Jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen wat micro-entiteiten betreft (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Klaus-Heiner Lehne, namens de Commissie juridische zaken, betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen wat micro-entiteiten betreft - C6-0074/2009 -.
Klaus-Heiner Lehne
rapporteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dit verslag gaat over een project waaraan het Parlement al jaren werkt, en dat we nu misschien een stapje dichter bij de voltooiing kunnen brengen.
Wij wilden micro-entiteiten vrijstellen van de plicht om jaarrekeningen te publiceren, en wij bedoelen ondernemingen die extreem klein zijn, die dus slechts een paar werknemers hebben, een minimale omzet halen en een minimale winst maken, ondernemingen die eigenlijk alleen maar regionaal of plaatselijk actief zijn: een kleine bakkerij, een schildersbedrijfje. De vierde richtlijn, die we hier behandelen, is meerdere malen herzien, en het Parlement heeft tijdens onderhandelingen met de Raad telkens weer geprobeerd om dit er door te krijgen. De laatste keer dat we dit hebben geprobeerd was tijdens de behandeling van het verslag van mevrouw van den Burg eind 2008. Het is in de onderhandelingen met de Raad toen niet gelukt. Dat heeft er toe geleid dat het Parlement in december 2008 in een resolutie vrijwel met algemene stemmen heeft besloten om de Commissie met klem te verzoeken om een wetsvoorstel voor te leggen om micro-ondernemingen van deze verplichting vrij te stellen. Dat is intussen ook gebeurd. De Commissie heeft precies voorgesteld wat het Parlement wilde. Daarnaast heeft een comité, dat door de Europese Commissie in het leven was geroepen, de groep van de heer Stoiber, die zich bezig houdt met de vermindering van de administratieve lasten, ook een verslag over dit probleem geschreven. Daarin staat dat dit het optimale instrument zou zijn om de micro-ondernemingen in Europa wat ruimte te geven. Al met al kan er 6,3 miljard euro worden bespaard. Daarbij mogen we ook niet vergeten dat micro-ondernemingen bijzonder onder de bureaucratie te lijden hebben.
Dit voorstel van de Commissie is eigenlijk het vlaggenschip van de strijd van de Europese Unie tegen de administratieve rompslomp, daarom is het zo belangrijk. Er zijn allerlei goede redenen waarom dit een goed voorstel is. De richtlijn die we nu behandelen dateert van 1978 en was gericht op grote en middelgrote bedrijven, niet op micro-ondernemingen. Door deze richtlijn kregen micro-entiteiten nieuwe verplichtingen, ze moesten een jaarrekening voorleggen die qua structuur en inhoud eigenlijk overeenstemde met wat er van grote ondernemingen wordt geëist. Dat heeft niets te maken met wat er eigenlijk nodig is, en met wat de micro-ondernemingen nodig hebben. Wanneer een dergelijke micro-onderneming ooit een krediet nodig heeft, levert deze jaarrekening vrijwel geen informatie. Ik durf wel te beweren dat de meeste micro-ondernemingen hun eigen jaarrekening helemaal niet begrijpen, en dat blijkt ook uit onderzoek van de Commissie. Zoals ik al zei, het levert vrijwel niets op. Voor het verlenen van een krediet is de kasstroom relevant, de liquiditeit, de reserves die kunnen worden geactiveerd. Dat blijkt allemaal echter niet uit de jaarrekening in deze vorm, die is maar een momentopname, en is niet doorslaggevend voor het wel of niet verlenen van een krediet aan een dergelijke onderneming.
Dit heeft ook niets met de mededinging te maken, ondanks wat er allemaal door bepaalde lobbyisten wordt beweerd. Deze ondernemingen concurreren meestal niet op de interne markt, ze werken nu eenmaal niet grensoverschrijdend, maar alleen maar op regionale en plaatselijke markten. Daarom is deze kwestie niet relevant voor de interne markt. We zijn blij met de interne markt, die is belangrijk, maar geen doel op zich. Daar moet worden geregeld hoe de grensoverschrijdende handel plaats moet vinden, en niet hoe uitsluitend binnenlandse transacties verlopen.
Daarom moeten we nu een einde maken aan dit oneindige verhaal. We moeten dit verslag aannemen, dan moet de Raad hier nog eens over nadenken, en misschien betekent dat het einde van de gekwalificeerde meerderheid die daar nu bestaat. Dat zou een goede zaak zijn voor de micro-entiteiten in Europa.
Michel Barnier
lid van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag allereerst mijn dank en waardering uitspreken voor het werk van de twee rapporteurs: de heer Lehne, voorzitter van de Commissie juridische zaken, die zojuist aan het woord is geweest, en de heer Sterckx. Ik wil u erop wijzen dat dit voorstel voor een richtlijn van de Commissie, zoals de heer Lehne al zei, gedaan wordt op verzoek van dit Parlement. De resolutie van het Parlement dateert van 18 december 2008. Daarin werd de Commissie verzocht een voorstel in te dienen om de lidstaten toe te staan, micro-entiteiten van de werkingssfeer van de jaarrekeningenrichtlijnen van de EU uit te sluiten.
Tegelijkertijd heeft de Groep van onafhankelijke belanghebbenden op hoog niveau inzake administratieve lasten, onder leiding van de heer Stoiber, zich duidelijk voor het voorstel uitgesproken, zoals de heer Lehne zojuist al aangaf.
En tot slot heeft het Europees Economisch en Sociaal Comité zich achter dit voorstel voor een vereenvoudiging van de administratie geschaard. Dus zo staat het er nu voor.
Waarom is deze maatregel belangrijk? Door dit voorstel kunnen de lidstaten de rapportageverplichtingen voor micro-entiteiten gelijktrekken en hier meer samenhang in aanbrengen, doordat er één rapportagesysteem wordt ingevoerd. Door deze nieuwe aanpak kunnen de kosten voor deze ondernemingen drastisch omlaag gebracht worden.
Mijnheer Lehne, u had het over enkele miljarden euro's. De cijfers die ik zelf van mijn staf gekregen heb, schatten de besparingen op 6,3 miljard euro in het gunstigste geval. Ook als het bedrag lager zou uitvallen, zou het debat dat we over deze kwestie voeren, wat mij betreft de moeite waard zijn, om de activiteiten van Europese micro-entiteiten te stimuleren. Dat is ook de reden waarom ik erop aandring het voorstel voor micro-entiteiten snel aan te nemen.
Als we dit voorstel in een breder kader zouden moeten bespreken, namelijk in het kader van de herziening van de jaarrekeningenrichtlijnen, zoals de Commissie economische en monetaire zaken wilde, zou het veel langer gaan duren en zou het zelfs nog een aantal jaren kunnen gaan duren voordat deze bepalingen effectief worden.
Dames en heren, momenteel hoor ik links en rechts kritiek, opmerkingen en voorstellen, en ik zou daarop willen ingaan, of u in ieder geval op drie punten willen geruststellen.
Ten eerste: het voorstel geeft de lidstaten een mogelijkheid, die ze kunnen benutten of niet, dat is aan hen. Met andere woorden: elke lidstaat die dat wil, kan de bestaande regels handhaven, zonder dat die lidstaat zijn eigen regelgeving hoeft aan te passen.
Ten tweede wil ik benadrukken dat met dit voorstel vereenvoudiging en subsidiariteit worden nagestreefd. Als we willen dat burgers en bedrijven de interne markt kunnen begrijpen en zich eigen maken, moeten we geen Europese regels opleggen waar dat niet absoluut noodzakelijk is. Ik denk dat de huidige regels, in het specifieke geval van de micro-entiteiten, als overdreven kunnen worden ervaren.
Ten derde houdt dit voorstel, in tegenstelling tot wat daarover gezegd is, niet per definitie in dat voor micro-entiteiten geen enkele rapportageverplichting meer geldt. Ik weet dat dit de vrees was in sommige lidstaten. Het compromisvoorstel van de Commissie juridische zaken is uitermate helder op dit punt. Deze ondernemingen moeten een boekhouding bijhouden waarin hun transacties en financiële situatie duidelijk naar voren komen.
Ter afsluiting van deze korte openingswoorden en voordat ik naar u ga luisteren, wil ik persoonlijk het Parlement oproepen dit voorstel te steunen. De betrokken partijen wachten op dit besluit en ik denk dat we nu een sterk signaal van het Parlement nodig hebben om voortgang te boeken op dit dossier. We zijn allemaal vóór vereenvoudiging. Ik denk dat dit voorstel, dat zo sterk gedragen wordt door de voorzitter van de Commissie juridische zaken, een voorbeeld is van die vereenvoudiging, en ik hoop dat micro-entiteiten snel profijt zullen kunnen trekken van de kostenbesparingen die van dit voorstel verwacht worden.
Dirk Sterckx
rapporteur voor advies van de Commissie economische en monetaire zaken. - Voorzitter, ik ben blij dat het standpunt van de Commissie economische zaken kán voorgelegd worden aan de plenaire vergadering. Dat was een paar weken geleden niet zo. Ik ben het eens met het basisidee van de Commissie dat er minder administratieve last moet zijn voor kleine bedrijven, dat we ook een onderscheid - zoals de heer Lehne zegt - moeten maken tussen grote en kleine bedrijven.
Maar het voorstel dat op tafel ligt bereikt dat doel niet, vandaar ook het standpunt van de Commissie economische zaken. Als er geen toegankelijke jaarrekening is, dan wordt het voor kleine bedrijven moeilijker om zich te informeren over collega's en, zoals de zaken nu liggen, krijgen we verschillende situaties in verschillende lidstaten. Dat vind ik geen goede zaak, zeker niet voor kleine bedrijven die in al die dingen niet gespecialiseerd zijn. Daarom zou ik aan de collega's willen vragen om ons standpunt te volgen.
Wat wij vragen is een gedetailleerde evaluatie van de effecten, niet alleen van de 6,3 miljard positieve effecten, maar ook van de negatieve. Dat heeft de Commissie niet gedaan. Administratieve vereenvoudiging kan het best gebeuren binnen de herziening van de vennootschapsrichtlijnen, want dan is ze voor iedereen gelijk. Daar kan men ook vereenvoudigen en onderscheid maken. En ten derde zullen we dan een eenvormige richtlijn hebben voor alle lidstaten, een versterking van de interne markt en een echte administratieve vereenvoudiging.
Tadeusz Zwiefka
namens de PPE-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, we weten allemaal zeer goed hoe sterk micro-entiteiten verschillen van kleine en middelgrote ondernemingen, laat staan dat we ze gaan vergelijken met grote economische entiteiten. Ik wil echter de aandacht vestigen op de ongunstige externe factoren die de werking van deze firma's belemmeren. Deze factoren hebben zowel een macrokarakter, zoals wetgeving, belastingen en bureaucratie, als een microkarakter, zoals problemen met de afzet en beperkte liquiditeit. Waartoe leidt deze situatie? Ze leidt ertoe dat in de laatste jaren slechts 60 procent van de micro-entiteiten hun eerste bedrijfsjaar overleefde. Dit betekent dat meer dan een derde van de nieuw opgericht micro-entiteiten gedurende het eerste jaar niet stand kon houden op de markt. Als we er ons bovendien rekenschap van geven dat micro-entiteiten in vele lidstaten meer dan 90 procent van alle economische entiteiten vormen, dan is de discussie over het verminderen van administratieve belemmeringen en allerhande lasten, in het bijzonder in verband met de boekhouding, absoluut noodzakelijk.
Het is ook belangrijk dat de discussies zich niet enkel rond vereenvoudigingen concentreren, maar ook rond de invloed die de voorschriften voor financiële verslaglegging op zulke kleine economische entiteiten hebben. Het debat in verband met de vereenvoudiging concentreert zich meestal op kosten, terwijl het debat in verband met de invloed van de voorschriften voornamelijk betrekking heeft op de voordelen van financiële verslaglegging en de behoeften van de verschillende gebruikers. Er zijn enkele kenmerken die deze firma's onderscheiden van grote ondernemingen en pleiten voor een vereenvoudiging van de regelgeving voor micro-entiteiten. Allereerst zijn de voordelen van het invoeren van wereldwijde standaarden zeker beperkter dan in het geval van grote ondernemingen. Dit doet wanverhoudingen ontstaan tussen de voordelen en de kosten in verband met de toepassing van deze standaarden. Om een aangepaste kosten-batenverhouding te bereiken moeten de kosten beperkt worden.
Ten tweede speelt financiële verslaglegging geen cruciale rol bij het vervullen van de informatiebehoefte van eigenaars van micro-entiteiten. Dit zijn immers meestal familiebedrijven. Als we discussiëren over de noodzaak van veranderingen in het kader van de financiële crisis, laten we dan niet vergeten dat de crisis niet door micro-entiteiten veroorzaakt werd.
Françoise Castex
namens de S&D-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, zoals de rapporteur al opmerkte en zoals ook de commissaris aangaf, is dit voorstel voor een richtlijn inderdaad voortgekomen uit een stemming in het Parlement.
Toch is mijn fractie, de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement, uiterst terughoudend ten aanzien van dit voorstel, omdat het zich tegen degenen zou kunnen keren voor wie het bedoeld is. In onze poging de administratieve lasten voor ondernemingen te verminderen, lopen we het risico dat we hun de transparantie en het vertrouwen ontnemen die onontbeerlijk zijn voor hun bedrijfsvoering en voor het ontplooien van hun activiteiten.
Ik denk dat we in de allereerste plaats helder moeten zijn over de drempelwaarden en over wat we verstaan onder een micro-entiteit. Het betreft kmo's met meer dan tien werknemers, die een jaarlijkse omzet realiseren van meer dan een miljoen euro. Dat is in alle lidstaten de overgrote meerderheid van de ondernemingen.
Ze opereren weliswaar misschien lokaal en zijn misschien weinig actief op de communautaire markt, maar dat wil nog niet zeggen dat er voor hen geen regels voor financiële verslaglegging meer zullen gelden. Ze blijven met deze regels te maken hebben als ze met een bankinstelling van doen hebben, of met een partner, of als ze moeten onderhandelen met belastingdiensten of economische of sociale instanties. Op dat moment worden hun regels voor de financiële verslaglegging opgelegd, die hun misschien meer zullen kosten dan een normale boekhouding, omdat ze dan moeten voldoen aan criteria die ze wellicht niet in huis hebben.
Ik zie niet in hoe het verleggen van deze verplichting inzake de financiële verslaglegging, die zich dan buiten het gemeenschappelijke kader van de Europese Unie afspeelt, een verbetering kan zijn. Dat is niet slechts een kwestie van concurrentievermogen, maar gewoon een kwestie van economische integratie en communautair recht, en van gelijke behandeling van alle ondernemingen in de Europese Unie.
Dit gezegd zijnde, is het duidelijk dat de vereenvoudiging van de verplichtingen inzake de financiële verslaglegging voor kmo's een noodzaak is. Er zijn overigens drie initiatieven die dit nastreven: het voorstel waarover wij vandaag spreken; de internationale standaarden voor financiële verslaglegging (IFRS); en de herziening van de vierde en zevende richtlijn inzake vennootschapsrecht, waarover de Europese Commissie ons binnenkort voorstellen zal doen toekomen.
Deze voorstellen waren ons voor 2010 toegezegd. Kennelijk is die termijn verlengd, maar ik vind niet dat dit uitstel voldoende reden is om nu haast te maken en halfslachtig werk te leveren, want deze drie voorstellen zullen, ondanks het feit dat ze hetzelfde doel nastreven, wellicht niet op dezelfde manier vorm krijgen. Ik denk, mijnheer de commissaris, dat het de voorkeur moet hebben, en dat het meer duidelijkheid geeft aan ondernemingen, als we hen één eensluidend en allesomvattend antwoord geven, waarmee ze de vereenvoudiging van de verplichtingen, die we allemaal willen, kunnen afstemmen op de realiteit van de kleine ondernemingen die dit nodig hebben.
Het probleem is momenteel dat de Europese Commissie de herziening van deze richtlijnen uitstelt en dat dit onze beraadslagingen bemoeilijkt. Ik roep de Europese Commissie dan ook op voortgang te maken met de dialoog over dit vraagstuk van vrijstelling, dat momenteel zowel de Europese instellingen als economische kringen in Europa verdeelt, en om een effectbeoordeling te laten uitvoeren.
Alexandra Thein
namens de ALDE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, als schaduwrapporteur voor de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa vind ik het onbegrijpelijk dat iemand er bezwaar tegen heeft dat micro-entiteiten, dat zeg ik bewust, ik heb het niet over het midden- en kleinbedrijf, van de verplichting om een jaarrekening voor te leggen kunnen - niet moeten - worden vrijgesteld. We hebben het hier niet over de middelgrote bedrijven in Baden-Württemberg, die op de export gericht zijn en honderd werknemers hebben. We hebben het hier over de kleine ambachtelijke bedrijven, de bloemist, de bakker om de hoek, een net opgerichte IT-startup. De mantra van de politiek, op het nationale en op het Europese niveau, is al sinds jaren dat juist de micro-ondernemingen moeten worden bevrijd van allerlei lasten; bevrijd ook van onnodige kosten, in dit geval van de belastingadviseur - of van de advocaat of de accountant die respectievelijk in België en Frankrijk de jaarrekening opstellen - en bevrijd van onnodig werk, van onnodige administratieve lasten, en dat is veel waard in de huidige economische en financiële crisis.
Wanneer de Commissie dan eindelijk doet wat het Parlement allang vraagt, en een voorstel voorlegt, dan komen plotseling de twijfelaars en de neezeggers. Slechts 7 procent van de micro-entiteiten die we hier bespreken zijn grensoverschrijdend actief. Wanneer we ons aan het subsidiariteitsbeginsel hadden gehouden had er helemaal geen regeling op het Europese niveau mogen komen. Een bijkomend probleem was dat de regels voor de jaarrekeningen zijn opgesteld met het oog op grote en middelgrote bedrijven, en nooit echt bruikbaar zijn geweest voor deze micro-entiteiten.
Vervolgens heb ik geluisterd naar de argumenten van de tegenstanders. Ten eerste zeggen ze dat een micro-ondernemer misschien een krediet nodig heeft, en dan de bank niets kan laten zien. Ik kan u wel vertellen dat iedereen die Bazel II kent wel weet dat de jaarrekening voor de bank hoogstens een leuke toegift is, maar zeker niet meer. Ten tweede zeggen ze dat we de schuldeisers zo beter kunnen beschermen. Een schuldeiser die op de jaarrekening vertrouwt, is verloren. Ik heb jarenlang in een notariaat gewerkt, en heb nog nooit meegemaakt dat iemand die een bedrijf van deze omvang wilde kopen genoegen nam met de bewijskracht van een jaarrekening, in welke vorm dan ook. Ten derde zijn het de zuidelijke lidstaten van de Unie - inderdaad, de lidstaten die tegenwoordig telkens weer in de krantenkoppen te vinden zijn, en die daar niet blij mee zijn - die de oude regeling willen handhaven. Dat mogen ze ook, de regeling is facultatief, maar wie als overheid van micro-ondernemingen een jaarrekening eist, omdat de eigen belastingdienst niet functioneert en er geen controle plaatsvindt, afgezien van het in ontvangst nemen van de jaarrekening, die mag niet verbaasd zijn dat de belastingen nauwelijks worden betaald, of worden ontdoken.
Daarom doe ik een beroep op alle leden, met name op de sociaaldemocraten, om in te stemmen met deze zinvolle regeling, ook al omdat de heer Lehne namens de Commissie juridische zaken met alle bezwaren rekening heeft gehouden door compromissen te sluiten, en er daarna geen inhoudelijke argumenten meer zijn aangedragen.
William
(EN) (Stelt een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8) Mijnheer de Voorzitter, erkent mevrouw Castex dat haar suggestie om het voorstel te vertragen omwille van een effectbeoordeling in feite neerkomt op "nee” zeggen?
Françoise Castex
(FR) (Gaat in op de volgens de "blauwe kaart"procedure gestelde vraag (artikel 149, lid 8, van het Reglement)) Mijnheer de Voorzitter, ik heb de vraag goed begrepen. Als dit voorstel wordt verworpen, moet het terug naar de tekentafel, en op dat moment kunnen we inderdaad een effectbeoordeling overwegen.
Zoals ik u al zei: we zijn niet tegen een vereenvoudiging van de regels voor financiële verslaglegging voor kleine ondernemingen, vooral gezien het feit dat er zóveel richtlijnen en maatregelen bestaan dat we alles op de schop moeten nemen om de situatie te verhelderen.
We denken gewoon dat die situatie er met dit voorstel niet eenvoudiger op wordt, maar onduidelijkheid schept voor ondernemingen.
Kay Swinburne
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het voorstel om micro-entiteiten vrij te stellen van bepaalde boekhoudkundige vereisten lijkt verre van perfect te zijn en in de Commissie economische en monetaire zaken heeft mijn fractie gestemd voor steun aan de heer Sterckx, de rapporteur van de commissie, om de Commissie te vragen meer te doen om alle micro-entiteiten en kleine en middelgrote bedrijven in de EU te helpen hun lasten wezenlijk te verlichten door dit voorstel af te wijzen en een hoognodige herziening van de volledige vierde en zevende vennootschapsrechtrichtlijn voor te stellen, zodat er een zinvoller voorstel met meer reikwijdte ontstaat.
De effectbeoordeling van de Commissie en haar beweringen hoeveel goed dit voorstel zal doen, zijn ook van belang. Het lijkt erop dat het voorstel slechts een zeer beperkte reikwijdte heeft. In deze tijden van economische tegenspoed is het echter belangrijk om te onthouden dat alle beetjes helpen.
Ik hoop dat, als we deze maatregel steunen, minstens één klein bedrijf in mijn kiesdistrict in Wales op enige wijze zal kunnen profiteren van deze vrijstelling. Hiermee kunnen niet alle problemen van de recessie worden opgelost en we moeten niet doen alsof deze minuscule maatregel een enorme prestatie van ons is. Echter, als deze vrijstelling zelfs maar enkele bedrijven kan helpen beter weerstand te bieden aan deze zware economische tijden, mogen we deze niet in de weg staan.
Cornelis de Jong
namens de GUE/NGL-Fractie. - Voorzitter, in het algemeen ben ik erg blij als de Europese Unie eens een regel schrapt, want er zijn al veel te veel regels. Zowel burgers als bedrijven hebben daar ook last van. Maar laten we dan wel de goede pakken, bijvoorbeeld de aanbestedingsregels die onnodig dwingend en ingewikkeld zijn.
De publicatieplicht met betrekking tot de jaarrekeningen is echter niet zo'n regel waar je van af moet, ook niet voor de allerkleinste bedrijven. Zonder een deugdelijke en transparante financiële administratie krijg je geen krediet en wordt zaken doen in het algemeen een stuk moeilijker. Juist uit het veld heb ik begrepen dat bij de kleinste bedrijven de financiële administratie vaak een probleem is. Als de jaarrekening als verplichte informatiebron wegvalt, blijft alleen nog de mogelijkheid over de stukken die voor de belasting worden opgesteld, op te vragen. Maar wie garandeert dat die even betrouwbaar zijn als een gewaarmerkte jaarrekening? Als we willen dat betrouwbaarheid objectief wordt vastgesteld, moet de belastingaangifte straks steeds 100 procent worden gecontroleerd, met overlevering van alle onderliggende bewijsstukken. En dat is nu juist iets waar noch de belastingdienst, noch de kleine ondernemer op zit te wachten.
Ik ben het dan ook eens met ECON als zij verwerping van het voorstel van de Commissie voorstellen. In dit geval gaat het om een maatregel waarvan veel kleine bedrijven de dupe kunnen worden, en dat zou dit Parlement, juist nu we voor de werkgelegenheid het mkb zo hard nodig hebben, toch niet op zijn geweten willen hebben.
William  Dartmouth
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, er zijn momenteel 2 460 000 werklozen in Groot-Brittannië. De jeugdwerkloosheid in Groot-Brittannië bedraagt 20 procent. De jeugdwerkloosheid in Frankrijk bedraagt 24 procent. In Italië bedraagt deze 25 procent en in Spanje een onvoorstelbare 39 procent. Grote bedrijven zijn al twee jaar lang mensen aan het ontslaan en zullen hier ook mee doorgaan.
De grote hoop voor werklozen zijn kleine bedrijven en micro-ondernemingen. De EU-richtlijnen bemoeilijken echter een succesvolle bedrijfsvoering van micro-ondernemingen. EU-voorschriften remmen hun groei en eindelijk doet de Commissie eens iets verstandigs met haar voorstel om micro-ondernemingen vrij te stellen van enkele boekhoudkundige verordeningen. Er zijn meer dan 1,7 miljoen micro-ondernemingen in Groot-Brittannië. Als al deze bedrijven slechts één extra persoon in dienst zouden kunnen nemen, zou het ernstige werkloosheidsprobleem van Groot-Brittannië grotendeels zijn opgelost.
We hebben allemaal de circulaire van de heer Sterckx en zijn vrienden ontvangen. De heer Sterckx en zijn vrienden zijn deels tegenstander hiervan omdat vrijstelling van de volledige stapel boekhoudkundige EU-richtlijnen voor zeer kleine bedrijven op de een of andere manier zou ingaan tegen de interne markt. Dit is een volslagen bespottelijk argument dat alleen een Belgisch lid van de ALDE-Fractie had kunnen bedenken. Ik weet dat je in dit Parlement een boete krijgt als je kritiek hebt op België of de Belgen, maar ik wil u graag herinneren aan een stukje geschiedenis. 69 jaar geleden besloot Groot-Brittannië tot deelname aan de Eerste Wereldoorlog om de territoriale integriteit van België te beschermen. Ik wil de heer Sterckx graag voorstellen die schuld deels in te lossen door niet langer te proberen de Britse economie en Groot-Brittannië als natie te vernietigen.
(Spreker verklaart zich bereid om een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8, van het Reglement te beantwoorden)
Dirk Sterckx
(EN) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de voorgaande spreker graag bedanken voor hetgeen Groot-Brittannië zoveel jaren geleden voor ons heeft gedaan.
Ik heb een vraag voor hem: als we de Commissie vragen de twee richtlijnen die voor dit jaar gepland zijn te herzien en een algeheel kader te creëren, zal dit dan echt een belemmering vormen voor datgene wat we willen bereiken - administratieve vereenvoudiging?
William
(EN) Mijnheer de Voorzitter, mijn antwoord is in één woord: ja. Kleine bedrijven hebben nu administratieve vereenvoudiging nodig.
Diogo Feio
(PT) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de heer Lehne feliciteren met het verslag dat hij ons heeft gepresenteerd, zijn bereidheid tot dialoog en openheid bij de behandeling van dit onderwerp en zijn ideeën betreffende het beschermen van micro-entiteiten.
Het voorstel dat we hier behandelen kent natuurlijk een voorgeschiedenis, maar het is nu vooral belangrijk in het kader van de crisisbestrijding. Het voorstel stelt kleine ondernemingen vrij van dure en bureaucratische maatregelen die niet essentieel zijn voor transparantie.
Voor de transparantie van de betrekkingen tussen ondernemingen en overheid zijn de fiscale verplichtingen van bedrijven essentieel. Aan die verplichtingen wordt niet getornd. Bedrijven die volledig verschillend zijn mogen niet over één kam worden geschoren. Kleine en grote ondernemingen mogen niet gelijk behandeld worden.
Het is nu ook tijd om kleine en middelgrote ondernemingen te beschermen en de daad bij het woord te voegen. Het is een kans om voor kmo's eenvoudiger en minder dure maatregelen te bepleiten, die natuurlijk zullen kunnen zorgen voor meer banen en meer groei.
Helaas zien we dat in heel Europa veel van deze kleine ondernemingen hun poorten sluiten. Daarom moeten we niet langer praten maar handelen.
Dat is ook precies het voorstel dat de partij die ik hier vertegenwoordig heeft ingediend in het Portugese parlement. Daarom doe ik hier een oproep tot de Portugese afgevaardigden om voor deze maatregel te stemmen en daarmee druk uit te oefenen om een einde te maken aan de blokkade die de Portugese regering helaas heeft opgeworpen tegen dit voorstel.
Tot slot wil ik zeggen dat dit verslag een essentiële bijdrage kan leveren zowel aan de bestrijding van de crisis als aan de vereenvoudiging van administratieve lasten en kostenverlaging voor kleine ondernemingen, die daar sterk behoefte aan hebben.
Evelyn Regner
(DE) Mijnheer de Voorzitter, we staan natuurlijk volledig achter het doel van deze regeling, de administratieve lasten van micro-entiteiten te verlagen. Het is ook een goede zaak dat micro-ondernemingen en grote ondernemingen niet op een grote hoop worden gegooid, en dat er verschillende regels voor de jaarrekening voorzien zijn. Ik vraag me echter af, mijnheer Lehne, of dit doel wel kan worden bereikt met het voorstel van de Commissie en met uw verslag. Wie bedoelen we wanneer we het over micro-entiteiten hebben? Mevrouw Castex heeft die vraag al gesteld, en ik zou daarop willen voortborduren.
Zo klein zijn die micro-entiteiten vaak niet. In Oostenrijk gaat het bijvoorbeeld niet om bedrijfjes met een staat van inkomsten en uitgaven, het gaat om verschillende vormen van besloten vennootschappen, vennootschappen met een beperkte aansprakelijkheid en naamloze vennootschappen. Samen vormen ze 90 procent van alle ondernemingen die in Oostenrijk minder dan tien werknemers in dienst hebben, dat is de orde van grootte.
De tegenhanger van de beperkte aansprakelijkheid zou daarom de verplichting zijn om een jaarrekening voor te leggen. Zoals net al gezegd is, hoeft dat niet zo te gebeuren als bij de echt grote ondernemingen, maar we mogen de verplichting om een jaarrekening voor te leggen niet afschaffen. We mogen de micro-entiteiten niet volledig vrijstellen van de verplichtingen van de vierde richtlijn, maar in het kader van de geplande herziening van de vierde en zevende richtlijn moet er een minder stringente regelgeving worden gedefinieerd en vastgesteld.
Jaroslav Paška
(SK) De aanhoudende economische crisis laat ons duidelijk zien dat Europa buiten adem begint te raken en het tempo van de dynamiek van economieën en de economische ontwikkeling in andere delen van de wereld, zoals Azië, niet langer bij kan benen.
De organisatie van onze zakelijke omgeving is omslachtig en sterk verouderd. Kijk naar de handelslieden in China en India. Raad eens hoeveel tijd ze van hun werk besteden aan het voltooien van allerlei verslagen en verklaringen over hun zaken? Geen! En kijk naar onze handelslieden. De wetten in mijn land dwingen een bedrijfseigenaar bijvoorbeeld om dezelfde gegevens en verslagen over zijn of haar zaak, met diverse wijzigingen, aan vier verschillende overheidsinstellingen over te leggen: aan de belastingdienst, het handelsregister, de ziektekostenverzekeraar en het bureau voor de statistiek. Als er ook maar iets is vergeten, krijgt het bedrijf in het beste geval een flinke boete en in het slechtste geval wordt het door de overheid gesloten. Er zijn vier instellingen door de staat opgericht om bedrijven dwars te zitten en ze zowel van tijd als middelen te beroven, omdat het gehele bureaucratische beest zich voedt met de belastingen die voortvloeien uit de werkzaamheden van deze bedrijven. Alle gegevens zouden zeker door slechts één bedrijf verzameld kunnen worden voor de regering en dat zou niet eens een groot bedrijf hoeven te zijn.
Hoe krijgen we dit voor elkaar? Ofwel we schaffen nutteloze wetten af, vereenvoudigen en stroomlijnen onze administratie en bieden de meesten van onze functionarissen de mogelijkheid om ook hun brood te gaan verdienen als eerlijke handelslieden, ofwel we eindigen net als onze legendarische koninklijke bestuurders, die in mei 1618 door ontevreden Tsjechen uit de ramen van het Kasteel van Praag werden gegooid. Het zou goed zijn als we de eerste optie uitvoeren en wel zo snel mogelijk.
Othmar Karas
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, ik ben een van de voorzitters van de interfractiewerkgroep mkb. Velen van ons hebben meegewerkt aan de Small Business Act. Ik hoop dat we het allemaal eens zijn over het motto small business first, en daarom pleiten wij voor eenvoudigere regels en lagere lasten voor het midden- en kleinbedrijf.
Wat we vandaag hebben beluisterd klinkt natuurlijk heel aantrekkelijk, maar waarom komt er dan geen applaus uit alle hoeken? Waarom zijn er dan toch zoveel verschillende voorbeelden van "vereenvoudiging” die niet met daverend applaus worden begroet? Daar zijn redenen voor. Is de nieuwe regeling compatibel met Bazel II? Wij pleiten al jaren voor gezamenlijke voorschriften voor de jaarrekening, en nu schaffen we die plotseling af.
Voor de vereenvoudiging willen we Europese oplossingen, geen nationale oplossingen, geen fragmentatie van het recht. Het zou voor micro-ondernemingen moeilijker worden om hun diensten grensoverschrijdend aan te bieden. Wanneer ze worden vrijgesteld van de verplichting om een jaarrekening voor te leggen levert dat de facto geen lastenverlaging op, omdat we dezelfde gegevens in veel lidstaten in een ander verband toch al moeten inzamelen. Het zou echter moeilijker worden om de kredietwaardigheid te toetsen. Ook kleine ondernemingen moeten zich houden aan normen die een uitspraak over de kwaliteit van de onderneming mogelijk maken. De transparantie zou hier anders wel eens onder kunnen lijden.
Wanneer ondernemingen groeien, moeten ze zich houden aan voorschriften die voor hen als micro-entiteiten misschien niet gelden. De vrije keuze voor de lidstaten in dit verband gaat ten koste van de interne markt. Om die redenen pleit ik voor de herziening van de vierde en zevende richtlijn inzake het vennootschapsrecht, omdat ze tot een algemeen geldige regeling en tot lastenverlaging leidt.
Marianne Thyssen
Voorzitter, commissaris, collega's, uiteraard moeten wij de administratieve rompslomp terugdringen, moeten we daar ook toe bijdragen vanuit Europa en moeten we dat zeker doen voor kleine en middelgrote ondernemingen, die er relatief het meest onder lijden. Maar dat wil nog niet zeggen dat we het kind met het badwater moeten weggooien.
Als we het Commissievoorstel goedkeuren, dan krijgen we verschillende jaarverslaggeving naar gelang van de vestigingsplaats van de vennootschap en misschien ook naar gelang van het feit of de omzet in meer of mindere mate door intracommunautaire handel gerealiseerd wordt. In elk geval zal een dergelijke regel een rem zetten op de groei van de kleine vennootschappen en een hinderpaal zijn om grensoverschrijdend te werken.
Bovendien - en die vrees heb ik hier ook al van andere collega's gehoord - zal de verwachte vereenvoudiging vervangen worden door andere administratieve lasten, door vragen om informatie van de fiscale administratie, van potentiële kredietverleners, zelfs van de vakbonden. Allemaal vragen zij naar transparantie. En laat ons ook niet vergeten: de bedrijven zelf hebben ook behoefte aan inzicht in hun eigen gang van zaken, die een goede boekhouding, een goede jaarrekening en een goede verslaggeving hen kan bieden.
Hoewel men minder lasten verwacht, zouden het er wel eens meer kunnen worden en dat is wat de representatieve kmo-organisaties in veel landen, ook in Europa, vrezen. Dat is een vrees die ik deel. Daarom, en met alle respect voor de goede bedoelingen van de Commissie en het werk van collega Lehne en van de Commissie juridische zaken, kan ik dit verslag niet steunen.
Ik ben wel voorstander van wat we in het verslag-Sterckx gevraagd hebben in de Commissie economische zaken, met name een grondige effectbeoordeling voorafgaand aan de algemene wijziging van de vierde richtlijn voor de vennootschapsboekhouding die ons is aangekondigd. Deze is aangekondigd voor dit jaar en dat zal ons dus toch niet zoveel uitstel kosten.
Hella Ranner
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik beschouw mijn bijdrage eigenlijk als een samenvatting. Alles wat er voor en tegen deze richtlijn pleit, is al gezegd. Ik denk dat niemand in deze zaal ertegen kan zijn dat we de voorschriften voor de jaarrekeningen wil beperken, om micro-entiteiten het leven makkelijker te maken. Ik heb echter de indruk dat men hier halverwege is blijven staan, of wil blijven staan, en men niet echt de moed heeft om de hele weg af te leggen.
We weten allemaal dat er regels voor de jaarrekening nodig zijn, en dat iedere onderneming, hoe klein die ook is, documenten nodig heeft om aan te tonen hoe de financiële situatie eruit ziet. Dat kan nu Bazel II zijn, dat zouden financieel-technische documenten kunnen zijn, dat kan van alles zijn. Misschien komen er nog nieuwe voorschriften op ons af, eventueel uit andere landen, bijvoorbeeld uit Amerika, en daarmee moeten we dan ook aan de slag. Daarom moeten we hier een stap verder gaan, we moeten toch kunnen nadenken over wat we gaan doen met de voorschriften voor de jaarrekening. We moeten toch in staat zijn om voor onze Europese interne markt eindelijk concrete richtlijnen voor te leggen, niet alleen voor micro-ondernemingen, maar zeer zeker ook voor grotere ondernemingen, zo zou ik dat aanpakken.
Als advocaat weet ik uit eigen ervaring dat het ook voor grotere ondernemingen enorm veel werk is en veel geld kost om de nodige documenten te vinden en ze met de hulp van meerdere medewerkers te analyseren. Micro-ondernemingen hoeven deze moeite toch al niet te doen, en kunnen dat ook helemaal niet. Wanneer we ons met deze ondernemingen bezig houden, en we in verband met de vierde en de zevende richtlijn werkelijk willen nadenken over de regels voor de jaarrekeningen, moeten we er echter ook aan denken dat we de administratieve lasten in het algemeen moeten verlagen, en dat we zinvolle en heldere richtlijnen moeten voorleggen.
Arturs Krišjānis Kariņš
(LV) Dank u, mijnheer de Voorzitter, commissaris, als iemand van ons vandaag een onderneming op zou richten, zou het in eerste instantie een micro-onderneming zijn.
We weten allemaal dat er momenteel een crisis in de Europese Unie heerst en werkloosheid. Om het werkloosheidsprobleem in Europa op te lossen moeten er zoveel mogelijk ondernemingen komen. Dat betekent dat we behoefte hebben aan zoveel mogelijk nieuwe micro-ondernemingen en dus moeten we ons uiterste best doen om micro-ondernemingen zo soepel mogelijk te laten lopen. We hebben hier in feite de mogelijkheid toe, namelijk door het voorstel van de Commissie om micro-ondernemingen vrij te stellen van de verplichting om een financiële verslaglegging bij te houden, waardoor ze eenvoudiger beheerd kunnen worden en makkelijker in de praktijk kunnen worden opgericht. Dit zou het werkloosheidsprobleem in Europa terugdringen. Hier zijn verschillende redenen voor. Allereerst moeten we ons realiseren, zoals ik al eerder benadrukte, dat praktisch alle nieuwe ondernemingen micro-ondernemingen zijn, tenminste in eerste instantie. Vandaar dat, als we de verplichtingen terugdringen, we de kosten drukken en door de kosten te drukken, maken we het eenvoudiger voor ze om te opereren. Ten tweede, de moeite die nodig is om een financiële verslaglegging op te stellen voor een dergelijke onderneming weegt totaal niet op tegen de daaruit voortvloeiende voordelen.
Indien een banklening aangevraagd moet worden, heeft de bank een bijgewerkte verslaglegging van de huidige situatie nodig, niet een die een half jaar of zelfs een jaar geleden gold. Ten derde is dit een praktische manier om te beginnen met de uitvoering van het doel van de Commissie om de lasten voor het mkb voor 2020 met 25 procent te verlagen. Om die reden roep ik mijn collega's dan ook op om niet alleen te praten over steun voor het mkb, maar om hun woorden in daden om te zetten door deze ontwerpresolutie aan te nemen waardoor de lasten voor micro-ondernemingen worden verlicht. Dank u wel.
Lara Comi
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, hoewel kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's) in het Europees economisch landschap een steeds belangrijkere plaats innemen, beschikken die bedrijven nog niet over de juiste prikkels.
De Europese Commissie heeft een reeks specifieke en gerichte maatregelen getroffen en uitgevoerd om kmo's te helpen. Het principe Think small first is correct, daar het noodzakelijk en terecht is zich op de eerste plaats bezig te houden met kleine bedrijven teneinde hun bestaan in het ondernemingsmilieu te bevorderen.
Het reduceren van administratieve kosten, vereenvoudiging van procedures en betere markttoegang vergroten de concurrentiekracht en zijn daarmee onmisbare instrumenten om uit de crisis te geraken. Ik vind het voorstel van de heer Lehne positief om micro-entiteiten vrij te stellen van boekhoudkundige verplichtingen teneinde hun administratieve lasten te verminderen.
Voorts ben ik ervoor binnen bepaalde grenzen vrij baan te geven aan de lidstaten bij de toepassingsbepalingen van deze richtlijn. Daar er op juridisch vlak nog geen volledige harmonisatie in de Europese Unie bestaat, zijn er volgens mij voor het bereiken van vrijstelling tussenstappen nodig.
Als ik aan mijn land denk, dat berucht is vanwege de overdaad aan bureaucratische verplichtingen, acht ik een eerste vereenvoudiging van de boekhoudkundige regels via onlineprocedures absoluut op zijn plaats. In een aantal Italiaanse regio's bestaat die mogelijkheid al. Voor dergelijke procedures hoef je geen technisch advies in te winnen noch extra te betalen. Dat zou wat mij betreft de eerste stap kunnen zijn.
Monika Hohlmeier
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het verbaast me ten zeerste dat bepaalde collega's eerst pleiten voor eenvoudigere regels voor het midden- en kleinbedrijf, maar zodra we dan de eerste stap willen zetten voor micro-entiteiten - en alleen daarover hebben we het vandaag, alleen over de kleintjes - zijn ze meteen geneigd nee te zeggen. We kunnen niet allerlei eisen stellen, en dan vervolgens alles afwijzen.
Ik heb met veel micro-ondernemingen gesproken, ze wachten op deze regeling, en hopen dat die er komt. Ik heb ook met regionale banken gesproken, en die hebben heel duidelijk gezegd dat het voor hen geen enkel probleem is wanneer de regels voor de jaarrekening aangepast worden, zij werken toch al met andere gegevens. Bovendien verandert er helemaal niets aan de transparantie, daarover blijven voorschriften van toepassing, zoals de commissaris al zei. De transparantie blijft dus gehandhaafd. Voor de handel heeft dit geen gevolgen, omdat de micro-ondernemingen toch al niet grensoverschrijdend actief zijn op de Europese interne markt.
Ik verzoek de collega's van harte om deze eerste stap te zetten, en bedank de heer Lehne en onze commissie voor het uitstekende werk.
Jean-Paul Gauzès
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik ben het eens met veel van de argumenten die door mevrouw Thyssen, de heer Karas en mevrouw Castex naar voren zijn gebracht. Maar ik vraag me wel het volgende af: moeten we, nu we dit compromis bereikt hebben, dat ruimte laat voor nationale opties, deze richtlijn blokkeren, die een positief signaal - vereenvoudiging - afgeeft aan micro-ondernemingen?
Mijnheer de commissaris, als u me toestaat, doe ik u vrijblijvend een voorstel. Allereerst stel ik voor dat het Parlement het voorstel van de heer Lehne steunt en dat u meeneemt wat hier zojuist gezegd is over de herziening van de andere richtlijnen. Op die manier kunnen we heel snel tot een overeenkomst komen over regelgeving voor de financiële verslaglegging van kleine ondernemingen, en een Europees stelsel op dat gebied.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, zoals veel van mijn collega's ben ook ik vanochtend om vier uur opgestaan om hier aanwezig te zijn, maar ik ben erg blij dat ik tot het einde van de discussie hier vanavond heb gewacht, aangezien de laatste twee onderwerpen die we hebben besproken, mij met grote hoop hebben vervuld.
Een besparing van 6,5 miljard euro, met in feite niets meer dan een handbeweging, is een zeer belangrijk feit. Aan de ene kant kan worden beweerd dat hiermee wordt bewezen wat vele critici hebben gezegd, namelijk dat de Europese Unie veel te bureaucratisch is. Maar we hebben in elk geval de integriteit en het lef om dit feit onder ogen te zien en corrigerende maatregelen te nemen - in tegenstelling tot de banken, die tot dusver geen schuld en geen spijt voor hun acties hebben getoond.
Ook blijkt hieruit echter dat er veel meer administratieve rompslomp is waar we een einde aan moeten maken om de doelstelling van 25 procent te halen, en hoe eerder we dit doen, hoe beter.
Georgios Papanikolaou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, momenteel maken wij een periode van economische crisis door en staat het vast dat de vrijstelling van micro-entiteiten van de wettelijke verplichting om jaarrekeningen op te stellen en te publiceren een welkome ondersteunende maatregel is voor het midden- en kleinbedrijf, en op dit punt ben ik het natuurlijk met de rapporteur eens. Het is een feit dat een dergelijke actie de exploitatiekosten van ondernemingen zal reduceren terwijl de winsten worden verhoogd, en mogelijk kan dit ook op een positieve manier bijdragen aan het behoud van arbeidsplaatsen.
Toch is het zo - en ik denk dat dit het punt is waar de meeste collega's zich zorgen om maken - dat we bijzonder voorzichtig moeten zijn in de te hanteren methode en de te gebruiken middelen om snel en direct deze gevoelige sector van enige ademruimte te kunnen voorzien. Het doel moet zijn om verlichting te brengen en niet - en dit wil ik benadrukken - het leveren van een excuus aan deze ondernemingen om hun werkelijke financiële capaciteiten te verdraaien of te verhullen inclusief alles wat dit betekent voor hun verdere ontwikkeling.
Dus denk ik dat we in principe het voorstel van de Commissie hartelijk moeten verwelkomen en ondersteunen, waarbij we natuurlijk moeten oppassen dat door toekomstige maatregelen niet onze werkelijke intentie uit het oog wordt verloren: die is namelijk om deze ondernemingen te ondersteunen.
Zigmantas Balčytis
- (LT) Momenteel twijfelt er waarschijnlijk niemand aan dat micro-entiteiten volledig aangemoedigd en gesteund moeten worden en ik denk dat de beste manieren hiervoor een zo groot mogelijke verlaging van de belastingen in ieder lidstaat van de Europese Unie en de vereenvoudiging van eisen van in- en uitschrijvingsbewijzen en vele andere dingen zouden zijn. Een idee dat vandaag ter sprake kwam, is dat wanneer we een lening bij een bank willen afsluiten, we nog altijd bepaalde informatie moeten verschaffen en niet alleen rekeningen, maar we zullen de banken aanvullende informatie moeten geven. Ik ben voorstander van het feit dat de staat op de hoogte is van welke processen er plaatsvinden en ik denk daarom dat met betrekking tot het verstrekken van rekeningen het zeer belangrijk is om deze rekeningen te vereenvoudigen, maar op een dusdanige manier dat we de basisvereisten voor transparantie en bedrijfsprincipes niet schenden.
Michel Barnier
lid van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, het is al laat, maar dit is, zoals zojuist al gezegd werd, een belangrijk onderwerp. Ik heb goed naar iedereen geluisterd en ik denk dat er niemand hier is die niet achter de noodzaak staat om de druk en de complexiteit van de administratieve lasten te verlagen van wat we "micro-ondernemingen" noemen. Ik wijs u erop - en dat heb ik bij mijn diensten nagevraagd - dat het voorstel waarover we het hebben zo'n 5 miljoen bedrijven in Europa kan aangaan.
Ik stel echter vast - na u allemaal gehoord te hebben - dat er verschillen, verschillen van mening, zijn over het tijdspad, mevrouw Castex, en/of over de manier waarop dit moet gebeuren. Ik zou nog eens mijn standpunt willen benadrukken. Ik heb tegenover het Parlement verklaard - toen u mij daarover ondervroeg - dat de burger, de consument, en in het bijzonder de kleine en middelgrote ondernemingen, zoals ik ook zei, zich de interne markt, dat wil zeggen de Europese markt, opnieuw moeten toe-eigenen.
Daarom kunnen we, met voldoende vastberadenheid, deze tekst nog verder verbeteren in onze dialoog met de Raad. Ik denk dat we, zoals de heer Lehne ook al zei, dit operationele signaal nodig hebben. Ik was erg blij met de, tamelijk zeldzame, complimenten van de Earl of Dartmouth aan de Commissie. Hij zei: "Eindelijk doet de Commissie eens iets". Ik heb goed nota genomen van uw redelijke argumenten. Nu we zullen moeten gaan samenwerken, hoop ik dat ik u kan laten zien dat de Commissie vaak dingen doet die redelijk, nuttig en concreet zijn, en ik heb de hoop nog niet opgegeven dat ik u ertoe kan overhalen de inspanningen van de Commissie met meer overtuiging en vaker te ondersteunen. Dat is hoe ik me ten opzichte van u opstel; wellicht enigszins utopisch, maar ik geef het niet op, u ervan te proberen te overtuigen dat de Commissie nuttige dingen doet, met de steun van en vaak op verzoek van het Europees Parlement.
Dames en heren, ik denk dat dit concrete, vooruitstrevende en redelijke voorstel een aanzienlijke vereenvoudiging betekent van de administratieve lasten van de allerkleinste ondernemingen. Dit voorstel leidt er niet toe dat het bijhouden van een boekhouding wordt afgeschaft. Ook zullen ondernemingen nog steeds informatie kunnen overdragen die verschillende betrokken partijen nodig hebben. En iedereen kan desgewenst nog steeds de bepalingen van de richtlijn volgen. Hiermee geef ik een duidelijke reactie op de zorgen die de heer Sterckx geuit heeft.
Door dit voorstel ontstaat de mogelijkheid de regels voor de publicatie van financiële verslagen aan te passen op landelijk en op regionaal niveau. Regels voor de financiële verslaglegging van zeer kleine ondernemingen werken beter als ze worden aangenomen op het niveau waarop deze functioneren, dus op het lokale niveau.
Tot slot lijkt me het tijdspad van groot belang. Dit voorstel kan snel in de praktijk gebracht worden. Ik vind dit een belangrijke kans om kleine ondernemingen te helpen, een kans die we niet mogen missen. Ik heb goed gehoord dat mevrouw Castex een andere optie schetste: de streefdatum voor de komende algehele herziening van de jaarrekeningenrichtlijnen. Deze streefdatum - u had het over eind 2010; het wordt waarschijnlijk begin 2011 - willen we niet overschrijden. Ik heb ook goed nota genomen van de, niet alleen vrijblijvende maar ook heldere, aanbeveling van de heer Gauzès. We zullen ook dit instrument van de algehele herziening van de jaarrekeningenrichtlijnen benutten.
Maar, met uw steun, verhindert dit ons niet voortgang te boeken ten aanzien van dit voorstel voor micro-ondernemingen. Vervolgens kunnen we daarop verder gaan bij de algehele herziening van de jaarrekeningenrichtlijnen. Laten we niet wachten. Deze algehele herziening - zoals ik zei, begin 2011 - zal tijd in beslag nemen.
Ik heb goed geluisterd naar de uitermate nauwkeurige interventies van velen van u: de heer de Jong zojuist, de heer Kariņš, de heer Feio, mevrouw Swinburne en anderen verwezen naar de crisis en de economische problemen waarmee we te kampen hebben. Uit onze berekeningen blijkt dat we, als we erin slagen de interne markt weer vlot te trekken, zoals de heer Barroso probeert, en als we - zoals centraal staat in mijn mandaat - erin slagen deze interne markt uitermate effectief te maken en soepeler te laten functioneren, in Europa wellicht een extra groei van 0,5 tot 1,5 procent kunnen bereiken.
We kunnen buiten naar groei zoeken, in de wereldwijde concurrentie, maar laten we beginnen met die groei híer te vinden. Ik denk - zoals uit de achterliggende gedachte van het verslag van de heer Lehne blijkt - dat een groot deel van die groei gevonden kan worden bij de 5 miljoen zeer kleine ondernemingen in Europa, als we bereid zijn hun werk te vereenvoudigen. Dat is de achterliggende gedachte van dit voorstel.
De heer Karas en mevrouw Ranner hadden het over minimumeisen en minimumnormen. Ik merk overigens op dat het verslag van de heer Lehne minimumeisen niet uitsluit. Daarvoor hebben we tijd nodig. We zullen kijken wat we op dat vlak kunnen doen, met de Raad. Ik verzoek u dit verslag en dit voorstel te nemen voor wat ze zijn: een concrete stap voorwaarts, een fase, een deel van de operatie die nodig is om te zorgen dat de 5 miljoen zeer kleine ondernemingen van Europa, en de miljoenen arbeidsplaatsen die deze ondernemingen vertegenwoordigen, zich binnen de huidige moeilijke omstandigheden kunnen ontwikkelen.
Daarom wil ook ik de heer Lehne bedanken en hem verzekeren dat ik - zodra het Parlement dit voorstel heeft aangenomen, wat we zeer hopen - op zo kort mogelijke termijn met de Raad aan de slag ga om deze concrete en praktische voortgang die we geboekt hebben, af te ronden, in het belang van de zeer kleine ondernemingen op de Europese markt.
Klaus-Heiner Lehne
rapporteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik zou alle collega's en de commissaris hartelijk willen bedanken voor dit debat. Ik heb zes principiële opmerkingen.
Ten eerste de effectbeoordeling: de Commissie heeft voor haar voorstel een uitvoerige effectbeoordeling voorgelegd en in de Commissie juridische zaken toegelicht. Daar hebben we - na de goedkeuring van het verslag-Sterckx in de Commissie economische en monetaire zaken - met zoveel woorden gevraagd welke aanvullende effectbeoordeling er zou moeten komen. We hebben weken gewacht, en geen enkel antwoord gekregen.
Ten tweede is het inderdaad absoluut juist dat het compromis minimumvoorschriften bevat. Het is zeker niet juist dat alle verplichtingen komen te vervallen, ze worden beperkt tot wat werkelijk nodig is, wat de ondernemingen nodig hebben.
Ten derde heeft iedereen die voor een krediet van de bank een jaarrekening nodig heeft het volste recht om die op te stellen. Wanneer een micro-entiteit een dergelijk krediet misschien helemaal niet nodig heeft is het ook inhoudelijk niet gerechtvaardigd om de ondernemingen op te zadelen met bijkomende kosten voor accountants en belastingadviseurs.
Ten vierde verandert er niets aan de voorschriften voor de fiscale balans, die vallen hier helemaal buiten. Hier gaat het uitsluitend over het opstellen van een commerciële balans, en over de bijkomende kosten die dat met zich meebrengt.
Ten vijfde is het geen sinecure om de vierde en de zevende richtlijn te herzien, dat is een enorme opgave. De zevende richtlijn gaat ook over de balans van concerns, en dat is een buitengewoon ingewikkelde kwestie. Wanneer wij dit besluit nu niet nemen durf ik wel te voorspellen dat bij de totale herziening van de vierde en zevende richtlijn het grote gevaar dreigt dat het midden- en kleinbedrijf ten onder gaat, omdat het in dit debat geen echte rol kan spelen, en hun lobby evenmin. Daarom is het belangrijk dat we dit besluit nu nemen, en niet later, want we weten niet of het later nog wel mogelijk zal zijn.
Ten zesde wil ik er op wijzen dat slechts een van de zes grote Europese beroepsorganisaties die de belangen van het mkb behartigen, hier tegen is. De andere zijn er allemaal voor. Het kan geen kwaad om daar ook nog eens op te wijzen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt op woensdag 10 maart 2010 om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
José Manuel Fernandes  
schriftelijk. - (PT) De welvaart van de EU zal afhankelijk zijn van het succes van kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's). De EU en de lidstaten moeten daarom voor die bedrijven een gunstig ondernemingsklimaat creëren, want zij noemen het naleven van administratieve verplichtingen als grootste belemmering voor hun zakelijke activiteiten. In vergelijking met grote ondernemingen dragen kmo's een onevenredige last aan wettelijke en administratieve verplichtingen. Terwijl grote bedrijven per werknemer 1 euro besteden aan wettelijke verplichtingen, kunnen die uitgaven voor kleine bedrijven oplopen tot 10 euro per werknemer. In dit Commissievoorstel wordt het concept micro-entiteit verbreed door voor te schrijven dat op de balansdatum twee van de volgende criteria niet overschreden mogen zijn: een balanstotaal van 500 000 euro, een netto-omzet van 1 000 000 euro en/of een gemiddeld aantal werknemers gedurende het boekjaar van tien. De lidstaten kunnen ervoor kiezen deze micro-entiteiten vrij te stellen van de toepassing van de communautaire richtlijn betreffende de jaarrekening. Hoe dan ook, micro-entiteiten dienen hun verkoop- en transactieregisters aan te houden in verband met beheer en fiscale informatie. In Portugal zouden 356 140 bedrijven onder deze vrijstelling kunnen vallen.
Zbigniew Ziobro  
schriftelijk. - (PL) Ik ben erg verheugd dat we door het aannemen van de nieuwe regels voor verslaglegging van micro-entiteiten de bureaucratische lasten voor deze firma's beperken. Een van de redenen waarom de doelen van de strategie van Lissabon niet bereikt konden worden, is het feit dat de menselijke ondernemersgeest door tientallen voorschriften gehinderd wordt. Vooral bureaucratische beperkingen treffen kleine en middelgrote ondernemingen, voor wie de hoge kosten van boekhoudkundige en juridische diensten niet proportioneel zijn met hun inkomsten. Hoe kan de EU de meest concurrentiële economie ter wereld zijn als firma's aan zoveel regels onderworpen worden? Tot onze schande moeten we vaststellen dat Brussel de auteur is van deze overmaat aan beperkende regels voor firma's. Op deze manier wordt bijgedragen aan een verdere beperking van de economische vrijheid. Daarom diende het initiatief van de Commissie onvoorwaardelijk gesteund te worden, zelfs nadat de wijzigingen van de Commissie juridische zaken aangenomen waren. Het heeft immers geen zin om ingewikkelde verslagleggingsregels voor kleine ondernemingen te behouden. Als de EU zich moet ontwikkelen in het tempo dat we allemaal zouden willen, moeten we verdere maatregelen nemen om overbodige hindernissen weg te werken. Ik roep de Europese Commissie daarom op om de EU-2020-strategie aan te vullen met het duidelijke doel om het aantal Europese voorschriften die het ondernemerschap hinderen, te beperken. De gebieden die overmatig gereguleerd zijn, moeten zo snel mogelijk geïdentificeerd worden en deze voorschriften moeten geëlimineerd worden. Anders wordt Europa een regio die zich minder snel ontwikkelt dan andere ontwikkelde economieën in de wereld.
