3. Verdediging van het subsidiariteitsbeginsel (stemming) 
Martin Schulz
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik herhaal mijn motie van orde.
(Rumoer)
Ik ben blij dat ik er altijd weer in slaag mijn collega's uit hun lethargie wakker te schudden. Dat is goed voor de bloeddoorstroming.
Ik doe nogmaals het verzoek om overeenkomstig artikel 177, lid 4, van het Reglement de stemming hierover uit te stellen en in de tussentijd te onderzoeken of de resolutie en de stemming wel rechtmatig zijn.
Manfred Weber
(DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, om te beginnen zou ik het procedureel argument aan de orde willen stellen. We hebben zojuist over het verslag-Cashman gestemd, dat betrekking heeft op een lopende wetgevingsprocedure. Hoewel onze eigen juridische dienst zei dat dit niet was toegestaan, drongen de socialisten erop aan het toch te doen. En toen we hier een debat over de mediavrijheid in Italië voerden en de verantwoordelijke commissaris zei dat de Europese Unie op dat terrein geen bevoegdheid had, vonden de socialisten het toch zinvol Berlusconi aan te vallen. Steeds wanneer het de socialisten in hun kraam past, is er geen bevoegdheid, behalve wanneer het om anderen gaat, dan is die bevoegdheid er wel. Daarom moet we hier niet aan toegeven.
Het tweede argument, daarentegen, is het zeker waard om serieus over te discussiëren. Zijn wij verantwoordelijk voor het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens? Ik herinner de geachte afgevaardigden eraan dat de Europese Unie na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon partij wordt bij dat verdrag. Dat betekent dat wanneer het Italiaanse parlement dit aan de orde mag stellen omdat Italië partij bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens is, het Europees Parlement dat in de toekomst ook mag doen wanneer het partij bij dat verdrag is geworden.
Wat het derde en laatste argument betreft: wij zijn geen juristen, maar politici. Deze uitspraak heeft gevolgen voor miljoenen mensen en daarom moeten we dit punt vandaag nog in stemming brengen.
(Applaus)
