Vragenuur (vragen aan de Raad) 
De Voorzitter
Aan de orde is het vragenuur (B6-0484/2008).
Wij behandelen een reeks vragen aan de Raad.

Betreft: Christenen in Turkije - Mor Gabriel klooster
Hoe beoordeelt de Raad de situatie van de christelijke minderheden in Turkije en met name de huidige stand van de discussie over de gedeeltelijke onteigening van het Mor Gabriel klooster in Oost-Turkije?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, ik zou mevrouw Harkin willen antwoorden dat de Raad, zoals herhaaldelijk is gebleken, veel belang hecht aan de kwestie van de godsdienstvrijheid in Turkije.
Het door mevrouw Harkin aangegeven specifieke geval zit bij de Turkse rechtbanken nog in een fase van onderzoek en het geeft geen pas dat ik mij in dit stadium erover uitspreek, maar wij volgen deze aangelegenheid op de voet.
Bij uw vraag gaat het echter ook in algemene zin om de godsdienstvrijheid in Turkije. Dat is een uiterst belangrijk onderwerp en het is dringend geboden dat Turkije vooruitgang boekt en concrete maatregelen neemt teneinde een adequaat rechtskader in te voeren. Deze kwesties worden door de Europese Unie in het kader van de politieke dialoog die zij met Turkije voert, voortdurend aan de orde gesteld. Dit is met name nog gebeurd tijdens de laatste vergadering van de Associatieraad Europese Unie - Turkije op 27 mei 2008. Bij die gelegenheid heeft de Europese Unie aangedrongen op de noodzaak deze verplichtingen snel in daadwerkelijke en concrete maatregelen om te zetten, waarbij kennis is genomen van de door de Turkse regering vermelde intentie en hernieuwde verbintenis dat zij het hervormingsproces zal voortzetten en de bestaande tekortkomingen zal aanpakken.
Op een aantal gebieden kan zeer zeker vooruitgang worden geconstateerd. Zo zijn er bijvoorbeeld door Turkije maatregelen genomen waardoor in februari 2008 wijzigingen zijn aangebracht in de wet inzake stichtingen. Dankzij deze wijzigingen is het verbod voor buitenlanders in Turkije stichtingen op te richten, afgeschaft en vervangen door het wederkerigheidsbeginsel.
In weerwil van de positieve dingen die de wet inzake stichtingen inhoudt, moeten nog steeds talrijke moeilijkheden worden opgelost, waar minderheden en geloofsgemeenschappen bij voortduring mee te kampen hebben. Ik verwijs daarbij nadrukkelijk naar de kwestie van het eigendomsrecht en ook naar die van de rechtsstatus.
De kwestie van de godsdienstvrijheid is dan ook in het kader van de politieke dialoog, toen de ministers op 15 september jongstleden in Brussel bijeenkwamen, opnieuw aangesneden. De Raad kan mevrouw Harkin in dat verband garanderen dat hij de kwestie van de godsdienstvrijheid, met inbegrip van de tenuitvoerlegging van de nieuwe wet inzake stichtingen, op de voet zal volgen en dat hij deze aangelegenheid zal opnemen met de Turkse gezaghebbers op elk niveau dat hij dienstig acht.
Ik krijg helaas zojuist te horen dat dit een vraag van de heer Posselt betreft. Zo stond het niet bij mij genoteerd en ik bied daarvoor mijn verontschuldigingen aan, mevrouw de Voorzitter.
Bernd Posselt
(DE) Hartelijk dank, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad. Dat was mijn vraag en ik dank u voor het zeer goede antwoord. Frankrijk voelt zich van oudsher met de oriëntaalse christenen verbonden. Ik heb nog een aanvullende vraag. Mor Gabriel heeft niet alleen een religieuze functie, maar is ook het culturele en economische centrum van de Assyrisch-christelijke minderheid in de regio. Wat doet de Raad voor de bescherming van deze minderheid die in haar voortbestaan wordt bedreigd? En hoe staat de Raad tegenover de bouw van kerken - wat nog steeds heel moeilijk is in Turkije - als het om andere christelijke gemeenschappen gaat?
Jean-Pierre Jouyet
Mevrouw de Voorzitter, allereerst mijn welgemeende excuses aan het adres van de heer Posselt voor de vergissing die ik ongelukkigerwijs heb begaan. Laat hij vooral niet denken dat dit tegen hem gericht was! Maar laat ik op zijn vraag ingaan. Zoals ik in mijn uiteenzetting al heb gezegd, houden wij ten aanzien van de godsdienstvrijheid - niet alleen in Turkije, maar ook in andere landen - en de waarborgen die door officiële instanties met name aan de minderheden worden gegeven, een oogje in het zeil.
Net als elders gaat het ook hier om christelijke minderheden en wij zijn wat dat betreft bijzonder waakzaam, zoals ook de heer Posselt heeft gezegd. De zaak van het Mor Gabriel klooster ligt voor de rechter en wij moeten de uitspraak daarover afwachten.
Dan wil ik nu nader ingaan op de dialoog die wij met de Turkse gezaghebbers voeren in het kader van de onderhandelingen over het zogeheten partnerschap. Het spreekt vanzelf dat alles wat betrekking heeft op de vrijheden, op de godsdienstvrijheid en op de noodzaak de nodige maatregelen te nemen om een klimaat te scheppen van tolerantie, waarin de godsdienstvrijheid gewaarborgd kan worden, aan de orde is gesteld en centraal heeft gestaan in de dialoog met de Turkse gezaghebbers. Ik zou dit nogmaals willen bevestigen, mijnheer Posselt.
Reinhard Rack
(DE) Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, problemen met christelijke kerken bestaan niet alleen in Turkije zelf, maar ook in het noordoosten van het verdeelde eiland Cyprus.
Is dit onderwerp van discussie binnen de Raad en worden richting Turkije acties ondernomen om het land ertoe te bewegen de invloed die het ongetwijfeld op dit terrein heeft, op de juiste wijze te gebruiken?
Jim Allister
(EN) Ik vraag graag aandacht van de minister voor de aanhoudende campagne tegen de uiterst kleine protestantse gemeenschap in Turkije. Die campagne wordt op het moment belichaamd in de lachwekkende rechtszaak, die al een paar maanden aan de gang is, tegen twee jonge mannen - Turan Topal en Hakan Taştan - die berecht worden op de beschuldiging dat ze de Turkse identiteit beledigd hebben. Hun misdaad is blijkbaar het praktiseren van hun geloof. Als Turkije zo aankijkt tegen de vrijheid van godsdienst, is het dan niet duidelijk dat het land nog een lange weg te gaan heeft voor het voldoet aan de fundamentele voorwaarden voor mensenrechten en vrijheid van godsdienst?
Jean-Pierre Jouyet
Mevrouw de Voorzitter, in reactie op de vraag van de heer Rack wil ik zeggen dat wij ons natuurlijk zeer goed bewust zijn van de sterke invloed van Turkije in Noord-Cyprus en dat wij deze problematiek aan de orde zullen stellen. Zoals u weet, zal er donderdag een delegatie van verkozen vertegenwoordigers van Noord-Cyprus in het Parlement zijn en dat is een mooie gelegenheid om te wijzen op onze grote bezorgdheid dienaangaande.
Ik wil de heer Allister gerust stellen door hem mee te delen dat wij uiteraard in de gaten houden wat er geschiedt met alle geloofsovertuigingen en ik dank hem voor de getuigenis die hij heeft afgelegd over twee jongeren van een protestantse gemeenschap die inderdaad slachtoffer zijn geworden van dreigingen of agressie vanwege hun geloofsovertuiging. Wij zullen dan ook de aandacht van de Turkse autoriteiten hierop vestigen, mijnheer Allister.
Betreft: Nieuwe migratiedruk op Europa
De afgelopen weken is er een toename geconstateerd van de migratiedruk op de EU-landen aan de Middellandse Zee.
Is de Raad voornemens nieuwe diplomatieke of andere stappen te ondernemen om de betrokken landen te helpen om de nieuwe toestroom van illegale immigranten waarmee dit gebied momenteel te kampen heeft, in te dammen?
Jean-Pierre Jouyet
Mevrouw de Voorzitter, ik zal nu de vraag van de heer Ortega beantwoorden. Als ik mij niet vergis - maar u hebt mij hierbij al een handje geholpen, mevrouw de Voorzitter -, berust het migratiebeleid dat de Europese Unie wil opzetten op een solidariteitsbeginsel. Het gaat om solidariteit tussen de lidstaten, met name de landen die aan een sterke migratiedruk zouden worden blootgesteld, en om solidariteit met de herkomstlanden, waarbij met name de onderliggende oorzaken van de armoede moeten worden aangepakt.
Dit beginsel ligt ten grondslag aan de globale benadering aangaande migraties, vastgelegd door de Europese Raad in december 2005. Deze globale benadering is er op gericht de dialoog en de samenwerking met de herkomst- en transitlanden te versterken. Er wordt beoogd dat de dialoog met deze derde landen alle dimensies van de migratie omvat, met name de legale migratie, het voorkomen van en de strijd tegen de illegale migratie, alsmede het verband tussen migratie en ontwikkeling.
Sindsdien heeft de Europese Raad er voortdurend op gewezen dat deze benadering moet worden voortgezet, geïntensiveerd en efficiënter moet worden uitgevoerd.
In deze geest van samenwerking tussen de herkomst-, transit- en bestemmingslanden is in juli 2006 in Rabat de eerste Euro-Afrikaanse ministeriële conferentie over migratie en ontwikkeling gehouden. Een tweede conferentie over migratie en ontwikkeling zal op 25 november 2008 in Parijs plaats vinden. Daar moet een werkprogramma voor meerdere jaren worden goedgekeurd dat een reeks acties zal omvatten die onze partners die met migratiestromen via de routes van West-Afrika te kampen hebben, zullen moeten uitvoeren, waarbij het met name gaat om het voorkomen van en de strijd tegen illegale immigratie en mensenhandel.
Het grensbeheer, waaronder de versterking van de capaciteiten op het gebied van materieel en mankracht en de operationele samenwerking met Frontex is eveneens een uiterst belangrijk thema in de dialoog en in de operationele samenwerking met deze derde landen, in het bijzonder met de landen rond de Middellandse Zee. Zo is bijvoorbeeld door operatie Hera 2008, uitgevoerd onder de vlag van het agentschap Frontex, het aantal migranten dat op de kusten van de Canarische Eilanden aankomt aanzienlijk afgenomen.
Vanuit dezelfde geest zullen migratiekwesties deel uitmaken van de onderhandelingen die de Commissie deze maand met Libië begint, gehoor gevend aan het mandaat dat zij in september van de Raad heeft gekregen, teneinde een kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en Libië te sluiten.
Zoals u weet, is in oktober laatstleden in het Europees act inzake immigratie en asiel nogmaals het beginsel van verantwoordelijkheid vastgelegd. In dit pact wordt tevens gewezen op de vereiste solidariteit tegenover de lidstaten die door hun geografische ligging aan een toestroom van immigranten worden blootgesteld of over beperkte middelen beschikken, en wordt de Commissie gevraagd oplossingen aan te dragen die, in een geest van solidariteit, rekening houden met de problemen van deze staten.
Manuel Medina Ortega
(ES) Mijnheer de voorzitter van de Raad, ik ben het eens met de benadering van de Raad. De vraag is of we concrete maatregelen kunnen nemen: de dagen gaan voorbij en de problemen worden steeds groter. En dan heb ik het in het bijzonder over maatregelen ten behoeve van de mediterrane landen. Sommige daarvan hebben de middelen om die te nemen, maar andere niet, zoals Malta, dat door zijn beperkte omvang en begroting te kampen heeft met enorme problemen.
Er zijn ook problemen die voortvloeien uit internationale regels, zoals het Verdrag van Den Haag inzake de bescherming van kinderen, dat het praktisch verbiedt om minderjarigen naar hun oorspronkelijke familie te laten terugkeren. Ik weet niet of de Raad beseft dat de regels met betrekking tot de bescherming van minderjarigen zodanig zijn geformuleerd dat we in de absurde situatie zijn beland dat minderjarigen die naar Europa komen niet eens naar hun familie van herkomst kunnen worden teruggestuurd, ondanks het feit dat die families zijn geïdentificeerd.
Tot slot meer concrete onderwerpen: ik weet dat er op dit moment concrete initiatieven worden genomen met betrekking tot enkele Afrikaanse landen, zoals Mali, om daar immigratiecentra op te zetten, zodat dit in de landen van herkomst of in de transitlanden kan worden beheerd en we de dramatische situaties kunnen voorkomen waarbij tientallen personen op zee om het leven komen terwijl ze tevergeefs proberen onze kusten te bereiken.
Jean-Pierre Jouyet
Mevrouw de Voorzitter, ik dank de heer Ortega voor zijn concrete en overtuigende vraag. Hij heeft volledig gelijk. Wij moeten zorg dragen voor een versterking van staten die minder capaciteiten hebben en daarbij is het geval van Malta, dat ik zelf ken, volledig duidelijk. Er moet gedacht worden aan een verplaatsing van materieel om de capaciteiten rond Malta te versterken en wij moeten kijken met welke middelen wij in dit opzicht, met name in het geval van Malta, de binnen Frontex bestaande capaciteiten kunnen verbeteren.
Ten tweede komt er, zoals de heer Ortega weet, een tweede Euro-Afrikaanse ministeriële conferentie over migratie en ontwikkeling, die in Parijs op 25 november dit jaar wordt gehouden. Deze moet zorgen voor de follow-up van de conferentie in Rabat en er zijn drie technische vergaderingen voorzien. Een gaat over legale migratie, een andere over illegale migratie en een derde over migratie en ontwikkeling. Over de norm voor de bescherming van minderjarigen zal ik het Secretariaat-generaal van de Raad vragen dit punt nader uit te werken, want ik ben niet in staat daar nu op te antwoorden.
Het derde punt heeft betrekking op Mali. De heer Ortega wijst terecht op de reikwijdte van deze akkoorden. Wat wij als voorzitterschap graag willen en waar wij de Raad toe aanzetten, is dat dit soort akkoorden worden gesloten met de landen waar de immigratie haar oorsprong vindt. Juist in dit opzicht is het aspect van de mede-ontwikkeling van de dialoog met de herkomstlanden belangrijk en voor ons dient dit akkoord met Mali als referentie. Dit is wat ik de heer Ortega graag wilde zeggen.
Bernd Posselt
(DE) Mijn vraag betreft de Unie voor het Middellandse-Zeegebied waartoe president Sarkozy de aanzet heeft gegeven. Kan deze unie als een efficiënt instrument voor de aanpak van dit probleem worden gebruikt? Ik heb hierover twee concrete vragen. De eerste heeft betrekking op de migranten uit Noord-Afrika: wat wordt er gedaan om daar arbeidsplaatsen te creëren? De tweede betreft de migranten uit West-Afrika die op doorreis zijn: kunnen voor die mensen geen opvangcentra in Noord-Afrika zelf worden gecreëerd?
Jean-Pierre Jouyet
Mevrouw de Voorzitter, ik moet zeggen dat de vraag van de heer Posselt hout snijdt. De Unie voor Middellandse Zee-landen is qua uitgangspunt inderdaad een unie van concrete projecten. Maar zij heeft ook een interculturele visie. Deze is uiteraard gekoppeld aan de economische ontwikkeling en alles wat daar mee te maken heeft is ingebed in die economische ontwikkeling. Ik kan de heer Posselt in ieder geval meedelen dat deze aspecten te zijner tijd aan de orde zullen komen in het kader van projecten en discussies die gaan over de economische ontwikkeling aan deze en gene zijde van de Middellandse Zee.
Betreft: Begin van dialoog op Cuba
De conclusies van de Raad van 23 juni 2008 over Cuba zijn zeer positief onthaald door de democratische groeperingen op het eiland. Zij stellen het op prijs dat de onvoorwaardelijke vrijlating van alle politieke gevangenen voor de EU een fundamentele prioriteit is en dat de EU zich engageert voor de mensenrechten en echte vooruitgang in de richting van een pluralistische democratie.
Welke effectieve maatregelen neemt de Raad overeenkomstig de verbintenissen die hij in zijn conclusies heeft aangegaan om de dialoog met vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties en de democratische oppositie te intensiveren?
Jean-Pierre Jouyet
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Masip, zoals u hebt aangegeven, heeft de Raad inderdaad op 23 juni jongstleden besloten de betrekkingen met Cuba te hervatten, na te hebben vastgesteld dat zich daar onlangs op het gebied van de mensenrechten een aantal positieve ontwikkelingen heeft voorgedaan.
De Raad heeft zich allereerst uitgesproken voor het opstarten, tussen de Europese Unie en Cuba, van een onvoorwaardelijke dialoog die gebaseerd is op wederkerigheid en betrekking heeft op alle onderwerpen van wederzijds belang. Deze dialoog is gericht op het boeken van concrete resultaten, met name op het gebied van de mensenrechten. In dit kader, mijnheer Masip, heeft op 16 oktober jongstleden in Parijs de eerste vergadering op ministerieel niveau plaatsgevonden in het kader van de politieke dialoog tussen de Europese Unie en Cuba.
Ten tweede heeft de Raad in zijn conclusies van 23 juni jongstleden opnieuw aangegeven dat hij zijn dialoog met de vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld en de democratische oppositie zal voortzetten tijdens bezoeken op hoog niveau, waar de kwesties betreffende de mensenrechten stelselmatig aan de orde zullen komen. Zo nodig zullen in het kader van deze bezoeken ontmoetingen worden georganiseerd met de oppositie.
De Raad heeft er eveneens op gewezen dat de Unie aan alle sectoren van de Cubaanse samenleving concrete steun zal blijven geven ten gunste van een vreedzame verandering op dit eiland. Uit hoofde van deze conclusies zullen de organisaties die deze oppositie vertegenwoordigen dan ook regelmatig worden uitgenodigd om hun visie inzake de politieke ontwikkelingen van dat moment uiteen te komen zetten.
Tot slot heeft de Raad eraan herinnert dat de Europese Unie bereid blijft om op constructieve wijze bij te dragen tot de ontwikkeling van alle sectoren van de Cubaanse samenleving, met inzet ook van ontwikkelingssamenwerking. Zoals u weet, heeft commissaris Louis Michel net een officieel bezoek gebracht aan Cuba om de hoofdlijnen van deze samenwerking vast te stellen en afspraken te maken over concrete projecten die daar kunnen worden gestart.
Behalve dit bezoek door commissaris Michel ziet u dus dat de Raad uit hoofde van de conclusies van juni jongstleden tal van concrete maatregelen heeft genomen. Komend jaar zal de Raad in de maand juni, aan het eind van het Tsjechische voorzitterschap, overgaan tot een evaluatie van de politieke dialoog met Cuba en de resultaten daarvan. Als blijkt dat Cuba voldoet aan de verwachtingen die de Europese Unie tot uitdrukking heeft gebracht, met name op het gebied van de mensenrechten, zal de dialoog op deze grondslagen worden voortgezet.
Antonio Masip Hidalgo
(ES) Ik dank u, mijnheer de minister, namens mijn collega Luis Yañez-Barnuevo García, een eerzaam en democratisch ingestelde persoon die solidair is met de Cubaanse oppositie en met het Cubaanse volk.
U moet uw pogingen om deze prioriteit op de agenda te houden en het voeren van een dialoog met de Cubaanse oppositie tot een speerpunt te maken nooit opgeven. We moeten van Cuba een democratisch land maken, we moeten deze afspraak van heel Europa met Cuba nakomen.
Zita Pleštinská
- (SK) Ondanks berichten over "veranderingen” op Cuba blijkt uit de feiten dat Cuba nog altijd geen vrij en democratisch land is. Er zijn nog steeds redenen om politieke en diplomatieke sancties aan Cuba op te leggen, gezien het feit dat 55 van de oorspronkelijke 75 dissidenten nog in de gevangenis zitten.
Ik ben van mening dat een politiek besluit van de Europese Unie over het al dan niet opheffen van de sancties tegen Cuba voorafgegaan had moeten worden door een transparante analyse van de ontwikkelingen in het land, met name wat betreft de mensenrechten en de burgerlijke vrijheden van zijn inwoners.
Wat heeft de Raad gedaan of is zij nog van plan te doen om ervoor te zorgen dat alle politieke gevangenen uit de Cubaanse gevangenissen vrijgelaten worden?
Bogusław Sonik
- (FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de minister, ik ben in de maand mei teruggestuurd uit Cuba. Na aankomst op de luchthaven heeft men mij het land uitgezet omdat ik lid van het Europees Parlement was. Ik heb onlangs een visum aangevraagd om er zeker van te zijn dat ik de grens over zou komen maar men heeft mij dit niet willen geven. Kunt u als voorzitterschap ervoor zorgen dat leden van het Europees Parlement Cuba vrij kunnen bezoeken?
Jean-Pierre Jouyet
Mevrouw de Voorzitter, ik zal eerst mevrouw Pleštinská en dan de geachte afgevaardigde Sonik een antwoord geven. Het gemeenschappelijk standpunt van de Raad uit 1996 geldt nog steeds. Er wordt gesteld dat een proces van overgang naar democratisch pluralisme en eerbiediging van de mensenrechten moet worden aangemoedigd en dat te dien einde de dialoog met de Cubaanse gezaghebbers en met alle delen van de samenleving moet worden versterkt. De Europese Unie verklaart zich bereid haar steun te geven aan dit proces van toenadering, naarmate de Cubaanse gezaghebbers voort zouden gaan op de weg van de democratie.
Wat uw situatie betreft, geachte afgevaardigde, heb ik een speciale aantekening gemaakt. Vanzelfsprekend is met betrekking tot alle leden van het Europees Parlement op dit gebied de grootste nauwlettendheid geboden en dienen wij u te steunen bij de stappen die u onderneemt. Dat is het standpunt van de Raad.
Betreft: Lering uit financiële crisis
Welke lering trekt de Raad uit de financiële crisis van vandaag? Welke maatregelen op korte en lange termijn heeft hij momenteel in bespreking?
Gaat het gesprek ook over IJsland en andere Europese landen buiten de Europese Unie, maar waarvan de economie met die van de Europese Unie nauw verweven is?
Betreft: Reacties van de lidstaten op de internationale financiële crisis
Beschouwt de Raad het optreden van de individuele lidstaten om hun banken en economieën te beschermen tegen de ernstigste gevolgen van de internationale financiële crisis als een stap achteruit?
Betreft: Respons van de EU op de financiële crisis
Nu het vertrouwen in de financiële markten tot een dieptepunt is gedaald en de bankensector totaal ontredderd is, wil ik vragen of de Raad werkt aan de oplossing van de crisis en aan het herstel van het vertrouwen door middel van een coherente en veelomvattende benadering. Of is de Raad van mening is dat de lidstaten beter toegerust zijn om de financiële wanorde op unilaterale wijze aan te pakken?
Betreft: Kredietcrisis en Stabiliteitspact
De wereldwijde kredietcrisis heeft laten zien hoe inconsequent de regeringen van de Europese Unie en de Europese Centrale Bank zijn: zij vinden nu wel geld om de banken voor omvallen te behoeden, waarmee zij in strijd handelen met het Stabiliteitspact, terwijl zij al die jaren niet de geringste afwijking van dit Pact hebben willen toestaan om in dringende sociale noden te voorzien.
Wat is het commentaar van de Raad hierop? Ziet hij in de laatste ontwikkelingen geen aanleiding voor herziening van de termen van het Stabiliteitspact en van de eendimensionale opvatting van de markteconomie die voor de Europese opbouw steeds het overheersende beginsel is gebleven?
Betreft: Situatie en vooruitzichten in Oost-Europa in de context van de financiële crisis
De kwetsbaarheid van Oost-Europa ten opzichte van de financiële crisis is een punt van zorg voor de beleidsmakers van de EU. De leiders van de Oost-Europese landen vinden dat hun economieën kwetsbaarder zijn dan die van hun West-Europese partners. Wat zijn volgens de Raad de voornaamste risico's van deze financiële crisis voor de Oost-Europese en met name de Baltische landen? Welke vooruitzichten ziet de Raad voor de Oost-Europese en Baltische landen, in het bijzonder in de nabije toekomst (2009-2010) en op langere termijn?
Jean-Pierre Jouyet
Mevrouw de Voorzitter, ik zal proberen te antwoorden op alle vragen over de financiële crisis, die al 15 maanden de wereldeconomie teistert en zwaar blijft wegen op de financiering van de Europese economieën.
Met betrekking tot de Europese Unie wijs ik erop dat de Raad op 15 en 16 oktober jongstleden zich er toe verbonden heeft in alle omstandigheden de nodige maatregelen te zullen nemen om de stabiliteit van het financieel stelsel in stand te houden, de belangrijke financiële instellingen te ondersteunen, faillissementen te voorkomen en de bescherming van de spaartegoeden te garanderen.
Wat het financieel stelsel aangaat, heeft de Europese Raad er met klem toe opgeroepen dat alle actoren van dit stelsel en met name van de banksector blijk geven van verantwoordelijkheidsbesef. De Europese Raad heeft er bovendien op gewezen dat het beloningsniveau van de leiders van ondernemingen, met inbegrip van de ontslagpremies en alles wat met de gouden handdruk te maken heeft, werkelijk geboekte resultaten moet weerspiegelen. Vanuit een zelfde aanpak zal er op worden gelet dat regelingen voor aandelenopties of het beloningsstelsel niet aanzetten tot buitensporig risicogedrag of een extreme gerichtheid op doelstellingen voor de korte termijn.
Na deze vergadering heeft op 7 november de informele vergadering van de staatshoofden en regeringsleiders plaatsgevonden, met de opdracht een gecoördineerde Europese aanpak voor te bereiden voor de G20, die het afgelopen weekeinde in Washington bijeen was. Daarbij werd een snelle besluitvorming beoogd inzake transparantie, mondiale regelgevingsnormen, met name op het gebied van boekhoudnormen, financieel toezicht en crisisbeheer, voorkoming van belangenverstrengeling en oprichting van een waarschuwingssysteem, zodat voor spaarders en investeerders vertrouwen wordt geschapen.
Dan volgt nu een specifiek antwoord op de vraag die de geachte afgevaardigde namens de Sociaaldemocratische Fractie heeft gesteld, waarin de vraag van de heer Evans vervat ligt, over de concrete maatregelen die worden ontworpen om het hoofd te bieden aan de crisis. Ik zou willen verwijzen naar de hervorming van de richtlijn kapitaalvereisten die momenteel in de Raad bestudeerd wordt. De werkzaamheden van de Raad aangaande dit voorstel zijn al ver voortgeschreden. De Commissie heeft eveneens een verordening voorgesteld inzake een goedkeuringssysteem voor de ratingbureaus. Dit voorstel gaat in dezelfde richting, omdat kapitaalvereisten worden bepaald op basis van de toegekende ratings.
Wat de bescherming van de spaartegoeden aangaat, heeft de Commissie voorgesteld de van kracht zijnde richtlijn zo te wijzigen dat de minimumzekerheid omhoog gaat tot 50 000 euro en dat voor de toekomst een tweede verhoging naar 100 000 euro voorzien wordt. Het Europees Parlement en de Raad zijn bezig dit voorstel te onderzoeken.
Ik wijs er ook op dat er na de Europese Raad van 15 en 16 oktober jongstleden een financieel crisisteam is ingesteld. Zoals u weet, gaat het hierbij om een informeel mechanisme voor waarschuwingen en voor uitwisseling van inlichtingen en evaluaties tussen de vertegenwoordigers van de Raad, de voorzitter van de Europese Raad, de Commissie en haar voorzitter, de voorzitter van de Europese Centrale Bank, de voorzitter van de Eurogroep, de regeringen van de lidstaten en uiteraard de voorzitter van het Economisch en Financieel Comité, dat de spil vormt van dit crisisteam.
Als antwoord op de door mevrouw McGuinness en de heer Mitchell gestelde vragen zou ik u erop willen wijzen dat de Europese Raad een actieplan heeft goedgekeurd waarmee de lidstaten een volledig gemeenschappelijk kader wordt geboden voor nationale reddings- en hulpmaatregelen aan de financiële sector. Deze Europese Raad heeft de lidstaten opgeroepen rekening te houden met de eventuele gevolgen van hun nationale besluiten voor de andere lidstaten. Wij weten ook dat Ĳsland ernstige problemen heeft gekend en in de Europese Raad van oktober is een solidariteitsbetuiging naar dit land uit gegaan. Buiten het rechtstreekse kader van de Raad Ecofin van 4 november zijn er allerlei ontmoetingen geweest, en tot slot heb ik bij de Raad van de Europese Economische Ruimte de vertegenwoordigers van Ĳsland in eigen persoon ontmoet. Ik denk dat wij toereikende solidariteitsmechanismen hebben weten te vinden en dat wij eveneens de akkoorden die ons in het kader van de Raad van de Europese Economische Ruimte met dit land verbinden, hebben kunnen aanpassen.
Wat de door de heer Papadimoulis gestelde vraag aangaat, die op het stabiliteits- en groeipact betrekking heeft, wijs ik op de conclusies die door de Raad van 7 oktober zijn aangenomen en waarin deze nogmaals aangeeft dat hij wenst dat het pact ten uitvoer wordt gelegd, maar dat daarbij wel rekening moet worden gehouden met de inmiddels bekende uitzonderlijke omstandigheden. Bij de uitvoering van dit besluit van 7 oktober moet uiteraard rekening worden gehouden met de conclusies van de G20, waarin een oproep wordt gedaan om alle beschikbare marges voor ondersteuning van de economische activiteit te gebruiken.
Dan volgt nu een antwoord op de vraag van mevrouw Andrikienė. Ik wijs erop dat Hongarije, Letland, Estland, Bulgarije en Roemenië volgens de Commissie zwaarder dan andere lidstaten getroffen zijn door de economische crisis. Deze landen hebben jarenlang kunnen profiteren van zeer gunstige buitenlandse financieringsvoorwaarden, hetgeen uiteraard tekorten op de balans van de lopende betalingen en een accumulatie van de buitenlandse schulden veroorzaakt heeft. Vanzelfsprekend zijn de financieringsvoorwaarden momenteel veel ongunstiger en staan deze landen voor het probleem dat zij hun buitenlandse schuld moeten zien te herfinancieren.
Met betrekking tot Hongarije heeft de Raad, in het kader van het mechanisme voor financiële steun op middellange termijn aan de betalingsbalansen, een lening toegekend van 6,5 miljard euro waar nog een lening van 12,5 miljard euro van het Internationaal Monetair Fonds en een lening van de Wereldbank van een miljard bijkomen. Van deze laatste weet ik alleen niet of het om dollars of euro's gaat.
Met de huidige financiering van 12 miljard zou dit mechanisme wel eens tekort kunnen schieten voor eventuele toekomstige behoeften en daarom heeft de Commissie voorgesteld de steun die aan dit land kan worden verleend te verhogen naar 25 miljard euro. De Raad heeft het Parlement verzocht een advies over dit voorstel op te stellen.
Peter Skinner
(EN) Ik ben blij met de door de Raad gemaakte opmerkingen en de algemene aanpak van de crisis in de financiële diensten en ik hoop dat we inderdaad in staat zullen zijn voort te bouwen op de uitkomsten van de recente G20-bijeenkomst. Zoals u al zei, we moeten op die trend voortbouwen om mondiale resultaten te bereiken voor mondiale regelgeving, in het bijzonder financieel toezicht.
Ik wil erop wijzen dat er voor financieel toezicht ook financiële ondersteuning nodig is. Dat hebben we gezien. Het gaat hier uiteraard om belastinggeld, maar toezicht heeft, om doeltreffend te zijn, aangepaste solvabiliteit nodig, niet alleen voor banken, maar ook voor verzekeraars. Daarom vraag ik me af of u toezicht op en ondersteuning van verzekeringsgroepen, zoals vermeld in Solvabiliteit II, ook wilt steunen. Dat is iets wat niet in uw lijst met financiële regels staat, maar wat bedacht is in een tijd toen er geen crisis was en ons nu, in deze crisis, zou kunnen helpen. Als dat het geval is, misschien kan het voorzitterschap mij dan uitleggen waarom het op 2 december de ondersteuning van verzekeringsgroepen uit dit voorstel wil schrappen en kan het voorzitterschap zich realiseren hoe nutteloos dat is.
Mairead McGuinness
(EN) Onze vragen zijn een paar weken geleden al geformuleerd, maar de situatie is nu anders en ernstiger dan toen. Mag ik daarom vragen hoe eensgezind de Raad is wat betreft zijn gemeenschappelijk optreden en of het systeem op een doeltreffende manier werkt in gevallen waarin lidstaten in hun eentje actie moeten ondernemen?
Gay Mitchell
(EN) Wordt het niet eens tijd voor zoiets als een Marshallplan, bijvoorbeeld een Sarkozyplan voor Europa?
Hoe zou u dat financieren? Stel dat China geld leent aan de Europese Investeringsbank of de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling en u geeft subsidies aan lidstaten - dat zou hun schuld als percentage van hun BNP niet beïnvloeden.
Hoe zou u het terugbetalen? Uit de invoerrechten en accijnzen die worden geheven op de handel en misschien uit een extra BTW-bijdrage van 5 procent van de lidstaten die van deze mogelijkheid gebruik willen maken.
Bent u bereid tijdens uw decemberbijeenkomst een soort Marshallplan te overwegen en op te houden met het gerommel in de marge? We zitten nu nog maar net in deze recessie en als we er frontaal tegenin gaan, met een ingecalculeerd risico, komen we er wel doorheen.
Dimitrios Papadimoulis
(EL) Mijnheer de fungerend voorzitter, zelfs de heer Prodi, de voormalige voorzitter van de Commissie, noemde het stabiliteitspact "dom”, omdat daarin alleen gekeken wordt naar inflatie, tekort en schuld, ofschoon Europa momenteel wegzinkt in een recessie en maatregelen nodig heeft om groei, werkgelegenheid en sociale samenhang te kunnen stimuleren.
Ik wilde u dan ook vragen of u geen vervanging overweegt van het pact in plaats van een versoepeling ervan. Als u dat niet kunt en niet wilt, wilt u dan alstublieft de fungerend voorzitter van de Raad de boodschap overbrengen dat hij een eind moet maken aan dit crisistoerisme.
Laima Liucija Andrikien
(LT) Mijnheer Jouyet, u sprak over Hongarije en de solidariteit met dat land. Dat is wel zeer bemoedigend allemaal, maar ik ben ook erg geïnteresseerd in de andere door u genoemde landen, namelijk Bulgarije, Roemenië en vooral Litouwen. Kan in deze financiële crisis ook Litouwen rekenen op de solidariteit van de Europese Unie?
Jean-Pierre Jouyet
Mevrouw de Voorzitter, in antwoord op de vraag van de geachte afgevaardigde, die inhaakte op de vraag van de heer Evans, wil ik zeggen dat u helemaal gelijk hebt. Solvabiliteitsproblemen treffen niet alleen banken, maar ook verzekeringsmaatschappijen, en onze toezichtsmechanismen moeten ook toepasbaar worden gemaakt op groepen in deze sector die wellicht geconsolideerd of transnationaal zijn.
Daarom hechten wij inderdaad veel waarde aan een succesvolle afronding van het werk aan de Solvabiliteit II-richtlijn. Wij hopen echt dat de werkzaamheden zo snel mogelijk zullen worden afgerond en we steunen de Commissie bij de uitvoering van haar werkzaamheden. Wij hopen een compromis te vinden over deze kwestie, maar het is duidelijk dat wij handvaten nodig hebben om strenger te kunnen toezien op de solvabiliteit van verzekeringsgroepen.
In antwoord op de vraag van mevrouw McGuinness denk ik dat het verloop van de G20-top, de wijze waarop deze is voorbereid en het feit dat er een actieplan op tafel ligt waarover tijdens de G20-top overeenstemming is bereikt, laat zien dat de Raad eensgezind is geweest in zijn optreden. Laten we niet vergeten dat er ten aanzien van dit actieplan ook mensen zijn die zeggen dat we alle beschikbare middelen moeten aanwenden om de economie draaiende te houden; dit actieplan voorziet in uiterst praktische financiële reguleringsmaatregelen die ik zojuist heb genoemd en die ik niet zal herhalen. Het wachten is nu op de snelle tenuitvoerlegging ervan op het niveau van de Europese Unie. Wij hebben erop aangedrongen, niet alleen als reactie op de financiële crisis, maar ook op de economische crisis, dat de Commissie de vereiste wetgevende of praktische initiatieven neemt en dat het Parlement deze steunt door zo snel mogelijk de noodzakelijke teksten aan te nemen.
Wat de coördinatie van de lidstaten betreft, zou ik tegen mevrouw McGuinness willen zeggen dat ik het belangrijk acht dat het team voor vroegtijdige waarschuwing, dit coördinatieteam, naar behoren functioneert in het kader van het Economisch en Financieel Comité met de vertegenwoordigers van de lidstaten en de diverse betrokken instellingen, of het nu de Europese Centrale Bank of de Eurogroep is.
Wat de interventie van de heer Mitchell betreft, denk ik dat, zonder te spreken van een Marshallplan, en overeenkomstig de beginselen van de G20, en sprekend namens het voorzitterschap, wij graag willen dat alle hefbomen voor actie op Gemeenschapsniveau worden benut, gekoppeld aan bestaande hefbomen op nationaal niveau: of het nu gaat om bestaande kredietfaciliteiten van de Europese Investeringsbank, beschikbare marges in de Gemeenschapsbegroting die ook moeten worden gebruikt om de bedrijvigheid op peil te houden, vanzelfsprekend de beschikbare marges in nationale begrotingen, met name die welke betrekking hebben op toekomstige uitgaven en bedrijfsondersteuningsprojecten, of zelfs, op Gemeenschapsniveau, de versoepeling of aanpassing van bepaalde regels om de sectoren te hulp te komen die in de grootste moeilijkheden verkeren. Vanuit dit oogpunt kijken we met het grootst mogelijke pragmatisme tegen de zaken aan, maar het is duidelijk dat we op dit gebied de daad bij het woord moeten voegen. U hebt het in ieder geval bij het rechte eind, en het voorzitterschap is het volledig met u eens.
Wat betreft hetgeen mevrouw Andrikienzei, neem me niet kwalijk, maar Hongarije heeft financiële steun ontvangen. Zoals ik zei heeft het fonds 12,5 miljard euro toegekend, dat kan ik met zekerheid zeggen, en de Unie 6,5 miljard euro, maar het is duidelijk dat deze solidariteit ten goede komt aan landen die ernstige tekorten hebben op hun betalingsbalans en problemen ondervinden bij het herfinancieren van hun buitenlandse schuld.
Ik kan u verzekeren dat we binnen de Unie de vereiste solidariteitsmechanismen ten uitvoer zullen leggen. We werden in het geval van Hongarije geconfronteerd met een buitengewoon zorgwekkende situatie. Ik noemde ook IJsland. We hadden te maken met een moeilijke situatie. Als, en dat hoop ik niet, de Baltische staten of bepaalde landen die u het best kent in dezelfde moeilijkheden mochten geraken, dan moeten dezelfde solidariteitsmechanismen in werking treden. Dat is het standpunt van het voorzitterschap en uiteraard kan er van eenheid geen sprake zijn zonder solidariteit.
Tegen de heer Papadimoulis zou ik willen zeggen dat ik het ten eerste niet altijd eens ben met de heer Prodi. Soms wel, soms niet. Ten tweede is er behoefte aan een zekere begrotingsdiscipline. Ten derde, zoals ik al zei toen ik verwees naar de conclusies van de G20-top, lijkt het me vanzelfsprekend dat deze beginselen moeten worden aangepast aan de uitzonderlijke omstandigheden, en dat uitzonderlijke maatregelen moeten worden genomen. Dat is een kwestie van gezond verstand, want ik ben het wel met u eens dat we nooit dogmatisch moeten zijn. Tot slot, en ten vierde, wat toerisme betreft, ken ik de voorzitter van de Raad goed genoeg om te weten dat hij andere favoriete vakantiebestemmingen heeft en dat hij al zijn energie in dienst stelt van de Europese Unie. Ik denk dat het resultaat navenant is, en dat is voor ons het belangrijkste.
Josu Ortuondo Larrea
(ES) Mijnheer de minister, door de financiële techniek van de securitisatie maken de bekende Amerikaanse subprime-hypotheken deel uit van hypotheekobligaties (CDO's) en andere obligatievormen die zijn gekocht door Europese banken en burgers.
Weet de Raad de exacte omvang van deze financiële troep die ons van de andere kant van de Atlantische Oceaan is verkocht?
Avril Doyle
(EN) Ik zou graag willen weten of het Franse voorzitterschap zich op welke manier dan ook geïsoleerd voelt in de Raad vanwege zijn historische voorliefde voor regulering van de markt en, in dit speciale geval, financiële diensten.
Jean-Pierre Jouyet
In antwoord op de vraag van de geachte afgevaardigde, moet ik zeggen dat ik het precieze bedrag niet uit mijn hoofd ken. De ordes van grootte waarvan ik weet heb zijn echt aanzienlijk en de uitwassen van securitisatie, voornamelijk vanuit de Verenigde Staten overgewaaid naar Europa, zijn groter dan het BBP van menig lidstaat, of zelfs van de EU. Het is echt aanzienlijk. Dat is wat ik u kan mededelen. Securitisatie heeft dan ook een ontwrichtende schok van een ongekende omvang teweeggebracht. Dat is wat ik u vandaag kan vertellen.
Wat betreft de vraag van mevrouw Doyle, hoop ik dat we er hier, net als bij andere vraagstukken, niet helemaal alleen voor staan; als voorzitterschap zijn wij in ieder geval zelfverzekerd. Financiële regulering is zeker geen eenvoudige kwestie, mevrouw Doyle, maar ik denk dat we op de goede weg zijn. Hedenmiddag hebben we in uw Parlement van gedachten gewisseld met de voorzitter van de Europese Commissie en we zijn vrij optimistisch gestemd over het actieplan dat door de Europese Raad is opgesteld, waarover alle Europese lidstaten hun zegje hebben gedaan tijdens de informele bijeenkomst van staatshoofden en regeringsleiders, en dat dit weekend nader is uitgewerkt door de G20 in Washington.
Er is geen onenigheid meer, zou ik zeggen, in ieder geval niet over de theorie. We moeten iets doen aan het gebrek aan regulering. We hebben niet meer regels nodig en dat is ook niet wat wij voor ogen hebben, maar we moeten een aantal regels aanpassen en zorgen voor een systeem dat veilig en transparant is voor spaarders en investeerders. Ik denk dat de hele wereld het op dit punt met ons eens is. Verder is het een kwestie van fijnslijpen.
Betreft: Politieke verantwoordelijkheid voor misdragingen bij militaire operaties van de EU
In Zweden hebben diverse getuigen verklaringen afgelegd volgens welke Franse militaire troepen die aan de EU-operatie Artemis in Bunia (Congo) hebben deelgenomen zich schuldig zouden hebben gemaakt aan marteling en schijnexecutie van een gevangene. Naar dit incident, dat zich op 13 juli 2003 zou hebben afgespeeld, is door zowel het Zweedse als het Franse leger een onderzoek ingesteld. Ook werpt dit gebeuren vele vragen op met betrekking tot de samenwerking in de toekomst.
Bestaan er waarborgen dat de EU-lidstaten troepen uitzenden die de bestaande verdragen eerbiedigen en die volkenrechtelijk gezien bevoegd zijn bij EU-operaties? Welk gevolg zal de Raad geven aan de uitkomst van het lopende Franse onderzoek naar het incident in Bunia?
Betreft: Politieke verantwoordelijkheid voor misdragingen bij militaire operaties van de EU
In Zweden hebben meerdere getuigen verklaringen afgelegd volgens welke Franse militaire troepen die aan de EU-operatie Artemis in Bunia (Congo) hebben deelgenomen zich schuldig zouden hebben gemaakt aan marteling en schijnexecutie van een gevangene. Naar dit incident, dat zich op 13 juli 2003 zou hebben afgespeeld, is door zowel het Zweedse als het Franse leger een onderzoek ingesteld. De diverse Zweedse getuigenverklaringen waren tegenstrijdig en de uitslag van het Franse onderzoek was dat er geen sprake is geweest van misdragingen. Maar dit gebeuren werpt vele vragen op met betrekking tot de samenwerking in de toekomst.
Wanneer troepen van een lidstaat zich bij een EU-operatie schuldig maken aan misdragingen, wie is daarvoor dan politiek verantwoordelijk? Wanneer troepen van een lidstaat schuldig worden bevonden aan een oorlogsmisdrijf bij een EU-operatie, bestaat dan de mogelijkheid dat die lidstaat voor langere tijd wordt uitgesloten van EU-operaties, ten einde de goede naam en faam van de strijdkrachten van de lidstaten te beschermen?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Dit zijn ernstige zaken die worden aangekaart door mevrouw Goudin en mevrouw Dahl. Ik kan hun allebei en uw Parlement verzekeren dat de operaties van de Europese Unie worden uitgevoerd in overeenstemming met de mensenrechtenconventies en het internationaal recht.
Dit beginsel wordt duidelijk vermeld in alle planningsdocumenten die door de Raad zijn goedgekeurd en die zijn opgenomen in de afzonderlijke instructies die worden verstrekt aan de strijdkrachten. Dit is wat in het Engels aangeduid wordt als de soldiers' corps.
Wanneer bepaalde individuen die in buitenlandse en defensieoperaties worden ingezet hun boekje te buiten gaan, vallen de disciplinaire en juridische consequenties onder de bevoegdheid van de lidstaten. Alle lidstaten houden zich aan de mensenrechtenconventies.
In de zaak die in deze gezamenlijke vraag wordt aangeroerd wil ik graag mijn pet van fungerend voorzitter van de Raad afzetten om u het volgende mede te delen: omwille van transparantie hebben de Franse autoriteiten, na contact te hebben opgenomen met de Zweedse autoriteiten, een grondig onderzoek ingesteld. Dit onderzoek werd in opdracht van de Franse autoriteiten uitgevoerd door het inspectoraat voor de operationele strijdkrachten en de nationale defensie .
Uit dit onderzoek is gebleken dat de jongeman die op 13 juli 2003 door de Franse troepen gevangen is genomen tijdens operatie Artemis in de Democratische Republiek Congo, niet aan marteling of wrede behandeling is onderworpen. De ernstige beschuldigingen aan het adres van de Franse en Zweedse strijdkrachten zijn dan ook ongegrond.
Hélène Goudin
(SV) Ik zou graag het volgende willen weten: zoals we weten is deze jongeman verdwenen. Hoe kan men bewijzen dat hem niets is overkomen?
Hanne Dahl
(DA) Mevrouw de Voorzitter, ik zou in aanvulling op de vraag graag precies willen weten in hoeverre de mogelijkheid bestaat om, als er twijfel is over de mate waarin een lidstaat zich houdt aan de internationale conventies in verband met een EU-operatie, die lidstaat uit te sluiten van deelname. Ik ben van mening dat dit in bepaalde gevallen noodzakelijk zou kunnen zijn en dat het belangrijk is om dit nauwkeurig te definiëren.
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, zonder in extremen te vervallen wil ik de vragen van mevrouw Goudin en mevrouw Dahl feitelijk beantwoorden, en dus zal ik uw Parlement buiten mijn rol als fungerend voorzitter de informatie geven uit het rapport over het onderzoek dat door het Franse inspectoraat voor de operationele strijdkrachten en de nationale defensie is uitgevoerd.
Ik zal het onderzoek naar de gebeurtenissen van 13 juli 2003 in het kamp Chem-Chem in Bunia in de Democratische Republiek Congo voor uw Parlement samenvatten, ofschoon ik uit hoofde van mijn functie niet verplicht ben op deze vragen in te gaan. Uit dit onderzoek, uitgevoerd met de steun en samenwerking van het Zweedse leger, is gebleken dat de jongeman die op 13 juli 2003 door de Franse troepen gevangen is genomen tijdens operatie Artemis in de Democratische Republiek Congo, niet aan marteling of wrede behandeling is onderworpen. Hij is enkele uren gedetineerd in het kamp en vervolgens vrijgelaten. Het onderzoek werd op 31 maart 2008 gelast door de commandant van de strijdkrachten, als aanvulling op het gerechtelijk vooronderzoek door de Zweedse en Franse autoriteiten in hun respectieve landen. De samenwerking tussen deze autoriteiten verliep uitstekend en uit het onderzoek komt naar voren dat de ernstige beschuldigingen aan het adres van de Franse en Zweedse soldaten en de twee betrokken kolonels ongegrond zijn.
Tot besluit zou ik willen zeggen dat het vanzelfsprekend is dat internationale mensenrechtenconventies in elk stadium van buitenlandse veiligheids- en defensieoperaties moeten worden nageleefd, van voorbereiding tot aan uitvoering, met name door permanente scholing van de teams die op dit gebied actief zijn.
Paul Rübig
(DE) Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, ik zou willen weten wat volgens u de rol van de VN in deze kwesties is? Denkt u dat voor de VN een taak is weggelegd op deze terreinen?
Mairead McGuinness
(EN) U hebt mij met uw commentaar gerustgesteld - zowel met uw Franse pet op als met de bredere pet van de Raad.
Maar vindt u ook niet dat dit incident, en alle soortgelijke incidenten, met het oog op onze EU-operaties heel slecht is en dat we over het omgaan met deze rapporten heel duidelijk en heel zorgvuldig moeten zijn, zodat we ze tijdig behandelen en dit soort incidenten geen smet werpt, als je het zo kunt zeggen, op ons goede werk?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, ik kan me helemaal vinden in hetgeen mevrouw McGuinness zojuist zei. Het moge duidelijk zijn dat alle buitenlandse operaties, al dan niet uitgevoerd in het kader van het Europees veiligheids- en defensiebeleid of in een gemeenschappelijk kader, vanzelfsprekend moeten worden aangekondigd en gerapporteerd. Transparantie is een absolute vereiste.
Ik ben het volledig eens met mevrouw McGuinness en juist daarom moeten we alles wat te maken heeft met 'Militair Erasmus' verder ontwikkelen. Ik hoop dat we tijdens de eerstvolgende Europese Raad, die zal plaatsvinden in december, de aspecten kunnen uitwerken die betrekking hebben op opleiding en de uitwisseling van beste praktijken en ervaringen tussen lidstaten in het kader van het Europees veiligheids- en defensiebeleid.
In antwoord op de vraag van mevrouw McGuinness denk ik dat dit een buitengewoon belangrijk element is als we een strategie voor Europese veiligheid en aanwezigheid op buitenlandse bodem willen ontwikkelen. U hebt helemaal gelijk, mevrouw McGuinness.
Wat de vraag van de heer Rübig betreft, deze zal morgenochtend aan de orde komen in ons debat over de Democratische Republiek Congo. Ik geloof dat de inbreng van de VN inderdaad van belang is. De vraag is hoe haar middelen kunnen worden versterkt en aangevuld.
De Voorzitter
Ik zie dat mevrouw Dahl opnieuw het woord wil voeren. U mag nog één vraag stellen, maar dat is het dan. Het spijt me, maar daar moet u het mee doen.
(Interruptie uit de zaal)
Ik zit niet in de positie dat ik precies kan afdwingen wat u wellicht wilt horen. De fungerende voorzitter heeft antwoord gegeven, en daar moeten we het bij laten. U kunt alleen nog schriftelijk corresponderen.

Betreft: Coördinatie nationale socialezekerheidsstelsels
Mijn vraag aan de Raad luidt, welke vooruitgang er is geboekt met de modernisering en vereenvoudiging van de Europese wetgeving inzake de coördinatie nationale socialezekerheidsstelsels, waarvoor met Verordening (ΕG) nr. 883/2004 de eerste stap werd gezet, zodat de burgers van de EU zich vrij binnen Europa kunnen bewegen met behoud van hun rechten en sociale aanspraken (medische verzorging, pensioen, werkloosheidsuitkering).
In welk stadium verkeert de invoering van een uitvoeringsverordening die in de plaats moet komen van Verordening (ΕEG) nr. 574/722 en die bepalingen zal bevatten die zijn gericht op sterkere samenwerking tussen de nationale instanties en betere methoden voor gegevensuitwisseling?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, om de vraag van mevrouw Panayotopoulos te beantwoorden zou ik zeggen dat de Raad net als zij van mening is dat zo snel mogelijk overeenstemming moeten worden bereikt over de voorgestelde verordening die voorziet in mechanismen voor de toepassing van Verordening nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van socialezekerheidsstelsels.
Dit betekent dat we de voorwaarden moeten scheppen voor de goedkeuring van deze verordening teneinde, indien mogelijk vóór mei 2009, de hervorming van de coördinatie van socialezekerheidsstelsels af te ronden. Gezien de reikwijdte en het uiterst technische karakter van zijn bepalingen is dit voorstel voor een verordening, dat in januari 2006 is ingediend door de Commissie, sindsdien hoofdstuk per hoofdstuk behandeld onder de achtereenvolgende voorzitterschappen.
Dankzij het doorzettingsvermogen van de vorige voorzitterschappen zijn partiële algemene oriëntaties goedgekeurd. Dit proces werd vorige maand onder het Franse voorzitterschap afgerond met de goedkeuring van de partiële algemene oriëntaties inzake de twee resterende hoofdstukken, die betrekking hebben op uitkeringen voor arbeidsongevallen en beroepsziekten en op uitkeringen bij overlijden.
Ondertussen heeft het Parlement vorig jaar juli in eerste lezing advies uitgebracht. De Raad juicht het zeer brede draagvlak binnen het Parlement toe, en ziet hierin de vrucht van een uiterst constructieve samenwerking tussen de twee instellingen vanaf het moment dat deze tekst in behandeling is genomen.
De goedkeuring van een gemeenschappelijk standpunt over de ontwerpverordening is, voor het Franse voorzitterschap, een van de voornaamste stappen richting het vergroten van de mobiliteit van personen binnen de Unie. Daarom zal het voorzitterschap alles in het werk stellen om dit gemeenschappelijke standpunt tijdens de zitting van de Raad op 15 december goedgekeurd te krijgen, zodat het Parlement het tijdens zijn vergadering in januari kan goedkeuren.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de fungerend voorzitter van de Raad een vraag stellen over het nieuwe voorstel van de Europese Commissie 2008/414 over de rechten van patiënten op grensoverschrijdende dienstverlening.
Wat is het standpunt van het Frans voorzitterschap ten aanzien van dit nieuw voorstel?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, het is voor het Franse voorzitterschap duidelijk dat wij dit voorstel van de Commissie moeten steunen.
Concreet vereenvoudigt het voorstel de procedures voor verzekerden, versnelt het bij grensoverschrijdende situaties de respons- en verwerkingstijden van instellingen op de verschillende terreinen van de sociale zekerheid, zoals bedrijfsongevallen, beroepsziekten en arbeidsongeschiktheid. Wij moeten spijkers met koppen slaan om op dit punt regels aan te nemen. Zoals u weet heeft het Franse voorzitterschap aan Alain Lamassoure, u welbekend, een vraag gesteld over manieren om de obstakels voor grensoverschrijdende mobiliteit weg te nemen. Harmonisatie van socialezekerheidsstelsels is een van de antwoorden.
Het is zaak een gulden middenweg te vinden tussen nationale tradities op het gebied van sociale zekerheid, die in al onze lidstaten een voorname rol spelen, en het doorvoeren van de veranderingen die cruciaal zijn voor het vergemakkelijken van grensoverschrijdende mobiliteit.
In dit kader steunen we het door u genoemde voorstel en het voorzitterschap, onder leiding van Xavier Bertrand, stelt alles in het werk om het goedgekeurd te krijgen.
Paul Rübig
(DE) Ik geloof dat een van de grootste problemen die we in Europa hebben, dubbele belasting is, die juist op het terrein van de sociale zekerheid onverwachts tot extra belastinglasten leidt. Kunnen we ter zake een initiatief van het Franse voorzitterschap verwachten?
Avril Doyle
(EN) Nu we de mogelijkheid hebben van elektronische betalingsoverschrijvingen en het gemak van elektronische terugbetaling, zijn de Europese instellingen gezamenlijk toch zeker kundig en vernuftig genoeg om te zorgen voor de noodzakelijke technologie om het uit de gemeenschappelijke markt voortvloeiende cruciale recht op vrijheid van verplaatsing of grensoverschrijdende mobiliteit van al onze burgers - inclusief mensen met een beperking en gepensioneerden en anderen - te garanderen? Of is het ontbreken van de collectieve wil om dat te doen het probleem? Is er een bepaald land dat een collectieve oplossing van dit probleem in de weg staat?
Jean-Pierre Jouyet
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, ik wilde graag antwoorden op de vragen van de heer Rübig en mevrouw Doyle, aangezien dit vragen zijn die mijn aandacht reeds hebben getrokken.
Allereerst denk ik dat mevrouw Doyle het bij het rechte eind heeft. Alle technologieën, en elektronische technologieën komen hierbij met name van pas, moeten worden gebruikt om de verwerking van patiëntendossiers te vergemakkelijken.
Ten tweede, mevrouw Doyle, zijn wij voorstander van een overkoepelende oplossing, op voorwaarde dat we omwille van mobiliteit niet de nationale tradities op het gebied van sociale zekerheid op losse schroeven zetten.
Ten derde, en daar ben ik het eens met de heer Rübig, er doen zich inderdaad juridische problemen voor ten aanzien van premiebetaling en dubbele belastingheffing. Daar heeft de heer Rübig gelijk in.
Persoonlijk ben ik van mening, na me pas vorige week uitvoerig over deze problemen te hebben gebogen, omdat we uit buurlanden komen, mijnheer Rübig, dat landsbesturen niet altijd voldoende kennis van zaken hebben of onvoldoende gemotiveerd zijn om dit soort problemen het hoofd te bieden. Dit lijkt me, om de vraag van mevrouw Doyle te beantwoorden, het echte probleem. Daarom is een overkoepelende Gemeenschapsbenadering vereist. De Commissie moet echt flink druk op de ketel zetten, en het voorzitterschap draagt hieraan zijn steentje bij, want er bestaat in al onze lidstaten administratieve, bureaucratische en culturele weerstand.
De problemen rondom grensoverschrijdende mobiliteit vormen een wezenlijk obstakel voor de Europese eenwording en voor het ontwikkelen van een nieuwe Europese generatie, waardoor onze burgers de concrete voordelen van de Europese Unie eenvoudigweg niet inzien. Er zijn veel te veel administratieve hindernissen voor deze grensoverschrijdende bewegingen, met name op sociaal en fiscaal terrein.
Dit is een wezenlijk probleem, dat mijns inziens ook ingrijpende hervormingen en coördinatie tussen de communautaire instellingen, met name de Commissie, en de nationale overheden noodzakelijk maakt.
De Voorzitter
Het vragenuur is gesloten.
De vragen die wegens tijdgebrek niet zijn beantwoord, zullen schriftelijk worden beantwoord (zie bijlage).
(De vergadering wordt om 19.05 uur onderbroken en om 21.00 uur hervat)
