Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών της προηγούμενης συνεδρίασης
Πρόεδρος
Τα συνοπτικά πρακτικά της χθεσινής συνεδρίασης έχουν διανεμηθεί.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;

Goebbels
Κύριε Πρόεδρε, στα συνοπτικά πρακτικά της χθεσινής συνεδρίασης, στη σελίδα 14 της γαλλικής μετάφρασης, λέει ότι επρόκειτο να επανέλθουμε σήμερα το πρωί στην αίτησή μου για την αναβολή της ψηφοφορίας για την έκθεση Villiers.
Πιστεύω ότι ήρθε η στιγμή για αυτή τη συζήτηση. Είχα ζητήσει να ψηφίσουμε για την έκθεση Villiers τον Νοέμβριο, στις Βρυξέλλες, διότι υπάρχουν ορισμένες αρκετά λεπτές τροπολογίες που δεν θα ήθελα να ψηφιστούν από τυχαίες πλειοψηφίες.

Πρόεδρος
Θα μιλήσουμε γι' αυτό αμέσως μετά. Προς το παρόν βρισκόμαστε στην έγκριση των συνοπτικών πρακτικών.
(Εγκρίνονται τα συνοπτικά πρακτικά)

ΨΗΦΟΦΟΡIΕΣ
Goebbels
Για άλλη μια φορά, κύριε Πρόεδρε, ζήτησα χθες την αναβολή της ψηφοφορίας για την έκθεση της κ. Villiers. Πρόκειται για μία πολύ σημαντική έκθεση που αξίζει καλύτερη μεταχείριση από μια μισοάδεια αίθουσα. Λυπάμαι, εξάλλου, που οι συνάδελφοι αυτοαπαλλάσσονται από το να έρχονται στο Στρασβούργο τις Παρασκευές, όμως είναι γεγονός και αν ψηφίσουμε σήμερα, κινδυνεύουμε να έχουμε αποτελέσματα βασισμένα σε τυχαίες πλειοψηφίες, κάτι που δεν επίσης δεν τιμά το Σώμα.

Πρόεδρος
Η διαδικασία ορίζει να εκφρασθούν οι συνάδελφοι επ' αυτής της πρότασης: θα ακούσουμε έναν ομιλητή υπέρ και έναν ομιλητή κατά.

Villiers
. (EN) Κύριε Πρόεδρε, επιθυμώ να παρέμβω υπέρ της πρότασης του κ. Goebbels. Αφήνω το θέμα στην κρίση του Σώματος. Εσείς θα αποφασίσετε εάν θα αναβληθεί ή όχι η ψηφοφορία επί της εν λόγω έκθεσης. Η ημέρα της Παρασκευής στο Στρασβούργο είναι δύσκολη για όλους μας, σήμερα, όμως, λόγω της σημασίας της έκθεσης - θίγει ζητήματα σχετικά με τη γενική διαδικασία του Κοινοβουλίου και τις γενικότερες σχέσεις μας με την Επιτροπή - είμαι της γνώμης ότι θα ήταν προτιμότερο να δοθεί στις πολιτικές ομάδες η ευκαιρία να ψηφίσουν παρουσία περισσότερων μελών.
Λυπούμαι που δεν είναι παρόντες περισσότεροι βουλευτές το πρωί. Δεν θα ζητούσα κάτι τέτοιο εάν δεν θεωρούσα ότι η έκθεση αυτή είναι σημαντική και ότι απαιτεί την παρουσία περισσότερων βουλευτών, διότι αφορά στη λήψη σημαντικών αποφάσεων.
Γνωρίζω ότι οι Παρασκευές είναι δύσκολες, αφήνω, επομένως, το θέμα στην κρίση του Σώματος. Προσωπικά πάντως, σας καλώ να ψηφίσετε υπέρ της αναβολής της ψηφοφορίας επί της εν λόγω έκθεσης.

Πρόεδρος
Ακούσαμε την εισηγήτριά μας. Μας χρειάζεται τώρα ένας ομιλητής υπέρ και ένας κατά.

MacCormick
Κύριε Πρόεδρε, έγινα πολιτικός με την ελπίδα να πείθω τους ανθρώπους χρησιμοποιώντας επιχειρήματα και περιστασιακά να κερδίζω ψήφους. Ένας τρόπος να κερδίζει κανείς ψήφους είναι να είναι παρών όταν οι αντίπαλοί του απουσιάζουν. Εάν την έλευσή τους εμποδίζει κάποια αναπόφευκτη καταστροφή, τότε παραβιάζεται η δημοκρατία, εάν, όμως, απλώς δεν μπαίνουν στον κόπο να έρθουν, δεν αξίζουν την ψήφο. Δεν φταίει το Κοινοβούλιο που στερεί από τους ψηφοφόρους τη δυνατότητα εκπροσώπησής τους, φταίνε οι βουλευτές που απουσιάζουν.
(Χειροκροτήματα)

Poettering
Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται για ένα θέμα αρχής. Η συνάδελφος Villiers δεν το συζήτησε ούτε με την ομάδα μας. Βέβαια, συμφωνώ με τη συνάδελφο Villiers ότι πρόκειται για μια σημαντική έκθεση. Αλλά ακόμη και στην περίπτωση αυτή, μπορεί να τεθεί σε ψηφοφορία την Παρασκευή το πρωί.
(Χειροκροτήματα) Μόνο άλλη μια φορά- δηλαδή το Δεκέμβριο - θα συνεδριάσουμε την Παρασκευή. Εγώ τάχθηκα κατά της κατάργησης της συνεδρίασης της Παρασκευής. Αλλά βέβαια, ο καθένας πρέπει να κάνει ότι του υπαγορεύει η συνείδησή του. Πάντως, όσο θα συνεδριάζουμε στο Στρασβούργο την Παρασκευή, η ημέρα αυτή θα είναι μια πλήρης εργάσιμη ημέρα.
(Χειροκροτήματα)Παρακαλώ ολόκληρη την Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, καθώς και τη συνάδελφο Villiers, να ψηφίσουν κατά της αναβολής της σχετικής ψηφοφορίας έως τη δεύτερη σύνοδο του Νοεμβρίου. Τούτο δεν έχει συζητηθεί στους κόλπους της ομάδας μου. Και ούτε αυτό είναι σωστό. Γι' αυτό παρακαλώ να ψηφίσουμε αμέσως.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
 Κύριε Poettering, είχαμε ήδη ακούσει ένα ομιλητή κατά και δεν μπορούσα να ξέρω, δίνοντάς σας τον λόγο, ποια θα ήταν η θέση σας. Κανένας ομιλητής δεν επιθυμεί να εκφραστεί υπέρ της πρότασης αναβολής της ψηφοφορίας; Θα τη θέσουμε λοιπόν σε ψηφοφορία.
(Το Σώμα απορρίπτει την πρόταση αναβολής της ψηφοφορίας)
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)
Έκθεση (A5-0293/2000) της κ. Almeida Garrett, εξ ονόματος της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, σχετικά με την τροποποίηση της απόφασης του Κοινοβουλίου της 9ης Μαρτίου 1994 όσον αφορά το καθεστώς και τους γενικούς όρους άσκησης των καθηκόντων του Διαμεσολαβητή
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)
Έκθεση (A5-0280/2000) του κ. Bφsch, εξ ονόματος της Επιτροπής Αναφορών, σχετικά με την ειδική έκθεση του Διαμεσολαβητή της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετά την εξέταση, ιδία πρωτοβουλία, για το απόρρητο που χαρακτηρίζει τις διαδικασίες προσλήψεων της Επιτροπής (C5-0082/2000 - 2000/2048(COS))
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)
ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΨΗΦΟΥΈκθεση Villiers (A5-0282/2000)

Fatuzzo
Κύριε Πρόεδρε, δυστυχώς έφθασα αργά, δεν ψήφισα, και επομένως δεν θεωρώ ότι έχω δικαίωμα να προβώ σε αιτιολόγηση ψήφου.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Αυτή η ευσυνειδησία και αυτός ο σεβασμός για την Ολομέλεια σας τιμούν, αγαπητέ συνάδελφε.

Andria
. (ΙΤ) Δηλώνω ότι ψήφισα υπέρ της έκθεσης της κ. Villiers σχετικά με τα ίδια κεφάλαια των πιστωτικών ιδρυμάτων, επειδή δεν μπορούσε να μην ενημερωθεί και να μην συμπληρωθεί η οδηγία 89/299/ΕΟΚ που ρύθμισε το θέμα πριν από περισσότερα από έντεκα χρόνια.
Είναι σωστά τα κριτήρια της μεγαλύτερης σύνεσης που υιοθετήθηκαν, αλλά πρέπει να εξετασθούν και άλλες πτυχές του θέματος και, ιδιαίτερα, ο συντελεστής φερεγγυότητας, που είναι μια παράμετρος στάθμισης που υπολογίζει, ανάλογα με τον τύπο του αντισυμβαλλομένου, τον πραγματικό κίνδυνο για το ενεργητικό μιας τράπεζας. Στην Ιταλία, ο συντελεστής αυτός ορίζεται σήμερα το 8% - 7% για τους ομίλους τραπεζών - των σταθμιζόμενων δραστηριοτήτων κινδύνου, τόσο για το ταμείο όσο και εκτός ισολογισμού.
Αυτό με το οποίο δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να συμφωνήσουμε είναι ότι το όργανο εποπτείας - η Τράπεζα της Ιταλίας - μπορεί να ορίσει, εάν υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις, υψηλότερη ελάχιστη απαίτηση. Δεν αλλάζουν οι κανόνες κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, αλλά πριν αρχίσει.
Σύμφωνοι, λοιπόν, ακόμη και με έναν υψηλότερο συντελεστή στάθμισης - για παράδειγμα, 10% - αλλά απόλυτα σταθερό σε όλες τις περιπτώσεις και τις συνθήκες.
Πρέπει, επομένως, να καταργηθεί το εδάφιο δ) του άρθρου 53 της TULB, που αφορά ακριβώς αυτή την πτυχή, όπως πρέπει να καταργηθούν όλες οι ρυθμίσεις των κρατών μελών που προβλέπουν τροποποιήσεις τέτοιου τύπου εκ των υστέρων.

Markov
. (DE) Κατά την αξιολόγηση της οδηγίας περί ιδίων κεφαλαίων των πιστωτικών ιδρυμάτων πρέπει να εκτιμηθούν προσεκτικά πολλά αλληλοαντικρουόμενα συμφέροντα. Οι διάφοροι ενδιαφερόμενοι έχουν δικαιολογημένη αξίωση στην προστασία των συμφερόντων τους και για τη θέσπιση δίκαιης νομοθεσίας είναι απαραίτητη η διαπραγμάτευση.
Κατά πρώτο λόγο, οι αποταμιευτές είναι εκείνοι που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από μια εναρμονισμένη νομοθεσία ανά την ΕΕ, διότι οι καταθέσεις τους θα προστατεύονταν από ζημίες βάσει ομοιογενών κριτηρίων. Από την άλλη πλευρά, οι ΜΜΕ φοβούνται μήπως η ρύθμιση αυτή τους στερήσει τη δυνατότητα να λαμβάνουν δάνεια, διότι δεν θα μπορούν να ανταγωνισθούν τις εγγυήσεις που παρέχει μια μεγάλη επιχείρηση. Στην περίπτωση αυτή, το αποτέλεσμα θα ήταν, ενδεχομένως, η απώλεια θέσεων απασχόλησης σε αυτές τις κατηγορίες επιχειρήσεων.
Μια δεύτερη σύγκρουση συμφερόντων προκύπτει από το γεγονός ότι, αφενός, απαιτείται ο καθορισμός ενός μεγαλύτερου μεταβατικού χρονικού διαστήματος για να δοθεί η δυνατότητα σε όσο το δυνατό περισσότερες τράπεζες, ιδίως μικρότερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, να προσαρμόσουν την εσωτερική λειτουργία τους στις απαραίτητες νέες ρυθμίσεις. Αφετέρου, οι αμερικανικές τράπεζες, οι οποίες επωφελούνται από την παρούσα νομοθεσία διότι προσφέρουν πιο συμφέροντες όρους από τις ευρωπαϊκές τράπεζες στην Ευρώπη, θα ευνοηθούν από μια καθυστέρηση της υιοθέτησης των σχετικών κανόνων. Αυτό το μειονέκτημα των επιχειρήσεών μας πρέπει να αντιμετωπισθεί χωρίς οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις να βρεθούν σε πλεονεκτική θέση σε σχέση με τις μικρότερες.
Υποστηρίζουμε την απαίτηση για διευθέτηση της διαφοράς μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΕ, η οποία απορρέει από το Νόμο Gramm-Leach-Bliley, που εισάγει διακρίσεις.
Γενικά μπορούμε να πούμε ότι η αξίωση για εναρμόνιση σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι μεν ορθή και επιτρέπει την ενίσχυση της ασφάλειας και της δίκαιης μεταχείρισης όλων των ενδιαφερόμενων μερών, αλλά δεν επιτρέπεται να ευνοηθεί μια πλευρά εις βάρος των άλλων.

Προσωρινή ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας (CEP)
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0316/2000) του κ. Posselt, εξ ονόματος της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με την πρωτοβουλία της Πορτογαλικής Δημοκρατίας για την έκδοση απόφασης του Συμβουλίου για την προσωρινή ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας (CEP).
.

Posselt
Κύριε Πρόεδρε, μιλήσαμε σήμερα για τη σημασία ή όχι των εκθέσεων. Πιστεύω ότι η παρούσα έκθεση είναι σημαντική και γι' αυτό είμαι υπερήφανος και χαίρομαι διότι εξετάζεται και θα τεθεί σε ψηφοφορία την Παρασκευή, επειδή η μέρα αυτή είναι εργάσιμη όπως όλες οι άλλες.
Κατά τη γνώμη μου, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πρέπει να είμαστε επίσης υπερήφανοι για το γεγονός ότι θέσαμε σε εφαρμογή την ιδέα μιας Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας. Γνωρίζετε ότι η ιδέα γεννήθηκε το 1995 κατά τη διάρκεια ενός σεμιναρίου στο Deggendorf της Βαυαρίας και εγκρίθηκε ομόφωνα από το Σώμα το 1998, στο πλαίσιο μιας έκθεσης για τη διεύρυνση προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και την εσωτερική ασφάλεια. Εκείνη την εποχή υπήρχε ένα σπουδαίο θέμα, το οποίο προσλαμβάνει όλο και πιο επείγοντα χαρακτήρα: δηλαδή, τα υποψήφια προς ένταξη κράτη έπρεπε να καταστούν ώριμα για προσχώρηση στην ΕΕ όχι μόνο από οικονομική άποψη, αλλά έπρεπε να ικανοποιούν ιδίως τις βασικές προϋποθέσεις όσον αφορά τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τη διοίκηση. Αν διαβάσουμε τις πιο πρόσφατες εκθέσεις προόδου θα διαπιστώσουμε ότι έχει σημειωθεί σαφής πρόοδος όσον αφορά την ενσωμάτωση της νομοθεσίας, αλλά η εφαρμογή της στις υποψήφιες χώρες είναι ακόμη προβληματική, διότι η καθιέρωση μιας νέας αστυνομικής, δικαστικής και εισαγγελικής αρχής ύστερα από δικτατορία δεκαετιών είναι ένα τεράστιο έργο.
Στην έκθεση που είχαμε εκπονήσει εκείνη την εποχή εκφράζαμε την επιθυμία να καταρτισθούν σε εκείνες τις χώρες - που εγκαθίδρυσαν τη δημοκρατία με τις δικές τους δυνάμεις - μετά από δεκαετίες ολόκληρες αστυνομικού κράτους, αστυνομικά όργανα, τα οποία όχι μόνο θα υιοθετούσαν τα ευρωπαϊκά δημοκρατικά πρότυπα, αλλά θα συνέβαλαν και στη βελτίωσή τους σε εταιρική βάση. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα της ίδρυσης μιας Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας για τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα υποψήφια κράτη. Η ιδέα του Κοινοβουλίου έγινε αποδεκτή στη συνέχεια από τη Σύνοδο Κορυφής του Τάμπερε και είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων προς το Συμβούλιο, διότι υιοθέτησε το σχέδιο του Κοινοβουλίου σαν δικό του. Εκφράζω ιδίως την ευγνωμοσύνη μου στον Επίτροπο Vitorino, ο οποίος υποστηρίζει σθεναρά την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας. Τούτο καθίσταται αντιληπτό από το γεγονός ότι η Πορτογαλική Προεδρία, της οποίας οι πολιτικές πεποιθήσεις δεν διαφέρουν και τόσο πολύ από τις δικές του, ανέλαβε την πρωτοβουλία αυτή, για την οποία την ευχαριστώ.
Η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία πρόκειται να καταστεί πραγματικότητα ήδη το προσεχές έτος, σύμφωνα με την επιθυμία του Συμβουλίου και της Επιτροπής Εσωτερικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου, με τη μορφή ενός δικτύου εθνικών αστυνομικών ακαδημιών με κοινή διοίκηση και κοινά προγράμματα εκπαίδευσης, στο οποίο θα συμβάλλουν όλα τα συμμετέχοντα κράτη. Θέλουμε όμως αυτό να είναι μόνο ένα πρώτο βήμα και επιθυμούμε τη σύσταση μιας πραγματικής Αστυνομικής Ακαδημίας σε δύο ή τρία χρόνια το αργότερο. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω μια ωραία φράση της Γαλλικής Προεδρίας: Χρειαζόμαστε αυτή την πραγματική κοινή Αστυνομική Ακαδημία για να καλλιεργήσουμε μια ευρωπαϊκή νοοτροπία για την αστυνομική κατάρτιση.
Μια παρόμοια κοινή κατάρτιση είναι εξαιρετικά αναγκαία ιδίως σε σχέση με την προστασία των εξωτερικών συνόρων, την καταπολέμηση της διασυνοριακής εγκληματικότητας αλλά και την εφαρμογή των προτύπων των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υποστηρίζεται επίσης ευρέως από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις αστυνομικών και τις επαγγελματικές ενώσεις. Γνωρίζετε ότι στα σύνορα μεταξύ της ΕΕ και των υποψήφιων χωρών, π.χ. στην Ανατολική Βαυαρία, πολυάριθμες πόλεις έχουν ήδη υποβάλει υποψηφιότητα ως έδρα της Αστυνομικής Ακαδημίας. Αλλά, κατά τη γνώμη μου, είναι ακόμη νωρίς για να ληφθεί μια απόφαση σχετικά. Βεβαίως, η περιοχή εκείνη θα ήταν η πιο κατάλληλη για την εγκαθίδρυση της έδρας της εν λόγω Ακαδημίας. Αλλά αυτό που προέχει σήμερα είναι η ίδρυση της Ακαδημίας. Όλες οι πολιτικές δυνάμεις συνεργάζονται προς το σκοπό αυτό. Ευχαριστώ τους Υπουργούς Εσωτερικών της Βαυαρίας και της Γερμανίας, καθώς και τον πρώην Υπουργό Εσωτερικών της Αυστρίας, κ. Schlφgel, που επέτρεψαν από κοινού να γίνει αυτό στο Τάμπερε. Πιστεύω ότι είναι μια μοναδική ευκαιρία για να προσλάβει η Ευρώπη συγκεκριμένη μορφή: δηλαδή, να καταστεί μια Ευρώπη του κράτους δικαίου που δεν περιλαμβάνεται μόνο σε μερικά έγγραφα αλλά εφαρμόζεται και στην καθημερινή ζωή Ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι διότι πρόκειται για μια ιδέα και μια πρωτοβουλία αυτού του Σώματος, η οποία ήδη σε λίγους μήνες θα έχει καταστεί πραγματικότητα.
(Χειροκροτήματα)

Coelho
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα καταρχήν να συγχαρώ τον εισηγητή, το συνάδελφο κ. Posselt, για την εξαίρετη εργασία που πραγματοποίησε στο πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας σχετικά με την προσωρινή ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας. Πρόκειται για ένα θέμα στο οποίο αφοσιώθηκε κατά τρόπο σταθερό και συνεπή. Είμαστε ενώπιον ενός πολύ χρήσιμου μέσου προκειμένου να βελτιστοποιηθεί όχι μόνο η αστυνομική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών αλλά επίσης να καταστεί δυνατή η βελτίωση της συνεργασίας με τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες, όπως επίσης και σε σχέση με τη Νορβηγία και την Ισλανδία.
Αυτή η αστυνομική συνεργασία είναι θεμελιώδης για την επίτευξη το μεγάλου στόχου της παροχής στους ευρωπαίους πολίτες ενός υψηλού επιπέδου ασφάλειας σο εσωτερικό του ευρωπαϊκού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Πρόθεση της πορτογαλικής Προεδρίας με την παρουσίαση αυτής της πρωτοβουλίας ήταν, ως συνέχεια των συμπερασμάτων του Τάμπερε και κατά τρόπο ώστε να τηρηθούν οι προθεσμίες που ορίστηκαν στον πίνακα αξιολόγησης, να αρχίσει η πρώτη φάση της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας με τη δημιουργία ενός δικτύου των εθνικών ιδρυμάτων που ήδη υπάρχουν σε κάθε κράτος μέλος με στόχο να βελτιωθεί η κατάρτιση των ανώτερων αστυνομικών υπαλλήλων.
Αρχίζουμε έτσι την κατάρτιση της επόμενης αστυνομικής γενεάς για να μπορέσει να εργαστεί και να λειτουργήσει στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, δηλαδή προετοιμάζοντάς την για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου και των κοινών και κοινοτικών δράσεων. Αυτό θα αποτελέσει ένα είδος άτυπης ακαδημίας η οποία πρέπει να στοχεύει στην εμβάθυνση της αμοιβαίας γνώσης των εθνικών αστυνομικών συστημάτων και δομών των κρατών μελών, στην ενίσχυση της γνώσης των διεθνών μέσων και στη βελτιστοποίηση της συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ της Ακαδημίας και των άλλων ευρωπαϊκών πολυεθνικών ιδρυμάτων αστυνομικής εκπαίδευσης.
Δεν έχουμε αμφιβολίες ότι θα είναι πιο εύκολο να επιτευχθούν συμβιβασμοί σε αυτή την πρώτη φάση. Το πέρασμα στη δεύτερη φάση, δηλαδή η θεσμική και υλική πραγματοποίηση της μελλοντικής Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας, θα θέσει ασφαλώς ορισμένα προβλήματα. Γνωρίζουμε ότι ακόμη υπάρχει ένας ορισμένος αριθμός κρατών μελών που υποστηρίζουν τη δημιουργία της Ακαδημίας μόνο ως ένα διαρκές δίκτυο εθνικών ιδρυμάτων, αλλά υποθέτουμε ότι η πλειοψηφία αποδέχεται αυτή την πρόταση ως ένα προσωρινό στάδιο που θα επιτρέψει την ίδρυση ενός σταθερού θεσμού εντός ανώτατης προθεσμίας τριών ετών. Αυτή είναι επίσης η πρόταση που υποστήριξε η Επιτροπή και που τόσο σθεναρά υπερασπίστηκε ο Επίτροπος κ. Antonio Vitorino.
Αυτή είναι η θέση που επίσης υποστήριξε ο εισηγητής και που συμμερίζεται το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Ο εισηγητής προχωρά ακόμη περισσότερο προτείνοντας η προθεσμία να περιοριστεί στα δύο χρόνια. Εφόσον επιτυγχάνονται οι προτεινόμενοι στόχοι, είναι ασφαλώς προς το κοινό συμφέρον να επιταχυνθούν οι προθεσμίες προκειμένου να εδραιωθεί ο χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης.

Καραμάνου
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Επίτροπο Vitorino για την παρουσία του σήμερα εδώ κατά την συζήτηση δύο σημαντικών κατά την άποψή μου εκθέσεων της Επιτροπής Ελευθεριών.
Σχετικά με την έκθεση του κ. Posselt, που πράγματι έχει κάνει καλή δουλειά, είναι γεγονός ότι η δικαστική και αστυνομική συνεργασία είναι καινούργιοι τομείς με τους οποίους ασχολείται η Ευρωπαϊκή Ένωση και κάθε πρόταση που έρχεται για συζήτηση αποτελεί πρόοδο. Στα συμπεράσματα του Τάμπερε ρητά διατυπώνεται η ανάγκη δημιουργίας μιας Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας. Η Επιτροπή Ελευθεριών, με τις τροπολογίες που υιοθέτησε, πιστεύω ότι εμπλούτισε την πρόταση της πορτογαλικής Προεδρίας. Για παράδειγμα, πιστεύουμε πως η εκπαίδευση των αστυνομικών δεν θα πρέπει να περιορίζεται μόνο στη διασυνοριακή αστυνομική συνεργασία και στην καταπολέμηση του εγκλήματος, αλλά θα πρέπει να περιλαμβάνει και άλλους τομείς πολιτικής, όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, την παροχή υπηρεσιών στους πολίτες, τη χρήση νέων τεχνολογιών, τις μη κατασταλτικές πρακτικές επιβολής του νόμου, μεθόδους πρόληψης της εγκληματικότητας και σεβασμού του κράτους δικαίου, καθώς και γνώσεις για τις πολιτικές και κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σε όλους αυτούς τους τομείς, η Αστυνομική Ακαδημία, είτε ως δίκτυο που θα συντονίζει τα εθνικά ιδρύματα εκπαίδευσης, είτε ως πραγματική Ακαδημία, με σταθερή και μόνιμη έδρα, μπορεί να διαδραματίσει ένα σημαντικό ρόλο στην προώθηση των πιο αποτελεσματικών πρακτικών και συγχρόνων μεθόδων σχεδιασμού. Προτεραιότητα βεβαίως θα πρέπει να δοθεί και στις χώρες με τις οποίες η Ευρωπαϊκή Ένωση διεξάγει ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την επέκταση του χώρου ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών, θα πρέπει να συνοδεύεται από συμπληρωματικά μέτρα ασφαλείας και ειρηνικής συνύπαρξης μεταξύ των κρατών μελών. Οι υπό ένταξη χώρες δεν θα πρέπει να καθυστερήσουν στην πλήρη ενσωμάτωσή τους σε ότι αφορά τον τρίτο πυλώνα, της δικαιοσύνης δηλαδή και των εσωτερικών υποθέσεων, και για αυτό απαιτείται να δημιουργηθούν συγκεκριμένα πλαίσια συνεργασίας της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας με τις αστυνομικές υπηρεσίες των χωρών αυτών.
Θα ήθελα ακόμη να τονίσω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει αποκλειστικά συμβουλευτικό ρόλο στο όλο θέμα. Η δημιουργία όμως νέων ευρωπαϊκών δομών θα έχει σίγουρα επιπτώσεις στη ζωή των πολιτών, ειδικότερα τώρα που ασχολούμαστε και με τα αστυνομικά θέματα. Για αυτό το λόγο, θα ήθελα να καλέσω το Συμβούλιο ­ που νομίζω πως απουσιάζει σήμερα ­ να μελετήσει με προσοχή τις τροπολογίες που έχουμε καταθέσει και να λάβει σοβαρά υπόψη την γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Beysen
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, συνάδελφοι, όπως και οι προηγούμενοι ομιλητές έτσι και εγώ ελπίζω ότι η παρούσα τροπολογία δεν θα θεωρηθεί ότι αποτελεί το πολλοστό ευρωπαϊκό κατασκεύασμα αλλά ότι θα ληφθεί σοβαρά υπόψη και θα έχει αρκετές δυνατότητες επιτυχίας. Έχω ορισμένες επιφυλάξεις μόνο όσον αφορά το όνομα. Η λέξη αστυνομική ακαδημία φέρνει στο μυαλό μου ένα αστυνομικό πρόγραμμα στην αμερικανική τηλεόραση το οποίο προκαλεί θυμηδία. Από την άλλη πλευρά, πιστεύω ότι η λέξη ακαδημία δεν είναι κατάλληλη για τη δράση της αστυνομίας. Αυτό βεβαίως δεν είναι παρά μια λεπτομέρεια. Νομίζω ότι το σημαντικότερο απ ' όλα είναι να περιοριστούμε στην ουσία του θέματος.
Η κοινωνική κατάσταση που επικρατεί στα περισσότερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας δίνει όντως να καταλάβουμε ότι η διασυνοριακή συνεργασία μεταξύ των διαφόρων αστυνομικών υπηρεσιών είναι απολύτως απαραίτητη. Η διασυνοριακή συνεργασία μπορεί να αποφέρει αποτελέσματα μόνο εφόσον πληρωθούν ορισμένες προϋποθέσεις, εφόσον υπάρξει ιδιαίτερη μέριμνα για την υλοποίηση των κατάλληλων, στοχοθετημένων προγραμμάτων επιμόρφωσης, εφόσον υπάρξει μέριμνα για την προσφορά εκπαίδευσης με αντικείμενο την ανταπόκριση των κρατών μελών σε έκτακτες καταστάσεις σε τρίτες χώρες και εάν επιτραπεί η ανταλλαγή και η απόσπαση υπαλλήλων δίνοντας έμφαση στο στοιχείο του επαγγελματισμού.
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην εκπαίδευση σε ευρωπαϊκή κλίμακα στον τομέα της πρόληψης του εγκλήματος, της προστασίας της δημόσιας τάξης και της αποτελεσματικής φύλαξης των συνόρων. Από την άλλη πλευρά, η ευρωπαϊκή αστυνομική ακαδημία πρέπει να προσφέρει το βήμα για την παρουσίαση και την προστασία της γνώσης που προσφέρουν τα διάφορα εθνικά αστυνομικά συστήματα.
Εν ολίγοις, ελπίζω ότι θα υλοποιηθεί άμεσα η πρωτοβουλία αυτή η οποία κατά τη γνώμη μου και κατά τη γνώμη της πολιτικής μου ομάδας ανταποκρίνεται στην ανάγκη για την καθιέρωση μιας ευρωπαϊκής εκπαιδευτικής διάρθρωσης.

MacCormick
Κύριε Πρόεδρε, εάν έχω διδαχθεί κάτι σχετικά με τα προβλήματα των εκλογικών περιφερειών από τότε που εκλέχθηκα στο Κοινοβούλιο, είναι πόσο πολύ ποικίλλει σε ολόκληρη την Ευρώπη η ερμηνεία των άρθρων 5 και 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων - δηλαδή του δικαιώματος για σύντομη κράτηση πριν από τη δίκη, του δικαιώματος για ταχεία εκδίκαση και του δικαιώματος απελευθέρωσης εν αναμονή της δίκης εάν η δίκη δεν δύναται να διεξαχθεί σύντομα.
Η ερμηνεία των εν λόγω δικαιωμάτων παρουσιάζει σημαντικές διαφορές στο εσωτερικό της Ένωσης. Κατάγομαι από μία χώρα όπου η μέγιστη επιτρεπόμενη από το νόμο περίοδος κράτησης είναι 110 ημέρες. Ύστερα από110 ημέρες κράτησης, το άτομο αφήνεται ελεύθερο και δεν μπορεί να δικαστεί και πάλι για το ίδιο αδίκημα.
Βλέπω, όμως, ότι οι συνθήκες στις γαλλικές και πορτογαλικές φυλακές διαφέρουν σημαντικά. Οι περίοδοι κράτησης εν αναμονή της δίκης είναι ιδιαίτερα μακρόχρονες. Η Ευρώπη δεν διαθέτει ουσιαστικά κοινή φιλοσοφία για τα σημαντικά αυτά θέματα.
Αυτό συνδέεται άμεσα με τη φιλοσοφία που διαθέτουμε σχετικά με την αστυνόμευση. Έχουμε μια φιλοσοφία αστυνόμευσης που στηρίζεται στην όσο το δυνατόν συντομότερη κράτηση των ατόμων, στην κατά το δυνατόν ταχεία και αποτελεσματική εξεύρεση των αποδεικτικών στοιχείων και στην ταχύτερη διεκπεραίωση των δικών ή έχουμε ένα σύστημα όπου ο καθένας κάνει ό,τι τον βολεύει; Θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική την καλλιέργεια κοινής φιλοσοφίας όσον αφορά στην αστυνόμευση στην Ευρώπη και τη στήριξή της στη βέλτιστη πρακτική. Όπως, όμως, δήλωσα και σε άλλη συζήτηση την εβδομάδα αυτή, ελλοχεύει ο κίνδυνος να αναπτύξουμε ένα είδος χαλαρότητας, καθώς αρκούμαστε τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή και όχι στις μέγιστες δυνατές προϋποθέσεις. Ας βεβαιωθούμε πρώτα ότι η ίδρυση αστυνομικής ακαδημίας θα βασίζεται, όπως τονίζει ο κ. Posselt στην έκθεσή του, στην ανάγκη ανάπτυξης και ενίσχυσης του σεβασμού των ανθρώπινων και πολιτικών δικαιωμάτων στο πλαίσιο της αστυνομικής αυτής φιλοσοφίας. Η αποτελεσματικότητα της αστυνομίας δεν έγκειται απλώς στη σύλληψη και τη φυλάκιση ατόμων. Έγκειται στην ανακάλυψη των ατόμων που έχουν πράγματι διαπράξει έγκλημα και στην εξεύρεση των σχετικών αποδεικτικών στοιχείων με πολιτισμένο τρόπο, με τη δέουσα σύνδεση μεταξύ κατηγορούσας αρχής και αστυνομικών υπηρεσιών. Θεωρώ ιδιαίτερα θετική τη σύσταση αστυνομικής ακαδημίας για ολόκληρη την Ευρώπη η οποία θα ενεργεί έτσι, ή θα αρχίσει να αναπτύσσει αυτό το είδος κοινής φιλοσοφίας.
Οι περισσότεροι συνάδελφοι που έλαβαν μέχρι στιγμής το λόγο φρονούν μάλλον ότι έχει ζωτική σημασία να οριστεί μια μόνιμη έδρα για την ακαδημία. Κατανοώ την ανάγκη ύπαρξης μόνιμης έδρας για τη διοίκηση της εν λόγω ακαδημίας, αλλά θα επιθυμούσα να αναλογιστούν σοβαρά οι βουλευτές μήπως θα ήταν προτιμότερο, προς το συμφέρον της καλλιέργειας κοινής αστυνομικής φιλοσοφίας στην Ευρώπη, να υπάρχει ένα κοινό σημείο συγκέντρωσης για όλους ή να προβλέπεται η ανά έτος ή ανά θέμα διεξαγωγή σεμιναρίων σε διαφορετικές κάθε φορά αστυνομικές ακαδημίες και σχολές σε διαφορετικά μέρη της Ένωσης. Με τον τρόπο αυτό, εκτιμά κανείς καλύτερα τις διαφορές μεταξύ των τοπικών προσεγγίσεων, μεταξύ των τοπικών προσεγγίσεων. Ευελπιστούμε ότι με τον καιρό οι αστυνομικές δυνάμεις μας θα διδαχθούν πραγματικά οι μεν από τις δε και θα ανταλλάξουν τις βέλτιστες και όχι τις χείριστες πρακτικές. Εάν αυτό επιτευχθεί, θα διαθέτουμε πλέον μια αστυνομική ακαδημία για την οποία θα μπορούμε, ως Ευρωπαίοι, να είμαστε υπερήφανοι. Θέλω να ελπίζω ότι αυτό θα είναι το αποτέλεσμα της εξαιρετικής αυτής πρότασης, καθώς και της εξαίρετης αυτής έκθεσης.

Markov
Κύριε Πρόεδρε, όσον αφορά την αρχή της ιδέας για τη δημιουργία Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας δεν προβάλλεται καμία αντίρρηση, είτε η τελευταία προσλάβει μόνο "εικονική" μορφή είτε καθιερωθεί με μια σταθερή έδρα. Τίθεται όμως το εξής ερώτημα: ποιο είναι το νόημα αυτής της Ακαδημίας, ποιοι οι στόχοι και ποια η αποστολή της; Και θα αναφέρω ένα παράδειγμα. Ο κ. Posselt γράφει τα εξής: "διοργάνωση σεμιναρίων εκπαίδευσης · των εθνικών αστυνομικών υπηρεσιών βάσει ενός εναρμονισμένου προγράμματος μαθημάτων" . Ήδη τα πράγματα δυσκολεύουν. Ποια είναι τα κριτήρια που αποτελούν τη βάση της εναρμόνισης αυτής; Κύριε Posselt, γνωρίζετε ότι στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ο προσδιορισμός των αστυνομικών καθηκόντων αποτελεί ευθύνη των κρατιδίων και υπάγεται απολύτως στην διακριτική τους ευχέρεια; Αν συγκρίνετε τους νόμους των κρατιδίων για την αποστολή της αστυνομίας, θα διαπιστώσετε ότι στο Βρανδεμβούργο η αποκλιμάκωση της έντασης είναι η πρωταρχική εντολή σε περίπτωση αστυνομικής επιχείρησης. Τούτο δεν προβλέπεται από τη νομοθεσία του Βερολίνου. Σύμφωνα με τη νομοθεσία του Βρανδεμβούργου, οι αστυνομικοί έχουν υποχρέωση να επιδεικνύουν το όνομά τους όταν παρεμβαίνουν, ώστε οι διαδηλωτές που δέχονται ενδεχομένως επίθεση κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης να μπορούν να διαβάζουν τα ονόματά τους και να τους αναγνωρίζουν. Δηλαδή, αν επιθυμείτε τη θέσπιση κοινών προτύπων, πρέπει πρώτα να τα προσδιορίσετε διότι, στην αντίθετη περίπτωση, η κατάρτιση ενδέχεται να διαμορφωθεί με εντελώς διαφορετικούς τρόπους. Εάν πρόκειται μόνο για την ανταλλαγή διάφορων εμπειριών, δεν χρειαζόμαστε μια παρόμοια ακαδημία.
Μιλάτε για αποκατάσταση της δημόσιας τάξης. Βεβαίως, τούτο είναι αποδεκτό. Αλλά τίθεται πάλι το εξής ερώτημα: με ποια μέσα; Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, το θέμα αυτό ρυθμίζεται επίσης με εντελώς διαφορετικό τρόπο από τις αστυνομικές νομοθεσίες των διάφορων κρατιδίων. Τι εννοείτε λοιπόν; Επίσης, αναφέρετε στην έκθεσή σας την παρέμβαση για τον έλεγχο των συνόρων. Σας παρακαλώ! Στη χώρα μας - αλλού η κατάσταση είναι διαφορετική - υπάρχει σαφής διαχωρισμός μεταξύ των καθηκόντων των συνοροφυλάκων και εκείνων της αστυνομίας. Όταν συντάσσετε μια παρόμοια έκθεση, πρέπει πρώτα να προσδιορίζετε τις κοινές δράσεις και πρότυπα, προτού να μπορέσουμε να την εγκρίνουμε. Αν τούτο δεν διασαφηνισθεί, σας λέω ειλικρινά ότι δεν μπορώ να συμφωνήσω ούτε με την ίδια την αρχή της ιδέας αυτής.

Turco
Κύριε Πρόεδρε, αυτήν την ταινία την έχουμε ξαναδεί και δεν μας άρεσε. Η νιοστή προσωρινή, αλλά όχι αβέβαιου μέλλοντος απόφαση, το δωράκι που συνηθίζει να κάνει το Συμβούλιο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Όπως η Ευρωπόλ γεννήθηκε από τη μονάδα κατά των ναρκωτικών, έτσι και από τη μονάδα δικαστικής συνεργασίας θα γεννηθεί η Eurojust και μακάρι και ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας. Είναι, επομένως, βέβαιο ότι από μια ελαφριά και σήμερα σχεδόν εξαφανιζόμενη διάρθρωση σαν την Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία θα γεννηθεί ασφαλώς η νιοστή γραφειοκρατική διάρθρωση, λες και η γραφειοκρατικοποίηση των πολιτικών είναι ο γενετικός κώδικας αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι σαφές, προφανές, προεξοφλούμενο και εντελώς κοινότυπο να δηλώνουμε ότι έναντι του οργανωμένου εγκλήματος που δρα σε διεθνικό επίπεδο είναι απαραίτητο να κυβερνούμε με διεθνικές πολιτικές, όπως είναι αυτονόητο ότι είναι απαραίτητο να διαμορφωθούν εθνικές πολιτικές για την καλύτερη αντιμετώπιση των πολιτιστικών, νομικών, γλωσσικών θεμάτων και των θεμάτων εγκληματικότητας που ενδέχεται να επιφέρουν η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, από τη μία πλευρά, και η ολοκλήρωση των εγκληματικών οργανώσεων, από την άλλη.
Εμείς δεν πιστεύαμε, ωστόσο, ότι είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί για τον σκοπό αυτό μια νέα διάρθρωση. Οι στόχοι στους οποίους βασίζεται η αιτιολόγηση της ίδρυσης μιας Αστυνομικής Ακαδημίας - τους οποίους συμμεριζόμαστε - θα μπορούσαν να επιτευχθούν καλύτερα και αποτελεσματικότερα παρέχοντας κίνητρα στις υφιστάμενες ακαδημίες να αναπτύξουν εκείνα τα μαθήματα κατάρτισης, εκείνες τις ανταλλαγές, εκείνα τα master, εκείνες τις ειδικεύσεις που θα μπορούσαν να γεφυρώσουν το κενό που πράγματι υπάρχει.
Τούτου λεχθέντος, μένει το γεγονός ότι το έργο που επιτέλεσε ο συνάδελφος Posselt είναι, κατά τη γνώμη μας, έξοχο. Δεν καταλαβαίνουμε, όμως, τη θέση των σοσιαλιστών συναδέλφων. Η συνάδελφος Καραμάνου είπε προ ολίγου ότι χαίρεται, επειδή το Κοινοβούλιο θα έχει συμβουλευτικό ρόλο. Μόλις τις προάλλες η σοσιαλιστική ομάδα ψήφισε κατά, επειδή στο διοικητικό συμβούλιο της Ευρωπόλ υπήρχαν μέλη του Κοινοβουλίου με δικαίωμα ψήφου.
Ευχαριστούμε όμως τον κ. Posselt για το έργο του. Προβλέπεται επιτέλους ότι η κατάρτιση του προσωπικού της αστυνομίας πρέπει να περιλαμβάνει και τα δικαιώματα του ανθρώπου και της άμυνας, καθώς και ότι είναι σημαντική και σκόπιμη την παρούσα στιγμή η πρόταση δημιουργίας μιας εικονικής Αστυνομικής Ακαδημίας που θα επωφελείται από τις δυνατότητες του Διαδικτύου. Γενικά η Ευρωπαϊκή Ένωση, αντί να εκμεταλλευθεί τη νέα οικονομία για να αποκτήσει μια νέα πολιτική των διαρθρώσεων και της οργάνωσης της εργασίας, συνεχίζει να σκέπτεται, να εργάζεται και να οργανώνεται με τα ίδια κριτήρια που χρησιμοποιούνταν στις αρχές του αιώνα.
Θα ψηφίσουμε υπέρ των τροπολογιών, αλλά κατά του νομοθετικού ψηφίσματος.

Farage
Κύριε Πρόεδρε, σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας, σκοπός της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας είναι να συμβάλλει στην κατάρτιση των ανώτερων αξιωματούχων των υπηρεσιών επιβολής του νόμου των κρατών μελών. Σημειώνω ότι ο εισηγητής επιθυμεί την αντικατάσταση του όρου "αξιωματούχοι των υπηρεσιών επιβολής του νόμου" με τον όρο "αστυνομία" , το οποίο μου φαίνεται σωστό. Πάντως, αυτό που επίσης προσέλκυσε την προσοχή μου είναι ότι η κατάρτιση αυτή αποσκοπεί στη στήριξη και ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής προσέγγισης στον τομέα της καταπολέμησης της εγκληματικότητας και της προστασίας της εσωτερικής ασφάλειας. Ο εισηγητής επιθυμεί την προσθήκη της πρόληψης της εγκληματικότητας, της παροχής υπηρεσιών, της καινοτομίας και της φύλαξης των συνόρων, καθώς και να τροποποιηθεί η έννοια της εσωτερικής ασφάλειας να τροποποιηθεί ώστε να περιλαμβάνει την τήρηση της δημόσιας τάξης.
Το σημείο διαφωνίας μου έγκειται στο γεγονός ότι δεν είμαι απολύτως βέβαιος για το πραγματικό περιεχόμενο της ευρωπαϊκής προσέγγισης στην τήρηση της δημόσιας τάξης, κλπ. Δεν αποσαφηνίζεται ούτε στην απόφαση του Συμβουλίου ούτε στην έκθεση του εισηγητή. Αυτό που μπορώ να πω, από αυστηρά βρετανική οπτική γωνία, είναι ότι εάν στόχος είναι να καταστούν οι πρακτικές της ηπειρωτικής Ευρώπης υποχρεωτικές για ολόκληρη την Ευρώπη, οι δικές μας αστυνομικές δυνάμεις θα αποκτήσουν νοσηρό ενδιαφέρον για τα τεθωρακισμένα οχήματα, τους εκτοξευτήρες ύδατος, τις συσκευές εκτόξευσης δακρυγόνων αερίων και τα χαριτωμένα μικρά πιστόλια που θα κρέμονται ενδεχομένως από τις ήδη υπερφορτωμένες ζώνες τους.
Εκτός από αυτό, προκαλεί έκπληξη και το γεγονός ότι υπάρχει ευρωπαϊκή προσέγγιση στον τομέα της καταπολέμησης της εγκληματικότητας. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι θα αποτελέσει απρόσμενα δυσάρεστη έκπληξη για την πλειοψηφία των Βρετανών πολιτών το ότι η εσωτερική ασφάλεια είναι τομέας ο οποίος επιδέχεται κάποια ανάμειξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η έκπληξη των Βρετανών πολιτών θα είναι ενδεχομένως ακόμη μεγαλύτερη όταν μάθουν ότι επιθυμία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι να αναλάβει η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία την κατάρτιση των αστυνομικών δυνάμεων και των μονάδων μεθοριακών ελέγχων - δηλαδή των τελωνείων και των ειδικών φόρων - ώστε να προετοιμασθούν για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, καθώς και την υλοποίηση κοινών και κοινοτικών μέτρων.
Εδώ είμαστε: κοινοτικό δίκαιο και κοινά και κοινοτικά μέτρα. Το μυστικό αποκαλύπτεται επιτέλους. Μπορούμε να διακρίνουμε ξεκάθαρα πια, με σάρκα και οστά, τη φιλοδοξία της ΕΕ: μια κοινή προσέγγιση - η ευρωπαϊκή προσέγγιση - για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας και την εσωτερική ασφάλεια, ένας λαός, ένα δίκαιο και μία αστυνομική δύναμη. Είμαι βέβαιος ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι πολύ πιο διακριτική. Οι αστυνομικοί μας θα διατηρήσουν τις στολές τους, ως και τα άνετα μάλλινα πουλόβερ που τους αρέσει να φορούν. Οι βαθμοί θα παραμείνουν ως έχουν και τα τοπικά σήματα δεν θα μεταβληθούν. Προς τα έξω δεν θα είναι εμφανής καμία αλλαγή, αλλά, κάτω από την έμπειρη κηδεμονία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας, θα εργάζονται με διαφορετικό πρόγραμμα: ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα, που θα εφαρμόζει το κοινοτικό δίκαιο και τα κοινοτικά μέτρα.
Αυτό διαφέρει πάρα πολύ από την Κοινή Αγορά στην οποία προσχώρησε το Ηνωμένο Βασίλειο το 1973. Κανείς στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα έδινε ποτέ σημασία σε όσους την περίοδο εκείνη προειδοποιούσαν ότι ο Dixon από το Dock Green θα σφύριζε τον "Ύμνο στη Χαρά" και ότι θα καταλήγαμε να εργαζόμαστε για την εξεύρεση του τρόπου εφαρμογής της ευρωπαϊκής προσέγγισης για την αστυνόμευση.
Να όμως που βρισκόμαστε στο Στρασβούργο σε μια άδεια σχεδόν αίθουσα ολομέλειας και ακούμε το πλέον απίστευτο. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός μας, ο κ. Τόνι Μπλαίρ, ο υπουργός Εξωτερικών του, ο κ. Cook και άλλοι Βρετανοί υπουργοί μπορεί να αρνούνται ότι προχωρούμε προς τη δημιουργία υπερκράτους, όταν, όμως, ακούω προτάσεις για κατάρτιση των δικών μας αστυνομικών δυνάμεων στο πλαίσιο ευρωπαϊκής προσέγγισης για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας και την εσωτερική ασφάλεια, είναι πλέον πασιφανές ότι οδηγούμαστε προς την κατεύθυνση αυτή. Όπως θα έχετε ήδη συμπεράνει, δεν προτίθεμαι να υποστηρίξω την έκθεση αυτή.

McCartin
Κύριε Πρόεδρε, η κοινή αγορά στην οποία αναφέρθηκε ο προηγούμενος ομιλητής έχει να μνημονευθεί εδώ και σχεδόν 20 χρόνια. Εάν διαβάσει στα πρακτικά τους λόγους των τότε αντιπροσώπων που προέρχονταν από το ίδιο κράτος μέλος με αυτόν, το Ηνωμένο Βασίλειο, θα διαπιστώσει ότι την εποχή εκείνη ήταν οι ακραίοι σοσιαλιστές της αριστερής πτέρυγας που προέβλεπαν όλα αυτά που φαίνεται ότι τον πανικοβάλλουν με την ίδια υστερική συμπεριφορά απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτοί προέβλεπαν όλα όσα φαίνεται ότι τον τρομάζουν σήμερα.
(Χειροκροτήματα) Αν και προέρχεται από διαφορετικό πολιτικό χώρο, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός ότι επαναλαμβάνει, με την ίδια υστερία, τις ίδιες ανησυχίες. Η έδρα τους ήταν τότε η Μόσχα ή η Βουδαπέστη. Αυτά ήταν τα ιδανικά που μας πρότειναν και αυτό ήταν το κράτος για τη σύσταση του οποίου εργάζονταν. Ωστόσο, - και χαίρομαι για αυτό - οι αντιλήψεις του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας έχουν αλλάξει.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Posselt για την έκθεσή του. Το έργο που επιτελούμε κάθε Παρασκευή πρωί στο Κοινοβούλιο είναι το ίδιο σημαντικό με το έργο που επιτελούμε τη Δευτέρα ή οποιαδήποτε άλλη ημέρα. Σχολιάστηκε όντως ότι την Τετάρτη το απόγευμα όταν ο Επίτροπος μίλησε για τη ΣΕΒ, κάποιος επέστησε την προσοχή στο γεγονός ότι υπήρχαν στην αίθουσα 17 μόνον άτομα. Σήμερα το πρωί, είμαστε πολύ περισσότεροι εδώ και είναι κρίμα να παρέλθει η Παρασκευή τη στιγμή που μπορούμε να προβούμε σε ουσιαστική συζήτηση και διάλογο, και έχουμε το χρόνο να ακούσουμε ο ένας τον άλλο. Αυτοί που θα βγουν χαμένοι από τη συντόμευση της εβδομάδας στο Στρασβούργο θα είναι το Κοινοβούλιο και η δημοκρατία στην Ευρώπη.
Ύστερα από τα ανωτέρω, υποδέχομαι θερμά την πρόταση. Το Κοινοβούλιο μπορεί να υπερηφανεύεται διότι η πρόταση για την ίδρυση της εν λόγω ακαδημίας γεννήθηκε εδώ και εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας προς την πορτογαλική προεδρία που έθεσε το θέμα, καθώς και προς την Επιτροπή και το Συμβούλιο για την υποστήριξή τους. Πρόκειται για ωραία ιδέα και μάλιστα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου οι πολίτες απολαμβάνουν την ελεύθερη κυκλοφορία, το ελεύθερο εμπόριο και το δικαίωμα εγκατάστασης, όπου ταξιδιώτες από τη Σκοτία μπορούν να πάνε στη Σικελία ή την Ελλάδα, είναι απολύτως λογικό να αναμένουμε την ανάπτυξη ενός κοινού συστήματος τήρησης της δημόσιας τάξης.
Αυτή η κοινή προσέγγιση επί του παρόντος απουσιάζει. Κατάγομαι από ένα κράτος όπου η αστυνομία διαμορφώθηκε στο πλαίσιο μιας χαοτικής κατάστασης - έναν εμφύλιο πόλεμο. Όμως, ο λαός προέβη τότε, με πολλή σοφία, στην καθιέρωση ενός σώματος άοπλων αστυνομικών που έχουν ενεργό κοινωνική δράση στις κοινότητες όπου ζουν και εργάζονται. Μπορείτε να πείτε ότι πρόκειται για ήπια αστυνομική δύναμη, επέτυχαν, ωστόσο, πράγματι να επουλώσουν τις πληγές ενός εμφυλίου πολέμου και να προσδώσουν αξιοπιστία στην ιδέα της δημόσιας τάξης. Όταν έρχομαι στην ηπειρωτική Ευρώπη, εκπλήσσομαι λίγο με τον τρόπο που η αστυνομία κρατά τις αποστάσεις και υιοθετεί μια κατά τα φαινόμενα σκληρότερη στάση. Είμαι υπέρ της κατάργησης των προτύπων σε ορισμένα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλοι μας γνωρίζουμε τις καταχρήσεις που σημειώνονται στις χώρες μας. Ευελπιστώ ότι η ακαδημία αυτή θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα το σύστημα στο σύνολό του.

Meijer
Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν πανίσχυροι εγκληματίες οι οποίοι πιστεύουν ότι γι' αυτούς δεν υπάρχουν νόμοι και ότι είναι πιο έξυπνοι απ' όλους. Από τότε που καταργήθηκε η φύλαξη των συνόρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι εγκληματίες αυτοί δεν ασχολούνται ούτε καν με τα εθνικά σύνορα. Για να καταπολεμηθεί η διασυνοριακή εγκληματικότητα απαιτείται διασυνοριακή δράση. Επειδή όλοι συμφωνούν στο σημείο αυτό, εδώ και χρόνια καταβάλλονται προσπάθειες για την προαγωγή της συνεργασίας μεταξύ της αστυνομίας των διαφόρων κρατών μελών και των περιφερειών τους. Πριν από τρεις μέρες και με αφορμή τις εκθέσεις Marinho, Καραμάνου και Roure επισήμανα τους κινδύνους που ελλοχεύουν. Μια ενισχυμένη και συγκεντρωτική αστυνομία, η οποία θα έχει αποσπασθεί από το περιβάλλον της, θα θέσει η ίδια τις προτεραιότητές της.
Η ιδέα της δημιουργίας μιας ευρωπαϊκής αστυνομικής ακαδημίας στηρίζεται στην υπόθεση ότι υπάρχει συμφωνία όσον αφορά τα καθήκοντα και τον τρόπο λειτουργίας της αστυνομίας. Βλέπουμε όμως ότι στη μία χώρα η αστυνομία αντιδρά πολύ διαφορετικά για την ίδια κατάσταση απ' ό,τι συμβαίνει σε μία άλλη χώρα. Στις Κάτω Χώρες η αστυνομία έχει εκπαιδευθεί στην αποκλιμάκωση διενέξεων και στην καταπιεστική ανεκτικότητα, όπου η ύπαρξη υποκουλτούρων, εθνικών μειονοτήτων, η χρήση εκκλησιών ως χώρων στους οποίους καταφεύγουν άνθρωποι που δεν διαθέτουν ένα νόμιμο καθεστώς παραμονής καθώς και η διοργάνωση πολιτικής διαμαρτυρίας θεωρείται ότι αποτελούν φυσιολογικά κοινωνικά φαινόμενα. Έχω όμως την εντύπωση ότι, σε ορισμένες άλλες χώρες, η δράση της αστυνομίας εξακολουθεί να στηρίζεται στη βία προκειμένου να γίνεται μια επίδειξη ισχύος εκ μέρους των αρχών έναντι κάθε είδους δράσης που μπορεί να δημιουργήσει αναταραχή.
Την εβδομάδα που πέρασε, ο κ. Posselt αναφέρθηκε στη συμβολή του Γάλλου Προέδρου Ντεγκόλ για την επίτευξη ειρήνης στην Αλγερία για να τη χρησιμοποιήσει ως παράδειγμα για το ρόλο που θα πρέπει να διαδραματίσει ο Κοστούνιτσα για να επιλυθεί το πρόβλημα του Κοσσυφοπεδίου. Κατήγγειλε επίσης την κατάσταση η οποία επέτρεψε στο Χίτλερ να ισχυριστεί ότι μπορούσε να εξοντώσει τους Εβραίους παραμένοντας ατιμώρητος, επειδή κανείς δεν θυμόταν πλέον τη γενοκτονία των Αρμενίων. Σε κάτι τέτοιες στιγμές συμφωνώ απόλυτα με τον κ. Posselt. Αντιθέτως, όσον αφορά την άποψή μας για την αστυνομία πιστεύω ότι θα συνεχίσουμε να απέχουμε πολύ ο ένας από τον άλλο.
Προσωπικά προτιμώ ένα αστυνομικό σώμα το οποίο εκπαιδεύεται και οργανώνεται σε μικρή κλίμακα διατηρώντας συνεχώς την επαφή με την κοινωνία στην οποία πρέπει να λειτουργεί.

Vitorino
Kύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η δημιουργία της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας αποτελεί κατά τη γνώμη της Επιτροπής ένα θέμα μείζονος σημασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσον αφορά τη συνεργασία στον τομέα της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Υποθέσεων αλλά και στην προοπτική της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τις πρώτες σκέψεις σχετικά με αυτό το θέμα, που διατυπώθηκαν σε ευρωπαϊκό επίπεδο με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Επιτροπή δεσμεύτηκε ενώπιον των κρατών μελών να προωθήσει μία δράση με προορισμό να αναπτύξει αυτό που θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε μία ευρωπαϊκή αστυνομική φιλοσοφία θεμελιωμένη στους υψηλότερους κανόνες όσον αφορά τη δεοντολογία, το σεβασμό των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών, και την αποτελεσματικότητα στην καταπολέμηση της εγκληματικότητας.
Η Επιτροπή εκφράζει την ικανοποίησή της για τη γρήγορη πρόοδο που επιτεύχθηκε τόσο από την πορτογαλική Προεδρία, που έλαβε την πρωτοβουλία αυτή, όσο και από τη γαλλική Προεδρία η οποία επιδιώκει την έγκρισή της μέχρι το τέλος του έτους. Επομένως διαπιστώνω ότι οι προσπάθειες κάθε ενός από εμάς θα καταστήσουν δυνατό να δημιουργηθεί πραγματικά η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία, ένα μόνο χρόνο μετά την απόφαση που ελήφθη από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε. Θα ήθελα επίσης να συγχαρώ και να ευχαριστήσω την Επιτροπή Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και ιδιαιτέρως τον εισηγητή της κ. Posselt, όχι μόνο για την προσωπική του αφοσίωση αλλά και για την εξαίρετη εργασία ανάλυσης που πραγματοποίησε και για τον τρόπο με τον οποίο προώθησε τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας.
Όσον αφορά το μέλλον της Ακαδημίας, η Επιτροπή είναι της γνώμης - όπως ασφαλώς γνωρίζετε - ότι το συμπέρασμα 47 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε προέβλεπε κατά τρόπο πολύ σαφή ότι η λειτουργία της Ακαδημίας με μορφή δικτύου, αυτό που ήδη αποκαλούμε μία άτυπη Ακαδημία, θα αποτελέσει μόνο ένα πρώτο στάδιο. Όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι ευκταίο σε μία συγκεκριμένη και καθορισμένη προθεσμία να εγκριθεί μία λύση που θα διασφαλίζει μεγαλύτερη συνέχεια των δράσεων κατάρτισης, ή ακόμη την ανάπτυξή τους πέρα από τους ανώτερους υπευθύνους της αστυνομίας.
Θα ήθελα όμως να διευκρινίσω ότι δεν συζητάμε εδώ τη δημιουργία μίας ευρωπαϊκής αστυνομίας. Συζητάμε την ανάγκη ανταλλαγής εμπειριών και πληροφοριών, ανταλλαγής των μέγιστων πρακτικών όσον αφορά την καταπολέμηση της εγκληματικότητας προκειμένου να καταστήσουμε πιο αποτελεσματικό το σεβασμό των δικαιωμάτων των πολιτών και την καταπολέμηση του διεθνούς εγκλήματος. Και κυρίως θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι, στην οπτική όσων για παράδειγμα υποστήριζαν πάντα την έννοια της προσιτής αστυνομίας, όπως συμβαίνει με το Ηνωμένο Βασίλειο, εκφράζω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι αυτή η έννοια βρετανικής προέλευσης υποστηρίζεται όλο και περισσότερο από ένα σύνολο χωρών της αποκαλούμενης "ηπειρωτικής Ευρώπης " . Όποιος πιστεύει στις καλές λύσεις που υποστηρίζει δεν πρέπει να φοβάται την αντιπαράθεσή τους με τις λύσεις των άλλων.
Για την Επιτροπή, το πέρασμα από μία άτυπη Αστυνομική Ακαδημία ή Αστυνομικό Κολέγιο σε μία Αστυνομική Ακαδημία ως θεσμό δεν δικαιολογείται μόνο στην προοπτική της λειτουργικότητας των αστυνομιών των σημερινών κρατών μελών, αλλά δικαιολογείται στην προοπτική του να συμπεριλάβουμε όσο το δυνατό γρηγορότερα και κατά τρόπο συστηματικό σε μία στρατηγική κατάρτισης των αστυνομικών δυνάμεων τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες. Και πιστεύω ότι αυτή η προτεραιότητα είναι εξαιρετικά σημαντική όχι μόνο για τις υποψήφιες χώρες αλλά επίσης και για τις εγγυήσεις που πρέπει να δώσουμε στους πολίτες μας ότι η διεύρυνση πραγματοποιείται διαφυλάττοντας την ασφάλεια των κρατών μελών. Θα ήθελα να διαβεβαιώσω το Κοινοβούλιο ότι η Επιτροπή είναι διατεθειμένη να συνεχίσει να συνεργάζεται τόσο όσον αφορά τη δημιουργία της Ακαδημίας όσο και για τη διασφάλιση της ορθής λειτουργίας της.
Σημείωσα την πρόταση του κ. Posselt ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να επεξεργαστεί το 2003 μία έκθεση σχετικά με το μέλλον της Ακαδημίας στη βάση μίας ανάλυσης του διοικητικού συμβουλίου της. Η επιτροπή είναι διατεθειμένη να αναλάβει αυτή την αποστολή εάν αποφασισθεί αυτό. Ωστόσο δεν νομίζω ότι αυτή είναι, επί του παρόντος, η άποψη του Συμβουλίου. Το Συμβούλιο επιθυμεί η Αστυνομική Ακαδημία να αναπτυχθεί κυρίως σε μία διακυβερνητική προοπτική. Για μας η προτεραιότητα είναι να προωθηθούν γρήγορα δράσεις στον τομέα της κατάρτισης. Αλλά το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν είναι παρούσα στο επίκεντρο της διαδικασίας αυτής δεν σημαίνει ότι θα σταματήσουμε να παρακολουθούμε τη διαδικασία, να εργαζόμαστε με αφοσίωση για την επιτυχία της. Και είμαι πεπεισμένος ότι το σχέδιο αυτό θα συμβάλει στην ενίσχυση της ασφάλειας στο Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης, έχοντας την άποψη ότι δεν υπάρχει ελευθερία ή δικαιοσύνη που να μην βιώνονται σε ένα περιβάλλον πραγματικής ασφάλειας.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ, κύριε Επίτροπε.
Η συζήτηση έληξε.
Προχωρούμε τώρα στην ψηφοφορία.
(Το Σώμα εγκρίνει το νομοθετικό ψήφισμα) ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΨΗΦΟΥ

Rόbig
Κύριε Πρόεδρε, σχετικά με την Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία θα ήθελα να τονίσω ότι ιδιαίτερη σημασία θα έχει η καταπολέμηση της εγκληματικότητας στις πόλεις. Η εγκληματικότητα ενδιαφέρει πολύ συχνά εμάς, τους ίδιους τους βουλευτές. Εδώ, θα ήθελα να εκφράσω την ελπίδα ότι η Ακαδημία θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για το μέλλον.

Αλυσανδράκης
. Η ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας (European Police College) αποτελεί ένα ακόμα βήμα στην κατεύθυνση της οικοδόμησης αστυνομικού κράτους σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, πράγμα το οποίο η άρχουσα τάξη θεωρεί απαραίτητο για την υπεράσπιση των συμφερόντων της από τις λαϊκές διεκδικήσεις. Η αντιμετώπιση του εγκλήματος είναι απλά το πρόσχημα. Η ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας είναι σε αρμονία με την απόφαση του Συμβουλίου της Feira για τη δημιουργία ευκίνητου "εκστρατευτικού" σώματος καταστολής, με αστυνομικές, διωκτικές και σωφρονιστικές αρχές, το οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση θα χρησιμοποιεί για τη "μη στρατιωτική διαχείριση κρίσεων" σε οποιοδήποτε σημείο του Πλανήτη.
Έχει ιδιαίτερη σημασία να τονίσουμε ότι η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία, η οποία αναμένεται να αρχίσει τις εργασίες της από 1ης Ιανουαρίου 2001, δεν αποτελεί μόνον ένα δίκτυο των εθνικών ιδρυμάτων αστυνομικής εκπαίδευσης των χωρών μελών της Ε.Ε., αλλά εμπλέκει και τις υπό ένταξη χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Μάλιστα, για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, η σταθερή έδρα της θα είναι κοντά στη μεθόριο μεταξύ της σημερινής ΕΕ και των υποψηφίων προς ένταξη χωρών.
Για τους παραπάνω λόγους, οι Ευρωβουλευτές του ΚΚΕ καταψηφίζουμε την έκθεση.

Berthu
Ακολουθώντας τη γραμμή της έκτακτης Συνόδου Κορυφής του Τάμπερε, η πορτογαλική Προεδρία κατέθεσε φέτος τον Ιούνιο μια πρωτοβουλία που αποσκοπεί την ίδρυση από το Συμβούλιο μιας Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας. Η πρόταση αυτή μας φαίνεται πολύ καλή όσον αφορά τους στόχους της: ανάπτυξη κύκλων κατάρτισης για τα ανώτερα στελέχη και το προσωπικό των αστυνομικών υπηρεσιών των κρατών μελών, αλλά και των υποψήφιων για ένταξη χωρών, σε όλους τους τομείς καταπολέμησης της εγκληματικότητας που απαιτούν διασυνοριακή συνεργασία.
Η πρωτοβουλία αυτή μας φαίνεται επίσης απόλυτα εύστοχη και όσον αφορά την επιλεχθείσα μέθοδο: δεν πρόκειται να δημιουργηθεί μια νέα ευρωπαϊκή διάρθρωση με κίνδυνο κακής σύνδεσης με τους υπάρχοντες εθνικούς φορείς. Αντίθετα, η Ακαδημία αυτή προτείνεται να ιδρυθεί με τη μορφή ενός δικτύου των υφιστάμενων εθνικών ιδρυμάτων αστυνομικής εκπαίδευσης. Καθεμία από αυτές τις εθνικές σχολές θα φιλοξενεί στους κόλπους της ένα τμήμα της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας. Έτσι, η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία δεν θα έχει την έδρα της σε ένα συγκεκριμένο μέρος, αλλά θα βρίσκεται παντού. Το διοικητικό της συμβούλιο θα αποτελείται από τους διευθυντές των εθνικών αστυνομικών σχολών, οι οποίοι θα καθορίζουν τις ανάγκες τους εν πλήρη γνώσει των απαιτήσεων. Ο μηχανισμός αυτός εγγυάται ότι η Ακαδημία θα είναι πάντα σε επαφή με τις εξελίξεις του τομέα και ότι δεν θα υπάρχουν αποκλίσεις ανάμεσα σ' αυτή και στους εθνικούς φορείς που αντιμετωπίζουν συγκεκριμένα προβλήματα. Επιπλέον, η οργάνωσή της θα είναι ευέλικτη και εξελισσόμενη, καθώς οι κύκλοι κατάρτισης θα μπορούν να λαμβάνουν χώρα, ανάλογα με την περίπτωση, στο πιο ειδικευμένο εθνικό ίδρυμα. Είναι ένα καλό παραστατικό παράδειγμα της ιδέας που αρχίζει να διαγράφεται σήμερα με το όνομα Ευρώπη των δικτύων, μια Ευρώπη που φέρνει τα έθνη της σε άμεση επαφή, χωρίς να διατηρεί περιττές υπερδομές.
Δυστυχώς, ο μηχανισμός αυτός, τον οποίο εμείς βρίσκουμε πολύ ικανοποιητικό, δεν φαίνεται να αρέσει πολύ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι τροπολογίες που κατατέθηκαν από την Επιτροπή των Ελευθεριών των Πολιτών, ωθούν προς μια διαφορετική κατεύθυνση, επιμένοντας στην ιδέα ότι η διάρθρωση αυτή είναι προσωρινή, ότι θα πρέπει να αναθεωρηθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα και ότι θα πρέπει να αποκτήσει τελικά μόνιμη έδρα. Με τον ρυθμό αυτό, κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά σε λίγα χρόνια με μια νέα δαπανηρή υπερδομή, που θα θεωρεί εαυτή ανώτερη από τις εθνικές υπηρεσίες, που δεν θα έχει καλή συνεργασία μαζί τους και θα καταλήξει να μην είναι αρκετά αποτελεσματική. Όπως μαθαίνω, αυτός είναι ο δρόμος που έχει αρχίσει να παίρνει και η Ευρωπόλ, αν δεν διορθώσουμε γρήγορα την τροχιά της.
Πιστεύουμε ότι, τόσο για την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Αστυνομίας όσο και για τους περισσότερους άλλους φορείς συνεργασίας, ιδίως στον τομέα της αστυνομίας, της δικαιοσύνης και της ασφάλειας, η πιο αποδοτική μέθοδος εργασίας συνίσταται στη δικτύωση των εθνικών υπηρεσιών.

Sacrιdeus
 - (SV) Καταψήφισα την έκθεση για την προσωρινή δημιουργία της Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας.
Είναι προφανής ο κίνδυνος να δοθεί η εντύπωση στην ΕΕ ότι σε όλο και περισσότερους τομείς προωθείται η συνεργασία μόνο μέσω της δημιουργίας νέων οργάνων και αρχών.
Διαφωνώ εξάλλου με το γεγονός ότι το κείμενο της έκθεσης στην αιτιολογική σκέψη 7 πάει πιο πέρα από το κείμενο της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και απαιτεί μία ιδιαίτερη μορφή Αστυνομικής Ακαδημίας αντί να υπάρχει μία εκ περιτροπής συνεργασία. Το γεγονός ότι προτείνονται "αστυνομικές αρμοδιότητες" σε πολλές αιτιολογικές σκέψεις για την οδηγία καθώς επίσης και κοινά εκπαιδευτικά προγράμματα, πιστεύω ότι αποτελεί εξέλιξη προς μία πιο συγκεντρωτική κατεύθυνση, έτσι ώστε υπάρχει ο κίνδυνος να επικρατήσουν κακές πρακτικές.

Δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας με τα τέκνα
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0311/2000) της κ. Banotti, εξ ονόματος της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με την πρωτοβουλία της Γαλλικής Δημοκρατίας για την έκδοση κανονισμού του Συμβουλίου για την αμοιβαία εκτέλεση των αποφάσεων για το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας με τα τέκνα (9735/2000 - C5-0397/2000 - 2000/0818(CNS)).

Banotti
. (EN) Κύριε Πρόεδρε, για περισσότερο από έξι χρόνια είχα την τιμή να είμαι ο ειδικός μεσολαβητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις διασυνοριακές απαγωγές παιδιών. Τη θέση αυτή θέσπισε ο Πρόεδρος Plumb, ύστερα από αίτημα πολλών γυναικών από τη Γαλλία των οποίων τα παιδιά είχαν απαχθεί και με τα οποία δεν είχαν πια καμία επικοινωνία. Ζητούσαν τη βοήθεια του Κοινοβουλίου. Από τότε, πολλοί ακόμη πολίτες των οποίων τα παιδιά έχουν απαχθεί έχουν ζητήσει τη βοήθεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Έχω ασχοληθεί με τα θέματα αυτά πάνω από έξι χρόνια, και σε μεγάλο βαθμό χάρη στη συμβολή και τους πόρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχω σημειώσει ορισμένες σημαντικές επιτυχίες όσον αφορά την επιστροφή παιδιών που είχαν απαχθεί. Οι κεντρικές αρχές όλων των κρατών μελών χειρίζονται πλέον πολύ αποτελεσματικά και πρόσφορα τις περισσότερες υποθέσεις απαγωγής παιδιών. Εγώ, δυστυχώς, ασχολούμαι γενικά με τις πιο πολύπλοκες περιπτώσεις.
Κεντρικό θέμα του κανονισμού αυτού, ο οποίος ουσιαστικά προωθήθηκε βιαστικά κατά τη γαλλική προεδρία, είναι το ζήτημα της προσωπικής επικοινωνίας των τέκνων με τους γονείς που δεν έχουν την επιμέλεια. Είναι ήδη περισσότερο γνωστός ως κανονισμός "Βρυξέλλες ΙΙΙ" παρά ως οδηγία. Ως τέτοιος, υπόκειται στους περιορισμούς της Σύμβασης "Βρυξέλλες ΙΙ" , αλλά και ενισχύεται από ορισμένες εξουσίες της. Αφορά αποκλειστικά τέκνα που προέρχονται από γάμο, ηλικίας κάτω των δεκαέξι ετών. Ακόμη, πρόκειται για οδηγία της οποίας το πεδίο εφαρμογής περιγράφεται ταυτόχρονα ως μετριοπαθές και ρεαλιστικό - πράγματι πρόκειται για έναν μετριοπαθή περιορισμένης έκτασης κανονισμό.
Το ακριβές πεδίο εφαρμογής του καλύπτει τους γονείς, που ζουν σε κράτος μέλος διαφορετικό από αυτό στο οποίο ελήφθη η απόφαση επιμέλειας, οι οποίοι επιθυμούν να έχουν δικαίωμα επικοινωνίας με το τέκνο τους. Επιτρέπει τη μετακίνηση του τέκνου σε άλλο κράτος μέλος για περιορισμένο χρονικό διάστημα ώστε να ασκείται το δικαίωμα επικοινωνίας.
Κρίσιμης σημασίας για την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού είναι η αρχή ότι η σχετική με το δικαίωμα επικοινωνίας απόφαση που λαμβάνεται σε ένα κράτος μέλος αναγνωρίζεται σε ολόκληρη την ΕΕ. Εξαίρεση στην αρχή αυτή αποτελεί η περίπτωση κατά την οποία ο γονέας που ασκεί την επιμέλεια αποδεικνύει ότι, λόγω νέων περιστάσεων, η επίσκεψη ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο τη σωματική και ηθική υγεία του τέκνου. Αναμφισβήτητα, ο κανονισμός αυτός θα ισχύει από κοινού με τη Σύμβαση της Χάγης για τη διασυνοριακή απαγωγή παιδιών. Στόχος του δεν είναι να επιβληθεί σε ένα κράτος μέλος το δίκαιο που ισχύει σε κάποιο άλλο κράτος μέλος· αποτελεί απλώς μια προσπάθεια για αμοιβαία εκτέλεση των εν λόγω εντολών επιμέλειας.
Ορισμένα κράτη μέλη, και κυρίως η Γερμανία και η Αυστρία, διατυπώνουν ανησυχίες συνταγματικής φύσεως. Εκφράζεται ανησυχία για το γεγονός ότι όταν ο αιτών γονέας ζητά προσωπική επικοινωνία με το τέκνο, ο άλλος γονέας καλείται να ανταποκριθεί στο εν λόγω αίτημα μέσα σε διάστημα οκτώ μόνον ημερών. Αναμφισβήτητα, τα δικαστήρια πολλών κρατών μελών χαρακτηρίζονται από καθυστερήσεις και δυσκαμψία και είναι πολύ δύσκολο να πεισθούν να ενεργήσουν με ταχύτητα στα θέματα αυτά.
Διατυπώνεται ακόμη ανησυχία όσον αφορά την αναγκαστική επιστροφή του τέκνου. Πιστεύω ότι η ύπαρξη καλής νομοθεσίας, εφαρμόσιμης σε όλα τα κράτη μέλη, συνέβαλε σημαντικά στη μείωση του αριθμού των απαγωγών παιδιών. Αυτό ακριβώς ευελπιστώ ότι θα επιτύχει ο εν λόγω κανονισμός μεταξύ των κρατών μελών. Δυστυχώς, δεν ισχύει έξω από τα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και εκφράζονται φόβοι ότι αντιβαίνει προς τη Σύμβαση της Χάγης. Όμως, το θέμα αυτό θα συζητηθεί στο Συμβούλιο Υπουργών· εγώ προτείνω την έγκρισή του από το Κοινοβούλιο.
(Χειροκροτήματα)

Coelho
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα να αρχίσω συγχαίροντας τη συνάδελφό μας Mary Banotti, όχι μόνο για αυτή την έξοχη έκθεσή της αλλά επίσης για την προσπάθεια που ανέπτυξε στη διάρκεια των τελευταίων ετών υπέρ της προστασίας και της διασφάλισης των θεμελιωδών δικαιωμάτων των παιδιών, ιδίως ως μεσολαβήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσον αφορά τα ζητήματα τα σχετικά με τις διεθνείς απαγωγές παιδιών, εργασία στην οποία αφιέρωσε τις αναγνωρισμένες ικανότητές της και την ευαισθησία της.
Η γαλλική πρωτοβουλία αξίζει ευνοϊκή υποδοχή. Εντάσσεται στο πεδίο της σταδιακής ανάπτυξης της δικαστικής συνεργασίας σε αστικά θέματα και της κοινοτικοποίησής της. Πρόκειται για μία πρόταση κανονισμού που επιδιώκει να διευκολύνει την άσκηση του δικαιώματος επίσκεψης και φιλοξενίας παιδιών από γονείς σε διάσταση, επιδιώκοντας να αποκλεισθεί η δυνατότητα να γίνεται το παιδί ένα είδος ομήρου στη σύγκρουση μεταξύ των γονέων του που διαμένουν σε διαφορετικά κράτη μέλη. Στις περιπτώσεις αυτές, δυστυχώς, συναντώνται συχνά καταστάσεις που ανταποκρίνονται στον κύκλο αγάπη, μίσος και εκδίκηση από τον ένα ή τους δύο γεννήτορες. Γι' αυτό και είναι η αναγκαία η ταχύτητα ώστε να προστατευθεί η ευημερία των παιδιών και, συχνά, η ίδια η ασφάλειά τους.
Σε μία Ευρώπη στην οποία οι πολίτες της μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα, ανεξάρτητα από το κράτος προέλευσής τους, είναι εύκολο να αντιληφθούμε την ευκολία με την οποία έχουν δημιουργηθεί οικογενειακοί δεσμοί μεταξύ προσώπων διαφορετικών εθνικοτήτων ή τα οποία διαμένουν σε διαφορετικές χώρες. Είναι επίσης κατανοητό ότι γεννώνται διαφορές, ιδίως διαζύγια και ρυθμίσεις της γονικής εξουσίας, που μπορούν να οδηγήσουν στην εμφάνιση προβλημάτων ως προς την άσκηση του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας όταν το παιδί διαμένει σε άλλη χώρα, καθώς και περιπτώσεις απαγωγής, ιδίως όταν το παιδί δεν επιστρέφεται από το γεννήτορα που έχει το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας εντός της καθορισμένης προθεσμίας.
Ο κανονισμός αυτός θεσπίζει την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων όσον αφορά την άσκηση του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας χωρίς ενδιάμεσα στάδια και περιορίζει τις δυνατότητες απόσπασης της αναστολής εκτέλεσης αυτών των αποφάσεων. Έτσι, ο κανονισμός αυτός ανταποκρίνεται στην ανάγκη να υπάρχει άμεση εφαρμογή ομοιόμορφων κανόνων σχετικά με τόσο σημαντικά ζητήματα όπως η ρύθμιση της γονικής εξουσίας και η άσκηση του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας. Με τον τρόπο αυτό ενισχύουμε την κοινοτική συνείδηση και τη συνείδηση της ευρωπαϊκής ιθαγένειας.
Ωστόσο, πρέπει να εκφράσουμε τη λύπη μας για το γεγονός ότι περιορίζεται το πεδίο εφαρμογής αυτού του κανονισμού, ότι δεν καλύπτει την εκ των πραγμάτων οικογένεια, όπου υπάρχουν παιδιά τα οποία έχουν γεννηθεί εκτός γάμου, ότι έτσι δεν αναγνωρίζονται και δεν εφαρμόζονται στο κοινοτικό πλαίσιο τα δικαιώματά τους. Όμως αυτή είναι μία πραγματικότητα στα κράτη μας. Σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat), διαπιστώνεται ότι το 1998 το 26% του συνόλου των γεννήσεων παιδιών στην Ένωση πραγματοποιούνται εκτός του γάμου και ότι αυτοί οι αριθμοί συνεχίζουν να αυξάνουν. Είναι λοιπόν σημαντικό να καλυφθεί αυτό το κενό για λόγους ευθυδικίας, ρεαλισμού απέναντι στην κοινωνιολογική εξέλιξη και ισότητας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων για όλους τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Για να ολοκληρώσω, θα ήθελα να πω ότι υποστηρίζω την τροποποίηση που πρότεινε η εισηγήτρια στο άρθρο 1, όπου πρέπει να προσδιορίζεται ότι η προβλεπόμενη περίοδος για το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας δεν πρέπει να είναι κατώτερη της μίας ημέρας. Λαμβάνουμε ιδίως υπόψη ότι συναντάμε κάποτε καταστάσεις όπου ο γεννήτορας έρχεται από το αντίθετο άκρο της Ένωσης, διανύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα, και δεν υπάρχει νόημα να το κάνει για μία συνάντηση περιορισμένη σε μία ώρα. Αυτό είναι γελοίο ! Η διατήρηση των σχέσεων με τους δύο γεννήτορες συμβάλλει κατά τρόπο απαραίτητο στην εκπαίδευση και τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού.

Καραμάνου
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα κατ' αρχάς να συγχαρώ τόσο τη Γαλλική Δημοκρατία για την πρωτοβουλία που ανέλαβε προκειμένου να ψηφιστεί κανονισμός που θα διασφαλίζει το δικαίωμα της προσωπικής επικοινωνίας των γονέων με τα παιδιά τους, όσο και την εισηγήτριά μας, την κυρία Banotti, της οποίας η εμπειρογνωμοσύνη έδωσε πρόσθετη αξία στη γαλλική πρόταση.
Είναι γεγονός ότι η Ευρώπη χωρίς σύνορα έχει συντελέσει στην αύξηση των γάμων μεταξύ ατόμων διαφορετικής εθνικότητας, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και από τρίτες χώρες. Συχνά όμως, όταν οι συμβιώσεις διακόπτονται, δημιουργούνται προβλήματα στην προσωπική επικοινωνία των παιδιών με έναν από τους δύο γονείς, κυρίως όταν διαμένουν σε άλλο κράτος μέλος, ενώ, όπως είπαν και οι προηγούμενοι συνάδελφοι, έχουν αυξηθεί οι περιπτώσεις απαγωγής και άρνησης επιστροφής των παιδιών από τον ένα γονέα. Γι' αυτό, αυτός ο κανονισμός, που αποσκοπεί στην απλοποίηση των διαδικασιών άσκησης των δικαιωμάτων των γονέων και τη διασφάλιση στα παιδιά της δυνατότητας να διατηρούν τακτικές επαφές και με τους δύο γονείς, είναι καίριας σημασίας.
Βεβαίως, ο προτεινόμενος κανονισμός δεν είναι τέλειος, αφού συνδέεται με τον κανονισμό "Βρυξέλλες ΙΙ", ο οποίος δεν περιλαμβάνει τα παιδιά των οποίων οι γονείς είναι σε διάσταση, καθώς και τα παιδιά εκτός γάμου. Ανέφερε σχετικά στοιχεία ο κ. Coelho και, προσωπικά, θεωρώ ότι αποτελεί απαράδεκτο αναχρονισμό να νομοθετούμε, στην Ευρώπη του 21ου αιώνα, μόνο για τα τυπικώς νόμιμα παιδιά και τις θεσμοποιημένες ανθρώπινες σχέσεις και να περιορίζουμε τόσο πολύ το πεδίο εφαρμογής ενός καλού, κατά τα άλλα, κανονισμού. Πιστεύω ότι υπάρχει ανάγκη άμεσης αναθεώρησης όλων των κανονισμών που βασίζονται σε πρότυπα που έχουν ξεπεραστεί από τη ζωή και από τη σύγχρονη πραγματικότητα. Χρειάζεται ακόμη να λαμβάνεται περισσότερο σοβαρά υπόψη η επικείμενη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την εκπόνηση κανονισμών και, επίσης, να λαμβάνονται περισσότερο σοβαρά υπόψη οι επανειλημμένα εκφρασμένες απόψεις και θέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

MacCormick
Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα μου επιθυμεί με τη σειρά της να υποστηρίξει την πρωτοβουλία αυτή και την έκθεση της κ. Banotti και να συγχαρεί την εισηγήτρια για το πραγματικά πολύτιμο έργο που επιτελεί ως μεσολαβητής του Κοινοβουλίου για τις διασυνοριακές απαγωγές παιδιών.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι διαλυμένες οικογένειες είναι ένα από τα πλέον θλιβερά θέματα για τα οποία ακούμε στο πλαίσιο της επαγγελματικής μας ζωής: μητέρες ή πατέρες που ανησυχούν για την προσωπική επικοινωνία με τα τέκνα τους εκτός εθνικών συνόρων. Οφείλουμε να πράξουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση των καταστάσεων αυτών, και ο εν λόγω κανονισμός που τέθηκε προς συζήτηση με γαλλική πρωτοβουλία σηματοδοτεί μία πρόοδο. Συμφωνώ με την κ. Καραμάνου και άλλους συναδέλφους ότι είναι πραγματικά λυπηρό, με δεδομένο το σημερινό τρόπο ζωής, το γεγονός ότι ο κανονισμός καλύπτει μόνο τα τέκνα των ατόμων που είναι ή ήταν παντρεμένα. Είναι ένα θέμα που απαιτεί διευθέτηση στο μέλλον. Στο μεταξύ, εκφράζουμε την υποστήριξή μας προς το μέτρο αυτό και ευχαρίστως θα το υπερψηφίσουμε.

Meijer
Κύριε Πρόεδρε, σήμερα το διαζύγιο δεν αποτελεί πλέον εξαίρεση. Πολύ συχνά τα ζευγάρια χωρίζουν με αξιοπρεπή τρόπο. Δεν θέλουν πλέον να μοιράζονται τη ζωή τους, χωρίς όμως να φθάσουν στο σημείο να μισούν τον πρώην σύντροφό τους. Δυστυχώς, υπάρχουν άλλοι που χωρίζουν από μίσος. Γονείς οι οποίοι χωρίζουν γι' αυτούς τους λόγους βλάπτουν πάρα πολύ τα παιδιά τους, τα οποία γίνονται θύμα μιας ανεπίλυτης σύγκρουσης. Ο ένας από τους δύο γονείς θέλει την απόλυτη κηδεμονία για τα παιδιά ενώ ο άλλος το αποκλείει.
Όλοι γνωρίζουμε αυτή τη φρικτή κατάσταση όπου ο ένας γονέας στον οποίο έχει ανατεθεί η κηδεμονία των παιδιών, που είναι συνήθως η μητέρα, προσπαθεί να κάνει αδύνατη την επαφή με τον άλλο γονέα. Γνωρίζουμε επίσης την εξίσου φρικτή κατάσταση όπου ο άλλος γονέας, συχνά ο πατέρας, απαγάγει το παιδί του. Τέτοιες καταστάσεις σημαδεύουν τα παιδιά για όλη τους τη ζωή. Η μητέρα μου έζησε ένα τέτοιο διαζύγιο και μία απαγωγή πριν από 85 χρόνια και μιλάει γι' αυτό ακόμη και σήμερα.
Η κ. Banotti προσπάθησε με δημιουργικό τρόπο να αξιοποιήσει όλες τις δυνατότητες που υπάρχουν για να εξασφαλίσει μία καλή ρύθμιση για το δικαίωμα επικοινωνίας με τα τέκνα και σε διασυνοριακό επίπεδο. Προσπαθεί να αποκλείσει όλες τις περιπτώσεις όπου οι γονείς θα μπορούσαν να κάνουν κατάχρηση των διαφορετικών κανόνων που ισχύουν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να επιβραδύνουν ή να παρεμποδίσουν την επίτευξη μιας καλής ρύθμισης. Ένα μέρος από τη λύση που προτείνει είναι ο δραστικός περιορισμός του δικαιώματος προσφυγής στη δικαιοσύνη για να παρεμποδιστεί μία απόφαση που έχει ληφθεί σε χώρα του εξωτερικού.
Η ρύθμιση αυτή λειτουργεί μόνο εφόσον και οι δύο γονείς είναι υπήκοοι ή κάτοικοι ενός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εφόσον έχουν ενωθεί με τα δεσμά του γάμου. Έτσι λύνεται μόνο ένα μέρος του προβλήματος, ωστόσο δημιουργείται προηγούμενο. Εάν εφαρμόσουμε το ίδιο και σε άλλες περιπτώσεις, εν καιρώ αναλαμβάνουμε τη δέσμευση να θεσπίσουμε μια συγκεντρωτική ενιαία νομοθεσία, η οποία δεν υπάρχει ούτε και στις 50 πολιτείες που απαρτίζουν την Αμερική.
Γι' αυτό και βλέπω ότι υπάρχουν αντιρρήσεις. Όμως, ακόμη περισσότερες αντιρρήσεις έχω όταν βλέπω να αξιοποιούνται νομικές αδυναμίες ή προηγούμενα που έχουν δημιουργηθεί για να αναβληθεί επ' άπειρον η επίλυση ενός σοβαρού κοινωνικού προβλήματος. Επειδή υποστηρίζουμε το στόχο που έχει τεθεί, θα υπερψηφίσουμε και τα μέτρα που προτείνονται.

Vitorino
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, θα ήθελα καταρχήν να συγχαρώ την κ. Mary Banotti για την εξαίρετη έκθεσή της, έκθεση που εντάσσεται σε μία ολόκληρη εργασία σε βάθος και με συνεκτικότητα για την προστασία και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των παιδιών. Όπως γνωρίζει το Σώμα, η Επιτροπή και το Συμβούλιο έχουν τη σταθερή πρόθεση να εγκρίνουν μέχρι τα τέλη του έτους ένα πρόγραμμα αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων σε αστικά θέματα. Στο πρόγραμμα αυτό δόθηκε ακριβώς προτεραιότητα στις οικογενειακές διαφορές όπως καθορίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε. Η πρωτοβουλία της Γαλλικής Δημοκρατίας είναι ένα πρώτο συγκεκριμένο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Και θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι, παρόλο που αυτή η έκθεση και το θέμα αυτό συζητούνται μία Παρασκευή πρωί, ελπίζω ότι τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, που τόσο συχνά λένε ότι οι ευρωπαϊκές συζητήσεις δεν έχουν σχέση με την καθημερινή πραγματικότητα των πολιτών, θα αντιληφθούν ότι αυτή τη φορά και σχετικά με αυτό το ζήτημα εξετάζουμε ένα πρόβλημα που αγγίζει όχι μόνο τη ζωή αλλά και την καρδιά των ευρωπαίων πολιτών.
Το Μάιο του έτους αυτού εγκρίναμε έναν κανονισμό που ενσωματώνει στο κοινοτικό δίκαιο τη Σύμβαση των Βρυξελλών ΙΙ και ο οποίος απλοποιεί και διασαφηνίζει τους κανόνες που εφαρμόζονται για τον καθορισμό του αρμόδιου δικαστηρίου και του κατάλληλου νόμου για τη ρύθμιση των διαζυγίων, των διαστάσεων και της απόδοσης της γονικής εξουσίας. Αυτή η πρωτοβουλία της Γαλλικής Δημοκρατίας αναφέρεται επομένως στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού των Βρυξελλών ΙΙ. Και αντιπροσωπεύει, εάν μου επιτρέπετε την έκφραση, μία επαναστατική πρωτοβουλία, επειδή για πρώτη φορά καθιερώνει την κατάργηση του exequatur για την αυτόματη αναγνώριση της απόφασης του δικαστηρίου ενός κράτους μέλους στο πεδίο της νομικής σφαίρας ενός άλλου κράτους μέλους. Αλλά εάν είναι αλήθεια ότι από αυτή την άποψη αποτελεί ένα μεγάλο βήμα μπροστά, είναι εξίσου αλήθεια ότι συμμερίζομαι την άποψη της κ. Banotti και άλλων βουλευτών ότι είναι λυπηρό το γεγονός πως το πεδίο εφαρμογής της περιορίζεται στην προστασία των παιδιών από γάμους που αναγνωρίζονται ως τέτοιοι από το νόμο. Το γεγονός αυτό προκύπτει από το ίδιο το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού των Βρυξελλών ΙΙ. Γι' αυτό, θα ήθελα να πω στο Κοινοβούλιο ότι στο πρόγραμμα δράσης σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση των δικαστικών αποφάσεων σε αστικές υποθέσεις - που ελπίζουμε ότι θα εγκριθεί μέχρι τα τέλη αυτού του έτους - η Επιτροπή προτείνει να δοθεί η πρώτη και μέγιστη προτεραιότητα στη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού των Βρυξελλών ΙΙ και, συνεπώς, αυτού του κανονισμού σχετικά με το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας, καλύπτοντας χωρίς διακρίσεις τα παιδιά παντρεμένων ζευγαριών και τα παιδιά ζευγαριών που συμβιώνουν ελεύθερα.
Σχετικά με το περιεχόμενο αυτού το εγγράφου - όπως γνωρίζετε δεν είναι πρωτοβουλία της Επιτροπής - θα ήθελα απλώς να σας διατυπώσω τρεις σύντομες παρατηρήσεις: η πρώτη είναι ότι συνεργαζόμαστε με το Συμβούλιο για την τελειοποίηση του κειμένου, ιδίως στο πιο σύνθετο ζήτημα αυτού που είναι η λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη να διασφαλισθεί η άμεση επιστροφή του παιδιού μετά την περίοδο προσωπικής επικοινωνίας, αλλά και στην ανάγκη να εξασφαλισθεί η δυνατότητα προστασίας του παιδιού όταν αυτό καταστεί αναγκαίο. Εξετάζουμε ένα δραματικό ζήτημα, το ζήτημα της απαγωγής ή της αδικαιολόγητης κράτησης παιδιών που, δυστυχώς, είναι πολύ συχνότερη από όσο συχνά μπορούμε να υποθέσουμε. Πρόκειται για μία δύσκολη ισορροπία, αλλά είμαστε πεπεισμένοι ότι θα καταστεί δυνατό, με τη συνεργασία των προτάσεών σας και με το κλίμα διαλόγου που υπάρχει με το Συμβούλιο, να εξευρεθεί μία λύση που θα είναι τεχνικά τέλεια και κυρίως εφικτή.
Σχετικά με τις προτάσεις τροπολογίας, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η Επιτροπή έχει ορισμένες δυσκολίες με την πρόταση τροπολογίας αριθ. 1, που κατέθεσε η κ. Mary Banotti, επειδή δεν πρόκειται μόνο για μία διαδικαστική πρόταση τροπολογίας αλλά για μία πρόταση τροπολογίας που υπεισέρχεται στον τομέα της εναρμόνισης του ουσιαστικού οικογενειακού δικαίου, καθορίζοντας ένα ελάχιστο όριο μιας ημέρας για την άσκηση του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας. Είναι χωρίς αμφιβολία μία πρόταση με καλές προθέσεις, αλλά μπορεί να έχει ορισμένα ανώμαλα αποτελέσματα με την έννοια ότι θα θεωρηθεί πως τα δικαστήρια θα παραχωρούν το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας μόνο όταν πιστεύουν ότι αυτό πρέπει να αντιστοιχεί σε μία ολόκληρη ημέρα. Όμως υπάρχουν λύσεις όπου τα δικαστήρια παραχωρούν το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας για μία περίοδο κατώτερη της μίας ημέρας για λόγους που αφορούν την προστασία του ίδιου του παιδιού. Πιστεύω ότι πρέπει να αφήσουμε εδώ ένα ενδεικτικό κριτήριο αλλά όχι μία νομική υποχρέωση, έχοντας εμπιστοσύνη ότι οι δικαστές που θα κληθούν να εφαρμόσουν το νόμο θα έχουν την ευθυκρισία να διασφαλίσουν ότι το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας θα έχει ουσιαστικό περιεχόμενο.
Θα ήθελα επίσης να πω ότι, παρόλο που αυτό δεν αποτελεί αντικείμενο μίας άμεσης πρότασης τροπολογίας της κυρίας βουλευτή, η Επιτροπή έχει δυσκολίες με την πρόταση του άρθρου 17 του κανονισμού που υπέβαλε η Γαλλική Δημοκρατία. Επειδή αυτό το άρθρο 17 θεωρούμε ότι εξαρτάται ακόμη υπερβολικά από την καθαρά διακυβερνητική προέλευση της δικαστικής συνεργασίας. Αλλά, και καλό είναι να το πω, το θέμα της αστικής δικαστικής συνεργασίας κοινοτικοποιήθηκε από το Συνθήκη του Αμστερνταμ. Και επομένως η λειτουργία της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 17 δεν θα πρέπει να είναι καθαρά διακυβερνητική αλλά θα πρέπει η Επιτροπή να έχει πιο πρωταγωνιστικό ρόλο, όπως συμβαίνει με το ευρωπαϊκό δικαστικό δίκτυο σε αστικά θέματα, ζήτημα που έχει επίσης υποβληθεί για γνωμοδότηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Θα ολοκληρώσω λέγοντας, κύριε Πρόεδρε και κύριοι βουλευτές, ότι είμαι πεπεισμένος πως, με την έγκριση αυτού του κανονισμού περιορισμένης εμβέλειας αλλά σημαντικής συμβολικής και πρακτικής αξίας, είμαι πεπεισμένος - επαναλαμβάνω - ότι πραγματοποιούμε ένα πρώτο και σπουδαίο βήμα για την προσέγγιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τους πολίτες και, κυρίως, εκείνους τους πολίτες που η ζωή τους οδήγησε στην ατυχία να βιώνουν το δράμα της διάστασης ή του διαζυγίου, που είναι πάντα ένα δράμα, αλλά που, κυρίως, δεν είναι δυνατό να έχει επιπτώσεις στο δικαίωμα κάθε παιδιού στην ευτυχία.

Banotti
Κύριε Πρόεδρε, δεν αμφισβητώ καθόλου τη δέσμευση του Επιτρόπου Vitorino στο θέμα αυτό. Το σημείο σχετικά με τη μία ημέρα αναφέρεται σαφώς σε άτομα που ταξιδεύουν συχνά σε διάφορα σημεία του κόσμου προκειμένου να συναντήσουν τα παιδιά τους. Στις περιπτώσεις αυτές υπάρχει πρόβλημα, εάν τους επιτρέπεται η προσωπική επικοινωνία με το παιδί μόνο για είκοσι λεπτά. Φρονώ ότι εάν υπάρχει φόβος για απαγωγή μπορεί να εφαρμοστεί η λύση της επίσκεψης με επιτήρηση. Πιστεύω ακράδαντα ότι οφείλουμε να διασφαλίσουμε κάπως την τήρηση των δικαιωμάτων αυτών των γονέων, που είναι εξάλλου αρκετοί.
Θα ήθελα να διευκρινίσετε την άποψή σας σχετικά με το άρθρο 17. Αναφέρεστε στην περίπτωση αυτή στην ανάμειξη της Γραμματείας της Σύμβασης της Χάγης στην παρακολούθηση της σχετικής νομοθεσίας; Σας ευχαριστώ, κύριε Επίτροπε, για τις ευγενικές παρατηρήσεις σας.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Προχωρούμε τώρα στην ψηφοφορία.
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα νομοθετικού περιεχομένου) Πρόεδρος. Η κ. Banotti έχει εργαστεί πολλά χρόνια για το πρόγραμμα αυτό. Είμαι βέβαιος ότι θα είστε ιδιαίτερα ικανοποιημένη σήμερα. Συγχαρητήρια εκ μέρους όλων.

Fatuzzo
Κύριε Πρόεδρε, σε άλλες αιτιολογήσεις ψήφου αυτήν την εβδομάδα, είπα ότι "η μαμά Ευρώπη φροντίζει για μας" . Τώρα, η μαμά Ευρώπη έχει όνομα: είναι η κ. Mary Banotti. Δεν έκανα αιτιολόγηση ψήφου για την προηγούμενη έκθεση του κ. Posselt, επειδή, με όλη την καλή θέληση, απόψε δεν ονειρεύτηκα τον κ. Posselt, ονειρεύτηκα όμως την κ. Mary Banotti, και ένιωσα τόσο καλά που κοιμήθηκα βαθιά, μέχρι του σημείου να φθάσω σήμερα το πρωί καθυστερημένος.
(Γέλια) Πιστεύω, πράγματι, ότι με αυτό το έγγραφο που παρουσίασε η κ. Banotti κάναμε ότι περισσότερο μπορούσαμε για τα παιδιά και τα εγγόνια μας.

Ιδιαιτερότητα του αθλητισμού
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της δήλωσης της Επιτροπής για την ιδιαιτερότητα του αθλητισμού.

Vitorino
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, η θέση της Επιτροπής για τη σχέση μεταξύ της νομικής τάξης, των κοινοτικών πολιτικών και του αθλητισμού καθορίζεται στην έκθεση για την προστασία των υφιστάμενων αθλητικών δομών και τη διατήρηση της κοινωνικής λειτουργίας του αθλητισμού στο κοινοτικό πλαίσιο, την οποία υπέβαλε η Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι το Δεκέμβριο του 1999. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που ισχύει επί του παρόντος επιτρέπει να ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του αθλητισμού, γενικά, και της κοινωνικής λειτουργίας του, ειδικότερα. Οι τοποθετήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο θέμα αυτό, καθώς και η νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, επιβεβαιώνουν αυτή την προσέγγιση της Επιτροπής.
Είναι ωστόσο αλήθεια ότι η τεράστια δυναμική της Ενιαίας Αγοράς και η αυξανόμενη εμπορία των αθλητικών δραστηριοτήτων έχουν προκαλέσει έναν ορισμένο αριθμό νομικών διαφορών σχετικά με αυτά τα θέματα. Ορισμένες αθλητικές οργανώσεις ισχυρίζονται ότι οι διαφορές αυτές θα μπορούσαν να επιλυθούν μόνο με τη συμπερίληψη στη Συνθήκη μίας αναφοράς στον αθλητισμό. Η Επιτροπή δεν συμμερίζεται ακριβώς αυτή την άποψη. Όσον αφορά τις προτάσεις που υποβλήθηκαν από ορισμένες μεγάλες ομοσπονδίες ορισμένων αθλημάτων, που εκδηλώνονται υπέρ ενός πρωτοκόλλου που θα τις εξαιρούσε από την εκπλήρωση ορισμένων βασικών κανόνων της Συνθήκης, ιδίως από τους κανόνες σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία και τον ανταγωνισμό, πρέπει να υπογραμμίσω ότι μία τέτοια εξαίρεση θα ήταν, εάν την ορίζαμε με αυτό τον τρόπο, έκδηλα δυσανάλογη σε σχέση με τους προς επίτευξη στόχους. Πέραν τούτου, υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο μία τέτοια εξαίρεση θα μπορούσε να υλοποιηθεί πράγματι στην πράξη. Σήμερα, ο αθλητισμός - και πρέπει να το πούμε - είναι στενά συνδεδεμένος με άλλους οικονομικούς τομείς, όπως για παράδειγμα οι βιομηχανίες του οπτικοακουστικού τομέα ή της προώθησης και πώλησης αθλητικών προϊόντων. Επιπλέον, μία τέτοια εξαίρεση δεν θα επέτρεπε έστω οριακά κοινοτικές δράσεις προαγωγής του αθλητισμού. Όμως, άλλες εξίσου σημαντικές αθλητικές οργανώσεις, όπως για παράδειγμα οι εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές ή οι εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες, έχουν επιμείνει ακριβώς στην ανάγκη να αναπτυχθούν κοινοτικές δράσεις προαγωγής του αθλητισμού.
Εν πάση περιπτώσει, από την έγκριση της έκθεσής της σχετικά με το περιεχόμενο της υπό εξέλιξη Διακυβερνητικής Διάσκεψης, η Επιτροπή υποστήριξε ότι η Διάσκεψη αυτή θα έπρεπε να επικεντρωθεί στην προσέγγιση των θεσμικών ζητημάτων, επιτρέποντας να πραγματοποιηθούν πρόοδοι στη διαδικασία διεύρυνσης. Και για το λόγο αυτό η Επιτροπή δεν περιέλαβε στην έκθεσή της οποιοδήποτε αίτημα σχετικά με νέους κανόνες κοινοτικής αρμοδιότητας, για παράδειγμα στον τομέα του αθλητισμού. Για να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του αθλητισμού, και επίσης για να δώσουμε έναν προσανατολισμό στα κοινοτικά θεσμικά όργανα όσον αφορά την αντιμετώπιση των ζητημάτων που συνδέονται με τον αθλητισμό, βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό επεξεργασία, υπό την ώθηση της γαλλικής Προεδρίας, ένα σχέδιο δήλωσης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Νίκαιας που θα συμπληρώνει τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Σάντα Μαρία ντα Φέιρα σχετικά με το θέμα. Η Επιτροπή ελπίζει ότι η έγκριση αυτής της δήλωσης που θα προσαρτηθεί στη Συνθήκη της Νίκαιας θα επιτρέψει να εμβαθύνουμε την εργασία που άρχισε με τις αθλητικές οργανώσεις, επιτρέποντάς τις να προσαρμοσθούν στη νέα οικονομική πραγματικότητα αλλά ταυτόχρονα διατηρώντας την ουσία των δραστηριοτήτων τους. Και αυτό, όπως άλλωστε υπογράμμισε το Κοινοβούλιο αυτό στην έκθεση Mennea σχετικά με την έκθεση για το Συμβούλιο του Ελσίνκι, με πλήρη σεβασμό του κοινοτικού νομοθετικού πλαισίου. Σε αυτό το πνεύμα, κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή θα συνεχίσει τον έντονο διάλογο που έχει αναπτύξει στη διάρκεια των τελευταίων μηνών με το αθλητικό κίνημα γενικά.

Perry
Κύριε Πρόεδρε, δεν αμφιβάλλουμε καθόλου για τη δυσκολία του καθήκοντος που έχει αναλάβει η Επιτροπή προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι κανόνες της ενιαίας αγοράς και της πολιτικής του ανταγωνισμού λειτουργούν δίκαια και σωστά σε ολόκληρη την ήπειρο και σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Αναγνωρίζω τη δέσμευση και την αποφασιστικότητά της στα θέματα αυτά και, φυσικά, αναγνωρίζω ότι ο αθλητισμός και ειδικότερα το ποδόσφαιρο αποτελούν μεγάλες επιχειρήσεις οι οποίες δεν είναι δυνατό να εξαιρούνται από τους κανόνες που ισχύουν για τις υπόλοιπες επιχειρήσεις.
Δεν κατανοώ καθόλου γιατί το θέμα του συστήματος μεταγραφών που ισχύει στο ποδόσφαιρο πρέπει να αποτελεί πρώτη προτεραιότητα για την Επιτροπή επί του παρόντος. Θα ήταν πιο συνετό να δώσει η Επιτροπή περισσότερο χρόνο, να εξετάσει το θέμα με περισσότερη άνεση χρόνου, έτσι ώστε όχι μόνο να υπάρξει αποτέλεσμα αλλά να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα, τόσο για την ενιαία αγορά όσο και για το ποδόσφαιρο.
Γνωρίζω ότι η FIFA έχει ήδη προσπαθήσει να κερδίσει χρόνο και έχει καθυστερήσει υπερβολικά να απαντήσει στην επίσημη δήλωση της Επιτροπής που εκδόθηκε το 1998. Από πολλές απόψεις, είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για τη σημερινή κατάσταση. Ωστόσο, ας μην λησμονούμε ότι το ποδόσφαιρο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για εκατομμύρια συμπολίτες μας. Όπως είπε ένας διάσημος άγγλος ποδοσφαιριστής, ο Jackie Charlton, δεν είναι απλώς ζήτημα ζωής και θανάτου· είναι κάτι πολύ πιο σημαντικό από αυτό. Η ΕΕ δεν πρέπει να σηκώσει αδιάφορα τους ώμους της λέγοντας "τόσο το χειρότερο" , στην περίπτωση που η απαγόρευση του ισχύοντος συστήματος μεταγραφών βλάψει ανεπανόρθωτα το ποδόσφαιρο.
Πολλά μικρά αθλητικά σωματεία εξαρτώνται από τον πακτωλό εσόδων που προέρχεται από τις αποζημιώσεις για μεταγραφές. Η αποζημίωση για μεταγραφή δεν κατανέμει απλώς τον πλούτο, αλλά τον συντηρεί. Εάν παύσουν οι μεταγραφές, τότε τι θα σταματήσει την ανοδική πορεία των μισθών των ποδοσφαιριστών; Οι κατασκευαστές των αυτοκινήτων Alfa Romeo μπορεί να κερδίσουν, τα χρήματα όμως αυτά τα χαθούν για το ποδόσφαιρο.
Ασφαλώς, συμφωνώ με την Επιτροπή ότι δεν χρειάζεται να γίνει μνεία του αθλητισμού στη Συνθήκη. Αυτό που χρειάζεται είναι ένας έξυπνος και ευέλικτος τρόπος ερμηνείας των υφιστάμενων κανόνων.
Καλώ την Επιτροπή να προβεί σε καλοπροαίρετη διαπραγμάτευση με τις εθνικές και διεθνείς ποδοσφαιρικές αρχές. Προτείνω στην Επιτροπή να προσδώσει πολύ μεγαλύτερη προτεραιότητα σε άλλες μορφές καταστρατήγησης της ενιαίας αγοράς, όπως για παράδειγμα στην παράλληλη εισαγωγή επώνυμων αγαθών. Προτιμώ να δω αποτελεσματικότερες κινήσεις προς την κατεύθυνση της δημιουργίας μιας ενιαίας αγοράς εφημερίδων και περιοδικών για ολόκληρη την Ευρώπη. Η αυτοκινητοβιομηχανία επίσης, βρίθει ακόμη φραγμών του εμπορίου.
Προτείνω στην Επιτροπή να δώσει καλύτερα προτεραιότητα στα θέματα αυτά και να μην επιτρέψει στο ποδόσφαιρο να καταστεί αυτοσκοπός για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Iivari
Κύριε Πρόεδρε, θέλω καταρχάς να απευθύνω τους χαιρετισμούς μου στην Επίτροπο κ. Viviane Reding και να την ευχαριστήσω για το πνεύμα πρωτοβουλίας που επέδειξε στον τομέα του αθλητισμού. Πραγματικά, είμαι πάρα πολύ χαρούμενη που ο Επίτροπος κ. Vitorino μίλησε στην παρέμβασή του για την ιδιαιτερότητα του αθλητισμού.
Παρόλο που ο αθλητισμός δεν έχει, δυστυχώς, ακόμη νομική βάση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να ληφθούν υπόψη στις δραστηριότητες της Ένωσης. Προς την κατεύθυνση αυτή εξάλλου πορευόμαστε μετά τη σύνοδο του Αμστερνταμ. Ο αθλητισμός εγγίζει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο όλους τους πολίτες της Ευρώπης. Έχει εκτιμηθεί ότι στον αθλητισμό επιδίδονται ενεργητικά εκατό εκατομμύρια άνθρωποι στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο αθλητισμός έχει πολλές σημαντικές κοινωνικές, πολιτιστικές και επίσης εξαιρετικά αξιόλογες οικονομικές διαστάσεις.
Είναι πολύ θετικό το ότι οι Υπουργοί Αθλητισμού της Ένωσης θέλουν να παρουσιάσουμε στη Σύνοδο Κορυφής της Νίκαιας μια διακήρυξη, η οποία θα λειτουργεί ως συνέχεια της λιγότερο από χρόνο πριν υποβληθείσας έκθεσης του Ελσίνκι. Εφόσον στόχος μας είναι να προσδιορίσουμε τα μέσα με τα οποία θα μπορέσουμε να λάβουμε υπόψη τα ζητήματα του αθλητισμού στη νομοθεσία της Κοινότητας, μπορούμε να μιλάμε για βαθμιαία πρόοδο σε μια σημαντική υπόθεση. Είναι εύκολο να προσυπογράψει κανείς τον ανά χείρας κατάλογο θεμάτων. Η προσοχή πρέπει να εστιασθεί ιδιαιτέρως στο σύστημα μεταγραφής παικτών και στην προστασία των νέων αθλητών, στον ρόλο των εθνικών αθλητικών ομοσπονδιών, στα ζητήματα ιδιοκτησίας των ομάδων, στα δικαιώματα τηλεοπτικής μετάδοσης καθώς και στην δράση μη κυβερνητικών οργανώσεων του αθλητισμού και στις αρχές ηθικής.
Καθώς χαράσσουμε την πολιτική της ΕΕ για τον αθλητισμό, πρέπει να λάβουμε υπόψη τις διαφορετικές δομές του αθλητισμού. Γι' αυτό ελπίζω ότι θα συνεχίσουμε να ακούμε τις μη κυβερνητικές οργανώσεις του αθλητισμού μετά τη διάσκεψη που έγινε στην Ολυμπία το 1999. Ταυτόχρονα πρέπει να θυμόμαστε ότι, παρόλο που πολλά ζητήματα που απαιτούν τη λήψη θέσης σχετίζονται με τον επαγγελματισμό και την εμπορευματοποίηση του αθλητισμού, ο αθλητισμός και η άσκηση έχουν μια πιο ευρύτερη σημασία από όλα αυτά για τα άτομα και για την κοινωνία. Πρέπει να δοθεί προσοχή, επί παραδείγματι, στις δυνατότητες των νέων να γυμνάζονται καθώς και στην ισότητα των φύλων.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επανειλημμένως δηλώσει την ανησυχία του για το ντόπινγκ και έχει απαιτήσει αποτελεσματικότερες ενέργειες εναντίον του. Γι' αυτό είναι πολύ ευχάριστο που τώρα καθίσταται σαφής η συμμετοχή της Κοινότητας τόσο στις δραστηριότητες του Παγκόσμιου Οργανισμού κατά του Ντόπινγκ (WADA) όσο και στη χρηματοδότησή του. Αυτό το ζήτημα εξετάσαμε και στην Επιτροπή των Μόνιμων Αντιπροσώπων την Τετάρτη. Είναι φυσικό το ότι στο μέλλον, στον Παγκόσμιο Οργανισμό κατά του Ντόπινγκ θα εκπροσωπεί την Ένωση ένας Επίτροπος υπεύθυνος για τα θέματα του αθλητισμού.

Seppδnen
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να επιστήσω την προσοχή στο ότι η Επιτροπή ήδη έχει δικαιοδοσία στον χώρο του αθλητισμού, και εν τοιαύτη περιπτώσει τίθεται πάνω απ' όλα το ζήτημα της υλοποίησης της νομοθεσίας του ανταγωνισμού. Ωστόσο, η Επιτροπή έχει επιδείξει μεγάλη ανικανότητα στο θέμα αυτό. Οι αγώνες Φόρμουλα 1 και ειδικότερα οι ενέργειες του κ. Ecclestone για τη διατήρηση του μονοπωλίου στον εν λόγω τομέα διερευνώνται εδώ και χρόνια, χωρίς όμως να επιτευχθεί κανένα αποτέλεσμα. Πρόκειται καταφανώς για μονοπώλιο, μονοπώλιο των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, μονοπώλιο που η συνέχειά του έχει εξασφαλισθεί με μια συμφωνία για εκατό χρόνια. Αντί να λάβει η Επιτροπή θέση στα ζητήματα αυτά, πολλοί Επίτροποι στους αγώνες λειτουργούν ως μανεκέν των ομάδων της Φόρμουλα και του κ. Ecclestone, συμμετέχοντας έτσι στη συντήρηση και στην εδραίωση αυτού του μονοπωλίου. Ευελπιστώ ότι πριν δώσουμε στην Επιτροπή νέα δικαιοδοσία στον χώρο αυτό να ασκεί εκείνη τη δικαιοδοσία που έχει.

Ribeiro e Castro
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, όσα συμβαίνουν με τον αθλητισμό στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδιαίτερα με τον επαγγελματικό αθλητισμό και στο εσωτερικό αυτού με το ποδόσφαιρο, αποτελούν συνέπεια ενός δικαίου χωρίς πολιτική, ενός δικαίου που κανείς δεν μπορεί πραγματικά να επιλέξει. Πρόκειται, σε τελική ανάλυση, για μία προσβολή κατά της δημοκρατίας, όσο κι αν αποφύγουμε να δούμε τα πράγματα κάτω από αυτό το πρίσμα.
Ο γενικευμένος χαρακτήρας των δυσκολιών που αντιμετωπίσαμε και που αναπηδούν στο επίκεντρο της συζήτησης, κυρίως μετά την απόφαση Bosman, ακόμη κι όταν δεν έχουν ούτε άμεση ούτε έμμεση σχέση με το περιεχόμενο και τη φύση της υπόθεσης αυτής, προέρχονται από τη συχνή και ενίοτε εντεινόμενη αντίφαση μεταξύ, αφενός, ειδικών τρόπων αθλητικής οργάνωσης και των ριζωμένων πρακτικών τους και, αφετέρου, ορισμένων κανόνων των Συνθηκών, ιδίως στο πλαίσιο των κανόνων του ανταγωνισμού ή άλλων αρχών της εσωτερικής αγοράς, με σημασία για την ελευθερία της κυκλοφορίας των εργαζομένων και τους κανόνες για τη μη εφαρμογή διακρίσεων με βάση την εθνικότητα.
Πολλοί από αυτούς τους κανόνες υπάρχουν από τις πιο παλιές Συνθήκες, από τη Συνθήκη της Ρώμης, ανεξάρτητα από τις τροποποιήσεις που υπέστησαν. Όμως όλοι γνωρίζουμε ότι τόσο τη στιγμή του αρχικού καθορισμού τους όσο και την εποχή των μεταγενέστερων τροποποιήσεών τους, κανείς, απολύτως κανείς, ούτε από τους συντάκτες τους ούτε από αυτούς που έλαβαν τις αποφάσεις, δεν πίστευε ποτέ ότι ένα νομικό πλαίσιο θα αποκτούσε σήμερα αυτή την αληθινά κυριαρχική σημασία για τον κόσμο του αθλητισμού.
Εξετάζαμε την οικονομία, μόνο την οικονομία με τη στενή έννοια. Όχι το σύνολο της κοινωνίας, εφόσον σε όλους τους τομείς αυτής είναι δυνατό να εντοπίσουμε παράθυρα της οικονομίας. Αυτό θέλω να πω όταν μιλάω για ένα δίκαιο χωρίς πολιτική. Ένα δίκαιο που καθορίστηκε χωρίς συμμετοχή, αυτός ο παραλογισμός ενός δικαίου που κανείς δεν το θέλησε πραγματικά έτσι αλλά που έχει επιβληθεί ανελέητα σε όλους. Για το λόγο αυτό είναι επιτακτικό να αναγνωρίσουμε στις Συνθήκες την ιδιαιτερότητα του αθλητισμού. Χωρίς αυτό, κανένα πρόβλημα δεν θα έχει ικανοποιητική λύση, χωρίς αυτό θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε ανίσχυροι αυτό το πλαίσιο όπου, όπως φαίνεται, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το χρήμα προχωρούν χέρι-χέρι για να καταστρέψουν τον αθλητισμό, να στρεβλώσουν την ίδια τη βαθύτερη φύση των αθλητικών αγώνων, να υπονομεύσουν το κοινωνικό ρίζωμα των ομίλων και τους εθνικούς ιστούς της παραδοσιακής οργάνωσής τους. Χωρίς αυτό, ο αθλητισμός θα συνεχίσει να πλήττεται κυκλικά με ανεξήγητη νομική βία από τα αποτελέσματα, άλλοτε διαβρωτικά και άλλοτε καταστροφικά, κανόνων που δεν σχεδιάσθηκαν για αυτό το σκοπό και που πραγματικά ποτέ κανείς δεν μπόρεσε να επιλέξει, ούτε να ψηφίσει με αυτό το πεδίο. Το ζήτημα δεν είναι να θέτουμε θεμελιώδεις κανόνες στις Συνθήκες, ούτε ουσιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου. Το ζήτημα είναι ασφαλώς να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε κατά τρόπο πολιτικά ελεύθερο και με το δέοντα προβληματισμό την κατάλληλη ισορροπία για τις ειδικές ανάγκες ενός τομέα που, ενώ έχει κυρίως πολιτισμική αξία και τεράστια κοινωνική σημασία, έχει επίσης πλάγιες πλευρές οικονομικής φύσης.
Το ζήτημα είναι να μπορέσουμε να προστατεύσουμε την ιδιαίτερη αθλητική αυθεντικότητα του αθλητισμού, καθώς και την κοινωνική λειτουργία του εναντίον της αποκλειστικής κυριαρχίας των νόμων της αγοράς. Υπογραμμίζω: το ζήτημα είναι να προστατεύσουμε τον αθλητισμό, όχι να τον εγκαταλείψουμε. Γιατί να αφήσουμε να κακοποιηθεί η ουσιώδης σημασία της αγωγής μέσα στο πλουσιότατο πλέγμα των αθλητικών ομίλων και ενώσεων; Γιατί δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να επιτρέψουμε να προστατευθεί η ελάχιστη εθνική ταυτότητα στις αντιπροσωπευτικές επαγγελματικές ομάδες των ομίλων; Στον αθλητισμό, ακόμη και στον επαγγελματικό αθλητισμό, ο ανταγωνισμός που έχει πραγματικά σημασία είναι ο ίδιος ο αθλητικός αγώνας, όχι απλώς ο αχαλίνωτος οικονομικός ανταγωνισμός των οικονομικών φορέων του. Στον ευρωπαϊκό αθλητισμό, επιπλέον, δεν υπάρχει ούτε πρέπει να υπάρχει ακριβώς ενιαία αγορά. Εκείνο που υπάρχει είναι δέκα πέντε εθνικές αγορές, διαφορετικές, που αντιστοιχούν στα ιδιαίτερα αγωνιστικά πλαίσια της κάθε χώρας, ακόμη περισσότερο εάν κοιτάξουμε την ειδική περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου, και που μαζί με αυτά άλλων επίσης ευρωπαϊκών χωρών, ακόμη και έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελούν τη βάση εκκίνησης των ευρωπαϊκών αγωνιστικών διοργανώσεων που είναι ριζωμένες από πολύ καιρό. Όμως τα πράγματα πηγαίνουν ακριβώς προς το αντίθετο. Η αυξανόμενη ανισότητα στον πλούτο είναι ο κανόνας και αυτή όλο και περισσότερο φέρνει όλα τα κύπελλα. Και ροκανίζοντας την αυθεντικότητα της ριζωμένης παράδοσης, η τάση και οι πιέσεις προχωρούν ήδη ορμητικά ώστε η δύναμη του χρήματος, με την ευγενική βοήθεια ενός κακώς εννοούμενου κοινοτικού νομικού πλαισίου, να διαλύσουν κάθε τι που είναι πολιτισμικά πραγματικό και να επιβάλλουν μία ενιαία αγορά των κλειστών διοργανώσεων και το καπιταλιστικό πνεύμα τους.
Τελειώνω υπενθυμίζοντας ένα από τα συμπεράσματα που ψηφίσαμε το Σεπτέμβριο μετά την έκθεση Mennea. "Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλεί τη Διακυβερνητική Διάσκεψη να περιλάβει μία ρητή αναφορά στον αθλητισμό στο άρθρο 151 της Συνθήκης προκειμένου η Ευρωπαϊκή Ένωση, στη δράση της, να αναγνωρίσει το πολιτισμικό, οικονομικό και κοινωνικό φαινόμενο που αντιπροσωπεύει ο αθλητισμός" . Ίσως να προλαβαίνουμε. Απευθύνω έκκληση ώστε, όσον αφορά τον αθλητισμό, αυτή η προσεχής Διακυβερνητική Διάσκεψη να μην είναι μία νέα χαμένη ευκαιρία. Απευθύνω έκκληση ιδιαίτερα στη γαλλική Προεδρία να μη διαψεύσει στη Νίκαια τα λόγια και τις εγγυήσεις που μας έδωσε εδώ τον Ιούλιο ο Πρόεδρος κ. Ζακ Σιράκ.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.

Απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου να επιβάλει φόρο στους μη βρετανούς οδικούς μεταφορείς
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της δήλωσης της Επιτροπής για την απόφαση της βρετανικής κυβέρνησης να επιβάλει φόρο στους μη βρετανούς οδικούς μεταφορείς.

Vitorino
. (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή έχει υπόψη της τη δέσμη μέτρων για τον τομέα των οδικών μεταφορών που ανακοίνωσε η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου στις 8 Νοεμβρίου αντιδρώντας στις πρόσφατες αυξήσεις της τιμής του πετρελαίου. Ένα από τα σχεδιαζόμενα μέτρα που ανακοινώθηκαν είναι η επιβολή κάποιου είδους τέλους χρήσης οδών, όπως ενός σήματος, το οποίο καλούνται να καταβάλλουν όλοι οι οδικοί μεταφορείς, βρετανοί ή μη, που κάνουν χρήση του βρετανικού οδικού δικτύου. Εφόσον οι σχετικές με την εφαρμογή της απόφασης αυτής λεπτομέρειες τηρούν τους συναφείς κανόνες, το μέτρο αυτό φαίνεται να είναι σύμφωνο με το ισχύον κοινοτικό δίκαιο που στοχεύει στην εξάλειψη των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού μέσω της καθιέρωσης δίκαιων μηχανισμών για τον καταλογισμό του κόστους της υποδομής στους μεταφορείς και στην εναρμόνιση των συστημάτων επιβολής τελών στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πράγματι, η οδηγία της ΕΕ που διέπει τον τομέα αυτό και που εγκρίθηκε ομόφωνα το 1993, θεσπίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα κράτη μέλη δύνανται, εάν θέλουν, να επιβάλλουν τέλη χρήσης ή διόδια στους αυτοκινητόδρομους. Κατόπιν της εν λόγω οδηγίας, έξι κράτη μέλη, το Βέλγιο, η Δανία, η Γερμανία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες και η Σουηδία, θέσπισαν κοινό σύστημα τελών χρήσης γνωστό και ως ευρωσήμα, ενώ η Αυστρία εξακολούθησε να εφαρμόζει το δικό της σύστημα τελών χρήσης και η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα διατήρησαν το ήδη υφιστάμενο σύστημα διοδίων στους αυτοκινητόδρομους. Αυτό σημαίνει ότι μέχρι το 1995, δώδεκα από τα δεκαπέντε κράτη μέλη είχαν προσαρμόσει τα συστήματα επιβολής τελών τους δίδοντας μεγαλύτερη έμφαση στον άμεσο καταλογισμό δαπανών και λιγότερη στους φόρους.
Η Επιτροπή εκτιμά ότι τέτοιες προσαρμογές βαίνουν προς τη σωστή κατεύθυνση της καθιέρωσης δικαιότερων συστημάτων καταλογισμού των δαπανών τα οποία παρέχουν επίσης κίνητρο για ορθολογικότερη και αποτελεσματικότερη χρήση των οδικών δικτύων.
Τα μέτρα που ανακοίνωσε το Ηνωμένο Βασίλειο σηματοδοτούν μια τέτοια αναπροσαρμογή του βρετανικού συστήματος καταλογισμού των δαπανών. Πάντως, η ανακοινωθείσα συνολική δέσμη μέτρων περιλαμβάνει και άλλα στοιχεία, όπως μείωση της φορολογίας καυσίμων, παρεμφερή με τα μέτρα που ανακοίνωσαν πρόσφατα και άλλα κράτη μέλη. Όλα τα ανωτέρω μέτρα τελούν επί του παρόντος υπό εξέταση εκ μέρους της Επιτροπής, η οποία είναι αρμόδια, βάσει της Συνθήκης ΕΕ, να διασφαλίζει τη συνοχή και το συντονισμό των εθνικών δραστηριοτήτων στο πλαίσιο της κοινής πολιτικής μεταφορών.
Η Επιτροπή αναμένει λοιπόν σύντομα απάντηση στο αίτημά της για λεπτομερή ενημέρωση σχετικά με τα μέτρα που σχεδιάζει η βρετανική κυβέρνηση. Στην συνέχεια, η Επιτροπή θα ερευνήσει, όπως κάνει για κάθε κράτος μέλος, εάν τα μέτρα αυτά ενδέχεται να νοθεύσουν τον ενδοκοινοτικό ανταγωνισμό. Ανάλογα με το αποτέλεσμα της εν λόγω ανάλυσης, η Επιτροπή θα αποφασίσει για τις ενέργειες στις οποίες θα προβεί με γνώμονα την εκπλήρωση του ρόλου της ο οποίος συνίσταται στην παροχή συνδρομής προς τα κράτη μέλη για τη λήψη των κατάλληλων για αυτά μέτρων με σεβασμό των δικαιωμάτων των άλλων.

McCartin
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τον Επίτροπο για τις εξηγήσεις που μας έδωσε καθώς και για το γεγονός ότι ήρθε εδώ σήμερα το πρωί προκειμένου να μας μιλήσει για το θέμα αυτό. Μου είναι νέα τα όσα είπε, καθώς εγώ είχα καταλάβει ότι η πρόταση αφορούσε σε ένα ειδικό φόρο για όλα τα ξένα οχήματα, ο οποίος υποθέσαμε ότι αφορούσε σε όλα τα μη βρετανικά οχήματα που χρησιμοποιούν το οδικό δίκτυο του Ηνωμένου Βασιλείου. Το αντιλαμβάνομαι περισσότερο ως πολιτική χειρονομία, παρά ως πολιτικό ή φορολογικό μέτρο. Κατάλαβα ότι οι δαπάνες στο Ηνωμένο Βασίλειο, λαμβάνοντας υπόψη τις νέες προτάσεις, χωρίς το ειδικό αυτό τέλος είναι ίσες με τις αντίστοιχες της υπόλοιπης Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυμαίνονται σε παρεμφερές επίπεδο με τις γαλλικές δαπάνες μεταφοράς.
Ακόμη και αν, σύμφωνα με την Επιτροπή, μια χώρα δύναται να εισαγάγει το τέλος αυτό και να το επιβάλει επίσης στα δικά της οχήματα, επιμένω να το θεωρώ ως στρέβλωση της ενιαίας αγοράς διότι ενδεχομένως οι βρετανοί οδικοί μεταφορείς θα ζητήσουν να λάβουν το ειδικό σήμα και επομένως όλα τα τέλη θα συμπεριλαμβάνονται στο ποσό που θα καταβάλουν εφάπαξ. Οι άλλοι χρήστες των βρετανικών οδών θα υποχρεωθούν όμως να καταβάλλουν ειδικό φόρο στα σύνορα κατά την είσοδό τους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ανεξάρτητα από το τι πιστεύει η Επιτροπή, πρόκειται για στρέβλωση της ενιαίας αγοράς και για στρέβλωση του ελεύθερου εμπορίου.
Η πρόταση αυτή είναι ιδιαίτερα σκληρή και δυσάρεστη για την Ιρλανδία. Ως γνωστόν, η Ιρλανδία είναι μία πολύ μικρή αλλά ανοικτή αγορά, και όμως τα περισσότερα είδη που αγοράζουμε προέρχονται από το Ηνωμένο Βασίλειο. Καταβάλλουμε ποσά ύψους 11 000 εκατομμυρίων λιρών Αγγλίας ετησίως για αγορές αγαθών από τη Βρετανία, έναντι μόνον 7 000 εκατομμυρίων λιρών Αγγλίας για αγορές από την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση, πράγμα που καταδεικνύει το βαθμό στον οποίο η ιρλανδική βιομηχανία και το εμπόριο ευνοούν τη βρετανική αγορά, αν και με την τρέχουσα αντοχή της αγγλικής λίρας, η κατάσταση αυτή δεν θα διατηρηθεί για πολύ, αν δεν μεταβληθεί η αξία του νομίσματος. Αυτή τη στιγμή, κάθε Ιρλανδός πολίτης αγοράζει αγαθά αξίας 5 000 ευρώ από τη Βρετανία.
Φρονώ ότι το μέτρο αυτό έρχεται ασφαλώς σε αντίθεση με το ελεύθερο εμπόριο, ακόμη και με τη βελτίωση που ανέφερε η Επιτροπή.

Simpson
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τον Επίτροπο για τη δήλωσή του καθώς και για τα στοιχεία που επιβεβαίωσε. Είναι ενδεχομένως χρήσιμο να διευκρινίσουμε τώρα τι ακριβώς έχει προτείνει η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου καθώς και τι προτείνει επί του παρόντος, έχοντας υπόψη την κρίση στη Βρετανία αλλά και σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσον αφορά τον τομέα των οδικών μεταφορών.
Πρέπει να πούμε εξαρχής ότι δεν πρόκειται για αποκλειστικά βρετανικό πρόβλημα. Η πρόταση διατυπώθηκε από τον Υπουργό των Οικονομικών στην προκαταρκτική έκθεση που συνοδεύει το βρετανικό προϋπολογισμό, έξι μήνες πριν από την πλήρη έκθεση για τον προϋπολογισμό που δημοσιεύθηκε την άνοιξη του 2001. Περιείχε ορισμένες προτάσεις, όχι μόνο την πρόταση που αφορά ειδικά στο σήμα, οι οποίες προβλέπεται να επηρεάσουν τον τομέα των οδικών μεταφορών.
Είμαι σε θέση να διαβεβαιώσω τους Ιρλανδούς συναδέλφους ότι η σχετική με το σήμα αυτό πρόταση διατυπώθηκε με πλήρη επίγνωση της οδηγίας για το ευρωσήμα και είναι ενδεχομένως παρεμφερής με αυτές που ισχύουν ήδη, όπως εξήγησε ο Επίτροπος Vitorino, σε πολλά από τα τωρινά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αξίζει να τονίσω ότι σήμερα, τα προερχόμενα από το Ηνωμένο Βασίλειο φορτηγά πληρώνουν σήμα ή τέλη διοδίων σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν επιβληθεί παρόμοιοι φόροι στο εσωτερικό του Ηνωμένου Βασιλείου.
Είμαι βέβαιος ότι η βρετανική κυβέρνηση θα ανταποκριθεί στο αίτημα της Επιτροπής και θα προβεί σε συζητήσεις μαζί της, καθώς και με τον τομέα των οδικών μεταφορών, με σκοπό την εξεύρεση τρόπων ώστε το σχεδιαζόμενο αυτό σύστημα του σήματος να μπορέσει να λειτουργήσει στο πλαίσιο της ισχύουσας οδηγίας για το ευρωσήμα.
Απομένει να προσδιοριστούν οι λεπτομέρειες του σχεδίου αυτού. Κατανοώ τις ανησυχίες του κ. McCartin, πιστεύω, όμως, ότι τα περισσότερα από όσα ειπώθηκαν για το σύστημα του ΗΒ δεν στηρίζονται σε αποδείξεις, αλλά σε φήμες και σε πράγματα που λέγονται από τους οδικούς μεταφορείς μάλλον, παρά σε πράγματα που έχουν προταθεί από τη βρετανική κυβέρνηση.
Γνωρίζω ότι η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου επιθυμεί να διεξαγάγει διαβουλεύσεις με τους οδικούς μεταφορείς, καθώς και ότι αναγνωρίζει την ιδιάζουσα θέση της Ιρλανδίας. Είμαι λοιπόν βέβαιος ότι θα επιδιώξει να συζητήσει με τους ομολόγους της στο Δουβλίνο και στο Μπέλφαστ.
Αυτό που πρέπει να διευκρινίσουμε σήμερα είναι ότι το Ηνωμένο Βασίλειο προτείνει αυτά που προτείνει έχοντας πλήρη επίγνωση ότι πρέπει να συμβουλευθεί την Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι υπάρχει σχετική κοινοτική νομοθεσία την οποία οφείλει να τηρήσει. Αναγνωρίζει επίσης ότι, εάν επιβάλει το σύστημα του ευρωσήματος, θα πρέπει επίσης να επιβάλει παρεμφερή τέλη και στους βρετανούς οδικούς μεταφορείς. Αναγνωρίζει ότι όποιο σχήμα και αν επιλέξει να εφαρμόσει, θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από αμεροληψία.
Συνεπώς, η συζήτηση αυτή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι πρόωρη. Παρόλα αυτά, υποδέχομαι θερμά την εν λόγω συζήτηση, καθώς και τη δήλωση του Επιτρόπου Vitorino ο οποίος αναφέρει ρητά ότι η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου έχει το δικαίωμα να επιβάλει σύστημα ευρωσήματος, υπό την προϋπόθεση να τηρήσει τους ήδη ισχύοντες κανόνες και κανονισμούς. Πιστεύω ότι αυτή είναι η επιθυμία της βρετανικής κυβέρνησης.

MacCormick
Κύριε Πρόεδρε, με όλο το σεβασμό, θα διαφωνήσω με τον κ. Simpson. Δεν θεωρώ καθόλου πρόωρη τη συζήτηση αυτή. Όταν κατατίθεται μια τόσο σημαντική πρόταση, πρέπει να έχουμε τη δυνατότητα μέσα στην αίθουσα αυτή να τη σκεφτούμε και να τη συζητήσουμε όσο το δυνατό νωρίτερα και όχι απαραιτήτως τελειωτικά.
Όπως και αυτός, ωστόσο, θέλω να ευχαριστήσω τον κύριο Επίτροπο για την απολύτως σαφή δήλωσή του όσον αφορά τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα τέλη αυτά θα είναι σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, και το ότι αυτό που καλούμαστε να εξετάσουμε εδώ πιθανόν να μην είναι απλώς ένα τέχνασμα για την αντιμετώπιση μιας δυσκολίας, αλλά μία πρόταση που πληροί το κοινοτικό δίκαιο. Εξάλλου, νομίζω ότι όσα είπε ο κ. Simpson συνέβαλαν εξαιρετικά στο να μας καθησυχάσουν σχετικά με τις πιθανές προθέσεις της βρετανικής κυβέρνησης.
Θα ήθελα ακόμη να απαντήσω στις παρατηρήσεις του κ. McCartin. Το βρετανικό εμπόριο είναι σημαντικό για την Ιρλανδία, το ίδιο σημαντικό όμως είναι και το αντίστροφο. Για παράδειγμα, η οικονομία της νοτιοδυτικής Σκοτίας στην περιοχή της πόλης Stranraer και της λίμνης Loch Ryan εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την οδική κυκλοφορία που διασχίζει το Βόρειο Πορθμό, το συντομότερο σημείο διάβασης ανάμεσα στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία. Ο λαός μας εξαρτάται σε σημαντικότατο βαθμό από το εμπόριο αυτό. Θα ήθελα να δηλώσω ότι θα ήταν ντροπή να επιβάλουμε ένα σήμα που υποτίθεται ότι στηρίζει την υποδομή, αλλά να μην το χρησιμοποιούμε τελικά για τη βελτίωσή της. Η σημερινή κατάσταση της οδού που ενώνει τη νοτιοδυτική Σκοτία με το κύριο οδικό δίκτυο, της A75, είναι απαράδεκτη. Με τον τρόπο αυτό, ίσως επιτευχθεί επιτέλους η πραγματική και διαρκής βελτίωση του δικτύου οδικών μεταφορών που συνδέει τις δύο οικονομίες μας. Θέλω να ελπίζω ότι αυτό θα είναι ένα από τα αποτελέσματα της πρότασης αυτής.

Rόbig
Κύριε Πρόεδρε, οι φόροι και τα τέλη είναι ασφαλώς ένα λεπτό θέμα και τούτο ισχύει ιδιαίτερα για την Αυστρία, όπου συζητείται διαρκώς για να βρεθούν ικανοποιητικές λύσεις στον τομέα των μεταφορών.
Σχετικά, η Επιτροπή έχει ήδη εκδώσει μια εξαιρετική Πράσινη Βίβλο για το δίκαιο καθορισμό των τιμών στις μεταφορές, η οποία περιλαμβάνει μια βασική αρχή, δηλαδή ότι δεν επιτρέπεται να χορηγούνται διασταυρούμενες ενισχύσεις για μέσα μεταφοράς και, κυρίως, τα έσοδα που εισπράττονται σε ορισμένες διαδρομές πρέπει να χρησιμοποιούνται για την επίλυση των προβλημάτων που προκύπτουν στις αντίστοιχες περιοχές.
Η Επιτροπή διαπίστωσε, επίσης, σαφώς ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα στον τομέα των μεταφορών αυτή τη στιγμή είναι τα ατυχήματα. Οι ασφαλείς και καλώς κατασκευασμένες οδικές αρτηρίες αποτελούν βασική προϋπόθεση για την αποτροπή ατυχημάτων. Στην Ευρώπη θρηνούμε επί του παρόντος περίπου 50 000 θύματα τροχαίων ετησίως. Οι κακές οδικές αρτηρίες, η ατελής σηματοδότηση και σήμανση των οδών και οι δρόμοι που, αφενός, δεν διακρίνονται καλά και, αφετέρου, είναι κακώς σχεδιασμένοι από ψυχολογική άποψη αποτελούν την αιτία για το θάνατο πάρα πολλών ατόμων οι συνεπαγόμενες βλάβες στην υγεία στοιχίζουν ακριβά στα κοινωνικά μας συστήματα. Η πρόληψη είναι λοιπόν απαραίτητη στον τομέα αυτό. Πρέπει να μεριμνήσουμε για την ασφάλεια των οδικών μεταφορών και, ιδίως όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντος, για την αποφυγή της κυκλοφοριακής συμφόρησης. Η τελευταία δεν συνεπάγεται μόνο απώλεια χρόνου και σημαντικό κόστος, αλλά αποτελεί και σοβαρότατο πρόβλημα, ιδίως για το περιβάλλον. Για το λόγο αυτό, θεωρώ ότι αν η βρετανική κυβέρνηση χρησιμοποιήσει πραγματικά τους πόρους για την επίλυση των σχετικών προβλημάτων, όλοι θα επωφεληθούν από αυτό, ιδίως οι πολίτες της Ευρώπης.

Miller
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε κατ' αρχάς να ερωτήσω γιατί το θέμα αυτό είναι στην ημερήσια διάταξη; Ήμουν στην αίθουσα αυτή τη Δευτέρα το βράδυ όταν το Σώμα όρισε την ημερήσια διάταξη. Δεν συμφωνήθηκε η ένταξη του εν λόγω θέματος στην ημερήσια διάταξη. Αργότερα, όταν η συνάδελφός μας, η κ. Doyle, έθιξε το θέμα, ξαφνικά ο Πρόεδρος αποφάσισε τη συμπερίληψή του στην ημερήσια διάταξη. Αυτός δεν είναι καθόλου δημοκρατικός και δίκαιος τρόπος κατάρτισης της ημερήσιας διάταξης του Κοινοβουλίου. Η ημερήσια διάταξη καταρτίζεται από το Σώμα και όχι από τον Πρόεδρο με αφορμή την ιδιοτροπία κάποιου μέλους. Σημειώνω επίσης ότι η κ. Doyle δεν είναι παρούσα εδώ σήμερα για να συμμετάσχει στη συζήτηση. Θα συνεχίσω τώρα αναφερόμενος στο υπό εξέταση θέμα.
Ήταν καιρός πια να συζητήσουμε το θέμα αυτό. Ακουσα με προσοχή νωρίτερα τον κ. McCartin και είναι εμφανές ότι έχει παρερμηνεύσει το ζήτημα. Δεν πρόκειται για διάκριση εις βάρος όλων των οδηγών ή οδικών μεταφορέων στην Ευρώπη και υπέρ των Βρετανών οδηγών. Αφορά όλους τους οδικούς μεταφορείς, είτε προέρχονται από το Ηνωμένο Βασίλειο είτε από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Αυτό θα πρέπει να καταστεί σαφές. Εξάλλου, μένει ακόμη να διευκρινιστούν οι λεπτομέρειες, αλλά η δήλωση του Επιτρόπου σχετικά με το περιεχόμενο της πρότασης και τον τρόπο εφαρμογής της ήταν αρκετά ενθαρρυντική. Είμαι βέβαιος ότι η βρετανική κυβέρνηση θα προβεί σε συζήτηση με την Επιτροπή για την εφαρμογή του σήματος αυτού.
Θα ήθελα ακόμη να αναφερθώ σε ένα θέμα που έθιξε ο κ. MacCormick. Αναφέρθηκε στο εμπόριο ανάμεσα στην Ιρλανδία και τη Σκοτία, τη νοτιοδυτική Σκοτία, που εκτείνεται από την πόλη Stranraer ως το Loch Ryan. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ευελπιστεί ότι τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από το σήμα αυτό θα διατεθούν για τη βελτίωση της υποδομής του νοτιοδυτικού τμήματος της Σκοτίας. Γνωρίζω ότι το νοτιοδυτικό τμήμα της Σκοτίας ανήκει στην περιοχή μου και είναι αλήθεια ότι η υποδομή δεν είναι η καλύτερη δυνατή, επιδέχεται βελτιώσεις. Ωστόσο, ας μου επιτραπεί να επισημάνω στον κ. MacCormick ότι το σήμα αυτό αφορά ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο. Αφορά τη βελτίωση της οδικής υποδομής ολόκληρου του Ηνωμένου Βασιλείου. Δεν μπορούμε να ορίσουμε μια μικρή περιοχή του Ηνωμένου Βασιλείου και να αποφασίσουμε ότι τα έσοδα θα διατεθούν αποκλειστικά εκεί. Αφορούν ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι ένα σημείο που θα πρέπει να καταστεί απολύτως σαφές.

Πρόεδρος
Ως προς το πρώτο θέμα που θίξατε, κ. Miller, η πρόταση αυτή υποβλήθηκε στο Σώμα από την Πρόεδρο και το Σώμα ήταν αυτό που συμφώνησε να τροποποιηθεί η σημερινή ημερήσια διάταξη.

Perry
Κύριε Πρόεδρε, όπως αρκετά μέλη που είναι παρόντα στην αίθουσα σήμερα το πρωί, κατάγομαι από μία Βρετανία που μας απομυζεί. Είμαστε η μόνη σχεδόν πετρελαιοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και παρόλα αυτά έχουμε τις υψηλότερες τιμές βενζίνης, τις υψηλότερες τιμές πετρελαίου κίνησης από κάθε άλλη χώρα της Ευρώπης - το πετρέλαιο κίνησης κοστίζει 1,20 λίρες το λίτρο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι ειδικοί φόροι επί των οχημάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι οκτώ φορές υψηλότεροι από τους αντίστοιχους στη Γαλλία, επομένως δεν πρέπει να εκπλήσσεται κανείς για το ότι οι Βρετανοί ανησυχούν πολύ.
Ως Βρετανός οδηγός, όταν διασχίζω τους γαλλικούς αυτοκινητόδρομους πρέπει να καταβάλλω γαλλικά διόδια. Μπορώ να πω ότι μέχρι να φθάσω στο Καλαί, έχοντας ξεκινήσει από το Στρασβούργο, αισθάνομαι ότι το γαλλικό οδικό δίκτυο μου ανήκει, τόσο ακριβά είναι τα διόδια αυτά. Έτυχε να πάω οδικώς στην Αυστρία το καλοκαίρι και να πληρώσω το αυστριακό σήμα το οποίο μου φάνηκε απολύτως δίκαιο και εύλογο και σε πολύ πιο λογική τιμή από την τιμή που καταβάλλει κανείς στους γαλλικούς αυτοκινητόδρομους.
Η ένστασή μου σχετικά με την πρόταση αυτή δεν έγκειται στο ότι είναι άδικη. Επιτέλους, η βρετανική κυβέρνηση βρήκε μια λογική λύση, την οποία η Ομάδα μου είχε προτείνει πριν από δύο χρόνια. Η τωρινή βρετανική κυβέρνηση άφησε την κατάσταση να ξεφύγει από τον έλεγχο και διατυπώνει ενδεχομένως πολύ αργά την πρόταση αυτή, η οποία θα χρειαστεί πιθανώς άλλα δύο χρόνια μέχρι να εφαρμοστεί. Εάν όντως τελικά εφαρμοστεί, επιθυμούμε να καταστεί όντως επωφελής για τους χρήστες του οδικού δικτύου στη Βρετανία.

Purvis
 Κύριε Πρόεδρε, τώρα που υπάρχουν σήματα διάσπαρτα παντού στην Ευρώπη και διόδια σε ορισμένες άλλες χώρες, θα συμφωνήσετε ασφαλώς μαζί μου ότι το σύστημα του ευρωσήματος δεν είναι πολύ καλό στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς. Οι τοπικοί οδικοί μεταφορείς στη Δανία ή στο Ηνωμένο Βασίλειο κάνουν πλήρη απόσβεση των χρημάτων που καταβάλλουν 365 ημέρες το χρόνο, δεν συμβαίνει το ίδιο, όμως, με τον αλλοδαπό οδικό μεταφορέα που εισέρχεται στη χώρα αυτή από άλλο κράτος μέλος - για μία ή δύο ή δέκα ημέρες, είτε ακόμη και για 100 ημέρες. Καταβάλλει πολύ περισσότερα από όσα θα έπρεπε για το σήμα, εκτός και αν ισχύει κάποια ειδική ρύθμιση ανά ημέρα.
Δεν θα ήταν καλύτερα, τώρα που έχουμε φθάσει στο σημείο αυτό, να αναλογιστούμε μήπως θα ήταν προτιμότερο να είχαμε ένα σύστημα αμοιβαίας αναγνώρισης, ώστε το σήμα της μιας χώρας να αναγνωρίζεται στις άλλες, προκειμένου να λειτουργήσει ένα πραγματικό σύστημα ευρωσήματος. Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει την περίπτωση της υποβολής προτάσεων με στόχο τη δημιουργία κοινού συστήματος σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Θα ήθελα να απευθυνθώ τώρα στο φίλο μου κ. McCartin. Συμφωνώ ότι τα ιρλανδικά φορτηγά αποτελούν ιδιάζουσα περίπτωση. Υποχρεώνονται για γεωγραφικούς λόγους να διέρχονται μέσω του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως ακριβώς τα βρετανικά φορτηγά υποχρεούνται να διέρχονται από τις Κάτω Χώρες, το Βέλγιο και τη Γαλλία προκειμένου να πάνε σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το καλύτερο που θα μπορούσε να πράξει το Ηνωμένο Βασίλειο προκειμένου να βοηθήσει τους Ιρλανδούς και τους Σκότους, είναι να βελτιώσει το κατώτατης ποιότητας οδικό δίκτυο από το οποίο εξαρτόμαστε για να φθάσουμε στις αγορές μας. Ναι, ο δρόμος που συνδέει τις πόλεις Stranraer και Carlisle είναι πράγματι απαράδεκτος. Είναι, όμως, επίσης δύσκολο να παρακάμψουμε το Μπίρμιγχαμ, το Λονδίνο, να φθάσουμε στη σήραγγα και στους λιμένες της Μάγχης. Το καλύτερο που θα μπορούσαν να κάνουν οι Βρετανοί με τα επιπλέον αυτά χρήματα είναι να βελτιώσουν το σύστημά μας με την ελπίδα να βελτιωθούν έτσι η φιλία και οι σχέσεις μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Ιρλανδίας.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.

Διακoπή της συvσδoυ
Πρόεδρος
Κηρύσσω τη διακοπή της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 11.05)

