Tura pytań do przewodniczącego Komisji
Przewodniczący
Kolejny punkt porządku dziennego to tura pytań do Przewodniczącego Komisji.
Pytania ogólne
Paulo Rangel
wiceprzewodniczący grupy PPE. - (PT) Panie przewodniczący, panie przewodniczący Komisji! Chciałbym rozpocząć tę pierwszą debatę od pogratulowania panu tego nowego instrumentu nadzoru politycznego i jego znaczenia dla postępu i rozwoju demokracji parlamentarnej w Europie. Skorzystają na tym obywatele Europy za pośrednictwem swoich reprezentantów.
Mając w pamięci najnowsze osiągnięcia - referendum irlandzkie, ratyfikowanie traktatu przez Polskę i ostatnie oświadczenia Prezydenta Czech - pytam, jak pan ocenia proces wprowadzania w życie traktatu lizbońskiego. Czy przewodniczący Komisji podejmuje jakieś działania? Jaką datę wejścia traktatu w życie pan przewiduje, a ponadto, czy w kontekście tej przewidywanej daty Komisja podjęła już jakieś kroki w sprawie przejścia z jednego traktatu na drugi - z traktatu nicejskiego na traktat lizboński - czy też jesteśmy nadal na etapie oczekiwania, poczekamy zobaczymy, co się wydarzy?
José Manuel Barroso
Po pierwsze, panie pośle Rangel, dziękuję za gratulacje. Cieszy mnie, że ta procedura istnieje teraz w Parlamencie Europejskim. Funkcjonuje ona też w Portugalii i uczestniczyłem w niej zarówno jako lider opozycji jak i jako premier, mam więc nadzieję, że będzie to dobra okazja do dyskusji z posłami do PE.
Odpowiadając na zadane pytanie stwierdzam, że dla mnie sprawa jest jasna: wszystkie państwa zatwierdziły już traktat lizboński w sposób demokratyczny. Irlandia uczyniła to w drodze referendum, pozostałe państwa za pośrednictwem parlamentu. W Czechach proces ratyfikacji nadal trwa. Czekamy na zakończenie procesu toczącego się przed trybunałem konstytucyjnym, ale gdy tylko proces ten dobiegnie końca ostatecznie zakończymy proces ratyfikacji, bo obowiązuje nas ogólna zasada prawna, zasada prawa europejskiego i międzynarodowego, a jest to zasada lojalnej współpracy między państwami członkowskimi i instytucjami, a także zasada prowadzenia negocjacji dotyczących porozumień międzynarodowych w dobrej wierze.
Paulo Rangel
wiceprzewodniczący grupy PPE. - (PT) Panie przewodniczący Komisji! Po wysłuchaniu pańskiej odpowiedzi chciałbym się dowiedzieć, jaki jest pana pogląd na utworzenie Komisji na tym etapie, na którym każdy czeka na jej powstanie? Czy z chwilą, gdy Czechy wreszcie ratyfikują traktat będziemy mieć aktywnie działającą Komisję, czy będzie pan kontynuował mianowanie nowych komisarzy?
José Manuel Barroso
Rada Europejska zdecydowała, że może mianować nowych komisarzy tylko wtedy, gdy sytuacja prawna traktatu jest jasna, a nie zakończyliśmy jeszcze tego procesu.
W związku z tym od 1 listopada Komisja będzie wykonywała swoje codzienne obowiązki. Mamy oczywiście nadzieję, że proces ten zostanie możliwie szybko zakończony, przygotowujemy dla nowej Komisji wszystko, co tylko możemy i nadal będziemy to robić. Szczerze mówiąc problem polega na tym, że nie mamy pełnej kontroli nad czasem; wszystko zależy od sfinalizowania procesu ratyfikacji w Czechach.
Stephen Hughes
wiceprzewodniczący grupy S&D. - W przyszłym roku bezrobocie w Unii Europejskiej wrośnie do 27 milionów zamieniając kryzys finansowy i gospodarczy w kryzys społeczny. Czy w świetle powyższego zgadza się pan teraz, że uzgodniony w grudniu ubiegłego roku plan odnowy gospodarczej okazał się niewystarczający? Czy zgadza się pan zwłaszcza, że istnieje zapotrzebowanie na dalsze budżetowe środki stymulacyjne - ETUC proponuje 1 % PKB - przeznaczone na pozytywną strategię wejścia na rynek pracy, mającą na celu ochronę trwałego zatrudnienia, tworzenie nowych miejsc pracy oraz promowanie inteligentnego podziału pracy?
Co pan zrobi na szczeblu UE, by promować "zielone” miejsca pracy i zatrudnienie ludzi młodych? Proponuje się na przykład utworzenie jednej platformy strategicznej skupiającej wszystkie kluczowe podmioty wokół działań na rzecz wzrostu, innowacji i miejsc pracy w każdym z sektorów oraz koordynowania aktualnie obowiązujących instrumentów, takich jak platformy technologiczne, panele wymiany kwalifikacji eksperckich i wspólne inicjatywy technologiczne. Czy zgodzi się pan, że dobrze byłoby ją wprowadzić na szczeblu europejskim?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Uważam, że bez naszego planu odnowy gospodarczej sytuacja byłaby o wiele, wiele gorsza. Podjęte działania zapewniły "miękkie lądowanie”. Szacowaliśmy, że w roku 2009 i 2010 wydane zostanie około 5 % PKB Unii Europejskiej, to znaczy około 550 miliardów euro. Uważam więc, że coś jednak zostało zrobione. Bądźmy realistami.
Popieram wszystkie pozostałe działania związane z platformami łączonymi, proponowanymi przez pana w celu rozwiązania problemów, z którymi się borykamy. Najpoważniejszym problemem pozostaje bezrobocie. Jak państwu wiadomo mówiłem o tym kilkakrotnie i prosiłem o zwołanie szczytu w sprawie zatrudnienia. Niektóre państwa członkowskie to zlekceważyły. Być może pan, panie pośle, pomoże nam przekonać niektóre państwa członkowskie i rządy, które zdecydowały się sprzeciwić zwołaniu szczytu w sprawie bezrobocia, ponieważ uważam, że kwestia zatrudnienia jest najpoważniejszym problemem, któremu będziemy musieli stawić czoła w najbliższej przyszłości.
Stephen Hughes
wiceprzewodniczący grupy S&D. - Tak, popracuję nad tymi państwami członkowskimi. A wracając do koncepcji strategii wchodzenia na rynek, czy zgodzi się pan, że wydatków kierowanych na skuteczne zmniejszanie bezrobocia nie należy traktować jako dodatkowego obciążenia finansów publicznych, ale jako sposób na zagwarantowanie stabilności?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - I tak właśnie robimy. Państwa członkowskie podjęły pewne działania specjalne - na przykład inicjatywę Kurzarbeit w Niemczech - zmierzające do zwiększenia wydatków przy jednoczesnym zmniejszeniu do pewnego stopnia wydajności, co według mnie było uzasadnione ze społecznego punktu widzenia. To samo mógłbym powiedzieć o systemie walijskim, który przyjęto w Wielkiej Brytanii. Mamy więc dobre przykłady sytuacji, gdy z przyczyn społecznych zagwarantowano większą elastyczność i więcej wydatków na cele społeczne, ale był to sposób na uniknięcie dalszego wzrostu bezrobocia, które jest dziś moją główną troską.
Guy Verhofstadt
przewodniczący grupy ALDE. - (NL) Panie przewodniczący! Moje pytanie nie zaskoczy przewodniczącego Komisji. W piątek pani komisarz Kroes ogłosiła, że istnieją przesłanki przemawiające za tym, że pomoc niemiecka dla Opla jest sprzeczna z zasadami pomocy państwa i rynku wewnętrznego oraz że szkodzi ona zakładom w innych państwach. Z drugiej strony, Günter Verheugen nie widział problemu; w wywiadzie radiowym powiedział, że Opel wyszedł już na prostą.
Wczoraj kolega poseł z Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej Niemiec (CDU) poprosił nawet, abyśmy narobili szumu wokół pani komisarz Kroes. Mówił o niej jako o bardzo kontrowersyjnym komisarzu, któremu brak obiektywizmu, który prezentuje antyniemiecką postawę, który nie może przecież wciągnąć Europy w kłopoty zaledwie na dwa tygodnie przed zakończeniem swojej kadencji. Według mnie pani komisarz Kroes po prostu wykonuje swoją pracę, a więc moje pytanie do pana, panie przewodniczący Komisji, jest bardzo proste: czy poprze pan panią komisarz Neelie Kroes, tak czy nie?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Zawsze popierałem moich komisarzy, także panią komisarz Neelie Kroes. Decyzję podjęła oczywiście po uzyskaniu mojej zgody - mam tu na myśli decyzję o skontaktowaniu się z rządem niemieckim w celu uzyskania wyjaśnień. Teraz czekamy na odpowiedź zainteresowanych przedsiębiorstw.
Jestem wdzięczny, że dzięki dobrej współpracy sprawa zmierza we właściwym kierunku. Rozumiem, że wobec wątpliwości, jakie Komisja wyraziła w odniesieniu do prawidłowości procedury przetargowej GM i Opel Trust dokonają ponownej weryfikacji oferty nabycia Opla w oparciu o warunki komercyjne. Jestem pewien, że możemy znaleźć rozwiązanie spójne z zasadami europejskiego rynku wewnętrznego i pomocy państwa.
Bardzo często mówiłem, że nie możemy iść na kompromis w kwestiach rynku wewnętrznego i europejskich zasad konkurencji. Jeśli to zrobimy, nie będzie rynku wewnętrznego ani naszego wspólnego projektu europejskiego.
Guy Verhofstadt
przewodniczący grupy ALDE. - (NL) Nie mam więcej pytań. Chciałbym jedynie podkreślić, że przewodniczący Komisji powiedział tu w sposób niebudzący wątpliwości, że on także popiera list wystosowany przez panią komisarz Kroes oraz że list ten ma również poparcie całej Komisji. To naprawdę ważne, ponieważ oznacza, że komisarz Verheugen powinien w większym stopniu odpowiadać za swoje słowa, szczególnie, gdy mówi, że nie ma problemu. Problem albo jest, albo go nie ma.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Nie tylko poparłem list pani komisarz Kroes, ale zadeklarowałem moje poparcie jeszcze zanim pani komisarz go wystosowała, poleciłem jej wysłać taki list, więc moje stanowisko w tej sprawie jest całkowicie jasne.
Panie pośle Verhofstadt, wyjaśnijmy sobie coś. W Komisji są trzy osoby uprawnione do wypowiadania opinii, ale stanowisko Komisji to stanowisko wyrażone przez przewodniczącego w imieniu kolegium i odnośnego komisarza.
Rebecca Harms
współprzewodnicząca grupy Verts/ALE Group. - (DE) Panie przewodniczący! Mając na względzie możliwe fiasko negocjacji w sprawie zmian klimatu w Kopenhadze parlamentarna Komisja Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności potwierdziła wczoraj dawne żądania Rady Europejskiej oraz przyjęła je w trybie pilnym i przy bardzo dużym poparciu. Komisja zasugerowała, że Rada powinna ponownie zająć się koniecznością ustanowienia celu redukcji emisji CO2 dla Unii Europejskiej na poziomie 30 %, stwarzając państwom uprzemysłowionym możliwość zmniejszenia emisji do 40 %, oraz zasugerowała - i to jest klucz do negocjacji międzynarodowych - aby do roku 2020 Europa przeznaczyła 30 miliardów euro na fundusz klimatyczny państw rozwijających się. Co pan zrobi, co może pan zrobić, by zwrócić uwagę Rady na te ważne, konieczne i uzasadnione żądania?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Jak publicznie oświadczyłem podczas szczytu wysokiego szczebla w Nowym Jorku, a także w Pittsburgu, jestem bardzo zaniepokojony powolnym tempem negocjacji kopenhaskich.
Kopenhagę blokują trzy potencjalne przeszkody, nie tylko natury finansowej: oczywisty brak ambicji jeśli chodzi o podjęcie zobowiązań do redukcji emisji ze strony pewnych państw rozwiniętych spoza Unii Europejskiej; opór najbardziej liczących się państw rozwijających się - dużych gospodarek wschodzących - przed przedstawieniem przekonujących propozycji działań łagodzących; a także brak solidnej oferty finansowej ze strony państw uprzemysłowionych zasiadających przy stole negocjacyjnym. Oto te trzy przeszkody.
Mam nadzieję, że Unia Europejska nadal utrzyma swoją wiodącą rolę i że pod koniec tego miesiąca Rada Europejska przedstawi solidną propozycję finansową. Mam nadzieję, że jutro będziemy mieć czas na bardziej szczegółowe omówienie tego zagadnienia, bo zmiany klimatu będą jednym z głównych tematów debaty podczas następnego posiedzenia Rady Europejskiej. Komisja z pewnością będzie walczyć o ambitny program, ponieważ, jak zawsze powtarzam, zmiany klimatu są nie tylko kwestią środowiska, ale także rozwoju.
Rebecca Harms
współprzewodnicząca grupy Verts/ALE. - (DE) Panie przewodniczący Komisji! W wielu debatach informacyjnych, także z udziałem przedstawicieli ONZ wysokiego szczebla, mówi się nam, że działania podejmowane przez Unię Europejską są bardziej ograniczone niż te podejmowane przez takie państwa jak Chiny, a pod względem starań przez Japonię. Na jakiej podstawie nadal twierdzi pan, że będziemy odgrywać wiodącą rolę?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Byłbym przeszczęśliwy, gdyby nadszedł taki dzień, ale to niestety nieprawda. Jak dotąd Unia Europejska to jedyny blok zaangażowany w wiążące cele, które obecnie przekładane są na prawodawstwo.
Z zadowoleniem przyjmujemy pewne pozytywne zjawiska, czyli dobrą deklarację polityczną premiera Japonii - osobiście mu gratuluję - ale jak do tej pory to tylko deklaracje. Z zadowoleniem przyjmujemy pewne plany krajowe ogłoszone przez Chiny, ale jak dotąd Chiny nie zobowiązały się do ich przestrzegania podczas negocjacji w Kopenhadze.
Z zadowoleniem przyjmujemy inne pozytywne działania, ale to my przewodzimy na świecie w walce ze zmianami klimatu. Chciałbym, aby ktoś jeszcze towarzyszył nam w tej drodze, bo samotne przywództwo nie zawsze jest przyjemne. Ale rzeczywistość jest taka, że inni muszą dopiero osiągnąć nasz poziom ambicji.
Michał Tomasz Kamiński
przewodniczący grupy ECR. - (PL) Panie przewodniczący! Po pierwsze dziękuję, że jest pan żywym dowodem na to, że obietnice składane przez polityków się spełniają. Kiedy moja żona pyta mnie o coś, czy na pewno to zrobię, to ja zawsze mówię, że tak, przecież jestem politykiem. Pan udowodnił dziś, że jako polityk dotrzymuje pan słowa, jest pan z nami i bardzo dobrze odpowiada pan na pytania tej Izby.
Panie przewodniczący! W swoim przemówieniu tutaj przed nami mówił pan o tym, że niezwykle ważne jest pogłębienie wspólnego rynku, że pogłębienie wspólnego rynku jest receptą na kryzys w Europie. Chciałem się pana w imieniu mojej grupy zapytać, co pan, panie przewodniczący, zamierza w ciągu najbliższych miesięcy zrobić, aby to pogłębianie wspólnego rynku europejskiego było pomocne w zwalczaniu poważnego kryzysu ekonomicznego, z którym mamy dzisiaj do czynienia
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Dziękuję bardzo, panie pośle Kamiński. W moich oświadczeniach politycznych, które jak mniemam Parlament Europejski zaakceptował, biorąc pod uwagę duże poparcie udzielone przez państwa dla mojej reelekcji, mówiłem, że rynek wewnętrzny jest priorytetem i powinniśmy walczyć ze wszystkimi przejawami nacjonalizmu gospodarczego.
Mam dla wszystkich państwa dobrą wiadomość. Właśnie dziś powierzyłem Mario Montiemu misję przygotowania sprawozdania w sprawie przyszłości jednolitego rynku, obejmującego opcje i zalecenia dotyczące inicjatywy ponownego ustanowienia jednolitego rynku. Cieszę się, że zgodził się wykonać tę misję, ponieważ jest to sposób na zdobycie pewnego zewnętrznego doświadczenia, zbudowania poparcia -miejmy nadzieję, że razem z Parlamentem Europejskim - dla nadania rynkowi wewnętrznemu nowego wymiaru i przekonania się, jak należy dostosować rynek wewnętrzny do XXI wieku. Uważam, że jest to szczególnie istotne dla konsumentów, a także dla małych i średnich przedsiębiorstw, które niejednokrotnie odczuwają naciski i ponoszą konsekwencje zakłócenia funkcjonowania wspólnego rynku.
Michał Tomasz Kamiński
przewodniczący grupy ECR. - (PL) Panie przewodniczący! Chciałbym tylko na koniec powiedzieć jak bardzo ważne dla nas, dla naszej grupy, jest to, aby w tej pracy nad pogłębianiem wspólnego rynku, tym budowaniem naszej wspólnej Europy, Pan przewodniczący nie zapominał o różnicach, które są w Europie. O tym, że mamy kraje, które dopiero niedawno wstąpiły do Unii Europejskiej i są w jakimś sensie gospodarczo upośledzone. Wiemy, że do tej pory Pan przewodniczący zachowywał się bardzo fair w stosunku do tych nowych państw członkowskich i mam nadzieję, że tak dalej będzie.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Uważam, że rynek wewnętrzny to najlepszy sposób, aby ochronić wszystkie państwa członkowskie, nowe czy stare, duże czy małe, bogate czy biedne. To polityka sprawiedliwości, ponieważ to najlepszy sposób, aby chronić słabszego czyli konsumentów, którzy zazwyczaj są słabsi.
Jest to także sposób, aby chronić małe i średnie przedsiębiorstwa przed dużymi monopolami i oligopolami. Dlatego właśnie dążenie do rynku wewnętrznego stanowi tak ważny dorobek Unii Europejskiej.
Lothar Bisky
przewodniczący grupy GUE/NGL. - (DE) Panie przewodniczący! Wzywa nas pan do rychłej rezygnacji z programów bodźców ekonomicznych i szybkiej redukcji deficytów budżetowych w państwach członkowskich. Póki co nawet najnowsze prognozy Komisji obiecują w czwartym kwartale 2009 roku wzrost PKB w UE na poziomie zaledwie 0,1 %. W perspektywie całego roku 2009 oznacza to spadek o 4 %. Według prognoz Komisji wskaźniki bezrobocia w UE wzrosną w roku 2010 do ponad 11 %.
Czy nie uważa pan, że wczesne drastyczne cięcia wydatków publicznych mogą zahamować początki ożywienia gospodarczego? A może uważa pan, że w chwili obecnej sektor finansowy pokonał problemy, zaś koszty kryzysu powinni ponieść zwykli obywatele? Już i tak wymuszacie skandaliczne warunki udzielania kredytów interwencyjnych obywatelom Łotwy, Węgier i Rumunii: niższe płace, niższe świadczenia emerytalno-rentowe, ograniczenie usług publicznych i wyższy VAT. Czy taka jest pańska wizja europejskiego modelu społecznego?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Po pierwsze, nasze prognozy wynikają właśnie z tego, że martwimy się wspomnianymi przez pana danymi liczbowymi - ogólnie się z nimi zgadzam. Jak już kilkakrotnie mówiłem przygotowujemy strategię wyjścia z kryzysu, ale nie zalecamy przystąpienia do realizacji strategii wyjścia z kryzysu już teraz. Mówimy zatem, że powinniśmy utrzymać programy motywacyjne. Odbyło się spotkanie ministrów finansów i wydaje mi się, że uzgodnili oni, iż nie powinniśmy wdrażać strategii wyjścia z kryzysu przed rokiem 2011. Zatem nadal musimy utrzymać bodźce stymulujące naszą gospodarkę, właśnie ze względu na nasze obawy, zwłaszcza w obszarze społecznym i bezrobocia.
Jednak jak państwo wiedzą, kryzys ten został wywołany także przez poważny brak równowagi, wysokie wydatki publiczne, szał finansowy. Uważam, że nie powinniśmy utrzymywać modelu niestabilnego, bo w pewnym momencie musimy wrócić do stabilizacji. Jest to także kwestia solidarności z przyszłymi pokoleniami.
Lothar Bisky
przewodniczący grupy GUE/NGL. - (DE) Panie przewodniczący! Czy dobrze pana zrozumiałem, czy to znaczy, że datą "wyjścia” może być rok 2011?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Nie mogę tego teraz potwierdzić, ale mogę panu powiedzieć, że strategia wyjścia z kryzysu najprawdopodobniej nie zostanie wdrożona przed rokiem 2011. Wydaje mi się, że ministrowie finansów osiągnęli konsensus, a poza tym, tak na marginesie, takie stanowisko Unia Europejska przedstawiła na szczycie G-20.
Teraz podejmujemy również działania zmierzające do globalnego skoordynowania tej polityki. Nie znaczy to, że wszystkie regiony świata jednocześnie podejmą identyczne decyzje, ale w dobie tego kryzysu przekonaliśmy się, że jesteśmy związani na dobre i na złe i że musimy próbować przedstawić strategię wyjścia z kryzysu na szczeblu globalnym.
Najprawdopodobniej nie nastąpi to przed rokiem 2011, ale mimo to powinniśmy dalej ściśle monitorować sytuację gospodarczą.
Nigel Farage
współprzewodniczący grupy EFD. - Panie przewodniczący Barroso! Dobrze pana widzieć wśród nas. Bez wątpienia powinniśmy się cieszyć, że możemy pociągnąć do odpowiedzialności władzę wykonawczą.
Jak pan wie nie zawsze byłem pana największym zwolennikiem, ale muszę przyznać, że bardzo dobrze panu poszło. Zdołał pan zignorować wynik francuskiego referendum, udało się panu zignorować wynik holenderskiego referendum i zdołał pan zmusić Irlandczyków do posłuszeństwa podczas drugiej tury referendum. Czyli prawie ma pan ten swój traktat w kieszeni.
Teraz oczywiście jest czas na wybór przewodniczącego - wielkiego marionetkowego przywódcy Unii Europejskiej. Bukmacherzy stawiają na Tony'ego Blaira. Ciekaw jestem tylko, czy zgodzi się pan ze mną, że jego nieustające poparcie dla przystąpienia Wielkiej Brytanii do strefy euro, chęć wniesienia do UE składki w wysokości 2 miliardów funtów rocznie i ogólne podejście do członkostwa Wielkiej Brytanii w Unii Europejskiej - jego decyzja o nieorganizowaniu referendum w Wielkiej Brytanii - wszystko to potwierdza jego doskonałe "referencje” do bycia przewodniczącym? Czy taki był układ, który przewidziałem już w 2005 roku? Czy tak się umówiliście?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Po pierwsze, panie pośle Farage, niech się pan nie martwi o wynik referendum w Irlandii. To nie był doskonały wynik - zaledwie 67 % obywateli! Udowodniliśmy, że Europa popiera prawdziwą debatę o rzeczywistej niezawisłości. Tak naprawdę Irlandia złożyła deklarację suwerenności wobec Partii Niepodległości Zjednoczonego Królestwa, ponieważ był pan tam i lobbował, a Irlandczycy powiedzieli "nie” panu i pana partii.
(Oklaski)
Jeśli chodzi o przyszłego przewodniczącego Rady, to nie będę się wypowiadał na ten temat. Ta decyzja należy do Rady Europejskiej. Chcę panu uczciwie powiedzieć, że nie istnieją żadne potajemne układy czy strategie. Gdyby były, już bym o tym wiedział. Nie ma zatem żadnych potajemnych uzgodnień ani układów. Mogę panu odpowiedzieć tak: potrzebujemy przewodniczącego Rady, który będzie zaangażowanym Europejczykiem i będzie zawsze konsekwentny, bo moim zdaniem Rada całkowicie zmieniająca swoją strategię co pół roku nie jest właściwa. Jestem gorącym zwolennikiem silnej Rady Europejskiej, która przekazuje Radzie spójne i stałe wytyczne i oczywiście ramię w ramię współpracuje z Komisją, a także jest w pełni zaangażowana w projekt europejski i sprawy wspólnotowe.
Nigel Farage
współprzewodniczący grupy EFD. - Panie przewodniczący Barroso! Jestem rozczarowany. To jest "tura pytań” i odpowiedź "tak” lub "nie” byłaby bardziej stosowna, ale mniejsza z tym. Czy będzie to Tony Blair czy nie, fakty są takie, że nie zostanie wybrany w sposób demokratyczny; pan też nie został demokratycznie wybrany; czy to nie dotyczy przypadkiem całej UE? Czyż nie jest to wspaniała organizacja zapewniająca emerytowanym, zużytym eks-premierom odrobinę rzeczywistej władzy wykonawczej? Dzięki temu traktatowi UE mogłaby stać się demokratyczna. Ale pan woli, żeby tak się nie stało. Czy liczy się demokracja krajowa, czy może pana zdaniem Unia Europejska jest wyższym dobrem?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Właśnie dlatego, że Unia Europejska nie jest państwem zintegrowanym, którego tak bardzo pan się obawia, przewodniczący Rady nie jest wybierany bezpośrednio przez obywateli, ale przez demokratycznie wybranych szefów rządów państw Europy. Na tym to polega. Mnie poparli jednomyślnie nie tylko demokratycznie wybrani szefowie rządów, ale także znaczna większość w tym Parlamencie. Mam więc poczucie silnej legitymacji demokratycznej.
(Oklaski)
W moim poprzednim życiu polityka krajowego zostałem demokratycznie wybrany w wieku 29 lat do parlamentu krajowego w mojej ojczyźnie i powiem panu, że trudniej jest zostać wybranym przewodniczącym Komisji niż premierem w większości naszych państw!
Krisztina Morvai
(HU) Jutro o godzinie 15.00 organizuję konferencję prasową na temat kryzysu w dziedzinie praw człowieka, który trwa od 2006 roku. Serdecznie zapraszam pana, panie przewodniczący, i wszystkich moich kolegów posłów do wzięcia w niej udziału. Według informacji uzyskanych od Krajowej Służby Prawnej ogromna liczba orzeczeń sądowych potwierdza, że jesienią 2006 roku na Węgrzech policja dopuściła się aktów brutalnego terroru, zwłaszcza 23 października podczas obchodów 50. rocznicy powstania. Na polecenie rządu policja dopuściła się wielu aktów okrucieństwa, postrzeliła 14 osób w oczy i w ten sposób wiele z nich oślepiła, kilkaset niewinnych osób zostało zatrzymanych w charakterze więźniów politycznych i było torturowanych.
Czy pan wie, panie przewodniczący, że Kinga Göncz, wiceprzewodnicząca Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, była członkiem rządu, który usankcjonował tę strzelaninę? Chciałabym poznać pana opinię w tej sprawie i uprzejmie zapraszam pana na jutrzejszą konferencję prasową. Oczekuję, że weźmie pan w niej udział.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Śledzę wszystkie zmiany zachodzące w państwach członkowskich, ale powiedzmy sobie szczerze: Komisja nie ma uprawnień do interweniowania w niektóre wewnętrzne sprawy państw członkowskich, a przedmiotowa kwestia jest sprawą, której rozstrzygnięcie nie może zapaść na tym forum, ponieważ dotyczy debaty wewnętrznej toczącej się na Węgrzech.
Jako Komisja mamy prawo interweniować w każdej sprawie związanej z prawami podstawowymi, o ile chodzi o wykonywanie prawa wspólnotowego. Wydarzenia wspomniane przez panią poseł nie były z tym prawem związane. Prosiłbym zatem o nie zadawanie mi pytań w sprawach, które lepiej można rozstrzygnąć na szczeblu parlamentu narodowego, a nie tu, w Parlamencie Europejskim.
Krisztina Morvai
(HU) Czy dobrze rozumiem, że zgodnie z tym co pan powiedział, wolność zgromadzeń, wolność myśli, prawa człowieka, a nawet europejska konwencja praw człowieka nie są częścią prawodawstwa Unii Europejskiej? Czy prawa człowieka nie są częścią systemu wartości i systemu prawnego Unii Europejskiej? Jeśli nie, to wprowadzono mnie w błąd.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Oczywiście, że prawa człowieka są częścią Unii Europejskiej, ale mamy system opierający się na praworządności i przyjmujemy, że wszystkie państwa członkowskie, w tym państwo reprezentowane przez panią poseł, są państwami prawa. Istnieje więc możliwość przedłożenia pytań sądom krajowym, a także odwołania się do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka czy Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu. Dysponujemy zatem systemem praw człowieka.
Nie mogę i nie będę się angażować w krajowe spory polityczne między partiami.
Przewodniczący
Dziękuję bardzo panie przewodniczący! Chciałem bardzo serdecznie podziękować przewodniczącym grup politycznych za trzymanie się czasu, za bardzo dobre prowadzenie debaty, również panu przewodniczącemu Barroso. Bo ważnym warunkiem tego, że będziemy mieli ożywioną debatę, jest to, żebyśmy się trzymali czasu. Tak, że bardzo dziękuję koleżankom i kolegom.
Wpływ kryzysu finansowego na zatrudnienie i spójność społeczną
Corien Wortmann-Kool
(NL) Panie przewodniczący! Moje pytanie dotyczy działań podejmowanych w odpowiedzi na kryzys. Jeśli chodzi o cele w zakresie emisji w odniesieniu do zmian klimatu, Europa wyprzedza Stany Zjednoczone. Jednak Stany Zjednoczone wyprzedzają Europę pod względem inwestycji sektora prywatnego w innowacje technologiczne i stabilizację, co jest szczególnie ważne dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) i dla zatrudnienia.
Był to także kamień milowy dla kryzysu i planu ożywienia gospodarczego. Jakie są zatem pana ambicje w tym względzie? Kiedy osiągniemy taki poziom jak Stany Zjednoczone i co Komisja robi, a także co może zrobić, by zagwarantować osiągnięcie takiego poziomu? Ogólnie rzecz biorąc nasze MŚP nadal muszą pokonywać wiele przeszkód i wskutek tego tracą szanse na rozwój. Co zamierza pan zrobić, by scalić rynek wewnętrzny, który jest w końcu głównym źródłem wzrostu naszego zatrudnienia?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Odpowiadając poprzedniemu mówcy przedstawiłem już pewne koncepcje rynku wewnętrznego, ale jeśli chodzi o pogląd pani poseł na technologię, w pełni się z nim zgadzam. Pod względem inwestycji w nowe technologie jesteśmy za Stanami Zjednoczonymi i innymi państwami.
Dlatego właśnie na przykład w ramach pakietu specjalnego przyjęliśmy plan ożywienia gospodarczego. Duży nacisk położyliśmy na inwestycje w pewne obszary związane ze strategią klimatyczną i bezpieczeństwem energetycznym. Łączymy te dwa zagadnienia. Właśnie dlatego ostatnio przedstawiliśmy plan SET i zachęcamy państwa członkowskie do przeznaczenia większych zasobów na finansowanie technologii przyjaznych dla środowiska, czyli innymi słowy wszystkich technologii, które mogą nam pomóc stworzyć gospodarkę bardziej zrównoważoną, bardziej przyjazną dla środowiska.
Z pewnością jest to problem, który powinniśmy uwzględnić w kolejnych planach finansowych. Jak państwo wiedzą przed końcem roku przedstawimy naszą analizę budżetową. Będzie także okazja do przeprowadzenia debaty na temat tego, na co powinniśmy w przyszłości zwrócić naszą uwagę jeśli chodzi o inwestycje.
Przewodniczący
Panowie posłowie, panie posłanki! Czy mogę prosić o niezadawanie pytań dodatkowych? Mam przed sobą bardzo długą listę nazwisk i byłoby lepiej, gdyby więcej posłów mogło zadać pytania.
Sylvana Rapti
(EL) Panie przewodniczący! Komisja zupełnie słusznie wydała w 2008 roku zalecenie w sprawie włączenia większej liczby osób w rynek pracy.
Powinnam najpierw zapytać, czy pan jako przedstawiciel Komisji zamierza podjąć działania prowadzące do wzmocnienia otwartej metody koordynacji w sektorze społecznym, uzupełniające przedmiotowe zalecenie i działania podejmowane przez państwa członkowskie? Mam na myśli działania zgodne z obowiązującą polityką w poszczególnych branżach, prowadzące do zwiększenia zatrudnienia.
Po drugie - jak wszyscy wiemy - rok 2010 ogłoszono rokiem walki z ubóstwem. Naszym celem jest wzmocnienie spójności społecznej. Panie przewodniczący! Pytanie jest bardzo proste: czy zaangażuje pan całą swoją energię, czy będzie miał pan odwagę - pan osobiście - walczyć o cele ilościowe dotyczące walki z ubóstwem? I proszę nie mówić mi, żebym zapoznała się z działaniami państw członkowskich, jak pan to uczynił podczas spotkania w Parlamencie Europejskim z Grupą Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów.
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Już wcześniej powiedziałem, że bezrobocie stanowi główny przedmiot mojej troski, ale aby walczyć z bezrobociem powinniśmy przyjąć nie tylko postawę reaktywną, ale raczej proaktywną. Myślę, że można to osiągnąć poprzez przegląd strategii lizbońskiej i zintegrowaną wizję na rok 2020.
Musimy oprzeć długoterminową strategię Unii Europejskiej na nowych źródłach zrównoważonego rozwoju, na przykład na zatrudnianiu pracowników umysłowych w usługach społecznych, gdzie od roku 2000 powstało 3,3 miliona nowych miejsc pracy. To 16 % wszystkich nowych stanowisk pracy.
Rynek produktów i usług przyjaznych dla środowiska także ma się podwoić do roku 2020 dając ogromne możliwości zawodom związanym z ochroną środowiska, dlatego promujemy w Unii Europejskiej działania rozpoznawcze umożliwiające ustalenie zapotrzebowania na określone zawody i kwalifikacje. Jak już powiedziałem państwu podczas omawiania bardziej kompleksowych wytycznych politycznych na kolejną kadencję, będę z determinacją dążyć do wdrożenia tej strategii w celu wzmocnienia priorytetów społecznych.
Elizabeth Lynne
Jak wiemy w dzisiejszej dobie kryzysu gospodarczego pracę tracą setki tysięcy osób, a wiele z nich to osoby starsze mające znacznie mniejsze szanse na znalezienie nowej pracy. Mimo że każde państwo członkowskie powinno przestrzegać dyrektywy w sprawie zatrudnienia z 2000 roku, wielu pracowników w starszym wieku nadal nie zna praw przysługujących im na mocy tej dyrektywy, a wiele państw członkowskich łamie przepisy.
Nawet jeśli niektórzy pracownicy znają przysługujące im prawa, zbyt często przekonują się, że samodzielnie, bez wsparcia nie są w stanie niczego zdziałać. Obecnie nie dysponujemy jeszcze prawodawstwem chroniącym wiele osób przed dyskryminacją w dostępie do dóbr i usług, ale mamy dyrektywę w sprawie zatrudnienia. Czy może pan nam powiedzieć, jakie działania podejmuje się wobec państw członkowskich, które nie wykonują jej we właściwy sposób i jakie mechanizmy można byłoby wdrożyć, aby pomóc pracownikom starszym i niepełnosprawnym w egzekwowaniu przysługujących im praw?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Gdy państwa członkowskie postępują niezgodnie z naszymi dyrektywami uruchamiamy postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, a zatem możemy i będziemy działać w konkretnym przypadku. Natomiast jeśli chodzi o ogólny wymiar wspomnianego przez panią zagadnienia, to chcę powiedzieć, że wskutek tego kryzysu pracę straciło ponad pięć milionów Europejczyków.
Grupy najbardziej poszkodowane to ludzie młodzi i migranci. Obecnie bezrobocie w Unii Europejskiej wynosi 9,1 %, ale w grupie ludzi młodych i migrantów, wskaźnik bezrobocia jest ponad dwukrotnie wyższy (odpowiednio 19,8 % i 19,1 %). To najpoważniejsze problemy, z jakimi borykamy się teraz w obszarze spraw społecznych. Równie ważnym priorytetem jest problem likwidacji ubóstwa dzieci. Tak jak w przypadku osób starszych także tutaj działamy zgodnie z obowiązującymi dyrektywami.
David Casa
(MT) Uważam, że warto porozmawiać o tym, jak możemy stworzyć więcej miejsc pracy w Unii Europejskiej. Myślę jednak, że powinniśmy też rozważyć sposób ich zagwarantowania i ochrony przed likwidacją. Mój rząd interweniował w momencie, w którym kryzys był najbardziej odczuwalny. Uważam, że dzięki interwencji rządu ocalono tysiące miejsc pracy, oczywiście poprzez zwiększenie wydatków na sektor społeczny. Czy nie uważa pan, że Komisja musi zintensyfikować działania, by zagwarantować, że tak będzie w każdym państwie Unii Europejskiej? Wiem, że wspomni pan o zmianach wprowadzonych ostatnio do funduszu globalizacji oraz o tym, że środki z funduszu globalizacji są przeznaczane na pomoc dla dużo większej liczby pracowników, uważam jednak, że musimy zrobić wszystko, co w naszej mocy, aby zagwarantować, by miejsca pracy tych osób były bezpieczne i aby nie musiały one korzystać z funduszu globalizacji. Uważam, że to powinien być nasz obecny cel.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Nie tylko zweryfikowaliśmy zasady funduszu globalizacji, ale przeprogramowaliśmy Europejski Fundusz Społeczny zasilając go w trybie pilnym kwotą 1,8 miliarda euro przeznaczoną na wzmocnienie aktywnej polityki rynku pracy.
Jeżeli chodzi o politykę spójności, to wprowadziliśmy pewne zmiany mające na celu uproszczenie przepisów i dokonywanie przedpłaty środków. To także bardzo ważna polityka. Mówiłem już o 550 miliardach euro z planu motywacyjnego i oczywiście mogę również wspomnieć o funduszu dostosowania do globalizacji, a także kilku innych wnioskach, które przedłożyliśmy.
Niestety muszę powiedzieć, że państwa członkowskie nie odniosły się pozytywnie do jednej z propozycji, a mianowicie do zawieszenia współfinansowania funduszu społecznego. Przedłożyliśmy ją Radzie, ale została odrzucona. Nadal mam nadzieję, że przy państwa poparciu możemy ją przeforsować, ponieważ jest kilka państw, które po prostu nie mają środków finansowych, by uczestniczyć w finansowaniu funduszu społecznego ze środków własnych. Tak więc maksymalnie wykorzystujemy wszystkie instrumenty, jakimi dysponujemy na szczeblu wspólnotowym, by wesprzeć działania podejmowane przez państwa członkowskie w walce z bezrobociem.
Alejandro Cercas
(ES) Panie przewodniczący! Dziękuję panu za dzisiejszą ciekawą debatę.
Mówiąc o zatrudnieniu powiedział pan, że niektóre państwa członkowskie nie uczestniczyły w szczycie praskim. Co ważniejsze, panie przewodniczący, w obliczu największego w historii Europy kryzysu zatrudnienia - dziś, jutro i pojutrze pracę straci 10 tysięcy Europejczyków - Rada nie podjęła żadnej poważnej inicjatywy i nie odbył się ani jeden szczyt poświęcony zatrudnieniu. Mógł pan również powiedzieć, że Komisja dysponuje planem działania z ubiegłego roku, ale był on przestarzały już w momencie jego uchwalania, a dziś jest nieadekwatny do palących potrzeb milionów obywateli, całego pokolenia Europejczyków i całego systemu opieki socjalnej, o których przyszłość tu chodzi.
Panie przewodniczący! Chcę prosić o przywództwo: potrzeba nam aktywnego przywództwa, przywództwa, które przełamuje marazm i brak przejrzystości. Musi pan uświadomić Radzie, że tak dalej być nie może. Potrzeba nam Komisji, która nie tylko będzie zarządzać zwykłymi zasobami i zwykłymi sprawami, ale która w tym trudnym czasie - wiem, że to dla pana trudne, panie przewodniczący - staje na czele Europy w porozumieniu z pozostałymi instytucjami, by dodać otuchy całemu pokoleniu Europejczyków.
José Manuel Barroso
Prawda jest taka, że robimy wszystko co możliwe i, jak powiedziałem przedstawiając swój program, szczególny nacisk kładziemy na sprawy społeczne, bo ze społecznego punktu widzenia mamy dziś do czynienia z sytuacją kryzysową.
Dlatego na przykład ogłosiłem potrzebę przeanalizowania społecznych skutków całego nowego prawodawstwa. Dlatego promujemy wspólne zasady aktywnej integracji jako politykę wspólnotową. Dlatego też mogę powiedzieć państwom członkowskim, że popieramy inwestycje społeczne. Wydatki na cele społeczne, które w roku 2008 wynosiły 28 % PKB, w roku 2010 wzrosną do 31 %. To około 3,5 biliona euro więcej!
Podejmujemy rzeczywiste działania w tym obszarze, ale oczywiście prawda jest taka, panie pośle Cercas, że muszą to być wspólne działania Komisji, Parlamentu i państw członkowskich.
Gerald Häfner
(DE) Panie przewodniczący! Europa to wolność, demokracja i solidarność lub, inaczej mówiąc, odpowiedzialność społeczna i ekologiczna. Jednak pan i Komisja od dawna postrzegacie pewne elementy wolności - a zwłaszcza wolności gospodarczej, wolności rozumianej wyłącznie w sensie ekonomicznym - jednotorowo i tak samo podchodzicie do regulacji w wielu dziedzinach, które regulacji nie wymagają, a gdy chodzi o miliardy, gdy chodzi o rynki finansowe skupiacie się głównie na nieingerencji i niewprowadzaniu regulacji, ponieważ uważacie, że tak będzie najlepiej dla wszystkich.
Znane nam są katastrofalne skutki takiego postępowania i dlatego z całą stanowczością pytam pana, w jaki sposób i poprzez jakie projekty i plany zamierza pan przekonać ten Parlament i obywateli Europy, że pan i Komisja wyciągnęliście wnioski z tej katastrofy i radykalnie zmienicie kierunek, w którym zmierzamy?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Po pierwsze, kwestia wiarygodności ma dla pana wymiar subiektywny. Myślę, że Parlament odpowiedział na to pytanie udzielając mi niedawno nowego mandatu, a to oznacza, że Parlament uważa, że jestem wystarczająco wiarygodny, by tę politykę realizować.
W rzeczywistości prowadzimy naszą politykę w odpowiedzi na kryzys gospodarczy i finansowy. Podjęliśmy ważne decyzje; jeśli chodzi o ostatnio podjęte działania regulacyjne i nadzorcze, jesteśmy światowym globalnym liderem. W oparciu o sprawozdanie, którego przygotowanie zleciłem grupie de Larosière'a, złożyliśmy kilka propozycji, które - jak mam nadzieję - zostaną zatwierdzone przez Radę i przez Parlament.
Właśnie dziś na posiedzeniu Komisji przyjęliśmy komunikat w sprawie instrumentów pochodnych, za którym oczywiście musi pójść konkretne prawodawstwo. Zatem tak naprawdę reagujemy na kryzys finansowy we wszystkich jego aspektach, także regulacyjnym i nadzorczym. Podjąłem już pewne decyzje za kadencji obecnej Komisji, a kolejna Komisja będzie także kroczyć tą drogą, ponieważ moim zdaniem sytuacja tego wymaga.
Veronica Lope Fontagné
(ES) Panie przewodniczący! Chciałabym porozmawiać o pomocy zatwierdzonej na mocy tymczasowych ram prawnych, przeznaczonej na likwidowanie problemów wywołanych kryzysem ekonomicznym, a zwłaszcza sprawą Opla.
Chciałabym pana zapytać, czy Komisja sprawdza czy pomoc uzyskana przez Niemcy na podstawie tymczasowych ram prawnych była uzależniona od uprzedniego zawarcia porozumienia w sprawie geograficznego podziału środków restrukturyzacyjnych, co nie byłoby zgodne z celem tej pomocy.
Jeśli tak, to chciałabym wiedzieć, czy zgadza się pan na to, aby spółka miała swobodę weryfikowania dystrybucji i restrukturyzacji Opla zgodnie z własnymi kryteriami ekonomicznymi i produkcyjnymi oraz zachowując możliwie najwięcej miejsc pracy.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Już odpowiedziałem na to pytanie, ale powiem, że mieliśmy pewne wątpliwości dotyczące przebiegu tego procesu. Komisja wyraziła te wątpliwości, a teraz General Motors i Opel Trust dokonują ponownej oceny procedury składania ofert na nabycie Opla i mają sprawdzić, czy oferta ta została złożona faktycznie w oparciu o kryteria komercyjne, czy nie.
Komisja Europejska zrobi wszystko co w jej mocy, aby zapewnić rozstrzygnięcie zgodne z regułami rynku wewnętrznego dotyczącymi pomocy państwa i oczywiście zachowa obiektywizm i rygoryzm w stosowaniu tych reguł.
Vicky Ford
Wszystkie państwa europejskie są zjednoczone w tym sensie, że wszyscy doświadczamy wzrostu bezrobocia, które nie jest jedynie przejawem kryzysu społecznego, ale także nakłada dodatkowe obciążenie na finanse publiczne państw członkowskich i powoduje wzrost kosztów opieki socjalnej, obniżenie podatków i większe zapotrzebowanie na szkolenie.
Biorąc to pod uwagę, czy zgodzi się pan, panie przewodniczący Barroso, że posłowie do PE, ale także Komisja, powinni zachować szczególną ostrożność przy wydawaniu każdego centa obciążającego sektor publiczny? Jeśli się pan zgadza, to po pierwsze, jak według pana powinniśmy głosować podczas czwartkowej debaty budżetowej?
Po drugie, dlaczego nadal spotykamy się w Strasburgu?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Popieram budżet proponowany na przyszły rok, więc proponuję głosować "tak”.
Jeżeli chodzi o kwestię zachowania ostrożności i rygoryzmu, to zgadzam się z panią poseł. Musimy być niezwykle ostrożni wydając pieniądze podatników i musimy ustalić priorytety. Dziś niektóre państwa członkowskie mają pilne potrzeby społeczne. Istnieje problem wykluczenia społecznego i ubóstwa, które, jestem o tym przekonany, martwią całą Wysoką Izbę, więc musimy znaleźć najlepsze rozwiązanie.
Jak państwo wiedzą w kontekście paktu na rzecz stabilności i wzrostu Komisja niezwykle rygorystycznie podeszła do wzięcia na siebie i Unię Europejską zobowiązań dotyczących zasad zrównoważonego rozwoju. Oczywiście nie uważamy, aby problemy można było rozwiązać tylko pieniędzmi, ale są sytuacje, takie jak ta, w których naszym zdaniem należy zwrócić uwagę na pilne problemy społeczne. Nadzwyczajne sytuacje wymagają nadzwyczajnych działań. Jak zawsze jest to kwestia wyważonego osądu.
Ádám Kósa
(HU) Panie przewodniczący Komisji! Zgodnie z rozporządzeniem Komisji nr 800/2008 subsydia płacowe dla osób niepełnosprawnych uległo zmniejszeniu do 75 % kwoty maksymalnej. Dlatego od dnia 1 stycznia 2009 r. nastąpił kryzys zatrudnienia osób niepełnosprawnych i tych, których zdolność do świadczenia pracy została ograniczona. Na skutek obostrzeń budżetowych źródła zatrudnienia dla osób niepełnosprawnych uległy znacznemu ograniczeniu. Jest to również przyczyna, dla której wsparcie krajowe udzielane w wielu państwach, na przykład na Węgrzech, na powołanie zespołu zajmującego się tworzeniem miejsc pracy, stanęło pod znakiem zapytania. Mówi się, że winna temu jest Unia Europejska. Chciałbym zatem zadać pytanie. Jak w dobie kryzysu Komisja Europejska zamierza rozstrzygnąć kwestię prawa do zatrudnienia osób niepełnosprawnych, problem chronienia ich miejsc pracy i zasady równego wynagrodzenia za pracę o równej wartości? Rozporządzenie to zostało sformułowane przed kryzysem.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Jak państwo zapewne wiedzą Komisja Europejska musiała przedłożyć wniosek - dyrektywę horyzontalną - dotyczący niedyskryminacji, w tym ze względu na niepełnosprawność. A dziś ten wniosek znajduje się już w państwa rękach i w rękach Rady Europejskiej. Naprawdę mam nadzieję, że zostanie przyjęty, bo z pewnością wszyscy jesteśmy przeciwni wszelkim przejawom dyskryminacji osób niepełnosprawnych.
Wiele wspomnianych przez pana posła problemów wymaga rozstrzygnięcia na szczeblu krajowym, bo działania w zakresie konkretnej pomocy muszą być podejmowane przez krajowe systemy zabezpieczenia społecznego. Ale w Unii Europejskiej robimy wszystko co w naszej mocy, by ustanowić wiążące ramy zobowiązujące nas i wszystkie państwa członkowskie do przestrzegania zasady niedyskryminacji i szczególnej ochrony osób niepełnosprawnych.
Pervenche Berès
(FR) Panie przewodniczący Barroso! Ta Izba wybrała pana na nowego przewodniczącego Komisji. Pana kolejnym pilnym zadaniem jest zorganizowanie Komisji w taki sposób, by mogła ona służyć Europie wydobywającej się z kryzysu. Wobec tego, jak zamierza pan wykorzystać niedoskonałe instrumenty wspólnotowe, które mamy do dyspozycji, aby zoptymalizować Komisję i jak planuje pan podzielić kompetencje, byśmy mogli zająć się nowymi problemami? Zdaję sobie sprawę, że wszystko zależy od pana negocjacji z szefami państw i rządów, ale jako przewodniczący Komisji musi się pan z nimi podzielić swoją wizją. Jak możemy połączyć dostępne nam strategie? Jak możemy podzielić stanowiska w Komisji, by uwzględnić wnioski wyciągnięte z tego kryzysu?
Jeżeli chodzi o narzędzia, przytoczę tylko jeden przykład. Fundusz dostosowania do globalizacji jest dziś niezgodny ze strategiami w zakresie pomocy państwa powstrzymującymi nas przed wdrożeniem polityki przemysłowej, która pomogłaby nam wyjść z kryzysu. Jakie są pana propozycje? O jaki mandat będzie pan prosił szefów państw i rządów i o jaki podział stanowisk w Komisji zamierza pan ich prosić?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Podział stanowisk nie leży w gestii szefów państw i rządów, ale mieści się w zakresie kompetencji przewodniczącego Komisji i z pewnością wykorzystam te uprawnienia w sposób, który uznam za najbardziej odpowiedni.
Podczas moich rozmów z państwem na temat programu kolejnej Komisji złożyłem już pewne deklaracje, ale nadal prowadzę rozmowy z szefami państw i rządów.
Mogę też państwu powiedzieć, że właśnie dziś wystosowałem do każdego z nich list z prośbą o przesłanie mi listy kandydatek do kolegium. Naprawdę bardzo przejmuję się kwestią zachowania równowagi między mężczyznami i kobietami; jeśli nie zrobię nic w tej sprawie, kobiet praktycznie w Komisji nie będzie, ponieważ rządy wolą powoływać do kolejnej Komisji mężczyzn.
Dlatego wysłałem ten list dzisiaj.
Jeżeli chodzi o rzeczywisty podział, nie będzie żadnych zasadniczych zmian. Podstawowe nowe elementy omówiłem już podczas debaty. Należą do nich zwłaszcza mianowanie komisarza do spraw sprawiedliwości i praw podstawowych, komisarza do spraw działań w obszarze zmian klimatu. Potrzebuję też dziś kompetentnych mężczyzn i kobiet zaangażowanych w sprawy Europy, zdolnych do wykonania zadań powierzonych im w ramach poszczególnych stanowisk odpowiadających zagadnieniom priorytetowym dla Unii Europejskiej.
Graham Watson
Jak dotąd miarą bogactwa i dobrobytu była konsumpcja, dlatego zachęcano przemysł do nieprzywiązywania wagi do rzeczywistej wartości wykorzystywanych surowców i rzeczywistych kosztów wytworzonych odpadów.
Jak pańska Komisja zamierza zagwarantować, że w przyszłości wzrost będzie miał odmienny charakter i że po kolejnych 20 latach wzrostu nie znajdziemy się na planecie, która nie wytrzyma naszych działań i nie będziemy mieli społeczeństwa, które nie zdoła ponieść rzeczywistych kosztów takiego życia?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Dziękuję panu posłowi Grahamowi Watsonowi za to bardzo ważne pytanie. Tak naprawdę jest to podstawa programu na kolejne pięć lat: inwestowanie w bardziej rozsądny, ekologiczny, zrównoważony wzrost. To bardzo ważne.
Musimy zrozumieć, że model przyszłości nie będzie taki jak model z przeszłości. Jestem za silną podstawą przemysłową dla Europy - ale ma to być silna baza przemysłowa dla nowej ery stabilności, w której musimy myśleć o ekologicznym rozwoju, ekologicznych technologiach. W takim otoczeniu możemy tworzyć nowe produkty, nowe rynki. To dobry przykład.
Dlatego właśnie program na przyszłość został skonstruowany wokół tego, co w moich wytycznych politycznych nazywam "nowymi źródłami wzrostu”, bo przy tradycyjnych źródłach wzrostu nie wygramy bitwy o konkurencyjność z dużymi gospodarkami wschodzącymi, takimi, jak Chiny i Indie.
Zatem u podstaw, w centrum naszej nowej strategii wzrostu muszą znaleźć się innowacje, nowe źródła wzrostu promujące przejście na gospodarkę niskoemisyjną: mądry, ekologiczny rozwój i innowacje. Uważam, że innowacje będą kluczem do rozwoju przyszłej gospodarki europejskiej.
Emilie Turunen
(DA) Panie przewodniczący Barroso! Kryzys finansowy spowodował kryzys gospodarczy o wymiarze historycznym, a w chwili obecnej bezrobocie w Europie drastycznie wzrasta. Jak sam pan powiedział bezrobocie wśród ludzi młodych - w wieku poniżej 25 lat - wynosi w Europie 19,8 %, a w Hiszpanii bezrobotna jest co trzecia osoba w wieku poniżej 25 lat. Poszkodowane jest całe pokolenie i jak dotąd, panie przewodniczący Barroso, właściwie nie zrobił pan nic, by rozwiązać ten problem. Słyszę dziś, że martwi się pan tym i miło mi to słyszeć, ale chciałabym zobaczyć dowody. Nawet jeśli odpowiedzialność za politykę zatrudnienia spoczywa na szczeblu krajowym, konieczna jest także odpowiedzialność na szczeblu europejskim i europejskie inicjatywy.
Chciałabym powiedzieć o trzech zagadnieniach. Po pierwsze, komisarz Špidla obiecał zorganizowanie szkoleń dla pięciu milionów Europejczyków. Co się z nimi stało? Po drugie, w całej Europie przyjmujemy dziś pakiety działań na rzecz wzrostu i odbudowy. Dlaczego w pakietach tych nie ma planów utworzenia miejsc pracy dla ludzi młodych? Po trzecie, co pan zrobi, by do nowej strategii lizbońskiej wprowadzić silniejszy element społeczny i bardziej zdecydowany plan działań na rzecz ludzi młodych?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Powtarzam, że w pełni wykorzystujemy aktualnie dostępne instrumenty. Dysponujemy instrumentami szczebla wspólnotowego, ale mamy też pewne instrumenty dostępne na szczeblu krajowym. To co możemy zrobić to podjąć współpracę z państwami członkowskimi, by osiągnąć możliwie najwięcej, by wymieniać najlepsze praktyki i zachęcić państwa członkowskie do ich stosowania.
Komisarz Špidla, który wykonał doskonałą pracę pomimo bardzo niesprzyjających okoliczności, wraz z Komisją wzywa państwa członkowskie do zapewnienia pięciu milionom ludzi młodych z Europy szkoleń zawodowych i staży. Korzystamy z najlepszych praktyk We Francji na przykład spółki prywatne wypracowały niezwykle dobrą praktykę promowania u siebie szkoleń zakładowych i staży z funduszy publicznych, które po części są finansowane także przez te spółki.
Jest to rzeczywiście priorytet i realizujemy go wykorzystując wszystkie dostępne nam instrumenty - Europejski Fundusz Społeczny, fundusz dostosowania do globalizacji, fundusz spójności oraz podwajamy instrument pomocy finansowej dla bilansów płatniczych nowych państw członkowskich i państw spoza strefy euro.
W pełni wykorzystaliśmy dostępne nam instrumenty, ale musimy współpracować z państwami członkowskimi na rzecz wzmacniania metody rozwiązywania problemów społecznych, a zwłaszcza, jak pan powiedział, problemów młodych bezrobotnych.
Ilda Figueiredo
(PT) Panie przewodniczący! Aby ograniczyć ubóstwo i bezrobocie musimy utworzyć miejsca pracy obwarowane prawami, wspierać produkcję oraz ulepszyć powszechne, bezpłatne usługi publiczne. Innymi słowy, musimy zainwestować w inną politykę. Musimy zrobić coś przeciwnego do tego co robiliśmy do tej pory.
Na przykład byliśmy zszokowani dowiedziawszy się niedawno o analizie przeprowadzonej przez dyrekcję generalną ds. zatrudnienia i Eurofund, w której przedstawiono dwie prognozy dla przemysłu tekstylnego, przewidujące likwidację do 2020 roku od 20 do 25 % miejsc pracy we Wspólnocie. Trzeci scenariusz sugeruje nawet likwidację 50 % miejsc pracy istniejących obecnie w Unii Europejskiej w tym sektorze. Jak zatem sytuację tę można pogodzić z nowymi propozycjami, nakierowanymi na liberalizację handlu międzynarodowego, skoro nie bierzemy pod uwagę konsekwencji dla Portugalii i pozostałych państw Unii Europejskiej, w których istnieją niezwykle wrażliwe sektory takie, jak przemysł tekstylny, rolnictwo oraz ogromne rzesze mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw, którym polityka ta staje kością w gardle?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Nie sądzę, by zamykanie Europy było dobrym rozwiązaniem dla Portugalii czy jakiegokolwiek innego państwa europejskiego. Europa jest największym na świecie eksporterem towarów i usług i nic nie zyskamy stosując politykę protekcjonistyczną. Rzeczywiście w niektórych państwach europejskich, zwłaszcza - ale nie tylko - na południu Europy są pewne sektory, często nazywane "sektorami tradycyjnymi” szczególnie wrażliwe na nowe warunki konkurencji międzynarodowej i dlatego tak bardzo starają się dostosować do tych nowych warunków. Jak już wcześniej powiedziałem oznacza to, że musimy poszukać w Europie nowych źródeł wzrostu i konkurencyjności. Jednak zdecydowanie nie powinniśmy odcinać się i zamykać Europy, bo mogłoby to grozić ryzykiem, że z kolei inne rynki będą zamykać się przed naszymi towarami.
Musimy inwestować w innowacje, inwestować w szkolenia, inwestować w nowe źródła rozwoju i dążyć do większej konkurencyjności, ale jednocześnie, jak pani poseł powiedziała - i z tym się zgadzam - musimy zagwarantować, że nie będzie się to odbywać kosztem standardów społecznych, które są dla Europy istotne. Nie sugerujemy, że należy obniżyć nasze standardy społeczne. Próbujemy także pomóc innym w podniesieniu ich norm społecznych, ale z pewnością nie optujemy za tym, by Europa się zamknęła. Uważam, że utrzymanie otwartego rynku globalnego jest w najlepiej pojętym interesie Europy.
John Bufton
Panie przewodniczący Barroso! Kryzys finansowy w Wielkiej Brytanii jest bardzo poważny. Jednym z wielu sektorów walczących o przetrwanie jest sektor rolnictwa. Przewiduje się, że od dnia 1 stycznia 2010 r., wraz z wprowadzeniem EID, systemu "elektronicznej identyfikacji owiec”, sytuacja ulegnie znacznemu pogorszeniu. Sprzęt do skanowania owiec jest niedokładny. Powiedziano mi, że jego dokładność wynosi zaledwie 79 %.
Jeśli jedzie pan samochodem, a hamulce działają tylko w 79 % to bez wątpienia w którymś momencie będzie pan miał wypadek. Obawiam się, że sektor rolnictwa, a zwłaszcza sektor owiec również może się rozbić z chwilą wprowadzenia EID, w którym używa się wadliwego sprzętu. To śmieszne, że gdy EID zostanie wprowadzony w styczniu, będziemy wiedzieli ile mamy owiec w Wielkiej Brytanii, gdzie się znajdują i jak przemieszczają, ale - z uwagi na nieograniczoną imigrację do Wielkiej Brytanii - nie będziemy mieć pojęcia ile osób zamieszkuje nasze państwo, kim one są, ani gdzie się przemieszczają. Czy porozmawia pan, panie Barroso z resztą Komisji i wprowadzi EID na zasadzie dobrowolności do czasu, gdy urządzenia stosowane w tym systemie będą gwarantowały 100 % dokładność?
Przewodniczący
To bardzo szczegółowe pytanie. Preferujemy pytania ogólne dotyczące kryzysu i metod jego pokonywania. Przewodniczący Komisji Europejskiej nie może być informowany o wszystkich zagadnieniach dotyczących poszczególnych państw, proszę więc o zadawanie pytań natury bardziej ogólnej.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Chcę tylko powiedzieć, że nie bardzo podoba mi się to porównanie owiec i ludzi. Myślę, że to nie jest w najlepszym guście.
(Oklaski)
Jeśli chodzi o przedmiotowe zagadnienie, to jesteśmy zobowiązani do wdrożenia systemu identyfikacji, o którym pan poseł mówi, ale oczywiście zachowujemy ostrożność. Jeżeli istnieją problemy z wdrażaniem, jesteśmy gotowi im się przyjrzeć. Myślę jednak, że działania, które już podjęliśmy w zakresie identyfikacji owiec są generalnie właściwe. Zobaczmy, jak się sprawdzą w praktyce.
Zoltán Balczó
(HU) Panie przewodniczący Barroso! Światowy kryzys finansowy zapoczątkowany w Stanach Zjednoczonych rozszerzył się na realną gospodarkę skutkując likwidacją milionów miejsc pracy i powodując stan kryzysu społecznego. Unia Europejska stara się podejmować odpowiednie kroki wobec takich spółek, jak Opel, ale jeżeli wdraża się jakiś plan, wiąże się on także z pomocą bezpośrednią. Tyle że miejsca pracy, w zasadzie większość miejsc pracy, dają małe i średnie przedsiębiorstwa.
Czy uważa pan, panie przewodniczący, że sposób udzielania im pomocy jest wystarczający? Węgry są w szczególnie trudnym położeniu, ponieważ funkcjonują w nich tylko zagraniczne banki komercyjne. Czy w tym przypadku istnieje możliwość udzielenia bezpośredniej pomocy państwa, czy też jest to nacjonalizm gospodarczy, któremu wypowiedział pan wojnę, czy może dogmatyzm rynkowy?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Moja jednoznaczna odpowiedź brzmi "nie”: to, co zrobiliśmy jest niewystarczające. Musimy zrobić więcej dla małych i średnich przedsiębiorstw; uważam to za priorytet. Przyjęliśmy program "Small Business Act”; to dobry program. Zajęliśmy się problemem zalegania z płatnościami ograniczając opóźnienia w płatnościach; to dobra inicjatywa i została z zadowoleniem przyjęta przez MŚP. Próbujemy zmniejszyć całe obciążenie biurokratyczne i skrócić procedury administracyjne, które obciążają zwłaszcza małe i średnie przedsiębiorstwa i jesteśmy zainteresowani ułatwianiem życia MŚP. Jak pan zauważył - i zgadzam się z panem - jest to jeden z najważniejszych sektorów tworzących najwięcej miejsc pracy, a to część naszej polityki.
Innym działaniem, które ostatnio podjęliśmy, a o którym dziś jeszcze nie wspominałem było podniesienie do kwoty 500 tysięcy euro progu dozwolonej pomocy państwa przeznaczonej na bezpośrednie wsparcie niektórych MŚP znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji. Uważam więc, że małe i średnie przedsiębiorstwa powinny pozostać priorytetem naszych działań na rzecz stabilności, w zrównoważonego zatrudnienia.
Seán Kelly
(GA) Panie przewodniczący! Po pierwsze, chciałbym podziękować panu przewodniczącemu Barroso za przybycie oraz za otwarte, szczere i chętne udzielanie odpowiedzi na pytania.
Niestety, panu przewodniczącemu Barroso zarzucono, że nie został demokratycznie wybrany i że zmusił Irlandczyków do uległości.
Chciałbym powiedzieć panu posłowi Farage, że on sam z pewnością nie został demokratycznie wybrany, by wypowiadać się w imieniu Irlandczyków, a użyte przez niego słowo "zmusić” również było niefortunne, bo przez 700 lat Irlandia była nazywana drugą wyspą Johna Bulla, a John Bull - czyli Anglia - usiłował zmusić Irlandczyków do posłuszeństwa. Na szczęście, te czasy już minęły, więc przejdę do mojego pytania.
Czy w związku z nowymi kompetencjami, jakie daje Unii Europejskiej traktat lizboński pan przewodniczący Barroso rozważa obarczenie jednego komisarza wyłączną odpowiedzialnością za przedstawianie nowych wniosków i nowych środków, które pozwolą na wykonywanie tych kompetencji?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Przepraszam, nie bardzo rozumiem to pytanie, bo jeśli pan poseł sugeruje, że nowy komisarz miałby dysponować wszystkimi nowymi kompetencjami, jakie daje traktat lizboński to nie, nie uważam żeby takie postępowanie było właściwe, ponieważ kompetencje, o których mowa dotyczą tak wielu różnych obszarów, że nie możemy oczekiwać od jednej osoby posiadania kwalifikacji umożliwiających zajęcie się nimi wszystkimi.
Odpowiadając na poprzednie pytania powiedziałem już, jakie zmiany należałoby wprowadzić jeśli chodzi o podział stanowisk. Być może wprowadzimy także inne zmiany; pracuję nad tym. Jest to przecież interaktywna współpraca z państwami członkowskimi. Irlandia na przykład jeszcze nie wskazała swojego kandydata na komisarza.
Przerabiałem to już pięć lat temu i jest to proces interaktywny, w ramach którego, aby utworzyć Komisję muszę poznać osoby mianowane do niej przez państwa członkowskie. Bez wątpienia zrobię, co w mojej mocy, by znaleźć osoby kompetentne - mężczyzn i kobiety (mówię to także do Irlandii!) - po to byśmy w końcu mieli kolegium zaangażowanych Europejczyków kompetentnych i posiadających doświadczenie we wszystkich dziedzinach: gospodarce, polityce ogólnej, energii, środowisku, sprawiedliwości, prawach podstawowych, itd. Jest to ogromny zbiór kompetencji, potrzebujemy zatem niezwykle sprawnej grupy ludzi.
Przewodniczący
Pierwszy raz w Parlamencie odbyła się sesja pytań i odpowiedzi z udziałem przewodniczącego Komisji, zatem jeszcze raz bardzo panu dziękuję, panie przewodniczący Barroso. Ponieważ było to dla nas szczególne wydarzenie, czy zechciałby pan skomentować tę pierwszą sesję pytań i odpowiedzi?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Dziękuję bardzo za to doświadczenie panu, panie przewodniczący, i całej Wysokiej Izbie. Naprawdę mi się to podobało. Muszę szczerze przyznać, że jest mi niezwykle trudno zmieścić moje wszystkie argumenty, czy choćby najważniejsze argumenty, w jednominutowych wypowiedziach, zwłaszcza że przez większość czasu nie mówię w języku ojczystym. Mówię w językach, które według mnie są bardziej przystępne, a to wymaga ode mnie dodatkowego wysiłku.
Tak czy inaczej to państwo decydują o formie. Mogę z państwem dyskutować, ponieważ uważam, że swobodne, konfrontacyjne i kontrowersyjne debaty to dobry wkład w silniejszą europejską przestrzeń demokratyczną.
(Oklaski)
Przewodniczący
Na tym kończymy ten punkt porządku dziennego.
