Voorbereiding van de Europese Raad (18-19 juni 2009) (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de Europese Raad van 18 en 19 juni.
Alexandr Vondra
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik verwelkom deze gelegenheid zeer om ruim voor de volgende vergadering van de Europese Raad, die ik niet persoonlijk zal bijwonen, voor u te verschijnen. Uiteraard zijn de omstandigheden deze keer wat ongebruikelijk, nu een nieuwe Tsjechische regering op het punt staat benoemd te worden. Ik zal hier aan het eind van mijn verklaring nog iets meer over zeggen.
Laat ik eerst de voornaamste punten doornemen die op de agenda van de Europese Raad van juni staan, die wij als het voorzitterschap aan het voorbereiden zijn. Ik zal beginnen met de institutionele kwesties. In december 2008 heeft de Europese Raad een te bewandelen weg bepaald die het mogelijk zou moeten maken dat het Verdrag van Lissabon uiterlijk eind 2009 in werking treedt. Dit komt er in essentie op neer dat er wettelijke garanties en verzekeringen worden gegeven inzake een aantal kwesties die het Ierse volk bezighouden, in ruil waarvoor de Ierse regering zich ertoe verplicht om te proberen het Verdrag voor eind oktober te laten ratificeren.
Er wordt nog steeds gewerkt aan de tenuitvoerlegging van deze overeenkomst en ik ben in dit stadium niet in de positie om in detail te treden. Ik heb er alle vertrouwen in dat de komende Europese Raad in staat zal zijn om zijn kant van de afspraak na te komen.
Zoals u waarschijnlijk allemaal wel weet, wordt er morgen in de Tsjechische senaat over de ratificatie van het Verdrag van Lissabon gestemd. Ik ga midden in de nacht naar huis om er vanaf morgen vroeg bij te zijn. Ik ben van mening dat de uitslag van deze stemming een positieve boodschap zal sturen naar de andere lidstaten en enkele ongefundeerde angsten zal wegnemen. Ik werk er hard aan! Desondanks moeten de Tsjechische senatoren hoe dan ook onvoorwaardelijke onafhankelijkheid krijgen toegekend bij deze democratische besluitvorming. Het is duidelijk dat elke poging om druk op hen uit te oefenen contraproductief zou kunnen blijken te zijn.
Afgelopen december werd ook overeengekomen dat onmiddellijk na de verkiezingen voor het Europees Parlement in juni 2009 begonnen zal worden aan het proces van de benoeming van de toekomstige Commissie, met name van de voorzitter.
Ik ben me ten volle bewust van de standpunten die hier naar voren zijn gebracht over de wenselijkheid om het Europees Parlement op een adequate manier bij dit proces te betrekken. Het voorzitterschap zal uiteraard niet alleen nauw samenwerken met de lidstaten, maar ook met dit Parlement.
Ik zal nu enkele dingen over de economische en financiële crisis zeggen, die zeker een belangrijk deel van de agenda zal domineren, en over de noodzaak om een verder antwoord te vinden op de economische en financiële crisis.
De crisis heeft de acute noodzaak aangetoond om de effectiviteit van het toezicht en de regulering van de financiële instellingen te versterken en om de crisisbeheersingsmechanismen te verbeteren. We zijn reeds begonnen met dat te doen, zowel op EU- als op meer mondiaal niveau. In die context is de groep die door de heer De Larosière wordt voorgezeten met zeer interessante ideeën gekomen en de Commissie heeft afgelopen week een eerste reeks voorstellen ingediend. De komende weken worden er verdere voorstellen verwacht.
Deze worden en zullen besproken worden door de Raad Ecofin - en vandaag komt deze bijeen - en we willen tot eerste besluiten van de Europese Raad komen. Dat is een ambitieuze doelstelling en het is duidelijk dat er na juni aan verder moet worden gewerkt. Het is daarom van essentieel belang dat de Europese Raad van juni een sterk signaal kan geven dat de voorstellen die door de Commissie worden gepresenteerd snel aangenomen kunnen worden.
Meer in het algemeen zal de Europese Raad van juni de situatie op de financiële markten inventariseren en de effectiviteit van de tot nu toe genomen maatregelen beoordelen. Hij zal ook de maatregelen inventariseren die zijn genomen om de "reële" economie te steunen en in dit verband naar de werkgelegenheidssituatie kijken.
Donderdag, overmorgen, houden we in Praag een speciale Werkgelegenheidstop met de sociale partners waarin op deze belangrijke kwesties moet worden ingegaan. U zult later vandaag tijdens een speciaal debat gedetailleerd op de hoogte worden gebracht van de agenda van deze top.
Afgezien van de uitkomst van de top van donderdag in Praag en ook van de zeer interessante seminars en workshops die de afgelopen weken in de Tsjechische Republiek, in Zweden en in Spanje zijn georganiseerd, zal de Commissie zeer binnenkort, in de aanloop naar de Europese Raad van juni, ook een mededeling naar buiten brengen zodat we tegen de tijd van de Europese Raad een aantal interessante ideeën en aanbevelingen op tafel hebben liggen die we in overweging kunnen nemen.
Laat ik echter onderstrepen dat het hier niet gaat om de lancering van een grootse nieuwe werkgelegenheidsstrategie. We hebben er reeds een, de strategie van Lissabon voor groei en werkgelegenheid. We hebben onlangs de bestaande richtsnoeren voor werkgelegenheid nog eens bekrachtigd en landenspecifieke aanbevelingen aangenomen. Laat ik meer in het algemeen eraan herinneren dat het stimuleringspakket dat de Unie en de lidstaten sinds het einde van afgelopen jaar hebben aangenomen belangrijke bijdragen bevat om de werkgelegenheid te steunen.
Inzake klimaatverandering zal de Europese Raad van juni terugkomen op de voorbereidingen voor de top van Kopenhagen over klimaatverandering. Hij zal de geboekte vooruitgang inventariseren, zowel op internationaal niveau als wat ons eigen interne voorbereidingen betreft.
Dit is een ingewikkelde kwestie, vooral aangezien de onderhandelingen met onze internationale partners parallel lopen aan onze eigen interne discussies. Er was gisteren een topconferentie tussen de EU en Japan in Praag. Het is duidelijk dat er een flinke hoeveelheid financiering nodig is om een ambitieuze overeenkomst in Kopenhagen te schragen. De EU heeft zich ertoe verplicht om haar deel op haar schouders te nemen, waarvoor uiteraard ook een eerlijke overeenkomst over interne lastenverdeling nodig is.
Hoever we op de Europese Raad van juni gaan wat betreft de eigen interne regelingen van de EU zal heel erg afhangen van hoever onze internationale partners, met inbegrip van de VS, zijn gegaan en van de status van de onderhandelingen in het multilaterale kader. Laat ik benadrukken dat de EU nog steeds vastbesloten is om leiderschap te tonen, om zo een ambitieuze uitkomst in Kopenhagen te bereiken.
Het is in dit stadium tamelijk voorbarig om gedetailleerd te spreken over de agenda van de Europese Raad wat betreft de externe betrekkingen. Eind deze week worden er in Praag echter twee belangrijke topconferenties met derde landen gehouden: de top van het Oostelijk Partnerschap op 7 mei en de top "Zuidelijke corridor - Nieuwe Zijderoute" de dag erna. De kans is heel groot dat de Europese Raad zal praten over een vervolg op deze bijeenkomsten, die cruciaal zijn voor de belangen van de Unie voor de lange termijn.
Zo kunnen we ook enkele debatten verwachten over de trojkatopconferenties met Japan en Canada en andere belangrijke topconferenties en bijeenkomsten die reeds voor mei zijn gepland, die met Rusland inbegrepen. De agenda inzake de externe betrekkingen zal in elk geval worden geactualiseerd op grond van de huidige ontwikkelingen, namelijk de bijeenkomsten van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen in mei en juni, die naast de gebruikelijke agenda ook over defensie- en ontwikkelingskwesties zullen gaan.
Ik dank u voor uw belangstelling voor de agenda van de komende Europese Raad. Uw inspirerende commentaar en standpunten in de komende discussie zijn van harte welkom.
José Manuel Barroso
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren afgevaardigden, de volgende Europese Raad zal plaatsvinden in de maand waarin de Europese verkiezingen zullen worden gehouden. Deze belangrijke verkiezingen komen op een moment waarop veel burgers aan den lijve reële moeilijkheden ondervinden. Ik denk dan in de eerste plaats aan de gevolgen van de crisis voor de werkgelegenheid, een onderwerp waarover we later deze middag uitgebreid zullen kunnen praten.
Onze reactie op deze crisis moet zijn gebaseerd op onze fundamentele waarden - verantwoordelijkheid, solidariteit en sociale rechtvaardigheid. Deze crisis biedt ons een gelegenheid om ons Europese model voor een sociale en milieuvriendelijke markteconomie, dat op deze waarden is geïnspireerd, te herformuleren.
Alle overtuigde Europeanen zullen daaraan moeten meewerken. Ze moeten uitleggen waarom Europa zo belangrijk is, waarom de burgers moeten participeren en waarom ze moeten stemmen.
Dames en heren afgevaardigden, u kunt met recht trots zijn op hetgeen u bereikt heeft. De wetgevingsperiode die we nu gaan afsluiten toont een heel gunstige balans. Het Parlement heeft laten zien dat het vastberaden is om concrete resultaten te bereiken voor de burgers. En het heeft bewezen over een ambitieuze visie te beschikken aangaande onze gemeenschappelijke toekomst.
De nalatenschap van deze vijf jaar is indrukwekkend. Er zijn historische beslissingen genomen in de strijd tegen klimaatverandering en bij het verbeteren van onze energiezekerheid. Er zijn ook maatregelen genomen die rechtstreekse gevolgen hebben voor de veiligheid en de vrijheid van de burgers, dan wel voor deze zelfde burgers nieuwe mogelijkheden hebben geschapen.
Er zijn verreikende hervormingen doorgevoerd op het gebied van de interne markt, de sociale agenda, telecommunicatie, energie, het milieu, justitie en binnenlandse zaken. De modernisering van Europa die zo is ondernomen draagt op al deze punten onmiskenbaar het stempel van dit Parlement.
De afgelopen weken nog heeft u onder het Tsjechisch voorzitterschap overeenstemming bereikt over een groot aantal cruciale onderwerpen. Onder datzelfde Tsjechische voorzitterschap zijn er tot nu toe bijna vijftig wetgevingsvoorstellen van de Commissie via de medebeslissingsprocedure definitief goedgekeurd.
Staat u mij toe een aantal van die voorstellen te noemen - en dan gaat het om voorstellen die een centrale plaats innamen op de agenda van de door mij voorgezeten Commissie. Ik noem hier de interne energiemarkt, de veiligheid op zee, maatregelen voor het verbeteren van de regelgeving voor en het toezicht op de financiële markten, het pakket herstelmaatregelen ten bedrage van 5 miljard euro om van Europa een duurzame economie te maken.
Ik wil het Parlement en het Tsjechisch voorzitterschap onder leiding van premier Topolánek en vicepremier Vondra graag gelukwensen met al hetgeen is bereikt. Ik ben ervan overtuigd dat dit werk tot het einde van de maand juni zal worden voortgezet.
We moeten de kiezers in dit Europa van de resultaten duidelijk en overtuigd toespreken. Zo geven we deze ambitieuze en zelfverzekerde Europese Unie een nieuw elan. Daar heeft Europa behoefte aan. Het moet ervoor zorgen dat dit crisis- en overgangsjaar een jaar wordt waarin we actiever, vindingrijker en vastberadener optreden dan ooit.
Dat is onze benadering voor de Europese Raad van juni. We kunnen het ons niet veroorloven om nu het tempo te verlagen. We moeten slagen - juist ten behoeve van Europa. Ik zal het daarom nu niet over andere kwesties hebben - vicepremier Vondra heeft die overigens al aangeroerd - zoals de Raad voor het Oostelijk Partnerschap, hoe belangrijk ook. Ik wil me nu concentreren op de beleidsgebieden die volgens mij de prioriteiten voor de Europese Raad van juni moeten vormen.
(EN) De Europese Raad zal worden opgeroepen stappen te zetten op het gebied van een aantal kwesties van essentieel belang voor de komende maanden en jaren.
Hij zal worden opgeroepen het werk voort te zetten om ervoor te zorgen dat het Verdrag van Lissabon in werking kan treden. De Europese Unie heeft de voordelen van dit verdrag nodig. We moeten daarom het institutionele pakket doorvoeren waarover afgelopen december overeenstemming is bereikt en dat door dit Parlement wordt gesteund: zorgen voor de juridische garanties waardoor het referendumproces in Ierland verder kan en de juiste stappen zetten om een soepele overgang en institutionele stabiliteit te garanderen.
Inzake de klimaatverandering moeten we de vaart erin houden om in december in Kopenhagen een ambitieuze overeenkomst te kunnen sluiten. We hebben aangetoond dat het mogelijk is stevige, geloofwaardige doelen te stellen. Nu is het tijd om anderen aan te moedigen een zelfde ambitieniveau na te streven, en te laten zien dat we bereid zijn hulp te bieden aan hen die dat nodig hebben. Kortom, we moeten het huidige momentum aangrijpen om tot een waarlijk mondiaal resultaat te komen.
De Europese Raad zal zich onvermijdelijk weer vooral bezighouden met de economische crisis. De Europese Unie moest zich vanaf het begin richten op de uiteenlopende problemen die de crisis opwierp: de onmiddellijke financiële situatie stabiliseren; het vertrouwen in het financiële systeem heropbouwen; zorgen dat de banken weer geld gingen uitlenen; zorgen voor internationale actie in overeenstemming met de wereldwijde impact van de crisis; en directe hulp bieden aan hen die werkloos zijn geraakt of hun baan dreigen te verliezen.
Van nu tot aan de Europese Raad zal de meeste aandacht uitgaan naar twee thema's. Het eerste is het voortdurende werk aan een nieuw regelgevings- en toezichtstelsel: een stelsel dat zowel het algemene publiek als investeerders vertrouwen inboezemt. Het gaat er hierbij niet alleen om dat we een steviger stelsel voor de lange termijn neerzetten om te voorkomen dat we onze economie ooit nog op dezelfde wijze in de waagschaal stellen, het gaat er ook om dat we nú zorgen dat het vertrouwen terugkeert en dat we de markten en het publiek laten zien dat de Europese Unie weet wat er moet gebeuren.
Vorige week hebben we onze voorstellen over hedgefondsen en private equity gedaan, alsmede over beloningen voor bestuurders. Uit deze voorstellen blijkt ons vermogen om de leiding te nemen met betrekking tot de hervormingen die in de G20 zijn afgesproken, en om een voorbeeld te stellen voor de maatregelen die we de komende maanden van onze internationale partners verwachten. De Commissie is zelfs het eerste uitvoerend orgaan ter wereld dat met concrete voorstellen voor deze zeer complex liggende en ingewikkelde kwesties komt. De Commissie, het Parlement en de Raad zullen de komende maanden nauw moeten samenwerken om overeenstemming over deze voorstellen te bereiken.
De volgende stap is om in detail uit te werken hoe we het toezicht op Europees niveau willen regelen. Het heeft geen zin er moeilijk over te doen: het huidige systeem van nationaal toezicht heeft gefaald. Daarom heb ik de groep-De Larosière ingesteld om input te geven over hoe een doelmatige Europese structuur voor toezicht er uit zou kunnen zien. Eind mei zal de Commissie haar blauwdruk presenteren voor de organisatie van een stelsel van financieel toezicht in Europa. Ook hier zou ik graag zien dat Europa op het wereldtoneel een voortrekkersrol vervult.
Het tweede hoofdthema is, vanzelfsprekend, de werkgelegenheid. We zullen het straks hebben over de Werkgelegenheidstop. Ik kan nu al meedelen dat de Commissie na deze top zal komen met een gedetailleerde mededeling voorafgaand aan de Europese Raad van juni. Ik ben de stellige mening toegedaan dat de Europese Unie er alles aan moet doen om hen die het zwaarst te lijden hebben onder deze crisis te helpen.
Onze aanpak van de crisis kan niet zich beperken tot technische maatregelen gericht op problemen in regelgeving, maar moet zichtbaar geworteld zijn in onze kernwaarden: waarden als solidariteit, sociale rechtvaardigheid en verantwoordelijkheid, alsmede onze verantwoordelijkheid jegens toekomstige generaties. We moeten deze gelegenheid aangrijpen om de fundamenten te leggen voor een geheel eigen Europese versie van een sociale en ecologische markteconomie.
Dat moet volgende maand de centrale boodschap zijn van de Europese Raad: een actieve, toekomstgerichte Europese Unie, die hard werkt ten behoeve van de burgers en het vertrouwen van die burgers verdient.
Joseph Daul
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, beste collega's, de Europese Raad die het Tsjechisch voorzitterschap moet afsluiten is zowel wat de datum als wat de inhoud betreft nog wat vaag. Onze opdracht vandaag is daarom vrij lastig, al is dit natuurlijk wel een gelegenheid om aan het einde van deze zittingsperiode duidelijk te maken wat onze prioriteiten zijn. De Europese Raad van juni zal om te beginnen een nieuwe voorzitter van de Commissie moeten benoemen, en daarbij rekening houden met de resultaten van de Europese verkiezingen.
Net als in 2004 zal de fungerend voorzitter van de Raad verzocht worden iemand uit de belangrijkste Parlementaire fractie als kandidaat voor die belangrijke functie voor te dragen. En dan is het aan dit Parlement om zich op 15 juli over deze keuze uit te spreken. Dat zal een van de eerste belangrijke politieke daden in de nieuwe wetgevingsperiode zijn.
Beste collega's, de burgers klagen vaak dat Europa geen gezicht heeft. Wij willen Europa zo'n gezicht geven door een einde te maken aan het roterend voorzitterschap en een stabiele Europese Raad te creëren. Zo staat het ook in het Verdrag van Lissabon, en dat zou een positieve ontwikkeling zijn. Het is echter ook zo dat de voorzitter van de Commissie, die een mandaat van vijf jaar heeft, Europa al een gezicht geeft dat iedereen kent, terwijl de Voorzitter van het Europees Parlement de stem van 500 miljoen burgers belichaamt. De Europese Raad van juni zal functioneren op basis van het wettelijk kader zoals dat door het Verdrag van Nice is gecreëerd. Het lijkt erop dat sommige lidstaten het liefst pas institutionele beslissingen zullen nemen - en dan zeker een beslissing als de benoeming van de voorzitter van de Commissie - als het Verdrag van Lissabon eenmaal van kracht is.
Het is echter zo dat we helaas nog niet weten wanneer - en of - het Verdrag van toepassing zal zijn. Duidelijk is evenwel dat we het Verdrag dat nu van kracht is zonder aarzeling dienen toe te passen. Hebben we de Europese verkiezingen uitgesteld op grond van het gegeven dat het Verdrag van Lissabon gunstiger is voor het Parlement? Nee. En onze fractie verwacht van de Raad dat hij snel duidelijk maakt wat hij op institutioneel vlak wil - hoe eerder hoe beter.
Zo hopen de afgevaardigden van de Europese Volkspartij ook van ganser harte dat de - naar verwachting - morgen te houden stemming in de Tsjechische senaat de deur zal openen voor een spoedige ratificatie van het Verdrag van Lissabon door het land dat thans de Raad voorzit. Dat zou een geweldig cadeau voor de 1e juli zijn, mijnheer Vondra.
Ik wil u overigens graag vertellen, mijnheer Vondra, hoezeer wij onder de indruk zijn van de wijze waarop u gedurende de eerste maanden van uw voorzitterschap - in heel moeilijke omstandigheden - uw taken hebt waargenomen, of het nu ging om de energiecrisis met Rusland en Georgië of de financiële crisis. U heeft laten zien hoe belangrijk het is dat het Europees beleid continuïteit vertoont. En u heeft bij de Europa/VS-Top met Barack Obama laten zien hoe belangrijk het is dat onze landen in hun betrekkingen met onze belangrijkste partners een gesloten front vormen. Ik hoop dat we het Tsjechisch voorzitterschap in eenzelfde positieve en constructieve sfeer kunnen afsluiten. Uiteindelijk is het de geloofwaardigheid van de Europese Unie die hier op het spel staat.
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, de Europese Raad zal beslist aandacht besteden aan de laatste ontwikkelingen in de context van de financiële crisis en de maatregelen die op verzoek van Europa zijn doorgevoerd om de internationale financiële circuits een ethisch kader te verschaffen. Ik wil met betrekking tot dit laatste punt graag aangeven dat ik heel blij ben met de meest recente voorstellen van de Commissie, met name als het gaat om gouden handdrukken, de aan de handelaren uitgekeerde bonussen en speculatieve fondsen. Dat zijn maatregelen die de goede kant opgaan, door de financiële markten regels op te leggen die ons zullen helpen zo vlug mogelijk weer groei en banen te creëren. Maatregelen dus, die opnieuw aantonen dat degenen die de Europese Commissie en de Europese Unie er - vaak op demagogische wijze - van beschuldigen niets of te weinig te doen, zich vergissen en onze medeburgers misleiden.
Tegen de tijd dat we dit voorzitterschap hebben afgesloten om de beurt aan de Zweden te geven, zullen de Europeanen zich via Europese verkiezingen hebben uitgesproken. Ik hoop dat de keuzen die zij daarbij gaan maken ons zullen helpen de belangrijke opdrachten die ons wachten samen te aanvaarden.
Hannes Swoboda
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ten eerste wil ik u, mijnheer Vondra, hartelijk danken voor uw persoonlijke betrokkenheid, aangezien het alleen dankzij uw persoonlijke betrokkenheid mogelijk is geweest om tijdens het Tsjechische voorzitterschap toch nog omvangrijke wetgevingspakketten aan te nemen. Daarvoor wil ik u hartelijk bedanken.
Ik wil echter voortborduren op wat u hebt gezegd, namelijk over de benoeming van de nieuwe Commissie. U hebt gezegd dat u het Parlement zult raadplegen. Ik wil u of de Raad meteen vandaag een advies geven: u weet heel goed, en voorzitter Barroso weet het ook, dat we een koerswijziging willen. We willen een koerswijziging, we willen een Commissie die meer aandacht heeft voor het sociale dan tot dusver het geval is geweest.
Helaas, mijnheer de voorzitter van de Commissie, is dat wat de heer McCreevy ten aanzien van de hedgefondsen heeft voorgesteld, niet wat Poul Nyrup Rasmussen heeft voorgesteld en wat we zouden kunnen accepteren. De Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten schijnt het te steunen. Wij staan niet positief tegenover een dergelijke richtlijn, die volgens het procedé van Zwitserse kaas is gemaakt, met andere woorden meer gaten dan substantie. Op dit punt kunnen we de heer McCreevy niet ons vertrouwen schenken.
Ik wil nog even terugkomen op uw raadpleging van het Parlement, die u, zoals opgemerkt, reeds vandaag zou kunnen houden. Een beslissing over de richting die we inslaan, betekent voor ons dat het sociale veel sterker in het werk van de Commissie, maar ook van de Raad, vertegenwoordigd moet zijn. Vanuit ons standpunt moet u een kandidaat ook het vertrouwen en de bevoegdheid geven om de sociale kracht op de voorgrond te stellen.
Voor het geval dit te abstract blijft: als Sociaal-democratische Fractie hebben we in een standpuntnota met de titel "Voor een Europa van sociale vooruitgang" deze dingen vastgelegd. Dat gaat van de wijziging van de detacheringsrichtlijn tot het Sociaal Protocol, dat in aanvulling op de Verdragen, in aanvulling op Lissabon, ook duidelijk de sociale dimensie van dit Europa moet vasthouden. Dit verschilt wel degelijk, mijnheer Daul, van de nota waarover de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten het onlangs in Warschau eens is geworden. Als je beide nota's vergelijkt, is er een enorm verschil. Wij spreken ons eenduidig uit voor de sociale markteconomie en "sociaal" is drie maal onderstreept. De PPE-DE-Fractie stelt in haar nota de ene keer de sociale markteconomie centraal en de andere keer de vrije, ongebreidelde, ongereguleerde markteconomie. Dat is niet wat we willen en dat is het verschil tussen de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten en onze fractie.
Dan wil ik nog kort iets zeggen over de economische situatie, die u aan de orde hebt gesteld. Poul Nyrup Rasmussen zal dit duidelijk en onomwonden onder woorden brengen. In aanvulling op deze activiteit, die Martin Schulz op het moment in heel Europa propageert en bevordert - daarom bij dezen ook de verontschuldigen van de heer Schulz - wil ik het nog eens heel duidelijk stellen: de economische crisis heeft opnieuw duidelijk gemaakt dat het gebrek aan coördinatie op het gebied van het economische beleid, waarvoor niet alleen de Commissie, maar ook de Raad verantwoordelijk is, mede bijdraagt aan de zwakke manier waarop wij met de crisis omgaan. De crisis was anders ook wel gekomen, maar dat we niet voldoende instrumenten hebben om er iets tegen te doen, dat we met de eurofondsen nog steeds geen vooruitgang hebben geboekt, is iets dat we ten zeerste betreuren.
Het laatste punt dat ik aan de orde wil stellen, omdat het van bijzonder belang is voor mij persoonlijk, is de stijgende jeugdwerkloosheid. Commissaris Špidla heeft heel duidelijk gezegd: nu komt er een generatie jonge mensen op de arbeidsmarkt, en waar worden ze mee geconfronteerd? Hoge jeugdwerkloosheid! Daarom moeten we daar allemaal iets tegen doen. Wij allen samen, de Raad, de Commissie en de individuele regeringen moeten zich tot het uiterste inspannen om ervoor te zorgen dat werkloosheid niet het eerste is wat jongeren ervaren wanneer ze de arbeidsmarkt betreden, maar onderwijs en voortgezet onderwijs, zodat ze beter op de arbeidsmarkt zijn voorbereid. We moeten deze boodschap aan de jeugd gezamenlijk uitzenden, omdat dit van het grootste belang is, ook voor de sociale stabiliteit van onze samenleving.
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, we kijken uit naar de komende Europese Raad met een zeker mate van ongerustheid die door ambitie in toom wordt gehouden. Een belangrijk agendapunt is natuurlijk de nominatie van de volgende voorzitter van de Commissie, maar deze nominatie kan niet op zichzelf worden gezien. De voorzitter wordt bijgestaan door de commissarissen en gezien de impasse rondom het Verdrag van Lissabon weten we nog niets over hoe deze posten bekleed zullen gaan worden.
Dus als we de burgers van Europa vragen om over vier weken hun nieuwe Europese parlementsleden te kiezen, is dat tegen een achtergrond van onzekerheid en lopen we het risico dat dit vacuüm wordt opgevuld door het opportunisme van de tegenstanders van Europa. Het is nu tijd om duidelijk te maken hoe we verder zullen gaan. De heer Daul heeft benadrukt dat hij vindt dat de grootste fractie de voorzitter van de Commissie moet voordragen, zoals vijf jaar geleden ook is gebeurd. Mijn fractie kan zich in die logica vinden. De volgende voorzitter van de Commissie, wanneer hij of zij ook wordt benoemd, moet bekend zijn met de juridische basis en het tijdschema voor de benoeming van het college van commissarissen. Het zou in de lijn van de logica liggen om alle benoemingen ofwel op basis van Nice ofwel op basis van Lissabon te doen. Dat is het soort zekerheid dat de burgers nodig hebben. Die lidstaten die het Verdrag van Lissabon nog moeten ratificeren, zouden tot actie moeten overgaan zodat die afspraak eenvoudiger te maken is. De Tsjechische senaat stemt morgen over het Verdrag, waarbij een drievijfde meerderheid is vereist. Uitgaande van instemming komt het document terecht op het bureau van de heer Klaus. Hij zou het dan onmiddellijk moeten ondertekenen.
Fungerend voorzitter, uw voorzitterschap is niet slecht geweest. Zoals de heer Barroso aangaf is een aantal wetgevingsinitiatieven met succes tot uitvoering gebracht, maar - ondanks de inspanningen van u en uw team, mijnheer Vondra, en we wensen u verder het beste - het belangrijkste gegeven is dat we voor het eerst een eurosceptische voorzitter van de Raad hebben gehad, alsmede de val van een kabinet halverwege het voorzitterschap. Bovendien, en het spijt me dit te moeten zeggen, zal het wel enige tijd duren voordat we het sculptuur Entropa vergeten zijn, hoe graag we dat ook zouden willen. Laat de Raadsvoorzitter, wanneer hij op de top de voorzittersstoel van de premier overneemt, zijn termijn daarom positief afsluiten. Laat hem zijn ondertekening van het Verdrag van Lissabon bevestigen.
Hoe belangrijk Lissabon ook is, deze Europese verkiezingscampagne zal er niet door worden gedomineerd. De kiezers in Europa zijn minder geïnteresseerd in constitutionele kwesties dan in praktische oplossingen voor de problemen waar ze voor staan, en ik dring er dan ook bij u op aan deze problemen op de top te bespreken. De Europese economie kraakt nog steeds in haar voegen onder de last van de recessie, en de burgers moeten weten hoe we die last zullen verlichten. Mijn fractie ziet de voorstellen van de Commissie over hedgefondsen wat dat betreft als een eerste goede stap. Het milieu van Europa blijft, met een dreigende klimaatchaos, onder enorme druk staan en de kiezers moeten kunnen zien dat de Europese Unie de leiding kan nemen bij de strijd tegen die dreiging. De Europese waarden worden ondermijnd doordat de mensenrechten vlak buiten de Unie op grote schaal worden geschonden, en men moet begrijpen dat de Europese Unie vastberaden blijft deze misstanden recht te zetten. Dit zijn de uitdagingen van onze tijd. Deze verkiezingscampagne moet laten zien dat Europa opgewassen is tegen deze taak en dat het alleen Europa is dat daartoe de middelen bezit.
Brian Crowley
- Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, voorzitter van de Commissie, de bijeenkomst van de Raad volgende maand zal met name gericht zijn op economische aangelegenheden in de Europese Unie. Er moeten voorstellen worden uitgewerkt waarmee de economische situatie wordt hersteld. Deze voorstellen moeten onmiddellijk ten uitvoer worden gebracht om de economie een nieuwe impuls te geven.
(EN) Wanneer we vandaag spreken over toekomst van Europa, is het zo dat 99 procent van de mensen tot wie we spreken, of tot wie we beweren te spreken, de toekomst van Europa absoluut ondergeschikt vinden aan die van henzelf. Zij maken zich druk om de economische situatie en de onzekerheid die er momenteel heerst. In het Parlement, en zelfs in de instellingen van de Europese Unie, zijn we vaak veel te veel bezig met het ene na het andere ideologische lapmiddel, in plaats van ons te buigen over de reële en zware problemen van mensen.
Ik ben van mening dat de Commissie en de Raad in hun eerste reactie op de economische crisis geweldig leiderschap hebben getoond. Resolute, snelle actie om het bankstelsel te stabiliseren; resolute, snelle actie om een zekere mate van zekerheid en vertrouwen te creëren in de werking van de markten binnen de Europese Unie; en, bovenal, ambitie: een ambitieus perspectief op de toekomst. Niet wachten of reageren op gebeurtenissen elders, maar zelf bepalen wat er gebeurt.
In plaats van dan weer de ene en dan weer de andere commissaris verwijten te maken, en in plaats van partijpolitiek te bedrijven, zoals sommigen op dit gebied hebben geprobeerd, zouden we moeten proberen de krachten te bundelen om de beste reactie te bepalen en een nieuwe weg voorwaarts uit te stippelen. Daarbij moeten we innovatief zijn en creatief, en, wat het allerbelangrijkst is: we moeten eerlijk zijn tegenover de mensen over wat we wel en wat we niet kunnen waarmaken. Er wordt veel te veel in soundbites gesproken en op het publiek gespeeld en we houden ons onvoldoende bezig met de feitelijke kwesties die zich voordoen.
We hebben in het verleden fouten gemaakt; dwalen is menselijk, zoals het speekwoord zegt. Maar nog belangrijker is de wijsheid dat we altijd naar de sterren kunnen reiken. Dat is het soort ambitie dat we nu nodig hebben om ervoor te zorgen dat we de economische situatie in de Europese Unie kunnen verbeteren, nieuwe werkgelegenheid kunnen creëren, alsmede nieuwe hoop en nieuwe kansen zodat de collectieve wijsheid, de collectieve kracht en de collectieve macht waar de Europese Unie nu voor staat ten goede kunnen worden gebruikt, niet enkel binnen Europa maar in de hele wereld; zo kunnen we een voorbeeld stellen voor wat er moet gebeuren.
Ten slotte wil ik de huidige fungerend voorzitter van de Raad, de heer Vondra, bedanken voor zijn voortdurende bijdrage aan het debat alhier, voor de respectvolle en wellevende wijze waarop hij ons steeds heeft bejegend en voor het feit dat hij, ondanks de moeilijke politieke omstandigheden in zijn vaderland, het programma voor het Tsjechische voorzitterschap is blijven uitvoeren.
Afrondend wil ik nog zeggen dat ik bij de strijd om de komende verkiezingen niet in de luxe positie van veel anderen verkeer die op een lijst staan. Ik moet er iedere dag op uit om gewone mensen te ontmoeten en heb het dan over hun alledaagse zorgen. Zij maken zich druk om hun banen, hun hypotheken en de toekomst van hun kinderen, en dat is dus waar wij ons ook mee bezig zouden moeten houden.
Monica Frassoni
namens de Verts/ALE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, morgen besluit u of u het Verdrag van Lissabon zult goedkeuren of niet. Wij hopen uiteraard dat u ons uit deze netelige situatie zult verlossen.
Dit gezegd hebbende, kunnen wij niet anders dan opmerken dat de situatie waarin wij ons bevinden opnieuw aantoont dat de procedure voor de herziening van de Verdragen volstrekt tekortschiet. Deze procedure met eenparigheid van stemmen is een vergissing. Dit Parlement maakte al in 1984 een speerpunt van dit onderwerp en stelde voor, samen met Altiero Spinelli, dat de Verdragen bij meerderheid van stemmen zouden worden geratificeerd en dat wie ze niet wilde ratificeren rustig naar de uitgang zou worden begeleid met een akkoord over de wijze waarop men verder zou gaan. Dat zou volgens ons een constitutionele hervorming zijn geweest die voldoet aan de eisen van onze tijd en ik vrees dat dit Parlement in deze zittingsperiode, door zich te schikken naar deze slechte procedure, werkelijk de kans heeft laten lopen om de motor te zijn van de integratie en van de positieve herziening van de Verdragen.
De fungerend voorzitter heeft erop gewezen dat de volgende Europese Raad na de verkiezingen zal plaatsvinden - dat klopt - en hij heeft tevens gezegd, en velen van ons hebben het herhaald, dat deze Europese Raad de nieuwe voorzitter van de Commissie zal moeten benoemen. Wij vinden dat evenwel niet noodzakelijk, vooral als niet duidelijk is wat er met het Verdrag gaat gebeuren. Wij vinden dat ofwel de hele Commissie, met inbegrip van haar voorzitter, moet worden benoemd volgens de regels van het Verdrag van Nice, ofwel de voorzitter en ook de Commissie moet worden benoemd volgens de regels van het Verdrag van Lissabon. Ik denk dat het verkeerd zou zijn er maar een soort "ratatouille" van te maken; daarmee zouden de kiezers en de burgers bedrogen worden, omdat het eens te meer zou aantonen dat deze instelling niet meer is dan een voetveeg als de belangen van de lidstaten en de regeringen in het geding zijn.
Mijnheer Swoboda, u heeft heel voorzichtig een beetje kritiek uitgeoefend op het beleid van Commissievoorzitter Barroso, maar ik zou nog eens willen herhalen wat onze fractie al zo vaak gezegd heeft: als wij willen voorkomen dat het beleid van voorzitter Barroso in dit Parlement opnieuw door een meerderheid achter zich krijgt, dan moeten we niet alleen de verkiezingen winnen, maar ook een andere kandidaat of kandidate voorstellen. Uw fractie weigert echter dat te doen en natuurlijk heeft voorzitter Barroso dan dus geen enkele concurrentie in deze campagne. Mijns inziens is dit een zeer ernstige vergissing, waarvoor ik vooral uw fractie verantwoordelijk houd. Niet de arme mijnheer McCreevy is namelijk het probleem, maar de benadering van deze hele zittingsperiode, de verrichtingen van sociaaldemocraten zoals de heer Verheugen en andere zaken waarover wij, net als u, niet te spreken waren in deze zittingsperiode.
Ik wil nog heel snel twee dingen zeggen over de kwestie van het leiderschap, of veronderstelde leiderschap, van de Europese Unie op het gebied van de klimaatverandering. Eén ding is overduidelijk: de Raad heeft geen geld op tafel willen leggen. Daarom hebben we nu geen akkoord. Het is namelijk zonneklaar dat we in Kopenhagen geen enkel akkoord zullen bereiken als wij niet met een goede deal komen - 100 miljard euro - voor de landen die maatregelen moeten treffen ter aanpassing aan en matiging van de klimaatveranderingen, ook al zouden de Verenigde Staten met ons meegaan Wij zijn het immers die zo hoog opgeven van ons leiderschap. Als wij er niet in slagen dat geld op tafel te krijgen en die maatregelen door te voeren, zullen wij er niet in slagen een overeenkomst te sluiten en dan zullen het de Europeanen zijn die daarvoor het meest verantwoordelijk zijn.
Dan nog een opmerking over de crisis op de financiële markt. Ik zou erop willen wijzen dat wij een beetje inconsequent zijn. Aan de ene kant zeggen we namelijk dat we de financiële markt absoluut moeten sturen, moeten beteugelen, moeten reguleren. Aan de andere kant, wanneer wij bijvoorbeeld aan Caricom, de Caribische gemeenschap, voorstellen een overeenkomst te sluiten, wat stellen we dan voor? De volledige liberalisering van de lopende rekeningen van alle inwoners, van de kapitaalrekeningen van de beleggers, van de praktisch ongelimiteerde activiteiten zonder regels voor de financiële diensten. En zowel waar het gaat om financiële diensten als waar het de klimaatverandering betreft, nemen we dus regelgeving aan die we vervolgens echter niet kunnen handhaven in onze binnenlandse en buitenlandse betrekkingen. Gebrek aan consistentie is op dit moment naar mijn mening het echte probleem van de Europese Unie.
Ilda Figueiredo
namens de GUE/NGL-Fractie. - (PT) Voorzitter, tijdens de aanstaande Raad moet de ernst van de economische en sociale situatie aan de orde worden gesteld die veroorzaakt is door de crisis van het kapitalisme en het neoliberale beleid. De leiders van de Europese Unie kunnen niet langer hun verantwoordelijkheden ontlopen. Dat geldt ook voor iedereen die de bescherming van de productie en de sociale en arbeidsrechten naar het tweede plan hebben verschoven, om prioriteit te geven aan het liberalisme van de strategie van Lissabon, het Stabiliteitspact en de aanpak van de Europese Centrale Bank, met zijn schijnautonomie die uiteindelijk alleen de belangen diende van de economische en financiële groepen.
De huidige vooruitzichten van de Europese Commissie - een daling dit jaar van het bbp met vier procent, pas in 2010 een stabilisering, in deze twee jaar het verlies van 8,5 miljoen banen, een verwacht werkloosheidscijfer van 11 procent - zijn zeer ernstig en tonen de ineffectiviteit aan van de maatregelen die tot dusverre genomen zijn.
Wie kan onverschillig blijven ten aanzien van deze exponentiële groei van de werkloosheid, die kan oplopen tot 30 miljoen werklozen in de Europese Unie? Het is daarom nodig op Europees niveau onmiddellijk te breken met het neoliberale beleid, dat de kapitalistische crisis slechts verergerd heeft. Er moet onmiddellijk prioriteit gegeven worden aan het scheppen van banen met rechten, aan het beschermen van de productie in de Gemeenschap, aan de verbetering van de openbare diensten en aan de rechtvaardige verdeling van de inkomsten, om de armoede te bestrijden. Het wordt tijd dat economische en sociale cohesie meer wordt dan slechts een inhoudsloze term en dat er een einde komt aan het principe van 'redde wie zich redden kan'.
We hebben een aanvullende communautaire begroting nodig om solidariteit te kunnen waarmaken en meer steun te kunnen verlenen aan de mensen die het zwaarst getroffen zijn en aan de meest kwetsbare economieën. We moeten banen met rechten scheppen voor jongeren, vrouwen en werklozen, de koopkracht van de burgers verbeteren, de vraag stimuleren en de micro-, kleine en middelgrote ondernemingen steunen.
We moeten niet langer willen vasthouden aan het ontwerpverdrag van Lissabon en in plaats daarvan het soevereine besluit van de Ierse bevolking respecteren.
We moeten niet langer willen vasthouden aan de prioriteit van de financiële sector en in plaats daarvan een halt toeroepen aan de belastingparadijzen en prioriteit geven aan de productieve sectoren van de Europese Unie, het Stabiliteitspact opheffen en dit vervangen door een pact voor sociale ontwikkeling en vooruitgang.
We moeten niet langer regels willen liberaliseren en de arbeidsmarkt flexibiliseren en in plaats daarvan inzetten op overheidsinvesteringen om de productieve sectoren te stimuleren, ontslagen te voorkomen, de gemiddelde werkdag te verkorten zonder verlies van inkomen, de werkloosheid terug te dringen, en kwalitatief goede openbare diensten op het gebied van gezondheidszorg, onderwijs en opleiding, onderzoek, wonen, justitie en milieu voor iedereen toegankelijk te maken.
Dat is wat de bevolking van onze landen van ons verwacht. Als u wilt dat er meer burgers aan de Europese verkiezingen meedoen, geeft u dan het antwoord dat de arbeiders en bevolking van onze landen wensen en verdienen.
Hanne Dahl
namens de IND/DEM-Fractie. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, de Werkgelegenheidstop was eigenlijk gepland op 7 mei in Praag. Bij de voorjaarstop van de afgelopen jaren was werkgelegenheid, zoals we allemaal weten, een vast punt op de agenda, waarbij de regeringsleiders van de EU-lidstaten hebben gesproken over de zogenaamde Lissabonstrategie, het EU-plan voor meer en betere banen. Dit was ook het platform waar vertegenwoordigers van sectoren binnen de arbeidsmarkt de mogelijkheid hebben gehad om hun visie op werkgelegenheid te presenteren. Het was echter niet de bedoeling dat dit zou uitgroeien tot een grote gezamenlijke top over de toenemende werkloosheid in Europa. In plaats daarvan is er het trojkaoverleg, dat veel minder ambitieus is. De leiders van de EU kiezen er met andere woorden voor om geen duidelijke signalen af te geven in de aanloop naar de verkiezingen voor het Europees Parlement, wat vermoedelijk ook de opzet was.
Tijdens een vergadering met de secretaris-generaal van het Europees Verbond van Vakverenigingen, John Monks, werd mij duidelijk gemaakt dat de afgelasting een zeer negatief signaal afgeeft aan werknemers. De heer Monks twijfelt er niet aan dat de indruk wordt gewekt dat de Europese leiders niet bezorgd genoeg zijn over de werkloosheid. Werknemers hebben geen mogelijkheid om op het hoogste niveau te worden gehoord. Volgens de Commissie - meerdere collega's hebben dit reeds genoemd - zal de werkloosheid in 2010 met elf procent stijgen en zal het begrotingstekort sterk oplopen tot zeveneneenhalf procent van het bruto binnenlands product. Dit is geen overdreven negatieve inschatting van de situatie, eerder het tegendeel. Dit vormt een aanzienlijke uitdaging voor het huidige stelsel met de gezamenlijke munt.
Enkele landen hebben zeer grote problemen met de euro. Dit geldt voor Ierland, de landen in het Middellandse Zeegebied en de Oost-Europese landen, en deze problemen worden verergerd door de internationale financiële crisis. Landen die niet tot de eurozone behoren, zoals het Verenigd Koninkrijk, Denemarken en Zweden, redden zich goed. Daarom ben ik van mening dat een top in juni zeker ook moet gaan over het feit dat het eurostelsel zoveel interne spanningen met zich meebrengt. De top in juni moet een standpunt innemen over de manier waarop de landen die bijzonder grote problemen hebben, zich kunnen ontworstelen aan de ijzeren greep van de euro.
Er kan natuurlijk worden gekozen voor "economisch bestuur", maar ik heb nog niet vernomen dat er landen zijn die grote delen van hun financiële beleid aan de EU willen overlaten, zelfs niet het sterkste land binnen de EU, Duitsland. Ik stel daarom de vraag: hoeveel mensen in de EU moeten lijden onder het eurostelsel, dat concreet betekent dat mensen in Europa moeten lijden onder de hopeloze criteria van het stabiliteits- en groeipact? Zoals eerder reeds is gezegd, ziet het er bijzonder slecht uit voor Ierland, Griekenland en een aantal andere landen. Ik ben van mening dat deze landen moeten weten dat zij zich uiteraard aan de strenge eisen van de euro kunnen onttrekken, zelfs al bestaat er voor hen geen uittredingsparagraaf. Ik ben van oordeel dat het tijd is dat de landen de mogelijkheid krijgen om zelf hun werkgelegenheidsbeleid gestalte te geven.
Jana Bobošíková
(CS) Geachte fungerend voorzitter van de Raad, vicepremier Vondra, u vertegenwoordigt dan wel een demissionair kabinet, maar dat betekent nog niet dat u geen verantwoordelijkheid meer draagt jegens de burgers van de Tsjechische Republiek of van de Europese Unie als geheel. Daarom verzoek ik u met klem nu eindelijk eens op te houden te proberen het Verdrag van Lissabon er onder ondemocratische en leugenachtige voorwendselen doorheen te drukken en de burgers nu eindelijk eens de waarheid te vertellen. Vertelt u hun alstublieft dat de Europese Unie in tijden van economische crisis gewoon verder functioneert, dat zij de nodige maatregelen treft en dat de lidstaten prima in staat zijn elkaar te helpen. En zeg daar dan in één adem bij dat daar geen enkel Verdrag van Lissabon voor nodig is. Zorg er tevens voor dat de ongehoorde uitspraak van het Tsjechisch voorzitterschap dat degene die het Verdrag van Lissabon niet goedkeurt de Unie dient te verlaten, teruggenomen wordt. Komt u er alstublieft eerlijk voor uit dat degenen die het Verdrag niet geratificeerd hebben, dus de Ieren en andere vrijheidslievende mensen in de EU, nu de beste troeven in handen hebben. Vertelt u alstublieft iedereen dat de huidige Verdragen niet eenzijdig opzegbaar zijn en dat een lidstaat alleen met instemming van alle overige lidstaten uit de EU stappen kan. Met andere woorden: dat niemand uit de EU gezet kan worden zonder er zelf mee in te stemmen.
En mijnheer Vondra, trekt u alstublieft nu eindelijk eens uw valse beweringen in dat reeds 25 lidstaten ingestemd hebben met het Verdrag van Lissabon. Als u ook maar een knip voor uw neus waard was, dan zou u weten dat in zes lidstaten, waaronder Duitsland en Polen, het ratificatieproces nog niet is afgerond. En geeft u er zich alstublieft ook rekenschap van dat het Verdrag van Lissabon niet alleen door de Ierse burgers naar de prullenmand is verwezen, maar ook door bijvoorbeeld de vooraanstaande Duitse linkse politicus Oskar Lafontaine, de vooraanstaande christendemocratische politicus, voormalig voorzitter van het Duits constitutioneel hof en Duits president Roman Herzog, alsook door het voormalig lid van dit Parlement en zoon van degene die de aanslag pleegde op Hitler, Graf von Stauffenberg. En laten we vooral ook niet de president van uw eigen land vergeten, die is ook tegenstander van het Verdrag. De argumenten van deze persoonlijkheden hebben een gemeenschappelijke noemer, en wel vrees voor een excessief verlies van soevereiniteit voor de lidstaten over het dagelijks leven van de burgers van de lidstaten van de Europese Unie.
Geachte mijnheer Vondra, twintig jaar geleden heeft u persoonlijk bijgedragen aan de val van een regime dat zijn buren onderdrukte, lak had aan de burgers en tegen de mensen loog. Daarvoor komt u alle eer en erkentelijkheid toe. Maar daarom begrijp ik des te minder waarom u zich nu tot dezelfde soort praktijken verlaagt. U geeft mensen die de Europese Unie vergelijken met de communistische Raad voor wederzijdse hulp, Comecon, en Brussel met Moskou goede argumenten in handen. Ik wil er verder op wijzen dat de geloofwaardigheid van het Tsjechisch voorzitterschap niet een knauw heeft opgelopen door de val van de regering, maar door de rol die het Tsjechisch voorzitterschap speelt in de ongehoorde druk die wordt uitgeoefend op Ierland. En ook door de leugens van de hoogste vertegenwoordigers van het voorzitterschap over het Verdrag van Lissabon waarmee u het democratisch proces in de Europese Unie in diskrediet brengt. Ook al bent u demissionair, u draagt nog altijd de volle verantwoordelijkheid. Zet u alstublieft alles op alles om ervoor te zorgen dat de laatste Europese Raad van het Tsjechisch voorzitterschap zodanig verloopt dat ons land geen vieze smaak nalaat van totalitarisme, ongeoorloofde druk en leugens, maar een gevoel van respect voor de democratie, vrijheid en vooral voor ware feiten. Alleen op die manier kunt u bewijzen dat de mensen twintig jaar geleden niet voor niets op pleinen met hun sleuteltjes stonden te rinkelden.
Timothy Kirkhope
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het Tsjechische voorzitterschap heeft belangrijke successen behaald in moeilijke tijden en dat is niet in de laatste plaats te danken aan de persoonlijke vaardigheden van premier Topolánek en minister Vondra, die vandaag hier is. Ik wil hierbij graag even stil staan bij hun verdiensten en hen bedanken voor hun werkzaamheden in de afgelopen vijf maanden.
De top van juni zal ongetwijfeld in het teken staan van de economische situatie, waarbij het uiteraard vooral zal gaan over maatregelen op de korte en de middellange termijn om consumenten weer aan het uitgeven en banken weer aan het lenen te krijgen. Maar er zou ook moeten worden gekeken naar hoe de EU bedrijven op de langere termijn kan bijstaan. Voor sommige kleine bedrijven gaat het daarbij om het verbeteren van financieringsmogelijkheden en het maximaliseren van hun kansen op de interne markt, maar voor veel bedrijven gaat het er eenvoudigweg om dat politici de bureaucratie terugdringen en zich onthouden van inmenging.
Dat is de reden waarom Europa in juni niet voor het socialisme mag kiezen. Met de economische neergang laten de socialisten hun ware gedaante zien. Zij vinden dat politici zouden moeten dicteren hoeveel uren je mag werken. Zij vinden dat vakbonden je arbeidsomstandigheden zouden moeten voorschrijven. Bovenal denken ze dat zij, in plaats van de mensen zelf, het best weten hoe de dingen geregeld moeten worden. Nooit is deze houding van "politici weten het het best" beter tot uiting gekomen dan in het recente debat over de arbeidstijdenrichtlijn.
Conservatieve leden van dit Parlement waren vorige week verheugd dat ze de laatste poging van Britse Labourleden van het Parlement om de Britse opt-out op de richtlijn te schrappen, hebben kunnen afslaan. In Groot-Brittannië maken 3 miljoen mensen gebruik van deze opt-out. Zijn bedrijven, werknemers en overheidsdiensten verlaten zich op die mogelijkheid.
Het Tsjechische voorzitterschap staat in dit debat aan de kant van de werknemers en ik feliciteer het met zijn hulp aan ons om deze jongste aanval van de socialisten af te slaan. Ik verzoek de Raad van juni dringend om deze kwestie voorgoed uit de wereld te helpen en duidelijk te maken dat het de werknemers zijn, en niet politici, die gaan over arbeidstijden.
Poul Nyrup Rasmussen
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb het gevoel alsof ik me op een andere planeet bevind, want ik snap er niks meer van. Het is heel vreemd. We bevinden ons in de diepste crisis sinds 1929. Twee dagen geleden vertelde commissaris Almunia dat we dit jaar een negatieve groei van 4 procent gaan meemaken en dat we volgend jaar 27 miljoen werklozen zullen hebben. Mijnheer Barroso, vergeleken met de twee voorgaande jaren - dit jaar en vorig jaar - staat dat gelijk aan een toename met 10 miljoen werklozen.
En wat hoor ik daarover? Niets! Helemaal niets! Ik krijg te horen dat het de bedoeling is dat er een boodschap wordt afgegeven en dat u van plan bent hen die het zwaarst te lijden hebben te helpen. Maar mag ik u eraan herinneren dat een werkloosheidscijfer van 11,1 procent volgend jaar neerkomt op 27 miljoen werklozen? Mag ik u eraan herinneren dat u tijdens de G20-top, met enige weerstand van enkele Europese leiders, heeft geaccepteerd dat als er aanleiding toe is wij bereid zijn meer te doen om economische groei te bevorderen?
Commissievoorzitter, ik heb 27 miljoen aanleidingen voor u. Daarom doe ik nu een beroep op u. Ik weet dat u een redelijk mens bent; ik weet dat u naar argumenten luistert. Mag ik u het volgende voorstel doen? Ik stel voor dat u voorafgaand aan de top van juni drie uiterst zorgvuldig geplande bijeenkomsten organiseert met een selecte groep mensen, waarop u ten eerste een nieuw herstelplan formeert - een herstelplan dat overeenkomt met een groei van 2 procent in reële vraag, met 0,5 procent financiering op Europees niveau - voor de helft gefinancierd door de staten en voor de helft door gemeenten; waarop u ten tweede een nieuw sociaal plan ontwerpt om te kunnen voorzien in de enorme kosten van deze werkloosheidscrisis en om op intelligente wijze te zorgen voor een herverdeling van de werkgelegenheid, waarbij u het Erasmus-programma gebruikt om ervoor te zorgen dat jongeren in plaats van werkloos te worden een opleiding genieten; en waarop u ten derde, zoals u zelf vandaag indirect al aangaf, nou eens serieus werk maakt van Euro-obligaties zodat deze op basis van een goed plan gericht en verstandig kunnen worden ingezet voor die landen die hun eigen herstelplan financieel niet kunnen dragen.
We kunnen dit als we een nieuw besluit nemen; we kunnen het als we als werkelijk aan crisismanagement doen en als we nu eens echt zeggen: we beginnen niet met Berlijn, Londen en Parijs te vragen wat we moeten doen, maar we beginnen door leiderschap van de Commissie te tonen met een voorstel dat niet is bedoeld om het iedereen naar de zin te maken. Daar zal niet iedereen meteen blij mee zijn, maar het moet wel gebeuren om Europa uit deze vreselijke economische crisis te krijgen.
Elisa Ferreira, onze uitmuntende rapporteur, heeft u samen met de meerderheid van het Europees Parlement voorgesteld een nieuwe, krachtige, op herstel gerichte inspanning te leveren. Dit is derhalve niet alleen het standpunt van de socialistische fractie, de Europese Socialisten, de Sociaal-Democraten, maar een algemeen gedeelde wens dat u meer doet. Doet u dat alstublieft. Leiderschap is een kwestie van het gevaar niet schuwen, risico's nemen en het voortouw nemen.
Andrew Duff
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil in dit debat geen druk uitoefenen op de Tsjechische senatoren of het Ierse volk, en daarom zal ik de druk vergroten op de Commissie - en dan vooral op haar voorzitter.
Naar verwachting zal de Europese Raad voorzitter Barroso nomineren voor een tweede termijn en in dergelijke omstandigheden is het gebruikelijk dat we een manifest van voorzitter Barroso ontvangen om te bediscussiëren. Gaat hij een dergelijk document publiceren en wat zal daarin staan? Ik mag aannemen dat een belangrijk deel gevormd zal worden door conclusies die kunnen worden getrokken uit de financiële chaos en de economische ineenstorting, vooral in aanloop op de herziening van de begroting voor 2012.
We moeten de omvang en de invulling van de begroting zodanig aanpassen dat zij beter aansluit op onze belangrijkste politieke prioriteiten. De nieuwe Commissie zou zich met het oog op kostenefficiëntie en meerwaarde hard moeten maken voor een verschuiving van uitgaven van nationaal naar Europees niveau. De begroting zou een grotere eurozone als belangrijke doelstelling moeten hebben en ondersteuning moeten bieden aan een veel sterkere Eurogroep die zich verbindt aan een strengere begrotingsdiscipline en een gemeenschappelijk economisch beleid, niet slechts de slecht gecoördineerde nationale macro-economische beleidskeuzen die we nu zien.
En inderdaad, de begroting behoort een voorstel te bevatten voor de uitgifte van Euro-obligaties, alsmede voor beter federaal toezicht op de financiële sector en een goede budgettaire stimulans, vergezeld van een adequate handelsstimulans in verband met de heropening van de Doha-handelsbesprekingen.
Georgios Toussas
(EL) Mijnheer de Voorzitter, als de Top van de Europese Unie van 18 januari 2009 al iets oplevert, dan kan dat alleen nieuwe ellende betekenen voor de arbeiders- en volksklasse en nieuwe subsidies en steun voor de monopolies van de Europese Unie. De Europese Unie en de regeringen van de lidstaten behartigen steevast de belangen van het kapitaal en laten de werknemers het gelag betalen voor de kapitalistische crisis. De situatie is bekend: enerzijds massaontslagen, pijlsnelle toename van de werkloosheid, drastische loons- en pensioenverlagingen, het nog verder aanhalen van de belastingschroef, afschaffing van de 8-urige werkdag, opsplitsing van de arbeidstijd in actief en niet-actief, toename van onbetaalde arbeidstijd en een wekelijkse arbeidsduur van 78 uur, algemene toepassing van de flexicurity, oftewel van soepele arbeidsverhoudingen, tijdelijk deeltijdwerk, werkloosheid bij toerbeurt, ondermijning van de collectieve arbeidsovereenkomsten en verdere privatisering van de verzekerings- en pensioenstelsels, van de gezondheidzorg, de sociale voorzieningen en het onderwijs en anderzijds royale subsidies en belastingvrijstellingen voor de monopolies.
Aan de hand van deze strategie ter behartiging van de belangen van het kapitaal wordt ook de Europese Raad over de werkgelegenheid van 7 mei voorbereid. Tegelijkertijd nemen echter de imperialistische agressiviteit en de militarisering van de Europese Unie toe. Men wil het Verdrag van Lissabon erdoor drukken, ofschoon de volkeren dat verdrag niet willen en de volkeren van Frankrijk, Nederland en Ierland tijdens referenda daar ook verzet tegen hebben aangetekend. De anticommunistische hysterie, het op ongehoorde en vulgaire wijze over één kam scheren van communisme en fascisme wordt tot officiële politiek van de Europese Unie en de lidstaten gemaakt en heeft als doelwit de communistische partijen. Op die manier wil men de grondrechten en verworvenheden van de werknemers onderuit halen. Aan het einde van deze termijn moeten de werknemers een balans opmaken van de Europese Unie. Daarbij moeten ze hun eigen dagelijkse leven, hun eigen levenservaring als maatstaf gebruiken en nagaan wat het werkende volk heeft gewonnen en wat de monopolies hebben gewonnen.
Frank Vanhecke
Voorzitter, we nemen eigenlijk een beetje in mineur afscheid van het Tsjechische voorzitterschap, dat nochtans schitterend was begonnen met de toespraak van president Klaus in dit Parlement. Jammer genoeg is na die toespraak eigenlijk zo goed als niets wezenlijks gevolgd.
Indien morgen het Tsjechische parlement ook nog Lissabon goedkeurt, waren we destijds helemaal blij met een dode mus. Het officiële Europa zit nochtans op een dood spoor. Wat we eigenlijk nodig hebben, is een Unie die bereid is om zich tot haar kerntaken te beperken en die niet per se een grote superstaat in wording wil spelen.
We kennen momenteel een bijzonder angstaanjagende economische crisis met een enorme groei van de werkloosheid binnen de Europese Unie, en het is nog niet gedaan. Een Raad van regeringsleiders die op dat ogenblik niet besluit dat bijvoorbeeld het streven naar nog meer immigratie, en bijvoorbeeld de potentiële opname van een economisch nog veruit onderontwikkeld land als Turkije, twee fouten zijn, is voor mij een onbegrijpelijke Raad, die in elk geval een bijzonder grote fout maakt.
Alojz Peterle
(SL) Ik ben bijzonder ingenomen met de ambities van het Tsjechisch voorzitterschap en ik ben zeer tevreden met de belangrijke resultaten die het in moeilijke tijden heeft weten te bereiken. Mijns inziens mogen de aanstaande overdracht van het voorzitterschap en de Europese verkiezingen de omvang van de Europese ambities niet beperken wat betreft het aangaan van uitdagingen die zonder enige twijfel meer communautair beleid vereisen. Ik zal niet herhalen hoe belangrijk het in dat verband is dat het Verdrag van Lissabon wordt geratificeerd.
Ik was blij te horen dat zowel vicepremier Vondra als voorzitter Barroso over doelstellingen spraken. Als we een succesvolle strijd tegen klimaatverandering willen voeren, moeten we hoge doelstellingen in Kopenhagen vastleggen. Deze doelstellingen zijn van cruciaal belang voor het slagen van economische hervormingen. We weten allemaal dat toen de Japanse regering jaren geleden hoge milieudoelen stelde, het concurrentievermogen van de Japanse economie er feitelijk op vooruitging.
Ik zou hier tevens aan willen toevoegen dat menigeen nu de duurzaamheid van het Europees Sociaal Model in twijfel trekt. Het is uiteraard makkelijk om een dergelijk model ten uitvoer te leggen in tijden van economische welvaart en in decennia van positieve groei, maar mijns inziens moet de kracht van het Europees Sociaal Model en de sociale markteconomie juist in tijden van recessie voelbaar zijn. Ik ben er vast van overtuigd dat we ook deze uitdaging het hoofd kunnen bieden en ik hoop dat we deze crisisperiode kunnen benutten om onze aanpak van ontwikkeling te verbeteren. Ik hoop tevens dat we niet alleen de sociale dimensie maar ook de milieudimensie van deze aanpak kunnen versterken.
Robert Goebbels
(FR) Mevrouw de Voorzitter, heren voorzitters, beste collega's, de wereldeconomie zakt steeds dieper weg in een recessie. Ondanks talrijke topontmoetingen en andere platforms van uiteenlopende samenstelling blijft de afname van de economische activiteit hoge prioriteit behouden in Europa en de rest van de wereld.
De verschillende herstelplannen hebben de afdaling naar de afgrond in het gunstigste geval alleen maar geremd. Van enig herstel is nog geen teken. Erger nog: de werkloosheid blijft toenemen. Europa zal dit jaar meer dan 25 miljoen werklozen tellen, en misschien zelfs wel meer dan 27 miljoen, zoals de heer Rasmussen zojuist heeft gezegd.
De staatshoofden en regeringsleiders zouden zich dus moeten concentreren op de dramatische ontwikkelingen op het vlak van de werkgelegenheid. In plaats daarvan zullen ze zich bij de volgende top in Praag bezig gaan houden met "belangrijk beleid" - de toekomstige betrekkingen met een aantal landen langs de oostgrenzen van de Unie.
Goede betrekkingen met de buurlanden zijn inderdaad belangrijk. Maar we moeten wel duidelijk zijn: het Parlement heeft al een aantal malen aangegeven dat het tegen volgende uitbreidingen is, zolang er niet eerst een institutionele hervorming is doorgevoerd die de huidige 27 lidstaten in staat stelt beter te functioneren.
Ik zou daaraan willen toevoegen dat elke volgende uitbreiding moet worden voorafgegaan door een vergaande herziening van de financiële perspectieven. Ook de begroting moet navenant worden uitgebreid. Uiteindelijk is diplomatie zonder financiële middelen niet meer dan een nutteloos gebaar.
Het Tsjechisch voorzitterschap zou de Europese aspiraties beter gediend hebben als het een aan de werkgelegenheid gewijde top zou hebben georganiseerd. Ik weet dat een dergelijke hoognodige top is gesaboteerd door Sarkozy en geestverwanten - die vinden indrukwekkende koppen in de pers immers belangrijker dan behoorlijke politieke arbeid. Ik hoop dat de Europese kiezers in juni hun stembiljet zullen gebruiken om afgevaardigden te kiezen die zich weten te concentreren op de werkelijke prioriteiten voor Europa: werkgelegenheid, werkgelegenheid, werkgelegenheid, sociale bescherming en het behoud van koopkracht.
Ik ben het niet altijd eens met mijn premier, Jean-Claude Juncker, maar deze heeft zeker gelijk met zijn voorspelling - en ik citeer - dat "de stijging van de werkloosheid die ons de volgende maanden te wachten staat een sociale crisis zal teweegbrengen". Het feit dat de Europese leiders met betrekking tot de werkloosheidsproblematiek slechts een informele top hebben willen realiseren geeft wel aan dat ze niet bereid zijn de crisis het hoofd te bieden, met het risico dat deze zich nu zal ontwikkelen tot een heel ernstige sociale en politieke crisis.
Margarita Starkevičiūt
(LT) Op 9 mei 1950 kondigde Robert Schuman het 'Schuman-plan' aan, dat de basis heeft gelegd voor economische samenwerking tussen Europese landen. Europa's grote politici en denkers begrepen heel goed dat een gezamenlijke aanpak van de economische problemen de kracht was die Europa zou kunnen verenigen. Internationale financiële en economische groepen, die een meerwaarde betekenden en banen hebben geschapen, vormden de basis van deze aanpak.
Door hun eigen nationale economische herstelplannen ten uitvoer te leggen, hebben lidstaten het werk van deze Europese groepen verstoord; daardoor hebben we nu te kampen met vele problemen, en die problemen zullen alleen maar toenemen als we niet in staat blijken te zijn om het economisch beleid op Europees niveau weer te coördineren.
Ik hoop dat er onder de nieuwe leiders van Europa mensen als Robert Schuman, Jean Monet en Konrad Adenauer zullen zijn, die verder kijken dan alleen hun eigen nationale belangen.
Tunne Kelam
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik feliciteer het Tsjechische voorzitterschap met het initiatief tot het Oostelijk Partnerschap dat binnenkort officieel zal worden gepresenteerd, en ik roep de regeringen van de lidstaten op om dit initiatief volledig te steunen. Boven alles is het van belang dat onze oostelijke buren zich gelijkwaardig behandeld voelen en zich waarlijk langetermijnpartners weten.
Ik vind ook dat voor het Oostelijk Partnerschap de beginselen gedeelde verantwoordelijkheid, differentiatie en voorwaardelijkheid moeten gelden. Maar hoofddoel is de bewerkstelliging van een overtuigende overwinning voor de democratie en instelling van de rechtsstaat in deze landen. Wat Wit-Rusland betreft moeten we een geleidelijke vooruitgang nastreven en inspelen op ieder concreet teken van democratisering van de huidige leiders van Wit-Rusland.
Een van de meest cruciale aspecten voor het Oostelijk Partnerschap is de volledige afschaffing van visa. Ik herinner u aan het voorstel van de Commissie van afgelopen december om alle visumvereisten voor de burgers van de zes toekomstige partners af te schaffen. Helaas is dit revolutionaire voorstel vervangen door een veel bescheidener benadering: een aanbod om geval per geval vereenvoudigde visumprocedures te introduceren voor de lange termijn. Voor een succesvol Oostelijk Partnerschap zijn van onze kant echter vastberadenheid en een positieve openheid vereist.
Het is cruciaal dat we onze partners motiveren om zich volledig te verbinden aan Europese waarden en regels. Dat geldt met name voor Oekraïne. We kunnen het Oostelijk Partnerschap niet beginnen met vage en weifelachtige boodschappen over de toekomst van Oekraïne. Een democratisch en overtuigd Europees Oekraïne is de sleutel tot een democratisch, betrouwbaar en het recht eerbiedigend Rusland.
Jo Leinen
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, de top in juni moet zich opnieuw met het Verdrag van Lissabon bezighouden, hopelijk voor de laatste maal voor het in werking treedt. Ik wens u, mijnheer Vondra, morgen het beste in de Tsjechische senaat, ik hoop dat het goed verloopt en dan hebben we alleen nog het referendum in Ierland. Daarvoor zou u in juni met Ierland moeten onderhandelen over het pakket van de zogenaamde garanties. Natuurlijk moeten we dan ook tegemoetkomen aan de verwachtingen van de Ierse bevolking en de Ierse regering. Anderzijds moeten we ervoor waken dat we nieuwe hindernissen creëren voor alle andere lidstaten, bijvoorbeeld als een van deze garanties nog eens in alle lidstaten zou moeten worden geratificeerd. Wellicht kunt u iets zeggen over hoe dit pakket voor juni eruit zal zien.
Ten tweede zijn wij natuurlijk geïnteresseerd, mijnheer de voorzitter van de Commissie, in de verkiezing van de nieuwe voorzitter van de Commissie. Wij, het Europees Parlement samen met de Raad, zouden graag overeenstemming bereiken over de procedure in juni/juli. Wij zouden graag een raadpleging zien, zoals ook voor de toekomst wordt voorgeschreven door het Verdrag van Lissabon. Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, kunt u hier nog iets over zeggen?
Olle Schmidt
(SV) Dank u, mevrouw de Voorzitter, voorzitter van de Commissie, mijnheer de minister. Een van de belangrijkste onderwerpen voor de top van juni zal waarschijnlijk de benoeming van een nieuwe voorzitter van de Commissie zijn. In de media is gezegd dat de socialisten niet voor de herbenoeming van u, voorzitter Barroso, zullen stemmen als u niet belooft om de zogenaamde terbeschikkingstellingsrichtlijn open te breken.
Dat is toch een merkwaardige discussie. De houding die de Commissie vroeger heeft ingenomen, was te proberen vermijden een erg complexe en politiek gevoelige richtlijn open te breken en er in plaats daarvan voor te zorgen dat lidstaten die moeite hebben om aan de vereisten van de richtlijn te voldoen, hun eigen nationale wetgeving aanpassen. Mijnheer Barroso, ik zou u met het oog op de komende verkiezingscampagne heel concreet het volgende willen vragen: blijven de Commissie en u op het standpunt staan dat er in de huidige situatie geen reden is om de terbeschikkingstellingsrichtlijn open te breken?
Pervenche Berès
(FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik vind de voor Europa gehanteerde chronologie ietwat verwarrend. De Commissie legt ons economische vooruitzichten voor waaruit af te leiden valt dat de voorspelde groei voor de Europese Unie en de eurozone binnen drie maanden is teruggelopen van minus 1,9 procent tot minus 4 procent. En als de ministers van Financiën bijeenkomen dan gaat hun aandacht vooral uit naar de gezondheid van de economie op de lange termijn, de kwaliteit van de openbare financiën en het doorvoeren van institutionele hervormingen. Het is niet te geloven.
Als ik campagne voer zeggen de kiezers mij: waar is Europa? Wat doet Europa? Welke voorstellen heeft voorzitter Barroso gedaan om degenen die morgen werkloos zullen zijn te helpen?
Het begint er steeds meer op te lijken dat de strategie van het nu zittende team onder leiding van de heer Barroso een soort Japanse strategie is - te laat reageren, zodat die reactie weinig doeltreffend, maar wel duur is. Dat is niet wat wij willen.
Mijnheer Barroso, het is ongetwijfeld de laatste keer dat ik u hier in dit Parlement zie, en daarom wil ik graag zeggen dat ik uw reactie op de richtlijn betreffende de alternatieve fondsen en de beleggingsfondsen volkomen onaanvaardbaar vind. U zegt dat het misschien beter ware geweest als we geen commentaar hadden geleverd op het werk dat binnen de Commissie werd verricht. Maar hoe zou de tekst eruit hebben gezien als we u niet gewaarschuwd hadden? Uiteindelijk komt het erop neer dat u denkt op dit gebied wetgeving te kunnen uitvaardigen. Maar u maakt uitsluitend wetgeving met betrekking tot de managers, - u doet niets om de essentie van de fondsen te wijzigen. U maakt zich alleen zorgen over de bescherming van de beleggers, maar het gaat natuurlijk ook om prijsstabiliteit. U heeft hier geen punten gescoord, mijnheer Barroso.
Georg Jarzembowski
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereidingen van de zitting van de Europese Raad hebben ons, in vervoer geïnteresseerde afgevaardigden, zeer teleurgesteld.
Juist in de huidige tijden van wereldwijde economische crisis komt het er namelijk op aan de vervoersinfrastructuur - treinrails, straten, binnenscheepvaart, zeescheepvaart, havens, vluchthavens - voldoende uit te breiden en het Europese vervoersbeleid te ontwikkelen met intelligente en toekomstgerichte logistieke en vervoerssystemen met het oog op de hopelijk spoedige heropleving van de handel binnen de Unie, alsmede de import en export.
Onze burgers verwachten bovendien een duidelijke aanpak van de Europese Unie ten aanzien van hoe het vervoersvolume op milieuvriendelijke wijze kan worden beheerd, niet met dirigistische middelen, maar met op de markteconomie gebaseerde middelen. Een goed voorbeeld daarvan is de invoering van de emissiehandel voor het luchtvervoer vanaf 2012, waartoe de Europese instellingen onlangs hebben besloten.
Echter, andere regelingen, bijvoorbeeld voor de zeescheepvaart, ontbreken nog volledig. Wat we met andere woorden nodig hebben, is een uitwerking van het vervoersbeleid die rekening houdt met het milieu. Dit onderwerp is zo belangrijk, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, omdat het noodzakelijk is overeenstemming te bereiken over vergelijkbare oplossingen voor de milieuvriendelijke uitwerking van het vervoersbeleid met de belangrijkste derde landen, zoals de Verenigde Staten, Japan, maar ook Rusland, China, India en Brazilië. Alleen op die manier kunnen we een wereldwijde verbetering van het milieu bereiken en eenzijdige, concurrentieverstorende regelingen ten nadele van de Europese economie voorkomen.
Daarom roept mijn fractie de Europese Raad op - en ik hoop dat de fungerend voorzitter van de Raad dit oppakt - dat reeds bij de komende zitting van de Raad weloverwogen benaderingen voor mondiaal, milieuvriendelijk vervoersbeleid worden besproken en voorbereid in aanloop op de klimaatconferentie in Kopenhagen. Als we in Kopenhagen resultaten willen bereiken, moeten we ook over milieuvriendelijk vervoersbeleid praten.
Enrique Barón Crespo
(ES) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, voorzitter van de Commissie, geachte afgevaardigden, de Europese Raad van 18 en 19 juni wordt twee weken na de Europese verkiezingen gehouden, en in een democratie zijn verkiezingen van fundamenteel belang.
Ik dank de fungerend voorzitter van de Raad dat de Tsjechische senaat morgen eindelijk de handrem van de ratificatie van het Verdrag van Lissabon haalt. Nu moet de president-imperator zich in zijn kasteel in Praag alleen nog verwaardigen zijn handtekening onder het Verdrag te zetten. Maar er lijkt eindelijk schot in te komen.
Welnu, ik wil op een belangrijk punt wijzen: de verkiezingen worden nu gehouden volgens de bepalingen van het Verdrag van Nice, maar in de volgende zittingsperiode zullen de regels van het Verdrag van Lissabon gelden. Dat betekent uit democratisch oogpunt dat de Commissie meer bevoegdheden krijgt dan in de voorgaande zittingsperiode. Ik richt me nu tot een van de kandidaten voor het voorzitterschap van de Commissie, de heer Barroso. U bent vanaf zondag jongstleden kandidaat, maar natuurlijk nog steeds de fungerend voorzitter. Ik geloof dat het erg verstandig zou zijn, kandidaat Barroso, wanneer u zichzelf de vraag zou stellen - niet als Commissievoorzitter, en dus zonder gebruikmaking van de diensten van de Commissie, maar als leider van de PPE-DE-Fractie - hoe we de problemen, hoe we de crisis waarvoor we staan, in sociaal en economisch opzicht moeten aanpakken. Ik denk dat dit van groot belang is om te voorkomen dat we in een situatie belanden waarin de Europese Raad het Parlement tot een raadgevende rol meent te kunnen beperken (denk aan de zaak-Buttiglione).
Mevrouw de Voorzitter, in mijn laatste rede tot het Europees Parlement verzoek ik u de Voorzitter van het Parlement erop te wijzen dat het uitermate belangrijk is dat hij tijdens de bijeenkomst van de Europees Raad melding maakt van het feit dat het komende Parlement door de niet-ratificatie van het Verdrag van Lissabon negentien afgevaardigden zal missen. Deze kwestie is van essentieel belang voor de democratie. Ik denk dat de Voorzitter van het Parlement dit aan de orde moet stellen.
Íñigo Méndez de Vigo
(ES) Mevrouw de Voorzitter, staat u mij toe dat ik allereerst Enrique Barón bedank voor al zijn inspanningen voor Europa en al het werk dat hij hier heeft verricht. We zullen hem missen.
Mevrouw de Voorzitter, op 9 mei wordt in alle lidstaten de "Dag van Europa" gevierd, maar we zouden eigenlijk af en toe de "Dag van geen Europa" moeten vieren, om te zien hoe Europa er zonder de Europese Unie uit zou zien.
Ik heb het gevoel dat vandaag in het Parlement al wat verkiezingskoorts heerste. Veel kritische opmerkingen die zijn gemaakt, vooral richting de Europese Commissie, lijken mij volstrekt ongegrond. Ik geloof dat de Commissie goed op de crisis heeft gereageerd. Ik vraag me af wat er zou zijn gebeurd wanneer ze niet had gereageerd. En ik zou een geachte collega en vriendin, die niet naar me luistert, willen herinneren aan de woorden van een landgenoot van haar, André Gide, die zei dat alles wat overdreven is, geen waarde heeft. Ik denk dat we de zaken op een rijtje moeten zetten.
Mevrouw de Voorzitter, ik sluit me aan bij wat voorzitter Leinen heeft gezegd. Ik denk dat het erg belangrijk is dat we gedurende het hele proces voor de verkiezing van de voorzitter van de Commissie de geest van Lissabon in herinnering houden. Ik weet zeker dat de heer Vondra en zijn opvolger dat zullen doen, omdat het politiek onzinnig lijkt verkiezingen voor het Europees Parlement te houden en vervolgens geen rekening te houden met het resultaat van die verkiezingen en om het Europees Parlement een kandidaat te presenteren zonder eerst de fracties om hun mening te hebben gevraagd.
En dit moet de Raad in alle duidelijkheid worden gezegd: "Maak niet de vergissing het tegenovergestelde te doen van wat het Parlement met grote meerderheid in het verslag-Dehaene gaat goedkeuren."
Tot slot, mijnheer Vondra, wil ik u feliciteren met uw voorzitterschap. Uiteindelijk moet onderscheid worden gemaakt tussen bijkomstige zaken en zaken die noodzakelijk en belangrijk zijn, en ik denk dat u goed werk heeft geleverd. Ik heb vele jaren geleden van Kundera en anderen geleerd dat Tsjechië een belangrijk onderdeel van Europa is. U heeft dat opnieuw laten zien en daar ben ik u dankbaar voor. U heeft het een paar keer moeilijk gehad, mijnheer Vondra, maar ik hoop dat het morgen een geweldige dag wordt in de Tsjechische senaat en ("Mogen we dan nooit zeggen wat we voelen?", zoals in een van mijn favoriete boeken staat) ik zal morgen een gevoel van grote trots hebben wanneer Tsjechië het Verdrag van Lissabon ratificeert.
Dank u, mevrouw de Voorzitter, en "Que así sea", zoals ze in mijn land zeggen - laten we hopen dat het lukt.
Genowefa Grabowska
(PL) Mevrouw de Voorzitter, het Tsjechisch voorzitterschap heeft het niet makkelijk gehad, voornamelijk vanwege interne problemen, maar ook vanwege de wereldwijde economische crisis. Ik ben er echter van overtuigd dat het zijn voorzitterschap met een overweldigend succes zal afsluiten, als het erin slaagt om een positief resultaat van het ratificatieproces van het Verdrag van Lissabon te bereiken. Daarom wil ik het voorzitterschap vragen of het voornemens is om de lidstaten te benaderen die de betreffende parlementaire procedures hebben afgerond en waar alleen de regeringsleider nog talmt om dit document te ondertekenen. Daartoe behoort onder andere mijn land, Polen.
Ten tweede wil ik de civiele dialoog aankaarten. Ik was de rapporteur van het verslag daarover en ik weet dat de Europese burgers verwachten dat de Europese Unie zaken serieus neemt en adequate oplossingen vindt. Zij menen dat Europa hiertoe beter in staat is dan hun eigen lidstaten. Ik wil u vragen dit eveneens in overweging te nemen. Ten slotte, mevrouw de Voorzitter, wil ik erop aandringen om solidariteit niet uit het oog te verliezen en om van de Europese Unie geen platform voor nationalisme te maken. Wij willen geen terugkeer naar nationalisme. Ik pleit bijzonder dringend voor solidariteit.
Luís Queiró
(PT) Voorzitter, beste collega's, voorzitter van de Commissie, een van de centrale thema's aan het begin van deze zittingsperiode was de institutionele kwestie. We zijn begonnen met het Verdrag van Nice, en vijf jaar na dato moeten we nog steeds aan de hand van Nice enkele belangrijke besluiten nemen. De herverkiezing van voorzitter José Manuel Barroso, die ik uiteraard steun, is zonder twijfel een van die besluiten. Ik hoop echter dat het Verdrag van Lissabon snel van kracht wordt, niet alleen vanwege de kwaliteiten daarvan en vanwege de verbeteringen die er in de loop van de tijd in zijn aangebracht, maar vooral ook vanwege het feit dat het institutionele debat zich daardoor zal stabiliseren. Ik hoop vooral dat we onze energie dan beter en gerichter kunnen gebruiken voor het Europa van resultaten, waar de voorzitter van de Commissie het altijd over had en heeft.
Indien de Ieren in een volgend referendum ja zeggen, moet dat zijn omdat ze zien dat Europa een veilige haven is, vooral in tijden van crisis. De huidige realiteit is dus onze machtigste bondgenoot, maar kan ook onze ergste vijand zijn. De moderne belofte van Europa is vandaag de dag vooral een belofte van welvaart en welzijn voor alle mensen, en die belofte hangt in belangrijke mate af van de besluiten die we kunnen nemen, óók tijdens de komende Europese Raad. Vooral de politieke wil om een antwoord te bieden op de economische situatie is van groot belang. Protectionisme, nationalisme en angst voor globalisering helpen ons niet. We moeten de creatieve krachten van de economie vrijmaken, er ruimte aan geven, hervormingen doorvoeren en zorgen dat de wet wordt uitgevoerd en, uiteraard, de meest kwetsbaren helpen.
Op die manier dragen we bij aan een Europa van resultaten en niet aan een abstractie waar burgers zich onvermijdelijk van vervreemd zullen voelen. Nu ik het Parlement verlaat, Voorzitter, wil ik uitdrukking geven aan deze hoop, die in mij leeft.
Proinsias De Rossa
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag voorstellen dat diegenen in dit Parlement die afkomstig zijn uit andere lidstaten dan Ierland en die inzake het Verdrag van Lissabon voor het Ierse volk willen spreken, zich in Ierland verkiesbaar stellen voor de Europese verkiezingen!
Het is een zaak van het Ierse volk om te besluiten of we het Verdrag van Lissabon wel of niet ratificeren. Ik hoop dat dat het geval zal zijn, en ik zal er hard aan werken om daarvoor te zorgen. Ik wil dat Ierland zijn positie in het hart van het besluitvormingsproces van Europa behoudt.
Al degenen die oproepen tot een tweede Iers "nee" hopen dat Ierland zal kunnen worden gebruikt als sloophamer om de afbraak van de Europese Unie mee in te zetten. Ik vind dat onacceptabel. Door onze geschiedenis zijn we geneigd heel voorzichtig te zijn. Maar onze geschiedenis leert ons ook dat solidariteit en machtsdeling met andere Europese staten de beste garantie vormt voor onze soevereiniteit en ook voor ons welvaren.
In zijn openingsverklaring heeft minister Vondra niets gezegd over de sociale crisis waar we momenteel mee te maken hebben. Ik vraag hem dringend zijn lijn te herzien. We hebben in feite te maken met een economische, een financiële en een sociale crisis: 27 miljoen mensen en hun gezinnen staat de komende jaren een absolute hel te wachten. We kunnen geen Europese Unie hebben die dat negeert.
Elisa Ferreira
(PT) Voorzitter, voorzitter van de Commissie, fungerend voorzitter, we hebben hier te maken met een crisis als nooit tevoren. Het was er niet de tijd naar om intern te bespreken hoe we ons moeten organiseren. Ik hoop daarom van harte dat het Verdrag van Lissabon snel geratificeerd wordt, zodat we de wereld verenigd en solidair, als Europeanen, tegemoet kunnen treden.
Wat betreft de economische crisis, wordt in het verslag waarvan ik de rapporteur was en dat door een meerderheid in dit Parlement is goedgekeurd, onderkend dat het herstelplan dat inmiddels door de Commissie gepresenteerd was, niet voldoende was. Vandaag weten we zeker dat het niet voldoende was. Wat begon als een financiële crisis heeft zich nu uitgebreid naar de reële economie, vervolgens naar de werkgelegenheid en vervolgens naar het sociale vlak. Het herstelplan is onvoldoende en niet gericht genoeg. Elke crisis is tegelijkertijd een kans. De kans van deze crisis is dat de Commissie een antwoord geeft op de echte problemen van de Europeanen, door een serieuze regulering van de financiële wereld en niet een regulering die zo licht en versnipperd mogelijk is, zoals nu het geval is. Een regulering die niet bestaat uit nationale, individualistische plannen, maar gebaseerd is op een echt Europees initiatief. Die niet bestaat uit losse maatregelen, maar zich concentreert op de werkelijke uitdaging, namelijk die van de werkgelegenheid.
Elke crisis is tegelijkertijd een kans. De kans van deze crisis is dat de Commissie en Europa een antwoord geven op de echte problemen van de Europese burgers. Ik hoop dat dat gaat gebeuren, door een nieuwe aanpak van het herstelplan.
Alexandr Vondra
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, aangezien dit waarschijnlijk de laatste keer is dat ik hier voor dit Parlement verschijn, denk ik dat dit het juiste moment is om u te bedanken. Ik wil daarmee beginnen omdat het een unieke ervaring voor me is geweest. We hebben bij tijd en wijle van opvatting verschild, maar mijn algemene gevoel is dat het de moeite waard was hier te werken. Ondanks alle problemen thuis en in Europa, in het licht van de huidige crisis, hebben we resultaten behaald. Ik vertrek vroeg en dat doet u ook omdat u campagne gaat voeren. Het voorzitterschap zal hier eind juni met u vergaderen. Dat mag hier en daar met andere mensen zijn, maar het werk gaat door. Laat me u nogmaals dank zeggen voor het werk dat we de afgelopen maanden samen hebben verzet, met u als medewetgevers. Ik denk dat we het goed hebben gedaan.
Ik vertrek, maar het voorzitterschap gaat door. In Praag zal vrijdag 8 mei na afloop van de laatste grote vergadering over de zuidelijke corridor een nieuwe regering worden geïnstalleerd. Ik twijfel er niet aan dat deze zal bijdragen aan een geslaagde afronding van het Tsjechische voorzitterschap. Vandaag ben ik in de gelegenheid geweest om een uur te spreken met de heer Jan Fischer, die de leiding zal nemen. Hij is Europeaan in hart en nieren en begrijpt waar het allemaal om gaat. Hij zal klaar zijn voor de ontmoeting met voorzitter Barroso op dinsdag in Brussel, tijdens zijn eerste bezoek aan de hoofdstad, en hij zal hard werken tot eind juni. Ik heb geen reden om eraan te twijfelen dat de Europese Raad van juni als gepland gehouden zal kunnen worden en dat de agenda professioneel zal worden opgesteld.
Wat betreft de senaat: velen van u hebben gesproken over de stemming van morgen. De senaat is soeverein en ik kan de uitslag van de stemming niet bepalen, maar we hebben er hard aan getrokken en ik ben vrij zeker dat er geen reden tot ongerustheid is. Hetzelfde geldt voor het werk van het voorzitterschap met betrekking tot een van de belangrijkste uitkomsten van de Raad van juni, te weten de tekst voor de verklaring van voor Ierland. Deze zal worden opgesteld.
Het antwoord op de vraag of we met de anderen in gesprek zijn is "ja", maar we willen geen druk uitoefenen. Ik doe geen oproep aan het constitutioneel hof van Duitsland. Dat is natuurlijk soeverein, maar we denken allemaal dat het resultaat positief zal zijn.
Velen van u hebben het over de werkgelegenheid gehad. In het kader van de huidige economische crisis is dit de allerbelangrijkste uitdaging voor ons allemaal. Jean-Claude Juncker heeft het hier maandag, gisteren, over gehad vóór de Ecofin-bijeenkomst in de Eurogroep. Wij en de Commissie hebben sinds het begin van het jaar veel werk verzet en daar zullen we het hier later vandaag over hebben. Ik wil met name de aandacht vestigen op de bijeenkomst die in Praag zal worden gehouden met de Tsjechische premier, de voorzitter van de Commissie en de sociale partners, alsmede de twee komende voorzitterschappen - Zweden en Spanje - om maatregelen en aanbevelingen te bespreken. Het gaat hierbij om een professionele voorbereiding op de Raad van juni en de maatregelen die genomen kunnen worden, zowel op nationaal als op Gemeenschapsniveau, met het oog op de werkgelegenheidsproblematiek.
Tot de heer Rasmussen zou ik willen zeggen dat het José Manuel Barroso was die de leiding op zich nam en het wederzijdse gesprek stimuleerde op een moment dat veel politici zich liever richtten op de problemen thuis, omdat het een serieuze uitdaging is.
(Applaus)
Ik wil de kwestie van het Oostelijk Partnerschap niet vermengen met de werkgelegenheidsuitdagingen. Het gaat hierbij om een strategische missie ter bevordering van stabiliteit, welzijn en welvaart bij onze oostelijke buren. Er zijn daar problemen, maar we moeten een helpende hand reiken en aanbieden om die problemen te helpen oplossen.
Om terug te komen op de Raad van juni: velen van u hebben het gehad over de toekomstige Commissie. Ik heb duidelijk gesteld dat wij, als het voorzitterschap, het Europees Parlement onmiddellijk na de verkiezingen zullen raadplegen. We moeten natuurlijk de resultaten van de verkiezingen afwachten, maar we zullen direct daarna met de raadpleging beginnen en zullen dat doen niet naar de letter van het Verdrag van Lissabon, maar wel in de geest ervan.
Voor ik afscheid van u neem geef ik u mijn persoonlijke visie. We hebben het over de vraag wie de juiste leider is, en ik twijfel er niet aan dat deze heer de ware leider van de Europese Commissie is. Als u de persoonlijke aanbeveling van Vondra wilt - en ik ben een gewone man en vanaf maandag maar een gewone senator, die zich verheugt op een trip naar Frankrijk omdat ik onlangs heb gelezen dat de gemiddelde slaaptijd in Frankrijk negen uur is, terwijl ik de afgelopen maanden slechts twee tot drie uur per etmaal heb geslapen - weet dan dat ik denk dat dit de juiste man is om ons de komende vijf jaar te leiden.
(Applaus)
José Manuel Barroso
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren afgevaardigden, sommigen van u hebben gezegd dat het de laatste keer zal zijn dat ze in het plenum een debat voeren voorafgaand aan een Europese Raad. Ik zal ze in juli en september niet meer zien, en het mandaat van deze Commissie zal, zoals u weet, eind oktober verlopen.
Ik wil me dus richten op al die collega's, al die leden van het Europees Parlement, die hebben meegewerkt aan het Europese project, en ze nogmaals zeggen: u kunt trots zijn op het werk dat het Europees Parlement heeft verricht.
Als we voorzichtig het saldo opmaken van deze wetgevingsperiode, dan kunnen we daar volgens mij allemaal trots op zijn. Het immers zo dat Europa op een groot aantal terreinen een pioniersrol heeft vervuld, of het nu gaat om het tegengaan van klimaatverandering, het vaststellen van een nieuw beleid voor de energiezekerheid of al hetgeen we hebben gedaan om een reactie te formuleren op de financiële en economische crisis die Europa inderdaad zwaar heeft getroffen. Maar daarover heb ik vandaag nog niet genoeg gehoord.
Deze crisis treft ook de Verenigde Staten. Dat is trouwens waar ze is begonnen. Ze treft verder Rusland, Japan en zelfs China. Ze treft alle opkomende markten. En Europa heeft van begin af aan de bereidheid getoond een reactie op deze crisis te formuleren, en dan niet alleen om rechtstreeks hulp te bieden, maar ook via programma's over belangrijke onderwerpen als regulering en toezicht.
Dat is de boodschap die ik u op dit moment graag wil overbrengen. Sommigen van u hebben mij met betrekking tot deze verkiezingsperiode uitdagingen gesteld. Ik geloof niet dat ik daar op dit moment op kan of mag ingaan. De volgende Commissie moet zelf haar programma bepalen. Het is niet aan mij om te vertellen wat het manifest van de volgende Commissie zal zijn.
Op uw uitdagingen kan ik dus nog niet ingaan - ik zie ze overigens als een teken van vertrouwen. Maar ik kan u op dit moment nog geen antwoord geven. Als we de balans opmaken van deze zittingsperiode van het Parlement, is er volgens mij voldoende reden om trots te zijn. Ik wil me nu echter gaan concentreren op de Europese Raad van juni. Daar zullen heel belangrijke zaken aan de orde komen, en we moeten daar op een verantwoordelijke wijze mee omgaan.
Om te beginnen is er het Verdrag van Lissabon en, voor het Parlement, de overgang van deze naar een volgende zittingsperiode. En dan moet er een nieuwe Commissie worden samengesteld. Dat is, zoals sommigen onder u al hebben gezegd, een heel delicate opdracht, aangezien we nog niet kunnen werken op basis van het Verdrag van Lissabon - een Verdrag dat door de 27 regeringen is ondertekend, maar nog niet door iedereen is geratificeerd.
Dat is niet de fout van het Europees Parlement. En ook niet die van de Commissie. Waar het op neerkomt is dat de regeringen een Verdrag hebben ondertekend dat ze niet definitief hebben kunnen laten goedkeuren. Als gevolg van die vertraging ondervinden we nu een ernstig probleem met betrekking tot de institutionele overgang. Dit is een probleem dat we allemaal met een sterk verantwoordelijkheidsgevoel - Raad, Commissie en Parlement - tegemoet dienen te treden.
Daarom ben ik ingenomen met de wijze woorden van het Tsjechische voorzitterschap en al die afgevaardigden die zich over dit onderwerp hebben uitgesproken. We moeten oplossingen vinden binnen het kader van het Verdrag dat nu van kracht is. We zijn een rechtsgemeenschap en we kunnen een Verdrag dat geldig is niet opeens buiten werking stellen. We moeten met inachtneming van de wettelijke regels zinvolle oplossingen vinden voor het garanderen van de stabiliteit van het Europese project. Ik zal de staatshoofden en regeringsleiders ertoe oproepen om dit onderwerp op de Europese Raad van juni te bespreken.
Een andere kwestie waarvoor we een oplossing moeten vinden is onze reactie op de economische toestand. We moeten ons realiseren dat we in deze context geen verantwoordelijkheid tonen als we elke dag een nieuw programma presenteren. Dat zou verkeerd zijn. Leiderschap is volgens mij vooral een kwestie van verantwoordelijkheid. Het is dus niet alleen maar een kwestie van op het publiek spelen.
Het is voor de Commissie geen kunst elke dag nieuwe ideeën voor te leggen, als we toch goed weten dat die ideeën nooit uitgevoerd kunnen worden. We zullen dat dus niet doen, omdat wij als Europese Commissie het Europees algemeen belang vertegenwoordigen. Wij geloven dat onze opdracht meer inhoudt dan het zoeken naar een gemakkelijke uitweg of het organiseren van publiciteitsstunts. We willen echte maatregelen en richtsnoeren voorstellen die ertoe kunnen bijdragen dat de Europese burgers en Europa als geheel dichter bij elkaar komen, mét de andere instellingen, het Parlement en de Raad.
Het is uiteindelijk de Commissie geweest die met gebruikmaking van alle instrumenten die tot haar beschikking stonden de eerste voorstellen heeft gedaan voor het Europees herstelplan. Zoals u weet zijn het de lidstaten die over de meeste van deze instrumenten beslissen, zeker als het om begrotingen gaat - het zijn nationale begrotingen. Vergeleken bij de nationale begrotingen is de Gemeenschapsbegroting maar heel bescheiden.
Wie weet kunnen sommigen van degenen die wat ongeduldig zijn en veel van ons eisen de Commissie bij de volgende financiële vooruitzichten bijstaan in haar pogingen om de lidstaten, en dan vooral die lidstaten waar de partijen het maximum van de bijdragen op 1 procent gesteld hebben - de 1 procentclub, die een plafond heeft vastgesteld voor de financiële middelen - op andere gedachten te brengen. Dat is nu werkelijk iets wat de volgende wetgevingsperiode de moeite van het nastreven waard zou zijn.
Ik kan beamen dat we een actieplan voor 2009 hebben. We zullen nu al richtlijnen presenteren voor de financiële herziening en de wijze waarop we in de toekomst te werk zullen gaan. Het heeft echter geen zin om de Europese instellingen nu te vragen om dingen die ze op dit moment niet kunnen realiseren.
Het is beter ons te vragen wat we wél kunnen doen. Ik bedoel dat heel oprecht, omdat ik zie dat bepaalde kritiek van mensen met dezelfde Europese idealen als ikzelf niet gerechtvaardigd is, omdat ze steeds kritiek hebben op wat Europa nog niet heeft gedaan. U weet heel goed dat als Europa iets nog niet gedaan heeft, de schuld voor dat verzuim niet bij de Europese instellingen kan worden gelegd, maar bij de lidstaten die op nationaal niveau onvoldoende ambitie opbrengen. Dit soort kritiek is dus niet eerlijk. En het maakt onze taak - het Europese project vooruit helpen - er niet gemakkelijker op.
De Commissie heeft een aantal ambitieuze voorstellen gedaan, we houden de economische situatie voortdurend in de gaten, en we zullen aanvullende voorstellen doen indien dat nodig mocht blijken. We geloven echter dat het nu van belang is dat we ons concentreren op de uitvoering - ik zei het al - de uitvoering, de implementatie van de overeengekomen maatregelen. Het mogen geen loze gebaren zijn. We maken ons immers ernstige zorgen over de prijsstabiliteit - de overheidsschuld is overal in Europa alarmerend hoog. In een aantal lidstaten is de situatie beslist ernstig. We zullen daarom voorstellen moeten doen om daar iets aan te doen.
Ik geloof ook dat het heel belangrijk is dat we al hetgeen Europa onderneemt steunen. Ik begrijp heel goed dat de verleiding heel sterk is om bij het beleid voor het hier en nu - zeker in de context van de Europese verkiezingen - tegen Europa in te gaan, en dat geldt in het bijzonder voor degenen die in eigen land in de oppositie zitten.
Ik vraag u dus heel goed na te denken. Wie weet staat u morgen aan het stuur en dan kan het zijn dat u de burgers moet vragen vóór Europa te stemmen. En die burgers zullen niet bereid zijn te stemmen voor een Europa dat u als wildgroei heeft bestempeld. Mensen zullen stemmen voor een Europa dat de steun heeft van al die politieke groeperingen van rechts, links en het centrum die meewerken aan het Europese project.
En dat is volgens mij een enorme uitdaging. Ik ben zelf een voorstander van een politiek Europa, maar tegen een verpolitiekt Europees project. Ik ben ook tegen onnodige splintervorming. We kunnen Europa alleen opbouwen met grote politieke groeperingen. De Commissie is uit deze politieke families samengesteld: de Europese Volkspartij, de socialisten, de sociaaldemocraten, de liberalen en onafhankelijken. Ik begrijp echter ook wel dat we met betrekking tot het kortetermijnbeleid - zeker in Europees Parlement en zeker in de context van de verkiezingen voor dit Parlement - vooral de aandacht willen vestigen op ons eigen programma, op onze eigen partij.
Ik zelf ben ook een partijman. Ik ben toen ik 29 was als afgevaardigde in het Portugese parlement gekozen. Ik ben daar zowel oppositieleider als premier geweest. Ik ben dus beslist een partijman. U mag echter niet vergeten dat de Europese politiek behoefte heeft aan partijmensen die in staat zijn hun partij te overstijgen en coalities te vormen die verder kijken dan de verschillende partijstandpunten. Als we supranationaal zijn, dan moeten we ook een visie ontwikkelen die verder gaat dan die van onze eigen partij.
Dat is waar ik u voor wilde waarschuwen, met alle respect, want ik besef heel goed dat de meesten onder u nu druk bezig zijn met het voeren van een verkiezingscampagne, en dat kan, vooral als er nationale belangen meespelen, heel erg lastig zijn. Ik geloof dat dit voor de toekomst heel belangrijk is. Als we de enorme uitdagingen waarmee Europa wordt geconfronteerd willen doorgronden, moeten we alle Europeanen van links, rechts en centrum die zich in de beginselen van het Europees project kunnen vinden naar elkaar toe brengen. We mogen ons dus niet laten meeslepen door partijpolitiek krakeel. Dat is immers vaak niet meer dan theater.
Ik kan u verzekeren dat de voorstellen betreffende hedgefondsen, waarop sommigen onder u kritiek hadden, in de Commissie de instemming van alle commissarissen had - die van socialistische fractie, die van de liberale fractie en die van de Europese Volkspartij. Er was over dit onderwerp geen enkele verdeeldheid. Ik begrijp dat het in de politieke strijd zin kan hebben om vooral op deze of gene commissaris kritiek te leveren, maar ik geloof ook dat dit vanuit een politiek of intellectueel perspectief niet eerlijk is.
Om af te sluiten wil ik graag zeggen dat ik steeds meer bewondering begin te krijgen voor de oprichters van de Gemeenschap. Laat ons over één gegeven heel duidelijk zijn: de Tsjechische republiek heeft met een ernstig politiek probleem te kampen. Vicepremier Vondra heeft dat zelf toegegeven en is daar heel eerlijk in geweest. Als een land dat het voorzitterschap van de Unie waarneemt met een interne politieke crisis te maken heeft en een nieuwe regering moet vormen, dan is dat uiteraard heel lastig. Desondanks maken we dankzij u allen in dit Europees Parlement toch heel goede vorderingen. Ik geloof dat ik daaraan mag toevoegen dat dit mede te danken is aan de voorstellen die de Commissie heeft gedaan. Tot slot heeft ook het Tsjechisch voorzitterschap hier een rol in gespeeld. We staan nu op het punt vijftig dossiers - waarvan sommige heel gecompliceerd - in de medebeslissingsprocedure af te ronden, en dat terwijl het land dat het voorzitterschap waarneemt in een crisis verkeert. Ik geloof dat we daarom onze hoed mogen afnemen voor het institutionele vermogen van Europa, dat de Europese Raad in staat stelt om zelfs in zulke omstandigheden resultaten af te leveren.
Ik meende het zojuist, toen ik het Tsjechisch voorzitterschap en in het bijzonder vicepremier Vondra prees, dan ook heel oprecht, omdat ik maar al te goed weet dat het heel moeilijk is - ik heb het zelf elke dag gezien - om onder zulke omstandigheden te werken en dan ook nog eens resultaten af te leveren. Daarom moeten we hier een keuze maken. De meest ambitieuzen onder ons - waaronder ikzelf - zullen erkennen dat we de doelen die we ons hebben gesteld nog niet hebben verwezenlijkt, maar we moeten ook eens kijken naar wat we wel hebben gedaan, wat we samen hebben kunnen verrichten. Er zijn er ook die vooral kijken naar wat we nog niet hebben kunnen doen. Zoals ik al zo dikwijls heb gezegd is het pessimisme van de pro-Europeanen soms zorgwekkender dan het euroscepticisme van de anti-Europeanen, en wel omdat zulk pessimisme geen hoopvolle boodschap uitdraagt voor al degenen die geloven in Europa.
Nu wil ik vicepremier Vondra graag bedanken voor zijn interventies. Verder bedank ik het Tsjechisch voorzitterschap en u allen hier voor wat we samen ten behoeve van Europa - een groots project voor vrede, vrijheid en solidariteit - ondanks al onze meningsverschillen toch hebben kunnen bewerkstelligen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Charlotte Cederschiöld  
schriftelijk. - (EN) Er is een verborgen vorm van protectionisme in de vorm van lidstaten die elkaar minder vertrouwen en minder enthousiasme voor samenwerking vertonen. De EU is opgericht niet alleen als poging om de vrede te waarborgen, maar ook als middel voor samenwerking. In tijden als deze, in economische en financiële crises, is het belangrijk dat lidstaten geen muren bouwen om hun nationale grenzen, maar doorgaan met op gecoördineerde wijze samen te handelen.
We moeten de Europese solidariteit handhaven en tegelijk vasthouden aan de regels en beginselen die vastgelegd zijn in het EU-Verdrag. De EU moet optimaal gebruikmaken van de interne markt en zich tijdens de economische neergang sterk maken voor open handel.
Het vinden van zondebokken, zoals de financiële markten, draagt niet bij aan een oplossing van de problemen. Nieuwe regels zullen een eind maken aan misstanden, maar niet voorkomen dat er, wanneer we uit de crisis komen, kapitaal beschikbaar is en investeringen gedaan zullen kunnen worden.
Het is niet eenvoudig de problemen te overwinnen. Protectionisme is zeker niet de oplossing. Wanneer de vuren eenmaal geblust zijn bestaat de oplossing uit meer handelsactiviteiten, meer harmonisatie, een functionerende interne markt voor goederen en meer nog voor diensten. Grensoverschrijdende samenwerking is goed voor innovatie en voor werkgelegenheid, en de enige duurzame manier om uit de crisis te geraken.
Pedro Guerreiro  
schriftelijk. - (PT) De EU probeert de 'zon af te dekken met een zeef', maar het is duidelijk hoe groot haar verantwoordelijkheid is voor de steeds verder verslechterende levensomstandigheden van arbeiders en de bevolking in het algemeen.
De EEG/EU heeft de afgelopen 23 jaar de circulatie van kapitalen en de 'financialisering' van de economie gestimuleerd, liberaliseringen doorgevoerd en privatiseringen gestimuleerd, overproductie aangemoedigd, productiecapaciteit vernietigd en naar derde landen verplaatst, de economische macht van sommigen versterkt ten koste van de afhankelijkheid van bepaalde anderen, de uitbuiting van arbeiders verergerd, rijkdom als nooit tevoren gecentraliseerd, sociale en regionale ongelijkheid bevorderd, en dit alles onder aansturing van de grootmachten en de grote financiële en economische groepen.
De rampzalige 'voorjaars'-prognoses van de Europese Commissie zijn niet meer dan een weergave van de gevolgen van het neoliberale beleid van de EU, gemaakt en uitgevoerd door rechts en de sociaaldemocraten. Voor Portugal: meer dan 600 000 werklozen, achteruitgang van de reële lonen, twee jaar recessie, groei van de staatsschuld en een begrotingstekort dat weer boven de 6 procent uitkomt.
Maar nog veel erger dan deze vooruitzichten is de huidige werkelijkheid van miljoenen Portugezen die hun problemen met de dag zien toenemen.
Op 7 juni krijgen de Portugezen weer een kans om te laten zien dat het genoeg is, door op de CDU (Portugese Democratische Eenheidscoalitie) te stemmen.
