Financiële ondersteuning van de betalingsbalansen van de lidstaten - Mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van:
het verslag van Pervenche Berès, namens de Commissie economische en monetaire zaken, over de instelling van een mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten - C6-0134/2009 - en
de verklaringen van de Raad en de Commissie over de instelling van een mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de betalingsbalansen van de lidstaten.
Pervenche Berès
rapporteur. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, de Europese Raad heeft besloten om het mechanisme 'betalingsbalansen' te verdubbelen ten voordele van de landen die niet lid zijn van de eurozone. De Commissie heeft op 8 april jongstleden concrete bepalingen voorgesteld om dit te verwezenlijken.
Hier, in het Europees Parlement, willen we onze verantwoordelijkheid nemen en ervoor zorgen dat de Ecofin-Raad snel kan handelen. Volgens ons is dit namelijk een blijk van solidariteit jegens de landen die niet lid zijn van de eurozone. Deze is ook absoluut noodzakelijk nu de crisis in volle gang is.
Afgelopen november hebben we dit mechanisme voor de betalingsbalansen verdubbeld van 12 tot 25 miljard euro. Vandaag willen wij rekening houden met de realiteit, met de ernst van de huidige crisis, die vooral de landen raakt die niet bij de eurozone horen, maar ook met de agenda van het Europees Parlement, en daarom stellen wij u voor om dit mechanisme nogmaals te verdubbelen en op te trekken tot 50 miljard. Wij hebben afgelopen november immers al besloten om Hongarije en Letland te steunen en gisteren hebben wij besloten ook Roemenië te steunen.
Wij denken dat dit noodzakelijk is en ik verheel u niet dat er ook onder ons discussies hebben plaatsgevonden. Wij wilden er namelijk achter komen of de landen die geen lid zijn van de eurozone, beoordeeld moesten worden aan de hand van een gevalsgewijze benadering of dat ze in feite een algemene situatie gemeen hadden, namelijk die van landen die geen lid zijn van de eurozone.
Daarom stellen wij in onze resolutie voor om na te gaan wat de voorwaarden van de uitbreiding moeten zijn en in hoeverre lidmaatschap van de zone een beschermend element kan zijn.
We verzoeken ook uitdrukkelijk dat het Europees Parlement wordt geïnformeerd over de resultaten van de analyses die gemaakt zijn van de crisissituaties in deze landen, zodat wanneer de Commissie leningen verstrekt aan landen die geen lid zijn van de eurozone, er een zekere transparantie is en er accurate informatie voorhanden is over het gedrag van particuliere banken, over het gedrag van de betrokkenen dat geleid heeft tot deze crisis en waarover het Europees Parlement moet worden geïnformeerd.
Ten slotte zijn wij van mening dat alle mechanismen die kunnen worden ingezet om deze crisis het hoofd te bieden, door de Commissie ook moeten worden gebruikt. Dit geldt vooral voor artikel 100 van het Verdrag, dat toestaat buitengewone mechanismen in te zetten voor landen binnen de eurozone. Het lijkt ons noodzakelijk dit te onderzoeken, gezien de ernst van de crisis.
Twee laatste punten. Ten eerste zijn de voorwaarden van deze leningen onderwerp van discussie, dat begrijpen we. Over het algemeen voert de Commissie dit werk samen uit met het IMF. Wij willen graag dat er een werkgroep wordt ingesteld die kan nagaan hoe de memoranda tot stand komen en hoe er in die memoranda rekening wordt houden met de situatie van het betrokken land, maar ook met de algemene strategie van de Europese Unie, vooral wanneer het gaat over arbitrage tussen investeringen, koopkrachtondersteuning of voorwaarden met betrekking tot een strategie voor 'groene groei' en duurzame ontwikkeling.
Ten slotte zien we in dit mechanisme een bewijs van de leencapaciteit van de Europese Unie en de Commissie op de internationale markten, en we denken dus dat dit een goede grondslag is voor een debat, een debat dat we momenteel ook voeren, over de Europese lening en de capaciteit van de Europese Unie om strategieën en investeringen voor de toekomst te financieren met deze lening.
Als laatste heeft de Commissie een nieuw mechanisme ingesteld om ervoor te zorgen dat de aflossingen de EU-begroting in staat stellen aan de eisen te voldoen. Wij ondersteunen deze wijziging van de regelgeving en hopen dat dit Parlement dit nuttige voorstel massaal zal steunen.
Charlie McCreevy
lid van de Commissie. - (EN) Ik neem deel aan dit debat namens mijn collega, de heer Almunia.
Het voorstel dat vandaag op tafel ligt heeft betrekking op één van de kernwaarden van de Unie, namelijk solidariteit. Tegen de achtergrond van de internationale financiële crisis stelt de Commissie een verdergaande, versterkte solidariteit voor met de lidstaten die nog niet onder de beschermende paraplu zitten van de euro. Het mechanisme voor ondersteuning van de betalingsbalansen van de lidstaten is per definitie bedoeld voor uitzonderlijke omstandigheden en werd in het verleden slechts in enkele gevallen gebruikt. We leven momenteel echter in uitzonderlijke tijden.
Zoals u weet heeft de Commissie vorig jaar een verhoging voorgesteld van het maximumbedrag aan uitstaande leningen dat de Gemeenschap kan verstrekken ter ondersteuning van de betalingsbalansen van de lidstaten. Het maximumbedrag werd verhoogd van 12 miljard euro naar 25 miljard euro, maar een aanzienlijk deel van dit bedrag is al geoormerkt. Op verzoek van de betrokken landen heeft de Ecofin-Raad in november jongstleden besloten om Hongarije betalingsbalansondersteuning van maximaal 6,5 miljard euro te bieden. Op 20 januari jongstleden besloot de Raad om Letland maximaal 3,1 miljard euro te verstrekken, en aan het besluit om maximaal 5 miljard euro aan Roemenië te vestrekken wordt momenteel gewerkt.
De reeds geoormerkte financiële ondersteuning op grond van de verordening bedraagt zodoende circa 15 miljard euro. Bovendien is er niet onmiddellijk een einde in zicht van de financiële crisis of het wereldwijd afbouwen van vreemd vermogen, en voortdurende financiële onrust in de andere lidstaten kan leiden tot meer behoefte aan financiële ondersteuning.
Daarom was de Europese Raad op 19 en 20 maart verheugd over de mededeling van voorzitter Barroso dat de Commissie van plan was een voorstel in te dienen om het maximumbedrag voor de betalingsbalansondersteuning van de Gemeenschap te verhogen tot 50 miljard euro. Een verdubbeling van het maximumbedrag vormt voor financiële markten een belangrijk signaal dat de Europese Unie er alles aan doet om lidstaten te helpen die financieel onder druk staan. Een uitbreiding van de totale mogelijke kredietlijn tot 50 miljard euro biedt een grote buffer waarmee kan worden voorzien in verdere mogelijke behoeften aan financiële ondersteuning.
Zulke sterke tekenen van solidariteit onder de lidstaten moeten ook helpen om bij investeerders de angst weg te nemen voor een verdere verslechtering van de financiële markt in de lidstaten buiten de eurozone. Door de motieven voor kapitaalvlucht weg te nemen, zou de kans op betalingsbalansproblemen in de betrokken landen moeten afnemen.
In deze context wil ik graag uiting geven aan mijn dank en respect voor de uitstekende geest van samenwerking in het Europees Parlement en met name in de Commissie economische en monetaire zaken. De Commissie heeft dit voorstel op 8 april, kort voor de paasvakantie, aangenomen en slechts twee weken later staat u op het punt om in de voltallige vergadering te stemmen over uw wetgevingsresolutie en ontwerpresolutie.
Dankzij uw snelle en efficiënte werk zal de Ecofin-Raad de geamendeerde verordening op 5 mei kunnen aannemen. De Europese Unie zal hierdoor goed beslagen ten ijs zijn en snel kunnen reageren als er meer behoefte aan betalingsbalansondersteuning ontstaat. Dit is een krachtig signaal aan de lidstaten dat de Europese Unie wil en kan helpen, en dat de lidstaten zich bij betalingsbalansproblemen in eerste instantie moeten wenden tot de Europese Unie.
Uiteraard wordt hiermee niet uitgesloten dat een lidstaat ook om steun vraagt bij andere internationale organisaties, zoals het IMF, waarmee de Commissie hecht heeft samengewerkt aan de meest recente pakketten voor financiële ondersteuning.
Tot slot wil ik graag nog melden dat ik het eens ben met de verklaring in uw ontwerpresolutie dat de huidige internationale situatie het belang van de euro bewijst en dat alle lidstaten buiten de eurozone moeten worden gestimuleerd om te voldoen aan de criteria van het Verdrag van Maastricht om tot de eurozone te kunnen toetreden.
De Voorzitter
De Raad heeft laten weten geen verklaring te zullen afleggen. Wij zetten het debat voort met de sprekers namens de fracties.
Zsolt László Becsey
namens de PPE-DE-Fractie. - (HU) Om te beginnen wil ik de rapporteur bedanken. Zij heeft dit verslag heel snel opgesteld en - mocht mevrouw Berès nu naar me luisteren - zich werkelijk ingeleefd in dit onderwerp, wat zonder meer positief is. Dat neemt overigens niet weg dat ik niet begrijp waarom er zo paniekerig met dit onderwerp wordt omgegaan en de mening van het gemiddelde Parlementslid wordt genegeerd. De tot nu toe beschikbare 25 miljard euro zou als puntje bij paaltje komt ruim genoeg zijn om de kosten van de dringende steun aan Roemenië te dekken.
Dit onderwerp wordt nu voor de tweede keer in korte tijd behandeld. Ik heb in mijn toespraak van november al aangekaart dat het toen verhoogde bedrag te laag zou zijn, en daarin heb ik dan ook gelijk gekregen. Niet alleen omdat de nieuwe lidstaten nieuwe eisen hebben gesteld, maar ook omdat ik, vasthoudend aan mijn toenmalige standpunt, ook nu nog van mening ben dat we hier te maken hebben met een politiek probleem. Ja, het is zelfs een schande dat niet de Europese Unie garant staat voor de betalingsbalansleningen van de in financiële moeilijkheden verkerende lidstaten buiten de eurozone, maar dit in samenwerking met het IMF doet, ergens tussen de Turkse en de Pakistaanse kredieten in. Dit is een schande voor onze lidstaten.
Tot nu toe dachten we dat we bij de toetreding één God zouden dienen, maar nu moeten we meerdere goden dienen. Aan de andere kant zou moeten worden onderzocht - zoals we in november tevergeefs hebben gevraagd aan de Commissie - wat de achterliggende oorzaak is van deze situatie. Dan zou zijn gebleken dat het onverantwoordelijke economische beleid van de regeringen in de betreffende lidstaten, zoals Hongarije, de wortel van het probleem is, waaraan de Commissie ook heeft bijgedragen vanwege de gezamenlijke verantwoordelijkheid voor het economische beleid of het gebrek daaraan. Maar het zou ook duidelijk geworden zijn dat de solidariteit, een van de basiswaarden van de Europese Unie, het heeft laten afweten bij het voorkómen van de problemen. Tegen de achtergrond van de betalingsmoeilijkheden en de devaluerende valuta van deze lidstaten wordt ook het liquiditeitstekort in euro's nijpender. Dit komt deels vanwege de voorzichtigheid van de moederbedrijven ten opzichte van het netwerk van hun op koloniale wijze uitgebuite filialen, deels omdat ze geen concrete, praktische steun hebben gekregen uit de eurozone, in het bijzonder de Centrale Bank, in tegenstelling tot de lidstaten binnen de eurozone waar zo veel liquiditeit werd aangevuld als mogelijk was. Maar concurrentieneutraliteit wordt ook bemoeilijkt omdat deze landen vanwege hun kwetsbare valuta's tijdens de crisis niet kunnen profiteren van de begrotingspremies die door de anderen worden betaald.
Ik ben blij dat in ons verslag de vraag wordt gesteld of we het Europees Parlement erbij moeten betrekken. De aandacht van mijn collega's zou voornamelijk kunnen worden gewekt door de specifieke voorwaarden voor gedeeltelijke betalingen die zijn afgesproken met de in problemen geraakte landen buiten de eurozone. Hoe heeft het kunnen gebeuren dat op basis van de met Hongarije gesloten overeenkomst, waarin geheel voorbij werd gegaan aan het kernprobleem van de Europese demografische tendensen, een radicale verlaging van de kinderbijslag werd voorgeschreven? Ik vind het met name stuitend dat in de aanvullende overeenkomst van maart dit jaar Hongarije wordt gedwongen de nationale aanvulling van de rechtstreekse landbouwsubsidies te verlagen. Dit is namelijk geen sociale kwestie: deze aanvulling was opgenomen in het toetredingsverdrag en had tot doel om onze, overigens nog altijd bestaande, grote concurrentieachterstand in te halen. Hoe is een dergelijke immorele daad in u, en met u in de karakterloze Hongaarse regering, opgekomen? Heeft u er enig idee van hoeveel schade dit berokkent aan de Hongaarse boeren en de reputatie van de Europese Unie? Uiteraard stemmen we vóór het voorstel, dat immers een stap voorwaarts is, al geeft het slechts blijk van gedeeltelijke solidariteit. We moeten algehele solidariteit zien te bereiken.
Elisa Ferreira
namens de PSE-Fractie. - (PT) Mevrouw de Voorzitter, de crisis heeft onder meer de grote onevenwichtigheden tussen de landen van de eurozone aan het licht gebracht. Dat is misschien wel de belangrijkste conclusie van het verslag over de eerste tien jaar Economische en Monetaire Unie. De crisis heeft echter vooral de enorme kwetsbaarheid laten zien van de landen die wel deel uitmaken van de Europese Unie maar niet tot de eurozone behoren.
Daarom is het verhogen van de beschikbare middelen op Europees niveau voor het opvangen van crisissituaties in verband met de betalingsbalans absoluut noodzakelijk. Derhalve juichen wij het optrekken van de benodigde middelen van het oorspronkelijke bedrag van 12 miljard euro tot 25 miljard euro en vervolgens tot 50 miljard euro toe.
Het is evenwel nog belangrijker de dieperliggende oorzaken van de problemen aan te pakken en niet alleen de meest zichtbare crisisverschijnselen.
Het uitgebreide Europa en de eurozone moeten nu het Europees solidariteitsgevoel en de doelstellingen inzake cohesie en reële convergentie opnieuw weten te interpreteren. In dat licht dienen we de capaciteit van het Europees horizontaal beleid te bezien, maar het is tevens noodzakelijk weer te kijken naar nieuwe financieringsinstrumenten, zoals eurobonds.
Financiële ondersteuning van de betalingsbalans is noodzakelijk maar is bij lange na niet voldoende om de duurzaamheid van het Europees project en de Europese eenheidsmunt te garanderen.
Guntars Krasts
(LV) Dank u, mevrouw de Voorzitter. De verhoging van het mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn van de Europese Unie tot 50 miljard euro is het juiste antwoord op de huidige situatie. Het is een belangrijk signaal aan de lidstaten van de Europese Unie die geen deel uitmaken van de eurozone, en met name aan de lidstaten die relatief recent zijn toegetreden tot de Unie. De wereldwijde financiële crisis heeft uiteenlopende gevolgen gehad voor de financiële en economische situatie in deze groep landen, maar in elk geval heeft het lokale en internationale vertrouwen in de financiële systemen van deze landen een flinke deuk opgelopen. Daarom laten we met de versterking van het ondersteuningsmechanisme van de Gemeenschap zien dat de lidstaten solidair met elkaar zijn. Dit zal een stabiliserende invloed hebben op de financiële markten en het risico van instabiliteit in de Europese economie als geheel verminderen. De versterking van het mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn zal het voor lidstaten ook makkelijker maken financiering te krijgen van financiële instellingen. Ik steun het voorstel van de betrokken commissie om de Commissie op te dragen het Europees Parlement op de hoogte te stellen van memoranda van overeenstemming met lidstaten die middelen ontvangen. Ook ben ik van mening dat we over twee jaar de omstandigheden tegen het licht moeten houden op basis waarvan financiële steun wordt verleend. Dank u.
Alain Lipietz
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, voor de tweede keer moeten we de garantie van de Europese Unie verhogen om de moeilijkheden van de lidstaten die geen lid zijn van de eurozone te kunnen oplossen. Dit is de tweede keer: in december hebben we dit ook al gedaan.
De heer McCreevy heeft ons geprezen omdat wij zo snel actie hebben ondernomen. Wij waren er echter ook in december al snel bij, en we zouden, net als mevrouw Berès daarstraks, de heer McCreevy willen zeggen, dat de lift...
Ja, mijnheer McCreevy, alstublieft? Please? Mijnheer de commissaris...
...Wij zouden wederkerigheid toegepast willen zien. Dat wil zeggen dat wanneer het Parlement u vraagt om een ontwerp voor de regeling van hedgefondsen, u ons meteen zou moeten antwoorden, net zo snel als wij doen wanneer u ons vraagt om de financiële steun voor de bescherming van de betalingsbalansen te verhogen.
We zitten echt in een crisis; we hoeven misschien niet elke dag zitting te nemen, maar het zou toch minstens zo moeten zijn dat we geen zes maanden hoeven te wachten vanaf het moment waarop het Parlement vraagt om een richtlijn over hedgefondsen tot het moment waarop de Commissie in actie komt!
En klaarblijkelijk zijn we het wat betreft die ondersteuning helemaal eens met het verhogen van de kredietlijn. Ik verbaas me enigszins over de toespraak van de heer Becsey. In december hebben we precies dezelfde discussie gehad. Commissaris Almunia had aan de heer Becsey uitgelegd dat het de Hongaarse regering zelf was die het IMF om hulp had gevraagd, zonder de Europese Unie om hulp te vragen, en dat het de Europese Unie was die had gezegd dat ze ook kon helpen.
Het is overduidelijk dat de Europese Unie een solidariteitsplicht heeft tegenover de landen die geen lid zijn van de eurozone. Er is echter geen enkele reden om anderzijds de hulp van het IMF te weigeren, waaraan wij allen, ook Hongarije en Roemenië, bijdragen.
Welnu, in het verslag-Berès, waar wij in ieder geval voor zullen stemmen, zijn er toch twee dingen die ons dwarszitten. Ten eerste, met wat rijmt het wanneer er in paragraaf 4 staat dat we ons moeten verbinden tot solidariteit tussen landen, en dat er dan in paragraaf 11 aan wordt herinnerd dat we in geen enkel geval zijn gehouden aan de verplichtingen van een land? Het klopt wel dat we niet gehouden zijn aan de verplichtingen van een land, maar het is nergens voor nodig om dit te herhalen wanneer we zeggen dat we solidair zullen zijn.
Het tweede probleem is dat we zeggen dat er geen rechtsgrondslag is om deze solidariteit te vergroten, maar het is juist aan de Commissie om voor die rechtsgrondslag te zorgen. We zitten in een crisis en dit is een belangrijke tijd om te zorgen voor een rechtsgrondslag.
Werner Langen
(DE) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik Pervenche Berès bedanken dat zij zo snel een ontwerpverslag heeft ingediend. We hebben te maken met een procedure in twee stappen: ten eerste de hoorzitting, het standpunt ten aanzien van de verordening van de Raad. Dit valt niet onder de medebeslissingsprocedure. Wij waren in de commissie unaniem van mening dat we met de verhoging van 12 naar 25 en vervolgens naar 50 miljard euro een terechte stap zetten. Drie landen hebben inmiddels een beroep gedaan op de middelen: Hongarije - collega Becsey sprak er al over, evenals over de binnenlandse politieke verantwoording -, Letland en Roemenië. Wij kunnen met deze Europese middelen doeltreffende steun verlenen en landen die in betalingsproblemen zijn gekomen actief te hulp schieten.
We mogen echter niet vergeten dat daarnaast de internationale instellingen hebben besloten om de kredietverstrekking van internationale financiële instellingen als het IMF, de Wereldbank en de ontwikkelingsbanken, met 1 100 miljard dollar te verhogen. Dat betekent een verdubbeling van het inzetbare instrumentarium. Europa heeft zich bij de aanvulling van de financiële middelen niet onbetuigd gelaten. De ontwerpresolutie waarover wij gisteravond in de Commissie economische en monetaire zaken op basis van compromisvoorstellen hebben gestemd, is ook geschikt om met het oog op het toekomstig wetgevingsproces soortgelijke wensen, bepalingen en eisen aan de Commissie en de bevoegde Raadsformatie aan te nemen.
Er doet zich een juridisch probleem voor ten aanzien van de eurobonds en artikel 100, waarbij het gaat om enkel verplichtingen voor de eurozone. We doen er goed aan erop te wijzen dat er voor eurobonds momenteel geen rechtsgrondslag bestaat. Anderzijds moet de Commissie de opdracht krijgen te onderzoeken onder welke omstandigheden maatregelen van dien aard wel mogelijk zouden zijn. Het lijkt me dat we hiermee een verantwoorde weg inslaan.
Mijn fractie zal daarom instemmen met het voorstel in zijn geheel - met zowel de ontwerpverordening als de ontwerpresolutie. Wij hopen dat dit niet uitloopt op een aanvullende Europese verantwoordelijkheid van enigerlei aard op financieringsgebied die elke begroting uit haar voegen zou doen barsten. Daarom is de grens van 50 miljard euro op dit ogenblik volstrekt te rechtvaardigen. Mochten zich nieuwe uitdagingen voordoen, dan kunnen we daar in elk geval niet omheen.
Dariusz Rosati
(PL) Mevrouw de Voorzitter, ik zou mijn absolute steun willen betuigen aan het voorstel van de Commissie om het bedrag van de toelaatbare financiële steun te verdubbelen voor de nieuwe lidstaten die geen deel uitmaken van de eurozone. Ik wil de Commissie feliciteren met haar snelle reactie en onze rapporteur, mevrouw Pervenche Berès, eveneens bedanken.
De huidige crisis heeft ongetwijfeld aangetoond dat de nieuwe lidstaten die niet tot de eurozone behoren erg kwetsbaar kunnen zijn voor de fluctuaties op de financiële markten, zonder daar vaak zelf schuld aan te hebben. Er werd hier gezegd dat hulp van de Europese Unie zou moeten voortkomen uit het solidariteitsprincipe. Ik ga hier volledig mee akkoord, maar ik wil eraan toevoegen dat dit eveneens een vereiste is die voortvloeit uit het feit dat de crisis niet in de nieuwe lidstaten is ontstaan en dat niet zij de verantwoordelijkheid dragen voor de onrust op de financiële markten, zodat steun aan hen volledig gegrond is.
Tegelijkertijd wil ik eraan toevoegen dat, ongeacht het oordeel over en de steun aan dit voorstel, dergelijke bedreigingen in de toekomst het best geëlimineerd kunnen worden door deze landen zo snel mogelijk toe te laten tot de eurozone. Deze oplossing zal minder kosten en garandeert bovendien een grotere stabiliteit voor de Europese Unie.
Edit Herczog
(HU) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, mevrouw Berès, we kunnen de duur en de omvang van de crisis niet voorspellen, maar wij houden haar wel goed in de gaten. Als we de crisis niet ex ante aan kunnen pakken, moeten we ernaar streven de reactietijd tot een minimum te beperken en een zo groot mogelijke mate van transparantie, democratie en efficiëntie zien te bereiken. Nu we het toch over tijd hebben, wil ik zeggen dat we met de crisis omgaan als Kronos: de tijd voor het bezweren van de crisis slokt haar eigen kinderen op. We worden het slachtoffer van de crisis als we niet snel en effectief kunnen optreden. De Europese instellingen moeten de rol van Rhea, Kronos' vrouw, toebedeeld krijgen en hem te snel af zijn, dat wil zeggen de tijd voor het oplossen van de crisis optimaal benutten. Ik wil allereerst het Europees Parlement, de Europese Commissie en de Europese Raad bedanken voor hun gezamenlijke besluit om de solidariteit en de effectiviteit te vergroten, maar nu de heer Becsey binnenlandse politieke aangelegenheden ter sprake heeft gebracht, wil ik de aandacht vestigen op het feit dat het in tijden van crisis de plicht van Parlementsleden is om samen te werken in hun nationale parlement. We hebben in plaats van een regering en een oppositie alle partijen nodig om de crisis te bezweren. Dit geldt zowel voor mijn land, Hongarije, als voor alle andere landen.
Theodor Dumitru Stolojan
(RO) Mijn dank aan de Europese Commissie, de Raad en het Europees Parlement voor de efficiëntie waarmee zij deze maatregel hebben opgesteld. Veel lidstaten die geen deel uitmaken van de eurozone, waaronder Roemenië, zullen profiteren van deze aanvulling op het interventiefonds voor betalingsbalansvoorwaarden. Zonder deze maatregel zouden de gevolgen van de economische en financiële crisis veel ernstiger zijn geweest voor deze landen buiten de eurozone. Opnieuw is gebleken dat lidstaten die de euro gebruiken, de financiële crisis beter doorstaan. Daarom wil ik voorstellen dat in de memoranda van overeenstemming die tussen de Commissie en lidstaten ondertekend zullen worden om van deze middelen gebruik te kunnen maken, de lidstaten, en dan vooral de nieuwe lidstaten, eraan worden herinnerd dat zij alles in het werk moeten stellen om toe te treden tot de eurozone.
Andrzej Wielowieyski
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik geef mijn onvoorwaardelijke steun aan het verslag van mevrouw Berès en ik constateer dat alleen al het feit dat we een G20 hebben in plaats van een G8 een aanzienlijke vooruitgang is.
Ik denk dat de standpunten die zijn ingenomen in Londen, vooral door de Europeanen, redelijk zijn, maar we moeten het daar niet bij laten. Het doel is niet alleen om de markten en hedgefondsen beter te controleren, of om onze betalingsbalansen en de economie met injecties van miljarden dollars te ondersteunen.
Het wereldwijde monetaire system werkt niet goed omdat we niet precies weten wat goederen en diensten kosten in de verschillende landen. We moeten dus verder gaan en overwegen of er geen wereldmunt moet worden geïntroduceerd, of toch minstens een gemeenschappelijk politiek systeem moet worden gecreëerd waarin enkele van de belangrijkste munteenheden bijeen worden gebracht.
China, Rusland en vele ontwikkelingslanden, maar ook nieuwe EU-landen - we hebben allemaal behoefte aan stabiliteit en aan spelregels.
Maar, mijnheer de commissaris, dat hangt ook af van ons, van de Unie.
Margarita Starkevičiūt
- (LT) Ik wil graag de aandacht vestigen op een minder fraai gegeven dat achter mooie woorden schuilgaat. Europa bestaat nu in feite uit twee delen: de eurolanden en de niet-eurolanden. Een uur geleden spraken we over het toezicht op de financiële markten. Het doel is uiteraard om het kapitaalverkeer en de activiteiten van financiële groepen in heel Europa op uniforme wijze te regelen. Dit betekent dat het macro-economisch beheer in nationale handen blijft en dat landen eventuele problemen zelf moeten oplossen. Met zo'n houding kunnen we de interne markt niet versterken. We hebben een gemeenschappelijk macro-economisch beheer nodig, en dat kunnen we realiseren als we het voorstel van de de Larosière-groep steunen. Wij hebben dit macro-economisch beheer op Europees niveau nodig, niet alleen binnen de eurozone, en wij hebben het nu nodig. Een van de voorstellen van het Europees Parlement aan de Ecofin-Raad moet zijn het macro-economisch beheer niet slechts in de eurozone, maar op communautair niveau te bespreken.
Charlie McCreevy
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de heer Becsey heeft de kwestie van de aan de leningen gekoppelde voorwaarden ter sprake gebracht. Ik wil graag melden dat deze voorwaarden worden besproken met de regeringen en met alle lidstaten in de Raad, en dat deze dus niet eenzijdig worden opgelegd.
Een aantal sprekers heeft de kwestie ter sprake gebracht van de rechtsgrondslag voor deze specifieke bepaling. De Commissie heeft overwogen of zij artikel 100 als grondslag voor een nieuw instrument voor betalingsbalansondersteuning door de EU moest gebruiken. Omdat de kwestie zo urgent was en omdat continuïteit moest worden gewaarborgd, was het echter niet meer dan eerlijk om vast te houden aan de huidige wettelijke instrumenten en om de herziening van Verordening (EG) nr. 332/2002 houdende instelling van een mechanisme voor financiële ondersteuning op middellange termijn voor lidstaten die geen deel uit maken van de eurozone, te beperken tot een minimum, dat wil zeggen tot de verhoging van het maximumbedrag zoals afgesproken door de Europese Raad en tot de enkele technische verbeteringen die nodig bleken te zijn op basis van de ervaringen die sinds afgelopen najaar met de tenuitvoerlegging van het betalingsbalansmechanisme zijn opgedaan. Een aantal sprekers heeft dat specifieke punt ter sprake gebracht.
Ik wil het Europees Parlement opnieuw bedanken voor de efficiënte wijze waarop het dit specifieke dossier heeft behandeld.
Pervenche Berès
rapporteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, het klopt dat we soms zouden willen dat de Commissie blijk gaf van hetzelfde verantwoordelijkheidsbesef en dezelfde efficiëntie als het Europees Parlement.
Ik wil de heer Becsey zeggen dat volgens mij in de resolutie waarover wij hier gaan stemmen, de uitdagingen die horen bij het lidmaatschap van de eurozone goed uit de verf komen en het belang wordt weergegeven van de totstandbrenging van een solidariteitsconcept binnen de Europese Unie. Dat is een van de redenen waarom wij vierkant achter dit voorstel staan.
Mijnheer de commissaris, wat de kwestie van artikel 100 betreft, is het niet de vraag of we artikel 100 al dan niet moeten gebruiken; de vraag is of we eindelijk op Europees niveau alle instrumenten gaan inzetten om deze crisissituatie, en ook de mogelijke gevolgen ervan voor de toekomst, het hoofd te bieden.
We vinden dat de Commissie secundaire wetgeving moet invoeren, zodat we binnenkort eventueel artikel 100 kunnen gebruiken om de moeilijkheden binnen de eurozone het hoofd te bieden. Daarvoor kunnen wij immers geen gebruik maken van de 50 miljard euro waarover we vandaag gaan stemmen.
Dit is de strekking van het standpunt van het Europees Parlement, en ik hoop dat de Commissie de boodschap begrijpt: of het nu gaat om de verordening, om het complete arsenaal aan instrumenten dat we nodig hebben om deze crisis de baas te worden, om de voorwaarden voor het opstellen van memoranda of de voorwaarden voor deze leningen waarover onderhandeld wordt met de betrokken lidstaten.
De Voorzitter
Er is één ontwerpresolutie ingediend overeenkomstig artikel 103, lid 2, van het Reglement.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt op vrijdag 24 april plaats.
(De vergadering wordt om 11.20 uur onderbroken en om 12.00 uur hervat)
