Sytuacja na Ukrainie (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest oświadczenie wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz wiceprzewodniczącej Komisji w sprawie sytuacji na Ukrainie.
Stefan Füle
komisarz. - Panie przewodniczący! Wysoka przedstawiciel i wiceprzewodnicząca Komisji, Cathy Ashton, poprosiła mnie o przekazanie następujących uwag.
Chciałbym podziękować państwu za to, że zostałem zaproszony w tak odpowiednim momencie, aby przekazać państwu informacje na temat Ukrainy.
Jak państwo wiecie, w niedzielę na Ukrainie odbyła się druga tura wyborów prezydenckich. Było to bardzo ważne wydarzenie nie tylko dla samego kraju, ale także dla całego regionu. Wydarzenie to jest ważne, ponieważ demokratyczna Ukraina będzie służyć za dobry przykład dla swoich sąsiadów.
Z zadowoleniem przyjmujemy pozytywną ocenę Międzynarodowej Misji Obserwacyjnej prowadzonej przez OBWE/ODIHR, według której wybory przeprowadzono zgodnie z międzynarodowymi standardami i że od 2004 roku Ukraina dokonała dalszego postępu w dziedzinie organizacji wyborów.
Oświadczenie wydane w poniedziałek przez wysoką przedstawiciel odzwierciedla te opinie. Pogratulowano w nim także narodowi ukraińskiemu wkładu, jaki stale wnosi w proces demokratyczny. Szczególnie zachęcająca była wysoka frekwencja odnotowana w obu dniach, w których odbywały się wybory.
Wydaje się oczywiste, że ukraińska demokracja jest na etapie dalszej konsolidacji. Obywatele tego kraju uczestniczą w wyborach, podejmują swobodnie decyzje i oczekują, że zostaną wysłuchani. Jest to duży sukces. Jednak co najważniejsze, pokazuje to, że Ukraina przywiązana jest do europejskich wartości.
W wyborach są wygrani i przegrani. Decydują o tym wyborcy. Kiedy spotykamy się tutaj dziś w Strasburgu, oficjalne wyniki wyborów nie zostały jeszcze zatwierdzone przez Centralną Komisję Wyborczą.
Wstępne wyniki wskazują, że między kandydatami jest bardzo mała różnica głosów. Słyszeliśmy już o możliwym zakwestionowaniu wyników w sądach. W niektórych lokalnych sądach już wszczęto postępowania.
Jest rzeczą logiczną i uzasadnioną, by wszelkie ewentualne nieprawidłowości zostały sprawdzone. Jednocześnie bardzo ważne jest, aby cały proces wyborczy przebiegał sprawnie, co będzie potwierdzeniem odporności i dojrzałości ukraińskiej demokracji oraz wspólnego zaangażowania kandydatów w rozwój kraju.
Każde wybory są manifestacją woli narodu. Są one także okazją do rozpoczęcia wszystkiego od początku. Teraz kluczowe jest to, aby Ukraina poszła do przodu. Pomyślne zakończenie procesu wyborczego na Ukrainie - w kontekście geograficznego i strategicznego znaczenia tego kraju - ma znaczenie dla UE i dla całej Europy.
W poprzednich latach byliśmy świadkami politycznej niestabilności, której cechą charakterystyczną była rywalizacja między prezydentem i premierem, a całą sytuację komplikował brak jasności w konstytucji. Ukraina regularnie przeprowadza wolne wybory, ma aktywne społeczeństwo obywatelskie i niezależne media. Niestety cały proces reform - który ma dla Ukrainy kluczowe znaczenie - uległ znacznemu spowolnieniu. W minionych latach powinna ona była zrobić o wiele więcej.
Przedwyborcze działania polityczne były także przeszkodą we wdrożeniu umowy z MFW, gdyż Ukraina nie spełniła wymaganych warunków. Przyczyniła się do tego również słabość ukraińskiego porządku konstytucyjnego.
Jestem przekonany, że wyrażam opinię nas wszystkich, kiedy mówię, że oczekujemy od nowego przywództwa na Ukrainie nadania nowego impulsu wysiłkom na rzecz reform. W pierwszej kolejności, aby stawić czoła skutkom globalnego kryzysu finansowego i zapewnić jej stabilność gospodarczą w przyszłości, Ukraina musi niezwłocznie zacząć ponownie wdrażać program MFW. Jest to także warunek wstępny dla uruchomienia przez UE ewentualnego wsparcia makroekonomicznego.
W najbliższych tygodniach i miesiącach będziemy świadkami tworzenia w Kijowie nowej administracji. Przesłanie kierowane przez UE do ukraińskich przywódców jest jednoznaczne i czytelne: pora działać. Oczekujemy konkretnych kroków naprzód. Reformy są konieczne, jeżeli kraj ten chce zapewnić sobie trwały dobrobyt i bezpieczeństwo. Jest to w interesie Ukrainy - nie chodzi tu wyłącznie o to, aby zadowolić społeczność międzynarodową Przesłanie to zostało także przekazane na szczycie UE-Ukraina w grudniu 2009 roku.
Konieczne jest podjęcie działań na wielu płaszczyznach. Na płaszczyźnie gospodarczej Ukraina musi niezwłocznie podjąć działania mające na celu walkę z korupcją oraz poprawę warunków działania przedsiębiorców i inwestorów. Działania te obejmują wysiłki na rzecz wzmocnienia wymiaru sprawiedliwości, otwarcia gospodarki oraz zapewnienia uczciwych i przejrzystych warunków konkurencji - na przykład poprzez przyjęcie przepisów w dziedzinie zamówień publicznych, które byłyby zgodne z międzynarodowymi standardami i dorobkiem prawnym Unii Europejskiej.
Równocześnie konieczne jest przygotowanie i wdrożenie najważniejszych reform w takich branżach, jak sektor energetyczny - w szczególności sektor gazowy - transport i ochrona środowiska. Ponadto wielokrotnie zachęcaliśmy Ukrainę do podjęcia kolejnej próby reformy konstytucyjnej, która zapewniłaby stabilność i wprowadziłaby podstawowe zasady regulujące życie polityczne. Konstytucja musi przejść próbę czasu, a jej reforma nie powinna być powiązana z tymczasowymi potrzebami politycznymi. Wybór odpowiedniego modelu jest w rękach Ukrainy. Jednak powinna ona wdrożyć skuteczne mechanizmy gwarantujące zachowanie równowagi politycznej, które będą przeciwdziałać paraliżowi politycznemu, którego Ukraina doświadczała w przeszłości. Pomoc i rady Komisji Weneckiej będą istotne, aby proces ten został przeprowadzony zgodnie z europejskimi standardami i aby wykorzystane w nim zostały najlepsze dostępne doświadczenia.
Oprócz najważniejszych reform politycznych Ukraina musi kontynuować skomplikowany proces dostosowywania ram regulacyjnych do standardów obowiązujących w Unii Europejskiej. Jest to niezbędny warunek, którego spełnienie pozwoli Ukrainie czerpać pełne korzyści z nowego i ambitnego układu stowarzyszeniowego UE-Ukraina, który jest z nią aktualnie negocjowany, oraz z rozległej i obejmującej wiele aspektów strefy wolnego handlu.
Naszym zadaniem jest zachęcanie Ukrainy do dalszego podążania tą ścieżką oraz wspieranie przywódców w Kijowie w procesie wdrażania szeroko zakrojonych reform i modernizacji. Możemy w tym celu korzystać z wielu narzędzi. Europejska polityka sąsiedztwa pozwala nam wspierać podejmowane przez Ukrainę wysiłki na rzecz reform. Już dziś aktualna i planowana współpraca techniczna i finansowa z Ukrainą ma wartość około 435 milionów euro, a kwota ta nie uwzględnia ewentualnego wsparcia makroekonomicznego. Dodatkowe narzędzia zapewniło Partnerstwo Wschodnie. Mowa tu o kompleksowym programie rozwoju instytucjonalnego przewidzianym w Partnerstwie Wschodnim, gdyż program ten jest przeznaczony specjalnie dla instytucji ukraińskiego rządu, które powinny zostać wzmocnione, aby kontynuować reformy.
Ponadto w naszych negocjacjach z Ukrainą na temat nowego, ambitnego układu stowarzyszeniowego UE-Ukraina jasno określiliśmy nasze cele: zbliżenie polityczne i integracja gospodarcza Unii Europejskiej z Ukrainą. Jest to bardzo poważne przedsięwzięcie obejmujące utworzenie szeroko zakrojonej i kompleksowej strefy wolnego handlu, co wymaga skomplikowanego procesu dostosowywania ram regulacyjnych do dorobku prawnego Unii Europejskiej.
Jednak oferta przedstawiona Ukrainie nie jest jednokierunkową ulicą. Tempo, w jakim Ukraina i UE będą się do siebie w przyszłości zbliżać, zależy od jakości i zakresu podejmowanych przez Ukrainę wysiłków na rzecz reform. Cieszymy się, że będziemy współpracować z nowymi przywódcami Ukrainy, aby osiągnąć nasze wspólne cele.
Dziś poprzez nasze gabinety kontaktowaliśmy się z wysoką przedstawiciel i moim kolegą w Komisji i chciałbym w skrócie przedstawić następujące trzy wnioski: po pierwsze, zgodziliśmy się, że zakończone wybory potwierdziły bardzo dobrą kondycję ukraińskiej demokracji; po drugie, jesteśmy zaangażowani w zacieśnianie relacji z Ukrainą i wspieranie jej we wdrażaniu programu reform; i po trzecie, oczekujemy, że rozpoczniemy konstruktywną współpracę z prezydentem elektem, jak tylko ogłoszone zostaną oficjalne wyniki wyborów.
Elmar Brok
Pani przewodnicząca, panie komisarzu! Jesteśmy raczej rozczarowani. Jestem jedną z osób, która była w miasteczku namiotowym podczas pomarańczowej rewolucji w Kijowie, i kiedy patrzę na to, co zrobiono przez ostanie pięć lat, chcę powiedzieć prezydentowi Juszczence, że nie zapewnił on swemu krajowi stabilności, nie stworzył możliwości rozwoju systemu parlamentarnego i że zatrzymał proces legislacyjny. Na pewno ponosi on odpowiedzialność za niepowodzenie pomarańczowej rewolucji. Mam, nadzieję, że dzięki tym wyborom Ukraina będzie znów stabilna. Jednak pomimo tego, że, jak mogłoby się wydawać, wybory przeprowadzono zgodnie z międzynarodowymi standardami, obawiam się, że nie jest to stabilna i ufna we własne siły demokracja. Kiedy przepisy są zmieniane na trzy dni przed drugą turą, dokładnie w środku wyborów, to niezależnie od tego, jaki jest tego powód, nie oznacza to, że proces został zrozumiały. Przeciwnie - sprawia to, że przyglądamy się Ukrainie z ogromnym niepokojem. Uważam, że powinniśmy się mocno zaangażować w rozwój demokracji i rządów prawa na Ukrainie oraz powiązaną z nimi kwestię stabilności, co nie jest sprzecznością, ale konsekwencją tych działań.
Panie komisarzu Füle! Jest pan także odpowiedzialny właśnie za politykę sąsiedztwa. Jednak polityka sąsiedztwa nie polega tylko na kontynuowaniu działań podejmowanych w przeszłości. W rzeczywistości polega ona na wykorzystywaniu wszystkich dostępnych nam narzędzi nie tylko w celu budowy relacji dwustronnych z takim krajem jak Ukraina czy innymi krajami w tym regionie, ale także w celu budowy wielostronnego podejścia do tych krajów, tak aby zacieśniały ze sobą stosunki i były bardziej stabilne. Musimy dać im perspektywy. Nie oznacza to, że codziennie będziemy mówić o rozszerzeniu Unii Europejskiej, ale że damy im teraz szansę zdobycia wiz, rozważymy możliwość stworzenia strefy wolnego handlu lub być może zaoferujemy im nawet perspektywy uzyskania na Europejskim Obszarze Gospodarczym takiego samego statusu jak Norwegia. Nikomu to nie zaszkodzi, nie jest to w stosunku do nikogo agresywne zachowanie, a przy okazji doprowadzi to do pojawienia się w takich krajach zarówno europejskich perspektyw, jak i elementów stabilizujących. Mam nadzieję, że nowy rząd okaże się godnym partnerem w tego typu projekcie.
Kristian Vigenin
Pani przewodnicząca, panie komisarzu! Jedną z wad tego, że jest pan odpowiedzialny zarówno za rozszerzenie, jak i za politykę sąsiedztwa jest to, że będzie pan spędzał więcej czasu w tej Izbie. Przejdźmy teraz do omawianej kwestii.
Musimy przyznać, że międzynarodowi obserwatorzy bardzo wysoko ocenili wybory na Ukrainie, niezależnie od tego, że przepisy mające zastosowanie do samych wyborów nie były oparte na solidnych podstawach. Można powiedzieć, że choć zmiany wprowadzono w ostatniej chwili, nie miały one bezpośredniego wpływu na wynik tych wyborów. Tak naprawdę możemy powiedzieć, że największym wygranym była ukraińska demokracja, ponieważ jeżeli urzędujący prezydent kandyduje po raz kolejny i otrzymuje zaledwie 5 % głosów, to jest to dla mnie wyraźnym sygnałem, że demokracja działa.
Jedną z zasad demokracji jest zaakceptowanie wyników wyborów, takimi jakie są. Jest nią także uznanie zwycięstwa przeciwnika, kiedy ocena samego procesu wyborczego jest pozytywna. Właśnie dlatego nasze przesłanie dla pokonanego kandydata musi być jednoznaczne: Ukrainie potrzebna jest stabilność polityczna i należy dać jej w końcu szansę na przeprowadzenie znacznie opóźnionych reform. Poza tym przesłaniem musimy wyraźnie w tej Izbie powiedzieć, że po raz kolejny pomożemy Ukrainie rozwijać się poprzez naszą politykę, politykę sąsiedztwa i Partnerstwo Wschodnie.
Siiri Oviir
Pani przewodnicząca, panie komisarzu, panie i panowie! Niedawne wybory prezydenckie na Ukrainie zakończyły trwający kilka lat okres, w którym kolor pomarańczowy miał znaczenie polityczne. Niedawne wybory prezydenckie można uznać za kolejny etap procesu demokratyzacji.
Według jednego z powiedzeń rewolucja pożera własne dzieci. To prawda, ale Ukraina pozostanie państwem także po tych wyborach. Wciąż funkcjonuje tam system wielopartyjny, który zawdzięcza głównie pomarańczowej rewolucji. także istnienie wolności słowa i wolnej pracy można przypisać wydarzeniom ostatnich pięciu lat, kiedy kraj obrał kurs na wolność i poszanowanie praw człowieka. I wszystko to jest bardzo ważne.
Dlatego musimy uznać, że Ukraina zrobiła postęp na drodze ku demokracji i rządom prawa, w większym stopniu zintegrowała się gospodarczo z Unią Europejską i zacieśniła z nią stosunki. Wierzę, że po ogłoszeniu oficjalnych wyników wyborów Ukraina będzie kontynuować ten kurs - będzie ona dalej wspierać integrację z Unią Europejską, usprawniać działania rządu, stabilizować system polityczny i kontynuować reformę konstytucyjną.
Stabilizacja ukraińskiej polityki wewnętrznej oraz skupienie się na reformach wewnętrznych są warunkami, których spełnienie jest niezbędne do dalszego zacieśniania relacji między Unią Europejską a Ukrainą. Współpraca dwustronna i wielostronna uzależniona jest od tego, czy ukraiński rząd będzie dalej dążył do realizacji tych celów. Musimy kontynuować rozmowy w sprawie układu stowarzyszeniowego między Ukrainą i Unią Europejską. Ostatnio ich tempo spadło, dlatego musimy je ponownie przyspieszyć.
Musimy także skonkretyzować współpracę w dziedzinie energii i ochrony środowiska. Wejście do Światowej Organizacji Handlu jest znaczącym osiągnięciem, które jest także niezbędnym krokiem do stworzenia odpowiedniej strefy wolnego handlu między UE i Ukrainą. Musimy także wspomnieć o niedociągnięciach: oprócz wspomnianej już korupcji na Ukrainie istnieją silne grupy interesów i praktykowany jest nepotyzm. Mamy nadzieję, że Ukraina wyeliminuje te niedociągnięcia...
(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon)
Rebecca Harms
Pani przewodnicząca! Na wstępie chciałabym odnieść się do tego, co powiedział pan poseł Brok. Prawdą jest, że porażka w pierwszej turze była bardzo smutną informacją dla bohatera z 2004 roku - Wiktora Juszczenki. Moim zdaniem prezydent Juszczenko jest jedyną osobą spośród liderów ukraińskich partii i bloków wyborczych, która zapłaci za dotychczasowe niepowodzenia.
Jedną z istotnych kwestii, o których musimy pamiętać, jest to, że obywatele Ukrainy tak naprawdę nie wierzą, że którykolwiek z przywódców ukraińskich partii jest w stanie kierować ich krajem w ich imieniu i interesie. Jeżeli z obecności obserwatorów wynika coś jeszcze oprócz faktu, że wybory zostały przeprowadzone prawidłowo, co do czego nie ma wątpliwości, to jest to wynikająca z wielu dyskusji konkluzja, że większość ludzi głosowała na mniejsze zło. Żaden z Ukraińców, z którymi rozmawiałam, nie wiązał z wyborami wielkich nadziei. Jest to bardzo niepokojące w przypadku tak młodej demokracji, która odeszła od dawnego sowieckiego systemu dalej niż jakikolwiek inny kraj w Europie Wschodniej.
Panie komisarzu Füle! Mam nadzieję, że pana obecność i nieobecność baronowej Ashton w trakcie dzisiejszej debaty nie oznaczają, że Ukraina nie zostanie po raz kolejny zepchnięta na boczny tor i nie zginie wśród innych priorytetów w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Ukraina musi być jednym z najważniejszych priorytetów, ponieważ nie było tak przez ostatnie pięć lat.
Wewnętrzne niedociągnięcia na Ukrainie są odzwierciedleniem niedociągnięć w europejskiej strategii. Nie możemy tego dłużej lekceważyć. Musimy udzielić Ukrainie naszego bezwarunkowego wsparcia w jej prozachodnich dążeniach, bo mamy wiele do stracenia. Zawsze wiele emocji budzi kwestia gazu. Wystarczy, że wspomnę o Sewastopolu, gdzie mamy do czynienia z poważnym kryzysem. Nie możemy sobie pozwolić na to, aby sytuacja wyglądała tak jak dawniej. Wziął pan na siebie w tym przypadku ogromną odpowiedzialność.
Andreas Mölzer
(DE) Pani przewodnicząca, panie komisarzu! Oczywiście Julia Tymoszenko ma prawo odwoływać się od wyników wyborów prezydenckich. Biorąc pod uwagi intrygi i spiski, do jakich dochodziło w 2004 roku, nie możemy mieć o to do niej pretensji, przy czym tym razem wyniki potwierdzili międzynarodowi obserwatorzy. Może ona korzystać z praw, które jej przysługują. Jednak z politycznego punktu widzenia nie jest to dobry ruch, gdyż tego rodzaju spór doprowadzi do dalszej niepewności politycznej i gospodarczej w tym kraju.
Podobna liczba głosów oddana na kandydatów pokazuje, że kraj podzielony jest na dwa obozy. Jednak Wiktor Janukowycz nie będzie w stanie przywrócić autorytarnego reżimu, który został obalony kilka lat temu nawet gdyby bardzo tego chciał, choć niewątpliwie wybory prezydenckie wzmocniły struktury oligarchiczne w systemie politycznym i gospodarczym.
W kontekście wyników wyborczych, oba obozy będą zmuszone pójść na kompromis. Bardzo ważne jest, aby dla dobra ludzi przełamany został kulturowo-społeczny podział między wschodem i zachodem kraju. Wiele będzie zależało od tego, czy Wiktor Janukowycz powoła premiera, którego będzie w stanie zaakceptować zarówno wschód, jak i zachód i czy Julia Tymoszenko wykaże się dojrzałością demokratyczną, przyznając się do porażki i przechodząc do opozycji.
Paweł Robert Kowal
Pani przewodnicząca, panie komisarzu! Pięć lat temu także ta sala w jakimś sensie przeżywała pomarańczową rewolucję. Ale kilka tygodni temu, także w wystąpieniu pani przewodniczącej Ashton - podzielam tutaj żal pani Rebeki Harms, że nie ma dzisiaj z nami pani przewodniczącej Ashton - padały pytania, czy Ukraińcy dojrzeli do pomarańczowej rewolucji, czy wszystko zrealizowali? I oto jest na to odpowiedź: 70 % uczestnictwa w wyborach to naprawdę rzadka rzecz w Europie, to naprawdę rzadka rzecz także w naszych krajach. I w tym sensie nie ma racji Elmar Brok mówiąc, że pomarańczowa rewolucja przegrała. Ona wygrała, bo chodziło o to, by były takie reguły, z których każdy może skorzystać. My znamy także z Polski takie sytuacje, kiedy z reguł demokratycznych korzystał ktoś, kto wcześniej był przeciwko demokracji. Ale to dobrze, tak powinno być.
Teraz czas na naszą odpowiedź: czy my zrobiliśmy wszystko po pomarańczowej rewolucji? Czy my daliśmy tę odpowiedź? Czy oprócz tych wszystkich instrumentów, o których mówi pan komisarz - i słusznie, że one są - myśmy odpowiedzieli, że drzwi dla Ukrainy są otwarte? Czy w postkomunistycznym kraju można głębokie reformy przeprowadzać bez tej obietnicy? Czy można zachęcać ludzi do wyrzeczeń, mówiąc im: wiecznie będziecie w przedpokoju? Czy jednak trzeba im powiedzieć: jest dla was miejsce w Europie, nie dziś, nie jutro, ale to miejsce jest.
Powiedzieć to - jest to wielka szansa dla nowego komisarza Füle. Pani Ashton dzisiaj nie przyjechała. Panie Komisarzu, niech pan będzie odważny, niech pan będzie tą osobą, która zacznie to mówić, że to miejsce jest, nie dziś, nie jutro, ale będzie. To bardzo pomoże Ukraińcom. Może to jest ostatni moment, kiedy można to powiedzieć i dlatego każdy Ukrainiec musi być przekonany, że integracja, że współpraca z Europą, że zmiana prawa, to jest jego osobista szansa.
To nie może być powiedziane tylko do elit, tylko do przedsiębiorców, tylko do studentów. To musi być powiedziane tak, że każdy zrozumie, że warto jeszcze się wyrzekać po tych latach komunizmu, że warto jeszcze coś zrobić. To pana szansa, panie komisarzu, żeby Pan to wyraźnie powiedział i wejdzie Pan wtedy do historii, i pomoże pan nie tylko Ukrainie, ale całej Europie centralnej, bo pomyślność Ukrainy, bezpieczeństwo Ukrainy to szansa dla całej Europy centralnej. Każdy musi poczuć, że to jest jego szansa. I dlatego oprócz umowy stowarzyszeniowej - ona jest bardzo ważna - trzeba złagodzić, a w przyszłości znieść obowiązek wizowy dla Ukraińców. I trzeba jasno powiedzieć: drzwi do Europy dla Ukrainy są otwarte. Ktoś to wreszcie musi, po tych pięciu latach, powiedzieć.
Lena Kolarska-Bobińska
Pani przewodnicząca! Ostatnie wybory na Ukrainie pokazały, że w kraju tym funkcjonuje demokracja.
Nowy prezydent będzie sprawował rządy pod kontrolą silnej opozycji i wolnych mediów. Można mieć także nadzieję, że opozycja będzie konstruktywna, a standardy sprawowania rządów w kraju podniosą się.
Kampania wyborcza potwierdziła, że ukraińska elita polityczna opowiada się za kontynuacją procesu integracji z Unią Europejską i że chce utrzymać dobrosąsiedzkie stosunki z Rosją. Unia Europejska musi jasno powiedzieć, że z zadowoleniem przyjmuje obie te tendencje. Jednocześnie Ukraina musi przyspieszyć reformy.
Jeżeli dokona ona postępu na tym obszarze, UE musi rozważyć obiecanie członkostwa także Ukrainie. Tymczasem my powinniśmy zachęcać społeczeństwo obywatelskie do integracji i robić znacznie więcej w tym kierunku.
Kontakty międzyludzkie, wizyty młodzieży i wycieczki szkolne, stypendia, współpraca partnerska między miastami i regionami oraz kontakty biznesowe są zdecydowanie najlepszym sposobem rozpowszechniania przesłania, że reformy są jedyną drogą gwarantującą lepszą przyszłość.
W tej chwili najważniejsze jest to, aby UE znalazła sposób pozwalający zliberalizować przepisy mające zastosowanie do wiz wjazdowych. Musimy doprowadzić to tego aby granice z Ukrainą przekraczało jak najwięcej ludzi.
Jak napisał ostatnio jeden z moich wyborców: pomóżmy 1000 osób ze wschodniej Ukrainy pojechać do UE, a 100 tysięcy usłyszy od nich po powrocie, że wywarł on na nich korzystne wrażenie.
Właśnie w ten sposób powinniśmy wspierać reformy, które chcemy zobaczyć u naszego ważnego, demokratycznego sąsiada.
Marek Siwiec
(PL) Pani przewodnicząca! Jest taki kraj w przestrzeni byłego Związku Radzieckiego, gdzie wyniki wyborów są nieznane przed wyborami. To jest Ukraina i powinniśmy się z tego cieszyć, bo mamy w tym też swoją zasługę. Po tych wyborach na Ukrainie coś się zmieni, będzie nowy prezydent i ten nowy prezydent powinien spotkać się z przyjaznym przyjęciem w Unii Europejskiej i w Parlamencie Europejskim. Dlatego, że tendencja europejska to nie jest chwilowa pasja, to jest poważne wyzwanie, które jest ambicją milionów Ukraińców. Potrzebne jest nowe otwarcie Unii Europejskiej wobec Ukrainy. Nie kierujmy się osobistymi ambicjami. Ja rozumiem, że w Europejskiej Partii Ludowej jest trochę żalu, że nie wygrała ta pani, na której państwu zależało. Ale nowego prezydenta Ukrainy nie spychajmy w objęcia Moskwy. To będzie partner, od którego trzeba wymagać. To będzie partner, któremu trzeba stawiać zadania. To będzie partner, którego należy traktować życzliwie. Dlatego, jeszcze raz, potrzeba nowego europejskiego impulsu, dlatego że ten kraj jest częścią Europy, a my musimy realizować tę politykę w swoim interesie.
Traian Ungureanu
(RO) Mam nadzieję, że ukraińskie władze zwiększą wysiłki na rzecz współpracy zewnętrznej z Unią Europejską i dostosują się do europejskich standardów wywnętrz kraju. Partnerstwo Wschodnie oraz inicjatywa Euronest zapewniają odpowiednie ramy umożliwiające takie działania.
Niezależnie od sympatii politycznych nowej administracji, problemem nie jest to, czy Ukraina powinna zachować orientację wschodnią, czy skierować się na zachód. Problemem jest to, czy Ukraina jest w stanie utrwalić demokrację wewnątrz kraju. Oznacza to przyjęcie demokratycznych norm oraz ochronę praw człowieka. Jedną z drażliwych kwestii jest na przykład sytuacja mniejszości rumuńskiej na Ukrainie oraz jej prawo do edukacji w języku ojczystym.
Jeżeli chodzi o politykę zagraniczną, Ukrainę należy zachęcać do współpracy z Unią Europejską poprzez rozwijanie dobrosąsiedzkich stosunków z państwami członkowskimi UE. Jednak równie istotne jest, aby Ukraina została zaangażowana w europejskie działania na rzecz współpracy w regionie Morza Czarnego. W końcu natychmiastowym i korzystnym krokiem w kierunku skutecznej polityki sąsiedztwa może być zacieśnienie relacji z proeuropejskim rządem Republiki Mołdawii.
Mário David
(PT) Wygląda na to, że pięć lat po pomarańczowej rewolucji Ukraińcy patrzą na nią jak na niewykorzystaną okazję. Nie jest to wyłącznie wina elity politycznej tego kraju. Prawdą jest, że była ona zbytnio pochłonięta konfliktami dotyczącymi władzy i wpływów. Wielu reform nigdy nie przeprowadzono, a wiele innych nigdy nie wykroczyło poza fazę planowania.
W systemie demokratycznym nie do pomyślenia jest sytuacja, w której prawo wyborcze zmieniane jest między dwoma turami głosowania. Nie przynosi to zaszczytu osobom, które zmiany takie zaproponowały, które je przegłosowały i które je wprowadziły. Wskazuje to, że stoją za tym niegodne i niepożądane intencje. Wiele musi się zmienić w kwestii niezawisłości sądów, gdyż podlegają one zbyt dużym naciskom nie tylko ze strony władzy politycznej, ale także podmiotów gospodarczych. Bez wolnego i niezależnego wymiaru sprawiedliwości nie może być mowy o prawie, nie są szanowane prawa człowieka, nie napływa kapitał zagraniczny i nie ma postępu.
Jednak częścią winy za to rozczarowanie można obarczyć tę Izbę, a w szczególności niektóre państwa członkowskie. Chciałbym, żebyśmy na kilka sekund mogli znaleźć się w sytuacji obywateli europejskiego państwa, które w wyniku zmiennych losów historii wciąż nie jest członkiem Unii Europejskiej. Czego oczekiwalibyśmy od UE? Solidarności. Jednak wielu ministrów spraw zagranicznych, których jedynym zmartwieniem jest to, aby nie sprawiać kłopotów i nie irytować Moskwy, wykorzystywało ciągłe konflikty wewnętrzne w Kijowie i nadużywało ich, aby uniknąć jednoznacznego stwierdzenia, że Ukraina jest niezależnym i suwerennym państwem.
W związku z tym, jeżeli większość obywateli Ukrainy z nieprzymuszonej woli opowie się za tym rozwiązaniem, a kraj ten spełni określone kryteria, to w przyszłości może aspirować do tego, aby zostać członkiem Unii Europejskiej.
Laima Liucija Andrikien
(LT) Z przykrością musimy uznać, że sześcioletni romantyczny okres w ukraińskim życiu politycznym dobiegł końca. Wynik ukraińskich wyborów prezydenckich nie jest ani wypadkiem, ani "błędnym" wyborem ukraińskiego narodu. Raczej jest on odzwierciedleniem głębszych problemów politycznych i tego, że nadzieje, jakie wiązano z pomarańczową rewolucją, nie zostały spełnione.
Panie komisarzu! Powiedział pan, ze od nowego prezydenta Ukrainy i nowej administracji oczekujemy energicznych i zdecydowanych działań. Kraj ten potrzebuje głębokich reform strukturalnych.
Jednak powinniśmy powiedzieć coś Unii Europejskiej. W tej sytuacji, jeżeli chcemy mieć wpływ na kraje należące dawniej do Związku Radzieckiego i wzmacniać w tym regionie demokrację oraz wspierać prawa człowieka, musimy współpracować z Ukrainą jeszcze aktywniej niż do tej pory. Unia Europejska musi pokazać Ukrainie alternatywną wizję Europy. Aby tego dokonać przede wszystkim powinniśmy skupić się na tak zwanych działaniach "miękkich", które mają długofalowy wpływ, np. wspieraniu integracji gospodarczej, bardziej aktywnych kontaktach między narodami oraz dialogu politycznym z ukraińskimi instytucjami rządowymi.
Kinga Gál
(HU) W trakcie debaty na temat aktualnej sytuacji na Ukrainie chciałabym poprosić pana komisarza, aby wykorzystał swoje kontakty lub sieć kontaktów z Ukrainą i zwrócił się do niej z prośbą o pokazanie trwałego i jednoznacznego zaangażowania w dziedzinie praw mniejszości narodowych, gdyż pogarszająca się sytuacja na Ukrainie, o której dziś tu mówiono i która ma wpływ na wiele obszarów życia, w sposób szczególny wpływa na członków mniejszości, edukację w ich języku ojczystym oraz możliwości używania tego języka. Musimy wymagać jednoznaczności i trwałości, ponieważ Unia Europejska w rzeczywistości jest w stanie wpływać na Ukrainę, która współpracuje z UE w dziedzinie polityki sąsiedztwa, na wielu płaszczyznach, w tym w zakresie zasad i przepisów regulujących kwestie mniejszości narodowych. Widzieliśmy, że konsekwentne trwanie przy naszym stanowisku i wysyłanie jednoznacznych komunikatów działała, dlatego mamy nadzieję, że postawa taka może pomóc w znalezieniu stosownych rozwiązań tych problemów. Proponuję, aby wszelkie przyszłe porozumienia przygotowywane z Ukrainą uwzględniały te problemy, w tym kwestię prawa do edukacji w języku ojczystym, gdyż jest to jeden z podstawowych warunków pozwalających przetrwać mniejszościom narodowym.
Vilija Blinkevičiūt
(LT) Dziś Ukraina nie przeżywa tylko kryzysu gospodarczego, ale w pewnym sensie także kryzys polityczny. Być może te wybory prezydenckie wyciągną kraj z politycznego pata i zapewnią większą stabilizację. Ukraina wciąż próbuje wybrać, który model cywilizacyjny jej odpowiada. Czy kraj powinien współpracować ze Wschodem, czy wybrać integrację z Europą. Nie jest to wybór łatwy, szczególnie w sytuacji, gdy podział ideologiczny widoczny w życiu politycznym przeniósł się na społeczeństwo. Ukrainie nie należy zamykać drzwi do Europy, a przejrzyste wybory są istotnym krokiem na drodze do wzmocnienia zasad demokratycznego państwa. Ukraiński naród wyraził swoją wolę i wybrał przywódcę swego kraju. Ukraina jest europejskim państwem, które musi mieć prawo do podejmowania decyzji w sprawie Europy. W związku z powyższym Unia Europejska musi aktywnie współpracować z Ukrainą, promując w tym kraju demokrację i przyspieszając integrację z Unią Europejską.
Ivo Vajgl
(SL) Panie komisarzu! Pana sprawozdanie na temat aktualnej sytuacji na Ukrainie było jednoznaczne. Ukraina ma przed sobą perspektywy przystąpienia do UE, a my dysponujemy instrumentami pozwalającymi przekształcić te perspektywy w realne możliwości.
Walka w wyborach była zacięta, ale były to wybory demokratyczne i właśnie to jest dla nas najważniejszą wiadomością. W zasadzie ta zacięta rywalizacja pokazała, jak kraj ten jest skomplikowany. Ukraina to wieloetniczne i wielowyznaniowe państwo o bardzo skomplikowanej historii, co należy brać pod uwagę. Uważam, że powinniśmy, zarówno jako Parlament Europejski, jak i cała Europa, wykorzystać wszystkie środki, aby doprowadzić do jakiejś formy produktywnego dialogu z Ukrainą, dialogu, który wzmocniłby od wewnątrz ukraińskie państwo i społeczeństwo.
Przyczepianie temu krajowi łatek lub rozpowszechnianie na jego temat uprzedzeń byłoby czymś niewłaściwym. Wydaje mi się, że nie robiliśmy tego w przeszłości i mam nadzieję, że nie będziemy tego robić w przyszłości.
Charles Tannock
Pani przewodnicząca! W niedzielę miałem przywilej być w Kijowie jako obserwator z ramienia grupy ECR. Wszystko co zobaczyłem miało charakter pokojowy, było przejrzyste i w wielu aspektach o dziwo bardziej dopracowane niż w Wielkiej Brytanii, którą reprezentuję. Urny wyborcze były przeźroczyste, a do oddania głosu wymagany był dowód tożsamości ze zdjęciem.
Jednak oczywiście byłem zawiedziony wynikiem, ponieważ prezydent Janukowycz nie jest demokratą w zachodnim stylu. Teraz formalnie zrezygnuje on z wszystkich aspiracji wstąpienia do NATO i będzie składać gołosłowne deklaracje dotyczące członkostwa jego kraju w UE, czemu oczywiście oficjalnie sprzeciwia się jego największy przyjaciel i sąsiad - Rosja. Zamiast tego zadowoli się on porozumieniem o wolnym handlu oraz programem liberalizacji reżimu wizowego. Moim zdaniem premier Tymoszenko chwyta się ostatniej deski ratunku i kwestionuje wynik swojej nieznacznej porażki w sądach, ale bardzo wątpię, żeby dopięła swego.
Rzeczą, która mnie teraz naprawdę niepokoi jest to, o czym wspominano w trakcie dyskusji, której przysłuchiwałem się w nocy: rodzące się na nowo tendencje separatystyczne - będące wyrazem sprzeciwu wobec Janukowycza i zwolenników Julii Tymoszenko - zgodnie z którymi miałoby dojść do oderwania zachodniej części Ukrainy i przyłączenia jej do Polski lub utworzenia nowego zachodniego państwa. Prawdopodobnie do tego nie dojdzie, ale gdyby tak się stało, proces ten musi być pokojowy i odbyć się za obopólną zgodą. Tym, czym powinniśmy się zająć w Unii Europejskiej, jest wspieranie spuścizny pomarańczowej rewolucji i naszych wspólnych z Ukrainą wartości demokratycznych.
Franz Obermayr
(DE) Pani przewodnicząca! Bitwa została zakończona i przynajmniej przez następną kadencję parlamentu prezydentem Ukrainy będzie Wiktor Janukowycz. Budujące jest to, że jest to wynik wolnych wyborów. Oznacza to także, że wyborcy nie chcieli, aby niektóre stanowiska zostały utrwalone na stałe: z jednej strony wejście do NATO, a z drugiej skierowanie się ku Moskwie. Zamiast koncentrować się wyłącznie na relacjach ze Wschodem Wiktor Janukowycz powinien kontynuować demokratyczne reformy i wyraźnie poprawiać warunki życia obywateli Ukrainy. W innym przypadku wyniki kolejnych wyborów będą łatwe do przewidzenia.
UE musi aktywnie wspierać ten proces stabilizacyjny. Najpóźniej przed rozpoczęciem Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej w 2012 roku będzie jasne, czy Ukraina zdoła wykształcić wspólną tożsamość narodową, czy wciąż będzie cierpieć z powodu podziału językowego i geograficznego.
Przewodnicząca
Jeszcze raz przepraszam wszystkich, którym nie mogłam udzielić głosu. Jestem przekonana, że do tematu tego wkrótce powrócimy.
Stefan Füle
komisarz. - Pani przewodnicząca! Chciałbym jeszcze raz podziękować, że miałem możliwość tutaj dziś przemawiać. Uważam, że była to przydatna wymiana zdań, w trakcie której przedstawiono konkretne sugestie i uwagi, nad którymi będziemy mogli się zastanowić.
Tak jak powiedziałem na wstępie - Ukraina ma znaczenie. Pozostaje ona strategicznym partnerem Unii Europejskiej i liderem regionu. W ostatnich latach stosunki między UE a Ukrainą stale się zacieśniały. Głęboko wierzę, że dynamika ta powinna być kontynuowana w przyszłości.
Tempo i intensywność, z jakimi Ukraina będzie zbliżać się do Unii Europejskiej, będą zależeć od przeprowadzanych reform. To zachęci mnie do podejmowania jeszcze bardziej odważnych działań. UE jest gotowa pomóc Ukrainie w tym zadaniu za pomocą licznych narzędzi, jakie ma do dyspozycji. Jednak oczekujemy, że nowi przywódcy zademonstrują polityczną wolę przeprowadzania reform, które zapewnią Ukrainie stabilność i dobrobyt w przyszłości.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się podczas drugiej sesji w lutym.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Elena Băsescu  
Ukraina ma dla Unii Europejskiej szczególne znaczenie w związku z zaangażowaniem się w Partnerstwo Wschodnie i synergię czarnomorską, a także z punktu widzenia bezpieczeństwa energetycznego UE.
Dziś, kiedy rozmawiamy o Ukrainie, chciałabym odnieść się do kwestii, która nie jest zbyt często poruszana, a która szczególnie mnie niepokoi. W kraju tym żyje ponad pół miliona Rumunów. Dotychczas władze w Kijowie zbytnio się nimi nie interesowały i nie zapewniły im podstawowych praw. Jednak w trakcie kampanii wyborczej prowadzonej w tym sąsiadującym z Rumunią kraju zobaczyliśmy, że po raz pierwszy wspominano o nowym modelu rządzenia. Jeden z kandydatów obiecał Rumunom żyjącym w tym kraju, że poprze wprowadzenie rumuńskiego jako języka regionalnego na obszarach, na których Rumuni stanowią większość.
Ukraina aktualnie stoi przed wyborem jednego z dwóch systemów wartości. Jedna grupa obywateli chciałaby zbliżenia z Unią Europejską i zagwarantowania promowanych przez nas wartości, takich jak wolność i pokój. Druga grupa obywateli patrzy na integrację europejską z nieufnością. Aby kontynuować zainicjowane reformy mające na celu między innymi wyeliminowanie podziału między Wschodem i Zachodem Ukraina potrzebuje wsparcia i solidarności UE.
András Gyürk
Po wyborach prezydenckich otwiera się nowy rozdział w relacjach UE-Ukraina. Jednym z najważniejszych obszarów współpracy będą dostawy energii. Nie jest to przypadek, gdyż znaczna część energii importowanej do Unii Europejskiej, która jest coraz bardziej zależna od źródeł zewnętrznych, przepływa przez terytorium jej wschodniego sąsiada. Uważam, że jeżeli chcemy zabezpieczyć dostawy energii, uzasadnione jest, aby Unia Europejska wspierała Ukrainę na wszelkie możliwe sposoby w utrzymywaniu i modernizacji jej sieci energetycznej, a w szczególności kluczowych gazociągów. Jednocześnie, zgodnie z konkluzjami czerwcowego szczytu UE, uważam, że istnieje podstawowy warunek wstępny do udzielenia wsparcia finansowego. Ukraina powinna rozpocząć reformę swojego przemysłu i uczynić sektor gazowy bardziej przejrzystym. Brak przejrzystości w systemie firm zajmujących się pośrednictwem postawił w niekorzystnej sytuacji obywateli Ukrainy i zagroził bezpieczeństwu dostaw do państw członkowskich UE. Warto też wspierać wysiłki na rzecz zwiększenia możliwości magazynowych. W rzeczywistości stworzenie rezerw jest jednym z głównych sposobów zapewniających sprawny przesył gazu w Europie w czasie mroźnej zimy.
Wiosną Parlament Europejski ma przyjąć nowe rozporządzenie w sprawie dostaw gazu do UE. Przyjęcie tego rozporządzenia będzie wymagało zatwierdzenia przez państwa członkowskie planów skoordynowanych działań na wypadek zakłócenia dostaw. Uważam, że państwa członkowskie będą musiały koordynować takie plany działania nie tylko między sobą, ale także poprzez włączenie w proces konsultacyjny Ukrainy. Trudno sobie wyobrazić, że nawet w przyszłości rozwiązanie problemu zakłóceń dostaw będzie możliwe bez intensywnych rozmów z przywódcami w Kijowie.
Cătălin Sorin Ivan  
Wybór Wiktora Janukowycza na prezydenta oznacza, że Ukraina wchodzi w nową fazę, która zbliży ją do UE. Jako członek komisji współpracy parlamentarnej UE-Ukraina i obywatel Europy wierzę, że Unia Europejska może i powinna przechylić szalę na korzyść europejskiej i demokratycznej ścieżki dla tego wschodniego sąsiada. Misja obserwacyjna Parlamentu Europejskiego z zadowoleniem przyjęła fakt, że wybory przebiegły zgodnie z prawem i bez incydentów, co zapewnia nowemu prezydentowi legalność działania i jest ogromnym postępem w stosunku do wyborów w latach 2004-2005. Zmiana barw politycznych nie może mieć wpływu na nasze podejście do Ukrainy, które musi być konsekwentne i coraz bardziej skuteczne. Choć dobrze wiemy, że prezydent Janukowycz nie zamierza osłabiać relacji z Rosją, nie oznacza to, że ma zamiar odsuwać się od UE. Chcąc uniknąć tego ryzyka, choćby było ono bardzo małe, musimy być proaktywni w naszych relacjach z Ukrainą, która jest jedynym krajem zdolnym zapewnić stabilność w tym regionie. Musimy pokazać naszą otwartość poprzez dialog i jednoznaczne deklaracje, tak aby wystarczająco zachęcić Ukrainę do proeuropejskiego rozwoju. Jestem przekonany co do tego, że Ukraina jest zdolna do wznowienia reform i pokazania, że jest dla UE wiarygodnym partnerem.
Tunne Kelam  
na piśmie. - Ukraina nie przestaje mieć kluczowego znaczenia dla stabilności i demokratycznego rozwoju Europy. Choć pomarańczowa rewolucja, którą Parlament Europejski tak skutecznie wspierał, nie spełniła większości oczekiwań, należy mieć nadzieję, że spuścizna prezydentury Wiktora Juszczenki - wolne i uczciwe wybory, ludzie, którzy przełamali strach kiedy wyrażają swe poglądy, oraz zasadniczo niezależne media - przetrwa. Prawdą jest, że tak duży kraj jak Ukraina, który przez długi okres nie był niepodległy i który padł ofiarą prawdziwego ludobójstwa - Wielkiego Głodu - będzie potrzebował więcej czasu, aby określić swoją europejską tożsamość i przyszłe strategiczne cele. Jednak nie możemy odwracać wzroku od roli polityki Unii Europejskiej wobec Ukrainy od 2004 roku. UE niechętnie proponowała Ukrainie możliwość członkostwa w UE. Unijne wsparcie dla Ukrainy zwykle okazywało się dla Ukraińców niejednoznaczne i nieprzekonywające, gdyż często podszyte było strachem, aby nie irytować Rosji. Musimy uświadomić sobie to, że kluczem do prawdziwie demokratycznej i dobrosąsiedzkiej Rosji jest niezależna i zintegrowana z Europą Ukraina. To pozostanie obowiązkiem UE. Teraz musimy jak najlepiej wykorzystać Partnerstwo Wschodnie.
Krzysztof Lisek  
Pani przewodnicząca! Przyjąłem do wiadomości informację o wyborze Wiktora Janukowycza na prezydenta Ukrainy. Choć sytuacja Ukrainy jest bardzo poważna, od poprzednich wyborów doszło do zmian na lepsze, na przykład w zakresie poszanowania prawa. Mam nadzieję, że spór prawny dotyczący wyników wyborów zostanie szybko rozwiązany i że obie strony skupią się na pracy na rzecz wyciągnięcia Ukrainy z kryzysu gospodarczego i wzmocnienia jej pozycji na świecie, a szczególnie na pomocy Ukrainie w zacieśnieniu relacji z Unią Europejską. Biorąc pod uwagę obietnice nowo wybranego prezydenta dotyczące większej demokratyzacji i zapewnienia stabilności międzynarodowej oraz fakt, że podkreśla on znaczenie akcesji Ukrainy do Unii Europejskiej, jestem przekonany, że aktualna dobra współpraca między Ukrainą i Unią Europejską powinna być nie tylko kontynuowana, ale także rozszerzana. Przedstawiciele państw UE mają nadzieję, że Ukraina w końcu wejdzie w okres stabilności politycznej i konsensusu w sprawie polityki gospodarczej.
Moim zdaniem nowy przywódca Ukrainy także zwróci się do Unii Europejskiej o pomoc w szybkim wyciągnięciu tego kraju z głębokiego kryzysu, który doprowadził do dramatycznego spowolnienia gospodarczego i dwunastoprocentowego deficytu budżetowego. Europa powinna rozważyć przedstawienie Ukrainie konkretnej propozycji przyłączenia się do struktur europejskich.
Marian-Jean Marinescu  
Mam nadzieję, że nowy prezydent uwzględni proeuropejski kurs, za jakim opowiada się większość Ukraińców.
W tej chwili negocjowany jest układ stowarzyszeniowy, a moim zdaniem jak najszybsze jego zawarcie będzie korzystne dla obu stron. Obietnice wyborcze muszą zostać spełnione. Jedną z nich jest poszanowanie praw mniejszości oraz rezygnacja z polityki wynarodowienia i asymilacji mniejszości etnicznych.
Rumunia może być dla Ukrainy wzorem jeżeli chodzi o stosowanie europejskich standardów do sytuacji mniejszości. W tym zakresie dobrym doradcą może być poseł reprezentujący ukraińską mniejszość w rumuńskim parlamencie, którego niniejszym polecam przyszłemu prezydentowi Ukrainy.
Iosif Matula  
Ukraina jest państwem europejskim i podziela wszystkie europejskie wartości kulturowe. Ukraina musi w sposób uczciwy i skuteczny wdrażać politykę gwarantującą prawa takich mniejszości narodowych, jak Rosjanie, Tatarzy, Rumuni, Polacy, Węgrzy, Grecy i inni. Musi ona stosować się do Europejskiej karty języków regionalnych i mniejszościowych, która gwarantuje tym językom status języków regionalnych. Uważam, że UE musi wspierać wdrażanie takich środków i podkreślać, że nie można w tym pominąć nawet jednej mniejszości.
Na przykład na Ukrainie żyje rumuńskojęzyczna mniejszość licząca ponad 410 tysięcy osób. Jest to tradycyjna mniejszość narodowa o głęboko sięgających korzeniach historycznych, która żyje w zgodzie z większością i innymi mniejszościami głównie w okolicach Czerniowiec (Północna Bukowina, Północna Besarabia i region Hertsa), okolicach Odessy (tereny w Południowej Besarabii) oraz w regionie transkarpackim (historyczny region Maramureş). Uważam, że UE musi zachęcić ukraińskie władze do otworzenia w wyższych szkołach zawodowych i szkołach średnich aktualnie działających w miastach we wspomnianych wyżej regionach kierunków i klas umożliwiających nauczanie w języku rumuńskim jako języku ojczystym. Ponadto UE powinna współpracować z Kijowem, aby Uniwersytet Państwowy w Czerniowcach stworzył grupy, w których nauczanie odbywałoby się w języku rumuńskim jako języku ojczystym, na wszystkich istniejących wydziałach i kierunkach.
Cristian Dan Preda  
Cieszę się, że wybory na Ukrainie przebiegły sprawnie. Wyniki wyborów muszą zostać uznane przez wszystkie uczestniczące w nich partie, gdyż demokracji nie można budować na ciągłej nieufności i sporze. Przykro mi, że Julia Tymoszenko przegrała w wyborach. Jednak jeszcze bardziej mi przykro z powodu jej licznych wypowiedzi w drugiej części kampanii, w których kwestionowała wyrok Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie szelfu kontynentalnego Morza Czarnego. Mam nadzieję, że ukraiński rząd, niezależnie od tego czy na jego czele stanie Julia Tymoszenko, czy ktokolwiek inny, przyjmie do wiadomości fakt, że wyrok taki jest ostateczny.
Csaba Sógor  
Wiktor Janukowycz obiecał mniejszości węgierskiej na Ukrainie, że jeśli wygra wybory, podjęte zostaną następujące działania: natychmiastowe uchylenie ograniczeń mających zastosowanie do węgierskiego systemu edukacyjnego, węgierskich uczniów szkół podstawowych i studentów ostatniego roku; nieograniczone korzystanie z ich języka ojczystego w systemie edukacyjnym, sądach, administracji publicznej, mediach i na innych obszarach; nieograniczone wykorzystywanie symboli narodowych; nieskrępowany kontakt z ojczyzną oraz włączenie przedstawicieli tej społeczności w struktury lokalnej, regionalnej i krajowej administracji publicznej. Wyniki wyborów prezydenckich w regionach zamieszkanych przez osoby pochodzenia węgierskiego oraz nieznaczna przewaga uzyskana przez Wiktora Janukowycza wskazują, że głosy społeczności węgierskiej w znacznym stopniu przyczyniły się do jego zwycięstwa. W najgorętszym momencie kampanii wyborczej Julia Tymoszenko także obiecała uchylenie dyskryminujących przepisów mających zastosowanie do edukacji w języku ojczystym. Jednak nie brzmiało to przekonywająco z ust polityka, który przez pięć lat był premierem i w tym okresie nie wykazywał żadnego zainteresowania problemami mniejszości. Zatem mniejszość węgierska i rusińska pokładają teraz nadzieje w Wiktorze Janukowyczu i oczekują, że uzna on regionalny status mniejszości i stworzy nowe podwaliny pod relacje większości z mniejszościami. Jeżeli jednak ukraiński prezydent nie dotrzyma swoich obietnic, na przykład w zamian za poparcie ukraińskich nacjonalistów, nie tylko utraci poparcie mniejszości, ale także o wiele lat opóźni powstanie tak szumnie zapowiadanej europejskiej Ukrainy.
Csaba Sándor Tabajdi  
Unia Europejska powinna odgrywać na Ukrainie bardziej aktywną rolę; powinniśmy porzucić stosowaną przez kilka ostatnich lat praktykę polegającą na tym, że Unia Europejska traktuje jedno z największych w Europie państw w sposób niejednoznaczny i bez entuzjazmu. Ukraina jest istotnym partnerem we wschodniej polityce sąsiedztwa Unii Europejskiej i jest także najważniejszym krajem tranzytowym w kontekście relacji rozwijanych z Rosją. Dzięki wyborowi Wiktora Janukowycza na prezydenta, Ukraina ma teraz silnego i spokojnego przywódcę, który jest otwarty zarówno na Europę, jak i na Rosję. Najważniejszym zadaniem dla nowego prezydenta będzie przezwyciężenie głębokiego politycznego podziału, co pozwoli na stworzenie stabilnej administracji i przeprowadzenie bardzo opóźnionych kompleksowych reform społecznych i gospodarczych. W tej chwili najważniejszą rzeczą dla Unii Europejskiej jest bardziej zdecydowane zaznaczenie swojej obecności na Ukrainie niż miało to miejsce dotychczas i stworzenie warunków umożliwiających dalszą współpracę. Partnerstwo Wschodnie zapewnia w tym zakresie doskonałe ramy prawne, a stworzona na mocy traktatu lizbońskiego Służba Działań Zewnętrznych zapewni odpowiednie środki. Chciałbym podkreślić, że Węgry, dla których Ukraina jest największym sąsiadem, są szczególnie zainteresowane zapewnieniem na Ukrainie stabilności politycznej i gospodarczej. W naszym interesie jest także wzmocnienie relacji między Ukrainą i Rosją. Mamy także ogromną nadzieję, że Ukraina odrzuci politykę skierowaną przeciwko mniejszościom, która narusza prawa mniejszości, w tym prawa Węgrów, w regionie Zakarpacia.
