Territoriale, sociale en economische cohesie - Goed bestuur en regionaal beleid van de EU (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gezamenlijke behandeling van de volgende verslagen:
Verslag over de totstandbrenging van werkelijke territoriale, sociale en economische cohesie binnen de Europese Unie: een conditio sine qua non voor een mondiaal concurrentievermogen? - Commissie regionale ontwikkeling. Rapporteur: Petru Constantin Luhan; en
Verslag over goed bestuur met betrekking tot het regionaal beleid van de EU: steun- en controleprocedures van de Europese Commissie - Commissie regionale ontwikkeling. Rapporteur: Ramona Nicole Mănescu.
Petru Constantin Luhan
rapporteur. - (RO) Met dit verslag willen wij een antwoord geven op de vraag in de titel, namelijk of de totstandbrenging van werkelijke territoriale, sociale en economische cohesie binnen de Europese Unie een conditio sine qua non is voor een mondiaal concurrentievermogen. Hierbij hebben we ons speciaal gericht op de rol van het cohesiebeleid.
Het is alarmerend dat de verschillen tussen de 271 regio's in de Unie zo groot zijn. In de meest ontwikkelde regio is het bruto binnenlands product per inwoner 334 procent van het gemiddelde in de EU 27, in de armste regio is dit slechts 26 procent; dertien keer kleiner.
Een ander negatief aspect is het economisch groeitempo van de Europese Unie, langzamer dan dat van onze internationale concurrenten. Het is dus nodig om, zoals ook wordt vermeld in de Europa 2020-strategie, de strategische gebieden te ontwikkelen en buiten de Europese Unie te kijken om sterker te worden.
Europa heeft een zware last te dragen omdat niet alleen het hoofd moet worden geboden aan de effecten van de huidige crisis, maar ook aan andere uitdagingen, zoals de aanpassing aan globalisering, demografische veranderingen, klimaatveranderingen en problemen met betrekking tot energiezekerheid.
De rol van het cohesiebeleid in de Europa 2020-strategie is onbetwistbaar. Ik ben van mening dat de prioriteiten van dit beleid moeten worden afgestemd op de doelstellingen van de toekomstige strategie, zonder overigens de status van onafhankelijk beleid te verliezen. De doelstellingen van de strategie kunnen eenvoudiger worden gerealiseerd door middel van groeiende synergieën tussen programma's voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie aan de ene kant en cohesieprogramma's aan de andere kant. Wij moeten ondersteuning geven aan grote projecten met belangrijke gevolgen op Europees niveau, die economische groei zullen genereren, arbeidsplaatsen zullen creëren en de duurzame ontwikkeling van de regio's zullen waarborgen.
Daarnaast moet groot belang worden gehecht aan alle vormen van investeringen in infrastructuur - vervoer, ICT, sociale infrastructuur, onderwijs, onderzoek en ontwikkeling en milieu - waarmee een adequaat toegangsniveau kan worden gerealiseerd voor alle Europese burgers en die hun gelijke kansen zal bieden op het ontwikkelingspotentieel.
De richtsnoeren op lokaal en regionaal niveau zullen worden bepaald door de specifieke kenmerken van het gebied. Hierdoor kan onmiddellijke toegevoegde waarde worden gecreëerd. Toepassing van het principe van decentralisatie moet worden aangemoedigd tot op het niveau van lokale autoriteiten, met het oog op verbetering van de absorptiegraad van Europese fondsen.
Bij het bevorderen van het concurrentievermogen en het creëren van arbeidsplaatsen moet de belangrijke rol van kleine en middelgrote ondernemingen niet worden onderschat. Deze moeten een betere toegang krijgen tot EU-middelen, tot financieringsinstrumenten en andere bronnen van kredietverlening. Het maximaliseren van het effect van het cohesiebeleid is noodzakelijk met het oog op de groei van het economische concurrentievermogen. Ik zou hier de nadruk willen leggen op de noodzaak om door te gaan met het vereenvoudigen van de procedures en flexibilisering hiervan, het behoud van het bruto binnenlands product als voornaamste criterium voor het vaststellen of een regio in aanmerking komt voor het cohesiebeleid en de noodzaak van een concreet voorstel van de Commissie voor het toepassen van publiek-private partnerschappen.
Om het concurrentievermogen van de Europese Unie op wereldschaal sterk te verhogen, moet naar mijn mening een deel van de via het cohesiebeleid toegewezen middelen worden gebruikt voor het bereiken en behouden van wereldleiderschap in bedrijfstakken waar Europa al een concurrentievoordeel heeft en in bedrijfstakken waar het potentieel bestaat om wereldleider te worden.
Zodoende, waarde collega's, is de verwezenlijking van economische, sociale en territoriale cohesie naast investeringen op strategische gebieden een absolute voorwaarde voor ons wereldwijde concurrentievermogen.
Ramona Nicole Mănescu
rapporteur. - (RO) De huidige wereldwijde crisis heeft nogmaals laten zien hoe belangrijk een goed bestuur is op alle niveaus en hoe nodig het is om lokale en regionale autoriteiten als gelijke partners te betrekken bij het opstellen en uitvoeren van gemeenschapsbeleid en -strategieën, te meer omdat zij 70 procent van de communautaire wetgeving handhaven.
Het cohesiebeleid speelt een hoofdrol in de bestuursuitvoering op verschillende niveaus. Gezien de aanzienlijke invloed hiervan op de verwezenlijking van Europese territoriale cohesie, zou het principe van bestuur op verschillende niveaus verplicht moeten worden voor alle lidstaten. Een actieve betrokkenheid van de lokale en regionale autoriteiten in het besluitvormingsproces vanaf de aan wetgeving voorafgaande fase, naast een duidelijke analyse van de doeltreffendheid van de mechanismen van gedeeld beheer, met de verschillende verantwoordelijkheden van Commissie en lidstaten, is in feite de garantie voor betere resultaten op het gebied van de absorptie van Europese middelen in de volgende programmeringsperiode.
De praktijk laat zien dat een integrale aanpak van het regionaal beleid veel doeltreffender is qua resultaten. Juist daarom zou deze aanpak verplicht moeten worden. Wij hebben een gemeenschappelijke definitie nodig van het partnerschapsbeginsel en hier heb ik de Commissie gevraagd om een definitie te presenteren als voorwaarde voor het realiseren van echte partnerschappen met lokale en regionale autoriteiten.
Het gebruiken van de methode van lokale ontwikkeling op basis van lokale partnerschappen is daarom de oplossing die de lidstaten ter beschikking staat voor het bestendigen van de rol van de lokale en regionale autoriteiten in het beheren en uitvoeren van Europese programma's, met name programma's in verband met urbane, rurale en en grensoverschrijdende ontwikkeling. Het vereenvoudigen van de normen op Europees en nationaal niveau, niet slechts als gevolg van de economische crisis maar als algemeen principe van het toekomstige cohesiebeleid, is een voorwaarde voor een beter bestuur bij het toepassen van het cohesiebeleid, aangezien we slechts op die wijze mogelijke begunstigden kunnen aanmoedigen.
Bovendien ben ik van mening dat we voor de volgende programmeringsperiode een gemeenschappelijke verzameling regels nodig hebben voor het gebruik van de Europese fondsen, die van toepassing is op alle lidstaten. Op die manier is het voor de lidstaten niet meer mogelijk om aanvullende voorwaarden te introduceren die in werkelijkheid de toegang tot financiering beperken.
Als wij op lange termijn een duidelijker beleid willen dat resultaatgericht is en eenvoudiger is uit te voeren, moet de Commissie zorgen voor zowel een grotere steunverleningscapaciteit voor lokale en regionale autoriteiten als meer uitgebreide bewakingssystemen voor activiteiten op nationaal niveau. Het trainen en begeleiden van lokale en regionale autoriteiten bij het uitvoeren van de programma's zal naar mijn mening leiden tot het verlagen van het foutenpercentage, met name met betrekking tot niet-subsidiabele uitgaven en openbare aanbestedingen. Ter voorkoming van dubbele controles en een teveel aan controle, waarmee de begunstigden op dit moment te maken hebben, heb ik de Commissie gevraagd om een enkele controlehandleiding op te stellen. Hierdoor kan op alle niveaus een enkele controlemethode worden uitgevoerd. Niet in de laatste plaats moeten we maatregelen nemen ter aanmoediging van de deelname van bedrijven aan Europese projecten. Een eerste stap in deze richting is het vereenvoudigen van de voorschriften voor de werking van de instrumenten van nieuwe financieringstechnieken, die gericht zijn op kleine en middelgrote ondernemingen.
Tot slot wil ik vermelden dat ik tijdens de consultaties een goede samenwerking heb gehad met de Commissie. De openheid en de steun die de vertegenwoordigers van de Commissie hebben laten zien in het daadwerkelijk ondersteunen van de in dit verslag voorgestelde maatregelen is een extra garantie dat deze maatregelen uiteindelijk door de Commissie zullen worden overgenomen.
Johannes Hahn
lid van de Commissie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte leden van het Europees Parlement, ik zou met name mevrouw Mănescu en mijnheer Luhan willen bedanken voor hun verslagen. Ze behandelen het regionaal beleid heel constructief en heel positief, en absoluut op het juiste moment, gezien het debat dat op dit moment plaatsvindt over het toekomstige regionale beleid, en ik denk daarbij met name aan het cohesieforum, dat op 31 januari en 1 februari wordt gehouden.
We moeten altijd heel goed zien dat het regionaal beleid een beleid is om te investeren in de regio's, in de mensen, in de Europese burgers. Voor deze programmeringsperiode is er al met al reeds 85 miljard euro voorzien voor het innovatiebeleid en voor het regionaal beleid. Daarmee willen we met name het midden- en kleinbedrijf helpen om de kwaliteit van hun werknemers, hun productiemethodes en hun dienstverlening te verbeteren. We moeten onze strategie in de toekomst echter blijven verbeteren, zodat we niet alleen een goede controle en een goed financieel beheer garanderen, want dat blijft nodig, maar we ook veel sterker uitgaan van de gewenste resultaten. Dat zeggen de rapporteurs terecht. Ik zeg altijd: we moeten een paar prioriteiten vastleggen, die staan in de strategie EU 2020, en we moeten het beleid in de verschillende Europese regio's flexibel implementeren, dat is niet tegenstrijdig. Dat staat ook heel duidelijk in de conclusies van het cohesieverslag.
De territoriale samenhang is enorm belangrijk. Dit heeft voor mij een hoge prioriteit, en biedt ons een mogelijkheid om de leefomstandigheden in de regio's nog beter te maken, wat trouwens onze taak is, en te garanderen dat de burgers, waar ze ook geboren zijn, in alle regio's toekomstmogelijkheden hebben. Ook dat is een bijdrage aan het versterken van de samenhang binnen Europa.
In dit verband moeten we weer meer aandacht besteden aan de rol van de stad, aangezien ongeveer zeventig procent van de Europeanen in stedelijke gebieden wonen. We mogen de relatie tussen de stad en het platteland echter niet uit het oog verliezen, daar moeten we op letten tijdens de volgende programmeringsperiode. We moeten vaststellen wat de raakvlakken zijn met andere fondsen, en die optimaal gebruiken. We moeten verhinderen dat we dubbel werk verrichten.
In dit Parlement hebben we, zoals u weet, al wat langer geleden een volgens mij zeer diepgaande en hoogstaande discussie gevoerd. Het is belangrijk dat we aandacht besteden aan gebieden met speciale geografische kenmerken, en natuurlijk ook aan de vergrijzing in Europa, dat is een onderwerp dat we nog heel vaak tegen zullen komen. Aan de ene kant loopt het platteland bijna leeg, en aan de andere kant worden de steden al aantrekkelijker. Dat betekent dat in de steden al meer mensen op een klein oppervlak wonen, terwijl andere gebieden ontvolkt raken. Dat kunnen we tot op zekere hoogte sturen door te investeren in nieuwe en oude infrastructuur. Dat is een heel belangrijk element van ons groeibeleid.
Met name in het verslag van mevrouw Mănescu staat hoe belangrijk het partnerschap is, de samenwerking. Het is inderdaad belangrijk om een multi-level governance, een meerlagig bestuur, te ontwikkelen. Ik wil echter hier in het Parlement zeggen dat ook de regio's het plaatselijke niveau bij de besluitvorming moeten betrekken. Wanneer ik in de regio's ben, en daar gesprekken voer, heb ik wel eens het gevoel dat de plaatselijke vertegenwoordigers eronder lijden dat ze bij de regionale vertegenwoordigers niet aan bod komen, en dat de regionale vertegenwoordigers het gevoel hebben dat ze bij de nationale vertegenwoordigers niet aan bod komen. We moeten instrumenten ontwikkelen omdat recht te zetten.
We moeten het constitutionele kader van iedere lidstaat natuurlijk respecteren, maar ik deel uw standpunten, ik sta achter uw eis om in de mate van het mogelijke alle niveaus, en ook alle belanghebbenden, inclusief de ngo's, te betrekken bij het uitwerken van onze programma's voor partnerschap en medefinanciering.
Aan het einde van het debat zal ik vragen beantwoorden, en dan zal ik misschien ingaan op de kwestie van de financiële controle, want ik ben al over mijn spreektijd heengegaan. Ik zou ook de Voorzitter willen begroeten die de vergadering nu leidt!
Iosif Matula
namens de PPE-fractie. - (RO) Het cohesiebeleid is een van de meest belangrijke en succesvolle beleidsterreinen van de Unie. Dankzij het Verdrag van Lissabon kunnen decentrale autoriteiten sterker worden betrokken bij het besluitvormingsproces. Het is een belangrijke stap richting bestuur op verschillende niveaus. Dit moet een centrale rol spelen in de volgende programmaperiode, maar ook in alle fasen van planning en uitvoering van de Europa 2020-strategie.
Het verslag-Mănescu, unaniem aangenomen in de Commissie regionale ontwikkeling, wil het accent leggen op de competenties en de rol van de regionale en lokale autoriteiten bij de uitvoering van het cohesiebeleid. Het verslag onderstreept dat de aanpak op verschillende niveaus horizontaal moet worden toegepast bij al het beleid van de Unie. Het bestuur op verschillende niveaus is een voorwaarde voor het realiseren van territoriale cohesie en het verhogen van het potentieel daarvan, en moet worden gebaseerd op een benadering van onderaf, rekening houdend met de verscheidenheid van bestuursrechtelijke systemen die in de lidstaten bestaan.
De geïntegreerde aanpak moet verder worden geaccentueerd in de huidige programmaperiode maar ook in de toekomst, net als het opvoeren van de bestuurlijke capaciteit en het gebruik van de financieringsinstrumenten. De rol van de lokale en regionale autoriteiten moet groeien door het inzetten van een methode voor plaatselijke ontwikkeling die gebaseerd is op plaatselijke samenwerkingsverbanden, met name voor projecten in verband met stedelijke, plattelands- en grensoverschrijdende problemen. Deze samenwerkingsverbanden moeten bijdragen aan een evenwichtige ontwikkeling en overstijgen het nationale niveau, waardoor ze bijdragen aan een grotere territoriale cohesie van de Unie. Bovendien zullen zij toegevoegde waarde leveren voor het gemeenschappelijk ontwikkelingspotentieel maar ook aan bijzondere lokale kenmerken.
Bestuur op verschillende niveaus door middel van heldere en transparante procedures zal impliciet leiden tot de decentralisering die in een aantal lidstaten nog nodig is. De groei van de rol van de regionale en lokale autoriteiten maakt hen verantwoordelijk voor de doeltreffendheid van projecten, hetgeen zal leiden tot een meer resultaatgerichte aanpak.
Mijn gelukwensen voor mevrouw Mănescu en de heer Luhan voor de uitstekende verslagen, die een belangrijke toegevoegde waarde hebben voor het toekomstige cohesiebeleid.
Evgeni Kirilov
namens de S&D-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag mijn collega's de heer Luhan en mevrouw Mănescu loven voor hun uitstekende werk. We zijn het er allemaal over eens dat het cohesiebeleid een belangrijke rol speelt voor het concurrentievermogen van de Europese regio's. Wat betreft de voortzetting van het beleid en zijn resultaten, willen we dat er voldoende middelen beschikbaar worden gesteld voor het cohesiebeleid, of in elk geval niet minder geld dan we momenteel hebben.
We willen evenmin een extra last voor de begunstigden. De toekomstige opzet van het cohesiebeleid hangt af van het besluit dat we samen zullen nemen. De Commissie speelt echter een belangrijke rol met het voorstel dat zij doet, en hier vertrouwen wij op u, commissaris Hahn, want sommige van deze voorstellen - zoals de voorgestelde voorwaarden waaronder de lidstaten financiële bijstand van de Europese Unie kunnen ontvangen - moeten naar mijn mening nader worden uitgewerkt.
Het cohesiebeleid voor alle regio's moet worden gesteund, en we mogen niet toestaan dat er een situatie ontstaat waarin zij schade lijden door de ondoelmatigheid van enkele nationale regeringen. Ook op dit punt ben ik het met u eens, commissaris, dat het heel belangrijk is deze niveaus te ontwikkelen. Het is daarom cruciaal complexiteit niet te vervangen door voorwaardelijkheid, en de uiteindelijke begunstigden het leven niet opnieuw moeilijk te maken. Laten we, om te waarborgen dat het cohesiebeleid tot positieve resultaten leidt, de regio's de gelegenheid geven om actief deel te nemen; laten we hun de kans geven om affiniteit met het proces te voelen, hun passende middelen geven en ervoor zorgen dat zij deze middelen zo doelmatig mogelijk gebruiken.
Riikka Manner
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, allereerst wil ik de rapporteurs bedanken voor hun uitstekende werk. Deze twee verslagen vormen een zeer stevige basis voor de toekomst van het cohesiebeleid.
Een goed functionerend cohesiebeleid dat heel Europa omvat is beslist een absolute voorwaarde voor ons mondiale concurrentievermogen. Zoals de commissaris zei, is regionaal beleid niets minder dan investeringsbeleid. Daar moeten wij ook in de toekomst naar streven. Met behulp van het cohesiebeleid kunnen wij ook zeer goed tegemoet komen aan de doelen van de Europa 2020-strategie. Als wij onderzoek, ontwikkeling en innovatie willen verbeteren, dan moeten wij ook het cohesiebeleid als vast onderdeel van deze doelen beschouwen en deze doelen in een breder perspectief plaatsen.
Cohesiebeleid is beslist niet alleen een zaak van solidariteit. Natuurlijk is het dat deels ook, maar nu al hebben wij dankzij het cohesiebeleid zeer veel in onderzoek, ontwikkeling en innovatie geïnvesteerd. Het is daarom heel goed dat wij ook in de komende financieringsperiode een minstens net zo'n hoog bedrag voor het cohesiebeleid reserveren als tot nu toe. In het vijfde verslag over de economische, sociale en territoriale samenhang wordt uitstekend rekening gehouden met deze factoren, en het is ook heel belangrijk dat wij steeds meer in doeltreffendheid investeren.
In het verslag-Mǎnescu wordt ook aandacht besteed aan een zeer belangrijke kernvraag van het cohesiebeleid, namelijk hoe een goed beleid kan worden gecreëerd waarin met elk niveau rekening wordt gehouden. Wij hebben ook enkele slechte resultaten geboekt, onder andere met betrekking tot de implementatiecijfers. Wij moeten als actoren in het regionaal beleid serieus rekening houden met de problemen in het cohesiebeleid en daar bovendien oplossingen voor zien te vinden. Naar mijn mening worden ook deze vraagstukken zeer goed behandeld in het verslag-Mǎnescu.
Jean-Paul Besset
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag willen ingaan op het verslag van de heer Luhan.
Het regionale cohesiebeleid moet een essentiële rol spelen in Europa met het oog op een evenwichtige, sociaal harmonieuze en ecologisch doeltreffende economische ontwikkeling, die uiteindelijk wereldwijd concurrerend is.
Ik wil de heer Luhan bedanken dat hij sommige van onze amendementen heeft overgenomen die ten doel hebben een duurzame, koolstofarme economie te creëren die de biodiversiteit ontziet. Desalniettemin kunnen wij niet voor zijn resolutie stemmen, omdat hierin een visie wordt ontvouwd ten aanzien van het cohesiebeleid als instrument ter bevordering van het mondiaal concurrentievermogen, die in onze ogen nog steeds te eng, te beperkt en ontoereikend is.
Wij moeten twee knelpunten ter sprake brengen. Het eerste knelpunt is dat de rapporteur bijna uitsluitend vertrouwt op kwantitatieve maatregelen in termen van infrastructuur als motor van de groei, waarbij "méér" zijn belangrijkste criterium is. Wij vinden dat dit niet past bij de huidige situatie. Hij maakt bijvoorbeeld gewag van 246 operationele onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma's en is er trots op, maar vraagt zich niet af wat ze inhouden. Onderzoek is een goede zaak, maar wij moeten tevens weten wat wij onderzoeken.
Het tweede knelpunt is dat de rapporteur niet genoeg duidelijke projecten voorstelt. Wij zijn voorstander van een sterke keuze om het hoofd te bieden aan de uitdagingen die in zijn verslag worden genoemd, de keuze voor een groene economie, voor een green new deal, de enige keuze die Europa en zijn regio's vooruitgang kan doen boeken.
Charalambos Angourakis
namens de GUE/NGL-Fractie. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, deze verslagen hebben dezelfde antivolkse strekking als de strategische plannen van de monopolistische consortia van de Europese Unie en de burgerlijke regeringen die hen dienen. Er heeft nooit cohesie bestaan in de Europese Unie, en er kan ook nooit cohesie bestaan, behalve dan dat men met cohesiebeleid het volk heeft gemanipuleerd. Het beleid van de Europese Unie heeft twee fundamentele kenmerken: de grote ongelijkheid die inherent is aan de kapitalistische ontwikkelingsweg en het feit dat de communautaire middelen niet worden gebruikt voor de bevrediging van de behoeften van het volk, maar voor projecten en structuren die de winstgevendheid van het kapitaal en het flitsgeld van de monopolistische consortia vergroten door middel van publiek-private samenwerking.
Momenteel, terwijl de kapitalistische crisis aanhoudt, wordt ook dit valselijk zo genoemde beginsel van communautaire solidariteit opgegeven en vervangen door het concurrentievermogen van het kapitaal. De verslagen en plannen van de politieke vertegenwoordigers van het kapitaal inzake het cohesiebeleid van de toekomst voorzien in de tegenwoordige behoeften van concerns, ze verhogen het tempo van de kapitalistische hervormingen door middel van de antivolkse Europa 2020-strategie, de felle aanval op de arbeids-, verzekerings- en sociale rechten van de werkende klasse. De Europese Unie en de kapitalistische ontwikkelingswijze zijn niet in staat om dringende behoeften te bevredigen, zoals bescherming tegen aardbevingen, onderwijs, gezondheidszorg en welzijn. Daarom is het uittreden uit de Europese Unie vandaag noodzakelijker dan ooit, evenals de strijd voor een socialistische centrale planeconomie.
Trevor Colman
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik spreek hier vanavond, omdat mijn collega de heer Bufton, die anders tot u zou hebben gesproken, ziek is. Namens hem zeg ik u het volgende. Zoals we weten, maken de regionale fondsen, tezamen met het gemeenschappelijk landbouwbeleid, het grootste deel uit van de Europese begroting. Decennialang is de Britse bevolking gedwongen om te betalen voor verschillende projecten in de EU, waarvan de meeste de Britse belastingbetaler geen enkele profijt opleveren.
Onlangs heeft het Bureau of Investigative Journalism in het Verenigd Koninkrijk onthuld dat de Europese regionale fondsen worden gebruikt om wapenleveranciers in Oost-Europa te ondersteunen, waarbij enkele projecten bedragen van miljoenen euro's ontvangen, ook al gaat het om een paar van de rijkste bedrijven. Hebben zij echt Europese subsidies nodig? Gezien de fraude en verkwisting die endemisch is in dit begrotingsonderdeel, en gezien de wijze waarop het geld niet eens wordt gebruikt voor de doeleinden waarvoor de voorstanders van het begrotingsonderdeel denken dat het wordt gebruikt, verzoek ik de coalitie in het Verenigd Koninkrijk om de financiering in te trekken, omdat we dit geld in eigen land nodig hebben - nog een reden om uit de EU te stappen.
Csanád Szegedi
(HU) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, Hongarije bevindt zich ongetwijfeld in een bijzondere positie als het gaat om de vorming en ondersteuning van regio's die uit grensoverschrijdende economische eenheden bestaan. Het is een historisch feit dat deze regio's ooit binnen het Karpatisch Bekken een eenheid waren. De leden van Jobbik zijn daarom voorstander van samenwerking tussen de regio's en achten die in de huidige situatie ook noodzakelijk; het zou de tijdelijke barrières die tussen Hongaren zijn opgeworpen verder kunnen verkleinen.
De enige financiering die wij ons kunnen voorstellen - in plaats van de uitbetaling en het beheer van middelen rechtstreeks via Brussel - neemt de vorm aan van projecten die op basis van samenwerking en partnerschap tussen de betrokken landen worden opgestart en goedgekeurd. Het kan doeltreffender zijn op lokaal en regionaal niveau problemen vast te stellen en aan te pakken, waarbij rekening wordt gehouden met de grensoverschrijdende aard van de economisch verbonden regio's die bij wijze van voorbeeld zijn aangevoerd. Dit moet worden ondersteund, zelfs al zouden er alleen maar economische overwegingen aan ten grondslag liggen. Vereenvoudiging van de regelgeving, het betrekken van kmo's bij Europese projecten, en hulp aan economisch minder ontwikkelde regio's zodat ze hun achterstand kunnen inhalen, zouden eveneens ondersteuning verdienen, ware het niet dat die een uitbreiding van bevoegdheden en de toezichthoudende rol van Brussel en de Commissie met zich mee zouden brengen, wat ten koste zou gaan van de nationale zeggenschap. Als er voorrang wordt gegeven aan de regio's, en als de regio's rechtstreekse economische steun krijgen, zou dat voor de Hongaren van het Karpathisch bekken zelfs het begin van een nieuw tijdperk kunnen inluiden.
Jan Olbrycht
(PL) Mijnheer de Voorzitter, er zijn maar weinig Europese beleidsstrategieën die zoveel emotie en strijd oproepen als het cohesiebeleid, beleid dat door sommigen wordt gezien als socialistisch beleid van het zuiverste water, door anderen als kapitalistisch beleid. Voor sommigen is het rechtvaardig beleid, anderen vinden het juist onrechtvaardig. Sommigen vinden dat het verschillen nivelleert, anderen dat het concurrentievermogen erdoor versterkt wordt.
In feite is er in dit beleid echter geen sprake van tegenstrijdigheden, wat in principe de cohesie tussen de regio's in de Europese Unie bevordert, niet alleen uit oogpunt van sociale rechtvaardigheid, maar ook met betrekking tot gelijke kansen op het gebied van het concurrentievermogen. Het is met andere woorden cohesie voor concurrentievermogen. Beide verslagen gaan hierover en wijzen op bepaalde elementen die niet alleen voor de huidige situatie van belang zijn, maar ook voor het debat over de toekomst van het cohesiebeleid. Ik wil erop wijzen dat beide verslagen bijzonder veel aandacht besteden aan het partnerschapsbeginsel.
Ik verzoek de heer Hahn om serieus in overweging te nemen om in de voorgestelde ontwikkelingsovereenkomst een eis op te nemen voor de lidstaten. Die eis zou moeten inhouden dat een lidstaat vóór het ondertekenen van de overeenkomst met lokale en regionale partners alle richtingen, prioriteiten en beginselen moet overeenkomen. De eis moet een verplichtend karakter hebben, zodat de Commissie de verantwoordelijkheid van de lidstaat voor zijn deel van de uitvoering van het cohesiebeleid ondubbelzinnig kan vaststellen.
Georgios Stavrakakis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik wil om te beginnen de rapporteur, mevrouw Mănescu, feliciteren met de uitstekende samenwerking en met het feit dat zij altijd bereid was om in debat te gaan en de voorstellen van collega's over de inhoud van het verslag in overweging te nemen. Wat betreft de inhoud van dit verslag waar het debat over gaat, staat het buiten kijf dat goed bestuur de voorwaarde vormt voor het slagen van elk beleid, en al helemaal voor het cohesiebeleid dat steunt op gemeenschappelijk bestuur, waarvoor de meeste verantwoordelijkheid is overgedragen aan nationale en regionale autoriteiten. Op de uitdagingen die dit complexe bestuurssysteem met zich meebrengt is er maar één antwoord: multi-level governance.
Wat ik zou willen benadrukken is dat als we de toekomstige richting van het cohesiebeleid in ogenschouw nemen, zoals zich die tenminste tot op zekere hoogte in het vijfde verslag over de cohesie aftekent, multi-level governance zowel in de horizontale als verticale dimensie van cruciale betekenis zal zijn voor de levensvatbaarheid van elk ontwikkelingsinitiatief en voor het slagen van het beleid. Ik verwelkom eveneens het verzoek om verdere vereenvoudiging van de regels en grotere technische ondersteuning door de Europese Commissie van de lokale autoriteiten, als factoren die een grotere deelname aan de programma's en de besteding van middelen van potentiële begunstigden op een levensvatbare wijze zullen garanderen. Door de assessments die de Europese Commissie inmiddels uitvoert, hebben we gegevens over welke organen structureel problemen ondervinden op het vlak van bestuurlijke competentie bij de tenuitvoerlegging van cohesieprogramma's. Zoals ook in het verslag wordt opgemerkt, zal de extra technische hulp aan deze organen in combinatie met de versterking van het initiatief "train the trainers" van de Europese Commissie de bestuurlijke competentie van zelfs de kleinste organen op lokaal niveau vergroten. Tot slot: ik geloof dat een grotere gelijkschakeling en harmonisatie van de regels voor de structuurfondsen een solide basis zullen scheppen voor het streven naar vereenvoudiging en gezond financieel beheer.
Filiz Hakaeva Hyusmenova
(BG) Mijnheer de Voorzitter, nog maar een paar dagen geleden heeft de Commissie een actieplan voor de Donaustrategie aangenomen. Ik zal dan ook naar het verslag van de heer Luhan kijken met deze gebeurtenis in het achterhoofd, met name omdat hij in de toelichting aangeeft dat het zijn doel is om een debat te stimuleren over de onderlinge afhankelijkheid en de complementariteit van de op Europees en nationaal niveau getroffen maatregelen. Hieraan zou ik graag het regionale niveau willen toevoegen. In het verslag wordt een kader geschetst waarin het cohesiebeleid een rol kan spelen bij de verbetering van de concurrentiepositie van de Unie. In het verslag wordt de rol van macroregio's binnen dit proces niet expliciet behandeld, maar uit analyse blijkt dat de Donaustrategie precies een dergelijk kader is, maar dan op kleinere schaal, evenals de Baltische strategie dat eerder was. Mijn bevinding is dat de voorwaarden in het verslag overeenkomen met de realiteit van het actieplan voor de Donauregio. Verder zijn de beginselen voor het vergroten van de concurrentiepositie die in het verslag zijn opgenomen, van essentieel belang voor de strategie. In het verslag wordt bijvoorbeeld veel belang gehecht aan het opbouwen van banden met andere gebieden. Benadrukt wordt dat de lidstaten een lokaal georiënteerde benadering moeten aanhouden voor het formuleren en uitvoeren van het cohesiebeleid. Dit zijn allemaal beheerstechnieken die reeds zijn opgenomen in het nieuwe beleid voor de grotere Donauregio.
Ook ben ik zeer te spreken over de stelling in het verslag inzake het belang om voortdurende steun te bieden aan met name achterstandsgebieden. Dit maakt de Donaustrategie tot een bijzonder geval binnen het verslag-Luhan, dat geheel overeenstemt met de conclusies. Het doel van deze vergelijking is het ware traject van het cohesiebeleid bloot te leggen. Ik geloof dat deze beginselen en werkwijzen de basis moeten vormen van het cohesiebeleid gedurende de volgende programmeringsperiode. En dit omvat een resultaatgericht lokaal beleid via de macroregio's.
Elisabeth Schroedter
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de rapporteur willen bedanken voor haar verslag over goed bestuur, en vooral name voor de goede samenwerking. Ze heeft een uitstekend verslag geschreven. In dit verslag vertellen we de Commissie wat er in de komende tijd moet gebeuren, met name op het vlak van het partnerschapsbeginsel. Hierin staat hoe we ervoor moeten zorgen dat de lokale en regionale niveaus ook worden betrokken bij de besluitvorming, en hoe het bedrijfsleven, de sociale partners en de vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties in alle fasen moeten worden betrokken bij de uitvoering en de evaluatie van de structuurfondsen. Dat betekent dat de lidstaten verplicht zijn om een werkelijk partnerschap aan te gaan. Dat betekent ook dat de partners in staat moeten worden gesteld om op voet van gelijkheid te spreken met de overheid, zodat ze werkelijk invloed kunnen uitoefenen op de programma's. Daarvoor zijn scholingsmaatregelen nodig, en ook geld. Tot nu toe heeft de Commissie helaas niet veel gedaan. Dat geldt voor de huidige periode, maar ook voor de voorstellen. Ik ben het volledig eens met de heer Olbrycht, die heeft gezegd dat dit verdrag voor ontwikkeling en investeringen alleen maar tot stand kan komen wanneer er een partnerschap wordt gevormd, en de partners op voet van gelijkheid worden betrokken bij het ontwikkelen van deze plannen. Anders bestaat het risico dat we geen Europa van de regio's meer zijn, maar een Europa van de lidstaten worden, en dat is niet ons doel. Ons doel is regionale ontwikkeling, participatie van de lokale en regionale belanghebbenden, van het bedrijfsleven, van de sociale partners en van het maatschappelijk middenveld.
João Ferreira
(PT) Mijnheer de Voorzitter, dit debat vindt op het juiste moment plaats, nu de economische, sociale en territoriale ongelijkheid in de Europese Unie op zorgwekkende wijze toeneemt. De ongelijkheid tussen landen en regio's neemt toe, evenals de ongelijkheid binnen lidstaten. Het is een duidelijke mislukking van de cohesiedoelstelling.
Het cohesiebeleid kan niet los worden gezien van andere beleidsterreinen. Er bestaat een sterke wederzijdse beïnvloeding tussen het cohesiebeleid en de dominante beleidsinzichten en macro-economische uitgangspunten. De aanvallen op de lonen en rechten van werknemers, de ontmanteling en achteruitgang van openbare diensten, de aanvallen op de sociale rol van de overheid en de bezuinigingen op overheidsinvesteringen vormen een integraal bestanddeel van het economische en monetaire beleid dat de Europese Unie de lidstaten oplegt. Dat beleid leidt tot toenemende armoede en ongelijkheid, waardoor het cohesiedoel zich elke dag verder van ons verwijdert.
De realiteit is dat het cohesiebeleid de effecten en de onevenwichtigheden ten gevolge van de integratie in de interne markt en de Economische en Monetaire Unie van economieën met een zeer uiteenlopend ontwikkelingsniveau niet heeft kunnen compenseren. De bedragen in de fondsen voor het cohesiebeleid zijn ontoereikend en de macro-economische beleidsmaatregelen vertonen een gebrek aan samenhang. Het obsessieve doel van die maatregelen is nominale convergentie waarmee reële convergentie onmogelijk wordt gemaakt. Die oorzaken van de negatieve ontwikkeling kunnen we niet negeren. Er moet worden bijgestuurd door meer begrotingsgeld uit te trekken voor cohesie en het macro-economische beleid grondig te wijzigen.
Steun voor de productie en de ontwikkeling van de productiecapaciteit van alle landen en regio's, de volledige benutting van het endogene potentieel door duurzaam gebruik van hulpbronnen, milieubehoud en het scheppen van banen met rechten, de versterking van de sociale bescherming en betere openbare diensten zijn essentiële strategische instrumenten om daadwerkelijke economische, sociale en territoriale cohesie te realiseren.
Giancarlo Scottà
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik meen dat mevrouw Mănescu een goed verslag heeft gemaakt.
Bestuur op verschillende niveaus speelt een sleutelrol bij het cohesiebeleid. In deze sector wordt dat bestuur op verschillende niveaus, waarbij er samengewerkt wordt en de verschillende bestuurslagen hun verantwoordelijkheden verdelen, in de praktijk toegepast bij het beheer van de regionale fondsen. De Commissie bevordert initiatieven ten gunste van de regionale en plaatselijke autoriteiten. Er moeten meer prikkels komen voor het steunen van die voorstellen, zodat er vastgesteld kan worden of er concreet gecoördineerd wordt en de communautaire programma's op efficiënte wijze worden uitgevoerd.
Partnerschap moet worden gegarandeerd door een cultuur van dialoog tussen de verschillende belanghebbenden. De samenwerking op regionaal niveau moet transparant zijn en de paritaire deelname van de betrokken instanties verzekeren.
Met het oog daarop is een goede scholing van de vertegenwoordigers van de subnationale bestuurslagen belangrijk. Daarbij denk ik aan Erasmusinitiatieven voor regionale en gemeenteambtenaren met financiële ondersteuning van de Commissie. In dat kader kunnen ook goede praktijken worden uitgewisseld teneinde de kwaliteit en de efficiëntie van het beheer van de fondsen voor het cohesiebeleid te verbeteren.
Joachim Zeller
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, allereerst moet ik zeggen dat ik het betreur dat eens te meer een belangrijk debat over het cohesiebeleid bijna aan het einde van de agenda is gezet. Dat doet dit beleid geen recht, daarvoor is het te belangrijk. Ik zou de rapporteurs willen bedanken voor hun verslagen, die heel duidelijk aantonen met welk beleid de Europese Unie werkelijk succes heeft geboekt, en wel met het cohesiebeleid, en dat we dit beleid moeten voortzetten, op meerdere politieke niveaus, met andere woorden als multi-level governance.
De projecten van het cohesiebeleid maken de rol van Europa direct zichtbaar voor de burgers: in infrastructuurprojecten, in sociale projecten, bij de ondersteuning van onderzoek en innovatie, bij het verdedigen van onze concurrentiepositie en de werkgelegenheid in de regio's. In het debat dat op dit moment wordt gevoerd over de toekomst van de Europese Unie moeten we het monetaire beleid en het financiële beleid bespreken, maar evenzeer de vraag wat de Europese Unie nodig heeft om de interne samenhang te bewaren, zodat we kunnen verhinderen dat de landen en de regio's economisch, sociaal en politiek gezien uit elkaar groeien. We worden met mondiale uitdagingen geconfronteerd, en er verschijnen nieuwe concurrenten op de wereldmarkt. Daarom hebben we meer Unie nodig, en moeten we meer samen doen. Het cohesiebeleid kan daartoe een belangrijke bijdrage leveren.
Dat lukt echter alleen maar wanneer we het cohesiebeleid sterker richten op projecten en beleidsterreinen die voor heel Europa iets opleveren, we moeten de sterken de mogelijkheid geven om sterk te blijven, en de zwakkere broeders de kans geven om de achterstand op de sterken te overbruggen. Dat kan volgens mij alleen maar wanneer we de bestaande streefdoelen van het cohesiebeleid handhaven en versterken. Ik denk echter ook dat we aan de subsidies strengere voorwaarden moeten verbinden, en ze meer moeten richten op de grote Europese projecten, bijvoorbeeld in de sectoren vervoer, energie, regionale ontwikkeling, stedenbouw, onderzoek en innovatie. Ik denk dat we daarbij de weg moeten bewandelen die de Commissie in haar vijfde cohesieverslag beschrijft, we moeten de fondsen bundelen in een gezamenlijk strategisch kader, dat dan leidt tot een partnerschap voor ontwikkeling en innovatie tussen de Commissie, de lidstaten en de vertegenwoordigers van de regio's. Dat betekent echter ook dat de lokale en regionale overheden zo vroeg mogelijk bij dit proces moeten worden betrokken. In dat verband kunnen de nieuwe vormen van regionale samenwerking dit proces op weg naar een werkelijke multi-level governance heel goed ondersteunen.
Mijnheer de Voorzitter, ik zou nog een opmerking willen maken aan het adres van de heer Colman, die de zaal helaas heeft verlaten. Ik wil er nogmaals op wijzen dat de Europese Unie een vrijwillige vereniging van staten is. Wanneer staten dit verbond willen verlaten, hebben ze het recht om dat te doen. Ik denk echter niet dat de burgers van Schotland, Wales, Noord-Ierland en Engeland dat werkelijk willen.
Erminia Mazzoni
(IT) Mijnheer de Voorzitter, commissarissen, dames en heren, we leggen op dit moment de basis voor het Europa van 2020 dat wij ons inclusief, intelligent en innovatief voorstellen. Daarbij moeten onze uitdagingen duidelijk in een mondiale context worden geplaatst.
Wij kunnen de concurrentiestrijd alleen aangaan en winnen, als wij erin slagen eenvormige niveaus in de Europese Unie te creëren. Het cohesiebeleid - zowel in sociaal, economisch als territoriaal opzicht - is samen met de structuurfondsen het instrument waar we onze aandacht op dienen te concentreren. De besparingen die noodzakelijk zijn als gevolg van de financiële crisis kunnen niet bij het cohesiebeleid worden weggehaald. Dat beleid moeten we juist volledig ten uitvoer leggen en verbeteren waar het gefaald heeft.
Op grond van de verzamelde gegevens en de analyses van de behaalde resultaten benadrukt de Commissie regionale ontwikkeling in het verslag-Luhan de grote afhankelijkheid tussen concurrentievermogen en cohesie. Daarom worden er in het verslag correctiemechanismen voorgesteld voor de volgende programmeringsperiode. Het valt namelijk niet te ontkennen dat Europa slechts concurrerend is voor zover het de territoriale ongelijkheden tussen de verschillende regio's weet te weg te werken.
In dat verband dank ik de heer Luhan voor het overnemen van een amendement van mijn hand waarin nog eens gewezen wordt op de mogelijkheid tijdelijk - voor een periode die niet langer duurt dan vijf jaar - belastingvoordelen in te voeren. Die mogelijkheid stond al in de resolutie die het Parlement in februari 2006 heeft aangenomen. Het is een nuttig instrument om een aantal tekortkomingen bij de uitvoering van het cohesiebeleid te corrigeren, zoals complexe procedures, ontoereikende controles en gebrek aan efficiënt toezicht.
Op grond van deze methodische overwegingen worden er een reeks correcties voorgesteld om het effect van het cohesiebeleid ten bate van een groter economisch concurrentievermogen van de Unie te versterken. Zoals de rapporteur onderstreept, moeten we zowel het accent leggen op een horizontaal en verticaal partnerschap tussen de plaatselijke autoriteiten als op cofinanciering. Die twee punten moeten als basisbeginselen dienen.
Bovendien is het belangrijk de vereenvoudiging van procedures en de toegang tot de financiering te versnellen. Het is eveneens van belang een geïntegreerde aanpak bij de toepassing van de fondsen te hanteren en de overgangsregelingen te handhaven, met name in deze moeilijke tijden. Besluitvorming van onderop, waarbij de belanghebbende regio's betrokken zijn, dient ertoe om steun voor de ontwikkeling te verzekeren door de specifieke territoriale kenmerken te benutten.
Tot slot wijs ik erop dat de rapporteur twee inhoudelijke hoofddoelstellingen noemt: innovatie en infrastructuur. Ik vind dit verslag belangrijk omdat het voor ons allemaal de weg baant voor een uitputtend antwoord op de vraag die vervat is in de titel van het verslag.
De Voorzitter
Ik wil u graag melden dat ik, als het lid van het Bureau dat verantwoordelijk is voor de tolk- en vertaaldiensten, het Parlement zal verzoeken het lampje dat ik hier heb en dat aangeeft dat de tolken u niet kunnen volgen, bij alle zitplaatsen te laten installeren. Het heeft immers niet veel zin om alleen mij daarover te informeren. Natuurlijk kan ik u laten weten dat de tolken u niet kunnen volgen, maar ik denk dat het effectiever is als dit lampje bij alle zitplaatsen wordt aangebracht.
Nuno Teixeira
(PT) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de heer Luhan en mevrouw Mănescu feliciteren met het uitmuntende werk dat zij met hun verslagen hebben verricht. De twee verslagen vormen een belangrijke bijdrage aan het lopende debat over het nieuwe cohesiebeleid voor de periode 2014-2020.
Nu meer dan ooit is het realiseren van economische, sociale en territoriale cohesie essentieel voor de versterking van het mondiale concurrentievermogen van de Europese Unie. Dat doel kunnen we alleen halen als we beseffen dat slechts door de versterking en ontwikkeling van de regionale dimensie we een Europa kunnen creëren dat intern gekenmerkt wordt door cohesie en dat naar buiten toe concurrerend is.
Ik zou in het bijzonder drie aspecten willen noemen die volgens mij essentieel zijn. In de eerste plaats wijs ik op decentralisatie zodat plaatselijke en regionale autoriteiten, met name autoriteiten met wetgevende bevoegdheden, meer participeren bij de verbetering van de uitvoering van het cohesiebeleid. In de tweede plaats moet er bij de lidstaten op aangedrongen worden de regionale en plaatselijke autoriteiten uit te nodigen deel te nemen aan de onderhandelingen over de toekomst van de structuurfondsen, op voet van gelijkheid met de nationale autoriteiten en vertegenwoordigers. In de derde plaats is er de versterking van de rol van de regionale autoriteiten bij de voorbereiding, het beheer en de uitvoering van de programma's. Alleen op die manier, met een grotere betrokkenheid van deze autoriteiten bij het hele proces, kan het subsidiariteitsbeginsel worden nageleefd.
Een ander aspect dat ik van cruciaal belang acht, is het zoeken naar een eenvoudiger structuur voor de fondsen na 2013, niet alleen als gevolg van de economische crisis maar ook als algemeen beginsel voor het toekomstig cohesiebeleid, zodat de absorptie van de fondsen vergemakkelijkt wordt. Het streven achter het Verdrag van Lissabon was de wens Europa dichter bij de burgers te brengen. Laten we ons daar echter niet toe beperken en laten we er ook voor zorgen dat het bestaan van de Europeanen gemakkelijker wordt, en dat onnodige bureaucratische lasten, die hen alleen maar zouden weerhouden van participatie, worden vermeden. Slechts langs die weg kunnen we echte territoriale cohesie tot stand brengen en zal de ongelijkheid binnen de Europese Unie, die nu erg groot is en een enorme kloof laat zien tussen rijke en arme regio's, minder worden. Meer participatie betekent ook meer verantwoordelijkheid die door iedereen gezamenlijk gedragen en gedeeld moet worden, met als doel ons meer en beter in te zetten voor een sterker en concurrerender Europa.
Hermann Winkler
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ook ik zou beide rapporteurs willen feliciteren met het goede werk dat ze hebben geleverd, en ik dank ze daarvoor. Met name wat Petru Luhan heeft geschreven over de architectuur van het cohesiebeleid na 2014 steun ik volledig. De conclusies over het vijfde cohesieverslag zijn weliswaar slechts de eerste ideeën van de Commissie over dit onderwerp, maar toch is het verslag van de heer Luhan een belangrijke bijdrage voor de opstelling van het Parlement tegenover de Commissie. Net als de rapporteur vind ik het bijvoorbeeld wel degelijk zinvol dat het cohesiebeleid van nu af aan moet overeenstemmen met de doelstellingen van de EU 2020 strategie. De individuele regio's moeten echter de ruimte houden om zelf hun eigen accenten te zetten.
De regio's zijn niet allemaal gelijk, ook niet binnen eenzelfde lidstaat. Wanneer er maar twee of drie prioriteiten mogen worden vastgelegd, waarvan er misschien één zelfs wordt voorgeschreven, blijft er voor de regio's niet meer veel speling over. De regio's moeten echter de ruimte krijgen om te investeren in de infrastructuur en in de mensen, waarbij ze hun eigen prioriteiten moeten kunnen bepalen. Het is denkbaar dat er dan niet meer voldoende rekening kan worden gehouden met speciale kenmerken, zoals de demografische ontwikkeling. Dan blijft er niet veel over van een regionaal beleid dat is aangepast aan de behoeftes van de regio's, waar de Commissie het telkens over heeft. Daarom ben ik van menig dat wij als Parlement van het begin af aan heel duidelijk moeten maken dat de regio's tegenover de lidstaten niet in een zwakkere positie terecht mogen komen. We moeten het zogenaamde partnerschapsbeginsel nog meer de ruimte geven.
De regio's in de EU hebben heel verschillende taken, dat is afhankelijk van het staatsbestel in de lidstaten. Daarom is het subsidiariteitsbeginsel van het grootste belang. We moeten daarvan uitgaan bij het idee van de Commissie om van nu af aan partnerschappen voor innovatie en ontwikkeling tussen de Commissie en de lidstaten te sluiten.
Ik wil niet te diep op de details ingaan, maar ik wil toch iets zeggen over het belang van doelstelling 3. Ik ben het absoluut eens met wat de rapporteur zegt over de problemen in de grensgebieden, zowel aan de binnengrenzen als aan de buitengrenzen van de EU. In verband met dit doel moeten we daar nader op ingaan. Ik heb het gevoel dat we in het debat dat we nu voeren over de toekomst van het cohesiebeleid te weinig aandacht besteden aan doelstelling 3. Juist bij de samenwerking tussen de regio's aan de vroegere buitengrenzen van de EU - en ik doel daarmee op Sachsen, waar ik vandaan kom - kan er nog van alles worden verbeterd.
Barbara Matera
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de gegevens die de Rekenkamer heeft gepresenteerd in haar jaarverslagen over 2006 en 2008 betreffende de bestaande controlesystemen voor het cohesiebeleid zijn zeker alarmerend te noemen.
Die systemen waren niet efficiënt genoeg en lieten voor de vergoede bedragen in 2006 een foutenmarge zien van 12 procent en in 2008 van 11 procent. Om die foutenmarge te verminderen is het essentieel dat de Europese Commissie haar rol als toezichthouder voor beleid op lokaal en regionaal niveau versterkt.
Het opstellen van een handleiding voor publieke en private actoren en de totstandkoming van een systeem voor scholing en uitwisseling met betrekking tot de praktische toepassing van bestuur op verschillende niveaus zouden efficiënte maatregelen kunnen zijn voor de verbetering van het regionale beleid.
Bovendien moeten de lidstaten de rol van de regionale en plaatselijke autoriteiten versterken, met name na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon.
Voorts moet de samenwerking tussen grensoverschrijdende regio's makkelijker worden gemaakt. In veel gebieden van de Europese Unie bestaat er immers een zeer groot potentieel aan samenwerkingsmogelijkheden tussen regio's en lokale gemeenschappen van aan elkaar grenzende lidstaten, met name op het vlak van toerisme, landbouw, industrie en milieubeleid.
Daar ik mijn betoog binnen de voorgeschreven tijd heb afgerond, maak ik van de gelegenheid gebruik de tolken te groeten die altijd zo aardig voor ons zijn.
Jan Kozłowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, om te beginnen wil ik benadrukken dat ik het verslag bijzonder belangrijk vind en ik bedank dan ook de rapporteur, de heer Luhan, voor zijn uitstekende werk. Ik ben van mening dat het cohesiebeleid het leidende beleid van de EU moet zijn en dat het in de toekomst aan betekenis moet winnen. Als horizontaal beleid moet het richting geven aan het sectorbeleid en bijdragen aan vergroting van het concurrentievermogen van de Europese regio's en versterking van de Europese Unie op de wereldmarkten. Het is al meerdere malen gezegd dat het uitvoeringssysteem van het cohesiebeleid modern en flexibel moet zijn en gebaseerd op een bestuursmodel op meerdere niveaus. Verder dient het de coördinatie van de structuurfondsen met andere Europese instrumenten en nationale middelen te bevorderen.
Ik heb gedurende twee ambtstermijnen een regio bestuurd met 2 200 000 inwoners. Ik was verantwoordelijk voor de implementatie van instrumenten van het cohesiebeleid, zowel op basis van het gecentraliseerde model in de jaren 2004-2006, als het gedecentraliseerde model - het regionaal operationeel programma - in de jaren 2007-2013. Op grond van deze ervaringen stel ik met volledige verantwoordelijkheid vast dat het gedecentraliseerde model het lokale potentieel beter benut voor de uitvoering van strategische oplossingen en het bewerkstelligen van positieve veranderingen. Ik ben er dan ook van overtuigd dat we de doelstellingen op Europees niveau moeten vaststellen, maar dat we, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, op regionaal en lokaal niveau de manier moeten bepalen waarop ze moeten worden behaald, aangezien dat hiervoor de meest geschikte niveaus zijn. Hierbij is het onmisbaar dat het uitgeven van de middelen gekoppeld wordt aan het bereiken van meetbare doelstellingen en resultaten in de vorm van economische groei en toename van de werkgelegenheid en sociale integratie.
Elena Băsescu
(RO) Ik wil mijn collega Luhan feliciteren met het geleverde werk aan dit verslag, dat van buitengewoon belang is voor Roemenië. Ik ben van mening dat de Europa 2020-strategie een duurzaam ontwikkelingsplan moet bevorderen. In die zin is het nodig om zowel extern sterker voor de dag te komen als intern een efficiëntere coördinatie te realiseren.
Dit verslag is belangrijk omdat het aansluit bij de politieke successen van het cohesiebeleid. Er wordt zodoende een grote rol toebedeeld aan de groei van het concurrentievermogen van de regio's op wereldniveau. Het toekennen van middelen voor investerings- en ontwikkelingsprojecten zal zeker een groot voordeel betekenen voor ons land. Onderstreept moet worden dat Roemenië in aanmerking kan komen voor aanzienlijke middelen, zowel nu als in de periode na 2013.
Wat dat betreft waren er op nationaal niveau ...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Luís Paulo Alves
(PT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, het belang van het cohesiebeleid als bijdrage aan de groei en welvaart wordt algemeen erkend, evenals het belang van dat beleid voor de bevordering van de evenwichtige ontwikkeling van de regio's. Het wordt ook algemeen erkend dat die evenwichtige ontwikkeling van de regio's onontbeerlijk is voor de werking van de interne markt en van de Unie als geheel en dat het cohesiebeleid essentieel is voor de realisering van de doelstellingen voor de EU 2020-strategie en nuttig voor het milieu, het scheppen van werkgelegenheid, scholing en het creëren van een modern vervoersnetwerk. Daar al deze nuttige effecten van het cohesiebeleid worden ingezien, is het onaanvaardbaar, mijnheer de Voorzitter, commissaris, dat de Commissie deze successen van de regio's uitbuit en ze nu tot dreigement wil maken voor de lidstaten die niet voldoen aan de macro-economische criteria. Dat is des te onaanvaardbaarder daar de regio's niet betrokken waren bij het opstellen van die criteria en er dus geen rechtstreekse verantwoordelijkheid voor dragen. Bovendien zouden de regio's er de meeste schade van ondervinden vanwege de voorwaarden die gelden bij het toekennen van kredieten uit de structuurfondsen. Commissaris, dat is niet juist en daarom zou ik hierop van u een antwoord willen krijgen.
Alfreds Rubiks
(LV) Ik wil graag de aandacht van het Parlement vragen voor sociale cohesie. Ik vind het moeilijk om aan kiezers uit te leggen dat wij hier op weldoordachte wijze beslissingen nemen, terwijl hun levensstandaard is achteruitgegaan sinds Letland lid is geworden van de Europese Unie. 34 procent van de Letten leeft momenteel van een minimaal inkomen aan de rand van armoede. Het minimumpensioen, waar 12 procent van de bevolking van moet leven, is 64 LVL. Wat ik in dit Parlement zie en hoor, wat in de verslagen staat, is iets dat ik persoonlijk niet kan steunen. Ik zie namelijk niet dat sociale kwesties hier veel aandacht krijgen. Het gaat hier nu weer over verdere liberalisering, concurrentievermogen...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Peter Jahr
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag vier opmerkingen willen maken over deze verslagen.
Ten eerste: de Europese Unie is voor de burgers alleen maar zinvol wanneer ze probeert om de economische, sociale en territoriale verschillen te reduceren.
Ten tweede: het Europese cohesiebeleid is het belangrijkste instrument van het financieel beleid om dit doel te bereiken.
Ten derde: wie daar kritiek op heeft, moet zo eerlijk zijn om ook een alternatief te formuleren. Wie geen alternatief kan voorstellen kan maar beter zijn mond houden.
Ten vierde: juist in de streek waar ik vandaan kom - ik kom uit Oost-Duitsland - heeft dit beleid tot een mooie economische ontwikkeling geleid. We zijn op de juiste weg, maar hebben het doel nog niet bereikt. Daarom hebben we ook na 2013 nog steun nodig, zodat we kunnen voortgaan op de ingeslagen weg.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, Tip O'Neill, de grote Iers-Amerikaanse politicus, zei ooit: "alle politiek is lokaal". Iets dergelijks zou ook kunnen worden gezegd van de Europese Unie op het punt van ontwikkeling. Alle ontwikkeling is regionaal geweest.
Met name het succes van mijn eigen land onder het cohesiebeleid sinds we zijn toegetreden tot de Europese Unie, is daar een perfect voorbeeld van. Toen we in 1973 toetraden, hadden we een bbp van net iets meer dan de helft van het gemiddelde bbp, maar nu is ons bbp anderhalf keer het gemiddelde bbp, ondanks de huidige financiële problemen van het land.
Verder, want we gaan verder, wordt een van de belangrijkste aspecten voor ons dat de procedure wordt vereenvoudigd, dat nadruk wordt gelegd op resultaten en toegevoegde waarde, en dat wordt geprobeerd de bureaucratie en regelgeving te verminderen. Je kunt formulieren invullen van hier tot het einde van het Parlement, maar als er geen toegevoegde waarde is, heeft het geen nut. Als we dat doen, kunnen we vooruitgang blijven boeken, en ik kijk er zeker naar uit dat het regionaal beleid ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Miroslav Mikolášik
(SK) Mijnheer de Voorzitter, om het cohesiebeleid, dat momenteel sterk gedecentraliseerd is, effectiever te maken, is verdere uitbreiding van de verantwoordelijkheden van de regionale en lokale bestuursorganen nodig, want die kennen de behoeften in het betreffende gebied en van de plaatselijke bevolking het beste.
Ik ben er stellig van overtuigd dat voor een daadwerkelijk partnerschap met regionale en lokale bestuursorganen het uitgangspunt van het partnerschap duidelijker moeten worden bepaald en de lokale en regionale bestuursorganen actiever moeten worden betrokken bij de consultatie over het regiobeleid van de Europese Unie. Ik wil benadrukken dat betere coördinatie tussen de afzonderlijke controleniveaus, verhoging van de flexibiliteit, en transparantere en duidelijkere procedures, niet alleen horen bij een goed openbaar bestuur, maar bovendien de besteding van fondsen makkelijker maakt en de deelname van mogelijke partners aan projecten zal verhogen.
Johannes Hahn
lid van de Commissie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik zou iedereen willen bedanken voor dit intensieve debat. Ik zou van deze gelegenheid ook gebruik willen maken om nog iets te zeggen over de financiële controle. Ik heb het keer op keer gezegd, en niet alleen maar hier: dat is ongetwijfeld een onderwerp waarmee we ons bezig moeten houden, we moeten de zaken eenvoudiger maken, met name omdat we meer moeten doen om ook het midden- en kleinbedrijf in staat te stellen om gebruik te maken van de mogelijkheden die we aan willen bieden, nu met de Europese fondsen, en in de toekomst bijvoorbeeld meer met de zogenaamde rotatiefondsen. Daarbij moeten we ervoor zorgen dat er zo weinig mogelijk rompslomp bij te pas komt.
Aan de andere kant moet ik er echter keer op keer op wijzen dat een groot deel van de bureaucratie op het nationale niveau ontstaat. Niet alle bureaucratie bij een Europees project is dus aan Brussel te wijten, het is een soort Gesamtkunstwerk, dat door de lidstaten en de Europese Unie samen wordt gesigneerd. Daar moeten we samen iets aan doen. Mevrouw Mănescu, ik ben het met u eens dat we moeten proberen om in dit verband normen uit te werken, maar ik kan de wetgeving van de lidstaten natuurlijk niet helemaal negeren. In principe ben ik het in ieder geval volledig met u eens.
We moeten ook nog wat meer aandacht besteden aan de kwestie van de conditionaliteit, maar daarvoor hebben we vandaag niet genoeg tijd. We moeten natuurlijk voor ieder land en voor iedere regio vaststellen wat heeft geleid tot vertragingen bij het uitvoeren van de projecten, al weten we het meestal al wel. Meestal heeft het niets of weinig te maken met geld, de schoen wringt elders. Daar moeten we eerst iets aan doen, zodat we de projecten vervolgens sneller kunnen uitvoeren, dat is in ieders belang, en dat is ook de bedoeling van de conditionaliteit.
Ik ben de sprekers in dit debat dankbaar dat ze hebben gewezen op het verdrag voor ontwikkeling en partnerschap, dit biedt de mogelijkheid om sterker de nadruk te leggen op de participatie van het regionale en plaatselijke niveau. Dat heeft de heer Olbrycht gezegd. We moeten nog eens nadenken over de vraag hoe we dat omzetten, dat moet in een passend institutioneel kader gebeuren, en natuurlijk op een manier die ook voor de lidstaten aanvaardbaar is, dat mogen we niet vergeten. Ik ga ervan uit dat ik de steun van het Europees Parlement geniet, want het Parlement, de Commissie en het Comité van de regio's zijn het hierover eens. Er staat echter nog een speler op het veld, ik heb het over de lidstaten, die we ervan moeten overtuigen dat er uiteindelijk ook voor hen een toegevoegde waarde ontstaat wanneer meer personen worden betrokken bij de planning van de programma's, die zich er achteraf veel sterker mee identificeren.
Ik zou ook de sprekers willen bedanken - ik geloof dat het leden van de Fractie de Groenen waren - die zijn ingegaan op de kwestie van de groei. Ik ben een voorstander van kwalitatieve en kwantitatieve groei, we hebben beide nodig. En wanneer ik bijvoorbeeld denk aan het onderzoek, dan valt dat eigenlijk onder de categorie van de kwalitatieve groei. Wanneer het bijvoorbeeld een van onze ambitieuze doelstellingen is om het aandeel van de hernieuwbare energie te verhogen, maar we ook al met al energie-efficiënter willen zijn, dan moeten onze onderzoekers zich bijvoorbeeld bezig houden met de vraag: "Hoe kan ik elektriciteit opslaan, en beschikbaar stellen wanneer die nodig is?" Dat is heel belangrijk om de efficiëntie bij het opwekken van elektriciteit nog verder te verhogen.
Eén ding is wel duidelijk geworden: we kunnen de doelstellingen alleen maar halen wanneer we werkelijk in alle regio's in Europa een regionaal beleid voeren. We kunnen de strategie Europa 2020 namelijk alleen maar waarmaken wanneer we het beleid in alle regio's voorbereiden en omzetten, waarbij we rekening moeten houden met wat er ter plaatse nodig is. Ook dat is vandaag wel gebleken.
Ik zou iedereen nogmaals van harte willen bedanken voor dit waardevolle werk, met name de twee rapporteurs.
Petru Constantin Luhan
rapporteur. - (RO) In de eerste plaats wil ik alle collega's bedanken die een aanzienlijke bijdrage hebben geleverd aan dit verslag en uiteindelijk aan het cohesiebeleid en de toekomst daarvan. Ook mijn dank aan de schaduwrapporteurs, die ook zijn gekomen met betekenisvolle amendementen en bijdragen, en vanwege het feit dat we eenvoudig een consensus hebben kunnen vinden.
Ik wil niet teveel in detail treden over wat er is besproken. Ik dank u voor de aan mij gerichte mooie woorden. Ik wil er echter uitlichten wat de heer commissaris heeft gezegd, zeer te waarderen woorden, namelijk dat het cohesiebeleid een beleid is voor het investeren in regio's en in mensen, wat een voorwaarde is voor verbetering van de levensstandaard in de regio's van de Europese Unie. Ik ben het daar volledig mee eens.
Ook ben ik ingenomen met het feit dat u ons steunt - dank daarvoor - met betrekking tot verhoogde investeringen in verschillende vormen van infrastructuur als conditio sine qua non voor het wegnemen van de discrepanties in de Europese Unie.
Voor wat betreft de houding van de heer Besset wil ik slechts zeggen dat, als hij het verslag met aandacht had gelezen, hij had gemerkt dat het ook verwijst naar economische groei op basis van een groene economie. Ook door mijn directe verwijzing naar de Europa 2020-strategie wordt de groene economie ingebracht. Ik wil u zeggen dat het verslag daarom op dit moment op een meerderheid kan rekenen.
Allen nogmaals hartelijk dank en wij hopen dat het cohesiebeleid op de juiste weg is naar de toekomst.
Ramona Nicole Mănescu
rapporteur. - (RO) Ik wil mijn collega's bedanken voor de vele belangrijke bijdragen aan dit verslag, met name aan de uiteindelijke vorm ervan, zowel de schaduwrapporteurs als de andere collega's die amendementen hebben ingebracht en degenen die op een zo vergevorderd uur in de plenaire vergadering hebben gesproken.
Aangezien er door de stemming in de Commissie regionale ontwikkeling een brede consensus is ontstaan tussen de fracties voor wat betreft de noodzaak van de uitvoering van de principes en maatregelen in dit verslag, ben ik verheugd dat het debat van vandaag in dezelfde trant is verlopen.
Het werkdocument is opgesteld na consultatie met de Europese Commissie, het Comité van de regio's en vertegenwoordigers van begunstigden, die ik ook nogmaals wil bedanken voor hun bijdragen. En zoals ik in mijn vorige interventie al heb gezegd, ben ik ervan overtuigd dat de Europese Commissie de nodige openheid en vastbeslotenheid zal tonen om de door ons in de Commissie regionale ontwikkeling gevonden oplossingen niet te laten stranden in het stadium van voorstel. Wij hebben, mijnheer de commissaris, concrete voorstellen gedaan. U hoeft ze slechts serieus in overweging te nemen. Ik zeg dit eens te meer omdat de Unie in de komende maanden het toekomstige cohesiebeleid en de Europa 2020-strategie moet inkaderen en aanpassen, net als de premissen voor de succesvolle uitvoering hiervan.
Wij wensen een nieuwe benadering van bestuur op verschillende niveaus, die een echte bijdrage kunnen leveren aan de kerndoelstellingen van de Unie, respectievelijk aan een Europa van de burger, gekenmerkt door economische groei, sociale vooruitgang en duurzame ontwikkeling.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Slavi Binev
Als wij echte sociale en economische cohesie tussen de lidstaten willen bereiken, zullen wij eerst de verschillen moeten aanpakken, niet alleen in de zin van economische groei en ontwikkeling, maar ook in de zin van hun fysieke ligging. In dit stadium lijkt het me zinloos om over gemeenschappelijke maatregelen te praten. De maatregelen zullen moeten verschillen per lidstaat, aangezien hun behoeften eveneens verschillen. Wat betreft de rol van de Commissie binnen de procedures om steun te bieden en toezicht te houden op goed bestuur binnen het regionaal beleid, zullen naar mijn oordeel eerst de afspraken helder moeten worden omschreven en uiteengezet. Mijn ervaring is dat als ik een bepaalde kwestie aankaart bij de Commissie, ik een ontwijkend antwoord krijg en simpelweg te horen krijg dat de vraag niet binnen de bevoegdheden ligt. Ik kom uit een land waar het afschuiven van verantwoordelijkheid al jaren schering en inslag is, en ik zou dan ook graag willen dat de bevoegdheden van de Commissie helder worden afgebakend, zodat wij duidelijke antwoorden en precieze acties onder specifieke omstandigheden kunnen verwachten.
Alain Cadec
schriftelijk. - (FR) Er is tegenwoordig sprake van een zeer groot drempeleffect tussen regio's die voor financiering in aanmerking komen in het kader van de convergentiedoelstelling, en regio's waarvoor dit niet geldt. Dit is een zeer slechte zaak voor sommige regio's die weliswaar niet arm maar zeker niet rijk zijn. Het zou zeer nuttig zijn dit drempeleffect te verminderen door een tussencategorie regio's in het leven te roepen tussen de doelstellingen "convergentie" en "regionaal concurrentievermogen en regionale werkgelegenheid". Het verheugt mij dat dit een van de voorstellen is die worden gedaan in de conclusies van het vijfde verslag over de cohesie. Deze tussencategorie zou regio's kunnen omvatten waarvan het bbp per inwoner ligt tussen 75 en 90 procent van het gemiddelde van de EU. Ik zou tevens graag zien dat dit systeem in de plaats komt van het overgangsmechanisme en andere regio's omvat dan die welke vallen onder de convergentiedoelstelling. In het kader van de onderhandelingen over het volgende meerjarig financieel kader moet de begroting voor deze nieuwe opzet van het cohesiebeleid gelijk blijven. Ik wil er echter op wijzen dat iets meer dan twintig regio's niet meer onder de convergentiedoelstelling zouden moeten vallen, hetgeen tien miljard euro per jaar zou besparen. Dit bedrag zou vanzelfsprekend aan een nieuwe tussencategorie regio's kunnen worden toegekend.
Tamás Deutsch
Ik feliciteer de heer Luhan met zijn werk aan het verslag. Met betrekking tot dat verslag wil ik de aandacht vestigen op twee punten. Wat betreft het verband tussen de tenuitvoerlegging van de EU-strategie 2020 en een verbeterd concurrentievermogen is het belangrijk erop te wijzen dat cohesie en een toenemende concurrentiekracht processen zijn die elkaar vooronderstellen en elkaar zelfs versterken. We kunnen ons niet louter concentreren op de ondersteuning van de meest ontwikkelde regio' s om het concurrentievermogen van de EU zo veel mogelijk te vergoten. Dat zou immers het risico met zich brengen dat regio's met een ontwikkelingsachterstand nog verder achterop raken, wat grote sociale spanningen en instabiliteit in de gehele Europese Unie zou veroorzaken. Bovendien is het belangrijk om vast te stellen dat het cohesiebeleid weliswaar aanzienlijk bijdraagt aan de uitvoering van de EU-strategie 2020, maar niet alleen de verantwoording kan dragen voor het bereiken van de doelstellingen van de strategie. We moeten daarom zorgen voor consistentie tussen de verwezenlijking van de doelstellingen van de EU-strategie 2020 en die van het cohesiebeleid. Ook de andere beleidsterreinen moeten een passende bijdrage leveren aan het behalen van de doelstellingen van de strategie. Het tweede punt dat ik wil benadrukken is dat ik het volledig eens ben met de rapporteur als hij stelt dat het bbp het belangrijkste criterium moet blijven om te bepalen welke regio's voor steun in aanmerking komen, omdat het bbp tot op heden nog steeds de betrouwbaarste indicator van het ontwikkelingsniveau is. Op lidstaatniveau kunnen nationale autoriteiten andere indicatoren toepassen bij verdeling van de middelen, maar op EU-niveau moet het bbp de maatstaf zijn voor subsidiabiliteit.
Robert Dušek
schriftelijk. - (CS) In het verslag over goed bestuur met betrekking tot het regionaal beleid wordt een lans gebroken voor versterking van de bevoegdheden van regionale en lokale overheden bij de tenuitvoerlegging van het EU-beleid. Het Parlement pleit al jarenlang voor een grotere betrokkenheid van overheden onder het nationale niveau bij de totstandbrenging van het communautaire beleid. Het partnerschapsbeginsel in de zin van het Witboek van het Comité van de regio's over multi-level governance (meerlagig bestuur) dient in het kader van de discussie in de EU reeds in de allereerste fases te worden versterkt. In het verslag wordt gepleit voor een verdere vereenvoudiging van wet- en regelgeving. Er dient echter te worden opgemerkt dat bepaalde lidstaten en hun overheden in veel gevallen de administratieve belasting juist verzwaren door eisen te stellen die niet voortvloeien uit het communautaire recht. Dat vraagt dus om verdere correcties. De regels voor de steunprogramma's dienen dusdanig te worden vereenvoudigd dat de procedures ervan begrijpelijker worden en dat potentiële aanvragers dus niet langer worden afgeschrikt. Er gaat veel mis bij de tenuitvoerlegging van de programma's, vooral op financieel vlak. Maar liefst 12 procent van de betalingen vertoont gebreken. Het hoogste percentage is nog altijd te vinden op het vlak van de openbare aanbestedingen en de zogeheten niet-subsidiabele kosten. Het toezicht door de Europese Commissie is ontoereikend en het moge duidelijk zijn dat zij onmogelijk op alle nationale niveaus toezicht houden kan. Het is van het grootste belang dat aan het begin van de programma's de toezichthoudende rol van de Commissie intact blijft, om daarna het toezicht in de loop van de uitvoering van de programma's meer over te hevelen naar de lidstaten en hun regionale en lokale overheden.
Sandra Kalniete
schriftelijk. - (LV) Om de invloed van het cohesiebeleid uit te breiden is het van groot belang om een aantal beslissende hervormingen door te voeren. De steun vanuit het cohesiebeleid moet worden geconcentreerd in drie hoofdrichtingen. Cruciaal is allereerst geografische concentratie, vervolgens concentratie van ondersteuning en daarna administratieve concentratie. Dit betekent, dat financiële steun moet worden gericht aan de lidstaten en regio's waar de grootste behoefte bestaat. Dat wil zeggen: een betere sociaaleconomische situatie is niet mogelijk zonder duidelijke steun van het EU-cohesiebeleid. Iedere regio moet zodoende de sectoren aanwijzen die het meest urgent steun nodig hebben, in plaats van het aanwijzen van alle mogelijke sectoren zonder diepere analyse. Iedere regio moet drie tot vijf van de tien sectoren van de Commissie kiezen, waarin alle beschikbare ondersteuning wordt geconcentreerd. We moeten dus de administratieve lasten verlichten. We moeten het vertrouwen in de betrokken instellingen vergroten, zodat de taken van deze instellingen geoptimaliseerd kunnen worden. Ik wil benadrukken dat het bestaande distributiecriterium voor ondersteuning op basis van het Europese cohesiebeleid - bbp op grond van koopkrachtpariteit per hoofd van de bevolking (tot 75 procent van het EU-gemiddelde) - een geschikt, getest en veilig criterium is voor het bepalen welke regio's in aanmerking komen voor ondersteuning binnen het convergentiekader, omdat dit de daadwerkelijke verschillen weergeeft tussen de EU-lidstaten en regio's onderling.
Siiri Oviir
schriftelijk. - (ET) Ik ben het met de rapporteur eens dat het Europees cohesiebeleid een van de belangrijkste beleidssectoren is die bijdraagt aan het verbeteren van het mededingingsvermogen en het waarborgen van duurzame ontwikkeling. Terwijl de internationale financiële crisis in meer of mindere mate een negatieve invloed had op alle Europese regio's, draagt het cohesiebeleid, dat meerwaarde biedt, er zeker in grote mate toe bij dat de regio's sterker uit de crisis zullen komen. Het is jammer dat de regeringen van veel EU-lidstaten de rol en het belang van de regio's - de lokale autoriteiten - niet goed genoeg begrijpen, omdat zij bang zijn macht aan de regio's te verliezen. Bijvoorbeeld de regering van mijn eigen land, de Republiek Estland, neemt vaak belangrijke wetten aan met betrekking tot lokale autoriteiten, zonder rekening te houden met de besluitvormingsprocedures van die autoriteiten. Om te voorkomen dat de verschillende regio's niet worden gediscrimineerd, moet er nu meer aandacht komen voor controle op de regelgeving van de regeringen van de lidstaten om ervoor te zorgen dat hun regels niet in strijd zijn met de eigen wetten van de lidstaten en de Europese waarden. Nu krijgen veel Europese regio's grote politieke steun van het Europees Comité van de regio's, het Europees Hof van Justitie en de Commissie in gevallen waarin de regeringen van de lidstaten de rechten van de lokale autoriteiten negeren. Ik ben van mening dat een doeltreffend Europees cohesiebeleid en het bereiken van de doelen van de richtlijn de levensvatbaarheid van de regio's zullen helpen waarborgen - levensvatbare regio's zullen het functioneren van de Europese Unie als geheel verbeteren - en tegelijkertijd marginalisering van de grensregio's zullen helpen voorkomen.
Marie-Thérèse Sanchez-Schmid
schriftelijk. - (FR) In het verslag-Luhan en in het verslag-Manescu wordt terecht gewezen op de beginselen waarop ons cohesiebeleid gebaseerd zou moeten zijn. Ik wil echter drie gebieden met name noemen waarop wij ambitieuzer moeten zijn. Om te beginnen de territoriale cohesie. Dit concept wordt vaak genoemd, maar zelden omgezet in concrete acties. Wij moeten bijvoorbeeld bijzondere aandacht schenken aan de grensgebieden. De handicaps en de problemen waarmee deze regio's worden geconfronteerd, geven de grenzen van de Europese integratie aan. Wij moeten van deze gebieden die een scheiding aangeven, gebieden maken die verbindingen tot stand brengen. Bovendien is er sprake van een ongelijke behandeling van de regio's die vallen tussen Doelstelling 1 en Doelstelling 2. Het verschil in steun aan sommige regio's met hetzelfde bbp kan oplopen tot een factor 10. Het is de hoogste tijd dat wij een overgangsmechanisme invoeren zodat alle regio's met een bbp tussen 75 en 90 procent van het gemiddelde van de EU op dezelfde wijze worden behandeld. Tot slot moeten wij nieuwe prestatie-indicatoren ontwikkelen. De ontwikkelingsuitdagingen waarvoor de regio's staan, hangen samen met hun eigen lokale beperkingen. Wij moeten onze criteria op alle regeringsniveaus aanscherpen om de behoeften en de doelstellingen van regionale ontwikkeling accuraat te kunnen meten.
Richard Seeber
schriftelijk. - (DE) Het cohesiebeleid van de EU moet meer aandacht krijgen. Dat is nodig voor duurzamere groei en een hoger concurrentievermogen. In een Europa van de regio's moet het bbp het belangrijkste criterium blijven om te bepalen welke regio's voor subsidies in aanmerking komen. Het Europees regionaal beleid moet echter in alle regio's worden uitgevoerd, en voldoende flexibel zijn om rekening te houden met regionale en territoriale kenmerken. We willen het groeipotentieel van de regio's volledig gebruiken, en op die manier een economische, sociale en territoriale cohesie in de Europese Unie tot stand brengen. Dat lukt alleen maar wanneer we met name aandacht besteden aan het concurrentievermogen. Ook plaatselijke problemen in rijke lidstaten moeten daarbij aan bod kunnen komen. We moeten in alle regio's de nadruk leggen op onderzoek en innovatie, om de concurrentiepositie van de EU te verbeteren, en daarvoor moeten we ook in de toekomst geld ter beschikking stellen. We definiëren de doelstellingen van Europa 2020 op het niveau van de Gemeenschap, maar toch is het van het grootste belang dat we ook de lokale en regionale overheden sterker betrekken bij de omzetting ervan. Een efficiënte omzetting van de economische doelstellingen in de EU 2020 strategie is alleen maar mogelijk met een bottom-up-aanpak.
Monika Smolková
Het cohesiebeleid moet ook na 2013 een sleutelbeleid van de Europese Unie blijven met voldoende financiering en onder de volgende voorwaarden: de procedures voor de toewijzing van structuur- en cohesiefondsen moeten worden vereenvoudigd; er moet een kader worden ontwikkeld voor publiek-private partnerschappen; de infrastructuur moet een basiselement worden van de groei van het mondiale concurrentievermogen; het partnerschap moet een voorwaarde zijn voor het opzetten van echte partnerschappen met regionale en lokale overheden en de openbaarheid en moet als middel dienen om de efficiëntie, rechtmatigheid en transparantie in het stadium van de programmering en gebruikmaking van structuurfondsen te verhogen; zowel op verticaal als op horizontaal niveau moet meerlagig bestuur worden ingesteld. Er zijn beslist nog meer voorwaarden, maar als we de EU 2020-doelstellingen willen verwezenlijken, zijn bovengenoemde voorwaarden volgens mij de belangrijkste.
Zbigniew Ziobro
schriftelijk. - (PL) Europa maakt momenteel een moeilijke periode door. De economie kampt nog steeds met de gevolgen van de financiële crisis van de jaren 2008-2009, waardoor de verschillen tussen de rijke regio's in West-Europa en de armere in Oost- en Zuid-Europa zich verder vergroten. Als gevolg hiervan is behoefte ontstaan aan versterking van effectieve mechanismen voor crisisbestrijding. Op EU-niveau zijn het cohesiebeleid en de structuurfondsen hiervan de belangrijkste. Dankzij de cofinanciering van investeringen op lokaal niveau vormen zij een effectief symbool van Europese samenwerking die boven nationale belangen uitstijgt. Ook hebben zij in belangrijke mate bijgedragen aan de vergroting van het gebied dat in de jaren 2004-2007 economische groei te zien gaf en verkleining van het gat tussen de landen van het oude en het nieuwe Europa.
Daarom is het zo belangrijk om meer EU-middelen voor het cohesiebeleid beschikbaar te stellen in de financiële vooruitzichten 2013-2020, en convergentie als prioritaire doelstelling in stand te houden, evenals het huidige mechanisme van selectie van begunstigden op grond van het BBP in de verschillende regio's. Ook is de mogelijkheid om de cofinanciering van investeringen op te trekken van 75 procent naar 80 procent, bij gelijktijdige vermindering van de financiering van de zogenaamde perifere gebieden, van wezenlijk belang. Uit het oogpunt van de landen van Oost-Europa is verdere financiering van infrastructurele investeringen noodzakelijk, vooral in de strook die Noord- en Zuid-Europa met elkaar verbindt.
