STEMMING
1. over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging, wat de structurele maatregelen betreft, van Verordening (EEG) nr. 3763/91 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Franse overzeese departementen (COM(2000) 774 - C5-0748/2000 - 2000/0307 (CNS))

2. over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging, wat de structurele maatregelen betreft, van Verordening (EEG) nr. 1600/92 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Azoren en Madeira (COM(2000) 774 - C5-0749/2000 - 2000/0308(CNS))
3. over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging, wat de structurele maatregelen betreft, van Verordening (EEG) nr. 1601/92 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Canarische eilanden (COM(2000) 774 - C5-0750/2000 -2000/0309 (CNS))
(Het Parlement neemt bij opeenvolgende stemmingen de drie wetgevingsresoluties aan)
Verslag (A5-0197/2001) van de heer Martínez Martínez, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling,
1. over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Franse overzeese gebieden (COM(2000) 791 - C5-0744/2000 - 2000/0313 (CNS))
2. over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Azoren en Madeira (COM(2000) 791 en COM(2001) 156 - C5-0745/2000 - 2000/0314(CNS))
3. over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Canarische eilanden (COM(2000) 791 - C5-0746/2000 - 2000/0316(CNS))
4. over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van verordening (EG) nr. 1254/1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (COM(2000) 791 - C5-0747/2000 - 2000/0317 (CNS))
(Het Parlement neemt bij opeenvolgende stemmingen de vier wetgevingsresoluties aan)
Verslag (A5-0189/2001) van de heer Poignant, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende wijziging van verordening (EG) nr. 2792/1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (COM(2000) 774 - C5-0751/2000 - 2000/0310(CNS))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0190/2001) van mevrouw Fraga Estévez, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende afwijking van enkele bepalingen van verordening (EG) nr. 2792/1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (COM(2001) 62 - C5-0077/2001 - 2001/0035(CNS))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0199/2001) van de heer Galeote Quecedo, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, over de mededeling van de Commissie over de ontwikkeling van de buitenlandse dienst (COM(2000) 456 - C5-0629/2000 - 2000/2292(COS))
Galeote Quecedo (PPE-DE). (ES) Mijnheer de Voorzitter, dit verslag is opgesteld uit hoofde van de Hughes-procedure, en de Begrotingscommissie heeft ons geattendeerd op een duidelijke tegenstrijdigheid tussen de paragrafen 3 en 12, waarin sprake is van meer personeel voor de buitenlandse dienst, en paragraaf 28 die afkomstig is van de Begrotingscommissie en waarin wordt benadrukt dat extra personeel enkel te rechtvaardigen is binnen het kader van de huidige begroting. Om het voorstel van de Commissie buitenlandse zaken in overeenstemming te brengen met dat van de Begrotingscommissie wil ik een mondeling amendement voorstellen waarin uitdrukkelijk wordt aangegeven dat de in paragraaf 28 vastgelegde begrotingslimieten van toepassing zijn op het in de paragrafen 3 en 12 gevraagde personeel. Ik doe dit voorstel bij wijze van uitzondering vóór de stemming, om er zeker van te kunnen zijn dat de fracties dit voorstel niet gaan verwerpen. Dat zal de socialistische fractie in staat stellen om opnieuw te verzoeken om een aparte stemming over de paragrafen 3 en 12.

De Voorzitter
Hartelijk dank, dat was duidelijk en nuttig.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Verslag (A5-0163/2001) van de heer Linkohr, namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, over de mededeling van de Commissie over de olievoorziening van de Europese Unie (COM(2000) 631 - C5-0739/2000 - 2000/2335(COS))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)De Voorzitter. Hiermee is de stemming beëindigd.
STEMVERKLARINGEN
Verslag-Hughes (A5-0196/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, gisteren had ik niet alleen mijn vrouw en mijn zus, maar ook mijn moeder, Maria Fatuzzo, te gast in het Europees Parlement. Zij heeft de werkzaamheden van het Parlement gevolgd en mij gezegd: "Zoonlief, je legt te veel stemverklaringen af. Je moet het wat rustiger aan doen!"
Dus heb ik besloten - het is en blijft tenslotte mijn moeder! - dat ik vandaag slechts zes stemverklaringen zal afleggen in plaats van vijftien. De eerste gaat over het verslag-Hughes, waarin onder andere de naam van Galileo Galilei voorkomt, de naam die aan het satellietnavigatiesysteem is gegeven. Ik hoop dat dit systeem gebruikt gaat worden om vrachtwagens te volgen en te controleren of ze zich aan de normen voor arbeidstijden houden die in het verslag van de heer Hughes terecht worden vastgesteld.

Voorzitter
Dank u zeer en doet u uw moeder de groeten!

Kauppi
Mijnheer de Voorzitter, ik wil in deze stemverklaring uitleggen hoe ik heb gestemd over het verslag-Hughes. Ik heb tegen alle amendementen van de commissie gestemd. Naar mijn mening hebben die amendementen niets te maken met de veiligheid op de werkplek, de veiligheid op de weg en de gezondheid. Ze zijn alleen bedoeld om de positie van vervoerders van kleine en middelgrote ondernemingen te verslechteren. Wij hebben nu reeds richtlijn 3820/85 betreffende de rij- en rusttijden, waarin ook de geschikte rij- en rusttijden van kleine vervoerders worden vastgesteld. In die richtlijn wordt gesproken over de totale werktijd, en naar mijn mening is het heel erg dat het Europees Parlement de totale werktijd die een privé-ondernemer aan zijn eigen bedrijf besteedt, probeert te bepalen. Daarom heb ik resoluut tegen alle amendementen gestemd.

MacCormick
Mijnheer de Voorzitter, in het debat van gisteren hebben enkele sprekers uit afgelegen gebieden van de Unie de aandacht gevraagd voor de mogelijk ernstige gevolgen van deze nieuwe wet voor de afgelegen gebieden. De heer Hudghton bijvoorbeeld vroeg aandacht voor de problemen van chauffeurs die van de Hebriden komen en via het Schotse vasteland verder moeten rijden. Het staat mij bij dat mevrouw Kauppi iets dergelijks over Finland zei en andere collega' s over Portugal.
Ons werd tijdens het debat verteld dat het de bedoeling was een bemiddeling te forceren en daarmee een compromisstandpunt tussen de Commissie en het Parlement tot stand te brengen. Ik heb gestemd in de hoop en de verwachting dat de Parlementsdelegatie in het bemiddelingscomité zich op juiste en volledige wijze rekenschap zou geven van de ernstige problemen waarmee afgelegen gebieden in de Unie te kampen zullen krijgen ten gevolge van deze wet.

Bordes, Cauquil en Laguiller
Wij hebben gestemd voor de beperking van de arbeids- en rijtijd van de zogeheten onafhankelijke rijders. Onder meer dankzij deze categorie kon de wet op dit gebied tot op heden worden omzeild.
Wij zijn het er echter niet mee eens dat de pauzetijden niet tot de werktijd worden gerekend, aangezien de bestuurder deze tijden niet naar eigen inzicht kan besteden.
In de tekst staat dat "in geval van nachtarbeid, de dagelijkse arbeidstijd niet meer bedraagt dan 8 uur per periode van 24 uur". Iets verder lezen we dat deze tijd tot tien uur mag worden verlengd als een gemiddelde van acht uur per etmaal gedurende een langere referentieperiode niet wordt overschreden. Wij vinden dat ontoelaatbaar.
Voorts vinden wij het onjuist om te spreken in termen van "gemiddelde werktijd", want als er op een gegeven dag meer dan acht uur gewerkt moet worden, is de vermoeidheid op dat moment niet minder omdat de chauffeur zich op maand- of jaarbasis aan de gemiddelde werktijd houdt, met alle gevolgen van dien voor de veiligheid van de chauffeur en die van de overige weggebruikers.

Bushill-Matthews
De delegatie van de Britse Conservatieve partij heeft gisteren tegen de amendementen van de heer Hughes gestemd om de in mijn toespraak tijdens het debat uiteengezette redenen.
Wij hebben echter voor mijn amendement 23 gestemd. Daarin werd aangedrongen op de uitvoering en publicatie, binnen drie jaar na aanneming, van een grondig onderzoek naar de gevolgen van de richtlijn voor het bedrijfsleven. Wij hebben voor dit amendement gestemd ondanks de eerlijk gezegd schandalige opmerking van commissaris Palacio aan het eind van het debat van gisteren dat zij dit amendement 'uiteraard' niet kon aanvaarden omdat het een onredelijke administratieve belasting zou opleveren!
Als de amendementen van de heer Hughes door de Raad worden overgenomen, wordt er echter een nog grotere last gelegd op de schouders van eigen rijders en het midden- en kleinbedrijf. Daarom is het van groot belang dat in een vroeg stadium de gevolgen voor zulke bedrijven duidelijk worden vastgesteld en grondig worden onderzocht, zodat een nadere herziening van de richtlijn in overweging kan worden genomen.

Figueiredo
Het voorstel van de Commissie is onaanvaardbaar, aangezien zelfstandige chauffeurs er niet in opgenomen zijn. Dat beïnvloedt een aantal belangrijke doelstellingen van het gemeenschappelijk vervoerbeleid in negatieve zin. Met de nu voorgestelde regeling wordt de mededinging verstoord en de veiligheid op de weg aangetast. De kwaliteit van de dienstverlening zal op deze wijze al evenmin toenemen. Het in het verslag-Hughes verdedigde standpunt is daarom buitengewoon belangrijk. Daarom hebben wij voor dit verslag gestemd, ook al zijn niet alle door ons tijdens het debat ingediende amendementen erin opgenomen. Zoals we steeds hebben aangegeven, is het van fundamenteel belang dat de zelfstandige chauffeurs worden opgenomen in de aan te nemen richtlijn, zo niet van meet dan toch in ieder geval op korte termijn. Alleen zo kunnen we ervoor zorgen dat de mededinging niet verstoord wordt en de veiligheid op de weg gegarandeerd wordt.

Krivine en Vachetta
Dit verslag vormt een eerste voorzichtige, maar tegelijkertijd ook zeer noodzakelijke stap in de reglementering van de sector van het wegvervoer. In deze sector worden chauffeurs in loondienst en zelfstandige chauffeurs ernstig uitgebuit en doen zich in navolging van de sector van het zeevervoer steeds meer onregelmatigheden voor: hoofdkantoren buiten de Europese Unie, vrachtwagens die geenszins aan de normen voldoen en werkomstandigheden voor chauffeurs die niet overeenkomen met de afspraken overeenkomstig het arbeidsrecht.
Europa dient de bestaande regelgeving op dit gebied te verbeteren. Zo moet met name verordening nr. 3820/85 herzien worden. Voorts dienen de beste bestaande arbeidsomstandigheden als uitgangspunt voor alle werknemers binnen de Unie genomen te worden. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan zaken als arbeidsduur en nachtarbeid. Geen enkel land of bedrijf moet zich aan de richtlijn kunnen onttrekken en er dienen geen uitzonderingen te worden toegestaan. Om de wetgeving toe te passen dient de Unie de benodigde mensen en financiële middelen in te zetten. Zo moeten er vooral voldoende gekwalificeerde inspecteurs en werkcontroleurs worden aangenomen.
Momenteel kan de werktijd van een chauffeur oplopen tot 60 à 70 uur, waarvan hij ten minste 50 uur achter het stuur doorbrengt. Onder werktijd moet niet alleen de rijtijd, maar moeten ook alle andere handelingen van de chauffeur worden verstaan. Nachtarbeid moet radicaal worden teruggeschroefd - acht uur rijtijd is nog altijd veel te veel - en moet voldoende kunnen worden gecompenseerd. Voorts zouden er 's nachts alleen bepaalde producten vervoerd mogen worden. Tot slot moeten zelfstandige chauffeurs net als chauffeurs in loondienst aan deze regelgeving worden onderworpen.
Met het oog op deze noodzakelijke verbeteringen hebben wij voor het verslag gestemd.

Markov
De basisdoelstellingen van de onderhavige aanbeveling zijn de verhoging van de veiligheid van het wegverkeer, een minimumnorm voor gezondheid en veiligheid van werknemers en gelijke mededingingsvoorwaarden met andere vervoerders. Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad houdt daarmee onvoldoende rekening, in het bijzonder met betrekking tot:
de deelneming van zelfstandige chauffeurs;
het personeel van buiten de lidstaten van de Europese Unie gevestigde vervoersondernemingen;
de definitie van de begrippen arbeidsduur en beschikbaarheid;
de definitie van nachtarbeid.
Als de aanbeveling wordt aangenomen, staan ons moeilijke onderhandelingen met de Raad te wachten. Toch heeft mijn fractie ja gestemd, omdat:
1. de opneming van zelfstandige chauffeurs binnen twee jaar na de omzetting van de richtlijn vereist is om het probleem in verband met de schijnzelfstandigheid en de daaruit voortvloeiende niet-inachtneming van arbeidsduurbeperkingen op te kunnen lossen.
2.de arbeidsduur van zelfstandige chauffeurs niet alleen de rijtijd, maar ook voertuigcontrole, administratie, beheer en dergelijke moet omvatten. Anders zijn de rusttijden immers te kort en worden de gezondheid van de chauffeur en de veiligheid van het wegverkeer geschaad. Veel zware ongevallen zijn immers het gevolg van oververmoeidheid.
3. bij de definitie van de begrippen beschikbaarheid, nachttijd en nachtwerk met sociale aspecten rekening moet worden gehouden.
4. de rijtijd van elke chauffeur, of het nu om een werknemer of een zelfstandige gaat, moet kunnen worden nagegaan.

Meijer
Arbeid is nog altijd koopwaar. Voor ondernemers is het aantrekkelijk als zij hun werknemers kunnen laten werken op de tijdstippen die hun de minste kosten opleveren. Het liefst zien zij in het wegvervoer chauffeurs die op elk moment van de dag en de nacht, gedurende de hele week, inzetbaar zijn. Dus soms gedurende twintig uur achtereen, en op andere momenten vijf keer per dag een paar uurtjes. Daarmee kunnen ze vermijden dat zij meer mensen moeten aanstellen om taken te delen. Het gevolg is wel dat de mensen gestresst en oververmoeid raken, meer ongelukken maken en nauwelijks aan een privé-leven toekomen. Alleen door een goed samenspel tussen overheid en vakbeweging kan daaraan een eind worden gemaakt. Nu het wegvervoer steeds meer een internationaal karakter krijgt en goedkope Oost-Europese bedrijven met slechte arbeidsvoorwaarden proberen een deel van de markt in de Europese Unie te veroveren wordt de noodzaak van maatregelen steeds groter. Juist op het gebied van grensoverschrijdende problemen zijn maatregelen op Europese schaal hard nodig, maar de Raad heeft die maatregelen al twee jaar lang gesaboteerd en wil ook nu alleen maar een afgezwakte versie. Het is goed dat de rapporteur op hoofdlijnen wil doorzetten, en maatregelen wil om te voorkomen dat grote transportondernemingen hun verantwoordelijkheid ontlopen door de bedrijfsrisico's af te wentelen op onbeschermde eigen rijders.

Sacrédeus
Als vertegenwoordiger van de Zweedse christen-democratische kiezers steun ik de behandeling in tweede lezing inzake de organisatie van de arbeidstijd van personen die beroepshalve mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen, omdat die steun vooral uit een oogpunt van verkeersveiligheid van belang is.
Ik heb echter besloten tegen het verslag te stemmen op grond van de volgende punten: het voorstel dat de werknemer ten minste een etmaal van tevoren moet worden geïnformeerd; het voorstel dat de tijd naast de eigenlijke rijtijd als arbeidstijd moet worden beschouwd, en het voorstel inzake een maximale arbeidstijd van 8 uur per etmaal bij nachtarbeid. Mijn besluit is gebaseerd op het standpunt dat men een goed evenwicht moet zien te vinden tussen verkeersveiligheid en redelijke voorwaarden voor ondernemers.
Verslag-Skinner (A5-0156/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, zoals u weet ben ik nationaal secretaris van de Partij van de Gepensioneerden in Italië en dus vertegenwoordig ik de gepensioneerden. Helaas ontvangen veel gepensioneerden, ook de jongere, hun pensioen omdat ze het slachtoffer zijn geworden van een ongeval op de werkplek. Ik verwelkom dus dit verslag, dat tot doel heeft arbeidsongevallen als gevolg van werken op hoogte te verminderen, en wel aanzienlijk. Dat is een plaag die hele wereld treft, maar vooral Europa, en binnen Europa de landen waar het hardst wordt gewerkt. Mijns inziens toont het verslag aan hoe belangrijk het is dat Europa stappen onderneemt en communautaire wetgeving aanneemt op deze gebieden, waardoor zoveel schade en leed in ons Europa wordt aangericht.

Malmström, Paulsen en Olle Schmidt
Wij hebben ons net als bij de eerste lezing onthouden van stemming over het verslag-Skinner over minimvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats. Dit is een terrein waarop de EU niet een dergelijke grote invloed dient te hebben.
Wij hebben een fundamenteel gunstige houding ten aanzien van de Europese Unie. De Europese integratie biedt een mogelijkheid om oplossingen te bereiken voor grensoverschrijdende problemen, zoals milieu, handel, grensoverschrijdend verkeer, mensenrechten en conflictbeheer. Wij geloven ook in het subsidiariteitsbeginsel, dat inhoudt dat besluiten zo dicht mogelijk bij de desbetreffende kwestie moeten worden genomen. Daarom dringen wij steeds aan op een grondwet voor de Europese Unie, waarin de verantwoordelijkheden op voor een iedereen duidelijke manier worden verdeeld. Het moet alle burgers volkomen duidelijk zijn dat de EU zich alleen bezig moet houden met de vraagstukken die zij goed kan oplossen, dat wil zeggen met de grensoverschrijdende vraagstukken.
Wij zijn ervan overtuigd dat de EU niet het beste niveau is voor wetgeving over bijvoorbeeld de manier waarop ladders moeten worden gebruikt bij werk boven veld- of vloerniveau. De nationale omstandigheden moeten beslissend zijn voor de wijze waarop men bouwsteigers opricht en werkzaamheden uitvoert.
Voor ons is het daarentegen van belang dat de EU zich concentreert op een beperkt aantal gebieden waar zij werkelijk van nut kan zijn. Dit gebied hoort daar niet toe.

Sacrédeus
Gedetailleerde regelgevingen zijn niet de weg die wij moeten inslaan. Het kan dan ook niet de taak van de EU of het Europees Parlement zijn om met regelgeving te komen voor de helling van ladders, voor hun plaatsing ten opzichte van gebouwen, of voor een verbod op plaatsing op een glijdende onderlaag. Hoe juist en lovenswaardig dergelijke regels ook mogen zijn, ze vallen niet onder de Europese politieke bevoegdheid.
Het Europees Parlement moet laten zien dat het hier een grens kan trekken door zich terughoudend op te stellen ten aanzien van het aantal zaken waarmee het zich bezighoudt en waarover het bevoegdheid probeert te krijgen.
De redelijke oplossing zou een richtlijn geweest zijn die de lidstaten verplicht om gepaste en toereikende maatregelen te nemen om een zeker niveau van veiligheid op de arbeidsplaats te garanderen.
Een gemeenschappelijke markt moet bepaalde minimumregels en gemeenschappelijke doelen hebben om een betere gezondheid en veiligheid op de werkplek te kunnen garanderen. Daarentegen is het verwerpelijk om op EU-niveau gedetailleerd te regelen hoe deze doelen bereikt moeten worden.
Volgens ons Zweedse christen-democraten moet dringend worden gewerkt aan een duidelijker verdeling van de bevoegdheden tussen de EU en de lidstaten. Dat is zeer belangrijk. De wetgeving van de EU en de lidstaten moeten vrij blijven van detailregelingen en in nieuwe wetgeving moet rekening worden gehouden met het subsidiariteitsbeginsel.
EU-richtlijnen moeten in hoofdzaak gericht zijn op het formuleren van doelstellingen, en niet op detailregelingen en beschrijvingen van de weg naar het doel. Laat de lidstaten zelf de regels en verordeningen betreffende de gezondheid en veiligheid van werknemers opstellen, waarmee de doelstellingen van de richtlijn het beste kunnen worden bereikt.
Van leden van het Europees Parlement wordt uiteraard, net als van nationale parlementariërs, verwacht dat ze deskundig zijn op een aantal gebieden en dat ze een standpunt kunnen bepalen ten aanzien van een breed spectrum van politieke vraagstukken. Regels over de verankering van en steunsystemen voor ladders horen daar echter zeer waarschijnlijk niet toe.

Rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0184/2001) van de heer Graefe zu Baringdorf, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1259/1999 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (COM(2000) 841 - C5-0762/2000 - 2000/0335(CNS)).

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Fischler, in dit verslag gaat het om de vereenvoudiging van de in 1992 ingevoerde en met Agenda 2000 aangepaste directe betalingen. Het voorstel van de Commissie voorziet in volledige betaling tot 1000 euro en wil kleine bedrijven niet langer deze ingewikkelde aanvraagprocedure opleggen.
De Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling ondersteunt het voorstel. Wij vinden 1000 euro echter te weinig en hebben voorgesteld de grens op 1500 euro vast te stellen. Ongeveer een derde van alle bedrijven in Europa kan dan van deze forfaitaire regeling gebruikmaken. Dat is natuurlijk anders van land tot land, en ik denk dat de heer Cunha daar nog op zal ingaan. In Portugal ligt het aandeel natuurlijk veel hoger.
In de artikelen 3 en 4 van verordening 1229/99 staat dat de milieunormen in acht moeten worden genomen. Wij willen dat ook hier toepassen. Wij zijn het er niet mee eens dat voor deze forfaitaire regeling bij de kleine bedrijven moet worden bespaard. Een bedrijf dat van de forfaitaire regeling gebruikmaakt, moet in de volgende jaren worden uitgesloten van de stijging van de compenserende betalingen overeenkomstig Agenda 2000. De berekening geschiedt immers met terugwerkende kracht. Die bedrijven zijn daarom van de stijging uitgesloten. Wij stellen voor die uitbetalingen met 20% op te trekken.
Men zou kunnen zeggen dat deze 20% sowieso gerechtvaardigd is omdat deze betalingen direct aan de stijgingen worden aangepast. Dat is echter een beetje te ingewikkeld. Wij willen niet dat de kleinere bedrijven van deze regeling de dupe worden als het om deze uitbetalingen gaat. Wij kennen de knelpunten bij de uitbetaling van premies. Overal in Europa krijgen grote, gerationaliseerde bedrijven zeer veel geld per arbeidskracht, maar kleine bedrijven, die ook arbeidskrachten nodig hebben, krijgen zeer weinig geld. De Commissie mag op die arbeidskrachten en bedrijven nu niet besparen.
Mijnheer Fischler, u hebt voorgesteld om in de toekomst voor bedrijven van die grootte een bedrag tot 5000 euro uit de tweede pijler beschikbaar te stellen, omdat die bedrijven de milieunormen in acht nemen en aan de ecologische en sociale opbouw van het platteland bijdragen. Wij mogen bij deze regeling daarom niet op die kleine bedrijven besparen of ze uitsluiten. Anders moeten wij de bedrijven aanbevelen geen gebruik te maken van deze forfaitaire regeling. Als ze daar namelijk geen gebruik van maken, kunnen ze aanspraak maken op volle uitbetaling. De wet maakt dat niet onmogelijk. Dat zou er kunnen toe leiden dat deze maatregel, die wij goedvinden, door de kleine bedrijven niet wordt aanvaard omdat ze volledige uitbetaling verkiezen, ook al gaat het om kleine bedragen. Het gaat om kleine bedragen en kleine bedrijven die op het platteland goed werk doen. Daarom moet u daarover nog eens nadenken.

Cunha
Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst aangeven dat is blij ben met dit voorstel van de Europese Commissie. Het moet zo eenvoudiger worden voor kleine bedrijven om directe steun uit hoofde van het algemeen landbouwbeleid aan te vragen. Dat is heel zinvol en ook hoognodig. De ervaring leert immers dat de kleine landbouwbedrijven door de toepassing van het algemeen landbouwbeleid in de verdrukking komen. Landbouwers hebben volgens dit voorstel een klein bedrijf als ze de afgelopen drie jaar gemiddeld minder dan duizend euro per jaar hebben ontvangen. Steun per hectare of vee-eenheid heeft namelijk nauwelijks enig effect op het inkomen van deze landbouwers, aangezien ze vaak maar vijf of zes hectaren akkerland hebben en meestal niet meer dan een stuk of zes dieren. Ten tweede wordt van deze landbouwers verlangd dat zij dezelfde bureaucratische procedure doorlopen als landbouwers die tien, vijftig of honderd keer zoveel aan steun aanvragen. Ze moeten elk jaar weer een dozijn formulieren invullen voor een bedrag dat soms bijna belachelijk laag is. Het bedrag van deze steun is gering en de bureaucratische rompslomp is enorm. De overgrote meerderheid van de kleine landbouwers ziet er daarom maar vanaf de steun, waar ze recht op hebben, aan te vragen.
Ik heb zojuist gezegd dat ik het onderhavige voorstel positief inschat. Ik wil echter wel drie kanttekeningen plaatsen. Ik vind allereerst dat het voorstel van de Landbouwcommissie om de limiet van duizend naar vijftienhonderd euro te verschuiven alleszins redelijk is. Dan komt mogelijk een derde van de landbouwers van de Europese Unie onder deze regeling te vallen, en in een land als het mijne misschien zelfs wel twee derde. Het is een voorzichtig, maar heel realistisch begin. Vandaar dat dit voor mij een redelijk en belangrijk voorstel is. Belangrijk is volgens mij ook het hier ingediende amendement om het niveau van de steun over de afgelopen drie jaar met 20% te verhogen. Dat niveau is immers nog niet gestabiliseerd sinds de hervorming van Agenda 2000. Bovendien worden de kleine landbouwers zo aangespoord om steun aan te vragen. Een aantal steunbetalingen valt nu nog buiten de regeling, zoals olijfolie, bananen, tabak, aardappelzetmeel, enz. Ik hoop dat die producten in de toekomst in de regeling worden opgenomen.
In de tweede plaats wil ik aangeven dat het voorstel om de steunbetalingen los te koppelen van de productie wel enige mogelijkheden biedt, maar het mag niet betekenen dat wij uiteindelijk van de landbouwer geen echte productie meer eisen. Dat zou tot absenteïsme leiden.
Ten derde wijs ik erop dat we in de toekomst de steun voor de kleine landbouwers in een andere schaal moeten onderbrengen. Ze moeten dan een eenheidsbedrag ontvangen dat relatief gezien hoger is dan dat voor middelgrote en grote bedrijven. Anders zou de steun niet doeltreffend zijn. De berekening van de steun voor kleine bedrijven mag niet op dezelfde basis geschieden als die voor andere bedrijven. We zullen bovendien nieuwe criteria voor steuntoekenning moeten definiëren. Als je de steun koppelt aan het gemiddelde van de afgelopen drie jaren, worden de landbouwers die niet voor steun in aanmerking komende gewassen verbouwen van de regeling uitgesloten, terwijl zij op grond van het multifunctionaliteitsbeginsel ook recht op steun zouden hebben, net als alle anderen.

Rodríguez Ramos
Mijnheer de Voorzitter, de socialistische fractie verwelkomt dit voorstel omdat het een nieuwe stap is in de richting van vereenvoudiging van het landbouwbeleid en ten goede komt aan de kleine boeren.
In het voorstel wordt erkend dat in vele gevallen de administratieve kosten voor beheer en uitbetaling van landbouwsteun niet overeenstemmen met de omvang van de steunbedragen die deze kleine boeren ontvangen. Volgens gegevens van de Commissie ontvangt 23,2% van de bedrijven rechtstreekse betalingen van minder dan 1.000 euro, de som die de Commissie heeft vastgesteld als maximumbedrag voor steun overeenkomstig de vereenvoudigde regeling. 48% van de bedrijven ontvangt echter minder dan 2.000 euro en zoals reeds is gezegd, zijn er grote verschillen binnen de lidstaten. Hieruit blijkt dat deze vereenvoudigde regeling enkel efficiënt kan zijn als het maximumbedrag wordt verhoogd tot 1.500 euro, zoals is goedgekeurd door de Landbouwcommissie.
Aan de andere kant lijkt ons iedere wijziging van het beheers- en betalingssysteem die financieel nadelig is voor boeren met een lagere inkomenscapaciteit die een kleiner steunbedrag ontvangen, onaanvaardbaar. Daarom ondersteunen we het voorstel van de rapporteur om de forfaitaire betalingen, die worden berekend op basis van de feitelijke betalingen van de vorige jaren, met 20% te verhogen, als compensatie voor de toekomstige verhoging van de betalingen die buiten de vereenvoudigde regeling vallen. Op die manier vermijdt men discriminatie en een mogelijke, in economisch opzicht ongunstige weerslag van dit voorstel op kleine boeren.
Ik hoop dat de implementatie van dit initiatief, dat een experimenteel karakter lijkt te hebben, een succes zal zijn. Ik hoop tevens dat de Commissie ons voorstellen zal blijven voorleggen die bijdragen aan de vereenvoudiging van de steunregeling en het beheer van het landbouwbeleid. Dat is van essentieel belang om te kunnen zorgen voor een transparanter en begrijpelijker communautair beleid dat dichter bij de Europese burgers staat.

Jové Peres
Mijnheer de Voorzitter, we hebben zelden een voorstel gehad dat zo kort was en potentieel zo'n grote draagwijdte had. Een vereenvoudiging van de steunregelingen van het GLB was noodzakelijk. Ofschoon deze vereenvoudigingen zeer nuttig zijn, moet gewaarschuwd worden voor de risico's van ondermijning of verminderde efficiëntie van de steunregelingen. In die zin is de vage omschrijving van het toepassingsgebied van deze maatregel in het voorstel ook zo verbazingwekkend, net zoals het feit dat de Commissie zich voor de evaluatie ervan baseert op het informatienet voor boekhoudgegevens van landbouwbedrijven. Het verslag van de heer Graefe zu Baringdorf heeft de verdienste deze aspecten onder de aandacht te brengen, waarvoor we hem dankbaar moeten zijn.
Ik zou eraan willen herinneren dat ik een verslag heb opgesteld - en na mij mevrouw Redondo - waarin werd voorgesteld de betalingen uit het EOGFL-garantiefonds statistisch te verwerken om te beschikken over exacte kennis met betrekking tot de toepassing van het GLB. In eerste instantie werd dat niet aanvaard door de Commissie, maar vervolgens heeft ze toegezegd dit voorstel uit te werken. Als we dat hadden gedaan, zouden we volgens mij nu veel preciezere informatie hebben over de kwesties die we vandaag behandelen.
Om echter terug te komen op het fundamentele vraagstuk, denk ik dat we enkele nuanceringen moeten aanbrengen, en ik verwijs nog steeds naar het oorspronkelijke voorstel van de Commissie: door steun toe te kennen zonder deze te verbinden aan de instandhouding van activiteiten, dreigt men het economisch weefsel aan te tasten en een systeem van cliëntelisme te creëren in een sector die de afgelopen tien jaar 30% van zijn bedrijven en meer dan 25% van zijn banen heeft zien sneuvelen. Dit systeem kan ook problemen opleveren bij het maken van een onderscheid tussen steun voor kleine bedrijven en steun voor deeltijdlandbouw.
Vanuit dit oogpunt is de bijdrage van de heer Graefe zu Baringdorf denk ik enorm verdienstelijk. Mijn fractie ondersteunt zijn verslag, en ik kan alleen maar zeggen dat wij liever zijn oorspronkelijke voorstel van a tot z zouden hebben gesteund dan de uiteindelijke versie die het resultaat was van de stemming in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling. We zullen zijn verslag hoe dan ook steunen.

Hyland
Mijnheer de Voorzitter, ik wil eerst de rapporteur gelukwensen. Ik ben blij met het voorstel van de Commissie om bij wijze van proef een vereenvoudigd systeem voor betalingen van rechtstreekse inkomenssteun in te voeren. Hoewel de regeling in eerste instantie alleen van toepassing is op boeren die kleine bedragen ontvangen, geeft zij duidelijk aan dat de Commissie bereid is in te gaan op de verzoeken van dit Parlement, en van zelfs nationale regeringen, en een vereenvoudigd en minder bureaucratisch administratiesysteem voor landbouwsteun in het leven te roepen. Aangezien de wijze van werken op de meeste gezinsboerderijen in grote lijnen hetzelfde is, lijkt het beginsel van uitbetalingen op grond van een gemiddelde over een perioden van drie jaar redelijk en eerlijk.
De Commissie zou echter wel meer duidelijkheid moeten verschaffen omtrent de procedure in verband met de toepassing van straffen binnen dat systeem van gemiddelden. Het gevolg van dit voorstel zal zijn dat de administratieve last voor de boeren minder wordt en dat er een meer rendabel administratiesysteem voor nationale overheden komt. Ik ben het eens met de opvatting van de Landbouwcommissie dat de bovengrens met 20 procent verhoogd moet worden en ik ben het eens met de meeste opmerkingen die de heer Cunha eerder heeft gemaakt. Ik hoop dat een zo groot mogelijk aantal in aanmerking komende boeren zal kiezen voor deelname aan dit programma en dat de daarmee opgedane ervaring in de toekomst zal leiden tot een uitbreiding tot andere boeren. Gezien het feit dat vele kleine boeren onder druk staan en jongeren weinig animo vertonen om het boerenberoep te kiezen, ben ik van mening dat het plafond op een zodanig niveau moet worden vastgesteld dat daarmee kleine bedrijven en degenen die voor hun inkomsten afhankelijk zijn van het boerenbedrijf, gestimuleerd worden om door te gaan.
Het verheugt mij dat in de voorwaarden ook milieueisen zijn opgenomen. De milieusituatie op het platteland is enorm verbeterd dankzij de deelname van boeren aan het programma voor milieubescherming van het platteland en dankzij de milieueisen in het hervormd gemeenschappelijk landbouwbeleid. Dit is een zeer nuttig voorstel dat zeker aanmoediging verdient en ik dank de commissaris voor de indiening daarvan in het Parlement.

Pesälä
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, namens de liberale fractie bedank ik de Commissie en de rapporteur voor het goede werk. Daarmee beoogt men niet alleen administratieve vereenvoudiging, maar ook een doel dat ditmaal gunstig is voor de boeren. Ik steun dan ook de vereenvoudiging van de aanvraagprocedure. Dit is dan ook een zeer omvangrijk en principieel initiatief. Waar je in de Europese Unie ook bent en met welke boeren je ook praat, het eerste en enige waar je telkens weer op stuit, is het negatieve beeld dat de bureaucratie, het invullen van enorme hoeveelheden papieren en de daarbij behorende moeilijkheden bij de boeren oproept. Vooral voor de kleinere boeren is dit een zeer belangrijke zaak.
Op de lange termijn moet de regeling verder worden ontwikkeld, met dien verstande dat daarin ook de maatregelen voor plattelandsontwikkeling moeten worden opgenomen. Ook moet de premie voor extensivering in de regeling worden opgenomen, en wel nu al in de beginfase. Ik verbaas mij dan ook ten zeerste over het uitgangspunt van de Commissie volgens welke binnen het toepassingsgebied van de regeling de inkomensontwikkeling op een standaardniveau dient te worden geconsolideerd zonder enige indexering. De rapporteur heeft zich daar op adequate wijze mee beziggehouden en opgemerkt dat er buiten de regeling om, in het kader van de besluiten omtrent Agenda 2000, de mogelijkheid moet bestaan tot verhoogde steun. Naar mijn mening is dat een zeer belangrijk punt. Als men de regeling ook aantrekkelijk wil maken voor landbouwbedrijven die hun activiteiten willen ontwikkelen, doet men er goed aan het voorstel van onze commissie tot verhoging van het steunniveau te volgen. Over het niveau zelf kunnen wij debatteren, maar het principe is hier van groot belang. Daarom is dit voorstel, dat nu weliswaar slechts op experimentele en tijdelijk basis wordt toegepast, zeer de moeite waard.

Patakis
Mijnheer de Voorzitter, het voorstel van de Commissie is desoriënterend. Het beperkt zich tot een onderwerp van beheertechnische aard, dat de moeite van het bespreken niet waard is. Tegelijkertijd ziet het voorstel bewust over het hoofd hoe de rechtstreekse communautaire steun aan de landbouwbedrijven wordt verdeeld, en hoe de situatie van de kleine landbouwbedrijven achteruit gaat.
Overeenkomstig de minimale informatie in de toelichting, maar ook overeenkomstig het netwerk van boekhoudkundige gegevens van de landbouwbedrijven is het zo dat 23,2% van de bedrijven die daaraan deelnemen minder dan 1000 euro rechtstreekse steun per jaar krijgen. Dat aantal is in werkelijkheid veel hoger als men de bedrijven meetelt die niet in het netwerk zitten, en dat zijn, zoals is bewezen, kleine landbouwbedrijven. Het resultaat is dat veel meer dan 23,2% van alle communautaire landbouwbedrijven slechts 1,4% ontvangt van de totale rechtstreekse steun. Dat gegeven, waar de Commissie zo bewust de ogen voor sluit, toont aan hoe hypocriet de verklaringen van topambtenaren van de Commissie zijn, die beweren dat de communautaire begroting en de rechtstreekse steun zogenaamd de ongelijkheden verminderen tussen de arme en rijke landbouwgebieden van de Europese Unie, en ook de verschillen tussen grote en kleine landbouwbedrijven. Het resultaat is dat 20% van de grote landbouwbedrijven van de Europese Unie 80% van de communautaire steun krijgt, zoals ook de heer MacSharry, die indertijd commissaris was, tot zijn verbazing moest constateren. Helaas wordt deze situatie steeds erger.
De situatie wordt steeds erger omdat de verdelingswijze van de rechtstreekse steun op provocerende wijze de grote bedrijven voortrekt. Het resultaat hiervan is dat het inkomensverschil tussen rijke en arme landbouwgebieden voortdurend groter wordt, evenals het inkomensverschil tussen grote, kapitalistische landbouwbedrijven en kleine landbouwhuishoudens met een gezinsstructuur. De verdelingswijze van de rechtstreekse communautaire steun functioneert als een instrument om de kleine landbouwbedrijven te onterven. Het voorstel van de Commissie gaat helemaal niet in op de kern van de zaak en daarom zullen wij als afgevaardigden van de Communistische Partij van Griekenland tegen het voorstel van de Commissie en tegen het verslag van het Parlement stemmen.

Figueiredo
Mijnheer de Voorzitter, het algemeen landbouwbeleid is heel duur. Bovendien is het zo opgezet dat kleine landbouwers in landen als Portugal - waar 75% van de landbouwbedrijven kleine bedrijven zijn - niet gemakkelijk voor steun in aanmerking komen. Daarom moet de regeling voor rechtstreekse steunbetalingen herzien worden. We moeten iets ondernemen, al was het maar bij wijze van experiment. Het verslag van het Parlement brengt de nodige verbeteringen aan in het Commissievoorstel. De vereenvoudigde regeling zou moeten gelden voor landbouwers die jaarlijks minder dan 1.500 euro ontvangen. De steun zelf zou met 20% omhoog moeten. Rekening houdend met de specifieke aard van de Portugese landbouw hadden we liever gezien dat het plafond op 2.500 euro zou worden gesteld, zoals ook is voorgesteld door de heer Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf. Dan zouden veel Portugese landbouwers van deze regeling gebruik kunnen maken. Ik betreur het daarom dat de heer Arlindo Cunha een voorstel heeft gedaan voor een plafond van 1.500 euro. We moeten er overigens wel goed op letten dat de Commissie dit vereenvoudigde systeem niet voor andere doeleinden gaat gebruiken. Ik denk bijvoorbeeld aan de herziening van het landbouwbeleid. De nationale regeringen moeten samen duidelijke voorwaarden vastleggen voor toelating van dit vereenvoudigde systeem. Hiermee wil men immers de landbouw veiligstellen. We geven onze steun aan het door het Parlement gepresenteerde verslag.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Graefe zu Baringdorf, eerst wil ik u hartelijk danken voor de grondige behandeling van dit voorstel. Dames en heren, in haar advies over de hervormingen van Agenda 2000 levert de Rekenkamer kritiek op het feit dat de autoriteiten van de lidstaten aan een vrij groot aantal boeren relatief weinig subsidies betalen en dat dit met grote administratieve rompslomp gepaard gaat. Heel wat lidstaten hebben dat ook in de vergaderingen van de werkgroepen onder het voorzitterschap van het directoraat-generaal Landbouw opgemerkt.
Het huidige voorstel is het antwoord van de Commissie op die bewering. Het moet niet alleen de nationale autoriteiten het leven gemakkelijker maken, maar vooral ook de boeren, die in de toekomst van dit vereenvoudigde systeem gebruik kunnen maken. Voor de boeren is het belangrijkste voordeel dat ze in de toekomst minder formulieren moeten invullen en dat de voorwaarden om subsidies te krijgen veel eenvoudiger worden. Voor de nationale autoriteiten betekent het minder werk bij de verwerking van de aanvragen en bij de controle.
Ik ben voorstander van een vereenvoudiging van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Dit voorstel is een eerste stap in die richting. Dit is iets nieuws. Tot nu toe hebben wij ons toegelegd op de vereenvoudiging van de bestaande voorschriften waarvan de toepassing moeilijk, ingewikkeld of te duur is gebleken. Nu kiezen wij voor een nieuwe weg. Wij zullen echter zeker ook de bestaande voorschriften blijven vereenvoudigen.
Veel aspecten van de regeling voor kleine landbouwers zijn nog niet getoetst. Wij moeten daarom bedenken dat de test ten hoogste tot het jaar 2005 mag duren. Om dezelfde reden heeft de Commissie ook het toepassingsgebied van de regeling bewust tot een bepaald aantal vormen van rechtstreekse steun beperkt en een betrekkelijk laag maximumbedrag vastgesteld, om risico' s uit te sluiten en zich geen kritiek van de Europese Rekenkamer op de hals te halen.
De regeling moet voor het einde van de testperiode worden geëvalueerd. Ik hoop zeer dat die evaluatie het uitgangspunt zal zijn voor een betere, royalere en duurzamere oplossing.
Ik ga nu over naar de verschillende amendementen. De milieusteun overeenkomstig verordening 1259/99 blijft geldig, aangezien deze door de verordening zelf worden gedekt. Amendement 1 is daarom niet nodig. Het voorstel in de amendementen 2 en 3 tot verhoging van de betalingen met 20%, lijkt mij een probleem. In de eerste plaats zou de regeling dan niet meer budgettair neutraal zijn, maar zal dan honderd miljoen euro meer kosten.
In de tweede plaats is de doelstelling van het voorstel uitsluitend de bestaande subsidies op een eenvoudiger manier bij de boer te brengen. Bovendien wil ik u erop wijzen dat de boeren toch al zullen kunnen kiezen of zij het gemiddelde van de laatste drie jaren of het laatste jaar als uitgangspunt willen. Wij bevinden ons inderdaad in een overgangsfase. Voor de totale oppervlaktepremie is die overgangsperiode nu voorbij. Wat de premies voor runderen betreft, is er volgend jaar nog een verhoging. Dat is juist. Als een boer denkt dat hij geld zal verliezen, heeft hij het recht voor dit jaar nog een gewone aanvraag in te dienen, en pas een jaar later van de forfaitaire regeling gebruik te maken. De Commissie wil de boeren niet benadelen. Wij mogen echter ook geen bedekte premieverhoging doorvoeren.
De Commissie kan instemmen met het voorstel in amendement 4 om de voorgestelde bovengrens tot boven 1000 euro op te trekken. Amendement 5 moet de Commissie echter verwerpen. Het besluit over de toepassing van het systeem moet in deze testfase op nationaal niveau worden genomen, als de lidstaten de mogelijkheid krijgen de regeling voor kleine houders regionaal toe te passen.

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, ik wil ter afronding een vraag aan de commissaris stellen. U zegt dat dit 100 miljoen oplevert. Volgens de berekeningen in dit voorstel maken de betrokken uitbetalingen, als ik het wel heb, 6% van de totale uitbetalingen uit. Dat is zeer weinig. Zoals de heer Pesälä al zei, gaat het hier niet om premieverhoging. Wij willen de zaak echter niet te ingewikkeld maken. Als de Commissie garandeert dat de premieverhogingen in de berekening worden opgenomen, zijn wij reeds tevreden. Het mag geen bedekte premieverhoging zijn, al hebben deze bedrijven dat hard nodig; maar dat is een andere kwestie. Wij menen wel dat daarop niet mag worden bespaard. U hebt zo die honderd miljoen snel berekend of laten berekenen. Wij zouden zeer graag weten hoeveel zou worden bespaard als deze premieverhoging niet wordt uitgevoerd. Het zou dan immers om een besparing en premieverlaging ten koste van de kleine bedrijven gaan. Wij willen dat uitsluiten.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, ook de Commissie is van mening dat het niet om besparingen mag gaan. De premies mogen echter ook niet worden verhoogd. Zoals wij het voorstel begrijpen, zou het forfaitaire bedrag met 20% worden verhoogd. Dat zou inderdaad tot grote extra uitgaven leiden. Ik heb u reeds gezegd dat alle verhogingen van de premies uit Agenda 2000 reeds gedekt zijn, behalve de laatste verhoging in de rundvleessector op 1 juli van volgend jaar. De verhoging voor de rundvleessector van volgend jaar zal ook geen 20%, maar ongeveer 10% bedragen. Als een boer dus het gevoel heeft dat hij met de forfaitaire regeling beter nog een jaar kan wachten, is dat mogelijk. Een boer die in de rundvleesproductie gespecialiseerd is, kan dan een jaar later van de forfaitaire regeling gebruikmaken. Daarmee is voor die boer geen enkel nadeel verbonden.
Besparingen zijn niet onze doelstelling: dat mag u niet denken. Wij willen de mensen het leven gemakkelijker maken en begrotingsneutraliteit garanderen. Zoals ik al zei, is deze eerste stap overigens een test. Wij kunnen dus de situatie beoordelen na drie jaar, of misschien zelfs al eerder, misschien zelfs al na een jaar, want wij willen halverwege een evaluatie.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 18.30 uur plaats.
(De vergadering wordt om 13.05 uur onderbroken en om 15.00 uur hervat)

ACTUALITEITENDEBAT
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties.

Conventie over biologische en giftige wapens
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0434/2001 van mevrouw McKenna e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over het Protocol inzake de naleving van het Verdrag inzake biologische en toxinewapens;
B5-0436/2001 van de heer Marset Campos e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over het Protocol inzake de naleving van het Verdrag inzake biologische en toxinewapens;
B5-0446/2001 van de heer Newton-Dunn, namens de ELDR-Fractie, over het Protocol inzake de naleving van het Verdrag inzake biologische en toxinewapens;
B5-0454/2001 van de leden Cushnahan en Posselt, namens de PPE-DE-Fractie, over het Protocol inzake de naleving van het Verdrag inzake biologische en toxinewapens;
B5-0462/2001 van de leden Wiersma en Van den Berg, namens de PSE-Fractie, over het Protocol inzake de naleving van het Verdrag inzake biologische en toxinewapens.

Newton Dunn
Mijnheer de Voorzitter, zoals iedereen weet ontmoeten de leiders van de Europese Unie en de Amerikaanse president elkaar vandaag in Göteborg. Vanzelfsprekend zullen zij uiting geven aan hun verschil van mening over het Kyoto-protocol inzake het milieu en het broeikaseffect en over het ABM-verdrag, dat herziening behoeft.
Maar er is nog een andere belangrijke kwestie die weinig publieke aandacht heeft gekregen en waarop we met dit debat de aandacht willen vestigen. Het gaat om de onderhandelingen voor herziening van de uit 1972 stammende Conventie over biologische en giftige wapens die nu na zes jaar bijna afgerond zijn. Het probleem met de conventie van 1972 was dat zij weliswaar de productie van biologische wapens verbood, maar niet voorzag in middelen waarmee kon worden gecontroleerd of ze niet toch in het geheim werden gemaakt.
Ondanks zes jaar van onderhandelen lijkt het er nu op dat de nieuwe Amerikaanse regering terugkrabbelt en niet bereid is om de voorwaarden waarover tot nog toe overeenstemming is bereikt, mede ook door haar voorganger, te steunen. Een grote meerderheid in dit Parlement meent dat de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen niet aangaf dat de Amerikaanse bevolking voor een grote verandering van het overheidsbeleid was, maar voor een voortzetting van het oude beleid. Niettemin bereiken ons nu alarmerende signalen dat de Amerikanen niet langer hun steun geven aan het werk dat tot nog toe gedaan is. Als dat het geval is, en als er geen definitieve overeenkomst komt over de beperking van biologische en giftige wapens, wat voor signaal wordt hiermee dan gegeven aan wat president Bush de 'schurkenstaten' noemt?
Wij kunnen zelf geen rol krijgen in de onderhandelingen maar het belangrijkste wat we kunnen doen is - en ik hoop dat het Parlement het hiermee eens is - onze krachtige steun uitspreken voor het onderhandelingsteam van de EU en tegen de Amerikanen zeggen: 'kom op, tekenen, deze overeenkomst is nodig' .

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, aan het begin van de 20ste eeuw, in de Eerste Wereldoorlog, werd op grote schaal gebruik gemaakt van gifgas, een chemisch wapen. Halverwege die eeuw, in de Tweede Wereldoorlog, kwamen de atoomwapens. En aan het eind van de 20ste eeuw, te beginnen in de oorlog in Vietnam, werden biologische wapens ontwikkeld. In onze tijd heeft gentechnologie een enorm vernietigingspotentieel. Het vermogen van de mens om te vernietigen wordt steeds groter. Jammer genoeg houdt het internationaal recht geen gelijke tred. Veel onontbeerlijke fundamenten van het internationaal recht, vooral gemeenschappelijke waarden en ethische opvattingen, worden eerder zwakker dan sterker. De ethische fundamenten brokkelen af en de vernietigingsmogelijkheden worden groter.
Dat geeft wel aan welk een enorme verantwoordelijkheid op ons rust. Het internationaal recht moet dringend in acht worden genomen en versterkt. Wij moeten in deze kwestie naar multilateralisme streven. De Verenigde Staten dragen natuurlijk een grote verantwoordelijkheid. Dat geldt echter ook voor de Europese Unie. Wij moeten opletten dat wij niet al te vaak - in dit geval terecht - tegen de Amerikanen protesteren, maar zelf op internationaal niveau geen gewicht in de schaal kunnen of willen leggen.
Wij staan altijd snel klaar met onze kritiek op de leidende rol van de Verenigde Staten. Die rol is ook inderdaad te groot. Dat is echter niet de schuld van de Verenigde Staten, maar van de politieke zwakheid, vooral op het gebied van het veiligheidsbeleid, van de Europese Unie. Ik verzoek de Top in Göteborg eindelijk de juiste prioriteiten vast te stellen en het buitenlands en veiligheidsbeleid tot een centraal thema van de Top te maken, zodat de Europese Unie eindelijk een gelijkwaardige partner van de Verenigde Staten wordt. Dan kunnen ook deze problemen worden opgelost.

Wiersma
Voorzitter, het bezoek van president Bush aan Europa staat mede in het teken van zijn plannen voor een nationale raketverdediging. Die zou bedoeld zijn om de Verenigde Staten te beschermen tegen aanvallen van zogenaamde rogue states. We zijn op zijn zachtst gezegd niet erg enthousiast over deze plannen en willen een multilaterale aanpak van de door de Verenigde Staten aangehaalde dreiging. Die raketverdediging zal de Amerikanen overigens niet beschermen tegen de bedreiging van bijvoorbeeld biologische wapens die op vele manieren verspreid kunnen worden. Het is ironisch maar ook tragisch dat de Verenigde Staten niet lijken te willen meewerken aan de versterking van de conventie inzake biologische wapens. Biologische wapens zijn eenvoudiger te ontwikkelen en te verspreiden dan nucleaire en het gevaar van deze wapens kan alleen effectief bestreden worden met multilaterale afspraken en daarbij hoort een adequaat controlemechanisme om overtreders op te sporen. Dat mechanisme moet er snel komen. Met een akkoord daarover wordt eindelijk weer eens een succesje geboekt in de strijd tegen massavernietigingswapens. De politieke conclusie van een akkoord zou zijn dat er wel degelijk internationale alternatieven zijn voor eenzijdig optreden op veiligheidsterrein.

McKenna
Mijnheer de Voorzitter, de verspreiding van massavernietigingswapens vormt een grote bedreiging voor de wereld. We moeten onmiddellijk korte metten maken met het misbruik van biotechnologie voor vijandige doeleinden. Het gebruik van biologische en giftige wapens moet worden aangepakt. Het is een schande dat er vandaag de dag geen controlemechanisme bestaat waarmee kan worden bekeken of men zich aan de Conventie over biologische en giftige wapens houdt.
Het is een buitengewoon dringende zaak om tot een juridisch bindend protocol te komen waarmee naleving van de Conventie kan worden versterkt. Wij zouden de verdragssluitende staten op het hart willen drukken om zich zo flexibel mogelijk op te stellen en open te staan voor compromissen, zodat een krappe deadline gehaald kan worden en er een protocol kan worden aangenomen voordat in november en december aanstaande de vijfde herzieningsconferentie plaatsvindt.
Wij zouden ook graag zien dat de verdragssluitende staten een mogelijk strikter controleregime instellen zodat het vijandige misbruik van biologische technologieën kan worden ingedamd. Dat betekent dat op zijn minst de maatregel die nu in de ontwerptekst van de voorzitter wordt geschetst gehandhaafd moet blijven. Wij bevelen aan dat in de definitieve versie van het nalevingsprotocol een modern en open controleregime wordt ingesteld dat aangepast kan worden aan veranderingen in het politieke klimaat en veranderingen in technologisch mogelijkheden.

Byrne
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie staat volledig achter de resoluties die door de verschillende fracties in het Europees Parlement zijn ingediend. Het is op dit ogenblik inderdaad van cruciaal belang dat in de internationale gemeenschap daadwerkelijk vooruitgang wordt geboekt op het gebied van non-proliferatie en ontwapening. Wat betreft het specifieke geval van de in 1972 ondertekende CBGW is het ontbreken van een verificatieprotocol een zeer zwakke plek met betrekking tot non-proliferatie in de internationale gemeenschap. Om deze kwestie op te lossen werd de ad hoc groep ingesteld. Na vijf jaren van zware onderhandelingen op de Ontwapeningsconferentie te Genève is nu de tijd gekomen om tot een akkoord te komen over een dergelijk protocol.
De EU spreekt haar lof uit voor de pogingen van ambassadeur Tóth, voorzitter van de ad hoc groep, om daadwerkelijk en op tijd vooruitgang te boeken, zodat tijdens de CBGW-conferentie aan het einde van dit jaar een verificatieprotocol kan worden aangenomen. De Commissie hoopt dat alle verdragssluitende staten het samengestelde document zullen accepteren als een goed uitgangspunt dat hen in staat zal stellen om de taken van het ontwerpen van het protocol en het bereiken van overeenstemming daarover op tijd te volbrengen.

De Voorzitter
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt om 18.30 uur plaats.

Situatie in de Centraal-Afrikaanse Republiek
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0431/2001 van de heer Rod e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over Centraal Afrika;
B5-0437/2001 van de leden Sylla en Miranda, namens de GUE/NGL-Fractie, over de situatie in de Centraal-Afrikaanse Republiek;
B5-0447/2001 van de heer Van den Bos, namens de ELDR-Fractie, over de situatie in de Centraal-Afrikaanse Republiek;
B5-0455/2001 van de leden Bowis en Morillon, namens de PPE-DE-Fractie, over de situatie in de Centraal-Afrikaanse Republiek;
B5-0463/2001 van de heer Van den Berg e.a., namens de PSE-Fractie, over de situatie in de Centraal-Afrikaanse Republiek.

Haarder
Mijnheer de Voorzitter, wij behandelen hier een tragedie. Een rijk land dat bijna failliet is, ambtenaren die hun loon niet krijgen, schending van de burgerrechten, poging tot staatsgreep en onderdrukking, gewapende strijd en honderden doden. Wij veroordelen het geweld tegen de wettig verkozen regering, wij eisen een rechtsregime en een vreedzame dialoog. Wij verzoeken de Commissie en de Raad humanitaire bijstand te verlenen en indien mogelijk, te helpen met de dialoog. Ik denk dat hierover in het Parlement eensgezindheid bestaat. Maar, mijnheer de Voorzitter, gezien de moeite die u hebt moeten doen om een spreker over dit onderwerp te vinden en gezien het feit dat er slechts zo' n tien leden in de zaal zitten, zullen wij waarschijnlijk niet met honderd leden zijn om over deze resoluties te stemmen. Ik hoop, mijnheer de Voorzitter, dat u dit probleem in het Bureau zult aankaarten, zodat dit belangrijke onderwerp op een correcte manier behandeld wordt. In elk geval op een beter tijdstip, waar de Raad ook aanwezig is en een groter aantal leden in de zaal zit. Deze werkwijze is onaanvaardbaar.

Morillon
Mijnheer de Voorzitter, de situatie in de Centraal-Afrikaanse Republiek is onlangs opnieuw ernstig verslechterd en tijdens de couppoging en de daaropvolgende repressie zijn er honderden slachtoffers gevallen.
Nogmaals wordt het door stammenoorlogen geteisterde volk getroffen door een crisis. Onze collega Haarder bracht zojuist al in herinnering dat Centraal-Afrika al decennialang gebukt gaat onder een ernstige economische crisis. De situatie is verergerd nu de strijdkrachten en buitenlandse milities hebben ingegrepen, en het beeld van de gebeurtenissen in de Democratische Republiek Congo dringt zich dan ook aan ons op. Het risico bestaat dat de Centraal-Afrikaanse Republiek in een vergelijkbare chaos belandt, hetgeen de ellende in het land alleen maar zal vergroten.
De Europese Unie mag haar ogen niet sluiten voor dit drama. Ze dient zich niet opnieuw te mengen in de binnenlandse aangelegenheden van dit land, maar mag ook niet met de armen over elkaar toekijken.
Met de resolutie die straks in dit Parlement in stemming wordt gebracht willen wij ons medeleven tonen en de terugkeer van het geweld veroordelen. De Europese Unie heeft de plicht zich extra in te spannen door enerzijds uiteraard de humanitaire hulp te vergroten en zich anderzijds met name ook geheel achter de inspanningen van de Verenigde Naties te scharen om een klimaat van verzoening te bewerkstelligen. Mijns inziens kan dit klimaat sterk worden bevorderd door net als in de periode tussen 1998 en februari jongstleden vredestroepen te sturen die de situatie in positieve zin zullen beïnvloeden.
In de ontwerpresolutie wordt op het sturen van deze vredestroepen gezinspeeld en de PPE-DE-Fractie kan er zich dan ook volledig achter scharen.

Cauquil
Mijnheer de Voorzitter, wij kunnen ons geheel vinden in het onderdeel van de resolutie waarin de onderdrukking door het Centraal-Afrikaanse leger na de couppoging van 28 mei jongstleden en het etnische karakter van deze onderdrukking aan de kaak worden gesteld.
Al in de eerste overweging van de resolutie staat dat de armste landen van de wereld en de volkeren die van honger omkomen niet verplicht zouden moeten zijn om hun schulden aan de Wereldbank af te betalen. Voorts wordt in de resolutie de aanwezigheid van de buitenlandse strijdkrachten aan de kaak gesteld, in het onderhavige geval Libische strijdkrachten. Ik vraag mij echter af waarom er niet in de resolutie staat vermeld dat het Franse leger de buitenlandse strijdkracht is die het langst in dit land aanwezig was en het aan de rand van de afgrond heeft gebracht. Het Franse leger heeft immers de koloniale overheersing in stand gehouden en een van zijn ondergeschikte officieren, Bokassa, tot staatshoofd van Centraal-Afrika benoemd toen het land onafhankelijk werd. De mening van het volk werd niet gevraagd.
Hoe kunnen we vergeten dat dictator Bokassa en zijn uitspattingen jarenlang zijn gesteund en dat de Franse president en ministers bij de schijnvertoning van de zelfkroning van Bokassa tot keizer aanwezig waren? Uiteraard willen wij het optreden van de leiders van de Centraal-Afrikaanse Republiek aan de kaak stellen, maar wij willen met name de veel grotere verantwoordelijkheid van de Franse staat in herinnering brengen. Wij zullen ons dan ook van stemming over deze resolutie onthouden.

Van Hecke
Voorzitter, de democratie is nog altijd geen verworvenheid in Afrika. Dat is nog eens gebleken in de poging tot staatsgreep in de Centraal-Afrikaanse Republiek, overigens een klassiek scenario. Een leider weigert zich neer te leggen bij de verkiezingsuitslag en doet alles om de macht te heroveren, daarbij gesteund door soldaten uit de eigen etnische groep en daarop volgen dan repressie en zuiveringen.
Het verschil is wel dat deze keer troepen uit andere Afrikaanse landen onmiddellijk ingrepen om de democratisch verkozen leider te steunen. In het licht van de onverschilligheid van de internationale gemeenschap leren Afrikaanse landen dus langzaam hun problemen zelf op te lossen. Dat een land als Libië daardoor meer macht en aanzien krijgt op het continent is een spijtig maar blijkbaar onvermijdelijk neveneffect.
Maar er is meer aan de hand. De gebeurtenissen in de Centraal-Afrikaanse Republiek zijn ook een verlengstuk van de oorlog in Congo. De putschisten worden gesteund door Kabila gezinde troepen, die de Congolese rebellen langs achteren proberen aan te vallen en hun aanvoerlijnen proberen af te snijden. De oorlog in Congo, de oorlog in Centraal-Afrika breidt zich als een olievlek verder uit over het continent. Helaas kijkt Europa besluiteloos en passief toe.
Het gebrek aan interesse maar vooral de verdeeldheid binnen de Europese Unie leidt tot een weinig slagvaardig en coherent optreden ten aanzien van de landen die de Lusaka-akkoorden schenden. Ik zou hier nogmaals een warm pleidooi willen houden om Afrika niet te vergeten, in hun belang en in ons belang. Want willen wij vermijden dat op termijn honderdduizenden Afrikanen naar Europa migreren dan moeten wij werk maken van meer conflictpreventie en conflictbeheersing en ervoor zorgen dat deze mensen in hun eigen landen overlevingskansen krijgen.

Byrne
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie is bezorgd over de recente couppoging in de Centraal-Afrikaanse Republiek en de groeiende politieke en sociale onrust in dat land. In dit verband heeft de Commissie samen met de Centraal-Afrikaanse Republiek een strategie uitgestippeld om het land steun te verlenen, met als doel de bevordering van goed bestuur en een stabielere sociale en institutionele omgeving. Dit zijn de voorwaarden voor een duurzame ontwikkeling.
De communautaire samenwerking moet gericht zijn op de sectoren vervoer en gezondheid. Het is mogelijk dat deze strategie in het licht van de recente gebeurtenissen herzien moet worden. Ik wil benadrukken dat de crisis op geen enkel moment het karakter van een algemene opstand kreeg, maar in wezen beperkt bleef tot militaire operaties. De humanitaire crisis die daarvan het gevolg was lijkt goed in kaart gebracht en beheersbaar te zijn.
Het Bureau voor humanitaire hulp van de Commissie (ECHO) heeft sinds het uitbreken van de crisis regelmatig contact gehad met de delegatie en met de internationale NGO' s die samenwerken met de grondtroepen van de Verenigde Naties in Bangui.
In overleg met deze partners en in reactie op de crisis zal de Commissie een bedrag van maximaal 1 miljoen euro beschikbaar stellen voor een twee maanden durende operatie. Hierbij zijn inbegrepen: voedselnoodhulp voor 35.000 kinderen en andere kwetsbare groepen, zoals zwangere vrouwen en bejaarden; medische hulp in de vorm van medicijnen, medische apparatuur en kleinschalige renovatie om verwoeste gezondheidscentra in staat te stellen snel weer hun deuren te openen; hulp bij herhuisvesting in de vorm van elementaire huishoudelijke goederen en, mogelijkerwijs, steun voor de herinrichting van zwaar getroffen huizen.

Sylla
Mijnheer de Voorzitter, ik heb niet veel toe te voegen aan hetgeen de commissaris gezegd heeft. Hij heeft met zijn betoog de vragen beantwoord die ik had willen stellen.
Toch vind ik het belangrijk om opnieuw, en wellicht voor de laatste keer, te benadrukken dat de gebeurtenissen die zich momenteel in een land als Centraal-Afrika afspelen, terug te voeren zijn op het beruchte structurele aanpassingsbeleid van het IMF en de Wereldbank. Dat wordt deze landen zonder pardon in de maag gesplitst, en brengt hele volkeren tot de bedelstaf, waardoor ze geen vuist kunnen maken tegenover hun dictators, waar ook ter wereld.
Mijnheer de commissaris, mijnheer de Voorzitter, ik wil dat de Europese Unie zich meer inspant voor de burgerbevolking en de democratie door ten strijde te trekken tegen dit beleid van structurele aanpassing. Dit beleid is onrechtvaardig, omdat het niet de democraten, maar de dictators in de kaart speelt.

De Voorzitter
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt om 18.30 uur plaats.

Mensenrechten
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
Guatemala - B5-0430/2001 van mevrouw Frassoni e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over de situatie van de mensenrechten in Guatemala;
B5-0438/2001van de heer Di Lello Finuoli e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over de situatie van de mensenrechten in Guatemala;
B5-0448/2001 van de heer Gasòliba i Böhm, namens de ELDR-Fractie, over de situatie van de mensenrechten in Guatemala;
B5-0456/2001 van de heer Salafranca Sánchez-Neyra e.a., namens de PPE-DE-Fractie, over Guatemala;
B5-0464/2001 van de heer Van den Berg e.a., namens de PSE-Fractie, over Guatemala.
Verkiezingsfraude in Tsjaad- B5-0439/2001 van de heer Sylla e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over de verkiezingsfraude in Tsjaad;
B5-0449/2001 van de heer Van den Bos, namens de ELDR-Fractie, over de presidentsverkiezingen in Tsjaad;
B5-0457/2001 van de leden Bowis en Morillon, namens de PPE-DE-Fractie, over de situatie in Tsjaad na de presidentsverkiezingen;
B5-0465/2001 van mevrouw Carlotti e.a., namens de PSE-Fractie, over de presidentsverkiezingen in Tsjaad;
B5-0472/2001 van mevrouw Maes e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over de situatie in Tsjaad.
Egypte- B5-0422/2001 van de heer Belder, namens de EDD-Fractie, over de situatie in Egypte;
B5-0425/2001 van de heer Dupuis e.a., namens de TDI-Fractie, over de zaak Nawal Saadawi en Saad Eddin Ibrahim in Egypte;
B5-0440/2001 van mevrouw Boudjenah e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over de situatie van de mensenrechten in Egypte;
B5-0450/2001 van de heer Van den Bos e.a., namens de ELDR-Fractie, over de zaak Nawal Saadawi en Saad Eddin Ibrahim in Egypte;
B5-0466/2001 van de heer Van den Berg, namens de PSE-Fractie, over de zaak Nawal Saadawi en Saad Eddin Ibrahim in Egypte;
B5-0471/2001 van de heer Cohn-Bendit e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over de zaak Nawal Saadawi en Saad Eddin Ibrahim in Egypte.
Maleisië- B5-0433/2001 van mevrouw McKenna, namens de Verts/ALE-Fractie, over gevangenhouding zonder proces onder de Wet Binnenlandse Veiligheid (Internal Security Act (ISA)) in Maleisië;
B5-0441/2001 van de heer Vinci, namens de GUE/NGL-Fractie, over gevangenhouding zonder proces onder de Wet Binnenlandse Veiligheid ( Internal Security Act (ISA)) in Maleisië;
B5-0451/2001 van de heer Maaten, namens de ELDR-Fractie, over de situatie in Maleisië;
B5-0458/2001 van de leden Cushnahan en Posselt, namens de PPE-DE-Fractie, over gevangenhouding zonder proces onder de Wet Binnenlandse Veiligheid (Internal Security Act (ISA)) in Maleisië;
B5-0467/2001 van de heer Ford, namens de PSE-Fractie, over gevangenhouding zonder proces onder de Wet Binnenlandse Veiligheid (Internal Security Act (ISA)) in Maleisië.
Afghanistan- B5-0423/2001 van de heer Belder, namens de EDD-Fractie, over de voortdurende schendingen van de mensenrechten door het Taliban-regime in Afghanistan;
B5-0424/2001 van de heer Dupuis e.a., namens de TDI-Fractie, over de situatie in Afghanistan;
B5-0427/2001 van mevrouw Muscardini, namens de UEN-Fractie, over de situatie in Afghanistan;
B5-0429/2001 van mevrouw Evans e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over Afghanistan;
B5-0442/2001 van mevrouw Fraisse e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over de voortdurende schendingen van de mensenrechten door het Taliban-regime in Afghanistan;
B5-0452/2001 van de leden Malmström en Thors, namens de ELDR-Fractie, over de voortdurende schendingen van de mensenrechten door het Taliban-regime in Afghanistan;
B5-0459/2001 van de leden Mann en Tannock, namens de PPE-DE-Fractie, over Afghanistan;
B5-0468/2001 van de leden Van den Berg en Vattimo, namens de PSE-Fractie, over de situatie in Afghanistan.
Guatemala

Lagendijk
Voorzitter, ook mijn fractie steunt de aanbevelingen van de Commissie voor historische opheldering, om diegenen die zich in het verleden schuldig hebben gemaakt aan schending van de mensenrechten in Guatemala te berechten. Het is goed en zinvol dat het Europees Parlement, dat de Europese Unie diegenen steunt die in vaak moeilijke omstandigheden de moeilijke taak hebben schuldigen op te sporen en te berechten. Ik heb het dan over mensenrechtenactivisten, advocaten en rechters. Steun van de Guatemalteekse autoriteiten voor die mensen heeft in het verleden vaak ontbroken. Ik hoop dan ook van harte dat na deze resolutie en vanwege deze resolutie die steun zal toenemen. Maar, - en dan richt ik me tot de collega's van de EVP, voor zover aanwezig - dan moeten we wel eerlijk zijn en niet mensen boven de wet verheffen. Dat is wat nu dreigt te gebeuren. U weet waarschijnlijk over wie ik het heb, de heer Rios Mont, op dit moment voorzitter van het Parlement. Ook hij, juist hij, zal verantwoording moeten afleggen over zijn verleden als militair dictator en ik hoop dan ook dat dit Parlement bereid is om die verantwoordelijkheid van hem en anderen in de jaren '80 expliciet in de resolutie op te nemen.

González Álvarez
Mijnheer de Voorzitter, een jaar geleden hebben we hier geëist dat er een einde zou komen aan de straffeloosheid voor de schuldigen van de moord op monseigneur Gerardi, die toen nog altijd niet waren veroordeeld. Vandaag weten we gelukkig dat drie officieren van het leger en een priester - het is verschrikkelijk dat een priester aan de moord heeft deelgenomen - zijn veroordeeld voor deze misdaad.
Volgens ons is het noodzakelijk dat een reeks processen wordt gestart tegen al degenen die betrokken zijn bij de moord op monseigneur Gerardi, zoals wordt aanbevolen in het zeer evenwichtige verslag over deze zaak, getiteld "Guatemala, nooit meer". Anders zou de straffeloosheid een ernstig probleem worden voor de toekomst van Guatemala. Daarom zijn we van mening dat de Europese Unie een bijdrage moet leveren aan de bescherming van alle getuigen, rechters en verdedigers van de mensenrechten in Guatemala die zich hiervoor inzetten. Ik ben ervan overtuigd dat we dit vanuit de Europese Unie kunnen doen.
We moeten de bescherming eisen van alle personen die strijden tegen de straffeloosheid en voor de opheldering van de aspecten die in het verslag genoemd worden.

Haarder
Mijnheer de Voorzitter, wij leven gelukkig in een tijd waarin onderdrukte volkeren en bevolkingsgroepen hun rechten kunnen laten gelden en waar beulen en tirannen voor hun daden aangeklaagd en veroordeeld kunnen worden. Het belangrijkste is niet altijd de straf. Het belangrijkste is dat de waarheid aan het licht komt. Er moet een rechtszaak gevoerd worden om de waarheid aan het licht te brengen, zodat de bevolking gevaccineerd kan worden tegen nieuw bedrog. Guatemala heeft het Verdrag van Genève en de conventie voor de preventie en strafbaarheid van volkerenmoord bekrachtigd. De commissie van de waarheid heeft de autoriteiten nu gevraagd rechtsvervolging in te stellen tegen de personen die de volkerenmoord georganiseerd of gesteund hebben. De president heeft de volkerenmoord gesteund, maar wij zien dat rechters en andere personen die bindingen hebben met het gerecht, vervolgd en vermoord worden. Dit moet het Parlement nauwlettend in het oog houden en het moet zoveel mogelijk druk uitoefenen, zodat deze processen in alle openheid gevoerd kunnen worden, de waarheid aan het licht komt en alle verborgen zaken opgehelderd worden.

Pomés Ruiz
Mijnheer de Voorzitter, het Parlement is zich sinds de ondertekening van de vredesakkoorden in 1996, waarbij het zelf aanwezig was, altijd voor het vredesproces in Guatemala blijven inzetten. We hebben ook herhaaldelijk ons streven en verlangen geuit naar nationale verzoening in Guatemala, zonder dat dit een triomf van de straffeloosheid mag betekenen.
In onze gezamenlijke resolutie, die met unanieme instemming van alle fracties van dit Parlement tot stand is gekomen, benadrukken we de consequente en standvastige houding van dit Parlement, dat zich al zo lang inzet voor de mensenrechten in het algemeen en de vredesinspanningen van de bevolking van Guatemala in het bijzonder.
De recente gerechtelijke uitspraken, zoals de reeds genoemde over de moord op monseigneur Gerardi, hebben duidelijk laten zien hoe belangrijk het is dat de normale gang van het recht en de rechtsstaat niet worden belemmerd en de rechtsinstellingen normaal kunnen functioneren, zoals in ieder democratisch systeem. We mogen echter niet de druk en tegenwerkingen die in dit proces werden uitgeoefend vergeten of negeren.
We moeten onze bezorgdheid uiten over het geweld en de aanslagen op personen en gerechtelijke autoriteiten, die uiteraard voor veel beroering hebben gezorgd.
Het is natuurlijk niet te rechtvaardigen dat deze wonden lange tijd worden opengelaten, en hoe sneller een einde wordt gemaakt aan de straffeloosheid, hoe vlugger Guatemala de weg kan bewandelen van democratie, respect voor de rechtsstaat, ontwikkeling, vrede en sociale vooruitgang, die leidt tot welvaart en een klimaat van vreedzaam samenleven en respect voor de ander, wat we zo graag willen voor Midden-Amerika en Guatemala.
We zijn niet voor ondersteuning van het amendement van mevrouw Frassoni, dat gericht is op concrete acties tegen militaire bevelhebbers. We stemmen niet in met het ongenuanceerde karakter van dit amendement. Bovendien zouden we de rol van de rechtbanken overnemen, die we juist moeten steunen in hun uitermate belangrijke taak om de vrede en de rechtsstaat te herstellen.

Van den Berg
Voorzitter, namens de sociaal-democratische fractie zou ik over dit prachtige land en dit bijzondere volk in Guatemala nog eens willen zeggen dat het natuurlijk een heel donkere periode achter de rug heeft, waarin de overgrote meerderheid van de bevolking van Guatemala eigenlijk als indigenas op een racistische manier door een minderheid van blanken werd beheerst en overheerst.
De hele geschiedenis van het grootgrondbezit, van de capituleros, loopt over een veel langere periode. Dat verklaart ook waarom een land dat institutioneel zo'n achtergrond heeft het ondanks de vredesakkoorden, het ontzettend moeilijk heeft om de autoriteiten, de waarden, de normen en de democratische capaciteit te vinden om werkelijk af te rekenen met zijn verleden en de vredesakkoorden als een nieuw begin te beschouwen.
Rigoberta Menchu is iemand die voor die inheemse bevolking zeer tot de verbeelding heeft gesproken. Het is nog steeds die bevolking die bevreesd is en voelt hoe zwaar het verzet is, maar ik geloof dat president Portillo daarin ook oprecht is en probeert nieuwe stappen te zetten.
Dat is ook de reden waarom ik in afwijking van wat mijn collega van de EVP heeft gezegd, toch denk dat het amendement wél zinvol is. Omdat het duidelijk maakt dat ook die kringen die zich heel lang als buiten en boven de wet beschouwd hebben en gevoeld hebben en voor een deel nog steeds voelen, ook serieus onder het juridisch mes moeten gaan en daarvan niet mogen worden vrijgesteld. Iemand als Rios Mont met zijn hele cirkel van families en relaties behoort absoluut tot die kringen. Op dat punt hoop ik ook dat de Commissie daar haar kracht zal vinden. Die zal zij niet vinden zonder voldoende internationale steun. In die zin is ook wat wij hier doen in dit Europees Parlement van grote waarde en betekenis. In deze resolutie wordt ook de nieuwe fase waarin Guatemala zich bevindt erkend, wordt ook de legitimiteit van de regering volledig erkend. Ik mag hopen dat de resolutie ook ter ere van Rigoberta Menchu zal zijn.
Verkiezingsfraude in Tsjaad

Sylla
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, wie wil weten hoe je verkiezingsfraude pleegt, hoeft maar naar de verkiezingen in Tsjaad te kijken: daar worden tegenstanders vervolgd, vakbondslieden gearresteerd en stemuitslagen met een miljoen extra stemmen vervalst.
Ik wil iedereen die zich afvraagt wat er onder een neokoloniaal beleid moet worden verstaan laten weten dat hetgeen zich in Tsjaad heeft afgespeeld onder de verantwoordelijkheid van de internationale gemeenschap valt, in het bijzonder onder die van mijn eigen land, Frankrijk. Sinds de onafhankelijkheid is Frankrijk nog altijd militair aanwezig in dit land. De militairen hebben de stembiljetten gedrukt, de stembussen vervaardigd en het materiaal naar de meest achtergebleven provincies van dit immense verlaten land gebracht.
Ik ben derhalve van mening dat Frankrijk direct verantwoordelijk is en bij de fraude is betrokken. Het heeft in ieder geval, direct of indirect, aan de frauduleuze praktijken bijgedragen. De internationale gemeenschap hult zich in stilzwijgen, aangezien onlangs is gebleken dat het land over enorme olievoorraden beschikt.
Mijnheer de commissaris, de Europese Unie en de Commissie in het bijzonder dienen derhalve het optreden van de internationale oliemaatschappijen aan de kaak te stellen. Deze maatschappijen hebben immers niet alleen lak aan het milieu, maar bekommeren zich ook geenszins om de belangen van de volkeren, en nog minder om die van de democratie. Met uw welnemen, waarde collega' s, maar ik denk dat Afrika nog altijd een schoolvoorbeeld is van neokolonialistisch beleid.

Van den Bos
Voorzitter, de net gekozen president Deby heeft prachtige beloftes gedaan aan zijn bevolking, de Europese Unie en de Wereldbank. Hij kondigde aan dat hij de wijdverbreide corruptie zou aanpakken en de mensenrechten zou respecteren. Hij ging zijn land de armoedespiraal uittrekken met behulp van het oliegeld. Beseft Deby dat hij zich onherroepelijk aan de gemaakte afspraken moet houden? De Wereldbank heeft niet zo maar bijna 4 miljard gulden gestoken in het olieproject. Ook de Europese Cotonou-geldstromen zijn niet onvoorwaardelijk. De hulp schept verplichtingen maar alles wijst erop dat de president daar probeert onderuit te komen. Het miljoenenvoorschot van het olieconsortium gebruikte Deby deels voor de aanschaf van wapens. Hiermee brak hij zijn belofte aan de Wereldbank dat hij dat geld voor armoedebestrijding zou aanwenden. De verkiezingen lijken sterk gemanipuleerd. De beperkingen van de persvrijheid en de willekeurige arrestaties onder de oppositie onderstrepen nog eens het gebrek aan democratie. Europa moet Deby duidelijk maken dat hij niet ongestraft zijn woord kan breken.

Bowis
Mijnheer de Voorzitter, vorig jaar waren mevrouw Maes, mevrouw Carlotti en ik in Tsjaad om het pijpleidingproject te bekijken en de effecten ervan op de plaatselijke bevolking, de plaatselijke gemeenschappen en het milieu. Ook hebben wij de situatie rond de mensenrechten in dat land bekeken. Vandaag hebben wij gedrieën deze resolutie ingediend omdat onze bezorgdheid destijds omtrent de mensenrechten nu is versterkt door de beschuldigingen na de presidentsverkiezingen. Het is juist dat we niet te snel conclusies moeten trekken. Het is juist dat we nota moeten nemen van de waarnemers van de OAE, die meenden dat de verkiezingen in zijn algemeenheid eerlijk waren verlopen. Maar het is evenzeer juist dat we nota zouden moeten nemen van de mening van de andere waarnemers en mensenrechtengroeperingen: zij vonden dat de verkiezingen niet eerlijk waren verlopen.
De regering van Tsjaad moet de bezorgdheid van de mensen in Tsjaad en de rest van de wereld wegnemen door een onafhankelijk en openbaar onderzoek in te stellen tegen de geuite beschuldigingen. De Europese Unie moet hierop aandringen. Wij zijn een belangrijke investeerder in Tsjaad en wij zouden zeker moeten overwegen om vanuit dit Parlement waarnemers te sturen naar de parlementsverkiezingen van volgend jaar in Tsjaad. Maar er is een aantal vragen waar wij een antwoord op willen.
Ten eerste, als er in Tsjaad vier miljoen kiezers zijn geregistreerd en nog een half miljoen in het buitenland, hoe kan het dan dat 5,6 miljoen kiezers hun stem hebben uitgebracht? Is het waar dat er kinderen met stembiljetten zijn gesignaleerd? Ten tweede, waarom kregen de waarnemers van de OAE en van andere internationale organisaties geen toegang tot het noorden van het land? Ten derde, waarom werden rond het middaguur in het noorden de functionarissen van de stembureaus vervangen door militairen en ander overheidspersoneel? Ten vierde, als het totaal aantal stemmen dat in het zuiden is geteld, zoals wordt beweerd, in overgrote meerderheid op kandidaten van de oppositie was uitgebracht, hoe kan dan het totaalresultaat op deze manier zijn uitgevallen? Ten vijfde, is het waar, en volgens mij is dat zo, dat een vrouwendelegatie die een petitie wilde overhandigen aan de Franse ambassadeur onder schot is genomen en uiteen is gedreven door militairen? Ten zesde, is het waar dat de zes oppositiekandidaten na de verkiezingen zijn gearresteerd en dat een van hen, de heer Yorongar, werd geslagen en gewond raakte? Ik heb hem in Tsjaad ontmoet en ik heb hem vanmiddag weer ontmoet en hij heeft me de bewijzen getoond van de behandeling die hij in een Parijs ziekenhuis heeft ondergaan. Op al deze vragen moet een antwoord en een uitleg komen. Dat eisen wij en dat eist de bevolking van Tsjaad.

Van den Berg
Voorzitter, ook de socialistische fractie is bijzonder bezorgd over de onrust die in Tsjaad ontstaan is na de herverkiezing van Idriss Deby. Beschuldigingen van verkiezingsfraude, arrestaties en martelingen van oppositieleden, demonstraties die met geweld uit elkaar worden geslagen. Wij veroordelen deze schendingen van de fundamentele rechten ten scherpste.
Ik heb ook nog een andere vraag - ik sluit me overigens aan bij alle vragen die de collega van de EVP gesteld heeft. Wordt Idriss Deby eigenlijk ook een nieuwe oliedictator? Het is natuurlijk niet sympathiek om het zo te zeggen, maar het heeft er toch alle schijn van dat het met de winning van olie verkregen geld wordt misbruikt om hem aan de macht te houden. Wordt Tsjaad daarmee een herhaling van landen als Nigeria, Angola en Sierra Leone? We weten welke impact de winning van grondstoffen als olie en diamanten op de conflicten in deze landen heeft gehad en nog steeds heeft.
Het Tsjaad-Kameroenpijplijnproject krijgt steun van de Wereldbank en van de Europese Investeringsbank. Het Parlement heeft al in januari 2000 zijn zorgen omtrent het pijplijnproject uitgesproken. De recente ontwikkelingen in Tsjaad lijken ons helaas gelijk te geven. De speciale opzet van het project moet garanderen dat de opbrengsten worden gebruikt voor de economische en sociale ontwikkelingsprogramma's ten gunste van de armen, maar de instabiele situatie in Tsjaad bedreigt deze goede intenties en dat is onaanvaardbaar. Zowel de Wereldbank als wij in Europa moeten de druk op Tsjaad opvoeren opdat de mensenrechtensituatie daar wordt verbeterd. Dat kan, wat mij betreft ook uiteindelijk het stopzetten van de financiering betekenen. Tegelijk moeten de betrokken internationale bedrijven hun verantwoordelijkheid nemen. Ik pleit opnieuw - ik heb dat eerder bij andere landen in Afrika gedaan - voor een gedragscode tussen de internationale instellingen en multinationale oliemaatschappijen, waarin de betrokken bedrijven zich committeren aan voorwaarden van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Ondertekening van deze gedragscode - en dat zou een initiatief van de Europese Unie of van de Commissie kunnen zijn - zou een minimale voorwaarde moeten zijn voor multinationals om deel te mogen nemen aan projecten in ontwikkelingslanden waar gewerkt wordt met publieke gelden.

Maes
Mijnheer de Voorzitter, er werd door de collega's uitvoerig gewezen op de manier waarop in Tsjaad verkiezingen werden vervalst. Alweer zien wij dat democratische verkiezingen of verkiezingen die als democratisch bedoeld zijn, niet op een democratische wijze verlopen. Het is een echte electorale hold up geworden in Tsjaad. Een staatsgreep die een democratische schijnvertoning is en als buitenlandse publieke opinie mogen wij daar niet intrappen.
Wij hebben met de vertegenwoordigers van Tsjaad gesproken. Collega Bowis vermeldde dit al. De mensen van Tsjaad hebben geen vertrouwen in hun democratische instellingen en het blijkt dat zij gelijk hebben. Ons probeert men te overtuigen door het voorleggen van wetteksten die zouden moeten garanderen dat de opbrengsten van de olie op een correcte manier aan de bevolking worden teruggegeven en dat zowel de ontwikkeling van het noorden als van het zuiden daardoor bevorderd worden.
Integendeel, de mensen hebben ons toen reeds gewaarschuwd dat de alweer niet democratisch verkozen president Idriss Deby niet anders zal doen dan het geld van de olie gebruiken om verder zijn militaire macht te versterken, en de militaire macht vervangt daar de democratische macht.
Op zes miljoen inwoners zouden er namelijk niet minder dan vierenhalf miljoen gestemd hebben. Men heeft stemkaarten uitgedeeld. Men heeft ze verkocht. Men heeft de bevolking in het noorden kunstmatig vergroot en de bevolking in het zuiden kunstmatig verminderd. Om te beletten dat het aantal uitgebrachte stemmen uiteindelijk het aantal inwoners zou overtreffen heeft men dan maar de stemmen die uit het buitenland kwamen en die door burgers van Tsjaad daar werden uitgebracht, niet geteld. Kortom, zulke aanfluiting kunnen wij niet accepteren.
Naar het schijnt zouden de klachten die intussen ingediend zijn allemaal verworpen zijn door de hoogste instanties en zouden de resultaten van de verkiezingen definitief verklaard zijn. Dit kunnen wij toch niet nemen. Daardoor stellen wij ons zelf, onze burgers en onze eigen democratische instellingen in een ongeloofwaardig perspectief.
Ik wil ook de Franse regering ten zeerste aansporen om haar verantwoordelijkheid niet uit de weg te gaan. Telkens als wij in West-Afrikaanse landen komen, kunnen wij vaststellen hoe zeer de Franse invloed daar nog aanwezig is. Het is enkel om neokoloniale bedoelingen te dienen en daar staan wij niet achter!
De heer Yorongar die gefolterd is, is hier onder ons. Ik bewijs hem hier hulde.

Martínez Martínez
Mijnheer de Voorzitter, gisteren heeft de verkiezingscommissie van Tsjaad de herverkiezing van president Idriss Deby en de uitslag van de verkiezingen van 20 mei laatstleden, waarbij hij 67% van de stemmen kreeg, bevestigd. Dit percentage laat geen enkele twijfel bestaan over de legitimiteit van zijn verkiezing, ware het niet dat de overige kandidaten en het Nationaal onafhankelijk observatorium voor het volgen van de verkiezingen hebben geklaagd over onregelmatigheden.
President Deby heeft zelf tegenover gezaghebbende media verklaard dat onregelmatigheden heel normaal zijn in Afrikaanse verkiezingen en democratieën. Men mag zich echter niet verschuilen achter een algemeen kwaad om interne misbruiken te rechtvaardigen.
In dit geval praten we niet over technische problemen die zelfs kunnen voorkomen in de sterkste democratieën. We praten over intimidaties tegen oppositiekandidaten en beperkingen van de meest elementaire vrijheden die men moet kunnen uitoefenen in een verkiezingsproces. Kortom, het gaat eens te meer over de werking van de rechtsstaat, die in dit geval, zelfs wat de meest elementaire aspecten betreft, ter discussie wordt gesteld.
Eens te meer is het de taak van het Europees Parlement om de communautaire instanties die verantwoordelijk zijn voor buitenlandse betrekkingen op te roepen om na de bevestiging van de verkiezingsuitslag te evalueren of de democratie in Tsjaad daadwerkelijk vorderingen maakt of niet. Afgaande op de inhoud van sommige klachten, zijn de feiten buitengewoon ernstig en onaanvaardbaar in de 21ste eeuw. We moeten nogmaals benadrukken dat alle beschikbare middelen moeten worden ingezet, met name de middelen die zijn opgenomen in de Overeenkomst van Cotonou en onze samenwerkingsakkoorden met de ACS-landen, in dit geval de Afrikaanse landen, om deze meer dan twijfelachtige acties zoals recentelijk in Tsjaad te voorkomen en te corrigeren.
We moeten allemaal zorgen voor het welslagen van degenen die serieuze inspanningen leveren om een behoorlijk niveau van democratie, vrede en vooruitgang in deze landen te bereiken. Dat is een noodzakelijke voorwaarde om die maatschappijen stabiel en welvarend te maken.
De Fractie van de Europese Sociaal-Democraten verzoekt het Parlement deze resolutie te steunen en vraagt de Commissie om naar de inhoud van de resolutie te handelen, zodat de regering van Tsjaad kennis neemt van onze bezorgdheid en de maatschappelijke sectoren die buiten het verkiezingsproces zijn gehouden weten dat ze kunnen rekenen op onze solidariteit.
Er komen nieuwe kansen, met name de parlementsverkiezingen die zijn aangekondigd voor maart 2002. Die mogen niet op een nieuwe teleurstelling uitdraaien, als we een echte democratische samenleving willen opbouwen in Tsjaad.
Egypte

Dupuis
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, de kwesties van mevrouw Saadawi en de heer Ibrahim spelen zich af in een land waarover in dit Parlement weinig gesproken wordt. Ons Parlement besteedt liever geen aandacht aan dit land en aan de andere landen die evenals Egypte behoren tot de "bouillabaissegroep" van Barcelona, dat wil zeggen de landen die de Euro-mediterrane akkoorden hebben gesloten.
In Egypte vinden evenwel vreemde gebeurtenissen plaats, zoals de kwestie-Saadawi heeft aangetoond. Mevrouw Saadawi wordt beschuldigd van apostasie en wordt wellicht gedwongen om van haar man te gaan scheiden. Ik hoop dat de collega's zich wat meer met dit vraagstuk zullen bezighouden. Mevrouw Saadawi riskeert een gevangenisstraf. Ik wil de honderd collega's die gisteren samen met vele internationale beroemdheden een oproep hebben getekend van harte danken. Mevrouw Bonino zal met een aantal andere collega's de komende dagen in Caïro aanwezig zijn om mevrouw Saadawi een hart onder de riem te steken en haar bij te staan tijdens haar proces. Ik beschouw het als de plicht van dit Parlement om krachtig te reageren.
De procedure die tot de veroordeling moet leiden wordt aangeduid met de term "hisba". Alleen islamitische mannen mogen deze procedure aanspannen. Ze is geheel in strijd met de Egyptische grondwet en met name met artikel 40. Ik wil derhalve alle collega's verzoeken deze strijd te steunen, die overigens langer zal duren dan alleen vandaag. Voorts wil ik de Commissie verzoeken de heer Ibrahim te steunen. De heer Ibrahim, die met behulp van de fondsen van de Commissie heeft geopereerd, wordt van fraude beticht, terwijl de Commissie gewoontegetrouw juist strikte controles uitoefent. De Commissie dient de heer Ibrahim derhalve geheel te steunen.

Fraisse
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik denk dat we rustig kunnen constateren dat in Egypte de heksenjacht opnieuw geopend is nu de uitingen van een aantal schrijvers en bekendheden aan censuur worden onderworpen en de elementaire rechten van deze mensen niet langer gerespecteerd lijken te worden.
Onder de elementaire rechten van een individu kunnen we onder meer de rechten verstaan die in artikel 7 van het onlangs door ons aangenomen Handvest van de grondrechten staan omschreven en betrekking hebben op de bescherming van het privé-leven.
Zoals u weet dient mevrouw Saadawi van haar man te scheiden als ze schuldig wordt bevonden aan apostasie. Dat is een regelrechte inbreuk op haar privé-leven. Maar ik zal u eerst even iets over haar vertellen. In 1972 heeft deze vrouw de moed getoond om de besnijdenis aan de kaak te stellen. Dertig jaar geleden was het niet bepaald eenvoudig om deze ingreep ter discussie te stellen, en al helemaal niet in een land als Egypte.
Sinds dat moment heeft ze haar feministische strijd onverdroten voortgezet. Zo publiceerde ze artikelen in kranten, schreef ze boeken en verscheen ze vaak in het openbaar. Wij weten dus wie deze vrouw is. Wij dienen onze stem te verheffen tegen de manier waarop ze behandeld is en daarmee aan te geven dat wij haar standpunten delen. Wellicht dienen we de procureur-generaal ertoe te bewegen de beschuldigingen tegen haar snel in te trekken. De heer Dupuis heeft zojuist benadrukt dat het proces de volgende week plaats zal vinden, tenzij Egypte onder druk van de internationale gemeenschap ertoe zal overgaan om zijn besluit te herzien. Ik wil mevrouw Bonino in dit opzicht bedanken voor haar oproep. Ook ik heb deze ondertekend. Toch wil ik in herinnering brengen dat echtscheiding...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)

Van den Bos
Voorzitter, Egypte is cruciaal voor de stabiliteit in het Midden-Oosten. Het land onderhoudt belangrijke betrekkingen met de Verenigde Staten en Europa. Helaas is daar van interne stabiliteit nog geen sprake. Al in 1967 is de noodtoestand afgekondigd en nooit meer herroepen. Egypte is nog lang geen democratie. Het ontbeert wezenlijke politieke vrijheden en de mensenrechten worden geschonden. De regering beperkt de activiteiten van de politieke partijen, van de mensenorganisaties, beroepsverenigingen en de pers. Mensen worden zonder proces gevangengenomen en gemarteld. Schijnprocessen worden nog steeds gehouden. De recente veroordeling van de Amerikaanse socioloog Ibrahim past heel goed in dit slechte beeld. Het bewijst dat de rechtspraak door politieke motieven beheerst wordt en onrechtvaardig is. Als belangrijke partner van Egypte past het ons hier met klem tegen te protesteren. Het Barcelona-proces komt nooit op gang als de democratisering blijft steken in autocratische onwil. Stabiliteit is iets anders dan rechteloosheid.

Boumediene-Thiery
De situatie omtrent de mensenrechten in Egypte wordt steeds zorgelijker.
Zoals onze collega's reeds hebben aangegeven, ondergaat mevrouw Nawal Saadawi een zware beproeving. Nu wordt bovendien gezegd dat ze binnenkort voor een strafrechtbank moet verschijnen en dat haar een gevangenisstraf en een gedwongen echtscheiding boven het hoofd hangen. Ook andere verdedigers van de mensenrechten riskeren deze strafrechtelijke vertoning.
Alle middelen worden aangegrepen om de vrijheid van meningsuiting aan banden te leggen. De noodtoestand, de wet inzake het verenigingsrecht en het rechtsstelsel leggen de dwalingen van de regering op het gebied van mensenrechten bloot. Ik doel hier met name op de martelingen en de manier waarop mensen behandeld worden. Folteraars kunnen straffeloos hun gang gaan.
De regering komt haar verplichtingen jegens het internationale recht en de internationale afspraken die de afgelopen jaren zijn gemaakt, niet na. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan artikel 2 van het voorziene associatiecontract met de Europese Unie.
Het is dus van groot belang dat de Egyptische autoriteiten dit geweld veroordelen, toezien op de bescherming van de burgers door daadwerkelijke maatregelen te treffen ten behoeve van met name vrouwen, minderjarigen en gevangenen, een onafhankelijk rechtssysteem garanderen waarin gerechtelijke onderzoeken en inspecties plaatsvinden, zich tegen iedere wetgeving verzetten die de vrijheid van meningsuiting en van vereniging beperkt, en niet langer de noodtoestand uitroepen om de democratische vrijheden en activiteiten van voorvechters van de mensenrechten aan banden te leggen.

Martin, Hugues
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, als rapporteur over het associatieakkoord tussen de Europese Unie en de Arabische Republiek Egypte, wil ik u erop wijzen dat dit akkoord een belangrijke rol speelt bij de opbouw van een algemeen partnerschap met deze belangrijkste speler in het Midden-Oosten. Dit partnerschap omvat niet alleen commerciële, maar ook politieke en culturele aspecten. Niemand zal ontkennen dat dit het belangrijkste akkoord kan worden met deze bevriende staat. De onderhandelingen zijn in juni 1999 voltooid en het associatieakkoord dient nu snel te worden ondertekend. Wij zullen ons voor deze tekst uitspreken.
Ik hoop dat dit akkoord het begin zal zijn van een nieuwe relatie met Egypte, dat onze dialoog met dit land zal worden versterkt en dat er meer wederzijds begrip komt. Dit is immers de belangrijkste doelstelling van dit associatieakkoord. Ik denk niet dat we Egypte onze modellen en ideeën moeten opleggen, of dat we een aantal handelwijzen van dit land voortdurend dienen te bekritiseren. We dienen deze handelwijzen echter wel te analyseren, te begrijpen en in goede banen te leiden, zonder dat we overigens het ontoelaatbare dienen te tolereren. Mijns inziens vormt dit de rechtvaardiging van deze compromisresolutie, en ik wil mijn collega's die bij het uitwerken en steunen van de tekst betrokken zijn geweest van harte danken. Ik denk hierbij in het bijzonder aan de heren Purvis en Dary.
Met deze resolutie willen we aantonen dat mijn fractie en ons Parlement de situatie omtrent de naleving van de mensenrechten in de wereld voortdurend in de gaten houden, met name in de landen van onze mediterrane partners. Wat dit vraagstuk betreft mogen we geen water bij de wijn doen, maar we dienen wel de landen die op de goede weg zijn een hart onder de riem te steken. Een van de boodschappen die ik hier vandaag wil overbrengen is dat wederzijds begrip onontbeerlijk is. De dringende resoluties vormen hiervoor een uitstekend instrument. Ik heb lang met de Egyptische autoriteiten gesproken en weet dat zij de boodschap begrepen hebben en er klaar voor zijn. Dat is waar het hier om draait.

Dary
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, met de ondertekening van het volgende partnerschapsakkoord tussen Egypte en de Europese Unie moeten met name op het gebied van de mensenrechten alle hinderpalen worden verwijderd die de verschillende vertegenwoordigende instanties voor de rechten van de mens in Egypte zijn tegengekomen.
Wij dienen evenwel niet stelselmatig onze toevlucht te zoeken tot de urgentieprocedure. Het zou wenselijk zijn geweest als wij in het kader van de nu duidelijk aanwezige institutionele vertrouwensbanden tussen de Unie en Egypte ons eerst een mening hadden gevormd van de actie die reeds door een aantal leden in dit Parlement is ondernomen.
Om die reden denk ik persoonlijk dat deze resolutie voorbarig is en dat de tijd rijp is om eerst de situatie omtrent de mensenrechten vanuit alle invalshoeken te bestuderen, met als doel deze situatie in Egypte in het kader van het associatieakkoord met dit land te verbeteren. Ik spreek hier overigens op persoonlijke titel, en dus niet per definitie namens mijn fractie.

Bordes
De afgevaardigden van de "Arbeidersstrijd" zullen tegen deze resolutie stemmen als protest tegen de ontoelaatbare aantasting van de vrijheid van meningsuiting. Voorts willen we van de gelegenheid gebruik maken om de martelpraktijken in de Egyptische politiebureaus aan de kaak te stellen. Amnesty International heeft ons gewezen op martelingen waarbij mannen, vrouwen en zelfs kinderen betrokken waren. In sommige gevallen gingen de folteringen zo ver dat de dood erop volgde. De Egyptische politie kon deze laaghartige praktijken alleen uitvoeren met de stilzwijgende toestemming van de Egyptische regering, en het is niet ondenkbaar dat de regering de politie deze martelingen heeft opgedragen. De bewindsvoerders weten immers dat de grootmachten hun ogen voor deze praktijken sluiten. Toch kunnen deze grootmachten, de Europese Unie in de eerste plaats, aanzienlijke druk op het Egyptische regime uitoefenen, gezien de aanzienlijke steun die het van het Westen ontvangt.
Het Europees Parlement dient als geheel stelling te nemen tegen de barbaarse praktijken van het Egyptische regime. Doet het Parlement dit niet, dan zullen de Europese afgevaardigden graag via persoonlijke, aan de autoriteiten gerichte protestbrieven uitdrukking geven aan de wens van Amnesty International en zullen we onze stem verheffen tegen dergelijke door de overheid georkestreerde martelpraktijken. Wellicht slagen we er niet in om deze door de politie uitgevoerde praktijken te beëindigen, maar laten we er tenminste voor zorgen dat de slachtoffers die zich momenteel in de handen van de folteraars bevinden, bevrijd worden.

Belder
Mijnheer de Voorzitter, vrijheid van meningsuiting in Egypte Anno Domini 2001: de officiële schrijversbond royeert zijn lid, de auteur Ali Selim. De reden voor dit ingrijpende besluit? Selim ijvert voor een normalisering van de betrekkingen tussen zijn land en buurstaat Israël. Daarom voeg ik met nadruk zijn naam toe aan die in de voorliggende resolutie.
Het royement van Selim komt overigens niet onverwacht. Al vier jaar is het optreden van deze moedige, onafhankelijke Egyptische auteur een doorn in het oog van zijn collega's. De oorzaak is duidelijk. De Egyptische schrijversbond verbiedt zijn leden directe contacten met Israël. Desalniettemin bezocht Selim Israël tot nog toe zeven keer. En, zijn roeping getrouw, publiceerde hij zijn Israëlische reiservaringen. Die vielen bij de schrijversbond in slechte aarde: overdreven positief over Israël luidde de collectieve recensie. Auteur Selim ging echter nog verder. Hij sprak zich openlijk uit voor een beëindiging van de huidige Palestijnse Intifadah. Hiermee was voor de Egyptische schrijversbond blijkbaar de maat vol, want die steunt juist de zogenoemde "Aksa-Intifadah". Kortom, Selims uitsluiting was bezegeld.
Tegelijk ontvingen elf andere auteurs een waarschuwing vanwege dezelfde houding als die van Ali Selim. Inmiddels heeft het gereputeerde lid van de Egyptische schrijversbond, de Nobelprijswinnaar Nagid Mafouz, scherp tegen deze censuurmaatregelen geprotesteerd.
Graag zie ik de Commissie eveneens actie ondernemen in deze kwestie. Per slot van rekening staat gelijkschakeling van de geesten in combinatie met het propageren van puur antisemistische denkbeelden haaks op de waarden en de normen die de lidstaten van de Europese Unie zeggen uit te dragen. Bovendien draagt de EU zo bij aan de reanimeringspogingen van het zieltogende vredesproces in het Midden-Oosten. Dit vredesproces is sowieso onverenigbaar met de algemene politieke teneur in de Egyptische staatpers. Deze grossiert immers in de meest fantastische anti-Israëlische én antiwesterse verhalen, respectievelijk beschuldigingen. Op haar pagina's lees je bijvoorbeeld over het bezoek van Colin Powell aan "zijn bazen in Tel Aviv" het volgende: "De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken schrok er niet voor terug zich te onderwerpen toen hij in Israël was. Daar stond hij nederig, een joods keppeltje op zijn hoofd, voor het standbeeld voor de (let wel) fictieve holocaust van de joden in de Tweede Wereldoorlog". Geen wonder dat de eregast van de Cairotische boekenbeurs, het Arabische equivalent van de Frankfurter Buchmesse, dit jaar Roger Garaudy heette. Een man die in de Europese pers getypeerd wordt als "de internationaal beruchte en vervolgde ontkenner van de holocaust". De Egyptische uitleg van de vrijheid van meningsuiting is al met al sterk politiek selectief. Ook daar zou de Commissie de autoriteiten in Cairo op moeten aanspreken.

Purvis
Mijnheer de Voorzitter, dit is een onnodig en ongewenst actualiteitendebat. En zeker is het prematuur, zoals de heer Dary stelde. Het initiatief ertoe werd genomen door de radicale groep Bonino en was gebaseerd op valse en tendentieuze beschuldigingen tegen het Egyptische rechtssysteem. Tijdens de discussies tussen de fracties hebben we de feiten naar boven gehaald, die zelfs niet door hen konden worden ontkend. Het gevolg is dat er in de ingediende compromisresolutie eigenlijk van nauwelijks meer sprake is dan wat van onze eigen lidstaten wordt gevraagd, namelijk dat vrijheid en mensenrechten fundamentele democratische waarden zijn. Desondanks hebben de indieners van deze resolutie hun betogen gelardeerd met schandelijke en ongefundeerde beschuldigingen.
Er is echter een vraag, commissaris, die ik u zou willen stellen en ik wil graag een eenduidig antwoord, als dat mogelijk is. In paragraaf 4 van deze resolutie wordt onze steun uitgesproken voor het Khaldun-Centrum voor Democratie en wordt de Commissie gevraagd haar financiële steun voor deze organisatie en voor haar activiteiten te continueren. Mijn vraag is: is de Commissie er wel volledig van overtuigd dat het Khaldun-Centrum voor Democratie haar middelen, en dan met name de middelen die zij van de Europese Unie ontvangt, op de juiste wijze beheert en daar op de juiste wijze verantwoording over aflegt? Als het antwoord 'ja' is, dan zal ik met plezier paragraaf 4 steunen. Als het antwoord 'nee' is, of 'misschien niet' , dan vind ik dat we tegen paragraaf 4 moeten stemmen, totdat we daar wel van overtuigd zijn, en ook tegen de resolutie als geheel moeten stemmen als ze nog steeds paragraaf 4 bevat. Een antwoord graag, commissaris.
Maleisië

Haarder
Mijnheer de Voorzitter, ik volg de ontwikkeling in Maleisië sinds jaren via bekenden en tijdens bezoeken. Het is deprimerend vast te stellen dat de Maleisische premier de meest elementaire principes van democratie en algemeen correct gedrag in toenemende mate met voeten treedt om zijn politieke rivalen een kopje kleiner te maken. De Internal Security Act, ISA, wordt gebruikt en misbruikt om de politieke en persoonlijke vijanden van de premier uit te schakelen, net zoals in een dictatuur. Hetzelfde gebeurt met de paragraaf in de Maleisische grondwet die tot doel had de vrede in het land en tussen de etnische groepen te bewaren, maar die nu door de regering voor haar eigen politiek misbruikt wordt. De voormalige premier, Tunku Abdul Rahman, vreesde veertien jaar geleden reeds dat Mahathir een autoritaire koers zou varen. Men kan gerust zeggen dat hij sindsdien nog geen andere koers heeft gevaren. Dat is heel jammer en het is goed dat het Parlement hierover een debat voert om van de regering een scherpe verklaring te krijgen. Maleisië moet weten wat wij denken wanneer wij in de verschillende fora tijdens de komende weken en maanden Maleisiërs ontmoeten.

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, wij kunnen niet over Maleisië spreken zonder te denken aan Tunku Abdul Rahman, de wijze grondlegger van de staat in de jaren ´50 van de 20ste eeuw, die er met rechtvaardigheid in is geslaagd de volkeren en religies op adequate wijze te verenigen en een evenwicht te scheppen. Hij doet ons denken aan een personage uit de Europese geschiedenis, keizer Karel IV - net als Astrid Lulling een Luxemburger - die erin geslaagd is Duitsers, Tsjechen, Fransen en Italianen in het centrum van Europa te verenigen. Met de Gouden Bul heeft hij voor het Heilige Roomse Rijk de modernste en meest evenwichtige grondwet van de middeleeuwen opgesteld.
De rol die Karel IV in Europa heeft gespeeld, heeft Tunku Abdul Rahman in de 20ste eeuw in Maleisië gespeeld. Hij is erin geslaagd hindoes, moslims, boeddhisten, Maleiers, Tamils en Chinezen in harmonie samen te brengen. Bovendien deed hij dat in een federalistische constructie, geleid door negen verschillende sultanfamilies, die elkaar in dit land met veel volkeren in een oordeelkundig tempo afwisselen.
Een dergelijke broze constructie berust op het respect voor de cultuur van de andere, voor het recht en vooral voor de rechtstaat. Het is daarom een groot probleem dat dit evenwicht in Maleisië sedert enkele jaren steeds sterker wordt verstoord door de centralistische premier Mahathir. Eerst zorgde hij ervoor dat het respect voor de ene staat verloren ging. Vervolgens, door het islamitisch geloof te misbruiken, deed hij ook het respect voor de andere religies afnemen. Nu doet hij het evenwicht tussen de nationaliteiten wankelen.
In deze context worden met de zogenaamde wet inzake de binnenlandse veiligheid nu ook politieke rivalen uit eigen kamp monddood gemaakt. De rechtstaat in Maleisië verliest steeds meer terrein. Dat is zeer zorgwekkend, omdat Maleisië een belangrijke geopolitieke positie bekleedt. Ook in economisch opzicht is het een belangrijk land. Het is vooral een belangrijk lid van de ASEAN, onze partnergemeenschap in Zuid-Oost-Azië.
Wij moeten daarom alles doen om Maleisië de geest van Abdul Rahman of van de Luxemburgers, die in de Europese Unie een zo belangrijke integrerende rol spelen, te doen terugvinden. Ik geloof inderdaad dat het tijdperk van de heer Mahathir voorbij is. Het is onontbeerlijk dat in het land nieuwe democratische krachten aan de macht komen die de rechtstaat herstellen om te voorkomen dat de ingewikkelde constructie van vele volkeren en religies door overdreven centralisme en autoritarisme in een bloedbad verandert.

Schulz
Mijnheer de Voorzitter, ik sta niet op de sprekerslijst. Mag ik de heer Posselt desondanks een vraag stellen? Ik heb met grote aandacht zijn historische uiteenzetting gevolgd, al verwonderde zijn kritiek aan het adres van de heer Mahathir mij zeer. Professor Rinsche heeft ons vroeger steeds verteld dat de heer Mahathir de grootste staatsman van Azië is. Dat lijkt voor de Duitse christen-democraten nu anders te zijn. Mijnheer Posselt, u hebt gezegd dat Karel IV net als mevrouw Lulling een Luxemburger is. Ik heb altijd gedacht dat mevrouw Lulling een Luxemburgse is. Misschien heb ik het verkeerd begrepen. Ik verzoek u dan om opheldering.
Afghanistan

Dupuis
Mijnheer de Voorzitter, ik wil niet ingaan op de opmerkingen van de heer Purvis, maar ik wil wel kwijt dat de zeer selectieve manier waarmee hij met de ontwikkelingen en huidige gebeurtenissen in Egypte omspringt, hem heel goed typeert. Helaas zal de toekomst hem geen gelijk geven, zoals het verleden hem ook al niet in het gelijk heeft gesteld. Wat Afghanistan betreft blijf ik van mening dat het beleid van de Unie ten opzichte van Pakistan ernstig tekort schiet. Dit geldt in het bijzonder voor het beleid van de Commissie en de Raad. Wij mogen niet vergeten dat ons beleid juist van doorslaggevend belang is voor de toekomst van Afghanistan.
Zolang er niet zeer standvastig ten opzichte van Pakistan wordt opgetreden, zullen de Taliban hun beleid van de afgelopen jaren voortzetten. Onlangs nog hebben ze een stad in het centrum van Afghanistan ingenomen. Het eerste dat ze nodig achtten, was het ziekenhuis bombarderen. Ook hebben ze het centrum voor humanitaire hulp gebombardeerd en vernietigd. Deze acties zijn kenmerkend voor het Afghanistan van vandaag en zolang we niet standvastig optreden tegen de landen die Afghanistan blijven steunen, in de eerste plaats Pakistan, maar laten we ook Saudi-Arabië en enkele andere staten vooral niet vergeten, blijven we het land indirect steunen.
Ik wil de Commissie derhalve verzoeken een aantal duidelijke, concrete elementen te noemen van het beleid dat ze wil voeren jegens de landen die dit afvallige regime in het zadel houden. Wij weten welke rampen er zich onder dit regime hebben voltrokken - we hebben er vaak over gesproken. Ik denk hierbij in de eerste plaats aan de situatie van de vrouwen, maar ik kan helaas nog wel wat punten noemen. Zo wordt alle jongeren in Afghanistan iedere vorm van fatsoenlijk onderwijs onthouden. We weten toch dat de Afghaanse versie van de koranschool niets van doen heeft met onderwijs. Het wordt dus tijd dat de Commissie en de hier wederom afwezige Raad ons concrete antwoorden geven.

Sörensen
Voorzitter, collega's, na het sinister lot dat Afghaanse vrouwen en de boeddhabeelden van Bamiyan werd toebedeeld gaan de Taliban weer een stap verder in hun niets ontziend godsdienstfanatisme. De Sikh- en de Hindoeminderheden worden verplicht om op hun kleding een geel kenteken aan te brengen.
De Human Rights Watch meldt vandaag de allernieuwste gruweldaad in deze never ending story: 60 burgers opgesloten en officiële, residentiële en commerciële gebouwen vernietigd.
Toen het regime in Kaboel de macht overnam zou het erkend worden op basis van drie criteria: uitroeiing van de drugshandel, strijd tegen het terrorisme en naleving van de mensenrechten. De Taliban hebben alleen een notoir succes geboekt met de vermindering van de opiumproductie. Ze zijn er dan ook van overtuigd dat ze nooit internationale erkenning zullen krijgen en kiezen dan maar voor de massale onderdrukking, lees collectieve moord, van hun volk. Het eerste gevolg van de isoleringspolitiek is dat alle onderhandelingen onmogelijk geworden zijn en daardoor is het enige gevolg van de sancties dat een moegetergd volk wordt gestraft, dat enkel nog vluchten kan naar kampen in de hoop Europa te bereiken. De vraag is dus niet meer of de Taliban de mensenrechten schenden doch welke conclusies hieruit getrokken moeten worden. Onze fractie dient dan ook twee bijkomende amendementen in. Indien de Taliban ook de Panchi veroveren zullen ze zich zien als grote overwinnaars van het westen en de Russen, waardoor ze er helemaal van zullen afzien een compromis te sluiten met de internationale gemeenschap. Dat zou ertoe leiden dat de NGO's worden verjaagd, die nog de enige bron van informatie zijn. Europa zou kunnen voorstellen de sancties op te heffen en tegelijk de diplomatieke druk op Pakistan op te drijven. Dit zou de opmars van de Taliban vertragen en vooral hen naar de onderhandelingstafel terughalen. Dit kan echter alleen wanneer tegelijk wordt geïnvesteerd in de NGO's die daar werkzaam zijn en die de situatie van vrouwen, kinderen en mannen proberen te verbeteren.

Fraisse
Mijnheer de Voorzitter, twee dagen geleden heeft de organisatie "Médecins du monde" ons in de Franse steden attent gemaakt op de situatie in Afghanistan, en nu willen wij de publieke opinie van deze situatie op de hoogte stellen. "Médecins du monde" wees er bovendien op dat de financiële bijdrage van de Europese Gemeenschap aan de NGO's ter plekke netto is afgenomen.
Ik vraag me af hoe we de vertegenwoordigers van het Afghaanse verzet hier kunnen ontvangen en de Afghaanse vrouwen kunnen steunen - iets waar ik overigens geheel achter sta - zonder voldoende middelen ter beschikking te stellen waarmee we uiting kunnen geven aan onze verontwaardiging.
Dit is de gedachtegang achter de resolutie die hier ter tafel ligt. Ik vind deze tekst veel beter dan de zwakke tekst van twee maanden geleden, met name wat het punt van de discriminatie van vrouwen betreft. Vandaag wordt er tenminste over de situatie van vrouwen gesproken in termen van misdaad, schending en apartheid.
Er is dus momenteel sprake van een moeilijke situatie. Er kan zelfs gesteld worden dat de situatie is verslechterd sinds wij commandant Massoud, de Afghaanse vrouwen en andere bevolkingsgroepen steunen. De Afghaanse bevolking komt momenteel van honger om. Onze steun leidt wellicht tot zwaardere sancties. Zo mogen vrouwen niet langer auto's besturen voor NGO's die zich inzetten voor de situatie van de vrouw en worden broodwinkels gesloten waarin vrouwen kunnen werken en zichzelf en anderen kunnen voeden. Deze situatie noopt ons om extra maatregelen te treffen, bijvoorbeeld door de landen die de Taliban steunen op het matje te roepen, zoals zojuist al is gesteld.
Ik ben van mening dat de Europese Gemeenschap - de Europese Unie - niet alleen meer geld moet vrijmaken, maar ook iedereen aan de tand moet voelen die dit regime steunt en in het zadel houdt. Dat past volkomen bij onze verontwaardiging en onze steun en het is bovendien onze verantwoordelijkheid.
Ik hoop dat wij ons niet beperken tot hetgeen in de resoluties staat vermeld. Hoewel ze telkens beter worden, gaan ze nog altijd niet ver genoeg. We dienen verdergaande maatregelen te treffen ten behoeve van de noodlijdende Afghaanse bevolking.

Thors
Mijnheer de Voorzitter, de voorgaande sprekers hebben al gezegd dat wij herhaalde malen onze veroordeling hebben uitgesproken over het geweld in Afghanistan en de schendingen van de mensenrechten die daar elke dag plaatsvinden. Maar wat moeten wij doen nu de situatie verslechtert voor de vandaag genoemde vrouwen en Hazaren? De situatie is nu zo dat er in januari 170 burgers zijn terechtgesteld en dat er, zoals de heer Dupuis en de anderen hebben vermeld, aanvallen plaatsvinden in Yakaolang. Wat moeten wij doen?
Wij weten aan de andere kant dat de EU na de Top van Tampere in 1999 een aanbeveling heeft goedgekeurd van een werkgroep op hoog niveau, over de strategie inzake de situatie in Afghanistan. Ik geloof dat die strategie strikt beoordeeld en zelfs herbeoordeeld moet worden. Hoe treden onze ambassades in Pakistan op tegenover mensen die een verzoek tot immigratie in onze landen indienen? Ik heb horen zeggen dat die als misdadigers worden behandeld.
Ik zie tot mijn vreugde dat wij een verzoek indienen om oprichting van een ECHO-kantoor in Afghanistan, een verzoek dat het herhalen waard is. Wij moeten ook steun verlenen aan de christelijke organisaties die in Afghanistan actief zijn. Er zijn christelijke organisaties die op onopvallende wijze enorm veel doen voor de Afghaanse bevolking. Ook zij hebben onze steun nodig. Zoals al door andere sprekers gezegd is, moeten wij ons er ook voor inspannen dat het wapenembargo in werking treedt en dat de Verenigde Naties toegang krijgen tot het land om onder andere de gruwelijkheden jegens de Hazaren te onderzoeken.
Dit zijn enkele van de benodigde maatregelen. Wij komen niet veel verder met keer op keer onze veroordeling uit te spreken. Dat geeft werkelijk een gevoel van machteloosheid. Er is in dezen een intelligenter beleid nodig, en volgens mij tonen de ervaringen uit onze directe omgeving aan dat aanwezigheid ter plaatse ook goede resultaten kan geven en bovendien een humanitaire noodzaak is.

Mann, Thomas
Mijnheer de Voorzitter, het Talibanregime in Afghanistan heeft het trieste wereldrecord op het gebied van schendingen van de mensenrechten. Enkele weken geleden - de vorige sprekers hebben daarop reeds gewezen - werden de boeddhabeelden van Bamiyan vernietigd. Het radicalisme groeit. Religieuze minderheden - eerst de hindoes, nu ook niet-Afghanen - moeten een gele lap stof dragen om herkenbaar te zijn. Dat roept vreselijke herinneringen op aan het totalitaire nazi-regime in mijn land.
Sedert de machtsovername door de Taliban is de toestand voor de burgerbevolking achteruitgehold. Vrouwen en meisjes worden systematisch onderdrukt. Ze worden gedwongen een sluier te dragen, onderwijs wordt hun geweigerd, bij echtbreuk dreigt de doodstraf. Zelfs bij de bedeling van brood door het Wereldvoedselprogramma van de VN mogen vrouwen niet aanwezig zijn. Ze mogen geen auto meer rijden. Het werk van internationale organisaties wordt zwaar gehinderd. Mannen moeten een fez dragen en een baard laten groeien, dieven worden mishandeld en als afschrikking worden hun in het openbaar de handen afgehakt. Farid Wasil, de hoogste islamitische geestelijke leider van Egypte en van vele moslims, zegt dat de Taliban de werkelijke waarden en ideeën van de Koran niet kennen. Hij noemt hun religieuze denkbeelden of fatwas ongeldig.
Mijnheer de Voorzitter, wij verzoeken de Pakistaanse regering van alle financiële of morele steun aan dit regime af te zien.
Ook van hun enige toezegging, de vernietiging van papavervelden, is weinig terechtgekomen. Vorige woensdag nam de Duitse douane in een container uit Afghanistan 6 kilo heroïne en 64 kilo hasj - met een totale waarde van twee miljoen euro - in beslag. De verkoop van de drugs dient om fanatiek-religieuze campagnes en het internationale terrorisme te financieren.
Bin Laden verblijft daar nog steeds. Hij wordt niet uitgeleverd, maar vereerd. Mijnheer de commissaris, de VN-sancties moeten worden gehandhaafd tot Afghanistan de door Mullah Omar opgelegde middeleeuwen achter zich laat, de nieuwe tijd binnentreedt en voor democratie en rechtstaat kiest.

Vattimo
Mijnheer de Voorzitter, ik wil niet alles herhalen wat al door de collega' s is gezegd in de loop van dit uitstekende debat. Af en toe zijn we echter gehouden het probleem van de houding van Europa en van de internationale gemeenschap tegenover Afghanistan opnieuw aan de orde te stellen, want steeds weer lijkt het of het vorige record in de schending van de mensenrechten overtroffen wordt. Onlangs heeft een Italiaans ziekenhuis in Kaboel, een van de weinige behoorlijk functionerende en moderne ziekenhuizen - de zaak treft mij ook als Italiaan - moeten sluiten omdat het personeel bedreigd werd met represailles: het regime stond namelijk niet toe dat vrouwen er in nauw contact met de artsen en de verpleegkundigen werkten. Er is al gezegd dat het regime onlangs de minderheden heeft verplicht op straat kleding met speciale merktekens te dragen, een maatregel die herinneringen oproept aan nazistische praktijken waarvan we hoopten dat ze voorgoed verleden tijd waren. Dat alles brengt ons ertoe niet langer te geloven in zuiver verbale veroordelingen en ons het probleem te stellen op welke manier de Europese Unie Afghanistan doeltreffend onder druk kan zetten. We moeten nu, zoals gezegd en zoals benadrukt wordt in de gezamenlijke resolutie, druk uitoefenen op de landen die Afghanistan diplomatiek erkennen en ook economisch steunen: Pakistan, Saudi-Arabië enzovoort, en de Europese Unie moet autonome assistentie organiseren, zowel binnen het land, voor de levering en distributie van humanitaire hulp, als daarbuiten, aan de grenzen, bijvoorbeeld in de vluchtelingenkampen in India en Pakistan.
Dat alles moet dringend gebeuren, niet alleen om de mensenrechten in dit land te beschermen, maar ook om te voorkomen dat de Taliban ertoe bijdragen dat de islam in het Westen een imago van fanatisme en bloeddorstigheid krijgt, wat in het straatje van onze fundamentalisten en racisten past.

Tannock
Mijnheer de Voorzitter, afgelopen dinsdag werd Mohamed al- 'Owhali in New York veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf voor de bomaanslag op de Amerikaanse Ambassade in Nairobi, terwijl zijn baas, Osama bin Laden, door de Taliban als islamitische held van Afghanistan wordt beschermd. De situatie in dit land is nu zo extreem en middeleeuws dat papieren zakken verboden zijn omdat er wellicht hergebruikte versies van de Koran in verwerkt zouden kunnen zijn en dat vrouwen gesluierd moeten zijn, afgezonderd worden van de mannen en niet kunnen werken. Zelfs schaken en vliegeren zijn verboden als zijnde on-islamitische bezigheden, hoewel er vele islamitische geleerden zijn die dergelijke interpretaties van de Koran zouden willen betwisten. Het lijkt er inderdaad op dat de regels die de Taliban opleggen minder zijn afgeleid van de Koran dan van de stamgewoontes die teruggaan op een opvatting waarin de waarde van vrouwen voornamelijk wordt bepaald in termen van voortplanting en economie.
Tot voor kort ging het er alleen om of de moslims wel in overeenstemming met de islam handelden. Afgelopen maart echter nam een groep voorstanders van de harde lijn gelieerd aan bin Laden de macht bij de Taliban in handen. Vervolgens werden in Bamiyan de prachtige, uit de vijfde eeuw stammende boeddhabeelden met dynamiet verwoest. En nu komt ook nazi-Duitsland nog tot leven. De hindoes - van wie ik er vele tienduizenden in de Londense gemeenschap vertegenwoordig - worden namelijk gedwongen in het openbaar een gele lap stof te dragen, zodat ze duidelijk herkenbaar zijn.
Ik wil niet zeggen dat een directe interventie in het land dat het Rode Leger versloeg gepast is, of haalbaar. Bovendien kan ingrijpen in de interne aangelegenheden van een land een conflict vaak ook verergeren en verlengen, zoals op de Balkan misschien gebeurd is. Het kan best zijn dat we gewoon moeten afwachten tot de zaak zich vanzelf oplost. En we moeten ook niet vergeten dat er in het grootste deel van Afghanistan nu een soort vrede heerst.
Er mag bij de Taliban echter geen twijfel over bestaan dat als zij steun van ons zouden willen, ze zullen moeten luisteren naar de wereldwijd verspreide bezorgdheid van mensen die geschokt en ontzet zijn over de wrede aard van hun middeleeuwse regime.

Byrne
Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik even ingaan op het debat over de situatie in Guatemala. De Commissie volgt de situatie aldaar nauwlettend. Binnen de Europese Unie is sprake van een toenemende bezorgdheid over de aanzienlijke verslechtering van de situatie op belangrijke terreinen als de mensenrechtenbescherming, de rechtspraak en behoorlijk bestuur.
Op het gebied van de betrekkingen met Guatemala hanteert de Commissie een aantal hoofdprioriteiten. Ten eerste wil zij de uitvoering van de vredesakkoorden uit 1996 ondersteunen. Deze moeten leiden tot een grotere eerbiediging van de mensenrechten. Ten tweede wil de Commissie de modernisering van de staat bevorderen. Daarnaast wil zij steun bieden bij de realisatie van een behoorlijk bestuur. De Europese Unie is op zowel politiek als financieel terrein in grote mate betrokken bij het vredesproces in Guatemala. Zo is het samenwerkingsprogramma met dit land erop gericht het vredesproces op adequate wijze te ondersteunen. Daarnaast reikt de Commissie de burgermaatschappij en de overheidsinstellingen de helpende hand om zo het verzoeningsproces in Guatemala te bevorderen. Zij werkt tegelijkertijd aan een programma ter verbetering van het rechtssysteem. Daarnaast wordt onze inzet voor het vredesproces nog eens bevestigd door een memorandum van overeenstemming, dat op 26 maart 2001 door zowel de Europese Commissie als de regering van Guatemala werd ondertekend. Daarbij werd voor de periode 2001 tot 2006 een aanvullend bedrag van 93 miljoen euro toegezegd. De Commissie en de lidstaten hebben daarnaast van de huidige politieke dialoog gebruik gemaakt om het belang van de eerbiediging van de mensenrechten nog eens bij Guatemala onder de aandacht te brengen. De meest recente maatregelen die de Europese Unie met betrekking tot de zorgwekkende situatie in Guatemala heeft genomen, zijn de gezamenlijke verklaring van San José 17 van afgelopen maart en de recente verklaring van het Zweeds voorzitterschap naar aanleiding van de moord op bisschop Gerardi drie jaar geleden. De Commissie verheugt zich dan ook over de recente uitspraak van de rechter naar aanleiding van die moord. Uit deze uitspraak valt op te maken dat de rechterlijke macht van Guatemala werkelijk vastberaden is een verbetering tot stand te brengen in de mensenrechtensituatie. Daarnaast heeft mijn collega Patten eind maart 2001 tijdens een bezoek aan Midden-Amerika de regering van president Portillo opgeroepen snelle acties te ondernemen om te voorkomen dat de situatie in Guatemala verder escaleert. Commissaris Patten heeft die regering toen tevens op het hart gedrukt de vertraagde implementatie van de vredesakkoorden een nieuwe impuls te geven.
De Commissie ziet tevens nauwlettend toe op de situatie in Tsjaad, waar de nationale onafhankelijke verkiezingscommissie het resultaat van de presidentsverkiezingen van 20 mei heeft bekendgemaakt. De kalmte van de bevolking op de verkiezingsdag en de grote opkomst wijst op een grote betrokkenheid onder de burgers en dat is iets waarvoor we respect mogen hebben. Volgens internationale waarnemers verliepen de verkiezingen volgens de wettelijke voorschriften, maar vertoonde de organisatie hier en daar tekortkomingen. In een verklaring van de waarnemingsmissie stond dat enkele kandidaten van de oppositie een aantal gevallen van onregelmatigheid en fraude hadden ontdekt, wat volgens hen de uitslag heeft beïnvloed. Op 12 juni meldde de constitutionele raad dat Idriss Déby met 63% van de stemmen de winnaar was en daarmee een tweede ambtstermijn ingaat. De raad had naar verluidt de uitslag van bepaalde stembureaus verworpen. Momenteel wordt de situatie ter plekke door de EU-missiehoofden nauwlettend gevolgd. In overeenstemming met de strekking van artikel 8 van de Cotonou-overeenkomst zal de Commissie haar continue politieke dialoog met Tsjaad handhaven. In de afgelopen tien jaar bevond Tsjaad zich in een democratiseringsproces. Dat heeft geleid tot een betere bescherming van de mensen- en burgerrechten. Het is echter duidelijk dat deze rechten en vrijheden niet door alle actoren voldoende worden geëerbiedigd. Om een duurzame vrede veilig te stellen is het echter essentieel dat de mensenrechtenproblematiek wordt besproken. De nationale ondersteuningsstrategie van het negende EOF, die zich inmiddels in het laatste stadium van de voorbereiding bevindt, omvat een belangrijk ondersteuningsprogramma voor de burgermaatschappij en de mensenrechtenorganisaties.
De recente veroordeling van professor Saad Ibrahim - de bekende voorvechter van de mensenrechten en de democratie - en zijn collega' s heeft in de internationale gemeenschap veel stof doen opwaaien. De Europese Commissie en de lidstaten hebben het proces tegen professor Ibrahim en de 28 medewerkers van het Ibn Khalduncentrum en HODA nauwlettend gevolgd. Toen zij vorig jaar aanvankelijk zonder aanklacht werden vastgehouden heeft de Europese Unie op de allerhoogste niveaus blijk gegeven van haar bezorgdheid, niet alleen ten aanzien van de arrestatie zonder aanklacht, maar tevens ten aanzien van de intensieve en bevooroordeelde perscampagne tegen de arrestanten. Bij de uiteindelijke aanklacht bleek dat de verdachten onder andere werden beschuldigd van het zonder toestemming accepteren van gelden uit het buitenland, dat wil zeggen van de Europese Unie. De delegatie van de Europese Commissie in Caïro heeft de autoriteiten in kwestie er vervolgens aan herinnerd dat schenkingen aan instellingen van de burgermaatschappij volledig legitiem zijn en onderdeel vormen van het EU-kaderverdrag inzake de financiële en technische samenwerking met Egypte. Die ondersteuning van de burgermaatschappij vormt tevens een essentieel onderdeel van het Barcelona-proces en is een expliciete doelstelling van het Verdrag van Barcelona uit 1995, dat onder andere door Egypte is ondertekend.
Ook werd de beschuldigden het wanbeheer van EU-gelden ten laste gelegd. Deze middelen waren toegewezen aan het Ibn Khalduncentrum en aan HODA voor programma' s ter bevordering van de democratie. Uit een verklaring die de Europese Commissie op 13 december vorig jaar in Brussel heeft afgelegd, blijkt duidelijk dat bij deze projecten de gebruikelijke controleprocedures zijn toegepast, waaronder ook een tussentijdse externe accountantscontrole. Ik richt mij nu even tot de heer Purvis: in 1999 heeft de Commissie bevredigende voortgangsverslagen ontvangen met betrekking tot beide projecten. Die rapporten bevatten gedegen, onafhankelijke financiële controles.
Tot nog toe hebben de Egyptische autoriteiten geen bewijs of informatie geleverd ter ondersteuning van hun aanklacht met betrekking tot de door de EU gefinancierde projecten. EU-waarnemers hebben het hele proces bijgewoond en de Europese Unie heeft telkens blijk gegeven van de verwachting dat het recht en de gerechtigheid zullen zegevieren. De Europese Unie heeft zich onthouden van elke actie die de rechtsgang zou kunnen belemmeren. Toch zorgde het proces voor onverwachte en onaangename verrassingen. Zo vond het een maand eerder plaats dan verwacht en werd geen rekening gehouden met het pleidooi van de verdediging dat voor de laatste dag van het gerechtelijk onderzoek was gepland. Daarnaast was er de zwaarte van de straffen: 7 jaar voor Saad Ibrahim en lichtere maar desalniettemin toch nog zware straffen voor alle andere verdachten.
De uitspraak van de rechter gaf aanleiding tot een mondelinge verklaring van de Commissie op 23 mei en een verklaring van het voorzitterschap op 25 mei waarin blijk werd gegeven van een diepe bezorgdheid. De Europese Unie heeft van die gelegenheid gebruik gemaakt om te benadrukken dat zij groot belang hecht aan de ontwikkeling van de burgermaatschappij. Zij heeft toen tevens herhaald dat dergelijke ondersteuningsprogramma' s een wezenlijk onderdeel vormden van de bilaterale programmering van de Europese Unie en Egypte. De Europese Commissie blijft deze kwestie nauwlettend volgen. De rechtbank moet haar uitspraak binnen één maand schriftelijk toelichten en dit document zal door de Commissie met belangstelling worden gelezen. Ook is het - tot op zekere hoogte - mogelijk om in hoger beroep te gaan. Het proces is echter nog niet afgerond. Hopelijk laat het Egyptisch rechtssysteem zich bij de uiteindelijke uitspraak van zijn beste kant zien. De Egyptische autoriteiten weten immers maar al te goed dat deze zaak internationaal veel stof doet opwaaien. Als de uitspraak van de rechter door de internationale gemeenschap als onrechtvaardig wordt beschouwd, zal dat zeker de nodige consequenties hebben.
De bekende feministische schrijfster Nawal el Saadawi werd beschuldigd van apostasie, maar deze aanklacht werd op 23 mei door de procureur-generaal verworpen. Daarmee lijkt deze zaak echter nog niet voorbij; bij een andere rechtbank zou nog een aanklacht kunnen worden ingediend. De Commissie ziet nauwlettend toe op deze situatie. Naar aanleiding van de zaken Ibrahim en Saadawi zijn een aantal vraagstukken ontstaan die ons grote zorgen baren, hoewel verder procederen of een billijke uitspraak van de rechter natuurlijk altijd nog tot de mogelijkheden behoren. De algehele situatie is ingewikkeld en ondoorzichtig. Op bepaalde terreinen doen zich echter een aantal positieve ontwikkelingen voor, waaronder op het gebied van de rechten van de vrouw, de verkiezingen - de rechterlijke macht ziet hierop toe - en de sociale wetgeving. Een steeds groter deel van de Egyptische samenleving schaart zich volledig achter het standpunt dat Egypte op deze terreinen de hoogste normen dient te hanteren en zet zich daar dan ook voor in.
Dan nu over Maleisië: de Commissie heeft de gebeurtenissen in verband met de arrestatie van tien activisten nauwlettend gevolgd. Deze voorvechters van de hervormingen werden door de Maleisische politie krachtens de nationale wetgeving inzake het binnenlands veiligheidsbeleid gearresteerd. Hun arrestatie vond een paar dagen voor 14 april plaats, de dag waarop Anwar Ibrahim, voormalig plaatsvervangend minister, 2 jaar geleden werd veroordeeld. De Commissie betreurt dat de minister van Binnenlandse Zaken op 2 juni twee aanhoudingsbevelen voor vier van de tien verzetsstrijders heeft ondertekend en dat drie van de andere gevangenen nog in hechtenis moeten blijven. De Commissie acht hetgeen is gebeurd in strijd met de beginselen van de democratie en zij maakt zich daarover dan ook grote zorgen. De gebeurtenissen versterken nog eens de bezorgdheid ten aanzien van de mensenrechtensituatie in Maleisië in het algemeen, waarvan in het verleden ook al blijk was gegeven. De Commissie is dan ook verheugd dat de nationale instelling voor de mensenrechten in Maleisië vraagtekens zet bij de redenen voor de arrestaties. Ook is zij blij dat regeringsvertegenwoordigers hebben gezegd dat de nationale wetgeving inzake het binnenlands veiligheidsbeleid moet worden afgeschaft of in ieder geval ingrijpend dient te worden herzien.
De Commissie is tevens blij dat het hooggerechtshof van Maleisië, na op 30 mei twee gevangenen op grond van een habeas-corpus-bevel te hebben vrijgelaten, het Maleisische parlement heeft opgeroepen tot een grondige herziening van de nationale wetgeving inzake het binnenlands veiligheidsbeleid. De Commissie is bereid de EU-acties ter bevordering van de mensenrechten in het algemeen en met betrekking tot de nationale wetgeving inzake het binnenlands veiligheidsbeleid in het bijzonder te steunen door op deze terreinen bij de Maleisische regering druk uit te oefenen - mits de gelegenheid zich daartoe leent natuurlijk.
Net als het Parlement is de Commissie diep verontrust over de verslechterende humanitaire en politieke situatie in Afghanistan. Op humanitair vlak zal de Commissie tezamen met andere partners hulp blijven bieden aan kwetsbare bevolkingsgroepen binnen Afghanistan en aan vluchtelingen in naburige landen. Deze hulp is bestemd voor allerlei gebieden in het hele land waar de grootste nood heerst en wordt verleend indien de toegang en de veiligheid het toelaten. Een dergelijke werkwijze is in overeenstemming met het gemeenschappelijk standpunt van de Europese Unie over Afghanistan, waarin is bepaald dat effectieve humanitaire hulp wordt geboden op basis van een onpartijdige beoordeling van de behoeften. Commissievertegenwoordigers bezoeken deze gebieden regelmatig en nemen tevens deel aan beoordelingsmissies binnen Afghanistan om zelf getuige te zijn van de omstandigheden, zodat de hulp naar de gebieden met de grootste nood kan worden gestuurd.
Op politiek vlak hebben vertegenwoordigers van de Commissie die handelden als onderdeel van de EU-trojka getracht beide partijen in het huidige conflict tot een vreedzame oplossing te brengen. De EU-trojka, bestaand uit de vertegenwoordigers van de ambassades in Islamabad, heeft onlangs een bezoek gebracht aan Kandahar en Faizabad om het gemeenschappelijk standpunt van de Europese Unie aan de Taliban uit te leggen. De delegatie heeft toen gemerkt dat men niet bereid was de nieuwe vredesinitiatieven in overweging te nemen. De Europese Unie bekijkt nu met andere partners hoe het proces van betrokkenheid kan worden bevorderd.
Wat betreft de toekomst van Afghanistan zijn twee dingen heel duidelijk. Ten eerste zal inmenging van buitenaf in het conflict in Afghanistan de strijd alleen maar verlengen. Dat geldt voor de steun van derde landen aan beide zijden. De derde landen werken immers volgens hun eigen agenda en op basis van hun eigen nationale belangen. Ten tweede is er geen militaire oplossing voor de chaos in Afghanistan. De geschiedenis van het land laat duidelijk zien dat geen enkele groepering er ooit in zal slagen zichzelf en haar politieke en culturele filosofie aan het gehele land op te leggen. Met name in het licht van de woorden van de heer Dupuis, wil ik het volgende nog eens benadrukken: de Commissie biedt geen hulp aan groeperingen. Zij biedt hulp aan kwetsbare bevolkingsgroepen op basis van hun behoefte en indien de toegang en veiligheidsomstandigheden het toelaten. Aangezien 90% van Afghanistan in handen is van de Taliban, is het logisch dat een groot deel van de hulp van de Europese Gemeenschap naar gebieden gaat waar deze beweging de scepter zwaait.
De Europese Unie handhaaft derhalve het wapenembargo voor geheel Afghanistan en blijft de inmenging van derde landen een halt toeroepen. Tegelijkertijd steunt de Europese Unie de VN-vredespogingen en benadrukt zij de noodzaak tot oprichting van een brede regering in Afghanistan.
Ten slotte nog iets naar aanleiding van de woorden van mevrouw Fraisse: de gevechten tussen de Taliban en de Noordelijke Alliantie zijn na een rustige winter weer in alle hevigheid opgelaaid. De Taliban zullen waarschijnlijk de Noordelijke Alliantie proberen te verdrijven van de naar schatting 10% van het Afghaanse grondgebied dat zij momenteel in handen heeft, terwijl commandant Massud en zijn bondgenoten proberen het conflict te verspreiden naar gebieden die al in handen zijn van het Taliban-regime.
In de tussentijd blijft de droogte - de ergste van de afgelopen dertig jaar - de Afghanen in het zuiden, midden en met name het westen van het land parten spelen. Grote groepen Afghanen zien zich door honger en geweld gedwongen om hun huizen te verlaten en wonen nu in kampen voor ontheemden in Afghanistan of zijn de grens overgestoken naar Iran of Pakistan. In 2000 of 2001 zijn nog eens 500.000 ontheemden of vluchtelingen voor de gevechten of de droogte op de vlucht geslagen. Het land is zeer afhankelijk van voedselhulp, waarvan het grootste deel door de VS wordt verzorgd.

Dupuis
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Purvis vragen of hij een motie van orde tegen de Commissie wil indienen, gezien de leugens die commissaris Byrne zojuist bewust heeft geuit ten overstaan van de hier aanwezige EP-leden.

De Voorzitter
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt om 18.30 uur plaats.

Nepal
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0426/2001 van de heer Dupuis e.a., namens de TDI-Fractie, over de situatie in Nepal;
B5-0428/2001 van de heer Collins, namens de UEN-Fractie, over de nasleep van de moord op leden van de koninklijke familie in Nepal;
B5-0435/2001 van de heer Messner e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over Nepal;
B5-0443/2001 van de heer Vinci, namens de GUE/NGL-Fractie, over de situatie in Nepal;
B5-0460/2001 van de leden Mann en Tannock, namens de PPE-DE-Fractie, over Nepal;
B5-0469/2001 van de leden Fruteau en Sánchez Aparicio, namens de PSE-Fractie, over de situatie in Nepal.

Dupuis
Mijnheer de Voorzitter, zoals iedereen weet heeft er zich in Nepal een Shakespeariaanse tragedie afgespeeld. Het belangrijkste vraagstuk waaraan wij als Europees Parlement nu het hoofd dienen te bieden heeft betrekking op de toekomst van dit land.
Ik nodig alle collega's uit om het door collega Messner ingediende amendement te steunen waarin de Voorzitter wordt verzocht om zo snel mogelijk een delegatie naar Nepal te sturen. De rol die deze delegatie kan spelen is mijns inziens van fundamenteel belang. De huidige destabiliserende krachten in Nepal zijn bijzonder sterk en ik denk dat wij er zeker niet goed aan doen om deze krachten te onderschatten. De situatie is bijzonder precair en ik ben ervan overtuigd dat een gebaar zoals het sturen van een delegatie van drie Europese afgevaardigden naar Nepal de situatie in positieve zin kan beïnvloeden.
Iedereen weet dat de Volksrepubliek China een schadelijke invloed op Nepal heeft. Dit grote land zou overigens niet aan Nepal mogen grenzen, maar vanwege zijn bezetting van Tibet is het nu in zekere zin het buurland van Nepal. Iedereen weet dat China de maoïstische guerrilla in logistiek opzicht steunt. Deze guerrilla is overigens vergelijkbaar met die van het Lichtend Pad in Peru. Dat zegt mijns inziens al genoeg. Er dient dan ook druk op China te worden uitgeoefend om zijn steun aan de guerrilla in Nepal stop te zetten. Deze guerrilla destabiliseert dit kleine prachtige land in de Himalaya en dreigt het in chaos onder te dompelen. Het is tenslotte noodzakelijk dat wij ons beleid ten opzichte van deze regio herzien.
Tot slot wil ik tegen de Commissie nog zeggen dat ons Parlement al jarenlang verzoekt om een volwaardige delegatie naar Nepal te sturen. Ik denk dat de recente gebeurtenissen de instelling van zo'n delegatie helaas nu meer dan ooit rechtvaardigen.

Messner
Mijnheer de Voorzitter, na de tragedie in Nepal, waarbij bijna de gehele koninklijke familie werd uitgeroeid, dreigt in het kleine koninkrijk in de Himalaya burgeroorlog. Het land ligt tussen Tibet - nu een deel van China - en India, en dreigt tussen die twee landen met de grootste bevolking ter wereld te verstikken.
Enkele feiten over het huidige Nepal. Nepal is ongeveer zo groot als Zwitserland en Oostenrijk samen. Er leven echter 22 miljoen mensen. Een groot deel van het land is hooggebergte. De mensen hebben dus weinig ruimte. De vlakten zijn overbegraasd en de bossen gerooid. Er dreigt een milieuramp. Er zijn amper scholen in het land. Er is bijna geen infrastructuur. Corruptie is een probleem. Nepal is een van de armste landen ter wereld. Toerisme is de enige bron van inkomsten.
Bovendien zijn er maoïstische groepen die kritisch tegenover de koninklijke familie staan en reeds een deel van het land - vooral in het westen - onder controle hebben. Ze staan nog sceptischer tegenover de nieuwe koning, de broer van de gestorven koning Birendra, dan tegenover de oude koninklijke familie.
Wat dit land nu nodig heeft, is duidelijkheid. Deze mensen hebben ook behoefte aan onze solidariteit, aan hoop en voorstellen. Het toerisme mag niet verminderen, wat in geval van burgeroorlog natuurlijk het geval zou zijn. Europa moet een vredestichtende rol spelen. Daarom stel ik voor een kleine EU-delegatie naar Nepal te sturen, om preventief op te treden.
Wij moeten onze waarden, zoals transparantie, democratisering en hoop op de toekomst naar dit land brengen. Wij mogen Nepal, dat in Europa vele vrienden heeft, niet in de steek laten.

Mann Thomas
Mijnheer de Voorzitter, de dood van de Nepalese koninklijke familie heeft ons allemaal geschokt. Wij betuigen onze solidariteit met het Nepalese volk. Koning Birendra, die ik als ondervoorzitter van de SAARC-delegatie enkele keren heb ontmoet, genoot de allerhoogste populariteit en sympathie. Zijn verknochtheid aan de democratie en het meerpartijensysteem heeft het land veel hoop gebracht. Nepal - daarin heeft de heer Messner gelijk - is economisch erg arm, maar cultureel zeer rijk. De tragedie in het koninklijk paleis in Kathmandu, waarvan koning Birendra, zijn vrouw Aishwarya en anderen het slachtoffer werden, laat een leegte achter. Het uitgaans- en samenscholingsverbod kan de toestand slechts wat afkoelen: er waren vele gewelddadige incidenten.
Een eerste positief signaal was dat de nieuwe koning Gyanendra verklaarde dat hij de oude grondwet van Nepal, de grondwet van zijn broer, zou ondertekenen en de democratische weg van zijn familie zou voortzetten. Ook de instelling van een onderzoekscommissie was belangrijk, zeker met het oog op het grote voorbehoud van de bevolking tegenover de nieuwe machthebbers, om het vertrouwen te herstellen. De commissie wordt geleid door het hoofd van het hooggerechtshof, die voldoende neutraal is. De commissie kan echter pas geloofwaardig worden als ze niet louter uit vertegenwoordigers van de regering, maar ook van de oppositie bestaat. Er moeten natuurlijk ook internationale waarnemers zijn. Maar als er een delegatie moet komen, moet dat wel de SAARC-delegatie van het Europees Parlement zijn!
De maoïstische rebellen hebben van de gelegenheid gebruik proberen te maken om het land verder te destabiliseren. De regering en de oppositie moeten eindelijk toenadering zoeken en een consensus bereiken. Aan het terrorisme en de onlusten moet een einde worden gemaakt. Nepal heeft een gemeenschappelijke visie nodig. Onze fractie roept de koning en de politici op om alles te doen om de vrees en bezorgdheid van de bevolking weg te nemen. Mijnheer Fischler, de EU moet een signaal geven.
Ik verzoek de Europese Commissie opnieuw om eindelijk een bureau te openen in Kathmandu, de zetel van het secretariaat-generaal van de SAARC. Van daaruit kunnen wij de uitstekende samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en Nepal uitvoeren. Die overeenkomst is een voortreffelijk uitgangspunt. Wij hebben ze enkele jaren geleden hier in het Europees Parlement goedgekeurd.

Fruteau
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik wil allereerst het Nepalese volk condoleren dat momenteel een van de moeilijkste momenten in zijn geschiedenis doormaakt. Als ondervoorzitter van de delegatie Zuid-Azië heb ik in het verleden koning Birendra mogen ontmoeten: een indrukwekkende man die de eeuwenoude politieke tradities wist te beëindigen om plaats te maken voor een constitutionele monarchie. Hij vormde een daadwerkelijke stabiele factor en alle hoop was op hem gericht om het Nepalese volk uit de enorme ellende te redden en de rechtstaat en de democratie voor de lange termijn te waarborgen.
De tragische dood van deze man die door het Nepalese volk werd beschouwd als het symbool en het cement van de eenheid van de natie, maakt ons zeer ongerust en roept vele vragen bij ons op. Door dit drama dreigt immers ook het politieke proces te worden verstoord. De vertrouwensband die tussen de politieke klasse en het volk bestond gaat verloren. Deze verandering van situatie heeft veel gevolgen voor een regio die door grote instabiliteit gekenmerkt wordt.
De Europese Unie hecht zeer veel waarde aan de naleving van de mensenrechten en de democratische beginselen. Wij dienen derhalve de repressie en arrestaties volgend op de dood van de koning krachtig te veroordelen. Verder kunnen wij niet met de armen over elkaar blijven toekijken hoe het pijnlijke drama zich in de vluchtelingenkampen van Bhutan voltrekt. Dit vraagstuk laat mij niet onberoerd en ik heb dan ook het afgelopen jaar als lid van een delegatie deze kampen bezocht. Ik hoop dat men zich met dezelfde wil zal blijven inspannen om een oplossing voor dit vraagstuk te vinden. De eerste vorderingen in dit opzicht zijn reeds geboekt.
Tot slot wil ook ik een beroep doen op de Commissie om een volwaardige delegatie naar Kathmandu te sturen met als taak om het getraumatiseerde volk bij te staan in zijn genezingsproces.

Byrne
De Commissie is verbijsterd door de dramatische gebeurtenissen in Nepal. Zij leeft mee met de Nepalese bevolking, die geschokt heeft gereageerd op de dood van hun geliefde monarch - voor velen het symbool van eenheid en continuïteit - en van een groot aantal andere leden van de koninklijke familie.
Vandaag de dag is de situatie in Nepal nog steeds precair. Het is nog te vroeg om een uitspraak te doen over wat deze moorden in het land zelf precies hebben teweeggebracht. Ook kan nog niet worden voorspeld of de gebeurtenissen een gevaarlijke wending zullen nemen en of de democratie gevaar loopt.
Overigens was de situatie in Nepal in de afgelopen maanden toch al turbulent als gevolg van de politieke verlamming en de voortdurende dreiging veroorzaakt door maoïstische opstandelingen. In haar condoleances benadrukt Europa daarom met name de boodschap dat het behoud van de democratie noodzakelijk is. Die democratie was overigens een opmerkelijke prestatie van het Koninkrijk Nepal en wijlen koning Birendra.
De Commissie zal ook in de toekomst de ontwikkelingen in Nepal met de grootst mogelijke aandacht volgen. Alle partijen dienen de democratische beginselen en de mensenrechten te eerbiedigen en te handelen in overeenstemming met de bepalingen van artikel 1 van de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Nepal.
De Commissie betreurt dan ook de arrestatie van drie Nepalese redacteuren van de krant Kantipur. Zoals u weet, heeft de Commissie Nepal voortdurend bijgestaan in haar zoektocht naar sociale en economische ontwikkeling. In het kader van de samenwerking heeft de Europese Gemeenschap vanaf 1977 160 miljoen euro toegewezen en het huidige bedrag ligt rond 50 miljoen euro per jaar. We zijn vastberaden hiermee verder te gaan. Ook hebben we voorbereidingen getroffen om aan onze samenwerking een nieuwe dimensie toe te voegen die met name ook bestuursaspecten zal omvatten. Gezien de huidige omstandigheden is het ons inziens echter beter om de rust te laten weerkeren voordat we met concrete maatregelen verdergaan.
Een aantal van u heeft gevraagd of de Commissie van plan is in Kathmandu een delegatie op te richten. Ik kan u tot mijn plezier meedelen dat de Commissie bezig is met het voorbereiden van een mededeling over de externe dienst, waarin de situatie met betrekking tot nieuwe delegaties en deze specifieke kwestie wordt besproken. Als het goed is, wordt die mededeling nog voor het zomerreces gepubliceerd.

De Voorzitter
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt om 18.30 uur plaats.

Situatie in Angola
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B5-0432/2001 van mevrouw Maes e.a., namens de Verts/ALE-Fractie, over Angola;
B5-0444/2001 van de heer Miranda e.a., namens de GUE/NGL-Fractie, over de situatie in Angola;
B5-0445/2001 van de heer Ribeiro e Castro, namens de UEN-Fractie, over de situatie in Angola - opbouw van de vreedzame samenleving;
B5-0453/2001 van de heer Van den Bos, namens de ELDR-Fractie, over de situatie in Angola;
B5-0461/2001 van de leden Coelho en Cunha, namens de PPE-DE-Fractie, over de situatie in Angola;
B5-0470/2001 van de heer Soares e.a., namens de PSE-Fractie, over de situatie in Angola.

Maes
Mijnheer de Voorzitter, het is de zoveelste keer dat wij spreken over Angola. Vijfentwintig jaar duurt de oorlog nu al. En opnieuw gaan wij over een resolutie stemmen. Maar wij moeten ons toch de vraag stellen of er genoeg inspanningen worden geleverd voor de vrede.
Ik juich het toe dat het Zweedse voorzitterschap zich over deze kwestie heeft gebogen en gezorgd heeft voor een verklaring. Maar ik vraag mij toch af of de beide partijen en ik bedoel zowel de regering van de heer dos Santos als UNITA - echt niet alles in het werk stellen om de oorlog te laten voortduren.
Dit is een oorlog die gevoed wordt door een stroom van gesmokkelde diamanten en van olie: voldoende om massa's wapens te kopen en de burgerbevolking constant gegijzeld te houden. Ik vind deze oorlog een aanfluiting voor onze beschaving.
Ik zou dan ook willen vragen dat de aanbevelingen die in deze resolutie opnieuw worden neergeschreven, opgevolgd zouden worden zowel door de Commissie als door de Raad opdat erop wordt toegekeken of de wil tot vrede daadwerkelijk toeneemt. Wij juichen het natuurlijk toe dat er recentelijk zowel door president dos Santos als door de leiding van UNITA verklaringen zijn afgelegd dat met een dialoog zou worden gestart.
Wij moeten echter vaststellen dat de burgerbevolking steeds opnieuw geplaagd wordt. Er zijn de gijzelnemingen door een nieuwe beweging, die zich ook weer een rebellen-beweging noemt. Er zijn de nieuwe mijnenvelden. Er zijn de aanvallen op steden en de voortdurende aanvallen op de burgerbevolking. En wie in die buurten woont, weet dat intussen in de bars aan de grenzen de soldaten met elkaar handel drijven. Wat een cynisme!

Miranda
Mijnheer de Voorzitter, de gecompliceerde toestand in Angola vereist onze voortdurende en nauwlettende aandacht. Het is volkomen terecht dat dit onderwerp vandaag opnieuw in dit Parlement aan de orde komt. Het streven naar vrede en het steunen van al diegenen die zich daar daadwerkelijk voor inzetten is immers één van de belangrijkste doelstellingen van deze instelling. Dit Parlement moet echter ook consistent zijn, en dus steeds rekening houden met de resoluties die we zelf hebben aangenomen, en die welke door andere gemeenschapsinstellingen en internationale instanties in een min of meer recent verleden zijn aanvaard. Ik denk daarbij in de eerste plaats aan de Raad, die in dezen immers bijzondere bevoegdheden heeft. Het Parlement kan en mag de ogen niet sluiten voor een aantal recente ontwikkelingen die voor het verloop van de gebeurtenissen in het land van bijzonder belang zijn. Het gaat hier om zaken die duidelijk maken - alsof dat nog nodig was - wat de ware beweegredenen zijn van een aantal groepen die in dit gebied opereren, inzonderheid de UNITA van Jonas Savimbi. Dit gezegd zijnde, wil ik direct aangeven dat ik de nu voorgestelde ontwerpresolutie een stuk beter vind. Het is een compromis. Het aanvankelijke ontwerp van de UEN, dat de Angolese werkelijkheid geheel verkeerd voorstelt en de UNITA van alle blaam zuivert, is hiermee goeddeels ontkracht ...
Dit compromisvoorstel is aanzienlijk verbeterd door de positieve veranderingen die er op aandringen van ons in zijn opgenomen, vooral ook omdat het overeenstemt met het standpunt dat het Zweedse voorzitterschap namens de Europese Unie heeft ingenomen. Toch is er een aantal lacunes terwijl het ontwerp bovendien enige onaanvaardbare standpunten bevat. Dat is wat er gebeurt als je de verantwoordelijkheden van de legitieme regering van Angola en die van UNITA op dezelfde wijze behandelt. Het is in flagrante strijd met de resoluties die de Verenigde Naties aangenomen hebben. Die resoluties worden nu voor het gemak even vergeten, wat toch wel tekenend is. Onaanvaardbaar is ook dat het ontwerp vergeet te melden dat UNITA onlangs een aanval op Cachito heeft uitgevoerd. Bij die aanval is een groot aantal onschuldige mensen, die niet in staat waren zich te verdedigen, gedood, terwijl bovendien tientallen kinderen en jongeren om niet opgehelderde redenen zijn meegevoerd. Die aanval had veroordeeld moeten worden. Ik vind het daarom erg belangrijk dat de Commissie de standpunten bevestigt die de Commissie zelf en de Raad namens de Europese Unie eerder hebben ingenomen. Het compromisvoorstel bevat dus een aantal onaanvaardbare standpunten en verzuimt bepaalde omstandigheden te vermelden. Zo' n resolutie mag volgens ons niet door dit Parlement worden aangenomen. Wij steunen dit compromis dan ook niet. We zien dat er een wereld van verschil bestaat tussen wat nu voorgesteld wordt en hetgeen de Raad onlangs heeft goedgekeurd. Dat wordt des te ernstiger als je bedenkt dat een aantal voorstanders van het huidige compromis deel uitmaken van dezelfde politieke beweging die het hart en de ziel is van een regering die onlangs het door de Raad aangenomen standpunt heeft geformuleerd. Ook daarom hebben we een aantal amendementen ingediend, om er zo voor te zorgen dat het ontwerp van het Parlement beter aansluit bij het standpunt van de Raad en de internationale gemeenschap en al hetgeen we hier reeds hebben goedgekeurd. Onze uiteindelijke stemming hangt natuurlijk af van het verloop van de stemming over die amendementen.

Ribeiro e Castro
Mijnheer de Voorzitter, beste collega' s, wat we zojuist gehoord hebben is oorlogstaal. Het soort taal dat steeds weer tot oorlog heeft geleid, het soort taal dat er iedere keer weer toe geleid heeft dat internationale bemiddeling op een mislukking is uitgelopen. Dat was niet onze opzet. Wij willen bijdragen tot de vrede, omdat we uit dat land nu eindelijk ondubbelzinnige signalen opvangen die erop duiden dat er in Angola iets kan veranderen, en wel op een bestendige wijze. Dat is de afgelopen maanden het belangrijkste nieuws geweest. Temidden van al die verschrikkelijke oorlogsberichten, vangen we nu van de Angolese burgermaatschappij zelf vredessignalen op. Daarom is de stemming van vandaag zo belangrijk. We moeten deze signalen herkennen, verwelkomen en aanmoedigen. We willen niet alleen maar treuren om de doden en jammeren bij het zien van nog meer oorlogsschade. We willen al diegenen - allereerst de kerk, maar ook andere sectoren van de samenleving - die moedig, openhartig en onafhankelijk van wie dan ook een weg banen naar verzoening en vrede een hartelijk welkom heten. Laten we naar de Angolezen luisteren. Zij weten meer dan wij. Het AMC is een brede burgerbeweging. Deze beweging, die zich onlangs in Luanda heeft voorgesteld, spreekt over nationale verzoening van alle partijen. Niemand mag daarvan uitgesloten worden, aangezien het gif van de uitsluiting het zaad van de oorlog is. En dat betekent een ramp voor heel Angola. Dat is een voorwaarde voor verzoening. En zonder werkelijke verzoening zal het vertrouwen nooit hersteld worden en komt er nooit vrede.
De Angolezen willen vrede. Laat ons naar hen luisteren. Laat ons erop vertrouwen dat de nationale bemiddeling en de energie van de burgerbewegingen kunnen bereiken wat internationale bemiddeling niet tot stand heeft weten te brengen. Laat ons dus luisteren naar de stem van de Angolezen. Het zijn goede mensen. Niet alleen de AMC, maar ook al die andere groepen die zo vurig voor vrede ijveren: het Interkerkelijk comité voor vrede in Angola, de "Grupo Angolano de Reflexão para a Paz" en de vrouwenbeweging "Paz e Desenvolvimento" . Die groepen houden op dit moment een internationale conferentie in Luanda. Ik noem verder de Martin Luther King-vereniging, en de volgende bewegingen: Justiça, Paz e Democracia, Sanzala da Paz, Mensageiros da Paz en O Mosaico. Maar er zijn er meer, zoals het Forum over de Gevolgen van de oorlog. Dat heeft een aantal maanden geleden opgeroepen tot een onmiddellijk staakt-het-vuren. Dat zijn de stemmen waarnaar we moeten luisteren. Die gezichten moeten we leren herkennen, die namen moeten we zien te onthouden, die gezichten moeten overal bekend worden, die handen moeten we schudden. De tragiek van de recente geschiedenis van Angola is namelijk dat we alleen vertrouwen mogen hebben in degenen die zonder een wapen in de hand over vrede praten. Met de gebaren en middelen die duiden op vrede. Er moet een einde komen aan het monopolie van de bipolarisatie van de oorlog.
Ik heb mevrouw de Voorzitter gevraagd een uitnodiging te doen uitgaan zodat we hier iets kunnen vernemen over de wijze waarop in Angola over de vrede en de toekomst wordt gedacht, en wat mensen als D. Zacarias Kamuenho, Vieira Lopes, Rafael Marques, Justino Pinto de Andrade, William Tonnet, Chivukuvuku, Marcolino Moco, Cesinanda Xavier en alle anderen die zich bij deze burgerbeweging hebben aangesloten nu precies nastreven. Ik wil u verzoeken op die uitnodiging in te gaan. Die mensen kunnen ons veel leren. Angola lijdt nog steeds, maar dat hoeft niet zo te zijn. Dit Angola van de vrede hoopt dat wij een adequate reactie kunnen formuleren op de uitdaging die deze nieuwe vredestekenen inhouden.

Thors
Mijnheer de Voorzitter, iedereen, tenminste in Finland, heeft ooit wel het spel 'De ster van Afrika' gespeeld. Iedere keer dat wij discussiëren over Sierra Leone of Angola denk ik met ontzetting aan dit spel, dat inderdaad als niet meer dan een spel werd beschouwd, terwijl het op bloedige wijze - of het nu om Angola ging of om Sierra Leone - aantoonde dat wat eigenlijk een zegen voor een land zou kunnen zijn, ook een vloek kan zijn.
Beste vrienden, ik geloof feitelijk dat wij tekenen waarnemen van een intelligenter beleid inzake de bewaking van hulpbronnen. Wij hebben vele vredesvoorstellen gezien - het Protocol van Lusaka, het vredesvoorstel in Sierra Leone en dergelijke - maar zolang oorlog meer loont dan vrede komen we niet erg ver. Ik steun daarom krachtig de woorden van mevrouw Maes, namelijk dat wij deze weg moeten inslaan om verder te komen.
Ik vind ook dat Canada, dat sancties heeft ingesteld, onze steun verdient en ons referentiepunt moet zijn voor onze werkzaamheden voor sancties, tegen landmijnen en tegen kindsoldaten. Wij moeten vergelijkbare activiteiten starten, die even ambitieus zijn.
Het is interessant te merken dat hier vandaag zovelen de Angolese zaak bepleiten. Ik geloof ook dat er velen onder ons zijn die een slecht geweten hebben over wat we eerder over Angola hebben gezegd. Wij hebben alle op onze eigen wijze tot de tragedie in Angola bijgedragen. Nu gaat het erom dat aan deze tragedie een einde komt, dat er serieus gekeken wordt naar degenen die worden genoemd in de VN-rapporten - ook in de rapporten die door de parlementen van de lidstaten zijn besteld - zoals de presidenten, de machthebbers in Togo of Burkina Faso, die op hun wijze hebben bijgedragen tot de koop van olie of diamanten.
Wat betreft de Wereldbank, die in het debat is genoemd, geloof ik dat deze feitelijk een zeer positieve factor in Afrika kan zijn door zoals nu de inkomsten te bewaken die de regering van Angola uit de olieraffinage haalt.

Coelho
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren afgevaardigden, in Angola blijft de oorlog woeden. Er komt geen einde aan de vernielingen en de nutteloze en schokkende verspilling van mensenlevens. Angola zou een belangrijk, rijk en ontwikkeld land kunnen zijn, en een bijdrage kunnen leveren aan de stabiliteit en de vooruitgang in Zuid-West-Afrika. Alle hulpbronnen en alle energie worden echter verspild in een conflict dat geen einde lijkt te kennen. Wij wijzen de oorlog af. En wij veroordelen vooral de onmenselijke aanvallen op vrouwen en kinderen en burgers die zich niet verdedigen kunnen. Dit soort aanvallen kan nooit gerechtvaardigd worden. De afgelopen jaren heeft het Europees Parlement zich al verschillende malen uitgesproken over Angola, en daarbij gedragingen en houdingen bekritiseerd. Wij herinneren ons deze uitspraken - wij hebben ze gesteund. En ze worden bevestigd door de compromisresolutie. We weten ook wat de Verenigde Naties over dit conflict hebben gezegd en we begrijpen heel goed dat de verschillende partijen verschillende verantwoordelijkheden hebben. Maar we geloven ook dat onze rol op dit moment, nu er een kleine opening is gemaakt in de richting van de vrede, met verklaringen van de belangrijkste vertegenwoordigers van de burgermaatschappij, vooral moet bestaan uit het aanmoedigen van de vredesbeweging.
We moeten het volk van Angola en de Angolese politici duidelijk maken dat wij graag willen meewerken aan het tot stand komen van vrede. Er is voor dit conflict geen militaire oplossing. De Raad Algemene Zaken heeft dat op 11 juni jongstleden in Luxemburg bevestigd. Nu is de beurt aan het Europees Parlement om dat te bevestigen in naam van alle Europese volkeren. We zijn tevreden met de compromistekst die we hebben opgesteld. We stemmen daarom tegen de amendementen die iets aan deze tekst afdoen, niet zozeer omdat we het met de inhoud van die amendementen niet eens zijn, maar eenvoudigweg omdat van ons vandaag niet verwacht wordt dat we beschuldigingen uiten, maar dat we bemoedigende woorden spreken.

Soares
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren afgevaardigden, vertegenwoordigers van de Commissie, ook ik sta achter de ontwerpresolutie over Angola. Die resolutie vertegenwoordigt een compromis en daarom is dit ontwerp heel evenwichtig en gematigd. Het gaat hier eigenlijk om een oproep tot vrede. En die oproep moet nu door de internationale gemeenschap en dit Parlement gesteund worden. De afgevaardigden José Ribeiro e Castro en Carlos Coelho hebben daar al op gewezen. De situatie in Angola is tragisch. Het land is volledig verwoest: er heerst al zesentwintig jaar burgeroorlog. Die oorlog is begonnen met de onafhankelijkheid - 11 november 1975 - en duurt tot op de dag van heden voort. Er is hier al aangegeven dat er geen militaire oplossing voor dit conflict mogelijk is. Je zou kunnen denken dat uitputting uiteindelijk een einde aan de oorlog zou kunnen maken. Maar dat is niet waar. Zelfs als Savimbi vermoord zou worden of zou overlijden, zou de oorlog gewoon doorgaan. Aan die oorlog kan alleen een einde gemaakt worden door onderhandelingen tussen de strijdende partijen en door druk van de zijde van de burgermaatschappij. Die begint zich nu eindelijk te roeren. Onafhankelijke stemmen binnen de Angolese maatschappij roepen nu op tot vrede, en die oproep wordt gesteund door de Angolese katholieke kerk, die in deze ontwikkelingen een buitengewoon belangrijke rol hebben gespeeld. Ook andere kerken werken mee en oefenen zo druk uit ten gunste van de vrede, of liever: dat er vredesonderhandelingen gevoerd worden. Die beweging moeten wij, de Europese Unie en het Europese Parlement, steunen.
Een aantal van onze collega' s van links - de Groenen en de Communistische Partij - zouden graag gezien hebben dat de slachting in Cachito specifiek veroordeeld zou worden. We zijn het daar niet mee eens en hebben daarom een mondeling amendement ingediend dat als compromis kan gelden. In dat amendement veroordelen we elke vorm van massamoord, waarbij het niet uitmaakt wie verantwoordelijk is. De slachting in Cachito is namelijk niet een op zichzelf staand geval. In Cabinda hebben zich onlangs ook dit soort slachtingen voorgedaan. Als we één van dat soort incidenten specifiek noemen, ontkennen we de werkelijkheid. Die is, zoals gezegd, uiterst gecompliceerd. En zo kan het gebeuren dat een ogenschijnlijk humanitair gebaar eigenlijk een politieke daad is, en daar kunnen we het niet mee eens zijn. Daarom zullen wij stemmen voor deze resolutie zoals ze nu geformuleerd is, zonder de ingediende amendementen. Wij geloven dat we op die manier bijdragen tot vrede voor Angola. Ik spreek daarbij mijn steun uit voor het voorstel van mijn collega José Ribeiro e Castro, als hij stelt dat het Europees Parlement moet luisteren naar onafhankelijke geluiden uit Angola. Dat zijn de mensen die zich nu zo moedig inzetten voor de vrede, zoals - bijvoorbeeld - de journalist Rafael Marques, of - bijvoorbeeld - aartsbisschop Zacarias Kamuenho, of - bijvoorbeeld - de voormalige premier van Angola, Marcolino Moco, en al die andere Angolezen die naar het Parlement hebben willen en kunnen komen om ons te vertellen dat het tijd wordt dat we de krijgsheren de wacht aanzeggen. Aan beide kanten staan namelijk krijgsheren, en ze verdienen allemaal onze afkeur, of ze nu van de MPLA zijn of van UNITA. Maar het is ook waar dat er belangen op het spel staan. En die kunnen met de oorlog gediend zijn. Ik heb het over aardolie en diamanten en al wie daar belang bij heeft. Wat dus van belang is, is dat we de burgerbevolking en de kerken aan het woord laten, opdat dit zo geplaagde volk eindelijk in vrede kan leven.

Byrne
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, de Commissie maakt zich ernstig zorgen over het voortduren van de oorlog in Angola. De laatste tijd worden burgers steeds vaker aangevallen, en de 3 tot 4 miljoen inwoners hebben het als gevolg van de hernieuwde oorlog van 1998 nog steeds erg zwaar te verduren. Zoals door de Europese Unie werd vastgesteld in haar gemeenschappelijk standpunt van 11 en 12 juni van dit jaar zal de Commissie zich blijven inzetten voor de ondersteuning van initiatieven die bijdragen aan een politieke oplossing voor het conflict in Angola. De Commissie wil zich inzetten voor een consolidering van de democratische instellingen, een verbetering van de mensenrechtensituatie, van de rechtsstaat en de gerechtigheid en een transparanter beheer van de openbare financiën. Ook ijvert zij voor een politieke dialoog binnen de voorwaarden van de Lusaka-akkoorden, zodat het conflict kan worden overwonnen. De Commissie spreekt tevens de hoop uit dat de recente verklaringen van president Dos Santos, waarin de heer Savimbi wordt gevraagd een datum vast te stellen waarop zijn beweging de oorlog zal beëindigen, zullen leiden tot een dialoog voor vrede en nationale verzoening.
De Commissie maakt zich ernstig zorgen over de toegang van hulporganisaties tot mensen in nood: op dit moment kunnen zij hun taak niet veilig uitvoeren. De hulpstrategie van de Commissie bestaat uit een flexibel pakket voor hulp bij noodsituaties en wederopbouw dat is afgestemd op wisselende omstandigheden. Als onderdeel van die strategie worden tevens voorwaarden geschapen voor het toepassen van maatregelen voor structurele ontwikkeling. Overigens kan ik u vertellen dat men verwacht dat in 2001 het aantal milieumaatregelen zal stijgen tot ongeveer het niveau van 2000, hetgeen neerkomt op een bedrag van 52 miljoen euro.

De Voorzitter
Het gecombineerd debat is gesloten en hiermee is het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties beëindigd.
De stemming vindt om 18.30 uur plaats.

Civiele bescherming in noodsituaties
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0180/2001) van mevrouw González Álvarez, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, over het voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een communautair mechanisme voor de coördinatie van interventies op het gebied van civiele bescherming in noodsituaties (COM(2000) 593 - C5-0543/2000 - 2000/0248(CNS).

González Álvarez
Mijnheer de Voorzitter, de eerste communautaire samenwerking op het gebied van civiele bescherming dateert reeds van 1985, toen twee programma's werden ontwikkeld, waarvan het ene twee jaar duurde - van 1998 tot 1999 - en het andere nog in werking is tot 2004.
In de afgelopen jaren hebben rampen, die in vele gevallen ten onrechte als natuurlijk worden bestempeld, ernstige gevolgen gehad voor de mens, het milieu en het natuurlijk en cultureel erfgoed. Ondersteuning van de lidstaten op het gebied van risicopreventie, een betere opleiding van degenen die hulp verlenen bij rampen, de bevordering van scholing en bewustmaking van burgers zodat ze zichzelf kunnen beschermen: dit zijn enkele van de doelstellingen van het programma. Vandaag debatteren we echter over het voorstel van de Raad voor de totstandbrenging van een communautair mechanisme voor de coördinatie van interventies op het gebied van civiele bescherming in noodsituaties.
We moeten er denk ik aan herinneren dat volgens het intergouvernementeel panel inzake klimaatverandering van de Verenigde Naties het een vaststaand feit is dat als de huidige verhoging in de uitstoot van broeikasgassen niet wordt bijgestuurd, deze rampen - overstromingen, droogte, stormen, enzovoort - steeds gewoner zullen worden. Daarom moet dit mechanisme worden toegejuicht.
Inventarisatie van de beschikbare hulpmiddelen, opleiding van de evaluatie- en coördinatieteams die worden ingezet bij noodsituaties en de oprichting van een gemeenschappelijk noodcommunicatiesysteem: op deze elementen berust het voorstel om te voldoen aan de doelen van civiele bescherming, milieubehoud en de bescherming van het natuurlijk en cultureel erfgoed.
Dit mechanisme zal worden ingezet op basis van de volgende vier prioriteiten: ongevallenpreventie, onmiddellijke inzetbaarheid, bijstand in noodsituaties en reddingsacties ingeval van rampen. De belangrijkste elementen om deze doelen te bereiken zijn de volgende: de oprichting van een operationeel beheers-, coördinatie- en informatiecentrum, de inventarisatie van beschikbare hulpmiddelen in de lidstaten, opleidingsprogramma's voor interventieteams, experts op het gebied van evaluatie van behoeften en coördinatie van vervoer, hulpmiddelen en hulpteams, en de oprichting van een gemeenschappelijk systeem voor rapportage over noodgevallen, dat alle beschikbare civiele-beschermingsteams met elkaar in contact brengt.
Het is duidelijk dat de civiele preventie verschillend georganiseerd is in elk van de lidstaten. Zo is in Duitsland en Spanje de bevoegdheid van de regionale overheden duidelijk afgebakend. Zij hebben hun eigen systemen op het gebied van civiele preventie, ook op het niveau van de gemeente- en stadsbesturen. In de overige landen is de civiele preventie meer gecentraliseerd.
Het lijkt ons in ieder geval duidelijk dat dit mechanisme heel nuttig zal zijn. In noodsituaties kan het alle middelen waarover we in Europa beschikken op een efficiënte manier coördineren en inzetten. Er zijn de afgelopen jaren verscheidene duidelijke noodsituaties geweest. Zo herinner ik me nog heel goed wat er gebeurde in het nationale park van Doñana, toen een dijk van een afvalbekken doorbrak en een grote hoeveelheid giftige stoffen een rivier overspoelde en een enorme modderstroom op gang bracht waardoor meer dan 5.000 boeren werkloos werden. Het is dus uitermate belangrijk dat een dergelijk mechanisme snel en doeltreffend werkt.
Naast deze noodzaak van een snel communicatie- en coördinatiesysteem, is de scholing en opleiding van burgers op het gebied van zelfbescherming wellicht even belangrijk. Er zijn in Europa - en ik was verbaasd over dat aantal - bijna vijf miljoen vrijwilligers, die zonder enige vergoeding hulp komen bieden op het moment dat een ramp plaatsvindt. Een minimale scholing van deze personen zou enorm bijdragen aan de efficiënte aanpak van rampen. Ik denk dat we de ramp met de Erika en de gevolgen daarvan voor de Franse kusten in herinnering moeten houden, net zoals andere soortgelijke rampen.
Ik geloof dat de voorstellen van het Parlement aanvaardbaar zijn, dat ze dit mechanisme nog verbeteren en dat het in de toekomst heel belangrijk zal zijn om een duidelijk en concreet mechanisme te hebben, met een centrum voor de coördinatie van communicatie en hulpmiddelen op het gebied van civiele bescherming.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in de eerste plaats wil ik het Parlement, en in het bijzonder de rapporteur en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, voor het uitstekende en constructieve werk danken. Ik hoef niet aan alle natuur-, technologische en milieurampen van de laatste jaren te herinneren. Mevrouw de rapporteur, u had het reeds over een ramp die in verschillende lidstaten en buurlanden zeer zware schade veroorzaakt heeft.
De Europese burgers hebben hun bezorgdheid duidelijk laten blijken en te kennen gegeven dat ze concrete maatregelen van de Gemeenschap verwachten om in ernstige gevallen een doeltreffende civiele bescherming te garanderen. Ook het Parlement heeft de Commissie in een aantal resoluties om initiatieven op dat gebied verzocht.
Het voorstel van de Commissie van 27 september van vorig jaar voorziet in de instelling van een gemeenschappelijke interventieprocedure voor civiele bescherming bij natuur-, technologische en milieurampen in en buiten de Europese Unie. Doelstelling is de maatregelen van de lidstaten bij dat soort grote rampen, maar ook bij nucleaire en ecologische rampen, te verbeteren en te coördineren en onmiddellijke hulpverlening mogelijk te maken als de capaciteit van een enkel land niet volstaat.
Wat het resultaat van het werk van het Parlement betreft, wil ik in de eerste plaats zeggen dat vele van de voorgestelde wijzingen grote instemming hebben gevonden, omdat ze het voorstel van de Commissie sterk verbeteren. De belangrijkste verbeteringen zijn de instelling van een controle- en informatiecentrum als operationeel instrument voor de uitvoering van het besluit, de instelling van een gegevensbank over de capaciteit van de lidstaten op het gebied van serums, vaccins en andere levensnoodzakelijke medische hulpmiddelen, de beklemtoning van het belang van hulpmaatregelen voor geïsoleerde en perifere regio' s, het gebruik van nieuwe technologieën waaronder mededelings- en waarschuwingssystemen en systemen voor de uitwisseling van gegevens, en satelliettechnologie voor de procedure en het juiste verband met de bescherming van het culturele erfgoed.
Wij kunnen daarom 35 van de in totaal 46 amendementen volledig, in principe of gedeeltelijk overnemen.
Wat de overige amendementen betreft, hebben wij nog enkele vragen. In de eerste plaats gaat het om de verwijzing naar de componenten van de humanitaire hulp in amendement 12. Dat amendement kan tot verwarring leiden en houdt het risico in van overlapping met het ECHO-programma. De Commissie wil dat vermijden en wijst het amendement daarom af.
De amendementen 1 en 13 betreffen de noodzaak van onmiddellijk optreden op Gemeenschapsniveau bij opzettelijke vervuiling van de zee. 'Opzettelijke vervuiling' van de zee is hier niet het juiste en passende begrip. Bij opzettelijk vervuiling van de zee moet immers niet noodzakelijk snel worden ingegrepen. Of dat nodig is, hangt af van de aard van de vervuiling of de ramp.
Wat de juiste beschrijving van de rol en de opdracht van het operationele centrum voor controle en informatie betreft, gaat het om de amendementen 5, 14 en 16. De Commissie wijst amendement 17 af.
De verwijzingen naar het controle- en informatiecentrum vormen een constructieve bijdrage. Enkele formuleringen zijn echter verwarrend en moeten daarom worden herzien of geschrapt. Het centrum moet voor de Commissie en de lidstaten geen speler, maar een werktuig zijn.
Kort samengevat ondersteunt de Commissie de amendementen 3, 6, 9, 10, 11, 15, 18, 23, 25, 27, 31, 35, 36 en 38 tot 41. Ze ondersteunt in principe elf amendementen die alleen redactioneel wat moeten worden aangepast. Het gaat om de amendementen 4, 7, 19, 22, 24, 26, 30, 32 tot 34 en 37. De Commissie ondersteunt gedeeltelijk de amendementen 5, 8, 13, 14, 16, 21 en 45. De Commissie kan de amendementen 1, 2, 12, 17, 20, 28, 29, 42 tot 44 en 46 niet overnemen.
Tenslotte wil ik erop wijzen dat de bijdragen en de steun van het Parlement ons voorstel hebben verbeterd. Ik ben ervan overtuigd dat de verbeteringen ertoe zullen bijdragen dat in de toekomst meer mensenlevens worden gered en de schade bij natuur- en technologische of nucleaire en ecologische rampen wordt beperkt.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 18.30 uur plaats.

Gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klassieke varkenspest
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0143/2001) van mevrouw Redondo Jiménez, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klassieke varkenspest (COM(2000) 462 - C5-0493/2000 - 2000/0214(CNS).

Redondo Jiménez
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, in dit door de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling unaniem goedgekeurde verslag over de gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klassieke varkenspest wordt een systeem van vroegtijdige diagnose voorgesteld alsook de handhaving van de communautaire methode ter bestrijding van de ziekte en van de gevolgen ervan bepleit, omdat er nog steeds niet voldoende vooruitgang is geboekt in de ontwikkeling van merkervaccins.
De reden waarom we een non-vaccinatiebeleid toepassen, is dat in het geval van infectie de gevaccineerde varkens dragers van het virus kunnen worden. Dat geldt vooral voor drachtige zeugen, die, zonder uiterlijke tekenen van de ziekte te vertonen, deze horizontaal kunnen overbrengen op de rest van de varkensstapel en verticaal op hun nageslacht, waardoor zich onder het nageslacht blijvend geïnfecteerde biggen kunnen bevinden.
Bovendien beschikken we nog altijd niet over betrouwbare methoden om een onderscheid te maken tussen gevaccineerde dieren en dieren die geïnfecteerd zijn en antilichamen hebben ontwikkeld. We zullen de onderzoeken terzake moeten volgen en wachten tot de merkervaccins daadwerkelijk functioneren en we beschikken over differentiële methoden die aantonen of dieren gevaccineerd zijn of de ziekte reeds gehad hebben.
In deze regelgeving worden bepaalde preventieve normen verbeterd, definities verduidelijkt en de opname voorgesteld, als bijlage bij de richtlijn, van het "diagnosehandboek". Bovendien zijn er amendementen opgenomen die betrekking hebben op normen inzake dierenwelzijn op het bedrijf en tijdens het transport en worden er noodoplossingen voorgesteld in geval van ernstige crises op het gebied van veterinaire gezondheid waardoor dieren gedurende lange perioden niet verplaatst kunnen worden. Een van deze oplossingen zijn interventieaankopen, die, zoveel is zeker, de Commissie vooralsnog niet heeft uitgevoerd.
Er wordt ook voorgesteld om dit geheel van normen op het gebied van veterinaire gezondheid uit te breiden naar de landen van Midden- en Oost-Europa en op te nemen in de plannen voor de bestrijding van klassieke varkenspest. Op dit document zijn verscheidene amendementen ingediend die ik als rapporteur zou willen becommentariëren.
Met amendement 34, dat de heer Mulder heeft ingediend namens de ELDR-Fractie, wordt zogezegd een logische oplossing gezocht, maar de Europese Unie verdelen in regio's die behoren tot verschillende landen en niet samenvallen met de nationale grenzen, terwijl de autoriteiten op het gebied van veterinaire gezondheid op dit moment nationaal zijn, lijkt me niet realiseerbaar. Ik zou willen vragen aan de heer Mulder, die momenteel in de zaal is, of de Nederlanders in staat zullen zijn om Duitse bedrijven te controleren en de Duitsers Nederlandse bedrijven. Ik denk dat geen van beiden hiermee akkoord zullen gaan.
Amendement 35 van de heer Mulder gaat in tegen de geest van zowel de rapporteur als het verslag. Als men de dieren niet ruimt, zal vaccinatie de ziekte niet uitroeien en als men in de Europese Unie vlees van geïnfecteerde dieren in de handel brengt, zullen onze consumenten minder beschermd zijn dan die van derde landen. In principe zouden we dan niet mogen uitvoeren en bovendien zou de sector ineenstorten als dit bericht in de pers verschijnt. Vers vlees van gevaccineerde dieren draagt het virus en kan gezonde dieren besmetten die gevoed worden met de resten van deze dieren. Daarom kan ik amendement 35 niet accepteren.
Wat amendement 36 betreft, eveneens ingediend door de heer Mulder, komen we weer op het thema van medefinanciering en daar ben ik als rapporteur eveneens op tegen.
Er zijn nog twee amendementen: amendement 33, ingediend door de heer Böge namens de PPE-Fractie, en amendement 37 van de heer Graefe zu Baringdorf, namens de Verts/ALE-Fractie. Deze twee amendementen gaan iets verder dan wat ik als rapporteur kan ondersteunen, omdat in mijn land het gebruik van dierenresten al meer dan twintig jaar verboden is.
Niettemin heeft dit Parlement amendement 102, zoals gewijzigd door de plenaire vergadering, van het verslag-Paulsen aangenomen en ik wil niet ingaan tegen de geest van het Parlement. Daarom denk ik dat zowel amendement 33 als amendement 37 aanvaardbaar zijn, omdat ze kunnen leiden tot praktischere oplossingen voor de controle op veevoer.

Stevenson
Mijnheer de Voorzitter, dit is een grondig verslag en ik feliciteer mevrouw Redondo met het vele werk dat zij erin gestoken heeft. Mevrouw Redondo is zo vriendelijk geweest om tijdens het opstellen van dit verslag op mijn uitnodiging naar Londen te komen. Daar heeft zij gesproken met vertegenwoordigers van de Britse varkensindustrie en met stafmedewerkers van de National Farmers Union en het Britse Ministerie van Landbouw. Toevallig hadden we juist een van deze ontmoetingen op dinsdag 20 februari van dit jaar, de dag dat het eerste geval van mond- en klauwzeer in het Verenigd Koninkrijk werd gemeld. U begrijpt dat dit een abrupt einde maakte aan onze bijeenkomst.
Het is in feite deels vanwege MKZ dat ik enkele opmerkingen wil maken over het vervoederen van restaurantafval of spoeling aan varkens. Ik weet dat mijn collega' s uit Duitsland en Oostenrijk ernstige bedenkingen hebben tegen het voorstel om vervoedering van dergelijke producten aan varkens in de hele EU te verbieden. Zoals mevrouw Redondo zojuist al zei, is amendement 33 gericht op het toestaan, onder stringente voorwaarden, van het gecontroleerd vervoederen van spoeling, mits kan worden gegarandeerd dat de pathogene stoffen die epidemische ziekten veroorzaken, door behandeling zijn vernietigd. Amendement 37 beoogt iets soortgelijks.
Ik wil het Parlement vragen vanavond beide amendementen te verwerpen. In het Verenigd Koninkrijk hadden we de strenge controle op het vervoederen van spoeling goed geregeld. We zorgden ervoor dat varkensboeren slechts de meest geschikte en de nieuwste apparatuur gebruikten om restaurantafval op de juiste temperatuur te koken, zodat alle pathogene stoffen vernietigd zouden worden. We zorgden ervoor dat de boerderijen die dergelijke apparatuur gebruikten regelmatig gecontroleerd werden. Maar menselijk gedrag kun je nu eenmaal niet in wetten vastleggen. Het is nu vrijwel zeker dat er besmet restaurantafval is geleverd aan een boerderij in het noordoosten van Engeland, dat om de een of andere reden niet goed of misschien wel helemaal niet behandeld was. Deze simpele fout, of zij nu opzettelijk of per ongeluk werd gemaakt, heeft geleid tot de vernietiging van meer dan zes miljoen dieren in het Verenigd Koninkrijk en tienduizenden dieren in Ierland, Nederland en Frankrijk. We hebben in het Verenigd Koninkrijk spoeling nu volledig verboden. Ik verzoek het Parlement om in de hele EU hetzelfde te doen.

Kindermann
Mijnheer de Voorzitter, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten wil ik mevrouw Redondo, de rapporteur, hartelijk danken voor haar werk, dat in het licht van de jongste uitbraak van MKZ onverwacht actueel is. De parallellen tussen varkenspest en mond- en klauwzeer zijn duidelijk; zowel voor MKZ als voor varkenspest heeft de Gemeenschap in het verleden besloten een beleid van niet-vaccinatie te voeren. Door de dramatische gebeurtenissen met betrekking tot MKZ moeten wij de onvoorwaardelijke niet-vaccinatie echter opnieuw bekijken. Ik bedoel daarmee niet dat wij in de toekomst alle dieren moeten vaccineren. De uitroeiing van besmette kudden, het zogenaamde stamping out, moet ook in de toekomst de belangrijkste pijler van de bestrijdingsstrategie blijven. Vaccinatie moet echter aan belang winnen. Wij mogen evenwel niet bij de kwestie van vaccinatie blijven stilstaan. Wij moeten een algemene strategie ontwikkelen om epidemieën bij dieren, in het bijzonder in tijden zonder epidemieën, te voorkomen. Daartoe behoren bijvoorbeeld meer controle op invoer uit derde landen, controles op luchthavens, maar ook quarantainemaatregelen voor nieuwe dieren in een kudde.
Een ander belangrijk punt is het principe van de regionalisering. De Commissie moet hier zeer snel optreden en met de EU-handelspartners onderhandelen om dat principe toe te passen. Het kan toch niet dat alle EU-landen onder invoerbeperkingen van derde landen moeten lijden, als in één of slechts enkele lidstaten een epidemie bij dieren uitbreekt. De Europese Unie past dit principe op de invoer uit derde landen reeds toe. De derde landen moeten ons nu dezelfde voorwaarden garanderen. In deze samenhang zijn markervaccins zeer belangrijk. Ook de rapporteur heeft dat beklemtoond. In deze vaccins en in de ontwikkeling van andere diagnoseprocedures moet verder worden geïnvesteerd, opdat in de nabije toekomst gevaccineerde van zieke dieren kunnen worden onderscheiden en het economische gebruik van gevaccineerde dieren mogelijk wordt.
Ik wil nog nader ingaan op een ander specifiek punt. Het gaat om het gebruik van etensresten uit restaurants en dergelijke. Etensresten worden sedert tientallen jaren als diervoeder gebruikt. Dat moet ook in de toekomst zo blijven. Zoals vandaag het geval is met diermeel, ondersteun ik hier een voorwaardelijk verbod, zoals dat in amendement 37 van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie is geformuleerd. Etensresten mogen alleen worden gebruikt als ze op de juiste manier zijn gesteriliseerd. Als goed wordt gecontroleerd - in het verleden is dat in vele lidstaten gebleken - kunnen wij deze hoogwaardige proteïnedragers ook in de toekomst blijven gebruiken. Dit voorstel van de Groenen verdient onze steun. Het laat gebruik toe, maar onder strenge voorwaarden.

Maes
Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag de rapporteur bedanken want ik heb uit haar verslag iets geleerd en dat vind ik altijd bijzonder prettig. Bovendien wordt in het verslag gewezen op de noodzakelijke wijziging van de richtlijnen. Het is natuurlijk zo dat wij de varkenspest onder controle moeten brengen, maar uitroeiingsmethodes die massale slachtingen vergen worden door de publieke opinie eigenlijk niet meer aanvaard. Dat is een probleem.
Ik kom zelf uit Vlaanderen. Dat is een erg dichtbevolkt land maar er zijn nog meer varkens dan mensen. Dat wil zeggen dat wij zelf heel sterk met dat probleem geconfronteerd worden. Ik ben het er dus mee eens dat de bestrijding van varkenspest belangrijk is maar tegelijk wil ik er toch op wijzen dat deze dierziekte in tegenstelling tot andere dierziekten geen gevaar oplevert voor de mens
Ik stel vast dat de uitroeiing wegens de ziekte één zaak is, maar zij is moeilijk te onderscheiden van de uitroeiing wegens economische redenen bijvoorbeeld omdat stallen overbevolkt geraken of omdat dieren te zwaar worden voor de verkoop. Vandaar dat het altijd een beetje hypocriet is als massale afslachtingen worden overwogen, want het is niet zo duidelijk of er wordt geslacht ter voorkoming van ziekten dan wel om economische redenen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik de sector in dat opzicht niet helemaal vertrouw.
Het verslag heeft mij ervan overtuigd dat er toch wel een opmerkelijke ontwikkeling gekomen is van het merkervaccin. In mijn ogen kan het dus gemakkelijk gebruiksklaar worden verklaard opdat het op een veel ruimere schaal dan alleen maar in noodgevallen zou worden gebruikt. Als het niet betrouwbaar is, bijvoorbeeld omdat er nog altijd verspreiding via de placenta kan plaatsvinden, dan lijkt het mij logisch dat het bij zeugen niet kan worden gebruikt maar dat het in andere gevallen wel kan dienen. Als blijkt, zoals in het verslag wordt gesteld, dat de diagnosemethode nog steeds niet betrouwbaar is, dan vind ik dat men er alles moet aan doen om goede diagnosemethoden te ontwikkelen, zodat het onderscheid wel kan worden gemaakt tussen gevaccineerde dieren enerzijds en anderzijds dieren die antilichamen hebben ontwikkeld doordat zij de ziekte hebben gehad of op een andere wijze contact met de ziekte hebben gehad. Vandaar dat ik van mening ben dat de uitroeiingsmethode als bestrijdingsmethode van deze dierziekte van de hand moet worden gewezen en dat wij ons moeten toespitsen op de ontwikkeling niet alleen van het Merkervaccin, want dat bestaat al - maar van goede diagnosemethoden alsmede op de verfijning van het vaccin opdat het ook voor zeugen bruikbaar wordt. In elk geval dienen de richtlijnen te voorzien van een zodanige regeling dat massale slachtingen overbodig worden. Ik ben het eens met een van de conclusies van de Commissie, namelijk dat die massale slachtingen eigenlijk een smet werpen op het landbouwbeleid en op het gezondheidsbeleid dat wij als Europese Gemeenschap wensen te voeren.

Van Dam
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, varkens krijgen deze week veel aandacht. Helaas eindigt die belangstelling met de behandeling van het verslag-Redondo Jiménez in een anticlimax. Maandag sprak de Zweedse minister over dierenwelzijn, onder meer over aanscherping van de welzijnsregels voor dierentransport. Vanmorgen stemden we over het verslag-Busk, waarin we tot in detail de leefomstandigheden van varkens proberen te verbeteren. Dat ligt allemaal achter ons. Voor ons ligt er nu een verslag op tafel waar we doodleuk mogen instemmen met het vernietigen van duizenden gezonde varkens als varkenspest uitbreekt.
Dit Parlement spreekt met twee stemmen! Eén naar de consument en zijn gevoel voor dierenwelzijn en één naar de economie en de handel, die vooral niet mogen lijden van de uitbraak van een ziekte. Ik heb een hoofdelijke stemming op dit verslag en op het amendement van collega Mulder aangevraagd, zodat het publiek uit het stemgedrag van de leden kennis kan nemen van de dubbele tong van dit Parlement inzake dierenwelzijn.
Het is verbazingwekkend dat mevrouw Redondo Jiménez geen lering heeft getrokken uit de bestrijding van de mond- en klauwzeer zoals die in de afgelopen maanden vorm heeft gekregen in met name het Verenigd Koninkrijk en Nederland. Ter voorbereiding op dit verslag had ik mevrouw Redondo graag laten rondrijden in de regio Oene, de MKZ-driehoek in Nederland. Het zou haar opgevallen zijn dat bijna elk weiland een bord bevat met de tekst: "EU, enten nu!" Ik heb in dit Parlement al vaker betoogd dat dieren meer zijn dan productie-eenheden. Het zijn door God geschapen wezens, voor wie wij verantwoording dragen. Normen en waarden gelden niet alleen in de kerk of op straat, maar ook in de stal.
Vaccinatie was gemeengoed in de Europese Unie tot 1980 en het hielp grote pestepidemieën te onderdrukken. Om de handel tegemoet te komen werd het non-vaccinatie beleid ingesteld. Bij de uitbraak van varkenspest in Nederland in 1997 moesten duizenden gezonde varkens vernietigd worden en ook toen was er de roep om te enten. Wanneer gaat dit Parlement eens luisteren naar de burgers? Er is een entstof voor handen die het mogelijk maakt vaccinatie te onderscheiden van infectie. Aan de vaccins zitten nog de nodige haken en ogen, maar zitten er die niet aan het massaal vernietigen van dieren? Nota bene het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (Office international des épizooties) beveelt aan dat bij ernstige uitbraken van varkenspest, landen die voorheen niet vaccineerden, noodvaccinatie met een merkervaccin zouden moeten overwegen.
Besmettelijke dierziekten, zoals varkenspest, tonen de zwaktes in het huidige landbouwbeleid. Het is niet terecht dat biologische landbouw en extensieve veehouderij naar voren worden geschoven als dé oplossing. Deze vormen van landbouw zijn niet minder gevoelig voor veeziekten, integendeel. Door de hoge mate van geslotenheid van de intensieve veehouderij zijn deze bedrijven juist minder gevoelig voor besmetting. Daarmee is niet gezegd dat de biologische landbouw geen wenselijke aspecten heeft - haar kleinschaligheid heeft vele voordelen. Een combinatie van de biologische kleinschaligheid en de geslotenheid van de intensieve veehouderij is een sleutel voor de toekomst. We moeten voor de productie af van de grote mobiliteit en overgaan op geslotener bedrijfsvoering, met niet langer internationale circuits maar regionale.

Nicholson
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil graag mijn gelukwensen aanbieden aan de rapporteur voor haar zeer welkome verslag. Net als MKZ steekt varkenspest van tijd tot tijd de kop op in verschillende lidstaten in de hele Europese Unie. Helaas is op dit moment de enige manier om varkenspest onder controle te krijgen de grootschalige slachting van dieren, waarvan vele niet ziek zijn. Tot op de dag van vandaag zijn we er niet in geslaagd, zoals al is gezegd, om een merkervaccin te ontwikkelen dat de ziekte in bedwang kan houden.
Ik vind het in deze moderne tijd heel moeilijk te begrijpen dat we niet meer vooruitgang geboekt hebben. Je hoeft alleen maar te kijken naar alles wat we tot onze beschikking hebben en naar de kosten van deze zinloze slachting van duizenden onschuldige dieren. Deze week hebben we gehoord dat in het Verenigd Koninkrijk voor elk bewezen geval van MKZ dieren zijn geruimd op vijf of zes boerderijen daaromheen. De kosten, niet alleen die voor het Ministerie van Financiën en de Europese Unie, maar de werkelijke kosten van het verlies van deze dieren, zijn enorm.
De landbouwindustrie heeft beslist geen behoefte aan nog meer slechte publiciteit en ik ben het dan ook met de heer Stevenson eens wat betreft de amendementen die door de heer Mulder zijn ingediend. Het is allemaal goed en wel om te praten over strenge controles, maar je kunt geen bescherming bieden tegen menselijke fouten. Je kunt een fout van één enkel individu niet voorkomen en er hoeft maar één persoon zich niet aan deze controles te houden of het vervoederen van spoeling schept een echt probleem, zoals in het Verenigd Koninkrijk het geval lijkt te zijn geweest met MKZ.
Ik begrijp dat het heel moeilijk zal zijn en dat het tijd zal kosten om overeenstemming te bereiken tussen alle betrokken partijen - onze handelspartners en alle anderen. Maar we moeten een begin maken en we moeten nu zorgen dat er een merkervaccin komt. Wat we de afgelopen tijd hebben meegemaakt, mag nooit meer gebeuren, of het nu om varkenspest of MKZ gaat. Er moet een betere manier zijn. Het volk van de Europese Unie eist dit. Veel boeren eisen een betere controlemethode. Het is onze verantwoordelijkheid om een betere manier te vinden dan de zinloze slachtpartij waarvan we onlangs getuige waren.
Niemand kan mij wijsmaken dat we het op dit moment goed doen. Dat geloof ik niet. We hebben fouten gemaakt; we moeten die fouten toegeven en ze zo snel mogelijk herstellen.

Byrne
Dank u, geachte afgevaardigden. Ik wil de rapporteur, mevrouw Redondo Jiménez, en de Landbouwcommissie bedanken voor het verslag over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klassieke varkenspest. Het Commissievoorstel is in de eerste plaats bedoeld om de meest recente kennis en ervaring die we bij de bestrijding van de veroorzaker van de ziekte hebben opgedaan, te verwerken in de bestaande maatregelen. Het voorstel houdt ook rekening met de ontwikkeling van nieuwe diagnosetechnieken en vaccins en met de adviezen van het Wetenschappelijk Veterinair Comité over deze kwesties.
Zoals het Parlement weet, brak in 1997/1998 in verscheidene lidstaten op grote schaal klassieke varkenspest uit. Deze crisis bracht de Commissie ertoe de communautaire wetgeving omtrent deze kwestie te herzien en te bekijken of er bepalingen konden worden ingevoerd over de toepassing van de zogeheten merkervaccins. Deze zouden dan in noodgevallen kunnen worden gebruikt als aanvullend middel tegen de ziekte. De verontrustende uitbraak vorig jaar in het Verenigd Koninkrijk heeft de dringende noodzaak van deze herziening nog eens benadrukt en vandaag is ook nog eens bevestigd dat er een uitbraak is in de Catalaanse provincie Lérida in Spanje.
De Commissie heeft in nauwe samenspraak met de Spaanse autoriteiten onmiddellijk besloten de export uit dit gebied aan banden te leggen. Dit besluit zal worden herzien tijdens een bijeenkomst van het Permanent Veterinair Comité, die voor deze week gepland is. Het besluit dat vandaag is genomen, is met onmiddellijke ingang van kracht tot 30 juni en zal tussentijds opnieuw bekeken worden. Voorafgaand aan dit debat had ik een kort telefoongesprek hierover met de Spaanse minister van Landbouw. Het gaat om één boerderij en gelukkig waren alle dieren die vanaf die boerderij vervoerd waren voordat de varkenspest bevestigd werd, inmiddels afgemaakt. Maar we moeten heel alert blijven. We moeten de situatie op de voet blijven volgen en ik zal met alle genoegen het Parlement op de hoogte houden van de ontwikkelingen.
Om terug te komen op het onderhavige voorstel en met name op de merkervaccins: de Commissie heeft specifieke experimenten en onderzoeksprojecten gefinancierd. Dit onderzoek leverde zeer waardevolle informatie op, die voor de Commissie van essentieel belang is geweest bij het schrijven van haar voorstel en bij de voorzichtige voorbereiding van het mogelijke gebruik van deze vaccins. Het is duidelijk dat het gebruik ervan alleen in een noodsituatie overwogen kan worden en pas wanneer er laboratoriumtests beschikbaar zijn waarmee ingeënte dieren van besmette dieren kunnen worden onderscheiden. Met nadruk moet ik hier stellen dat de doeltreffendheid van de tests erg belangrijk is, afgezien van de merkervaccins zelf.
Het is bemoedigend dat de wijze waarop de Commissie dit gevoelige onderwerp benadert grotendeels gesteund wordt door de Landbouwcommissie, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie regionaal beleid, alsook door de lidstaten. Dit vormt een contrast met de situatie van een paar jaar geleden, toen de deskundigen zelf onderling volkomen van mening verschilden. Daaraan zien we maar weer hoe belangrijk het is om wetenschappelijk onderzoek te doen, zodat we met kennis van zaken kunnen reageren op technisch ingewikkelde kwesties als deze. Zo heeft mevrouw Redondo ter voorbereiding van haar verslag een interessante en belangrijke hoorzitting georganiseerd in de Landbouwcommissie, waarbij varkenspestdeskundigen uit verschillende lidstaten aanwezig waren, om beter te begrijpen welke vooruitgang er op dit vlak is geboekt sinds de uitbraak van 1997/1998.
Het verslag van mevrouw Redondo steunt voor een groot deel de belangrijkste aspecten van het Commissievoorstel en daar ben ik natuurlijk heel blij mee. Staat u mij echter toe om de voorgestelde amendementen in detail te behandelen. Ik begin met de amendementen die de Commissie niet kan overnemen. De Commissie kan de amendementen 2 tot en met 5, 26, 28 en 30 niet overnemen, omdat zij buiten het bestek van deze richtlijn vallen. Ik begrijp dat de recente MKZ-crisis het Parlement ertoe bewogen heeft een aantal horizontale problemen ter sprake te brengen die verband houden met diergezondheid en die beslist moeten worden aangepakt. Het verslag behandelt bijvoorbeeld de invoering van controlemaatregelen voor het importeren van levende dieren en dierproducten, traceerbaarheid, het financieren van aan diergezondheid gerelateerde kosten en diergezondheidsproblemen die in de toekomst kunnen ontstaan in verband met de uitbreiding van de EU. Ik deel de bezorgdheid van het Parlement. Deze complexe onderwerpen kunnen echter niet worden behandeld in de richtlijn.
Ik heb de Vergadering al laten weten dat de Commissie die kwesties voor het eind van het jaar in een apart juridisch kader zal behandelen. De Commissie kan de amendementen 6 tot en met 8, 12, 16 tot en met 18, 22, 24, 25 en 29 niet overnemen. Zij bevatten bepaalde technische, relatief minder belangrijke details, waarvoor de Commissie de tekst van haar voorstel meer geschikt vindt. Amendement 15 betreft het instellen van door de Gemeenschap gefinancierde, marktondersteunende regelingen voor gevallen waarbij varkens langdurig op boerderijen worden vastgehouden als gevolg van stand-still-maatregelen vanwege een uitbraak van varkenspest. De Commissie kan dit amendement niet overnemen, omdat dergelijke besluiten van geval tot geval genomen moeten worden. De rechtsgrondslag hiervoor bestaat al in het kader van de gemeenschappelijke marktordening voor varkensvlees. Dit is een doeltreffende maatregel gebleken en verdere wettelijke bepalingen zijn in dit opzicht niet nodig. De amendementen 20 en 21 betreffen de rol van verschillende autoriteiten bij de bestrijding van klassieke varkenspest onder wilde zwijnen.
De Commissie kan deze amendementen niet overnemen, omdat het de verantwoordelijkheid van de lidstaten is om te zorgen dat alle autoriteiten die mogelijk bij de bestrijding van de ziekte betrokken zijn een gepaste taak krijgen. Het is noodzakelijk dat ze samenwerken om de ziekte op de juiste wijze uit te roeien. Amendement 23 betreft de opname van een artikel over het mogelijk gebruik van merkervaccins. Zoals ik al gezegd heb, zijn de Commissie en het Parlement het over deze belangrijke kwestie eens. De Commissie kan dit amendement echter niet overnemen, aangezien haar voorstel al uitgebreide bepalingen voor merkervaccins bevat. We zullen in een nieuwe overweging echter rekening houden met de opmerkingen van het Parlement.
De amendementen 20 en 29 gaan over de juridische status van het diagnosehandboek voor klassieke varkenspest, die de Commissie van plan is aan te nemen. In overeenstemming met het advies van het Permanent Veterinair Comité stelt het verslag voor dit handboek op te nemen als bijlage van de richtlijn zelf, wanneer deze is aangenomen. De Commissie is van mening dat dit in juridisch opzicht verwarring zou kunnen veroorzaken en zij kan daarom deze amendementen niet overnemen. De tekst zal echter enigszins worden aangepast om de strekking van het handboek beter tot uitdrukking te brengen. Het handboek moet in elk geval een wezenlijk onderdeel zijn van de communautaire wetgeving aangaande varkenspest. De amendementen 24 en 25 wijzen op de noodzaak van overgangsmaatregelen voor rampenplannen. Artikel 28 van het voorstel bevat echter al dergelijke maatregelen. Hoewel de Commissie de opvattingen van het Parlement deelt, kan zij deze amendementen dus niet overnemen.
Aan de andere kant kan de Commissie een aantal amendementen geheel of gedeeltelijk aannemen. In deze gevallen zijn ook redactionele wijzigingen nodig. Deze betreffen niet alleen enkele technische aspecten van de richtlijn, zoals het desinfecteren van boerderijen of ander besmet materiaal en het onderzoeken van vermoedelijk besmette varkens, maar ook een aantal meer wezenlijke en gevoelige kwesties, zoals merkervaccins en de invoering van een verbod op de vervoedering van spoeling aan varkens. Ik heb over dit laatste afgelopen dinsdag al gesproken tijdens het debat over de verordening inzake dierlijke bijproducten. Aan wat ik toen gezegd heb, kan ik alleen toevoegen dat de Commissie haar best doet om te zorgen dat deze richtlijn en die verordening met elkaar in overeenstemming zijn.
Samengevat kan de Commissie de volgende amendementen geheel of gedeeltelijk en afhankelijk van benodigde redactionele wijzigingen, aannemen: de amendementen 1, 9 tot en met 11, 14, 19, 27, 31 en 32. De Commissie kan de amendementen 2 tot en met 8, 12, 13, 15 tot en met 18, 20 tot en met 26, 28 tot en met 30 en 33 tot en met 37 niet overnemen. Tot slot, dames en heren, wil ik nogmaals mevrouw Redondo en de Landbouwcommissie bedanken voor hun uitstekende verslag en hun steun.

De Voorzitter
Bedankt, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 18.30 uur plaats.

Visserijovereenkomst EEG en de Islamitische Bondsrepubliek der Comoren
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0192/2001) van de heer Pérez Royo, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de sluiting van het protocol tot vaststelling, voor de periode van 28 februari 2001 tot en met 27 februari 2004, van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie, als bedoeld in de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Islamitische Bondsrepubliek der Comoren inzake de visserij voor de kust van de Comoren (COM(2001) 173 - C5-0144/2001 - 2001/0088(CNS).

Pérez Royo
Mijnheer de Voorzitter, het protocol tussen de Europese Unie en de Islamitische Bondrepubliek der Comoren dat ons vandaag ter goedkeuring wordt voorgelegd, vindt zijn oorsprong in de eerste overeenkomst van 1988 en heeft betrekking op de vijfde periode van deze overeenkomst. Het is met andere woorden de vierde keer dat de oorspronkelijke overeenkomst wordt vernieuwd. De overeenkomst waarover we vandaag zullen stemmen, ligt in de lijn van de vorige en waarborgt de continuïteit daarvan. Tezelfdertijd vertoont zij, wat de onderliggende filosofie betreft, veel gelijkenis met het merendeel van de overeenkomsten die de Europese Unie op dit vlak heeft ondertekenend.
In de huidige overeenkomst die, zoals ik reeds zei, in de lijn ligt van de vorige, worden slechts kleine kwantitatieve wijzigingen aangebracht met betrekking tot het aantal schepen dat mag vissen in de wateren van de Comoren en het volume van de vangsten. Daarnaast zijn er ook wijzigingen die eveneens klein zijn op kwantitatief niveau, maar aanzienlijk wat betreft de structuur van de financiële bijdrage van de Unie en van de bedrijven die van deze overeenkomst profiteren.
Het volume van de toegelaten vangsten is vastgesteld op 4.600 ton, wat iets meer is dan in de vorige overeenkomst (4.500 ton), maar aanzienlijk lager dan het historische niveau van 1988-1994, toen het ging om 6.000 ton. Het aantal schepen dat visserijactiviteiten mag uitoefenen is vastgesteld op 65, waarvan 40 voor de tonijnvisserij en 25 voor de oppervlakte-beugvisserij. Het aantal schepen wordt dus verhoogd van 60 naar 65. De schepen die aan tonijnvisserij mogen doen behoren tot de volgende landen: Frankrijk, 21, Spanje, 18, en Italië, 1. De schepen voor oppervlakte-beugvisserij komen voor het merendeel uit Spanje en enkele komen uit Portugal.
Er moet echter op worden gewezen dat hoewel het totale aantal schepen verhoogd is, het aantal schepen voor tonijnvisserij, die voor de grootste vangsten zorgen, werd verlaagd van 44 naar 40, terwijl het aantal schepen voor beugvisserij werd verhoogd van 16 naar 25. Deze cijfers weerspiegelen de benuttingsgraad die werd bereikt onder de vorige overeenkomst, te weten 75 tot 80% voor de tonijnvisvangst en meer dan 90% voor de beugvisserij, waarvan het aantal schepen nu dus verhoogd wordt.
Wat de financiële bijdrage betreft, moeten we erop wijzen dat deze is vastgesteld op iets meer dan een miljoen euro, meer bepaald 1.050.750 euro, dit wil zeggen 350.000 euro voor ieder jaar van de looptijd van de overeenkomst.
De voornaamste wijziging heeft betrekking op de structuur van de financiële bijdrage. In de vorige overeenkomst was deze verdeeld in twee stukken van 50% tussen compensatiefondsen en bijdragen voor gerichte acties, dit wil zeggen maatregelen ter ondersteuning van de lokale visserijsector, technische maatregelen, enzovoort. In de nieuwe overeenkomst bedragen de financiële middelen voor deze gerichte acties 60% van de financiële bijdrage. Het aandeel van de financiële bijdragen voor ontwikkeling wordt dus vergroot ten koste van de zuiver commerciële aspecten.
Daarnaast wordt ook de verdeling van de kosten van de overeenkomst gewijzigd. De bijdrage van de communautaire begroting vermindert met 2,7%, terwijl de bijdragen van de reders met 35% verhogen. In concrete termen betekent dit dat de vergoeding per ton gevangen vis wordt verhoogd van 20 naar 25 euro.
Het is een rechtvaardige en evenwichtige overeenkomst waarin rekening is gehouden met de verschillende belangen en de verschillende elementen die onvermijdelijk bij dit soort overeenkomsten betrokken zijn. Dat wil zeggen, in de eerste plaats de belangen van de Islamitische Bondsrepubliek der Comoren, de belangen van de Europese Unie, de belangen van de bedrijven die zullen profiteren van de overeenkomst, en last but not least natuurlijk de bescherming van natuurlijke hulpbronnen.
Zoals ik al zei, gaat het om een rechtvaardige en evenwichtige overeenkomst die in de commissie is goedgekeurd door een zeer ruime meerderheid en waarvoor ik nu de steun vraag van de plenaire vergadering.

McCartin
Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag de heer Pérez Royo bedanken voor zijn verslag en voor de efficiënte wijze waarop hij zaken binnen de commissie heeft behandeld. Wij steunden hem volledig. We hebben echter wel enige bedenkingen. Wat dit beleid betreft om namens de communautaire vloten vis te kopen van derde landen, vraag ik me vaak af of het geld niet beter op een andere manier besteed kan worden, in het belang van de regio' s die we proberen te helpen. Ik heb er geen moeite mee dat die vissershavens ontwikkeld moeten worden die het op veel manieren moeilijk hebben door reorganisatie en doordat gebieden leeggevist zijn. Ik heb geen moeite met het oorspronkelijke politieke besluit van de Europese Unie om de regio' s te helpen die in hoge mate of gedeeltelijk afhankelijk zijn van de visserij, met name Spanje en Portugal.
Maar ik heb er grote moeite mee als het gaat om landen als de Republiek der Comoren, die een bevolking van een halve miljoen mensen heeft en een BBP per inwoner van 700 dollar. Ik kan niet geloven dat deze mensen ook maar enigszins de capaciteit hebben om hun wateren te controleren of op welke manier dan ook hun visstand te beheren. Klaarblijkelijk sturen we - zoals de rapporteur aangaf - ongeveer 65, overwegend Spaanse en Franse schepen naar deze wateren. Deze schepen vangen 40.000 ton vis. Hoe kan er ook maar enige controle zijn op wat zij doen of wat ze mee terug nemen? Om het maar eens recht voor zijn raap te zeggen: volgens mij is dit een vrijbrief voor plundering.
Allereerst zou ik een grondige, economische evaluatie en een kosten-batenanalyse namens de Unie willen, zoals de heer Pérez Royo vroeg. Ik zou zelfs nog een stap verder willen gaan en een maatschappelijke evaluatie willen, om na te gaan of het geld dat we uitgeven, daadwerkelijk bijdraagt aan de verbetering van de economische en sociale situatie van bepaalde regio' s in Spanje of Frankrijk, waarvoor dit geld bestemd is. Ik zou willen onderzoeken of we in wezen niet een vrijbrief geven aan een klein aantal mensen met veel geld tot hun beschikking, om de wateren uit te buiten van een land dat niet in staat is zijn eigen hulpbronnen te beheren.
Dat is mijn belangrijkste zorg. Ik geef er de voorkeur aan dit geld uit te geven in de betreffende regio' s, in Spanje, Portugal of Frankrijk. We moeten het zo besteden dat we directe controle hebben over de ontwikkeling die we stimuleren en duurzaamheid gegarandeerd is - voor de visindustrie, de landbouw of misschien andere bedrijfstakken.
Desondanks steun ik het verslag. De heer Pérez Royo vertegenwoordigt in deze kwestie het standpunt van de commissie.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, allereerst wil ik de heer Péres Royo, de rapporteur, danken voor dit verslag over het nieuwe visserijprotocol met de Comoren. Mijnheer Péres Royo, het verheugt mij ook dat u dit voorstel volledig ondersteunt.
Het nieuwe protocol betreft uitsluitend tonijn en voorziet in vangstmogelijkheden voor in het totaal - zoals reeds werd gezegd - 65 schepen. De financiële tegenprestatie bedraagt jaarlijks ongeveer 350.000 euro. Verheugend is dat 60% van die som voor doelgerichte maatregelen voor de ontwikkeling van de lokale visserijsector, en in het bijzonder de ambachtelijke visserij, op de Comoren moet worden gebruikt.
Ik wil kort nog iets over de amendementen zeggen. De amendementen 1, 3 en 4 vormen inhoudelijk geen probleem. Wij menen echter dat ze overbodig zijn, aangezien de Commissie aan de in de amendementen gestelde eisen al voldoet in het kader van de interinstitutionele overeenkomsten en in het bijzonder van de kaderovereenkomst tussen het Europees Parlement en de Commissie van 5 juli van vorig jaar.
Met amendement 5 kan ik jammer genoeg niet instemmen. Het principe is hier immers dat voor onderhandelingen over nieuwe protocollen geen nieuw mandaat nodig is, aangezien het om een aanhangsel bij een overeenkomst gaat.
Met amendement 2 kan ik volledig instemmen. Ook dat amendement is echter niet nodig, aangezien de daarin vermelde principes reeds met het fundamentele standpunt van de Gemeenschap ten aanzien van duurzame en verantwoorde visserij in overeenstemming zijn. Bij wijze van voorbeeld vermeld ik hier onze mededeling over visserij en armoedebestrijding en het onlangs voorgelegde Groenboek over de toekomst van het visserijbeleid.
Wat amendement 6 betreft, deelt de Commissie de wens van het Parlement met betrekking tot de bescherming van het leefgebied van de Comoren-kwastvinnige. In plaats van daarop in de tekst van de verordening van de Raad te wijzen, stel ik het volgende voor: de Commissie is bereid de autoriteiten van de Comoren schriftelijk van het belang van deze soort en het daarmee samenhangende probleem te overtuigen. Wij sturen graag een kopie van die brief naar de heer Varela, voorzitter van de Commissie visserij.
Amendement 7 tenslotte kan ik niet aanvaarden. De financiële vergoeding voor de gegarandeerde vangstrechten moet immers voor een deel uit de EU-begroting komen en voor een deel door de scheepseigenaars worden opgebracht. Dat is een integrerend onderdeel van ons overeenkomstenbeleid en dat staat ook in alle onderhandelingsrichtsnoeren. Concreet betekent dit dat de Gemeenschap de financiële vergoeding van het desbetreffende derde land op zich neemt, maar dat de scheepseigenaars de vergunningen uiteraard zelf moeten betalen.

De Voorzitter
Hartelijk bedankt, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 18.30 uur plaats.
De agenda is afgewerkt. In afwachting van de stemming schors ik de vergadering voor een kwartier.
(De vergadering wordt om 18.15 uur onderbroken en om 18.30 uur hervat)
Betreffende de mededeling van de Voorzitter over de samenstelling van de commissies

MacCormick
Mijnheer de Voorzitter, u kunt nu ongetwijfeld met aanzienlijke opluchting bevestigen dat een groot aantal zaken betreffende de immuniteit van Parlementsleden, die in behandeling zijn bij de Commissie juridische zaken, komen te vervallen.

De Voorzitter
Waarde collega, daar mag u zelf over oordelen.

STEMMING
De Voorzitter
We gaan nu over tot de stemming.
Vóór de stemming over Tsjaad

Maes
Mijnheer de Voorzitter, ik heb een paar minieme wijzigingen die noodzakelijk zijn omwille van de gewijzigde toestand in Tsjaad en een toevoeging waarover alle fracties het eens zijn en die ook zeer eenvoudig en kort is. In punt i) moeten de woorden must endorse worden gewijzigd in did endorse (in de verleden tijd). In punt 3 van het beschikkend gedeelte moet bij de eerste lijn: notes that the election of President Idriss Deby on 20th May 2001 was confirmed by the Chadian Constitutional Court on the 13th of June. Dit is omwille van de gewijzigde toestand, het is al gebeurd. Wij kunnen er dus niets meer aan veranderen. Dan is er een akkoord over een toevoeging van een punt 10 bis: calls on the Commission to examine the possibility of using the consultation procedure under the terms of Article 96 of the Cotonou Convention.

De Voorzitter
Hartelijk dank. Uw toelichting heeft dus betrekking op technische wijzigingen die op voldongen feiten berusten.

Sylla
Mijnheer de Voorzitter, het ligt niet in mijn bedoeling me tegen de voorgestelde wijzigingen van mevrouw Maes te verzetten. Integendeel, ik kan mij juist grotendeels in deze wijzigingen vinden. Ik ben evenwel van mening dat het debat dat hier gevoerd wordt niet echt betrekking heeft op de tekst waarover wij ons moeten uitspreken.
Ik zal zelf niet aan de stemming deelnemen omdat ik vind dat de verantwoordelijkheid van de westerse landen, Frankrijk in het bijzonder, in de tekst onvoldoende benadrukt wordt. Ik accepteer de wijzigingen van mevrouw Maes, maar zal zelf niet aan de stemming over Tsjaad deelnemen aangezien ik van mening ben dat de tekst niet ver genoeg gaat.

De Voorzitter
Mijnheer Sylla, u hebt het volste recht hiertoe en uw opmerking zal in de notulen worden opgenomen.
De eerste twee technische wijzigingen van mevrouw Maes zijn in de tekst opgenomen. De zin die zij zojuist voorlas betreft een mondeling amendement.
Zijn er collega's die bezwaar hebben tegen dit voorgestelde mondeling amendement?
Dat is niet het geval. Het wordt in de tekst opgenomen.
Tijdens de stemming over Afghanistan

Maes
Mijnheer de Voorzitter, wij dachten dat er nog over een deel van het punt 6, namelijk het allerlaatste, moest gestemd worden.

De Voorzitter
Nee, mevrouw Maes. Wij hebben de zin apart behandeld en in twee delen gestemd. Beide gedeelten zijn door de plenaire vergadering aangenomen.
Vóór de stemming over Angola

Ribeiro e Castro
Mijnheer de Voorzitter, ik wil niet zozeer een mondeling amendement voorstellen als wel een correctie. Als niemand daar bezwaar tegen aantekent zou ik graag een correctie aanbrengen in de gemeenschappelijke tekst. Ik heb het dan over de alinea waarin gesproken wordt van drie miljoen ontheemden als gevolg van de oorlog in Angola. De meest recente informatie van internationale organisaties en NGO' s wijst in de richting van vier miljoen. Ik zou dus willen voorstellen dat dit getal werd veranderd: vier miljoen in plaats van drie miljoen. Opnieuw: als niemand daar bezwaar tegen heeft.

De Voorzitter
Wij zullen in ieder geval niet beginnen met de stemming over de gezamenlijke resolutie. Allereerst zijn er twee resoluties van fracties die niet op de gehele tekst betrekking hebben. Ik stel voor dat de collega's hun gedachten laten gaan over het voorstel van de heer Ribeiro en dat wij in de tussentijd gaan stemmen over andere voorstellen. We zullen zien of de plenaire vergadering de technische wijziging die door onze collega is voorgesteld kan accepteren.
Betreffende de stemming over Angola

Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, om hier tot een zo breed mogelijke consensus te komen en zoveel mogelijk instemming te vinden stel ik een mondelinge aanvulling ter vervanging van de amendementen 2, 3 en 4 voor, een nieuwe paragraaf 5a met de volgende tekst - ik hoop dat u mij mijn gebrekkig Frans vergeeft, ik wist niet dat de Voorzitter hier Franstalig zou zijn:
"Veroordeelt alle gewelddadigheden jegens de burgerbevolking van de aanwezige strijdkrachten" .
Als dit wordt aangenomen, kan dit de amendementen 2, 3 en 4 vervangen.

De Voorzitter
Allereerst wil ik u laten weten dat uw Frans uitstekend is, mijnheer Swoboda. Nu zal ik ons Reglement toepassen.
Zijn er collega's die zich willen uitspreken tegen dit mondelinge amendement?
Dat is niet het geval.
Verslag (A5-0184/2001) van de heer Graefe zu Baringdorf, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een verordening van de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1259/1999 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (COM(2000) 841 - C5-0762/2000 - 2000/0335(CNS))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0180/2001) van mevrouw González Álvarez, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, over het voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een communautair mechanisme voor de coördinatie van interventies op het gebied van civiele bescherming in noodsituaties (COM(2000) 593 - C5-0543/2000 - 2000/0248(CNS))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0143/2001) van mevrouw Redondo Jiménez, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klassieke varkenspest (COM(2000) 462 - C5-0493/2000 - 2000/0214(CNS)
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Verslag (A5-0192/2001) van de heer Pérez Royo, namens de Commissie visserij, over het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de sluiting van het protocol tot vaststelling, voor de periode van 28 februari 2001 tot en met 27 februari 2004, van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie, als bedoeld in de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Islamitische Bondsrepubliek der Comoren inzake de visserij voor de kust van de Comoren (COM(2001) 173 - C5-0144/2001 - 2001/0088(CNS)
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)STEMVERKLARINGEN
Verslag-González Alvarez (A5-0180/2001)

Turchi
 - (IT) De natuurrampen en technologische en milieucatastrofes die met een zekere regelmaat hele regio' s van onze planeet treffen, zijn steeds opnieuw aanleiding tot oproepen om dringende maatregelen voor efficiëntere interventies van de civiele bescherming op communautair niveau. Dit voorstel voor een beschikking, dat ik kan steunen, is daarvan het resultaat.
Als rapporteur voor advies van de Begrotingscommissie wil ik benadrukken dat dit communautaire mechanisme voor gecoördineerde interventies voor civiele bescherming een permanent karakter heeft en bedoeld is om in noodsituaties onmiddellijk inzetbare steun te kunnen bieden. Er wordt namelijk binnen de Commissie een structuur gecreëerd waardoor de interventies van de lidstaten kunnen worden gecoördineerd.
Het mechanisme zal 1,5 miljoen per jaar kosten, die ten laste komen van de lijn B4-3300 "Communautaire samenwerking inzake civiele bescherming en milieurampen" . Daarvoor bestaat een andere rechtsgrondslag die een meerjarenprogramma (2000-2004) met een financiering van 7,5 miljoen mogelijk maakt. Conform de gemeenschappelijke verklaring van 20 juli 2000 heb ik opgemerkt dat deze extra uitgave verenigbaar is met rubriek 3 van de Financiële Vooruitzichten zonder dat dit ten koste gaat van de andere programma' s die momenteel worden gefinancierd.
Aan de andere kant heb ik nog steeds bedenkingen bij twee punten. Al in mijn verslag had ik de Commissie gevraagd die op te helderen: in de eerste plaats het onderscheid tussen de conjuncturele uitgaven van operationele aard, zoals de interventieteams en de evaluatie- en coördinatieteams, en de structurele uitgaven van administratieve aard; in de tweede plaats de risico' s van overlapping met de samenwerkingsprogramma' s op het vlak van de civiele bescherming, die ook voorzien in oefeningen, uitwisseling van deskundigen en mobilisering van specifieke vaardigheden.
In elk geval verdient dit voorstel voor een beschikking mijns inziens onze steun en daarom heeft mijn fractie voor gestemd.
Verslag-Redondo Jiménez (A5-0143/2001)

Klaß
Klassieke varkenspest is een van de plagen waardoor dieren in Europa worden getroffen. De voor mensen ongevaarlijke virusziekte bij varkens kan steeds opnieuw uitbreken omdat het virus in besmette kudden van wilde zwijnen in enkele regio' s van de EU blijft voortbestaan.
Bestrijdingsstrategieën moeten in tijden van rust, niet in tijden van crisis worden ontwikkeld. Preventieve maatregelen zijn het belangrijkst. Een uitbraak van de ziekte kan immers tot massale afslachting van dieren leiden.
Het vaccinatiebeleid van de EU staat door de recente uitbraak van mond- en klauwzeer in het middelpunt van de belangstelling. Het gebruik van traditionele vaccins gaat gepaard met lange periodes van volledige isolering van het vee van de betrokken regio' s.
Dat zou anders zijn als markervaccins konden worden gebruikt. Die worden momenteel nog ontwikkeld en verbeterd. Gevaccineerde dieren moeten van besmette dieren kunnen worden onderscheiden.
Mevrouw Redondo heeft over de kwestie van de klassieke varkenspest een evenwichtig en goed verslag voorgelegd. Ik ondersteun de eis van meer onderzoek naar en ontwikkeling van vaccins.
Markervaccins kunnen een zeer nuttig extra instrument zijn voor de bestrijding van de ziekte in gebieden met een groot aantal varkens. Massale afslachting van dieren kan daardoor worden vermeden. Bij epidemieën speelt hygiëne een grote rol. Voor de bereiding van voeder moeten strenge voorschriften gelden en er moet ook streng worden gecontroleerd.
Ik ben tegenstander van een totaal verbod op voeren met etensresten. Waardevolle voedingsstoffen worden dan vernietigd, louter omdat wij ze niet door verhitting hygiënisch zuiver kunnen maken.

Meijer
De productie van varkens is jarenlang sterk toegenomen. Plantaardige producten, die vroeger rechtstreeks door mensen werden gegeten, werden aan de varkens gevoerd, en die varkens werden vervolgens door de mensen opgegeten. De inzet was meer vlees en goedkoper vlees. Er werd veel te weinig gedacht aan dierziekten, dierenwelzijn en de gezondheid van de mensen. Als we onder kunstmatige omstandigheden en dicht opeengepakt grote aantallen slachtdieren fokken krijgen ziektes meer kans. Juist bij die overbevolking van de stallen en het door de handel veroorzaakte veelvuldige transport biedt preventief enten de enige kans om de uitbraak van ziektes te beperken. Toch blijft die voor de hand liggende veiligheidsmaatregel achterwege. De internationale handel eist vlees van niet-ingeënte dieren. Het is kortzichtig dat de Europese Commissie blijft meewerken aan een non-vaccinatiebeleid vooraf en massaslachtingen van gezonde dieren achteraf, en dat de rapporteur het daarmee eens is. Deze aanpak van de varkenspest verklaart de handel heilig en het dier vogelvrij. Dit voorspelt ook weinig goeds voor de toegezegde herbezinning over het vaccinatiebeleid na het einde van de huidige epidemie van mond- en klauwzeer. Als voorstander van preventief inenten en als tegenstander van onnodig slachten kan ik met het voorstel van de rapporteur niet instemmen.

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, ik moet uitleggen waarom ik geen stemverklaringen kan afleggen. Mijn moeder, 86 jaar oud, is op bezoek gekomen bij het Europees Parlement. Zij heeft de hele vergadering bijgewoond en gezegd: "Bravo, Carlo! Heel mooi dat Parlement, maar je spreekt wel een beetje te veel. Je moet minder stemverklaringen afleggen." Mijn moeder is en blijft mijn moeder, dus heb ik gedacht er goed aan te doen haar tevreden te stellen door geen stemverklaringen af te leggen. Vandaag tenminste niet!
(Applaus en luid gelach)

De Voorzitter
Mijnheer Fatuzzo, uit het applaus kan ik afleiden dat de plenaire vergadering bijzonder onder de indruk is van de wijsheid van uw moeder.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
(De vergadering wordt om 19.00 uur gesloten)
INHOUD
VERGADERING VAN DONDERDAG 14 JUNI 2001
Goedkeuring van de notulen van de vorige vergadering......................................................................5
Structurele maatregelen...................................................6
STEMMING..................................................................18
Rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid..............................30
ACTUALITEITENDEBAT 6
Conventie over biologische en giftige wapens 6
Situatie in de Centraal-Afrikaanse Republiek 6
Mensenrechten 6
Egypte 6
Nepal 6
Situatie in Angola 6
Civiele bescherming in noodsituaties 6
Gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klassieke varkenspest....................................................................59
Visserijovereenkomst EEG en de Islamitische Bondsrepubliek der Comoren 6
STEMMING 6
Onderbreking van de zitting 6

