Misleidende adresboekondernemingen (bijvoorbeeld European City Guides) (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over de mondelinge vraag van Arlene McCarthy, namens de Commissie interne markt en consumentenbescherming - B6-0152/2008) aan de Raad over misleidende "adresboekondernemingen” (bijvoorbeeld European City Guides).
Arlene McCarthy
Mijnheer de Voorzitter, het duidelijke doel van deze mondelinge vraag is het bewerkstelligen van maatregelen en genoegdoening voor de duizenden kleine ondernemingen in de EU die dagelijks voor miljoenen euro's worden opgelicht door bedrieglijke Europese "adresboekondernemingen”. Dit Parlement heeft honderden petities en massa's correspondentie gericht aan onze secretariaten ontvangen van ondernemingen die het slachtoffer zijn geworden van deze productieve zwendel tegen kleine ondernemingen.
We moeten natuurlijk erkennen dat deze zwendel volgens de legitieme uitgevers van adresboeken vertegenwoordigd door de EADP (European Association of Database and Directory Publishers), al meer dan veertig jaar bestaat. Maar dit is zonder enige twijfel een zwendel die een Europees antwoord vereist. Een voorbeeld, de structuur van de Maiwolf Holding, die de European City Guide en andere soortgelijke ondernemingen bezit, is een complex web van Europese zwendelmaatschappijen die in verscheidene lidstaten van de EU en in de EEA-landen Zwitserland en Liechtenstein zijn geregistreerd en gevestigd en van daaruit opereren. Ondanks rechtszaken en boetes opgelegd door rechtbanken in verschillende lidstaten blijft de zwendel doorgaan. Dit maakt de samenwerking binnen de EU op het punt van rechtshandhaving een aanfluiting. Het kostte zelfs zeven jaar om met behulp van rechtbanken de onderneming te doen sluiten in Barcelona, maar zij begon haar handel weer onmiddellijk in Valencia. Maiwolf Holding is een middelpunt van een web van ondernemingen die niet alleen op EU-niveau maar ook mondiaal niveau zwendel bedrijven. En ik vrees dat ze blijven ontsnappen aan de lange arm der wet.
Door te reageren op de European City Guide worden ondernemingen in de waan gebracht dat ze slechts antwoord geven op een verzoek om informatie of om hun gegevens te actualiseren of te corrigeren. Ze verkeren in de waan dat het een gratis dienst is en plotseling worden ze om de oren geslagen met een factuur voor duizenden euro's die, indien het al wordt vermeld, alleen in zeer kleine druk op een verwarrende en misleidende manier wordt weergegeven. Dezelfde Maiwolf Holding is blijkbaar ook eigenaar van incassobureaus die vervolgens de ondernemingen gaan bestoken, pesten en bedreigen om te betalen. Een website "Stop the European Guide” die campagne voert tegen de fraude van de City Guide was zelf voorwerp van bedreigingen met rechtszaken en hun provider moest deze sluiten, hoewel ik verheugd kan melden dat de website momenteel weer in de lucht is.
Veel activiteiten van deze frauduleuze onderneming vormen onmiskenbaar een inbreuk op de Richtlijn inzake misleidende reclame van 1984. We hebben een betere en meer gecoördineerde handhaving nodig om de mazen of gaten te dichten die door zulke ondernemingen worden uitgebuit. Ik kan het voorzitterschap meedelen dat mijn commissie de tenuitvoerlegging en omzetting van de Richtlijn inzake misleidende reclame en natuurlijk de nieuwe Richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken zal evalueren. We zijn vooral geïnteresseerd in het voorbeeld van de Oostenrijkse omzetting van de Richtlijn misleidende reclame waarbij ondernemingen niet aan een overeenkomst zijn gebonden, tenzij ze duidelijk en uitdrukkelijk de voorwaarden en bepalingen hebben ondertekend. Mijnheer de Voorzitter, dit is een model waarvan ik hoop dat u dit in de discussie met de andere lidstaten wilt volgen.
Kleine ondernemingen zijn natuurlijk niet geholpen met de Richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken, aangezien de richtlijn zelfs voor kleine ondernemingen geen transacties tussen ondernemingen bestrijkt. Lidstaten moeten een beter gebruik maken van het grensoverschrijdende handhavingsnetwerk om deze cowboybusiness eens en voor altijd buiten bedrijf te stellen. Ik deel zeker met mijn collega's hier het gevoel van frustratie van de vele kleine ondernemingen die niet maandenlang, maar jarenlang hebben moeten lijden onder lastigvallerij en financieel verlies.
Vinden we werkelijk zoals we zeggen dat kleine ondernemingen de ruggengraat vormen van de economie van de EU, dan is het nu tijd om voor ze op te komen, hun rechten te verdedigen en ze te beschermen tegen deze frauduleuze praktijken. Ik ben zeker blij met de belangstelling van commissaris Kuneva en haar betrokkenheid bij het toezicht op deze activiteiten, maar toezicht alleen levert geen resultaten op en richt zich niet actief op deze ondernemingen. Ik vind het onacceptabel dat de klachten van de zakenwereld blijkbaar aan dovemansoren waren gericht en dat de enige handelaar achter de City Guide in staat is om door te gaan met zijn frauduleuze praktijken zonder geconfronteerd te worden met de sterke arm van het Europese recht. Dus roep ik vandaag de lidstaten op om dringend maatregelen te treffen en de ernstige en schadelijke gevolgen te erkennen als deze fraudeur in staat blijft onze ondernemingen te bestelen. Ik wil dat de lidstaten en zeker het voorzitterschap vandaag tijdens ons debat niet slechts debatteren over de vraagstukken die we al jarenlang kennen, maar zich verplichten om maatregelen te treffen.
Dus vraag ik met klem aan het voorzitterschap om deze vragen te beantwoorden en met ons samen te werken aan een oplossing voor de ondernemingen die nog steeds te lijden hebben door deze fraude.
Janez Lenarčič
Ik dank mevrouw McCarthy voor haar vraag. Mijn dank gaat ook uit naar de Commissie interne markt en consumentenbescherming. Ik probeer de vragen te beantwoorden binnen het door mevrou mevrouw McCarthy gestelde kader.
Wat betreft de eerste vraag, namelijk wat de lidstaten hebben gedaan om de frauduleuze adresboekdiensten te sluiten, moet ik zeggen dat de Raad tot op heden van de lidstaten geen voorstel voor een oplossing heeft ontvangen. Tegelijkertijd is de Raad niet ervan op de hoogte of er maatregelen zijn getroffen door de lidstaten om dergelijke ondernemingen te sluiten of van de bedoelingen van hun bevoegde autoriteiten ten aanzien van de gegevensuitwisseling over de ondernemingen.
Wat betreft de tweede vraag over het zetten van stappen om de mazen bij het omzetten van de Richtlijn inzake misleidende reclame te dichten: de Europese Commissie is voor deze Richtlijn en de tenuitvoerlegging ervan verantwoordelijk zoals bepaald in artikel 211 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. Dus naar mijn mening moet het Europees Parlement deze vraag richten aan de Europese Commissie.
In verband met deze twee vragen moet ik er aan toevoegen dat tot op heden de Raad niet is ingelicht over de aard van de maatregelen die de lidstaten hebben getroffen om de zakenwereld bewust te maken van het gevaar van frauduleuze adresboekdiensten.
Wat betreft het vraagstuk van de uitbreiding van de werkingssfeer van Richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken kan ik echter mevrouw McCarthy bevestigen dat deze Richtlijn niet de gevallen bestrijkt die door de Commissie interne markt en consumentenbescherming worden beschreven. Met andere woorden, deze richtlijn bestrijkt niet de gevallen van frauduleuze commerciële praktijken die gericht zijn op kleine en middelgrote ondernemingen.
De reden hiervoor is dat de werkingssfeer van de toepassing van de betreffende richtlijn beperkt blijft tot de relatie tussen bedrijven en consumenten. Ten aanzien van de mogelijke uitbreiding van deze Richtlijn van de transacties tussen bedrijven onderling kan ik slechts zeggen dat de Raad een standpunt over deze kwestie zal innemen zodra een geschikt wetsvoorstel hem wordt voorgelegd.
Ik herinner u er echter aan dat ten tijde van de goedkeuring van de richtlijn de Raad al heeft gedebatteerd over de kwestie of de relevante richtlijn ook de praktijken tussen bedrijven onderling zou moeten bestrijken. Bovendien moet ik u eraan herinneren dat naast de Commissie ook de meeste lidstaten de idee hebben verworpen om de richtlijn ook oneerlijke commerciële praktijken te laten bestrijken die niet schadelijk zijn voor de consument.
Toch moet ik echter benadrukken dat bedrijven, met inbegrip van kleine en middelgrote ondernemingen, niet onbeschermd zijn tegen zulke praktijken. Ze worden beschermd door de Richtlijn inzake misleidende reclame.
Tot slot wil ik ten behoeve van het voorzitterschap uitdrukkelijk stellen dat we het eens zijn met het standpunt van de commissie dat oneerlijke en frauduleuze zakelijke praktijken op elk economisch terrein onaanvaardbaar zijn. Ik vind ook dat maatregelen dergelijk gedrag nodig zijn.
De lidstaten hebben te maken met wat volgens hun eigen wetgeving oneerlijke zakelijke praktijken zijn. Het voorbeeld van de European City Guide, dat u in uw vraag noemde, heeft ook in minstens een staat tot rechtszaken geleid..
Ik dank u nogmaals voor uw vraag en ik zal in ieder geval met aandacht het debat volgen.
Simon Busuttil
namens de PPE-DE-Fractie. - (MT) Mijnheer de Voorzitter, wanneer u dit adresboek opent, het is een grote, dikke publicatie, vindt u honderden bladzijden met duizenden bedrijven, heel vaak kleine ondernemingen die in dit adresboek staan nadat ze zijn opgelicht. Ze wilden er niet in staan, maar ze werden er tegen hun wil in opgenomen. De Commissie verzoekschriften van het Parlement heeft ongeveer vierhonderd verzoekschriften van kleine ondernemingen gehad die in deze val waren getrapt. Ik meen dat er drie aspecten aan deze kwestie kleven. Ten eerste zijn de betrokken kleine ondernemingen slachtoffer van fraude. Ten tweede is er sprake van een grensoverschrijdend, internationaal aspect dat daarom van onderwerp van belangstelling moet zijn voor ons in Europa, in het Europees Parlement, in de Raad en in de Commissie. Ten derde profiteren bedrijven zoals de European City Guides van tekortkomingen in de wetgeving.
Wat doet het Europees Parlement, naast datgene wat de Commissie interne markt en consumentenbescherming doet zoals mevrouw McCarthy ons heeft verteld? De Commissie verzoekschriften zal een verslag over deze kwestie opstellen. Ik ben de rapporteur en mijn verslag heeft vier doelen. Ten eerste zal het streven naar meer bewustzijn voor dit grote probleem. Ten tweede zal het de Raad en de Commissie in het bijzonder blijven aanmoedigen om duidelijke maatregelen te treffen, want als ze vandaag geen maatregelen kunnen treffen, moeten ze in een positie worden gebracht waarin ze dat wel kunnen doen. Ten derde moeten we bepalen of er tekortkomingen op wetgevingsgebied zijn en dit is de rol van de Commissie interne markt en consumentenbescherming. Tot slot moeten deze slachtoffers zinvolle adviezen krijgen. De Commissie verzoekschriften zal consultaties houden en met slachtoffers en sociale partners spreken, evenals met de Commissie voordat ze dit verslag goedkeurt, hetgeen naar verwachting aan het eind van dit jaar is.
Genowefa Grabowska
namens de PSE-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de activiteiten van ondernemingen die doorgaan met oneerlijke commerciële en marketingpraktijken verdienen slechts veroordeling. We moeten zeker consumentenrechten beschermen tegen activiteiten van de pseudomarkt en hen steunen in de strijd tegen bedrijven die in huidige Europese werkelijkheid geloven dat ze boven de wet staan. Duizenden bedrijven in heel Europa hebben zich in de luren laten leggen door zogenaamd gratis adverteren in zakengidsen waarvoor ze in werkelijkheid tussen een paar honderd en een paar duizend euro's moesten betalen. De uitgevers van de waardeloze gidsen - gezien vanuit een zakelijk standpunt, maar ook vanuit het oogpunt van marketing - mikten niet alleen op specifieke sectoren zoals reisorganisaties, hotelhouders, doktoren, restauranthouders en zelfs de wereld van de wetenschap, maar ze benaderden ook ongelukkigerwijs overheidsagentschappen en -instellingen. Daarom vragen EU-burgers zich af hoe het mogelijk is dat de initiatiefnemers tot dergelijke praktijken, die geïdentificeerd zijn met voor- en achternaam als de eigenaren van de bedrijven die deze gidsen publiceren, in staat zijn geweest een fortuin te verdienen door gebruik te maken van frauduleuze en oneerlijke praktijken en daarbij profiteren van de vrees van kleine Europese zakenmensen die geconfronteerd worden met invorderingsinstanties en rechtbanken.
Ik vraag dus aan het Sloveense voorzitterschap - en ik richt mij eerder tot het voorzitterschap dan tot de Commissie - een gecoördineerde actie door de lidstaten te bewerkstelligen, hoofdzakelijk in de sfeer van uitwisseling van informatie en wederzijds waarschuwen tegen dit soort frauduleuze praktijken, de informatie betreffende eigenaren en besturen van deze bedrijven rond te zenden en ook om de invoering van strengere strafsancties voor dit soort activiteiten voor te stellen. Het voortduren van de huidige situatie zal bij ondernemingen en burgers van de Europese Unie het vertrouwen ondergraven in de idee van een Europese gemeenschappelijke markt en zal ook helaas de verschillen tussen eerlijke zakenlui en quasi-maffioze activiteiten uitvlakken.
Diana Wallis
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, veel dank aan mevrouw McCarthy en de Commissie interne markt voor het presenteren van deze kwestie. Ik zou willen dat we een wat robuuster antwoord van de Raad hadden gekregen, moet ik zeggen.
De situatie is volkomen onaanvaardbaar. Ik ga nu een bekentenis doen. In de beginjaren tachtig was ik advocaat in het Verenigd Koninkrijk, maar ik begon een praktijk met een advocaat in Duitsland. We kregen deze vragen of we onze praktijk wilden adverteren in de European City Guide en zelfs als advocaten voelden we ons bestookt en geïntimideerd. Als advocaten zich door deze mensen al laten intimideren, zal dat met gewone kleine KMO's zeker gebeuren.
Maar het eigenaardige hiervan is dat het recht van de EU in staat zou moeten zijn een antwoord te bieden en blijkbaar faalt het hierin, zelfs na de twintig of dertig jaar dat dit al speelt. Als u inderdaad enkele brieven van deze figuren leest, citeren ze zelfs EU-recht in de richting van hun slachtoffers om hen nog verder te teisteren. En wat krijgen van de Raad? Het spijt me, het is niet genoeg: Wel, we moeten misschien naar misleidende advertenties kijken en we zullen erover nadenken. Na dertig jaar hebben we werkelijk iets meer nodig.
Wat zijn mensen van plan te doen? We hebben een diepgaand debat nodig of we moeten herdefiniëren wie of wat een consument is. We hebben geprobeerd die vraag aan de orde te stellen tijdens de besprekingen over het overeenkomstenrecht. We moeten verder en dieper gaan om dit probleem aan te pakken.
Tot slot, als de lidstaten zo timide of bevreesd zijn om dit aan te pakken, laat ik dan een andere suggestie doen die hier misschien wat controversieel is. Verschaft de Commissie ons een substantieel stelsel van collectieve vorderingen, laten we die dan collectieve processen noemen, dan kunnen de burgers misschien zelf maatregelen treffen als niemand anders dat voor ze doet. Dit ter overweging.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, na vier jaar hebben we eindelijk een debat over de European City Guides. Ik kon mijn stapel klachten niet overbrengen, zoals andere collega's al hebben geschetst. De EU gaat naarstig op zoek, omdat zij niet in verbinding staat met haar burgers. En hier hebben we een buitenkans - en ik richt me tot de Raad - om aansluiting te vinden bij mensen die een echt probleem hebben en die naar hun EP-leden komen voor een oplossing.
Het zijn niet alleen ondernemingen die getroffen zijn. Ik heb gehoord van schooladministraties die dit per vergissing hebben getekend, doodsbang zijn en geld hebben betaald. Het tragische met de European City Guides is dat dit werkt omdat mensen worden bedreigd en bang gemaakt. Of je betaalt of niet, ze gaan door met het bestoken en het misbruiken van mensen. Maar het is een Europees probleem en daarom vraagt dit een Europese oplossing. Ik ben blij omdat we dit debat voeren en omdat mijn collega Simon Busutill een verslag gaat schrijven en informatie gaat voorbereiden, maar ik vind dat de Raad hier iets meer pro-actief moet zijn en de Commissie uiteraard ook.
De kwestie is zeer specifiek en er worden vijf vraagstukken aan de orde gesteld die moeten worden behandeld. Naar mijn mening is dit probleem immens, maar we moeten het kwantificeren. Uitwisseling van informatie is een goed idee, maar het kan leiden tot frustratie als we als we daarna geen maatregelen treffen. We moeten mazen dichten. Zo wordt in Ierland uit Europees recht geciteerd aan degenen die ingetekend hebben op de European City Guides. Ze krijgen te horen dat ze gedaagd worden voor de rechtbank in een andere lidstaat en boetes en straffen opgelegd krijgen. Zij en hun medewerkers worden lastig gevallen met een groot aantal telefoontjes. Dit is niet aanvaardbaar. We moeten beslist opnieuw definiëren wat een consument is omdat, zoals ik al eerder heb gezegd, dit niet alleen over zaken gaat. Maar ik herhaal het punt. We hebben hier een buitenkans om mensen in heel Europa te laten zien dat we actief zijn in kwesties die hen direct raken. Laten we het moment aangrijpen en vandaag geen tijd verspillen met woorden in plaats van daden.
Marian Harkin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de macht van veel van deze frauduleuze adresboekbedrijven is dat ze in een andere lidstaat zijn gevestigd. Ze lijken dus ongrijpbaar, tenzij de EU op enige manier ingrijpt. Ze boezemen ook vrees in bij mensen, veel van hen zijn zeer kleine ondernemingen zonder enige rechtshulp of advies en velen hebben na jaren te zijn lastig gevallen, de moed opgegeven en hebben het geld betaald.
Net als bij veel andere sprekers is ook mijn kantoor overspoeld met klachten, maar doorgaans van individuele personen: loodgieters, tandartsen, doktoren, mensen die het doel zijn van de European City Guides. Deze mensen hebben het gevoel er alleen voor staan, dat ze een slechte beslissing hebben genomen en dat ze erin zijn gelopen. In een bepaald opzicht geven ze bijna zichzelf de schuld.
Ik vind het ongelooflijk dat ik hoor dat de meerderheid van de lidstaten geen uitbreiding wil van de richtlijn om iets te doen aan de betrekkingen tussen bedrijven. Zo vraag ik af of dit komt omdat de bedrijven die het doelwit zijn geworden kleine ondernemingen zijn, dat het niet de grote maatschappijen zijn die worden getroffen? Ik vind dat burgers meer en beter verdienen van de Raad en de Commissie dan ze nu krijgen. De huidige situatie vind ik niet goed genoeg en ik vraag de Raad er onmiddellijk iets aan te doen.
Malcolm Harbour
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil meteen terzake komen. Ik richt me tot het Sloveense voorzitterschap; Ik vind dat ze hun voorzitterschap op een uitstekende manier vervullen. Minister Lenarčič, laat ik u gewoon vier punten geven waarvan ik graag wil dat u die inbrengt in uw volgende bespreking met de ministers in de Raad Concurrentievermogen.
Het eerste punt is dat u de Commissie vraagt het SOLVIT-netwerk te hanteren en dit stevig op de agenda te zetten. Dit netwerk wordt verondersteld elke afzonderlijke klacht over de interne markt te behandelen en niet slechts marktgerelateerde klachten. Laat hen de informatie doen circuleren die al op onafhankelijke websites beschikbaar is - er is uitgebreide informatie - en maak deze tot onderdeel van hun taakstelling. We moeten ons schamen vanwege het feit dat de mensen die hierdoor getroffen zijn, zelf de strijd moesten aanbinden. Dat zou onmiddellijk kunnen gebeuren. Dus dat is uw eerste taak.
De tweede taak is dat u tegen al uw collega's moet zeggen dat hun zakelijke informatiediensten (want zij hebben diensten ten behoeve van de KMO's) ook die informatie in hun eigen taal moeten laten circuleren. U hoeft slechts een bescheiden bedrag van uw begroting te besteden om daadwerkelijk aan de zakenwereld uit te leggen wat er aan de hand is.
Ten derde, geef deze informatie door aan uw autoriteiten belast met de rechtshandhaving. En zeg ook tegen de Commissie en tegen de mensen die zich bezighouden met samenwerking op het gebied van consumentenbescherming: zet dit op uw agenda. Het kost niet veel moeite om dat te doen. De informatie is er. Het is geen lastig werk. Dus dat zijn drie punten die u moet doen.
En het vierde punt dat u net zo goed kunt doen, is dit tegen uw collega's te zeggen: deze praktijken, indien toegepast op individuele consumenten zijn absoluut onwettig krachtens de Richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken. Iedereen weet dat dit het geval is. En de getroffen bedrijven nemen in wezen de positie in van particuliere consumenten. Maar de afzonderlijke lidstaten kunnen bij hun tenuitvoerleggingsprocedures (tussen haakjes ik moet zeggen dat de lidstaten niet bijzonder goed hebben gepresteerd bij de tenuitvoerlegging, en zelfs mijn eigen lidstaat loopt feitelijk sterk achter) gemakkelijk een bepaling opnemen die specifiek betrekking heeft op de adresboeken en kleine ondernemingen. Dat zou niet veel moeite kosten.
Dus er zijn vier specifieke actiepunten. Dus kijk ik naar u, minister, en wij kijken naar de agenda en we verwachten dat dit op de volgende agenda staat van de Raad Concurrentievermogen. Hoe kunnen we tegen kleine ondernemingen blijven zeggen "neem deel aan de interne markt”, als we ze zelfs niet de eenvoudigste waarborgen in een eenvoudige regeling als deze kunnen geven? Het is een schandalige verwaarlozing door ons allemaal van onze plichten in de interne markt.
Richard Corbett
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de European City Guide en soortgelijke gidsen zijn in wezen een stelletje oplichters, maar onze wetgeving is niet goed genoeg om ze te kunnen aanpakken. Deze kwestie moet evenzeer aan de Commissie worden gevraagd in termen van het initiëren van een nieuw wetsvoorstel dat de bestaande wetgeving aanscherpt zodat we dit kunnen aanpakken. Hangende dat is mijn advies aan iedere kleine onderneming die geconfronteerd wordt met eisen van de European City Guide en soortgelijke gidsen eenvoudigweg: niet betalen; negeer ze; negeer de druk.
Er is een organisatie opgericht genaamd "Stop the European City Guide”, een bond van slachtoffers van deze gids. Hun website moest worden verwijderd vanwege druk op en dreiging met rechtsvorderingen tegen hun internetprovider om hun website te sluiten. Ik verleen hun website daarom nu gastvrijheid op mijn website, zodat ze informatie kunnen blijven verspreiden over hoe ondernemingen zichzelf kunnen beschermen. We hebben hiertoe krachtige maatregelen nodig. We hebben ze spoedig nodig.
Marcin Libicki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer mevrouw McCarthy met haar uitstekend voorbereide mondelinge vraag over de oneerlijke praktijken van advertentiebedrijven gebaseerd op de European City Guides. De Commissie verzoekschriften, die ik voorzit, heeft de heer Busutill benoemd om een verslag over deze zaak op te stellen. We hebben een enorm aantal verzoekschriften ontvangen met klachten over precies deze praktijken. De commissaris zei dat de Commissie geen dergelijke klachten heeft ontvangen die aanleiding kunnen zijn om een onderzoek over deze zaak te beginnen, maar zoals ik het zie, zal dit debat samen met het debat dat wordt gehouden op basis van het verslag van de heer Busutill voldoende reden voor de Commissie vormen om actie in deze zaak te nemen, aangezien deze praktijken hoogst oneerlijk zijn en kleine ondernemingen en gewone mensen ermee worden lastig gevallen. Met andere woorden, mensen die geen leger advocaten tot hun beschikking hebben om zich te verdedigen.
Ik dring er bij de Commissie op aan actie in deze zaak te ondernemen.
Brian Crowley
Mijnheer de Voorzitter, ik heb negentien zaken behandeld van mensen die frauduleus waren blootgesteld aan uitgaven en schuldvorderingen vanwege European City Guides. Van deze negentien gevallen was er zeventien keer sprake van kleine ondernemingen met drie of minder werknemers. En van deze zeventien waren er zes mensen ouder dan zestig jaar die bang waren dat er brief van een advocaat op de deurmat zou vallen.
In werkelijkheid was hier feitelijk sprake van een onjuiste weergave van de Sale of Goods and Supply of Services Act (Wetgeving van het Verenigd Koninkrijk inzake goederen en dienstverlening) of van de Richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken, waar de heer Harbour het woord over voerde. Dat is op zichzelf fraude, omdat als u overeenkomt iets te doen, u daarvoor iets terug verwacht dat als vergoeding moet worden aangeboden. Wat er feitelijk gebeurde, was een onjuiste voorstelling van zaken ten aanzien van de dienst die zou worden geleverd. Evenals enkele van mijn collega's hebben gezegd, vind ik dat dit waarschijnlijk een zaak is die het beste op het niveau van de Commissie kan worden aangepakt. Maar het zou goed zijn als de Raad Concurrentievermogen en iedere minister ervan op de hoogte is en zou worden gemachtigd om wetgeving in te voeren op een nationaal niveau, hetgeen misschien sneller gaat dan het daadwerkelijk proberen te komen tot een herziene Europese richtlijn over deze zaak.
Arlene McCarthy
Mijnheer de Voorzitter, ik wil alleen instemmen met mijn collega's. We moeten stoppen met het afschuiven van de verantwoordelijkheid voor dit vraagstuk. We moeten stoppen om deze bedrijven "pak me dan als je kan” te laten spelen. Dat is het spel wat ze met ons spelen. Minister, ik verlaat deze plenaire zitting niet zonder enige toezegging over maatregelen.
De heer Harbour heeft u een enkele goede ideeën aan de hand gedaan, maar wat ik wil dat u doet, is specifieke dingen aan de orde stellen die ik aan het begin van mijn interventie daadwerkelijk aan de orde stelde. Ik wil dat u in de in de werkgroep van de Raad het Oostenrijks model aan de orde stelt, waarin krachtens de Richtlijn inzake misleidende reclame deze praktijken al verboden zijn. Niet alle lidstaten doen dit. U kunt andere lidstaten vragen om kleur te bekennen, het Oostenrijkse model te nemen en deze praktijken uit te bannen door amendementen in hun nationale wetgeving in te voeren.
Ik wil ook dat u de Raad vraagt ermee in te stemmen dat we een grensoverschrijdend handhavingsnetwerk voor consumenten krijgen. Ik wil dat u hen instrueert ermee akkoord te gaan dat de adresboekbedrijven worden onderzocht en behandeld in de context van het grensoverschrijdend handhavingsnetwerk. Ik meen dat dit ons in staat zal stellen enkele grensoverschrijdende maatregelen te nemen ter voorkoming dat deze mensen ontsnappen aan de lange arm der wet. Dus, alstublieft, als ik dit van u mag horen, denk ik dat we allemaal wat gelukkiger kunnen weggaan.
Janez Lenarčič
Dank u wel, mijnheer de Voorzitter, dat u mij het woord geeft. Ik wil ook al onze collega's bedanken die aan het debat hebben deelgenomen.
Laat ik beginnen met een ding duidelijk te stellen. Niemand in de Raad, noch het voorzitterschap noch enige lidstaat steunt het voortduren of zelfs het plaatsvinden van frauduleus gedrag in de interne markt die door de Europese Unie wordt gevormd. Integendeel, en daarom komt dit debat ook zo gelegen en daarom verwelkom ik dit persoonlijk namens het voorzitterschap.
Ik kan u voorts verzekeren dat het voorzitterschap nota heeft genomen van de unanieme verzoeken voor meer activiteiten en onmiddellijke maatregelen. U kunt ervan op aan dat we deze verzoeken aan onze partners in de Raad overbrengen.
Daarnaast ben ik ook verheugd dat de Commissie verzoekschriften heeft besloten een speciaal verslag op te stellen. We kijken met vreugde uit naar dit verslag van de heer Busuttil. Dit moet een aanvullende stimulans genereren voor geëigende activiteiten op Europees niveau.
Een ding moet ik echter benadrukken. Mevrouw McCarthy, u noemde het voorbeeld van Oostenrijk. Goede voorbeelden kunnen zeker dienen om andere lidstaten aan te moedigen deze te volgen. En ik geloof ook en ik hoop dat dit debat hierbij een rol zal spelen. Ik moet echter benadrukken dat de Commissie verantwoordelijk is voor de omzetting van de richtlijnen.
Zoals als eerder vermeld, u gaf dat ook aan in uw vraag, zijn er bij deze kwestie twee richtlijnen betrokken. De Richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken bestrijkt dit onderdeel niet. Een oplossing zou kunnen zijn om het begrip consument opnieuw te definiëren of het toepassingbereik van de Richtlijn uit te breiden. Ik verwacht dat deze beide opties ter tafel komen als er over deze kwesties een beslissing wordt genomen.
We weten dat de Richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken nog niet zo lang functioneert. Deze is pas sinds december van kracht. Ik vind dat we spoedig moet beoordelen hoe de richtlijn wordt toegepast.
Verder wil ik opnieuw benadrukken dat de Richtlijn inzake misleidende reclame dit terrein bestrijkt. Onder zwendel en fraude van deze aard valt beslist misleidende reclame. Dat betekent dat bepaalde rechtsmiddelen al beschikbaar zijn.
Laat ik tot slot benadrukken dat ik het debat met veel aandacht heb gevolgd. Het voorzitterschap zal de gevoelens van deze plenaire zitting aan de lidstaten overbrengen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
James Nicholson
De European City Guide en dergelijke zijn frauduleuze praktijken die de KMO's specifiek als doelwit hebben. Ze sporen bedrijven aan om in te tekenen op adresboekdiensten die als gratis worden gepresenteerd.
Maar dankzij dubieuze en ingewikkelde "kleine lettertjes” beginnen deze ondernemingen op een uiterst bedreigende en kwaadaardige manier mensen lastig te vallen om geld. Ironisch genoeg citeren deze frauduleuze bedrijven EU-wetgeving om hun doelwit verder te intimideren.
Natuurlijk is deze zwendel van geen enkele waarde voor consumenten of ondernemingen. In feite hebben ze maling aan talloze voorbeelden van EU-wetgeving zoals de Richtlijn inzake misleidende reclame uit 1984. Er is sprake van een evident probleem in de hele EU en daarom zijn er dringend maatregelen nodig.
De oplossing ligt op het niveau van samenwerking binnen de EU, namelijk in de vorm van strenge wetgeving. We moeten ervoor zorgen dat iedere EU-richtlijn ter aanpak van deze kwestie geen mazen bevat en dat deze richtlijn tot ieders tevredenheid in alle lidstaten ten uitvoer wordt gelegd.
Ik vraag aan de Raad en de Commissie om de werkzaamheden van het Parlement te ondersteunen en maatregelen te nemen die in overeenstemming zijn met de urgentie van deze situatie. Als we onze KMO's aanmoedigen de concurrentie aan te gaan op de interne markt moeten we ten minste hun bescherming tegen deze verschrikkelijke zwendel garanderen.
