Jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego są jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych.
Jörg Leichtfried
- (DE) Panie przewodniczący! Nie wiem, czy to, co zamierzam powiedzieć, ma nadal związek z porządkiem dziennym, ale myślę, że jest to najwłaściwszy moment, aby o tym wspomnieć. Jedną z konsekwencji traktatu lizbońskiego jest oczywiście to, że zmieni się liczba posłów, a dla Austrii oznacza to, że do tej Izby dołączy dwóch nowych posłów. Posłowie ci są gotowi, zostali wybrani i jest ważne, aby wkrótce tu przybyli.
Chciałbym zapytać, jakie kroki podjęto, aby umożliwić tym posłom szybkie zajęcie miejsc na tej sali w charakterze obserwatorów, albo pełnoprawnych posłów, albo też, co zamierza pan zrobić, aby szybko do tego doszło.
Przewodniczący
Wyjaśniam, że pierwszy krok w tej sprawie należy do Rady Europejskiej. Występowałem przed Radą Europejską w ostatni czwartek i wyraźnie stwierdziłem, że dla Parlamentu Europejskiego jest szalenie ważne, by Rada Europejska podjęła pierwsze kroki prawne, abyśmy mogli uznać liczbę dodatkowych parlamentarzystów oraz z jakich krajów mają oni przyjść do Parlamentu Europejskiego. To musi być podjęte zgodnie z zasadami prawa i teraz ten krok należy do Rady. Nieustannie apeluję, żeby Rada podjęła odpowiednie kroki. Następne kroki, po pierwszej decyzji Rady, będą należały już do Parlamentu.
Carlos José Iturgaiz Angulo
- (ES) Panie przewodniczący! Chciałbym potępić w tej Izbie ciągłe prowokacje, nadużywanie władzy i pogróżki ze strony prezydenta Wenezueli, Hugo Cháveza. Ze swoimi dyktatorskimi metodami sprawowania władzy zagraża on między innymi swobodzie wypowiedzi w Wenezueli oraz porządkowi demokratycznemu w Ameryce Łacińskiej.
Prezydent Chávez zamknął trzydzieści rozgłośni radiowych i kilka kanałów telewizji. Grozi wenezuelskim dziennikarzom, ponieważ nie popierają oni jego autokratycznego reżimu.
Z tych wszystkich powodów, panie przewodniczący, należy także podkreślić, że podczas gdy w Wenezueli występują wyłączenia prądu, niedobory wody i żywności, a ubóstwo szerzy się stale wskutek niewłaściwego zarządzania przez rząd Cháveza; wenezuelski tyran próbuje uwieńczyć to wszystko wysadzeniem granicznych mostów i kierowaniem gróźb pod adresem Kolumbii. Gloryfikuje on międzynarodowych terrorystów i paktuje z despotycznymi dyktatorami na świecie, a jego słowa i przemówienia to ciągłe prowokacje i okrzyki wojenne, mające zdestabilizować kontynent amerykański.
Dlatego też Parlament, który zawsze jest oddany sprawie wolności i demokracji na całym świecie, musi zdecydowanie potępić autokratyczną i dyktatorską politykę prowadzoną przez Hugo Cháveza w Wenezueli.
Alain Cadec
- (FR) Panie przewodniczący! Chciałbym poznać dalsze szczegóły, jeśli chodzi o konsekwencje ograniczenia o 40 % światowych kwot połowowych na tuńczyka.
W dniu 15 listopada w Recife, Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) zadecydowała, że wszystkie umawiające się strony zredukują swoją zdolność połowową o co najmniej 40 %. Zastosowanie tego środka oznacza, że światowe kwoty połowowe na tuńczyka błękitnopłetwego spadną z obecnych 22 tysięcy ton do 13 500 ton w 2010 roku.
Naturalnie państwa członkowskie ICCAT zdecydowały się rozwiązać kwestię nadmiernej zdolności połowowej swojej floty rybackiej po to, by zredukować ją do 2011 roku o połowę. Sezon połowowy dla sejnerów do połowów tuńczyka również zostanie skrócony do jednego miesiąca, bez możliwości rozszerzenia. Te środki, które są niezbędne w celu ochrony gatunku, i które zostaną przetransponowane do prawodawstwa Unii Europejskiej, zagrożą działalności europejskich rybaków.
Chciałbym wiedzieć, jakie działania przewiduje się w celu wsparcia źródeł utrzymania rybaków oraz powstrzymania planów redukcji floty. Jakie środki podjęto na rzecz ograniczenia bardzo poważnych społeczno-gospodarczych następstw transpozycji tych decyzji ICCAT do prawodawstwa UE?
Vasilica Viorica Dăncilă
(RO) Jak dobrze wiadomo, wdrażanie strategii i programów operacyjnych na lata 2007-2013 wciąż znajduje się w początkowej fazie, a Rumunia po raz pierwszy ma sposobność korzystania ze środków UE w ramach polityki spójności. Polityka rozwoju regionalnego to jedna z najważniejszych i najbardziej złożonych polityk Unii Europejskiej. Jej celem musi być ograniczenie istniejących nierówności społecznych i gospodarczych, tyle że w różnych regionach Europy.
Chciałabym wspomnieć o wysiłkach wszystkich państw członkowskich na rzecz uwzględnienia głównych priorytetów polityki spójności w ramach programów operacyjnych. Uważam jednak, że Unia Europejska musi objąć rolę strategiczną, tak aby powstała możliwość jak najszybszego wdrażania programów operacyjnych we wszystkich państwach członkowskich, promując w ten sposób środki mające wzmacniać jej zdolność instytucjonalną, stosownie do indywidualnych potrzeb każdego państwa członkowskiego.
Ramon Tremosa i Balcells
Panie przewodniczący! Chciałbym donieść o głębokim kryzysie gospodarczym, jakiego od kilku lat doświadcza sektor orzechów w Katalonii i w Europie. Ten ciągły spadek cen orzechów zagraża przyszłości naszych europejskich producentów.
Chciałbym przestrzec pana przed stosowaną przez rząd turecki polityką nieinterwencji. Turecka instytucja publiczna zajmująca się skupem orzechów magazynuje 500 tysięcy ton orzechów. Chce ona sprzedać te 500 tysięcy ton w styczniu 2010 roku. W świetle wypowiedzi władz tureckich w trakcie bilateralnego spotkania z Unią Europejską 2 października 2009 r. sytuacja taka zaszkodzi poważnie europejskim producentom wskutek nowego, dramatycznego spadku cen orzechów.
Dwa miesiące temu zadałem pytanie w tej sprawie Komisji Europejskiej, lecz żadna z istniejących klauzul zabezpieczających nie zostanie zastosowana, by chronić naszych producentów. Oto troski, którymi chciałem się z państwem podzielić.
Petru Constantin Luhan
(RO) Panie przewodniczący! Panie i panowie! Jak państwo wiedzą, Rumunia pragnie stać się częścią strefy Schengen, począwszy od 2011 roku. Mając to na względzie, poddała się całemu szeregowi ocen, a dokładnie rzecz biorąc pięciu, z których cztery zostały już zakończone.
Chciałbym przypomnieć państwu w szczególności o ocenie granicy morskiej; specjaliści Schengen wystawili tu tak wysoką ocenę, że Rumunię przedstawiano nawet jako wzorzec dobrej praktyki. Przed nami pozostał jeszcze jeden sprawdzian i jestem pewien, że ukończymy go z powodzeniem.
Biorąc pod uwagę przykład Rumunii, proponuję państwu, abyśmy spojrzeli na rozszerzenie strefy Schengen w bardziej optymistycznym świetle. Innymi słowy, powinniśmy już przestać postrzegać ten proces jako zagrożenie dla bezpieczeństwa naszych granic, ale raczej go jako okazję wzmocnienia współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w obszarze sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa.
Z przyjemnością zauważam, że taki zamysł znalazł swoje miejsce w programie sztokholmskim przyjętym przez Radę Europejską w zeszłym tygodniu. W programie tym rozszerzenie strefy Schengen postrzegane jest jako priorytet w polityce wewnętrznej Unii Europejskiej.
Luis Yánez-Barnuevo García
- (ES) Panie przewodniczący! Jak wszyscy wiedzą, 28 czerwca miał miejsce w Hondurasie zamach stanu. Minęło prawie sześć miesięcy, a Parlament wciąż jeszcze nie znalazł czasu, aby go potępić. Co więcej, posłowie Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Grupy Europejskich Konserwatystów i Reformatorów odwiedzili ten kraj, aby swą obecnością okazać aprobatę dla następstw tego zamachu stanu. Poprzez swoje poparcie doprowadzili do mylnego utożsamienia Parlamentu Europejskiego z grupami politycznymi i legitymizowali zorganizowane przez faktyczny rząd wybory, prowadzone w takich warunkach, które nie gwarantowały ich legalności.
Zamach stanu w Hondurasie stwarza paradoksalny precedens: od dziś umiarkowane, tymczasowe i w zasadzie bezkrwawe przewroty będą nie tylko akceptowane przez kontynentalne prawo, lecz prawo europejskie i północnoamerykańskie będzie je de facto pochwalać i popierać. To, co zdarzyło się w Hondurasie jest w najwyższym stopniu godne ubolewania!
Sarah Ludford
Panie przewodniczący! Chciałabym wyrazić żal z powodu budzącej zmartwienie piątkowej decyzji tureckiego Trybunału Konstytucyjnego w sprawie delegalizacji Partii Społeczeństwa Demokratycznego, która w znacznej mierze reprezentuje interesy kurdyjskie, oraz wykluczenia z polityki jej najważniejszych parlamentarzystów. Jest to znaczny krok wstecz, który zostanie wykorzystany przez ekstremistów jako powód do wznowienia przemocy. Zamyka on możliwość demokratycznego politycznego rozwiązania, jakie zamierzał, zgodnie ze swoimi zapewnieniami, realizować premier Erdoğan.
Jeden z problemów polega na tym, że rząd partii AKP nie dokonał reformy tej ustawy, która została wykorzystana do likwidacji Partii Społeczeństwa Demokratycznego - w istocie tej samej ustawy, na mocy którego partia AKP sama o mały włos nie została zlikwidowana. Nie leży więc to ani w interesie rządu Turcji, ani jej narodu.
Grupa ALDE będzie apelować o zorganizowanie w tej sprawie dyskusji plenarnej w możliwie najwcześniejszym terminie w nowym roku, ponieważ dla Turcji jest to naprawdę krok wstecz.
Marina Yannakoudakis
Panie przewodniczący! Wszyscy wiemy, jak ważny jest recykling i jest rzeczą oczywistą, że po użyciu przez nas papieru, zostanie on poddany recyklingowi.
Niedawno odwiedziłam firmę drukarską w moim okręgu wyborczym w Londynie, gdzie dowiedziałam się więcej na temat druku atramentowego. Złożony proces stosowany do recyklingu zużytego papieru do druku atramentowego jest kosztowną operacją, a konieczność użycia dodatkowych wybielaczy oznacza, że nie jest on przyjazny dla środowiska. Atramentu nie daje się łatwo oddzielić od papieru, co oznacza, że znaczna część współczesnych materiałów drukowanych nie może zostać poddana recyklingowi.
Należy wspierać firmy takie jak ta, którą odwiedziłam w Londynie, a które używają innych, przyjaznych dla środowiska rodzajów druku, i stwarzać odpowiednie bodźce, aby ten proces stał się bardziej ekonomiczny. Chciałabym, aby było to rozwiązanie o charakterze rynkowym, wdrażane przy wsparciu państw członkowskich; rozwiązanie, w ramach którego przemysł będzie działać na zasadzie samoregulacji, obejmując prowadzenie w zakresie programów ochrony środowiska.
Tym niemniej UE może odegrać ważną rolę, promując świadomość tych zagadnień i popierając w stosownych przypadkach stosowanie alternatyw dla druku atramentowego.
Nikolaos Chountis
(EL) Panie przewodniczący! Poprosiłem o zabranie głosu, aby uzmysłowić to Parlamentowi Europejskiemu i zwrócić jego uwagę na pewien aspekt polityki imigracyjnej, związany z prawami małoletnich i dzieci bez opieki; sprawy, którą musi zająć się cała Unia, a nie tylko kraje wejścia, takie jak Grecja.
Jak państwo dobrze wiedzą, zgodnie z prawodawstwem Wspólnoty każdy wniosek o azyl lub pobyt musi zostać sprawdzony w pierwszym państwie członkowskim, do jakiego trafił wnioskodawca, niezależnie od jego lub jej faktycznego kraju docelowego.
Nakłada to obciążenia na struktury w państwie wejścia i jest niekorzystne z punktu widzenia praw wnioskodawców, których formalności załatwia się en masse i według najkrótszych procedur. Często odprawia się ich dalej bez żadnej gwarancji, że ich prawa i życie będą szanowane, lub pozostają oni w tym kraju bez żadnej ochrony i opieki socjalnej. W rezultacie - w przypadku dzieci - stają się ofiarami nadużyć i wykorzystywania przez różne grupy przestępcze.
Uważam, że my, jako Parlament Europejski, powinniśmy pracować tak, aby zmienić i dostosować przepisy wspólnotowe i krajowe tak, aby pozbawieni opieki nieletni mogli docierać do krajów będących celem ich podróży, nie byli deportowani i mieli zapewniony godny i bezpieczny pobyt w Unii Europejskiej.
Niki Tzavela
(EL) Panie przewodniczący! W zeszłym tygodniu spotkałem się z różnymi politykami z krajów arabskich, a dokładnie Zjednoczonych Emiratów, Egiptu i Jordanii. Pragnę przekazać tu ich zaniepokojenie programem nuklearnym Iranu.
Spotkałem się z Izraelczykami, którzy są niezmiernie zaniepokojeni, przy czym ich główną troską jest poparcie, jakiego obecnie udziela Iranowi Turcja. Pytali oni, jakie jest oficjalne stanowisko Unii Europejskiej w sprawie poparcia premiera Erdoğana dla rządu w Teheranie oraz w sprawie oświadczeń pana Erdoğana, że irański program jądrowy ma charakter pokojowy.
Muszę przyznać, że nie wiedziałem, jakie jest nasze oficjalne stanowisko w sprawie oświadczeń Turcji oraz jej zachowań w związku z irańskim programem jądrowym. Sprawozdanie z postępów mówi jedno, a premier Erdoğan - coś innego.
Georgios Papastamkos
(EL) Panie przewodniczący! Fakt, że obecna na posiedzeniu konsultacyjnym Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi Parlamentu Europejskiego pani komisarz Fischer Boel nazwała tekst w sprawie rewizji budżetu Wspólnoty w związku ze wspólną polityką rolną nieodpowiednim, to dobry znak.
Moim zdaniem, debata w sprawie przeglądu finansowego nie powinna wyprzedzać rewizji wspólnej polityki rolnej na okres po 2013 roku. Nie domagamy się prostego określenia proporcji wydatków związanych z rolnictwem do całkowitego budżetu Wspólnoty. Apelujemy przede wszystkim o taką politykę rolną, jaką pragnęlibyśmy sformułować, o ostateczne określenie wkładu sektora rolnictwa w produkcję dóbr publicznych, a następnie o podjęcie decyzji w sprawie środków, jakie zostaną udostępnione na potrzeby realizacji wyznaczonych celów.
To jest wiadomość, którą chciałem przekazać i którą chciałem się podzielić z panią komisarz Fischer Boel.
Iliana Ivanova
(BG) Panie przewodniczący! Panie i panowie! Swobodny przepływ osób to jedna ze swobód podstawowych Unii Europejskiej i jeden z filarów wspólnego rynku. Jednakże pewna liczba państw członkowskich nadal nakłada ograniczenia na Bułgarów i Rumunów, jeśli chodzi o ich dostęp do rynku pracy.
Argumentacja na rzecz utrzymania tych ograniczeń jest sprzeczna z logiką rynku - szczególnie w czasie kryzysu. Nawet komisarz do spraw zatrudnienia oświadczył jakiś czas temu: "Prawo do pracy w innym państwie to podstawowa swoboda ludzi w UE”. On również ma całkowitą rację. Utrzymywanie tych ograniczeń w stosunku do pracowników z nowych państw członkowskich powoduje powstawanie anomalii na rynkach i jest sprzeczne z zasadą niedyskryminacji, zawartą w traktatach, na których opiera się Unia Europejska, szkodząc w ten sposób wizerunkowi Unii Europejskiej.
Wzywam Komisję Europejską, aby skoordynowała z państwami członkowskimi możliwie jak najszybsze zniesienie ograniczeń dostępu do rynku pracy dla tych państw członkowskich, które niedawno dołączyły do Unii. Koledzy posłowie, o poparcie proszę również państwa, abyśmy mogli dojść do prawdziwie wolnego rynku i równych praw dla wszystkich obywateli Europy.
Françoise Castex
- (FR) Panie przewodniczący! Chciałabym wrócić do niedawnego wydarzenia, a mianowicie do referendum w sprawie minaretów, przeprowadzonego w Szwajcarii. Przyznaję, że głosowanie to odbyło się w kraju nienależącym do Unii Europejskiej, ale wyraźnie dotyczy ono sprawy, która jest nam nieobca.
Chciałabym powrócić do tej sprawy, ponieważ stanowi ona pretekst do tego, by mówić o świeckości, a w tej Izbie nigdy nie udaje nam się mówić o świeckości. Istnieje pilna potrzeba, aby zasada świeckości zdominowała model organizacyjny naszego społeczeństwa. Chciałabym wyrażać się tutaj w sposób nieskomplikowany.
Po pierwsze, zasadą przeciwną do świeckości nie jest religijność, a jeszcze mniej - duchowość. Zasadą przeciwną świeckości jest komunitarianizm religijny, który ustanawia takie reguły i prawa, które stoją ponad prawem cywilnym i zamykają jednostki w grupach odizolowanych od społeczeństwa.
Nasza Unia Europejska jest, z uwagi na swoją historię, wielokulturowa i wieloetniczna. Taka jest i będzie coraz bardziej, i tylko świeckość może umożliwić cieszącym się równymi prawami osobom i ich społecznościom życie w rozkwicie.
Teresa Riera Madurell
- (ES) Panie przewodniczący! Testy kliniczne to metoda referencyjna badań klinicznych. Są one uznawane za najbardziej wiarygodne źródło informacji, na którym opierają się decyzje dotyczące leczenia.
Chciałabym jednak ostrzec Izbę przed tym, że niedawne analizy Europejskiego Towarzystwa Kardiologii ponownie wykazały, że metodologia ta posiada poważne ograniczenia z uwagi na niewielki udział kobiet w takich testach.
Istnienie różnic pomiędzy mężczyznami a kobietami, pod względem czynników ryzyka, objawów chorobowych i reakcji na leczenie zostało naukowo udowodnione.
Rezultat jest taki, że spektakularne osiągnięcia ostatnich lat w zakresie zapobiegania i leczenia chorób układu krążenia nie znalazły odzwierciedlenia w wyraźnym spadku współczynnika śmiertelności kobiet.
Dlatego też jest niezmiernie ważne, abyśmy jako instytucje europejskie promowali takie badania, które byłyby w szczególny sposób ukierunkowane na kobiety - albo poprzez szerszy ich udział w badaniach klinicznych, albo też poprzez opracowanie takich badań, które byłyby prowadzone wyłącznie w odniesieniu do kobiet.
Frieda Brepoels
(NL) Panie przewodniczący! Ja również chciałabym mówić o podjętej w zeszły piątek przez turecki Trybunał Konstytucyjny decyzji w sprawie zakazu działalności Partii Społeczeństwa Demokratycznego (DTP), co poskutkowało usunięciem z parlamentu tureckiego lub pozbawieniem praw politycznych na okres pięciu lat nie mniej niż 22 deputowanych. Niestety wśród tych parlamentarzystów jest Leyla Zana, której w 1995 roku przyznaliśmy Nagrodę im. Sacharowa. To już czwarty raz kurdyjska partia zostaje zdelegalizowana; raz jeszcze Kurdowie czynią wysiłek, aby bronić praw swojego narodu pod inną nazwą i raz jeszcze padają ofiarami prześladowań za rzekome głoszenie idei zagrażających jedności państwa tureckiego. Wciąż jednak istotą demokracji jest swoboda stowarzyszania się i swoboda wypowiedzi; pozbawia to więc wszelkiej wiarygodności inicjatywę tak zwanego "demokratycznego otwarcia” ogłoszoną w tym roku przez premiera Erdoğana w związku z kwestią kurdyjską. Bardzo chciałabym poprzeć apel poseł Lutford o zorganizowanie debaty w tej sprawie w styczniu.
Hélène Flautre
(FR) Panie przewodniczący! Poniżej przytaczam streszczenie pisma sporządzonego przez Williama Bourdona, prawnika Taoufika Ben Brika, do Nicolasa Sarkozy'ego, prezydenta Republiki Francuskiej: "Skorzystałem z okazji, aby donieść, podobnie jak wszyscy tunezyjscy prawnicy Taoufika Ben Brika, o farsie prawnej, która doprowadziła do skazania go, bez pogłębionego dochodzenia, na oburzającą karę sześciu miesięcy więzienia. Mogę jednoznacznie i formalnie poświadczyć fakt, że dokumentacja postępowania, które doprowadziło do tego wyroku skazującego, została w całości sfabrykowana i opierała się na osobistej wendetcie prezydenta Ben Alego.
W tym roku, 2009, nie mógł on podróżować, ponieważ jego system odpornościowy jest tak słaby, że zawsze istnieje niebezpieczeństwo, że zostanie on narażony na poważne choroby. Wierzę, że jego rodzinie udało się zdobyć dla niego najważniejsze lekarstwo, ale nie jestem tego pewien. Jego tunezyjscy prawnicy mają ze swoim klientem kontakt tylko sporadyczny, a niektórym systematycznie odmawia się wszelkiej możliwości odwiedzenia go. Jego żona miała okazję zobaczyć go przed kilkoma dniami - jeden jedyny raz i przez kilka minut. Od tego czasu nie mogła się z nim widzieć.”
Panie przewodniczący! Proszę, aby napisał pan do władz Tunezji prośbę o zwolnienie Taoufika Ben Brika.
Marie-Christine Vergiat
- (FR) Panie przewodniczący! Zamierzam kontynuować myśl pani poseł Flautre i prosić pana, aby napisał pan do władz Tunezji.
W tym roku będziemy przyznawać Nagrodę im. Sacharowa, która jest symbolem przywiązania Parlamentu Europejskiego do praw człowieka. Podpisaliśmy z Tunezją umowę o partnerstwie, która zawiera wiele przepisów dotyczących demokracji i praw człowieka.
Pomimo to wybory prezydenckie, jakie odbyły się w Tunezji całkiem niedawno, przebiegały w godnych pożałowania warunkach, niegodnych przepisów zawartych w umowie z Parlamentem Europejskim. Nie możemy dalej milczeć. Obrońcy praw człowieka w Tunezji są wyszydzani, aresztowani i poniżani. Tak dłużej być nie może.
Dlatego też, panie przewodniczący, wzywam pana, aby napisał pan do prezydenta Ben Alego i apelował, w szczególności, o uwolnienie Taoufika Ben Brika, pełnego poświęcenia dziennikarza, którego jedyne przestępstwo polegało na krytykowaniu tak zwanej demokracji w Tunezji.
Fiorello Provera
- (IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Wnioskowałem o wystawienie w Brukseli fotografii młodej irańskiej kobiety, Nedy Agha-Soltan, obok zdjęcia Aung San Suu Kyi.
Pani Soltan została zabita, gdy zabiegała o wolność i przejrzystość w Iranie i stała się symbolem wolności oraz - przede wszystkim - symbolem dla walczących o wolność kobiet. Mój wniosek podpisało 75 posłów i pięć grup politycznych. Uważam to za szczególnie ważne, zwłaszcza teraz, gdy Ajatollah Chamenei w Iranie głosi, że zamierza stłumić wszelkie protesty i wszelkie przejawy oporu. Mam nadzieję, że mój wniosek zostanie uwzględniony.
Alajos Mészáros
- Panie przewodniczący! Wraz ze zbliżającą się porą zimową ze wschodu nadciąga nowy kryzys gazowy. Kilka tygodni temu premier Putin dał nam do zrozumienia, że Rosja może znów złamać swoje umowy z państwami członkowskimi UE w sprawie dostaw gazu. Aby tego uniknąć, wezwał on UE, aby pożyczyła Ukrainie aż 1 miliard euro, co umożliwiłoby jej wywiązanie się ze zobowiązań dotyczących tranzytu gazu. Możemy więc oczekiwać kolejnej rundy dziwnej gry politycznej, sterowanej przez naszego rosyjskiego partnera. Jest to nie do przyjęcia.
Chociaż poszczególne państwa członkowskie są zainteresowane tą sprawą na różnych szczeblach, UE będzie musiała podjąć wspólne kroki i zająć asertywne stanowisko w tej niezmiernie ważnej sprawie - dla zasady, i z poczucia solidarności. Ponadto jest to sygnał do przyśpieszenia naszych nowych projektów dotyczących dywersyfikacji długoterminowych dostaw energii, które pozwoliłyby na zmniejszenie wpływu Rosji.
Eduard Kukan
(SK) Panie przewodniczący, panie i panowie! Wejście w życie traktatu lizbońskiego wywarło również korzystny wpływ na warunki dalszego rozszerzania UE. Nikt nie może już dłużej dowodzić, jak to się dzieje obecnie, że Unii brak jest zdolności instytucjonalnej do rozszerzenia i do podejmowania decyzji.
Dlatego też nie ma żadnych powodów, aby opóźniać bądź blokować proces dalszego rozszerzania. Dotyczy to zwłaszcza regionu Bałkanów zachodnich. W regionie tym miały ostatnio miejsce intensywne i, ogólnie rzecz biorąc, pozytywne wydarzenia. Potwierdzają to sprawozdania z postępów w poszczególnych krajach, podobnie jak opublikowana przez Komisję strategia rozszerzenia UE na 2010 rok.
Wraz z wprowadzeniem systemu bezwizowego na wjazd do strefy Schengen dla krajów tego regionu powstaje realna szansa dokonania postępu na ich drodze do Europy. To, jak z tego skorzystają, zależy wyłącznie od nich. Także UE nie może się już wahać i musi postępować odpowiedzialnie i racjonalnie, w pełni uwzględniając okoliczności, a Parlament Europejski musi odgrywać aktywną rolę.
Tanja Fajon
(SL) W tym tygodniu, w nocy z piątku na sobotę, po dwóch dekadach z górą, obywatele Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Serbii i Czarnogóry wreszcie będą mogli przyjeżdżać do Unii Europejskiej bez wizy. To będzie wielki dzień i okazja do świętowania.
Chciałabym jednak skorzystać z tej okazji, żeby raz jeszcze zaapelować do Komisji Europejskiej i Rady, aby zrobiły wszystko, co w ich mocy, na rzecz możliwie najszybszego zniesienia obowiązku wizowego dla obywateli Bośni i Hercegowiny oraz Albanii. Nie wolno nam pozwolić na żadne nowe podziały na Bałkanach zachodnich, ani też tracić czasu, co szkodzi w szczególności młodszemu pokoleniu. Trudno jest uwierzyć, że większość młodych ludzi w tych krajach nadal nic nie wie o Unii Europejskiej.
To naszym obowiązkiem jest zburzenie tych nowych murów wizowych, które pojawiły się na zachodnich Bałkanach po upadku muru berlińskiego. Dotyczy to także ludności Kosowa. Bałkany zachodnie potrzebują wyraźnej europejskiej perspektywy. Nie poddawajmy się bezpodstawnym obawom.
Cristian Silviu Buşoi
(RO) Panie przewodniczący, panie i panowie! U schyłku 2009 roku miały miejsce dwa prawdziwie historyczne wydarzenia: wejście w życie traktatu lizbońskiego oraz szczyt kopenhaski.
Pragnę skorzystać z mojego wystąpienia, aby wyrazić satysfakcję odnośnie do sposobu, w jaki Unia Europejska daje obecnie wyraz temu, że jest głównym rozgrywającym, jeśli chodzi o wynajdywanie realistycznych rozwiązań w walce ze zmianą klimatu. Podobnie cieszę się, że państwa członkowskie zdołały w ogóle osiągnąć porozumienie i przedstawić wspólne stanowisko, chociaż wypracowanie porozumienia pomiędzy 27 państwami członkowskimi nie jest łatwe.
Zapewne wynik ten nie będzie odpowiadał naszym ambicjom i oczekiwaniom, ale podjęta przez państwa członkowskie Unii Europejskiej decyzja w sprawie przekazania krajom rozwijającym się kwoty 7,2 miliarda euro jest tym ważniejsza, że kraje te pilnie potrzebują wsparcia finansowego. Jest też możliwe, że ten przykład może zachęcić inne kraje ONZ do podjęcia takich samych działań.
Należy również podziwiać to, że nawet te państwa Unii Europejskiej, które dotychczas zostały poważnie dotknięte kryzysem finansowym, wyraziły solidarność, podjęły wysiłek i zamierzają wnieść pewien wkład - nawet jeśli jest to z ich strony symboliczny gest - wyrażający ich zaangażowanie w bitwę z globalnym ociepleniem.
Charalampos Angourakis
(EL) Panie przewodniczący! Czy mogę zacząć od tego, że wyrażę moją solidarność z walką, jaką prowadzą przedstawiciele związków zawodowych w Parlamencie Europejskim i przekażę im życzenia wszelkiego sukcesu?
Grecki rząd uruchamia potężną falę środków wymierzonych w świat pracy, a elastyczne formy pracy stają się regułą i są powszechnie narzucane. Wprowadza się drastyczne cięcia w systamie ubezpieczeń społecznych, zamraża się wynagrodzenia i emerytury.
Grecki rząd, Unia Europejska i przedstawiciele kapitału próbują terroryzować robotników wymachując straszakiem deficytu budżetowego i długu publicznego Grecji. Angażują robotników w dialog społeczny, który jest pułapką, mającą wymusić na nich zgodę, złagodzić ich uprawniony gniew i inaczej ukierunkować reakcję mas.
Pierwszą odpowiedzią na atak rządu i Unii Europejskiej wymierzony w masy, będzie strajk generalny w dniu 17 grudnia, zapowiedziany i zorganizowany przez członków Ogólnopracowniczego Frontu Walki (PAME). Żądają oni środków, które zaspokoją wymagania nowoczesnych mas, którym może wyjść naprzeciw jedynie zjednoczony front klas pracujących, ubogich i klasy średniej z miast i wsi, który przeciwstawi się skierowanej przeciw masom polityce Unii Europejskiej i obali ją.
Martin Ehrenhauser
(DE) Panie przewodniczący! Dnia 8 grudnia misja ESDP, operacja "Atalanta” świętowała rok swojego istnienia. Według prezydencji szwedzkiej, operacja ta zademonstrowała swoją zdolność do skutecznego przeciwdziałania piractwu, a liczba ataków znacząco spadła. Prawdziwość tego ostatniego stwierdzenia jest jednak wysoce wątpliwa.
Zgodnie ze sprawozdaniem Międzynarodowego Biura Morskiego, w pierwszych dziewięciu miesiącach 2009 roku nastąpiło łącznie więcej ataków, niż w ciągu całego 2008 roku. Także liczba ataków zbrojnych wzrosła łącznie o 200 %. Efektywność finansowa tej operacji jest również wysoce wątpliwa. Wysokość strat spowodowanych w tym regionie przez piractwo ocenia się łącznie na 200 milionów USD, podczas gdy UE i jej państwa członkowskie inwestują tam 408 milionów dolarów rocznie.
Planowana nowa misja ESDP w Somalii raz jeszcze nie dotrze do korzeni tego problemu, lecz będzie zajmować się zaledwie objawami. Naprawdę potrzebnym posunięciem byłoby zaś powołanie skutecznej straży przybrzeżnej dla zapobieżenia nielegalnym połowom...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Dominique Baudis
(FR) Panie przewodniczący! Program SESAR, który ma na celu modernizację zarządzania ruchem lotniczym w Europie, to duży projekt.
W jaki sposób Komisja zamierza przygotować zbliżającą się fazę uruchomienia programu SESAR i, w szczególności w odniesieniu do finansowania tego programu: co jest najważniejsze zarówno dla środowiska, jak i dla poziomu naszego rozwoju naukowego i technicznego? Czy Komisja postąpi zgodnie z zaleceniami zawartymi w sprawozdaniu z 2007 roku, zgodnie z którymi o polityczny monitoring tego programu powinna zadbać wysoko wykwalifikowana osoba? Aby połączyć krajowe przestrzenie powietrzne i skoordynować wspólną pracę kontrolerów z różnych krajów, będzie trzeba oczywiście pokonać pewną liczbę przeszkód o charakterze prawnym, psychologicznym i technicznym.
Jeżeli Europa nie jest w stanie stworzyć jednolitej przestrzeni powietrznej, to w jakiż sposób może nam się udać budowa silnej unii politycznej?
Edit Bauer
(HU) Panie przewodniczący! Biorąc pod uwagę fakt, że zarówno pan, jak i Komisja, wyrazili zamiar monitorowania słowackiej ustawy o języku narodowym, chciałabym zwrócić pana uwagę na następujące kwestie: Rząd opublikował przepisy wykonawcze, które nie dość że wykraczają poza zakres ustaw, to jeszcze wprowadzają dalsze restrykcje. Wniosek dotyczący tego środka wykonawczego stanowi, że uprawnionym celem ustawy jest jedynie ochrona i wspieranie języka narodowego w kontaktach urzędowych, jak również ochrona praw osób posługujących się językiem narodowym. Zgodnie z nim, w przypadku osób fizycznych i prawnych ochrona tych praw usprawiedliwa ingerowanie w podstawowe prawa i swobody. Stąd też jest rażąco oczywiste, że jest to odniesienie do praw i swobód osób należących do mniejszości. W środku wykonawczym podkreśla się też, że niezależnie od tego, czy udział mniejszości jest większy, czy też mniejszy niż 20 %, jej języka można używać wszędzie, jeżeli obecna przy tym osoba trzecia wyrazi na to zgodę. Myślę, że ten absurd jest nie do przyjęcia w Europie.
Bogdan Kazimierz Marcinkiewicz
Panie przewodniczący! Na ostatnim szczycie Unia Europejska-Rosja obie strony podpisały memorandum w sprawie zasad systemu wczesnego ostrzegania w kwestiach energetycznych. Komisja Europejska ma nadzieję, że pozwoli to uniknąć w przyszłości kryzysu energetycznego podobnego do tego z początku roku. Spór Rosji z Ukrainą o dostawy i tranzyt błękitnego paliwa spowodował wówczas, że Moskwa wstrzymała na prawie 3 tygodnie dostawy gazu, skutecznie paraliżując kilka państw europejskich.
Nadchodząca zima, a tym samym wzmożone zużycie gazu, zmusza nas do wypracowania zasad, którymi powinien rządzić się europejski rynek energetyczny. Unia Europejska musi zrozumieć, że przerwy w dostawach gazu nie stanowią jedynie zagrożenia dla gospodarki, ale zagrażają również fundamentom integracji europejskiej, która wzmocniona solidarnością europejską wspomaga wolny rynek. Ufam także, że nadchodząca zima nie będzie musiała okazać się sprawdzianem prawidłowości składania deklaracji, wyjaśniając, czy solidarność jest nieznaczącym, pustym słowem, czy też realnym gwarantem współpracy państw Unii Europejskiej.
Ioan Mircea Paşcu
Panie przewodniczący! Jak pan zapewne wie, niedawno w Rumunii skończył się dwuletni okres, w ciągu którego wybory odbywały się co sześć miesięcy. Ostatnią taką konsultację wyborczą stanowiły wybory prezydenckie, które wygrał urzędujący prezydent bardzo niewielką przewagą około 70 tysięcy głosów, pochodzących głównie od diaspory.
Tym, co niepokoi mnie jako obywatela, jest fakt, że w ciągu całej kampanii wyborczej nie mogłem zamieścić na swoim blogu, "Europolis”, żadnej krytycznej opinii na temat obecnego prezydenta, podczas gdy dostęp publiczny do mojego blogu był całkowicie przerwany. Uważam to za niedopuszczalne, zarówno dlatego, że oznacza to cenzurę prawa do swobodnego wypowiadania się, jak i dlatego, że także i internet znajduje się pod kontrolą osób będących u władzy i/ lub ich zwolenników.
W każdym razie jest godne ubolewania, że w 20 lat po rewolucji, w której wiele osób zginęło za to, aby demokracja mocno się zakorzeniła, postawy takie są tolerowane, a być może nawet wspierane przez tych, którzy tymczasowo cieszą się owocami demokracji, wybieranych do sprawowania rządów nawet z tak niewielką przewagą.
Frédéric Daerden
(FR) Panie przewodniczący! Począwszy od 2007 roku w kolejowych przewozach towarów dokonuje się całkowita liberalizacja podaży. Operatorzy, którzy nie pełnią już misji świadczenia usługi publicznej, od dziś będą napotykać na silniejszą konkurencję.
W wielu krajach oznacza to zwiększenie podaży w najbardziej dochodowych segmentach tego rynku, a mianowicie w transporcie kombinowanym oraz transportach całych pociągów. Dla odmiany, transport przesyłek w pojedynczych wagonach spotyka się z niewielkim zainteresowaniem ze strony firm prywatnych z uwagi na jego bardzo ograniczoną zyskowność.
Jeżeli naprawdę pragniemy rozwijać transport kolejowy jako siłę wiodącą strategii mobilności zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju, to bardzo ważne jest wspieranie transportu przesyłek w pojedynczych wagonach. W przeciwnym bowiem razie transport przeniesie się w całości na szosy, co będzie sprzeczne z naszymi celami dotyczącymi emisji dwutlenku węgla. Wspieranie transportu przesyłek w pojedynczych wagonach należy wobec tego uznać za misję świadczenia usługi publicznej, ponieważ stanowi ona integralną część strategii mobilności zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju.
W kontekście wytycznych Komisji Europejskiej, które opisują warunki interwencji państwa, wyrażamy przekonanie, że w pełni możliwe jest uwzględnienie wsparcia dla transportu przesyłek w pojedynczych wagonach, albo w formie rekompensaty za zobowiązania wynikające ze świadczenia usługi publicznej, albo w postaci pomocy dla...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Vilja Savisaar
- (ET) Panie przewodniczący! Chciałbym mówić o sprawie bardzo praktycznej, ale niezmiernie ważnej dla mojej ojczyzny, Estonii. Przed kilkoma laty trzy kraje bałtyckie - Estonia, Łotwa i Litwa - zasadniczo nie posiadały żadnego połączenia kolejowego z Europą. Istniejąca infrastruktura była w złym stanie i korzystano z niej rzadko. Od tego czasu zaszło wiele korzystnych zmian, zarówno pod względem renowacji istniejącej kolei, jak i przeprowadzania analiz służących budowaniu kolei spełniających normy europejskie. W celu realizacji "Rail Baltica” - projekt ten znany jest pod tą nazwą - jest niezmiernie ważne, aby zarówno Parlament Europejski, jak i Komisja Europejska okazały znaczące dla niego poparcie, pomimo faktu, że ludność tego regionu nie należy do najliczniejszych, a sytuacja finansowa państw bałtyckich jest fatalna.
Projekt ten jest ważny nie tylko dla zapewnienia normalnych połączeń kolejowych, ale będzie też on znacząco oddziaływać na wszystkie trzy kraje pod względem polityki regionalnej i społecznej. Estonia, Łotwa i Litwa potrzebują połączenia kolejowego z Europą, zarówno z przyczyn gospodarczych, jak i z uwagi na potrzebę budowania przyjaznej dla środowiska gospodarki, ponieważ transport kolejowy pozwala na przewożenie większych ładunków przy mniejszych zanieczyszczeniach. W chwili obecnej głównym połączeniem jest Via Baltica...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Angelika Werthmann
- (DE) Panie przewodniczący! Chciałabym powiedzieć krótko o dwóch sprawach. Po pierwsze, kwestia równego traktowania wiąże się - przy takim samym poziomie pilności - z wciąż istniejącym problemem równości mężczyzn i kobiet. Powinno być oczywiste, że mężczyźni i kobiety o równych zdolnościach, przy takich samych kwalifikacjach i na tym samym stanowisku, otrzymują takie same płace. W Austrii wszystko stoi na głowie, ponieważ im wyższe kwalifikacje posiadają kobiety, tym większe mają trudności z awansowaniem w porównaniu z ich kolegami - mężczyznami o takich samych kwalifikacjach. Bardzo aktualne dane wskazują na to, że sytuacja kobiet staje się coraz mniej korzystna z wiekiem; dla przykładu, kobiety w wieku ponad 60 lat zarabiają około 34 % mniej niż mężczyźni.
Po drugie, chciałabym zwrócić uwagę, że dzieci wymagają ochrony. Bardzo chciałabym widzieć Konwencję NZ o prawach dziecka zapisaną w austriackiej konstytucji. Mam nadzieję, że ta dyskusja zostanie w Austrii wkrótce podjęta i że jej wynik będzie pozytywny.
Iosif Matula
(RO) Z ogromną przyjemnością pragnę ogłosić, że Traian Băsescu został ponownie wybrany na prezydenta Rumunii. Nasze przystąpienie do Unii Europejskiej w 2007 roku nastąpiło w trakcie pierwszej kadencji pana prezydenta Traiana Băsescu oraz dzięki jego bezpośredniemu wkładowi. Nowy mandat pozwoli prezydentowi kontynuować reformy oraz działać na rzecz pełnego wdrożenia w Rumunii europejskich norm i wartości.
W następstwie tych wyborów prezydenckich można wyciągnąć jeden wniosek: wybory prezydenckie odbyły się w Rumunii zgodnie z rygorystycznymi wymogami międzynarodowymi, co potwierdzili również obserwatorzy OBWE, i co potwierdza decyzja rumuńskiego Trybunału Konstytucyjnego oraz fakt przeliczenia nieważnych głosów, w wyniku czego urzędujący prezydent zwiększył swoją przewagę nad swoim przeciwnikiem.
Wierzymy, że demokratyczne zwycięstwo prezydenta Băsescu, popieranego przez Partię Liberalno-Demokratyczną, oznacza także zwycięstwo Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci). Nasi koledzy w grupie PPE, pod przewodnictwem Wilfrieda Martensa i Josepha Daula, wyrazili swoje poparcie dla prezydenta Băsescu, za które raz jeszcze im dziękujemy.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) W ciągu drugiego kwartału 2009 roku dochody 27 państw członkowskich wyniosły 43,9 % PKB, podczas gdy ich wydatki sięgnęły 49,7 %. W tym samym okresie na szczeblu UE 27 podatki i składki na ubezpieczenie społeczne wyniosły w przybliżeniu 90 % dochodów ogólnych państw członkowskich, podczas gdy koszty opieki społecznej wyniosły tylko 42,2 % PKB. Deficyt budżetowy 27 państw członkowskich wzrósł z 0,8 % w drugim kwartale 2008 roku do 5,8 % w drugim kwartale 2009 roku. W tym samym okresie współczynnik zatrudnienia spadł o 2 %, a produkcja przemysłowa o 10,2 %. Najbardziej poszkodowanymi sektorami były: budownictwo, rolnictwo, produkcja przemysłowa, handel, transport i komunikacja. Uważam, że jest niezbędne, aby w przyszłości Komisja Europejska przedstawiła program prac skupiający się na rozwoju gospodarczym, zmniejszaniu bezrobocia i gwarantowaniu przyzwoitych warunków życia.
Alf Svensson
(SV) Panie przewodniczący! Na świecie szerzy się antysemityzm - nawet tu, w Europie, wewnątrz UE. Z całą pewnością nie trzeba dodawać, że Parlament Europejski musi zmierzyć się z tą hydrą, która pojawia się coraz częściej i jest coraz bardziej powszechna - i spróbować zdusić ją w zarodku.
Należy także jasno powiedzieć, że oczywiście politykę państwa Izrael można krytykować, podobnie jak można krytykować każde państwo, ponieważ żadne państwo nie funkcjonuje idealnie. Jednakże polityka państwa Izrael jest kwestią całkowicie odrębną od antysemityzmu.
Zakładam, że Parlament Europejski będzie energicznie przeciwstawiać się wszelkim tendencjom grożącym antysemityzmem. Obecnie te tendencje są częste i powszechne.
Diogo Feio
(PT) Panie przewodniczący! Sprawa, na którą chciałbym dziś zwrócić uwagę tej Izby, dotyczy ustaleń odnośnie podatku VAT nakładanego na portugalskich rolników. Zgodnie z prawodawstwem Wspólnoty, są trzy możliwe systemy: system ogólny, ze zorganizowaną księgowością; opcja dotycząca systemu dla małych i średnich przedsiębiorstw; lub system ryczałtowy, w ramach którego nie obowiązuje spłata, lecz istnieje prawo do wyrównania. Niestety, od czasu, gdy Portugalia przystąpiła do UE, to prawo do wyrównania jest na poziomie 0 %.
Obecnie przeciw państwu portugalskiemu rozpoczyna się postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom. Ta forma opodatkowania dotyczy około 18 tysięcy rolników oraz 5,3% wartości ich sprzedaży. Chciałbym powiedzieć całkiem jasno, że należy znaleźć sposób na dostosowanie portugalskiego ustawodawstwa do dorobku prawnego Wspólnoty.
Przewodniczący
Koleżanki i koledzy! Doszliśmy do końca wystąpień jednominutowych. Chciałbym wyjaśnić, że na liście mam wiele nazwisk - co najmniej dwa razy tyle, niż mamy na to czasu. Dziś mieliśmy więcej czasu niż zwykle, ale muszą państwo pamiętać, że jeżeli ktoś ostatnio przemawiał w ramach wystąpienia jednominutowego, przed miesiącem lub dwoma, to nie będzie mieć tak dużej szansy, aby przemówić dziś ponownie. Musimy poświęcić uwagę tym, którzy nie przemawiali w ogóle. Jest mi przykro, ale takie są zasady. Na liście mam nazwiska liczby posłów dwukrotnie przekraczającej nasze możliwości. Jest mi bardzo przykro, że nie każdy będzie mógł zabrać głos.
James Nicholson
Panie przewodniczący! Rozumiem to, co pan powiedział, ale fakt, że ma pan na liście dwa razy tyle posłów, którzy pragną przemówić stanowi dla pana dowód na to, jak ważna jest ta właśnie część naszej pracy - reprezentowanie naszych wyborców.
Czy mógłbym prosić, aby pan to odwołał i poszukał innego sposobu, byśmy nie musieli siedzieć tu przez godzinę, aby następnie nas nie wyczytano, ponieważ - i naprawdę nie narzekam, wiem że to dla pana trudne zadanie - wtedy przynajmniej można byłoby nam powiedzieć, abyśmy nie pojawiali się tu w tym tygodniu, lub cokolwiek innego. Mógłby pan uprzednio zadecydować, ilu osobom zamierza pan udzielić głosu, a pozostali z nas mogliby wystąpić następnym razem lub przedstawić swoje sprawy w inny sposób. Myślę, że byłoby to dobre rozwiązanie, a posłowie nie traciliby czasu.
Przewodniczący
Myślę, że zawsze jest jakiś powód, aby siedzieć z nami i słuchać dyskusji. Nie uważam, że powinniśmy mówić w taki sposób. Dzisiaj niemal każdy, kto nie przemawiał w trakcie ostatniej sesji cząstkowej, miał możliwość zabrania głosu.
