Vermogensbeheer II (debat)
De Voorzitter
Aan de orde is het door Wolf Klinz namens de Commissie economische en monetaire zaken opgestelde verslag over vermogensbeheer ΙΙ.
Wolf Klinz
rapporteur. -(DE) Mevrouw de Voorzitter, sinds de goedkeuring van de icbe-richtlijn in 1985 hebben de Europese fondsenmarkten een enorme groei doorgemaakt. De richtlijn is sedertdien twee keer gewijzigd om rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen op de markt, en een verdere modernisering staat bovenaan de agenda voor volgend jaar.
Een van de aanleidingen voor het onderhavige hervormingsproject van de Commissie is de eerste resolutie over vermogensbeheer ("Vermogensbeheer I”) die door het Europees Parlement in april 2006 werd aangenomen en waarin de belangrijkste elementen van het hervormingspakket zijn uitgestippeld. Ik dank de Commissie voor het feit dat zij die aanbevelingen heeft overgenomen en dat zij voornemens is deze komend jaar in een wetgevingsinstrument om te zetten.
De voorliggende ontwerpresolutie, getiteld "Vermogensbeheer II”, is er eveneens op gericht de weg te bereiden voor toekomstige initiatieven van de Commissie. De ontwerpresolutie voorziet derhalve in tal van maatregelen die verder gaan dan het hervormingspakket van volgend jaar, maar die wij noodzakelijk achten om de Europese fondsensector concurrerender te maken. De belangrijkste punten luiden als volgt:
Ten eerstedient de Commissie een uitbreiding van het spectrum van beleenbare activa met vastgoedfondsen en beleggingsfondsen met hedgefondsen dient te overwegen. Deze twee producten helpen het risico van de portefeuilles te spreiden en bieden aantrekkelijk rendement. Naast deze uitbreiding van portefeuilles dient ook de invoering van een Europees paspoort voor beheermaatschappijen te worden overwogen, dat particuliere beleggers een directe toegang tot deze producten zou geven. Wij zijn verheugd over de instelling van een deskundigengroep voor open-ended vastgoedfondsen en de beslissing van de Commissie om een studie uit te voeren naar niet-geharmoniseerde retailfondsen.
Ten tweede moeten niet alleen particuliere beleggers, maar ook professionele aanbieders en institutionele beleggers ten volle van een interne Europese markt kunnen profiteren. Tot dusver hebben deze groepen, die praktisch niet zijn aangewezen op de klassieke consumentenbeschermingsvoorschriften, niet de mogelijkheid om grensoverschrijdende activiteiten te ontplooien zonder omslachtige kennisgevingsprocedures. Een Europese regeling voor onderhandse plaatsing zou hier uitkomst kunnen bieden. Deze regeling moet dusdanig worden geconstrueerd dat zij de bestaande, soms zeer liberale regelingen van de verschillende lidstaten niet inperkt. Om deze flexibiliteit te kunnen waarborgen stelt het Parlement voor dat het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER)aanbevelingen voor de instelling van een dergelijk systeem dient te ontwikkelen. In een tweede stap moet dan bekeken worden of die regeling afdoende is of dat er behoefte bestaan aan een algemeen bindende richtlijn.
Ten derde: op het gebied van beleggingsproducten nemen de keuzemogelijkheden voor particuliere beleggers gestaag toe, zonder dat de beschikbare productinformatie een vergelijking van de voordelen van de verschillende producten mogelijk maakt. Dit is onder meer te wijten aan de sterke fragmentatie van de Europese wetgeving. Voor een bewuste keuze moeten de informatievoorschriften en openbaarmakingsvereisten een bepaalde mate van vergelijkbaarheid van concurrerende producten waarborgen. De verschillende industrieën moeten onder gelijke voorwaarden met elkaar kunnen concurreren. Daarom roepen wij de Commissie op om de bestaande wetgevingskaders voor de verschillende productcategorieën te herzien en voorstellen in te dienen ter verbetering van de situatie.
Het doel is niet om alle producten volledig vergelijkbaar te maken. Levensverzekeringen, certificaten en fondsen verschillen van nature in juridisch en structureel opzicht van elkaar. Het doel is veeleer om voor gelijkwaardige informatievereisten te zorgen. Maar ook maximale transparantie is niets waard indien beleggers niet over een bepaalde minimale kennis beschikken over de diverse financiële producten en de manier waarop deze functioneren. Daarom hebben de lidstaten de verantwoordelijkheid om op dit gebied voorlichtingsinitiatieven te stimuleren.
Ten vierde moeten beleggers niet alleen van een brede keuze aan producten moeten kunnen profiteren, maar ook van lagere kosten. Momenteel is het Europese fondsenlandschap echter enorm gefragmenteerd, wat tot inefficiëntie en buitensporige kosten leidt, vooral in vergelijking tot concurrerende landen. De Commissie is voornemens om volgend jaar een wetgevingskader voor de samenvoeging van fondsen te scheppen. Dat valt toe te juichen. De Commissie besteedt evenwel geen aandacht aan een van de grootste belemmeringen voor grensoverschrijdende samenvoegingen, namelijk belastingen. Daarom pleiten wij ervoor dat grensoverschrijdende samenvoegingen fiscaal gezien op dezelfde wijze worden behandeld als nationale samenvoegingen, met andere worden dat de er voor de beleggers geen bijkomende lasten mogen ontstaan. We verzoeken er niet om, maatregelen te nemen met betrekking tot belastingtarieven en dergelijke. We verzoeken er slechts om dat grensoverschrijdende samenvoegingen niet anders worden behandeld dan binnenlandse samenvoegingen.
Ten vijfde zal het Parlement een apart verslag opstellen waarin het potentiële nut van een Europees wetgevingskader inzake hedgefondsen en risicokapitaal wordt geëvalueerd. De Commissie dient zich echter voor te bereiden op een actieve deelname aan de internationale discussies over dit thema.
Tot slot wil ik mijn collega's, met name de schaduwrapporteurs van de andere fracties, bedanken voor de goede samenwerking. Ik hoop dat de Commissie net als bij de eerste keer onze aanbevelingen weer over zal nemen, zodat we de beleggers en de fondsensector alle mogelijkheden van de Europese interne markt aan de hand kunnen doen.
Charlie McCreevy
lid van de Commissie.-(EN) Mevrouw de Voorzitter, mijn lof gaat uit naar de Commissie economische en monetaire zaken en, met name, de rapporteur, de heer Klinz, omdat zij hebben besloten een initiatiefverslag uit te werken en daar hard aan hebben gewerkt. Ik maak van de gelegenheid gebruik ook het Europees Parlement te danken voor zijn waardevolle bijdrage aan het debat over vermogensbeheer. Het vorige verslag van het Parlement over vermogensbeheer was ook een voortreffelijke bijdrage aan ons werk aan de icbe-richtlijn.
Door middel van een lang proces van analyse en raadpleging is er, naar onze mening, grote consensus bereikt over wat er moet gebeuren en hoe dit moet worden gedaan. We moeten onze agenda niet overbelasten, maar we hebben wel oog voor andere kwesties en problemen. In het verslag dat vandaag voor ons ligt, komt een breed scala aan andere kwesties waarvoor de Europese fondsensector zich gesteld ziet, naar voren. Met diverse punten die in het voorliggende verslag onder de aandacht worden gebracht, zijn we al aan de slag gegaan. Het doel is zoveel mogelijk feiten te verzamelen waarop we toekomstige besluiten kunnen baseren. We zijn blij dat het Parlement voorstander is van een zorgvuldig proces op basis van een effectbeoordeling. De Commissie heeft het grootste vertrouwen in die benadering. Hierdoor zijn we er zeker van dat toekomstige initiatieven inspelen op werkelijke behoeften en effectieve oplossingen bieden. We passen deze benadering ook toe bij ons werk inzake onderhandse plaatsing. We zijn van plan tegen mei 2008 een Commissiemededeling te presenteren waarin de noodzaak en de haalbaarheid van de Europese regelgeving inzake onderhandse plaatsing wordt beoordeeld.
Het verslag dat vandaag voor ons ligt, vraagt om snelle oplossingen om grensoverschrijdende paspoortrechten voor niet-geharmoniseerde retailfondsen mogelijk te maken. We onderzoeken deze belangrijke kwestie zorgvuldig en zullen hierover in het najaar van 2008 verslag uitbrengen aan de Raad en het Parlement. We hopen dat dit verslag een empirische basis biedt voor deze ingewikkelde discussie.
Afgaand op dit debat krijgen we soms misschien de indruk dat er al oplossingen worden vastgesteld voordat een probleem behoorlijk is omschreven. We moeten oppassen dat we het EU-kader voor retailfondsen niet overhaast uitbreiden. Op grond van icbe III is al een breed scala aan innovatieve strategieën mogelijk, waaronder enkele vormen van alternatieve beleggingen. Er moet eerst duidelijkheid zijn over wat momenteel mogelijk is en over de vraag of systemen voor risicobeheer in de hele sector wel voldoen, voordat we verdere uitbreiding van het kader voor retailfondsen overwegen. We begrijpen dat de Europese fondsensector zijn voorsprong op het gebied van innovatie en financiële creativiteit verder wil uitbouwen, maar dit mag niet ten koste gaan van het vertrouwen van de beleggers in het icbe-merk.
We onderkennen de bezorgdheid die in het verslag naar voren wordt gebracht met betrekking tot de uiteenlopende wettelijke eisen die gelden voor de distributie van vervangende producten en we benadrukken dat de Commissie de vraag of er sprake is van een belangrijke kwestie die moet worden aangepakt, op een open manier benadert. De reacties op het verzoek om bewijs dat in oktober werd gelanceerd, zullen ons in staat stellen te beoordelen of de mengelmoes van regelgeving een wezenlijk en significant gevaar voor benadeling van beleggers oplevert. In het licht van de reacties en het verdere vervolg erop zal de Commissie in het najaar van 2008 een mededeling publiceren over de noodzaak van maatregelen op Europees niveau.
We juichen het toe dat in het verslag wordt erkent dat hedgefondsen een positieve bijdrage leveren aan het functioneren van markten en de efficiëntie van ondernemingen. De recente initiatieven vanuit de sector om vrijwillige normen voor beste praktijken te ontwikkelen zijn een welkome en proportionele reactie op de roep om meer openbaarmaking. We zijn blij dat het Parlement ook van mening is dat internationale maatregelen geboden zijn in deze sterk gemondialiseerde sector.
Samenvattend: er is veel bereikt op het gebied van vermogensbeheer, maar we hebben nog een lange weg te gaan. Er doen zich voortdurend nieuwe uitdagingen voor in deze snelle bedrijfstak. We bewijzen onszelf echter geen dienst door overhaast en ondoordacht te reageren. We zijn blij te zien dat de Commissie in het Parlement een waardevolle partner heeft die naar hetzelfde doel toewerkt, namelijk een geïntegreerde en efficiënte Europese fondsenmarkt die zowel de sector als beleggers bedient.
Astrid Lulling
Mevrouw de Voorzitter, met betrekking tot dit belangrijke initiatiefverslag over het witboek van de Commissie inzake beleggingsfondsen stellen wij ons op het standpunt dat wij zijn overeengekomen ons te concentreren op de niet-legislatieve aspecten, gezien het feit dat het wetgevingsvoorstel voor tot wijziging van de derde icbe-richtlijn begin 2008 zal worden ingediend. De vraagstukken waarop wij ons in de discussie wilden concentreren, zijn wel van vitaal belang voor instellingen voor collectieve belegging in effecten.
Het risico bestaat dat de uitbreiding van het spectrum van beleenbare activa met onroerendgoedfondsen met variabel kapitaal en alternatieve fondsen zou de uitstekende wereldwijde reputatie van icbe's kunnen aantasten en van nadelige invloed zijn op de verkoop van deze fondsen binnen de Europese Unie en in derde landen.Om nadelen voor de beleggingsfondsensector in Europa te vermijden, heeft het Parlement de Commissie verzocht een diepgaande studie uit te voeren naar de mogelijke gevolgen van het opnemen van deze niet-geharmoniseerde retailfondsen binnen het kader van activa die in aanmerking komen voor de merknaam icbe.
Beleggingen in icbe's belopen duizenden miljarden euro's en zijn goed voor rond 80 procent van de Europese beleggingsfondsenmarkt. De sector ziet reikhalzend uit naar de herziening van de icbe-richtlijn. Om onnodige en contraproductieve vertragingen bij die herziening te voorkomen heeft het Parlement echter voorgesteld om de categorie van beleenbare activa pas uit te breiden wanneer de legislatieve hervorming van de icbe-richtlijn is afgesloten. Namens mijn fractie heb ik hier steeds op gehamerd, en ik ben verheugd over de bereidheid van de rapporteur om hier een compromis aan te gaan.
Het verslag pleit ook voor de totstandbrenging van een geharmoniseerd kader voor onderhandse plaatsing binnen de Unie. De desbetreffende aanbevelingen van het verslag steun ik volledig.
De regeling inzake onderhandse plaatsing moet worden gebaseerd op een exacte definitie van de "gekwalificeerde belegger”, zoals die in de MiFID-richtlijn is opgenomen. Naar behoren geïnformeerde en gekwalificeerde beleggers die in aanmerking komen voor onderhandse plaatsing, mogen in geen geval worden geconfronteerd met extra bureaucratische lasten als gevolg van regels die niet alleen overbodig, maar ook contraproductief zijn.
Ik spreek mij uit tegen het amendement van de Sociaal-democraten dat in verband met de toepassing van de regeling voor onderhandse plaatsing pleit voor equivalentie van de nationale regelgevings- en toezichtstelsels die een wederzijdse toegang tot de markten met zich mee zou brengen. Een dergelijke equivalentie in heel Europa is eenvoudigweg onrealistisch.
Ik moet ook een punt onderstrepen waarop mijn fractie en ik van mening verschillen met de rapporteur. Dit punt betreft de zogenaamde garantiefondsen in paragraaf 19. Het hele idee van deze garantiefondsen is omstreden, en wij hebben geprobeerd te protesteren tegen een verkeerde definitie van dergelijke fondsen. Ik hoop dat we er nog in zullen slagen deze paragraaf te schrappen. Toch moet ik de rapporteur feliciteren met zijn goede werkdat ons in staat zal stellen ons naar behoren voor te bereiden op het wetgevingsvoorstel. Hierdoor kunnen we het werk dat ons volgend jaar te wachten staat gelaten tegemoet zien.
Harald Ettl
namens de PSE-Fractie.-(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik zou Astrid willen zeggen dat ze niet altijd moet aannemen dat de Sociaal-democraten onaannemelijke amendementen indienen. Om te beginnen wil ik de rapporteur, Wolfgang Klinz, hartelijk danken voor zijn evenwichtige verslag. Aan het adres van de commissaris moet ik zeggen dat hij niet altijd bang hoeft te zijn dat we teveel hooi op onze vork nemen.
We behandelen het verslag over vermogensbeheer nu tegen de achtergrond van de Amerikaanse financiële en hypotheekcrisis. Zelfs de Europese Centrale Bank is niet in staat volledig in te schatten welke schade deze crisis het Europese financiële systeem en de banken kan berokkenen. Bovendien kan - en zal - er nog meer gebeuren. De mondiale financiële markt is inmiddels zo geïntegreerd dat het in geen geval mogelijk is de Unie tegen dergelijke speculatieve escapades te beschermen, waarvoor we uiteindelijk allemaal zullen opdraaien. Hebzuchtige bankdirecteuren, die alleen naar de aandeelhouderswaarde kijken, staan nog steeds in hoog aanzien, de Amerikaanse ratingbureaus doen nog steeds goede zaken en leiden ons om de tuin. Ik wil hier niet mijn gevoelens de vrije loop laten, dat heeft hier geen zin. Maar ad-hoc-wetgeving is ook niet op zijn plaats. Toch moet op dit gebied nog veel worden gedaan, en de Commissie kan deze zaken en de markt niet op hun beloop laten.
Eén punt uit het verslag dat ik wil onderstrepen is dat meer voorlichting en meer transparantie tot meer consumentenbescherming en grotere consumentenveiligheid leiden. Dat is een uitstekend uitgangspunt. Een ander goed punt is dat het verslag aandacht besteed aan hedgefondsen en risicokapitaal, aangezien steeds meer vermogensbeheerders in alternatieve beleggingsproducten investeren. Hedgefondsen, onroerendgoedfondsen met variabel kapitaal en andere retailproducten dienen daarom te worden opgenomen in de derde icbe-richtlijn - een taak die ons nog wacht.
Voor mijn gevoel impliceert de term "vermogensbeheer” een gestage ontwikkeling, zij het door middel van beleggingscertificaten, pensioenfondsen, levensverzekeraars, banken of particulier effectenbeheer. Sinds 2003 hebben we een richtlijn over handel met voorkennis en marktmanipulatie. De tenuitvoerlegging daarvan laat zeer te wensen over. Met name de fondsensectorklaagt steeds weer over dure overregulering en weigert de transparantie- en aansprakelijkheidsregelingen uit te breiden.
Wat wij nodig hebben, mijnheer de commissaris, is een duidelijk gestructureerd systeem dat rechtszekerheid biedt. Ik ben verheugd dat mijn voorstel voor betere voorschriften inzake ondernemingsbestuur is aangenomen, maar ik betreur de verwerping van mijn amendement over EU-toezicht op de financiële markten. We kunnen - en moeten waarschijnlijk - ook verder doordenken in deze trant, mijnheer de commissaris.
Niettemin is het verheugend dat over de kwestie van garantiefondsen een partijoverschrijdend compromis is bereikt. Uiteindelijk moeten we er alles aan doen dat bij het vermogensbeheer speculatieve transacties worden teruggedrongen en dat het Parlement, de Commissie en de Raad niet door collectieve dadeloosheid uitblinken. Mijnheer de commissaris, dat was aan uw adres gericht - do it well!
Margarita Starkevičiūtė
namens de ALDE-Fractie. - (LT)Ik wil erop wijzen dat dit verslag weliswaar evenwichtig en over het algemeen aanvaardbaar is, maar niet met de werkelijkheid overeenstemt. Het probleem is dat, zoals uit de beschikbare gegevens naar voren komt, de meeste financiële instellingen zich niet aan de regels en aan de door ons aanbevolen voorschriften houden.
Het grootste probleem schijnt het misbruik van de discrepanties tussen deze voorschriften te zijn. Daarom moeten we het verslag in de context van de andere verslagen en documenten, zoals MiFID, onderzoeken teneinde voor compatibiliteit te zorgen. Een ander punt dat ik wil benadrukken is dat ik mevrouw Lullings standpunt steun: icbe's hebben een goede naam, zodat we voorzichtig dienen te zijn met het opnemen van nieuwe producten in de portefeuille.
Waarom? Omdat we deze producten niet kennen. Het spijt me, maar ik krijg de indruk dat in dit document, evenals in het voorstel van de Commissie, de portefeuille en belangen van de eindbelegger enigszins met die van de institutionele, professionele belegger worden verward. Er moeten duidelijke definities en voorschriften komen voor eindbeleggers. Als we zowel icbe's hebben als alternatieve beleggingsfondsen, dan ziet het er in de praktijk zo uit dat bijvoorbeeld in mijn land deze twee beleggingsvormen met elkaar vermengd worden en aan de eindbelegger worden aangeboden, die dan niet meer weet waar hij eigenlijk in belegt.
Daarom moeten er duidelijker definities komen en een document dat ondubbelzinnig is opgezet. Ik hoop dat de Commissie volgend jaar een document zal presenteren dat duidelijker is opgebouwd. We moeten de eindbeleggers echt beschermen. Natuurlijk moeten particuliere beleggers meer rechten krijgen, maar deze moeten apart worden gedefinieerd. We mogen de mensen niet aanbevelen in alternatieve fondsen te investeren die we nog niet eens hebben gedefinieerd. In mijn land wordt momenteel elk fonds als alternatief fonds geclassificeerd.
Piia-Noora Kauppi
(EN) Mevrouw de Voorzitter, om te beginnen dank ik de rapporteur, de heer Klinz, voor zijn initiatiefverslag en voor het feit dat hij alle voorstellen en standpunten van de andere fracties heeft overgenomen.
Harmonisering van het klimaat voor vermogensbeheer en producten op de fondsenmarkt kan de Europese economie grote voordelen opleveren, zoals ook is aangetoond met de icbe-richtlijn van 1985.
De icbe-richtlijn is wereldwijd een groot merk geworden waar in het buitenland veel vraag naar is. Icbe's bieden de basis voor een degelijke fondsenmarkt in Europa en zorgen voor een veerkrachtiger economie dankzij grotere stabiliteit en productieve herbelegging van spaargelden.
Het onderwerp van dit verslag is echter niet de herziening van de icbe-richtlijn, die eraan komt en die we toejuichen. In het verslag worden niet-geharmoniseerde retailfondsen die buiten het icbe-kader vallen, behandeld en wordt gevraagd om een aantal belangrijke maatregelen.
Ik verwelkom met name de regelgeving inzake onderhandse plaatsing, waar de commissaris ook naar verwees. Initiatief speelt een grote rol bij de totstandkoming van de Europese markt voor niet-geharmoniseerde fondsen.
Ten tweede is transparantie op het gebied van vergoedingen een hoognodige en onderschatte mogelijkheid om de informatie voor beleggers te verbeteren. Ook de andere maatregelen in het verslag zijn een stap in de goede richting en gaan marktverstoringen tegen.
Terugkomend op het succes van de icbe's: we moeten er voor oppassen dat we niet te gretig worden of de zaak te snel overhoop halen. Ik heb het natuurlijk over het debat over uitbreiding van het icbe-kader met nieuwe categorieën activa zoals vastgoedfondsen met variabel kapitaal of fondsen met hedgefondsen. Ik denk dat het nu niet het juiste moment is om deze gevoelige kwesties te bespreken. Voor je het weet, zitten we met een strengere regelgeving en bevinden we ons in een ander financieel marktklimaat.
Ik denk ook dat het van groot belang is de rol van garantiefondsen te bespreken. Er bestaat helemaal niet zoiets als een garantiefonds. Onze fractie zag graag enige flexibiliteit. We geloven niet dat kapitaaltoereikendheidsvereisten voor fondsen de oplossing van het probleem zijn. Garantiefondsen bestaan niet en een dergelijke misleidende benaming moet uit de regelgeving worden geschrapt. Daarom hebben we allebei een voorstel van de PPE-DE-Fractie ingediend.
Pervenche Berès
(FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik wil de rapporteur bedanken voor zijn tekst. De thema's van dit verslag zijn steeds weer onderwerp van discussie. Wat bijvoorbeeld is nu precies het verschil tussen institutionele en professionele beleggers en particuliere beleggers? Sommigen willen ons doen geloven dat er tussen deze twee categorieën als het ware een Grote Chinese Muur bestaat. Ik ben hier niet van overtuigd, en de recente ontwikkelingen hebben laten zien in welke mate financiële innovaties van de ene tot de andere categorie beleggers uitbreiden, tot ze ook de individuele spaarder hebben bereikt. De fictie dat we wetgeving geheel kunnen opbouwen op twee types van beleggers - goed geïnformeerde, professionele beleggers aan de ene en kleine spaarders aan de andere kant - is volgens mij gevaarlijk. We weten heel goed dat er in de wereld van de beleggingsproducten een hellend vlak is. Er mag dan sprake zijn van twee types beleggers, maar we moeten heel goed opletten waar we dit idee toepassen.
De tweede vraag die ik hier wil opwerpen - en die ook tot uitdrukking komt in andere teksten over de financiële markten - betreft de voorlichting van beleggers. Deze is natuurlijk van groot belang, maar wij staan nog maar aan het begin, omdat de complexiteit van financiële innovaties een nieuwe dimensie heeft bereikt die we nog niet naar behoren hebben onderkend en hebben aangepakt.Hier kunnen we het niet bij laten: we moeten beseffen dat er geen alternatief is voor de verantwoordelijkheid van diegenen die dergelijke producten op de markt brengen.
Ten derde, mijnheer de commissaris, moet ik u zeggen dat ik geloof dat u zich vergist heeft toen u het over het verband tussen de tenuitvoerlegging van de MiFID-richtlijn en de icbe-richtlijn had. Is het zinvol om de MiFID-richtlijn in de lidstaten ten uitvoer te leggen voordat we überhaupt weten hoe deze zich verhoudt tot de icbe-richtlijn? Ik meen dat de huidige situatie evenwichtiger zou zijn indien we het anders hadden aangepakt.
Wat belastingen betreft heeft de rapporteur op de implicaties van de samenvoeging van fondsen gewezen. Ik meen dat we ook rekening moeten houden met de implicaties voor het op de markt brengen van producten, wat ingewikkelder zou kunnen worden door belemmeringen van puur fiscale aard.
Ik wil ook iets zeggen over het amendement van de Sociaal-democraten aangezien de realiteit van de markt voor deze producten varieert, al naargelang de landen die ze produceren, de landen die ze kopen of de landen die ze zowel produceren als kopen. Wij hebben het concept van wederkerigheid ingevoerd, dat niet alleen van toepassing zou zijn op de openstelling van de markt en de toegang tot de markt, maar ook op de aard van de regelgeving en het toezicht. Ik ben van mening dat dit essentiële elementen zijn, aangezien ik het idee dat een niet-EU-land dat alleen dergelijke producten produceert en dat, alleen op grond van het feit dat wij toegang tot zijn markt hebben, op welke voorwaarden dan ook toegang heeft tot onze markten (wat misschien geen enkele Europese consument interesseert), ofwel ongeloofwaardig vindt, of als een puur theoretisch geval beschouw, zodat ik dit idee niet kan accepteren.
De rapporteur heeft meer dan eens gesuggereerd dat wederkerigheid in strijd zou zijn met de WTO-regels. Maar, mijnheer de commissaris, ik vraag u: wat deden we toen de equivalentieregels met de Verenigde Staten door ons werden erkend. Dit is precies de benadering die we u aanbevelen? Er wordt ook gesuggereerd dat het concept onrealistisch is omdat er in de Europese Unie geen sprake is van harmonisatie. Indien echter de onderhandelingen over equivalentie met derde landen ons ertoe zouden aanzetten om in de Unie gemeenschappelijke normen voor regelgeving en toezicht op te stellen, zou dat dan niet een grote stap vooruit betekenen?
Zsolt László Becsey
(HU)Dank u, mevrouw de Voorzitter. Ik hoop het kort te kunnen houden. Als iemand uit het Oosten, uit een streek die arm is aan kapitaal, ben ik niet verrukt over het feit dat iedereen nou met spanning zit te volgen wat er met de hedgefondsen of risicokapitaalfondsen gaat gebeuren wanneer de icbe's worden uitgebreid, omdat dit mijn eigen regio helemaal niet raakt, tenminste niet binnen afzienbare tijd. Maar ik kan misschien benadrukken wat ik, als iemand uit het Oosten, van de herziening zou verwachten. Eén punt is dat de banken, die binnen dit systeem zeer vaak als distributeurs optreden en grote geldsommen ontvangen, toch op de een of andere manier moeten worden gecontroleerd, aangezien de verkoopkosten momenteel 60 procent van de totale kosten bedragen, en ik constateer dat de banken in mijn regio op deze manier ongelooflijk veel winst maken. Als we op dit punt iets kunnen bereiken, hebben we al een grote stap vooruit gedaan.
Mijn tweede punt is dat inducements in het kader van de MIFID-richtlijn ook niet echt van kostentransparantie getuigen, want als de fondsbeheerder en de verkoper tot één en dezelfde bank behoren, weten we niet wat er in de "in house”-transactie gebeurt, en interessant genoeg worden zelfs bij zulke "in house”-transacties de kosten niet uitgesplitst.
Ten derde doen sommige lidstaten echter heel veel, of zij voeren voorschriften in die min of meer garanderen dat de bewaarnemers, de fondsbeheerders en hun directie met beide benen op de grond blijven. In mijn land, of in onze landen, zijn er veel capabele jonge mensen die bijvoorbeeld in staat zijn beheeractiviteiten te verrichten, tegen een goede prijs en kwalitatief op hoog niveau, en ik ben van mening dat verplaatsingen in ieders belang zijn en deze jonge mensen een kans geven op de vrije markt.
Ten slotte consumentenbescherming. Ik erken dat voorlichting erg belangrijk is, maar daarnaast moeten we de nadruk leggen op belastingen. Het kan niet zijn dat ik, wanneer ik icbe's in andere landen wil afsluiten, duurder uit ben dan in mijn eigen land. Dank u wel.
Gay Mitchell
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik dank de heer Klinz voor dit verslag. De Europese fondsensector heeft de afgelopen jaren grote vooruitgang geboekt en de icbe-richtlijn heeft daar een belangrijke rol bij gespeeld. De fondsensector heeft dan wel een snelle groei doorgemaakt, maar de sector heeft nog veel meer mogelijkheden in zich. Deze mogelijkheden kunnen worden aangeboord door middel van meer concurrentie en mobiliteit in de sector in de hele EU.
Ik heb een paar opmerkingen over het verslag. Ik zie het voordeel van de aanbeveling om het icbe-kader uit te breiden om te kunnen investeren in vastgoedfondsen met variabel kapitaal of fondsen met hedgefondsen, maar dat moet, naar mijn mening, in een aparte richtlijn of wetgevingsinstrument worden geregeld. Ik zie ook het voordeel van voorstellen om de Europese regelgeving inzake onderhandse plaatsing te verbeteren en ik ben het ermee eens dat de definitie van mogelijke beleggers van cruciaal belang is. De definities in de MiFID- en de prospectusrichtlijn bieden weliswaar een goed uitgangspunt, maar we moeten er rekening mee houden dat we ons ook nog over enkele aanvullende kwesties zullen moeten buigen.
Wat betreft het beleggingsbeleid en risicobeheer, herinner ik het Parlement eraan dat het CEER wel een evaluatie uitvoert van de wijze waarop de vereisten voor het risicobeheerproces van de icbe-richtlijn in de lidstaten ten uitvoer worden gelegd, maar het is niet de bedoeling van het CEER deze vereisten te harmoniseren. Bepaalde belangrijke gebieden waar sprake is van uiteenlopende praktijken, kunnen worden verkend met als doel een meer geharmoniseerde benadering. Garantiefondsen moeten worden ondersteund door kapitaaltoereikendheidsvereisten en dit moet worden bewerkstelligd door een fonds alleen een garantiefonds te noemen als het wordt ondersteund door een toereikende garantieregeling. Ik maak me zorgen over de roep om een paspoort voor bewaarders dat ertoe zou leiden dat de bewaarder niet in hetzelfde land wordt aangesteld als de icbe. Dit zou leiden tot een hiaat in de regelgeving omdat voor een icbe en haar bewaarder niet dezelfde regels zouden gelden en als zich binnen de icbe problemen voordoen, zouden er ingewikkelde juridische kwesties kunnen ontstaan.
Ik dank mijn collega voor dit zeer bruikbare verslag en ik hoop dat de commissaris wil ingaan op de punten die ik naar voren heb gebracht.
Charlie McCreevy
lid van of de Commissie. -(EN) Mevrouw de Voorzitter, uit het verslag van het Parlement blijkt dat onze twee instellingen grotendeels op één lijn zitten als het gaat om de wijze waarop ze de kwestie vermogensbeheer benaderen. Toekomstige besluiten moeten worden genomen op basis van een grondige effectbeoordeling.
We willen allebei efficiënte markten die inspelen op de behoeften en verwachtingen van de Europese fondsensector en Europese beleggers. Er zijn in die richting belangrijke inspanningen gedaan en er liggen nog belangrijker inspanningen voor ons. We moeten met resultaten over de brug komen, maar we moeten voorzichtig te werk gaan. We moeten de hervormingen en de goede naam van het icbe-merk zien te behouden. We moeten de tijd nemen om alle belanghebbenden erbij te betrekken en te raadplegen en we moeten oppassen voor onnodige interventie die mogelijk tot marktverstoring leidt maar geen meetbare voordelen biedt.
Alleen wanneer aan al deze voorwaarden is voldaan, kunnen we met onze besluiten de uitdaging met vertrouwen tegemoet treden. We verheugen ons op verdere samenwerking tussen onze instellingen op dit zeer belangrijke terrein.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt plaats op donderdag 13 december 2007.
