Voorbereiding van de Europese Raad (11-12 december 2008) (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de Europese Raad op 11 en 20 december 2008.
Jean-Pierre Jouyet
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, geachte leden van het Parlement, om te beginnen wil ik mij, mijnheer de Voorzitter, aansluiten bij de door u betuigde compassie, emoties en solidariteit ten aanzien van de slachtoffers van deze barbaarse daden in Mumbai, en met de Indiase bevolking, die ook is getroffen door deze tragedies.
Ik heb de heer Guardans verwelkomd bij zijn aankomst op de luchthaven Parijs - Charles de Gaulle en wil naar aanleiding daarvan graag zeggen dat wij, op Europees niveau, allen lering moeten trekken uit de samenwerking tussen de verschillende consulaten. Net als u, mijnheer de Voorzitter, ben ik van mening dat wij de coördinatie op dit gebied op Europees niveau zeer zeker moeten verbeteren, nog voor er een gemeenschappelijke diplomatieke dienst wordt opgericht.
Tot slot wil ik nog mijn deelneming betuigen aan de nabestaanden van het Spaanse slachtoffer en namens de Raad onze solidariteit met onze Spaanse vrienden en de Spaanse autoriteiten bevestigen.
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, geachte dames en heren Parlementsleden, de Europese Raad van 11 en 12 december aanstaande - mijn excuses, ik heb vergeten de vice-voorzitter van de Europese Commissie, mevrouw Wallstrom, te begroeten - is bijzonder belangrijk. De agenda is zeer goed gevuld, aangezien de toekomst van het Verdrag van Lissabon, het Europese antwoord op de internationale economische en financiële situatie, de strijd tegen de klimaatverandering en het energiepakket allemaal moeten worden behandeld.
Ten aanzien van het Verdrag van Lissabon kan ik u vertellen dat wij contact onderhouden met de Commissie en met onze Ierse vrienden. De verschillende partijen hebben de afgelopen dagen in Ierland samengewerkt en u, mijnheer de Voorzitter, was daarbij aanwezig in naam van het Europees Parlement. Het Ierse parlement heeft u ook gehoord inzake deze kwestie. Ik verwacht dat het werk van deze groep zal leiden tot drie conclusies.
De eerste is dat de leden van het Ierse parlement vrezen dat Ierland het gevaar loopt om in zekere mate te worden gemarginaliseerd binnen de Europese Unie, en daar op de korte en middellange termijn nadeel van zal ondervinden.
De tweede conclusie is dat de volledige en volwaardige participatie van Ierland in de Europese Unie in hun ogen nog steeds volkomen gewenst is.
De derde conclusie, ten slotte, is dat Ierland zelf een oplossing moet voorstellen, opdat het een centrale rol kan blijven spelen in het Europese project en tegelijkertijd een antwoord kan bieden op de zorgen die zijn geuit ten tijde van het referendum op 12 juni van dit jaar.
Zoals u weet heeft de Ierse regering nog geen officieel standpunt ingenomen ten aanzien van de vraag of zij instemt met deze aanbevelingen, en zo ja, of en hoe zij ze dan ten uitvoer wil leggen. Het voorzitterschap van de Raad heeft contact gehad met de Ierse regering en zal nog voor het einde van de week opnieuw contact hebben met de Ierse premier, Brian Cohen, en president Sarkozy.
U zult begrijpen dat ik niet kan spreken in naam van de Ierse autoriteiten. Als voorzitterschap van de Raad zijn we echter graag bereid onze Ierse vrienden te helpen, te begrijpen welke verzoeken ze zouden kunnen hebben op de verschillende gebieden en na te gaan welke juridische waarborgen ze nodig hebben, uiteraard met inachtneming van en rekening houdend met het feit dat vijfentwintig parlementen het verdrag al hebben geratificeerd, dat wij begin 2009 een zesentwintigste ratificatie verwachten en dat wij een duidelijk positief signaal willen geven betreffende de daadwerkelijke inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Dat is waar het om gaat in de routekaart die wij zullen voorstellen en die wij zullen bespreken tijdens deze Europese Raad.
Over de economische en financiële situatie hebben wij al talrijke debatten gevoerd binnen dit Parlement. Ik wil daarom nogmaals wijzen op de belangrijkste problemen, aangezien Europa zwaar wordt getroffen door de stagnerende economie. Nu we worden geconfronteerd met een uitzonderlijke situatie, moeten we laten zien dat wij in staat zijn te reageren. We moeten blijk geven van saamhorigheid en van dezelfde besluitvaardigheid als in oktober jongstleden, toen we een gecoördineerd antwoord moesten vinden op de dreigende ineenstorting van de hele financiële sector. Het is in deze geest dat dit voorzitterschap het werk van de Raad zal leiden op 11 en 12 december aanstaande.
De voorzitter van de Commissie, de heer Barroso, zal dit beter kunnen verwoorden dan ik, maar de Commissie heeft op 26 november voorstellen goedgekeurd voor een Europees herstelplan. Deze zijn maandag bestudeerd in de Raad Concurrentievermogen en in de Raad Economische en Financiële Zaken. Het herstelplan vormt een gecoördineerd Europees antwoord op de economische crisis. Daarmee worden de beschikbare communautaire instrumenten gebruikt en wordt de lidstaten de mogelijkheid geboden de maatregelen te nemen die het beste zijn voor hun specifieke situatie, in nauwe onderlinge coördinatie en met inachtneming van een aantal beginselen.
Ik wil graag zeggen dat de voorstellen van de Commissie in de ogen van het voorzitterschap van de Raad een stap in de juiste richting zijn. We moeten proberen financiële marges in de communautaire begroting, voor zover voorhanden, vrij te maken; denk hierbij aan het Europees Sociaal Fonds, het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering en de structuurfondsen. We moeten ook, zoals de Commissie voorstelt, meer gebruik maken van het geld van de Europese Investeringsbank en we rekenen erop dat uw Parlement zijn volledige medewerking zal verlenen aan de mobilisatie van de communautaire instellingen in reactie op de crisis.
Het is hoofdzakelijk de taak van de lidstaten om alle mogelijke middelen te benutten om de economische activiteit komend jaar te ondersteunen, rekening houdend met de voorspellingen van de Commissie en andere instellingen. De Commissie stelt een combinatie voor van mogelijke maatregelen op communautair niveau en reeds genomen maatregelen in de lidstaten, ter waarde van maximaal 200 miljard euro, dit wil zeggen 1,5 procent van het communautaire bbp. Ik weet dat er wat bedenkingen zijn ten aanzien van deze cijfers. Wij, als voorzitterschap, zijn van oordeel dat de inspanning die wordt voorgesteld door de Commissie, afgestemd is op de problemen waarmee we geconfronteerd worden en op de vereiste stimulans.
Wij beseffen dat de communautaire autoriteiten niet voor alles kunnen instaan, aangezien de beschikbare instrumenten beperkt zijn, in het bijzonder als het gaat om de begroting en dan vooral toewijzingen, en dat niet alles kan worden gedaan op communautair niveau. De autoriteiten moeten er echter voor zorgen dat de nationale herstelmaatregelen coherent en gecoördineerd zijn, zodat het totale effect voor het economisch herstel zo groot mogelijk is ten voordele van de Unie.
Net als de Commissie vinden wij dat er behoefte is aan gerichte, sectorale en tijdelijke steunmaatregelen. Deze maatregelen moeten verenigbaar zijn met de langetermijnprioriteiten van de Unie en de strategie van Lissabon en ze moeten snel ten uitvoer worden gelegd. Een prioritaire actie moet, onzes inziens, gericht zijn op de Europese industriële basis en in het bijzonder de industrieën die de 'ruggengraat' vormen van de Europese economie, zoals de auto-industrie die, zoals u weet, zeer zwaar gebukt gaat onder de economische stagnering. De lidstaten moeten de mogelijkheid krijgen om, in samenwerking met de Europese Investeringsbank, steun te verlenen aan hun fabrikanten teneinde de ontwikkeling van nieuwe technologieën en in het bijzonder schone auto's een steuntje in de rug te geven.
We moeten ook, zoals benadrukt in de Raad Concurrentievermogen, meer bewegingsruimte creëren om de kleine en middelgrote ondernemingen te kunnen ondersteunen die het extra zwaar hebben in deze crisis en nu in het bijzonder geconfronteerd worden met dreigende kredietbeperkingen gezien de aanhoudend slechte toestand van de Europese financiële sector. Wij zijn vastbesloten om tijdens deze Raad op 11 en 12 december aanstaande een zo ambitieus mogelijk totaalplan te verkrijgen.
Over het energie- en klimaatpakket, mijnheer de Voorzitter, vindt er morgen in dit Parlement een debat plaats. Namens de Raad wil ik het Europees Parlement nogmaals bedanken voor zijn uiterst constructieve houding in de dialoog die we hebben gevoerd over het energie- en klimaatpakket. Onze doelstelling is en blijft een akkoord in eerste lezing vóór het einde van deze maand. Dat is geen ijdelheid van het Franse voorzitterschap, en het gaat er ook niet om te ontdekken of dit een nieuwe pluim wordt op de hoed van het voorzitterschap. Dat is allemaal niet aan de orde. Het gaat erom dat Europa, ik zeg het nogmaals, klaar moet zijn om de internationaal overeengekomen termijnen te halen, rekening houdend met het tijdsschema voor 2009, en klaar moet zijn om de nodige initiatieven te nemen in Poznań, op de conferentie die net van start is gegaan, en volgend jaar november in Kopenhagen.
Uw rapporteurs realiseren zich dat heel goed. Dit Parlement heeft vele malen uitgebreid van gedachten gewisseld met Jean-Louis Borloo om deze onderhandelingen tot een goed einde te brengen. Het doel van dit voorzitterschap is duidelijk: er zijn doelstellingen en er is samenhang in het pakket dat is voorgesteld door de Commissie. Deze doelstellingen en deze samenhang moeten behouden blijven. We mogen niet afwijken van de oorspronkelijke gedachtegang die is voorgesteld door de Commissie.
We moeten rekening houden met twee elementen: ten eerste moeten we voldoende flexibel zijn ten opzichte van landen die gezien hun geografische situatie en economische ontwikkeling, inspanningen moeten doen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen, en daarbij denk ik met name aan onze vrienden uit Midden- en Oost-Europa; ten tweede moeten we, rekening houdend met de economische crisis, de nodige flexibiliteit vinden voor de industriële sectoren die het zwaarst geconfronteerd worden met deze problemen op het gebied van energieverbruik. Onze nauwe samenwerking met de Commissie en met de andere lidstaten staat in het teken van deze aspecten. We moeten ons verenigen om te kunnen komen tot concrete resultaten en om het pakket vóór het einde van het jaar aan te kunnen nemen.
Dus, mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, geachte leden, is dit een cruciale Raad. Europa staat in verschillende opzichten op een kruispunt, met name op institutioneel, economisch en energiegebied. Het zal een moeilijke Raad worden. We moeten immers een oplossing vinden voor de situatie in de Europese Unie. Daarom moeten wij in de Raad, in de Europese Commissie en in het Europees Parlement al het mogelijke doen om deze verschillende doelstellingen te realiseren. We zijn ons echter terdege bewust van de moeilijkheid van deze opdracht.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR). Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, geachte leden, staat u mij toe me in de eerste plaats aan te sluiten bij alles wat u, mijnheer Pöttering, hebt gezegd met betrekking tot de tragedie in Bombay en ook te zeggen dat ik mij aansluit bij wat u zei over de noodzaak om de geest van solidariteit in Europa en de geest van wat echt Europees burgerschap moet zijn, in de praktijk om te zetten.
Ik denk dat wij allemaal lessen uit deze gebeurtenissen kunnen trekken en de realiteit van de mooie ideeën van Europees burgerschap en solidariteit aan zullen kunnen tonen.
De voorbije paar maanden, mijnheer de Voorzitter, geachte leden, werd de Europese Unie inderdaad geconfronteerd met een reeks grote uitdagingen: een conflict in Georgië, een ongekende financiële crisis en een onverwachte recessie.
De Europese Unie heeft die buitengewone gebeurtenissen tot dusver correct ingeschat en heeft niet tekortgeschoten, daar ben ik vast van overtuigd. Dankzij het gedeelde engagement en de nauwe samenwerking van onze drie instellingen en, dat wil ik toch wel zeggen, dankzij de energie en de competentie van het Franse voorzitterschap, heeft de Europese dimensie haar nut en relevantie aangetoond. Wij hebben de Europeanen in het bijzonder en de wereld in het algemeen getoond dat de Unie tegen haar taak opgewassen was: ze kon snel en gecoördineerd reageren en was klaar om hand in hand met haar partners op mondiaal niveau te werken.
Maar laat ons volkomen duidelijk en eerlijk zijn tegenover elkaar: in de komende weken moet het belangrijkste deel van het werk nog worden uitgevoerd. Wij zijn namelijk geconfronteerd met een groot aantal uitdagingen, met name drie grote uitdagingen die alleen het hoofd kunnen worden geboden als de drie belangrijkste Europese instellingen - het Parlement, de Raad en de Commissie - blijven samenwerken en zij stuk voor stuk hun rol vervullen in het streven naar onze gemeenschappelijke doelen: ten eerste, afdoende en onmiddellijk uit te voeren maatregelen nemen om Europa op weg naar herstel te helpen en aldus een antwoord te bieden op de crisis in de reële economie; ten tweede, aantonen dat Europa zichzelf de middelen geeft om de eerste koolstofarme economie ter wereld te worden en om onze positie als wereldleider in de strijd tegen de klimaatverandering te behouden, en, ten derde, een stappenplan opstellen voor de uitvoering van het Verdrag van Lissabon.
Ik ben er zeker van dat er nog veel andere gebieden zijn die ik zou kunnen vermelden, met name op het vlak van externe betrekkingen, en wat dat betreft wil ik zeggen dat wij in de Commissie vandaag trots zijn dat we een mededeling goedgekeurd hebben waarin behoorlijk ambitieuze doelstellingen voor een echt Oostelijk Partnerschapsbeleid zijn vastgelegd, maar, bij gebrek aan tijd, zal ik me nu concentreren op die drie uitdagingen die ik als de grootste uitdagingen voor de Europese Raad in december zie.
Laat ons eerst een blik werpen op het economisch herstelplan van de EU. Tijdens de debatten die voorafgaand aan de Europese Raad van oktober dit jaar plaatsvonden, was er al sprake van een domino-effect en was de crisis al aan het overslaan op de reële economie.
Een week later stelde de Commissie in een door haar aangenomen mededeling een beleidskader voor actie op EU-niveau voor. We zeiden dat wij een economische reactie op de financiële crisis nodig hadden en dat deze reactie er op een gecoördineerde manier diende te komen. Er werd, algemeen gesproken, een consensus gevonden voor dat beleidskader, dat tijdens de laatste informele Europese Raad werd vastgesteld en door het Parlement tijdens de vorige vergaderperiode werd goedgekeurd. Dit beleidskader droeg echter ook bij tot de op de top van de G20 gedefinieerde mondiale strategie, waar het als basis voor de discussie werd gebruikt. Ten slotte werd de door dit referentiekader aanbevolen benadering overgenomen door de lidstaten toen ze hun eigen aanpak definieerden.
Met het economisch herstelplan, dat ik vorige week heb voorgesteld en dat gedetailleerde uitvoeringsvoorwaarden bevat, werd die coördinatie op een nieuw niveau van ambitie getild.
Ik wil hulde brengen aan de impuls die het Parlement aan het herstelplan heeft gegeven in de vorm van de debatten in de parlementaire commissie en de plenaire vergadering, en met name het debat dat ik met de Conferentie van voorzitters heb gevoerd. Ik wil dan ook de Voorzitter van het Parlement en de voorzitters van de diverse fracties bedanken voor hun bijdragen aan de totstandkoming van dit debat. De tenuitvoerlegging van dit plan moet in het teken van dezelfde intensieve dialoog staan als de voorbereiding.
Door voor te stellen om 200 miljard euro te injecteren om onze economie een nieuwe impuls te geven, geeft ons herstelplan, dat tien gedetailleerde prioriteiten telt, blijk van een mate van gemeenschappelijk optreden zoals nooit eerder is voorgekomen op Europees niveau. De uitdaging was enorm, evenals het risico op falen, omdat een ambitieus plan op dezelfde schaal als de noden gedefinieerd moest worden. Het plan is niet gebaseerd op de kleinste gemene deler maar negeert evenmin de sterk uiteenlopende budgettaire en economische toestand van de verschillende lidstaten, ook al maken alle lidstaten deel uit van een gemeenschappelijke markt en hebben de meeste een gemeenschappelijke munt. We moeten daarom toegeven dat het geen gemakkelijke taak is, dat het vanuit intellectueel en natuurlijk politiek oogpunt echt erg moeilijk is om een economisch antwoord te vinden voor 27 lidstaten met zo verschillende uitgangspunten.
Dat is de reden waarom wij niet één plan voor alle lidstaten hebben opgesteld maar een gecoördineerd plan, op basis van de instrumenten waarover wij in Europa beschikken: het Stabiliteits- en groeipact en de strategie van Lissabon voor groei en werkgelegenheid. Wij hebben gemeenschappelijke doelen voor economisch herstel vastgesteld die op een gecoördineerde manier moeten worden nagestreefd.
Nu moet dit plan naar de realiteit worden vertaald. Het concept van coördinatie moet niet alleen op het ogenblik van het akkoord gelden maar ook gedurende de uitvoering, want de prijs van niets doen is onaanvaardbaar. Daar kunnen wij zelf van getuigen: er gaan dagelijks banen verloren. Wij mogen niet wachten tot de recessie erger wordt en in een zware depressie ontaardt.
Ik denk dat we allemaal een veranderende houding kunnen vaststellen, ook al heeft die verandering nog niet volledig haar beslag gevonden in concrete beslissingen. Iedereen is er zich goed van bewust dat we niet te maken hebben met een gewone verzwakking van de economische activiteit. We bevinden ons in een totaal andere situatie die geen gewone verzwakking van de economische activiteit is; we worden, ik zeg het nogmaals, geconfronteerd met buitengewone omstandigheden en we moeten nu handelen.
Elke instelling moet haar verantwoordelijkheden nemen. De Commissie heeft dat gedaan door dit plan voor te leggen en zal dat blijven doen om de uitvoering ervan te verzekeren. Ik reken erop dat het Parlement waakzaam zal zijn en elke instelling aan haar engagement zal herinneren. Dit herstelplan vormt het vereiste beleidskader voor een krachtdadig en ambitieus optreden. Ik denk dat het tegelijkertijd ambitieus en realistisch is; het heeft geen zin ambitieuze voorstellen te doen als die geen enkele kans maken om goedgekeurd te worden. Tezelfdertijd moeten wij echter vasthouden aan deze ambitie.
Dit plan toont aan dat de basisbeginselen die in het Stabiliteits- en groeipact en in de strategie van Lissabon zijn vastgelegd, ons in staat hebben gesteld om een echt Europese oplossing te vinden.
Dit is een enorme kans die Europa moet grijpen. Ik denk dat dit een echte test is voor Europa, niet alleen een test van zijn economisch reactievermogen, wat al veeleisend genoeg is, maar ook van het idee van Europa op zich. Wat is ons idee van Europa? Willen we Europese antwoorden op Europese en op mondiale economische problemen of niet?
Als Europa als één blok optreedt, kan het aantonen dat het in staat is om te zorgen voor de nodige coördinatie, zodat iedereen zich met volle kracht in de strijd kan gooien; dat het op een aangepast niveau de vereiste budgettaire stimulansen kan geven om een echte impact te garanderen en tezelfdertijd de levensvatbaarheid van de overheidsuitgaven op middellange en lange termijn kan garanderen, dat het kortetermijninstrumenten intelligent weet te gebruiken voor het stimuleren van het mededingingsvermogen op lange termijn en twee vliegen in een klap weet te slaan: de stimulans moet de gevolgen van de crisis voor huishoudens, werknemers en ondernemingen op korte termijn beperken en tezelfdertijd op middellange en lange termijn de overgang naar een minder energieverslindende economie vergemakkelijken, terwijl hervormingen voor het Europees mededingingsvermogen worden ondersteund, en dat het ervoor kan zorgen dat alle acties doordrongen zijn van de hoofdgeboden van solidariteit en sociale rechtvaardigheid, die in de eerste plaats gericht moeten zijn op de meest kwetsbaren in deze crisistijd.
Daarom hebben we drie duidelijke prioriteiten vastgelegd, drie hoekstenen voor de strategie waarin de noden van de kwetsbaarste sectoren van de maatschappij de onderliggende algemene prioriteit vormen.
Dit is niet het ogenblik om acties tot het nationale niveau te beperken. Laat ons daarover duidelijk zijn. Dat is de boodschap die ik aan de Europese Raad wil sturen en ik weet dat ik erop kan rekenen dat het Parlement mijn boodschap kracht zal bijzetten. Alleen een oplossing op Europees niveau zal de nodige omvang hebben om een verschil te maken, ten gunste van iedereen.
De steun van het Parlement is essentieel. Daarom zou ik u willen vragen nieuwe voorstellen te onderzoeken, procedures te versnellen en het Europees begrotingskader aan te passen. Ook hier moeten we duidelijk zijn. Ik denk dat het volkomen contradictoir zou zijn als we de lidstaten zouden vragen bijkomende inspanningen te leveren met betrekking tot hun begroting, begrotingsimpulsen, maar op Europees niveau niet alle kredieten zouden gebruiken waarover we in de communautaire begroting beschikken.
Daarom denk ik dat de Commissie een goed voorstel heeft gedaan door te zeggen dat alle niet-uitgegeven kredieten gebruikt moeten worden voor het steunen van bepaalde programma's en het lanceren van bepaalde Europese acties, zij het voor interconnectie, innovatie, klimaatvriendelijke energie of voor een economisch herstelbeleid dat ook op middellange termijn een groot potentieel heeft. Ik gelooft dat dit het minimum is dat moet gebeuren.
Maar boven alles vraag ik u aan onze medeburgers uit te leggen hoe de Europese Unie bescherming biedt, niet door in plaats van de lidstaten te handelen, maar, integendeel, door de effectiviteit van de door de lidstaten ondernomen acties te vergroten via bundeling van onze inspanningen om de vraag aan te zwengelen en het vertrouwen te herstellen ten voordele van al onze burgers.
(EN) Het tweede punt op de agenda van de Europese Raad is klimaatverandering. Ik weet hoeveel tijd en aandacht dit Parlement heeft besteed aan het maatregelenpakket inzake klimaatverandering en energie. U hebt daarmee laten zien dat dit waarlijk een van de grootste politieke, economische en maatschappelijke uitdagingen van deze tijd is. Als wij later terugblikken op dit besluit, dat van historisch belang zal zijn, zullen we zien dat de steun die u aan deze doelstelling hebt verleend en de rol die u hebt gespeeld bij het uitstippelen van de route er naartoe, van onschatbare waarde zijn geweest.
Er is nu bijna een jaar verstreken sinds de Commissie haar voorstellen heeft gedaan. In die tijd hebben we een enorme economische neergang gezien. De economie staat onder extreme druk en vanuit de industriële hoek hebben we dan ook bezorgde geluiden gehoord.
Desondanks blijven wij ons onverminderd inzetten voor onze belangrijkste doelstellingen: vóór 2020 de 20-20-20-doelstellingen realiseren, volgend jaar in Kopenhagen de weg wijzen naar een internationale overeenkomst en, bij het bespreken van deze kwesties, bewijzen dat we het menen en dat we spijkers met koppen willen slaan.
Natuurlijk moet er nog een hoop gebeuren voor de Raad en het Parlement tot een definitief akkoord komen, en zo hoort het ook. Het gaat immers om cruciale beslissingen die zullen doorklinken in de levens van alle Europeanen, en dus serieuze aandacht verdienen. We kunnen ons geen fouten permitteren.
De Europese Raad van volgende week zal cruciaal zijn voor het bereiken van overeenstemming tussen de staatshoofden en regeringsleiders van de Zevenentwintig. Maar let wel: overeenstemming is weliswaar een voorwaarde voor een akkoord, maar volstaat op zich nog niet. Geloof mij, de Commissie beseft beter dan wie ook dat het Parlement als medewetgever een cruciale rol speelt. U hebt telkens weer bewezen dat uw bijdrage onmisbaar is, niet alleen voor de democratische legitimiteit van de Europese wetgeving, maar ook voor de effectiviteit ervan.
Uw werk is cruciaal voor het bereiken van een brede, partij- en landoverschrijdende consensus over essentiële stukken wetgeving. Ook voor het maatregelenpakket inzake klimaatverandering en energie vragen wij u deze rol te spelen. In recente trialogen is al veel bereikt. Ik ben ervan overtuigd dat we ook de rest van de weg samen kunnen afleggen. Ik geloof echt dat we tijdens de Europese Raad een akkoord kunnen en moeten bereiken, en ik ben ingenomen met de inspanningen van het hardwerkend Frans voorzitterschap van de Raad, waarmee de Commissie actief samenwerkt. Ik stel dan ook voor om de resultaten van de Europese Raad, zodra deze is afgerond, te bespreken met het Europees Parlement, zodat eventuele laatste meningsverschillen kunnen worden beslecht en het politiek akkoord kan worden omgezet in wetteksten.
Ik vertrouw erop dat we ons werk binnen niet al te lange tijd zullen kunnen afronden, en zullen kunnen laten zien dat klimaatbeschermende maatregelen, energiezekerheid en economische groei doelen zijn die op zodanige wijze kunnen en moeten worden nagestreefd dat ze elkaar ondersteunen. Dit is de beste boodschap die we kunnen afgeven in de aanloop naar de Europese verkiezingen, de installatie van de volgende president van de Verenigde Staten en Kopenhagen. Ik verzeker u hierbij dat de Europese Commissie zich, samen met u, voor de volle honderd procent zal blijven inzetten om dit mogelijk te maken.
Tot slot zijn er ongetwijfeld personen onder u die zullen beweren dat, in de huidige situatie, het bespreken van het Verdrag van Lissabon alleen maar afleidt. Dat is niet terecht. De Europese Unie blijkt vandaag de dag belangrijker dan ooit als het gaat om het bevorderen van het economisch en maatschappelijk welzijn van haar burgers. Dat wij haar de middelen geven om zich op efficiëntere en meer democratische wijze van haar taak te kwijten is geen afleiding, maar noodzaak. De crises die we doormaken onderstrepen dat.
Ik ben van mening dat de Europese Unie zich na het 'nee' van Ierland zeer volwassen heeft getoond door de uitslag van het referendum te respecteren en de Ierse overheid de tijd te geven om de situatie te overdenken en te analyseren, en om een plan voor de aanpak ervan te ontwikkelen.
Vóór alles heeft Europa laten zien dat het vastbesloten is om door te stomen in de richting van zijn doel, het nieuwe Verdrag. De lidstaten zijn doorgegaan met ratificeren, en de Commissie is, evenals dit Parlement, zich hard blijven maken voor het Verdrag. We hebben Ierland niet tegengewerkt maar juist samen met het land gezocht naar de juiste weg voorwaarts.
Het is nog steeds nodig om het Verdrag zo snel mogelijk in werking te laten treden. Het is nog steeds noodzakelijk om het besluit van de 25 nationale parlementen die het Verdrag hebben geratificeerd te respecteren. Het overkoepelende doel van de Europese Raad moet er dan ook in bestaan een geloofwaardige route voorwaarts uit te zetten die Ierland in staat stelt om het Verdrag ook te ratificeren. Eind volgende week moet er een routekaart liggen die ons uit deze impasse helpt.
Het jaar 2008 zal de annalen ingaan als een jaar waarin de Europese Unie voor een aantal van haar grootste uitdagingen kwam te staan, maar mijns inziens ook als een jaar waarin de Unie voldoende vastberadenheid, besluitvaardigheid en dapperheid aan de dag heeft gelegd om de uitdagingen het hoofd te bieden. Laten we de komende weken gebruiken om de volgende generaties een sterkere, ambitieuzere Europese Unie na te kunnen laten.
(Applaus)
Joseph Daul
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, de Europese Raad van volgende week zal zich hoofdzakelijk over het antwoord op de huidige economische crisis buigen, en ik zou om te beginnen hulde willen brengen aan het werk van de Europese Commissie. Sinds het begin van de financiële crisis heeft zij een groot aantal documenten voorgelegd die gericht zijn op het hervormen van de mondiale financiële architectuur. Het vorige week voorgestelde herstelplan, waarmee we ingenomen zijn, is een aanvulling op al die maatregelen en een geschikt instrument om op onze huidige moeilijkheden te reageren.
Net als de Commissie denken wij dat de herstelplannen zo snel mogelijk ten uitvoer moeten worden gelegd, en net als de Commissie denken wij dat de coördinatie van die herstelplannen de sleutel tot succes is. De economie en de sociale samenhang van onze landen zijn een essentiële prioriteit. Om onze problemen op lange termijn op te lossen moeten we bovendien blijk geven van vastberadenheid en een verantwoordelijke houding. De voorstellen van de Commissie, die erop gericht zijn om voor het bestrijden van deze crisis alle politieke hefbomen op Europees en nationaal niveau te bundelen, zijn een uitstekende benadering.
Onze prioriteit moet zijn alles in het werk te stellen om een tot een recessie leidende neerwaartse spiraal te voorkomen. Wij moeten het consumentenvertrouwen herstellen omdat alleen dat de situatie snel kan veranderen. Ik betreur ten zeerste dat bepaalde fracties zich niet bij die aanpak aansluiten en politieke munt willen slaan uit de crisis. Het doel van centrumrechts, ons doel is niet het spuien van slogans maar het herstellen van stabiliteit, groei en banen, punt uit.
Ons doel is ook de Europeanen te tonen wat tot elke prijs verdedigd moet worden: ons model van de sociale markteconomie, waarvoor de hele wereld ons benijdt en waarvoor we moeten vechten, omdat alleen deze onze sociale cohesie kan verzekeren en garanderen. Als ik een kapitalist was, zou ik daar voor niemand een geheim van maken!
Nu we met een crisis worden geconfronteerd die urgente, realistische en pragmatische maatregelen vereist, verkiezen sommigen de politieke tegenstanders te beschuldigen om hun eigen zonden te verbergen. We zijn ons ten zeerste bewust van de ernst van de crisis, maar we zijn ons ook bewust van onze plicht om actie te ondernemen op basis van onze waarden en onze pragmatische manier van werken, om het juiste evenwicht tussen de korte en lange termijn te vinden.
De maatregelen die ten gevolge van de huidige problemen noodzakelijk zijn geworden, mogen onze toekomst niet in gevaar brengen. Daarom steunen we de benadering van de Commissie, die haar optreden in het kader van de strategie van Lissabon voor groei en werkgelegenheid plaatst. Deze strategie biedt de beste garantie voor het behoud van ons sociaal model. Het vaststellen van herstelmaatregelen betekent echter niet dat de lidstaten de structurele hervormingen die essentieel zijn voor de aanpassing van hun economieën kunnen verzaken.
Dames en heren, de Europese Raad zal ook in grote mate gewijd zijn aan het klimaat- en energiepakket, waarvan het Franse voorzitterschap terecht één van zijn prioriteiten heeft gemaakt. Over de meeste teksten van het pakket wordt nog altijd onderhandeld en ik roep iedereen die bij deze onderhandelingen betrokken is op om alles te doen wat binnen zijn of haar macht ligt om een bevredigend akkoord te bereiken.
De opwarming van de aarde is een realiteit waar noch de financiële crisis noch de huidige economische crisis iets aan heeft veranderd. De Europese Unie moet haar mondiale partners de weg tonen door een verantwoorde, voor de huidige situatie gepaste politieke houding aan te nemen. Ze mag haar strijd tegen de klimaatverandering echter in geen geval opgeven.
Dat met betrekking tot een van de teksten in het klimaat- en energiepakket vooruitgang is geboekt, is een erg positief teken en bewijst dat echt de wil bestaat om in dit dossier vooruitgang te boeken, waar ik erg ingenomen mee ben. Ik breng hulde aan de vastberadenheid van het Franse voorzitterschap, dat kosten noch moeite heeft gespaard om een akkoord te bereiken. Ik wil ook mijn wens uitdrukken dat onze Ierse vrienden aan de Europese Raad een stappenplan voorleggen dat tegelijk realistisch en ambitieus is en dat een tijdschema bevat voor het beëindigen van de institutionele impasse.
Deze crisis toont het nog maar eens aan: Europa moet in staat zijn effectiever en democratischer beslissingen te nemen. Tot slot wil ik de Commissie bedanken voor het Oostelijk Partnerschapsproject, dat zij aan de Raad zal voorstellen.
De Voorzitter
Als ik nu zou zeggen dat u altijd voorbeeldig bent, wordt dat wellicht als partijdig opgevat.
Poul Nyrup Rasmussen
namens de PSE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, er zijn op dit moment 17 miljoen werklozen in Europa. Als we niets ondernemen zal dit aantal binnen een jaar oplopen tot 21 miljoen en zullen aan het begin van 2010 maar liefst 25 miljoen Europeanen werkloos zijn.
Op 14 november heeft deze fractie gezegd dat we een duidelijk doel voor ogen moeten hebben, en de Partij van de Europese Sociaal-democraten zei in het weekend hetzelfde. Ons doel moet zijn een afname van de werkgelegenheid te voorkomen. Onze financiële stimulans zal worden gedefinieerd door dit duidelijke doel: mensen aan het werk te houden. In mijn ogen ontbeert het programma van de Commissie niet zozeer richting, als wel ambitie en echte coördinatie.
Ik weet dat het moeilijk is. Zeg alstublieft niet dat het bundelen van inspanningen - zoals regeringen altijd hebben gedaan - coördinatie is. Dat is het namelijk niet. Ik sta achter uw wens om te coördineren, maar laten we onze krachten bundelen - dit Parlement, u en de voorzitter van de Raad - en de regeringen voor één keer vragen om in te zien welk een toegevoegde waarde we kunnen genereren als we echt gecoördineerd optreden. U en ik weten beiden dat het effect in de lidstaten twee maal zo groot zal zijn.
Mijn tweede punt luidt als volgt. Als u dit doet, wilt u, en ook de voorzitter van de Raad, dan de volgende vraag stellen aan uw collega's, de staatshoofden en regeringsleiders in de Raad: als we het werkgelegenheidsniveau willen garanderen, hoeveel hebben we dan nodig? Ik heb de macro-economische berekeningen gemaakt en daar blijkt uit dat we, zoals de Spaanse regering deed, één procent van het bruto nationaal product moeten investeren, niet alleen volgend jaar, maar ook in 2010 en 2011. Anders blijft het huidige niveau niet gehandhaafd.
Dus hoe pakken we dit aan? Ik stel het volgende voor: u, de voorzitter van de Commissie, maakt een lijst van prioriteiten op basis van onze slimme strategie voor groene groei en de doelstellingen van Lissabon. De 27 lidstaten geven dan aan of zij het met u en de Raad eens zijn over deze lijst. Vervolgens laat u Duitsland, Frankrijk, Italië - ons allemaal - zien hoeveel toegevoegde waarde we creëren door de zaken samen aan te pakken. Tot slot stelt u een tijdschema op, bijvoorbeeld als volgt: als u voor kerstmis een besluit neemt, ontmoeten we elkaar weer in februari, voor het voorjaar, om de uitwerking te evalueren. In het voorjaar zijn we dan klaar om het tweede maatregelenpakket te maken en in het najaar om het derde pakket te maken als onderdeel van een langetermijnstrategie voor de verwezenlijking van onze doelen.
Ik zeg niet dat het eenvoudig zal zijn. Ik zeg dat ik uw ambitie deel, maar ik zie niet hoe de doelstellingen ook daadwerkelijk, in de praktijk, behaald kunnen worden. Laten we onze krachten bundelen en in actie komen.
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, bij onze vorige ontmoeting heb ik de Raad geprezen om zijn uiterst snelle reactie op de financiële crisis, maar deze Europese Raad lijkt niet zo veel belang meer te hechten aan snelheid. Dat zou het wel moeten doen! De uitdagingen waar onze Unie zich voor geplaatst ziet, zijn reëel. De recessie is funest voor het bedrijfsleven en de klimaatsituatie wordt steeds grimmiger.
De Raad en de Commissie mogen de ogen niet sluiten voor wat Martin Luther King 'the fierce urgency of now' noemde. Gisteren wilde het niet tot onze ministers van Financiën doordringen dat het herstelplan een bittere noodzaak is. De impuls die de economie heeft gekregen middels de stimulerende maatregelen is van suiker in stroop aan het veranderen. Het voorzitterschap zou ons moeten vertellen welke lidstaten tegen het herstelplan gekant waren. We moeten binnen het Stabiliteits- en groeipact blijven, het concurrentieniveau en de regels voor staatssteun handhaven en de uitdaging van de agenda van Lissabon aangaan, maar we moeten snel handelen.
De Raad zal uiteraard zoeken naar een juridisch bindend kader om de CO2-uitstoot terug te dringen. Er is op dat gebied al vooruitgang geboekt. Uitstootbeperking en emissiehandel in plaats van regulering en belastingen, uitzonderingen voor kleine vervuilers, begrip voor de omstandigheden van individuele lidstaten en een glijdende schaal voor de emissiehandel - het zijn allemaal redelijke initiatieven. Wat niet redelijk zou zijn, is een poging van om het even welke lidstaat om een langetermijnplan af te schieten met het oog op eigen kortetermijnbelangen. Als we nu niets doen aan de klimaatverandering, krijgen we daarvoor straks een torenhoge rekening gepresenteerd. Het akkoord dat vorige week is bereikt over de CO2-uitstoot van auto's laat zien hoe gemakkelijk het is om de weg van de minste weerstand te kiezen, om gevestigde belangen te verkiezen boven mondiale belangen. Aan een klimaatovereenkomst zijn kosten verbonden, maar ook kansen. Europa kan in de wereld een lichtend voorbeeld zijn op het gebied van milieu-innovatie. De prijzen gaan naar de dapperen en Europa moet dan ook de moed hebben te handelen naar haar overtuigingen.
Verleden week hebben de Ieren een doordacht rapport uitgebracht met mogelijkheden voor het Verdrag van Lissabon. Nu moeten de Taoiseach komen met een concreet plan en een helder tijdschema voor de weg voorwaarts, want de burgers van Europa willen een effectieve Unie. Het zal ons nooit lukken meer vertrouwen in de Unie te kweken als deze niet functioneert, en vorige week hebben we een voorbeeld gezien van het disfunctioneren van de Unie. Leden van dit Parlement die waren ontsnapt aan de aanslagen verleden week in Mumbai werden opgewacht door een EU-consul die hun mededeelde dat hij alleen burgers van zijn eigen land zou helpen. Een schrijnender illustratie van de noodzaak van gecoördineerde consulaire bescherming voor alle EU-burgers is niet denkbaar.
Onze Unie moet al haar burgers beschermen als ze in nood zitten. De voorzitter van de Commissie heeft gezegd dat we "samen moeten zwemmen of verzuipen”. Nou, sommigen mogen liever willen watertrappelen, maar Europa heeft dat al eens gedaan en het werkt niet. De Europese Raad moet nu in actie komen.
Rebecca Harms
namens de Verts/ALE-fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, één week voordat de delegatie van het Europees Parlement vertrekt naar Poznań, moet worden beoordeeld of hetgeen de Commissie nu steeds zegt, namelijk dat de reactie op de crisis in de echte economie en op de crisis op de financiële markten is verbonden met een ambitieuze strategie voor klimaatbescherming, waar is. Nogmaals wil ik vanaf deze plaats duidelijk maken dat alles wat de Commissie tot op heden heeft gezegd over dit onderwerp, in de huidige onderhandelingen van de trialoog over het klimaatpakket is weerlegd. Het autoakkoord dat aan het begin van de week is gesloten, geeft het volgende signaal af: Europa heeft weliswaar de belofte gedaan te zullen zorgen voor ambitieuze klimaatbescherming en de wereld te zullen redden, maar is bereid alles te veranderen behalve zijn auto's. Naar mijn mening hebben we een zeer zwak signaal afgegeven.
Laten we doorgaan met de emissiehandel. Zoals bekend is emissiehandel het belangrijkste instrument van het Europees beleid voor klimaatbescherming, en is veilen de alfa en omega van het proces. Nu is het zelfs de bedoeling dat een uitzondering wordt bedongen voor de energie-industrie, en dat de energie-intensieve industrie voor bijna het gehele volgende decennium wordt uitgesloten. Dat is, slechts één week voordat we vertrekken naar Poznań, naar mijn mening een zeer zwakke mededeling. Minstens de helft van de ambitieuze pogingen tot reductie van CO2 zou moeten worden gedaan in ontwikkelingslanden, niet in Europa zelf. Ook in ontwikkelingslanden willen we deze maatregelen echter niet bekostigen.
Mijnheer Barroso, ik verzoek u dringend om eindelijk de nieuwe groene overeenkomst te formuleren, waarover de heer Dimas altijd zo veel spreekt. Ook zou ik u willen zeggen dat het draagvlak voor de Europese Unie onder de burgers naar mijn overtuiging veel groter zou zijn en zou toenemen, als de fouten die zijn gemaakt binnen de oude economische strategieën van de Europese Commissie - fouten die onder meer betrekking hebben op de financiële markten - zouden worden onderzocht en als u uw onjuiste inschattingen van een jaar geleden zou erkennen.
Dan zouden de mensen misschien geloven in het nieuwe begin, en zou het Verdrag van Lissabon ook kunnen rekenen op een bredere steun. Vanaf deze plaats zou ik u, net zoals ik dat twee weken geleden in Straatsburg heb gedaan, werkelijk willen smeken om eerlijk te zijn over deze kwestie. Is er een new green deal of wilt u werkelijk de strategieën van het vorige decennium blijven nastreven?
Brian Crowley
namens de UEN-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de fungerend voorzitter van de Raad, de heer Jouyet, en de voorzitter van de Commissie bedanken voor de verklaringen die ze hier vandaag hebben afgelegd.
Ik wil het kort hebben over het economisch herstelplan, omdat dat in vele opzichten is wat de burgers en de mensen de meeste zorgen baart. Hoe gaan wij namelijk reageren op de ongekende wereldwijde problemen die de afgelopen maanden op ons pad zijn gekomen? Ik ben ingenomen met het herstelplan en het voorstel van de Commissie. Het sluit keurig aan bij de initiatieven die de lidstaten reeds zelf hebben genomen en, voorwaar, ook bij de maatregelen waartoe de lidstaten gezamenlijk hebben besloten in het kader van een gecoördineerd plan onder het Franse voorzitterschap.
Het is uniek, en in zekere zin ook best ironisch, dat een crisis als deze nodig is om de Britse regering zover te krijgen dat zij zich aansluit bij de club om te bekijken hoe we samen een vuist kunnen maken, ondanks de vele jaren waarin zij heeft gepoogd zich afzijdig te houden en haar eigen, individuele koers uit te stippelen.
Als deze kwestie al iets heeft opgeleverd dan is het wel de erkenning dat we weliswaar onafhankelijk zijn en naar eigen inzicht kunnen handelen, maar dat we, als we gezamenlijk in actie komen, als we de handen ineenslaan en de enorme denkkracht, het innovatief vermogen, het talent en de energie van de 27 lidstaten bijeen brengen, we de wereld echt kunnen veranderen met die ene collectieve inspanning. Ik wil Commissievoorzitter Barroso en de voorzitter van de Raad complimenteren met het feit dat zij ons in 2008 in staat hebben gesteld om te rijpen als Europese Unie, om als volwassenen te reageren op ernstige crises en kritische geluiden ten aanzien van het handelend vermogen van Europa.
Dat brengt mij bij het tweede punt dat besproken zal worden in de Raad, namelijk het Verdrag van Lissabon. Het is duidelijk dat veel mensen vrezen dat er geen oplossing komt voor de knelpunten die resteren, doordat het Verdrag niet door elke lidstaat is geratificeerd. Ik heb er alle vertrouwen in dat de Ierse regering met een plan zal komen. In dat plan zal ook van andere lidstaten het een en ander worden gevergd. We mogen niet van de Ieren verwachten dat ze dit probleem alleen oplossen. Alle lidstaten moeten er - wederom samen - aan bijdragen.
Ik wil alle leden aansporen zich eens te verdiepen in het rapport dat de speciale commissie in de Oireachtas, het Ierse nationale parlement, heeft gepresenteerd. Het is opvallend dat de enige mensen die bezwaar hebben gemaakt tegen dat rapport dezelfde mensen waren die tegen het Verdrag van Lissabon en elk verdrag daarvoor waren. Dit zijn dezelfde schimmige figuren die zich graag verschuilen en beweren dat er een betere manier is, maar nooit zeggen wat die betere manier dan inhoudt; dezelfde mensen die nooit komen met wat het beste is voor de Ierse en Europese belangen, maar altijd met iets waarmee zij persoonlijk wat politieke winst kunnen behalen. De realiteit is dat we samen meer en betere resultaten kunnen realiseren, maar ook dat hiervoor compromissen, begrip en tolerantie nodig zijn ten aanzien van de verschillende standpunten die voor het voetlicht zullen komen.
Mary Lou McDonald
namens de GUE/NGL-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, volgende week komen de EU-leiders bijeen in Brussel en als Taoiseach Brian Cowan suggereert dat Ierse steun voor het Verdrag van Lissabon kan worden verzekerd door overeenstemming te bereiken over politieke verklaringen of door geruststellende geluiden te laten horen over een aantal onderwerpen, dan is dat erg misleidend. De Taoiseach heeft geprobeerd de aandacht af te leiden van de diepe ontevredenheid die de mensen, niet alleen in Ierland maar veel algemener, voelen over de richting waarin de EU zich beweegt. Opiniepeilingen in Ierland en zelfs het eigen onderzoek van de regering naar de 'nee'-stem hebben uitgewezen dat de mensen zich zorgen maken over werknemersrechten, overheidsdiensten, militarisering en democratie en deze zorgen worden gedeeld door miljoenen werknemers en gezinnen in de hele Unie.
De economische crisis waarmee we te maken hebben, laat zien dat juist nu de overheidsdiensten en de rechten van de werknemers beschermd moeten worden tegen ongebreidelde en ongereguleerde marktwerking. Terwijl de regeringen proberen vat te krijgen op de crisis, wordt het steeds duidelijker dat het Verdrag van Lissabon achterhaald is. De regeringen hebben weer ingezien dat staatsingrijpen nodig is in het belang van de burgers en dat er flexibel en discreet gereageerd moet worden op de behoeften van de mensen. Ze hebben een kostbare les geleerd. Ze hebben geleerd dat de markt niet zaligmakend is. De markt kan niet alle oplossingen leveren, maar toch streeft Lissabon naar de almacht van deze mislukte vrijemarktaanpak die zo veel ellende met zich mee heeft gebracht.
We hebben een nieuwe richting nodig en de waarheid is dat het Verdrag van Lissabon die niet levert. De Ierse regering is er niet in geslaagd andere regeringen bij het debat te betrekken. Zij heeft zich niet hard gemaakt voor een betere deal, niet alleen voor Ierland, maar voor de hele Unie. De Ierse regering zou iets moeten leren van haar burgers. Zij zou moeten leren leiding te geven, en zij moet de weg wijzen. Het is echter de verantwoordelijkheid van alle EU-leiders om de zorgen van de burgers daadwerkelijk aan te pakken.
Cynische politieke acties en holle retoriek zorgen niet voor Ierse steun voor Lissabon, doen niets aan de ernstige tekortkomingen van het Verdrag van Lissabon en leveren bovenal niet de nieuwe wegen op die de EU nodig heeft. De leiders hebben een keuze. Ze kunnen leiden vanuit het hart en de geest van hun volk, of ze kunnen besluiten nemen die in het belang zijn van de lobbyisten en bureaucraten. Tegen de EU-leiders zeg ik: maak de juiste keuze; luister naar Ierland en hoor de echo van Frankrijk en Nederland, de roep om hervorming, om vernieuwing, de roep om verandering.
Hanne Dahl
namens de IND/DEM-Fractie. - (DA) Mevrouw de Voorzitter, het begint er nu wel erg op te lijken dat er een minderwaardig compromis met Ierland wordt gesloten om de Ieren zover te krijgen dat ze zich aansluiten bij het Verdrag van Lissabon. Ik heb in dit Parlement al van alles meegemaakt, van manipulatie tot nauwelijks verhulde dreigementen in de trant van "raad eens wie er geen commissaris zal krijgen, wanneer we de bepaling in het Verdrag van Nice moeten uitvoeren die stelt dat er minder commissarissen moeten zijn dan lidstaten”. Ik heb vooraanstaande opinieleiders, waaronder zelfs een krantenredacteur in mijn thuisland, horen zeggen dat Ierland uit de EU moet worden gegooid. Op de Conferentie van voorzitters is besloten om de binnen de Commissie constitutionele zaken uitgewerkte beslissing over Ierland en het Verdrag van Lissabon niet te onderwerpen aan een debat en stemming in de plenaire vergadering. Niettemin concludeerde de Commissie constitutionele zaken tijdens haar vergadering van maandag dat deze beslissing nu juist de basis zal vormen voor het officiële standpunt van de Voorzitter en daarmee ook van het Parlement, maar het Parlement mag geen gezamenlijk standpunt over deze kwesties innemen.
Toen er over de genoemde beslissing werd gestemd, waren er zestien stemmen voor en zes tegen. Dit is, ook al gezien het feit dat er geen debat in het Parlement wordt gehouden, een zeer dunne basis voor het uitdragen van een gezamenlijk standpunt. Het is een schande dat de democratie in het Parlement buitenspel lijkt te worden gezet, terwijl we er hier altijd zo dol op zijn om op moraliserende wijze met de vinger te wijzen naar landen zonder democratie en om voorvechters van de democratie te eren met wat we de Sacharov-prijs durven te noemen. De weg voorwaarts voor een democratisch Europa bestaat niet uit minderwaardige compromissen, beschamende beloften en ongepaste dreigementen. De weg voorwaarts bestaat uit een eerlijk en open debat.
In de weinige landen waar men het heeft aangedurfd naar de bevolking te luisteren, was het antwoord een duidelijke afwijzing van zowel de grondwet als het verdrag. De kiezers in Frankrijk, Nederland en Ierland hebben nee gestemd. Wat moet er gebeuren, voordat het Parlement ontwaakt en ziet dat we de aansluiting met onze kiezers volledig zijn kwijtgeraakt? Waar zijn nu al die hanen die hun borst opzetten en dreigementen uiten richting Ierland en Tsjechië? Durven ze de kiezers soms niet te ontmoeten en hen te laten beslissen over de visie voor Europa?
Jim Allister
(EN) Mevrouw de Voorzitter, het algehele zwaartepunt van deze top zou moeten liggen bij de economische crisis die ons allen treft, maar helaas wordt er veel tijd besteed aan de vraag hoe we de op democratische wijze tot uiting gebrachte wil van de Ierse kiezers kunnen onderdrukken.
Het gebrek aan respect voor de wettig uitgedrukte mening van een klein land over het Verdrag van Lissabon is duidelijk. Niemand zou het lef hebben om een groot land op zo'n intimiderende, Mugabe-achtige manier te behandelen. Maar de kiezers van de Republiek Ierland, daar mag best mee worden gesold door de Europese elite, voor wie haar geliefde Lissabon-project belangrijker is dan de democratie van een natiestaat. Het is die arrogantie, die neiging tot intimidatie van iedereen die haar plannen in de war stuurt, die ervoor heeft gezorgd dat de EU zo weinig binding heeft met haar burgers. Deze hele kwalijke saga heeft meer weg van de politiek van de pestkop van de klas dan van democratie.
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, fractievoorzitters, geachte leden, ik verwijs om te beginnen naar wat de heer Daul heeft gezegd en net als hij wil ik hulde brengen aan het werk dat de Commissie heeft verricht voor met name het versterken van de financiële architectuur. Er zijn nu in feite vier belangrijke richtlijnen die sinds september in een erg korte tijdspanne door de Commissie werden ingediend en door de Raad Economische en Financiële Zaken werden vastgesteld.
De heer Daul had volkomen gelijk toen hij dat werk benadrukte en hij had ook gelijk toen hij de noodzaak benadrukte om het vertrouwen te herstellen en met onze houding blijk te geven van vertrouwen. Dat vertrouwen zal, zoals meerdere leden hebben gezegd, in eenheid en coördinatie gevonden worden.
Ik zou de heer Daul gerust willen stellen. Ik ken hem goed en ik weet dat hij veel dichter bij de waarden van de sociale markteconomie staat en dat hij absoluut geen tomeloos kapitalist is. Ik wil iedereen verzekeren dat zelfs de kortste kennismaking met hem dat zou bevestigen. Daarom wil ik hem in dit opzicht bedanken en zeggen dat we inderdaad de aanzet hebben gegeven tot een institutioneel stappenplan en dat ik de bezorgdheid die hij heeft geuit en de bezorgdheid van zijn fractie op dit gebied heb gezien.
Aan de heer Rasmussen zou ik ook willen zeggen dat het doel met betrekking tot het werkgelegenheidsniveau vanzelfsprekend de kern van de bezorgdheid van het Franse voorzitterschap is. Wij zijn het eens met wat hij heeft gezegd en wat ook door andere leden is benadrukt, namelijk dat we er ons van bewust zijn dat we de toegevoegde waarde die we kunnen bieden met meer coördinatie kunnen verdubbelen of zelfs meer dan verdubbelen. Wij zijn het ook eens wat betreft de methode, met andere woorden met het op gang brengen van specifieke projecten, praktische doelen en voorziene termijnen. Wij zijn het eens met wat de heer Rasmussen daarover heeft gezegd.
Ik wil ook de heer Watson, die uiterst pragmatisch en concreet ingesteld is, geruststellen. De heer Watson heeft terecht benadrukt dat we nog altijd snel moeten handelen. Ik denk niet dat ik dat nogmaals aan de fungerend voorzitter van de Raad moet zeggen, maar ik zal hem vragen nog sneller te handelen. Ik denk niet echt dat hij de noodzaak van dit snelle optreden vergeten is. Ik wil de heer Watson geruststellen dat de urgentie niet is verdwenen, daar zijn we ons ten volle van bewust, evenals van het feit dat, zoals hij ook zei - en wat ik nu zeg is ook gericht aan mevrouw Doyle die hier aanwezig is - we met name wat de strijd tegen klimaatverandering betreft wat op lange termijn vereist is niet mogen opofferen, zoals ook mevrouw Harms benadrukte, ten gunste van kortetermijnbelangen. Wij mogen ook niet toegeven aan het egoïsme van sommigen in plaats van onze solidariteit te tonen, met name ten opzichte van onze vrienden in Midden- en Oost-Europa, met name Polen, de Baltische landen en andere landen. Dit onderwerp zal ook op de Europese Raad van 11 en 12 december worden besproken.
Ik heb mevrouw Harms al gezegd dat we wat die doelstellingen betreft, niet op onze schreden terug mogen keren. Het is geenszins de bedoeling van het voorzitterschap om van die doelstellingen af te stappen. Ik heb gezegd dat het pakket van de Commissie coherent was, dat het meerdere doelen bevatte die ten gepaste tijde, niet door het Franse voorzitterschap, waren vastgelegd en dat die doelstellingen geëerbiedigd zullen moeten worden. In de huidige crisis is dat een morele verplichting; we kunnen geen internationale onderhandelingen starten in de overtuiging dat het de ontwikkelingslanden zijn die de inspanningen moeten leveren. Wij hebben ook op dit gebied de plicht solidair te zijn met de ontwikkelingslanden.
Wat het akkoord betreft dat als onderdeel van de trialoog met het Europees Parlement werd bereikt, en waarvoor ik het Parlement wil bedanken, denk ik ten eerste dat het een evenwichtig akkoord is en een zeer nauwkeurig langetermijndoel voor auto's is vastgelegd. Ten tweede is er een progressief en aanmoedigend boetesysteem, en ten derde hebben we het bevorderen van groene innovaties.
Wat de financiële markten betreft, wil ik mevrouw Harms verwijzen naar wat ik heb gezegd ter ondersteuning van wat de heer Daul net benadrukte. Ik ben ingenomen met de verwijzing van de heer Crowley naar de noodzakelijke coördinatie. Ik heb begrepen wat hij zei in verband met de door de Ierse regering genomen initiatieven. We werken nauw samen en volgen dit op de voet. U mag erop rekenen dat het voorzitterschap blijk zal geven van begrip en tolerantie, zoals u zei.
Aan mevrouw McDonald wil ik zeggen dat we de electorale en sociale context in Ierland kennen, dat we Ierland ook kunnen begrijpen en dat hier of in de dialoog die we met de Ierse autoriteiten hebben gevoerd niet cynisch wordt gemanoeuvreerd en dat iedereen constructief probeert te zijn zodat, zoals voorzitter Barroso benadrukte, we op koers kunnen blijven wat, zoals de crisis duidelijk aantoont, nog altijd een absolute noodzaak is met betrekking tot de institutionele context en het Verdrag van Lissabon.
Aan mevrouw Dahl wil ik zeggen dat we samen met Ierland zullen handelen. Wij moeten ons natuurlijk solidair tonen ten aanzien van Ierland, maar iedereen moet verantwoordelijkheid aan de dag leggen. Ik wil de heer Allister geruststellen dat wij op deze diverse gebieden effectief kunnen handelen.
Tot slot van mijn interventie en in verband met wat de vorige sprekers en voorzitter Barroso hebben gezegd, valt mij, wanneer ik naar deze debatten luister, de dringende noodzaak op om als één blok op te blijven treden en onze solidariteit te tonen, solidariteit en coördinatie op economisch en financieel gebied, solidariteit bij de aanpak van de klimaatuitdaging, solidariteit met de landen die de grootste problemen ondervinden op het gebied van energiezekerheid, solidariteit ook op andere defensiegerelateerde gebieden, solidariteit met ontwikkelingslanden in het zuiden - de richting van de Unie voor het Middellandse-Zeegebied, solidariteit met Ierland maar ook verantwoordelijkheid om een oplossing te vinden en zo te handelen dat het Verdrag van Lissabon zo snel mogelijk van kracht wordt, solidariteit ook met het oosten en de nabuurlanden in het oosten, dankzij het Oostelijk Partnerschap waartoe de Commissie het initiatief heeft genomen en dat, daar ben ik van overtuigd, tijdens de volgende Europese Raad vast zal worden gesteld. Dat is wat mij belangrijk lijkt in onze reactie op de uitdagingen waar wij momenteel mee worden geconfronteerd.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, terugkomend op het belangrijkste punt van mijn verklaring - het Europees economisch herstelplan - wil ik mijn dank uitspreken voor de zeer brede steun voor het door de Commissie gepresenteerde plan, namelijk voor de verklaringen van de heren Daul, Rasmussen, Watson en Crowley - heel hartelijk bedankt voor uw steun. Ik weet zeker dat we er met de zeer actieve rol van het Franse voorzitterschap - en ik wijs hierbij op de inzet van Jean-Pierre Jouyet - in zullen slagen werkelijk vooruitgang te boeken.
De heer Rasmussen had het over ambitie en sloot af door te zeggen dat u onze ambitie deelt. Ik bedank hem voor zijn opmerkingen. Allereerst ben ik het ermee eens dat werkgelegenheid het belangrijkste punt zou moeten zijn. Dit komt volledig overeen met de doelstellingen van de strategie van Lissabon voor groei en werkgelegenheid. Ik ben het met u eens dat we over enige tijd door de werkgelegenheid te meten zullen kunnen beoordelen hoe effectief onze reactie is geweest. Dit is een kritieke, moeilijke tijd, een grote uitdaging. Wat de coördinatie betreft, kunt u rekenen op de Commissie: we willen zo veel mogelijk coördinatie en we hebben instrumenten om dat te bereiken. Zoals we in onze mededeling hebben gezegd, zullen we vragen om een nieuw convergentieprogramma voor de lidstaten in het kader van het Stabiliteits- en groeipact en we hebben ook geoefend met de Europese strategie, dat wil zeggen de strategie van Lissabon voor groei en werkgelegenheid. Dus met de landspecifieke aanbevelingen van Lissabon - en daar gaan we direct na de Europese Raad van 18 december mee verder - en met de nieuwe stabiliteits- en convergentieprogramma's weten we zeker dat de lidstaten ook hun wijze van tenuitvoerlegging zullen coördineren.
Maar nu ga ik, zoals altijd, heel eerlijk en open tegen u zijn. U zegt dat u het plan steunt. Steunt u ons, de verschillende politieke families en uw eigen politieke familie, dan alstublieft ook als u met sommigen van de ministers van Financiën van onze regeringen praat. Dat is heel belangrijk. Als we willen slagen, is het belangrijk dat we op een land- en partijoverstijgende manier overeenstemming bereiken met onze regeringen.
Daar gaat het om, want zoals we weten, leeft er bij bepaalde lidstaten van oudsher veel weerstand tegen het idee van coördinatie. Toen we na het verslag-Kok de strategie van Lissabon bespraken, verwierpen sommige lidstaten het idee van coördinatie volledig. Enige tijd geleden, toen deze crisis eraan zat te komen, verwierpen enkele zeer belangrijke politici het hele idee van een Europees plan, en coördinatie al helemaal.
Het is niet meer dan eerlijk te zeggen dat er al een consensus bestaat over enige mate van coördinatie voor een herstelplan, maar ik moet er eerlijk bij zeggen dat er nog geen volledige overeenstemming is over bijvoorbeeld de noodzaak om ongebruikt geld van de begroting van de Europese Gemeenschap te mobiliseren. Dat is gisteren besproken in de Raad Economische en Financiële Zaken, maar er is nog geen overeenstemming bereikt. Er is een zeer belangrijke overeenstemming bereikt, maar deze had betrekking op ons voorstel voor een verhoging van het kapitaal van de Europese Investeringsbank. Ook over andere zeer belangrijke punten is overeenstemming bereikt.
Tot slot wil ik zeggen dat wij voorstander zijn van nauwere samenwerking, maar u weet dat er van oudsher enige weerstand is. Mijn politieke punt is het volgende: als we nu, nu we ons gesteld zien voor deze crisis, geen overeenstemming kunnen bereiken over een hogere mate van coördinatie, wanneer dan wel? Daarom zei ik in mijn inleiding dat dit een test is voor Europa. Naast de belangrijke, concrete economische aspecten van de reactie, is het ook een test voor Europa om te zien of Europa deze mate van bezorgdheid werkelijk wil vertalen naar echte coördinatie voor de toekomst. Dit is het standpunt van de Europese Commissie dat ik zal meenemen naar de Europese Raad.
Nog één laatste opmerking met betrekking tot slimme groene groei. Ja, dat hebben we in ons voorstel gezet. Ik dank u voor uw commentaar daarop. We hebben zeer concrete voorstellen gedaan over efficiënt energiegebruik, over de snelle toepassing van groene producten, over de ontwikkeling van schone technologieën voor auto's en voor de bouw, juist omdat we één punt willen onderstrepen: wat wij voorstellen aan de lidstaten is niet geld uitgeven om het uitgeven.
Geld uitgeven om het uitgeven is geen oplossing. Het is belangrijk dat het geld slim wordt uitgegeven: de uitgaven moeten inspelen op de onmiddellijke noodzaak om op de korte termijn de vraag te stimuleren - om redenen die volgens mij geen toelichting meer behoeven - maar ze moeten ook een echte investering vormen voor de toekomst, voor onze groene agenda, voor onze strijd tegen klimaatverandering, voor efficiënter energiegebruik, voor interconnecties, voor innovatie. Dat is wat we voorstellen: uitgaven die op de korte termijn niet in strijd zijn met de middellange en lange termijn. Dat is het voorstel waarvoor we in de Europese Raad goedkeuring zullen proberen te krijgen. Ik ben ervan overtuigd dat we daar nu veel dichterbij zijn en ik hoop dat er tijdens de volgende vergadering van de Europese Raad historische besluiten zullen worden genomen.
Timothy Kirkhope
(EN) Mevrouw de Voorzitter, het doet mij veel plezier dit Parlement opnieuw toe te mogen spreken als de onlangs gekozen leider van de Britse conservatieve delegatie. Ik verzeker u dat ik mij in de aanloop naar de Europese verkiezingen sterk zal uitspreken voor het soort Europa dat mijn partij graag zou zien en dat ik mij zeer kritisch zal opstellen ten aanzien van het socialistische Europa dat de heer Rasmussen - die ons zojuist heeft verlaten - en zijn collega's nastreven in hun verkiezingsmanifest dat deze week is gepubliceerd. Het is zeer deprimerende lectuur.
Twee van mijn collega's waren afgelopen week met de handelsdelegatie in Mumbai en verkeerden in groot gevaar. Graag wil ik dat nota genomen wordt van niet alleen onze veroordeling van deze gruweldaden maar ook onze dank aan met name het Franse voorzitterschap voor het snelle optreden en de bescherming die het heeft geboden aan de leden van het Europees Parlement die deel uitmaakten van deze delegatie, onder wie mijn eigen Britse collega's.
De Raad heeft een volle agenda: de economische en financiële crisis, het Verdrag van Lissabon, klimaatverandering en de toekomst van het GLB. Ik zal mij nu beperken tot de economische kwesties. In het Verenigd Koninkrijk heeft de regering de hoogste staatsschuld in onze geschiedenis aangekondigd. Onze minister van Financiën zal de komende vijf jaar de staatsschuld verdubbelen tot 1 biljoen pond. Hij heeft ook lastenverlichting ter waarde van 20 miljard pond aangekondigd, maar neemt 40 miljard pond terug in de vorm van hogere belastingen. Zijn zogenaamde fiscale stimulans zal ervoor zorgen dat onze recessie - zoals de Commissie terecht heeft gezegd - de langste en zwaarste van de hele EU zal zijn. Alleen in landen met gezonde overheidsfinanciën kan een stimulans van het soort dat is aangekondigd soelaas bieden. In het geval van het Verenigd Koninkrijk worden we opgezadeld met een enorme schuld in de nabije toekomst.
Vorige week hebben we de details vernomen van het belangrijke herstelplan van de Commissie, dat naar mijn mening enkele zeer positieve punten bevat, maar ik vrees dat dit initiatief alleen niet voldoende zal zijn om de onmiddellijke problemen op te lossen. Waar we vooral voor moeten zorgen is dat de banken elkaar en bedrijven en gewone mensen geld gaan lenen. Nu de werkloosheid sterk zal stijgen, moeten we vertrouwen opbouwen en onze kinderen en kleinkinderen niet opzadelen met schulden en hoge belastingen.
Jo Leinen
(DE) Mevrouw de Voorzitter, in tegenstelling tot de heer Kirkhope vind ik dat het verkiezingsmanifest van Madrid een document van hoop is en een teken dat er een uitweg uit de crisis is, een uitweg waar wij ons volledig voor inzetten.
Het Parlement zal het Franse voorzitterschap van de Raad op de top van volgende week helpen volledige duidelijkheid over de ratificatie van het Verdrag van Lissabon te scheppen. We kunnen niet de Europese verkiezingen ingaan met de onzekerheid of dit verdrag er komt of niet. Dat zou gelijk staan aan een uitnodiging aan de tegenstanders van Europa om deze verkiezingen voor een schijngevecht te misbruiken, een strijd voor of tegen een verdrag dat al door 25 lidstaten bekrachtigd is. Daarom heeft Commissie constitutionele zaken een resolutie opgesteld waarin we een oproep doen alles op alles te zetten om de ratificatie misschien toch nog voor de verkiezingen voor elkaar te krijgen. We moeten op de top voor volstrekte duidelijkheid zorgen. Dat mag niet doorgeschoven worden naar volgend jaar.
Mevrouw de vice-voorzitter, er komt een tweede referendum in Ierland. Onze verklaring "Communiceren in partnerschap” is een testcase en zal aantonen of we erin slagen de bevolking te informeren. Dat mogen we niet aan de tegenstanders van Europa overlaten.
Andrew Duff
(EN) Mevrouw de Voorzitter, wat het Verdrag betreft geloof ik dat we eindelijk enige vooruitgang boeken. Het Tsjechische hof en het Ierse parlement hebben de aanval op het Verdrag door de nationalistische en reactionaire machten op totale en beslissende wijze gepareerd. De vooraanstaande vertegenwoordiging van Sinn Féin is natuurlijk vertrokken, maar ik bespreek deze kwestie niet als een lobbyist of bureaucraat, maar als een democraat.
Het is nu aan het Tsjechische parlement en de Ierse regering om de volgende beslissende stappen te nemen. We hebben een duidelijke belofte nodig van de Taoiseach dat hij op een specifiek moment een tweede referendum zal houden en we hebben een professioneler campagneplan nodig. Het Parlement doet een beroep op de grootmoedigheid en scherpe intelligentie van het Ierse volk en vraagt het om de ernst en de gevolgen van een tweede 'nee' in te zien.
Konrad Szymański
- (PL) Mevrouw de Voorzitter, Polen heeft grote inspanningen geleverd om tot een compromis over het klimaatpakket te komen. Wij hebben voorgesteld om het referentiejaar te wijzigen en om de CO2 die door bossen wordt geabsorbeerd ook op te nemen in de balans. Vandaag zouden we een systeem willen voorstellen dat gebaseerd is op benchmarking van de beste technologieën en op uitsluiting van het veilingsysteem van een aantal kwetsbare industrieën.
Nu is het voorzitterschap aan zet. Aangezien het ons is gelukt om een oplossing te vinden voor de Duitse automobielindustrie, vraag ik me af waarom het zo moeilijk is om een regeling uit te werken voor de landen in Midden-Europa. Mijn land kan in geen geval akkoord gaan met een schijncompromis waardoor de deelname van Polen aan het veilingsysteem enkel en alleen wordt vertraagd.
Wij kunnen er niet mee akkoord gaan dat dergelijke hypothetische doelstellingen op het gebied van klimaatverandering worden bereikt dankzij hogere energieprijzen of de verplaatsing van de productie van energie, cement, metaal en glas naar landen buiten de Unie. De verwezenlijking van deze doelstellingen mag evenmin tot een tragere economische groei of tot massaontslagen leiden. Een dergelijk scenario is in Polen voor niemand aanvaardbaar, noch voor de regering, noch voor de oppositiepartijen.
Bernard Wojciechowski
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de moderne wereldeconomie is gebaseerd op een gigantische piramide van schulden: de schulden van staten, banken en ondernemingen. De schulden hangen met elkaar samen. De aan het licht getreden structurele tekortkomingen van het economische stelsel en de verstoorde markteconomie worden in wezen gecombineerd met een kredietstelsel.
Het slechte functioneren van de economie is het gevolg van de koppeling van het systeem van geld verdienen aan krediet. Maurice Allais vergeleek het met een kankergezwel dat gestaag de kapitalistische economie verzwelgt. Dit systeem zorgt ervoor dat er koopkracht wordt gecreëerd zonder een echt equivalent. Daarom zijn ingrijpende hervormingen van het bankstelsel en het financiële stelsel nodig. Het belastingstelsel moet worden hervormd en ook de manier waarop de aandelenbeurs werkt, moet veranderen.
Met betrekking tot het plan om de gaten in het financiële stelsel te dichten door middel van geldinjecties, wat blijkbaar ook in mijn land gebeurt - wel, dat mag wat mij betreft de prullenbak in.
Jana Bobošíková
(CS) Dames en heren, ik hoop maar dat de regeringsleiders van de Europese lidstaten volgende week de door de Commissie voorgestelde gezamenlijke strijd tegen de economische crisis van de hand wijzen. Het is niet bijster zinnig om voor 27 sterk uiteenlopende economieën centraal 200 miljard uit de zakken van de belastingbetaler getoverde euro's uit te trekken voor groene investeringen en innovatie. Ook zal het niet helpen om belastingen centraal te verhogen of te verlagen, hogere begrotingstekorten te creëren of staatsgaranties af te geven. Natuurlijk moeten de lidstaten samenwerken. De concrete stappen daartoe dienen zij echter zelf te kiezen, op basis van hun concrete situatie en niet onder dwang van een Brussels dictaat.
Dames en heren, de Raad dient zich te weer te stellen tegen de alom aanwezige druk op de lidstaten om de ratificatie van het Verdrag van Lissabon af te ronden. Ook zou de Raad moeten erkennen dat het Verdrag nu na het Ierse 'nee' morsdood is. Ik wil u waarschuwen dat het Verdrag van Lissabon het huidige Europa kan omtoveren in een plaats van strijd, verraad en gruwelijkheden. Met het Verdrag krijgen de grootmachten namelijk rechtsmiddelen in handen om kleine landen onder de plak te houden. Dat kan alleen maar leiden tot geweld, oorlog en armoede. Het Verdrag van Lissabon brengt het bestaan van de Europese Unie als een project van vrijheid, welvaart en vrede dus regelrecht in gevaar.
Karl von Wogau
(DE) Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, de moeilijkheden bij de evacuatie van Europese burgers uit Bombay hebben aangetoond hoe nodig het is dat er op het gebied van veiligheid en defensie nauwer samengewerkt wordt in de Europese Unie. De samenwerking met de Raad heeft zich de afgelopen maanden zeer ten goede ontwikkeld. De samenwerking met het Franse voorzitterschap en de Raad was zeer vruchtbaar.
De belangrijkste gebeurtenis was zonder twijfel de crisis in Georgië, waarbij het voorzitterschap van de Raad snel heeft gehandeld. Men heeft een wapenstilstand tot stand gebracht en ervoor gezorgd dat waarnemers op tijd ter plaatse waren in Georgië, en zo stond de Europese Unie in het middelpunt van de gebeurtenissen. Bij diezelfde aangelegenheid zijn echter ook tekortkomingen aan het licht getreden. We hebben gezien hoe dit voorval onze Brusselse instrumenten voor crisismanagement werkelijk tot het uiterste op de proef gesteld heeft. Het is zonneklaar dat we enerzijds de vermogens van de Europese Unie op het gebied van analyse en preventie en anderzijds de instrumenten van ons crisismanagement verder moeten verbeteren.
Zoals u weet werkt de Europese Unie er momenteel aan om voor het einde van het jaar haar veiligheidsstrategie te herzien. Deze veiligheidsstrategie heeft zichzelf bewezen en de grondbeginselen ervan moeten gehandhaafd blijven. Er zijn enkele punten die gewijzigd en aan de nieuwe omstandigheden aangepast moeten worden, maar nog belangrijker dan een aanpassing van de veiligheidsstrategie is de uitvoering van diezelfde strategie. Daarom verlangt het Europees Parlement dat er een Witboek voor veiligheid en defensie opgesteld wordt. Wellicht kan het Franse witboek, dat aan hetzelfde thema gewijd is, daarvoor als voorbeeld dienen. Er is namelijk behoefte aan een zeer brede discussie ter voorbereiding van zo'n witboek; er is behoefte aan een maatschappelijk debat over deze Europese veiligheidskwesties. Immers, Europese veiligheid is geen zaak waar achter gesloten deuren over beslist kan worden. Het is een zaak die alle burgers aangaat.
Proinsias De Rossa
(EN) Mevrouw de Voorzitter, in Ierland willen verreweg de meeste mensen tot de kern blijven horen van de Europese aangelegenheden en ervoor zorgen dat Europa effectief en transparant kan handelen in het belang van de lidstaten. Dit geldt in het bijzonder in de huidige financiële en economische crisis en is belangrijker dan ooit.
De Ierse burgers willen echter wel de verzekering dat, wat het Verdrag van Lissabon betreft, de misleidende beweringen van het 'nee'-kamp over de Commissie, over abortus, dienstplicht, militaire neutraliteit, werknemersrechten en overheidsdiensten ongefundeerd zijn.
Om de kans op ratificatie van het Verdrag van Lissabon aanzienlijk te vergroten, moeten de staatshoofden en regeringsleiders besluiten dat het mechanisme van het Verdrag van Lissabon, als dat eenmaal van kracht is geworden, zal worden gebruikt om te garanderen dat alle lidstaten weer het recht krijgen om zonder beperkingen een commissaris voor te dragen. Een eenvoudige verlenging van dat recht van 2014 tot 2019 zal naar mijn mening niet voldoende zijn om ratificatie in Ierland te garanderen.
Daarnaast zou de belofte om een sociale clausule over werknemersrechten toe te voegen aan de Richtlijn betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers - een soortgelijke clausule als die is toegevoegd aan de dienstenrichtlijn - veel helpen om de gevaren die voortkomen uit de arresten in de zaken Laval, Viking en Rüffert weg te nemen, die ook een bron van bezorgdheid waren in Ierland. Ik wil de Raad en de Commissie met klem verzoeken deze kwesties tijdens de volgende top met voorrang te behandelen.
Janusz Onyszkiewicz
- (PL) Mevrouw de Voorzitter, het door de Commissie en de lidstaten goedgekeurde pakket maatregelen ter bestrijding van de crisis zal het Stabiliteitspact in de vernieling helpen. Ik ben ingenomen met de aankondigde herziening van het pact, maar het is wel van cruciaal belang te garanderen dat het nieuwe pact niet weer binnen afzienbare tijd een fictief bestaan gaat leiden of ons in verlegenheid brengt.
Nu we van plan zijn om het Stabiliteitspact te wijzigen, moeten we misschien ook overwegen om de criteria voor toetreding tot de eurozone te herzien. Sommige landen vestigen hun hoop op een stabiele munt op deze maatregel en vrezen na de recente gebeurtenissen voor nieuwe speculatieve aanvallen op hun munt. Ik zou nog een andere kwestie aan de orde willen stellen. Hoe moeten we de strenge houding van de Europese Unie ten aanzien van het probleem van de Poolse scheepswerven opvatten, nu zij wel akkoord gaat met de steun die in het kader van dit pact aan diverse industrietakken wordt toegekend?
Ten slotte vraag ik me af of het in verband met de CO2-uitstoot echt onmogelijk zal zijn om een oplossing te vinden die garandeert dat Polen geen goedkope elektriciteit uit Oekraïne en Rusland zal moeten invoeren.
Inese Vaidere
(LV) Dames en heren, ten eerste wil ik de Europese Commissie bedanken voor het economisch herstelplan en de hoop uitspreken dat het niet alleen wordt toegepast om falende bankiers, en hun salarissen, te ondersteunen, maar dat er werkelijke steun voor het bedrijfsleven komt. Onze ondernemers werken onder de moeilijkst denkbare omstandigheden, aangezien ze zijn ingekapseld in een enorme hoeveelheid bureaucratie. Net zoals we een "check-up” van het gemeenschappelijk landbouwbeleid aan het uitvoeren zijn, zouden we een check-up van richtlijnen en verordeningen moeten uitvoeren om te zien of er niet te veel bureaucratische obstakels voor onze ondernemingen zijn en of de uitvoering van deze verordeningen en richtlijnen in de lidstaten niet te bureaucratisch is geworden. Alleen onze ondernemers kunnen ons uit de crisis krijgen. Om deze redenen moet een dergelijke check-up "regel voor regel” worden uitgevoerd.
Wat betreft klimaatverandering ben ik een groot voorstander van het idee van flexibiliteit op het gebied van het emissiebeleid, aangezien bijvoorbeeld mijn land de doelstelling van 20 procent voor het gebruik van hernieuwbare energiebronnen reeds enkele tijd geleden heeft bereikt en overtroffen. Ik zou niet willen dat mijn land, dat economische ontwikkeling hard nodig heeft, met nog meer obstakels wordt geconfronteerd.
Irena Belohorská
(SK) Ondanks het feit dat de tweede helft van het jaar niet de meest ideale periode is, hebben de Fransen gedurende hun voorzitterschap van de Europese Unie bewezen dat Frankrijk terecht wordt beschouwd als leider en drijvende kracht van de EU. Ik ben nu vier en een half jaar lid van het Europees Parlement en kan zonder twijfel zeggen dat Frankrijk de meest actieve aanpak heeft gehanteerd voor het oplossen van de problemen van alle 27 lidstaten van de Europese Unie.
De historische verandering die teweeg is gebracht door de verkiezing van de charismatische en zeer actieve president Sarkozy is onmiskenbaar positief. Zijn capaciteiten kwamen tevens tot uitdrukking in zijn onmiddellijke reactie op het probleem tussen Rusland en Georgië. In die tijd brak ook de financiële crisis uit, waarop de Fransen prompt reageerden door te verklaren dat er behoefte was aan een systeemoplossing en aan de herziening van de beheers- en financiële mechanismen van de EU, ook vanuit mondiaal oogpunt. Het was tijdens het Franse voorzitterschap dat de EU haar reputatie heeft verdiend van een actieve speler in de wereldpolitiek, toen namelijk de Franse president en de voorzitter van de Commissie, de heer Barroso, het initiatief namen tot het bijeenroepen van de G8-top en de G20-top.
Ik ben van oordeel dat de aanstaande bijeenkomst van de Europese Raad succesvol zal verlopen en dat alle Europese instellingen gezamenlijk verder zullen werken.
Jacek Saryusz-Wolski
(EN) Mevrouw de Voorzitter, op verzoek van de Raad en in reactie op de verwachtingen van het Parlement heeft de Commissie een document over het Oostelijk Partnerschap opgesteld, dat vandaag bekend is gemaakt en - zoals de fungerend voorzitter, minister Jouyet, zei - tijdens de top zal worden gepresenteerd.
Ik wil de Commissie feliciteren met en prijzen voor dit document. Het idee van het intensiveren van de betrekkingen met onze oostelijke buurlanden is iets wat het Parlement al geruime tijd onderzoekt en stimuleert. We hebben een sterke EU-aanwezigheid in het oostelijk nabuurschap nodig, in synergie met ons mediterraan nabuurschap. Om stabiliteit voor onze deur te hebben moeten we onze naaste buren tastbare vooruitzichten bieden. Daarom moeten we steun geven aan het plan voor een nauwer partnerschap dat in essentie vijf gebieden omvat: associatieovereenkomsten, een multilateraal raamwerk voor samenwerking, een uitgebreid en diepgaand vrijhandelsgebied, visumliberalisering waardoor visumvrij reizen mogelijk wordt en, last but not least, energiezekerheid.
Ik verwelkom in het bijzonder het voorstel om de financiële hulp van de EU aan de oostelijke dimensie van het ENB te verhogen. Twee jaar geleden kwamen we in het Parlement met het idee om het parlementaire aspect van de oostelijke dimensie van het Europees nabuurschapsbeleid te versterken. Wij hebben voorgesteld een paritaire parlementaire vergadering in het leven te roepen bestaande uit leden van het Europees Parlement en afgevaardigden van de parlementen van de zes landen. Een dergelijk forum zou een uitstekend platform bieden om onze partners nader tot ons te laten komen, maar ook om onze partners nader tot elkaar te laten komen.
Wij, de Unie, moeten vrienden om ons heen hebben, maar die vrienden moeten onderling ook vrienden zijn. Daarom ben ik vooral blij met het plan voor het bijeenroepen van Euronest, een parlementaire vergadering die, indien de Commissie dit plan overneemt, een instrument voor democratische en parlementaire toetsing van oostelijke partnerschapsprojecten zal vormen.
Ik ben van mening dat het oostelijke partnerschapsproject niet alleen een nieuwe, verbeterde opzet vormt, maar ook de Unie zowel intern als extern zal versterken. De uitbreiding en verdieping van de politieke en economische betrekkingen met onze oostelijke buurlanden zal bijdragen aan onze economische dynamiek en onze politieke en internationale invloed.
Jan Andersson
(SV) Mevrouw de Voorzitter, in de komende jaren is het beschermen van werkgelegenheid en welvaart de belangrijkste taak van Europese politici. We hebben een aantal goede jaren achter ons, maar nu zien we de werkloosheid snel toenemen. Ik deel het standpunt van de Commissie over de noodzaak gecoördineerde inspanningen te ondernemen en verbintenissen en inspanningen op korte termijn te koppelen aan verbintenissen op lange termijn. Ik steun ook het voorstel van de heer Rasmussen betreffende duidelijke doelstellingen voor het behoud van de werkgelegenheid.
Wat de inspanningen op korte termijn betreft, is het belangrijk dat de consumenten vertrouwen hebben in de economie. Wij moeten met name degenen die het het moeilijkst hebben en hun consumptie beschermen.
Wat de oplossingen op langere termijn betreft, is het belangrijk niet alleen de investeringen te vervroegen die sowieso in milieuvriendelijkere infrastructuur en milieuvriendelijk bouwen zouden worden gedaan, maar ook de investeringen in de ontwikkeling van de vaardigheden van loontrekkers, zodat we in de toekomst sterk staan. We moeten onze instrumenten op Europees niveau combineren met gecoördineerde inspanningen in de lidstaten. We mogen niet doen wat sommigen zeggen - namelijk te weinig doen - omdat we dan het risico lopen zowel hogere begrotingstekorten als hogere werkloosheid en minder welvaart te krijgen. We moeten snel en voldoende krachtig handelen!
Mirosław Mariusz Piotrowski
- (PL) Mevrouw de Voorzitter, het klimaatpakket is een van de thema's die tijdens de komende bijeenkomst van de Europese Raad zullen worden besproken.
Het probleem van de CO2-uitstoot en alle kwesties in verband met de zogenaamde opwarming van de aarde zijn in toenemende mate ideologisch getint. Ieder van ons vindt schone lucht en het milieu belangrijk. Uit wetenschappelijk onderzoek is evenwel gebleken dat de invloed van de mens op de klimaatverandering verwaarloosbaar is.
Als het waar is dat slechts 4 procent van de wereldwijde CO2-uitstoot wordt veroorzaakt door menselijke activiteiten en dat de Europese Unie verantwoordelijk is voor 15 procent van deze hoeveelheid, betekent dit dat we van plan zijn om honderden miljarden euro uit te geven om de wereldwijde CO2-uitstoot met minder dan 0,5 procent te verminderen, terwijl deze uitstoot door toedoen van landen als India en China steeds verder toeneemt.
Het valt moeilijk te geloven dat de beleidsmakers van de Europese Unie niet in staat zijn om de gevolgen van deze beslissing in te schatten. Het is waarschijnlijk geen toeval dat bepaalde landen, waaronder Frankrijk, hun CO2-emissierechten aan andere landen zullen verkopen. Het resultaat van deze actie is voorspelbaar: in de praktijk zullen de Poolse elektriciteitscentrales binnen afzienbare tijd door de verkopers worden overgenomen.
In dit verband moeten we de betekenis van solidariteit in Europa opnieuw definiëren.
Avril Doyle
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de komende top zal zich moeten bezighouden met veel ernstige kwesties, waaronder niet in de laatste plaats een gecoördineerde EU-brede reactie op de wereldwijde uitdaging van de ernstige economische neergang. Deze volgt op een grote vertrouwenscrisis met betrekking tot onze bankstelsels, als gevolg van het feit dat deze er niet in zijn geslaagd het aanvaardbare liquiditeitsniveau te handhaven dat nodig is als basis voor de dagelijkse commerciële en industriële bedrijfsactiviteiten in al onze lidstaten. Op dit moment dreigen hierdoor miljoenen levensvatbare banen en duizenden solide bedrijven te verdwijnen. Ja, we moeten alle Europese instellingen mobiliseren om te reageren op de crisis en - zoals in het herstelplan van de Commissie staat - deze crisis doet zich voor aan de vooravond van een belangrijke structurele verschuiving in de richting van een koolstofarme economie, met belangrijke nieuwe economische kansen en zeker ook serieuze voordelen voor wie er het eerst bij is.
Dit brengt mij bij de bespreking van het pakket maatregelen inzake klimaatverandering en energie tijdens de top. We zullen daarover morgen een lange discussie hebben, dus ik zal me nu beperken tot één punt. Ik wil namelijk onderstrepen hoe belangrijk het is dat de medebeslissingsprocedure tussen Raad en Parlement volledig wordt geëerbiedigd. Ook wil ik benadrukken dat elke politieke overeenkomst over nog hangende zaken - zaken tussen vierkante haken - die tijdens de top zullen worden besproken en waarover besluiten zullen worden genomen door de staatshoofden en regeringsleiders, door het altijd hard werkende Franse voorzitterschap moet worden gepresenteerd als een compromisamendement voor daaropvolgende trialogen, opdat het Parlement daar al dan niet mee kan instemmen. Wij zullen dit uiteindelijk goedkeuren, en hoewel ik het streven naar een akkoord in eerste lezing volledig onderschrijf, wil ik u wel waarschuwen dat dit niet tegen elke prijs zal gebeuren.
Dan nu over het Verdrag van Lissabon. Ja, we hebben de tijd gehad om de stemming van 12 juni te verwerken en te analyseren, maar nee, minister Jouyet, we zullen niet - en moeten dat niet eens proberen - opnieuw ratificeren aan het begin van het volgende jaar, want dan zouden we een nieuwe mislukking riskeren met onze zeer impopulaire regering. Rekent u er maar niet op dat het stappenplan van onze Taoiseach - als u dat tenminste krijgt - een datum voor een referendum zal bevatten. Ik heb hier vandaag zitten luisteren naar cynische toespraken van Sinn Féin over het risico van militarisering dat in de kleine lettertjes van het Verdrag van Lissabon schuilt en naar de misplaatste zorgen van de heer Allister over het Ierse electoraat - meer voorbeelden van de mate van intellectuele oneerlijkheid waaraan het Ierse electoraat wordt blootgesteld. Toch is er een kiesgroep die ons echt zorgen baart. Ik bedank het Franse voorzitterschap voor het aanbieden van alle hulp met rechtswaarborgen en eventuele noodzakelijke verzekeringen. Ik bedank alle leden en u, mevrouw de Voorzitter, voor uw begrip nu wij uw geduld op de proef blijven stellen.
Jan Tadeusz Masiel
- (PL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, ik zou het Franse voorzitterschap van harte willen bedanken voor zijn geslaagde optreden en veel succes willen wensen tijdens de komende top. Frankrijk wist bij aanvang van zijn voorzitterschap niet dat er een wereldwijde financiële crisis op til was en dat dit probleem de belangrijkste uitdaging van zijn voorzitterschap zou worden. Ik heb waardering voor de wijze waarop zowel Frankrijk als de Europese Unie op deze crisis heeft gereageerd.
Wat de klimaatverandering betreft, het andere thema dat tijdens de top zal worden besproken, ben ik verheugd dat het Franse voorzitterschap begrijpt dat het voor bepaalde landen uiterst moeilijk zal zijn om op korte termijn een einde te maken aan het gebruik van steenkool voor de opwekking van energie. Ik hoop dat Frankrijk deze problemen in overweging zal nemen. Het feit dat de wereldklimaatconferentie in Poznań plaatsvindt, toont aan dat Polen bereid is om een bijdrage te leveren aan het proces om de CO2-uitstoot te beperken. We hebben echter voldoende tijd nodig om onze energiebeheerssystemen aan te passen en rekenen daarvoor op de solidariteit van de hele Europese Unie.
Othmar Karas
(DE) Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, ik zou een andere insteek willen kiezen. De top vindt plaats in een fase van groeiend vertrouwen van de burgers in de Europese Unie. Meer dan tweederde van de Oostenrijkste bevolking - maar niet van die alleen - is van mening dat we de crisis alleen met hulp van de Europese Unie dat wil zeggen: gezamenlijk - kunnen overwinnen.
Van het belang van de gemeenschappelijke munteenheid, de euro, wordt men zich niet alleen in de eurozone meer bewust, maar ook daarbuiten. De mensen merken dat we samen als werelddeel Europa een rol op het wereldtoneel spelen en een kans maken. Het terugdringen van de afhankelijkheid in onze energiehuishouding, de strijd tegen klimaatverandering, het overwinnen van de financiële crisis, het formuleren van een geloofwaardig defensie-, veiligheids- en buitenlands beleid vragen om meer Europese gemeenschappelijkheid, vastberadenheid en doortastendheid.
Laten we deze kans aangrijpen en uit verantwoordelijkheidsgevoel aan de verwachtingen van de burger voldoen. Laten we zoeken naar een gemeenschappelijk tijdsplan voor ratificatie van het hervormingsverdrag. Laten we zorgen voor een samenhangende, doeltreffende en gedegen wetgeving als antwoord op de financiële crisis. Laten we zoeken naar een vorm van Europees toezicht, naar het model van een Europese centrale bank. Laten we aan de hand van het voorbeeld van de klimaatbeschermingswetgeving tonen hoe een sociale markteconomie als Europees organisatiemodel op verantwoorde wijze haar taak vervult.
We zitten niet alleen met een crisis en tal van bouwputten - we hebben ook een kans. Laten we die benutten en leren van de fouten uit het verleden. Veel dingen wisten we wel, maar toch hebben we te laat of te laf gehandeld. De tijd is gekomen om samen met de burgers een nieuw begin te durven maken.
Umberto Pirilli
(IT) Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, de crisis waar het hier over gaat heeft het karakter van een tsunami: ernstig en overweldigend. Daardoor zijn de financiële markten ingestort en de fundamenten van de reële economie ondermijnd. De terbeschikkingstelling van in totaal 200 miljard euro, waartoe besloten is op de EU-toppen, is naar mijn mening absoluut onvoldoende. 200 miljard euro is minder dan het verlies dat werd genoteerd tijdens één van die vele recente dagen waarop de Europese beurzen scherpe dalingen vertoonden. Wat nodig is, is meer moed, meer durf, meer Europa.
Met instemming van mijn fractie bepleit ik - en voorzitter Barroso is daarmee rechtstreeks belast - dat de lidstaten hun reserves aanspreken en hiervoor in ruil een Europese, verhandelbare obligatie ontvangen. Het hierbij vrijkomende bedrag zou verplicht geïnvesteerd moeten worden in infrastructuur en beleid ter ondersteuning van het productiesysteem en van hen die sociaal het hardst getroffen zijn. Deze obligaties, waarvan de waarde is gekoppeld aan de reserves van de respectieve lidstaten, zouden moeten bijdragen aan een versterking van het vertrouwen en zouden moeten voorzien in de liquiditeit - van 2 tot 5 procentpunten van het bbp - die nodig is voor de ontwikkeling van een beleid waarvan wij de noodzaak allen onderkennen. Deze maatregel zou buiten de bepalingen van het verdrag van Maastricht vallen en moet gepaard gaan met een gepast programma voor terugkeer binnen de verdragsbepalingen van Maastricht.
Vito Bonsignore
(IT) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, deze financiële crisis kent duidelijk geen weerga. Ik ben echter van mening dat zij was te voorzien en te vermijden. Eerder heeft de voorzitter van de Commissie, de heer Barroso, de crisis omschreven als 'plotseling en onverwacht'. Staat u mij toe, voorzitter Barroso, het hier niet mee eens te zijn. De crisis mag dan plotseling zijn uitgebroken, maar alle kenmerkende indicatoren waren al een tijd aanwezig, om te beginnen de signalen van het Internationaal Monetair Fonds. In de uitlatingen van de fungerend voorzitter van de Raad en van voorzitter Barroso met betrekking tot de crisis klinkt, zo lijkt mij, momenteel een duidelijk besef door van de ernst van de situatie.
Ik ben het eens met collega Karas die heeft gesteld dat de Europese burger verwacht dat wij actie ondernemen. Het Europese plan dat u, commissaris, hebt opgesteld en dat voorziet in een injectie van 200 miljard euro, is, zo moet ik zeggen, onvoldoende. Laat ons duidelijk zijn: het gaat hier wellicht om het uiterste dat u als commissaris kon doen maar het blijft onvoldoende. Ik denk dat u zich onder deze buitengewone omstandigheden de vraag moet stellen of het mogelijk is om aanvullende, afzonderlijke bronnen aan te spreken door direct te lenen op de financiële markt.
Laat ons de gebruikelijke huiver in het ter sprake brengen van de Europese Centrale Bank hier een kort moment terzijde schuiven. Ik ben van mening dat de Europese Centrale Bank morgen de rente moet verlagen met een procentpunt. Als de rente verlaagd wordt met een half procentpunt, zullen de markten opnieuw teleurgesteld reageren. Prijsstabiliteit, zo hebben de Europese Commissie en vele anderen bij meerdere gelegenheden verklaard, is dé taak van de Europese Centrale Bank. Ik ben echter van mening dat prijsstabiliteit ook kan worden bereikt zonder de ingreep in de rente afhankelijk te maken van de inflatie-index. Soms is voor een rente-ingreep meer flexibiliteit en een meer vooruitziende blik noodzakelijk.
Ik ben het eens met het standpunt van voorzitter Barroso over de beperking van uitgaven. Dit standpunt moeten wij in het oog houden, zowel in de lidstaten afzonderlijk als binnen de instellingen van de Europese Unie waaronder ons eigen Europees Parlement, zodat we optimaal zijn toegerust om de moed die de Europese Commissie op dit moment aan de dag legt, nog krachtiger te ondersteunen.
Elmar Brok
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, geachte afgevaardigden, ik dank het Frans voorzitterschap van de Raad voor de vele problemen die het de laatste, zware maanden aangekaart en opgelost heeft. We weten echter dat slagvaardigheid ook sterk van het Verdrag van Lissabon afhankelijk is. We hebben een verslag van beide kamers van de Ierse volksvertegenwoordiging voor ons liggen. U, mijnheer de fungerend voorzitter, hebt al aangegeven dat dit een zeer serieus, vooruitziend en verstandig verslag is, dat begrip toont voor de zorgen maar ook aangeeft hoe wij Europeanen gezamenlijk dit probleem op kunnen lossen.
Ik zou het Frans voorzitterschap van de Raad uit willen nodigen om hierop in te gaan en een tijdsplan op te stellen waarmee de Ierse positie recht kan worden gedaan en serieus rekening kan worden gehouden met de zorgen die niets met het Verdrag te maken hebben, zoals de kwestie van de commissarissen maar ook de suggesties van de auteurs van het verslag voor het opheffen van het democratisch tekort, iets wat zij in eigen land hopen te doen door de betrekkingen tussen parlement en regering te verbeteren. Op die basis hebben we een kans dit verdrag te ratificeren. Wij moeten de weg volgen die het Ierse parlement duidelijk aangegeven heeft. Ik denk dat we deze weg in moeten slaan, om de positie van onze Ierse vrienden te versterken. Ik denk dat we daarbij ook een tijdsplan voor ogen moeten hebben, zodat we door eventuele vervroegde verkiezingen in Groot-Brittannië geen vertraging oplopen. De financiële crisis laat duidelijk zien dat steeds meer burgers inzien dat het niet gaat zonder Europa, zoals ook het Franse voorzitterschap van de Raad in Georgië en in de financiële crisis bewezen heeft.
Neena Gill
(EN) Mijnheer de Voorzitter, minister Jouyet verwees eerder vandaag naar de terroristische aanslag in Mumbai en toonde zich solidair met India. Ik verwelkom dit zeer. Warme woorden moeten echter wel worden ondersteund met daden. Gezien de enorme stijging van het aantal dodelijke slachtoffers van terroristische aanslagen in de wereld, waarbij steeds vaker onschuldige mensen uit het oosten, westen, noorden en zuiden het doelwit vormen, ben ik van mening dat het nalatig is van de Raad dat deze kwestie niet op de agenda van de vergadering van de Raad van volgende week is gezet. Deze kwestie is niet minder belangrijk dan alle andere kwesties die we bespreken. De VS handelt, maar Europa niet.
Op dit moment is Condoleezza Rice daar, maar waar is Javier Solana? De spanningen tussen twee kernmogendheden lopen op. Europa moet en kan meer doen, vooral door te kijken naar overeenkomsten, zoals zijn strategische partnerschap met India, en door de hier geuite idealen van voldoende middelen te voorzien, zodat ze kunnen worden bereikt en gerealiseerd.
Anneli Jäätteenmäki
(FI) Mijnheer de Voorzitter, tijdens de top wordt bepaald hoe het Verdrag van Lissabon ten uitvoer moet worden gelegd. We zouden een stap dichter bij de oplossing zijn als we elke lidstaat zijn eigen commissaris zouden geven. Ik hoop dat dit serieus wordt overwogen en ook bewaarheid wordt. Frankrijk kan tijdens het Franse voorzitterschap daar moeilijk tegen inbrengen dat de Commissie te groot zou worden, als we bedenken dat de huidige Franse regering 37 ministers heeft. Het argument dat de Commissie te groot wordt als elke lidstaat zijn eigen commissaris heeft, is altijd onhoudbaar geweest. Naar mijn mening zou het de lidstaten nader tot elkaar brengen en de legitimiteit vergroten, en ik hoop dat de mensen er het nut van inzien en eerdere besluiten terugdraaien, vooral omdat ze niet volledig rationeel waren.
Ewa Tomaszewska
- (PL) Mijnheer de Voorzitter, Polen heeft zijn CO2-uitstoot met 33 procent verminderd sinds de ondertekening van het Protocol van Kyoto. In andere landen van de Europese Unie is het emissieniveau in diezelfde periode gestegen, ondanks het feit dat de energieproductie in deze lidstaten niet hoofdzakelijk gebaseerd is op steenkool. Daarom is iedere poging om de datum met ingang waarvan de emissieniveaus zouden worden gemeten, vast te stellen op een later tijdstip dan de datum van ondertekening van het Protocol van Kyoto een duidelijk bewijs van de onrechtvaardige manier waarop dit probleem wordt aangepakt.
Tegelijkertijd is het wel een bijzonder origineel idee om de gevolgen van de financiële crisis te verzachten door 80 000 Poolse werfarbeiders zonder pardon op straat te zetten. Ik hoop nog steeds dat de Europese Commissie zal terugkomen op dit besluit, dat in het licht van de huidige omstandigheden zo onredelijk is.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, mijn excuses voor het feit dat ik niet zo goed bij stem ben, hoewel dat misschien maar beter is, want anders was ik misschien boos geworden over sommige opmerkingen van mijn collega van Sinn Féin met betrekking tot het Verdrag van Lissabon.
Ik wil alleen zeggen dat we in Ierland het paard achter de wagen spannen. We hebben in feite sinds de stemming een heel goed debat over het Verdrag van Lissabon. Was dat maar andersom geweest! Er worden eindelijk logische en zinnige dingen gezegd in Ierland.
Ik kan ook de doorgewinterde bureaucraten en lobbyisten mededelen dat ik heb besloten dat u een van de beste dingen bent die wij hebben. U zou echt van zich af moeten bijten, want het is pure ironie dat Sinn Féin het heeft over overheidsdiensten, die worden geleid door bureaucraten, maar toch juist de bureaucraten van deze instellingen veroordeelt.
We wachten af wat de Ierse regering volgende week zegt. Zij heeft op dit moment weinig vertrouwen van de bevolking, dus dit is misschien niet het beste moment om te praten over een nieuwe stemming, als dat is wat er moet gebeuren. Maar ik ben van mening dat gezond verstand overheerst in Ierland en dat de mensen nu nadenken over de situatie waarin we ons bevinden en weten dat we in het hart van Europa thuishoren, gezien de crisis waarin we verkeren.
Richard Corbett
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in een situatie waarin 25 of 26 landen 'ja' hebben gezegd tegen het Verdrag van Lissabon en slechts één land 'nee', is het niet onredelijk, en ook niet ondemocratisch, om te vragen of dit ene land misschien zijn mening wil bijstellen, op voorwaarde dat de rest van ons tegemoet wil komen aan de zorgen die werden geuit bij de 'nee'-stem. Dat betekent niet dat de uitslag van het Ierse referendum wordt genegeerd; het betekent dat op de uitslag van het Ierse referendum wordt gereageerd, dat er wordt gekeken naar de bezorgdheden die zijn geuit om te proberen deze op te lossen.
Maar daarvoor is het natuurlijk wel nodig dat Ierland ons, de andere landen, precies vertelt welke bezorgdheden er zijn geuit en een lijst opstelt van eisen, waarop wij vervolgens kunnen reageren, of waar we op zijn minst over kunnen onderhandelen. De oplossing moet natuurlijk aanvaardbaar zijn voor alle 27 landen. Dat betekent bij voorkeur dat niet over het hele verdrag opnieuw wordt onderhandeld, maar dat het wordt uitgelegd en verduidelijkt en dat de manier van tenuitvoerlegging wordt aangepast om aan de zorgen tegemoet te komen. Ik heb er in elk geval vertrouwen in dat dat kan, maar dan moet Ierland de eerste stap zetten. Ik ben blij dat het Ierse parlement hiertoe het initiatief heeft genomen en de zaak niet overlaat aan de regering.
Theodor Dumitru Stolojan
(RO) Mijnheer de Voorzitter, in Roemenië zijn parlementsverkiezingen gehouden en ik verzeker u dat het te vormen kabinet een gezond economisch beleid zal voeren.
Ik wil graag het Frans voorzitterschap en de Europese Commissie bedanken voor de snelle en competente wijze waarop zij gehandeld hebben en met een antwoord zijn gekomen voor de problemen die worden veroorzaakt door de internationale economische en financiële crisis.
Ik had graag gezien dat in het pakket maatregelen meer werd gezegd over de lidstaten die geen deel uitmaken van de eurozone en over de toegang tot liquiditeit in noodsituaties.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Het opheffen van de beperkingen op het vrije verkeer van werknemers is een garantie voor fatsoenlijke en correcte werk- en levensomstandigheden voor alle Europese werknemers en vormt een effectief instrument in de strijd tegen sociale dumping en belastingontduiking.
Ik wil vragen om een speciaal punt op te nemen op de agenda van de Europese Raad, namelijk het opheffen van de beperkingen op het vrije verkeer van Roemeense en Bulgaarse werknemers. Ik vind dat twee jaar na de toetreding van deze twee landen een dergelijke maatregel noodzakelijk wordt, vooral tegen de achtergrond van de economische en financiële crisis.
Voorts moeten energiezekerheid en het energie- en klimaatpakket op de agenda van de Europese Raad staan. Europa moet niet minder, maar simpelweg milieuvriendelijker en efficiënter produceren. Daarom moeten de lidstaten worden aangemoedigd tot belangrijke investeringen om de installaties in de energie-intensieve industrie te moderniseren, de productiviteit te vergroten en de vervoersinfrastructuur te ontwikkelen.
Jean-Pierre Jouyet
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de vice-voorzitter, commissaris, geachte leden, in het debat zijn drie essentiële punten aan bod gekomen waar ik op terug zal komen, maar ik wil eerst de heer von Wogau en de heer Kirkhope bedanken die het Franse voorzitterschap hebben bedankt voor wat werd gedaan voor de Europese burgers die in de tragedie van Bombai verwikkeld waren.
We hebben samen met het secretariaat-generaal van het Europees Parlement hard gewerkt in verband met uw vertegenwoordigers en de overheidsambtenaren die ginder waren, maar ik moet zeggen dat - zoals meermaals is benadrukt - we moeten blijven werken aan betere coördinatie tussen consulaten en lokale diplomatieke diensten in dit soort crises en in wat trouwens momenteel ook in Thailand gebeurt. We waren succesvol en moeten dat blijven. Ik was op de luchthaven van Roissy toen het vliegtuig uit Bombay landde en kon vaststellen dat er toch elf Europese nationaliteiten op het gecharterde vliegtuig vertegenwoordigd waren.
Ik zou ook willen herhalen wat mevrouw Gill en de heer von Wogau hebben gezegd: Europa moet wel degelijk aanwezig zijn en in die regio en in andere regio's van de wereld meer doen met betrekking tot deze terroristische risico's. Daarmee wordt een probleem ter sprake gebracht dat tijdens het debat niet aan bod is gekomen maar dat op de Europese Raad zal worden besproken, namelijk het probleem van de Europese veiligheidsstrategie. We moeten die strategie aanpassen en actualiseren om te kunnen reageren op de terroristische dreiging, op computercriminaliteit en op nieuwe gevaren. We moeten op Europees niveau ook - en ik ben blij dat mevrouw Gill de vraag heeft gesteld - onze systemen verbeteren wat betreft de planning en de uitvoering van civiele en militaire missies. Die aspecten van het Europees veiligheids- en defensiebeleid zijn, zoals u weet, belangrijk, en het Franse voorzitterschap wil verzekeren dat we op dit gebied vooruitgang kunnen boeken en voor het einde van het jaar op dit vlak een duidelijke richting kunnen kiezen.
Ik kom nu terug op wat is gezegd over de institutionele problemen en het Verdrag. Ik heb geluisterd naar de interventies van mevrouw Doyle en mevrouw McGuinness en ik bedank hen daarvoor. Hun interventies waren erg duidelijk en doordrongen van verantwoordelijkheidszin. Ik heb ook de heren Brok, Corbett, von Wogau, Duff en Leinen over dit onderwerp beluisterd.
Ten eerste denk ik dat we vooruitgang boeken. We boeken vooruitgang door het Ierse verzoek ernstig te nemen, waarbij ik me tot mevrouw Doyle en mevrouw McGuiness richt. We begrijpen hen en we begrijpen ook de Ierse politieke situatie die in het Iers parlement is ontstaan, en welke offers op deze moeilijke weg worden gebracht. Dat zien we duidelijk. Iedereen moet echter blijk geven van verantwoordelijkheidszin. Wij zullen daar blijk van geven, wij zullen een evenwichtige oplossing voorstellen die ons in staat zal stellen om vorderingen te maken en samen vooruitgang te boeken, ik herhaal: samen, op weg naar de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, als de tijd rijp is, maar ik begrijp de beperkingen van het tijdschema voor onze Ierse vrienden volkomen. Die beperkingen moeten gerespecteerd worden - er zijn ook politieke deadlines - en er moet rekening mee worden gehouden.
Jo Leinen heeft het benadrukt: er is meer communicatie nodig, we moeten dichter bij de basis staan, wat we met mevrouw Wallström doen, die op dit gebied veel competenter is en grote inspanningen heeft geleverd. We hebben met dit Parlement een akkoord bereikt, een akkoord tussen de Raad en de Commissie over de communicatiebeleidstrategie, en mevrouw Wallström heeft ook een strategie ontwikkeld die, zoals ik in Ierland heb vastgesteld, door iedereen warm onthaald werd. Het klopt dat we op dit gebied blijk moeten geven van meer inspanningen, ook wat de communicatie betreft.
Met betrekking tot alles wat, met name door onze Poolse vrienden, is gezegd in verband met het klimaat- en energiepakket, moeten we, om de doelen te bereiken, onmiskenbaar rekening houden met de specifieke situatie, zoals ik heb gezegd, van de landen met meer problematische energiestructuren. We moeten aan die doelen vasthouden. Ik denk dat middelen voorhanden zijn om de nodige flexibiliteit te betrachten en rekening te kunnen houden met de specifieke situaties en verzoeken van onze Poolse vrienden. Het Franse voorzitterschap doet alles wat in zijn macht ligt om de nodige compromissen te bereiken zonder de doelen te laten varen, maar u mag er zeker van zijn dat we rekening houden met de specifieke kenmerken van Polen en andere landen in Midden- en Oost-Europa en van de Baltische landen, alsmede met hun verzoeken op het gebied van energiezekerheid.
Mevrouw Doyle, die in haar interventie ook op dit feit wees, wil ik zeggen dat, zoals ze weet, medebeslissing feitelijk een van de belangrijkste punten van zorg van het Franse voorzitterschap is. De Raad en het Europees Parlement hebben een onderhandelingsprocedure, een trialoog, in werking gezet die de voorbije maand is ontwikkeld als gevolg van een grootschalige investering, en de resultaten van deze trialoog vertegenwoordigen, zoals mevrouw Doyle weet, nagenoeg negentig procent van het pakket. Er rest ons alleen nog de laatste rechte lijn, de laatste tien procent van de problemen waar meerdere leden tijdens het debat naar hebben verwezen.
In verband met de economische en financiële crisis lijkt me wat is gezegd belangrijk, en zoals reeds vermeld, delen de Raad en de Commissie het gevoel van urgentie. Ik zou de heer Pirilli willen bedanken voor zijn originele ideeën over het gebruik van reserves en aan de heer Bonsignore zou ik willen zeggen dat het plan ook afhankelijk is van wat er op het niveau van de communautaire instrumenten beschikbaar is. Er kan geen plan worden opgesteld zonder rekening te houden met de bevoegdheden op communautair niveau, de bestaande instrumenten en het beschikbare budget. Verder dan dat kunnen we niet gaan.
Anderzijds denk ik dat de Europese Centrale Bank snel heeft gereageerd en goed heeft gehandeld. Er wordt momenteel inderdaad een signaal in verband met rentevoeten verwacht. We zullen zien wat de beslissing van de Europese Centrale Bank is. Dit is allemaal welkom en ik zal er verder geen commentaar op leveren.
De heer Karas had volkomen gelijk toen hij benadrukte - en Oostenrijk is er een perfect voorbeeld van - dat we ook de kansen die gepaard gaan met de crisis moeten kunnen grijpen, dat de euro - en dat is bevestigd, en commissaris Almunia weet dat beter dan ik - dat het gevoel tot de Europese Unie te behoren - met name in een land zoals het uwe, zo viel mij op - een transformatie heeft ondergaan en veranderd is ten gevolge van deze economische en financiële crisis en het feit dat de euro, voor landen binnen en buiten de eurozone, een benchmark en een symbool is geworden, wat erg bemoedigend is.
Mevrouw Belohorská zou ik willen zeggen dat alles wat zij heeft gezegd, zal worden doorgegeven aan president Sarkozy. Ik wil haar bedanken voor wat ze heeft gezegd over het Frans voorzitterschap en zijn daden, en de heer Wolski wil ik tot slot zeggen dat alles wat met onze buren verband houdt, belangrijk is. We zullen het voorstel inzake het Oostelijk Partnerschap, dat een uitstekend voorstel van de Europese Commissie is, maandag bespreken op de Raad van ministers van Buitenlandse Zaken, de Raad "buitenlandse betrekkingen” en, natuurlijk, de Europese Raad.
Margot Wallström
vice-voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik alle sprekers bedanken voor hun zeer constructieve, relevante en interessante opmerkingen. Er zijn ook twee specifieke vragen gesteld die ik eerst wil beantwoorden en daarna kan ik mij misschien richten op het Verdrag van Lissabon.
De heer Jouyet noemde al het feit - in een reactie op de heer Von Wogau - dat de Raad het verslag over vijf jaar Europese veiligheidsstrategie zal aannemen. Ik wil het volgende toevoegen aan wat de heer Jouyet zei: natuurlijk zou het Verdrag van Lissabon ook helpen, door de institutionele structuur op dit gebied aanzienlijk te versterken en vereenvoudigen. Dit is een kans voor de Raad om te bekijken hoe wij de samenhang tussen al onze instrumenten en het evenwicht tussen harde en zachte veiligheid kunnen waarborgen. Dat als reactie op de heer Von Wogau.
De heer Wojciechowski stelde een vraag over het Oostelijk Partnerschap. We kunnen naar aanleiding van de vergadering van de Commissie van vandaag melden dat we een voorstel inzake het Oostelijk Partnerschap zullen aannemen, inclusief een versterkte financiering van de activiteiten, dat zich richt op economische integratie, mobiliteitskwesties, sociaal en economisch ontwikkelingsbeleid, samenwerkingsplatforms, vrije handel en mobiliteit van studenten - allemaal elementen die deel uitmaken van het Oostelijk Partnerschap. Ik ben blij dat we een dergelijk plan nu hebben besproken en aangenomen.
Dit debat heeft laten zien dat dit een belangrijk moment is voor de Europese Unie. Het heeft het hele concept van duurzaamheid geïllustreerd. Duurzame ontwikkeling betekent dat we onszelf niet in de schulden mogen steken om vervolgens van de toekomstige generaties te verwachten dat ze een oplossing bedenken. We kunnen de problemen met betrekking tot vervuiling, afval en milieu- en klimaatverandering niet doorschuiven naar de generatie na ons. We mogen geen maatschappelijke problemen creëren die de volgende generatie voor ons moet oplossen. Het principe van duurzame ontwikkeling is dat we moeten zoeken naar manieren om in onze behoeften te voorzien zonder dat dit van invloed is op de toekomstige generaties en hun wens om in hun behoeften te voorzien.
Er zijn drie centrale en onderling verband houdende kwesties naar voren gekomen die we de komende maand moeten oplossen: het economisch herstelplan in het kader waarvan beslissend optreden van de EU werkelijk effect kan hebben op het sociale en economische welzijn van Europa in het komende jaar, het pakket maatregelen inzake klimaatverandering en energie, dat Europa op weg zal helpen om de wereld te leiden bij het bepalen van een geloofwaardige, haalbare weg naar een koolstofarme toekomst, en het Verdrag van Lissabon, waarbij we ervoor moeten zorgen dat er een verdrag komt, zodat de Europeanen kunnen profiteren van een meer democratische en efficiënte Europese Unie.
Ik heb er alle vertrouwen in dat mijn collega's, commissaris Almunia en commissaris Dimas, het herstelplan - waarover zo velen van u hebben gesproken - en het pakket maatregelen inzake klimaatverandering en energie in meer detail zullen bespreken. Ik heb begrepen dat dat later vandaag en morgenochtend zal gebeuren, dus ik wil nu nog een paar dingen zeggen over het Verdrag van Lissabon.
Ik denk dat deze twee kwesties perfect illustreren waarom we het Verdrag van Lissabon nodig hebben. De klimaatverandering en de economische crisis vereisen een Europese Unie die snel, efficiënt en democratisch de juiste beslissingen kan nemen. Als Europa de zware klus van een dergelijke fundamentele verandering moet klaren, heeft het daar de juiste hulpmiddelen voor nodig.
De betrokkenheid van dit Parlement en de Commissie bij het Verdrag van Lissabon is altijd duidelijk geweest. Wij wilden een echte stap vooruit voor Europa, meer bevoegdheden voor dit rechtstreeks gekozen Parlement. Voor de nationale parlementen wilden we meer zeggenschap voor de burgers, gestroomlijnde instellingen en meer duidelijkheid over wie wat doet in Europa. Dat dit allemaal vertraging oploopt is natuurlijk teleurstellend, maar het mag ons niet afleiden van de centrale doelstelling, namelijk zorgen dat het Verdrag van Lissabon van kracht wordt. Dat betekent dat we hopen de doelstelling van volledige ratificatie te bereiken en dat houdt in dat we Ierland moeten overtuigen.
Ik was afgelopen maand in Ierland en ik heb daar geprobeerd uit te leggen waarom ik denk dat we het verdrag nodig hebben. Ik wilde ook begrijpen waarom de Ierse kiezers hun bedenkingen hadden. Wat ik heb gehoord, kwam sterk overeen met de verkiezingsgegevens die we hebben gezien. Over sommige onderwerpen - bijvoorbeeld met betrekking tot belasting en defensie - hadden de kiezers zorgen die niet echt voortkwamen uit het verdrag. In andere gevallen, zoals de kwestie van de Ierse commissaris, gingen ze uit van het worst-case-scenario dat zich zou kunnen voordoen na de tenuitvoerlegging van het verdrag. Velen waren van mening dat de informatie onvoldoende of onduidelijk was en dat 'nee' stemmen de veiligste optie was.
Het uitstekende verslag dat we nu hebben ontvangen van de speciale subcommissie van het Ierse parlement levert een zeer belangrijke bijdrage aan de verduidelijking van deze bezorgdheden en draagt bovendien mogelijke oplossingen aan. Toen mijn mening werd gevraagd, heb ik gezegd dat ik de indruk had dat er een heleboel goodwill was in Europa om te helpen de zorgen van de Ieren weg te nemen. De Commissie wil alles doen wat zij kan om samen met het Parlement en de Ierse autoriteiten de communicatie over Europa in Ierland te verbeteren. We werken aan een memorandum van overeenstemming om ervoor te zorgen dat we hier onmiddellijk mee kunnen beginnen, samen met de regering en de burgers van Ierland.
Ik heb echter ook duidelijk gemaakt dat ik op basis van gesprekken met verschillende lidstaten de indruk heb dat er geen behoefte is aan het heropenen van een institutionele regeling die na zeven jaar van lange en moeizame onderhandelingen tot stand is gekomen en dat de 25 lidstaten die het verdrag nu hebben geratificeerd, van wie er veel ook al de grondwet hadden geratificeerd - en twee daarvan, vergeet dat niet, door middel van referenda - niet helemaal opnieuw willen beginnen met dat proces. Met de verkiezingen voor het Europees Parlement voor de deur, is het tijd dat we ophouden met praten over instellingen en het gaan hebben over het beleid van de EU dat van belang is voor de burgers en over hoe we deze grote uitdagingen en problemen gaan oplossen.
De Europese Raad van volgende week moet ons een duidelijk stappenplan geven om dit proces snel vooruit te helpen. Ik vertrouw erop dat dit de collectieve stimulans zal leveren die nodig is om volledige ratificatie van het verdrag te bewerkstelligen. Wij zullen als Commissie ons best doen om hier zo goed mogelijk bij te helpen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Ilda Figueiredo  
schriftelijk. - (PT) De leiders van de Europese Unie accepteren de stem van het volk niet bij het enige referendum dat gehouden kon worden - omdat dit moest uit hoofde van de eigen grondwet - over het ontwerp-Verdrag van Lissabon. Het volk herhaalde het NEE dat Frankrijk en Nederland al eerder hadden uitgesproken over de Europese grondwet. Wederom, op antidemocratische wijze en zonder enig respect te tonen voor de stem van het volk, wordt druk en chantage uitgeoefend in een poging Ierland te verplichten een nieuw referendum te organiseren of - erger nog - zijn eigen nationale grondwet te wijzigen om zo de referenda en de stem van het volk uit de weg te gaan. Wij willen nogmaals krachtig protesteren tegen deze situatie.
We moeten dringend een einde maken aan dit beleid. We willen een nieuwe weg inslaan voor Portugal en Europa, waarbij de prioriteit komt te liggen op de mensen, op het verbeteren van het collectieve welzijn met eerbiediging van de waardigheid van degenen die de rijkdom produceren. We moeten datgene wat president Sarkozy het "nieuwe kapitalisme” noemt, verwerpen en we moeten nee zeggen tegen het beleid van de Economische en Monetaire Unie en het daaraan gerelateerde Stabiliteitspact, en tegen de schijnbare autonomie van de Europese Centrale Bank (ECB). Dit zal niet gebeuren met het zogenaamde "Europees economisch herstelplan”.
Pedro Guerreiro  
schriftelijk. - (PT) De volgende Europese Raad zal een nieuwe fase markeren in het onacceptabele proces waarmee een ontwerpverdrag wordt opgelegd dat al drie maal is verworpen door de volkeren van Europa.
Het feit dat men niet bereid is om de stem van Frankrijk, Nederland en Ierland te respecteren, weerspiegelt het ware antidemocratische karakter van de Europese Unie en haar instellingen (het Europees Parlement, de Raad en de Europese Commissie). Zij blijven vasthouden aan (parlementaire) ratificatie van het ontwerpverdrag (die tot op heden alleen nog niet is voltooid door Duitsland, Polen en Tsjechië), terwijl ze referenda "als de pest” blijven mijden (zoals recentelijk is gebeurd in Zweden).
De grote bedrijven in Europa en degenen die hun politiek uitvoeren - rechts en de sociaaldemocraten - negeren de onafhankelijke en langs democratische weg tot uitdrukking gebrachte wil van het Ierse volk, terwijl ze erop uit zijn "hen te isoleren” om zo beter druk en chantage uit te kunnen oefenen en hen te dwingen een nieuw referendum te houden, zoals ook gedaan werd bij het Verdrag van Nice.
Het is al voldoende te kijken naar de onacceptabele ontwerpresolutie van 17 november 2008 van de Commissie (voor zogenaamde) constitutionele zaken van het Europees Parlement, dat "herhaalt en bevestigt dat het het Verdrag (...) onderschrijft” (alsof het daartoe bevoegd is...) en van mening is dat "de lidstaten (...) het zo spoedig mogelijk moeten ratificeren”.
Het ware gezicht van de EU!
Tunne Kelam  
schriftelijk. - (EN) Ik wil de Raad en de Commissie eraan herinneren dat de EU is gebaseerd op fundamentele waarden, zoals democratie, rechtsstaat en respect voor de mensenrechten.
Daarom veroordeel ik ten zeerste de geest waarin de recente top EU-Rusland in Nice heeft plaatsgevonden. Het is niet acceptabel dat de gewone gang van zaken weer wordt hervat met het argument dat er geen alternatief is.
Integratie van mensenrechten in het buitenlands beleid en respect voor de rechtsstaat zijn de hoekstenen van alle betrekkingen met derde landen.
Rusland mag daarop geen uitzondering zijn, vooral niet gezien het feit dat het niet heeft voldaan aan alle in de overeenkomst vastgelegde voorwaarden na de agressie tegen Georgië.
Ik ben bang dat de EU haar respect als een serieuze en onafhankelijke speler in de internationale betrekkingen zal verliezen. Bovendien zal de terughoudendheid van de EU om duidelijke grenzen te stellen met betrekking tot dergelijke geplande schendingen van de internationale gedragsnormen zulke agressie door Rusland in de toekomst waarschijnlijk aanmoedigen.
Ik verzoek de Commissie en de Raad daarom met klem hun besluit om de gewone gang van zaken te hervatten ernstig te heroverwegen.
Rareş-Lucian Niculescu  
schriftelijk. - (RO) Ik wil graag refereren aan de recente mededeling van de Commissie over het Europese economische herstelplan.
Ik wil het belang onderstrepen van enkele bepalingen in dit plan en vooral de bepalingen die betrekking hebben op het nemen van maatregelen ter verbetering van de energie-efficiëntie van bestaande woningen en openbare gebouwen.
De Commissie heeft aangekondigd dat zij, om de mogelijkheden op dit gebied uit te breiden, een amendement zal voorstellen op de verordeningen betreffende de structuurfondsen om deze maatregelen te steunen.
Ik vind het van het grootste belang dat dit amendement betrekking heeft op het gebruik van de bedragen afkomstig uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling voor woningverbetering en verhoging van het momenteel geldende percentage van 2 procent.
