Μεσοπρόθεσμη χρηματοοικονομική βοήθεια για τα ισοζύγια πληρωμών των κρατών μελών και κοινωνικές προϋποθέσεις (συζήτηση) 
Πρόεδρος
" ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της προφορικής ερώτησης προς την Επιτροπή των Tatjana Ždanoka και Jean Lambert, εξ ονόματος της Ομάδας των Πρασίνων/Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας, και των Marian Harkin και Elizabeth Lynne, εξ ονόματος της Ομάδας της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, σχετικά με τη μεσοπρόθεσμη οικονομική ενίσχυση για τα ισοζύγια των κρατών μελών και κοινωνική αιρεσιμότητα - B7-0215/2009).
Tatjana Ždanoka
Κύριε Πρόεδρε, κατάγομαι από τη Λετονία, μια χώρα που επλήγη σοβαρά από τη χρηματοπιστωτική κρίση. " Λετονία κινδύνευε να χρεοκοπήσει χωρίς οικονομική βοήθεια από το εξωτερικό. Λάβαμε τη συγκεκριμένη βοήθεια από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Με την προϋπόθεση, όμως, της περικοπής των δημοσιονομικών δαπανών από τη λετονική κυβέρνηση. Έτσι και έγινε· οι συντάξεις μειώθηκαν κατά 10% και οι συντάξεις των συνταξιούχων εργαζομένων κατά 70%, τα οικογενειακά επιδόματα και τα επιδόματα μητρότητας για τους εργαζόμενους γονείς μειώθηκαν κατά 10% όπως και τα κατώτατα όρια του αφορολόγητου ατομικού εισοδήματος.
" προσέγγιση, όπως βλέπετε, ήταν εξισωτική. Είτε κάποιος λάμβανε σύνταξη 100 ευρώ είτε 1 000 ευρώ, το 10% αφαιρούνταν. " Επιτροπή εξέφρασε την ικανοποίησή της γι' αυτές τις περικοπές οι οποίες έγιναν με τόσο σκανδαλώδη τρόπο, και υπέγραψε μνημόνιο συνεννόησης με τη Λετονία. Ήταν σαφές από την αρχή ότι οι συγκεκριμένες περικοπές που έγιναν αδιακρίτως θα έπλητταν τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Δεν έχει ακούσει τίποτα η Επιτροπή για το Ευρωπαϊκό Έτος κατά της Φτώχειας;
" κατάσταση στη Λετονία δεν είναι μοναδική στην Ένωση. " Ουγγαρία και η Ρουμανία έλαβαν επίσης κοινοτικά δάνεια. Και άλλες χώρες μπορεί στο μέλλον να αναγκαστούν να υποβάλουν αίτημα για τέτοια δάνεια. Γι' αυτό λοιπόν θα πρέπει να μην δημιουργήσουμε ένα προηγούμενο αποδοχής αντικοινωνικών μέτρων.
Κύριε Επίτροπε, φυσικά εσείς μπορείτε να πείτε ότι απλώς δίνετε τα χρήματα και ότι οι κυβερνήσεις των κρατών μελών είναι υπεύθυνες για την κοινωνική πολιτική, αλλά τα κοινωνικά δικαιώματα δεσμεύουν νομικά τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό σημαίνει ότι όλες οι ενέργειες των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων θα πρέπει να αξιολογούνται βάσει των κοινωνικών δικαιωμάτων. Διαφορετικά, η άποψη ότι το υψηλό επίπεδο κοινωνικής προστασίας είναι δήθεν καθήκον της ΕΕ, το μόνο που θα προκαλεί θα είναι ένα ειρωνικό μειδίαμα.
Elizabeth Lynne
συντάκτρια. - (EN) Κύριε Πρόεδρε, εδώ δεν πρόκειται να πούμε στα κράτη μέλη που ακριβώς θα πρέπει ή δεν θα πρέπει να δαπανούν τα χρήματά τους. Κάθε χώρα έχει τις δικές της άμεσες προτεραιότητες για να αντιμετωπίσει τις οικονομικές της δυσκολίες.
Όταν, όμως, τα κράτη μέλη λαμβάνουν μια τέτοια ενίσχυση από την Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο αυτής της πρόνοιας, θα πρέπει να ενθαρρύνονται να τη δαπανούν με τέτοιον τρόπο ώστε να τηρούνται οι αρχές της Ένωσης - με άλλα λόγια, χωρίς να παραβλέπεται η ανάγκη για κοινωνική προστασία και κοινωνική ένταξη.
" χρηματοπιστωτική κρίση έπληξε σοβαρά τους πολίτες σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και, επομένως, είναι θετικό το ότι υφίσταται ένα τέτοιο ταμείο. Εκατομμύρια πολίτες έχασαν τις δουλειές τους. Πολλοί από αυτούς που έμειναν άνεργοι στα κράτη μέλη είναι και οι πιο ευάλωτοι, έχοντας τις λιγότερες πιθανότητες να βρουν γρήγορα δουλειά. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι σημαντικό να μην αγνοηθούν τα δίχτυα κοινωνικής ασφάλειας σε αυτά τα κράτη μέλη.
Στην προφορική μας ερώτηση, ρωτήσαμε συγκεκριμένα αν τα κράτη μέλη οφείλουν, στις αναφορές που υποβάλλουν στην Επιτροπή, να περιλαμβάνουν και μια αξιολόγηση του κοινωνικού αντικτύπου. Θα χαιρόμουν ιδιαίτερα αν μπορούσατε να μας ενημερώσετε για το αν ισχύει κάτι τέτοιο.
Είναι σημαντικό να στείλουμε το σωστό μήνυμα στα κράτη μέλη που λαμβάνουν ευρωπαϊκή χρηματοδότηση μέσω της μεσοπρόθεσμης οικονομικής βοήθειας. Πιστεύω προσωπικά πως πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι η Επιτροπή πρέπει να συνυπολογίζει τον τρόπο με τον οποίον στηρίζονται οι πλέον ευάλωτες κοινωνικές ομάδες πριν από τη λήψη οποιασδήποτε απόφασης για περαιτέρω βοήθεια.
Γνωρίζω ότι τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες και ότι πολύ συχνά δεν είναι εύκολο να είναι κάποιος συνέχεια ενημερωμένος για τις κοινωνικές τους υποχρεώσεις, γι' αυτό και θέτω αυτήν την προφορική ερώτηση. Είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτή η χρηματοπιστωτική κρίση έχει ανθρώπινο πρόσωπο και ότι σε αυτό το πρόσωπο βλέπουμε κυρίως τους πλέον κοινωνικά περιθωριοποιημένους πολίτες.
Alejandro Cercas
συντάκτης. - (ES) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, πριν υποβάλω την ερώτηση διάβασα προσεκτικά τις προηγούμενες ερωτήσεις και τη θέση που είχε λάβει το Κοινοβούλιο επί των συγκεκριμένων ερωτήσεων. Είναι γεγονός, και όχι άποψη, ότι στις 24 Απριλίου του τρέχοντος έτους, το Κοινοβούλιο ενέκρινε νομοθετικό ψήφισμα με στόχο την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 332/2002 ο οποίος, βάσει του άρθρου 100 της Συνθήκης, διέπει αυτά τα χρηματοπιστωτικά μέσα.
Κύριε Επίτροπε, σε αυτό το ψήφισμα, το Κοινοβούλιο υποστήριζε αυτήν τη βοήθεια προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα ιδιαίτερα προβλήματα των δημόσιων οικονομικών των κρατών μελών που έχουν πληγεί περισσότερο από τη χρηματοπιστωτική κρίση, εξέφραζε την απόλυτη αλληλεγγύη του, πρωτίστως δε προς τις χώρες που εντάχθηκαν πιο πρόσφατα στην ΕΕ αλλά την ίδια στιγμή, κύριε Επίτροπε, το Κοινοβούλιο έλεγε σαφώς ότι η βοήθεια αυτή θα πρέπει να χορηγείται υπό όρους και όριζε τέσσερα κριτήρια που είναι οι στόχοι της Κοινότητας.
Αυτά είναι: πρώτον, ότι θα πρέπει να υπάρχει ποιότητα στις δημόσιες δαπάνες, και ότι δεν πρέπει να γίνεται σπατάλη χρημάτων· δεύτερον, ότι θα πρέπει να διατηρηθούν τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης και η αειφόρος ανάπτυξη· τρίτον, ότι δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί η πολιτική της πλήρους, αξιοπρεπούς και ποιοτικής απασχόλησης· και τέταρτον, ότι πρέπει να καταπολεμηθεί η αλλαγή του κλίματος. Λογικά, αν αυτοί είναι καλοί στόχοι για εμάς, θα πρέπει να τηρούνται και σε αυτές τις χώρες.
Λίγοι μήνες έχουν περάσει και έχουμε λάβει ουκ ολίγες αναφορές από ΜΚΟ, συνδικαλιστικές οργανώσεις και πολίτες σχετικά με μία από αυτές τις τέσσερις χώρες που έλαβε σημαντικά ποσά για τη στήριξη των δημόσιων οικονομικών της: 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ, 3,1 δισεκατομμύρια ευρώ, 2,2 δισεκατομμύρια ευρώ και 5 δισεκατομμύρια ευρώ. Μας παρέχουν αριθμητικά στοιχεία όπως αυτά που ανέφερε πριν από λίγο η συνάδελφός μου: περικοπές κατά 40% στον εκπαιδευτικό τομέα· περικοπές κατά 10% στο πρόγραμμα συντάξεων· μείωση κατά το ήμισυ των επιδομάτων ασθενείας κ.ο.κ.
Κύριε Επίτροπε, απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, το Κοινοβούλιο εύχεται, τουλάχιστον, η σιγή μας να μην ερμηνεύεται με τέτοιον τρόπο -όπως σήμερα ερμηνεύεται- ώστε να φαίνεται σαν να είμαστε εμείς αυτοί που επιβάλλουν τα συγκεκριμένα μέτρα· τουλάχιστον, δεν πρέπει να είμαστε συνένοχοι σε αυτήν την ερμηνεία, που θέλει την Ευρώπη να επιτίθεται στις ομάδες εκείνες του πληθυσμού που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. Κύριε Επίτροπε, αν είναι δυνατόν, πρέπει να αποφύγουμε μια κατάσταση όπου ο πιο αδύναμος είναι αυτός που πληρώνει για την προσαρμογή.
Joaquín Almunia
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τα προβλήματα στη Λετονία, την Ουγγαρία και τη Ρουμανία, που είναι και οι τρεις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίες λαμβάνουν επί του παρόντος δάνεια μέσω του μηχανισμού ενίσχυσης του ισοζυγίου πληρωμών, είναι προβλήματα που δεν δημιουργήθηκαν ούτε από το Κοινοβούλιο ούτε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά ούτε και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόκειται για προβλήματα που δημιούργησε η οικονομική κρίση, τα οποία ωστόσο επιδεινώθηκαν από την κακοδιαχείριση και τις λανθασμένες πολιτικές που ακολούθησαν οι πολιτικοί ηγέτες αυτών των χωρών. Το λέω αυτό επειδή υπάρχουν χώρες που βρίσκονται στην ίδια περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Λετονία, στην ίδια περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Ουγγαρία, και στην ίδια περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Ρουμανία, οι οποίες δεν έχουν τα ίδια προβλήματα και που διαχειρίζονται πιο αποτελεσματικά την κρίση, λαμβάνοντας στήριξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής, με την προστασία που τους εξασφαλίζει το γεγονός ότι είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εν δυνάμει μέλη του ευρώ, και χωρίς να έχουν την ανάγκη να ζητήσουν τη βοήθεια του μηχανισμού ενίσχυσης του ισοζυγίου πληρωμών.
Γιατί αυτές οι τρεις χώρες χρειάστηκε να ζητήσουν βοήθεια; Γιατί έπρεπε να τους δανείσουμε χρήματα; Δεν ευθύνεται ούτε η Επιτροπή ούτε το Κοινοβούλιο ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση εν γένει: ο λόγος είναι η κακοδιαχείριση που διαπιστώθηκε σε αυτές τις χώρες.
Πώς τις βοηθούμε; Δανείζοντας σε αυτές χρήματα· κανείς όμως δεν εκδίδει δάνεια χωρίς όρους· δεν έχουμε την εξουσιοδότηση του Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου να εκδίδουμε δάνεια χωρίς όρους. Δανείζουμε βάσει ορισμένων όρων, και επιβάλλουμε σε αυτές τις χώρες κάποιους όρους που είναι σκληροί επειδή και η κατάσταση στην οποία βρίσκονται είναι εξαιρετικά δύσκολη, λέγοντας όμως σε αυτές: "μην κάνετε περικοπές για να μπορείτε να συγχρηματοδοτείτε το διαρθρωτικό ταμείο και το Ταμείο Συνοχής· μην λαμβάνετε αναδρομικά μέτρα· μην κάνετε περικοπές που ζημιώνουν τους ασθενέστερους". Μερικές φορές το πετυχαίνουμε, άλλες δυστυχώς όχι, επειδή αυτό δεν εξαρτάται από εμάς αλλά από αυτούς.
Ως εκ τούτου, συμμερίζομαι τις ανησυχίες σας, και όχι μόνο τις συμμερίζομαι αλλά και, εξ ονόματος όλων εσάς, τις διαβιβάζω σε αυτές τις κυβερνήσεις προσφέροντας ταυτόχρονα σε αυτές χρήματα εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης: ένα δάνειο ύψους 3,1 δισεκατομμυρίων ευρώ στη Λετονία και πολύ υψηλά ποσά στη Ρουμανία και την Ουγγαρία.
Να έχετε, όμως, υπόψη σας και αυτό: κανένας δεν εκδίδει δάνεια χωρίς όρους και δεν εξουσιοδοτούμαι να κάνω κάτι τέτοιο ούτε εξ ονόματός σας αλλά ούτε και εξ ονόματος των κρατών μελών. Καλώς ή κακώς δεν μπορούμε να λαμβάνουμε αποφάσεις που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κυβερνήσεων και των κοινοβουλίων αυτών των χωρών.
Αυτό που κάνουμε είναι να υπενθυμίζουμε στις κυβερνήσεις και στα κοινοβούλια αυτών των χωρών, πρώτον, την ευθύνη που έχουν να βγάλουν τις χώρες τους από μια κρίση από την οποία άλλες χώρες δεν δοκιμάζονται σε τόσο μεγάλο βαθμό· και δεύτερον ότι υπάρχουν μέτρα που δεν μπορούν να λαμβάνονται, και ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να δανείζουμε χρήματα προκειμένου να λαμβάνονται μέτρα που υπερβαίνουν τα αυστηρώς αναγκαία για την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, καθώς και να θωρακίζουμε αυτές τις χώρες ώστε να αντιμετωπίσουν το μέλλον τους χωρίς την ανάγκη δανείων από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Jean-Paul Gauzès
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριες και κύριοι, πιστεύω ότι οι παρατηρήσεις που μόλις έκανε ο Επίτροπος απαντούν ακριβώς στην ερώτηση που υποβλήθηκε.
" Ευρωπαϊκή Ένωση δεν διαθέτει κονδύλια χωρίς όρους. Αυτοί οι όροι μόλις αναφέρθηκαν: ποιότητα των δημόσιων δαπανών, στόχοι για αειφόρο ανάπτυξη, πολιτική απασχόλησης, κλιματική αλλαγή, αλλά, φυσικά, και ανάγκη κάλυψης των αδυναμιών της προηγούμενης κυβέρνησης το συντομότερο δυνατό, ούτως ώστε αυτές οι χώρες που βοηθούμε να φθάσουν στο απαιτούμενο επίπεδο.
Ωστόσο, σε μια κρίση σαν αυτήν που διανύουμε, πιστεύω ότι δεν πρέπει να θέτουμε υπερβολικούς όρους. Πρέπει να ελπίζουμε ότι οι κυβερνήσεις των κρατών μελών που λαμβάνουν ευρωπαϊκή βοήθεια θα εφαρμόσουν τους απαραίτητους όρους και θα αποφύγουν, όπως είπε και ο Επίτροπος, διατάξεις με ενδεχομένως αναδρομικό ή οπισθοδρομικό χαρακτήρα.
Οι κοινωνικές δαπάνες είναι φυσικά σημαντικές -πρέπει να διαφυλαχθούν- αλλά στην προκειμένη περίπτωση πρέπει επίσης να εμπιστευθούμε τα κράτη μέλη για να λάβουν τα απαιτούμενα μέτρα με στόχο τη διόρθωση της κατάστασης και όχι να διενεργούμε εξονυχιστικούς ελέγχους που ούτως ή άλλως θα ήταν αναποτελεσματικοί.
" αξιολόγηση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη έχουν χρησιμοποιήσει την ευρωπαϊκή ενίσχυση θα πρέπει να γίνεται όταν χορηγείται τυχόν νέα ενίσχυση, και τότε θα μπορέσουμε ενδεχομένως να αντλήσουμε συμπεράσματα από μέτρα που ήταν ακατάλληλα, ιδίως στον κοινωνικό τομέα.
Pervenche Berès
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, θα θυμάστε πολύ καλά ότι όταν, στις 24 Απριλίου -όπως ανέφερε ο συνάδελφός μου κ. Cercas- προσυπογράψαμε, εγκρίναμε και κυρώσαμε την αύξηση του μηχανισμού στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών, το κάναμε υπό δύο όρους: πρώτον ότι αυτή η ενίσχυση θα χορηγείται υπό όρους, ιδίως σε ό,τι αφορά την κοινωνική βοήθεια· και δεύτερον, ότι πρέπει να υπάρχει διαφάνεια, ούτως ώστε αυτό το Σώμα να είναι σαφές για τους όρους υπό τους οποίους συνομολογούνται τέτοιες συμφωνίες με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, πιστεύω ότι η συζήτηση που διεξάγουμε αυτό το απόγευμα είναι μια δίκαιη, χρήσιμη και δημοκρατική συζήτηση η οποία πρέπει να προσφέρει εχέγγυα αποτελεσματικότητας.
Βρισκόμαστε σε μια απολύτως κρίσιμη κατάσταση σε ό,τι αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση και μπορούμε να διαπιστώσουμε μετά βεβαιότητας ότι η κρίση αυτή κλονίζει τα ίδια τα θεμέλια της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών και ιδίως την αλληλεγγύη προς ορισμένα κράτη μέλη. Τα νέα που φθάνουν από τη Ρουμανία το μόνο που κάνουν είναι να επιδεινώνουν την κατάσταση, καθώς βρισκόμαστε σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση ως απόρροια της πολιτικής αβεβαιότητας που έχουν προκαλέσει οι συνέπειες ιδίως της παρούσας κρίσης.
Ωστόσο, δεν θα ήθελα να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, ιδίως αυτά για τα οποία ευθύνεται το ΔΝΤ, το οποίο, πριν από δέκα περίπου χρόνια, υπαγόρευε "συνταγές" που τελικά έκαναν τα πράγματα χειρότερα. Επιπλέον, διαφωνώ κάθετα με τον συνάδελφό μου βουλευτή κ. Gauzès που συνιστά να μην πραγματοποιούνται εξονυχιστικοί έλεγχοι, αλλά να περιμένουμε μέχρι το επόμενο αίτημα για να εξετάζουμε αν τα χρήματα δαπανώνται με ποιοτικό τρόπο. Όχι! Μόνο όταν δεσμεύεται η ενίσχυση, μπορεί κάποιος να θέτει τους όρους, και νομίζω ότι η Ευρώπη έχει ήδη καταβάλει βαρύτατο τίμημα -λόγω ακριβώς του ότι δεν εξέταζε τους όρους της ενίσχυσης σε πολλούς τομείς- για να κάνει τα στραβά μάτια στην προκειμένη περίπτωση.
Δεν μπορούμε να δεχόμαστε σήμερα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι οι πιο ευπαθείς ομάδες θα πρέπει να πληρώσουν για τις πολιτικές της προσαρμογής. Δεν πιστεύω ότι το ζήτημα εδώ είναι να επιρρίψουμε ευθύνες στην Επιτροπή για την κακοδιαχείριση των λετονών πολιτικών. Κανείς σε αυτό το Σώμα δεν υπονόησε, κύριε Επίτροπε, ότι αυτός ήταν ο δρόμος που θέλαμε να ακολουθήσουμε.
Ωστόσο, δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι οι πιο ευπαθείς ομάδες θα πληρώσουν το τίμημα για την ανάληψη υποχρεώσεων του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και για την αλληλεγγύη μας προς τη Λετονία, επειδή δεν πιστεύουμε ότι αυτός είναι ο τρόπος για την αποκατάσταση της αλληλεγγύης και της ισορροπίας της λετονικής οικονομίας.
Marian Harkin
Κύριε Πρόεδρε, η διαδικασία της κοινωνικής προστασίας και της κοινωνικής ένταξης στο πλαίσιο της ΕΕ είναι ζωτικής σημασίας για να διασφαλιστεί η επίτευξη του στρατηγικού στόχου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν είναι άλλος από τη συνεχή οικονομική ανάπτυξη, την αύξηση και τη βελτίωση των θέσεων εργασίας και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.
Κατά τη διάρκεια μιας οικονομικής κρίσης, είναι αυξημένοι οι κίνδυνοι της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού για πολλούς πολίτες, και δη γι' αυτούς που βρίσκονται στο περιθώριο της κοινωνίας, γι' αυτούς που έχουν μείνει άνεργοι και γι' αυτούς που στηρίζονται στα διάφορα δίχτυα κοινωνικής ασφάλειας που λειτουργούν εντός των επιμέρους κρατών μελών.
Στην ερώτηση, ζητείται από την Επιτροπή να μας ενημερώσει για το αν προσπαθεί να ενσωματώσει τη διαδικασία κοινωνικής προστασίας και ένταξης στο πλαίσιο της παροχής μεσοπρόθεσμης οικονομικής ενίσχυσης για τα ισοζύγια των κρατών μελών βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 332/2002 του Συμβουλίου.
Πάντα ήμουν ευαίσθητη στο ζήτημα της επιβολής υπερβολικά πολλών όρων και της υπέρμετρης γραφειοκρατίας που επιβαρύνει τους παραλήπτες της βοήθειας, και που στη συνέχεια μετακυλίεται, στο εσωτερικό των κρατών μελών, στις ΜΜΕ και στους ιδιώτες. Ωστόσο, όταν η επιβολή αυτή μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε μια αρχή κομβικής σημασίας για την ΕΕ όπως η κοινωνική ένταξη, τότε είναι όντως σημαντική. Δεν μπορούμε να προσβλέπουμε σε μια διαδικασία κοινωνικής ένταξης και να παράγουμε αμέτρητα έγγραφα περιγράφοντας πώς θα την πετύχουμε αν, την ίδια στιγμή, δεν διασφαλίζουμε ότι αυτή η διαδικασία συνυπολογίζεται στις πρωτοβουλίες μας.
Ο Επίτροπος λέει ότι έχουμε θέσει σκληρούς όρους για τη χορήγηση αυτών των δανείων, αλλά δεν κατάλαβα πολύ καλά ποιοι ακριβώς είναι αυτοί οι όροι και αν, όντως, αυτοί περιλαμβάνουν κοινωνικές προϋποθέσεις.
Ανεξάρτητα από τις συνθήκες υπό τις οποίες εκταμιεύονται τα κονδύλια της ΕΕ, δεν μπορούμε να νίπτουμε τας χείρας μας και να ελπίζουμε για το καλύτερο. Μας ζητάτε να εμπιστευθούμε τα κράτη μέλη. Σε αυτό είμαστε σύμφωνοι, αρκεί όμως να λάβουμε υπόψη ότι η εμπιστοσύνη είναι κάτι που πάντα κερδίζεται και αν υπάρχουν ανησυχίες, θεωρώ ότι πρέπει να εξετάζονται.
Patrick Le Hyaric
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, οι περισσότεροι οικονομολόγοι λένε τώρα ότι η κρίση οφείλεται κατά κύριο λόγο στη μεταφορά του πλούτου που δημιούργησε η εργασία προς το κεφάλαιο, τα κέρδη. Επιπλέον, σε γενικές γραμμές, όλοι συμφωνούν ότι στις χώρες που έχουν διατηρηθεί τα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας και οι δημόσιες υπηρεσίες τους, οι πολίτες έχουν πληγεί συγκριτικά λιγότερο από την κρίση.
Το πρόβλημα όμως που εξετάζουμε αυτό το απόγευμα είναι όντως η φύση των όρων που εσείς θέτετε για τη χορήγηση της ευρωπαϊκής βοήθειας ή της βοήθειας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προς τους πολίτες. " βοήθεια αυτή δεν μπορεί πλέον να εξαρτάται από την εφαρμογή σχεδίων διαρθρωτικής προσαρμογής που μειώνουν τις κοινωνικές δαπάνες, τις δαπάνες για επαγγελματική κατάρτιση, και ιδιωτικοποιούν τους δημόσιους τομείς, περιλαμβανομένων των κοινωνικών υπηρεσιών γενικού συμφέροντος. Αυτό ακριβώς είναι που αποδεικνύεται αναποτελεσματικό σήμερα και πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Οι συνταγές αυτές το μόνο που πετυχαίνουν είναι να επιδεινώνουν την κρίση, την ανεργία και τη φτώχεια.
Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, κατά την άποψή μας, πρέπει να αντιστρέψουμε τα κριτήρια αυτών των προϋποθέσεων και να αποφασίσουμε ότι τα ευρωπαϊκά δημόσια κονδύλια ή τα κονδύλια του ΔΝΤ μπορούν να συσχετιστούν και να συνδυαστούν με ένα νέο σύστημα πιστώσεων που θα χορηγούνται σύμφωνα με νέα κριτήρια, τα οποία θα έχουν στόχο και θα ενθαρρύνουν την αναδιανομή του πλούτου για να αυξηθούν οι μισθοί, οι συντάξεις και οι ελάχιστες κοινωνικές απαιτήσεις και να διατηρηθεί ένα υψηλό επίπεδο κοινωνικής προστασίας, η εγγύηση της εργασίας για όλους. Τελικά, η κοινωνική πρόοδος είναι αυτή που συμβαδίζει με την οικονομική αποδοτικότητα και όχι το αντίστροφο.
Arturs Krišjānis Kariņš
(LV) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επιδείξει πνεύμα σαφούς και εποικοδομητικής κατανόησης απέναντι σε εκείνα τα κράτη μέλη που έχουν έρθει αντιμέτωπα με δημοσιονομικές δυσκολίες λόγω της κρίσης. Δεν μπορούν να διατηρηθούν σταθερά, ισχυρά συστήματα κοινωνικής στήριξης, αν τα κράτη μέλη δεν έχουν ισχυρές οικονομίες. Οι συνάδελφοί μου προτείνουν τον περιορισμό των όρων για την προσφορά οικονομικής στήριξης, αλλά εγώ προσωπικά θεωρώ ότι κάτι τέτοιο θα συνιστούσε καταρχήν μια ανεπιθύμητη εξέλιξη. Αντίθετα, πρέπει να εξετάσουμε σοβαρά το ενδεχόμενο επέκτασης των όρων βάσει των οποίων θα είναι δυνατή η απόκτηση οικονομικής στήριξης, χρησιμοποιώντας την τελευταία όχι μόνο για την ενίσχυση των κρατικών προϋπολογισμών και των χρηματοπιστωτικών συστημάτων αλλά και για την ανάπτυξη της οικονομίας.
" επένδυση στην οικονομία είναι απαραίτητη προκειμένου να διασφαλιστεί ένα σταθερό σύστημα κοινωνικής στήριξης σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. " αξιοποίηση των πόρων της οικονομικής βοήθειας και με αυτόν τον τρόπο, θα ήταν ο καλύτερος τρόπος για να προσφέρουμε βοήθεια το συντομότερο δυνατό στα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες. " ανάκαμψη των κρατών από την κρίση και η περαιτέρω σταθεροποίησή τους συνδέεται στενά με την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς αυτά τα κράτη. Μόνο μια εναρμονισμένη και αποτελεσματική δράση θα αποδώσει αποτελέσματα σε επίπεδο ΕΕ. " οικονομική βοήθεια δεν είναι, και δεν μπορεί να είναι, ο μόνος τρόπος μέσω του οποίου μπορούν τα ευρωπαϊκά κράτη να αλληλοϋποστηρίζονται. Πρέπει να εξευρεθούν σύνθετες λύσεις που θα τονώσουν την οικονομική ανάπτυξη όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Kinga Göncz
(HU) Οι χώρες για τις οποίες μιλάμε στην προκειμένη περίπτωση είναι τα νέα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα οποία, ύστερα από την αλλαγή του καθεστώτος τους, όφειλαν να μεριμνήσουν γι' αυτούς που βγήκαν χαμένοι από την αλλαγή του καθεστώτος, να γίνουν πιο ανταγωνιστικά ύστερα από τον οικονομικό τους μετασχηματισμό σε μια ανοιχτή αγορά, καθώς και να δημιουργήσουν και να οικοδομήσουν οικονομίες με ισορροπημένες δομές. Έτσι, οι πολίτες σε αυτές τις χώρες έχουν τα λιγότερα αποθέματα. Αυτό σημαίνει ότι δυσκολεύονται να εξοφλήσουν τα στεγαστικά τους δάνεια λόγω του υψηλού δείκτη χρέους που στηρίζεται στα νομίσματά τους. " ανεργία σημειώνει άνοδο λόγω των οικονομικών προβλημάτων που διογκώνονται μονομερώς, ενώ την ίδια στιγμή οι κοινωνικές δαπάνες μειώνονται.
Παρατηρείται αστάθεια, ιδίως πολιτική αστάθεια, η οποία αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα των κοινωνικών εντάσεων. Σε πολλές χώρες αυξάνεται η υιοθέτηση ακραίων απόψεων και ο λαϊκισμός κερδίζει έδαφος. Νομίζω ότι πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη όλους αυτούς τους παράγοντες, όταν αξιολογούμε την κατάσταση, και να εξετάσουμε ποια άλλα μέτρα πρέπει να ληφθούν σχετικά με την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στην οποία και θα βασίζονται τα τελευταία.
Jürgen Klute
(DE) Κύριε Πρόεδρε, το θέμα που συζητούμε σήμερα το απόγευμα έχει βρεθεί στην ατζέντα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πολλές φορές στο παρελθόν. Είναι πασίγνωστο ότι, όταν η Επιτροπή χορηγεί ενίσχυση, κατευθύνεται κυρίως από τους όρους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Αυτό έχει ήδη ειπωθεί δύο φορές.
Στο πλαίσιο αυτό, έχουν τεθεί επανειλημμένως ερωτήσεις στην Επιτροπή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τον Νοέμβριο του 2008, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να υποβάλει ανάλυση των επιπτώσεων της συμπεριφοράς των τραπεζών που, την περίοδο εκείνη, μετέφεραν τα κεφάλαιά τους εκτός των κρατών μελών που μόλις είχαν ενταχθεί στην ΕΕ. Στις 24 Απριλίου αυτού του έτους, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επανέλαβε το ίδιο ερώτημα. Ζήτησε επίσης να ενημερωθεί σχετικά με τις δηλώσεις προθέσεων μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών που λάμβαναν βοήθεια όπου οι όροι για τη χορήγηση της βοήθειας περιγράφονται αναλυτικά. Απ' όσο γνωρίζω, μέχρι σήμερα, δεν έχει δοθεί απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα.
Ως εκ τούτου, η πρώτη μου ερώτηση είναι η εξής: είναι αλήθεια ότι τα συγκεκριμένα ερωτήματα δεν έχουν ακόμα απαντηθεί; Αν ναι, η δεύτερη μου ερώτηση είναι: για ποιον λόγο δεν απαντήθηκαν αυτά τα ερωτήματα; Και η τρίτη μου ερώτηση: πότε μπορούμε να αναμένουμε μια απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα;
Theodor Dumitru Stolojan
(RO) Ως εκπρόσωπος της Ρουμανίας, μιας χώρας που ωφελήθηκε από την οικονομική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το ισοζύγιο πληρωμών της, θα ήθελα να ευχαριστήσω την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις ταχύτατες ενέργειές της όσον αφορά τη χορήγηση οικονομικής βοήθειας για το ισοζύγιο πληρωμών, χωρίς την οποία τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα της Ρουμανίας θα ήταν σήμερα πολύ οξύτερα.
Οι χώρες που έλαβαν οικονομική βοήθεια έχουν σίγουρα πολλά κοινωνικά προβλήματα, και μπορούμε να συζητήσουμε για τον τύπο των κοινωνικών όρων που μπορούν να συμπεριλαμβάνονται σε αυτές τις συμφωνίες οικονομικής βοήθειας. Αν θέσουμε το πρόβλημα σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι υπάρχουν ασφαλιστικά συστήματα και συστήματα κοινωνικής προστασίας σε αυτές τις χώρες που συνέβαλαν στις ανισορροπίες και απαίτησαν την οικονομική βοήθεια για το ισοζύγιο πληρωμών. Έτσι, αν μιλάμε για τις κοινωνικές προϋποθέσεις, πρέπει επίσης να μιλήσουμε και για τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να πραγματοποιηθούν σε αυτούς τους κοινωνικούς τομείς, κυρίως δε στα συνταξιοδοτικά συστήματα, ώστε να μπορέσουμε να πετύχουμε μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη οικονομική βιωσιμότητα, η οποία και θα βοηθήσει στη ριζική επίλυση των προβλημάτων αυτών των χωρών.
Proinsias De Rossa
(EN) Κύριε Πρόεδρε, η ΔΟΕ είπε πρόσφατα -τον Ιούνιο όταν ανακοίνωσε το παγκόσμιο σύμφωνο για την εργασία- ότι ο κόσμος θα είναι διαφορετικός μετά την κρίση.
Πολύ φοβάμαι ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει σήμερα. Ύστερα από αυτήν την κρίση θα έπρεπε να είχαμε αποκτήσει μια πιο βιώσιμη οικονομία με αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας με ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες και μια δίκαιη παγκοσμιοποίηση, με το βλέμμα στραμμένο στους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας. Δεν βλέπουμε όμως να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει είναι περιστολή των δαπανών των τραπεζών και των χρηματοδοτών στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο που απλώς προσπαθούν να διατηρήσουν τα προνόμιά τους.
Την ίδια στιγμή που η Επιτροπή τιμωρεί τη διοχέτευση δισεκατομμυρίων ευρώ στις καταθέσεις των ιρλανδικών τραπεζών, έχουμε μια ιρλανδική κυβέρνηση η οποία σχεδιάζει αυτήν ακριβώς τη στιγμή να καταστρέψει την τοπική ανάπτυξη, να καταστρέψει τα προγράμματα κοινοτικής ανάπτυξης που υποστηρίζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχουν στόχο να καταστρέψουν το εκπαιδευτικό μας σύστημα.
Σήμερα το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για τη Βελτίωση των Όρων Διαβίωσης και Εργασίας δημοσίευσε την έρευνά του η οποία έχει τίτλο Restructuring in the Recession (Αναδιάρθρωση σε περίοδο ύφεσης). Θα ήθελα μόνο να παραθέσω δύο γραμμές: "Το ιδανικότερο και προτιμότερο θα ήταν να διασφαλιστεί ότι τα μέτρα για την αντιμετώπιση των άμεσων προβλημάτων που έχει προκαλέσει η ύφεση θα είναι ευθυγραμμισμένα με μακροπρόθεσμούς στόχους". Φυσικά, η Επιτροπή θα πρέπει να επιμείνει ώστε όλα τα κράτη μέλη να επιδιώξουν τουλάχιστον να κάνουν αυτό.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Σε περίοδο οικονομικής κρίσης, όταν όλοι εμείς εξακολουθούμε να νιώθουμε τις επώδυνες συνέπειές της, πολλές χώρες έχουν αποφασίσει να προσεγγίσουν διάφορα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ζητώντας χρηματοοικονομική βοήθεια. Ωστόσο, αξίζει να αναρωτηθούμε τι ποσοστό από αυτά τα διόλου ευκαταφρόνητα ποσά έφθασε τελικά σε εκείνους που επλήγησαν σε μεγαλύτερο βαθμό από την κρίση ή σε εκείνους που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη σε αυτήν τη δύσκολη κατάσταση.
Χιλιάδες άνθρωποι στην Ευρώπη χάνουν, από τη μια μέρα στην άλλη, την πηγή των εισοδημάτων τόσο των δικών τους όσο και των οικογενειών τους. Λαμβάνουν καθόλου υπόψη οι κυβερνήσεις των κρατών μελών τον κοινωνικό παράγοντα όταν ζητούν χρηματοοικονομική βοήθεια; Μάλλον όχι, αν δούμε την επιδείνωση των συνθηκών κάτω από τις οποίες υποχρεούνται να ζήσουν οι άνθρωποι, αλλά και την αυξανόμενη ανεργία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Ως εκ τούτου,θα ήθελα να κάνω μια έκκληση να μην μένουμε αδιάφοροι στις ανάγκες των απλών ανθρώπων οι οποίοι, ως συνήθως, υφίστανται πιο έντονα τις αρνητικές επιπτώσεις των σφαλμάτων των κυβερνώντων.
Ilda Figueiredo
(PT) " εφαρμογή της αρχής της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής γίνεται ιδιαίτερα σημαντική σε καταστάσεις κρίσης. " αρχή αυτή απαιτεί όχι μόνο σημαντική αύξηση του προϋπολογισμού της Κοινότητας αλλά και έναν δίκαιο επιμερισμό των κινδύνων, καθώς και άλλες πολιτικές που προκρίνουν την προστασία και την κοινωνική ένταξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας με δικαιώματα για όλους, και την πρόσβαση σε καθολικές, ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες, προκειμένου να διασφαλιστούν τα θεμελιώδη δικαιώματα όλων των πολιτών.
Επομένως, τόσο η κοινοτική χρηματοδότηση όσο και όλα τα προτεινόμενα οικονομικά και χρηματοπιστωτικά μέτρα θα πρέπει να συνοδεύονται από αξιολόγηση του κοινωνικού τους αντικτύπου, προκειμένου να αποφεύγεται η όξυνση των ανισοτήτων και της φτώχειας. Ελπίζουμε ότι ύστερα από αυτήν τη συζήτηση, κύριε Επίτροπε, θα υπάρξουν πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με αυτόν τον στόχο.
Seán Kelly
(EN) Κύριε Πρόεδρε είναι ενδιαφέρον -αν και λίγο καταθλιπτικό- να ακούει κάποιος σήμερα το απόγευμα αυτήν τη συζήτηση και αυτήν την αντιπαράθεση, πολύ δε περισσότερο όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση ενεργεί με καλή πίστη προσπαθώντας να βοηθήσει χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
" χώρα μας, η Ιρλανδία, έχει ωφεληθεί αρκετά, και πιο συγκεκριμένα θα αναφέρω ενδεικτικά τους πόρους του Ταμείου για την Παγκοσμιοποίηση που αναμένονται συντόμως. Την ίδια στιγμή, απορεί κανείς πώς, όταν διατίθενται χρήματα σε αυτές τις χώρες -όπως αναφέρθηκε- με σκληρούς όρους, είναι δυνατόν να υπάρξει κακοδιαχείριση. Θα φανταζόταν κανείς ότι μέρος των σκληρών αυτών όρων είναι η διασφάλιση ότι δεν θα υπάρξει κακοδιαχείριση και, αν τελικά υπάρξει, ότι θα εφαρμοστούν διορθωτικά μέτρα.
Μπορεί η Επιτροπή να διασφαλίσει ότι οι πόροι αυτοί είτε θα διακόπτονται είτε θα αποσύρονται ή ότι θα επιβάλλονται πρόστιμα ή κάτι ανάλογο; Επειδή δεν μπορούμε να δεχόμαστε ότι κάτι παρέχεται -όπως είπε και η συνάδελφός μου κ. Harkin- καλόπιστα και ότι αυτή η καλή πίστη δεν ανταποδίδεται.
Δεύτερον -και τελειώνω- δεν θα επέλθει ποτέ η κατάσταση που ανέφερε ο Proinsias De Rossa, να αποκτήσουμε δηλαδή μια καλύτερη κοινωνία μετά την ύφεση σε σύγκριση με τη σημερινή.
Joaquín Almunia
Κύριε Πρόεδρε, πρώτον θα ήθελα να πω ότι συμφωνώ απολύτως με τους όρους που εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· η Επιτροπή πράττει τα εξής: όταν δανείζει χρήματα σε αυτά τα τρία κράτη μέλη που αξιοποιούν τον μηχανισμό ενίσχυσης του ισοζυγίου πληρωμών, αυτό που κάνει η Επιτροπή είναι να παίρνει χρήματα που έχει δανειστεί από τις αγορές, και να τα δανείζει υπό τους ίδιους ακριβώς όρους -οι όροι αυτοί είναι πολύ πιο ευνοϊκοί γι' αυτές τις χώρες απ' ό,τι θα ήταν αν αυτές πήγαιναν να δανειστούν απευθείας στην αγορά- και να θέτει ορισμένους όρους για να διασφαλίσει ότι τα χρήματα θα της επιστραφούν, αλλά λαμβάνουμε υπόψη και τους τέσσερις όρους που αναφέρατε και που εγκρίθηκαν από αυτό το Κοινοβούλιο. Συμφωνούμε απολύτως με αυτούς.
Όταν, όμως, χρησιμοποιείται ο μηχανισμός στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών, δεν θα πρέπει να εξισώνεται -και μου φάνηκε ότι σε ορισμένους λόγους επιχειρήθηκε αυτό- η χρησιμοποίηση πόρων του προϋπολογισμού (διαρθρωτικά ταμεία, Ταμείο Συνοχής, πρόγραμμα άλλου τύπου, ενίσχυση) με ένα δάνειο για την επίλυση του οικονομικού προβλήματος μιας χώρας.
Το πρόβλημα της Λετονίας, που είναι το ίδιο ακριβώς με το πρόβλημα που αντιμετώπισαν και η Ουγγαρία και η Ρουμανία, είναι ότι πρέπει να προσφύγει στον μηχανισμό στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών επειδή δεν μπορεί να καταφύγει στις αγορές για να δανειστεί προκειμένου να χρηματοδοτήσει τις χρηματοπιστωτικές της απαιτήσεις. Αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν μιλάμε για ένα πρόγραμμα με ειδική δραστηριότητα ή για ειδικά προγράμματα, μιλάμε για κάποιες χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες. Φυσικά, αυτές οφείλονται εν μέρει στην κρίση, αλλά, ως αποτέλεσμα της κακοδιαχείρισης του παρελθόντος, είναι πολύ σοβαρότερες απ' ό,τι στις άλλες χώρες όπου οι συνθήκες είναι, αντικειμενικά μιλώντας, ανάλογες.
Παρακαλώ μην επιρρίπτετε ευθύνες στην Επιτροπή ή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή στο Συμβούλιο των Υπουργών για την κακοδιαχείριση κάποιων κυβερνήσεων σε ορισμένα κράτη μέλη. Δεν ευθυνόμαστε εμείς γι' αυτήν· ευθύνη μας είναι να προσπαθήσουμε να επιλύσουμε ένα οικονομικό πρόβλημα. Κάποιες φορές, αυτό το οικονομικό πρόβλημα είναι πρόβλημα του ισοζυγίου πληρωμών που έχει να κάνει με την υπερχρέωση του ιδιωτικού τομέα, ο οποίος πρέπει να επαναχρηματοδοτήσει ορισμένα ποσά ή να ξεπληρώσει ορισμένα χρέη και είναι αδύνατον να αυτοχρηματοδοτηθεί για να διενεργήσει αυτές τις συναλλαγές, και κάποιες άλλες, πρόκειται για ανάγκη του δημόσιου τομέα.
Σε περίπτωση που πρόκειται για ανάγκη του δημόσιου τομέα, σχετικά με τη χρηματοδότηση του δημόσιου χρέους του, υπάρχουν μεγαλύτερα περιθώρια για την επιβολή ειδικών όρων, τους οποίους να είστε σίγουροι ότι επιβάλλουμε. Προχθές, εδώ στις Βρυξέλλες, προσπαθούσα ακόμα να πείσω έναν εκπρόσωπο της λετονικής κυβέρνησης να γίνουν περισσότερο προοδευτικά τα μέτρα που πρόκειται να ληφθούν στο πλαίσιο του προϋπολογισμού του 2010. Ωστόσο, παρακαλώ μην ζητείτε από την Επιτροπή να υποχρεώσει μια χώρα να πραγματοποιήσει μια φορολογική μεταρρύθμιση που δεν είναι επιθυμητή από την ίδια τη χώρα· καλώς ή κακώς, και το γνωρίζετε αυτό καλά όπως και εγώ. Δεν έχουμε αυτήν τη δυνατότητα.
Και ποια εναλλακτική επιλογή έχουμε, ως εκπρόσωποι των ευρωπαίων πολιτών; Να αφήσουμε τη χώρα να κηρύξει πτώχευση; Να μην ανταποκριθεί στις εξωτερικές της δεσμεύσεις, είτε αυτές είναι ιδιωτικά είτε δημόσια δάνεια; Γι' αυτά τα χρηματοοικονομικά προβλήματα, να αναγκάσουμε τη χώρα να υποτιμήσει το νόμισμά της κατά 25 ή 30%, βυθίζοντας στη φτώχεια οικογένειες, επιχειρήσεις και τον δημόσιο τομέα, με χρέη σε ξένο νόμισμα; Είμαι σίγουρος ότι αυτό δεν το θέλετε, όπως ούτε και εγώ. Αυτοί είναι οι όροι στο πλαίσιο των οποίων κινούμαστε.
Συμφωνώ με όλες τις αναλύσεις σας: με αυτήν του κ. De Rossa, με εκείνη του κ. Cercas, με αυτήν της κ. Berès, με όλες τις αναλύσεις σας· και φυσικά θα με βρείτε σύμφωνο. " κατάσταση, όμως, σε χώρες όπως η Λετονία και η Ρουμανία είναι επί του παρόντος πιο περίπλοκη από αυτό που περιγράφετε. Βάλτε σας παρακαλώ τον εαυτό σας στη θέση κάποιου που πρέπει να ενεργήσει εξ ονόματος όλων υμών και να αποφασίσει αν πρέπει να δανείσει ή όχι σε μια χώρα η οποία δεν μπορεί να δανειστεί από τις αγορές, όπως μπορεί η πλειονότητα των κρατών μελών, ή όπως μπορούν οι περισσότερες εκβιομηχανισμένες χώρες. Έτσι έχει η κατάσταση. Αυτό προσπαθούμε να επιλύσουμε, πληρώντας ταυτόχρονα τους τέσσερις όρους που έχετε επιβάλει και που εγώ εγκρίνω.
Πρόεδρος
" συζήτηση έληξε.
Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)
José Manuel Fernandes  
" παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση είχε βαθύτατες, παγκόσμιες επιπτώσεις για την κυκλοφορία των ατόμων σε ολόκληρο τον κόσμο. Στο πλαίσιο αυτό, απαιτείται περισσότερη πολιτική και κοινωνική ολοκλήρωση, με μια ισχυρότερη και περισσότερο ενοποιημένη Ευρώπη. " Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διασφαλίσει την προστασία όλων των θεμελιωδών δικαιωμάτων στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, διαφορετικά δεν μπορεί να κηρύσσει μια πολιτική που η ίδια δεν εφαρμόζει. Τάσσομαι, επομένως, υπέρ μιας νέας αντίληψης αλληλεγγύης στην Ευρωπαϊκή Ένωση που θα μπορεί να διασφαλίζει τα ελάχιστα κοινωνικά δικαιώματα για κάθε ευρωπαίο πολίτη. Για παράδειγμα, απαιτούνται ελάχιστα πρότυπα στους τομείς της υγείας, της εκπαίδευσης, και των κρατικών συντάξεων και επιδομάτων, τα οποία θα πρέπει να διασφαλίζονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πιστεύω ότι η καθιέρωση αυτών των ελάχιστων προτύπων είναι εξαιρετικά σημαντική, καθώς έτσι προωθείται η μεγαλύτερη ομοιομορφία των συνθηκών εργασίας που έχει ρυθμιστικό αποτέλεσμα στην κυκλοφορία των επιχειρήσεων και της εργασίας. Είναι σαφές ότι η οικονομική στήριξη από την ΕΕ δεν μπορεί, από τη μια πλευρά, να υπόκειται σε πολιτικές που εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών αλλά ούτε, από την άλλη πλευρά, μπορεί αυτή να υποβάλλει όρους στις ίδιες αυτές πολιτικές. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται καλύτερος πολιτικός και κοινωνικός συντονισμός. Αντίθετα, αυτή η ολοκλήρωση είναι ζωτικής σημασίας.
Silvia-Adriana Ţicău  
" χρηματοπιστωτική κρίση ανάγκασε ορισμένα κράτη μέλη να ζητήσουν τη βοήθεια της ΕΕ (κανονισμός αριθ. 332/2002(1) του Συμβουλίου της 18ης Φεβρουαρίου 2002) και της διεθνούς κοινότητας (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο). " στήριξη αυτή πρέπει να έχει δυο κατευθύνσεις: αφενός να διασφαλίζεται ότι υφίστανται οι κατάλληλες προϋποθέσεις για την παροχή κοινωνικής προστασίας και ένταξης, αφετέρου, να εφαρμόζεται ένα πλαίσιο που ευνοεί την οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Την περίοδο μεταξύ του Μαρτίου του 2008 και του Μαΐου του 2009, το ποσοστό ανεργίας στην ΕΕ των 27 άγγιξε το 8,9%, με τον αριθμό των ανέργων να σημειώνει άνοδο από 5,4 εκατομμύρια σε 21,5 εκατομμύρια. " απώλεια των θέσεων εργασίας αποτελεί τη βασικότερη ανησυχία των ευρωπαίων πολιτών. " Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της πρέπει να είναι σε θέση να διατηρούν τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας και να δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω αποτελεσματικών επενδύσεων τόσο στη γεωργία, την εκπαίδευση και την υγεία, όσο και στις μεταφορές και στις υποδομές ενέργειας. Κάθε ευρωπαίος ή ευρωπαία πολίτης που χάνει τη δουλειά του/της συνεπάγεται μια ευρωπαϊκή οικογένεια με χαμηλότερο εισόδημα και κατ' επέκταση, μείωση της ποιότητας ζωής. Κάθε θέση εργασίας που δημιουργείται συνεπάγεται μια οικογένεια με αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και εκπαίδευση υψηλής ποιότητας για τη νεότερη γενιά. " επιτυχία του ευρωπαϊκού μοντέλου μετριέται βάσει της ποιότητας ζωής των 500 εκατομμυρίων πολιτών της Ευρώπης.
