Vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Zuid-Korea (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de mondelinge vraag van Daniel Caspary, Peter Šťastný, Paweł Zalewski, David Martin, Gianluca Susta, Kader Arif, Michael Theurer, Niccolò Rinaldi, Metin Kazak, Marielle De Sarnez en Jan Zahradil, namens de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten), de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement, de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa en de Fractie Europese Conservatieven en Hervormers, aan de Commissie: Vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Zuid-Korea (B7-0001/2010).
Daniel Caspary
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de onderhandelingen over de overeenkomst met Zuid-Korea zijn afgerond en de teksten zijn geparafeerd. Dat is heel mooi. Maar als we kijken naar de details van de overeenkomst, lijkt het soms alsof snelheid belangrijker was dan nauwkeurigheid. Ik heb de indruk dat uw voorganger de overeenkomst tegen elke prijs in kannen en kruiken wilde hebben om binnen haar ambtstermijn ten minste één succes op haar naam te kunnen schrijven.
We weten dat in veel rapporten die voor het begin van de onderhandelingen zijn opgesteld duidelijk wordt gesproken over de vele mogelijke voordelen voor de Europese industrie en de Europese economie. De overeenkomst heeft waarschijnlijk een positief effect op de machinebouw, de chemische en farmaceutische industrie, de voedingsmiddelenindustrie en de zakelijke dienstverlening. Al deze en vele andere sectoren rekenen op grote voordelen. Maar het is vooral de automobielindustrie die klaagt. We hebben nog geen oplossing gevonden voor het probleem van het systeem van de terugbetaling van rechten, het probleem van de vraag hoeveel onderdelen van buitenlandse toeleveranciers in voertuigen uit Zuid-Korea mogen worden ingebouwd en het probleem van de milieunormen.
Ik hoop dat het de komende maanden niet bij praten blijft en dat we met behulp van de vrijwaringsmechanismen en de vrijwaringsverordening veel van deze punten oplossen. Wij kunnen als Parlement alleen onze goedkeuring hechten aan deze vrijhandelsovereenkomst als we de legitieme zorgen van de automobielindustrie wegnemen en we ook werkelijk effectieve oplossingen kunnen opnemen in deze vrijwaringsmechanismen.
Sinds vandaag zijn de teksten van de vrijwaringsmechanismen beschikbaar op het internet. Ik heb helaas nog geen kans gezien om ze door te nemen. Ik stel u namens mijn fractie voor dat we in onderlinge samenwerking een passende regeling op Europees niveau uitwerken, opdat in deze vrijhandelsovereenkomst recht wordt gedaan aan de belangen van de automobielindustrie.
Gianluca Susta
auteur. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, mijnheer de commissaris, op het nieuwe wereldtoneel zijn nieuwe spelers in opkomst, waarvan sommige tot voor kort zelfs als ontwikkelingslanden werden gezien.
Dat moet onze aanpak veranderen, ook in cultureel opzicht, in de richting van vrije handel en een tastbare vormgeving van de verhouding tussen de Europese Unie en haar grote concurrenten. Deze verhouding wordt thans tot uitdrukking gebracht met enkele toverwoorden die nog niet tot het vocabulaire van de structuur van de Europese Commissie zijn doorgedrongen. Deze woorden zijn wederkerigheid, Europees belang, strijd tegen dumping en strijd tegen tariefmuren.
In dit kader moet de vrijhandelsovereenkomst met Zuid-Korea worden geplaatst, waar twee commissarissen, de commissaris voor interne markt en de commissaris voor werkgelegenheid, en twee regeringen overigens verbijsterd over waren.
Wat zijn de werkelijke voordelen van deze bilaterale overeenkomst, als 50 procent van de handel tussen de EU en Zuid-Korea de auto-industrie betreft en als de ongelijkheid tussen de 700 000 auto's die uit Zuid-Korea naar de EU worden geëxporteerd en de slechts 27 000 Europese auto's die Korea importeert, overduidelijk is? Wat voor zin heeft het om indirecte steun te verlenen ter waarde van circa 1 600 euro per Zuid-Koreaanse auto die in Europa wordt verkocht, als sommige Europese regeringen moeite hebben om de verkoop van auto's te stimuleren om de consumptie nieuw leven in te blazen? Hoe kan het dat we geen rekening hebben gehouden met de ernstige twijfels van de textielindustrie en de elektronica-industrie?
Wij nemen er geen genoegen mee, mijnheer de commissaris, om ons voor de zoveelste keer te laten vertellen, zoals eerder ook door commissaris Ashton, dat er voordelen zijn voor onze chemische, farmaceutische of voedingsmiddelenindustrie, omdat die op schandalige wijze in het niet vallen vergeleken met de consequenties voor de textielindustrie, de elektronica-industrie en vooral de auto-industrie, of de financiële dienstverlening. Maar het Europa van vandaag, dat in deze crisis verkeert, kiest wederom de financiële optie boven zijn eigen ontwikkeling?
We hebben allen onze hoop gesteld in het ontstaan van een nieuw Europa in Lissabon. Europa kan het zich echter niet veroorloven de Europese belangen in de wereld niet te verdedigen. De VS wringt zich in allerlei bochten om Boeing te beschermen tegen Airbus en de Argentijnse regering dreigt de telecomsector te onteigenen.
De overeenkomst met Zuid-Korea maakt driehoeksconstructies met China die tot nu toe verboden waren, legitiem. Dat is het scenario waarin onze grote bedrijven zich bevinden. En daarachter bevinden zich honderdduizenden werknemers en gezinnen die hun toekomst in rook zien opgaan, niet omdat ze diensten of goederen van slechte kwaliteit leveren, maar omdat slecht gedefinieerde belangen prevaleren boven duidelijke en objectieve belangen.
Wij vertrouwen erop dat u voeling hebt met deze bezwaren, mijnheer de commissaris, in de hoop dat u overhaaste ratificaties zult vermijden, die wel eens gepaard kunnen gaan met onaanvaardbare beslissingen over voorlopige toepassing van het handelsgedeelte van de overeenkomst in afwachting van de ratificatie, beslissingen die sowieso onaanvaardbaar zijn zolang de regeling inzake de bilaterale vrijwaringsclausule niet duidelijk is vastgelegd. De goedkeuring van deze clausule is onderworpen aan de gewone wetgevingsprocedure, die moet worden beschouwd als een eerste stap om te oordelen over de wenselijkheid...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Michael Theurer
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, met het Verdrag van Lissabon beginnen we aan een nieuw hoofdstuk in de samenwerking tussen de Commissie, de Raad en het Parlement. Het medebeslissingsrecht van het Europees Parlement, dat direct door de burgers is gekozen, geeft ons de kans om onze besluitvorming over het handelsbeleid weer een democratisch karakter te geven. Dat is goed, want het zal gevolgen hebben voor de werknemers en de consumenten in de lidstaten.
Vrije en eerlijke handel zijn het fundament van de welvaart in Europa. We moeten ons dus krachtig teweerstellen tegen protectionistische neigingen. Vrijhandelsovereenkomsten als die met Zuid-Korea kunnen een belangrijke impuls geven aan de wereldhandel, de groei en de werkgelegenheid. Overeenkomsten als deze brengen echter naar hun aard met zich mee dat, al naar gelang de inhoud van de overeenkomst, sommige sectoren er meer bij gebaat zijn dan andere. Het is de taak van ons als Parlement om de gevolgen voor de diverse branches en sectoren in de EU zorgvuldig af te wegen. Daartoe dienen we te beschikken over de relevante gegevens en effectbeoordelingen. Het is de taak van de Commissie om die te verstrekken. Ondanks herhaaldelijke verzoeken van de commissie en in de plenaire vergadering, hebben we nog onvoldoende gegevens gekregen. Dat is de reden waarom wij als Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa samen met andere fracties deze vraag stellen.
Volgens de informatie die we tot dusver hebben gekregen, biedt de overeenkomst voor de Europese economie kansen op het gebied van de zakelijke dienstverlening, de machine- en industriële bouw, de chemische industrie en de landbouw. Er heerst echter bezorgdheid dat de overeenkomst negatief uitpakt voor de automobielindustrie en de textiel- en elektronicasector.
De vrijhandelsovereenkomst met Zuid-Korea is de enige overeenkomst met een ontwikkeld land die de terugbetaling van rechten niet verbiedt. Dit zou kunnen leiden tot eenzijdige kostenvoordelen voor de Zuid-Koreaanse industrie. Zoals de Commissie ons meermaals heeft verzekerd, bevatten de bepalingen over de terugbetaling van rechten een vrijwaringsclausule die op grond van bepaalde criteria ruimte laat voor een vrijstelling. We hebben in het belang van de betrokken ondernemingen echter dringend behoefte aan duidelijkheid hierover. Het systeem moet bruikbaar zijn. Het mag niet zo zijn dat vrijwaringsclausules onbruikbaar zijn omdat de ondernemingen het noodzakelijke bewijs niet kunnen leveren. Aangezien de overeenkomst eenzijdige regelingen lijkt te bevatten en er een grote precedentwerking van uitgaat voor toekomstige overeenkomsten, zoals die met India of met de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten, vinden wij dat alles draait om de concrete invulling van de vrijwaringsclausules, de procedures voor de beslechting van geschillen en de overige regelingen met betrekking tot de toepassing van de overeenkomst.
We roepen de Commissie daarom op de vrijhandelsovereenkomst samen met de toepassingsbepalingen ter goedkeuring voor te leggen aan het Parlement. We willen snel een besluit nemen. Om die reden mag er geen voorlopige versie van de overeenkomst in werking treden. Op basis van gesprekken met ondernemers weet ik hoe groot de impact van de tenuitvoerlegging is. Daarom luidt mijn vraag aan de Commissie: zal de oprichting van de Europese dienst voor extern optreden er ook toe leiden dat deze een sterkere rol gaat spelen in het handelsbeleid? Wij zijn in elk geval van mening dat dit in de overwegingen meegenomen dient te worden.
Robert Sturdy
auteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, in tijden van economische neergang kunnen we alleen door markten te openen en barrières te slechten onze industrie opnieuw opbouwen, banen creëren en de ontwikkeling stimuleren. Dank u wel, commissaris, voor uw standpunten in het voorgaande debat.
Consumentenartikelen, elektronica, farmaceutische artikelen, chemicaliën en medische hulpmiddelen zijn in de EU slechts enkele voorbeelden van exportsectoren die er enorm van zullen profiteren als niet-tarifaire handelsbelemmeringen uit de weg geruimd worden. Vereenvoudiging van certificeringsprocedures, transparantie en voorspelbare prijzen zijn allemaal zaken waar de consument profijt van zal hebben. Op haar beurt wil de Koreaanse consumentenmarkt toegang tot Europese landbouwspecialiteiten als wijnen, sterkedrank, vleessoorten en kazen, die alle beschermd worden door middel van geografische aanduidingen.
Toch zou het verkeerd zijn deze vrijhandelsovereenkomst - waarover we veel mensen hebben horen spreken - klakkeloos te accepteren, en over sommige onderdelen zal de Commissie nog meer duidelijkheid moeten verschaffen. Het opnemen van clausules over teruggave van douanerechten in de overeenkomst baart velen van ons zorgen, zoals ik al gezegd heb.
Elke vrijhandelsovereenkomst moet gebaseerd zijn op het beginsel van wederkerigheid of wederzijds voordeel, maar de last die op de schouders van de Europese autofabrikanten zal komen te rusten blijft onduidelijk en baart ons grote zorgen. De Commissie heeft ons verzekerd dat Korea druk bezig is zijn importregime te liberaliseren. Het niveau van de heffingen die Korea kan terugbetalen krachtens de regeling over de teruggave van douanerechten wordt geleidelijk lager. De onderhandelaars zijn er daarom van overtuigd dat de economische relevantie van teruggave van douanerechten in de loop van de tijd zal afnemen. Welk bewijs heeft de Commissie voor dit argument? Indien blijkt dat de Commissie herhaaldelijk of voortdurend haar toevlucht zoekt tot deze vrijwaringsmaatregel, zal zij dan overwegen opnieuw in onderhandeling te treden over verlenging van de overgangsperiode?
Mijnheer de commissaris, ik kijk uit naar een nauwe samenwerking met u onder de komende nieuwe overeenkomst.
Karel De Gucht
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik dank de geachte Parlementsleden voor hun mondelinge vraag Daaruit blijkt de belangstelling van het Europees Parlement voor de vrijhandelsovereenkomst (FTA) tussen de EU en Zuid-Korea.
Omdat dit het eerste vrijhandelsakkoord zal zijn waarvoor krachtens het Verdrag van Lissabon de formele goedkeuring van het Europees Parlement wordt gevraagd, grijp ik deze gelegenheid graag aan om in te gaan op de vele aspecten van de vrijhandelsovereenkomst die in deze mondelinge vraag aan de orde zijn gesteld. Het kan zijn dat het niet mogelijk is op alle aspecten van de vraag gedetailleerd in te gaan, maar die aspecten zal ik dan graag behandelen in antwoord op een eventuele volgende vraag.
De overeenkomst tussen de EU en Zuid-Korea is niet alleen de eerste vrijhandelsovereenkomst van de EU met een land in Azië, maar ook het meest ambitieuze en veelomvattende vrijhandelsakkoord dat de Europese Unie ooit gesloten heeft. Na ruim twee jaar onderhandelen is de overeenkomst op 15 oktober vorig jaar geparafeerd.
Gedurende het hele onderhandelingsproces heeft de Commissie nauwe contacten met het Parlement onderhouden. In verband daarmee juicht de Commissie de resolutie inzake Korea waarover het Parlement in december 2007 gestemd heeft, toe. Met veel van de in die resolutie opgeworpen kwesties is in de vrijhandelsovereenkomst rekening gehouden.
Tijdens het hele proces is er bovendien een constante dialoog gevoerd met het maatschappelijk middenveld en is er een brede duurzaamheidseffectbeoordeling van de handel uitgevoerd. De overeenkomst wordt op dit moment vertaald. Tegen het eind van maart verwacht de Commissie zowel het besluit tot goedkeuring van de ondertekening van de vrijhandelsovereenkomst als het besluit tot sluiting van de overeenkomst aan de Raad te kunnen voorleggen. Het is de bedoeling de overeenkomst in april te ondertekenen.
De Commissie heeft haar analyse van de vraag of de overeenkomst ook tot de bevoegdheid van de lidstaten behoort, inmiddels bijna afgerond. In dat geval zouden alle lidstaten de vrijhandelsovereenkomst moeten ratificeren voordat deze formeel in werking treedt. Omdat een dergelijk proces misschien veel tijd in beslag zal nemen, kan het nodig zijn dat de Commissie een voorstel doet de overeenkomst voorlopig van toepassing te laten zijn, in afwachting van de inwerkingtreding ervan. Over de voorlopige toepassing beslist de Raad na een voorstel van de Commissie.
De Commissie is ontvankelijk voor de wens van het Parlement zijn visie op de overeenkomst te geven voordat deze voorlopig wordt toegepast. De Commissie blijft, samen met de Raad en het Parlement, zoeken naar de beste manier om ervoor te zorgen dat er geen onnodige vertragingen optreden. Het is van groot belang dat we de overeenkomst toepassen zodra dat haalbaar is.
Wat betreft de vrijwaringsverordening kan ik meedelen dat de Commissie van plan is haar voorstel voor een dergelijke verordening in de komende weken aan de Raad en het Europees Parlement voor te leggen. Hopelijk kan deze wetgeving snel goedgekeurd worden, zodat er zo weinig mogelijk tijd ligt tussen de toepassing daarvan en de toepassing van de vrijhandelsovereenkomst.
De economische voordelen van de vrijhandelsovereenkomst liggen voor het grootste deel aan de kant van de EU. Door de overeenkomst hoeven EU-exporteurs van industriële en agrarische producten geen Koreaanse douanetarieven meer te betalen, waardoor ze jaarlijks 1,6 miljard euro besparen, waarvan de helft onmiddellijk vanaf de datum waarop de overeenkomst in werking treedt. Het is duidelijk dat de potentiële voordelen van deze besparingen op invoerrechten zelfs nog hoger liggen; de handel tussen de EU en Korea zal zich immers naar verwachting in de loop van de tijd uitbreiden.
Er is een onderzoek uitgevoerd waaruit blijkt dat de FTA zal leiden tot een nieuwe handel in goederen en diensten ter waarde van 19,1 miljard euro voor de EU en 12,8 miljard voor Korea. Er zijn geen studies waaruit blijkt dat bepaalde sectoren negatief beïnvloed zullen worden door de overeenkomst, maar als dat wel het geval blijkt te zijn of dreigt te worden, zal de Commissie niet aarzelen de in de overeenkomst ingebouwde vrijwaringsprocedures in werking te stellen. Ik wil u er ook graag aan herinneren dat we, indien noodzakelijk, de steunmaatregelen van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering kunnen gebruiken.
Met betrekking tot rechten van intellectuele eigendom kan gezegd worden dat de ambitieuze verplichtingen die in de FTA opgenomen zijn, boven de regels van de WTO uitgaan. Bovendien heeft de Commissie er zorgvuldig op toegezien dat geen enkel element van de FTA strijdig is met het acquis communautaire van de EU.
Wat betreft het protocol inzake culturele samenwerking kan gezegd worden dat de overeenkomst een raamwerk zou bieden voor een beleidsdialoog over de samenwerking bij en de facilitering van uitwisseling van culturele activiteiten. Het protocol toont bovenal aan dat de EU zich inzet om het Verdrag van de UNESCO betreffende de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen uit 2005 actief te promoten.
Met betrekking tot herkomstregels kan gezegd worden dat de onderhandelingen met Zuid-Korea een aantal veranderingen tot gevolg hebben gehad die verenigbaar zijn met het voortdurende proces van hervorming van die regels. De veranderingen gaan in de richting van vereenvoudigingen en komen dus tegemoet aan een specifiek verzoek van het Europees Parlement. Tegelijkertijd worden er voor alle gevoelige sectoren strenge regels gehandhaafd.
De Commissie heeft speciale aandacht besteed aan verkrijging van toegang tot de Koreaanse markt voor fruit en groente uit de EU. Om Korea te stimuleren zijn markt open te stellen, zijn de EU-invoerprijzen afgeschaft, behalve voor de drie gevoeligste producten: tomaten, sinaasappels en Koreaanse citrusvruchten.
Natuurlijk wordt door de FTA de Europese markt ook opengesteld voor producten uit Korea. Om onze industrie te beschermen tegen schade die toegebracht wordt of dreigt te worden door vergroting van de import, bevat de overeenkomst een doeltreffende vrijwaringsregeling.
Op deze vrijwaringsclausule kan een beroep worden gedaan vanaf de inwerkingtreding van de overeenkomst. De Commissie zal toezicht houden op de EU-markt en de invoer uit Korea om te beoordelen of het nodig is een beroep te doen op de vrijwaringsclausule en zal niet aarzelen er gebruik van te maken als aan de voorwaarden daarvoor is voldaan.
Hetzelfde geldt voor de bijzondere bepaling inzake teruggave van douanerechten. Daarop kan aan de hand van openbare handelsstatistieken over de import uit en de export naar Korea een beroep worden gedaan.
Ik ben op de hoogte van de bezorgdheid die met name door vertegenwoordigers van de Europese auto-industrie geuit is over de bepalingen in de FTA met betrekking tot teruggave van douanerechten, maar ik moet er wel op wijzen dat deze teruggave momenteel toegestaan is en dat zowel Koreaanse als Europese exporteurs er gebruik van maken. Dat betekent dat de handhaving daarvan in de FTA geen nieuwe voordelen met zich meebrengt. De economische impact van teruggave van douanerechten is op het moment uiterst gering, namelijk een achtste van de waarde van de Koreaanse tariefconcessies.
Wat auto's betreft blijkt uit onderzoek dat de buitenlandse inbreng in Koreaanse auto's gemiddeld tussen de 10 en 15 procent ligt. Mocht de buitenlandse inbreng aanzienlijk toenemen, dan voorziet de bijzondere bepaling over de teruggave van douanerechten op doeltreffende wijze in een oplossing.
Het is niet uitgesloten dat de tenuitvoerlegging van de FTA tot verschillende zienswijzen en interpretaties bij de partijen leidt. Voor het geval dit zich voordoet, is in de overeenkomst een efficiënte en snelwerkende regeling inzake de beslechting van geschillen opgenomen. De Commissie zal streng toezicht houden op de wijze waarop Korea zijn verplichtingen nakomt en niet aarzelen een beroep op de geschillenregeling te doen wanneer daar reden voor is.
Met de FTA worden ook nieuwe wegen gebaand waar het gaat om de bescherming van het milieu en de eerbiediging van de rechten van werknemers, omdat er uitgebreide afspraken in opgenomen zijn over een breed scala aan normen op sociaal en milieugebied. De reikwijdte van die afspraken is groter dan in welke vergelijkbare overeenkomst dan ook. Om de eerbiediging ervan te waarborgen biedt de FTA een krachtig raamwerk waarin op de tenuitvoerlegging van de afspraken toegezien wordt, met medewerking van het maatschappelijk middenveld, het bedrijfsleven, de vakbonden en ngo's.
Ten slotte deel ik u mee dat Korea en de EU gesprekken gevoerd hebben over eventuele aanpassingen van het tijdschema voor de afschaffing van de tarieven. Die aanpassingen zouden onder andere inhouden dat de tarieven voor producten in de driejaars- en vijfjaarscategorie in vier resp. zes jaar worden afgeschaft, ofwel een jaar later dan oorspronkelijk gepland.
Hoewel dit een kleine opoffering betekent wat betreft onze offensieve belangen, hebben we gemeend dat een dergelijke aanpassing een goede zaak is gezien de gevoeligheden in bepaalde sectoren. Korea heeft aangegeven dat het bereid is met de veranderingen in te stemmen, op voorwaarde dat de gevoeligheden aan beide kanten in gelijke mate gerespecteerd worden.
Ivo Belet
namens de PPE-Fractie. - Mijnheer de commissaris, eerst en vooral heel veel succes in uw nieuwe functie. Wij zitten in economisch woelige tijden, maar wij weten dat u daar niet bang voor bent.
Wat dit ontwerp van vrijhandelsakkoord met Zuid-Korea betreft: er zitten voor Europa zoals u zegt ongetwijfeld heel veel goede dingen in, maar voor onze auto-industrie is en blijft het een ongelukkige overeenkomst. Daniel Caspary heeft er ook al naar verwezen. Kijk naar de cijfers, mijnheer de commissaris, voor elke auto die wij vanuit Europa naar Zuid-Korea exporteren komen er 15 vanuit Zuid-Korea de Europese Unie binnen. Wij zitten aan een verhouding van 1 tegen 15 en dat is vooral het gevolg van die niet-tarifaire handelsbelemmeringen in Zuid-Korea.
Het is ook geen toeval dat een producent als General Motors terugkomt op zijn besluit om die nieuwe, kleine SUV-auto niet langer in Europa te produceren, in de fabriek in Antwerpen met name, maar met de hele zaak naar Zuid-Korea te trekken. Dit toekomstige vrijhandelsakkoord met Zuid-Korea is daar de rechtstreekse oorzaak van. En ik denk, mijnheer de commissaris, dat wij dat niet kunnen accepteren en dat zo maar onder de mat kunnen vegen, met het argument dat veel andere sectoren in Europa hier wel voordeel uithalen.
Wij hebben denk ik nog alle tijd om deze situatie voor onze autosector bij te sturen, en u verwijst terecht naar de safeguard clause, de vrijwaringsmaatregelen. OK, die zijn er, maar wij vragen vooral dat er een grondig onderzoek komt naar de impact van dit akkoord op de autosector. De cijfers en de trends zijn veel te verontrustend. Het is overigens zo, en dat weet u beter dan wij, dat ook de Amerikaanse overheid momenteel onderhandelt met de Zuid-Koreanen om aanpassingen uit te voeren aan een vergelijkbare overeenkomst.
Vergeet niet, mijnheer De Gucht, dat de auto-industrie nog altijd de belangrijkste industrietak in Europa is. Het gaat om heel veel jobs die momenteel zwaar onder druk staan. Ik denk dat wij het ons niet kunnen permitteren dat er nog meer jobs op het spel komen te staan en daarom vragen wij u met klem om extra garanties in te bouwen in deze overeenkomst.
David Martin
namens de S&D-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, volgens mij is deze vrijhandelsovereenkomst met Korea om drie redenen belangrijk. In de eerste plaats vormt het akkoord, zoals u al hebt aangegeven, een win-winsituatie voor de economie van zowel Korea als de Europese Unie. Het is goed voor de consument, het schept banen en u hebt gelijk als u zegt dat het in potentie 19 miljard kan toevoegen aan onze handelsstromen met Korea.
Gezien het debat dat we net gevoerd hebben, speelt het echter, in de tweede plaats, ook een heel positieve voortrekkersrol in de context van de huidige wereldwijde financiële crisis. Als twee grote economieën als die van de Europese Unie en Korea het eens kunnen worden over een vrijhandelsovereenkomst, is dat een stimulans voor andere partners. Japan toont nu bijvoorbeeld veel meer belangstelling voor economische betrekkingen met de Europese Unie dan een paar jaar geleden, en dat is voor een deel te danken aan de overeenkomst met Korea.
Aan de andere kant is ook het zo dat de Koreanen plotseling merken dat de Verenigde Staten opnieuw op hun deur kloppen en weer vaart willen zetten achter de KORUS-overeenkomst.
De derde reden is wat dichter bij de grond, maar ik hoop dat mijn collega's in het Parlement dit in hun hoofd houden: het akkoord is belangrijk voor het Parlement omdat aan vele van de in mijn verslag opgenomen eisen tegemoet is gekomen door de Commissie. Er is niet voldoende tijd om ze allemaal te noemen, maar ik wil u graag drie of vier voorbeelden geven.
In de eerste plaats hadden we in mijn verslag opgenomen dat we een veel betere toegang tot de Koreaanse agrarische markt nodig hadden, en de Koreaanse landbouwtarieven gaan in de eerste zeven jaar van deze overeenkomst inderdaad met 75 procent omlaag. We wilden bescherming van onze geografische aanduidingen, en als gevolg van deze overeenkomst worden onze whisky, onze champagnes, onze wijnen, onze hammen enzovoorts inderdaad beschermd in Korea. Deze geografische aanduidingen zijn niet van weinig betekenis, zoals een van mijn collega's opmerkte. Nu al wordt er op de Koreaanse markt voor 137 miljoen pond aan Schotse whisky verkocht, dus met dit akkoord zou dat wel eens aanzienlijk meer kunnen worden.
We hebben opgeroepen tot afschaffing van niet-tarifaire belemmeringen, waar vooral de auto-industrie profijt van zal hebben. We wilden meer handel in milieugoederen. Nou, op basis van dit akkoord zal de handel in milieugoederen en -diensten na drie jaar praktisch belastingvrij toegang hebben tot de Koreaanse markt en zullen de Koreaanse milieugoederen en -diensten belastingvrij toegang hebben tot onze markt.
Wij hebben als Parlement gevraagd om betere normen op sociaal gebied en met betrekking tot het milieu. Welnu, sinds de parafering van de overeenkomst heeft Korea vier IAO-verdragen getekend en wordt er een Forum voor handel en duurzame ontwikkeling opgericht. Dat komt doordat het als gevolg van deze overeenkomst voor de sociale partners in Korea mogelijk is een grotere openheid van de markt vergezeld te doen gaan van hogere normen met betrekking tot de arbeidsomstandigheden en het milieu.
Om al deze zaken heeft het Parlement gevraagd. Het zou belachelijk en pervers zijn als we ze zouden afwijzen, nu we ze bereikt hebben.
Is dit een perfecte overeenkomst? Nee, natuurlijk niet. Zijn er zaken in opgenomen die ik er niet in zou willen hebben? Ja, natuurlijk, maar onderhandelen betekent geven en nemen. Is het al met al toch een goede deal voor Europa? Ja. Is het een goede deal voor Korea? Ja. Is deze overeenkomst in aanleg een goede zaak voor de wereldeconomie? Ja. Daarom mogen we niet treuzelen en moeten we de overeenkomst gewoon tekenen.
Niccolò Rinaldi
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijnheer de commissaris, dit is een klassiek onderwerp waarbij de Europese instellingen strijden om hun reputatie bij grote ondernemingen, de werknemers en de Europese consumenten.
Een vrijhandelsovereenkomst is altijd goed nieuws, een hoeksteen voor de stabiliteit en de welvaart in de wereld, des te meer als die voor de Europese Unie het eerste succes is in haar bilateraal handelsbeleid na jaren van teleurstellingen. Misschien is dat echter de reden waarom de overeenkomst zo haastig is geparafeerd. Het is bijna alsof de Commissie de onderhandelingen koste wat kost wilde afronden.
Voor ons van de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa is de terugbetaling van rechten, hoewel die door de WTO wordt aanvaard en in de praktijk al wordt toegepast, feitelijk een exportsubsidie, en de versoepeling van de oorspronkelijke regeling is een stap achteruit voor wat betreft de transparantie. Deze twee beginselen zullen binnenkort een precedent vormen voor onze andere handelspartners. We weten dat de Commissie zware onderhandelingen heeft gevoerd, maar, zoals een Koreaans spreekwoord zegt, "zelfs de besten maken fouten”.
We hebben vaak gehoord dat de Commissie steeds slechter in staat is de legitieme belangen van de producenten, werknemers en consumenten te beschermen en er is duidelijk iets fout gegaan in de communicatie met de sociale partners in een onderhandelingsprocedure die soms is bekritiseerd om het gebrek aan transparantie.
Elke burger verwacht van ons, zowel van de Commissie als van het Parlement, dat we politieke gevoeligheid tonen. Het gaat slecht met de Europese industrie en het is zinloos dat sommige lidstaten de auto-industrie subsidies toekennen, waar ik persoonlijk trouwens fel tegen ben. Aan de andere kant lopen we met deze overeenkomst het risico dat we subsidies gaan geven aan de Zuid-Koreaanse export.
We weten allen dat deze overeenkomsten complex zijn en dat ze ook veel voordelen hebben die wij waarderen: het einde van de Zuid-Koreaanse douanerechten, de erkenning van Europese certificeringen, nieuwe mogelijkheden voor de Europese dienstensector en de bescherming van geografische aanduidingen. Mede hierom hoop ik niet dat het net zo loopt als bij de Verenigde Staten, waar al jaren gewacht wordt met de ratificatie van de overeenkomst met Zuid-Korea en waar sommigen zelfs het hoofdstuk over de auto-industrie willen heropenen.
Dit is de eis van de Commissie: de tekst van de overeenkomst moet deel uitmaken van een algemeen pakket dat drie documenten omvat, namelijk de vrijhandelsovereenkomst die ter ratificatie moet worden voorgelegd, de uitvoeringsmaatregelen, met name voor de terugbetaling van rechten en de regeling inzake de vrijwaringsclausule. Als het kan zou ik nog een punt willen toevoegen: de mogelijke toegang tot het fonds voor aanpassing aan de globalisering voor gebieden die door deze overeenkomst kunnen worden getroffen.
Mijnheer de commissaris, wij wensen alle documenten samen in te zien en we vinden bovenal, in de sfeer van medebeslissing zoals geïntroduceerd door het Verdrag van Lissabon, dat in alle gevallen moet worden afgezien van een tijdelijke overeenkomst, die wij zouden afkeuren, omdat we willen samenwerken.
Yannick Jadot
Mijnheer de Voorzitter, zoals u al zei is deze overeenkomst een novum. De overeenkomst is vernieuwend, maar niet noodzakelijkerwijs op de manier waarop wij erover spreken. Misschien wel voor het eerst zien wij namelijk dat er bij de uitkomst van de onderhandelingen verliezers zijn, hetgeen wij aanvaarden, maar dan in de context van handelsbesprekingen met derden. Het is niet in de context van de strategie van Lissabon, het is niet in de context van een industrieel beleid dat besloten is wie er, in Europa, nadeel zouden ondervinden van het openstellen van de handel.
Ten tweede is deze overeenkomst ook vernieuwend omdat wij bij handelsbesprekingen gewoonlijk zien dat de landbouwsectoren zich verzetten en de industriële sectoren tevreden zijn. In dit geval zien wij het omgekeerde. Voor het eerst zijn het letterlijk de grote industriële sectoren die zich beklagen over de besluiten die door Europa worden genomen.
Ten derde is deze overeenkomst eveneens vernieuwend omdat u het hebt over een daling van 1,6 miljard euro aan douanerechten waarvan wij op de Koreaanse markt zullen profiteren. Maar wat betekenen deze cijfers nu eigenlijk? Ik ben als afgevaardigde gekozen voor de regio West van Frankrijk, en meer in het bijzonder voor Bretagne. Als u Bretagne hebt bezocht, mijnheer De Gucht, dan weet u dat groenwieren en de verontreiniging van het grondwater, in combinatie met de intensivering van de varkensfokkerij momenteel een enorm probleem vormen.
Welnu, er wordt ons verteld dat wij er financieel iets op vooruit zullen gaan vanwege de handel in varkens met Zuid-Korea. De praktijk, in de regio die ik vertegenwoordig, is dat deze intensivering van de varkensfokkerij leidt tot een verlies van banen, een verlies van toegevoegde waarde en een verlies van toerisme. Dit betekent dus voor mijn regio dat wij de verliezers zijn in deze overeenkomst. Het is mogelijk dat men er in uw totaalberekening op vooruitgaat, maar in een regio als de mijne schieten de mensen erbij in.
Tot slot is deze overeenkomst nogmaals vernieuwend omdat er, voor het eerst, om een milieuderogatie zal worden verzocht. Er wordt ons voortdurend gezegd dat Europa de onbetwistbare en onbetwiste leider is in de strijd tegen wereldwijde klimaatverandering. De realiteit is dat wij gedwongen zijn met Zuid-Korea te onderhandelen over afwijkingen ten aanzien van de CO2-uitstoot van auto's, omdat de autolobby in Europa veel invloed heeft gehad op het uitstellen van de datum waarop een lagere CO2-uitstoot verplicht zou worden en omdat deze lobby nu derogaties in het buitenland moet zien af te dwingen.
Als het om een industriële strategie gaat, om een strategie voor onze ondernemingen en om de keuze voor de economie, dan zien wij dus eens te meer duidelijk dat deze overeenkomst eerder nadelig zal zijn voor Europa dan voordelig. U hebt het gehad over de strategie van Lissabon, de groene economie en innovatie. Ik kan in deze overeenkomst niet ontdekken hoe dit zal worden bevorderd.
Tot slot is uw benadering vaak heel evenwichtig als u bepaalde vraagstukken bespreekt, maar zodra mensen over belastingen gaan praten, dan opeens... Wat betreft de CO2-belasting aan de Europese grenzen, die tijdens uw hoorzitting ter sprake kwam, en nu de Tobin-taks, wed ik met u, mijnheer De Gucht, dat de Commissie zich voor het eind van uw mandaat krachtig zal moeten uitspreken over de Tobin-taks, want dat is op dit moment een essentieel hulpmiddel om de financiële markten te reguleren.
James Nicholson
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, mag ik in de eerste plaats van de gelegenheid gebruikmaken u, mijnheer de commissaris, welkom te heten op uw nieuwe post en u een heel succesvolle termijn toe te wensen? Ik wil graag van de gelegenheid gebruikmaken om te zeggen dat het goed is dat we hier vanavond dit debat voeren en openlijk over bepaalde dingen praten.
Het is een feit dat de onderhandelingen lang geduurd hebben en ik ben echt blij met de verklaring van de commissaris dat hij hoopt het proces zeer binnenkort tot een goed eind te kunnen brengen.
Als deze overeenkomst getekend wordt, zullen zowel Europa als Korea daar enorm veel profijt van hebben. Ik weet dat er ongerustheid heerst en ik heb daar ook naar geluisterd. Vanavond is er van de kant van de auto-industrie bezorgdheid geuit, maar eigenlijk vind ik dat we, als we afhankelijk worden van de auto-industrie - en we die sector totaal in bescherming nemen - we de verkeerde sector te pakken hebben. Wat mij betreft is General Motors niet de juiste keuze hiervoor en zeker niet mijn keuze.
Ik deel de ongerustheid en ik deel ook een aantal van de echte zorgen die veel mensen hebben. Ik begrijp ze ook, maar ik vind wel dat de kans die we hier krijgen zwaarder weegt dan die ongerustheid en dat we nooit iets bereiken als we ons altijd maar terughoudend opstellen.
Daarom moeten we kijken waar de kansen liggen en ze grijpen. We moeten niet negatief denken. We mogen niet vergeten dat deze overeenkomst ook een politieke kant heeft. Ten noorden van Zuid-Korea ligt een zeer agressieve vijand en ik vind dat we hiermee ook uitdragen aan wie we onze steun verlenen.
We moeten dus doen wat we kunnen om de barrières in die regio af te breken. Door middel van de overeenkomst laten we zien dat we de vooruitgang steunen.
Ik had de gelegenheid daarheen te gaan en weet dat de mensen daar heel graag vooruitgang willen en vooruitstrevend zijn. Als je een streek als Kaesong bezoekt, merk en zie je duidelijk dat de mensen in het noorden en het zuiden elkaar steunen. Ik vind dat er hier voor ons een enorme kans ligt op vooruitgang.
Ik wil de Commissie in de eerste plaats vragen wat zij vindt van de regeling inzake de beslechting van geschillen en hoe zij denkt dat die regeling in de praktijk zal uitpakken? Meer specifiek wil ik graag weten hoe snel we de regeling zouden kunnen gebruiken bij een ernstige verstoring van de markt.
João Ferreira
Mijnheer de Voorzitter, commissaris, wij hebben de desastreuze gevolgen van de liberalisering van de wereldeconomie voor vele economische sectoren veroordeeld, vooral in sommige lidstaten en de gebieden die van deze sectoren het meest afhankelijk zijn. Wij hebben het over de verwoesting van productie en banen, over ernstige gevolgen voor het vermogen welvaart te scheppen en te verdelen, een groeiende afhankelijkheid van buitenlandse markten, chronische en toenemende onevenwichtigheden in de handel; kortom, economische en sociale teloorgang.
Wij hebben het ook over de aanvallen op de rechten van werknemers, sociale dumping, de ruïnering van miljoenen kleine producenten en vele kleine en middelgrote bedrijven. Dit zijn gevolgen van de geleidelijke liberalisering van de internationale handel die hun pleitbezorgers niet kunnen negeren. Ik herinner hier aan de kleding- en textielindustrie, die een belangrijke plaats inneemt in deze overeenkomst, en een studie van het directoraat-generaal voor werkgelegenheid en Eurofound, die scenario's schetsen waarin sprake is van een terugloop van 20 tot 25 procent van banen in de Gemeenschap in 2020, en waarin 50 procent van de banen in deze sector verloren zou gaan. Ik wijs echter ook op sectoren als elektronica en de onderdelenindustrie in de automobielsector, die hier reeds zijn vermeld. Deze klachten geven aanleiding tot vragen die nog immer wachten op een antwoord.
Welke maatregelen zullen worden genomen om deze sectoren veilig te stellen, waarbij er meer wordt gedaan dan het verzachten van de gevolgen van banenverlies? Welke verdedigingsmechanismen zijn er tegen agressieve uitvoer? Wanneer en hoe zullen we een effectieve manier hebben gevonden om bedrijfsverplaatsingen aan te pakken? Een voorstel van deze fractie luidt dat de begroting voor 2010 een nieuw onderdeel omvat ten behoeve van actie in de textiel- en schoenenindustrie en het opzetten van een communautair programma voor deze sector. Wat zijn de belangrijkste onderdelen van dit programma?
Commissaris, er dienen met spoed eerlijke economische betrekkingen tot stand te worden gebracht. Deze moeten de mensen en hun landen ten dienste staan, en niet bepaalde economische groepen of degenen die de Europese Unie financieren. Het verdedigen van het recht van elk land om duurzaam te produceren is nodig geweest voor de toekomst, in naam van een nieuw economisch, sociaal, op energie en milieu gericht stelsel dat niet tot stand zal komen met, en zelfs onmogelijk wordt gemaakt door, het neoliberale model.
Anna Rosbach
namens de EFD-Fractie. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, ik zie dit anders dan de vorige spreker. Ik verwelkom in feite de vrijhandelsovereenkomst met Zuid-Korea. Naar mijn mening is het duidelijk in het belang van de EU om zo nauw mogelijke betrekkingen te onderhouden tussen Europa en de democratische landen van Azië, waaronder Zuid-Korea.
Door protectionisme is er lange tijd een gebrek aan evenwicht geweest in de handel tussen Europa en Zuid-Korea, tussen de vrijhandel van de EU en het protectionisme van Zuid-Korea. Zuid-Korea was enkele decennia geleden een agrarische maatschappij, waarna het land zich snel heeft ontwikkeld tot een industriële maatschappij, waardoor 81 procent van de bevolking nu in steden leeft. Het land is momenteel de op tien na grootste economie van de wereld en de op drie na grootste handelspartner van de EU.
Zuid-Korea is een belangrijke bondgenoot in een strategisch belangrijk gebied. Volgens prognoses zal het land binnen een tiental jaren een nog dominantere positie binnen de hightechsector innemen.
Zuid-Korea moet concurreren met de economische en militaire grootmacht in het noorden, China, dat overigens tegelijkertijd de grootste handelspartner van het land is. In termen van concurrentie beschikt China over bijna onuitputtelijke middelen in de vorm van goedkope arbeidskrachten. Om die reden is China ook de grootste handelsconcurrent van Zuid-Korea. De EU kan door kwaliteitseisen aan Zuid-Korea te stellen 's lands producten beter geschikt maken voor export naar de Verenigde Staten en Europa, veel beter dan de Chinese producten, en dat is toch iets waar we allemaal belang bij hebben.
De onderhavige vrijhandelsovereenkomst zal, zoals in dit Parlement reeds opgemerkt, het einde betekenen van invoerrechten ter waarde van 1,6 miljard euro per jaar. In het algemeen is dat misschien zeer gunstig, maar voor mij is de vraag of het Zuid-Koreaanse bedrijfsleven voldoende is geliberaliseerd en of de routekaart voor de vrijhandelsovereenkomst haalbaar is gezien het feit dat Zuid-Korea nog steeds buitengewone steun verleent aan bepaalde branches zoals de geneesmiddelen- en elektronicabranche.
Peter Šťastný
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de EU heeft in de afgelopen maanden verscheidene veranderingen en verschuivingen doorgemaakt. We hebben drie commissarissen voor internationale handel gehad, twee voorzitters van de Raad en ook nog het Verdrag van Lissabon.
In die tijd heb ik met alle belangrijke functionarissen gesprekken gehad over de noodzaak de vrijhandelsovereenkomst tussen Zuid-Korea en de EU te verfijnen, om bedrijfstakken waar veel ontevredenheid heerst, vooral de auto-industrie in de EU, mee te krijgen.
De grootste geschilpunten betroffen de garanties voor de teruggave van douanerechten en de niet-tarifaire belemmeringen. Toen de nieuwe commissaris in antwoord op mijn vraag tijdens de zittingen verklaarde dat er beter naar de teruggave van douanerechten gekeken zou moeten worden, was ik optimistisch. Zelfs in de VS heeft men immers een deel van de vrijhandelsovereenkomst met Zuid-Korea in de vriezer gelegd vanwege soortgelijke bezwaren van de kant van de automobielindustrie.
Dit is de eerste belangrijke vrijhandelsovereenkomst. Dit is een sjabloon. We moeten het goed doen. Beide partijen moeten evenveel kansen hebben. Begrijpt u mij niet verkeerd: ik ben een groot voorstander van vrijhandelsakkoorden. Ik begrijp dat ze een positieve invloed hebben op het bbp en de werkgelegenheid, maar we moeten ons er ook van bewust zijn dat de voordelen ervan kleiner worden en in het ergste geval zelfs kunnen verdwijnen als het concurrentievoordeel slechts aan één kant ligt.
De werknemers in de EU verdienen beter. Misschien moeten we ons tot onze trans-Atlantische partner wenden en samen kleine aanpassingen eisen, zodat deze reusachtige bedrijfstakken ten minste gedeeltelijk tevreden gesteld kunnen worden en we zo snel mogelijk nieuwe vrijhandelsovereenkomsten in werking kunnen stellen. Er zijn altijd wel elementen waar je minder tevreden over bent, maar alles bij elkaar moeten de burgers van béide partijen profijt hebben van vrijhandelsovereenkomsten. Het is mijn verantwoordelijkheid om toezicht te houden op de gang van zaken en ervoor te zorgen dat een dergelijke overeenkomst voor mijn kiezers, en de burgers van de EU, billijk is.
Kader Arif
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, in september hebben wij in de plenaire vergadering al over de vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en Korea gedebatteerd. Velen van ons gaven toen al uiting aan onze vrees voor de negatieve gevolgen van deze overeenkomst, met name voor de autosector. Wij hadden niet gedacht dat de gebeurtenissen ons zo snel gelijk zouden geven.
Op 21 januari kondigde Opel aan dat het zijn fabriek in Antwerpen zou sluiten en dat de productie daarvan zou worden overgeplaatst naar Zuid-Korea. Moeten wij geloven dat dit besluit niets te maken heeft met de vrijhandelsovereenkomst die onlangs gesloten is? Staat u mij toe dat ik hier een verband in zie. In deze periode van economische crisis, waarin de werknemers als eersten moeten opdraaien voor de fouten van de financiers, heeft de Commissie meer dan ooit de plicht rekening te houden met de werkgelegenheidsgevolgen van de overeenkomsten waarover zij onderhandelt.
Wij kunnen deze werknemers, van wie wij maar al te goed weten dat zij heel moeilijk aan een nieuwe baan zullen komen, niet langer afschepen met een simplistisch antwoord. Wij kunnen niet tegen hen zeggen dat de internationale handel een spel met winnaars en verliezers is, en dat zij helaas degenen zijn die worden geofferd en dat wij daar niets aan kunnen doen.
Wij verwachten vandaag antwoorden van u, mijnheer de commissaris. Om te beginnen willen wij weten of uw directoraat-generaal een effectbeoordeling heeft uitgevoerd naar de gevolgen van deze overeenkomst voor de werkgelegenheid in Europa, want ik moet u zeggen dat het gretig aangekondigde cijfer, namelijk de 19 miljard euro winst die de Europese exporteurs zouden moeten maken, ons niet overtuigt. Waar komt dit cijfer vandaan? Op welk onderzoek is het gebaseerd? Is er - los van de verwachte positieve gevolgen - eigenlijk wel rekening gehouden met de negatieve gevolgen?
De Commissie heeft een ontwerpverordening opgesteld over de methoden om vrijwaringsmaatregelen toe te passen in het kader van deze overeenkomst. Deze methoden betreffen met name de terugbetaling van douanerechten, een voordeel dat nog nooit eerder is toegekend, zelfs niet aan onze handelspartners in ontwikkelingslanden. De voorstellen die zijn gedaan, voorzien in ingewikkelde procedures om de vrijwaringsclausules in te roepen en toe te passen.
Ik voel mij niettemin gerustgesteld omdat het Parlement zich binnenkort, voor de allereerste keer, over deze tekst zal kunnen uitspreken in het kader van de medebeslissingsprocedure. Toch zou ik willen benadrukken dat het werkgelegenheidsprobleem in Europa niet zal worden opgelost door verzachtende maatregelen die per geval worden genomen. Daarom roep ik er, samen met mijn gehele fractie, toe op dat er eindelijk een echt Europees industriebeleid wordt opgesteld, dat een echte strategie voor de toekomst van onze industrieën omvat.
In een context van economische crisis en sterk toegenomen mondiale concurrentie dient dit industriebeleid effectief te worden gecoördineerd met het gemeenschappelijk handelsbeleid, zodat onze vrijhandelsovereenkomsten niet tot banenverlies leiden in Europa.
Een tweede onderwerp waarover wij opheldering verwachten, is het protocol inzake culturele samenwerking dat in de overeenkomst is opgenomen. Verscheidene lidstaten hebben heel scherp gereageerd op de onderhandelingen die zijn aangegaan met Korea, een land dat het UNESCO-verdrag betreffende de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen niet heeft geratificeerd.
Ik sta op zich al afkeurend tegenover het principe om onderhandelingen over dit thema aan te gaan, maar sowieso vind ik dat culturele kwesties los van handelsbesprekingen zouden moeten worden behandeld en onder de hoede van de commissaris voor cultuur zouden moeten worden geplaatst, om te voorkomen dat dit onderwerp - op dezelfde gronden als bij traditionele goederen of diensten - een onderhandelingsitem wordt.
Afsluitend nog dit, mijnheer de commissaris. U weet hoe cruciaal het voor Parlementsleden is om volledig te worden geïnformeerd over de lopende onderhandelingen en om bij alle stadia betrokken te worden, met inbegrip van het moment waarop het onderhandelingsmandaat wordt vastgesteld. Afgezien van de verschillen in benadering die tussen ons bestaan, zou ik erop willen wijzen dat het voor het Parlement gemakkelijker was geweest om de gevolgde strategie te begrijpen als het er in een eerder stadium beter bij betrokken was geweest.
Ik hoop dan ook dat ik kan rekenen op uw steun en op de steun van uw Commissie om ons in onze toekomstige werkzaamheden bij te staan, waarbij iedereen handelt binnen zijn eigen verantwoordelijkheden, maar altijd in dienst van een handelsbeleid dat duidelijk meer communautair gericht, en bovenal eerlijker, is.
De Voorzitter
Dank u mijnheer Arif, maar het kost de tolken nog steeds moeite u bij te houden. Zij hebben me duidelijk te kennen gegeven dat zij u niet kunnen bijhouden. U kunt best een lange toespraak houden, die veel langer is dan de toegestane spreektijd, maar feit is dat deze niet wordt vertolkt.
Daarom kunnen alleen uzelf en de Franstaligen in het Parlement uw toespraak volgen.
Ramon Tremosa i Balcells
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het voorstel voor een vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en Zuid-Korea is naar het oordeel van de Catalaanse en de Europese auto-industrie oneerlijk en onevenwichtig.
De auto-industrie, en ook de Europese textielsector, heeft haar bezorgdheid geuit over bepaalde aspecten ervan, zoals het systeem van de teruggave van douanerechten en de vrijwaringsclausule. Ook de Europese Federatie van Vakverenigingen heeft deze vrijhandelsovereenkomst bekritiseerd. Zuid-Korea heeft geen enkel fundamenteel verdrag van de IAO geratificeerd. Zuid-Korea blijft de rechten van de vakbonden vertrappen.
Bovendien weten we dat er met betrekking tot deze vrijhandelsovereenkomst binnen de Europese Commissie duidelijk verschillen van mening waren over het systeem van de teruggave van douanerechten. Ook binnen de diensten van de Europese Commissie was dat het geval, met name tussen het DG Belastingen en douane-unie en het DG Handel.
Volgens het DG Belastingen en douane-unie betekent het systeem van teruggave van douanerechten een economische verstoring, omdat het eigenlijk een exportsubsidie is. Daardoor zou er voor de Koreaanse industrie binnen de Europese Unie een duidelijk concurrentievoordeel ten opzichte van de Europese industrie ontstaan.
Hetzelfde Koreaanse bureau voor investeringsbevordering heeft dit voordeel berekend op ten minste 1 300 euro per auto. Daarom luidt mijn vraag: beschouwt de nieuwe Commissie deze vrijhandelsovereenkomst als een eerlijke handelsovereenkomst? Is de nieuwe Commissie bereid het Parlement een volledige, actuele effectbeoordeling en analyse van dit systeem van teruggave van douanerechten te verstrekken?
Paweł Zalewski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, we bespreken vandaag een heel belangrijke overeenkomst, die model zal staan voor overeenkomsten met andere landen in het Verre Oosten en daarom zorgvuldige reflectie en analyse behoeft. We moeten ons niet onder druk laten verleiden tot te snel optreden. Ik ben voor vrije concurrentie en ik geloof dat de invloed daarvan op de stabilisering van de politieke situatie en op de economische ontwikkeling onweerlegbaar is, maar de concurrentie moet evenwichtig zijn en zijn gebaseerd op technologieën of productiekosten, niet op instrumenten zoals de teruggave van rechten, opgenomen in de overeenkomst ten dienste van de belangen van, eerlijk gezegd, slechts één partij.
We kampen met een economische crisis en we moeten vandaag in het bijzonder rekening houden met de situatie in Europa - en een speciale verantwoordelijkheid nemen voor de toekomst van de Europese industrie. Het gaat hier niet alleen om de auto-industrie, maar ook om de elektronica- en textielindustrie. In talloze sectoren van de economie, waaronder vele in Polen, wordt geklaagd over deze overeenkomst. Daarom ben ik ervan overtuigd dat we als volgt moeten optreden. Eerst moeten we zeker weten wat het effect van de overeenkomst is en daarvoor moeten we samenwerken met de sectoren die hun ongenoegen over de overeenkomst hebben geuit, niet alleen met degenen die denken dat ze er beter van zullen worden. Ik verwacht van de Commissie dat zij een zeer uitgebreide analyse van de gevolgen van de inwerkingtreding van deze overeenkomst presenteert. Ten tweede moeten we heel zorgvuldig kijken naar de vrijwaringsmaatregelen en hoe we die zo kunnen vormgeven dat de overeenkomst echt beide partijen ten goede komt en niet alleen Zuid-Korea. Ten derde kunnen we deze overeenkomst pas voorlopig laten ingaan als het Parlement er zeker van is dat zij daadwerkelijk tot voordeel strekt van alle landen van de Europese Unie en geen ongerechtvaardigd voordeel biedt aan de Koreaanse industrie.
Vital Moreira
(PT) Mijnheer de Voorzitter, ik zou twee vragen willen stellen aan de commissaris voor handel over het belang van deze overeenkomst voor het handelsbeleid van de EU. Sinds de lancering van de strategie 'Europa als wereldspeler' in 2006, die gericht was op het versterken van de rol van internationale handel in de economische strategie van de Europese Unie, is dit feitelijk de eerste en enige - nog niet geratificeerde - vrijhandelsovereenkomst waarin het handelspartnerschap van belang is geweest.
Hoe ziet de Commissie haar eigen rol en de magere resultaten die zijn geboekt in het licht van de doelstellingen van de strategie 'Europa als wereldspeler'? Is de Commissie van oordeel dat de geloofwaardigheid van haar eigen handelsbeleid in dit verdrag op het spel staat en dat deze geloofwaardigheid ook afhankelijk is van de ratificering en aanneming ervan door het Parlement?
In de tweede plaats heeft dit verdrag slechts betrekking op één land, dus is het een bilaterale overeenkomst. Wij weten dat de ambitieuze multilaterale handelsovereenkomst onder de Wereldhandelsorganisatie stagneert en dat er op dat vlak niets op korte termijn te verwachten valt. De diverse regionale overeenkomsten die door de Europese Unie zijn voorgesteld zijn vrijwel overal mislukt, of bieden duidelijk geen echte vooruitzichten. Samenvattend: betekent dit dat deze bilaterale overeenkomst een bewijs is van het falen van EU-investeringen in bilaterale en regionale overeenkomsten, en dat wij vanaf nu veroordeeld zijn tot bilateralisme?
Pablo Zalba Bidegain
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, het standpunt van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) is heel duidelijk waar het gaat om het handelsbeleid van de Europese Unie: we zijn grote voorstanders van vrije handel en uiteraard moet Europa handelsovereenkomsten met andere landen blijven sluiten, omdat die nieuwe kansen bieden voor Europese bedrijven, en dus nieuwe banen generen, die we hard nodig hebben in deze ernstige economische crisis.
Ik heb met veel genoegen naar u geluisterd, commissaris, omdat ook ik denk dat het heel belangrijk is dat die overeenkomsten voldoende garanties bevatten om te voorkomen dat er voor de Europese industrie onevenwichtige en onrechtvaardige bepalingen worden ondertekend.
De overeenkomst met Zuid-Korea is door de Commissie gepresenteerd als de eerste van een nieuwe generatie handelsovereenkomsten, die ambitieuzer zijn voor Europa. Vandaar het belang van deze overeenkomst. Het gaat er niet om of het een klein land is of niet, het gaat erom dat we onze onderhandelingspositie in verband met toekomstige overeenkomsten met veel grotere landen niet verzwakken.
Daarom zijn we niet tegen de vrijhandelsovereenkomst met Zuid-Korea, maar willen we wel dat enkele bepalingen van de overeenkomst, die volgens ons tot oneerlijke concurrentienadelen voor enkele industriële sectoren van Europa leiden en Koreaanse producenten op een oneerlijke wijze bevoordelen, grondiger worden bestudeerd.
Commissaris, ik wil dat u me duidelijk uitlegt waarom de vrijwaringsclausule voor de terugbetaling van rechten pas na vijf jaar in werking treedt. De laatste keer dat ik met u heb kunnen spreken antwoordde u me dat dat is omdat de douaneheffingen op voertuigen ook over vijf jaar worden afgeschaft.
In de overeenkomst wordt bepaald dat de douaneheffingen voor voertuigen met een gewicht dat hoger is dan vijf ton na vijf jaar worden afgeschaft. Voor voertuigen met een gewicht dat lager is dan vijf ton, en dat zijn alle conventionele voertuigen, wordt de heffing van 10 procent al na drie jaar afgeschaft. Vanwaar dit verschil van twee jaar, commissaris?
Ik wil ook graag meer details horen over de nieuwe afspraken over dit aspect die u noemde. Wat voor zin heeft het om problemen achteraf aan te pakken wanneer een vrijwaringsclausule er juist voor bedoeld is om vooruit te lopen op mogelijke negatieve gevolgen?
Evelyn Regner
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de EU behoort alleen vrijhandelsovereenkomsten te sluiten met landen die de mensenrechten volledig eerbiedigen. Ik acht het van wezenlijk belang dat de fundamentele arbeidsnormen van de Internationale Arbeidsorganisatie ten uitvoer worden gelegd en vooral ook worden nageleefd. De arbeidsclausules in de overeenkomst zijn dus goed, maar niet goed genoeg. Met name de laatste maanden was er in Korea sprake van schendingen van fundamentele vakbondsrechten, zoals het recht op collectieve onderhandelingen en het recht van vereniging. Tijdens het hele onderhandelingsproces hebben de Europese vakbonden, met name de metaalvakbonden, hierop gewezen, vooral op de te verwachten problemen in de automobielsector.
Het geval van Opel in Antwerpen is al diverse keren genoemd. Ik wil hier herhalen dat het bedrijf niet alleen is verplaatst vanwege overcapaciteit, zoals de directie telkens heeft beweerd, maar dat het in de eerste plaats de bedoeling was de bedrijfsactiviteiten naar Zuid-Korea te verplaatsen. Voor wie is dat een voordeel? Zou dit een voortijdig gevolg van de vrijhandelsovereenkomst kunnen zijn?
Een andere sector die in de problemen zit, maar tot op heden nog niet zo veel aandacht heeft gekregen, is de scheepsbouwsector. Korea heeft zich in zijn tienjarenplan in het kader van een overheidshandeling ten doel gesteld dat meer dan 90 procent van de toeleveringsbedrijven van de Koreaanse scheepsbouw in Korea gevestigd moet zijn. Dat maakt de situatie voor Europese concurrenten heel lastig, met name voor de werknemers in deze sector.
(Vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement)
Daniel Caspary
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Regner, hartelijk dank dat u mij het woord geeft. U had het over de situatie van Opel in Antwerpen. Ik wil u vragen of u met mij eens bent dat het bedrijf Opel al een aantal maanden in grote financiële moeilijkheden verkeert, dat dit bedrijf veel meer auto's zou kunnen produceren dan het nu doet en dat de slechte economische situatie van Opel niet kan zijn veroorzaakt door een vrijhandelsovereenkomst die nog niet eens in werking is getreden?
Evelyn Regner
(DE) Mijnheer de Voorzitter, natuurlijk is het zo dat er sprake is van ernstige economische problemen. Dat is absoluut waar. De bedrijfsleiding, met name de heer Reilly, heeft echter inbreuk gemaakt op een delta-akkoord. Krachtens dat akkoord zou de Opelfabriek in Antwerpen worden gebruikt voor de productie van SUV's. Deze auto's worden nu niet meer in Antwerpen geproduceerd maar in Korea. Volgens mij betekent dat gewoon dat de huidige bedrijfsactiviteiten van Opel in Antwerpen naar Zuid-Korea worden verplaatst.
Bernd Lange
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer De Gucht, ik heb drie vragen voor u. Mijn eerste vraag gaat over de noodzaak van eerlijke concurrentievoorwaarden. Het feit dat de rechten van werknemers in Zuid-Korea worden beperkt, betekent dat daar sprake is van oneerlijke concurrentievoorwaarden, bijvoorbeeld als het gaat om collectieve actie. Paragraaf 314 van het wetboek van strafrecht van Zuid-Korea bevat een bepaling over het misdrijf "verstoring van de bedrijfsgang". Deze bepaling wordt gebruikt om stakingen te voorkomen en de vakbondsrechten te beperken, bijvoorbeeld bij Ssangyong. Ik vraag me in elk geval af waarom we vrijhandelsovereenkomsten sluiten met landen als Zuid-Korea en Colombia, die het meest problemen hebben met de normen van de Internationale Arbeidsorganisatie. Mijn eerste vraag is dan ook: hoe denkt u met de vrijhandelsovereenkomst te bereiken dat er in Zuid-Korea niet langer sprake is van oneerlijke concurrentievoorwaarden als gevolg van het beperken van de rechten van werknemers?
Mijn tweede vraag gaat over de problemen in de automobielindustrie waarover een aantal collega's al heeft gesproken. Het is in dit verband heel belangrijk dat er gedegen vrijwaringsclausules zijn. Op dit moment zijn er algemene vrijwaringsclausules voor grote marktverstoringen en voor het systeem van de terugbetaling van rechten. Ik kan dat niet helemaal vatten. Mijnheer De Gucht, misschien kunt u mij in eenvoudige taal de vrijwaringsclausules uitleggen? Ik zou met name willen weten wie de clausules wanneer in werking kan stellen.
Mijn derde vraag gaat over de nieuwe rechtsgrondslag die het Verdrag van Lissabon voor onze samenwerking heeft gelegd. De goedkeuring van vrijwaringsclausules en de toepassing daarvan vallen voortaan onder de medebeslissingsprocedure. Kunt u mij toezeggen dat de vrijhandelsovereenkomst niet in werking treedt voordat het Parlement met deze procedure heeft ingestemd, maar pas nadat het Parlement van zijn rechten gebruik heeft gemaakt en de vrijwaringsclausules heeft goedgekeurd?
Kathleen Van Brempt
Geachte heer commissaris, u bent het ongetwijfeld met mij eens dat vrijhandelsakkoorden niet om ideologische redenen worden afgesloten, maar omdat wij heel goed weten wat de effecten daarvan zijn op onze samenleving, zowel sociaal als economisch. U heeft zelf verwezen naar een aantal impactstudies, maar ik heb nergens een impactstudie gelezen die per sector aangeeft wat de impact is op de werkgelegenheid.
Velen hebben al gesproken over de automobielsector. Wel, wij, zowel ik in mijn achtertuin, maar nog altijd ook een beetje ook uw achtertuin, geachte commissaris, weten ondertussen wat dat effect is. De Opel autofabriek in Antwerpen gaat dicht en de vakbonden daar - en dat zijn toch mensen die al jaren met dat dossier bezig zijn -zijn er echt van overtuigd dat dit handelsakkoord een heel belangrijk onderdeel is van het befaamde business plan van Opel wat wij maar niet te zien krijgen en dat ten grondslag ligt aan het feit dat de SUV niet naar Antwerpen gaat.
Ik heb daarom twee vragen aan u. Weet u wat de impact is van dit akkoord op de werkgelegenheid, het effect op de werkgelegenheid per sector? Zo niet, bent u bereid - en ik zou u er met aandrang om willen vragen - om vooralsnog een impactstudie te laten maken, om ervoor te zorgen dat wij als Parlement die informatie hebben, als wij uiteindelijk onze goedkeuring moeten geven. En ten tweede, bent u van plan om in de toekomst - want u begint net aan uw mandaat - dat soort impactstudies op het sociale vlak consequent in te voeren?
Seán Kelly
(GA) Mijnheer de Voorzitter, ik ben ingenomen met deze vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Zuid-Korea.
(EN) Ik voeg daaraan toe dat er bij dit soort overeenkomsten altijd winnaars en verliezers zijn. Helaas schijnt het zo te zijn dat in dit geval de Federatie van Autoproducenten als de verliezer aangewezen wordt, maar volgens mij biedt de waarschijnlijkheid dat de vraag naar auto's in de komende twintig of dertig jaar ten minste verviervoudigt, wel kansen.
Volgens mij is het door de commissaris aangevoerde algemene punt van de 19,1 miljard euro voordeel voor de Europese Unie en de 12,5 miljard euro voor Zuid-Korea een goede deal. Als het andersom was, dán moesten we ons misschien zorgen maken. Bovendien mogen we, psychologisch gezien, het politieke belang niet onderschatten van het feit dat we Azië, over de oceanen heen, de hand reiken. Dat is voor hen zeer belangrijk. Daarnaast is het, wat ons betreft, belangrijk dat we onze plaats in de wereld weer opeisen. Die was in Kopenhagen wel wat in de knel gekomen.
Harlem Désir
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, deze overeenkomst met Korea zal de eerste belangrijke overeenkomst zijn waarbij de Global Europe-strategie ten uitvoer wordt gelegd, en zou daarom vooral een voorbeeld moeten zijn vanwege de precedentwerking.
Wij constateren echter om te beginnen al dat er een probleem is met betrekking tot de informatie die aan het Parlement is verstrekt, met name over de vrijwaringsclausules. Vervolgens is er een probleem met betrekking tot de gebruikte methode, aangezien ons al is verteld dat het mogelijk zou kunnen zijn om voorlopige bepalingen toe te passen of om de overeenkomst voorlopig toe te passen, zonder te wachten op instemming van het Parlement. En tot slot is er een probleem met betrekking tot de duidelijkheid en transparantie van het handelskader - dat door de heer Rinaldi aan de orde is gesteld -, aangezien wij, vanwege de terugbetaling van douanerechten, in feite indirect een overeenkomst met China zouden kunnen hebben gesloten. Ik vind dat wij bijzonder duidelijk moeten zijn over deze vrijhandelsovereenkomsten.
Bovendien is er nog een consistentieprobleem met betrekking tot het streven om sociale en milieunormen te ontwikkelen. Als het gaat om de eerbiediging van sociale normen, zijn wij bijvoorbeeld zeer ver verwijderd van wat de Verenigde Staten in hun overeenkomst met Korea hebben afgesproken.
Tot slot, om eerlijk te zijn: als wij kijken naar de economische situatie waarin wij ons bevinden, met een auto-industrie...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Niccolò Rinaldi
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil de commissaris graag een aanvullende vraag stellen. We hebben begrepen dat er geen duidelijk kader is voor de procedure van de eventuele ratificatie door de nationale parlementen, maar met welke meerderheid moet deze overeenkomst in de Raad worden aangenomen? Met een gekwalificeerde meerderheid of een meerderheid via een consensus? Dat is nog iets wat ik niet heb begrepen en ik denk dat het belangrijk is dat dit element van de rechtsgrondslag duidelijk is.
Ik wil ook zeggen dat ik verrast ben over de toon van dit debat. Ik heb de indruk dat er grote bezorgdheid bestaat en daarom verzoek ik de Commissie opnieuw samen te werken. Mijnheer de commissaris, we zijn ervan overtuigd dat u uitstekend werk zult verrichten, maar, om een ander Koreaans gezegde te gebruiken, "vraag de weg, zelfs al je de weg al kent".
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de vrijhandelsovereenkomst met Zuid-Korea lijkt een heel goede ontwikkeling. Het akkoord over een vrijhandelsgebied zal tot een aanzienlijke groei van de wederzijdse handel leiden. Dankzij de afschaffing van Koreaanse invoerrechten ter waarde van ongeveer 1,6 miljard euro en EU-invoerrechten van ongeveer 1,1 miljard euro is er sprake van een aanzienlijke liberalisering van de handel in belangrijke delen van de industrie en in de dienstverlenende sector. Deze heeft hoofdzakelijk betrekking op telecommunicatie, milieubescherming, vervoer, financiën en juridische diensten. Bovendien draagt de vrijhandelsovereenkomst bij aan een grotere transparantie inzake bescherming van de intellectuele eigendom en openbare aanbesteding. Dankzij de overeenkomst zal Korea zich ook houden aan certificaten en kwaliteitsnormen van de EU. De overeenkomst is bijzonder belangrijk in de huidige economische situatie, want zij maakt een snellere ontwikkeling in EU-landen mogelijk. We beseffen echter (...).
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Karel De Gucht
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, omdat er veel vragen over de procedure gesteld zijn, zal ik daarmee beginnen. Dit is uiteraard de eerste keer dat het Parlement met de overeenkomst als zodanig moet instemmen en ook de eerste keer dat de vrijwaringsclausules door middel van de medebeslissingsprocedure moeten worden goedgekeurd. Dat heeft naar mijn mening gevolgen voor de betrekkingen tussen de Raad, de Commissie en het Parlement.
De vrijwaringsclausules staan in het voorstel van de Commissie en zijn gisteren door de Commissie goedgekeurd. Ze zullen binnenkort aan de Raad en het Parlement worden voorgelegd. Natuurlijk gaat dat via een medebeslissingsprocedure, dus ik begrijp de vele opmerkingen, vragen en geuite twijfels over de vrijwaringsclausules niet zo goed. Er komen alleen vrijwaringsclausules als u ermee instemt, omdat het hier immers een medebeslissingsprocedure betreft. Zo eenvoudig ligt het. U hoeft zich er dus niet zo druk over te maken en ook niet over de ratificatie door het Parlement.
Dat betekent natuurlijk dat er in uw commissie over gediscussieerd zal worden. Tijdens de hoorzitting heb ik al gezegd dat ik geen voorstel voor een voorlopige toepassing zal doen, tenzij het Parlement zich over de overeenkomst heeft uitgesproken - hetzij in de vorm van een formele ratificatie door het Parlement, hetzij in de vorm van een andere, door de commissie INTA en de Commissie te bepalen procedure. Daarover kan nog gediscussieerd worden, maar het Parlement krijgt in ieder geval de gelegenheid zijn politieke oordeel uit te spreken over het akkoord voordat er voorstellen gedaan worden voor een voorlopige toepassing.
Een andere vraag was of dit een gemengde overeenkomst is of een overeenkomst die alleen betrekking heeft op communautaire bevoegdheden. De Juridische dienst werkt nog aan het advies daarover, maar we kunnen niet uitsluiten dat we dit uiteindelijk als een gemengde overeenkomst zullen moeten beschouwen. Dat betekent dat alle nationale parlementen het akkoord zullen moeten ratificeren en ook - mijn antwoord op de vraag van Niccolò Rinaldi - dat dit consequenties kan hebben voor de stemprocedure in de Raad.
Dit wat betreft de procedure. U zult ampel gelegenheid hebben om uw mening te geven en wij zullen daar terdege rekening mee houden. Als we dat niet zouden doen, denk ik dat we problemen zouden krijgen!
lid van de Commissie. - De vraag over Opel. Ik begrijp dat trouwens niet alleen uit Belgische hoek, maar ook uit andere lidstaten de vraag over Opel komt. Wat ik niet goed begrijp is dat men zegt: kijk, er is een rechtstreeks verband tussen het vrijhandelsakkoord met Korea en het feit dat men plant dat Opel in Europa gesloten wordt.
Opel heeft al sinds begin 2009 aangekondigd dat men de capaciteit in Europa wil verminderen met 20%. Dat dit kan gebeuren op een zodanige manier dat uiteindelijk alle fabrieken openblijven is juist, op voorwaarde dat dit natuurlijk de houding van Opel is als dusdanig, van de bedrijfsvoering.
Maar ook juist is dat de beslissing om de SUV's eigenlijk vanuit Korea in te voeren, in ieder geval komt na het akkoord dat met Magna gesloten is, maar ook vóór de beëindiging van de onderhandelingen over het vrijhandelsakkoord tussen de Europese Unie en Korea. Qua tijdslijn klopt de bewering zowel van mijnheer Belet als van mevrouw Van Brempt niet. Het is pas naderhand dat er een akkoord gesloten is met Korea.
Men zou eerder de omgekeerde redenering kunnen maken, denk ik, namelijk dat sommige lidstaten maar akkoord gegaan zijn met een vrijhandelsakkoord met Korea op voorwaarde dat zij wisten wat er met Opel zou gebeuren. Ik denk dat men eerder de omgekeerde redenering moet maken als men kijkt naar de juiste tijdslijn die zich in de praktijk heeft ontwikkeld.
Ik wil trouwens daaraan toevoegen naar mijnheer Belet toe, dat in de vergelijking die hij maakt: Korea voert vijftien keer meer wagens in in Europa, dan Europa wagens uitvoert naar Korea, toch een kleine rekenfout in zit. Dat kan gebeuren met politici, dat heb ik recentelijk nog meegemaakt in België. Er worden 37.000 wagens uitgevoerd naar Korea en circa 440.000 vanuit Korea ingevoerd in Europa.
Bovendien is die redenering ook geen correcte redenering, want dan ga je ervan uit dat je twee even grote markten zou hebben. Als je die markten met elkaar vergelijkt en de vaststelling moet maken dat de Koreaanse markt natuurlijk veel kleiner is dan de Europese markt, dan vergelijk je appelen met citroenen.
Wat betreft de marktpenetratie zitten wij eigenlijk op hetzelfde percentage van Europa naar Korea als van Korea naar Europa, ongeveer tussen de 3 en 4%, dat is waar het echt over gaat.
Wat eigenlijk een veel belangrijker element is, denk ik, om de marktsituatie in te schatten, is dat er recentelijk door Koreaanse producenten grote fabrieken geopend zijn in België, met name in Tsjechië en in Slowakije, die samen ongeveer een half miljoen auto's op jaarbasis kunnen produceren, dus de realiteit is wellicht dat in de toekomst Koreaanse wagens die in Europa zullen worden geproduceerd grotendeels de wagens zullen zijn die ook effectief in Europa op de markt komen. Je hebt daar een duidelijke verschuiving. En wat je dus eigenlijk ziet in de ganse automobielmarkt is dat er een verschuiving komt naar de grote markten waar inderdaad wagens kunnen gekocht en verkocht worden.
Als slotbedenking over de overigens bijzonder spijtige aangelegenheid Opel - waarvoor mijns inziens uiteindelijk toch een oplossing komt - denk ik dat men niet uit het oog mag verliezen dat de producenten de cliënten volgen, en niet omgekeerd. Dat dat een van de belangrijkste redenen is van bepaalde beleidsbeslissingen in een krimpende Europese automarkt en geconfronteerd zijnde met een aantal producenten van wagens die in een moeilijke financiële situatie verkeren.
Een laatste opmerking misschien over het spanningsveld tussen bilaterale en multilaterale onderhandelingen, een vraag die ook door de heer Moreira is gesteld. In het kader van de Doha-ronde wordt onderhandeld sinds 2001, al negen jaar. Wij hebben nog altijd geen oplossing. Ik ben een enorm groot voorstander van het multilateralisme en ik denk dat wij Doha ook moeten besluiten op een positieve manier, namelijk met behoud van de ontwikkelingselementen die daarin zitten. En omdat zijn multilateraal kader ook de grootste rechtszekerheid biedt voor de internationale handel. Ik denk echter dat anderzijds in afwachting van de afsluiting van Doha - naar ik hoop in 2010 of ten laatste begin 2011 - kunnen wij ook niet blijven stilzitten op het bilaterale vlak.
Wat volgens mij zeer belangrijk is, is dat wij op het bilaterale vlak alleen akkoorden sluiten die verder gaan dan Doha, ten einde het besluit over Doha niet te ondermijnen. En in die mate dat wij dus hogere criteria stellen. En dat verklaart ook de opmaak van het vrijhandelsakkoord met Korea. Dat is niet van dien aard, denk ik, dat het multilaterale wordt ondermijnd. Als wij zouden onderbieden naar het multilaterale dan zou je dus inderdaad dat effect hebben. Maar dat is niet de bedoeling en dat zal ook niet de bedoeling zijn bij de komende onderhandelingen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De volgende vergadering vindt morgen, 11 februari 2010 plaats van 9.00 tot 13.00 uur en van 15.00 tot 17.00 uur.
De agenda wordt gepubliceerd in het gelijknamige zittingsdocument en op de website van het Europees Parlement.
