Betere regelgeving in de Europese Unie - Betere wetgeving 2005: toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid - 13de jaarverslag - Vereenvoudiging van de regelgeving - Institutionele en wettelijke gevolgen van het gebruik van "soft law”-instrumenten (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende verslagen:
van Katalin Lévai, namens de Commissie juridische zaken, over Betere regelgeving in de Europese Unie;
van Bert Doorn, namens de Commissie juridische zaken, over De wetgeving verbeteren 2005: toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid - 13de jaarverslag;
van Giuseppe Gargani, namens de Commissie juridische zaken, over Een strategie voor de vereenvoudiging van de regelgeving;
van Manuel Medina Ortega, namens de Commissie juridische zaken, inzake de juridische en institutionele effecten van gebruikmaking van niet-dwingende rechtsinstrumenten ("soft law”).
Katalin Lévai  
rapporteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil om te beginnen iedereen bedanken die heeft bijgedragen aan mijn verslag - ik ben erg dankbaar voor hun hulp.
In de afgelopen jaren is de Commissie zich meer en meer gaan bekommeren om de kwaliteit van de communautaire wetgeving, zowel met betrekking tot de duidelijkheid en de toegankelijkheid als met betrekking tot de doelmatigheid en de positieve gevolgen voor burgers en bedrijven.
De Commissie spreekt in verband met deze doelen gewoonlijk van 'betere regelgeving' of 'betere wetgeving'. Het doel van betere regelgeving is overigens het maximaliseren van de voordelen van een moderne, rationele en doelmatige wetgeving met minimalisering van de kosten daarvan, zodat productiviteitsstijging, groei en uiteindelijk de werkgelegenheid op het hoogste niveau kunnen worden gewaarborgd in de hele Europese Unie.
Het leidt geen twijfel dat betere regelgeving een fundamentele factor is voor eerlijke concurrentie, welvaart voor de burgers en de bescherming van de volksgezondheid en het milieu. Het is een belangrijk onderdeel van de Lissabon-strategie omdat het een sterke stimulans voor de productiviteit en de werkgelegenheid kan vormen. Betere regelgeving is gedeelde verantwoordelijkheid. De wetgeving van de EU wordt door nationale regeringen en parlementen omgezet in nationale wetgeving en wordt vaak toegepast op regionaal en lokaal niveau. Het risico bestaat dat wetten binnen deze keten, van ontwerp naar tenuitvoerlegging, steeds verder verfraaid worden. De verantwoordelijkheid voor goede regelgeving is daarom een gezamenlijke verantwoordelijkheid.
Veel lidstaten voeren nu effectbeoordelingen uit en enkele lidstaten hebben richtsnoeren opgesteld. Slechts een relatief klein aantal landen maakt echter systematisch geïntegreerde effectbeoordelingen van nieuwe wetsvoorstellen .
De wetgeving op Europees niveau heeft de bureaucratische rompslomp sterk teruggedrongen Eén gezamenlijke regel die in alle lidstaten moet worden toegepast is veel eenvoudiger en efficiënter dan een ingewikkeld web van verschillende regels op nationaal en regionaal niveau. De Europese wetgeving is effectief geweest bij het wegnemen van schadelijke belemmeringen voor de concurrentie en van nationale regels die onverenigbaar met elkaar waren, dus het vereenvoudigingsprogramma kan ook op andere manieren dan alleen door het terugdringen van de administratieve lasten tastbare economische voordelen opleveren. De ervaringen van lidstaten laten zien dat de overheidsautoriteiten veel kunnen doen om onredelijke administratieve lasten van wetgeving terug te dringen. Dat kan volgens de Commissie leiden tot een extra groei van de economie van de EU met ongeveer 1,5 procent van het BNP en naar schatting tot wel 150 miljard euro vrijmaken voor investeringen.
In mijn verslag steun ik de doelstelling om wetgeving noodzakelijk, eenvoudig en doelmatig te laten zijn. Aan de andere kant moeten we echter benadrukken dat dit proces volledig transparant moet zijn, dat het Europees Parlement volledig moet worden betrokken bij het publieke onderzoek van de wetgeving en dat er een brede en transparante raadpleging van deskundigen en van alle belanghebbenden moet plaatsvinden - niet alleen van overheden en bedrijven, maar ook, en vooral, van niet-gouvernementele organisaties.
Bovendien wil ik voorstellen om een effectbeoordelingscomité op te richten. Het is van het grootste belang dat deze instantie, die adviezen en ondersteuning zal geven bij het ontwikkelen van een cultuur van kwalitatief hoogwaardige effectbeoordelingen binnen de Commissie, onafhankelijk van beleidsmakers zijn werk kan doen. Dit hoeft echter niet noodzakelijkerwijs te betekenen dat elke effectbeoordeling moeten worden uitgevoerd door externe deskundigen die niet bij de instelling horen. Ook moet het effectbeoordelingscomité bijdragen aan de ontwikkeling van een gemeenschappelijke methodologie voor alle effectbeoordelingen.
Bovendien stel ik voor om een speciaal project in de procedure voor het uitvoeren van effectbeoordelingen te integreren, namelijk de zogeheten "sociale benchmarking”. Dit houdt in dat er naar behoren moet worden gelet op mogelijke effecten voor gevoelige doelgroepen, bijvoorbeeld achterstandsgroepen, vrouwen, etnische minderheden, opvoedende ouders, bejaarden en chronisch zieken en mensen met een handicap.
Samenvattend wil ik benadrukken dat betere regelgeving is gericht op het maken van eenvoudigere, duidelijke, burgervriendelijkere regels, waarbij voortdurend effectbeoordelingen worden uitgevoerd en waarbij speciale aandacht wordt gegeven aan die kwetsbare groepen die niet voor zichzelf kunnen opkomen. Duidelijkheid, transparantie, eenvoud en het wegnemen van bureaucratie zijn wellicht de belangrijkste elementen van mijn verslag.
Bert Doorn  
rapporteur. - (NL) Voorzitter, ik haak graag in op het uitstekende betoog van collega Lévai. Het is een goede zaak dat wij in ieder geval één keer per jaar in dit Parlement stilstaan bij de kwaliteit van regel- en wetgeving. De regel- en wetgeving is het visitekaartje van de Europese Unie. Het is het kader waarbinnen de burgers werken/wonen en waarbinnen de bedrijven moeten functioneren. Dat betekent dat we veel aandacht moeten besteden aan die kwaliteit.
Hoe gaat het op dit moment? Het gaat de goede kant op. De Commissie heeft een aantal initiatieven ontplooid. Er is een Impact Assessment Board ingesteld en die doet veel goed werk. Maar dat is nog niet genoeg. Ik heb het al vaker gezegd: we hebben meer transparantie nodig en ik pleit nogmaals voor een extern expert panel dat beoordeelt of de impact assessments van de Europese Commissie volgens de juiste methodologie opgesteld zijn.
Toetsing, geen bureaucratie. Mevrouw Frassoni roept dan altijd: "U wilt een nieuwe bureaucratie”, maar ik wil helemaal geen bureaucratie. Ik wil alleen maar meer transparantie en ik denk dat iedere vorm van transparantie de overheid siert. Een bijkomend voordeel: wanneer er impact assessments zijn uitgevoerd op amendementen in het Parlement zelf - en ik moet u zeggen, dat is nog steeds geen groot succes -, dan kunnen wij ook kijken of we die kunnen voorleggen aan een dergelijk onafhankelijk instituut, en dan uiteraard niet bij de Impact Assessment Board van de Europese Commissie.
Een belangrijke stap in de goede richting is dat we een expert panel krijgen voor de problematiek van de administratieve lasten. Dat is een heel goede ontwikkeling die op het terrein van administratieve lasten ook een rol kan spelen. Uiteraard is het heel belangrijk wie er nou in dat panel gaan zitten. Het moet natuurlijk geen optocht worden, geen soort pseudo-parlement, maar een klein gremium met deskundigen, dus ook geen captains of industry, geen ambtenaren, geen politici, maar gewoon deskundige mensen die weten wat een impact assessment is, die weten wat administratieve lasten zijn en die daar in hun nationale context veel mee te maken gehad hebben.
De Commissie heeft een duidelijke doelstelling gesteld: tegen 2012 moet er een reductie van de administratieve lasten plaatsvinden van 25%. Dat is een heel goede zaak, maar het moet natuurlijk wel een netto-doelstelling zijn. Dat betekent dat vanaf nu inderdaad een reductie van 25% bereikt wordt en dat nieuwe administratieve lasten daarbij berekend worden en daarop ook in mindering gebracht worden, anders blijft het natuurlijk dweilen met de kraan open.
Ik wil er nog eén punt aan toevoegen waaraan de Commissie toch bijzondere aandacht moet besteden. Nu gaat het om de terugdringing van de administratieve lasten, maar we moeten ons in de toekomst ook buigen over de terugdringing van de nalevingskosten. De nalevingskosten zijn de kosten die bedrijven en burgers moeten maken om wetgeving op te volgen en dat is ook een enorme kostenpost. Als we het hebben over de kosten van de regelgeving, dan moeten we ons ook bezig houden met die nalevingskosten, die op dit moment nog buiten beschouwing blijven.
Giuseppe Gargani  
rapporteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in november 2006 nam de Commissie een werkdocument aan, een eerste verslag, over de vooruitgang die was geboekt met de strategie voor de vereenvoudiging van de regelgeving, dat een vervolg is op een andere mededeling uit oktober 2005. Dit is een belangrijke ontwikkeling die, zoals mijnheer Doorn terecht heeft gezegd, een proces voortzet dat we zelf in gang hebben gezet om vereenvoudiging te verkrijgen die gelijkstaat aan transparantie en een transparante, begrijpelijke methode van regelgeving vormt.
Het werkdocument is goedgekeurd door de Commissie juridische zaken, die de inventaris heeft opgemaakt van de vooruitgang die is geboekt met de toepassing van het vereenvoudigingsprogramma dat, zoals ik zei, in 2005 is ingevoerd. In het bijzonder zal het programma 43 herschikkingen bevatten, en ik zou het Huis graag de volgende cijfers willen geven: 12 codificaties, 8 intrekkingen en 46 andere maatregelen die betrekking hebben op substantieve vereenvoudiging. Hiernaast zijn 500 nieuwe wetsinitiatieven opgenomen in een ander voortschrijdend programma dat speciaal bedoeld is voor codificaties, zo'n 200 in 2007 alleen al.
Ik zou nu een paar punten onder de aandacht willen brengen, uiteraard heel kort, die de crux van mijn verslag vormen, om het Huis te informeren over de huidige situatie op de grond en de algemene denkwijze van de Commissie juridische zaken als geheel.
Ik heb drie duidelijke boodschappen voor de Commissie. Ik denk dat het belangrijk is volkomen duidelijk te maken dat het in de eerste plaats noodzakelijk is vanaf nu systematisch vereenvoudigingsinitiatieven op te nemen, in een specifiek deel van het wetgevende en werkprogramma; ten tweede is het noodzakelijk daarin aan te geven welke prioriteit deze voornemens is te gaan geven aan elk afzonderlijk vereenvoudigingsinitiatief; en ten derde te voorkomen dat documenten worden verspreid die lijsten bevatten met vereenvoudigingsinitiatieven, om een zo'n duidelijk mogelijk referentiekader te hebben.
Ik zou daarom nogmaals willen benadrukken dat de Commissie consistent moet zijn, ook met betrekking tot de vereenvoudigingsdoelen die deze heeft genoemd. Evenzo moet de herschikking, voor eens en altijd de standaard regelgevingstechniek zijn. In het algemeen denk ik, als voorzitter van de commissie waartoe onze collega's mevrouw Lévai, mijnheer Doorn en mijnheer Medina behoren, te kunnen zeggen dat deze vier regelgevingsinitiatieven de situatie uitgebreid afdekken en dat de Commissie verplicht is hierover na te denken.
Het zou dus altijd mogelijk zijn de regelgevende tekst in zijn geheel te hebben, zelfs indien er specifieke amendementen zijn, met een duidelijke aanduiding van de nieuwe delen en de delen die ongewijzigd blijven. Dit is een cruciale ontwerptekst voor het Parlement, omdat deze erin zou resulteren dat de wetgeving van de Gemeenschap leesbaarder en transparanter zou worden, wat iedereen wil.
Het werkdocument van de Commissie stelt in feite voor de eerste samenvattingen van zijn voorstellen te gebruiken om de doelen van de vereenvoudiging beter uit te leggen. Dit initiatief zou echter contraproductief kunnen blijken te zijn: hoewel een samenvatting gerechtvaardigd zou zijn voor een discursieve tekst zoals een mededeling, geldt dit niet voor een regelgevingstekst, waarvan de eerste samenvatting onzekerheden kan bevatten. Aan dit punt moet zorgvuldig aandacht worden geschonken.
Tot slot probeert het verslag het sterke signaal van goodwill te benadrukken dat wordt afgegeven door het amendement van het Reglement van het Europees Parlement met betrekking tot de respectievelijke verbetering en invoering van de codificatieprocedure (artikel 80) en een nieuwe ad hoc-procedure voor herschikkingen (artikel 80(a)). Dit zijn de punten die het Parlement in beschouwing moet nemen, ik hoop op een consensuele manier, en in het algemeen zonder amendement, zodat het Huis in staat zal zijn deze belangrijke zaak morgen goed te keuren.
Manuel Medina Ortega  
rapporteur. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, mijn verslag is innerlijk tegenstrijdig, omdat ik een uitdrukking gebruik die een contradictio in terminis is: "soft law”. Het recht is niet zacht, het recht is dwingend. Het punt is dat in het jargon van de Europese Unie deze uitdrukking wordt gebruikt: "soft law-instrumenten”.
Wat wordt daarmee bedoeld? Daar worden vooral documenten van de Commissie mee bedoeld: verklarende documenten, uitvoeringsbesluiten of eenvoudigweg voorbereidende documenten. En het probleem is, gezien de verwarring en het gebrek aan kennis over de aard van het communautaire recht bij veel gerechtelijke instanties - met inbegrip van het Hof van Justitie zelf - dat er een juridisch bindend karakter wordt toegekend aan deze "soft law”-documenten.
Dit betekent een breuk met de fundamentele rechtsbeginselen van de staten die de Europese Unie vormen en van de Europese Unie als geheel. De enige legitimiteit voor het afkondigen van bindende regels van juridische aard die op dit moment bestaat is de legitimiteit die voortvloeit uit de wil van het volk, zowel op het niveau van de staat als op het niveau van de Unie. En de wil van het volk wordt normaal gesproken uitgedrukt door middel van vertegenwoordigende organen, in dit geval bijvoorbeeld het Europees Parlement, dat rechtstreeks door de bevolking is gekozen, of ook de Raad, die is samengesteld uit regeringen die afhankelijk zijn van of worden gekozen door de bevolkingen van hun respectieve landen.
Het is duidelijk dat de Commissie een belangrijke rol speelt bij de toepassing van het Europees recht. Ze staat garant voor de toepassing van de Verdragen, maar ze moet dit samen met de wetgevende organen doen en in elk geval kan ze niet in de plaats treden van de wetgevende macht die door de Verdragen aan het Parlement en de Raad wordt toegekend.
De zorg die wij in de Commissie juridische zaken hebben is dat we aan de ene kant het initiatiefrecht van de Commissie niet willen belemmeren, dat we de uitvoerende functie van de Commissie niet willen belemmeren, dat we de ontwikkelingsmogelijkheden niet willen beperken, maar dat we het aan de andere kant wel belangrijk vinden dat er een begripsmatig verschil wordt vastgesteld tussen de twee soorten instrumenten, en dat wanneer de Commissie van mening is dat ze haar toevlucht moet nemen tot dit soort instrumenten, ze op zijn minst een vorm van samenwerking moet aangaan met het Parlement en uiteraard in elk geval met de Raad, om ervoor te zorgen dat het gebruik van deze instrumenten geen aanleiding vormt voor verkeerde interpretaties of inmenging.
Uiteraard is datgene wat we de "open coördinatiemethode” zijn gaan noemen geen recht. De open coördinatiemethode kan een effectief instrument zijn om de doelen van de Verdragen te verwezenlijken, maar is een instrument waarmee alleen verplichtingen tussen de deelnemende partijen kunnen worden vastgelegd. Het gaat kortom om overeenkomsten tussen partijen, bijvoorbeeld tussen sociale agenten. Net zoals een overeenkomst tussen bijvoorbeeld vakbonden en werkgevers bindend kan zijn voor de deelnemende partijen, dient de open coördinatiemethode om dit soort overeenkomsten op te stellen. Maar op deze overeenkomsten is de Europese wetgeving van toepassing, en ze kunnen de Europese wetgeving nooit vervangen. En de Europese Unie moet, als rechtsgemeenschap, juridische teksten aannemen.
Daarom is het niet voldoende om te zeggen: "we gaan de open coördinatiemethode toepassen” omdat het een effectief instrument voor de verwezenlijking van de doelen van de Verdragen is. Het is geen effectief instrument, omdat de Europese Unie alleen kan functioneren als rechtsstelsel.
De Europese Unie heeft geen legers en geen politie en heeft altijd gefunctioneerd op basis van een reeks verplichtingen die de lidstaten op zich hebben genomen, die worden nageleefd door de instellingen van de lidstaten, waarop weer wordt toegezien door de Commissie en het Hof van Justitie. Maar de open coördinatiemethode is geen juridische methode, de open coördinatiemethode is geen juridisch instrument voor het aannemen van algemeen geldige regels en het een moet niet worden verward met het ander.
De Commissie juridische zaken - zoals de heer Gargani heeft gezegd - maakt zich zorgen over deze onrechtmatige verschuiving die plaatsvindt binnen de Europese Unie. Het Europees Parlement wil met de Commissie samenwerken bij het verwezenlijken van haar doelen, bij de uitoefening van haar uitvoerende functie, bij haar functie om voorbereidende documenten voor wetgeving op te stellen, maar kan noch mag akkoord gaan met het gebruik van technieken die niet in overeenstemming zijn met de ontwikkeling van een rechtsstaat, met de opbouw van de Europese Unie als een rechtsgemeenschap, een gemeenschap die een duidelijke normatieve hiërarchie moet hebben: Verdragen - die ik ondanks alles grondwettelijk blijf noemen - waarin de fundamentele regels worden neergelegd, wetgeving van de Europese Unie op al die gebieden waar de Europese Unie een rol moet spelen, met, vanzelfsprekend, eerbiediging van de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit, maar waarbij de bevoegdheden van de Unie worden gehandhaafd en de bevoegdheid voor het ondernemen van actie op wettelijk gebied bij de Unie ligt, waarna vervolgens bij de tenuitvoerlegging instrumenten als de open coördinatiemethode kunnen worden gebruikt, of andere instrumenten waarvan de Commissie vindt dat ze moeten worden gebruikt om de doelen van de Unie te verwezenlijken.
(Applaus)
Günter Verheugen
vice-voorzitter van de Commissie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, betere regelgeving is een project van groot politiek belang. Bij de laatste uitgebreide gedachtewisseling in het Parlement over dit onderwerp in april vorig jaar heb ik benadrukt dat we twee doelen willen bereiken. In de eerste plaats willen we ervoor zorgen dat de burgers meer vertrouwen krijgen in de Europese integratie als geheel. In de tweede plaats willen we voor het Europese bedrijfsleven transparante en betrouwbare randvoorwaarden creëren zodat het voor groei en werkgelegenheid kan zorgen.
We zijn intussen een heel eind op weg. De steun voor Europese integratie is volgens de enquêtes groter dan die sinds tijden geweest is, de economische situatie is duidelijk verbeterd en veelbelovend en de opvatting dat we op basis van het partnerschap voor groei en werkgelegenheid op de ingeslagen weg door moeten gaan, wordt breed gedeeld. Betere regelgeving is een belangrijke steunpilaar voor het beleid inzake groei en werkgelegenheid. Hoewel het algemene politieke klimaat op dit moment dus zeker gunstig is, mogen onze inspanningen niet verslappen. We moeten het momentum benutten.
De stemming kan immers even snel weer omslaan. We zouden onszelf voor de gek houden wanneer we zouden denken dat het imago van de Europese Unie nu radicaal is veranderd. Het idee dat alles wat uit Europa komt ondoelmatig, buitenproportioneel en centralistisch is, is diep geworteld. Dit verwijt is ongetwijfeld overtrokken, maar belangrijk is dat de mensen in Europa er zo tegen aankijken. We moeten er dus hard aan trekken om deze reflex tegen te gaan.
We willen een Europa dat resultaten boekt. We willen een Europa dat zorgt voor veiligheid, welvaart en milieuhygiëne op alle terreinen van het leven. Concreet moet dat in al onze beslissingen op alle beleidsterreinen tot uitdrukking komen, of het nu om wetgeving inzake chemische stoffen, geneesmiddelen, informatietechnologie of landbouw gaat. Begrijpt u mij niet verkeerd: betere regelgeving is geen imagocampagne. We hebben de wijze waarop beleid tot stand komt en de wijze waarop we wetgeving voorbereiden en herzien, radicaal veranderd. Ik benadruk het nog eens: we moeten betere regelgeving niet zien als iets dat op zichzelf staat, maar als onderdeel van een algehele strategie, van een fundamentele heroriëntatie van het Europees beleid.
Dergelijke pogingen zijn al eerder ondernomen, maar het project waarover we vandaag debatteren, onderscheidt zich door twee kenmerken, namelijk door de draagwijdte en het structurele karakter ervan. Voorheen hielden we ons bezig met incidentele aanpassingen. Nu hebben we de draagwijdte van het concept "betere regelgeving” echter tot het hele proces van Europese wetgeving uitgebreid: door middel van een strikte toepassing van het subsidiariteitsbeginsel wordt getoetst of een wet noodzakelijk is, er vindt een brede consultatie plaats onder de belanghebbenden, effectbeoordelingen brengen de economische, sociale en ecologische gevolgen in kaart en ook wordt gezocht naar de best mogelijke toepassing en omzetting van communautaire wetgeving. Betere regelgeving heeft echter niet alleen betrekking op nieuwe initiatieven, maar we lichten momenteel ook het bestaande wetgevingscorpus door om te zien waar en op welke wijze dat kan worden vereenvoudigd en gemoderniseerd.
Het tweede nieuwe element is het structurele karakter van onze aanpak. Het gaat niet om een eenmalige actie, maar - zoals al door enkele rapporteurs is gezegd - om een ingrijpend proces dat verstrekkende gevolgen heeft en consequent wordt voortgezet. Alle initiatiefvoorstellen die niet door de wetgever zijn aangenomen, worden regelmatig gecontroleerd en eventueel weer ingetrokken. Een dergelijke controle vindt momenteel plaats met het oog op het werkprogramma voor 2008.
Het programma om de wetgeving te vereenvoudigen wordt ook in 2007 en 2008 voortgezet. Daartoe zullen we een aantal nieuwe initiatieven presenteren. Het resultaat is dat de vereenvoudiging geleidelijk wordt uitgebreid tot alle sectoren waarin de Europese Unie als wetgever optreedt. We maken daarbij gebruik van alle beschikbare methoden zoals die ook in het verslag van de heer Gargani worden genoemd en door dat verslag ook worden gesteund. De helft van de initiatieven waarin het vereenvoudigingsprogramma voorziet, is reeds met succes afgerond. We zullen er tot 2009 intensief aan blijven werken. Dit levert directe en concrete voordelen op voor bedrijven, overheidsinstanties en particulieren. Wat we willen bereiken is dat onze wetgeving in alle gevallen duidelijk, begrijpelijk en gebruikersvriendelijk is en rekening houdt met technologische ontwikkelingen.
Voor de kwaliteitscontrole en de effectbeoordelingen hebben we de Impact Assessment Board opgericht, een orgaan dat zijn werkzaamheden onafhankelijk van de betrokken diensten van de Commissie verricht en reeds een zeer positieve bijdrage levert. Ik ben mevrouw Lévai zeer dankbaar dat zij in haar verslag aan deze instelling haar volledige steun heeft toegezegd. Het is echter duidelijk dat wij ons ertoe hebben verplicht om dit systeem volgend jaar te evalueren en dat we, indien nodig, aan de uitkomsten daarvan passende consequenties zullen verbinden. Ik zeg dat met name met het oog op de belangwekkende suggesties van de heer Doorn.
Tot de belangrijkste prioriteiten van dit jaar behoort het terugdringen van de administratieve lasten die EU-regelgeving voor bedrijven met zich meebrengt. Daartoe hebben wij tien fast-track-acties voorgesteld, waarvan er - mede dankzij de snelle steun van het Europees Parlement - al twee worden uitgevoerd. Er zullen meer voorstellen volgen.
Om het reductiepotentieel te kunnen bepalen zijn we momenteel bezig met een uitvoerige meting van de huidige lasten in tien grote sectoren van het Europese bedrijfsleven, waarmee feitelijk 85 procent van het totale Europese bedrijfsleven wordt gedekt. Het doel is inderdaad - zoals hier al eerder werd gezegd - dat de kosten tegen 2012 met 25 procent zijn teruggebracht. Ik ben het volledig eens met wat de heer Doorn heeft gezegd. We moeten er uiteraard op toezien dat we niet op het ene terrein de lasten verminderen, terwijl er ten gevolge van nieuwe wetgeving op andere terreinen lasten ontstaan. Dat is een belangrijk punt. Ik ben erg blij dat het Parlement daarop heeft gewezen.
Ik hoop dat de lidstaten zich nog dit jaar committeren aan doelstellingen die even ambitieus zijn, want dit project kan alleen succesvol zijn wanneer het zowel op Europees als op nationaal niveau wordt uitgevoerd.
In dit project dienen de belanghebbenden uiteraard een belangrijke rol te spelen. We hebben hun steun nodig. Daarom wordt een groep op hoog niveau opgericht, samengesteld uit vertegenwoordigers van verschillende administratieve niveaus. Deze onafhankelijke experts, die kleine en grotere ondernemingen, consumenten en milieuorganisaties vertegenwoordigen, zullen de Commissie adviseren over potentiële maatregelen om de administratieve lasten te verminderen.
De Commissie - en dat geldt ook voor mij persoonlijk - is het Europees Parlement buitengewoon dankbaar voor de brede steun die uit de vandaag te behandelen verslagen blijkt. De Commissie is met name ingenomen met het feit dat het verslag van mevrouw Lévai de Raad en het Parlement verzoekt om systematisch effectbeoordelingen van substantiële amendementen uit te voeren. We hadden dat in november 2005 al in interinstitutionele afspraken vastgelegd.
De Commissie zou het eveneens toejuichen wanneer de Raad en het Parlement het voorstel van de heer Doorn zouden volgen om hun werkmethoden verder aan te passen zodat bepaalde taken in het kader van de vereenvoudiging van de wetgeving snel kunnen worden uitgevoerd. We hebben er immers niets aan wanneer de projecten ergens in het voorbereidingstraject blijven steken.
Met betrekking tot de verschillende instrumenten die in het verslag van de heer Medina Ortega onder het begrip soft law worden samengevat, wil de Commissie in de eerste plaats benadrukken dat de klassieke wetgeving niet in alle gevallen de juiste manier is om een probleem op te lossen. Ik wil nogmaals wijzen op het beginsel dat wetten alleen dan moeten worden uitgevaardigd, wanneer ze absoluut nodig zijn. We hebben echter ook instrumenten waarvan de toepassing door de communautaire Verdragen duidelijk wordt geregeld of die uitsluitend dienen ter voorbereiding van toekomstige wetgeving. Ik kan u namens de hele Commissie verzekeren dat wij bij alle instrumenten die we toepassen, de rechten van het Parlement volledig zullen eerbiedigen en het Parlement - in de geest van het wederzijdse respect tussen de instellingen - over alles zullen informeren.
Laat ik tot slot nog eens onderstrepen wat Commissievoorzitter Barroso hier in april als grondbeginsel definieerde: in feite is de Europese wetgeving het unieke kenmerk van de Europese Unie, want wij zijn een rechtsgemeenschap. Europese integratie is gebaseerd op het recht. Alleen het recht kan de vrijheden waarborgen die de mensen in Europa momenteel genieten. Alleen het recht kan het bedrijfsleven betrouwbare en tevens eerlijke randvoorwaarden bieden. De burgers van Europa hebben niet alleen recht op betere wetgeving, maar op de beste wetgeving die naar menselijke maatstaven mogelijk is.
Gunnar Hökmark  
rapporteur voor advies van de Commissie economische en monetaire zaken. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik de rapporteur voor betere regelgeving in de Europese Unie, mevrouw Lévai, en de Commissie juridische zaken bedanken voor het opnemen van een aantal voorstellen van mijn commissie, wat wij zeer op prijs stellen.
Dit is een gebied waarop we gemakkelijk overeenstemming kunnen bereiken over ons doel. Maar daar gaat dit debat niet over: dit debat gaat over de manier waarop we resultaten kunnen boeken. Hierbij moet de rol van de Commissie worden onderstreept. De Commissie economische en monetaire zaken heeft voorgesteld dat de Commissie jaarlijks follow-up geeft aan de resultaten van de reductie van de administratieve lasten met 25 procent tegen 2012. De Commissie kan een belangrijke rol spelen bij het maken van de keuze voor wetgeving of voor bijvoorbeeld zelfregulering of wederzijdse erkenning, bij het waarborgen dat dergelijke wetgeving er in bepaalde mate komt, en bij het intrekken van wetgeving die niet in overeenstemming is met het Lissabon-proces, iets dat de Commissie ook heeft gedaan.
We willen dat de Commissie de Lamfalussy-procedure als een goede ervaring ziet waarmee de financiële markten op een reële manier zijn opengesteld. We willen echter ook nadrukkelijk wijzen op de eigen verantwoordelijkheid die de Commissie heeft, in het kader van haar rechtstreekse contact met burgers, om voor vereenvoudiging en betere regelgeving te zorgen op het gebied van de financiering van onderzoeksprogramma's, staatssteun, verschillende soorten subsidies en overheidsopdrachten. De Commissie heeft een eigen rol te spelen op dit gebied. We hopen ook dat de Commissie het idee weer in overweging wil nemen om burgers het recht te geven om actie te ondernemen wanneer lidstaten hun toevlucht zoeken tot "vergulden”. Het is belangrijk om tegenwicht te bieden aan de almaar uitdijende bureaucratie van al onze lokale en nationale autoriteiten, en ook, kunnen we stellen, van de instellingen van de Europese Unie. Een manier om dit te bereiken is door burgers het recht op actie te geven.
Ole Christensen  
rapporteur voor advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken. - (DA) Mevrouw de Voorzitter, het regelgevingskader waarin bedrijven werken is bepalend voor hun concurrentievermogen, duurzame groei en werkgelegenheidsprestaties wat betreft het scheppen van meer en betere banen. Zoals ik ook heb gezegd in de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, ondersteunen wij natuurlijk de afschaffing van overtollige wetgeving, maar we moeten er wel zeker van zijn dat de wetgeving die we wegdoen, inderdaad overtollig is. Vanuit mijn oogpunt als lid van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken is het antwoord afhankelijk van het feit of de kwaliteit van de banen in Europa slechter of beter wordt.
Ik steun alleen een betere regelgeving als het de bedoeling is wetgeving transparanter en flexibeler te maken, en niet als dit echt deregulering betekent. Cruciaal is dat dit gebeurt zonder de gezondheid en veiligheid van de werknemers in gevaar te brengen. De vastgestelde reductietarget van 25% is onderhevig aan twijfel, omdat deze willekeurig is gekozen. Als de wetgeving overtollig is, moeten we niet stoppen bij 25%. Over het geheel gezien ben ik het echter volledig eens met de doelstelling van de oefening, en ik erken dat de onnodige administratieve lasten van de EU de doeltreffendheid en de geloofwaardigheid van de EU-wetgeving ondermijnen. Ik zou de Commissie willen uitnodigen ook meer gebruik te maken van de sociale dialoog, een belangrijk middel om het doel van een betere regulering te bereiken.
Elspeth Attwooll  
rapporteur voor advies van de Commissie regionale ontwikkeling. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil het specifiek over het verslag van mevrouw Lévai hebben. Ik feliciteer haar en de Commissie juridische zaken met dit uitstekende verslag en bedank ze voor het in zo hoge mate in het verslag integreren van zowel de geest als de letter van ons advies.
Hoewel de uiteindelijke verantwoordelijkheid voor het naleven van de communautaire wetgeving bij de lidstaten ligt, zijn het in de praktijk vaak andere instanties die belast zijn met de taak om te voldoen aan de eisen, zoals regionale en lokale autoriteiten en gespecialiseerde agentschappen. Dit kan betekenen dat deze instanties erop moeten toezien dat ze zelf en/of andere instanties de verordeningen en de richtlijnen naleven. Bovendien moeten de grondwettelijk erkende regio's bij bepaalde richtlijnen een rol spelen in het omzettingsproces.
De Commissie regionale ontwikkeling wil daarom het belang van uitgebreide raadpleging in alle fasen van het wetgevingsproces beklemtonen, ook tijdens de voorbereidingen van effectbeoordelingen, zodat plaatselijke of regionale verschillen op adequate wijze in aanmerking kunnen worden genomen. Ook wijzen wij nadrukkelijk op het belang van het verspreiden van informatie. We vragen in het bijzonder om gedetailleerde richtsnoeren voor de omzetting van richtlijnen en om richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging van verordeningen. Het vademecum over staatssteun dat door het directoraat-generaal Concurrentie is samengesteld kan hiervoor als model dienen.
Ook willen we dat de Commissie duidelijke en begrijpelijke taal gebruikt in haar wetgevingsvoorstellen en dat er bij de omzetting van richtlijnen concordantietabellen worden overgelegd, zodat het risico van "vergulden” wordt verkleind. Met deze en andere maatregelen die in het verslag - in alle vier de verslagen - worden bepleit, denken wij dat we een grote stap zetten op weg naar een betere regelgeving in de EU.
Andreas Schwab  
rapporteur voor advies van de Commissie interne markt en consumentenbescherming. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, allereerst mijn verontschuldigingen: ik wist niet dat degene die vóór mij zou spreken, niet aanwezig is en dat daarom de spreektijd is verschoven. Hartelijk dank dat ik nu het woord mag voeren.
Ik was rapporteur voor advies van de Commissie interne markt en consumentenbescherming. De commissie is na ampel overleg unaniem tot dit advies gekomen. Ik wil er allereerst op wijzen dat wij het er in de commissie over eens waren dat de toepassing van soft law - of hoe men deze maatregelen ook noemen wil, die inmiddels steeds vaker in Europese wetgeving, maar ook in nationale wetgevingen worden toegepast - een volstrekt gangbare praktijk is. Daardoor is het mogelijk om flexibel en dus snel op nieuwe ontwikkelingen te reageren, reden waarom soft law niet per se hoeft te worden afgekeurd.
De meesten van ons deelden echter ook de opvatting dat de Commissie - om mij tot het Europese niveau te beperken - soft law soms gebruikt om de procedure te omzeilen en zichzelf zo ontslaat van de verplichting om de wetgevende instellingen in te schakelen. Hier stuiten we op een groot probleem op het gebied van soft law. We hebben ook het feit ter sprake gebracht dat het Parlement zich in één geval heeft geschaard achter een klacht tegen de Commissie omdat er volgens ons sprake was van omzeiling van de procedure.
Naar onze mening wordt de wetgever tegenwoordig met zo veel vormen van soft law geconfronteerd, dat we steeds een heel duidelijk onderscheid moeten maken tussen datgene wat inderdaad slechts als groenboek wordt gepresenteerd en dus alleen is bedoeld om toekomstige wetgeving voor te bereiden, en datgene wat werkelijk nodig is voor een flexibele wetgeving in het kader van soft law.
Volgens de leden van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ontstaan uit dergelijke groenboeken en witboeken geen rechtstreekse juridische verplichtingen, maar beslist de wetgever op het moment dat er nieuwe wetgeving wordt aangenomen.
De discussie gaat niet alleen over soft law, maar ook over andere criteria voor betere wetgeving. Ik denk dat we op veel punten nog lang niet zover zijn als de burgers op grond van berichten in de media zouden kunnen denken. Daarom doe ik een beroep op alle betrokken instellingen - Parlement, Raad en Commissie - om nog meer vaart te maken op dit terrein.
Gary Titley
namens de PSE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil beginnen met drie stellingen om de context van dit debat te schetsen. In de eerste plaats moeten we niet vergeten dat de bureaucratische rompslomp van de één een essentieel stuk wetgeving is voor de ander. In de tweede plaats moeten we niet vergeten, zoals commissaris Verheugen in het verleden heeft gezegd, dat vijftig procent van de administratieve lasten die het gevolg zijn van EU-wetgeving wordt toegevoegd door de lidstaten. En het belangrijkste, tot slot, is dat de Europese Unie zelf een vereenvoudigingsproces is, omdat één pakket regels, in plaats van 27 verschillende, de kosten voor bedrijven enorm hebben verlaagd ten opzichte van de situatie zoals die was voordat veel Europese wetgeving werd aangenomen.
Dat gezegd hebbende, moet wetgeving duidelijk zijn, gemakkelijk te begrijpen en te handhaven zijn en kunnen worden aangepast aan veranderende omstandigheden. Dat is in het verleden niet altijd het geval geweest, en soms was het de vraag of al het werk dat ging zitten in het produceren en handhaven van een stuk wetgeving de voordelen van die wetgeving niet op bepaalde manieren tenietdeed. Daarom steun ik de pogingen van de Commissie om te komen tot betere regelgeving en vereenvoudiging, en in het bijzonder de oprichting van een effectbeoordelingscomité.
Het is belangrijk dat alle instellingen zich bewust zijn hun rol op dit gebied. Het is prima dat het Parlement of de Raad hamert op betere regelgeving, maar dan moeten wij er zelf bij het indienen van amendementen wel op letten dat we de gevolgen van die amendementen goed in het oog houden. Het Parlement heeft ook een verantwoordelijkheid om bestaande wetgeving tegen het licht te houden en grondig te analyseren om te kijken of deze het beoogde effect heeft gehad. Wij hebben de neiging om maandenlang over het ene of het andere amendement te palaveren, maar we doen vaak geen enkele moeite om uit te vinden of de wetgeving daadwerkelijk het gewenste effect heeft gehad. Ik hoop daarom dat wij als Parlement onze eigen inspanningen kunnen opvoeren om deel te nemen aan dit proces.
Jan Mulder
- (NL) Mevrouw de Voorzitter, ik wil ook beginnen met alle rapporteurs te bedanken voor de buitengewoon interessante verslagen. Het is heel belangrijk dat het Parlement veel aandacht besteedt aan dit onderwerp en ik deel volkomen de mening van de commissaris dat een heleboel burgers in Europa de indruk hebben dat alle slechte wetgeving uit Brussel komt. Veel te vaak ook zeggen nationale parlementariërs dat zij het ook niet kunnen helpen, dat het Brussel is die het hun oplegt. Wij moeten daar zo veel en zo snel mogelijk iets aan doen om dat te ontzenuwen.
Het de eerste keer dat ik spreek over een onderwerp van de juridische commissie, en ik spreek in dit debat in de eerste plaats omdat het onderwerp mij buitengewoon interesseert. Ik ben zelf lid van de Begrotingscommissie en van de Commissie begrotingscontrole. In de Begrotingscommissie hebben wij vorig jaar een voorstel van mijn hand goedgekeurd om een orgaan te creëren, een proefproject, om de administratieve lasten te evalueren buiten de Commissie om. Dat betekent dus dat dit Parlement van mening was dat de interne evaluatie in de Commissie niet voldoende was. Ik ben het helemaal eens met de heer Doorn dat er een orgaan buiten de Commissie moet komen dat evalueert wat de effecten zijn van de wetgeving. De tekst die in de begroting staat en die inmiddels door Raad en Parlement is goedgekeurd, moet de handleiding zijn voor de Commissie tot verder handelen. Ook de Commissie begrotingscontrole heeft een verslag opgesteld, dat in juli door deze plenaire vergadering is aangenomen.
Wij ondersteunen de doelstelling van 25% lastenvermindering en uiteraard - de commissaris en de heer Doorn hebben het ook al bevestigd - mag het niet zo zijn dat er via de achterdeur nieuwe wetgeving binnenkomt die wij net hebben afgeschaft. Het is belangrijk dat wij vóór 2013 alle wetgeving aan een toetsing onderwerpen om te zien of deze al dan niet overbodig is. De Commissie moet regelmatig een rapport publiceren of een andere mededeling, waarin ze zegt wat er al bereikt is. Het moet duidelijk zichtbaar zijn wat de Commissie doet en hoe wij erin slagen de administratieve lasten te verminderen. Misschien moet er een interne reorganisatie van de Commissie komen.
Ik wil ten slotte aan het eind van mijn verhaal de heer Verheugen bedanken voor de uitstekende samenwerking die ik met zijn diensten heb gehad over de uitwerking van een proefproject dat vorig jaar door deze plenaire vergadering is aangenomen.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, nu ik namens de UEN Fractie het woord neem in dit debat over betere regelgeving in de Europese Unie, zou ik graag de aandacht willen vestigen op de volgende zaken.
Ten eerste bepleiten de auteurs een betere regelgeving, gericht op een verhoging van de efficiency, doeltreffendheid, cohesie en transparantie van de wetgeving van de Unie. Dientengevolge moet het proces voldoen aan de volgende voorwaarden, en ik steun dat standpunt:
het is essentieel voor de Raad, de Commissie en het Europees Parlement dat ze samenwerken aan de kwestie;
er moet een breed en open overleg zijn over de zaak met alle betrokken partijen, waaronder ondernemers, lokale autoriteiten en niet-gouvernementele organisatie, en ik zou willen benadrukken hoe belangrijk dergelijk overleg is;
Gemeenschapsinstanties moeten meer verantwoordelijkheid krijgen voor het wetgevend proces en de algehele transparantie van het proces moet worden verbeterd;
iedere beoordeling van wetgeving gericht op de vereenvoudiging ervan moet echter evenveel belang toekennen aan de economische en sociale kwesties, en kwesties in aanmerking nemen met betrekking tot gezondheid en milieubescherming;
bovendien mag het proces van vereenvoudiging van de wetgeving niet leiden tot een verlaging van de normen die zijn bepaald bij het huidige acquis van de Unie.
Ten tweede wijzen de auteurs erop dat onnodige en onduidelijke uitdrukkingen moeten worden vermeden wanneer wetsbepalingen worden opgesteld. De gebruikte taal moet recht voor zijn raap en gemakkelijk te begrijpen zijn. Tegelijkertijd moet de terminologie nauwkeurig zijn en moet rechtszekerheid gegarandeerd zijn, zodat de wetgeving van de Unie kan worden begrepen door de burgers, die nu bijna 500 miljoen tellen.
Ten derde moet het besluit dat is genomen op de Raad van Voorjaar 2007 om vóór 2012 een vermindering van de administratieve lasten van 25% resulterend uit wetgeving van de Unie te bereiken, hartelijk worden toegejuicht. We kunnen alleen maar hopen dat dit doel realistischer is en een grotere kans heeft om te worden bereikt dan de doelstellingen van de Lissabon-strategie.
Ten vierde zou erop moet worden gewezen dat de verslagen voorstellen bevatten voor alternatieve oplossingen met betrekking tot de invoering van de nieuwe wetgeving. De eerste bevatte zelfregulering of wederzijdse erkenning van nationale bepalingen, en zelfs de optie om geen wetgevende actie te ondernemen. Al deze voorstellen verdienen gedetailleerde aandacht in het kader van de dramatische toename van de wetgeving van de Unie.
Monica Frassoni
namens de Verts/ALE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik zou mijn collega's willen bedanken voor hun harde werk en de aandacht willen vestigen op een andere zaak. Hoewel dit een zeer politieke zaak is, zoals commissaris Verheugen heeft gezegd, is deze ook lastig en vaak technisch; het is een zaak die bijzonder lastig te behandelen is, vooral wanneer het aankomt op de vraag wat de term "betere regulering” voor burgers in de praktijk kan betekenen.
Ik zou heel kort willen zeggen dat mijn fractie, wat betreft de verslagen van de heren Gargani en Medina, instemt met praktisch alles. Toch wil ik met betrekking tot de alternatieven voor wetgeving, net zoals de commissaris heeft gedaan, wijzen op de noodzaak dat het duidelijk moet zijn dat de toepassing ervan uiterst onbevredigend is, en hierbij verwijs is vooral naar de zelfregulering en de coregulering. Zoals mijnheer Medina al aangaf, gaat het erom te focussen op de wettelijke en wetgevende waarde van handelingen.
Mijnheer Doorn is zich er zeer goed van bewust dat ik en mijn fractie twijfels hebben over het idee al onze aandacht te vestigen op subsidiariteit en proportionaliteit, dat wil zeggen op het aanvankelijke onderwerp van zijn verslag, en op de administratieve kosten. Voor ons is de kwestie van de administratieve kosten een klein probleem vergeleken met het probleem van de algehele capaciteit van onze reguleringen en onze instellingen om wetgeving te produceren die duidelijk is, die op een eerlijke en evenwichtige manier kan worden toegepast, die ondubbelzinnig is en die bovenal niet onderhevig is aan wisselende interpretaties. De discussie over deze aspecten is minstens zo belangrijk als de discussie over de kosten.
Bovendien, zoals mijnheer Titley al heeft gezegd, is het bestaan van hoge administratieve kosten duidelijk iets dat vooral afhangt van de lidstaten, en in mijn optiek wordt niet voldoende aandacht besteed aan deze factoren. Ik zou bijvoorbeeld graag iets willen weten: hoeveel zou het kosten, mijnheer Verheugen, om alles te doen wat wordt gevraagd van u? Commissies, verslagen, bewaking: dit kost allemaal geld, en als we echt alles op alles zetten om deze enorme structuur op te zetten, moeten we weten hoeveel dit zal kosten.
Daniel Strož
namens de GUE/NGL-Fractie. - (CS) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik beschouw het als een zeer positieve stap dat we samen alle verslagen bespreken die verband houden met het algemene thema van de schepping en de herziening van de secundaire wet van de Gemeenschap.
Ik zou graag kort commentaar willen geven op het verslag van mijnheer Gargani. Ik vind dat het verslag over het geheel genomen erg goed is, en daarom raad ik het Huis aan dit aan te nemen. Ik ben het volledig eens met het voorstel dat de strategie van het vereenvoudigen van het wetskader politieke prioriteit behoeft. In dat opzicht denk ik echter dat het nodig is de rol van het Europees Parlement te versterken in het wetgevende proces. Waar ik hierbij aan denk is dat het Parlement hetzelfde wetsmakende initiatief zou moeten hebben als de Commissie, wat ongetwijfeld een positief effect zou hebben op het proces van de vereenvoudiging en verbetering van de kwaliteit van het wetskader in Europa.
Ik zou ook graag mijn voorbehoud kenbaar willen maken met betrekking tot de targets die zijn gesteld door de Commissie, die bepalen dat niet alleen de Gemeenschap, maar ook de nationale wetgeving in het jaar 2012 moet zijn verminderd met 25%. Het schema voor de vereenvoudiging voor de jaren 2006-2009 voorziet 43 herzieningen, 12 codificaties, 26 andere maatregelen en 8 intrekkingen. Toch worden tegelijkertijd 500 nieuwe wetsinitiatieven verwacht op dit terrein van de codificatie alleen al. Dit doet mij geloven dat de plannen van de Commissie voor de beperking in de secundaire wetgeving van de Gemeenschap niet realistisch zijn.
Jens-Peter Bonde
Mevrouw de Voorzitter, ik zou graag de Commissie juridische zaken en de rapporteur willen bedanken voor een degelijk verslag over "soft law” - een vies woord dat gelukkig in het Deens niet bestaat. Ik ben de rapporteur over hetzelfde onderwerp in de Parlementaire Commissie voor de Europese Economische Ruimte, en wij onderschrijven de conclusies van mijnheer Medina Ortega volledig, In 2005 deden de deskundigen van de Commissie op het gebied van de interne markt een aanbeveling uitgaan over auteursrechtbescherming voor componisten en auteurs. Dit werd gecoördineerd met het directoraat-generaal Concurrentie in gevallen tegen rechtenbureaus, De Deense auteursrechtenvereniging KODA is constant bedreigd met een boete van 10% van zijn omzet sinds 1973. Ik zou de voorzitter van de Commissie José Manuel Barroso willen oproepen te interveniëren en de culturele diversiteit te verdedigen.
De aanbeveling en de concurrentiezaak samen komen neer op harde wetgeving onteigening - wat een overtreding van de EU-wet vormt, omdat dit effect alleen wettelijk tot stand kan worden gebracht door middel van wetgeving. Een niet-gekozen executive kan geen wetten maken en onteigenen door middel van aanbevelingen en concurrentiezaken. Deze zou daarentegen voorstellen moeten indienen voor een richtlijn over auteursrecht van kunstenaars en rechtenbureaus, waar wij om gevraagd hebben in het Verslag Lévai. Als gekozen vertegenwoordigers van het volk, vertegenwoordigen wij muziekconsumenten, kunstenaars, radio, televisie en kleine en middelgrote ondernemingen die hun brood verdienen met gevarieerde culturele aanvoer. We verwerpen administratieve wetgeving ten behoeve van een handvol multinationals. Gekozen vertegenwoordigers moeten altijd worden geraadpleegd voordat de Commissie zulke aanbevelingen doet.
Andreas Mölzer
namens de ITS-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, natuurlijk moet er worden gestreefd naar administratieve vereenvoudiging en juridische duidelijkheid en natuurlijk wordt het tijd dat we ons ontdoen van oude en achterhaalde verordeningen en richtlijnen. Zo kan het bijvoorbeeld best zijn dat de zogenaamde zonnestralenrichtlijn is ingegeven om mensen tegen UV-straling te beschermen, maar wie er a priori van uitgaat dat de gewone burger geen greintje gezond verstand heeft, hoeft echt niet verbaasd te zijn over verwijten als reguleringsdrift en bureaucratie, die ook in de wildgroei van EU-agentschappen hun weerslag vinden.
De burgers zijn ongetwijfeld verstandiger dan door het EU-establishment wordt aangenomen. Ze zien ook dat er behalve een overdaad aan regulering, de spreekwoordelijke reguleringsdrift, tegelijkertijd sprake is van dereguleringsdrift, namelijk wanneer het om de rechten en veiligheid van de burgers zelf gaat. Om niet de verdenking van discriminatie op zich te laden gebeurt het bijvoorbeeld iedere keer weer dat aan moslims en andere groepen immigranten min of meer een vrijbrief voor wetsovertredingen wordt gegeven. Tegelijkertijd wordt met de roep om geschoold personeel uit niet-Europese landen de arbeidsmarkt meer en meer onder druk gezet om collectieve arbeidsovereenkomsten en andere sociale rechten te omzeilen. Dat kan mijns inziens echt niet.
De burgers winden zich natuurlijk ook terecht op over een grondwet die achter gesloten deuren beklonken is en waarin slechts cosmetische wijzigingen zijn aangebracht, en over het gebrek aan inspraak bij de verschillende EU-uitbreidingen. Met campagnes onder het motto "Europa dichter bij de burgers” kan men naar mijn mening de aandacht niet van de werkelijke problemen afleiden. Brussel moet leren om een "nee” van de burgers te accepteren en bij zijn besluiten te handelen overeenkomstig de wil van de burgers. Doel moet een federatief Europa van subsidiariteit zijn, een Europa dat gebaseerd is op democratie, het beginsel van de rechtsstaat en transparantie, een Europa waarmee de burgers zich eindelijk weer kunnen identificeren.
Irena Belohorská
(SK) Ten eerste zou ik graag willen focussen op de noodzaak tot codificatie. Er zijn talloze wetgevende regels binnen de Europese Unie; deze hebben betrekking op een enorm aantal sociale betrekkingen. Omdat er zo veel zijn, zijn ze te complex en kun je er niet gemakkelijk doorheen lopen. De wetgevingsbesluiten van de EU zijn niet alleen bedoeld voor juristen. Gewone burgers van de Europese Unie werken hier ook mee. We hebben hier te maken met een probleem en dit is gerelateerd aan de verbanden tussen deze besluiten en de nationale wetgevingsbesluiten.
Zelfs wanneer burgers van de Europese Unie een bepaalde wet opzoeken, hebben ze vaak geen idee dat er andere EU-besluiten zijn die fundamenteel hieraan gekoppeld zijn. Daarom stel ik voor de kwestie van de codificatie van de wetten in detail te behandelen zodat het onderzoek en de hieruit volgende praktische toepassing gemakkelijker zijn.
Ten tweede wil ik graag focussen op de amendementen die zijn ingediend in het Europees Parlement. Volgens mij is het niet praktisch de oorspronkelijke EU-tekst te "verrijken” met amendementen die vaak onzinnig zijn. Sommige ervan hebben geen fundamenteel effect op het onderwerp in kwestie, omdat dit slechts taalkundige wijzigingen zijn. Sommige verbreden het bereik van de toekomstige wet in dusdanige mate dat er verdubbeling van wetgeving optreedt wat leidt tot verwarring. De oplossing voor het ene probleem hoeft niet te worden aangeleverd in verschillende Gemeenschapsbesluiten omdat dit de situatie minder duidelijk maakt.
Als gevolg daarvan kan een geamendeerd wetgevend besluit tegen de tijd dat dit het Europees Parlement verlaat vaak tweemaal zo groot zijn als de tekst van de Europese Commissie; dit maakt de zaken er niet eenvoudiger of duidelijker op. Codificatie moet gebaseerd zijn op de principes van doeltreffendheid, efficiency, verantwoordingsplichtigheid, transparantie en continuïteit.
Klaus-Heiner Lehne
namens de PPE-DE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik wil namens mijn fractie slechts drie opmerkingen maken over enkele principiële kwesties. Mijn eerste opmerking betreft de beoordeling van de gevolgen van wetgeving: ik erken dat er waardevolle stappen zijn gezet sinds het Parlement in 1999 in deze kwestie het initiatief nam en sinds er in 2003 een Interinstitutioneel Akkoord kwam waarover onze voorzitter, de heer Gargani, destijds overeenstemming bereikte. Er zijn echter nog steeds tekortkomingen. Het Parlement verlangt - zoals al eerder in een groot aantal resoluties is uitgesproken - dat de effectbeoordelingen op onafhankelijkere wijze tot stand komen. Ik wil niet verhelen dat ik het een goed idee zou vinden om na te denken over de vraag of er niet evenals in Amerika een onafhankelijk agentschap moet komen dat niet onder de Commissie ressorteert en dat volgens een gestandaardiseerde procedure voor de Commissie en alle andere instellingen effectbeoordelingen ontwikkelt.
Belangrijk is echter ook dat we in de Commissie juridische zaken hebben moeten constateren dat niet altijd bij alle voorstellen van de Commissie ook echt effectbeoordelingen worden uitgevoerd. Ik herinner me in ieder geval twee concrete voorbeelden: een op het terrein van het directoraat-generaal Justitie, vrijheid en veiligheid en een op het terrein van het directoraat-generaal Interne markt en diensten.
Verder vind ik het belangrijk dat we eens serieus nadenken over de vraag of we niet ook bij comitologieprocedures effectbeoordelingen moeten uitvoeren. Juist de comitologiebesluiten en de kosten daarvan leiden vaak tot bureaucratie.
Wat het onderwerp soft law aangaat: ik sta volledig achter het verslag van de heer Medina Ortega. We krijgen in de Commissie juridische zaken inderdaad steeds meer de indruk dat de Commissie het instrument van soft law misbruikt om medebeslissingsbevoegdheden van het Parlement te omzeilen. Het is niet toelaatbaar dat de Commissie als wetgevend orgaan op voorstel van het directoraat-generaal Mededinging beslissingen neemt waarover zij het Parlement consulteert, terwijl ze dat bij aanbevelingen op het terrein van de interne markt niet doet.
Tot slot wil ik de aandacht vestigen op de vereenvoudigingen. Het is de hoogste tijd voor een Interinstitutioneel Akkoord over het vereenvoudigingsprogramma zoals we dat ook voor andere vraagstukken hebben. Dat is nodig om een efficiënte procedure te kunnen waarborgen en te voorkomen dat de doos van Pandora opengaat waardoor de uitkomst uiteindelijk niet eenvoudiger, maar juist gecompliceerder wordt.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
(PL) Mevrouw de Voorzitter, het is prettig te merken dat de Europese Commissie de afgelopen zich steeds meer zorgen maakt om de kwaliteit van de wetgeving van de Unie. De Commissie streeft ernaar ervoor te zorgen dat aan de ene kant wetgeving transparant en toegankelijk is, en aan de andere kant dat het doeltreffend is en een positief effect heeft op de burgers en het ondernemerschap.
Door betere wetten nemen de voordelen die afgeleid zijn van de moderne en effectieve wetgeving toe, terwijl tegelijkertijd de kosten van de toepassing ervan tot een minimum worden gereduceerd. De mededeling van de Commissie van 14 november 2006 over een strategische herziening van betere regelgeving in de Europese Unie, samen met de vermelde doelstelling om vóór 2012 een vermindering van de administratieve last van 25% te bereiken, vormen een eerste stap op weg naar de oplossing van het probleem op zowel Europees als nationaal niveau.
In de mededeling wordt ook benadrukt hoezeer het nodig is dat de Raad en het Europees Parlement regelmatige effectbeoordelingen aanleveren betreffende de belangrijkste veranderingen van de voorstellen, en dat meer belang wordt gehecht aan de voorstellen betreffende de vereenvoudiging van de wetgeving in het kader van codificatie en de intrekking van achterhaalde rechtshandelingen. In verband hiermee is het bijzonder belangrijk een speciale Raad op te zetten om effectbeoordelingen te behandelen en de toepassing van de Gemeenschapswetgeving te versterken door middel van preventieve acties die worden ondernomen door lidstaten vanaf de allereerste fasen van de toepassing van de Gemeenschapswetgeving.
Als onderdeel van het lopende werk over betere wetgeving is het cruciaal voor het Europees Parlement om betrokken te worden bij het interinstitutionele debat, en op te treden als medewetgever bij de aanname van rechtsbeslissingen die zijn afgeleid van een dergelijk proces. Het is belangrijk de nadruk te leggen op de nieuwe principes van comitologie in dit Huis. Deze versterken de controle door het Europees Parlement en de Raad van de uitvoerende machten van de Commissie, en dragen zo bij aan de vereenvoudiging van de Gemeenschapswetgeving.
Wat betreft de rol van de Commissie, zou deze laatste eerder moeten eisen van de lidstaten dat ze correlatietabellen indienen voor inspectie, in plaats van dit aan te bevelen, en dit in het bijzonder om de controle van het proces van omzetting van richtlijnen in elk van de lidstaten te controleren. Er zou bij de Commissie ook op moeten worden aangedrongen gemakkelijke begrijpelijke en transparante taal in te voeren in de ingediende wetgevende voorstellen, terwijl de rechtszekerheid en nauwkeurigheid van de terminologie behouden blijft.
Leopold Józef Rutowicz
(PL) Mevrouw de Voorzitter, betere wetten maken is zeer relevant voor de harmonisatie van actie binnen de Europese Unie. Ik zou graag alle rapporteurs willen feliciteren met de uitstekende verslagen. Ik bedank mevrouw Lévai, mijnheer Doorn, mijnheer Gargani en mijnheer Medina Ortega.
De neiging zoveel mogelijk problemen te behandelen door middel van wetsregulering is in veel nationale parlementen duidelijk geworden en ook in dit Huis. Dit vloeit vaak voort uit de opvatting dat kwesties kunnen worden opgelost door een bepaling te verzinnen. Zo proberen we rekening te houden met alle argumenten van lobbyisten en de betreffende speciale belangen. Als gevolg hiervan, ontberen wetsbepalingen transparantie en zijn ze voor burgers, ondernemingen en het bestuur moeilijk te begrijpen. Uiteindelijk worden dit enorme documenten die te weinig transparant zijn en moeilijk omgezet kunnen worden in de wetgeving van alle landen.
Bij het maken van betere wetten zouden wetgevende instrumenten gebruikt moeten worden om de doelen te behalen die zijn vastgelegd in het Verdrag. Coregulering en zelfregulering kunnen worden aangewend om wetgevende maatregelen aan te vullen, maar alleen wanneer deze voorzien in een beter of gelijk bereik dan de methoden die worden gehanteerd bij de toepassing van wetgeving.
Het maken van betere wetten en niet meer zo veel mogelijk zaken willen behandelen door middel van wetgeving zijn geen nieuwe kwesties, maar ze moeten zo snel mogelijk behandeld worden. Beoordeling van de wetgevende implicaties, het garanderen van terminologische nauwkeurigheid en rechtszekerheid, beperkt gebruik van afkortingen en onnodig lange overwegingen zouden moeten resulteren in betere, modernere, rationele en effectieve wetgeving. De ondernomen actie zal de administratieve kosten aanzienlijk beperken die gemaakt worden door het Parlement, de betrokken partijen en degenen die te maken hebben met de ingevoerde wetgeving.
De toepassing van de zogeheten "soft law” gebaseerd op Gemeenschapspraktijk vormt een andere uitdaging. Soft law garandeert geen volledige wettelijke bescherming; het is niet bindend en geeft aanleiding tot wettelijke reserves. Het mag niet worden gebruikt in plaats van rechtsbeslissingen op gebieden waarop de Gemeenschap wetgevende bevoegdheden heeft. De kwesties die worden behandeld in de studies zijn van grote praktische betekenis en roepen op tot verdere snelle acties. Het succes van betere regelgeving zal grotendeels afhangen van de Europese Commissie, die samenwerkt met het Parlement en de Raad.
Roger Knapman
(EN) Mevrouw de Voorzitter, dit debat gaat over vier verslagen die zogenaamd zijn opgesteld om de contouren te schetsen van een beter regelgeving in de EU. Dat is ongetwijfeld een contradictio in terminis! Ondanks de vele woorden die over dit onderwerp worden geschreven en gesproken, wordt volkomen voorbijgegaan aan wat de kern van de zaak is. Het verslag van de heer Doorn laat het best zien met welke oogkleppen op er naar dit idee van betere regelgeving wordt gekeken. In dat verslag staat tenslotte dat het actieprogramma van de Commissie om de administratieve lasten tegen 2012 met 25 procent terug te dringen "geenszins kan worden gelijkgesteld aan deregulering en evenmin tot wijziging van beleidsdoelen en ambitieniveau van de communautaire wetgeving mag leiden.” Om die reden wordt in geen enkel verslag de mogelijkheid overwogen dat we minder regelgeving - of beter nog, helemaal geen regelgeving - nodig hebben.
Dit idee zal nooit worden begrepen door dit praathuis, simpelweg omdat Euroland, als we de logica zouden volgen, zou moeten toegeven wat we al jarenlang weten, namelijk dat de EU slecht voor het bedrijfsleven is.
Roger Helmer
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in een debat over betere regelgeving moeten we eerst de omvang van het probleem vaststellen. Er is niemand die denkt dat een moderne economie zonder regelgeving kan, maar te veel regelgeving kan enorm schadelijk zijn, en de eigen cijfers van de Commissie bewijzen dat. Vorig jaar heeft de vicevoorzitter van de Commissie, de heer Verheugen, in de Financial Times gezegd dat hij een nieuwe schatting had gemaakt van de jaarlijkse kosten van de regelgeving voor de economieën van de EU, en dat die neerkwamen op een buitensporige 600 miljard euro! Dat is ongeveer 5,5 procent van het BNP.
Maar hoe zit het dan met de algemeen erkende handelsvoordelen van de interne markt? Ook hierover kunnen we cijfers van de Commissie raadplegen. De Commissie heeft de handelsvoordelen geschat op 160 miljard euro per jaar. Met andere woorden, de kosten van de regelgeving van de EU zijn meer dan drie keer zo hoog als de voordelen van de interne markt. Het regelgevingssysteem van de EU maakt ons allemaal armer en is schadelijk voor ons concurrentievermogen in een tijd van globalisering.
Ik ben bang dat al dat gepraat over betere regelgeving codetaal is voor "meer van hetzelfde”. We hebben geen betere regelgeving nodig, we hebben minder regelgeving nodig.
Ik heb een praktisch voorstel: laten we besluiten om tijdens de volgende zittingsperiode geen nieuwe wetgeving aan te nemen. Laten we in plaats daarvan besluiten dat de instellingen van de EU al hun energie moeten steken in deregulering. Laten we de effectbeoordelingen uitvoeren, laten we het bedrijfsleven raadplegen en laten we de wetgeving die ons tegenhoudt ontmantelen.
De Voorzitter
Dank u, mijnheer Helmer. Voor zover ik weet, was ik vanochtend toen ik opstond nog steeds een vrouw!
Georgios Papastamkos
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag willen focussen op de amendementen die ik heb ingediend bij de Commissie constitutionele zaken en die zijn opgenomen in de tekst van het advies van de Commissie over het gebruik van "soft law”.
"Soft” of "permissieve” wetgeving is een breed geaccepteerd dialooggebaseerde vorm van Europees algemeen regulerend beleid dat betrekking heeft op coördinatie, samenwerking, onderhandeling en hiërarchie. Mijn belangrijkste opmerking is dat soft law-instrumenten, die niet wettelijk bindend van aard zijn maar toch bepaalde indirecte wettelijke resultaten opleveren, zijn adequaat gebleken voor de effectieve regulering van bepaalde gebieden van Gemeenschapsactiviteit - uiteraard binnen het kader van de Gemeenschapsverdragen, en afhankelijk van de vereisten die zijn vastgelegd in deze verdragen.
Ik ben ook van mening dat soft law-instrumenten gebruikt moeten worden als voorbereidende instrumenten voor bindende wetgevende handelingen. Deze worden vervangen wanneer formele wetgevende handelingen van kracht worden, en ze dragen bij aan de interpretatie en de tenuitvoerlegging van Gemeenschapswetgeving.
Toch zou ik graag willen benadrukken dat buitensporig gebruik van soft law-instrumenten zou duiden op een verandering van het afzonderlijke Europese Gemeenschapsmodel in een traditionele internationale organisatie. Soft law mag geen substituut zijn indien het essentieel is om bindende Gemeenschapswetgeving aan te nemen - uiteraard afhankelijk van de principes van subsidiariteit en proportionaliteit.
Zoals ik heb benadrukt in een van mijn aangenomen amendementen, zou de Commissie een speciale poging moeten doen om transparantie, zichtbaarheid en publieke verantwoordingsplichtigheid te garanderen in de procedure voor het goedkeuren van niet-bindende Gemeenschapshandelingen, en garanderen dat meer gebruik wordt gemaakt van effectbeoordelingen in het besluitvormingsproces.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, de Europese Voorjaarsraad stelde voor in 2012 de Gemeenschaps- en nationale bureaucratie te verminderen met 25%. Lidstaten zouden een plan moeten ontwikkelen voor het kwantificeren en beperken van administratieve kosten door overregulering in de omzetting van de Gemeenschapswetgeving in nationale wetgeving te voorkomen. Om een betere regelgeving te garanderen, moeten de voorstellen voor het vereenvoudigen van wetgeving, het beperken van normatieve handelingen en het behouden van alleen de echt noodzakelijke reguleringen prioriteit hebben. Niet-bindende wetgevende (soft law) instrumenten moeten worden ontwikkeld in samenwerking met democratische instellingen, moeten worden zeer voorzichtig worden gebruikt maar zonder de Gemeenschapswetgeving te vervangen, indien nodig. Voor wetgeving die gemakkelijk te begrijpen en toe te passen is, zijn impactstudies en raadpleging van de relevante partijen essentieel, vooral met betrekking tot de sociale invloed van de wetgevende voorstellen. Informatietechnologie moet worden gebruikt om de administratieve kosten te beperken en transparantie van het wetgevende proces te garanderen. Het toekomstige Europees Verdrag zal EU-burgers, via de nationale parlementen, in staat stellen de naleving van het principe van subsidiariteit te onderzoeken binnen het kader van de wetgevende voorstellen.
Marek Aleksander Czarnecki
(PL) Mevrouw de Voorzitter, dura lex, sed lex is een Latijnse spreuk waarmee de meeste juristen waarschijnlijk zeer vertrouwd mee zijn. Je kunt het vertalen als "de wet is hard, maar het is de wet”. Tegenwoordig focussen we op soft law, die een bijzondere aanpak vereist, maar geen wettelijk bindende wet is. Het is een uitdrukking van politieke verklaringen, resoluties, Raadsverklaringen, conclusies van het Voorzitterschap, maar dergelijke bepalingen zijn niet bindend. Soft law kan ook worden toegepast door het Europees Hof voor de interpretatie van bepalingen. Het is daarom een soort wet, hoewel het Hof stelt dat het niet bedoeld is om een wettelijk bindend effect te hebben, zelfs in relatie met de personen waarop het wordt toegepast. In de praktijk zijn de rechtbanken echter verplicht om rekening te houden met de aanbevelingen wanneer zij geschillen oplossen. De eerste werken mee aan de interpretatie van nationale wetgeving die is aangenomen, waarbij de toepassing ervan wordt gegarandeerd en bindende Gemeenschapsbepalingen worden geleverd.
De rapporteur heeft een zeer kritische analyse van niet-bindende wettelijke bepalingen geleverd. In het bijzonder wordt de toepassing ervan door de Commissie als ongepast beschouwd. De rapporteur benadrukt dat in een situatie waarin de Gemeenschap wetgevende autoriteit heeft, het ongepast zou zijn wanneer een orgaan zoals de Raad of het Parlement een wet zouden aannemen, rekening houdend met de principes van subsidiariteit en proportionaliteit. Ik ben het met de rapporteur eens dat de enige manier om te garanderen dat het mogelijk is de wet toe te passen en in te voeren eruit bestaat bepalingen aan te nemen in het kader van institutionele procedures die zijn neergelegd in het Verdrag.
Nils Lundgren
(SV) Mevrouw de Voorzitter, als basis voor de samenwerking binnen de EU hebbende lidstaten verschillende verdragen ondertekend waarin de basisregels worden neergelegd die regelen wat de EU is en wat de EU moet doen. Dit wordt primair recht genoemd en de EU-instellingen mogen geen besluiten nemen die niet zijn gebaseerd op primair recht.
Ik zou graag de aandacht van de Kamer willen vestigen op de resolutie door rapporteur Manuel Medina Ortega waarin hij de Commissie met klem verzoekt de uitdrukking soft law te mijden. Zoals we allemaal weten, bestaat soft law uit niet wettelijk bindende documenten die zijn ingediend door de Commissie om richtlijnen op verschillende beleidsterreinen toe te lichten. Gelukkig, en niet jammer genoeg, zoals mijnheer Ortega het stelt, hebben de lidstaten stemrechten op terreinen waar volledige harmonisatie van de wet louter een onmogelijke droom van de federalisten is. Gemeenschapsrecht is alleen bindend op terreinen waarop de lidstaten zelf gedelegeerde besluitvormingsrechten hebben voor de Gemeenschap.
Tadeusz Zwiefka
(PL) Mevrouw de Voorzitter, ik juich het feit toe dat, voor het eerst initiatieven met betrekking tot de vereenvoudiging van de wetgeving zijn opgenomen in het werk van de Commissie en wetgevende programma voor het huidige jaar. Een betere regelgeving en een duidelijke en effectieve wetgeving zijn essentiële voorwaarden om te zorgen voor een betere toepassing van de wet. Dit heeft weer invloed op het tempo van de economische groei en de schepping van banen, en vormt dus een waardevolle bijdrage aan het succes van de Lissabon-strategie.
We moeten ook onthouden dat in veel gevallen de manier waarop de Gemeenschapswetgeving tot nu toe tot stand is gekomen erin heeft geresulteerd dat een notie van een verre bureaucratische structuur is verschenen onder burgers van de lidstaten. Deze structuur wordt ervaren als een structuur die ongeïnteresseerd is in het oplossen van de problemen die worden ervaren door gewone mensen of in het makkelijker maken van hun levens, een situatie die de eurosceptici aan het exploiteren zijn.
Het mag duidelijk zijn dat vereenvoudiging niet kan worden beperkt tot Europees niveau. Dit moet ook op nationaal niveau plaatsvinden, opdat de voordelen van de vereenvoudiging van de Gemeenschap niet worden verkwist vanwege nationale regels. Ik steun de oproepen aan de Europese Commissie om deze aan te sporen dit proces ook op nationaal niveau te bewaken, van harte.
Op zichzelf garandeert het vereenvoudigen van wetgeving echter niet dat deze van betere kwaliteit zal zijn. We moeten bepalen of de zogeheten soft law een effectief instrument vormt in de context van de Gemeenschap. We zijn ons er allemaal van bewust dat het huidige model van soft law de vereiste oplegt omzetting uit te voeren in nationale systemen. Niet alleen is dit gekoppeld aan hogere kosten, maar dit heeft ook een aanzienlijke invloed op de duidelijkheid en de doeltreffendheid van de wetgeving, juist op nationaal niveau.
Bovendien leidt dit tot ernstige problemen op het gebied van de jurisprudentie, omdat hierdoor de wachttijd langer wordt vanwege de noodzaak om prejudiciële kwesties door te verwijzen naar het Europees Gerechtshof. Ik ben het eens met de verklaring dat de zogeheten soft law maar al te vaak neerkomt op een dubbelzinnig en ineffectief instrument dat een nadelig effect kan hebben op de Gemeenschapswetgeving en de institutionele balans. Dit mag niet worden gebruikt als substituut voor wenselijke, maar niet aangenomen wetgeving.
Een effectief systeem voor de beoordeling van het effect van rechtshandelingen is een sine qua non om een hoge kwaliteit en effectieve Gemeenschapswetgeving of nationale wetgeving te garanderen. Ik denk dat er nog veel werk te doen is op dit gebied, en ik zou graag de gelegenheid willen benutten die dit debat biedt om te benadrukken hoe belangrijk het is voor de instelling die is belast met de uitvoering van de effectbeoordelingen om volledig onafhankelijk te zijn.
Een betere wetgeving moet ook betekenen dat het Europees Parlement betrokken is, zowel in het inter-institutioneel debat als medewetgever.
Andrzej Jan Szejna
(PL) Mevrouw de Voorzitter, ik juich het feit toe dat we steeds meer aandacht schenken aan de kwaliteit van gepaste Europese Gemeenschapswetgeving. Deze laatste is het onderwerp van onderzoek in termen van transparantie, toegankelijkheid en effectiviteit. Toch moeten we onthouden dat betere wetgeving alle aspecten van het wetgevingsproces omvat, van het aanvankelijke concept via de invoering en toepassing. Wanneer we discussiëren over betere regelgeving zouden we daarom ieder bestuursniveau in beschouwing moeten nemen. De bestuursstructuur mag niet onnodig groeien, met alle lasten die dit met zich meebrengt.
Dit geldt niet alleen voor de Europese bestuur, maar ook voor het bestuur op lidstaatniveau. Dienovereenkomstig zouden zowel de Europese Unie als de lidstaten een ambitieuze strategie moeten lanceren om de administratieve lasten te beperken, en daarbij te onthouden dat zulke lasten voortvloeien uit zowel Europese als nationale wetgeving. Het is echter de verantwoordelijkheid van de lidstaten om programma's te bedenken en toe te passen die bestuurlijke acties vereenvoudigen en een meer systematische beoordeling van de sociale en economische effecten van de toepassing van Gemeenschapswetgeving bieden.
Diana Wallis
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik had niet gedacht dat ik deze toespraak zou kunnen houden, ik dacht dat ik hem later aan u zou moeten opsturen, maar ik wilde heel graag namens mijn fractie aan dit debat deelnemen. We bespreken hier natuurlijk vier heel belangrijke verslagen over betere regelgeving. Het gebeurt niet vaak, maar ik moet zeggen dat ik enige sympathie voel voor onze collega's ter rechterzijde als ik ze hoor zeggen dat vier verslagen over betere regelgeving misschien iets te veel van het goede is. Zou het niet beter zijn geweest om één helder verslag te maken?
Ik wil me in mijn opmerkingen beperken tot het punt van de "soft law” en het verslag van de heer Medina Ortega. Soft law is een punt van zorg. Het kan heel nuttig zijn om soft law te gebruiken, maar het kan ook tot vaagheid, onduidelijkheid en problemen leiden. De heer Medina Ortega probeert in dit verslag heel duidelijk te zijn en ik juich dat toe, maar er zal onder wetgevers altijd een wens bestaan aan om alternatieve regelgevende methoden te gebruiken in plaats van alleen harde wetten en verdragen.
We moeten erkennen dat de staat niet alles kan regelen, maar als we dat erkennen moeten we ook heel duidelijk zijn over de gevaren die het gebruik van soft law met zich meebrengt. In de eerste plaats heeft soft law, zoals veel van mijn collega's in de Commissie juridische zaken al hebben gezegd, de neiging om de wetgever te omzeilen, om het Parlement te omzeilen, om de democratie te omzeilen - en dat is volkomen onaanvaardbaar. We moeten ons bewust zijn van dit gevaar en ervoor zorgen dat dit niet gebeurt. We hebben een heel duidelijk voorbeeld gezien bij een heel belangrijk project, dat te maken had met het verbintenissenrecht, waarover absoluut moet worden gedebatteerd en politiek moet worden gedebatteerd, maar dat vanwege de manier waarop het in behandeling is genomen aan ons is voorgelegd als een soft law-instrument.
Er is nog een ander probleem met het gebruik van soft law of alternatieve methoden, dat verband houdt met het rechtssysteem en de toegang tot het rechtssysteem. Als we alternatieve methoden gebruiken - we hebben het hier vaak over alternatieve methoden van geschillenbeslechting op Europees niveau - worden deze, nogmaals, niet ondersteund door een staatsstructuur. Een kiezer uit mijn district kwam laatst van vakantie terug uit een ander EU-land. Hij had te veel geld betaald voor het huren van een auto en zag zich gedwongen om een alternatieve methode te gebruiken, maar het autoverhuurbedrijf wilde daar niet aan meewerken. Dit is een voorbeeld van een geval waarbij softe methoden die niet worden ondersteund door echte wetten onze burgers in de steek laten en het recht zijn loop niet krijgt.
Als we een EU willen waarin het recht zijn loop krijgt, zowel in de wetten die we maken als in de manier waarop het recht toegankelijk is via de rechtbanken, moeten we heel voorzichtig zijn met soft law en ervoor zorgen dat er op enigerlei wijze rugdekking aan wordt gegeven door de staat.
Günter Verheugen
vice-voorzitter van de Commissie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik ben erg blij met de brede consensus die er in dit debat blijkt te zijn. Er zijn echter een paar punten die ik nog eens wil verduidelijken. Ten eerste: betere regelgeving is niet hetzelfde als deregulering. Die opvatting wijs ik met kracht van de hand. Dit is geen dereguleringscommissie. Zoals ik immers zei, is de Europese integratie gebaseerd op het recht en niet op de afschaffing van het recht. Betere regelgeving is precies wat de naam zegt: het is de bedoeling dat we de regelgeving beter, moderner, eenvoudiger en transparanter maken, waarbij vooral meer rekening wordt gehouden met de behoeften van kleine en middelgrote ondernemingen, die wij vaak dezelfde verplichtingen opleggen als we bij grote concerns doen. Dat is onbillijk.
Tegen mevrouw Frassoni wil ik uitdrukkelijk zeggen dat het niet de bedoeling is om minder strenge normen aan te leggen. Wanneer u kijkt naar de vele initiatieven die de Commissie tot nu toe heeft gepresenteerd, zult u constateren dat de Commissie in geen enkel geval heeft voorgesteld om een norm te versoepelen of afbreuk te doen aan het huidige niveau van Europese integratie. Alles is er uitsluitend op gericht om de doelen die het Europees Parlement politiek noodzakelijk acht, met eenvoudigere, modernere en goedkopere middelen te bereiken. Daarover wil ik volstrekt duidelijk zijn.
Over de aantallen bestaat grote verwarring, wat mij toch enigszins verbaast. Bij de vereenvoudiging gaat het om een doorlopend programma dat voortdurend wordt aangevuld. De Commissie heeft tot nu toe 143 vereenvoudigingsvoorstellen gepland, waarvan er inmiddels 67 zijn aangenomen. Dat is ongeveer de helft. Deze initiatieven hebben uiteraard telkens betrekking op een groot aantal basisbesluiten met de daaruit voortvloeiende wetgeving. Wanneer we dus zeggen dat we 143 vereenvoudigingsvoorstellen hebben, betekent dit dat daarmee enkele duizenden besluiten zijn gemoeid. Hier geldt wat ik heb gezegd, namelijk dat wordt nagegaan of de bestaande wetgeving nog actueel is. Het is toch volstrekt logisch dat men zoiets na vijftig jaar Europese integratie een keer moet doen.
Bij het punt van de kosten gaat het om iets anders. Dat de heer Helmer zijn beweringen steeds herhaalt, wil niet zeggen dat ze ook juist zijn. Ook al is hij er waarschijnlijk niet: ik wil dit misverstand nu toch voor eens en voor altijd uit de weg ruimen. Onder administratieve lasten voor ondernemingen worden kosten verstaan die voor de Europese bedrijven voortvloeien uit verplichtingen op het gebied van documentatie, statistiek en informatie en die het gevolg zijn van Europese, nationale of regionale wetgeving. Ze bedragen in totaal 3,5 procent van het Europees bruto binnenlands product, maar dat geldt dan wel voor de drie niveaus samen: het Europese, nationale en regionale niveau. We hebben ook al kunnen vaststellen hoe de verdeling is: ongeveer 35 procent van deze kosten vloeit direct voort uit Europese wetgeving, 15 procent is het gevolg van de omzetting van Europese wetgeving op nationaal niveau en de rest - 50 procent - heeft puur nationale oorzaken.
Het klopt natuurlijk niet wanneer de heer Helmer beweert dat de EU het bedrijfsleven 350 miljard euro kost en dat de interne markt helemaal niet zoveel oplevert, zodat de kosten voor de EU hoger zijn dan de baten van de interne markt. Met permissie, maar dat is boerenbedrog en daarmee speculeert hij op de domheid van de mensen. Men vergeet namelijk dat er zonder EU-wetgeving altijd nog nationale wetgeving bestaat. Ook in het Verenigd Koninkrijk, waar de wetgeving zoals bekend behoorlijk omvangrijk is. Dan zouden we beslist duurder uit zijn.
Ik zal u één voorbeeld geven om te illustreren wat voor gigantische vereenvoudigingen en besparingen er in de Europese wetgeving mogelijk zijn. De 27 lidstaten van de Europese Unie kenden in totaal 1400 verschillende technische voorschriften voor radio-apparatuur. Een bedrijf in Groot-Brittannië dat bepaalde radio-apparatuur maakte, moest dus 1400 nationale voorschriften kennen. Dit Parlement volgde het voorstel van de Commissie en vaardigde een regeling uit waardoor die 1400 voorschriften er door één werden vervangen. We hoeven u niet voor te rekenen hoeveel kosten dit bedrijf daardoor bespaart.
De reductie van 25 procent is absoluut haalbaar. We hebben in ons voorstel meteen de tien fast-track-acties opgenomen om u te laten zien dat het technisch gezien tamelijk eenvoudig is. U hoeft niets anders te doen dan na te gaan welke statistische, informatie- en documentatieverplichtingen de bestaande regelingen kennen en of we die - uitgaande van de praktijk die we intussen kennen - in die omvang eigenlijk nodig hebben. Het resultaat is vaak dat we ze in die mate helemaal niet nodig hebben of dat moderne informatie- en communicatietechnologieën alles veel eenvoudiger maken.
We zullen die 25 procent halen, wat leidt tot een productiviteitswinst van de Europese economie van 1,5 procent van het bruto binnenlands product. Dit heeft natuurlijk een macro-economische dimensie, want er zijn niet veel economische programma's in de Europese Unie met een positief groei-effect van 1,5 procent. Als het goed is, maar dit terzijde, zullen we zo'n groot groei-effect ook bereiken wanneer de nieuwe trans-Atlantische samenwerking - opheffing van de handelsbelemmeringen in de trans-Atlantische handel - succesvol gestalte heeft gekregen.
Het was voor ons belangrijk om hierin duidelijkheid te scheppen, zodat we weten waarover we praten. Ik onderschrijf alles wat hier is gezegd over het belang van impact assessment. Daarmee staat of valt alles. De regel die de Commissie hanteert, luidt: geen nieuw voorstel zonder uitvoerig impact assessment en geen nieuw voorstel zonder een impact assessment dat door de Impact Assessment Board is beoordeeld. Wanneer die regel een enkele keer zou zijn geschonden, heeft het Europees Parlement naar mijn mening het volste recht, en misschien zelfs de plicht, om daar de vinger op te leggen. Zonder impact assessment is de wetgever niet in staat om de daadwerkelijke gevolgen van zijn handelen te overzien.
Wanneer uit een impact assessment blijkt dat een nieuw voorstel tot kosten voor bedrijven of particulieren leidt, wil dat niet zeggen dat die maatregel dan niet doorgaat. Er zijn namelijk zaken die belangrijker zijn dan kosten. Wanneer het gaat om het behoud van ons milieu, de strijd tegen de klimaatverandering, het beperken van onze afhankelijkheid van fossiele brandstoffen of de gezondheid van de burgers, dan is dat geen kwestie van kosten. Dan moeten we doen wat noodzakelijk is. De Commissie ziet het echter als haar plicht om het Parlement volledig te informeren over de sociale, ecologische en economische consequenties van een nieuw voorstel. Daarom is impact assessment zo essentieel.
We zullen de voorstellen die vandaag zijn gedaan, zorgvuldig onderzoeken. Het belangrijkste punt dat in dit debat vele malen is genoemd en dat ik van harte onderschrijf, is het volgende: dit alles heeft alleen kans van slagen wanneer we het als een gezamenlijk project beschouwen. Het zal niet lukken wanneer we het als een controverse tussen de instellingen zien, maar alleen wanneer de drie instellingen - Parlement, Raad en Commissie - het samen willen en er gezamenlijk prioriteit aan geven. Alleen dan zal het ook lukken.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt dinsdag plaats.
