Acties voor de vrijlating van de Nobelprijswinnaar voor de vrede Liu Xiaobo (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen over de acties voor de vrijlating van de Nobelprijswinnaar voor de vrede Liu Xiaobo.
Olivier Chastel
fungerend voorzitter van de Raad, namens Catherine Ashton (vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid). - (FR) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, als ik het dit keer goed heb begrepen, heb ik de eer hier namens onze hoge vertegenwoordiger, Lady Ashton, te mogen spreken.
De Europese Unie blijft via haar delegatie in Beijing en haar bilaterale ambassades de situatie van de heer Liu Xiaobo, alsmede van zijn echtgenote, Liu Xia, en hun vrienden en advocaten, op de voet volgen. Wij houden hun situatie permanent in de gaten. Het huisarrest van mevrouw Liu Xia en dat van talrijke mensenrechtenactivisten in China sinds 8 oktober verontrust ons niet alleen, maar is ook een teleurstelling en wij veroordelen het.
Zoals u weet heeft de Europese Unie niet afgewacht totdat de heer Liu Xiaobo deze prestigieuze prijs toegewezen heeft gekregen om de Chinese regering te herinneren aan haar internationale afspraken op het gebied van eerbiediging van de vrijheid van meningsuiting. In dit specifieke geval is de Europese Unie altijd van oordeel geweest dat het Handvest 08 een vreedzaam manifest was, waarin wordt opgeroepen tot meer respect voor de mensenrechten in China. Voorts heeft de Unie sinds december 2008 vier openbare verklaringen gepubliceerd waarin wordt opgeroepen tot de vrijlating van Liu Xiaobo.
Van dit standpunt zijn wij niet afgeweken toen het Nobelprijscomité op 8 oktober geheel onafhankelijk - dat behoeft geen betoog - zijn besluit heeft aangekondigd. Wij hebben Liu Xiaobo gefeliciteerd bij monde van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken, Lady Ashton, en van de voorzitter van de Commissie, mijnheer Barroso, en wij hebben erop gewezen hoezeer wij belang hechten aan zijn vrijlating. Wij betreuren dat de Chinese autoriteiten geen gehoor hebben gegeven aan de oproepen die de internationale gemeenschap luid en duidelijk heeft gedaan.
Het is betreurenswaardig dat de Europese Unie eens te meer en met zorg kennis moet nemen van de intimidatie en het huisarrest van de echtgenote van Liu Xiaobo, mevrouw Liu Xia, in de afgelopen zes weken. Wij betreuren net zozeer de dreigementen, de surveillance en het verbod om het land te verlaten, alsmede het vasthouden van een groot aantal intimi van Liu Xiaobo sinds de Nobelprijs aan hem is toegekend.
Mevrouw de Voorzitter, de Europese Unie zal de inspanningen die zij al bijna twee jaar lang consequent en vastberaden heeft geleverd, blijven voortzetten opdat Liu Xiaobo wordt vrijgelaten en hij zijn rechten volledig kan uitoefenen, en opdat hij, zoals hij wenst, kan deelnemen aan de openbare discussie die hij in China heeft aangezwengeld middels het Handvest 08. Wij blijven hopen dat hij de Nobelprijs voor de vrede op 10 december aanstaande persoonlijk in ontvangst zal kunnen nemen. Wij vragen China de beperkingen voor de bewegingsvrijheid en de vrijheid van meningsuiting voor zijn echtgenote, Liu Xia, en een groot aantal van zijn vrienden op te heffen.
Dacian Cioloş
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de minister, dames en heren, de Commissie staat volledig achter de verklaring van het Belgische voorzitterschap. De Europese Unie heeft er onophoudelijk op gewezen dat zij het Handvest 08 beschouwt als een rechtmatige uitoefening van de vrijheid van meningsuiting, en zoals het voorzitterschap zojuist heeft gesteld, heeft de Europese Unie herhaaldelijk aangegeven zich ernstig zorgen te maken over de aanhouding van Liu Xiaobo, zijn proces en zijn gevangenneming.
Zowel voorzitter Barroso als de vicevoorzitter van de Commissie en hoge vertegenwoordiger van de Unie, Lady Ashton, hebben de toekenning van de Nobelprijs voor de vrede aan Liu Xiaobo op 8 oktober met instemming begroet. De Commissie betreurt echter dat de Chinese autoriteiten in reactie daarop zijn vrouw, mevrouw Liu Xia, tot huisarrest hebben veroordeeld en de bewegingsvrijheid van een groot aantal van zijn vrienden hebben beperkt.
De Commissie dringt er nogmaals bij China op aan om Liu Xiaobo onmiddellijk vrij te laten, het huisarrest van zijn echtgenote op te heffen en alle beperkingen voor de bewegingsvrijheid van zijn vrienden in te trekken. Zoals is aangegeven in de verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie en hoge vertegenwoordiger van de Unie, Lady Ashton, hoopt de Commissie dat Liu Xiaobo in staat zal zijn om de Nobelprijs voor de vrede voor 2010 persoonlijk in Oslo in ontvangst te nemen.
Cristian Dan Preda
namens de PPE-Fractie. - (RO) Tien maanden geleden heb ik hier gezegd dat de elf jaar gevangenisstraf die de Chinese regering heeft uitgesproken tegen Liu Xiaobo wegens het uiten van zijn mening een teken is van de intensivering van de Chinese campagne tegen mensenrechtenactivisten.
Het toekennen van de Nobelprijs aan Liu Xiaobo is naar mijn mening op dit moment de juiste maatregel om te onderstrepen dat China weliswaar grote vooruitgang heeft geboekt op economisch en soms sociaal gebied, maar dat het echte teken van vooruitgang de eerbiediging van de mensenrechten is. Een land kan worden bewonderd om zijn economische prestaties. Dat land zal echter niet het respect van andere landen afdwingen als het de vrijheid beperkt in plaats van beschermt.
Overigens zijn de maatregelen waarmee de Chinese regering heeft geprobeerd de bij de ceremonie uitgenodigde landen te intimideren absoluut zorgwekkend, net als het feit dat een aantal landen heeft toegegeven aan deze chantage.
We hebben te maken met een onacceptabele situatie, waarin een land zich in zijn internationale betrekkingen tegenover een van zijn eigen burgers opstelt. China had het respect van de andere landen kunnen winnen, zoals ik zei, als het in plaats van dreigementen te uiten aan het adres van andere landen nu aan Liu Xiaobo had toegestaan naar Oslo te komen om zijn prijs in ontvangst te nemen.
De houding van de Chinese autoriteiten lijkt voorlopig echter meer op de houding van de sovjets, omdat er zelfs geen familielid of de advocaat van Liu Xiaobo naar Oslo kan komen. Ik verwelkom daarom het initiatief van Lech Walesa om de Chinese dissident symbolisch te vertegenwoordigen in Oslo, maar ik hoop dat de Chinese autoriteiten op het laatste moment zullen besluiten om Liu Xiaobo vrij te laten.
Richard Howitt
namens de S&D-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, wij, de leden van de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement, geven vanavond onze volledige steun aan de eis van het Europees Parlement dat Liu Xiaobo toestemming krijgt om naar Oslo te gaan, om te voorkomen dat hij een andere prijs krijgt, namelijk die van de eerste Nobelprijswinnaar in de honderdjarige geschiedenis van de Nobelprijs die niet zelf of via een vertegenwoordiger bij de prijsuitreiking aanwezig kan zijn. Liu Xiaobo is door de Chinezen gearresteerd omdat hij aan demonstraties meegedaan heeft. Hij mag niet meer doceren, hij is naar een heropvoedingskamp gestuurd en nu is hij gevangengezet omdat hij geprobeerd heeft gebruik te maken van zijn vrijheid van meningsuiting. De Chinezen noemen hem dus een misdadiger, terwijl de rest van de wereld hem de prijs voor de vrede toekent.
Namens het Parlement ben ik zelf naar China gegaan en ik heb gezien dat daar mensen klaar staan om de dialoog met ons aan te gaan over onderwerpen als rechten van werknemers en sociale verantwoordelijkheid van bedrijven. Het blijft echter een feit dat er geen enkel antwoord is gekomen op de visumaanvragen van de Subcommissie mensenrechten van dit Parlement en dat de Chinezen met opzet een datum tussen kerst en nieuwjaar voorstelden toen de EU aandrong op een bijeenkomst voor een dialoog over de mensenrechten. Het is nu bijna zeker dat het onder dit voorzitterschap niet tot een dergelijke bijeenkomst zal komen.
Dit is niet serieus. Al degenen die vanavond hun solidariteit met Liu, zijn vrouw Liu Xia en alle andere gewetensgevangenen in China willen uitspreken, moeten zich realiseren dat de rest van de wereld te vaak de handelsbelangen met China boven de wederzijdse verplichtingen op het gebied van de mensenrechten gesteld heeft. Een voorbeeld daarvan is de Britse minister-president David Cameron, die deze maand met een 48 leden sterke handelsdelegatie naar Beijing vertrokken is, maar niemand heeft meegenomen die belangstelling heeft voor of kennis van armoedebestrijding, milieuvervuiling of werknemersrechten.
Het is een feit dat vijf maatschappelijk bewuste personen die samen het Nobelprijscomité vormen, aantoonbaar meer druk op de Chinese regering uitgeoefend hebben om hervormingen door te voeren dan deze Europese Unie, de VS en de rest van de internationale gemeenschap. Laten we wel bedenken dat Andrej Sacharov, Lech Wałęsa en Nelson Mandela allemaal Nobelprijswinnaars waren die in repressieve staten woonden die uiteindelijk een transformatie ondergingen. Laten we vanavond de hoop uitspreken dat Liu Xiaobo ook op deze lijst komt te staan - niet gewoon in het China van vandaag, maar in een China waar de mensenrechten ooit volledig gerespecteerd worden.
Edward McMillan-Scott
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, dit debat katalyseert in zekere zin de inspanningen die vele hier aanwezige leden van dit Parlement, en anderen, jarenlang hebben ondernomen om de aandacht te vestigen op het echte China. De eenheid waarvan de Raad, de Commissie en de diplomatieke vertegenwoordigers in Oslo blijk geven met betrekking tot de ceremonie die op 10 december wellicht gehouden wordt, is bemoedigend. Natuurlijk hopen we dat Liu Xiaobo aanwezig zal zijn, maar het is niet waarschijnlijk.
Wat we de afgelopen weken gezien hebben is, diplomatiek gezien, een door Beijing georganiseerd auto-ongeluk. Het is een van de rampzaligste en onhandigste episodes uit de geschiedenis van de diplomatie. Maar waar het hier eigenlijk om gaat is de botsing tussen de vrije wereld en een land dat nog steeds een dictatuur is.
Bij mijn laatste bezoek aan Peking werd iedereen met wie ik contact had, daarna gearresteerd, gevangengezet en in sommige gevallen gemarteld. Er zitten in China tussen de zeven en acht miljoen mensen in de gevangenis en er zijn ten minste 5 000 executies per jaar. Ik heb een lijst gezien van meer dan 3 400 mensen die in de afgelopen tien jaar vanwege hun godsdienstige overtuiging als gevolg van marteling overleden zijn onder dat regime.
Concluderend kunnen we zeggen dat China een terreurstaat is. We feliciteren het Nobelprijscomité met deze moedige beslissing. Ik hoop dat wij als Europese Unie op 10 december in Oslo zeer krachtig vertegenwoordigd zullen zijn, als de ceremonie tenminste doorgaat, en trouw zijn aan onze prioriteiten op het gebied van mensenrechten en democratie. Het land met de meeste inwoners ter wereld verdient te hebben wat wij in Europa ook hebben.
Reinhard Bütikofer
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, Liu Xiaobo heeft de Nobelprijs voor de vrede gekregen, en wij zijn daar blij mee, omdat daardoor duidelijk is gebleken dat de rechten van de mens universeel zijn en tot de kern van ons politiek zelfbegrip behoren. We zijn ook blij dat die vreugde wordt gedeeld door mensen overal ter wereld, ook in China.
De Chinese regering heeft hard gereageerd op de toekenning van deze Nobelprijs voor de vrede, buitensporig hard, naar binnen toe, en naar buiten toe. Ik denk dat iedereen dat betreurt. Dit is een negatieve ontwikkeling, maar we mogen die volgens mij zeker niet nog versterken - om het zo maar eens te zeggen - door een vertekend beeld van het China van vandaag te schetsen. Ik ben het met de vorige spreker eens: ook ik eis dat Liu Xiaobo wordt vrijgelaten, maar ik moet - met alle respect - duidelijk zeggen dat ik het niet alleen onzinnig vind om het China van vandaag als terreurstaat te bestempelen, maar ook schadelijk. Volgens mij is dat niet waar, en bovendien is het niet bevorderlijk voor de goede relaties tussen ons en China, die we nodig hebben.
China zal moeten aanvaarden dat we strijden voor de mensenrechten als universele rechten, omdat dit voor ons een absolute eis is, maar we mogen hier geen confrontatie van maken. Dat zou de verkeerde strategie zijn, daar heeft niemand iets aan, en zeker niet degenen die in China strijden voor de mensenrechten.
Ik heb het al gezegd, maar ik herhaal het samenvattend nog eens: China heeft buitensporig hard gereageerd op deze Nobelprijs voor de vrede. Het land probeert bijvoorbeeld diplomatieke druk uit te oefenen op andere landen opdat zij niet deelnemen aan de plechtigheid in Oslo. Dat is volkomen onaanvaardbaar. Daarmee zal dit Parlement niet instemmen, en daarom ben ik blij dat de Voorzitter al heeft aangekondigd dat ook dit Parlement in Oslo vertegenwoordigd zal zijn.
Marek Henryk Migalski
Mevrouw de Voorzitter, ik kom uit een land dat 20 jaar geleden nog geregeerd werd door een communistisch dictatorschap. Ik had de pech in dat systeem te leven en ik weet hoe de situatie in zo'n land is. Ik herinner me hoe belangrijk de stem van wat we indertijd "de vrije wereld” noemden, voor ons was. Ik bedoel de stem die hier vandaan komt: vanuit West-Europa en de Verenigde Staten. Ik kan me herinneren hoe deze stem ons destijds het gevoel gaf dat wat we hier aan het doen waren - vechten voor vrijheid en democratie - zin had.
Ik vind dat we vandaag de plicht hebben mensen zoals Liu Xiaobo te helpen. Bovendien verwijst hij bewust naar de ervaring van democratie en van hen die voor democratie vochten in Midden-Europa. De naam Charta 08 is immers een bewuste verwijzing naar Charta 77. Ik denk dat we hier allemaal wellicht verschillende opvattingen hebben op economisch en politiek vlak, maar dat we over de mensenrechten volkomen eensgezind moeten zijn. Ik hoop dat we dát dan ook zullen zijn in dit Parlement.
Rui Tavares
Mevrouw de Voorzitter, nu Aung San Suu Kyi in vrijheid is gesteld, is Liu Xiaobo de enige Nobelprijswinnaar die nog vast zit, die nog in de gevangenis zit. We hopen allemaal dat hij de Nobelprijs in ontvangst zal kunnen nemen of dat hij in ieder geval zo snel mogelijk in vrijheid zal worden gesteld. Dat blijkt wel uit wat we van de Raad en in dit Parlement hebben gehoord. Het zou een eerbewijs zijn aan de persoonlijkheid die Liu Xiaobo is: iemand die zich inzet voor een vreedzame overgang in China, een litterair criticus, een hoogleraar en een schrijver die steeds getracht heeft democratie en vrijheid van meningsuiting in China in te voeren, en altijd door middel van woorden en ideeën. Charta 08, de reden waarom Liu Xiaobo gevangen is gezet, is een constructief en pacifistisch document. De heer Chastel heeft daar reeds op gewezen. En dát document is nu juist de aanleiding geweest tot de gevangenzetting van Liu Xiaobo.
We weten wat ons nu te doen staat: ons sterk maken voor de vrijlating van Liu Xiaobo en alle andere politieke gevangenen in China. We moeten ons ook inzetten voor de vrijlating van Liu Xia, de echtgenote van Liu Xiaobo, die in huisarrest zit, en erop aandringen dat hun familie, vrienden en advocaten met rust worden gelaten. China zou zich in dit verband bijvoorbeeld moeten afvragen waarom het op de vrijlating van Aung San Suu Kyi gereageerd heeft door te zeggen dat zij, Aung San Suu Kyi, een belangrijke politieke figuur is, maar intussen wel weigert te erkennen dat Liu Xiaobo voor veel mensen overal ter wereld óók een belangrijke politieke persoonlijkheid is. China moet echter vooral beseffen dat het een zeer slecht figuur heeft geslagen met het wereldwijd diplomatisch offensief dat het heeft ingezet om te verhinderen dat hoge diplomatieke vertegenwoordigers uit de hele wereld de ceremoniële uitreiking van de Nobelprijzen in Oslo bijwonen. Het is natuurlijk mogelijk dat de Chinese leiders liever in een fantasiewereld leven. Wij begrijpen wel waarom: daar is immers geen oppositie. Ze kunnen ons echter niet dwingen te leven volgens de regels zoals die voor deze fantasiewereld gelden. Dat is volgens mij het kernpunt. Het is voor ons in dit Parlement heel gemakkelijk om ons verontwaardigd tot de Chinese autoriteiten te richten en eisen te stellen. Ik geloof echter dat we ons ook tot de Europese autoriteiten behoren te richten, en dan om te beginnen tot onze eigen regeringen. De regering van mijn land, Portugal, heeft onlangs een bezoek van hooggeplaatste Chinese functionarissen ontvangen en een demonstratie van Amnesty International, die had moeten plaatsvinden op de plek waar deze groep zou langskomen, verplaatst naar een plek enige honderden meters verderop. In Frankrijk is hetzelfde gebeurd. Een demonstratie is daar naar de Eiffeltoren verwezen. En we hebben gezien dat David Cameron onlangs in China is geweest, omdat hij de handel wilde bevorderen. Hij vergat daarbij echter ondubbelzinnig naar de mensenrechten te verwijzen.
We weten dat we hier in Europa met twee maten meten. We zeggen hier iets vrijblijvends over Liu Xiaobo, maar uiteindelijk is het onze regeringen erom te doen handel te drijven. We zullen dus thuis moeten beginnen.
Gerard Batten
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, het is nauwelijks voorstelbaar hoeveel fysieke en morele moed de heer Liu nodig heeft gehad om zich te verzetten tegen de moorddadige tirannie van de Chinese communistische partij. Degenen onder ons die in het genot zijn van de meest fundamentele vrijheden, namelijk de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van vergadering en de vrijheid van democratische politiek, zijn verplicht om voor de heer Liu en zijn geestverwanten op te komen. Het enige wat de heer Liu wil is dat China dezelfde fundamentele vrijheden en burgerrechten krijgt als die voor ons vanzelfsprekend zijn.
De waarden die hij aanhangt bieden de beste hoop voor vrijheid, vrede en democratie, zowel in China als wereldwijd en het is terecht dat hem als erkenning voor zijn inspanningen en opofferingen de Nobelprijs voor de vrede is toegekend. Alles wat hij wil zijn democratische hervormingen en een eind aan het communistische eenpartijbewind in China. Het hoeft niemand te verbazen dat de Chinese communistische partij het hem en zijn familie belet de prijs te komen ophalen.
De Chinese communistische partij is een partij van moorddadige criminelen wier enige doel het is haar eigen bestaan te garanderen. China is een groot en machtig land en het is onvermijdelijk dat de Europese regeringen er politieke, diplomatieke en handelsbetrekkingen mee onderhouden. De Chinese communistische partij heeft buitenlandse regeringen gewaarschuwd de plechtigheid niet bij te wonen. De Europese regeringen moeten vertegenwoordigers sturen en hun en onze steun betuigen aan de heer Liu en de democratische beweging in China als geheel. Ik vertegenwoordig vele Chinese ballingen in Londen en ik ben blij een klein beetje steun te kunnen bieden door mij uit te spreken voor de heer Liu en hun democratische idealen.
Róża Gräfin von Thun und Hohenstein
(PL) Mevrouw de Voorzitter, het is een goede zaak dat het Parlement en de Commissie besloten hebben dat er in de plenaire vergadering van het Europees Parlement over de situatie van Liu Xiaobo gesproken moet worden. Het is jammer dat we met zo weinigen aanwezig zijn voor dit debat. Per slot van rekening moet de internationale gemeenschap, waarvan wij een van de belangrijkste leden zijn, eensgezind zijn in dit soort situaties en de strijd voor de eerbiediging van de mensenrechten gezamenlijk ondersteunen, omdat solidariteit het centrale woord is in dit debat.
In 1989, toen in mijn land de communistische dictatuur eindelijk verdreven werd, nam Liu Xiaobo deel aan de protesten op het Plein van de Hemelse Vrede, waarbij precies die democratische vrijheden geëist werden die kort daarop voor vrijwel heel Europa zouden gelden. Hij heeft niet opgegeven. Ondanks zijn jarenlange gevangenschap ondertekende hij een petitie voor de democratisering van het land en daarvoor werd hij tot nog eens 11 jaar gevangenisstraf veroordeeld. Onze leider Lech Wałęsa streefde net als Liu naar een transitie zonder bloedvergieten en naar vrijheid. We werden gesteund door democratische landen. Ook Wałęsa kon zijn Nobelprijs voor de Vrede niet persoonlijk in ontvangst nemen, maar dat nam niet weg dat die prijs voor ons Polen de hoop op vrijheid vertegenwoordigde. De Nobelprijs werd een katalysator voor verandering.
Dit is een goed moment om de aandacht van de wereld te vestigen op mensen zoals Liu Xiaobo. We mogen niet vergeten dat er naast vooraanstaande figuren zoals hij, nog vele anderen zijn over wie niet gesproken wordt, zoals bijvoorbeeld de mensenrechtenactivist Mao Hengfeng, die zich momenteel in een heropvoedingskamp/werkkamp bevindt omdat hij geprotesteerd heeft tegen de gevangenschap van Liu Xiaobo. De Europese Unie moet mensenrechten hoog op de agenda zetten in haar contacten met China. Dat moet een prioriteit zijn tijdens ontmoetingen zoals de Top EU-China die op 6 oktober heeft plaatsgevonden. Ik wil bij deze uiting geven aan mijn teleurstelling over het feit dat deze fundamentele kwestie daar niet aan de orde is geweest. We moeten laten zien dat we niet blind zijn voor mensenrechten, en de ceremonie voor de uitreiking van de Nobelprijzen in Oslo, waar hopelijk de hele wereld en alle ambassadeurs aanwezig zullen zijn, zal daar een gelegenheid voor zijn.
Ana Gomes
(PT) Mevrouw de Voorzitter, Liu Xiaobo, de winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede, is een moedige en consequente verdediger van de mensenrechten. Hij was dat al ten tijde van het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede. Dit Parlement sluit zich daarom aan bij de eis van barones Ashton om Liu Xiaobo onmiddellijk in vrijheid te stellen, zodat hij in november naar Oslo kan afreizen om de Nobelprijs in ontvangst te nemen. We eisen verder dat zijn vrouw, familie en vrienden alle nodige bewegingsvrijheid krijgen. Die is namelijk ingrijpend beperkt na de aankondiging van de Nobelprijs op 8 oktober.
De dreigementen en intimiderende manoeuvres van de Chinese autoriteiten om de ceremonie in Oslo onmogelijk te maken zijn een schande. Een regering die aan zulke vulgaire chantage toegeeft verdient geen respect. China is een permanent lid van de Veiligheidsraad van de VN, en heeft dus, volgens het Handvest van de Verenigde Naties, bijzondere verantwoordelijkheden als het gaat om het respecteren - en doen respecteren - van de mensenrechten, zowel in het eigen land als daarbuiten. Nu heeft China al veel gedaan voor de economische, sociale en culturele rechten van miljoenen Chinezen, die zo aan armoede en ellende hebben kunnen ontsnappen, maar dat is niet genoeg. Het moet de politieke en burgerrechten van de eigen onderdanen eerbiedigen en ervoor zorgen dat ze deze rechten kunnen uitoefenen. Als China dat niet doet, zal het de eigen ontwikkeling op den duur frustreren.
Liu Xiaobo is geen misdadiger, maar een moedige en geëngageerde burger die China en het Chinese volk overal ter wereld eer aandoet. Het Chinese volk kan alleen maar trots op hem zijn. Beijing moet Liu Xiaobo, zijn vrouw en zijn vrienden daarom de vrijheid hergeven. En het moet Sakharov-prijswinnaar Hu Jia en alle andere moedige Chinese burgers die voor democratie, vrijheid en hun meest fundamentele rechten durven te strijden vrijlaten. Als het deze mensen niet vrijlaat, zal China aan prestige verliezen. Dan laat het Chinese regime namelijk zien dat het niet in staat is het land om te vormen tot een mogendheid die overal ter wereld aanzien en invloed geniet.
We zullen daarom blijven aandringen op de invrijheidstelling van Liu Xiaobo en al degenen die zich inzetten voor vrijheid in China.
Heidi Hautala
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de toekenning van de Nobelprijs voor de Vrede 2010 aan Liu Xiaobo getuigt van de persoonlijke prijs die tegenwoordig in China betaald moet worden voor de verdediging van de mensenrechten. Het is noodzakelijk dat hij en alle andere verdedigers van de mensenrechten in China onmiddellijk vrijgelaten worden. Er zijn ook andere gevallen. Ik ben mij nog steeds pijnlijk bewust van de situatie van Dhondup Wangchen, een Tibetaanse cineast, die aan hepatitis B lijdt en in de gevangenis dringend medische behandeling nodig heeft.
De beslissing de Nobelprijs voor de Vrede aan Liu Xiaobo toe te kennen, moet beschouwd worden als een krachtige steun in de rug voor de vrijheid van meningsuiting in China, maar moet tevens de internationale gemeenschap eraan herinneren dat hervormingen noodzakelijk zijn in China. Zelfs de Chinese premier Wen Jiabao heeft gewaarschuwd dat China al hetgeen het bereikt heeft door de economische herstructurering, kan verliezen als er geen consequente politieke herstructurering komt - en, collega's, de Chinese media censureerden hem.
Uitstel van die hervormingen zou hoge menselijke kosten veroorzaken. Bovendien heeft China, door druk op andere landen uit te oefenen en ze ertoe aan te zetten de Vredesprijsceremonie niet bij te wonen, laten zien dat het nog niet rijp is voor een rol als internationale speler. China is een supermacht en het wordt tijd dat het zich ook zo gaat gedragen - verantwoordelijk. Ik deel u nederig mee dat ik een van de vijftig mensen ben die uitgenodigd zijn Liu Xiaobo bij de plechtigheid te vertegenwoordigen.
Roberta Angelilli
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, Alfred Nobel, de grondlegger van de Nobelprijs voor de Vrede, schreef in zijn testament dat de mensenrechten een voorwaarde zijn voor broederschap tussen de naties, en dat zijn prijs voor de vrede zou moeten worden toegewezen aan mensen die hebben gestreden en offers hebben gebracht voor de vrijheid, de democratie en de mensenrechten.
Liu Xiaobo, de Chinese dissident die de Nobelprijs voor de Vrede heeft gewonnen, is al zijn hele leven een groot verdediger van de mensenrechten. Tijdens zijn lange, vreedzame strijd heeft hij er altijd op gewezen dat de mensenrechten in China voortdurend op repressieve en gewelddadige wijze worden geschonden. Hij heeft aan den lijve ondervonden hoe het is om tot een gevangenisstraf te worden veroordeeld zonder kans op een eerlijk proces en zonder mogelijkheid om met de buitenwereld te communiceren.
Juist daarom moeten wij als Europese instellingen al het mogelijke in het werk stellen om hem vrij te krijgen. De mensenrechten wegen zwaarder dan de economische en handelsbetrekkingen, en zo niet, dan moeten we onszelf als verliezers beschouwen.
Ulrike Lunacek
(DE) Mevrouw de Voorzitter, de betrekkingen tussen de Europese Unie en China zijn niet altijd even harmonieus, vooral omdat we niet dezelfde visie hebben op wat mensenrechten betekenen, wat vrijheid betekent, wat vrijheid van meningsuiting betekent. De Europese Unie heeft het op zich genomen om overal ter wereld voor die waarden te strijden, en dus degenen die in andere landen, ook in China, strijden voor de mensenrechten, mensen zoals Liu Xiaobo, te ondersteunen, zodat ze de situatie in hun eigen land kunnen veranderen. Ook daarom vind ik het van het grootste belang dat zowel het Europees Parlement als de Raad en de Commissie duidelijke geluiden laten horen, en deelnemen aan de uitreiking van de Nobelprijs. Heidi Hautala is een van degenen die gaan, maar ik hoop werkelijk dat ook een aantal Europese regeringen, de Raad, het Belgische voorzitterschap en zeker ook de Commissie op het hoogste niveau vertegenwoordigd zullen zijn. Dat is de enige manier om duidelijk te maken dat onze argumenten helder zijn, dat we op een geloofwaardige manier eisen dat de mensenrechten overal ter wereld worden gerespecteerd.
Olivier Chastel
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ter afsluiting van dit belangrijke debat en de vragen die door een aantal Parlementsleden zijn gesteld, wil ik graag op twee punten ingaan.
Ten eerste zal de Europese Unie, zoals elk jaar, in haar geheel aanwezig zijn bij de uitreiking van de Nobelprijs voor de vrede aan de heer Liu Xiaobo op 10 december in Oslo. Wij zullen ten minste dezelfde aanwezigheid hebben als vorig jaar, zoals alle diplomatieke delegaties van de Unie. Dat is het eerste punt waarop ik vandaag wilde wijzen.
Ten tweede voert de Europese Unie al vijftien jaar een regelmatige dialoog over de kwestie van de mensenrechten met China, en hoewel dit punt altijd vatbaar is voor verbetering, hechten wij groot belang aan de voortzetting van deze dialoog. Deze taak is meer dan ooit van belang nu er in China steeds meer stemmen opgaan om de mensenrechten meer ruimte te geven. Geïnspireerd door wederzijds respect en een diep begrip van de politieke context in China blijven wij de universele kwesties van de mensenrechten aankaarten, en met name het geval van de heer Liu Xiaobo, de winnaar van de Nobelprijs voor de vrede, met de Chinese autoriteiten.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
