1.'Εγκριση των συνοπτικών πρακτικών
Πρόεδρος
Τα συνοπτικά πρακτικά της χθεσινής συνεδρίασης έχουν διανεμηθεί.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;

Janssen van Raay
Εν συντομία: ο κ. Killilea έθεσε χθες θέμα επί της διαδικασίας που κατά τη γνώμη μου αποτελεί πράγματι θέμα επί της διαδικασίας. Σας παρακαλώ λοιπόν ευγενικά, το Προεδρείο να λάβει γνώση της διαμαρτυρίας του, δηλαδή ότι ορισμένοι συνάδελφοι βλάπτουν το κύρος του Κοινοβουλίου, και να απαντήσει σε αυτό.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Ο κ. Janssen van Raay εξέφρασε προς το Προεδρείο την ευχή να εγκύψει στο ζήτημα που ανακίνησε χθες ο κ. Killilea, στο διαδικαστικό θέμα που υπέβαλε. Σας πληροφορώ, κ. Jannsen van Raay, ότι το Προεδρείο ασχολήθηκε με το ζήτημα αυτό αμέσως μόλις τέθηκε, επείδη έκρινε ότι ήταν πολύ σοβαρό. Ο πρόεδρος και το Προεδρείο αποφάσισαν να αποσταλεί στην κ. McKenna επιστολή του προέδρου, όπου εκφράζεται η έκπληξη και η καταθορύβησή του. Αν, όπως έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε, η κ. McKenna κατηγόρησε αβάσιμα τους υπαλλήλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, είναι αυτονόητο ότι θα ακολουθηθεί η ενδεικνυόμενη οδός για τις βαρύτατες αυτές κατηγορίες. Αυτά ήθελα να πω. Θα ήθελα μόνο να προσθέσω ότι αυτή η διαδικασία αυτοκαταστροφής καθίσταται διαρκώς πιο νοσηρή και επικίνδυνη.
(Χειροκροτήματα) Κυρία McKenna, θα λάβετε την εν λόγω επιστολή σε λίγες ώρες.

Mc Kenna
Σύμφωνα με το άρθρο 108, θα είχα τρία λεπτά για να απαντήσω, σε πρείπτωση που αναφέρεται το όνομά μου, και για το θέμα αυτό θα ήθελα να σας διαβάσω μια επιστολη από τον Εισαγγελέα του Βελγίου: »Σε απάντηση της επιστολή σας της 10ης Ιουλίου 1997...
(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)

De Vries
Κυρία Πρόεδρε, χθες ένας Ολλανδός, μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ο κ. Engwirda, έδωσε στην Ολλανδία μια συνέντευξη Τύπου για την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Όπως μου μετέδωσαν την ραδιοφωνική είδηση, ο κ. Engwirda φέρεται να έχει δηλώσει ότι το 70 % των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κάνουν κατάχρηση της ρύθμισης για την πληρωμή των εξόδων ταξιδίου. Το 70 % των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου φέρονται ότι καταχρώνται τα έξοδα ταξιδίου.
Στην έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου αναφέρεται ότι το 69 % των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής κρίνονται ένοχα για ατασθαλίες με τα έξοδα ταξιδίου, κι όχι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Υπάρχουν μόνο δύο εξήγήσεις: είτε ο κ. Engwirda έκανε λάθος δήλωση, είτε ο ολλανδικός ραδιοσταθμός δεν παρέθεσε τα λόγια του σωστά. Όπως και να έχουν τα πράγματα, η ζημιά στην Ολλανδία είναι πάλι μεγάλη.
Σας ζητώ λοιπόν, κυρία Πρόεδρε, να έρθει ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε επαφή με τον κ. Friedmann του Ελεγκτικού Συνεδρίου για να ζητήσει διευκρινίσεις για το τι είπε ακριβώς ο κ. Engwirda και να εκδώσει μια δήλωση στην οποία θα διευκρινίζεται ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν αναφέρθηκε στο Σώμα μας. Αυτό είναι το πρώτο μου αίτημα.
Δεύτερο αίτημα είναι να μας πληροφορήσει ο Πρόεδρος γιατί τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου προβαίνουν σε δηλώσεις στον Τύπο στα κράτη μέλη μας, ενώ η συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει καν αρχίσει. Το θεωρώ άκομψο.
(Χειροκροτήματα) Τρίτον, κυρία Πρόεδρε, όλοι ξέρουμε ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο ερευνά και τα έξοδα ταξιδίου του Κοινοβουλίου. Ζητώ λοιπόν πάλι, και επιτακτικά, να εφαρμόσει το Προεδρείο τις αποφάσεις που έλαβαν από κοινού το ίδιο το Προεδρείο και η Διάσκεψη των Προέδρων τον περασμένο Ιούλιο, δηλαδή ότι η ρύθμιση για τα έχοδα ταξιδίου πρέπει να αναδιαμορφωθεί. Οι καταρχήν αποφάσεις ελήφθησαν. Τώρα πρόκειται να εφαρμοσθούν. Πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον του Κοινοβουλίου μας να υλοποιηθούν οι αποφάσεις πριν από την 1η Ιανουαρίου.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κύριε De Vries. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ο Πρόεδρος θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να διαλευκάνει την κατάσταση, όπως το ζητήσατε.

Maij-Weggen
Κυρία Πρόεδρε, μετά από τα τόσο σωστά λόγια του κ. De Vries μπορώ να είμαι σύντομη, διότι σκόπευα να μιλήσω ακριβώς για αυτό το θέμα. Συμφωνώ απολύτως με τον κ. De Vries και ζητώ από το Προεδρείο του Κοινοβουλίου να ξεκαθαρίσει τα πράγματα το ταχύτερο δυνατόν, διότι βλάπτει το Κοινοβούλιο μας ολοένα και περισσότερο, και ολοένα και πιο άδικα.

Smith
Κύρια Πρόεδρε, πιστεύω πως διακόψατε την κυρία Mc Kenna ενώ μιλούσε. Πιθανόν να αναφερόταν σε κάποιο άρθρο του Κανονισμού που της επιτρέπει να παίρνει τον λόγο όταν έχει γίνει αναφορά στο όνομα της. Γιατί λοιπόν την διακόψατε και επιτρέψατε στον κύριο de Vries να μιλήσει; Δεν παραπονιέμαι επειδή πήρε το λόγο κ. De Vries, αλλά πιστεύω ότι διακόψατε πολύ αγενώς την κ. Mc Kenna.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Κύριε Smith, με μεγάλη ευχαρίστηση θα δώσω το λόγο στην κ. McKenna, βάσειτου άρθρου 108 του Κανονισμού. Θεώρησα ότι θα ήταν προτιμότερο να έχει διαβάσει την επιστολή του προέδρου, για να προετοιμάσει την υπεράσπισή της. Αλλά αν η κ. McKenna επιθυμεί σφόδρα να ζητήσει συγγνώμη δημοσίως, της δίνω πολύ ευχαρίστως το λόγο.
(Χειροκροτήματα)

Mc Kenna
 Κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ για την υποστήριξή σας για το δικαίωμά μου σύμφωνα με το άρθρο 108 του Κανονισμού. Ήταν έκπληξη για μένα να υποστώ τέτοια λογοκρισία. Δεν θα απολογηθώ, θέλω να καταγραφεί...
(Διακοπή) Έχω το δικαιώμα να υπερασπισθώ τον εαυτό μου σύμφωνα με το άρθρο 108 και σπαταλάτε τον χρόνο μου διακόπτοντάς με.
Καταρχήν το πρόβλημα είναι ότι ακόμη υποστηρίζω τους ισχυρισμούς μου σχετικά με το ότι δεν μπορείτε να δικαιολογήσετε τα έξοδα για το νέο κτίριο, και αυτό πρέπει να διερευνηθεί. Αυτό που δήλωσα στην εφημερίδα ήταν ότι, εκτός και αν πραγματοποιηθούν αυτές οι έρευνες, το κοινό θα υποθέσει ότι υπάρχει διαφθορά, και ότι το Κοινοβούλιο οφείλει να διεξάγει έρευνα.. Ως προς αυτό το σημείο, θα ήθελα απλώς να διαβάσω την επιστολή του Εισαγγελέα στο Βέλγιο: "Σε απάντηση της επιστολής σας της 10ης Ιουνίου 1997, υπ' αριθ. 020211, δια της παρούσης σας πληροφορώ ότι βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα, συμπεριλαμβανομένης και της κατάχρησης κεφαλαίων των Βέλγων εργοληπτών δημοσίων έργων οι οποίοι συμμετείχαν την κατασκευή των κτιρίων D1 D2 και D3 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες. Η έρευνα επικεντρώνεται εν μέρει στις πιθανές πληρωμές προμηθειών σε μεσάζοντες για την εξασφάλιση των συμβολαίων. Ίσως να τίθεται εν αμφιβόλω η δράση ιδιωτών, αξιωματούχων και πολιτικών, πολλοί από τους οποίους χαίρουν ασυλίας. Ωστόσο, στο σημείο αυτό της διαδικασίας, δεν εμπλέκονται τα πρόσωπα αυτά. Αν προκύψουν ενοχοποιητικά στοιχεία, αναμφίβολα θα εφαρμοσθούν οι σχετικές διαδικασίες. Ελπίζω να μετρίασα τις ανησυχίες σας (κλείσιμο της επιστολής και υπογραφή).»
Πιστεύω ότι είναι καθήκον του Σώματος να συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη η δημόσια εικόνα του, ότι πρέπει να στηρίξουμε την έρευνα, και ότι ακόμη και μέλη του Σώματος απαιτούν την διεξαγωγή ανεξάρτητων ερευνών για αυτά που συμβαίνουν.Το κόστος του καινούριου κτιρίου είναι αδικαιολόγητο. Θα χρησιμοποιήσουμε αυτό το κτίριο και συνεπώς έχουμε καθήκον να απαντήσουμε σε αυτές τις ερωτήσεις. Δεν μπορώ να έχω την πλήρη ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίο τα οκτάστηλα των εφημερίδων παρουσιάζουν το θέμα, αλλά και τώρα εμμένω σε αυτά που είπα.
Ήλθα σε επαφή με τον δημοσιογράφο αυτόν χθες και του είπα ότι υπήρχαν ασάφειες και συνέχισα με επιστολή της οποίας έχετε αντίγραφο.Όμως προκαλείτε βλάβη στον εαυτό σας και στο Σώμα πυροβολώντας τον αγγελιοφόρο, και αυτό ακριβώς κάνετε εδώ
(Χειροκροτήματα από την Ομάδα των Πράσινων και τους Μη Εγγεγραμμένους)
Πρόεδρος
Κυρία McKenna, θα ήθελα πράγματι να κάνω έκκληση στη συνείδησή σας. Έχετε συναίσθηση της βαρύτητας των δηλώσεών σας, που καθιστούν ύποπτους όλους τους υπαλλήλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου; Είναι υπερβολικά μεγάλη. Είτε λέτε υπέρ το δέον πολλά είτε δεν λέτε αρκετά. Το λόγο έχει η δικαιοσύνη. Αν όντως υπάρχουν πρόσωπα που είναι αναμεμειγμένα, πρέπει να τα κατονομάσετε, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση κατηγορείτε αβάσιμα και επαναλαμβάνετε τα λόγια της επιστολής αυτής σε εφημερίδες. Αυτό θα δυσφημίσει το θεσμικό όργανο. Είναι πολύ άδικο.
Φρονώ ότι δεν μπορούμε να αρχίσουμε τώρα συζήτηση επί του θέματος αυτού. Βρισκόμαστε στο επίκεντρο ενός πολύ σοβαρού ζητήματος που προέκυψε στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Επιθυμώ να το επισημάνω.
(Διακοπή από τον κ. Cohn-Bendit) Όχι, κύριε Cohn-Bendit, δεν μπορούμε να επεκταθούμε...
(Ανάμικτες αντιδράσεις) Μα δεν πρόκειται να ξεκινήσω συζήτηση!
Η κ. McKenna θα λάβει την επιστολή του Προέδρου, θα διαβάσει την απάντηση που της απευθύνει και θα δούμε στη συνέχεια. Πιστεύω ότι δεν μπορούμε να παρατείνουμε τη συζήτηση.

Cox
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω εσάς και το Προεδρείο για την άμεση δράση για το ζήτημα αυτό, καλώντας την κυρία Patricia Mc Kenna, ως μέλος του Κοινοβουλίου, να παρουσιάσει αποδείξεις προκειμένου να τεκμηριώσει τα όσα ισχυρίσθηκε χθες σε ιρλανδική εφημερίδα.
Γνωρίζετε ως μέλος του Προεδρείου, κύρια Πρόεδρε, ότι απέστειλα επιστολή σε εσάς και σε όλα τα μέλη του Προεδρείου χθες και στην επιστολή αυτή παραθέτω ορισμένες εκφράσεις του εν λόγω μέλους του Κοινοβουλίου. Προσθέτει σήμερα έναν πρόλογο στον οποίο αναφέρει ότι αν δεν διερευνηθούν τα ζητήματα αυτά τότε πιθανόν να δημιουργηθούν στο κοινό ορισμένες εντυπώσεις. Δυστυχώς αυτό δεν παρουσιάστηκε σε οποιοδήποτε σημείο στο χθεσινό άρθρο, ούτε καν σε παραθέματα. Αν υπήρχε παραποίηση ή λανθασμένη παρουσίαση στις εφημερίδες, θα πρότεινα για το ζήτημα ουσίας στο οποίο παρουσίασε τα παραθέματα ή να ανακαλέσει ή να παρουσιάσει αποδείξεις.
Θα ήθελα να παρουσιάσω το παράθεμα, γιατί πολλοί δεν γνωρίζουν τι ανέφεραν τα ακριβή παραθέματα. Ανέφεραν ότι, σχετικά με τα κτίρια στις Βρυξέλλες: "Υπάρχουν άνθρωποι στις Βρυξέλλες που παίρνουν πάρα πολλά στην ζούλα» Δεύτερο παράθεμα "Γίνονται μεγάλες κομπίνες» Πρόκειται για σοβαρές προσβολές, για εγκληματικές προσβολές, και όταν κάποιος κάνει τέτοιες παρατηρήσεις ή πρέπει να φέρει αποδείξεις ή να έχει την αξιοπρέπεια να ανακαλέσει.
(Χειροκροτήματα)

Cohn-Bendit
Κυρία Πρόεδρε, δεν καταλαβαίνω γιατί εκνευρίζεστε προτού καν ανοίξω το στόμα μου!
(Γέλια) Κυρία Πρόεδρε, δεν καταλαβαίνω.. Η κ. McKenna είπε κάτι πολύ απλό...
(απευθυνόμενος σε συνάδελφο) Ηρεμήστε, νεαρέ, έχετε το δικαίωμα να φωνάξετε μετά, ή να πάρετε το πρωινό σας, και όταν θα έχετε ηρεμήσει, να ξανάρθετε...
Πρόεδρος
Κύριε Cohn-Bendit, δεν πρέπει να περιφρονείτε συνάδελφο!

Cohn-Bendit
Να πάψει, αυτό είναι όλο! Είναι πολύ απλό: η κ. McKenna αναφέρει ότι διεξάγεται δικαστική έρευνα για ένα θέμα που μας ενδιαφέρει άμεσα. Γνωρίζουμε ότι η κοινή γνώμη στην Ευρώπη είναι πολύ ευαίσθητη όταν πρόκειται για τα θεσμικά όργανα, τα οποία χαρακτηρίζονται μόνο από συντεχνιακές αντιδράσεις που δεν αποβλέπουν παρά στην προστασία του ίδιου του εαυτού τους.
Η κ. McKenna ουδέποτε ισχυρίστηκε -το επανέλαβε, άλλωστε- ότι είχε αποδείξεις, αλλά ότι από τη στιγμή που μια έρευνα...
(απευθυνόμενος σε συνάδελφο) Μα δεν καταλαβαίνω γιατί εκνευρίζεστε! Η κ. Fontaine, στη συνέχεια, ξαναπήρε το λόγο και ζήτησε από την κ. McKenna να εκφράσει τη μεταμέλειά της για τις δηλώσεις της σχετικά με έρευνα ενός εισαγγελέα στο Βέλγιο. Δεν καταλαβαίνω γιατί η κ. McKenna...
(Η Πρόεδρος αφαιρεί το λόγο από τον ομιλητή) .
Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, είχατε την ευκαιρία να διαπιστώσετε, όπως διαπιστώνω και η ίδια με ικανοποίηση, ότι ο κ. Cohn-Bendit ανασκευάζει τις δηλώσεις που φέρεται ότι έκανε η κ. McKenna στον Τύπο.
Πιστεύω ότι η κ. McKenna θα χρειαστεί απλώς να τις ανασκευάσει κατά τον ίδιο τρόπο ως απάντηση προς τον Πρόεδρο και έτσι θα καταστεί σαφέστερη η όλη υπόθεση, γιατί δεν διέλαθε της προσοχής κανενός το γεγονός ότι μεταξύ των δηλώσεων του κ. Cohn-Bendit και όσων διαβάσαμε όλοι στον Τύπο, υπάρχουν κάποιες διαφοροποιήσεις.
Προχωράμε πλέον στην έγκριση των συνοπτικών πρακτικών.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;
(Εγκρίνονται τα συνοπτικά πρακτικά) .

Oomen-Ruijten
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ζητήσω να παρακαλέσετε την Επιτροπή, βάσει του άρθρου 37 παρ. 6, να προβεί αύριο το πρωί σε μια δήλωση για την κατάσταση με το Ιράκ. Γιατί το ζητώ; Επειδή είμαστε της άποψης ότι η κατάσταση με το Ιράκ μπορεί να αλλάξει από ώρα σε ώρα. Ένα ψήφισμα που εγκρίνουμε αύριο το πρωί μπορεί μέσα σε μία ώρα να είναι ήδη ξεπερασμένο. Κι όμως θεωρούμε απαραίτητο να είμαστε καλά ενημερωμένοι για τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και την πλήρη εφαρμογή τους. Οπότε ζητάμε να παρακαλέσετε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προβεί αύριο σε μια δήλωση στο διάστημα που αφιερώνεται στα θέματα κατεπείγοντος.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κυρία Oomen. Διατυπώνετε το αίτημά σας δυνάμει του άρθρου 37 του Κανονισμού.

Green
Κυρία Πρόεδρε, μια παρατήρηση επί της εφαρμογής του Κανονισμού. Θα ήθελα, εξ ονόματος της Ομάδας μου, να υποστηρίζω το αίτημα αυτό. Ίσως γνωρίζετε ότι συζητήθηκε πάρα πολύ στην Διάσκεψη των Προέδρων την προηγούμενη εβδομάδα και τότε ένα από τα ερωτήματα που εγώ και άλλοι θέσαμε ήταν: τι ακριβώς μπορεί να πει κανείς την στιγμή αυτή για ένα τόσο περίπλοκο και ευαίσθητο ζήτημα; Θα ήταν σωστό, σε περίπτωση που θα μπορούσαμε να έχουμε μια δήλωση από την Επιτροπή, να είχαμε τριάντα λεπτά ερωτήσεων σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 6 του Κανονισμού. Αυτό θα μας επιτρέψει να εξετάσουμε και να ακούσουμε τις απόψεις για αυτό το θέμα σε μια ατμόσφαιρα η οποία δεν σημαίνει ότι προσθέτουμε ή θα επιδεινώνουμε τα προβλήματα.
Θα συμμεριστώ το αίτημα αυτό. Είναι σημαντικό να ασχοληθούμε με αυτό πριν από τα επείγοντα θέματα και τις ενστάσεις γιατί υπάρχουν τώρα μόνο τέσσερα θέματα στην ημερήσια διάταξη σχετικά με επείγοντα θέματα. Μπορεί αυτό να είναι το πρώτο θέμα με μισή ώρα για ερωτήσεις ειδικά για το Ιράκ.

Pasty
Κυρία Πρόεδρε, ως προς το θέμα αυτό, νομίζω ότι η δήλωση της Επιτροπής είναι καλοδεχούμενη, αλλά εκείνη που είναι ουσιαστικά αναγκαία είναι η δήλωση του Συμβουλίου, γιατί το Συμβούλιο είναι αρμόδιο σε θέματα ΚΕΠΠΑ, και όχι η Επιτροπή.

Πρόεδρος
Γνωρίζω ότι το Συμβούλιο δεν θα παραστεί αύριο. και λυπούμαι γι' αυτό.
Αγαπητοί συνάδελφοι, μας υπεβλήθη πρόταση από δύο πολιτικές Ομάδες. Η εν λόγω πρόταση είναι σύμφωνη με τον Κανονισμό. Το μισάωρο αυτό των ερωτήσεων προς την Επιτροπή θα εγγραφεί στο χρονικό πλαίσιο που προβλέπεται για τα επείγοντα θέματα, και κατά προτίμηση πριν. Η δήλωση, λοιπόν, θα πραγματοποιηθεί από τις 15.00 έως τις 15.30 αύριο.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;
Δεν υπάρχουν. Η απόφαση, λοιπόν, ελήφθη.

Dell'Alba
Κυρία Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να διαμαρτυρηθώ για τη διαδικασία που ακολουθείται. Γνωρίζετε καλύτερα από εμένα τον Κανονισμό. Η πρόταση που υποβλήθηκε προέρχεται, προφανώς, από τις δύο μεγάλες ομάδες που, την προηγούμενη εβδομάδα, αρνήθηκαν να αποδεχθούν την εγγραφή συγκεκριμένου σημείου για το Ιράκ στην ημερήσια διάταξη.
Αναλάβατε την ευθύνη της πρότασης γιατί γνωρίζετε τον Κανονισμό. Ουσιαστικά, μόνο ο Πρόεδρος έχει το δικαίωμα να υποβάλει πρόταση κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης. Όμως, το πρώτο ακριβώς θέμα ενστάσεων που έχετε μπροστά σας, υποβάλλεται από την Ομάδα μας, προκειμένου να ενσωματωθεί, ως πρώτο σημείο των επειγόντων θεμάτων, το ζήτημα του Ιράκ.
Ο πρόεδρος Pasty έχει απόλυτο δίκιο. Οι ερωτήσεις προς την Επιτροπή δεν έχουν ιδιαίτερο νόημα. Ας πραγματοποιήσουμε πολιτική συζήτηση για το Ιράκ, ας ψηφίσουμε και ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες που του αναλογούν από την κρίση.

Πρόεδρος
Κύριε Dell'Alba, ουσιαστικά, όλοι κατά βάθος συμφωνούμε να συζητήσουμε το ζήτημα που είναι, στην πραγματικότητα, άκρως επίκαιρο.
Θα θέσω την πρότασή μου σε ψηφοφορία.
(Το Σώμα εγκρίνει την πρόταση)

Συζήτηση επί επικαίρων θεμάτων (ενστάσεις)
Πρόεδρος
Σύμφωνα με το άρθρο 47 του Κανονισμού, έχω λάβει τις ακόλουθες ενστάσεις, που έχουν υποβληθεί και αιτιολογηθεί γραπτώς, σχετικά με τον κατάλογο των θεμάτων για την επόμενη συζήτηση επί επικαίρων, επειγόντων και σημαντικών θεμάτων, που πρόκειται να διεξαχθεί αύριο το πρωί.
Κύριε Dell'Alba και κύριε De Vries, η ένσταση που υποβάλατε για την εγγραφή του ιρακινού ζητήματος στα επείγοντα θέματα ακυρώθηκε, λόγω της απόφασης που λάβαμε.
Πριν από το σημείο Ι

Aldo
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ στο ζήτημα του Τογκό.
Στην ουσία, όλοι εδώ γνωρίζουμε...

Πρόεδρος
Κύριε Aldo, δεν μπορώ να σας αφήσω να συνεχίσετε. Αυτός είναι κανόνας: οι ενστάσεις στα επείγοντα θέματα διεξάγονται χωρίς συζήτηση.

Aldo
Δεν πρόκειται για συζήτηση, αλλά για ανάκληση του Κανονισμού, κυρία Πρόεδρε.

Πρόεδρος
Δυνάμει ποιου άρθρου, κύριε Aldo;

Aldo
Του άρθρου 127A, κυρία Πρόεδρε. Σας ζητώ τριάντα δευτερόλεπτα.
Το Τογκό συμμετέχει στη Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης Ευρωπαϊκής Ένωσης-ΑΚΕ, η οποία λειτουργεί βάσει εσωτερικού κανονισμού που έχουμε εγκρίνει. Όμως, σήμερα, μας ζητήθηκε να προβούμε σε μια ψηφοφορία που παραβιάζει τη λειτουργία της Συνέλευσης Ίσης Εκπροσώπησης Ευρωπαϊκής Ένωσης-ΑΚΕ.
Να γιατί η Ομάδα μας, κυρία Πρόεδρε, επιθυμεί να μην διεξαχθεί ούτε συζήτηση ούτε ψηφοφορία στο θέμα του Τογκό, που αποτέλεσε πριν από δεκαπέντε ημέρες το αντικείμενο συζήτησης και ψηφοφορίας στους κόλπους της Συνέλευσης Ίσης Εκπροσώπησης, με αποτέλεσμα να απορριφθεί το θέμα.

Πρόεδρος
Έτσι όπως παρουσιάσατε την κατάσταση, κύριε Aldo, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι πράγματι κινηθήκατε στο πλαίσιο του άρθρου 127.

Συνθήκη του Αμστερνταμ
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A4-0347/97) των κ.κ. Μιndez de Vigo και Τσάτσου, εξ ονόματος της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων, σχετικά με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ (CONF 4407/97 - C4-0538/97).

Mθndez de Vigo
Κυρία Πρόεδρε, αυτή η συζήτηση είναι η τελική πράξη μιας μεγάλης διαδικασίας που άρχισε τον προηγούμενο Ιούνιο, όταν αυτό το Κοινοβούλιο όρισε τον Δημήτρη Τσάτσο και εμένα συνεισηγητές για να πληροφορηθεί σχετικά με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Πρόκειται για μια διαδικασία στην οποία συμμετείχαν 17 επιτροπές αυτού του Κοινοβουλίου, τα εθνικά κοινοβούλια -με τα οποία πραγματοποιήσαμε μια συνάντηση τον περασμένο Οκτώβριο- μη κυβερνητικές οργανώσεις και ειδικότερα η Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων. Τη στιγμή που αρχίζουμε μια αξιολόγηση της Συνθήκης του Αμστερνταμ, κυρία Πρόεδρε, πιστεύω πως αυτό πρέπει να γίνει κάτω από δυο οπτικές γωνίες. Η πρώτη, αφορά τις πολιτικές συγκυρίες που περιστρέφονται γύρω από αυτή τη Συνθήκη. Οι πολιτικές συγκυρίες του περασμένου Ιουνίου δεν ήταν οι πλέον ευνοϊκές. Θα θυμόσαστε ότι υπήρχαν διάφορες εκλογικές αναμετρήσεις σε εξέλιξη, και κυρίως ότι το ενδιαφέρον των κρατών μελών της Ένωσης ήταν επικεντρωμένο πάνω στη διατήρηση του χρονοδιαγράμματος για το ευρώ. Νομίζω ότι αυτό είναι πολύ καλό. Πιστεύω ότι το ευρώ πρόκειται να γίνει σημαντικότατος πόλος έλξης για την πρόοδο της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, όμως επιθυμώ να δηλώσω εδώ ότι η πολιτική στιγμή δεν ήταν η πιο ευνοϊκή για την αναθεώρηση των Συνθηκών.
Και η δεύτερη οπτική γωνία, τη στιγμή της αξιολόγησης της Συνθήκης, είναι η ανάλυση του περιεχομένου της. Η ανάλυση του περιεχομένου της δεν πρέπει να πραγματοποιηθεί σε σχέση με τις προσδοκίες και ούτε σε σχέση με τις φιλοδοξίες που έχουμε σε αυτό το Σώμα. Το περιεχόμενο πρέπει να αξιολογηθεί σε σχέση με αυτό που υπήρχε πριν, δηλαδή με την Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από αυτή την άποψη, ο Δημήτρης Τσάτσος και εγώ, από την αρχή, θέλαμε να δώσουμε ένα σαφές πολιτικό μήνυμα: ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ σηματοδοτεί ουσιαστικά βήματα προόδου προς την ευρωπαϊκή οικοδόμηση.
Καταρχάς, υπάρχουν βήματα προόδου σε ό, τι αφορά τον λεγόμενο κοινοτικό πυλώνα. Προτάσεις που περιλαμβάνονται περιληπτικά στο άρθρο F, όπου γίνεται εκ νέου μνεία στα θεμελιώδη δικαιώματα της Ένωσης και διατρανώνεται το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση -η Κοινότητα- είναι μια κοινότητα δικαίου, όπου δίνεται προτεραιότητα στην ελευθερία, τη δημοκρατία και τα θεμελιώδη δικαιώματα του ατόμου. Όμως επίσης, πέρα από μια κοινότητα δικαιωμάτων, αυτή η Κοινότητα είναι μια κοινότητα αξιών. Δεν είναι μόνο μια αγορά. Είναι μια κοινότητα αξιών. Το αποδεικνύει η εισαγωγή νέων πολιτικών υπέρ του περιβάλλοντος, των καταναλωτών, της δημόσιας υγείας και κυρίως των κοινωνικών θεμάτων. Θυμάμαι, όταν μπήκα σε αυτό το Κοινοβούλιο, κυρία Πρόεδρε, ότι μου προκαλούσε έκπληξη το γεγονός ότι η Κοινότητα δεν έπαιρνε μέτρα για την καταπολέμηση της ανεργίας και ένας καλός φίλος και εξέχον μέλος αυτού του Σώματος μου είπε: μα όχι! Αυτή είναι μια οικονομική κοινότητα, ποτέ δεν θα έχει κοινωνική πολιτική ούτε θα λάβει μέτρα κατά της ανεργίας. Πράγματι, στην πολιτική πέντε χρόνια δεν είναι τίποτα. Ήδη υπάρχουν μέτρα κατά της ανεργίας. Είναι αλήθεια -όπως λένε πολλοί συνάδελφοι σε αυτή τη Συνέλευση- ότι σίγουρα δεν είναι αρκετά. Είναι αλήθεια. Αλλά το σημαντικό είναι ότι υπάρχει ο σπόρος, ότι υπάρχει η δυνατότητα. Έχουν δίκιο όσοι μας λένε: βέβαια, οι πόροι δεν είναι αρκετοί. Όμως, ήδη υπάρχει η δυνατότητα αύξησης αυτών των πόρων. Η εμπειρία αποδεικνύει ότι, όταν αρχίζει κανείς τη διαδρομή, στο τέλος αυτή η διαδρομή μεγαλώνει και προχωράει πιο μπροστά.
Σε ό, τι αφορά την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας -ο δεύτερος κοινοτικός πυλώνας- πιστεύω ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ καθιστά ορθολογικά τα νομικά μέσα, δημιουργεί άλλα μέσα πολιτικού τύπου, όπως η Μονάδα Αμεσου Σχεδιασμού και Εραγρύπνησης, και ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου προσδίδει μεγαλύτερη επιχειρησιακή ικανότητα στην τρόικα. Όλα αυτά είναι θετικά, όμως στην εξωτερική πολιτική σημασία έχει η πολιτική βούληση. Δεν θα υπάρξει εξωτερική πολιτική εάν οι κυβερνήσεις δεν νιώθουν αυτή την ανάγκη. Βεβαίως, αν δεν τη νιώσουν και οι λαοί μας, δεν θα έχουν καμία αξία τα νομικά μέσα που θα υιοθετήσουμε. Είναι απαραίτητο να δημιουργήσουμε αυτή την πολιτική βούληση. Πιστεύω ότι σε θέματα ασφάλειας και άμυνας έχουμε προχωρήσει πολύ λιγότερο από αυτό που θα θέλαμε, όμως πρέπει να εκμεταλλευτούμε αυτό που έχουμε. Είναι οι αποστολές Petersberg αυτές που μπορούν να μετατραπούν σε φορείς προώθησης μιας Ευρώπης της ασφάλειας και της άμυνας.
Όσον αφορά τον τρίτο πυλώνα -οι εσωτερικές υποθέσεις και η δικαιοσύνη-, πιστεύω ότι δεν υπάρχουν θέματα πιο ριζωμένα στην κυριαρχία των κρατών μελών. Αυτά τα θέματα, αυτά τα εσωτερικά ζητήματα και τα ζητήματα δικαιοσύνης, στη Συνθήκη του Μάαστριχτ συζητήθηκαν στα πλαίσια της διακυβερνητικής συνεργασίας. Όμως η Συνθήκη του Αμστερνταμ αποτελεί γιγαντιαίο βήμα δεδομένου ότι αναγνωρίζει ότι αυτά τα θέματα έχουν καλύτερη αντιμετώπιση στον κοινοτικό πυλώνα, αντιμετωπίζονται καλύτερα στα πλαίσια της κοινοτικής μεθόδου απ' ότι βάσει της διακυβερνητικής μεθόδου. Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν περιορισμοί. Όμως, αντί να παραπονεθούμε, αυτό που πρέπει να γίνει είναι να προσπαθήσουμε να καταργήσουμε αυτούς τους περιορισμούς. Υπάρχουν τρόποι για να γίνει αυτό, όπως η συνημμένη δήλωση που προτάθηκε από τη Γερμανία για αυτά τα θέματα και προχωρεί προς τη σωστή κατεύθυνση.
Επίσης, η Συνθήκη του Αμστερνταμ περιέχει σημαντικούς κανόνες σχετικά με την αρχή της επικουρικότητας και τον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων μέσω της COSAC. Συγχαίρω την κ.. Fontaine, η οποία προεδρεύει με τόση επιτυχία αυτή την αντιπροσωπεία.
Ωστόσο, υπάρχει μια μεγάλη έλλειψη στη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Η έλλειψη αυτή είναι η θεσμική μεταρρύθμιση. Αυτή η θεσμική μεταρρύθμιση, η οποία είναι απαραίτητη για να μπορέσει η Ένωση να λειτουργήσει με δεκαπέντε μέλη, για να μπορέσει να λειτουργήσει αποτελεσματικά και δημοκρατικά. Είναι απολύτως απαραίτητη εάν θέλουμε η Ένωση να λειτουργήσει σε μια διευρυμένη Ευρώπη και γι' αυτό τον λόγο προτείναμε, ο κ. Τσάτσος κι εγώ, μια μέθοδο για την προώθηση αυτής της τόσο απαραίτητης θεσμικής μεταρρύθμισης. Αυτή η μέθοδος είναι μια κοινοτική ιδέα. Αυτό που εμείς ζητάμε είναι ότι, από τη στιγμή που διαπιστώνουμε πως αυτό το σύστημα των διακυβερνητικών διασκέψεων έφτασε στα όριά του, θα πρέπει να προσφύγουμε στη μέθοδο που χρησιμοποιείται στη Κοινότητα για να λύσουμε τέτοια προβλήματα: δηλαδή η Επιτροπή επεξεργάζεται μια έκθεση με τις απαραίτητες προτάσεις για να αντιμετωπίσει μια θεσμική μεταρρύθμιση αναγκαία για την Ένωση και, στη συνέχεια, αυτό το Κοινοβούλιο τη συζητά και ύστερα τη μεταβιβάζει στα εθνικά Κοινοβούλια, σύμφωνα με τον πρωτόκολλο της COSAC. Πιστεύω ότι στη τελευταία συνάντηση που έλαβε χώρα στα πλαίσια της COSAC στο Λουξεμβούργο, πριν από μερικές μέρες, η ανταπόκριση των εθνικών κοινοβουλίων υπήρξε εξαιρετικά θετική. Ενδιαφέρονται να προχωρήσουν πολιτικά σε αυτή την Ένωση και πιστεύω ότι πρέπει να βασιζόμαστε σε αυτά και να συνεργαστούμε μαζί τους. Εάν καταφέρουμε να επεξεργαστούμε ένα κοινό κείμενο -Επιτροπή, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και εθνικά κοινοβούλια-, αυτό το κοινό κείμενο μπορούμε να το θέσουμε στο τραπέζι της Διακυβερνητικής Διάσκεψης για να χρησιμοποιηθεί ως βάση τελικής συμφωνίας που πρέπει να υιοθετήσουν οι κυβερνήσεις.
Αυτό το Κοινοβούλιο δεν επιθυμεί να αλλάξει το νόημα του άρθρου Ν της Συνθήκης. Δεν προτιθέμεθα να πράξουμε τίποτα που να παρεκκλίνει από όσα προβλέπεται από τις Συνθήκες. Αυτό που σκοπεύουμε να κάνουμε είναι να συνεισφέρουμε στη λύση ενός προβλήματος που, αυτή τη στιγμή, κρατά την Ένωση σε εκκρεμότητα. Ο τρόπος για να λυθεί αυτό, κυρία Πρόεδρε, είναι να μετατραπεί αυτό το Κοινοβούλιο από κοινοβούλιο παρότρυνσης -αυτό που ήταν το Κοινοβούλιο στο παρελθόν- σε Κοινοβούλιο συναπόφασης, αυτό που το Κοινοβούλιο θα γίνει μετά από τη Συνθήκη του Αμστερνταμ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα επίσης να πω ευχαριστώ, καταρχάς στον κ. Δημήτρη Τσάτσο, με τον οποίο συνεργάστηκα με μεγάλη χαρά για τη σύνταξη αυτής της έκθεσης, και πιστεύω ότι η συνεργασία μας λειτούργησε με άριστο τρόπο. Επίσης, θα ήθελα να τον ευχαριστήσω για όλη την υπομονή που είχε μαζί μου, όπως επίσης θέλω να ευχαριστήσω και την Επιτροπή Θεσμικών θεμάτων και τη γραμματεία, που έφεραν σε πέρας σπουδαίο έργο, και όλους τους συνεργάτες μου.
Τα τελευταία μου λόγια, κυρία Πρόεδρε, αναφέρονται στη ψηφοφορία σήμερα το απόγευμα. Δεν θέλω να απευθυνθώ σε όσους πρόκειται να καταψηφίσουν, διότι τάσσονται πάντα εναντίον των προοδευτικών βημάτων της Ευρώπης. Απευθύνομαι κυρίως σε όσους είναι καλοί Ευρωπαίοι, που είναι πάντα πρωτοπόροι της προόδου και της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, μα που αυτή τη στιγμή σκοπεύουν να απόσχουν από τη ψηφοφορία ή να ψηφίσουν κατά γιατί πιστεύουν ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν είναι αρκετή. Θυμίζω τις λέξεις του Ortega y Gasset, σε μια ομιλία του στο Βερολίνο, όταν αναφέρθηκε στον Miguel de Cervantes ο οποίος, ήδη μεγάλος σε ηλικία, ήδη κουρασμένος από τη ζωή, είπε ότι υπάρχουν στιγμές στη ύπαρξή μας που πρέπει να επιλέξουμε αν θέλουμε να ξεκουραστούμε ή να συνεχίσουμε το δρόμο μας. Η ξεκούραση σημαίνει να μην κινείσαι, να κάθεσαι. Το να συνεχίζεις να περπατάς σημαίνει να προχωράς μπροστά. Η Συνθήκη του Αμστερνταμ σημαίνει συνέχιση του δρόμου προς τα εμπρός. Σίγουρα πρόκειται για σύντομη πορεία για τις φιλοδοξίες μας, σίγουρα είναι μια δύσκολη πορεία, σίγουρα πολλοί από εμάς θα προτιμούσαν αυτή η πορεία να ήταν άνετη, αλλά αυτό που είναι πιο σημαντικό είναι να συνεχίζεις να περπατάς και να πορεύεσαι σε αυτή τη διαδρομή παρά να είσαι ήρεμος και να κάθεσαι. Γι' αυτό, θέλω να πω σε όσους ζήτησαν μια προοδευτική Ευρώπη, σε όσους ήταν πάντα στην πρωτοπορία της ευρωπαϊκής οικοδόμησης να σκεφθούν ότι, όπως και εμείς που πρόκειται να ψηφίσουμε υπέρ, έκαναν αυτή την πορεία μαζί μας.
(Χειροκροτήματα)

Τσάτσος
Κύριε Πρόεδρε, εγώ θα περιορισθώ στην δομή και την λογική του ψηφίσματος. Το υπό κρίση σχέδιο ψηφίσματος αναφέρεται στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον.
Πρώτον, επιχειρούμε ο κ. Mιndez de Vigo και εγώ να αξιολογήσουμε πολιτικά τα κρίσιμα στοιχεία του παρελθόντος. Εδώ τονίζουμε την πραγματική και αποφασιστική επιρροή που άσκησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο περιεχόμενο της νέας Συνθήκης. Μια επιρροή που, χωρίς να μπορεί να βασίζεται στην -δυστυχώς ανύπαρκτη- κατοχύρωσή της, κερδήθηκε με την επίμονη πολιτική του ενεργοποίηση, κυρίως με τα προηγούμενα ψηφίσματά του.
Δεύτερον, το σχέδιο ψηφίσματος αξιολογεί πολιτικά το ιστορικό παρόν. Οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να ενημερωθούν για τους λόγους που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρεί ιστορικό χρέος την κριτική μεν αποδοχή, αλλά πάντως την αποδοχή της Συνθήκης. Στο σημείο αυτό η έκθεση αναδεικνύει τα κρίσιμα βήματα που συντελέστηκαν στο θέμα Ευρώπη, χωρίς όμως και να αποσιωπά παραλείψεις και λάθη. Τρίτον, το σχέδιο ψηφίσματος το αξιολογούμε πολιτικά για το ιστορικό μέλλον. Η κριτική μας στη Συνθήκη δεν έχει μόνο διαμαρτυριακό χαρακτήρα αλλά, κυρίως, εποικοδομητικό. Με το βλέμμα στραμμένο προς το μέλλον, αξιώνουμε να γίνουν τα βήματα που δεν έγιναν και προτείνουμε νέα μέθοδο για το μέλλον, όπως ανέφερε και ο εξαίρετος συνάδελφος και φίλος Mιndez de Vigo.
Και έρχομαι τώρα στη βασική φιλοσοφία του ψηφίσματος. Πρώτος στόχος μας ήταν να σας παρουσιάσουμε μια συναινετική περί Ευρώπης αντίληψη. Πιστεύουμε πως η Ευρώπη δεν είναι μόνο ένωση λαών, αλλά και ένωση κρατών. Οι ενοποιητικές διαδικασίες πρέπει ασφαλώς να οδηγούν στην εμβάθυνση, που όμως οφείλει να σέβεται και τους εθνικούς συνταγματικούς πολιτισμούς. Μόνον όσο οι λαοί της Ευρώπης, στην κρατική τους υπόσταση, είναι ενεργητικά συμφιλιωμένοι με την ιδέα μιας Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, μόνον όσο οι λαοί της Ευρώπης δεν θεωρούν τη διαδικασία ολοκλήρωσης κίνδυνο για την εθνική και πολιτισμική τους ταυτότητα, τότε μόνο η Ευρώπη θα προχωρήσει με επιτυχία. 'Οσοι φαντάζονται την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έξω και πέρα από τις βουλήσεις των λαών, έχουν θεμελιακά παρεξηγήσει την υπόθεση Ευρώπη. Γι'αυτό, χαιρετίζουμε τόσο το γεγονός ότι η Συνθήκη μεταφέρει αρκετά κεφάλαια από τον Τρίτο στον Πρώτο Πυλώνα (το κοινωνικό πακέτο, μεγάλο τμήμα του Schengen, τον συντονισμό της πολιτικής για την απασχόληση), όσο και το ότι η Συνθήκη κινείται με προσοχή σε πεδία όπου το θέμα της εθνικής ταυτότητας παρουσιάζει ιδιαίτερη ευαισθησία.
Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει πρωταρχική σημασία, στη Συνθήκη του 'Αμστερνταμ, και το θέμα της απασχόλησης. Βέβαια, οι εισηγητές γνωρίζουμε ότι το συμφωνημένο δεν καθίσταται πολιτική πραγματικότητα απλά και μόνο επειδή συμφωνήθηκε. Χρειάζεται, όπως τόνισε ο αγαπητός μου συνεισηγητής, και η σχετική πολιτική βούληση για την υλοποίηση των συμφωνημένων.
Το σχέδιο ψηφίσματος στέκεται κριτικά απέναντι στην ανανέωση των θεσμών. Μια ανανέωση που, ουσιαστικά, δεν έγινε. Γι'αυτό, εισηγούμεθα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να πει με σαφήνεια πως, πριν από κάθε διεύρυνση της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, είναι αναγκαία μια ανάλογη θεσμική ανανέωση. Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε δύο παραδείγματα: η μετάβαση από την αρχή της ομοφωνίας στην αρχή της πλειοψηφίας κατά τη λήψη αποφάσεων του Συμβουλίου είναι αναγκαία κυρίως λόγω της σχεδιαζόμενης διεύρυνσης. Ταυτοχρόνως όμως, η μετάβαση αυτή είναι αδιανόητη χωρίς τη διατήρηση βασικών εξαιρέσεων υπέρ της αρχής της ομοφωνίας σε θέματα που έχουν συνταγματική ποιότητα. Η αναστάθμιση των ψήφων στο Συμβούλιο θεωρείται γενικώς και κατ'αρχήν ως αναγκαία. Ακριβώς γι'αυτό πρέπει ιδιαίτερα να μελετηθεί και να αναζητηθεί ένας τρόπος εφαρμογής τέτοιος που να μην κλονίζει μια στοιχειώδη ισορροπία μεταξύ μικρών και μεγάλων κρατών ως απόρροια της θεμελιώδους αρχής της ισοτιμίας των κρατών μελών.
Έρχομαι τώρα στην ιστορική προοπτική, την οποία ήδη αναλυτικά ανέπτυξε ο αγαπητός μου συνεισηγητής Mιndez de Vigo. Η εξέλιξη των θεσμών στην Ευρώπη πρέπει να πάψει να είναι ζήτημα κυρίως και μόνο της διπλωματίας και της γραφειοκρατίας. Πρέπει επιτέλους να καταστεί περιεχόμενο πολιτικών διαδικασιών. Η βάση μιας νέας διαδικασίας αναθεώρησης που προτείνουμε θα είναι η πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, των εθνικών κοινοβουλίων και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αυτό σημαίνει ότι τα οράματα των πολιτών που αντιπροσωπεύουμε θα είναι εκείνα που θα αποτελέσουν τη βάση και το πλαίσιο των όποιων αποφάσεων της επόμενης διάσκεψης. Μόνο έτσι μπορούμε να εναποθέσουμε την τύχη των θεσμών στα χέρια των φυσικών τους φορέων. Με την πρότασή μας, όμως, θα αξιοποιηθεί και η νομιμοποιητική ικανότητα των εθνικών κοινοβουλίων αλλά, ταυτοχρόνως, η σύμπραξη των εθνικών κοινοβουλίων θα καταστήσει την Ευρώπη θέμα και του εθνικού πολιτικού διαλόγου, κάτι που χρόνια επιδιώκαμε χωρίς να το πετύχουμε.
Φιλοδοξήσαμε, κυρία Πρόεδρε, ο εξαίρετος συνάδελφος Mιndez de Vigo και εγώ, να διεκδικήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ένα νέο ρόλο, ένα ρόλο που θα το καταστήσει αλληλέγγυο με τα εθνικά κοινοβούλια και που θα το δικαιώσει ως τον φορέα και τον πρόμαχο μιας νέας δημοκρατικής αντίληψης στην Ευρώπη.

Spencer
 - (EN) Κύριε Πρόεδρε, παρουσιάζοντας την γνωμοδότησή μου σχετικά με την παρούσα Συνθήκη στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, είπα ότι είναι σαν ένα ποτήρι νερό: μπορεί να πει κανείς ότι είναι είναι είτε μισογεμάτο είτε μισοάδειο. Ως προς τους όρους της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας η Συνθήκη αυτή δεν μας δίνει όσα θα θα θέλαμε και βέβαια όχι όσα χρειάζεται η Ευρώπη. Δεν πιστεύω ότι έχουμε ξεπεράσει το κρίσιμο σημείο στο οποίο θα έχουμε συνοχή στην ικανότητα μας να επηρεάζουμε τις παγκόμιες υποθέσεις.
Εγώ και η επιτροπή μου είμαστε δύσπιστοι ως προς την διατύπωση για την λήψη αποφάσεων που επέφερε το Αμστερνταμ. Όμως, από την άλλη πλευρά, υπάρχει πρόοδος πάνω την οποία μπορούμε, ως Κοινοβούλιο, να οικοδομήσουμε με πραγματιστικούς όρους και να βοηθήσουμε την Ένωση να προχωρήσει εμπρός. Καλωσορίζουμε την δημιουργία της Μονάδας Ανάλυσης και Σχεδιασμού. Μας παρέχει συνέχεια και έχει την έδρα της στις Βρυξέλλες. Μπορεί να μας βοηθήσει να αποδράσουμε από το τριμερές κατεστημένο του υπάρχοντος συστήματος. Ομοίως, καλωσορίζω το νέο ρόλο του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου, ένα άτομο το οποίο είναι ειδικά εντοπισμένο και αναγνωρίσιμο και είναι κάποιος με τον οποίο μπορούμε να έχουμε μια πνευματική συνεχή σχέση.
Επαναλαμβάνω όσα ο κ. Τσάτσος ανέφερε για την συνεργασία με τα εθνικά κοινοβούλια.Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την ανάπτυξη μιας Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας γιατί εμείς -όλα τα κοινοβούλια της Ευρώπης- πρέπει να καταρρίψουμε το μύθο της εκτελεστικής αποκλειστικότητας η οποία για πάρα πολύ καιρό κυριάρχησε στις συζητήσεις για την εξωτερική πολιτική.
Πιστεύω ότι το Κοινοβούλιο μπορεί να κάνει πολλά αλλά θα μπορέσουμε να τα πραγματοποιήσουμε μόνο αν στηρίξουμε το οικοδόμημα στην ποιότητα και στην συνέπεια των δικών μας σχολίων περί εξωτερικής πολιτικής. Πιστεύω ότι πραγματοποιήσαμε ένα σημαντικό βήμα εμπρός με την απόφαση πουπήραμε νωρίτερα σήμερα το πρωί, να ζητήσουμε μια δήλωση της Επιτροπής για το Ιράκ. Η αδυναμία του συστήματος φαίνεται απότην ανικανότητα να υπάρχει δήλωση του Συμβουλίου για το Ιράκ. Μπορούμε να χαιρετίσουμε το γεγονός ότι συμπεριελήφθη η αποστολή Peterberg στην Συνθήκη ενώ λυπούμαστε για την καθυστέρηση στην αναδιάρθρωση της αρχιτεκτονικής ως προς την εμπλοκή της ΔυτικοΕυρωπαϊκής Ένωσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Συνοπτικά, θα έλεγα ότι ως προς την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας η Συνθήκη είναι ανιαρή, ώς ένα σημείο απογοητευτική, αλλά αξίζει τον κόπο να υπάρχει. Επαναλαμβάνοτας τα όσα είπε ο κ. Mιndez de Vigo, είναι ένας δρόμος τον οποίο αξίζει να ακολουθήσουμε ακόμη και αν είναι σε μεγάλο βαθμό ένας δρόμος τον οποίο ακολουθούμε ακόμη απλώς ευελπιστώντας.

Izquierdo Rojo
Κυρία Πρόεδρε, η Επιτροπή Γεωργίας, της οποίας η γνωμοδότηση συμπεριελήφθη αυτούσια στην αιτιολογική έκθεση της παρούσας έκθεσης, έχει κάνει μια αρνητική αξιολόγηση της Συνθήκης του Αμστερνταμ, επισημαίνοντας τις ανεπάρκειες για ό, τι αφορά τα αγροτικά ζητήματα και εκφράζοντας την απογοήτευσή της.
Θεωρεί πολύ σοβαρό το γεγονός ότι δεν επεκτάθηκαν οι νομοθετικές αρμοδιότητες και οι αρμοδιότητες ελέγχου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε αγροτικά θέματα. Εκτιμά ότι το γεγονός ότι μια κοινοτική πολιτική, όπως η Κοινοτική Γεωργική Πολιτική, συνεχίζει να αποκλείεται από κατάλληλο δημοκρατικό έλεγχο εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, συνεχίζει να συνιστά ένα σημαντικό δημοκρατικό έλλειμμα στην Ένωση, ενώ ταυτόχρονα διεκδικεί την επέκταση της διαδικασίας συναπόφασης ώστε να καλύπτει και την γεωργική πολιτική.
Παρ' όλα αυτά, κυρία Πρόεδρε, αυτή η έκθεση επιτυγχάνει να δρομολογήσει αυτή τη δυσαρέσκεια και αυτές τις απαιτήσεις μέσα από μια θετική δυναμική προς το μέλλον, καθιστώντας δυνατό αυτό το αρχικό όχι της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου να μετατραπεί σε ναι για την έκθεση Τσάτσου-Mιndez de Vigo, επειδή όντως η έκθεση αυτή λειτουργεί ως αντιστάθμισμα σρις ελλείψεις της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Γι' αυτό, κυρία Πρόεδρε, η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι αντιμετωπίζουμε αυτή που είναι πραγματικά μια έκθεση κριτικής του Κοινοβουλίου με σκοπό να μετατραπεί στο καλύτερο μέσο για να διαφυλαχθούν οι ελλείψεις αυτής της νέας Συνθήκης.
Οι εισηγητές καθώς και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επετέλεσαν ένα υπέροχο έργο, ένα έργο που θα επιτρέψει την αναβάθμιση της αξίας αυτής της δύσκολης Συνθήκης.

Dell'Alba
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, ήταν εύκολο το έργο της Επιτροπής Προϋπολογισμών κατά την εξέταση της Συνθήκης του Αμστερνταμ, εφόσον δεν προέκυψε τίποτα από την εν λόγω Συνθήκη που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και τις δεσμεύσεις των ίδιων των κυβερνήσεων, ιδιαίτερα όταν υπογράφηκε η διοργανική συμφωνία του 1993.
Είχαν δεσμευθεί από κοινού με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εξετάσουν τα δημοσιονομικά ζητήματα και την αναθεώρηση των δημοσιονομικών αρχών και κανόνων, ώστε να αποσαφηνίσουν τις διαδικασίες και να οδηγηθούν στην απλοποίηση, στην καλύτερη συνεργασία, στην εξάλειψη στο μέτρο του δυνατού και, εν πάση περιπτώσει, στην επανεξέταση της παρωχημένης διάκρισης μεταξύ υποχρεωτικών και μη υποχρεωτικών δαπανών. Είχαν αναλάβει τη δέσμευση να εξετάσουν όλα τα ανωτέρω ζητήματα, ενώ η δέσμευση αυτή, αφενός, είχε επαναδιατυπωθεί κατά την έναρξη της Διάσκεψης του Τορίνου και, αφετέρου, είχε επανειλημμένως ζητηθεί από το Κοινοβούλιο. Παρ' όλα αυτά, τίποτα δεν συνέβη στο Αμστερνταμ. Ο επίτροπος κ. Liikanen το γνωρίζει καλά, το γνωρίζουμε όλοι μας, και γι' αυτό ακριβώς το έργο μας υπήρξε εύκολο.
Στο σημείο αυτό, όπως είναι φυσικό, στηλιτεύσαμε τη στάση των κυβερνήσεων και τα αποτελέσματα του Αμστερνταμ, ζητώντας να ληφθούν σχετικά μέτρα, αίτημα που νομίζω ότι επαναλαμβάνεται στην έκθεση των κ.κ. Mιndez de Vigo και Τσάτσου, στην παράγραφο που καλεί, αφενός, να δημιουργηθεί στον δημοσιονομικό τομέα, συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης, μια σχέση ίσης εκπροσώπησης, λειτουργική και δημοκρατική, μεταξύ των δύο σκελών της δημοσιονομικής αρχής και, αφετέρου, το σύστημα των ιδίων πόρων να επανεξεταστεί και να υποβληθεί προς έγκριση στο Κοινοβούλιο. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για σημαντικό σημείο της έκθεσης Τσάτσου, που αντικατοπτρίζει τις ανησυχίες που διατυπώνει στο σημείο αυτό η Επιτροπή Προϋπολογισμών.

Bloch von Blottnitz
Φυσικά, η Επιτροπή Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας θα πρέπει να νιώθει μεγάλη απογοήτευση -και η έκφραση αυτή είναι επιεικής- για το ότι στις συνθήκες δεν συμπεριελήφθη κεφάλαιο για την ενέργεια, αν μάλιστα αναλογιστεί κανείς ότι, όπως είναι φυσικό, στην Ατζέντα 2000 η ενέργεια θα ανήκει στις προτεραιότητες των εσωτερικών πολιτικών. Αλλωστε, υπάρχει και η εσωτερική αγορά ενέργειας. Επίσης είναι, φυσικά, εξαιρετικά κατακριτέο το ότι η Euratom δεν ελήφθη καθόλου υπόψη. Δεν πρόκειται εδώ μόνο για την SAFEGUARD, πρόκειται για την πυρηνική βιομηχανία στο σύνολό της, εδώ δε το Κοινοβούλιο εξακολουθεί να μην έχει κανένα δικαίωμα συμμετοχής, πράγμα που κάθε φορά μας λυπεί και το επικρίνουμε εκ νέου. Το πολύ πολύ να μας ενημερώσουν, κι αυτό σ' έναν τομέα της πολιτικής ο οποίος έχει σε όλα τα κράτη μέλη πολλές και διαφορετικές απηχήσεις. Για τον λόγο αυτό, θα θεωρούσαμε πολύ καλό -και πρέπει να εξακολουθήσουμε να επιμένουμε σ' αυτό- να συμπεριληφθούν στις συνθήκες οι δύο αυτοί τομείς της πολιτικής, από τους οποίους όλοι είμαστε εξαρτημένοι. Η ανάγκη να αποκτήσει αυτό το Κοινοβούλιο πλήρη δικαιώματα συμμετοχής και όχι απλώς να δικαιούται να διαχειρίζεται τα αντίστοιχα κονδύλια, γίνεται επιτακτική. Διαφορετικά, δεν είναι εφικτός ένας δημοκρατικός έλεγχος, και χωρίς δημοκρατικό έλεγχο δεν μπορεί να υπάρξει αποδοχή, ακόμα δε λιγότερο αξιοπιστία.

Kittelmann
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα κύρια αιτήματα για ην εξωτερική οικονομία είχαν τεθεί μέσω αρκετών αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ εξωτερικής πολιτικής, καθώς και ανάπτυξης και συνεργασίας. Απαιτήσαμε την θέσπιση κοινής εξωτερικής οικονομικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων του εμπορίου, της διακίνησης προϊόντων, παροχής υπηρεσιών και κεφαλαίου, της πνευματικής ιδιοκτησίας, των επενδύσεων, της ελεύθερης εγκατάστασης και του ανταγωνισμού. Απαιτήσαμε να καθοριστεί η προπαρασκευή η απαιτούμενη για την συμμετοχή της Ένωσης σε διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς, ειδικά δε στην Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου. Απαιτήσαμε ακόμη την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του Κοινοβουλίου κατά την διατύπωση νέων στρατηγικών, κατά την διαπραγμάτευση εντολών και κατά την επίβλεψη διαπραγματεύσεων στον τομέα της εξωτερικής οικονομίας.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Εγώ προσωπικά είμαι της γνώμης ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πέτυχε πολλά. Όμως, στην εξωτερική οικονομική πολιτική απογοητευθήκαμε μέχρι του σημείου της ταπείνωσης. Κυρίως ταπεινώθηκε η Επιτροπή. Ελπίζω ότι η Επιτροπή από την πλευρά της θα βγάλει τα συμπεράσματά της από το αξιοθρήνητο αποτέλεσμα κατά την εφαρμογή του άρθρου 113. Δυστυχώς, στο μέλλον δεν θα είναι δυνατόν σε διεθνείς διαπραγματεύσεις -όπως για παράδειγμα στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εμπορίου- η Επιτροπή να μιλά ομόφωνα εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις τηλεπικοινωνίες και την παροχή υπηρεσιών, καθ' ότι οι προσπάθειες να επιτευχθεί αυτό απορρίφθηκαν. Το κύριο πρόβλημα ήταν η διεύρυνση του πεδίου ισχύος του άρθρου 113, ώστε αν υπάρξουν ασάφειες κατά την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ Ένωσης και κρατών μελών, αυτές να απαλειφθούν και να δοθεί ειδικά στην Ένωση η δυνατότητα να μιλά ομόφωνα σε διαπραγματεύσεις με διεθνείς οργανισμούς. Η αρχική πρόταση πρώτα αποδυναμώθηκε και τελικά εγκαταλήφθηκε εντελώς. Προφανώς, αυτό έχει ποικίλα αίτια.
Τελειώνοντας, θέλω να πω τα ακόλουθα: Το αίτημα να προσαρμοστούμε σε νέες προκλήσεις θα παραμείνει για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το ουσιωδέστερο σημείο της ημερήσιας διάταξης. Η διεθνής πολιτική του ανταγωνισμού απαιτεί ομόφωνες ενέργειες κατά τις σχετικές διαπραγματεύσεις. Ελπίζω ότι αυτό μπορεί να υλοποιηθεί. Σας ευχαριστώ για την υπομονή σας.

Janssen van Raay
Μερικά λόγια μεγάλης εκτίμησης για τους δύο εισηγητές, οι οποίοι δούλεψαν σκληρά και συνέταξαν ένα έξοχο έγγραφο.
Απευθύνω προσωπική έκκληση στους δύο εισηγητές να κοιτάξουν το άρθρο 216 της Συνθήκης, όπου γράφεται ότι το Κοινοβούλιό μας δεν έχει το δικαίωμα να ορίσει τη δική του έδρα. Αλλα κοινοβούλια έχουν αυτό το δικαίωμα, εμείς όμως όχι. Και παρακαλώ τους δύο εισηγητές να το συγκρίνουν με το τελευταίο σκέλος της παραγράφου 12, όπου λέγεται ότι όντως έχουμε το δικαίωμα αυτό. Είναι κρίμα, διότι αυτό υποβαθμίζει το επίπεδο της έκθεσης, η οποία κατά τα άλλα είναι έξοχη. Διότι όταν το 1979 το πρώτο Κοινοβούλιο που εκλέχθηκεμε με άμεση ψηφοφορία, συνεδρίασε εδώ το έτος 1979, κύριοι εισηγητές, δεν μας έπεφτε λόγος. Τώρα που, στο έτος 1999, θα γίνουν για πέμπτη φορά εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θα μπορέσουμε να διαπιστώσουμε -μετά από την κύρωση της Συνθήκης του Αμστερνταμ, ελπίζω- ότι ποτέ άλλοτε ένα κοινοβούλιο απέκτησε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, σε 20 χρόνια, τόσες αρμοδιότητες όσες το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων δεν θεωρεί τη Συνθήκη του Αμστερνταμ σαν μισοάδειο ποτηρί νερό, αλλά σαν ένα γεμάτο ποτήρι κρασί Mouton Rothschild . Είμαστε πάρα πολύ ικανοποιημένοι με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Θεωρούμε ότι διαθέτουμε πλέον αρμοδιότητες τις οποίες πρέπει, και αυτό είναι το κύριο θέμα της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων, να εκμεταλλευθούμε καλύτερα απ' ό, τι μέχρι τώρα. Το Κοινοβούλιο να παραδειγματισθεί από τους τρεις αντιπροέδρους που εκμεταλλεύθηκαν την συναπόφαση τόσο καλά, ώστε γίναμε ένα πλήρες Κοινοβούλιο. Πρέπει όμως να υποστηρίξουμε τους αντιπροέδρους μας σε αυτό. Αυτές είναι οι λεπτομερείς συμβουλές που θα βρείτε στην έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων.

Pronk
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Mιndez de Vigo και τον κ. Τσάτσο για την έξοχη, εκτενή και σαφή έκθεσή τους για τη Συνθήκη του Αμστερνταμ· βρήκα εκεί πολλά από όσα ήθελε στο παρελθόν να θέσει επί τάπητος η Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων. Ως συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, θεωρώ τη Συνθήκη του Αμστερνταμ ένα επίτευγμα· προσφέρει νέες προοπτικές για μια κοινωνική Ευρώπη. Η επιτυχία της Συνθήκης όμως θα εξαρτηθεί από τον τρόπο με τον οποίο θα την εφαρμόσουν τα κράτη μέλη και τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, συμπεριλαμβανομένου του Κοινοβουλίου μας.
Χαρήκαμε ιδιαίτερα διότι στη Συνθήκη συμπεριλήφθηκαν το Κοινωνικό Πρωτόκολλο και μερικές άλλες κοινωνικές διατάξεις. Αποτελεί ένδειξη ότι η κοινωνική πολιτική της Ευρώπης θα φτάσει στο ίδιο επίπεδο με την οικονομική πολιτική. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι πάντα υπάρχουν πάρα πολλά θέματα για τα οποία χρειάζονται ομόφωνες αποφάσεις. Η Οικονομική και Νομισματική Ένωση αντικαθίσταται από μια Κοινωνική, Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Λοιπόν, ΚΟΝΕ κι όχι ΟΝΕ. Μέσω του Κοινωνικού Πρωτοκόλλου εντάχθηκε στη Συνθήκη ο κοινωνικός διάλογος. Στο θέμα αυτό, υποβάλαμε μια τροπολογία η οποία συμπεριλήφθηκε και στην έκθεση, διότι θεωρούμε επείγον να συναφθεί μια διοργανική συμφωνία.
Αλλο σημαντικό επίτευγμα για τη νέα Συνθήκη είναι το ότι περιλαμβάνει ένα κεφάλαιο για την απασχόληση. Έτσι, μπορούν να εκδοθούν κατευθυντήριες γραμμές και να επιβληθούν δοκιμαστικά έργα. Τον λόγο έχει τώρα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που συνεδριάζει αυτή την εβδομάδα στο Λουξεμβούργο, για να μετατρέψει το κεφάλαιο αυτό σε πράξη, διατυπώντας κατευθυντήριες γραμμές και δοκιμαστικά έργα.
Κυρία Πρόεδρε, τώρα πρέπει να θέσουμε σε πράξη τα όσα επιτεύχθηκαν για την κοινωνική πολιτική και την πολιτική για την απασχόληση. Το Κοινοβούλιο καλείται μαζί με τα άλλα θεσμικά όργανα, να επιτελέσει μεγάλο έργο.

Vallvι
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, καταρχάς θα ήθελα να πω ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ μου φαίνεται ότι έχει θετικές πλευρές, γεγονός που αποτελεί μια νίκη για την Ευρώπη, μια πρόοδο της Ευρώπης. Μερικοί θα μπορούσαν να πουν ότι, ίσως, πρόκειται για μια πύρρειο νίκη, μια περιορισμένη νίκη, όμως εν πάση περιπτώσει η στιγμή των μεγάλων βημάτων και της μεγάλης προόδου έχει παρέλθει, και αυτή είναι μια σημαντική πρόοδος, αν και πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι είναι μικρή.
Θα περιοριστώ στο να διατυπώσω τις πλευρές που αφορούν την περιφερειακή πολιτική. Από την μια, υπάρχει η σκέψη ότι στη Συνθήκη οι ιδιαίτερα απομακρυσμένες περιφέρειες παρουσιάζουν σημαντικά ειδικά προβλήματα σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια άλλη σκέψη αναφέρεται στα προβλήματα που έχουν σχέση με το νησιωτικό χαρακτήρα κάποιων περιφερειών, νησιωτικός χαρακτήρας που είναι γνώρισμα και κάποιων περιφερειών που μπορούν να χαρακτηριστούν πλούσιες -όπως μπορεί να είναι η περίπτωση των Βαλεαρίδων Νήσων τις οποίες εκπροσωπώ πολιτικά- που όμως έχουν μερικά πολύ ειδικά προβλήματα που απορρέουν από το νησιωτικό τους χαρακτήρα. Επίσης, βλέπω πολύ θετικά το γεγονός της ανάδειξης των προβλημάτων των παραμεθορίων περιοχών. Για πρώτη φορά, στη Συνθήκη διαφαίνεται μια αναφορά στη διασυνοριακή συνεργασία που, ας μην ξεχνάμε, είναι ένα από τα βασικά στοιχεία για την οικοδόμηση της ευρωπαϊκής ενότητας. Ο Robert Schumann έλεγε ότι "τα σύνορα είναι οι ουλές της Ιστορίας της Ευρώπης».
Για τα προβλήματα των παραμεθορίων περιοχών είναι σημαντικό το Κοινοβούλιο να συμβουλευθεί την Επιτροπή των Περιφερειών, γιατί αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζεται ότι στο επίπεδο των περιφερειών, στο επίπεδο του πλησιέστερου στους πολίτες θεσμικού οργάνου, είναι όπου γίνονται καλύτερα κατανοητά τα διασυνοριακά προβλήματα και, σε αυτό το θέμα, πιστεύω ότι είναι θετική αυτή η αναφορά στη διασυνοριακή συνεργασία και στην Επιτροπή των Περιφερειών.
Από την άλλη, επίσης εκφράζω τη λύπη μου επειδή στην Συνθήκη δεν συμπεριλαμβάνεται το δικαίωμα στις περιφέρειες με νομοθετική ικανότητα να μπορούν να προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Αλλά εν πάση περιπτώσει, πιστεύω ότι αυτή η Συνθήκη αποτελεί ένα θετικό βήμα για ό, τι αφορά την περιφερειακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Leperre-Verrier
Κυρία Πρόεδρε, σε ό, τι αφορά την εκπαίδευση και τον πολιτισμό, η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που είχε δημιουργήσει. Δεν έχω το χρόνο να κάνω πλήρη απολογισμό του τι μένει από τις προτάσεις μας, ωστόσο, θα ήθελα να προβώ σε ορισμένες παρατηρήσεις.
Αν και εκτιμούμε το γεγονός ότι η Συνθήκη αναφέρεται στον αθλητισμό -χωρίς ωστόσο να του προσδίδει νομική βάση- με λύπη διαπιστώνουμε ότι, για μία ακόμη φορά, η νεότητα είναι ξεχασμένη. Δεν περιλαμβάνονται τα δικαιώματα του παιδιού, ούτε της εθελουσίας ευρωπαϊκής κοινωνικής θητείας. Θα επιθυμούσαμε, επίσης, οι συντάκτες της Συνθήκης να είχαν συμπεριλάβει προοπτική προς το μέλλον και να είχαν λάβει υπόψη την κοινωνία της πληροφορίας και τις επιπτώσεις της. Όμως δεν είναι αυτό το σοβαρότερο σημείο. Εκείνο που είναι αποκαρδιωτικό -και έχω πλήρη συναίσθηση των λέξεων που χρησιμοποιώ- είναι η αντιμετώπιση που επιφυλάσσεται στον πολιτισμό και στο περίφημο άρθρο 128. Η αρχή της συναπόφασης, που αυτή καθαυτή είναι θετική, σε συνδυασμό με τη διατήρηση της αρχής της ομοφωνίας σε επίπεδο Συμβουλίου, καθιστά στείρα κάθε πολιτική σε θέματα πολιτισμού. Ας αναλογιστούμε μόνο σε τι συνίστανται τα "πολιτιστικά» προγράμματα και θα πειστούμε. Ωστόσο, η εκπαίδευση και ο πολιτισμός είναι επίσης απαραίτητα για την οικοδόμηση μιας Ευρώπης στέρεης, ανοιχτής, πλούσιας σε αξίες, αλλά και σε πολιτισμική ποικιλομορφία. Το πρόβλημα έγκειται στη μεταστροφή όσων σκέφτονται με μόνο γνώμονα τους δείκτες ανάπτυξης και τα οικονομικά κριτήρια.

Δημητρακόπουλος
Κυρία Πρόεδρε, κατ'αρχάς θέλω να συγχαρώ τους δύο εισηγητές, τον κ. Τσάτσο και τον κ. Mιndez de Vigo, για την εξαίρετη εργασία την οποία παρουσιάζουν.
Από την πλευρά της Επιτροπής Ανάπτυξης, θέλουμε να κάνουμε τις εξής παρατηρήσεις:
Πρώτον, χαιρετίζουμε την επέκταση της διαδικασίας της συναπόφασης στον τίτλο της Κοινής Αναπτυξιακής Πολιτικής και θεωρούμε το γεγονός αυτό ως θετική καινοτομία της Συνθήκης του 'Αμστερνταμ.
Δεύτερον, εκφράζουμε την λύπη μας διότι: πρώτον, το Ευρωπαϊκό Αναπτυξιακό Ταμείο δεν ενσωματώθηκε στον κοινοτικό προϋπολογισμό και, δεύτερον, διότι η κοινοτική αρμοδιότητα στους τομείς της αναπτυξιακής συνεργασίας παραμένει περιορισμένη και συμπληρωματική των πολιτικών που ασκούν τα κράτη μέλη.
Τρίτον, θεωρούμε ότι η νέα Συνθήκη δεν έχει πραγματοποιήσει επαρκή βήματα προόδου όσον αφορά στην διεύρυνση της συνοχής και της ενότητας της εξωτερικής δραστηριότητας, μέσα στην οποία, φυσικά, συμπεριλαμβάνεται και η αναπτυξιακή πολιτική.
Τέταρτον, θεωρούμε ότι η νέα Συνθήκη, δυστυχώς, δεν παρέχει επαρκή μέσα και προτάσεις για την αντιμετώπιση πολλών από τις μεγάλες προκλήσεις του 21ου αιώνα, πολλές από τις οποίες αντικατοπτρίζονται και στην αναπτυξιακή πολιτική.
Τέλος, παρ'όλα αυτά, επειδή συμφωνούμε με την άποψη που διατύπωσαν και οι δύο εισηγητές, ότι, με όλα τα προβλήματα, η Συνθήκη του 'Αμστερνταμ αποτελεί ένα βήμα προς τα εμπρός, τασσόμεθα υπέρ της κύρωσης της Συνθήκης.

Roth
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η σύμβαση έχει γίνει ένα νομικό λαστιχένιο τέρας. Ο καθένας το φουσκώνει όσο του φαίνεται καλό, ο καθένας του δίνει τη μορφή και την ερμηνεία που του αρέσει, κι αυτό γίνεται ιδιαίτερα σαφές και ανησυχητικό στον τρίτο πυλώνα, της κοινής πολιτικής εσωτερικών υποθέσεων και δικαιοσύνης.
Οι αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου έχουν τόσες "τρύπες» όσες εχει και το τυρί Ελβετίας. Η ·Σσυνθήκη Σέγκεν είναι πηγή αστάθμητων παρογόντων και η νέα συνθήκη μεταβάλλει εκ θεμελίων την συνταγματική τάξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή ενισχύει κατά πολύ την θέση της εκτελεστικής έναντι της νομοθετικής εξουσίας. Το να μιλήσει κανείς γι' αυτό στο ένα λεπτό που έχουν στην διάθεσή τους οι επιτροπές, στερείται σοβαρότητος. Σας καλώ να διαβάσετε την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων που ψηφίστηκε ομόφωνα, γιατί στην έκθεση της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων δεν υπάρχει ούτε λέξη απ' αυτήν.
Έχω δει πολλά, όμως στα αλήθεια δεν έχω ξαναδεί μέχρι σήμερα κάτι τέτοιο! Ο ειδικές επιτροπές διαβουλεύονται επί μήνες ολόκληρους για την Συνθήκη του Αμστερνταμ, για την οποία γίνονται εδώ και χρόνια διαπραγματεύσεις, κι ύστερα η Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων απορρίπτει πραξικοπηματικά όλες τις τροπολογίες. Όλες! Με τον τρόπο αυτό μπορεί ένα κοινοβούλιο να οδηγήσει τον εαυτό του εις άτοπον. Λυπάμαι πολύ που αναγκάζομαι να το πω αυτό, αφού το αποτέλεσμα είναι προκαθορισμένο. Αυτό που δεν πρέπει να γίνει, δεν γίνεται! Αυτή η στάση δεν βοηθάει την αξιοπιστία. Η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων διαπίστωσε ομόφωνα ότι δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με το αποτέλεσμα. Αυτό είναι σωστό και ως προς το περιεχόμενο και ως προς τη μορφή.
(Χειροκροτήματα)

Langenhagen
Κυρία Πρόεδρε, η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν μπόρεσε να συμβιβαστεί με την "Γαλάζια Ευρώπη». Σαράντα ολόκληρα χρόνια μετά τις Συνθήκες της Ρώμης, προφανώς μόνο νομικοί και άλλοι ειδικοί αλιείας μπορούν να βρουν κάποιες σχετικές αναφορές μέσα στην Ιδρυτική Συνθήκη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και συγκεκριμένα την μία φορά στο άρθρο 38 και την δεύτερη στο παράρτημα ΙΙ κεφάλαιο 3, κρυμμένη ανάμεσα σε εδώδιμα παραπροϊόντα σφαγείων, αυγά πτηνών και φυσικό μέλι.
Από πλευράς δικαίου, η αλιεία εντάσσεται σαφώς στην γεωργική πολιτική. Μόνο που θα πρέπει να είναι σαφές για όποιον παρακολούθησε με προσοχή τις συζητήσεις που έγιναν εδώ ότι εμείς δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε πλεονάσματα, όπως η γεωργική οικονομία. Αντίθετα, αντιμετωπίζουμε θάλασσες καταστροφικά άδειες από ψάρια, εξαιτίας της ανεξέλεγκτης αλιείας. Φυσική συνέπεια τούτου ήταν η Επιτροπή Αλιείας και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ζητήσουν να υπάρχει ένα δικό της κεφάλαιο στην νέα συνθήκη. Ένα κεφάλαιο που θα καθορίζει τους θεμελιώδεις στόχους μίας υπεύθυνης αλιείας.
Δυστυχώς, στο Αμστερνταμ οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων δεν ανταποκρίθηκαν στο αίτημα αυτό. Το ίδιο ισχύει για την διαδικασία συναπόφασης. Η πολιτική αλιείας δεν μπόρεσε να επωφεληθεί από την διεύρυνση της διαδικασίας αυτής. Για τον λόγο αυτό, ευχαριστώ τους εισηγητές και την Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων για το ότι η απόφαση απαιτεί την εφαρμογή της διαδικασίας αυτής και για την πολιτική στον τομέα της αλιείας.
Κι ένα τελευταίο σημείο: οι διεθνείς συμφωνίες, που αποτελούν πολύ σημαντικό μέρος της κοινής αλιευτικής πολιτικής. Έτσι, για παράδειγμα, την επόμενη Παρασκευή θα λάβουμε εδώ αποφάσεις για τέσσερις διεθνείς συμφωνίες, παρ' όλα αυτά όμως θα εφαρμοστεί -αντίθετα προς τα αιτήματά μας στην διακυβερνητική διάσκεψη- μόνον η διαδικασία διαβούλευσης. Και σ' αυτό το σημείο, είμαι ευγνώμων που η απόφαση απαιτεί την εφαρμογή της διαδικασίας έγκρισης όσον αφορά σημαντικές διεθνείς συμφωνίες.
Η επόμενη διακυβερνητική διάσκεψη ασφαλώς θα γίνει, και οι απαιτήσεις μας ως προς την αλιευτική πολιτική ασφαλώς θα επανέλθουν επίσης!

Torres Marques
Κυρία Πρόεδρε, η Επιτροπή για τα Δικαιώματα της Γυναίκας είναι πεπεισμένη πως το σχέδιο της Συνθήκης του Αμστερνταμ αποτελεί ένα πολιτικό βήμα προς τα εμπρός, δεδομένου ότι κωδικοποιεί την αρχή της μη διάκρισης ως προς το φύλο ως θεμελιώδη αρχή της κοινοτικής νομοθεσίας και προσδιορίζει την ισότητα των φύλων ως έναν από τους στόχους της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Εκφράζει συγκεκριμένα ικανοποίηση για την προώθηση της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών στο πλαίσιο των αποστολών της Κοινότητας και για την αναγνώριση της σπουδαιότητας του mainstreaming και των ενεργών πολιτικών για ίσες ευκαιρίες σε όλες τις δραστηριότητες της Κοινότητας.
Η Επιτροπή για τα Δικαιώματα της Γυναίκας θεωρεί επίσης ότι η διάκριση μεταξύ "απασχόλησης» και της ευρύτερης έννοιας της "εργασίας» σημαίνει ότι στόχος είναι η κάλυψη όλων των πτυχών της δραστηριότητας των γυναικών, πέρα από την επαγγελματική δραστηριότητα. Απευθύνει έκκληση στην Επιτροπή, και ειδικότερα στον κύριο επίτροπο Oreja, ώστε να επικεντρώνει ειδικά στις γυναίκες τις εκστρατείες πληροφόρησης για την κύρωση της Συνθήκης σε όλα τα κράτη μέλη, κάνοντάς τις έτσι να συνειδητοποιήσουν περαιτέρω τα οφέλη που τους παρέχει η προτεινόμενη Συνθήκη.
Τέλος, η Επιτροπή για τα Δικαιώματα της Γυναίκας ζητεί τη σύγκληση μιας διάσκεψης, που θα διοργανωθεί από κοινού από την Επιτροπή και το Κοινοβούλιο, προκειμένου να ενημερωθούν και να κινητοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερες γυναίκες από αιρετά όργανα και από ΜΚΟ σε όλα τα κράτη μέλη για τις εκστρατείες κύρωσης της Συνθήκης.

Barros Moura
Κυρία Πρόεδρε, η Συνθήκη του Αμστερνταμ επιφέρει σημαντική πρόοδο στα ζητήματα που αφορούν τα θεμελιώδη δικαιώματα, την εξάλειψη των διακρίσεων, την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, την ιθαγένεια, αλλά και όσον αφορά την εξασφάλιση των παραπάνω δικαιωμάτων μέσω του θεσμικού και δικαστικού ελέγχου και του ίδιου του δικαιώματος αναφοράς.
Βασικότερο μέλημά μας είναι να υπάρξουν εγγυήσεις για έμπρακτη εφαρμογή αυτών των δικαιωμάτων, και γι' αυτό φοβούμαστε πως η ανεπάρκεια των θεσμικών μεταρρυθμίσεων του Αμστερνταμ ενδέχεται να παρατείνει την αναποτελεσματικότητα των διαδικασιών λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο της εφαρμογής των διατάξεων της Συνθήκης.
Η στάση που τηρούμε, επομένως, είναι να προβαίνουμε σε μια αντικειμενική ανάγνωση της Συνθήκης, χωρίς να θεοποιούμε τις προόδους που εισάγει αλλά και δίχως να ασκούμε υπέρμετρη κριτική στο σύνολό της λόγω της προφανούς ανεπάρκειας των θεσμικών μεταρρυθμίσεων που προωθούνται ενόψει της διεύρυνσης. Η Συνθήκη διανύει σταθερά βήματα προς την κατεύθυνση των συγκεκριμένων συμφερόντων και προσδοκιών των πολιτών. Για το λόγο αυτό, το Κοινοβούλιο θα έπρεπε να απευθύνει ένα θετικό μήνυμα ώστε να διευκολύνει την προσχώρηση της κοινής γνώμης, σε μια περίοδο όπου προετοιμάζεται η σημαντική ποιοτική αλλαγή που σηματοδοτείται από την καθιέρωση του ενιαίου νομίσματος.
Η προτεινόμενη τώρα θεσμική στρατηγική, ιδίως σε ό, τι αφορά την εισαγωγή μιας νέας μεθόδου αναθεώρησης των Συνθηκών, με λιγότερο διακυβερνητικό χαρακτήρα και πλησιέστερη προς τις συνταγματικές διαδικασίες χάρη στην αποτελεσματικότερη παρέμβαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου -και, θα πρόσθετα επίσης, των εθνικών κοινοβουλίων-, αξίζει κάθε υποστήριξη από μεριάς μας. Δεν μπορώ, ωστόσο, ούτε πρέπει να πω το ίδιο σχετικά με τους στόχους της προτεινόμενης θεσμικής μεταρρύθμισης, που περιορίζονται σε ζητήματα που αφορούν την αρμοδιότητα λήψης αποφάσεων των κυβερνήσεων, προβάλλοντας έναντι της κοινής γνώμης των χωρών μας το φάσμα ενός διευθυντηρίου που θα καθοδηγείται από τα μεγάλα κράτη και παραβλέποντας, δυστυχώς, τα άλλα μεγάλα θεσμικά θέματα που έχουν καίρια σημασία για τη διεύρυνση, όπως είναι η μεταρρύθμιση του κοινοτικού προϋπολογισμού και ο ρόλος και τα μέσα παρέμβασης των πολιτικών για την προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής. Δεν μπορώ επίσης να συμφωνήσω με την προτεινόμενη στρατηγική που συνίσταται στο να συναρτάται η διεύρυνση από τη δρομολόγηση των προαναφερόμενων θεσμικών μεταρρυθμίσεων, κάνοντας με τον τρόπο αυτό τους λαούς των υποψηφίων χωρών ομήρους των στρατηγικών πάλης για μεγαλύτερη εξουσία των σημερινών κρατών μελών.
Κυρία Πρόεδρε, το να αντιπαλεύουμε τη Συνθήκη επειδή αυτή παρουσιάζει ανεπάρκειες όσον αφορά το χαρακτήρα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης που θα όφειλε να έχει, κινδυνεύει να συμβάλει στην ενίσχυση του αντιευρωπαϊκού σκεπτικισμού και του κλίματος καχυποψίας σε ό, τι έχει να κάνει με κάποιες αλλαγές οι οποίες, παρ' ότι περιορισμένες, κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση: προς μια Ένωση περισσότερο δημοκρατική, περισσότερο ικανή να ρυθμίζει τις οικονομικές διεργασίες με στόχο τη διασφάλιση της ισοτιμίας και της συνοχής, περισσότερο προσηλωμένη στις αξίες του κράτους δικαίου και πιο κοντά στους πολίτες.

Randzio-Plath
Κυρία Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο συνθήκης δικαίως περιλαμβάνει την διεύρυνση των αρμοδιοτήτων συναπόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αυτό πρέπει καταρχήν να επικροτηθεί από δημοκρατικής πολιτικής άποψης. Είμαι, όμως αναγκασμένη να διαπιστώσω ότι σε ουσιώδεις τομείς, που είναι σημαντικοί για τις λειτουργίες της διαδικασίας συναπόφασης, και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την βιομηχανική πολιτική, για τον τραπεζικό και οικονομικό τομέα αλλά επίσης για θέματα επιβολής φόρων, θα ήταν πράγματι σημαντικό ο συντονισμός να ήταν στον τομέα αυτόν αποτελεσματικότερος. Αυτό δεν θα ήταν επίσης προς το συμφέρον της απασχόλησης. Εδώ απαιτούνται βελτιώσεις.
Γενικότερα, είναι λυπηρό το ότι στο σχέδιο συνθήκης δεν προβλέπονται ορισμένα συγκεκριμένα μέσα. Θα έπρεπε να υπάρχουν μέσα για τον καλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, όπως συμβαίνει για την λειτουργία της νομισματικής ένωσης. Γι' αυτό, από την σκοπιά της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής είναι εξαιρετικά σημαντικό να καταλήξουμε, παρ' όλα αυτά, στο διάστημα που παρεμβάλλεται, σε μία ευρωπαϊκή στρατηγική συνεργασίας και συντονισμού στην οικονομική πολιτική.
Πρέπει να υλοποιήσουμε την οικονομική ένωση και να διασφαλίσουμε τον τρόπο λειτουργίας της. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται κυρίως η συμμετοχή και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πρέπει δε να επιμείνουμε να συγκεκριμενοποιηθεί το άρθρο 103, εν ενάγκη και μέσω μιας διοργανικής συμφωνίας, μέχρι να επιτευχθεί η επόμενη οινονομικη πολιτική στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της οποίας η αποτελεσματικότητα και η δημοκρατικότητα θα είναι εξασφαλισμένες, ενώ από την άλλη η πολιτική αυτή θα είναι προσανατολισμένη προς τον στόχο της απασχόλησης. Ας μην ξεχνάμε ότι η έλλειψη συντονισμού των οκονομικών πολιτικών από το 1991 μέχρι το 1996 οδήγησε σε απώλεια ανάπτυξης της τάξεως του 3 %, πράγμα που υπήρξε επιζήμιο για την απασχόληση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό μας βλάπτει οικονομικά! Ακόμη κι αν η Συνθήκη του Αμστερνταμ, ευτυχώς, δεν οδήγησε την οικονομική πολιτική σε οπισθοδρόμηση, πρέπει να παραδεχθούμε ότι λείπει η στενή σχέση μεταξύ των σημαντικών πολιτικών τομέων της οικονομίας, της απασχόλησης και της οικονομικής και νομισματικής πολιτικής. Ως εκ τούτου, είναι πολύ σημαντικό να επιβληθεί σε μία επόμενη τροποποίηση της Συνθήκης η επέκταση των αρμοδιοτήτων της Κοινότητας, η υλοποίηση των οργάνων δράσης της και το πλειοψηφικό δικαίωμα ψήφου.

Green
Κυρία Πρόεδρε, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος θα ψηφίσει σήμερα υπέρ της Συνθήκης τουΑμστερνταμ και θα προτρέψει τα εθνικά κοινοβούλια, και όπου απαιτείται μέσω δημοψηφισμάτων, τους λαούς της Ένωσης να ψηφίσουν υπέρ.Στην ομάδα μου είχαμε πάντα δύο προτεραιότητες σε σχέση με αυτή την τροποποίηση της Συνθήκης: πρώτον, ότι πρέπει να αναποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες, τις επιθυμίες και τις ελπίδες των λαών της Ένωσης και, δεύτερον, πρέπει να προετοιμάσει την Ένωση για την διεύρυνση.
Εμείς στο Σώμα γνωρίζουμε και εμπλεκόμαστε πάρα πολύ στον πολύπλοκο χαρακτήρα της διαδικασίας λήψης αποφάσεων στην ΕυρωπαϊκήΈνωση. Εμείς στο Σώμα αυτό, επιθυμούμε πάρα πολύ την συνοχή των θεσμών, την κοινή λογική και την σημερινή Συνθήκη και αναγνωρίζουμε επίσης ότι δεν επαρκεί στο πλαίσιο αυτό. Ενώ αναγνωρίζουμε ότι οι αλλαγές τις οποίες επέφερε το Αμστερνταμ στην Συνθήκη, επεκτείνοντας σε ορισμένους τομείς την ενισχυμένη πλειοψηφία στις ψηφοφορίες και την συναπόφαση και εισάγοντας ορισμένες μικρές θεσμικές αλλαγές, εμείς που εμπλεκόμαστε τόσο πολύ, αναγνωρίζουμε επίσης ότι δεν έγιναν αρκετά προκειμένου να δημιουργηθεί μια διάρθρωση λήψης αποφάσεων για είκοσι και περισσότερα κράτη μέλη. Για αυτό στην ψηφοφορία αυτή σήμερα, επιμένουμε ότι η διεύρυνση θα είναι ανέφικτη χωρίς περαιτέρω αλλαγές στους θεσμούς.
Δεν είναι μόνο γνώμη δική μας στο Κοινοβούλιο, αλλά επίσης γνώμη της Επιτροπής και επίσης διατυπωμένη άποψη πολλών κρατών μελών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρέπει να είμαστε σαφείς και για τα πλεονεκτήματα που έχει η Συνθήκη αυτή και την σημαντική πρόοδο που επιφέρει στην επανασύνδεση της Ευρώπης με τους λαούς της.
Από τον Ιούνιο έχουμε εμπλακεί στο αφάνταστα περίπλοκο ζήτημα για το πώς μπορούμε να επιφέρουμε ένα νέο γύρο θεσμικών αλλαγών. Είναι σημαντικό, δεν το αμφισβητώ, αλλά μόλις και μετά βίας τίθεται το θέμα να πείσουμε όσους βρίσκονται εκτός Κοινοβουλίου ότι ενδιαφερόμαστε για την ημερήσια διάταξη για την οποία οι περισσότεροι μιλούν. Έτσι, αν επιθυμούμε την κύρωση της Συνθήκης σε όλη την Ευρώπη, και πιστεύω ότι την επιθυμούμε, τότε ας γίνει τουλάχιστον σαφές ποια είναι τα οφέλη. Ας χαρούμε για τις διατάξεις σχετικά με την απασχόληση, οι οποίες ελπίζω ότι θα ενταχθούν στο πρώτο βασικό πλαίσιο αυτή την εβδομάδα στην Ειδική Σύνοδο Κορυφής του Λουξεμβούργου. Ας χαρούμε για την νέα αρμοδιότητα καταπολέμησης των διακρίσεων η οποία, πρέπει να πω, μια και ταξίδεψα στην Ένωση τους τελευταίους μήνες, έχει γίνει ευρέως αποδεκτή ιδιαίτερα τώρα, στο Ευρωπαϊκό Έτος κατά του Ρατσισμού. Ας χαρούμε για τα βήματα εμπρός σχετικά με τις ίσες ευκαιρίες, το περιβάλλον, την δημόσια υγεία, την προστασία των καταναλωτών. Ας χαρούμε για τις εξελίξεις στην διαφάνεια και στην ευρύτητα των αντιλήψεων, στην μείωση του αριθμού των διαδικασίων κατά την λήψη των αποφάσεων, στην εντατικοποίηση του αγώνα κατά της απάτης και στην βελτίωση στην τελωνιακή συνεργασία.
Ο κατάλογος είναι μακρύς και σημαντικός. Μερικοί υποστηρίζουν ότι το κοινό έχει απογοητευθεί πάρα πολύ από την Συνθήκη του Αμστερνταμ. Μερικοί υποστηρίζουν ότι η σιγή ιχθύος για την Συνθήκη, που τηρείται από τον Ιούνιο, αποδεικνύει ότι αυτή δεν είναι γεγονός. Ίσως μάλλον δείχνει ότι η Συνθήκη δεν τους τρομάζει. Όπως εις βάρος μας γνωρίζουμε στο Σώμα, τα καλά νέα δεν θεωρούνται συχνά νέα. Ελπίζω ότι οι λαοί της Ένωσης θα θεωρήσουν την Συνθήκη θεσμικά συγκρατημένη, η οποία χρειάζεται αλλαγή πριν από την διεύρυνση αλλά η οποία αντιμετωπίζει εκτενώς, σε σημαντικό αν και όχι δραματικό βαθμό, τις μεγαλύτερες ανησυχίες τους. Ηομάδα μου ψηφίζει υπέρ της αναζήτησης θέσεων εργασίας, της συνοχής στην κοινωνία, της προστασίας του πλανήτη μας, της επέκτασης των δικαιωμάτων των πολιτών, της ευρύτητας αντιλήψεων και της δημοκρατίας.
(Χειροκροτήματα)

Brok
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, εξ ονόματο της Ομάδας μου θέλω να ευχαριστήσω τους δύο εισηγητές για τις έξυπνες εισηγήσεις τους που ενώνουν το Κοινοβούλιο. Θα στηρίξουμε την έκθεση αυτή και παράλληλα την σύσταση να κυρωθεί η Συνθήκη του Αμστερνταμ.
Βέβαια, η Συνθήκη αυτή δεν εκπλήρωσε τον στόχο να αποτελέσει την προπαρασκευή της διεύρυνσης. Πληροί τον όρο να μπορούμε να αρχίσουμε τις διαπραγματεύσεις, όχι όμως το να μπορούμε να τις τερματίσουμε. Αυτό έχει κυρίως σχέση με το ότι δεν υφίσταται η η απαραίτητη για τη διεύρυνση αποτελεσματικότητα κατά 5, 10 ή 11 κράτη μέλη, επειδή δεν έχει επεκταθεί αρκετά η αρχή της λήψης αποφάσεων με ειδική πλειοψηφία.
Το Συμβούλιο ECOFIN έχει δίκιο όταν λέει ότι δεν πρέπει να υπάρχει ανταγωνισμός στους φόρους. Αλλά στην φορολογική πολιτική θα ήταν καλύερη η εφαρμογή της αρχής της πλειοψηφίας, ώστε να επιτευχθούν οι απαραίτητες εναρμονίσεις στους τομείς εκείνους, όπου χρειάζεται. Το ίδιο ισχύει για τον τομέα των διαρθρωτικών πολιτικών και για την απαράδεκτη κατάσταση στον τομέα της πολιτικής εξωτερικού εμπορίου, για να αναφέρουμε μερικά μόνο ουσιώδη σημεία. Θα πρέπει όχι μόνο να επιτύχουμε, ασκώντας πίεση, αυτές τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις, σε μία προσεχή διακυβερνητική διάσκεψη που θα πρέπει να γίνει πριν από την επόμενη διεύρυνση, αλλά επίσης να δώσουμε μελλοντικά βάρος στο να περάσουν μετά τα πέντε χρόνια, σύμφωνα με την Συνθήκη, οι τομείς των εσωτερικών υποθέσεων και της δικαιοσύνης, που έχουν γίνει κοινοτικοί, στην διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά πλειοψηφία και συναπόφασης.
Δεν χρειαζόμαστε τόσο πολύ νέες αρμοδιότητες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα, είναι τα θεσμικά όργανα για να αξιοποιήσουμε με λογικό τρόπο τις αρμοδιότητες που έχουμε ήδη. Αυτό θέλουμε να το κάνουμε σαφές και να το επιβάλουμε αξιοποιώντας την Συνθήκη με τον κατάλληλο τρόπο. Φυσικά, δεν πρέπει να μιλάμε μόνο για τα αρνητικά.
Πρέπει να παραπέμψουμε στη συμφωνία να συναποφασίζει μελλοντικά το Κοινοβούλιο στα θέματα του πρώτου πυλώνα, στα οποία το Συμβούλιο αποφασίζει κατά πλειοψηφία. Αυτό το θεωρώ ουσιαστική επιτυχία ως προς τα δικαιώματα του Κοινοβουλίου. Τώρα πια, το Κοινοβούλιο έχει εμφανιστεί οριστικά στο προσκήνιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της νομοθεσίας. Η μοναδική εξαίρεση είναι, στην πράξη, η γεωργική πολιτική και η αλιευτική πολιτική, τόσο ως προς την νομοθεσία όσο και ως προς την δημοσιονομική πολιτική, κι αυτό πρέπει να αναθεωρηθεί στον επόμενο γύρο, για να επιτευχθεί και στον τομέα αυτόν η ισοτιμία.
Είμαστε αναγκασμένοι να διαπιστώσουμε ότι η σχέση των θεσμικών οργάνων θα μεταβληθεί μόνιμα από το δικαίωμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να εκλέγει τον Πρόεδρο της Επιτροπής. Μελλοντικά, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων θα λαμβάνουν υπόψη ποιος πρόεδρος έχει την πλειοψηφία εδώ. Αυτό θα οδηγήσει σε πολιτικοποίηση αυτης της διαδικασίας και θα επηρεάσει επίσης στο μέλλον, κατά κάποιον τρόπο, τις σχέσεις Επιτροπής και Κοινοβουλίου. Πιστεύω ότι όλοι πρέπει να εργαστούμε πάνω σ' αυτό.
Καλό θα ήταν να ξανασκεφτούμε κάποια πράγματα που άκουσα στις εκθέσεις γνωμοδότησης ορισμένων επιτροπών. Το θέμα δεν είναι να περιλάβουμε κάθε ειδικό τομέα στην Συνθήκη με ειδικούς κανονισμούς. Αντίθετα, χρειαζόμαστε λιγότερους ειδικούς κανονισμούς και περισσότερο μία απλούστευση της Συνθήκης, ώστε όλοι οι τομείς της πολιτικής να υπόκειτανι στους ίδιους κανόνες. Δεν πρέπει να καταλήξουμε σε μία τεράστια, αλλά σε μια μικρότερη Συνθήκη. Πρέπει να επιτύχουμε ένα μόνιμο σύνταγμα, γιατί αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να προοδεύσουμε πραγματικά.
(Χειροκροτήματα) Η Συνθήκη αυτή δίνει τη δυνατόητα να αποτελέσουν τα θεμελιώδη κοινωνικά και αστικά δικαιώματα μία ελέγξιμη δικαστικά βάση επιμέτρησης για την νομοθεσία μας. Αυτό είναι μεγάλη πρόοδος! Στον επόμενο γύρο, σκοπεύουμε επίσης να επιβάλουμε, από τα θεμελιώδη δικαιώματα του πολίτη, το δικαίωμα ατομικής καταγγελίας των πολιτών μας, αλλά αυτό το πρώτο βήμα είναι μεγάλο και θετικό και πρέπει να το αξιοποιήσουμε καταλλήλως. Η παρεμβολή του κοινωνικού και του απασχολησιακού κεφαλαίου στην συνολική Συνθήκη δημιουργεί την κοινωνική διάσταση αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εμείς ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλούμαστε να χρησιμοποιήσουμε επίσης αυτά τα μέσα. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αντίθετα με την άποψη της κυρίας Roth, ενισχύθηκε στη Συνθήκη αυτή, η δε μεταβίβαση στην κοινοτική αρμοδιότητα μεγάλου μέρους της πολιτικής στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, και συγκεκριμένα όλων των τομέων που σχετίζονται με την τυποποίηση και τις προδιαγραφές, αποτελούν επιτυχία της κοινοτικής Ευρώπης έναντι της διακυβερνητικής Ευρώπης, και αυτό το έργο θα πρέπει να το συνεχίσουμε.
Έχουμε νέα μέσα και νέες διαδικασίες εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Η πράξη θα δείξει αν αυτά θα φέρουν πραγματική πρόοδο. Όταν σκέφτομαι την Μονάδα Σχεδιασμού και βλέπω με ποιον τρόπο μιλούν γι' αυτήν σε ορισμένες κυβερνήσεις κρατών μελών, ότι δηλαδή θα αποτελέσει μόνο μία διοργάνωση της Επιτροπής των Μονίμων Αντιπροσώπων, στην οποία κάθε χώρα θα εκπροσωπείται από ένα πρόσωπο, αυτό δεν αποτελεί πρόοδο. Η Μονάδα Σχεδιασμού δεν επιτρέπεται να είναι μία διακυβερνητική οργάνωση σε επίπεδο πρέσβεων ή ακόμη πιο κάτω, αλλά πρέπει να είναι πραγματικά μία κοινοτική λύση όπου θα συμπεριλαμβάνεται πλήρως η Επιτροπή, διαφορετικά δεν μπορεί να έχει επιτυχία. Θα φροντίσουμε να υποβληθεί μία τέτοια λογική πρόταση, και το Κοινοβούλιο δεν θα εγκρίνει τίποτα διαφορετικό απ' αυτήν.
Η μέχρι τώρα μέθοδος των διακυβερνητικών διασκέψεων έχει φθάσει στα όριά της. Η Ευρώπη πρέπει να διαμορφωθεί μέσα σε πολιτικό διάλογο και δεν επιτρέπεται να την καθυστερήσουν οι αμφισβητίες των γραφείων των εθνικών υπουργείων. Μόνο τότε θα είμαστε σε θέση να επιτύχουμε μία νέα τάξη στην Ευρώπη, και γι' αυτόν τον σκοπό θα πρέπει να εργαστούμε.

Pasty
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση για τη Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι κατ' εξοχήν πολιτική και όχι θεσμική, εφόσον, παραδόξως, δυνάμει των συνθηκών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει αποκλειστεί εντελώς, ακόμη και σε συμβουλευτικό επίπεδο, από τη διαδικασία κύρωσης, ενώ όλοι αναγνωρίζουν ότι η συμμετοχή του στις εργασίες της Διακυβερνητικής Διάσκεψης δεν ήταν διόλου ευκαταφρόνητη.
Οι εισηγητές της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων, κ.κ. Mιndez de Vigo και Τσάτσος -τους οποίους θα ήθελα να ευχαριστήσω εξ ονόματος της ομάδας μου για την ποιοτική εργασία τους-, διατυπώνουν γενικώς θετική κρίση για τη Συνθήκη του Αμστερνταμ και συνιστούν στα κράτη μέλη την κύρωσή της. Η Oμάδας μας, στη συντριπτική πλειοψηφία της, εγκρίνει τη σύσταση αυτή.
Αναμφισβήτητα, τα αποτελέσματα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης υπολείπονται κατά πολύ των φιλόδοξων στόχων που είχε η ίδια θέσει. Διευκρινίστηκαν τα θεσμικά ζητήματα, σχετικά με τη σύνθεση της Επιτροπής και τη στάθμιση των ψήφων του Συμβουλίου, και ορισμένες πρόοδοι που καταγράφηκαν στον τομέα της ΚΕΠΠΑ, όπως άλλωστε και η απουσία οποιασδήποτε προοπτικής για κοινή άμυνα, είναι προφανώς ανεπαρκείς για να προσδώσουν ουσιαστική αξιοπιστία στην εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιθέτως, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να αισθάνεται ικανοποίηση για τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής και για την απλοποίηση της διαδικασίας συναπόφασης, για την ένταξη στη Συνθήκη κεφαλαίου σχετικά με την πολιτική της απασχόλησης και την πρόσληψη κοινοτικού χαρακτήρα από το κεκτημένο του Σέγκεν, γεγονός που συνιστά αναμενόμενη εφαρμογή της ενισχυμένης διαδικασίας συναπόφασης, που ήδη αναγνωρίζεται από τη Συνθήκη.
Εκφράσαμε την ευχή η ενισχυμένη διαδικασία συναπόφασης να μην έχει στο μέλλον υπερβολικά περιορισμένη χρήση, μετά την άκαιρη άσκηση του δικαιώματος αρνησικυρίας, που αναγνωρίστηκε από τα κράτη μέλη. Οι πρόοδοι αυτοί δικαιολογούν τη θετική γνώμη προς την κύρωση της Συνθήκης του Αμστερνταμ, αλλά θα πρέπει να εξακολουθήσουμε τις κινητοποιήσεις, ώστε να δρομολογηθεί το ταχύτερο δυνατό η θεσμική μεταρρύθμιση, προκειμένου να εφαρμοστεί -όπως επιβάλλεται- πριν από την πρώτη διεύρυνση.
Η απαίτηση αυτή είναι θεμελιώδης, αν θέλουμε η διευρυμένη κατά ένδεκα νέα κράτη Ευρώπη να δώσει πράγματι το έναυσμα για τη δημιουργία πολιτικής οντότητας, απολύτως αποφασισμένης να εδραιωθεί στη διεθνή σκηνή και να ικανοποιήσει τις υψηλές προσδοκίες των πολιτών της σε ό, τι αφορά την απασχόληση και την ανάπτυξη. αν επιθυμούμε, με άλλα λόγια, μια πολιτική Ευρώπη που να μην είναι μόνο μεγάλη αγορά και νομισματική ζώνη, διοικούμενη από απλούς διαχειριστές στους οποίους οι πολιτικοί θα έχουν εκχωρήσει τις αρμοδιότητές τους.
Για να το επιτύχουμε, απαιτείται πολιτική βούληση.. Αυτή όμως δεν επιβάλλεται. Απορρέει μόνο από τη συναίσθηση που έχουν οι λαοί και οι κυβερνήσεις τους σχετικά με τις προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η Ευρώπη την αυγή του 21ου αιώνα. Μέχρι σήμερα, η Ευρώπη των Έξι, που διευρύνθηκε σταδιακά στους Δεκαπέντε, κατάφερε να αναμετρηθεί με την πρόκληση της συμφιλίωσης των λαών που βρέθηκαν αντιμέτωποι κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και, στη συνέχεια, να συγκρατήσει τον σοβιετικό επεκτατισμό που προκάλεσε νέες πλασματικές διαιρέσεις στην ήπειρό μας. Οι νέες προκλήσεις είναι εξίσου τρομακτικές, . είναι εκείνες που θέτει η παγκοσμιοποίηση που απειλεί να αμφισβητήσει τα κοινωνικά πρότυπα με τα οποία είμαστε συνδεδεμένοι.
Πρέπει, επίσης, να επιτύχουμε την επανένωση της Ευρώπης, η οποία προϋποθέτει απαραιτήτως τη δημιουργία νέων μορφών αλληλεγγύης στον τομέα της οικονομίας και των πολιτικών συνοχής, αλλά και στον τομέα της κοινής άμυνας. Ας ελπίσουμε ότι, μόλις ολοκληρωθεί η εφαρμογή της ΟΝΕ, η πραγματικότητα της ανάδειξης ουσιαστικού πολιτικού οικοδομήματος της επανενωμένης Ευρώπης θα επιβληθεί σε όλους.

Spaak
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τους δύο εισηγητές, κ.κ. Mιndez de Vigo και Τσάτσο, για την ανάλυση της Συνθήκης του Αμστερνταμ, που συνιστά την αιτιολογική έκθεση του εγγράφου τους.
Δυστυχώς, το ψήφισμα που προκύπτει δεν ανταποκρίνεται στο ύψος της σκέψης τους. Η παρότρυνση που απευθύνεται ήδη από την πρώτη παράγραφο προς τα κράτη μέλη ώστε να κυρώσουν τη Συνθήκη, εκφράζεται περισσότερο σαν εντολή παρά σαν αποτέλεσμα σφαιρικής μελέτης της Συνθήκης, που σίγουρα την άξιζε. Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι η εκτίμηση αυτή επιδέχεται αμφισβήτηση;
Είναι, άραγε, απαραίτητο να υπευνθυμίσουμε στο Σώμα ότι το ίδιο, σε πολλά ψηφίσματά του, είχε καθορίσει ρητώς τις απόλυτες προτεραιότητες που θα πρέπει να ικανοποιηθούν πριν από την πρόκληση της διεύρυνσης, που θα τροποποιήσει σε βάθος την Ευρωπαϊκή Ένωση, λαμβάνοντας εξίσου υπόψη τη λειτουργία της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και την υλοποίηση της Ατζέντας 2000;
Ύστερα από δεκαοκτώ μήνες διαπραγματεύσεων συντάχθηκε ένα κείμενο μέτριο και απογοητευτικό, που σημειώνει πρόοδο σε σημεία όπου δεν αναμενόταν -σκιαγράφηση κοινωνικής πολιτικής για την απασχόληση, ανθρώπινα δικαιώματα, ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου- ενώ παρουσιάζει δραματικές ελλείψεις στα βασικά σημεία! Η απουσία προοιμίου στη Συνθήκη του Αμστερνταμ -και είναι η πρώτη που διαπιστώνουμε- δηλώνει την ακόμη πιο ανησυχητική αδυναμία των δεκαπέντε κρατών μελών να καθορίσουν από κοινού τους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης της τρίτης χιλιετίας, τη στιγμή, μάλιστα, που δέκα κράτη κρούουν τη θύρα μας για να συμμετάσχουν σε ένα εγχείρημα του οποίου δεν καταφέρνουμε πια να θυμηθούμε ούτε το στόχο, ούτε τα μέσα, ούτε τις αξίες.
Σε ό, τι αφορά τη θεσμική μεταρρύθμιση, που είναι ήδη απαραίτητη για την Ευρώπη των Δεκαπέντε και καθίσταται αδήρητη για την Ευρώπη των Είκοσι, το Συμβούλιο, για δεύτερη φορά, ομολογεί την αδυναμία του, ενώ μας διαβεβαιώνει ότι θα βελτιώσει τις επιδόσεις του στο μέλλον.
Η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας, δηλαδή η εξωτερική ορατότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ταλανίζεται στην πρώην Γιουγκοσλαβία και σε άλλα μέρη του κόσμου, αποκτά βελτιωμένα διακυβερνητικά μέσα, η αποτελεσματικότητα των οποίων, ωστόσο, όπως το επισημαίνει το ψήφισμα με αποτρόπαιο ρεαλισμό, θα συναρτηθεί από την καλή θέληση κάθε κράτους μέλους, εφόσον το καθένα διαθέτει το κατεξοχήν αντικοινοτικό όπλο, το δικαίωμα της αρνησικυρίας.
Ούτε ο τομέας των εσωτερικών υποθέσεων και της δικαιοσύνης, ούτε η ενισχυμένη συνεργασία -που υπόκειται εξίσου στο δικαίωμα αρνησικυρίας- δεν μας επιτρέπουν να είμαστε πιο αισιόδοξοι.
Αγαπητοί συνάδελφοι, η στάση που, σήμερα το απόγευμα, θα είναι εκείνη που θα επιδείξει η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου λέγοντας "Ναι» στο κείμενο αυτό που θεωρείται σχεδόν ομόφωνα ανεπαρκές, δεν θα είναι πιο αξιοπρεπής από τη στρατηγική που θα συνεπαγόταν την αναβολή της ψηφοφορίας για μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου, ζητώντας από αυτό να διατυπώσει ρητώς τις προθέσεις του σχετκά με το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, θα είχαμε εφαρμόσει το σημείο 19 του ψηφίσματος Mιndez de Vigo και Τσάτσου, το Κοινοβούλιο θα είχε ασκήσει τα δικαιώματά του και εμείς θα είχαμε ασκήσει πολιτική.
Αύριο θα είναι ο καιρός της περίσκεψης και της εγρήγορσης. Ας το ελπίσουμε, με την Επιτροπή σε μεγαλύτερη εγρήγορση, το Συμβούλιο περισσότερο ενωμένο σε έναν κοινό στόχο, και το Κοινοβούλιο έτοιμο να αναλάβει το ρόλο του πρωτοπόρου και του εμπνευστή του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
(Χειροκροτήματα)

Puerta
Κυρία Πρόεδρε, επιθυμώ να συγχαρώ το καλό έργο που έγινε και τη λαμπρότητα των εξεχόντων εισηγητών, τόσο του κ. Mιndez de Vigo όσο και του κ. Τσάτσου. Όμως πρέπει να πω, επίσης, ότι αυτή η συζήτηση με απογοητεύει επειδή έχει αστεία χαρακτηριστικά. Πρέπει να πω ότι όταν δεν υπάρχουν αποτελέσματα, ανθίζουν οι μεταφορικές εκφράσεις και ο κ.Mιndez de Vigo ήταν αρκετά κομψός και ευφυής με τη μεταφορική αναφορά της πορείας και της ηρεμίας, αυτή η μεταφορά του Θερβάντες, γιατί η έκθεση έγινε με τη φιλοσοφία του βήματος προόδου. Πάντα υπάρχουν βήματα προόδου.
Εγώ θα επιθυμούσα ένα άλλο είδος συζήτησης. Φυσικά όχι δημαγωγικής, όχι ευκαιριακής, αλλά σαφούς, πολιτικής και με ευθύνη. Μιας συζήτησης που δεν αποσκοπεί απαραίτητα σε ένα επιφυλακτικό "ναι» του Κοινοβουλίου, που μπορεί να φτάσει στο ναι, στο όχι, στην αποχή, σε μια υπεύθυνη αξιοποίηση της ευθύνης που μας έδωσαν οι πολίτες. Γι' αυτό επιθυμώ να υπενθυμίσω σύντομα τη θέση της Ομάδας μου σχετικά με τη Συνθήκη και στη συνέχεια θα εκφράσω τη γνώμη μας για την έκθεση.
Σχετικά με τη Συνθήκη, η αναθεώρηση του Αμστερνταμ μας φαίνεται αντικειμενικά μια αποτυχία. Υποκειμενικά, υπάρχει μια απογοήτευση που μοιράστηκαν με μας και άλλα θεσμικά όργανα. Γιατί; Διότι η Συνθήκη δεν ενσωματώνει αρκετά τις κοινωνικές πτυχές και ούτε τη ρύθμιση της αγοράς σε σχέση με τη σπουδαιότητα, δεν λέω την οικονομική, αλλά της νομισματικής και της νομισματικής λογικής. Διότι οι πυλώνες των Εξωτερικών Υποθέσεων, της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Θεμάτων δεν αποκτούν τον παραμικρό κοινοτικό χαρακτήρα που θα χρειαζόταν αυτή τη πολιτική στιγμή. Διότι, πάνω απ΄όλα, η θεσμική μεταρρύθμιση, απαραίτητη πριν από την διεύρυνση και κυριότερος στόχος της Συνόδου Κορυφής του Αμστερνταμ, δεν πραγματοποιείται με τους ελάχιστους όρους που απαιτούνται. Επίσης, αυτό ειπώθηκε από αυτό το Κοινοβούλιο, επειδή η μέθοδος επεξεργασίας της Συνθήκης που ακολούθησε, μια διπλωματική μέθοδος με μια διακυβερνητική λογική μακριά από τους πολίτες και μακριά από τα κοινοβουλευτικά αντιπροσωπευτικά τους όργανα.
Η έκθεση, πολύ καλή από τεχνικής άποψης, αξιοποιεί κυρίως και με ειδικό τρόπο τις θετικές πλευρές και μειώνει τις αρνητικές, τόσο που αναγνωρίζω ότι υπάρχουν σημαντικές κριτικές. Προτείνει μια κοινοτική μέθοδο, και σε αυτό συμφωνούμε. Αλλά αυτός δεν είναι ο στόχος της Συνθήκης. Είναι μια πρόταση για το μέλλον. Και τέλος, συνιστά στα κράτη μέλη την κύρωση της Συνθήκης. Κατά την άποψή μου, θεωρώ υπερβολικό ένα κοινοβούλιο το οποίο δεν έχει το δικαίωμα να εκδώσει σύμφωνη γνώμη σχετικά με αυτό, δικαίωμα που του αρνήθηκαν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών, να αισθάνεται τώρα την υποχρέωση να συστήνει την έγκριση μιας τόσο μη ικανοποιητικής Συνθήκης. Γι' αυτό εμείς, βασιζόμενοι στη διακήρυξη τριών κυβερνήσεων -Βελγίου, Γαλλίας και Ιταλίας- ζητάμε να γίνουν προηγουμένως τα απαραίτητα βήματα για τη διεύρυνση και να επιτευχθούν κάποιες σημαντικές δεσμεύσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τα εθνικά κοινοβούλια και με τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Aglietta
Κυρία Πρόεδρε, πιστεύω ότι με την υπερψήφιση αυτού του ψηφίσματος, το Κοινοβούλιο θα προσθέσει ένα άλλο κεφάλαιο στην ιστορία του κομφορμισμού που δείχνει έναντι των κυβερνήσεων και στην άρνησή του να παίξει ένα ρόλο πολιτικής πρωτοβουλίας στη διαδικασία της ευρωπαϊκής οικοδόμησης. Στην πραγματικότητα, τη στιγμή αυτή δεν κάνουμε τίποτε άλλο παρά να συμμορφωνόμαστε με μία τελετή η οποία μας επιβάλλεται, τόσο σε σχέση με τη χρονική περίοδο διεξαγωγής της όσο και σε σχέση με το πρωταρχικό περιεχόμενό της, από τις ανάγκες των κυβερνήσεων που έχουν υπογράψει τη Συνθήκη αυτή που μπορούμε να πούμε ότι δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί· κυβερνήσεων οι οποίες, για τα πείσουν τα κοινοβούλια και την κοινή γνώμη των χωρών τους, που χαρακτηρίζονται από αρνητική στάση, αμηχανία και παραπληροφόρηση, αναγκάζονται να εκμεταλλευθούν τη θετική εντύπωση που δίνει η επικύρωση από μεριάς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πράγμα που κατά τα άλλα δεν έχει καμία σημασία, εφόσον δεν έχει πολιτικές συνέπειες.
Στην πραγματικότητα, ψηφίζουμε για να χαρίσουμε στις κυβερνήσεις μας έναν τίτλο εφημερίδας: "Σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο λέει ναι στη Συνθήκη του Αμστερνταμ», ή "Νέος σταθμός στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση». Όλοι μας γνωρίζουμε ότι η αλήθεια είναι διαφορετική, όλοι στο Σώμα αυτό ξέρουμε ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν υλοποιεί κανέναν από τους στόχους που οι κυβερνήσεις είχαν θέσει στον εαυτό τους. Γνωρίζουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα αντέξει στους κραδασμούς της διεύρυνσης και ότι η Νομισματική Ένωση κινδυνεύει εάν δεν αλλάξει η ισορροπία και η λειτουργία των θεσμικών της οργάνων.
Πέρα από την απουσία οποιουδήποτε σφαιρικού οράματος και προοπτικής, που καθιστά τη Συνθήκη αυτή τη λιγότερο φιλόδοξη από όλες τις συνθήκες που αποτέλεσαν τους σταθμούς της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, πέρα από τις σωστές κριτικές που ακούσαμε σε όλες τις γνωμοδοτήσεις των αρμοδίων επιτροπών, πιστεύω ότι η Συνθήκη αυτή αντιπροσωπεύει την τωρινή κατάσταση της Ευρώπης. Μία κρίση στην πορεία προς την ολοκλήρωση, μία επικρατούσα τάση για νέες επανεθνικοποιήσεις, μία νέα αμφισβήτηση ορισμένων θεμελιωδών αρχών και ορισμένων κεκτημένων και σαφών ρόλων της Επιτροπής και του Δικαστηρίου, παρ' όλα αυτά που μας λέει ο συνάδελφος κ. Brok, μία επικίνδυνη ρωσική ρουλέτα όσον αφορά στη διεύρυνση η οποία, εάν πραγματοποιηθεί όπως έχουν τώρα οι θεσμικές συνθήκες, θα επικυρώσει την ανικανότητα της Ένωσης για τη λήψη αποφάσεων.
Στην Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων ορισμένοι από μας επιχείρησαν να υποδείξουν στο Κοινοβούλιο μία πορεία με εντονότερο πολιτικό χαρακτήρα, λιγότερο συμβατική, πιο συναφή με τη λογική της κοινοβουλευτικής ανεξαρτησίας. Προσπαθήσαμε να υποδείξουμε το δρόμο της παραπομπής για σύμφωνη γνώμη, να ζητήσουμε και να προσπαθήσουμε να εξασφαλίσουμε, πριν μας δοθεί μια γνώμη, τη δέσμευση του Συμβουλίου του Λουξεμβούργου να ξεκινήσει και να πραγματοποιήσει, πριν γίνουν οι νέες προσχωρήσεις, τις θεσμικές αλλαγές που δεν έγιναν στο Αμστερνταμ, όπως άλλωστε ήδη το ζητούν τρεις κυβερνήσεις της Ένωσης. Όχι μόνο δεν δόθηκε συνέχεια στο αίτημα αυτό, αλλά η ένταξη κάποιου άτολμου κειμένου με πολιτικό χαρακτήρα, υπό τη μορφή χλιαρών εκκλήσεων προς τις κυβερνήσεις, αποτέλεσε αντικείμενο μιας ασυνήθιστης πολεμικής και μιας διστακτικότητας πραγματικά εντυπωσιακής από την πλευρά των εισηγητών, για να μη μιλήσουμε για την σκληρή αντίδραση σε οποιαδήποτε αλλαγή, κυρίως από τις γερμανικές αντιπροσωπείες των δύο μεγαλυτέρων Ομάδων, που οδήγησαν τις αντίστοιχες ομάδες τους στην ευγενή προσπάθεια να παραμερίσουν οποιαδήποτε πολιτική φιλοδοξία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Με τον τρόπο αυτό γίναμε μάρτυρες στην αδιανόητη παραίτηση από θέσεις τις οποίες κατά παράδοση δεν εγκατέλειπε ποτέ το Κοινοβούλιο, στο όνομα μίας ρεαλιστικής λογικής σύμφωνα με την οποία δεν πρέπει καν να επιτραπεί οποιαδήποτε πρωτοβουλία που δεν είναι της αρεσκείας των κυβερνήσεων. Αυτά είναι εκείνα που μας επαναλαμβάνουν επί μήνες οι εισηγητές μας.
Στο πλαίσιο αυτό της επίθεσης κατά της αυτονομίας της κοινοβουλευτικής λειτουργίας, δεν μας κάνει εντύπωση η πολιτική αδυναμία του ψηφίσματος των κ.κ. Τσάτσου και Mιndez de Vigo. Πρόκειται εδώ για ένα κείμενο διφορούμενο, χωρίς κανένα πολιτικό όραμα για το μέλλον της Ευρώπης, εκτός από το να ζητείται από τις κυβερνήσεις να εφαρμόσουν καλά τη Συνθήκη, χωρίς καμία σε βάθος εκτίμηση των αξιολογήσεων του Αμστερνταμ.
Κυρία Πρόεδρε, για να χρησιμοποιήσω μία αγγλική έκφραση, σήμερα "τα μαστίγια θα οδηγήσουν την ψήφο των πειθαρχημένων στρατευμάτων» και δεν θα υπάρξουν εκπλήξεις. Σε εμάς δεν απομένει δυστυχώς παρά μόνο μία καταψήφιση ως παρακαταθήκη για το μέλλον, μία καταψήφιση του εν λόγω ψηφίσματος που απέχει τόσο πολύ από τα ιδανικά από τα οποία ξεκίνησε η ευρωπαϊκή πρόκληση και από τη συλλογική μέθοδο που τη δημιούργησε, πεπεισμένοι ότι ο τρόπος για να τιμήσουμε την αποστολή μας είναι να την τιμήσουμε σαν υπηρέτες της Ευρώπης και της δημοκρατικής της ανάπτυξης, και όχι σαν φερέφωνα των κυβερνήσεων.

Saint-Pierre
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, επιτρέψτε μου κατ'αρχάς να εξάρω, και όχι απλώς για λόγους εθιμοτυπικούς, το συχνά δύσκολο έργο των δύο εισηγητών, κ.κ. Mιndez de Vigo και Τσάτσου, που κατάφεραν να υπερασπιστούν τη δική τους θεώρηση των πραγμάτων με ζωντάνια. Οφείλω να ομολογήσω ότι οι απόψεις μας, που αρχικώς διέφεραν σε μεγάλο βαθμό, συγκλίνουν κάπως, αλλά δυστυχώς όχι τόσο ώστε να είμαστε σε θέση να υπερψηφίσουμε την έκθεσή τους.
Αρχικώς, θα αναφερθώ στο περιεχόμενο. Δεν θα πάψω να επαναλαμβάνω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν διαθέτει, αλίμονο, εξουσία κύρωσης των συνθηκών. Συνεπώς, το έργο που αναλαμβάνουμε έχει αμιγώς πολιτικό χαρακτήρα, γεγονός που θα έπρεπε να μας αφήνει πολύ μεγαλύτερο περιθώριο εκτιμήσεων. Βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να διαπιστώσω ότι η εργασία των εισηγητών κατευθύνθηκε ευθύς εξ αρχής από το τελικό μήνυμα που επιθυμούσαν πάση θυσία να περάσουν, ακόμη και αν αυτό προϋπέθετε την αποσιώπηση των τεράστιων κενών της Συνθήκης. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η περισσότερο κριτική εργασία δεν θα ήταν ασυμβίβαστη με το κάλεσμα σε κύρωση από τα εθνικά κοινοβούλια, όπως επιθυμούμε.
Σε ό, τι αφορά τη σχέση μεταξύ της θεσμικής μεταρρύθμισης και της διεύρυνσης, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η έκθεση βελτιώθηκε ιδιαίτερα αισθητά. Μετά την αποτυχία σε θεσμικό επίπεδο που σηματοδοτεί το Αμστερνταμ, είναι απαράδεκτο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να μην ασκεί κάθε δυνατή πίεση υπέρ της μεταρρύθμισης αυτής πριν από κάθε διεύρυνση, χωρίς την οποία υπάρχει ο κίνδυνος, όχι μόνο να επιβραδυνθεί η διεύρυνση, αλλά και να διακυβευτεί η λειτουργία και η ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως, δεν εντοπίζουμε στην έκθεση αυτή τη βούληση του Κοινοβουλίου να ασκήσει όλη την επιρροή του.
Οι εγγυήσεις που παρέχει ως προς αυτό το πρωτόκολλο για τα θεσμικά όργανα, που βρίσκεται συνημμένο στη Συνθήκη του Αμστερνταμ, είναι εξίσου ανεπαρκείς. Έτσι, οι ερωτήσεις που θέταμε ακόμη και πριν από μερικούς μήνες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εξακολουθούν να είναι επίκαιρες. Δεν είναι πια καιρός να δηλώσουμε απερίφραστα ότι η διεύρυνση δεν μπορεί να υλοποιηθεί ικανοποιητικά χωρίς την ευρεία θεσμική μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι η Νομισματική Ένωση πρέπει να υπάρξει παράλληλα με σημαντικές προόδους στον πολιτικό, ακόμη και στον οικονομικό, κοινωνικό και δημοσιονομικό τομέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Σε ό, τι αφορά τη μορφή, που συμβαδίζει με το περιεχόμενο, το γενικό ύφος της έκθεσης φαίνεται ότι υποχωρεί σε σχέση με τις θέσεις που διατύπωσε το Κοινοβούλιο πριν από δεκαοκτώ μήνες, και εκφράζουμε τη λύπη μας γι'αυτό. Επικαλούμαι το πολιτικό αισθητήριο των δύο εισηγητών για να βελτιώσουν κάπως το αποτέλεσμα, με την αποδοχή ορισμένων τροπολογιών. Είναι πρωτίστως θέμα στρατηγικής. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να πάψει να είναι ουραγός των γεγονότων και να κόψει τον ομφάλιο λώρο που συνδέει υπερβολικά πολλούς βουλευτές με τις αμιγώς εθνικές θέσεις των κυβερνήσεών μας.
(Χειροκροτήματα) Για ποιον λόγο θα πρέπει, την παραμονή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Λουξεμβούργου, να δώσουμε το ελεύθερο στις κυβερνήσεις με την τοποθέτησή μας επί της Συνθήκης του Αμστερνταμ, ενώ γνωρίζουμε ότι υπάρχει ανυπέρβλητος σύνδεσμος μεταξύ του εν λόγω Συμβουλίου και της έναρξης των επίσημων διαπραγματεύσεων διεύρυνσης; Γιατί πρέπει να αποφασίσουμε σήμερα, ενώ όλα τα εθνικά κοινοβούλια παίζουν με το χρονοδιάγραμμα, προκειμένου να εφαρμόσουν τη στρατηγική τους; Εξακολουθώ να πιστεύω, όπως η κ. Spaak και η κ. Aglietta, ότι θα ήταν προτιμότερο να μεταθέσουμε τη διατύπωση της άποψής μας σχετικά με τη Συνθήκη για τις αρχές του 1998, γεγονός που θα επέτρεπε να επιστήσουμε την προσοχή μας στη Σύνοδο Κορυφής του Λουξεμβούργου και να αποφανθούμε στη συνέχεια γνωρίζοντας την υπόθεση.
Οι εισηγητές δεν μας ακολούθησαν στο σημείο αυτό. Τους ζητώ τουλάχιστον -και απευθύνουμε έκκληση προς αυτή την κατεύθυνση- να αποδεχθούν μία από τις τροπολογίες που αποβλέπει στην ενίσχυση της παραγράφου 4 του ψηφίσματος. Αυτές ήταν ορισμένες πολιτικές σκέψεις της Ομάδας ΕΡΣ, που επιθυμούσα να διατυπώσω ενώπιον της Συνέλευσης.

Berthu
Κυρία Πρόεδρε, η έκθεση των κ.κ. Mιndez de Vigo και Τσάτσου συνιστά στα κράτη μέλη να κυρώσουν τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, παρά τις ελλείψεις της. Ποιες, όμως, είναι οι ελλείψεις της; Δεν έχουν, άραγε, επιπτώσεις;
Κατηγορούμε, αρχικώς, τη Συνθήκη επειδή δεν προσαρμόζει τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη μελλοντική διεύρυνση, αλλά μπορούμε να διορθώσουμε πλήρως το σφάλμα αυτό στα επόμενα χρόνια. Αντιθέτως, υπάρχει ένα άλλο μειονέκτημα, πολύ πιο δύσκολα αναστρέψιμο που πρέπει να μας οδηγήσει στην καταψήφιση της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Επιδεινώνει το συνολικό δημοκρατικό έλλειμμα που παρατηρείται στην Ευρώπη, γιατί τείνει να απογυμνώσει τις εθνικές δημοκρατίες από τις εξουσίες τους, χωρίς να υπάρχει σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης ισότιμος έλεγχος.
Το σφάλμα δεν έγκειται στην ανεπαρκή διεύρυνση του δικαιώματος συναπόφασης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπως ισχυρίζονται μερικές φορές, γιατί η συναπόφαση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα ήταν πλήρως δημοκρατική μόνο αν υπήρχε ευρωπαϊκός λαός. Όμως, όχι μόνο δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, αλλά μπορούμε ακόμη και να αμφισβητήσουμε την ύπαρξη, στους λαούς της Ευρώπης, της υποτιθέμενης επιθυμίας ολοκλήρωσης με όλη την ισχύ του όρου, δηλαδή της συγχώνευσης, στην οποία, ωστόσο, η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αφιερώνει μεγάλο μέρος.
Στις συνθήκες αυτές, το διάβημα της Συνθήκης του Αμστερνταμ, που πολλαπλασιάζει τις περιπτώσεις συναπόφασης ή πλειοψηφικής ψηφοφορίας στο Συμβούλιο, γεγονός που περιορίζει το ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων και δηλώνει την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου, ακόμη και του παραγώγου δικαίου, έναντι των εθνικών συνταγμάτων, φαίνεται εντελώς πλασματικό και άσχετο προς τις πραγματικές κοινωνίες. Να, λοιπόν, που οφείλεται το ουσιαστικό δημοκρατικό έλλειμμα.
Εκείνοι που προωθούν τη Συνθήκη του Αμστερνταμ έχουν στοιχηματίσει ότι είναι εφικτή η εκχώρηση αρμοδιοτήτων των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, που δεν είναι επαρκώς δημοκρατικά, με την ελπίδα ότι θα είναι σε θέση να τις διορθώσουν στο μέλλον. Όμως, έχουμε αναλογιστεί ότι η μέρα αυτή μπορεί να είναι ακόμη μακριά, και ότι ενδέχεται να μην φθάσει ποτέ; Να, λοιπόν, ένα πολύ παρακινδυνευμένο στοίχημα!
Ή οικοδομούμε αμέσως μια ευρωπαϊκή δημοκρατία και της εκχωρούμε ουσιαστικές εξουσίες, κάτι που όλοι μας γνωρίζουμε ότι είναι αδύνατο, ή αντιμετωπίζουμε κατάματα την κατάσταση και οικοδομούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση βάσει των εθνικών δημοκρατιών. Σε κάθε περίπτωση, όμως, πρέπει να σταματήσουμε τους επικίνδυνους ελιγμούς που μας προτείνει η Συνθήκη του Αμστερνταμ.
Για τον λόγο αυτό, εκπέμπουμε το σήμα «SOS δημοκρατία». Για τον λόγο αυτό, με γνώμονα το καλό των λαών της Ευρώπης, αρνούμαστε να κυρώσουμε αυτή την παράνομη συνθήκη, και σε ό, τι αφορά τη Γαλλία ζητούμε δημοψήφισμα.

Martinez
Κυρία Πρόεδρε, υπάρχουν πολλά στοιχεία στη Συνθήκη του Αμστερνταμ.
Υπάρχει, παραδείγματος χάριν, υποκρισία: αφενός, με την προσθήκη ενός κεφαλαίου για την απασχόληση, όταν υπάρχουν 20 εκατομμύρια άνεργοι εξαιτίας της Ευρώπης, αφετέρου, σε κοινωνικό επίπεδο, δεδομένου ότι υπάρχουν 40 εκατομμύρια φτωχοί εξαιτίας της Ευρώπης. Διαπιστώνουμε, επίσης, αποκλίσεις πρωτίστως τελεολογικού χαρακτήρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει όλους τους στόχους, στον οικονομικό, νομισματικό, κοινωνικό και αμυντικό τομέα, σε επίπεδο αστικών ελευθεριών, ποινικού και αστικού δικαίου, ακόμη και σε θέματα μετανάστευσης, εφόσον ο κοινοτισμός έχει παρεισφρύσει και σε αυτόν τον τομέα, βάσει του άρθρου 235, του θαυματουργού άρθρου που επιτρέπει στην Επιτροπή να διευρύνει απεριόριστα τις εξουσίες της. Στη συνέχεια, εντοπίζουμε θεσμικές αποκλίσεις, με την προεδροποίηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της ενίσχυσης του Κοινοβουλίου.
Του Κοινοβουλίου, που μπορεί να ορίσει τους όρους για την άσκηση των αρμοδιοτήτων των ίδιων του των μελών!
Μόλις πριν από λίγο, γίναμε μάρτυρες ενός επεισοδίου, κατά το οποίο η κ. McKenna χρειάστηκε να ζητήσει συγγνώμη επειδή τόλμησε να μην επιδείξει σεβασμό προς τους μεγάλους κήρυκες του ευρωπαϊκού ομοσπονδιακού πνεύματος, δηλαδή στους υψηλόβαθμους υπαλλήλους!
Στην τελεολογική απόκλιση προστίθεται η θεολογική απόκλιση, γεγονός που αναδεικνύει, εξάλλου, η αστυνομική απόκλιση. Η Συνθήκη του Αμστερνταμ συνιστά την αστυνομία, το ποινικό δίκαιο, τον έλεγχο, τις κυρώσεις -με εξαίρεση προφανώς τις κυρώσεις στα σύνορα-, εξ ου και η έξαρση της μετανάστευσης!
Ο τρίτος πυλώνας, που αποτελεί το τρίτο εμπόδιο των ελευθεριών, εκχωρεί στις Βρυξέλλες ποινικές αρμοδιότητες! Μπορούμε, μάλιστα, να προσδιορίσουμε τα συστατικά στοιχεία της παράβασης: είναι οι κυρώσεις. Επιπλέον, υπάρχει η Europol -το ευρωπαϊκό FBI. Αρκεί μόνο να βρεθεί ένας ευρωπαίος Edgar Hoover, και το κηνύγι των εθνικών μαγισσών θα ξεκινήσει.
Οι ποινικές αρμοδιότητες ασκούνται κατά των κρατών μελών. Σε περίπτωση σοβαρής και συνεχούς παραβίασης της δημοκρατίας, έχουμε τη δυνατότητα να στερήσουμε ένα κράτος μέλος από το δικαίωμα ψήφου του. Ο κ. Ford και οι φίλοι του μπορούν να επικαλεστούν το άρθρο F1 κατά μιας εθνικής κυβέρνησης της Γαλλίας, που θα αρνηθεί την κατοίκηση της επικράτειάς της από μετανάστες.
Και ως επιστέγασμα, για να εξασφαλιστούν και να βεβαιωθούν τα πάντα, το άρθρο 13 της Συνθήκης του Αμστερνταμ ορίζει ότι: »Η παρούσα συνθήκη υπογράφεται για απεριόριστη χρονική διάρκεια». Ακόμη και το σοβιετικό σύνταγμα επί Στάλιν, το 1936, προέβλεπε το δικαίωμα απόσχισης! Πώς θα αντιδράσει ένας λαός που θα ήθελε να αποσχιστεί; Θα υπάρξει καταστολή! Ούτε η Γιουγκοσλαβία του Σαράγιεβο, ούτε η Νιγηρία των Ιμπός, ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες του 1860, ούτε η Σοβιετική Ένωση δεν αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα! Δεν υπάρχει πετυχημένο ομοσπονδιακό σύστημα!
Έτσι, με τους τελευταίους ελεύθερους ανθρώπους, με τους τελευταίους εκπροσώπους των λαών που επιθυμούν να διαιωνίσουν την ύπαρξή τους, στις 17.30 θα καταψηφίσουμε τους φραγμούς που επιβάλλει το Αμστερνταμ, και δηλώνω στους γάλλους βουλευτές που θα παράσχουν θετική ψήφο, ότι η ιστορία τελειώνει πάντα παίρνοντας την άγουσα προς το Κακουργιοδικείο του Bordeaux!

Poos
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πρέπει κατ'αρχάς να σας συγχαρώ για την ποιότητα της έκθεσής σας σχετικά με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, που συνέταξαν, εξ ονόματος της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων, οι κ.κ. Mιndez de Vigo και Τσάτσος. Πρόκειται για ουσιαστικό κείμενο, που τοποθετεί τη Συνθήκη του Αμστερνταμ στο ιστορικό πλαίσιό της και επισημαίνει τις σημαντικές προόδους που συντελέστηκαν στους τρεις πυλώνες.
Απευθύνω εξίσου τις ευχαριστίες μου στους προέδρους των επιτροπών και στους εξουσιοδοτημένους ομιλητές των πολιτικών ομάδων που, στην πλειονότητά τους, συνέστησαν την έγκριση της εν λόγω συνθήκης.
Θα ήθελα κυρίως να επισημάνω το θετικό, σε γενικές γραμμές, ύφος αυτού του σχεδίου, που διακατέχεται από το πνεύμα του ψηφίσματος που ψηφίστηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την επομένη της συνεδρίασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το οποίο διεξήχθη στις 16 και 17 Ιουνίου στο Αμστερνταμ. Η Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων αναγνωρίζει πράγματι τις σημαντικές προόδους που μαρτυρεί η Συνθήκη, που υπογράφηκε στις 2 Οκτωβρίου στο Αμστερνταμ, ακόμη και αν προσθέτει ότι πρέπει να καταβληθούν περαιτέρω ενέργειες, ιδίως σε ό, τι αφορά την προοπτική της προσεχούς διεύρυνσης. Τούτο, εξάλλου, δεν αμφισβητείται από τα συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης.
Η προεδρία είχε ήδη την ευκαιρία να εκφράσει τις απόψεις της ενώπιόν σας σχετικά με τα αποτελέσμα της διακυβερνητικής διάσκεψης και δεν είναι στις προθέσεις μου να υπεισέλθω σε λεπτομέρειες. Θα ήθελα, ωστόσο, με την ευκαιρία αυτή, να επαναδιατυπώσω ότι οι -εν πολλοίς υπερβολικά βιαστικές- επικρίσεις που διατυπώθηκαν την επομένη της συνεδρίασης του Αμστερνταμ, και η συζήτησή σας μόλις το απέδειξε, θα έπρεπε να υποβληθούν σε μια περισσότερο προσεκτική και αντικειμενική ανάγνωση των αποτελεσμάτων αυτών. Έχω την εντύπωση ότι κάθε εβδομάδα που περνά επιβεβαιώνει τη διαπίστωσή μου, και είμαι ικανοποιημένος γι'αυτό.
Η πρόταση ψηφίσματος που συνοδεύει την έκθεση, αρχίζει με τη σύσταση προς τα κράτη μέλη να κυρώσουν τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Επιτρέψτε μου να επισημάνω την πολιτική σημασία της σύστασης αυτής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προς το θεσμικό αυτό όργανο που αντιπροσωπεύει τους λαούς των ενωμένων κρατών στο πλαίσιο της Κοινότητας, και εκ των οποίων δύο κράτη μέλη συμμετείχαν στις εργασίες της διακυβερνητικής διάσκεψης. Τούτο αποδεικνύει ότι το Κοινοβούλιο θεωρεί ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ αποτελεί τη συνέχεια μιας διαδικασίας που άρχισε με τις προηγούμενες συνθήκες, και την οποία το Κοινοβούλιο δικαίως θεωρεί ημιτελή, μιας διαδικασίας για την οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ένωσης.
Βεβαίως, όπως άλλωστε υπογραμμίζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το νέο αυτό στάδιο στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης θα αποφέρει απτά αποτελέσματα μόνο αν εκδηλωθεί σαφής πολιτική βούληση υπέρ της κοινής πορείας στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ανάγκη μιας τέτοιας κοινής ενέργειας αποδεικνύεται σήμερα πιο πιεστική παρά ποτέ.
Στους αξιότιμους βουλευτές που ανέφεραν τη μέθοδο αναθεώρησης της συνθήκης, θα απαντήσω ότι η διαδικασία που ορίζει το άρθρο N μπορεί να εγκαταλειφθεί μόνο κατόπιν ομοφωνίας. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική μέθοδος -και υπάρχουν τέτοιες μέθοδοι- θα μας φέρνει διαρκώς αντιμέτωπους με το πραγματικό πρόβλημα που συνιστά η κύρωση από τα εθνικά κοινοβούλια.
Η Συνθήκη του Αμστερνταμ πρέπει να μας βοηθήσει να αναλάβουμε τις πολλαπλές προκλήσεις με τις οποίες είναι αντιμέτωπη η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η μελλοντική διεύρυνση της Ένωσης αποτελεί μία μόνο από τις προκλήσεις αυτές. Στην ουσία, πρόκειται επίσης και κυρίως για ενέργειες που πρέπει να πραγματοποιηθούν, προκειμένου να περιοριστεί η ανεργία στην Ευρώπη, να ενισχυθούν τα μέσα για την καταπολέμηση της μεγάλης εγκληματικότητας και της μάστιγας των ναρκωτικών, να προβλεφθούν οι απειλές που βαρύνουν τη δημόσια υγεία. Πρέπει, σε γενικές γραμμές, να προσεγγίσει η Ένωση τους πολίτες της, αντιμετωπίζοντας, κατά προτεραιότητα και με πυγμή, τα προβλήματα που τους ανησυχούν καθημερινά.
Συμμερίζομαι πλήρως τους συλλογισμούς της πρότασης ψηφίσματος, σύμφωνα με τις οποίες οι πρόοδοι της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης πρέπει να μετρώνται υπό το φως των επιδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μόνο ως κοινής αγοράς, αλλά και ως συστήματος αξιών, και υπό το φως των βελτιώσεων της ποιότητας ζωής οι οποίες καθίστανται εφικτές χάρη στις ανωτέρω προόδους. Διαπιστώνω με ικανοποίηση ότι η Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων αναγνωρίζει τις προόδους που συντελέστηκαν ως προς τον τομέα αυτό από το σχέδιο της Συνθήκης, ώστε να αναπτυχθούν οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς όφελος των πολιτών της.
Περισσότερο από όλα, το πρόβλημα της ανεργίας πλήττει άμεσα τη ζωή εκατομμυρίων πολιτών στην Ευρώπη. Σήμερα, όταν υπάρχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση 18 εκατομμύρια άτομα χωρίς εργασία, η νέα συνθήκη έπρεπε να εντάξει την προώθηση δημιουργίας μεγάλου αριθμού θέσεων εργασίας στους στόχους της ΕυρωπαΙκής Ένωσης και να καταρτίσει ευρωπαϊκή στρατηγική υπέρ της απασχόλησης, εναποθέτοντας στα κράτη μέλη να προσδιορίσουν τις εθνικές πολιτικές τους στον τομέα της απασχόλησης.
Η κοινή δράση, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα αποσκοπήσει κυρίως στη χάραξη στρατηγικής για το συντονισμό των πολιτικών απασχόλησης, που θα προϋποθέτει την έγκριση κατευθυντηρίων γραμμών για την απασχόληση, ακολουθώντας τους μηχανισμούς που λειτουργούν ήδη στις οικονομικές πολιτικές της Κοινότητας και των κρατών μελών. Προβλέπει, επίσης, ετήσια αξιολόγηση των μέτρων που έχουν εγκριθεί σε εθνικό επίπεδο. Δεν χρειάζεται να επισημάνω τη σημασία που αποδίδει η προεδρία στην αποτελεσματική και ταχεία χρησιμοποίηση, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, των μέσων καταπολέμησης της ανεργίας και προώθησης της απασχόλησης στην Ευρώπη. Προς επίρρωσιν των ανωτέρω, αύριο και μεθαύριο θα διεξαχθεί στο Λουξεμβούργο έκτακτη σύνοδος κορυφής, την οποία οι Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων θα αφιερώσουν στο εν λόγω ζήτημα.
Το ως άνω Έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα επιληφθεί ακριβώς των συγκεκριμένων προτάσεων σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση, θέτοντας ποσοτικούς και επαληθεύσιμους στόχους. Επιπλέον, η ένταξη στην ιδρυτική συνθήκη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική θα επιτρέψει τη δημιουργία ενιαίου κοινωνικού χώρου και την ανάπτυξη συνεκτικής πολιτικής σε κοινοτικό επίπεδο και, το υπογραμμίζω, έναντι των υποψηφίων χωρών.
Η Συνθήκη του Αμστερνταμ, που διακατέχεται από την ίδια ανησυχία για σοβαρότερη αντιμετώπιση των προβλημάτων που απασχολούν τους πολίτες, ενισχύει αισθητά τις διατάξεις που αφορούν την προστασία της δημόσιας υγείας, που θα πρέπει να ανταποκρίνεται σε αυστηρούς ποιοτικούς κανόνες, και την προστασία των πολιτών τόσο ως καταναλωτών όσο και ως κατοίκων ενός περιβάλλοντος που πρέπει να διατηρηθεί καθαρό.
Δεδομένου ότι ο στόχος της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων έχει ήδη εγγραφεί στην ιδρυτική συνθήκη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, λογικώς, η δράση σε θέματα όπως η πολιτική ασύλου, η θεώρηση διαβατηρίων, η μετανάστευση και ο έλεγχος στα εξωτερικά σύνορα, υπόκεινται έκτοτε σε κοινοτικούς κανόνες και διαδικασίες. Επιπλέον, είναι σημαντικό να ενταχθεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης το κεκτημένο που αναπτύχθηκε πριν από μερικά χρόνια από τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο σύστημα Σένγκεν, για τα οποία η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων αποτελεί πλέον πραγματικότητα.
Ωστόσο, η ελεύθερη κυκλοφορία στο εσωτερικό ενός χώρου χωρίς σύνορα δεν πρέπει να περιορίζει την ασφάλεια των προσώπων που ζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι εγκληματικές ενέργειες, όπως η τρομοκρατία, τα εγλήματα που διαπράττονται εις βάρος ανηλίκων, το εμπόριο ναρκωτικών και η απάτη, δεν σταματούν στα εθνικά σύνορα. Γι'αυτό η Συνθήκη του Αμστερνταμ ορίζει ότι θα αναπτυχθεί η συνεργασία μεταξύ των αστυνομικών δυνάμεων, των τελωνειακών αρχών, και άλλων υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών, προκειμένου να προβλεφθούν και να εξεταστούν οι ποινικές αυτές παραβάσεις. Οι λειτουργικές ικανότητες της Europol θα βελτιωθούν εξίσου σημαντικά.
Οι συγκεκριμένες βελτιώσεις που επιφέρει η Συνθήκη του Αμστερνταμ στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, τις οποίες αναγνωρίζει η Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων, πρέπει βεβαίως να εκτιμηθούν βάσει της εμπειρίας που έχουμε αποκομίσει. Η ανάγκη ομοφωνίας θα εξακολουθήσει να αποτελεί κανόνα για την ΚΕΠΠΑ, αλλά οι περιπτώσεις κατά τις οποίες το Συμβούλιο θα μπορεί να θεσπίζει κοινές θέσεις, ή να εφαρμόζει κοινές δράσεις με ειδική πλειοψηφία, διευρύνθηκαν στο άρθρο J-13.
Την προηγούμενη εβδομάδα, το Συμβούλιο παρουσίασε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η προετοιμασία για τη συγκρότηση της Μονάδας Σεχδιασμού και Ταχείας Εγρήγορσης, καθώς και η ένταξη του κεκτημένου του Σένγκεν στη Συνθήκη. Τα θεσμικά όργανα δεν αποτέλεσαν το κυρίαρχο ζήτημα της διακυβερνητικής διάσκεψης, αν και τα αποτελέσματά της κρίθηκαν από πολλούς, λαμβάνοντας υπόψη σχεδόν αποκλειστικά τις τροποποιήσεις που επιφέρθηκαν στο κεφάλαιο περί θεσμικών οργάνων.
Οι εν λόγω τροποποιήσεις περιλαμβάνουν σημαντικότατες προόδους, ορισμένες από τις οποίες αναφέρθηκαν από την Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων. Όμως, εν πολλοίς, εξακολουθούν να συνιστούν αποτυχία, για τον μοναδικό λόγο ότι δεν σημειώθηκε συμφωνία για την προσθήκη ψήφων στο Συμβούλιο και τη σύνθεση της Επιτροπής. Απλώς, θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ουδέποτε υπέβαλε συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με τη σύνθεση της Επιτροπής ή την προσαύξηση των ψήφων του Συμβουλίου.
Η ενίσχυση των εξουσιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με τη συναπόφαση και τη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, δεν έχει επισημανθεί επαρκώς. Το ίδιο ισχύει για τη νέα διαδικασία ενισχυμένης συνεργασίας, ή για την ευελιξία, που προβλέπεται στη Συνθήκη. Πιστεύω ότι είναι καιρός να τεθεί στις σωστές του διαστάσεις. Τα αποτελέσματα του Αμστερνταμ κατέδειξαν ότι είναι απαραίτητες άλλες θεσμικές μεταρρυθμίσεις πριν από την προσεχή διεύρυνση. Αυτό ακριβώς είναι το πνεύμα του πρωτοκόλλου για τα θεσμικά όργανα, που βρίσκεται συνημμένο στη Συνθήκη.
Όμως, θα ήταν σφάλμα να συγκρίνουμε το αποτέλεσμα του Αμστερνταμ βάσει αυτών, όπως άλλωστε θα ήταν σφάλμα να απομονώσουμε τις εν λόγω μεταρρυθμίσεις ως προς το σύνολο άλλων μέτρων που θα χρειαστεί να ληφθούν, ώστε να προετοιμαστεί κατάλληλα η διεύρυνση. Εννοώ, κυρίως, τη μεταρρύθμιση των πολιτικών μας, και τη λειτουργία των θεσμικών οργάνων μας, ανεξάρτητα από τη σύνθεσή τους.
Είναι προφανές ότι τόσο το Συμβούλιο όσο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα εξετάσουν με προσοχή οποιαδήποτε συμβολή που η Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα θελήσουν να προσφέρουν στη συζήτηση, προκειμένου παρόμοιες μεταρρυθμίσεις να μπορούν να υλοποιηθούν στις καλύτερες δυνατές συνθήκες και χωρίς να καθυστερήσει η διαδικασία διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα, ολοκληρώνοντας την ομιλία μου, να χαιρετίσω το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να εντείνει τις επαφές του με τα εθνικά κοινοβούλια. Προτείνετε να ενισχυθεί πολιτικά η συζήτηση στα κράτη μέλη, προεκιμένου να καταστεί εφικτή η ταχεία κύρωση της συνθήκης. Τούτο μου φαίνεται ακόμη πιο σημαντικό, τη στιγμή που σήμερα παρά ποτέ είναι απαραίτητο να επιδοθούμε σε προσπάθεια διαφώτισης της κοινής γνώμης σχετικά με τη δράση που συντελείται σε επίπεδο ΕΕ.
Ας προσπαθήσουμε από κοινού, όπως ακριβώς αναφέρετε στην έκθεσή σας, να εκμεταλλευθούμε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα αποτελέσματα του Αμστερνταμ προς το συμφέρον των ευρωπαίων πολιτών ή, παραφράζοντας την κ. Pauline Green, αν θέλουμε να κυρωθεί η Συνθήκη από τα εθνικά κοινοβούλια, πρέπει να τονίσουμε τις θετικές συνέπειες.
(Χειροκροτήματα)

Oreja Aguirre
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θέλω, καταρχάς, να σας εκφράσω την ευχαρίστησή μου που μπορώ να συμμετέχω σε αυτήν την συζήτηση για την αξιολόγηση και κύρωση της Συνθήκης του Αμστερνταμ βάσει της υποβληθείσας έκθεσης, εξ ονόματος της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων, από τους βουλευτές Mιndez Vigo και Τσάτσο, τους οποίους συγχαίρω ένθερμα για την εξαιρετική εργασία τους.
Η πρόταση ψηφίσματος, τόσο μέσω της συστηματικής της όσο και μέσω της σφαιρικής ανάλυσής της, μέσω των σκέψεων για την νομική βάση και, κυρίως, για την στρατηγική που προτείνει στο κείμενό της, καθορίζει τέλεια, κατά τη γνώμη μου, τι είναι και τι εκπροσωπεί η πραγματικότητα του αποτελέσματος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Αμστερνταμ.
Θέλω επίσης να συγχαρώ όλους τους παρεμβαίνοντες, τις αντιπροσωπείες των διαφόρων επιτροπών και όλους τους υπόλοιπους σημερινούς παρεμβαίνοντες και αυτούς που θα συνεχίσουν αργότερα, πράγμα που αποδεικνύει την σημασία που έχει μια συζήτηση σαν αυτήν.
Γνωρίζετε πολύ καλά, κυρίες και κύριοι βουλευτές, πως κατά τη διάρκεια της Διακυβερνητικής Διάσκεψης συμμερίστηκα μαζί με την Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων και το Κοινοβούλιο προβληματισμούς καθώς και απογοητεύσεις και ελπίδες. Και πάντα κάθε δύο μήνες βρισκόμουν στην Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων για να ακούσω τις απόψεις, τις θέσεις των διαφόρων πολιτικών ομάδων και των διαφόρων βουλευτών, και επίσης για να τους εκφράσω την θέση της Επιτροπής για κάθε ένα από αυτά τα θέματα. Και επίσης γνωρίζετε πολύ καλά πως την ίδια ημέρα που τελείωσε η συνάντηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στις τέσσερις παρά είκοσι τα ξημερώματα, έφυγα αμέσως από το Αμστερνταμ για τις Βρυξέλλες, και στις δέκα το πρωί συναντήθηκα με εσάς για να σας μεταβιβάσω, παρ' όλη την λογική κόπωση έπειτα από 18 ώρες, και ίσως με την αναπόφευκτη βιασύνη μιας τέτοιας στιγμής, ποια ήταν η αντίδρασή μου σε σχέση με την Συνθήκη.
Σας είχα εκφράσει τότε -και κατά κάποιο τρόπο το κατέκρινε, και ίσως ορθώς, πριν από λίγο ο κύριος Προεδρεύων του Συμβουλίου, λόγω της βιασύνης που μπορεί να υπάρξει σε τόσο γρήγορες αντιδράσεις- πως προσωπικά δεν ήμουν ικανοποιημένος. Αλλά σας είχα μιλήσει επίσης τότε, αργότερα, και το επαναλαμβάνω τώρα και θα το επαναλαμβάνω πάντα, για την δέσμευσή μου, για την δέσμευση της Επιτροπής να συνεχίσει αυτό που σίγουρα αποτελεί έναν αγώνα, εφόσον η Ευρώπη -το γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά- δεν τελειώνει στο Αμστερνταμ και το άμεσο μέλλον είναι γεμάτο από γεγονότα τα οποία απαιτούν όλη μας την προσοχή.
Την Συνθήκη, κυρίες και κύριοι βουλευτές, κατά την κρίση της Επιτροπής, πρέπει να την κρίνουμε για αυτό που πραγματικά σημαίνει. Κατά την δική μας κρίση, σημαίνει μια σημαντική πρόοδο σε κάποιες πτυχές, που τονίσθηκαν εδώ, και ιδιαίτερα, εγώ θα το περιόριζα στη σπουδαιότητα που έχει στον τομέα της ιθαγένειας, όπως αυτή γίνεται αντιληπτή κατά ευρεία έννοια. Είναι αναμφίβολα ανησυχητική σε άλλες πτυχές, ιδίως σαν ένα ατελές έργο το οποίο παρουσιάζει πολλές εκκρεμότητες και, ιδίως, καθώς όπως επίσης τονίσθηκε, όσον αφορά τα θεσμικά όργανα και την εξωτερική πολιτική.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, έχουμε προφανώς διάφορες δυνατότητες: μια θα ήταν να δείξουμε απλά και μόνο την ικανοποίησή μας από την Συνθήκη. Η δεύτερη θα ήταν να την απορρίψουμε. Εδώ υπήρξαν μερικές αντιδράσεις, μερικοί που ανακοίνωσαν ήδη ότι θα απορρίψουν την Συνθήκη, και υπήρξαν διάφορες εκφράσεις, πολύ ποικίλες: από την κυρία Roth, η οποία μας είπε πως πρόκειται για ένα πλαστικό τέρας, σε άλλους, όπως η κυρία Puerta, η οποία μας είπε πως πρόκειται για μια αποτυχία, μια απογοήτευση, προσθέτοντας επιπλέον πως όταν δεν υπάρχουν αποτελέσματα ακούγονται πολλές μεταφορικές εκφράσεις. Είναι αλήθεια πως, προφανώς, πρόκειται για μια από τις απόψεις και τις προοπτικές που υπάρχουν ενώπιον της Συνθήκης.
Τώρα λοιπόν, μαζί με αυτούς που, απλά, την αποδέχονται, ανεπιφύλακτα, ή εκείνους που την απορρίπτουν, υπάρχει προφανώς μια τρίτη δυνατότητα, η οποία από την άλλη πλευρά, είναι αυτή που παρουσιάζει η έκθεση των κυρίων Mιndez de Vigo και Τσάτσου. Δηλαδή, να δεσμευτούμε από τώρα για την αναζήτηση λύσεων στα προβλήματα που εκκρεμούν, και για αυτό, θα πρέπει να κάνουμε μια σειρά από πράγματα.
Αφενός, θα πρέπει να δημιουργήσουμε τις θεσμικές προϋποθέσεις για την διεύρυνση. Αυτό το είπαν σχεδόν όλοι. Δεν είμαστε σε θέση αυτή τη στιγμή να αντιμετωπίσουμε την διεύρυνση αν δεν υπάρξουν θεσμικές αλλαγές. Η αλήθεια είναι πως αυτές οι θεσμικές αλλαγές είχαν ήδη προβλεφθεί στην Συνθήκη του Μάαστριχτ, αποτέλεσαν έναν από τους βασικούς λόγους για την ίδια την Συνθήκη του Αμστερνταμ, αλλά αργότερα τα πράγματα πήραν άλλο δρόμο, άλλαξαν πορεία, και το θέμα αυτό έμεινε σε εκκρεμότητα. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν οι θεσμικές προϋποθέσεις για την διεύρυνση. Είναι απαραίτητο, από την άλλη, να προσαρμόσουμε τους πολιτικούς θεσμούς σε μια Ένωση ενός ενιαίου νομίσματος και της οποίας η σταθερότητα θα εξασφαλίζεται, ας πούμε, από μια Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα. Και πρέπει να βρούμε τα μέσα για να φέρουμε σε πέρας -και όσον αφορά αυτό συμφωνούν όλοι, ο κ. Spencer το είπε πριν από λίγο- μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας ανάλογης των φιλοδοξιών και των ευθυνών μας.
Όπως θα καταλαβαίνετε, η Επιτροπή δεν θα εκφράσει τώρα την γνώμη της για τις διάφορες τροπολογίες και τις γνώμες που εκφράζονται και για τις κριτικές -την οποία σε πολλές περιπτώσεις θα μπορούσα να συμμεριστώ-, αλλά ούτε και για τις διαμαρτυρίες που υπήρξαν σχετικά με το κείμενο.
Κατά τη γνώμη μου, το σημαντικό, κυρίες και κύριοι βουλευτές -και συνεχίζω στο πνεύμα των δύο εισηγητών-, είναι να προσπαθήσουμε να εκμεταλλευτούμε στο μέγιστο τις δυνατότητες της Συνθήκης και να εκμεταλλευτούμε, από την άλλη, το ίδιο το θεσμικό πρωτόκολλο για να προετοιμάσουμε τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.
Την πρόταση επανέναρξης της συζήτησης, που έγινε και την οποία θεωρώ μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και τις εξυπνότερες πλευρές της έκθεσης, την συμμερίζεται από πολιτικής απόψεως η Επιτροπή, η οποία δεσμεύεται να καταρτίσει την έκθεση που προβλέπεται στο ψήφισμά της. Και θέλω να σας θυμίσω σχετικά με αυτό πως η Επιτροπή ήδη, στην Ατζέντα 2000, προτείνει την άμεση λήψη -και αναφέρεται αυτό στο κείμενο- μιας πολιτικής απόφασης σχετικά με την στάθμιση των ψήφων στο Συμβούλιο που πρέπει να συνοδεύει την μείωση των μελών του Συμβουλίου πριν από την πρώτη διεύρυνση. Και συστήνει επίσης η Επιτροπή την σύγκληση το συντομότερο δυνατόν, μετά το 2000, μιας νέας Διακυβερνητικής Διάσκεψης με σκοπό μια εις βάθος μεταρρύθμιση των διατάξεων της Συνθήκης σχετικά με την σύσταση και την λειτουργία των θεσμικών οργάνων.
Δεν πρέπει όμως να μας συμβεί αυτό που μας συνέβη αυτή την φορά. Δεν μπορούμε να προσκολληθούμε σε ένα γεγονός και στο τέλος να μην έχουμε χρόνο για να λύσουμε τα θεσμικά προβλήματα. Ας διαχωρίσουμε το γεγονός, ας λύσουμε το θεσμικό πρόβλημα με ηρεμία, αποτελεσματικότητα, αποφασιστικότητα, και, εφόσον το έχουμε λύσει, θα είμαστε σε θέση να προχωρήσουμε στην διεύρυνση.
Από την άλλη, θα ήθελα επίσης να θυμίσω πως η Επιτροπή έχει δεσμευτεί να υποβάλει το Ιούνιο μια πρόταση τροποποίησης της απόφασης σχετικά με την επιτροπολογία. Και έχει δεσμευτεί να το κάνει σε στενή συνεργασία με αυτό το Κοινοβούλιο και με το Συμβούλιο. Στόχος μας πρέπει να είναι η κατάρτιση μιας πρότασης η οποία να επιτρέπει την επίλυση ενός προβλήματος που τίθεται εδώ και πολλά χρόνια και που δεν έχει επιλυθεί με την εισαγωγή της διαδικασίας της συναπόφασης. Αναμφίβολα η διαδικασία συναπόφασης υπήρξε ένα βήμα προς τα εμπρός στην σωστή κατεύθυνση, αλλά όμως, υπήρξε, αναμφίβολα, ανεπαρκής για την επίλυση του προβλήματος της επιτροπολογίας. Αυτό αποτελεί ένα πρόβλημα που εκκρεμεί εδώ και πολύ καιρό. Πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με αποφασιστικότητα. Η συμφωνία του συμβιβασμού του 1994 δεν μπορεί να διαιωνίζεται. πρέπει να καταστήσουμε αποτελεσματικότερη την διαδικασία, και πρέπει να συμπεριλάβουμε πλήρως και τις εθνικές κυβερνήσεις με πλήρη σεβασμό προς όλα τα θεσμικά όργανα.
Θέλω επίσης να σας πω πως προσωπικά έχω την πεποίθηση πως είναι απαραίτητη η έναρξη μιας συζήτησης σχετικά με την μέθοδο μεταρρύθμισης της Συνθήκης. Το είπαν πολλοί από τους ομιλητές που μίλησαν εδώ σήμερα. Είναι προφανές -και το είπε πριν από λίγο ο Προεδρεύων του Συμβουλίου- πως έχουμε έναν όρο που είναι το άρθρο Ν: για κάθε τροποποίηση, όχι μόνο του άρθρου Ν, αλλά και κάθε άλλου άρθρου, χρειάζεται ομοφωνία. Αλλά πιστεύω πως είναι πολύ σημαντικό, αφενός το Κοινοβούλιο, και αφετέρου η Επιτροπή να μπορέσουμε να διερευνήσουμε τις πιθανές κατευθύνσεις που μπορούμε να ακολουθήσουμε για να τροποποιήσουμε την μέθοδο τροποποίησης της Συνθήκης. Και πιστεύω πως έχουμε φτάσει, κατά κάποιο τρόπο, σε ένα καθεστώς στο οποίο έχει πια εξαντληθεί το σύστημα που είχαμε εδώ και πολύ καιρό. Πιστεύω πως πρέπει να διερευνήσουμε άλλες κατευθύνσεις. Και επομένως, πάνω σε αυτό υπάρχει ένα πολύ σημαντικό έργο που μπορούν να φέρουν εις πέρας η Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και, βεβαίως, το Συμβούλιο προκειμένου να βελτιωθούν οι σημερινές διαδικασίες.
Πιστεύω πως πρέπει να επιδώσουμε μεγαλύτερη δημοκρατικότητα στην διαδικασία, εφόσον αυτή, παρότι όχι επίσημα, έχει ωστόσο, κατά κάποιο τρόπο, κάποιον θεσμικό χαρακτήρα.
Και, από την άλλη, πρέπει να ενισχυθεί επίσης η αποτελεσματικότητα εν όψει της διεύρυνσης. Φυσικά, πρωταγωνιστές αυτής της συζήτησης είναι το Κοινοβούλιο, η Επιτροπή, το Συμβούλιο και οι κυβερνήσεις, καθώς επίσης τα κοινοβούλια των κρατών μελών και η κοινωνία των πολιτών. Αρκετές φορές αναφέρθηκε εδώ -από τους εισηγητές-, ο ρόλος που έχει παίξει η κοινωνία των πολιτών και οι σχέσεις με τα εθνικά κοινοβούλια. Μου φαίνεται πολύ σημαντικό. Αυτό είναι κάτι καινούριο. Εγώ θυμάμαι πολύ καλά, όταν συνεδριάσαμε -εγώ καθόμουν σε αυτά τα έδρανα το 1990-, μου φαίνεται πως ήταν 30 Νοεμβρίου, στα περίφημα φόρουμ της Ρώμης, και, εντούτοις, γνωρίζετε πολύ καλά πως το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι πως δεν είχε μεγάλη επιτυχία.
Πιστεύω πως πρέπει να αναθεωρήσουμε εκείνο το γεγονός, παίζοντας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πλήρως τον ρόλο του -μπορεί να το κάνει πολύ καλύτερα με τις εξουσίες που του αναγνωρίσθηκαν στην Συνθήκη του Αμστερνταμ-, αλλά, παράλληλα, λαμβάνοντας υπόψη ένα διάλογο με τα εθνικά κοινοβούλια, όπως κάνει αυτή τη στιγμή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Καθώς και έναν διάλογο με την κοινωνία των πολιτών, γιατί αυτήν -και εσείς το έχετε δει πολύ καλά και έχετε οργανώσει κάποια φόρουμ , και το έχετε κάνει δύο φορές, και πιστεύω πως είναι κάτι που πρέπει να υπογραμμισθεί-, την κοινωνία των πολιτών δεν μπορούμε να την αγνοήσουμε, δεν μπορούμε να ζούμε στο περιθώριο, και να αφήσουμε αυτά να γίνονται μόνο στα υπουργεία, αλλά ούτε μπορούμε να το αφήσουμε μόνο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ή μόνο στην Επιτροπή. Πρέπει να συμμετάσχει και η κοινωνία των πολιτών. Και αξίζει επομένως τον κόπο να στρέψουμε την προσοχή μας στην ποιότητα των προτάσεων που μας έχουν έρθει από αυτήν την κοινωνία των πολιτών.
Γενικά, κυρίες και κύριοι βουλευτές, είναι πολλές οι εργασίες που πρέπει να κάνουμε. Πρώτον, να τελειοποιήσουμε τα όσα έγιναν σε αυτήν την Συνθήκη. Από την άλλη, να λάβουμε υπόψη θέματα μείζονος σημασίας όπως η απασχόληση, η οποία αποτελεί πρόβλημα ζωτικής σημασίας, το σοβαρότερο και σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη. Βρισκόμαστε πριν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου, το σχετικό με τα θέματα που αφορούν το ενιαίο νόμισμα και την διεύρυνση, και είμαι πεπεισμένος πως υπάρχει επιτακτική ανάγκη να προχωρήσουμε προς τα εμπρός. Θα σας ζητούσα -και κάνω την ίδια επίκληση που έκανε και ο κ. Mιndez de Vigo, αν μου το επιτρέπει- να μην σταθούμε υπερβολικά στις λεπτομέρειες της Συνθήκης, που, με τα προτερήματα και τα ελαττώματά της, είναι πιθανώς ένα μέσο με το οποίο μπορούμε να συνεχίσουμε να κινούμαστε προς τα εμπρός.
Τέλος θέλω να κάνω μια επίκληση σε αυτούς που πιστεύουν πως οι πολίτες μας και τα κράτη μέλη έχουν μέλλον μόνο σε μια ειρηνική Ευρώπη, σε μια Ευρώπη αλληλεγγύης, και πως πρέπει να ενεργούμε από κοινού και με αποφασιστικότητα και επίσης, κατά κάποιο τρόπο, με πάθος, θάρρος και υπομονή, γιατί ο αγώνας είναι δύσκολος. Αναρωτιόταν ο κ. Mιndez de Vigo, επικαλούμενος τον Θερβάντες, αν θα είναι εύκολος ο δρόμος. Επιτρέψτε μου να επικαλεσθώ και εγώ τον αθάνατο συγγραφέα μας και να του πω πως "οι γοητευτικοί θα μπορέσουν να μας πάρουν την περιπέτεια, αλλά όχι όμως την εμψύχωση και την προσπάθεια».

Schδfer
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δίνει σήμερα, με την έκθεση Mιndez de Vigo / Τσάτσου, ένα σημαντικό πολιτικό μήνυμα για την κύρωση της Συνθήκης του Αμστερνταμ στα κράτη μέλη. Ως βουλευτές το κάνουμε αυτό με ενισχυμένη την αυτοπεποίθησή μας. Γιατί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν κατά την έναρξη της αναθεώρησης της Συνθήκης, ως κινητήρας της περαιτέρω ένταξης, καθοριστικό για την κατεύθυνση των διαβουλεύσεων που ακολούθησαν. Αναφέρομαι εδώ στις κυρίες και κυρίους συναδέλφους Bourlanges, Martin, Dury και Maij-Weggen. Το Ευρωπαϊκό Κονοβούλιο κατόρθωσε να παίξει σημαντικό ρόλο στις διαβουλεύσεις για την αναθεώρηση της Συνθήκης, τόσο ενόψει των συζητήσεων όσο και της ενίσχυσης της δημοσιότητας. Ιδιαίτερα συνεισέφεραν σ' αυτό ο πρώην Πρόεδρός μας Klaus Hδnsch, ο Πρόεδρος Gil-Robles και οι εκπρόσωποι Elisabeth Guigou και Elmar Brok. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βγήκε κερδισμένο από τα αποτελέσματα της αναθεώρησης της Συνθήκης. Το 75 % της νομοθεσίας θα σναποφασίζεται ισότιμα από εμάς, μελλοντικά δε θα εκλέγουμε επίσης τον Πρόεδρο της Επιτροπής.
Πραγματικά, το Αμστερνταμ ήταν, μετά την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη και το Μάαστριχτ, μία κυβερνητική διάσκεψη όπου και πάλι έπρεπε να ανευρεθεί με κόπο ένας συμβιβασμός μεταξύ των διαφορετικών συμφερόντων των εθνικών κρατών. Ένα είναι εδώ αδιαμφισβήτητο: Μόνο η αντικατάσταση των συντηρητικών κυβερνήσεων της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας από σοσιαλδημοκρατικές κατέστησε δυνατή μία κοινωνική πολιτική χωρίς opt out και ένα απασχολησιακό κεφάλαιο. Αν επισκοπήσουμε τώρα την έκταση όσων επιτεύχθηκαν, μπορούμε ήδη να διαπιστώσουμε ότι είναι αξιοσημείωτη. Πρώτον: ως προς την απασχόληση, προχωρήσαμε μέσω ενός ιδιαίτερου κεφαλαίου στον συντονισμό της πολιτικής των κρατών μελών, στην απόκτηση δυνατότητας λήψης μέτρων προώθησης και με κάποιες οικονομικές χορηγίες και στην δημιουργία μίας Επιτροπής Απασχόλησης. Δεύτερον: στην κοινωνική πολιτική, η συμφωνία ενσωματώθηκε στη Συνθήκη και βελτιώθηκε. Έχουμε ενεργές δυνατότητες να κάνουμε στ' αλήθεια πράξη την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών. Τρίτον: ως προς το περιβαλλον, η αειφόρος ανάπτυξη περιελήφθη ως στόχος στη Συνθήκη και προστέθηκαν οι στόχοι περιβαλλοντικής πολιτικής για όλες τις κοινοτικές πολιτικές. Το ίδιο ισχύει για την διεύρυνση στον τομέα της προστασίας της υγείας.
Τέταρτον: εσωτερικές υποθέσεις και δικαιοσύνη. Έχουμε την ρητή διασφάλιση των θεμελίων της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου σε επίπεδο Ένωσης και την εγγύηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων με εγγύηση νομικής προστασίας μέσω του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Έχυμε την έναρξη της εφαρμογής κοινοτικών διαδικασιών στους τομείς του ασύλου, της μετανάστευσης, του ελέγχου των εξωτερικών συνόρων, του καθεστώτος των υποψηφίων μελών τρίτων κρατών και της τελωνειακής συνεργασίας. Ακόμη, υπάρχει προσέγγιση των διαδικασιών διακυβερνητικής συνεργασίας προς τις κοινοτικές διαδικασίες με παράλληλη συγκεκριμενοποίηση καθηκόντων και αρμοδιοτήτων, κυρίως στον τομέα της καταπολέμησης της εγκληματικότητας. Σκέφτομαι σχετικά την ενίσχυση της Europol.
Πέμπτον: η εξωτερική πολιτική, μέσω της δημιουργίας ενός προτύπου ταυτοποίησης στο πρόσωπο του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου, η ενίσχυση των διαρθρώσεων με την δημιουργία μίας Μονάδας Σχεδιασμού. Ανάλυσης και Στρατηγικής, καθώς και μια νέα φόρμουλα τρόικας που συμπεριλαμβάνει τον Επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η χρηματοδότηση πρέπει να γίνει σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες του προϋπολογισμού σε αρμονία με την διοργανική συμφωνία. Υπάρχουν απαρχές για λήψη αποφάσεων κατά πλειοψηφία στο πλαίσιο των στρατηγικών που αποφασίστηκαν από κοινού και, κυρίως, το ότι συνθήκη του Πέτερσμπεργκ συμπεριλήφθηκε στα καθήκοντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή είναι η μία πλευρά.
Η άλλη πλευρά είναι -ας το πούμε το ίδιο ανοιχτά: πολλά έγιναν πολύ διστακτικά. Σε πολλά πράγματα, ιδιαίτερα όσον αφορά την εσωτερική πολιτική, την πολιτική σε θέματα δικαιοσύνης, αλλά επίσης την εξωτερικήη πολιτική και την πολιτική ασφαλείας, επιτεύχθηκε μικρή μόνο πρόοδος, και οι τρείς πυλώνες δεν ξεπεράστηκαν. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προτίμησε ένα δέντρο ως σύμβολο μιας κοινότητας που μεγαλώνει απ' ότι τρεις ακίνητες στήλες. Αυτό ισχύει επίσης για τα ελλείμματα, αναφορικά με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών και για το γεγονός ότι δεν συμπεριλήφθηκαν γενικά στην νομοθετική διαδικασία οι πλειοψηφικές αποφάσεις με ισότιμη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Κυρίως, όμως, λείπουν σημαντικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις ως προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Διαπιστώνουμε πως, έτσι, η Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα δεν είναι ακόμη έτοιμη για διεύρυνση! Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βλέπει κριτικά τα όσα επιτεύχθηκαν -και δικαίως! Γιατί δεν επιβάλαμε μια σειρά αιτημάτων μας. Όμως, ειδικά σε θέματα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, δεν πρέπει να αποκτήσουμε την συνήθεια, ούτε εσωτερικά ούτε δημόσια, απλώς να καταγράφουμε σιωπηρά τις επιτυχίες, ενώ αντίθετα διαρκώς παραπονούμαστε με πολλά λόγια για τα ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά. Αυτό δεν θα μας κάνει να προχωρήσουμε στην Ευρώπη! Και λέω, κρίνοντας επίσης ως συνδικαλιστής, ότι τα θετικά υπερτερούν. Γι' αυτό μπορούμε να δώσουμε την έγκριση στο Κοινοβούλιο. Το λέω αυτό και σύμφωνα με τις συζητήσεις με τα εθνικά κοινοβούλια, τις οποίες ακούσαμε εδώ. Το λέω επίσης σύμφωνα με τις συζητήσεις με τους εκπροσώπους των μη κυβερνητικών οργανώσεων. Για μας, δεν υπήρξαν παρά σημάδια υπέρ της συναίνεσης. Δεν υπήρξαν για το Κοινοβούλιο σημάδια υπέρ της απόρριψης της Συνθήκης αυτής στο σύνολό της. Αυτό σημαίνει για μένα ως ομιλητή της Σοσιαλδημοκρατικής Ομάδας ότι εμείς σήμερα θα δώσουμε εδώ και την πολιτική μας συναίνεση.
Συνειδητά αναφέρομαι στις αντιδράσεις των συναδέλφων Πρασίνων. Λυπάμαι πολύ, που εσείς θέλετε να καταψηφίσετε την κύρωση. Υπενθυμίζω ότι μερικοί από εσάς έχετε ήδη προσφύγει στο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο κατά της Συνθήκης του Μάαστριχτ, ενώ άλλοι έχετε αγωνιστεί εναντίον της ένταξης της χώρας σας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στερείται αξιοπιστίας το να χαιρετίζει κανείς την ευρωπαϊκή ιδέα μόνο με τα λόγια και κατόπιν, όταν τίθεται κεντρικό ζήτημα, να αποσείει την ευθύνη του και να λέει μικρόψυχα όχι.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα βρίσκεται μπροστά στις σημαντικότερες αποφάσεις της σχεδόν πενηντάχρονης ιστορίας της ολοκλήρωσής της, που την αποτελούν η αναθεώρηση της Συνθήκης το 1997, οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη το 1998, το νόμισμα ευρώ το 1999 και το νέο οικονομικό πλαίσιο από το 2000. Γι' αυτό χρειαζόμαστε επίσης πολιτικούς οραματισμούς για περαιτέρω θεσμικές μεταρρυθμίσεις, ώστε να λειτουργεί καλύτερα η Ευρωπαϊκή Ένωση, ή μάλλον για να λειτουργήσει εν γένει η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την διεύρυνση. Για τον λόγο αυτό, οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να γίνουν πριν από την διεύρυνση, δεν πρέπει, όμως, να την καθυστερήσουν. Σε καμία περίπτωση!
Αυτό δεν είναι ο τετραγωνισμός του κύκλου, δεν επιλύεται όμως με τις μέχρι τώρα μεθόδους. Γι' αυτό είναι σημαντικό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αναπτύξει τώρα πολιτικές ιδέες για τα περαιτέρω βήματα της ολοκλήρωσης. Στη Σύνοδο Κορυφής του Αμστερνταμ, στην Κεντρική Τράπεζα, είχα την ευκαιρία να συζητήσω, στο περιθώριο των διαπραγματεύσεων, με δημοσιογράφους, δημόσιους υπαλλήλους και πολλούς άλλους, πράγμα για το οποίο μου έδωσε την ευκαιρία η αξιότιμη συνάδελφος κ. van Putten. Μερικές φορές σκεφτόμουν ότι αν οι πολίτες έβλεπαν αυτό το είδος διαπραγματεύσεων, δεν θα καταλάβαιναν πλέον μελλοντικά την Ευρώπη.
Πρέπει να κάνουμε και πάλι την Ευρώπη περισσότερο μία ανοιχτή διαδικασία, ένα επίμαχο θέμα συζήτησης και να συμβάλουμε στην μεγαλύτερη συμμετοχή εκείνων που εκλέχθηκαν στις χώρες τους για τον σκοπό αυτόν, δηλαδή των εθνικών κοινοβουλίων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Έτσι, θα αποφύγουμε να επιβαρυνθούν γι' άλλη μια φορά μέσα σε μια μεγάλη νύχτα οι απαραίτητες αποφάσεις με εσωπολιτικά προβλήματα ή να αποτύχουν οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις εξαιτίας των προσχημάτων εκείνων που θέλουν να πάρουν ως ομήρους τις νεοπαγείς δημοκρατίες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης για χάρη των δικών τους εθνικών συμφερόντων.
Η Ευρώπη είναι οι πολίτες της. Η συναίνεσή τους στην Κοινότητα εξαρτάται από την επιτυχία των κοινοτικών πολιτικών. Στο σημείο αυτό, η Συνθήκη του Αμστερνταμ παρουσιάζει μία σειρά πλεονεκτημάτων. Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την ισοτιμία των γυναικών αποτελεί από την σκοπιά αυτή μια σημαντική ενθάρρυνση. Η ευρωπαϊκή Σύνοδος Κορυφής πρέπει να οδηγήσει σε επιτυχία στην πράξη. Δεν πρέπει να αποτύχει εξαιτίας του αποκλεισμού εκ μέρους της γερμανικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Ξέρουμε όλοι ότι ο εθνικισμός προκύπτει από άλυτα ευρωπαϊκά προβλήματα. Γι' αυτό έχουμε ανάγκη ενίσχυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και με το Αμστερνταμ η Ευρωπαϊκή Ένωση γίνεται πιο ισχυρή!

Bourlanges
Κύριε Πρόεδρε, ένας κάπως ξεχασμένος γάλλος πολιτικός άνδρας, του οποίου, ωστόσο, πρέπει να εξάρουμε τη μνήμη έστω και μόνο για την τονωτική αξία του κυνισμού του, ο πρόεδρος Henri Queuille, ισχυριζόταν ότι η πολιτική δεν συνίσταται στη διευθέτηση των προβλημάτων, αλλά στη φίμωση εκείνων που τα δημιουργούν.
Φοβούμαι πως η σκιά του Henri Queuille έκανε υπερβολικά αισθητή την παρουσία της στις εργασίες της διακυβερνητικής διάσκεψης και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Αμστερνταμ γιατί, ουσιαστικά, φιμώσατε εκείνους που προκαλούσαν τα προβλήματα ικανοποιώντας τους σε ορισμένα σημεία, είτε πρόκειται για τα κράτη μέλη, τα θεσμικά όργανα, ή ορισμένους τομείς της κοινής γνώμης, απαντώντας με λόγια στην επιθυμία τους για συγκεκριμένες δεσμεύσεις, αντιτάσσοντας απαρέγκλιτες προθεσμίες στα αιτήματά τους για μέσα που να ευνοούν την ενεργοποίηση, προτείνοντάς τους κάθε άλλο παρά δράση -σαν να τους είχαν κάνει μάγεια. Αλλά δεν διευθετήσατε τα προβλήματα και το γνωρίζετε.
Έπρεπε να επιλύσετε τρία προβλήματα. Κατ'αρχάς, τον εκδημοκρατισμό και ως προς αυτό, το ομολογώ ενώπιόν σας, συντελέστηκαν πρόοδοι. Ακολούθως, την εμβάθυνση, δηλαδή την εφαρμογή θεσμικών μέσων που θα πρσέδιδαν ισχύ και σφρίγος στις πολιτικές που διακηρύχθηκαν στο Μάαστριχτ, αλλά παρέμειναν έκτοτε κενό γράμμα. Στο σημείο αυτό, ακολουθήσατε την τακτική των ντόμινο, πολλαπλασιάσατε τις διαδικασίες, αλλά δεν επιφέρατε καμία αλλαγή στην ουσία. Τέλος, το "μαζικό» πρόβλημα της διεύρυνσης, για το οποίο με λύπη μου σας άκουσα, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, να ισχυρίζεστε ότι δεν αποτελούσε τον ουσιαστικό στόχο της Συνθήκης.
Πώς θα επιτρέψουμε σε αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση των σχεδόν 500 εκατομμυρίων κατοίκων, πώς θα επιτρέψουμε σε αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση των περίου 30 κρατών μελών, πώς θα επιτρέψουμε σε αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση, που είναι τόσο ετερόκλητη στο πολιτικό, πολιτισμικό, οικονομικό και διοικητικό επίπεδο όσο αυτή που οικοδομούμε, πώς θα επιτρέψουμε, λοιπόν, σε αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση να λειτουργήσει; Εδώ σιωπήσατε. Μείνατε άπραγοι. Δεν διευθετήσατε το ουσιαστικό πρόβλημα! Ορισμένοι διατείνονται ότι το έγγραφο του Αμστερνταμ δεν έχει αξία. Δεν συμμερίζομαι την άποψη αυτή. Πιστεύω ότι είναι μέτριο. Εκτιμώ, κυρίως, ότι είναι εκτός θέματος και, ως φιλόλογος, θεωρώ ότι ένα κείμενο εκτός θέματος δεν μπορεί να είναι ικανοποιητικό.
Η εν λόγω έκθεση προτείνει μια ενέργεια που εγκρίνω, στο μεγαλύτερο μέρος της, υπό τις παρούσες συνθήκες. Η ενέργεια αυτή στηρίζεται σε τρεις λέξεις. "Αποθήκευση», γιατί ό, τι υπάρχει στο χαράκωμα είναι χρήσιμο για τον φαντάρο. ο κοινοτικός φαντάρος αποθηκεύει, και αυτή την έννοια έχει η σύσταση περί κύρωσης της Συνθήκης. "Κριτική», κυρίως η ρήξη του παραλληλισμού μεταξύ της διεύρυνσης και τις θεσμικής εμβάθυνσης. Οι εισηγητές δεν προχωρούν τόσο πολύ, αλλά βρίσκονται στον σωστό δρόμο. Τέλος, "Πρόταση» και πιστεύω ότι στο σημείο αυτό έγκειται η ουσιαστική προσφορά της εν λόγω έκθεσης. Οι διπλωμάτες απέτυχαν και εναπόκειται στους πολίτες να αναλάβουν δράση, στο πλαίσιο πάντα του άρθρου N, γεγονός που επιτρέπει πολλούς ελιγμούς.. Αυτή είναι η βασική συνεισφορά της έκθεσης.
Αυτοί είναι, κυρίες και κύριοι, οι λόγοι για τους οποίους θα εγκρίνω την έκθεση υπό τις παρούσες συνθήκες, αλλά δεν απαλάσσω το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο από τις ευθύνες που το βαρύνουν επειδή δεν τήρησε τις υποσχέσεις του. Εξάλλου δεν βλέπουμε πώς θα μπορέσει να τις τηρήσει μελλοντικά!

Azzolini
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, πριν απ' όλα θέλω να πω ότι συντάσσομαι με εκείνους που εξέφρασαν την ευαρέσκειά τους για την εργασία των συναδέλφων κ.κ. Mιndez de Vigo και Τσάτσου. Αναγνωρίζω εν πρώτοις ότι δεν υπήρξε καθόλου εύκολη η εργασία τους, επειδή χρειάστηκε να συμβιώσουν με δύο αντίθετα συναισθήματα: να υπερψηφισθεί ή όχι το σχέδιο της συνθήκης. Πράγματι, μπροστά σε μία συνθήκη που επισημαίνει νέους πολιτικούς στόχους, που σκιαγραφεί τις στρατηγικές της Ένωσης για την τρίτη χιλιετηρίδα, αλλά, παρ' όλο που τα θέτει, δεν λύνει τα προβλήματα, θα μπορούσε να υπάρχει και ο πειρασμός, που στην πραγματικότητα είναι πολύ δυνατός, να υποδειχθεί στο Σώμα αυτό η καταψήφισή της.
Επίσης, οι ίδιοι εισηγητές καταγγέλλουν, και κατά τη γνώμη μου ορθά, την απουσία του Σώματος αυτού από τις μεγάλες πολιτικές αποφάσεις της ΕΕ, αφήνοντας για μία ακόμη φορά χωρίς λύση το πρόβλημα του δημοκρατικού ελλείμματος, το οποίο, ας το προσέξουμε καλά, δεν είναι καθόλου αβάσιμο. Για το γενικό συμφέρον της Ένωσης, η οποία πρέπει οπωσδήποτε να ενεργεί πάντοτε με την συναίνεση των πολιτών, η πολιτική νομιμοποίηση των μεγάλων επιλογών δεν μπορεί να αποσπαστεί από μία αμεσότερη ανάθεση ευθυνών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το οποίο, μεταξύ άλλων, έχοντας λάβει την εντολή, πρέπει οπωσδήποτε να λογοδοτήσει απ ευθείας στους πολίτες. Όμως και οι εισηγητές μας, όπως και εμείς, θα έχουν αξιολογήσει τις επιπτώσεις μίας αρνητικής ψήφου εκ μέρους του Σώματος, όχι μόνο για τους πολίτες αλλά και σε ό, τι αφορά με τους σημαντικούς στόχους που θέσαμε στον εαυτό μας με τη νέα Συνθήκη.
Βέβαια, η ψήφος μας δεν είναι νομικά δεσμευτική· παρ' όλα αυτά πρόκειται για μία πολιτική ψήφο, και το Κοινοβούλιο, εν γνώσει του ρόλου που του ανατέθηκε από τις Συνθήκες, έχει το καθήκον να παραμείνει μέσα στα δικά του πλαίσια, τα οποία πάντως, εμείς θεωρούμε δυσανάλογα και ανεπαρκή σε σχέση με τους στόχους στους οποίους προσβλέπουμε.
Αυτή η συνάφεια στη διατύπωση που βρίσκουμε στο κείμενο της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων, κατά τη γνώμη μας δεν ανταποκρίνεται στο άρθρο 12, τελευταία παράγραφος, που αφορά στην έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Παρ' όλο που συμμερίζομαι την πολιτική νομιμότητα αυτού του αιτήματος, πρέπει να τονίσω ότι η επιλογή σχετικά με την έδρα του Κοινοβουλίου γίνεται σε κυβερνητικά πλαίσια, που κατά τα άλλα αντιπροσωπεύονται από πολλά από τα κόμματά μας.
Επίσης, μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι ένα τέτοιο άρθρο απορρέει από μία νομική συνάφεια του κειμένου αυτού η οποία, αντίθετα, πρέπει να ανήκει σε ένα κοινοβουλευτικό Σώμα.
Θα ήθελα να τελειώσω την παρέμβαση αυτή, υπενθυμίζοντας τουλάχιστον το κείμενο εκείνο της έκθεσης των κυρίων Mιndez de Vigo και Τσάτσου, που στο άρθρο 19 ζητεί να αναχθεί η πολιτική σε ένα περισσότερο δραστικό και σημαντικό ρόλο σε σχέση με τις μέλλουσες μεταρρυθμίσεις των συνθηκών, με μία αμεσότερη ανάμειξη τόσο του ευρωπαϊκού όσο και των εθνικών κοινοβουλίων. Την Ευρώπη που οικοδομούμε με μόχθο πρέπει να την αισθανθούν οι πολίτες μας, οι οποίοι πρέπει να είναι σε θέση να συζητήσουν γι' αυτήν ώστε να αντιλαμβάνονται τις αναπτυξιακές διαδικασίες· χωρίς αυτούς, χωρίς τη συναίνεσή τους και την ηθελημένη τους προσχώρηση, θα μπορούσαν μια μέρα να λάβουν χώρα διαδικασίες που αναπόφευκτα θα οδηγήσουν σε αποτελμάτωση. Αυτός είναι ο λόγος που η λειτουργία νομιμοποίησης του Κοινοβουλίου αυτού πρέπει να αναγνωρισθεί από τα κράτη μέλη το συντομότερο δυνατόν.

Neyts-Uyttebroeck
Κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, η ειδησεογραφία για τη Σύνοδο Κορυφής του Αμστερνταμ ήταν κυρίως αρνητική και αυτή η εντύπωση παρέμεινε. Η νέα Συνθήκη δεν θα σήμαινε τίποτε ή έστω κάτι πολύ λίγο, και σχεδόν δεν θα είχε σημασία αν κυρωθεί ή όχι. Αυτή η αρνητική εντύπωση, κύριοι συνάδελφοι, προκλήθηκε κυρίως επειδή δεν επιτεύχθηκε συμφωνία επί των θεσμών. Αποτελεί ειρωνεία το ότι σχολιαστές και παρατηρητές οι οποίοι μέχρι τότε δεν είχαν δώσει καμία σημασία σε θεσμικά θέματα, ξαφνικά δεν μιλούσαν για τίποτε άλλο. Οπότε, το έργο των εισηγητών μας ήταν δύσκολο, αλλά το έφεραν σε πέρας κατά τρόπο άψογο. Μια ψύχραιμη και σωστή ανάλυση και αξιολόγηση της Συνθήκης και μια γνωμοδότηση η οποία αποτελεί, όπως το διατύπωσε ο Jean Racine: ni cet excθs d'honneur, ni cette indignitι -ούτε υπερβολικές τιμές, ούτε περιφρόνηση.
Η εκτενής έκθεσή τους, με 269 παραγράφους σε 72 σελίδες, αποτελεί έξοχη ανάλυση και αξιολόγηση της Συνθήκης και δικαιολογεί πλήρως την έκκληση για κύρωση. Είναι πάντως σαφές ότι το θεσμικό έργο δεν έχει ακόμη ξεκινήσει, και αυτό πρέπει να γίνει ολοταχώς. Το θέμα είναι επείγον, για να μην καθυστερήσουν οι νέες προσχωρήσεις. Διότι, κύριε Επίτροπε, συνάδελφοι, κύριε Πρόεδρε, οι προσχωρήσεις αποτελούν τη μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η Ένωση εν καιρώ ειρήνης. Μια ασθενής ένωση θα βούλιαζε κάτω από το βάρος αυτής της πρόκλησης, δεν θα την άντεχε. Επομένως, επέκταση και εκβάθυνση δεν αλληλοαποκλείονται καθόλου, ίσα ίσα αλληλοσυμπληρώνονται. Παρατηρώ αυτές τις ημέρες ότι διευρύνεται το χάσμα ανάμεσα σε εκείνους που θεωρούν ότι οι δύο έννοιες αλληλοαποκλείονται. Και φαντάζομαι ότι αυτό θα ικανοποιήσει πολύ εκείνους που δεν θέλουν ούτε διεύρυνση ούτε εκβάθυνση. Οπότε, συνάδελφοι, για να καταστήσουμε σαφές ότι εμείς θέλουμε και την διεύρυνση και την εκβάθυνση, πρέπει να πιάσουμε δουλειά αμέσως. Χαίρομαι με την πρόταση των εισηγητών να εκτελέσουμε το έργο αυτό μαζί με τα εθνικά κοινοβούλια. Αισθάνομαι κάποια υπεριφάνεια για το γεγονός ότι μπόρεσα να συμβάλω λίγο σε αυτό κατά την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο.

Herzog
Κύριε Πρόεδρε, στο πλαίσιο της Συνθήκης του Αμστερνταμ, οι κυβερνήσεις ήταν επιφορτισμένες με την επανεξέταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης λίγο πριν από τη διεύρυνση. Δεν το έπραξαν. Δεν εκδημοκράτισαν τα θεσμικά τους όργανα, παρά το γεγονός ότι υπό την πίεση της κοινής γνώμης και λαμβάνοντας υπόψη το ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εμφανίζονται στο κείμενο ορισμένες εν μέρει προόδους. Δεν πρόκειται για την αποτυχία διαπραγματεύσεων έπειτα από εις βάθος συζητήσεις, αλλά για την αποτυχία που απορρέει από την απόρριψη που είναι προϊόν σκέψης και δράσης. Τι να κάνουμε, λοιπόν;
Οι εισηγητές ζητούν από το Συμβούλιο να αρχίσει γνησιότερη διαδικασία θεσμικής μεταρρύθμισης, από το 1998. Αυτό είναι θετικό. Είναι, όμως, ανάγκη να εγγυηθούμε παράλληλα το Αμστερνταμ, δηλαδή να αφήσουμε τους συμπολίτες μας να πιστεύουν ότι συντελείται πρόοδος; Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα επιδείκνυε περισσότερη πυγμή και μεγαλύτερο θάρρος αν συνιστούσε στις εθνικές αρχές να μην κυρώσουν το κείμενο αυτό ως έχει, όσο οι κυβερνήσεις δεν θα το εφαρμόζουν για να επιλύουν τα προβλήματα που προκύπτουν.
Η μεταρρύθμιση είναι απαραίτητη όχι μόνο στη διεύρυνση, αλλά και στην κοινωνική και πολιτική κρίση, καθώς και στην προοπτική του ενιαίου νομίσματος. Το ευρώ δεν μπορεί να επιτύχει χωρίς την πολιτισμική και δημοκρατική αλλαγή της ΕΕ. Αν και είναι φορέας ευκαιριών, ενέχει και μεγάλους κινδύνους. Χρειαζόμαστε κοινονική ρύθμιση της αγοράς, συνεργασία σε επίπεδο κοινών πολιτικών και όχι μόνο συντονισμό. Χώρος κανόνων, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να καταστεί πολύ περισσότερο χώρος κατανεμημένων σχεδίων. η υποκριτική επικουρικότητα πρέπει να παραχωρήσει τη θέση της στην αλληλυγγύη και χρειαζόμαστε γι'αυτό κοινές εξουσίες, πολύ πιο νόμιμες και αποτελεσματικές.
Η εναπόθεση ευθυνών στο Συμβούλιο, η εξέταση των πολιτικών, η θέσπιση εξουσιών πρωτοβουλίας και ελέγχου των πολιτών, η διαβούλευση των φορέων της κοινωνίας των πολιτών, όλα τα ανωτέρω έχουν επείγοντα χαρακτήρα. Δεν αναζητούμε έναν βραχυπρόθεσμο καταπληκτικό θεσμικό Μeccano. Θέλουμε να άρουμε τους φραγμούς που εμποδίζουν την ανάδειξη μιας κοινοτικής δημοκρατίας. Θέλουμε η συμπεριφορά να διέπεται από αλληλεγγύη και θέλουμε να επιτρέψουμε στους πολίτες και σε όλους τους κοινωνικούς φορείς να αντιστέκονται και, αν είναι δυνατό, να επιλέγουν!

Voggenhuber
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, το αν το δυσοίωνο και πολυσυζητημένο ποτήρι νερό είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο καθορίζεται από τη δίψα εκείνου που το παρατηρεί. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι η δίψα των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων για μια ευρωπαϊκή δημοκρατία ήταν στο Αμστερνταμ στ' αλήθεια πολύ μικρή. Η δίψα για μια ευρωπαίκή δημοκρατία, για μια κοινωνική θεμελιώδη τάξη στην Ευρώπη, για οικολογική πρόοδο ασφαλώς ήταν πολύ μικρή, έτσι ώστε σε μερικούς απ' αυτούς το ποτήρι να φαίνεται μισογεμάτο.
Μπορώ, πάντως, να διαβεβαιώσω έναν από τους προλαλήσαντες ομιλητές, τον κύριο Janssen van Raay, ότι ένα ποτήρι MoutonRothschild έχει διαφορετική γεύση.
(Χειροκροτήματα) Αυτό που αποφασίζει αυτό το Κοινοβούλιο σήμερα για την Συνθήκη του Αμστερνταμ στερείται, από νομικής άποψης, οποιασδήποτε σημασίας. Επομένως, μπορούμε σήμερα να προσφέρουμε στους εκλογείς μας μόνο κάτι που στην πολιτική θεωρείται λιγοστή τροφή, δηλαδή την αλήθεια για την Συνθήκη του Αμστερνταμ, για την μελλοντική κατάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σ' αυτό έγκειται η μοναδική ευκαιρία, η μοναδική ισχύς και η μοναδική υποχρέωση αυτού του Κοινοβουλίου.
Ποια είναι, ομως, η αλήθεια; Είναι ο ισχυρισμός των εισηγητών ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι ένα βήμα προς την οικοδόμηση της Ευρώπης, ή μήπως πλησιάζουμε περισσότερο την αλήθεια διαβάζοντας μία άλλη έκθεση, μία έκθεση που έτυχε πολύ διακριτικής μεταχείρισης, που είναι πολύ μυστική, που προέκυψε επίσης από τους κόλπους του Κοινοβουλίου αυτού, την έκθεση της ομάδας εργασίας "Διακυβερνητικές Διασκέψεις» προς τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου; Εκεί αναφέρεται: "Γενικά, η νέα Συνθήκη, χωρίς να έχει στόχους που να δείχνουν προς τα εμπρός, παριστά μόνον το μέτρο των προεκλογικών εθνικών ή και εθνικιστικών επιδιώξεων εκείνων που την υπογράφουν». Μήπως πλησιάζουμε την αλήθεια πολύ περισσότερο όταν παρακολουθούμε αυτήν την έκθεση, όπου στην συνέχεια αναφέρεται: "Η Συνθήκη του Αμστερνταμ πρώτα απ' όλα συνιστά μια παταγώδη αποτυχία συγκρινόμενη με την αρχική εντολή της διακυβερνητικής διάσκεψης και των τριών αξόνων, γύρω από τους οποίους κατασκευάστηκε, δηλαδή της μεγαλύτερης εγγύτητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τους πολίτες, της μεταρρύθμισης των θεσμικών οργάνων σε μία Ένωση δημοκρατικότερη και αποτελεσματικότερη και της ενίσχυσης της ικανότητας δράσης της Ένωσης στην εξωτερική πολιτική.»
Ίσως είναι αλήθεια ότι εμείς σήμερα μπορούμε να προσφέρουμε στους Ευρωπαίους μόνο την αλήθεια. Ίσως αυτό να είναι λίγο, όμως δεν πρέπει να κάνουμε ακόμη λιγότερα! Δεν πρέπει να στερήσουμε από τους ανθρώπους ακόμη και αυτήν την αλήθεια! Γιατί εκείνη θα είναι η βάση για να βρεθεί διέξοδος από την κρίση της Ένωσης. Την διέξοδο αυτήν είτε θα την βρει αυτό το Κοινοβούλιο, είτε κανένας. Αυτό είναι το καθήκον του Κοινοβουλίου και γι' αυτό δεν θα πρέπει να αποσιωπήσει την αλήθεια. Δεν θα του επιτραπεί να συγκαλύψει την ήττα των εθνικών κυβερνήσεων.
Η σημερινή ημέρα είναι αποφασιστική για την αποτυχία του Κοινοβουλίου. Το Αμστερνταμ υπήρξε αποφασιστικό για την αποτυχία των εθνικών κυβερνήσεων.

Vandemeulebroucke
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, το μέλος της Ομάδας μας κ. Saint-Pierre εξέθεσε ήδητους λόγους για τους οποίους η Ομάδα μας δεν θα εγκρίνει την έκθεση. Το Αμστερνταμ είναι ένα μηδενικό για τις απαραίτητες θεσμικές μεταρρυθμίσεις. Και υπάρχει και άλλο πρόβλημα: Η Ένωση συνεχίζει να συναλλάσσεται μόνο με μεμονωμένα κράτη μέλη, παρ' όλο που σε πολλές περιπτώσεις δεν έχουν πια καμία νομική αρμοδιότητα. Στο Βέλγιο, μόνο τα κρατίδια Φλαμανδία και Βαλλωνία είναι κατά το σύνταγμα αρμόδια, το καθένα χωριστά, για τους τομείς πολιτισμού, παιδείας, χωροταξίας, περιβάλλοντος, επιστημονικής έρευνας, διαρθρωτικών ταμείων, μεταφορών κι άλλα. Τα κρατίδια είναι βάσει του συντάγματος ανεξάρτητα, το καθένα με τη δική του διεύθυνση, το δικό του σπιτικό, τον δικό του προϋπολογισμό, τη δική του διαχείριση. Εντούτοις, η Ένωση συνεχίζει να στέλνει τους λογαριασμούς και τα έγγραφά της στην παλαιά διεύθυνση των γονέων τους. Μια Ένωση που δεν κατορθώνει καν να ανταποκρίνεται σε μια αλλαγή διεύθυνσης, είναι θεσμικά οριστικά ξεπερασμένη. Αλλωστε και το Μαάστριχτ αποτελούσε εδώ χαμένη ευκαιρία, και η αγάπη μας για την Ευρώπη είναι αρκετά μεγάλη ώστε να μην μας επιτρέπει να πούμε το ναι σε αυτή την έκθεση.

Bonde
Κύριε Πρόεδρε, με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ εσείς και οι υπόλοιποι Βρετανοί αποκτάτε ένα γραπτό σύνταγμα δίχως δημοκρατία. Ίσως όμως είναι καλύτερο να έχετε μια ζωντανή δημοκρατία δίχως γραπτό σύνταγμα. Και οι άλλες 14 χώρες της ΕΕ πράγματι αποκτούν νέο σύνταγμα, έναν νέο καταστατικό χάρτη, τούτο εδώ το μπιχλιμπίδι, που θα αντικαταστήσει ένα άλλο μπιχλιμπίδι, το σύνταγμα της Δανίας. Στο βαθμό που το σύνταγμα της Ένωσης αντιβαίνει το δανέζικο σύνταγμα, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι είναι το κοινοτικό δίκαιο που υπερισχύει. Αυτή την αρχή έχει εφεύρει το Δικαστήριο, αλλά αυτό που είναι νέο με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι ότι στο πρωτόκολλο εμπεριέχεται η επικουρικότητα. Γράφει σε αυτό ότι δεν θίγονται οι σχέσεις μεταξύ της εθνικής νομοθεσίας και της κοινοτικής νομοθεσίας, που έχει συντάξει το Δικαστήριο, και πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου λέει: "Η Ένωση παρέχει τα απαραίτητα μέσα για την επίτευξη των στόχων της και την υλοποίηση της πολιτικής της»
Δεν είναι λοιπόν μια αρχή επικουρικότητας αλλά το αντίθετο. Είναι μια αρχή που καθιερώνει την πρωτοκαθεδρία του δικαίου της Ένωσης, ακόμη και υπεράνω των εθνικών συνταγμάτων, και που για πρώτη φορά εμπεριέχεται στην ίδια τη Συνθήκη, και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο η Μεγάλη Βρετανία αποκτά ένα νέο, γραπτό σύνταγμα για πρώτη φορά στη ζωή σας αλλά και στη ζωή όλων των Βρετανών. Είναι όμως ωραίο το σύνταγμα που αποκτούμε; Όχι, δεν είναι, δεν είναι ωραίο σύνταγμα, με τα θεμελιώδη δικαιώματα διατυπωμένα στις πρώτες παραγράφους και με διατάξεις για τα θεσμικά όργανα και τη δημοκρατία στις επόμενες παραγράφους. Είναι ένα σύνταγμα όπου τα θεμελιώδη δικαιώματα και τα κοινωνικά δικαιώματα ναι μεν συμπεριλαμβάνονται, αλλά διάσπαρτα εδώ κι εκεί στη Συνθήκη. Εντούτοις, η θεμελιώδης αρχή είναι ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα των κρατών μελών, όπως αυτά περιέχονται στα εθνικά συντάγματα και σύμφωνα με την πρακτική στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Λουξεμβούργο, τα εξάγουμε στις αρχές της Ένωσης, οι οποίες θα λειτουργούν με ομοφωνία. Από άποψη περιεχομένου πρόκειται για ένα σύνταγμα, αλλά από άποψη μορφής πρόκειται για μια κοινή διεθνή συμφωνία. Ελπίζω, παρ' όλα αυτά, ότι τα κράτη μέλη θα την αντιμετωπίσουν ως συνταγματική αλλαγή κι ως εκ τούτου θα δώσουν στο εκλογικό σώμα τη δυνατότητα να έχει τον τελευταίο λόγο.

Muscardini
Κύριε Πρόεδρε, η καινούρια Συνθήκη δεν εμπεριέχει πρόβλεψη για την επίλυση του θέματος των αρμοδιοτήτων και των λειτουργιών των θεσμικών οργάνων. Τα λίγα βήματα σχετικά με την βελτίωση των διαρθρωτικών προϋποθέσεων της ευρωπαϊκής δημοκρατίας δεν θα κατορθώσουν ποτέ να καλύψουν το έλλειμμα που καταγγέλλουμε εδώ και τόσα χρόνια και εναντίον του οποίου αγωνιζόμαστε από τον καιρό της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Η σημερινή θεσμική διάρθρωση δεν είναι πλέον σε θέση να χειρισθεί με σωστό τρόπο τη διαδικασία της ενοποίησης. Η μη πραγματοποίηση των θεσμικών μεταρρυθμίσεων δημιουργεί, κατά δύναμιν, μία επιβράδυνση των αποφάσεων σχετικά με τη διεύρυνση της Ένωσης. Συμμερίζομαι τη στάση της Γαλλίας, της Ιταλίας και του Βελγίου, που τονίζουν τις ανεπάρκειες της Συνθήκης σχετικά με τη διεύρυνση και εξαρτούν τις νέες προσχωρήσεις από τη θεσμική ανάπτυξη.
Η Εθνική Συμμαχία βλέπει ότι επιβεβαιώνεται η γνώμη της, την οποία εκφράζει εδώ και χρόνια, σύμφωνα με την οποία όταν δεν υπάρχει ένα ανανεωμένο θεσμικό πλαίσιο, όταν δεν υπάρχει πολιτική ένωση, η κάθε προσχώρηση επιδεινώνει την ανεπάρκεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τη λειτουργία της και τη λήψη αποφάσεων. Το πρόβλημα της ιεράρχησης των κανόνων είναι ένα πρόβλημα που η Συνθήκη αφήνει άλυτο, ένα πρόβλημα που δεν έχει γραφειοκρατικό χαρακτήρα αλλά αγγίζει από κοντά τη φύση των κοινοτικών πράξεων. Σε ποιον εναπόκειται η απόφαση σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση; Ποιες είναι οι αρμοδιότητες που μπορούν να μεταφερθούν στα εκτελεστικά όργανα; Ποιος επιβλέπει τις εξουσιοδοτημένες νομοθετικές δραστηριότητες; Ποιος είναι ο τρόπος με τον οποίο τα νομοθετικά όργανα θα ασκήσουν την βασική αυτή λειτουργία ελέγχου;
Στις κανονιστικές διατάξεις του πρωτοκόλλου, έχει εισαχθεί ένα ειδικό κοινωνικό πρωτόκολλο που δίνει μεγαλύτερη συνοχή και ενότητα στην κοινωνική πολιτική της Ένωσης. Η εισαγωγή του πρωτοκόλλου δεν αποτελεί ακόμη μία πολιτική· η ιστορία της Κοινότητας είναι γεμάτη πρωτόκολλα, γεμάτη χαρτιά και δηλώσεις σχετικά με τα κοινωνικά δικαιώματα! Μόνο κατά τη διάρκεια της οικονομικής και της παραγωγικής ανάπτυξης των κρατών μας στις δεκαετίες του 1960 και 1970 υπήρξε μία αληθινή ανάπτυξη της κοινωνικής πολιτικής, και αυτό σημαίνει ότι χωρίς την εξάπλωση της οικονομίας και χωρίς την αύξηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, η κοινωνική πολιτική παραμένει ένα πρωτόκολλο καλών προθέσεων.
Σχετικά με την εξωτερική πολιτική, τη δικαιοσύνη και τις εσωτερικές υποθέσεις, βρισκόμαστε πολύ μακριά από μία αληθινή πολιτική ένωση, χωρίς την οποία η Ένωση θα κλίνει προς το ενιαίο νόμισμα το οποίο δεν λύνει -αν και είναι απαραίτητο- τα προβλήματα ανισορροπίας και δυσαρμονίας της διαδικασίας ενοποίησης. Τέλος, η Συνθήκη του Αμστερνταμ ξεκίνησε κάποια πορεία, έκανε ορισμένα μικρά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, όμως ο δρόμος είναι ακόμη μακρύς, πολύ μακρύς! Η Συνθήκη δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας και δεν μεταφέρει κανένα μήνυμα ελπίδας στους πολίτες, και αυτό μας προξενεί λύπη. Στη Σύνοδο του Οκτωβρίου, με την ευκαιρία της συζήτησης πάνω στην κατάσταση της Ένωσης, δηλώσαμε ότι το Αμστερνταμ ήταν μία μεγάλη απογοήτευση· σήμερα θα θέλαμε να προσθέσουμε ότι ήταν μία χαμένη ευκαιρία. Πιστεύουμε ότι το Κοινοβούλιο αυτό θα καταλάβει επιτέλους ότι πρέπει να κινηθεί προς τους πολίτες με μεγαλύτερο δυναμισμό, διαφορετικά οι Συνθήκες θα παραμείνουν κενό γράμμα και η πολιτική ένωση θα παραμείνει στο βασίλειο των ονείρων.

Marinho
Κύριε Πρόεδρε, η νέα Συνθήκη, αφού υπεγράφη από τους υπουργούς Εξωτερικών της Ένωσης, περνά σήμερα από την ύστατη εξέτασή της στους κόλπους των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Μέχρι σήμερα, η νέα Συνθήκη ζούσε μέσα στη θαλπωρή και τη ζεστασιά που της παρείχαν οι γονιοί της, οι προγενέστερες συνθήκες, με το περιεχόμενό της να διαμορφώνεται μέσα από το φίλτρο των απόψεων των ειδικών και των διπλωματών, που, στη διάρκεια των τελευταίων τριών χρόνων, με σκαμπανεβάσματα πολλές φορές αντιφατικά, προσπάθησαν να δώσουν μια νέα πνοή στη γηρασμένη Συνθήκη του Μάαστριχτ.
Από σήμερα και στο εξής, όμως, αφού ενηλικιώθηκε, το κείμενο της Συνθήκης του Αμστερνταμ ξεκινά για όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης, όπου θα υποστεί τους κινδύνους της συζήτησης στους κόλπους της κοινής γνώμης της κάθε χώρας, για να περάσει στη συνέχεια, εν κατακλείδι, τη δοκιμασία του "ναι» ή του "όχι» των πολιτών της Ευρώπης.
Ο κύβος θα ριφθεί, επομένως, για τη Συνθήκη μετά το πέρας της ψηφοφορίας που θα έχουμε σήμερα το απόγευμα. Είμαστε μεταξύ αυτών που της εύχονται καλή σταδιοδρομία. Και γι' αυτό θα ψηφίσουμε υπέρ της γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Είμαστε μεταξύ αυτών που της εύχονται γρήγορη κύρωση, που θα επιτρέψει την εγκατάσταση ενός σταθερού θεσμικού πλαισίου, με σαφείς κανόνες μακράς πνοής, ώστε η Ευρώπη των Δεκαπέντε να μπορέσει να αντεπεξέλθει σε άλλες προκλήσεις που ορθώνονται μπροστά της.
Κατά τη γνώμη μας, θα πρέπει ανά πάσα στιγμή να επιτυγχάνεται ισορροπία μεταξύ σταθερότητας και μεταρρύθμισης. Ανά πάσα στιγμή θα πρέπει να αξιολογούμε προς τα πού οφείλουμε να δίδουμε προτεραιότητα, με γνώμονα το ιστορικό συμφέρον της Ευρώπης. Κατά τη δική μας άποψη, η παρούσα στιγμή επιβάλλει σταθερότητα. Το να επισπεύδουμε την άμεση μεταρρύθμιση μιας Συνθήκης η οποία δεν έχει ακόμη ωριμάσει ισοδυναμεί με το να "πετάμε το μωρό μαζί με το νερό του λουτρού».
Γι' αυτό, παραπάνω απ' ότι το άγχος, προέχει η διατήρηση της γαλήνης. Μεγαλύτερη σημασία απ' ότι η μεταρρύθμιση μιας ήδη αναμορφωθείσας Συνθήκης έχει η διάδοσή της και η άμεση κύρωσή της. Στη χώρα μου, κύριε Πρόεδρε, λένε ότι "οι βιαστικές γάτες γεννούν τυφλά γατάκια». Ας μην είμαστε εμείς τυφλοί. Συνεπώς, προτού αναθεωρήσουμε τη Συνθήκη, προτού αναθεωρήσουμε το ήδη αναθεωρηθέν, έχουμε καθήκον να πείσουμε.

Maij-Weggen
Κύριε Πρόεδρε, η κοινή γνώμη υποδέχτηκε τη Συνθήκη του Αμστερνταμ με πολύ λίγο ενθουσιασμό. Τα όσα έπρεπε νά έχουν αποτελέσει μια ριζική ανακατασκευή του οικοδομήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέληξαν τελικά σε έναν τοίχο από 'δω, μια αποθηκούλα από 'κει και ένα δώμα επιπλέον. Έγιναν οι εφικτές αναπροσαρμογές, αλλά δεν έγινε η απαραίτητη ανακατασκευή, απαραίτητη και για την διεύρυνση, και για τη λειτουργία της Ένωσης.
Τι να συμβουλή να δώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα εθνικά κοινοβούλια, που καλούνται να επικυρώσουν ή όχι τη Συνθήκη; Καταρχήν, είναι θετικό το ότι τα εθνικά κοινοβούλια, μερικά από αυτά τουλάχιστον, ρώτησαν τη γνώμη μας και δεν θέλουν να προχωρήσουν στην έγκριση πριν τη μάθουν. Αποδεικνύεται άλλωστε ότι οι σχέσεις ανάμεσα στα εθνικά κοινοβούλια και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι πολύ καλύτερες απ' ό, τι νομίζουν πολλοί. Και είναι καλό αυτό, διότι έχουμε ορισμένα κοινά συμφέροντα.
Η συνεργασία ανάμεσα στα εθνικά κοινοβούλια και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα μεγαλώνει στο μέλλον συνεχώς και θα γίνει ολοένα και πιο απαραίτητη για να βελτιωθεί η δημοκρατικότητα της Ένωσης. Από αυτή την άποψη, μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι. Διότι, ιδίως στον τομέα της συμμετοχής στη νομοθεσία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκανε μεγάλα βήματα μπροστά. Το χρωστάμε σε ανθρώπους όπως ο συνάδελφος κ. Brok και ο πρώην συνάδελφος κ. Guigou. Μπορούμε να πούμε ότι για το 80 % της ευρωπαϊκής νομοθεσίας ισχύει μια διαδικασία συναπόφασης, και αυτό αποτελεί ουσιαστική πρόοδο.
Συγχρόνως είναι, βέβαια, λυπηρό το γεγονός ότι δεν επιτεύχθηκε εκδημοκρατισμός στον τομέα του γεωργικού προϋπολογισμού και της γεωργικής νομοθεσίας. Αλλά μόνο για τη δημοκρατική βελτίωση που επιτεύχθηκε αλλού, είναι φρόνιμο να δεχθούμε τη Συνθήκη, ώστε να υλοποιηθούν τουλάχιστον τα λίγα που απέδωσε το Αμστερνταμ.
Κατά τα άλλα, δεν μπορούμε δυστυχώς να χαρούμε πολύ. Κάτι έγινε στον τομέα των δικαιωμάτων του πολίτη. Αναφέρθηκε επανηλειμμένα η διάταξη κατά των διακρίσεων. Επίσης στο θέμα της διαφάνειας των θεσμικών οργανών σημειώθηκε ένα μικρό βήμα μπροστά, μια που στο μέλλον τα πρακτικά των συνεδριάσεων του Συμβουλίου θα είναι δημόσια. Ακόμη, έγινε ένα βήμα στον κοινωνικό τομέα, αν και πρέπει να δούμε ακόμα κατά την προσεχή Σύνοδο Κορυφής για την απασχόληση, εάν αυτό το βήμα θα έχει και ουσία ή όχι.
Δυστυχώς, τα αποτελέσματα είναι εντελώς ανεπαρκή στους τομείς της εσωτερικής ασφάλειας, της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής για την ασφάλεια. Το μεγαλό κενό εντοπίζεται στον θεσμικό τομέα. Το αναγνωρίζουν όλοι. Για αυτόν τον λόγο, μας προτείνουν στην εξαιρετική έκθεση των συναδέλφων κ. Mιndez de Vigo και κ. Τσάτσου, να γίνει εδώ εκ των υστέρων μια διόρθωση. Δηλαδή πριν τεθεί θέμα νέας ένταξης, να διοργανωθεί ένας επιπλέον γύρος συζητήσεων για την επίλυση θεσμικών θεμάτων. Η πρόταση είναι καλή. Και αυτός ο γύρος συζητήσεων να μην πραγματοποιηθεί με την κλασική μέθοδο μιας διακυβερνητικής διάσκεψης, αλλά να γίνει δια της κανονικής ευρωπαϊκής οδού με προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου και, σε αυτή τη βάση, να υπάρξει ένα αποτέλεσμα. Πριν γίνουν αυτά, μια διεύρυνση είναι εκ των πραγμάτων ακατόρθωτη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα κατέληγε μαλλιά κουβάρια, αν προβούμε σε διευρύνσεις πριν λυθούν αυτά τα θεσμικά προβλήματα. Σε αυτό το πνεύμα, μπορούμε να εγκρίνουμε τη Συνθήκη, με την ελπίδα όμως ότι αργότερα θα ληφθούν τα μέτρα που έπρεπε να είχαν ληφθεί στο Αμστερνταμ.

Collins, Gerard
Κύριε Πρόεδρε, του χρόνου την άνοιξη θα γίνει δημοψήφισμα στην Ιρλανδία προκειμένου να αποφασισθεί αν θα κυρωθεί ή όχι η Συνθήκη του Αμστερνταμ. Κατά την διάρκεια της δημόσιας συζήτησης η οποία θα οδηγήσει στο δημοψήφισμα, μαζί με τους συναδέλφους μου στο πολιτικό κόμμα Fianna Fαil, θα υποστηρίξω με ενθουσιασμό την υπερψήφιση της Συνθήκης. Ελπίζω ότι ο λαός της Ιρλανδίας για μία φορά ακόμη θα εγκρίνει σθεναρά την συμμετοχή της χώρας μου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως έκαναν στις τρεις προηγούμενες περιπτώσεις όταν έγινε ευρωπαϊκό δημοψήφισμα στην Ιρλανδία.
Ανέμενα να δοθεί η ευκαιρία στα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να ψηφίσουν για τις αλλαγές οι οποίες έγιναν στην Συνθήκη μετά από την Σύνοδο Κορυφής του Αμστερνταμ.Αν είχε γίνει αυτό, θα ψήφιζα υπέρ της έγκρισης της νέας Συνθήκης.
Λυπούμαι πάρα πολύ που δεν ζητήθηκε από το Κοινοβούλιο να διεξάγει άμεση ψηφοφορία για το περιεχόμενο της Συνθήκης, αλλά αντίθετα του ζητείται να εξετάσει τα αντίστοιχα πλεονεκτήματα μέσω γνωμοδότησης της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων. Το έγγραφο το οποίο κατέθεσε η Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων θα έπρεπε να περιορισθεί σε μια απλή σύσταση ψήφου υπέρ ή κατά της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Ελπίζω ότι όταν προκύψει μια παρόμοια κατάσταση μετά από την διακυβερνητική διάσκεψη, οι διαδικασίες μας θα έχουν αλλάξει προκειμένου να διευκολυνθεί μια τέτοια ψηφοφορία.
Η έκθεση της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων περιέχει πολλά στοιχεία με τα οποία συμφωνώ απόλυτα. Ωστόσο, περιέχει επίσης και σχόλια με τα οποία διαφωνώ πλήρως. Δεν είναι απαραίτητο, για παράδειγμα, στο κείμενο αυτό να υπάρχουν παράπονα για τις πολιτικές οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνονται στην νέα Συνθήκη. Δεν είναι ανάγκη να ξεκινήσει και πάλι το ζήτημα για την ιδιότητα του μέλους της Επιτροπής. Το ζήτημα συζητήθηκε εκτενώς πριν από την Σύνοδο Κορυφής του Αμστερνταμ και, κατά την γνώμη μου, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων υιοθέτησαν την σωστή στάση διατηρώντας την τρέχουσα πρακτική σύμφωνα με την οποία κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να διορίσει έναν επίτροπο.
Δεύτερον, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων υιοθέτησαν την άποψη ότι δεν είναι επιτακτική η ανάγκη να εμπλακεί το Κοινοβούλιο στην Κοινή Γεωργική Πολιτική. Το υπάρχον σύστημα μέσω το οποίου η Επιτροπή εφαρμόζει την ΚΓΠ σε ημερήσια βάση υπό τον έλεγχο της συνολικής εποπτείας του Συμβουλίου, ήταν ικανοποιητικό και θα πρέπει να συνεχιστεί..Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων είχαν την άποψη ότι δεν είναι επιτακτική η ανάγκη να υπάρχει κοινή πολιτική άμυνας την στιγμή αυτή και δεν συμπεριέλαβαν στην Συνθήκη μια απόφαση την οποία υποστηρίζω πλήρως.
Δεν βλέπω την ανάγκη να ξεκινήσει και πάλι η συζήτηση στα πλαίσια της έκθεσης αυτής. Για τον λόγο αυτό και για τους λόγους του ήδη ανέφερα, προτείνω να υπάρχει αποχή από την τελική ψηφοφορία της έκθεσης αυτής ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζω σθεναρά την Συνθήκη του Αμστερνταμ.

Ψηφοφορίες
Dell'Alba
Κύριε Πρόεδρε, όπως επεσήμανα στις υπηρεσίες σας σχετικά με το σημείο αυτό και κατανοώντας τους λόγους που ενέπνευσαν τους συντάκτες της τροπολογίας, εκτιμώ, ωστόσο, ότι η αναφορά σε ένα "παρωχημένο» πρωτόκολλο, αν μου επιτρέπεται η έκφραση, δεν είναι απαραίτητη στο στάδιο αυτό. Θα σας ζητήσω, λοιπόν, να προβείτε σε ξεχωριστή ψηφοφορία, δεδομένου ότι το πρώτο μέρος της τροπολογίας είναι ταυτόσημο, λέξη προς λέξη, με το κείμενο της Επιτροπής Κανονισμού. Θα ζητήσω από τη Συνέλευση, σεβόμενος την ελευθερία που της εξασφαλίζει η σύνεσή της, να αποφασίσει εξίσου για το δεύτερο μέρος.
(Το Σώμα εγκρίνει την απόφαση)

Spencer
Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Pimenta συνέταξε το ψήφισμα της Επιτροπής Περιβάλλοντος. Έπρεπε να βρίσκεται σήμερα στην Λισαβόνα λόγω κάποιου προβλήματος υγείας στην οικογένειά του και ζητώ την άδειά σας και την άδεια του Κοινοβουλίου να παρουσιάσω μια προφορική τροπολογία για να διευκρινισθεί η σημασία της παραγράφου 2 προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η υποστήριξη του Κοινοβουλίου στην θέση της Ένωσης στο Κυότο.
Θα ήθελα να προστεθούν οι λέξεις "μετά από την Διάσκεψη του Κυότο» μετά από την αρχική φράση "Καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση» να μετατρέψει την πρόσφατη ανακοίνωση της Επιτροπής σε υποχρεωτική δέσμευση προκειμένου να έχει ουσία η δέσμευσή μας. Δεν ήταν πρόθεση του κ. Pimenta όταν συνέταξε το σχέδιο, ούτε της Επιτροπής Περιβάλλοντος, να δέσει τα χέρια της Επιτροπής στις διαπραγματεύσεις στο Κυότο. Προσθέτοντας την φράση "μετά από την Διάσκεψη του Κυότο» αυτό γίνεται σαφές, και ελπίζω το Σώμα να είναι σε θέση να υποστηρίξει το αναθεωρημένο κείμενο.
(Το Σώμα εγκρίνει την προφορική τροπολογία)
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)

Macartney
Κύριε Πρόεδρε, όπως γνωρίζετε πολύ καλά, υπάρχει μια ατυχής τάση στην ηπειρωτική Ετρώπη να συγχέεται η Αγγλία και η Βρετανία, το γνωρίζετε και αισθάνομαι ότι υπάρχει διαφορά. Δυστυχώς οι υπηρεσίες έκαναν λάθος στην τροπολογία αριθ. 41: η λέξη "anglaise» στο πρωτότυπο γαλλικό κείμενο έχει μεταφρασθεί ως "βρετανικό». Είναι πολύ θλιβερό. Θα ήθελα να σημειωθεί αυτό.

Πρόεδρος
Θα εξασφαλισθεί ότι η απόδοση στις διάφορες γλώσσες είναι σωστή και θα γίνουν αυτές οι σημαντικές διακρίσεις.
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)

Walter
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να επισημάνω ότι στην τροπολογία αριθ. 45 που καταθέσαμε, στο γερμανικό κείμενο, στο δεύτερο σκέλος πρέπει να λέει: "είναι υπέρ της διατήρησης ενός Ταμείου Συνοχής» και όχι, όπως λανθασμένα μεταφράστηκε "απαιτεί από την πλευρά του την διατήρηση ενός Ταμείου Συνοχής». Είναι πολύ σημαντικό να αποδοθούν στο σημείο αυτό τα λόγια όπως ακριβώς τα είπα, γιατί διαφορετικά θα δημιουργούνταν δυσκολίες. Η συζήτηση στις ομάδες αλλά και στην επιτροπή, ήταν πολύ έντονες. Είναι σημαντικό να υπάρχει σε όλες τις γλώσσες η ίδια, σωστή απόδοση.

Izquierdo Collado
Κύριε Πρόεδρε, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία, αιτούμαι να επικρατήσει η ισπανική έκδοση -αυτή που διαπραγματευόμαστε- και αν θέλετε, μπορώ να σας την διαβάσω γιατί είναι πολύ σύντομη: "Σημειώστε πως η Επιτροπή προτείνει την διατήρηση του Ταμείου Συνοχής με την σημερινή του μορφή. Αποφασίζει υπέρ της διατήρησης ενός Ταμείου Συνοχής».

Walter
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να επισημάνω ότι στο σημείο αυτό πρέπει να συμπεριληφθεί στο πρώτο μέρος το πρωτότυπο κείμενο, κι αυτό λέει: "είναι υπέρ της διατήρησης ενός Ταμείου Συνοχής». Αυτό είναι το κοινό κείμενο κατόπιν κοινής συζήτησης. Τώρα, η μετάφραση του φίλου μου Izquierdo Collado στα γερμανικά έγινε πάλι έτσι, που ίσως θα δημιουργούνταν αμφιβολίες. Εγώ όμως επιμένω ότι αυτά τα λόγια, "είναι υπέρ της διατήρησης ενός ενός Ταμείου Συνοχής», στο δεύτερο μέρος είναι τα σωστά.

Πρόεδρος
Κατανοώ ότι είναι σημαντικό αλλά δεν μπορούμε να έχουμε γλωσσωλογική συζήτηση τώρα. Έκανα έρευνα και διαπίστωσα ότι το πρωτότυπο ήταν στα αγγλικά Θα εξασφαλίζουμε λοιπόν, όπως συνηθίζεται, ότι όλες οι γλώσσες ανταποκρίνονται στο αγγλικό κείμενο.
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)

McCarthy
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση επί της εφαρμογής του Κανονισμού γιατί θα επιθυμούσα να σας συγχαρώ για την υπομονή σας κατά την διάρκεια της ψηφοφορίας αυτής. Πρέπει ωστόσο να πω ότι στην επιτροπή είχαμε 275 τροπολογίες για την έκθεση αυτή και κατορθώσαμε να την παρουσιάσουμε ουσιαστικά χωρίς τροπολογίες. Είμαι απογοητευμένη από την Ομάδα των Ανεξαρτήτων για την Ευρώπη των Εθνών, που κατέθεσε τροπολογίες και ζητά διαχωρισμό των ψήφων, και έτσι καταναλώνει πολύτιμο χρόνο του Σώματος. Θα ήταν καλύτερα για αυτούς να παρευρίσκονταν στην επιτροπή και να διοχέτευαν την ενέργειά τους και τις προσπάθειές τους στις εργασίες της επιτροπής αντί να καταναλώνουν τον χρόνο σας.

Reding
Έπειτα από μακρές διαπραγματεύσεις, η επιτροπή συνδιαλλαγής κετέληξε επιτέλους σε συμφωνία για την εσωτερική αγορά των ταχυδρομικών υπηρεσιών. Πρόκειται για τη εξασφάλιση παγκόσμιας ταχυδρομικής υπηρεσίας, στο πλαίσιο της απαραίτητης ελευθέρωσης της αγοράς. ποιες υπηρεσίες πρέπει να προορίζονται στους παροχείς της παγκόσμιας υπηρεσίας, και ποιες θα αποτελέσουν τους μη προορισμένους τομείς, που θα είναι ανοιχτοί στον ανταγωνισμό. Θα επιβληθούν ευρωπαϊκοί κανόνες ποιότητας προς όφελος του καταναλωτή.
Η δημόσια υπηρεσία πρέπει απαραιτήτως να εξασφαλιστεί, ακόμη και σε μια ανοιχτή αγορά. Ορισμένοι τομείς αποτελούν αποκλειστικότητα του δημοσίου τομέα: οι επιστολές και τα πακέτα ορισμένου βάρους, καθώς και οι συστημένες ή ορισμένης αξίας αποστολές. Επιπλέον, η προστασία αυτή υποχρεώνει τους παροχείς της δημόσιας υπηρεσίας να τηρούν ορισμένους κανόνες ποιότητας: ο ικανός αριθμός «σημείων πρόσβασης» (γραμματοκιβωτίων), η λογική συχνότητα συλλογής και διανομής της αλληλογραφίας, η συνέχεια της υπηρεσίας, η κοστολόγηση, καθιστούν εφικτή τη χρησιμοποίηση των υπηρεσιών από όλους.
Στο πλαίσιο της διαφάνειας, η οδηγία θα υποχρεώσει τις επιχειρήσεις των ταχυδρομείων να διαχειρίζονται τα λογιστικά τους κατά τρόπον ώστε να διαχωρίζουν τους λογαριασμούς που αφορούν τις προορισμένες υπηρεσίες, από τους λογαριασμούς που προορίζονται για τις υπηρεσίες που είναι ανοιχτές στον ανταγωνισμό.
Η απόφαση για την ελευθέρωση των υπηρεσιών της δημόσιας ταχυδρόμησης και της διασυνοριακής αλληλογραφίας αναβλήθηκε για την 1η Ιανουαρίου 2000, όταν το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο θα πρέπει να αποφασίσουν για τη συνέχιση της ελευθέρωσης στον εν λόγω τομέα.
Τελικά, η Οδηγία βρήκε τη χρυσή τομή ανάμεσα στην υπερβολική ελευθέρωση που εφαρμόζεται σε ορισμένα μέρη του κόσμου, και την αντίληψη που έχουμε σχηματίσει περί δημόσιας υπηρεσίας. Οι νέες διατάξεις θα πρέπει να είναι σε θέση να διασφαλίσουν στους καταναλωτές υπηρεσίες καλύτερης ποιότητας και πιο ανταγωνιστικές τιμές, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την παγκόσμια υπηρεσία και τη δημόσια διοίκηση, που εγγυώνται τη λειτουργία της. Από αυτή την οπτική γωνία, ο συμβιβασμός της Επιτροπής Συμφιλίωσης συνιστά ένα αποδεκτό κείμενο που θα πρέπει να μεταφερθεί στην εθνικό ρυθμιστικό πλαίσιο, χωρίς να πληγούν οι δομές που έδειξαν την αξία τους στο Λουξεμβούργο.

Wibe
 - (SV) Κατά την άποψή μου η ελευθέρωση των ταχυδρομικών υπηρεσιών δεν πρέπει να είναι καν αντικείμενο συζήτησης. Οι ταχυδρομικές υπηρεσίες της κοινωνίας βασίζονται στις δημόσιες υπηρεσίες. Το ταχυδρομείο θα πρέπει να φτάνει σε όλους παντού. Ο πληθυσμός των μεγαλουπόλεων θα πρέπει να συμμετέχει και να επιδοτεί τις ταχυδρομικές υπηρεσίες στις αραιοκατοικημένες περιοχές. Αν ανοίξουν οι ταχυδρομικές υπηρεσίες για ιδιωτικές επιχειρήσεις που ωθούνται από το κέρδος, αυτό θα οδηγήσει μόνο στην απόσπαση των κερδοφόρων δραστηριοτήτων. Τότε τα κέρδη θα τα αποκομίζουν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις αντί να επιδοτούν τις κοινωφελείς υπηρεσίες.
Αναγκάζομαι μετά λύπης να τοποθετηθώ σήμερα σχετικά με αυτήν την έκθεση. Γνωρίζω όμως ότι ο εισηγητής έκανε ό, τι περνούσε από το χέρι του για να αμβλύνει όσο ήταν δυνατόν τις αρνητικές επιπτώσεις αυτής της πρότασης.

Wijsenbeek
Η Ομάδα μου έχει σοβαρές αντιρρήσεις κατά της διαδικασίας που ακολουθήθηκε. Συμβούλιο και Κοινοβούλιο έφτασαν μεν, ως θεσμικά όργανα, σε μεγάλο βαθμό συμφωνίας. Όλοι όμως όσοι συμμετείχαν στη διαδικασία, γνωρίζουν ότι αυτή η συμφωνία δεν επιτεύχθηκε χωρίς εμπόδια. Αρχικά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε υποβάλει μια πρόταση με την οποία προβλεπόταν πολύ περισσότερη ελευθέρωση της αγοράς απ' ό, τι προβλέπεται τελικά στο παρόν κείμενο. Μετά από δέκα χρόνια αντίστασης εκ μέρους των κρατικών μονοπωλίων σε πολλά κράτη μέλη, η Επιτροπή έσκυψε τελικά το κουρασμένο κεφάλι της, εγκαταλείποντας το καθήκον της ως θεματοφύλακας των Συνθηκών και υπερασπιστής της ελεύθερης εσωτερικής αγοράς.
Η αντίσταση κρατών μελών προερχόταν από δύο σκέψεις:
εφόσον υπάρχει μονοπώλιο, δεν χρειάζεται να τεθεί τέρμα στην αναποτελεσματικότητα και μπορούν να χρησιμοποιούνται οι ταχυδρομικές υπηρεσίες για άτυπους στόχους όπως οι χαριστικοί διορισμοί στο Δημόσιο και πολιτικές εξυπηρετήσεις·-σε μερικά κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν την ερήμωση της υπαίθρου, η διατήρηση ταχυδρομικών γραφείων θεωρείται κοινωνική μέριμνα, παρέχουσα κατά τρόπο φτηνό τους φθίνοντες κατοίκους με φαινόμενα γήρανσης μερικές βασικές υπηρεσίες, τις οποίες αλλιώς θα έπρεπε να αναλάβει μια δημόσια κοινωνική υπηρεσία. Αυτά τα κράτη μέλη παραβλέπουν ότι στη Σουηδία και στη Φινλανδία συνδυάζονται πολύ καλά οι βασικές υπηρεσίες και η ανεξαρτοποίηση του ταχυδρομείου. Και μάλιστα χωρίς ένα τιμολόγιο που μπορεί να θεωρείται πια επιδότηση των αραιοκατοικημένων περιοχών εις βάρος των ποικνοκατοικημένων περιοχών.Τόσο το Συμβούλιο όσο και το Κοινοβούλιο αγνοούν το δεδομένο ότι, ασχέτως του τι κάνουν για τη διατήρηση κλειστών τομέων, ο ανταγωνισμός υπάρχει. Όχι μόνον οι εταιρίες διανομής, οι οποίες μπορούν να λειτουργούν με μικρότερο κόστος από τις υπέρβαρες ταχυδρομικές υπηρεσίες, θα παρακάμπτουν ολο και περισσότερο το μονοπώλιο και θα προσελκύουν όλο και περισσότερο τους επιχειρηματίες πελάτες τους, αλλά επιπλέον είναι γεγονός ότι οι νέες ελεύθερες τηλεπικοινωνικές υπηρεσίες όπως το φαξ και το Internet θα αντικαθιστούν το παραδοσιακό ταχυδρομείο, ακόμη και για τον ιδιώτη καταναλωτή. Οι επιχειρήσεις οι οποίες εκ των πραγμάτων πρέπει να χρησιμοποιούν υπηρεσίες διανομής, όπως τις επιχειρήσεις direct mail και των πωλήσεων μέσω ταχυδρομείου, θα φτάσουν σύντομα στο σημείο να αναλάβουν οι ίδιες αυτό το έργο ή να το αναθέσουν σε τρίτους.
Το πιο δύσπεπτο για την Φιλελεύθερη Ομάδα είναι και παραμένει η απαγόρευση διασυνοριακών ταχυδρομειών εξαιρουμένων των επισήμων ταχυδρομικών οργάνων, και μάλιστα σε τιμές που πρέπει να θεωρηθούν αισχροκέρδεια. Αυτό αντιβαίνει τόσο πολύ στην αρχή της ελεύθερης εσωτερικής αγοράς, ώστε αυτό από μόνο του αρκεί ώστε να θεωρηθεί λόγος καταψήφισης. Το γεγονός ότι ούτε ένα κράτος μέλος δεν το θεώρησε και εκείνο λόγο για βέτο, μπορεί να ερμηνευθεί σαν ένδειξη της αλλοίωσης του ιδανικού της ενοποίησης της Ευρώπης. Όλες οι Ομάδες και όλα τα θεσμικά όργανα ήξεραν ότι η Φιλελεύθερη Ομάδα είχε αυτές τις αντιρρήσεις. Τις εξέφρασα εγώ ο ίδιος ξεκάθαρα ενώπιον της Επιτροπής Συνδιαλλαγής υπό την προεδρία της κ. Fontaine. Έπρεπε τουλάχιστον να μας δοθεί η ευκαιρία να τις γνωστοποιήσουμε σε δημόσια συνεδρίαση. Τώρα δεν μας μένει τίποτε άλλο παρά να καταστήσουμε σαφές σε μια αιτιολόγηση ψήφου ότι ανάμεσα σε Συμβούλιο και Κοινοβούλιο δεν υπάρχει τόση αρμονία όση οι μεγάλες Ομάδες και τα μεγάλα κράτη μέλη θέλουν να μας κάνουν να πιστεύουμε.
Έκθεση Fontaine (A4-0337/97)
Schlechter
Για μια ακόμη φορά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέδειξε την αδυναμία του να καταλάβει τα προβλήματα των μικρών χωρών. Κατά την πρώτη ανάγνωση, ο κ. Fayot και εγώ προσωπικά προτείναμε τροπολογία που διατύπωνε τους φόβους των δικαστικών κύκλων του Λουξεμβούργου σχετικά με τον όρο που απαιτείται για την εγγραφή αλλοδαπού δικηγόρου στην αρμόδια αρχή. Η τροπολογία αυτή απορρίφθηκε, γεγονός για το οποίο μετανιώνω πάντα.
Ωστόσο, εξακολουθώ να πιστεύω ότι οποιοδήποτε καθεστώς ελεύθερης κυκλοφορίας των δικηγόρων πρέπει να καθορίζεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται ότι ο καταναλωτής θα προστατεύεται σε κάθε περίπτωση, για να είναι βέβαιος ότι θα λάβει τη δικαστική βοήθεια ενός δικηγόρου ειδικευμένου στο δίκαιο του συγκεκριμένου κράτους μέλους. Όμως, ο στόχος αυτός δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί αν το κράτος μέλος δεν έχει το δικαίωμα να επαληθεύει τις γνώσεις των δικηγόρων στο εθνικό δίκαιο. Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι η ψήφιση της έκθεσης Fontaine δεν θα αλλάξει καθόλου την τόσο ιδιαίτερη κατάσταση που επικρατεί στο Μέγα Δουκάτο του Λουξεμβούργου, που βρίσκεται στο σταυροδρόμι πολλών νομικών συστημάτων. Κοινώς, το διοικητικό και συνταγματικό δίκαιο είναι κυρίως βελγικής έμπνευσης, ενώ το αστικό και εμπορικό δίκαιο έχουν δεχθεί την επιρροή της Γαλλίας και του Βελγίου. Το δημοσιονομικό δίκαιο έχει τις ρίζες του στο γερμανικό δημοσιονομικό δίκαιο και οι αποφάσεις τόσο της διοίκησης όσο και των δικαστηρίων αναφέρονται στη γερμανική νομολογία.
Μία ακόμη δυσκολία έγκειται στο γεγονός ότι το Μέγα Δουκάτο του Λουξεμβούργου είναι τρίγλωσση χώρα. Επομένως, το γλωσσικό πρόβλημα είναι βασικό για τον δικηγόρο που ασκεί το επάγγελμά του εκεί.
Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι πάρα πολλοί κοινοτικοί υπήκοοι, κάτοχοι διπλωμάτων ξένου δικαίου, κάνουν ήδη τη νομική άσκησή τους στο Λουξεμβούργο, και δίνουν με επιτυχία τις εξετάσεις στο τέλος της άσκησής τους.
Κατόπιν τούτου, πιστεύω ότι το ισχύον σύστημα επιτρέπει στους δικηγόρους που κατοικούν στην Ευρώπη, να παρέχουν τις υπηρεσίες τους και να εγκαθίστανται χωρίς δυσκολίες στο Λουξεμβούργο, ενώ είναι αρμόδιοι να χορηγούν συμβουλές σχετικά με το λουξεμβουργιανό δίκαιο.
Οι κάτοικοι του Λουξεμβούργου δεν θα καταλάβουν γιατί θέλουμε να τροποποιήσουμε την παρούσα κατάσταση μέσω οδηγίας. για το λόγο αυτό, θα καταψηφίσω εκ νέου την έκθεση αυτή. Αναγνωρίζω, ωστόσο, ότι η κ. Fontaine προσπάθησε πολύ να καταλάβει το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Λουξεμβούργο και γι'αυτό θα ήθελα, εν πάση περιπτώσει, να την ευχαριστήσω.

Verwaerde
Θα ήθελα, αφενός, να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου στην κ. Nicole Fontaine για την εξαιρετική εργασία που πραγματοποίησε σχετικά με την πρόταση οδηγίας, ο οποία εξετάστηκε σύμφωνα με τη διαδικασία της συναπόφασης.
Αφετέρου, έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένη για την κοινή θέση, που είναι απολύτως σύμφωνη προς τις ευχές που εκφράστηκαν κατά την πρώτη ανάγνωση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ουσιαστικά, οι τροποποιήσεις που επέφερε το Συμβούλιο Υπουργών δεν αμφισβητούν το πνεύμα που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιθυμούσε να δώσει στην Οδηγία. για τον λόγο αυτό άλλωστε υπερψήφισα την απόφαση με την οποία εγκρινόταν η εν λόγω κοινή θέση.
Η εξέταση του κειμένου αυτού από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο καταδεικνύουν ότι τα τρία θεσμικά όργανα μπορούν να εφαρμόσουν αρμονικά τις αρχές διαπραγμάτευσης που διέπουν τις κοινοτικές νομοθετικές διαδικασίες, και να καταλήξουν σε πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα.
Το ευτυχές αυτό αποτέλεσμα με χαροποιεί ακόμη περισσότερο επειδή το εν λόγω κείμενο προσλαμβάνει τεράστια σημασία, με την έννοια ότι συμβάλλει στην αποτελεσματική λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, πιο συγκεκριμένα, στον προσδιορισμό των αρχών της ελεύθερης κυκλοφορίας και της ελευθερίας εγκατάστασης.
Έκθεση Dell'Alba (A4-0345/97)
Lindqvist
 - (SV) Υπερψήφισα την έκθεση. Υπάρχουν πολλές δυνατότητες συντονισμού του ευρωπαϊκού έργου μέσω αυξημένης συνέργειας μεταξύ ΕΕ και Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ιδιαιτέρως των κοινοβουλευτικών σωμάτων καθώς και των επιτροπών και αντιπροσωπειών αυτών των δύο οργάνων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια ευρωπαϊκή συνεργασία με καλύτερο έρεισμα και να μειώσει την περιττή διπλή δουλειά. Θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί από κοινού μια ευρύτερη μελέτη μεταξύ των δύο ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων για την εμβάθυνση αυτής της συνεργασίας.
Έκθεση Jφns (A4-0352/97)
Ahlqvist, Andersson, Hulthιn, Lφφw, Waidelich και Wibe
Μ' αυτήν την επεξήγηση ψήφου θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι στην τελική ψηφοφορία υποστηρίξαμε την έκθεση. Η συμφωνία στην οποία οδήγησαν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της EFS (Ευρωπαϊκή Συνοποσπονδία Συνδικαλιστικών Ενώσεων), της CEEP (Ευρωπαϊκή Οργάνωση Εργοδοτών Δημοσίων Επιχειρήσεων) και της UNICE (Ευρωπαϊκή Οργάνωση Εργοδοτών Βιομηχανίας), έπειτα από ανικανότητα πολλών ετών των κρατών μελών να παράγουν μια οδηγία, είναι μεγάλης σημασίας για εκατομμύρια εργαζομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι' αυτό είναι υψίστης σημασίας να εγκρίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην γνωμοδότησή του την συμφωνία. Περαιτέρω, θεωρούμε ότι υπάρχει λόγος να επαναλάβουμε, όπως γίνεται και στην έκθεση, την έκκληση του Κοινοβουλίου προς την Επιτροπή να φροντίσει να υποβληθεί μια οδηγία για τις υπόλοιπες άτυπες μορφές εργασίας.
Υπάρχει όμως ένας αριθμός παραγράφων στην έκθεση με τις οποίες δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε. Μεταξύ άλλων, θεωρούμε ότι η έκθεση περιέχει κριτική που δεν μπορεί να θεωρηθεί εντελώς σωστή στην ουσία της, π.χ. η κριτική που ασκείται στις παραγράφους D, H, 4 και 6. Αφορά πρωτίστως την κριτική που ασκείται στην εν λόγω συμφωνία για ελλείψεις στον καθορισμό των ελαχίστων διατάξεων, ελλείψεις στην εμβέλεια της συμφωνίας και όσον αφορά το ποια μπορούν να θεωρηθούν αντικειμενικά κριτήρια.
Περαιτέρω θεωρούμε ότι η κριτική κατά των άρθρων 3 και 4 της συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική, όπως διατυπώνεται στις παραγράφους 12 και 16, είναι αβάσιμη. Θεωρούμε αντίθετα ότι ο ρόλος των ευρωπαίων εταίρων στην δημιουργία διατάξεων για την αγορά εργασίας είναι μεγάλης σημασίας για την ανάπτυξη ενός ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου.
Προβληματιζόμαστε σε επίπεδο αρχών επίσης με την υποχρέωση αναφοράς των εταίρων της αγοράς εργασίας προς την Επιτροπή, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 21, σ' έναν τομέα που εμπίπτει στο Κοινοτικό Δίκαιο.
Τέλος, θεωρούμε ότι δεν αρμόζει, όπως γίνεται στην παράγραφο 22, να υποβάλλονται τροπολογίες στο κείμενο της ίδιας της συμφωνίας πλαίσιο.Κυρίως δεν αρμόζει όταν στην έκθεση υπάρχει η επιδίωξη να προσπαθήσουν να δώσουν δικές τους ερμηνείες για το τι μπορεί να θεωρηθεί αντικειμενικό κριτήριο και να ορισθεί ποιος είναι ο μερικώς απασχολούμενος. Παρά τις αντιρρήσεις αυτές, δεν υπήρξε ποτέ καμία αμφιβολία ότι στην τελική ψηφοφορία θα υποστηρίζαμε την έκθεση.

Blak, Sindal και Iversen
Οι Δανοί σοσιαλδημοκράτες καταψηφίζουν την έκθεση της κ. Jφns, παρ' ότι περιέχει πολλά θετικά στοιχεία. Είναι σημαντικό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ασκήσει πίεση ώστε να συναφθούν αντίστοιχες συμφωνίες για πρόσληψη υπαλλήλων σε άλλες μορφές άτυπης εργασίας. Είναι επίσης θετικό το ότι δίδεται προσοχή στους τομείς εκείνους όπου η συμφωνία θα μπορούσε να ήταν καλύτερη. Παρ' όλα αυτά, ο κοινωνικός διάλογος αποτελεί προϋπόθεση για να φτιάξουμε μια κοινωνία και μια Ευρωπαϊκή Ένωση πιο ανθρώπινες και πιο δίκαιες, με πρόσωπο πιο ανθρώπινο. Η συμφωνία για τη μερική απασχόληση είναι ένα σημαντικό βήμα προς τα μπροστά για την καθιέρωση του κοινωνικού διαλόγου σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Θα είχε καταστροφικές συνέπειες αν προσπαθούσαμε να τον περιορίσουμε τώρα που βρίσκεται ακόμα στα σπάργανα. Γι' αυτό λοιπόν είναι λυπηρό που η Επιτροπή με την πρόταση νομοθετικής πράξης σχεδιάζει να παρέμβει στη συμφωνία. Πρέπει αντιθέτως να επιτρέψουμε στη συμφωνία να παραμείνει σε ισχύ χωρίς μετατροπές, από σεβασμό προς τις διαπραγματεύσεις των κοινωνικών εταίρων.
Ακολούθως, ανησυχούμε για τη διατύπωση των σημείων 17 και 19 της έκθεσης. Έχουμε τη γνώμη ότι ότι δεν ύπαρχει λόγος για ανησυχία ως προς τον τρόπο που διατυπώνεται το κοινωνικό πρωτόκολλο στη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Και κατά την αντίληψή μας δεν υφίσταται άμεση ανάγκη για να διευρύνουμε τον κύκλο των κοινωνικών εταίρων πέρα από αυτούς που ήδη συμμετέχουν στον κοινωνικό διάλογο.

Elmalan, Pailler
Είκοσι τέσσερα εκατομμύρια άτομα εργάζονται με μερική απασχόληση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι άμεσα ενδιαφερόμενοι είναι οι γυναίκες, οι νέοι και οι λιγότερο ειδικευμένοι. Ο ρυθμός ανάπτυξης της εργασίας με μερική απασχόληση υπήρξε ιδιαίτερα σημαντικός σε ορισμένες χώρες, όπως οι Κάτω Χώρες και η Μεγάλη Βρετανία, όπου το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται στο 25 % σε σχέση με το συνολικό ποσοστό της απασχόλησης.
Η συμφωνία πλαίσιο μεταξύ των κοινωνικών εταίρων ορίζεται ως πρώτος στόχος για την αναγνώριση της αρχής της μη διάκρισης μεταξύ των εργαζομένων με μερική απασχόληση και εκείνων με πλήρες ωράριο. Θα έπρεπε, λοιπόν, να βελτιώσει τις επαγγελματικές συνθήκες των εργαζομένων με μερική απασχόληση, παρέχοντάς τους καλύτερες εγγυήσεις. Αλλά εξακολουθούν να υφίστανται υπερβολικά πολλές ανεπάρκειες και ασάφειες, κύριως λόγω έλλειψης διατάξεων σχετικά με την ίση μεταχείριση σε θέματα κοινωνικής ασφάλισης. Οι ασάφειες αυτές επιτρέπουν διάφορες ερμηνείες και κυρίως τη δυνατότητα υπερβολικά πολλών περεκκλίσεων για "αντικειμενικούς λόγους» που έχουν καθοριστεί εσφαλμένα ή καθόλου. Εκφράζω την ικανοποόησή μου που η έκθεση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων εξέτασε παράλληλα τις εν λόγω "παρεκκλίσεις διακριτικής μεταχείρισης».
Η συμφωνία πλαίσιο φαίνεται ασταθής. Αν και παρέχει ορισμένες εγγυήσεις -περιορισμένες ή υποκείμενες σε παρεκκλίσεις- στους εργαζόμενους με μερική απασχόληση, ευνοεί την ευελιξία του ωραρίου εργασίας στο πλαίσιο της ανάπτυξης της μερικής απασχόλησης. Από την άποψη αυτή, εγγράφεται στις ενέργειες της Επιτροπής ενόψει του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την απασχόληση.
Η Ομάδα μας αντιτίθεται στην κατεύθυνση αυτή, που αποβλέπει στη μεγαλύτερη ευελιξία της αγοράς εργασίας προς όφελος μόνο των συμφερόντων των επιχειρήσεων.
Με στόχο την ανάπτυξη της απασχόλησης και τη βελτίωση των συνθηκών ζωής και εργασίας των εργαζομένων, η ομάδα μας προτείνει η μείωση του ωραρίου εργασίας να αποτελέσει ένα από τα βασικά θέματα της Ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής για την απασχόληση, ώστε να δοθεί στους ευρωπαίους εργαζομένους το σαφές μήνυμα που περιμένουν.
Στις 21 Νοεμβρίου στο Λουξεμβούργο, η απόφαση να ανοιχθεί η προοπτική της μείωσης του χρόνου εργασίας, θα μπορούσε εξίσου να σηματοδοτήσει την αφετηρία ανανέωσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος προς μια Ευρώπη της προόδου, της ειρήνης και της ασφάλειας, γεγονός που θα είχε ως αποτέλεσμα η κοινωνική πρόοδος και η απασχόληση να αποτελέσουν την κινητήρια δύναμη της νέας μορφής ανάπτυξης.

Ribeiro
Η συμφωνία-πλαίσιο που υπεγράφη από τους κοινωνικούς εταίρους εμπεριέχει στόχους που συγκαταλέγονται μεταξύ αυτών στους οποίους η Ομάδα μας προσδίδει μεγάλη σημασία.
Η πάλη κατά των διακρίσεων που υφίστανται οι εργαζόμενοι υπό καθεστώς μερικής απασχόλησης, που άλλωστε πλήττονται εις διπλούν, μιας και καταλήγουν σε αυτή την κατάσταση αφού έχουν υποστεί πάμπολλα δεινά, και ο αγώνας για βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους, καθώς και η εμμονή στον εθελοντισμό ως βάση της ανάπτυξης αυτής της μορφής απασχόλησης, στην πραγματικότητα αποτελούν στόχους για τους οποίους, με ρεαλιστικό πνεύμα, αγωνιζόμαστε.
Εντούτοις, δεν μπορούμε να μην εκφράσουμε τη λύπη μας, όπως το κάναμε με μια τροπολογία που καταθέσαμε, για το γεγονός ότι η αρχή της μη διάκρισης σε βάρος των εργαζομένων υπό καθεστώς μερικής απασχόλησης εμφανίζει, στο πλαίσιο της συμφωνίας, μια σειρά γενικών παρεκκλίσεων, που ανοίγουν "παραθυράκια» για τη μη τήρηση της συγκεκριμένης αρχής.
Από την άλλη μεριά, δεν μπορούμε να αποδεχθούμε τη φιλοσοφία που υποβόσκει στην καθιέρωση της λεγόμενης ευέλικτης οργάνωσης του χρόνου απασχόλησης, η οποία μεταφράζεται, στην πραγματικότητα, σε υποβάθμιση των εργασιακών σχέσεων και σε μια γνήσια τάση εμπορευματοποίησης της εργατικής δύναμης. Ακόμη και αυτά που μπορούν να θεωρηθούν θετικά στο κείμενο της συμφωνίας δεν έχουν εφαρμογή σε άλλες μορφές απασχόλησης που μέχρι πρότινος θεωρούνταν άτυπες.
Θα μπορούσε να πει κανείς -όπως υπονοεί η έκθεση Jφns- ότι η συμφωνία-πλαίσιο δεν είναι παρά ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της διαμόρφωσης μιας δέσμης μέτρων, σε νομικό επίπεδο, τα οποία θα οδηγήσουν στη σταδιακή εξάλειψη των υφιστάμενων διακρίσεων. Μακάρι να ήταν έτσι, αλλά η συμφωνία είναι τόσο άτολμη και επιφυλακτική ώστε να υπάρχει ο κίνδυνος, σε περίπτωση που την αποδεχθούμε με τη σημερινή της μορφή -έστω και σαν πρώτο βήμα-, να δημιουργήσουμε την αυταπάτη πως οδεύουμε προς τη σωστή κατεύθυνση, ενώ στην πραγματικότητα ενεργούμε κατά των συμφερόντων των εργαζομένων.
Εξ ου και η διατύπωση όλων μας των επιφυλάξεων, εξ ου και το νόημα της ψήφου μας.

Titley
Υποστηρίζω την υιοθέτηση της συμφωνίας στην οποία κατέληξαν οι εργοδότες και τα σωματεία των εργαζομένων φέτος τον Ιούνιο.
Υποστηρίζουμε με ενθουσιασμό την αντιμετώπιση των διακρίσεων στην απασχόληση των εργαζομένων μερικής απασχόλησης, την βελτίωση των συνθηκών εργασίας καθώς και την προώθηση της μερικής απασχόλησης και του ευέλικτου ωραρίου απασχόλησης ως χρήσιμων επιλογών για πολλούς ανθρώπους
Αποδέχομαι ότι ο εισηγητής αισθάνεται ότι η συμφωνία αυτή μπορεί να καλύπτει και άλλες μορφές εργασίας ακόμη και συστήματα κοινωνικής ασφάλισης. Μιλώντας ωστόσο ως μέλος του Βρετανικού Εργατικού Κόμματος, αισθάνοναι ότι πρέπει να υποστηρίξουμε τις συμφωνίες στις οποίες κατέληξαν οι δύο πλευρές της βιομηχανίας, κάθε φορά που είναι δυνατόν. Οι συμφωνίες στις οποίες κατέληξαν αυτοί που θα τις εφαρμόσουν μπορεί να διαρκέσουν περισσότερο και να εξελιχθούν σε σχέση με ό, τι εμείς οι πολιτικοί θα μπορούσαμε να σχεδιάσουμε για λογαριασμό τους.
Φυσικά, μπορούμε να έχουμε λόγο σε αυτούς τους τομείς της πολιτικής στο μέλλον. Αλλά θα πρέπει να στηρίξουμε τους κοινωνικούς εταίρους στην σταδιακή ανάπτυξη πολιτικών οι οποίες μπορεί να αποβούν προς όφελος των συμπολιτών τους στον χώρο εργασίας. Εγώ, για παράδεγμα, θα το πράξω με ενθουσιασμό και όχι με απροθυμία.

Bernardini
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, τον περασμένο Ιούλιο, το Σώμα απάντησε με ψήφισμα στην ενίσχυση της κοινοτικής στρατηγικής για την εδραίωση της εναέριας ασφάλειας. Το κείμενο που εξετάζουμε σήμερα εντάσσεται σε εκείνη τη δέσμη μέτρων. Αναλογικώς, η Επιτροπή Μεταφορών και Τουρισμού ζητεί την εφαρμογή στον εναέριο τομέα όσων ισχύουν στον θαλάσσιο τομέα.
Ουσιαστικά, ζητούμε τα αεροσκάφη των τρίτων χωρών να σέβονται τους κανόνες ασφαλείας που απορρέουν από τη Σύμβαση του Σικάγο και τους κανόνες του Οργανισμού Διεθνούς Αστικής Αεροπορίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να τηρήσει αυστηρή στάση στο εν λόγω ζήτημα. Γνωρίζουμε ότι πολλά αεροσκάφη δεν σέβονται τους στοιχειώδεις κανόνες ασφαλείας. Τούτο αποδεικνύεται από το γεγονός ότι αναπτύσσεται η πρακτική των "αερολιμένων αναψυχής», ώστε να παρακαμφθούν οι υποχρεώσεις αυτές. Δεν μπορούμε να το ανεχθούμε γιατί δεν μπορούμε να θέτουμε σε κίνδυνο την ατομική ασφάλεια.
Τέλος, γνωρίζουμε επίσης ότι ορισμένες χώρες, κυρίως εκείνες που διαθέτουν τα λιγότερα μέσα, θα υποστούν ζημίες εξαιτίας του εν λόγω κώδικα ασφαλείας. Θα πρέπει, λοιπόν, να αναπτύξουμε τη συνεργασία σε θέματα τεχνικής υποστήριξης με τις χώρες αυτές.

Caudron
Γνωρίζοντας τη δυσκολία που έχει η τεχνική έκθεση αυτού του τύπου, θα ήθελα να συγχαρώ τον συνάδελφο κ. Trivino για τη σοβαρότητα της εργασίας του. Συμμερίζομαι τα συμπεράσματα και τα στοιχεία της Οδηγίας που αφορά την ασφάλεια των μη κοινοτικών αεροσκαφών.
Όπως ο εισηγητής, εκτιμώ ότι πρέπει πλέον να επιστήσουμε την προσοχή μας περισσότερο στις αεροπορικές εταιρείες παρά στις αερολιμενικές αρχές. Συμφωνώ και επαυξάνω τα θετικά σημεία της Οδηγίας και εκτιμώ τη βούληση να επιβληθούν περιοριστικά μέτρα στους εκμεταλλευόμενους φορείς που θέτουν ορισμένες φορές σε λειτουργία αεροσκάφη που δεν παρέχουν σίγουρη ασφάλεια.
Υποστηρίζω τις τροπολογίες που εισήχθησαν στο αρχικό κείμενο και οι οποίες αποβλέπουν στη δημοσιοποίηση πληροφοριών σχετικά με τα παροπλισμένα αεροσκάφη.
Η αγωνία της διαφάνειας είναι επαινετή και απαραίτητη. Πρέπει να επιβάλλεται σε όλους και σε κάθε τομέα. Η αύξηση της διαφάνειας θα αυξήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών έναντι εκείνων που λαμβάνουν τις αποφάσεις.

Van Dam
Όλο και περισσότερες χώρες αποφεύγουν τα καθήκοντά τους για την εφαρμογή και διατήρηση των διεθνών προδιαγραφών ασφάλειας, όπως προκύπτει από την έκθεση τωνεμπειρογνωμόνων επί αεροπορικών θεμάτων της 11ης Μαρτίου 1996. Αυτή η θλιβερή αμέλεια, που ήδη σε πολλούς ανθρώπους κόστισε τη ζωή, πρέπει να αντιμετωπισθεί δραστήρια.
Οι ευρωπαϊκές χώρες οφείλουν να δείξουν αυτοσυγκράτηση στη σύναψη αεροπορικών συμφωνιών με τρίτες χώρες, για να προστατεύσουν την ασφάλεια των πολιτών τους. Καλό θα ήταν να ακολουθήσουν την πολιτική των ΗΠΑ, οι οποίες συνάπτουν αεροπορικές σχέσεις μόνον όταν οι αρχές της αντισυμβαλλόμενης χώρας μπορούν να εγγυηθούν για την ασφάλεια του αεροπορικού στόλου της.
Ο ανταγωνισμός της αεροπορίας στην Ευρώπη, οδηγεί τα κράτη μέλη στο πειρασμό να δείξουν περισσή ευελιξία απέναντι σε αναξιόπιστες αεροπορικές εταιρείες τρίτων χωρών. Συμφωνήσαμε λοιπόν με τη διαδικασία SAFA που πρότεινε η Επιτροπή.
Όταν υπάρχει υπόνοια παράβασης των προδιαγραφών ασφάλειας, τα αεροσκάφη τρίτων χωρών πρέπει να ελέγχονται στην Ένωση και εν ανάγκη να απαγορεύεται η πτήση τους. Κατά αυτόν τον τρόπο, η Επιτροπή μπορεί να προλαμβάνει τον ανταγωνισμό ανάμεσα σε κράτη μέλη εις βάρος της ασφάλειας. Όταν υπάρχουν σοβαρά παράπονα για την ασφάλεια, ή υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες έλλειψης ασφάλειας, ένα κράτος μέλος πρέπει να προβαίνει σε επί τόπου έλεγχο.
Έχοντας υπόψη όλα αυτά, υποστηρίξαμε τις τροπολογίες στην έκθεση Gonzαlez Triviρo. Ιδίως την τροπολογία αριθ. 12, με την οποία προβλέπεται μια δημοσίευση της απαγόρευσης πτήσης, θεωρούμε θετικό συμπλήρωμα της πρότασης της Επιτροπής. Οι πολίτες πρέπει να ξέρουν ποιες αεροπορικές εταιρείες δεν είναι οπωσδήποτε ασφαλείς.
Έκθεση Junker (A4-0318/97)
Lindqvist
 - (SV) Υπερψήφισα την έκθεση, διότι είναι σημαντικό να έχουν οι σχετικές με την ΕΕ αποφάσεις ως βάση την οπτική του ρόλου των φύλων και της ισότητας. Καλή είναι επίσης και η προσθήκη της επιτροπής περί μιας κοινοτικής κατευθυντήριας ομάδας με εθνικούς υψηλόβαθμους εκπροσώπους για την ενσωμάτωση των θεμάτων των ρόλων των φύλων στο αναπτυξιακό έργο. Όμως πρέπει να απορριφθεί το να δημιουργηθεί ένας αριθμός καλοπληρωμένων θέσεων ειδικών στο Γενικό Διευθυντήριο της Επιτροπής και σε άλλες υπηρεσίες.

Sandbζk
Η πρόταση της Επιτροπής πρέπει να θεωρηθεί θετική. Έχει το σωστό στόχο - να συμπεριληφθεί η παράμετρος φύλο ως σημαντικός παράγοντας στη συνεργασία για την ανάπτυξη. Η εφαρμογή - η μεταφορά στην πραγματικότητα - ωστόσο είναι άλλο πράγμα. Και όσον αφορά αυτό δεν έχουν συμβεί αρκετά.
Η κ. Junker μιλά για ίση μεταχείριση. Εγώ αντ'αυτού τάσσομαι υπέρ μια μορφής "θετικής ειδικής μεταχείρισης» των γυναικών. Η δυτική νοοτροπία περί ισότητας μεταξύ αντρών και γυναικών δεν ισχύει όταν αναφερόμαστε στις αναπτυσσόμενες χώρες και ειδικά όχι όσον αφορά την Αφρική. Οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι τα πράγματα δεν είναι όπως στην Ευρώπη όπου πάνω απ'όλα είσαι άνθρωπος και μετά άντρας ή γυναίκα. Στις αναπτυσσόμενες χώρες συχνά ισχύει το αντίθετο, και αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Πρέπει συνειδητά να κάνουμε διακρίσεις και να παρέχουμε βοήθεια απευθείας στις γυναίκες κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους, γιατί έτσι έχει και το μεγαλύτερο όφελος.
Για παράδειγμα, η καθημερινότητα για τις περισσότερες Αφρικανές είναι μια ζωή στην ύπαιθρο, συχνά χωρίς άντρα, που ίσως έχει πεθάνει ή δουλεύει αλλού - και είναι κάθε άλλο παρά σίγουρο ότι οι γυναίκες παίρνουν καθόλου από τα λεφτά του άντρα τους. Είναι δική τους και μόνο δική τους ευθύνη να φροντίζουν για την ομαλή λειτουργία της καθημερινής ζωής σπίτι. Καλλιεργούν τη γη, φέρνουν νερό, μαγειρεύουν και έχουν ανάγκη από λεφτά για τη μόρφωση των παιδιών, για φάρμακα, τσάι, ζάχαρη, συγκοινωνίες και παπούτσια για τα μεγαλύτερα παιδιά. Συχνά όμως η βοήθεια που λαμβάνουν από την ΕΕ ωφελεί δυστυχώς τους άντρες και όχι τις γυναίκες που έχουν και τη μεγαλύτερη ανάγκη.
Πρέπει να στηρίξουμε τις γυναίκες απευθείας μέσω χορήγησης γης, μέσω πιστώσεων, μέσω καλύτερων εργαλείων και τεχνολογίας. Οι γυναίκες πρέπει να συμμετέχουν σε όλα τα στάδια της συνεργασίας για την ανάπτυξη και σε όλες τις πολιτικές της ΕΕ που αφορούν τις αναπτυσσόμενες χώρες. Δεν αρκούν μεμονωμένα επιτυχημένα προγράμματα - η συμμετοχή πρέπει να σταθερή σε όλες τις φάσεις. Η "mainstream προσέγγιση » της Επιτροπής θα μπορούσε να αποτελέσει στάδιο αυτής της στρατηγικής εάν κατά τα άλλα οι βασικές αρχές υλοποιούνταν στην πράξη και δεν παρέμεναν κενά λόγια.
Η βοήθεια προς τον τρίτο κόσμο οργανώνεται εντελώς λάθος και δεν ωφελεί εκεί που υπάρχει ανάγκη εάν δεν συμπεριλάβουμε και τις γυναίκες στη συνεργασία για την ανάπτυξη. Στην αξιολόγηση της βοήθειας για ανάπτυξη πρέπει να χρησιμοποιηθούν παντού στατιστικές με μεταβλητή φύλου. Χωρίς τέτοιες στατιστικές δεν θα μπορέσουμε να αξιολογήσουμε τα αποτελέσματα στους άντρες και στις γυναίκες ξεχωριστά.
Δεν μπορεί κανείς παρά να αμφιβάλλει για τη σοβαρότητα που επιδεικνύει η ΕΕ όσον αφορά την πολιτική για τα φύλα. Το είδαμε στην πράσινη βίβλο για το Lomι, αλλά και σε άλλες συμφωνίες. Δεν δίνεται προτεραιότητα στο προσωπικό αυτού του τομέα. Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα άτομο στη ΓΔ IB και δύο άτομα στη ΓΔ VIII από τα οποία το ένα είναι προσωρινός ειδικός σε απόσπαση. Αντιθέτως, το προσωπικό πρέπει να μονιμοποιηθεί σε υψηλό επίπεδο ώστε να μπορέσει να αποκτήσει επιρροή. Η παράμετρος φύλο πρέπει να ληφθεί υπόψη καθ'όλη τη συνεργασία για ανάπτυξη - μόνο έτσι θα είναι αποτελεσματική η βοήθεια.

Van Dijk
Η ένταξη της πολιτικής για το φύλο στην γενικότερη πολιτική ανάπτυξης, αποτελεί απόλυτη ανάγκη. Σε πολλές χώρες, αποτελούν τη βάση, όχι μόνον της οικονομίας αλλά και της κοινωνίας ολόκληρης. Εφόσον αναζητούμε μια αποτελεσματική πολιτική ανάπτυξης, πρέπει να συμμετέχουν πλήρως οι γυναίκες σε αυτήν.
Δυστυχώς, μέχρι και στις ημέρες μας, αυτό δεν είναι απλό. Διότι και στο Νότο, οι άνδρες κυριαρχούν στις πολιτικές, διεθνείς, διμερείς και πολυμερείς επαφές. Η πρόταση της Επιτροπής περιλαμβάνει χρήσιμες ιδέες, οι οποίες καταλήγουν κυρίως στην εποικοδόμηση ικανοτήτων για τις γυναίκες. Επαναλαμβάνονται συνεχώς οι λέξεις: συμβουλή, μεθοδολογία, διαδικασίες, κατευθυντήριες γραμμές, κατάρτιση και λοιπά. Επισημαίνω ότι ναι μεν όλα αυτά είναι χρήσιμα, αλλά εντελώς ανεπαρκή.
Επιβάλλεται να δημιουργηθούν πιστώσεις για συγκεκριμένα προγράμματα για τις γυναίκες. Αυτό έχει άμεση απόδοση! Ασφαλώς θα συμβάλλει στη μεγαλύτερη συμμετοχή γυναικών στη λήψη αποφάσεων, επειδή θα αισθάνονται πιο δυνατές όταν η κοινωνική και οικονομική θέση τους βελτιώνεται. Η κ. Junker ζήτησε ευτυχώς το ίδιο στην έκθεσή της, κι αυτό εμφανίζεται και στις τροπολογίες.
Επομένως, η Ομάδα μου υποστηρίζει ολόψυχα την έκθεση και ελπίζει ότι η Επιτροπή θα εφαρμόσει τις τροπολογίες.
Gutiιrrez Dνaz (A0-0317/97)
Titley
Ελπίζω ότι όχι μόνο τα μέλη από τη Βρετανία, την Βόρεια Ιρλανδία και την Ιρλανδία αλλά και συνάδελφοι από ολόκληρη την Ευρώπη θα χαρούν να υποστηρίξουν την έκθεση αυτή.
Παρόλο που η ΕΕ έχει ήδη την μεγαλύτερη συνεισφορά στο Ταμείο αυτό, συμμερίζομαι την επιθυμία του εισηγητή να εξασφαλίσει ότι τα χρήματα τα οποία θα δοθούν είναι συμπληρωματικά και δεν υποκαθιστούν δημόσια ή ιδιωτική χρηματοδότηση.
Φυσικά, είναι επίσης σωστό να ζητείται να υπάρχει συντονισμός των χρημάτων αυτών με αυτά για τα οποία υπάρχει ήδη δέσμευση ότι θα δοθούν στην Ιρλανδία και την Βόρεια Ιρλανδία από τις διαρθρωτικές πολιτικές της ΕΕ.
Η ΕΕ ιδρύθηκε αρχικά στη βάση ότι ζώντας και δουλεύοντας ο ένας κοντά στον άλλο ειρηνικά, οι παλιοί εχθροί στην ήπειρο αυτή θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν ευημερία και ασφαλές μέλλον για τις επόμενες γενιές.
Την στιγμή αυτή η διαδικασία των συζητήσεων στη Βόρεια Ιρλανδία βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Η πρακτική αυτή χειρονομία της ΕΕ να συνεχίσει τη χρηματοδότηση για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη στη Βόρεια Ιρλανδία και για τις σχέσεις της με την Δημοκρατία της Ιρλανδίας, είναι ευχάριστα νέα.
Ο συνάδελφος John Hume μίλησε με ευφράδεια στο παρελθόν για το παράδειγμα της πόλης του Στρασβούργου ως τόπου συμφιλίωσης παλιών εχθρών. Οι θέσεις εργασίας και τα σχέδια τα οποία ενισχύει το ταμείο αυτό δημιουργούν γέφυρες για τους παλιούς εχθρούς στην Ιρλανδία.
Ας θυμηθούμε τα θύματα από όλες τις πλευρές κτίζοντας " μια γέφυρα για τη ζωή», παραθέτοντας μία φράση του Βρετανού ποιητή Philip Larkin. "Ζούμε πάντοτε από τις γέφυρες».
ΈκθεσηLinkhor (A4-0343/97) και η Διάσκεψη του Κυότο
Adam
Κύριε Πρόεδρε, δεν ψήφισα την έκθεση Linkohr. Δεν είμαι βέβαιος ότι υπάρχει κλιματική αλλαγή υπό τη μορφή της αύξησης της θερμοκρασίας, και είναι ακόμη λιγότερο σαφής ο ρόλος των ανθρώπινων δραστηριοτήτων ή ιδιαίτερα ο ρόλος του διοξειδίου του άνθρακα.
Το Κοινοβούλιο πρέπει να είναι προσεκτικό στην προσπάθειά του να βρει λύση σε κάτι το οποίο μπορεί να μην υπάρχει. Μπορεί να ληφθούν με επιτυχία προφυλάξεις απέναντι σε ένα γνωστό πρόβλημα.
Αν, ωστόσο, το διοξείδιο του άνθρακα αποτελεί απειλή για τον κόσμο, τότε η θέση των Πρασίνων είναι λογική: παύση της χρήσης των ορυκτών καυσίμων, του πετρελαίου, του φωταερίου και του άνθρακα. Ωστόσο, πέρσυ καταναλώθηκε στο κόσμο περισσότερος άνθρακας, περισσότερο πετρέλαιο και περισσότερο φωταέριο σε σχέση με το 1995, σε σημαντικές ποσότητες και όχι μόνο στις αναπτυσσόμενες χώρες. Με ενδιαφέρει η μείωση ουσιών που ρυπαίνουν την ατμόσφαιρα και οι οποίες αποτελούν απειλή κατά της ζωής - το διοξείδιο του άνθρακα δεν είναι - και με ενδιαφέρει να δοθεί η μέγιστη έμφαση στην ενεργειακή απόδοση.
Τέλος, πρέπει να θυμηθούμε τα δύο δισεκατομμύρια ανθρώπων, το 40 % του πληθυσμού της Γης που δεν έχουν καμία πρόσβαση στην εμπορική προμήθεια ενέργειας. Γι' αυτούς η αλλαγή του κλίματος δεν είναι προτεραιότητα.

Caudron
Η έκθεση του συναδέλφου κ. Rolf Linkohr είναι ταυτόχρονα βολονταριστική, σύνθετη, σοβαρή και υψηλής ποιότητας. Θέλω να τον συγχαρώ.
Το Κοινοβούλιο έχει επανειλημμένως επιληφθεί προβλημάτων σχετικά με το περιβάλλον εν γένει και τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου ειδικότερα. Πρόκειται, πράγματι, για τεράστιο πρόβλημα σημέρα και στα αμέσως επόμενα έτη.
Μόλις προσφάτως εγκρίναμε ψήφισμα που απέβλεπε στην ενίσχυση των μηχανισμών επίβλεψης του CO2 και άλλων αερίων. Τούτο δεν συνεπάγεται ότι οι μακάριοι και ορισμένοι άλλοι μπορούν να θεωρήσουν ότι πραγματοποιούμε υπερβολικά πολλές ενέργειες στον τομέα αυτό. Προσωπικά, εκτιμώ ότι πρέπει να ενεργού ασταμάτητα για να διατηρήσουμε το περιβάλλον μας και την ποιότητα του αέρα μας. Είναι, κυριολεκτικά, "ζήτημα ζωτικής σημασίας».
Υποστηρίζω τη βούληση του κ. Rolf Linkohr να επιδείξει, στη Διάσκεψη του Κιότο, φιλόδοξη στάση για την Ευρωπαϊκή Ένωση, πολύ περισσότερο που διατηρεί οξεία αντίληψη των ευθυνών του σχετικά με την οικονομία και την απασχόληση.
Ενόψει της προθεσμίας αυτής, με εκπλήσσει ο ελάχιστος ενθουσιασμός ορισμένων χωρών να επικυρώσουν τις ζωτικές και ελάχιστες αυτές δεσμεύσεις. Οι ίδιες αυτές χώρες είναι πολύ περισσότερο έτοιμες να επιβάλουν θεωρίες όπου ο ακραίος φιλελευθερισμός περιορίζει τα άτομα να παραμερίσουν ενώπιον του ιερού νόμου του κέρδους.
Ναι, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι ανάγκη να εξετάσουμε περιοριστικά μέτρα που θα καθιστούν εφικτή την εφαρμογή των εξαγγελθέντων στόχων. Ας μην ξεχνούμε ότι στον τομέα αυτό, δυστυχώς, το ζήτημα δεν είναι να βελτιώσουμε την παρούσα κατάσταση, αλλα να αποφύγουμε την υπερβολική επιδείνωσή της.

Dνez de Rivera Icaza
Κύριε Πρόεδρε, όλοι έχουμε αρχίσει να υφιστάμεθα τις συνέπειες των κλιματικών μεταβολών. Ακόμη και οι πιο επιφυλακτικοί δεν μπορούν πια να αρνηθούν τις επιστημονικές και πραγματολογικές αποδείξεις αυτού του ανησυχητικού γεγονότος, που προαναγγέλθηκε πριν χρόνια. Οι εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου, κυρίως αυτές του διοξειδίου του άνθρακα, έχουν αυξηθεί κατά 3, 4 % στις ΗΠΑ, παρά την αδιανόητη στάση της κυβέρνησης Κλίντον ενώπιον της Διάσκεψης ή της απογοητευτικής μείωσης που ανακοινώθηκε από την Ιαπωνία.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιάζεται με μια ικανοποιητική θέση και με την εξουσιοδότηση των 15 να συμπεριλάβει στο νέο πρωτόκολλο τη μείωση κατά 15 % μέχρι το 2010 των αερίων του θερμοκηπίου σε σχέση με το 1990, παρότι μια μείωση της τάξης του 7, 5 % θα πρέπει να έχει γίνει μέχρι το 2005.
Η Ένωση θα πρέπει να επιτύχει αυτές οι μειώσεις και το χρονοδιάγραμμα, καθώς και οι μελλοντικές στρατηγικές, να είναι δεσμευτικές για όλους. Μια αποτυχία στο Κυότο θα είχε τόσο δραματικές επιπτώσεις στον πλανήτη ώστε να είναι προς συμφέρον μας να επικρατήσει η ηθική ευθύνη των βιομηχανικών χωρών στην εν λόγω Διάσκεψη.

Holm
 - (SV) Η Διάσκεψη για το κλίμα στο Κυότο θα έπρεπε να αποτελέσει εφαλτήριο για τη δυνατότητα μείωσης των ρύπων των αερίων του θερμοκηπίου παγκοσμίως. Δυστυχώς, τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ιαπωνία δείχνουν απροθυμία όσον αφορά την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η στάση της ΕΕ είναι προς την σωστή κατεύθυνση αλλά, κατά τη γνώμη μου, δεν πάει αρκετά σε βάθος.
Δεν συμμερίζομαι την άποψη της Επιτρόπου κ. Bjerregaard και του εκπροσώπου του Συμβουλίου κ. Lahure ότι η ΕΕ δεν θα πρέπει να ηγηθεί και να εισάγει δεσμεύσεις για τη σοβαρή αντιμετώπιση των προβλημάτων, αν δεν το κάνουν αυτό και άλλες βιομηχανοποιημένες χώρες.
Απαιτούνται εκτεταμένα μέτρα τόσο στην ενεργειακή και γεωργική πολιτική όσο και στην πολιτική για το κυκλοφοριακό. Θεωρώ ότι είναι καλύτερα να λάβουμε αυτά τα μέτρα τώρα παρά να περιμένουμε μέχρι να είναι πολύ αργά. Πρέπει να ευθυγραμμιστούμε με τα όρια της φύσης σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ' ό, τι σήμερα. Πέραν αυτού, τα εκτεταμένα μέτρα παρέχουν στις επιχειρήσεις των χωρών της ΕΕ ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε σχέση με τις επιχειρήσεις άλλων χωρών αν, στοχεύοντας στην μείωση των ρύπων, παραχθεί νέα τεχνολογία που μπορεί να πωληθεί σε άλλες χώρες. Στην πραγματικότητα, οι προϋποθέσεις της ΕΕ είναι μάλλον ισχνές, αλλά παρ' όλα αυτά είναι πολύ πιο ρεαλιστικές από τις προϋποθέσεις των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας.

Lindqvist
 - (SV) Ψήφισα ναι στην τελική ψηφοφορία, αλλά όχι στην πρόταση τροπολογίας για ενίσχυση της πυρηνικής ενέργειας.

Sandbζk
Ο Rolf Linkohr αξίζει επαίνους για την έκθεσή του για την ενεργειακή διάσταση στις κλιματικές μεταβολές. Είναι θετικό να πληροφορούμαστε ότι λαμβάνονται στα σοβαρά οι ανθρωπογενείς μεταβολές του κλίματος και δεν παραβλέπονται τα τρομακτικά σενάρια που παρουσιάζει ο επιστημονικός κόσμος όσον αφορά τις κλιματικές επιπτώσεις των θερμοκηπιακών ρύπων στην υδρόγειο. Μια συνετή ενεργειακή πολιτική οφείλει να στοχεύει στην αλλαγή συμπεριφοράς παντού όπου παράγονται ρύποι που συντελλούν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Πολλά από αυτά τα αέρια του θερμοκηπίου που μεταβάλλουν το κλίμα προέρχονται από μεγάλα εργοστάσια, τα οποία μπορούν εύκολα να υπαχθούν σε νομοθεσία και μπορούν εύκολα να ελεγχθούν. Σε αυτήν την περίπτωση επιτρέπονται λύσεις που θα απορρέουν από την κεντρική εξουσία. Η έκθεση Linkohr παραθέτει πολλά τέτοια εξαιρετικά παραδείγματα.
Παρόλα αυτά πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή μας στο γεγονός ότι μεγάλες ποσότητες θερμοκηπιακών ρύπων παράγονται από τα νοικοκυριά, την κυκλοφορία οχημάτων και τις μικρές βιοτεχνίες, που με δυσκολία μπορεί να τους ασκηθεί έλεγχος. Φυσικά, αυτό το πρόβλημα μπορεί κανείς να το αντιμετωπίσει ως ένα βαθμό αυξάνοντας τους ελέγχους και θεσπίζοντας διοικητικές απαιτήσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση και στις επιχειρήσεις κοινής ωφελείας, που έχουν άμεση σχέση με τον πληθυσμό. Μπορούμε να πάμε ακόμα παραπέρα. Αν θέλουμε πραγματικά να λύσουμε το πρόβλημα των δύσκολα ελεγχόμενων εκπομπών πρέπει να χρησιμοποιήσουμε οικονομικά κίνητρα. Θα πρέπει να συμφέρει το κάθε μεμονωμένο νοικοκυριό ή αγρότη να κάνει οικονομία στην ενέργεια και θα πρέπει να συμφέρει να γίνονται μετατροπές για χρήση ανανεώσιμης ενέργειας στα νοικοκυριά, τη βιοτεχνία και τη βιομηχανία.
Ωστόσο, δεν είμαι καθόλου ικανοποιημένη με την προτεραιτότητα ενεργειακής πολιτικής που παραθέτει ο εισηγητής ως λύση στις ανθρωπογενείς κλιματικές μεταβολές. Αναφέρεται ότι μπορούμε να επιτρέψουμε στην ατομική ενέργεια να αντικαταστήσει τα εργοστάσια που μολύνουν με διοξείδιο του άνθρακα, αφού η ατομική ενέργεια είναι μια από τις καθαρότερες πηγές ενέργειας και δεν εκπέμπει αέρια του θερμοκηπίου. Δεν συμφωνώ με αυτό. Οι τεχνολογικές πρόοδοι που έχουν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια έχουν βελτιώσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, και αντί η Κοινότητα να στηρίζει και να χορηγεί τόσο πολλούς πόρους στην ευρωπαϊκή βιομηχανία ατομικής ενέργειας, όπως κάνει στην πραγματικότητα, οφείλουμε να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Μπορεί η ατομική ενέργεια να είναι φτηνή αλλά η χαμηλή τιμή δεν μπορεί να αποτελεί αιτία να ξεχνάμε να λαμβάνουμε υπόψη νέες μεθόδους. Οι πολυάριθμες εγκαταστάσεις ατομικής ενέργειας αποτελούν και αυτές πρόβλημα ασφάλειας για το περιβάλλον μας, και είναι γεγονός ότι η διαχείριση των ορυχείων ουρανίου και στον Καναδά, στο Μεξικό και στην Αφρική βρίσκεται σε άθλια κατάσταση. Τα ορυχεία ουρανίου σε πολλές περιπτώσεις τα παρατάνε αφύλαχτα με αποτέλεσμα να αποτελούν τεράστιο κίνδυνο για το τριγύρω περιβάλλον.
Ακριβώς στις περιοχές εκείνες όπου υπάρχουν ορυχεία ουρανίου ζει γηγενής πληθυσμός, ο οποίος είναι παντελώς εξαρτημένος από τη φύση. Δεν τολμούν πλέον να τρώνε κυνήγι αφού η μόλυνση το παραμορφώνει, αλλά και οι ίδιοι εκτίθενται σε ακτινοβολία, η οποία αυξάνει τα ποσοστά θνησιμότητας ως σύνεπεια καρκίνων, μεταξύ άλλων, σε βαθμό ανατριχιαστικά υψηλό. Σε αυτό ας προστεθούν και τα προβλήματα που συνδέονται με την απομάκρυνση των χρησιμοποιημένων πυρηνικών αποβλήτων. Ακόμη και σήμερα συνεχίζουν να μην υπάρχουν καλές μέθοδοι για τη φύλαξη των ανενεργών αποβλήτων.
Ούτε και την πρόταση του εισηγητή να θεσπίσει τέλος κατανάλωσης ενέργειας σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορώ να στηρίξω. Είμαι κατά της λογικής οι χώρες που θέλουν να προοδεύσουν να συναντούν τροχοπέδη από τις λιγότερες προοδευτικές χώρες μόνο και μόνο επειδή πρέπει να βρεθούν κοινές λύσεις. Η φορολογική πολιτική δεν πρέπει να είναι υπόθεση της ΕΕ. Παραδείγματος χάριν, θα είναι ατυχές οι φορολογικοί δασμοί ενέργειας της Δανίας να μειωθούν προκειμένου να εναρμονιστούν με τα επίπεδα του Βελγίου. Αυτό που έχουμε ανάγκη είναι ένα σύστημα όπου οι ελάχιστοι κανόνες θα τονώνονται συνεχώς και οι υποχρεώσεις θα γίνουν πιο αυστηρές για όλα τα κράτη μέλη.
ΣΕΒ
Truscott
Κύριε Πρόεδρε, επικροτώντας τη χθεσινή συζήτηση για τη ΣΕΒ και το σχετικό ψήφισμα, το Σώμα δεν θα πρέπει να ξεχνά το ανθρώπινο τίμημα από την αμέλεια του παρελθόντος. Είκοσι άτομα πέθαναν στην Βρετανία από την νέα μορφή της Creutzfeldt-Jacob, τη μορφή της ΣΕΒ στον άνθρωπο, από το 1995. Συνάντησα τους γονείς και το φίλο ενός από τα θύματα στην εκλογική μου περιφέρεια. Ο κύριος και η κυρία Sinnott έχασαν την 23άχρονη κόρη τους, Nina, εξαιτίας της νέας μορφής της Creutzfeldt-Jacob, πέρσυ τον Μάιο. Πρέπει να δοθεί μια εξήγηση στους ανθρώπους αυτούς και στυος υπόλοιπους γονείς που έχασαν τα παιδιά τους.
Η προηγούμενη κυβέρνηση είναι ένοχη συγκάλυψης και είχαν ενημερωθεί από τη Βασιλική Επιτροπή Περιβάλλοντος το 1979 και από την έκθεση Southwood το 1989, αλλά δεν αντέδρασαν. Η οικογένεια Sinnott και το κοινό έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τα γεγονότα. Πρέπει να συνεχιστούν οι εργασίες του Κοινοβουλίου με δημόσια έρευνα στη Βρετανία.

Bιbιar
Ως μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής για τη ΣΕΒ και της Επιτροπής Παρακολούθησης των συστάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη ΣΕΒ, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας σε ένα ιδιαίτερο σημείο του θέματος, τη στιγμή που 15 μήνες εργασιών καταλήγουν στην ψήφιση της έκθεσης Bφge.
Σταδιακά, φέραμε στο φως αρκετές δυσλειτουργίες και ελλείψεις. Σήμερα, αυτή η χρονοβόρα εργασία είχε ως αποτέλεσμα την εφαρμογή σε ευρωπαϊκή κλίμακα της νέας στρατηγικής, που θα εγγυάται στους συμπολίτες μας την ασφάλεια σε όλα τα στάδια της διατροφικής αλυσίδας, της ζωικής διατροφικής αλυσίδας και του κόστους τους. Ήταν απόλυτη ανάγκη. Δεν μπορούσαμε να την παρακάμψουμε. Το σύνολο των παραγωγικών μονάδων, όπως είναι οι καταναλωτές, κατανόησαν την έννοια της διευκρινιστικής προσπάθειας.
Στο μέλλον, βεβαίως, δεν θα τίθεται θέμα να παραμείνουμε στο σημείο αυτό. Η εργασία που έχει επιτελεστεί πρέπει να συνεχιστεί για τον καθένα μας και για εκείνους που, όπως εγώ, συμμετέχουν σε "ευαίσθητες» κοινοβουλευτικές επιτροπές (γεωργίας, υγείας, ...). Η διάσκεψη για την ασφάλεια των τροφίμων και την υγεία των καταναλωτών, που θα διεξαχθεί ύστερα από 12 μήνες, θα είναι ευκαιρία να συνεχιστεί η στενή αυτή παρακολούθηση.
Κατά τα άλλα, ας μην προσπαθούμε να σημειώσουμε μεγάλη πρόοδο σε όλους τους τομείς. Εννοώ κυρίως τις βιομηχανικές χρήσεις, των οποίων οι διαδικασίες είναι αρκετά "δοκιμασμένες» και γνωστές ότι δεν θέτουν σε κίνδυνο την υγεία των χρηστών. Ενδεικτικά, μπορώ να σας αναφέρω τις βιομηχανικές εφαρμογές που χρησιμοποιούν τα παράγωγα του λίπους ως πρώτη ύλη.
Πρόκειται για τομείς που δεν έχουν σχέση με τα τρόφιμα, τα φάρμακα και τα καλλυντικά, αλλά αφορούν βιομηχανικές δραστηριότητες της παραγωγής απορρυπαντικών, βαφών, λιπαντικών, ή δημοσίων έργων, μεταξύ άλλων ... Αναμφίβολα θα πλήττονταν αν λαμβάνονταν υπερβολικά μέτρα.
Δεδομένων των επιπτώσεών τους στην απασχόληση, πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στην εφαρμογή οδηγιών, και να αποφεύγουμε την αποτυχία λόγω υπερβολικών προφυλάξεων, εφόσον η υγεία των καταναλωτών αποτελεί εγγύηση σε ικανοποιητικό βαθμό για εμάς.
Συνεπώς, εγκρίνω την έκθεση Bφge. Πρέπει να αποτελέσει την ευκαιρία ώστε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ικανοποιήσει, για μία ακόμη φορά, τις προσδοκίες των Ευρωπαίων σε θέματα υγείας και διατροφής. Η απειλή πρότασης μομφής κατέδειξε όλη την αποτελεσματικότητα που μπορούσε να έχει η άσκηση ελέγχου από το Κοινοβούλιο στην εκτελεστική εξουσία.
Συμμερίζομαι, εξίσου, την άποψη του εισηγητή όταν εκφράζει την ικανοποίησή του για τις προσπάθειες που έχει καταβάλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία εξακολουθεί να είναι υποχρεωμένη να μας υποβάλλει κάθε έξι μήνες τακτική και μόνιμη έκθεση. Οι πρόοδοι αυτές βρίσκονται στον ορθρό δρόμο, ακόμη και αν υπολείπονται ακόμη πολλές ενέργειες.

Βerthu
Από την πρώτη έκθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την ασθένεια των τρελών αγελάδων, που εγκρίθηκε το Φεβρουάριο του 1997, η ανακάλυψη πολλών κρουσμάτων μαζικής απάτης κατέδειξε ότι ο αποκλεισμός του βρετανικού βοείου κρέατος παρακάμπεται με εκπληκτική ευκολία. Στα τέλη Σεπτεμβρίου, υπολογιζόταν ότι περισσότεροι από 10.000 τόνοι απαγορευμέων κρεάτων πωλήθηκαν και καταναλώθηκαν στην ευρωπαϊκή αγορά. Οι εν λόγω απάτες, που ήταν ακόμη πιο τραγικές όταν αποδείχθηκε σχεδόν οριστικά ότι ο υπεύθυνος μολυσματικός φορέας για τη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών (ΣΕΒ, ή "ασθένεια των τρελών αγελάδων») υπερέβη κατά πολύ το συνοριακό φράγμα και προκάλεσε στον άνθρωπο τη νέα μορφή ασθένειας Creutzfeldt-Jakob.
Τι κάνουν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη της απέναντι σε αυτή την κατάσταση; Επί του πρακτέου, οι έλεγχοι εξακολουθούν να είναι ανεπαρκείς, κυρίως σε επίπεδο μεταφορών. Ειδικότερα, το δόγμα της κυκλοφορίας προϊόντων χωρίς έλεγχο (καλούμενο "ελεύθερη κυκλοφορία», στη γεμάτη υπεκφυγές γλώσσα των Βρυξελλών), είναι τόσο ισχυρό που παραλύει τις αμυντικές αντιδράσεις. Η έκθεση της Επιτροπής Παρακολούθησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επισημαίνει, ως προς αυτό, ότι "τα μέτρα και οι δραστηριότητες των κρατών μελών και της Επιτροπής, στο βαθμό που είναι εφικτά στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς, δεν υπήρξαν επαρκή ώστε να αποφευχθεί η παράκαμψη του αποκλεισμού κατά του βρετανικού βοείου κρέατος» και ότι "η Επιτροπή και τα κράτη μέλη δεν κατάφεραν, έκτοτε, να εγγυηθούν την προστασία της υγείας του πληθυσμού κατά της εμπορίας του δυνητικά μολυσμένου κρέατος».
Μέχρι σήμερα (τέλη Νοεμβρίου του 1997), η Επιτροπή δεν παρουσίασε ποτέ στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρόταση που να αποβλέπει στη βελτίωση των συνοριακών ελέγχων, ούτε εφάρμοσε σύστημα υποχρεωτικής σήμανσης όλων των μεταφορών κρέατος και ζώων που προέρχονται από το Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι πλέον σαφές ότι για μία ακόμη φορά η Επιτροπή προτάσσει το μέλημα της ελεύθερης κυκλοφορίας προϊόντων στην εσωτερική αγορά, έναντι της υγείας των καταναλωτών.
Ωστόσο, δεν υπονοώ ότι η Επιτροπή δεν έπραξε τίποτε σε κανέναν τομέα. Προσέδωσε μεγαλύτερη διαφάνεια στις εργασίες των επιτροπών εμπειρογνωμόνων και ανέπτυξε μια κάποια ρυθμιστική δραστηριότητα, π.χ. σε ό, τι αφορά την παρασκευή και τη χρήση ζωικών αλεύρων, την απαγόρευση των προϊόντων που θέτουν κινδύνους στη ζωική και ανθρώπινη διατροφή, καθώς και στη προαιρετική σήμανση των βοείων κρεάτων (που θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική από το 1998, αντί του 2000).
Όμως, αυτή η ρυθμιστική δραστηριότητα παραμένει δέσμια τριών αντιφάσεων.
Πρώτη αντίφαση: απεχθάνεται να αμφισβητήσει το δόγμα της πλήρους κατάργησης των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα, όπως προανέφερα. όμως η κατάργηση αυτή ήταν λάθος και θα πρέπει να το αναγνωρίσουμε κάποτε.
Δεύτερη αντίφαση: βασίζεται υπερβολικά στην ιδέα ότι για την καταπολέμηση των υγειονομικών κινδύνων απαιτείται η αύξηση των εξουσιών της Επιτροπής και ο περιορισμός του δικαίου της αυτοάμυνας των κρατών μερών. Το στοιχείο αυτό επαναλαμβάνεται, για παράδειγμα, στην εντυπωσιακή τροπολογία του άρθρου 100 Α, που προτάθηκε και ενεκρίθη στο Συμβούλιο του Αμστερνταμ. Έκτοτε, για τη λήψη των εθνικών προστατευτικών μέτρων σχετικά, π.χ., με την υγεία ή το περιβάλλον, και την παρέκκλιση των κοινοτικών κανόνων (κοινώς, ιδίως, της ελεύθερης κυκλοφορίας), τα κράτη μέλη θα έπρεπε να υποβάλουν αίτηση που να υπόκειται σε πολύ περιοριστικές συνθήκες, που η Επιτροπή θα έχει κάθε λόγο να τις αξιολογήσει. Έτσι, τα κράτη μέλη δεν θα διαθέτουν πλέον κανένα μέσο αυτόνομης άμυνας κατά της απραγίας, των προκαταλήψεων και των δυσλειτουργιών της Επιτροπής, που αποτελούν, όπως ο καθένας γνωρίζει, τις κυριότερες δυσχέρειες στην αντιμετώπιση της υπόθεσης των τρελών αγελάδων. Ενώ η υπόθεση αυτή θα έπρεπε να είχε λειτουργήσει παραδειγματικά για το Συμβούλιο του Αμστερνταμ, ώστε να εξισορροπηθούν οι σχέσεις μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών, χρησιμοποιήθηκε από τη δεσπόζουσα άποψη για να ενισχυθεί το πρώτο και να ενοχοποιηθούν κάπως οι δεύτερες.
Τρίτη αντίφαση: αποσοβώντας, με κοινοτική ρύθμιση, τον κίνδυνο άλλων επιδημιών στο μέλλον, η Επιτροπή εξακολουθεί να καλλιεργεί το χώμα που τις θρέφει, προτείνοντας, στο πρόγραμμα Ατζέντα 2000, το πλαίσιο μίας υπερπαραγωγικής γεωργίας, που ευθυγραμμίζεται με τις χαμηλότερες τιμές της παγκόσμιας αγοράς. Αντιθέτως, θέλουμε, σε ό, τι μας αφορά, μια γεωργία που να σέβεται τους φυσικούς μηχανισμούς που παρέχουν στους ευρωπαικούς λαούς ακίνδυνα τρόφιμα. Όμως, η γεωργία αυτή θα επιτευχθεί μόνο αν αναγνωριστεί στις μελλοντικές διεθνείς εμπορικές διαπραγματεύσεις η νομιμότητα των ζωνών εθνικών προτιμήσεων.
Για τον λόγο αυτό καλούμε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που θα διεξαχθεί στις 12 και 13 Δεκεμβρίου και το οποίο θα εξετάσει το πρόγραμμα Ατζέντα 2000, να απορρίψει τη γεωργική πτυχή που πρότεινε η Επιτροπή. Το καλούμε, λοιπόν, να χαράξει σταθερό προσανατολισμό υπέρ της κοινοτικής προτίμησης, ενόψει του ονομαζόμενου "Γύρου Κλίντον». Το καλούμε να αναθεωρήσει το δόγμα της άρσης των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα. Τέλος, καλούμε τους λαούς της Ευρώπης να αρνηθούν την επικύρωση της αναθεώρησης του άρθρου 100 A και, για τον πολύ σημαντικό αυτό λόγο - που δεν είναι ωστόσο ο μόνος - να καταψηφίσουν τη Συνθήκη του Αμστερνταμ.

Crawley
Ψήφισα υπέρ της Εξεταστικής Επιτροπής για τη ΣΕΒ γιατί η έκθεση ήταν ισορροπημένη υπενθυμίζοντας μας αφενός την καταστροφική ιστορία της ΣΕΒ στη Βρετανία, κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης της τελευταίας συντηρητικής κυβέρνησης, και αφετέρου τα μέτρα τα οποία λαμβάνουν τώρα στην Βρετανία η κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος και η Επιτροπή για να διασφαλίσουν την υγεία και την ασφάλεια του κοινού σε θέματα τροφίμων και αγροτικής πολιτικής από εδώ και στο εξής.

Cushnahan
Πολλά έχουν γραφτεί για την ασφάλεια των τροφίμων μετά από την κρίση με την ΣΕΒ, και εμείς στην Ιρλανδία, όπου υπάρχει σημαντική βιομηχανία τροφίμων, ενδιαφερόμαστε για τις αλλαγές που μπορεί να πραγματοποιήσει η ΕΕ προκειμένου να ενισχύσει την εμπιστοσύνη των καταναλωτών.
Η Επιτροπή υπέβαλε πρόσφατα μια πρόταση, η οποία θα συμπεριλαμβάνει πρωτογενή αγροτικά προϊόντα στα πλαίσια την υπάρχουσας οδηγίας της ΕΕ για την ευθύνη για τα προϊόντα (85/374/ΕΕΚ). Οι καταναλωτές θα είναι συνεπώς σε θέση να ζητήσουν αποζημίωση για τις ζημίες που προκαλώνται από ελαττωματικά πρωτογενή αγροτικά προϊόντα, όπως το κρέας, τα δημητριακά, τα φρούτα και τα λαχανικά. Οι ομάδες των καταναλωτών έχουν επισημάνει πως είναι γνωστό ότι είναι δύσκολο να εντοπισθεί μια ασθένεια στο πρωτογενές αγροτικό προϊόν. Η Επιτροπή μελετά να εισάγει ένα μέτρο το οποίο δεν έχει την πλήρη υποστήριξη των δύο μεγαλύτερων ομάδων που εμπλέκονται στην ασφάλεια των τροφίμων - των παραγωγών και των καταναλωτών. Δεν έχει μάθει τίποτα η Επιτροπή από την κρίση της ΣΕΒ; Πρέπει να έχετε την υποστήριξη των ομάδων αυτών αν θέλετε να έχετε ένα αποτελεσματικό ρυθμιστικό καθεστώς.
Το 1995, η Επιτροπή εκτίμησε τον αντίκτυπο της εισαγωγής μιας τέτοιας πρότασης στον γεωργικό τομέα και ανέφερε ότι "δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τον γεωργικό τομέα». Ζητώ σήμερα από την Επιτροπή να εξετάσει περαιτέρω το ζήτημα πριν ενεργοποιηθεί η οδηγία για την ευθύνη σχετικά με τα προϊόντα με την μορφή νόμου. Η Επιτροπή ίδρυσε μια Υπηρεσία Τροφίμων και Κτηνιατρικής στην Ιρλανδία. Η μελέτη αυτή είναι το είδος της εργασίας που του νέο γραφείο της ΕΕ πρέπει να ολοκληρώσει και ζητώ από την ΕΕ να ζητήσει μια τέτοια μελέτη/ έκθεση αμέσως.
Ένα από τα βασικά καθήκοντα της Υπηρεσίας Τροφίμων και Κτηνιατρικής είναι να παρακολουθήσει την υγιεινή των τροφίμων, την κτηνιατρική και φυτοϋγειονομική νομοθεσία στην ΕΕ και αλλού. Θα συνεργασθεί με τις πολλές εθνικές υπηρεσίες τροφίμων που ήδη υπάρχουν, συμπεριλαμβανομένης της Υπηρεσίας Ασφάλειας Τροφίμων της Ιρλανδίας. Ζητώ από τη σημερινή κυβέρνηση της Ιρλανδίας να επιταχύνει την λειτουργία της υπηρεσίας αυτής μέσω νόμου στο Dαil που καθορίζει τις αρμοδιότητες της. Το πολιτικό κόμμα Fianna Fαil κατά την διάρκεια των πρόσφατων γενικών εκλογών δήλωσε ότι θα διαλύσει την υπηρεσία αυτή. Δεν θα πρέπει να παίζουν με την υγεία των ανθρώπων και ταυτόχρονα να αφήνουν την ιρλανδική βιομηχανία τροφίμων στο σκοτάδι σχετικά με τις αρμοδιότητες που θα έχει η υπηρεσία αυτή
Οι αρχικές προτάσεις του Fine Gael, Εργατικού Κόμματος και της Δημοκρατικής Αριστεράς προβλέπουν ότι η υπηρεσία θα έχει την εξουσία να ασκεί έλεγχο σε εταιρείες τροφίμων και να επιβάλει τελικά πρόστιμα σε εταιρείες, αν δεν ακολουθούν επαρκώς την υγειονομική νομοθεσία. Το κόμμα Fianna Fαil αντίθετα πίστευε ότι την τελική απόφαση για το αν θα επιβληθεί ή όχι πρόστιμο θα πρέπει να ληφθεί από τον υπεύθυνο Υπουργό Υγείας. Οι καταναλωτές δεν θα έχουν εμπιστοσύνη σε ένα τέτοιο σενάριο. Γνωρίζουμε ότι μπορεί να υπάρξει πίεση στους υπουργούς να μην επιβάλουν πρόστιμα σε μια εταιρεία. Καλώ τη σημερινή κυβέρνηση να διατηρήσει την ανεξαρτησία της Υπηρεσίας Ασφάλειας Τροφίμων καθώς θα είναι καλό για την εμπιστοσύνη των καταναλωτών βραχυπρόθεσμα, και μακροπρόθεσμα για την φήμη της ιρλανδικής βιομηχανίας τροφίμων.

Deprez
Από τη σύσταση της Εξεταστικής Επιτροπής σε θέματα ΣΕΒ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατάφερε να ασκήσει πραγματικά αποτελεσματικό έλεγχο στην εκτελεστική εξουσία. Μέχρι σήμερα, διαπιστώνουμε ότι η Επιτροπή έδωσε συνέχεια στο μεγαλύτερο μέρος των συστάσεων του Κοινοβουλίου, είτε με την άμεση εφαρμογή τους είτε με τον καθορισμό προθεσμιών για την εφαρμογή τους.
Έχουν πλέον οριστεί συναντήσεις με την Επιτροπή για εξαμηνιαίες αναλύσεις σχετικά με την πρόοδο των εργασιών. Σημειώθηκαν σημαντικές πρόοδοι, και αν οι σχέσεις Κοινοβουλίου-Επιτροπής οξύνθηκαν, αποδεικνύεται τελικά ότι μπορούν να αποβούν ωφέλιμες εκατέρωθεν. Ελπίζω ότι τούτο θα συνεχιστεί και στο μέλλον.
Γνωρίζουμε, βεβαίως, ότι υπάρχει σημαντική διάσταση απόψεων σε συγκεκριμένα σημεία, στα οποία παίρνουμε σαφή θέση - και δικαίως - στο ψήφισμά μας, το οποίο θα ήθελα να υποστηρίξω.
Συνεπώς, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να καταβάλουμε κοινές προσπάθειες, με την Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη που το επιθυμούν, για να διορθώσουμε τα σφάλματα του παρελθόντος, να διαμορφώσουμε μια κάποια ιεραρχία προτεραιοτήτων και να θέσουμε τη δημόσια υγεία, και κατ'επέκταση την ασφάλεια και την ποιότητα των προϊόντων, στην πρώτη θέση των προτεραιοτήτων μας. Όλος ο κόσμος, ή σχεδόν όλος, συμφωνεί προς το παρόν στη βασική αρχή. Αλλά η επίτευξη του εν λόγω στόχου προϋποθέτει την ουσιαστική αλλαγή νοοτροπίας.
Η αλλαγή αυτή πρέπει και θα πρέπει να εισχωρήσει αρχικώς σε ορισμένες διαιτησίες που θα κληθούμε να πραγματοποιήσουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κυρίως ενόψει των νέων τεχνικών παραγωγής και μεταποίησης των προϊόντων, ή στη λήψη αποφάσεων σχετικά με την Ατζέντα 2000.
Η αλλαγή αυτή θα πρέπει, επίσης, να γίνει αισθητή και στις απαντήσεις που θα έχουμε τη δυνατότητα να δώσουμε στις πολλές ερωτήσεις που έθεσε η κρίση της ΣΕΒ: τα χορτοφάγα ζώα μπορούν να εξακολουθούν να τρέφονται με ζωικά άλευρα; Αν ναι, τα άλευρα αυτά μπορεί πράγματι να προέρχονται από την ανακύκλωση άρρωστων ζώων - είτε από τη ΣΕΒ είτε από άλλη λύσσα; Αν όχι, τί θα πρέπει να απογίνουν τα πτώματα των κατεστραμμένων ζώων; Οι πιστώσεις που χορηγούνται για την έρευνα και τους υγειονομικούς ελέγχους είναι επαρκείς; Πώς εξασφαλίζεται ο αποτελεσματικός έλεγχος των εταιρειών από το αγρόκτημα στο τραπέζι; Πώς να συμφιλιώσουμε τις - θεμιτές - απαιτήσεις των καταναλωτών της ΕΕ με ορισμένες διεθνείς δεσμεύσεις που έχουμε λάβει (ορμόνες, σήμανση των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, κ.λπ.);
Πρέπει να καταρτίσουμε μία πραγματική μόνιμη διαδικασία επιτήρησης που θα τίθεται σε εφαρμογή κάθε φορά που θα καλούμαστε να πραγματοποιούμε διαιτησία που ενδέχεται να επιφέρει συνέπειες στη δημόσια υγεία, και η οποία θα μας εξασφάλιζε ότι όλες αυτές οι θεμελιώδεις ερωτήσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν το αντικείμενο δημόσιας συζήτησης στο κάθε κράτος μέλος.

Ewing
Η πραγματική αιτία των προβλήματων της ΣΕΒ για το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν μια σειρά δράσεων της κυβέρνησης Θάτσερ.
1.Στη βιομηχανία γεωργικών προϊόντων και τροφίμων, τους γενναιόδωρους χρηματοδότες του κόμματος των Τόρυς, δόθηκε το πλεονέκτημα της απορρύθμισης, και έτσι οι σάκκοι με τις τροφές που χρησιμοποιούσαν οι αγρότες δεν είχαν κατάλογο με τα συστατικά (ενώ είχε ακόμη και το μικρότερο κουτί φασόλια).2.Δόθηκε στους μετατροπείς σφαγίων το πλεονέκτημα της απόσυρσης των αυστηρών κανόνων για τις θερμοκρασίες. Ο Επίτροπος Fischler, σε συνάντηση που είχε μαζί μου και με τον Allan Macartney, συμφώνησε με την αρχή την άρσης της απαγόρευσης κατά περιοχές, αλλά οι συνδικαλιστικές ομάδες και τα σωματεία των αγροτών της Αγγλίας και της Σκωτίας το αρνήθηκαν λέγοντας ότι ότι οι Σκωτσέζοι έπρεπε είτε να βυθισθούν είτε να κολυμπήσουν με την Αγγλία!Υπάρχει ζήτηση για βοδινό Σκωτίας στις αγορές της ΕΕ, αλλά το Λονδίνο το έχει εμποδίσει.

Lalumiιre
Δεν συντασσόμαστε με τη σημερινή ψηφοφορία σχετικά με τη ΣΕΒ, για διάφορους λόγους.
Κατ'αρχάς, λόγω της διαδικασίας που εφαρμόστηκε, η Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ριζοσπαστικής Συμμαχίας δεν συμμετείχε ούτε στις εργασίες της επιτροπής παρακολούθησης ούτε στη σύνταξη της κοινής πρότασης που εκπονήθηκε στην ίδια επιτροπή, κατά παράβαση των πλέον στοιχειωδών κανόνων της δημοκρατίας. Η κατάσταση αυτή δεν μας έδωσε τη δυνατότητα να ακουστεί η φωνή μας και να διατυπώσουμε τις θέσεις μας, όπως πράξαμε στην προσωρινή Εξεταστική Επιτροπή για θέματα ΣΕΒ.
Ο δεύτερος και μάλλον ο σημαντικότερος λόγος είναι ότι το κείμενο αυτό περιλαμβάνει σιωπηρό και "πολιτικώς ορθό» συμβιβασμό, που δεν τιμά την παρούσα Συνέλευση. Δεν διαφωνούμε με τα περισσότερα σημεία που παρουσιάστηκαν, αλλά δεν μπορούμε να επικυρώσουμε με την ψήφο μας όλα όσα αποσιωπήθηκαν. Δεν θεωρείτε περίεργο που δεν γίνεται πουθενά αναφορά στις υπέρμετρες ευθύνες του Ηνωμένου Βασιλείου σε ό, τι αφορά τη διαχείριση της κρίσης της ΣΕΒ, στους δισταγμούς του Συμβουλίου και ορισμένων κρατών μελών να εγκρίνουν ή, τουλάχιστον, να σεβαστούν τα ρυθμιστικά μέτρα που απαιτούνται για την προστασία της δημόσιας υγείας, στο σκάνδαλο που προκάλεσαν οι παραβιάσεις του εμπάργκο, στις αβεβαιότητες που αφορούν τον εντοπισμό των δυνητικά μολυσμένων αποθεμάτων ζωικών αλεύρων; Δεν θεωρείτε παράξενο ότι τα θύματα της νέας μορφής της ασθένειας Creutzfeldt-Jakob και οι οικογένειές τους δεν αποζημιώθηκαν, αν και γνωρίζουμε σαφώς ποιοι ευθύνονται για την κρίση; Δεν θεωρείτε ανακολουθία το γεγονός ότι το ψήφισμα δεν αναφέρει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν εκμεταλλεύτηκε όλα τα μέσα που είχε στη διάθεσή της για να υποβάλει αγωγή για αποζημίωση και τόκους κατά του Ηνωμένου Βασιλείου;
Ο τρίτος λόγος είναι ότι με λύπη μας διαπιστώνουμε ότι το Κοινοβούλιο δεν εξαντλεί τις φιλοδοξίες του και αποδεικνύεται σήμερα ανίκανο να υπερβεί την ανάλυση που πραγματοποιεί η έκθεση Bφge και να συναγάγει τα πραγματικά πολιτικά και θεσμικά συμπεράσματα που απαιτούνται. Ήταν η μοναδική ευκαιρία για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να επιβληθεί ως ανεξάρτητο πολιτικό θεσμικό όργανο, ικανό να απορροφά τους κλυδωνισμούς και τις εθνικές πιέσεις.
Ωστόσο, θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι συγχαίρουμε τις δράσεις και τις πρωτοβουλίες που έλαβε έκτοτε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προκειμένου να εφαρμόσει κοινοτική πολιτική ασφάλειας των τροφίμων, και την παροτρύνουμε να συνεχίσει τη δράση της. Ελπίζουμε ότι το Συμβούλιο θα υποστηρίξει τις προσπάθειές της και ότι το Κοινοβούλιο θα ακολουθήσει ουσιαστικά την εν λόγω ώθηση.

Pailler
Παρά το πραγματικό κατηγορητήριο που παρουσίασε η Εξεταστική Επιτροπή σε θέματα ΣΕΒ πριν από μερικούς μήνες κατά των υπευθύνων της κρίσης - στους οποίους συγκαταλέγεται η βρετανική κυβέρνηση και η Επιτροπή - οι περισσότεροι βουλευτές αρνήθηκαν να επιβάλουν κυρώσεις στη Επιτροπή και της αναγνώρησαν προθεσμία αρκετών μηνών.
Τότε, η Ομάδα μας, που τασσόταν υπέρ της πρότασης μομφής, θεώρησε ότι η εν λόγω απόφαση του Κοινοβουλίου πιστοποιούσε την έλλειψη πολιτικής βούλησης από την πλευρά του, η οποία ήταν απαραίτητη για να σταλεί σαφές και δυναμικό μήνυμα προς τις κυβερνήσεις και την Επιτροπή, που απέδωσαν "προτεραιότητα στη διαχείριση της αγοράς, εις βάρος της υγείας».
Αναγνωρίζω ότι η επιτροπή παρακολούθησης των συστάσεων της Εξεταστικής Επιτροπής επέφερε θετικά αποτελέσματα. Η Επιτροπή έλαβε σειρά αποφάσεων που ικανοποιούσαν τις συστάσεις του Κοινοβουλίου. Εκφράζω την ικανοποίησή μου, κυρίως, γιατί εφαρμόστηκαν χρηματοοικονομικά μέσα υπέρ των οικογενειών που επλήγησαν από την ασθένεια Creutzfeldt-Jakob.
Όμως, οι βελτιώσεις αυτές εξακολουθούν να έχουν τεχνικό χαρακτήρα και να μην αντιμετωπίζουν την ουσία του προβλήματος που προκλήθηκε και λόγω της κρίσης των τρελών αγελάδων. Εννοώ ακόμη και την ίδια τη σύλληψη του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, που ευνοεί το κέρδος και τον ελεύθερο ανταγωνισμό, εις βάρος της δημόσιας υγείας και των συμφερόντων των εκτροφέων.
Αυτός είναι ο κυριότερος λόγος για τον οποίο δεν συντάσσομαι με το τελικό ψήφισμα. Ακόμη και αν καταγράφει τις απαντήσεις της Επιτροπής και τις ελλείψεις της, δεν λαμβάνει υπόψη όλα τα διδάγματα της κρίσης των τρελών αγελάδων. Δεν αμφισβητεί καθόλου τους προσανατολισμούς της Επιτροπής σχετικά με τη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ. Ακολουθώντας το ίδιο σκεπτικό όπως και το 1992, κινδυνεύει να προκαλέσει νέα αύξηση της εντατικοποίησης, που βλάπτει το περιβάλλον και την ποιότητα των προϊόντων. Πρέπει να ληφθούν μέτρα με τελείως διαφορετικό πεδίο δράσης, τόσο για τη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ, όσο και για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων, που πρέπει να αποδίδει μεγαλύτερη προσοχή στο περιβάλλον και στην υγεία των καταναλωτών.

Souchet
Η προσωρινή επιτροπή παρακολούθησης, που συνέχισε το έργο της Εξεταστικής Επιτροπής, μόλις ολοκλήρωσε τις εργασίες της, και τα συμπεράσματά της είναι συντριπτικά για την Επιτροπή, η οποία διέθετε από πολύ καιρό σοβαρές επιστημονικές πληροφορίες που προέβαλαν τους κινδύνους που προκαλούσε η δυνατότητα μετάδοσης της ασθένειας Creutzfeldt-Jakob στον άνθρωπο. Οι τελευταίες επιστημονικές εργασίες απλώς επιβεβαίωσαν την ανάλυση αυτή, και το σχέδιο τελικού ψηφίσματος, που παρουσίασε ο κ. Bφge, τις λαμβάνει φυσικά υπόψη.
Η Επιτροπή, λοιπόν, πρέπει να ελέγχεται αυστηρά: αυτό είναι το πρώτο μάθημα που πρέπει να διδαχθούμε από την εν λόγω επώδυνη υπόθεση. Στον τομέα αυτό, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να διαδραματίσει θεμιτό ρόλο. Θα έπρεπε να το πράξει με μεγαλύτερη σταθερότητα, θέτοντας σαφώς τις προτεραιότητες που πρέπει να τηρούνται από όλους. Η ανησυχία για τη δημόσια υγεία των Ευρωπαίων δεν θα έπρεπε, άραγε, να προτάσσεται έναντι των παλαιών ιδεολογικών μυστικών συμφωνιών, που εξακολουθούν να εμπνέουν σε ορισμένους συναδέλφους μια θλιβερή αυτολογοκρισία; Πρέπει να εθελοτυφλήσουμε μπροστά στο εύρος των ευθυνών της Επιτροπής στην υπόθεση της ΣΕΒ, με την πρόφαση να μην πληγεί, στο όνομα της κοινής ομοσπονδιακής ιδεολογίας, η αξιοπιστία του "αντικειμενικού συμμάχου» που θα ήταν η Επιτροπή;
Η επιτήρηση αυτή της Επιτροπής εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εμφανίζεται ακόμη πιο επιτακτική δεδομένου ότι η ασθένεια των τρελών αγελάδων απέδειξε τη σημαντική κατάρρευση κάποιων ευρωπαίων υπαλλήλων υπό ορισμένους τύπους πιέσεων. Για να μην υπάρξει κίνδυνος να σκιασθεί έστω και ελάχιστα η διεύρυνση της ενιαίας αγοράς, η επικύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ και η κυκλοφορία του ενιαίου νομίσματος, μετέθεσαν σε δεύτερο πλάνο το πρωταρχικό μέλημα που θα έπρεπε να τους απασχολεί για την υγεία των καταναλωτών.
Η άσκηση αυστηρού ελέγχου στην Επιτροπή δεν απαιτεί καθόλου, όπως υποστήριξε το ψήφισμα συμβιβασμού, με το οποίο δεν συμφωνούμε στο σημείο αυτό, να επεκτείνουμε τη συναπόφαση στις γεωργικές δαπάνες. Η πρόταση αυτή δεν έχει σχέση με τη συζήτησή μας. Τα κατάλληλα μέσα ελέγχου υπάρχουν. Αρκεί να έχουμε το θάρρος να τα χρησιμοποιήσουμε, όταν οι αρμοδιότητες της Επιτροπής, όπως συνέβη στην υπόθεση αυτή, αποσαφηνιστούν.
Μόνο θλίψη μας προκάλεσε το γεγονός ότι μόνο 118 βουλευτές ακολούθησαν την πρόταση που υποβλήθηκε στην ίδια αυτή αίθουσα, πέρσι την άνοιξη από τον κ. Philippe de Villiers κατά την ψήφιση της πρότασης μομφής προς την Επιτροπή, μετά τις σοβαρότατες δυσλειτουργίες που έφερε στο φως η Εξεταστική Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Δεν θα πρέπει, ωστόσο, να χαλαρώσουμε τις πιέσεις μας. Γι'αυτόν ακριβώς το λόγο επισημάναμε, μέσω του συναδέλφου κ. Ιdouard des Places, ότι θα παρακολουθούσαμε με τη μεγαλύτερη προσοχή την εξέλιξη της υπόθεσης αυτής και ότι θα αμφισβητούσαμε την αρμοδιότητα της Επιτροπής, κατά τη Σύνοδο της Ολομέλειας τον Νοέμβριο του 1998, υποβάλλοντας νέα πρόταση μομφής, αν δεν έχει, μέχρι εκείνη τη στιγμή, πραγματοποιήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.
Διαπιστώνουμε με ικανοποίηση ότι η Ομάδα των Πρασίνων, που δεν είχε υποστηρίξει την πρόταση μομφής που κατατέθηκε πέρσι την άνοιξη, στήριξε αυτή τη φορά την εν λόγω πρόταση. Ο προσεκτικός έλεγχος αποβαίνει προς όφελος όλων και θα επιτρέψει και πάλι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να δράσει νόμιμα και αποτελεσματικά σε έναν τομέα που εμπίπτει πράγματι στις αρμοδιότητές του.

Titley
Υποστηρίζω τις εκθέσεις της ειδικής Εξεταστικής Επιτροπής του Κοινοβουλίου για τη ΣΕΒ καθώς πιστεύω ότι έκαναν εξαιρετική δουλειά εξ ονόματος των ανθρώπων των οποίων τα συμφέροντα είμαστε εδώ για να υπερασπίσουμε.
Χάρις στην κοινοβουλευτική πίεση, μπορούν τώρα να δουν οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εμπιστευτικά έγγραφα, η παρακολούθηση της πολιτικής στον τομέα των τροφίμων μπορεί να διαχωρισθεί από τα άλλα τμήματα της Επιτροπής, έχουν γίνει προτάσεις για νέους νόμους για να εξασφαλισθούν ελέγχοι ποιότητας στα τρόφιμα και έχουμε την υποστήριξη της Επιτροπής για μεγαλύτερη συμμετοχή του εκλεγμένου αυτού Σώματος στη γεωργική νομοθεσία.
Το τελευταίο αυτό σημείο είναι το σημαντικότερο το οποίο προέκυψε από την τραγική ιστορία της κρίσης της ΣΕΒ. Υπήρξε μεγαλύτερη συμμετοχή και γνώση τουΚοινοβουλίου σχετικά με τις γεωργικές πολιτικές στο παρελθόν, τώρα μπορούμε να έχουμε μια λιγότερο δαπανηρή γεωργική πολιτική και μια γεωργική πολιτική που να αντιμετωπίζει τα συμφέροντα των καταναλωτών τουλάχιστον με την ίδια σοβαρότητα όπως και των παραγωγών.
Τα χρήματα των φορολογουμένων χρηματοδοτούν τη γεωργική πολιτική της ΕΕ με τόσο σημαντικά ποσά που είναι καιρός να ληφθούν, όπως αρμόζει, υπόψη τα συμφέροντά τους. Για τα χρήματα τα οποία συνεισφέρουν, το λιγότερο που μπορούμε να τους εγγυηθούμε είναι ασφαλής τροφή.
Έκθεση Menrad (A4-0354/97)
Gollnisch
Κύριε Πρόεδρε, ψηφίσαμε έκθεση σχετικά με τη συμμετοχή των εργαζομένων στις αποφάσεις που τους αφορούν. Αλλά στη Γαλλία, σήμερα, τούτο δεν έχει πλέον απολύτως καμία σημασία. Τα επίσημα συνδικάτα, ολοένα και λιγότερο αντιπροσωπευτικά, χρησιμεύουν μόνο για να απογορεύουν οποιονδήποτε ανταγωνισμό. Σε μερικές ημέρες θα διεξαχθούν οι εκλογές για την ανάδειξη των μελών διαιτητικού δικαστηρίου, που θα είναι επιφορτισμένοι με τη διαιτησία των εργασιακών διαφορών. Όλοι οι εργαζόμενοι, συνδικαλισμένοι ή μη, έχουν, βάσει του νόμου, το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι.
Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Εκείνοι που επωφελούνται από τα επίσημα συνδικάτα θέλουν να απαγορεύσουν την εκπροσώπηση των υποψηφίων που - σύμφωνα με υποψίες - διάκεινται φιλικά προς το Εθνικό Μέτωπο, οι οποίοι ωστόσο αποτελούν την πρώτη εργατική δύναμη στη Γαλλία. Για τον λόγο αυτό, δεν συγχωρείται κανένας ελιγμός, καμία απάτη, καμία προδοσία. Η κ. Aubry, η υπουργός, παραβιάζει τις αρμοδιότητες της θέσης της επιδεικνύοντας ανήκουστη μεροληψία: για να παρατείνει τις προθεσμίες ακύρωσης, ο προϊστάμενος της υπηρεσίας της μεταχρονολογεί εγκύκλιο που παραβιάζει τις διατάξεις της Επίσημης Εφημερίδας. Οι νομάρχες επανεξετάζουν τους ανεξάρτητους καταλόγους χωρίς να επαληθεύσουν τους άλλους με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχουν δικαστήρια που συνεδριάζουν εκπρόθεσμα, χωρίς καν να καλούν τους εναγόμενους, παραβιάζοντας το Σύνταγμα, το νόμο και όλες τις γενικές αρχές του δικαίου.
Προβαίνοντας, κυρίως, σε πραγματική κατάχρηση εξουσίας, το Πρωτοδικείο του Ιvry και η δικαστής Camille Ligniθres, του Δικαστηρίου του Bobigny, υπερβαίνουν τα εσκαμμένα, αποφασίζουν επί της ουσίας, απορρίπτουν υποψηφίους βάσει πολιτικής συμπάθειας που τους επιβάλλουν, και όλα αυτά κατόπιν αίτησης του κομμουνιστικού συνδικάτου CGT, του οποίου όλοι οι γενικοί γραμματείς εδρεύουν στο πολιτικό γραφείο του Κομμουνιστικού Κόμματος. Πρώτη φορά τα τελευταία τριάντα χρόνια αντιμετωπίζουμε μια τέτοια παραβίαση του δικαίου, έναν τέτοιο κυνισμό, μια τέτοια αλαζονεία.

Caudron
Η έκθεση που μας προτείνει ο συνάδελφος είναι τουλάχιστον αποκαλυπτική για την πολιτισμική ποικιλομορφία της Ευρώπης. Η εφαρμογή ελάχιστου συστήματος συμμετοχής των εργαζομένων είναι δυσχερής. Σίγουρα, λυπούμαστε που το εν λόγω κείμενο στερείται φιλόδοξης προοπτικής. Τούτο οφείλεται σε δύο σημαντικούς πολιτισμικούς παράγοντες: τη γλώσσα και τις πρακτικές που εφαρμόζονται στις σχέσεις μεταξύ διευθυντών και εργαζομένων, όπως προκύπτουν από την ιστορία.
Οι διαφορές που διαπιστώνονται στους τομείς είναι αισθητές. Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να καταρτίσω κατάλογο των θετικών και των αρνητικών σημείων κάθε κράτους μέλους, τουλάχιστον όχι σε αυτό το στάδιο. Νομίζω ότι το σημαντικό στοιχείο είναι η αναγνώριση εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των διαπραγματεύσεων και της ανάγκης να τεθούν οι βάσεις που θα δώσουν τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να εκφραστούν.
Δεν τρέφω αυταπάτες: η συζήτηση αυτή είναι ιδεολογικά φορτισμένη. Είμαι σοσιαλιστής βουλευτής και φρονώ ότι η συμμετοχή των εργαζομένων πρέπει να συμβάλει στη ρύθμιση και την κάμψη της μεγάλης φιλελεύθερης αγοράς που μας επιβάλλουν. Για μία ακόμη φορά, θα επαναδιατυπώσω τη θέση μου: η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας πρέπει να συντελεστεί με τους πολίτες και για τους πολίτες, που είναι ταυτόχρονα εργαζόμενοι.
"Κύριοι, τα σταυροδρόμια του υπέρμετρου φιλελευθερισμού»: η περαιτέρω επιβάρυνση των εργαζομένων και η αύξηση των ευθυνών τους στην παραγωγική διαδικασία συμβαδίζει με την ανάπτυξη. Εξάλλου, σήμερα, αποτελεί για μένα μία από τις προϋποθέσεις. Ο υπέρμετρος φιλελευθερισμός "συνθλίβει» τη δημοκρατία. Είναι παράγοντας δυστυχίας, αλλά και πλούτου για ορισμένους. Και για τον λόγο αυτό ακριβώς, θα εξακολουθήσω να αγωνίζομαι για την αξιοπρέπια του μισθωτού, του πολίτη, ενάντια στον ολοκληρωτισμό του χρήματος που θέλει να επιβληθεί σε όλους μας, και κυρίως στους πλέον αδύναμους!

Skinner
Η ομάδα του Εργατικού Κόμματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξέφρασε την αντίθεση της σε ορισμένα σημεία της έκθεσης Menrad σχετικά με τα συμπεράσματα Davignon για τα ευρωπαϊκά συστήματα συμμετοχής των εργαζομένων.
Θεωρούμε ότι ο μηχανισμός ο οποίος απαιτεί υποχρεωτικούς κανόνες αναφοράς είναι απαράδεκτο στοιχείο σε αυτή την εκούσια προσέγγιση προς την δημιουργία καταστατικών κανόνων των ευρωπαϊκών εταιρειών.
Σχετικά προς το σημείο αυτό καταψηφίσαμε την παράγραφο 9 (πρωτότυπο κείμενο) και την τροπολογία 4 (α), η οποία προβλέπει μέτρα τιμωρίας.
Hernαndez Mollar (A4-0353/97)
Ahlqvist και Wibe
Έχουμε αντιρρήσεις για τρείς παραγράφους της έκθεσης. Στην παράγραφο 10 καλούνται τα κράτη μέλη γενικά να μειώσουν το συνολικό φορολογικό βάρος κατ' άτομο μέσω της μετατροπής της φορολόγησης από την εργασία με προσανατολισμό προς την κατανάλωση σε τομείς όπως το περιβάλλον και η ενέργεια. Αυτό είναι ένα υπερβολικά γενικό και μη μελετημένο αίτημα το οποίο δεν μπορούμε να στηρίξουμε.
Περαιτέρω, στην παράγραφο 23, τίθενται γενικές προϋποθέσεις για αυξημένη ευελιξία στην αγορά προϊόντων και υπηρεσιών καθώς και στην αγορά εργασίας. Υποστηρίζεται ότι χωρίς αυτήν την ευελιξία δεν θα μπορέσουν να διατηρηθούν τα υπάρχοντα επίπεδα κοινωνικής προστασίας. Δεν μπορεί να στηρίξει κανείς έτσι όπως νά' ναι ένα τέτοιο αόριστο αίτημα.
Στην παράγραφο 24 τονίζεται η σημασία της Νομισματικής Ένωσης από πλευράς απασχόλησης. Η κατάσταση είναι μάλλον η αντίθετη: η ΟΝΕ θα έχει ως αποτέλεσμα να χτυπηθούν σκληρά περιφέρειες που πλήττονται από πισωγυρίσματα και θα εξαναγκάσει τους πολίτες να μετακινούνται περισσότερο για να βρουν δουλειά.

Correia
Η ανεργία και ο κοινωνικός αποκλεισμός συνιστούν δύο από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προβλήματα που απαιτούν επείγουσα διευθέτηση, ειδάλλως διατρέχουμε τον κίνδυνο να υπονομευθεί ένας από τους βασικούς πυλώνες στον οποίο θεμελιώνεται η οικοδόμηση της Νέας Ευρώπης, καθώς και η οικονομική και κοινωνική συνοχή και η αλληλεγγύη ανάμεσα στα κράτη μέλη.
Η πρόσφατη συμπερίληψη, στη Συνθήκη του Αμστερνταμ, ενός κεφαλαίου σχετικά με την απασχόληση συνιστά ένα σημαντικό σημείο αναφοράς για τη χάραξη μιας συντονισμένης στρατηγικής ανάμεσα στα κράτη μέλη, ούτως ώστε να επιτύχουμε υψηλά ποσοστά απασχόλησης . Πέρα όμως από την εν λόγω συμπερίληψη στη Συνθήκη, είναι αναγκαίο, ήδη από τώρα, να καθοριστούν συγκεκριμένοι και ποσοτικώς προσδιορίσιμοι στόχοι που θα έχουν έμπρακτη εφαρμογή σε ευρωπαϊκό, εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, όπως επίσης είναι αναγκαίο να καταβάλουν οι κυβερνήσεις προσπάθειες ώστε να τηρήσουν αυτούς τους στόχους, όπως ακριβώς τηρούν τα κριτήρια σύγκλισης.
Ανάμεσα στις διάφορες προτάσεις που υποβάλλονται από τον κ. Hernαndez Mollar, κατέγραψα με ευχαρίστηση, σχετικά με τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης , την πρόσκληση που απευθύνει στην Επιτροπή ώστε να δώσει προτεραιότητα στη προώθηση των έργων που ενδιαφέρουν τις απόμακρες και τις άκρως απομακρυσμένες περιφέρειες, στόχος των οποίων είναι η δημιουργία μακροχρονίων θέσεων απασχόλησης και στα οποία συμμετέχουνοι διάφοροι κοινωνικοί εταίροι στο πλαίσιο εταιρικής σχέσης.
Οι Αυτόνομες Περιφέρειες της Μαδέρας και των Αζορών θεωρούνται προνομιούχες για την προαγωγή των τοπικών πρωτοβουλιών για την απασχόληση, ιδίως στους τομείς του τουρισμού, του περιβάλλοντος, της χειροτεχνίας και των άτυπων μορφών εργασίας . Η σκοπιμότητα των αντίστοιχων έργων θα καθορίσει το ύψος της χρηματοδοτικής ενίσχυσης με πόρους των διαρθρωτικών ταμείων. Ας υπάρξει πνεύμα πρωτοβουλίας και καινοτομίας .

Fourηans
Πριν αρχίσει η Σύνοδος Κορυφής του Λουξεμβούργου για την απασχόληση, η έκθεση του κ. Fernandez Mollar με ικανοποιεί πλήρως.
Συμμερίζομαι απόλυτα την επισήμανσή του ότι η ανάπτυξη αποτελεί απαραίτητη, αλλά όχι πλέον επαρκή, προϋπόθεση δημιουργίας θέσεων εργασίας στην Ευρώπη. Πρέπει ουσιαστικά να συνοδεύεται από διαρθρωτικά μέτρα που να προσδίδουν ευελιξία στην αγορά εργασίας.
Η επιτυχία του εγχειρήματός μας θα εξαρτηθεί επιπλέον από τον μεγαλύτερο συντονισμό των δημοσιονομικών πολιτικών, αλλά και των φορολογικών πολιτικών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που να αποβλέπει στην αποτροπή, όσο είναι δυνατό, των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού που οφείλονται σε διακριτικά δημοσιονομικά μέτρα.
Προσυπογράφω την ανάγκη, στο πλαίσιο της αγοράς εργασίας, να περάσουμε από τα παθητικά στα ενεργητικά μέτρα, ώστε να ευνοηθεί το πνεύμα της πρωτοβουλίας και να καταπολεμηθεί η στέρηση κινήτρων από τους εργαζομένους, γεγονός που εξηγεί, επίσης, τα αυξημένα ποσοστά ανεργίας.
Αντιθέτως, θα ήθελα να μετριάσω τις δηλώσεις του εισηγητή σε δύο σημεία:
συμφωνώ να μειωθεί η φορολογία της εργασίας, αλλά η αποτελεσματικότητα του εν λόγω μέτρου δεν πρέπει να οδηγήσει στη μεταφορά φόρου σε άλλες μορφές φορολόγησης, όπως είναι η έμμεση φορολογία. πρέπει, γενικώς, να περιοριστούν οι δημόσιες και κοινωνικές δαπάνες, ώστε να μη επιδεινωθούν τα ελλείμματα.-σε ό, τι αφορά τους στόχους δημιουργίας θέσεων εργασίας, θεωρώ δύσκολο τον παραλληλισμό μεταξύ των κριτηρίων οικονομικής σύγκλισης και των κριτηρίων δημιουργίας θέσεων εργασίας. Η δημιουργία θέσεων εργασίας δεν μπορεί να προσδιοριστεί ποσοτικώς, όπως συμβαίνει με τη μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Μπορούμε, αντιθέτως, να εκλάβουμε τα δεδομένα αυτά ως δείκτες αναφοράς, για να διευκολυνθεί η στατιστική σύγκριση στην Ευρώπη.Πέραν των δύο αυτών σημείων, θα εγκρίνω την έκθεση του κ. Hernαndez Mollar.

Holm, Lindholm και Schφrling
 - (SV) Η έκθεση είναι μια απογοήτευση για εμάς. Φυσικά είναι καλό να μελετάται το πώς θα μπορέσουν να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας στις χώρες της ΕΕ, αλλά δυστυχώς δεν αναφέρεται τίποτε για το ότι πρέπει να προσπαθούμε επίσης να εμποδίζουμε να χάνονται θέσεις εργασίας, κυρίως στον δημόσιο τομέα. Δυστυχώς η πολιτική της ΕΕ, με τον στόχο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, συνεπάγεται ότι πολλές θέσεις εργασίας καταργούνται στον δημόσιο τομέα, όπου εργάζονται πολλές γυναίκες. Η έκθεση στερείται πλήρως μιας τέτοιας ανάλυσης γι'αυτήν την πτυχή.
Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με τις παραγράφους 3, 4 και 24, που αφορούν την αναγκαιότητα του συντονισμού της οικονομικής πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ. Θεωρούμε ότι αυτός δεν είναι ένας τρόπος για να δημιουργηθούν περισσότερες θέσεις εργασίας, κυρίως λόγω του ότι, μεταξύ άλλων, οι δομές του εμποροβιομηχανικού τομέα των χωρών της ΕΕ διαφοροποιούνται έντονα.
Φυσικά υπάρχουν και θετικά μέρη στην έκθεση, μεταξύ άλλων η έκκληση για μελέτη της ανεργίας των νέων και η υποβολή προτάσεων, τις οποίες να μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα κράτη μέλη για να αντιμετωπίσουν την ανεργία των νέων. Σημαντική επίσης είναι η φορολογική αντιστροφή που συνεπάγεται ότι μειώνεται ο φόρος επί της εργασίας ενώ αυξάνεται ο φόρος επί της ενέργειας και των πρώτων υλών, κάτι που προωθούν τα "πράσινα» κόμματα στα κράτη μέλη. Ένας καλός τρόπος επίσης να μειωθεί η ανεργία είναι η μείωση του χρόνου εργασίας.

Lienemann
Θα απόσχω της ψηφοφορίας για την έκθεση του κ. Hernandez Mollar, γιατί δεν πραγματεύεται το ζήτημα των μακροοικονομικών προσανατολισμών που έχουν καθοριστική σημασία για την απασχόληση.
Τα κριτήρια σύγκλισης, οι απόλυτοι και διαρκείς αυτοί περιρισμοί από τότε που υπογράφηκε το Σύμφωνο Σταθερότητας, στερούν από την Ευρώπη τη δυνατότητα οικονομικής ώθησης, η οποία είναι απαραίτητη για να μειωθεί η μαζική ανεργία. Η απασχόληση εξακολουθεί να εξαρτάται από τις κατ'αρχάς χρηματοοικονομικές και νομισματικές επιλογές. Η επικίνδυνη και πρόσφατη απόφαση αύξησης των επιτοκίων, που έλαβαν οι κεντρικές τράπεζες, το αποδεινύει!
Η έκθεση δεν τονίζει επαρκώς τον επείγοντα χαρακτήρα μιας ευρωπαϊκής πολιτικής με στόχο την ανάπτυξη: ανάπτυξη με την αναθέρμανση των επενδύσεων, με την καθιέρωση ουσιαστικών ευρωπαϊκών πιστώσεων για το σχεδιασμό προγράμματος μεγάλων έργων, που προτάθηκε από την Επιτροπή, ήδη από το 1993, αλλά εξακολουθεί να μην έχει εφαρμοστεί. ανάπτυξη με την αναθέρμανση της κατανάλωσης, που αποτελεί αχίλλειο πτέρνα για τις χώρες μας, με την αναθεώρηση της φορολογίας, με την υποστήριξη των μισθολογικών πολιτικών.
Τίποτα δεν θα είναι εφικτό χωρίς τον προσανατολισμό των κεφαλαίων προς τον τομέα της εργασίας, χωρίς την ευρωπαϊκή φορολογία της κίνησης κεφαλαίων, χωρίς τη μείωση του Φ.Π.Α. για τα προϊόντα πρώτης ανάγκης ορισμένων τομέων που δημιουργούν θέσεις εργασίας ή υπόσχονται πολλά για το μέλλον.
Τέλος, η έκθεση δεν αναφέρει αρκετά έντονα την επιθυμία μας να ανακόψουμε την άρση των κοινωνικών ρυθμίσεων που έχει αρχίσει να συντελείται. Η Ευρώπη χρειάζεται πραγματικές "κοινωνικές συγκλίσεις», όπως είναι η ευρωπαϊκή αρχή για κατώτατο όριο ημερομισθίου, ο ορισμός του νόμιμου ωραρίου εργασίας στις 35 ώρες μέχρι το 2000, η μείωση των ανώτατων ορίων εργασίας, κ.τ.λ. Η πρόσφατη διαμάχη των οδηγών φορτηγών στη Γαλλία φέρνει στο προσκήνιο τους κινδύνους του κοινωνικού ντάμπινγκ, μιας ανοιχτής αγοράς χωρίς κοινούς κοινωνικούς κανόνες.
Αν η Σύνοδος Κορυφής του Λουξεμβούργου δεν λάβει αποφάσεις που να έχουν άμεση εφαρμογή στον τομέα της απασχόλησης, ένα ελάχιστο ρυθμιστικό πλαίσιο, ένα σύμφωνο ανάκαμψης, η Ευρώπη δεν θα μπορέσει να αποδεχθεί την αυτόματη μετάβαση στο ευρώ. Γιατί η Νομισματική Ένωση χωρίς την ενίσχυση της πολιτικής Ευρώπης, χωρίς την υλοποίηση της κοινωνικής Ευρώπης, θέτει τεράστιο κίνδυνο για το μέλλον: η Ευρώπη θα εξασθενίσει πλήρως, θα είναι εντελώς αδύναμη ενόψει της ανεργίας, αφήνοντας ανικανοποίητες τις προσδοκίες των λαών.
Izquierdo Collado (A4-0324/97)
Mόller
Κύριε Πρόεδρε, ψήφισα στην έκθεση αυτή κατά της διατήρησης ενός ταμείου συνοχής επειδή πιστεύω ότι - όταν στις 1.1.1999 θα έχουμε την νομισματική ένωση - δεν θα δικαιολογείται πλέον η επιχορήγηση χωρών που δεν περιλαμβάνονται στην νομισματική ένωση. Κυρίως εν όψει της αναγκαίας προς ανατολάς διεύρυνσης, θεωρώ σημαντικό να εξοικονομήσουμε εδώ κονδύλια που τα χρειαζόμαστε επειγόντως γι' αυτήν, και αυτά τα τρία δισ. Ecu ετησίως μπορούν άριστα να χρησιμοποιηθούν για την προς ανατολάς διεύρυνση. Πέρα από αυτό, θεωρώ επίσης ότι αποτελεί μειονεκτική αντιμετώπιση των μελλοντικών νέων κρατών μελών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης το να εξακολουθούμε να επιχορηγούμε χώρες που δεν συμμετέχουν στην νομισματική ένωση, ενώ παράλληλα τα μελλοντικά νέα κράτη δεν μπορούν να επωφεληθούν από αυτό το ταμείο συνοχής . Για τον λόγο αυτό, αντίθετα με την πλειοψηφία της ομάδας μου, καταψήφισα αυτην την τροπολογία υπέρ της διατήρησης ενός ταμείου συνοχής.

Pinel
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του κ. Izquierdo Collado διαμορφώνει προτάσεις που αποβλέπουν στη βελτίωση του σημερινού τρόπου λειτουργίας της κοινοτικής πολιτικής για την μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική συνοχή. Ενδεχομένως, η εν λόγω έκθεση επισημαίνει δικαίως την ανάγκη να διατηρηθεί η αρχή της προσθετικότητας, να συντονιστούν οι κοινοτικές πρωτοβουλίες που υπήρξαν, μέχρι σήμερα, ασυντόνιστες, να αντιμετωπιστούν με προσοχή οι διαρκώς περισσότερες καταστάσεις προσωρινότητας και αποκλεισμού, να καταστεί περισσότερο σεβαστό το περιβάλλον και να ενισχυθεί η υποστήριξη στις ΜΜΕ. Τέλος, ανθίζει το θέμα της υπεξαίρεσης επιδοτήσεων.
Ωστόσο, το γεγονός ότι συμφωνούμε στα σημεία αυτά, δεν πρέπει να εξαλείφει την άρνησή μας προς τον καλπάζοντα ομοσπονδιακό χαρακτήρα, που διέπει την έκθεση. Η Ομάδα των Ανεξάρτητων για την Ευρώπη των Εθνών δεν μπορεί να προσυπογράψει τον όρκο πίστης που πραγματοποιεί ο κ. Izquierdo Collado στο βωμό της Νομισματικής Ένωσης, η οποία -σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του- θα μπορέσει να ωφελήσει την ευρωπαϊκή επικράτεια, με την προϋπόθεση ότι θα συνοδεύεται από τον στενό οικονομικό συντονισμό μεταξύ των κρατών μελών. Ναι, καταψηφίζουμε οποιαδήποτε απόκλιση που αποβλέπει στη δημιουργία ενιαίας ευρωπαϊκής κυβέρνησης, όπως ετοιμάζεται ήδη με την οικονομική προσέγγιση. Ομοίως, απορρίπτουμε κάθε προπαγάνδα που υπάγεται στην ίδια λογική.
Επιπροσθέτως, η εν λόγω έκθεση εκφράζει όσο το δυνατό εντονότερα το μέλημα να ενθαρρυνθεί η συνεργασία με τις περιφερειακές και τοπικές αρχές, προκειμένου να υποσκελίσουν τα έθνη. Οι μόνοι ουσιαστικοί συνομιλητές των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων πρέπει, κατά τη γνώμη μας, να παραμείνουν τα κράτη μέλη, που αντλούν τη νομιμότητά τους από τη βούληση των κρατών αυτών.
Από την άλλη πλευρά, οι χρηματοοικονομικές προτάσεις της έκθεσης αφήνουν τη δυσάρεστη εντύπωση ότι θέλουμε να ικανοποιήσουμε σχεδόν όλο τον κόσμο, γεγονός που συνιστά προφανή αντίφαση ως προς τη δεδηλωμένη βούληση για την καταπολέμηση του διασκορπισμού των παρεμβάσεων. Για τις πόλεις, περισσότερες πιστώσεις. Για την κοινωνία της πληροφόρησης, περισσότερες πιστώσεις. Για την έρευνα, περισσότερες πιστώσεις. Για τα ταμεία συνοχής, περισσότερες πιστώσεις, κτλ. Αντιλαμβανόμαστε πλέον ότι το δημοσιονομικό πλαίσιο που ορίζεται από την Ατζέντα 2000 εμφανίζεται υπερβολικά ταπεινό.
Η Ομάδα Ανεξάρτητων - Ευρώπη των Εθνών φρονεί ότι πρέπει να ληφθούν αποστάσεις από κάθε αμάλγαμα μεταξύ κοινής πολιτικής και διαρθρωτικής πολιτικής, και θα το εκτιμούσε αν η Κοινότητα επικεντρώσει τις χρηματοοικονομικές προσπάθειες στις κοινές πολιτικές και πολιτικές συνοχής, στην ΚΓΠ, στην Κοινή Αλιευτική Πολιτική. Ας αποφύγει, παραδείγματος χάριν, να χαθεί στις δαιδαλώδεις αστικές ζώνες, όπου θα ήταν καταδικασμένη να προβεί στην αναποτελεσματική διανομή των πιστώσεων. Στο άμεσο μέλλον, θα καταλάβετε ότι, για όλους αυτούς τους λόγους, η Ομάδα μας δεν έχει άλλη επιλογή από το να καταψηφίσει την εν λόγω έκθεση.

Καραμάνου
Κύριε Πρόεδρε, ήθελα να εξηγήσω την ψήφο που έδωσα για την παράγραφο 51, τροπολογία 16, που αναφερόταν στην πολιτική που πρέπει να ασκηθεί για τα νησιά του Αιγαίου.
Ψήφισα κατά της τροπολογίας που έχει υποβληθεί από τον κ. Εφραιμίδη, επειδή το θέμα της πολιτικής προς όφελος των νησιών για το οποίο, βεβαίως, συμφωνούμε και συμπεριλαμβάνεται και στην Συνθήκη του 'Αμστερνταμ, αναφέρεται σε άλλο σημείο της έκθεσης του κ. Collado. Σε καμμία περίπτωση η δική μου ψήφος δεν σημαίνει ότι δεν συμφωνώ να εφαρμοσθεί μία ολοκληρωμένη πολιτική εκ μέρους της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, προκειμένου να δοθούν ίσες ευκαιρίες ανάπτυξης σε όλα τα νησιά της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, συμπεριλαμβανομένων, βεβαίως, και των νησιών του Αιγαίου, που έχουν πολύ μεγάλη ανάγκη από ειδική ενίσχυση προκειμένου να λάβουν μέρος με ίσους όρους στην Ευρωπαϊκή Ενοποίηση.

Ahlqvist και Wibe
Η έκθεση είναι πολύ πλούσια σε περιεχόμενο. Θέτει μια σειρά πολύ καλών προϋποθέσεων, αλλά, δυστυχώς, περιέχει επίσης κάποιους ισχυρισμούς την θέση των οποίων δεν συμμεριζόμαστε. Κυρίως επ'ουδενί πιστεύουμε ότι το κοινό νόμισμα θα έχει ευνοϊκές επιπτώσεις για όλες τις περιφέρειες στην ΕΕ.
Αυτό που διαπιστώνεται στην πρόταση της έκθεσης, στην παράγραφο Ε, είναι σημαντικό, δηλαδή ότι παρ·όλο που οι διαφορές μεταξύ των κρατών μελών μειώθηκαν, οι διαφορές στα έσοδα μεταξύ των περιφερειών παρέμειναν πρακτικά αμετάβλητες, ενώ αυξήθηκαν ταυτόχρονα οι διαφορές στα επίπεδα της ανεργίας. Με αυτά τα αποτελέσματα υπάρχει κάθε λόγος να αναρωτηθούμε σε τι ωφελεί όλο το έργο της πολιτικής της συνοχής.
Δεν πιστεύουμε επίσης, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 14 της έκθεσης, ότι η ελευθέρωση του τομέα των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών θα συνεπάγεται αυτομάτως πλεονεκτήματα για καταναλωτές και επιχειρήσεις.Φάνηκε ότι η απελευθέρωση συχνά οδηγεί στο να πλήττονται σκληρότερα οι κοινωνικά αδύναμοι.
Δεν συμφωνούμε επίσης με την παράγραφο 30 της έκθεσης περί αποστασιοποίησης απ'όλες τις προσπάθειες επανεθνικοποίησης της διαρθρωτικής πολιτικής. Αντίθετα, πιστεύουμε ότι μεγάλο μέρος της περιφερειακής πολιτικής μπορεί να απλοποιηθεί αν αυτή επανέλθει στα κράτη μέλη.
Το σημαντικότερο θέμα για εμάς όμως αφορά το μέλλον της περιοχής του στόχου 6. Είναι λυπηρό το ότι η έκθεση δεν έθιξε αυτό το θέμα. Δεν πρόκειται να παραιτηθούμε ποτέ από την διατήρηση της υπάρχουσας ενίσχυσης προς την περιοχή του στόχου 6 για τις αρκτικές και υποαρκτικές περιφέρειες στο ίδιο επίπεδο καθώς και το να παραμείνουν αμετάβλητα τα κριτήρια γι'αυτές τις περιφέρειες. Επιθυμούμε να επισημάνουμε ότι, σε συνάρτηση με το δημοψήφισμα, δόθηκαν πολλές υποσχέσεις στην σουηδική περιφέρεια της Norrland. Αυτές οι υποσχέσεις πρέπει να τηρηθούν.

Andersson, Hulthιn, Lφφw, και Waidelich
Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον εισηγητή για την εμπεριστατωμένη έκθεσή του. Μ'αυτήν την αιτιολόγηση ψήφου θέλουμε να τονίσουμε την σημασία να διατηρηθεί, ακόμη και μετά τη μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων, η ενίσχυση στην περιοχή που σήμερα καλύπτεται από την ενίσχυση του στόχου 6. Θέλουμε επίσης να επισημάνουμε την ανάγκη μιας σε βάθος αναθεώρησης των ενισχύσεων που δίνονται σήμερα στον τομέα της γεωργίας και της αλιείας.

Bernardini
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η οικονομική και κοινωνική συνοχή υλοποιεί, εξ ορισμού, τη βούληση αλληλεγγύης των πλουσιοτέρων χωρών προς τις φτωχώτερες χώρες. Όμως, η εξαιρετική έκθεση του συναδέλφου αποκαλύπτει κενά ως προς το ζήτημα αυτό, σημαντικά κενά στην προοπτική της Ατζέντας 2000.
Ουσιαστικά, αν και σε μια δεκαετία οι εισοδηματικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών μειώθηκαν, οι αποκλίσεις μεταξύ των περιφερειών παραμένουν ουσιαστικά απαράλλακτες. Ακόμη χειρότερα, η ανεργία αυξήθηκε από το 17 στο 22 % στις φτωχότερες περιοχές! Τι συνεπάγεται, λοιπόν; Προφανώς, ότι υπάρχει κακός συντονισμός των πολυάριθμων κοινοτικών πολιτικών. Ο συντονισμός αυτός αποδεικνύεται απαραίτητος αν θέλουμε να κερδίσουμε το στοίχημα της διεύρυνσης.
Η Ατζέντα 2000 περιλαμβάνει πολλούς τομείς. πρέπει να αποτελέσουν το αντικείμενο συζήτησης με τους ενδιαφερόμενους φορείς. Δεν είναι σωστό να υποστηριχθεί ότι πρέπει να μειωθεί ο αριθμός των διαρθρωτικών στόχων. αυτό θα επέφερε μόνο τον αποκλεισμό των εκλέξιμων περιφερειών που έχουν ανάγκη από τους στόχους αυτούς. Οι αποκλίσεις θα εντείνονταν ακόμη περισσότερο. Η προσεκτική και λεπτομερής μελέτη των ενεργειών που πραγματοποιούνται στις περιφέρειες, με τους οικονομικούς και πολιτικούς φορείς -επιμένω- επιβάλλεται για την από κοινού εξεύρεση των λύσεων.

Cellai
Tα τελευταία αυτά χρόνια ο στόχος της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής επιδιώχθηκε χάρις σε έναν καλό σχεδιασμό και μία κάποια πολιτική βούληση, ευνοώντας τη συνεχή ανάπτυξη των ευρωπαϊκών περιφερειών. Παρ' όλα αυτά, οι περιφερειακές ανισότητες στην ΕΕ και σε κάθε ένα από τα κράτη μέλη έχουν μεγαλώσει. Η απόσταση μεταξύ των πλουσιοτέρων και των φτωχότερων περιφερειών αυξήθηκε κατά περίπου 7 %.
Εξετάζοντας τα επίσημα έγγραφα, παρατηρεί κανείς μία έλλειψη συνεκτικότητας και συντονισμού πολλών κοινοτικών πολιτικών σχετικά με το στόχο της ενίσχυσης της συνοχής. Πρέπει να εξασφαλισθεί μία μεγαλύτερη συνεκτικότητα μεταξύ των περιφερειακών πολιτικών και των άλλων πολιτικών της ΕΕ και αυτό επειδή, αν και παρέχονται μεγάλα οικονομικά κίνητρα στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων, βρισκόμαστε σε ένα νεκρό σημείο: δεν σημαίνει ότι η ποσότητα συνεπάγεται την ποιότητα.
Η επιτυχία της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής συνοχής πρέπει να εξεταστεί όχι μόνο υπό το πρίσμα των υποδομών που πραγματοποιήθηκαν, αλλά και της οικονομικής σύγκλισης, της ανάπτυξης και της παραγωγικότητας, καθώς των στατιστικών της απασχόλησης. Τον τελευταίο καιρό μάλιστα παρατηρήθηκε μια συνεχής απώλεια εδάφους στον αγώνα εναντίον της ανεργίας.
Καλό είναι να θυμόμαστε ότι η πολιτική συνοχής, στόχος της οποίας η προσαρμογή των περιφερειών εκείνων που είναι διαρθρωτικά αδύναμες, πρέπει να ολοκληρώσει την ενιαία αγορά, αντισταθμίζοντας τις αρνητικές συνέπειες των κανόνων της ανοικτής αγοράς, προσπαθώντας να μειώσει τις εισοδηματικές διαφορές μεταξύ των κρατών. Επί πλέον, τη στιγμή που οι καινούργιες χώρες θα προσχωρήσουν πλήρως στην ΕΕ, θα δημιουργηθεί στο εσωτερικό της μία διαφορά στην ανάπτυξη που θα είναι ακόμη μεγαλύτερη από την τωρινή - η οποία δεν είναι και μικρή - θέτοντας σε κίνδυνο την οικονομική και κοινωνική συνοχή.
Προς τούτο, χρειάζεται μία στενότερη συνεργασία μεταξύ βουλευτών, κυβερνήσεων, ευρωπαίων Επιτρόπων και εκπροσώπων των τοπικών αρχών, με τη μεγαλύτερη ανάμειξη των περιφερειών και των τοπικών εταίρων, ώστε να αυξηθεί σημαντικά η αποτελεσματικότητα της πολιτικής της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής.
Χωρίς την ύπαρξη συντονισμένης δράσης, οι φιλοδοξίες της ΕΕ για τον 21ο αιώνα θα ματαιωθούν, και η ίδια θα καταλήξει αναπόφευκτα στη διάλυση.
Η νίκη στη μάχη της συνοχής σημαίνει ότι θα θριαμβεύσει μία καινούργια αντίληψη διακοινοτικής αλληλεγγύης και ενότητας, χάρις στην οποία η ΕΕ δεν θα υποβαθμιστεί στο επίπεδο μίας τεράστιας ζώνης ελευθέρων συναλλαγών.

Caudron
Συμμερίζομαι κατά το μεγαλύτερο μέρος την ανησυχία του συναδέλφου. Το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης είναι ειλικρινές και άρτια δομημένο. Με μια λέξη, πρόκειται για καλή εργασία.
Συμφωνώ απολύτως με το μέλημα να εναρμονιστεί το τεχνολογικό επίπεδο μεταξύ των διαφόρων περιφερειών. Τολμώ να ελπίσω ότι η πτυχή αυτή θα υποστηριχθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή. Το γενικό πνεύμα της έκθεσης είναι θετικό: είναι απαραίτητο να επαναδιατυπωθεί η κλήση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προσαρμόσει διαρθρωτικά τις περιφέρειες και τα κράτη μέλη.
Για να δράσει ευεργετικά η διεύρυνση της ΕΕ πρέπει να λάβει υπόψη τις ανωτέρω προτεραιότητες. Για τον σκοπό αυτό, πρέπει να διατηρήσουμε και να ενισχύσουμε τα ταμεία συνοχής. Έχοντας επιστήσει σε υπερβολικό βαθμό την προσοχή μας στην εσωτερική και την παγκόσμια αγορά, χάνουμε την πολιτική διάσταση αυτού του οικοδομήματος, που υπήρξε τόσο αγαπητό στις καρδιές των ιδρυτών του.
Ο εισηγητής ζητεί να ληφθούν περισσότερο υπόψη οι τοπικές αρχές στην υλοποίηση των στόχων που έχουν καθοριστεί. Εγκρίνω τον προσανατολισμό αυτό, γιατί οι εν λόγω εταιρικές σχέσεις θα ευνοούσαν τη μεγαλύτερη καταλληλότητα των προτεινόμενων δράσεων και της πραγματικότητας που βιώνουν οι τοπικοί φορείς. Θα εξασφάλιζε, επίσης, τη σαφέστερη δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις περιφέρειες που έχουν ζωτικές ανάγκες.
Για να είναι ισχυρή ενόψει των νέων προκλήσεων, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να είναι ενωμένη και να επιδεικνύει συνοχή. Αφήνοντας εγκατελελειμμένες τις περιφέρειες, διατρέχουμε τον κίνδυνο κατάρρευσης, που θα έβλαπτε το μέλλον.
Δεν πρέπει να ξεχάσουμε αυτή την ιδέα και αυτή την ανάγκη, όταν θα εξετάσουμε τη μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων.

Donnay
Θα ήθελα να αιτιολογήσω την ψήφο μου στην έκθεση του κ. Izquierdo Collado, γιατί αφορά ένα θέμα που μου φαίνεται σημαντικό για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κοινώς, την οικονομική και κοινωνική συνοχή.
Η πρώτη τριετής έκθεση σχετικά με την οικονομική και κοινωνική συνοχή κατάφερε να αποκαλύψει ότι εξακολουθούν να υφίστανται έντονες αποκλίσεις μεταξύ των δεκαπέντε κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και τούτο παρά την αναγνωρισμένη αποτελεσματικότητα των διαρθρωτικών πολιτικών που εφαρμόζονται εδώ και πολλά χρόνια. Επισημαίνει εξίσου την έλλειψη συντονισμού που μπορεί να υπάρξει μεταξύ των διαφόρων κοινοτικών πολιτικών έναντι του στόχου συνοχής.
Η έκθεση του κ. Izquierdo Collado δεν περιορίζεται στην ανάλυση των ανωτέρω συμπερασμάτων, αλλά προχωρεί περαιτέρω, στην αντικατάσταση της μελλοντικής μεταρρύθμισης των διαρθρωτικών ταμείων ενόψει δύο σημαντικών προκλήσεων τα επόμενα χρόνια, της διεύρυνσης και του ενιαίου νομίσματος, και στην ανάπτυξη, στη βάση αυτή, ορισμένου αριθμού συστάσεων για το μέλλον της συνοχής.
Υποστήριξα την έκθεση του κ. Izquierdo Collado, γιατί, ακριβώς όπως και εκείνος, είμαι πεπεισμένος ότι η οικονομική και κοινωνική συνοχή πρέπει να εξακολουθήσει να αποτελεί προτεραιότητα της Ευρρωπαϊκής Ένωσης, και ότι πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή ουσιαστικά μέσα για τον σκοπό αυτό. Πρέπει τούτο να ληφθεί υπόψη κατά τη χάραξη των μελλοντικών χρηματοοικονομικών προοπτικών της ΕΕ, καθώς και στον προσδιορισμό των άλλων κοινοτικών πολιτικών.
Ουσιαστικά, αν και ασκούνται συγκεκριμένες πολιτικές στο πλαίσιο της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, είναι, ωστόσο, απαραίτητο να αναπτυχθεί εξίσου συνέργια με το σύνολο των άλλων κοινοτικών πολιτικών. Ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για πολιτικές που εφαρμόζονται στον τομέα της έρευνας και της ανάπτυξης, των μεταφορών, των επικοινωνιών ή του ανταγωνισμού, όλες μπορούν να συμβάλουν στην επίτευξη του στόχου σύγκλισης που ορίζεται από το κείμενο της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Επιπροσθέτως, δεδομένου ότι οι διαρθρωτικές πολιτικές εξακολουθούν, βεβαίως, να αποτελούν το κατ'εξοχήν μέσο συνοχής, η προσεχής μεταρρύθμιση εγείρει, όπως ήταν απολύτως φυσικό, πάρα πολλές αντιδράσεις μεταξύ των φορέων της ΕΕ. Ο κ. Izquierdo Collado αναπτύσσει στην έκθεσή του ορισμένες προτεραιότητες, τις οποίες προσυπογράφω στο σύνολό τους.
Αλλά θα προσέθετα απλώς ότι θεωρώ απαραίτητο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μας γνωστοποιήσει, το συντομότερο δυνατό, τις λεπτομερείς και σαφείς προτάσεις ως προς το ζήτημα αυτό, σε ό, τι αφορά τόσο τον καθορισμό νέων στόχων όσο και τη σταδιακή κατάργηση ή την εξέλιξη των εταιρικών σχέσεων, ώστε να μπορέσουμε να τις εξετάσουμε με όλη την προσοχή που αξίζουν, και όχι βιαστικά.

Χατζηδάκης
Στην ονομαστική ψηφοφορία που αφορούσε την τροπολογία 16 της GUE (παράγραφος 51) ψήφισα «αποχή» όχι διότι πιστεύω ότι τα νησιά του Αιγαίου δεν πρέπει να τύχουν στήριξης. Κάθε άλλο.
Θεωρώ όμως ότι η συγκεκριμένη παράγραφος αφορά το άρθρο 227, παράγραφος 2, της Συνθήκης του 'Αμστερνταμ, το οποίο δεν αναφέρεται στα νησιά του Αιγαίου. 'Αρα η όποια θέση του Κοινοβουλίου θα ήταν σ'αυτό το σημείο χωρίς νόημα.
Εξ άλλου, υπάρχει ειδική αναφορά για τα νησιά στην παράγραφο 52, όπου η Επιτροπή καλείται να λάβει άμεσα μέτρα προς όφελος των κατοίκων τους.

Lang
Ούτε οι διακηρύξεις καλών προθέσεων που εμφανίζονται στην εν λόγω έκθεση, ούτε οι κλήσεις για κοινωνική συνοχή, δεν μορούν να σκιάσουν την τρομερή κοινωνική πραγματικότητα.
Ακόμη και αν αποδεικνύεται σαφώς ότι εξακολουθούν να υφίστανται διαφορές μεταξύ των περιφερειών, υπάρχει ένα στοιχείο ακόμη πιο σοβαρό: η γενική κατάσταση κοινωνικής, οικονομικής, δημογραφικής αποσύνθεσης που επικρατεί στα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ, αρχίζοντας από τη Γαλλία.
Η οικονομική πολιτική που χαρακτηρίζεται από τον άγριο ανταγωνισμό και το άνοιγμα των αγορών μας, που επιβάλλεται από την Επιτροπή, η συνεχής ροή μεταναστών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι δυσβάσταχτες κοινωνικές επιβαρύνσεις που πλήττουν την εργασία, βυθίζουν τη χώρα μας σε τεράστια κρίση στον εργασιακό και κοινωνικό τομέα. Ανεργία, ανασφάλεια, μετανάστευση, φόροι, ναρκωτικά, απώλεια ταυτότητας, δημογραφική γήρανση: η πραγματικότητα αυτή δεν αντανακλά την κοινωνική συνοχή, αλλά τη γενικευμένη κοινωνική αποσάθρωση.
Μας προτείνετε να συνεχίσουμε την ίδια πορεία, ενισχύοντας με μεγαλύτερη γενναιοδωρία τις ίδιες δράσεις. Αλλά η Επιτροπή ακολουθεί λάθος δρόμο. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια διαφορετική πολιτική και μια διαφορετική Ευρώπη για να θεσπίσουμε την κοινοτική προτίμηση, να προστατεύσουμε τις αγορές μας από το κοινωνικό ντάμπινγκ και τη μετανάστευση-αποικιοποίηση, για να αποκαταστήσουμε την ασφάλεια στις πόλεις μας, να απελευθερώσουμε τους φορολογούμενους από τη δημοσιονομική σκλαβιά, και να εγγυηθούμε μια πραγματική πολιτική για την οικογένεια.
Η Ευρώπη σας είναι συνώνυμο της αποτυχίας και της κρίσης. Δεν την θέλουμε!

Lindqvist
 - (SV) Παρά τις προσπάθειες για οικονομική και κοινωνική συνοχή μέσω των διαρθωτικών ταμείων, του Ταμείου Συνοχής, του Κοινωνικού Ταμείου κ.λ.π., παραμένουν βασικά οι αδικίες στην Ευρώπη μεταξύ φτωχών και πλουσιών, μεταξύ αυτών που έχουν εργασία και αυτών που δεν έχουν καθώς και μεταξύ ισχυρών και αδυνάτων περιφερειών. Η πρόταση της Επιτροπής ότι τα προβλήματα θα λυθούν με την υλοποίηση της ΟΝΕ και με επιπλέον προσπάθειες στην κατεύθυνση που έχει επιλεγεί δεν εμπνέει εμπιστοσύνη.
Δεν εμπνέει ούτε η έκθεση η οποία εν πολλοίς συνιστά τις ίδιες λύσεις. Είναι αιτιολογημένη η μείωση του αριθμού των περιοχών στόχων των διαρθρωτικών ταμείων, αλλά επ'ουδενί πρέπει να έχει αυτό επιπτώσεις στην ενίσχυση καθ'αυτή. Η πρόταση ενσωμάτωσης της περιοχής του στόχου 6 στην περιοχή του στόχου 1 δεν πρέπει να συνεπάγεται μειωμένη ενίσχυση από πλευράς περιφερειακής πολιτικής για τη Σουηδία. Είναι καλό ότι τα διαρθρωτικά ταμεία χρησιμοποιούνται σε αυξημένο βαθμό για την αύξηση της απασχόλησης. Η συνένωση των στόχων 3 και 4 για να δοθεί βάρος μόνο στην επανεκπαίδευση και κατάρτιση δείχνει πανικό.

Πρόεδρος
Έληξε η ώρα της ψηφοφορίας.
(Η συνεδρίαση διακοπείσα στις 13.35 συνεχίζεται στις 15.00)

Miller
Κύριε Πρόεδρε, μια παρατήρηση επί της εφαρμογής του Κανονισμού. Θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα για ένα γεγονός το οποίο έλαβε χώρα κατά την μεσημβρινή διακοπή. Κατά την διάρκεια της ψηφοφορίας, την ώρα της μεσημβρινής διακοπής, ένα από τα μέλη του Σώματος ισχυρίσθηκε ότι κατά την μετάφραση ορισμένων τροπολογιών, μια από αυτές είχε ματαφρασθεί λανθασμένα στα αγγλικά από το γαλλικό πρωτότυπο. Ισχυρίσθηκε ότι στο κείμενο έιχε γραφεί "αγγλικό κρέας» αντί για "βρετανικό κρέας».
Μπορώ να επισημάνω στο Σώμα ότι έχω ένα αντίγραφο της αρχικής τροπολογίας, υπογεγραμμένο από αυτό το μέλος του Σώματος, στην οποία αναφέρεται σαφώς "la viande britannique», το οποίο παραπέμπει στο βρετανικό κρέας. Το μέλος αυτό παραπλάνησε το Σώμα και θα ήθελα να καταγραφεί η διόρθωση.

Συνθήκη του Αμστερνταμ (συνέχεια)
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συνέχεια της συζήτησης επί της εκθέσεως Mιndez de Vigo και Τσάτσου (Α4-0347/97), εξ ονόματος της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων, σχετικά με την Συνθήκη του Αμστερνταμ.

Frischenschlager
Κύριε Πρόεδρε, φυσικά παραδέχομαι προς τους δύο εισηγητές μας ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ έφερε πλεονεκτήματα και περαιτέρω εξελίξεις. Όμως, ως προς την ιστορική διάσταση πρέπει να ομολογήσουμε ότι οι κυβερνήσεις, οι αρχηγοί κρατών των χωρών μελών απέτυχαν στην ιστορική διάσταση, στο μέτρο που δεν κατόρθωσαν να γίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση των Δεκαπέντε περισσότερο ικανή στην λήψη αποφάσεων. Και δεν το κατάφεραν αυτό. Αυτή είναι η ιστορική αποτυχία των κυβερνήσεων, όχι της Ευρώπης, αλλά των κυβερνήσεων.
Αυτό που επαπειλείται τώρα και που πραγματικά φοβάμαι, είναι ένα πολύ δύσκολο δίλημμα: ότι από τη μια η πολιτική κατάσταση μπορεί να εξελιχθεί έτσι ώστε να μην επιτευχθεί η αναθεώρηση των θεσμικών οργάνων, και από την άλλη ότι η διεύρυνση εξ αιτίας της έλλειψης μεταρρύθμισης των θεσμικών οργάνων θα αναβληθεί ή θα θεωρηθεί γενικά αδύνατη. Αυτό το δίλημμα μας κληροδότησε το Αμστερνταμ. Αυτό πρέπει να το παραδεχτούμε ανοικτά.
Τώρα, μου φαίνεται επιβεβλημένο το εξής: το σπουδαιότερο σημείο είναι να μην αφήσουμε να αδρανήσει η πολιτική συζήτηση για την αναθεώρηση των θεσμικών οργάνων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να φροντίσει, μαζί με τα εθνικά κοινοβούλια, να διατηρηθεί η πολιτική πίεση για αναθεώρηση των θεσμικών οργάνων. Αν δεν το επιτύχουμε αυτό, τότε πραγματικά επαπειλείται αυτό που φοβάμαι, ότι δηλαδή δεν θα υπάρξει ούτε διεύρυνση ούτε εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο λόγος για τον οποίο περιπέσαμε σε αυτές τις δυσκολίες είναι ότι δεν υπάρχει στην πραγματικότητα αληθινή ομοφωνία για τον σκοπό της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αυτή είναι η πρωταρχική αιτία των προβλημάτων μας. Πρέπει να κινητοποιηθούμε για να ενισχύσουμε δημόσια στις χώρες μας την υποστήριξη της πολιτικής ένωσης, γιατί αυτό είναι τόσο ένα κύριο καθήκον μας, όσο και το αποφασιστικό σημείο, αν θέλουμε να κάνουμε προόδους στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Sjφstedt
Κύριε Πρόδρε, θα καταψηφίσω, όπως και η πλειοψηφία στην Ομάδα μου, την εν λόγω έκθεση και θα αποτρέψω τα κράτη μέλη να επικυρώσουν την Συνθήκη του Αμστερνταμ. Η Συνθήκη συνεπάγεται ότι ακόμη περισσότερες αρμοδιότητες μεταφέρονται από τους εκλεγμένους στα εθνικά Κοινοβούλια στα θεσμικά όργανα της ΕΕ, θεσμικά όργανα τα οποία βρίσκονται υπό σημαντικά δυσμεβνέστερο δημοκρατικό έλεγχο. Σε κανένα τομέα δεν μεταφέρονται οι αποφάσεις πλησιέστερα στους πολίτες των κρατών μελών.
Στην σημερινή Ένωση λαμβάνουν χώρα μεγάλες αλλαγές σε σύγκριση με την Ένωση στην οποία η Σουηδία προσεχώρησε πριν από τρία σχεδόν χρόνια. Οι συνοριακοί έλεγχοι που τότε ελέγετο ότι θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν, τώρα θα απαγορευθούν, το δικαίωμα αρνησικυρίας που θα είχαμε στην εξωτερική πολιτική τώρα θα περιοριστεί έντονα, νέα βήματα γίνονται προς την κοινή άμυνα η οποία ελέχθη ότι δεν θα πραγματοποιούνταν, η υπερεθνικότητα αυξάνει και η επιρροή των μικρών κρατών μειώνεται ενώ δίνεται αυξημένη εξουσία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτή η αρνητική εξέλιξη δεν εξισορροπείται από την περιορισμένη πρόοδο που επίσης γίνεται στην Συνθήκη σε τομείς όπως η απασχόληση και η διαφάνεια.
Θέλω να επισημάνω ιδιαίτερα δύο παραγράφους στην έκθεση τις οποίες δεν μπορώ να αποδεχθώ. Απαιτείται να έχει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δικαίωμα συναίνεσης σε μελλοντικές τροποποιήσεις που αφορούν τη Συνθήκη. Αυτό θα ήταν μια καθοριστική αλλαγή που θα άλλαζε τον χαρακτήρα της Ένωσης προς την κατεύθυνση του κράτους. Αν δεν καθορίζουν πλέον τα ίδια τα κράτη μέλη την εξέλιξη της Συνθήκης, τότε χάνουν και τον έλεγχο της πορείας της Ένωσης.
Ο δεύτερος τομέας είναι ότι στην έκθεση απαιτούνται νέες μεγάλες θεσμικές αλλαγές ως μία απόλυτη προϋπόθεση για την μελλοντική διεύρυνση της ΕΕ. Κατ' αυτόν τον τρόπο, η διεύρυνση τελεί υπό "ομηρίαν», αλλά τίποτε δεν μας εγγυάται ότι μια διεύρυνση θα είναι περισσότερο επιτυχής λόγω της αύξησης της κυριαρχίας των μεγάλων κρατών στην ΕΕ με το να τους δοθούν περισσότεροι ψήφοι στο Συμβούλιο Υπουργών. Ούτε υπάρχει επίσης κάποια σχέση μεταξύ υπερεθνικότητας και αποτελεσματικότητας στην ΕΕ. Το πιο σαφές ίσως παράδειγμα επ' αυτού είναι ότι η αγροτική πολιτική της ΕΕ, που είναι υπερεθνική για μεγαλύτερο ίσως χρονικό διάστημα από όλους τους πολιτικούς τομείς είναι ένας από τους πλέον ατελέσφορους.

Schφrling
Κύριε Πρόεδρε, οι κκ. Mιndez de Vigo και Τσάτσος εργάστηκαν πάρα πολύ με αυτήν την έκθεση, κάτι για το οποίο τους ευχαριστούμε. Εκπλήσσομαι όμως από την τροπή που έλαβε η επεξεργασία της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Από την πολύ μεγάλη απογοήτευση που ήταν η Συνθήκη και τη συνεκτική κριτική που της έχει ασκηθεί, φαίνεται τώρα να είναι η πλειοψηφία έτοιμη να υπερψηφίσει την Συνθήκη, παρότι δεν έχει τροποποιηθεί. Ήμασταν σύμφωνοι και η κριτική ήταν συνεκτική ακριβώς λόγω της έλλειψης διαφάνειας και επίβλεψης καθώς και ότι αφορά το "συνονθύλευμα» της υπερεθνικότητας, διακρατικότητας, πρωτοκόλλων κ.λ.π. στον τρίτο πυλώνα, που τον καθιστά εντελώς ασαφή και που μπορεί όντως να οδηγήσει σε νομική ανασφάλεια.
Στην αρχή της συζήτησης ο κ. Mιndez de Vigo απευθύνθηκε στους "καλούς ευρωπαίους» και όχι σ'αυτούς που σκέφτονται να καταψηφίσουν, δηλαδή σ'εμάς που δεν θέλουμε ομοσπονδοποίηση. Του συνιστώ να ταξιδέψει στα διάφορα κράτη μέλη ανάμεσα στους λαούς της Ευρώπης. Θέλουν φυσικά συνεργασία, αλλά δεν θέλουν να υποταχθούν στους συγκεντρωτικούς και γραφειοκρατικούς κανονισμούς της ΕΕ. Είναι πολύ ισχνή η κατανόηση γι' αυτά τα όνειρα υπερδύναμης και η επιθυμία γι' αυτήν την ομοσπονδοποίηση της ΕΕ μεταξύ των πολιτών.
Οι πραγματικά καλοί ευρωπαίοι εκπροσωπούν μια Ευρώπη με λαϊκό έρεισμα και δημοκρατική νομιμότητα. Θέλουμε να ισχύει η συνεργασία για ολόκληρη την Ευρώπη, χωρίς επιφυλάξεις, ώστε να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια σταθερή ειρήνη και δημοκρατία. Θα καταψηφίσουμε και επιθυμούμε να διενεργηθούν δημοψηφίσματα στα κράτη μέλη.

Hager
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα, ενώ γενικά το αποφεύγω χάριν οικονομίας χρόνου, να συγχαρώ τους εισηγητες για την εργασία τους. Εμείς βέβαια δεν θα υπερψηφίσουμε την έκθεση, κατά την γνώμη μου, όμως, πρέπει πραγματικά να επαινέσουμε την δουλειά που επιτέλεσαν.
Στην αιτιολογική έκθεση παρουσιάζονται με αντικειμενικότητα τα πλεονεκτήματα και οι ελλείψεις του κειμένου της Συνθήκης με τέτοιον τρόπο, ώστε θα μπορούσε να δικαιολογεί εξ ίσου το πασίγνωστο "όχι, μολονότι...», όπως και το "ναι, αλλά» που επέλεξε ο εισηγητής μετά από έντονες συζητήσεις και βάσει πολιτικών συλλογισμών.
Για μας τους Φιλελεύθερους, εκτός από τα υπέρ και τα κατά που ακούστηκαν σήμερα, αποφασιστική υπέρ του "όχι, μολονότι» είναι η έλλειψη προόδου στον τομέα των θεσμικών οργάνων, η οποία κατά την άποψη μας αντικατοπτρίζει την κατάσταση στην Ένωση. Η απόφασή μας ελήφθη κυρίως επειδή βλέπουμε σ' αυτά ένα σημάδι για το ότι η κυβερνητική διάσκεψη έφθασε στα όρια της, επειδή οι πολίτες υπό τις δεδομένες συνθήκες δεν είναι διατεθειμένοι να παραιτηθούν σε περεταίρω από την ανεξαρτησία τους και επειδή πιστεύουμε ότι αυτό το φαινόμενο πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ' όψιν.

Fayot
Κύριε Πρόεδρε, αντίθετα με πολλούς συναδέλφους, δεν προτίθεμαι να στηλιτεύσω τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Λαμβάνω ρεαλιστική θέση. Ισως να αποτελεί τον καλύτερο δυνατό συμβιβασμό που, στην παρούσα κατάσταση της βούλησής τους για ολοκλήρωση, κατάφεραν να εξασφαλίσουν. Ορισμένα μέλη τη Συνέλευσης αισθάνονται υπερβολική απογοήτευση έναντι των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε σημείο που να τα θεωρούν τον ακρογωνιαίο λίθο στην κύρωση της Συνθήκης. Δεν έχω αυτή την άποψη.
Πράγματι, στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στο Αμστερνταμ, όλοι μας διαπράξαμε ένα λάθος τακτικής θέλοντας να εξετάσουμε στο τέλος τα θεσμικά ζητήματα, σαν να τα θέταμε εντός παρενθέσεων. Γιατί; Μα διότι τα ζητήματα αυτά εγείρουν το πρόβλημα των σχέσεων ισχύος μεταξύ των κρατών μελών, και διότι αφορούν την ίδια την ύπαρξη των κρατών μελών. πολύ περισσότερο των μικρών απ'ό, τι των μεγάλων. Δεν θα πρέπει, λοιπόν, σε ορισμένα μεγάλα κράτη μέλη, να δημιουργούνται αυταπάτες ότι είναι πιθανή, π.χ., Επιτροπή των δέκα μόνο μελών, όπου θα εκπροσωπούνται όλες οι μεγάλες χώρες, αλλά μόνο ορισμένες μικρές.
Μπορώ, λοιπόν, να συμφωνήσω με τα αιτήματα που περιλαμβάνει η έκθεση των δύο συναδέλφων στο ιεσμικό επίπεδο. Πρέπει ωστόσο να προσθέσω ότι τα αιτήματα αυτά με ανησυχούν κάπως, στο βαθμό που είναι ταυτόχρονα συγκεκριμένα και ασαφή. Έτσι, ισχυριζόμαστε, για παράδειγμα, ότι επιβάλλεται η νέα στάθμιση των ψήφων στο Συμβούλιο και ότι πρέπει να προσαρμοστεί ο αριθμός των επιρόπων, αλλά ότι θα πρέπει να διατηρηθεί η ισότητα μεταξύ των κρατών μελών. Είναι σαφές ότι κάθε λέξη είναι πολύ σημαντική. Πρέπει να "προσαρμόσουμε τον αριθμό των επιτρόπων». Δεν γίνεται λόγος για μείωση του αριθμού αυτού, και δεν δίνεται κανένας αριθμός. Η ισότητα μεταξύ των κρατών μελών πρέπει να διατηρηθεί, αλλά μόνο η θεμελιώδης ισότητα. Υπάρχει, λοιπόν, ισότητα λιγότερο θεμελιακή;
Συμπερασματικά, κύριε Πρόεδρε, αν συμφωνούμε ότι όλα τα κράτη μέλη είναι ίσα, αναμένω ότι κάθε μορφή διευθυντηρίου από μεγάλες χώρες θα απορριφθεί, και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα παραμείνει δημοκρατικό σύνολο όπου κάθε κράτος μέλος θα διαθέτει τα μέσα ώστε να ακούγεται η φωνή του και να συμμετάσχει στην κοινοτική εξουσία.

Αναστασόπουλος
Η εκτίμηση είναι γενικότερη, κύριε Πρόεδρε. Η Συνθήκη του Αμστερνταμ θα μπορούσε να θεωρηθεί ως συμφωνία των πολλών μικρών βημάτων, που τα περισσότερα επιβάλλεται να χαρακτηρισθούν ως θετικά. 'Ελειψαν όμως οι ριζικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούσαν οι καιροί. Η Ευρωπαϊκή 'Ενωση δεν ενισχύθηκε θεσμικ, ά ακόμα και την προπαραμονή ενός νέου κύκλου διευρύνσεων που δεν θα έπρεπε να παραπεμφθεί στις καλένδες. Η κοινή εξωτερική πολιτική παρέμεινε στα ζητούμενα και η αμυντική πολιτική στα χέρια ενός ΝΑΤΟ που δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό και στο οποίο η Ευρώπη δεν διαδραματίζει τον πρώτο ρόλο. Οι μεγάλες φιλοδοξίες προσέκρουσαν στην άρνηση και τον σκεπτικισμό αυτών που δεν έπαυσαν να θέτουν ως στόχο τη σταδιακή μεταβολή της Ενώσεως σε ένα ευρύτερο χώρο ελεύθερων ανταλλαγών. Η σκιά της μεταβάσεως στην τρίτη φάση της οικονομικής και νομισματικής ενώσεως και το Ευρώ δεν επέτρεψε καινούργια άλματα. Οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν αισθάνθηκαν τη δύναμη να προχωρήσουν, και στο θεσμικό τομέα, μέσα σε μιαν Ευρώπη που εξακολουθεί να μαστίζεται από την ανεργία και δεν έχει ακόμη σταθεροποιήσει την οικονομική της ανάκαμψη.
Με την έννοια αυτή, η Συνθήκη του 'Αμστερνταμ μπορεί να θεωρηθεί ως μια ημιτελής συμφωνία. Οι αδυναμίες που επισημάνθηκαν δεν θα έπρεπε, ωστόσο, να μας οδηγήσουν στην απογοήτευση και στην καταδίκη της Συνθήκης, ούτε στην υποτίμηση των πλεονεκτημάτων της. Γιατί τα βήματα που έγιναν μπορεί να ήταν περιορισμένα, αλλά ήσαν πολλά και προς τη σωστή κατεύθυνση. Και πρόσθεσαν σε διαφάνεια, σε μιαν Ευρώπη πιο κοινωνική και πιο κοινοτικοποιημένη, που επιχειρεί περισσότερο να πλησιάσει τους πολίτες της, στην απλούστευση των διαδικασιών λήψεως αποφάσεων, σε μιαν Ευρώπη πιο δημοκρατική, με το ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πιο ενισχυμένο και με τις ισορροπίες μεταξύ μεγαλύτερων και μικρότερων ουσιαστικά αμετάβλητες.
Η ανάλυση των στοιχείων της Συνθήκης, την οποία πραγματοποίησαν με μεγάλη επιτυχία και ύστερα από σκληρή και επίπονη προσπάθεια ο κ. Mιndez de Vigo και ο καθηγητής Δημήτρης Τσάτσος, δεν αφήνει αμφιβολία για το τελικό συμπέρασμα. Παρά τις αδυναμίες της, κύριε Πρόεδρε, η Συνθήκη αξίζει να επικυρωθεί και οι εκπρόσωποι των κοινοβουλίων των δεκαπέντε χωρών μελών, στη συνάντησή τους με τη θεσμική μας επιτροπή, αν και από διαφορετικές αφετηρίες ορμώμενοι, κατέληξαν στην ίδια διαπίστωση.
Το κρίσιμο ερώτημα αφορά, τώρα, το επόμενο βήμα. Η διακυβερνητική μέθοδος για την αναθεώρηση των Συνθηκών έχει φθάσει πια στα όριά της και οι εισηγητές προτείνουν μια άλλη προσέγγιση, με πρόταση της Επιτροπής και με πολιτικό διάλογο με τα εθνικά κοινοβούλια. Είναι επείγον ήδη, κύριε Πρόεδρε, να προχωρήσουμε χωρίς αναβολή στον διάλογο αυτό. Γιατί καινούργιες διευρύνσεις, χωρίς εμβάθυνση, θα ήταν επικίνδυνο να ολοκληρωθούν. Και εμβάθυνση χωρίς τον σεβασμό της ισοτιμίας ανάμεσα σε μεγαλύτερους και μικρότερους θα ήταν σφάλμα να αποτολμηθεί. Οι ισορροπίες χρειάζεται να διατηρηθούν. Γιατί τις επιβάλλουν και το γενικότερο συμφέρον, αλλά και η ίδια η φιλοσοφία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

Cardona
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, κάθε φορά που ανοίγουμε συζήτηση για την Ευρώπη, είτε εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είτε οπουδήποτε αλλού, αυτό που μας απασχολεί είναι να μάθουμε προς τα πού οδεύουμε, αλλά κυρίως πού επιθυμούμε να φθάσουμε. Ούτε σήμερα θα ξεφύγουμε από τον κανόνα.
Σε μια στιγμή όπου επαναπροσδιορίζεται η μελλοντική πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πιστεύουμε ειλικρινά πως η πρωτοκαθεδρία της θα διατρανωθεί στις μεγάλες πολιτικές υποθέσεις. Οι θεμελιώδεις αρχές του ανθρωπισμού, με την έμφυτη σε αυτές ευημερία και ποιότητα ζωής, η αδιάλλακτη προάσπιση του δημοκρατικού χαρακτήρα και της διαφάνειας των θεσμών, καθώς και η συμμετοχή όλων των πολιτών, στα διάφορα κράτη μέλη, στην οικοδόμηση της Ευρώπης, αποτελούν κεντρικές αξίες που θα μας επιτρέπουν να ενδυναμώσουμε και, πέραν τούτου, να μην ξεχνάμε το υπόβαθρο απ' όπου προήλθε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η διαρκής υπενθύμιση του ότι η ενίσχυση της πολιτικής συνεργασίας είναι μια επιτακτική ανάγκη την οποία δεν πρέπει να παραμελήσουμε, η διατράνωση του γεγονότος ότι το υπόβαθρο που νομιμοποίησε την εν λόγω πολιτική συνεργασία υπήρξε ο αδιάλλακτος σεβασμός της πολυμορφίας των διαφορετικών λαών που απαρτίζουν την Ένωση, αποτελούν συνεπώς μεγάλους στόχους τους οποίους οφείλουμε να επιτύχουμε.
Η πολιτική συνεργασία ανάμεσα στα κράτη μέλη θα πρέπει να ενισχυθεί μέσω της ουσιαστικής συμμετοχής του συνόλου των πολιτών. Όλοι αυτό δηλώνουν, και καλά κάνουν. Εκείνο όμως που ακούγεται από λίγους είναι ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να επιβληθεί εκ των άνω, αλλά να είναι συνειδητά κάτι το επιθυμητό.
Όσα είπα προηγουμένως έχουν να κάνουν με την έκθεση Mιndez de Vigo και Τσάτσου -και επωφελούμε της ευκαιρίας για να απευθύνω θερμούς χαιρετισμούς στους συντάκτες της έκθεσης για την τεχνική της ποιότητα και για το δημιουργικό πνεύμα που επέδειξαν-, μια έκθεση που, αν και είναι περισσότερο λογική απ' ότι πολλές άλλες, δεν δίδει ωστόσο απάντηση στα βασικά ερωτήματα που μας απασχολούν. Εμπεριέχει κάποιες θετικές πλευρές, όπως για παράδειγμα το ότι αναγνωρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση συνιστά μια ένωση κρατών, άρα ισότιμων κρατών, παρ' όλο που από τη διαπίστωση αυτή δεν συνάγονται τα επιβαλλόμενα συμπεράσματα σε θεσμικό επίπεδο. Όντως, τη στιγμή που προωθείται η μεταρρύθμιση των θεσμών πριν από την ημερομηνία της επίσημης προσχώρησης της επόμενης υποψήφιας χώρας ως δέκατο έκτο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παραλείπεται -ή μήπως όχι; - μια τοποθέτηση σχετικά με κάποιο θέμα που για μας έχει πράγματι ουσιαστική σημασία. Εν τέλει, για ποια θεσμική μεταρρύθμιση μιλάμε;
Από την άλλη, η έκθεση υποστηρίζει την κύρωση του Αμστερνταμ. Από θεσμικής σκοπιάς, ίσως είναι αμφισβητήσιμο το ότι μπορεί να γίνει παρόμοια σύσταση στα κράτη μέλη. Από πολιτικής σκοπιάς, ωστόσο, κάτι τέτοιο είναι θεμιτό. Κατά τη γνώμη μου, η παρούσα έκθεση δεν αναφέρει τίποτα για το ζήτημα της συνταγματικής εξουσίας στην Ευρώπη. Και αυτό μάλιστα, είναι ένα θέμα που αξίζει τον κόπο να εξεταστεί. Και, σε ό, τι με αφορά, θα είμαι πάντα διαθέσιμος να το κάνω.

Haarder
Κύριε Πρόεδρε, είμαι, όπως και πολλοί άλλοι φιλελεύθεροι συνάδερφοι, υπέρ του αποτελέσματος των συζητήσεων στο Αμστερνταμ διότι εμπεριέχει αρκετές μικρές βελτιώσεις όσον αφορά την αρχή της επικουρικότητας, το περιβάλλον, καθώς και την απλούστερη και δημοκρατικότερη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Το σημαντικότερο ωστόσο, αυτό για το οποίο θα μείνουμε στην ιστορία, δεν είναι η Συνθήκη αλλά ο δρόμος τον οποίο ανοίγει. Η ενσωμάτωση των νέων δημοκρατιών στα ανατολικά είναι η ιστορική ευκαιρία που έχει η γενιά μας για να διασφαλίσει την ειρήνη, τη δημοκρατία και την ευημερία των μελλοντικών γενεών της Ευρώπης. Αυτός ακριβώς ήταν άλλωστε και ο σκοπός της όλης ευρωπαϊκής συνεργασίας. Είναι πολύ σημαντικότερο αυτό από το αν η συνθήκη θα μπορούσε να είχε βελτιωθεί περισσότερο σε ορισμένα σημεία. Συμφωνώ με την άποψη ότι με 20 ή 25 κράτη μέλη οφείλουμε να αρχίσουμε να λαμβάνουμε αποφάσεις κατά πλειοψηφία σε πολλούς τομείς, έτσι ώστε η Ένωση να μπορέσει να πετύχει τους βασικούς της στόχους αποτελεσματικά. Διαφωνώ όμως με τους εισηγητές και την Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων, όταν απειλούν να πουν όχι σε οποιαδήποτε διεύρυνση αν δεν λαμβάνονται περισσότερες πλειοψηφικές αποφάσεις. Φανταστείτε 5 χώρες να είναι έτοιμες να προσχωρήσουν το 2002. Θα τις απορρίψει αυτό το Κοινοβούλιο και θα τις κρατήσει υπό ομηρία επειδή είμαστε θυμωμένοι με το Συμβούλιο; Μα θα κρατήσουμε υπό ομηρία τις νέες δημοκρατίες λόγω αυτής της διαμάχης με το Συμβούλιο; Θα ήθελα να ρωτήσω τον εκπρόσωπο του Συμβουλίου να επαναλάβει τι έχει πει ο υπουργός, Jean-Claude Juncker. Έχει πάρει ξεκάθαρα απόσταση από τη δήλωση της Γαλλίας, του Βελγίου και της Ιταλίας. Αυτές οι τρεις χώρες έχουν φυσικά δικαίωμα να έχουν τη γνώμη τους και να την προωθούν, αλλά - και αυτό είναι το σημαντικό - αν το Κοινοβούλιο επέμβει και σταματήσει τη διεύρυνση, αν οι δώδεκα χώρες συμμορφωθούν με αυτές τις τρεις χώρες, τότε αυτό το Κοινοβούλιο θα καταδικαστεί από την ιστορία. Πολύ απλά δείχνει έλλειψη ιστορικής προοπτικής, έλλειψη αίσθησης της βαρύτητας του θέματος. Γι'αυτό, αγαπητοί συνάδερφοι, καταψηφίστε το τελευταίο τμήμα του σημείου 15 και ορισμένες λέξεις στην εισαγωγή του σημείου 16.

Paasilina
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, ευχαριστώ τους συντάκτες της έκθεσης γιά την καλή τους εργασία. Ζητώ υποστήριξη για την τροπολογία που έχει εγκριθεί από τους συντάκτες της έκθεσης. Σ'αυτήν, η ζωτικής σημασίας ένταξη γιά τα νέα κράτη μέλη παραλληλίζεται με την ουδετερότητα, κατά σύμπτωση γιά πρώτη φορά σε παρόμοιο έγγραφο. Η επιτροπή καταψήφισε την τροπολογία, όμως με δική μου πρωτοβουλία, προωθήθηκε προς την ολομέλεια ώς διευκρίνιση 18, της σοσιαλιστικής ομάδας.
Με τη διεύρυνση της διαδικασίας της συναπόφασης, η θέση του Κοινοβουλίου ώς νομοθετικού οργάνου έχει ενισχυθεί. Η Ένωση εκδημοκρατίζεται και αυτό είναι θετικό. Όμως η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση υποδηλώνει αντίθετες τάσεις. Η εξουσία απομακρύνεται άν και ελέγχει. Εμείς επιβάλλεται να εξισορροπήσουμε τις ροπές που διέπουν την υπερεθνική αγορά. Γιατί καθυστερούν τέτοιες αποφάσεις.
Οι δυνατότητες των πολιτών να επηρεάζουν τα γεγονότα και να έχουν πρόσβαση στην πληροφόρηση πρέπει να επαυξηθούν, διότι, όσο πιό πλατειά είναι η Ένωση, τόσο πιό ανοικτή πρέπει να καθίσταται. Όμως, οι αναθεωρήσεις των θεσμικών οργάνων που καθιερώθηκαν στο Αμστερνταμ, δεν βοηθούν στη διεύρυνση. Γι'αυτό έχουμε ανάγκη από ένα νέο HVK, διαφορετικά θα πνιγούμε σε ένα ποτήρι νερό. Ένα πλοίο που διευρύνεται χωρίς να βαθαίνει, θα βουλιάξει. Το πιό σημαντικό είναι η διεύρυνση του χώρου της ειρήνης και της σταθερότητας.
Η σχεδιαζόμενη στη Συνθήκη του Αμστερνταμ μεταβολή της βαρύτητας των ψήφων των μελών στο Συμβούλιο, επιβάλλεται να πραγματοποιηθεί πολύ προσεκτικά και με σεβασμό στο δικαίωμα λόγου των μικροτέρων κρατών μελών. Καθώς μεταβάλλεται ο αριθμός των μελών του Κοινοβουλίου, απαιτείται να μη λησμονηθεί πώς και τα μικρά κράτη πρέπει να έχουν επαρκή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, εφόσον η πιό σημαντική αρχή της Ένωσης είναι η αλληλεγγύη.
Στο Αμστερνταμ δεν έγινε δυνατόν να συμφωνηθεί η ομογενοποίηση των θέσεων των μελών του Κοινοβουλίου. Έχω προτείνει στην ολομέλεια του Κοινοβουλίου τους ίδιους μισθούς γιά όλους τους βουλευτές και για παράδειγμα, αποζημιώσεις ταξιδιών σύμφωνα μόνο με τα πραγματικά τους έξοδα.

Castagnetti
Κύριε Πρόεδρε, και εγώ θέλω να εκφράσω την εκτίμησή μου για την εργασία των συναδέλφων κκ. Τσάτσου και Mendez de Vigo. Δεν είναι δυνατόν να μην επικροτήσει κανείς την έκθεσή τους και συνεπώς τη συνθήκη: κάθε μικρό βήμα προς τα εμπρός, όσο μικρό και αν είναι, σημαίνει πάντα πρόοδο και πρέπει, συνεπώς, να εκτιμηθεί.
Επίσης, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οφείλουμε να κατευθύνουμε την εξέταση των εθνικών κοινοβουλίων, επειδή θα είναι πολύ σοβαρό εάν, την ώρα της επικύρωσης, τα εθνικά κοινοβούλια δεν εγκρίνουν τη Συνθήκη. Πρέπει επίσης να ευνοήσουμε τη διαδικασία προσχώρησης σε μία προοπτική μεγαλύτερης ολοκλήρωσης των χωρών που ήδη ανήκουν στην ΕΕ και οι οποίες δεν έχουν ακόμα προσχωρήσει στην νομισματική ένωση και, από την άλλη πλευρά, πρέπει να προσφέρουμε στις υποψήφιες χώρες την εικόνα μίας ενότητας προθέσεων που να είναι πραγματικά αποτελεσματική εκ μέρους ολόκληρης της Ένωσης.
Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους είμαι υπέρ της Συνθήκης, δεν μπορούμε όμως να μην εκφράσουμε την απογοήτευσή μας για τις ανεπαρκείς καινοτομίες στα θεσμικά θέματα. Δεν πρόκειται για ρομαντικού χαρακτήρα απογοήτευση, που πηγάζει από μία κουλτούρα ευρωπαϊκού τύπου, αφηρημένη και ιδεαλιστική: είναι μία απογοήτευση πολιτική, και συνεπώς συγκεκριμένη και ρεαλιστική, όχι τόσο επειδή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιθυμούσε η Διακυβερνητική Διάσκεψη να εγκρίνει τις θεσμικές καινοτομίες, δηλαδή τη λειτουργία, τα προνόμια, τη σύνθεση του Συμβουλίου και της Επιτροπής και του ίδιου του Κοινοβουλίου, τα οποία κατά μεγάλο μέρος δεν έχουν ακόμα ρυθμιστεί, αλλά λόγω του γεγονότος ότι γνωρίζουμε καλά πως η Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς αυτές τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις, κινδυνεύει πραγματικά να ξεκινήσει μία διαδικασία οπισθοδρόμησης και τελικής κατάρρευσης. Όσα δεν έγιναν στο Αμστερνταμ πρέπει να γίνουν το συντομότερο δυνατό. Όσα δεν έγιναν στο Αμστερνταμ για πολιτικούς λόγους τους οποίους δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς, θα πρέπει να γίνουν πριν, οπωσδήποτε πριν, γίνει οποιαδήποτε συγκεκριμένη διεύρυνση: το γεγονός που δεν έγιναν μπορεί δηλαδή να δικαιολογηθεί από τις τεχνικές, χρονικές και πολιτικές αδυναμίες που διαπιστώθηκαν στο Αμστερνταμ, αδυναμίες που δεν πρέπει όμως να μεταβληθούν σε επιφυλάξεις για να μην προχωρήσουμε σε διεύρυνση ή, αντίθετα, για να χρησιμοποιήσουμε τη διεύρυνση ώστε να καταστούν λιγότερο αποτελεσματικές και να αποδυναμωθούν οι εξουσίες της Πολιτικής Ενωσης.
Το θέμα δεν είναι όμως η διεύρυνση: η ίδια η Νομισματική Ενωση επικαλείται μία ταχεία θεσμική μεταρρύθμιση, τη θεσμοποίηση μίας πολιτικής κυβέρνησης της Ενωσης που να έχει ουσιαστικό χαρακτήρα. Η Νομισματική Ενωση προϋποθέτει την απορρόφηση από την Κοινότητα μεγάλων ποσοστώσεων που συγκροτούνται από εθνικές κυριαρχίες η διαχείριση των οποίων πρέπει να γίνεται με αποτελεσματικότητα, αμεροληψία, διαφάνεια και συμμετοχή: και όλα αυτά δεν μπορεί να προσποιούμαστε ότι τα αγνοούμε.
Συνεπώς, σαν Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πρέπει να πούμε με σαφήνεια ότι η διεύρυνση, η γέννηση της Νομισματικής Ενωσης και ο στόχος για τη μεγαλύτερη ολοκλήρωση της ΕΕ απαιτούν μια μεγαλύτερη ολοκλήρωση της θεσμικής μεταρρύθμισης, για την οποία το Αμστερνταμ ήταν απλώς η αφετηρία.

Dybkjaer
Κύριε Πρόεδρε, η διεύρυνση της ΕΕ είναι πολύ σημαντικό έργο και δεν πρέπει να τίθενται εμπόδια στο δρόμο της με το να θέτουμε απόλυτες προϋποθέσεις για μεταρρυθμίσεις προ της διεύρυνσης. Κατ' αυτό τον τρόπο δημιουργούμε μια ανασφάλεια για την ανάπτυξη της Ευρώπης αυξάνοντας τον κίνδυνο για εμφύλιο πόλεμο. Κατά συνέπεια, ορισμένα τμήματα των σημείων 15 και 16 δεν μπορώ να τα ψηφίσω. Αντιθέτως, χαίρομαι για το σημείο 20 που μιλά για μια συνεχόμενη και ενισχυμένη συνεργασία με τα εθνικά κοινοβούλια, και θα ήθελα να προτρέψω την Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων να προχωρήσει παραπέρα σε αυτή τη συνεργασία με στόχο να δημιουργήσει ένα όραμα για τη μελλοντική συνεργασία στην Ευρώπη. Δεν συμφωνούμε ούτε με όλες τις απαντήσεις όσον αφορά τα θέματα ζωής και καθημερινότητας. Έχουμε διαφορετικές παραδόσεις, κουλτούρες, συνθήκες ζωής και προβλήματα, γι'αυτό η Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι ένας συμβιβασμός. Είναι ατελής, αλλά αποτελεί καλή βάση για την ειρήνη στην Ευρώπη. Ως εκ τούτου, ψηφίζω υπέρ της έκθεσης της επιτροπής, που αποτελεί μήνυμα ότι το σημαντικότερο πράγμα είναι να πούμε ναι στην επικύρωση.

Corbett
Κύριε Πρόεδρε, η Συνθήκη του Αμστερνταμ υστερεί σαφώς σε σχέση με τις επιδιώξεις του Κοινοβουλίου, όπως επισήμαναν πολλοί από τους ομιλητές. Όμως η επιλογή που έχουμε σήμερα, δεν είναι ανάμεσα στην Συνθήκη του Αμστερνταμ και την ιδανική συνθήκη την οποία θα επιθυμούσαμε. Η επιλογή είναι ανάμεσα στην Συνθήκη του Αμστερνταμ και τις υπάρχουσες συνθήκες, ως έχουν. Αν κάνει κανείς αυτή την σύγκριση, η Συνθήκη του Αμστερνταμ πραγματοποιεί αρκετά βήματα μπροστά, ακόμη και αν υστερεί ως προς την προετοιμασία μια ευρύτερης Ένωσης.
Δεν θα αναφερθώ σε όλες τις βελτιώσεις. Έχει ήδη γίνει νύξη σε αυτές. Θα αναφερθώ σε ορισμένες κομβικές βελτιώσεις: το Κοινωνικό Πρωτόκολλο, τις νέες δυνατότητες που ανοίγουν στο κεφάλαιο της απασχόλησης, τις βελτιωμένες διατάξεις για την δημόσια υγεία, την προστασία των καταναλωτών και του περιβάλλοντος, την ένταξη τμήματος του τρίτου πυλώνα στο πρώτο πυλώνα, την καλύτερη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων- για πρώτη φορά υπάρχει διαδικασία αντιμετώπισης ενός κράτους μέλους σε περίπτωση που παύει να είναι δημοκρατικό-, τις καλύτερες προβλέψεις για την διαφάνεια και πάνω από όλα, την επέκταση των εξουσιών του Κοινοβουλίου και ως προς την διαδικασία συναπόφασης και τις αλλαγές ως προς την διαδικασία, αυτά ακριβώς που ορισμένοι ζητούσαν.
Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι καμμία από αυτές τις αλλαγές δεν θα είχε πραγματοποιηθεί- ούτε μια - χωρίς την αλλαγή κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου την 1η Μαϊου. Είναι επίσης ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι πολλές από αυτές, ιδιαίτερα αυτές που αφορούν το Κοινοβούλιο, διευκολύνθηκαν από τις εργασίες της κ. Guigou και του κ. Brok, που μας εκπροσώπησαν στη Διακυβερνητική.
Κατόπιν αυτών, η νέα Συνθήκη δεν προβλέπει τίποτε σχετικά με την λειτουργία μιας διευρυμένης Ευρώπης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το αναγνώρισε στο πρωτόκολλο το οποίο έχει προσαρτηθεί στην Συνθήκη. Αυτό προβλέπει και χρειάζεται περαιτέρω θεσμική μεταρρύθμιση. Πιστεύω ότι η μεταρρύθμιση αυτή πρέπει να συμπεριλάβει πάνω από όλα το ζήτημα της επέκτασης της λήψης αποφάσεων με ειδική πλειοψηφία αντί για ομοφωνία.
Αντίθετα με τον κ. Haarder, δεν πιστεύω ότι η ανάγκη αυτή μεταρρύθμισης σημαίνει ότι η διεύρυνση θα καθυστερήσει - κάθε άλλο. Είναι καιρός να συμφωνήσουμε στις αλλαγές αυτές και να τις επικυρώσουμε μαζί με την διεύρυνση ως ένα ενιαίο πακέτο, ίσως ακόμη και στην ίδια συνθήκη εν καιρώ, κάτι το οποίο θα έκανε την επικύρωση ευκολότερη σε ορισμένες χώρες και θα απαιτεί επίσης την συγκατάθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, γιατί δίνουμε συγκατάθεση για τις προσχωρήσεις. Είναι καιρός να το κάνουμε. Πρέπει να γίνει. Πρέπει να ενοποιηθούν οι δύο διαδικασίες και να βεβαιωθούμε ότι η διεύρυνση θα πραγματοποιηθεί με τις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές.

Salafranca Sαnchez-Neyra
Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω πως, υπό το φως των παρεμβάσεων κατά την διάρκεια αυτής της συζήτησης, εύλογο είναι να αναρωτηθούμε αν μιλάμε για την ίδια Συνθήκη, γιατί για κάποιους από τους κυρίους συναδέλφους η Συνθήκη του Αμστερνταμ αποτελεί τεράστια αποτυχία. Για άλλους αποτελεί νίκη του πραγματισμού επί της ουτοπίας. Και κατά τη γνώμη μου, το πιο σημαντικό αυτής της Συνθήκης είναι ο αμφίρροπος αυτός χαρακτήρας της.
Εκείνοι που θέλησαν να δώσουν τη μέγιστη προτεραιότητα στο θεσμικό κεφάλαιο, κατήγγειλαν τις ανεπάρκειες της Συνθήκης, και εγώ συμφωνώ. Εκείνοι που έδωσαν έμφαση στις οικονομικές πτυχές έδειξαν την ικανοποίησή τους από την ώθηση που έδωσε η Συνθήκη στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση και από τις πολυάριθμες καινοτόμες πτυχές που εισάγει, και εγώ επίσης συμφωνώ.
Κατά τη γνώμη μου, οι εισηγητές ήξεραν τον τρόπο να ξεπεράσουν αυτήν την δυσκολία με πνευματική αυστηρότητα και αποδίδοντας τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.
Αλλά εφόσον είναι σημαντική αυτή η σταθμισμένη εστίαση, το σημαντικότερο είναι πως αυτή η έκθεση παίρνει θέση λαμβάνοντας υπόψη τρεις προοπτικές συμπληρωματικές μεταξύ τους:
Αυτήν του παρελθόντος, διότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ ανήκει ήδη στο παρελθόν. Η έκθεση αυτή όμως δεν περιορίζεται σε μια απλή αφήγηση των γεγονότων, γιατί η κατανόηση της πραγματικότητας που εκπροσωπεί η Συνθήκη μπορεί να ερμηνευτεί μόνο με βάση την ιστορική λογική οι ρίζες της οποίας βρίσκονται στις αρχές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Αυτήν του παρόντος, γιατί η ιστορία δεν γράφεται μόνο με αναφορά στο παρελθόν, αλλά είναι επίσης απαραίτητο να γνωρίζουμε την αφετηρία της.
Και, κυρίως, αυτήν του μέλλοντος, γιατί αν δεν γνωρίζουμε προς τα πού βαδίζουμε, τότε δεν γνωρίζουμε ούτε την πορεία, στην οποία αναφερόταν σήμερα το πρωί ο κ. Mιndez de Vigo, αλλά ούτε και την αφετηρία.
Οι εισηγητές ήταν σαφείς, και το εξέφρασαν με ακρίβεια κατά την έκθεση των λόγων, σχετικά με το τι έχει υπάρξει η Ευρωπαϊκή Ένωση, τι είναι, τι μπορεί να είναι υπό το φως των δυνατοτήτων που επιφέρει η Συνθήκη, και κυρίως, τι θα έπρεπε να είναι.
Και για αυτό υπάρχει μια ουσιαστική απαίτηση, η οποία αφορά την αλλαγή της μεθόδου. Και είναι αυτή η ουσιαστική πτυχή την οποία, κατά τη γνώμη μου, προσφέρει αυτή η έκθεση, είναι αυτό το βλέμμα της έκθεσης προς το μέλλον. Για αυτόν τον λόγο, η έκθεση τοποθετείται στην προοπτική πως προλαβαίνουμε, αλλά προλαβαίνουμε τι; Προλαβαίνουμε τα κακά για τα οποία λυπούμαστε; Όχι. Προλαβαίνουμε ώστε να πάψουν να υπάρχουν. Και για αυτό υπάρχουν δύο στάσεις: ή θα συνεχίσουμε να διαπληκτιζόμαστε για θέματα ασήμαντα, δηλαδή, για το αν η Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι καλή ή κακή, πράγμα που δεν αλλάζει απολύτως τίποτα. ή θα κυρώσουμε την Συνθήκη, θα την θέσουμε σε εφαρμογή και θα εργαστούμε για να αλλάξουμε και να βελτιώσουμε μια πραγματικότητα που δεν μας ικανοποιεί.

Lucas Pires
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, τα συγχαρητήριά μου στους εισηγητές Mιndez de Vigo και Τσάτσο. Η ποιότητα της εργασίας τους έρχεται να ενισχύσει την αξιοπιστία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο πλαίσιο του καταμερισμού της κοινοτικής εξουσίας.
Είναι γεγονός ότι από το Αμστερνταμ αναμέναμε ένα δεύτερο Μάαστριχτ, και αυτό που μας προέκυψε ήταν... ενάμισυ Μάαστριχτ. Το Αμστερνταμ, ωστόσο, θα πρέπει να παραλληλιστεί με το Μάαστριχτ, και όχι με κάποια ιδανική παραδεδεγμένη υπόθεση, όπως τόνισε μόλις πρότινος ο συνάδελφος Corbett. Η ευρωπαϊκή οικοδόμηση αποτελεί μια αλυσίδα προσπαθειών, δεν είναι ένα δώρο εξ ουρανών. Αλλωστε, θα ήταν αυταπάτη να σκεφθούμε πως το δίκαιο είναι αυτό που δημιουργεί την Ιστορία. Στην καλύτερη περίπτωση, δεν είναι παρά συνοδοιπόρος της, ενώ στη χειρότερη είναι απλώς ο καθρέφτης της.
Όμως, αν το καλοεξετάσουμε, η Ατζέντα 2000 έχει τόσο κοντά ποδάρια όσο και το Αμστερνταμ. Και η επέκταση της πρώτης διεύρυνσης προς άλλες πέντε χώρες παίζει στον ίδιο σκοπό. Το Αμστερνταμ, συνεπώς, ακολουθεί τον ρυθμό της ίδιας ιστορικής λιτανείας. Προφανώς, η θεσμική μεταρρύθμιση δεν μας έκανε να προχωρήσουμε και τόσο. Αλλά ό, τι επιτεύχθηκε σ' αυτό το θέμα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση: ενδυνάμωση της εξουσίας συναπόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της δημοκρατικής νομιμότητας του Προέδρου της Επιτροπής. Μα ακριβώς από την ενίσχυση του άξονα Επιτροπή/Κοινοβούλιο περνά ο δρόμος προς τη γνήσια ευρωπαϊκή μεταμόρφωση, και ο εκδημοκρατισμός της Ένωσης είναι αυτός ακριβώς ο δρόμος που θα την οδηγήσει στο να ξανασυναντήσει τους πολίτες της.
Τα ζητήματα που αφορούν τον αριθμό των επιτρόπων και της στάθμισης των ψήφων στους κόλπους του Συμβουλίου είναι ελάσσονος σημασίας ώστε να διευθετηθούν τα προβλήματα που σχετίζονται με τη μετάβαση στη διευρυμένη Ευρώπη, αλλά συγχρόνως υπερεκτιμούνται, από τη στιγμή που επιφέρουν αλλαγές στο πρότυπο της ευρωπαϊκής οικοδόμησης στο σύνολό του, δίχως επαρκή προβληματισμό και συζήτηση και χωρίς την εκπεφρασμένη ετυμηγορία των ψηφοφόρων, σαν να μπαίνουν, επομένως, με ύπουλο τρόπο, από το παράθυρο.
Μέχρι την καθιέρωση του ενιαίου νομίσματος, μας μένει αρκετός χρόνος για να συλλογιστούμε πώς θα προωθήσουμε μια γνήσια θεσμική μεταρρύθμιση. Για τον πρόσθετο λόγο ότι δύο επαναστάσεις δεν μπορούν να γίνουν ταυτόχρονα, και αυτή που εξελίσσεται τώρα ονομάζεται καθιέρωση του ενιαίου νομίσματος. Αμφιβάλλω, άλλωστε, αν το πρώτο ζήτημα που τίθεται σήμερα στην ημερήσια διάταξη, το θεσμικό ζήτημα, δεν περιορίζεται πρώτα απ' όλα, μιας και εμπνέεται από το ίδιο το πρότυπο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, στον καταμερισμό αρμοδιοτήτων ανάμεσα στην Ένωση και τα κράτη μέλη. Η θεσμική μεταρρύθμιση θα μπορούσε όντως να αναδειχθεί σε πρωταρχικής σημασίας ζήτημα, αλλά μόνο σε περίπτωση που συνοδευόταν από ένα πλαίσιο όπου η εξουσία συναπόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαδραμάτιζε επίσης κάποιο ρόλο στην αναθεώρηση των Συνθηκών. Αυτός είναι ο λόγος γιατί συμφωνώ με τους εισηγητές και με την πρότασή τους σχετικά με μια νέα μέθοδο αναθεώρησης των Συνθηκών, με αυξημένη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Duhamel
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, όπως δηλώσαμε τον περασμένο Ιούνιο, τα αποτελέσματα του Αμστερνταμ δεν είναι ικανοποιητικά. Η διαπίστωση αυτή έγινε, βεβαίως, και εδώ και αλλού.
Δώσαμε δεύτερη ευκαιρία στην εν λόγω Συνθήκη; Ίσως, όχι. Αν και δεν μπορούμε να προδικάσουμε πάντα το χειρότερο, η κριτική διαύγεια παραμένει υγιής σύμβουλος. Οι φιλοδοξίες που τρέφουμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν περιορίζονται σε ένα συνονθύλευμα κοινών συμφερόντων, σε έναν μικρότερο κοινό παρονομαστή που θα ήταν καλό να αποδεχθούμε. Ωστόσο, είναι καλύτερο να κυρωθεί η Συνθήκη. Προτιμούμε ένα μικρό "όχι σπουδαία πράγματα» από ένα μεγάλο "απολύτως τίποτα».
Γνωρίζω αρκετούς συναδέλφους και φίλους που θα καταψηφίσουν σήμερα την έκθεση, αλλά που θα την υπερψήφιζαν αν ήταν εθνικοί βουλευτές. Θεωρητικά, με την ιδιότητα του καθηγητή που έχω ή διατηρώ, αντιλαμβάνομαι αυτή την απόχρωση. Πολιτικά, με την ιδιότητα του ευρωβουλευτή που απέκτησα, την αποδοκιμάζω.
Ύστερα από μακρά και ενδελεχή εργασία, οι κ.κ. Τσάτσος και Mιndez de Vigo είδαν να εγείρονται οι απαιτήσεις από όλες τις πλευρές. Διαμορφώθηκε συμβιβασμός σε τέσσερα βασικά σημεία. Ανεξάρτητα από την αξιολόγηση του Αμστερνταμ, υπολείπεται η θεσμική μεταρρύθμιση, που επιβάλλεται πριν από οποιαδήποτε διεύρυνση. πρέπει να αρχίσει από τώρα και πρέπει να υλοποιηθεί με διαφορετικό τρόπο.
Λοιπόν, ας κοιτάξουμε το μέλλον. Ας ζητήσουμε και από τους άλλους να κοιτάξουν το μέλλον. Το δήλωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σήμερα το διακηρύσσει ακόμη εντονότερα. Η Επιτροπή το άκουσε. πρέπει, λοιπόν, να δραστηριοποιηθεί. Σήμερα το πρωί, μάλιστα, δήλωσε ότι είναι έτοιμη. Ανταποκρίθηκαν ορισμένες κυβερνήσεις. Εναπόκειται στο Συμβούλιο να ακούσει και να προωθήσει αυτό το μήνυμα σε εμάς και στους πολίτες κατά τη Σύνοδο Κορυφής του Λουξεμβούργου, ώστε να αποδείξει ότι κατάλαβε και ότι θα κινητοποιηθεί.
Θα μπορούσαμε να είχαμε εγκρίνει πιο ριζοσπαστική θέση. τόσο υψηλές ήταν οι προσδοκίες μας, τόσο έντονη ήταν η απογοήτευσή μας, η θλίψη μας -σχεδόν- όταν διαπιστώσαμε ότι στο Αμστερνταμ η ευρωπαϊκή ιδέα έμοιαζε να είχε τεθεί στο περιθώριο.
Περιμένουμε ότι στη Διάσκεψη Κορυφής του Λουξεμβούργου οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων θα ξανασυζητήσουν, ώστε να προσδώσουν νόημα στην Ευρώπη, για να πουν στους πολίτες ότι γνωρίζουν προς τα πού βαδίζουν και, κυρίως, ότι έχουν διάθεση να συμπορευθούν.
Ας ακούσουμε τον Renι Char, και ας τον φανταστούμε να απευθύνεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σήμερα και αύριο, και να μας λέει αυτό που έγραψε: "Ψάξε την ευτυχία σου, ακολούθησε τον κίνδυνο, με το παράδειγμά σου αυτό, θα συνετιστούν και οι άλλοι».

Cederschiφld
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς λουλούδια για τους κύριους Mιndez de Vigo και Τσάτσο, "πνευματικά και λεκτικά» λουλούδια για ένα ολοκληρωμένο έργο. Οι συζητήσεις κατέδειξαν ότι οι αποφάσεις στο Αμστερνταμ ήταν πολύ βραχυπρόθεσμες, γι'αυτό δεν σκοπεύω τώρα να εισέλθω στα γενικά θεσμικά ζητήματα, αλλά να πάω κατευθείαν στον τομέα τον οποίο ως αρμόδιος για την παρκολούθησή του έχω καλύψει και να θέσω την κεντρική ερώτηση εκεί.
Απέκτησε τώρα η Ένωση ένα σύστημα για την λήψη αποφάσεων που είναι σε θέση να ενισχύσει το έργο στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων; Υπάρχει κάποια πρόοδος, αλλά αρκεί για να ανταποκριθούμε στα ζητήματα που βρίσκονται μπροστά μας; Η Ευρώπη βρίσκεται ενώπιον μεγάλων προκλήσεων οι οποίες θα απαιτήσουν μια ενισχυμένη νομική συνεργασία. Αφορά επί παραδείγματι τα κύματα των προσφύγων. Βλέπουμε να υπάρχουν άνισα κατανεμημένα βάρη μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ. Πέραν αυτού, έχουμε ήδη 200 ρωσικές μαφιόζικες οργανώσεις που έχουν αρχίσει να δρούν εντός των συνόρων της Ένωσης, και τα συνδικάτα των ναρκωτικών διακινούν στην Ένωση ποσά πολλών δισεκατομμυρίων.
Υπάρχουν τώρα αρκετά ευέλικτα σχήματα αποφάσεων, για τις απαραίτητες αποφάσεις στην λήψη των οποίων η Ένωση πρέπει να αντεπεξέλθει για να μπορέσουμε να υπερασπίσουμε τους εαυτούς μας ενάντια στα εγκληματικά δίκτυα που δρούν με την μέγιστη οικονομική, νομική και υψηλής τεχνολογίας επάρκεια; Ο αγώνας ενάντια στο λαθρεμπόριο ναρκωτικών, τη σωματεμπρία καθώς και τις απάτες με τις επιδοτήσεις, απαιτεί τόσο ευρωπαϊκό όσο και παγκόσμιο συντονισμό. Ένας τέτοιος συντονισμός θα μπορύσε να ευνοηθεί από μία αποτελεσματικότερη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Η Ένωση πρέπει να δημιουργήσει για τον εαυτό της σαφέστερα χαρακτηριστικά και μια εντονότερη ευρωπαϊκή ταυτότητα ώστε να δώσει στις συντονισμένες προσπάθειές μας μεγαλύτερη ισχύ στις διεθνείς εξελίξεις. Το αίτημα για συναίνεση δείχνει ότι η συνειδητοποίηση για το τι χρειάζεται διαδίδεται πάρα πολύ αργά. Θα χρειαστούν ενισχυμένη συνεργασία και ταχύτερες αποφάσεις.
Απαιτείται ένα κοινό δικαίωμα για πρωτοβουλίες μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής κατα την διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου. Θα μπορούσε να συμβάλει στην ανάληψη μιας μεγαλύτερης ευρωπαϊκής ευθύνης και αναβάθμισης του ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος των πολιτών εκ μέρους των κρατών μελών. Η χρονική προθεσμία των 5 ετών που εισήχθη στον πρώτο πυλώνα για ενισχυμένη πλειοψηφία σε νομικά θέματα είναι αρκετά παράλογη, πέραν των άλλων διότι η αστυνομία και το μεγαλύτερο μέρος των νομικών θεμάτων εξακολουθεί να βρίσκεται στον διακρατικό τρίτο πυλώνα.
Από την οπτική της διεύρυνσης η μεταβατική περίοδος των πέντε ετών πριν να μπορεί να ληφθεί μια νέα απόφαση με ειδική πλειοψηφία είναι ριψοκίνδυνη. Αυτό είναι ένα θέμα που με ενδιαφέρει πάρα πολύ, διότι φοβάμαι ότι μπορεί να καθυστερήσει την διεύρυνση. Γι'αυτό είμαι ευγνώμων που το θέτει η έκθεση. Μια αναδιάταξη των προτεραιοτήτων πρέπει να καταστεί επίκαιρη πριν από το πέρας της πενταετούς περιόδου. Αν οι αποφάσεις του Αμστερνταμ δυσκολευτούν να παράσχουν, δηλαδή δεν παρέχουν την ασφάλεια που προσδοκούν οι πολίτες, τότε διακινδυνεύουμε να χάσουμε την λαϊκή υποστήριξη.
Θέλω να τελειώσω τονίζοντας ότι οι πολίτες πρέπει να αισθάνονται μια ευρωπαϊκή ταυτότητα που καθιστά δυνατή την συνειδητοποίηση τών ευρωπαϊκών κοινών συμφερόντων μας. Αυτή είναι η τελική βάση της λαϊκής θέλησης που μπορεί να προωθήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.
Ille faciet, είπε ο βασιλεύς Κάρολος IX για τον γυιό του Γουστάβο Αδόλφο, θα το κάνει. Αυτό αφορούσε την διεύρυνση εκείνης της εποχής στη Βαλτική Θάλασσα. Ωστόσο δεν αρκεί να κάνει κανείς όπως έκαναν τον 17ο αιώνα, δηλαδή να ελπίζουν στην νεότερη γενιά. Το θέμα δεν τι θα κάνουν άλλοι μετά, αλλά τι θα κάνουμε εμείς τώρα!

Spiers
Κύριε Πρόεδρε, τα συγχαρητήρια μου στους εισηγητές για την έκθεσή τους. Η Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι πολύ συγκρατημένη και μπορούμε να χαιρόμαστε για αυτό. Ωστόσο, περιέχει πολλά καλά σημεία. Για το Κοινοβούλιο αυτό, προβλέπονται αυξημένες εξουσίες οι οποίες θα βελτιώσουν την δημοκρατία και την αποτελεσματικότητα της ΕΕ. Για την χώρα μου, προβλέπει μια ασφαλή νομική βάση για την διατήρηση των ελέγχων στα σύνορα ενώ δεν διαψεύδονται οι επιθυμίες των άλλων κρατών της ΕΕ. Αν και πρέπει να παραδεχτώ ότι αν και δεν ήταν συνεχές θέμα συζήτησης στους δρόμους, περιέχει πολλά στοιχεία τα οποία είναι σημαντικά για τους πολίτες της ΕΕ. Το κεφάλαιο για την απασχόληση, οι διατάξεις κατά των διακρίσεων, το νέο πρωτοκόλλο για την ευημερία των ζώων, η συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στο κοινωνικό κεφάλαιο, έχουν όλα αυτά σημασία για τους πολίτες.
Φυσικά, δεν συμπεριλαμβάνει όλα όσα θα επιθυμούσαν. Δεν είναι όπως σαν την συνέτασε ο οποιοσδήποτε. Πρόκειται σαφώς για συμβιβασμό, όπως πρέπει να είναι και οποιαδήποτε παρόμοια συνθήκη. Ο κ. Corbett ανέφερε τις ελλείψεις ως προς την διεύρυνση. Θα ήθελα να υπήρχε κάποια μεταρρύθμιση ως προς τα Αρθρα 38 ως 43 για την αγροτική πολιτική τα οποία είναι πάρα πολύ ξεπερασμένα. Όμως συνολικά, η Συνθήκη είναι καλή και αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι αναγνωρίζει, ενώ μερικοί απο τους ομιλητές δεν το αναγνώρισαν, τις σχετικά συγκρατημένες επιδιώξεις των περισσότερων πολιτών της ΕΕ ως προς την ανάπτυξη των ευρωπαϊκών δυνάμεων.
Ορισμένα μέλη του Σώματος μπορεί να έχουν απογοητευθεί από τον αργό ρυθμό και την έλλειψη οράματος των μελών των κυβερνήσεων της ΕΕ, όμως αυτές είναι οι κυβερνήσεις οι οποίες θα πρέπει την Συνθήκη την οποία θα συμφωνήσουν, να την εγκρίνουν από τα εθνικά κοινοβούλια ή από δημοψηφίσματα αν αυτό απαιτείται στις χώρες τους. Ο κ. Bourlanges- ο οποίος είναι σήμερα παρόν- είπε: " Οι διπλωμάτες απέτυχαν. Τώρα πρέπει να αναλάβουν οι πολίτες». Προσωπικά αμφιβάλλω ότι αν είχαμε μια Ευρώπη διαμορφωμένη από τους πολίτες, ότι θα ανταποκρινόνταν στις επιδιώξεις του κ. Bourlanges ή της πλειοψηφίας του Σώματος. Για αυτό τον λόγο, αμφιβάλλω για το τέλος της διακυβερνητικότητας ως τρόπο σχεδιασμού συνθηκών, κάτι στο οποίο αναφέρθηκαν πολλοί στο Σώμα.

Dury
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τους συναδέλφους μου για την έκθεση αυτή, που θεωρώ πολύ καλή γιατί, κατά την άποψή μου, αποτελεί την πολιτική έκφραση όσων σκέφτεται το σύνολο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ωστόσο, δεν αντανακλά κατ'ανάγκη πλήρως τη θέση μου και το γνωρίζουν καλά.
Πρώτον, έγινε πολύς λόγος για τους πολίτες. Πράγματι, σε κάθε συνεδρίαση που διεξάγεται, τουλάχιστον στο πολιτικό πλαίσιο όπου εντάσσομαι, οι πολίτες απορρίπτουν τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, απορρίπτουν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Δεν πρόκειται καθόλου για σφάλμα των εισηγητών. πρόκειται, άραγε, για συνολικό πρόβλημα που έγκειται στην εξεύρεση του τρόπου αναθέρμανσης της ευρωπαϊκής φλόγας μας; Προσωπικά, πιστεύω ότι υπάρχει μόνο μία λύση: να αυξήσουμε την παρουσία της Ευρώπης, να βελτιώσουμε την εικόνα της, και να κατευθύνουμε τις πράξεις μας στην επίλυση των προβλημάτων τους. Ελπίζω ότι η Σύνοδος του Λουξεμβούργου για την απασχόληση θα συμβάλει σε αυτό.
Δεύτερον, πρέπει να πούμε "Ναι» ή "Όχι» στο Αμστερνταμ; Θεωρώ ότι το ερώτημα απαντήθηκε ήδη τον Ιούλιο. Είπαμε ότι δεν είναι η καλύτερη Συνθήκη που θα μπορούσαμε να έχουμε, αλλά έχουμε ήδη απαντήσει θετικά, κατά κάποιον τρόπο.
Τρίτον, το πραγματικό πρόβλημα είναι, βεβαίως, η διεύρυνση. Αν η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν απευθυνόταν στους Δεκαπέντε, θα έλεγα ότι, σε τελική ανάλυση, αν και δεν μπορούμε να μιλήσουμε για μεγάλη κοινοτική επανάσταση, υπάρχουν τουλάχιστον στοιχεία που δεν είναι άσχημα, σε ό, τι αφορά το περιβάλλον, την κοινωνία, αλλά αν εξετάσουμε την εν λόγω συνθήκη στο πλαίσιο της διεύρυνσης -απλώς επαναλαμβάνω στο σημείο αυτό τους ισχυρισμούς των συναδέλφων- τότε θα υποστηρίξουμε ότι είναι ανεπαρκής.
Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα. Το ευρωπαϊκό πολιτικό σχέδιο είναι η διεύρυνση. Αν δεν υλοποιήσουμε κατ'αρχάς μεταρρυθμίσεις στον τομέα της δημοκρατίας και της αποτελεσματικότητας, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με τεράστιες δυσκολίες που θα καταστήσουν τους πολίτες ακόμη πιο διστακτικούς έναντι της Ευρώπης.
Τέλος, το τέταρτο ζήτημα συνίσταται στην εξεύρεση του τρόπου οργάνωσης των προσεχών διακυβερνητικών διασκέψεων. Έχουμε διαπιστώσει σαφώς ότι οι σημερινές μέθοδοι συζήτησης μεταξύ των κυβερνήσεων δεν είχαν θετικά αποτελέσματα. Οι κυβερνήσεις είναι δέσμιες των πιέσεων που δέχονται. Ας δώσουμε ακόμη περισσότερες ευκαιρίες στους πολίτες να μιλήσουν, ας εκχωρήσουμε περισσότερες εξουσίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό είναι το μήνυμα που περιλαμβάνει η έκθεση. Αυτό είναι το μήνυμα που θα θέλαμε να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο.

Vaz da Silva
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε Oreja, αγαπητοί συνάδελφοι, η Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι η επισκεπτήρια κάρτα που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση για να συστηθεί στους πολίτες. Μέσω αυτής της Συνθήκης, μέσω του περιεχομένου της, μέσω αυτών που αποσιωπά, αλλά κυρίως μέσω όσων μαθαίνουν οι πολίτες όταν τη διαβάζουν, αναπτύσσεται μέσα τους η επιθυμία να γίνουν Ευρωπαίοι. Με αυτή την έννοια, η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να επιτύχει τρεις στόχους: να αποτελεί ένα αποτελεσματικό υπόβαθρο που θα επιτρέπει στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις μιας κοινωνίας της πληροφορίας και της γνώσης, που θα χαρακτηρίσει την τρίτη χιλιετία· να θέσει στη πρώτη γραμμή προτεραιότητας τους ανθρώπους· να είναι σαφής και ευκολοκατανόητη.
Καμία από τις παραπάνω προϋποθέσεις δεν καλύπτεται με τρόπο ικανοποιητικό από το κείμενο που βγήκε στο Αμστερνταμ. Η έκθεση Mιndez de Vigo - Τσάτσου προκάλεσε μια έντονη πολεμική μεταξύ αυτών που πρότειναν την ολοκληρωτική απόρριψη του κειμένου και όσων πρότειναν να υποστηρίξει το Κοινοβούλιο την κύρωσή της. Μια πολεμική που εκφράστηκε στους κόλπους όλων των πολιτικών Ομάδων, πράγμα που κατ' εμέ είναι υγιές.
Το Κοινοβούλιο θα τηρήσει μια υπεύθυνη στάση εάν υιοθετήσει μια θέση σαφώς κριτική, αλλά συγχρόνως εποικοδομητική όσον αφορά τα αποτελέσματα του Αμστερνταμ, όπως προτείνει ο εισηγητής, ο οποίος επέδειξε αρκετή ευελιξία από τη στιγμή που ενσωμάτωσε στο τελικό κείμενο διάφορες και πολλές προτάσεις, έστω και επικριτικές, ορισμένες εκ των οποίων κατατέθηκαν από την ίδια του την Ομάδα.
Το ότι δεν νοείται διεύρυνση δίχως προηγουμένως να υπάρξει μια πραγματική θεσμική μεταρρύθμιση, είναι παραπάνω από προφανές. Το ότι καμία θεσμική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να προχωρήσει δίχως μια ριζική τροποποίηση της μεθόδου αναθεώρησης της Συνθήκης και, πάνω απ' όλα, της διακυβερνητικής λογικής που κυριαρχούσε μέχρι σήμερα, άρα δίχως την πλήρη συμμετοχή του Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων, είναι επίσης προφανές. Το ότι μόνο μια ενδελεχής θεσμική μεταρρύθμιση θα ανοίξει το δρόμο για τη δημιουργία γοργών και αποτελεσματικών μηχανισμών λήψης αποφάσεων, και αυτό είναι προφανές. Αλλά, κύριε Πρόεδρε, το γεγονός ότι η ισότητα βάσει καταστατικού των κρατών μελών συνιστά το ίδιο το υπόβαθρο της Κοινότητας, όπως και το ότι ο πλούτος της Κοινότητας πηγάζει από την πολυμορφία των πολιτισμών, των γεωγραφικών χαρακτηριστικών και των διαστάσεων των κρατών που την αποτελούν, είναι επίσης σημαντικό και προφανές, που θα ήθελα να υπογραμμίσω και που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά τον προβληματισμό για τη θεσμική μεταρρύθμιση. Το ότι η πολιτιστική διάσταση θα αποτελέσει την κινητήρια δύναμη του ευρωπαϊκού σχεδίου στο πλαίσιο της μελλοντικής κοινωνίας της γνώσης, είναι ίσως η πιο παραμελημένη αλλά σίγουρα η προφανέστερη και βασικότερη αλήθεια, που θα πρέπει να αντανακλάται στο κείμενο της Συνθήκης.
Και ολοκληρώνω εκφράζοντας την ελπίδα να προσεγγίσει το Συμβούλιο τις θέσεις του Κοινοβουλίου όσον αφορά την επείγουσα ανάγκη καθιέρωσης μιας νέας μεθόδου για την επόμενη αναθεώρηση, αλλά επίσης ευελπιστώντας ότι το Συμβούλιο θα λάβει υπόψη του το προοίμιο της Συνθήκης, που αναφέρεται στον πολιτισμό, και θα προσθέσει ένα ειδικό άρθρο σχετικά με την πολιτική για τις γλώσσες, δεδομένης της σημασίας του για τον κάθε πολίτη.

Dankert
Κύριε Πρόεδρε, η κυριότερη επιτυχία της Συνθήκης του Αμστερνταμ είναι ότι η Οικονομική και Νομισματική Ένωση θα ξεκινήσει μάλλον στην ώρα της και, δεύτερον, ότι δεν μπλοκαρίσθηκε ο δρόμος για τις διευρύνσεις. Η ίδια η Συνθήκη είναι πενιχρή, δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο περιλαμβάνει μεν μερικές ελκυστικές προοπτικές για περαιτέρω εκδημοκρατισμό, αλλά, κύριε Πρόεδρε, παραμένει ένα πρόβλημα για το Κοινοβούλιο: Δεν υπάρχει κοινοβούλιο χωρίς επαφή με τους κατοίκους. Αυτό παει να πει δημοκρατία. Έχοντας υπόψη τα όσα έγιναν στη Συνθήκη: περαιτέρω διακυβερνητισμός, αυτοεξαιρέσεις κατά βούληση, ευελιξία, όλα αυτά δημιουργούν μια κατάσταση στην οποία οι κάτοικοι της Ευρώπης δεν θα καταλαβαίνουν πια ποτέ πώς λειτουργεί η δημοκρατία στην Ευρώπη. Θεωρώ το ζήτημα σοβαρότατο. Πρόκειται για πρόβλημα δομής το οποίο μετά το Αμστερνταμ πρέπει να μας απασχολήσει και πάλι.
Κύριε Πρόεδρε, η έλλειψη της Συνθήκης του Αμστερνταμ είναι ότι μια περαιτέρω διεύρυνση δεν είναι πολύ εφικτή και ότι μείναμε με την ελπίδα να συμφωνήσουμε έστω και τώρα για την θεσμική μεταρρύθμιση, ώστε να μπορέσει να γίνει επέκταση χωρίς να υποβαθμισθεί η ποιότητα της Κοινότητας. Αυτή είναι η ουσία του θέματος.
Και, κύριε Πρόεδρε, δεν είμαι πολύ ήσυχος, διότι ήδη όπως έχουν τα πράγματα, η Κοινότητα δυσκολεύεται να λειτουργήσει σωστά. Σας δίνω ένα παράδειγμα. Συνεχώς μιλάμε για την μεταρρύθμιση της Επιτροπής, για τον αριθμό των μελών του Κοινοβουλίου, και σπανίως μιλάμε για το Συμβούλιο. Κι όμως, διάβασα σήμερα στην εφημερίδα ότι ο υπουργός μεταφορών της χώρας μου, δεν κατόρθωσε να μιλήσει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Υπουργών για ένα επίκαιρό θέμα, για την απεργία στις μεταφορές στη Γαλλία. Διότι το Συμβούλιο δεν δύναται πλέον να ασχοληθεί με επίκαιρα θέματα αν αυτά δεν έχουν λεπτομερώς προετοιμασθεί από τους υπαλλήλους. Οπότε χάνεται πολύτιμος χρόνος.
Κύριε Πρόεδρε, το ζήτημα θα πάρει σιγά-σιγά τέτοια μορφή ώστε δεν θα υπάρχει πια επίλυση. Το αντίτιμο μιας διεύρυνσης θα είναι η περαιτέρω αύξηση της γραφειοκρατίας. Και αυτή η γραφειοκρατία μπορεί να αποτελέσει μεγάλο εμπόδιο στον δρόμο προς τον εκδημοκρατισμό της Ευρώπης. Στο θέμα αυτό δεν επιτεύχθηκε πρόοδος στο Αμστερνταμ.

Rack
Πρέπει κανείς να παίρνει ως μέτρο τον αντίπαλό του. Ποιός αντιμάχεται τη Συνθήκη του Αμστερνταμ με την μεγαλύτερη ορμητικότητα; Από την μία είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν φτάνει αρκετά μεκριά. Θέλουν να γίνει πιο γρήγορα ένα πιο εκτεταμένο ευρωπαϊκό ομοσπονδιακό κράτος, κι αυτό καθόλου δεν το εξασφαλίζει η Συνθήκη του Αμστερνταμ. Από την άλλη, η Συνθήκη του Αμστερνταμ συναντά αντίδραση από τους κατ' αρχήν αντιπάλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι είτε δεν θέλουν καθόλου μία ενωμένη Ευρώπη είτε θέλουν μόνον έναν εντελώς χαλαρό δεσμό μεταξύ των κρατών, μία αρκετά καλή ζώνη ελευθέρου εμπορίου με εθνικά κράτη, που θα έχουν το δικαίωμα να λένε όχι στα πάντα. Έχοντας τέτοιους αντιπάλους με τέτοια επιχειρήματα, η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν μπορεί να είναι και τόσο κακή. Θα μπορούσε, όμως, να είναι καλύτερη. Θα μπορούσε και θα έπρεπε να περιλαμβάνει κυρίως ευρύτερες και βαθύτερες μεταρρυθμίσεις θεσμικών οργάνων, αν έχει σκοπό να φέρει εκείνο το μέτρο εμβάθυνσης της κοινής Ευρώπης, το οποίο χρειαζόμαστε για ακόμη μερικά χρόνια μπορστά μας. Φέτος πρέπει να τον αξιοποιήσουμε για μία περαιτέρω αναθεώρηση της συνθήκης, που θα ακολουθήσει διαφορετικούς κανόνες απ' ό, τι οι μέχρι τώρα διακυβερνητικές διασκέψεις. Η μέχρι τώρα μέθοδος αναθεώρησης της συνθήκης είναι ξεπερασμένη. Οδηγεί σε βέτο εκεί, όπου χρειαζόμαστε κινητικότητα. Οδηγεί στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή εκεί, όπου χρειαζόμαστε μεγάλη, για να μην πούμε την πιο μεγάλη συνοχή. Ποιά διαδικασία θα μας βγάλει από αυτό το δίλημμα;
Oι κκ. Mendez de Vigo και Τσάτσος με την έκθεσή τους οδηγούν την συζήτηση στο σωστό δρόμο. Η επόμενη αναθεώρηση της Συνθήκης πρέπει να ακολουθήσει ευρωπαϊκούς κανόνες νομοθεσίας, πρέπει να γίνει έτσι, όπως δημιουργούμε παραδοσιακά στην Ευρώπη το δίκαιο: επί τη βάσει μιας αίτησης πρωτοβουλίας της Επιτροπής και με συμμετοχή του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με πλήρη δικαιώματα. Αν κάνουμε την επόμενη αναθεώρηση σύμφωνα με αυτούς τους κανόνες, τότε θα είναι επιτυχής, και τότε η επομενη συνθήκη όχι μόνο δεν θα εμποδίζει την διεύρυνση, αλλά θα την καθιστά δυνατή.

Swoboda
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι εκπρόσωποι της Επιτροπής και του Συμβουλίου, αν κανείς ήθελε να χαρακτηρίσει με μία λέξη τις εργασίες της Συνθήκης του Αμστερνταμ, θα μπορούσε να πει επικαλούμενος τον Γερμανό ποιητή Bertold Brect ότι πρόκειται για μια μετριοπαθή πρόοδο. Ο Brecht το είχε πεί αυτό απόλυτα κυνικά και επικριτικά. Μπορεί κανείς να το δεί έτσι, αλλά μπορεί επίσης να πεί εντελώς θετικά ότι αυτό είναι πρόοδος. Όμως, δεν πρέπει να απατώμαστε για το ότι η πρόοδος είναι πολύ μικρή, αν συγκριθεί με τις αξιώσεις αυτού του Κοινοβουλίου.
Πώς βλέπει ο πολίτης της Ευρώπης αυτήν την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την Συνθήκη του Αμστερνταμ; Ο πολίτης της Ευρώπης βλέπει ότι θα έχουμε πολλές ακόμη διενέξεις και συζητήσεις τον επόμενο καιρό, γιατί δεν επιτεύχθηκε σε πολλές περιπτώσεις η μετάβαση από το αξίωμα της ομοφωνίας στην πολυφωνία. Αυτό είναι το αποφασιστικής σημασίας καθήκον μας κατά την επόμενη αναθεώρηση γιατί έτσι, σιγά - σιγά, αυτό το Κοινοβούλιο θα πάρει την θέση που αληθινά του αξίζει.
Δεύτερον, ένα σημείο που συναντώ επανειλημμένα στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής: ο πολίτης της Ευρώπης βλέπει ότι εδώ είναι μία μεγάλη ήπειρος που αποδίδει πολυ, πληρώνει πολλά, έχει όμως περιορισμένο δικαίωμα συναπόφασης, γιατί δεν μιλάει με μία φωνή, παρά με πολλές, απέναντι στην μία φωνή της Αμερικής, και αυτό ασφαλώς πρέπει να το διορθώσουμε.
Το τελευταίο σημείο: κύριε Πρόεδρε ποιά θα είναι η συνέχεια; Ο συνάδελφος Rack και πολλοί άλλοι είπαν ήδη - κι αυτό περιλαμβάνεται επίσης στην έκθεση Τσάτσου / Mendez de Vigo - ότι η συνέχεια πρέπει να είναι διαφορετική. Πρέπει από αυτό το Κονοβούλιο, δηλαδή από την φωνή του λαού, να βγεί μεγαλύτερη προθυμία για αναθεώρηση! Γιατί τα πράγματα μετά το Αμστερνταμ ήταν έτσι; όλοι οι αρχηγοί κυβερνήσεων επέστρεψαν στν πατρίδα τους και είπαν: "Το Αμστερνταμ υπήρξε μεγάλη επιτυχία. Δεν έκανα καμια παραχώρηση. Δεν κάναμε τίποτα για την Ευρώπη, και εγώ έσωσα την πατρίδα μου.»
Μελλοντικά πρέπει, συνεπώς, το Κοινοβούλιο που εκπροσωπεί τα ανώτερα συμφέροντα να παίζει μεγαλύτερο ρόλο. Με αυτό το πνεύμα, θέλω να ευχαριστήσω θερμά τους εισηγητές Τσάτσο και Mendez de Vigo για την πολύ - πολύ καλή έκθεσή τους ως σημείο εκκίνησης για μια νέα αναθεώρηση, που πρέπει να εκφράζει περισσότερη δύναμη, περισσότερη θέληση συνοχής.

Iversen
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου, καταρχάς, να τονίσω ότι, κατά τη γνώμη μας, η Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι πολύ καλύτερη συνθήκη από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να το θυμόμαστε αυτό. Στη Συνθήκη του Αμστερνταμ δίνεται μεγαλύτερο βάρος σε αυτό που εμείς στη Δανία αποκαλούμε σοβαρά πολιτικά θέματα, αλλά είναι σοβαρά πολιτικά θέματα και για άλλες χώρες. Ένα παράδειγμα είναι η καλύτερη προστασία του περιβάλλοντος, η συνεργασία για την καταπολέμηση της ανεργίας, η διαφάνεια και η μεγαλύτερη επιρροή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Θέλω ωστόσο να πω ότι σε ορισμένους τομείς έχουμε κάποιες δυσκολίες με την έκθεση για τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Είμαστε αναγκασμένοι να ψηφίσουμε κατά ορισμένων τομέων. Είμαστε της γνώμης ότι είναι λυπηρό να επιχειρούμε να βάλουμε εμπόδια στη διεύρυνση με το να απαιτούμε ότι όλες οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις πρέπει να έχουν ήδη ολοκληρωθεί πριν από την έναρξη της διεύρυνσης. Πιστεύουμε επίσης ότι είναι κατακριτέο η Δανία να συσχετίζεται με την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τη συμφωνία του Σένγκεν. Η Δανία φυσικά συμμετέχει, όπως όφειλαν να γνωρίζουν οι εισηγητές, σε επίπεδο κράτους μέλους, ενώ αντιθέτως και η Ιρλανδία και η Μεγάλη Βρετανία είναι εντελώς εκτός συνεργασίας. Η διατύπωση που υπάρχει στην έκθεση στέλνει λάθος μηνύματα στο κράτη μέλη όσον αφορά τη συμμετοχή της Δανίας στη συμφωνία του Σένγκεν, κι ως εκ τούτου αναγκαζόμαστε να την καταψηφίσουμε. Θα προτιμούσαμε αυτή η παράγραφος να μην υπήρχε καθόλου. Αυτό που γράφει είναι απλούστατα εντελώς λανθασμένο. Στην έκθεση αναφέρεται επίσης η ευρύτερη συνεργασία στον τομέα άμυνας και πολιτικής ασφάλειας. Εξ ονόματος των Δανών σοσιαλδημοκρατών διαφωνούμε με αυτό και γι'αυτό αναγκαζόμαστε να καταψηφίσουμε το σημείο 9, δεδομένου ότι πιστεύουμε πως βρίσκεται σε αντίφαση με τις δανέζικες επιφυλάξεις. Εξάλλου θέλω να πω πως συμφωνούμε να συντελέσει και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ώστε να γίνουν οι αποφάσεις στην ΕΕ πιο δημοκρατικές και πιο διαφανείς, γι'αυτό εξάλλου υποστηρίζουμε την άποψη η αγροτική πολιτική να τεθεί υπό την από κοινού λήψη αποφάσεων. Είναι επίσης σημαντικό να θυμόμαστε ότι η προοπτική ενός ναι στο Αμστερνταμ δεν είναι το μόνο για το οποίο συζητούμε σήμερα εδώ, αλλά για μια ειρηνικότερη ΕΕ, μια ειρηνικότερη Ευρώπη, μια Ευρώπη όπου τα παλιά δικτατορικά ανατολικά κράτη θα συμμετάσχουν μακροπρόθεσμα σε μια ενωμένη Ευρώπη. Αυτή την προοπτική δεν πρέπει να την ξεχάσουμε. Γι'αυτό κατά την τελική ψηφοφορία θα υπερψηφίσουμε.

Malone
Κύριε Πρόεδρε, έχω συνειδητοποιήσει ότι σήμερα συμμετέχουμε σε μια συνεχιζόμενη ιστορική εξέλιξη της ευρωπαϊκής ηπείρου. Θα ήθελα να επισημάνω ότι αυτή είναι η τρίτη σημαντική αλλαγή Συνθήκης σε λιγότερο από μια δεκαετία σε αυτό το τελευταίο στάδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Ο απλός πολίτης θα ήθελε να ξέρει τι αφορά η Συθήκη αυτή. Πρέπει να το πούμε ξεκάθαρα, όσο πιό απλά γίνεται και έτσι θα ενισχυθούν οι πολιτικές της Ένωσης και η αποτελεσματικότητα των θεσμών. Ως προς το σημείο αυτό, καλωσορίζω το γεγονός ότι δίνονται στην Ένωση ενισχυμένες εξουσίες στον αγώνα κατά του εγκλήματος. Ο στόχος για το μέλλον θα είναι να εξασφαλισθεί ότι οι πολίτες θα επωφελούνται από την ελεύθερη διακίνηση και όχι οι εγκληματίες.
Καλωσορίζω επίσης τις διατάξεις της νέας Συνθήκης οι οποίες ενισχύουν τις εξουσίες και τις αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε τομείς όπως η απασχόληση, το περιβάλλον και άλλοι τομείς, όπως ο κοινωνικός αποκλεισμός και η φτώχεια, στους οποίους έγινε αναφορά σήμερα το απόγευμα. Σε αυτούς τους τομείς, φυσικά, αναμένει το κοινό να δραστηριοποιηθούμε.
Μια περαιτέρω σημαντική κίνηση προς τα εμπρός στην Συνθήκη αυτή, έγινε ως προς την αποτελεσματικότερη και συνεκτικότερη εξωτερική πολιτική. Αφορά την βελτίωση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων με περιορισμένες περιπτώσεις ειδικής πλειοψηφίας ενώ διατηρείται η αρνησικυρία ενός κράτους στην περίπτωση που τίθενται σε κίνδυνο ζωτικά συμφέροντα.
Για τους Ιρλανδούς είναι πολύ σημαντικό, και είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι το σημείο αυτό δεν απειλεί την ουδετερότητα της Ιρλανδίας. Η Συνθήκη θα επικυρωθεί μέσω δημοψηφίσματος στην Ιρλανδία και σε άλλες χώρες. Ως προς αυτό, θα ζητήσω από την Ιρλανδική κυβέρνηση να εξασφαλίσει ότι θα δοθούν απλά διατυπωμένες πληροφορίες, και όχι περίπλοκα νομικά κείμενα.
Ένα λυπηρό στοιχείο της Συνθήκης είναι η επιβεβαίωση της έδρας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εδώ στο Στρασβούργο. Τα απλά μέλη του Κοινοβουλίου, τα εκλεγμένα μέλη, δεν έχουν λόγο και είναι θλιβερό. Χαιρετίζω τη σημερινή συζήτηση και ανυπομονώ για τις συζητήσεις στα εθνικά κοινοβούλια στους προσεχείς μήνες.

Morαn Lσpez
Κύριε Πρόεδρε, κατ'αρχάς θα ήθελα να συγχαρώ τους κυρίους Mιndez de Vigo και Τσάτσο για μια έκθεση που είναι ολοκληρωμένη, σαφέστατη και που όντως ανοίγει μια προοπτική κριτικής, αλλά και πραγματική, της Συνθήκης του Αμστερνταμ.
Αυτή την εβδομάδα, κύριε Πρόεδρε, πραγματοποιούνται τρεις σημαντικές πράξεις στα πλαίσια της Ευρώπης: αυτή η συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η έκτακτη Σύνοδος για την απασχόληση στο Λουξεμβούργο και ένα γεγονός που αφορά όλη την Ευρώπη αν και δεν πρωταγωνιστεί η Ευρώπη, που είναι ο πόλεμος μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράκ ή μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και του Ιράκ.
Θα ήθελα λίγο να ξεφύγω από τη Συνθήκη, να ξεφύγω από αυτό το χώρο του Κοινοβουλίου και να ξεφύγω από τις Βρυξέλλες. Θα ήθελα να τοποθετηθώ στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Όποια και να είναι η οργάνωση που δίνεται στις Συνθήκες, με ένα σύστημα αναθεώρησης προφανώς δεν μπορεί να είναι το σημερινό, δηλαδή μια αποκλειστική Διακυβερνητική Διάσκεψη. Όταν η Ευρώπη δεν έχει κοινωνικοοικονομικό πρότυπο και δεν έχει διεθνή πολιτική βλέψη, θα συνεχίσει να λειτουργεί ως Κοινότητα, ως Ένωση, καλύτερα ή χειρότερα, διαθέτοντας μεγάλη αρμοδιότητα στα όργανά της αλλά δεν θα είμαστε καλά προσαρμοσμένοι μέσα στον κόσμο. Σχετικά με αυτό, θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι, όταν δημιουργήθηκε η Κοινότητα, υπήρχε μια κοινωνικοοικονομική θεωρία τυπικά ευρωπαϊκή. Μέσα στο καπιταλιστικό σύνολο, η Ευρώπη έχει ένα οικονομικό πρότυπο που βασίζεται σε ένα ενδεικτικό σχέδιο για την ιδιωτική επιχείρηση, ένα δεσμευτικό σχέδιο για τον δημόσιο τομέα, έναν δημόσιο τομέα και μια κοινωνική πρόνοια. Από το 1957, αυτό το σύστημα διατηρήθηκε έως το 1989, μάλλον το 1986. Αυτή τη στιγμή η Ευρώπη υποβάλλεται σε μια οικονομικοκοινωνική ανάγνωση διαφορετικού είδους και δεν βρίσκει την διατύπωσή της. Εκείνη τη στιγμή υπήρχε μια δημοκρατικο - χριστιανο- σοσιαλιστική συναίνεση που οικοδόμησε αυτή την Ευρώπη. Εγώ ζητώ την συμφωνία για να καθοριστεί ένα ευρωπαϊκό πρότυπο. Όταν θα υπάρξει αυτό το πρότυπο και όταν καθοριστεί η θέση της Ευρώπης σε ένα κόσμο, όχι πια διπολικό, υπό τη ηγεμονία μιας μοναδικής υπερδύναμης, αλλά πολυπολικό, εκείνη τη στιγμή το ευρωπαϊκό έργο θα είναι ευκολότερο και η αναθεώρηση θα είναι ευκολότερη.
Όσον αφορά την τεχνική αναθεώρηση των Συνθηκών, είναι λογικό να αφοσιωθούμε στην αποστολή μας, αλλά είναι απαραίτητο να ζητηθεί από αυτό το Κοινοβούλιο να διατηρήσει η Ευρώπη το διεθνές της και το κοινωνικοοικονομικό πρότυπο διότι, αλλιώς, το έργο μας θα είναι απλά μια τυπικότητα.
Η αναθεώρηση, η δράση, η ευρωπαϊκή θέση συσχετίζονται με την ευρωπαϊκή εικόνα στον κόσμο, ως κοινωνικοοικονομικό πρότυπο και ως πρότυπο διεθνούς πολιτικής. Τα υπόλοιπα θα έρθουν με μεγαλύτερη ευκολία και δεν θα βρεθούμε με ένα κουστούμι φτιαγμένο για έναν έφηβο που μεγαλώνει ή ένα κουστούμι φτιαγμένο για έναν έφηβο που εμείς πιστεύουμε ότι δεν μεγαλώνει.

Manzella
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, με την εμβάθυνση της θεσμικής συζήτησης πάνω στην Ευρώπη του ευρώ, αντιλαμβανόμαστε ότι το Αμστερνταμ δεν μπορούσε να είναι τίποτε άλλο από εκείνο που υπήρξε. Μόνο όταν αποσαφηνισθούν οι θεσμικές συνέπειες της νομισματικής ενοποίησης θα είναι πράγματι δυνατό να σχεδιάσουμε το ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ, και αυτό όχι σαν συνέπεια των χαρακτηρισμένων από δεξιοτεχνικές ενέργειες αυτοματισμών της νομισματικής ενοποίησης που μπορούν και δημιουργούν πολιτικά θεσμικά όργανα, αλλά από την ανάγκη να λάβουμε επί τέλους υπόψη, έχοντας όλα τα δεδομένα στη διάθεσή μας, αυτού που υπήρξε η αληθινή και ανησυχητική επανάσταση του Μάαστριχτ, δηλαδή η σύλληψη μίας Ένωσης που είναι πάντοτε ένωση, όμως όχι πλέον ένωση ίσων, αλλά ένωση διαφόρων κρατών. Το πρόβλημα του χειρισμού των διαφορών είναι λοιπόν η μεγάλη πρόκληση που αντιμετωπίζει η Ένωση για να παραμείνει αυτό που είναι.
Η σημαντική προσπάθεια σύγκλισης που ήδη πραγματοποιήθηκε στο δημοσιονομικό πεδίο, αποδεικνύει πόσο ρεαλιστικό αλλά και ανησυχητικό είναι το όραμα μιας Ένωσης με διαφοροποιημένο καθεστώς λόγω του ενυπάρχοντος νέου χαρακτήρα που έχει για τα κράτη μέλη. Αυτή λοιπόν πρέπει να είναι το επίκεντρο της προσοχής που πρέπει να δείξει σε πολιτικά και θεσμικά ζητήματα το Κοινοβούλιο αυτό στο εγγύς μέλλον, επειδή και το θέμα της διεύρυνσης θα εξαρτηθεί εξ ολοκλήρου όχι πλέον μόνο στις εγγυήσεις που παρέχει η ενότητά μας, αλλά κυρίως πάνω στην ικανότητα διαχείρισης των διαφορών μας. Στην ένταση αυτή μεταξύ ενότητας και διαφοροποίησης που ήδη υπάρχει στο σύστημά μας, αποφασιστικός παράγοντας συνοχής πρέπει να θεωρηθεί ο εγκάρσιος αυτός θεσμός που αποτελείται από τους λαούς της Ευρώπης με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους, ο θεσμός δηλαδή που ονομάζουμε ιθαγένεια. Η εμβάθυνση της ουσιαστικής διάστασης της ιθαγένειας της Ένωσης είναι ουσιαστικά η σημαντικότερη θεσμική συμβολή που μπορούσε να δώσει και έδωσε η συνθήκη αυτή, η οποία όμως σχετικά με άλλα θέματα, έχει τελματωθεί εντελώς.
Μέσα στο μεταβατικό αυτό κλίμα πιστεύω, κλείνοντας αυτή τη μακρά συζήτηση, ότι καλό θα είναι να ακολουθήσουμε τη γνώμη των κυρίων Τσάτσου και Mendez de Vigo.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Το Προεδρείο συγχαίρει τους εισηγητές κκ. Mιndez de Vigo και Τσάτσο για την εξαίρετη εργασία τους.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί απόψε στις 17.30.

Εμπόριο και Διάσκεψη ΕΕ - Η.Π.Α.
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την συζήτηση επί των δηλώσεων του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τους τομείς του εμπορίου, και ειδικότερα το πρόβλημα των κυρώσεων και για την εκτέλεση της νέας Διατλαντικής Ατζέντας (2ος και 3ος Πυλώνας της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή 'Ενωση) εν όψει της Διάσκεψης Κορυφής Ευρωπαϊκής 'Ενωσης/Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στις 5 Δεκεμβρίου 1997.

Wohlfart
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, είμαι ιδιαίτερα ευχαριστημένος που έχω τη δυνατότητα να συμμετάσχω, εξ ονόματος του Συμβουλίου, σε αυτή τη συζήτηση για τη μελλοντική διάσκεψη κορυφής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής/Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως γνωρίζετε, η Νέα Διατλαντική Ατζέντα, που υπογράφηκε στο τέλος της Συνόδου Κορυφής μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, που διεξήχθη στη Μαδρίτη στις 3 Δεκεμβρίου 1995, καθώς και το Κοινό σχέδιο δράσης Ευρωπαϊκής Ένωσης/Ηνωμένων Πολιτειών, που ήταν σχετικό προς αυτή, επικέντρωσαν εκ νέου και επαναπροσανατόλισαν όλες τις πτυχές των εταιρικών σχέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Νέα Διατλαντική Ατζέντα όπως θα έλεγαν οι αμερικανοί φίλοι μας, ενθάρρυνε τις δύο πλευρές να διευρύνουν και να εντείνουν τη συνεργασία τους σε πολλούς τομείς κοινού ενδιαφέροντος. Εκτιμώ ότι οι εξαμηνιαίες σύνοδοι κορυφής αποτελούν ουσιαστικό στοιχείο της ΝΔA. Όχι μόνο επισημαίνουν τη συνολική ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά προωθούν την εφαρμογή της ΝΔΑ και δίνουν την ευκαιρία να αναθεωρηθούν στο σύνολό τους οι σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες και να εξεταστούν συγκεκριμένα ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίο και εγώ ο ίδιος περιμένουμε με ενδιαφέρον την προσεχή σύνοδο κορυφής, που θα διεξαχθεί, όπως γνωρίζετε, στην Ουάσινγκτον, στις 5 Δεκεμβρίου, αποτελώντας συνέχεια της διάσκεψης κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά, που θα πραγματοποιηθεί την προηγουμένη.
Οι προετοιμασίες για την εν λόγω διάσκεψη κορυφής έχουν προχωρήσει και η προεδρία της Επιτροπής, καθώς και η αμερικανική αντιπροσωπεία, θα συναντηθούν αύριο στο πλαίσιο της ομάδας υψηλού επιπέδου που συγκροτήθηκε μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, για να διαπιστωθεί η πρόοδος που έχει σημειωθεί στη Νέα Διατλαντική Ατζέντα, και να εξεταστούν ορισμένα πρωταρχικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε τώρα. Καταρτίζουμε ήδη λεπτομερώς την ημερήσια διάταξη της Διάσκεψης Κορυφής με τους αμερικανούς εταίρους μας, είμαι όμως ήδη σε θέση να σας πω ότι εξετάζουμε το ενδεχόμενο να εντάξουμε πολύ σημαντικά σημεία, όπως τα εξής: τις εμπορικές σχέσεις μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, κυρίως στο πλαίσιο των σχέσεων ΕΕ/ΗΠΑ στον ΠΟΕ και σε συνάρτηση με το νόμο Helms-Burton. Θα εντάξουμε, εξίσου, θέματα της επικαιρότητας, όπως την ειρηνευτική διαδικασία στην Εγγύς Ανατολή, το Κυπριακό ζήτημα, τις κλιματικές αλλαγές, την καταπολέμηση της εγκληματικότητας και του οργανωμένου εγκλήματος, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, τα ναρκωτικά, τη μετανάστευση, την πολιτική ασύλου. Να, λοιπόν, ποια θεωρώ σημαντικά στοιχεία για αυτή τη διάσκεψη κορυφής.
Όπως και στις προηγούμενες διασκέψεις κορυφής, οι Ηνωμένες Πολιτείες και εμείς οι ίδιοι θα επιστήσουμε την προσοχή μας στα απτά αποτελέσματα που προέκυψαν το τελευταίο εξάμηνο. Ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να υπογράψουμε εν πρώτοις την επιστημονική και τεχνολογική συμφωνία, και να μονογράψουμε στη συνέχεια τη συμφωνία σχετικά με την εφαρμογή των αρχών ενεργούς ευγένειας κατά την εφαρμογή των κανόνων που έχουμε θεσπίσει σχετικά με τον ανταγωνισμό. Τρίτον, θα μπορούμε επίσης -τουλάχιστον, το ελπιζω- να ανακοινώσουμε επισήμως πρωτοβουλίες όπως είναι το Διατλαντικό Σύστημα Ανταλλαγής Πληροφοριών, η ψηφιακή βιβλιοθήκη και ο διατλαντικός διάλογος για την κοινωνία των πολιτών. Σε ό, τι αφορά το πρόγραμμα ΕΕ/ΗΠΑ υπέρ της δημοκρατίας και της κοινωνίας των πολιτών, που εξαγγέλθηκε στη Χάγη, πιστεύουμε ότι μπορούμε να επιβεβαιώσουμε τα ονόματα εκείνων που θα συμμετέχουν στο δικαστικό σώμα.
Η εν λόγω διάσκεψη κορυφής, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα είναι η τέταρτη από την εφαρμογή της NΔA. Την τελευταία διετία, σημειώθηκαν ορισμένα αξιόλογα και συγκεκριμένα αποτελέσματα. Έτσι, στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, οι δύο πλευρές ενέτειναν τη συνεργασία τους στα βασικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της προώθησης της ειρήνης, της σταθερότητας και της συμφιλίωσης στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Αφρική. Η ένταξη της Ευρατόμ, στις 17 Σεπτεμβρίου, στον Οργανισμό για την Ενεργειακή Ανάπτυξη της Κορεατικής Χερσονήσου, στα σύνορα των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας, αντικατοπτρίζει την κοινή μας βούληση να εντείνουμε τις προσπάθειες που έχουν αναληφθεί στον τομέα της μη διάδοσης.
Σε ό, τι αφορά τον τομέα της ανθρωπιστικής και της αναπτυξιακής βοήθειας, βελτιώσαμε το συντονισμό μας, ικανοποιώντας τις ανάγκες των κοινωνιών που σπαράσσονται από τον πόλεμο. Συνεργαζόμαστε εξίσου στο πλαίσιο της δραστηριότητας που αποβλέπει στην προώθηση της δημοκρατίας και στην ενίσχυση της κοινωνίας των πολιτών. Η Ενωμένη Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες ενεργούν από κοινού για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που παρουσιάζονται σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας μας για την καταπολέμηση των ναρκωτικών, υπογράψαμε στη διάσκεψη κορυφής της Χάγης συμφωνία για τις αρχικές χημικές ουσίες, ώστε να μπορέσουμε να καταπολεμήσουμε την κλοπή χημικών προϊόντων για την παραγωγή παράνομων ναρκωτικών. Εργαζόμαστε από κοινού στην περιοχή της Καραϊβικής, και ελπίζουμε να διευρύνουμε τη συνεργασία μας στην περιοχή των Ανδεων.
Σήμερα, προσπαθούμε να αρχίσουμε συναλλαγές στο πλαίσιο των προσπαθειών για την καταπολέμηση του διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος, και οργανώσαμε συντονισμένη εκστρατεία πληροφόρησης με κατεύθυνση, αρχικώς, την Πολωνία και την Ουκρανία, για να καταπολεμηθεί το εμπόριο γυναικών. Παρά τις αποκλίσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών σε ό, τι αφορά το χρονοδιάγραμμα για τη μείωση των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, εξετάζουμε τους τρόπους συνεργασίας στη διάσκεψη του Κιότο για τις κλιματικές αλλαγές, που θα διεξαχθεί τον Δεκέμβριο.
Πραγματοποιήθηκαν ορισμένα σημαντικά αποτελέσματα σε ό, τι αφορά την πολυμερή εμπορική ατζέντα και τις προσπάθειες για τη δημιουργία της νέας διατλαντικής αγοράς. Έτσι, στο πλαίσιο του ΠΟΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες ένωσαν τις προσπάθειές τους για την υπογραφή συμφωνίας σχετικά με τις τεχνολογίες της πληροφορικής και συμφωνίας για τις υπηρεσίες βασικών τηλεπικοινωνιών που, όλες μαζί, καθιστούν εφικτή την ελευθέρωση περίπου χιλίων εκατομμυρίων δολαρίων σε διεθνείς συναλλαγές αγαθών και υπηρεσιών. Στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ, οι κοινές προσπάθειες συνέβαλαν στην έγκριση σημαντικών αποφάσεων σε ό, τι αφορά την πάταξη της διαφθοράς στις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές.
Κύριε Πρόεδρε, στο πλαίσιο της νέας διατλαντικής αγοράς, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεργάστηκαν για να περιορίσουν τους φραγμούς στο εμπόρικο και το περιβάλλον, ικανοποιώντας σε πολλές περιπτώσεις τις συστάσεις του διατλαντικού διαλόγου μεταξύ των επιχειρήσεων. Μετά τη διάσκεψη που διεξήχθη στο Σικάγο, πέρυσι τον Νοέμβριο, και τη διάσκεψη ΕΕ/ΗΠΑ, που διεξήχθη στη Χάγη στις 28 Μαΐου 1997, οι δύο πλευρές υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας και αμοιβαίας βοήθειας στον τελωνειακό τομέα, η οποία θα διευκολύνει τις συναλλαγές, θα ενισχύσει την εκτέλεση των αποφάσεων και την καταπολέμηση της απάτης. Οι διαπραγματεύσεις για τη σύναψη συμφωνίας σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση και την αξιολόγηση του βαθμού εναρμόνισης, έχουν ολοκληρωθεί.
Μία θεμελιώδης πτυχή της NΔA είναι η ανάπτυξη δεσμών μεταξύ των λαών. Ο διατλαντικός διάλογος μεταξύ των επιχειρήσεων ενισχύει τους δεσμούς ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς και τους αμερικανικούς επιχειρηματικούς κύκλους, προωθεί τις θετικές πρακτικές, ελευθερώνει περαιτέρω τις διατλαντικές συναλλαγές. Μετά την επιτυχία που σημείωση η Διάσκεψη του Σικάγο, το όργανο του Διατλαντικού Εμπορικού Διαλόγου συνήλθε εκ νέου στις 6 και 7 Νοεμβρίου στη Ρώμη.
Από την άλλη πλευρά, τον Μάιο, διεξήχθη στην Ουάσινγκτον διατλαντική διάσκεψη με θέμα "Η δημιουργία δεσμών με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού», όπου συμμετείχαν εμπειρογνώμονες στην κοινωνία των πολιτών, την εκπαίδευση, τη νεολαία και τον πολιτισμό, τις ηλεκτρονικές συναλλαγές και τους κοινοβουλευτικούς δεσμούς εκατέροθεν του Ατλαντικού. Είμαστε ικανοποιημένοι κυρίως για το γεγονός ότι οι σχέσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Αμερικανικού Κογκρέσου καθίστανται διαρκώς στενότερες. εξέλιξη στην οποία ο κ. Alan Donnelly, μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, συμβάλλει σημαντικά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η ΝΔA συνιστά δυναμική διαδικασία που εφαρμόζεται διαρκώς από τις δύο πλευρές, προσαρμόζοντας συνεχώς στις πραγματικές συνθήκες τις προτεραιότητες και την καταγραφή των νέων στόχων. Όμως, πρέπει να ομολογήσουμε ότι δεν επιλύει όλα τα προβλήματά μας. Οι πολύ σημαντικές διαφορές, όπως εκείνες που αφορούν τους νόμους Ηelms-Burton και D'Amato, τις ορμόνες, ακόμη και το πρωτόκολλο για τις μπανάνες, αποτελούν την προφανή απόδειξη. Αλλά η NΔA ευνοεί εξάλλου την αμοιβαία εμπιστοσύνη και επιτρέπει και στις δύο πλευρές να αναπτύξουν σφαιρικά τις σχέσεις τους, μέσα σε πνεύμα συνεργασίας που εμπνέεται από θεμελιώδεις αρχές και στόχους, που ισχύουν εκατέροθεν.

Brittan, Sir Leon
Κύριε Πρόεδρε, την παραμονή της συνάντησης κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ στις 5 Δεκεμβρίου στην Ουάσιγκτον, θα ήθελα να ξεκινήσω εξηγώντας γιατί πιστεύω ότι οι σχέσεις ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι τόσο κρίσιμα σημαντικές, γιατί είναι τόσο υγιείς και γιατί είναι και προς το συμφέρον των δύο πλευρών να συνεργασθούν για να ξεπεράσουν τα εμπόδια που υψώνονται ανάμεσα μας.
Η σχέση αυτή είναι η πιο σημαντική διμερής οικονομική σχέση στον κόσμο. Η ετήσια αξία του εμπορίου αγαθών και υπηρεσιών το 1996 ξεπέρασε τα 360 δισεκατομμύρια ECU. Είμαστε οι μεγαλύτεροι επενδυτές στην αγορά τους και αντιστρόφως. Οι ευρωπαϊκές εταιρείες είναι οι μεγαλύτεροι επενδυτές σε 41 Πολιτείες και ο δεύτερος μεγαλύτερος επενδυτής στις υπόλοιπες. Ένας στους έντεκα αμερικανούς εργάτες εργοστασίων απασχολείται από ευρωπαϊκές εταιρείες, και οι αμερικανικές εταιρείες απασχολούν τρία εκατομμύρια εργάτες στην Ευρώπη. Υπάρχει βαθειά αλληλεξάρτηση, προς όφελος και των δύο πλευρών.
Όμως η καρδιά των σχέσεων μας βρίσκεται ακόμη βαθύτερα: έχουμε τις ίδιες βασικές αρχές, στάσεις, ενδιαφέροντα. Συνεργαζόμαστε για την προώθηση αυτών των κοινών ενδιαφερόντων και αξιών σε ολόκληρο τον κόσμο εργαζόμενοι για την πολιτική σταθερότητα, την δημοκρατία, το ελεύθερο εμπόριο και τα ανθρώπινα δικαιώματα και για τον λόγο αυτό συνεργαζόμαστε στην Βοσνία και στην ανατολική Ευρώπη και στην προώθηση της ειρήνης στην Μέση Ανατολή.
Αυτά τα κοινά ενδιαφέροντα δεν σταμάτησαν ούτε μειώθηκαν με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, αλλά πρέπει ίσως να εστιαστούν εκ νέου. Πολλά από τα ζητήματα τα οποία αντιμετωπίζουμε τώρα, όπως η παγκοσμιοποίηση, η αλλαγή του κλίματος, η ανάδυση της Κίνας, τα ναρκωτικά, δεν είναι το παλιό ζήτημα της αντιπαράθεσης Ανατολής -Δύσης αλλά υπάρχουν ζητήματα στα οποία συμπαρατασσόμαστε και για τα οποία αναλαμβάνουμε συχνά κοινές πρωτοβουλίες σε πολυμερή φόρα.
Στο πλαίσιο αυτό, το πρώτο θέμα για το οποίο θέλω να μιλήσω σήμερα, είναι ότι έχουμε τις διαφορές μας - μερικές φορές σημαντικές- για μια σειρά από θέματα, αλλά πρέπει να τις εξετάσουμε σε γενικό πλαίσιο και να τις διατηρήσουμε σε κάποια αναλογία. Οι σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ είναι δυνατές και βαθειές. Ίσως επειδή οι θεσμοί είναι τόσο σταθεροί επιτρέπουμε στον εαυτό μας να εξωτερικεύσει τόσο ανοικτά και ειλικρινά τις διαφορές μας.
Όταν πριν από δύο χρόνια συμφωνήσαμε να ξεκινήσει η νέα διατλαντική ημερήσια διάταξη, και οι δύο πλευρές διαπίστωσαν την σημασία ενός συνολικού πλαισίου στο οποίο θα μπορούσαμε να προωθήσουμε την συνεργασία μας στους πάρα πολλούς τομείς τους οποίους καλύπτει. Ανοιξε ο δρόμος για ένα άλμα στις σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ.
Η νέα διατλαντική ατζέντα την οποία καταρτίσαμε περιλαμβάνει τέσσερις κύριους τομείς συνεργασίας: την προώθηση της ειρήνης, της σταθερότητας, της δημοκρατίας και της ανάπτυξης, την ανταπόκριση στις παγκόσμιες αλλαγές, την διάδοση του διεθνούς εμπορίου και των στενότερων οικονομικών σχέσεων, την δημιουργία γέφυρας ανάμεσα στους ανθρώπους. Έχουμε σημειώσει πρόοδο σε όλα αυτά τα μέτωπα τα τελευταία δύο χρόνια, μικρότερη πρόοδο από αυτή που ονειρευόμασταν αλλά αξιέπαινη όμως.
Αναπτύσσουμε την εξωτερική πολιτική συνεργασίας. Σημειώνουμε πρόοδο στις προσπάθειες μας για παγκόσμια προβλήματα όπως τα ναρκωτικά, το οργανωμένο έγκλημα και η σωματεμπορία. Ήμασταν σε θέση να θέσουμε σαφείς στόχους για τις επιχειρήσεις και τα άτομα, μέσω της συνεργασίας μας σε διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ΠΟΕ, και επίσης μέσω των διμερών συμφωνιών, και τελευταία με την αμοιβαία συμφωνία αναγνώρισης που καλύπτει έξι τομείς και περίπου 50 δισεκατομμυρία στον τομέα του εμπορίου.
Με χαροποίησε το γεγονός ότι και η έκθεση της κ. Erika Mann για την νέα διατλαντική ημερήσια διάταξη εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων και η έκθεση του κ. Souchet για τις σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ εξ ονόματος της Επιτροπής Εξτερικών Υποθέσεων Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, αναγνωρίζουν τους πρώτους καρπούς και τις δυνατότητες για το μέλλον της διαδικασίας για την νέα διατλαντική ατζέντα.
Ας μην ξεχνάμε ότι η νέα διατλαντική ατζέντα είναι καινούργια ακόμη. Μπορούμε και θα κάνουμε περισσότερα. Με απασχολεί ιδιαίτερα να προχωρήσουμε στην οικοδόμηση αυτού που ονομάζουμε νέα διατλαντική αγορά, παίρνοντας στοιχεία από τις συστάσεις του πολύ πετυχημένου διατλαντικού διαλόγου επιχειρήσεων, εστιάζοντας στα εμπόδια τα οποία έχουν πραγματική σημασία, ενώ θα λάβουμε υπόψη τα συμφέροντα των καταναλωτών και των υπολοίπων και από τις δυο πλευρές του ατλαντικού.
Δεύτερον, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι η σχέση αυτή είναι όλο και περισσότερο σχέση μεταξύ ίσων. Αυτό δεν είναι πάντοτε ευπρόσδεκτο για τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά εξυπηρετεί μακροπρόθεσμα τα συμφέροντα και των δύο πλευρών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να φαίνεται ορισμένες φορές ως ένας εξοργιστικός εταίρος για τις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω της θεσμικής πολυπλοκότητας και του μείγματος εθνικών και κοινοτικών αρμοδιοτήτων. Ωστόσο, έχουμε όλο και περισσότερη συνοχή στις εξωτερικές μας σχέσεις και όλο και περισσότερο λειτουργούμε ως μοναδικός παίκτης στην διεθνή σκηνή. Ως τέτοιος, θα γίνουμε ακόμη περισσότερο ικανός εταίρος των ΗΠΑ ενώ θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το Κογκρέσσο των ΗΠΑ, το οποίο μοιάζει συχνά να είναι εσωστρεφές και μονόπλευρα προσανατολισμένο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ήδη ένας πλήρως ισότιμος εταίρος των ΗΠΑ στο διεθνές εμπόριο και η συνεργασία αυτή χρησιμεύει εξαιρετικά για την διαμόρφωση της διεθνούς ημερήσιας διάταξης στο εμπόριο και την απελευθέρωση, είτε πρόκειται για συμφωνίες τεχνολογίας πληροφοριών είτε για τηλεπικοινωνίες ή οικονομικές υπηρεσίες οι οποίες προκειται να συναφθούν στις 12 Δεκεμβρίου φέτος.
Αν εξετάσει κανείς τα πλεονεκτήματα αυτής της πολύ στενής συνεργασίας με τις ΗΠΑ- ό, τι κάνει δηλαδή η καθεμία από τις δύο πλευρές ως αμοιβαία αναγνώριση και ό, τι κάνουμε μαζί ως προς τον υπόλοιπο κόσμο έχοντας κοινή ηγεσία στις πολύ σημαντικές διεθνείς συμφωνίες οι οποίες έγιναν φέτος - αλλάζει η προοπτική των αρνητικών συνεπειών των αποφάσεων του Σώματος Διευθέτησης Διαφορών του ΠΟΕ, όπως πχ στο ζήτημα της μπανάνας.
Γνωρίζω πλήρως ότι πολλοί θεωρούν ότι σε τέτοιου είδους αποφάσεις, οι αμερικανοί χρησιμοποιούν τον ΠΟΕ εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά ας σκεφτούμε επίσης ότι είναι μια θετική μετακίνηση των Ηνωμένων Πολιτειών από την σαφώς μονόπλευρη εμπορική νομοθεσία και προς την δεσμευτική επίλυση των πολυμερών διαφιρών. Δεν θα πρέπει να αμφισβητούμε την αξία τους, γιατί μπορεί να μην αισθανόμαστε άνετα για ορισμένες από τις αποφάσεις.
Εγώ, από την πλευρά μου, δεν θα διστάσω να προτείνω στα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουμε πλήρως τα δικαιώματα αυτά, τα οποία διαπραγματευθήκαμε στο Γύρο της Ουραγουάης και τα οποία χρησιμοποιήσαμε σε πολλές περιπτώσεις και τα οποία θα χρησιμοποιήσουμε στο μέλλονη υπόθεση των ιαπωνικών αλκοολούχων ποτών είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα- εναντίον των ΗΠΑ, όταν αυτές κατά την γνώμη μας, παρέβησαν τις υποχρεώσεις τους προς τον ΠΟΕ. Ξεκινήσαμε μια τέτοια διαδικασία μόλις την προηγούμενη βδομάδα όταν θεωρήσαμε ότι οι ενισχύσεις στις εξαγωγές στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν αντίθετες με τους κανονισμούς. Θα το χρησιμοποιήσουμε αυτό τόσο σθεναρά όσο οποιοσδήποτε άλλος.
Η τάση να αντιμετωπίζεται η ΕΕ ως ένας ισότιμος εταίρος στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι προφανές ότι θα ενισχυθεί με την έναρξη της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης τον Ιανουάριο του 1999. Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχει μια σειρά από άρθρα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικούορισμένα ανησυχητικά, ορισμένα τρομακτικά- αλλά όλα εστιάζουν στην εμφανώς νέα για τις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματικότητα της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όταν πραγματοποιηθεί, θα έχει ένα ενιαίο νόμισμα - κάτι το οποίο αρμόζει, εναρμονίζοντας τη θέση της ως της παγκομίως πρώτης εμπορικής οικονομίας. Και το ευρώ θα γίνει ανταγωνιστής του δολαρίου ως παγκόσμιο νόμισμα. Για μια χώρα η οποία είναι τόσο πολύ υπέρ του ανταγωνισμού, αυτό θα πρέπει να είναι κάτι αποδεκτό αν όχι πάντοτε καλοδεχούμενο.
Είμαι πεπεισμένος ότι σε νομισματικά θέματα, όπως και σε άλλα θέματα, ο ανταγωνισμός είναι υγιής και για εμάς και για τον κόσμο συνολικά. Αλλά είναι εξαιρετικά σημαντικό, τώρα που η πραγματικότητα γίνεται περισσότερο σαφής στις ΗΠΑ, να ξεκινήσουν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη εντατικές συζητήσεις για τις διεθνείς συνέπειες της καθιέρωσης του ευρώ προκειμένου να αποφύγουμε τις εκπλήξεις και να αποκομίσουμε τα οφέλη. Στο πλαίσιο αυτό, καλωσορίζω την όλο αυξανόμενη εκτίμηση της ΟΝΕ εκ μέρους της αμερικανικής κυβέρνησης.
Σε μια πρόσφατη ακρόαση στο Κογκρέσσο, ο κ. Summers, υφυπουργός Οικονομικών, κατέθεσε ότι η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών είναι πεπεισμένη ότι η ΟΝΕ θα πραγματοποιηθεί. Οι σχεδιαστές της πολτικής των ΗΠΑ αρχίζουν τώρα να εξετάζουν τις συνέπειες στην οικονομία τους και στο διεθνές νομισματικό σύστημα. Το Υπουργείο Οικονομικών συμβούλευσε τις αμερικανικές εταιρείες να εντείνουν τις προετοιμασίες τους για το ευρώ.
Επιτρέψτε μου τώρα να ασχοληθώ με το πρόβλημα της ετεροδικίας του νόμου Helms-Burton και του νόμου για τις κυρώσεις εναντίον του Ιράν και της Συρίας. Τα θέματα αυτά απασχολούν πολύ εμένα, τα κράτη μέλη και φυσικά το Κοινοβούλιο Γνωρίζω τις δύο αποφάσεις της Ολομέλειας σχετικά με τον Μνημόνιο στο οποίο καταλήξαμε με τις Ηνωμένες Πολιτείες για τον τρόπο μετον οποίο θα γεφυρώσουμε τις διαφορές μας.
Θέλω να εξηγήσω την πολιτική μας σε αυτό το σημαντικό ζήτημα αρχής- και αυτό είναι το τρίτο σημείο- λαμβάνοντας υπόψη τις ερωτήσεις των αξιότιμων μελών της κ. Gonzαlez Alvarez, του κ. Cabezσn Alonso και της κ. Oddy. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τα μέλη της Διακοινοβουλευτικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ιδιαίτερα τον Πρόεδρο της κ. Alan Donnelly, για τις μεγάλες προσπάθειες που κατέβαλλαν να μεταφέρουν στις διαστάσεις του ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος για τα θέματα αυτά στο Κογκρέσσο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Προχώρησαν, πράγματι, περαιτέρω από το να εκφράσουν το ενδιαφέρον τους. Καλωσορίζω ιδιαίτερα, την πρόταση του κ.Donnelly να πραγματοποιηθεί διατλαντική διάσκεψη στην Κούβα τον επόμενο χρόνο. Η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στους νομοθέτες. Δεδομένης της κυριαρχούσας στο αμερικανικό Κογκρέσσο άποψης ως προς τα διεθνή θέματα, τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχουν να διαδραματίσουν κεντρικό και όχι περιφερειακό ρόλο στην παρουσίαση των απόψεων μας. Ως προς την Κούβα, καθώς επίσης και στην περίπτωση της Λιβύης και του Ιράν, η τραγωδία είναι ότι και εμείς και οι Αμερικανοί έχουμε παρόμοιους αλλά όχι ταυτόσημους στόχους πολιτικής: στην Κούβα, την προώθηση της δημοκρατίας, την οικονομική ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, στο Ιράν και την Λιβύη τα ανθρώπινα δικαιώματα, και την αντίθεση στην προώθηση της διεθνούς τρομοκρατίας και της εξάπλωσης των όπλων μαζικής καταστροφής. Η ουσιαστική αλήθεια είναι ότι η μία πλευρά είναι ο ισχυρότερος σύμμαχος της άλλης ως προς τους στόχους αυτούς.
Έχουμε πραγματοποιήσει πολλά συγκεκριμένα βήματα στην κατεύθυνση αυτή και στις δύο περιπτώσεις, μέσω της κοινής μας θέσης για την Κούβα και τα μέτρα τα οποία λάβαμε εναντίον του Ιράν και της Λιβύης. Η Προεδρία και ο Πρόεδρος Santer ενημέρωσαν τον Πρόεδρο Clinton λεπτομερώς για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και την μη εξάπλωση μέτρων εναντίον του Ιράν και της Λιβύης στην συνάντηση κορυφής του Μαϊου στην Χάγη. Κατά συνέπεια, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τον Καναδά, εντατικοποίησαν πάρα πολύ τον διάλογο με το Ιράν. Αλλά η απειλή δευτερευόντων εμπάργκο στις ευρωπαϊκές εταιρείες με το νόμο Helms Burton και τον νόμο για τις κυρώσεις κατά του Ιράν και της Λιβύης επιβράδυνε την συνεργασία ΕΕ/ΗΠΑ για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών.Δεν βοήθησε τον κοινό στόχο. Τον παρεμπόδισε. Είμαστε της άποψης ότι τέτοια δευτερεύοντα εμπάργκο είναι παράνομα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Αλλά πέρα από αυτό, είναι αντιπαραγωγικά ως προς την πολιτική. Αυτό οδήγησε σε μεγάλη παρεκτροπή ενέργειας και προσοχής από τις πραγματικές πολιτικές προς την Κούβα, το Ιράν και την Λιβύη. Χαίρομαι που έγινε από το Σώμα πρόταση, η οποία θα μας επιτρέψει να εξηγήσουμε στο αμερικανικό κοινό και το Κογκρέσσο για το τι ακριβώς κάνουμε και τα ενδιαφέροντά μας σε αυτές τις περιοχές.
Όμως, πρωταρχικό μας καθήκον ήταν να προστατεύσουμε τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Για τον σκοπό αυτό στραφήκαμε στο ΠΟΕ .Η δράση του ΠΟΕ, και όχι μόνο αυτή, ήταν αυτή που οδήγησε στο Μνημόνιο το οποίο διαπραγματευθήκαμε φέτος τον Απρίλιο και σύμφωνα με το οποίο σε αντάλλαγμα της αναστολής αλλά όχι της εγκατάλειψης της δραστηριοποίησης μας στον ΠΟΕ, η αμερικανική πλευρά συμφώνησε στην παραίτηση από τον Τίτλο IV, του νόμου Helms- Burton και του νόμου των κυρώσεων κατά της Λιβύης και του Ιράν. Η παραίτηση από τον νόμο Helms -Burton συνδέεται με διμερείς διαπραγματεύσεις για πειθαρχικά μέτρα για τις επενδύσεις από παρανόμως εξαχθέντα κεφάλαια από την μία πλευρά, και με αρχές σχετικά με ετερόδική νομοθεσία από την άλλη πλευρά. Δεν είχαμε καταλήξει σε συμφωνία την ημερομηνία στόχο της 15 Οκτωβρίου, αλλά συνεχίζουμε να εργαζόμαστε και να εξετάζουμε τον καλύτερο τρόπο για να καταλήξουμε σε συμφωνία.
Προκειμένου να καταλήξουμε σε μια τέτοια συμφωνία πρέπει να υπάρχει ετοιμότητα από πλευράς Κογκρέσσου να επιτρέψει παραίτηση και των δύο νομοθετημάτων ως προς την ΕΕ, όταν θα έχουν εκπληρωθεί οι όροι του Μνημονίου. Θα απαιτηθεί πιο μακροπρόθεσμη συμφωνία μεταξύ μας για τις ευρύτερες πλευρές της πολιτικής των κυρώσεων και μπορεί να χρειασθούν εντατικές διαβουλεύσεις σχετικά με τις εμπλεκόμενες χώρες. Αλλά είναι σαφές ότι μετά από το μνημόνιο δεν υπήρξε δράση εναντίον καμμίας ευρωπαϊκής εταιρείας σύμφωνα με τον νόμο αυτό. Είναι σαφές ότι αν υπάρξει δράση εναντίον κάποιας ευρωπαϊκής εταιρείας θα είναι, κατά την γνώμη μου, αδύνατο να υπάρχει αναστολή του πάνελ του ΠΟΕ και θα επιστρέψουμε εδώ.
Θα ήθελα να τονίσω και πάλι ότι προκειμένου να είναι αποδεκτή, οποια δήποτε συνολική λύση θα πρέπει να καλύπτει όχι μόνο τις διαπραγματεύσεις για τον νόμο Helms-Burton αλλά και προστασία των ευρωπαϊκών εταιρειών από τις συνέπειες του νόμου των κυρώσεων κατά του Ιράν και της Λιβύης. Θεωρούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πληροί τις προϋποθέσεις για παραίτηση από τις κυρώσεις κατά του Ιράν και της Λιβύης και αυτό εμφανώς συμπεριλαμβάνει την Total, η οποία υπέγραψε μια συμφωνία απολύτως συμβατή με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο.
Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω, εξετάζοντας εν συντομία ορισμένα από τα θέματα τα οποία πιθανώς να καλυφθούν στη συνάντηση κορυφής. Συμπληρώνοντας τα σχόλια του Προέδρου, φαντάζομαι ότι οι συζητήσεις μας περί εξωτερικής πολιτικής θα εστιασθούν στην ενίσχυση των συπληρωματικών προσπαθειών ΕΕ/ΗΠΑστην στάσιμη διαδικασία ειρήνευσης στην Μέση Ανατολή. Θα ζητήσουμε από τις ΗΠΑ να πιέσουν όλες τις πλευρές να εφαρμόσουν όλους τους όρους της συμφωνίας του Όσλο.
Ένα άλλο σημαντικό σημείο θα είναι η δυνατότητα ενίσχυσης της οικονομικής μεταρρύθμισης στην Ουκρανία. Η αλλαγή του κλίματος, όπως αναφέρθηκε, θα έχει εμφανώς ένα κύριο λόγο στην συνάντηση κορυφής, η οποία πραγματοποιείται πριν από την υπουργική συμμετοχή στην διάσκεψη του Κυότο για την αλλαγή του κλίματος, και όσο δύσκολο και αν φαίνεται, στόχος μας πρέπει να είναι να υπάρχει επιτυχής κατάληξη στο Κυότο.
Ως προς το διμερές εμπόριο, έχουμε το δικαίωμα να τονίσουμε την αμερικανική μεροληπτική πολιτική της εφαρμογής της Βασικής Συμφωνίας Τηλεπικοινωνιών του ΓΣΕΥ καθώς και την συνεχώς αυξανόμενη νομοθεσία μονόπλευρων κυρώσεων σε πολιτειακό επίπεδο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ανησυχία των Αμερικανών θα αυξήσουν όσον αφορά τους κινδύνους στο εμπόριο από την απαγόρεση σε συγκεκριμένα επικίνδυνα υλικά τα οποία χρησιμοποιούνται στα φάρμακα και τα καλλυντικά. Δεν έχω επίσης αμφιβολία ότι θα τεθεί επίσης το ζήτημα των γενετικά μεταλλαγμένων συγκομιδών.
Ελπίζω να υπάρχουν δύο προεδρικές δηλώσεις προς τα εμπρός. Λέω "ελπίζω» γιατί δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί οι προετοιμασίες για την συνάντηση κορυφής και ακόμη εξετάσουμε τα ζητήματα αυτά. Πρώτον, μια δήλωση για την αυξημένη ρυθμιστική συνεργασία ανάμεσα στις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, εν όψει της βελτίωσης της αποτελεσματικής πρόσβασης των αμοιβαίων εξαγωγών μας ενώ θα διατηρείται το απαραίτητο υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας της ασφάλειας, των καταναλωτών και του περιβάλλοντος. Όταν διαπραγματευόμασταν την αμοιβαία συμφωνία αναγνώρισης, η οποία ήταν πρώτη προτεραιότητα των επιχειρηματικών κύκλων, ήταν σαφές ότι ήταν μεγάλη η ανάγκη ευρύτερης συνεργασίας ανάμεσα στις ρυθμιστικές υπηρεσίες.
Μια δεύτερη δήλωση θα είναι, ελπίζω, να δοθεί σημαντική ώθηση στο εμπόριο ηλεκτρονικών καθορίζοντας κοινές αρχές οι οποίες θα μας βοηθήσουν να καθοδηγήσουμε τις εξελίξεις από τον Αντλαντικό και σε όλο τον κόσμο. Η αυξανόμενη σημασία νέων δεσμών μεταξύ των ανθρώπων απότις δύο πλευρές του Αντλαντικού, θα παρουσιασθεί στην πιθανή υπογραφή της Συμφωνίας Επιστήμης και Τεχνολογίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, δίνοντας νέες ευκαιρίες στους επιστήμονες μας και σε επιστημονικά ιδρύματα να συνεργασθούν σε θέματα αιχμής.
Δεν αμφιβάλλω ότι το Σώμα, η Προεδρία και η Επιτροπή, θα κοιτάξουν με την σειρά τους τις σχέσεις αυτές, τα θετικά στοιχεία, τα προβλήματα και τις ευκαιρίες. Έχω την πεποίθηση ότι μια ισχυρή υπεράσπιση των ευρωπαϊκών συμφερόντων με προώθηση των κοινών συμφερόντων, και το αντίστροφο διευκολύνει την επίλυση των προβλημάτων, κάτι το οποίο μας επιτρέπει να συνεργασθούμε στενότερα. Στο πνεύμα αυτό και με τις φιλοδοξίες αυτές προσεγγίζουμε την προσεχή συνάντηση κορυφής.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ Sir Leon. Νομίζω ότι λόγος αυτός ήταν από τους πιο μακροσκελείς λόγους της Επιτροπής που εκφωνήθηκαν ποτέ εδώ. Υποθέτω ότι σας παρέσυρε το ενδιαφέρον σας για το θέμα και η σημασία την οποία θεωρείτε ότι έχει. Συμφωνώ μαζί σας και για αυτό δεν ζήτησα να ολοκληρώσετε πριν από τα είκοσι λεπτά - διπλάσιο δηλαδή χρόνο από αυτό του Συμβουλίου. Ήταν ωστόσο μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομιλία και ελπίζω ότι θα συμφωνούν και οι συνάδελφοι.

Swoboda
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, νομίζω ότι ασφαλώς είναι σωστό που η αγόρευση του Επίτροπου Leon Brittan διήρκεσε κάπως περισσότερο απ' ό, τι συνήθως, γιατί ήταν μία αγόρευση πολύ περιεκτική και σημαντική.
Ο Επίτροπος παρουσίασε τις ΗΠΑ και την Ευρώπη ως εταίρους και ανταγωνιστές ταυτόχρονα. Ήταν πολύ αισιόδοξος λέγοντας ότι γινόμαστε προοδευτικά ισότιμοι εταίροι. Δεν ξέρω αν το βλέπουν όλοι έτσι, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, γιατί, στην αντίθετη περίπτωση, ίσως να έβλεπαν λίγο διαφορετικά τους Helms-Burton και d'Amato, τότε ίσως στις συγχωνεύσεις McDonnell-Douglas και Boeing, καθώς επισης στην British Airways και στην American Airlines θα έβλεπαν κάπως διαφορετικά τα πράγματα. Εξακολουθώ να έχω την εντύπωση ότι πιστεύουν πως η Ευρώπη πρέπει να τηρεί διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες, η Αμερική όμως έχει κάθε δικαίωμα να κάνει πότε - πότε, όταν την συμφέρει, μονομερείς συμφωνίες ή να προβαίνει σε μονομερείς διακανονισμούς.
Αυτό, κύριε Επίτροπε, ασφαλώς έχει σχέση και με το ότι εμείς οι ίδιοι στην Ευρώπη έχουμε για πολλά ζητήματα πολύ διαφορετικές απόψεις. Αναφερθήκατε στην Βοσνία και την Μέση Ανατολή. Δεν είμαστε ακόμη σε θέση να εκπροσωπήσουμε εκεί ενιαίους κανόνες, ειδικά δε όσον αφορά στη Μέση Ανατολή, σας δίνω απόλυτα δίκιο. Δεν γίνεται να ξοδεύει η Ευρώπη στον τομέα αυτόν πολλά χρήματα χωρίς μεγάλη επιτυχία, επειδή η Αμερική δεν ασκεί εκεί αρκετή πίεση, ώστε να υλοποιηθεί, με την αντίστοιχη στάση του Ισραήλ, μία ειρηνευτική διαδικασία.
Θα ήθελα να υποστηρίξω πλήρως την άποψή σας αναφορικά με τους νόμους Helms-Burton, d' Amato και άλλους διακανονισμούς. Η Ευρώπη μπορεί να είναι έτοιμη για συμβιβασμούς στις λεπτομέρειες, όχι όμως ως προς το ίδιο το θέμα. Πρέπει να είναι σαφές ότι - όταν για παράδειγμα γίνονται ενέργειες κατά ενός εγχειρήματος - πρέπει να σταματήσει η παραίτηση από δικαιώματα γιατί τότε πρέπει να αντιμετωπίσουμε την αντιπαράθεση και την συζήτηση με την ΠΟΕ. Επίσης, έχετε απόλυτο δίκιο: είναι καλό που τώρα έχουμε έαν διάλειμμα, όμως είναι μονάχα διάλειμμα και όχι τελεσίδικος διακανονισμός, και θέλω να υποστηρίξω πλήρως την επιδίωξή σας να επιτευχθεί ένας τελεσίδικος διακανονισμός.
Το τελευταίο σημείο, επειδή ο χρόνος είναι λίγος: οι διαπραγματεύσεις fast track , οι συνομιλίες στις ΗΠΑ, η αποτυχία και οι συνέπειες. Πιστεύω ότι και οι ΗΠΑ βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση, χωρίς να υπερεκτιμώ το ότι πρέπει να αναρωτηθούμε από κοινού - και τονίζω, από κοινού: πώς μπορούμε να διεξαγάγουμε και να επιβάλουμε ελεύθερο εμπόριο στον κόσμο, όταν ταυτόχρονα υπάρχουν πολλά οικονοικά, κυρίως όμως και κοινωνικά προβλήματα σχετικά με το εμπόριο αυτό; Είμαστε υπέρ του ελεύθερου εμπορίου, επειδή επωφελούμαστε απ' αυτό. Πρέπει όμως, να κάνουμε επίσης σαφές στον δικό μας πληθυσμό, όπως αυτό είναι τώρα αναγκαίο και για τον πρόεδρο Clinton στις ΗΠΑ, ότι το ελεύθερο εμπόριο και το δίκαιο εμπόριο είναι συμβιβάσιμα και ότι το οποιοδήποτε ελεύθερο εμπόριο πρέπει επίσης να είναι δίκαιο στα μάτια του λαού μας. Υπό αυτό το πρίσμα, είναι σημαντικό καθήκον μας να διεξαγάγουμε αυτές τις συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, τόσο σ' αυτήν την σύνοδο κορυφής, όσο και πέρα απ' αυτήν. Με το πνεύμα αυτό, κύριε Επίτροπε, σας εύχομαι ένα ωραίο και επιτυχές ταξίδι στην Αμερική, για την οποία φεύγετε, νομίζω, αύριο.

Elles
Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω θερμά τις δύο δηλώσεις τις οποίες είχαμε σήμερα το απόγευμα. Δεν γίνεται κριτική σε κάποιον ο οποίος μιλάει πάρα πολύ.Ήταν εξαιρετικά σαφές και ευεργετικό ότι είχαμε μια τέτοια δήλωση πριν από την σημαντική συνάντηση κορυφής στις αρχές Δεκεμβρίου. Ως εκ τούτου καλωσορίζω τις δηλώσεις που έγιναν. Μπορούμε να αναγνωρίσουμε την σημαντική πρόοδο η οποία πραγματοποιήθηκε, όταν εξετάζουμε σε όλα τα θέματα τα οποία συζητούνται τώρα σχετικά με κάτι το οποίο είναι μόνο δύο ετών, την νέα διατλαντική ατζέντα.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να επισημάνουμε γιατί ιδιαίτερα αυτή η σύνοδος κορυφής έχει την σημασία της. Ο κίνδυνος είναι ότι προς το παρόν έχουμε ορισμένες διαφορές, όπως επισήμανε και ο Επίτροπος, αλλά υπάρχει επίσης και ένα συντριπτικό πακέτο κοινών ενδιαφερόντων. Θα πέσουμε στην παγίδα, όχι λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος αλλά λόγω έλλειψης προτεραιοτήτων, όταν θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε την εισαγωγή του κοινού νομίσματος, όπως ανέφερε ο Επίτροπος και καθώς ερχόμαστε το ερώτημα της διεύρυνσης προς ανατολάς; Δεν θα οφείλεται απλά στην έλλειψη ενδιαφέροντος αλλά στην έλλειψη προτεραιοτήτων στην αντιμετώπιση των διατλαντικών σχέσεων το ότι όλα τα ζητήματα τα οποία ακούσαμε σήμερα θα κατέβουν ακόμη πιο κάτω στο κατάλογο των προτεραιοτήτων και δεν θα έχουν την προσοχή που χρειάζονται σε έξι ή σε δώδεκα μήνες.
Σε σχέση με το σημείο αυτό, είναι εμφανές σε εμάς στο πολιτικό τομέα, ότι όλα τα θέματα τα οποία συζητούνται ανάμεσα στις δυο διοικήσεις έχουν και το πολιτικό τους πλαίσιο. Όλο και περισσότερο τα οικονομικά ζητήματα, είτε πρόκειται για κυρώσεις είτε για την δημιουργία μιας νέας διατλαντικής αγοράς, απαιτούν την συμμετοχή με κάποιο τρόπο του Σώματος και του Κογκρέσσου των Ηνωμένων Πολιτειών, είτε στην διαμόρφωση κανονισμών είτε κινήτρων χρηματοδότησης ή σε ό, τι είναι απαραίτητο για να διασφαλισθεί ότι η διατλαντική αυτή ατζέντα θα είναι επιτυχής.
Θα ήθελα να υποβάλω τρεις ερωτήσεις στο Συμβούλιο και την Επιτροπή για αυτή την συνάντηση κορυφής. Πρώτον, ο Προεδρεύων του Συμβουλίου και ο Πρόεδρος της Επιτροπής, όταν και οι δύο θα μεταβούν στην συνάντηση κορυφής, θα εξασφαλίσουν ότι τα συμπεράσματα της συνάντησης κορυφής θα έχουν μακροπρόθεσμη προοπτική ώστε να γνωρίζουμε ότι συνεργαζόμαστε και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού για την διαμόρφωση μιας μακροπρόθεσμης διατλαντικής συνεργασίας;
Δεύτερον, μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι μια τέτοια προοπτική αναμένει τον 21ο αιώνα, όπου θα μπορούμε να έχουμε ένα συνολικό θεσμικό πλαίσιο, ίσως και μια συνθήκη. Έτσι θα μπορεί να υπάρχει προσέγγιση ανάμεσα στην πολιτική και στην επιχειρηματική κοινότητα, και συνεργασία με τις διοικήσεις για την δημιουργία μιας νέας διατλαντικής σχέσης.
Τέλος, θα ήθελε ο Επίτροπος να μας πει περισσότερα για την νέα διατλαντική αγορά στην οποία έδωσε έμφαση ως σημαντική έννοια. Πρέπει να ορισθεί ή έννοια αυτή. Ίσως στην συνάντηση αυτή στην Ουάσιγκτον θα δοθεί το πράσινο φως για να εξετασθεί το ζήτημα αυτό.

Plooij-Van Gorsel
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, συνάδελφοι, η νέα διατλαντική ατζέντα που συμφωνήθηκε τον Δεκέμβριο του 1995 στη Μαδρίτη, υπογραμμίζει και τονίζει τις κοινές προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών να επεκτείνουν και να βαθύνουν τις σχέσεις τους. Η φιλελεύθερη ομάδα χαιρετίζει την επιτυχία του Διατλαντικού Επιχειρηματικού Διαλόγου. Στο πλαίσιό του, καταργήθηκαν από τον Νοέμβριο 1995 και μετά πολλοί εμπορικοί φραγμοί. Τα κυριότερα δείγματα είναι οι Πολυμερείς Συμφωνίες Αναγνώρισης. Οι ΠΣΑ θα προωθούν το διατλαντικό εμπόριο και θα χαμηλώνει το κόστος για επιχειρήσεις και καταναλωτές.
Επομένως, λυπάμαι για την προστατευτική στάση του αμερικανικού Κογκρέσου, το οποίο δυσκολεύει αυτές τις μέρες πολύ την εκτέλεση υπαρχουσών εμπορικών συμφωνιών και τη σύναψη νέων. Το εμπόριο συμβάλλει στην ανάπτυξη των επιχειρήσεων και έτσι αποτελεί θεμέλιο λίθο για την απασχόληση. Προσδοκώ και περιμένω λοιπόν να εγκαταλείψει το Κογκρέσο αυτόν τον εσφαλμένο δρόμο για να επιστρέψει στην παραδοσιακή φιλελεύθερη στάση του απέναντι στο ελεύθερο εμπόριο. Εξ ονόματος της ομάδας μου, καλώ τον Επίτροπο να εφαρμόσει τα ψηφίσματα του Κοινοβουλίου σχετικά με τις εμπορικές διαφορές με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η διάσκεψη κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης - Ηνωμένων Πολιτειών στη Χάγη σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Για πρώτη φορά τονίσθηκε η σημασία των σχέσεων ανάμεσα στους πολίτες στις δύο πλευρές του ωκεανού. Για τις μακροπρόθεσμες σχέσεις μας, αυτό θα έχει ανεκτίμητη αξία. Κατά τη διάσκεψη κορυφής στην Ουάσιγκτον, θα δοθεί συνέχεια στον τομέα αυτό με μια επίδειξη του προγράμματος Thais για την προώθηση ηλεκτρονικών συναλλαγών μεταξύ πολιτών.
Επίσης, η υπογραφή μιας συμφωνίας για επιστημονική και τεχνολογική συνεργασία, αποτελεί ορόσημο στη νέα διατλαντική ατζέντα.
Τέλος, θα ήθελα να ρωτήσω τον Επίτροπο κ. Brittan αν μπορεί να ενημερώσει το Κοινοβούλιο για τη διάσκεψη κορυφής που θα γίνει στις 4 Δεκεμβρίο στον Καναδά. Και ο Καναδάς αποτελεί διατλαντικό εταίρο· επιπλέον, η Ένωση έχει με τον Καναδά ένα κοινό σχέδιο δράσεως. Ευχαρίστως να ακούσω την απάντησή σας, κύριε Brittan.

Manisco
Κύριε Πρόεδρε, ακούσαμε πολλά σήμερα για τα επιτεύγματα, τις εντατικές συζητήσεις και για ορισμένα από τα προβλήματα με τους εταίρους μας από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι διαπραγματεύσεις στην συνάντηση κορυφής της Ουάσιγκτον ή οπουδήποτε αλλού πρέπει να συνεχισθούν όποτε παρουσιάζονται διαφωνίες ως σημαντικά εμπόδια στην διατλαντική ατζέντα και στον διάλογο.
Αληθεύει επίσης ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, οι διαπραγματεύσεις αυτές καθεαυτές, ιδιαίτερα με παρατεταμένες προθεσμίες εξυπηρετούν μόνο τους σκοπούς της άλλης πλεράς. Η δύσκολη περίπτωση Helms-Burton θα έπρεπε να μας είχε γίνει πικρό μάθημα ήδη. Από τις 11 Απριλίου έχουν γίνει επτά ή οκτώ γύροι διαπραγματεύσεων ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Από την ευρωπαϊκή πλευρά, εκφράσθηκε φυσικά ικανοποίηση στον Τίτλο IV και η αναστολή των κυρώσεων των Ηνωμένων Πολιτειών απήλλαξε ορισμένες, αλλά όχι όλες τις ευρωπαϊκές χώρες ενώ, παρεμπιπτόντως, πλήττει σκληρά τις εταιρείες εκτός Ευρώπης.
Την ίδια στιγμή, μια ατμόσφαιρα εκφοβισμού και φόβου έχει δημιουργηθεί και τροφοδοτείται συνεχώς από τις απειλητικές δηλώσεις ορισμένων μελών του Κογκρέσσου. Τα αποτελέσματα είναι μπροστά μας. Το εμπόριο με των χωρών της Ένωσης με την Κούβα έχει μειωθεί δραστικά. Οι επενδύσεις έχουν σταματήσει ή βρίσκονται στα επίπεδα του 1996. Με άλλα λόγια, ο νόμος Helms- Burton είναι αποτελεσματικός. Κάνει θαύματα για τις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ οι ατελείωτες διαπραγματεύσεις θα συνεχισθούν με λίγο μόνο γαύγισμα και πολύ λίγες δαγκωματιές από το Σώμα και τις Βρυξέλλες.
Πρέπει να πούμε ότι έφθασε η στιγμή να καθορίσουμε μια προθεσμία - ας πουύμε την 31 Δεκεμβρίου - και ύστερα να ακολουθήσουμε την μοναδική διαθέσιμη επιλογή, την προσφυγή στο πάνελ του ΠΟΕ. Θα θέλαμε να έχουμε την σαφή άποψη της Επιτροπής στο ζήτημα της προθεσμίας σχετικά με τις διαπραγματεύσεις, το νόμο Helms-Burton, ή για το ζήτημα αυτό, το νόμο D· Amato.

Kreissl-Dφrfler
Κύριε Πρόεδρε, αυτές τις μέρες πριν από την σύνοδο κορυφής Ευρώπης - ΗΠΑ, το τελευταίο που ενδείκνυται είναι το χτύπημα στον ώμο. Γιατί από την διατλαντική ατζέντα λείπει μία ολόκληρη σειρά θεμάτων που είναι απαραίτητα σε ένα διάλογο που σέβεται το περιβάλλον και την ευημερία των πληθυσμών. Ο διάλογος αυτός, που αναμφίβολα τον χρειαζόμαστε πρέπει να είναι κριτικός διάλογος μεταξύ φίλων και πρέπει να αντέχει στην κριτική. Οι ψεύτικοι φίλοι δεν ωφελούν κανένα. Και πάνω πάνω στον κατάλογο των προτεραιοτήτων των δύο μεγαλύτερων οικονομικών συνασπισμών του κόσμου δεν πρέπει να βρίσκεται η βαθιά υπόκλιση μπροστά στα συμφέροντα των επιχειρηματικών συνασπισμών, παρά μία πολιτική που θα χαράζει τον δρόμο προς την παγκόσμια ειρήνη, μία μόνιμη κοινωνική και οικολογική ρύθμιση της παγκόσμιας οικονομίας και η ισότιμη συμμετοχή όλων των χωρών, ειδικά των ασθενέστερων. Επιπλέον, στερείαι αξιοπιστίας το να προωθούμε, από τη μία, ένα πολυμερές σύστημα εμπορίου υπό την αιγίδα του ΠΟΕ, χαράσσοντας από την άλλη για την προστασία της δικής μας οικονομίας ειδικούς διμερείς δρόμους, που αποκλείουν και ζημιώνουν τον υπόλοιπο κόσμο. Το αντίθετο θα ήταν σωστό: να φροντίσουμε από κοινού για μεγαλύτερη προστασία του καταναλωτή, για την βελτίωση των υφισταμένω κοινωνικών και οικολογικών προδιαγραφών και για καλύτερη πληροφόρηση της κοινής γνώμης. Επίσης, στην ημερήσια διάταξη, πρέπει οπωσδήποτε να περιληφθούν οι προετοιμασίες για την επόμενη σύσκεψη των υπουργών της ΠΟΕ. Γιατί πρέπει να γίνουν νωρίς ουσιαστικές προτάσεις, για παράδειγμα στους τομεείς των κοινωνικών και περιβαλλοντικών προδιαγραφών. Πρέπει να μπορούμε βάσει του κειμένου της ΠΟΕ να σβήσουμε από το διαιτολόγιό μας τη γενετικά επεξεργασμένη σόγια και το μοσχαρίσιο κρέας με ορμόνες.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε επίσης να θυμίσει στους φίλους της τις υποχρεώσεις τους ως προς το Τόκυο και την Οττάβα, όπου τον Δεκέμβριο θα γίνει δεκτή η διεθνής συμφωνία για την απαγόρευση των ναρκών κατά προσώπων. Γιατί η ευθύνη μας είναι παγκόσμια. Δεν χρειαζόμαστε ούτε μία Ευρώπη φρούριο, ούτε τις ΗΠΑ σαν μία ηγεμονική δύναμη.

Πρόεδρος
Κύριε Kreissl-Dφrfler, πείσετε την Ομάδα σας να μην δίδει χρόνο μόνο ενάμισυ λεπτό. Φυσικό είναι να μην μπορείτε να εκφράσετε την σκέψη σας.

Lalumiθre
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κύριε Επίτροπε, είναι αυτονόητο, και ως εκ τούτου δεν θα επεκταθώ στο ζήτημα αυτό, ότι η ομάδα μας έχει πλήρη συναίσθηση της εξαιρετικής σημασίας που έχουν οι σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, και ότι ελπίζει στην εδραίωσή τους στο πλαίσιο της Νέας Διατλαντικής Ατζέντας. Αλλά ευελπιστούμε κυρίως ότι θα υπάρξει νέα ισορροπία, για να μην εμφανιστούν οι Ευρωπαίοι σε θέση κατωτερότητας έναντι του μεγάλου υπερατλαντικού φίλου τους.
Η νέα αυτή ισορροπία προϋποθέτει προφανώς αλλαγή της υπερβολικά ηγεμονικής νοοτροπίας των Αμερικανών. Αρκετοί βουλευτές αναφέρθηκαν στους λυπηρούς νόμους Helms-Burton και d'Amato, αλλά θα ήθελα να επιμείνω στις ευρωπαϊκές ευθύνες. Όταν είμαστε ενωμένοι, μπορούμε να επιτύχουμε πολλά. Όταν είμαστε διασπασμένοι, αναπόφευκτα, οι Αμερικανοί επιβάλλουν τα δικά τους συμφέροντα και τις δικές τους απόψεις.
Θα χρησιμοποιήσω ως παράδειγμα τις συμφωνίες του Blair House, το 1994. Αρχικώς, η Γαλλία δικαίως είχα καταγγείλει τον άδικο χαρακτήρα ορισμένων διατάξεων. Στη συνέχεια, έχοντας πάρει με το μέρος της αρκετά κράτη μέλη της ΕΕ, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, κατάφερε να τροποποιηθούν ορισμένες διατάξεις σχετικά με τις κοινοτικές ενισχύσεις, έτσι όπως εκείνη επιθυμούσε. Το παράδειγμα αυτό αποδεικνύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση των Δεκαπέντε πραγματοποίησε, σε δεύτερο χρόνο, εκείνο που, σε πρώτο χρόνο, οι διαπραγματεύσεις που διεξήχθηκαν μόνο από την Επιτροπή, παρά το μεγάλο ταλέντο της, δεν κατάφεραν να επιτύχουν.
Σχετικά με αυτό, θα ήθελα να επανεκφράσω ηχηρά την επιθυμία μας να αποκτήσει η ίδια η Επιτροπή μεγαλύτερες αρμοδιότητες ώστε να ενεργεί αποτελεσματικά.
Ουσιαστικά, η κατάσταση στον εμπορικό τομέα ακολουθεί το παράδειγμα του πολιτικού τομέα και του τομέα της κοινής εξωτερικής πολιτικής. Οι εθνικές θέσεις μας, μόνο, έχουν πολύ περιορισμένες δυνατότητες επιτυχίας. Η επιτυχία τους εξαρτάται από τη συγκέντρωση των δυνάμεών μας, προϋποθέτει σαφώς καθορισμένο στόχο, απαιτεί οι όροι των διαπραγματεύσεων να έχουν αποφασιστεί από κοινού και να αναλαμβάνονται συγκλίνουσες δράσεις των κρατών μελών και της Επιτροπής.
Αν δεν πληρωθούν οι ανωτέρω προϋποθέσεις, η Ευρώπη θα παραμείνει το πεδίο άνισης μάχης, και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αποκτήσουν οριστικά κυρίαρχη θέση η οποία, όπως όλες οι μονοπωλιακές καταστάσεις, θα είναι επιζήμια. Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν την ύπαρξη πραγματικής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Η ανεπάρκειά της, ή ακόμη η απουσία της, είναι αισθητές όχι μόνο στο χώρο της εξωτερικής πολιτικής, στη Γιουγκοσλαβία, την Εγγύς Ανατολή, την Αφρική και αλλού, αλλά και στον εμπορικό τομέα.
Η οικονομική ισχύς της Ευρώπης, που είναι σημαντική, θα καταφέρει να επιβεβαιώσει την ύπαρξή της μέσω επιτυχιών έναντι των ΗΠΑ, μόνο αν αυτή η ισχύς βασίζεται σε πραγματική πολιτική ισχύ.
Με αυτό το σκεπτικό σάς εύχομαι, κύριε Υπουργέ, κύριε Επίτροπε, πλήρη επιτυχία στην προσεχή σύνοδο κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ.

Souchet
Κύριε Πρόεδρε, ο διατλαντικός διάλογος θα είναι πραγματικά γόνιμος και η συνάντηση της 5ης Δεκεμβρίου θα αποτελέσει πράγματι χρήσιμο στάδιο αυτού του διαλόγου, μόνο όταν προωθήσουν με συγκεκριμένες ενέργειες στο δρόμο της ρύθμισης ορισμένες σημαντικές νομικές και εμπορικές διαφορές, που σήμερα φέρουν αντιμέτωπες την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ.
Εκφράζω την ικανοποίησή μου για την ανακοίνωση που επισημαίνει ότι ο νόμος Helms Burton περιλαμβανόταν στην ημερήσια διάταξη. Γενικότερα, εκτιμούμε ότι το σοβαρότατο ζήτημα της εφαρμογής αμερικανικών εθνικών νόμων εκτός ΗΠΑ πρέπει να εξεταστεί σε όλο το εύρος του.
Λυπούμαστε έντονα που οι διμερείς διαβουλεύσεις του Οκτωβρίου δεν κατάφεραν να σημειώσουν ουσιαστικές προόδους σχετικά με το εν λόγω ζήτημα. Όμως, είναι σημαντικό για την Ευρωπαϊκή Ένωση να ανακόψει εν τη γεννέση τους αυτές τις στρεβλές πρακτικές, διαφορετικά θα υπάρχει ο κίνδυνος να πολλαπλασιαστούν στο μέλλον.
Ο δρόμος που επέλεξε η Επιτροπή στο Γύρο της Ουρουγουάης ήταν να καταβάλει στις χώρες της Ευρώπης αυξημένο ποσό, ως αντιστάθμισμα για την άρνηση των ΗΠΑ έναντι των μονομερών πρακτικών τους. Αν οι πρακτικές αυτές διατηρηθούν, η εν λόγω συμφωνία θα αποβεί επιζήμια για εμάς. Πρέπει, λοιπόν, να επιδείξουμε μεγαλύτερη σταθερότητα σε αυτό το ζήτημα αρχές και εξουσίας, και αν χρειαστεί να επισύσουμε την απειλή αξιόπιστων κυρώσεων και να διαθέσουμε, για την επίτευξη του σκοπού αυτού, τα απαραίτητα μέσα εξωτερικής εμπορικής πολιτικής.
Η στρατηγική της Επιτροπής ήταν η ενδεδειγμένη; Η απόρριψη του πάνελ του ΠΟΕ, ακόμη και αν δεν είναι οριστική, με αντάλλαγμα την πολύ εύθραυστη εγγύηση ότι, προσωρινώς, δεν θα εφαρμοστεί στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις ο νόμος Helms-Burton, συνιστά άραγε την καλύτερη δυνατή επιλογή; Έχουμε κάθε λόγο να διερωτώμαστε αφού, αντί να επιδιώξουμε την οριστική εξάλειψη μιας νομοθετικής πρακτικής, της οποίας ο παράνομος χαρακτήρας δεν αφήνει αμφιβολία, διατηρούμε, εις βάρος των επιχειρήσεών μας, κλίμα νομικής ανασφάλειας, που ενδέχεται να έχει αποτρεπτικά και παραλυτικά αποτελέσματα. Οι όμοι εξακολουθούν να ισχύουν και ανά πάσα στιγμή ένα τυχαίο περιστατικό μπορεί να οδηγήσει την αμερικανική κυβέρνηση να θέσει τέρμα στη μετριασμένη διαχείριση του ζητήματος.
Επιπροσθέτως, αν παραμείνουν αμετάβλητοι οι νόμοι αυτοί, το μόνο που θα συμβεί θα είναι η προτροπή άλλων ομάδων πίεσης να δραστηριοποιηθούν και να επιβάλουν, κυρίως σε επίπεδο ομοσπονδιακών κρατών και τοπικών αρχών, νέες νομοθεσίες με πεδίο εφαρμογής που υπερβαίνει τα σύνορα της επικράτειάς τους, όπως συνέβη στη Μασσαχουσέτη.
Το συμφέρον μας, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, έγκειται στον τερματισμό της σοβαρότατης αυτής παρέκκλισης. Για να το επιτύχουμε αυτό, πρέπει οπωσδήποτε το εν λόγω ζήτημα να λάβει κεντρική θέση στη συνάντηση της 5ης Δεκεκμβρίου και να ευαισθητοποιήσει τους συνομιλητές μας για τη σοβαρότητα των διατάξεων αυτών που μπορεί να δυναμητίσουν το κλίμα των διατλαντικών σχέσεων.

Blot
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, ακούγοντας το Συμβούλιο και την Επιτροπή, δεν εντυπωσιάστηκα. Αλλά, ωστόσο, εξεπλάγην που δεν άκουσα ούτε μία λέξη για τη δυσαναλογία που χαρακτηρίζει τις σχέσεις μεταξύ της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών επί του παρόντος. Χρησιμοποιώ τον όρο "δυσαναλογία» για να μην κάνω λόγο για "αποικιοποίηση». Πολιτική, στρατιωτική αποικιοποίηση -αρκεί να δούμε τη αρχική κατάσταση μεταξύ Γαλλίας και ΗΠΑ σε ό, τι αφορά τη διοίκηση της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Οικονομική και εμπορική δυσαναλογία -ο επίτροπος έκανε λόγο για τρία εκατομμύρια εργαζομένους στην Ευρώπη που εξαρτώνταν από τις αμερικανικές αποφάσεις, αλλά αυτό συμβαίνει στη μία πλευρά. Τι συμβαίνει στην άλλη πλευρά; Πολιτισμική αποικιοποίηση. αρκεί να αναλογιστούμε το κύμμα προϊόντων της αμερικανική υποκουλτούρας που διαχέονται στις οθόνες των τηλεοράσεων και καταλαμβάνουν το πολιτισμικό στερέωμα της ευρωπαϊκής νεολαίας. Συνεπώς, αν τείνουμε χείρα συνεργασίας, σε αυτές τις συνθήκες, θα αποτελεί μονομερή κίνηση. αν άρουμε τους φραγμούς, θα βοηθήσουμε τον ισχυρότερο να γίνει ακόμη πιο ισχυρός.
Ούτε λέξη για το Ιράκ, γι'αυτή τη σχεδόν γενοκτονία που έχει ως αποτέλεσμα περίπου ένα εκατομμύριο ιρακινά παιδιά να έχουν θυσιαστεί στο βωμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γεγονός ιδαίτερα τραγικό. Ούτε λέξη για το σκανδαλώδες καρτέλ Boeing-McDonald-Douglas. Ούτε λέξη για τη σκανδαλώδη πολιτική αμερικανικής κυριαρχίας στα Βαλκάνια. Ούτε λέξη για τις συνομιλίες που θα ήταν δυνατό να αφορούν την αγορά χάλυβα, την αγορά ηλεκτρικών, ή τη γεωργική αγορά, όπου η Αμερική είναι ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος. Βεβαία μιλήσαμε κάπως για το νόμο ΗelmsBurton.
Η αλήθεια είναι ότι η αμερικανική αυτοκρατορία κέρδισε τρεις παγκοσμίους πολέμους. Στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, απαλλάχθηκε από τη γερμανική και την αυστροουγγρική αυτοκρατορία. Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, απαλλάχθηκε από τη βρετανική και τη γαλλική αυτοκρατορία, και με τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο -που ήταν ο ψυχρός πόλεμος- κατάφερε να απαλλαγεί από τη σοβιετική αυτοκρατορία.
Θαυμάσια! Αλλά όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να υπάρχει σήμερα μια αμερικανική υπερδύναμη, που αποικιοποιεί όλο τον κόσμο. Περιμέναμε από την Ευρώπη να προβάλει έστω και λίγη αντίσταση, έναντι αυτής της μονομερούς διαδικασίας.

Hindley
Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω τις παρατηρήσεις του Sir Leon για τον ΠΟΕ. Θέλω, εξ ονόματος της Ομάδας μου, να υπογραμμίσω το επιχείρημα του ότι ο ΠΟΕ είναι ένα καλό όργανο όταν είναι υπέρ μας και κακό όταν είναι εναντίον μας. Πιστεύω ότι αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποσύρει τα επιχειρήματα της στην υπόθεση Helms Burton, ικανοποιώντας τα ευρωπαϊκά συμφέροντα, τότε υπονομεύει τον ίδιο τον ΠΟΕ.
Η συζήτηση θέτει ένα πολύ σημαντικό ζήτημα ως προς αυτό που θεωρούμε ένα πολύ επικίνδυνο αναφαινόμενο δημοκρατικό έλλειμμα στην νέα παγκόσμια τάξη, την οποία, ως ένα βαθμό, μπορεί να αντισταθμίσει ο διατλαντικός διάλογος. Η χρήση της έκφρασης "αντιπερισπασμός της προσοχής», που χρησιμοποίησε ο Sir Leon όταν αναφέρθηκε στην στάση του Κογκρέσσου για το νόμο Hlems-Butron, με ωθεί να κάνω κάποια σχόλια. Οι πολιτικοί μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο ως ενδιάμεσου, αλλά είναι σημαντικό οι μη εκλεγμένοι πολιτικοί, όπως επιλέξατε να είστε σήμερα Sir Leon, να αισθάνονται ότι είναι αμφίδρομη διαδικασία.
Πολύ συχνά οι πολιτικοί, και μερικές φορές εθελοντικά - πρέπει να είναι μεσολαβητές εξηγώντας στο εκλογικό σώμα αποφάσεις άλλων και για αυτό μερικές φορές δεν αισθάνονται άνετα. Οι πολιτικοί έχουν επίσης έναν άλλο ρόλο και αυτός είναι η αντιπροσώπευση των απόψεων του εκλογικού σώματος σε αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις. Αν και πολιτικά δεν τρέφω καμμία συμπάθεια για τον Jesse Helms, ως εκλεγμένος πολιτικός έχω συμπάθεια για τα δικαιώματα των ανθρώπων που έχουν εκλεγεί για να προωθήσουν νομοθεσία η οποία πιστεύουν ότι αντιπροσωπεύει τις απόψεις των εκλογέων τους. Αν δεν είμαστε προσεκτικοί, θα δούμε μια επικίνδυνη αντίφαση ανάμεσα σε ό, τι αποφασίστηκε από τα μεγάλα και τα καλά και ό, τι πρέπει να ενθαρρυνθεί και να εξηγηθεί στο εκλογικό σώμα.
Ως προς αυτό, ελπίζω ότι ο διατλαντικός διάλογος θα γίνει ένα δημοκρατικό όπλο και θα συμπεριλάβει περισσότερους εκλεγμένους πολιτικούς ως ένα μικρό βήμα για να ξεπεράσουμε αυτό που είναι, επαναλαμβάνω, ένα μάλλον επικίνδυνο αναφαινόμενο δημοκρατικό έλλειμμα στην νέα παγκόσμια εμπορική τάξη πραγμάτων.

Brok
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, θέλω να ευχαριστήσω τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου και τον Sir Leon Brittan για την εισήγησή τους και για την προοπτική που έδωσαν. Πιστεύω ότι τα τελευταία χρόνια έχουν επιτευχθεί εξαιρετικά πράγματα, ειδικά χάρη στην εργασία της Επιτροπής. Οι καλές σχέσεις μεταξύ της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών φρόντισαν στις δεκαετίες που προηγήθηκαν για ελευθερία, ειρήνη, περισσότερα ανθρώπινα δικαιώματα, σταθερότητα και ευημερία. Πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτά πρέπει να τα διατηρήσουμε και στο μέλλον. Πρέπει όμως επίσης να καταλάβουμε ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει τόσο πολύ εξ αιτίας των αλλαγών στον κόσμο, εξ αιτίας του ότι εξέλιπαν οι αντιπαραθέσεις των συνασπισμών, εξ αιτίας της μείωσης της σημασίας των δεσμών που απορρέουν από πολεμική απειλή, εξ αιτίας της ενίσχυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέχρι την νομισματική ένωση, ώστε να είναι ανάγκη να βρούμε νέες απαντήσεις και στο θέμα των μηχανισμών και να δούμε ότι η συνοχή των διατλαντικών σχέσεων δεν είναι πλέον εφικτή μόνο μέσω του ΝΑΤΟ.
Πιστεύω ότι τώρα πρέπει να εξετάσουμε, πέρα από την διατλαντική διακήρυξη, πέρα από την διατλαντική ατζέντα, πως μπορούμε να επωφεληθούμε από την επιτυχή εργασία των προηγούμενων ετών για να ενισχύσουμε αυτές τις σχέσεις. Ιδιαίτερα η απόφαση σχετικά με το νόμο HelmsBurton, η ανικανότητα του αμερικανού Προέδρου να επιβάλει στο Κογκρέσο το fast - track , δείχνει ότι αυτά λειτουργούν μόνον εάν τα φέρουμε μαζί σε πολιτικό επίπεδο, το οποίο θα συμπεριλαμβάνει και το αμερικάνικο Κογκρέσο. Νομίζω ότι τίποτε άλλο δεν είναι δυνατόν, αν θέλουμε μια μόνιμη βελτίωση των σχέσεων.
Πιστεύω ότι για τον λόγο αυτόν είναι πολύ σημαντικό να υπάρξει μια διατλαντικη αγορά με ξεκάθαρους στόχους και με ένα χρονοδιάγραμμα, ώστε να διατηρήσουμε την κατάσταση, αλλά επίσης να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο για μια συνθήκη που θα συμπεριλαμβάνει τα δημοκρατικά θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να γίνει σαφές ότι το κοινό συμφέρον αξίζει περισσότερο από τα μεμονωμένα συμφέροντα που κατά καιρούς επιβάλλονται.

Gonzαles Αlvarez
Κύριε Επίτροπε, κατ'αρχάς, σας ευχαριστώ που, κατά κάποιο τρόπο, απαντήσατε στις ερωτήσεις οι οποίες λόγω έλλειψης χρόνου, δεν μπόρεσαν να απαντηθούν χθες.
Δεύτερο, επειδή έχω μόνο ένα λεπτό, θέλω να αναφερθώ στο ζήτημα των νόμων ετεροδικίας που, όπως είδαμε, ανησυχούν όλους τους βουλευτές που παρεμβαίνουν. Πιστεύω ότι αυτό συμβαίνει για δυο λόγους: πρώτον, γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφασίζουν πώς και πότε τα υπόλοιπα πρέπει να αρχίσουν και δεύτερον, γιατί μερικοί από εμάς έχουν την αίσθηση ότι με την απόσυρση της καταγγελίας της Π.Ο.Ε. και στη συνέχεια με τη διαπραγμάτευση που αφορά τους παράνομους νόμους, η Ευρώπη συνεισφέρει - ουσιαστικά και με σεβασμό προς τη Κούβα - στον ήδη υπάρχοντα παράνομο αποκλεισμό εδώ και αρκετά χρόνια, γιατί ο νόμος Helms-Βurton δεν παύει να είναι μια εμβάθυνση του εμπάργκο, όπως εσείς επιθυμείτε να το αποκαλέσετε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να συνεισφέρει σ'αυτό γιατί, όπως πολύ καλά ξέρετε, η τελευταία ψηφοφορία των Ηνωμένων Εθνών καταδίκασε με συντριπτική πλειοψηφία αυτόν τον αποκλεισμό ως παράνομο και καταδίκασε συνεπώς τον νόμο Helms - Burton. Εγώ πιστεύω ότι η Ευρώπη πρέπει να έχει μια δυναμική θέση σε σχέση με τις ΗΠΑ και να μην δεχθεί διαπραγματεύσεις του νόμου αλλά δηλώσεις ότι αυτός ο νόμος είναι παράνομος. Απλά και ξεκάθαρα. Πιστεύω ότι μια υπερδύναμη όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες επιθυμεί περισσότερο την ειλικρίνεια και την δυναμικότητα προς υπεράσπιση μερικών αρχών οι οποίες στην Ευρώπη, όπως βλέπετε, όλοι οι βουλευτές ζητούν να υπερασπιστούν.
Σε κάθε περίπτωση, ξέρω ότι η ατζέντα είναι πολύ ευρεία και σας ευχόμαστε καλή τύχη.

Πρόεδρος
Κυρία Gonzαlez Αlvarez, θα κάνω και σε σας την ίδια παρατήρηση: η Ομάδα σας να δίδει παραπάνω από ένα λεπτό. Αισθάνομαι πάρα πολύ άσχημα όταν πρέπει να κόψω συνάδελφο με ένα λεπτό αλλά, επί τέλους, και οι ομάδες ας δίδουν δύο ή τρία λεπτά.

Donnely, Alan
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Προεδρεύοντα και τον Sir Leon Brittan όχι μόνο για τις παρουσιάσεις τους σήμερα το απόγευμα αλλά και για την δέσμευση της Επιτροπής και του Συμβουλίου να ενισχυθούν οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Υπάρχουν οι Κασσάνδρες του Σώματος και του αμερικανικού Κογκρέσσου που θα χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε θέμα για να ισχυρισθούν ότι δεν είναι επιτυχής η διατλαντική συνεργασία, ότι είναι καταστροφική και ότι δεν πρέπει να συνεχισθεί. Είναι γεγονός ότι η σχέση Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών είναι η σημαντικότερη σχέση στο πλανήτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα τώρα που το Κογκρέσσο έχει αρνηθεί τη μέθοδο της ταχείας εξέλιξης των εμπορικών διαπραγματεύσεων στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Πρέπει να επιταχύνουμε τις προσπάθειες μας για να υπάρξει εμβάθυνση της σχέσης αυτής. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να αποτύχει η πολιτική αυτή. Πρέπει να βρούμε νέους δρόμους, : σύνδεση των ανθρώπων, εκπαιδευτικά ιδρύματα, διπλωμάτες, πολιτικοί και διαπραγματευτές στον τομέα του εμπορίου εργάζονται στενά προκειμένου να κατανοήσει το Κογκρέσσο ότι η σχέση συτή ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη είναι σημαντική για το μέλλον και των δύο.
Για τον λόγο αυτό, ελπίζω ότι όταν θα πραγματοποιηθεί η διατλαντική σύνοδος κορυφής σε μερικές εβδομάδες, αντί απλά να ελέγξει ό, τι συνέβη στο παρελθόν, να προωθήσει την ημερήσια διάταξη, ιδιαίτερα σχετικά με το εμπόριο των ηλεκτρονικών, την καταπολέμηση του εγκλήματος και του οργανωμένου εγκλήματος και την διακίνηση των ναρκωτικών ως προς τον τρίτο πυλώνα. Πρέπει να αναζητήσουμε νέους τρόπους συνεργασίας.
Το Σώμα έχει την ευθύνη-και το λέω αυτό σε όλες τις πολιτικές ομάδες που αντιπροσωπεύονται εδώ σήμερα το απόγευμα. Δεν μπορούμε να αναμένουμε οι δημόσιοι υπάλληλοι - και αυτό επισήμανε και ο Michael Hindley- να αντιμετωπίσουν το Κογκρέσσο των Ηνωμένων Πολιτειών. Πρέπει να μιλήσουν στο Κογκρέσσο, να έχουν τακτικές συναντήσεις, πρέπει να βρουν μια λύση στο πρόβλημα. Για το λόγο αυτό ελπίζω ότι στα πλαίσια των εργασιών της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, η αντιπροσωπεία για τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, θα εξετάσουμε πολύ προσεκτικά τον επόμενο μήνα ή τους επόμενους δύο μήνες τρόπο συζητήσεων με το Κογκρέσσο, τρόπους εμβάθυνσης της σχέσης αυτής, ιδιαίτερα με τα νέα μέλη του Κογκρέσσου, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τις διεθνείς σχέσεις ανάμεσα στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι ευθύνη μας, δεν είναι ευθύνη της Επιτροπής ή του Συμβουλίου.

Novo
Κύριε Πρόδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, η επικείμενη Διάσκεψη Κορυφής μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ηνωμένων Πολιτειών θα αποτελέσει, ίσως, μια αποφασιστική και οριστική ευκαιρία ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποδείξει αν έχει ή όχι δική της φωνή, αν διαθέτει ή όχι η Ευρωπαϊκή Ένωση θεσμικά όργανα των οποίων η δράση θα έχει ή όχι σαν γνώμονα την προάσπιση των πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας.
Γι' αυτό, έχει σημασία να επιδείξουν το Συμβούλιο και η Επιτροπή, το Δεκέμβριο, την ικανότητα να εμποδίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες να συνεχίζουν να επιβάλλουν μηχανισμούς οι οποίοι αντιτίθενται στις κατευθύνσεις που συμφωνήθηκαν σε πολυμερές επίπεδο. Έχει καθοριστική σημασία, οι ισχύοντες κανόνες ανταγωνισμού, είτε πρόκειται για το γεωργικό τομέα, είτε για την αεροναυπηγική βιομηχανία, τον οπτικοακουστικό τομέα ή τα ναυπηγεία, να ισχύουν εξίσου τόσο στις ανατολικές όσο και στις δυτικές ακτές του Ατλαντικού.
Είναι βασικό να ενεργήσουμε έτσι ώστε η ΠΟΕ να λειτουργεί υπό συνθήκες πραγματικής ανεξαρτησίας σε σχέση με τα αμερικανικά συμφέροντα, είτε σε ό, τι αφορά την προστασία της δημόσιας υγείας, είτε το θέμα του προαναγγελθέντος θανάτου των κοινοτικών μπανανοπαραγωγών, είτε την ξεκάθαρη απόρριψη της πραγματικής νομοθετικής απόπειρας κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που είναι οι αυτοαποκαλούμενοι νόμοι Helms-Burton ή d'Amato-Kennedy.

Mann, Erika
Κύριε Πρόεδρε, Sir Leon Brittan, κύριε υπουργέ, έμαθα για τις επιτυχίες σας τον τελευταίο καιρό, που είναι πραγματικά εντυπωσιακές. Δεν μπορούμε να ισχυριστούμε, στ' αλήθεια ότι δεν περιλαμβάνονταν αρκετά στην ημερήσια διάταηξη, αντίθετα μπορούμε να θεωρήσουμε ότι ήταν πάρα πολλά. Ίσως αυτό είναι ένα από τα προβλήματα. Το εύρος των πολιτικών και οικονομικών θεμάτων εκτείνεται στην πραγματικότητα από τις διαφορές σχετικά με το εμπόριο και το ερώτημα πως θα χειριστούμε τους εκτός εδάφους νόμους μέχρι μία ολόκληρη ποικιλία πολιτικών θεμάτων. Τί θα κάνουμε με την Ουκρανία; Τί θα κάνουμε στη Βαλτική; Τι θα κάνουμε στη Μέση Ανατολή; Πώς μπορούμε να φέρουμε στο μέλλον κοντά τους πολίτες μας και πώς εκείνοι μπορούν να συμμετάσχουν λογικά σ' αυτήν την διατλαντική ημερήσια διάταξη, την οποία ουσιαστικά κατάρτισαν πολιτικοί και οικονομολόγοι; Όλα αυτά είναι εξαιρετικά ουσιώδη.
Νομίζω, όμως, ότι έχουμε επωμισθεί μία ιδιαίτερη πολιτική ευθύνη, και μ' αυτό εννοώ τα τρία θεσμικά όργανα που δρούν εδώ στο πλευρό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιστεύω ότι πρέπει να προσθέσουμε σε όλη την ποικιλία θεμάτων της πολιτικής και οικονομικής ημερήσιας διάταξης που μόλις αναφέραμε δύο πράγματα, και να τα κάνουμε στο προσεχές εξάμηνο: πρώτον, πρέπει να φέρουμε τους πολίτες πιο κοντά στον διάλογο που διεξάγουμε. Έχουμε σχεδιάσει τέσσερις διαλόγους: έναν για τους πολίτες, έναν για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, έναν για την ίδια την ναυαρχίδα, δηλαδή τον Διατλαντικό Επιχειρηματικό Διάλογο, κι έναν για τους εργαζομένους και τα συνδικάτα. Ξέρουμε ότι, με εξαίρεση τον τομέα του Διατλαντικού Επιχειρηματικού Διαλόγου, αντιμετωπίζουμε σημαντικά προβλήματα. Εδώ πρέπει κάτι να κάνουμε, εδώ βρίσκεται ένα μέρος της ευθύνης μας την οποία πρέπει να αναλάβουμε, κι αυτό πρέπει να το κάνουμε όλοι μαζί.
Το δεύτερο που πρέπει να κάνουμε, κι αυτό δεν θα είναι λιγότερο δραματικό: πρέπει ως βουλευτές να συμπεριλάβουμε και τον ευατό μας σε αυτήν την μορφή εργασίας. Δεν γίνεται να έχουμε μία πολιτική και οικονομική ημερήσια διάταξη, όχι όμως μία κοινοβουλευτική. Πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε μελλοντικά να συμπεριλαμβανόμαστε σε κάθε συμφωνία που συνάπτεται, σε όλες τις μορφές συνθηκών, ακόμη και στον τομέα της διατλαντικής αγοράς, και μάλιστα μέσω της διαδικασίας της συναπόφασης. Πιστεύω, ότι μπορούμε και εδώ να καταλήξουμε σε μία λογική μορφή συνεργασίας!

Cassidy
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να υποστηρίξω τα περισσότερα από όσα ειπώθηκαν στην συζήτηση σήμερα το απόγευμα. Δεν είναι ένα ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο θέμα για τις διάφορες πλευρές του Κοινοβουλίου. Υπάρχει η γενικότερηαντίληψη ότι επιθυμούμε να διατηρήσουμε και να βελτιώσουμε τις σχέσεις σε όλα τα επίπεδα με τις Ηνωμένες Πολιτείες - με την διοίκηση και το Κογκρέσο. Καλωσορίζω την πλήρη εισαγωγή στο θέμα του Sir Leon Brittan.
Χωρίς να είμαι- και βέβαια χωρίς να θέλω να είμαι δύστροπος, θα ήθελα να προτείνω να συμπεριλάβει και κάτι ακόμη στον κατάλογο του, κάτι το οποίο παρέλειψε, και το οποίο είναι να υπάρχει στενότερη συνεργασία από τις υπηρεσίες ανταγωνισμού από αυτή την πλευρά του Ατλαντικού και από αυτούς από την άλλη πλευρά, προφανώς από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και την Αμερικανική Επιτροπή Εμπορίου. Υπήρξαν τους τελευταίους μήνες επίμαχα ζητήματα ανταγωνισμού στις σχέσεις μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες: - Boeing και McDonnell - Douglas, Guiness και Grand Met, ενδεχομένως το KPMG και Ernst & Young. Όσοι από εμάς συμμετέχουν στην αντιπροσωπεία είχαν την υπόσχεση του Επιτροπου Van Miert ότι θα προσπαθήσει για στενότερες σχέσεις των υπηρεσιών ανταγωνισμού και από τις δύο πλευρές.
Ο Sir Leon αναφέρθηκε στην ανάγκη στενότερης συνεργασίας των ρυθμιστικών αρχών αλλά με όλο το σεβασμό θεωρώ ότι ανταγωνισμός είναι διαφορετικό ζήτημα.
Ένα άλλο σημείο το οποίο επιθυμώ να προσθέσω είναι ότι θα πρέπει κάθε φορά που υπάρχει διατλαντική διάσκεψη κορυφής, να έχουμε τέτοια συζήτηση με τον αντιπρόσωπο της Επιτροπής και τον εκπρόσωπο του Συμβουλίου, οι οποίοι θα έρχονται στο Κοινοβούλιο, όπως έκαναν σήμερα το απόγευμα.

Salafranca Sanchez-Neyra
Κύριε Πρόεδρε, οι σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να τοποθετηθούν στα πλαίσια της πολιτικής όμως σε ένα διεθνοποιημένο κόσμο όπως τον σημερινό, η οικονομική διάσταση δεν διαχωρίζεται από την πολιτική και γι'αυτό θα επιθυμούσα να αναφερθώ σε κάποιες εμπορικές πλευρές. Καταλαβαίνω, κύριε Πρόεδρε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να υπερασπιστεί αποφασιστικά τα συμφέροντά της και πρέπει να επιβεβαιωθεί ως ενιαίο σύνολο τόσο στα πλαίσια της αεροναυπηγικής βιομηχανίας - στο οποίο αναφέρθηκαν και άλλοι συνάδελφοι - τόσο όσο στα πλαίσια της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εμπορίου από την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχασε το πάνελ των ορμονών και της μπανάνας - και ελπίζω ότι οι διαπραγματεύσεις που γίνονται από τον κ. Brittan εν ονόματι της Επιτροπής θα επιτρέψουν να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ικανοποιητικό τρόπο και αυτός ο συναινετικός δρόμος που επιλέχθηκε δεν θα είναι επιζήμιος για τις δράσεις που αναπτύσσουμε.
Θα επιθυμούσα εν συντομία, κύριε Πρόεδρε να απευθύνω κάποιες ερωτήσεις στην Επιτροπή σχετικά με τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Πρόεδρος Κλίντον για να επιτύχει το διάσημο fast track εκ μέρους του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών. Τι επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτό το γεγονός στην υπερατλαντική ατζέντα; Σκέφτεται ο Επίτροπος ότι αν ο Πρόεδρος Κλίντον δεν κατάφερε να επιτύχει για την ώρα αυτές τις εξουσίες από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών μπορούμε να υποθέσουμε ότι σε καμία περίπτωση δεν θα επιτύχει τις απαραίτητες εξουσίες για την τροποποίηση του τρίτου κεφαλαίου του νόμου Helms-Burton; Τέλος, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εκμεταλλευτεί αυτή την ευνοϊκή συγκυρία για να αυξήσει την εμπορική της παρουσία και την ανάπτυξη των εμπορικών σχέσεων με άλλες χώρες αυτής της ηπείρου όπως οι χώρες της Λατινικής Αμερικής αφού για την ώρα και από τη στιγμή που αυτές οι εξουσίες του fast track δεν μπόρεσαν να επιτευχθούν, ανοίγει ένας ευνοϊκός χώρος για την Ευρωπαϊκή Ένωση για να μπορέσει να αυξήσει αυτή τη στιγμή τη παρουσία της σ'αυτές τις χώρες;

Wohlfart
Κύριε Πρόεδρε, κατ'αρχάς θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς όσες και όσους συμμετείχαν ενεργά στη σημερινή συζήτηση. Πιστεύω ότι όλοι αναγνωρίζουμε ότι ο διατλαντικός διάλογος είναι πολύ σημαντικός, όχι μόνο για εμπορικούς και οικονομικούς λόγους, αλλά και γιατί τα στοιχεία του εξωτερικού εμπορίου και των άμεσων ξένων επενδύσεων μαρτρούν την ύπαρξη πολύ σημαντικών οικονομικών δεσμών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ.
Σε ό, τι αφορά τα αποτελέσματα που έχουν σημειωθεί μέχρι στιγμής, πιστεύω ότι, παρά τις όποιες ατέλειες, ο απολογισμός είναι σε γενικές γραμμές θετικός, πολύ περισσότερο μάλιστα αν αναλογιστούμε ότι ο διατλαντικός διάλογος άρχισε πριν από δύο χρόνια. Όπως επισημάνατε στις παρεμβάσεις σας, υπάρχουν προφανείς, θα έλεγα μάλιστα ορισμένες φορές εξόφθαλμες, διαφορές προσέγγισης μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ. Τούτο αποδεικνύεται από τους περίφημους νόμους Helms-Burton και D'Amato, και σε ό, τι αφορά τη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς τους νόμους αυτούς, θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Sir Leon Brittan. Το θεωρώ εντελώς ανεπίτρεπτο και η Ευρώπη πρέπει να το διακηρύξει σαφώς στη Σύνοδο Κορυφής. Και εφόσον μιλούμε για κριτικό διάλογο, πιστεύω ότι η εγγραφή στην ημερήσια διάταξη συζήτησης για τους δύο νόμους συνιστά προφανή απόδειξη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση προτίθεται να υπερασπίσει με σθένος τα εμπορικά συμφέροντά της.
Έγινε λόγος για εταιρικές σχέσεις. Ορισμένοι ισχυρίστηκαν ότι τελούσαμε υπό αμερικανική ηγεμονία ή κυριαρχία. Αλλοι αναφέρθηκαν ήδη σε εταιρικές σχέσεις μεταξύ ίσων. Προσωπικά, θα έλεγα ότι τείνουμε ενδεχομένως να υλοποιήσουμε εταιρικές σχέσεις μεταξύ ίσων και ότι η Οικονομική και Νομισματική Ένωση θα αποτελέσει βασικό στοιχείο στην υλοποίηση αυτή. Εξηγούμαι.
Κύριε Πρόεδρε, τον Ιούλιο του 1995, είχα την ευκαιρία να παρευρίσκομαι σε επίσημη επίσκεψη του πρωθυπουργού μας, κ. Juncker, στις ΗΠΑ. Τότε, υπήρχαν συχνές συνομιλίες με την Κυβέρνηση του Προέδρου Κλίντον και τους αρμόδιους υπουργούς για το σχέδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τότε, επίσης, κανένας δεν πίστευε τις Ηνωμένες Πολιτείες και όλοι ήταν έτοιμοι να στοιχηματίσουν ότι δεν θα ήμασταν σε θέση να αντιμετωπίσουμε την πρόκληση και να πραγματοποιήσουμε την Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Πιστεύω ότι οι φόβοι που εκφράζονται σήμερα από ορισμένους κύκλους στις ΗΠΑ -Αμερικανικό Κογκρέσο- επιχειρήσεις- αποδεικνύουν ότι η υλοποίηση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης είναι σημαντική για τη μελλοντική εμπορική και οικονομική πολιτική της ΕΕ σε παγκόσμια κλίμακα.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα επίσης να αναφερθώ δτην πολιτική που ακολουθούμε στο πλαίσιο του ΠΟΕ. Θα επαναλάβω επί λέξη μια φράση της κ. Lalumiθre -αν τη θυμάμαι σωστά- "Ενωμένοι μπορούμε να καταφέρουμε πολλά». Ελπίζω ότι θα είμαστε και θα παραμείνουμε ενωμένοι, όπως τις τελευταίες εβδομάδες, κυρίως με την ευκαιρία του Ευρωπαϊκού Εργαστηρίου της Φλωρεντίας, όπου διαπιστώσαμε ευρύ συμβιβασμό σχετικά με τη μελλοντική ημερήσια διάταξη του ΠΟΕ. Ελπίζω ότι θα παραμείνουμε αλληλέγγυοι σε αυτό το ζήτημα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, που είναι τόσο σημαντικό για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της. Αν καταφέρουμε να επιδείξουμε την ίδια συνοχή και σε άλλα θέματα, παραδείγματος χάριν στις υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών, η υπουργική σύνοδος του ΠΟΕ στις 11 Δεκεμβρίου, στη Γενεύη, θα είναι μεγάλη επιτυχία για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή την ευχή εκφράζω.
Από την άλλη πλευρά, γίνεται πολύς λόγος σήμερα για τη διευθέτηση των διαφορών στον τομέα του ΠΟΕ, όπου χάσαμε τη μία μάχη μετά την άλλη. Αυτό μας κάνει να αναλογιστούμε την ενίσχυση, ακόμη και την αλλαγή, της διαδικασίας διευθέτησης των διαφορών. Είμαστε ανοιχτοί σε συζητήσεις για το θέμα αυτό. Όμως, θα ισχυριζόμουν ότι το ισχύον σύστημα, ακόμη και αν δεν είναι πάντα ικανοποιητικό σε πολυμερές επίπεδο, είναι ωστόσο πολύ περισσότερο προσαρμοσμένο να υπερασπίσει εμπορικά συμφέροντα, απ'ό, τι η αμερικανική μονομέρεια που εφαρμοζόταν παλαιότερα. Είναι ήδη σημαντικό σημείο αυτό.
Επιπλέον, τέθηκε το ερώτημα ποιες ήταν οι πιθανότητες του προέδρου Κλίντον να επιβάλει την έγκριση των fast track . Κατ'αρχάς, υπάρχει η σημαντική σύνοδος κορυφής όπου, αναμφισβήτητα η προεδρία του Συμβουλίου και η Επιτροπή θα επαναδιατυπώσουν τα επιχειρήματά τους. Συνεπώς, ο σημαντικότατος αυτός πολιτικός διάλογος σε επίπεδο προεδρίας της Επιτροπής, που διεξάγεται κάθε διετία, θα έπρεπε να ολοκληρωθεί. Ως προς το σημείο αυτό, δικαιολογώ όσες και όσους, στη Συνέλευση αυτή, τάχθηκαν υπέρ πιο ενεργού ρόλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στον πολιτικό διάλογο με τα μέλη του Αμερικανικού Κογκρέσου. Υποθέτω ότι δεν υπάρχει μόνο ο ρόλος της Επιτροπής και του Συμβουλίου, αλλά και ο ρόλος του Κοινοβουλίου.
Εθίγη επίσης το ζήτημα της ημερήσιας διάταξης, για να επισημανθεί ότι το ζήτημα του Ιράκ δεν συμπεριλαμβανόταν. Κύριε Πρόεδρε, υπογράμμισα στην παρέμβασή μου, ότι η ημερήσια διάταξη αυτής της διάσκεψης κορυφής με τις ΗΠΑ, άνοιγε το δρόμο για συνομιλίες σχετικά με τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις στη Μέση Ανατολή. Είναι απολύτως σαφές ότι, μετά τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων, το θέμα του Ιράκ θα συζητηθεί, και δεν αμφιβάλλω ούτε στιγμή γι'αυτό.
Κύριε Πρόεδρε, μας τέθηκε επίσης το ερώτημα αν έχουμε μακροπρόθεσμη προοπτική, δηλαδή αν έχουμε προβλέψει θέματα σχετικά με το μέλλον. Η ημερήσια διάταξη που οριστικοποιούμε, δηλώνει σαφώς το μέλημα, από ευρωρπαϊκής πλευράς, να εξεταστούν σχέδια που θα αποτελέσουν τμήμα της πραγματικότητας των σχέσεών μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες στα επόμενα έτη.
Κύριε Πρόεδρε, δεν έχω το χρόνο να επεκταθώ. Θα προσθέσω ένα πράγμα. Θεωρώ ότι είναι ενδιαφέρον να παρίσταται η προεδρία ενώπιον της Συνέλευσης πριν από κάθε διάσκεψη κορυφής. Όμως, υπάρχει και ένα άλλο σημείο που θεωρώ ενδιαφέρον: να σας ενημερώνω, κατά την περίοδο συνόδου που διεξάγεται τον Δεκέμβριο, για τα αποτελέσματα της διάσκεψης κορυφής ενώπιον του Σώματός σας.

Brittan, Sir Leon
Συμφωνώ με τον κύριο Swoboda ως προς την δήλωση του ότι είναι απαραίτητο να συμμετέχει το κοινό ως προς την κατανόηση του γιατί είναι επιθυμητή η απελευθέρωση του εμπορίου με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η συνεργασία με την χώρα αυτή και τον υπόλοιπο κόσμο.
Μπορώ βέβαια να διαβεβαιώσω τον κ. Elles, ότι θα υπάρχει μακροπρόθεσμη προοπτική σε αυτό που προσπαθούμε να επιτύχουμε με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ζήτημα του κατάλληλου πλαισίου για την νέα διατλαντική αγορά που θα αναπτυχθεί περαιτέρω, βρίσκεται στο επίκεντρο των σκέψεων μας, αν και δεν μπορώ να δώσω το τελικό πόρισμα τώρα.
Σε ό, τι αφορά την σύνοδο κορυφής του Καναδά, θα ήθελα να δηλώσω στην κ. Prooij-van Grosel ότι θα επικεντρώσουμε την προσοχή μας κυρίως στην μεταβίβαση στον Καναδά της πρόοδου που επετεύχθη μετά την συμφωνία μας με τον Καναδά, η οποία ήταν αξιόλογη.
Στον κ. Manisco, για το ζήτημα Helms-Butron, θα ήθελανα να πω ότι τώρα βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις. Δεν νομίζω ότι είναι χρήσιμο να ανακοινώσουμε προθεσμία την στιγμή αυτή. Όταν διαπραγματεύεται κανείς, αξίζει να συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις αν υπάρχει ένδειξη προόδου. Δεν μας ενδιαφέρει να διαπραγματευόμαστε αιωνίως, χωρίς την προοτική κάποιου αποτελέσματος. Συμφωνώ ως προς το σημείο αυτό.
Δεν θεωρώ ότι είναι σωστό να πει κανείς, όπως δήλωσε ο κ. Souchet, ότι λειτουργούμε στην βάση μη οριστικής λύσης στο πρόβλημα. Αναζητούμε οριστική λύση. Δεν είναι σωστό να πούμε ότι έχουμε αποσυρθεί από τον ΠΟΕ. Θα ήθελα να επισημάνω στην κυρία Gonzalez Alvarez ότι υπάρχει αναστολή και διατηρούμε το δικαίωμα να επιστρέψουμε οποιαδήποτε στιγμή.
Θα ήθελα επίσης να συμφωνήσω με τον κ. Hindley και τους άλλους υποστηρικτές της συμμετοχής του Κοινοβουλίου στην νέα διατλαντική ατζέντα. Θα ήθελα να προσθέσω ότι η νέα διατλαντική ατζέντα αναφέρεται στην προοπτική αυτή και έγκειται στα μέλη του Κοινοβουλίου να την εκμεταλλευθούν όσο το δυνατό περισσότερο.
Επίσης συμφωνώ με αυτούς οι οποίοι, όπως η κύρια Erika Mann, υποστήριξαν την μεγαλύτερη συμμετοχή των ατόμων. Αποτελεί τμήμα της νέας διατλαντικής ατζέντας.
Ως προς τη διαδικασία fast-track, συμφωνώ με τον κ. Donnelly, ότι η επιτάχυνση των προβλημάτων σημαίνει ότι πρέπει να επιταχύνουμε τον διάλογο. Πιστεύω ότι ο διάλογος Ηνωμένων Πολιτιειών/Ευρώπης είναι και τρόπος να υπάρξει επιτάχυνση αλλά και πρόοδος σε περίπτωση που δεν υπάρξει η διαδικασία αυτή. Αληθεύει βέβαια όπως ο κύριος Salafranca Sαnchez-Neyra δήλωσε ότι υπάρχει ευκαιρία για μας στην Βόρεια Αμερική. Θα ήθελα να εκμεταλλευθούμε την ευκαιρία αυτή, όχι μόνο γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες τραυματίστηκαν επειδή δεν πέρασαν τη διαδικασία fast-track, και για χάρη τους.
Στον κ. Cassidy απαντώ ναι, η συνεργασία των υπηρεσιών ανταγωνισμού είναι σε σημαντικό βαθμό μέρος του παιχνιδιού. Διαπραγματευόμαστε τώρα μια δεύτερη και συμπληρωματική συμφωνία με τις ΗΠΑ, η οποία θα οικοδομηθεί στην ήδη υπάρχουσα, κάτι που θα επιτρέψει τη συστηματικότερη επικράτηση των αρχών της αβρότητας. Είναι σημαντικό στοιχείο της ημερήσιας διάταξης.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Sir Leon, η συμβολή σας σ'αυτήν την συζήτηση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα.
Έχουμε λάβει 8 προτάσεις ψηφίσματος, σύμφωνα με το άρθρο 37, παράγραφος 2 του Κανονισμού.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, στις 12 το μεσημέρι.
Η συζήτηση έληξε.

Ψηφοφορίες
Ullmann
Κύριε Πρόεδρε, τέσσερα πράγματα έπρεπε να γίνουν προκειμένου να γίνει πραγματικότητα η μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προέβλεπε η ίδια η συνθήκη του Μάαστριχτ: να εξαλειφθεί το δημοκρατικό έλλειμμα μίας εκ των άνω Ένωσης και μίας Ευρώπης των κυβερνητικών διασκέψεων, να εξαλειφθεί το θεσμικό έλλειμμα μίας Ένωσης χωρίς νομική προσωπικότητα, ο δυϊσμός, η δομή του εσωτερικού χώρους και των πυλώνων χωρίς ενιαίες αρμοδιότητες δράσης στην πολιτική της ειρήνης και του δικαίου, να εξαλειφθεί το έλλειμμα νομικού πλαισίου μέσα στο χάος του δικαίου της Ένωσης, του κοινοτικού δικαίου και του διακρατικού δικαίου και, τέλος να εξαλειφθεί η ασάφεια των στόχων, που παραλύει την δράση, σχετικά με το πώς πρέπει να γίνουν τα επόμενα βήματα ολοκλήρωσης και διεύρυνσηςη για την τελική υπέρβαση της διάστασης Ανατολής και Δύσης.
Το ότι επισημαίνουμε πως δεν εκτελέστηκαν αυτά τα θεμελιώδη καθήκοντα δεν σημαίνει κατά κανένα τρόπο ότι πρέπει να αρνηθούμε τις επί μέρους βελτιώσεις της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Κανείς δεν θα μειώσει την σημασία των όσων πέτυχαν οι δύο εισηγητές σχετικά με το Αμστερνταμ. Όμως, η έκθεσή τους παραμένει διφορούμενη ως προς αυτά τα θεμελιώδη καθήκοντα και γι' αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από την ομάδα μου.
Εν όψει της αποτυχίας της κυβερνητικής διάσκεψης, δεν είναι τόσο σημαντικό το εάν αυτό το Κοινοβούλιο συνιστά ή όχι την αποδοχή της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Αντίθετα, αποφασιστικό είαι το εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα περιοριστεί να είναι υπερήφανο που συναποφασίζει για τις επί μέρους αναθεωρήσεις των θεσμικών οργάνων ή εάν θα βρεί επιτέλους τη δύναμη να γίνει η ηγετική φωνή μιας συνταγματικής διαδικασίας, η καρδιά και η έγνοια των επόμενων αποφασιστικών βημάτων της ολοκλήρωσης!
(Χειροκροτήματα από την Ομάδα των Πρασίνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο)

Mόller
Κύριε Πρόεδρε, καταψήφισα την έκθεση επειδή δεν ήθελα να συμμετάσχω σε μία θεσμοποίηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μέσω εθνικών κομμάτων, εθνικών κυβερνησεων, η οποία όχι μόνο συμβάλλει στο να υποσκάψει την κυριαρχία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά επίσης την κυριαρχία των ίδιων των εθνικών κοινοβουλίων, επειδή εκείνα έχουν αυτήν την στιγμή το καθοριστικό λέγειν κατά την διαδικασία επικύρωσης. Το δίλημμα που έχουμε σχετικά με αυτό το ψήφισμα δείχνει ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα μία κεντρική απαίτηση, που είναι η εξής: οι κυβερνητικές διασκέψεις αυτής της πεπαλαιωμένης μορφής δεν έχουν πλέον την δυνατότητα να προωθήσουν την διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης! Ακριβώς επειδή έτσι συμβαίνει, αυτό γίνεται μόνο με το να πούμε ότι στην διαδικασία επικύρωσης του Αμστερνταμ πρέπει να επιτύχουμε η επόμενη κυβερνητική διάσκεψη να γίνει με συναπόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αλλιώς μπορούμε να τα εγκαταλείψουμε όλα αυτά!

Hautala
Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, και εγώ καταψήφισα αυτό το ψήφισμα. Ο λόγος είναι πώς δεν πιστεύω ότι μιά διακυβερνητική διάσκεψη συνιστά ορθή μέθοδο προκειμένου να αναπτυχθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχει αποτύχει από πολλές απόψεις. Πιστεύω πώς αυτό οφείλεται, μεταξύ άλλων, στο ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπορεί να επηρεάσει αρκετά τις τροπολογίες της Συμφωνίας. Η Europol αποτελεί ένα καλό παράδειγμα γιά τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν τα διακαιώματα νομικής προστασίας των πολιτών, όταν οι κυβερνήσεις δεν επιθυμούν να εκχωρήσουν ικανή δημοκρατική εποπτεία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ούτε και στα εθνικά Κοινοβούλια.
Ένα δεύτερο παράδειγμα που αποδεικνύει την αδυναμία μιάς διακυβερνητικής διάσκεψης να λύσει αυτά τα βασικά προβλήματα, είναι η ΟΝΕ. Το ζήτημα είναι, πώς καθώς κτίζεται η οικονομική και η νομισματική ένωση, έχει δημιουργηθεί το πιό ομόσπονδο τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο όμως υπάρχει πρόθεση να διοικείται ώς εάν επρόκειτο γιά κάποιο έργο μεταξύ κυβερνήσεων. Εδώ διαφαίνεται εμφανώς το δημοκρατικό έλλειμμα και η απουσία ελέγχου της μελλοντικής κεντρικής τράπεζας. Κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να κατευθυνθούμε σε μιά διαδικασία συζήτησης γιά συνταγματικές αλλαγές, όπου και τα άμεσα δικαιώματα των πολιτών θα αποτελούσαν σημαντικό θέμα της.

Nordmann
Κύριε Πρόεδρε, δεν τρέφω αυταπάτες υπερψηφίζοντας το ψήφισμα που αφορά τις δύο εκθέσεις. Και τούτο γιατί, βεβαίως, το Αμστερνταμ ήταν αποτυχία εφόσον λέμε "Ναι» στη διεύρυνση, χωρίς να διαθέτουμε ακόμη τα θεσμικά μέσα για τη διεύρυνση αυτή. Και το παράδοξο της κατάστασης έγκειται στο γεγονός ότι υποχρεούμαστε να αποδεχθούμε την αποτυχία για να μην απορρίψουμε την Ευρώπη. Αυτό είναι το σκεπτικό της ψήφου μου.
Θα διαπιστώσετε ότι η συζήτηση για την κύρωση της Συνθήκης θα μετατραπεί σε αντιπαράθεση οπαδών και πολέμιων της Ευρώπης. Και αυτός είναι, για μία ακόμη φορά, ο λόγος που αναγκαζόμαστε να πούμε "Ναι», χωρίς να τρέφουμε αυταπάτες, βάσει της έκθεσης που υπερψηφίσαμε, η οποία, αν μου επιτρέπετε, μπορεί να λειτουργήσει σαν "βαζελίνη» που θα διευκολύνει την κύρωση.

Spiers
 Κύριε Πρόεδρε, το Εργατικό Κόμμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκ μέρους του οποίου ομιλώ, χαιρετίζει εν γένει την Συνθήκη του Αμστερνταμ, όχι ως τέλεια αλλά γιατί περιέχει πολλά καλά σημεία. Πιο συγκεκριμένα γνωρίζουμε ότι οι ψηφοφόροι μας θα καλωσορίσουν την σημμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στο Κοινωνικό Κεφάλαιο, τις διατάξεις για νομοθετικές ρυθμίσεις κατά των διακρίσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη και το νέο πρωτόκολλο για την ευημερία των ζώων. Είναι πολλά τα στοιχεία τα οποία καλωσορίζουμε.
Ωστόσο, έχουμε ορισμένες επιφυλάξεις για την τελική έκθεση και κρατήσαμε τις ψηφοφορίες κατά τμήματα στο ελάχιστο, ωστόσο ψηφίσαμε κατά σε πέντε σημεία: στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 8 για τους συνοριακούς ελέγχους, στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 9 για την κοινή μυντική πολιτική, δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 12 για την επέκταση της συναπόφασης στην φορολογική πολιτική, στο τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 12 το οποίο δίνει στην Ένωση και στην Κοινότητα την ίδια νομική οντότητα και στο τρίτο εδάφιο της παραγράφου 16 το οποίο περιορίζει την ομοφωνία σε συνταγματικά ζητήματα. Με τις επιφυλάξεις αυτές χαιρετίζουμε την έκθεση, την Συνθήκη του Αμστερνταμ και συγχαίρουμε τους εισηγητές για το έργο τους.

Ahlqvist, Andersson, Hulthιn, Lφφw και Waidelich
Στηρίζουμε την Συνθήκη του Αμστερνταμ και συμφωνούμε με την έκκληση του Κοινοβουλίου προς τα εθνικά Κοινοβούλια να επικυρώσουν την Συνθήκη. Είναι μία πρόοδος για την πολιτική συνεργασία στο τομέα του περιβάλλοντος, της ισότητας και κυρίως της απασχόλησης. Καλοσωρίζουμε επίσης την αρχή περί αυξημένης διαφάνειας και πρόσβασης των πολιτών στα έγγραφα.
Δεν στηρίζουμε το αίτημα περί κοινής άμυνας και σε μια ειδική πρόσθετη πρόταση επισημαίνουμε ότι η θέση των ανεξαρτήτων κρατών πρέπει να γίνει σεβαστή.
Συμμεριζόμαστε την άποψη ότι κάποια θεσμικά θέματα πρέπει να επιλυθούν σε συνάρτηση με την διεύρυνση. Όσον αφορά την απόφαση περί αυξημένης χρήσης των πλειοψηφικών αποφάσεων δεν προτιθέμεθα να στηρίξουμε το εκτεταμένο αίτημα της έκθεσης περί κοινών πλειοψηφικών αποφάσεων. Ως εκ τούτου δεν στηρίζουμε την δεύτερη και τρίτη σειρά στην παράγραφο 16.
Δεν στηρίζουμε επίσης τις πλειοψηφικές αποφάσεις στον τομέα της πολιτιστικής πολιτικής (παράγραφος 12, 11η σειρά), θεωρούμε ότι αυτό είναι ένα θέμα κυρίως για το κάθε κράτος μέλος.
Έπειτα από την κατ' αυτόν τον τρόπο επισήμανση, αφ' ενός μέσω της ψήφου, αφ' ετέρου μέσω αυτής της αιτιολόγησης ψήφου, των σημείων στα οποία η άποψή μας αποκλίνει, υπερψηφίσαμε την έκθεση στην τελική ψηφοφορία. Θεωρούμε ότι είναι ένα σημαντικό μήνυμα προς τους πολίτες της Ευρώπης ότι η Διακυβερνητική Διάσκεψη ήταν επιτυχής σε πολλά σημαντικά για τους πολίτες ζητήματα.

Berthu
Απορρίπτουμε τη \Αμστερνταμ, που σηματοδοτεί νέο στάδιο στον εξευτελισμό των εθνών. Δεν αντικατοπτρίζει καθόλου τις επιθυμίες των λαών. Σύμφωνα με δημοσκόπηση που πραγματοποίησε προσφάτως η ίδια η Επιτροπή, σε ευρωπαϊκή κλίμακα, μόνο το 8 % των ερωτηθέντων συμφωνούν με τη δημιουργία ευρωπαϊκής υπερδύναμης, το 38 % με τη συνεργασία που θα συνοδεύεται από τη συγκέντρωση των αρμοδιοτήτων σε περιορισμένους τομείς και, τέλος, το 14 % στην απόλυτη εθνική ανεξαρτησία χωρίς συνεργασίες. Τέτοιες δημοσκοπήσεις, στις οποίες η Επιτροπή δεν έδωσε συνέχεια -δεν πρέπει να διερωτώμαστε το γιατί- αποδεικνύουν ότι η Ευρώπη που οικοδομείται σήμερα από του ευρωκράτες, με τη σύμφωνη γνώμη των κυβερνήσεων, δεν είναι η Ευρώπη των λαών.
Κατανοούμε καλύτερα, στις συνθήκες αυτές, γιατί η Συνθήκη του Αμστερνταμ, κυρίως μετά τη Συνθήκη ου Μάαστριχτ, έχει ασαφή σύνταξη και γιατί υπάρχουν εσωτερικές διατάξεις, όπως εκείνη που, παρακάμπτοντας το πρωτόκολλο για την επικουρικότητα, κυρώνει σιωπηρώς τη θέση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με την υποτιθέμενη υπεροχή του κοινοτικου δικαίου έναντι των εθνικών συνταγμάτων. Η ασάφεια αυτή εξυπηρετεί κάποιον σκοπό. Αποπροσανατολίζει τον απλό πολιτη, δεν του επιτρέπει να κατανοήσει την πραγματική χρησιμότητα εκείνου που του ζητούν να κυρώσει, και δίνει τη δυνατότητα στους αρμοδίους -όπως προσφάτως στον γάλλο υπουργό ευρωπαϊκών υποθέσεων- να επικαλεστεί την τεχνική αυτή για να θεωρήσει άτοπο να μάθει τη γνώμη του λαού με δημοψήφισμα.
Αν και καταλαβαίνουμε σαφώς την άμεση τακτική που εμπνέει τους ελιγμούς αυτούς, αντιλαμβανόμαστε με μεγαλύτερη δυσκολία την ύστατη χρησιμότητα. Μας λένε ότι το ομοσπονδιακό οικοδόμημα, μόλις ολοκληρωθεί, θα είναι πιο αποτελεσματικό από την Ευρώπη των Εθνών. Μήπως, άραγε, πιστεύουμε ότι θα μπορέσει να επιτευχθεί η αποτελεσματικότητα με απλές τεχνοκρατικές διαδικασίες, χωρίς τη συμμετοχή των λαών; Είναι καθαρή αυταπάτη. Στην πραγματικότητα, το μόνο αποτελεσματικό ευρωπαϊκό οικοδόμημα είναι εκείνο που υποστηρίζεται από τους λαούς, και γι'αυτό, ό, τι κι αν πούμε, η Ευρώπη των Εθνών δεν είναι μόνο η πιο δημοκρατική, αλλά και η πιο αποτελεσματική.

Blak, Sindal και Iversen
Οι Δανοί σοσιαλδημοκράτες ψηφίζουν σήμερα υπέρ της έκθεσης για τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Αυτό έγινε βάσει της οπτικής ότι η έκθεση έδωσε βαρύτητα σε πολλά σημαντικά δανέζικα πολιτικά θέματα, όπως για παράδειγμα την προστασία του περιβάλλοντος, την καταπολέμηση της ανεργίας, τη διαφάνεια και τη μεγαλύτερη επιρροή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Η έκθεση για τη Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι ωστόσο προβληματική σε ορισμένα σημεία. Κατά συνέπεια, στάθηκε αναγκαίο να καταψηφίσουμε ορισμένα σημεία της έκθεσης. Από τη δική μας οπτική γωνία είναι πολύ λυπηρό που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προσπαθεί να θέσει εμπόδια στη διεύρυνση με το να απαιτεί ότι όλες οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις να πρέπει να έχουν ήδη ολοκληρωθεί προτού ξεκινήσει η διεύρυνση. Κατά συνέπεια, καταψηφίζουμε αυτά τα σημεία.
Ένα άλλο κριτικό σημείο είναι η συσχέτιση της Δανίας με την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τη συμφωνία του Σένγκεν. Η Δανία συμμετέχει στο Σένγκεν σε επίπεδο κράτους μέλους, ενώ αντιθέτως και η Ιρλανδία και η Μεγάλη Βρετανία είναι εντελώς εκτός συνεργασίας. Καταψηφίζουμε αυτό τη σημείο, αφού στέλνει λάθος μηνύματα στα κράτη μέλη όσον αφορά τη συμμετοχή της Δανίας στη συμφωνία του Σένγκεν.
Στη συνέχεια, αναφέρεται στην έκθεση η ευρύτερη συνεργασία στον τομέα της άμυνας και της πολιτικής ασφάλειας. Η άποψη των Δανών σοσιαλδημοκρατών είναι η άμυνα και η ασφάλεια της Ευρώπης να διασφαλίζονται μέσω της συμμετοχής στο ΝΑΤΟ και όχι μέσω της ΔΕΕ. Κατηφίζουμε συνεπώς το σημείο 9, αφού πιστεύουμε ότι συγκρούεται με τις δανέζικες επιφυλάξεις.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προτίθεται να καταστήσει τη λήψη αποφάσεων στην ΕΕ δημοκρατικότερη και πιο διαφανή. Ως εκ τούτου στηρίζουμε, μεταξύ άλλων, την άποψη η αγροτική πολιτική να τεθεί υπό την από κοινού λήψη αποφάσεων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αντιθέτως, δεν μπορούμε να υπερψηφίσουμε την άποψη σύμφωνα με την οποία η αμυντική και εξωτερική πολιτική, καθώς και η δικαιοσύνη και οι εσωτερικές υποθέσεις, που υπάγονται στον τρίτο πυλώνα, θα τεθούν υπό αυτή τη διαδικασία.

Blokland
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρείται γενικά ο μεγάλος κερδισμένος από τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Δικαιολογημένα άλλωστε, έχοντας υπόψη την επέκταση της διαδικασίας συναπόφασης και την απαιτούμενη έγκριση από το Κοινοβούλιο του διορισμού του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Παρόλο που πολλά αιτήματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν έγιναν δεκτά, η πλειοψηφία των μελών του έχει αρκετή αίσθηση πρακτικής ώστε να συστήνει στα κράτη μέλη την επικυρώση της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Αυτή δεν είναι όμως η δική μας συμβουλή στα κράτη μέλη.
Οι εισηγητές επισημαίνουν ότι οι ευρωπαϊκές Συνθήκες, μεταξύ τους και η Συνθήκη του Αμστερνταμ, δεν οδηγούν σε ένα "ομοσπονδιακό ευρωπαϊκό κράτος». Προφανώς, αυτό το ιδανικό δεν είναι πια της μόδας. Κι όμως, η νέα συνθήκη επεκτείνει τις αρμοδιότητες της Ένωσης σε τομείς όπως η απασχόληση, οι κοινωνικές υποθέσεις, η εσωτερική ασφάλεια και άμυνα, και ενισχύει τις κοινοτικές διαδικασίες, πράγμα που δεν μπορώ παρά να θεωρήσω νέο βήμα προς μια ευρωπαϊκή πολιτική ένωση. Έχοντας υπόψη τη μελλοντική επέκταση της Ένωσης σε ένα ακόμα πιο ανομοιογενές σύνολο 20 ή ίσως ακόμα περισσοτέρων κρατών μελών, το θεωρώ εντελώς ξεπερασμένη επιδίωξη.
Αρνητικό είναι επίσης ότι δεν ελήφθη υπόψη η δυσαρέσκεια των πολιτών των κρατών μελών για την εκ των άνω επιβαλλόμενη δομή της ευρωπαϊκής διοίκησης. Όπως προκύπτει από δημοσκοπήσεις, αποτελέσματα εκλογών και την προσέλευση στις ευρωπαϊκές εκλογές, τα τελευταία χρόνια η συμπαράσταση της βάσης για την "Ευρώπη» υποχωρεί. Μια συνθήκη με πολύ λιγότερο φιλόδοξες υπερεκτιμήσεις των δυνατοτήτων μιας ευρωπαϊκής διοίκησης, θα αντικατόπτριζε περισσότερο τη θετική αξία της ευρωπαϊκής συνεργασίας. Περικοπές στα ευρωπαϊκά καθήκοντα θα καθιστούσε την ευρωπαϊκή λήψη αποφάσεων πιο διαφανή και θα απλοποιούσε την επέκταση.
Δεν θεωρούμε την επέκταση των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιο την πιο ενδεδειγμένη λύση για το "δημοκρατικό κενό» στην ευρωπαϊκή λήψη αποφάσεων. Δεν συνειδητοποιήθηκε επαρκώς ότι το Κοινοβούλιο λειτουργεί μακρυά από τον πολίτη. Εξ ορισμού διαθέτει ελλειπή, μη αντιπροσωπευτική ισχύ και νομιμότητα, μεταξύ άλλων επειδή ένας περιορισμένος αριθμός βουλευτών καλείται να αντιπροσωπεύει όλο και ευρύτερες περιοχές. Ναι μεν, σε ορισμένους τομείς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παίζει χρήσιμο ρόλο, αλλά τα εθνικά κοινοβούλια πρέπει να παραμείνουν το κύριο σημείον αναφοράς για τον πολίτη. Κατά την επικύρωση της Συνθήκης του Αμστερνταμ, τα μάτια όλων θα στραφούν προς τα εθνικά κοινοβούλια.
Απορρίπτουμε τη Συνθήκη του Αμστερνταμ και επομένως καταψηφίζουμε την έκθεση Mendez deVigo/Τσάτσου.

Caudron
Είναι λίγο να πούμε ότι τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής του Αμστερνταμ δεν προκάλεσαν τον ξέφρενο ενθουσιασμό της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης.
Όπως συμβαίνει σε κάθε συμβιβασμό, η Συνθήκη του Αμστερνταμ αφήνει ανικανοποίητους όλους εκείνους που, σαν και εμένα, ενδιαφέρονται έντονα για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα εδώ και αρκετές δεκαετίες. Ας είμαστε σαφείς: η συνθήκη αυτή δεν ανταποκρίνεται στο ύψος των ζητούμενων και των φιλοδοξιών του ευρωπαϊκού οικοδομήματος που θα πρέπει, σε λιγότερο από μια πενταετία, να φέρει σε πέρας το ενιαίο νόμισμα, τη διεύρυνση, την καταπολέμηση της ανεργίας, την Πολιτική Ευρώπη, την Κοινωνική Ευρώπη.
Ωστόσο, πρέπει να το απορρίψουμε και να συνταχθούμε έτσι με τους αιώνιους αντιπάλους του ευρωπαϊκού οικοδομήματος; Δεν το πιστεύω. Το φάρμακο θα ήταν πολύ χειρότερο από την ασθένεια! Μετά το Μάαστριχτ, το Αμστερνταμ ανοίγει ορισμένες πόρτες: πρέπει να δοθούμε στην υπόθεση αυτή ψυχή τε και σώματι, και να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα νέα μέσα για να προαγάγουμε μια Ευρώπη των πολιτών που να είναι ικανή να καταπολεμήσει την ανεργία και να έχει πολιτική παρουσία στη διεθνή σκηνή. Εναπόκειται στους ειλικρινείς Ευρωπαίους να αναλάβουν το έργο αυτό!
Όμως, πρέπει επίσης να απαιτήσουμε για το άμεσο μέλλον σύνοδο κορυφής του Λουξεμβούργου για την απασχόληση, που να είναι συγκεκριμένη, δυναμική και ενεργός. Και, ακολούθως, χρειαζόμαστε νέες θεσμικές μεταρρυθμίσεις, ώστε οι προσεχείς διευρύνσεις να διεξαχθούν σωστά, χωρίς να μας αποδιοργανώσουν ή να μας εξασθενίσουν.
Με το Αμστερνταμ, εισήλθαμε σε νέο στάδιο. θα μπορούσε να ήταν καλύτερο. Εκείνο που έχει σημασία είναι να προετοιμάσουμε το επόμενο.

Cellai
Παρά το γεγονός ότι η ομάδα Εθνική Συμμαχία έχει διατυπώσει πολλές φορές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επικρίσεις σχετικά με τη Διακυβερνητική Διάσκεψη και, συνεπώς, με το τελικό κείμενο της Συνθήκης του Αμστερνταμ, αποφασίσαμε, κινούμενοι από αίσθημα ευθύνης, να ψηφίσουμε υπέρ της έκθεσης της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων, και αυτό επειδή διαπιστώσαμε την ύπαρξη τόσο ορισμένων αρνητικών προς τη Συνθήκη θέσεών μας, όσο και ορισμένων προτάσεών μας σχετικά με την ενίσχυση των πυλώνων της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής άμυνας που είναι απαραίτητοι ώστε η Ένωση να γίνει μία αληθινή πολιτική κοινότητα ευρωπαϊκών κρατών και λαών.
Η δική μας λοιπόν είναι μία πράξη καλής πρόθεσης, παρ' όλο που θα είχαμε προτιμήσει η έκθεση να ήταν πιο αποφασιστική και σαφής σε ορισμένα σημεία, όπως στη διεύρυνση της Ένωσης και στη νέα εξισορρόπηση των πολιτικών και οικονομικών δράσεών της σχετικά με το Νότο και τη Μεσόγειο.
Αναμένουμε τώρα οι πράξεις να ακολουθήσουν τα λόγια, με ειδική αναφορά στη σημασία της "ανεπιφύλακτης έγκρισης» της κοινής ανακοίνωσης του Βελγίου, της Γαλλίας και της Ιταλίας που επισημαίνει την ανάγκη περαιτέρω μεταρρυθμίσεων σαν αναγκαία προϋπόθεση πριν από οποιαδήποτε διεύρυνση.
Η θετική ψήφος μας αποτελεί συνεπώς περαιτέρω επιβεβαίωση της δέσμευσης και της πολιτικής επιλογής της ιταλικής Δεξιάς, με πρωταρχικό στόχο την επίτευξη της δημιουργίας μίας αληθινής πολιτικής Ευρώπης.

Cot
Λυπούμαι που το ψήφισμα που παρουσίασε η Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων και ενέκρινε το Κοινοβούλιο δεν επανέλαβε τα συμπεράσματα την Επιτροπής νομικών θεμάτων σχετικά με την επαναρίθμιση της Συνθήκης. Η απόφαση να αναριθμηθούν συνολικά τα άρθρα της Συνθήκης μού φαίνεται εσφαλμένη για δύο λόγους. Επί της ουσίας, φοβούμαι ότι πρόκειται για εμφανή απλούστευση, που θα έχει ως αποτέλεσμα, στην πραγματικότητα, σύγχυση και περιπλοκές για τους μελλοντικούς χρήστες της Συνθήκης, οι οποίοι είναι οι εθνικές κυβερνήσεις, οι επαγγελματικοί κύκλοι, κτλ. Οποιαδήποτε αναφορά στη Συνθήκη θα οδηγήσει στη διπλή έρευνα και επαλήθευση, τόσο στην παλαιά αρίθμηση όσο και στην καινούρια.
Επί της διαδιακασίας, μια τόσο σημαντική μεταρρύθμιση θα έπρεπε να πραγματοποιείται έπειτα από ενδελεχείς διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερόμενους κύκλους, κάτι που δεν συνέβη. Μόνο οι ευρωπαίοι δικαστές αντέδρασαν, αυθόρμητα, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην εν λόγω μεταρρύθμιση. Όμως η αντίδρασή τους εξαλείφθηκε με μια κίνηση, στο όνομα μιας τεχνοκρατικής επιχειρηματολογίας που διαμορφώθηκε βιαστικά.

Cushnahan
Οι ιρλανδοί ψηφοφόροι θα έχουν την ευκαιρία να επικυρώσουν την Συνθήκη του Αμστερνταμ σε δημοψήφισμα το οποίο έχει προγραμματισθεί για τον επόμενο Μάρτιο. Κατά την διάρκεια της εκστρατείας πριν από το δημοψήφισμα, θα υποστηρίξω έντονα την επικύρωση. Θα έχω την στάση αυτή, όχι γιατί θεωρώ ότι είναι τέλεια. Κάθε άλλο. Ωστόσο, παρά τις ατέλειές της, η Συνθήκη αντιπροσωπεύει σημαντική πρόοδο στην πορεία για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
Καλωσορίζω ιδιαίτερα την πρόοδο στον κοινωνικό τομέα και πιο συγκεκριμένα σε σχέση με την απασχόληση, τις ίσες ευκαιρίες και τα μέτρα κατά των διακρίσεων. Ελήφθησαν επίσης ορισμένες θετικές αποφάσεις σε σχέση με την βελτίωση της εσωτερικής ασφάλειας αν και πρέπει να αναγνωρισθεί ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα για να κερδίσουμε τον πόλεμο κατά του εγκλήματος, και ιδιαίτερα κατά των βαρώνων των ναρκωτικών.
Η μεγαλύτερη απογοήτευση του Αμστερνταμ ήταν στον θεσμικό τομέα. Η αποτυχία να αρθεί η αρνησικυρία των κρατών, να αναπτυχθεί μια συνεκτική κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας και να υπάρχει συναπόφαση σε όλες τις νομοθετικές προτάσεις, θα δημιουργήσει θεσμικά και μακροπρόθεσμα προβλήματα ιδιαίτερα για την Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς τερματίζονται οι συζητήσεις για την διεύρυνση.Τα ζητήματα αυτά πρέπει να επιλυθούν πριν από την προσχώρηση νέων κρατών μελών. Μια αποτυχία στο σημείο αυτό θα οδηγήσει σε μια διευρυμένη Ευρώπη η οποία θα είναι ανίκανη να λάβει αποφάσεις και να έχει συνεκτική και ισχυρή όψη προς το έξω κόσμο.
Παρά τις επιφυλάξεις αυτές, εξακολουθώ να πιστεύω ότι πρέπει να υποστηρισθεί η Συνθήκη αυτή.

Dνez de Rivera Icaza
Τα αποτελέσματα της αναθεώρησης της Συνθήκης του Μάαστριχτ δεν είναι πολύ ικανοποιητικά, εφόσον οι πολιτικοί στόχοι οι οποίοι είχαν τεθεί για την μεταρρύθμιση της Συνθήκης του Μάαστριχτ στο Αμστερνταμ δεν επετεύχθησαν.
Όντας ευρωπαϊστρια εκ πεποιθήσεως, λυπάμαι βαθύτατα που, ενώ δεν έχουν επιδιορθωθεί οι πολιτικές δυσλειτουργίες της Ένωσης, πριν από την αναγκαία διεύρυνση, πρέπει να καταφύγουμε, για ακόμη μια φορά, σε μια νέα Διακυβερνητική Διάσκεψη για να επιλύσουμε θέματα τέτοιας θεσμικής σημασίας όπως είναι ο αριθμός των επιτρόπων ή η ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία, κλπ. Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη της αποτυχίας της Συνθήκης του Αμστερνταμ, από το γεγονός ότι πριν από την κύρωσή της τα κράτη μέλη μιλούν ήδη για την απαραίτητη τροποποίησή της;
Λίγο πριν από το ενιαίο νόμισμα, η Ένωση συνεχίζει δίχως να προσαρμόζει τα θεσμικά όργανα για την διεύρυνση -ενώ είναι σαφές πως πρόκειται για ένα σοβαρό σφάλμα ανευθυνότητας-. Συνεχίζει επίσης δίχως να έχει μια κοινή πολιτική άμυνας και χωρίς να παρουσιάζει με μεγαλύτερη σαφήνεια τις Συνθήκες ώστε να γίνονται κατανοητές από τους πολίτες.
Και, τέλος, παρότι για μερικούς, και λανθασμένα, αποτελεί θέμα λιγότερο σημαντικό, η Συνθήκη του Αμστερνταμ παρέλειψε εσκεμμένα την συμπερίληψη οποιασδήποτε αναφοράς στον τουρισμό, αγνοώντας πως ο τουρισμός, ανάμεσα σε άλλα πολλά ζητήματα, αποτελεί την πρωταρχική πηγή απασχόλησης στην Ένωση.
Όλα όσα είπα με την συντομία που επιβάλλει αυτό το Κοινοβούλιο φαντάζομαι πως εξηγούν την έκφραση αποχής της ψήφου μου, την οποίο αλλάζω μπροστά στο εξαιρετικό έργο του κυρίου Mιndez de Vigo, γιατί όπως έλεγε και ο Machado: ο δρόμος ανοίγεται περπατώντας.

Gutiιrrez Dνaz
Το κείμενο του ψηφίσματος το οποίο, εξ ονόματος της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων, υπέβαλαν στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου οι κ.κ. Mendez de Vigo και Τσάτσος σχετικά με την τροποποίηση των Συνθηκών της Ένωσης είναι, κατά τη γνώμη μου, ελλιπές, ασαφές, παρουσιάζει έλλειψη σταθερότητας και ευαισθησίας προς την κοινή γνώμη και τον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων. Βεβαίως, οι τροπολογίες που εισήχθησαν βελτίωσαν το κείμενο, αλλά, κατά τη γνώμη μου, η θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στο οποίο δεν έχει αναγνωρισθεί η αρμοδιότητα να εκδίδει ψήφο αποδοχής ή απόρριψης της τροποποίησης των Συνθηκών, υποχρεούται να επισημάνει τις ελλείψεις της στον τομέα του εκδημοκρατισμού, των κοινωνικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να δείξει πως η τροποποίηση των Συνθηκών η οποία έγινε στην Σύνοδο Κορυφής του Αμστερνταμ δεν επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε όπως πρέπει τις προκλήσεις των μελλοντικών διευρύνσεων, αλλά να επιτρέψει στα κοινοβούλια των κρατών μελών, ή τα δημοψηφίσματα, να αποφασίσουν, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που θα υπάρξουν, την οριστική τους θέση ενώπιον της δέσμευσης για την κύρωση ή μη κύρωση του νέου κειμένου. Αντιθέτως, η έκθεση που υποβλήθηκε στην ολομέλεια αναμειγνύει τις κριτικές, την ανάγκη για νέες τροποποιήσεις και νέες μεθόδους, με μια συγκεκριμένη επιβεβαίωση πως οι συμφωνίες του Αμστερνταμ πρέπει να εγκριθούν γρήγορα στα δεκαπέντε κράτη μέλη. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως, σε κάθε ένα από τα κράτη, θα πρέπει να αξιολογηθεί η οριστική ψήφος σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί από τις κυβερνήσεις τους, αλλά παράλληλα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κατά τη γνώμη μου, αναλογούσε αυτή τη στιγμή να κάνει την κριτική του αξιολόγηση σύμφωνα με τις θέσεις του καθ'όλη τη διάρκεια της προπαρασκευαστικής διαδικασίας για την Διακυβερνητική Διάσκεψη. Συνεπώς και ενώπιον της απόρριψης των τροπολογιών που υπέβαλα από αυτή την άποψη, αυτό που εγώ εννοώ ως ευρωπαϊστική άποψη, η ψήφος μου για την έκθεση Mιndez de Vigo/Τσάτσος ήταν αρνητική, χωρίς να προδικάζω την θέση που θα λάβουν οι βουλευτές της αριστεράς στο ισπανικό κοινοβούλιο.

Lienemann
Καταψηφίζω την έκθεση γιατί η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν επιτρέπει την οικοδόμηση πραγματικού πολιτικού πυλώνα που να είναι ικανός να συμπληρώσει, τηρώντας τις ισορροπίες, τη νομισματική πτυχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Συνθήκη του Μάαστριχτ αναλάμβανε το στοίχημα ότι θα σημείωνε πρόοδο προς το ενιαίο νόμισμα μέσω αυστηρών οικονομικών συγκλήσεων (υπερβολικά αυστηρές μάλιστα), αλλά και ότι θα εδραίωνε την πολιτική ολοκλήρωση, προβλέποντας θεσμική μεταρρύθμιση που να αποβλέπει στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας, της δημοκρατικής λειτουργίας και του ρόλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Η Διακυβερνητική Διάσκεψη έπρεπε επίσης να ευνοεί τη χάραξη ευρωπαϊκών πολιτικών σε τομείς που είναι τόσο σημαντικοί για τους λαούς μας όσο ο κοινωνικός τομέας. Είμαστε αναγκασμένοι να διαπιστώσουμε ότι το στοίχημα του Μάαστριχτ δεν κερδίθηκε και ότι η προβλεπόμενη ισορροπία, ουσιαστικά, δεν είναι πλέον σεβαστή. Η νομισματική Ευρώπη προχωρεί με μεγάλα βήματα, ενώ η πολιτική Ευρώπη βυθίζεται στην αδυναμία της.
Η κατάσταση αυτή είναι ακόμη σοβαρότερη δεδομένου ότι η μοίρα μας θα καθορίζεται διαρκώς περισσότερο από τις αποφάσεις που θα λαμβάνονται από μια ανεξάρτητη ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα, χωρίς να μπορεί μια οικονομική κυβέρνηση να προβαίνει σε σημαντικές εκλογές που να καθορίζουν την οικονομική ανάπτυξη, τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό και την απασχόληση.
Έτσι, η Ευρώπη καθίσταται σταδιακά ένας τεράστιος χρηματοοικονομικός, οικονομικός χώρος, που εκφεύγει κάθε δημοκρατικής ρύθμισης ή ελέγχου. Η διεύρυνση προς τις ανατολικές χώρες απλώς θα επιδεινώσει τη διάλυση. Αν και η έκθεση προτείνει νέα θεσμική αναθεώρηση πριν από οποιαδήποτε διεύρυνση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν ήταν σε θέση να δημιουργήσει αποτελεσματικές και οριστικές συνθήκες. Δεν κατάφερε να υπολογίσει την επιρροή του στη μελλοντική σύνοδο κορυφής για την απασχόληση, που θα διεξαχθεί στο Λουξεμβούργο, και να προωθήσει, ουσιαστικά, την κοινωνική Ευρώπη.
Αν και η ένταξη αναφοράς για την απασχόληση και τον κοινωνική πτυχή στη νέα συνθήκη είναι θετική, η διατύπωσή της είναι ασαφής γιατί περιορίζεται στη νίξη του συντονισμού των πολιτικών για την απασχόληση, που παραμένουν εθνικές.
Εν συντομία, για μία ακόμη φορά, η Ευρώπη διαφοροποιεί την πολιτική ενίσχυσή της και αφήνει εκκρεμές το κοινωνικό ζήτημα, ενώ ο μονεταρισμός και τα φιλελεύθερα δόγματα επιβάλλονται με τη μορφή πιεστικών κριτηρίων.
Μακριά από τη φιλοδοξία εκείνων που θέλουν μια ομοσπονδιακή Ευρώπη, μια Ευρώπη όπου οι λαοί να μπορούν να εκφράζουν τη βούλησή τους, η Συνθήκη διαιωνίζουν την εξασθένιση των κρατών μελών χωρίς να οικοδομούν πραγματική ευρωπαϊκή πολιτική δύναμη. Είναι απαράδεκτο.

Lindqvist (ELDR), Eriksson, Seppδnen, Sjφstedt και Svensson (GUE/NGL), Gahrton, Holm και Schφrling (V), Bonde, Sandζk και Krarup (I-EDN)
 - (SV) Η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν συνεπάγεται το τελικό βήμα των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, αλλά το περιεχόμενό της προσανατολίζεται προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης των φιλοδοξιών της ΕΕ να εξελιχθεί σε ένα ομόσπονδο κρατικό μόρφωμα με χαρακτηριστικά υπερδύναμης. Η υπερεθνικότητα ενισχύεται, οι συνοριακοί έλεγχοι καταργούνται και η ΟΝΕ - η διαδικασία του κοινού νομίσματος και κεντρικής τράπεζας επαληθεύεται.
Τα υπερεθνικά όργανα της ΕΕ, η Επιτροπή, το Δικαστήριο και το Κοινοβούλιο επωφελούνται από θεσμικής πλευράς από την Συνθήκη του Αμστερνταμ. Αυτοί που χάνουν είναι το Συμβούλιο Υπουργών και τα εθνικά Κοινοβούλια. Δεν υπάρχει ούτε μία πρόταση στην Συνθήκη που να επιβεβαιώνει ότι η εξουσία επί των αποφάσεων θα μεταφερθεί από την ΕΕ στα κράτη μέλη.
Τα ζητήματα που ενδιαφέρουν ιδιαίτερα την Σκανδιναβία για την απασχόληση, την διαφάνεια και το περιβάλλον έχουν, στην καλύτερη περίπτωση, διασκευαστεί με καλοπροαίρετες διατυπώσεις, αλλά αυτές μπορεί όμως να εξαναγκαστούν να συνθηκολογήσουν τελικά μπροστά την ηγεμονία της ενιαίας αγοράς. Η αποκαλούμενη περιβαλλοντική εγγύηση είναι ακόμη και ένα βήμα προς τα πίσω σε σχέση με την εποχή που παρουσιάστηκε.
Είναι απαράδεκτο να τίθεται ως προϋπόθεση της προς ανατολάς διεύρυνσης μία νέα Διακυβερνητική Διάσκεψη, η οποία ενισχύει περαιτέρω τον ομόσπονδο χαρακτήρα της ΕΕ. Επίσης, θεωρούμε ανιτιολόγητο το να δοθεί στις μεγάλες χώρες επιπλέον εξουσία σε περίπτωση διεύρυνσης της ΕΕ. Πρέπει να απορριφθεί το να δοθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δικαίωμα συναίνεσης για αλλαγές στην Συνθήκη. Αυτό θα αφαιρούσε εντελώς τη βάση του χαρακτήρα διακρατικής μορφής της Συνθήκης.
Το ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν πάει τόσο μακριά, όσο οι πιο δηλωμένοι οπαδοί της ομοσπονδοποίησης εντός της ΕΕ ήλπιζαν, έχει την δεδομένη εξήγησή του. Η λαϊκή κατανόηση για την ομοσπονδοποίηση της ΕΕ ποτέ ίσως δεν ήταν τόσο ισχνή όπως σήμερα. Οι λαοί της Ευρώπης θέλουν συνεργασία, αλλά όχι με τίμημα την υποταγή στον συγκεντρωτικό, γραφειοκρατικό και αναχρονιστικό κανονισμό της ΕΕ. Σύμφωνα με επίκαιρες δημοσκοπήσεις στις σκανδιναβικές χώρες η αντίσταση στην συμμετοχή στην ΟΝΕ, δηλαδή το πρόγραμμα που σχεδόν είναι ο αφ·εαυτού κινητήρας της δημιουργίας ενός ομόσπονδου κρατικού μορφώματος σε επίπεδο ΕΕ, είναι συμπαγής.
Το θεμέλιο για κάθε κοινωνία που θέλει να εγγυηθεί στους ανθρώπους δουλειά, καλή εκπαίδευση, καλό περιβάλλον, κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη με τους λαούς των φτωχών χωρών είναι να είναι το πολιτικό της σύστημα λαϊκό και δημοκρατικά νόμιμο. Η ΕΕ στερείται της δυνατότητας στο ορατό μέλλον να το κατακτήσει αυτό. Καταψηφίσαμε την έκθεση.

McCartin
Θα ήθελα να δηλώσω ότι υπερψήφισα την έκθεση και τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Είμαι απογοητευμένος από αυτά που επετεύχθησαν στο Αμστερνταμ. Αυτό που είναι ακόμη πιο λυπηρό, κύριε Πρόεδρε, είναι ότι υποβαθμίσαμε την όλη διαδικασία της κύρωσης πράγμα που δεν αρκεί για την Ιρλανδία, όπου απαιτείται διενέργεια δημοψηφίσματος για να δημιουργηθεί ενθουσιασμός για τη Συνθήκη.
Αυτό για το οποίο λυπάμαι περισσότερο είναι η αδυναμία μας να διασφαλίσουμε μία σωστή μεταρρύθμιση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, αυτό που αποκαλούμε θεσμική μεταρρύθμιση. Την αποτυχία αυτή θα πρέπει να την αποκαλέσουμε με το όνομά της. Σημαίνει ότι αν η κοινότητα διευρυνθεί τότε, όχι μόνο τα σημερινά κράτη μέλη θα μπορούν να μπλοκάρουν σημαντικές αποφάσεις αλλά ακόμη και η Σλοβενία θα μπορεί να εγείρει βέτο μπλοκάροντας σημαντικές αποφάσεις συνολικά για διάφορες πολιτικές. Δείχνουμε ανευθυνότητα συμφωνόντας στην περαιτέρω διεύρυνση υπό αυτές τις προϋποθέσεις. Υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί σοβαρή κρίση και, όσο περισσότερα είναι τα κράτη τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κίνδυνος της κρίσης.
Χαιρετίζω την επέκταση των εξουσιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αποφασίστηκε όλη η νομοθεσία να εμπίπτει στη διαδικασία της συναπόφασης μεταξύ Κοινοβουλίου και Συμβουλίου και η αρχή της δημοκρατίας θα εφαρμόζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση όπως συμβαίνει σε όλους τους οργανισμούς.
Τέλος, θα ήθελα να καταστήσω σαφές ότι είμαι ικανοποιημενος από την πρόοδο που σημειώθηκε στον τομέα της κοινής ασφάλειας και αμυντικής πολιτικής. Όλα τα κράτη μέλη έχουν αποδεχθεί την πολιτική ένωση κυρώνοντας τις σημερινές συνθήκες, και ο πολιτικός αυτός στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την ανάπτυξη ρυθμίσεων περί κοινής άμυνας. Έτσι λοιπόν, η συνθήκη καθιστά δυνατή την κοινή άμυνα αλλά παρέχει τη δυνατότητα στα συγκρατημένα κράτη, όπως συμβαίνει με το δικό μου, να αποφασίσουν να αυτοεξαιρεθούν. Για το πολιτικό κατεστημένο και τα ιρλανδικά μέσα ενημέρωσης η ουδετερότητα, σύμφωνα με την ορολογία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και ο ορισμός της, γινόταν παραδοσιακά αποδεκτός από το ιρλανδικό κράτος. Από την άλλη, στο ερώτημα του κατά πόσον η Ιρλανδία θα έπρεπε να βοηθήσει την προάσπιση συμμάχου που δέχεται επίθεση η πλειοψηφία απήντησε θετικά. Γι' αυτό πιστεύω πως εκφράζω την πλειοψηφία του ιρλανδικού λαού όταν λέω ότι υποστηρίζω την κοινή αμυντική πολιτική γιατί πιστεύω ότι δεν είναι η βούληση του ιρλανδικού λαού ότι πρέπει να είμαστε μέλη της Ένωσης αρνούμενοι να αποδεχτούμε την ευθύνη της ασφάλειας και της άμυνας.

Rovsing
Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι πρέπει να χαιρετίσουμε τη Συνθήκη του Αμστερνταμ ως μια συνολική βελτίωση της βάσης των συνθηκών της ΕΕ σε μια σειρά τομείς. Γι'αυτό λοιπόν είναι ευχάριστο που η Επιτροπη Θεσμικών Θεμάτων συνιστά σαφώς την επικύρωση της Συνθήκης από τα 15 κράτη μέλη της ΕΕ.
Συμφωνώ όμως επίσης με την Επιτροπή ότι στη συνάντηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο Αμστερνταμ έπρεπε να είχαν κάνει μεγαλύτερες προσπάθειες να επιτευχθεί συμφωνία όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, πράγμα που δεν μπορούμε να παραλείψουμε, αν θέλουμε η ένταξη των χωρών της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης να έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα.
Ψηφίζω λοιπόν υπέρ της έκθεσης, παρόλο που αντιτίθεμαι στην πρόταση της έκθεσης να καταστεί υποχρεωτική η επικύρωση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μελλοντικών τροποποιήσεων της Συνθήκης, όπως αντιτίθεμαι και σε κάθε προσπάθεια να αλλάξει η αρχή οι κυβερνήσεις των κρατών μελών εγκρίνουν τροποποιήσεις της Συνθήκης της ΕΕ με ομοφωνία.

Rόbig
Συνθήκη του Αμστερνταμ, τροπολογία αρ. 13: το κείμενο δεν ανταποκρίνεται στην αυστριακή αρχή της ουδετερότητας.

Souchet
Τα κύρια κριτήρια, υπό το φως των οποίων πρέπει να εκτιμηθεί η Συνθήκη του Αμστερνταμ, ανακεφαλαιώθηκαν στην τροπολογία 32, που κατατέθηκε από την Ομάδα Ανεξάρτητοι-Ευρώπη των Εθνών. Είναι τέσσερα. Τα υπενθυμίζω.
Πρώτο κριτήριο: "Ο σεβασμός των εθνικών δημοκρατιών και των συνταγματικών κανόνων των κρατών μελών, στο πλαίσιο ένωσης των κυρίαρχων κρατών με εθνικό λίκνο το κράτος που είναι σε καλύτερη θέση να εκφράσει δημοκρατικά τη βούληση των λαών».
Δεύτερο κριτήριο: "Η ενίσχυση του ρόλου των εθνικών κοινοβουλίων στην ευρωπαϊκή διαδικασία λήψης αποφάσεων».
Τρίτο κριτήριο: "Η αναζήτηση μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης με περισσότερη διαφάνεια».
Τέταρτο κριτήριο: "Η επιτακτική διεύρυνση που, σε θεσμικό επίπεδο, προϋποθέτει τη διευθέτηση της Ευρώπης που έχει μεταβλητή διάταξη, η οποία βασίζεται σε διαφοροποιημένες συνεργασίες».
Όμως, τι μας προτείνει η Συνθήκη του Αμστερνταμ; Την παράκαμψη των εθνικών δημοκρατιών, θέτοντας το βάρος στα άτομα και όχι στους λαούς και τα κράτη μέλη. Την έλλειψη οποιουδήποτε ρόλου για τα εθνικά κοινοβούλια, που αντιμετωπίζουν σταδιακή συρρίκνωση των αρμοδιοτήτων τους, κατά τη λήψη αποφάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Την αδιαφάνεια των διαπραγματεύσεων, την περιπλοκότητα των διαδικασιών και την χαλάρωση του δημοκρατικού ελέγχου. Τη συστηματική κοινοτικοποίηση σε όλους τους τομείς, που εγείρει αρκετά νέα εμπόδια στο δρόμο της απαραίτητης διεύρυνσης. Την κοινοτικοποίηση των δύο διακυβερνητικών πυλώνων της Συνθήκης του Μάαστριχτ: τη δικαιοσύνη και τις εσωτερικές υποθέσεις, με ανοιχτό τρόπο. την εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας, με πλάγιο τρόπο, μέσω της χρηματοδότησής της.
Χωρίς να αποτελεί ούτε στο ελάχιστο ανώδυνη συνθήκη, η Συνθήκη του Αμστερνταμ τονίζει αισθητά τη διαδικασία δημιουργίας ομοσπονδιακής και συγκεντρωτικής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντί να καλύψει το δημοκρατικό έλλειμμα, το επιδεινώνει. Αντί να της προσδίδει τη δυναμική ευελιξία, που είναι απαραίτηητη για να διαβεί το ιστορικό στάδιο της επανένωσης της ηπείρου, η Συνθήκη του Αμστερνταμ βυθίζει την Ευρώπη στο τέλμα του ομοσπονδιακού χαρακτήρα.
Για τον λόγο αυτό, θα καταπολεμήσουμε με αποφασιστικότητα την ιδιαίτερα κακή συνθήκη, και θα προωθήσουμε την ευρεία αντίληψη της Ευρώπης με ποικιλόμορφη γεωμετρία. Τούτο θα καθιστούσε εφικτή την αποδοχή στους κόλπους της ανανεωμένης Ευρώπης το σύνολο των κρατών μελών της, τα οποία η κομμουνιστική ιδεολογία απέσπασε πλασματικά. Δεν θα δεχθούμε μια τέτοια ιδεολογία, ανεξάρτητα από το προκάλυμμα που χρησιμοποιεί, να εγείρει ένα νέο τείχος του Βερολίνου και να δημιουργήσει εκ νέου δύο Ευρώπες.

Schlechter
Αν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν διαθέτει ούτε δικαίωμα συμμετοχής που να κατοχυρώνεται συνταγματικά, ούτε εξουσία κύρωσης, καλείται να προσκομίσει τη γνώμη του για την ονομαζόμενη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Μια συνθήκη που προκάλεσε και θα προκαλέσει σίγουρα πολλά σχόλια.
Η εν λόγω Συνθήκη, η οποία κατά τον πρόεδρο κ. Juncker θα ήταν δύσκολο να κυρωθεί, και κατά τον κ. Jacques Delors δεν διορθώνει τα σφάλματα του παρελθόντος, έγινε σύντομα καλή συνθήκη, που είνα αποδεκτή από όλους. Όταν αναλογιζόμαστε ότι, σε περισσότερο από δύο χρόνια, οι προετοιμασίες της Διακυβερνητικής Διάσκεψης προκάλεσαν σκέψεις σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, σε επίπεδο κυβερνήσεων, κοινοβουλίων, πολιτικών κομμάτων, και πολλών άλλων φορέων, είμαστε αναγκασμένοι να διαπιστώσουμε σήμερα ότι όλες οι προτάσεις, όλες οι αντιδράσεις υπήρξαν μάταιες.
Πώς να εξηγήσουμε στους συμπολίτες μας ότι οι μεγαλύτεροι από εμάς, δηλαδή οι αρχηγοί κρατών, κατάφεραν να συμπορευθούν σε ζητήματα τόσο σημαντικά όσο η κυκλοφορία του ευρώ ή η διεύρυνση, αλλά όχι σε θέματα σχετικά ήσσονος σημασίας, όπως είναι η σύνθεση της Επιτροπής πριν από την πρώτη ένταξη, ή η στάθμιση των ψήφων του Συμβουλίου Υπουργών, ή ακόμη η αυξημένη χρήση της πλειοψηφικής ψηφοφορίας. Τα στοιχήματα για το μέλλον της Ευρώπης λειτούργησαν μόνο εν μέρει και εν πάση περιπτώσει αποδεχθήκαμε μια συνθήκη που δεν υλοποιεί τις μεταρρυθμίσεις που είναι απαραίτητες για την εύρυθμη λειτουργία της διευρυμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Με όλο τον σεβασμό που οφείλω στους αρχηγούς κρατών της ΕΕ και στους υπουργούς τους, οφείλω να ομολογήσω ότι δυσκολεύομαι να αποδεχθώ μια συμφωνία που αφήνει ανοιχτά όλα, ουσιαστικά, τα ζητήματα που είναι βασικά για την απρόσκοπτη λειτουργία των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, χωρίς να αναφέρει τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί, παραδείγματος χάριν, η ανασύσταση των περιφερειακών ενισχύσεων και της νέας γεωργικής πολιτικής.
Πιστεύω, εξάλλου, ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ θα έπρεπε να είχα δώσει τη δυνατότητα στην κοινή γνώμη να κατανοήσει καλύτερα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, να την συνδέσει με την οικοδόμηση της Ευρώπης των πολιτών. Αντιθέτως, τίποτα τέτοιο δεν έγινε. Το χάσμα μεταξύ των ομιλιών των ειδικών και των ομιλιών που απευθύνονται προς τους πολίτες, διευρύνθηκε περαιτέρω.
Αν και, έπειτα από τόσες επικρίσεις, υπερψηφίζω τη Συνθήκη, είναι γιατί εκχωρεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάπως περισσότερες εξουσίες, χάρη στις οποίες θα μπορεί να διαδραματίζει ακόμη καλύτερα το ρόλο του μοχλού στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Torres Marques
Παρά τα σημαντικά πλεονεκτήματα που εισήγαγε η Συνθήκη του Αμστερνταμ, με την προώθηση της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών στο πλαίσιο των αποστολών της Κοινότητας και με την αναγνώριση της σπουδαιότητας του mainstreaming και των ενεργών πολιτικών για ίσες ευκαιρίες σε όλες τις δραστηριότητες της Κοινότητας, μέσω της τροπολογίας στο άρθρο 3, εκφράζω τη λύπη μου γιατί, στους τομείς της κοινωνικής ασφάλισης και της κοινωνικής προστασίας των εργαζόμενων γυναικών, το άρθρο 118 καθορίζει ασθενέστερη θέση για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απ' ότι ορίζεται στο άρθρο 119 και διότι η λήψη αποφάσεων υπέρ των γυναικών θα καταστεί δυσκολότερη με την απαίτηση ομοφωνίας στο Συμβούλιο.
Θεωρώ θετική την αναβάθμιση του ρόλου που δίδεται στο Κοινοβούκιο στη διαδικασία για την έγκριση μέτρων βάσει του άρθρου 119, καθώς και την επαναδιατύπωση του άρθρου 119 που αφήνει περιθώρια για μέτρα θετικής δράσης.
Ζητώ, σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση που ελήφθη στην Επιτροπή για τα Δικαιώματα της Γυναίκας, την επανεξέταση των κανόνων συγχρηματοδότησης έτσι ώστε οι ΜΚΟ γυναικών να μπορέσουν να διαδραματίσουν το ρόλο τους στο Πρόγραμμα PRINCE, παρέχοντας τη δυνατότητα στις ΜΚΟ να περιλάβουν στον υπολογισμό της συμμετοχής τους παράγοντες όπως η αξία της εθελοντικής εργασίας και οι κτιριακές δαπάνες.
Εκφράζω, ωστόσο, τη λύπη μου για το γεγονός ότι κανένα άρθρο στο Τμήμα ΙΙΙ της Συνθήκης δεν ορίζει ρητώς μέτρα για τη θεσμοθέτηση και την υλοποίηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών σε όλους τους τομείς της ζωής, και συνιστά να δοθεί εντολή ώστε να συμπεριλάβει ρητώς η Ένωση, επ' ευκαιρία της προσεχούς αναθεώρησης της Συνθήκης, όλους τους τομείς όπου υφίστανται διακρίσεις ως προς το φύλο και να προωθήσει ένα βήμα περαιτέρω τα θετικά πολιτικά μηνύματα που περιέχονται στο παρόν σχέδιο Συνθήκης, όσον αφορά την ισότητα των ευκαιριών και το mainstreaming .
Τέλος, φρονώ πως θα πρέπει να σημειωθεί εξέλιξη στα παρακάτω ζητήματα, πριν από την προσεχή αναθεώρηση των Συνθηκών:
διεύρυνση του άρθρου 119 για να εξασφαλισθεί μια νομική βάση για την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών που θα υπερβαίνει σαφώς τον τομέα της απασχόλησης·-αναδιατύπωση του άρθρου 6Α προκειμένου να δοθεί άμεση ισχύς στην απαγόρευση της διάκρισης λόγω φύλου ή, ως ελάχιστο, ένας μεγαλύτερος ρόλος στο Κοινοβούλιο στον καθορισμό μέτρων βάσει αυτού του άρθρου·-νομική διασαφήνιση των συνεπειών της ισότητας για γυναίκες και άνδρες οι οποίες περιλαμβάνονται στα άρθρα 2 και 3.
Van Dijk
Ψήφισα κατά της Συνθήκης του Αμστερνταμ, παρόλο που με μεγάλα μερή της συμφωνώ. Σε αντιδιαστολή όμως προς την πλειοψηφία του Κοινοβουλίου, παίρνω στα σοβαρά τις επικρίσεις για την Συνθήκη, οι οποίες επικρίσεις καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του ψηφίσματος.
Η κρίση αξιοπιστίας που περνά η ΕΕ, η άφιξη της ΟΝΕ, η ένταξη νέων κρατών μελών - μια υπόσχεση στην οποία δεν μπορούμε να υπαναχωρήσουμε - όλα αυτά επιβάλλουν μια ριζική αναδιάταξη της Συνθήκης. Η νέα Συνθήκη θα έπρεπε να μας προσφέρει τη δυνατότητα να εργαζόμαστε δημοκρατικά και δραστήρια για μια πολιτική, κοινωνική και οικολογική ένωση, για ένα απαραίτητο συμπλήρωμα της ένωσης της αγοράς και του νομίσματος. Δεν επιτεύχθηκε.
Ούτε επιτεύχθηκε το πιο σημαντικό μέρος της αναθεώρησης της Συνθήκης, δηλαδή να προετοιμασθεί η Ένωση για την επέκτασή της. Οπότε δεν μπορούμε να συστήσουμε στα κράτη μέλη να επικυρώσουν τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Υπό το πρίσμα των επικρίσεών μας, κάτι τέτοιο δεν θά'ταν λογικό. Η συνθήκη πρέπει να τύχει νέας επεξεργασίας.
Το λιγότερο που το Κοινοβούλιο θα μπορούσε να έχει πράξει, ήταν να αναβάλει την κρίση του για το «Αμστερνταμ', ώστε να πιεσθούν οι αρχηγοί των κυβερνήσεων, και να υποχρεωθούν κατά τη διάσκεψη κορυφής του Δεκεμβρίου για την επέκταση, σε μια νέα αναθεώρηση της συνθήκης πριν από το τέλος του αιώνα. Ακόμα για αυτή τη στρατηγική χρήση των συμβουλευτικών καθηκόντων μας, στην οποία κάλεσε και η S.O.S. Ευρώπη, οι μεγάλες ομάδες του Κοινοβουλίου μας αποδείχθηκε ότι παραείναι δειλές.
Μερικοί, μεταξύ τους και η ολλανδική κυβέρνηση, παρουσιάζουν το "Αμστερνταμ» σαν θρίαμβο για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πράγματι, αποκτούμε περισσότερες εξουσίες στον πρώτο πύλωνα. Στον τομέα της γεωργίας και του εξωτερικού εμπορίου, παραμένει όμως μεγάλο δημοκρατικό χάσμα. Με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, η εξωτερική πολιτική μετατοπίζεται μεν περισσότερο στις Βρυξέλλες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εκδημοκρατίζεται κιόλας.
Η σκέψη ενός κοινοβουλευτικού ελέγχου στην εξωτερική πολιτική θάφτηκε ίσως για πάντα. Το χειρότερο είναι ότι ο δημοκρατικός έλεγχος για την πολιτική μετανάστευσης και ασύλου υποσκάφθηκε κι άλλο από τη Συνθήκη του Αμστερναμ, ενώ ακριβώς εδώ εξαρτώνται στην κυριολεξία ζωές από μια προσεκτική πολιτική, βασισμένη σε ελέγχους και ισορροπίες.
Σε λίγο θα υπάρξει απειλή ότι ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ούτε τα εθνικά κοινοβούλια θα έχουν πια κανέναν έλεγχο για το τί μαγειρεύεται μυστικά στο κάστρο του Συμβουλίου στις Βρυξέλλες. Εάν το Κοινοβούλιο ανησυχεί πραγματικά για το δημοκρατικό έλλειμμα της ΕΕ - κι όχι μόνο για τη δική του εξουσία - όφειλε να καλέσει τα εθνικά κοινοβούλια να διασφαλίσουν τον δημοκρατικό έλεγχο σε τομείς στους οποίους το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελεί έναν ανήμπορο θεατή. Εν ανάγκη, να αλυσσοδέσουν τους υπουργούς τους με το κοινοβουλευτικό βέτο, κατά το δανικό ή το ολλανδικό πρότυπο.
Αυτό δεν θα αποτελούσε ένα βήμα οπισθοχώρησης στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, αλλά μια σωτήρια ενέργεια για συνταγματικά κεκτημένα που υποσκσάπτονται από τον σημερινό τρόπο ενοποίησης. Διότι βολεύει απόλυτα υπουργούς και υπαλλήλους το ότι μπορούν να αποφάσιζουν για την Ευρώπη χωρίς να τους ενοχλεί καμία Βουλή.

Wibe
Με την Συνθήκη του Αμστερνταμ η ΕΕ κάνει ένα μεγάλο βήμα προς την κατεύθυνση της ομοσπονδοποίησης. Δεν ήταν αυτό που επιθυμούσα να προκύψει από την Διακυβερνητική Διάσκεψη. Η ομοσπονδοποίηση της ΕΕ έχει πολύ ισχνή υποστήριξη σήμερα μεταξύ των πολιτών. Σημαντικοί λόγοι γι' αυτό είναι ο συγκεντρωτισμός της Ένωσης, η γραφειοκρατία και σχολαστικοί κανονισμοί.
Η έκθεση της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων περιέχει ελάχιστα καινούρια πράγματα και κατά την άποψή μου είναι ελάχιστης σημασίας. Αντιτίθεμαι κυρίως στις αυξανόμενες απαιτήσεις για λήψη αποφάσεων με ενισχυμένη πλειοψηφία. Αυτό συνεπάγεται μια σοβαρή εξασθένιση της δημοκρατίας σε τέτοιο βαθμό ώστε οι κυβερνήσεις των εθνικών κρατών να μπορεί να αναγκαστούν να εγκρίνουν νόμους στους οποίους αντιτίθενται. Αυτή η δημοκρατική πτυχή είναι απολύτως καθοριστική για την τοποθέτησή μου εναντίον αυτής της έκθεσης.
Δεν θεωρώ επίσης ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αξίζει να αποκτήσει περισσότερο δικαίωμα συναπόφασης εντός του συστήματος της ΕΕ, μεταξύ άλλων, διότι αυξάνει την υπερεθνικότητα στην ΕΕ και αποδυναμώνει έτσι την δημοκρατία, αλλά και εξ'αιτίας της κακής πειθαρχίας και του ισχνού ερείσματος του "Κοινοβουλίου». Ο πολιτικός διάλογος στην Ευρώπη σήμερα έχει επικεντρωθεί στις εκλογές για τα εθνικά Κοινοβούλια&#x02D9; μόνο μια πολύ μικρή πολιτική ελίτ γνωρίζει με τι ασχολείται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να είναι μια συνεργασία μεταξύ ανεξαρτήτων κρατών. Θα χτίσουμε μια Ευρώπη των Δημοκρατιών - όχι το ομόσπονδο κράτος Ευρώπη. Δυστυχώς αυτή η Ευρώπη χτίζεται σήμερα από την ΕΕ της αγοράς. Προτεραιότητα έχει τώρα η ελεύθερη διακίνηση προϊόντων και υπηρεσιών και ο ελεύθερος ανταγωνισμός από το αίτημα του δημοκρατικού ερείσματος και της νομιμοποίησης. Γι' αυτό καταψηφίζω αυτήν την έκθεση.

Πρόεδρος
Έτσι λήγουν οι αιτιολογήσεις ψήφου

Ώρα των Ερωτήσεων (Συμβούλιο)
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την Ώρα των Ερωτήσεων προς το Συμβούλιο (Β4-0901/97).
Ερώτηση αριθ. 1 του κ. Marνa Izquierdo Rojo (H-0757/97):
Θέμα: Η κατάσταση στην Αλγερία
Ποιές οι εκτιμήσεις του Συμβουλίου για την κατάσταση που επικρατεί στην Αλγερία τις τελευταίες εβδομάδες;

Wohlfart
Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν την κατάσταση που επικρατεί στην Αλγερία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως πολλές χώρες και διεθνείς οργανισμοί, όπως η Συνέλευσή σας, ανησυχούν έντανα για τις εξελίξεις στην Αλγερία. Η ΕΕ τάσσεται αλληλέγγυα προς τον αλγερινό λαό και υπενθυμίζει το δικαίωμα του πληθυσμού στην προστασία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταδικάζει απερίφραστα την τρομοκρατία και την τυφλή βία που πλήττουν τον αλγερινό λαό. Υποστηρίζει τη διαδικασία πολιτικών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων που εκκίνησαν οι αλγερινές αρχές. Ενθαρρύνει τις αρχές αυτές στη δημιουργία πολιτικής διαδικασίας όσο το δυνατό ανοιχτής και γόνιμης. Παροτρύνει τον πρόεδρο Ζερουάλ να διευρύνει τον διάλογο σε όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις, δηλαδή σε εκείνες που απορρίπτουν τη βία, για να ολοκληρωθεί το θεσμικό οικοδόμημα και να επιτευχθεί ο εκδημοκρατισμός.
Η Αλγερία είναι σημαντικός εταίρος της ΕΕ. Οι διμερείς σχέσεις ενισχύθηκαν περαιτέρω από την ενεργό συμμετοχή της στο πλαίσιο των ευρωμεσογειακών εταιρικών σχέσεων. Στο πλαίσιο αυτό, καθώς και στο πλαίσιο των σχέσεων μεταξύ των εταίρων και της Αλγερίας, αποδίδουμε μεγάλη σημασία στον σεβασμό των θεμελιωδών ελευθεριών και των δικαιωμάτων του ανθρώπου, και στην παγίωση της δημοκρατίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι έτοιμη να συνεχίσει τη συνεργασία της με την Αλγερία. Ελπίζει ότι οι διαπραγματεύσεις ενόψει της υπογραφής νέας συμφωνίας σύνδεσης θα μπορέσουν να ολοκληρωθούν το συντομότερο δυνατό. Είναι έτοιμη να δράσει σύμφωνα με την επιθυμία των πρωταγωνιστών, και κατ'αρχάς των αλγερινών αρχών, για τη διευκόλυνση της πολιτικής λύσης.
Το μέλημα του Συμβουλίου είναι να αποφύγει οποιαδήποτε κίνηση που θα μπορούσε να πλήξει τον επιδιωκόμενο στόχο, κοινώς τη διαμόρφωση κλίματος εμπιστοσύνης που να ευνοεί την αποκατάσταση της εσωτερικής ειρήνης και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας, εξασφαλίζοντας τη συνεκτική δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιστεύουμε ότι, παρά να εκφράσουμε τη θέση μας σε πολιτική δήλωση, θα ήταν καλύτερο να αρχίσει άμεσος και διακριτικός διάλογος με τις αλγερινές αρχές. Σε αυτό το πνεύμα θα πραγματοποιηθεί η πρώτη συνάντηση μεταξύ του προέδρου και του υπουργού εξωτερικών υποθέσεων της Αλγερίας, στο Λουξεμβούργο, την Τετάρτη στις 26 Νοεμβρίου και, αν οι πληροφορίες μου είναι σωστές, ο αλγερινός υπουργός εξωτερικών υποθέσεων θα μιλήσει ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Izquierdo Rojo
Ευχαριστώ τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου για αυτήν την απάντηση την οποία, παρότι θεωρώ σωστή και η οποία δείχνει μεγάλη εκτίμηση προς την Αλγερία, ωστόσο από την σκοπιά της αποτελεσματικότητας δεν ξέρω αν είναι επαρκής.
Εγώ πιστεύω πως, παρά τις μεγάλες δυσκολίες, είναι δυνατό να προχωρήσουμε στην διαδικασία ειρήνευσης στην Αλγερία. Πρέπει να το προσπαθήσουμε. Και όταν θα θέσουμε αυτόν τον άμεσο στόχο, δηλαδή την προώθηση της διαδικασίας ειρήνευσης, θα συνειδητοποιήσουμε πως αυτή η διαδικασία ειρήνευσης είναι αλληλένδετη με την καταπολέμηση της διαφθοράς. Πρέπει να προχωρήσουμε σε αυτή την διαδικασία - την παύση των βιαιοτήτωνκαι πρέπει να την συνδέσουμε με τη μέγιστη δυνατή υποστήριξη - πολιτική και κοινοβουλευτική -, σε μια διαδικασία η πρωτοβουλία για την οποία πρέπει να ξεκινά από την Αλγερία.

Wohlfart
Συμφωνώ με την ανάλυση που μόλις παρουσίασε η κ. Rojo σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στην Αλγερία, καθώς και με τον τρόπο τερματισμού της.
Πιστεύω, προσωπικά, ότι η συνάντηση μεταξύ του προέδρου και του υπουργού εξωτερικών υποθέσεων της Αλγερίας είναι απλώς ένα πρώτο βήμα, και ότι πρέπει να εντείνουμε τον πολιτικό διάλογο μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αλγερινών αρχών, καθώς και όλων των πλευρών που επιδεικνύουν καλή θέληση, προς όλες τις κατευθύνσεις, όχι μόνο σε επίπεδο υπουργών εξωτερικών και προεδρίας του Συμβουλίου, αλλά και σε διμερές επίπεδο, γιατί η Αλγερία διαθέτει πολλούς φίλους στην Ευρώπη.
Θα ήθελα επίσης να υπενθυμίσω εν συντομία εκείνο που ειπώθηκε στην ίδια ομήγυρη, κατά την περίοδο συνόδου του Σεπτεμβρίου, σχετικά με τον ρόλο που πρέπει εξίσου να διαδραματίσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην εξεύρεση ειρηνικής λύσης για την κατάσταση που επικρατεί στην Αλγερία.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ, κύριε Wohlfart, αλλά επιτρέψτε μου να σας κρατήσω ακόμη σε αυτή την ερώτηση, γιατί έχω λάβει αίτηση για δύο συμπληρωματικές ερωτήσεις. Αλλά, κύριε Wohlfart, θα χρησιμοποιήσω τις ιδιότητες που μου προσδίδει ο Κανονισμός ως Προεδρεύοντα του Κοινοβουλίου και πριν δώσω τον λόγο στον κύριο von Habsburg, και για να καταγραφεί στα συνοπτικά πρακτικά, θα του ευχηθώ για τα 85α γενέθλιά του, ενώ παράλληλα θα του εκφράσω την αναγνώριση εκ μέρους μου των εργασιών που διεξάγει σε αυτή την Συνέλευση.
Έχετε τον λόγο και εγώ την τιμή να σας τον δίνω.

Von Habsburg
Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θέλω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου και την ευχαρίστησή μου να εργάζομαι υπό την τόσο καλή για το Κοινοβούλιό μας Προεδρία σας.
Kύριε εκπρόσωπε του Συμβουλίου, θα ήθελα να θέσω το ακόλουθο ερώτημα: πιστεύετε, πράγματι, ότι είναι δυνατό να καταλήξουμε σε ειλικρινή εκδημοκρατισμό, αποκλείοντας όσους αντιπροσωπεύουν την πλειονότητα του λαού; Ουσιαστικά, ας μην το ξεχνούμε, το προπατορικό αμάρτημα του ισχύοντος συστήματος έγκειται στο γεγονός ότι ακυρώσαμε μια εκλογική αναμέτρηση που αποδείκνυε σαφέστατα εκείνο που είχε ζητήσει ο αλγερινός λαός, και πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αποκλείσαμε κυρίως εκείνους που θα μπορούσαν να συγκρατήσουν τις δυνάμεις της βίας, γιατί υπήρχαν πολλοί μετριοπαθείς στο FIS. Δεύτερη ερώτηση: δεν θα ήταν καλό να ασκήσουμε πολιτική που συνίσταται στην υποστήριξη των δύο μετριοπαθών αραβικών χωρών που βρίσκονται εκατέρωθεν της Αλγερίας, δηλαδή την Τυνησία και το Μαρόκο, δεδομένου ότι η αυξημένη υποστήριξη θα δημιουργούσε ευνοϊκότερες συνθήκες στο μέλλον;

Wohlfart
Εξ ονόματος του Συμβουλίου, θα ήθελα κατ'αρχάς να συνυπογράψω τις ευχές της προεδρίας σε ό, τι αφορά τον αξιότιμο βουλευτή που φέρει με ευθυμία την ηλικία του, και καθώς θυμάμαι τις Ώρες των Ερωτήσεων στις οποίες είχαμε παρευρεθεί μαζί, στις πιο προχωρημένες ώρες, πριν από έξι χρόνια, πρέπει να σας ομολογήσω, κύριε βουλευτά, ότι δεν χάσατε καθόλου τον οίστρο σας.
Απαντώντας στην πρώτη ερώτησή σας, κύριε von Habsburg, θα έλεγα ότι, αν βρισκόμασταν στα "Παιχνίδια χωρίς σύνορα», το παιχνίδι που προβάλλεται στην τηλεόραση, θα σας είχε γεννηθεί ερώτημα με εκατό σημεία. Όντως η τότε κυβέρνηση έλαβε την απόφαση να διακόψει την εκλογική διαδικασία. Διερωτώμαστε αν ήταν η σωστή προσέγγιση. Προσωπικά, διατηρώ ορισμένες αμφιβολίες σχετικά, και θα ήθελα απλώς να επισημάνω, στις παρούσες συνθήκες, ότι πρέπει εξίσου να αρχίσουμε τον διάλογο θετικά με όλα τα μετριοπαθή στοιχεία, που να ανήκουν σε όλες τις ομάδες, από τη στιγμή που επιλέγουν τον εκδημοκρατισμό και το κράτος δικαίου.
Κατά δεύτερο λόγο, κατανοώ σαφώς τη συμπάθεια που αισθάνεστε για τις δύο γειτονικές χώρες, την Τυνησία και το Μαρόκο, δεδομένου ότι είχαμε ήδη την ευκαιρία να απαντήσουμε σε μία παρόμοια ερώτηση πριν από μερικούς μήνες. Θέλετε, λοιπόν, να παροτρύνεται τις δύο αυτές χώρες να δώσουν το καλό παράδειγμα, όπως ήδη πράττουν.
Στο πλαίσιο των ευρωμεσογειακών εταιρικών σχέσεων, αληθεύει ότι συνήφθησαν ορισμένες εταιρικές σχέσεις νέας γενιάς κυρίως με τις δύο χώρες, αλλά το πρόβλημα που παρουσιάζεται είναι να εξευρεθεί, στο πλαίσιο του χρηματοοικονομικού ζητήματος που προβλέπεται στα επόμενα χρόνια από την Επιτροπή, δίκαιη ισορροπία σε ό, τι αφορά τις παρεμβάσεις από τις οποίες επωφελούνται η Τυνησία και το Μαρόκο. Γνωρίζοντας τον κ. von Habsburg, δεν αμφιβάλλω ούτε λεπτό ότι θα αδράξει την επόμενη ευκαιρία για να θέσει το σχετικό ερώτημα στην Επιτροπή.

Posselt
Κύριε Πρόεδρε, η διερμηνέας της γερμανικής καμπίνας μετέφρασε τις ευχές σας στον κύριο von Habsburg μιλώντας για τα 85α γενέθλια. Ήθελα μόνο να πώ ότι συμφωνώ με την αξιολόγηση της διερμηνέως!
(Γέλια)

Πρόεδρος
Κύριε Posselt, όπως θα μπορέσατε να διαπιστώσετε, έχουμε εξαιρετικές καμπίνες διερμηνείας οι οποίες όχι μόνο βελτιώνουν τις παρεμβάσεις μας όταν τις μεταφράζουν, αλλά είναι και ικανές να καθιερώσουν την ηλικία μας ανάλογα με την εμφάνισή μας και όντως αυτό έκαναν με τον κ. von Habsburg.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, έπειτα από αυτό το ευχάριστο και συμπαθητικό διαδικαστικό θέμα, θυμίζω στον κύριο Wohlfart ότι του είχα πει πως είχαμε δύο συμπληρωματικές ερωτήσεις. Η δεύτερη αντιστοιχεί στον κύριο Wibe o οποίος έχει χρόνο ενός λεπτού, διότι σήμερα δεν είναι τα γενέθλια του και, επομένως, δεν μπορώ να του χαρίσω περισσότερο χρόνο.

Wibe
Θέλω στην πραγματικότητα να συμφωνήσω με τις αμφιβολίες για την τωρινή πολιτική που εκφράστηκε από τον κ. Von Habsburg. Εθεωρείτο δεδομένο επί μακρόν ότι οι φρικτές σφαγές στην Αλγερία είχαν διαπραχθεί από τις ισλαμικές ομάδες. Τελευταία ωστόσο έχουν προκύψει αρκετά αξιόπιστες αναφορές ότι όντως η ίδια η αλγερινή κυβέρνηση εμπλέκεται ενδεχομένως σ' αυτό. Γνωστό επίσης είναι ότι η αλγερινή κυβέρνηση έχει αντιταχθεί ενεργά σε προσπάθειες διεθνών οργανισμών να εισέλθουν στη χώρα και να διερευνήσουν τις συγκεκριμένες συνθήκες.
Θα ήθελα να ρωτήσω το Συμβούλιο αν, παρ'όλα αυτά, δεν είναι αυτό μία ένδειξη που πρέπει να ακολουθήσουμε, και αν δεν πρέπει να απευθύνουμε στην αλγερινή κυβέρνηση αυστηρές εκκλήσεις να ανοίξει την χώρα σε διεθνείς οργανισμούς που θα μπούν και θα το ερευνήσουν αυτό.
Επιτρέψτε μου να πώ ότι δεν πιστεύω ότι αυτές οι σφαγές θα τελειώσουν αν συνεχίσουμε μόνο να ρίχνουμε το φταίξιμο σε κάποιους που δεν γνωρίζουμε αν είναι ένοχοι, συγκεκριμένα τα ισλαμικά κόμματα.

Wohlfart
Βεβαίως συμμερίζομαι τους φόβους που εξέφρασε ο αξιότιμος βουλευτής και καθώς γνωρίζω την ευαισθησία του κ. Poos, του υπουργού εξωτερικών μας, ως προς το θέμα αυτό, μπορώ να τον διαβεβαιώσω ότι αυτή η πτυχή των πραγμάτων θα θιγεί σίγουρα στη συνάντηση με τον αλγερινό υπουργό εξωτερικών. Αυτό ακριβώς είναι το πνεύμα της συνάντησης για να αποστείλει μήνυμα σαφές και παράλληλα θετικό.

Πρόεδρος
Ερώτηση αριθ. 2 του κ. Hans Lindqvist (Η-0781/97):
Θέμα: Μεταφορά ραδιενεργών αποβλήτων στην ΕΕ
Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει εγκριθεί μια νέα οδηγία ΕΥΡΑΤΟΜ (96/29 ) για τους κινδύνους που προκύπτουν από τις ιονίζουσες ακτινοβολίες. Η εν λόγω οδηγία θα μετατραπεί σε εθνική νομοθεσία στα μεμονωμένα κράτη μέλη έως τον Μάϊο του 2000 το αργότερο. Σύμφωνα με τις διατάξεις της ΕΥΡΑΤΟΜ, τα απόβλητα θα μπορούν να μεταφέρονται ελεύθερα σε όλη την επικράτεια της ΕΕ. Έτσι, θα μπορούν για παράδειγμα η Γερμανία, η Γαλλία ή η Αγγλία να εναποθέτουν τα ραδιενεργά τους απόβλητα στη Σουηδία. Ή στην περίπτωση που η κοινότητα Mal, στην οποία διεξήχθη πρόσφατα δημοψήφισμα για την τελική εναπόθεση ραδιενεργών αποβλήτων στην περιοχή, αποφάσιζε «ναι» αντί για «όχι», θα ήταν τότε δυνατή η εναπόθεση στην περιοχή αποβλήτων από άλλες χώρες; Στην οδηγία προτείνεται επίσης η «ανάμειξη» ραδιενεργών αποβλήτων με άλλα απόβλητα για να διατηρηθούν τα ποσοστά ραδιενέργειας κάτω από τις επικίνδυνες οριακές τιμές.
Αντιστοιχούν τα προαναφερθέντα στοιχεία στην πραγματικότητα; Εάν ναι, δεν υφίσταται ο κίνδυνος της αύξησης των μεταφορών ραδιενεργών αποβλήτων; Δεν θα μετατραπούν με τον τρόπο αυτό πολλά ανέγγιχτα βουνά σε «χωματερές» για τα απόβλητα όλης της Ευρώπης;

Wohlfart
Η Οδηγία 96/29 Ευρατόμ, που ορίζει τους βασικούς κανόνες σχετικά με την υγειονομική περίθαλψη της τάξης των εργαζομένων έναντι των κινδύνων που προκαλεί η ιονίζουσα ακτινοβολία, στην οποία αναφέρεται ο αξιότιμος βουλευτής, αποτελεί σφαιρική προσέγγιση σε θέματα υγειονομικής περίθαλψης, επειδή θέτει αυστηρούς κανόνες που εξασφαλίζουν καλύτερη ασφάλιση σε όλους μας.
Αυτοί οι κανόνες ασφάλισης ισχύουν φυσικά και στα ραδιενεργά απόβλητα. Στο πλαίσιο αυτό, ο αποκλεισμός, η ανακύκλωση ή η επαναχρησιμοποίηση ραδιενεργών ουσιών ή υλικών που περιέχουν ραδιενεργείς ουσίες, υπόκεινται σε προαπαιτούμενη άδεια.
Επιπλέον, η οδηγία δεν περιλαμβάνει καμία διάταξη που να συνιστά την ανάμειξη ραδιενεργών ή άλλων αποβλήτων για να μειωθεί το επίπεδο ραδιενέργειας, προκειμένου να τηρηθούν οι κανόνες.
Σε ό, τι αφορά την κυκλοφορία των ραδιενεργών αποβλήτων, το Συμβούλιο θα ήθελε να υπενθυμίσει ότι η Οδηγία 92/3 Ευρατόμ, σχετικά με την επιτήρηση και τον έλεγχο των μεταφορών ραδιενεργών αποβλήτων μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και κατά την είσοδο και έξοδο από την Κοιότητα, επέβαλε αυστηρό καθεστώς επιτήρησης. Οι μεταφορές μεταξύ κρατών μελών είναι εφικτές βάσει προηγούμενης έγκρισης από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους-αποστολέα.
Γενικώς, το Συμβούλιο επισήμανε στο ψήφισμά του, που ενέκρινε στις 19 Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με τη διαχείριση ραδιενεργών αποβλήτων, ότι θεωρεί καθήκον κάθε κράτους μέλους να μεριμνά ώστε τα ραδιενεργά απόβλητα που παράγονται στο έδαφός του να αποτελούν αντικείμενο κατάλληλης διαχείρισης. Έκρινε, εξάλλου, ότι χρειάζεται να χρησιμοποιηθούν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο οι εγκαταστάσεις σε εθνικό επίπεδο, και να εμβαθύνουμε τις διάφορες πιθανές προσεγγίσεις που θα μπορούσαν να επιτρέψουν, μεταξύ άλλων, τη μείωση των μεταφορών ραδιενεργών αποβλήτων.

Lindqvist
Ελπίζω ότι αυτή η απάντηση θα μπορέσει να μεταφερθεί στην χώρα μου σ' αυτούς που ανησυχούν ότι θα αυξηθούν οι μεταφορές ραδιενεργών αποβλήτων. Ερμηνεύω την απάντηση ως ότι ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου, αντιθέτως, υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να βρεθούν ραδιενεργά απόβλητα κατά λάθος σε κάποιο κράτος μέλος που δεν έχει εγκρίνει το ίδιο την διενέργεια μεταφορών από άλλες χώρες. Αυτό το μήνυμα είναι φυσικά καλό. Ελπίζω ότι θα ισχύει επί μακρόν από τώρα και εφεξής, και ότι κάθε χώρα θα αποφασίζει η ίδια ποιές μεταφορές ραδιενεργών αποβλήτων από άλλες χώρες θέλει να δεχτεί. Αυτή είναι μια θετική απάντηση που ανυπομονώ να την μεταφέρω στην Σουηδία.
Η δεύτερη απάντηση νομίζω ότι αντίθετα ήταν πολύ ασαφής. Όπως έχω κατανοήσει από την οδηγία, προκύπτει απολύτως σαφώς ότι προτίθενται να αραιώσουν ορισμένες ποσότητες ραδιενεργών αποβλήτων με άλλα απόβλητα ώστε να καταστεί δυνατόν να μην υπάρξει υπέρβαση των ορίων που ισχύουν για τον χειρισμό, την μεταφορά, την αποθήκευση κλπ. Πιστεύω ότι η ερμηνεία μου επ·αυτού είναι σωστή, αλλά αν και αυτό επίσης είναι λάθος και έχει δίκιο το Συμβούλιο, τότε θα μεταφέρω μετά χαράς και αυτό το μήνυμα στην πατρίδα μου την Σουηδία.

Wohlfart
Πιστεύω ότι προσπάθησα, στο μέτρο του δυνατού, σε ένα πολύ ευαίσθητο ζήτημα για την ανθρώπινη υγεία, να απαντήσω σε διάφορες ερωτήσεις που έθεσε ο αξιότιμος βουλευτής.
Προσωπικά, το σημαντικότερο στοιχείο είναι η διάταξη που ορίζει τις ευθύνες και τις αρμοδιότητες του κράτους μέλους-αποστολέα. Κοινώς, αν, στην περίπτωση αυτή, η Σουηδία δεν αποδεχθεί μια τέτοια μεταφορά, προφυλάσσεται από την ενδεχόμενη συσσώρευση ραδιενεργών ουσιών, που υπονοεί ο αξιότιμος βουλευτής.
Θα ήθελα, επίσης, να πω ότι η αρχή αυτή υποστηρίχθηκε με ιδιαίτερο σθένος από τη Σουηδία κατά τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις, γιατί ήθελε να αποφύγει τη ρύπανση του εδάφους της από πυρηνικά απόβλητα. Αξίζει, πράγματι, στο πλαίσιο αυτό, να υπενθυμίσουμε ότι η Σουηδία, αφενός, και η Κοινότητα, αφετέρου, ζήτησαν να παραθέσουν συνημμένως στην Τελική Πράξη Προσχώρησης την ακόλουθη δήλωση. αναφέρω επί λέξει: "Σε ό, τι αφορά το τελικό στάδιο του κύκλου πυρηνικών καυσίμων, εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να καθορίσει τη δική του πολιτική». Πιστεύω ότι η θέση αυτή είναι σαφής.

Habsburg-Lothringen
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, γνωρίζετε ότι κατάγομαι από την Αυστρία, μία χώρα όπου όλα τα ζητήματα ατομικής ενέργειας είναι αντικείμενο πάρα πολύ ευαίσθητης αντιμετώπισης. Πρέπει να ομολογήσω, και ντρέπομαι γι' αυτό, ότι δεν γνωρίζω την οδηγία 92/3/Euratom που αναφέρατε. Το θέμα που τίθεται για μένα και που ασφαλώς παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον για πολλούς Αυστριακούς, είναι η διαμετακόμιση ατομικών καταλοίπων. Πάντα γίνεται λόγος μόνο για τα κράτη μέλη για τα οποία προορίζονται. Υπάρχει και δυνατότητα βάσει αυτής της τροπολογίας να αρνηθεί μία χώρα σαν την Αυστρία στην πράξη διαμετακόμιση τέτοιων υλικών; Δεν μιλάω μόνο για την τελική αποθήκευσή τους.

Wohlfart
Ομολογώ ότι δεν θα ήθελα να δώσω εσφαλμένη απάντηση στην ερώτηση αυτή. Θα πρότεινα, λοιπόν, στον αξιότιμο βουλευτή να του απαντήσω το συντομότερο δυνατό γραπτώς.
Ελπίζω ότι καταλαβαίνει την κατάσταση στην οποία βρίσκομαι.

Sjφstedt
Έχω δύο συμπληρωματικές ερωτήσεις. Η πρώτη αφορά την εξήγηση στην οποία αναφέρθηκε ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών και η οποία υπάρχει στη σουηδική πράξη προσχώρησης. Δεν αφορά αυτή η εξήγηση την μέθοδο που θα εφαρμοστεί στην τελική αποθήκευση και ότι την επιλέγεις ο ίδιος, όχι το ποιά απόβλητα είναι προς τελική αποθήκευση; Έτσι έχω κατανοήσει αυτήν την εξήγηση μέχρι στιγμής.
Η δεύτερη ερώτηση είναι η εξής: Αν έχουμε μία κατάσταση όπου η Σουηδία, ή κάποια άλλη χώρα, αρνείται να δεχτεί ένα φορτίο με ραδιενεργά απόβλητα, μπορεί τότε να υπάρξει προσφυγή κατά αυτής της απόφασης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο; Μπορεί εν τοιαύτη περιπτώσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να αναιρέσει την απόφαση ενός κράτους μέλους να αρνηθεί να δεχτεί ραδιενεργά απόβλητα;

Wohlfart
Σε ό, τι αφορά το πρώτο σκέλος της ερώτησής σας, δεν έχω στη διάθεσή μου επαρκή στοιχεία. Επομένως, θα έλεγα ότι θα ακολουθήσουμε την ίδια διαδικασία με εκείνη που υποσχεθήκαμε στον κ. Habsburg. Αναφορικά με το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, αν υπάρχει πρόβλημα κοινοτικού δικαίου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, να είναι σε θέση να επιληφθεί της υπόθεσης.

Πρόεδρος
Ερώτηση αριθ. 3 της κυρίας Patricia McKenna (H-0787/97):
Θέμα: Μαζικές συλλήψεις κατά τη Σύνοδο Κορυφής στο Αμστερνταμ
Μία πρόσφατη έκθεση του Συνασπισμού για μια Διαφορετική Ευρώπη υπολογίζει σε 700 περίπου τους ειρηνικούς διαδηλωτές που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής στο Αμστερνταμ τον Ιούνιο. Δημοσιεύθηκαν επίσης φωτογραφίες που αποδεικνύουν την επιθετική συμπεριφορά της αστυνομίας έναντι των διαμαρτυρομένων.
Αναφέρεται ότι 200 έως 300 διαδηλωτές απελάθησαν σε άλλες χώρες της ΕΕ και ότι πολλοί διαδηλωτές κακοποιήθηκαν από την αστυνομία. Ειδικότερα αναφέρεται ότι γυναίκες υποβλήθηκαν σε σωματική έρευνα και οδηγήθηκαν στις τουαλέτες από άρρενες αξιωματικούς της αστυνομίας.
Ομάδες για την προστασία των πολιτικών ελευθεριών σε όλη την ΕΕ επέκριναν τις ολλανδικές αστυνομικές αρχές επειδή εκάλυψαν τις μαζικές συλλήψεις διαδηλωτών. Τον Οκτώβριο ο Δανός Υπουργός Εξωτερικών Niels Helvig δήλωσε ότι οι συλλήψεις ήταν μάλλον αδικαιολόγητες.
Ποιά δράση θα αναλάβει το Συμβούλιο ενόψει των αναφορών σχετικά με την κακή συμπεριφορά της αστυνομίας σε μια σημαντική εκδήλωση της ΕΕ;

Wohlfart
Είχα ήδη την ευκαιρία να απαντήσω σε ερωτήσεις σχετικές με το θέμα αυτό, που μου είχε θέσει η κ. Gonzales και ο κ. Diaz, κατά την περίοδο συνόδου του περασμένου Ιουλίου. Το Συμβούλιο δεν συζήτησε ποτέ το πρόβλημα που έθιξε ο αξιότιμος βουλευτής στην ερώτησή του.
Θα ήθελα, με κάθε τρόπο, να του επισημάνω ότι η διατήρηση της δημόσιας τάξης στην επικράτεια των κρατών μελών της ΕΕ εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των εθνικών αστυνομικών αρχών. Ο αξιότιμος βουλευτής θα καταλάβει πλέον ότι το Συμβούλιο δεν έχει το δικαίωμα να λάβει θέση σε θέματα που δεν άπτονται των αρμοδιοτήτων που του αναγνωρίζουν οι συνθήκες.

Mc Kenna
Πρώτα από όλα θα ήθελα να πω ότι δημοσιεύθηκε χθές μια έκθεση της ανεξάρτητης υπηρεσίας παραπόνων της αστυνομίας του Αμστερνταμ. Επιβεβαιώνουν ότι έγινε έρευνα, οι τρείς μαζικές συλλήψεις ήταν ανακριβείς και η κριτική για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίσθηκαν οι συλληφθέντες ήταν πολύ καλά θεμελιωμένη.
Σχετικά με την αντίδραση του υπουργού, είναι σαφές ότι το Συμβούλιο παίζει ένα ρόλο εδώ γιατί συμφωνεί με την Σύμβαση Europol. Τα κράτη μέλη σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση αναζητούν συμφωνία σε θέματα αστυνόμευσης σε ολόκληρη την Ευρώπη και για την Σύμβαση Europol. Η Europol χωρίς πολιτικό και δικαστικό έλεγχο θα έχει πολύ μεγάλες εξουσίες για την συλλογή δεδομένων, κλπ. θα έχει ασυλία νόμου. Δημιουργούμε μια ομοσπονδιακή ευρωπαϊκή αστυνομική δύναμη που θα παργματοποιεί τις αστυνομικές δραστηριότητες των κρατών μελών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό και τους κινδύνους που παρουσιάζει.
Θα ήθελα την διαβεβαίωση του Συμβουλίου ότι στην επόμενη σύνοδο κορυφής στο Λουξεμβούργο δεν θα έχουμε μαζικές συλλήψεις. Είναι ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο για το ευρωπαϊκό κοινό να μην έχει το δικαίωμα να διαδηλώνει και να τονίζει τις ανησυχίες του για αυτά που συμβαίνουν στην Ευρώπη. Είναι θεμελιώδες δικαίωμα των ανθρώπων να μπορούν να διαμαρτυρηθούν σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.Δεν μπορούμε να νίπτουμε τα χείρας μας και να λέμε " Καλά, αυτό είναι αρμοδιότητα του κάθε κράτους μέλους».

Wohlfart
Κατ'αρχάς, κατανοώ τους λόγους που ώθησαν την κ. McKenna να θέσει αυτή την ερώτηση. Όμως, είτε το θέλουμε είτε όχι, υπάρχουν συνθήκες, καθώς και κοινοτικές και μη κοινοτικές αρμοδιότητες. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται, κυρία McKenna, η απάντησή μου.
Επιπροσθέτως, κάνοντας λόγος για την Europol, συγχέουμε, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα. Η Europol θα είναι λειτουργική σύντομα -τουλάχιστον, αυτό ελπίζουμε. Αλλά θα ήθελα εξίσου να επιστήσω την προσοχή της αξιότιμης βουλευτή στο γεγονός ότι, αν και αναφερόμαστε στην Europol, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι μέχρι σήμερα, μόνο δύο κράτη μέλη κύρωσαν (χθες, μάλιστα) τη συνθήκη. Συνεπώς, πιστεύω ότι πράγματι αποτελεί θέμα προς περίσκεψη.
Προσωπικά, θα έλεγα ότι μια σίγουρα ενδιαφέρουσα ιδέα που πρέπει να προωθηθεί στα διάφορα κράτη μέλη -και ομιλώ με την ιδιότητα του τέως υφυπουργού δημόσιας ισχύος του Λουξεμβούργου- είναι η αύξηση του αριθμού των γυναικών στην αστυνομία. Πρόκειται για απολύτως προσωπική σκέψη που ενδεχομένως να είχε καταστήσει περιττούς ορισμένους ελέγχους, θα έλεγα, ατυχείς ή αυστηρούς.
Επιπλέον, σε ό, τι αφορά τη σύνοδο κορυφής για την απασχόληση, θα έλεγα ότι οι οδηγίες που δόθηκαν στις αστυνομικές δυνάμεις μας, είναι σαφέστατες. Το ίδιο ισχύει, όπως επισήμανε ο αξιότιμος βουλευτής, με το θεμελιώδες δικαίωμα του ευρωπαίου πολίτη να μπορεί να διαδηλώνει στην πρωτεύουσα του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. Το δικαίωμα αυτό θα είναι σεβαστό. Από την πλευρά μας, θα θεσπίσουμε τις απαραίτητες διατάξεις ώστε η διαδήλωση αυτή να διεξαχθεί ήρεμα και αξιοπρεπώς.

Πρόεδρος
Ερώτηση αριθ. 4 του κ. Per Gahrton (Η-0794/97):
Θέμα: Η στρατηγική στις σχέσεις με την Κίνα
Η επίσκεψη του Προέδρου της Κίνας Ζιάνγκ Ζεμίν στις ΗΠΑ επαναφέρει στο προσκήνιο την στρατηγική των χωρών της Δύσης απέναντι στην χώρα με τον μεγαλύτερο πληθυσμό στον κόσμο. Το βασικό ερώτημα είναι το πώς θα μπορέσουν να διατηρηθούν η συνεργασία και οι εμπορικές σχέσεις με παράλληλη έμπρακτη και αποτελεσματική βοήθεια για την προώθηση του εκδημοκρατισμού και την καθιέρωση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ορισμένοι εμπειρογνώμονες πιστεύουν ότι θα πρέπει να υπάρξει συνεχής και ανοιχτή κριτική απέναντι στην Κίνα για τις παραλείψεις της χώρας στους συγκεκριμένους τομείς, ενώ άλλοι τονίζουν ότι θα πρέπει να προτιμηθεί η σιωπηρή διπλωματία. Η νέα κυβέρνηση της Νορβηγίας ακολουθεί την ανοιχτή, σκληρή γραμμή, ενώ ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ αποφάσισαν να κρατήσουν κάποια απόσταση.
Ποιά είναι η σημερινή στρατηγική του Συμβουλίου απέναντι στην Κίνα; Ποιά σχέδια θα προωθήσει η ΕΕ για τη λήψη δράσης στο πλαίσιο της Επιτροπής των ΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα;

Wohlfart
Η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα προκαλεί μόνιμες ανησυχίες για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν τη βούληση και τον κοινό στόχο να βελιώσουν αισθητά την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα.
Μετά την 53η σύνοδο της Επιτροπής για τα Ανθρώπινα δικαιώματα των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέλαβε να επανεξετάσει την πολιτική της έναντι της Κίνας υπό το πρίσμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για να υιοθετήσει συνεκτική προσέγγιση.
Το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων περιλαμβάνεται στην ημερήσια διάταξη των τακτικών επαφών μεταξύ της ΕΕ και της Κίνας. Οι υπουργοί εξωτερικών του Λουξεμβούργου και της Κίνας είχαν σχετικές συνομιλίες τον Ιούλιο, στο περιθώριο των συνεδριάσεων των μεθυπουργικών συνεδριάσεων του ASEAN, που διεξήχθησαν στην Κουάλα Λουμπούρ, καθώς και στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, τον Σεπτέμβριο του 1997 στη Νέα Υόρκη. Εκεί, αποφάσισαν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας θα επαναλάμβαναν το διάλογο για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, δεδομένου ότι ο διάλογος αυτός θα διεξαγόταν χωρίς προηγούμενους όρους.
Ο διάλογος για τα ανθρώπινα δικαιώματα μεταξύ της ΕΕ και της Κίνας σας υπενθυμίζω ότι άρχισε το 1994. Πριν από τη λουξεμβουργιανή προεδρία, είχαν πραγματοποιηθεί δύο συνεδριάσεις, στις αρχές του 1995 και στις αρχές του 1996. Υπό την προεδρία μας, διεξήχθη η πρώτη συνεδρίαση προς τα τέλη Οκτωβρίου και η δεύτερη έχει προβλεφθεί για τις αρχές Δεκεμβρίου στο Πεκίνο. Ο διάλογος αυτός καθιστά εφικτή την εξέταση όλων των θεμάτων που ενδιαφέρουν τα δύο μέρη.
Κύριε Πρόδρε, στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνω ότι η Κίνα δήλωσε ότι έχει υπογράψει το διεθνές σύμφωνο που αφορά τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά δικαιώματα, και ότι έπεται η εξέταση του ενδεχόμενου να υπογραφεί το διεθνές σύμφωνο για τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα. Πληροφορηθήκατε, υποθέτω, ότι την προηγούμενη Κυριακή η Κίνα απελευθέρωσε νωρίτερα απ'ό, τι αναμενόταν τον κ. Wei Jingsheng, κίνηση την οποία εξάλλου χαιρέτισε η προεδρία. Η περίπτωση του κ. Wei Jingsheng απασχόλησε τακτικά την Ευρωπαϊκή Ένωση, ακόμη και τώρα τελευταία στο Λουξεμβούργο.

Gahrton
Ευχαριστώ για την απάντηση που περιείχε αρκετά στοιχεία, όχι όμως κάτι νέο. Το ερώτημα είναι βέβαια αν η απελευθέρωση του Wei Jingsheng είναι η σπίθα που μπορεί να ανάψει την φωτιά με την μορφή της περαιτέρω ενισχυμένης θέσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα, αν είναι η πεταλούδα που θα ξεκινήσει την καταγίδα που θα επιφέρει πραγματικά αλλαγές στην Κίνα.
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές εκτιμήσεις. Έχουν συμβεί αρκετά τελευταίως, αφ' ενός στο τελευταίο συνέδριο του κόμματος, αφ' ετέρου κατά την επίσκεψη του Προέδρου Jiang στις ΗΠΑ με την περίφημη δήλωση για ένα "λάθος» στην πλατεία της Ουράνιας Γαλήνης. Τώρα, πέραν αυτού, έχουμε την απελευθέρωση του Wei Jingsheng.
Διερωτώμαι αν το Συμβούλιο, έχοντας ως υπόβαθρο αυτά τα στοιχεία, έχει κάποια νέα στρατηγική. Έχετε κάποια ερμηνεία αυτού που συμβαίνει; Βρίσκεται μια ελπιδοφόρα αλλαγή εν εξελίξει στην Κίνα ή όχι; Ποιά είναι η ερμηνεία του Συμβουλίου;

Wohlfart
Πιστεύω ότι τα μέλη της παρούσας Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης θα συμφωνήσουν ότι ανάμεσα σε αυτό που επιθυμούμε, - Συμβούλιο, Επιτροπή και Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο- σχετικά με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και στην πραγματικότητα, υπάρχει πολύ συχνά χάσμα. υπολείπεται ακόμη πολύ δουλειά. Σε ό, τι αφορά την Κίνα, την οποία γνωρίζω εξάλλου αρκετά καλά, γιατί είχα την ευκαιρία να την επισκεφθώ επανειλημμένως στο πλαίσιο διμερών σχέσεων, πιστεύω ότι υπάρχει, ωστόσο, ένα άνοιγμα, αν και περιορισμένο. Εξηγούμαι.
Μόλις το 1992 είχα για πρώτη φορά τη δυνατότητα να συνομιλήσω με τον υπουργό εξωτερικών της Κίνας για το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τότε, το θέμα αυτό ήταν ταμπού για του Κινέζους, και η απάντηση υπήρξε πολύ ξερή και πολύ σύντομη. Είχα την ευκαιρία, τον Φεβρουάριο του προηγούμενου έτους, να συνοδεύσω τον πρωθυπουργό μας, κ. Juncker, σε επίσημο ταξίδι στην Κίνα. Το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του εκδημοκρατισμού ανακινήθηκε εκ νέου, αλλά διαπιστώσαμε μια κάποια αλλαγή στο ύφος της απάντησης που λάβαμε. Αποτολμήσαμε να μιλήσουμε για ορισμένες πτυχές των δικαιωμάτων του ανθρώπου ακόμη και αν η συζήτηση περιοριζόταν στην εκπαίδευση, την κατάρτιση, την υγεία και το δικαίωμα στην εργασία.
Νομίζω ότι δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες. Η στρατηγική που μπορεί να υιοθετήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι η στρατηγική του συνεχούς διαλόγου, σε όλα τα επίπεδα, του διαλόγου που θα μας επιτρέψει να προχωρήσουμε βήμα προς βήμα. Πιστεύω ότι είναι πολιτική που θα εξακολουθήσει για χρόνια να βρίσκεται χαμηλότερα από τις προσδοκίες μας. Ωστόσο, κατά την άποψή μου, δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση προς το παρόν. Αλλά εξακολουθώ να πιστεύω -και είναι προσωπική μου εκτίμηση- ότι τα σχόλια που διατύπωσε ο πρόεδρος στις ΗΠΑ παραμένουν ενδιαφέροντα, γιατί υπάρχει πάντως άνοιγμα. Θα πρέπει ανδεχομένως να παρέλθει κάποιο χρονικό διάστημα γιατί, όπως γνωρίζετε, στην Ασία, η υπομονή είναι μεγάλη τέχνη.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ, κύριε Wohlfart, για τις απαντήσεις και κυρίως για αυτή την σύσταση υπομονής, γιατί είναι κάτι που σε αυτό το περίπλοκο θεσμικό όργανο αποτελεί μια άκρως απαραίτητη αρετή. Και ζητώ και από εσάς υπομονή εφόσον σας κρατώ σε αυτή την ερώτηση, επειδή έχω λάβει ήδη αίτηση για συμπληρωματική ερώτηση εκ μέρους του κυρίου Posselt, ο οποίος έχει τον λόγο για χρόνο ενός λεπτού.

Posselt
Κύριε Πρόεδρε, σας συγχαίρω για την θαυμάσια απάντηση σας, για την Κίνα. Θέλω μόνο να κάνω μια συμπληρωματική ερώτηση: εμείς δεν αντιμετωπίζουμε, βέβαια, την αμερικανική εξωτερική πολιτική χωρίς κριτική, αλλά αντίθετα πολύ επικριτικά. Όμως η αμερικανική εξωτερική πολιτική τον τελευταίο καιρό έκανε κάτι πολύ καλό με το να ορίσει έναν ιδιαίτερο εντεταλμένο για το Θιβέτ. Ήθελα να σας ρωτήσω αν υπάρχει και στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρόβλεψη να οριστεί ένας τέτοιος εντεταλμένος για το Θιβέτ, ή πως αντιμετωπίζεται το θέμα Θιβέτ αυτόν τον καιρό στο Συμβούλιο.

Wohlfart
Είναι πολύ καλή ερώτηση. Προς το παρόν, η πιθανότητα που ανέφερε ο αξιότιμος βουλευτής, δεν έχει εξεταστεί στο Συμβούλιο. Αλλά, η Ευρωπαϊκή Ένωση, που διαθέτει ήδη ορισμένους ειδικούς απεσταλμένους επί τόπου για να υπερασπίσουν τη θέση της ΕΕ ως διαπραγματευτή ή μεσολαβητή σε διάφορα μέρη του κόσμου, και δεδομένης της πολιτικής, οικονομικής και πολιτισμικής σημασίας που έχει μια χώρα σαν την Κίνα, αλλά και το ενδιαφέρον που αποδίδουμε όλοι στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του εκδημοκρατισμού, πιστεύω ότι η πρόταση αξίζει την υποστήριξή μας. εν πάση περιπτώσει, σκέφτομαι να την παρουσιάσω σε προσεχές Συμβούλιο "Γενικών Υποθέσεων».

Πρόεδρος
Εφόσον πρόκειται για παρόμοια θέματα, οι ερωτήσεις αριθ. 5 και 6 θα απαντηθούν από κοινού.
Ερώτηση αριθ. 5 του κ. Sοren Wibe (Η-0802/97):
Θέμα: Εξάπλωση μολυσμένου κρέατος στην ΕΕ
Όταν η Σουηδία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εντάχθηκε και στην κοινή γεωργική αγορά. Η εν λόγω αγορά προϋποθέτει ότι τα κράτη μέλη διενεργούν ελέγχους στα γεωργικά προϊόντα τους. Η Σουηδία αποτελεί ένα από τα ελάχιστα ευρωπαϊκά κράτη που έχουν εξαλείψει πρακτικά τη σαλμονέλλα. Κατά τους ελέγχους που διενεργεί η Σουηδία στα εισαγόμενα κρέατα έχουν διαπιστωθεί μεγάλες ποσότητες σαλμονέλλας. Τα κρέατα αυτά υποτίθεται ότι είχαν ελεγχθεί από τους προμηθευτές και είχαν βρεθεί αμόλυντα από σαλμονέλλα, ενώ υπάρχουν και πιστοποιητικά κτηνιάτρων που -προφανώς λανθασμένα- το επιβεβαιώνουν. Οι μεγαλύτερες ποσότητες κρέατος που ελέγχθηκαν και βρέθηκαν να περιέχουν σαλμονέλλα προέρχονται από τη Γαλλια. Κάθε χρόνο πεθαίνουν από σαλμονέλλα χιλιάδες άνθρωποι σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο αριθμός αυτός είναι μεγάλος, και αποτελεί σαφή ένδειξη ότι η ΕΕ πρέπει να λάβει τα κατάλληλα μέτρα ελέγχου προκειμένου το κρέας που πωλείται στην Ευρώπη να πληροί τις απαιτούμενες προδιαγραφές.
Τι μέτρα προτίθεται να λάβει το Συμβούλιο, προκειμένου να μην κυκλοφορούν μολυσμένα κρέατα στην Ευρώπη; Ερώτηση αριθ. 6 του κυρίου Hadar Cars (Η-0815/97):
Θέμα: Εξάπλωση μολυσμένου κρέατος στην ΕΕ
Όταν η Σουηδία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εντάχθηκε και στην κοινή γεωργική αγορά. Η εν λόγω αγορά προϋποθέτει ότι τα κράτη μέλη διενεργούν ελέγχους στα γεωργικά προϊόντα τους. Η Σουηδία αποτελεί ένα από τα ελάχιστα ευρωπαϊκά κράτη που έχουν εξαλείψει πρακτικά τη σαλμονέλλα. Κατά τους ελέγχους που διενεργεί η Σουηδία στα εισαγόμενα κρέατα έχουν διαπιστωθεί μεγάλες ποσότητες σαλμονέλλας. Τα κρέατα αυτά υποτίθεται ότι είχαν ελεγχθεί από τους προμηθευτές και είχαν βρεθεί αμόλυντα από σαλμονέλλα, ενώ υπάρχουν και πιστοποιητικά κτηνιάτρων που -προφανώς λανθασμένα- το επιβεβαιώνουν. Οι μεγαλύτερες ποσότητες κρέατος που ελέγχθηκαν και βρέθηκαν να περιέχουν σαλμονέλλα προέρχονται από τη Γαλλια. Κάθε χρόνο πεθαίνουν από σαλμονέλλα χιλιάδες άνθρωποι σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο αριθμός αυτός είναι μεγάλος, και αποτελεί σαφή ένδειξη ότι η ΕΕ πρέπει να λάβει τα κατάλληλα μέτρα ελέγχου προκειμένου το κρέας που πωλείται στην Ευρώπη να πληροί τις απαιτούμενες προδιαγραφές.
Τι μέτρα προτίθεται να λάβει το Συμβούλιο, προκειμένου να μην κυκλοφορούν μολυσμένα κρέατα στην Ευρώπη;
Wohlfart
Οι δύο ερωτήσεις που τέθηκαν από τους αξιότιμους βουλευτές αφορούν το πρόβλημα των ελέγχων που διενεργούνται από τα ίδια τα κράτη μέλη στα πιστοποιητικά που έχουν εκδοθεί από τις δικές τους κτηνιατρικές υπηρεσίες. Το Συμβούλιο, από την πλευρά του, θέσπισε όλες τις πιθανές σχετικές διατάξεις, και θα ήθελα να σας παραπέμψω στις οδηγίες που ισχύουν ήδη.
Πέρα από τη γενική οδηγία 64/433/ΕΟΚ, θα αναφερθώ ιδιαίτερα στην Οδηγία 89/13/662/ΕΟΚ που καθορίζει, ουσιαστικά, τους κανόνες σε θέματα ελέγχου στην αφετηρία και τον προορισμό και, ειδικότερα, στην απόφαση 95/409/ΕΟΚ, που θεσπίζει τους κανόνες που αφορούν τις μικροβιολογικές εξετάσεις με δειγματοληψία σε περιπτώσεις σαλμονέλλας.
Ο έλεγχος της τήρησης των εν λόγω διατάξεων βαρύνει αρχικώς τα κράτη μέλη, αλλά εξίσου, σε γενικότερο επίπεδο, και την Επιτροπή, ως θεματοφύλακα των συνθηκών, και τέλος, αν κριθεί απαραίτητο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Κατόπιν πρωτοβουλίας της Σουηδίας και της Φινλανδίας, το Συμβούλιο εξέτασε το ζήτημα κατά τη διάρκεια της συνόδου του Σεπτεμβρίου, φέτος. Με την ευκαιρία αυτή, κατέγραψε τις ανησυχίες αυτών των κρατών μελών, καθώς και της πρόθεσης της Επιτροπής να εξετάσει με περισσότερες λεπτομέρειες και με μεγαλύτερη προσοχή, την κατάσταση, και να έρθει σε άμεση επαφή με τα διάφορα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
Η πρόταση επαναφοράς των ελέγχων ρουτίνας από τα κράτη μέλη στις εισαγωγές, που υποβλήθηκε από τον κ. Wibe, που ουσιαστικά συνεπάγεται με την εφαρμογή συστηματικών ελέγχων, δεν συμβαδίζει με τις διατάξεις που προβλέπουν την ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιθέτως, όπως διαφαίνεται στις οδηγίες, τα κάτη μέλη μπορούν πάντα, αν υπάρχουν υποψίες, να διενεργήσουν ελέγχους στον προορισμό, κατόπιν δημοσκόπησης.

Wibe
Θέλω πρώτα να διορθώσω κάποιες λέξεις που χρησιμοποίησα στην προηγούμενη παρέμβασή μου. Οι αναφορές περί σφαγών στην Αλγερία στις οποίες αναφέρθηκα εμπλέκει όχι την αλγερινή κυβέρνηση αλλά σίγουρα αλγερινές υπηρεσίες.
Όσον αφορά την απάντηση του Συμβουλίου θέλω εν τούτοις να ρωτήσω τον Πρόεδρο του Συμβουλίου αν δεν είναι λογικό να μπορούμε να εισαγάγουμε ελέγχους ρουτίνας στην Σουηδία. Αυτό είναι ένα ζήτημα που έχει αναστατώσει ολόκληρο τον σουηδικό λαό. Ποτέ πριν δεν είχαμε σαλμονέλα στην χώρα μας, εξ αιτίας του ότι είχαμε διεξοδικούς κτηνιατρικούς ελέγχους. Η Συνθήκη την οποία έχουμε συνάψει βασίζεται εν πάση περιπτώσει στο ότι τα πιστοποιητικά που λαμβάνουμε από τις χώρες εξαγωγής είναι σωστά. Προφανώς δεν είναι σωστά. Εν τοιαύτη περιπτώσει πρέπει βέβαια η μέριμνα για την δημόσια υγεία να είναι η ουσία, ας πούμε, της Συνθήκης και επομένως να επιτρέψει στην Σουηδία να συστήσει ελέγχους ρουτίνας κατά την εισαγωγή κρέατος, όσο το κρέας συνεχίζει να είναι μολυσμένο, παρότι υπάρχουν πιστοποιητικά περί του αντιθέτου.

Wohlfart
Κύριε Πρόεδρε, δεν σας κρύβω πως το ζήτημα μολυσμού από σαλμονέλα ενδιαφέρει επίσης στον υψηλότερο βαθμό τον υπό κατάρτιση γιατρό, όπως είμαι εγώ. Το ίδιο συμβαίνει και με την προστασία του καταναλωτή, δεδομένου ότι στην Ευρώπη, όπως αναφέρθηκε στην ερώτηση, περίπου χίλια άτομα πεθαίνουν ετησίως λόγω σαλμονέλας. Το πρόβλημα, λοιπόν, αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Σε ό, τι αφορά τη συμπληρωματική ερώτηση, μόλις ανέφερα ότι η Επιτροπή ήταν επιφορτισμένη να λάβει τα απαραίτητα μέτρα και να υποβάλει, αν χρειαζόταν, τις κατάλληλες προτάσεις για να εξασφαλίσει την τήρηση των κανόνων που αποβλέπουν στην προστασία της υγείας των καταναλωτών. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να κυριαρχεί, παράλληλα με άλλους κανόνες που εμποδίζουν την ένταξη, στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές, στοιχείων που θα μπορούσαν να στρεβλώσουν τους κανόνες που διέπουν την εσωτερική αγορά. Αν θέλουμε να εξετάσουμε τη δυνατότητα τροποποίησης των κανόνων που διέπουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο κρέατος, ώστε να αμβλυθούν τα μειονεκτήματα που επισημάνθηκαν στις ερωτήσεις, το καλύτερο θα ήταν βεβαίως να απευθυνθούμε στην Επιτροπή για την καλέσουμε να υποβάλει πρόταση στο Συμβούλιο, με τη δέουσα μορφή.

Cars
Απαιτούνται πολλά από μια χώρα για να απαλλαγεί από τη σαλμονέλα. Όπου εμφανίζεται πρέπει να καταστραφεί όλο το κοπάδι των ζώων. Και έτσι γίνεται επίσης. Είναι απαραίτητο, αλλά κοστίζει πολύ. Πως μπορεί να αιτιολογηθεί αυτό το κόστος αν ένα μεγάλο μέρος από το εισαγόμενο κρέας αποδεικνύεται ότι, παρά τα κτηνιατρικά πιστοποιητικά, περιέχει μεγάλες ποσότητες σαλμονέλας;
Είμαι υπέρ της ευρωπαϊκής αγοράς για τα αγροτικά προϊόντα&#x02D9; είναι καλή για τους καταναλωτές. Αλλά αυτό προϋποθέτει να μπορούμε όλοι να έχουμε εμπιστοσύνη ότι το φαγητό που αγοράζουμε δεν είναι επικίνδυνο για την υγεία. Σήμερα δεν μπορούμε. Χιλιάδες Ευρωπαίοι πεθαίνουν κάθε χρόνο από δηλητηριάσεις σαλμονέλας. Πρέπει να μπορούμε σαν καταναλωτές να έχουμε εμπιστοσύνη ότι το φαγητό που αγοράζουμε και τρώμε είναι καλό για εμάς. Γι' αυτό είναι προς συμφέρον ολόκληρης της Ευρώπης να αναλάβει το Συμβούλιο την ευθύνη του για να σταματήσει την σαλμονέλα. Μετά την τυπική και αδιάφορη απάντηση του κ. Wohlfart δεν τολμώ να εμπιστευτώ το Συμβούλιο επ' αυτού.

Wohlfart
Αν άκουσα και κατάλαβα καλά τον αξιότιμο βουλευτή, δεν διατύπωσε καμία ερώτηση. Ανέφερε ότι η δήλωσή μου ήταν αρκετά σαφής, αλλά αμφέβαλε κατά πόσον είμαι πράγματι πεπεισμένος για τη δράση που πρέπει να αναληφθεί. αν κατάλαβα καλά. Είναι όντως έτσι;

Cars
Νομίζω ότι η απάντηση που έδωσε ο Υπουργός δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάποια ιδιαίτερη θέληση να ασχοληθούν με το πρόβλημα της σαλμονέλας στην Ευρώπη γενικά. Απαιτούνται πάρα πολλά αν θέλουμε η Ευρώπη να απαλλαγεί από τη σαλμονέλα. Στη Σουηδία το έχουμε πετύχει αλλά μας έχει κοστίσει πάρα πολύ. Τι κάνετε εσείς στην Ένωση ώστε παρομοίως να ενεργήσουν και οι άλλες χώρες όσο κι αν αυτό τους κοστίσει, με αντάλλαγμα να απαλλαγούν από τη σαλμονέλα;

Πρόεδρος
Κύριε Wohlfart, κύριε Cars, αναπτύσσετε έναν διάλογο εκτός Κανονισμού. Το Προεδρείο είναι εξαιρετικά ευέλικτο, αλλά σας παρακαλώ, να μου επιτρέψετε να διευθύνω εγώ την συζήτηση για να δικαιολογήσω τουλάχιστον τον μισθό που παίρνω όταν είμαι εδώ.

Wohlfart
Δεν θα μονοπωλήσω μέσω του διαλόγου τον χρόνο ομιλιών και, εν πάση περιπτώσει, εσείς διευθύνετε τις συζητήσεις μας.
Αν κατάλαβα καλά την αιτιολογική έκθεση της ερώτησης, οι χώρες είναι γνωστές και θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι, αν έχετε υποψίες, νομίζω ότι οι έλεγχοι στον προορισμό, με δημοσκοπήσεις, εξακολουθούν να είναι εφικτές. Επιπλέον, θα προσέθετα ότι, αν η Επιτροπή εκτιμά, από την πλευρά της, ότι η κατάσταση καθίσταται πράγματι ανησυχητική, εναπόκειται σε εκείνη να υποβάλει στο Συμβούλιο Υπουργών πρόταση που να ακολουθεί τον δρόμο που θέλει ο αξιότιμος βουλευτής.

Hulthιn
Η σαλμονέλα καθ' αυτή είναι ένα πρόβλημα. Ακόμη χειρότερα είναι τα βακτηρίδια της σαλμονέλας που έχουν γίνει ανθεκτικά στα αντιβιοτικά. Θα ήθελα να ξέρω αν το Συμβούλιο έχει επίγνωση της κατάστασης όσον αφορά τα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά βακτηρίδια σαλμονέλας στην ΕΕ, πως καταπολεμούνται αυτά και τι σκέψεις υπάρχουν για να αντιμετωπίσετε γενικά αυτό το πρόβλημα, καθώς και το που υπάρχουν.

Wohlfart
Δεν απέφυγα να απαντήσω, αλλά η Επιτροπή είναι αρμόδια να σας δώσει επίσημη απάντηση. Πάντως, ως γιατρός, σας επισημαίνω ότι αναφορικά με τις αντιστάσεις στα αντιβιοτικά, το πρόβλημα, δυστυχώς, δεν περιορίζεται μόνο στο βακτηρίδιο που ονομάζουμε σαλμονέλα. Οφείλεται, ουσιαστικά, σε άκαιρη χρήση των αντιβιοτικών. Θα μπορούσαμε λοιπόν να συζητούμε επί 24 ώρες για τις αντιστάσεις των αντιβιοτικών, και θα ήμουν πολύ ευχαριστημένος αν κάποτε συζητούσαμε το θέμα αυτό ιδιαιτέρως με την κ. Hulthιn.

Πρόεδρος
Εν πάση περιπτώσει, κύριε Gahrton, μπορείτε να ορίσετε έπειτα μια συνέντευξη με την κυρία Hulthιn, αλλά εγώ, από το Προεδρείο και ως γιατρός, πρέπει να σας πω πως είναι βέβαιο πως η εμφάνιση ποικιλιών ανθεκτικών στα αντιβιοτικά, που απαντώνται σε πολλές περιπτώσεις και ανάμεσα σε αυτές, ο σταφυλόκοκκος, που αποτέλεσε την βάση για την ανακάλυψη της πενικιλίνης, αποτελεί αδιάψευστο γεγονός. Αλλά αυτό είναι ένα επιστημονικό ζήτημα και εμείς εξετάζουμε τα ζητήματα από πολιτικοϋγιεινής απόψεως και, επομένως, για να μιλήσει για αυτό το ζήτημα, έχει τώρα τον λόγο για χρόνο ενός λεπτού η κυρία Thors.

Thors
Το πρόβλημα με την σαλμονέλα οφείλεται εν μέρει στο ότι δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε τους ελέγχους που έχουν διενεργηθεί. Η ερώτησή μου είναι πότε σκέφτεται το Συμβούλιο να γίνει πραγματικά αποτελεσματικό ώστε οι έλεγχοι που διενεργούνται να μπορούν να διερευνηθούν, και να μπορούμε έτσι να εμπιστευτούμε τα πιστοποιητικά που υπάρχουν. Οι ερωτώντες το επεσήμαναν βέβαια αυτό.
Από την άλλη, γνωρίζουμε επίσης ότι δεν θα είχαμε το πρόβλημα με το μολυσμένο κρέας γαλοπούλας π.χ. αν ίσχυαν οι ίδιοι κανόνες, που τώρα εισάγονται για το βόειο κρέας, δηλ. να επιτρέπεται η σήμανση προέλευσης, για όλα τα τρόφιμα. Σήμερα είναι αδύνατον για εμάς να κάνουμε σήμανση σε κρέας που προέρχεται από μία χώρα, τους ελέγχους της οποίας δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε.
Θέλω επίσης να μπορούμε να εμπιστευτούμε τα πιστοποιητικά που έχουν εκδοθεί σε όλα τα μέρη της Ευρώπης. Πότε σκοπεύει το Συμβούλιο να πραγματοποιήσει τις προθέσεις που υπάρχουν στη πρόταση της Επιτροπής για την νομοθεσία σε σχέση με το φαγητό, και η οποία συζητείται έντονα στα κράτη μέλη;

Wohlfart
Το ζήτημα του ελέγχου και της παρεπόμενης προστασίας του καταναλωτή, δηλαδή η προστασία της ανθρώπινης ζωής, στη συγκεκριμένη περίπτωση, εμπίπτει σαφώς στην αρμοδιότητα της Επιτροπής. Δεν θα ήθελα να προβώ σε προβλέψεις. Πιστεύω ότι, αν η Επιτροπή, βάσει αποδείξεων, προτείνει άλλα, αποτελεσματικότερα μέσα για να αποσοβήσει το πρόβλημα, θα είναι ευθύνη του Συμβουλίου να λάβει τις αποφάσεις και να αναλάβει, κατά συνέπεια, τις ευθύνες του.

Lindqvist
Όπως καταλαβαίνετε, αυτό είναι ένα πολύ καίριο θέμα για εμάς στη Σκανδιναβία, ιδιαίτερα στη Σουηδία που έχει πληγεί αρκετά συχνά από μολυσμένο κρέας.
Έχω μια συνακόλουθη ερώτηση στην οποία πολύ θα ήθελα να έχω απάντηση. Αν οι υγειονομικές υπηρεσίες της Σουηδίας εκτιμήσουν ότι οι κίνδυνοι είναι πολύ μεγάλοι για τη διάδοση της μόλυνσης της σαλμονέλας στη Σουηδία, και αν, παρ' ότι εσείς λέτε ότι δεν επιτρέπεται, εισαχθούν εν τούτοις τυχαίοι δειγματοληπτηκοί έλεγχοι ή τακτικοί συνήθεις έλεγχοι, όπως αναφέρεται στην ερώτηση του κ. Wibe, τι θα συμβεί τότε; Ποιές είναι οι επιπτώσεις αν η Σουηδία παρ' όλα αυτά εφαρμόσει συνήθεις συνοριακούς ελέγχους; Θα έχουμε τότε επίσκεψη του Προέδρου του Συμβουλίου, ή κάποιου άλλου εκπροσώπου του Συμβουλίου, που θα σταματήσει τους ελέγχους; Ποιές θα είναι λοιπόν οι συνέπειες μιας τέτοιας απόφασης από πλευράς Σουηδίας;

Wohlfart
Δεν κατάλαβα καλά το τέλος της πρότασης. Παρακαλώ τον αξιότιμο βουλευτή να επαναλάβει την ερώτησή του.

Lindqvist
Αν η Σουηδία εκτιμήσει ότι απαιτούνται συνήθεις συνοριακοί έλεγχοι και εφαρμόσει τέτοιους, παρ' ότι εσείς είπατε ότι δεν επιτρέπεται, τι θα συμβεί τότε; Ποιές θα είναι οι επιπτώσεις απ' αυτό για το κράτος μέλος Σουηδία;

Wohlfart
Νομίζω ότι υπήρξε παρεξήγηση. Είπα ότι, αν οι αρχές ενός κράτους μέλους, κοινώς της Σουηδίας, είχαν υποψίες, στην προκειμένη περίπτωση, μπορούν να διενεργούν ελέγχους. Δεν απαγορεύεται, λοιπόν, να διεξάγονται έλεγχοι αν έχουμε υποψίες. Πιστεύω ότι, στην αιτιολογική έκθεση της ερώτησης του κ. Wibe, αναφερθήκατε σε ορισμένες χώρες. Μπορούμε, ενδεχομένως, να θέσουμε κάποιο σύνδεσμο για να μπορούμε να στηρίξουμε, αν χρειαστεί, μια υποψία. Είναι ελεύθερη η Σουηδία να διενεργεί ελέγχους.

Gahrton
Δεν είμαι σίγουρος ότι το Συμβούλιο κατανοεί πραγματικά γιατί είμαστε τόσο αναστατωμένοι στη Σουηδία και την Φινλανδία, αλλά οφείλεται φυσικά στο ότι αυτό είναι ένα πρόβλημα το οποίο προέκυψε με την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μας δόθηκαν υποσχέσεις ότι το πρόβλημα δεν θα προέκυπτε. Γι' αυτό περιμένουμε λίγο περισσότερο ενεργό ενδιαφέρον.
Θα ήθελα να ρωτήσω ποιός είναι στη πραγματικότητα ο στόχος που έχει τεθεί. Είναι ο στόχος να είναι απαλλαγμένη ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση από τη σαλμονέλα όπως ήταν η Σουηδία και η Φινλανδία πριν ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Είμαστε βέβαια λίγο δύσπιστοι, διότι ο Γάλλος Πρέσβης στη Σουηδία δήλωσε περίπου τα εξής: "Λίγη σαλμονέλα μπορεί βέβαια να την αντέξει κανείς. Αυτοί εδώ οι Σουηδοί φαίνονται να είναι λίγο ταλαίπωροι, λίγο υποχόνδροι και υπερευαίσθητοι. Η σαλμονέλα είναι μέρος της καθημερινότητας.» Δεν παραθέτω αυτολεξεί, αλλά αυτή την εντύπωση έδωσε.
Μ' αυτό το σκεπτικό επιθυμούμε λίγο περισσότερο ενεργό ενδιαφέρον και έναν στόχο για την εξάλειψη της σαλμονέλας και από την υπόλοιπη Ένωση.

Wohlfart
Ασχολούμαστε με τη σαλμονέλα! Αν αφήσουμε κατά μέρος τους αστεϊσμούς, μπορώ να διαβεβαιώσω τον αξιότιμο βουλευτή ότι η προεδρία κατάλαβα πάρα πολύ καλά. Θα ήταν όμως κρίμα ένας γιατρός να μην κατανοεί τον κίνδυνο σαλμονέλας. Έχετέ μου εμπιστοσύνη, έχω καταλάβει σαφώς το εύρος του προβλήματος που παρουσιάζεται, γιατί, από τον αριθμό των συμπληρωματικών ερωτήσεων, αντιλαμβάνομαι τη μεγάλη ανησυχία των χωρών μας.
Από την άλλη πλευρά, δεν γνωρίζω ποιον πρέσβυ εννοούσατε, αλλά δεν νομίζω ότι ο εν λόγω πρέσβυς έχει σημαντικές γνώσεις ιατρικής. Η άποψη αυτή είναι απολύτως προσωπική.
Πρέπει να το επαναλάβω. Αν η Επιτροπή, που υποσχέθηκε να εργαστεί σχετικά, κατά τη διάρκεια Συμβουλίου Υπουργών Υγείας που διεξήχθη τον φέτος τον Σεπτέμβριο, έχει καταλήξει στα συμπεράσματα στα οποία ενδεχομένες έχετε ήδη καταλήξει εσείς, πιστεύω ότι είναι υποχρέωση της Επιτροπής να αναλάβει τις ευθύνες της και, στο πλαίσιο σεβασμού της υγείας του καταναλωτή, να προτείνει στο Συμβούλιο τη λήψη των ενδεδειγμένων μέτρων για την καλύτερη προστασία. Το Συμβούλιο, λοιπόν, θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Δεν αμφιβάλλω ότι, στην περίπτωση αυτή, το Συμβούλιο θα το πράξει.

Πρόεδρος
Ερώτηση αριθ. 7 του κ. Robin Teverson (Η-0803/97):
Θέμα: Οδικές μεταφορές
Θα μπορούσε άραγε το Συμβούλιο να επιβεβαιώσει ότι λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των εταιριών οδικών μεταφορών από τις συνέπειες απεργιών σε άλλα κράτη μέλη. Αν ενέργειες π.χ. αποκλεισμός οδών, όπως έγινε στην Γαλλία τον περασμένο χρόνο και υπάρχει κίνδυνος να επαναληφθεί και φέτος, καταλήγουν σε οικονομικές απώλειες ή φυσικές ταλαιπωρίες, θα εξασφαλίσει άραγε το Συμβούλιο την ταχεία αποζημίωση και την παροχή κάθε δυνατής βοήθειας στις εταιρίες οδικών μεταφορών;

Wohlfart
Κατ'αρχάς, το Συμβούλιο έχει πλήρη συναίσθηση των αρνητικών επιπτώσεων που είχαν τα οδοφράγματα στη Γαλλία το 1996 στην ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντων και προσώπων στην Ευρώπη. Συνεπώς, είναι ικανοποιημένο για τη λύση που δόθηκε στην πρόσφατη διένεξη που έφερε αντιμέτωπους τους οδικούς μεταφορείς με τους εργοδότες τους. Το Συμβούλιο εξακολουθεί να πιστεύει ότι, όπως και στο παρελθόν, οι διαπραγματεύσεις παραμένουν το καλύτερο μέσο για τη διευθέτηση παρόμοιων καταστάσεων.
Θα ήθελα, επίσης, να επισημάνω, στους αξιότιμους βουλευτές ότι το Συμβούλιο κατέγραψε τις ενέργειες της Επιτροπής, που είναι επιφορτισμένη να επιβλέπει την τήρηση της ελεύθερης κυκλοφορίας στην ενιαία αγορά, από κοινού με τις αρχές της Γαλλίας και των άλλων κρατών μελών, με σκοπό να διευκολυνθεί η επίλυση της διένεξης, να μετριαστούν οι συνέπειες των αποκλεισμών και, τέλος, να επισπευθούν οι διαδικασίες αποζημίωσης των ενδεχόμενων ζημίων.

Teverson
Χαίρομαι που ο Προεδρεύων κατανοεί την ταλαιπωρία που προκλήθηκε σε πολλές εταιρείες. Δεν ενδιαφέρομαι μόνμο για την ταχεία καταβολή της αποζημίωσης - κάτι το οποίο δεν συνέβη στο παρελθόν - αλλά και για να γίνει αποδεκτός από όλα τα μέλη του Συμβουλίου ένας κώδικας πρακτικής. Πρέπει πρώτα από όλα να εξασφαλισθεί ότι οι δρόμοι θα παραμένουν ανοικτοί κατά την διάρκεια εθνικών προστριβών έτσι ώστε να μπορεί να συνεχισθεί το εμπόριο μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών και να μην θίγονται οι ξένοι οδηγοί, και αν αυτό αποτύχει, να υπάρχει ένας κώδικας συμπεριφοράς ο οποίος θα εξασφαλίζει ότι η οικονομική αποζημίωση θα καταβάλλεται πάντοτε από το αντίστοιχο κράτος μέλος και ότι θα καταβάλλεται σύντομα.
Μπορεί να εξετάσει ο Προεδρεύων αν τα κράτη μέλη συμφωνούν σε ένα τέτοιο κώδικα πρακτικής για την αντιμετώπιση παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον;

Wohlfart
Κατ'αρχάς, θα ήθελα να αναφέρω ότι, προκειμένου να λυθεί η απεργία, η Επιτροπή των Μονίμων Αντιπροσώπων, στη συνέλευσή της στις 5 Νοεμβρίου, εξέτασε το ενδεχόμενο να συγκαλέσει έκτακτο Συμβούλιο των υπουργών μεταφορών. Ευτυχώς, οι τριμερείς διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν στη Γαλλία επέλυσαν το πρόβλημα επί τόπου.
Αλλά τα ερωτήματα που γεννήθηκαν από τους προηγούμενους αποκλεισμούς, κυρίως η ανάγκη να εξασφαλιστούν οι διάδρομοι μεταφοράς και να επισπευθούν οι διαδικασίες αποζημίωσης, έχουν ήδη διατυπωθεί σε επίπεδο Συμβουλίου Υπουργών Μεταφορών, καθώς και σε επίπεδο Συμβουλίου "Γενικών Υποθέσεων».
Από την πλευρά μου, θα προσπαθήσω να υποβάλω την πρότασή σας σχετικά με κώδικα καλής συμπεριφοράς στη συνάδελφό μου, κ. Delvaux, που είναι υπεύθυνη για το Συμβούλιο Υπουργών Μεταφορών, ώστε να εξεταστούν οι πιθανότητες έγκρισης κώδικα καλής συμπεριφοράς, όπως συνέστησε ο αξιότιμος βουλευτής.

Garcia-Margallo y Marfil
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, όπως θα μπορέσετε να διαπιστώσετε όταν φτάσουμε στο πολιτιστικό θέμα - εγώ είμαι βουλευτής από την Βαλένθια -, το πρόβλημα των ζημιών από τις απεργίες στις μεταφορές επαναλαμβάνεται περιοδικά.
Από τις 500 μηνύσεις που έχουν υποβληθεί ενώπιον των γαλλικών δικαστηρίων, μόνο μια είχε επιτυχία. Και τα γαλλικά δικαστήρια, όπως οποιοδήποτε δικαστήριο, απαιτούν δύο πράγματα: να καθοριστεί με σαφήνεια ποιος είναι ο υπεύθυνος και ποιο είναι το μέγεθος των ζημιών. Και πιστεύω πως και στις δύο αυτές πτυχές, ο κοινοτικός κανονισμός μπορεί να είναι εξαιρετικά πολύτιμος.
Καταρχάς, θα συμφωνήσει ο κύριος Προεδρεύων του Συμβουλίου μαζί μου πως η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων αποτελεί τον ίδιο τον πυρήνα της Συνθήκης. Θα συμφωνήσει επίσης μαζί μου πως η υποχρέωση της επιβολής σεβασμού προς τις Συνθήκες εναπόκειται στα κράτη μέλη. Θα συμφωνήσει ίσως πως όλα τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα, αντικειμενικά, για την κακή λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών. Συμπέρασμα: με κοινοτικό κανόνα θα έπρεπε να καθιερώσουμε πως η ευθύνη αναλογεί στο εν λόγω κράτος μέλος. Και όσον αφορά το μέγεθος των ζημιών, προτείνω να δημιουργηθεί μια υπηρεσία στην Επιτροπή η οποία να αξιολογεί αντικειμενικά αυτές τις ζημιές προκειμένου να διευκολύνει το έργο του Δικαστηρίου. Η απόδειξη θα έχει, ως ελάχιστο, την αξία μιας εμπειρογνωμοσύνης σε κάθε μια από τις νομοθεσίες μας, που απορρέουν από τους κανόνες του Ιουστινιανού.

Wohlfart
Θα είμαι πολύ σύντομος. Ο αξιότιμος βουλευτής περιέγραψε τη λύση του προβλήματος που επισήμανε. Εναπόκειται, λοιπόν, στις υπηρεσίες της Επιτροπής να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Medina Ortega
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, υπήρξατε πολύ ευγενής που απαντήσατε στην ερώτησή μου, αλλά η απάντησή σας μου θυμίζει την απάντηση μιας κυρίας που είναι ιδιοκτήτρια ενός σπιτιού και κάθε χρόνο αυτό το σπίτι πλημμυρίζει, και όταν πλημμυρίζει λέει: "λοιπόν, για να δούμε αν θα κάνουμε κάτι». Όταν παύει η βροχή, δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο και, τον επόμενο χρόνο, πλημμυρίζει ξανά το σπίτι, και πρέπει να τοποθετηθούν ξανά κουβάδες κάτω από την οροφή, κλπ. Δεν πιστεύετε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, πως αυτή τη στιγμή το θέμα της διακοπής των οδικών μεταφορών λόγω εργασιακής κατάστασης είναι ίδιο με την κατάσταση ενός σπιτιού του οποίου η οροφή στάζει, πως η Κοινότητα, η ελεύθερη αγορά, είναι ένα σπίτι που στάζει η οροφή του και πως είναι συμφέρον μια και καλή να επιληφθεί το Συμβούλιο του θέματος της οργάνωσης των οδικών μεταφορών, των εργασιακών προβλημάτων και του προβλήματος των αποζημιώσεων με ένα γενικότερο χαρακτήρα και να μην εξαρτώνται από την σύγκληση ενός έκτακτου Συμβουλίου αλλά να θεσπισθεί μια γενική κοινοτική νομοθεσία;

Wohlfart
Ο αξιότιμος βουλευτής με τιμά ιδιαίτερα. Ουσιαστικά, δεν αισθάνομαι ούτε ιδιοκτήτης του κτιρίου, ούτε υπεύθυνος για την υγρασία που αναγκάζει τους μεταφορείς να έχουν βρεγμένα πόδια. Με θεωρώ περισσότερο γείτονα. Εξηγούμαι.
Έχουμε πλήρη συναίσθηση του προβλήματος, επειδή, κατά τη γνώμη μου, δεν τίθεται μόνο το πρόβλημα της ελεύθερης κυκλοφορίας, αλλά ένα σύνολο προβλημάτων που αφορούν εξοφλήσεις και άλλα ζητήματα. Πιστεύω ότι εναπόκειται πλέον στην Επιτροπή να συνάγει τις επιπτώσεις της μη τήρησης της ελεύθερης κυκλοφορίας και των αρνητικών επιπτώσεων που επιφέρει, γιατί, ουσιαστικά, ο ιδιοκτήτης του κτιρίου, κατ'εμέ, στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι σίγουρα η Επιτροπή.
Στις συνθήκες αυτές, αν μπορείτε να θέσετε την ερώτηση στην Επιτροπή, είμαι σίγουρος ότι θα σας απαντήσει. δεν γνωρίζω, ωστόσο, αν η απάντηση θα σας ικανοποιήσει.

Πρόεδρος
Λοιπόν, πάμε από την μια στην άλλη. Γνωρίζετε ήδη, κύριε Medina, πως πρέπει να καταφύγετε στην Επιτροπή και ελπίζω να σας βρω στην Ώρα των Ερωτήσεων προς την Επιτροπή τον επόμενο μήνα.
Ερώτηση αριθ. 8 της κυρίας Maj Theorin, αναπληρούμενη από την κυρία Alqvist (Η-0805/97):
Θέμα: Τα δικαιώματα των ατόμων που ζητούν άσυλο
Στην περίπτωση που η αίτηση κάποιου ατόμου για τη χορήγηση ασύλου δεν γίνει δεκτή και το άτομο αυτό απελαύνεται στη χώρα καταγωγής του ή σε άλλη χώρα εκτός της επικράτειας της συμφωνίας του Σένγκεν, θα πρέπει να διασφαλίζεται στο συγκεκριμένο άτομο το δικαίωμα του να ασκεί προσφυγή κατά της σχετικής απόφασης. Το εν λόγω δικαίωμα θα πρέπει να διασφαλίζεται κατ' αρχάς από το κράτος στο οποίο έχει απελαθεί το συγκεκριμένο άτομο. Στην περίπτωση που το κράτος αυτό δεν μπορεί να διασφαλίσει αυτό το δικαίωμα, τη διαδικασία θα πρέπει να αναλάβει το κράτος απέλασης.
Υφίστανται εγγυήσεις για το ότι ένα κράτος που αρνείται την είσοδο στην επικράτειά του θα προσφέρει στα άτομα που ζητούν άσυλο το δικαίωμα προσφυγής;

Wohlfart
Θα προσπαθήσω να επιτελέσω το έργο μου. Το ψήφισμα του Συμβουλίου της 20ης Ιουνίου 1995 σχετικά με τις ελάχιστες εγγύησεις για τις διαδικασίες ασύλου, απαρριθμεί λεπτομερώς τις εγγυήσεις που εφαρμόζονται στην εξέταση της κάθε αίτησης ασύλου.
Σε ό, τι αφορά τα δικαιώματα εκείνων που υποβάλλουν αίτηση ασύλου κατά τις διαδικασίες εξέτασης της προσφυγής και των αναθεωρήσεων, σας παραπέμπω στην παράγραφο 4 του ψηφίσματος που αφορά τις αναθεωρήσεις. Οι ακόλουθες παράγραφοι θα δώσουν, κατά τη γνώμη μου, τις απαντήσεις που αρμόζουν στην ερώτηση του αξιότιμου βουλευτή.
Κατ'αρχάς, ορίζεται στην παράγραφο 8 ότι, σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης ασύλου, πρέπει να προβλεφθεί δυνατότητα προσφυγής σε δικαστήριο ή φορέα αναθεώρησης, που να αποφαίνεται εν πλήρει ανεξαρτησία επί των μεμονωμένων περιπτώσεων.
Θα ήθελα, επίσης, να αναφερθώ στις παραγράφους 15 και 16 του ίδιου ψηφίσματος, που αφορούν την ενημέρωση του αιτούντος σχετικά με την απόφαση, τους λόγους της απόρριψης, τις πιθανότητες αναθεώρησης της απόφασης και τις ισχύουσες προθεσμίες, κατ τέλος την πιθανότητα επαρκούς προθεσμίας για την υποβολή προσφυγής.
Η παράγραφος 17 θέτει τις γενικές αρχές, σύμφωνα με τις οποίες ο αιτών θα μπορεί να παραμείνει στην επικράτεια για όσο διάστημα δεν έχει εκδοθεί απόφαση σχετικά με την προσφυγή, και θα πράπει να αναγνωριστεί στον αιτούντα η δυνατότητα να αποτανθεί στις ανεξάρτητες αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 8, για να του επιτραπεί, λόγω των ιδιαίτερων περιστάσεων που σχετίζονται με την περίπτωσή του, να παραμείνει προσωρινώς στο κράτος μέλος, όταν η νομοθεσία του συγκεκριμένου κράτους επιτρέπει την εξαίρεση από τη γενική αυτή αρχή.
Σε ό, τι αφορά τις αιτήσεις ασύλου που είναι προφανώς αβάσιμες, παραπέμπω στην παράγραφο 19 του ψηφίσματος που ορίζει ότι τα κράτη μέλη μπορούν, κατά περέκκλιση της αρχής που διατυπώνεται στην παράγραφο 8, να αποκλείσουν την πιθανότητα να επικαλεστούν την απορριπτική απόφαση αν, προηγουμένως, αντί της διαδικασίας αυτής, είχε επιβεβαιώσει την απόφαση ανεξάρτητος, ξεχωριστός φορέας της αρχής που ήταν επιφορτισμένη με τον έλεγχο.
Ακολούθως, σύμφωνα με την παράγραφο 21, αναφέρω κατά λέξη: "τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν εξαιρέσεις της αρχής που περιγράφεται στην παράγραφο 17, σε περιορισμένες περιπτώσεις. Πάντως, πρέπει τουλάχιστον να εξασφαλιστεί ότι η απόφαση για την αίτηση θα ληφθεί σε υψηλό επίπεδο και ότι τα πρόσθετα επαρκή μέτρα, όπως η διατύπωση της ίδιας εκτίμησης από άλλη αρχή που να είναι κεντρική και να διαθέτει τις απαραίτητες διασυνδέσεις και εμπειρίες σε θέματα δικαίου του ασύλου και των προσφύγων, πριν από την εκτέλεση της απόφασης, επιβεβαιώνει την ορθότητα της απόφασης».
Τέλος, σχετικά με τις αιτήσης ασύλου που υποβάλλονται στα σύνορα, θα ήθελα να σας παραπέμψω στις παραγράφους 23 και 24 του ψηφίσματος, που εξασφαλίζουν ότι, πρώτον, οποιοσδήποτε αιτών φθάνει στα σύνορα, έχει το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση ασύλου. ότι, αν ακολουθείται ειδική διαδικασία, με σκοπό να εξεταστεί, πριν εκδοθεί η απόφαση εισόδου, κατά πόσον η αίτηση είναι προφανώς αβάσιμη, κανένα μέτρο απομάκρυνσης δεν εφαρμόζεται κατά τη διάρκεια της ειδικής διαδικασίας. τέλος, ότι, αν δεν επιτραπεί η είσοδος και αναγνωριστεί παρέκκλιση της γενικής αρχής περί του ανασταλτικού χαρακτήρα της προσφυγής, πρέπει να εξασφαλιστεί ότι η απόφαση για την άρνηση εισόδου θα ληφθεί από υπουργείο ή κεντρική αρχή ανάλογης φύσης, και ότι τα πρόσθετα μέτρα προφύλαξης, όπως η προηγούμενη εξέταση από άλλη κεντρική αρχή, εγγυώνται την ορθότητα της απόφασης.

Alhqvist
Ευχαριστώ τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου Υπουργών για την απάντηση. Η σύμβαση Σένγκεν συναπάγεται μια περισσότερο περιοριστική πολιτική σε θέματα ασύλου από πλευράς Σουηδίας, δηλαδή ότι ολοένα και περισσότεροι αιτούντες θα λάβουν αρνητική απάντηση και θα απελαθούν. Όταν μειώνονται οι πιθανότητες για έναν που αιτείται χορήγηση ασύλου να εγκριθεί η χορήγηση ασύλου, πραγματικά δεν πρέπει να υπάρχουν ελλείψεις όσον αφορά την νομική ασφάλεια γι' αυτόν ή αυτήν. Γι' αυτό είναι σημαντικό να εγγυηθούμε πραγματικά τότε ορισμένα θεμελιώδη δικαιώματα. Πρέπει επομένως να υπάρχουν εγγυήσεις για το δικαίωμα έφεσης.
Είμαι πολύ ευγνώμων για την νομική απάντηση που έλαβα από τον Υπουργό. Όταν λάβω την απάντηση εγγράφως θα την μελετήσω και θα επανέλθω αν δώ ότι η απάντηση χρειάζεται περαιτέρω ανάπτυξη.

Wohlfart
Βασικά, δεν νομίζω ότι υπάρχει αντίρρηση να δοθούν συμπληρωματικές πληροφορίες στον αξιότιμο βουλευτή γραπτώς. Θα ήθελα απλώς να προσθέσω ορισμένα στοιχεία, γιατί έγινε λόγος για το Σένγκεν.
Υπέγραψα και εγώ τη Συνθήκη Εφαρμογής. Σας διαβεβαιώ ότι ήταν πολύ δύσκολο και επώδυνο εγχείρημα. Αλλά μπορώ να σας πω και τούτο: αν και η ίδια η αρχή της πρώτης χώρας υποδοχής, που είναι ουσιαστικά επιφορτισμένη να επαληθεύει τις δυνατότητες παροχής ασύλου, εφαρμόζεται σωστά, συνήθως είναι εξίσου αληθές ότι, για ανθρωπιστικούς λόγους, η δεύτερη χώρα υποδοχής στην οποία απευθύνεται εκείνος που ζητεί πολιτικό άσυλο, μπορεί να του χορηγήσει το διακίωμα ασύλου. Οι κανόνες δεν είναι τόσο περιοριστικοί όσο φαίνονται, ενδεχομένως, εκ πρώτης όψεως.

Πρόεδρος
Ερώτηση αριθ. 9 του κ. Richard Howitt (Η-0806/97):
Θέμα: Παιδική εργασία στη Δυτική Αφρική
Το εμπόριο των παιδιών στη Δυτική Αφρική είναι διαδεδομένο και αυξάνεται συνεχώς και περιλαμβάνει τις ακόλουθες χώρες: Μπενίν, Τόγκο, Νιγερία, Νίγηρας, Μπουρκίνα Φάσο και Γκαμπόν. Το εμπόριο των παιδιών αφορά κυρίως νεαρά κορίτσια από το νοτιοανατολικό τμήμα του Τόγκο, που έχουν μεγάλη ζήτηση για να εργασθούν ως οικιακές βοηθοί σε σχετικά πλούσιες περιοχές κοντά στο Λάγος της Νιγερίας και το Λιμπρεβίλ του Γκαμπόν, πετρελαιοπαραγωγικές χώρες. Επίσης πέρισυ ανακαλύφθηκε ένα παράνομο «στρατόπεδο εργασίας» για παιδιά στο Λάγος. Τα καταβεβλημένα και υποσιτισμένα παιδιά που βρέθηκαν προήρχοντο κυρίως από το Τόγκο. Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι περίπου 30 παιδιά μεταφέρονται στο Λάγος κάθε δύο μήνες από εμπόρους που ψάχνουν για παιδιά στο Μπενίν και στο Τόγκο.
Γνωρίζει το Συμβούλιο αυτό το οργανωμένο λαθρεμπόριο παιδιών στη Δυτική Αφρική; Τί προτίθεται να πράξει το Συμβούλιο για αυτή την τραγική κατάσταση; Προτίθεται το Συμβούλιο να συζητήσει αυτό το θέμα με τις κυβερνητικές αρχές της Νιγερίας και του Τόγκο;

Wohlfart
Το Συμβούλιο γνωρίζει ότι το εμπόριο παιδιών αποτελεί πολύ θλιβερή πραγματικότητα σε ορισμένες χώρες, και δυστυχώς όχι μόνο σε εκείνες που ανέφερε ο αξιότιμος βουλευτής. Στις 4 Νοεμβρίου, η πολιτική επιτροπή συνέστησε το ζήτημα της απαγωγής παιδιών να εγγραφεί στην ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων πολιτικού διαλόγου με τις 27 ενδιαφερόμενες χώρες. Στις 31 Οκτωβρίου, επτά Μαυριτανοί συνελήφθησαν στο αεροδρόμιο του Μπαμάκο, στη Μαυριτανία, ενώ περίμεναν να επιβιβαστούν στην πτήση με προορισμό τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με εννέα παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών. Η διεθνής καταπολέμηση της εμπορίας παιδιών διαξάγεται από τα Ηνωμένα Έθνη, που όρισαν ειδικό εισηγητή για το ζήτημα της πώλησης παιδιών.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα συνεχίσει να εργάζεται για τον τερματισμό της ειδεχθούς αυτής πρακτικής, σε συνεργασία με τις ενδιαφερόμενες κυβερνήσεις. Θα ήθελα επίσης να επισημάνω, στο πλαίσιο αυτό, ότι κάθε χρόνο, η Ευρωπαϊκή Ένωση συμμετέχει ενεργά στην εκπόνηση απόφασης του ΟΗΕ που καταδικάζει το εμπόρια παιδιών και την παιδική εργασία, και ζητεί από τα κράτη μέλη να βοηθήσουν στην πάταξη του φαινομένου.
Τέλος, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ταχθεί στον αγώνα για τη δημοκρατία και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ουσιαστικά, το άρθρο 5 της Τέταρτης Σύμβασης του Λομέ ορίζει ρητά ότι οι πολιτικές της ΕΕ σε θέματα συνεργασίας και ανάπτυξης είναι συνυφασμένες με το σεβασμό και την αναγνώριση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών του ανθρώπου. Ως συμβαλλόμενα μέρη του Λομέ IV, όλες οι χώρες που ανέφερε ο αξιότιμος βουλευτής διακήρυξαν την έντονη προσήλωσή τους στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα του ανθρώπου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναμένει από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης του Λομέ να αναλάβουν τις υποχρεώσεις τους.

Howitt
 Ευχαριστώ για την απάντησή σας. Το στρατόπεδο εργασίας στο Λάγος το οποίο αναφέρω στην ερώτηση ήταν γνωστό στους κατοίκους ως αποθήκη σκλάβων ή αγορά παιδιών. Όσοι αναζητούσαν φθηνή εργασία πήγαιναν στο στρατόπεδο και διάλεγαν τα παιδιά που ήθελαν. Τα περισσότερα δούλευαν ως υπηρέτες, σε πάγκους αγορών ή στα υπάλληλοι καταστημάτων. Ορισμένα έπλεναν οχήματα ή ήταν εισπράκτορες στα μίνι μπας. Συν τοίς άλλοις, ήταν θύματα σωματικής κακοποίησης από τα κτύπηματα των εργοδοτών ή διέτρεχαν τον κίνδυνο να γίνουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης από τις οικογένεις των εργοδοτών τους. Μια έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης κατά του δουλεμπορίου αναφέρει ότι το 95 % των παιδιών που δουλεύουν ως υπηρέτες είναι κορίτσια.
Με βάση αυτά τα θλιβερά γεγονότα, κύριε Προεδρεύοντα, αναρωτιέμαι αν η απάντηση σας, με την οποία συμφωνώ συνολικά, είναι επαρκής. Ποιό αναμένετε να είναι το αποτέλεσμα του πολιτικού διαλόγου της 4 Νοεμβρίου, τον οποίο περιγράψατε;
Παρόλο που υπάρχει το Αρθρο 5 της Συμβασης Λομέ, τι ακριβώς θα πράξετε για να την ενεργοποιήσετε ως προς στις χώρες στις οποίες αναφερθήκατε στην ερώτηση; Τι περισσότερο μπορεί να πράξει η Ευρώπη;

Wohlfart
Κατ'αρχάς, θα ήταν προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιφορτίσει την κ. Mary Robinson, τη νέα υψηλή επίτροπο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, με την εξέταση των πολύ επώδυνων αυτών θεμάτων. Πιστεύω ότι διαθέτει την απαραίτητη εξουσία, ώστε να ακουστεί η φωνή των Ηνωμένων Εθνών, και να υπεθυμίσει τις -στοιχειώδεις, κατ'εμέ- ευθύνες των συμβαλλομένων μερών των διαφόρων διεθνών συνθηκών σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Επιπροσθέτως, σε ό, τι αφορά τα συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης του Λομέ, αφενός, είναι απολύτως απαραίτητο η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως τέτοια, να καταγγείλει με δριμύτηα τα γεγονότα αυτά, και να το δηλώσει απερίφραστα στα ενδιαφερόμενα κράτη που υπέγραψαν τη Σύμβαση του Λομέ. Από την άλλη πλευρά, προσωπικά πιστεύω ότι αυτό τείνει να είναι ανεπαρκές.
Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου Υπουργών Ανάπτυξης, που θα διεξαχθεί την Παρασκευή στις οκτώ στις Βρυξέλλες, στο πλαίσιο των θεμάτων που αφορούν την ανθρωπιστική κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών, μπορώ να φέρω στις συζητήσεις μας ένα πρόσθετο στοιχείο για την παιδική εργασία, που περιγράψατε με τα πιο μελανά χρώματα. Εναπόκειται στην Επιτροπή να διενεργήσει συμπληρωματικούς ελέγχους και έρευνες, σε στενή συνεργασία με τις υπηρεσίες της κ. Robinson και με τους αρμόδιους μη κυβερνητικούς οργανισμούς, προκειμένου να προτείνουν εν ευθέτω χρόνω στο Συμβούλιο τα επιβεβλημένα, κατά τη γνώμη μου, μέτρα.

Πρόεδρος
Μου ζητά τον λόγο ο κ. Howitt για ένα διαδικαστικό θέμα.

Howitt
Δεν θέλω να αναλώσω περισσότερο χρόνο παρά μόνο για να ευχαριστήσω πραγματικά τον Προεδρεύοντα για την πολύ θετική απάντηση.

Πρόεδρος
Ναι, με άγγιξε τόσο πολύ αυτό που είπατε που σας ευχαρίστησα ξανά και στα γαλλικά, γιατί σκέφτηκα πως όλοι μας είχαμε ευαισθητοποιηθεί από το περιεχόμενο της απάντησής σας. Επομένως, σας ευχαριστώ και πάλι, κύριε Wohlfart.
Ερώτηση αριθ. 10 της κυρίας Αννας Καραμάνου (Η-0809/97):
Θέμα: Συστάσεις του Συμβουλίου της 2.12.96 για μια ισόρροπη συμμετοχή ανδρών/γυναικών στις διαδικασίες λήψης των αποφάσεων
Στις 2.12.1996, το Συμβούλιο, αναγνωρίζοντας το δημοκρατικό έλλειμμα που υπάρχει ως προς την εκπροσώπηση των γυναικών, υιοθέτησε Σύσταση προς τα κράτη μέλη, προκειμένου να διασφαλιστεί μια ισόρροπη συμμετοχή γυναικών/ανδρών στις διαδικασίες λήψης των αποφάσεων. Σύμφωνα με τη Σύσταση, κάθε κράτος μέλος καλείται να σχεδιάσει μια ολοκληρωμένη στρατηγική και να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα, νομοθετικά, κανονιστικά, διοικητικά κ.ά. προκειμένου να ενισχυθεί η παρουσία γυναικών σε όλα τα επίπεδα. Ένα περίπου χρόνο μετά την απόφαση, ερωτάται το Συμβούλιο:
Ποιά συγκεκριμένα μέτρα και τί προγράμματα προωθούνται από τα κράτη μέλη της ΕΕ, προκειμένου να επιτευχθεί μια ισορροπημένη συμμετοχή των δύο φύλων και στα κέντρα αποφάσεων;
Ποιές παρεμβάσεις, τί χρηματικά ποσά και τί προσπάθειες κατεβλήθησαν στην κατεύθυνση ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης και των ποικίλων φορέων, δημοσίων και ιδιωτικών, για τη διευκόλυνση της πρόσβασης των γυναικών στα κοινοτικά και εθνικά όργανα πολιτικής και λήψης αποφάσεων;

Wohlfart
Ως προς το ζήτημα αυτό, θα ήθελα να πω ότι η σύσταση του Συμβουλίου, με ημερομηνία 2 Δεκεμβρίου 1996, και η οποία εφαρμόζεται στην ίση συμμετοχή των γυναικών και των ανδρών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, προβλέπει ότι η Επιτροπή θα υποβάλει ταυτόχρονα στο Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, για πρώτη φορά, τρία χρόνια μετά την έγκριση της ανωτέρω σύστασης και, στη συνέχεια, ετησίως, βάσει των πληροφοριών που παρέχουν τα κράτη μέλη.
Συνεπώς, δεδομένου ότι η σύσταση εγκρίθηκε πέρσι, η πρώτη έκθεση θα εκπονηθεί μετά τρία χρόνια, δηλαδή, στα τέλη του 1999, και ενόψει της κατάστασης αυτής, το Συμβούλιο δεν είναι, προς το παρόν, σε θέση να συγκεντρώσει τα μέτρα και τα προγράμματα που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη, όπως ζήτησε ο αξιότιμος βουλευτής.

Καραμάνου
Κύριε Πρόεδρε, είμαι σε θέση να γνωρίζω πολύ καλά τί γράφει η τελευταία παράγραφος της συστάσεως σε σχέση με τις υποχρεώσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ωστόσο, η ερώτησή μου απευθύνεται στο Συμβούλιο, το οποίο θεωρώ ότι θα έπρεπε να είναι σε θέση να πληροφορήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την υποδοχή της οποίας έτυχε αυτή η σύσταση από τα κράτη μέλη και από την πορεία τής υλοποίησης αυτής της σύστασης. 'Ηθελα να ρωτήσω τον προεδρεύοντα, είναι ικανοποιημένος από την εκπροσώπηση του μισού πληθυσμού της Ευρώπης στους δημοκρατικούς θεσμούς και στα πολιτικά κέντρα αποφάσεων; Θεωρεί ότι το δημοκρατικό μας πολίτευμα λειτουργεί καλά, όταν έχει αποκλείσει εμμέσως την ισότιμη και ισόρροπη συμμετοχή των γυναικών σε όλες τις διαδικασίες λήψης των αποφάσεων;

Wohlfart
Πρέπει να περιορίσω τις εκτιμήσεις μου στη συγκεκριμένη περίπτωση του Λουξεμβούργου, γιατί γνωρίζω τον αντίκτυπο που είχα η πρωτοβουλία αυτή και η σύσταση αυτή του Συμβουλίου, με ημερομηνία 10 Δεκεμβρίου. Η κυβέρνησή μας έχει συναίσθηση της σημασίας που προσλαμβάνει το θέμα αυτό, δεδομένου ότι, στο πλαίσιο υπουργικής αναδιάρθρωσης, που πραγματοποιήθηκε πριν από δύο έτη, εντάξαμε στις πολιτικές προτεραιότητές μας, να προωθήσουμε το ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία του Λουξεμβούργου, με τη δημιουργία υπουργείου γυναικείας προώθησης.
Σε ό, τι αφορά τις άλλες χώρες, η πολιτική συνείδηση αφυπνίζεται διαρκώς και οδηγεί σε πρόοδο. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε μια πολύ ενθαρρυντική και θετική απόφαση, που βαίνει προς την κατεύθυνση που νομίζω ότι επιθυμούσε ο αξιότιμος βουλευτής. Ως προς τον ρόλο των γυναικών, προσωπικά, είμαι πεπεισμένος ότι, στο Σώμα αυτό, υπάρχουν πολλοί εκπρόσωποι του γυναικείου φύλου, που είναι ιδιαίτερα δυναμικές, και δεν θα υποστηρίξουν την προώθηση του ρόλου της γυναίκας μόνο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά και στις χώρες τους.

Πρόεδρος
Δεδομένου ότι έληξε ο χρόνος της Ώρας των Ερωτήσεων προς το Συμβούλιο, οι ερωτήσεις αριθ. 11 έως 23 θα απαντηθούν γραπτώς.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, δεν μπορώ να κηρύξω την λήξη αυτής της συνεδρίασης δίχως να ευχαριστήσω ακόμη μια φορά τον κύριο Wohlfart για την καλοσύνη του να προσαρμοστεί στις αλλαγές του ωραρίου που έγιναν σε αυτή την Συνέλευση για δύο συναπτούς μήνες. Εγώ σήμερα τον ευχαριστώ γι' αυτό, επειδή γνωρίζω πως υπάρχουν προσωπικοί λόγοι οι οποίοι επηρεάζουν την παρουσία του εδώ. Επομένως, ευχαριστώ πολύ, κύριε Wohlfart. Merci beaucoup.
Ο κ. Posselt μου ζητά τον λόγο για ένα διαδικαστικό θέμα.

Posselt
Κύριε Πρόεδρε, δεν πρόκειαι για το συνηθισμένο πρόβλημα με την ώρα των ερωτήσεων, αντίθετα σήμερα έχω κάτι τελείως συγκεκριμένο. Εδώ και λίγο καιρό, παίρνουμε τις γραπτές απαντήσεις του Συμβουλίου με σχετική καθυστέρηση. Αυτό όμως οφείλεται στο Κοινοβούλιο, γιατί το Συμβούλιο, νομίζω, ετοιμάζει τις απαντήσεις έγκαιρα. Γι' αυτό θα παρακαλούσα να λάβουμε τις απαντήσεις μέσα σ' αυτήν την εβδομάδα στο Στρασβούργο.

Πρόεδρος
Κύριε Posselt, λαμβάνω υπόψη την υπόδειξή σας. Θα ασχοληθώ με αυτό και θα συμβουλευτώ τις υπηρεσίες της Συνέλευσης για το αν είναι δυνατό αυτό που προτείνετε.
(Η συνεδρίαση διακοπείσα στις 20.15 συνεχίζεται στις 21.00)

Σχέδιο δράσης για την Ενιαία Αγορά
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την έκθεση (Α4-0356/97) του κ. von Wogau, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής, σχετικά με την ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου: " Πρόγραμμα δράσης υπέρ της ενιαίας αγοράς (CSE(97)0001 - C4-0286/97).

von Wogau
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, πρώτα θέλω να πω πόσο πολύ χαίρομαι που ο κύριος επίτροπος Monti κατόρθωσε, παρά τις δυσκολίες που γνωρίζω, να έλθει εδώ και να λάβει μέρος στη συζήτηση. Αυτό μπορώ να το εκτιμήσω πολύ καλά ως εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το ζήτημα αυτό.
Με το πρόγραμμα δράσης για την ενιαία αγορά που παρουσιάστηκε στο Αμστερνταμ, η Επιτροπή θέλει να βελτιώσει αποφασιστικά την λειτουργία της ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς, μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1999. Χαιρετίζω αυτό το πρόγραμμα δράσης και το θεωρώ ένα σημαντικό βήμα προς την ευρωπαϊκή εγχώρια αγορά, μία αγορά που θα χαρακτηρίζεται από κοινά εξωτερικά και ανοιχτά εσωτερικά σύνορα. Συγχορείστε με για την ορολογία -ο κύριος επίτροπος ίσως θα την ονόμαζε single market - όμως πιστεύω ότι το πιο σημαντικό είναι το περιεχόμενο των όσων λέμε.
Ο δρόμος προς αυτήν την ευρωπαϊκή εγχώρια αγορά ολοκληρώνεται σε τρία στάδια Το πρώτο ήταν η δημιουργία της τελωνειακής ένωσης το 1968, που την χαρακτήριζε το κοινό εξωτερικός δασμολόγιο. Το δεύτερο στάδιο άρχισε με την υλοποίηση της ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς, το 1993. Η υλοποίηση της ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς -όπως την φανταστήκαμε την 1η Ιανουαρίου 1993- προέβλεπε πρώτα και κύρια την κατάργηση των ελέγχων για προϊόντα και, σε μεγάλο βαθμό, επίσης για πρόσωπα στα εσωτερικά σύνορα μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το τρίτο και τελευταίο στάδιο -η δημιουργία της ευρωπαϊκης εγχώριας αγοράς- πρέπει, σύμφωνα με όσα πιστεύουμε, να έχει περατωθεί μέχρι τον Ιούλιο του 2002, όταν το ευρώ θα έχει γίνει το μοναδικό μέσο πληρωμής σε σχεδόν όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτός είναι ο στόχος μας.
Σήμερα, μέσα στην ευρωπαϊκή εσωτερική αγορά υφίστανται παράλληλα 15 εγχώριες αγορές. Αυτό μου το επιβεβαιώνουν διαρκώς και εταιρείες που εργάζονται στην περιοχή αυτή. Μία ολόκληρη σειρά φραγμών εμποδίζει ακόμη την πραγματική υλοποίηση αυτών των τεσσάρων θεμελιωδών ελευθεριών. Μόνον αφού παραμεριστούν οι φραγμοί αυτοί θα μπορούμε να μιλάμε για μία αληθινά κοινή ευρωπαϊκη αγορά.
Επιτρέψτε μου να αναφέρω επιλεκτικά μερικά ιδιαίτερα σημαντικά καθήκοντα που έχουμε να φέρουμε σε πέρας στην πορεία μας αυτήν. Ένα απ' αυτά είναι η οριστική κατάργηση των ελέγχων διαβατηρίων μεταξύ των κρατών μελών μέχρι το 2000. Αυτό αποτελεί αποφασιστικής σημασίας προϋπόθεση για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Ξέρω ότι αυτό είναι μία πολιτική απόφαση που σε ορισμένα, τουλάχιστον, κράτη μέλη δεν θα είναι εύκολο να ληφθεί. Ιδιαίτερες δυσκολίες αντιμετωπίζουμε στον φορολογικό τομέα. Θεωρώ πρώτα απ' όλα απαραίτητο να βρεθεί μία καλύτερη ισορροπία μεταξύ της φορολόγησης της εργασίας και της φορολογικής επιβάρυνσης του κεφαλαίου, της ενέργειας και της κατανάλωσης.
Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η εργασία υφίσταται υπερβολική επιβάρυνση, με όλες τις αρνητικές συνέπειες που έχει αυτό για την αγορά εργασίας. Ένα περαιτέρω καθήκον είναι η μετάβαση από το τωρινό σύστημα μετάβασης, που είναι πολύ ανεπαρκές, σε ένα οριστικό σύστημα επιβολής φόρου προστιθέμενης αξίας, που πρέπει να στηρίζεται στην αρχή της είσπραξης στη χώρα προέλευσης. Είμαι αρκετά αισιόδοξος ως προς το ότι η γραμμή που χάραξε εδώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, παραδείγματος χάριν στην έκθεση Randzio-Plath, θα προεκταθεί και στο θέμα αυτό.
Ένα σημαντικό μέσο καταπολέμησης της ανεργίας είναι, παράλληλα με τα φορολογικά μέτρα, κυρίως η στήριξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Πρέπει να τους αφιερώσουμε ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να μπορέσουν να συμβάλουν στην δημιουργία θέσεων εργασίας. Μία υποδομή που να λειτουργεί καλά στους τομείς των μεταφορών, των τηλεπικοινωνικών και της ενέργειας είναι βασική απαίτηση της ευρωπαϊκής εγχώριας αγοράς. Οι απαιτήσεις μας στον τομέα των μεταφορών περιλαμβάνουν την ίδρυση μιας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εναέριας Ασφάλειας και την ψήφιση μιας νέας συμφωνίας Eurocontrol. Στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, το κέντρο βάρους πρέπει να αποτελέσει η δορυφορική επικοινωνία, είμαι δε της γνώμης ότι εμείς ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας και στον τομέα του προϋπολογισμού.
Πέρα απ' αυτά, πρέπει να εξεταστεί η δημιουργία μίας ευρωπαϊκής υπηρεσίας ρυθμίσεων των τηλεπικοινωνιών, ένα αίτημα που τίθεται επανειλημμένα από την Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, γίνεται όμως μόνο με δισταγμό αποδεκτό από τα κράτη μέλη.
Ένα ουσιώδες μέσο της βιομηχανικής πολιτικής είναι η τυποποίηση των τεχνικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει το εμπόριο, που εξακολουθούν να αποτελούν εμπόδια για την ελεύθερη διακίνηση εμπορευμάτων. Συνεπώς, πρέπει να εφαρμόζεται με συνέπεια η διαδικασία παραπομπής σε τεχνικά πρότυπα και οι διαδικασίες τυποποιήσεως πρέπει να γίνουν λιγότερο χαλαρές και να βελτιωθούν. Επίσης πρέπει να βελτιωθεί και να απλουστευθεί το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο. Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα είναι εδώ η ψήφιση του καταστατικού της Ευρωπαϊκής Ανώνυμης Εταιρείας. Η αποτελεσματική προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας είναι ιδιαίτερα σημαντική για την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Ειδικά στον τομέα της βιοτεχνολογίας, υπάρχει μεγάλη ανάγκη γι' αυτό. Παράλληλα, τα πρότυπα κατανάλωσης και γεύσης είναι ένα άλλο κέντρο βάρους της εργασίας μας. Στον περιβαλλοντικό τομέα, ένα από τα αιτήματά μας είναι η δημιουργία μιας ευρωπαϊκής υπηρεσίας για την έγκριση προσθετικών ουσιών για τα τρόφιμα και χημικών προϊόντων για την γεωργία, όπως αυτό που δημιουργήσαμε στον φαρμακευτικό τομέα με την Υπηρεσία του Λονδίνου.
Ένα ουσιαστικό στοιχείο που πρέπει να υπάρχει στην εγχώρια αγορά είναι και το κοινό νόμισμα. Όμως, αυτό δεν αποτελεί αντικείμενο αυτής της έκθεσης. Αλλά η μετάβαση στο κοινό νόμισμα απαιτεί παράλληλα μία κοινή οικονομική πολιτική, που θα έπρεπε να είναι διαμορφωμένη σύμφωνα με την βασική αρχή κάθε κοινωνικής και οικολογικής οικονομίας της αγοράς.
Έχουμε πολλά να κάνουμε ακόμη μέχρι το 2000. Το σχέδιο δράσης της Επιτροπής είναι ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, δεν είναι όμως καθόλου αρκετό. Παρ' όλα αυτά, αισιοδοξώ ότι, στα επόμενα χρόνια, η ευρωπαϊκή εγχώρια αγορά με κοινά σύνορα και ανοιχτά εσωτερικά σύνορα κι ένα κοινό νόμισμα θα γίνει πραγματικότητα.

Florio
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, μετά από τη μελέτη της παρούσας έκθεσης εκ μέρους της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων, διατυπώθηκε απόλυτα θετική γνώμη για την εργασία τόσο της επιτροπής όσο και του εισηγητή, στον οποίο απευθύνω τα συγχαρητήριά μου. Θα ήθελα να επισημάνω, συνοπτικά, κάποιες αναμφισβήτητα εποικοδομητικές, αν και ταυτόχρονα επικριτικές, παρατηρήσεις.
Η επιτροπή, επί παραδείγματι, αντιλαμβάνεται με ικανοποίηση την πρόθεση της Εκτελεστικής Επιτροπής να επισπεύσει τις έρευνες σχετικά με τις παραβάσεις των κοινοτικών διατάξεων και εκφράζει την ελπίδα ότι, επί του προκειμένου, δεν θα επαναληφθούν οι απαράδεκτες καθυστερήσεις ή η έλλειψη απάντησης του παρελθόντος κατά τον έλεγχο των καταγγελιών. Επαναλαμβάνεται επίσης το αίτημα της 11ης Δεκεμβρίου του περασμένου έτους προς την Επιτροπή, στα πλαίσια της πρότασης ψηφίσματος του προγράμματος εργασιών της για το έτος 1997, για την έγκριση απόφασης με την οποία η εκτελεστική αρχή δεσμεύεται να προσφύγει στο Δικαστήριο ώστε να επιβληθούν χρηματικές κυρώσεις σε κράτος μέλος όταν αθετήσει την προθεσμία του ενός έτους για τη λήξη των μέτρων των συνυφασμένων με την εφαρμογή απόφασης του Δικαστηρίου, κυρίως στους τομείς που αφορούν ακριβώς την εσωτερική αγορά και το περιβάλλον.
Επίσης, σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων διαβιβάζει αίτημα προς την Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη για την δια παντός άρση των συνοριακών ελέγχων, που διαιωνίζουν την παρεμπόδιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, με ταυτόχρονη προώθηση της ενίσχυσης όλων εκείνων των μέτρων που επιτρέπουν σε ευρύτερο αριθμό Ευρωπαίων πολιτών να επωφεληθούν από την υλοποίηση της ελεύθερης κυκλοφορίας.
Επεσήμανε επίσης τον αόριστο χαρακτήρα των πρωτοβουλιών του στόχου 4, ειδικά της πρωτοβουλίας για την "προστασία των δικαιωμάτων των καταναλωτών, της υγείας και του περιβάλλοντος» και της πρωτοβουλίας για την "θεσμοθέτηση διαλόγου με τους πολίτες», ενώ ζητά από την Εκτελεστική Επτροπή την επί του προκειμένου εκπόνηση συγκεκριμένων προτάσεων.
Τέλος, επιβεβαίωσε την ανάγκη εδραίωσης αποφασιστικών πρωτοβουλιών σε κοινοτικό επίπεδο με στόχο τη βελτίωση της προστασίας του περιβάλλοντος και την αμέριστη προστασίας των καταναλωτών, σύμφωνα με την γνωμοδότηση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων γύρω από την ανακοίνωση της Επιτροπής για τις επιπτώσεις και την αποτελεσματικότητα της ενιαίας αγοράς.
Επαναλαμβάνω ότι οι παραπάνω παρατηρήσεις δεν συνεπάγονται πάντως αρνητική γνωμοδότηση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων επί του προγράμματος δράσης για την εσωτερική αγορά. Συνεπώς, απευθύνω πάλι τα συγχαρητήριά μου τόσο στον Επίτροπο κ. Μοnti όσο και στον εισηγητή κ. von Wοgau.

Plooij-Van Gorsel
Πρόεδρε, Επίτροπε, συνάδελφοι, ως συντάκης γνωμοδότησης της Επιτροπής Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας, θα ήθελα να συγχαρώ τον εισηγητή κ. von Wogau για το έργο του. Συνάδελφοι, η ενιαία αγορά δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη και η κατάσταση αυτή στοιχίζει σε όλες τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, μικρές και μεγάλες, σημαντικά ποσά κάθε χρόνο. Ένα σοβαρό εμπόδιο αποτελεί η ανυπαρξία της ενιαίας αγοράς στον τομέα της ενέργειας στα πλαίσια της οποίας θα έπρεπε να γίνει σεβαστό το δικαίωμα της ελευθερίας επιλογής που έχουν οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές όσον αφορά τους τομείς του ηλεκτρικού ρεύματος και του φυσικού αερίου. Είναι ευνόητο ότι η αγορά φυσικού αερίου πρέπει να ελευθερωθεί το συντομότερο δυνατόν, και μάλιστα σε σημαντικό βαθμό. Ο φόρος για την ενέργεια πρέπει να επιβληθεί σε ευρωπαϊκή κλίμακα, διαφορετικά θα προκληθούν για άλλη μια φορά στρεβλώσεις της αγοράς.
Ένα δεύτερο θέμα το οποίο θα ήθελα να θίξω εξ ονόματος της Επιτροπής Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας αφορά τη δυνατότητα της πλήρους αξιοποίησης των καινοτομιών και των νέων τεχνολογικών εξελίξεων. Οι καινοτομίες εισάγονται, σε πολλές περιπτώσεις, από μικρές επιχειρήσεις οι οποίες έχουν την δυνατότητα να αναπτυχθούν περαιτέρω, με αποτέλεσμα να προάγουν την απασχόληση στην Ευρώπη. Για το σκοπό αυτό διεξήχθη άλλωστε η Σύνοδος Κορυφής. Ωστόσο, παράλληλα με την ολοκλήρωση της αγοράς, ένα σημαντικό αίτημα είναι και η εναρμόνιση της νομοθεσίας. Για παράδειγμα, το νομοθετικό κενό που παρατηρείται σε ευρωπαϊκή κλίμακα όσον αφορά τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας εμποδίζει κυρίως τις μικρές επιχειρήσεις να αξιοποιήσουν όλες τις δυνατότητες που τους προσφέρει η ενιαία αγορά. Και αυτό γιατί οι μικρές επιχειρήσεις δεν έχουν τα μέσα να κοινοποιήσουν τα νέα τους επιτεύγματα.
Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να τονίσω τη σημασία που έχει η ευρωπαϊκή αγορά για τις υπηρεσίες πληροφοριών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να εκμεταλλευθεί πλήρως την ανάπτυξη του παγκοσμίου ηλεκτρονικού εμπορίου, εφόσον αυτό στηρίζεται σε πολυμερείς, αντί για διμερείς συμφωνίες. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει ακόμη να επιτελέσει σημαντικό έργο και στο χώρο της ενιαίας αγοράς.

Langen
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, ως οικονομολόγος έχω την σπάνια ευχαρίστηση να παρουσιάσω στη θέση του συναδέλφου και ένθερμου εκπρόσωπου της κοινωνικής πολιτικής Thomas Mann την γνωμοδότηση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων.
Η Επιτροπή, κατά την άποψη της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, εκθέτει στο σχέδιο βελτίωσης της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς τον αποφασιστικό ρόλο της κονωνικής πολιτικής κατά την οικοδόμηση μίας οικονομικής και κοινωνικής κοινότητας με μέλλον. Όσο σαφέστερα ενσωματωθούν οι κοινωνικοί παράγοντες, τόσο λιγότερες αμφιβολίες θα υπάρχουν για το αν το πρότυπο επιτυχίας της κοινωνικής εμπορικής οικονομίας μπορεί πραγματικά να επιβληθεί σε ευρωπαϊκο επίπεδο.
Κατά την άποψη της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, υπάρχει ανάγκη δράσης. Πρώτον, αναφορικά με τα διαφορετικά συστήματα επιβολής φόρων, τα οποία αποτελούν ένα εμπόδιο στην οικονομική επικοινωνία. Πρωτίστως πρέπει να οδηγηθεί σε μία λύση το ζήτημα των κατοίκων των παραμεθορίων περιοχών που εργάζονται στην γειτονική χώρα, καθώς και η διπλή φορολόγηση.
Δεύτερον: κατά την άποψη της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, ο παραγωγικός τομέας "εργασία» πρέπει να ανακουφιστεί φορολογικά. Αντίθετα, ο τομέας "περιβάλλον» πρέπει να επιβαρυνθεί για να επιτευχθούν όψεις που ευνοούν την απασχόληση.
Τρίτον: η Επιτροπη Κοινωνικών Υποθέσεων υποστηρίζει την απελευθέρωση των δημοσίων υπηρεσιών. Όμως είναι της γνώμης ότι πρέπει να διατηρηθεί ένας ελάχιστος βαθμός παροχής γενικών υπηρεσιών και ότι κάθε κατάργηση θέσεων εργασίας πρέπει να συνοδεύεται από μέτρα πολιτικής υπέρ της απασχόλησης, βάσει κοινωνικών συμβάσεων.
Τέταρτον: η ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική που στηρίζεται στις αρχές της κοινωνικής και οικολογικής εμπορικής οικονομίας χρειάζεται την διατήρηση των ειδικών προτύπων προστασίας που δημιουργήθηκαν κατά την διάρκεια δεκαετιών, τα οποία πρέπει να συνεχίσουν να αναπτύσσονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Πέμπτον: δίκτυα εύρεσης εργασίας σε όλη την Ευρώπη, καθώς και συμφωνίες για την αναγνώριση τίτλων εκπαίδευσης και διπλωμάτων, αποτελούν, σύμφωνα με την πεποίθηση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, σημαντικά στοιχεία για την οικοδόμηση της ενιαίας αγοράς. Όπως λέει η Επιτροπή, μόνο τότε μπορούν οι εργαζόμενοι της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς να υποστηρίξουν ενεργά την εγχώρια αγορά της Ευρώπης, όπως το διατύπωσε ο συνάδελφος von Wogau, και πιστεύω ότι αυτό είναι σημαντικό, παράλληλα με την υποστήριξη της ανεξαρτησίας, προκειμένου να υλοποιηθεί πραγματικά αυτή η ενιαία αγορά.

Matikainen-Kallstrφm
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τον Karl von Wogau γιά την ισόρροπη έκθεσή του, η οποία ασχολείται με ευρύτητα και αναλυτικά με τα ζητήματα της εσωτερικής αγοράς. Επίσης, ευχαριστώ την Επιτροπή, διότι θεωρώ απόλυτα άξιους υποστήριξης τους στόχους που έχει θέσει ώστε να απλοποιηθούν οι οδηγίες της εσωτερικής αγοράς προς όφελος των πολιτών.
Από την άποψη του απλού πολίτη, δύο από τα μεγαλύτερα προβλήματα, που πρέπει να αντιμετωπιστούν για την απρόσκοπτη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, αποτελούν η διάδοση της εγκληματικότητας και η ανεπαρκής πληροφόρηση σχετικά με τις πολλαπλές ευκαιρίες που συνεπάγεται η ελέυθερη διακίνηση. Η εσωτερική αγορά μπορεί να λειτουργήσει μόνον όταν οι πολίτες της δεν αισθάνονται ανασφάλεια και όταν οι δυνατότητές τους για να αντιμετωπίσουν τη διαβίωσή τους δεν απειλούνται από την κατάργηση των συνόρων. Οι δυσλειτουργίες της εσωτερικής αγοράς δεν επιλύονται με τη δράση κάποιου μεμονωμένου φορέα. Χρειάζεται η συνεργασία τελωνειακών και αστυνομικών αρχών, για την οποία η Europol αποτελεί ένα εξαιρετικό μέσο, καθώς και η πιο αποτελεσματική αξιοποίηση της υψηλής τεχνολογίας, ώστε η μεταβίβαση πληροφοριών μεταξύ αρχών να πραγματοποιείται σε χρόνο μηδέν.
Καθώς καταργείται ο έλεγχος στα εσωτερικά σύνορα, θα δίδεται περισσότερη σημασία στα ενιαία πρότυπα ελέγχου των εξωτερικών συνόρων. Όπως επεξεργαζόμουν τη γνωμοδότηση σχετικά με την ενιαία αγορά εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων, υπογράμμισα ειδικά τη σημασία της χρήσης της τεχνολογίας στις διαδικασίες ελέγχου και στη μεταβίβαση πληροφοριών, θεωρώντας αυτά τα μέσα σαν μια αόρατη εποπτεία για την αποτελεσματικότερη λειτουργία της ενιαίας αγοράς.
Προσεγγίζω το θέμα της αξιοποίησης των δυνατοτήτων της τεχνολογίας και από την πλευρά του μεμονωμένου πολίτη. Για παράδειγμα, με τους καταλόγους ανοικτών θέσεων εργασίας στο Internet, θα μπορούσε να διευκολυνθεί η κινητικότητα εργαζομένων με την κατάλληλη κατάρτιση και τα αντίστοιχα προσόντα στο χώρο της Ένωσης. Με την καλύτερη διακίνηση κατάλληλα εκπαιδευμένων εργαζομένων, θα είχαμε μεγάλα οφέλη και για την έρευνα και για τις καινοτομίες στην Ευρώπη. Επίσης, οι αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της Ένωσης θα έπρεπε να είναι προσιτές όλο και περισσότερο στους πολίτες μέσω των δικτύων πληροφόρησης.

Metten
Πρόεδρε, θα ήθελα να περιοριστώ στις πτυχές της έκθεσης του κ. von Wogau που αφορούν την φορολογία. Την παραμονή της Διάσκεψης Κορυφής, θα ήθελα να επισημάνω ότι η σημαντικότερη συμβολή στον φορολογικό τομέα θα ήταν η μετατόπιση των φορολογικών επιβαρύνσεων από την εργασία σε άλλους συντελεστές, και κυρίως στο κεφάλαιο και την ενέργεια.
Οι προθέσεις αυτές δεν είναι βεβαίως πρόσφατες. Τις συναντάμε ήδη στο Λευκό Βιβλίο του Ντελόρ. Πρόκειται για ένα μόνο στοιχείο που περιλαμβάνεται στο Λευκό Βιβλίο και στο οποίο θα πρέπει την εποχή αυτή να δοθεί πολύ περισσότερη σημασία. Ωστόσο, παρά τις προθέσεις που περιλαμβάνονται στο Λευκό Βιβλίο του Ντελόρ, στην πράξη δεν βλέπουμε να μετατοπίζονται οι φορολογικές επιβαρύνσεις από την εργασία σε άλλους συντελεστές, αλλά να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Πρόκειται για μία τάση η οποία παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 1985 και που, κατά τη γνώμη μας, εξακολουθεί να υφίσταται.
Πώς μπορούμε ωστόσο να αντιστρέψουμε την τάση αυτή; Πιστεύω ότι η μοναδική δυνατότητα που έχουμε είναι να επιτύχουμε μια κάποια εναρμόνιση στον τομέα που εμφανίζει την μεγαλύτερη κινητικότητα, που δεν είναι άλλος από την κεφαλαιαγορά. Η φορολόγηση του κεφαλαίου είναι πάρα πολύ δύσκολη ακριβώς λόγω της κινητικότητάς του. Επειδή τα πράγματα έχουν έτσι, οι περισσότερες κυβερνήσεις δεν έχουν άλλη δυνατότητα παρά να φορολογήσουν τον συντελεστή που παρουσιάζει την μικρότερη κινητικότητα και που δεν είναι άλλος από την εργασία. Βεβαίως, ο περιορισμός της κινητικότητας των κεφαλαίων μπορεί να υλοποιηθεί μόνο με κοινές προσπάθειες και μέσω μιας κάποιας εναρμόνισης.
Η Επιτροπή δίνει μια ώθηση προς την κατεύθυνση αυτή με τον κώδικα δεοντολογίας που προτείνει. Πιστεύω ότι αυτό θα ήταν ένα πρώτο θετικό βήμα. Η Επιτροπή τηρεί πραγματιστική στάση αρχίζοντας με την φορολόγηση των τόκων που αποκομίζονται ακόμη και από κατοίκους άλλων χωρών. Παράλληλα, θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να επαναφέρουμε στη μνήμη μας δύο στοιχεία της έκθεσης της Επιτροπής Ruding, από τη δημοσίευση της οποίας έχουν περάσει ήδη πολλά χρόνια, και που αφορούν, κατά πρώτον, την εναρμόνιση του συντελεστή φορολόγησης επιχειρήσεων και, κατά δεύτερον, τη θέσπιση ενός κοινού κατώτατου συντελεστή για τη φορολόγηση των επιχειρήσεων.
Επιπλέον, πρέπει επειγόντως να αυξήσουμε τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης για την ενέργεια ή να προχωρήσουμε στην θέσπιση υλικών φόρων κατανάλωσης για είδη ενέργειας τα οποία μέχρι σήμερα δεν φορολογούνται. Η σχετική πρόταση της Επιτροπής πρέπει όντως να τύχει της υποστήριξής μας, όπως αναφέρεται και στην έκθεση von Wogau. Αδυνατώ να κατανοήσω για ποιο λόγο το Κοινοβούλιο δεν συζήτησε ούτε καν καταρχήν την πρόταση αυτή, παρά το γεγονός ότι υποβλήθηκε το Μάιο του τρέχοντος έτους. Με τα έσοδα από την αύξηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης για την ενέργεια και την αποτελεσματικότερη φορολόγηση των κεφαλαίων θα μπορούσε να μειωθεί το κόστος εργασίας των χαμηλόμισθων και των ατόμων που δεν εκτελούν εξειδικευμένη εργασία. Αυτοί είναι οι τομείς όπου μπορούν να επιτευχθούν σημαντικά κέρδη.

Peijs
Πρόεδρε, ο εισηγητής, κ. von Wogau, συνέταξε ένα ιδιαίτερα ολοκληρωμένο ψήφισμα στο οποίο αναφέρει ότι, σύμφωνα με το Κοινοβούλιο, πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς. Όντως, το γεγονός ότι η ενιαία αγορά δεν λειτουργεί ακόμη όπως θα έπρεπε, δηλαδή ότι δεν λειτουργεί ως μία πραγματική εσωτερική αγορά, είναι ένας από τους σημαντικότερους λόγους για την περιορισμένη ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και τους υπερβολικά βραδείς ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας στην Ευρώπη. Φυσικά, πολλά πρέπει να γίνουν σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Αυτό άλλωστε διευκρινίστηκε και από τους συναδέλφους μου. Ωστόσο, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή των κρατών μελών στο πρόβλημα αυτό. Τα κράτη μέλη ευθύνονται σε πολλές περιπτώσεις για την καθυστερημένη, λανθασμένη και αλλοπρόσαλλη εφαρμογή διαφόρων οδηγιών. Σε ορισμένες περιπτώσεις τίθεται ακόμη και θέμα πολυνομίας, επειδή υπάρχουν κράτη μέλη τα οποία διασυνδέουν πρόσθετα νομοθετήματα στις ευρωπαϊκές οδηγίες.
Παράλληλα με τη θέσπιση της νέας νομοθεσίας, που είναι απαραίτητη, η Επιτροπή πρέπει να συγκεντρώσει τις προσπάθειές της στη βελτίωση της εφαρμογής, στην επίβλεψη της τήρησης και στην απλοποίηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να συμφωνήσουν επί ενός νέου χρονοδιαγράμματος. Γνωρίζουμε ότι αυτό είναι δυνατόν να γίνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα νέο 1992. Γνωρίζω ότι ο επίτροπος επιδιώκει να έχει φτάσει στο σημείο αυτό μέχρι το 1999, νομίζω όμως ότι πρόκειται για ένα είδος πολιτικής αυταπάτης, ιδιαίτερα μάλιστα εάν ληφθεί υπόψη το θέμα της φορολογίας. Παρ' όλα αυτά, πιστεύω ότι πρέπει να ορίσουμε μια ρεαλιστική προθεσμία. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μία νέα πρόκληση, μία νέα ώθηση. Εάν δεν κατορθώσουμε να ολοκληρώσουμε την εναία αγορά, αυτομάτως θα παρεμποδιστεί και η περαιτέρω ολοκλήρωση της Κοινότητας. Οι χώρες που είναι υποψήφιες για προσχώρηση δεν θα θέλουν αργότερα να είναι απλώς μέλη μιας ελεύθερης αγοράς, αλλά μιας συνεκτικής ομάδας η οποία προσφέρει ποιότητα σε διάφορους τομείς. Αυτό μπορεί να γίνει μόνον εφόσον τα κράτη μέλη τηρούν τις συμφωνίες που συνάπτονται, εφόσον η Επιτροπή προσδώσει την δέουσα σημασία στο καθήκον της ως θεματοφύλακας των συνθηκών, ακόμη και στην περίπτωση μεγάλων κρατών μελών.
Κύριε Επίτροπε, επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε δύο συγκεκριμένους τομείς. Λέγοντάς το αυτό έχω υπόψη μου τον τομέα της ανάθεση δημοσίων έργων και την ασφαλιστική αγορά, τομείς που εξακολουθούν να έχουν έναν ιδιαίτερα εθνικό και καθόλου ευρωπαϊκό χαρακτήρα. Τελειώνω με μία παρατήρηση. Τη στιγμή αυτή παρατηρούνται σημαντικές συγκεντρώσεις στον τομέα της λογιστικής, σχηματίζονται πολύ μεγάλα λογιστικά γραφεία τα οποία ελέγχουν το σύνολο του χρηματοοικονομικού τομέα. Η συγκέντρωση ισχύος και τα συναφή προβλήματα που προκύπτουν από την κατάσταση αυτή εμπίπτουν στα ειδικά καθήκοντα της Επιτροπής. Ποια είναι η γνώμη του επιτρόπου επί του θέματος τούτου;

Watson
Κύριε Πρόεδρε, επιθυμώ να συγχαρώ τον κ. Karl von Wogau για την έκθεσή του. H Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων, Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών υποστηρίζουν τα συμπεράσματά του και μάλιστα πιστεύουν ότι έχει διεξαγάγει μία πολύ περιεκτική αξιολόγηση των προβλημάτων σχετικά με την ενιαία αγορά, καθώς και των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε.
Η Ομάδα μου δεν θα στηρίξει την τροπολογία αριθ. 8, που πιστεύουμε ότι αποτελεί συγκεκαλυμμένο προστατευτισμό.
Είναι σαφές ότι είμαστε απογοητευμένοι από την ανάπτυξη της ενιαίας αγοράς. Φαίνεται ότι τα κράτη μέλη δεν διαθέτουν την πολιτική βούληση που απαιτείται για την κατάλληλη λειτουργία της. Έχουν μάλιστα ψηφίσει μέτρα που μειώνουν τα κεκτημένα της ενιαίας αγοράς. Φαίνεται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η Επιτροπή δεν έχει το κουράγιο να υποστηρίξει την άποψή της και να επιβάλει τη δύναμή της ως θεματοφύλακας των συνθηκών, έτσι ώστε να ερευνήσει με την απαιτούμενη αποφασιστικότητα τυχόν περιπτώσεις μη συμμόρφωσης προς αυτές.
Η ενιαία αγορά αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση ευημερίας. Γνωρίζουμε βάσει ερευνών ότι, πριν το 1993, η συμμόρφωση προς τους τελωνειακούς ελέγχους κόστιζε στους εμπόρους περίπου 7, 5 δισεκατομμύρια Ecu το χρόνο -ποσό που βασίζεται στα επίπεδα του εμπορίου το 1992 αλλά εκφράζεται σε σημερινό χρήμα. Το ποσό αυτό αντιστοιχούσε σε 1 % του συνολικού όγκου εμπορικών συναλλαγών ανάμεσα στα κράτη μέλη εκείνη την εποχή. Γνωρίζουμε ότι η από 1ης Ιανουαρίου 1993 κατάργηση των τακτικών τελωνειακών ελέγχων έχει οδηγήσει σε μείωση των εξόδων κατά δύο τρίτα, οπότε οι έμποροι γλιτώνουν περίπου 5 δισεκατομμύρια Ecu ετησίως. Ωστόσο, η συμμόρφωση με τον μεταβατικό ΦΠΑ και τα συστήματα Intrastat είναι δαπανηρή, αφού κοστίζει στους εμπόρους περίπου 2, 3 δισεκατομμύρια Ecu ετησίως. Από το 1992 ισχύουν ανάλογες εξοικονομήσεις κόστους για όσους κάνουν οδικές μεταφορές, αλλά οι εναπομένουσες ώρες αναμονής στα σύνορα εξακολουθούν να κοστίζουν περίπου 50 εκατομμύρια Ecu το χρόνο. Πολύ χρήμα θα μπορούσε να εξοικονομηθεί, αν η Επιτροπή μπορούσε να ωθήσει τα κράτη μέλη σε αποτελεσματική ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς.
Τα κράτη μέλη φέρουν το μεγαλύτερο βάρος της ευθύνης. Επιτρέψτε μου απλώς να σας δώσω ένα παράδειγμα από το Ηνωμένο Βασίλειο, το κράτος που αντιπροσωπεύω: υπάρχει στην εκλογική μου περιφέρεια ένας συνταξιούχος που ονομάζεται Bill Smith. O κ. Bill Smith έχει μόλις χάσει τη μάχη να αποτρέψει την αποτέφρωση 100 γερμανικών πούρων εξαιρετικής ποιότητας -όχι στο σαλόνι του αλλά στον αποτεφρωτήρα της Υπηρεσίας Δασμών και Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι υπάλληλοι του Ηνωμένου Βασιλείου είπαν ότι θα κατέστρεφαν αυτά τα πούρα, επειδή ο κ. Smith είχε αρνηθεί να πληρώσει 90 λίρες για το φόρο.
Ανέλαβα αυτή την υπόθεση όταν τα πούρα κατασχέθηκαν. Οι τελωνειακοί υπάλληλοι ισχυρίζονταν ότι εφόσον η εισαγωγή των πούρων δεν είχε γίνει σε προσωπική βάση, έπρεπε να καταβληθούν οι ειδικοί φόροι. Στην πραγματικότητα, τα πούρα τα είχε παραγγείλει από έναν καπνοπώλη στη Γερμανία και οι δασμοί είχαν καταβληθεί στο σημείο της πώλησης. Η βρετανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι πρόκειται για εξ αποστάσεως συναλλαγή, όπως η περίπτωση του ανθρώπου με τα μαύρα. Είναι όμως σαφές ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Υπάρχουν κάποιες παρόμοιες περιπτώσεις, αλλά ούτε η επίτροπος που με βοήθησε στο αρχικό στάδιο αυτής της υπόθεσης ούτε εγώ, παρά τις προσπάθειές μου, μπορέσαμε να πείσουμε τους τελωνειακούς υπαλλήλους του ΗΒ να ενεργήσουν με δίκαιο τρόπο. Μέχρι να τακτοποιηθεί ένα τέτοιου είδους πρόβλημα, η ενιαία αγορά δεν πρόκειται να κερδίσει την εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων.

Θεωνάς
Κύριε Πρόεδρε, είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι από το 1993 μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής του 'Αμστερνταμ του παρελθόντος Ιουνίου, η οικοδόμηση της Ενιαίας Εσωτερικής Αγοράς έχει, πράγματι, σημειώσει σημαντική πρόοδο. Αυτός είναι, ίσως, ο λόγος που και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενθαρρυμένοι από τα αποτελέσματα της πολιτικής τους, προχώρησαν στην κατάρτιση ενός πολύ φιλόδοξου προγράμματος δράσης με το οποίο φιλοδοξούν να επιταχύνουν τους ρυθμούς και να βαθύνουν το περιεχόμενο και τη λειτουργία της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς.
Η ίδια φιλοσοφία εκφράζεται και στη συζητούμενη έκθεση, η οποία εντοπίζει τους άμεσους και συγκεκριμένους στόχους, που κατά τη γνώμη του εισηγητή θα έπρεπε να συγκεντρώσουν την προσοχή του προγράμματος δράσης.
Το θέμα, όμως, που δεν απασχολεί καθόλου το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και την έκθεση της Οικονομικής Επιτροπής είναι ένας απολογισμός των επιπτώσεων της ενιαίας αγοράς στους εργαζόμενους και τους πολίτες της 'Ενωσης στις περιφερειακές και πιο αδύνατες χώρες και στις οικονομίες τους.
Αν υπήρχε ένας τέτοιος στοιχειώδης απολογισμός πριν προχωρήσουμε στην υιοθέτηση της πολιτικής εντατικοποίησης των ρυθμών περαιτέρω ανάπτυξης της εσωτερικής αγοράς, θα διαπιστώναμε ότι η ενιαία αγορά και η οικονομική πολιτική που τη συνοδεύει ευθύνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό για την τραγική θέση στην οποία περιέρχονται τα πάνω από 20 εκατ. άνεργοι, τα 21 εκατ. εργαζόμενοι με μερική απασχόληση, τα 14 εκατ. ευρωπαίοι πολίτες που απασχολούνται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, τα 10 και πάνω εκατ. που εργάζονται με διάφορες μορφές άτυπης εργασιακής σχέσης.
Η ενιαία αγορά και οι συνοδευτικές πολιτικές τής 'Ενωσης ευθύνονται για την ουσιαστική διάλυση του δημόσιου τομέα της οικονομίας και την διαμόρφωση μέσα από συνενώσεις τεράστιων ιδιωτικών μονοπωλίων που υποκαθιστούν τα κρατικά μονοπώλια, την ουσιαστική άλλωση του τομέα των αερομεταφορών από αμερικάνικες αεροπορικές εταιρίες, την πλήρη υποβάθμιση της ευρωπαϊκής ναυπηγο-επισκευαστικής βιομηχανίας, η οποία μέσα σε λίγα χρόνια είδε την παραγωγική ικανότητά της να μειώνεται κατά 87 % και να περιορίζεται σε ποσοστό της παγκόσμιας αγοράς πολύ μικρότερο από αυτό της Νότιας Κορέας.
Η ενιαία αγορά και οι πολιτικές της 'Ενωσης ευθύνονται για τη δραματική επιδείνωση της θέσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, που μόνο στα λόγια βρίσκουν την υποστήριξη της 'Ενωσης και των κρατών μελών.
Η ενιαία αγορά, σε συνδυασμό με τη οικονομική και νομισματική πολιτική, η έντονα μονεταριστική πολιτική, ευθύνονται για τον άμεσο και χειροπιαστό κίνδυνο ολοκληρωτικής κατάρρευσης του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου.
Στο ερώτημα συνεπώς ποιός οφελείται και ποιός πληρώνει την ενιαία εσωτερική αγορά, η απάντηση είναι πάλι αναμφισβήτητη, κύριε Πρόεδρε. Το μεγάλο κεφάλαιο οφελείται, οι εργαζόμενοι πληρώνουν. Πολύ φοβάμαι, κύριε Πρόεδρε, ότι η επιμονή στην επιτάχυνση αυτής της πολιτικής, η προώθηση ορισμένων προτάσεων όπως η επιτάχυνση της ΟΝΕ, η αυστηρή τήρηση του συμφώνου σταθερότητας, η μεταφορά των πηγών χρηματοδότησης της κοινωνικής ασφάλισης από την εργασία σε περιβαλλοντικούς και ενεργειακούς φόρους, η εφαρμογή του ΦΠΑ στην χώρα προέλευσης θα επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο τις ήδη γνωστές επιπτώσεις της ενιαίας αγοράς και θα προσθέσουν κι'άλλες δεκάδες εκατομμύρια πολίτες στις στρατιές των ανέργων.

Hautala
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα μας έχει στηρίξει τις προσπάθειες του επιτρόπου Monti να επιφέρει τάξη στην εσωτερική αγορά και παρομοίως στηρίζουμε και τις επιδιώξεις τους σ' αυτό το σχέδιο δράσης γιά την ενιαία αγορά.
Θέλω να επισημάνω τη σημασία της κατάργησης του συστήματος αφορολόγητων ειδών. Αντιπροσωπεύει μια κατάσταση όπου ένας τομέας επιχορηγείται με δύο δισεκατομμύρια Ecu κατ' έτος. Δεν είναι δυνατόν να συζητάμε για εσωτερική αγορά εάν υπάρχει ένας τέτοιος διασπαστικός παράγοντας. Ελπίζω να μπορούμε να στηρίξουμε τον επίτροπο και στο ότι αυτός ο παράγοντας θα πρέπει να καταργηθεί σύμφωνα με το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα.
Είμαστε επίσης αρκετά ικανοποιημένοι με την έκθεση του Karl von Wogau. Αναγνωρίζει ρητά πως η ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική βασίζεται στην αρχή της οικολογικής και της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς. Πιστεύω πως αυτή η αρχή θα έπρεπε να διέπει τις δραστηριότητες της Ένωσης και σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ο βουλευτής των Φιλελευθέρων Graham Watson ισχυρίστηκε ότι η πρότασή μας γιά την τροπολογία αριθ..8 αποτελεί συγκαλυμμένο προστατευτισμό. Μπορώ να διαβεβαιώσω πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Επιθυμούμε μόνο να τονίσουμε πως θέλουμε να υπάρξει μια ισορροπία μεταξύ της ελεύθερης διακίνησης αγαθών και των παραγόντων που σχετίζονται με την προστασία της υγείας και της ασφάλειας. Ελπίζω όλες οι ομάδες να μπορούν να στηρίξουν αυτή την πρόταση.
Καθώς πραγματοποιείται το Σαββατοκύριακο η Διάσκεψη Κορυφής γιά την απασχόληση, είναι σημαντικό να συζητάμε γιά τη φορολογία. Από αυτήν την απόψη, η έκθεση είναι κατά τη γνώμη μου πολύ ισορροπημένη. Προτείνει πράγματι ως κεντρικό στόχο τη μείωση της φορολογίας της εργασίας για να βελτιωθεί η κατάσταση της απασχόλησης. Συμφωνώ με τις σκέψεις που διετύπωσε ο συνάδελφος Metten για λογαριαμό της Ομάδας των Σοσιαλδημοκρατών.
Κλείνοντας, θέλω να επισημάνω πως το Ελεγκτικό Συνέδριο ανακοίνωσε χθες ότι δεν είναι καθόλου ικανοποιημένο με τον τρόπο που έχουν επιχορηγηθεί οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Οι επιδοτήσεις δεν έχουν διατεθεί για τους ορθούς σκοπούς. Πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή μας στο θέμα αυτό, επειδή οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ορθώς πρέπει να υποστηρίζονται στην εσωτερική αγορά.

Castagnθde
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, το πρόγραμμα δράσης σχετικά με την ενιαία αγορά, τo οποίo παρουσίασε η Επιτροπή, προετοιμάζει πραγματικά, σύμφωνα με την επιτυχή διατύπωση του εισηγητή σας, του κ. von Wogau, για το πέρασμα από την ενιαία αγορά στην εσωτερική αγορά. Ως παράγοντας εκβάθυνσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, θα εγκριθεί φυσικά από την Oμάδα μας στο σύνολό του.
Θα θέλαμε όμως να υπογραμμίσουμε εδώ την επείγουσα ανάγκη μιας πιο ενισχυμένης πορείας σε έναν από τους τομείς του προγράμματος δράσης, τη φορολογία. Κυριαρχεί η εντύπωση ότι το μεγάλο εργοτάξιο το οποίο προετοιμάζουμε για το μέλλον αργεί να ξεκινήσει, λες και ο κανόνας της ομοφωνίας έχει μεγαλύτερο βάρος στον συγκεκριμένο τομέα απ' ό, τι αλλού, σε σημείο να μειώνονται όχι μόνο οι ρυθμοί επίτευξης προόδων στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση στον τομέα αυτόν, αλλά και η αντίληψη για τα μελλοντικά στάδια. Έτσι, η Επιτροπή προτείνει διάφορα μέτρα, τα οποία αξίζουν όλα να εγκριθούν, προς την κατεύθυνση της εξάλειψης των στρεβλώσεων στην φορολογία.
Όμως θα επιθυμούσαμε να είχε συζητηθεί τουλάχιστον το γεγονός ότι, τη στιγμή της προώθησης της ενιαίας αγοράς, η συνάρθρωση των φορολογικών αρμοδιοτήτων των κρατών μελών εξακολουθεί να ρυθμίζεται από ένα περίπλοκο παιχνίδι διμερών συμβάσεων που αποτελούν συμβολικά ένα είδος άρνησης της ιδέας της οικονομικής κοινότητας, καθώς καθορίζουν μια άνιση φορολογική αντιμετώπιση των διασυνορικών επενδύσεων.
Θα θεωρούσαμε σύμφωνη με το στόχο της υλοποίησης μιας πραγματικής εσωτερικής αγοράς την αντικατάσταση των διμερών διακανονισμών με ένα κοινό σύστημα εξάλειψης της διπλής φορολόγησης στις συναλλαγές ανάμεσα στα κράτη μέλη, το οποίο θα στηρίζεται είτε σε μια πολυμερή φορολογική σύμβαση, είτε, ακόμη καλύτερα, σε έναν κατάλληλο μηχανισμό κοινοτικού δικαίου. Και στην μία και στην άλλη περίπτωση, η Επιτροπή θα έθετε επωφελώς, κατά την γνώμη μας, προς μελέτη μια τέτοια κοινή προσέγγιση της κατανομής της δικαιοδοσίας επιβολής φόρων ανάμεσα στα κράτη μέλη, εξασφαλίζοντας μια απόλυτη φορολογική ουδετερότητα στις διασυνορικές επενδύσεις.
Η Επιτροπή, άλλωστε, επιμένει στην ανάγκη να επιτευχθεί ένα κοινό σύστημα ΦΠΑ στηριζόμενο στην αρχή της καταβολής στη χώρα προέλευσης. Δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε με τον στόχο, αλλά πρέπει να διαπιστώσουμε ότι δεν είναι καινούριος και ότι η προθεσμία του 2002 αποτελεί ομολογία, αν όχι μιας αποτυχίας, τουλάχιστον μιας σημαντικής καθυστέρησης σε σχέση με το αρχικό χρονοδιάγραμμα. Γνωρίζουμε τους λόγους μιας τέτοιας καθυστέρησης, αλλά λυπούμαστε επίσης που ο καθορισμός μιας μεγαλύτερης προθεσμίας δεν είναι ευκαιρία για φιλόδοξους στόχους.
Όλοι συμφωνούν ότι θα υπάρχει αβεβαιότητα στις μελλοντικές συνθήκες καθοδήγησης της ευρωπαϊκής οικονομίας, ενώ το ενιαίο νομισματικό μέσο θα είναι καταρχήν προσανατολισμένο προς την σταθερότητα, τα εθνικά δημοσιονομικά μέσα θα είναι υπό αυστηρή κηδεμονία και το κοινό δημοσιονομικό μέσο του προϋπολογισμού δεν θα είναι πάντοτε σημαντικό. Από την δική μας πλευρά, είμαστε πεπεισμένοι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε το συντομότερο δυνατόν να διαθέσει συμπληρωματικά μέσα μακροοικονομικής ρύθμισης, επιπλέον του νομισματικού μέσου, τα οποία θα έπρεπε να αναζητηθούν στο τομέα της φορολογίας.
Για να μιλήσω ξεκάθαρα, η φιλοδοξία θα πρέπει να είναι μια κοινοτικοποίηση του ΦΠΑ στην Κοινότητα, κάτι το οποίο θα είναι εφικτό όταν θα εξασφαλισθεί η εφαρμογή του κανόνα της προέλευσης και θα επιτευχθεί η εναρμόνιση των συντελεστών. Εννοείται ότι το προϊόν του ΦΠΑ θα πρέπει ουσιαστικά να κατανέμεται μεταξύ των κρατών, στην βάση μηχανισμών οι οποίοι έχουν ήδη εξετασθεί στα πλαίσια ενός οριστικού καθεστώτος, αλλά μια ειδική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έστω και περιθωριακή, στο τομέα του καθορισμού των συντελεστών, θα επέτρεπε την υλοποίηση σε ευρωπαϊκή κλίμακα συγκυριακών διορθώσεων ανάλογα με τις περιστάσεις.
Λοιπόν, πρέπει βέβαια να αναθεωρηθεί εκ νέου η Συνθήκη, αλλά θα πρέπει επίσης να αναθεωρηθεί για να εξασφαλισθούν στην διευρυμένη Ευρώπη τα μέσα για την λειτουργία της και νομίζουμε πως δεν είναι πολύ αργά για να προτείνουμε η Ευρώπη του αύριο να μην είναι μόνο η Ευρώπη του νομίσματος και της αγοράς, αλλά επίσης, τουλάχιστον εν μέρει και χάρη στην δημιουργία ενός πρώτου ευρωπαϊκού φόρου, και μια κοινότητα πολιτών οι οποίοι συνδέονται από μια ταυτόσημη εισφορά η οποία δίνεται με ελεύθερη συναίνεση.

Blokland
Κύριε Πρόεδρε, το διευρυμένο πρόγραμμα δράσης για την ενιαία αγορά πρέπει κατά τη γνώμη μου να φέρει τη σύμφωνη γνώμη όλων. Προσφέρει ένα ευρύ φάσμα δράσεων που μπορούν να ικανοποιήσουν κάθε επιθυμία. Το πρόγραμμα εντάσσεται στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς ανατολάς και της καταπολέμησης των υψηλών ποσοστών ανεργίας. Καταβάλλεται μια προσπάθεια να αναληφθεί μια σειρά δράσεων για να αντιμετωπιστούν όλες αυτές οι εξελίξεις.
Η δύναμη της πρότασης αυτής είναι ταυτόχρονα και η αδυναμία της. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή αναλαμβάνει ένα πάρα πολύ βαρύ έργο. Υπάρχουν ορισμένα αμφιλεγόμενα θέματα, όπως η εναρμόνιση των φορολογικών συντελεστών και των ειδικών φόρων κατανάλωσης καθώς και η κατάργηση κάθε είδους συνοριακών ελέγχων στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να επιλυθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Θα ήθελα να προτείνω να επικεντρωθεί το πρόγραμμα στο πρώτο σημείο δράσης, που είναι η βελτίωση της νομοθεσίας, η μείωση του αριθμού των νομοθετικών διατάξεων, η θέσπιση διαφανέστερων διαδικασιών και η αποτελεσματικότερη επίβλεψη της τήρησης των νόμων. Κάτι τέτοιο θα οφελήσει με άμεσο τρόπο τους πολίτες, τις επιχειρήσεις και τους δημόσιους οργανισμούς. Με δεδομένη την διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, πρέπει να συμπεράνουμε ότι υπάρχουν πάρα πολλοί ευρωπαϊκοί κανόνες που πρέπει να επανεξεταστούν. Κατ' αυτό τον τρόπο, θα έλεγα ότι πιάνουμε "μ' ένα σμπάρο δύο τρυγώνια».
Θα ήθελα επίσης να κάνω μια παρατήρηση σχετικά με την καθυστέρηση που σημειώνεται όσον αφορά την καθιέρωση προτύπων και προδιαγραφών για προϊόντα και διαδικασίες. Ποιες ιδέες έχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσον αφορά την επίλυση των οργανωτικών προβλημάτων που παρατηρούνται σε ιδιωτικούς οργανισμούς τυποποίησης;
Όσον αφορά το πρόγραμμα δράσης, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι θα ήταν προτιμότερο να ασχοληθούμε με τον ενδεδειγμένο τρόπο με έναν τομέα, παρά να κάνουμε μισή δουλειά σε περισσότερους. Το αρχικό σχέδιο ψηφίσματος που κατέθεσε ο συνάδελφος von Wogau ήταν ιδιαίτερα συνοπτικό και κατάλληλο για την περίπτωση. Δυστυχώς όμως, η Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής το επέκτεινε για να καταρτίσει ένα κατάλογο επιθυμιών τις οποίες δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει ούτε και ο Αγιος Βασίλης. Λυπούμαι γι' αυτό.

Lukas
Κύριε Πρόεδρε, είναι απολύτως αναγκαίο να εξαλείψουμε γρήγορα τους πολλούς και διάφορους φραγμούς που απομένουν και εμποδίζουν την λειτουργία της ενιαίας αγοράς. Με αυτό το πνεύμα, θέλω να υποστηρίξω πλήρως την έκθεση του κυρίου von Wogau ως προς τις περισσότερες λεπτομέρειες της, τη βασική της φιλοσοφία και επίσης την θεμελιωμένη της αιτιολόγηση.
Όπως αναφέρεται στο σημείο 11 της έκθεσης, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στο να μπορέσουν οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να συμμετάσχουν πλήρως στην ενιαία αγορά. Γιατί υπάρχει φόβος αυτή η ενιαία αγορά να είναι, για πολλούς λόγους, προσωρινά μάλλον ένα επίτευγμα από το οποίο επωφελούνται υπερβολικά οι μεγάλοι όμολοι επιχειρήσεων.
Όμως, δεν μπορώ να συμφωνήσω με την γνώμη που εκφράζεται στο σημείο 12 -αυτό βέβαια δεν αποτελεί θέμα της παρούσας έκθεσης, όπως μνημονεύεται σ' αυτήν- ότι δηλαδή το κοινό νομισμα είναι απαραίτητο για την ευρωπαϊκη εγχώρια αγορά. Εδώ νομίζω ότι η επιθυμία είναι αυτή που γεννά τη σκέψη.
Όταν πραγματωθεί η νομισματική ένωση, την 1η Ιανουαρίου 1999, σε πολλούς τομείς που εκτίθενται αναλυτικά στην έκθεση αυτή δεν θα υπάρχει ακόμη ενιαία αγορά που να έχει ωριμάσει τόσο, ώστε να γίνει εγχώρια αγορά. Αντίθετα, πιστεύω ότι ορισμένα ουσιαστικά στοιχεία που αποτελούν την εγχώρια αγορά θα έπρεπε να έχουν υλοποιηθεί πριν από την έναρξη της νομισματικής ένωσης, ως προϋποθέσεις για μια σταθερή και υγιή νομισματική ένωση, καθώς και ότι η νομισματική ένωση αποτελεί την κορωνίδα της ενιαίας αγοράς.
Ενόψει της πλήρους διαφάνειας και συγκρισιμότητας, ο συνδυασμός ενιαίου νομίσματος και ελλιπούς ολοκλήρωσης της ενιαίας αγοράς δημιουργεί φόβους στρέβλωσης του ανταγωνισμού. Σκέφτομαι ειδικότερα την φορολογία, τα πρότυπα και τους κοινωνικούς και οικολογικούς όρους πλαίσιο. Επίσης, όσον αφορά την θέληση για συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, έχω για ορισμένες περιπτώσεις σχετικά μεγάλους ενδοιασμούς. Οι εντάσεις αυτές θα μπορούσαν να λάβουν τέτοια έκταση, ώστε το ευρώ, αντί να προωθήσει την ολοκλήρωση, να συμβάλει σημαντικά στην πολιτική αποσταθεροποίηση.

Harrison
Κύριε Πρόεδρε, το πρόγραμμα Delors του 1992 σχετικά με την ενιαία αγορά αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για όλη την Ευρώπη, έτσι ώστε να ξεκινήσει το σχέδιο της μεγάλης ιδέας της Ευρώπης να ξαναβρούν δουλειά οι πολίτες που ζουν σ' αυτήν. Η πρόσφατη ανάλυση της αγοράς που έγινε από τον επίτροπο Monti παρέχει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η ενιαία αγορά λειτουργεί. Μέχρι και 900.000 νέες θέσεις εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορούν να αποδοθούν στη λειτουργία της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς. Πρόκειται για πραγματικά ευχάριστα νέα. Τώρα πλέον το σχέδιο δράσης της Επιτροπής δείχνει πώς μπορούμε να φέρουμε σε πέρας αυτό το έργο και να προχωρήσουμε στον υπέρτατο στόχο της δημιουργίας θέσεων εργασίας.
Δεν θα ήταν αλήθεια να πούμε, όπως υποδηλώνεται στην αιτιολογική σκέψη γ) της έκθεσης του von Wogau, ότι η ευρωπαϊκή ενιαία αγορά εξακολουθεί να αποτελείται από 15 διαφορετικές εθνικές αγορές. Με κάθε μέρα που περνάει η αγορά γίνεται πραγματικότητα. Πιστεύω ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά για να επισπεύσουμε την πρόοδό της και ως εκ τούτου να παράσχουμε θέσεις εργασίας.
Έτσι, σε ό, τι αφορά τη φορολογία, ζητείται μέσω της έκθεσης χαμηλότερος συντελεστής ΦΠΑ για μικρομεσαίες επιχειρήσεις, όπου υπάρχει ένταση εργασίας. Θα έπρεπε επίσης να εφαρμοστούν κώδικες διαχείρισης για να ελαφρύνει η επιζήμια διασυνοριακή ανταγωνιστική φορολογία. Η εξάλειψη των απογοητευτικών περιστατικών επιβολής διπλής φορολογίας σε μεθοριακούς εργαζόμενους ενισχύει σημαντικά την τόσο παρεξηγημένη έννοια της κινητικότητας της εργασίας. Από την άποψη της εξασφάλισης της κατάλληλης υποδομής πάνω στην οποία θα βασιστεί η λειτουργία της ενιαίας αγοράς, κρίνεται απαραίτητο για μας να προωθήσουμε την εφαρμογή των διαευρωπαϊκών δικτύων (ΔΔ) μεταφορών, τηλεπικοινωνιών και ενέργειας, η οποία έχει καθυστερήσει. Η άμεση δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εναέριας Ασφάλειας και η σύναψη μίας νέας σύμβασης EUROCONTROL αποτελούν παραδείγματα που έχουμε στη διάθεσή μας και δείχνουν τι μπορεί να γίνει για να εξαφανιστούν τα σύννεφα που αμαυρώνουν τον αεροδιαστημικό τομέα της Ευρώπης.
Η ενίσχυση τέτοιων επαναστατικών διασυνοριακών επενδύσεων στον τομέα των ΔΔ σημαίνει να διασφαλιστεί η αρχή μίας καθολικής και οικουμενικής έννοιας παροχής υπηρεσιών στον τομέα των δημοσίων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας της Ευρώπης. Η ίδρυση δημοσίων επιχειρήσεων αποτελεί φυσικά το υπόβαθρο πάνω στο οποίο μπορεί να βασιστεί, να δημιουργηθεί, να αναπτυχθεί και να ευημερήσει το γόητρο της βιομηχανίας. Το εταιρικό δίκαιο χρειάζεται να γίνει κομμάτι της ζωής όλων των Ευρωπαίων. Η ταχεία υιοθέτηση του ευρωπαϊκού εταιρικού καταστατικού, όπου φυσικά ενέχεται το εργατικό δυναμικό, θα οδηγούσε στην επίτευξη του επιθυμητού. Θα πρέπει να καταβάλλουμε σκληρές προσπάθειες προκειμένου να πετύχουμε την απλοποίηση και αποσαφήνιση του νομοθετικού πλαισίου, εφόσον μία τέτοια συρρίκνωση συμβάλλει σε πληρέστερη έκθεση των βασικών αρχών ενδυνάμωσης του παραγωγικού κοινωνικού και περιβαλλοντικού πλαισίου, στο οποίο οι επιχειρήσεις της Ευρώπης μπορούν να αναπτυχθούν και να ευημερήσουν.
Στο μέλλον θα πρέπει πάντα να γίνεται έλεγχος ώστε να διαπιστώνεται αν η εκάστοτε νομοθεσία γίνεται εύκολα κατανοητή και αν υπάρχει διαφάνεια όσον αφορά το σκοπό και το αποτέλεσμά της. Η σωστή νομοθεσία απελευθερώνει, ενώ οι ακατάλληλοι νόμοι συρρικνώνουν και επιβάλλουν περιορισμούς. Τη μεγαλύτερη ευθύνη για την ψήφιση ακατάλληλων νόμων ή την έλλειψη ελέγχου αυτών που είναι σωστοί φέρουν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών. Καθώς εξακολουθούν να αδυνατούν να συλλάβουν την έννοια της ενιαίας αγοράς, οι εθνικές αυτές αρχές θα πρέπει να υποβληθούν στο τεστ του επιτρόπου Monti για να διαπιστωθούν οι επιτυχίες τους όσον αφορά την ενιαία αγορά. Επιτρέψτε μας να προσδιορίσουμε και να καταλογίσουμε ευθύνες σε εκείνες τις χώρες που εκτρέπουν τη ροή της αγοράς από τους φυσικούς της διαύλους δημιουργώντας σημεία συμφόρησης δυσχερειών.
Επιπλέον, αυτή η αγορά θα πρέπει να προσαρμόζεται στις ανάγκες των πολιτών, και όχι το αντίθετο. Η παράδοση μίας ενιαίας αγοράς που θα είναι προς όφελος όλων των πολιτών είναι ένα εξαιρετικό κεφάλαιο του προγράμματος δράσης. Πρέπει να παρέχεται ιδιαίτερη προστασία στα 120 εκατομμύρια παιδιά της Ευρώπης, τη στιγμή που οι τέσσερις μορφές ελεύθερης διακίνησης -προσώπων, αγαθών, κεφαλαίων και υπηρεσιών- ποικίλουν στην Ευρώπη, αφού τα παιδιά είναι οι κληρονόμοι αυτής της αγοράς η οποία, διαμορφωμένη ανάλογα με τις ανάγκες των πολιτών μας, θα φέρει μία δυναμική, ακμάζουσα και "γεμάτη με θέσεις εργασίας» Ευρώπη στον επόμενο αιώνα.
Συγχαίρω τον κ. von Wogau για την έκθεσή του.

Fitzsimons
Κύριε Πρόεδρε, το τελικό στάδιο ολοκλήρωσης μίας ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς σχετίζεται με την εισαγωγή της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Υπό τον όρο ότι η Βρετανία δεν θα προσχωρήσει στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα κατά το πρώτο στάδιο, τα οφέλη της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης για την Ιρλανδία ξεπερνούν κατά πολύ τυχόν αρνητικά αποτελέσματα.
Το βασικό όφελος που θα έχει η Ιρλανδία από τη χρήση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος είναι η προοπτική χαμηλότερης τάσης των επιτοκίων. Αυξάνεται επίσης η πιθανότητα να αποτελέσει η Ιρλανδία πόλο έλξης ξένων άμεσων επενδύσεων. Μάλιστα, στην Ιρλανδία έχουν πρόσφατα δημιουργηθεί 130.000 θέσεις εργασίας, χάρη στη συμμετοχή μας στις ευρωπαϊκές δραστηριότητες. Μία μελέτη, που διεξήχθη πρόσφατα στην Ιρλανδία, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι ο αντίκτυπος της ΟΝΕ στον τουρισμό, στον τομέα των λιανικών πωλήσεων, στη γεωργία, στη βιομηχανία και τις σχρηματοπιστωτικές υπηρεσίες υπήρξε εξαιρετικά θετικός. Η μελέτη αυτή οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η συμμετοχή της Ιρλανδίας στην ΟΝΕ θα απέφερε καθαρό κέρδος στην οικονομία της Ιρλανδίας στους παραπάνω τομείς.
θα ήθελα να καταλήξω λέγοντας ότι θα προτιμούσα να ενταχθεί η Βρετανία στην ΟΝΕ με την πρώτη ευκαιρία. Ωστόσο, προς το παρόν η Ιρλανδία πληροί όλα τα κριτήρια σύγκλισης που ορίστηκαν με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, αφού έχει κριθεί απόλυτα κατάλληλη για να γίνει μέλος της ΟΝΕ όσον αφορά τους όρους περί πληθωρισμού, γενικού κυβερνητικού ελλείμματος κ.λπ. Οι Ιρλανδοί δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από το να ταχθούν υπέρ του ευρώ την 1η Ιανουαρίου 1999.

Boogerd-Quaak
Πρόεδρε, συνάδελφοι, υποστηρίζω κι εγώ το πρόγραμμα δράσης για την ενιαία αγορά και την έκθεση von Wogau. Κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να αξιοποιήσω το ένα λεπτό που έχω στη διάθεσή μου για να προβάλω ένα σημείο το οποίο πιστεύω ότι μας ενδιαφέρει ιδιαιτέρως και τους δύο: πρόκειται για το θέμα των συντάξεων και των επικουρικών συντάξεων στην Ευρώπη.
Καταρχάς υπάρχει το πρόβλημα των συνταξιοδοτικών ταμείων, που δεν είναι σε θέση να επενδύσουν ελεύθερα σε όλη την Ευρώπη. Στην περίπτωση αυτή, πιστεύω ότι κατ' αυτό τον τρόπο πάει χαμένο ένα τεράστιο δυναμικό δημιουργίας θέσεων απασχόλησης, επειδή οι περιορισμοί στους οποίους υπόκεινται τα συνταξιοδοτικά ταμεία και οι ασφαλιστές είναι υπερβολικοί. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει το θέμα της δυνατότητας μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, που παραμένει σημαντικό πρόβλημα για την περίπτωση των μεθοριακών εργαζομένων αλλά και όσον αφορά την αύξηση της ευελιξίας της αγοράς εργασίας.
Πρόεδρε, Επίτροπε δεν είμαι βέβαιη ότι το Πράσινο Βιβλίο θα έχει ως αποτέλεσμα να ρυθμιστεί το θέμα αυτό πλήρως στο Κοινοβούλιο, επειδή εξακολουθούμε να παρατηρούμε ότι υπάρχουν κάποιοι φόβοι, ιδιαιτέρως από την πλευρά των σοσιαλιστών, όσον αφορά την ελευθέρωση του τομέα αυτού. Πιστεύω ότι, στην περίπτωση αυτή, το Κοινοβούλιο πρέπει να αναλάβει δράση για την προαγωγή της ολοκλήρωσης της ενιαίας αγοράς.

Αλαβάνος
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω ότι η έκθεση του κ. von Wogau είναι ενδιαφέρουσα, αναπτύσσεται στα πολλαπλά πεδία που έχουν σχέση με την εσωτερική αγορά και είναι μετρημένη. Θα ήθελα να κάνω όμως τις εξής τέσσερις παρατηρήσεις:
Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι την ενιαία αγορά, όπως και το ενιαίο νόμισμα, πρέπει να την βλέπουμε στο πλαίσιο μιας Ευρωπαϊκής 'Ενωσης η οποία απαιτείται να κινηθεί με την ίδια ταχύτητα στους βασικούς δρόμους που ανοίγονται μπροστά της. Η επιτυχία, το τρέξιμο, η φυγή προς τα εμπρός στην ενιαία αγορά ή στο ενιαίο νόμισμα, όταν ακολουθείται από καθυστέρηση και από παράλυση σε άλλους τομείς, όπως, για παράδειγμα, ο κοινωνικός, μόνο σε στρεβλώσεις και σε αυτοπαγίδευση της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης θα μπορούσε να οδηγήσει και, κυρίως, θα μπορούσε να υποσκάψει, όπως συμβαίνει τουλάχιστον σε ορισμένες περιφέρειες της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, το ηθικό και την στήριξη των πολιτών της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης στην ενιαία εσωτερική αγορά, που είναι η πρώτη προϋπόθεση για την επιτυχία της.
Η δεύτερη παρατήρηση που θα ήθελα να κάνω είναι ότι η ενιαία αγορά μπορεί να είναι γενικά ωφέλιμη για την Ευρωπαϊκή 'Ενωση, δεν είναι όμως εξ ίσου ωφέλιμη για όλες τις χώρες ή για όλες τις περιφέρειες της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης. Επομένως, από την στιγμή που βάζουμε ένα πρόγραμμα μέχρι το 2002, πρέπει να εμμείνουμε και στο πρόγραμμα συνοχής και στήριξης των λιγότερο ανεπτυγμένων περιοχών και χωρών της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης μέχρι το 2002 και όχι να έχουμε ταλαντεύσεις και οπισθοχωρήσεις σε αυτόν τον τομέα.
Το τρίτο σημείο που θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι ενιαία αγορά σημαίνει κατάργηση των εσωτερικών συνόρων, σημαίνει όμως ενδυνάμωση των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης και φοβάμαι ότι ούτε κάν χαρτογράφηση των συνόρων αυτών δεν υπάρχει εάν πάρουμε υπ'όψη διάφορα προβλήματα τα οποία παρουσιάζονται, τουλάχιστον στον ανατολικό τομέα τους. Επομένως, η ενιαία αγορά πρέπει να προχωρήσει, παράλληλα με την επίλυση πολιτικών προβλημάτων που έχει η Ευρωπαϊκή 'Ενωση.
Και το τέταρτο και τελευταίο σημείο είναι το θέμα της φορολογίας. Νομίζω ότι και τα θέματα της ελάφρυνσης της φορολογίας των εργαζομένων και της καθιέρωσης περιβαλλοντικών φόρων είναι επίσης πολύ σημαντικά.

Caudron
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, ο κ. von Wogau ετοίμασε μια εξαιρετική έκθεση για την εσωτερική αγορά της Ένωσης. Θα ήθελα να τον συγχαρώ και να του εκφράσω την συμφωνία μου για την εργασία και το πνεύμα των υψηλών κεντρικών στόχων που καθόρισε.
Πιστεύω όπως και εκείνος ότι πρέπει να κάνουμε τα πάντα ώστε το 2002 να υπάρχει μια πραγματική και μεγάλη εσωτερική αγορά. Εγώ επίσης πιστεύω ότι από τότε που ελήφθη η απόφαση για την δημιουργία μιας μεγάλης αγοράς, οτιδήποτε αντιτίθεται χωρίς αιτία σ' αυτήν οδηγεί στην συσσώρρευση των μειονεκτημάτων από την εξάλειψη των συνόρων δίχως να υπάρχουν πλεονεκτήματα. Από αυτό προκύπτει η ανάγκη, και κατ' εμένα, της εναρμόνισης της άμεσης φορολογίας και της έμμεσης φορολογίας, της φορολογίας του κεφαλαίου, όπως και της φορολόγησης της εργασίας.
Από αυτό προκύπτει, κατά τη γνώμη μου επίσης, η ανάγκη να εξασφαλισθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, εξασφαλίζοντας συγχρόνως κοινοτικά μέσα για τον αγώνα κατά της εγκληματικότητας, των παράνομων εμπορίων, της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος. Από αυτό προκύπτει, κατ' εμέ, η ανάγκη να αναπτυχθεί σημαντική υποδομή επικοινωνίας και ενέργειας στην Ένωση, χωρίς ισοπέδωση προς τα κάτω και δίχως να θυσιασθούν οι δημόσιες υπηρεσίες, εκεί όπου η ύπαρξή τους επιβάλλεται. Από αυτό προκύπτει, τέλος, η ανάγκη να ρυθμισθούν οριστικά διασυνοριακά προβλήματα τα οποία είναι ακόμη πολυάριθμα και τα οποία, στην περιφέρεια καταγωγής μου, τα αισθάνονται ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι και όλοι οι κάτοικοι της μεθορίου.
Συνοπτικά, αν και συμφωνώ με τον εισηγητή στην ιδέα της υλοποίησης της μεγάλης αγοράς και του κοινού νομίσματος, θα ήθελα ωστόσο να επιμείνω στην συμπλήρωση τους, επιτακτική κατά την γνώμη μου, με μια πολιτική Ευρώπη, με σταθερούς θεσμούς στην υπηρεσία μιας κοινωνικής Ευρώπης, μιας Ευρώπης που αγωνίζεται αποφασιστικά και με θέληση κατά της ανεργίας, κατά της αδιαφορίας και της χαλαρότητας, κατά των κερδοσκοπικών μετεγκαταστάσεων, για μια διαρκήκαι βιώσιμη ανάπτυξη και για την αλληλεγγύη που εκφράζεται με τις δημόσιες υπηρεσίες.
Χωρίς αυτές τις επείγουσες συμπληρωματικές ενέργειες, η μεγάλη αγορά, αν και απαραίτητη, δεν θα βγάλει την Ευρώπη μας από την ανεργία, ούτε από τις μεγάλες ανησυχίες που αισθάνονται οι συμπολίτες μας. Το αντίθετο μάλιστα, και αυτό όλοι το γνωρίζουν, και εσείς επίσης το ξέρετε, κύριε εισηγητή.

Porto
Κύριε Πρόεδρε, θέλω και εγώ να συγχαρώ τον κ. επίτροπο για τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία, καθώς και το συνάδελφο von Wogau για την έκθεσή του. Εφόσον σχεδόν όλα έχουν ήδη ειπωθεί, θα αρκεστώ στο να θέσω επιγραμματικά πέντε ερωτήματα.
Το πρώτο είναι το εξής: στην προκειμένη περίπτωση, αντιθέτως με ό, τι συνέβη με την Ενιαία Πράξη (εγκαθίδρυση της Ενιαίας Αγοράς του 1992), δεν υπάρχει ποσοτικός προσδιορισμός, δεν έχουν οριστεί ποσοτικοί στόχοι. Ήθελα να ρωτήσω τον κύριο επίτροπο αν προβλέπεται η σύνταξη μιας έκθεσης Cecchini, επειδή ο προσδιορισμός κάποιων ποσοτικών στόχων συνιστά πάντοτε ένα κίνητρο.
Το δεύτερο ερώτημα είναι αν θα υπάρξει μια προπαγάνδιση σαν αυτή που έγινε στην προηγούμενη περίπτωση, επειδή πιστεύω πως η επιτυχία που σημείωσαν η Ενιαία Πράξη και η Ενιαία Αγορά του 1992 οφείλεται στα κίνητρα που δημιουργήθηκαν με την εγκαθίδρυση της εν λόγω αγοράς. Μήπως είναι δυνατόν να υπάρξει και τώρα μια πρωτοβουλία προπαγάνδισης παρόμοιου χαρακτήρα;
Κατά τρίτον, θα ήθελα να ρωτήσω αν θα βρεθούν στο επίκεντρο της ενασχόλησης τα συνοδευτικά μέτρα της καθιέρωσης του ενιαίου νομίσματος. Και στο σημείο αυτό, πολύ συγκεκριμένα, και επανερχόμενος σε ζητήματα που έχουν ήδη επισημανθεί, θέλω να ρωτήσω αν θα καταβληθούν ιδιαίτερες προσπάθειες με στόχο την εναρμόνιση της φορολόγησης των κεφαλαίων, και ειδικότερα των αποταμιεύσεων. Και αυτό επειδή φοβούμαι πως, με το ενιαίο νόμισμα, οποιαδήποτε διαφοροποίηση στη φορολόγηση θα οδηγούσε σε στρεβλώσεις στην αγορά, οι οποίες ενδέχεται να υπονομεύσουν τον προσδοκώμενο στόχο.
Τέταρτον, επίσης αναφορικά με τη φορολογία, ο συνάδελφος von Wogau τονίζει την αναγκαιότητα να καταργηθούν οι φορολογικοί παράδεισοι. Είμαι απολύτως σύμφωνος: δεν είναι δυνατόν να αποφύγουμε τις στρεβλώσεις ανταγωνισμού ενόσω υπάρχουν φορολογικοί παράδεισοι μέσα στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Συνεπώς, θα ήθελα να ρωτήσω την Επιτρπή αν πρόκειται να υπάρξουν πρωτοβουλίες με στόχο την κατάργηση των φορολογικών παραδείσων, και ποιες θα είναι αυτές οι πρωτοβουλίες.
Τέλος, όσον αφορά τη φορολόγηση της ενέργειας, παρ' ότι αναγνωρίζω τα ευεργετικά οφέλη ενός τέτοιου μέτρου, θέλω να επιστήσω την προσοχή στο γεγονός ότι πρόκειται για μια φθίνουσα φορολόγηση, ότι τα βάρη της πέφτουν περισσότερο στις πλάτες των φτωχών απ' ότι των πλουσίων και ότι επιβαρύνει τις μεταφορές. Και θέτω το ερώτημα: μήπως αυτή η επιβάρυνση θα πλήξει την εσωτερική αγορά, δεδομένου ότι οι μεταφορές έχουν ουσιαστική σημασία για την προσέγγιση των διαφορετικών περιφερειών της Ευρώπης;
Επομένως, συγκεκριμένα, πώς μπορεί να συμβιβαστεί η φορολόγηση της ενέργειας, ένα μέτρο που επιβαρύνει σε τέτοιο βαθμό τις μεταφορές, με την προσέγγιση που πρέπει να γίνει μέσω των έργων υποδομής και με τόσα άλλα μέσα;

Monti
Κύριε Πρόεδρε, στη διάρκεια της αποψινής συνεδρίασης παρατηρήθηκε ότι πρέπει να αναζωπυρωθεί η ενιαία αγορά. Κυρίες και κύριοι, όπως αντιλήφθηκαν πολλοί από σας, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι νέα ώθηση υπάρχει. Το αποδεικνύει η συγκεκριμένη πρωτοβουλία του προγράμματος δράσης που, σε αντίθεση με το πρόγραμμα Cecchini, δεν χαράζει ποσοτικούς στόχους βάσει των τελευταίων αποτελεσμάτων, αλλά αντιθέτως, η ουσιαστική προσδοκία του είναι η κατάρτιση θετικού και καθοριστικού χρονοδιαγράμματος εφαρμογής των πρωτοβουλιών για την έμπρακτη ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς, που χαρακτηρίστηκε ομόφωνα ως αναπόσπαστη προϋπόθεση οικονομικής ανόδου, απασχόλησης και ικανοποιητικής λειτουργίας της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Εκφράζω την ικανοποίησή μου και τα θερμά μου συγχαρητήρια στον εισηγητή κ. von Wogau, καθώς διαπιστώνω ότι το πρόγραμμα δράσης θεωρείται σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση του προσφιλούς για αμφοτέρους στόχου της εγχώριας αγοράς, για την επίτετυξη της οποίας καταβάλλονται σύσσωμες προσπάθειες.
Κύριε Πρόεδρε, επωφελούμενος της ευκαιρίας της αποψινής συζήτησης επί της έκθεσης von Wogau, θα ήθελα περιληπτικά να εκθέσω τις προόδους που επιτεύχθηκαν μέχρι τώρα και που τον επόμενο μήνα θα αποτελέσουν το αντικείμενο της έκθεσης της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Όπως γνωρίζετε, το πρόγραμμα δράσης προβλέπει τέσσερις στρατηγικούς στόχους. Ο πρώτος είναι η ουσιαστική εφαρμογή των κοινοτικών διατάξεων.
Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω ότι αποδεικνύεται η λειτουργικότητα του προγράμματος δράσης. Πράγματι, τηρήθηκαν κάποιες καθορισμένες προσθεσμίες, όπως η 1η Οκτωβρίου, κατά την οποία συγκεκριμένος στόχος ήταν η παρουσίαση, εκ μέρους των κρατών μελών, χρονοδιαγράμματος για τη μεταφορά των οδηγιών που ακόμη εκκρεμούν, όπως επίσης η ακριβής υπόδειξη των επιλεγμένων κέντρων συντονισμού και των σημείων επαφής που, ενώ αντηχούν σαν δυσνόητες έννοιες, είναι αντιθέτως θεμελιώδεις παράγοντες της λειτρουργίας της ενιαίας αγοράς. Η πλειοψηφία των κρατών μελών υπέβαλε, λοιπόν, το χρονοδιάγραμμα μεταφοράς των οδηγιών και ανακοίνωσε τον κατάλογο των κέντρων συντονισμού και επαφής.
Οι βουλευτές κ.κ. Watson και Harrison αναφέρθηκαν στην ανάγκη απερίφραστης παρότρυνσης των κρατών μελών στην κατεύθυνση της ανελλιπούς τήρησης των ανειλημμένων υποχρεώσεών τους. Αυτό είναι το νόημα του internal market scoreboard στα πλαίσια του προγράμματος δράσης, που πρωτοδημοσιεύθηκε σήμερα και υποστηρίζεται, με μεγάλη μου ευγνωμοσύνη, από την έκθεσή σας. Παγιώνεται από τη στιγμή αυτή η επίκαιρη σύνταξή του, με την καθιέρωση δυο δημοσιεύσεων ετησίως. Ωστόσο, δεν θα λείψουν αναμφισβήτητα και οι εκφράσεις δυσαρέσκειας για την υποβολή της εν λόγω κατάστασης όπου, επί παραδείγματι, αναγράφονται, εκτός από το ποσοστό μεταφοράς οδηγιών εκ μέρους των μεμονωμένων κρατών μελών, και οι κατά μέσο όρο μήνες αντίστοιχης καθυστέρησης, όπως επίσης η κατά μέσο όρο καθυστέρηση στην απάντηση προς την Επιτροπή για την εκ μέρους της επιβολή υπερημεριών ή για τις αιτιολογημένες προειδοποιήσεις της. Πρόκειται, συνεπώς, για εκτενή έλεγχο προόδου με αδιάψευστες, κατά τη γνώμη μου, επιδράσεις. Παράλληλα, συμπληρώνονται για κάθε μεμονωμένη χώρα και τα στατιστικά στοιχεία για τις υπό διεξαγωγή διαδικασίες παράβασης. Παρ' όλο που αυτή η πρωτοβουλία αποκαλέστηκε με κάποια υπερβολή scareboard , πιστεύω ωστόσο ότι θα αποδειχθεί αποτελεσματική.
Προς απόδειξη ότι οι φιλοδοξίες μας εμπνέονται από ουσιαστικούς στόχους και όχι από μεγαλόπνοα θεωρητικά στοιχεία, ακριβώς χθες εφαρμόστηκε για πρώτη φορά εκ μέρους της Επιτροπής πρόταση κανονισμού, κατάκτηση της ενιαίας αγοράς, η οποία, βάσει του άρθρου 235 της Συνθήκης και μετά από την αναμενόμενη έγκριση τόσο του Συμβουλίου όσο και του Κοινοβουλίου, θα στηρίξει την Επιτροπή στο δυσχερές έργο της καθοριστικής άρσης των δύσβατων εμποδίων στην πορεία της ελεύθερης διακίνησης εμπορευμάτων. Ο προς εφαρμογή μηχανισμός, παρόμοιος με εκείνον που ισχύει για θέματα κρατικών ενισχύσεων, έγκειται στην έκδοση εκτελεστικής ισχύος απόφασης της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία, εντός της σύντομης προθεσμίας ελάχιστων ημερών, τυχόν κατασταλτικές ενέργειες ή απραξίες εκ μέρους των κρατών μελών σε βάρος της ελεύθερης κυκλοφορίας, θα δώσουν δικαίωμα στους ζημιωθέντες θα απαιτήσουν μέσω των εθνικών δικαστηρίων την καταβολή αποζημίωσης από το εκάστοτε υπεύθυνο κράτος μέλος.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα χρονοτριβώ στην εξέταση του δευτέρου και των λοιπών στρατηγικών στόχων. Ο δεύτερος στόχος αφορά την εξάλειψη των σημαντικότερων αποκλίσεων και, επί του προκειμένου, διάφοροι βουλευτές όπως ο κ. Langen, ο κ. Metten και άλλοι, προέβαλαν το θέμα της φορολόγησης. Κάποιος ανέφερε τη Λευκή Βίβλο του Delors, που παραμένει και για μας αστείρευτη πηγή έμπνευσης. Δεν διαφέρει η στρατηγική μας και στον εν λόγω τομέα, καθώς καταβάλλονται προσπάθειες για τη χάραξη ουσιαστικών μέτρων υλοποίησης της ίδιας πολιτικής. Η πρόταση οδηγίας του μηνός Μαρτίου του τρέχοντος έτους σχετικά με το κοινοτικό πλαίσιο φορολόγησης της ενέργειας ακολουθεί τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές. Της ίδιας αντιμετώπισης τυγχάνει ο ζημιογόνος φορολογικός ανταγωνισμός, με την πρόσφατη κατάρτιση του πακέτου χάρη στο οποίο για πρώτη φορά στην ιστορία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αναμένονται, αν και με κάποιες επιφυλάξεις μου, θετικές εξελίξεις με την ταυτόχρονη εξάλειψη της δύσλυτης δυσκολίας του κανόνα της ομοφωνίας.
Αναμφίβολα, η στοχοθεσία εξαγγέλλεται ανώδυνα, σε αντίθεση με το δυσχερές εγχείρημα της υλοποίησής της στο γνωστό πολιτικό πλαίσιο. Οι προσπάθειές μας στρέφονται ακριβώς στην κατεύθυνση της επεξεργασίας των μέσων υλοποίησης των στόχων.
Διάφοροι βουλευτές αναφέρθηκαν στον σημαντικό στόχο του κοινού συστήματος του φόρου προστιθέμενης αξίας. Επί του προκειμένου, όσον αφορά την υπ' αριθ. 4 τροπολογία σχετικά με το καθέστως του ΦΠΑ, θα ήθελα να τονίσω τη σημασία της έκθεσης της κ. Randzio-Plath, που εγκρίθηκε τον μήνα Μάιο του 1997 και που εύχομαι να υιοθετηθεί από την Επιτροπή ως επίσημη τοποθέτηση του Κοινοβουλίου επί του θέματος.
Υπογραμμίζω, μεταξύ των άλλων, την απερίφραστη χθεσινή τοποθέτηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέναντι στο γεγονός ότι, με την ισχύ του καθεστώτος του ΦΠΑ βασισμένου στην αρχή της χώρας προορισμού και όχι της χώρας προέλευσης, θα υφίσταται μεγάλος κίνδυνος απάτης. Με την παρατήρηση ότι η σημερινή μέρα είναι πολύ σημαντική για τις εξελίξεις της ενιαίας αγοράς, επισημάνω ότι, από σημερινή δημοσίευση δημοσκόπησης που έγινε στις επιχειρήσεις, αναδύεται ότι κυρίως οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στην απαρίθμηση των δυσχεριών που παρεμβάλλονται για τη θετική λειτουργία της ενιαίας αγοράς, επιδεικνύουν στην πρώτη θέση την πολύπλοκη διαδικασία του σημερινού συστήματος του ΦΠΑ.
Ολοκληρώνω το ζήτημα της φορολογίας και, απευθυνόμενος στους βουλευτές κ.κ. Θεωνά και Castagnθde, εκφράζω και τη δική μου πεποίθηση ότι η επίτευξη της προβολής της καθοριστικής σημασίας της φορολογίας στην Ευρώπη είναι ουσιαστική προϋπόθεση για τη διαμόρφωση ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου και οικονομικής ευρωπαϊκής πολιτικής πέρα από τα όρια της νομισματικής ένωσης.
Σχετικά με τα ανά τομέα εμπόδια που παρεμβάλλονται στην ολοκλήρωση της αγοράς, περιορίζομαι στην επισήμανση ότι, χάρη στις προσπάθειες της Προεδρίας του Λουξεμβούργου, τρεις από τις τέσσερις νομοθετικές προτεραιότητες -διαφάνεια στις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας, νομική προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων, ελευθέρωση της αγοράς του αερίου- προχωρούν με ικανοποιητικό ρυθμό. Σχετικά με το καταστατικό της ευρωπαϊκής εταιρείας, η ομάδα Davignon ίσως υπέδειξε την πλέον ενδεδειγμένη οδό για την επαναπροβολή του θέματος.
Τέλος, παρ' όλο που δεν είμαι βουλευτής, αποδίδω πρωταρχική σημασία στην υλοποίηση ενιαίας αγοράς στην υπηρεσία όλων των πολιτών, και σε διάφορα ζητήματα μεταξύ των οποίων η δυνατότητα μεταβίβασης των επικουρικών συντάξεων, όπως προβλήθηκε από την κ. Boogerd-Quaak. Επί του προκειμένου, η Επιτροπή διατύπωσε πριν από μερικές εβδομάδες πρόταση οδηγίας για την εφικτή μεταβίβαση των επικουρικών συντάξεων. Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι τυχόν χαμηλή κινητικότητα της εργασίας δεν συμβαδίζει με την επικείμενη υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος.
Κύριε Florio, ο διάλογος με τους πολίτες είναι από τη φύση του πάντα ανεπαρκής. Ωστόσο, η πρωτοβουλία "Πολίτες της Ευρώπης» Citizens First, που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Κοινοβουλίου, αποτελεί ίσως τον πρώτο μεγάλο έμπρακτο πειραματισμό. Όπως γνωρίζετε, πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες ήλθαν σε επαφή με την πρωτοβουλία αυτή μέσω τηλεφώνου ή ΙΝTERNET.
Ολοκληρώνω με την παρατήρηση ότι η ενιαία αγορά διευρύνεται και εμείς οφείλουμε να την προετοιμάσουμε για τη διεύρυνση. Κυρία Peijs, οι προσπάθειές μας προσανατολίζονται στην κατεύθυνση της ενιαίας αγοράς καθώς αποτελεί τη βάση για την προσέγγιση των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και οφείλουμε να ομολογήσουμε τις αξιόλογες προόδους των χωρών αυτών. Επισημαίνω στον κ. Αλαβάνο ότι είναι αναληθής ο ισχυρισμός του σχετικά με δική μας παράβλεψη του ζητήματος των εξωτερικών σημερινών και μελλοντικών συνόρων της Ένωσης, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της βοήθειας προς τις ΧΚΑΕ προορίζεται ακριβώς για την ενίσχυση των τελωνείων τους.
Κύριε Πρόεδρε, εκδηλώνεται ομόφωνα μέγιστη ευαισθησία απέναντι στο σημαντικό αυτό ζήτημα. Συνεπώς, τόσο για την Επιτροπή όσο και για μένα προσωπικά, αποκτά εξαιρετική σημασία η στήριξη και η προώθηση εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της δικής μας δραστηριότητας σε έναν τομέα όπου δεν πρέπει ποτέ να είμαστε εντελώς ικανοποιημένοι.
(Χειροκροτήματα)

Peijs
Πρόεδρε, θα ήθελα πάρα πολύ να θέσω μια ακόμη ερώτηση στον επίτροπο σχετικά με τις τεράστιες συγκεντρώσεις που παρατηρούνται στον τομέα της λογιστικής. Υπήρξε μία συγκέντρωση που προξένησε αλυσιδωτή αντίδραση, η οποία κατά την γνώμη μου είχε πάρα πολύ σημαντικές επιπτώσεις για την ενιαία αγορά και οδήγησε στη σύσταση μονοπωλίων. Θα ήθελα πάρα πολύ να ακούσω την άποψη του επιτρόπου επί του θέματος αυτού.

Μοnti
Κυρία Peijs, αυτές αποτελούν επίσης αποδείξεις της αποτελεσματικής λειτουργίας της ενιαίας αγοράς. Αν οι επιχειρήσεις δεν απολάμβαναν τα πλεονεκτήματα της ενιαίας αγοράς, δεν θα παρακολουθούσαμε την υλοποίηση αυτών των μεγάλων συγκεντρώσεων, αυτών των μεγαλεπίβολων δημοσίων προσφορών αγοράς στον λογιστικό και ασφαλιστικό τομέα. Όλα τα φαινόμενα αυτά είναι ευπρόσδεκτα, με ταυτόχρονη ωστόσο αυστηρή ρύθμιση του ελέγχου του ανταγωνισμού, όπως θεσπίστηκε στη Συνθήκη, ήδη από την εποχή της Συνθήκης της Ρώμης. Είναι επίσης γνωστό ότι πρωταρχική μέριμνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι η επάγρυπνη προσοχή των εν λόγω κανόνων.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Δομικά προϊόντα
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την συζήτηση της έκθεσης (Α4-0350/97) του κ. Langen, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής, για την έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την οδηγία "Δομικά προϊόντα»(COM(96)0202-C40636/96).

Langen
Kύριε Πρέδρε, κύριε Επίτροπε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, η ενιαία αγορά για την οποία μόλις τώρα συζητούσαμε, αποτελεί από το 1987 ένα από τα θεμελιώδη στοιχεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αυτό σημαίνει ότι ο ανταγωνισμός και η φιλελευθεροποίηση προηγούνται της εναρμόνισης. Παρ' όλα αυτά, σε πολλούς τομείς η τεχνολογική εναρμόνιση παραμένει σημαντική. Στον κατασκευαστικό τομέα, αυτό επιχειρήθηκε με την οδηγία περί δομικών προϊόντων της 21ης Δεκεμβρίου 1988. Η οδηγία αυτή, με το ιδιαίτερα ευρύ πεδίο εφαρμογής της, καλύπτει όλα τα προϊόντα που επιτρέπεται να κυκλοφορήσουν και να διατεθούν στην αγορά για την διαρκή προσθήκη σε υπέργειες και υπόγειες κατασκευές.
Παρ' όλα αυτά, η εμπορία δομικών προϊόντων και υλικών κατασκευών, εξαιτίας του υψηλού κόστους, είναι σκόπιμη και οικονομικά πραγματοποιήσιμη μόνο για μικρές και μέτριες αποστάσεις, αντίθετα με άλλους βιομηχανικούς τομείς και άλλες ομάδες προϊόντων. Αυτός έιναι ο κύριος λόγος για τον οποίο επιτεύχθηκε πολύ μικρότερη πρόοδος κατά την εναρμόνιση των προτύπων και ως προς τις διαδικασίες και τις νομικές διατάξεις για τα δομικά προϊόντα και διαδικασίες απ' ότι συμβαίνει με προϊόντα, που την ελεύθερη κυκλοφορία τους εμπόδιζαν τεχνικά εμπορικά εμπόδια. Η οδηγία για τα δομικά προϊόντα σκοπό έχει να απομακρύνει τα εμπόδια στην ελεύθερη διακίνηση των εν λόγω προϊόντων, που κυρίως πηγάζουν από τα διαφορετικά πρότυπα, τις διαφορετικές διαδικασίες ελέγχου και πιστοποίησης και από τις διαφορετικές σε κάθε κράτος διατάξεις περί δόμησης. Με την οδηγία προσδιορίζονται ουσιώδεις απαιτήσεις των κατασκευαστικών έργων, όχι των μεμονομένων προϊόντων, και συγκεκριμένα ως προς την σταθερότητά τους, την ασφάλεια πινάκων ζεύξης, την εξοικονόμηση ενεργείας, όλα αυτά τα πράγματα που θα τεκμηριωθούν για άλλη μια φορά στις τροπολογίες των Πρασίνων. Αυτό σημαίνει ότι μετά από αυτήν την οδηγία τα κράτη μέλη μπορούν να δώσουν έγκριση μόνο σε προϊόντα τέτοια, που η χρήση τους να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της οδηγίας για το εργοτάξιο. Η εναρμόνιση στον κατασκευαστικό τομέα είναι αναγκαία, επειδή έτσι ενισχύεται η ελεύθερη κυκλοφορία των ελεύθερων επαγγελματιών, των τεχνητών και των κατασκευαστικών εταιρειών, και έτσι μπορούν να αναλάβουν έργα σε άλλα κράτη μέλη.
Όπως έδειξαν οι εμπειρίες στην Ευρώπη από το 1988, η επεξεργασία προτύπων για δομικά προϊόντα είναι μια μακρόχρονη και δύσκολη διαδικασία. Γι' αυτό το αποτέλεσμα, το συμπέρασμα δεν είναι σήμερα ικανοποιητικό. Αλλά χωρίς εναρμονισμένα πρότυπα και άλλες τεχνικές εξειδικεύσεις δεν υπάρχει ελεύθερη διακίνηση των δομικών προϊόντων. Μόλις τώρα συζητήσαμε για την ενιαία αγορά. Η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής κατασκευαστικής βιομηχανίας παραβλάπτεται σημαντικά από αυτό, εφόσον μάλιστα ο κατασκευαστικός κλάδος προηγείται σημαντικά από τους άλλους βιομηχανικούς τομείς της ευρωπαϊκής οικονομίας. Με έναν κύκλο εργασιών σχεδόν 700 εκατομμυρίων Ecu ετησίως και συμβολή 10 % στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η κατασκευαστική οικονομία της Ευρώπης προσφέρει, με άμεσο και έμμεσο τρόπο, θέσεις απασχόλησης -άμεσα 13 εκατομμύρια και έμμεσα 14 εκατομμύρια εργαζόμενους- σε συνολικά 27 εκατομμύρια ανθρώπους. Όλα αυτά συμβαίνουν σε μεσαίες επιχειρήσεις και συγκεκριμένα 1, 8 εκατομμύρια επιχειρήσεις, που από αυτές, το 97 % των εταιρειών έχουν λιγότερους από 20 συνεργάτες. Η ευθύνη της διατακτικής εφαρμογής της οδηγίας για τα δομικά προϊόντα δεν βαρύνει πρωταρχικά την Επιτροπή, αυτό θέλω να το καταστήσω εδώ σαφές, αλλά κυρίως τα κράτη μέλη, που μέχρι τώρα δεν έδειξαν αρκετή προθυμία για συμβιβασμό και ήθελαν καθ' υπερβολήν να επιβάλουν τα ίδια τις δικές τους διατάξεις. Μέχρι τα μέσα του 1997, δηλαδή οκτώ χρόνια μετά την έγκριση της οδηγίας, είχαν καθοριστεί οι προδιαγραφές μόνο 17 κατηγοριών προϊόντων.
Η πολιτική αποκλεισμού των κρατώνμελών στην Διαρκή Επιτροπή Κατασκευών και η έλλειψη προθυμίας για τον έλεγχο των εθνικών διατάξεων είναι οι κύριες αιτίες της καθυστέρησης, και αυτό θέλω να το επικρίνω δριμύτατα.
Τώρα απαιτούνται τρία επίπεδα, τα οποία αναφέρονται στην έκθεση. Πρώτα, η ίδια η Επιτροπη, που θα έπρεπε να αναλάβει την υποχρέωση να ορίσει και να ολοκληρώσει όσο πιο γρήγορα μπορεί, δηλαδή το αργότερο μέχρι τα μέσα του 1998, όλες τις αιτήσεις τυποποίησης. Η πρόοδος που ξεκίνησε εδώ χάρη στις κοινοβουλευτικές διαβουλεύσεις είναι ήδη ορατή, κύριε Επίτροπε.
Δεύτερον: τα κράτη μέλη, που μελλοντικά δεν θα μπορούν πλέον να επιμένουν σε μία πληθώρα επιμέρους διακανονισμών στα κείμενα διεξαγωγής και που πρέπει επιτέλους να αναγνωρίσουν το ένα τις διαδικασίες του άλλου.
Και τρίτον: η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης καλείται να επισπεύσει τις εργασίες της. Η Επιτροπή ανέλαβε την υποχρέωση να βελτιώσει την πρακτική διεκπεραίωση της οδηγίας για τα δομικά προϊόντα και γι' αυτό δεν πρότεινε τώρα καμία τροποποίηση στην οδηγία. Αυτήν την στάση της Επιτροπής εγώ την υποστηρίζω ανεπιφύλακττα. Όμως, μελλοντικά θα χρειαστεί όχι μόνο να παρακολουθεί την εξέλιξη, αλλά και να λάβει ενεργό μέρος στην διαμόρφωσή της. Και ως προς αυτό, κύριε Επίτροπε, είμαι βέβαιος ότι θα έχουμε την ενεργό υποστήριξη σας.

Murphy
Κύριε Πρόεδρε, με μεγάλη μου ευχαρίστηση χαιρετίζω απόψε αυτή την έκθεση εκ μέρους της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ο κ. Langen έχει συντάξει μία εξαιρετική έκθεση και είμαι πολύ ικανοποιημένος που συνεργάστηκα μαζί του πάνω σ' αυτήν.
Ουσιαστικά αυτό που υποδεικνύουμε σε όλους όσους ασχολούνται με την οδηγία περί δομικών υλικών είναι ότι απαιτείται εξέλιξη. Έχουμε εδώ έναν από τους βασικούς θεμέλιους λίθους -αν θέλετε να το θέσω έτσι- της ενιαίας αγοράς, που απλά δεν λειτουργεί σωστά. Δεν είναι κατ' ανάγκην σφάλμα της Επιτροπής, αλλά αυτό που σαφώς δηλώνουμε στην Επιτροπή εδώ απόψε -και που θα το επικυρώσουμε αύριο με την ψήφο μας- είναι ότι συμφωνούμε να πιέσει τα κράτη μέλη να προχωρήσουν, επειδή είναι απλώς απαράδεκτο που αυτή η οδηγία είναι σε ισχύ εδώ και δέκα χρόνια, χωρίς να έχει ουσιαστικά επιτευχθεί κάτι.
Δέχομαι ότι πρόκειται για ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα και -έχοντας ακολουθήσει τη διαδικασία SLIM, στα πλαίσια της οποίας ένα από τα πειραματικά προγράμματα είναι η οδηγία περί δομικών προϊόντων- είναι σαφές ότι θα υπάρχουν δυσκολίες, αφού αυτός ήταν ένας από τους τομείς του προγράμματος SLIM όπου ήταν δύσκολο να επιτευχθεί πρόοδος.
Πρέπει να καταβάλουμε προσπάθειες. Για παράδειγμα, υπάρχει μία βιομηχανία τούβλων στην περιοχή μου που κατασκευάζει απίστευτα πολλά τούβλα και θέλει να τα πουλήσει ελεύθερα στην ευρωπαϊκή αγορά, αλλά έχει διαπιστώσει ότι, αντί να υπάρχει ένα σύνολο διατυπώσεων που πρέπει να κατανοήσει και ένα σύνολο προτύπων το οποίο πρέπει να αποδεχθεί, είναι υποχρεωμένη να χρησιμοποιήσει 13, 14, 15 διαφορετικά σύνολα προτύπων, προτού μπορέσει να πουλήσει τα προϊόντα της. Συχνά διαπιστώνει ότι, ενώ ένα προϊόν της είναι έτοιμο για να διατεθεί σε μία νέα αγορά, στη συνέχεια αλλάζει η αγορά και εισάγεται ένα νέο εθνικό πρότυπο. Δέχομαι ότι αυτό δεν σχετίζεται απαραίτητα εκατό τοις εκατό με ό, τι κάνουμε σήμερα εδώ, αλλά μπορώ να σας πω ότι, αν αυτή η εταιρεία είχε την ευκαιρία ελεύθερης εξαγωγής στην ενιαία αγορά, τότε ίσως να επεκτεινόταν σε απίστευτα μεγάλο βαθμό και να απασχολούσε πολύ περισσότερα άτομα στην περιοχή μου, στο West Midlands, κάτι που θα ήταν πολύ θετικό για την τοπική οικονομία και για τους ανθρώπους που θα δούλευαν για αυτή την εταιρεία. Συνεπώς, υπάρχει πραγματικό ερέθισμα για να δράσουμε.
Συμφωνώ απόλυτα με τον κ. Langen ότι η Επιτροπή πρέπει να προχωρήσει στην ολοκλήρωση της εντολής τυποποίησης. Αυτό θα ενίσχυε σημαντικά την επίτευξη προόδου στην περιοχή.
Πράγματι υποστηρίζω ότι πρόκειται για μία υπόθεση που μπορούμε όλοι να υποστηρίξουμε εδώ στο Κοινοβούλιο. Είμαστε εδώ για να στηρίξουμε και να ενθαρρύνουμε την Επιτροπή να αντιμετωπίσει τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, επειδή, σε τελική ανάλυση, αν σημειωθεί πρόοδος σ' αυτόν τον τομέα, θα προχωρήσουμε πολύ περισσότερο στην επίτευξη μίας ολοκληρωμένης ενιαίας αγοράς, ενώ παράλληλα ανάλογη πρόοδος θα σημειωθεί στην πορεία επίτευξης του προγράμματος δράσης για το οποίο μιλήσαμε νωρίτερα.

Peijs
Πρόεδρε, πέρασαν ήδη 10 χρόνια πριν ξεκινήσουμε με μια προσπάθεια για την εφαρμογή της οδηγίας για τα δομικά προϊόντα. Ακριβώς πρίν από ένα χρόνο δημοσιεύθηκε η έκθεση SLIM. Είναι σαφές ότι υπάρχουν λόγοι που στην έκθεση αυτή εξετάζεται και η οδηγία για τα δομικά προϊόντα. Μέχρι τότε, τα κράτη μέλη δεν ήταν διατεθειμένα να τροποποιήσουν την νομοθεσία τους. Σύμφωνα με τη γνωστή αρχή "όποιος ορίζει τα πρότυπα ελέγχει και την αγορά», κάθε κράτος μέλος επιθυμούσε να αναγάγει τα πρότυπα που ίσχυαν στην επικράτειά του σε ευρωπαϊκά πρότυπα. Η έκθεση SLIM κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η οδηγία μπορεί να γίνει αποδεκτή, αλλά ότι παράλληλα έπρεπε να καταβληθούν σοβαρές προσπάθειες για την καθιέρωση εναρμονισμένων ευρωπαϊκών προτύπων, δεδομένου ότι αυτά δεν υπάρχουν.
Όπως συμβαίνει τόσο συχνά, για τις καθυστερήσεις δεν είναι υπεύθυνη η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά τα κράτη μέλη. Λόγω της αυξανόμενης πίεσης, οι εξελίξεις έχουν κάπως επιταχυνθεί από τότε. Αναμένεται ότι προς τα μέσα του 1998 θα έχουν διεκπεραιωθεί όλες οι εντολές που ανατέθηκαν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης για την εναρμόνιση των 40 κατηγοριών προϊόντων. Δυστυχώς όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις θα γνωρίζουν ακριβώς πώς έχουν τα πράγματα.
Υπάρχουν ορισμένα ουσιαστικά ερωτήματα τα οποία παραμένουν αναπάντητα. Για παράδειγμα: θα καταστεί η σήμανση ΕΚ υποχρεωτική σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Υπάρχουν χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Πορτογαλία που πιστεύουν ότι μπορούν να επιτύχουν να εξαιρεθούν από τον κανόνα. Με ποιον τρόπο σκέφτεται ο Επίτροπος να διατηρήσει στον τομέα αυτόν τη συνοχή της αγοράς;
Ένα δεύτερο ουσιαστικό και εύλογο ερώτημα των επιχειρηματικών κύκλων είναι τι πρόκειται στην ουσία να εναρμονιστεί. Είναι σαφές ότι πρέπει να εναρμονιστούν οι μέθοδοι δοκιμών. Ωστόσο, ποια είναι ακριβώς η αξία της πράξης αυτής; Τα πορίσματα στα οποία καταλήγει ένα αναγνωρισμένο ολλανδικό γραφείο δοκιμών θα πρέπει οπωσδήποτε να γίνονται αποδεκτά και στην Γερμανία; Γνωρίζουμε ότι το θέμα αυτό επιφέρει σημαντικές δυσχέρειες και αποτελεί σημαντικό εμπόδιο στους κόλπους της ενιαίας αγοράς. Λόγω των περιφερειακών διαφορών, η εναρμόνιση των οριακών τιμών είναι δυνατή μόνο εν μέρει. Please think of the difference in the climate between Lapland and Sicily .
Κατά τη γνώμη μου, ο στόχος της εναρμόνισης είναι η υλοποίηση της ενιαίας αγοράς και στην περίπτωση των δομικών προϊόντων. Αυτό σημαίνει ότι η πιστοποίηση της συμμόρφωσης ενός προϊόντος δεν μπορεί πλέον να γίνεται αποκλειστικά με βάση τα εθνικά ιδρύματα μελετών και τους όρους και τις μεθόδους που ισχύουν σ' αυτά. Πρόκειται για μία αλλαγή η οποία θα ενοχλήσει κάπως τα κράτη μέλη, ωστόσο, κύριε Επίτροπε, θα πρέπει επιτέλους να τους το καταστήσετε σαφές. Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, ο κατασκευαστικός κλάδος έχει δικαίωμα σε μια σαφή και απλή κατάσταση.

Hautala
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα των Πρασίνων επιθυμεί να υπογραμμίσει πως τα δομικά προϊόντα έχουν τεράστιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις και, γι' αυτό τον λόγο, έχουμε καταθέσει πολλές προτάσεις τροπολογιών. Κατά τη γνώμη μας πρέπει να γίνει αξιολόγηση των επιπτώσεων επικινδυνότητας γιά όλα τα νέα υλικά.
Έχουμε τελευταία ακούσει γιά σκάνδαλα σε σχέση με νέα υλικά και το άθροισμα των επιπτώσεων αυτών των υλικών μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα καταστροφικό. Δίνω ένα παράδειγμα απ' αυτή την αίθουσα. Ένας μηχανικός μού ανέφερε μια φορά πως πίσω από αυτή την όμοφη ξύλινη οροφή υπάρχει υαλοβάμβακας, ορυκτός βάμβακας. Όπως έχουν τα πράγματα, το υλικό αυτό έχει αποδειχθεί ότι είναι πολύ ανθυγιεινό και, επομένως, έχουμε πράγματι ανάγκη από ευρωπαϊκά πρότυπα και σωστή αποτίμηση της επικινδυνότητας των υλικών. Αν χρειαστεί, θα πρέπει να μπορούμε να απαγορεύσουμε προϊόντα τα οποία είναι επιβλαβή γιά το περιβάλλον και για την υγεία του ανθρώπου.
Μία από τις τροπολογίες μας αναφέρεται στην άποψη που έχουμε σχετικά με την προώθηση, την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση οικοδομικών απορριμμάτων. Τα τελευταία συνιστούν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό από το σύνολο των απορριμμάτων.

Rόbig
Θέλω να θέσω κι εγώ αμέσως την δική μου ερώτηση. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντική για να παραμεριστεί. Όταν μιλάμε για τυποποίηση, θα έπρεπε καταρχήν να σκεφτούμε ποια αναδιαμόρφωση του συστήματος τυποποίησης επιδιώκουμε ακόμη στην Ευρώπη. Ο χρόνος έχει γίνει περισσότερο βραχύβιος και αν δει κανείς ότι ο ΕΥΡΩΚΩΔΙΚΑΣ 1989 παραδόθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης, διαπιστώνει ότι η πρόοδος στον τομέα αυτόν δεν ήταν και φοβερή. Όλο θα έπρεπε να θέσουμε στον ευατό μας το ερώτημα εάν μπορούν να τεθούν νέες προδιαγραφές σε εθελοντική βάση και να σκεφτούμε ποιες νέες δυνατότητες τυποποίησης έχουμε τελικά στην διάθεσή μας. Επίσης, είναι επείγουσα ανάγκη να παρόυμε το σήμα ΕΚ γιατί, όπως ήδη πολύ σωστά είπε ο κ. Langen, με τον τομεά αυτόν ασχολούνται πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Αν θέλουμε να υπερβούμε τα όρια, αν θέλουμε να προωθήσουμε το δημόσιο σύστημα εντολών, τότε χρειαζόμαστε οπωσδήποτε αυτές τις βάσεις για την έκγριση των προϊόντων, τον χαρακτηρισμό, το σύστημα σύστασης, την εγγύηση και την ασφάλεια.

Μοnti
Κύριε Πρόεδρε, το γεγονός ότι δεν θα επεκταθώ στο θέμα αυτό δεν συνεπάγεται υποβάθμιση της εξέχουσας θέσης που κατέχει στην ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς, αλλά εκτενέστατη και σαφέστατη κάλυψή του στην έκθεση του κ. Langen, στον οποίο διαβιβάζω τα συγχαρητήρια της Επιτροπής, που διακρίνει στο περιεχόμενο της έκθεσης την επιβεβαίωση της δικής της ερμηνείας γύρω από τον συγκεκριμένο τομέα.
Προηγουμένως, η Επιτροπή είχε συνάξει το συμπέρασμα ότι η υλοποίηση της οδηγίας συναντά αξιόλογες δυσκολίες πρακτικού χαρακτήρα. Η έκθεση ενισχύει τη γνώμη της Επιτροπής, καθώς περιέχει, μεταξύ των άλλων, εγκεκριμένη μελέτη των υπό εκτέλεση ακόμη εργασιών στον τομέα της τυποποίησης των δομικών υλικών. Η Επιτροπή, στα πλαίσια της πρωτοβουλίας SLIM, εξέτασε προσεκτικά τις δυνατότητες βελτίωσης και απλοποίησης. Μετά από τις εργασίες όλων των ενδιαφερόμενων μερών, της Επιτροπής στα πλαίσια της SLIM, όπως ήδη ανέφερα, των κρατών μελών και των οργανισμών τυποποιίησης, διαμορφώνεται ικανοποιητικά η εκπόνηση εναμρονισμένων κανόνων και εντός του 1998 αναμένονται τα απτά αποτελέσματά της. Η Επιτροπή είναι ενήμερη για τα διάφορα σημεία που αναφέρθηκαν ιδίως από την κ. Peijs, από τα οποία μερικά αντιμετωπίστηκαν ήδη, ενώ άλλα συμπεριλαμβάνονται στο πρόγραμμα της Επιτροπής.
Οι δεκατρείς τροπολογίες που προτάθηκαν από την Ομάδα των Πρασίνων μπορούν να θεωρηθούν στο σύνολό τους ως μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης ευρωπαϊκού επιπέδου γύρω από τα περιβαλλοντικά θέματα. Μολονότι δεν αμφισβητούνται οι προθέσεις, ωστόσο μερικές πτυχές των εν λόγω τροπολογιών δεν απαλλάσσονται από κριτικές παρατηρήσεις. Επί παραδείγματι, η τροπολογία αριθ. 4 τονίζει εύστοχα τη σύνθετη φύση της διαδικασίας τυποποίησης, συνάμα με τις αναπόφευκτες επιπτώσεις της. Ωστόσο, η επισήμανση της τροπολογίας περιορίζεται μόνο στο περιβάλλον. Χωρίς να αμφισβητηθεί η εγκυρότητά της, δεν λαμβάνεται ωστόσο υπόψη το γεγονός ότι η διαδικασία τυποποίησης θα έχει βαρυσήμαντες επιδράσεις και σε πολλούς άλλους τομείς εκτός του περιβάλλοντος, όπως στην κοινωνική πολιτική, στην οικονομική πολιτική, στην ασφάλεια και στον ανταγωνισμό. Συνεπώς, η Επιτροπή θα αποδεχθεί την υπόδειξη της τροπολογίας, μόνο με την προϋπόθεση ότι θα ληφθεί υπόψη η πιθανή απήχηση σε όλους τους τομείς.
Σχετικά με τις υπ' αριθ. 7 και 9 τροπολογίες, επιθυμώ να επιστήσω την προσοχή στο γεγονός ότι η Επιτροπή ήδη ακολουθεί ενεργό πολιτική χρηματοδότησης των οργανώσεων των καταναλωτών και των περιβαλλοντικών οργανώσεων, ώστε να καθίσταται εφικτή η συμμετοχή τους στις εργασίες τυποποίησης. Πιστεύουμε όμως ότι αυτές οι τροπολογίες δεν αρμόζουν στο συγκεκριμένο πλαίσιο, λαμβανομένου επίσης υπόψη του γεγονότος ότι δεν αφορούν άμεσα την οδηγία περί δομικών υλικών, που αποτελεί το αντικείμενο της έκθεσης του κ. Langen.
Κύριε Πρόεδρε, κατά την ολοκλήρωση της παρέμβασής μου δηλώνω ότι η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί τις υποδείξεις που περιέχονται στις υπ' αριθ. 1, 2, 12 και 13 τροπολογίες.

Rόbig
Κύριε Επίτροπε, ήθελα μόνο να επαναλάβω την ερώτηση: υπάρχει η σκέψη για μια αναδιοργάνωση της διαδικασίας τυποποίησης στην Ευρώπη;

Monti
Κύριε Rόbig, θα μπορούσατε να διευκρινίσετε λίγο περισσότερο την ερώτησή σας;

Rόbig
Είδαμε τα προβλήματα της ενιαίας αγοράς, όσο ακόμη τα περιέγραφε ο κύριος von Wogau, ότι δηλαδή η τυποποίηση στην Ευρώπη ουσιαστικά δεν γίνεται πια με σύγχρονο τρόπο. Οι προθεσμίες είναι πολύ μεγάλες, πρέπει οπωσδήποτε να προσέξουμε ώστε τα συστήματα τυποποίησής μας να λειτουργούν περισσότερο προσανατολισμένα προς την αγορά και με μικρότερες προθεσμίες. Τα εθνικά συστήματα προβάλλουν υπερβολική αντίσταση. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, χρειαζόμαστε ένα νέο συντονισμό και μία νέα μορφή οργάνωσης. Η ερώτησή μου είναι αν υπάρχουν σκέψεις στην Επιτροπή για μεταρρυθμιστικά βήματα στον τομέα αυτόν.

Monti
Το θέμα αυτό δεν συζητήθηκε υπό την προοπτική της δικής σας οπτικής γωνίας, κύριε Rόbig. Πιστεύω ότι πρόκειται για πρωταρχικής σημασίας ζήτημα και για οξυδερκή επινόηση. Δεν θα παραλείψω να παραπέμψω την παρατήρηση αυτή στον αρμόδιο επίτροπο, τον κ. Bangemann.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Συστήματα έμμεσης φορολογίας  "FISCALIS»
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την συζήτηση της έκθεσης (Α4-0344/97) του κ. Secchi, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής, σχετικά με την πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (COM(97)0175 - C4-0222/97-97/0128 (COD)) που αφορά την έγκριση προγραμμάτων δράσης για την ενίσχυση των συστημάτων έμμεσης φορολογίας της εσωτερικής αγοράς.

Secchi
Κύριε Πρόεδρε, με την ανακοίνωση του τίτλου αυτής της έκθεσης, έχουν ήδη διευκρινιστεί εν μέρει τα περιεχόμενα, ή μάλλον οι στόχοι, του προγράμματος FISCALIS. Τα περιεχόμενα αφορούν κυρίως δραστηριότητες κατάρτισης, ανταλλαγής εμπειριών, εκπόνησης πληροφοριακού υλικού, ώστε να διαμορφωθεί, στα πλαίσια της έμμεσης φορολογίας και ιδιαίτερα του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης, εμπεριστατωμένη γνώση, βέλτιστη συμβατότητα και σταδιακή κοινή πορεία στην κατεύθυνση της εναρμόνισης, με τη δημιουργία μορφών συντονισμού εκ μέρους των εθνικών φορολογικών διοικήσεων.
Φυσικά, ο στόχος είναι η βελτίωση της λειτουργίας και της συνύπαρξης των διαφόρων συστημάτων με την αξιοποίηση των παραπάνω γνώσεων, που συνεπάγεται δυνατότητα ικανοποιητικής λειτουργίας της αγοράς και διασφάλιση ισορροπημένης και επαρκούς ροής των εσόδων εκ μέρους των φορολογικών συστημάτων προς όφελος των κρατών, με καθοριστική συμβολή στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής. Επί παραδείγματι, στην προηγούμενη συζήτηση επισημάνθηκαν, κάτω από αυτό το πρίσμα, οι έντονες ανησυχίες που εκπορεύονται από το σημερινό σύστημα του ΦΠΑ.
Η χάραξη αυτών των στόχων θα επιφέρει ζωτικής σημασίας αντίκτυπο και στον τομέα της απασχόλησης. Όπως ήδη αναφέρθηκε, κατά την αυριανή ημερομηνία θα κηρυχθεί η έναρξη της έκτακτης Συνόδου Κορυφής στο Λουξεμβούργο για το θέμα της απασχόλησης. Η δυνατότητα βελτίωσης άλλων πηγών εσόδων θα επιτρέψει, ceteris paribus, τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας, με επακόλουθη στήριξη, ως προς το σημείο αυτό, της απασχόλησης.
Όπως ανέφερα περιληπτικά στην εισαγωγή μου, οι στόχοι του προγράμματος FISCALIS που, σύμφωνα με την Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής παρουσιάζει κάποια αναλογία, επί παραδείγματι, με το προηγούμενο πρόγραμμα "Τελωνεία 2000», είναι η βέλτιστη αξιοποίηση των ήδη υπαρχουσών δράσεων και η υιοθέτηση νέων, για την επίτευξη που ανέφερα συνοπτικά στην εισαγωγή μου. Οι προτάσεις της Επιτροπής επιδοκιμάστηκαν ένθερμα τόσο εκ μέρους της Επιτροπής Προϋπολογισμών με σχετική γνωμοδότηση, όσο και της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής που, σε συνεργία με την Επιτροπή, υιοθέτησε εύστοχα κάποιες βελτιώσεις και τροπολογίες του προς εξέταση κειμένου, τις οποίες και επιθυμώ να παρουσιάσω συνοπτικά στους συναδέλφους. Μεταξύ των άλλων, προβλέφθηκε η δυνατότητα σύμπραξης ακαδημαϊκών εμπειρογνωμόνων, συμβούλων και εκπροσώπων των φορολογούμενων πολιτών, ιδίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στα επιμορφωτικά μαθήματα του FISCALIS.
Από τεχνικής επίσης άποψης, προσδιορίστηκε με περισσότερη σαφήνεια η διεξαγωγή των σεμιναρίων. Αντιμετωπίστηκε το ζήτημα της γλωσσικής κατάρτισης, που θα πρέπει να συγκαταλέγεται απαραιτήτως ανάμεσα στις γνώσεις των συμμετεχόντων. Διευκρινίστηκε η έννοια της ανταλλαγής, της πρακτικής εξάσκησης. Ειδικότερα, διατυπώθηκαν κάποιες υποδείξεις που διευρύνουν θετικά, κατά τη γνώμη μας, την εμβέλεια του προγράμματος. Υποδείχθηκε, επί παραδείγματι, η δυνατότητα αξιοποίησης εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της εμπειρίας των συμμετεχόντων στις δραστηριότητες κατάρτισης και ανταλλαγών, ώστε να αντληθούν διδάγματα για την περαιτέρω βελτίωση της δραστηριότητάς της, προς όφελος της σύσφιγξης του συντονισμού ενόψει της εναρμόνισης των φορολογικών συστημάτων.
Υποδείχθηκε, επίσης, η στήριξη της διαμόρφωσης ενός μόνιμου δικτύου μεταξύ των εθνικών οργανισμών κατάρτισης επί του θέματος, ώστε η συνήθεια ανταλλαγής εμπειριών και σύμπραξης να οδηγήσει σε εμβάθυνση της αλληλογνωριμίας τους και, συνεπώς, σε βελτίωση της δραστηριότητάς τους στα πλαίσια της αγοράς που εξελίσσεται με ταχύτατους ρυθμούς σε πραγματική εσωτερική αγορά της Ένωσης, όπως ειπώθηκε προηγουμένως στα σχόλια επί της έκθεσης von Wogau.
Το πρόγραμμα θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1998. Λαμβανομένων υπόψη των ελάχιστων χρονικών περιθωρίων, προωθήθηκαν ήδη εκ μέρους της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής και του εισηγητή οι ανεπίσημες επαφές με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και με εκπροσώπους του Συμβουλίου ώστε να εξακριβωθεί η αμοιβαία αποδοχή των προτεινόμενων τροπολογιών.
Επιδείχθηκε και εκ μέρους μας η καλύτερη δυνατή θέληση. Ευελπιστούμε στην ίδια αντιμετώπιση και εκ μέρους της Επιτροπής, που παρίσταται εδώ, αλλά και εκ μέρους του Συμβουλίου. Η Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής ενέκρινε δεκαπέντε τροπολογίες, που παρουσιάζουν ελάχιστη απόκλιση από εκείνες που αναφέρθηκαν στην έκθεσή μου. Επιπλέον, κατά την αυριανή συνεδρίαση θα προτείνω για ψηφοφορία τρεις προφορικές τροπολογίες που καταρτίστηκαν από κοινού με την Επιτροπή Προϋπολογισμών. Η πρώτη στοχεύει στην τυπική αποσαφήνιση των κανόνων που διέπουν, για παράδειγμα, τις περιπτώσεις υπεργολαβίας. Η δεύτερη αφορά την αναγκαστική αύξηση της συνολικής χρηματοδότησης, σε περίπτωση συμμετοχής των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ή της Κύπρου. Τέλος, με την τελευταία τροπολογία, προβάλλεται το αξιοσημείωτο γεγονός, καθώς πρόκειται για πενταετές πρόγραμμα, της ταυτόχρονης υπαγωγής στις τωρινές δημοσιονομικές προβλέψεις, που λήγουν το 1999, και στις επόμενες.

Porto
Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ πως θα πρέπει να υποστηρίξουμε την παράταση ισχύος του προγράμματος FISCALIS, και ειδικότερα το σύνολο των τροπολογιών που υποβάλλονται από το συνάδελφο Secchi.
Μεταξύ αυτών, θα υπογραμμίσω όσες προσβλέπουν στην αύξηση του αριθμού των ενεργών και παθητικών συμμετεχόντων στις δράσεις που πρόκειται να δρομολογηθούν. Έτσι, οφείλουμε να χαιρετίσουμε την τροπολογία αριθ. 5, που κατατίθεται στο άρθρο 2 εδάφιο δ), η οποία ζητά να μην περιορίζονται οι «ανταλλαγές» στο πλαίσιο μιας «άλλης διοίκησης» και να μπορούν επίσης να λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο «ιδρυμάτων επιμόρφωσης άλλου κράτου μέλους». Επίσης χαιρετίζουμε την τροπολογία αριθ. 10, στο άρθρο 5 παράγραφος 2, που ζητά να συμμετέχουν στα προβλεπόμενα σεμινάρια, εκτός από τους δημοσίους υπαλλήλους, και «άλλοι εμπειρογνώμονες επί του θέματος, όπως καθηγητές πανεπιστημίου, παθητικοί δέκτες, καθώς και οι εκπρόσωποι και οι σύμβουλοί τους», όπως μόλις τώρα έχει επισημανθεί.
Από την άλλη, διευρύνεται επίσης η αποτελεσματικότητα των δράσεων χάρη στην καλύτερη αξιοποίηση των υπαρχόντων μέσων, όπως προτείνεται στην τροπολογία αριθ. 12 (στο άρθρο 6), ώστε η εμβέλειά τους να μη περιορίζεται σε «έναν κοινό πυρήνα επιμόρφωσης των δημοσίων υπαλλήλων», θεσμοθετώντας «ένα δίκτυο συνεργασίας μεταξύ των εθνικών οργανώσεων, ακαδημιών ή σχολών και των υπαλλήλων που επιφορτίζονται με την επιμόρφωση». Τουναντίον, επειδή δεν υπάρχει καμία ανάλογη συγκεκριμένη πρόταση τροπολογίας σε άρθρο της έκθεσης, εκφράζω κάποιες επιφυλάξεις όσον αφορά την πρόταση που υποβάλλεται στην αιτιολογική σκέψη 10 (τροπολογία αριθ. 3) για δημιουργία μιας «κοινοτικής ακαδημίας στην οποία θα συμμετέχουν οι δημόσιοι υπάλληλοι των αρμοδίων για την έμμεση φορολογία διοικήσεων», διότι φοβούμαι πως η ύπαρξη μιας μοναδικής διάρθρωσης τέτοιας μορφής ενδέχεται να μειώσει τη σημασία της πιθανής και επιθυμητής συνεργασίας σε εθνικό επίπεδο.
Στο προτεινόμενο πλαίσιο, είναι πράγματι προβλεπόμενη και άξια συγχαρητηρίων η ανταλλαγή ιδεών που προβάλλεται στη νέα αιτιολογική σκέψη 9 (που υποβάλλεται επίσης στην τροπολογία αριθ. 2), που δίδει τη δυνατότητα βελτίωσης των υφιστάμενων νομικών μέσων, καθώς και επέκτασης των ανταλλαγών ώστε να καλύπτουν το σύνολο των πληροφοριών, και όχι αποκλειστικά αυτές που αφορούν τον ΦΠΑ (αιτιολογική σκέψη 7, τροπολογία αριθ. 1).
Η συμμετοχή ενός ευρέος φάσματος οικονομικών παραγόντων στις δράσεις επιμόρφωσης είναι ιδιαίτερα αναγκαία όταν η τάση είναι να καταβάλλεται ο ΦΠΑ στη χώρα προέλευσης, εφόσον οδηγεί σε μειωμένη παρέμβαση των διοικητικών φορέων και ενθαρρύνει, αντιθέτως, την αυξημένη συμμετοχή και ανάληψη ευθυνών από μεριάς των πολιτών.
Πρόκειται, άλλωστε, για μια υγιή τάση του σύγχρονου φορολογικού δικαίου, που μπορεί να έχει επιπτώσεις και σε όλους τους υπόλοιπους φόρους.

Watson
Κύριε Πρόεδρε, σε προηγούμενη συζήτηση καταχράστηκα την καλή σας θέληση για το χρόνο ομλίας που μου παραχωρήσατε. Τώρα θα είμαι σύντομος.
Πρόκειται για μία εξαιρετική έκθεση που χαίρει της υποστήριξης της Ομάδας των Φιλελευθέρων. Εμείς είμαστε υπέρ των καθολικών αλλαγών που έχουν επιφέρει οι τροπολογίες της Επιτροπής Προϋπολογισμών. Θα ήθελα να αναφερθώ συγκεκριμένα στις τροπολογίες αριθ. 2, 3 και 10 που έχουν προταθεί από τον κ. Secchi. Γνωρίζουμε ότι, αν και η Έκτη Οδηγία αποτελείται από ένα ενιαίο σύνολο κανονισμών, στην ουσία υπάρχουν πολλές διαφορές ως προς τον τρόπο εφαμογής τους ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ξέρουμε πως το προτεινόμενο σύστημα θα αποδώσει μόνον εφόσον υπάρχει πολύ στενότερη συνεργασία και συντονισμός ανάμεσα στις αρχές των κρατών μελών.
Χαιρετίζουμε τις προτάσεις της Επιτροπής. Υποψιαζόμαστε ότι το χρονοδιάγραμμα του προγράμματος εργασίας είναι υπεραισιόδοξο και ότι μπορεί να χρειαστεί περισσότερος καιρός για την πλήρη εφαρμογή του. Είμαστε όμως πεπεισμένοι ότι οι επικείμενες ουσιαστικές αλλαγές όσον αφορά το οριστικό σύστημα δεν θα πρέπει να επισκιάσουν την ανάγκη να επέλθουν μεταρρυθμίσεις στο υπάρχον μεταβατικό σύστημα, που μπορεί στη συνέχεια να αποτελέσει το νέο οριστικό σύστημα.
Η ερμηνεία της Έκτης Οδηγίας από τα κράτη μέλη, που συχνά είναι προς όφελος των εσόδων του εκάστοτε κράτους, έχει προκαλέσει σκάνδαλο. Αυτό ισχύει για το Ηνωμένο Βασίλειο. Έχω δημοσιεύσει ένα φυλλάδιο που ονομάζεται "Αδέξια χρήση δισεκατομμυρίων λιρών: πώς η επιβολή φόρων γίνεται επώδυνη για τις βρετανικές επιχειρήσεις και τους καταναλωτές». Αυτό δείχνει πώς σε περιπτώσεις συμβάσεων εκμίσθωσης ή αγοράς, συμβάσεων πίστωσης των καταναλωτών, αντιμετώπισης στέγασης και ιατρικής περίθαλψης από πλευράς ΦΠΑ και προβλημάτων διαφορετικών ορίων ταξινόμησης ΦΠΑ για κάποιες μικρές επιχειρήσεις, η Βρετανία αποποιείται τους κανονισμούς.
Αυτό το φυλλάδιο καθιστά επιτακτική την ανάγκη ενός φόρουμ έμμεσης φορολόγησης. Αυτή η έκκληση επαναλαμβάνεται απόψε στην έκθεση του κ. Secchi, όπως επίσης και στην έκθεση της κ. Randzio-Plath στην οποία αναφέρθηκε προηγουμένως η επίτροπος. Η Επιτροπή θα πρέπει να ζητήσει τη γνώμη επαγγελματιών και ακαδημαϊκών εμπειρογνωμόνων, στα πλαίσια παροχής βοήθειας για την επίλυση των τωρινών προβλημάτων, ανεξάρτητα από την εφαρμογή ενός νέου συστήματος.
Ύστερα από εισήγησή μου στην Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής, έχουν προβλεφθεί κονδύλια προς το σκοπό αυτό στα πλαίσια του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον επόμενο χρόνο και ελπίζω ότι η Επιτροπή θα ανταποκριθεί στις εκκλήσεις μας με ιδαίτερο ενδιαφέρον.

Blokland
Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ με το περιεχόμενο του προγράμματος FISCALIS που παρουσιάζεται στην έκθεση του συναδέλφου Secchi. Ένα καλά οργανωμένο σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών με στόχο την καταπολέμηση της απάτης συμφέρει τα κράτη μέλη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα θετικό στοιχείο είναι η δυνατότητα συμμετοχής των συδεδεμένων χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στις χώρες που είναι οι πιο σοβαρές υποψήφιες για προσχώρηση, όπως είναι η Πολωνία, η Ουγγαρία και η Τσεχία.
Ένα σημείο κριτικής αφορά την ασαφή σχέση που υπάρχει μεταξύ πληρωμής και απολαβής. Η Επιτροπή χρηματοδοτεί την μερίδα του λέοντος των δαπανών για το πρόγραμμα αυτό. Είναι σαφές ότι το θέμα την ενδιαφέρει ιδιαιτέρως. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος των εμμέσων φόρων και των ειδικών φόρων κατανάλωσης περιέρχεται στη κατοχή των κρατών μελών. Το ερώτημά μου είναι κατά πόσον υπάρχει μία αναλογική κατανομή των βαρών και των πλεονεκτημάτων. Θα μπορούσε ο επίτροπος Monti να διευκρινίσει κάπως το θέμα;
Περισσότερο από το ήμισυ του προϋπολογισμού του προγράμματος αυτού θα διατεθεί για τις επικοινωνίες και τα συστήματα ανταλλαγής πληροφοριών. Μέσω της διεξαγωγής συσκέψεων μελέτης με την ανταλλαγή υπαλλήλων, με την κατάρτιση οδηγών χρήσης και εγχειριδίων, καταβάλλεται μια προσπάθεια να εξοικειωθούν οι υπάλληλοι με τη χρήση των συστημάτων αυτών. Ωστόσο, είναι δύσκολο να μετρηθεί η αποτελεσματικότητα των προσπαθειών. Θα μπορούσε ο επίτροπος να υποσχεθεί στο Σώμα ότι στην έκθεση αξιολόγησης θα δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο σημείο αυτό και ότι θα διευκρινιστεί ποια αποτελέσματα έχουν επιτευχθεί;
Το πρόγραμμα είναι έντονα προσανατολισμένο προς το νέο σύστημα ΦΠΑ. Παρ' όλο που δεν αρνούμαι ότι ενδείκνυται να είμαστε όσο το δυνατόν καλύτερα προετοιμασμένοι για την κατάσταση αυτή, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι θα χρειαστεί να περιμένουμε πολύ ακόμα μέχρι να καθιερωθεί το οριστικό σύστημα. Μεταξύ των κρατών μελών υπάρχουν έντονες διαφωνίες όσον αφορά τον τρόπο συμψηφισμού . Επιπλέον, η μετατόπιση στην αρχή της προέλευσης απαιτεί να καταβληθούν σημαντικές προσπάθεις από τις επιχειρήσεις οι οποίες μόλις είχαν συνηθίσει στο μεταβατικό σύστημα. Αυτό φαίνεται να είναι αντίθετο στον στόχο του προγράμματος, που είναι η μείωση των βαρών. Μου φαίνεται ότι θα ήταν καλύτερο να προσανατολιστεί προς το παρόν το πρόγραμμα στην βελτίωση του σημερινού μεταβατικού συστήματος. Επ' αυτού θα ήθελα πάρα πολύ να ακούσω την άποψη του επιτρόπου.

Rόbig
Αποτελεσματικότητα μέσω της εκπαίδευσης, αυτό είναι το σύνθημα ως προς το σύστημα επιβολής φόρων στην ενιαία αγορά. Για να λειτουργήσει η ενιαία αγορά, χρειαζόμαστε ειδικευμένους υπαλλήλους, που θα δίνουν και τις σωστές πληροφορίες. Ξέρουμε ότι, για παράδειγμα, εξαιτίας ορισμένων διαδικασιών διπλής φορολόγησης, παρουσιάζονται τεράστια προβλήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο σημείο αυτό, μία καλή εκπαίδευση των υπαλλήλων θα μπορούσε να αποτελέσει μία ουσιαστική βάση για την αδιατάρακτη λειτουργία της ενιαίας αγοράς. Επίσης, οι επαρκείς ειδικές γνώσεις των υπαλλήλων στον τομέα του φορολογικού συστήματος αποτελεί, σε τελευταία ανάλυση, μία βάση για την εναρμόνιση της φορολογίας. Εξαιρετικά σημαντική είναι η βελτίωση της γνώσης ξένων γλωσσών, καθώς επίσης και τα προγράμματα κατάρτισης που υπάρχουν στον τομέα αυτόν, όπως π.χ. το MATTHEUS, προκειμένου να έχουμε στο μέλλον μια αποτελεσματική φορολογική διαχείριση.
Πιστεύω ότι πρέπει στο μέλλον να επικεντρωθούμε στο να ενεργούν οι εργαζόμενοι στον τομέα αυτόν και συμβουλευτικά και να μην αντιμετωπίζουν τις επιχειρήσεις μόνο σαν θύματα, παρά ως βάση για την ύπαρξη του συστήματός μας.

Μοnti
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, θα ήθελα πρώτα απ' όλα να εκφράσω αμέριστη επιδοκιμασία για την εργασία του Κοινοβουλίου επί του προγράμματος FISCALIS και ειδικά για το ζήλο της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής και του εισηγητή της κ. Secchi. Πιστεύω ότι οι τροπολογίες του Κοινοβουλίου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που υποβλήθηκαν προφορικά επί θεμάτων προϋπολογισμού, συμβάλλουν αποφασιστικά στη βελτίωση του ποιοτικού επιπέδου του προγράμματος. Συνεπώς, με ικανοποίηση μπορώ να σας ανακοινώσω ότι η Επιτροπή προτίθεται να τις εγκρίνει στο σύνολό τους, με εξαίρεση ασήμαντης εμβέλειας λεπτομέρειες σχετικά με την υπ' αριθ. 12 τροπολογία, εκεί όπου απαγγέλλει: "στα πλαίσια της επιτροπής που προβλέπεται από το άρθρο 11».
Θα ήθελα, επωφελούμενος της ευκαιρίας αυτής, να υπενθυμίσω σε όλους εσάς και στους εκπροσώπους του Συμβουλίου τη σημασία του προγράμματος FISCALIS για την εσωτερική αγορά. Η ομαλή λειτουργία των συστημάτων ΦΠΑ και εισφορών εξαρτάται όλο και περισσότερο από την εντατικοποίηση της συνεργασίας μεταξύ των εθνικών φορολογικών διοικήσεων. Οι μεμονωμένες διοικήσεις συναντούν συνεχώς αυξανόμενες δυσκολίες στην αντιμετώπιση των προκλήσεων που προέρχονται από τις σύνθετες υποθέσεις των πολυεθνικών εταιρειών και από τις πολύπλοκες απάτες διεθνούς επιπέδου του οργανωμένου εγκλήματος.Τυγχάνει γενικευμένης αποδοχής η ανάγκη εμβάθυνσης και θεμελίωσης της συνεργασίας μεταξύ των υπεύθυνων φορολόγησης για την αντιμετώπιση των εν λόγω προκλήσεων. Ωστόσο, η συνεργασία δεν μπορεί να επιβληθεί με Diktat, αλλά πρέπει να αναδύεται από τη δημιουργία σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ των εθνικών διοικήσεων, με την εμπέδωση της ενάρμοστης αγωγής εκ μέρους των αρμοδίων και τον εφοδιασμό τους με τις κατάλληλες ρυθμίσεις.
Το FISCALIS αποτελεί την κοινοτική συνεισφορά σε αυτό το δυσχερές αλλά αναγκαίο έργο, για την υλοποίηση του οποίου ακολουθούνται τριες κατευθυντήριες γραμμές: πρώτον, οι ανταλλαγές, τα σεμινάρια και οι πολύπτυχοι έλεγχοι, που θα προσφέρουν στους αρμοδίους των μεμονωμένων κρατών τη δυνατότητα στενής συνεργασίας και αμοιβαίας μελέτης των αντίστοιχων μεθόδων εργασίας. Αυτή η ανταλλαγή εμπειριών είναι ο θεμέλιος λίθος στην προσπάθεια δημιουργίας του απαραίτητου κλίματος εμπιστοσύνης. Δεύτερον, μέσω των συστημάτων πληροφορικής, θα είναι εφικτή η διάθεση του τεχνικού εξοπλισμού που θα αξιοποιηθεί για την προώθηση της συνεργασίας. Τέλος, οι συντονισμένες ενέργειες κατάρτισης των κρατών μελών αποβλέπουν στην απαραίτητη εκπαίδευση των αρμοδίων των μεμονωμένων κρατών ώστε να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της συνεργασίας.
Η Επιτροπή πρέπει να καταβάλει άμεσα κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε οι τροπολογίες του Κοινοβουλίου να αποσπάσουν το έντονο ενδιαφέρουν του Συμβουλίου, για τη διατύπωση της κοινής θέσης. Δεδομένης της ευρύτατης αποδοχής της σημασίας της ταχύτατης υιοθέτησης του προγράμματος FISCALIS, ευλεπιστώ ότι η κοινή θέση του Συμβουλίου θα εγκριθεί από το Κοινοβούλιο.
Μαζί με τις ευχαριστίες μου για τις παρεμβάσεις όλων όσων υποστήριξαν το πρόγραμμα, και πρώτα απ' όλα προς τον κ. Secchi, απευθυνόμενος στον κ. Blokland σχετικά με τα θέματα που έθιξε, θα ήθελα να προσθέσω μόνο ότι, η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του προγράμματος θα αποτελέσει αντικείμενο μεγίστης προσοχής, ενώ η ανάγκη της από κοινού χρηματοδότησης, μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών, ενστερνίζεται βαθιά στην ίδια τη διατύπωση του προγράμματος FISCALIS. Εκτός από την επικοινωνία και το σύστημα ανταλλαγών πληροφοριών, όπου η οριοθέτηση είναι πολύ συγκεκριμένη, μπορούμε να διαβεβαιώσουμε τον αξιότιμο κ. Blokland για την ευρύτατη προώθηση της κοινής χρηματοδότησης στα πλαίσια του προγράμματος FISCALIS.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στις τηλεπικοινωνίες
Πρόεδρος.
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0361/97 ) του κ. Medina Ortega, εξ ονόματος της αντιπροσωπίας του Κοινοβουλίου στην Επιτροπή Συνδιαλλαγής σχετικά με το κοινό σχέδιο που ενέκρινε η Επιτροπή Συνδιαλλαγής για την οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της προσωπικής ζωής στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, και ιδιαίτερα των ψηφιακών δικτύων, στην ολοκλήρωση των υπηρεσών (RNIS) και των δημοσίων κινητών ψηφιακών δικτύων (C40571/97-00/0288(COD)).

Medina Ortega
Κύριε Πρόεδρε, ελπίζω τουλάχιστον ο Πρόεδρος να με παρακολουθεί, εφόσον πρόκειται για ένα θέμα που το γνωρίζει, ως διαπρεπής νομικός και μέλος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών.
Θα έλεγα πως αυτή η οδηγία θυμίζει την "Μεταμόρφωση» -όχι την "Μεταμόρφωση» του Κάφκα, αλλά ίσως τις πιο ευχάριστες "Μεταμορφώσεις» του Οβίντιο, εκείνου του ρωμαίου ποιητή- γιατί με άλλο όνομα εμφανίστηκε και κατέληξε με άλλο διαφορετικό. Εμφανίσθηκε με ένα συγκεκριμένο περιεχόμενο και κατέληξε με ένα άλλο, επίσης διαφορετικό.
Η οδηγία εμφανίσθηκε πριν από επτά χρόνια. Ίσως αυτό να μην αποτελεί μια μακρά περίοδο στην ιστορία των λαών, αλλά όμως στην ιστορία μιας νομοθετικής διαδικασίας όντως αποτελεί μεγάλο χρονικό διάστημα. Μοιάζει σαν να έχουν περάσει 20 χρόνια από τότε που η Επιτροπή, για πρώτη φορά, υπέβαλλε την πρόταση οδηγίας. Εκείνη την εποχή είχε άλλο όνομα. Λεγόταν πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα και κυρίως στο πλαίσιο του ψηφιακού δικτύου ενοποιημένων υπηρεσιών (RNIS) και των δημοσίων ψηφιακών κινητών δικτύων.
Μου ήταν δύσκολο να εξηγήσω το τι έκανα γιατί κανείς δεν γνώριζε περί τίνος επρόκειτο. Και πιστεύω πως ούτε η Επιτροπή το γνώριζε, γιατί όντως έμοιαζε σαν να μπαίναμε σε μια μαγική περιοχή, κάτι καινούριο.
Έπειτα, με το πέρασμα του χρόνου, άρχισαν να ξεδιαλύνουν και να εξαφανίζονται τα σύννεφα που υπήρχαν μέχρι τότε και το Συμβούλιο -πιστεύω κατά σωστή κρίση- έκανε τελικά αποδεκτή μια πρόταση τροποποίησης της ονομασίας, αυτής της λίγο πιο απλουστευμένης ονομασίας της προστασίας της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα. Πιστεύω πως όλα αυτά περί ψηφιακών κινητών δικτύων και ψηφιακού δικτύου ολοκληρωμένης τηλεόρασης κ.λπ, ήταν απλώς ένα είδος μαγικής προσθήκης που στην πραγματικότητα δεν προσέθετε τίποτα το νέο στο περιεχόμενο της οδηγίας. Επομένως, έχουμε μια ονομασία περισσότερο απλουστευμένη αλλά που όμως δεν είναι ακόμη πολύ γνωστή στην κοινή γνώμη.
Η οδηγία υποβλήθηκε ως ένα είδος παραρτήματος στην Οδηγία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής όσον αφορά τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, μια οδηγία που είχε καλό τέλος: κατέληξε με την επίτευξη συμφωνίας ανάμεσα στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο, δίχως να είναι απαραίτητη η προσφυγή στην συνδιαλλαγή.
Το θέμα είναι ότι ανάμεσα στην οδηγία που υπέβαλε η Επιτροπή το 1990 και την άλλη, που έξι χρόνια αργότερα υποβλήθηκε εκ νέου από το Συμβούλιο και την Επιτροπή, υπήρχε μια τεράστια διαφορά, τόσο μεγάλη που εγώ, στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Προστασίας των Καταναλωτών, έθεσα το ενδεχόμενο αίτησης μιας νέας διαβούλευσης. Αργότερα η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο μας εξήγησαν πως τελικά οι αλλαγές δεν ήταν τόσο σημαντικές, πως είχε μόνο προσαρμοσθεί στην Οδηγία για την προστασία των δεδομένων, πως είχαν ληφθεί υπόψη κάποιες νέες εξελίξεις, και η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Προστασίας των Καταναλωτών, τελικά το Κοινοβούλιο, για να μην καθυστερήσει περισσότερο την διαδικασία, την έκανε δεκτή.
Και τότε, στο πλαίσιο μιας νέας πλέον, διαφορετικής διαδικασίας, πιστεύω πως προχωρήσαμε καλά, πως υπήρξε πρόοδος. Κυρίως το Κοινοβούλιο τόνισε μερικά θέματα. Για μένα το πιο σημαντικό, από την άποψη των αρχών, είναι η επικουρικότητα. Η επικουρικότητα είναι μια από αυτές τις λέξεις που γεμίζουν το στόμα αυτών που τις προφέρουν αλλά που όμως δεν ξέρουν περί τίνος πρόκειται. Και συγκεκριμένα το να μιλάμε για επικουρικότητα στον χώρο των τηλεπικοινωνιών μου φαίνεται ως η μεγαλύτερη ανοησία, γιατί αν υπάρχει ένας τομέας στον οποίο δεν υπάρχει επικουρικότητα, αυτός, σχεδόν εξ ορισμού, είναι ο τηλεπικοινωνιακός. Και το Συμβούλιο έκανε δεκτές αυτές τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου ούτως ώστε, αυτή τη στιγμή, να μην παρουσιάζεται στην οδηγία η λέξη επικουρικότητα. Από την άλλη, το Κοινοβούλιο συμφωνούσε με το Συμβούλιο ότι αποστολή μιας οδηγίας δεν είναι να παρέχει έναν διεξοδικό κανόνα Αυτή θα ήταν η αποστολή ενός κανονισμού.
Επομένως, πιστεύω πως έχουμε φτάσει σε ένα καλό σημείο ισορροπίας. Αφενός, η επικουρικότητα εξαφανίζεται. Δηλαδή, σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει επικουρικότητα. Υπάρχει ένας κοινοτικός κανονισμός και, έπειτα, αυτό που συμβαίνει είναι ότι, όσον αφορά την εθνική ανάπτυξη, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο αφήνουν τις εθνικές νομοθεσίες να αναλάβουν την ανάπτυξη της νομοθεσίας, σύμφωνα με την φύση της οδηγίας, η οποία είναι δεσμευτική όσον αφορά τον σκοπό αλλά αφήνει στο κριτήριο των κρατών μελών την επιλογή των μέσων για την υλοποίησή της, κάτι που είναι τελείως διαφορετικό από την επικουρικότητα.
Και τώρα θα υπεισέλθω σε κάποια μικρά ζητήματα που έχουν επίσης τεχνική σημασία και επιπτώσεις από οικονομικής απόψεως, όπως είναι το θέμα της αναγνώρισης της δυνατότητας μαγνητοφώνησης συνδιαλέξεων στο πλαίσιο εμπορικών συναλλαγών, με σκοπό την παροχή αποδεικτικών στοιχείων μιας εμπορικής συναλλαγής, προκειμένου να εξασφαλισθεί η πραγματοποίηση της συναλλαγής. Και επίσης ένα ζήτημα, το οποίο στο τέλος μας περιέπλεξε πολύ, και αφορούσε την αναγνώριση της δυνατότητας χρέωσης για την μη καταχώρηση των προσωπικών στοιχείων ενός συνδρομητή σε κατάλογο συνδρομητών. Μοιάζει να είναι αντίθετα από ότι θα έπρεπε να είναι κανονικά. Θα έπρεπε να υπάρχει χρέωση για την καταχώρηση των προσωπικών στοιχείων ενός συνδρομητή σε κατάλογο συνδρομητών και ο συνδρομητής να διατηρεί το δικαίωμα να μην πληρώσει αν αυτά δεν καταχωρηθούν. Αλλά φαίνεται πως στον τομέα των τηλεπικοινωνιών τα πράγματα περιπλέκονται τόσο ώστε τελικά να συμβαίνει το αντίθετο από αυτό που θα αναμενόταν να συμβεί.
Συνολικά, πιστεύω πως εργαστήκαμε καλά. Το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο επέδειξαν την καλύτερη βούληση, επίσης η Επιτροπή εργάστηκε και συνεργάστηκε και καταλήξαμε σε μια συμφωνία -έπειτα από ένα λογικό διάστημα συζητήσεων- έτσι ώστε αυτή η νέα κοινή οδηγία του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου να αποτελεί καλό παράδειγμα συνεργασίας και εφαρμογής της διαδικασίας της συναπόφασης.

Gebhardt
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, δεν μπορώ παρά να δώσω δίκιο στον εισηγητή. Κατά την εφαρμογή νέων τεχνολογιών, δεν πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο η τεχνολογία, αλλά πάντα ο άνθρωπος. Τα ατομικά του δικαιώματα και οι ατομικές του ανάγκες έχουν προτεραιότητα και πρέπει οπωσδήποτε να προστατεύονται. Όσο αυτονόητη κι αν ακούγεται αυτή η διαπίστωση, τόσο δύσκολο είναι συχνά να την κάνει κανείς πράξη. Αυτό μας το έδειξει γι' άλλη μια φορά το ιστορικό της οδηγίας για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των τηλεπικοινωνικών. Ήταν ένας δρόμος μακρύς και δύσβατος, που πήρε καλό τέλος μόνο στην διαδικασία συνδιαλλαγής.
Η οδηγία συμπληρώνει την γενική οδηγία προστασίας των προσωπικών δεδομένων ενόψει των τεχνικών δυνατοτήτων των συγχρόνων τηλεπικοινωνιακών δικτύων. Δίνει στην προστασία των δεδομένων κατά τις τηλεπικοινωνίες εξίσου μεγάλη σημασία με εκείνη της προστασίας της υγείας, για την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει θεσπίσει σε πολλούς τομείς της ζωής μας αυστηρά κριτήρια. Αυτό το υψηλό επίπεδο είναι απόλυτα αναγκαίο για την προστασία προσωπικών δεδομένων και την οριοθέτηση της ιδιωτικής ζωής των ατόμων απένταντι στους τρίτους.
Διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος να θυσιάσουμε την ατομικότητα μεμονομένων ανθρώπων στον βωμό των δυνατοτήτων μιας καθ' όλα ευπρόσδεκτης και απαραίτητης τεχνολογίας και να τους παραδώσουμε απροστάτευτους στην οκονομική απληστεία εκείνων που έχουν την κυριαρχία πάνω στις τηλεπικοινωνίες.
Με άλλα λόγια: έπρεπε να φθάσουμε σε μία ατομική προστασία που να αφήνει τον καθένα να αποφασίσει μόνος τους σε ποιο βαθμό θα τον πλησιάσουν οι σύγχρονες τηλεπικοινωνίες. Επιτρέψτε μου να αναφέρω το παράδειγμα της άμεσης πώλησης μέσω φαξ ή τηλεφώνου. Ποιος δεν έτυχε να εκνευριστεί ποτέ εξαιτίας του ανεπιθύμητου τηλεφωνήματος ενός ασφαλιστικού πράκτορα σε μια ακατάλληλη στιγμή; Αυτό θα σταματήσει όταν τεθεί σε ισχύ η οδηγία. Τότε, τέτοιες και παρόμοιες εφαρμογές της τηλεπικοινωνιακής τεχνολογίας θα απαιτούν την συγκατάθεση των ενδιαφερομένων. Υπερασπίζομαι το αποτέλεσμα της συνδιαλλαγής, επειδή πέτυχε διατηρώντας υψηλή ατομική προστασία να μην χάσει από τα μάτια τον δεύτερο σημαντικό στόχο: πρέπει να διασφαλίζεται η ελεύθερη διακίνηση των υπηρεσιών.
Επιτρέψτε μου να αναφέρω τελειώνοντας ένα σχεδόν παράξενο παράδειγμα για το πώς βρέθηκε σε κίνδυνο η απρόσκοπτη ανταλλαγή δεδομένων. Ενόψει δικτύων που θα περιελάμβαναν όλο τον κόσμο, υπήρξε στ' αλήθεια η ιδέα να ρυθμιστεί, τιτλοφορούμενη ως αποκέντρωση, η τηλεπικοινωνία στην Ευρώπη, διαφορετικά από χώρα σε χώρα. Εδώ προφανώς κάποιος μπέρδεψε το εμπόριο με την επικοινωνία. Εμείς κατορθώσαμε να το εμποδίσουμε και αυτό είναι καλό!

Palacio Vallelersundi
Κύριε Πρόεδρε, αξίζει τον κόπο που βρισκόμαστε εδώ σήμερα, τόσο αργά το βράδυ, λόγω της ικανοποίησης που λαμβάνουμε βλέποντας ότι η οδηγία σχετικά με την επεξεργασία των στοιχείων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής -όπως πολύ καλά το επεσήμανε ο εισηγητής- ολοκληρώνεται. Ολοκληρώνεται μετά από μια πορεία η οποία, με απλά λόγια, μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μακρά και περίπλοκη. Από τις δεκατρείς τροπολογίες που συζητήθηκαν κατά την δεύτερη ανάγνωση, οι ένδεκα αποτέλεσαν αντικείμενο της τελευταίας αυτής φάσης της διαδικασίας συναπόφασης και για όλες αυτές η Επιτροπή Συνδιαλλαγής συμφώνησε σε ένα κοινό και ικανοποιητικό κείμενο.
Για αυτόν τον λόγο η Ομάδα του ΕΛΚ θα υπερψηφίσει αυτό το κείμενο και δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία πως η ολομέλεια αυτού του Σώματος, κυρώνοντας αύριο τα συμφωνηθέντα, θα επιδείξει την ικανότητά της να επιτυγχάνει ρεαλιστικές δεσμεύσεις, διατηρώντας σταθερή στάση όσον αφορά θέσεις αρχής σχετικά με την προστασία του δικαιώματος των πολιτών για ιδιωτική ζωή και των νομίμων συμφερόντων των νομικών προσώπων σε αυτήν την θύελλα των νέων τεχνολογιών και των επικοινωνιών.
Είχα επισημάνει πως σήμερα φτάνει στο τέλος της μια μακρά διαδικασία, και πρέπει να επισημάνουμε, κύριε Πρόεδρε και κύριε Επίτροπε, εξ ονόματος της Ομάδας μου και εξ ονόματός μου, την θαυμάσια διαχείριση του θέματος από τον εισηγητή, τον κ. Medina Ortega, την οποία έχουμε ήδη διαπιστώσει και άλλες φορές, αλλά που όμως έλαβε ιδιαίτερη σημασία σε αυτή την τόσο περίπλοκη όσο και λεπτή φάση της συνδιαλλαγής.
Όντως -το επεσήμανε ο εισηγητής-, η πρώτη πρόταση χρονολογείται στο 1990, αλλά η υιοθέτησή της πραγματοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια. Και σε αυτόν τον πρωτοποριακό τομέα όπου η ταχύτητα και οι τεχνολογικές μεταβολές, ιδίως η εισαγωγή του ψηφιακού δικτύου ολοκληρωμένων υπηρεσιών, της αμφίδρομης τηλεόρασης ή των κατά παραγγελία προγραμμάτων βίντεο, δημιουργούν τεράστιες εντάσεις στην κοινωνία, φαίνεται μέχρι ποιο σημείο η συνοχή μιας πραγματικής ευρωπαϊκής κοινωνίας εξαρτάται από την ικανότητά μας να δώσουμε λύσεις σε αυτά τα προβλήματα. Γιατί μπορεί να υπάρξει μια Οικονομική και Νομισματική Ένωση με τραπεζίτες και εμπόρους, αλλά δεν μπορεί να υπάρξει μια Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς πολίτες, και δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι πολίτες ενδιαφέρονται για το ενιαίο νόμισμα και την ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών, αλλά δείχνουν ολοένα και περισσότερο να ανησυχούν -και πάρα πολύ μάλιστα- για την προστασία των προσωπικών τους δικαιωμάτων και, συγκεκριμένα, για αυτό το δικαίωμα της προσωπικής ζωής.
Ένδεκα ήταν, όπως είπα, οι τροπολογίες που συζητήθηκαν και, ανάμεσα στα αντιφατικά ζητήματα, επεσήμανε ο εισηγητής την ικανοποιητική λύση που δόθηκε κατόπιν αιτήσεως του Κοινοβουλίου, ότι οι νόμιμες άδειες για την μαγνητοφώνηση των συνδιαλέξεων θα παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 14.1 της γενικής οδηγίας για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Και επετεύχθη. Και επετεύχθη με μια λύση ευέλικτη και έξυπνη η οποία δίνει διέξοδο στην εύλογη ανησυχία των οικονομικών τομέων για την μαγνητοφώνηση των συνδιαλέξεων με σκοπό την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, στην οποία επίσης αναφέρθηκε ο εισηγητής.
Εγώ θα ήθελα να επισημάνω άλλα ζητήματα τα οποία μου φαίνονται σημαντικά. Συγκεκριμένα, την τροπολογία που έθεσε το Κοινοβούλιο στην αιτιολογική σκέψη 25, η οποία επίσης αναφέρεται στην θύελλα της επιτροπολογίας. Εδώ το Κοινοβούλιο ζήτησε να μην γίνει χρήση της διαδικασίας αυτής πέρα από το πλαίσιό της, και πιστεύω πως η λύση η οποία επετεύχθη με αυτή την διαδικασία συνδιαλλαγής όσον αφορά τα όρια της επιτροπολογίας αποτελεί καλό προηγούμενο για μελλοντικές νομοθετικές πράξεις.
Κατά τη γνώμη μου ξεχωρίζει επίσης η λύση που βρέθηκε μπροστά στην αίτηση αυτής της Συνέλευσης όσον αφορά την εγγύηση για τα δικαιώματα για ιδιωτική ζωή των νομικών προσώπων. Εκτιμούσαμε κατά την δεύτερη ανάγνωση πως, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, πρέπει να προστατεύονται, για παράδειγμα οι μικρές επιχειρήσεις, από τους τόσο συχνούς κατακλυσμούς διαφημιστικού υλικού που δεν έχει ζητηθεί, οι οποίοι μπορούν να αποτελέσουν αβάσταχτο φορτίο για την καλή τους διαχείριση. Λοιπόν, επίσης αντανακλάται αυτή η ανησυχία.
Και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Έχει επίσης επιλυθεί αυτό που περιέχεται στην τροπολογία 9, της μη αναγραφής των προσωπικών στοιχείων σε τηλεφωνικό κατάλογο, όπως είπε ο εισηγητής, και πιστεύω πως σήμερα, τόσο αργά το βράδυ, δεν μας μένει παρά να χαρούμε για την καλή συνεργασία ανάμεσα στα θεσμικά όργανα, τα οποία επέτυχαν την εξεύρεση μιας λύσης σε αυτό το αναμφίβολα δύσκολο πρόβλημα.

Schφrling
Κύριε Πρόεδρε, όπως ελέχθη προηγουμένως εδώ, πέρασαν σχεδόν 7 χρόνια από τότε που η Επιτροπή κατέθεσε αυτή την πρόταση περί προστασίας των προσωπικών δεδομένων και της προσωπικής ζωής στα δημόσια ψηφιακά τηλεφωνικά δίκτυα, π.χ. τα δίκτυα GSM και ISDN. Ο σκοπός ήταν να εγγυάται η πρόταση την προστασία για όλους τους πολίτες της ΕΕ αναφορικά με τα στοιχεία που υπάρχουν σ' αυτά τα διάφορα δημόσια και ιδιωτικά αρχεία.
Κατά την δεύτερη ανάγνωση το Κοινοβούλιο ενέκρινε την πρόταση με επιφυλάξεις για 13 τροπολογίες, μεταξύ άλλων την τροπολογία που αφορούσε το να μπορεί να έχει κανείς δωρεάν απόρρητο αριθμό τηλεφώνου. Το Συμβούλιο δεν μπορούσε να δεχτεί όλες αυτές τις προτάσεις, ιδιαίτερα την πρόταση για απόρρητο αριθμό τηλεφώνου, γι' αυτό το θέμα παραπέμφθηκε στην Επιτροπή Συνδιαλλαγής. Δεν νομίζω ότι έχει πραγματικά επιλυθεί το ζήτημα κατά πόσον ο απόρρητος αριθμός τηλεφώνου θα επιβαρύνεται με τέλη ή όχι, δηλαδή όταν πρόκειται γι' αυτού του είδους την καταγραφή των πολιτών, εάν τότε θα έχει κανείς δικαίωμα να μείνει, δωρεάν, εκτός ενός τέτοιου αρχείου. Αφορά επίσης άτομα που είναι ιδιαιτέρα εκτεθειμένα.
Νομίζω πράγματι ότι το Κοινοβούλιο έχει διολισθήσει λίγο από την αρχική του τοποθέτηση. Όταν επήλθε συμφωνία στην αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου γι' αυτήν την συμβιβαστική πρόταση, ήταν παρόντες όντως τέσσερα άτομα, όταν στην πραγματικότητα πρέπει να είναι δεκαπέντε. Νομίζω επίσης ότι μπορεί κανείς γενικά να συζητήσει εάν αυτό είναι ένα θέμα που απαιτεί από μία κοινοτική οδηγία να καθορίσει δεσμευτικούς κανόνες για τα κράτη μέλη, διότι δεν υπάρχει πλήρης κάλυψη των συμφερόντων των καταναλωτών και αυτοί δεν προστατεύονται πλήρως. Ως εκ τούτου, η Ομάδα μου σκέφτεται όντως να καταψηφίσει την πρόταση.

Mosiek-Urbahn
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, εδώ έπρεπε να συμφωνήσουν έντονα αντιμαχόμενα συμφέροντα. Από τη μια, έπρεπε ναβρεθεί ένας συμβιβασμός μεταξύ της ανάγκης των πολιτών της Ευρώπης να προστατεύουν όσο γίνεται περισσότερο την ιδιωτική τους ζωή και του ενδιαφέροντος των ασχολούμενων με τις δημόσιες τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες για μία εκτεταμένη και αποτελεσματική εξυπηρέτηση. Έπρεπε να γίνει εναρμόνιση σε ευρωπαίκό επίπεδο, από την άλλη όμως έπρεπε επίσης να ικανοποιηθούν τα διαφορετικά συμφέροντα των κρατών μελών. Έπρεπε να βρεθεί μία ρύθμιση που να είναι σε μεγάλο βαθμό προσανατολισμένη στα δεδομένα της οδηγίας πλαισίου για την προστασία των φυσικών προσώπων κατά την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, συγχρόνως όμως να είναι και ανοιχτή σε μελλοντικές εξελίξεις.
Οι λύσεις που δόθηκαν κατά διαδικασία συνδιαλλαγής ικανοποιούν όλα αυτά τα αιτήματα. Επιτρέψτε μου να αναφέρω επιλεκτικά τρία σημεία. Πρώτον: τώρα πια έχουν καθοριστεί σαφώς οι προϋποθέσεις για την καταγραφή τηλεφωνικών συνδιαλέξεων. Η σχετική διατύπωση στην κοινή θέση, που ήταν πολύ ασαφής και θα είχε οδηγήσει σε ανομοιογενή εφαρμογή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, βελτιώθηκε. Συγχρόνως, όμως, ικανοποιήθηκε και το δικαιολογημένο ενδιαφέρον των κρατών μελών για την προστασία της δημόσιας ασφάλειας και τάξης με την νέα κατ' εξαίρεση ρύθμιση.
Δεύτερον: βέβαια, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπόρεσε να επιβάλει το αίτημά του να μην πληρώνει καθόλου τέλη όποιος δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο συνδρομητών. Από την άλλη, όμως, επιτεύχθηκε για το σημείο αυτό ένας ικανοποιητικός συμβιβασμός, μια και τα έξοδα που πρέπει να ληφθούν υπόψη και που πραγματικά δημιουργούνται, προσδιορίζονται με σαφήνεια στο κείμενο της οδηγίας και θα είναι χαμηλά.
Τρίτον: ο συμβιβασμός εγγυάται τώρα, πέρα από την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων φυσικών προσώπων, μεγαλύτερη προσοχή των δικαίων συμφερόντων των νομικών προσώπων. Αυτό από την μία εμποδίζει την ανομοιογενή εφαρμογή της οδηγίας, από την άλλη οι ΜΜΕ προστατεύονται από το να περιλαμβάνονται σε δημόσιους καταλόγους, αλλά και από ανεπιθύμητα τηλεφωνήματα.
Θετικό είναι το ότι στο τέλος της νομοθετικής διαδικασίας επιτεύχθηκε η σύνταξη ενός κειμένου οδηγίας απλουστευμένου και καλύτερα κατανοητού, το ότι η ορολογία και η κατάσταση των πραγμάτων προσαρμόστηκαν κατά κύριον λόγο στην οδηγία πλαίσιο για την προστασία των δεδομένων, έτσι ώστε να προλαμβάνονται οι διαφορετικές ερμηνείες, καθώς και το ότι οι δύο αυτές οδηγίες πρέπει να έχουν εφαρμοστεί μαζί -τουλάχιστον στα ουσιώδη σημεία τους- μέχρι τις 24 Οκτωβρίου 1998 από τα κράτη μέλη. Ο συμβιβασμός που επιτεύχθηκε τεκμηριώνει την πολιτική βούληση της Ένωσης να δημιουργήσει ένα ενιαίο ευρωπαϊκό πρότυπο για την επεξεργασια προσωπικών δεδομένων και για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, ειδικά στο ΨΔΕΥ και στο δίκτυο της ψηφιακής κινητής τηλεφωνίας.

Oddy
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τον εισηγητή, κ. Medina Ortega, που επέδειξε, όπως πάντα, εξαιρετική εργατικότητα. Φαίνεται ότι ειδικεύεται σε δύσκολες εκθέσεις, τεχνικής φύσεως, αλλά τα καταφέρνει πάντα πολύ καλά.
Αυτή η έκθεση καλύπτει δύο κύρια θέματα: (1) την προστασία δεδομένων και (2) τη νέα τεχνολογία. Η προστασία δεδομένων είναι μία σημαντική αρχή για τις ελευθερίες του πολίτη. Έχουμε το δικαίωμα να ξέρουμε τι πληροφορίες υπάρχουν για μας και να διορθώσουμε ό, τι δεν ισχύει.
Το δεύτερο θέμα είναι η νέα τεχνολογία. Κάποιος μου περιέγραψε τις νέες τεχνολογικές επινοήσεις ως εφάμιλλες με τη μετάβαση από τα ιστιοφόρα στα ατμόπλοια που έλαβε χώρα τον περασμένο αιώνα. Αυτό σημαίνει ότι τώρα είναι πολύ πιο ταχεία η πρόσβαση σε όλα τα είδη δεδομένων, καθώς επίσης ότι πολύ περισσότερα δεδομένα μπορούν να αποθηκευθούν στους υπολογιστές από ό, τι μπορούσαν να καταγραφούν παλιά σε χειρόγραφα έγγραφα, ενώ παράλληλα η πρόσβαση σ' αυτά είναι πολύ πιο γρήγορη. Το γεγονός αυτό θέτει νέα προβλήματα. Πρέπει να βρεθούν νέες λύσεις. Μπορούμε να αντλήσουμε κάποια λογικά συμπεράσματα από την έκθεση που ετοίμασε ο κ. Medina Ortega.
Θα ήθελα να εκφράσω τη υποστήριξή μου προς αυτή την έκθεση.

Monti
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Medina Ortega και τα άλλα μέλη της ομάδας συνδιαλλαγής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τους βουλευτές Palacio, de Clercq και Imbeni, για τις προσπάθειες επίτευξης θετικής έκβασης. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαδραμάτισε πρωταρχικής σημασίας ρόλο σε όλες τις φάσεις της διαδικασίας και οφείλουμε να παραδεχθούμε την εκ μέρους του αποτελεσματική διαφύλαξη της οδηγίας. Στη διάρκεια της συνδιαλλαγής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνέβαλε ουσιαστικά στη διασφάλιση των δικαιωμάτων των πολιτών σχετικά με τις διατάξεις για την εχεμύθεια των επικοινωνιών και τους δημόσιους καταλόγους συνδρομητών.
Όπως αναφέρθηκε, η πορεία της οδηγίας είναι μακρόχρονη, καθώς χρονολογείται πριν από επτά χρόνια και πλέον, ενώ χάρη στον καταλυτικό ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατάφερε πάντα να συγκαταλέγεται ανάμεσα στην εκάστοτε ημερήσια διάταξη, ακόμη και όταν μερικοί θεωρούσαν ότι το ζήτημα μπορούσε να αφεθεί στην επικουρικότητα. Αποδείχθηκε η ορθότητα της άποψης του Κοινοβουλίου. Σήμερα, η τεχνολογική πρόοδος και οι εξελίξεις της αγοράς επιβάλλουν την ευρύτατα πια αναγνωρισμένη ανάγκη διασφάλισης κοινοτικού επιπέδου προστασίας των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Η οδηγία αντιπροσωπεύει σημαντικό στοιχείο του νομικού πλαισίου για την εσωτερική ελευθερωμένη αγορά των τηλεπικοινωνιών. Το ελάχιστο πακέτο διατάξεων για την προστασία των καταναλωτών θα συμβάλει στη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης στην κοινωνία της πληροφορίας.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω επίσης το ενδιάφερον των τρίτων χωρών για την κοινοτική προσέγγιση στη διαφύλαξη των ατομικών δεδομένων και στην προστασία της ιδιωτικής ζωής. Δεδομένου του ένθερμου ενδιαφέροντος των τρίτων χωρών, προβάλλει η επιτακτική ανάγκη αφενός μεν της διασφάλισης της σωστής εφαρμογής της οδηγίας σε εθνικό επίπεδο από τον μήνα Οκτώβριο του 1998, αφετέρου δε και του κατάλληλου επιπέδου προστασίας στην παγκόσμια αγορά των τηλεπικοινωνιών.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00-

Φορητότητα των αριθμών και επιλογή φορέα
Προέδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την συζήτηση της έκθεσης (A4-0346/97), του κ. van Velzen, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής, σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την τροποποίηση της οδηγίας 97/33ΕΚ για την φορητότητα των αριθμών και την προεπιλογή φορέα (COM(97)0480 - C4-0515/97-97/0250(COD)).

van Velzen, W.G.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, συνάδελφοι, μετά από λίγες εβδομάδες η ελευθέρωση της αγοράς τηλεπικοινωνιών θα είναι γεγονός στα περισσότερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καταρχάς υπήρξαν πολλές επιχειρήσεις που μπορούν να επωφεληθούν από την ελευθέρωση του τομέα των τηλεπικοινωνιών. Παράλληλα χαίρομαι ιδιατέρως που με την πρόταση για την φορητότητα των αριθμών και την προεπιλογή φορέα , που έχει κατατεθεί, προσφέρεται πλέον και στους απλούς καταναλωτές η δυνατότητα να επωφεληθούν από την εξέλιξη αυτή.
Η πρόταση της Επιτροπής για την τροποποίηση της οδηγίας για τις διασυνδέσεις ανταποκρίνεται σε σημαντικά σημεία στις απόψεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως αυτές εκφράζονται στο ψήφισμά του της 17ης Ιουλίου 1997, την εισήγηση του οποίου είχα την τιμή να αναλάβω πρόσφατα. Έχει μεγάλη σημασία για τον καταναλωτή να είναι πραγματικά σε θέση να απολαμβάνει των πλεονεκτημάτων μιας ελευθερωμένης αγοράς τηλεπικοινωνιών. Η πρόταση δεν οδηγεί μόνο στην βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, αλλά θα προάγει και τον ανταγωνισμό στην αγορά, με αποτέλεσμα την πτώση των τιμών.
Κύριε Πρόεδρε, η πρώτη τροποποίηση της οδηγίας για τις διασυνδέσεις αφορά την φορητότητα των αριθμών. Πρόκειται για την δυνατότητα της διατήρησης ενός αριθμού τηλεφώνου σε περίπτωση αλλαγής φορέα . Πρόκειται για ένα ιδιαιτέρως αποτελεσματικό μέσο για την προαγωγή του ανταγωνισμού, δεδομένου ότι οι καταναλωτές που επιθυμούν να προτιμήσουν έναν άλλο οργανισμό τηλεπικοινωνιών θα πάψουν πλέον να παρεμποδίζονται από κάθε είδους δυσχέρειες που αφορούν την αλλαγή του αριθμού. Εν καιρώ, η φορητότητα του αριθμού θα πρέπει να καθιερωθεί και στον τομέα της κινητής τηλεφωνίας. Θα ήθελα δε να καλέσω την Επιτροπή να υποβάλει όσο το δυνατόν το συντομότερο προτάσεις επί του σημείου αυτού.
Μία δεύτερη αλλαγή, κύριε Πρόεδρε, αφορά την προεπιλογή φορέα . Αυτό σημαίνει ότι ο καταναλωτής μπορεί να επιλέγει έναν συγκεκριμένο φορέα ιδιαιτέρως για τα υπεραστικά τηλεφωνήματα. Η προεπιλογή φορέα προσφέρει στους καταναλωτές μια άριστη μέθοδο προκειμένου να επωφεληθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα από τους καρπούς της ευρωπαϊκής πολιτικής για την ελευθέρωση της αγοράς. Εάν ληφθούν υπόψη οι υψηλές δαπάνες που συνεπάγονται τα υπεραστικά τηλεφωνήματα, η καθιέρωση του κανόνος αυτού μπορεί να προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα στους καταναλωτές και να οδηγήσει στην εξοικονόμηση εκατοντάδων φιορινιών ετησίως.
Η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής ενέκρινε μία τροπολογία η οποία προσφέρει στα κράτη μέλη που εξακολουθούν να εφαρμόζουν το πεπαλαιωμένο αναλογικό σύστημα τη δυνατότητα να αναστείλουν την καθιέρωση της επιλογής φορέα , εφόσον μπορούν να αποδείξουν ότι η καθιέρωση του νέου συστήματος θα επιβάρυνε υπέρμετρα ορισμένους οργανισμούς ή συγκροτήματα αυτών. Ευχαριστώ την κ. Read για την υποστήριξη που προσέφερε στην τροπολογία αυτή και χαίρομαι επίσης επειδή δεν έχει την πρόθεση να προτείνει περαιτέρω τροποποιήσεις.
Κύριε Πρόεδρε, κατά την εξέταση του Πράσινου Βιβλίου για την αριθμοδότηση προέκυψε ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη για την καθιέρωση πανευρωπαϊκών αριθμών. Θα μπορούσε για παράδειγμα κανείς να σκεφτεί την καθιέρωση ενός ευρωπαϊκού αριθμού για την οδική βοήθεια, ή ενός ενιαίου αριθμού κλήσεως σε περίπτωση απώλειας μίας πιστωτικής ή τραπεζικής κάρτας ή μιας κάρτας ταχυδρομικού ταμιευτηρίου. Με την καθιέρωση των αριθμών αυτών, ο χρήστης πρέπει μόνο να θυμάται έναν συγκεκριμένο ευρωπαϊκό αριθμό και όχι διάφορους περίπλοκους κωδικούς χωρών σε περίπτωση που βρίσκεται στο εξωτερικό. Η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών παραχώρησε τον αριθμό 3-8-8 στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η Επιτροπή θα αρχίσει από 1ης Ιανουαρίου 1999 με τη δοκιμή ορισμένων από τους αριθμούς αυτούς. Και θα ήθελα να καλέσω την Επιτροπή να γνωστοποιήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών αυτών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το συντομότερο δυνατόν.
Κύριε Πρόεδρε, σχετικά με τα προαναφερθέντα θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση που αφορά το 112, τον αριθμό άμεσης επέμβασης. Σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου, ο αριθμός εκτάκτου ανάγκης 1-1-2 ή 112 θα έπρεπε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση το αργότερο από τις 31 Δεκεμβρίου 1996. Τους τελευταίους μήνες εξέτασα τι συμβαίνει στην περίπτωση αυτή και διεπίστωσα ότι σε ορισμένα κράτη μέλη υπάρχουν ακόμη δυσκολίες όσον αφορά τη δυνατότητα επικοινωνίας μέσω του κινητού δικτύου τηλεπικοινωνιών, ενώ βλέπω για παράδειγμα στο Βέλγιο τα αυτοκίνητα της αστυνομίας να κυκλοφορούν φέροντας τον παλαιό αριθμό της άμεσης επέμβασης.
Κύριε Πρόεδρε, η παράλληλη διατήρηση δύο αριθμών άμεσης επέμβασης, και συγκεκριμένα ενός εθνικού και ενός ευρωπαϊκού αριθμού, δεν συμβιβάζεται με την πρόθεση καθιέρωσης ενός ενιαίου ευρωπαϊκού αριθμού άμεσης επέμβασης. Πιστεύω ότι θα ήταν σκόπιμο η Επιτροπή να αρχίσει όσο το δυνατόν συντομότερο με την διεξαγωγή μελέτης για την καθιέρωση του αριθμού 112, που έχει τόσο μεγάλη σημασία για τους πολίτες.
Κύριε Πρόεδρε, η πολιτική μου Ομάδα θα υποστηρίξει την πρόταση της Επιτροπής σχετικά με την φορητότητα των αριθμών και την δυνατότητα προεπιλογής φορέα καθώς επίσης και την τροπολογία του ΕΜΑC.

Read
Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω όπως πάντα τον εισηγητή, κ. van Velzen, για την πληρότητα του έργου του. Είμαι ευγνώμων απέναντί του και για την υποστήριξη που ο ίδιος εκδήλωσε για την τροπολογία που κατέθεσε η Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής, το σχέδιο της οποία έχω συντάξει.
Αυτή η πρόταση της Επιτροπής και η αρχή της δυνατότητας μεταφοράς αριθμού και προεπιλογής του φορέα παροχής είναι θέματα που τόσο η πολιτική μου Ομάδα όσο και εγώ υποστηρίζουμε απόλυτα. Ο λόγος που επιθυμούσα ιδιαίτερα την ψήφιση της συγκεκριμένης τροπολογίας, ήταν ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα ερωτηματικό σχετικά με το αν η προεπιλογή φορέα παροχής πρόκειται να προωθήσει τα οφέλη που συνεπάγεται η ελευθέρωση για έναν κοινό ιδιώτη καταναλωτή, αυτόν δηλαδή που πολύ σπάνια κάνει ακόμη και ένα υπεραστικό τηλεφώνημα και σχεδόν ποτέ στη ζωή του δεν κάνει διεθνή τηλεφωνήματα.
Το γεγονός ότι υπάρχει αυτό το ερωτηματικό, κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον, είναι ο λόγος ψήφισης της τροπολογίας που επιτρέπει κάποιες παρεκκλίσεις, ιδαίτερα για εκείνα τα κράτη μέλη όπου θα επιβαλλόταν υπερβολικό βάρος σε ορισμένους οργανισμούς ή κατηγορίες οργανισμών ή -κάτι που είναι σημαντικό- όπου θα υπήρχε αρνητικός αντίκτυπος στην ανάπτυξη ανταγωνισμού και την ευκαιρία επιλογής για τους καταναλωτές.
Είναι πολύ σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι αυτή η δυνατότητα παρέκκλισης δεν είναι άνευ όρων. Τα κράτη μέλη θα έπρεπε να αποδείξουν ότι έχει επιβληθεί υπερβολικό φορτίο ή ότι υπάρχει αρνητικός αντίκτυπος στους καταναλωτές, προτού να καταστεί δυνατή η εφαρμογή αυτών των παρεκκλίσεων. Κάτι τέτοιο σε καμία περίπτωση δεν υπονομεύει την αρχή, ειδικότερα, της προεπιλογής φορέα παροχής, που με τόση ευκρίνεια διατύπωσε ο κ. van Velzen. Οποιοσδήποτε από εμάς είχε κάποτε την εμπειρία να προσπαθήσει να επιλέξει ένα μακρύ νούμερο για να κάνει ένα διεθνές τηλεφώνημα, θα πρέπει να θυμάται ότι μόλις πλησιάζεις στα τελευταία νούμερα, που είναι η στιγμή που σχεδόν πάντα κάνεις ένα λάθος, έχεις σχεδόν ξεχάσει σε ποιον τηλεφωνείς και για ποιο λόγο. Οποιαδήποτε η απλοποίηση στα τηλεφωνικά νούμερα -και δεν πρόκειται φυσικά μόνο για απλοποίηση, παρέχει επίσης πραγματικό δικαίωμα επιλογής στους καταναλωτές έτσι ώστε να μπορούν να ρίξουν μία ματιά στην αγορά και να απολαμβάνουν, ως εκ τούτου, τα οφέλη του ανταγωνισμού- είναι εξαιρετικά σημαντική.
Αν και αυτό, κύριε Επίτροπε, δεν αποτελεί μέρος του κειμένου, θα ήθελα να δηλώσω ότι, ως ξεχωριστό μέλος, επιθυμώ να θέσω ένα ερώτημα στην Επιτροπή έτσι ώστε να μπορέσετε, πιθανόν μέσα σε δώδεκα μήνες από σήμερα, να μας παρουσιάσετε τον αριθμό των κρατών μελών που έχουν ζητήσει δικαίωμα παρέκκλισης, όπως επίσης τους λόγους αυτών των παρεκκλίσεων. Κάτι τέτοιο θα έδινε σ' αυτό το Κοινοβούλιο την ευκαιρία να εξετάσει και να διαπιστώσει αν οι φόβοι μου είναι αδικαιολόγητοι -κάτι που δεν το πιστεύω- οπότε αν αποδειχθεί ότι έχουν λογική βάση, τότε σίγουρα θα επιθυμούσαμε να βρούμε την ευκαιρία να επανεξετάσουμε τη δυνατότητα μεταφοράς αριθμού και προεπιλογής φορέα παροχής.
Αναθέτω την έκθεση σε εσάς και είμαι εξαιρετικά ευγνώμων στον εισηγητή που αποδέχθηκε την τροπολογία, που εγώ αρχικά συνέταξα.

Rόbig
Κύριε Πρόεδρε, η 1.1.1988 θα είναι άλλη μία ιστορική ημερομηνία για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η ελευθεροποίηση αυτού του τομέα θα μας φέρει σαφείς προόδους, και θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον κ. van Velzen, ο οποίος εντάχθηκε θαυμάσια σ' αυτόν τον τομέα εργασίας και συνέβαλε εξαιρετικά για να γίνει αυτό δυνατό.
Παρουσίασα πριν από λίγες μέρες στην Αυστρία ένα βιβλίο για τις τηλεπικοινωνίες, που εκθέτει την πρόσφατη κατάσταση των πραγμάτων στην Αυστρία. Το ενδιαφέρον υπήρξε τεράστιο. Στον τομέα αυτόν, υπάρχουν εντελώς νέες επιχειρηματικές δυνατότητες και πιστεύω ότι αυτό έχει τεράστια σημασία για το μέλλον μας και για τις θέσεις εργασίας. Ως προς τους αριθμούς, είναι πολύ σημαντικό το ότι κι αυτοί είναι σε τελευταία ανάλυση ένα σήμα. Το βλέπουμε αυτό στο τηλέφωνο ανάγκης 112, ίσως το 338 μελλοντικά να είναι το σύντομο όνομα της Ευρώπης. Καλό θα ήταν να σκεφτούμε πολύ περισσότερο στο μέλλον πόση ώθηση μπορούμε να δώσουμε στην ορθολογική οργάνωση με τέτοιους αριθμούς, από την άλλη όμως να αναλογιστούμε και το κόστος μιας τέτοιας αλλαγής. Θεωρώ ήδη για μας την ανάλυση π.χ. των συχνότερα επιλεγόμενων αριθμών μία τεράστια πρόοδο.

Plooij-Van Gorsel
Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να συγχαρώ τον εισηγητή για την σύντομη και σαφή ανάλυσή του. Δεν συμφωνούμε πάντοτε, όταν όμως συμφωνούμε πιστεύω ότι αυτό πρέπει να λέγεται. Ήδη κατά την συζήτηση με αντικείμενο το Πράσινο Βιβλίο σχετικά με την πολιτική αριθμοδότησης στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών τάχθηκα υπέρ της καθιέρωσης της φορητότητας των αριθμών και της προεπιλογής φορέα. Αυτό είναι απολύτως απαραίτητο για την καλή λειτουργία της αγοράς τηλεπικοινωνιών η οποία προσλαμβάνει παγκόσμιες διαστάσεις. Μόνο και μόνο η καθιέρωση της δυνατότητας επιλογής φορέα επιτρέπει στον καταναλωτή να επιλέγει ελεύθερα έναν συγκεκριμένο οργανισμό τηλεπικοινωνιών για τις διεθνείς συνδιαλέξεις του, ενώ η υποχρέωση της επιλογής πρόσθετων κωδικών κάθε φορά δεν μπορεί να θεωρηθεί ως φιλική προς τους χρήστες, δεδομένου ότι το επίπεδο της τεχνολογίας στα περισσότερα κράτη μέλη καθιστά σήμερα αναχρονιστική την υποχρέωση αυτή. Ωστόσο, κύριοι συνάδελφοι και κύριε Επίτροπε, η νομοθεσία πρέπει να θεσπιστεί με προσοχή και οι αγορές πρέπει να ανοίξουν σε αμοιβαία βάση. Ο κλάδος των τηλεπικοινωνιών προσφέρει απασχόληση σε πάρα πολλά άτομα και έχει πολλά να χάσει. Η Επιτροπή οφείλει να μεριμνήσει ούτως ώστε τα κράτη μέλη να μην καθυστερήσουν για λόγους προστατευτισμού την ταυτόχρονη καθιέρωση της δυνατότητας μεταφοράς ενός αριθμού και της επιλογής φορέα. Ερωτώ δε τον Επίτροπο πώς σκέφτεται να υλοποιήσει το έργο αυτό.
Συνάδελφοι, συνήθως όταν συζητάμε για θέματα που αφορούν την ελευθέρωση ή την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς, που έχει τόσο καθοριστική σημασία για τις επιχειρήσεις και κατά συνέπεια για την απασχόληση, το Σώμα είναι διαιρεμένο σε μία αριστερή και μία δεξιά πτέρυγα. Χαίρομαι λοιπόν μαζί με τον εισηγητή για το γεγονός ότι η οδηγία αυτή υποστηρίζεται ευρέως από το Σώμα, και το Συμβούλιο, το οποίο εξακολουθεί, δυστυχώς, να αποτελείται κατά τα δύο τρίτα από σοσιαλιστές υπουργούς, αποδέχεται ομόφωνα την πρόταση. Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες μας θα μπορέσουν σύντομα να επωφεληθούν από την ελευθέρωση της αγοράς τηλεπικοινωνιών, κατάσταση η οποία επιδοκιμάζεται ιδιαιτέρως από την πολιτική μου Ομάδα.

Monti
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, θα ήθελα να απευθύνω τα θερμά μου συγχαρητήρια στον εισηγητή κ. van Velzen για την απίστευτη ταχύτητα με την οποία παρουσίασε τόσο την έκθεση όσο και την πρόταση ψηφίσματος. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο για την έγκριση της διαδικασίας του κατεπείγοντος στη συζήτηση της πρότασης.
Η πρόταση οδηγίας που είχε εκπονηθεί από την Επιτροπή κατά τον Οκτώβριο του 1987 είναι η απάντηση στην πρόταση ψηφίσματος του μηνός Ιουλίου 1997, όπου υποβλήθηκε στην Επιτροπή το αίτημα της επείγουσας κατάρτισης σχεδίου οδηγίας για να υιοθετηθεί, μέχρι την 1η Ιανουαρίου του έτους 2000, η φορητότητα του αριθμού και η προεπιλογή του φορέα. Η φορητότητα του αριθμού των χειριστών και η προεπιλογή του φορέα με δυνατότητα αλλαγής πριν από κάθε κλήση είναι επινοήσεις θεμελιώδους σημασίας για την καθιέρωση πραγματικής επιλογής του καταναλωτή και θεμιτού ανταγωνισμού. Για την ευρύτατη χρήση στον επαγγελματικό τομέα, διατίθεται ήδη ο απαραίτητος εξοπλισμός για την επίτευξη ποιοτικών υπηρεσιών τηλεπικοινωνίας με ανταγωνιστικές τιμές. Για τη μικρής εμβέλειας επαγγελματική χρήση και την οικιακή χρήση είναι, αντιθέτως, πιο δύσκολη η εκμετάλλευση των πλεονεκτημάτων του ανταγωνισμού, ακόμη και στις ήδη ελευθερωμένες αγορές. Για αυτές τις τελευταίες κατηγορίες χρήσης, η οδηγία θα επιφέρει ριζική αλλαγή.
Η Επιτροπή ευχαριστεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη δική του στήριξη και δηλώνει ότι μπορεί να εγκρίνει την υπ' αριθ. 1 τροπολογία που επιτρέπει κάποια ανά περίπτωση ευλυγισία, ακόμη και όταν υφίστανται αντικειμενικές δυσκολίες στην ημερομηνία υιοθέτησης της προεπιλογής του φορέα.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ τώρα εν συντομία σε δύο σχόλια που έκανε ο κ. van Velzen στον εισαγωγικό του λόγο: καταρχάς, όσον αφορά τον ευρωπαϊκό τηλεφωνικό αριθμό πληροφοριών -το 388- και, κατά δεύτερον, τον αριθμό επειγόντων περιστατικών 112.
Η Επιτροπή ασχολείται ενεργά με την προώθηση του τεστ αποτελεσματικότητας του ευρωπαϊκού τηλεφωνικού αριθμού πληροφοριών, του 388. Σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Τηλεπικοινωνιών, τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές και τους τηλεφωνικούς οργανισμούς που ενέχονται στο πρόγραμμα, θα αναπτύξουμε ένα σχέδιο για το πειραματικό EDNS, που υπολογίζεται ότι θα τεθεί σε λειτουργία την 1η Ιανουαρίου 1999. Θα είναι φυσικά χαρά μας να αναφέρουμε κάτι τέτοιο στο Κονοβούλιο.
Όσον αφορά το θέμα του ευρωπαϊκού αριθμού επειγόντων περιστατικών 112, η Επιτροπή παρακολουθεί από κοντά την πορεία εφαρμογής του στα κράτη μέλη και θα μας ενημερώσει μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία ελέγχου.
Τέλος, θα μεταβιβάσω το αίτημα της κ. Read να αναθεωρηθούν οι αιτήσεις για παρέκκλιση που έχουν υποβληθεί στον επίτροπο Bangemann από τα κράτη μέλη. Πιστεύω ότι αυτός θα υποστηρίξει πλήρως το αίτημά της, το οποίο θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στα πλαίσια της γενικής αναθεώρησης των ρυθμίσεων, που έχει προγραμματιστεί για το 1999.

Plooij-Van Gorsel
Αντιλαμβάνομαι ότι θα θέλατε πάρα πολύ να επιστρέψετε στο σπίτι σας, ωστόσο θα ήθελα να θέσω μία ερώτηση στον επίτροπο και να τον καλέσω να μου απαντήσει πώς σκέφτεται να ελέγξει εάν και κατά πόσον όλα τα κράτη μέλη καθιερώνουν ταυτόχρονα τη δυνατότητα μεταφοράς αριθμού και επιλογής φορέα σε αμοιβαία βάση.

Monti
Κυρία Plooij-van Gorsel, η απάντησή μου δεν θα είναι πλήρως εξαντλητική. Την ανησυχία σας συμμερίζεται και η Επιτροπή. Ωστόσο, τα κράτη μέλη επέδειξαν κάποια προτίμηση για την ευλυγισία. Συνεπώς, πιστεύω ότι η πορεία προς την επίτευξη του στόχου που εσείς υποδείξατε είναι ακόμη μακρινή. Τη στιγμή αυτή αδυνατώ να σας απαντήσω με περισσότερη ακρίβεια.

Πρόεδρος
Κύρια μου, ελπίζω να σας ικανοποίησε η απάντηση αυτή. Θα κηρύξω την λήξη της συνεδρίασης υπενθυμίζοντάς σας ότι η ψηφοφορία θα πραγματοποιηθεί αύριο στις 12.00.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 23.35)

