Eurowinieta (debata)
Przewodnicząca
Następnym tematem jest ustne pytanie związane z eurowinietami, skierowane do Komisji przez posła Paolo Costę w imieniu Komisji Transportu i Turystyki - B6-0386/2007).
Silvia-Adriana Ţicău
zastępczyni autora. - (RO) Pani przewodnicząca! Tematem, nad którym dyskutujemy, jest wymaganie, które od jakiegoś czasu ma Komisja Transportu i które przedłożyła ona Komisji Europejskiej, aby zaprezentować model internalizacji kosztów zewnętrznych, mających zastosowanie do wszystkich środków transportu. W rzeczywistości żądałam od Komisji przedstawienia najpóźniej do czerwca 2008 roku, po sprawdzeniu wszystkich możliwości - włączywszy koszty związane z ochroną środowiska, hałasem, zatłoczeniem i zdrowiem - modelu możliwego do ogólnego zastosowania, przejrzystego i kompletnego, który umożliwiłby oszacowanie wszystkich kosztów zewnętrznych, który by określił i zadziałał jako podstawa do dalszej kalkulacji opłat za używanie infrastruktury.
Bazując na cząstkowych wynikach uzyskanych podczas rozwijania tego modelu, Komisja powinna wskazać, czy całkowite koszty ochrony środowiska, takie jak koszty związane ze zmianami klimatu, oraz ostatnio opublikowane koszty związane ze zdrowiem, zostały sprawdzone w sprawozdaniu cząstkowym i czy będą wzięte pod uwagę jako znaczący czynnik w następnych ocenach i kalkulacjach.
Chciałabym wspomnieć fakt, że dyrektywa, o której rozmawiamy, oferuje państwom członkowskim możliwość wprowadzenia podatku drogowego i w celu jego obliczania, wzięcie pod uwagę większej ilości składników kosztowych niż wcześniej. W rzeczywistości ma miejsce dyskusja nad włączeniem tak zwanych kosztów zewnętrznych, takich jak tych związanych ze środowiskiem, w skład opłaty drogowej.
Wiele państw członkowskich jest przeciwnych dodaniu takich kosztów do podatku drogowego, ponieważ sądzą, że nie ma odpowiedniego modelu dla tej kalkulacji, ale że inne państwa uważają, iż te podatki przyniosą dochody, oraz że w ten sposób powstaną potrzebne fundusze na rozwój infrastruktury.
Chciałabym także wspomnieć fakt, że wyjątkowo ważne jest zapewnienie uczciwej konkurencji pomiędzy różnymi środkami transportu, a także zapewnienie redukcji hałasu pochodzącego z transportu.
Uważam, że propozycja, którą przedłoży Komisja Europejska pomoże nam także podnieść wydajność transportu oraz w szczególności efektywne wykorzystanie różnych środków transportu i oczywiście w ten sposób przyczyni się do ogólnego zrównoważonego rozwoju transportu.
24,1% emisji gazów cieplarnianych w 27 państwach członkowskich pochodzi z transportu lub powstaje w efekcie działalności związanej z transportem. Z tego powodu jest dla nas ważne, by wiedzieć, czy koszty środowiskowe, takie jak zmiany klimatyczne, będą składnikiem tego projektu.
Chciałabym także wspomnieć, że dyrektywa o eurowinietach pozwala państwom członkowskim nałożyć dodatkowy podatek drogowy w obszarach wrażliwych, jak górskie regiony w Alpach i Pirenejach. Jakikolwiek dochód pozyskany w ten sposób powinien być więc zainwestowany w inne alternatywne środki transportu i związaną z nimi infrastrukturę.
Chciałabym także zapytać Komisję, czy mogłaby potwierdzić nam fakt, że po ratyfikacji przez Unię Europejską protokołu w sprawie stosowania Konwencji alpejskiej w zakresie transportu, paragrafy wymienionego protokołu związane z podniesieniem podatków na transport towarów będą w tym modelu wzięte pod uwagę. Mam nadzieję, że komisarz Barrot zaproponuje nam szczegóły związane z dniem, kiedy nowa poprawka dyrektywy o eurowinietach będzie przez Komisję wprowadzona w życie.
Chciałabym zakończyć tą prezentację dwoma dodatkowymi pytaniami, mianowicie chciałabym zapytać Komisję, czy te koszty zewnętrzne będą zinternalizowane nie tylko dla transportu drogowego, ale także dla innych środków transportu, aby zapewnić równowagę rozwoju różnych środków transportu, a także chciałabym zapytać Komisję, jak zamierza monitorować wdrożenie tej dyrektywy o eurowinietach.
Jacques Barrot
wiceprzewodniczący Komisji. - (FR) Pani przewodnicząca! Komisja przeprowadziła badanie porównawcze wszystkich publikacji na ten temat i zidentyfikowała najlepsze metody oceny kosztów zewnętrznych. Wiele różnych zidentyfikowanych metodologii odnosiło się do projektów badawczych finansowanych przez Komisję: Unit, ExternE, oraz innych ostatnio uruchomionych projektów. Pisany jest obecnie poradnik i wkrótce zamierzamy go opublikować. To jest pierwszy punkt.
Po drugie, Komisja zaczęła pracę nad oceną wpływu w związku z wyrównaniem kosztów zewnętrznych. Określonych zostało i przedstawionych do konsultacji społecznych wiele opcji obciążania opłatami. Konsultacje zakończą się 31 stycznia 2007 roku, a konferencja na wysokim szczeblu, podczas której przedstawiony zostanie poradnik oraz wyniki konsultacji społecznych, które zostaną dodane do trwającej oceny wpływu, odbędzie się w styczniu 2008 roku To jest nasz harmonogram pracy.
Jak państwo widzicie, jest on dość intensywny. Pod uwagę zostały wzięte następujące koszty zewnętrzne: wypadki, zatłoczenie dróg, zanieczyszczenie powietrza, zmiany klimatu oraz hałas. Ocena obejmuje wszystkie środki transportu. Przewiduje ona różne systemy i różne instrumenty ekonomiczne, jak podatki, prawa użytkowników i uprawnienia do handlu emisjami. Oceniamy te instrumenty za pomocą modelowej analizy ilościowej. Celem tego wszystkiego jest uczynienie naszych środków transportu coraz bardziej przyjaznych środowisku. Na podstawie wyników tej pracy, przed latem następnego roku Komisja wyda komunikat.
Chciałbym poczynić małą dygresję, by odpowiedzieć pani posłance Ţicău w sprawie Konwencji alpejskiej. Celem Protokołu transportowego tej konwencji jest ustanowienie szczególnych systemów opłat, które biorą pod uwagę aktualne koszty i stymulują najbardziej przyjazne środowisku systemy transportowe. System wprowadzony przez dyrektywę o eurowinietach z 2006 roku w celu zachęcania do użytkowania bardziej ekologicznych systemów transportowych realizuje te same cele co Protokół transportowy Konwencji alpejskiej. Co właściwie mówi obecna dyrektywa o eurowinietach? Zabezpiecza na wypadek obowiązkowej modulacji opłat, które mają być płacone od 2010 roku przez pojazdy produkujące do 100% więcej zanieczyszczeń, niż pojazdy przyjazne środowisku. W obszarach górskich dyrektywa ma na celu internalizację kosztów zewnętrznych szkód środowiskowych i zatłoczenia dróg poprzez dodatkową opłatę do 25% opłaty za użytkowanie dróg. Przychód z tej dodatkowej opłaty musi być przeznaczony na projekty bezpośrednio przyczyniające się do zmniejszania szkód środowiskowych.
A teraz, panie i panowie, chcę być w pełni zrozumiany: ten komunikat, w świetle całej pracy, o której wspomniałem, jest wyjątkowo trudnym zadaniem, uwierzcie mi. On pozwoli nam ocenić najlepsze metody kalkulacji w tym obszarze. Określi metodologię, która może zostać zastosowana dla różnych środków transportu. W połowie 2008 r., przed wakacjami, a w zasadzie w czerwcu, także zamierzam przedstawić przed Kolegium sprawozdanie w sprawie oceny i internalizacji kosztów zewnętrznych. Wspomniałem o komunikacie, a więc przedstawię za zgodą Kolegium to sprawozdanie, wraz z propozycją zmiany obecnej dyrektywy o eurowinietach. To jest jasne, ale musi zostać powiedziane, że projekt w odniesieniu do obecnej dyrektywy o eurowinietach stanowi na poprawkę, która pozwoli na internalizację kosztów zewnętrznych w ramach obecnej dyrektywy.
To właśnie musiałem powiedzieć przed Izbą. Pani przewodnicząca! Wiem, że to wszystko jest w sercu naszej polityki zrównoważonego rozwoju. W rzeczywistości trzeba internalizować koszty zewnętrzne, ale aby to zrobić, musimy mieć definicję wspólnotową i musimy wybrać najlepszą metodologię internalizacji.
Próbowałem być tak dokładnym, jak to było możliwe dzisiejszego wieczoru i chcę powrócić do Izby, by złożyć sprawozdanie na temat trudnych i ważnych zadań wymaganych przez sprawozdanie, które będę przedstawiał w połowie 2008 roku.
Georg Jarzembowski
Pani przewodnicząca, panie wiceprzewodniczący! To co pan mówił o zamówieniu badani i przygotowywaniu konferencji jest bardzo pokrzepiające, ale proszę pozwolić zadać mi proste pytanie. Nie zamierzam pytać czy zamierza zaprezentować pan komunikat do 10 czerwca 2008 roku, ale zapytam, czy zamierza pan zaprezentować do 10 czerwca 2008 roku zgodnie z trzecim paragrafem artykułu 11 obecnej wersji dyrektywy o eurowinietach, to co dyrektywa nazywa - cytuję - "ogólnie stosowalny, przejrzysty i dający się zrozumieć model oceny wszystkich zewnętrznych kosztów” i przyporządkowanie tych zewnętrznych kosztów do operatorów wszystkich typów transportu. Tak więc otrzymamy model służący do oceny i przyporządkowanie tych zewnętrznych kosztów, tak, czy nie? Moje pierwsze pytanie jest bardzo proste.
Jeśli chodzi o moje drugie pytanie. Jeśli dobrze rozumiem sytuację, w odróżnieniu od wymagania zaprezentowania modelu, nie jest pan w ogóle zobligowany do zaprezentowania poprawek do dyrektywy o eurowinietach w roku 2008. To byłoby bez wątpienia nie i tak niemożliwe, ponieważ idea polega, jeśli to dobrze zrozumiałem, na stworzeniu modelu dystrybucji kosztów a następnie, w fazie wdrożeniowej, rozdzieleniu kosztów zewnętrznych między operatorów wszystkich rodzajów transportu - żeglugi śródlądowej, transportu morskiego, kolei, prywatnych samochodów i tak dalej. Co nie może się wydarzyć, to uchwalenie poprawek do dyrektywy o eurowinietach i przyporządkowanie kosztów zewnętrznych do przewoźników, ale nie podjęcie żadnych działań mających na celu zapewnienie, że operatorom barek, pociągów itd. uda się sprostać dodatkowym kosztom. Dlatego chciałbym wiedzieć, czy dokona pan rewizji dyrektywy o eurowinietach w tym samym momencie, w którym dokona pan przyporządkowania zewnętrznych kosztów do innych rodzajów transportu.
Dwa proste pytania, a ja mam nadzieję na uzyskanie dwóch prostych odpowiedzi.
Ulrich Stockmann
Pani przewodnicząca! Rozpocznę od podziękowania komisarzowi za jego uwagi. Jak pan wie, komisarzu, prowadziliśmy dyskusje o ocenie zewnętrznych kosztów od lat dwudziestych, a my, posłowie, także proponowaliśmy różne modele, gdy przyjmowaliśmy dyrektywę o eurowinietach. Jednak skoro nie udało nam się wtedy z powodów politycznych włączyć koszty zewnętrzne w większym stopniu do metod wykorzystywanych do kalkulacji opłat drogowych dla ciężkich pojazdów, osiągnęliśmy zgodę, że państwo - Komisja - zaprezentuje jednolitą metodę do lata 2008 roku. Ta ugoda posiada szczególną wagę w świetle obecnej dyskusji nad zmianami klimatu. W związku z tym chciałem zadać pytania. Niektóre z nich zostały już podniesione.
Po pierwsze, czy Komisja zaprezentuje uniwersalny i przejrzysty model oceny wszystkich kosztów zewnętrznych do czerwca przyszłego roku, model, który może być uważany za uniwersalny? Gdy słyszę o poradniku brzmi to dobrze, ale termin ten zdaje się sugerować katalog dobrych wzorców dowolnego wyboru. To czego jednak chcemy to uniwersalna metoda, która nie zostanie później zakwestionowana.
Po drugie, czy model ten bierze pod uwagę cele klimatyczne i ochrony środowiska ustalone przez UE? To jest to o co pytał się moja koleżanka posłanka Ţicău. W kontekście metody będzie to miało nietrywialnie znaczenie, ponieważ wszystkie istniejące podejścia skupiają się jedynie na włączeniu kosztów bieżących a nie na osiągnięciu celów ochrony środowiska. Jeżeli cele te zostałyby uwzględnione, stworzyłoby to element normatywny - normatywny wymiar - podczas gdy debata ograniczała się do tej pory jedynie do kosztów bieżących.
Po trzecie, nie trzeba powtarzać, że chcemy stworzyć legislacyjnego końcu projekt przepisów prawnych. Czy mogę dlatego spytać kiedy Komisja zamierza zrewidować dyrektywę o eurowinietach? Czy jest to jej zamiarem, czy sprawa jeszcze jest nieskonkrytetyzowana?
Po czwarte, kiedy ta metoda lub model zacznie być stosowany do oceny opłat infrastrukturalnych także dla innych rodzajów transportu? To pytanie nas nurtuje, jak powiedział pan Georg Jarzembowski. Chcemy pozbyć się zaburzonej konkurencji między różnymi rodzajami transportu i zrównać je wszystkie do wspólnego dającego się porównywać poziomu.
Eva Lichtenberger
Panie komisarzu! Dziękuje panu bardzo za pańskie uwagi. Całkiem pasjonujące było usłyszeć to co powiedział nam pan o procesie i kalendarzu. Sprawa, która będzie omawiana w czerwcu jest kluczowa i nie tylko dla regionu alpejskiego. Wierzę, że pan - człowiek gór, jak się pan opisał - jest wyraźnie przekonany do tego i że jest to dla pana ważne. Ma to duże znaczenie dla wszystkich dróg jak i dla wszystkich krajów, których szlaki transportowe, a w szczególności drogi, obciążone są przez duży ruch i dla wszystkich, którzy żyją blisko tych zatłoczonych arterii. Duże koszty generowane przez ruch ciężkich pojazdów stanowią wielkie obciążenie dla krajów najbardziej przez niedoświadczonych. Obciążenia te zgodnie z wieloma badaniami, które zostały opublikowane, są podwajane przez koszty zewnętrzne. Punkt ten musi być brany pod uwagę i jego waga powinna być o wiele jaśniej odzwierciedlona w działaniach Komisji.
Nie powinniśmy zadowalać się jednak, panie Komisarzu, filozoficznym i matematycznym traktowaniem problemu oceny kosztów zewnętrznych. Potrzebujemy wdrożenia, ale nie możemy czekać dwudziestu lat do momentu aż ostatni lobbysta zostanie przekonany. Nie powinniśmy także móc czekać do momentu, aż zostanie obliczone również zanieczyszczenie generowane przez rowery. Najważniejsze jest to byśmy reagowali natychmiast. Potrzebujemy projektu instrumentu regulacyjnego w roku 2008, musimy go przedyskutować, musimy przeprowadzić tę debatę teraz, nie za dwadzieścia lat ponieważ musimy czekać aż wszyscy zostaną przekonani przez rządy krajów, które są w wielu przypadkach o wiele mniej poważnie dotknięte problemem niż te w centralnej części Unii Europejskiej.
Panie komisarzu! Góry potrzebują aby pan działał. Miejsca wrażliwe takie jak miasta i inne tereny chronione potrzebują pisemnych regulacji, które jasno określą co jest dozwolona. Państwa członkowskie nie mogą nadal same nosić brzemienia zanieczyszczenia środowiska i nie powinno się od nich wymagać, aby to czyniły jeszcze o wiele dłużej.
Reinhard Rack
(DE) Pani przewodnicząca, panie wiceprzewodniczący! Jak to już zostało powiedziane opisał pan siebie jako człowieka gór podczas dyskusji nad opłatami drogowymi, eurowinietą, i na pewno przeszedł pan długą drogę by zasłużyć na to imię, przynajmniej w kontekście wcześniejszych dyskusji.
Teraz jednak trzeba podjąć więcej kroków, kroków, które prawdopodobnie będą ważniejsze. Przyszedł czas na internalizację kosztów zewnętrznych lub jeśli mogę zamienić europejską nowomowę na język zrozumiały dla ludzi, na zapewnienie, że wszyscy zapłacimy za to co otrzymujemy w dziedzinie transportu i otrzymamy więcej wiedzy o tym kto generuje jakie koszty i z pewnością więcej wiedzy na temat tego jak możemy odzyskać koszty od tych, którzy je generują.
Prezentował pan nam dzisiaj terminarz, który zawiera początkowe kluczowe elementy tego, co pan wtedy obiecał. Jest to dobre, jak wierzę, a to co pan zaprezentował powinno zostać z pewnością z radością przywitane. Jednak to czego brakuje - i zostało to już wspomniane - to całkowicie zasadniczy kolejny krok. Kiedy pojawi się projekt instrumentu prawnego, który zapewni, że różni użytkownicy infrastruktury zostaną obciążeni według prawdziwego kosztu ich działalności? A istnieje cały wachlarz użytkowników do rozpatrzenia.
Czekamy ze wstrzymanym oddechem aby zobaczyć czy będzie to możliwe i oczekujemy, że będzie, że osiągniemy ten cel w obecnym okresie legislacyjnym, tylko wtedy, gdy naprawdę wdrożymy ten instrument w życie inne większe projekty, zaakceptowane w ostatnich tygodniach i miesiącach, niektóre z nich proponowane przez pana, staną się ważnymi inwestycjami.
Jeśli włożymy zbyt wiele pieniędzy w konstrukcję tunelu Brenner, który stanie się tylko wtedy znaczącą inwestycją, jeśli przesunięcie w strukturze kosztów doprowadzi w rzeczywistości do oczekiwanych zmian w drodze transalpejskiej. Pod tym względem jesteśmy spokojni, że pan, jako człowiek gór, pomoże nam w tej ważnej sprawie.
Inés Ayala Sender
(ES) Pani przewodnicząca! Poczynając od szerokiej zgody co do potrzeby poradzenia sobie z dostosowaniem transportu do wyzwań zmiany klimatu i innych efektów, aby stał się tak zrównoważy jak się tylko da, ponieważ jest to jedyna droga, aby uczynić transport konkurencyjnym w całej UE i na świecie, eurowinieta udowodniła, że jest użytecznym początkowym narzędziem radzenia sobie z problemem zatorów, zanieczyszczenia i tak dalej zapewniając modulację, która jest zarówno wystarczająca i dość różnorodna w kontekście jej zastosowań do asortymentów ciężkich pojazdów.
Widząc jednak w złożoność problemu nasunęło mi się kilka pytań, tak więc chciałabym spytać się pana komisarza, czy zgodnie z jego ofertą i ustaleniami osiągniętymi w Izbie, badania, które teraz są przeprowadzane, zawierają ten sam system miar dla wszystkich środków transportu i mam naprawdę na myśli wszystkie środki transportu.
Chciałbym także wiedzieć czy po tym jak metodologia zostanie ustalona, przedstawiane projekty będą się także dotyczyć wszystkich środków transportu. Czuję, że nie możemy zaprzepaścić szansy na zastosowanie tak ważnego ćwiczenia do wszystkich środków transportu, skoro o wszystkich jest mowa i potrzebujemy wiarygodnych rozwiązań dla nich wszystkich spójnie z projektem współmodalności.
Byłbym także wdzięczny za informacje na wiele spraw, które uważam za ważne. Jak zamierza pan związać proponowaną poprawkę do eurowiniety i nową metodologię internalizacji kosztów zewnętrznych w "zielonych korytarzach”, które pojawiają się w logistycznym planie działania, a które mogłyby prawdopodobnie dawać możliwość rozszerzenia tej metodologii?
Jak ten finansowy instrument zostanie dodany do obecnej debaty o finansowaniu strategii UE? Czy Komisja będzie przygotowana do rozszerzenia go także na prywatne pojazdy? Czy nie byłoby to skuteczniejsze i mniej dyskryminowało? Jak możemy zmniejszyć jego efekty na dodatkowe problemy rosnącej izolacji w coraz wyższej liczbie obszarów i regionów?
W końcu, czy uważa pan, że ten instrument, instrument, który teraz przygotowuje, okaże się wystarczający sam w sobie, by zapewnić finansowanie robót publicznych takich jak wielkie tunele będące częścią transeuropejskiego systemu dróg?
Jörg Leichtfried
(DE) Pani przewodnicząca, panie wiceprzewodniczący! Może pan pamiętać, że podczas dyskusji na temat ostatniej poprawki do dyrektywy o eurowinietach byłem jednym z tych, którzy głośno i uporczywie domagali się internacjonalizacji kosztów zewnętrznych kosztów przewozu drogowego. Nasza oferta przegrała. Z tego powodu jestem zadowolony, z jednej strony, że teraz zmierzamy w tym kierunku.
Nie jestem zadowolony, ponieważ prowadziłem kampanię za tym w ostatnim czasie, ale widzę co się stało w Austrii w krótkim okresie interwencyjnym. Nie jest to tylko zachodnia Austria, która jest zalewana przez pojazdy ciężarowe. Dotarliśmy już do punktu w którym wschodnia Austria także jest zakorkowana, z niektórymi drogami kompletnie zablokowanymi, a obszar wokół naszej stolicy, wokół Wiednia pęka już w szwach. Z tego powodu nadszedł najwyższy czas żebyśmy w końcu zdołali uwzględnić czynnik kosztu zewnętrznego działalności samochodów ciężarowych w europejskich opłatach drogowych.
Uznaję oczywiście, że taki rodzaj systemu musi być zastosowany do wszystkich form transportu, ale posiadamy zestaw przepisów dla samochodów ciężarowych, tak więc jest to miejsce, od którego musimy teraz zaczynać, nie trzeba mówić, że musimy także ruszyć stąd by poradzić sobie z innymi środkami transportu. Chciałbym dodać mój głos do tych z moich kolegów posłów, którzy pytali kiedy mamy zamiar przedstawić właściwy szkic ustawy.
Drugim punktem, który chciałbym poruszyć jest to, że być może powinniśmy zastanowić się nad faktem, że jest to problem w całej Europie i nakładanie wysokich opłat drogowych w niektórych małych krajach niczemu nie służy. Zamiast tego powinniśmy wyjść z propozycją ogólnego systemu. W tym kontekście zastanawiam się czy nie powinniśmy ocenić potencjalnych minimalnych opłat drogowych przynajmniej na trasach transeuropejskiej sieci jako środka dostosowującego balans wykorzystania różnych środków transportu w całej Europie.
Jacques Barrot
wiceprzewodniczący Komisji. - (FR) Pani przewodnicząca! Zawsze słucham Izby z wielkim zainteresowaniem, ale mimo to chciałbym wyjaśnić kilka spraw. Po pierwsze jako, że jest to sprawa znalezienia modelu, jak państwo mówią, musimy zdać sobie sprawę z faktu, że w państwach członkowskich istnieją pewne praktyki i, że przed zdecydowaniem się na model najpierw musimy przedyskutować metody obliczeń wykorzystywane w różnych państwach członkowskich. Żałuję, ale podręcznik ma przynajmniej zasługę otworzenia publicznej debaty aby uczynić to: znaleźć najlepszy model. Teraz, nie mogę zrozumieć dlaczego Komisja widziana jest jako rozmijająca się z rozwiązaniem problemu, gdy zadaje sobie trud prześledzenia wszystkich praktyk w państwach członkowskich, stopniowego odnalezienia naturalnego modelu obliczeniowego, który mógłby być wykorzystywany w Europie: wręcz przeciwnie, czujemy, że znajdujemy się w sercu problemu.
Panie i panowie! Powinienem państwu powiedzieć, że jest to trudne zadanie. Czuję także, że muszę bronić usług dostarczanych przez Dyrekcję Generalną ds. Transportu, która obecnie zobowiązana jest do znalezienia godnych zaufania metod, ponieważ jeśli nie będziemy mieli wiarygodnych metod, nigdy nie uzyskamy akceptacji tych metod i modelu w UE, jak powiedział pan Stockmann.
Chciałbym także wyrazić panu Jarzembowskiemu moje wielkie zdziwienie. Powiedziano mi: musimy działać, musimy podejmować działania w kierunku bardziej zrównoważonego transportu, transportu, który jest przyjaźniejszy środowisku, musimy wspierać koleje, musimy wspierać transport rzeczny i musimy wspierać transport morski. Jak pan Jarzembowski mądrze powiedział musimy rozpocząć od początku i możemy poprawić się później. Pozwólmy sobie rozpocząć od poprawienia obecnej dyrektywy o eurowinietach, to moja propozycja, jeśli Komisja zgodzi się ze mną, w czerwcu 2008 roku. Zinternalizujemy zewnętrzne koszty transportu ciężkimi pojazdami, ponieważ tak dokładnie będziemy zachęcać do wykorzystywania innych rodzajów transportu.
Jednak panie Jarzembowski w pewnym momencie w przyszłości zastosujemy także metody obliczeniowe także do pozostałych rodzajów transportu. Biorąc pod uwagę powyższe, musimy zajmować się jedną rzeczą na raz. Nie możemy działać i zajmować się wszystkim na raz. Nie jest to możliwe. Potrzebujemy metody, jeśli chcemy by UE zaakceptowała tę strategię, proszę mi wierzyć, musimy działać inteligentnie. Jestem bardzo stanowczy w tym punkcie.
Muszę podziękować panu Rackowi za pochwałę moich alpinistycznych umiejętności. Nie zatrzymuję się w połowie drogi, nawet kiedy droga robi się coraz bardziej stroma i pochyła; trzeba utrzymywać właściwe tempo, aby dotrzeć na szczyt.
Przewodnicząca.-
Debata została zamknięta.
Pańska konkluzja była fascynująca i wyrażona z pasją.
Jörg Leichtfried
(DE) Pani przewodnicząca! Nigdy wcześniej nie zdarzyło się by moje imię i nazwisko było tak dobrze wymawiane przez brytyjskich tłumaczy. Chciałbym wykorzystać tą okazję by wyrazić moje głębokie podziękowanie. Moje imię i nazwisko jest wymawiane w pełni poprawnie po raz pierwszy od kiedy zasiadam w tym parlamencie. Dziękuje bardzo.
