3. De zaak van de familie al-Kurd
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over zes ontwerpresoluties over de zaak van de familie Al-Kurd.
Marios Matsakis
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik zeggen dat ik op persoonlijke titel spreek over dit onderwerp.
Ik wil ook zeggen dat ik me heel bewust ben, wat u allemaal moet zijn, van het feit dat alles wat er over Israël wordt gezegd in dit Parlement, door de Israëlische autoriteiten tot in de kleinste details onderzocht, waarbij de inhoud van de zaak vervolgens geheel wordt genegeerd. Het enige wat er gebeurt, is dat Parlementsleden die op welke manier dan ook kritiek hebben op de wandaden van Israël, op verschillende manieren worden aangevallen.
Ik heb dit persoonlijk ervaren. Tijdens de afgelopen debatten in dit Parlement over Palestijnse gevangenen, heb ik me sterk uitgesproken tegen Israëlische regeringsfunctionarissen. Ik heb dit gedaan om te beklemtonen dat hun houding jegens Palestijnse gevangenen volslagen onmenselijk en crimineel was, en nog steeds is, ben ik bang.
Na mijn rede is niet alleen de ambassadeur van Israël in Cyprus een politieke lastercampagne tegen mij begonnen, maar belangrijker nog, heeft de voorzitter van de Knesset, mevrouw Dalia Itzik, een officiële klachtenbrief tegen mij persoonlijk geschreven aan de voorzitter van het Europees Parlement. De heer Pöttering heeft zo diplomatisch mogelijk geantwoord en ik bedank hem voor het feit dat hij het recht op de vrijheid van meningsuiting van Parlementsleden tijdens de debatten in dit Parlement heeft verdedigd. Ik ben ook dankbaar dat hij een kopie van zijn antwoord op de brief van mevrouw Itzik aan mij heeft gegeven. Ik heb die brief meegenomen en leg hem aan het Secretariaat-generaal voor, zodat er bewijs is dat wat ik zeg waar is.
Vervolgens heb ik voor mevrouw Itzik de volgende boodschap: in het Europees Parlement en in de EU in het algemeen, hebben we het recht om onze mening vrij en democratisch te uiten. Misschien moet u, mevrouw Itzik, hetzelfde doen in uw parlement en in uw land.
Met betrekking tot de inhoud van de resolutie heb ik het volgende te zeggen. Ten eerste is dit geen juridische civiele kwestie, zoals sommige leden van dit Parlement die niet goed zijn ingelicht of die verkeerde inlichtingen verschaffen het wellicht voorstellen: het is duidelijk een politieke kwestie, het is een vervolg op het beleid van achtereenvolgende Israëlische regeringen om Palestijnen uit hun huizen en van hun land te jagen en om met geweld - of door het gebruik van juridische trucjes - zoveel mogelijk bezette gebieden op te nemen in de staat van Israël.
Ten tweede heeft de Israëlische missie bij de EU, in een document dat selectief naar enkele Parlementsleden is gestuurd, een poging gedaan om te stellen dat de eigendom in kwestie om historische redenen aan Israël toebehoort. Er wordt in dat document beweerd dat twee joodse ngo's het land waar de gebouwen in het betwiste gebied neergezet zijn, tijdens de heerschappij van het Ottomaanse Rijk hebben gekocht. Een dergelijke bewering kan natuurlijk niet serieus worden genomen en verdient geen verdere aandacht.
Tot slot wil ik mijn standpunt herhalen zodat er geen misverstand over kan bestaan: ik respecteer het recht van de Joden om hun eigen staat te hebben, maar de joodse regering moet ook het recht van de Palestijnen respecteren om hún eigen staat te hebben.
Véronique De Keyser
auteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, het schrijnende probleem van de familie al-Kurd, die uit haar huis is gezet, heeft een politiek aspect en een humanitair aspect.
Het politieke aspect is de status van Oost-Jeruzalem, dat door de Israëli's wordt opgeëist als integraal deel van Israël. Ik wil er even aan herinneren dat noch de Europeanen noch de internationale gemeenschap die opvatting ooit hebben gedeeld.
In zijn resolutie 252 heeft de Veiligheidsraad van de VN heel duidelijk gezegd dat alle wettelijke en administratieve regelingen van Israël en alle maatregelen, inclusief het onteigenen van grond en onroerend goed, die gevolgen kunnen hebben voor het statuut van Jeruzalem, ongeldig zijn, en dit statuut niet kunnen wijzigen.
De Veiligheidsraad heeft Israël daaraan herinnerd toen dat land in 1980 maatregelen had genomen om van een verenigd Jeruzalem zijn hoofdstad te maken, en in resolutie 476 wordt geëist dat er meteen een einde wordt gemaakt aan de uitvoering van het beleid en aan de maatregelen die afbreuk doen aan het karakter en de status van Heilige Stad. In resolutie 478 wordt duidelijk gezegd dat alle maatregelen die zijn genomen om het statuut van de stad te veranderen nietig zijn. Daarop zijn de VN en Europa nooit teruggekomen.
Hoewel iedereen in deze zaal alle respect heeft voor de onafhankelijkheid van de Israëlische justitie weten we ook dat de rechters de Israëlische wetten moeten toepassen, die in dit geval tegenstrijdig zijn met het internationale recht, en bovendien weten we dat dit recht Israël geen bevoegdheid geeft over Oost-Jeruzalem.
We moeten de ontruiming van het huis van de familie al-Kurd dus in dat politiek perspectief zien, en mogen het niet beperken tot een geschil over eigendom. De familie al-Kurd is ten gunste van een net in Israël geïmmigreerd Joods gezin uit haar huis gezet. Ze is beroofd van haar recht op eigendom, na een strijd van nu al veertig jaar. Andere afgevaardigden, die hen hebben ontmoet, kunnen beter dan ik beschrijven wat voor menselijk drama deze ontruiming is.
Het verheugt mij dat alle partijen, ik herhaal: alle partijen, eisen dat deze familie recht wordt gedaan en dat hun eigendom moet worden teruggegeven, en daar ben ik heel blij om.
(Applaus)
Luisa Morgantini
auteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, midden in de nacht van 9 november werd het Palestijnse gezin al-Kurd door de Israëlische politie uit zijn huis gesleurd in Sheikh Jarah in Oost-Jeruzalem. Het gezin bestaat uit de moeder, een gedeeltelijk verlamde vader met hartklachten en 5 kinderen, een gezin dat samen met duizenden andere Palestijnen vluchteling is sinds 1948, toen ze uit een huis in Oost-Jeruzalem werden gesleurd.
Ook nu zijn we hun huis weer kwijtgeraakt, een huis dat ze gekocht hadden en waarin ze sinds 1956 woonden. Een groep extremistische kolonisten - geen arme Joden die werden vervolgd en die zijn ontsnapt aan de vreselijke tragedie van de Holocaust, maar fundamentalisten die vinden dat zij een goddelijk recht hebben op dat land - eisen het eigendom op van dat huis en van 26 andere woningen in die wijk, op basis, zoals Matsakis zei, van een Ottomaanse code uit de negentiende eeuw, waarvan de authenticiteit niet vaststaat en die zelfs door de Amerikaanse autoriteiten is betwist. Er is echter al een plan: een Israëlische organisatie wil 200 huizen bouwen op de resten van de huizen van de Palestijnen die op het punt staan daaruit te worden gegooid.
Vorig week hebben wij het gezin al-Kurd nog bezocht in hun huis, met de uit leden van alle fracties bestaande delegatie van het Europees Parlement in de bezette Palestijnse gebieden, en zijn wij directe getuigen geweest van de pesterijen en het geweld waaraan de kolonisten, die al enkele huizen hadden bezet, hen dagelijks onderwerpen.
Nu zijn ze dus dakloos, en wij verzoeken in paragraaf 4 van onze resolutie om het gezin al-Kurd zijn huis terug te geven, en het spijt mij dat de PPE, die staat voor compromissen en die voor die paragraaf had gestemd - nu vraagt om een stemming in onderdelen, terwijl er overeenstemming was in het compromis. Dit gezin heeft echter niet alleen geen huis meer, maar ook geen tent, aangezien deze tent, die was opgezet in de binnenplaats van een Palestijns huis, al twee keer is verwoest door de bulldozers van de Israëliërs. Nog eens vijfhonderd gezinnen in Sheikh Jarah zullen ditzelfde lot ondergaan als wij niet heel streng optreden tegen dit soort misdrijven, deze constante, geautoriseerde verwoestingen.
Ik denk, net als mevrouw De Keyser heeft gezegd, dat het beleid ten opzichte van Oost-Jeruzalem een koloniaal beleid is van Israël dat niet door de internationale gemeenschap wordt erkend. Het is hoog tijd dat wij niet alleen heel duidelijk zeggen "alstublieft, Israël, respecteer het internationale recht”, maar ook concrete maatregelen nemen om te voorkomen dat het optreden van Israël de vrede tussen Palestijnen en Israëliërs blijft verwoesten.
Ryszard Czarnecki
auteur. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, ik heb het gevoel dat deze zaak afwijkt van de zaken die we hiervoor hebben besproken. Het drama van het dertienjarige meisje dat in Somalië is vermoord voor de ogen van een woeste menigte, en de zaak van de doodstraf en de honderden die wachten op hun executie in Nigeria, zijn anders dan de kwestie waar we nu over spreken.
Wij moeten constateren dat wij de waarnemers zijn van een drama rond een Palestijnse familie en we moeten deze zaak onze aandacht geven. Aan de andere kant wil ik benadrukken dat dit, anders dan Nigeria en Somalië, geen zwart-wit kwestie is. De ingewikkelde vijftigjarige geschiedenis van het gebied laat zien dat zowel joden als Palestijnen vaak slachtoffer zijn geweest. De balans van de schade die de twee partijen hebben toegebracht, is zeker niet in evenwicht, maar dit is niet waar we vandaag over spreken. Ik intervenieer om te zeggen dat we in de toekomst deze zaken in een breder verband moeten proberen te zien. Het zou wel eens zo kunnen zijn dat dit ons het voorrecht van een eerlijker oordeel geeft dan we nu soms hebben.
Bernd Posselt
auteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, in de loop van de geschiedenis is het volk Israël keer op keer verdreven. De eerste keer werd het volk tweeduizend jaar geleden verdreven uit het oorspronkelijke thuisland, het is over de hele wereld verstrooid geraakt, en daarna duizenden jaren telkens weer verdreven, en in de landen waar ze waren opgenomen achtervolgd. Tot slot kwam als hoogtepunt de holocaust, de misdaad van de mensheid, die ertoe heeft geleid dat een grote golf van Israëli's weer is teruggekeerd naar het Heilige Land, naar het land der voorouders, wat daar weer tot nieuwe conflicten heeft geleid, personen zijn verdreven en er zijn juridische conflicten ontstaan.
In een dergelijke situatie kan het Europees Parlement alleen maar zijn uiterste best doen om de Israëlische staat te steunen, en ook het vredelievende deel van de Palestijnen, waarbij ik niet kan inschatten hoe groot dat aandeel is. Zij hebben duidelijk verklaard dat ze streven naar vrede en een goede verstandhouding. Het heeft geen enkele zin om tijdens een debat over dringende resoluties een individueel geval eruit halen en dan apodictisch besluiten dat het op deze donderdag in Straatsburg zus of zo moet worden opgelost. Er zijn goede redenen waarom we ons desondanks hebben aangesloten bij deze resolutie. We wilden deelnemen aan deze discussie, en we zijn van mening dat de mensenrechten ondeelbaar zijn.
Natuurlijk laat het lot van de familie al-Kurd ook ons niet koud, en we willen er ook iets aan doen. We denken echter niet dat we dat zo ex cathedra kunnen doen. Daarom zijn wij van mening dat paragraaf 4 werkelijk apodictisch is, en dat is niet adequaat. Daarom pleiten wij voor de mensenrechten, voor het vredesproces, en natuurlijk ook voor de familie al-Kurd, maar iedere oplossing moet gebaseerd zijn op een dialoog met beide partijen, en het zou fout zijn om partij te kiezen. Daarom steunen we deze resolutie met nadruk, maar we vragen om een aparte stemming over paragraaf, omdat die zaak ter plaatse door deskundigen moet worden beslist. Wij zijn bereid om daarbij te helpen.
Jana Hybášková
namens de PPE-DE-Fractie. - (CS) Mijnheer de Voorzitter, qui bonum, staat u mij toe het niet eens te zijn met de manier waarop dit Parlement zich voor de kar laat spannen van de particularistische politieke belangen van de partijen in het Palestijns-Israëlisch conflict. Het gaat hier om een fundamentele onduidelijkheid van resolutie 242 - die trouwens ouder is dan ikzelf - in die zin dat deze niet nader ingaat op de grens van de jurisdictie over Oost-Jeruzalem. Is dit een burgerrechtelijk conflict? Neen. Gaat het om een vierde Conventie van Genève? Neen.
We lopen hier lichtzinnig vooruit op de onderhandelingen tijdens de aanstaande vredesconferentie, zonder daartoe ook maar enigszins gerechtigd te zijn. De leider van de Palestijnse delegatie werd meegetrokken op bezoek bij een op legitieme wijze veroordeelde familie, wat een extreme provocatie was van de Israëlische instanties. Daar is toen een resolutie uit voortgekomen waar het hier helaas helemaal niet over gaat. Waar het hier wel om gaat, is een vruchtbare bodem te scheppen voor een fundamentele wijziging van het politieke standpunt van het Europees Parlement inzake de deelname van Israël aan communautaire programma's alsook over een politieke verbetering van de betrekkingen, waartoe wij helaas niet via democratische weg in staat zijn. In plaats van een democratische oplossing is de weg gekozen van de Europese parlementsleden die de Israëliërs een reden in handen hebben gegeven tot ingrijpen. We lossen dus geen problemen op, maar gooien alleen maar olie op het vuur. Ik kan mij een waardiger rol voor ons Parlement indenken.
Proinsias De Rossa
namens de PSE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij dat ik twee weken geleden deel uitmaakte van de officiële delegatie van dit Parlement in de Palestijnse Wetgevende Raad, waarbij we de familie al-Kurd hebben bezocht. Op dat moment waren ze nog hoopvol dat de Israëlische rechtbanken een eerlijke beslissing zouden nemen. Het is spijtig dat ze valse hoop bleken te hebben en dat ze hun huis nu helemaal zijn uitgezet en daarnaast ook nog zijn verwijderd uit de directe omgeving van hun huis, waar ze in een tent verbleven.
Het is moeilijk om nog maar een sprankje hoop te houden over de mogelijkheid van een oplossing met twee staten, als men de uitputtingsoorlog tegen het Palestijnse volk beziet, waar we tijdens ons recente bezoek getuige van zijn geweest en waarvan deze uitzetting een afspiegeling is. Het is nogal ontstellend dat we op dit ogenblik zelfs overwegen om de betrekkingen met Israël te verbeteren, terwijl er zoveel inbreuken op het internationaal recht plaatsvinden, gezinnen worden uitgezet en nederzettingen worden opgericht. Elfduizend Palestijnse gevangenen zitten vast. Er zitten veertig Palestijnse volksvertegenwoordigers, waaronder de voorzitter, in de gevangenis, net als driehonderd kinderen onder de 18 jaar, waaronder kinderen niet ouder dan 12 jaar. Dit is onaanvaardbaar van een staat die beweert een democratische staat te zijn en aan de normen van internationaal recht te voldoen. Dat is niet het geval.
De EU moet erop staan dat de Israëlische regering de familie al-Kurd haar huis teruggeeft. Israël moet in niet mis te verstane bewoordingen worden verteld dat als het zaken wil blijven doen met de EU, het aan de democratische en humanitaire normen moet voldoen, zowel in theorie als in de praktijk. Het idee dat de EU haar betrekkingen met Israël moet verbeteren, zoals enkele lidstaten voorstellen, moet zolang dit soort onrecht blijft bestaan absoluut worden losgelaten.
Ik zou willen afsluiten met een beroep op het Reglement. Ik ben van mening dat met het voorstel van mondelinge amendementen op een donderdagmiddag - amendementen die geen afspiegeling zijn van de feiten ter plekke en die niet de steun hebben van de gezamenlijke auteurs van deze resolutie - misbruik wordt gemaakt van de mogelijkheid om mondelinge amendementen in te dienen. Ik ben van mening dat het Secretariaat-generaal van het Parlement naar deze zaak moet kijken en dat er voorstellen naar voren moeten worden gebracht om ervoor te zorgen dat dit niet weer gebeurt.
De Voorzitter
We zullen uiteraard rekening houden met uw voorstel, mijnheer De Rossa. We zullen het naar de juiste persoon sturen, in het besef dat mondelinge amendementen op donderdagmiddagen een beetje een apart geval zijn, in de zin dat het Parlement tegen ze kan stemmen, zelfs als er te weinig Parlementsleden aanwezig zijn om zich ertegen te verzetten.
Marios Matsakis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ook al ben ik het zeer oneens met de mondelinge amendementen, toch zal ik op dit punt het recht van Parlementsleden om mondelinge amendementen in te dienen verdedigen, zelfs op een donderdagmiddag. Ik zal daarnaast de fracties die het niet lukt om hun Parlementsleden hier te krijgen op de donderdagmiddag veroordelen - en mijn fractie is een van de eerste die ik hierom veroordeel.
De Voorzitter
U zult wel begrijpen dat ik hierover geen debat wil openen.
Ik wil alleen maar zeggen wat de regels in dit Parlement zijn. Uiteraard heeft iedere collega het recht om tijdens de stemming op donderdagmiddag een mondeling amendement in te dienen. De regels zeggen ook dat een bepaald aantal leden daartegen bezwaar kan aantekenen. Ik kan u ook wel vertellen dat we hierover in het verleden al op het hoogste niveau beslissingen hebben genomen. Wanneer het ooit is voorgekomen dat een mondeling amendement waarvoor in het Parlement geen meerderheid was, het duidelijk vanwege een gebrek aan belangstelling bij de leden toch heeft gehaald, alleen maar omdat er onvoldoende personen in de zaal waren om er bezwaar tegen aan te tekenen, zijn we teruggekeerd naar de oorspronkelijke tekst, om te vermijden dat de aldus mondeling geamendeerde tekst een onaanvaardbare inhoud zou krijgen.
Indien u dat wilt, kan ik u natuurlijk gedetailleerde informatie verstrekken over deze precedenten.
Charles Tannock
namens de PPE-DE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, voordat de klok gaat tikken zou ik ook nog een beroep op het Reglement willen doen met betrekking tot deze kwestie. Ik vind het volstrekt abnormaal en onaanvaardbaar dat het Reglement van het Parlement gewijzigd kan worden doordat Parlementsleden van één kant van het Parlement ervoor kiezen om op een donderdagmiddag weg te blijven. Dat is hun probleem - niet het onze - en we hebben het volste recht om binnen het Reglement van het Parlement te werk te gaan, dat voor elk moment binnen de werkweek van de Straatsburg-vergaderingen hetzelfde zou moeten zijn.
Ik zou u erg dankbaar zijn als u nu de klok opnieuw zou kunnen starten voor mijn rede.
Mijnheer de Voorzitter, in deze urgentievergaderingen debatteren we over de ernstigste mensenrechtenschendingen, zoals martelingen, verkrachtingen en moord. De zaak van de familie al-Kurd in Oost-Jeruzalem valt hier in de verste verte niet onder. Dit is een burgergeschil tussen twee particuliere partijen en het is niet onze zaak om ons in een dergelijk geschil te mengen. De familie is door de politie uitgezet, die een rechterlijk bevel van het Israëlische Hooggerechtshof uitvoerde. De familie wist geruime tijd van tevoren dat er stappen tot uitzetting zouden worden ondernomen. De familie had veertig jaar lang geen huur betaald, ondanks een rechterlijk bevel dat voorschreef om huur te betalen. Deze zaak heeft weinig implicaties voor het vraagstuk van het oplossen van het Israëlisch-Palestijnse conflict.
Normaal gesproken worden deze debatten op tweeledige wijze gevoerd. Dit debat is echter gewoon weer een voorbeeld van het voeden van anti-Israëlische vijandigheid en gevoelens, vooral aan de andere zijde van het Parlement. Hoezeer ze ook proberen, ze kunnen het feit niet verhullen dat Israel een democratie is waar de rechtstaat en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht het belangrijkste blijven. Ik zou willen dat we hetzelfde konden zeggen over de door Hamas geleide autoriteit in de Gazastrook.
Collega's, zijn er geen urgentere zaken in de rest van de wereld die onze aandacht verdienen in een mensenrechtendebat?
De Voorzitter
Geachte collega's, staat u mij toe om iets recht te zetten, om alle mogelijke misverstanden uit de weg te ruimen.
De regels in het Europees Parlement worden niet op donderdagmiddag veranderd. Ze zijn op donderdagmiddag anders, en dat staat in het Reglement. Tijdens het debat op donderdagmiddag krijgen bijvoorbeeld volgens de procedure van catch the eye twee sprekers het woord, en niet vijf.
Wanneer iemand vraagt om een punt af te voeren omdat er geen quorum is, wordt het punt niet uitgesteld, maar komt het te vervallen. Ook voor verzoeken in verband met mondelinge amendementen gelden andere regels, en daarop heeft de Voorzitter van de vergadering geen invloed, dat zijn regels die zijn vastgelegd in ons Reglement.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
namens de PSE-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, in de nacht van zondag 9 november hebben Israëlische troepen de familie al-Kurd uit haar huis in Sheikh Jarrah in Oost-Jeruzalem gezet, waar zij al meer dan vijftig jaar woonde. De uitzetting was het gevolg van een uitspraak van het hooggerechtshof van Israël van afgelopen juli, die een einde maakte aan een lang en zeer omstreden proces dat in de Israëlische rechtbanken en voor de Israëlische autoriteiten is gevoerd.
Benadrukt moet worden dat de familie haar huis is ontnomen, ondanks krachtige protesten van de kant van de internationale gemeenschap, en dat het besluit van het hooggerechtshof in feite de weg bereidt voor de confiscatie van nog eens 26 huizen in dezelfde wijk. Het lot van de familie al-Kurd en de talrijke voorbeelden van verwoesting van huizen van Palestijnse gezinnen in Oost-Jeruzalem door de Israëlische autoriteiten baren grote zorgen. Zulke acties zijn illegaal volgens het internationale recht, en de internationale gemeenschap en in het bijzonder het Midden-Oostenkwartet zouden alles moeten doen dat in hun vermogen ligt, om de Palestijnen te beschermen die in deze wijk en in andere delen van Oost-Jeruzalem wonen. Wij moeten Israël oproepen te stoppen met de uitbreiding van nederzettingen en de bouw van de muur buiten de grenzen van 1967. Deze acties zijn in strijd met het internationale recht en brengen de vooruitzichten op een blijvende vredesovereenkomst tussen de Palestijnen en de Israëli's ernstig in gevaar.
Paulo Casaca
(PT) Voorzitter, ik denk dat we in dit debat rekening moeten houden met twee fundamentele kwesties. In de eerste plaats hebben we hier te maken met een van de meest onafhankelijke rechtssystemen ter wereld. Een rechtssysteem dat nog kort geleden de president van zijn eigen land tot aftreden dwong.
In de tweede plaats kan deze juridische kwestie, die al tientallen jaren speelt en waarin het gaat om eigendom en het niet betalen van huur, niet vergeleken worden met bijvoorbeeld de uitzetting van miljoenen Irakezen die zich recent heeft afgespeeld en nog steeds doorgaat, zonder dat iemand op het idee kwam de legitimiteit van de Irakese regering ter discussie te stellen, zonder dat iemand een evenwichtige kijk had op wat er in deze hele regio aan de hand is. Want we moeten het hier hebben over evenwichtigheid. De kwestie van evenwicht is fundamenteel. En ik moet zeggen dat ik geschokt ben door wat ik hier gehoord heb over het ter discussie stellen van de staat Israël.
Siim Kallas
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie is zeer bezorgd over de recente ontwikkelingen in Oost-Jeruzalem, in het bijzonder de verwoesting van Palestijnse huizen en de uitbreiding van nederzettingen in Oost-Jeruzalem.
In een tijd dat vertrouwenwekkende maatregelen dringend noodzakelijk zijn om het onderhandelingsproces dat in Annapolis is gestart te steunen, zijn zulke maatregelen erg ineffectief. De EU heeft in haar verklaring van 11 november de Israëlische autoriteiten opgeroepen om snel met dergelijke maatregelen te stoppen.
De EU heeft de afgelopen maanden ook meerdere malen haar zorg geuit over het besluit van de Israëlische autoriteiten om de bouw van nieuwe nederzettingen in Oost-Jeruzalem goed te keuren. Het scheppen van voldongen feiten schaadt de kans dat er een vredesakkoord tussen Palestijnen en Israëli's wordt bereikt. Jeruzalem is een van de zogenaamde problemen rond de definitieve status, die tijdens de onderhandelingen tussen de partijen moeten worden opgelost.
De Commissie heeft steun verleend om de Palestijnse aanwezigheid in Oost-Jeruzalem te behouden en is toegewijd om deze steun te continueren.
De Voorzitter
Het debat wordt gesloten.
De stemming vindt na afloop van de debatten plaats.
