3. Venezuela: de zaak Manuel Rosales
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over drie ontwerpresoluties over Venezuela.
Pilar Ayuso
auteur. - (ES) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik heb deze ontwerpresolutie ondertekend en ik heb in deze plenaire vergadering het woord gevraagd, omdat ik getuige ben geweest van de zogenaamde uitzetting van onze collega Luis Herrero, wat in feite een ontvoering was. Verder heb ik met eigen ogen kunnen zien dat zaken als politieke vervolging, machtsmisbruik door het regime van Chávez, intimidatie van de oppositie, bedreiging, minachting van de menselijke waardigheid en misbruik van justitie in Venezuela aan de orde van de dag zijn.
De kwestie Manuel Rosales is de druppel die de emmer deed overlopen en is de aanleiding voor deze ontwerpresolutie. Er zijn echter duizenden gevallen die net zo schrijnend zijn, waarvan sommige wel en andere niet in de ontwerpresolutie worden genoemd, zoals bijvoorbeeld de kwestie Eligio Cedeño, die geboren is in Petare, een arme, gevaarlijke buitenwijk van Caracas, en die bekend is geworden omdat hij op een burgemeester heeft gestemd die niet tot het regime van Chávez behoorde. Eligio kon met hulp van anderen, met name van de Citibank, studeren en uiteindelijk lukte het hem een eigen zaak op te zetten: de Bank van Caracas. Vervolgens leidde hij een normaal leven en hielp hij de allerarmsten. Tegenwoordig zit hij echter illegaal vast in een van de gevangenissen van Caracas, nadat hij twee jaar geleden werd gearresteerd, terwijl hem niets concreets ten laste werd gelegd. Zijn enige misdaad is dat hij deel uitmaakte van de financiële oligarchie.
Een andere kwestie is die van Nixon Moreno, studentenleider van de Andes Universiteit en meerdere malen verkozen tot de universiteitsraad en gekozen als voorzitter van de Federatie van Universitaire Centra. In 2003 won hij de verkiezingen voor de Federatie van de huidige minister van Binnenlandse Zaken en Justitie, en dat is wat hij heeft misdaan. Vandaag de dag wordt hij van poging tot moord en van gewelddadig en onbetamelijk gedrag beschuldigd, ondanks dat hij van deze beschuldigingen is vrijgesproken.
Deze toestanden zijn aan de orde van de dag in Venezuela, waar vervolging van de oppositie met het doel hen uit te sluiten van het politieke leven en dissidenten te onderdrukken, deel zijn gaan uitmaken van de dagelijkse praktijk. Desalniettemin moeten we een boodschap van hoop uitsturen naar de Venezolaanse democratie: ondanks de problemen ben ik ervan overtuigd dat de democratie zal worden hersteld en dat president Chávez zal worden weggestemd.
Marios Matsakis
auteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de zaak Manuel Rosales is opnieuw een voorbeeld van de arrogantie en paranoia die de steeds autoritairdere regering van Venezuela soms tentoonspreidt. De politieke vervolging van de heer Rosales en van vele anderen is betreurenswaardig en dient in de strengst mogelijke bewoordingen veroordeeld te worden. We zullen op de regering van dat land een ernstig beroep doen zich verstandig en democratisch te gaan gedragen en op te houden met de schending van de mensenrechten van de burgers van het land.
Mevrouw de Voorzitter, omdat dit de laatste keer is dat ik tijdens de plenaire zitting een toespraak houd, zou ik u en al onze collega's willen bedanken die getrouw de mensenrechtendebatten op donderdagmiddag hebben bijgewoond en een steentje hebben bijgedragen aan een betere wereld.
Ik wil ook graag van de gelegenheid gebruikmaken om, zoals ik in het verleden zo vaak gedaan heb, mijn collega's te herinneren aan de situatie in mijn eigen land, Cyprus, dat al 35 jaar zucht onder de Turkse militaire bezetting van het noordelijke deel van het land. De inwoners - EU-burgers - van gebieden als Kyrenia, Famagusta, Karpasia en Morfou leven sinds the verwoestende Turkse invasie in 1974 in ballingschap. Wij vestigen onze hoop of de EU voor de vervulling van hun nederige wens naar hun huizen terug te mogen keren en daar in vrede en veiligheid te wonen. Ik hoop dat de EU ze niet zal teleurstellen.
Ewa Tomaszewska
auteur. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, wanneer politieke veranderingen erop wijzen dat de rechten van de oppositie om zich vrijelijk in het openbaar te uiten worden geschonden, moeten we waakzaam zijn. Het is immers een krachtig signaal dat de democratie in gevaar is. De arrestatie van oppositieleden is een nog krachtiger signaal.
Dit is wat momenteel in Venezuela aan de gang is. Manuel Rosales, burgemeester van de stad Maracaibo en tegenstander van president Chávez bij de verkiezingen in 2006, heeft het land moeten ontvluchten. Kort nadat president Chávez het referendum had gewonnen dat hem in staat stelt om zijn ambt onbeperkt te blijven uitoefenen, werd tegen de heer Rosales een aanhoudingsbevel uitgevaardigd. Hij is erin geslaagd naar Peru te vluchten, waar hij voorlopig ondergedoken is.
Deze kwestie moet ter sprake worden gebracht tijdens de volgende vergadering van EuroLat. Venezuela dient zich aan de verdragen te houden die het heeft ondertekend en waarin het zich ertoe verbonden heeft de mensenrechten te eerbiedigen.
Bernd Posselt
namens de PPE-DE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, twintig jaar geleden is tijdens de pan-Europese picknick aan de Oostenrijks-Hongaarse grens het socialisme ineengestort. Ik had de eer mee te mogen werken aan de voorbereiding hiervan en ik zal nooit vergeten hoe korte tijd later de kanselier van de eenheid, Helmut Kohl, en paus Johannes Paulus II, twee voorvechters in deze strijd, door de Brandenburger Tor liepen en zeiden: het socialisme moet niet vervangen worden door roofdierkapitalisme, maar door vrijheid en sociale markteconomie.
Momenteel glijdt Latijns-Amerika op gevaarlijke wijze af naar socialistische dictatuur en onderdrukking. De bron van deze ontwikkeling is helaas Venezuela. President Chávez probeert de vrijheid in heel Latijns-Amerika te verstikken met oliegelden. Daarom is deze zaak van de heer Rosales van grote betekenis. De heer Rosales is niet alleen een groot democraat die onze steun verdient, maar ook een symbool voor de democratie in Latijns-Amerika. Wij willen hem ondersteunen en zullen blijven opkomen voor de vrijheid van de Latijns-Amerikaanse volken.
Pedro Guerreiro
Middels weer zo'n groteske verdraaiing van de werkelijkheid worden we opnieuw geconfronteerd met een schaamteloze poging van het Europees Parlement om zich te bemoeien met Venezuela. Dergelijke manoeuvres zijn afkomstig van de mensen die samenzweren tegen het democratische en soevereine proces van emancipatie en sociale vooruitgang, waar het Venezolaanse volk sinds enkele tientallen jaren mee bezig is en dat ondersteund wordt door 14 verkiezingsprocessen.
Nogmaals, waar de voorstanders van dit initiatief eigenlijk last van hebben is dat het Venezolaanse volk, ondanks alle problemen, bedreigingen, gevaren en bemoeienissen, laat zien dat het de moeite loont te strijden en dat het mogelijk is een rechtvaardiger, democratische en vreedzamer land - en wereld - op te bouwen.
Ze laten dit zien door de hoge participatiegraad van de bevolking, het afnemen van de armoede, sociale ongelijkheid en werkloosheid, de bestrijding van het analfabetisme en het grotere onderwijsaanbod op alle niveaus, de toegankelijkheid van de gezondheidszorg voor miljoenen Venezolanen, het nationale netwerk van markten met voedingsproducten tegen gesubsidieerde prijzen, de de facto nationalisatie van de olie-industrie en van strategische economische sectoren, het gebruik van vruchtbaar land door landarbeiders, de solidariteit met andere volkeren, en zo zijn er nog vele andere voorbeelden te noemen.
We moeten ons afvragen: wat geeft dit Parlement, dat een ontwerpverdrag wil doorzetten dat afgewezen is door de Franse, Nederlandse en Ierse bevolking, dat de onmenselijke terugkeerrichtlijn goedkeurt, dat de mensenrechten van immigranten schendt, veelal afkomstig uit Zuid-Amerika, en dat geen woord van veroordeling over heeft voor de barbaarse agressie van Israël tegen het Palestijnse volk op de Gazastrook, eigenlijk het recht anderen de les te lezen in democratie en mensenrechten?
Voor de zoveelste keer vragen wij: houd eens op met denken dat u de wereld de les kunt lezen.
Erik Meijer
Voorzitter, ik ben een voormalig inwoner van Venezuela en ik ken de vroegere toestand in dat land. Vooral tijdens de dictatuur van Marcos Pérez Jiménez in de jaren '50. Armoede en onrecht waren de kenmerken van het leven op dat moment, en de regering van Hugo Chávez beschouw ik als een zeer belangrijke verbetering die hard nodig was.
Desondanks vind ik dat ook sympathieke regeringen netjes moeten optreden tegenover hun tegenstanders en geen technieken moeten toepassen die de tegenstanders het extra moeilijk maken.
Dat zal ook de reden zijn waarom ik wél voor de gezamenlijke resolutie zal stemmen omdat die kritisch is met betrekking tot de bewaking van de democratie in het algemeen en niet gericht is op het omverwerpen van het, naar mijn mening, positieve regime van Hugo Chávez.
José Ribeiro e Castro
(PT) Voorzitter, commissaris, beste collega's, ik wil graag mijn collega Guerreiro corrigeren, omdat hij slecht geïnformeerd is. Volgens de indicatoren van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties is de armoede in Venezuela in de afgelopen tien jaar geen jota minder geworden.
Alles wat Chávez gebracht heeft zijn demagogie en dictatuur. Helaas met steun van de stembussen, maar gepaard gaande met een enorme intimidatie van de burgers, zoals het geval van Manuel Rosales weer eens bevestigt.
Ik heb Manuel Rosales gekend. Ik heb de eer gehad hem tijdens een bezoek aan Venezuela te ontmoeten. Ik betreur het lot dat hem ten deel gevallen is ten zeerste, want hij wilde een vrij man zijn in zijn land en je kunt in zijn land geen vrij man zijn. Dat is juist het probleem van Venezuela.
Ik heb hem gekend als gouverneurskandidaat van de Staat Zulia. Hij is door zijn volk gekozen tot burgemeester van Maracaibo en hij kan niet in zijn land leven, omdat mensen in Venezuela vervolgd en belasterd worden. Ze worden belasterd, zoals nu helaas gebeurt met Manuel Rosales. Dat is de ergste straf die je een politicus kunt opleggen en wij, als politici in dit Huis, zouden ons dat moeten realiseren.
Je kunt strijden met ideeën, maar je hebt niet het recht iemand te belasteren, om hem te vervolgen en gevangen te zetten. Dat is wat er op dit moment in Venezuela gebeurt.
Beste collega's, het wordt tijd dat we een strategie ontwikkelen voor Latijns-Amerika. Een strategie, een actieve diplomatie voor Latijns-Amerika. Deze moet zeker de kant kiezen van de sociale vooruitgang, in samenhang met de vele miljoenen die we elk jaar weer investeren in ontwikkeling en samenwerking, maar moet ook voor 100 procent de kant van de democratie, voor 100 procent de kant van het pluralisme en voor 100 procent de kant van de fundamentele vrijheden kiezen. Leve een vrij Venezuela!
Zita Pleštinská
- (SK) Armoede is een altijd vruchtbare bodem geweest voor totalitaire leiders die zichzelf als de redders en pleitbezorgers van hun volk neerzetten. In werkelijkheid doen ze dit alleen voor zichzelf. Aan het begin sprak Hugo Chávez niet over socialisme, maar alleen over het recht op een betere wereld. Naarmate de tijd verstreek, kwam het socialisme echter steeds vaker ter sprake. Zijn tegenstanders werden niet meer uitgenodigd om samen te werken en ze werden zijn aartsvijanden en later politieke gevangenen. Vervolgens damde hij de vrijheid van de media in en zij die niet in de pas bleven, werden het zwijgen opgelegd. Eenzijdige informatie, de leider-pleitbezorger, schending van de mensenrechten, gebrek aan vrijheid: de uitkomst van deze optelsom is totalitarisme. De zaak van Manuel Rosales is daar alleen maar een bevestiging van.
Andere leiders spelen hetzelfde spelletje als Hugo Chávez, waaronder Castro's opvolgers, Loekasjenko en vergelijkbare types. Ik zou mijn collega-leden van het Europees Parlement dan ook willen bedanken voor het feit dat zij iedere donderdagmiddag tijdens de plenaire vergadering weer, een duidelijk signaal afgeven aan de hele wereld dat het Europees Parlement schendingen van de mensenrechten waar ook ter wereld nooit en te nimmer zal tolereren.
Mevrouw de Voorzitter, ik wil u hartelijk bedanken voor het voorzitten van onze vergaderingen in het Europees Parlement, voor uw samenwerking en voor uw persoonlijke vriendschap.
Zdzisław Zbigniew Podkański
(PL) Mevrouw de Voorzitter, aangezien de huidige zittingsperiode van het Europees Parlement ten einde loopt, is dit een geschikt ogenblik om de balans op te maken. We kunnen objectief stellen dat dit Parlement veel werk heeft verricht. Uit de geboekte resultaten komt duidelijk naar voren dat wij ons sterk hebben gemaakt voor de bescherming van de mensenrechten. De effecten van onze inspanningen zijn met name in derde landen goed zichtbaar. Zoals vandaag opnieuw blijkt, zijn wij in staat om de situatie in Iran, Madagaskar en Venezuela grondig te analyseren. Wij zijn in staat om goede resoluties aan te nemen en slagen er zelfs in om ze onder de aandacht van het publiek te brengen. Onze resoluties leveren evenwel niet altijd het gewenste resultaat op, aangezien we ons op grote afstand bevinden van de landen en samenlevingen die met deze problemen kampen. Onze communicatie laat het soms afweten en het lukt ons niet altijd om onze ideeën uit te voeren of over te brengen.
Dames en heren, wat me echter veel meer zorgen baart, zijn de democratie en de bescherming van de mensenrechten in de Europese Unie zelf. Dat is een onaangename en pijnlijke kwestie. Miljoenen mensen zijn vandaag illegaal aan het werk in de Unie. Wat is er hier gebeurd met de mensenrechten? Het gaat de vrouwen- en kinderhandel voor de wind. Hoe staat het met de mensenrechten in de Europese Unie? Hoe beschermen wij deze rechten? Waarom zijn onze maatregelen niet doeltreffend?
Voorts zou ik willen wijzen op een spijtig incident dat zich in dit Parlement heeft voorgedaan toen wij hier voor een referendum betoogden. De heer Pöttering heeft toen onmiddellijk de hulp van de veiligheidsdiensten ingeroepen. Dit was een inbreuk op de mensenrechten, alsook op ons recht om te demonstreren en om onze mening te uiten. Desalniettemin is de balans algemeen genomen positief en ben ik van mening dat we tijdens de volgende zittingsperiode absoluut moeten doorgaan met dit soort debatten en maatregelen.
Christopher Beazley
(EN) Mevrouw de Voorzitter, met een beroep op ons Reglement vraag ik het woord om een persoonlijke verklaring af te leggen. Dit is mijn afscheidsrede voor het Europees Parlement, omdat ik een kwart eeuw geleden voor het eerst gekozen werd en mijn vader - Peter Beazley, lid van het Europees Parlement voor Bedfordshire and North Hertfordshire - 30 jaar geleden gekozen werd.
Ik wil al mijn medeleden van dit Huis bedanken, in het bijzonder onze Voorzitter, Hans-Gert Pöttering, met wie ik de eer heb gehad het lidmaatschap van de Britse Conservatieven voor de PPE-Fractie veilig te stellen.
Ik wil de Britten in herinnering roepen die dit Parlement en de Commissie gediend hebben: Lord Plumb - Henry Plumb - als voorzitter van dit Parlement en Roy Jenkins (voorzitter), Arthur Cockfield, Chris Patton, minister-president Ted Heath en Winston Churchill als uit alle partijen voortkomende leden van de Commissie - stuk voor stuk ware Europeanen.
De leider van mijn partij, David Cameron, heeft een ernstige fout gemaakt. Hij vergist zich: hij denkt dat hij het minister-presidentschap van mijn land zal verkrijgen door in het House of Commons anti-Europeaan te worden. Als Brits Conservatief behoud ik mij het recht voor daar bezwaar tegen te maken - dat is mijn laatste woord. Er zijn Britse Tory's, socialisten en liberalen, maar wij zijn Europeanen. We zullen naast onze partners en bondgenoten staan en als mijn partijleider probeert 30 jaar werk van pro-Europese Britse Tory's teniet te doen, dan heeft hij het bij het verkeerde eind!
(Staand applaus.)
Leonard Orban
lid van de Commissie. - (EN) De Commissie volgt de situatie in Venezuela nauwlettend en met ongerustheid. De Commissie kent de zaak Manuel Rosales. Hij heeft politiek asiel gekregen in Peru nadat hij in Venezuela voor corruptie was aangeklaagd. De Commissie heeft kennisgenomen van de verklaring van de voorzitter van de partij van Rosales, inhoudende dat hij voor zijn eigen veiligheid ondergedoken is.
De Commissie is van mening dat Manuel Rosales' verzoek om asiel en de toekenning van dat verzoek door de regering van Peru een bilaterale kwestie is en dat het niet de taak van de Commissie is een uitspraak te doen over de gegrondheid van het verzoek.
Wij zijn ons ervan bewust dat justitiële instanties onlangs rechtszaken tegen oppositieleiders in Venezuela begonnen zijn. We weten dat mensen in sommige sectoren van de Venezolaanse samenleving kritiek hebben geuit op de verbreiding van maatregelen die naar hun mening de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid om politieke rechten uit te oefenen, nadelig beïnvloeden. In dezelfde sectoren is men van mening dat de regering zich intolerant opstelt tegenover kritiek. Wij zijn ons bewust van die feiten en we volgen de politieke situatie in Venezuela aandachtig.
Ik wil beklemtonen dat de Europese Unie groot belang hecht aan de vrijheid een eigen mening te hebben en te uiten; die vrijheid is een menselijk grondrecht en een hoeksteen van de democratie en de rechtsstaat. We hopen dat de democratische instellingen in Venezuela de rechtsstaat zullen eerbiedigen en de democratie in het land in stand zullen houden, en dat ze zich ook zullen houden aan de verplichtingen voortkomend uit de door Venezuela ondertekende en geratificeerde internationale overeenkomsten, zoals het Amerikaanse Verdrag inzake de rechten van de mens en met name het daarin, in artikel 23, bepaalde inzake politieke rechten.
Ik wil het Parlement ervan verzekeren dat de Commissie de ontwikkelingen in Venezuela nauwlettend zal blijven volgen. De betrokkenheid van de Commissie bij de ondersteuning en versterking van de democratie en de bescherming en bevordering van de mensenrechten en fundamentele vrijheden zal weerspiegeld blijven in ons samenwerkingsbeleid en in onze betrekkingen met Venezuela.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt dadelijk plaats.
