Produkcja i zatrudnienie w sektorze tekstylnym i odzieżowym w kilku państwach członkowskich (debata) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem posiedzenia jest debata w sprawie pytania ustnego skierowanego do Komisji Europejskiej w sprawie produkcji i zatrudnienia w sektorze tekstylnym i odzieżowym w kilku państwach członkowskich.
Corien Wortmann-Kool
w zastępstwie autora . - Pani przewodnicząca! W imieniu Komisji Handlu Międzynarodowego, chciałabym powiedzieć, o co w tym wszystkim chodzi.
Chodzi o produkcję i zatrudnienie w sektorze tekstylnym i odzieżowym w poszczególnych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Unia Europejska i Chiny zawarły umowę w sprawie wprowadzenia i stosowania wspólnego systemu kontroli wywozu z Chin i przywozu do państw członkowskich Unii Europejskiej wyrobów włókienniczych i odzieżowych określonych kategorii, ale dnia 31 grudnia 2008 r. umowa ta wygasła.
W ostatnich dwóch latach likwidacji uległo 350 tysiecy miejsc pracy, a liczba przedsiębiorstw uległa zmniejszeniu o 5%. Ze względu na wzrost liczby przedsiębiorstw, które zaprzestały działalności lub przeniosły produkcję, co doprowadziło do wzrostu bezrobocia w kilku regionach, chciałabym zadać w imieniu Komisji Handlu Międzynarodowego następujące pytania:
Czy Komisja albo któreś z państw członkowskich zaproponowało lub wystąpiło z wnioskiem o przedłużenie tego dwustronnego mechanizmu nadzoru na okres po 31 grudnia 2008 r. bądź o przyjęcie innych środków w tym zakresie?
Jakie środki zamierza przyjąć Komisja w celu ochrony produkcji i zatrudnienia w sektorze tekstylnym i odzieżowym?
Czy Komisja zamierza kontynuować bieżący nadzór sytuacji na rynku (statystyki dotyczące importu i nadzór celny) oraz informować sektor o najnowszych wydarzeniach?
Jaka jest obecna sytuacja proponowanego rozporządzenia w sprawie pochodzenia towarów ("made in”)?
Jakie środki przyjęła Komisja w odpowiedzi na propozycje przedstawione przez Parlament w rezolucji przyjętej w dniu 13 grudnia 2007?
Catherine Ashton
komisarz. - Pani przewodnicząca! W takich okolicznościach zrozumiałe jest pojawienie się obaw dotyczących możliwości odniesienia sukcesów w produkcji w obliczu konkurencji, a oczywiście wyroby włókiennicze mają bardzo duże znaczenie. Zatrudnienie nadal spada i jesteśmy znowu świadkami spadku produkcji - a to wszystko po dwóch latach względnej stabilności. Oczywiście sektor, o którym tutaj mowa znajduje się na pierwszej linii, jeśli chodzi o globalizację. W procesie tym bardzo istotną rolę odgrywają małe i średnie przedsiębiorstwa.
Po wygaśnięciu w 2007 roku protokołu ustaleń, mieliśmy umowę w sprawie wspólnego systemu kontroli, na który naszą uwagę zwróciła pani poseł Wortmann-Kool, i dzięki temu systemowi pozyskiwaliśmy wstępne informacje dotyczące przepływów handlowych. Dlatego byliśmy w stanie lepiej reagować w razie wystąpienia w naszym przemyśle gwałtownego wzrostu. Jest to także kolejny krok w przechodzeniu na system otwartych rynków, opracowany i rozwinięty - jak państwo wiecie, o czym jestem przekonana - przy współudziale zainteresowanych podmiotów gospodarczych oraz w porozumieniu z państwami członkowskimi i z Parlamentem Europejskim. Poprzez promowanie procesu stopniowych zmian ułatwiliśmy sektorowi tekstylnemu i odzieżowemu dostosowanie się. To rozwiązanie cieszyło się poparciem partnerów społecznych. Partnerzy ci nie wystąpili o przedłużenie okresu stosowania dobrowolnych poziomów wzrostu przewidzianych w protokole ustaleń, kiedy protokół ten wygasł w 2008 r., ani nie wystąpili o przedłużenie okresu stosowania systemu kontroli do 2009 r., choć doceniam to, że niektóre państwa członkowskie wolałyby, żebyśmy to zrobili. Przywóz z Chin ogólnie wzrastał, ale w rozsądnych granicach. Znaczny wzrost w przypadku wyrobów niektórych kategorii, takich jak np. sukienki, spodnie i pulowery, zrównoważony został spadkiem przywozu wyrobów włókienniczych pochodzących od dostawców z innych państw. Dlatego ogólnie w 2008 r. odnotowaliśmy jedynie nieznaczny wzrost, z którym rynki poradziły sobie w miarę dobrze.
Właściwym rozwiązaniem politycznym nie jest ani zamykanie naszych rynków, ani kontrola przywozu. Powinniśmy zapewnić, żeby wszystkie przedsiębiorstwa były w stanie zmienić się, dostosować się, handlować i wprowadzać innowacje umożliwiające wyjście z obecnej sytuacji. To właśnie w celu udzielenia wsparcia takim przedsiębiorstwom poparliśmy przyjęcie planu naprawy gospodarczej. Przyczynia się to oczywiście za olbrzymi wzrost PKB Unii Europejskiej o 1,5%, co powinno przyczynić się do poprawy sytuacji w sektorze tekstylnym i odzieżowym. Problemy, z którymi boryka się ten sektor pojawiły się zanim nastąpiło obecne spowolnienie gospodarcze. Osiem spośród piętnastu wniosków o udzielenie wsparcia w ramach Funduszu Dostosowania do Globalizacji stanowią wnioski dotyczące pomocy dla pracowników sektora tekstylnego.
Komisja gotowa jest wspierać inicjatywy zamierzające do ustanowienia w sektorze tekstylnym i odzieżowym partnerstw mających na celu podejmowanie w obliczu restrukturyzacji działań na rzecz ochrony miejsc pracy i ogólnie rzecz biorąc, wykorzystanie przez sektor wieloletniej tradycji dialogu społecznego. Z zadowoleniem przyjmujemy rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie przyszłości sektora tekstylnego. Osiągamy postęp w kwestii dostępu do rynków, środków w ramach inicjatywy na rzecz rynków pionierskich oraz umów o wolnym handlu, jako środków dotyczących środowiska i standardów socjalnych. Oczywiście przedmiotem naszego zainteresowanie jest także dewaluacja waluty.
Georgios Papastamkos
Pani przewodnicząca! Sektor tekstylny i odzieżowy jest sektorem gospodarki par excellence zglobalizowanym, sektorem charakteryzującym się stałymi zmianami pod względem miejsca produkcji oraz ciągłymi restrukturyzacjami i ciągłym dostosowywaniem do nowych warunków, takich jak liberalizacja handlu międzynarodowego. Dla wielu państw członkowskich Unii Europejskiej, w tym Grecji, sektor ten jest ważnym źródłem eksportu i zatrudnienia. Jednakże znaczna liczba przypadków przeniesienia produkcji oraz stały spadek zatrudnienia przybrały niepokojące rozmiary. Oprócz problemów organizacyjnych negatywną rolę odgrywają także poważne różnice pomiędzy wysokością stawek celnych w przywozie stosowanych przez Unię Europejską, z jednej strony, a wysokością takich stawek stosowanych przez najważniejszych jej konkurentów, z drugiej strony. Pani komisarz! Mówimy tutaj o sektorze odnotowującym niezwykle wysoki procent konfiskat wyborów pirackich na granicach Unii Europejskiej, który na dodatek stale wzrasta. W tym przypadku uważam, że propozycja, żeby ustanowić europejskie obserwatorium zajmujące się wyrobami podrabianymi i piractwem jest dobrym pomysłem, gdyż pozwoli usprawnić współpracę pomiędzy właściwymi władzami, poszczególnymi państwami członkowskimi i służbami Komisji, a także zapewnić warunki skutecznej współpracy z sektorem prywatnym. Uważam, że powinniśmy przyjąć rozporządzenie w sprawie pochodzenia towarów ("made in”), które ułatwiłyby nam zagwarantowanie warunków uczciwej konkurencji i ochrony konsumentów. Ustanowienie bardziej skutecznych przepisów dotyczących pochodzenia jest istotne w kontekście stosowania kontyngentów taryfowych w ramach ogólnych preferencji taryfowych i umów o zasięgu regionalnym. Oczekuje się od nas określenia nowych ram współpracy pomiędzy agencjami wdrażającymi politykę przemysłową i politykę rozwoju regionalnego oraz odpowiedzialnymi za wypełnianie zobowiązań, a także skutecznego wspierania przedsiębiorstw europejskich, a w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw, żeby mogły zachować i rozwijać swoją konkurencyjną specjalizację. Mam tutaj na myśli wytwarzanie wyrobów o wysokiej wartości dodanej pod względem jakości i wzornictwa, innowacyjności i wykorzystania nowych technologii.
Rovana Plumb
Chcielibyśmy podziękować pani za odpowiedzi, których udzieliła pani na pytania ustne. Chciałabym podkreślić, że jak powszechnie wiadomo sektor tekstylny ma znaczny udział w PKB wszystkich państw członkowskich, w tym Rumunii. Wszyscy jesteśmy świadomi tego, że sektor ten tworzy nowe miejsca pracy, zwłaszcza dla pracowników płci żeńskiej. Z zadowoleniem przyjmuję proponowane przez panią środki i popieram ich przyjęcie, ponieważ mając świadomość znaczenia handlu w okresie obecnego kryzysu gospodarczego powinniśmy zdać sobie sprawę ze znaczenia środków, które powinniśmy podjąć w celu ochrony miejsc pracy.
Mając na uwadze, że pod koniec ubiegłego roku wygasł termin stosowania wspólnego systemu kontroli przywozu wyborów włókienniczych z Chin, a jak rozumiem był to istotny środek monitorowania rynku, chciałabym zaproponować Komisji, żeby przywiązywała większe znaczenie nie tylko do sektora tekstylnego, ale także do innych wrażliwych sektorów przemysłu, takich jak sektor stalowy, chemiczny i maszynowy. Chciałabym także zaproponować, żeby Komisja przedstawiała okresowe analizy skutków, dane statystyczne lub inne elementy i środki o istotnym znaczeniu dla tego sektora. Chcę jeszcze raz pogratulować pani zaproponowanych przez panią środków dotyczących dostępu, wolnego handlu, funduszy i środowiska naturalnego.
Gianluca Susta
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Niewątpliwie stoimy w obliczu niezwykle poważnego kryzysu przemysłowego, a europejski sektor tekstylny nie jest w stanie uniknąć tego kryzysu, będącego także następstwem kryzysu finansowego.
Oczywiste jest, że skłonność konsumentów do odkładania wydatków na później wpływa na popyt na europejskie wyroby luksusowe, w tym na wyroby wytwarzane w moim kraju, tzn. we Włoszech, w sektorze, w którym, na co zwrócił uwagę Przewodniczący Komisji Handlu Międzynarodowego, likwidacji uległo 350 tysięcy miejsc pracy i 5% przedsiębiorstw.
Uważam jednak, że na obecnym etapie bardziej niż wsparcia finansowego sektorowi temu potrzebne są, jak w przypadku innych sektorów przemysłu, uregulowania, a ponadto, na co zwrócono już uwagę, potrzebna jest rzeczywista wzajemność. Choć możemy zrozumieć, że jeśli chodzi o państwa wschodzące, obserwujemy dążenie do rzeczywistego otwarcia rynku w celu przyspieszenia i ułatwienia rozwoju tych państw, a tym samym nowych rynków, to o wiele mniej zrozumiały jest brak wzajemności pod względem barier prawnych i taryfowych, gdy idzie o najbardziej rozwinięte państwa, tzn. Stany Zjednoczone, Kanadę, Australię i Japonię.
Dlatego niektóre podstawowe kwestie, co do których, według mnie, zaciągnięte zobowiązanie pozostało raczej na papierze, aniżeli w rzeczywistości, takich jak kwestia oznaczania pochodzenia towarów, powinny jeszcze raz znaleźć się w centrum uwagi Komisji i Rady. Europa potrzebuje nowych reguł, ale potrzebuje także wzajemności i wzmożonych wysiłków w zwalczaniu podrabiania i piractwa, podjęcia rzeczywistych działań dotyczących środków antydumpingowych, a zwłaszcza przyjęcia przepisów dotyczących oznaczania pochodzenia.
Pani komisarz! Jak pani widzi, jeżeli weźmiemy udział w walce bokserskiej, w której jedną rękę mamy związaną z tyłu, to nie odniesiemy zwycięstwa. Chciałbym także przypomnieć, że jest to problem, który dotyczy nie tylko nas, ale także Stanów Zjednoczonych, a także, miedzy innymi Chin i Indii. W państwach tych obowiązują zasady umożliwiające prześledzenie pochodzenia, mające zastosowanie również do naszych produktów, lecz my nie mamy takich zasad. Uważam, że jest to zatem kwestia podstawowa, w przypadku której działalność Komisji wymaga wzmożenia w o wiele większym zakresie niż w przeszłości, ponieważ mieliśmy już możliwość zaobserwowania, że kiedy Komisja czegoś chce, to jest w stanie przekonać do tego nawet tych, którzy są przeciwni, jak miało to miejsce w przypadku kwestii dotyczącej środowiska naturalnego.
Podsumowując uważam, że niektóre środki są kosztowne, a inne są mniej kosztowne, ale to właśnie te kosztowne środki stanowią jeden z elementów pakietu środków mających na celu uporanie się z obecnym kryzysem, który to pakiet ma właśnie zostać ogłoszony. Środki te obejmują Fundusz Dostosowania do Globalizacji, wzrost dostępności kredytów dla małych i średnich przedsiębiorstw w celu wsparcia inwestycji i zwiększenia kapitalizacji takich przedsiębiorstw, wzrost środków na badania w zakresie platformy technologicznej dla sektora tekstylnego i wzrost wsparcia dla eksportu wyrobów małych i średnich przedsiębiorstw. Do środków mniej kosztownych zaliczyć można w szczególności przepisy dotyczące oznaczania pochodzenia, ochrony własności intelektualnej, środków antydumpingowych i zwalczania podrabiania. Uważam, że jeżeli będziemy w stanie przedłożyć propozycje dotyczące wszystkich tych kosztownych i niekosztownych środków, to pomożemy gospodarce europejskiej nie zmieniając reguł konkurencji i nie popadając w skrajność neoprotekcjonizmu.
Pedro Guerreiro
Zanim ogłoszone zostały inne inicjatywy, zaproponowaliśmy Komisji Handlu Międzynarodowego Parlamentu Europejskiego, że należałoby zgłosić pytanie ustne w ramach debaty na posiedzeniu plenarnym w sprawie produkcji i zatrudnienia w sektorze tekstylnym i odzieżowym w poszczególnych państwach członkowskich Unii Europejskiej, ponieważ uważamy, że jest to pilne i niezbędne.
Zaproponowaliśmy także, żeby ta debata przeprowadzona została z udziałem Rady i zakończona została przyjęciem przez ten Parlament rezolucji; jednakże propozycje te nie uzyskały poparcia pozostałych grup parlamentarnych.
Minął ponad rok od czasu, gdy 12 grudnia 2007 r. przeprowadzona została w tym Parlamencie debata. Ostrzegaliśmy wtedy, że jeżeli nie zostaną podjęte środki mające na celu ochronę produkcji i zatrudnienia w sektorze tekstylnym i odzieżowym, to będziemy nadal doświadczać powolnej agonii i destrukcji znacznej części tego strategicznego sektora. Od tego czasu, tak samo, jak miało to miejsce w przeszłości, likwidacji uległy kolejne tysiące miejsc pracy i zamknięta została niezliczona liczba kolejnych przedsiębiorstw, a tylko w ostatnich latach znikło 350 tysięcy miejsc pracy i 5% przedsiębiorstw.
Chcielibyśmy zapytać, czy to jest właśnie to, co Komisja Europejska uważa za konkurencję poprzez restrukturyzację. Od tego czasu, tak jak dawniej, pracownikom nadal zagraża bezrobocie - nazbyt często bez wypłaty wyrównania czy zaległych, należnych im płac - oraz wzmożony wyzysk, większa niepewność, opóźnienia w wypłacie wynagrodzeń i deregulacja czasu pracy.
Za sytuację tę odpowiadają określone przyczyny i określeni ludzie, tacy jak zwolennicy liberalizacji handlu wyrobami włókienniczymi i odzieżowymi oraz przenoszenia produkcji w celu maksymalizacji zysków, mobilizując do walki znaczną część tego sektora przeciwko konkurencji opartej na ustalonych od początku podwójnych standardach.
Mając do czynienia z taką sytuacją, Unia Europejska albo udawała, że nic szczególnego się nie dzieje, albo podejmowała złagodzone środki, które wcale nie rozwiązywały problemu i nie zaspokajały potrzeb sektora. Wbrew temu co sama twierdzi, Komisja Europejska nie uważa sektora tekstylnego i odzieżowego za szczególny w porównaniu z innymi sektorami. Oprócz pilnych środków, które powinny zostać wdrożone przez każde państwo członkowskie, także Unia Europejska ma obowiązek zapewnienia, że poważne problemy, z którymi boryka się ten sektor zostaną wreszcie rozwiązane.
Pani komisarz! Kiedy wprowadzone zostaną wiążące zasady oznaczania kraju pochodzenia poprzez przyjęcie np. rozporządzenia wprowadzającego taki obowiązek? Kiedy w odniesieniu do produktów pochodzących z importu wprowadzone zostaną takie same wymogi dotyczące bezpieczeństwa i ochrony konsumentów wprowadzone, jak te obowiązujące w odniesieniu do produktów wyprodukowanych w Unii Europejskiej? W jaki sposób Unia Europejska będzie dalej na bieżąco monitorować tendencje w imporcie oraz inspekcje i kontrole celne, udostępniając sektorowi tekstylnemu i odzieżowemu pełne informacje w tym zakresie, a w razie konieczności wdrażać klauzule ochronne? Jak Komisja Europejska wykorzysta możliwości, jakie stwarzają ramy finansowe na lata 2007-2013, w tym tzw. Fundusz Dostosowania do Globalizacji, żeby utrzymać produkcję i zatrudnienie w sektorze tekstylnym i odzieżowym, a zwłaszcza w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw dotkniętych liberalizacją? Kiedy opracowana i wdrożona zostanie polityka pieniężna i kursowa, która nie będzie szkodzić eksportowi z niektórych państw członkowskich? Kiedy stworzony zostanie program wspólnotowy zaproponowany przez ten Parlament i kiedy odblokowane zostaną zasoby finansowe, żeby unowocześnić i wesprzeć przedmiotowy sektor oraz dywersyfikację działalności przemysłowej, a w szczególności zasoby przeznaczone dla najmniej uprzywilejowanych regionów, które są od tego zależne?
Tokia Saïfi
- (FR) Pani przewodnicząca! Europejski sektor tekstylny i odzieżowy jest sektorem, który w ostatnich kilku latach mocno ucierpiał na skutek szkodliwego wpływu globalizacji.
Obecnie, pomimo ciągle jeszcze bolesnych ran w niektórych europejskich regionach, sektor ten jest w stanie zmienić swój kierunek, zwłaszcza poprzez opracowanie technicznie zaawansowanych i innowacyjnych wyrobów włókienniczych.
Nie osłabiajmy jednak możliwości uzdrowienia tego sektora poprzez nasze niedbalstwo i nasze zaniedbania. Unia Europejska musi naprawdę podtrzymać wolę polityczną stworzenia spójnych warunków konkurencji dla swoich przedsiębiorstw poprzez zachowanie czujności oraz podejmowanie praktycznych i skutecznych działań, kiedy tylko okaże się to konieczne.
Pani komisarz! Żeby Unia zrealizowała ten cel powinna pani monitorować nadal dane statystyczne dotyczące przywozu z Chin i informować ten sektor o ostatnich zmianach. Powinniśmy ściśle obserwować rozwój wydarzeń i zachować elastyczność. Unia Europejska dysponuje niezbędnymi do tego środkami: Znakomitym przykładem tego są środki ochrony handlu. Dlatego będę nadal uparcie przypominać, że Europa, która ochrania nie jest Europą protekcjonistyczną.
Pani komisarz! Moje obawy w dniu dzisiejszym dotyczą jednak niesłychanego wzrostu liczby przypadków konfiskaty podrabianych wyrobów włókienniczych i skórzanych, wyrobów impregnowanych barwnikami azotowymi lub niklem, które stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa i zdrowia konsumentów europejskich narażonych na coraz większe ryzyko. Jest to zjawisko, które, jak mogą państwo łatwo sobie wyobrazić, nie zniknie wkrótce w warunkach kryzysu gospodarczego, który przechodzimy.
Dlatego wzywam panią do podjęcia współpracy z poszczególnymi państwami członkowskimi we wdrożeniu jak najszybciej czteroletniego planu działań w zakresie zwalczania podrabiania i piractwa, obejmującego stworzenie europejskiego obserwatorium monitorującego podrabianie i piractwo oraz wzmocnienie europejskiego systemu celnego.
Wprowadzenie obowiązku oznaczania kraju pochodzenia towarów przywożonych z państw trzecich, harmonizacja procedur kontroli celnej i karanie naruszeń praw własności intelektualnej z zastosowaniem procedury karnej to bitwy, które musimy stoczyć w imieniu naszych przedsiębiorstw, naszych miejsc pracy i naszych obywateli.
Francisco Assis
- (PT) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Sprawa ta jest bardzo specyficzna, a rozróżnienie, którego dokonaliśmy niedawno, podczas wcześniejszej debaty, pomiędzy ochroną i protekcjonizmem, ma tutaj w pełni zastosowanie.
Powinniśmy przeciwstawić się protekcjonizmowi, który prowadzi do ubóstwa, ale absolutnie niezbędne jest zapewnianie ochrony w celu zagwarantowania Europejczykom ich praw podstawowych. Sektor ten odgrywa bardzo duże znaczenie w różnych regionach Europy i w różnych państwach, tak jak ma to miejsce w przypadku regionu, z którego pochodzę, tzn. regionu północnej Portugalii. Sektor ten ma zasadnicze znaczenie dla gospodarki regionalnej. Jest to sektor szczególnie narażony na negatywny wpływ globalizacji. W okresie poważnego kryzysu, takiego, jak ten, z którym się właśnie zmagamy, sektor ten znajduje się w zdecydowanie tragicznej sytuacji.
Unia Europejska i poszczególne państwa członkowskie powinny poświęcić więcej uwagi sektorowi tekstylnemu, wybierając środki defensywne i ofensywne. Środki defensywne obejmują stosowanie wszystkich mechanizmów i środków ochrony rynku, którymi dysponujemy. Obejmują także prowadzenie dialogu politycznego z naszymi głównymi partnerami w celu przeciwdziałania sytuacjom rzeczywistego protekcjonizmu w zakresie polityki pieniężnej i sytuacjom zagrażającym uzasadnionym interesom europejskich producentów. Zapewnianie ochrony europejskim producentom, pracodawcom i pracownikom równoznaczne jest z zapewnianiem ochrony europejskim obywatelom, a także europejskim konsumentom. Powinniśmy zdać sobie z tego sprawę, raz i na zawsze.
Jednocześnie powinniśmy stosować te środki defensywne zgodnie z zasadami równie prostymi, jak te, które zostały już tutaj przedstawione, a mianowicie zgodnie z zasadą wzajemności i zasadą stałego zwalczania nieuczciwej konkurencji. Nie występujemy o traktowanie Unii Europejskiej, czy jej najbardziej dotkniętych regionów w jakiś szczególny sposób. Żądamy tylko, żeby obowiązywały jakieś reguły, a także, żeby reguły te odzwierciedlały podstawowe zasady wzajemności. Unia Europejska i jej państwa członkowskie nie mogą jednak wahać się, czy walczyć o najbardziej odpowiednie do zastosowania w każdym czasie środki ochrony rynku,, ale musimy także opracować ofensywną politykę i ofensywne środki. W rzeczywistości ma to już miejsce w kontekście unowocześniania tego sektora, a także rozwoju zasobów ludzkich, inwestycji w szkolenia zawodowe, modernizacji technologicznej i rozwoju regionalnego.
Istnieją regiony, a jeden z nich dobrze znam, a jest nim mianowicie jak właśnie przed chwilą powiedziałem, region północnej Portugalii, które borykają się z naprawdę tragicznymi problemami i niezbędne jest stawienie tym problemom czoła.
DanutBudreikait
- (LT) W tym roku w litewskim przemyśle włókienniczym i odzieżowym może dojść do likwidacji do 50% miejsc pracy. Pracę może stracić niemal 20 tysięcy pracowników. Nie byłoby to tylko następstwem kryzysu gospodarczego i finansowego. Przemysł włókienniczy zmuszony jest radzić sobie z nieuczciwą konkurencją, a jednocześnie wdrażać wyższe standardy produkcji, pracy, higieny i ochrony środowiska. Bardzo trudno jest konkurować z dotowaną przez rząd chiński produkcją, zwłaszcza ze względu na kurs wymiany nieodzwierciedlający rzeczywistej wartości walut obydwóch stron, politykę kredytową banków, brak odpisów amortyzacyjnych i politykę podatkową. Ponadto Chiny i inne państwa stale zwiększają liczbę barier w dostępie do rynku dla produktów z Unii Europejskiej. Co Komisja Europejska sądzi o sytuacji, w której cena wyrobu chińskiego jest niższa niż cena surowców wykorzystanych do wyprodukowania tego wyrobu? Jakie działania Komisja Europejska planuje podjąć w celu przywrócenia równych warunków konkurencji, to jest równych reguł gry? Ponadto chciałabym prosić o przedstawienie konkretnych przypadków pokazujących, jak dział pomocy technicznej ustanowiony przez Komisję Europejską w celu udzielania pomocy małym i średnim przedsiębiorstwom pomaga przemysłowi włókienniczemu we wszczynaniu dochodzeń w sprawie stosowania środków ochrony rynku w oczywistych przypadkach nieuczciwej konkurencji? Jeśli chciałaby pani wiedzieć, wytwórcy wyrobów lnianych próbują już od dwóch lat wszcząć postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu materiałów lnianych z Chin, ale jak dotychczas nie byli w stanie do tego doprowadzić, ponieważ Komisja nie zapewniła im żadnego technicznego wsparcia. Co według Komisji powinni zrobić ci producenci wyrobów włókienniczych?
Ivo Belet
(NL) Pani komisarz! Powiedziała pani przed chwilą, że okazało się, iż w przypadku przywozu wyborów włókienniczych z Chin w 2008 roku sytuacja jest w zasadzie lepsza, niż oczekiwano. Czuję się w obowiązku podważyć słuszność pani stwierdzenia, ponieważ dane liczbowe dają całkowicie inny obraz.
W rzeczywistości przywóz wyrobów włókienniczych z Chin osiągnął w zeszłym roku niebotyczne rozmiary. Niewątpliwie, jeżeli przyjrzeć się sytuacji dotyczącej podkoszulków, spodni, sukienek i pulowerów, innymi słowy produktom kategorii wrażliwych, wielkość przywozu uległa w niespełna rok niemalże podwojeniu, a to niewątpliwie jest powodem do dużych obaw. Oznacza to, że stosowany przez nas przez cały ten czas system kontroli nie sprawdził się w praktyce. Jak wszyscy wiemy, wzajemny system kontroli nie jest już obecnie stosowany. Pani komisarz Ashton! Ta sytuacja jest nie do obrony, ponieważ nie dysponujemy żadnymi realnymi sankcjami, które moglibyśmy zastosować; nie mamy żadnej możliwości wywierania wpływu.
Jak powiedziała to moja przedmówczyni, dane liczbowe pokazują także, że jest coś zdecydowanie nie tak z cenami tych przywożonych na masową skalę z Chin wyrobów włókienniczych. Ceny spadły niemal o jedną-trzecią, a takiego spadku nie da się wytłumaczyć samymi różnicami kursowymi. Ponadto, pani komisarz, koszty produkcji w Chinach uległy w zeszłym roku kolejnej znacznemu podwyższeniu, co wskazuje na to, że ceny stosowane w imporcie są praktycznie cenami dumpingowymi. Liczymy na to, że nie pozwoli pani, żeby pozostało to bez żadnej reakcji z naszej strony. Jak powiedział to wcześniej pani poseł Wortmann-Kool, w ostatnich dwóch latach straciliśmy 350 tysięcy miejsc pracy. Jest to w znacznej mierze rezultat nieuczciwej konkurencji i powinniśmy opracować rozwiązanie tego problemu.
Pani komisarz! Nie jest to jedyna budząca niepokój kwestia. Jak pani wie, dużo trudniej jest obecnie pozyskać ubezpieczenie kredytu, a to ma bezpośredni, szkodliwy wpływ na eksport. Rząd francuski opracował już system dodatkowego ubezpieczenia kredytu dla przemysłu tekstylnego i odzieżowego. Należałoby rozważyć, czy moglibyśmy zalecić wprowadzenie tego systemu i usprawnić ten system jeszcze bardziej na szczeblu europejskim. Nie proponuję harmonizacji, lecz dokonanie przez nas próby podjęcia na szczeblu europejskim inicjatyw mających na celu promowanie systemu francuskiego w jakimś zakresie. Czy mogłaby pani zobowiązać się wobec nas, że wykorzystując swoje uprawnienia podejmie pani inicjatywy w tym zakresie? Inicjatywy te nie muszą pociągać za sobą konieczności poniesienia jakichkolwiek kosztów. Jest to tylko kwestia woli politycznej i koordynacji.
Martí Grau i Segú
(ES) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Jak widzieliśmy to ostatnio, przemysł włókienniczy odczuwa skutki głębokiego kryzysu, który doprowadził do likwidacji, relokacji lub zwolnienia pracowników wielu przedsiębiorstw, zwłaszcza w regionach specjalizujących się w produkcji tego rodzaju.
Ze względu na obecny kryzys gospodarczy Komisja Europejska powinna podjąć jak najszybciej i we współpracy z poszczególnymi państwami członkowskimi działania mające na celu łagodzenie skutków społeczno-ekonomicznych tej restrukturyzacji. Zmiany te były szczególnie dramatyczne w przypadku dotkniętych kryzysem regionów i rodzin.
Uważam, że pracownikom sektora tekstylnego i odzieżowego należałoby udzielić pomocy, a także, że należałoby opracować środki socjalne w formie planów mających na celu udzielenie pomocy przedsiębiorstwom restrukturyzowanym lub znajdującym się obecnie w bardzo trudnej sytuacji. Wskazane byłoby przeznaczenie znacznej części środków Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji na restrukturyzację i zatrzymanie w sektorze włókiennictwa zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw, które stanowią większość przedsiębiorstw tego sektora Unii Europejskiej. Małe i średnie przedsiębiorstwa bardzo boleśnie odczuły skutki liberalizacji rynku.
Ponadto należałoby ustanowić system kontroli importu, w szczególności w odniesieniu do przywozu z Chin, ze względu na wolumen przywozu z tego państwa. Nie jest to wcale kwestia promowania barier handlowych. Jest to bardziej kwestia wyrównania negatywnych skutków tej znacznej zmiany. Nie powinniśmy zapominać, że Unia Europejska jest drugim największym na świecie eksporterem wyrobów włókienniczych i odzieży, co powoduje, że konieczne jest zagwarantowanie optymalnego dostępu do rynków państw trzecich. Jest to niezbędne dla przyszłości przemysłu włókienniczego i odzieżowego Unii Europejskiej, a zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw.
Wszystkie takie działania powinny być oczywiście prowadzone przy jednoczesnym zagwarantowaniu uczciwej konkurencji w oparciu o promowanie standardów socjalnych i standardów ochrony środowiska naturalnego w odnośnych państwach. W tym względzie bardzo użyteczne byłoby udzielanie konsumentom rzetelnych informacji, np. poprzez wprowadzenie obowiązku oznaczania pochodzenia ("made in”) - co, jak wiemy, nie zostało przyjęte - ponieważ oznaczałoby to, że towary z importu podlegałyby tym samym przepisom bezpieczeństwa i ochrony konsumentów co towary wytwarzane w Unii Europejskiej.
Elisa Ferreira
(PT) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Postaram się zadać moje pytania w sposób zwięzły i konkretny. Moje pierwsze pytanie dotyczy specjalnego unijnego mechanizmu kontroli przywozu wyrobów włókienniczych, który przestał być stosowany, jak już to wspomniałam, z dniem 31 grudnia 2008 r. Pani komisarz! Brak jest terminowego i rutynowego publikowania danych statystycznych dotyczących przywozu, wywozu i cen, jak ma to miejsce w Stanach Zjednoczonych. Nie dysponując takimi danymi, Unia Europejska nie jest w stanie reagować na wszelkie przejawy nieuczciwych praktyk, a sama Komisja Europejska nie jest w stanie określić swojej strategii. Chciałabym wezwać panią, tak jak zrobili to już przede mną inni posłowie, żeby zajęła się pani tą sprawą.
Po drugie, produkcja w Unii Europejskiej wiąże się coraz bardziej z koniecznością przestrzegania przepisów bezpieczeństwa, przepisów socjalnych i norm dotyczących ochrony środowiska naturalnego. Przykładowo rozporządzenie REACH jest podjętą niedawno inicjatywą wprowadzającą jeszcze większą liczbę wymogów, których musimy przestrzegać.
Ważne jest, żeby Komisja Europejska miała jasno określoną strategię dotyczącą wyrobów z przywozu, które powinny podlegać takim samym wymogom, a która to strategia powinna być przejrzysta, a jej stosowanie monitorowane. W jaki sposób aspekty te są odpowiednio chronione w ramach obowiązujących obecnie umów o wolnym handlu? Czy wprowadzenie obowiązku oznaczania kraju pochodzenia ("made in”) pomoże rozwiązać ten problem w praktyce?
Po trzecie, w celu przeciwdziałania obecnemu kryzysowi Unia Europejska zaczęła realizować plan naprawy gospodarczej. Jaką rolę odgrywać będzie w tym kontekście polityka handlowa? Co Komisja Europejska gotowa jest zrobić obecnie, kiedy szereg innych państw, takich jak Chiny, zaczyna ustanawiać coraz większą liczbę barier pozataryfowych, więc nasze europejskie towary importowane nie mają dostępu do chińskich rynków? Jaką propozycję ma Komisja Europejska w odniesieniu do uaktualnienia lub dostosowania Funduszu Dostosowania do Globalizacji oraz form pomocy dostępnej w ramach funduszy strukturalnych w celu poprawy obecnej sytuacji europejskiego przemysłu włókienniczego?
I wreszcie po czwarte, czy to możliwe, że kryzys, który obecnie przechodzimy doprowadzi do tego, że Komisja Europejska zda sobie wreszcie sprawę z niszczącego wpływu, jaki na gospodarkę europejską wywiera wycenione zbyt wysoko euro ? Jak pani komisarz może podnieść świadomość - już kończę - wśród swoich kolegów komisarzy i podmiotów zajmujących się europejską polityką pieniężną konieczności przywrócenia równowagi...
(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon)
Paul Rübig
(DE) Pani przewodnicząca, pani komisarz, panie i panowie! Co by pani zrobiła, pani komisarz, żeby przyspieszyć otwarcie rynków Chin i Indii? Najważniejszą kwestią jest, żebyśmy oczywiście mogli eksportować nasze produkty do tych krajów. Bardzo wiele przedsiębiorstw europejskich zainwestowało w Chinach, budując lub nabywając tam fabryki. Dlatego rzeczywiście bezwzględne pierwszeństwo ma kwestia zapewnienia nam dostępu do bardziej otwartego rynku. Jakie ma pani możliwości, żeby, działając w razie potrzeby we współpracy z panem komisarzem Kovácsem, zaoferować przemysłowi włókienniczemu zachęty podatkowe, w formie takiej, jak np. krótsze terminy amortyzacji, w celu zwiększenia zdolności kredytowej przedsiębiorstw? Pomogłoby to oczywiście także chronić miejsca pracy. Kiedy w przyszłości wdrożone zostanie wreszcie porozumienie Bazylea II konieczne będzie posiadanie struktur umożliwiających wzmacnianie zdolności kredytowej przedsiębiorstw.
Zbigniew Zaleski
(PL) Pani komisarz! Chcę oczywiście mocno wesprzeć dezyderaty naszych kolegów, którzy mówią, że nasze małe przedsiębiorstwa trzeba chronić przed wprowadzaniem na rynek towarów o niższej jakości, podrabianych i pirackich. Pamiętam, że przedstawiciele Związku Producentów Toskanii prosili nas w czasie wizyty o uwzględnienie faktu, że oni nie potrzebują protekcji, ale wyraźnego potwierdzenia, że znaczek Made in Italy będzie widnieć tylko na ich towarach włoskich.
Teraz chcę coś dodać i uświadomić Pani Komisarz, że rzeczywiście ma dosyć trudne zadanie rozwiązania pewnego dylematu. Z jednej strony konsumenci chcą oczywiście kupować tańsze produkty, czyli za niską cenę, nieważne czy pochodzą one z Chin czy z jakiegoś innego kraju, a z drugiej strony muszą wiedzieć, że kosztem tego może tracą miejsca pracy ich rodzimi współobywatele. Może jakaś kampania informująca o tym pomoże Pani, jako rzecznikowi rozwiązania tego dylematu poprzez stawianie pytań i wysunięcie propozycji, które spotkają się ze wsparciem społecznym. Bo jednak chodzi tutaj o konsumenta, a nie o samą Komisję.
Miloslav Ransdorf
(CS) Pani przewodnicząca! Dziękuję. Chciałbym tylko odnieść się pokrótce do całej złożonej kwestii przemysłu włókienniczego i wpływu, jaki wywiera na ten sektor globalizacja. Sądzę, że prawdopodobnie samo stosowanie środków ochrony nie jest właściwym rozwiązaniem. Najważniejszą kwestią jest podniesienie poziomu technologii i jakości produkcji w Europie oraz rozwinięcie europejskiego przemysłu włókienniczego poprzez zmianę jego struktury, polegającą na przejściu na produkcję wyrobów specjalnego asortymentu oraz dążenie do zapewnienia poziomu jakości, jakiego nie są w stanie osiągnąć nasi azjatyccy konkurenci. Jest to możliwość realna i niektóre przedsiębiorstwa w Europie podążają już tą drogą, tworząc nowe segmenty rynku, w których na ogół czują się pewnie. Uważam, że takie wysiłki powinny mieć charakter ogólnoeuropejski i wymagają dobrze przemyślanej koncepcji.
Przewodnicząca
- Pani komisarz! Chciałabym najpierw powiedzieć, że milo mi widzieć panią ponownie w tej Izbie.
Catherine Ashton
komisarz. - Pani przewodnicząca! Chciałabym odnieść się do kilku podniesionych tutaj kwestii. Kilkoro z państwa - pan poseł Papastamkos, pan poseł Susta, pani poseł Ferreira, pan poseł Grau i Segú oraz pan poseł Zaleski - poruszyło sprawę propozycji dotyczącej oznaczania kraju pochodzenia ("made in”). Uważam, że przedstawiona przez Komisję Europejską propozycja jest słuszna i powinna zostać przyjęta, a ponadto, że jej przyjęcie leży w interesie środowiska przedsiębiorców. Jak państwo jednak wiedzą, nie dysponuję jeszcze większością w Radzie i wszelkie przejawy poparcia, jakiego mogliby mi państwo udzielić w zapewnieniu nam tej większości byłyby bardzo mile widziane.
Kilkoro z państwa - pan poseł Susta, pani poseł Saïfi, w szczególności pan poseł Assis,, a także pani poseł Budreikaitė, poruszyło kwestię instrumentów ochrony handlu i znaczenia zapewnienia, byśmy skutecznie wykorzystywali dostępne nam mechanizmy. Podczas mojego przesłuchania zobowiązałam się, że będę dążyć do tego, żeby tak właśnie było i stale kontynuuję moje wysiłki w tym zakresie.
Jeśli chodzi o własność intelektualną, istotną kwestią jest, żebyśmy mieli plan działania i mam zamiar zająć się tą sprawą. Chcę także zająć się szczególniej sprawą działu pomocy technicznej i małych przedsiębiorstw. Zadaniem tego działu jest w szczególności udzielanie pomocy małym przedsiębiorstwom w sprawach dotyczących ochrony. Jestem państwu bardzo wdzięczna. Jeżeli chcielibyście państwo uzyskać więcej informacji dotyczących tej kwestii lub jesteście zainteresowani tą kwestią, to bardzo proszę się ze mną skontaktować.
"Ochrona, a nie protekcjonizm” jest głównym tematem naszych dyskusji. Chciałabym tylko powiedzieć - może zwłaszcza pani poseł Plumb i panu posłowi Ransdorfowi - że jest to istotna różnica. Bardzo ważne jest zwalczanie protekcjonizmu; ważne jest też zapewnienia wsparcia dla naszego przemysłu, żebyśmy w przyszłości mogli konkurować i prowadzić wymianę handlową.
Przedstawiono też kilka interesujących koncepcji, takich jak ocena skutków dla poszczególnych sektorów i przekaże je mojemu koledze, panu komisarzowi Günterowi Verheugenowi. Pan komisarz Verheugen docenia znaczenie gromadzenia danych, w tym danych statystycznych, i postaram się, aby dowiedział się o wyrażonych przez państwa obawach. Powinniśmy zbadać wszystkie rozważane inicjatywy i zastanowić się, jak rozstrzygniemy kwestię dostępu do rynków, o której była tu mowa. Panu posłowi Guerreiro chciałabym powiedzieć, że w pełni doceniam strategiczne znaczenie sektora tekstylnego i odzieżowego, a także znaczenie tego sektora w dyskusji, którą przeprowadziliśmy na temat rynków wzrostowych.
Moja końcowa uwaga skierowana jest to pana posła Rübiga: mając tylko sekundę nie mogę panu powiedzieć jak powinniśmy przyspieszyć otwieranie rynków w Indiach i w Chinach, ale jestem gotowa omówić tę kwestię z panem w dogodnym dla pana czasie.
Przewodnicząca
- Zamykam debatę.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Czesław Adam Siekierski  
na piśmie. - (PL) Import tanich tekstyliów z Chin do Europy to problem, który narasta w ostatnim czasie na skutek stopniowej liberalizacji w handlu światowym. Dysponując wielomilionową tanią siłą roboczą chiński przemysł tekstylny ma oczywistą przewagę nad specjalizującymi się głównie w markowych wyrobach producentami europejskimi. W związku z postępującym procesem wypierania rodzimej produkcji przez bardziej konkurencyjny cenowo import z Chin możemy zaobserwować negatywne skutki społeczne dotykające przede wszystkim regiony od wieków specjalizujące w wytwarzaniu odzieży. Jako że zmagamy się obecnie z jednym z najpoważniejszych kryzysów gospodarczych w historii, zagrożenie pauperyzacją dużych obszarów Wspólnoty jest tym większe.
Niekontrolowany napływ taniej odzieży z Azji to także problem podrabiania produktów markowych, co dodatkowo osłabia pozycję producentów europejskich, a konsumentów naraża na poważne ryzyko związane z niską jakością sprowadzanych produktów.
Nie ulega wątpliwości, że w rezultacie wygaśnięcia umowy o dwustronnym nadzorze, co nastąpiło z końcem 2008 r., konieczne są niezwłoczne działania na rzecz przedłużenia tego mechanizmu. Wskazane jest również utworzenie w ramach UE grupy wysokiego szczebla, której zadaniem byłoby monitorowanie napływu chińskich tekstyliów oraz kontrola ich jakości. Mając na uwadze, że w obliczu recesji gospodarczej ochrona miejsc pracy powinna stanowić przedmiot szczególnej troski rządów państw członkowskich i KE, apeluję o nadanie sprawie ochrony europejskiego rynku tekstyliów rangi priorytetowej.
