Οργάνωση του χρόνου εργασίας (συζήτηση) 
Πρόεδρος
" ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της σύστασης για δεύτερη ανάγνωση, εκ μέρους της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, επί της κοινής θέσης του Συμβουλίου (10597/2/2008 - C6-0324/2008 - για την υιοθέτηση μιας οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου η οποία τροποποιεί την Οδηγία 2003/88/ΕΚ που αφορά ορισμένες πτυχές της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (Εισηγητής: κ. Cercas).
Alejandro Cercas
Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, Υπουργέ, η αναθεώρηση της Οδηγίας για το Χρόνο Εργασίας έχει προσελκύσει την προσοχή και εγείρει τις ανησυχίες εκατομμυρίων Ευρωπαίων. Κατά την άποψή μας, η πρόταση του Συμβουλίου είναι τεράστιο πολιτικό και νομικό σφάλμα.
Συχνά διερωτώμαστε γιατί οι πολίτες είναι αποξενωμένοι από τα θεσμικά μας όργανα, τις εκλογές μας ή την πολιτική ατζέντα μας. Σήμερα, έχουμε μια σαφή εξήγηση: αρκεί απλώς να εξετάσετε το τεράστιο χάσμα μεταξύ των προτάσεων του Συμβουλίου και των απόψεων 3 εκατομμυρίων θεραπόντων ιατρών και όλων των συνδικάτων της Ευρώπης, που εκπροσωπούν 150 εκατομμύρια εργαζόμενους.
Ελπίζω ότι δεν το θεωρείτε αυτό - την αντίθεση του Κοινοβουλίου - ως τροχοπέδη, αλλά ως ευκαιρία επανασύνδεσης με τις ανησυχίες των πολιτών, ώστε οι πολίτες να μπορούν να διαπιστώσουν ότι, όταν κάνουμε λόγο για την κοινωνική διάσταση της Ευρώπης, δεν εκστομίζουμε απλώς κενές λέξεις ή δίνουμε ψευδείς υποσχέσεις.
" εργάσιμη εβδομάδα των 48 ωρών είναι μια πολύ παλιά επιδίωξη. Δόθηκαν σχετικές υποσχέσεις στη Συνθήκη των Βερσαλλιών και ήταν το θέμα της πρώτης σύμβασης της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας.
" επιδίωξη της εργασίας με σκοπό τη διαβίωση και όχι της διαβίωσης με σκοπό την εργασία οδήγησε σε έναν ενάρετο κύκλο βελτιώσεων παραγωγικότητας στην Ευρώπη, που συνοδευόταν από περισσότερο ελεύθερο χρόνο για τους εργαζόμενους. Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε σε αυτό το παράδειγμα.
Οι φόβοι της παγκοσμιοποίησης ή οι προσπάθειες να αποκτήσουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα φαίνεται ότι κάνουν τα θεσμικά όργανα να αλλάζουν γνώμη και να λησμονούν ότι θα κερδίσουμε τη μάχη μόνο μέσω της αριστείας.
" θέση του Συμβουλίου είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με εκείνη του Κοινοβουλίου. Πιστεύουμε ότι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να υποστηρίξουμε τη γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου.
Ο πρώτος είναι ότι η επιλογή εξαίρεσης αντιβαίνει στις αρχές και στο τυπικό περιεχόμενο της Συνθήκης.
Δεύτερον, η επιλογή εξαίρεσης στον κανόνα δεν καταδεικνύει την ευελιξία του κανόνα, αλλά απλώς ακυρώνει εντελώς το νόμο, καθιστά τις διεθνείς συμβάσεις και τα πρότυπα άνευ σημασίας και επαναφέρει τις βιομηχανικές σχέσεις στον 19ο αιώνα.
Ο τρίτος είναι ότι μια προσωπική, ατομική αποποίηση δικαιωμάτων είναι μια αλάνθαστη μέθοδος για την εξώθηση των ασθενέστερων μελών της κοινωνίας στις πιο απάνθρωπες συνθήκες εκμετάλλευσης.
Ο τελευταίος λόγος είναι ότι, επιτρέποντας στα κράτη μέλη να πραγματοποιούν εθνικές παρεκκλίσεις από το ευρωπαϊκό δίκαιο, θα ανοίξει ο δρόμος για το κοινωνικό ντάμπινγκ μεταξύ των χωρών μας.
Έχουμε πολλές έρευνες που υποδεικνύουν το βαθμό στον οποίο η χρήση της επιλογής εξαίρεσης έχει οδηγήσει σε τεράστια βλάβη για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων. Οι ίδιες μελέτες υποδεικνύουν πώς καθιστά δύσκολο για τις γυναίκες να εξεύρουν εργασία και να έχουν καριέρα και πώς καθιστά δύσκολο το συμβιβασμό της επαγγελματικής και της οικογενειακής ζωής.
Αυτή η πρόταση για μια οδηγία είναι, ως εκ τούτου, χειρότερη από την οδηγία που είναι σε ισχύ επί του παρόντος. Στο μέλλον, η επιλογή εξαίρεσης δεν θα ήταν μια προσωρινή μοναδική εξαίρεση, αλλά ένας μόνιμος γενικός κανόνας και, επιπλέον, θα κυρωνόταν εις το όνομα της ελευθερίας και της κοινωνικής προόδου.
" άλλη μείζων ασυμφωνία αφορά τα δικαιώματα του προσωπικού υγειονομικής περίθαλψης. Πρόκειται πραγματικά για τεράστια αδικία προς εκείνους που φροντίζουν για την υγεία και την ασφάλεια εκατομμυρίων εργαζομένων να σταματήσουμε να μετρούμε το χρόνο εφημεριών τους. Σε αυτό τον παραλογισμό προστίθεται η εξασθένιση του δικαιώματος σε αντισταθμιστικές περιόδους ανάπαυσης έπειτα από περιόδους εφημερίας.
Προσπαθήσαμε να καταλήξουμε σε συμφωνία με το Συμβούλιο, ώστε να μπορούμε να προσέλθουμε σε αυτή την ολομέλεια με μια λύση συμβιβασμού, αλλά αυτό δεν ήταν δυνατό. Εσείς στο Συμβούλιο δεν είστε πρόθυμοι να διαπραγματευθείτε και θέλετε η κοινή σας θέση να προωθηθεί χωρίς την παραμικρή αλλαγή.
Ελπίζω ότι την Τετάρτη αυτό το Κοινοβούλιο θα θέσει ένα τέλος σε αυτές τις προθέσεις εκ μέρους του Συμβουλίου. Κατ' αυτό τον τρόπο, θα καταδείξει σε ολόκληρη την Ευρώπη ότι το Κοινοβούλιο είναι ζωντανό και δεσμεύεται για τη συνεχιζόμενη ολοκλήρωση της Ευρώπης χωρίς να λησμονεί την κοινωνική διάσταση και τα δικαιώματα των θεραπόντων ιατρών, εργαζομένων, γυναικών και Ευρωπαίων πολιτών γενικά.
Επίσης, ελπίζω ότι, με την υποστήριξη και τις καλές υπηρεσίες της Επιτροπής, μπορούμε να ξεκινήσουμε τη συμφιλίωση και να οικοδομήσουμε ένα συμβιβασμό αποδεκτό σε αμφότερους τους κλάδους του νομοθετικού σώματος. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι η ευελισφάλεια και η συμφιλίωση της επαγγελματικής με την οικογενειακή ζωή λαμβάνονται σοβαρά υπ' όψιν από το Συμβούλιο.
Έχουμε μια ευκαιρία. Ας την αξιοποιήσουμε στο έπακρο, για να γεφυρώσουμε το τεράστιο χάσμα μεταξύ ημών και των πολιτών της Ευρώπης.
(Χειροκροτήματα)
Valérie Létard
Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. - (FR) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, κ. Cercas, κυρίες και κύριοι, συγκεντρωθήκαμε εδώ απόψε, για να συζητήσουμε ένα θέμα που μας απασχολεί επί αρκετά έτη, ένα θέμα σημαντικό για όλους τους Ευρωπαίους εργαζόμενους, δηλαδή την αναθεώρηση της Οδηγίας για το Χρόνο Εργασίας.
Το κείμενο που υποβάλλεται προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σήμερα είναι το αποτέλεσμα ενός συμβιβασμού που επετεύχθη στο Συμβούλιο της 9ης Ιουνίου, στη διάρκεια της σλοβενικής Προεδρίας. Αυτός ο συμβιβασμός αφορούσε τόσο την Οδηγία για το Χρόνο Εργασίας όσο και την Οδηγία για την Προσωρινή Απασχόληση. Το Συμβούλιο την υιοθέτησε με τη σταθερή πεποίθηση ότι αποτελεί ένα βήμα προόδου όσον αφορά την κατάσταση των εργαζομένων στην Ευρώπη και αυτό ισχύει για αμφότερες τις διαστάσεις της.
Με την Οδηγία Προσωρινής Απασχόλησης, από τη μία πλευρά, η αρχή της ίσης μεταχείρισης από την πρώτη ημέρα γίνεται ο κανόνας στην Ευρώπη. Πρόκειται για ένα βήμα προόδου για εκατομμύρια ανθρώπους που εργάζονται σε αυτό τον τομέα. Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε οριστικά αυτή την οδηγία στις 22 Οκτωβρίου και επικροτώ αυτή την απόφαση, καθώς θα βελτιώσει την κατάσταση των προσωρινών εργαζομένων στα 17 κράτη μέλη στα οποία η αρχή της ίσης μεταχείρισης από την πρώτη ημέρα δεν προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία τους.
Με το συμβιβασμό για το χρόνο εργασίας, από την άλλη πλευρά, θεσπίζουμε εγγυήσεις που θα λειτουργήσουν ως πλαίσιο για την επιλογή εξαίρεσης του 1993, που εφαρμόστηκε χωρίς περιορισμούς και χωρίς χρονικό όριο. Το κείμενο τώρα θέτει ένα όριο 60 ή 65 ωρών, ανάλογα με τις περιστάσεις, σε σύγκριση με ένα όριο 78 ωρών ανά εβδομάδα, παλαιότερα.
Επίσης, καθιστά αδύνατη την υπογραφή ατομικής συμφωνίας επιλογής εξαίρεσης τέσσερις εβδομάδες μετά την πρόσληψη ενός υπαλλήλου και θεσπίζει την ενισχυμένη εποπτεία της επιθεώρησης εργασίας. Θα πρόσθετα ότι η κοινή θέση του Συμβουλίου εισάγει μια σαφή ρήτρα αναθεώρησης της επιλογής εξαίρεσης. Τέλος, θα επισήμαινα ότι ο σλοβενικός συμβιβασμός επιτρέπει να ληφθούν υπ' όψιν οι ειδικές περιστάσεις του χρόνου εφημερίας. Αυτό θα βοηθήσει πολλές χώρες, ιδίως όπου αφορά τον τομέα της υγείας.
Φυσικά, η αναθεώρηση της Οδηγίας για το Χρόνο Εργασίας είναι ένας συμβιβασμός και, όπως με όλους τους συμβιβασμούς, χρειάστηκε να εξαιρέσουμε κάποιους από τους αρχικούς στόχους μας. Έχω κατά νου, ιδίως, την κατάργηση της επιλογής εξαίρεσης, την οποία υπερασπίζονταν η Γαλλία και άλλες χώρες, αλλά αυτή ήταν μια άποψη μειοψηφίας και δεν είχαμε αρκετή ισχύ ώστε να την επιβάλουμε στο Συμβούλιο.
Ως προς αυτό, τη στιγμή κατά την οποία θα ψηφίσετε στη δεύτερη ανάγνωση, είναι σημαντικό να ενθυμηθείτε ποιος όφειλε να είναι ο κοινός μας στόχος: να καταλήξουμε σε ένα κείμενο που είναι αποδεκτό σε όλους, αποφεύγοντας, όπου είναι δυνατό, μια διαδικασία συμβιβασμού. Φυσικά, υπάρχει σημαντικό χάσμα μεταξύ της γνωμοδότησης του Κοινοβουλίου κατά την πρώτη ανάγνωση και της κοινής θέσης του Συμβουλίου, αλλά το Κοινοβούλιο πρέπει να αναγνωρίσει ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη ορισμένα κράτη μέλη να επιλύσουν το πρόβλημα του χρόνου εφημερίας, ότι ο σλοβενικός συμβιβασμός περιλαμβάνει προόδους για τους εργαζόμενους και ότι, εντός του Συμβουλίου, δεν υπάρχει η πλειοψηφία που απαιτείται για την κατάργηση της επιλογής εξαίρεσης, όπως υφίσταται χωρίς περιορισμούς από το 1993.
Με τις επερχόμενες συζητήσεις σας εν όψει, θα ήθελα, ιδίως, να επιστήσω την προσοχή σας σε δύο σημεία.
Όσον αφορά τον ορισμό του χρόνου εφημερίας, ο στόχος του Συμβουλίου συχνά παρερμηνεύεται. Ο στόχος δεν είναι η αμφισβήτηση των κεκτημένων δικαιωμάτων των εργαζομένων, αλλά η δυνατότητα προστασίας των υπαρχουσών ισορροπιών εντός ορισμένων κρατών μελών. Οι συζητήσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα μπορούσαν να παρέχουν χρήσιμες γνώσεις για τα ζητήματα που σχετίζονται με αυτόν το νέο ορισμό.
" πρόθεση του Συμβουλίου δεν είναι ο μετριασμός ή η μείωση των δικαιωμάτων των πολιτών. Αντιθέτως, επιδιώκει να διατηρήσει τις υπάρχουσες ισορροπίες εντός των κρατών μελών, ισορροπίες που αφορούν τον υπολογισμό του χρόνου εφημερίας με συγκεκριμένο τρόπο, ώστε να αιτιολογήσει τις ανενεργούς περιόδους αυτού του χρόνου.
Όσον αφορά τη ρήτρα αναθεώρησης της επιλογής εξαίρεσης, πρέπει να καταλήξουμε σε ένα συμπέρασμα χωρίς να είμαστε νικητές ή ηττημένοι, επειδή, αντικειμενικά μιλώντας, η ισορροπία της εξουσίας δεν θα το επιτρέψει. Ο σλοβενικός συμβιβασμός προβλέπει μια αναθεώρηση της οδηγίας έπειτα από μια έκθεση αποτίμησης, σε έξι έτη. Όλοι οι δρόμοι παραμένουν ανοικτοί, συνεπώς, και για αυτό καλώ για μια ανακωχή σε αυτό το θέμα της επιλογής εξαίρεσης.
Απόψε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι σε μια θέση ευθύνης. " ψήφος σας θα καθορίσει την έκβαση αυτού του ζητήματος, που έχει τεθεί επί τάπητος από το 2004. Ελπίζω ότι η συζήτηση που ξεκινά τώρα θα εγκαταλείψει οποιαδήποτε ιδέα αντιπαράθεσης και θα λάβει υπ' όψιν τις ισχυρές φιλοδοξίες του Συμβουλίου, όπως αντικατοπτρίζονται στην κοινή θέση.
Είμαι πεπεισμένη ότι, σε αυτό το πνεύμα, μπορείτε να προλειάνετε το έδαφος για την ανάδειξη μιας ισόρροπης λύσης, σύντομα.
Vladimír Špidla
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κατανοώ πλήρως τους πολλούς φόβους που έχουν εκφραστεί σε σχέση με αυτό το πολύπλοκο και σημαντικό ζήτημα. Το βασικό θέμα είναι αν το Κοινοβούλιο θα εμμείνει στην άποψη που υιοθέτησε το 2005 κατά την πρώτη ανάγνωση και η οποία έχει επαναληφθεί στην πρόταση του εισηγητή ή αν το Κοινοβούλιο σκέφτεται να αλλάξει τη θέση του ως αντίδραση στην κοινή άποψη που υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο το Σεπτέμβριο του περασμένου έτους.
Θα ήθελα να δώσω μια σύντομη περίληψη των διάφορων σημείων που θεωρώ ότι είναι σχετικά όσον αφορά τη συζήτηση για το χρόνο εργασίας. Πρώτον, πιστεύω ακράδαντα ότι η αναθεώρηση αυτής της οδηγίας είναι ένα σημαντικό και επείγον έργο. Οι δημόσιες υπηρεσίες στην Ευρώπη μάς ζητούν να διασαφηνίσουμε το νομικό καθεστώς που αφορά το χρόνο εφημερίας. Αυτός ήταν βασικός παράγοντας υπέρ της αναθεώρησης της οδηγίας. " συνεχιζόμενη αβεβαιότητα των περασμένων ετών έχει προκαλέσει πολύ αρνητικό αντίκτυπο στην οργάνωση των νοσοκομείων, υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης και της ιδρυματικής μέριμνας, καθώς και στις υπηρεσίες υποστήριξης για ανθρώπους με προβλήματα υγείας. Από όλους εμάς έχει ζητηθεί να κάνουμε κάτι σχετικά με αυτό το ζήτημα. Παρόμοια αιτήματα έχουν διατυπωθεί σε εμάς από αρχές της κεντρικής και της τοπικής αυτοδιοίκησης, οργανισμούς, μεμονωμένους υπαλλήλους, πολίτες και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Δεύτερον, αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα που διχάζει το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο, ιδίως για τη μελλοντική επιλογή εξαίρεσης. Γνωρίζω πολύ καλά την άποψη που υιοθέτησε το Κοινοβούλιο επί αυτού του θέματος κατά την πρώτη ανάγνωση. Θα ήθελα να επισημάνω ότι η Επιτροπή το 2005 πραγματοποίησε ορισμένες θεμελιώδεις αλλαγές στα νομοσχέδιά της και πρότεινε τον τερματισμό της επιλογής εξαίρεσης. Αυτό έγινε εις απάντηση των απόψεων του Κοινοβουλίου κατά την πρώτη ανάγνωση και επιδίωξε να υπερασπίσει τη θέση της στη διάρκεια τεσσάρων ετών έντονης συζήτησης με το Συμβούλιο.
Νομίζω, ωστόσο, ότι πρέπει να εξετάσουμε τις πραγματικότητες της κατάστασης. Το 2003, η επιλογή εξαίρεσης χρησιμοποιήθηκε μόνο από τέσσερα κράτη μέλη, αλλά σήμερα χρησιμοποιείται από δεκαπέντε κράτη μέλη. Πολύ περισσότερα κράτη μέλη επιθυμούν τη διατήρηση της επιλογής χρήσης της στο μέλλον. Οι παράγοντες που οδήγησαν στην απόφαση του Συμβουλίου είναι σαφείς. " επιλογή εξαίρεσης παγιώνεται τώρα στην τρέχουσα οδηγία και, αν το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο δεν μπορέσουν να συμφωνήσουν για την κατάργησή της, θα παραμείνει σε ισχύ χωρίς περιορισμούς, σύμφωνα με την τρέχουσα διατύπωση.
Το πρωταρχικό μου ενδιαφέρον σε σχέση με την αναθεώρηση της οδηγίας είναι, επομένως, να εξασφαλιστεί ότι ο μεγάλος αριθμός εργαζομένων σε ολόκληρη την Ευρώπη που κάνουν χρήση της επιλογής εξαίρεσης απολαμβάνουν την κατάλληλη προστασία απασχόλησης. Για αυτόν το λόγο, θεωρώ σημαντικό να εστιάσουμε στους πραγματικούς όρους και συνθήκες που εξασφαλίζουν ελευθερία επιλογής για τους εργαζόμενους που αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν την επιλογή εξαίρεσης, διασφαλίζοντας την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων που χρησιμοποιούν την επιλογή εξαίρεσης, καθώς και ένα απόλυτο όριο στον μέσο αριθμό ωρών εργασίας. " κοινή προσέγγιση το περικλείει επίσης αυτό.
" κοινή προσέγγιση περιλαμβάνει επίσης συγκεκριμένους, καλά διατυπωμένους όρους για τη μελλοντική αναθεώρηση της επιλογής εξαίρεσης. Πολλά από τα κράτη μέλη που έχουν πρόσφατα εισαγάγει την επιλογή εξαίρεσης το έκαναν κυρίως για λόγους που σχετίζονται με το χρόνο εφημερίας. Αυτά τα κράτη μέλη θα είναι ενδεχομένως σε θέση να επανεκτιμήσουν τη χρήση της επιλογής εξαίρεσης, όταν κατανοήσουν τις συνέπειες όλων των αλλαγών που πραγματοποιούμε στον τομέα του χρόνου εφημερίας.
Θα ήθελα να ολοκληρώσω, αναφέροντας ότι γνωρίζω τις διαφορές μεταξύ των απόψεων του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, όσον αφορά το χρόνο εργασίας. Δεν θα είναι εύκολη η επίτευξη συμφωνίας μεταξύ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και δεν έχει απομείνει πολύς χρόνος στην τρέχουσα περίοδο θητείας. Κατά την άποψή μου, ωστόσο, είναι ένα έργο θεμελιώδους σημασίας.
Νομίζω ότι οι πολίτες της Ευρώπης θα δυσκολευτούν να κατανοήσουν γιατί τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα που έχουν κατορθώσει να συνεργαστούν προς το συμφέρον της επίλυσης των προβλημάτων της οικονομικής κρίσης δεν κατάφεραν να ορίσουν σαφείς, ισόρροπους κανόνες για το χρόνο εργασίας. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι χρειάστηκαν τέσσερα έτη για να καταλήξει το Συμβούλιο σε κοινή θέση. Θα ήθελα επίσης να επιστήσω την προσοχή σας στις συνδέσεις με την οδηγία για τους εργαζόμενους προσωρινής απασχόλησης, που ψηφίστηκε τον Οκτώβριο στη δεύτερη ανάγνωση.
Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς πόσο δύσκολη θα είναι η εξασφάλιση της συμφωνίας του Συμβουλίου, αν πραγματοποιηθούν μείζονες τροποποιήσεις στην κοινή θέση. Αισθάνομαι ότι, επί του παρόντος, είναι σημαντικό να εξεταστεί προσεκτικά η ισορροπία μεταξύ θεμάτων περιεχομένου και δυνητικών τακτικών, ώστε να είναι δυνατό, μετά τη σημερινή συζήτηση, να πλησιάσουμε εγγύτερα στην εξεύρεση μιας βάσης για συμφωνία επί του χρόνου εργασίας. " Επιτροπή είναι πρόθυμη να συνεχίσει να ενεργεί ως "έντιμος διαμεσολαβητής" επί του θέματος αυτού στη νομοθετική διαδικασία. Εύχομαι το Κοινοβούλιο να επιτύχει στη συζήτησή του και στις αποφάσεις του επί αυτού του πολύ σημαντικού ζητήματος.
José Albino Silva Peneda
εξ ονόματος της ομάδας PPE-DE. - (PT) Πιστεύω ότι μια συμφωνία με το Συμβούλιο επί αυτής της οδηγίας θα μπορούσε να είχε συζητηθεί πριν από τη δεύτερη ανάγνωση του Κοινοβουλίου. Το γεγονός είναι ότι, παρά τις προσπάθειες που έγιναν από τη γαλλική Προεδρία, το Συμβούλιο δεν της έδωσε καμία εντολή για διαπραγμάτευση με το Κοινοβούλιο. Θέλω να καταστήσω σαφές ότι συμφωνώ με την αναθεώρηση των θέσεων που υιοθετήθηκαν κατά την πρώτη ανάγνωση, αλλά μπορώ να το κάνω αυτό υπεύθυνα μόνο στο πλαίσιο ενός συμβιβασμού, που προϋποθέτει διάλογο μεταξύ των δύο θεσμικών ιδρυμάτων. Στόχος μου είναι να καταλήξω σε συμφωνία με το Συμβούλιο. Αυτό δεν ήταν εφικτό πριν από την πρώτη ανάγνωση, αλλά πιστεύω ότι μπορεί να επιτευχθεί μέσω συμβιβασμού.
Τα δύο σημαντικότερα από πολιτικής άποψης ζητήματα σε αυτή την οδηγία είναι ο χρόνος εφημερίας και η ρήτρα επιλογής εξαίρεσης. Όσον αφορά το χρόνο εφημερίας, δεν βλέπω κανένα λόγο μη συμμόρφωσης με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Υπάρχει λύση σε αυτό το πρόβλημα - που είμαι βέβαιος ότι θα υιοθετηθεί στο συμβιβασμό - και η οποία θα επιλύσει τις δυσκολίες των διαφόρων κρατών μελών και είναι αποδεκτή από ολόκληρο το ευρωπαϊκό ιατρικό επάγγελμα, που σήμερα εκπροσωπείται ομόφωνα στη διαδήλωση που λαμβάνει χώρα μπροστά από το κτήριο του Κοινοβουλίου και στην οποία συμμετέχουν 400 θεράποντες ιατροί που εκπροσωπούν περισσότερους από 2 εκατομμύρια θεράποντες ιατρούς σε ολόκληρη την Ευρώπη. Όσον αφορά τη ρήτρα επιλογής εξαίρεσης, κατά την άποψή μου, πρόκειται για ένα ζήτημα που δεν έχει καμία σχέση με την ευελιξία στην αγορά εργασίας. Κατ' εμέ, η ευελιξία καλύπτεται πλήρως καθιστώντας ετήσια την περίοδο αναφοράς. Το θεμελιώδες ζήτημα εδώ είναι να αποφασιστεί αν θέλουμε οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι να μπορούν να εργάζονται περισσότερες από 48 ώρες ανά εβδομάδα ως ετήσιο μέσο όρο, δηλαδή από Δευτέρα έως Σάββατο, οκτώ ώρες την ημέρα και αν αυτό ταιριάζει με τις δηλώσεις που όλοι κάνουν σε αυτό το Σώμα, για παράδειγμα, σχετικά με το συμβιβασμό της οικογενειακής ζωής με την εργασία.
Θέλω να υπενθυμίσω σε όλους σας ότι η νομική βάση αυτής της οδηγίας είναι η υγεία και η ασφάλεια των εργαζομένων. Πρέπει να ολοκληρώσω ευχαριστώντας θερμά τους πολλούς συναδέλφους μου στην Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και Ευρωπαίων Δημοκρατών για όλη τη στήριξη που μου έχουν δώσει σε αυτήν τη διαδικασία.
Jan Andersson
εξ ονόματος της Ομάδας PSE. - (SV) Πρώτον, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Cercas για το άριστο έργο του. Πραγματικά χρειαζόμαστε μια κοινή οδηγία για το χρόνο απασχόλησης; Αναμφίβολα, διότι έχουμε μια κοινή αγορά εργασίας και πρέπει να έχουμε ελάχιστες προδιαγραφές όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια. " υγεία και η ασφάλεια είναι το θέμα εδώ.
Διαφέρουμε από το Συμβούλιο σε δύο σημεία ιδίως. Το πρώτο είναι το ανενεργό μέρος του χρόνου εφημερίας Σε αυτό το θέμα, υπάρχει ομοιότητα μεταξύ μας. " ομοιότητα έγκειται στο γεγονός ότι αμφότεροι υποστηρίζουμε ότι είναι δυνατή η εξεύρεση ευέλικτων λύσεων, αν οι κοινωνικοί εταίροι επιτύχουν συμφωνία σε εθνικό ή τοπικό επίπεδο. " διαφορά είναι η αφετηρία για αυτές τις διαπραγματεύσεις, με το Συμβούλιο να υποστηρίζει ότι δεν είναι χρόνος απασχόλησης αλλά ελεύθερος χρόνος. Ωστόσο, εμείς πιστεύουμε ότι η αφετηρία είναι ότι αυτός είναι χρόνος απασχόλησης. Είναι αυταπόδεικτα χρόνος απασχόλησης, όταν φεύγετε από το σπίτι σας και τίθεστε στη διάθεση του εργοδότη σας. Εντούτοις, δεν είμαστε αντίθετοι στις ευέλικτες λύσεις.
Όσον αφορά την ατομική επιλογή εξαίρεσης, είναι θέμα αν θα πρέπει να γίνει μόνιμη ή να καταργηθεί σταδιακά. Νομίζουμε ότι πρέπει να καταργηθεί σταδιακά. Κατ' αρχάς, δεν είναι οικιοθελής. Εξετάστε το τρέχον καθεστώς της αγοράς εργασίας, με πολλούς μεμονωμένους εργαζόμενους να υποβάλλουν αιτήσεις για τις ίδιες θέσεις απασχόλησης. Τι επιλογή έχουν, όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν εργοδότη κατά την αναζήτηση εργασίας;
Δεύτερον, διερωτώμαι αν δεν θα πρέπει να το θεωρήσουμε πρόκληση στο τρέχον κλίμα ότι ορισμένοι άνθρωποι πρέπει να εργάζονται 60-65 ώρες, ενώ ταυτόχρονα τόσο πολλοί άνθρωποι είναι άνεργοι. Αυτό είναι πρόκληση.
Τρίτον - η ισότητα. Ποιοι είναι οι άνθρωποι που εργάζονται 60-65 ώρες; Λοιπόν, είναι άνθρωποι που έχουν γυναίκες από πίσω τους οι οποίες φροντίζουν το μέτωπο του σπιτιού. " ομάδα άσκησης πίεσης των γυναικών έχει επικρίνει έντονα την πρόταση του Συμβουλίου - και ορθά. Πρόκειται για ένα ζήτημα υγείας και ασφάλειας. Προσπαθήσαμε να ξεκινήσουμε διαπραγματεύσεις. Το Συμβούλιο είναι εκείνο που δεν έχει προσέλθει στο διαπραγματευτικό τραπέζι. Είμαστε πρόθυμοι να έχουμε συζητήσεις με το Συμβούλιο και έχουμε προσπαθήσει, και έχουμε επιμείνει στις προσπάθειές μας, αλλά έχουμε τις δικές μας απόψεις και θα φέρουμε αυτές τις απόψεις στο διαπραγματευτικό τραπέζι.
Elizabeth Lynne
εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. - Κύριε Πρόεδρε, η κοινή θέση του Συμβουλίου είναι, φυσικά, όχι ιδεώδης, αλλά γνωρίζω καλά ότι χρειάστηκαν πολλά έτη διαπραγματεύσεων από τα κράτη μέλη για να φτάσει στην πραγματικότητα μέχρι εδώ. Οι περισσότεροι από εμάς εργάζονται επίσης επ' αυτού επί πολλά έτη.
Πάντα υποστήριζα τη διατήρηση της επιλογής εξαίρεσης, αλλά ήθελα να καταστεί αυστηρότερη, ώστε να είναι πραγματικά οικιοθελής. Με ευχαριστεί το γεγονός ότι η επιλογή εξαίρεσης, τώρα εντός της κοινής θέσης, δεν μπορεί να υπογραφεί ταυτόχρονα με τη σύμβαση και είναι δυνατή η αναίρεση της επιλογής εξαίρεσης ανά πάσα στιγμή. Πρόκειται για έναν πολύ πιο διαφανή τρόπο προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε σύγκριση με τη χρήση ενός ορισμού του αυτόνομου εργαζόμενου, ο οποίος είναι τόσο αόριστος που θα μπορούσε να ισχύσει για οποιονδήποτε, όπως συμβαίνει σε πολλά κράτη μέλη, ή τη χρήση πολλαπλών συμβάσεων, με τις οποίες ένας εργοδότης μπορεί να απασχολεί τον ίδιο εργαζόμενο με μία, δύο ή ακόμα και τρεις συμβάσεις, κάτι που γίνεται σε κάποια άλλα κράτη μέλη. Αν υπάρχει κατάχρηση της επιλογής εξαίρεσης από τον εργοδότη, τότε ο εργαζόμενος μπορεί να τον οδηγήσει σε ένα εργατοδικείο. Ο φόβος μου είναι ότι, αν χάσουμε την επιλογή εξαίρεσης, θα εξαναγκάσουμε περισσότερους ανθρώπους να καταφύγουν στην παραοικονομία και τότε δεν θα καλύπτονται από τη νομοθεσία περί υγείας και ασφάλειας, ιδίως την Οδηγία για τα Επικίνδυνα Μηχανήματα. Όλοι οι νόμιμοι εργαζόμενοι καλύπτονται από αυτές τις οδηγίες, είτε επιλέξουν να συμμετάσχουν είτε όχι στην Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης. Σε αυτούς τους δύσκολους οικονομικούς καιρούς, είναι πολύ σημαντικό οι εργαζόμενοι να μπορούν να κερδίζουν υπερωρίες, αν το επιθυμούν, και οι εργοδότες επίσης να έχουν ευελιξία.
Έχω μεγαλύτερη δυσκολία όσον αφορά το γεγονός ότι ο χρόνος εφημερίας δεν θεωρείται χρόνος απασχόλησης στην κοινή θέση. Για αυτό, κατέθεσα την τροπολογία μου στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, για να υποστηρίξω ότι ο χρόνος εφημερίας πρέπει να ταξινομηθεί ως χρόνος απασχόλησης. Δυστυχώς, δεν έλαβα την υποστήριξη της σοσιαλιστικής ομάδας ή της ομάδας EPP για την τροπολογία μου. Αυτό που έχουμε τώρα στην έκθεση Cercas είναι ότι ο χρόνος εφημερίας πρέπει να ταξινομηθεί ως χρόνος απασχόλησης, αλλά ότι οι συλλογικές συμβάσεις ή το εθνικό δίκαιο επιτρέπεται να εκδώσουν διαφορετική απόφαση. Αυτό, κατ' εμέ, δεν αποτελεί μείζονα αλλαγή από αυτό που υπάρχει ήδη στην κοινή θέση του Συμβουλίου, απλώς μια ελαφρά διαφορά έμφασης. Δεν κατέθεσα εκ νέου την τροπολογία μου, επειδή γνώριζα ότι η σοσιαλιστική ομάδα και η ομάδα EPP δεν θα την ψήφιζαν. Εντούτοις, υποψιάζομαι ότι ενδεχομένως θα χρειαστεί να καταλήξουμε σε συνεννόηση, αλλά επίσης υποψιάζομαι ότι το Συμβούλιο δεν θα μετακινηθεί. Αν δεν υπάρξει συμφωνία, ελπίζω ότι το Συμβούλιο θα εξετάσει ξανά το θέμα και ότι ο τομέας της υγείας θα αντιμετωπιστεί ξεχωριστά, κάτι το οποίο ζητώ επί μακρόν. Κατ' εμέ, η αναθεώρηση αυτής της οδηγίας ήταν πραγματικά απαραίτητη μόνο για να αντιμετωπιστούν οι αποφάσεις SIMAP και Jaeger από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια και αυτό ήταν το μόνο που έπρεπε να έχουμε εξετάσει.
Elisabeth Schroedter
εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. - (DE) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, οι υπερβολικές ώρες απασχόλησης αρρωσταίνουν τους εργαζόμενους και οδηγούν σε απώλεια συγκέντρωσης και αυξανόμενους αριθμούς σφαλμάτων. Όσοι εργάζονται υπερβολικά αποτελούν κίνδυνο όχι μόνο για τους εαυτούς τους αλλά και για τους γύρω τους. Θα θέλατε να σας κουράρει ένας θεράπων ιατρός που υποφέρει από κόπωση, για παράδειγμα, ή να τον/την συναντήσετε στην κίνηση έπειτα από μια υπερβολικά μακρά εφημερία; Ως εκ τούτου, θα ψηφίσουμε υπέρ μιας Οδηγίας για το Χρόνο Απασχόλησης η οποία, αντίθετα με εκείνη που έχει υιοθετήσει το Συμβούλιο, δεν είναι γεμάτη τρύπες, όπως ένα ελβετικό τυρί.
Μια Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης της οποίας τα ανώτερα όρια είναι απλώς κατευθυντήριες οδηγίες, εφόσον μια επιλογή εξαίρεσης μπορεί να συμφωνηθεί σε κάθε ατομική σύμβαση απασχόλησης, δεν πληροί το στόχο της προστασίας της υγείας στην εργασία. Είναι αποστολή μας ως συννομοθετών να διασφαλίσουμε ότι μια Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης περιέχει ελάχιστες προδιαγραφές συμβατές με την υγεία. Για αυτόν το λόγο, η Ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία θα καταψηφίσει περαιτέρω επιλογές εξαίρεσης.
Θεωρούμε σωστό τα κράτη μέλη να έχουν στη διάθεσή τους τρία έτη, για να προσαρμόσουν την εθνική νομοθεσία τους. Ωστόσο, δεν θα ψηφίσουμε υπέρ του να καταστεί η βρετανική επιλογή εξαίρεσης γενική παρέκκλιση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ομοίως, αποδοκιμάζουμε το γεγονός ότι η Επιτροπή ταξινομεί τώρα το χρόνο απασχόλησης που δαπανάται σε εφημερίες ως ανενεργό χρόνο και το θεωρεί περίοδο ανάπαυσης.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για εμάς, κατά κανόνα, ο χρόνος απασχόλησης να υπολογίζεται βάσει προσώπων και όχι κάθε ατομικής σύμβασης. Αυτή η τροπολογία των Πρασίνων είναι σημαντική και αντιφάσκει με αυτό που η κ. Lynne απεικόνισε εδώ ως ψευδαίσθηση.
Απορρίπτω επίσης τον ισχυρισμό ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει προτείνει ένα ευέλικτο μοντέλο. Αντίθετα, η παράταση σε μια 12μηνη περίοδο αναφοράς επιτρέπει μεγάλο βαθμό ευελιξίας, απλώς όχι εις βάρος των θεσμοθετημένων περιόδων ανάπαυσης και αυτό είναι σημαντικό για εμάς.
Επίτροπε, δεν αληθεύει ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να αποφασίζουν για τους εαυτούς τους. Οι ίδιοι γνωρίζουν ότι αυτό είναι αδύνατο. Διαφορετικά, για ποιο λόγο να ανακοινωθεί μια διαδήλωση με 30.000 συμμετέχοντες για αύριο και ορισμένοι να διαδηλώνουν ήδη; Για αυτό, πρέπει να επιβεβαιώσουμε εκ νέου τη θέση μας από την πρώτη ανάγνωση. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μια Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης μπορεί να φέρει επίσης προστασία της υγείας στην εργασία.
Roberta Angelilli
εξ ονόματος της Ομάδας UEN. - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πρώτον θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή για το έργο που έχει επιτελέσει. Θα ήθελα να πω στη γαλλική Προεδρία, την οποία παρά ταύτα ευχαριστώ για τη δέσμευσή της, ότι δεν καταβλήθηκε επαρκής προσπάθεια για ουσιαστική συνομιλία με το Κοινοβούλιο.
" συζήτησή μας απόψε είναι πολύ λεπτή, οι λέξεις μας πρέπει να χαρακτηρίζονται από τη μεγαλύτερη υπευθυνότητα, όπως και οι πολιτικές που θα ακολουθήσουν. Πρέπει να έχουμε πλήρη επίγνωση ότι κάθε αποδυναμωμένος συμβιβασμός γίνεται εις βάρος των ζωών των εργαζομένων και επομένως ένας συμβιβασμός πάση θυσία μπορεί να έχει ένα τίμημα ως προς την υγεία, την ασφάλεια και τη συμφιλίωση της επαγγελματικής με την οικογενειακή ζωή.
Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο κόσμος της εργασίας έχει μεταβληθεί και εξακολουθεί να μεταβάλλεται, τις τελευταίες εβδομάδες, τις τελευταίες ημέρες, υπό το "κύμα κρούσης" της οικονομικής κρίσης. Είμαστε όλοι πεπεισμένοι ότι υπάρχει ανάγκη για μεγαλύτερη ευελιξία, αλλά αυτό πρέπει να επιτευχθεί ισόρροπα, πρωτίστως χωρίς να ασκείται αδικαιολόγητη πίεση στα δικαιώματα των εργαζομένων εις το όνομα του επείγοντος. Οι προτάσεις του Συμβουλίου θέτουν ορισμένα πολύ σοβαρά θέματα, όπως είπαν όλοι οι άλλοι εισηγητές πριν από εμένα.
Το πρώτο είναι η επιλογή εξαίρεσης. Από τη μία πλευρά, υπάρχει μια εκτίμηση του γεγονότος ότι αυτός ο τύπος είναι πολύ προβληματικός και, ως εκ τούτου, παρέχεται μια ρήτρα αναθεώρησης, αλλά αυτό γίνεται με γενικό τρόπο, χωρίς να ορίζεται μια οριστική ημερομηνία, και από την άλλη πλευρά υπάρχει ένα είδος κεκαλυμμένου εκβιασμού, εφόσον, αν αποτύγχανε το κείμενο της κοινής θέσης του Συμβουλίου, η τρέχουσα οδηγία θα παρέμενε σε ισχύ, με μια εντελώς απεριόριστη επιλογή εξαίρεσης.
Δεύτερον, υπάρχει το όλο θέμα της έννοιας του χρόνου εφημερίας, ο οποίος στην πράξη τείνει να θεωρείται ίσος με μια περίοδο ανάπαυσης. Επ' αυτού του θέματος - όπως όλα τα άλλα μέλη είπαν πριν από εμένα - δεν μπορεί να υπάρξει περιθώριο αμφισημίας, επειδή οποιαδήποτε αμφισημία είναι απολύτως απαράδεκτη.
Τέλος, η συμφιλίωση: η συμφιλίωση δεν μπορεί να είναι ένας αφηρημένος όρος που δίνεται σε γενικούς τύπους ή σε αποκαλούμενους "λογικούς όρους" οι οποίοι στην πραγματικότητα μετατρέπονται στη συνέχεια σε λαθροχειρία - οι συλλογικές διαπραγματεύσεις εγκαταλείπονται, εξαναγκάζοντας έτσι τους εργαζόμενους, πρωτίστως τις γυναίκες εργαζόμενες, να αποδέχονται τους όρους που επιβάλλονται απλώς για να αποφύγουν να χάσουν την εργασία τους.
Συνεπώς, είναι σαφές σε εμένα ότι μια αναθεώρηση της οδηγίας είναι αναγκαία και θα ήταν αναμφίβολα χρήσιμη, αλλά, ό,τι και αν συμβεί, δεν πρέπει να αντικαταστήσουμε ένα νομοθετικό κενό με ανησυχητικές αμφισημίες.
Δημήτριος Παπαδημούλης
εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. - (EL) Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα της Αριστεράς, την οποία έχω την τιμή να εκπροσωπώ, είναι ριζικά αντίθετη και απορρίπτει την κοινή πρόταση του Συμβουλίου, που στηρίζει δυστυχώς και η Επιτροπή, γιατί είναι μια πρόταση αντιδραστική, μια πρόταση που χαροποιεί το λόμπυ της εργοδοσίας και τους ακραία νεοφιλελεύθερους. Είναι μια πρόταση που γυρίζει το ρολόι της ιστορίας ενενήντα χρόνια πίσω, στο 1919, όταν κατοχυρώθηκε η εβδομάδα των μάξιμουμ 48 ωρών εβδομαδιαίως. Αντί γι' αυτό η κοινή πρόταση του Συμβουλίου διατηρεί το αντεργατικό και αντιλαϊκό opt-out, καταργεί τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε ό,τι αφορά το χρόνο επιφυλακής και προωθεί την ετήσια διευθέτηση του χρόνου εργασίας, και μάλιστα καταργώντας την προϋπόθεση των συλλογικών διαπραγματεύσεων. " Ομάδα της Αριστεράς ζητά να καταργηθεί το opt-out, να καταργηθεί η ετήσια διευθέτηση του χρόνου απασχόλησης και να είναι χρόνος απασχόλησης ο χρόνος επιφυλακής.
Κυρίες και κύριοι του Συμβουλίου και της Επιτροπής, εάν ήταν τόσο φιλεργατική η θέση σας, τότε θα διαδήλωναν αύριο εδώ όχι τα ευρωπαϊκά συνδικάτα των εργαζομένων με πενήντα χιλιάδες εργαζόμενους αλλά τα συνδικάτα των εργοδοτών. " αλήθεια όμως είναι ότι τα συνδικάτα των εργοδοτών σάς χειροκροτούν και τα συνδικάτα των εργαζομένων θα είναι αύριο έξω από το Κοινοβούλιο διαδηλώνοντας: "Όχι στο ελαστικό 65ωρο".
Και επειδή λέτε πολλά για κοινωνική Ευρώπη, η διατήρηση του opt-out είναι μια τρύπα που άνοιξε η κ. Θάτσερ πριν μερικά χρόνια προσωρινά δήθεν για το "νωμένο Βασίλειο και τώρα θέλετε αυτή την τρύπα να την κάνετε ακόμη μεγαλύτερη και μόνιμη κατάσταση. Αυτό είναι η άρνηση της κοινωνικής Ευρώπης, η άρνηση της κοινής πολιτικής για τους εργαζόμενους.
Derek Roland Clark
εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. - Κύριε Πρόεδρε, η Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης είναι χαμένος χρόνος. Υπάρχει πριν να γίνω ΒΕΚ, λίγο μετά αφότου ένας υπουργός από το Υπουργείο Εργασίας και Συντάξεων του "νωμένου Βασιλείου μού ζήτησε να στηρίξω τη θέση της κυβέρνησης της Αυτής Μεγαλειότητος για τη διατήρηση των επιλογών εξαίρεσης. Φυσικά, το έπραξα. Συνεχίζω να το πράττω, όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες χώρες.
Επομένως, επιτρέψτε μου να εξιστορήσω ένα μέρος του πολυτάραχου ιστορικού. Στις 18 Δεκεμβρίου 2007, ο εισηγητής είπε ότι μια ομάδα χωρών δεν επιθυμούσαν την Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης ή μια κοινωνική Ευρώπη. Ήθελαν μια ελεύθερη αγορά. Το αποκάλεσε αυτό "νόμο της ζούγκλας". Είπε ότι θα πρέπει να επρόκειτο για ψυχιατρικές περιπτώσεις.
Λοιπόν, ευχαριστώ! Λόγω του παγκόσμιου εμπορίου και της ελευθερίας από τους περιορισμούς της ΕΕ στο εσωτερικό, το "νωμένο Βασίλειο είναι αρκετά ισχυρό, ώστε να είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος συνεισφέρων της ΕΕ, με 15 δισεκατομμύρια λίρες Αγγλίας κατ' έτος. Υποθέτω ότι αυτό δεν θα το απέρριπτε!
Το Δεκέμβριο του 2007, η πορτογαλική Προεδρία δήλωσε ότι δεν μπορούσε να διακινδυνεύσει μια ψηφοφορία στο Συμβούλιο και έτσι άφησε την επόμενη προεδρία, τη Σλοβενία, να το διευθετήσει. Και αυτό μετά την επεξεργασία του με τον οργανισμό εργαζομένων προσωρινής απασχόλησης, προς ενίσχυση. " Σλοβενία πρότεινε μια εργάσιμη εβδομάδα 65 ωρών και στη συνέχεια 70 ωρών. Εντούτοις, η συμπεριφορά του Συμβουλίου ως προς το χρόνο επιφυλακής το υπονόμευσε αυτό. Στη συνέχεια, το ΔΕΚ ανέτρεψε τις πολιτικές ελάχιστου μισθού.
Όταν η Φινλανδία ολοκλήρωσε την προεδρία της, ο υπουργός εργασίας της σχολίασε στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων ότι οι υπουργοί καυχώνταν για την Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης στις Βρυξέλλες, αλλά όταν επέστρεψαν στην πατρίδα τους τα πράγματα άλλαξαν. Ακριβώς!
Τον περασμένο μήνα, στις 4 Νοεμβρίου, ο εισηγητής δήλωσε ξανά ότι η Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης πρέπει να έχει προτεραιότητα, ακόμα και έναντι των οικονομικών. Λοιπόν, αν αμελήσετε τα οικονομικά, πώς θα αυξήσετε τους φόρους που προκύπτουν από την Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης; Το γεγονός ότι οι εταιρείες προσλαμβάνουν επιπλέον εργαζόμενους για να καλύψουν το κενό που απομένει από τον σύντομο χρόνο απασχόλησης αυξάνει το κόστος μονάδας. Αποτυγχάνουν να ανταγωνιστούν και χάνονται θέσεις απασχόλησης, εξ ου και η Γαλλία εγκατέλειψε την εργάσιμη εβδομάδα 35 ωρών.
Συνεπώς, ας ακολουθήσουμε τη Γαλλία. Ας ενταφιάσουμε αυτή την ανεφάρμοστη οδηγία για το χρόνο άπαξ δια παντός.
Irena Belohorská
- (SK) Επιτρέψτε μου να προσθέσω τις ευχαριστίες μου στον εισηγητή για το σχέδιο οδηγίας που υποβλήθηκε για την οργάνωση του χρόνου απασχόλησης, η οποία αποτελεί παράρτημα της Οδηγίας υπ' Αρ. 88 του 2003. Θα ήθελα επίσης να τον ευχαριστήσω για τη σημερινή του παρουσίαση και για το γεγονός ότι δεν παρέλειψε να αναφέρει τους επαγγελματίες υγείας, που μπορεί να είναι μεταξύ εκείνων που επηρεάζονται περισσότερο.
Καθώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχουν αφιερώσει αξιοσημείωτη προσοχή στην προετοιμασία αυτού του εγγράφου, πιστεύω ως εκ τούτου ότι αξίζει εκτενή συζήτηση από την πλευρά μας. Έχω λάβει πολλές μελέτες από συνδικαλιστικές οργανώσεις που φοβούνται ότι θα δοθούν στους εργοδότες πολλές επιλογές. Αυτό κυρίως αφορά αποτιμήσεις του χρόνου στη διάρκεια του οποίου οι εργαζόμενοι υποτίθεται ότι είναι διαθέσιμοι ή σε εφημερία.
Κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι το γεγονός ότι βρίσκονται σε εφημερία εμποδίζει τους εργαζόμενους να οργανώσουν ελεύθερα το χρόνο τους. Αυτό ισχύει για την εργασία μιας ολόκληρης στρατιάς επαγγελματιών υγείας, οι οποίοι ενδέχεται να υποκύψουν στο έλεος των εργοδοτών και στην εκμετάλλευση. Ας έχουμε υπ' όψιν ότι δεν πρόκειται απλώς για ένα θέμα υποβάθμισης των επαγγελμάτων του ιατρού και του νοσοκόμου, αλλά ότι επίσης αφορά την απόδοση μιας αξίας στον ίδιο το χρόνο εφημερίας, καθώς οι περιορισμοί σε αυτό τον τομέα ενδέχεται, στην τελική ανάλυση, να απειλούν ασθενείς που χρήζουν βοήθειας.
Επιπλέον, παρότι μπορεί να επιθυμούμε μέσω αυτής της οδηγίας να βοηθήσουμε τους εργαζόμενους να ανακτήσουν τη δύναμή τους και να απολαύσουν μια καλύτερη οικογενειακή ζωή, αμφιβάλλω αν οι εργοδότες θα συμμεριστούν την ίδια πρόθεση. Όλοι οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί σήμερα παλεύουν με την ύφεση, την οικονομική κρίση, την απαρχή της υψηλής ανεργίας και τις πιθανές συνέπειες αυτών. Αυτό το γεγονός και μόνο μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερες απαιτήσεις και, ως εκ τούτου, στο φόβο των εργαζομένων ότι οι εργοδότες τους ενδέχεται να εκμεταλλευτούν την επιλογή των απολύσεων ως έναν από τους παράγοντες. Για αυτόν το λόγο επίσης θα υπάρξουν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι θα διαδηλώσουν εδώ αύριο.
Philip Bushill-Matthews
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω συγχαίροντας την Επιτροπή για τον προσεκτικό τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε αυτόν το φάκελο. Επιτρέψτε μου επίσης να συγχαρώ την προεδρία, επειδή, όπως θα γνωρίζει καλά, αυτό το ζήτημα έχει παρακωλυθεί κατά τις επτά προηγούμενες προεδρίες και χρειάστηκε μεγάλη δεξιότητα για να φθάσει μέχρι αυτό το σημείο. " προεδρία δεν έχει επιδείξει μόνο ότι έχει κινηθεί αλλά και ότι έχει προαγάγει τη συζήτηση. " πρόκληση τώρα για όλους εμάς, ως μέλη, είναι να δούμε αν είμαστε επίσης προετοιμασμένοι να αποδεχθούμε αυτή την πρόκληση και να προχωρήσουμε στην ψηφοφορία μας την Τετάρτη.
Επιτρέψτε μου να πω στον εισηγητή ότι συμφωνώ απολύτως με τις εναρκτήριες παρατηρήσεις του. Αλλά, πριν να ενθουσιαστείτε πολύ, επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ότι σε εκείνες τις εναρκτήριες παρατηρήσεις αναφέρατε ότι υπήρχαν εκατομμύρια εργαζόμενοι που ανησυχούσαν για την Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης. Συμφωνώ μαζί σας: ανησυχούν. Ανησυχούν ότι υπάρχουν πολιτικοί, όπως η αφεντιά σας, που προετοιμάζονται να τους πουν τι είναι καλό για αυτούς, προετοιμάζονται να τους εμποδίσουν να επιλέγουν οι ίδιοι τα ωράριά τους, ώστε να μπορούν να εργάζονται ελεύθερα.
Έχω χάσει το λογαριασμό του πλήθους των ανθρώπων που μου έχουν γράψει - όχι οργανισμών που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τους εργαζόμενους, αλλά απλών εργαζομένων - ρωτώντας γιατί έχουμε καν συζήτηση σχετικά με αυτό και λέγοντας ότι δεν πρέπει να τους σταματήσουμε να επιλέγουν το ωράριο που εργάζονται.
Εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα από μια οικογένεια που αναφέρθηκε σε ένα έγγραφο μόλις πριν από τρεις ημέρες: ο σύζυγος είχε χάσει την εργασία του στις κατασκευές και η σύζυγος χρειάστηκε να κάνει δύο εργασίες μερικής απασχόλησης, προκειμένου να κρατήσει την οικογένειά τους που αποτελούνταν από τρία παιδιά και το σύζυγο στο σπίτι τους. Χρειάστηκε να εργάζεται 12 ώρες την ημέρα, επτά ημέρες την εβδομάδα. Δεν το ήθελε, αλλά έπρεπε, προκειμένου να κρατήσει την οικογένεια ενωμένη. Θα ήθελα να πω στον εισηγητή: προερχόταν από τη χώρα σας, την Ισπανία. Επομένως, τι βοήθεια της προσφέρετε; Τι ελπίδα της προσφέρετε; Καμία! Θα της λέγατε ότι δεν μπορεί να το κάνει αυτό και ότι πρέπει να εγκαταλείψει μία από τις εργασίες της, να εγκαταλείψει τα παιδιά της και να εγκαταλείψει το σπίτι της.
Δεν εξελέγην για να καταρτίζω νόμους όπως αυτός. Εξελέγην για να φροντίζω το λαό που υπηρετώ και αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Πρόκειται να αποσυρθώ το επόμενο έτος, αλλά, μέχρι να αποσυρθώ, θα υπερασπιστώ το λαό που με εξέλεξε και θα τον βοηθήσω και δεν θα του σταθώ εμπόδιο.
Όπως είπε ο Επίτροπος, η πρόταση επί τάπητος θα παράσχει μεγαλύτερη προστασία ως προς την υγεία και την ασφάλεια για τους εργαζόμενους. Αν την υποστηρίξουμε, αυτό θα είναι το αποτέλεσμα. Αν δεν την υποστηρίξουμε, οι εργαζόμενοι δεν θα έχουν αυτή την προστασία και θα γνωρίζουν ποιους να κατηγορήσουν.
Karin Jöns
(DE) Κύριε Πρόεδρε, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα απηύθυνα έκκληση άλλη μία φορά προς εκείνους που ανήκουν στην Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και τους Ευρωπαίους Δημοκράτες, οι οποίοι εξακολουθούν να αμφιταλαντεύονται, συγκεκριμένα, να ενωθούν ακολουθώντας την ψήφο της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων και διατηρώντας τη θέση τους από την πρώτη ανάγνωση την Τετάρτη. Εξάλλου, δεν είναι αξιόπιστη η προάσπιση της προστασίας της υγείας των εργαζομένων από τη μία πλευρά και η συνηγορία υπέρ μιας συνέχισης της επιλογής εξαίρεσης από την άλλη πλευρά.
Πράγματι, δεν ήταν χωρίς λόγο η σύσταση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για εβδομάδα 48 ωρών ήδη το 1919. Οι πιέσεις προς τους εργαζόμενους μπορεί να είναι διαφορετικές σήμερα, αλλά δεν είναι λιγότερο σοβαρές. Κατά την άποψή μου, πρόκειται για καθαρό κυνισμό - το λέω αυτό έχοντας κατά νου το Συμβούλιο - η παρουσίαση της διατήρησης της επιλογής εξαίρεσης ως κοινωνικού επιτεύγματος απλώς επειδή γίνεται επίσης εισήγηση για μια οροφή 60 ωρών για τη μέση εργάσιμη εβδομάδα. Το γεγονός ότι η συμφωνία των δύο πλευρών της βιομηχανίας θα απαιτείται μόνο όταν πρόκειται για ακόμα πιο παρατεταμένα ωράρια εργασίας ισοδυναμεί με δήλωση ότι κάποιος θα ήταν προετοιμασμένος να αποδεχθεί 60 ώρες την εβδομάδα ως φυσιολογικό ωράριο εργασίας - και αυτό είναι σίγουρα απαράδεκτο! Το να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Συμβουλίου θα σήμαινε την καταπάτηση της υγείας των εργαζομένων μας και την εγκατάλειψη της αρχής της συμφιλίωσης οικογένειας και εργασίας, που θα ισοδυναμούσε με την προδοσία της κοινωνικής Ευρώπης! Συνεπώς, κυρίες και κύριοι, θα σας εκλιπαρούσα να σκεφθείτε αυτό το θέμα κάπως περισσότερο.
Όσον αφορά το χρόνο εφημερίας, θα έλεγα στο Συμβούλιο ότι αυτός πρέπει να αναγνωριστεί ως χρόνος απασχόλησης κατά γενικό κανόνα. Δεν υπάρχει διαφυγή από αυτό. Το να αφήσουμε τις δύο πλευρές της βιομηχανίας να αξιολογήσουν τον ανενεργό χρόνο δημιουργεί επαρκή ευελιξία για ιατρούς, πυροσβεστικά σώματα και υπηρεσίες φύλαξης.
Bernard Lehideux
- (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, Επίτροπε, δίνω την πλήρη στήριξή μου στον εισηγητή, ο οποίος υπερασπίζεται αυτό που αποτελούσε τη θέση μας κατά την πρώτη ανάγνωση, μια θέση που απορρίφθηκε από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών.
Υπήρξε μια επείγουσα ανάγκη να ευθυγραμμίσουμε τη νομοθεσία μας για το χρόνο εφημερίας με τη νομολογία του Δικαστηρίου και αυτό έχει επιτευχθεί. " έκθεση Cercas παρέχει ισόρροπες και προστατευτικές λύσεις για τους εργαζόμενους. Όλος ο χρόνος εφημερίας υπολογίζεται ως χρόνος απασχόλησης. Ο αντισταθμιστικός χρόνος ανάπαυσης λαμβάνει χώρα αμέσως μετά την περίοδο υπηρεσίας. Πρόκειται για ένα θέμα κοινής λογικής. Αφορά την εγγύηση ορθολογικών εργασιακών συνθηκών, ιδίως για τα ιατρικά επαγγέλματα.
Ωστόσο, η μεταρρύθμιση της Οδηγίας για το Χρόνο Απασχόλησης μάς παρέχει επίσης μια ευκαιρία να σημειώσουμε πρόοδο με την ευρωπαϊκή κοινωνική μας νομοθεσία, καταργώντας την ατομική επιλογή εξαίρεσης. " έκθεση Cercas δράττεται αυτής της ευκαιρίας και προτείνει τη σταδιακή κατάργηση οποιασδήποτε πιθανής παρέκκλισης από το μέγιστο νομικό όριο στον αριθμό των δεδουλευμένων ωρών. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα. Είναι παράλογο να υποστηρίζουμε ότι οι εργαζόμενοι είναι σε ισότιμη θέση με τους εργοδότες τους και μπορούν να απορρίψουν αυτό που τους προσφέρεται.
Κυρίες και κύριοι, σαφώς πρέπει να καταδείξουμε στις κυβερνήσεις των κρατών μελών ότι το κείμενο που επιζητούν να μας επιβάλουν είναι απαράδεκτο. Και, εν μέσω αυτών των ομαδικών επαίνων που οπωσδήποτε θα κατευνάσουν τη γαλλική κυβέρνηση από αύριο, πιστεύω ότι πρέπει να ενδιαφερθούμε, πρωτίστως, για τους εργαζόμενους από τους οποίους θα απαιτηθεί να εργαστούν ακόμα περισσότερο, χωρίς στην πραγματικότητα να έχουν επιλογή επί του θέματος, όπως όλοι εκείνοι στη Γαλλία από τους οποίους πρόκειται στο μέλλον να ζητηθεί να εργάζονται τις Κυριακές. Θα πρόσθετα ότι, προφανώς για τους σκοπούς της εισαγωγής αυτής της επιλογής, η γαλλική κυβέρνηση άλλαξε τη γνώμη της για την ατομική επιλογή εξαίρεσης στο Συμβούλιο.
Κυρίες και κύριοι, ας ακούσουμε τους εργαζόμενους και ας προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στη διεκδίκησή τους, αν δεν θέλουμε οι ψήφοι "Όχι" του γαλλικού, του ολλανδικού και του ιρλανδικού δημοψηφίσματος να ακολουθηθούν από πολλές άλλες τέτοιες ψήφους, αμφισβητώντας μια Ευρωπαϊκή Ένωση που τους κάνει να αισθάνονται ότι δεν ασχολείται με τα καθημερινά τους προβλήματα.
Jean Lambert
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να επιστρέψω στη βάση ότι πρόκειται για μια οδηγία υγείας και ασφάλειας. Επειδή βασίζεται στην υγεία και την ασφάλεια, δεν αναμένουμε επιλογές εξαίρεσης στην υγεία και την ασφάλεια ούτε αναμένουμε ανταγωνισμό στις προδιαγραφές εργασίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό υποτίθετο ότι θα αφορούσε τις κοινές προδιαγραφές, επειδή πολλοί από τους εργαζομένους μας αντιμετωπίζουν τις ίδιες δυσκολίες.
Ας εξετάσουμε ορισμένα από τα ζητήματα υγείας που πολλά από τα κράτη μέλη μας αντιμετωπίζουν επί του παρόντος: καρδιαγγειακή ασθένεια, διαβήτης, στρες. Το στρες είναι η δεύτερη μεγαλύτερη αιτία απουσίας από την εργασία στο "νωμένο Βασίλειο: 13 εκατομμύρια εργάσιμες ημέρες χάνονται λόγω στρες, κατάθλιψης, άγχους, με κόστος 13 δισεκατομμυρίων λιρών Αγγλίας κατ' έτος - αν εξετάσουμε τα οικονομικά, και ορισμένοι από εμάς αρέσκονται να εξετάζουν τα οικονομικά στο φόντο, κ. Clark. Όλα αυτά τα προβλήματα και ακόμα και ζητήματα που σχετίζονται με την παχυσαρκία και τη μέθη συνδέονται με μια κουλτούρα υπερωριών. Δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας, αλλά είναι οπωσδήποτε σημαντικός.
Δεν μιλάμε απλώς για περιστασιακές υπερωρίες. Υπάρχει πολλή ευελιξία εντός της τρέχουσας οδηγίας και στις προτεινόμενες αλλαγές, πράγμα θα επιτρέψει στις επιχειρήσεις να αντεπεξέλθουν, αν έχουν αιφνίδιο φόρτο εργασίας, υπό τον όρο ότι μπορούν να εξισορροπήσουν το χρόνο για τους εργαζομένους τους. Το θέμα είναι οι συνεχείς υπερωρίες. Ο κίνδυνος προσωπικού ατυχήματος στην εργασία αυξάνεται, αν εργάζεστε 12 ώρες ή περισσότερο. Οι κουρασμένοι εργαζόμενοι είναι επικίνδυνοι εργαζόμενοι. Οι ειδήμονες επί της οδικής ασφάλειας πιστεύουν ότι οι εξουθενωμένοι οδηγοί ευθύνονται για περισσότερα ατυχήματα από τους μεθυσμένους οδηγούς. Αν ζητήσετε από τους εργαζόμενους να εργάζονται υπερωρίες, να γνωρίζετε ότι αυτό είναι ένα πρόβλημα, να γνωρίζετε ότι η παραγωγικότητα μειώνεται - πράγμα που δεν είναι καλό για μια οικονομία που βασίζεται στη γνώση. Οπωσδήποτε δεν προσθέτει πολλή ποιότητα στην ισορροπία εργασίας-ζωής, αν οι εργαζόμενοι είναι πολύ κουρασμένοι για να διαβάσουν στα παιδιά τους, όταν επιστρέφουν σπίτι. Επιπλέον, η πλειονότητα - το 66% - των εργαζομένων στο "νωμένο Βασίλειο που εργάζονται υπερωρίες δεν αμείβονται για αυτές τις ώρες. Είναι μέρος μιας κουλτούρας των υπερωριών, όπου εκφράζετε τη δέσμευσή σας στην εργασία σας με την παρουσία σας αλλά όχι απαραίτητα με την παραγωγικότητά σας.
Σε εκείνους που διατείνονται ότι η επιλογή εξαίρεσης μειώνει τη γραφειοκρατία, θα έλεγα ότι αρχεία των δεδουλευμένων ωρών πρέπει να τηρούνται ούτως ή άλλως. Αν εξετάσετε τις νέες προτάσεις, δεν υπάρχει σίγουρα καμία μείωση της γραφειοκρατίας στην πρόταση του Συμβουλίου.
Roberto Musacchio
(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αύριο θα υπάρχει μια μεγάλη διαδήλωση των συνδικάτων στο Στρασβούργο κατά του πραγματικού πραξικοπήματος που κατάφερε το Συμβούλιο με την Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης.
Μια εργάσιμη εβδομάδα εξήντα πέντε ωρών και πλέον είναι ολοφάνερα παράλογη, είναι απαράδεκτη, όπως είναι η παραβίαση συλλογικών κανόνων και συμφωνιών των συνδικάτων. Απέχοντας πολύ από την υπέρβαση του συστήματος των επιλογών εξαίρεσης, των ατομικών συμφωνιών για εξαιρέσεις, αυτές στην πραγματικότητα προορίζονται να γίνουν ο γενικός κανόνας. Ο χρόνος εργασίας υπολογίζεται σε έναν ετήσιο μέσο όρο, δημιουργώντας έτσι υπερβολική ευελιξία, και οι περίοδοι ανάπαυσης καθίστανται επίσης αβέβαιες και στο έλεος των εταιρικών συμφωνιών, σαν να πρόκειται να θεωρήσουμε τον ανενεργό χρόνο εργασίας ως μερική απασχόληση, μερικώς αναγνωριζόμενη και μερικώς αμειβόμενη - αυτό είναι απαράδεκτο.
" πολιτική της υπερβολικής εκμετάλλευσης των εργαζομένων, ενώ υπάρχουν τόσο πολλοί άνεργοι, είναι σύμβολο της απαξίωσης της ίδιας της εργασίας, που είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό μέρος της κρίσης που αντιμετωπίζουμε. Το Κοινοβούλιο καλά θα έκανε να ακούσει την αυριανή διαδήλωση και να αντιδράσει σε αυτό το πραξικόπημα από το Συμβούλιο, και για να επιβεβαιώσει εκ νέου την ίδια του την κυριαρχία.
Andreas Mölzer
(DE) Κύριε Πρόεδρε, λένε ότι οι καιροί κρίσης φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά. Επί μεγάλο χρονικό διάστημα, ωστόσο, οι πολίτες σε όλη την Ευρώπη έχουν την αίσθηση ότι η ΕΕ και η επιχειρηματική κοινότητα είναι εκείνοι που ενώνονται εναντίον των πολιτών. Οι εργάσιμες ώρες έχουν ωραιοποιηθεί ως ένας παράγοντας του ανταγωνισμού, οι εργάσιμες ώρες και η εργασιακή ζωή έχουν επεκταθεί, οι μισθοί έχουν μειωθεί και το κόστος ζωής έχει αυξηθεί, ενώ τα κέρδη έχουν φθάσει στα ύψη και η αμοιβή των στελεχών έχει ανέλθει σε αστρονομικά επίπεδα.
Ενώ το Κοινοβούλιο συζητεί την επέκταση των εργάσιμων ωρών, περιστέλλοντας έτσι κοινωνικά δικαιώματα που έχουν αποκτηθεί με κόπους, οι εταιρείες ανακοινώνουν προσωρινά μειωμένο ωράριο με αμοιβή για χιλιάδες προσωπικού, και αναφαίνεται η δυσοίωνη προοπτική των μαζικών απολύσεων. Μοντέλα που κάποτε προβάλλονταν, όπως οι λογαριασμοί χρόνου απασχόλησης που είχαν λάβει πολλούς επαίνους και οι οποίοι αναλώνονται εντός εβδομάδων, καταδεικνύουν τα όρια του ευέλικτου ωραρίου εργασίας. Για ακόμα μία φορά, εργαζόμαστε σε δύο αντίθετες κατευθύνσεις. Από τη μία πλευρά, διακηρύσσουμε καλύτερη συμφιλίωση της εργασίας και της οικογένειας, προκειμένου να βελτιώσουμε τα ποσοστά γεννητικότητας, τα οποία μειώνονται επί έτη, και από την άλλη πλευρά αφήνουμε τις Κυριακές και τις δημόσιες αργίες να εκφυλίζονται όλο και περισσότερο σε κανονικές εργάσιμες ημέρες - όθεν οι παραδόσεις και η οικογενειακή ζωή αναπόφευκτα εγκαταλείπονται. Στην παρούσα κρίση, οι απλοί πολίτες καλούνται να αναλάβουν την ευθύνη για τα σφάλματα της οικονομικής κοινότητας και να συνδράμουν τις τράπεζες, ακόμα και με τις αποταμιεύσεις τους που αποκτήθηκαν με κόπο. Οι συντάξεις τους τελούν υπό απειλή και σύντομα μπορεί να χρειαστεί να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους ενώ οι διευθυντές παραμένουν.
Ένα από τα κριτήρια βάσει των οποίων οι Ευρωπαίοι πολίτες θα κρίνουν την ΕΕ είναι ο βαθμός στον οποίο μπορεί να παράσχει κοινωνική ασφάλιση. " ΕΕ πρέπει να αποφασίσει, ως εκ τούτου, αν θα δώσει προτεραιότητα στα οικονομικά συμφέροντα ή στους πολίτες.
Σε αυτήν τη σύνδεση, ίσως θα έπρεπε επίσης να μελετηθεί αν πρέπει να διακοπεί η προσχώρηση της Τουρκίας πριν αυτό να οδηγήσει στην οικονομική κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντούτοις, αν η ΕΕ συνεχίσει να ακολουθεί την πορεία του περιπετειώδους νεοφιλελευθερισμού και της άνευ ορίων εμμονής με τη διεύρυνση, δεν θα πρέπει να αποτελέσει έκπληξη η μείωση των ποσοστών γεννητικότητας ή οι κοινωνικές αναταραχές. Τότε, η υποστήριξη του κοινού για την ΕΕ ως ασφαλούς καταφυγίου, που πρόσφατα γνώρισε μια βραχυχρόνια άνοδο, θα εξατμιστεί γρήγορα, και θα βιώσουμε πολύ δεινότερες οικονομικές δυσκολίες από αυτές που αντιμετωπίζουμε επί του παρόντος.
Thomas Mann
(DE) Κύριε Πρόεδρε, ήμουν σε νυχτερινή υπηρεσία σε νοσοκομεία σε δύο περιπτώσεις, από τις 9 μ.μ. μέχρι τις 5 π.μ. Οποιοσδήποτε έχει βιώσει την εργασία των νοσοκόμων, των νέων ιατρών και των οδηγών ασθενοφόρων εκ του σύνεγγυς θα κατανοήσει ότι είναι εντελώς ανεδαφικό να υποθέτει κανείς ότι ο χρόνος εφημερίας μπορεί να κατατμηθεί σε ενεργά και ανενεργά μέρη. Αμφότερα τα μέρη είναι χρόνος απασχόλησης και οι αποδοχές πρέπει να το αντικατοπτρίζουν αυτό. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο είχε δίκιο και για αυτό.
Νομίζω ότι το Συμβούλιο σφάλλει όταν θεωρεί τον ανενεργό χρόνο απασχόλησης ως περίοδο ανάπαυσης. Το αποτέλεσμα που θα προέκυπτε θα ήταν μαραθώνιοι 72 ωρών εφημερίας. Αυτό δεν μπορεί να ζητηθεί από τους εργαζόμενους ούτε από τους ασθενείς. " υγεία και η ασφάλεια στην εργασία δεν πρέπει να περισταλούν. Ωστόσο, δεν είναι ίδιος όλος ο χρόνος εφημερίας. Ένα παράδειγμα είναι τα ιδιωτικά πυροσβεστικά σώματα που γνώρισα στην πορεία της εργασίας μου ως ενός από τους 10 εισηγητές επί του REACH. Πρόσφατα, προσκάλεσα μέλη τέτοιων ιδιωτικών πυροσβεστικών σωμάτων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες.
Ήρθαν από τις χημικές και χαλυβουργικές βιομηχανίες και αεροδρόμια. Ο ευτυχώς μικρός αριθμός περιπτώσεων που απαιτείται η ανάπτυξή τους κατέστησε σαφές ότι μια παρέκκλιση από τη μέγιστη εργάσιμη εβδομάδα είναι απαραίτητη στην περίπτωσή τους. Παρεμπιπτόντως, τόσο οι εργοδότες όσο και οι εργαζόμενοι συμφώνησαν επ' αυτού.
Ωστόσο, σε όλο αυτό, εξακολουθεί να ισχύει ότι οι συμφωνίες είναι ένα θέμα για τις δύο πλευρές της βιομηχανίας. Οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και ο διάλογος μεταξύ των δύο πλευρών της βιομηχανίας είναι βασικά στοιχεία της κοινωνικής Ευρώπης. Όπου δεν υπάρχουν συλλογικές διαπραγματεύσεις, πρέπει να θεσπιστούν κανονισμοί από το κράτος. Εξάλλου, οι υπουργοί συμφωνούν σε μια εργάσιμη εβδομάδα με μέγιστο 48 ωρών στην ΕΕ.
Συνεπώς, υποστηρίζω την έκθεση Cercas κατ' αρχήν, αλλά επίσης υποστηρίζω την ευελιξία μέσω παρεκκλίσεων για ορισμένα επαγγέλματα. Αν αυτό οδηγήσει σε συνεννόηση, οι διαπραγματεύσεις πρέπει να διεξαχθούν ήρεμα - και όχι βεβιασμένα - με μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Μια κοινωνική Ευρώπη δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε βεβιασμένες αντιδράσεις ή κενές λέξεις.
Yannick Vaugrenard
(FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πρώτα θα ήθελα να επαινέσω την αξιοπρόσεκτη εργασία του φίλου μου, κ. Cercas, του εισηγητή αυτού του κειμένου, το οποίο τώρα έχει επανέλθει επί τάπητος, σε δεύτερη ανάγνωση, χάρη σε έναν συμβιβασμό από το Συμβούλιο του Ιουνίου που προκάλεσε έκπληξη.
Οι Βέλγοι, οι Κύπριοι, οι Ούγγροι και οι Ισπανοί το απέρριψαν, και ορθά έπραξαν, επειδή στοχεύει σε μεγαλύτερη ευελιξία, και αυτό, εις βάρος της ασφάλειας των εργαζομένων, το οποίο είναι απαράδεκτο. Ειλικρινά πιστεύετε ότι, σε μια στιγμή διαδεδομένων απολύσεων και εξάπλωσης σχεδίων παύσης εργασίας σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, οι εργοδότες πρέπει να μπορούν να επιβάλουν 65 ώρες την εβδομάδα, ή περισσότερο, στους εργαζόμενους;
Λίγη συνέπεια θα ήταν προς τιμήν της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτήν τη στιγμή, επιδοτούμε ολόκληρους βιομηχανικούς τομείς προκειμένου να αποφύγουμε τις απολύσεις, και ορθώς πράττουμε. Ωστόσο, πρέπει επίσης να προστατεύσουμε τους εργαζόμενους στις θέσεις εργασίας τους, όταν εξακολουθούν να βρίσκονται σε εταιρείες, ή στις διοικήσεις τους. Σε μια στιγμή κατά την οποία οι πολίτες έχουν τις αμφιβολίες τους για την Ευρώπη - και αυτό αναφέρθηκε μόλις τώρα - ο συμβιβασμός του Συμβουλίου, σε περίπτωση που τον αποδεχόταν το Κοινοβούλιο, θα έστελνε το χείριστο δυνατό μήνυμα.
Αυτή η οδηγία πρέπει να θέσει ένα μέγιστο εβδομαδιαίο όριο στις εργάσιμες ώρες για λόγους υγείας και ασφαλείας. Δεν πρέπει να είναι μια καταστροφική οδηγία από κοινωνική και ανθρώπινη άποψη. Αυτή είναι η θέση που υποστηρίζεται από τον εισηγητή μας και την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων και αυτή είναι η θέση που και εγώ πρόκειται να υποστηρίξω παράλληλα με αυτόν.
Siiri Oviir
(ET) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, επί πολλά έτη, τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης συζητούν και επιζητούν μια κοινή θέση για την Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης. Έχουν σημειωθεί επιτεύγματα, αλλά υπάρχουν ακόμα ελλείψεις. Οι ψήφοι μας θα καταδείξουν πόσο κοντά έχουμε έρθει τελικά, εμείς στο Κοινοβούλιο, στην επίτευξη κοινών θέσεων.
Θα μπορέσω να υποστηρίξω την οδηγία, αν διατηρηθεί η δυνατότητα υπερωριών. Οι υπερωρίες δεν είναι πολύ συνήθεις στην Εσθονία, αλλά θα ήθελα οι άνθρωποι, οι εργαζόμενοι, να είναι σε θέση να αποφασίζουν οι ίδιοι αν επιθυμούν ή όχι να κάνουν υπερωρίες, είτε προκειμένου να κερδίσουν μεγαλύτερο εισόδημα, είτε για να αναπτύξουν τις ευκαιρίες της καριέρας τους ή για άλλους προσωπικούς λόγους.
" απαγόρευση των υπερωριών στην οδηγία θα σήμαινε ουσιαστικά ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι εργαζόμενοι θα εξακολουθούσαν να είναι υποχρεωμένοι να κάνουν υπερωρίες, αλλά παράνομα. Με άλλα λόγια, χωρίς πρόσθετη αμοιβή ή νομική προστασία. Κανείς από εμάς δεν το επιθυμεί αυτό.
Δεύτερον, για μια μικρή χώρα όπως η Εσθονία, είναι σημαντικό ο χρόνος ανάπαυσης που προβλέπεται σε αντιστάθμιση για τις υπερωρίες να χορηγείται σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα μετά την πραγματοποίηση των επιπλέον ωρών. " απαίτηση ο αντισταθμιστικός χρόνος ανάπαυσης να χορηγείται αμέσως ενδέχεται να προκαλέσει προβλήματα με την οργάνωση της εργασίας, ιδίως σε τομείς με ελλείψεις εργατικού δυναμικού.
Τρίτον, οι ώρες εφημερίας είναι εργάσιμες ώρες. Θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στη Γαλλία, κάτοχο της Προεδρίας της ΕΕ, για την ενασχόληση με την οδηγία και τη συνδρομή στη διαμόρφωση μιας κοινής θέσης.
Ilda Figueiredo
(PT) Ο θεμελιώδης στόχος αυτής της πρότασης του Συμβουλίου είναι να υποτιμήσει την εργασία, να αυξήσει την εκμετάλλευση και να εξασφαλίσει περισσότερο εισόδημα για τους εργοδότες, μεγαλύτερα κέρδη για τους οικονομικούς και χρηματοπιστωτικούς ομίλους, μέσω μιας μέσης εργάσιμης εβδομάδας 60 ή 65 ωρών, και χαμηλότερους μισθούς, μέσω της έννοιας του ανενεργού χρόνου απασχόλησης.
Αυτό είναι ένα από τα πλέον κατάφωρα παραδείγματα καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και απειλεί ό,τι έχει ειπωθεί σχετικά με τη συμφιλίωση της επαγγελματικής και της οικογενειακής ζωής. Αυτή η πρόταση αποτελεί ένα βήμα οπισθοδρόμησης σχεδόν 100 ετών στα δικαιώματα που αποκτήθηκαν με σκληρές μάχες των εργαζομένων, οι οποίοι είναι άνθρωποι, όχι μηχανές. Ως εκ τούτου, υποστηρίζουμε την απόρριψη αυτής της επαίσχυντης θέσης του Συμβουλίου και καλούμε τα μέλη, στην ψηφοφορία τους, να ακούσουν τις διαμαρτυρίες των εργαζομένων και να αποτρέψουν σοβαρότερες κοινωνικές εντάσεις, περισσότερα βήματα οπισθοδρόμησης και μια επιστροφή σε ένα είδος δουλείας τώρα στον 21ο αιώνα.
Σε αυτήν τη στιγμή κρίσης και ανεργίας, πρέπει σταδιακά να μειώσουμε την εργάσιμη εβδομάδα, χωρίς καμία απώλεια των μισθών, προκειμένου να δημιουργήσουμε περισσότερες θέσεις απασχόλησης με δικαιώματα, και πρέπει να σεβαστούμε την αξιοπρέπεια εκείνων που εργάζονται.
Jim Allister
Κύριε Πρόεδρε, αντιτίθεμαι αποφασιστικά στην κατάργηση του δικαιώματος του "νωμένου Βασιλείου να ασκήσει μια επιλογή εξαίρεσης στην Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης. Πράγματι, θα αντέκρουα το δικαίωμα αυτού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να προσπαθήσει να αποστερήσει από τη χώρα μου αυτή την επιλογή. Κατ' εμέ, ο έλεγχος των εργάσιμων ωρών είναι ένα θέμα αποκλειστικά για εθνικό έλεγχο, όχι για την υπαγόρευση των Βρυξελλών.
Εάν στους Βρετανούς εργαζόμενους επιτρέπεται από την ίδια την εκλεγμένη κυβέρνησή τους να εργάζονται περισσότερες από 48 ώρες την εβδομάδα, γιατί θα πρέπει αυτό να αφορά εκείνους που προέρχονται από χώρες των οποίων οι κυβερνήσεις είναι πιο κανονιστικές; Ειλικρινά, δεν πρέπει να σας αφορά. Ωστόσο, είναι θέμα ζωτικής σημασίας για τις βρετανικές επιχειρήσεις, ιδίως σε μια στιγμή τεράστιας πίεσης που προκύπτει από την οικονομική κάμψη, όταν η μέγιστη ευελιξία και λιγότερη ρύθμιση, όχι περισσότερη, είναι το κλειδί για την οικονομική ανάκαμψη. " μεγιστοποίηση της ευρωπαϊκής παραγωγής, η πώληση των αγαθών μας στο εσωτερικό και στο εξωτερικό και η διευκόλυνση της ανάπτυξης των επιχειρήσεων πρέπει να μας απασχολούν όλους.
Ωστόσο, εδώ έχουμε ιδεολόγους προσηλωμένους στην προώθηση της πολύτιμης κοινωνικής ατζέντας τους σε όλους, ακόμα και όπου είναι ανεπιθύμητη. Πραγματικά είναι καιρός αυτό το Σώμα να θέσει σωστά τις προτεραιότητές του. " απόρριψη αυτής της προσπάθειας ακύρωσης της βρετανικής επιλογής εξαίρεσης θα ήταν μια καλή αφετηρία.
Csaba Őry
(HU) Παρατηρήσαμε πρόσφατα ότι η κοινή γνώμη παρακολουθεί αυτό το θέμα με εξαιρετικό ενδιαφέρον και ιδίως εκείνες τις πτυχές τις οποίες και εμείς συζητούμε, δηλαδή, τα θέματα της επιλογής εξαίρεσης και του χρόνου εφημερίας. Όσον αφορά την επιλογή εξαίρεσης, ακούμε αδιάλειπτα δύο επιχειρήματα: πρώτον, την άποψη της ευελιξίας, και δεύτερον, το θέμα της ελευθερίας επιλογής. Φαίνεται να ενεργούμε σαν οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι να ήταν πραγματικά ίσοι εταίροι - το οποίο δεν συμβαίνει - και ένα από τα προφανή καθήκοντα και λειτουργίες του εργατικού δικαίου είναι ακριβώς η διόρθωση αυτής της ανισότητας. Όπως είπαν οι σοσιαλιστές πολιτικοί, ο επαίτης έχει το ίδιο δικαίωμα να κοιμηθεί κάτω από τη γέφυρα όπως ο εκατομμυριούχος - κατ' αυτή την έννοια, φυσικά, πραγματικά μιλάμε για ελευθερία σύμβασης. Ωστόσο, στην πραγματικότητα μιλάμε για μια άνιση κατάσταση, που δεν καλλιεργεί τόσο την ευελιξία όσο διατηρεί αυτή την ανισότητα.
Επιπλέον, η ευελιξία εξυπηρετείται πολύ καλά από τη λύση που διαμορφώθηκε στην πρώτη ανάγνωση του Κοινοβουλίου. Επί 26 εβδομάδες, μπορεί κάποιος να εργαστεί 72 ώρες, προσαρμοζόμενος έτσι στις ανάγκες της αγοράς, σε έναν υψηλό όγκο παραγγελιών και σε μεγάλο φόρτο εργασίας. Φυσικά, πρέπει κανείς να αναπαύεται και νομίζω ότι αυτό πρέπει να είναι ένας στόχος μιας οδηγίας που αφορά τον τομέα της εργασίας και της προστασίας της υγείας.
Όσον αφορά το χρόνο εφημερίας, αν ένα πρωί δεν παρουσιαστεί κανένας πελάτης ή επισκέπτης σε ένα βιβλιοπωλείο ή σε ένα κατάστημα ρούχων, αυτό σημαίνει ότι ο πωλητής εργάζεται σε ανενεργό χρόνο εφημερίας, που πρέπει επομένως να υπολογιστεί με διαφορετικό συντελεστή; " ορθή θέση είναι ότι, αν οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το χρόνο τους ελεύθερα όπως επιθυμούν, αλλά απαιτείται να μεταβαίνουν στο χώρο εργασίας τους, αυτό πρέπει να θεωρείται χρόνος απασχόλησης. Οι αποδοχές για την εργασία που εκτελείται είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα, που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των αντίστοιχων οργανώσεων εργοδοτών και εργαζομένων - είναι δυνατή η προσαρμογή στην πραγματικότητα σε κάθε χώρα και εθνική αρμοδιότητα, αλλά ο χρόνος απασχόλησης είναι χρόνος απασχόλησης και πρέπει να θεωρείται τέτοιος. Ως εκ τούτου, συμφωνώ με το Δικαστήριο, αλλά δεν συμφωνώ ούτε υποστηρίζω το συμβιβασμό του Συμβουλίου.
Μαρία Ματσούκα
(EL) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα πριν από όλα να συγχαρώ τον συνάδελφο Cercas, γιατί μας παρουσίασε μια αξιοπρεπή έκθεση απέναντι στην απαράδεκτη κοινή θέση του Συμβουλίου. Πράγματι τόσο η αρχική πρόταση της Επιτροπής όσο και η κοινή θέση του Συμβουλίου εμφανίζονται ως σοβαρές απειλές ενάντια στην υγεία και την ασφάλεια του εργαζόμενου αλλά κυρίως ενάντια στην ισορροπία μεταξύ οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, που αποτελεί και το ζητούμενο. Παράλληλα όμως, και αυτό είναι ακόμα χειρότερο, οι συγκεκριμένες προτάσεις θέλουν να επιβάλουν έναν εργασιακό μεσαίωνα σύμφωνα με τις προδιαγραφές και τις επιταγές του οικονομικού φιλελευθερισμού. Είναι ακριβώς η νεοφιλελεύθερη στρατηγική αυτή που υποστηρίζει και προωθεί την άνεση και ετεροβαρή ανάπτυξη, την εκμετάλλευση των εργαζόμενων, την ανακύκλωση των ανέργων, τη διάσπαση τελικά του συνδικαλιστικού κινήματος. Αγαπητοί συνάδελφοι είναι προφανές ότι τα σημερινά οικονομικά αδιέξοδα και ο κοινωνικός αναβρασμός οφείλονται στη δομική κρίση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, γι' αυτό όχι μόνο απαιτείται η απόσυρση της κοινής θέσης του Συμβουλίου αλλά η προώθηση μιας νέας πρότασης που θα προάγει την αλληλεγγύη, την πολιτική ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Marian Harkin
Κύριε Πρόεδρε, απόψε συζητούμε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι νομοθεσίας και η συζήτησή μας και η ψηφοφορία μας σε αυτό το Κοινοβούλιο θα στείλει ένα πολύ σαφές μήνυμα στους εργαζόμενους και στις οικογένειες σε όλη την ΕΕ.
Στην Ιρλανδία, έχουμε μια ερώτηση την οποία κάνουμε όταν συζητούμε την κοινωνική πολιτική και αυτή η ερώτηση είναι: είμαστε εγγύτερα στη Βοστόνη ή στο Βερολίνο; Λοιπόν, στο πλαίσιο της αποψινής συζήτησης, πρέπει να είμαστε εγγύτερα στο Βερολίνο - ήτοι, αν το Βερολίνο ή το Παρίσι μπορούν να παράσχουν μια πραγματική πρόοδο για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων. Άκουσα την κ. Létard και μας ζήτησε να συμπεριφερθούμε υπεύθυνα και πιστεύω ότι ο κ. Cercas έκανε ακριβώς αυτό.
Στη διάσκεψη του Συμβουλίου την περασμένη εβδομάδα στη συζήτηση της Συνθήκης της Λισαβόνας, δόθηκε μια δέσμευση από το Συμβούλιο για ενίσχυση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο έχουν τώρα μια ευκαιρία να κάνουν ακριβώς αυτό. Επιπλέον, συχνά μιλάμε στο Κοινοβούλιο για την ισορροπία εργασίας/ζωής και όλοι νεύουν με το κεφάλι τους συμφωνώντας. Για ακόμη μία φορά, έχουμε μια ευκαιρία να συμβάλουμε στην εξασφάλιση της ισορροπίας εργασίας/ζωής για τους πολίτες της Ευρώπης.
Και να ενθυμείστε, όπως αναφέρθηκε ήδη από τον κ. Silva Peneda, 48 ώρες την εβδομάδα είναι οκτώ ώρες την ημέρα, έξι ημέρες την εβδομάδα. Ο κ. Bushill-Matthews μίλησε για μια γυναίκα που εργάζεται 12 ώρες την ημέρα, επτά ημέρες την εβδομάδα, σαν να ήταν αποδεκτό κάτι τέτοιο. Είναι εντελώς απαράδεκτο και δεν πρέπει να είμαστε συνεργοί σε αυτό τον τύπο εκμετάλλευσης.
Όπως είπα νωρίτερα, η αποψινή συζήτηση και η ψηφοφορία μας επ' αυτής της έκθεσης θα στείλει ένα σαφές σήμα στους πολίτες της Ευρώπης. Πρέπει να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα ότι η κοινωνική Ευρώπη είναι ακμαία.
Γεώργιος Τούσσας
(EL) Κύριε Πρόεδρε, η κοινή θέση του Συμβουλίου για την οργάνωση του χρόνου εργασίας αποτελεί αντεργατικό έκτρωμα, και αυτό έχει δίκαια ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών από τους εργαζόμενους στα κράτη μέλη. " έκθεση Cercas διατηρεί ανέπαφο τον κορμό του αντιδραστικού χαρακτήρα της κοινής θέσης του Συμβουλίου. Αποδέχεται τον τεμαχισμό του χρόνου εργασίας σε ενεργό και ανενεργό, αφού αναγνωρίζει την έννοια του απλήρωτου ανενεργού χρόνου εργασίας: Σούπερ-μάρκετ, νοσηλευτικό προσωπικό, γιατροί και υπηρεσίες δουλεύουν κάτω από ένα άθλιο καθεστώς· υποχρεώνονται να μένουν στο χώρο δουλειάς δώδεκα ή και δεκατέσσερις ώρες την ημέρα. Αυξάνει το χρονικό διάστημα διευθέτησης της εργασίας από τους τέσσερις μήνες, που ισχύει σήμερα, σε δωδεκάμηνη βάση, διατηρεί το opt-out, κτυπάει τον ημερήσιο σταθερό χρόνο εργασίας, την πληρωμή υπερωριών, τις εφημερίες, γενικότερα τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, διευκολύνει τους χειρισμούς των εργοδοτών για την παραπέρα γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, και αυτό θα έχει ως συνέπεια σοβαρές, οδυνηρές επιπτώσεις στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης. Σήμερα που οι δυνατότητες αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας επιτρέπουν τη μείωση του χρόνου εργασίας και την αύξηση του ελεύθερου χρόνου είναι ανεπίτρεπτο να έρχεται μια τέτοια πρόταση, γι' αυτό είμαστε ριζικά αντίθετοι τόσο σε ό,τι αφορά την πρόταση του Συμβουλίου αλλά και σε ό,τι αφορά την πρόταση του κ. Cercas.
Juan Andrés Naranjo Escobar
(ES) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, θα ήθελα να ξεκινήσω παραθέτοντας επί λέξει από το έγγραφό σας που παρουσιάζει την ανανεωμένη κοινωνική ατζέντα. Αναφέρει, "" Επιτροπή καλεί επίσης τα κράτη μέλη να δώσουν το παράδειγμα επικυρώνοντας και θέτοντας σε εφαρμογή τις συμβάσεις της ΔΟΕ ..."
Σήμερα, ωστόσο, είμαστε εδώ συζητώντας μια οδηγία που προορίζεται να αντιτεθεί σε εκείνα τα κριτήρια, επιτρέποντας στα κράτη μέλη να ρυθμίζουν εργάσιμες εβδομάδες έως και 60 ή 65 ωρών κατά μέσο όρο σε διάστημα τριών μηνών.
Είναι αυτό συνεπές, Επίτροπε; Μπορούμε να νομοθετούμε κατά των δικών μας συστάσεων; Ο σκοπός της οδηγίας είναι να θεσπίσει τους ελάχιστους κανόνες, για να εξασφαλίσει την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων με δύο μέσα: τις περιόδους ανάπαυσης και ένα όριο στην εργάσιμη εβδομάδα.
Περιέχει εξαιρέσεις σε αμφότερες τις περιπτώσεις, αλλά δεν συζητούμε για τις εξαιρέσεις, Επίτροπε, όπως ο ίδιος είπατε. Όχι, συζητούμε απλώς για παρεκκλίσεις από ένα από τα θεμελιώδη στοιχεία της οδηγίας.
" ευελιξία δεν είναι δικαιολογία για αυτό. Μια αύξηση στις εργάσιμες ώρες δεν μπορεί να συγχέεται με την ευελιξία που χρειάζονται οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι. " οδηγία θα προβλέψει επαρκέστατα για εποχικά μοτίβα, κορυφώσεις παραγωγής και τις ανάγκες ορισμένων δραστηριοτήτων.
Κάτι που είναι καλό για όλους, Επίτροπε, είναι η επίτευξη του στόχου της ευελισφάλειας, με άλλα λόγια η επιτυχία στη συμφιλίωση της προσωπικής και οικογενειακής ζωής με την εργασία. Για να συμβεί αυτό, πρέπει να εργαστούμε για την ανάπτυξη μιας κουλτούρας συνεργασίας και διαφάνειας και να επιτρέψουμε στη συλλογική αυτονομία να διαδραματίσει το ρόλο της στην οργάνωση του χρόνου απασχόλησης.
Κύριε Πρόεδρε, όταν το Συμβούλιο υιοθέτησε την κοινή του θέση το Σεπτέμβριο, ήταν μια άσχημη ημέρα για τον κοινωνικό διάλογο. Είμαι πεπεισμένος ότι τώρα θα είχαμε μια συμφωνία, αν είχε ανατεθεί στη συλλογική αυτονομία η διευθέτηση και η οργάνωση του χρόνου απασχόλησης.
Είμαι βέβαιος ότι η ημέρα της ψηφοφορίας, όταν όλοι θα έρθουμε αντιμέτωποι με την ευθύνη μας, θα είναι μια καλή ημέρα για όλους.
Είναι καλό να γίνεται μεταρρύθμιση, αλλά είναι επίσης καλό να διατηρούνται εκείνα τα στοιχεία που μας ενώνουν περισσότερο και μας χωρίζουν λιγότερο, που ενισχύουν την Ευρώπη και που μπορούν να κάνουν την κοινωνική Ευρώπη να αναδυθεί ενδυναμωμένη από την πρόκληση που αντιμετωπίζει τώρα. Πρέπει να προωθήσουμε τόσο την οικονομική πρόοδο όσο και την κοινωνική πρόοδο, επειδή δεν μπορούν να επιβιώσουν χωριστά.
Pier Antonio Panzeri
(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ενώ εκτιμώ το έργο του κ. Cercas, θα ήθελα να πω από την αρχή ότι δεν ήταν κατά κανένα τρόπο σαφές ότι υπήρχε τόση ανάγκη αλλαγής αυτής της οδηγίας για την οργάνωση του χρόνου απασχόλησης και θα ήθελα αυτή η συζήτηση να επιβεβαιώσει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων.
Σήμερα, έχουμε τους ιατρούς μαζί μας, αύριο στο Στρασβούργο θα υπάρχουν εκπρόσωποι των εργαζομένων από όλη την Ευρώπη, τους οποίους έχει συγκαλέσει η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων. Θα είναι εδώ για να διαδηλώσουν την επιθυμία τους να απορρίψουν το συμβιβασμό που επετεύχθη επί της οδηγίας από το Συμβούλιο, και για τα υπόλοιπα, διερωτώμαι, πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά;
Θέλουμε να θέσουμε στους εαυτούς μας δύο σαφείς στόχους: ο πρώτος είναι να διατηρήσουμε το όριο των 48 ωρών στη μέγιστη εργάσιμη εβδομάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό θα υπερέβαινε τη ρήτρα επιλογής εξαίρεσης, υπό την οποία αυτό το όριο θα μπορούσε να παρακαμφθεί και η εργάσιμη εβδομάδα θα μπορούσε να φθάσει τις 60 ή 65 ώρες. Ο δεύτερος στόχος αφορά το χρόνο εφημερίας, που δεν μπορεί να θεωρείται ανενεργός χρόνος απασχόλησης, αλλά πρέπει να θεωρείται, από κάθε άποψη, χρόνος απασχόλησης, ακριβώς όπως είναι προσφυές να διασφαλιστεί το δικαίωμα σε μια αντισταθμιστική περίοδο ανάπαυσης για το ιατρικό προσωπικό.
Αυτούς τους στόχους μπορούν και πρέπει να τους συμμερίζονται όλοι στο Κοινοβούλιο, επειδή εκπροσωπούν την οδό που αποτρέπει τους παράγοντες ανταγωνισμού στην Ευρώπη να κινηθούν προς το κοινωνικό ντάμπινγκ και τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων. Ειλικρινά ελπίζω ότι ως ΒΕΚ μπορούμε να συμφωνήσουμε επ' αυτών των θέσεων, επειδή πραγματικά εκπροσωπούν μια νέα κοινωνική Ευρώπη.
Patrizia Toia
(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η πρόταση του Συμβουλίου, που εξαλείφει την ισορροπία που είχε επιτευχθεί στο παρελθόν - έχω κατά νου το άριστο έργο του κ. Cocilovo σε αυτό τον τομέα - δεν έχει τη στήριξή μας, επειδή σημαίνει ένα βήμα οπισθοδρόμησης σε πολλά θέματα που αφορούν την εργασία, την ισορροπία εργασίας-ζωής και την ασφάλεια της εργασίας, καθώς και επειδή αντιπροσωπεύει μια επιλογή που αποδυναμώνει τα δικαιώματα των εργαζομένων, τα οποία είναι εξάλλου τα δικαιώματα όλων ημών, των παιδιών μας, των απλών ανθρώπων.
Επιπλέον, δεν επιθυμώ αυτό το επιχείρημα να παρερμηνευθεί ως συνδικαλιστικό ή υπέρ των επιχειρήσεων, επειδή υπερασπίζεται το προσωπικό υγειονομικής περίθαλψης. Δεν είναι τίποτα από αυτά. Ως πολιτικός, δεν ενεργώ εκ μέρους των επιχειρήσεων ή των συνδικάτων, ενεργώ εκ μέρους των πολιτών. Όταν λαμβάνω αποφάσεις σκέπτομαι εκείνους, σκέπτομαι τα κοινωνικά τους δικαιώματα, που πιστεύω ότι είναι θεμελιώδη στην Ευρώπη. Ως εκ τούτου, δεν μπορώ να ανεχθώ μια Ευρώπη που αποτυγχάνει να προοδεύσει συμβαδίζοντας με τον κόσμο, μια Ευρώπη που, αντιθέτως, διαπράττει τεράστια σφάλματα κρίσης, παρερμηνεύοντας την αποδυνάμωση της προστασίας ως ευελιξία και ελευθερία. Αυτό είναι πολύ σοβαρότερο σε μια στιγμή κατά την οποία η Ευρώπη βιώνει τη χειρότερη κρίση της και υπάρχει μικρή προοπτική ευημερίας και ανάπτυξης.
Κυρία Létard, εκπρόσωποι του Συμβουλίου και της Επιτροπής, αν δεν κατανοήσουμε ότι εκατομμύρια εργαζόμενοι κινδυνεύουν σήμερα να χάσουν τις θέσεις εργασίας τους και αισθάνονται ότι βρίσκονται σε ασθενή και επισφαλή θέση και φυσικά δεν έχουν οικιοθελή δικαιοπρακτική ικανότητα - εκτός από την επιλογή εξαίρεσης - τότε πρέπει να πω ότι δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα τι πραγματικά συμβαίνει στην κοινωνική και οικογενειακή ζωή των Ευρωπαίων πολιτών.
Για αυτόν το λόγο, θα στηρίξουμε τις προτάσεις του κ. Cercas και ελπίζουμε ότι όλοι οι ΒΕΚ θα κάνουν το ίδιο. Πρέπει να πω ότι η απροθυμία του Συμβουλίου να διαπραγματευθεί σε αυτό το στάδιο μάς αναγκάζει να κερδίσουμε τη συζήτηση και τη διαπραγμάτευση στη διάρκεια της συνεννόησης.
Gabriele Stauner
(DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο χρόνος εφημερίας είναι χρόνος απασχόλησης, όπως ορθά απεφάνθη το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Πράγματι, τα κράτη μέλη έχουν προσαρμοστεί καλά σε αυτό το καθεστώς μέχρι τώρα και ούτε ένα νοσοκομείο ή άλλο ίδρυμα δεν έχει χρεοκοπήσει ακόμα ως αποτέλεσμα.
Επιπλέον, ο χρόνος εφημερίας, που συζητούμε εδώ, απαιτεί οι εργαζόμενοι να είναι παρόντες στην εργασία: οτιδήποτε άλλο είναι καθήκον επιφυλακής, το οποίο είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα. Κατά τη γνώμη μου, ο διαχωρισμός σε ενεργό και ανενεργό χρόνο εφημερίας - που πιθανώς προσδιορίζεται περαιτέρω από έναν κατά προσέγγιση, αλλά εν πάση περιπτώσει αυθαίρετα, εκτιμώμενο μέσο υπολογισμό - είναι παράλογος. Εξάλλου - για να το θέσω με νομικούς όρους - οι εργαζόμενοι είναι στη διάθεση των εργοδοτών, υπόκεινται στις οδηγίες τους και δεν έχουν το ελεύθερο να κατανέμουν τον ίδιο τους το χρόνο.
Αντιτίθεμαι στις ατομικές επιλογές εξαίρεσης κατ' αρχήν. Εξάλλου, όλοι γνωρίζουμε ότι οι εργασιακές σχέσεις χαρακτηρίζονται όχι από την ισότητα κύρους, αλλά από μια αντίθεση μεταξύ των σταθερά οικονομικώς ισχυρότερων εργοδοτών από τη μία πλευρά και των εργαζομένων που εξαρτώνται από τη δυνατότητά τους για εργασία από την άλλη. Πράγματι, το ατομικό εργατικό δίκαιο δημιουργήθηκε ακριβώς για το σκοπό της αντιστάθμισης της έλλειψης ισότητας των μελών αυτής της σχέσης. Αν χρειαστεί, οι εργαζόμενοι που εξαρτώνται από τις εργασίες τους για να επιβιώσουν θα διακινδυνεύσουν την υγεία τους, προκειμένου να υποστηρίξουν τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους. Σε καιρούς οικονομικής δυσπραγίας, όπως εκείνοι που βιώνουμε ακριβώς τώρα - οι οποίοι παρεμπιπτόντως οφείλονται σε σοβαρές εσφαλμένες αποφάσεις από ανίκανους διαχειριστές - υπάρχει ολοένα αυξανόμενη πίεση στους εργαζόμενους. Ωστόσο, τα ανθρώπινα όντα δεν είναι μηχανές, με δυνατότητα να εργάζονται χωρίς διάλειμμα.
Κατά τη γνώμη μου, η θέση του Συμβουλίου επ' αυτού είναι απαράδεκτη. Υποστηρίζω σε μεγάλο βαθμό της έκθεση της επιτροπής μας και τη θέση του συναδέλφου μου κ. Silva Peneda, και ελπίζω σε μια ενδελεχή, ανθρώπινη λύση στη διαδικασία συνεννόησης.
Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου
(EL) Κύριε Πρόεδρε, η μόνη εξυπηρέτηση που μας έδωσαν η κοινή θέση του Συμβουλίου και οι προσπάθειες της Γαλλικής Προεδρίας είναι ότι ξανασυζητούμε αυτό το πρόβλημα. Μας έρχεται στο νου αυτές τις χριστουγεννιάτικες μέρες το χριστουγεννιάτικο παραμύθι του Καρόλου Ντίκενς. Και εκεί ο εργοδότης, σε μια συγκεκριμένη χώρα της Ευρώπης, δεν έδινε άδεια στον σκληρά εργαζόμενο. Σε αυτό λοιπόν το χριστουγεννιάτικο παραμύθι θα θέλαμε να βάλουμε τέλος. Χώρες όπως η Ελλάδα μειοψήφησαν· δεν υποστήριξαν το συμβιβασμό. " Ελλάδα διαχρονικά υποστηρίζει την πάγια θέση των 48 ωρών και δεν θα ήθελε καμιά αλλαγή οργάνωσης του χρόνου εργασίας χωρίς διάλογο και συμφωνία των εργοδοτών και των εργαζομένων. Δεν θα θέλαμε να δούμε τη διαδήλωση ούτε των εργοδοτών ούτε των εργαζομένων αύριο, όπως υποστήριξαν οι συνάδελφοι. Θα θέλαμε να ισχύει ο κοινωνικός διάλογος, συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Μια συνάδελφός μου αναφέρθηκε στο Μεσαίωνα. Στο Μεσαίωνα όμως ήταν σεβαστή η αργία της Κυριακής. Την Κυριακή δεν δούλευαν ούτε οι σκλάβοι, και σήμερα έχουμε βγάλει από την οδηγία το ότι η Κυριακή πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στις ημέρες αργίας που παίρνει ο εργαζόμενος. Γι' αυτό υπάρχουν δύο τροπολογίες και καλώ τους συναδέλφους να τις υποστηρίξουν, για να υπάρχει αυτό το στοιχείο ευρωπαϊκού πολιτισμού στην πρόταση του Κοινοβουλίου, και εύχομαι να υποστηριχθεί από όλους τους συναδέλφους, που βλέπω ότι χρησιμοποιούν τον ανενεργό τους χρόνο και αμείβονται για κανονικό χρόνο. Αύριο να κοπεί από τους συναδέλφους το ποσοστό του χρόνου που δεν είναι εδώ στο Κοινοβούλιο!
Richard Falbr
- (CS) Σχεδόν από την κύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ, η οποία για πολλούς ανθρώπους εκπροσωπούσε τη νίκη των νεοφιλελεύθερων οικονομικών πολιτικών, είμαστε μάρτυρες μιας σταδιακής και σύντονης επίθεσης στο ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο. " εγκατάλειψη του Κεϋνσιανού εταιρικού κοινωνικοοικονομικού μοντέλου, υπό το οποίο ο κοινωνικός διάλογος και η ισχυρή κρατική παρέμβαση θεωρούνται φυσιολογικά, μας έφερε στο σημείο όπου βρισκόμαστε σήμερα. Στην ολική κατάρρευση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και μια προσφυγή στο κράτος που υποτίθετο ότι έχει συρρικνωθεί στον μέγιστο δυνατό βαθμό και η επιρροή του οποίου υποτίθετο ότι μειώθηκε στο ελάχιστο.
Δεν κατανοώ πώς οποιοσδήποτε θα μπορούσε να προωθήσει αυτό που υπέβαλε το Συμβούλιο με τη συμφωνία της Επιτροπής. Υπάρχει ενδεχομένως πρόθεση να αποτελέσει ένα ακόμη βήμα προς τον κοινωνικό καπιταλισμό για τους πλούσιους και τον καπιταλισμό αμερικανικού τύπου για τους φτωχούς; Μια επιστροφή στον 19ο αιώνα δεν θα βοηθήσει κανέναν. Συνεπώς, πρέπει να απορρίψουμε κατηγορηματικά το σχέδιο οδηγίας, εφόσον δεν περιέχει τις τροπολογίες που προτάθηκαν από τον εισηγητή, κ. Alejandro Cercas.
Mihael Brejc
(SL) Αυτή η οδηγία δεν προβλέπει την επέκταση της εργάσιμης εβδομάδας 40 ωρών σε 60 ώρες. Ούτε απαιτεί από τους εργαζόμενους να εργάζονται 60 ή 65 ώρες την εβδομάδα, περιλαμβανομένων υπερωριών. Αυτό που κάνει, τουναντίον, είναι να θεσπίζει πλαίσια και όρους υπό τους οποίους αυτό θα ήταν ενδεχομένως δυνατό. Για αυτόν το λόγο, οι 60 ώρες που συζητούμε δεν μπορούν να εξισωθούν με τις τρέχουσες διατάξεις των εθνικών νόμων, όπου περιορίζουν τον εβδομαδιαίο χρόνο απασχόλησης σε 40 ώρες ή λιγότερες. Τέτοιες εξισώσεις είναι ακατάλληλες, επειδή ρίχνουν στην οδηγία ένα παραπλανητικό φως.
Ωστόσο, αυτή η οδηγία δεν θέτει ένα όριο στον μέγιστο δυνατό χρόνο απασχόλησης. Αυτό που κανείς δεν έχει αναφέρει σήμερα είναι ότι πολλοί άνθρωποι σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, νομικές εταιρείες, εταιρείες επενδύσεων και ούτω καθεξής, εργάζονται κανονικά σε εβδομάδες 60, 70 ή περισσότερων ωρών, χωρίς αυτό να εκπλήσσει κανέναν. Αυτή η οδηγία θέτει ένα ανώτερο όριο του οποίου δεν μπορεί να γίνει υπέρβαση.
Πρέπει επίσης να θέσουμε εαυτούς στη θέση των εργοδοτών, ιδίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, που αναμφίβολα δυσκολεύονται πολύ να επιβιώσουν στην αγορά, αν αντιμετωπίζουν τόσο πολλά τυπικά εμπόδια. Πρέπει να κατανοήσουμε την κατάστασή τους, ιδίως όπου ορισμένες φορές πρέπει να χρησιμοποιήσουν όλες τις δυνάμεις τους για να εκπληρώσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, και όπου φυσικά οι άνθρωποι εργάζονται υπερωρίες. Ωστόσο, αυτό γίνεται με τη συγκατάθεση του εργαζομένου και για πρόσθετη αμοιβή, φυσικά, και όχι απλώς αυτόματα κάθε εβδομάδα.
Εν συντομία, τα συστήματα του χρόνου εφημερίας διαφέρουν επίσης σημαντικά. Όλοι αναφέραμε τους ιατρούς, αλλά λησμονούμε, για παράδειγμα, τα κάμπινγκ, τα οικογενειακά ξενοδοχεία και πολλές δραστηριότητες υπηρεσιών όπου οι άνθρωποι εργάζονται, είναι σε εφημερία και ορισμένες φορές πρέπει να είναι σε επιφυλακή. Συμπερασματικά, νομίζω ότι το Συμβούλιο έχει προτείνει ένα είδος συμβιβασμού και προφανώς θα προχωρήσουμε στη φάση συνεννόησης και ελπίζω ότι θα εξεύρουμε μια λογική λύση για αυτήν τη φάση.
Anja Weisgerber
(DE) Κύριε Πρόεδρε, η αρχή ότι όλος ο χρόνος εφημερίας πρέπει να θεωρείται χρόνος απασχόλησης πρέπει να διατηρηθεί. Συμφωνώ με τον εισηγητή επ' αυτού. Πιστεύω ότι η κοινή θέση πρέπει να τροποποιηθεί ως προς αυτό. " κοινή θέση προβλέπει ακόμα και τη δυνατότητα να θεωρείται το ανενεργό μέρος του χρόνου εφημερίας περίοδος ανάπαυσης. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μαραθώνιους εφημερίας 72 ωρών και πλέον, πράγμα το οποίο δεν πρέπει να επιτραπεί σε κανένα κράτος μέλος. Ως εκ τούτου, χαιρετίζω την υιοθέτηση των τροπολογιών μου ως προς αυτό από την επιτροπή.
Θα σας ζητούσα να λάβετε υπ' όψιν, ωστόσο, ότι η Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης δεν ισχύει μόνο για τους ιατρούς αλλά και για μια ευρεία ποικιλία άλλων επαγγελμάτων και η επιφυλακή σε εφημερία κρατά τους εργαζόμενους απασχολημένους σε πολύ διαφορετικό βαθμό. Για παράδειγμα, καλύπτει επίσης τους πυροσβέστες, που μπορούν να κοιμούνται ή ακόμα και να επιδίδονται σε ψυχαγωγικές δραστηριότητες ενώ βρίσκονται σε εφημερία. Οι πυροσβέστες, συνεπώς, επιχειρηματολογούν υπέρ της επιλογής παρέκκλισης από τη μέγιστη εργάσιμη εβδομάδα.
Επομένως, στηρίζω την επιλογή της αναζήτησης λύσεων επί παραγγελία επί τόπου μέσω συλλογικών - και όχι ατομικών - επιλογών εξαίρεσης. Οι συλλογικές συμβάσεις πρακτικού προσανατολισμού έχουν αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης επ' αυτού από τους συμβαλλόμενους αυτών των συμβάσεων στο παρελθόν. Στηρίζω ρητά μια τέτοια ενίσχυση των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Επιπλέον, η νέα, συλλογική επιλογή εξαίρεσης είναι πολύ πιο ευνοϊκή για τους εργαζόμενους σε σύγκριση με το υπάρχον καθεστώς. Οι επιλογές εξαίρεσης είναι δυνατές μόνο με τη συγκατάθεση του εν λόγω εργαζόμενου και αυτή η συγκατάθεση δεν πρέπει να δίνεται σε συνδυασμό με τη σύμβαση απασχόλησης. Αν καταψηφίσουμε αυτή την επιλογή των συλλογικών συμβάσεων, διατρέχουμε τον κίνδυνο να μην γίνει καμία αναθεώρηση της Οδηγίας για το Χρόνο Απασχόλησης και επίσης θέτουμε σε κίνδυνο τις πιθανότητες επιλογών εξαίρεσης ευνοϊκών για τους εργαζόμενους.
Συνεπώς, θα καταψηφίσω τις τροπολογίες που επιζητούν να διαγράψουν την επιλογή εξαίρεσης, καθώς είμαι υπέρ τέτοιων ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και λύσεων επί παραγγελία επί τόπου.
Mario Mauro
(IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο καρπός της εργασίας μας δεν είναι μόνο η παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, αλλά η επίτευξη ενός στόχου ζωής, η εκπλήρωση εκείνης της επιθυμίας που μας οδηγεί στην επιδίωξη της ευτυχίας. Για αυτόν το λόγο, πρέπει να υιοθετήσουμε μια εμπεριστατωμένη προσέγγιση στις αποφάσεις για την εργασιακή πολιτική και να έχουμε το θάρρος των πεποιθήσεών μας.
Ως εκ τούτου, θεωρώ ορθό ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να ευνοήσει τη διαδικασία συνεννόησης, υποστηρίζοντας από τη μία πλευρά τη θέση του εισηγητή, αλλά κυρίως τις τροπολογίες του κ. Silva Peneda. Υπ' αυτή την έννοια, πρέπει να πω ότι είναι προφανές ότι ο χρόνος εφημεριών στα επαγγέλματα υγειονομικής περίθαλψης πρέπει να αναγνωριστεί πλήρως ως χρόνος απασχόλησης - αυτό πρέπει οπωσδήποτε να διασφαλιστεί.
Stephen Hughes
Κύριε Πρόεδρε, πολλοί άνθρωποι τελούν υπό την πλάνη ότι, αν υιοθετήσουμε τη θέση που προτάθηκε από τον Alejandro Cercas, δεν θα μπορούν να εργάζονται μία πρόσθετη ώρα υπερωριών πέρα από τον μέσο όρο των 48 ωρών κάθε εβδομάδα. Αυτό, φυσικά, δεν αληθεύει.
Αντιτιθέμεθα στην επιλογή εξαίρεσης κατ' αρχήν, επειδή αυτός είναι νόμος που αφορά την υγεία και την ασφάλεια, αλλά έχουμε προτείνει τη διευθέτηση του χρόνου απασχόλησης σε 12 μήνες αντί για την τρέχουσα περίοδο διευθέτησης τεσσάρων μηνών. Αυτό δίνει φαινομενική ευελιξία για τα άτομα και τις επιχειρήσεις στο σχεδιασμό του χρόνου απασχόλησης. Στην πραγματικότητα, δίνει τόσο πολλή ευελιξία, ώστε το ίδιο το Συμβούλιο επιδίωξε να ορίσει ένα σταθερό όριο 60 ή 65 ωρών την εβδομάδα, ανάλογα με την περίοδο διευθέτησης. Δεν το κάναμε αυτό. Ο βαθμός ευελιξίας που περιλαμβάνεται εδώ είναι πολύ καλύτερος από τη χρήση της επιλογής εξαίρεσης. Είναι πολύ καλύτερη επιλογή για τις επιχειρήσεις και για τα άτομα. Ελπίζω ότι το μήνυμα αποστέλλεται πολύ ισχυρά από αυτήν τη συζήτηση.
Ewa Tomaszewska
- (PL) " ιδέα του διαχωρισμού μεταξύ ενεργού και ανενεργού χρόνου απασχόλησης είναι μια επικίνδυνη και ανέντιμη προσέγγιση. Αν ένα μέρος του χρόνου που δαπανάται σε έναν εργασιακό χώρο και αφιερώνεται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στην εκτέλεση καθηκόντων για έναν εργοδότη δεν χρησιμοποιείται για την ανάληψη συγκεκριμένων εργασιών, αυτή η περίοδος δεν μπορεί να θεωρείται περίοδος ανάπαυσης. Εξάλλου, ένας εργαζόμενος δεν μπορεί να δαπανά αυτόν το χρόνο με την οικογένειά του ούτε μπορεί να κανονίσει την ανάπαυσή του όπως επιθυμεί. Αυτός ο χρόνος πρέπει να αμείβεται με το ίδιο ποσό.
Ένα άλλο ζήτημα αφορά τη δυνατότητα επέκτασης του χρόνου εφημερίας χωρίς τις κατάλληλες αποδοχές, υποτιθεμένως με τη συγκατάθεση του εργαζόμενου. Αυτό επηρεάζει ιδιαίτερα τους κλινικούς ιατρούς. Θα με ενδιέφερε να μάθω για κάποιον ασθενή, ιδανικά μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, που θα συμφωνούσε ευχαρίστως να υποβληθεί σε εγχείρηση από έναν ιατρό που είναι ήδη σε εφημερία επί 23 ώρες. Όχι μόνο πρόκειται για παραβίαση των δικαιωμάτων απασχόλησης του ιατρού, αλλά και για παραβίαση των δικαιωμάτων του ασθενούς. Κάποια νοσοκομεία στην Πολωνία έχουν αρνηθεί να απασχολήσουν ιατρούς που αρνούνται να υπογράψουν τη ρήτρα επιλογής εξαίρεσης. Θα υπενθύμιζα στο Σώμα ότι το δικαίωμα σε μια εργάσιμη ημέρα οκτώ ωρών κατακτήθηκε πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) " κοινωνική Ευρώπη πρέπει να εγγυηθεί ότι κάθε Ευρωπαίος πολίτης μπορεί να ζει αξιοπρεπώς με το μισθό του. Μια αξιοπρεπής εργασία πρέπει να εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση.
Ο σεβασμός για τους εργαζόμενους περιλαμβάνει την καθιέρωση μιας περιόδου εργασίας και μιας περιόδου ανάπαυσης, που θα τους επιτρέψει να χαλαρώνουν και να περνούν αρκετό χρόνο με τις οικογένειές τους. Τα παιδιά χρειάζονται καθοδήγηση και επίβλεψη από τους γονείς τους, αλλά αν οι τελευταίοι έχουν λιγότερο ή ακόμα και καθόλου χρόνο για να περάσουν με τις οικογένειές τους, αυτό μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ανατροφή των παιδιών. Κανένας εργοδότης δεν πρέπει να μπορεί να ζητήσει από έναν εργαζόμενο να εργάζεται περισσότερες από 48 ώρες την εβδομάδα.
Αισθάνομαι ότι η οδηγία για το χρόνο απασχόλησης πρέπει να εστιάσει περισσότερη προσοχή στη συγκεκριμένη κατάσταση του χρόνου εφημεριών του ιατρικού προσωπικού. Στηρίζω την έκθεση του κ. Cercas, η οποία προστατεύει τα συμφέροντα των εργαζομένων χωρίς να αγνοεί τα νόμιμα συμφέροντα των εργοδοτών, προσφέροντάς τους την ευκαιρία να προσαρμόσουν τις εργάσιμες ώρες στις ανάγκες τους. Χαιρετίζω επίσης τις τροπολογίες που τονίζουν τη σπουδαιότητα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.
Dragoş Florin David
(RO) Στο τρέχον κλίμα της οικονομικής κρίσης, που έχει άμεσο αντίκτυπο στην οικονομική και κοινωνική ζωή των Ευρωπαίων πολιτών, η οδηγία για το χρόνο απασχόλησης είναι ένα βασικό στοιχείο στις ευρωπαϊκές κοινωνικές πολιτικές.
" έκθεση του κ. Cercas παρουσιάζει μια λογική, συνεπή προσέγγιση στη διαδικασία αξιολόγησης των συμπερασμάτων που αφορούν την εφαρμογή αυτής της οδηγίας σε επίπεδο κράτους μέλους. Αυτή η οδηγία είναι, επί του παρόντος, ένα ευέλικτο μέσο ορισμού ενός επιπέδου προστασίας που δεν επιτρέπει την έγκριση ενεργειών επιζήμιων για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων.
Jan Tadeusz Masiel
- (PL) Κύριε Πρόεδρε, καθώς αυτή η συζήτηση ολοκληρώνεται, θα ήθελα να προσθέσω λίγα λόγια στήριξης για την έκθεση του κ. Cercas και για τη στάση που υιοθετήθηκε από την Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, που έχει παραμείνει αμετάβλητη από το 2005 και επιβεβαιώθηκε στην ψηφοφορία στις 6 Νοεμβρίου.
" Επιτροπή μας είχε επαρκή χρόνο για να εξετάσει τη γνωμοδότησή της και πιστεύω ότι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας μας στην επιτροπή θα αντικατοπτριστεί στη διάρκεια της ψηφοφορίας στην ολομέλεια μεθαύριο. Ψηφίσαμε σεβόμενοι πλήρως το κοινωνικό κεκτημένο της Ευρώπης, το οποίο τα παλιότερα κράτη μέλη μοιράζονται με τα νέα, παρέχοντάς μας ένα υπόδειγμα και υποστήριξη. Ο συμβιβασμός που επετεύχθη τον Ιούνιο στο Συμβούλιο είναι απαράδεκτος.
Οι ψηφοφόροι μου, καθώς και ιατρικοί κύκλοι στην Πολωνία ιδίως, παρακολουθούν τις δραστηριότητες του Κοινοβουλίου με κάποια ανησυχία. Ορθά υποστηρίζουν ότι όλος ο χρόνος απασχόλησης πρέπει να αμείβεται, όχι μόνο ο ενεργός χρόνος εφημερίας. Όντως ισχύει ότι ο συμβιβασμός του Συμβουλίου αναφέρεται σε δυνητική ευελιξία στο επίπεδο των κοινωνικών εταίρων και των συλλογικών συμβάσεων. Εντούτοις, οι Πολωνοί εργαζόμενοι αισθάνονται ότι δεν διαθέτουν την ισχύ ώστε να διαπραγματευθούν με τους εργοδότες τους και χρειάζονται ισχυρή στήριξη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Gabriela Creţu
(RO) Στη διάρκεια των μακρών συζητήσεων επ' αυτής της έκθεσης, εκφράστηκε η ανησυχία ότι, κατά την αυριανή ψηφοφορία, ενδέχεται να μην επιτευχθεί η πλειοψηφία που επετεύχθη κατά την πρώτη ανάγνωση, επειδή εκείνοι που συμμετείχαν εντωμεταξύ θα μετέβαλλαν την ισορροπία δυνάμεων σε αυτό το Σώμα.
Είναι απολύτως αληθές ότι στο Συμβούλιο οι κυβερνήσεις της δεξιάς πτέρυγας έχουν υιοθετήσει την ίδια θέση, ανεξάρτητα από το αν η γεωγραφική τους θέση βρίσκεται ανατολικά ή δυτικά. Ωστόσο, υπάρχει ένα άλλο θέμα που χρήζει διευκρίνισης. Οι εργαζόμενοι από την Ανατολική Ευρώπη υποστηρίζουν με την ίδια πεποίθηση τις τροπολογίες που προτείνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ το Συμβούλιο τις απορρίπτει. Τα συνδικάτα από τη Ρουμανία, που επίσης θα εκπροσωπηθούν αύριο εδώ στο Στρασβούργο, θα γνωρίζουν, για παράδειγμα, ότι τα δικαιώματα που έχουν κατακτήσει δεν κατακτώνται άπαξ διά παντός και χρειάζονται συνεχή υπεράσπιση. Το μήνυμά τους είναι απλό: μια πολύ πιο αποτελεσματική λύση στα υπάρχοντα προβλήματα σε σύγκριση με τις απεριόριστες εργάσιμες ώρες είναι η αναστολή της ανεξέλεγκτης εξάπλωσης των κακοπληρωμένων εργασιών, και για τους εργαζόμενους από την Ανατολική Ευρώπη.
Jacek Protasiewicz
- (PL) Κύριε Πρόεδρε, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι το συμφέρον των εργαζομένων και η ασφάλεια στην εργασία είναι θέματα προσφιλή στις καρδιές κάθε κράτους μέλους που λαμβάνει μέρος σε αυτήν τη συζήτηση.
Όλοι γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι η τρέχουσα Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης χρήζει ορισμένων τροποποιήσεων. Οι ερωτήσεις που προκύπτουν αφορούν τη φύση και το σκοπό αυτών των τροποποιήσεων. Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι εύκολο να απαντηθούν και αποτέλεσαν το θέμα έντονης συζήτησης τόσο εδώ σε αυτό το Σώμα όσο και στο Συμβούλιο επί έτη. Το Συμβούλιο τελικά κατάρτισε ένα συνετό συμβιβασμό. Επί του παρόντος, είναι δύσκολο να αναμένεται από τις κυβερνήσεις των χωρών, οι περισσότερες από τις οποίες όντως εφαρμόζουν την αρχή επιλογής εξαίρεσης, να εγκαταλείψουν αιφνιδίως την αρχή αυτήν, ιδίως στο πλαίσιο της τρέχουσας οικονομικής κρίσης. Συγκεκριμένα, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή εκείνων των μελών που καλούν για μια ισχυρή στάση στο θέμα της επιλογής εξαίρεσης στο εξής σημείο.
Στην Πολωνία, κύριε Πρόεδρε, υπάρχει ένα σοφό γνωμικό, σύμφωνα με το οποίο το καλύτερο είναι ο εχθρός του καλού. Θα ήθελα να τονίσω ότι έχουμε έναν υγιή συμβιβασμό και πρέπει να τον αποδεχθούμε για το συμφέρον των Ευρωπαίων εργαζομένων.
Proinsias De Rossa
Κύριε Πρόεδρε, στηρίζω το πακέτο Cercas. Νομίζω ότι η ουσία σε αυτήν τη συζήτηση είναι ότι τα ανθρώπινα όντα είναι κοινωνικά όντα: δεν είναι μηχανές και δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως τέτοιες στον εργασιακό χώρο. Κάποιος που υποβάλλει αίτηση εργασίας σε έναν εργοδότη δεν έχει καμία ελευθερία να αρνηθεί να υπογράψει μια φόρμα που αναγράφει ότι αποποιείται το δικαίωμα στην κάλυψη της Οδηγίας για το Χρόνο Απασχόλησης, επομένως δεν είναι σωστό να υποστηρίζεται ότι η κατάργηση της επιλογής εξαίρεσης είναι κατά κάποιον τρόπο επίθεση στην ελευθερία: στην πραγματικότητα, είναι επίθεση στην κατάχρηση ενός εργαζόμενου που χρειάζεται να εργαστεί προκειμένου να ζήσει.
Κατά την άποψή μου, η τρέχουσα επιλογή εξαίρεσης που χρησιμοποιείται σε 14 κράτη μέλη είναι μια επίθεση στην ιδέα της οικοδόμησης της Ευρώπης επί τη βάσει κοινών αξιοπρεπών εργασιακών και βιοτικών συνθηκών, και δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συμβεί αυτό.
Valérie Létard
Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. - (FR) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, κ. Cercas, κυρίες και κύριοι, η Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης είναι, φυσικά, πλούσια σε σύμβολα και όντως εγείρει θέματα αρχής, ένα εκ των οποίων είναι η ελευθερία επιλογής των εργαζομένων έναντι της προστασίας της υγείας και της ασφάλειάς τους.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο δυσκολευόμαστε να καταλήξουμε σε συμφωνία. Όπως έχω επισημάνει ήδη, η Γαλλία αντιτίθεται επί μακρόν στην επιλογή εξαίρεσης. Έχουμε, ωστόσο, μεταπειστεί στην κοινή θέση. Γιατί; Επειδή η οδηγία δεν προορίζεται να αποδυναμώσει τα δικαιώματα των πολιτών ή να προκαλέσει κοινωνική οπισθοδρόμηση.
Όσον αφορά το χρόνο εφημερίας, ο στόχος είναι να επιτρέψουμε στα κράτη μέλη να επιληφθούν αυτού με συγκεκριμένο τρόπο, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ανενεργούς περιόδους που περιλαμβάνει. Όλα τα κράτη μέλη είχαν ένα συγκεκριμένο τρόπο αντιμετώπισης αυτού του χρόνου και το Συμβούλιο δεν έχει άλλο στόχο παρά να διατηρήσει την ισχύουσα κατάσταση, τις ισορροπίες που καθίστανται εύθραυστες από τις αποφάσεις του Δικαστηρίου.
Ο δεύτερος λόγος είναι επειδή, όσον αφορά την επιλογή εξαίρεσης, η κοινή θέση βελτιώνει τα δικαιώματα των εν λόγω εργαζομένων όπου έχει μεταφερθεί η επιλογή εξαίρεσης. Δεν υπάρχει προφανώς καμία υποχρέωση χρήσης αυτής της παρέκκλισης. " επιλογή εξαίρεσης υπάρχει χωρίς μηχανισμούς διασφάλισης από το 1993. " θέση του Συμβουλίου εισάγει μηχανισμούς διασφάλισης, όπως επισήμανε η κ Lynne. Ελπίζω ότι θα επικρατήσει ο ρεαλισμός. " κοινή θέση δεν συνεπάγεται ότι κάποιος αποκηρύσσει τις αρχές ή τις πεποιθήσεις του.
Σήμερα, εκ μέρους του Συμβουλίου, η γαλλική Προεδρία σάς λέει ότι η κοινή θέση είναι αναμφίβολα ο καλύτερος συμβιβασμός για την επίτευξη μιας αναθεωρημένης οδηγίας, δεδομένης της ισορροπίας δυνάμεων μεταξύ των κρατών μελών και της επείγουσας ανάγκης εξεύρεσης λύσης όσον αφορά το χρόνο εφημερίας. Αυτό, κυρίες και κύριοι, είναι αυτό που ήθελα να πω για να συμπληρώσω τις εισαγωγικές παρατηρήσεις μου.
Vladimír Špidla
Θα ήθελα να απηχήσω τα λόγια της κ. Létard όσον αφορά το βάθος και την ενδιαφέρουσα φύση της συζήτησης. Αυτή η συζήτηση επιλαμβάνεται θεμάτων υπέρτατης σημασίας και, κατά την άποψή μου, τώρα εναπόκειται στο Κοινοβούλιο να λάβει μια απόφαση. Το πλαίσιο στο οποίο μπορούν να λάβουν χώρα περαιτέρω συζητήσεις θα είναι τότε σαφές. Θα ήθελα μόνο να αναφέρω - εφόσον κάποιες από τις απόψεις που εκφράστηκαν στη συζήτηση δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα της κατάστασης - ότι ενδεχομένως να ήταν χρήσιμο να εξετάσουμε ορισμένα βασικά γεγονότα με σαφή και προσγειωμένο τρόπο.
" Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης είναι αυτήν τη στιγμή σε ισχύ. " οδηγία αναφέρει ότι υπάρχει επιλογή για μεμονωμένα κράτη μέλη να θεσπίσουν την επιλογή εξαίρεσης. " επιλογή εξαίρεσης επί του παρόντος εφαρμόζεται σε 15 κράτη μέλη. Επομένως, δεν πρόκειται για μια νέα κατάσταση αλλά για ένα παγιωμένο γεγονός. Ο λόγος για τη νέα οδηγία είναι η πίεση που προέκυψε από την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση SIMAP και Jaeger, εφόσον η απόφαση επέφερε μια πολύ δύσκολη κατάσταση για ένα πλήθος συστημάτων που παραδοσιακά στηρίζονται σε μεγάλα ποσοστά χρόνου εφημερίας.
Θα ήθελα επίσης να αναφέρω ότι οι συνέπειες του χρόνου εφημερίας και η οργάνωση του χρόνου εφημερίας έχουν αντίκτυπο με διάφορους τρόπους σε διάφορα συστήματα και σε διάφορα κράτη μέλη, ιδίως στα μικρότερα που δεν έχουν μεγάλη πιθανότητα πρόσληψης εργαζομένων από άλλα κράτη και που μπορεί να αντιμετωπίζουν σχετικά σοβαρά προβλήματα. Για αυτό η συζήτηση είναι τόσο πολύπλοκη, καθώς από τη μία πλευρά φαλκιδεύει την προστασία των εργαζομένων μέσω της ρύθμισης των ωραρίων σε έναν ορισμένο βαθμό και από την άλλη πλευρά εφαρμόζεται σε ένα πλήθος πολύ ευαίσθητων συστημάτων, όπως η υγειονομική περίθαλψη ή, για παράδειγμα, οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, όπως η πυροσβεστική υπηρεσία και άλλες.
Κάθε απόφαση έχει τις συνέπειές της και νομίζω ότι επί του παρόντος έχουμε μια μεγάλη ευκαιρία επίτευξης προόδου. Αυτή η πρόοδος θα είναι το αποτέλεσμα μιας συζήτησης σε όλα τα θεσμικά όργανα, το αποτέλεσμα τόσο συνεργασίας όσο και συζήτησης και ένα από τα σημαντικότερα βήματα της πορείας θα είναι η ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο στις 17 Δεκεμβρίου φέτος.
Alejandro Cercas
Πρώτον, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους μου από όλες τις ομάδες, επειδή πιστεύω ότι υπάρχει μια μεγάλη πλειοψηφία σε αυτό το Σώμα που υποστηρίζει ότι τα ανθρώπινα όντα δεν είναι μηχανές και ότι οι άνθρωποι και τα δικαιώματά τους έχουν προτεραιότητα. Κατόπιν τούτου, μπορούμε να συζητήσουμε για άλλα πράγματα, αλλά πρέπει να ξεκινήσουμε με την υγεία, την ασφάλεια και την οικογενειακή ζωή τους.
Δεύτερον, καλωσορίζω το Συμβούλιο και την Επιτροπή στη διαπραγματευτική αρένα. Είναι αργά, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Προσέξτε τις παγίδες. Στην οδηγία που προκύπτει από την κοινή σας θέση, η επιλογή εξαίρεσης δεν ομοιάζει με εκείνη που καταρτίστηκε το 1993, η οποία ήταν προσωρινή, υπό όρους και σε μεγάλο βαθμό μη επαναλαμβανόμενη. Ο Επίτροπος ανέφερε 15 χώρες. Όχι, υπήρξε μία με μια γενική επιλογή εξαίρεσης και αρκετές με δευτερεύουσες επιλογές. Εσείς, ωστόσο, προτείνετε ότι πρέπει να ισχύσει διά παντός και για όλους, χωρίζοντας την Ευρώπη σε χώρες που επιθυμούν παρατεταμένα ωράρια και σε χώρες που δεν το επιθυμούν.
Δεν επιθυμούμε κάτι που ήταν προσωρινό και έκτακτο να μετατραπεί σε κάτι μόνιμο και φυσιολογικό, επειδή δεν είναι φυσιολογικό οι άνθρωποι να εργάζονται κάθε εβδομάδα του έτους και κάθε έτος της ζωής τους χωρίς να βλέπουν τις οικογένειές τους ή χωρίς να μπορούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους ως πολιτών.
Νομίζω ότι κάποια γεγονότα πρέπει να γίνουν αποδεκτά. Το ότι οι εργαζόμενοι και οι ιατροί αντιτίθενται σε αυτή την οδηγία, κ. Bushill-Matthews, είναι γεγονός, δεν είναι γνώμη. Δεν έχω μιλήσει σε 160 εκατομμύρια εργαζόμενους ή 4 εκατομμύρια ιατρούς, αλλά έχω μιλήσει στις οργανώσεις που τους εκπροσωπούν. Μπορεί κάποιος να συμφωνήσει μαζί σας, αλλά σας διαβεβαιώ ότι η συντριπτική πλειονότητα είναι εναντίον σας, επειδή όλες οι οργανώσεις τους ανεξαιρέτως αντιτίθενται σε αυτά που ισχυρίζεστε.
Τέλος, επιτρέψτε μου να επαναλάβω αυτό που είπα στην αρχή. " Τετάρτη θα είναι μια πολύ σημαντική ημέρα για να αρχίσουν οι πολίτες να πιστεύουν ξανά στην Ευρώπη και να αντιληφθούν ότι αυτά τα θεσμικά όργανα δεν συνίστανται σε μια ομάδα άκαρδων πολιτικών που σκέπτονται μόνο την οικονομία ή γραφειοκρατών που ζουν σε έναν διαφορετικό κόσμο. Είμαστε με το μέρος του λαού. Υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά του και στις 17 Δεκεμβρίου η κοινωνική Ευρώπη θα αναδυθεί ενδυναμωμένη. Έπειτα από αυτό, θα διαπραγματευθούμε. Θα διαπραγματευθούμε επί ίσοις όροις.
(Χειροκροτήματα)
Πρόεδρος
" συζήτηση έληξε.
" ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Τετάρτη.
Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)
Iles Braghetto
γραπτώς. - (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αυτή η οδηγία θα είναι ένα αποφασιστικό κείμενο για την οικοδόμηση μιας οικονομικής και κοινωνικής Ευρώπης.
Είναι κοινή πεποίθηση ότι πρέπει και μπορούμε να δημιουργήσουμε καινοτομία στην αγορά εργασίας, που βελτιώνει την παραγωγικότητα και την ισότητα εντός της ευελιξίας που απαιτείται χωρίς εκμετάλλευση των εργαζομένων. " ενθάρρυνση για δίκαιες εργασιακές συνθήκες, στις οποίες, επιπλέον, όλοι έχουν αναφαίρετο δικαίωμα, εγγυάται την ασφάλεια και την αποδοτικότητα της εργασίας που εκτελούν. Για αυτό πιστεύουμε ότι η πρόταση που υιοθετήθηκε από την Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων είναι ισόρροπη.
Συγκεκριμένα, πρέπει να επισημανθεί ότι, για το ιατρικό προσωπικό, απαιτούνται επαρκείς μηχανισμοί διασφάλισης στην οργάνωση της βάρδιας και των περιόδων ανάπαυσης, για να εξασφαλιστούν όχι μόνο δίκαιες συνθήκες, αλλά και για να διασφαλιστεί η ασφάλεια και η ποιότητα περίθαλψης για τους ασθενείς και μείωση του κλινικού κινδύνου.
Ole Christensen  
Χαίρομαι που είμαι μέλος μιας πολιτικής ομάδας, ήτοι της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που δεν συμβιβάζεται όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων.
Το γεγονός ότι μπορεί κάποιος να πιστεύει στον αυξημένο ανταγωνισμό με βάση ακατάλληλες εργασιακές συνθήκες και έναν εσωτερικό ανταγωνισμό μεταξύ των κρατών μελών για τα πιο παρατεταμένα ωράρια αποτελεί πλήρη πλάνη και ανήκει σε άλλη εποχή. Δεν αντιτίθεμαι στη συμφωνία των δύο πλευρών της βιομηχανίας για πιο παρατεταμένα ωράρια με περίοδο αναφοράς μέχρι ένα έτος και μέσο όρο ένα μέγιστο 48 ωρών εβδομαδιαίως, αλλά είμαι αντίθετος στην επιλογή των εργοδοτών να προσλαμβάνουν εργαζόμενους σε ατομική βάση, αποκτώντας έτσι την ευκαιρία να εφαρμόσουν διάφορες εξαιρέσεις.
Διερωτώμαι τι άλλο θα χρειαστεί προκειμένου το "νωμένο Βασίλειο να εισέλθει σε σοβαρές συνομιλίες και να καταργήσει σταδιακά τις επιλογές εξαίρεσης που διαθέτει, στη διαδικασία της βελτίωσης των συνθηκών για εκατομμύρια εργαζόμενους σε αυτήν τη χώρα.
Ελπίζω ότι, την Τετάρτη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα διακηρύξει ότι, στο μέλλον, η Ευρώπη πρέπει "να εργάζεται εξυπνότερα και όχι σκληρότερα", προκειμένου να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του μέλλοντος.
Corina Creţu  
γραπτώς. - (RO) Χαιρετίζω σε αυτή την έκθεση την επιβεβαίωση του κοινωνικού οράματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, με τους σοσιαλιστές εκπροσώπους να επικρίνουν, εύλογα, την παραβίαση - μέσω της δυνατότητας για ρήτρες επιλογής εξαίρεσης στο χρόνο απασχόλησης - της αρχής ότι δεν πρέπει να υπάρχουν παρεκκλίσεις από τη νομοθεσία σχετικά με την υγεία και την ασφάλεια στον εργασιακό χώρο των εργαζομένων.
Παρότι τα ευέλικτα ωράρια εργασίας, ανάλογα με την ειδική φύση της εργασίας και τη δυνατότητα κάθε ατόμου, θα μπορούσαν να παραγάγουν θετικά αποτελέσματα, δεν μπορώ παρά να σκέφτομαι τις πολυάριθμες καταχρήσεις στις οποίες υποβάλλονται οι εργαζόμενοι. Αναφέρομαι στην περίπτωση της Ρουμανίας, όπου οι υπερωρίες δεν υπολογίζονται ούτε πληρώνονται νόμιμα σε πολλές περιπτώσεις. Οποιαδήποτε δραστηριότητα εκτείνεται πέρα από την κανονική εργάσιμη ημέρα δεν είναι το αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ του εργαζόμενου και του εργοδότη, αλλά υπαγορεύεται από τη βούληση και τη διακριτική ευχέρεια του εργοδότη. Ας μην αναφέρουμε καν τον κίνδυνο για την υγεία και τη ζωή εκείνων που έχουν βρεθεί σε έναν φαύλο κύκλο από τον οποίο μπορούν να εξέλθουν μόνο με κίνδυνο να χάσουν την εργασία τους.
Σε πολλές περιστάσεις, αυτό που παρουσιάζεται ως ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας στην εργασία είναι μόνο μια συγκάλυψη για εκμετάλλευση.
Ως εκ τούτου, νομίζω ότι αυτό το όριο 48 ωρών είναι η προτιμώμενη επιλογή. Όσον αφορά το χρόνο εφημερίας, αισθάνομαι ότι είναι άδικο η "ανενεργός περίοδος στη διάρκεια του χρόνου εφημερίας" να μην θεωρείται χρόνος απασχόλησης και, κατά συνεκδοχή, να μην αμείβεται.
Magda Kósáné Kovács  
" Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη αποτελεσματικούς κανονισμούς όσον αφορά την οργάνωση του χρόνου απασχόλησης. Σύμφωνα με αυτούς, ο μέσος χρόνος απασχόλησης είναι 48 ώρες εβδομαδιαίως. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ένας εργαζόμενος μπορεί να εργάζεται οκτώ ώρες επί έξι ημέρες της εβδομάδας κατά μέσο όρο επί τέσσερις μήνες. Αυτό νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι επαρκές, διότι οτιδήποτε παραπάνω είναι μακροπρόθεσμα επιζήμιο για την αποδοτικότητα.
Ο συμβιβασμός του Συμβουλίου, που περιέχει λιγότερο ευνοϊκούς κανόνες από εκείνους που ισχύουν επί του παρόντος, δεν υποστηρίχθηκε από το Βέλγιο, την Κύπρο και την Ισπανία μεταξύ άλλων, περιλαμβανομένης της πατρίδας μου της Ουγγαρίας, και είναι απαράδεκτος για τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές.
Μια κοινωνική Ευρώπη δεν μπορεί να είναι ένα κενό σύνθημα, ούτε καν σε καιρούς οικονομικής δυσπραγίας. Στη διάρκεια της διαδικασίας συνεννόησης, ο κοινοβουλευτικός εισηγητής κ. Cercas απεδείχθη προσηκόντως δεκτικός, καθιστώντας δυνατό, για παράδειγμα, χάριν ευελιξίας, να διευθετηθούν οι 48 ώρες σε 12 μήνες. Δεν μπορούμε, ωστόσο, να αποδεχθούμε έναν κανονισμό που θα επέτρεπε 60-65, και σε ακραίες περιπτώσεις ακόμα και 70-72 ώρες εργασίας εβδομαδιαίως. Ούτε μπορούμε να υιοθετήσουμε τη θέση που θα καθιστούσε δυνατό να δοθεί μια απεριόριστη περίοδος επιλογής εξαίρεσης από τους κανονισμούς. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι ότι η σχέση μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών δεν μπορεί ποτέ να είναι ισότιμη.
Όσον αφορά το χρόνο εφημερίας, θεωρώ υποκριτές εκείνους που νομίζουν ότι οι ανενεργοί περίοδοι στη διάρκεια του χρόνου εφημερίας δεν υπολογίζονται ως χρόνος απασχόλησης. Θα πρότεινα στη διαδήλωση που θα λάβει χώρα μπροστά στο Κοινοβούλιο την Τετάρτη, την ημέρα που ψηφίζουμε, να καθίσουν να συζητήσουν με λίγους εργαζόμενους.
Roselyne Lefrançois  
γραπτώς. - (FR) Επί περισσότερα από τρία έτη, το Συμβούλιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν διένεξη για αυτή την Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης.
" συμφωνία που επετεύχθη από τους 27 υπουργούς απασχόλησης της ΕΕ προβλέπει μια μέγιστη εργάσιμη εβδομάδα 48 ωρών, αλλά με μια επιλογή παρέκκλισης που επιτρέπει την αύξησή της σε 65 ώρες εβδομαδιαίως σε ορισμένες περιπτώσεις.
Μια λύση όπως αυτή είναι απαράδεκτη και, ως σοσιαλίστρια, έχω χρέος να διασφαλίσω ότι οι ανησυχίες εκατομμυρίων εργαζομένων εισακούονται και να αγωνιστώ για να εξασφαλίσω ότι όχι μόνο αυτό το όριο των 48 ωρών δεν επιδέχεται καμία εξαίρεση, αλλά επίσης ότι ο χρόνος εφημερίας λαμβάνεται υπ' όψιν στον υπολογισμό του χρόνου απασχόλησης.
Ως εκ τούτου, θα ψηφίσω υπέρ της έκθεσης Cercas, ελπίζοντας ότι, αν υπάρξει συνεννόηση, θα καταλήξουμε σε ένα κείμενο που επιτυγχάνει μια πραγματική ισορροπία μεταξύ της προστασίας των εργαζομένων και της βέλτιστης οργάνωσης της εργασίας. Ως Ευρωπαίοι σοσιαλιστές, πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τους εργαζομένους, επειδή, τώρα περισσότερο από ποτέ, η Ευρώπη χρειάζεται ένα κοινωνικό μοντέλο που ικανοποιεί τις ανάγκες των πιο ευάλωτων πολιτών και ιδίως εκείνων που επηρεάζονται περισσότερο από τις συνέπειες της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Lasse Lehtinen  
γραπτώς. - (FI) Κύριε Πρόεδρε, σπανίως η νομοθεσία της ΕΕ έχει επηρεάσει τόσο πολλούς ανθρώπους. Εκατομμύρια μισθωτών παίρνουν ένα Χριστουγεννιάτικο δώρο από το Κοινοβούλιο, είτε με τη μορφή μιας βελτίωσης στις εργασιακές συνθήκες τους είτε της πρώτης οδηγίας της Ευρώπης η οποία στην πραγματικότητα επιδεινώνει την ποιότητα της εργασιακής ζωής των πολιτών. " Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων έδωσε το καλό παράδειγμα, βελτιώνοντας την πρόταση της Επιτροπής με καθαρή ψηφοφορία δι' ανατάσεως χειρός. Ο προσδιορισμός του χρόνου απασχόλησης είναι στην πραγματικότητα η κοινωνική του διάσταση. Πάρα πολλοί Ευρωπαίοι μισθωτοί εργάζονται 60 ή 65 ώρες εβδομαδιαίως, ενώ εκατομμύρια παραμένουν άνεργοι.
Οι παρατεταμένες εργάσιμες εβδομάδες όλο και περισσότερο βασίζονται στην προφανή ελευθερία επιλογής. Ο εργαζόμενος είναι ελεύθερος να επιλέξει μεταξύ μιας μακράς εργάσιμης εβδομάδας και της μη απασχόλησής του. Ακόμα και μετά τις βελτιώσεις, η οδηγία θα είχε έναν εύλογο αριθμό παρεκκλίσεων που θα επέτρεπαν ευελιξία.
" Επιτροπή υιοθέτησε την τροπολογία μου, για να συμπεριλάβει στην οδηγία εργαζομένους σε διευθυντικές θέσεις. Ο διευθυντής χρειάζεται επίσης την προστασία του νόμου - και εκείνος μπορεί να κουραστεί.
Το Συμβούλιο και η Επιτροπή δεν έχουν συγκατατεθεί στην αναθεώρηση της θέσης τους στο θέμα του χρόνου εφημερίας. Είναι απλώς κοινή λογική ότι ο χρόνος που δαπανάται στην εργασία - σε επιφυλακή, αφύπνιση ή στη διάρκεια του ύπνου - εξακολουθεί να είναι εργάσιμος χρόνος.
" εντολή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έρχεται απευθείας από τους πολίτες της Ευρώπης. Για αυτόν το λόγο, το καθήκον του είναι επίσης να εξετάσει τι είναι καλύτερο για τους πολίτες του και σε αυτό το θέμα.
David Martin  
γραπτώς. - Θα ψηφίσω τον τερματισμό της επιλογής εξαίρεσης από την εβδομάδα των 48 ωρών. Πιστεύω ακράδαντα ότι τα παρατεταμένα ωράρια καταστρέφουν την υγεία των ατόμων, δημιουργούν κίνδυνο περισσότερων ατυχημάτων στον εργασιακό χώρο και έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην οικογενειακή ζωή. Στο "νωμένο Βασίλειο, γίνεται ευρεία κατάχρηση της ύπαρξης της οικιοθελούς επιλογής εξαίρεσης, με πολλούς εργαζόμενους να εξαναγκάζονται να υπογράφουν μια επιλογή εξαίρεσης από την πρώτη ημέρα της απασχόλησής τους.
Mairead McGuinness  
γραπτώς. - " συζήτηση για την οργάνωση του χρόνου απασχόλησης είναι σύνθετη. Ωστόσο, τα δυσκολότερα θέματα είναι το μέλλον της επιλογής εξαίρεσης και η αντιμετώπιση του χρόνου εφημερίας.
Στις υποθέσεις SIMAP και Jaeger, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ερμήνευσε τον ορισμό του χρόνου απασχόλησης στην αρχική Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης, ώστε να συμπεριλάβει το ανενεργό μέρος του χρόνου εφημερίας, όταν ένας εργαζόμενος δεν εργάζεται αλλά αναπαύεται.
Στη συμφωνία του Συμβουλίου στις 9 και 10 Ιουνίου 2008, το ανενεργό μέρος του χρόνου εφημερίας δεν θεωρείται χρόνος απασχόλησης, εκτός αν εθνικές συμβάσεις δικαίου/πρακτικές/συλλογικές συμβάσεις ή συμφωνίες μεταξύ των κοινωνικών εταίρων προβλέπουν κάτι διαφορετικό.
Υπό τη συμφωνία του Συμβουλίου, η δυνατότητα ένας εργαζόμενος να ασκήσει την επιλογή εξαίρεσης στη μέγιστη μέση εργάσιμη εβδομάδα των 48 ωρών, η οποία προβλέπεται στην αρχική Οδηγία για το Χρόνο Απασχόλησης, υπόκειται σε πιο αυστηρές συνθήκες, προκειμένου να προστατεύσει την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι δεν θα απαιτείται να εργάζονται πλέον των 60 ωρών εβδομαδιαίως, οι οποίες διευθετούνται σε τρεις μήνες, ή 65 ώρες εβδομαδιαίως, οι οποίες διευθετούνται σε τρεις μήνες, όταν το ανενεργό μέρος του χρόνου εφημερίας θεωρείται χρόνος απασχόλησης.
" Ιρλανδία δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ την επιλογή εξαίρεσης, επομένως μια αυστηρότερη εφαρμογή της διαθέσιμης επιλογής εξαίρεσης είναι ευπρόσδεκτη και αναγκαία.
Dushana Zdravkova  
γραπτώς. - (BG) Κυρίες και κύριοι, όπως γνωρίζετε από τις συζητήσεις στη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων, το βασικό σημείο στην οδηγία που συζητείται είναι σχετικά με τη θεώρηση των περιόδων αδράνειας στη διάρκεια του χρόνου εφημερίας ως χρόνου απασχόλησης. Αυτή η τροπολογία θα προσφέρει σε πολλούς εργαζομένους την ευκαιρία να λαμβάνουν αποδοχές για την περίοδο την οποία δεν είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν ως ελεύθερο χρόνο και, κατά κάποιον τρόπο, αυτό ικανοποιεί τις ανάγκες τους. " πρόταση έχει πολλούς υποστηρικτές και πολέμιους. Αμφότερες οι πλευρές έχουν σταθερά παγιωμένες απόψεις και αδυνατούν να εξεύρουν κάποια σύγκλιση των συμφερόντων τους. Για αυτό σας καλώ να εστιάσετε την προσοχή σας στον θετικό αντίκτυπο που θα έχει αυτή η τροπολογία στην ευρωπαϊκή κοινωνία.
Ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης γηράσκει όλο και περισσότερο κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού το 2007 έφθασε μόλις το 0,12 %. Αν δεν επιθυμούμε να στηριζόμαστε αποκλειστικά στη μετανάστευση, πρέπει να ενισχύσουμε τα ποσοστά γεννητικότητας. " συμπερίληψη περιόδων αδράνειας στη διάρκεια του χρόνου εφημερίας κατά τον υπολογισμό της συνολικής διάρκειας του χρόνου απασχόλησης είναι ένα τέτοιο κίνητρο. " τροπολογία θα δημιουργήσει την ευκαιρία για πολλές γυναίκες να αντιμετωπίσουν μεγαλύτερη ευκολία στο συνδυασμό των επιδιώξεών τους για επαγγελματική επιτυχία με την επιθυμία τους να φροντίζουν περισσότερο τα παιδιά τους. Αυτό θα μας επιτρέψει να πραγματοποιήσουμε ένα περαιτέρω σημαντικό βήμα στις προσπάθειές μας να αποτρέψουμε τις αρνητικές τάσεις που επηρεάζουν την ανάπτυξη της κοινωνίας μας.
