Tura pytań (pytania do Rady) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku dziennego jest tura pytań (B7-0212/2009).
Następujące pytania są skierowane do Rady.

Przedmiot: Prawa człowieka na Kubie
Jak Rada ocenia aktualną sytuację w zakresie praw człowieka na Kubie, zwłaszcza jeżeli chodzi o więźniów politycznych? Czy Rada posiada informacje na temat warunków przetrzymywania kubańskiego lekarza, dr Darsi Ferrera, i jego współwięźnia Alfredo Dominqueza, którzy najprawdopodobniej odbywają karę w skrajnie nieludzkich warunkach?
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Jestem gotowa przejść od Stanów Zjednoczonych do Kuby i pana posła Posselta, ponieważ chodzi o bardzo ważną sprawę. Dziękuję panu za pytanie, panie pośle.
Rada jest bardzo zaniepokojona sytuacją w zakresie praw człowieka na Kubie, w szczególności brakiem postępu jeśli chodzi o prawa obywatelskie i polityczne. Obywatele Kuby nie korzystają z wolności słowa i wolności zgromadzeń. Nie ma wolnej prasy. Dostęp do informacji, w tym internetu, jest ograniczony. Ograniczenia swobody przemieszczania się obywateli na terytorium Kuby nie uległy zmianie. Na Kubie jest obecnie 208 więźniów politycznych. Liczba ta zmniejszyła się w porównaniu do 2007 roku, gdy więźniów było 2034, ale większość zwolnień nastąpiła w wyniku odbycia kary. Przedstawicielstwa państw członkowskich w Hawanie uważnie monitorują listę więźniów politycznych i stworzyły specjalną grupę roboczą do spraw praw człowieka zajmującą się ważnymi przypadkami.
Według obrońców praw człowieka oraz zeznań więźniów politycznych i ich rodzin warunki panujące w więzieniach są dalekie od minimalnych standardów ONZ w dziedzinie traktowania więźniów. Zdaniem rodzin stan zdrowia niektórych więźniów jest bardzo zły i nie mają oni dostępu do odpowiedniej opieki medycznej. Jest wiele sprawozdań mówiących o okrutnym i poniżającym traktowaniu, w tym biciu więźniów, odmawianiu właściwej opieki zdrowotnej i maltretowaniu psychicznym. Nadal nie ma jednak sprawozdań mówiących o skazaniu funkcjonariuszy straży więziennej czy policji za nadużycia.
Rząd kubański nie przyznaje się do przetrzymywania więźniów politycznych i nadal sprzeciwia się kontrolowaniu przestrzegania praw człowieka przez niezależne organizacje zajmujące się prawami człowieka. Stosunek Rady do Kuby został przedstawiony we wspólnym stanowisku z 1996 roku, które od tego czasu Rada corocznie weryfikowała. W październiku 2008 roku UE i Kuba uzgodniły wznowienie kompleksowego dialogu politycznego. Zgodnie z polityką UE w dialog ten powinny zaangażować się nie tylko władze Kuby, ale także społeczeństwo obywatelskie i demokratyczna opozycja. W dorocznej ocenie wspólnego stanowiska z 2009 roku Rada zwraca szczególną uwagę na zasady demokracji, prawa człowieka i podstawowe wolności.
W konkluzjach z czerwca tego roku jasno stwierdziliśmy, że zagadnienia te pozostaną głównymi priorytetami UE w stosunkach z Kubą. Rada wezwała rząd kubański do bezwarunkowego uwolnienia wszystkich więźniów politycznych, w tym osób aresztowanych w 2003 roku, a także wyraziła troskę o więźniów i stan ich zdrowia.
Ponadto Rada wezwała kubańskie władze do natychmiastowego umożliwienia przedstawicielom międzynarodowych organizacji humanitarnych dostępu do kubańskich więzień. Od chwili nawiązania w ubiegłym roku dialogu politycznego z Kubą przedstawiciele UE poruszali problem więźniów politycznych na każdym spotkaniu. Jak stwierdzono w ostatnich konkluzjach Rady prawa człowieka zawsze powinny być omawiane podczas tych wizyt na wysokim szczeblu, a częścią tych wizyt powinny być, w miarę potrzeb, spotkania z pokojowo nastawioną, demokratyczną opozycją.
Rada zdecydowała się nawiązać dialog z Kubą, ponieważ daje on możliwość omawiania istniejących problemów będących przedmiotem wzajemnego zainteresowania i troski - w tym sytuacji w zakresie praw człowieka - ale sytuacja na Kubie nadal budzi nasz ogromny niepokój i nadal będziemy interesować się poszczególnymi przypadkami, w szczególności więźniami w złym stanie zdrowia.
Jeżeli chodzi o sytuację jednego z więźniów wspomnianą przez szanownego pana posła, to Unia Europejska w sierpniu zorganizowała w Hawanie manifestację solidarności, której pomysłodawcą była prezydencja szwedzka. Manifestację zorganizowano, by pokazać rodzinie aresztowanego doktora Darsi Ferrera, że Unia jest zaniepokojona tym, iż władze kubańskie nie przestrzegają krajowego prawa z zakresu postępowania karnego. Prezydencja zajmuje się również sprawą innego więźnia, Alfredo Domíngueza, i poruszyła ją w ramach dialogu; jesteśmy też w kontakcie z jego rodziną.
Bernd Posselt
(DE) Pani przewodnicząca! Chciałbym podziękować pani Malmström za znakomitą, wyczerpującą odpowiedź.
Pan Brechtmann z Międzynarodowej Komisji Praw Człowieka przekazał mi wyczerpujące informacje dotyczące warunków panujących w więzieniach. Chciałbym tylko zapytać, czy Rada może spróbować zbadać warunki, w jakich przetrzymywani są poszczególni więźniowie oraz jak ocenia rozwój wydarzeń na Kubie jeśli chodzi o stosunki z Unią Europejską?
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Formalnie nie mamy dostępu do tych informacji, ale dzięki organizacjom międzynarodowym, organizacjom pozarządowym, naszym kontaktom, partiom politycznym itd. dysponujemy informacjami - nieco szczątkowymi - o sytuacji więźniów politycznych. Wiemy, że w niektórych przypadkach stan ich zdrowia jest bardzo poważny. Usiłujemy nawiązać współpracę z rodzinami i organizacjami pozarządowymi, by tę sytuację poprawić, ale jednym z problemów jest to, że mamy bardzo niewiele konkretnych i potwierdzonych informacji.
Innym problemem jest fakt, że wielu więźniów jest przetrzymywanych w więzieniu bez procesu i bez postawienia im zarzutów. Jest to sprzeczne z kubańskim prawem. Więźniowie mają prawo wiedzieć, dlaczego znajdują się w więzieniu i o co są oskarżeni - jest to podstawowe prawo człowieka we wszystkich społeczeństwach, ale, jak wiemy, na Kubie ono nie obowiązuje.
Kubański dialog obfituje oczywiście w trudności, ale obecnie uważamy, że prowadzenie dialogu, który zdecydowaliśmy się nawiązać jest ważne, ponieważ jest to szansa na nawiązanie kontaktu z władzami oraz surowe i zdecydowane wyrażanie naszej krytycznej postawy, ale także nawiązanie współpracy ze społeczeństwem obywatelskim i pokojowo nastawionymi dysydentami. Staramy się to osiągnąć i w chwili obecnej uważamy, że takie podejście może się sprawdzić. Nie przewiduję, aby w najbliższej przyszłości zaszły w tym względzie jakiekolwiek drastyczne zmiany.
Nikolaos Chountis
(EL) Pani przewodnicząca, pani minister! Ponieważ uważam, że w dziedzinie praw człowieka - której dotyczą problemy poruszone w pytaniu pana posła Posselta - możemy lepiej współpracować z państwami, z którymi nawiązaliśmy stosunki polityczne i dyplomatyczne, a także prowadzimy transakcje finansowe, dziwi mnie, że Unia Europejska i jej państwa członkowskie zachowują bierne, a nawet negatywne podejście do uzasadnionych i wciąż ponawianych żądań Kuby dotyczących zniesienia embarga nałożonego na nią przez Stany Zjednoczone.
Pytam zatem, jaki jest pogląd prezydencji na tę kwestię i jak pani zdaniem państwa członkowskie powinny ją rozstrzygnąć, zważywszy, że - jak wszyscy wiemy - przed posiedzeniem Zgromadzenia Ogólnego ONZ, które odbyło się 28 października, Kuba złożyła wniosek o zniesienie amerykańskiego embarga?
Krisztina Morvai
Jestem pokojowo nastawioną dysydentką z jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, z Węgier. Chciałabym prosić o radę. W jaki sposób możemy osiągnąć taki sam poziom zainteresowania sytuacją w zakresie praw człowieka na Węgrzech, jak ten, którym cieszy się sytuacja w zakresie praw człowieka na Kubie?
Od jesieni 2006 roku węgierska policja masowo dopuszcza się aktów brutalności wobec uczestników pokojowych demonstracji, a w więzieniu torturuje się wielu więźniów politycznych.
Chciałabym prosić kubańskich polityków, by negocjowali w naszym imieniu w oparciu o wszystkie...
(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon)
Przewodnicząca
Przepraszam, ale czas na zadanie pytania to 30 sekund, a pytania dotyczą praw człowieka na Kubie.
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Cała Unia Europejska wielokrotnie podkreślała, że jesteśmy przeciwni amerykańskiemu embargo i że uważamy, iż nie ułatwia ono rozwiązań dotyczących przyszłości Kuby.
Unia Europejska mówiła również, że chcemy nawiązać bliższą współpracę z Kubą, w tym także w dziedzinie handlu, ale jest to uzależnione od postępu w zakresie praw człowieka.
Jednak w chwili obecnej, w związku z brakiem postępu w zakresie praw człowieka i poszanowania demokracji, a także w związku z liczbą więźniów politycznych osiągnięcie jakiegokolwiek postępu w tej dziedzinie nie jest możliwe. To władze kubańskie muszą pokazać, że dokonały konkretnego postępu. Niestety, jak dotąd jest on niezwykle ograniczony.
Przewodnicząca
Byłabym wdzięczna, gdyby państwo przestrzegali reguł "tury pytań”, które przewidują 30 sekund na zadanie pytania dodatkowego, oraz trzymali się tematu danego pytania.

Przedmiot: Znęcanie się nad osobami starszymi
Biorąc pod uwagę szacunki, zgodnie z którymi ponad 10% osób starszych doświadcza różnych form przemocy fizycznej, psychicznej, wykorzystywania finansowego lub zniewag w domu lub w instytucjach opieki, a także fakt, że w wyniku starzenia się społeczeństwa liczba ta na pewno wzrośnie, jakie kroki zamierza podjąć Szwecja w okresie przewodnictwa w Radzie, aby wypełnić zobowiązanie poprawy współpracy i podjęcia działań na szczeblu europejskim w celu podniesienia jakości usług związanych z opieką nad osobami starszymi oraz zapobieżenia znęcania się nad tymi osobami?
Cecilia Malmström
Pani poseł Harkin poruszyła problem, który dziś, w obliczu starzenia się znacznej części naszego społeczeństwa, jest niezwykle ważny. Działania podejmowane w tym obszarze mieszczą się przede wszystkim w zakresie kompetencji krajowych, a Wspólnota może jedynie wspierać i uzupełniać działania podejmowane przez państwa członkowskie.
Prezydencja szwedzka pragnie jednak zwrócić uwagę na tę kwestię i uczyni wszystko, co w naszej mocy, by podnieść jakość usług związanych z opieką nad osobami starszymi i pokonać problemy dotyczące znęcania się nad osobami starszymi. Odnosząc się do tego problemu pragnę przypomnieć państwu o konferencji poświęconej zdrowej i godnej starości, która odbyła się miesiąc temu w Sztokholmie. Konferencja zgromadziła 160 osób z 27 państw. Frekwencja była wysoka. Byli tam przedstawiciele Komisji, a także państw członkowskich, urzędnicy z ministerstw zdrowia i spraw socjalnych, a także wiele organizacji wolotariackich.
Celem konferencji było zwrócenie uwagi właśnie na problem poruszony przez panią poseł: jak możemy odpowiedzieć na zapotrzebowanie na lepszą współpracę między sektorem zdrowia i opieki zdrowotnej, aby zaspokoić potrzeby osób starszych? Prezydencja chciałaby, aby Rada przyjęła konkluzje w tej sprawie w dniu 30 listopada, na posiedzeniu Rady Unii Europejskiej ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Spraw Konsumenckich. W projekcie konkluzji zmierzamy do nawiązania pełniejszej i bliższej współpracy w obszarze dotyczącym zdrowego i godnego starzenia się, w tym także poprzez wymianę informacji między państwami członkowskimi. Wzywamy też Komisję do przygotowania planu działań na rzecz godności, zdrowia i jakości życia osób starszych.
Chcę też powiedzieć, że w czerwcu tego roku Rada przyjęła konkluzje zatytułowane "Równe szanse dla kobiet i mężczyzn: aktywna i godna starość” właśnie po to, by umożliwić świadczenie dobrej jakości usług zdrowotnych w domach opieki dla osób starszych, uwzględniających szczególne potrzeby starszych mężczyzn i kobiet.
Jeśli chodzi zwłaszcza o problem znęcania się nad osobami starszymi, to dyrektywa Rady 2000/78/WE zabrania już dyskryminacji w miejscu pracy ze względu na wiek. Komisja zaproponowała rozszerzenie ochrony przewidzianej w tej dyrektywie na inne obszary, takie jak ubezpieczenia społeczne, opieka zdrowotna, świadczenia socjalne, edukacja, dostęp do towarów i usług, prawo do mieszkania itd.
Przedmiotowy wniosek obejmuje wiele elementów istotnych w kontekście problemu znęcania się nad osobami starszymi. Dotyczy opieki domowej, opieki instytucjonalnej i usług zdrowotnych. Zabrania znęcania się będącego formą dyskryminacji, definiowanego jako zachowanie niepożądane, którego skutkiem jest "naruszenie godności osoby i stworzenie onieśmielającej, wrogiej, poniżającej, upokarzającej lub uwłaczającej atmosfery”.
Obecnie Rada debatuje nad tym wnioskiem, a Parlament Europejski wydał opinię w tej sprawie. Aby wniosek został przyjęty, wymagana jest jednomyślność w Radzie. Oczywiście nie jesteśmy w stanie przewidzieć wyniku debaty w Radzie, niemniej jednak chciałabym powiedzieć, że robimy wszystko co w naszej mocy, aby wprowadzić prawodawstwo, które pomoże wyeliminować wszystkie formy znęcania się i niewłaściwego traktowania osób starszych i które będzie w pełni zgodne z opinią wydaną przez Parlament Europejski.
Oczywiście jesteśmy przekonani, że nikt nie powinien być ofiarą znęcania się czy nadużyć, a już na pewno nie osoby starsze, które są zależne od opiekunów.
Marian Harkin
Dziękuję urzędującej przewodniczącej Rady za wyważoną odpowiedź. Zgodnie z komunikatem Komisji z 2008 roku należy stworzyć właściwe warunki w zakresie środków, szkolenia i wsparcia dla opiekunów. Całkowicie się zgadzam, że są one potrzebne, rozumiem również, że wchodzą one w zakres kompetencji krajowych.
Są jednak pewne obszary, w których UE może pomóc. Jednym z nich jest cały obszar wymiaru transgranicznego. Chciałam tylko poznać pani opinię na temat ustanowienia formalnej struktury wymiany informacji na temat osób zajmujących się opieką zdrowotną, w tym przypadku opiekunów przekraczających granice.
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Dziękuję pani poseł za tę propozycję. Pierwszy raz o niej słyszę. Wydaje mi się, że to dobra inicjatywa, ale będę musiała zasięgnąć opinii właściwych ministrów i wprowadzić ją do debaty. Być może będziemy mogli wrócić do tej sprawy na późniejszym etapie.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Społeczeństwo Unii Europejskiej starzeje się. Ludzie starsi wymagają specjalnych warunków świadczenia usług medycznych oraz organizowania odpowiednich dla nich udogodnień w budynkach i w publicznych środkach transportu. Szwecja ma długą tradycję w dziedzinie polityki społecznej. Jakie propozycje dotyczące poprawienia warunków życia osób starszych w całej Unii Europejskiej omawia pani z innymi państwami członkowskimi?
Seán Kelly
Pani przewodnicząca! Pani poseł Harkin zadała bardzo ważne pytanie, a pani bardzo dobrze na nie odpowiedziała, ale - rozszerzając zakres pytania - dziś osoby starsze to osoby powyżej 65 roku życia. Czy rozważa pani zalecenie, na szczeblu unijnym, zwiększenia lub też bardziej elastycznego traktowania wieku emerytalnego i stopniowego przechodzenia na emeryturę zamiast pełnego wycofania się z rynku pracy, tak jak obecnie ma to miejsce w przypadku większości osób? Przyczyniłoby się to w znacznym stopniu do poprawy jakości życia i zagwarantowania osobom starszym większego szacunku.
Przewodnicząca
Powiedziałabym, że wykraczamy nieco poza przedmiot pytania, ale pozostawiam pani minister decyzję, czy chce się ona odnieść do tego pytania, czy nie.
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Odpowiedź na pierwsze pytanie pana posła brzmi "tak”, zwłaszcza że musimy omówić te zagadnienia.
Trojka - prezydencja francuska, czeska i szwedzka - postanowiła zacieśnić dialog dotyczący problemów dotyczących zdrowia i osób starszych. Odbyła się na przykład konferencja dotycząca choroby Alzheimera oraz - miesiąc temu - konferencja, o której już wspominałam, dotycząca godnego traktowania osób starszych. Była to dobra okazja do omówienia przedmiotowego problemu. Konkluzje zostaną przedyskutowane na posiedzeniu Rady ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Ochrony Konsumentów pod koniec listopada, na którym przeanalizujemy także sprawozdanie Parlamentu Europejskiego.
Jeżeli chodzi o wiek emerytalny, decyzję w tej sprawie podejmuje każde państwo członkowskie, ale w debatach, które prowadzimy w sprawie strategii lizbońskiej - nie traktatu - dotyczących metod zintensyfikowania wzrostu, rozwoju i szans na rynku pracy oraz wyzwań demograficznych, z którymi będziemy musieli się zmierzyć, powinno się znaleźć jeszcze jedno zagadnienie, które należy wziąć pod uwagę - jak wykorzystać kompetencje i doświadczenie osób starszych i znaleźć sposób na umożliwienie im pozostania na rynku pracy. Decydowanie o wieku, w którym powinno się przechodzić na emeryturę nie należy do Rady, Rada powinna raczej zachęcać wszystkie państwa członkowskie to pełnego wykorzystania siły roboczej.
Przedmiot: Uwięziony w Erytrei dziennikarz szwedzki Dawit Isaak
Zgodnie z informacjami podanymi w szwedzkich środkach masowego przekazu obywatel Szwecji Dawit Isaak, więziony w Erytrei od 2001 roku, został przeniesiony do nowego więzienia w Erytrei. Tego więzienia nikt jeszcze nie opuścił żywy. Dawit Isaak jest więziony w strasznych warunkach przez reżim już od 8 lat nie wiedząc, dlaczego został w tak brutalny sposób wtrącony do więzienia, rozdzielony z rodziną, przyjaciółmi oraz pozbawiony pracy. Wszystkie podjęte dotychczas próby uwolnienia Dawita Isaaka zakończyły się niepowodzeniem. UE powinna zrobić w tym kierunku dużo więcej, gdyż Isaak jest również obywatelem UE. Jeżeli nie zostaną podjęte żadne działania, jeżeli Szwecja lub UE nie nakłonią prezydenta Erytrei przynajmniej do poważnego przedyskutowania przypadku Isaaka, istnieje zagrożenie, że dziennikarz umrze.
Jakie działania zamierza podjąć Szwecja w okresie przewodniczenia Radzie w celu rozpatrzenia kwestii Dawita Isaaka na najwyższym szczeblu UE?
Czy uzasadnione jest udzielanie pomocy finansowej Erytrei przez UE, gdy państwo to w tak rażący sposób narusza podstawowe prawa człowieka?
Cecilia Malmström
Od momentu aresztowania Dawita Isaaka, szwedzkiego dziennikarza akredytowanego w Erytrei, minęło osiem lat. Jest przetrzymywany w więzieniu bez procesu i bez oskarżeń. Ani jego rodzina, ani szwedzkie władze czy międzynarodowe organizacje zajmujące się prawami człowieka nie uzyskały zgody na odwiedzenie go.
Niestety nie ma żadnych przesłanek, które sugerowałyby, że na przestrzeni ostatnich pięciu lat sytuacja w zakresie praw człowieka w Erytrei uległa poprawie. Całkowitą odpowiedzialność za tę sytuacje ponosi erytrejski rząd. Ciągłe naruszanie przez Erytreę zobowiązań w dziedzinie praw człowieka wynikających z prawa krajowego i międzynarodowego bardzo martwi UE.
Naszą szczególną troskę budzi problem więźniów politycznych i brak swobody wypowiedzi. UE wielokrotnie domagała się bezwarunkowego uwolnienia wszystkich więźniów politycznych przebywających w Erytrei, w tym oczywiście Dawita Isaaka. 18 września 2009 r., działając w imieniu Unii Europejskiej, prezydencja wydała bardzo jasne oświadczenie, w którym powtórzyła nasze żądanie bezwarunkowego uwolnienia wszystkich więźniów politycznych i oświadczyła, że działania Erytrei stanowią ewidentne naruszenie zobowiązań określonych w międzynarodowym pakcie praw obywatelskich i politycznych ONZ, który Erytrea ratyfikowała.
Niestety, nie rozwiązano sprawy Dawita Isaaka, ale nadal ma ona charakter priorytetowy dla UE, prezydencji szwedzkiej i szwedzkiego rządu. Nie ustaniemy w naszych wysiłkach dopóki nie zostanie on uwolniony z przyczyn humanitarnych i nie będzie mógł połączyć się z rodziną. Mogę państwa zapewnić, że nadal będziemy się zajmować jego sprawą i sytuacją współwięźniów i zwracać na nią uwagę najwyższych władz w Asmarze.
Prawa człowieka to podstawowy element stosunków między UE a Erytreą. Jesteśmy gotowi pomóc rządowi erytrejskiemu w poprawie sytuacji w zakresie praw człowieka. Jeśli chodzi o pomoc, jest ona regulowana przez postanowienia umowy z Kotonu i od nich uzależniona. Umowa ta dotyczy zarówno praw człowieka, jak i dialogu politycznego jako środka wywierania nacisku na wprowadzenie zmian. To proces ciągły, postępujący w zatrważająco wolnym tempie, ale mamy nadzieję, że będzie to narzędzie, które wykorzystamy, aby osiągnąć postęp.
Olle Schmidt
(SV) Nie muszę przedstawiać żadnych dodatkowych szczegółów przerażającej sprawy Dawita Isaaka. Wiem również, że pani przewodnicząca Malmström jest niezwykle zaangażowana w tę sprawę.
O ile wiem Dawit Isaak jest jedynym obywatelem UE uwięzionym za korzystanie z prawa do swobody wypowiedzi. Czy zatem UE nie powinna wydać specjalnego wspólnego oświadczenia w sprawie Dawita Isaaka? Czy sprawa specjalnego oświadczenia nie powinna zostać przedstawiona Radzie? Być może pani przewodnicząca Malmström lub ktoś jeszcze powinien udać się do Erytrei i spróbować spotkać się z Dawitem Isaakiem, a także z prezydentem Isaiasem Afewerki. Mam nadzieję, że do tego dojdzie, ponieważ uważam, że obywatel UE nie powinien być przez tyle lat więziony bez procesu. Stan jego zdrowia jest podobno bardzo poważny i istnieje ryzyko, że umrze w więzieniu.
Cecilia Malmström
Panie pośle! Podzielam pańskie ogromne zatroskanie i frustrację, że sytuacja ta trwa od lat i że nie ma możliwości dotarcia do erytrejskich władz. Jestem przekonana, że zarówno pan poseł Schmidt, jak i pozostali posłowie czytali sprawozdania z Erytrei i słuchali wywiadów z jej prezydentem. Nie jest łatwo się z nim porozumieć, a przemoc w Erytrei jest bardzo powszechna.
Nieprzerwanie współpracujemy ze wszystkimi znanymi nam kanałami, ale nie mamy dostępu do więzienia. Nie zdołaliśmy się spotkać z więźniem i nie wiemy, w jakim jest stanie. Oczywiście nie wykluczamy możliwości udania się tam, jeśli będziemy przekonani, że to mogłoby pomóc w osiągnięciu postępu w tej sprawie, ale na razie nie ma możliwości uzyskania jakiejkolwiek obietnicy, że będziemy mogli go zobaczyć lub porozmawiać na jego temat, czy też spotkać się z jego rodziną, która przebywa w Erytrei. To niezwykle frustrujące. Złożyliśmy bardzo jasną deklarację. Tak jak powiedział pan poseł Schmidt, Dawit Isaak jest obecnie, jak mi wiadomo, jedynym więźniem politycznym pochodzącym z UE. Na różne sposoby pracujemy nad zwiększeniem nacisków wywieranych na erytrejskie władze i zmuszeniem ich do zrozumienia, że Dawit Isaak i jego współwięźniowie muszą zostać uwolnieni, jeśli nie z innych przyczyn, to przynajmniej na podstawie konwencji, które to państwo ratyfikowało, ale nawiązanie z tym państwem normalnego dialogu jest niezwykle trudne.
Przewodnicząca
Nie zgłoszono innych pytań dodatkowych, więc przejdziemy do kolejnego pytania.

Przedmiot: Strategia UE dotycząca alkoholu
Od wprowadzenia strategii UE dotyczącej alkoholu mijają już trzy lata. Założono dokonanie oceny tej strategii do lata 2009 roku Niestety wydaje się, że zdecydowano się odroczyć tę sprawę. Polityka alkoholowa była dla Szwecji zawsze ważną i priorytetową kwestią we współpracy w ramach UE. W związku z tym mam następujące pytanie:
Czy Szwecja jako państwo przewodniczące Radzie zamierza dołożyć starań, aby dokonanie oceny tej strategii nastąpiło jak najszybciej i jeżeli tak, kiedy nastąpi ta ocena?
Cecilia Malmström
Dziękuję, pani poseł. Chciałabym zacząć od przypomnienia pani poseł Hedh, że polityka alkoholowa i zdrowotna zostały uznane przez prezydencję szwedzką za istotny aspekt strategii UE mającej na celu wsparcie państw członkowskich w ograniczaniu szkód spowodowanych spożyciem alkoholu.
Odbyły się już trzy ważne spotkania poświęcone temu tematowi. Pierwszym było lipcowe nieformalne posiedzenie ministrów zdrowia w Jönköping, gdzie szczególną uwagę poświęcono sprzedaży i obrotowi napojami alkoholowymi oraz wpływowi spożycia alkoholu na osoby młode. Drugim była konferencja ekspertów w sprawie wpływu alkoholu na zdrowie, która odbyła się Sztokholmie w dniach 21-22 września, mająca na celu poparcie zrównoważonej, długoterminowej i kompleksowej strategii UE dotyczącej polityki alkoholowej. Uczestniczyło w niej ponad 450 osób ze wszystkich państw członkowskich UE, a zgromadzeni wyrazili gorące poparcie dla szwedzkich priorytetów w obszarze polityki alkoholowej i zdrowia.
Trzecim było globalne posiedzenie ekspertów do spraw polityki alkoholowej, zdrowia i rozwoju społecznego, które odbyło się 23 września. Zorganizowała je prezydencja szwedzka we współpracy z Sida (szwedzką agencją ds. współpracy na rzecz międzynarodowego rozwoju) i norweskim ministerstwem zdrowia i usług medycznych, a sponsorowała je Światowa Organizacja Zdrowia. Jego celem było przygotowanie globalnej strategii, która zostanie przedstawiona podczas Światowego Zgromadzenia Zdrowia w maju przyszłego roku. Na posiedzeniu przedstawiono nowe ustalenia dotyczące związku między szkodliwym spożyciem alkoholu, rozwojem społecznym a rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych, takich jak HIV/AIDS i gruźlica, istotnego związku, o którym warto wspomnieć.
Dlatego też, jeśli chodzi o pytanie "czy Szwecja jako państwo przewodniczące Radzie zamierza dołożyć starań, aby dokonanie oceny tej strategii nastąpiło jak najszybciej?” odpowiedź brzmi "tak”. Przyjęcie strategii w UE w 2006 roku było ważnym krokiem. Dzięki jej przyjęciu Komisja uznała, że alkohol jest jednym z głównych czynników decydujących o stanie zdrowia w UE, a ponadto, że UE ponosi odpowiedzialność za wyeliminowanie ryzykownego i szkodliwego spożycia alkoholu. Takie stanowisko poparli wszyscy ministrowie zdrowia UE w konkluzjach przyjętych w listopadzie 2006 roku.
Od 1 stycznia 2007 r. Komisja śledzi normy dotyczące spożycia alkoholu i szkód spowodowanych spożyciem alkoholu, a także wprowadza zmiany do polityki obowiązującej w UE. Mimo, że udało nam się osiągnąć postęp w wielu dziedzinach, upłynęło zbyt mało czasu, aby można było ocenić pełny wymiar wpływu polityki antyalkoholowej i przyzwyczajeń konsumenckich na zdrowie. Pierwsze sprawozdanie Komisji przedstawione na konferencji eksperckiej kilka tygodni temu było sprawozdaniem o stanie sytuacji w kontekście do strategii UE dotyczącej alkoholu. Jest to sprawozdanie okresowe poprzedzające sprawozdanie końcowe, które ma zostać przedstawione w 2012 roku.
Prezydencja oczywiście zapozna się ze sprawozdaniem i weźmie pod uwagę wyniki konferencji eksperckiej w sprawie wpływu alkoholu na zdrowie. Będziemy monitorować postęp. Sfinansowaliśmy też kilka nowych analiz, które mają zagwarantować, że problem spożycia alkoholu nadal będzie priorytetem dla UE. Jedna ze sfinansowanych przez nas analiz będzie dotyczyła wpływu marketingu alkoholu na ludzi młodych, inna będzie poświęcona oddziaływaniu alkoholu na osoby starsze w 10 różnych państwach członkowskich UE, a jeszcze inna będzie dotyczyć wpływu handlu transgranicznego na krajową politykę alkoholową.
W naszym projekcie konkluzji dotyczących wpływu alkoholu na zdrowie, które są obecnie omawiane przez grupę roboczą Rady proponujemy, by wezwać Komisję do przeanalizowania i ustalenia priorytetów na następny etap prac nad wpływem alkoholu na zdrowie, w celu podkreślenia faktu, że musimy mieć na uwadze także okres po roku 2012, gdy ocena i aktualna strategia dotycząca alkoholu zostaną zakończone. W oparciu o tę debatę prezydencja zamierza przyjąć w grudniu 2009 roku konkluzje Rady wspierające strategię dotyczącą alkoholu.
Anna Hedh
(SV) Pani przewodnicząca Malmström! Wiem, że prezydencja odbyła kilka konstruktywnych konferencji i poświęciła tej sprawie wiele czasu.
Moje pytanie dotyczyło w szczególności strategii dotyczącej alkoholu, ponieważ to samo pytanie zadałam już wcześniej, jakieś pół roku temu. Wtedy powiedziano mi, że strategia dotycząca alkoholu zostanie oceniona przed nadejściem lata. Przedmiotowe pytanie zadałam dlatego, że sprawa ta nie pojawiła się w porządku obrad.
Wiele się wydarzyło od momentu, gdy w 2001 roku prezydencja szwedzka zaproponowała strategię UE dotyczącą alkoholu. Strategię przyjęto w 2006 roku i odtąd wiele się zdarzyło. Niektóre państwa członkowskie podniosły ograniczenia wiekowe, niektóre zwiększyły akcyzę na alkohol, a inne na przykład obniżyły limity stężenia alkoholu we krwi. Cieszy mnie to. Chciałabym, aby prezydencja szwedzka poszła odrobinę dalej, może powinna zająć się reklamami wyrobów alkoholowych, niemniej jednak cieszy mnie, że obecnie prowadzone jest badanie dotyczące wpływu reklam i alkoholu na ludzi młodych.
Cecilia Malmström
Dziękuję pani za poparcie w tej kwestii. Rzeczywiście, staraliśmy się podkreślić tę sprawę, chodziło o stworzenie podstaw, w oparciu o które UE może pracować: organizować konferencje, prowadzić badania, ustalać harmonogramy gwarantujące, że wszystko posuwa się naprzód, a także zapewniać zaangażowanie przyszłych prezydencji. Cieszę się, że udało nam się wyjaśnić powstałe nieporozumienie. Chcieliśmy, aby powstało sprawozdanie okresowe, które jest równie ważne i które przeanalizujemy, ale ostateczna ocena zostanie przeprowadzona w roku 2012. W międzyczasie mamy ogromnie dużo do zrobienia i mogę potwierdzić, że wiele państw członkowskich robi naprawdę bardzo dużo, ponieważ mieszkańcom wszystkich państw członkowskich uświadomiono, jakie skutki dla zdrowia ma spożywanie alkoholu.
Justas Vincas Paleckis
(LT) Pani minister! Na szczeblu UE liczba ofiar śmiertelnych wypadków drogowych maleje, ale w przyszłym roku nie osiągniemy ambitnych celów. Główną przyczyną jest alkohol. W niektórych państwach odnotowuje się zatrważająco wysokie wskaźniki samobójstw i ich przyczyną jest także alkohol.
Czy nie sądzi pani, że idąc za przykładem Skandynawii powinniśmy w skali UE zaostrzyć już i tak restrykcyjne środki dotyczące spożycia alkoholu? Ograniczyć należy zwłaszcza spożycie alkoholu przez osoby młode. Czy Szwecja chciałaby to zainicjować?
Catherine Stihler
Chcę zwrócić uwagę pani minister na fakt, że w Szkocji, w okręgu, który reprezentuję, aktualnie toczy się debata w sprawie minimalnych cen wyrobów alkoholowych. Chciałam skorzystać z tej okazji, by zapytać panią, czy Rada prowadzi debaty nad problemem minimalnych cen wyrobów alkoholowych. W Szkocji szeroko się o tym dyskutuje i zastanawiałam się, jaka jest perspektywa Rady i czy w ogóle prowadzi się debaty w tej sprawie.
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Jednym z pięciu zagadnień priorytetowych w strategii antyalkoholowej WE jest właśnie ograniczenie liczby ofiar wypadków drogowych wywołanych spożyciem alkoholu. Jak zauważył pan poseł, jest to bardzo poważny problem, powodujący wiele cierpienia i pociągający za sobą także koszty ekonomiczne.
Komisja zaleciła przyjęcie niższego maksymalnego limitu dla kierowców niedoświadczonych i zawodowych natomiast państwa, które już stosują limity nie powinny ich zwiększać. Takie jest zalecenie w tej sprawie i pracujemy nad tym z państwami członkowskimi.
Wiele państw już zastosowało te zalecenia i prowadzone są liczne kampanie mające na celu podnoszenie świadomości i zwrócenie uwagi na ten problem.
Nic mi nie wiadomo o tym, by toczyły się jakiekolwiek debaty w sprawie cen. Być może tak jest. Zapytam mojego kolegę, ministra zdrowia, który jest odpowiedzialny za tę dziedzinę, ale nie sądzę, by to konkretne zagadnienie było dyskutowane.
Jest jeszcze wiele problemów związanych z alkoholem, które są monitorowane, ale nie dotyczy to chyba poruszonego przez panią problemu, ponieważ nie wchodzi on w zakres kompetencji UE.
Przedmiot: Gazociągi i związane z nimi aspekty ochrony środowiska
W Unii Europejskiej zwraca się szczególną uwagę na aspekty ochrony środowiska związane z nowymi gazociągami budowanymi w celu dostarczania gazu do Unii Europejskiej (Nabucco, Gazociąg Północny i Gazociąg Południowy). Gazociąg Północny, który ma przebiegać dnem Morza Bałtyckiego, jest wyjątkowym przedsięwzięciem ze względu na swój rozmiar i ewentualne skutki, jakie może mieć dla regionu Morza Bałtyckiego.
Jakie zagrożenie dla środowiska naturalnego widzi szwedzkie przewodnictwo w budowie gazociągów i jakie środki zamierza podjąć, aby uniknąć tego zagrożenia?
Cecilia Malmström
Nord Stream jest projektem wyjątkowym w obszarze Morza Bałtyckiego ze względu na swój rozmiar i ewentualne skutki. Rada jest świadoma obaw dotyczących skutków dla środowiska projektu gazociągu Nord Stream i uważnie przeanalizowała rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie wpływu planowanej budowy tzw. gazociągu bałtyckiego łączącego Rosję i Niemcy na środowisko naturalne Morza Bałtyckiego, przyjętą w lipcu ubiegłego roku.
Wszystkie państwa członkowskie UE i Wspólnota Europejska są stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych z Espoo z 1991 roku. Konwencja ta dotyczy oceny wpływu na środowisko w kontekście transgranicznym. Konwencja zawiera wiele istotnych zobowiązań wiążących strony, a jej celem szczególnym jest zapewnienie przeprowadzenia oceny wpływu na środowisko uwzględniającej konsultacje z innymi stronami, na które dany projekt oddziałuje.
Wpływ projektu Nord Stream na wrażliwe środowisko Morza Bałtyckiego ma ogromne znaczenie i należy go starannie przeanalizować. Projekt może dotknąć obszary Natura 2000 w równym stopniu, jak obszary, na których znajdują się miny oraz te, na których wyrzucano broń chemiczną. Rozprzestrzenianie się osadów może wywrzeć szkodliwy wpływ na florę i faunę, a także negatywnie oddziaływać na rybołówstwo. Fakt, że gazociąg leży w pobliżu ważnych szlaków żeglugowych może również stanowić zagrożenie dla środowiska i bezpieczeństwa.
Wszystkie państwa położone w regionie Morza Bałtyckiego od ponad trzech lat współpracują w ramach konwencji z Espoo, aby ustalić sposób wykonania zobowiązań dotyczących tego projektu.
Niemniej jednak Rada chciałaby podkreślić, że projekt Nord Stream jest przedsięwzięciem prywatnym. Dlatego też strony odpowiedzialne za projekt muszą przedkładać informacje wykazujące, że projekt jest zgodny z właściwym prawodawstwem i że jest nadzorowany przez państwa członkowskie, na które oddziałuje.
W związku z tym Rada nie może wypowiadać się na temat projektu Nord Stream w sposób, który może być uznany za ingerencję w krajowe procedury legislacyjne.
Justas Vincas Paleckis
(LT) Dziękuję, pani minister, za naprawdę wyczerpującą odpowiedź. Sprawa ta ewidentnie dotyczy Szwecji, tym bardziej, że Szwecja jest państwem regionu Morza Bałtyckiego. Chciałbym jedynie podkreślić jedną rzecz: takim sprawom należy zawsze poświęcać maksimum uwagi. Chciałbym też powiedzieć, że prawdopodobnie tak właśnie jest w tym przypadku i że w czasie sprawowania prezydencji Szwecja będzie nieprzerwanie śledziła tę sprawę i podejmowała właściwe kroki.
Cecilia Malmström
Mogę państwa zapewnić, że Szwecja to robi. Jesteśmy bardzo czujni jeśli chodzi o wrażliwe środowisko Morza Bałtyckiego, któremu z oczywistych względów zagraża realizacja wszelkiego typu projektów, i w związku z tym na ten konkretny projekt nałożyliśmy bardzo restrykcyjne wymogi środowiskowe, a obecnie jest on analizowany i kontrolowany przez liczne właściwe organy. Projekt nie oddziałuje na terytorium Szwecji, ale na strefę ekonomiczną Szwecji, a zatem z cała mocą zaznaczamy, że podstawą zajmowanego przez nas stanowiska są konwencje międzynarodowe, takie jak konwencja z Espoo. Nie wolno nam dokonywać jakichkolwiek osądów politycznych czy ekonomicznych. Na to Szwecja może zwracać uwagę i właśnie to robimy.
Przedmiot: Zniesienie przeszkód w swobodnym przepływie siły roboczej między państwami członkowskimi
Prezydencja szwedzka Rady przyznaje, że w kontekście obecnego kryzysu gospodarczego najważniejsza dla państw członkowskich jest zdolność do wspólnego stawienia czoła wyzwaniom, do znalezienia rozwiązań umożliwiających wyjście z kryzysu gospodarczego i finansowego, a przede wszystkim, do zmniejszenia bezrobocia i jego negatywnych skutków społecznych. Utrudnienia w wolnym przepływie pracowników z państw członkowskich, które przystąpiły do Unii po 1 maja 2004 r., stanowią ograniczenia praw obywatelskich w tych krajach i mogą prowadzić do nierówności na rynku pracy oraz do dumpingu socjalnego. Zniesienie tych przeszkód ochroni w takiej samej mierze pracowników napływowych jak i miejscowych. Mając na uwadze zaangażowanie prezydencji szwedzkiej na rzecz aktywnej polityki dotyczącej europejskiego rynku pracy oraz na rzecz zapewnienia lepszego dostosowania i mobilności, pragnę zapytać Radę, jakie konkretne działania przewiduje w celu szybkiego wyeliminowania istniejących przeszkód w wolnym przepływie pracowników z państw członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej po 1 maja 2004 r.?
Cecilia Malmström
Rada pragnie zauważyć, że swobodny przepływ osób jest jednym z praw podstawowych zagwarantowanych w prawodawstwie wspólnotowym i wiąże się z prawem obywateli UE do zamieszkiwania i podejmowania pracy w innym państwie członkowskim.
Na posiedzeniu w dniu 9 marca 2009 r. Rada wystosowała zaproszenie do tych państw członkowskich, które nadal stosują przepisy przejściowe ograniczające swobodny przepływ osób. Jednocześnie w oparciu o dostępne informacje Rada stwierdziła, że te państwa członkowskie powinny rozważyć, czy nadal stosować przedmiotowe ograniczenia. Wezwała również te państwa członkowskie do zniesienia przeszkód podczas trzeciej fazy, o ile w danych państwach członkowskich nie stwierdzono poważnych zakłóceń czy też ryzyka zaistnienia poważnych zakłóceń.
Rada poinformowała też państwa członkowskie, że obywatele państw członkowskich powinni mieć pierwszeństwo przed siłą roboczą spoza terytorium UE oraz że w okresach przejściowych należy utrzymać ochronę obywateli nowych państw członkowskich już zamieszkujących i zatrudnionych w danym państwie członkowskim. Zgodnie z praktyką stosowaną w przypadku poprzednich akcesji pod uwagę wzięto też prawa członków rodzin.
Rada podkreśliła atuty zróżnicowania i elastyczności zawarte w przepisach dotyczących swobodnego przepływu pracowników. Państwa członkowskie zadeklarowały, że dołożą wszelkich starań, by zapewnić obywatelom przedmiotowych nowych państw członkowskich lepszy dostęp do rynku pracy zgodnie z prawodawstwem krajowym, w celu szybszego dostosowania ich ustawodawstwa do prawodawstwa wspólnotowego.
W listopadzie 2008 roku Komisja przedstawiła sprawozdanie dotyczące wpływu swobodnego przepływu pracowników w kontekście rozszerzenia UE. Komisja wskazuje, że pracownicy z Bułgarii, Rumunii oraz państw członkowskich EU-10 przyczynili się do zaspokojenia większego popytu na siłę roboczą w krajach przyjmujących, a tym samym istotnie przyczynili się do zrównoważonego wzrostu gospodarczego. Dostępne dowody wskazują, że przemieszczanie się wewnątrz UE odnotowane po rozszerzeniu nie doprowadziło - i najprawdopodobniej nie doprowadzi - do poważnych zakłóceń na rynkach pracy.
Komisja zauważa też, że nasilenie i kierunek przepływu pracowników w UE są stymulowane ogólną podażą i popytem na siłę roboczą, a nie przepisami ograniczającymi dostęp do rynku pracy. Na zakończenie Komisja stwierdza, że ograniczenia stosowane przez państwa członkowskie mogą opóźnić dostosowanie rynku pracy, a nawet zwiększyć liczbę nielegalnych pracowników.
Swobodny przepływ pracowników jest dla Unii Europejskiej ważnym priorytetem. Przepływ pracowników pomaga w tworzeniu większej liczby miejsc pracy, a zatem gospodarka może się dostosowywać nawet w czasach kryzysu gospodarczego. Przepływ pracowników pomaga również ograniczyć marginalizację społeczną i ubóstwo.
Jeżeli chodzi o swobodny przepływ pracowników w okresie przejściowym, o którym wspomniała szanowna pani poseł, to państwa członkowskie mają prawo utrzymać ograniczenia do końca trzeciej fazy okresu przejściowego. Rada uważa jednak, że kryzys gospodarczy, którego Europa aktualnie doświadcza nie powinien być wykorzystywany jako uzasadnienie dla dalszego stosowania reguł przejściowych. Nawet w okresach gdy popyt na siłę roboczą jest niski, pracodawcy mogą mieć kłopoty z obsadzeniem wakatów kandydatami z własnego państwa.
Rada systematycznie analizuje problem uzgodnień przejściowych. Ostatnia analiza została przeprowadzona na posiedzeniu w czerwcu 2009 roku, kiedy to Rada odnotowała informacje Komisji dotyczące skutków swobodnego przepływu osób w kontekście rozszerzenia UE. Komisja poinformowała Radę, że przed dniem 1 maja 2009 r. trzy spośród państw członkowskich UE-15 powiadomiły Komisję o poważnych zakłóceniach na rynku pracy lub ryzyku wystąpienia takich zakłóceń. Niemcy i Austria kontynuowały stosowanie ograniczeń w dostępie do rynku pracy poprzez utrzymanie wymogu pozwolenia na pracę, natomiast Wielka Brytania stosuje system rejestracji ex post, który pozwala pracownikom na podjęcie pracy, ale wymaga od nich zarejestrowania się w terminie 30 dni.
W informacjach przedłożonych Radzie Komisja stwierdziła również, że zagwarantuje przestrzeganie postanowień traktatu akcesyjnego i zachowa prawo do żądania wyjaśnień od tych państw członkowskich, które nadal stosują ograniczenia.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Chciałabym zapytać, czy w kalendarzu prezydencji szwedzkiej zostały uwzględnione jakiekolwiek działania mające na celu przekonanie państw członkowskich, które utrzymują ograniczenia w swobodnym przepływie pracowników, aby je zniosły. Moje drugie pytanie jest takie: czy zamierza pani włączyć wniosek dotyczący zniesienia przeszkód w swobodnym przepływie pracowników do konkluzji prezydencji szwedzkiej?
Cecilia Malmström
Chciałabym podziękować pani poseł. Wszyscy członkowie obecnej trojki - prezydencja francuska, czeska i szwedzka - potwierdzili w swoich konkluzjach, że rozszerzenie przyniosło UE wiele korzyści, doprowadziło do wzrostu gospodarczego i nic nie wskazuje, że doszło do poważnych zakłóceń ekonomicznych.
Wraz z Komisją wprowadziliśmy mechanizmy systematycznej analizy przepisów przejściowych. W okresie pomiędzy analizami możemy oczywiście wzywać państwa członkowskie do podejmowania działań koniecznych dla zlikwidowania dyskryminujących przepisów oraz zapewnienia, że w całej UE będą zatrudniani wykwalifikowani pracownicy, ale aspektami o czysto prawnym charakterze zajmujemy się wraz z Komisją. Jak już powiedziałam taką analizę przeprowadziliśmy na początku bieżącego roku.
Franz Obermayr
(DE) Pani przewodnicząca! Koleżanka zadająca to pytanie skupiła się oczywiście na sytuacji w państwach członkowskich, w których część ludności emigruje za pracą. Mogę to zrozumieć.
Jednak z drugiej strony Austria, podobnie jak Niemcy, jest krajem, w którym mieszka bardzo wielu imigrantów i mogłaby skorzystać z przedłużenia okresu przejściowego do czasu pełnego otwarcia rynku pracy. Przyczyny takiej sytuacji są proste. Niekorzystne skutki zwolnień i dystrybucji wynikające z zasadniczych różnic w poziomie dochodów mogłyby, zwłaszcza w kontekście aktualnych problemów na rynku pracy, a także zintensyfikowanej imigracji, doprowadzić do poważnego obciążenia rynku pracy wywołującego napięcia społeczne, których wszyscy chcą uniknąć.
W związku z tym mam następujące pytanie: czy problemy dotykające Austrię i Niemcy zostały zauważone i czy przewiduje się adekwatne rozwiązania?
Cecilia Malmström
Nie ma wątpliwości, że kryzys i bezrobocie dotknęły wszystkie państwa członkowskie UE. W danych liczbowych widać pewne różnice, ale wszystkie państwa członkowskie zostały poważnie poszkodowane. Państwo ma prawo do wprowadzenia przepisów przejściowych, co uczyniła na przykład Austria, istnieje też możliwość rozszerzenia tych przepisów na mocy specjalnych procedur, jeżeli do Komisji wpłynie uzasadnienie. Nie mam wystarczających informacji, jak dokładnie wygląda sytuacja w Austrii. Nie wiem, czy problemy są tam większe niż gdzie indziej. Jak już powiedziałam, wszystkie państwa członkowskie mają ogromne problemy związane z rynkiem pracy.
W swoim sprawozdaniu Komisja stwierdza, że nic nie wskazuje na to, aby swobodny przepływ doprowadził do nieprawidłowości w jakimkolwiek państwie członkowskim. W moim kraju, w Szwecji, która również doświadcza wysokiego bezrobocia, nie zaobserwowaliśmy żadnego związku między swobodnym przepływem pracowników a bezrobociem. Osoby przybywające z innych państw członkowskich UE są chętnie przyjmowane i wchłaniane przez rynek pracy.
Przedmiot: Nękanie przez Turcję środków transportu lotniczego służb kontroli zewnętrznych granic Unii Europejskiej (Frontex)
Od maja 2009 roku odnotowano sześć przypadków nękania środków transportu lotniczego służb kontroli zewnętrznych granic Unii Europejskiej (Frontex) przez tureckie samoloty za pośrednictwem komunikatów radiowych. Ostatni taki incydent miał miejsce 8 września 2009 r., kiedy to śmigłowiec Frontexu z dwoma łotewskimi pilotami na pokładzie odbywał lot z wyspy Kos na wyspę Samos. Kiedy śmigłowiec znajdował się nad wyspą Farmakonisi, odebrał sygnały zakłócające z tureckiej bazy radarowej w miejscowości Datça, żądającej opuszczenia danego obszaru i przedłożenia planu lotu.
Czy Rada wie o tym incydencie? Jak może go skomentować? Jakie środki zamierza zastosować wobec Turcji?
Cecilia Malmström
Tak, Rada wie o incydentach, do których nawiązuje pan poseł. Prezydencja pragnie powiedzieć, że jako kraj kandydujący Turcja musi podzielać wartości i cele Unii Europejskiej zgodne z traktatami. Wyraźne zaangażowanie w dobrosąsiedzkie stosunki i pokojowe rozwiązywanie konfliktów to podstawowy i ważny wymóg dla członkostwa w UE. Zgodnie z zasadami negocjacji i stosownymi konkluzjami Rady UE wezwała Turcję, aby powstrzymała się od jakichkolwiek gróźb, źródeł konfliktu lub działań mogących szkodzić dobrym stosunkom i możliwości pokojowego rozwiązania sporów.
Chciałabym zapewnić pana posła, że problem dobrosąsiedzkich stosunków jest systematycznie poruszany przez UE; ostatnio miało to miejsce podczas posiedzenia Rady Stowarzyszenia w dniu 19 maja oraz na posiedzeniu z udziałem trojki UE i przywódców politycznych Turcji, które odbyło się w lipcu tego roku w Sztokholmie.
Jeżeli chodzi o sprawę środka transportu lotniczego Fronteksu, to chcę powiedzieć, że Frontex koordynuje wiele wspólnych operacji i projektów pilotażowych. Stanowi to ważny wkład w ochronę wodnych, lądowych i powietrznych zewnętrznych obszarów granicznych Unii.
Jedną z takich operacji jest operacja Posejdon 2009, której gospodarzem jest Grecja. Jej celem jest zapobieganie niedozwolonemu przekraczaniu granic przez osoby pochodzące z Turcji i państw Afryki Północnej lub przekraczające ich granice podczas podróży, której celem jest greckie wybrzeże. Oczywiście pan poseł o tym wie. Posejdon obejmuje również rozmieszczanie obiektów technicznych w europejskiej przestrzeni powietrznej wzdłuż granic wysp greckich. Turcja została poinformowana o tej operacji.
Jeżeli chodzi o współpracę operacyjną między Fronteksem, a właściwymi władzami tureckimi obecnie trwają negocjacje dotyczące metod pracy. To pozytywne zjawisko. Porozumienie będzie obejmowało wymianę informacji oraz umożliwienie władzom tureckim udziału we wspólnych operacjach Fronteksu. Takie działania mogłyby być ważną częścią działań na rzecz zapobiegania nielegalnej imigracji i mogłyby pomóc w poprawieniu stosunków dobrosąsiedzkich.
Nikolaos Chountis
(EL) Pani przewodnicząca, pani minister! Chciałbym jeszcze raz wyrazić wdzięczność za pani szczere odpowiedzi na nasze pytania, niech mi jednak będzie wolno zauważyć, że z tego, co pani powiedziała wynika, że wie pani o tym incydencie. Współpracujemy z Turcją, ale nie udzieliła mi pani wyraźnej odpowiedzi, dlatego skupiam się na moim pytaniu i powtórnie pytam, czy turecka przestrzeń powietrzna rzeczywiście została naruszona podczas misji Fronteksu, jak twierdzi Turcja.
Pytam o to dlatego, że na mocy tej procedury sprawdzamy, czy Turcja narusza suwerenne prawa Grecji. Ponadto proszę pozwolić mi przypomnieć, że zastępca dyrektora Fronteksu, pan Fernandez, stwierdził, że takie naruszenia nie miały miejsca i odwołał się w tej sprawie do raportu pilotów. A zatem wracając do mojego pytania: czy misja Fronteksu spowodowała naruszenia zarzucane przez Turcję czy też nie, i co zamierza pani zrobić w tej sprawie?
Cecilia Malmström
Prezydencji szwedzkiej jest trudno ustalić, kiedy naruszenia mają miejsce, a kiedy nie. Kilkakrotnie informowano nas o obawach wielu moich greckich kolegów. Omówiliśmy je i odbyliśmy rozmowy z tureckimi władzami i partnerami oraz wezwaliśmy ich do podjęcia działań na rzecz poprawy dobrosąsiedzkich stosunków. Prezydencji trudno jest dokładnie ustalić, czy naruszenia mają miejsce, czy nie. Odbywa się to w oparciu o konwencje międzynarodowe i jest to sprawa między dwoma państwami członkowskimi.
Przewodnicząca
Pani poseł Morvai! Pokazuje pani, że chce pani jeszcze raz zabrać głos. Jeżeli jest to pytanie dodatkowe, ma pani 30 sekund.
Krisztina Morvai
Pani przewodnicząca! Chyba czyta pani w moich myślach, bo nie pokazywałam, że chce zabrać głos, ale chciałam przeprosić za to, że wykorzystałam dodatkowe 20 sekund tej żywej, ogromnej demokratycznej debaty na tak nieistotne pytanie, jak masowa brutalność policji i problem więźniów politycznych w państwie członkowskim. Naprawdę przepraszam.
Przewodnicząca
Jeśli ma pani pytanie, powinna pani przedłożyć je w sposób formalny na piśmie i wtedy, o ile to będzie możliwe, otrzyma pani odpowiedź. Wielu posłów chce dziś uzyskać odpowiedzi na zadane pytania i z szacunku dla nich chciałabym prowadzić tę debatę z zachowaniem procedur formalnych.
(Pytanie nr 8 zostało pominięte z powodu nieobecności pytającego)

Przedmiot: Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1/2005
Czy Rada może przedstawić zdanie prezydencji na temat zmiany rozporządzenia (WE) nr 1/2005 w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu? Czy prezydencja bierze pod uwagę wszystkie aspekty potencjalnych skutków zmian?
Cecilia Malmström
Dziękuję za pytanie. Oczywiście Rada podziela troskę posłów o dobrostan zwierząt. Prezydencja odpowiedziała na podobne pytanie skierowane przez panią poseł Harkin we wrześniu i stwierdziła, że jednym z celów prezydencji szwedzkiej jest zachęcenie do podjęcia debaty w sprawie dobrostanu zwierząt, co zostało uznane za jeden z priorytetów naszej prezydencji.
Na posiedzeniu w dniu 7 września tego roku Rada otrzymała od Komisji informację, że projekt zmiany rozporządzenia (WE) nr 1/2005 w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu zostanie przedłożony możliwie najszybciej. Na tym samym posiedzeniu Rada uzyskała opinię delegacji w sprawie nowych instrumentów poprawy kontroli i inspekcji międzynarodowego transportu żywych zwierząt, na przykład systemów nawigacji satelitarnej. Odpowiedni system nawigacji satelitarnej mógłby ułatwić sprawowanie nadzoru przez władze państw członkowskich, ponieważ przy wykorzystaniu instrumentów, którymi dziś dysponujemy udowodnienie braku zgodności jest bardzo trudne.
Rozporządzenie (WE) nr 1/2005 jest skuteczniejszym aktem prawodawczym dotyczącym ochrony zwierząt podczas transportu dla celów komercyjnych, ponieważ wspiera zainteresowane strony i przydziela im określone obszary odpowiedzialności oraz wprowadza bardziej restrykcyjne środki w formie pozwoleń i kontroli, a także ostrzejsze reguły transportu.
Przepisy te nie obejmują pewnych aspektów transportu zwierząt, to znaczy maksymalnej liczby przewozów i wymaganych odległości. Zgodnie z przepisami art. 32 rozporządzenia aspekty te mają być ujęte w sprawozdaniu, które zostanie przedłożone w terminie czterech lat i może mu towarzyszyć nowy wniosek.
Prezydencja może potwierdzić, że zamierzamy przystąpić do przeanalizowania wniosku Komisji w sprawie przeglądu rozporządzenia gdy tylko Komisja go przedłoży. To jeszcze nie nastąpiło, ale gdy tylko otrzymamy wniosek przystąpimy do analizy, ponieważ podzielamy zainteresowanie pani poseł zmianą tego rozporządzenia.
Mairead McGuinness
Dziękuję za wyczerpującą odpowiedź.
Podzielam obawy o dobrostan zwierząt, ale chcę realistycznego rozporządzenia, które zezwala również na handel zwierzętami w sposób zgodny z prawem i stwierdzam, że nie potrzebujemy dodatkowego rozporządzenia. Potrzebujemy należytego wykonania obowiązujących rozporządzeń i uważam, że pani uwagi w sprawie systemów nawigacji itp. są w tej debacie niezwykle istotne. Oddajmy głos nauce.
Chciałabym prosić o skupienie się na transporcie koni. Jest to szczególny problem, a przepisy nie są wykonywane. Może zechciałaby się pani wypowiedzieć na ten temat.
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Nie jestem ekspertem w dziedzinie transportu zwierząt, a zwłaszcza koni, ale wysłuchałam propozycji pani poseł i przemyślę ją.
Zgadzam się z panią, że często nie wykonuje się przepisów rozporządzeń i że nie zawsze konieczne jest nowe rozporządzenie. Jak tylko otrzymamy propozycję Komisji, przeanalizujemy ją i zobaczymy, czy dodatkowe środki są potrzebne, czy też - jak pani poseł sugeruje - musimy jedynie wymóc wykonanie przepisów obowiązującego rozporządzenia. Wrócimy zatem do tego zagadnienia gdy tylko otrzymamy wniosek Komisji.
Seán Kelly
Nawiązując do pytania pani poseł McGuinness: Irlandia jako państwo wyspiarskie jest w dużym stopniu uzależniona od transport morskiego zwierząt, a wdrażane i proponowane ograniczenia są postrzegane przez wielu ludzi pracujących w tym sektorze za nieekonomiczne. Czy weźmie to pani pod uwagę podczas dokonywania przeglądu? W przeciwnym przypadku, jeśli zabraknie transportu żywych zwierząt, doprowadzimy do powstania w kartelu fabryk, które będą dalej obniżać ceny i wyrugowywać z rolnictwa coraz większą liczbę osób.
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Zdaję sobie sprawę z trudności dotyczących sytuacji Irlandii, wiążących się z tym, że jest to państwo wyspiarskie i z jego zależnością od transportu.
Uważam, że w przypadku każdego prawodawstwa najważniejszą rzeczą jest uznanie, że problem istnieje. Wiemy, że nasi obywatele wywierają naciski na zagwarantowanie dobrostanu zwierząt, ale bez wątpienia należy to robić we właściwy sposób i weryfikować to, co zostało zrobione. Czy przepisy są wystarczające? Czy są potrzebne? Czy potrzebne są dodatkowe przepisy? Czy musimy wymagać ich wykonania? Wszystko to musimy wziąć pod uwagę zanim przystąpimy do dalszych prac nad rozporządzeniem.
Jestem przekonana, że podczas dyskusji, które będziemy prowadzić z państwami członkowskimi wszystkie państwa członkowskie będą miały możliwość omówienia swojej sytuacji.

Przedmiot: Sport w zakresie kompetencji Komisji
Mając na uwadze z jednej strony rosnące wskaźniki otyłości w UE 27, zaś z drugiej strony znaczenie, jakie ma utrzymywanie dobrego stanu zdrowia przez całe życie, skoro społeczeństwo UE starzeje się, należy z zadowoleniem przyjąć włączenie sportu do zakresu kompetencji unijnych na mocy traktatu lizbońskiego. Czy Rada będzie skłonna popierać inicjatywy mające na celu wyraźne włączenie kwestii sportu do zakresu kompetencji jednego z przyszłych komisarzy, żeby odzwierciedlić przywiązywanie w Traktacie większej wagi do sportu?
Cecilia Malmström
urzędująca przewodnicząca Rady. - Uprawianie sportu podlega dziś stosowaniu prawa UE i, jak pan poseł słusznie zauważył, wejście w życie traktatu lizbońskiego zapewni UE podstawy prawne umożliwiające jej przyczynienie się do promowania europejskich przedsięwzięć w zakresie sportu przy uwzględnieniu szczególnego charakteru sportu i jego struktur, w oparciu o inicjatywy wolontariackie oraz jego funkcję społeczną i edukacyjną.
Rada nie może się jednak wypowiadać na temat sposobu organizacji kolejnej Komisji, za który zgodnie z przepisami traktatu odpowiada przewodniczący Komisji.
Zgadzam się z tym, że sport i zdrowie są ze sobą nierozerwalnie związane. Przedsięwzięcia sportowe promują też spójność społeczną, demokrację i rozwój osobisty. Sport jest bez wątpienia rozrywką, obojętnie, czy mówimy o meczu rozgrywanym przez lokalny klub sportowy, czy o rozgrywkach międzynarodowych.
Jestem przekonana, że wolny i niezależny ruch sportowy odgrywa ważną rolę także w sprawach społecznych, takich jak zdrowie publiczne i obrona wartości demokratycznych.
Prezydencja szwedzka traktuje politykę dotyczącą sportu przede wszystkim jako problem krajowy. Musimy również z rozwagą podchodzić do nowych propozycji i programów, które rozszerzają politykę na szczeblu UE w sposób, który mógłby zagrozić dobrze funkcjonującym systemom wypracowywanym przez lata przez społeczeństwo obywatelskie.
Seán Kelly
Przede wszystkim dziękuję za odniesienie się do mojego pytania: jestem bardzo zobowiązany. Dziękuję za wyczerpującą odpowiedź. Uważam, że bardzo jasno nakreśliła pani wartość sportu, zwłaszcza jego wartość dla zdrowia i jestem niemal pewien, że gdy traktat lizboński wejdzie w życie będziemy mogli podjąć wspólne działania zmierzające do tego, by sport jako dziedzina leżąca w kompetencjach Unii Europejskiej uzyskał należytą promocję i rozgłos.
Mairead McGuinness
Dziękuję za odpowiedź na to pytanie, ponieważ pan poseł Kelly jest niezwykle skromny i nie powiedział, że jest byłym prezesem Irlandzkiego Związku Sportowego, najważniejszego ruchu sportowego w Irlandii i stąd jego zainteresowanie sportem. Pan poseł się tym nie chwali, ale pomyślałam, że powinna pani o tym wiedzieć.
Przewodnicząca
Dziękuję bardzo za tę informację.
Tym samym czas na zapytania został zakończony.
Odpowiedzi na pytania pozostawione bez odpowiedzi z braku czasu zostaną udzielone na piśmie (patrz załącznik).
