"Mobilna młodzież”- ramy dla ulepszania europejskiego systemu kształcenia ogólnego i zawodowego - Nauczanie początkowe - Kulturowy wymiar działań zewnętrznych UE - Uwalnianie potencjału przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej - Sarajewo Europejską Stolicą Kultury w 2014 roku (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest debata łączna dotycząca:
sprawozdania pana posła Zvera, w imieniu Komisji Kultury i Edukacji, w sprawie programu "Mobilna młodzież - ramy dla ulepszania europejskiego systemu kształcenia ogólnego i zawodowego”;
sprawozdania pani poseł Honeyball, w imieniu Komisji Kultury i Edukacji, w sprawie wczesnego kształcenia w Unii Europejskiej;
sprawozdania pani poseł Schaake, w imieniu Komisji Kultury i Edukacji, w sprawie kulturowego wymiaru działań zewnętrznych UE;
sprawozdania pani poseł Sanchez-Schmid, w imieniu Komisji Kultury i Edukacji, w sprawie uwalniania potencjału przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej; oraz
pytania do Komisji wymagającego odpowiedzi ustnej w sprawie Sarajewa - kandydata na Europejską Stolicę Kultury w 2014 roku, zadanego przez panią poseł Pack, w imieniu Komisji Kultury i Edukacji - B7-0215/2011).
Milan Zver
Panie Przewodniczący! Przede wszystkim chciałbym powiedzieć, że podczas dzisiejszego posiedzenia zobaczymy prawdziwe rezultaty prac realizowanych przez Komisję Kultury i Edukacji oraz Młodzieży. Jestem sprawozdawcą tego dokumentu, sprawozdania w sprawie programu "Mobilna młodzież”, przygotowanego w oparciu o komunikat Komisji Europejskiej. Chciałbym w tym momencie podziękować Koleżankom i Kolegom za umożliwienie mi przygotowania tego sprawozdania i chciałbym także podziękować Komisji Europejskiej, która przygotowała to sprawozdanie i uwzględniła problemy młodzieży wśród priorytetów w ramach dziesięcioletniego planu rozwoju UE.
Podczas prac nad omawianym sprawozdaniem współpracowałem z zainteresowanymi stronami, zwłaszcza z przedstawicielami młodzieży, zarówno z państw członkowskich, jak i z pozostałej części Europy, na przykład z Youth Forum Jeunesse. Zorganizowaliśmy sporo spotkań i konferencji. Współpracowałem także z Komitetem Regionów oraz Komisją Spraw Gospodarczych i Społecznych, tak więc sprawozdanie jest owocem wymiany opinii mającej miejsce w okresie przygotowawczym. Chciałbym również zauważyć, że koleżanki i koledzy posłowie z innych grup politycznych przyjęli całkiem konstruktywną postawę w procesie przyjmowania tego sprawozdania. Pod tym względem chciałbym szczególnie podziękować kontrsprawozdawcom, którzy wykonali świetną pracę, w wyniku czego mamy dziś przed sobą sprawozdanie w obecnej formie.
Pragnę zauważyć, że z różnorodnych badań wynika, iż młodzi ludzie, którzy skorzystali z możliwości studiowania lub pracowania za granicą osiągają lepsze wyniki w szkole, odnoszą większe sukcesy i są bardziej konkurencyjni pod względem szukania zatrudnienia, a także pod względem integracji w społeczeństwie. Same tylko strategie polityczne nie zdołają jednakże zagwarantować młodzieży dobrych szkół, dobrego wykształcenia i dobrego zatrudnienia. Mogą za to stworzyć dogodne warunki, aby pomóc młodym ludziom w osiąganiu tych celów. Warunki te są niewątpliwie powiązane z modernizacją systemu kształcenia ogólnego. Przed Europą, a szczególnie jej państwami członkowskimi, stoi poważne wyzwanie związane na przykład z ulepszeniem w najbliższym dziesięcioleciu systemu kształcenia i szkolenia zawodowego oraz ze zwiększeniem jego atrakcyjności i jakości. Gospodarka europejska w najbliższej dekadzie będzie bardzo potrzebowała wykwalifikowanych zawodowo osób. Szacuję, że już przed rokiem 2020 aż 50 % miejsc pracy będzie wymagało kształcenia i szkolenia zawodowego. W związku z tym kształcenie i szkolenie zawodowe pozostaje jednym z priorytetów naszej polityki, jak i strategii politycznych państw członkowskich.
Jednak jeszcze większe znaczenie ma kontynuowanie reformy procesu bolońskiego. Uczelnie europejskie powinny działać bliżej gospodarki i szeroko pojętego społeczeństwa. Uczelnie europejskie zwiększą swoją konkurencyjność, jeśli będą zwracać większą uwagę na potrzeby rynku, gospodarki, a także jeśli zdołają znaleźć dodatkowe źródła finansowania. To prawda, że w Europie przeznaczamy za mało środków na finansowanie szkolnictwa wyższego. Kraje europejskie, państwa członkowskie UE, nie inwestują wystarczająco dużo w studentów i jest to dość poważny problem.
Oczywiście Unia Europejska w ramach tego priorytetu przyjęła także inne cele, które należy osiągnąć: ograniczenie odsetka osób porzucających naukę, który obecnie jest bezzasadnie wysoki i wynosi 16 %, należy go więc obniżyć do 10 %. Ponadto jeśli Europa ma utrzymać przewagę konkurencyjną nad pozostałymi częściami świata, w najbliższym dziesięcioleciu będziemy potrzebować więcej dobrze wykształconej siły roboczej.
Ponieważ mój czas dobiegł końca, wykorzystam jeszcze dwie minuty później, po zakończeniu debaty, aby przedstawić Państwu dalsze informacje.
Mary Honeyball
sprawozdawczyni - Panie Przewodniczący! Naprawdę niezmiernie się cieszę, że mam okazję, by przedstawić swoje sprawozdanie w sprawie wczesnego kształcenia w Unii Europejskiej, które stanowi niezwykle ważny aspekt edukacji, a któremu dotychczas nie poświęcaliśmy zbyt dużo uwagi.
Chciałabym podziękować szczególnie Pani Komisarz Vassiliou i pracownikom jej biura, z którymi ściśle współpracowaliśmy, a także prezydencji węgierskiej, która z kwestii wczesnego kształcenia uczyniła jeden ze swoich priorytetów. Było to bardzo owocne partnerstwo, dzięki któremu wykonaliśmy prace odzwierciedlone w przedmiotowym sprawozdaniu.
Chciałabym również podziękować wszystkim kontrsprawozdawcom z innych grup politycznych. Współpraca przy sprawozdaniu pana posła Zvera, jak sam powiedział, była wspaniała, a sprawozdanie w sprawie wczesnego kształcenia przyjęliśmy w Komisji jednogłośnie, co pokazuje po prostu, że temat w nim przedstawiony ma poparcie całego spektrum politycznego.
Wiemy nawet, dlaczego: jednym z powodów jest to, że wczesne lata są tak ważnym etapem. Interwencja na wczesnym etapie może wiele zmienić pod względem szans życiowych dziecka, nie tylko w trakcie procesu kształcenia, ale również na późniejszych etapach życia. Z przeprowadzonych badań wynika, że zapewnienie dzieciom wsparcia i zaspokojenie ich potrzeb w młodym wieku pomaga im w późniejszym życiu: zmniejsza się współczynnik przestępczości, poprawia się ich zdrowie i maleją szanse na bezrobocie, co jest korzystne dla nas wszystkich. Obawiam się jednak, że większość tych badań została przeprowadzona poza obszarem UE.
W większości przypadków dzieci będą osiągały lepsze wyniki w szkole, będą zdobywały wyższe oceny, będą mogły liczyć na lepszą stopę zatrudnienia i lepsze warunki zatrudnienia, lepsze będą także ich stosunki rodzinne, podobnie zresztą jak stan ich zdrowia. Mamy zatem wiele do zrobienia w tym obszarze i wszystkie te działania są korzystne.
W UE istnieje wiele różnorodnych sposobów zapewniania wczesnego kształcenia i w moim sprawozdaniu oświadczyliśmy, że chcemy to uszanować i utrzymać. Każde państwo członkowskie podchodzi do tej kwestii inaczej, ponieważ wczesne kształcenie rozwijało się w ramach poszczególnych systemów. Dodatkowo sprawę komplikuje to, że wiek, w którym dzieci rozpoczynają obowiązkową naukę w szkole również jest różny w poszczególnych państwach członkowskich. Zatem nie szukaliśmy uniwersalnego rozwiązania, lecz dążyliśmy do opracowania zestawu wartości, zasad i wytycznych dla państw członkowskich, aby stworzyć europejskie ramy, obejmujące wspólne cele i wspólne wartości oraz uprawnienia.
I właśnie tego dotyczy przedmiotowe sprawozdanie - zasadniczo dotyczy ono ustanowienia ram. W tym celu zaczęliśmy oczywiście od dziecka. Poparliśmy podejście do wczesnego kształcenia skoncentrowane na dziecku, mając na uwadze przede wszystkim dobro dziecka. Wykorzystaliśmy wyniki badań przeprowadzonych na całym świecie i przyjrzeliśmy się następującym kwestiom: zaangażowanie rodziców, które ma olbrzymie znaczenie dla wczesnego etapu życia dzieci; personel i jakość usług oraz wymagane kwalifikacje; zintegrowanie usług w dziedzinie wczesnego kształcenia z pozostałymi etapami systemów kształcenia w państwach członkowskich. Te właśnie kluczowe obszary poruszyliśmy, i nad nimi właśnie powinniśmy skoncentrować się w przyszłości.
Niezwykle ważnym aspektem są kwalifikacje personelu, które są niewystarczające w omawianej dziedzinie. Zdaje się, że przeważa pogląd, iż każdy może zajmować się małymi dziećmi, choć w rzeczywistości wcale tak nie jest. Musimy głęboko zastanowić się nad kwalifikacjami, które dodatkowo mogą być przenoszone i uznawane w całej UE. Musimy także przyjrzeć się kwestii dostępu, tak aby każdy potrzebujący usług w dziedzinie wczesnego kształcenia mógł z nich skorzystać.
Moje cztery minuty dobiegły końca, a chcę zachować jeszcze trochę czasu na zakończenie debaty, zatem na koniec chciałabym jedynie powiedzieć, że teraz, w dobie oszczędzania i w dobie problemów gospodarczych, musimy zadbać, by kwestia wczesnego kształcenia była nadal uwzględniona w planie działania i musimy nadal realizować niezbędne działania w tym obszarze.
Marietje Schaake
sprawozdawczyni - Panie Przewodniczący! Zanim przejdę do omówienia kilku aspektów tego szczegółowego sprawozdania w sprawie roli kultury w działaniach zewnętrznych UE, chcę szczerze podziękować Koleżankom i Kolegom z Komisji Kultury i Edukacji za konstruktywną współpracę i za jednogłośne przyjęcie naszego dokumentu w głosowaniu w Komisji. Oczywiście także społeczeństwo obywatelskie i inne zainteresowane strony wniosły pomocny wkład w te prace.
Kultura to dla naszych liberalnych demokracji wartość sama w sobie, ponieważ wzbogaca życie ludzi. Unia Europejska słynie z różnorodności kulturowej, a jednocześnie jest wspólnotą wartości odnoszących się w równej mierze do każdego obywatela. Te wartości europejskie, czyli poszanowanie praw człowieka, demokracji oraz podstawowych wolności, są także reprezentowane przez nasze produkty kulturowe. Tożsamość kulturowa, wartości i pozycja UE na arenie światowej są ze sobą wzajemnie powiązane. Europejskie interesy są realizowane, kiedy aspekty kulturalne są strategicznie opracowywane za pośrednictwem współpracy i partnerstwa poprzez programy na rzecz kultury, jak i wtedy, gdy aspekty kulturalne stanowią integralną część polityki gospodarczej, zagranicznej, rozwojowej i polityki bezpieczeństwa. Dzięki dzieleniu się literaturą, filmem, muzyką i dziedzictwem otwierają się drzwi porozumienia i powstają mosty łączące ludzi.
Unia Europejska może się podzielić ważnymi doświadczeniami w zakresie przezwyciężania konfliktów i budowania stabilności poprzez wspólne interesy i wzajemne porozumienie. W procesie rozwoju Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych należy koniecznie włączyć do głównego nurtu działań i usprawnić rolę, jaką odgrywa - i powinna odgrywać - kultura w zewnętrznych działaniach UE. Kultura powinna być ważnym i horyzontalnie zintegrowanym elementem szerokiej gamy polityk zewnętrznych, które tworzą politykę zagraniczną UE: od stosunków handlowych UE, przez politykę rozszerzenia i sąsiedztwa, po politykę współpracy na rzecz rozwoju oraz wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa.
Kultura ma również wartość gospodarczą. Europejskie branże kulturalne wnoszą wkład w europejską przedsiębiorczość i innowacje, a zróżnicowany krajobraz kulturalny UE czyni z Europy najatrakcyjniejszy globalny ośrodek turystyczny na świecie. Wiedza i międzynarodowe kompetencje są ważne dla kształcenia i zatrudnienia, co podkreślono w strategii UE 2020, ale kulturę można traktować także jak składnik pomagający wspierać demokratyzację, wolność wypowiedzi, integrację, rozwój, edukację, pojednanie i wiele innych wartości.
Ogromne zróżnicowanie aspektów stosunków kulturowych z państwami trzecimi prowadzi do fragmentacji polityk, które powinny zmienić się w bardziej skoordynowaną i spójniejszą unijną strategię. Postanowiliśmy położyć nacisk na ramy organizacyjne i polityczne potrzebne do optymalnej koordynacji kultury w działaniach zewnętrznych UE. Treść tych ram nie powinna być w zbyt dużym stopniu regulowana odgórnie.
Europejscy obywatele mogą czerpać największe korzyści, jeśli UE działa jako partner na arenie światowej. Wymaga to skuteczniejszego wykorzystania środków finansowych, a także zrozumienia dla konkurencyjności Europy oraz dążenia do przyciągania turystów, osób utalentowanych, artystów, przedsiębiorców i studentów. Musimy przemawiać jednym głosem i mieć świadomość, że istnieje konkurencja ze strony programów kulturalnych Chin i Stanów Zjednoczonych, by wymienić tylko dwa. Nie ma jednak konieczności ponownego wynajdywania koła. Unia Europejska dysponuje najskuteczniejszymi rozwiązaniami na szczeblu państw członkowskich, jak również różnych instytucji kulturalnych, takich jak Alliance Française i British Council.
Kolejnym znaczącym aspektem w XXI wieku jest coraz ważniejsza rola, jaką odgrywają nowe technologie - zarówno w dziedzinie kultury, jak i w stosunkach międzynarodowych. Ludzie coraz częściej wykorzystują Internet do zdobywania informacji i mogą swobodnie wyrażać swoje myśli jedynie wówczas, gdy te informacje i kanały komunikacji nie są poddawane cenzurze. Nowe technologie w coraz większym stopniu sprzyjają prawu do rozwoju kulturowego i innym prawom podstawowym. Dostęp do treści kulturalnych jest również możliwy za pośrednictwem nowych mediów, a możliwości globalnego skupienia wokół europejskich dóbr i treści kulturalnych powinny być celebrowane i poszerzane, na przykład za pośrednictwem Europeana lub stron internetowych muzeów i festiwali. Ważne jest, aby UE stworzyła strategię na rzecz wolności Internetu. W ostatniej części mojego wystąpienia wrócę do kilku konkretnych zaleceń przedstawionych w omawianym sprawozdaniu.
Doris Pack
Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Ponieważ zabieram głos bezpośrednio po pani poseł Schaake, chciałabym zacząć od krótkiej wypowiedzi na temat przygotowanego przez nią ważnego sprawozdania. Wymiar kulturowy działań zewnętrznych UE jest nie do przecenienia. W związku z tym, jak wspomniała już pani poseł, w ramach unijnej polityki zewnętrznej potrzebna jest nam spójna strategia UE na rzecz kultury.
Dyplomacja kulturalna ma do odegrania ważną rolę, jeśli chodzi o budowanie pomyślnych stosunków z krajami trzecimi, a w wielu państwach funkcjonują siatki krajowych instytucji kulturalnych, jak EUNIC, które możemy wykorzystać. Dużo, naprawdę bardzo dużo osób dołączyło do tych organizacji i jest gotowych do pomocy.
Teraz mam przyjemność przejść do drugiego tematu, o którym mówił już pan poseł Zver, a mianowicie do programu "Mobilna młodzież”, który oczywiście jest przewodnim projektem w ramach strategii Europa 2020. Ta inicjatywa przewodnia ma na celu zachęcenie podmiotów działających w obszarze kształcenia ogólnego i zawodowego do zwracania większej uwagi na te obszary polityki. Potrzebujemy osób z wyższymi kwalifikacjami. Potrzebujemy osób, które dzięki zwiększonym możliwościom w zakresie mobilności poznały Europę. Musimy przy pomocy naszych dobrych programów uwolnić potencjał młodych ludzi. Te wszystkie aspekty mają do odegrania główną rolę w budowaniu konkurencyjności społeczeństwa opartego na wiedzy.
Jeśli zaś chodzi o proces uczenia się przez całe życie, to istniejące programy Comenius, Erasmus, Leonardo i Grundtvig dały wielu ludziom niezwykłą szansę na odkrywanie Europy w całej jej różnorodności, na zdobywanie doświadczenia i podnoszenie umiejętności językowych. Ponadto nie należy w tym kontekście lekceważyć także programu "Młodzież w działaniu” oraz wolontariatu europejskiego.
Dzisiejsza debata musi być też sygnałem dla Komisji, że także w następnej edycji programów na rzecz kształcenia i młodzieży musimy kontynuować te powszechnie dobrze przyjmowane programy i szanse, które należy odpowiednio, zgodnie z ich znaczeniem, finansować. Każde euro wydane w tym obszarze przed upływem kilku lat przyniesie korzyści całemu społeczeństwu.
Przejdę teraz do kolejnego tematu, a mianowicie do kwestii Sarajewa. Sarajewo zajmuje szczególne miejsce w historii i kulturze Europy. Poprzez przyznanie temu miastu tytułu Europejskiej Stolicy Kultury w 2014 roku moglibyśmy wysłać ważny sygnał do wieloetnicznej społeczności miasta oraz państwa Bośni i Hercegowiny, co mogłoby dać politycznej elicie tego kraju powód do ponownego zastanowienia się nad swoimi pomysłami. Ponadto to miasto wyraźnie pokazuje, jak bardzo Europa zawiodła i jak ważne jest wspólne działanie. Taki krok miałby istotny charakter symboliczny, ponieważ to w Sarajewie doszło do zabójstwa, które w 1914 roku doprowadziło do wybuchu I wojny światowej. Dlatego właśnie wybrano tę datę, rok 2014, jako setną rocznicę tego historycznego wydarzenia.
Sarajewo podczas wojny bośniackiej w latach 1992-1996 przetrwało najdłuższe oblężenie stolicy we współczesnej historii wojennej. Pragnę Państwu przypomnieć jeden dzień z historii Sarajewa: 28 maja 1982 r. Ubrany na czarno wiolonczelista Vedran Smajovic grał Adagio Tomasa Albinioniego. Za scenę służyła mu zniszczona biblioteka narodowa w Sarajewie, a jego publiczność złożona była z małej grupki ludzi, którzy pozostali na miejscu pomimo oblężenia miasta i słuchali jego muzyki. Przez 22 dni grał w różnych miejscach na zgliszczach Sarajewa. To było requiem dla ludzi, którzy zginęli w tych strasznych dniach. Byłam tym poruszona i pełna podziwu dla odważnego i wzruszającego zachowania tego wiolonczelisty oraz jego słuchaczy. To, co ci ludzie wyrazili poprzez swoje zachowanie w obliczu grozy i straty na zawsze już połączyło mnie z Sarajewem.
Życie kulturalne tego miasta nigdy nie zamarło. Zimowy festiwal odbył się pomimo bardzo niekorzystnych warunków. Co roku zmierzają tam ludzie różnych narodowości. Co roku odbywa się tam zimowy festiwal, festiwal dla dzieci i festiwal filmowy. Filmowcy z Korei i Australii, Bułgarii i Szwecji przyjeżdżają do Sarajewa; powstają tam filmowe koprodukcje. Miasto zachowało swój międzykulturowy charakter, o który dba, nawet gdy atmosfera polityczna gęstnieje tworząc etniczne okopy. Choćby dlatego to miasto zasługuje na szansę, aby zademonstrować swój potencjał międzykulturowy.
Sarajewo chce ubiegać się o przyznanie tego tytułu w związku z możliwością wprowadzenia odstępstwa od przepisów i rozpoczęło już przygotowania na olbrzymią skalę. Wszyscy doskonale wiemy, że przyjęcie dziś naszego wniosku będzie oznaczało prośbę o odstąpienie od decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady. Jeśli jednak mielibyśmy dziś na tej Sali wyrazić poparcie dla kandydatury Sarajewa, to wierzę, że Rada wykaże się rozwagą i dalekowzrocznością, ponieważ nasze argumenty są praktycznie niepodważalne. Bośnia i Hercegowina, oraz samo Sarajewo, szczególnie w tym momencie potrzebują sygnału, że nie wszystko jest jeszcze stracone i że Europa także wspiera ich wysiłki.
(Oklaski)
Marie-Thérèse Sanchez-Schmid
Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Kwestia omawiana podczas naszej dzisiejszej debaty nie dotyczy po prostu modelu ekonomicznego lub systemu prawnego. Chodzi tu o kulturę i cywilizację.
Jakie miejsce Europa chce zapewnić kulturze? Jakiego rodzaju wpływ mają wywierać nasze prace i nasza twórczość? Rewolucja cyfrowa, związana z globalizacją i rozwijającym się handlem, zmusza nas do ponownego zastanowienia się nad naszym modelem kulturowym i ekonomicznym. W jakim kierunku chcemy, żeby zdążała Europa w erze Internetu i mediów cyfrowych? Polityka jest sztuką przewidywania, przygotowywania do tego, co chcielibyśmy osiągnąć, tak abyśmy nie musieli znosić tego, czego nie chcemy.
Amerykański twórca filmowy, James Cameron, na film Awatar wydał równowartość unijnego programu "na rzecz kultury” na okres 2007-2013. Czy staniemy się odbiorcami produktów kulturalnych, które nie są już naszą własnością, odbiorcami uzależnionymi od wielonarodowych oligopoli, takich jak Google, iTunes, Amazon czy Hollywood, bez możliwości obrony naszych dóbr kultury?
Dziś rano zastanawiamy się nad wyzwaniami w dziedzinie kultury w zglobalizowanym świecie XXI wieku. Komisja Europejska publikując w ubiegłym roku zieloną księgę oszacowała w końcu potencjał naszej branży twórczej i branży kultury. Unia Europejska dysponuje dziedzictwem kulturowym i dobrami kultury, jak również niezwykle dynamicznie rozwijającym się przemysłem filmowym. Podczas tegorocznego festiwalu w Cannes program MEDIA obchodzi swoje dwudziestolecie i w związku z tym zapewnia wsparcie na rzecz 20 filmów konkursowych, a także festiwali, sztuk oraz dużych wystaw, które odbywają się przez cały rok w Europie.
Co więcej, przez ostatnie dziesięć lat w branży twórczej i branży kultury, pomimo recesji, zachodził nieustanny postęp. Dane liczbowe mówią same za siebie. W roku 2003 obrót w tym sektorze wyniósł 654 miliardy euro. Sektor ten zapewnił 2,6 % PKB Wspólnoty oraz 3,1 % - czyli 5,8 miliona - miejsc pracy w UE. W roku 2008 obrót wyniósł 860 miliardów euro, a sektor zapewnił 14 milionów miejsc pracy i blisko 7 % PKB. To więcej niż sektor motoryzacyjny i rolno-spożywczy razem wzięte.
Podwójna natura tych branż, jednocześnie ekonomiczna i kulturalna, sprawia, że stanowią one ważną dźwignię trwałego, inteligentnego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu w Europie, mówiąc krótko - realizacji celów strategii Europa 2020. Branża twórcza i branża kultury stanowią dobro ekonomiczne, a zarazem przyczyniają się do utrzymania oraz wzbogacenia różnorodności kulturowej. Przyczyniają się do spójności społecznej, do zwiększenia atrakcyjności regionów i do zwiększenia wpływów Unii Europejskiej na świecie. Nadszedł czas, aby na szczeblu wspólnotowym rozszerzyć działania, które uwolnią ich potencjał i będą stymulować rozwój.
Chciałam zatem zbadać różne kierunki działania zmierzające do wsparcia rozwoju przedsiębiorstw z tych branż. Środki te mają wiele aspektów. Po pierwsze, należy umieścić kształcenie ogólne i zawodowe w samym centrum naszej strategii. Europa musi z jednej strony stymulować talenty twórcze już w młodym wieku, zwiększać świadomość kultury u młodych osób oraz rozwijać partnerstwa pomiędzy uczelniami i firmami. Z drugiej strony powinna umożliwiać podmiotom z branży kultury szkolenia z zakresu nowych technologii i przedsiębiorczości, a także stymulować wymianę najlepszych praktyk oraz przekazywanie umiejętności. Po drugie, musimy koniecznie dostosować prawo autorskie do realiów ery cyfrowej. Zasadniczo obecna procedura uzyskiwania prawa autorskiego jest zbyt podzielona i zbyt skomplikowana.
Trzecim ważnym elementem naszej strategii powinna być ochrona twórczości. Własność intelektualna jest cennym aktywem. Twórczość lekceważona jest skazana na zniknięcie. Należy stymulować mobilność twórców. Unia Europejska musi wprowadzić status europejski, tak aby twórcy mogli korzystać ze sprawiedliwych warunków pracy i ochrony socjalnej. Musi ułatwiać zakup, dystrybucję oraz cyrkulację prac, musi dostosować podatki na przykład poprzez obniżenie stawki VAT na produkty kultury, i wreszcie musi pomagać w finansowaniu. Inwestorzy prywatni są zbyt często niechętni finansowaniu MŚP. Możliwości, jakie oferuje finansowanie publiczne, szczególnie w ramach funduszy strukturalnych, nie są w pełni wykorzystywane. Twórczość i kulturę należy postrzegać jako kluczowe aspekty naszej polityki i Europa, przez wzgląd na własne dobro, powinna je promować.
Androulla Vassiliou
komisarz - Panie Przewodniczący! Oczywiście rozumie Pan, że moje wystąpienie, mające na celu omówienie pięciu sprawozdań, zajmie ponad pięć minut.
Chciałabym podziękować Panu Posłowi Zverowi za sprawozdanie w sprawie programu "Mobilna młodzież”. Naprawdę doceniamy jego wysiłki, jak również wysiłki kontrsprawozdawców podejmowane w ramach prac nad tym bardzo ważnym tematem. Kluczowym celem programu "Mobilna młodzież” jest, jak wyraźnie wynika ze sprawozdania, pomaganie młodym osobom w Europie w zdobywaniu umiejętności i doświadczenia, potrzebnych im do odniesienia sukcesu w dzisiejszej - coraz bardziej międzynarodowej - gospodarce opartej na wiedzy.
Nasz cel polega głównie na stworzeniu środowiska, w którym każdy młody człowiek mógłby wykorzystać swój potencjał. Dlatego Komisja podjęła działania mające na celu wsparcie państw członkowskich w podnoszeniu jakości i dostosowywaniu do potrzeb procesów kształcenia i szkolenia zawodowego, począwszy od wczesnego kształcenia, aż po szkolnictwo wyższe. Dlatego też przyjęliśmy środki mające jeszcze bardziej zwiększyć możliwości młodzieży w zakresie mobilności i dlatego wraz z panem komisarzem László Andorem położyliśmy tak duży nacisk na poprawienie warunków, w jakich młodzi ludzie wchodzą na rynek pracy.
W tym celu, jak wyraźnie stwierdził pan poseł Zver w swoim sprawozdaniu, niezbędne są zrównoważone inwestycje na kształcenie ogólne i zawodowe na wszystkich szczeblach, a Europa musi oczywiście odegrać w tym swoją rolę. Dlatego tak zdecydowanie namawiam do przeznaczenia zwiększonych środków finansowych na następną edycję programów na rzecz kształcenia ogólnego i zawodowego oraz młodzieży po roku 2013.
Chcę skorzystać z okazji i odpowiedzieć bezpośrednio na dwa punkty zawarte w sprawozdaniu. Po pierwsze, chciałabym zapewnić Państwa o naszym dążeniu do zwiększenia przejrzystości systemów szkolnictwa wyższego. Zgodnie z tym, co stwierdzono w sprawozdaniu, naszym nadrzędnym celem jest poprawienie dostępu potencjalnych studentów i innych osób do informacji dotyczących różnych aspektów działalności instytucji oraz ich wyników. Chcemy stworzyć narzędzie, które dzięki uwzględnieniu szerokiej gamy wskaźników pozwoli nam uporać się z brakami występującymi w obecnych systemach rankingowych uczelni. Nie mamy zamiaru publikować list rankingowych uczelni.
Po drugie, w świetle zawartego w sprawozdaniu apelu o podjęcie kroków zmierzających do usunięcia przeszkód dla mobilności, chciałabym podkreślić, że w najbliższych dniach Rada przyjmie zalecenie mające na celu zachęcenie państw członkowskich do właśnie takiego działania. Będzie to kolejny krok w ramach dążenia do zwiększenia możliwości w zakresie mobilności.
Na koniec omawiania programu "Mobilna młodzież” chciałabym raz jeszcze podziękować sprawozdawcy oraz Szanownym Państwu Posłom za okazane wsparcie.
W odniesieniu do kwestii wczesnego kształcenia chciałabym podziękować Pani Poseł Honeyball za sprawozdanie i za jej konstruktywne podejście do kwestii wczesnego kształcenia dzieci i opieki nad nimi. Kształcenie małych dzieci i opieka nad nimi, o ile są powszechnie dostępne, integracyjne i cechują się wysoką jakością, pomagają przede wszystkim w godzeniu życia rodzinnego z zawodowym. Po drugie, stanowią podstawę do uczenia się przez całe życie, integracji społecznej, rozwoju osobistego i zdolności do zatrudnienia na późniejszym etapie życia. Inwestycje na wczesnym etapie są znacznie skuteczniejsze niż interwencje na późniejszym.
W związku z tym Komisja bardzo sobie ceni podejście Parlamentu skupione na długoterminowych korzyściach z inwestowania we wczesne kształcenie. Komisja podziela opinię Parlamentu, że potrzebne jest podejście bardziej skoncentrowane na dziecku. Poza liczbą dostępnych placówek, musimy także zająć się kwestią jakości usług na szczeblu europejskim i narodowym. Mam tu na myśli na przykład kwestie związane z doborem personelu i jakością personelu, integracją opieki i kształcenia, a także aktywnym zaangażowaniem rodziców, którzy są pierwszymi nauczycielami swoich dzieci. Komisja z zadowoleniem przyjmuje apel o zwiększenie europejskich badań w tej dziedzinie i o skuteczniejsze wykorzystywanie dostępnych narzędzi finansowych, takich jak fundusze strukturalne i programy na rzecz uczenia się przez całe życie. Ponadto cieszy nas tak zdecydowany nacisk na konieczność określenia i wymiany na szczeblu europejskim sprawdzonych praktyk.
Przejdę teraz do sprawozdania w sprawie kulturowego wymiaru działań zewnętrznych UE - i przy tej okazji chciałabym pogratulować Pani Poseł Schaake tego świetnego dokumentu z własnej inicjatywy. Sprawozdawczyni słusznie podkreśliła w nim rolę kultury, nie tylko jako mostu pomiędzy ludźmi, ale także jako zasadniczego elementu propagowania naszych wartości na świecie. Jednocześnie zaapelowała o przyjęcie bardziej strategicznego podejścia do współpracy kulturalnej pomiędzy UE a krajami trzecimi. W sprawozdaniu zawarte są również interesujące sugestie dotyczące sposobu, w jaki Europejska Służba Działań Zewnętrznych może podjąć wyzwanie związane z utworzeniem prawdziwej europejskiej dyplomacji na rzecz kultury.
Pani Poseł Schaake! Chcę tu omówić dwa szczególne punkty Pani sprawozdania. Po pierwsze, pozwolę sobie podkreślić istotność zalecenia dotyczącego spójnej i wszechstronnej strategii na rzecz dyplomacji kulturalnej na szczeblu instytucji UE. Po drugie, odniosę się do pomysłu nadania Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych prawdziwego wymiaru dyplomatyczno-kulturowego. Jednym z aspektów tych działań będzie ustanowienie stanowiska attaché kulturalnego w najważniejszych stolicach na świecie. Utworzenie takich stanowisk umożliwi zwiększenie koordynacji zarówno pomiędzy dotychczasowymi attaché kulturalnymi w ambasadach państw członkowskich, jak i pomiędzy narodowymi instytutami kultury na szczeblu lokalnym, zwłaszcza poprzez sieć narodowych instytutów kultury Unii Europejskiej (EUNIC). Miałam przyjemność spotkać się niedawno z przedstawicielami EUNIC w Chinach i Brazylii, którzy powiedzieli mi, jak bardzo potrzebują współpracy i koordynacji, aby móc propagować naszą kulturę w krajach, w których działają.
Jeśli zaś chodzi o naszych wschodzących partnerów strategicznych na całym świecie, to niedawno dostrzegliśmy, w jaki sposób kultura może stać się nieodłączną częścią naszych stosunków zewnętrznych. Jestem bardziej niż kiedykolwiek zdeterminowana do dalszego rozwijania tego ważnego wymiaru naszej europejskiej agendy na rzecz kultury.
Przejdę teraz do sprawozdania pani poseł Sanchez-Schmid w sprawie uwalniania potencjału przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej. Chciałabym podziękować Parlamentowi, a zwłaszcza Pani Poseł Sanchez-Schmid, za to bardzo dobre sprawozdanie. Jestem zadowolona, ponieważ Państwa sprawozdanie i nasza analiza są w dużej mierze zbieżne. Jesteśmy zgodni co do tego, że branża kultury i branża twórcza są siłą napędową nie tylko zatrudnienia, wzrostu i przychodów eksportowych, ale także włączenia społecznego oraz różnorodności kulturowej i językowej, jak również dialogu międzykulturowego w ramach Unii Europejskiej i poza nią. Przedsiębiorstwa z tych branż, jak słusznie zauważyła Pani w sprawozdaniu, mają do wniesienia istotny wkład w realizację strategii Europa 2020 i w nadchodzących latach należy zapewnić im ważniejsze miejsce w UE.
Podzielamy także pogląd, iż ich potencjał nie jest w pełni rozwinięty. Jeśli chcemy, aby przedsiębiorstwa te w pełni się rozwinęły, musimy dokonać postępu na wielu frontach: dopasowanie umiejętności oraz budowanie zdolności, dostęp do finansowania, poprawienie otoczenia biznesowego, wsparcie na rzecz transgranicznego obiegu dzieł i nowych modeli dystrybucji, maksymalizacja potencjału przedsiębiorstw w zakresie rozwoju regionalnego i lokalnego, propagowanie efektów ubocznych ich działalności pod względem innowacji oraz promowanie kreatywnej Europy na arenie międzynarodowej. Taki wniosek został wysunięty także podczas konsultacji po opublikowaniu zielonej księgi, która wywołała reakcję 350 organów publicznych, opinii publicznej, organów społeczeństwa obywatelskiego oraz przedsiębiorstw działających w sektorze kultury w całej Europie.
Cieszę się, że nasza zielona księga zapoczątkowała, w Europie i w instytucjach europejskich, ożywioną debatę w sprawie zapewnienia właściwego środowiska zaspokajającego szczególne potrzeby budowania przedsiębiorczości, tak aby wykorzystać nowe możliwości wynikające z globalizacji, digitalizacji oraz różnorodności kulturowej. Jestem przekonana, że nasze wspólne wysiłki pomogą w zbudowaniu lepszego otoczenia, dzięki czemu przedsiębiorstwa z tych ważnych sektorów będą mogły odegrać istotną rolę w rozmowach dotyczących unijnych mechanizmów finansowania po roku 2013 oraz realizacji strategii Europa 2020.
I na zakończenie dodam, że bardzo cieszy mnie entuzjazm Parlamentu - a szczególnie mojej bliskiej znajomej, pani poseł Doris Pack - w kwestii Europejskich Stolic Kultury oraz dążenia Sarajewa do objęcia tego tytułu. Oczywiście Komisja podziela Państwa zdanie na temat historycznego i kulturowego znaczenia Sarajewa. Miasto to jest symbolem jednego z najmroczniejszych epizodów we współczesnej historii Europy, ale jednocześnie pozwala nam mieć nadzieję na lepszą przyszłość. W obliczu powtarzających się konfliktów Sarajewo zachowało swój wielokulturowy charakter.
Chciałabym powiedzieć kilka słów na temat zasad dotyczących inicjatywy Europejskich Stolic Kultury. Parlament i Rada w 2006 roku przyjęły decyzję będącą podstawą prawną tej inicjatywy. Ten dokument prawny zawiera wszystkie zasady dotyczące wyboru miast, a wiedzą Państwo lepiej ode mnie, że decyzję tego rodzaju można zmienić jedynie poprzez nową inicjatywę przyjętą w drodze zwykłej procedury ustawodawczej. W decyzji tej wyraźnie powiedziano że omawiana inicjatywa jest otwarta wyłącznie dla 27 państw członkowskich Unii Europejskiej. Integralną część decyzji stanowi chronologiczny wykaz państw członkowskich mających prawo do tego tytułu, aż do roku 2019, przy czym na każdy rok przypadają dwa państwa. Na rok 2014 wybrano już dwa miasta, a obecnie Rada na potwierdzić kolejne dwa na rok 2015.
Decyzja ustanawia procedurę przyznawania tytułu Europejskiej Stolicy Kultury, a obowiązujące zasady nie zostawiają Radzie możliwości wyznaczenia miasta poza ramami procedury. Komisja jest w pełni i wyłącznie odpowiedzialna za wdrażanie decyzji przyjętych przez Parlament i Radę. Odstąpienie od decyzji w sprawie Europejskich Stolic Kultury pod względem kwestii tak zasadniczej, jak zakres geograficzny decyzji, oznaczałoby po prostu złamanie zasad, których mamy obowiązek przestrzegać.
Uważam, że uzasadnienie przyjęcia tego wyjątku w tak krótkim czasie od uzgodnienia zasad dotyczących inicjatywy byłoby szczególnie trudne. Parlament i Rada przyjęły tę decyzję niespełna pięć lat temu. Wtedy był dobry moment na uwzględnienie udziału państw spoza UE lub na wprowadzenie przepisu dotyczącego wyjątkowych przypadków. Wówczas jednakże zadecydowano, że po roku 2010 udział państw spoza UE nie będzie już dłużej możliwy.
Z myślą o przyszłości inicjatywy dotyczącej Europejskich Stolic Kultury, Komisja pracuje obecnie nad odnowieniem inicjatywy po roku 2019. Rozpoczęliśmy konsultacje społeczne i przeprowadzamy ocenę bieżącego schematu. Następnie przygotujemy wniosek, który zamierzamy przyjąć na początku roku 2012. W ramach prac przygotowawczych Komisja sprawdza koncepcję dotyczącą przystąpienia krajów kandydujących do inicjatywy po roku 2019. Pragnę Państwa również poinformować, że kilka miast z innych państw trzecich wykazało już swoje zainteresowanie tą inicjatywą.
Na koniec chciałabym raz jeszcze podkreślić, jak bardzo doceniam miejsce Sarajewa w historii Europy i jego znaczenie kulturowe. Chociaż inicjatywa na rzecz Europejskich Stolic Kultury nie jest dostępna, UE może zaproponować inne rodzaje wsparcia dla Sarajewa, w roku 2014 oraz później, przy pomocy naszego programu na rzecz kultury.
William  Dartmouth
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Handlu Międzynarodowego - Panie Przewodniczący! Postanowiłem zrezygnować z przedstawienia przygotowanego tekstu, ponieważ muszę wypowiedzieć się na temat wniosku o ustanowienie unijnych attaché kulturalnych. Nie mogłem uwierzyć, że tego słucham: muszę powiedzieć, że ten wniosek Komisji jest jednym z najdziwniejszych i najbardziej niedorzecznych wniosków, jakie kiedykolwiek przedstawił nam ten organ, znany przecież ze swoich dziwacznych i niedorzecznych wniosków.
Stanowisko unijnego attaché kulturalnego będzie oznaczało po prostu więcej dobrze płatnych miejsc niby-pracy dla urzędników służby cywilnej UE, opłacanych przez państwa będące płatnikami netto. Muszę powiedzieć, że Komisja wykazała się ogromnym brakiem wrażliwości, przedstawiając ten niedorzeczny i kosztowny wniosek w sprawie zbędnego stanowiska w okresie ogólnych trudności gospodarczych. Może choć raz zdołalibyście zapomnieć o swoich wysokich wynagrodzeniach i emeryturach, aby pomyśleć o rzeczywistych kosztach związanych z takimi inicjatywami?
Jutta Steinruck
Panie Przewodniczący! Wróćmy do rzeczy. Chciałabym, jako sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, podziękować wszystkim osobom pracującym nad tym sprawozdaniem. W komisji wszystkie grupy jednomyślnie dążyły do wspólnego celu polegającego na umożliwieniu każdej młodej osobie w Europie kształcenia i szkolenia zawodowego oraz wsparciu tych osób w procesie rozpoczynania życia zawodowego, tak aby nikt nie pozostał z tyłu.
Nie oparłam swojej opinii dla komisji opiniodawczej na sprawozdaniu Komisji, ponieważ uważam je za zbyt niekonkretne. Dla mnie ważne było uwzględnienie w sprawozdaniu także bardzo konkretnych zadań. W niektórych przypadkach nie mogłam poprzeć stanowisk przedstawionych w sprawozdaniu.
Zdaniem Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych jednym z ważnych aspektów jest kwestia przejścia z etapu kształcenia do etapu życia zawodowego. To zasadniczy obszar wzajemnego oddziaływania. Nie można marnować czasu przy okazji takiego przejścia. Naszym zdaniem ważne jest również, aby rozpoczynanie życia zawodowego przez młodzież nie było związane z dumpingiem społecznym ani obciążone dumpingiem. Uważaliśmy również, że ważna jest rola staży. Staże są ważne i niezbędne, ale należy unikać i zakazywać ich nadużywania. Chcielibyśmy przyjęcia inicjatywy na rzecz europejskich ram kwalifikacji ustanawiających normy minimalne dotyczące staży.
Na zakończenie pragnę przedstawić prośbę Parlamentu i Komisji, by program "Młodzież w działaniu” nie otrzymał mniejszego wsparcia finansowego ani nie został zlikwidowany ze względu na program "Mobilna młodzież”. Prace organizacji młodzieżowych są ważne z punktu widzenia zaangażowania społecznego i pomagają młodym ludziom w rozwoju zarówno zawodowym, jak i osobistym. Stanowi to również dużą przewagę w przyszłym życiu zawodowym.
Karima Delli
Panie Przewodniczący! Przede wszystkim chcę zająć się kwestią przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej. Jako sprawozdawczyni Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych chcę podkreślić ważną rolę kultury oraz twórczości w gospodarce europejskiej i realizacji założeń strategii Europa 2020, dla dobra społeczeństwa opartego na wiedzy i innowacji, a także potencjał tych przedsiębiorstw pod względem zapewniania nowych miejsc pracy.
W przedmiotowym sprawozdaniu szczególną uwagę zwrócono na warunki pracy w sektorze, szczególnie nieregularne dochody i niepewny stosunek zatrudnienia, co wymaga dogłębnej debaty, aby uwzględnić szczególne aspekty - na przykład poprzez walkę z dyskryminacją w zakresie wynagrodzeń - oraz aby zwiększyć adekwatność zatrudnienia do poziomu kwalifikacji.
Chcemy ułatwić dostęp do kultury i treści twórczych młodym ludziom i grupom najbardziej narażonym, a także zachęcać do mobilności oraz promować różnorodność kulturową, jak również wykorzystywanie i rozpowszechnianie darmowego oprogramowania oraz otwartych standardów.
Chcemy również podkreślić rolę uczenia się przez całe życie dla tego sektora, w którym zachodzą szybkie zmiany. Przejdę teraz do programu "Mobilna młodzież”. Sytuacja młodych Europejczyków jest trudna: szukając dostępu do zatrudnienia, kształcenia, zakwaterowania, usług socjalnych, muszą zmierzyć się z zadaniem równie trudnym, jak męka społecznej inicjacji. Musimy przywrócić ich wiarę w przyszłość poprzez zapewnienie im adekwatnych i ambitnych odpowiedzi.
Cieszę się, że w przedmiotowym tekście przyjrzano się kwestii włączenia społecznego młodych ludzi nie tylko przez pryzmat zatrudnienia, ale także przez pryzmat kształcenia ogólnego i zawodowego. Chciałabym w tym kontekście zwrócić uwagę na wniosek do Komisji Europejskiej dotyczący zielonej księgi w sprawie uczestnictwa młodzieży, który popieram.
W naszym sprawozdaniu podkreślono także, co bardzo mnie cieszy, koncepcję mobilności, która powinna być dostępna dla każdego. Obecnie mobilność zasadniczo dotyczy studentów, powinniśmy jednak zachęcać do mobilności wszystkie grupy, młodych pracowników oraz młode osoby w trakcie kształcenia zawodowego. Godne ubolewania byłoby dzielenie młodych Europejczyków na dwie kategorie: z jednej strony wykształconą elitę, znającą języki obce i mającą wiarę w przyszłość, a z drugiej grupę młodych ludzi pozostawioną w tyle ze względu na brak tytułu magistra lub dlatego, że wykonują tylko prace fizyczne.
Jestem szczególnie zadowolona z tego, że w omawianym tekście zaapelowaliśmy o odstąpienie od dyskryminacji ze względu na wiek w odniesieniu do dostępu do planów ochrony socjalnej. Proszę o to teraz i oczywiście uważam, że system dochodu minimalnego stanowi kluczowy element w zagwarantowaniu młodym ludziom autonomii.
W naszym sprawozdaniu położyliśmy nacisk na podstawowe pragnienie młodych ludzi, na chęć bycia niezależnym, szczególnie chęć posiadania dostępu do opieki zdrowotnej oraz przyzwoitego miejsca zamieszkania po rozsądnych kosztach. Wszyscy wiemy, że młody człowiek, który nie ma wyjścia i musi jednocześnie pracować oraz studiować, jest skazany na studiach na porażkę.
I na koniec chcę powiedzieć, że cieszy mnie wyrażone na tej Sali uznanie, iż staże zawodowe nie powinny być już traktowane jako zatrudnienie gorszej kategorii, ale że należy traktować je jak pełnoprawne zatrudnienie. Staże zawodowe muszą wiązać się z wystarczającym wynagrodzeniem i ochroną socjalną.
(Oklaski)
Ivo Belet
Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Wierzę, że wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, w jak niespokojnych warunkach - zarówno gospodarczych, jak i politycznych - znajduje się obecnie Europa. Nasza solidarność jest zagrożona, ponieważ przewagę biorą ruchy nacjonalistyczne i populistyczne, co przed chwilą zademonstrował nam brytyjski poseł, przedstawiciel arystokracji.
Panie i Panowie! Bieżące tendencje stanowią zagrożenie dla przyszłości UE oraz dla bogactwa i dobrostanu Europejczyków. Zostaliśmy wybrani, by znaleźć odpowiedź na te zagrożenia. Pani Komisarz! Ta odpowiedź może i musi, gdzie to tylko możliwe, wywodzić się także z sektora kultury. Musimy zdecydowanie o wiele więcej inwestować w tworzenie wspólnej europejskiej przestrzeni publicznej. W tym celu bardzo ważne, o ile nie zasadnicze, może okazać się kształcenie, co już zauważono podczas tej debaty. Głęboko wierzymy, że możemy znacznie lepiej wykorzystać współpracę między przedsiębiorstwami w sektorze kultury a środowiskiem akademickim - zarówno tym w szkolnictwie wyższym, uniwersytetami i innymi uczelniami, jak i tym w szkolnictwie średnim. Wierzymy również, że podmioty te mają do zaoferowania znacznie więcej możliwości niż obecnie wykorzystujemy.
Pani Komisarz! Sama to Pani przed chwilą powiedziała: jest to sektor o olbrzymim potencjale dla gospodarki i zatrudnienia, i dlatego musimy przyjąć szczególne środki stymulujące, takie jak obniżenie stawki podatku od projektów internetowych, ponieważ bieżący system -a z pewnością stawka VAT - nie jest dopasowany do nowych czasów i jest całkowicie niesprawiedliwy. Ponadto przedsiębiorcy, menadżerowie małych i średnich przedsiębiorstw w branży twórczej potrzebują lepszego dostępu do możliwości finansowania, jako że obecnie mamy zbyt małe umiejętności i zbyt ograniczony dostęp do finansowania przez banki.
Pod tym względem w sprawozdaniu zaproponowano bardzo konkretne wnioski i liczymy na to, Pani Komisarz, że zarówno Komisja, jak i kompetentne organy narodowe oraz regionalne podejmą wyzwanie i rozpoczną wdrażanie omawianego wniosku.
Oldřich Vlasák
Panie Przewodniczący! Sytuacja w branży kultury i branży twórczej objęta jest europejską strategią na rzecz innowacji i strategią Europa 2020, a także jest ściśle powiązana ze środkami mającymi na celu skuteczniejsze wykorzystywanie pomników, zbiorów muzealnych i dzieł zebranych w galeriach oraz jednostek miejskich i wiejskich w turystyce i związanych z nią działaniach. Digitalizacja treści historycznych i kulturowych stanowi pod tym względem największą szansę. Digitalizacja powinna zwiększyć dostęp społeczeństwa do materiałów o zasadniczym znaczeniu dla studiowania, rozwoju emocjonalnego i kształcenia oraz umacniania tożsamości kulturowej.
Inwestycje w tych obszarach przynoszą prawie gwarantowany zwrot, nie tylko w strefie turystyki, która niewątpliwie stanowi istotny komponent wielu gospodarek regionalnych, ale również w strefie polityki zagranicznej. Opłaca się uświadamianie głębokich tradycji kulturowych państw europejskich przy jednoczesnym wspieraniu poszczególnych wiosek, miast, regionów, państw członkowskich i UE w kontekście globalnym.
Zatem w nowym okresie programowym po roku 2013 powinniśmy kontynuować finansowanie projektów kulturowych z europejskich funduszy strukturalnych, wzmacniać programy partnerskie na rzecz współpracy pomiędzy lokalnymi władzami i utrzymać niezależność programu wspólnotowego na rzecz projektów w obszarze zatytułowanym "Kultura”.
Cecilia Wikström
Panie Przewodniczący! Chciałabym podziękować sprawozdawczyni, Pani Sanchez-Schmid, za świetną pracę nad tym sprawozdaniem. Jestem niezmiernie zadowolona i dumna z tego, że Komisja Prawna przedłożyła opinię, co do której byliśmy całkowicie zgodni i cieszę się, że większość naszych poglądów została uwzględniona w sprawozdaniu. Ze zniecierpliwieniem oczekujemy na szerokie poparcie tej Sali.
Żyjemy w czasach, gdy technologia cyfrowa i Internet tworzą zarówno olbrzymie możliwości, jak i poważne wyzwania dla europejskiej branży kultury i branży twórczej. Musimy trzymać się zasad podstawowych, aby chronić własność intelektualną, a jednocześnie musimy uwolnić potencjał i kreatywność nowoczesnych technologii. Europejscy twórcy kultury, technologiczni innowatorzy i przede wszystkim europejscy obywatele zasługują na dobrze funkcjonujący rynek wewnętrzny, na którym treści twórcze mogłyby swobodnie i szczodrze cyrkulować ponad naszymi granicami, a twórcy kultury byliby pewni otrzymania wynagrodzenia za swoją pracę.
Chciałabym także podziękować sprawozdawcom za uwzględnienie wniosku złożonego przez Komisję Prawną w sprawie zapewnienia większego dostępu do książek osobom niewidomym lub niedowidzącym. Mam nadzieję, że w ten sposób zdołamy pomóc tym osobom w jeszcze większym czerpaniu z literatury przyjemności i siły. Każdy musi mieć dostęp do produktów wolności słowa. Dziękuję Państwu.
Przewodniczący
Tym samym runda wystąpień przedstawicieli stosownych komisji dobiega końca i nie mogę powstrzymać się przed pewną uwagą.
Uważam, że w takich wystąpieniach wygłaszanych w imieniu poszczególnych komisji mówca musi dołożyć wszelkich starań, by reprezentować komisję, w imieniu której występuje.
Niektóre dzisiejsze wystąpienia byłyby całkowicie uzasadnione, gdyby odzwierciedlały poglądy poszczególnych osób, ale są całkowicie nie na miejscu, skoro wypowiadane są w imieniu całej komisji, która - o czym jestem raczej przekonany - nie poczuła się reprezentowana przez wygłaszane tu słowa.
Moim zdaniem kwestia ta powinna zostać rozpatrzona przynajmniej przez biuro Parlamentu, nie możemy bowiem pozwolić, by niektóre wypowiedzi były wygłaszane w imieniu komisji reprezentujących tak wielu posłów do PE.

Marco Scurria
w imieniu grupy PPE - (IT) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Przede wszystkim chciałbym podziękować w imieniu grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) wszystkim sprawozdawcom, którzy dziś rano przedstawili swoje sprawozdania, ponieważ moim zdaniem sprawozdania te pozwalają nam zbudować fundamenty pod Europę przyszłości. Nasze dzisiejsze prace dotyczą przyszłych pokoleń, począwszy od dzieci aż po młodych ludzi, których musimy wprowadzić do świata pracy zawodowej za pomocą ważnej inicjatywy przewodniej zatytułowanej "Mobilna młodzież”. Dziś mówimy o rozszerzeniu za pośrednictwem kultury Unii na Bałkany, a także o rozwoju branży kultury i branży twórczej.
W czasach wielkiego kryzysu gospodarczego należy podkreślić, że branża kultury jest jedynym sektorem, który nie przynosi strat, a w zasadzie obroty w tym sektorze wciąż rosną. Chcielibyśmy, aby kultura odgrywała rolę w działaniach zewnętrznych Unii Europejskiej, nie tylko za pośrednictwem - tu zwracam się do hrabiego Dartmoutha i Pana Posła Kuhna - hojnie opłacanych urzędników, ale raczej poprzez zbudowanie lepszego procesu na rzecz pokoju, stabilności i zrozumienia pomiędzy różnymi kulturami.
Dziś jednak musimy także dążyć do wzmocnienia naszych programów na rzecz kultury, kształcenia i młodych ludzi. Programy takie jak Erasmus, Comenius, Leonardo, "Młodzież w działaniu” i programy na rzecz uczenia się przez całe życie, a także wiele innych, dla milionów Europejczyków stanowią nie tylko etykietki, ale symbole istnienia Unii Europejskiej. Dla wielu osób znaczą one początek europejskiego ducha, ich pierwszy kontakt z kolegami i rówieśnikami, co naprawdę pomaga wzmocnić Unię, tym bardziej, gdy uwzględnimy nowe obowiązki związane ze sportem, które Unia otrzymała na mocy Traktatu z Lizbony. Musimy inwestować we wszystkie te programy, ale przede wszystkim musimy w nie wierzyć. Nikt nie zaprzecza znaczeniu kwot mlecznych, inwestycji na przemysł i ochronę środowiska, ale to kultura pozwoli nam zbudować Europę. I będziemy musieli tego dokonać nie za pomocą słów, ale przez programy i czyny, które możemy i chcemy w praktyce realizować.
Pani Komisarz Vassiliou! Dźwięki tej wiolonczeli z Sarajewa, tej, o której mówiła pani poseł Pack, rozbrzmiewają w Europie głośniej niż niezliczone regulacje. W taki właśnie sposób powstanie Europa; czasami delikatne naginanie tych regulacji może jednak okazać się konieczne.
Katarína Neveďalová
Panie Przewodniczący! Niezmiernie się cieszę, że Parlament Europejski w końcu poświęcił całą poranną sesję plenarną na sprawy związane z kulturą i kształceniem. W czasach kryzysu kształcenie jest jedną z kwestii o zasadniczym znaczeniu i nie wolno nam zapominać, że wykształceni młodzi ludzie są naszą przyszłością.
Przyjmuję z zadowoleniem inicjatywę Komisji "Mobilna młodzież” i cieszę się, że nie zapomniała ona o młodych ludziach. Inwestowanie w kształcenie stanowi rozwiązanie odwiecznych problemów UE, nawet teraz, gdy konieczne jest zaciskanie pasa. Chciałabym pogratulować sprawozdawcy Parlamentu Europejskiego, Panu Posłowi Zverowi, który przygotował sprawozdanie w sprawie programu "Mobilna młodzież”. Moim zdaniem jest to wyjątkowo dobre sprawozdanie, szczególnie dlatego, że jest ono wynikiem prac całej komisji, której przyświecał wspólny cel w postaci zapewnienia korzyści dla młodych ludzi.
Mobilność młodzieży w UE, a zwłaszcza jej ułatwienie, ma znaczenie dla tożsamości europejskiej i dla europejskich działań obywatelskich. Jak Państwu wiadomo, byłam krytycznie nastawiona wobec pierwotnej inicjatywy Komisji i w związku z tym chciałabym zwrócić uwagę na kilka punktów, które zdołaliśmy uwzględnić w sprawozdaniu.
Niewątpliwie to ważne, abyśmy nie przestali inwestować w programy na rzecz mobilności i młodzieży, takie jak program Erasmus i Leonardo, a także działania w ramach programu "Młodzież w działaniu”. To niewątpliwie jeden ze sposobów na osiągnięcie celów przyjętych w ramach strategii Europa 2020.
Ponadto za niezwykle ważne uważam wspieranie procesu uczenia się przez całe życie oraz działań skierowanych nie tylko do młodych ludzi. Chciałabym zdecydowanie podkreślić znaczenie równych szans dla każdego, mam na myśli nie tylko równość mężczyzn i kobiet, ale również osób niepełnosprawnych lub osób w niekorzystnym położeniu. Bez wątpienia ważne jest uznanie edukacji pozaformalnej jako kolejnego bardzo istotnego środka mającego na celu podnoszenie umiejętności, które młodzi ludzie mogą wykorzystać w przyszłości.
Ważny jest również dialog pomiędzy państwami członkowskimi i pomiędzy regionami, dlatego cieszę się, że zdołaliśmy uwzględnić kilka komentarzy przedstawionych przez Komitet Regionów oraz inne organizacje, takie jak na przykład Youth Forum Jeunesse.
Jest tak wiele punktów do omówienia, że mogłabym mówić nie przez 2, ale przez 10 minut, jednak teraz na koniec chciałabym dodać jedno zdanie. Z olbrzymią radością pragnę poprzeć - jako jedna z autorów - inicjatywę w sprawie Sarajewa, ponieważ bardzo ważne jest pokazanie ludziom w tym regionie, że UE służy im pomocą.
Hannu Takkula
Panie Przewodniczący! Cieszę się, że dzisiejsza sesja poranna jest poświęcona kwestiom związanym z kulturą; mówienie o nich jest bardzo ważne, nie tylko przez jeden poranek, ale zawsze. Tak czy inaczej, to dobrze, że zajmujemy się tymi sprawami. Zebranie tych sprawozdań w jedną całość i ich ocenienie jest niemałym wyzwaniem, ale być może zdołam wyrazić kilka opinii na ich temat.
Jeśli chodzi o inicjatywę "Mobilna młodzież” omówioną przez pana posła Zvera, to prawdopodobnie rzeczywiście ten program na rzecz mobilności okazał się sukcesem, i należy przyznać, że w dotyczącym go sprawozdaniu temat ten został dogłębnie omówiony. Uważam, że może on przyczynić się do wielu sukcesów w przyszłości Europy w obszarach dotyczących młodzieży. Powinniśmy koniecznie zadbać, by młodzi ludzie mogli uczestniczyć w europejskich programach edukacyjnych, co pozwoli nam wzmocnić wielokulturowość Europy.
Należy także zastanowić się nad tym, co mówi pani poseł Honeyball w sprawozdaniu w sprawie wczesnego kształcenia dzieci i opieki nad nimi. Wolałbym mówić o wczesnym kształceniu dzieci i opiece nad nimi, zamiast tylko o wczesnym kształceniu, ponieważ proces dorastania jednostki jest bardzo ważny. Ludziom należy pozwolić dorosnąć, a kształcenie jest tylko częścią tego procesu. Umiejętność wychowania naszych dzieci i młodzieży na dobrych ludzi oraz zrównoważonych członków społeczeństwa stanowi olbrzymie wyzwanie. Oczywiście zasadniczą rolę odgrywa w tym dom rodzinny, ale równie ważna jest rola osób zajmujących się wczesnym kształceniem dzieci i opieką nad nimi, co tak wyraźnie zaznaczono w sprawozdaniu, oraz zapewnienie procesu mediacji, którego dziś szczególnie potrzebują dzieci i młodzież.
Jeśli zaś chodzi o sprawozdanie pani poseł Schaake w sprawie działań zewnętrznych UE, to moim zdaniem przy określaniu ram polityki zagranicznej potrzebujemy lepszego zrozumienia kultury. Ma to olbrzymie znaczenie. Mamy wiele pechowych przykładów, kiedy to ignorancja wobec tła i kontekstu kulturowego doprowadziła do porażek w obszarze polityki zagranicznej. I dlatego tak ważne jest uwzględnienie kultury w ramach Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych
Na koniec chciałbym wypowiedzieć się w sprawie inicjatywy dotyczącej Sarajewa, którą poruszyła dziś pani poseł Pack. To prawda, że pięć lat temu zapadły decyzje w sprawie stolic kultury, ale podobnie jak w nauce, tak i tutaj paradygmaty należy zawsze od nowa kwestionować. Być może teraz nadszedł czas, by właśnie to uczynić, przynajmniej w pewnym stopniu - i spróbować znaleźć rozwiązanie, które pozwoli wprowadzić zmiany w odniesieniu do Sarajewa. Uważam, że mogłoby to wnieść wartość dodaną w program Europejskich Stolic Kultury i w całą Unię Europejską.
Podsumowując: co się tyczy polityki w obszarze kultury, powinniśmy spojrzeć na szerszy obraz, aby zrozumieć znaczenie kultury dla całej Unii Europejskiej. Rynek wewnętrzny oraz polityka zagraniczna i polityka bezpieczeństwa nie przetrwają, jeśli nie będą oparte na mocnych podstawach kulturalnych. Kultura stanowi podstawę wszystkiego, podstawę przyszłości całej Unii Europejskiej i dlatego należy ją docenić, nie tylko ze względu na jej wkład w PKB, ale także jako wartość samą w sobie, zarówno dla ludzi, jak i dla społeczeństw, a co za tym idzie - dla Unii Europejskiej.
Emma McClarkin
w imieniu grupy ECR - Panie Przewodniczący! W ostatnich latach drastycznie zwiększył się nacisk środowiska akademickiego i politycznego na obszary kultury i kształcenia, a z przeprowadzanych analiz nieustannie wynika, że obszary te mają zasadnicze znaczenie nie tylko w pobudzaniu wzrostu gospodarczego i spójności społecznej, ale również w ułatwianiu mobilności młodzieży w całej Europie. Niestety w bieżącym klimacie gospodarczym, gdy wiele państw członkowskich wprowadza oszczędności oraz cięcia budżetowe niezbędne do zmniejszenia deficytów, obszary te są często pomijane. Chciałabym, żeby tak nie było.
Inwestowanie w kształcenie i kulturę pomaga państwom członkowskim w budowaniu konkurencyjności na arenie światowej, pozwala przygotować młodych ludzi na przyszłe wyzwania i pobudza kreatywność, innowacyjność oraz wzajemne zrozumienie. Tymczasem w tych właśnie obszarach, bardziej niż UE jako całość mogą działać państwa członkowskie, gdyż najlepiej wiedzą, jak zareagować na stojące przed nimi wyzwania związane z kształceniem. Niepokoi mnie kilka aspektów w sprawozdaniu, które dziś rano omówiliśmy, zwłaszcza w odniesieniu do zakłócenia pomocniczości państw członkowskich pod względem celów w obszarze kształcenia i polityki społecznej. Dyktowanie państwom członkowskim zakresu reform w obszarze edukacji nie należy do kompetencji UE i musimy zadbać, by ta zasada była przestrzegana.
Pod względem kultury UE może pomagać państwom członkowskim w jak najlepszym wykorzystaniu priorytetów politycznych poprzez wymianę najlepszych praktyk oraz podkreślenie obszarów o najwyższym znaczeniu, takich jak wczesne kształcenie, obniżenie odsetka osób przedwcześnie przerywających naukę w szkole oraz propagowanie szkolenia zawodowego. Kolejnym kluczowym aspektem pozwalającym młodym ludziom na zabezpieczenie ich szans jest umożliwienie elastyczności na rynku pracy, tak aby możliwa była nauka w praktyce, podczas wykonywania pracy. Nieuzasadnione tworzenie nowych projektów i organizacji mających ułatwić realizację tych celów jest jednak sprzeczne z rzeczywistością budżetową w całej UE.
Musimy mieć ten smutny fakt na uwadze i starać się zrobić, co w naszej mocy dla rzeczywistego, otaczającego nas świata. Niemniej jednak głęboko wierzę w moc kultury, która może zapewnić wzajemne zrozumienie oraz pobudzić innowacyjność i wzrost gospodarczy. Dysponujemy w Europie bogactwem kultury i twórczości, które należy wspierać i rozwijać. Branża twórcza wiele wnosi w gospodarkę UE i w nasze doświadczenia kulturowe. Musimy zapewnić jej narzędzia, które pozwolą na jej dalszy rozwój oraz zdobywanie należnych nagród. To zupełnie oczywiste, że im lepiej będziemy kształcić młodych ludzi w Europie, tym jaśniejsza przyszłość czeka nas w pełnym wyzwań środowisku globalnym.
Oriol Junqueras Vies
Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Byłem kontrsprawozdawcą przy sprawozdaniu w sprawie programu "Mobilna młodzież” i dlatego w świetle różnych poprawek złożonych do sprawozdań w sprawie branży kultury i branży twórczej oraz w sprawie wczesnego kształcenia chcę podzielić się następującymi przemyśleniami.
Kryzys gospodarczy szczególnie mocno dotknął młodych ludzi. W wielu regionach Unii Europejskiej stopa bezrobocia młodzieży przekracza 40 %. Dlatego tak ważny jest dogłębny przegląd strategii politycznych na rzecz wprowadzenia młodych ludzi do życia zawodowego, jak sprawozdanie w sprawie programu "Mobilna młodzież”.
Skoncentruję się na czterech, moim zdaniem kluczowych aspektach sprawozdania.
Po pierwsze uważam, że wspieranie mobilności ma najwyższe znaczenie. Mobilność jest niezwykle wartościowym instrumentem "pozaformalnego” uczenia się, który wykorzystuje wymianę kulturalną i daje młodym ludziom narzędzia potrzebne im do rozwoju w globalnym środowisku zawodowym.
Po drugie, w związku z mobilnością bardzo ważne jest, aby młodzi ludzie poznawali inne języki europejskie; aby mogli płynnie nawiązywać stosunki w środowisku europejskim i byli w pełni zintegrowanymi członkami społeczności, w których żyją i pracują, inaczej mówiąc - aby zaistniała spójność społeczna.
Po trzecie, chciałbym podkreślić znaczenie strategii na rzecz stymulowania przedsiębiorczości. Faktycznie należy koniecznie wspierać programy na rzecz przedsiębiorczości skierowane do studentów uczelni wyższych. Działania te powinny uwzględniać wspieranie platform, na których podmioty finansowe i studenci mogą wzajemnie na siebie oddziaływać.
I po czwarte, moim zdaniem należy wspierać równe szanse w dostępie do uniwersytetów, tak aby nie zmarnował się żaden europejski talent. Młodzi ludzie muszą brać aktywny udział w gospodarce. Młodzi ludzie muszą rozwijać swój potencjał, ponieważ jeśli mamy wyjść z kryzysu, oni także mają do odegrania zasadniczą rolę.
Rui Tavares
Panie Przewodniczący! Na omówienie pięciu sprawozdań i jednego pytania ustnego mam zaledwie dwie minuty, zatem ograniczę swoją wypowiedź do dwóch sprawozdań: sprawozdania pani poseł Sanchez-Schmid w sprawie branży twórczej oraz sprawozdania mojej koleżanki, pani poseł Schaake w sprawie kulturowego wymiaru działań zewnętrznych UE. Wybrałem te dwa dokumenty, ponieważ razem stanowią one przegląd w skali mikro i w skali makro elementów, których potrzebuje Europa w celu uporania się z kryzysem przy pomocy talentu i wyobraźni Europejczyków.
W przypadku przedsiębiorstw z branży twórczej moim zdaniem zupełnie oczywiste jest, że Europa jest prawdopodobnie największym skupiskiem potencjału twórczego. Z pewnością dotyczy to naszych obszarów miejskich, naszych miast, między którymi z jednej strony jest bardzo dobra łączność, a z drugiej strony charakteryzują je silne i znacznie zróżnicowane tożsamości kulturowe.
Niektóre spośród naszych makroregionów miejskich mają również elementy niezbędne do zapewnienia zrównoważonego rozwoju branży twórczej, a mianowicie kapitał, koncentrację talentu i wiedzy, a także cały szereg funkcjonujących już przedsiębiorstw. Można to dostrzec na przykład w regionie pomiędzy Paryżem, Londynem i Antwerpią.
Nie można tego jednak powiedzieć o całej Europie. Innymi słowy, w niektórych peryferyjnych regionach Europy mamy talent, historię i miasta mogące odegrać ważną rolę w ponownym ożywieniu europejskiej gospodarki, ale nie zdołają one tego uczynić bez pomocy, udzielanej czy to na szczeblu unijnym, czy też na szczeblu państw członkowskich.
W związku z tym nie możemy się oszukiwać: dopóki Europa nie uporządkuje swojej gospodarki, poprzez na przykład publikację obligacji, dopóty nie zdołamy nic zrobić. Mamy tu w Parlamencie bardzo dobre pomysły, ale w tym samym czasie rządy rwą euro na strzępy i uniemożliwiają naprawę gospodarczą.
Mój czas na wystąpienie już prawie dobiega końca, ale w odniesieniu do polityki działań zewnętrznych chciałbym jeszcze powiedzieć, że Unia Europejska ma wyjątkową okazję do wypracowania stylu polityki zagranicznej całkowicie odmiennego od tego realizowanego przez państwa członkowskie. Ponadto pod względem kulturowym nie ma to nic wspólnego z tworzeniem potencjalnej tożsamości europejskiej czy iluzorycznej tożsamości europejskiej, a następnie eksportowaniem jej lub sprzedawaniem do państw trzecich. W zamian Europa mogłaby ustawić się na pozycji umożliwiającej dwukierunkowe wykorzystanie kultury w działaniach zewnętrznych, tak aby nauczać, ale również uczyć się, aby podtrzymywać owocny dialog z innymi ważnymi blokami regionalnymi, takimi jak Mercosur czy Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN).
Jest to najlepszy sposób na zapewnienie reszcie świata korzyści płynących z europejskiej demokracji, ale także zapewnienie Unii Europejskiej korzyści płynących z możliwości uczenia się od innych.
Giancarlo Scottà
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Chciałbym wnieść swój wkład w debatę, mówiąc o zapotrzebowaniu na nowe podejście metodologiczne, szczególnie w sektorze dziedzictwa i dziedzictwa kulturowego, połączonego z inteligentnym wykorzystaniem nowych technologii. Świadomość olbrzymiego potencjału poprawy, który oferują nam nowe technologie zarówno pod względem skuteczności, jak i efektywności, zdecydowanie wiąże się z odstąpieniem od sposobów stosowanych w przeszłości. Nowe technologie oznaczają nowe metody działania.
Sam widziałem, że dzięki inteligentnemu wykorzystywaniu technologii w branży zajmującej się ochroną pomników możliwe jest uzyskanie widocznych rezultatów pod względem zarówno planowania, jak i prac renowacyjnych. Ponadto możemy bez ponoszenia dodatkowych kosztów, niejako w postaci produktu ubocznego, uzyskać dokładne geometryczne bazy danych, które można wykorzystywać do monitorowania dzieł kultury i zarządzania nimi na wypadek katastrof naturalnych, jak również produkty do edukacji naukowej i promowania dzieł kultury na skalę światową - wypełniając tym samym kryteria dotyczące zrozumienia kulturowego i wymiany kulturalnej.
Moim zdaniem największe znaczenie ma nasz wkład w przygotowanie planu działania, mającego nam pomóc w zdobyciu nowej wiedzy na temat technologii, tak aby możliwe było stworzenie nowych szans ekonomicznych dla Europy. Jestem przede wszystkim przekonany o konieczności szkolenia nowych ludzi i wierzę w profesjonalnych, młodych oraz wykwalifikowanych ludzi, którzy potrafią sprostać wyzwaniom stwarzanym przez nowy rynek globalny.
Dimitar Stoyanov
(BG) Panie Przewodniczący! Ograniczę swoją wypowiedź do sprawozdania w sprawie programu "Mobilna młodzież”.
Pragnę pogratulować sprawozdawcy, ponieważ zdołał ująć w tym dokumencie praktycznie każdy aspekt dotyczący tego tematu oraz polityki europejskiej w tym obszarze. Mówiąc dokładniej, ograniczę się do omówienia trzech kwestii.
Po pierwsze, w odniesieniu do punktów 24 i 25 dotyczących zatrzymywania dzieci w szkołach oraz zwiększenia ich frekwencji w szkole, chciałbym zadać następujące pytanie. Nawiasem mówiąc, całkiem niedawno złożyłem to pytanie wymagające odpowiedzi na piśmie w Komisji. Wciąż jeszcze czekam na odpowiedź, ale wykorzystam tę okazję i raz jeszcze wspomnę o problemie, o którym mówię już od dłuższego czasu. W wielu krajach Europy Wschodniej, które przystąpiły do UE podczas ostatniego rozszerzenia istnieje problem polegający na tym, że określone grupy mniejszościowe stosują praktykę, która stała się już niemal tradycją, zabierania swoich dzieci ze szkół w celu wykorzystywania ich do pracy. Środki podejmowane w celu powstrzymania tego procesu są zazwyczaj opisywane jako dyskryminujące. Dlatego zadaję to pytanie: dokładniej mówiąc, kogo właściwie dyskryminujemy? Zastanawiam się, czy chodzi o rodziców, którzy wykorzystują własne dzieci, czy też o dzieci, które w wyniku tej praktyki tracą jakąkolwiek szansę na integrację społeczną, ponieważ nie mają żadnego wykształcenia, chociaż jak Państwu wiadomo, integracja ekonomiczna poprzez pracę oraz zasoby zapewnia podstawy do dalszej integracji.
Z kolei pkt 27 zawiera bardzo konkretne odniesienie do prawdziwego problemu. Pewien czołowy wykładowca uniwersytecki niedawno podzielił się ze mną swoją opinią, że w praktyce uczelnie bułgarskie nie wiedzą, że istnieje program Erasmus dla nauczycieli. Należy podjąć dalsze kroki w tym obszarze.
I na koniec dodam, że poważny problem stanowi także bezrobocie młodzieży, o którym mowa w motywie F i G sprawozdania. Problem, o którym mówię polega na tym, że młodzi ludzie ubiegający się o pracę muszą mieć już za sobą staż zawodowy. Tymczasem jeśli ktoś dopiero kończy szkołę lub uczelnię wyższą, to nie miał przecież możliwości zdobycia takiego doświadczenia zawodowego. Taki wymóg jest niedorzeczny i dyskryminujący, dlatego należy mu się uważnie przyjrzeć. Taka procedura występuje zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym. W tym przypadku środkiem, który można przyjąć, szczególnie w sektorze publicznym, jest nałożenie surowych zasad, na mocy których osoby osiągające wiek emerytalny muszą przechodzić na emeryturę, aby zwalniać etaty dla młodych ludzi.
Alajos Mészáros
(HU) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Musimy podziękować pani poseł Sanchez-Schmid za jej sprawozdanie. Instytucje UE postawiły sobie za cel skuteczniejsze wykorzystanie istniejących możliwości, jakie stwarza branża kultury i branża twórcza. Jest to ważne zadanie, ponieważ lepsze warunki panujące w tych sektorach pozwoliłyby UE stać się w tej dziedzinie liderem na rynku światowym.
Kultura przyczynia się do walki z ubóstwem i marginalizacją, a także odgrywa rolę we wzmacnianiu wspólnego europejskiego ducha i dziedzictwa oraz w ich ochronie. Dzięki stworzeniu wyraźnej ścieżki dla twórczego myślenia i wynikających z niego pomysłów, wszyscy odczujemy korzyści intelektualne i ekonomiczne. Branża kultury i branża twórcza już teraz stanowią ważny czynnik motywujący ekonomię oraz wywierający na nią wpływ, mimo że sytuacja, w jakiej się znajdują nie zawsze jest korzystna. I o ile ograniczenie kreatywności nie jest możliwe, to możliwe jest negatywne wpływanie na chęć ludzi do tworzenia. Niepewne otoczenie biznesowe oraz niekorzystne ramy legislacyjne mogą stłumić twórczego ducha obywateli. Możemy słusznie oczekiwać, że strategia europejska zapewni wsparcie na rzecz grup twórczych, które dotychczas miały ograniczoną możliwość wyrażania się na szczeblu europejskim. Jednocześnie strategia ta może wspierać określoną równowagę szans pomiędzy państwami członkowskimi, dzięki czemu mamy sektor zatrudniający pięć milionów pracowników, a także rosnącą liczbę pracowników w każdym państwie członkowskim. Zamierzamy w tej dziedzinie przypisać ważną rolę także małym i średnim przedsiębiorstwom. W Europie Środkowej żyje znaczna liczba inteligentnych obywateli, którzy chcą tworzyć. Pytanie tylko, czy już teraz możemy każdemu zapewnić stosowne tło do działania. Niestety, odpowiedź brzmi: nie, powstaje jednak coraz większa liczba ukierunkowanych programów mających na celu poprawę sytuacji, w tym na przykład strategia UE na rzecz rozwoju regionu Dunaju.
Dzisiejsza debata dotyczy także młodzieży. Ważne jest, aby przyszłe pokolenia otrzymały od Europy pełne wsparcie w dziedzinie edukacji kulturowej, dalszego kształcenia oraz twórczości artystycznej. Musimy znaleźć rozwiązania, które uczynią z twórczości artystycznej w Unii Europejskiej zajęcie atrakcyjne, a jednocześnie zagwarantują równe szanse w konkurencji międzynarodowej.
Podsumowując, zajęcie się sytuacją w branży kultury i branży twórczej ma zasadnicze znaczenie, dlatego musimy jak najszybciej stworzyć - dla artystów oraz innych twórczych umysłów - stosowne warunki w dziedzinie mobilności, praw własności intelektualnej oraz ochrony socjalnej, uwzględniające wyjątkową charakterystykę tych sektorów.
Knut Fleckenstein
(DE) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Parlament poprzez sprawozdanie w sprawie kulturowego wymiaru działań zewnętrznych UE daje wyraz swoim dążeniom do zaznaczenia naszej obecności także w tym rozwijającym się obszarze polityki. Dzisiejsza nieobecność przedstawiciela Służby Działań Zewnętrznych - chciałbym ująć to bardzo delikatnie - pokazuje, jak bardzo potrzebne jest przedmiotowe sprawozdanie.
W sprawozdaniu całkiem słusznie zaleca się, by w przyszłości aspekty kulturowe odgrywały ważniejszą rolę w polityce zewnętrznej, w której powinny być bardziej systematycznie uwzględnione. Dla mojej grupy ważne było wezwanie do opracowania spójnej strategii, która będzie skuteczniej koordynować istniejące już europejskie programy polityki zewnętrznej zawierające elementy kulturowe, a tym samym uwzględni różnorodność kulturową w UE. Pani poseł pack już się do tego odniosła, mówiąc że należy uwzględnić strategie istniejące w państwach członkowskich i między nimi, takie jak sieć EUNIC oraz narodowe instytuty kultury, i że należy postrzegać społeczeństwo obywatelskie jako część europejskiej polityki zagranicznej w dziedzinie kultury. Motto UE "Zjednoczona w różnorodności” powinno także oddziaływać na wizerunek Unii na zewnątrz. Powinniśmy także w tym celu jeszcze lepiej wykorzystać nowe media jako platformę komunikacji.
Realizując te działania musimy dołożyć wszelkich starań, aby sztuka i kultura nie stały się tylko środkiem do osiągania celów polityki zewnętrznej. To nasze wartości kulturowe charakteryzują Wspólnotę Europejską. W związku z tym konieczne i słuszne jest rozpowszechnianie naszej różnorodności i tożsamości kulturowej poprzez strategie polityczne także poza Unią. Jestem pewien, że w ten sposób możemy osiągnąć znacznie więcej, w tym także w zakresie debaty w sprawie praw człowieka i demokracji, niż poprzez liczne przypadki "pobrzękiwania szabelką” na tej Sali, które często nie mają żadnego konkretnego poparcia.
Morten Løkkegaard
(DA) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Jesteśmy w samym sercu walki, co znalazło odzwierciedlenie także w dzisiejszej debacie; walki pomiędzy siłami, które chcą osłabić projekt europejski, a tymi, które chcą - w środku trwającego obecnie kryzysu - abyśmy zrefowali żagle i zasadniczo jeszcze bardziej wzmocnili projekt europejski. Obecnie dużo się mówi o gospodarce oraz integracji i polityce zagranicznej, co oczywiście jest również bardzo ważne. Nie mam jednak wątpliwości, że jeśli mamy ochronić projekt europejski, a przede wszystkim jeśli mamy zapewnić mu poparcie obywateli Europy, którzy obecnie są dość sceptycznie nastawieni do tej koncepcji, to musimy inwestować w kulturę i w młodych ludzi. W związku z tym oczywiście z dużym zadowoleniem przyjmuję dzisiejszą debatę oraz pięć omawianych sprawozdań.
Byłem kontrsprawozdawcą przy sprawozdaniu w sprawie programu "Mobilna młodzież” i chciałbym podziękować sprawozdawcy, Panu Zverowi, za wspaniałą współpracę. Ponieważ mam za mało czasu, by omówić ten temat szczegółowo, skoncentruję się tylko na dwóch aspektach. Pierwszy dotyczy możliwości przemieszczania się młodych ludzi ponad granicami. Uważam, że w czasie kryzysu niezbędne jest skoncentrowanie się zarówno pod względem politycznym, jak i finansowym na rzeczywistym wdrażaniu mobilności młodych ludzi oraz na jej wspieraniu. W związku z tym oczywiście niezmiernie się cieszę, że jednym z elementów, nad którymi pracujemy jest wzmocnienie tak zwanych europejskich ram kwalifikacji, inaczej mówiąc systemu, który umożliwia młodym ludziom wykorzystywanie punktów zdobytych za granicą. Jest to drobny, ale widoczny szczegół, który należy wspierać, tak aby młodzi ludzie nie mieli pod tym względem żadnych problemów.
Po drugie, chciałbym podkreślić środek określany mianem tablicy wyników mobilności w którym wskazujemy przeszkody dla mobilności, występujące w państwach członkowskich. Również ten instrument zdecydowanie popieram, gdyż moim zdaniem to bardzo dobry pomysł. To tylko dwa konkretne przykłady, z których wynika, że robimy postępy i że diabeł tkwi w szczegółach. Mówiąc konkretnie, musimy pracować właśnie w tych obszarach, aby zwiększyć szanse młodych ludzi, a tym samym inwestować w naszą młodzież. Na koniec chciałbym podziękować sprawozdawcy za współpracę, a Pani Komisarz chciałbym życzyć powodzenia w realizacji trudnego zadania - wiem, co mówię - polegającego na uświadomieniu pozostałym członkom kolegium komisarzy znaczenia kultury oraz roli młodych ludzi.
Marek Henryk Migalski
(PL) Panie Przewodniczący! Chciałbym skupić swoją uwagę na kulturowym wymiarze działań zewnętrznych, na tym sprawozdaniu pani Schaake. Chciałbym powiedzieć, że w kilku rzeczach to sprawozdanie jest warte poparcia i gratulacji, a mianowicie, kiedy w ust. 17 potępia reżimy totalitarne stosujące cenzurę czy w ust. 50 sprzeciwia się wykorzystywaniu argumentów kulturowych do uzasadniania łamania praw człowieka, kiedy mamy problemy w wykorzystywaniu właśnie tej rzekomej różnorodności np. w kontaktach z Chinami. Zachęca do zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w ust. 39, podkreśla znaczenia wolności demokratycznych i podstawowych praw człowieka.
W tych wszystkich elementach to sprawozdanie warte jest poparcia i pochwały. Udało się zresztą nam w toku prac Komisji Kultury wyrzucić ze sprawozdania postulat powołania specjalnego ambasadora UE wyłącznie ds. kultury. I to są te sukcesy. Natomiast, niestety, są też sprawy rzekłbym kłopotliwe, tzn. niestety na posiedzeniach Komisji Kultury zmieniono zapis, który mówił o tym, że chodziło o powołanie osoby odpowiedzialnej tylko i wyłącznie za kwestie kulturowe. To jest coś, na co warto zwrócić uwagę. I druga rzecz -sprawozdanie to wzywa do dodatkowego szkolenia pracowników Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych w dziedzinie kulturowych i cyfrowych polityk. Chcieliśmy w Komisji Kultury, by ten zapis nie podwyższał kosztów w tej dziedzinie, ale niestety ta poprawka upadła. Dlatego stosunek do tego sprawozdania jest po prostu stosunkiem ambiwalentnym.
Malika Benarab-Attou
(FR) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Dwa sprawozdania przygotowane przez panie posłanki Schaake i Sanchez-Schmid przypominają nam, że kultura nie jest motywem dekoracyjnym, ale owocem złożonych współzależności; pokazują, że kwestie kulturowe należy traktować w sposób krzyżowy i uwzględniać je we wszystkich europejskich strategiach politycznych, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych, tak społecznych, jak i ekonomicznych.
Pani Komisarz! Pod tym względem zachęcam Panią do dalszych działań w tym kierunku oraz do nawiązania współpracy z innymi komisjami, z innymi służbami Komisji Europejskiej, a także z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych pod przewodnictwem baronessy Ashton.
Ponadto chciałabym powrócić do kwestii, która w tych sprawozdaniach nie została szerzej omówiona, dotyczącej mobilności artystów i osób pracujących w sektorze kultury. Faktycznie ta kwestia ma kluczowe znaczenie dla rozwoju europejskiego obszaru kulturalnego. Pod tym względem za istotne uważam dwa aspekty; pierwszym jest mianowicie rozpowszechnianie przez Unię Europejską i państwa członkowskie jasnych i zrozumiałych informacji na temat obecnie obowiązujących rozporządzeń i procedur.
Po drugie, jak już tu mówiono, chodzi o usunięcie przeszkód regulacyjnych i administracyjnych, które utrudniają swobodny przepływ w strefie Schengen osób pracujących w sektorze kultury, szczególnie zaś osób z państw trzecich, za pomocą na przykład przyjęcia w Unii Europejskiej wspólnych przyspieszonych procedur w zakresie wiz krótko- i średnioterminowych, a także jednolitej procedury otrzymywania zezwoleń na pracę w Unii. Zdecydowanie nalegam, by Komisja kontynuowała swoje prace w tych obszarach.
I na koniec, w kontekście rosnącego znaczenia dominującego amerykańskiego nurtu w rozrywce, należy pilnie przypomnieć Unii Europejskiej i państwom członkowskim o znaczeniu zapewnienia sobie narzędzi umożliwiających obronę oraz wspieranie różnorodności kultur krajów europejskich i krajów trzecich. W związku z tym Europa powinna zmienić swoje nastawienie i nie przerywać walki o "miękką władzę”, ponieważ stawką jest tu poszanowanie różnorodności kulturowej jako narzędzia dialogu oraz gwarancji pokoju i stabilności na świecie.
Marie-Christine Vergiat
(FR) Panie Przewodniczący! Chciałabym przedstawić kilka uwag ogólnych dotyczących omawianych tu dziś rano kwestii.
Niestety na tej Sali nie przywiązuje się wystarczającego znaczenia do kwestii związanych z kształceniem i kulturą. Mają one jednak zasadnicze znaczenie dla naszej przyszłości, przyszłości Europy, przyszłości naszej młodzieży. Ludzie poniżej 30. roku życia stanowią 20 % europejskiej ludności, ale stopa bezrobocia w grupie poniżej 24. roku życia wynosi obecnie prawie 21 %, podczas gdy blisko 15 % osób w wieku 18-24 kończy edukację w szkołach średnich lub wyższych przed ukończeniem drugiego etapu i nie rozpoczyna żadnych dodatkowych studiów ani szkoleń. Co gorsza, blisko 25 % młodych ludzi poniżej 15. roku życia ma trudności z czytaniem. Nie możemy zgadzać się na takie wyniki, które wraz z recesją w niektórych państwach członkowskich wciąż się pogarszają.
Przedstawione nam sprawozdanie w sprawie programu "Mobilna młodzież” jest pod wieloma względami krokiem w dobrym kierunku i zawiera kilka ważnych przekazów do Komisji i państw członkowskich. Parlament Europejski ponownie potwierdza, że nie chce, aby nasza młodzież została złożona na ołtarzu polityki oszczędności realizowanej w całej Europie. Miejmy nadzieję, że nie będą to tylko puste słowa!
W sprawozdaniu znajduje się także kilka niepokojących aspektów, szczególnie jeśli chodzi o chęć przeprowadzenia reformy programu nauczania w szkolnictwie wyższym wyłącznie w oparciu o wymogi rynkowe, bez zadania sobie trudu potwierdzenia bardziej ogólnej roli szkolnictwa wyższego w odniesieniu do kształcenia ogólnego przyszłych obywateli.
Wiemy, że im szerszy jest zakres szkoleń dla młodych ludzi, tym lepiej są oni przygotowani na trudności życiowe, zwłaszcza te związane z pracą. Wkrótce będziemy mieli okazję do rozpoczęcia prac nad kwestiami objętymi procesem bolońskim, co niezmiernie mnie cieszy. Chcę jedynie powiedzieć, że naszą rolą jest wysłuchanie obaw - a słowa są tu bezsilne - nasilających się w licznych państwach członkowskich w związku z reformami podejmowanymi w imię procesu bolońskiego. Nie możemy poświęcać naszej młodzieży; pod tym względem słowa to za mało.
Chciałabym jeszcze podziękować Pani Poseł Honeyball za jej sprawozdanie oraz za prace nad kwestiami dotyczącymi opieki nad dziećmi. W pełni popieram wytyczne zawarte w tym sprawozdaniu, lecz nie mogę poprzeć wytycznych przedstawionych w sprawozdaniu pani poseł Sanchez-Schmid w sprawie przedsiębiorstw z branży kultury, ponieważ wytyczne te wprowadziłyby handlowe uzasadnienie dóbr kultury, podlegające siłom rynku.
I na koniec chciałabym zdecydowane poprzeć panią poseł Pack w odniesieniu do wyboru Sarajewa na Europejską Stolicę Kultury.
Juozas Imbrasas
(LT) Panie Przewodniczący! Chciałbym powiedzieć kilka słów na temat inicjatywy "Mobilna młodzież”. Inicjatywa ta ma bardzo piękny cel: ulepszyć kształcenie i szkolenie młodzieży przez mobilność oraz ułatwić młodym ludziom przejście z fazy kształcenia na rynek pracy. Jest to szczególnie ważne obecnie, jako że młodzież jest jedną spośród grup społecznych, które najbardziej odczuły skutki kryzysu finansowego. Młodzi ludzie potrzebują pomocy, aby wejść na rynek pracy i tym samym zabezpieczyć swoją przyszłość, a także przyczynić się do wzrostu gospodarczego i bogactwa. Szczególnie ważne jest, aby młodzi ludzie mogli rozwijać kompetencje, umiejętności i wiedzę, które pozwolą im aktywnie wspierać wzrost i trwałą przyszłość Unii Europejskiej w nadchodzących latach. Uważam, że istotne jest zadbanie, aby otrzymywane wykształcenie odpowiadało zapotrzebowaniom rynku pracy. Ważne jest również zagwarantowanie, by młodzież w Europie nie została pozbawiona szans rozwoju, a także wspieranie przyszłego dobrobytu Unii Europejskiej. Mobilność powoduje określone problemy. Młodzi ludzie, którzy zdobyli wykształcenie w innym państwie członkowskim, najczęściej zostają w nim i tam podejmują pracę. W związku z tym kraj taki jak Litwa, który znajduje się w trudnej sytuacji gospodarczej, jest zagrożony utratą na pewien czas wykształconych ludzi, stanowiących podstawę rozwoju państwa, i to nie tylko pod względem gospodarczym. To prawda, że jest to nasz wewnętrzny problem i rozwiążemy go samodzielnie. Zasadniczo dobrze się stało, że dziś próbujemy poruszyć kwestię, która dla młodych ludzi jest tak ważna.
Róża Gräfin von Thun und Hohenstein
(DE) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie, Szanowni Goście z Turyngii zasiadający na galerii!
Panie Przewodniczący! Mojemu Koledze, który obawia się, że wykształceni młodzi ludzie przenoszą się do innego państwa, chcę powiedzieć, że cywilizacja dojrzewa i rozwija się, gdy ludzie się przemieszczają i nie powinniśmy się tego obawiać. Dzieje się tak zawsze, gdy ludzie z różnych krajów spotykają się i wymieniają swoimi różnorodnymi doświadczeniami: w Europie mamy na to liczne przykłady i bardzo dobrze, że możemy tak dużo powiedzieć na temat mobilności. Mobilność zapewni Europie trwałe zdrowie oraz dobrobyt.
Pan poseł Zver w swoim sprawozdaniu zwraca uwagę na liczne przeszkody, które zniechęcają do mobilności w Europie; chciałabym szczegółowo omówić kilka z nich. Nawiązując do tego, o czym pokrótce wspomniał pan poseł Løkkegaard: to naprawdę niedopuszczalne, żeby młodzi ludzie, którzy studiują, szkolą się i pracują za granicą, napotykali trudności związane z najbardziej podstawowymi czynnościami, jak dostęp do usług bankowych lub wynajem mieszkania. Co więcej, są oni karani opłatami roamingowymi za połączenia telefoniczne z domem lub za dostęp do Internetu konieczny do szukania podstawowych, niezbędnych informacji. Transmisja danych w roamingu jest niezwykle kosztowna.
Komisja zaproponowała wprowadzenie w ramach inicjatywy "Mobilna młodzież” tablicy wyników w odniesieniu do mobilności. Pozwoli to na systematyczne monitorowanie postępu państw członkowskich w procesie usuwania barier. Tablica wyników powinna być wszechstronna i prosta, tak aby mogła wpływać motywująco na państwa członkowskie w procesie usuwania przeszkód. Byłoby to korzystne zarówno dla starszych, jak i młodszych osób, studentów i pracowników. Apeluję do Komisji o przedstawienie szczegółowego wniosku dotyczącego sposobu funkcjonowania tablicy wyników w mobilności i mam nadzieję, że uczyni to jak najszybciej.
Podsumowując: mobilność jest kwestią horyzontalną i w związku z tym apeluję, aby koleżanki i koledzy z Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, a także z innych komisji, przy realizacji prac we wszystkich obszarach nie tracili z oczu wymiaru mobilności.
Silvia Costa
(IT) Panie Przewodniczący! W starzejącej się Europie, która walczy, by znaleźć odpowiedzi na globalne wyzwania przyszłości, Unia Europejska i jej państwa członkowskie muszą wykorzystać ten silny bodziec ze strony Parlamentu w celu pokazania, że mogą być odważniejsze, że inwestują w przyszłe pokolenia, w kształcenie i kulturę. Parlament, poprzez te cztery sprawozdania oraz wniosek w sprawie Sarajewa, wzywa do umieszczenia tych kwestii w centrum strategii Europa 2020.
W sprawozdaniu w sprawie przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej podkreślono przede wszystkim korzyści ekonomiczne oraz korzyści w zakresie zatrudnienia i innowacji, ponieważ branże te już teraz stanowią prawie 3 % produktu krajowego brutto Europy i dają zatrudnienie pięciu milionom ludzi; ten odsetek wzrasta do 7 %, jeśli uwzględnić przemysły pomocnicze. Byłam kontrsprawozdawczynią w tej sprawie z Grupy Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim i dlatego cieszę się, że sprawozdawczyni, pani poseł Sanchez-Schmid, przyjęła nasze poprawki.
Co zaproponowaliśmy? Przede wszystkim, aby dodać branżę turystyki kulturalnej i mody do ośmiu uwzględnionych już sektorów. Mamy również nadzieję, że Komisja jak najszybciej przedstawi białą księgę w sprawie przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej w celu wzmocnienia tej strategii międzysektorowej w całej Europie i państwach członkowskich. Jestem przekonana, że pani komisarz Vassiliou dołoży starań, by tak się stało. Zmniejszanie środków finansowych na kulturę i kształcenie ze względu na kryzys - co ma miejsce w moim kraju, na podstawie założenia, że kultura nie ma zasadniczego znaczenia dla przetrwania - oznacza, że nie potrafimy inwestować w przyszłość oraz w inteligentny wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu; oznacza, że nie rozumiemy, iż kultura ma zasadnicze znaczenie dla życia.
W sprawozdaniu stwierdzono, że należy oficjalnie uznać europejski status artystów i osób wykonujących zawody z branży twórczej, a także, że małe i średnie przedsiębiorstwa z branży kultury powinny być uznawane za przedsiębiorstwa, by otrzymały dostęp do kredytów i wsparcie na rozpoczęcie działalności, zwłaszcza w przypadku młodych ludzi, w wieku poniżej 35 lat. Obiecano także ochronę miejsc pracy oraz wprowadzenie konkretnych finansowych instrumentów szkoleniowych i innowacyjnych, biorąc pod uwagę, że kapitał w branży twórczej często jest zbudowany z wartości nienamacalnych, niemniej jednak ważnych z punktu widzenia innowacyjności we wszystkich sektorach.
Europejski sektor kultury musi zostać uwzględniony w ramach prawnych dotyczących handlu międzynarodowego, niewątpliwie również w wymiarze europejskim oraz w dyplomacji na rzecz kultury, na rynku wewnętrznym, w mobilności...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Liam Aylward
Panie Przewodniczący! Aby takie strategie, jak "Mobilna młodzież” były skuteczne i przynosiły wymierne rezultaty, potrzebna jest większa współpraca środowisk akademickich i biznesowych. I choć zgadzam się ze sprawozdawcą, że kształcenie musi nie tylko gwarantować możliwość znalezienia pracy, ale również pobudzać kreatywność, to moim zdaniem potrzebne są kroki zmierzające do integracji celów w zakresie kształcenia i przedsiębiorczości. Należy w większym stopniu dopasować programy uniwersytetów do zapotrzebowania rynku pracy. Młodzi ludzie powinni otrzymać szansę na zdobycie, bez żadnych utrudnień, doświadczenia, umiejętności, wiedzy, które przygotują ich do wyboru przyszłych ścieżek kariery i funkcjonowania w środowisku biznesowym. Szczególnie ważne jest poszerzenie możliwości młodych ludzi w obszarze kształcenia i szkolenia zawodowego, zwiększające ich mobilność w Unii Europejskiej i umożliwiające odbywanie praktyk zawodowych za granicą, a tym samym poszerzające ich wachlarz umiejętności i zwiększające możliwość znalezienia pracy.
Wszyscy młodzi ludzie, niezależnie od rodzaju wybranego przez siebie kształcenia, muszą mieć dostęp do programów na rzecz mobilności oraz korzyści płynących z doświadczenia zdobytego podczas pracy i studiów za granicą. Program "Mobilna młodzież” ma potencjał, by zakończyć się powodzeniem, ale należy przełożyć go na konkretne środki, które przyniosą korzyści młodym ludziom.
Kay Swinburne
Panie Przewodniczący! W moim okręgu wyborczym od dawna łączymy działania na rzecz propagowania języka walijskiego wśród młodego pokolenia z promocją uzdolnień artystycznych i technicznych, aby produkować programy animowane, takie jak Sally Mally, Super Ted i Sam Tân. Obecnie działania te zostały odświeżone dzięki nowym produkcjom, takim jak Dr Who i Torchwood, i w związku z tym Walia staje się znana jako znakomity ośrodek kultury w dziedzinie produkcji filmowej i programowej, a także jako kolebka coraz to nowych dziedzin kreatywnych, jak choćby bardzo dochodowy sektor gier komputerowych.
W celu kontynuowania tej tendencji naszym najważniejszym zadaniem jest zapewnienie wsparcia, którego przedsiębiorstwa z branży twórczej potrzebują do dalszego rozwoju. Musimy skoncentrować się na likwidowaniu przeszkód administracyjnych, przed którymi stają małe przedsiębiorstwa i przyjrzeć się sposobom na uzyskanie z jednolitego rynku rzeczywistej wartości dodanej poprzez współpracę w dziedzinie praw własności intelektualnej, europejskiego patentu oraz uwolnienia pełnego potencjału agendy cyfrowej, a także oczywiście zlikwidowanie niespójności w obowiązującym prawodawstwie UE, na przykład w odniesieniu do stawek VAT.
Budżet UE należy produktywnie wykorzystać w celu przetworzenia olbrzymiej ilości kreatywnej energii, która nas otacza, w przedsiębiorstwa budujące dobrobyt, zapewniające zrównoważone zatrudnienie oraz pomyślną i zamożną przyszłość dla ludzi w Walii i poza nią.
Helga Trüpel
(DE) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Tak naprawdę dzisiejsza poranna debata dotyczy znaczenia kultury w różnych obszarach polityki - w polityce zagranicznej, w polityce gospodarczej, w polityce edukacyjnej i w polityce socjalnej - i wszyscy wiemy, że wszyscy skorzystamy na poważniejszym traktowaniu kwestii kulturowych. Narodziny demokracji w krajach arabskich nie byłyby możliwe, gdyby nie kulturalnie umotywowana chęć otworzenia się na świat zewnętrzny, na różnorodność kulturową, demokrację i wolność prasy.
Branża twórcza stanowi ważny aspekt polityki gospodarczej. W moich rodzinnych Niemczech sektor twórczy zapewnia więcej miejsc pracy niż sektor motoryzacyjny. Musimy wziąć ten fakt pod uwagę. Skutkiem tego branża ta stanowi także ważną część strategii Europa 2020. Chcę tu jednak powiedzieć, że jeśli chcemy wzmocnić branżę twórczą, musimy pracować szczególnie nad rozwojem cyfrowym. Wiemy, że to właśnie producenci treści twórczych stanowią bazę łańcucha wartości w sektorze kultury. Zatem z jednej strony mamy duże zainteresowanie różnorodnością kulturową, wspieraniem ludzi twórczych i łatwym dostępem do treści twórczych w Internecie - a jednocześnie chcemy, aby artyści otrzymywali sprawiedliwe wynagrodzenie, co w dzisiejszym cyfrowym świecie nie zawsze się udaje. Musimy zatem wprowadzić poprawki do prawa zobowiązań w celu wzmocnienia pozycji przetargowej artystów. Musimy stworzyć nowe modele społeczne, aby znaleźć właściwą równowagę pomiędzy łatwym dostępem dla użytkowników a słusznym wynagrodzeniem dla osób tworzących nowe treści.
Mam jeszcze ostatnią uwagę. Przyznanie Sarajewu tytułu Europejskiej Stolicy Kultury w 2014 roku, byłoby wydarzeniem o olbrzymiej wartości symbolicznej i ważnym osiągnięciem historycznym dla Europy.
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Paul Murphy
Panie Przewodniczący! Sprawozdanie w sprawie programu "Mobilna młodzież” zawiera kilka dobrych pomysłów, na przykład apel, aby kryzys nie był wykorzystywany jako wymówka do ograniczenia wydatków na kształcenie. W sprawozdaniu poparto jednak proces boloński, który zwiększa wpływy dużych przedsiębiorstw i przyczynia się do realizacji procesu utowarowienia szkolnictwa.
Sprawozdawca nawiązał do tego, że uczelnie nie są wystarczająco finansowane i w związku z tym wezwał je do szukania dodatkowych środków finansowych ze źródeł prywatnych. Odpowiedzią na niedofinansowanie uczelni zdecydowanie nie jest zaproszenie sektora prywatnego, który zaburzy sytuację w systemie szkolnictwa, ani też nakładanie opłat, które zablokują dostęp do kształcenia setkom tysięcy osób w Europie. Odpowiedzią są inwestycje państwowe, które zapewnią darmowe kształcenie na wszystkich szczeblach. Ponadto wskutek ostrej polityki oszczędności w wielu krajach znalezienie przez młodych ludzi godnej pracy po zakończeniu edukacji jest praktycznie niemożliwe. W Irlandii 25 % młodych ludzi nie ma pracy, a co tydzień tysiąc osób decyduje się na emigrację, zatem dla wielu irlandzkich rodzin przesłanie programu "Mobilna młodzież” ma bardzo odmienne znaczenie. Kryzys bezrobocia zdołamy rozwiązać jedynie w oparciu o potężne inwestycje państwowe mające na celu tworzenie godnych miejsc pracy.
Derek Roland Clark
Panie Przewodniczący! W momencie, gdy rozsądni obywatele i rządy uważnie wydają każdego pensa, Komisja poprzez strategię Europa 2020 proponuje kolejne wydatki - kartę "Mobilna młodzież”, europejski paszport umiejętności, europejski system monitorowania wolnych miejsc pracy - i to wszystko z przeznaczeniem na dyplomację kulturalną, aby zachęcić młodych ludzi do podróżowania, chociaż oni i tak to już robią, z własnej inicjatywy przemierzając z plecakiem cały świat. Po co nam te kosztowne akcje promocyjne?
Jeśli zaś chodzi o propagowanie kultury europejskiej, cóż, wykorzystajcie ją jak najlepiej, ponieważ przy sposobie, w jaki funkcjonuje szalona UE, wkrótce z kultury nie pozostanie nic, poza nic nieznaczącą mantrą "zjednoczona w różnorodności”. Czyżby Państwo nie rozumieli, że Europa nie jest jednym państwem, lecz bogatym i wspaniałym zbiorem atrakcyjnych, wyróżniających się, choć pasujących do siebie elementów, a ich stopienie w jedno oznacza sprowadzenie do szarej, bezkształtnej masy i tym samym zniszczenie tego, co Państwo tak podziwiają?
Niech Państwo nie propagują kultury UE; udostępnijmy kulturę włoską, niemiecką, francuską, holenderską, angielską i inne kultury każdemu, kto chce ich skosztować, a reszta przyjdzie sama.
Marielle Gallo
(FR) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Sądzę, że w związku z digitalizacją dóbr kultury i dóbr artystycznych należy postawić następujące pytanie: czy Europa zmierza do tego, by stać się krainą konsumpcji towarów ze Stanów Zjednoczonych, a wkrótce także z krajów wchodzących, czy też w końcu obudzi się i przeznaczy środki finansowe na rozwój swojego potencjału w obszarze informatyki, kultury, ale także gospodarki?
Oczywiście głęboko wierzę w bogactwo i różnorodność kultury europejskiej, ale przemawiam tu dziś z perspektywy konkurencyjności, aby potępić ten przejaw nonsensu i absurdu. Nonsensem są darmowe usługi, o których niektórzy marzą, darmowy dostęp do wszystkiego. Jeśli pójdziemy w tym kierunku, nie będzie już żadnych inwestycji w sektorze. Twórcy i wynalazcy nie będą otrzymywać słusznego wynagrodzenia i stopniowo znikną. W związku z tym modele ekonomiczne, które zamierzamy wdrożyć na rzecz internetowego przepływu dóbr dziedzictwa kulturowego, nie uwzględniają usług świadczonych bezpłatnie.
Absurdem, i to pod dwoma względami, jest z kolei podatek nakładany na niematerialne dobra kultury. Po pierwsze, mamy do czynienia ze zniekształceniem stawek VAT w zależności od kraju, w którym prowadzona jest działalność. Na przykład platformy amerykańskie korzystają z moratorium już od 1998 roku, co przyczyniło się do ich niezwykłego rozkwitu. Po drugie, stawki VAT są dyskryminujące, gdyż są bardziej surowe dla dóbr cyfrowych niż dla towarów fizycznych. Uważam, że musimy rozwiązać te dwie kwestie przy pomocy przepisów prawnych.
Maria Badia i Cutchet
(ES) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Ja także cieszę się z szansy, jaką daje nam dzisiejsza debata w sprawie czterech sprawozdań, nad którymi będziemy głosować przed zakończeniem porannego posiedzenia. Sprawozdania te dotyczą kwestii moich zdaniem bardzo istotnych i stanowią próbę znalezienia rozwiązań głównych problemów w Unii Europejskiej; do kwestii omawianych w sprawozdaniach należą przedwczesne przerywanie nauki w szkole, bezrobocie młodzieży, kryzys gospodarczy i przepływy migracyjne.
Przede wszystkim chciałabym krótko skomentować kwestię wczesnego kształcenia. Zgadzam się z panią poseł Honeyball, że jest to jedna z kwestii, którym nie poświęciliśmy należytej uwagi. Wiemy - codziennie pojawiają się nowe badania na potwierdzenie tej tezy - że to właśnie we wczesnym dzieciństwie następuje najbardziej intensywny rozwój naszych zdolności poznawczych i emocjonalnych. Dlatego właśnie we wszystkich badaniach stwierdza się, że inwestowanie w okresie pierwszych lat życia przynosi znacznie lepsze rezultaty niż inwestycje późniejsze. Uważam, że nadszedł czas, abyśmy poza dotychczasowym skoncentrowaniem się na szkolnictwie wyższym i szkoleniu zawodowym, zajęli się także wczesnym kształceniem.
Kolejnym ważnym dla mnie sprawozdaniem jest dokument w sprawie programu "Mobilna młodzież”, który ma na celu między innymi rozwiązanie problemu dotyczącego przedwczesnego przerywania nauki w szkole. Uważam, że kwestia ta jest bezwzględnie powiązana z bezrobociem młodzieży, z niezwykle wysoką stopą bezrobocia w Unii. Musimy znaleźć odpowiedzi na te problemy ze względu na przyszłość młodych ludzi, którzy są przyszłością Unii Europejskiej.
Na zakończenie chciałabym odnieść się do sprawozdania w sprawie kulturowego wymiaru działań zewnętrznych UE i podkreślić znaczenie kultury w obszarze polityki współpracy. Ważne jest, abyśmy wraz z krajami trzecimi zbudowali lepsze wzajemne zrozumienie, szczególnie teraz, w czasie zachodzących gwałtownych zmian na południe od naszych granic. Moim zdaniem znalezienie odpowiedzi na te pytania byłoby rozsądne.
Marietje Schaake
Panie Przewodniczący! "Jeśli chcesz wiedzieć, gdzie jest piekło, zapytaj artystę, a jeśli nie możesz znaleźć artysty, wiedz że jesteś w piekle”. Uważam, że ten cytat nieznanego autora, który znalazłam w Sarajewie, podsumowuje znaczenie sztuki i kultury nie tylko dla otwartych społeczeństw, ale również dla naszych stosunków z resztą świata. Bośnia i Hercegowina, wraz ze stolicą w Sarajewie, stanowi jedną z czarnych dziur na mapie Europy, co wynika z naszej historii. Teraz jednak musimy spojrzeć w przyszłość.
Mieszkańcy Sarajewa poznali piekło z bliska, zwłaszcza podczas oblężenia miasta, a sztuka i kultura pomogły im przetrwać. Orkiestra kontynuowała próby podczas bombardowania, trwał także zimowy festiwal, przepełniony sztuką i kulturą. Sarajewo zasługuje na europejską wiosnę. Kolejne już pokolenie cierpi z powodu historycznych ran, a na nas jako na Europejczykach spoczywa olbrzymia odpowiedzialność: musimy wraz z nim spojrzeć w przyszłość i uwzględnić je w europejskiej perspektywie.
W pełni popieram inicjatywę pani poseł Pack i chcę prosić Parlament o jej poparcie oraz o dołożenie starań, aby Sarajewo zostało Europejską Stolicą Kultury. Wierzę, że jeśli wszyscy tego chcemy, to możemy tego dokonać, ponieważ byłoby rozczarowujące, gdyby biurokracja zdołała powstrzymać nasze idee i zdrowy rozsądek.
Paweł Robert Kowal
(PL) Bardzo ważne są te elementy w sprawozdaniu pani Schaake, które mówią o konieczności zwiększenia mobilności młodych ludzi z państw Sąsiedztwa. O ile wydaje mi się, że zbytnie zaangażowanie Unii Europejskiej w działalność kulturalną w państwach członkowskich nie jest konieczne, o tyle właśnie dzisiaj, w obliczu tego, co się dzieje w Tunezji, ale także w obliczu wydarzeń sprzed dwóch miesięcy na Białorusi, ważne jest, by Unia Europejska ze swoim przesłaniem kulturowym, przesłaniem o demokracji, o rządach prawa, zwróciła się do młodych elit państw Sąsiedztwa, by znalazły się pieniądze na wymianę młodzieży, na wspólne studnia, wyjazdy, tworzenie uczelni i wspieranie programów nauczania. Są takie programy w państwach członkowskich, np. w Polsce - Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego. Trzeba z tego wziąć przykład i bardzo dobrze, że pani Schaake dzisiaj pokazuje ten kierunek. Bez tego nic się nie uda.
Heinz K. Becker
(DE) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie, Szanowni Goście! Mam ogromny zaszczyt wystąpić tu po raz pierwszy, już nie jako młodzieniaszek, ale jednak jako nowy poseł do PE.
Chciałbym zauważyć, że przewodnia inicjatywa "Mobilna młodzież”, będąca częścią strategii Europa 2020, jest znakomitym instrumentem na rzecz możliwie jak największej poprawy w zakresie wchodzenia młodych ludzi na rynek pracy. Obejmuje dwa główne aspekty. Poza kwestią wczesnego kształcenia, przede wszystkim dotyczy zmniejszenia odsetka osób przedwcześnie kończących naukę w szkole, a także zwiększenia liczby absolwentów. W różnych państwach członkowskich występują zupełnie odmienne warunki wstępne, a to wskutek istotnego pogorszenia sytuacji związanego z kryzysem gospodarczym, ale również przede wszystkim wskutek niedoborów strukturalnych w tych obszarach w wielu, a właściwie w prawie wszystkich, państwach członkowskich.
Pozwolę sobie za przykład podać mój kraj: w Austrii wskaźnik przerywania nauki wynosi zaledwie 8,7 %, podczas gdy średni wskaźnik dla UE wynosi około 14 %. Uważam, że warto byłoby zbadać austriacki dualny system szkolenia zawodowego, wspierany przez partnerów społecznych. Także Niemcy odnoszą spore sukcesy w tej dziedzinie. Przyjmijmy to za nasz punkt odniesienia. Austria jednakże powinna dążyć do punktu odniesienia w przypadku niezadowalającej liczby wysoko wykwalifikowanych absolwentów. W innych państwach członkowskich jest znacznie większa liczba wykwalifikowanych absolwentów i dlatego powinniśmy zbadać tamtejsze systemy. W tych obszarach możemy się od siebie nawzajem wiele nauczyć.
Porażki na tym polu wyraźnie pokazują, że potrzebne jest działanie; musimy szybko i skutecznie zlikwidować przepaść między systemem kształcenia a rynkiem pracy.
Na zakończenie chciałbym jednakże szczerze podziękować Pani Poseł Pack i poprzeć jej stanowisko. Uważam, że przyznanie Sarajewu tytułu Europejskiej Stolicy Kultury nie jest odstępstwem, jest koniecznością!
Przewodniczący
Panie Pośle Becker! Nie chciałem wyłączyć Panu mikrofonu, ponieważ wiem, że to dla Pana pierwsze wystąpienie na tej Sali, a chciałem Panu zapewnić serdeczne przyjęcie. Mam nadzieję, że w przyszłości zdoła Pan przestrzegać przyznanego mu czasu, w każdym razie życzę Panu powodzenia w roli posła do PE.
Cătălin Sorin Ivan
(RO) Panie Przewodniczący! W niektórych państwach Unii Europejskiej stopa bezrobocia wynosi 20 %, ale stopa bezrobocia młodzieży - 40 %. Taka sytuacja, gdy średnia stopa bezrobocia młodzieży jest dwukrotnie wyższa od średniej stopy bezrobocia krajowego, nie dotyczy jednego, lecz bardzo wielu państw.
Jeśli mówimy o integracji europejskiej lub o przyszłości przedmiotowych programów i projektów, musimy sprawić, że młodzi ludzie poczują się Europejczykami. Ci młodzi ludzie muszą znaleźć swoją przyszłość na terenie Unii Europejskiej. Dlatego zdecydowanie uważam, że przy omawianiu programu "Mobilna młodzież” powinniśmy mówić o zapewnieniu młodym ludziom dostępu do miejsc pracy oraz o tym, jaka przyszłość czeka ich w Unii Europejskiej.
Moim zdaniem rozwiązania, jakie dostarczamy w odniesieniu do tych problemów nie są wystarczająco dobre; powinniśmy zwrócić większą uwagę na sposób, w jaki państwa członkowskie realizują projekty i programy, o których tu mówimy. Uważam, że rolą Komisji Europejskiej jest zachęcanie państw członkowskich do właściwej realizacji tych programów i do zaspokajania potrzeb młodych ludzi.
Ivo Vajgl
(SL) Panie Przewodniczący! W czasach, gdy różnice kulturowe pomiędzy narodami prowadzą urzędników do zamykania granic - co ostatnio zademonstrowali Duńczycy - i wznoszenia wysokich murów, wolimy rozwiązywać konflikty przy użyciu broni zamiast zrozumienia i współczucia. W czasach, gdy osiągnięcia artystyczne stają się jednorazowym towarem i głównym źródłem zysku, gdy powstają wszechmocne monopole światowe, które narzucają trendy i wartości, sprawozdanie w sprawie kulturowego wymiaru Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych oraz kulturowego wymiaru całej Unii Europejskiej jest więcej niż mile widziane.
W sprawozdaniu omówiono sposoby, dzięki którym nasz wspólny wizerunek kulturowy oraz osiągnięcia artystyczne małych narodów i państw członkowskich Unii Europejskiej w kontakcie z kulturami innych narodów mogą podnieść standard naszej debaty publicznej, a nawet zmniejszyć ciężar spoczywający na naszych dyplomatach i strategach, którzy szukają rozwiązań niezliczonych kryzysów zarówno w Unii, jak i poza nią. Nowe media i nowe technologie, których nie obejmują wytyczone granice, otwierają przed nami olbrzymie możliwości. Żałuję, że w sprawozdaniu nie poświęcono uwagi książkom, na przykład pomysłowi, aby książki nie podlegały opodatkowaniu. Moglibyśmy mówić o zarządzaniu kulturą lub o nadaniu nowego rozmachu dawnej inicjatywie pani Meliny Mercouri na rzecz Europejskiej Stolicy Kultury. Panie i Panowie, Pani Komisarz! Dajmy Sarajewu szansę!
Valdemar Tomaševski
(PL) Proces wczesnego kształcenia dzieci to jeden z najważniejszych obowiązków zarówno rodziców, jak też instytucji państwowych. W tym kontekście ważne i trafne jest podkreślenie w rezolucji znaczenia wczesnego nauczania języków regionalnych oraz mniejszości narodowych. Szczególnie ważne jest nauczanie w języku ojczystym, gdyż, jak wiadomo, w tym języku, w którym dziecko formułuje myśli, lepiej przyswaja też wiedzę. Dlatego nie do przyjęcia jest wprowadzanie w szkołach autochtonicznych mniejszości narodowych, nauczania w języku nieojczystym niektórych przedmiotów już od pierwszej, drugiej klasy, co ostatnio uchwalono w parlamencie litewskim. Przymusowe wprowadzanie dwujęzycznego nauczania przedmiotów jest jednoznacznie odbierane przez miejscowych Polaków zamieszkujących Litwę od siedmiu wieków, jako dyskryminacja, której należy położyć kres.
Anna Záborská
(FR) Panie Przewodniczący! Z przykrością wysłuchałam informacji o skutkach trzęsienia ziemi, które miało miejsce w Pana kraju.
(SK) Chciałabym wyrazić uznanie Pani Poseł Mary Honeyball za prace nad sprawozdaniem w sprawie wczesnego kształcenia. Wyczuwam w tym tekście dążenie do przezwyciężenia ideologicznych uprzedzeń i znalezienia kompromisu dla całego spektrum areny politycznej. Jest to zamierzenie słuszne i właściwe, ponieważ kwestia ta dotyczy rodziny i dobrostanu dzieci. Na rodzicach spoczywa główna odpowiedzialność za wychowanie i kształcenie ich dzieci. Potwierdzają to również przedstawione przez sprawozdawczynię odniesienia do artykułów Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz Konwencji o prawach dziecka ONZ. Także w powszechnej deklaracji praw człowieka znajduje się wzmianka o odpowiedzialności rodziców: rodzice mają uprzywilejowane prawo wyboru rodzaju kształcenia dla swoich dzieci.
Podzielam również przekonanie, że inwestycje na edukację i wczesne kształcenie przyniosą zwrot w postaci przyszłego dobrostanu. Istnieją dowody na to, że dzieci już od wczesnych lat rozwijają w sobie podstawy poczucia odpowiedzialności, zrozumienia oraz zachowań społecznych. W sprawozdaniu podkreślono także, że opieka nad młodymi ludźmi jest najlepszym sposobem na zapobieganie przestępczości młodzieży. Omawiam te czynniki bardziej szczegółowo w sprawozdaniu w sprawie wkładu polityki na rzecz równości płci oraz odpowiedzialności rodziców w walkę z przestępczością nieletnich.
Podobnie jak sprawozdawczyni, jestem przeciwna sztucznemu zwiększaniu za wszelką cenę udziału kobiet w rynku pracy. Wiele matek wolałoby raczej sprawować opiekę nad własnymi dziećmi niż mieć oficjalne zatrudnienie. Nie mają one jednak wyboru, ponieważ praca kobiet w domu oraz sprawowanie opieki nad dziećmi jest bardzo nisko, o ile w ogóle, cenione przez społeczeństwo. Przedstawione sprawozdanie nie zawiera wniosku, by państwa nadały wartość finansową pracy matek, które wychowują i kształcą dzieci, przynajmniej proporcjonalną do stawek, jakie skarb państwa stosuje w przypadku prowadzenia placówek przedszkolnych. Generalnie jednak sprawozdanie stanowi krok w dobrą stronę, a przyszłe zmiany społeczne wymuszą na nas poświęcenie temu zagadnieniu większej uwagi.
Chrysoula Paliadeli
(EL) Panie Przewodniczący! Inicjatywa "Mobilna młodzież” koncentruje się na zwiększeniu mobilności młodych ludzi, głównie celem zatrudnienia. Tymczasem w dobie kryzysu gospodarczego, gdy nasze wartości są podawane w wątpliwość, mobilność młodzieży nie może być powiązana wyłącznie z zapobieganiem bezrobociu. Konserwatywne tendencje, z którymi spotkaliśmy się choćby podczas dzisiejszej debaty, zagrażają jedności Unii Europejskiej, a mobilność młodzieży można wykorzystać jako ważny instrument na rzecz wzmocnienia spójności europejskiej. Zapotrzebowanie rynku powinno być brane pod uwagę jako czynnik drugorzędny.
Uczelnie powinny jednak zachować niezależność i publiczny charakter, a prowadzone na nich zajęcia powinny zachować akademickie ukierunkowanie oparte na badaniach. Szkolnictwo wyższe w Unii Europejskiej nie powinno ograniczać się do powielania modeli, które doprowadziły zarówno do kryzysu, jak i utraty zaufania. Wręcz przeciwnie, uczelnie powinny dążyć do tworzenia nowych standardów spójności społecznej i wspólnoty, które dzięki naukom humanistycznym oraz opartemu na nich europejskiemu systemowi klasyfikacji uniwersytetów można będzie rozwijać we właściwym kierunku.
Sabine Verheyen
(DE) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie, Szanowni Goście! Różnorodność kulturowa Europy jest ważnym towarem, który musimy chronić, a w przyszłości nawet rozwijać. Aby było to możliwe, musimy sprostać wyzwaniom ery cyfrowej - nie tylko w społeczeństwie opartym na informacji i wiedzy, ale również, i przede wszystkim, w branży kultury i branży twórczej.
Różnorodność kulturowa nie jest tylko ideą; jest również istotnym czynnikiem ekonomicznym. W Unii Europejskiej sektor kultury zatrudnia około pięciu milionów ludzi, co stanowi około 2,5 % całego społeczeństwa. Branża kultury jest rozwojowa i rozwija się szybciej niż wiele innych obszarów gospodarki. Rozwój technologii informacyjnych i komunikacyjnych jest napędzany przez treści oferowane przez sektor kultury, a z kolei technologia w równej mierze wpływa na zmiany charakteru i jakości tych treści. W związku z tym branża kultury i branża twórcza potrzebuje ram, w których może się systematycznie rozwijać w obliczu wyzwań ery cyfrowej. Potrzebujemy nowoczesnego, dostępnego i pewnego pod względem prawnym systemu, w którym każdy będzie miał równe szanse rozwoju.
Branża kultury i branża twórcza są siłą napędową Europy. Musimy zatem poświęcić trochę uwagi temu obszarowi, w tym w odniesieniu do kształcenia ogólnego i zawodowego. Musimy dać młodym ludziom umiejętności kulturalne i twórcze, także w ramach procesu uczenia się przez całe życie. Musimy jednak także podnosić umiejętności biznesowe artystów i zapewnić im solidne wyszkolenie w obszarze nowych technologii.
Musimy stworzyć ramy, w których osoby pracujące w sektorze kultury mogłyby zabezpieczyć swoje środki utrzymania. W związku z tym musimy intensywnie pracować nad kwestiami związanymi z prawami autorskimi, zabezpieczeniem socjalnym oraz własnością intelektualną, ale także nad otwartym dostępem do informacji i treści, tak aby zapewnić w przyszłości trwały rozwój branży kultury i branży twórczej w otoczeniu cyfrowym i aby umożliwić nam utrzymanie różnorodności kulturowej oraz dziedzictwa kulturowego Europy, jako cechy wyróżniającej Unię Europejską.
Przewodniczący
Pani Poseł Verheyen! Podczas Pani wystąpienia tłumacze przekazywali mi, że nie mogą za Panią nadążyć. Nie przerwałem Pani, ponieważ wydawało mi się to trudne, za co bardzo przepraszam tłumaczy. Chcę poinformować Posłów, że system się zmienia; teraz sygnał ostrzegawczy nie będzie pojawiał się na pulpicie przed przewodniczącym, lecz będzie zapalany przed każdą osobą zabierającą w danej chwili głos. W ten sposób będą Państwo bezpośrednio widzieli, że zespoły tłumaczy nie nadążają za tempem wypowiedzi.
Barbara Matera
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! "Życie jest piękne, kochanie. Spoglądasz na świat, a on jest już Twój”. Te pierwsze wersy zwykłego wiersza pokazują, jak piękne jest życie i przypominają nam, że ponosimy odpowiedzialność za świat, który budujemy dla naszych dzieci. Pani poseł Honeyball w przedstawionym sprawozdaniu w porę przypomina nam, że przyszłość naszych dzieci jest kształtowana już od pierwszych lat życia, lat, podczas których instytucje muszą odgrywać kluczową rolę, jeśli nasze dzieci mają się rozwijać, tak jak byśmy tego pragnęli.
Zgadzam się ze wszystkimi uwagami przedstawionymi w sprawozdaniu: ważne jest, aby państwa członkowskie i Unia przyjęły na siebie odpowiedzialność za środki na rzecz wsparcia wczesnego kształcenia dzieci, ale muszą one podjąć się roli, której nie można powierzyć wyłącznie rodzicom ani osobom pracującym w szkolnictwie. Podczas posiedzeń Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia zawsze powtarzam, że rodzice żyjący w ubóstwie to także dzieci wychowywane w ubóstwie. Dzieci mają prawo korzystać z pomocy i usług państw członkowskich oraz Unii. Jeśli mamy zlikwidować ubóstwo, wykluczenie społeczne i analfabetyzm, musimy wspierać dzieci już od ich pierwszych kroków.
W tym celu musimy już od wczesnego dzieciństwa inwestować w opiekę nad dziećmi i ich kształcenie, a także monitorować świadczone usługi oraz sprawność usługodawców. Wszystkie dzieci muszą mieć dostęp do kształcenia, niezależnie od tła społecznego. Musimy także zapewnić dostęp do kształcenia dzieciom osób ubiegających się o azyl, uchodźców i wszystkich osób, które mają zezwolenie na pobyt, nawet tymczasowy, w Unii.
Pani poseł Honeyball podkreśla znaczenie badań i wymiany najlepszych praktyk, mądrego wykorzystywania funduszy strukturalnych i programów takich jak Comenius, a także konieczność ponownego przyjęcia na siebie przez państwa członkowskie roli we wczesnym kształceniu dzieci, dla zapewnienia spełnienia celu, jakim jest inteligentny, trwały wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu.
Olga Sehnalová
(CS) Panie Przewodniczący! Sprawozdanie w sprawie wczesnego kształcenia nie jest - i nie może być - próbą przyjęcia jednolitego porozumienia w tej niezwykle indywidualnej kwestii. Postrzegam je jednak jako ważny wkład w debatę w sprawie wspólnych europejskich celów i wartości w dziedzinie kształcenia przedszkolnego. Badania nad tym tematem pokazują istotną rolę opieki przedszkolnej w zdrowym rozwoju dzieci i ich przyszłej integracji w społeczeństwie. Wydaje się, że kształcenie przedszkolne ma pozytywny wpływ także na dalszą edukację dziecka i że inwestowanie we wczesne kształcenie, w jak najszerszym tego słowa znaczeniu, jest znacznie skuteczniejsze niż późniejsze interwencje. W związku z tym wspieranie tego rodzaju kształcenia leży w naszym interesie, także z myślą o osiągnięciu między innymi celów strategii UE 2020 oraz zwiększeniu liczby obywateli mających wykształcenie wyższe, przy jednoczesnym zmniejszaniu odsetka osób, które nie kończą studiów. Wysokiej jakości nauczanie przedszkolne może nas znacznie zbliżyć do tych celów, być może nawet bardziej, niż chcemy w tej chwili przyznać.
Roberta Angelilli
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Przede wszystkim chciałabym podziękować Pani Poseł Honeyball za wykonaną pracę. Zapewnienie wszystkim dzieciom dostępu do kształcenia i struktur wsparcia już od najmłodszych lat musi stać się prawem zarówno rodziców, zwłaszcza matek, jak i samych dzieci, ponieważ oznacza to możliwość zbudowania solidnych podstaw do dalszego kształcenia, wsparcia integracji społecznej dzieci oraz ich rozwoju, a w przyszłości także większą szansę na znalezienie pracy.
Mówiąc bardziej ogólnie, co powtarzali już inni posłowie, Komisja w komunikacie w sprawie strategii UE na rzecz praw dziecka stwierdza, że w roku 2009 ponad 6 milionów młodych ludzi przerwało naukę tuż po ukończeniu szkoły średniej, a 17,4 % spośród nich zatrzymało się na szkole podstawowej. Dane te są niepokojące i prowadzą do wniosku, że szkoła oraz system edukacji są często lekceważone i nie otrzymują potrzebnych inwestycji.
Inwestowanie w wysoką jakość kształcenia, już od najwcześniejszych lat życia, nie tylko stanowi ważny punkt wyjścia dla rozwoju umysłowego, emocjonalnego i ruchowego dziecka, ale jest także warunkiem wstępnym do budowania społeczeństwa integracyjnego, które zapewni przyszłym pokoleniom bogactwo możliwości.
Ponadto poprawienie jakości oraz zwiększenie liczby żłobków i innych placówek przedszkolnych - przewidziane w założeniach przyjętych przez Radę Europejską podczas posiedzenia w Barcelonie - pozwoli pracującym rodzicom pogodzić życie rodzinne z zawodowym. Niestety z danych statystycznych wynika, że droga do realizacji tych celów przez państwa członkowskie jest wciąż jeszcze długa.
Nessa Childers
Panie Przewodniczący! Program "Mobilna młodzież” obejmuje wiele zachęcających inicjatyw. Przede wszystkim należą do nich plany dotyczące utworzenia europejskiego instrumentu pożyczkowego dla studentów, czyli europejskiej gwarancji na rzecz młodzieży, mającej zapewnić młodym ludziom szkolenie lub zatrudnienie przed upływem czterech miesięcy od zakończenia nauki, a także niedawno przedstawiony plan "Młodzież w pracy”, mający na celu budowanie kontaktu pomiędzy młodymi ludźmi a przedsiębiorstwami.
Czuję się jednak zobowiązana do zaapelowania o ostrożność. Kraje UE w 2010 roku zdołały zrealizować tylko jeden z pięciu punktów odniesienia przyjętych dla edukacji, co nie wróży dobrze realizacji strategii Europa 2020. Jeśli program "Mobilna młodzież” ma zakończyć się powodzeniem, to jego realizacja i postęp muszą być ściśle monitorowane w terenie przez posłów do PE w ich okręgach wyborczych.
Piotr Borys
(PL) Dzisiejsza dyskusja jest jedną z najważniejszych i najpoważniejszych dyskusji w Parlamencie Europejskim. Dotyczy całego sektora kultury i edukacji, a więc fundamentu, który w sposób trwały tworzy nasz wielki dom europejski. Musimy pamiętać i przykładać do tej dyskusji olbrzymią wagę pamiętając, że nie wszystko zostało nam dane na zawsze. Musimy wiedzieć, że ten wielki dom europejski, jeśli ma być mocny musi mieć silny fundament, musi być odporny na następne potencjalne kryzysy i być może wielkie zmiany, które nie wykluczając, mogą nas czekać.
Dlatego chciałem podziękować wszystkim sprawozdawcom za te bardzo dobre sprawozdania, zarówno panu Zverowi i pani Honeyball dlatego, że po raz pierwszy traktujemy edukację w sposób kompleksowy. Chcemy dać wielkie, szerokie umiejętności wszystkim naszym dzieciom, począwszy od najmłodszych lat, a skończywszy na studentach. Dzisiaj, jeżeli chcemy, aby społeczeństwo europejskie było mobilne, aby młodzi ludzie byli otwarci, wrażliwi, kompetentni, powinniśmy do całej sfery edukacji podejść odpowiedzialnie, a przecież wskaźniki mamy zatrważająco złe. Jedna trzecia obywateli Europy nie ma żadnych kwalifikacji zawodowych.
Jeśli chodzi o kwestię wymiaru kulturowego - chciałem podziękować Pani Komisarz za to, że Europejska Służba Działań Zewnętrznych będzie miała ambasadorów, attache kultury we wszystkich krajach świata. Chciałem podziękować pani Sanchez-Schmid dlatego, że wsparcie kultury to przede wszystkim wsparcie biznesu, jakim jest kultura, ale przede wszystkim wsparcie tej duchowej strony, dlatego przedsięwzięcia kulturowe muszą mieć wsparcie administracyjne, wymagają odbiurokratyzowania systemów, ale także wsparcia ze środków kapitału oraz środków unijnych. Jest to nasza wspólna misja i dlatego chciałbym Panią komisarz na koniec poprosić o to, aby tą poważną i ważną dyskusję zrelacjonować nieobecnej dzisiaj Radzie, aby także na forum Rady można było przekazać te wielkie zadania dla Europy.
Monika Smolková
(SK) Panie Przewodniczący! Jako kontrsprawozdawczyni Komisji Rozwoju Regionalnego przy sprawozdaniu w sprawie uwalniania potencjału przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej uważam, że należy uznać te branże za instrument w rozwoju lokalnym i regionalnym. Wiele regionów wciąż pozostaje w tyle - między innymi z powodu kryzysu finansowego - a projekty kulturalne i twórcze z pewnością pomogą w tworzeniu miejsc pracy i podnoszeniu konkurencyjności tych regionów.
Ważne jest, aby państwa członkowskie, regiony oraz władze lokalne jak najlepiej wykorzystywały programy UE na rzecz kultury i twórczości, spójności politycznej, polityki strukturalnej itd. Zdefiniowanie możliwości finansowania ma znaczenie dla przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej. Dla wielu przedsiębiorstw finansowanie stanowi największą przeszkodę w rozwoju. W związku z tym do branży kultury i branży twórczej należy koniecznie wprowadzić kapitał prywatny oraz partnerstwa prywatno-publiczne, o czym wspomina sprawozdawczyni, a także podkreślić znaczenie mecenatu. Popieram ten projekt rezolucji.
Seán Kelly
(GA) Panie Przewodniczący! Dobrze, że dziś rano omawiamy tę ważną kwestię, co pokazuje, jak poważnie traktujemy sprawy związane z kulturą i edukacją.
Kultura i edukacja stanowią wartość same w sobie. Mają do odegrania ważną rolę w budowaniu zjednoczonej Europy oraz w rozwoju naszych gospodarek. Omawiane tu dziś inicjatywy ułatwią te procesy.
Program "Mobilna młodzież” jest wspaniałą inicjatywą. Dotychczas skorzystało z niego już wiele osób, a kolejne zrobią to w przyszłości, jednakże zasadniczym aspektem jest zapewnienie wzajemnego uznawania we wszystkich państwach członkowskich kwalifikacji i dyplomów. Ułatwi to zwiększoną mobilność, ale także podniesie standardy działania każdej z instytucji.
Muszę także powiedzieć, że - mea culpa - dopiero niedawno nawróciłem się na wczesne kształcenie. Myślałem, jak wiele osób, że zasadniczo jest to usługa opieki nad dzieckiem, ale teraz wiem, że jest to najlepsza inwestycja, która daje największy zwrot spośród inwestycji na edukację na wszystkich poziomach. Niewątpliwie odzwierciedla to stare irlandzkie powiedzenie "dobry początek to połowa sukcesu” i jest możliwe do osiągnięcia już w bardzo młodym wieku.
Chcę także podkreślić znaczenie praw własności intelektualnej, szczególnie zaś w przypadku aktorów. Wielu z nich żyje na granicy ubóstwa, choć zasługuje na to, by czerpać korzyści ze swojego talentu, co zdecydowanie można im zapewnić poprzez ochronę praw własności intelektualnej w Internecie oraz w środowisku tradycyjnym.
Jestem kibicem sportowym i chcę również zauważyć, że sport stanowi ważną część kultury i kształcenia. Apelowałem o zorganizowanie w Europie rodzimego festiwalu sportu. Jeśli tego dokonamy, zdołamy znacznie przyczynić się do udziału sportu w naszej kulturze.
Na koniec dodam, że w ubiegłym roku odwiedziłem Mannheim. Jest tam szkoła, w której pod jednym dachem kształci się ludzi w zakresie produkcji, sztuki, edukacji, budowy instrumentów itd. Taki model można byłoby naśladować w innych miejscach.
Enrique Guerrero Salom
(ES) Panie Przewodniczący! Ja również chciałbym przekazać wyrazy wsparcia dla mieszkańców miasta Lorca w Hiszpanii, których dotknęła katastrofa naturalna. Ta kraina wielokrotnie demonstrowała swoje wsparcie dla innych i będzie potrafiła docenić wsparcie wyrażone dziś przez Parlament Europejski.
Pani Komisarz! W 1989 roku ówczesny przewodniczący Komisji, pan Jacques Delors, oświadczył, że kształcenie i kultura powinny być duszą Europy. Teraz wiemy już, że te obszary stanowią nie tylko duszę, ale serce i mięśnie Europy. Unia Europejska będzie słaba bez równych możliwości, zwiększających szanse wszystkich dzieci i młodych Europejczyków; bez spójności społecznej, zapewniającej edukację; bez zdolności konkurowania, przyczyniającej się do rozpowszechniania wiedzy wśród wszystkich obywateli. Lecz wraz z tymi wszystkimi aspektami, wzbogaconymi kulturą, Europa zajmie na arenie międzynarodowej miejsce, na jakie zasługuje.
Emine Bozkurt
Panie Przewodniczący! W roku 2014 minie 100 lat od zabójstwa arcyksięcia Franciszka Ferdynanda, które przyczyniło się do wybuchu I wojny światowej. Także Bośnia i Hercegowina była areną krwawej wojny w latach 90. ubiegłego wieku. Obchodzenie rocznic tych tragicznych wydarzeń, które przyczyniły się do wielu ofiar śmiertelnych, cierpienia, podziałów i terroru, jest bardzo ważne, ale jeszcze ważniejsze jest świętowanie z powodu europejskiej jedności i pokoju.
Sarajewo, pomimo wszystkich tragicznych wydarzeń, zachowało swój wielokulturowy charakter i siłę. Przyznanie Sarajewu tytułu Europejskiej Stolicy Kultury w 2014 roku byłoby ważnym gestem symbolicznym, potwierdzającym europejskie przesłanie na rzecz pokoju i stabilności. Przegapienie takiej historycznej szansy przez zasłanianie się zasadami byłoby naprawdę godne ubolewania. Tylko gdy uporamy się z naszą przeszłością, gdy uznamy swoją historię i się z nią zmierzymy, możemy spojrzeć w przyszłość, zatem proszę, dajmy Sarajewu tę możliwość.
Kinga Göncz
(HU) Panie Przewodniczący! Najważniejsze dla starzejącej się Europy jest to, aby wszyscy młodzi ludzie w jak największym stopniu wykorzystywali swój talent i odnosili sukcesy na rynku pracy. Potrzebny jest do tego system kształcenia obliczony na wyrównanie szans już na wczesnym etapie życia; taki, w którym zwróci się szczególną uwagę na zapewnienie każdej młodej osobie kształcenia ogólnego i zawodowego oraz przewagi zawodowej, niezależnie od sytuacji finansowej, statusu społecznego lub etnicznego, czy też niepełnosprawności lub innych problemów zdrowotnych.
Strategia Europa 2020 ma na celu zwiększenie udziału osób z wykształceniem wyższym do poziomu 40 % oraz obniżenie do 10 % odsetka osób przedwcześnie kończących edukację szkolną. Aby to osiągnąć, każde państwo członkowskie musi dążyć w tym kierunku. Są jednak miejsca, gdzie obecnie widzimy tendencje odwrotne: obniżanie granicy wieku obowiązku szkolnego oraz zmniejszanie liczby placówek szkolnictwa wyższego finansowanych przez państwo.
Przyszły trwały wzrost gospodarczy Europy i jej zdolności innowacyjne będą zagwarantowane tylko, jeśli każdy wniesie coś od siebie i jeśli każde państwo członkowskie będzie zmierzało w tym samym kierunku.
Francisco José Millán Mon
(ES) Panie Przewodniczący! Oczywiście ja także chciałbym przekazać wyrazy wsparcia mieszkańcom miasta Lorca.
W ramach debaty w sprawie kształcenia chcę podkreślić ważny punkt: potrzebę uwzględnienia w programie nauczania szkół średnich odrębnego przedmiotu poświęconego historii, celom i pracom Unii Europejskiej.
Mówiłem już o tej kwestii w ostatniej kadencji, na posiedzeniu plenarnym po porażce referendum w sprawie traktatu konstytucyjnego. Na szczęście w ubiegłym roku zdołaliśmy uwzględnić ten temat w ust. 13 przyjętego we wrześniu na tej Sali sprawozdania pana posła Løkkegaarda w sprawie dziennikarstwa i nowych mediów. Sam osobiście złożyłem odnośną poprawkę.
Niedawno w Hiszpanii samorząd regionu Walencja postanowił uwzględnić ten przedmiot w programie nauczania na kolejny rok szkolny. Inne regiony i kraje powinny pójść za jego przykładem i wdrożyć tę inicjatywę. Rozumiem, że Komisja oczywiście wspiera takie inicjatywy i przyjmuje je z zadowoleniem.
Panie i Panowie! Doceniamy, jesteśmy wdzięczni...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Wojciech Michał Olejniczak
(PL) Program "Mobilna młodzież” to jedna z najważniejszych inicjatyw w ramach strategii Europa 2020. Musimy promować wzrost gospodarczy oparty o nowoczesne technologie, które mogą tworzyć tylko wykształceni ludzie. Musimy udzielić odpowiedniego wsparcia dzieciom i młodzieży: nauczanie języków obcych, zajęcia sportowe, kulturalne, wolontariat, wymiana młodzieży to są programy, które powinny być dostępne dla dzieci i młodzieży we wszystkich regionach Unii Europejskiej.
Musimy doprowadzić do poprawienia i wyrównania standardów edukacyjnych na wszystkich poziomach edukacji, od żłobka do uniwersytetu, w każdym regionie Unii Europejskiej. Zdaniem profesora Jacka Kochanowicza brak zdolności do kooperacji to jeden z największych problemów dla rozwoju Polski i Unii Europejskiej - to też musimy zmienić. Kapitał ludzki bierze się z edukacji, kapitał społeczny - od zaufania między ludźmi. Inwestując w programy edukacyjne, kulturalne...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
João Ferreira
(PT) Panie Przewodniczący! Przede wszystkim powinniśmy przyjrzeć się kontekstowi towarzyszącemu dzisiejszej debacie. Musimy porównać piękne słowa, które tu słyszymy na temat znaczenia kultury i kształcenia, z rzeczywistością. Bezsprzecznie rzeczywistość w tych dziedzinach to gwałtowne dezinwestycje w tych obszarach oraz wycofywanie się państwa, co zagraża jego roli społecznej i prowadzi do pogłębienia nierówności w dostępie do edukacji, wiedzy i kultury. Wynikiem tego jest powielanie i pogłębianie nierówności społecznych.
Rzeczywistość w państwach członkowskich takich jak Portugalia wygląda następująco: likwidacja tysięcy szkół, tysiące nauczycieli pozbawionych pracy lub pracujących w niepewnych warunkach, chroniczne niedofinansowanie systemu państwowego szkolnictwa wyższego i coraz wyższe koszty nauki. W istocie budżety na kulturę są ograniczane do granic niemożliwości.
Nie ignorujmy zatem rzeczywistego zapotrzebowania na inwestycje: tym bardziej, jeśli przyjęty zostanie haniebny i wsteczny plan interwencji opracowany przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW), Europejski Banki Centralny (EBC) oraz Komisję Europejską.
Nikolaos Salavrakos
(EL) Panie Przewodniczący! Chciałbym przekazać wyrazy współczucia dla Pana rodaków; traktujemy Hiszpanię jak przyjaciela i jesteśmy z nią, zawsze gdy coś się jej przydarzy. Sprawozdanie w sprawie programu "Mobilna młodzież” jest jedną z najważniejszych inicjatyw w ramach strategii UE 2020 na rzecz wspierania i zapewniania większych możliwości w zakresie kształcenia ogólnego i zawodowego młodych ludzi oraz na rzecz pomagania im w procesie przejścia z etapu kształcenia do zatrudnienia. Niewątpliwie kształcenie, uczenie się przez całe życie, innowacje oraz kultura prowadzą do postępu. Jest takie greckie przysłowie, które mówi, że rozum tworzy kapitał, a nie odwrotnie; musimy więc rozpoznać, podkreślać i rozwijać umiejętności oraz zdolności młodych ludzi. Będzie to możliwe, jeśli zapewnimy im możliwość znalezienia zatrudnienia zgodnego z ich kwalifikacjami i umiejętnościami.
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Andrew Henry William Brons
Panie Przewodniczący! O omawianych sprawozdaniach mogę powiedzieć, że w najlepszym wypadku są usłane paradoksami, a w najgorszym przepełnione hipokryzją.
Z aprobatą mówi się w nich o różnorodności, ale jednocześnie z zadowoleniem przyjmuje się wyplenianie różnic między narodami. Propagowana w nich różnorodność na terytorium państw członkowskich uwzględnia kulturę świeżych przybyszów, którzy zdecydowanie nie są Europejczykami. W miarę jak zmieniają się społeczności, zmieniać się będą również ich kultury. Rdzenne kultury zostaną wyparte i znikną. W sprawozdaniach jest mowa o wolności wypowiedzi, ale brzmi to przekonująco tylko, gdy dotyczy wyrażania braku tolerancji wobec oponentów.
Autorzy chcą propagować jedynie te wartości kulturalne, z którymi się zgadzają, czyli spójne z tak zwanymi "wartościami europejskimi”. Jeśli chodzi o sferę polityczną, to w ubiegły wtorek mieliśmy okazję zobaczyć stanowisko Parlamentu w sprawie wolności wypowiedzi, gdy przegłosowano wydanie posła do PE władzom Francji w celu przeprowadzenia tam pokazowego procesu w sprawie rzekomego przestępstwa, nie dając mu nawet szansy na obronę.
Damien Abad
(FR) Panie Przewodniczący! Obecnie, jak Państwu wiadomo, sytuacja młodych ludzi w Europie jest bardzo niepokojąca, ponieważ pięć milionów młodych ludzi nie ma pracy.
Niezmiernie cieszy mnie plan Komisji Europejskiej mający na celu demokratyzację dostępu młodych ludzi w Europie. Uważam jednak, że musimy wyjść poza program "Mobilna młodzież”, a przede wszystkim musimy uniknąć pułapki, jaką jest chęć posłania każdej młodej osoby na uniwersytet. Musimy działać odpowiednio do wszystkich grup młodych ludzi, w tym grup najbardziej oddalonych od Unii Europejskiej, a zwłaszcza - oczywiście - praktykantów. Mając to na uwadze myślę, że poza istniejącym już programem Leonardo, powinniśmy szybko wprowadzić prawdziwy program na rzecz mobilności dla tych grup docelowych. Uważam, że należy zastosować nazwę "Erasmus”, ten znak rozpoznawczy, do wszystkich programów, przyjmujących różnorodne formy, szczególnie zaś tych zaadresowanych do osób odbywających praktyki, tak abyśmy dążyli do osiągnięcia naszych celów.
Druga kwestia dotyczy finansowania. Musimy zapewnić środki finansowe, ponieważ zgodnie z tym, co podkreślało już przede mną wielu posłów, kwestia młodzieży i kształcenia powinna stanowić priorytet w przyszłości Unii.
Luís Paulo Alves
(PT) Panie Przewodniczący! Mamy teraz okazję do nadzwyczajnego zobowiązania się do działania na rzecz mobilności społecznej młodych ludzi oraz zdecydowanego zobowiązania się do szkolenia pokolenia o otwartym światopoglądzie; pokolenia wykwalifikowanego, które dzięki globalnej wizji i myśleniu będzie mogło się przyczynić do rozwoju swoich regionów oraz do postępu w Europie. Jeśli bowiem wszyscy młodzi Europejczycy będą mogli zdobyć doświadczenie podczas studiów, stażu zawodowego lub pracy w innym kraju, nie tylko zyskają większe umiejętności, większą niezależność i szerszą wizję świata, ale przede wszystkim zdobędą olbrzymią wartość dodaną płynącą z kontaktów z innymi młodymi Europejczykami oraz z wzajemnej wymiany doświadczeń.
Aby dalej realizować swe cele, Europa bardziej niż kiedykolwiek potrzebuje pokolenia Europejczyków, którzy się znają i ufają sobie nawzajem, którzy znają Europę i jej ufają. Zatem pozwólmy na udział każdemu, nawet z Faja Grande na Azorach, czyli z najbardziej na zachód wysuniętego krańca Europy. Musimy zadbać, by nikt nie został pominięty ze względów finansowych.
Jaroslav Paška
(SK) Panie Przewodniczący! W sprawozdaniu w sprawie wczesnego kształcenia znajduje się wzmianka o opartym na doświadczeniu zawodowym podejściu do kształcenia dzieci z biedniejszych rodzin. Sprawozdawczyni zalicza do nich dzieci z rodzin romskich, które jako jedna z najbardziej zagrożonych grup mają bardzo ograniczony dostęp do wczesnego kształcenia.
Zatem bardzo ważne jest, by państwa członkowskie stworzyły tym dzieciom, których rodziny z różnych powodów nie zapewniają im niezbędnego wsparcia finansowego i rodzinnego umożliwiającego im bezproblemowe uczestnictwo w standardowym systemie szkolnictwa, szczególne warunki dostępu do wczesnego kształcenia. Szczególną opiekę nad dziećmi z najbardziej zagrożonych grup należy jednak sprawować w bardzo delikatny sposób, aby uniknąć stygmatyzacji tych dzieci i rodzin, która mogłaby zwiększyć ryzyko wykluczenia społecznego.
Musimy w związku z tym systematycznie modyfikować i usprawniać mechanizmy szczególnej opieki nad tymi dziećmi, tak abyśmy mogli z powodzeniem zintegrować w społeczeństwie jak największą liczbę dzieci z grup zagrożonych.
Franz Obermayr
(DE) Panie Przewodniczący! Pierwsze trzy lata życia dziecka są najważniejsze dla rozwoju mózgu i rozwoju mowy. Jeśli poziom rozwoju mowy nie jest wystarczający, dalsze uczenie się jest prawie niemożliwe, ponieważ braki w tym obszarze w późniejszym wieku są trudniejsze do przezwyciężenia.
W sprawozdaniu zauważono, że większość dzieci imigrantów w UE uczestniczy w systemie kształcenia pomimo niewystarczającej znajomości języka. Jednocześnie zauważono, że rodziny imigrantów oraz mniejszości takie jak Romowie w znacznie mniejszym stopniu niż inne rodziny wykorzystują usługi wczesnego kształcenia. Nie możemy sobie pozwolić na to, by poziom nauczania w naszych szkołach nieustannie się obniżał z uwagi na to, że tak wiele dzieci po prostu nie rozumie, co się do nich mówi. Inaczej mówiąc, każde dziecko - z rodziny imigrantów, czy nie - przed rozpoczęciem nauki w szkole musi opanować język danego kraju w stopniu umożliwiającym korzystanie z nauczania.
Joanna Katarzyna Skrzydlewska
(PL) Prace nad stworzeniem europejskich ram wczesnego kształcenia opartych na wspólnych celach i wartościach wskazują właściwy kierunek ujednolicenia systemów edukacyjnych. Podkreślenie znaczenia pierwszych lat życia w późniejszym rozwoju człowieka i potencjału tkwiącego we wczesnym dzieciństwie jest niezwykle ważne w kontekście wdrażania strategii 2020. Dla mnie omawiana tematyka jest wyjątkowo aktualna. Miesiąc tego w moim kraju weszła w życie ustawa o formach opieki nad dziećmi do lat trzech. Nowe prawo poszerza gamę placówek wprowadzając nowe formy opieki, tj. klubiki dziecięce, dziennych opiekunów, legalne nianie i przyzakładowe żłobki. Zmiany te mają na celu stworzenie sprzyjających warunków do prawidłowego rozwoju dziecka. Zróżnicowana oferta edukacyjna pozwala na wspomaganie i stymulowanie tego rozwoju we wszystkich dziedzinach, przy wykorzystaniu wrodzonego potencjału. Stworzenie przyzakładowych żłobków ułatwi rodzicom powrót na rynek pracy po dłuższej przerwie.
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Evelyn Regner
Panie Przewodniczący! Mówiąc o programie "Mobilna młodzież” mówimy o pieniądzach, ale przede wszystkim o przyszłości. Kwestie takie jak innowacje, kreatywność, możliwość znalezienia pracy są dla nas w Unii Europejskiej naprawdę ważne. To dobrze, że Komisja skoncentrowała swoją uwagę na szczególnym momencie wejścia na rynek pracy, ponieważ dokładnie na tym chciałabym się skupić. Rzeczywistość, przed jaką stają młodzi ludzie jest smutna; warunki pracy podczas stażu są obecnie złe, czasami nawet na granicy wykorzystywania. I oczywiście, jako że stopy bezrobocia są tak wysokie, młodzi ludzie wchodzący na rynek pracy martwią się: "czy naprawdę jestem potrzebny?”.
Obecnie jest to dla mnie naprawdę ważny temat. Dlatego, Pani Komisarz, proszę kontynuować te prace i skoncentrować się także na przyszłości, opracować coś w rodzaju statusu staży, w którym ustanowione zostaną zasady dotyczące walki z wykorzystywaniem...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Androulla Vassiliou
komisarz - Panie Przewodniczący! Chciałabym zacząć od wyrażenia w imieniu Komisji współczucia mieszkańcom miasta Lorca i okolic oraz zapewnienia o solidarności z nimi. W dzieciństwie przeżyłam potężne trzęsienie ziemi w moim rodzinnym mieście, więc wiem, jakie to przerażające doświadczenie.
Nie powinniśmy, jako Europejczycy, czuć się usatysfakcjonowani sytuacją panującą w europejskim systemie szkolnictwa. Nie możemy zgadzać się na to, by co siódma młoda osoba kończyła naukę bez umiejętności i kwalifikacji, które są jej niezbędne do znalezienia pracy i zapewnienia sobie godnego życia. Nie akceptuję również tego, że co piąte dziecko nie umie dobrze czytać.
Naprawdę musimy poświęcić całą naszą uwagę systemom kształcenia. Musimy wzmocnić je poprzez ulepszenie naszych programów na rzecz mobilności, ponieważ to dzięki mobilności małe dzieci, studenci, pracownicy i wolontariusze zdobywają ogólne umiejętności, których nie zdobędą w ramach edukacji formalnej. Uważam, że cięcia budżetowe w obszarze edukacji są przejawem krótkowzrocznej polityki. Ponownie błagam państwa członkowskie oraz rządy, aby tego nie robiły, zwłaszcza w okresie kryzysu, ponieważ będzie to miało bardzo negatywne skutki w przyszłości. Musimy wspólnie pracować nad tym, by w kolejnych wieloletnich ramach finansowych środki przeznaczone na kształcenie i mobilność były większe niż obecnie, ponieważ tego właśnie potrzebujemy w celu wyjścia z kryzysu i nadania znaczenia naszym obywatelom.
Jedna z posłanek nawiązała do zasady pomocniczości. Chcę Państwa zapewnić, że wszystkie strategie i zalecenia dotyczące edukacji i kultury przestrzegają zasad pomocniczości i są z nimi zgodne. Niczego państwom członkowskim nie narzucamy. Zwyczajnie przygotowujemy zalecenia dla państw członkowskich. Dajemy im platformę do wspólnej pracy, do wymiany sprawdzonych praktyk i do wzajemnego uczenia się od siebie.
Branża kultury i branża twórcza są ważną siłą napędową rozwoju i zatrudnienia, co podkreślało wielu spośród Państwa. Pamiętajmy jednak, że branże te stanowią wartość samą w sobie. Twórczość i kultura to wartości Unii Europejskiej, które już umocniliśmy i teraz musimy utrzymać. Po analizie danych wniesionych przez zainteresowane strony oraz po przeprowadzeniu konsultacji społecznych z zainteresowanymi stronami zamierzamy przedstawić zalecenia dotyczące sposobów wzmocnienia i wsparcia przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej, aby mogły się rozwijać i przynosić rezultaty, których od nich oczekujemy.
Jeśli chodzi o zewnętrzny wymiar kultury - rolę kultury w naszych stosunkach zewnętrznych - uważam, że w tym obszarze spoczywa na nas duża odpowiedzialność. Nie zapominajmy, że podpisaliśmy i przyjęliśmy konwencję UNESCO w sprawie różnorodności kulturowej. Musimy działać wspólnie ze wszystkimi państwami, które podpisały tę konwencję, aby zapewnić jej wdrożenie. Chciałabym podkreślić, że taka wymiana kulturowa z krajami trzecimi będzie korzystna nie tylko dla nich, ale również dla nas, ponieważ w ten sposób rozpowszechniamy naszą kulturę, wiedzę i wartości na świecie.
I na koniec chcę powiedzieć, że zauważyłam zdecydowane poparcie wyrażone przez Państwa wobec koncepcji przyznania Sarajewu tytułu Europejskiej Stolicy Kultury w 2014 roku.
Milan Zver
Panie Przewodniczący! Dziękuję za poprowadzenie dzisiejszej debaty w sposób demokratyczny i szczodry, co pozwoliło wielu posłom wziąć w niej udział. Przede wszystkim była to debata wysokiej jakości, skoncentrowana na następujących kwestiach: chcemy wzmocnić i utrzymać nasze bieżące programy na rzecz mobilności, wchodzące w skład projektów dotyczących uczenia się przez całe życie i inicjatywy "Mobilna młodzież”. Dla państw członkowskich mamy przesłanie, by zwracały większą uwagę na strategie dotyczące młodzieży, obejmujące wiele sektorów, a także by więcej w nie inwestowały. Chcemy również, aby ta debata przyniosła dalsze korzyści; chcemy, aby państwa członkowskie kontynuowały reformę swoich systemów kształcenia oraz polityki społecznej, jak również rynków.
Chciałbym odpowiedzieć na jedną uwagę, która pojawiła się trakcie debaty. Dokument w sprawie programu "Mobilna młodzież” nie jest skoncentrowany w dużej mierze na znaczeniu rynku; zasadniczo chcieliśmy w ogóle uniknąć tej kwestii, ale w kilku miejscach podkreśliliśmy, że systemy kształcenia muszą dostosowywać się do potrzeb społeczeństwa oraz gospodarki i że należy w jak największym stopniu zlikwidować tę olbrzymią przepaść, tę olbrzymią lukę, tak by młodzi ludzie mieli możliwość bezproblemowego wchodzenia na rynek pracy. Co ciekawe, dokładnie takie uwagi przedstawiły organizacje młodzieżowe podczas prac przygotowawczych nad sprawozdaniem.
Na zakończenie chciałbym podkreślić, co następuje: wykorzystajmy tę pozytywną energię zaistniałą w Parlamencie Europejskim, w tej świątyni europejskiej demokracji, oraz w Komisji Europejskiej - i dołóżmy wszelkich starań, by omawiane sprawozdanie nie pozostało jedynie martwą literą.
Mary Honeyball
sprawozdawczyni - Panie Przewodniczący! Chciałabym wszystkim podziękować za pomoc i konstruktywną postawę, które pomogły w przeprowadzeniu dzisiejszej debaty. Znaczna większość szanownych posłów, z jednym lub dwoma wyjątkami, wyraziła poparcie wobec mojego sprawozdania w sprawie wczesnego kształcenia oraz pozostałych omawianych dziś sprawozdań. Moim zdaniem naprawdę zdołaliśmy zaznaczyć wyraźnie na przyszłość, że kształcenie jest kwestią niezwykle ważną. Ma ono znaczenie nie tylko dla dzieci, bardzo małych dzieci, o których mówiłam, i młodych ludzi, o których mówili pozostali sprawozdawcy, ale ma znaczenie również dla przyszłości Europy. W związku z tym zdecydowanie popieram panią komisarz, która powiedziała, że państwa członkowskie powinny nadal inwestować w kształcenie i nie powinny wykorzystywać bieżącego klimatu gospodarczego jako pretekstu, ponieważ cięcia budżetowe w obszarze kształcenia są najgorszym możliwym posunięciem.
Kształcenie dotyczy naszej przyszłości, w której będziemy mieć ludzi zdolnych do znalezienia pracy, sprawnych, zdrowych, niebędących obciążeniem dla usług społecznych. Rozumiemy to i musimy zabrać to przesłanie z powrotem do państw członkowskich, tak aby mogły wykorzystać zasadę pomocniczości w celu zagwarantowania, by to, o czym była tu dziś mowa, zostało zrealizowane w praktyce.
Marietje Schaake
sprawozdawczyni - Panie Przewodniczący! Ponownie zabieram głos, aby przedstawić dalsze konkretne kroki dotyczące sprawozdania w sprawie roli kultury w działaniach zewnętrznych UE, o którym rozmawialiśmy dziś rano. Na początek zacytuję węgierskiego dyplomatę przebywającego w USA, pana Simonyia, który powiedział, że "pod względem kulturowym rock and roll był decydującym elementem w procesie rozluźniania społeczeństw komunistycznych i przybliżania ich do wolnego świata”. Kiedy przyjrzymy się szczególnie powstaniom młodego pokolenia, jakie ostatnio wybuchają w Afryce Północnej i na Środkowym Wschodzie, to zauważymy, że obecnie Internet jest tym decydującym elementem, który przybliża ich do wolnego świata. Potrzebujemy strategii na rzecz wolności Internetu, aby umożliwić wolność wypowiedzi, wolność prasy, dostęp do informacji i dostęp do treści twórczych i edukacyjnych.
To jest zadanie priorytetowe, ale w sprawozdaniu znajduje się wiele konkretnych zaleceń, których podstawy zostały ustanowione zarówno w traktacie lizbońskim, jak i na mocy ratyfikacji konwencji UNESCO. Teraz musimy wdrożyć je w praktyce.
Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinna koordynować prace poszczególnych dyrekcji generalnych i stworzyć DG ds. dyplomacji na rzecz kultury i dyplomacji cyfrowej. Należy szkolić personel ESDZ i stworzyć stanowisko attaché kulturalnego w każdej placówce UE. Potrzebna jest koordynacja działań, ich usprawnienie i włączenie do głównego nurtu działań za pośrednictwem międzyinstytucjonalnej grupy zadaniowej, która powinna składać sprawozdania przed Parlamentem Europejskim.
Prosimy Komisję o przyjęcie w roku 2011 zielonej księgi, a następnie komunikatu w sprawie strategii na rzecz współpracy kulturalnej w działaniach zewnętrznych UE. Apelujemy również o budowanie zdolności poprzez finansowanie inicjatyw niezależnych od rządów. Ponadto chcemy, aby działania UE w dziedzinie kultury były promowane na świecie także za pośrednictwem Internetu.
Istniejące programy, jak europejska polityka sąsiedztwa i europejski instrument na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka, zawierają elementy kulturowe, które należy skoordynować i strategicznie lokować. Musimy także chronić i propagować dziedzictwo kulturowe, na przykład za pomocą programu "Błękitna tarcza”, i nawiązać w krajami trzecimi dialog w obszarze polityki kulturalnej.
Prawa człowieka powinny być szanowane, a argumenty kulturowe nigdy nie mogą być wykorzystywane do uzasadnienia jakiegokolwiek naruszenia praw człowieka. Zalecam, aby przeczytali Państwo omawiane sprawozdanie. Uważam, że dzisiejsza debata dowodzi, iż w UE wciąż potrzebujemy dalszych rozmów dotyczących kultury.
Marie-Thérèse Sanchez-Schmid
Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Po wysłuchaniu wszystkich wystąpień chcę podziękować Koleżankom i Kolegom Posłom, kontrsprawozdawcom oraz sprawozdawcom komisji opiniodawczych, którzy zasugerowali mi liczne koncepcje i umożliwili ulepszenie tekstu, którego dotyczy dzisiejsze głosowanie.
Chciałabym teraz spojrzeć wraz z Państwem dalej w przyszłość. W jaki sposób zamierzamy wykorzystać to sprawozdanie? Prosimy Komisję o przygotowanie białej księgi, przy wykorzystaniu wcześniej opracowanej zielonej księgi, tak aby przeprowadzić przegląd prowadzący do opracowania strategii na rzecz branży twórczej i branży kultury. Z niecierpliwością oczekujemy również na wnioski legislacyjne dotyczące opodatkowania dóbr kultury, organizacji zarządzania zbiorowego oraz przydziałów z budżetu na programy związane z kulturą, kształceniem i mediami.
Musimy przełożyć nasze ambicje na konkretne środki. Czemu nie wprowadzimy od razu obniżonej stawki VAT na wszystkie produkty kultury, niezależnie od tego, czy wykorzystują media tradycyjne, czy też Internet? Rozbieżności w opodatkowaniu prowadzą do zakłóceń, które bez wyjątku kolidują z konkurencyjnością europejskich przedsiębiorstw. Amerykanie od dłuższego czasu mają przewagę konkurencyjną dzięki moratorium na podatki od tego rodzaju usług. Czy Europa coś z tym zrobi? Czemu nie zastanowimy się także nad wprowadzeniem w całej Europie jednej ceny książek w wersji cyfrowej? Francuski polityk Edouard Herriot powiedział kiedyś: "Kultura jest tym, co nam pozostaje, kiedy wszystko zapomnieliśmy”. Niemniej jednak kultura może zostać szybko zapomniana, jeśli nie będziemy jej chronić, nie będziemy jej podtrzymywać, jeśli nie będziemy nią zainteresowani.
Mam nadzieję, że Europa zapewni sobie środki na wsparcie własnej kultury, tak aby model kulturowy i dziedzictwo kulturowe mogły nadal wywierać swój wpływ, aby Europa mogła chronić swą tożsamość i rozwijać gospodarkę.
Przewodniczący
Otrzymałem jeden projekt rezolucjizłożony zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu.
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się dziś w południe.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Elena Oana Antonescu
Przyszłość Unii Europejskiej spoczywa na młodych ludziach, na ich potencjale i umiejętności wykorzystania bieżącego projektu europejskiego, a następnie nadania mu nowego wymiaru, polegającego na włączeniu społecznym i współpracy pomiędzy państwami członkowskimi. Pierwszym warunkiem zagwarantowania, aby dzisiejsza młodzież stała się w przyszłości obywatelami Europy, jest umożliwienie im wzajemnego poznania. Oznacza to poznawanie przez nich jak najszerszej gamy kultur w Europie, swobodne przemieszczanie się i studiowanie w jak największej liczbie państw członkowskich. Mając to na uwadze, myślę, że programy na rzecz uczenia się przez całe życie, takie jak Erasmus czy Leonardo da Vinci, muszą w nadchodzących latach otrzymywać większe wsparcie finansowe władz. Europa potrzebuje tego, by coraz większa liczba uczniów i studentów poznawała nowy model społeczny, edukacyjny i kulturowy. Uważam, że programy na rzecz mobilności skierowane do młodych ludzi z powodzeniem przyczynią się do zmian w nastawieniu młodych Europejczyków i pozwolą im stworzyć wspólną wizję Europy w różnych obszarach, począwszy od kształcenia, nauki i badań, aż po kulturę i wspólne wartości.
Dominique Baudis
Przedmiotowe sprawozdanie zawiera jasne przesłanie: Unia Europejska musi uwzględnić w swojej polityce zagranicznej spójną i skoordynowaną strategię na rzecz kultury. Obecnie zachodzą głębokie zmiany w odniesieniu do więzi łączących Europę i kraje położone na południe od Morza Śródziemnego. Nad światem arabskim wieje wiatr wolności. Kultura stanowi ważny składnik majątku. Przyczynia się do budowania mocnej i długotrwałej demokracji. Wymiana kulturowa i naukowa stymuluje rozwój zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego. Współpraca kulturalna jest także jednym z kluczy do sukcesu Unii w regionie Morza Śródziemnego. Sprawia, że narody dzielą się ze sobą i wzajemnie na siebie oddziałują, szanują i codziennie lepiej rozumieją.
Sergio Berlato
Od lat 90. ubiegłego wieku w Unii Europejskiej trwa gwałtowny rozwój przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej pod względem utworzonych miejsc pracy oraz wkładu wniesionego w produkt krajowy brutto. Przedsiębiorstwa z tych branż mają dwojaki charakter: z ekonomicznego punktu widzenia pomagają w generowaniu zatrudnienia i wzrostu, a z kulturowego punktu widzenia ułatwiają integrację społeczną obywateli. Komisja w zielonej księdze oficjalnie uznaje ekonomiczne i społeczne znaczenie tego sektora gospodarki. O ile niektórzy nasi partnerzy międzynarodowi w dużej mierze wykorzystują już liczne zasoby oferowane przez przedsiębiorstwa z branży kultury i branży twórczej, to Unia Europejska nie opracowała jeszcze strategii opartej na działalności kulturalnej. Moim zdaniem wyzwania wynikające z globalizacji stanowią wspaniałą okazję do rozwoju tych przedsiębiorstw, które mogą zwiększyć swój potencjał gospodarczy i potencjał tworzenia miejsc pracy. Mówiąc konkretnie, oznacza to, że zdolność przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej do wzmocnienia spójności społecznej i terytorialnej będzie zależeć od inwestycji strategicznych. Konieczna będzie także współpraca z władzami lokalnymi, wymiana wiedzy specjalistycznej i sprawdzonych praktyk. Uważam również, że lepsza ochrona praw własności intelektualnej stanowi podstawowy warunek ochrony różnorodności kulturowej w Europie.
Vilija Blinkevičiūt
Komunikat Komisji Europejskiej zatytułowany "Wczesne kształcenie dzieci i opieka nad nimi” jest inicjatywą mile widzianą, ponieważ dotyczy problemów w obszarze kształcenia dzieci i ma na celu znalezienie sposobów na zapewnienie dzieciom najlepszego startu w nowoczesnym świecie. Moim zdaniem jednak w dokumencie Komisji zabrakło analizy badań i danych dotyczących kształcenia dzieci, opieki nad nimi i ochrony socjalnej, która uwzględniałyby informacje ze wszystkich 27 państw członkowskich Unii Europejskiej. Ponadto chciałabym zwrócić uwagę na bliski związek pomiędzy gorszą sytuacją społeczno-ekonomiczną a możliwościami w zakresie kształcenia i nauczania dzieci od najmłodszych lat, jako że rodziny o niskich dochodach zdecydowanie rzadziej decydują się na korzystanie z usług w dziedzinie wczesnego kształcenia dzieci i opieki nad nimi. Wskutek tego młodzi ludzie, którzy wyrastają w takich warunkach nie pracują ani nie korzystają z systemów kształcenia ogólnego i zawodowego. Rozumiem podejmowane przez Komisję wysiłki mające zachęcić państwa członkowskie do wymiany sprawdzonych strategii politycznych i praktyk, przy wykorzystaniu otwartej metody koordynacji, ale znacznie lepszym i skuteczniejszym rozwiązaniem byłoby opracowanie i przyjęcie wspólnych kryteriów jakości. Pomogłoby to w procesie gromadzenia danych i porównywania ich we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej, ponieważ gromadzenie danych ma szczególne znaczenie przy obserwowaniu postępu i mierzeniu wyników. Chciałabym zauważyć, że brakuje przede wszystkim informacji na temat dzieci z rodzin mających problemy socjalne, dzieci o specjalnych potrzebach oraz dzieci znajdujących się w niekorzystnej sytuacji.
Zuzana Brzobohatá
Przedmiotowe sprawozdanie z własnej inicjatywy dotyczy kwestii mobilności młodych ludzi, obecnej w strategii UE 2020. Niewątpliwie zwiększenie konkurencyjności młodych ludzi poprzez zapewnienie im w ramach systemu szkolnictwa wyższego warunków umożliwiających im spędzenie przynajmniej jednego roku w innym państwie członkowskim jest słusznym krokiem. Mobilność, system uznawania ocen i inne środki ograniczą wzrost stopy bezrobocia wśród młodych ludzi, która obecnie w UE jest alarmująco wysoka i wynosi średnio 21 %. Osobiście z dużym zadowoleniem przyjmuję apel do Komisji i państw członkowskich dotyczący wsparcia na rzecz wolontariatu oraz wprowadzenia przepisów prawnych, które umożliwią wliczenie wolontariatu wykonywanego przez osoby bezrobotne w staż pracy. Środek ten, szczególnie u osób młodych, doprowadzi do wzmocnienia nawyku pracy, zwiększenia konkurencyjności i motywacji w poszukiwaniu zatrudnienia. Moim zdaniem nie mniej ważny jest trwały związek pomiędzy wymogami rynku pracy a kształceniem zawodowym; związek, który musi być bardzo elastyczny, tak aby przyszli absolwenci znajdowali miejsce na rynku pracy, tym samym przyczyniając się do stopniowego zmniejszania bezrobocia młodych ludzi.
Ioan Enciu
Chciałbym wyrazić zdecydowane poparcie dla inicjatywy "Mobilna młodzież”, mającej na celu usprawnienie systemów kształcenia i szkolenia zawodowego w Europie. Moim zdaniem ma to największe znaczenie przy opracowywaniu konkretnych strategii na rzecz mobilności młodzieży oraz ułatwiania przejścia od etapu kształcenia do etapu życia zawodowego. Ważnym czynnikiem, który należy uwzględnić, jest to, że młodzi ludzie są jedną z tych grup społecznych, które najbardziej odczuły skutki kryzysu gospodarczego. Mamy obowiązek wspierania młodych ludzi wchodzących na rynek pracy, zarówno dla ich dobra, jak i dla dobra europejskiej gospodarki. Dzisiejsi młodzi ludzie są przyszłymi przywódcami. Dlatego tak ważne jest, aby mieli teraz szansę rozwijać swoje umiejętności, zdolności i pogłębiać wiedzę, co w bliskiej przyszłości pozwoli im wnieść ważny wkład w rozwój i wzrost gospodarczy Unii Europejskiej. Musimy zbudować podstawy pod konkretne strategie polityczne mające wspierać młodych ludzi i zapewniać im zwiększoną mobilność oraz szansę studiowania za granicą. Mobilność ma za zadanie nie tylko wspierać gospodarkę, ale także jednocześnie w istotny sposób przyczyniać się do budowania spójności kulturowej na szczeblu europejskim.
Kinga Gál
Sądzę, że nasza dyskusja poświęcona kształceniu i kulturze jest ważna i chciałabym dodać do niej pewne podejście, którego dotychczas pod wieloma istotnymi względami zabrakło. Wzajemne zrozumienie i szacunek stanowią podstawowe warunki harmonijnego i pomyślnego współistnienia tradycyjnych społeczności narodowych, mniejszości i większości etnicznych. Kształcenie odgrywa w tym zasadniczą rolę. Gdyby w szkołach państwowych uczono historii i literatury wspólnot mniejszościowych, a wysiłki edukacyjne mniejszości uwzględniałyby kulturę większości, żyjące obok siebie społeczności współistniałyby w większej harmonii. W zrozumieniu kulturowym ważną rolę odgrywa również edukacja językowa. Dotyczy to nie tylko procesu nauki języków obcych z całego świata, ale również związku pomiędzy językami większości i mniejszości narodowych żyjących obok siebie. Uważam, że przedstawiciele mniejszości powinni uczyć się języka większości i vice versa. Każdy mógłby wieść lepsze życie, z wzajemnością okazując innym szacunek. Jednocześnie dorastające pokolenia dzięki poznawaniu innych języków budowałyby bardziej pozytywne nastawienie wobec innych grup, łatwiej nawiązywałyby stosunki z rówieśnikami, co miałoby decydujące znaczenie dla przyszłości tych regionów. I na koniec - uważam, że należy wspomnieć o znaczeniu głębokiego zrozumienia dziedzictwa kulturowego, tak aby społeczności żyjące razem mogły uznawać i nawzajem szanować swoje wartości kulturowe. Myślę, że zadaniem Komisji jest propagowanie tych aspektów, a Parlamentu - wzmocnienie wsparcia teoretycznego i politycznego.
Filiz Hakaeva Hyusmenovа
Młodzi ludzie są siłą napędową każdego społeczeństwa i jego przyszłością. Ich kształcenie, szkolenie zawodowe, kwalifikacje oraz integracja na rynku pracy stanowią podstawy realizacji strategii Europa 2020, mającej na celu inteligentny, trwały wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu. Dlatego zdecydowanie wierzę, że Europa musi nadal inwestować w ich rozwój oraz nieustannie rozwijać i rozpowszechniać inicjatywy takie jak Erasmus, Leonardo i "Mobilna młodzież”. Poprawienie jakości kształcenia ogólnego i zawodowego, a także zwiększenie dostępu młodych ludzi do tych systemów to ważne kroki w kierunku zmniejszenia bezrobocia i rozwoju gospodarki europejskiej. Niestety w Europie wciąż są regiony i grupy społeczne o ograniczonych pod tym względem możliwościach. Należy skoordynować wysiłki, aby rozwiązać ten problem. Ważne jest również, aby programy kształcenia i szkolenia zawodowego były ściślej powiązane z zapotrzebowaniem przedsiębiorstw, a także aby stymulowały potencjał i kreatywność młodych ludzi w celu zwiększenia ich konkurencyjności na rynku pracy. Popieram dążenie do zwiększenia mobilności młodzieży zarówno w czasie edukacji, jak i w związku z życiem zawodowym. Sądzę, że jest to ważny warunek niezbędny do rozwijania nowych umiejętności i zwiększania świadomości ich europejskiej tożsamości.
Filip Kaczmarek
Szanowni Państwo! Kulturowy wymiar działań zewnętrznych UE to wymiar ważny i bardzo potrzebny. Generalnie kultura europejska jest na świecie postrzegana jako atrakcyjna i pożądana. Trudniej jest uzyskać akceptację europejskich wartości. Pracując we Wspólnym Zgromadzeniu Parlamentarnym AKP-UE, wielokrotnie doświadczyłem różnic kulturowych i ich skutków.
Jako Europejczycy, regularnie staramy się promować wartości i zasady, które dla nas mają charakter fundamentalny i niezbywalny. Dość często spotyka się to z niezrozumieniem ze strony naszych partnerów. Niektórzy z nich dopatrują się w tym wręcz swoistego imperializmu kulturowego. Dlatego właśnie tak trudno jest przekonać naszych partnerów, że wartości promowane przez Unię Europejską nie są próbą narzucenia innym naszego sposobu myślenia. To, że staramy się upowszechnić nasze ideały, na przykład w zakresie praw człowieka, wynika po prostu z moralnego imperatywu. Szanujemy odmienność i różnorodność, ale nie możemy zrezygnować z zasad, które uznaliśmy za podstawowe. Nie zaakceptujemy dyskryminacji, nie zrezygnujemy z ochrony ludzkiego życia i jego godności. W tej sprawie Unia jest zjednoczona i jednolita.
Ádám Kósa
Chciałbym pogratulować Pani Poseł Honeyball wspaniale wykonanej pracy i uwidocznienia kluczowych aspektów, które w przeszłości nie były w wystarczającym stopniu brane pod uwagę. Mam na myśli przede wszystkim uznanie związku między ubóstwem, niekorzystną sytuacją a słabymi wynikami w nauce. Chciałbym przypomnieć Koleżankom i Kolegom, że jest jeszcze dodatkowy związek: niekorzystna sytuacja jest szczególnie wyraźnie widoczna w przypadkach, gdy dziecko jest niepełnosprawne, a jego niewystarczająco poinformowani rodzice ani tego nie rozumieją, ani nie akceptują. W sprawozdaniu, nad którym obecnie pracuję poświęcę tej kwestii szczególną uwagę. Prace wykonane przez panią poseł Honeyball, a zwłaszcza przyjęcie podejścia skupiającego się na dziecku, będą w przyszłości stanowiły świetny punkt odniesienia. W projekcie sprawozdania "zwraca się uwagę na ogólne znaczenie badań przed rozpoczęciem nauki w szkole, ze szczególnym naciskiem na naukę języków, a także na wielojęzyczność i różnorodność językową”, co z radością i entuzjazmem popieram. Zgadzam się, że wspieranie wczesnego rozwoju dzieci niepełnosprawnych i pomaganie im w zdobywaniu właściwych zdolności językowych jest podstawą inwestycją w zasoby ludzkie, która stanowi ich jedyną życiową szansę. W celu rozwinięcia kompetencji językowych u dzieci głuchych ważne jest również, aby najpierw poznały one swój język ojczysty (język migowy), co w przyszłości pozwoli im stać się osobami wielojęzycznymi. Jest to inwestycja na rzecz osiągnięcia celów strategii UE 2020 i zwiększenia stopy zatrudnienia, w celu zbudowania dostępnego, integracyjnego i zrównoważonego społeczeństwa.
Paweł Robert Kowal
Wsparcie dla mobilności młodzieży, przede wszystkim z krajów należących do Partnerstwa Wschodniego i Unii na rzecz Regionu Morza Śródziemnego, jest szczególnie ważne w kontekście ostatnich wydarzeń na Białorusi i w Afryce Północnej. Rozpoczynające się obecnie procesy przemian demokratycznych w Egipcie i Tunezji mogą zostać wzmocnione dzięki wysiłkom UE na rzecz kształcenia obywateli tych krajów w duchu demokracji oraz poszanowania rządów prawa i praw człowieka.
Wykształceni obywatele to największy wróg dyktatorów i reżimów totalitarnych. Przy organizacji takich programów można skorzystać z doświadczeń krajów członkowskich UE. Dla przykładu w Polsce istnieje program im. Konstantego Kalinowskiego, który realizowany jest między innymi przez Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego - międzynarodową placówkę, która umożliwia naukę w Polsce studentom ze Wschodu i z Bałkanów. Unia powinna także wzmocnić wysiłki na rzecz powstania Uniwersytetu Partnerstwa Wschodniego, na wzór Uniwersytetu Euro-śródziemnomorskiego w Słowenii. UE powinna wspierać inicjatywy młodych i zdolnych ludzi w zakresie promocji jej poszczególnych strategii politycznych. Dobrym przykładem takiej działalności jest portal Eastbook.eu, którego założyciele codziennie informują tysiące już internautów o wydarzeniach w krajach Partnerstwa Wschodniego i o postępach programu. UE powinna również wspierać wyjazdy studyjne młodzieży z krajów członkowskich do krajów sąsiedztwa. Pomaga to przełamywać bariery kulturowe. Godna pochwały jest tu inicjatywa Eurobus - organizowany co roku objazd młodzieży z krajów UE po Ukrainie.
Elżbieta Katarzyna Łukacijewska
Koleżanki i Koledzy! Przyjęcie w czerwcu ubiegłego roku nowej unijnej strategii "Europa 2020” ma przyczynić się do wyjścia z kryzysu gospodarczego i dalszego rozwoju Unii Europejskiej. Jest to istotny krok także na rzecz utrzymania, a nawet zwiększenia, mobilności młodzieży.
Jednym z priorytetów strategii "Europa 2020” jest "Młodzież w drodze”, inicjatywa, której celem jest poprawa wyników systemów kształcenia oraz ułatwianie młodzieży wejścia na rynek pracy. Realizacja tego celu ma się dokonać właśnie poprzez rozwój idei wymiany młodzieży i nabywania przez nią nowych umiejętności. Z danych statystycznych wynika, że obecnie aż 15% młodych osób przedwcześnie kończy naukę, zdobywając tym samym kwalifikacje, które nie zaspokajają potrzeb rynku pracy. Dodatkowo jedynie około 1/3 osób posiada wykształcenie wyższe i jest to odsetek znacznie niższy niż na przykład w Stanach Zjednoczonych czy Japonii. Dlatego też jednym z ważniejszych wyzwań stojących przed Unią Europejską jest szczególne skupienie uwagi i środków finansowych na tych dwóch problemach. Poprawa sytuacji nie nastąpi jednak, jeżeli zarówno Komisja, jak i państwa członkowskie nie zrealizują wytycznych zawartych w strategii "Europa 2020”. Mobilność młodzieży jest jednym z kluczy do dalszego rozwoju Europy i, jeżeli aspirujemy do statusu najbardziej innowacyjnej gospodarki świata, nie możemy pomijać inwestowania w kapitał ludzki, szczególnie w młodych ludzi.
Ramona Nicole Mănescu
W kontekście bieżącego kryzysu gospodarczego Unia Europejska potrzebuje ogólnej strategii opartej na innowacji i kreatywności, która przyczyni się do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy. Dlatego właśnie należy stymulować przedsiębiorstwa z branży kultury i branży twórczej. Uważam zatem, że musimy teraz w Europie zapewnić lepszą dystrybucję prac twórczych oraz wolny dostęp do nich w Internecie, lecz nie możemy jednocześnie ignorować tego, że artyści i ich dzieła muszą być chronieni i otrzymywać sprawiedliwe wynagrodzenie. Mając to na uwadze, musimy stworzyć ramy prawne zdolne do wsparcia rozwoju przedsiębiorstw z tych branż i budowania zaufania wśród konsumentów oraz osób działających na rynku cyfrowym, ponieważ sektor ten może ułatwić tworzenie nowych miejsc pracy, a tym samym przyczynić się do rozwoju różnorodności kulturowej Unii Europejskiej oraz jej potencjału innowacyjnego. Jednocześnie uważam, że potrzebne są nam nowe modele biznesowe, które dzięki wykorzystaniu korzyści płynących z jednolitego rynku cyfrowego wesprą rozwój tych przedsiębiorstw. Na zakończenie dodam, że moim zdaniem przedmiotowe sprawozdanie stanowi pierwszy krok w procesie rozwoju tego sektora. Komisja i państwa członkowskie muszą jednak dołożyć starań, aby przemienić branżę kultury i branżę twórczą w kluczowe sektory gospodarki europejskiej.
Iosif Matula
Cieszę się, że w ramach strategii Europa 2020 zwracamy szczególną uwagę na młodych ludzi, uwzględniając zwłaszcza wyzwania demograficzne, z jakimi musimy się zmierzyć. W tym kontekście przewodnia inicjatywa Komisji Europejskiej, program "Mobilna młodzież”, daje nam konkretne środki na rzecz podniesienia poziomu kształcenia i szkolenia zawodowego, między innymi poprzez mobilność i ułatwienie dostępu do zatrudnienia. Oprócz kwestii takich jak obniżenie odsetka młodych ludzi przedwcześnie kończących naukę i zwiększenie udziału osób z wyższym wykształceniem przed rokiem 2020, chciałbym podkreślić jeszcze inne aspekty, które mogą stanowić wsparcie dla młodych ludzi. Pierwszym z nich jest znaczenie opracowania bardziej elastycznych programów edukacyjnych, które pozwolą na jednoczesne wykonywanie pracy. Drugim aspektem jest system mobilności wirtualnej, która uzupełnia mobilność terytorialną. Kolejnym aspektem jest zachęcanie przedsiębiorstw prywatnych do oferowania studentom stypendiów. Wsparcie jest równie ważne dla prywatnych inicjatyw młodzieżowych, które mogą prowadzić do tworzenia zatrudnienia, a dzięki temu - do integracji społecznej.
Alajos Mészáros
Bezrobocie młodzieży spowodowane kryzysem gospodarczym jest poważnym wzywaniem w całej UE, a jak na razie ani UE, ani państwa członkowskie nie podeszły do tej kwestii właściwie. Sytuacja młodych ludzi w obszarze zatrudnienia zależy od ogólnej polityki ekonomicznej; państwa członkowskie powinny zatem iść w kierunku inwestycji i tworzenia miejsc pracy. Niestety środki oszczędnościowe, które są odczuwalne także na Węgrzech i wpływają między innymi na system szkolnictwa, jak również cięcia wydatków, które wpływają na tworzenie zatrudnienia, tak naprawdę nie pomagają młodym ludziom; jest wręcz przeciwnie, uczucie odizolowania młodzieży od społeczeństwa i rynku pracy może stanowić długoterminowe zagrożenie dla gospodarki. Kryzys gospodarczy nie powinien być powodem do ograniczania wydatków na edukację, ponieważ zwalczanie skutków kryzysu wymaga zapewnienia młodym ludziom wyższego poziomu wykształcenia. Powodzenie i efektywność inicjatywy "Mobilna młodzież” zależy w dużym stopniu od stanowiska i kluczowych działań państw członkowskich oraz wsparcia finansowego, jakie zapewniają na szczeblu narodowym na rzecz realizacji tych programów, które mogą przyczynić się do społecznej integracji młodych ludzi. Ważna jest również rola, jaką w dziedzinie edukacji i mobilności odgrywają lokalne placówki szkolnictwa, a także lokalne i regionalne władze; dlatego - moim zdaniem - należy wspierać mobilność nauczycieli oraz innych osób pracujących z młodzieżą i pracowników sektora oświaty, ponieważ to właśnie oni mogą zmotywować młodzież. Aby zrealizować te cele UE, należy stworzyć podejście partnerskie również w odniesieniu do lokalnych i regionalnych władza.
Marie-Thérèse Sanchez-Schmid
Poparłam przedmiotowe sprawozdanie, w którym potwierdziliśmy nasze ambitne plany dotyczące młodych ludzi w Europie. Jednym z najważniejszych celów w ramach strategii Europa 2020 jest kształcenie młodych ludzi; inicjatywa ta do roku 2020 ma na celu obniżenie odsetka osób przedwcześnie kończących edukację szkolną z 15 % do 10 % oraz zwiększenie udziału osób posiadających wyższe wykształcenie z 31 % do 40 %. Niemniej jednak chciałabym podkreślić jeden aspekt: przeszkody dla mobilności młodych ludzi. Obecnie szacuje się, że jedynie 4 % studentów europejskich w trakcie trwania studiów otrzymuje stypendium w ramach programu Erasmus. Ten odsetek jest wciąż zbyt niski, ponieważ wiemy, że rok spędzony za granicą bardzo dobrze wygląda w CV, gdyż oznacza olbrzymie korzyści pod względem nauki, zwłaszcza w odniesieniu do języków obcych, otwartego podejścia do świata i umiejętności. Do wyjaśnienia tej liczby mogą posłużyć trzy czynniki: to, że wielu studentów nawet nie wie, że istnieją takie szanse studiowania za granicą; koszty, jakie student musi ponieść w związku z rocznym pobytem na stypendium Erasmus; oraz złożony proces uznawania dotychczasowych osiągnięć. Europa i państwa członkowskie muszą zaangażować się we wszystkich tych obszarach, tak aby program Erasmus, jeden z największych sukcesów UE, stał się sukcesem dostępnym dla każdego.
Csaba Sógor
Inicjatywa "Mobilna młodzież” ma na celu przede wszystkim wspieranie mobilności młodzieży i zlikwidowanie przeszkód dla mobilności. Cieszę się jednak, że położono w niej zwiększony nacisk na harmonizację kształcenia i zapotrzebowania rynku pracy. Prawdopodobnie największym zmartwieniem dzisiejszych absolwentów, szczególnie tych młodych, jest to, że po ukończeniu studiów znajdują się w sytuacji, w której nie mogą wykorzystać nabytej wiedzy na rynku pracy. Tezę tę popierają alarmujące dane dotyczące bezrobocia młodych ludzi; skutki tego zjawiska prowadzą do obniżenia chęci posiadania dzieci i do późniejszego zakładania rodziny, tym samym pogłębiając negatywne procesy demograficzne. Oczywiście problem ten jest znany zarówno na szczeblu Unii Europejskiej, jak i na szczeblu państw członkowskich. Jego rozwiązanie jednakże leży w rękach tych ostatnich, ponieważ tylko one mogą zreorganizować i zreformować narodowe systemy szkolnictwa oraz dostosować je do nowych warunków społeczno-gospodarczych. Zadanie UE polega na stworzeniu ram tego procesu i powstrzymaniu państw członkowskich przed straceniem z oczu prawdziwego celu, a jednocześnie na ich zachęcaniu i motywowaniu do realizacji reform, które w krótkim okresie są trudne, ale zdecydowanie przyniosą korzyści w długiej perspektywie.
Bogusław Sonik
W dobie kryzysu ekonomicznego, kiedy to niektóre państwa członkowskie ograniczają inwestycje na kształcenie i szkolenie, cieszę się, że Parlament przyjmuje dzisiaj sprawozdanie w sprawie programu "Młodzież w drodze”.
W ostatnich latach to właśnie młodzi ludzie najdotkliwiej odczuli skutki kryzysu. Stopa bezrobocia wśród młodzieży w UE przekroczyła 20 %, czyli jest dwukrotnie wyższa niż w przypadku dorosłych, a w niektórych państwach członkowskich stopa ta sięga 40 %. Cięcia budżetowe mają bezpośredni wpływ na perspektywy i możliwości rozwoju młodych ludzi. Wiedza i umiejętności młodzieży są niezbędne dla osiągnięcia inteligentnego i zrównoważonego rozwoju. Program "Młodzież w drodze”, sztandarowa inicjatywa strategii Europa 2020, powinien dążyć do zwiększenia atrakcyjności szkolnictwa wyższego w Europie, podniesienia jakości kształcenia oraz zwiększenia mobilności uczniów i pracowników. Inicjatywa ta umożliwia młodzieży zdobywanie wiedzy, umiejętności i kompetencji niezbędnych w pracy i w życiu. Te priorytety i cele nie zostaną w pełni zrealizowane i osiągnięte, jeśli UE nie zapewni w swoim budżecie długofalowego wsparcia finansowego. Dlatego tak ważne jest, aby program ten uzyskał wysokie dofinansowanie, nie zapominając jednocześnie o tym, jak ważna jest jego dalsza ciągła promocja i właściwa polityka informacyjna.
Jutta Steinruck
Przedmiotowe sprawozdanie rzuca trochę światła na zbyt często lekceważoną kategorię zawodową. Czym byłaby europejska kultura bez artystów? Przy wspieraniu ekonomicznego rozwoju przedsiębiorstw z branży twórczej nie wolno nam zapominać o osobach pracujących w sektorze. Byłam kontrsprawozdawczynią mojej grupy w Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, dlatego szczególnie ważna jest dla mnie sytuacja oraz warunki, w jakich żyją twórcy w Europie. Niestety wiele spośród 5 milionów osób pracujących w sektorze twórczym nie ma stałych dochodów. Pracowanie w dwóch czy trzech miejscach nie należy do rzadkości, ponieważ z jednej pracy nie można wyżyć. Problemem jest także brak ubezpieczenia zdrowotnego i emerytalnego. Umowy są zazwyczaj niepewne, a wielu twórców ma problemy z zaplanowaniem pracy na kilka miesięcy naprzód. Ponadto standardową praktyką, także dla osób pracujących w sektorze twórczym, musi być zapewnienie właściwego poziomu ochrony socjalnej, w tym stosownych ubezpieczeń na wypadek bezrobocia, choroby i podeszłego wieku. Cieszę się, że sprawozdawczyni zgodziła się ze stanowiskiem Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, które uwzględniła w omawianym sprawozdaniu. Teraz Komisja i państwa członkowskie muszą usunąć te braki społeczne i obiecać wielu twórczym umysłom w Europie, że artyści nie będą musieli żyć jak obywatele drugiej kategorii.
Emil Stoyanov
Chciałbym pogratulować sprawozdawczyni świetnej pracy i owocnej współpracy przy omawianym sprawozdaniu. Chcę raz jeszcze podkreślić olbrzymi potencjał ekonomiczny i kulturowy, a także wyjątkowy charakter przedsiębiorstw z branży twórczej. Funkcjonują one w bardzo delikatnym obszarze pomiędzy głównym nurtem przedsiębiorczości a tworzeniem dóbr kultury. To niezwykłe, że nawet w obecnej sytuacji ten sektor jest jednym z najbardziej dynamicznych i innowacyjnych w Europie. Kolejnym aspektem wartym podkreślenia jest to, że branża twórcza oferuje potencjał gospodarczy i zapewnia około 5 milionów miejsc pracy w UE. Niestety mój wniosek, aby Komisja Europejska i państwa członkowskie zastanowiły się nad możliwością utworzenia dedykowanych funduszy europejskich i narodowych, które zapewniałyby środki finansowe na korzystne pożyczki dla tego sektora, został odrzucony małą większością głosów jeszcze w Komisji Kultury i Edukacji. Niemniej jednak jestem przekonany, że mój pomysł przyniesie efekty i zostanie przyjęty w niedalekiej przyszłości. Uważam, że jest to niezwykle ważne dla wsparcia i rozwoju przedsiębiorstw z branży kultury i branży twórczej, ponieważ nie prowadzą one działalności komercyjnej i w związku z tym potrzebują preferencyjnych pożyczek, których obecnie banki nie mogą im udzielać, tak jak to robią w przypadku przedsiębiorstw z innych branż.
Rafał Trzaskowski
W PE nawołujemy do konkretów - uznania przez Komisję Europejską sektora kreatywnego za jedną z najbardziej produktywnych części unijnej gospodarki, a tym samym potraktowanie jego rozwoju w sposób absolutnie priorytetowy. W tym celu chcemy przede wszystkim zwiększyć możliwość finansowania z unijnego budżetu sektora twórczego, jako filaru inteligentnego wzrostu gospodarczego. Możliwe przecież jest tworzenie synergii między unijnymi programami wspierania kultury, takimi jak choćby Kultura 2007-13, z już istniejącymi unijnymi programami badawczymi (jak 8. program ramowy wspierający rozwój technologiczny UE), lub poszerzenie możliwości wydatkowania pieniędzy z już istniejących funduszy (takich jak choćby Europejski Fundusz Społeczny). Równolegle zalecamy wspieranie powstawania nowych innowacyjnych instrumentów finansowych (kompilacji gwarancji bankowych, zwrotnych zaliczek oraz inteligentnych kredytów), dzięki którym twórcom, czy małym i średnim przedsiębiorcom z branży kreatywnej łatwiej byłoby inicjować swoje przedsięwzięcia. Pieniądze to, rzecz jasna, nie wszystko. Postulujemy m.in. wzmacnianie współpracy między sektorem kultury i sektorem twórczym, a europejskimi uniwersytetami, zwiększenie liczby specjalistycznych szkoleń dla młodzieży oraz mobilności wszystkich twórców i ludzi kultury. W tym celu zamierzamy stworzyć wielojęzykową platformę internetową, która posłużyłaby do wymiany doświadczeń między twórcami, a w konsekwencji do stworzenia jeszcze ściślejszej sieci powiązań pomiędzy wszystkimi, dla których rozwój przemysłu kreatywnego w Europie jest istotny.
