Współpraca cywilno-wojskowa i rozwój potencjału cywilno-wojskowego (krótka prezentacja) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie przedstawione przez pana posła Christiana Ehlera w imieniu Komisji Spraw Zagranicznych w sprawie współpracy cywilno-wojskowej i rozwoju potencjału cywilno-wojskowego.
Christian Ehler
Pani Przewodnicząca, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Na szczeblu międzynarodowym państwa członkowskie Unii Europejskiej zobowiązały się wnieść znaczny wkład w cywilno-wojskową zdolność zarządzania kryzysowego na całym świecie. Jednakże w wielu przypadkach zobowiązanie to, wielokrotnie formułowane w helsińskim celu podstawowym oraz w innych dokumentach, staje się po prostu gołosłowną deklaracją. Przedstawię to czarno na białym: 25 % stanowisk zatwierdzonych przez państwa członkowskie, związanych z aktywnymi obecnie misjami cywilnymi Unii Europejskiej, takimi jak EULEX lub EUPOL, pozostaje nieobsadzonych. Cele i struktury cywilno-wojskowego potencjału Unii Europejskiej, wielokrotnie określane przez państwa członkowskie, w ogóle nie są realizowane. Dlatego Parlament Europejski postanowił sporządzić sprawozdanie z inicjatywy własnej w sprawie budowy struktur cywilno-wojskowych i koordynacji działań cywilno-wojskowych w Unii Europejskiej.
W szczególności Parlament jeszcze raz stwierdza w tym sprawozdaniu, że szczególne zdolności cywilno-wojskowe Unii Europejskiej są jednymi z najważniejszych instrumentów unijnej polityki zagranicznej oraz wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony. Obraliśmy niezwykłą drogę, aby sprostać obowiązkom Parlamentu w związku z procesem lizbońskim. Nie rozpoczęliśmy od sporządzenia tego sprawozdania, lecz od stworzenia empirycznych podstaw dla tego sprawozdania. Sformułowaliśmy niezwykle konkretne propozycje w oparciu o te dane liczbowe i dlatego cieszymy się poparciem zdecydowanej większości członków Komisji Spraw Zagranicznych: na szczeblu strategicznym, przedstawiliśmy konkretne propozycje utworzenia struktury równorzędnego partnerstwa pomiędzy pionem wojskowym i cywilnym nowej Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, a na szczeblu operacyjnym postanowiliśmy ustanowić stałą europejską siedzibę główną, w której etaty byłyby obsadzane przez osoby z poszczególnych państw członkowskich w celu rozwiązania problemu stworzenia atrakcyjnego systemu zachęt dla ekspertów krajowych, tak aby zechcieli uczestniczyć w takich operacjach i w tworzeniu zaplecza kadrowego w przyszłości.
Przedstawiliśmy konkretne propozycje dotyczące szkolenia personelu cywilnego i wojskowego. Obejmują one konkretne wnioski dotyczące, na przykład, zasad finansowania nowych misji, ustanowienia funduszu początkowego zgodnie z art. 41 Traktatu. Rozważane są propozycje dotyczące instrumentów zarządzania kryzysowego, a w szczególności kwestii dalszej ściślejszej współpracy pomiędzy służbami policyjnymi i siłami wojskowymi. Jednym z przykładów jest tutaj europejski oddział policyjny. Pojawia się jednak pytanie, jak można scalić te dwa instrumenty w przypadku określonych operacji, a także jak możemy uporać się z problemem rozgraniczenia na operacje czysto wojskowe i operacje czysto cywilne.
Przedstawiliśmy propozycje dotyczące przyszłości grup bojowych. Apelujemy o przyjęcie nowego podejścia do tego zagadnienia. Chcielibyśmy, żeby grupy bojowe były finansowane w ramach mechanizmu Athena. Apelujemy o dalszy rozwój zdolności grup bojowych zgodnie z dyrektywami z Oslo, o zwiększenie zdolności grup bojowych w zakresie zabezpieczania misji cywilnych, oraz o rozszerzenie definicji misji grup bojowych. Rozważamy uwzględnienie kwestii dotyczących badań naukowych i technologii, dwojakiego rodzaju zastosowania, jak również włączenia misji cywilno-wojskowych do programu badań nad bezpieczeństwem jako jednego z elementów programu badań naukowych Unii Europejskiej. Rozstrzygamy konkretne kwestie dotyczące sprzętu i składowania oraz współpracy międzynarodowej z Organizacją Narodów Zjednoczonych oraz z NATO. Naszą największą troskę budzą kwestie unikania dublowania, lepszego wykorzystywania istniejących już struktur, konsolidacji wspólnych zdolności w zakresie transportu drogą powietrzną oraz wykonywania porozumień "Berlin Plus” dotyczących lepszej współpracy pomiędzy tymi dwiema organizacjami w razie kryzysów.
Innymi słowy, Parlament wypełnił swoje nowe zadania i zobowiązania. Sprawozdanie spotkało się z poparciem zdecydowanej większości posłów ze wszystkich grup na forum Komisji Spraw Zagranicznych i uważamy je za istotny wkład w ustanowienie w przyszłości struktur cywilno-wojskowych Unii Europejskiej.
Csanád Szegedi
(HU) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Pierwszą i najważniejszą kwestią, którą powinniśmy wyjaśnić, jest to, czy za istotne uważamy, żeby siły cywilne i wojskowe działały w warunkach należytej wzajemnej współpracy. Osobiście tak uważam, i dla węgierskiej partii Jobbik, Ruchu na rzecz Lepszych Węgier, odpowiedzią jest jednoznaczne tak: uważamy, że współpraca pomiędzy władzami cywilnymi a wojskowymi jest istotna. Bardzo dobrym przykładem takiego rozwiązania na Węgrzech jest tutaj obecnie Magyar Gárda (Węgierska Straż), powołana do życia w 2007 roku; organizacja ta jest w stanie współpracować dobrze np. z władzami wojskowymi, czy to przy umacnianiu wałów przeciwpowodziowych, czy przy udzielaniu pomocy ofiarom powodzi czerwonego szlamu, w zakresie krwiodawstwa, przy dystrybucji chleba, innymi słowy - w sprawach socjalnych. Mogą Państwo słusznie zapytać, co członkowie otrzymali za to w zamian - może nagrody państwowe, a może uznanie ze strony państwa? Nie otrzymali niczego, a zamiast podziękowań za ich poświęcenie rząd Węgier podjął zaskakującą decyzję o delegalizacji Węgierskiej Straży. Dlatego podejmowanie współpracy pomiędzy siłami cywilnymi i wojskowymi wymaga uhonorowania osób uczestniczących w działaniach prowadzonych przez organizacje takie, jak Węgierska Straż. Osobom chcącym uczestniczyć w działaniach prowadzonych przez takie organizacje ze względu na miłość do swojego kraju i narodu, chroniącym środowisko naturalne, należy pozwolić działać i uznać ich za wartościowych przedstawicieli społeczeństwa.
Martin Ehrenhauser
(DE) Pani Przewodnicząca! Łączenie sił cywilnych i wojskowych nie jest niczym nowym. Za przykład niech posłuży nam Centrum Dowodzenia, które istnienie w strukturach Rady już od jakiegoś czasu. Centrum to zajmuje się między innymi zestawianiem informacji wojskowych i cywilnych. Centrum Sytuacyjne ma zostać teraz włączone do struktur Służby Działań Wewnętrznych. Za istotne uważam podkreślenie, przede wszystkim, że dzięki swoim mechanizmom cywilnym Unia Europejska stała się bardzo widoczna na forum międzynarodowym, i przyniosło to jej wielkie uznanie. Uważam jednak, że niezbędne jest zapewnienie wyraźnego podziału pomiędzy siłami cywilnymi i siłami wojskowymi.
W tym miejscu chciałbym nawiązać do tego, co powiedział przed chwilą pan poseł Szegedi. Chciałbym wyrazić moje głębokie zaniepokojenie marszem zorganizowanym ostatnio przez węgierską partię Jobbik w austriackim Burgenlandzie, podczas którego to marszu widoczne były karabiny z bagnetami. Uważam, że takie postępowanie jest całkowicie nie do zaakceptowania. Chciałbym wyrazić mój zdecydowany sprzeciw wobec takich działań. Nie może być żadnej wątpliwości, że takie działania są sprzeczne z duchem Unii Europejskiej.
(Mówca zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane za pomocą niebieskiej kartki na mocy art. 149 ust. 8 Regulaminu)
Csanád Szegedi
(HU) Pani Przewodnicząca! Chciałbym uzyskać naprawdę bardzo zwięzłą odpowiedź. To, co mówi mój kolega poseł jest po prostu kłamstwem. Ani Jobbik, Ruch na rzecz Lepszych Węgier, ani Węgierska Straż nie dopuściły się żadnego przestępstwa - każdy może to łatwo sprawdzić - ani nie naruszyły żadnego prawa, a zatem jest to jeden z elementów neoliberalnej politycznej propagandy, odzwierciedlającej dążenie do pokazania tych organizacji w negatywnym świetle, ponieważ ani Węgierska Straż, ani członkowie Jobbik nigdy nie popadli w konflikt z prawem i mamy zamiar nadal działać zgodnie z prawem.
Martin Ehrenhauser
(DE) Pani Przewodnicząca! Nigdy nie sugerowałem, że partia Jobbik dopuściła się przestępstwa. Twierdziłem jednak, że w Burgenlandzie przeprowadzona została ukierunkowana mobilizacja z karabinami i postawionymi bagnetami. Nie zaprzeczy Pan, że takie właśnie wydarzenie miało miejsce.
Maria Damanaki
komisarz - Pani Przewodnicząca! Skoncentruję się na sprawozdaniu, ponieważ jest to niezwykle użyteczne i ważne sprawozdanie. Chciałabym podziękować panu posłowi Ehrenhauserowi za wniesiony wkład.
Przedmiotowe sprawozdanie jest użyteczne, ponieważ poświęcone jest słusznie kluczowemu elementowi współpracy cywilno-wojskowej, która jest właśnie priorytetem Komisji. Sprawozdanie to dotyczy podstawowych kwestii związanych z wszechstronnym podejściem Unii Europejskiej do zarządzania kryzysowego. Urzeczywistnieniem tego priorytetu jest ustanowienie Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych. Sama koncepcja tej służby, którą buduje wysoka przedstawiciel, odzwierciedla kierunek zaproponowany w przedmiotowym sprawozdaniu, w szczególności poprzez włączenie struktur wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony w struktury Służby Działań Zewnętrznych.
W pełni popieramy rozwój potencjału cywilnego w celu zapewnienia właściwej równowagi zasobów. Uzgodnione już zostały odpowiednie zasady rekrutacji, co umożliwi zatrudnienie w Służbie Działań Zewnętrznych osób posiadających odpowiednią wiedzę specjalistyczną. Jak wszyscy wiedzą, nie było to wcześniej możliwe.
Kilka kwestii poruszonych w sprawozdaniu zostało wziętych pod uwagę i podjęte zostały konkretne działania. Dotyczy to w szczególności ułatwienia zapewnienia efektów synergii działań cywilnych i wojskowych, lepszej przydatności grup bojowych Unii Europejskiej, szkoleń, zasad finansowania i współpracy z kluczowymi partnerami, a zwłaszcza z NATO i z Organizacją Narodów Zjednoczonych. Popieramy także zacieśnienie stosunków pomiędzy Unią Europejską a Organizacją Narodów Zjednoczonych.
Wiele już razem osiągnęliśmy. Pani wysoka przedstawiciel w zeszłą sobotę ponownie spotkała się z Sekretarzem Generalnym ONZ w Lizbonie. Stosunki pomiędzy Unią Europejską i NATO są istotną kwestią, co zostało właśnie pokazane wczoraj podczas szczytu NATO w Lizbonie. My także opowiadamy się za podjęciem wszelkich praktycznych środków, które mogą wzmocnić konkretną współpracę pomiędzy Unią Europejską i NATO, a ponadto zapewnić, w szczególności, współpracę w przypadkach, w których obie strony prowadzą działania na tym samym terenie.
Komisja i sama wysoka przedstawiciel z niecierpliwością oczekują współpracy z Parlamentem Europejskim w tej ważnej dotyczącej współpracy cywilno-wojskowej sprawie.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się we wtorek, 23 listopada 2010 r.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Krzysztof Lisek
Współpraca cywilno-wojskowa i rozwój potencjału cywilno-wojskowego to jedne z najważniejszych komponentów wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony. Niestety wiele aspektów z nimi związanych pozostaje nadal w sferze planów. W dyskusji na ich temat państwa członkowskie zgadzają się na przeznaczenie na nie znacznych środków. W rzeczywistości plany nie zostały wprowadzone w życie i nie mamy do końca uformowanych struktur. Mam nadzieję, że biorąc pod uwagę wzrost zagrożeń związanych z klęskami naturalnymi, działaniami terrorystycznymi i konfliktami poza granicami Unii Europejskiej, sprawozdanie to przyczyni się do lepszego wykorzystania potencjału cywilno-wojskowego i poprawy współpracy cywilno-wojskowej. Sprawozdanie zawiera konkretne rekomendacje w tym względzie, między innymi w odniesieniu do utworzenia struktur cywilno-wojskowych w Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, wykorzystywania grup bojowych i Żandarmerii Europejskiej, optymalizacji zarządzania kryzysowego oraz wykorzystywania środków w ramach kolejnego programu ramowego. Wszystko to ma służyć lepszemu wykorzystaniu nakładów, aby współpraca cywilno-wojskowa mogła w pełni zaistnieć. Istotnym celem jest również uniknięcie dublowania działań w trakcie misji, w których oprócz sił Unii Europejskiej udział bierze także NATO. Mam nadzieję, że sprawozdanie to stanowić będzie istotną zachętę do rozpoczęcia prac mających na celu budowę sprawnych struktur cywilno-wojskowych. Pani baronessa Ashton powinna zapewnić jak najszybszą realizację propozycji zawartych w tym sprawozdaniu.
Petru Constantin Luhan
Unia Europejska musi szybko reagować w sytuacjach kryzysowych, co pociąga za sobą konieczność zapewnienia sprawniejszej koordynacji działań podejmowanych przez unijne struktury cywilne i wojskowe. Ustanowienie stałej siedziby operacyjnej Unii Europejskiej, usytuowanej równolegle do Komórki Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych, zmaksymalizowałoby korzyści z koordynacji działań cywilno-wojskowych. Jeśli chodzi o zawarty w przedmiotowym sprawozdaniu apel do państw członkowskich o udostępnienie ich potencjału cywilnego w celu osiągnięcia jak najszybciej rzeczywistych postępów, pragnę podkreślić, że co się tyczy sfery cywilnej, Rumunia wnosi aktywny wkład w realizację pierwszoplanowego celu cywilnego na 2010 rok. Dzięki znacznemu zaangażowaniu w unijne misje cywilne Rumunia osiągnęła w europejskich rankingach trzecie miejsce pod względem udziału w takich misjach, wnosząc wkład w formie specjalistycznej i różnorodnej wiedzy swoich oficerów policji, oficerów żandarmerii wojskowej, żołnierzy, dyplomatów, sędziów i ekspertów w dziedzinie praw człowieka. Zaawansowane są także w Rumunii prace mające na celu przyjęcie narodowej strategii rozwoju potencjału cywilnego.
