze op beledigende wijze gebrandmerkt waren als asociaal.
Dit is echter ook voor ons, burgers van de Europese Unie, een historisch moment. Laten we niet vergeten dat Roma de eersten waren die in Europa van het ene land naar het andere reisden, lang voordat wij een gemeenschappelijke ruimte hadden gecreëerd. Nu zijn zij onze grootste minderheid, met tien miljoen mensen. Hun geschiedenis is ook onze geschiedenis.
Het is de hoogste tijd, collega's, de allerhoogste tijd om het vertrouwen van deze burgers van Europa in hun Europese instellingen te herstellen. Zij zijn uitgestoten uit onze samenleving, en zij worden nog steeds dubbel bestraft. Naast de gruwelen van de oorlog was er vergetelheid, onverschilligheid, zwijgen. Daarom is de erkenning van de genocide op Roma een werkelijke daad van herdenking. Daarmee zullen wij inderdaad de herinnering levend kunnen houden maar moeten wij vooral een bewijs leveren van onze inzet voor een betere toekomst.
Vorige week, in de Bondsdag, hebben leden van het Europees Parlement en van nationale parlementen, uit het Oosten en het Westen, hun verantwoordelijkheid tegenover de geschiedenis onder ogen gezien, door voor te stellen om deze genocide als zodanig te erkennen. Dit is een eerste stap. We moeten ervoor zorgen dat onze burgers een ander beeld krijgen van deze Europeanen. We hebben nog een lange weg voor de boeg. Laten we van de Roma volwaardige Europese burgers maken.
Marek Henryk Migalski
namens de ECR-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, het feit dat de Roma tijdens de Tweede Wereldoorlog het slachtoffer zijn geworden van genocide behoeft geen bewijs, net zo min als de genocide op de joden. Al degenen die dit feit ontkennen, zouden even streng moeten worden aangepakt als degenen die de Holocaust van de joden ontkennen. U hebt gelijk wanneer u zegt dat Roma de op twee na grootste etnische groep vormden die in Auschwitz zijn vermoord. De op één na grootste groep waren de Polen. We mogen geen enkele natie die tijdens de Tweede Wereldoorlog het slachtoffer is geworden van de Holocaust vergeten. We mogen nooit vergeten wat er in Auschwitz en in de andere concentratiekampen is gebeurd. Hetzelfde geldt voor de moorden die tijdens deze verschrikkelijke vijf of zes jaar in Katyń en op andere plaatsen zijn gepleegd. Door deze feiten onder de aandacht te houden, kunnen we voorkomen dat soortgelijke gebeurtenissen zich opnieuw voordoen. Het Europees Parlement heeft de morele en de politieke plicht om deze herinnering levendig te houden. Ons debat van vandaag is een van de manieren om dit te doen.
Cornelia Ernst
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dit is een zeer belangrijk moment, omdat we vandaag voor de eerste keer in het Europees Parlement de Roma- en Sinti-slachtoffers van de Holocaust gedenken.
Ik wil graag beginnen met de afscheidsbrief die een veertienjarige jongen, Robert Reinhard, in 1943 voor zijn deportatie vanuit een Duits kindertehuis naar Auschwitz schreef. Hij schreef: "Ik heb mijn ouders teruggevonden. We worden naar het concentratiekamp getransporteerd. Ik ben zo met mezelf in het reine gekomen dat ik de dood kan verdragen. Ik dank u nogmaals voor alles wat u voor mij hebt gedaan. De groeten aan iedereen en tot ziens in de hemel. Uw Robert."
Deze jongen kwam, net als 500 000 andere Roma en Sinti, niet terug en hoewel Roma en Sinti samen met de Joden tot de eerste slachtoffers van de genocide behoorden, is nu - 66 jaar na dato - de volledige waarheid hierover nog niet verteld. Ook de medeplichtigheid van de reguliere samenleving wordt vaak verdoezeld. De hele waarheid over dit hoofdstuk in de geschiedenis moet boven tafel komen.
De genocide op Roma en Sinti moet als een misdrijf tegen de menselijkheid erkend en bestraft worden, om te voorkomen dat deze geschiedenis zich herhaalt. We moeten een intense strijd voeren tegen de vooroordelen tegen deze mensen. Racistische bejegeningen en gewelddaden, zoals zich bijvoorbeeld twee jaar geleden in Hongarije hebben voorgedaan, moeten we een halt toeroepen, en wel met de moed om voor onze eigen overtuiging uit te komen. Vrijheid, gelijkheid en solidariteit zijn geen privileges van een enkeling, maar rechten van iedereen, want mensen- en burgerrechten zijn ondeelbaar.
Niki Tzavela
namens de EFD-Fractie. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, ook ik zou willen instemmen met wat tot nu toe is gezegd. De Roma hebben op beslissende wijze bijgedragen aan de ontwikkeling van Europa en in het bijzonder aan zijn cultuur. Wat ik vanuit een rationeel oogpunt zou willen opmerken is dat alle programma's met betrekking tot Roma die van de Commissie komen worden gekenmerkt door versnippering en gewoonlijk onder sociale uitsluiting vallen. Ik zou een rationelere benadering willen voorstellen. Met andere woorden, de Commissie moet een uitsluitend op Roma gericht initiatief nemen dat buiten de context van sociale uitsluiting valt, zodat er een programma is dat uitsluitend Roma betreft. Op deze wijze zullen wij op nationaal niveau doeltreffender voor Roma kunnen werken.
De Voorzitter
Ik wil de fungerend voorzitter van de Raad, de vicevoorzitter van de Commissie en de collega's bedanken voor hun bijdrage. Dit is een belangrijk debat voor ons allemaal en voor het Europees Parlement als geheel.
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Cristian Dan Preda
Ik ben blij met de oproep van de Europese Unie tot erkenning van de genocide op Roma tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een aantal lidstaten heeft deze stap al genomen, en ik hoop dat zij worden gevolgd door zoveel mogelijk andere lidstaten en door de Europese Unie als geheel. Helaas weet de grote meerderheid van de Europese burgers niets over de genocide op Roma. Daarom moeten we het niet laten bij een symbolisch gebaar, zoals de Roemeense president ook heeft gezegd in zijn toespraak voor erkenning van de genocide op Roma in oktober 2007. We moeten aanmoedigen dat informatie over de Holocaust van Roma wordt opgenomen in het lesprogramma van Europese scholieren. Het is bovendien onacceptabel dat 66 jaar na de bevrijding van de gevangenen uit het concentratiekamp Auschwitz een etnische minderheid blootstaat aan een dergelijke grootschalige discriminatie in de gehele EU. Daarom ben ik van mening dat de insluiting van Roma, een van de prioriteiten van het Hongaarse voorzitterschap, het brandpunt moet worden van Europees beleid op basis van specifieke, doeltreffende en meetbare maatregelen.
Jarosław Leszek Wałęsa
schriftelijk. - (PL) Kwesties in verband met de slachtoffers van de tirannieke daden van het Derde Rijk tijdens de Tweede Wereldoorlog liggen nog steeds bijzonder gevoelig. Toch lijkt het mij nuttig om dit onderwerp verder uit te diepen. Wij willen vandaag de context van het begrip 'Holocaust' verruimen, aangezien het grote publiek hieronder doorgaans de massale uitroeiing van joden verstaat. We moeten eveneens de 'zuivering' van andere etnische, nationale en sociale groepen tijdens de Tweede Wereldoorlog gedenken. Veel te weinig mensen weten wat er precies is gebeurd. Dat geldt in de eerste plaats voor jonge Europeanen. Met het oog hierop proberen we tijdens het debat van vandaag de pijnlijke en ietwat veronachtzaamde kwestie van de uitroeiing van Roma onder de aandacht te brengen. Bij de porajmos, de Romabenaming voor deze genocide, kwamen in heel Europa tussen vijfhonderdduizend en twee miljoen Roma om. In Auschwitz waren ze, na de joden en de Polen, de grootste bevolkingsgroep die werd vermoord. Deze feiten laten geen twijfel bestaan over de omvang van de verliezen die de Roma hebben geleden. Om die reden hebben wij, Europeanen, de plicht om de herinnering levendig te houden aan al degenen die ten onrechte het slachtoffer zijn geworden van deze genocide, alsook om het bewustzijn over hun lot te vergroten. Het bevorderen van het bewustzijn over deze gebeurtenissen is een prioriteit voor de huidige en de toekomstige generaties.
Elena Băsescu
Roma zijn momenteel de grootste etnische minderheid in de EU, maar zij waren door de eeuwen heen ook de meest onderdrukte minderheid. Honderdduizenden Roma zijn gedood en vervolgd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Helaas hebben slechts enkele lidstaten erkend dat de uitroeiing van de Roma genocide was. Ter nagedachtenis van de slachtoffers en als teken van diep respect voor de Roma-overlevenden van de Holocaust, heeft de Roemeense president in 2007 de wreedheden erkend waar de Roma onder hebben geleden, en heeft hij de onderscheiding Nationaal Kruis voor trouwe dienst derde klasse verleend aan drie Roma die de Holocaust hebben overleefd. De Roma zijn een deel van de toekomst van Roemenië, van een Europees Roemenië. De tragedie van de Holocaust maakt nu deel uit van ons collectief geheugen. Ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om mijn waardering uit te spreken voor het feit dat de Roma-integratiestrategie een prioriteit is van het Hongaarse voorzitterschap. De beste vorm van herdenken is kijken naar de toekomst. We moeten in iedere lidstaat kijken naar de eeuwen waarin Roma deel van de geschiedenis waren en dit Roma-initiatief nu versterken. Zij zijn vrije Europese burgers met gelijke rechten. Wij moeten ook de voorwaarden scheppen voor vrij verkeer van Roma en ervoor zorgen dat ze niet opnieuw worden uitgezet. Wij hebben een gemeenschap nodig die volledig in de moderne samenleving is geïntegreerd.
Elena Oana Antonescu
Ik verwelkom het initiatief van de Voorzitter van het Europees Parlement, Jerzy Buzek, om de Europese Unie te vragen de door de nazi's en hun bondgenoten gepleegde genocide op Roma in de Tweede Wereldoorlog officieel te erkennen. Dat zou namelijk een stap voorwaarts zijn in de strijd voor de rechten van de grootste etnische minderheid in Europa.
Tienduizenden Roma zijn gemarteld of vermoord in de bezette oostelijke gebieden, en nog eens duizenden zijn gedood in de concentratiekampen van het naziregime. De historicus Michael Billig geeft een samenvatting van de doctrine van rassensuperioriteit in de volgende uitspraak: "Iemand wordt niet gedood om wat hij doet, maar om wat hij is." Deze zin kan dienen als weergave van de tragische werkelijkheid van een tijd waarin meer dan een miljoen Roma werden onderdrukt en van hun vrijheden beroofd, inclusief de vrijheid om zich voort te planten.
Ik ben van mening dat we specifieke maatregelen nodig hebben op EU-niveau om racisme en sociale uitsluiting te bestrijden. Ik pleit voor betere samenwerking en uitwisseling van goede praktijken op EU-niveau tussen nationale en Europese strategieën voor insluiting van Roma.
