Finansowanie wspólnej polityki rolnej
Przewodniczący
Następnym punktem porządku dnia jest sprawozdanie Jorgo Chatzimarkakisa, w imieniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej - C6-0116/2007 -.
Siim Kallas
wiceprzewodniczący Komisji. - Panie przewodniczący! Dziękuję za umożliwienie mi wygłoszenia kilku słów na temat sprawozdania dotyczącego rozporządzenia nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej. Przede wszystkim chciałbym podziękować panu Chatzimarkakisi i członkom komisji za ich wysiłki.
Wniosek Komisji zawiera dwa aspekty, które posiadają znaczenie polityczne. Pierwszym jest zapewnienie koniecznych działań wynikających z odpowiedniej części art. 53b rozporządzenia finansowego, która stanowi, że obowiązek przejrzystości i publikacja ex post przez państwa członkowskie beneficjentów musi być zapewniania przez prawodawstwo z zakresu danego sektora.
Drugim jest wzmocnienie mechanizmu, za pomocą którego zabezpieczana jest dyscyplina finansowa, poprzez nowy mechanizm obniżania-zawieszania pomocy rolnej, który jest lepiej ustrukturyzowany i bardziej przejrzysty niż obecny mechanizm już ustanowiony w rozporządzeniu oraz poprzez wprowadzenie możliwości dokonywania przez Komisję korekt finansowych w przypadku negatywnej kontroli ex post.
Komisja w pełni popiera otwartość i przejrzystość. Jednym z elementów w tym zakresie jest prawo społeczeństwa do tego, aby wiedzieć, co się dzieje w zakresie dotyczącym pomocy wspólnotowej oraz kto i jakie kwoty otrzymuje. Artykuł 53 rozporządzenia finansowego stanowi, że państwa członkowskie powinny dokonywać publikacji ex post beneficjentów. Kontynuację tego ogólnego obowiązku, w zakresie dotyczącym wydatków EAGGF i EFOGR, można znaleźć we wniosku Komisji.
Komisja bardzo nalega, aby państwa członkowskie publikowały te informacje, ponieważ w ramach wspólnego zarządzania, są one w kontakcie ze społecznością rolną i w związku z tym są w dużo lepszej pozycji niż Komisja, aby potwierdzić informacje, jakie mają być publikowane. Jestem bardzo wdzięczny za wsparcie w tej kwestii.
Komisja zaczerpnie inspirację z niektórych z zaproponowanych poprawek podczas przyjmowania prawodawstwa wdrażającego, ale nie byłoby zgodne z zasadą lepszego stanowienia prawa i uproszczenia, gdyby wszystkie - czasami bardzo techniczne - szczegóły zostały wprowadzone do rozporządzenia Komisji.
Jednakże pozwolę sobie wyjaśnić jedną kwestię. Beneficjenci muszą być informowani uprzednio o fakcie, że pewne informacje muszą być publikowane, a publikacja będzie się odbywać tylko w kontekście pełnego poszanowania mającego zastosowanie ustawodawstwa dotyczącego prawa do prywatności.
Jak państwo wiedzą, istnieje już mechanizm obniżania-zawieszania pomocy w rozporządzeniu 1290/2005. W porównaniu z tym mechanizmem, proponowany przepis oferuje nowy transparentny i efektywny mechanizm pozwalający na dalsze uproszczenie istniejącej możliwości obniżenia lub zawieszenia wypłat dla państw członkowskich w przypadku poważnych i trwałych uchybień w krajowych systemach kontroli.
Ten nowy przepis ma tę przewagę, że pewne elementy są określane z góry, aby zapewnić bardziej skuteczne wykorzystanie takiego instrumentu. Oczywiste jest, że mechanizm obniżania już istniejący będzie nadal znajdował zastosowanie do innych rodzajów przypadków. Jednakże poprawki mające na celu osłabienie mechanizmu są nie do zaakceptowania dla Komisji.
Wreszcie odnotowałem dosyć dużą liczbę poprawek, których celem jest dalsze wzmocnienie ogólnego systemu zarządzania wydatkami rolnymi, które nie są związane z naszym wnioskiem. W odniesieniu do tych poprawek myślę, że obecny dokument ustanawia właściwą równowagę i musimy dać czas wszystkim podmiotom, aby go wdrożyły przed rozpatrzeniem wszelkich zmian do przepisów, które właśnie weszły w życie niespełna rok temu.
Jorgo Chatzimarkakis  
sprawozdawca. - (DE) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Bardzo dziękuję, że znalazł pan czas, aby być tutaj dzisiaj wieczorem, mimo że jest już późno. Istotnie, kwestia, którą poddajemy pod dyskusję, nie jest nieważna ani marginalna - dotyczy ona wspólnej polityki rolnej. Chciałbym rozpocząć od przypomnienia Izbie, czym jest w rzeczywistości wspólna polityka rolna dla znacznej większości naszych blisko 500 milionów obywateli. Przede wszystkim to właśnie z myślą o tych obywatelach prowadzone są takie debaty plenarne.
Niemniej jednak można zauważyć w tym względzie, że wielu obywateli traktuje wspólną politykę rolną przede wszystkim jako reklamę dla UE - ale niestety bardzo niekorzystną reklamę. Dotacje eksportowe, rzekomo nieuczciwy handel z krajami "trzeciego świata”, skandale żywieniowe, protesty rolników, nadmierne dotacje, genetycznie modyfikowane rośliny - liczba negatywnie postrzeganych kwestii związanych ze wspólną polityką rolną jest ogromna i niezgłębiona.
Wykroczenia w zakresie wspólnej polityki rolnej znacznie przyczyniły się do negatywnej reputacji UE w wielu częściach Europy. Panie i panowie! Ta reputacja nie jest czymś, co może być tego wieczoru zignorowane. Jednakże to sprawozdanie - pod warunkiem że poprze je Rada - mogłoby nadać wspólnej polityce rolnej nowy kierunek, który jest bliższy ideom większości obywateli.
Chciałbym rozpocząć od ponownego omówienia wniosku Komisji. Zasadniczo obejmuje on cztery elementy, czyli publikację nazwisk beneficjentów wypłat rolnych; wprowadzenie możliwości zawieszenia wypłat dla państw członkowskich w ramach pierwszego filaru w przypadku poważnych naruszeń w zakresie ich systemów zarządzania i kontroli, skrócenie okresów prowadzenia przez Komisję kontroli, jeśli państwa członkowskie nie wypełniają swych zobowiązań kontrolnych (wyjątki do tzw. zasady 24-ro miesięcznej). oraz dostosowanie uprawnień w zakresie wdrażania. W kontekście politycznym wnioski dotyczące przejrzystości są z pewnością dla PE najważniejsze. W odniesieniu do nich Komisja ostatecznie wdraża decyzję Rady i Parlamentu dotyczącą budżetu na 2007 r.
W ogólności z wielkim zadowoleniem przyjmuję projekt, mimo że wniosek Komisji został przedłożony raczej późno, prawdopodobnie częściowo z uwagi na wprowadzenie kolejnych faktów do tekstu. Rozporządzenia wykonawcze Komisji dotyczące EFRROW już przewidują publikację nazwisk wszystkich beneficjentów wypłat w ramach drugiego filaru. Inne fundusze też (Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, Europejski Fundusz Rybacki, Fundusz Spójności) obecnie zawierają przepisy dotyczące publikacji. Decyzja budżetowa oznaczała, że zasadniczo przejrzystość przestała być kwestią kontrowersyjną: nie jest to już kwestia czy ale jedynie jak. Jedenaście państw członkowskich już publikuje obszernie wszystkie wypłaty.
Potrzebujemy zatem więcej przejrzystości. Brak przejrzystości doprowadził do powstania pogłosek i kampanii dezinformacji, co miało bardziej niekorzystny wpływ na WPR niż sporadyczne rzeczywiste błędy. Obecnie problemy dotyczą tylko tego jak: przede wszystkim Komisja nie podaje żadnych szczegółów dotyczących procedury i chce określić wszystkie bardziej, szczegółowe przepisy w rozporządzeniach wykonawczych. Ponieważ mamy do czynienia z ingerencją w prawo do samostanowienia w odniesieniu do danych osobowych, moje sprawozdanie proponuje pewne wyjaśnienia dotyczące tego, które dane powinny być publikowane i warunków, na jakich ma się to odbywać. Są one ściśle zgodne z opinią Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. Mimo chęci szybkiego wdrożenia ochrona danych musi być traktowana bardzo poważnie i Parlament Europejski to czyni.
Cele tego sprawozdania są następujące: większa przejrzystość, a jednocześnie bardziej zrozumiałe wymogi w zakresie ochrony danych. Ponadto opinia publiczna musi być informowana. Jak można osiągnąć tę równowagę?
Moim zdaniem zasadnicze znaczenie ma informowanie zainteresowanych stron z wyprzedzeniem, a jeżeli liczby czegoś nie znaczą, nie może być mowy o przejrzystości. A zatem proponuję wyraźniejsze rozróżnianie, na przykład zgodnie z celem interwencji. Moje sprawozdanie proponuje nazwisko, wypłatę i miejsce zamieszkania/urząd rejestracji. Obecnie przejrzystość oznacza publikację na stronach internetowych. Mówimy o tworzeniu ogólnych platform internetowych, z linkami i odnośnikami zamieszczanymi przez Komisję. Zadaniem państw członkowskich jest zapewnienie, aby te informacje były zrozumiałe za pomocą odpowiednich wyjaśnień.
Państwa członkowskie mają także prawo publikować informacje na szczeblu regionalnym, jeśli uważają to za stosowne. Poszczególne bazy danych muszą być połączone.
W Radzie, kwestia tego, kto publikuje informacje była bardzo kontrowersyjna. Zarządzanie finansami jest mieszane, a zatem państwa członkowskie posiadają wyraźne obowiązki - także na mocy art. 53b decyzji budżetowej. Poza tym publikacja przez Komisję prowadziłaby do powstania problemów ochrony prawnej, ponieważ osoby, których dotyczyłyby nieprawidłowe publikacje, musiałyby zwrócić się bezpośrednio do Europejskiego Sądu Pierwszej Instancji. Nie jest to ani przyjazne dla obywateli ani szczególnie przejrzyste. Wniosek Komisji jest prostszy, bardziej przejrzysty, łatwiejszy do zarządzania i bardziej przyjazny dla obywateli, a zatem posiada moje poparcie. Jest on zgodny z przepisami we wszystkich innych obszarach (fundusze strukturalne i przepisy mające zastosowanie do drugiego filaru).
Ponieważ publikację informacji należy postrzegać w kontekście kontroli budżetowej, moje sprawozdanie proponuje (umiarkowaną) ryczałtową grzywnę w przypadku nieopublikowania informacji. W odniesieniu do karnych obniżek finansowania chciałbym powiedzieć, że szeroko je popieram, ale są pewne kwestie, w których chciałbym, aby w większym stopniu uwzględniono zasadę proporcjonalności.
W Komisji Kontroli Budżetowej mój kolega poseł, pan Mulder, przedstawił wnioski dotyczące budżetowego wymiaru sprawy, które mogę z całego serca poprzeć. W opinii Komisji Budżetowej komisja wyraziła swoje stanowisko dotyczące aspektów przejrzystości i w dużym stopniu odpowiadają one moim wnioskom.
Panie i panowie, a w szczególności członkowie Rady! To sprawozdanie zostało jednogłośnie przyjęte w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Mam nadzieję, że zostanie ono także jutro przegłosowane znaczną większością głosów. Usilnie proszę Radę i Komisję, aby poważnie potraktowały to głosowanie przedstawicieli obywateli Europy.
Bez wątpienia będzie także korelacja pomiędzy tym sprawozdaniem i sposobem, w jaki zajmują się nim zaangażowane podmioty, a oczekiwaną oceną funkcjonowania WPR. Niewątpliwie powrócimy do tego tematu, kiedy będziemy się zajmować oceną funkcjonowania WPR.
Albert Deß
Panie przewodniczący! Jestem bardzo zobowiązany mojemu koledze panu Chatzimarkakisowi, który przedstawił sprawozdanie, które Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów może poprzeć pod każdym względem.
Jednakże słusznym pytaniem jest, czy to rozporządzenie było konieczne. Wywoła to intensywne, żarliwe dyskusje, ponieważ trudno jest wytłumaczyć kontekst obywatelom. A zatem myślę, że korzystne jest, że gospodarstwa rolne uzyskają wyjaśnienie przyczyn wypłat, kiedy będą publikowane szczegóły tych wypłat. Nasi rolnicy rzeczywiście wnoszą wartościowy wkład do naszego społeczeństwa, dostarczając nam każdego dnia żywności, dbając o nasz krajobraz kulturowy i w znacznym stopniu przyczyniając się do funkcjonowania obszarów wiejskich.
Przejrzystość nie może być jednostronna, musi mieć ona zastosowanie do obydwu stron. Dlatego też moja grupa popiera zawarte w sprawozdaniu wezwanie, aby użytkownicy rejestrowali się w naszym rejestrze, kiedy korzystają z informacji. Jak właśnie wspomniał mój kolega, ważne jest także, aby dyrektywa ta nie naruszała przepisów z zakresu ochrony danych, w szczególności przepisów krajowych.
Jednakże w interesie równego traktowania chciałbym zwrócić się do Komisji, aby przedstawiła rozporządzenie zapewniające przejrzystość także na przykład w organizacjach pozarządowych. Jestem przekonany, że więcej środków wspólnotowych jest przekazywanych na niejasne projekty w przypadku organizacji pozarządowych niż w przypadku sektora rolnego. Sprawozdanie to umożliwia pokazanie społeczeństwu, dlaczego pieniądze podatników są wydawane na rolnictwo. Prawidłowe wykorzystanie sprawozdania ułatwi osiągnięcie sukcesu w zakresie wykazania społeczeństwu wielkiego znaczenia rolnictwa europejskiego i w tym przypadku dyrektywa dotycząca przejrzystości będzie służyła swojemu celowi.
Bernadette Bourzai
Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! W odniesieniu do pierwszego celu rozporządzenia, którym jest dostosowanie się do wymogu publikowania informacji dotyczących beneficjentów funduszy wspólnotowych, uważam, że słuszne jest, abyśmy wreszcie wiedzieli, kto otrzymuje co z WPR. Jest to długo oczekiwany środek, jednak nie chodzi tutaj o stygmatyzowanie rolników, ale o zapewnienie przejrzystości w zakresie finansowania, co dotyczy nas wszystkich jako podatników i konsumentów i w odniesieniu do czego mamy prawo do informacji.
Myślę nawet, że publikacja mogłaby być całkowicie korzystna i mogłaby poprawić opinię obywateli na temat rolników oraz wypłat, jakie otrzymują za usługi dla społeczności na przykład w zakresie dostarczania wysokiej jakości żywności, która spełnia wysokie standardy produkcyjne i w zakresie utrzymania ziem i okolic wiejskich. Publikacja uzasadnień dokonanych wypłat i dochodów gospodarstw, czego wymaga Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi, także będzie przydatna.
W pełni zgadzam się z praktycznymi procedurami publikacji, określonymi w sprawozdaniu przez mojego kolegę pana Chatzimarkakisa, które polegają na stworzeniu europejskiej platformy internetowej połączonej z platformami internetowymi państw członkowskich, na których umieszczane byłby nazwiska regionalnych beneficjentów pomocy oraz miejsca ich zamieszkania. W przypadku spółek publicznych lub prywatnych z ograniczoną odpowiedzialnością nazwiska inwestorów i członków zarządów także muszą być znane.
Popieram także sprawozdanie oceniające wymagane przez Komisję Europejska dotyczące lat następujących po wdrożeniu tego rozporządzenia, co będzie bardzo użyteczne, ocenę korzyści płynących ze scentralizowanej publikacji informacji przez Komisję oraz ocenę podziału środków finansowych, której ewentualnie mogą towarzyszyć wnioski legislacyjne mające na celu osiągnięcie bardziej obiektywnej dystrybucji środków finansowych w pierwszym i drugim filarze.
Z drugiej strony, w odniesieniu do metod dostępu do tych danych, nie zgadzam się z wnioskami dotyczącymi poufności lub bariery wejścia, które moim zdaniem całkowicie osłabiłyby efekt w zakresie przejrzystości tego rozporządzenia. Jeśli ma być zapewniona przejrzystość, w szczególności w odniesieniu do funduszy publicznych, uważam, że każdy powinien mieć możliwość dostępu do informacji, bez ograniczeń. W praktyce, ponieważ dane są najpierw publikowane przez państwa członkowskie, a następnie przenoszone na szczebel UE, wydaje się także niemalże niemożliwe wprowadzenie systemu rejestracji, a w każdym razie trzynaście państw członkowskich już udostępnia te dane bez żadnych ograniczeń. A zatem zwracam się o odrzucenie, w całości lub w części, poprawek 4, 20, 21 i 23, które wymagają rejestracji tożsamości i motywów przez użytkowników danych publicznych.
W odniesieniu do drugiego celu - narzędzia obniżenia lub zawieszenia wypłat rolnych w przypadku, gdy pewne kluczowe elementy krajowego systemu kontroli nie funkcjonują lub są nieskuteczne - myślę, że jest to użyteczny sposób podjęcia działań przez Komisję Europejską. Ale oczywiście musi on być wykorzystywany proporcjonalnie do charakteru, czasu trwania i wagi naruszeń. W ten sam sposób obniżenie procentu jest zmniejszane, jeśli państwo członkowskie w jakiś sposób zaradziło niedociągnięciom i zwiększane, jeśli nie zastosowało uprzednio sformułowanych zaleceń.
Mam także nadzieję, że zostaną utrzymane wymogi, aby państwa członkowskie informowały Komisję o sposobie, w jaki postanowiły lub planują ponownie wykorzystać unieważnione w wyniku stwierdzenia nieprawidłowości środki finansowe.
Marian Harkin
w imieniu grupy ALDE. - Panie przewodniczący! Przede wszystkim chciałabym pogratulować sprawozdawcy jego wspaniałej pracy. Rozporządzenie to będzie miało pozytywne skutki, ponieważ zapewni większą przejrzystość i odpowiedzialność. Jest to potrzebne, ponieważ powinien to być wymóg sam w sobie dla finansowania europejskiego, ale także dlatego że pomoże to w rozwianiu pewnych mitów, które otaczają WPR. W rzeczywistości sprawozdania Trybunału Obrachunkowego mówią nam, że w ostatnim czasie kontrole wydatków rolnych znacznie poprawiły się. Należy na to skierować uwagę społeczeństwa. Zgadzam się z sugestią sprawozdawcy, że powinien istnieć podobny wymóg w przypadku funduszy strukturalnych. Musi mieć on zastosowanie nie tylko do WPR. Ta inicjatywa w zakresie przejrzystości powinna odnosić się do pozostałych obszarów. Ponieważ oczekujemy oceny funkcjonowania WPR, ważne jest, abyśmy zajęli się tą kwestią teraz, aby niejako usunąć tę przeszkodę.
WPR często jest niekorzystnie przedstawiania w prasie, ale często te uwagi skupiają się tylko na negatywnych aspektach, a całkowicie pomijają ogromne korzyści, jakie konsumenci będą mieć z WPR. Od wprowadzenia WPR wzrost cen żywności jest wiele niższy od ogólnego poziomu inflacji. WPR dostarczyła tańszej żywności obywatelom UE, ale WPR także zapewniła żywność bezpieczną i wiadomego pochodzenia. Wyrażenie "od pola do stołu” oznacza właśnie to. WPR poprawia nasze środowisko, a dobrostan zwierząt nadal się poprawia. Ponadto WPR zapewniła bezpieczeństwo żywnościowe dla UE. Wielu ludzi drwi z idei bezpieczeństwa żywnościowego, jak gdyby taka idea była przejawem zacofania. Świat ma wystarczająco dużo żywności, aby się wyżywić. Jak długo? Może przez tydzień. Tylko wyobraźmy sobie presję, jaka powstanie, kiedy rzeczywiście zaczniemy uprawiać paliwo zamiast żywności. Tylko wyobraźmy sobie presję, jaka powstanie, kiedy gospodarki wschodzące, takie jak Indie czy Chiny, będą konkurować z UE o żywność i paliwo uprawiane zamiast żywności. Wtedy będziemy oczekiwać od UE i WPR bezpieczeństwa żywnościowego. WPR, jak każda polityka, przeżywa problemy, ale zaopatrywała ona obywateli UE w żywność, a to rozporządzenie zapewni, że nadal będzie ich zaopatrywać z otwarty i przejrzysty sposób.
Janusz Wojciechowski
w imieniu grupy UEN. - Panie Przewodniczący! W pełni popieram zarówno sprawozdanie pana Jorgo Chatzimarkakisa, jak i sam projekt rozporządzenia. To jest ważny krok w dobrym kierunku, wprowadzamy większą przejrzystość w sprawozdawczości dotyczącej wydatków środków Unii Europejskiej. Przede wszystkim cenny jest ten przepis, który daje możliwość publikowania, czy raczej obowiązek publikowania informacji o tym, kto w jakim zakresie skorzystał z tych środków pomocowych w zakresie wspólnej polityki rolnej.
Takich informacji od dawna domagała się opinia publiczna, domagała się prasa i bardzo dobrze, że właśnie taka zasada zostaje wprowadzona. Ktokolwiek korzysta z pomocy publicznej nie powinien się wstydzić informacji o tym, że taką pomoc otrzymał, zwłaszcza rolnicy nie mają powodów, żeby się tego wstydzić, bo przecież ta pomoc w oczywisty sposób im się należy i służy dobru całej społeczności.
Rozporządzenie zmierza do silniejszej kontroli wydatków unijnych i bardzo dobrze. Przy tej okazji chciałbym powiedzieć dwa zdania o takim problemie, który wynikł przy okazji wizyty Komisji Kontroli Budżetowej w Polsce, na początku października taka wizyta miała miejsce, a problem dotyczy ujawniania nieprawidłowości przez narodowe organy kontroli. Chodzi o takie rozwiązanie, które pozwoliłoby uniknąć konsekwencji ograniczania wydatków w takiej sytuacji, kiedy nieprawidłowości są ujawnione przez narodowe organy kontroli. Chodzi o to, żeby te organy we właściwy sposób współpracowały z Europejskim Trybunałem Obrachunkowym i żeby były motywowane do tego, żeby wykazywać takie nieprawidłowości bez konsekwencji dla swojego kraju.
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf
Panie przewodniczący! Przejrzystość w rolnictwie jest konieczna. Pan Deß powiedział, że pieniądze są przeznaczane na niejasne projekty. Jest także prawdą, że chcemy to ujawnić, poprzez taką przejrzystość, ale być może zgodzi się ze mną także, że niewiele pieniędzy trafia do rolnictwa europejskiego i europejskich obszarów wiejskich; niektóre z nich wpływają do niewłaściwych kanałów. Miliardy euro z budżetu zostały przeznaczone w ostatnich latach dla rolników, ale do nich nie trafiły. Wszystkie dotacje eksportowe dla rolników, cała praktyka interwencji UE obejmująca magazynowanie - pochłonęły one miliardy euro, ale nie pomogły rolnikom. W najlepszym wypadku - jak powiedziała pani Harkin z Grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy - obniżyły ceny poprzez ukierunkowaną w dół stabilizację rynku, co stanowi rodzaj hamulca inflacyjnego. Oczywiście ogólnym celem jest utrzymanie stabilnych cen, ale w interesie rolników nie może być bycie lokajem kraju lub Europy, aby to zapewnić.
Sprawozdawca miał rację mówiąc o potrzebie ram odniesienia: publikacja nie wystarczy. Chciałbym dać ramy odniesienia: nawet po reformie WPR, przy stawce 300 euro za hektar, racjonalne gospodarstwo, w którym jeden rolnik uprawia 400 hektarów - to jest najwyższy wskaźnik racjonalizacji - otrzymuje około 120 000 euro na jednego pracownika. 80% rolników nie otrzymuje nawet jednej dziesiątej z tego. A zatem musimy także wyjaśnić, co dzieje się z tymi pieniędzmi. Te ramy odniesienia muszą być stworzone przez polityków - publikacja tego automatycznie nie załatwi.
Kiedy Komisja stwierdza w swym wniosku, że te wypłaty mogą być stopniowane, że do drugiego filaru należy wprowadzić modulację - ponieważ tutaj środki pieniężne dają lepsze wyniki w zakresie pracowników, środowiska - jest to przedsmak tego, co nas czeka, czyli dyskusji, jaka nastąpi po publikacji tych informacji. I wtedy powinniśmy ponownie dać politykom wolną rękę. Jednakże najpierw muszą przemówić dane statystyczne, muszą one być opublikowane, a my musimy być cierpliwi, a jeśli okażą się one niewłaściwe, trzeba będzie zmienić politykę, aby je skorygować.
Bardzo dziękuję za pana sprawozdanie - poprzemy je.
Kartika Tamara Liotard
Panie przewodniczący! Bardzo dziękuję. Ja także chciałabym podziękować sprawozdawcy za jego pracę. Europejscy podatnicy chcą wiedzieć, jak są wydawane ich pieniądze. Publikowanie nazwisk tych, którzy otrzymują dotacje rolne, jest absolutnie konieczne w interesie przejrzystej europejskiej polityki, w szczególności biorąc pod uwagę olbrzymie kwoty przeznaczane z budżetu UE na te dotacje. Jednakże jeszcze ważniejsze jest to, że publikacja ta może być początkiem bardzo koniecznej, rzeczywiście drobiazgowej reformy wspólnej polityki rolnej.
Kiedy w 2005 r. w Holandii upubliczniono dotacje, zdaliśmy sobie sprawę z tego, że nieproporcjonalne ich części trafiają do małej, bogatej grupy. Dostarczamy wielkich dotacji wielonarodowym przedsiębiorstwom i wielkim posiadaczom ziemskim, podczas gdy tysiące zwykłych rolników zaledwie może przetrwać. Zaczynając, musi być pułap dotacji, które jedna osoba lub przedsiębiorstwo może otrzymać - a nie 300 000 euro, jak zaproponował ostatnio pan komisarz Fischer Boel. Sugerowałabym nie więcej niż średnia roczna pensja. Przede wszystkim najwięcej dotacji jest ukierunkowanych na uzupełnienie dochodu.
Państwa członkowskie, które nie zapewniają właściwej przejrzystości, powinny otrzymywać mniej środków UE, w ramach kary. Ważne jest także, aby w przypadku gdy państwa członkowskie posiadają źle funkcjonujące mechanizmy kontrolne, było to upublicznione, tak aby rolnicy i organizacje reprezentujące ich interesy były w stanie wezwać te władze do przestawienia wyjaśnień, jeśli w rezultacie odnieśli szkodę.
Oczywiście powinien to być tylko początek całej serii podejmowanych przez Parlament inicjatyw w zakresie przejrzystości. Podział funduszy strukturalnych także powinien być upubliczniony. Mam nadzieję na najszersze z możliwych poparcie Parlamentu dla tego sprawozdania, ponieważ tak bardzo ułatwiłoby to w szczególności nasze podstawowe zadanie nadzorcze. Przejrzysta polityka rolna jest pierwszy krokiem w kierunku uczciwej polityki rolnej.
Hélène Goudin
w imieniu grupy IND/DEM. - (SV) Dziękuję, panie przewodniczący! Podobnie jak moi wyborcy myślę, że UE jest za bardzo zamknięta i za bardzo biurokratyczna. A zatem z zadowoleniem przyjmuję wniosek Komisji, który zmierza do większej otwartości i przejrzystości w zakresie wydatków instytucji. Wsparcie dla rolnictwa jest dyskusyjną kwestią. A zatem dla obywateli ważne jest, aby mogli wiedzieć, do kogo trafiają ich podatki i w jakim zakresie. Godny ubolewania jest fakt, że poprawki komisji nie są zbieżne z rolą UE jako instytucji przejrzystej. Żądanie komisji dotyczące rejestracji w celu uzyskania dostępu do informacji jest poważnym naruszeniem prywatności wszystkich obywateli, niezależnie od tego, czy są oni rolnikami, dziennikarzami, czy też nauczycielami przedszkolnymi. Pozwolenie na rejestrację obywateli, którzy pragną uzyskać dostęp do dokumentów publicznych, jest zmianą, której w UE nie chcemy. Wzywam zatem wszystkich posłów, aby głosowali przeciwko poprawkom 4 i 23 złożonym przez komisję. Dziękuję.
Jean-Claude Martinez
w imieniu grupy ITS - (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie pośle Chatzimarkakis! Brakuje nam zbóż, brakuje nam mleka, ceny kukurydzy i masła gwałtownie wzrastają, a co my robimy? Dyskutujemy nad umieszczeniem premii za krowę, za owcę lub za hektar w Internecie i w czasie, gdy świat jest na granicy głodu, jak nastolatki bawimy się w organizowanie rolnictwa i przesyłanie e-maili dotyczących finansów.
Oczywiście są dobre powody: przejrzystość, prawo do posiadania wiedzy i kontrolowania tego, co się dzieje z miliardami, którą są wypłacane rolnikom. Jednakże w demokracji kontrola jest wykonywana przez Parlament w Izbie, a nie przez surfujących po stronach internetowych. Ponadto jeśli przejrzystość dotyczy środków rolnych, dlaczego w duchu populizmu nie miałaby ona dotyczyć wynagrodzenia wysokich funkcjonariuszy UE? Jeśli umieszczamy premie za krowy mleczne na stronach internetowych, dlaczego nie umieścić tam także premii, które doją wysocy funkcjonariusze?
To jest wieka niesprawiedliwość. A to jest druga. Małe gospodarstwa rolne będą przejrzyste, ale wielkie handlowe spółki rolne nie będą. Jest tak, ponieważ rzeczywistym celem tego rozporządzenia nie jest przejrzystość. Jest to diabelska machina wojenna, która ma dwa ukryte cele. Pierwszym jest podzielenie rolników na dużych i małych i zniszczenie ich jedności w związkach zawodowych. Kolejnym i najważniejszym jest podburzenie opinii publicznej przeciwko rolnikom poprzez prasę, w szczególności prasę brytyjską, która będzie przedstawiać premie otrzymywane przez księcia Karola i Jej Wysokość Królową Elżbietę, przez liderów związków zawodowych, duże gospodarstwa rolne, a być może nawet męża pani Fischer Boel, który jest hodowcą świń.
Wykorzystując tych kilka przykładów wielkich posiadaczy ziemskich karmionych hormonami z Brukseli, opinia publiczna zostanie skłoniona do uwierzenia, że rolnicy otrzymali wielkie korzyści, w szczególności ponieważ opinia publiczna nie wie, że rolnikom płaci się wbrew ich woli, gdyż zakazuje się im produkowania. Są oni zmuszani do odłogowania.
Kiedy opinia publiczna zwróci się gwałtownie przeciwko rolnikom - którym się płaci za nieprodukowanie ze względu na oddzielenie płatności od produkcji - w 2013 r. bez żadnego politycznego lub wyborczego ryzyka możliwe będzie usunięcie pomocy i odzyskanie około 20 miliardów euro w celu finansowania innych nierolnych rodzajów działalności.
Pod pozorem demokratycznej przejrzystości rozporządzenie to jest moralną hańbą, jaką jest wykorzystywanie ohydnych motywacji zazdrości i zawiści, aby służyć strategicznemu spiskowi Komisji prowadzonemu od lat 80.: pozbyciu się eksportu rolnego w ramach szerszego porozumienia ogólnoświatowego. Rolnictwo dla południowej półkuli, a usługi finansowe, bankowe i energetyczne dla północnej. To jest cała prawda na temat tego rozporządzenia!
Jim Allister
(NI). - Panie przewodniczący! Pomiędzy przejrzystością a naruszeniem prywatności może być cienka granica. Wielu rolników - moim zdaniem całkowicie słusznie - będzie mieć za złe umieszczenie szczegółów dotyczących ich płatności jednolitych w Internecie z uwagi na zniekształcone postrzeganie dotacji, jakie to stwarza.
Rzeczywistość jest oczywiście taka, że w przypadku większości rolników płatności jednolite są w rzeczywistości dotowaniem naszej polityki taniej żywności. Weźmy jako przykład sektor wołowiny. Sprawozdanie grupy roboczej w moim okręgu wyborczym wykazuje, że na tym małym obszarze producenci wołowiny tracą 260 milionów euro rocznie. Tylko dzięki płatnościom jednolitym mogą ominąć dotowanie produkcji.
A zatem kiedy będzie publikowane, że rolnik otrzymał 20 000 euro, jest to mylące, ponieważ nie ma żadnej wzmianki, że jednocześnie traci 40 000 euro lub więcej w ramach swojej działalności produkcyjnej. Aby była ona uczciwa, publikacji powinny towarzyszyć zwykłe dane statystyczne dotyczące strat i zysków z handlu towarami w każdym sektorze.
Ioannis Gklavakis
(EL) Panie przewodniczący! Z zadowoleniem zauważyłem, że wszyscy chcemy zarówno przejrzystości jak i kontroli: wszyscy chcemy, aby pieniądze UE uzyskane z podatków obywateli były chronione i aby były przekazywane tym, którzy rzeczywiście są upoważnieni do pomocy. W przypadku pojawienia się nieprawidłowości lub naruszeń muszą być nakładane specjalne sankcje i myślę, że w tej kwestii wszyscy jesteśmy zjednoczeni i zdeterminowani. Oczywistym jest jednakże, że proponowane środki muszą być wdrożone po przyjęciu odpowiednich regulacji i muszą się odnosić do następnych lat obrachunkowych. Uważamy, że to wyjaśnienie jest absolutnie konieczne i dlatego też złożyliśmy odpowiednią poprawkę. Chcemy, aby ta poprawka wyjaśniła, że środki dotyczące zawieszenia płatności miesięcznych, ustanowione w art. 17a i 27a rozporządzenia nr 1290/2005 w odniesieniu do finansowania wspólnej polityki rolnej, nie zostaną wdrożone przed dniem 16 października 2008 r. W związku z tym uważamy, że środki nie powinny działać wstecz.
Podsumowując, pozwolę sobie podkreślić, że wszystko, czego chcemy, to:
po pierwsze, ochrona pieniędzy podatników;
po drugie, aby pieniądze dotarły do tych, którzy rzeczywiście są do tego uprawnieni, jak słusznie podkreślił mój kolega poseł;
po trzecie, aby naruszenia prawa były karane;
po czwarte, bądźmy uczciwi, tak jak to jest na całym świecie; prawo nie działa wstecz, ani nie powinno.
Jeśli zostaną spełnione te warunki, z całego serca i z zadowoleniem poprzemy i będziemy głosować za sprawozdaniem pana Chatzimarkakisa.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Panie przewodniczący, panie i panowie! Instytucje Unii Europejskiej nadrabiają długotrwałe zaniedbanie. Jeśli jest ktoś, kto jest zainteresowany tym, abyśmy uregulowali rolnictwo europejskie i uczynili je przejrzystym, jest to europejski sektor rolny.
Sprawozdawca, pan Chatzimarkakis, któremu chciałbym pogratulować, przedstawia to bardzo dobrze, mówiąc, że Unia Europejska nie posiada dobrego wizerunku w oczach obywateli europejskich, którzy najczęściej czynią z europejskiego rolnictwa kozła ofiarnego. W związku z tym, o tej później porze, chciałbym zacytować generała de Gaulle'a, który powiedział, że musimy stanąć na krawędzi nieuniknionego. Tak, ci, dla których wspólna polityka rolna jest tak ważna, muszą stanąć na krawędzi nieuniknionego, na krawędzi przejrzystości.
Wielkim problemem wspólnej polityki rolnej jest - i z całego serca zgadzam się z panem Graefe zu Baringdorf - że cała wspólna polityka rolna jest plątaniną przepisów, wcale nieprzejrzystą i pod wieloma względami nieuczciwą. Obydwaj z nas, i moim zdaniem także ci, którzy siedzą w tej Izbie, chcieliby zabezpieczyć przyszłość wspólnej polityki rolnej, ale jednocześnie chcieliby ją chronić.
Moi drodzy! Co nam to mówi, gdy wspólna polityka rolna ma swe ulubione, niegrzeczne dziecko, takie jak sektory zboża, cukru i sektor tytoniowy, i ma wrogie sektory, takie jak sektory owoców i warzyw, winogron i wina, wieprzowiny i drobiu? Nikt o zdrowych zmysłach nie mógłby wytłumaczyć tego europejskiemu obywatelowi.
Często nikt o zdrowych zmysłach nie mógłby wytłumaczyć obywatelowi europejskiemu także tego, że cała masa pomocy nie trafia do producentów, jak powiedział pan Graefe zu Baringdorf, ale jest zbierana przez organizacje handlowe. Nie zostało jeszcze przedstawione żadne sprawozdanie i byłoby dobrze, gdyby Komisja i Rada wreszcie przygotowały sprawozdanie dotyczące kwot, które wypływają z sektora rolnego. Olbrzymich kwot.
Sprawozdanie to jest zatem bardzo ważne dla wyraźnego wykazania, kto otrzymuje pomoc i w jakim zakresie, tak aby nie dochodziło do tego, że media podają negatywny przykład, że 200 sztuk bydła przebywało przez lata na szóstym piętrze w Rzymie, podczas gdy kilka tysięcy rolników włoskich uczciwie prowadzi swą działalność.
Moi drodzy! Przejrzystość i ochrona danych są zatem bardzo ważne i Unia Europejska musi to czynić w innych obszarach, a zatem popieram sprawozdanie pana Chatzimarkakisa. Dziękuję bardzo.
Hannu Takkula
(FI) Panie przewodniczący! Ja także pragnę pogratulować sprawozdawcy, panu Chatzimarkakisowi, tego sprawozdania. Oczywiście możemy zapytać, jaki rodzaj sprawozdania mógłby być oczekiwany od sprawozdawcy, który posiada zdrowy rozsądek Niemca, serce Greka, a nawet nieco fińskiego krajobrazu w duszy. W takim przypadku możemy powiedzieć, że sprawozdanie może okazać się dobre pod wieloma względami i tak się stało w niniejszym przypadku. Jeszcze raz, moje gratulacje.
Prawdą jest, że kiedy rozmawiamy o rolnictwie i systemie jego finansowania, bardzo ważne jest, abyśmy podkreślili znaczenie przejrzystości. Przejrzystość jest podstawą wszystkiego. Oczywiście innym czynnikiem, który musi iść ręka w rękę z przejrzystością w odniesieniu do programów finansowania jest uczciwość. Jednak podczas kilku lat mojego mandatu do Parlamentu Europejskiego zauważyłem, że uczciwość, jeśli istnieje, jest pojęciem względnym, a sposób, jaki ją postrzegamy, różni się. W każdym razie mam nadzieję, że zwiększona przejrzystość wzmocni także zaufanie społeczeństwa do naszego systemu podejmowania decyzji i przekona je, że chcemy tutaj podejmować słuszne decyzje dotyczące finansowania rolnictwa, tak samo jak we wszystkich innych obszarach.
Niemniej jednak chciałbym wspomnieć o moim zaniepokojeniu rolnictwem w kontekście granic. Wspominając o uczciwości, mam nadzieję, że w przyszłości będziemy zwracać uwagę nie tylko na przejrzystość, ale także na uczciwość.
Obecnie, w obecności pana komisarza, bardzo ważne jest zapewnienie, aby małe państwa członkowskie były także odpowiednio traktowane. W przyszłości także moglibyśmy zapewnić, aby mogły być chronione wszelkie formy krajowej samowystarczalności. My w Finlandii mamy niepokojące tego przykłady, w postaci decyzji dotyczącej cukru podjętej ostatnio przez Unię Europejską, a także decyzji dotyczących wypłat rolnych. Nie traktują one małych i dużych państw członkowskich w ten sam sposób i w tym względzie mam nadzieję, że większą uwagę będzie się zwracać na uczciwość w przyszłości, teraz kiedy ta kwestia przejrzystości została uwydatniona w kontekście sprawozdania Chatzimarkakisa.
Musimy zapewnić, aby Unia Europejska i nasze systemy podejmowania decyzji były otwarte i aby były czymś, czemu nasi obywatele mogą zaufać i co mogą poprzeć w przyszłości.
Andrzej Tomasz Zapałowski
Panie Przewodniczący! Dzisiejsze sprawozdanie w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, a zwłaszcza kwestie jej przejrzystości mają ogromne znaczenie dla odbioru społecznego mieszkańców Wspólnoty, a przede wszystkim dla rolników europejskich. Poprzez publikację beneficjentów pomocy publicznej będziemy mogli dokładniej zobaczyć, w jakim zakresie następuje podział środków. Zwłaszcza w krajach tzw. starej i nowej Unii.
Bardzo ważną propozycją sprawozdawcy jest zapis o wymaganiu dotyczącym porównywalności danych pomiędzy państwami członkowskimi. Pozwoli to na unikanie nieprawdziwych zarzutów między członkami Unii o wielkości i sposobach wsparcia dla poszczególnych rynków w danych krajach oraz pozwoli podjąć działania mające na celu wyrównanie możliwości rolnikom w zakresie wsparcia publicznego. Generalnie należy podkreślić, iż odpowiednio klarowne finansowanie polityki rolnej, jak również odpowiednia ilość tych produkcji gwarantuje bezpieczeństwo żywnościowe europejskim konsumentom. Dlatego też europejscy rolnicy winni mieć długookresowe bezpieczeństwo i perspektywę finansową z uwagi na inwestycje w gospodarstwach rolnych.
Pojawiające się obecnie głosy o szybszej rewizji wspólnej polityki rolnej są nieodpowiedzialne i niosą ze sobą zagrożenie dla bezpieczeństwa żywnościowego Unii. Trzeba także pamiętać o danych gwarancjach wyrównywania dopłat dla gospodarstw rolnych wszystkim członkom Unii do 2013 r.
Na koniec chciałbym pogratulować sprawozdawcy.
Esther de Lange
(NL) Panie przewodniczący! Ja także chciałabym podziękować naszemu koledze za to dokładne sprawozdanie, które pozornie dotyczy bardzo technicznych przepisów, przepisów budżetowych. Jednakże w rzeczywistości przepisy te mogą mieć wpływ na pracę rolników - którzy są przede wszystkim uprawnionymi i niezbędnymi producentami naszej codziennej żywności. Chciałabym przedyskutować kilka z nich bardziej szczegółowo, nie rozpoczynając bardzo szerokiej debaty dotyczącej oceny funkcjonowania WPR lub innego podobnego tematu. Jednakże muszę powiedzieć, że zastanawia mnie, gdzie moja wielce szanowna koleżanka posłanka z holenderskiej Partii Socjalistycznej (SP) znalazła wielkich posiadaczy ziemskich, o których mówiła, w kraju tak gęsto zaludnionym jak Holandia. W każdym razie, odchodzę od tematu.
Przede wszystkim chciałabym wyrazić moje poparcie dla wniosku Komisji, aby umożliwić, w przypadku nieprawidłowości, aby dane państwo członkowskie było karane - aby stosowano wobec niego potrącenia - w sposób bardziej skuteczny, na przykład poprzez zawieszenie lub obniżenie jego wypłat bezpośrednich. Moim zdaniem Komisja powinna uwzględnić nie tylko wagę i charakter niezgodności, jak napisała we wniosku, ale także czas trwania. Na przykład w przypadku stałych naruszeń Komisja powinna zwiększyć procent obniżki każdego roku. Musimy także zapewnić, aby nowe przepisy, jakie teraz wprowadzamy, nie prowadziły do wzrostu ciężaru administracyjnego.
Na zakończenie chciałabym omówić delikatny problem publikacji nazwisk tych, którzy otrzymują wsparcie z Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Mój kraj czyni to już w dużym stopniu, a Komisja teraz proponuje, aby wprowadzić ten środek na szczeblu UE, z myślą o przejrzystości i legitymizacji jej wydatków. Mogę poprzeć te wysiłki, ale muszę uczynić krótką uwagę, która została także wyrażona w formie poprawki. Przede wszystkim publikacja tych danych może naruszyć prawa osób, których one dotyczą. Musimy w związku z tym zapewnić odpowiednią ochronę danych, aby zapobiec przedostawaniu się danych w niepowołane ręce lub wykorzystywaniu ich z korzyścią na przykład dla działań radykalnych działaczy na rzecz ochrony praw zwierząt: jest to zjawisko, które występuje już w wielu państwach członkowskich.
Wreszcie chciałabym powiedzieć, że Komisja uważa, że ten wniosek umożliwi także poprawę kontroli budżetowej. Może się tak stać do pewnego stopnia, ale uważam, że jeszcze bardziej korzystne dla kontroli budżetowej jest wprowadzenie krajowych deklaracji dotyczących środków budżetowych, którymi się zarządza na szczeblu lokalnym. W związku z tym chciałabym poświecić moją ostatnią sekundę na wezwanie Komisji i Rady do przyspieszenia procesu wprowadzania tych krajowych deklaracji.
Gyula Hegyi
(HU) Wzmocnienie przejrzystości wspólnej polityki rolnej jest ważnym celem Wspólnoty, a zatem popieram sprawozdanie mojego kolegi posła, pana Chatzimarkakisa. Jednak ponieważ już dyskutujemy na temat wspólnej polityki rolnej, chciałbym skierować państwa uwagę na jedną z najważniejszych kwestii gospodarowania na roli przy uwzględnieniu potrzeb środowiska naturalnego, czyli na program Natura 2000.
Jak państwo wiedzą, ci, którzy gospodarują w sposób zachowujący chronioną florę i faunę, otrzymują pomoc od Wspólnoty i państw członkowskich w ramach programu Natura 2000. Niemalże 1/5 obszaru Unii Europejskiej, a 21% obszaru Węgier, jest objęte ochroną w ramach tego programu. Rolnicy oczekują tej pomocy, ponieważ interesy środowiska naturalnego dotyczące zrównoważonego rozwoju wymagają z ich strony finansowego samoograniczenia.
Jednakże zasadnicze znaczenie dla przyszłego zrównoważonego rozwoju posiada ochrona tak wielu interesów związanych ze środowiskiem naturalnym, jak to możliwe. Dlatego ważne jest, abyśmy przeznaczali tak wiele pieniędzy jak to tylko możliwe na obszary, na które ma wpływ program Natura 2000.
Byłem sprawozdawcą pomocniczym Grupy Socjalistycznej ds. programu Natura 2000. Niestety od tego czasu nie było możliwe uzyskanie na ten program kwoty, jakiej wtedy wymagaliśmy, czyli 3 miliardów euro. Jednakże jest to ostatnia chwila, jeśli chcemy powstrzymać zanikanie środowiska naturalnego, zwłaszcza w Europie, która już jest przeludniona.
Byłoby użyteczne, gdybyśmy mieli planowaną listę internetową z danymi dotyczącymi ilości pomocy udzielanej rolnikom w ramach programu Natura, popularyzując w ten sposób praktyki, które realizują jej cele. Ta otwartość także pobudzi przyjazne dla środowiska gospodarowanie na roli i ochronę naszych wyjątkowych interesów dotyczących środowiska naturalnego. Dziękuję.
Zdzisław Zbigniew Podkański
Panie Przewodniczący! Mówimy o wspólnej polityce rolnej, a tak naprawdę tej wspólnej polityki nie ma. Upoważnia mnie do takiego stwierdzenia fakt, że pomoc dla rolnictwa jest zróżnicowana nie tylko w poszczególnych regionach, ale bardzo wyraźnie widać różnice między starymi państwami członkowskimi a nowymi. Żeby mówić o wspólnej polityce rolnej powinniśmy mieć wspólne, jednolite zasady, obowiązki, możliwości uzyskiwania wsparcia do produkcji.
Jednak uważam, że sprawozdanie jest bardzo pożądane i potrzebne, bo w końcu trzeba ujawnić ile kto otrzymuje, jak wykorzystuje te środki. Poprawa statystyki nie da bezpośrednio zwiększenia środków na rolnictwo, ale poprawi za to gospodarność, będzie przejrzystość, większe zaufanie ludzi, a my jako parlamentarzyści będziemy w stanie także wyciągać właściwe wnioski i poszukiwać wspólnie rozwiązań, który by faktycznie budowały wspólną politykę rolną na takich samych demokratycznych i partnerskich zasadach dla wszystkich krajów Unii Europejskiej i dla rolników, niezależnie od regionu, w którym przyszło im pracować i żyć.
Monica Maria Iacob-Ridzi
(RO) Ograniczenie wypłat z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich powinno być stosowane tylko w wyjątkowych sytuacjach.
W tym względzie wniosek Komisji nie definiuje wyraźnie sytuacji, które prowadzą do obniżenia lub zawieszenia wypłat rolnych.
Rozporządzenie, w formie proponowanej przez Komisję, tylko określa, że zawieszenie jest wymagane w przypadku, gdy kluczowe elementy krajowego systemu kontroli są nieefektywne z uwagi na wagę lub trwały charakter zidentyfikowanych nieprawidłowości.
Uważam, że kryterium to nie może być stosowane arbitralnie i może mieć niebezpieczne skutki dla niektórych państw członkowskich.
Prawdą jest, że powinniśmy posiadać bardzo dobrą kontrolę wspólnotową nad wydatkami z funduszy, ale ważne jest także, aby uwzględnić postęp czyniony przez odpowiednie instytucje w państwach członkowskich, które są odpowiedzialne za tę kontrolę.
Dlatego też uważam, że instrument, jaki dzisiaj dostarczamy Komisji, powinien być stosowany ostrożniej, na bardzo wyraźnie określonych warunkach i powinna mu towarzyszyć ścisła kontrola parlamentarna.
Ponadto rozporządzenie nie powinno działać wstecz. Rok 2007 jest rokiem poszerzenia Unii Europejskiej i byłoby niesprawiedliwe, gdyby przepisy tego rozporządzenia musiały być wprowadzone w życie od teraz, jak proponuje Komisja Europejska.
Dlatego też popieram wariant przyznający dodatkowy rok przed wejściem w życie rozporządzenia.
W odniesieniu do publikacji nazwisk beneficjentów funduszy europejskich, a także ogólnych kwot, jakie oni otrzymują, uważam, że jest to środek, który z pewnością przyczyniłby się do zapewnienia przejrzystości systemu podziału funduszy
Może on powstrzymać na wstępie wszelkie potencjalne próby oszustwa lub próby przyznawania europejskich funduszy na rzecz rozwoju wiejskiego w oparciu o kryteria polityczne i dowodzi odpowiedzialności w wydawaniu pieniędzy publicznych.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
Panie Przewodniczący! Inicjatywa Komisji Europejskiej nałożenia na państwa członkowskie obowiązku publikowania informacji o beneficjentach funduszy Unii otrzymywanych w ramach wspólnej polityki rolnej zasługuje ze wszech miar na poparcie.
Opublikowanie takich informacji w Internecie w standardach zapewniających porównywalność danych pomiędzy poszczególnymi krajami nie tylko w znaczący sposób poprawi przejrzystość wydatków budżetowych i usprawni proces kontroli budżetowej, ale dobitnie unaoczni przynajmniej dwa poważne problemy związane z wydatkami na rolnictwo w Unii.
Po pierwsze, bardzo duża część dopłat bezpośrednich w poszczególnych krajach jest kierowana nie do gospodarstw rolnych, ale wielkich koncernów typu Smithfield, czy wielkich latyfundiów typu dobra królowej angielskiej, Elżbiety II. Być może tego rodzaju dane w skali całej Unii unaocznią decydentom, że potrzebne jest ograniczenie dopłat adresowanych do jednego gospodarstwa tak, aby wspomagały one bardziej gospodarstwa rodzinne, a nie wielkie latyfundia.
Po drugie, są bardzo duże dysproporcje pomiędzy wsparciem na jeden hektar wykorzystywanej powierzchni rolniczej w starych państwach członkowskich i nowych państwach członkowskich. Ten wskaźnik w latach 2007-2013 będzie wynosił niewiele ponad 60%, a po przyjęciu Rumunii i Bułgarii będzie jeszcze niższy. A więc na każde euro wypłacone w starej Unii przypadnie zaledwie 0,60 euro w krajach nowej Unii, mimo tego, że to rolnictwo w nowych krajach ma doganiać bardziej rozwinięte rolnictwo w starych państwach członkowskich.
Mairead McGuinness
Panie przewodniczący! Chciałabym, aby grupa rolników z północno-zachodniej Irlandii, o której mówiłam dzisiaj po południu, była tutaj, aby wysłuchać tej debaty, ponieważ być może chcieliby nawet zabrać głos. Bądźmy szczerzy: nikt nie chce ujawniania swoich spraw finansowych i myślę, że są na tej sali posłowie, którzy mówią o przejrzystości i otwartości i omijają je szerokim łukiem. Podobały mi się słowa kogoś, kto powiedział dzisiaj wieczorem, że słuszne byłoby publikowanie wypłat każdego, kto otrzymuje pieniądze z funduszy publicznych. Mimo to myślę, że wprowadzimy publikację wypłat i ogólnie wierzę w termin "otwartość i przejrzystość”, ale są dwie strony medalu.
Chciałabym także zakwestionować to, że informowanie równa się zrozumieniu i to z uwagi na tę kwestię uważam, że należy wyjaśnić, co w rzeczywistości oznaczają wypłaty. Grupa rolników, którą dzisiaj spotkałam, zajmuje się hodowlą krów i owiec i wielu z nich wykorzystuje płatności jednolite, aby dotować swoją produkcję. Być może są niemądrzy, że to robią. Być może powinni przestać prowadzić gospodarstwa i pozwolić im popaść w ruinę i nadal akceptować czeki.
Niektóre uwagi, jakie zostały tutaj uczynione w odniesieniu do niepowodzenia polityki brzmiały tak, jak gdyby była to wina rolników. Jednakże myślę, że to politycy w Europie powinni być obciążeni odpowiedzialnością za niepowodzenia, które zostały zidentyfikowane. Ci, którzy mówią o interwencji i refundacjach eksportowych, nie mogą zapominać o reformach z 2003 r. Mamy teraz problem niedoborów w ramach Unii Europejskiej. Importujemy wołowinę. Światowe zapotrzebowanie na produkty mleczne rośnie, a zapasy zboża są niewielkie, a zatem mamy przed sobą wielki problem. Tak, publikujmy, ale wyjaśniajmy. Chrońmy ludzi i zapewniajmy, aby nie byli oni niesłusznie wyśmiewani ze względu na wypłaty, jakie otrzymują. Nie wykorzystujmy tego jak broni przeciwko rolnikom. Komisja czyni to już w zakresie oceny funkcjonowania polityki rolnej, zastanawiając się, teraz gdy ma być wprowadzone publikowanie, jak można byłoby zredukować wypłaty. Być może musimy uczynić to na wyższym szczeblu, ale bądźmy szczerzy, debatując nad tym tematem. Myślę, że musimy dokonać przeglądu wykorzystywania informacji, które są publikowane.
Czesław Adam Siekierski
Panie Przewodniczący! Debatujemy nad ważnym sprawozdaniem w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej. Polityki, na którą przeznaczamy około 45% unijnego budżetu.
Propozycja Komisji Europejskiej ma na celu zwiększenie przejrzystości i wiarygodności wydatków na rzecz unijnych rolników i obszarów wiejskich. Tym samym ma poprawić jej odbiór i ocenę przez obywateli Unii. Wciąż jednak pojawiają się osoby nieprzychylne dla wspólnej polityki rolnej, którzy za wszelką cenę chcą pozbawić naszych rolników wsparcia i wystawić ich na otwartą i nierówną konkurencję z rolnikami z krajów trzecich.
Pytaniem jest - co wtedy z bezpieczeństwem żywnościowym Unii? Jestem pewien, że posłowie Komisji Rolnictwa podzielają mój pogląd, że nie można dokonywać żadnych cięć w budżecie przewidzianym na wspólną politykę rolną. Ten budżet systematycznie maleje, w roku 2013 będzie stanowił tylko 33% wydatków całości budżetu. Miejmy nadzieję, że te nowe regulacje przyczynią się do uproszczenia ustawodawstwa zgodnie z hasłem "better regulation” promowanym przez Komisję. Nasi obywatele będą mogli sprawdzić, na jakie cele wydatkujemy unijne pieniądze.
W listopadzie tego roku Komisja ma przedstawić komunikat w sprawie health check. Jestem zdania, że unijny system płatności bezpośrednich powinien być znacznie prostszy i przejrzysty, a poziom dopłat jednolity dla wszystkich państw członkowskich, to jest sprawiedliwy i zrozumiały.
Mam także nadzieję, że nasi koledzy z Rumunii uporają się z obecnymi problemami dotyczącymi ich systemów płatności. Nie można dopuścić do tego, aby rumuńscy rolnicy byli poszkodowani i karani obniżeniem dopłat. Są one tak samo potrzebne w Rumunii jak i w innych państwach członkowskich. Zamiast karać rolników rumuńskich należy pomóc w usprawnieniu systemu dopłat.
Siim Kallas
wiceprzewodniczący Komisji. - Panie przewodniczący, szanowni posłowie! Dziękuję za państwa interesujące uwagi. Jestem bardzo zadowolony, że mam możliwość uczestniczenia w tej dyskusji, ponieważ kiedy Komisja rozpoczęła dyskusję nad wnioskiem dotyczącym zapewnienia większej przejrzystości w odniesieni udo beneficjentów funduszy UE, informacje były publikowane tylko w dwóch krajach: Danii i Estonii. Obecnie jest ich 13, a ostatecznie będzie tak w każdym kraju. Jeśli chodzi o podejmowanie decyzji przez UE, jest bardzo szybki proces.
Chciałbym tylko poczynić pewne uwagi merytoryczne. Przede wszystkim to, o czym rozmawialiśmy - ujawnienie beneficjentów - zostanie uczynione z pełnym poszanowaniem prawodawstwa wspólnotowego w zakresie ochrony danych. Zostało to już postanowione we wniosku. Niektóre osoby podniosły kwestię publikacji informacji dotyczących funduszy strukturalnych, ale bezwzględnie ta sama logika dotyczy funduszy strukturalnych, do których ma zastosowanie art. 53b rozporządzenia finansowego. A zatem nie ma różnicy.
Wszystkie świadczenia wypłacane z budżetu europejskiego będą jawne, w tym wynagrodzenia najwyższych urzędników i komisarzy. Są to w pełni jawne informacje. Tak więc nie ma takiej kwestii - informacje te były jawne od momentu przyjęcia regulaminu pracowniczego.
Chciałbym zwrócić się do Parlamentu, aby poparł podejście Komisji przyjęte w tym wniosku. Popieramy istotę niektórych zaproponowanych poprawek, a niektóre z nich znajdą odbicie w przepisach implementacyjnych lub w końcowym tekście, który zostanie przyjęty przez Radę po przedstawieniu tekstu kompromisowego przez prezydencję. Wierzę, że innowacje zawarte w obecnie przedłożonym dokumencie, sprawią, że rozporządzenie nr 1290/2005 będzie jeszcze skuteczniejszym instrumentem, niż jest obecnie.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się w czwartek 11 października 2007 r.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Gábor Harangozó  
na piśmie. - (HU) Popieram wniosek Komisji z wielu powodów. Po pierwsze, stanie się jasne, kto korzysta z WPR, skala dotacji rolnych wśród państw członkowskich UE stanie się porównywalna. Po drugie, wzmocni to legitymizację instytucji UE i wszystkich rodzajów polityki UE wobec obywateli europejskich. Po trzecie, inicjatywa ta obejmie nie tylko dotacje rolne, ale także dotacje we wszystkich sektorach UE i może w ten sposób podnieść także skuteczność kontroli budżetowej.
Zgadzam się z drugim punktem wniosku, który zaleca, aby w przypadku gdy systemy kontroli państw członkowskich są niewystarczające, przepisy dotyczące sankcji powinny stać się bardziej surowe. Na Węgrzech, kosztem wielkiego wysiłku, udało nam się rozwinąć system instytucjonalny, tak aby funkcjonował tak skutecznie jak to możliwe i aby był zgodny z przepisami wspólnotowymi.
Popieram zalecenie sprawozdawcy przewidujące publikację danych na stronach internetowych jako obowiązkowy wymóg. Strony internetowe agencji płatniczych w państwach członkowskich byłby połączone ze stronami internetowymi Komisji lub ze wspólną siecią stron internetowych w państwach członkowskich. Oczywiście takie dostarczanie danych musi być zgodne z wymogami Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. Zasadnicze znacznie ma między innymi to, by odpowiednie strony otrzymywały uprzednią notyfikację o publikacji danych, tak szybko jak to możliwe i kiedy to tylko możliwe, już na etapie zbierania danych.
Alexander Stubb  
na piśmie. - Więcej przejrzystości oznacza mniej bezpodstawnej antyunijnej propagandy. A zatem łatwo jest poprzeć podejście sprawozdawcy z zadowoleniem przyjmujące wniosek Komisji mający na celu poprawę przejrzystości i wdrażania europejskich wydatków rolnych.
Nie możemy zapominać, że wydatki rolne stanowią jedną z największych części wydatków UE. A zatem jest to kwestia legitymizacji dla Unii.
Brak wyraźnego obrazu wszystkich wydatków, nie tylko rolnych, prowadzi do powstania zniekształconego obrazu wydatków UE. Jednocześnie wiemy, że zarządzanie wydatkami rolnymi stale się poprawia.
Dane dotyczące wydatków powinny być łatwo dostępne przez Internet. Pełna przejrzystość posiada zasadnicze znaczenie dla kontroli budżetowej. W związku z tym z zadowoleniem odnotowuję, że pan Chatzimarkakis uzyskał stuprocentowe poparcie w komisji.
