Situatie van personen met een handicap in de uitgebreide Europese Unie: Europees Actieplan 2006-2007
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Elizabeth Lynne, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over de situatie van personen met een handicap in de uitgebreide Europese Unie: Europees Actieplan 2006-2007.
Elizabeth Lynne 
rapporteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, mij is de eer te beurt gevallen om namens het Parlement een verslag te schrijven over het Europees Actieplan voor personen met een handicap. Ik heb nauw samengewerkt met de organisaties van personen met een handicap, met de Commissie, en met mijn collega's in het Parlement, en ik zou de schaduwrapporteurs van harte willen bedanken voor hun medewerking. Ik zou ook het secretariaat willen bedanken, en vooral het European Disability Forum. Ik heb nog honderd organisaties van personen met een handicap in de hele Europese Unie geraadpleegd, en ik hoop van harte dat uit dit verslag blijkt dat het niet alleen door mij, maar door de hele commissie is opgesteld.
Ik was blij met de mededeling van de Commissie, maar ik had het gevoel dat een aantal punten nog wel mocht worden aangescherpt. Met name in verband met de werkgelegenheid is het allerbelangrijkste dat we de bestaande wetgeving omzetten, met name de werkgelegenheidsrichtlijn uit 2000. Ik weet dat de Commissie dat op de voet volgt.
Er zijn echter een paar grijze zones waarop we nog wat licht moeten werpen, zoals redelijke accommodatie, of redelijke aanpassing. Het is ook van het grootste belang dat de vakbonden de werknemers vertellen welke rechten ze op basis van de antidiscriminatiewetgeving hebben. Wat we ook allemaal doen voor de werkgelegenheid, het levert personen met een handicap echter niet veel op als ze geen toegang hebben tot de gebouwen of het vervoer. Daarom is een van mijn eisen dat er nog meer wetgeving komt voor het vervoer met bussen en touringcars, zoals die al bestaat voor het luchtvervoer. Ik weet dat de Commissie zich daar ook mee bezig houdt.
Onderwijs en opleiding zijn ook voorwaarden voor de integratie. Ik heb altijd gezegd dat de lidstaten ernaar moeten streven om kinderen als het maar enigszins mogelijk is een plaats te bieden in het gewone onderwijs. Daarbij moet echter wel worden erkend dat sommige kinderen in een dergelijk klimaat niet floreren, vooral wanneer er geen eigenlijke begeleiding plaatsvindt. De belangen van het kind moeten voorop staan.
We moeten ook de toegang tot de informatietechnologie regelen. Dat betekent dat websites toegankelijk moeten zijn. Op dit moment is tachtig procent van de openbare websites niet toegankelijk. We moeten er ook voor zorgen dat alle documenten, met name de documenten van de Commissie en van andere Europese instellingen, in een toegankelijk formaat beschikbaar zijn.
Ook moeten we kinderen en volwassenen met een handicap toegang tot sportfaciliteiten bieden. Een van de belangrijkste dingen is echter dat we personen met een handicap uit de tehuizen halen, en dat kan alleen maar wanneer er in de woonomgeving voldoende diensten op hoog niveau beschikbaar zijn. We moeten ook stoppen met het stigmatiseren van personen met psychische gezondheidsproblemen.
Wanneer we het over handicaps hebben, mogen we niet vergeten dat het om alle vormen van handicaps gaat. Sommigen hebben een mobiliteitsprobleem, anderen horen slecht, zien slecht, hebben psychische gezondheidsproblemen, leermoeilijkheden, zijn chronisch ziek, of hebben onzichtbare handicaps. Daarom vraag ik in mijn verslag om een definitie van "handicap”. Ik ben blij met het arrest van het Hof van Justitie van 11 juli, maar we moeten ook de volgende stap zetten.
Een verdere mijlpaal was de overeenkomst die dit jaar is bereikt over het VN-Ontwerpverdrag over de rechten van mensen met een handicap, en daarover heb ik namens het Parlement een verslag geschreven. We moeten nu echter een actie ondernemen om ervoor te zorgen dat dit verdrag snel wordt getekend en geratificeerd.
We moeten ook blijven strijden voor een specifieke richtlijn op basis van artikel 13 over personen met een handicap, om discriminatie bij de toegang tot goederen en diensten te verbieden. Ik ben zo vrij daar steeds weer op terug te komen, en ik stel deze eis in mijn verslag opnieuw.
Het heeft geen zin om lippendienst te bewijzen aan de rechten van personen met een handicap. We moeten blijven strijden voor het recht op gelijke behandeling van alle burgers van de EU, of ze nu een handicap hebben of niet.
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Geachte Voorzitter, geachte dames en heren afgevaardigden. Graag wil ik het Parlement en de rapporteur, mevrouw Lynn, bedanken voor het feit dat zij deze gewichtige vraagstukken op de agenda van de zitting van vandaag hebben gezet. Ik ben verheugd dat de zienswijzen van het Parlement en de Commissie inzake de situatie van personen met een handicap zo sterk met elkaar overeenkomen. Met name zou ik het Parlement willen bedanken voor zijn steun bij het opstellen en toepassen van de Europese strategie voor mensen met een handicap.
Het gaat er niet alleen om mensen met een handicap de mogelijkheid te verschaffen hun rechten uit te oefenen - het recht op menselijke waardigheid, op gelijke behandeling, op onafhankelijkheid, en op een volwaardige plaats in de maatschappij. Mensen met een handicap moeten ook de mogelijkheid hebben om zich te ontplooien, aan het maatschappelijk verkeer deel te nemen en om economisch actief te zijn. Het actieplan van de Commissie voor gelijke kansen voor personen met een handicap biedt een strategisch kader voor het vaststellen van de actuele prioriteiten. Zoals in het verslag van mevrouw Lynn wordt benadrukt, hebben de verschillende beleidsvormen en de verschillende activiteiten van de Gemeenschap op velerlei manier invloed op de positie van mensen met een handicap. Om die reden heeft de Raad in 2003 de lidstaten de aanbeveling gedaan om bij het opstellen van hun nationale beleid op het gebied van mensen met een handicap zich volledig te laten leiden door het actieplan.
Aan het einde van 2005 heb ik een vergadering bijgewoond over gelijke kansen voor personen met een handicap, waarmee de tweede fase van het EU-actieplan voor personen met een handicap voor 2006-2007 van start ging. In het verslag van mevrouw Lynn wordt eveneens over deze tweede fase gesproken.
Maar allereerste de actuele stand van zaken. De statistieken waarover de Commissie beschikt spreken voor zich. 44,6 miljoen leden van de beroepsbevolking, oftewel niet minder dan één op de zes medeburgers, heeft naar eigen zeggen een langdurig gezondheidsprobleem of handicap. De werkgelegenheid van mensen met een handicap bedraagt ten hoogste veertig procent, tegenover 64,2 procent bij mensen zonder handicap. Zelfs bij mensen die slechts een relatief lichte handicap hebben, komt de werkgelegenheid niet boven de vijftig procent uit. 43,7 procent van de mensen met een handicap die niet werken, is ervan overtuigd dat ze wel degelijk zouden kunnen werken, als ze maar goede ondersteuning zouden krijgen. Het doel van het programma van de Commissie voor 2006-2007 is om hier iets aan te doen. Heel concreet dient er een omgeving te worden geschapen waarin mensen met een handicap hun rechten kunnen doen gelden, waarin ze dezelfde keuzemogelijkheden hebben als mensen zonder handicap, hun leven in eigen hand kunnen nemen, kunnen deelnemen aan het economisch verkeer, zich kunnen ontplooien op persoonlijk en professioneel vlak en hun verplichtingen kunnen vervullen, net als elke andere burger.
In deze geest zijn er voor de periode 2006-2007 vier speerpunten vastgesteld. Ook werd door de Europese Voorjaarsraad van 2006 de verhoging van de werkgelegenheid en de professionele activiteiten van mensen met een handicap uitgeroepen tot prioriteit. De toegang van mensen met een handicap tot toegankelijke en goedkope diensten van goede kwaliteit dient hét kernpunt van het Europese actieplan voor de komende jaren te zijn. Voor het veiligstellen van de uitoefening van de burgerrechten van mensen met een handicap en voor het waarborgen van hun onafhankelijkheid is de toegang tot materiele waarden en diensten van fundamenteel belang. De Unie moet beter in staat zijn de ontwikkeling van factoren te analyseren en vast te stellen die van invloed zijn op de situatie van mensen met een handicap. Dit actieplan heeft al de nodige vruchten afgeworpen. Dankzij dit plan heeft het eerste speciaal voor mensen met een handicap opgestelde Europese wettelijk voorschrift het licht gezien. We hebben het over de reeds door de rapporteur aangehaalde wetgeving inzake rechten van gehandicapte vliegtuigpassagiers. Voorschriften met betrekking tot de nieuwe structuurfondsen verzekeren mensen met een handicap van het recht op toegang tot door de Gemeenschap gefinancierde projecten, en bepalen dat het principe van toegankelijkheid tijdens alle fases van betrokkenheid van het fonds in acht dient te worden genomen.
Ronduit van historische waarde is het onlangs goedgekeurde VN-verdrag over de rechten van mensen met een handicap. De Europese Unie wordt voor het eerst in haar geschiedenis verdragspartner van dit verdrag. De basisprincipes van de EU-strategie inzake mensen met een handicap - discriminatieverbod, gelijke kansen en actieve maatregelen ten behoeve van de maatschappelijke integratie - zijn stevig in dit verdrag verankerd.
Gyula Hegyi 
rapporteur voor advies van de Commissie cultuur en onderwijs. - (EN) Vandaag voer ik het woord over dit onderwerp, aangezien onze voorzitter, de heer Sifunakis, vandaag andere verplichtingen heeft. In ieder geval zijn alle leden van de werkgroep cultuur en onderwijs van de PSE het eens over het belang van dit onderwerp.
Het jaar 2007 wordt het Europese Jaar van gelijke kansen, en in dat verband moeten we in het onderwijs en in de cultuurprogramma's ook aandacht besteden aan handicaps. De nieuwe digitale technologieën kunnen gelijke kansen voor personen met een handicap bieden, vooral als het gaat om de media. Het is van het grootste belang om deze instrumenten zo te gebruiken dat personen met een handicap ervan kunnen profiteren. De Europese Unie voert van 2007 tot 2013 een aantal belangrijke meerjarenprogramma's op cultureel vlak uit. Onze fractie wil de rol van personen met een handicap in deze programma's sterker benadrukken.
Ik heb een paar weken geleden een bezoekersgroep ontvangen, en een aantal deelnemers had een handicap. Wij als leden van het Europees Parlement kunnen ook persoonlijk een bijdrage leveren. Onze mogelijkheden zijn misschien bescheiden, maar we kunnen meer personen met een handicap uitnodigen als gast van het Parlement.
Iles Braghetto
namens de PPE-DE-Fractie. - (IT) Meneer de Voorzitter, dames en heren, in het Europees Actieplan 2006-2007 voor personen met een handicap wordt een strategie vastgesteld die gebaseerd is op het beginsel van gelijke toegang tot goederen en diensten voor iedere EU-burger. Het gaat om een cultuuromslag van louter passief welzijn naar integratie, actieve deelname aan het economische en sociale leven en erkenning van de bescherming van deze mensenrechten. Hierbij staat het onderwerp levenskwaliteit centraal, zodat personen met een handicap hun verwachtingen kunnen vervullen zonder dat dit ten koste gaat van hun menselijke waardigheid. Daarom benadrukken we ook het belang van de verhouding tussen de gezondheidstoestand van mensen en de omgeving waarin ze leven.
Wij steunen de formulering van de volgende drie doelstellingen: volledige toepassing van de richtlijn voor gelijke behandeling in arbeid en beroep; versterkte mainstreaming van gehandicaptenvraagstukken in het relevante Gemeenschapsbeleid; verbetering van de toegankelijkheid voor iedereen. Onze amendementen onderstrepen dat er een fundamentele uniforme gang van zaken moet komen in alle lidstaten met het oog op transport en mobiliteit, een aanpak die ervoor zorgt dat mensen met een handicap adequate steun ontvangen vanuit het opleiding- en onderwijsstelsel en op het thuisfront, en die ook gebarentaal bevordert.
Het is ook cruciaal om te benadrukken dat er hoge Europese normen voor de kwaliteit van de sociale diensten moeten worden vastgesteld en dat toezicht gehouden moet worden op de naleving daarvan, omdat de kwaliteit en de invulling van mensenlevens in de toekomst afhankelijk zal zijn van de kwaliteit van de diensten die zij ontvangen. Wij hopen daarom dat er steeds meer concrete en praktische acties zullen volgen naar aanleiding van deze ontwerpbeginselverklaring. Tot slot wil ik de rapporteur, mevrouw Lynne, bedanken voor haar werk.
Evangelia Tzampazi
namens de PSE-Fractie. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, in het verslag van collega Lynne, die ik hier wil gelukwensen met haar volledige en coherente werkstuk, worden de basisbeginselen neergelegd voor het beleid van de Europese Unie en de lidstaten als het gaat om handicaps.
Ik wil specifiek verwijzen naar het verzekeren van de toegankelijkheid van gebouwen voor gehandicapten. Wij moeten de hindernissen wegwerken die de participatie van gehandicapten aan het economische, sociale en culturele leven verhinderen. Door hun de fysieke toegang tot goederen en diensten te belemmeren, marginaliseren we niet alleen een groot deel van de bevolking, maar berokkenen we tegelijk veel economische schade, omdat we hen uitsluiten van de arbeidsmarkt en het economische leven in het algemeen, zodat zij in een uitkeringsbestaan terechtkomen, dat alleen maar schadelijk kan zijn.
Hoewel ik vind dat algemeen onderwijs een elementair recht van gehandicapten is, dat een beslissende bijdrage levert aan hun onbelemmerde integratie in de maatschappij en aan de bestrijding van het stigma en de discriminatie, mogen we niet vergeten dat speciale onderwijsinfrastructuur waar nodig versterkt dient te worden.
Ook wil ik wijzen op de problemen met de geestelijke gezondheid en de hierdoor veroorzaakte handicaps. Ik wil beklemtonen dat de geestelijke gezondheid van de bevolking moet worden bevorderd.
Ik wil er ook nog aan toevoegen dat het vastleggen van een definitie van een handicap op Europees niveau de erkenning zou vereenvoudigen van de gemeenschappelijke problemen van gehandicapten met het oog op de ontwikkeling van beleid op Europees niveau, wat grotere meerwaarde zou verlenen aan het nationale sociale beleid in een sector die nog grotendeels onder de bevoegdheid van de lidstaten valt.
Ter afronding wil ik namens collega Sifunakis, die het advies heeft opgesteld, nog twee punten aanhalen: ten eerste moet de Commissie de deelname van gehandicapten aan de nieuwe meerjarenprogramma's van de komende begrotingsperiode vergroten en ten tweede moeten ook de sportfaciliteiten worden verbeterd.
Arūnas Degutis
namens de ALDE-Fractie. - (LT) Ik wil mijn felicitaties overbrengen aan de rapporteurs, die een grondig studie hebben gemaakt en aanbevelingen hebben opgesteld over een van de meest urgente sociale problemen van nu: de volledige integratie in onze samenleving van mensen met een handicap. Ik steun de vele aanbevelingen van de rapporteurs, die laten zien dat er op dit gebied nog steeds heel wat problemen bestaan. Enkele daarvan wil ik speciaal noemen. Moderne informatietechnologieën, internet en digitale televisie openen nieuwe mogelijkheden voor de aanpassing van informatie aan individuele gebruikers, uitgaande van zijn of haar behoeften en mogelijkheden. Het gaat hierbij onder andere om het gebruik van ondertitels en gebarentaal op televisie, speciaal aangepaste werkplekken voor gehandicapte mensen en op de juiste wijze aangepaste internetinterfaces, met name voor websites van de overheid. We moeten aanmoedigen en ervoor zorgen dat al deze mogelijkheden in de praktijk worden toegepast. Bij het ontwerpen van nieuwe gebouwen moet voldoende aandacht worden besteed aan gehandicapten. In de toekomst zullen verbeterde vervoerssystemen de mobiliteit van deze mensen vergroten. Het is essentieel dat iedere keer weer opnieuw naar deze speciale behoeften wordt gekeken, met name wanneer er subsidies van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling en de andere structuurfondsen in het spel zijn.
Daarnaast moeten de nationale wetgevingen worden verbeterd, waarbij alle discriminerende bepalingen die niet in overeenstemming zijn met artikel 13 van het Verdrag van Amsterdam moeten worden geschrapt. Verder moet er meer worden gedaan om het medische model te vervangen door het sociale model als het gaat om mensen met een handicap. Het is uitermate belangrijk dat bij de voorlichting aan het publiek de inzet van de instrumenten gepaard gaat met het uitbannen van stereotyperingen en vooroordelen met betrekking tot gehandicapte mensen. Alleen de gecoördineerde en allesomvattende aanpak die in het verslag wordt genoemd, zal ertoe leiden dat er sneller betere resultaten zullen worden geboekt.
Ilda Figueiredo
Het is van cruciaal belang dat de Commissie en de lidstaten het niet bij mooie woorden laten als het gaat om de verdediging van de rechten van personen met een handicap. We moeten doeltreffender acties ondernemen en ervoor zorgen dat de bestaande wetgeving op dit gebied wordt nageleefd, zodat de mensenrechten voor iedereen gegarandeerd zijn. We willen mevrouw Lynne daarom bedanken voor haar werk en het belang onderstrepen van de aanbevelingen die in haar verslag - waaraan wij ook enige voorstellen hebben bijbedragen - zijn vervat.
Van belang is volgens ons vooral dat het wettelijk kader voor gelijke behandeling daadwerkelijk wordt toegepast - binnen de sfeer van werkgelegenheid, maar ook als het gaat om toegang tot openbaar vervoer en de nieuwe informatietechnologie. Architectonische barrières moeten worden weggenomen. We dringen er daarom opnieuw op aan dat op basis van artikel 13 van het Verdrag een specifieke richtlijn voor personen met een handicap wordt opgesteld, en dat het nieuwe VN-Verdrag op dit gebied wordt ondertekend en geratificeerd.
Ik wil de lidstaten ook oproepen meer aandacht te besteden aan het onderwijs van gehandicapte kinderen en jonge mensen. Ze moeten waar mogelijk worden geïntegreerd in het normale onderwijs. Er moeten dan wel specifieke maatregelen worden genomen om in de speciale onderwijsbehoeften van deze studenten te voorzien. Tot slot wil ik graag aandringen op bijzondere aandacht voor ernstig gehandicapte personen en hun familie.
Mieczysław Edmund Janowski
namens de UEN-Fractie. - (PL) Namens de UEN-Fractie wil ik mevrouw Lynne bedanken voor het gedegen uitgevoerde werk. We houden ons vandaag bezig met een probleem dat geldt als toetsteen van onze menselijkheid. Elke vorm van discriminatie van een gehandicapte is immers in tegenspraak met de eerbiediging van de rechten en de waardigheid van de mens.
Het idee dat mensen met een handicap hun rechten als burgers volledig kunnen doen gelden, mag niet alleen een holle frase zijn. Toegegeven: er is de afgelopen jaren veel gedaan op dit terrein. Nog steeds voelen deze mensen zich echter al te vaak tweederangsburgers.
De lidstaten staan voor de aanzienlijke opgave om de wereld van de gehandicapten te integreren met de rest van de samenleving. Het gaat om het wegnemen van alle barrières, niet alleen waar het gaat om toegang tot gebouwen en vervoer, maar ook om toegang tot werk, medische en sociale zorg, onderwijs, cultuur, sport, enz. Bijzonder belangrijk is ook de kwestie van zowel lichamelijke als geestelijke handicaps bij kinderen en jongeren, en het maakt daarbij niet uit of deze aangeboren zijn of niet. Ik zou ook de aandacht willen vestigen op de situatie van mensen die fysieke beperkingen hebben vanwege hun gevorderde leeftijd.
Ik wil de overtuiging uitspreken dat de actie die we op dit gebied op het forum van het Parlement ondernemen tot verbetering van de leefomstandigheden van deze mensen leidt. En actie ondernemen is geen liefdadigheid, het is onze plicht.
Andrzej Tomasz Zapałowski
namens de IND/DEM-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, het rapport over de kwestie van de gehandicapten in de uitgebreide Europese Unie is eerder een wensenlijstje voor de verbetering van het leven van gehandicapten dan een werkelijke beschrijving en analyse van hun huidige situatie. Naast normale kwesties die samenhangen met het verbeteren van de toegang tot gebouwen en vervoermiddelen is het bijzonder belangrijk actie te ondernemen om werkgevers financieel te steunen en hun verliezen te compenseren die soms kunnen optreden door een lagere arbeidsproductiviteit van mindervaliden.
Een enorme kans, maar tegelijkertijd ook een probleem voor gehandicapten en hun familieleden is de kwestie van voortdurende ondersteuning van scholing voor zowel de gehandicapten zelf als voor hun verzorgers, eveneens door faciliteiten die het mogelijk maken dat ouders de nodige tijd thuisblijven en hun de mogelijkheid geven acceptabele financiële ondersteuning te ontvangen. In dit geval dient de Europese Unie zich in te zetten en de passende middelen voor dit doel te garanderen.
In alle documenten die richtlijnen betreffen om de situatie van gehandicapten te verbeteren, moeten prioriteiten worden gesteld voor wat er moet gebeuren, opdat onze hulp en ingrepen niet beperkt blijven tot politieke verklaringen. Gehandicapten hebben bovendien de zekerheid nodig dat de Unie hen steunt met een aangescherpt strafsysteem wat betreft overtredingen waarvan gehandicapten vaak het slachtoffer worden.
Ana Mato Adrover
(ES) Mevrouw de Voorzitter, commissaris Špidla, dames en heren, vandaag is een belangrijke dag voor dit Huis, en daarom wil ik mevrouw Lynne feliciteren met haar verslag, want opnieuw zetten we een stap in de richting van de constructie van het Europa van de kansen waar we ons voor inzetten.
Vandaag zullen we met brede overeenstemming nieuwe maatregelen aannemen voor de bevordering van gelijke kansen voor mensen met een handicap.
Naar mijn mening vormt dit nieuwe Europees Actieplan 2006-2007 een grote kans om iedere vorm van discriminatie uit te bannen, en bovendien komt het tegemoet aan de behoeften van mensen met een handicap in heel Europa.
Ik wil verschillende punten aanstippen. In de eerste plaats wordt in het Actieplan geprobeerd om een algemeen kader tot stand te brengen voor de gelijke behandeling in arbeid en beroep, niet alleen als het gaat om onderwijs en toegang, maar ook om te zorgen dat mensen met een handicap vooruit kunnen komen en levenslang kunnen leren.
In de tweede plaats verbetert het zonder twijfel de omstandigheden en rechten van passagiers met een handicap in het luchtvervoer en het vervoer over zee of over land. Maar ik moet ervoor waarschuwen - en dat heb ik ook in het verslag gedaan - dat er niet een nieuwe en tot dusverre niet bestaande barrière wordt gecreëerd: de financiële barrière. Het verplicht stellen dat mensen met een handicap worden begeleid is een positief punt, waarmee de kwaliteit van hun leven verhoogd wordt, maar het is niet positief dat de gehandicapte persoon het ticket van zijn of haar begeleider moet betalen, want in dat geval moet hij of zij twee tickets betalen, terwijl de andere reizigers maar één ticket hoeven te betalen.
In de derde plaats de verbeterde toegang tot de nieuwe technologieën. De nieuwe technologieën zullen zonder enige twijfel vele barrières kunnen doorbreken voor mensen met een handicap, mits we de toegang tot die nieuwe technologieën universeel kunnen maken en mits er bij de technologische vooruitgang van het begin af aan rekening met deze mensen wordt gehouden in de ontwerpen.
In de vierde plaats zullen we geïntegreerde en gecoördineerde antwoorden moeten krijgen als we het hebben over handicaps van kinderen en mensen die op zichzelf al gediscrimineerd worden, zoals vrouwen en ouderen.
Tot slot de preventie van aan arbeid gerelateerde risico's. We hebben ingezet op een groot akkoord over aan arbeid gerelateerde risico's, dat al is gepresenteerd in dit Huis, maar dat de Commissie nog niet in behandeling heeft genomen - ik herinner u er maar aan, mijnheer Špidla - en waarin speciale aandacht zal moeten worden geschonken aan de risico's die mensen kunnen lopen op het werk.
Ik wil bovendien herinneren aan de grote rol die de verenigingen van gehandicapten vervullen.
Dit is zonder twijfel een grote uitdaging en een nieuwe stap vooruit bij het verwezenlijken van het Europa van de gelijke kansen voor iedereen waar we allemaal naar streven.
Richard Howitt
(EN) Net als de rapporteur wil ik herhalen dat het Parlement het voorstel steunt om op basis van artikel 13 een complete richtlijn inzake non-discriminatie uit te werken. Het Portugese voorzitterschap had ons dat in 2000 beloofd, en de vorige commissaris voor werkgelegenheid en sociale zaken heeft dat in 2003 ook gedaan. Tenzij er iets gebeurt zal de Commissie nu, vier jaar later, weer zeggen dat de ene vorm van discriminatie de andere niet is, en dat kan niemand van ons aanvaarden.
Ten tweede ben ik blij dat in het actieplan niet alleen wordt gekeken naar de werkgelegenheid, maar ook de nadruk wordt gelegd op het recht op sociale zorg. Ik doe een beroep op de Commissie om deze taak vastberaden en heel zorgvuldig aan te pakken, om personen met een handicap in staat te stellen om onafhankelijk te leven en gebruik te maken van het recht op persoonlijke bijstand. Bovendien moeten volwassenen met een handicap en ouders van kinderen met een handicap kunnen kiezen voor de normale faciliteiten, of dat nu onderwijs is of huisvesting, dat mag niet alleen voor de werkgelegenheid gelden.
Ten derde kunnen we op het internationale vlak veel meer doen als het gaat om externe hulp. We beweren dat we een mensenrechtenaanpak willen kiezen voor de rechten van personen met een handicap, maar dan moeten we dat ook doen in onze eigen programma's voor de mensenrechten, overal ter wereld. We hebben bij het beoordelen van de kandidaten voor de toetreding tot de Europese Unie niet genoeg gedaan voor de mensenrechten van personen met een handicap. Dat kan en moet beter. We moeten de ontwerpconventie van de VN inzake personen met een handicap niet alleen zelf snel ratificeren en ondertekenen, we moeten ook samenwerken met de regeringen van derde landen, om ervoor te zorgen dat zij dat ook doen.
Tot slot wil ik nog ingaan op amendement 5 van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten (PPE-DE). Ik vind het schokkend dat de conservatieven proberen om de passage in mijn tekst te schrappen waarin staat dat we aan de Commissie moeten vragen om toe te zien op de participatie van personen met een handicap aan haar programma's. Het is niet genoeg dat we over participatie praten, we moeten het ook waarmaken. De PPE-DE-Fractie zou dit amendement moeten intrekken.
Philip Bushill-Matthews
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de Europese Unie is een unie van gedeelde waarden. Een maatstaf voor ons succes als samenleving is hoe we omgaan met de meest kwetsbaren onder ons.
Vorig jaar was ik rapporteur over het groenboek van de Commissie over demografische veranderingen. Ik was als spreker uitgenodigd voor een speciaal congres in Graz over personen met een handicap, tijdens het Oostenrijkse voorzitterschap. Op een spandoek achter het podium stond alleen maar: Leben wie andere auch - net als ieder ander leven. Het woord "leben” betekent niet alleen "leven”, maar ook "een leven leiden”, en het zou het doel van onze samenleving moeten zijn om alle burgers te helpen om net zo te leven en en net zo'n leven te leiden als ieder ander.
De Britse conservatieven zijn er niet van overtuigd dat we meer Europese wetgeving nodig hebben om dit doel te bereiken, maar we geloven wel dat de hele samenleving er achter moet staan. We mogen het niet laten bij een verzorgingsstaat, we moeten een zorgzame samenleving opbouwen. De gemeenschap moet haar verantwoordelijkheid dragen voor al haar leden.
Regeringen kunnen niet alles doen, maar ze kunnen er wel voor zorgen dat het individu zijn eigen keuzen kan maken, ze kunnen personen met een handicap helpen om te doen wat ze graag willen doen door hindernissen uit de weg te ruimen, hindernissen op het gebied van onderwijs, werkgelegenheid, of gewoon om van A naar B te komen. Regeringen kunnen ook een cultuur van onafhankelijkheid creëren en stimuleren, in plaats van afhankelijkheid. Steun voor mensen met een handicap is niet alleen maar zorg, het betekent ook mensen die een rijk leven willen leiden in staat stellen om die wens te vervullen, en net zo te leven als ieder ander.
We zijn blij met dit doordachte initiatiefverslag over dit belangrijke onderwerp, we zullen er natuurlijk voor stemmen, en feliciteren de rapporteur.
Elizabeth Lynne
- (EN) (Spreekster begint haar betoog zonder microfoon) ... vooral wat de commissaris net zei over de standpunten van het Parlement en van de Commissie over de rechten van personen met een handicap, die zo dicht bij elkaar liggen.
Mijnheer de commissaris, u had het over de toegankelijkheid van diensten. We kunnen dat natuurlijk alleen maar bereiken met een specifieke richtlijn voor personen met een handicap. Ik ben blij dat Richard Howitt en veel andere leden dat ook hebben genoemd. Ik zou vandaag graag iets concreets willen horen, een tijdsschema, wanneer denkt u die richtlijn voor te leggen, mijnheer de commissaris? Ik ben blij met wat u heeft gezegd over de structuurfondsen. Het is van het grootste belang dat we in de structuurfondsen handicaps als criterium opnemen. Ik ben heel blij dat dit nu gebeurd is.
Een van de leden heeft ook de mainstreaming genoemd, en dat is inderdaad heel belangrijk.
Mevrouw Tzampazi, ik dank u hartelijk voor al uw steun en medewerking. We hebben heel nauw met elkaar samengewerkt. Het is een goede zaak dat we aandacht besteden aan het Europese Jaar van personen met een handicap, en het als basis nemen voor ons werk.
Ik heb helaas geen tijd om nog op onderwijs en opleiding in te gaan. Ik zou allerlei punten nog heel graag willen noemen, maar uiteindelijk moet er vooral een specifieke richtlijn komen voor personen met een handicap.
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Dames en heren, ik dank u hartelijk voor het debat dat ik zojuist met belangstelling heb gevolgd. Ik denk dat de conclusie van de rapporteur, mevrouw Lynne, de werkelijkheid treffend weergeeft, en ik was zeer verheugd over de door de commissie uitgezonden boodschap dat de meningen van het Parlement en van de Commissie elkaar niet ver ontlopen.
DDe belangrijkste principes kwamen aan de orde in het debat,en wel het non-discriminatieprincipe en dat van actieve inclusie, en verder werd een aantal andere zaken vanuit verschillende oogpunten belicht of uitgesponnen. Aangezien er tijdens het debat verschillende malen werd gesproken over wijzigingen in het Europese juridische kader, wil ik hier mededelen dat dit jaar de laatste hand gelegd zal worden aan een haalbaarheidsstudie naar mogelijke verbeteringen van het Europese juridische kader op het gebied van personen met een handicap.
Dames en heren, het lijkt me goed nog even gewag te maken van het Jaar van de gelijke kansen 2007, naar mijn idee een goede gelegenheid om de maatschappij als zodanig te mobiliseren.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Carlo Casini
(IT) Ik sta volledig achter het verslag-Lynne, aangezien de uiteenlopende problemen die betrekking hebben op de gehandicaptenwereld erin aan bod komen. In het verslag worden activiteiten en middelen aangedragen die voldoende geschikt zijn om tegemoet te komen aan de behoeften als het gaat om de levens, de verhoudingen en de plaats van mensen in de maatschappij.
Daarnaast spreek ik graag de hoop uit binnen dit Parlement dat de ontwerpbeginselverklaringen, die ik steun, de weg vrijmaken voor nog meer concrete, praktische acties van de Commissie en dat 'mensen met een handicap' (of, zo u wilt, 'mensen met andere mogelijkheden') hun levensdoelen kunnen bereiken zonder hun menselijke waardigheid te verliezen. Dankzij het werk dat door de rapporteur in onze parlementaire commissie is verricht, geeft de tekst waar wij over gaan stemmen een geslaagd en beknopt overzicht van onder andere de sociale behoeften die voortkomen uit de verschillende nationale situaties.
Ik benadruk in dit opzicht dat het raadzaam is als de lidstaten van de Europese Gemeenschap een fundamentele uniforme aanpak hanteren, door te voorkomen dat er ongerechtvaardigde ongelijkheden onder Europeanen ontstaan enkel en alleen omdat ze afkomstig zijn uit verschillende delen van Europa.
Zita Gurmai
(HU) Vandaag de dag bevinden mensen met een handicap zich in Europa in een bijzonder moeilijke situatie aangezien ze te kampen hebben met verscheidene vormen van discriminatie. Op de meeste plaatsen zijn de basisfaciliteiten voor toegankelijkheid niet voorhanden, om nog maar te zwijgen over maatschappelijke integratie. Het is belangrijk te beseffen dat zelfstandig leven niet alleen inhoudt dat iemand deel uitmaakt van de maatschappij, maar dat hij op dezelfde manier deel uitmaakt van de maatschappij als ieder ander. Hier zouden alle beleidsmakers en besluitvormers de nodige aandacht aan moeten besteden.
Gehandicapten vormen 10 procent van de Europese bevolking en daarom zijn hun integratie en zelfredzaamheid niet alleen sociale kwesties maar tevens zaken van wederzijds belang, aangezien het creëren van arbeidsplaatsen voor deze groep en hun aansluiting bij levenslang leren en beroepsopleidingen niet alleen bijdraagt tot de verbetering van hun levensomstandigheden, maar ook tot de ontwikkeling van de Europese economie.
De benadering van dit probleem is wel enigszins problematisch en niet alleen vanwege de ontoereikende statistieken op dit gebied. Gehandicapten vormen een zeer veelzijdige, heterogene groep en daarom vereisen de ontelbare uitdagingen op dit gebied een geïntegreerde, op sekse gebaseerde aanpak die op elk niveau van beleidsvoering moet worden toegepast. Sterker nog: zoals op veel andere terreinen het geval is, is ook de situatie van vrouwen met een handicap vaak slechter dan die van gehandicapte mannen en zijn zij vaker het slachtoffer van armoede en sociaal isolement. In de programma's en maatregelen waarbij een groot scala aan hulpmiddelen wordt ingezet, mag daar niet aan worden voorbijgegaan.
Hélène Goudin
(SV) De Zweedse partij Junilistan vindt het volstrekt onaanvaardbaar dat personen met een handicap worden geconfronteerd met vooroordelen, ongelijke behandeling en beperkte mogelijkheden. Dergelijke ervaringen zijn niet in overeenstemming met onze visie op de EU als unie van waarden.
De verordening van het Europarlement en de Raad van 5 juli 2006 betekent dan ook een vooruitgang en maakt iets duidelijk dat vanzelfsprekend zou moeten zijn, vooral omdat wij een gemeenschappelijke interne markt hebben, namelijk dat personen met een handicap in het luchtvervoer dezelfde rechten moeten hebben als andere burgers.
Zweden vervult een voortrekkersrol op het gebied van de rechten van personen met een handicap. Het is maar de vraag of de succesvolle Zweedse hervormingen van de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw mogelijk waren geweest onder een vergaande EU-wetgeving, die in detail voorschrijft hoe personen met een handicap moeten worden behandeld. Laten wij daarom geen gedetailleerde regels voorschrijven, maar helder en duidelijk uitspreken dat de maatschappij, het bedrijfsleven en wij allemaal als individuen mensen met een handicap op dezelfde manier moeten behandelen als andere mensen.
Laten we tot slot de hand in eigen boezem steken. De instellingen van de EU komen met verslagen over de rechten van personen met een handicap, maar tegelijkertijd zijn zij niet in staat ervoor te zorgen dat alle EU-gebouwen volledig voor hen zijn aangepast. Ook de websites en documenten van de Europese Unie zijn niet in toegankelijke formats beschikbaar voor mensen met een handicap, met name mensen met een visuele handicap. Wanneer zijn de quaestoren in het Europees Parlement en de bevoegde EU-autoriteiten van plan op dit urgente en buitengewoon belangrijke terrein maatregelen te nemen?
