Oświadczenie przewodniczącego delegacji Parlamentu Europejskiego do komitetu pojednawczego - Nowe artykuły żywnościowe (ciąg dalszy debaty) 
Przewodnicząca
Przejdziemy teraz do kontynuacji debaty nad oświadczeniem przewodniczącego delegacji Parlamentu Europejskiego do komitetu pojednawczego - nowe artykuły żywnościowe.
John Dalli
komisarz - Pani Przewodnicząca! Jak już miałem okazję oświadczyć zarówno Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, jak i Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, mogę jedynie wyrazić swoje rozczarowanie niepowodzeniem postępowania pojednawczego, które nastąpiło pomimo wszelkich naszych starań, by dojść do porozumienia.
Jest to sytuacja niefortunna, gdyż w ostatnich miesiącach udało się nam osiągnąć znaczne postępy w kwestii projektu rozporządzenia dotyczącego nowych artykułów żywnościowych. Pozwolę sobie przypomnieć niektóre z elementów, co do których wyraźnie się zgadzaliśmy, a które - gdyby zostały przyjęte - wprowadziłyby wiele ulepszeń w stosunku do obecnie obowiązujących przepisów: scentralizowana procedura zatwierdzania nowych artykułów żywnościowych, która upraszczałaby proces oceny przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa żywności; definicja "nanomateriałów” oraz obowiązek ich oceny przed wprowadzeniem do obrotu, a także wymóg etykietowania dla wszystkich składników artykułów żywnościowych zawierających nanomateriały; uproszczona procedura mająca zastosowanie do tradycyjnych artykułów żywnościowych z krajów trzecich, w celu ułatwienia dostępu tych produktów do rynku UE; a także potrzeba wymiany danych naukowych między podmiotami działającymi na rynku żywności tam, gdzie dotyczy to testów na zwierzętach, w celu możliwego zmniejszenia liczby testów na zwierzętach.
Te udoskonalenia przyczynią się do innowacyjności Europy dzięki ułatwieniu wprowadzania nowych artykułów żywnościowych do obrotu bez żadnego uszczerbku dla bezpieczeństwa żywności. Zagadnienie to wymaga naszej wspólnej uwagi, aby można było wprowadzić te udoskonalenia w życie bez dalszej zwłoki. Przyniosą one znaczne korzyści pod względem ochrony konsumenta, jak również innowacyjności sektora spożywczego. Dlatego też mam nadzieję, że uda nam się utrzymać rozmach negocjacji opracowując projekt rozporządzenia w tej sprawie w bardzo krótkim czasie.
Niezamknięcie przedmiotowego dossier nastąpiło pomimo wielu pozytywnych kroków w kwestii klonowania, jakie dokonały się w ostatnich miesiącach i godzinach negocjacji. Komisja nadal zobowiązuje się do podejmowania działań wynikających ze sprawozdanie z października 2010 roku, w którym - jak przypominam - proponowano następujące rozwiązanie: tymczasowe zawieszenie na okres pięciu lat stosowania techniki klonowania na terytorium UE, importowania i wykorzystywania klonów do celów produkcji żywnościowej, a także produkcji artykułów żywnościowych pochodzących od klonowanych zwierząt, które byłoby stosowane w połączeniu z wprowadzeniem systemów śledzenia importu nasienia i embrionów pochodzących od klonów. Ponadto, Komisja uznaje postęp uzyskany w trakcie postępowania pojednawczego.
W sprawie klonowania we wszystkich jej aspektach jest dla mnie również oczywiste, że musimy wypracować porozumienie, które można będzie wdrożyć, a także takie, które będzie uzasadnione i proporcjonalne. Komisja wyraża gotowość do opracowania kompleksowego projektu rozporządzenia po przeprowadzeniu koniecznej oceny skutków.
Cieszy mnie pojednawczy ton przyjęty przez pana posła Pittellę oraz prezydencję. Musimy wspólnie zastanowić się nad dalszymi działaniami i jestem gotów rozmawiać z Państwem, a także z Radą, na temat możliwych scenariuszy odnoszących się do tych dwóch ważnych kwestii, a także uzgodnić proces, który gwarantowałby pozytywny rezultat. Taka wspólna refleksja powinna wyznaczyć drogę do sukcesu w dwóch omawianych dossier, aby konsumenci mogli odczuć z tego korzyści.
Pilar Ayuso
Pani Przewodnicząca! Przede wszystkim, pragnę podziękować Pani Poseł Liotard, prezydencji węgierskiej oraz Panu Komisarzowi Dalliemu i jego zespołowi za ich pracę. Niestety jednak, przedmiotowe rozporządzenie, tak ważne i niezbędne, nie doszło do skutku ze względu na wymóg etykietowania, który szedł zbyt daleko, by można było go wdrożyć w praktyce. Jest to temat, który wzbudza emocje i przyciąga uwagę mediów, a czynniki te są sprzeczne z logiką i pragmatyzmem.
Muszę powiedzieć, że nie skorzystaliśmy z okazji, by uczynić krok naprzód, skazując przemysł rolno-spożywczy na funkcjonowanie przy przestarzałych przepisach, i zahamowaliśmy postęp technologiczny Europy, który w teorii tak bardzo popieramy.
Nie możemy żądać czegoś, co obejmuje taki poziom kosztów i biurokracji, że nie może tego przyjąć sektor spożywczy, nie możemy też żądać czegoś, czego nie jesteśmy w stanie narzucić stronom trzecim. Nie możemy stanowić prawa, którego nie będziemy w stanie wdrożyć, gdyż oszukiwalibyśmy konsumentów.
Powtarzam: żałuję, że nie doszliśmy do porozumienia, gdyż rozporządzenie to dotyczyło nie tylko klonowania oraz tego, ile pokoleń i jakie produkty należy etykietować, ale również wielu innych spraw, co do których osiągnięto porozumienie, jak na przykład nanotechnologia i artykuły żywnościowe z krajów trzecich, co było bardzo ważne dla konsumentów i przemysłu rolno-spożywczego nie tylko z punktu widzenia rynku wewnętrznego, lecz również z perspektywy zdrowotnej, jak i w aspekcie innowacyjności.
Ponieważ klonowanie jest sprawą zbyt złożoną, by ująć ją w kilku ustępach innego projektu rozporządzenia, ponownie wzywam Komisję do sporządzenia sprawozdania i przedstawienia odrębnego projektu rozporządzenia regulującego każdy aspekt klonowania, w oparciu o bezpieczeństwo żywności oraz wszystkie dane naukowe.
Zważywszy, że pan komisarz Dalli przy wielu okazjach zobowiązał się wobec tej Izby do przedstawienia takiego projektu, ufam, że Komisja prześle go nam możliwie szybko.
Jo Leinen
Pani Przewodnicząca, Pani Przewodnicząca Győri, Panie Komisarzu Dalli, Panie i Panowie! Brałem udział w wielu procesach negocjacyjnych tu w Parlamencie, lecz 12 godzin postępowania pojednawczego, które trwało od godziny 19.00 do 07.00 następnego dnia, pozostanie w mojej pamięci na długo. Było to bardzo szczególne postępowanie.
Niestety, obydwie jego strony pochodziły z różnych planet. Podejście Parlamentu było jasne, a mianowicie chodziło o skupienie się na interesach konsumentów i obywateli UE. Inni uwzględniali interesy sektora mięsnego i rolnego. Ze względu na te rozbieżne podejścia nie byliśmy w stanie dojść do porozumienia. Szkoda, gdyż obecnie mamy lukę w prawodawstwie UE dotyczącym artykułów żywnościowych, którą bardzo szybko musimy wypełnić. Dla wszystkich było to dość jasne, włącznie z panem posłem Pittellą, który występował jako przewodniczący, i ze sprawozdawczynią. Cały zespół ze sobą współpracował.
Obecnie musimy podjąć dalsze kroki. Musimy wypełnić tę lukę. Panie Komisarzu Dalli! Musi Pan przedstawić dwa projekty: jeden dotyczący nowych artykułów żywnościowych, gdyż prawie osiągnęliśmy konsensus w tej sprawie w odniesieniu do nanomateriałów, scentralizowanego procesu oceny oraz importu z krajów trzecich. Drugi projekt rozporządzenia dotyczy klonowania. Wysłuchał Pan wszystkiego, co mamy do powiedzenia na ten temat. Nie chcemy tych produktów na rynku europejskim. W najgorszym przypadku chcemy, żeby były one oznaczone, gdyż konsumenci powinni mieć wolność wyboru. To jest nasze zadanie, a Parlament jest gotów Pana poprzeć. Mam nadzieję, że będzie Pan w stanie przedstawić projekt rozporządzenia w bardzo niedługim czasie.
Corinne Lepage
Pani Przewodnicząca! Przede wszystkim pragnę podziękować Pani Poseł Liotard, Panu Posłowi Pittelli, Panu Posłowi Leinenowi oraz całemu zespołowi negocjacyjnemu. Dzięki nim utrzymaliśmy wyjątkowo spójne stanowisko w całym tym bardzo długim procesie trójstronnej dyskusji, a moim zdaniem jedynym pozytywnym aspektem tego dossier jest to, że Parlament Europejski zjednoczył się w obronie zdrowia publicznego i interesów konsumentów. W tym celu właśnie zostaliśmy wybrani, w żadnym innym.
Chociaż uznaję potrzebę podjęcia dalszych działań i nieprzypisywania nikomu winy za zaistniałą sytuację, twierdzę, że nie można uciec od faktów, a kiedy przyszło do prowadzenia negocjacji, w których Parlament już wycofał się znacznie ze swoich żądań, okazało się, że to zbyt wiele. Tak jak gdybyśmy mieli zadawać sobie pytanie czy etykietować produkty sprzedawane na rynku europejskim, czy też nie, podczas gdy wolność wyboru konsumentów stanowi podstawę prawa europejskiego!
To, co się stało jest zupełnie nie do przyjęcia. Zbywano nas pod byle pretekstem. Przedstawiano nam wykręty prawne. Nie rozpoczynaliśmy wojny z handlem; nie naruszono zasad WTO. W aspekcie prawnym wszystko to była nieprawda. Niemożność etykietowania to tylko wymówka. Technicznie jest to nieprawidłowe. Oczywiście, że można etykietować i zapewnić identyfikowalność. Po prostu, nie byliśmy skłonni tego robić, ponieważ, jak właśnie podkreślił pan poseł Leinen, przedkładamy interesy innych nad interes konsumentów.
A więc teraz musimy podjąć dalsze kroki, i musimy je podjąć szybko. Kwestia klonowania jest coraz częściej wykorzystywana przez wszystkich, którzy pragną kwestionować instytucje europejskie. Jest to argument wysuwany przez osoby nieufające naszym instytucjom. Jest to argument wysuwany przez osoby nieufające żywności wprowadzanej do obrotu na rynku europejskim. Na litość boską, musimy pilnie przyjąć jednoznaczne stanowisko w sprawie klonowania, żeby zapobiec wprowadzaniu klonowanego mięsa oraz potomstwa klonowanych zwierząt na rynek europejski - tego właśnie chcą konsumenci europejscy i obywatele Europy!
Struan Stevenson
w imieniu grupy ECR - Pani Przewodnicząca! Po dwóch długich latach ciężkiej pracy rozporządzenie w sprawie nowych artykułów żywnościowych legło w gruzach ze względu na niemożność znalezienia stosownego porozumienia w sprawie klonowania. Przez cały okres postępowania pojednawczego ostrzegałem, że uparta odmowa kompromisu doprowadzi do katastrofy, jak to ostatecznie miało miejsce.
Teraz wracamy do początku i straciliśmy znaczną ilość ważnych i korzystnych rozporządzeń w sprawie nowych artykułów żywnościowych. Postępowanie pojednawcze to oczywiście użyteczny mechanizm procesu legislacyjnego, lecz jest ono daremne i bez sensu, jeżeli jego uczestnicy nie są gotowi na negocjacje i kompromis. Gdyby Parlament nie okazał się tak mało elastyczny, mielibyśmy już tak pożądaną aktualizację przepisów. Obecnie musimy opierać się na rozporządzeniu w sprawie nowych artykułów żywnościowych z 1997 roku, które jest całkowicie przestarzałe.
Jeżeli Parlament Europejski usiłuje pokazać, że jest potężnym i odpowiedzialnym organem legislacyjnym, który z dumą osiągnął traktat lizboński, to moim zdaniem oblał pierwszy swój test. Komisja musi obecnie podjąć kroki i przygotować oddzielne rozporządzenie dotyczące klonowania. Mam jedynie nadzieję, że posłowie wyciągną wnioski z własnych błędów i zdadzą sobie sprawę, że to obywatele Europy cierpią, gdy my nie możemy dojść do porozumienia w sprawie kluczowych kwestii.
Bart Staes
Pani Przewodnicząca! Myślę, że pan poseł Leinen trafił w sedno. Jest to rozporządzenie dokładnie wyważone między interesami przemysłu mięsnego i przemysłu rolnego a interesami konsumenta. W tym, moim zdaniem, leży sam problem. Uważam, że jako Parlament wykonaliśmy tu ważną pracę, wraz ze sprawozdawczynią, której pragnę pogratulować całego wysiłku. Pracowaliśmy ciężko i pokazaliśmy, że jesteśmy elastyczni. Byliśmy przygotowani, w każdym momencie na wiele ustępstw, lecz nigdy nie było ich dość.
Mam zastrzeżenia dotyczące niewystarczająco elastycznego podejścia Komisji do tych ustępstw, lecz nieszczególnie zadowala mnie również stanowisko Komisji - nie chodzi mi bezpośrednio o Pana stanowisko, Panie Komisarzu Dalli, lecz w którymś momencie jeden z Pana kolegów komisarzy, belgijski komisarz De Gucht, za plecami komitetu pojednawczego wystąpił przed Komisją Handlu Międzynarodowego Parlamentu, gdzie przedstawił cały szereg sofizmatów. Cytowane podstawy miały związek z WTO, a wszyscy wiemy - jak słusznie stwierdziła pani poseł Lepage - że o takich podstawach nie można tu mówić. Myślę, że sprawozdawczyni wkrótce wróci do tej sprawy.
Co należy teraz zrobić? Zdecydowanie straciliśmy trochę czasu. Uważam, że obecnie musimy prosić Komisję o szybkie przedstawienie nowego projektu rozporządzenia w sprawie nowych artykułów żywnościowych - wiemy, że jest to możliwe, gdyż osiągnięto już stan bliski porozumienia. Należy też sporządzić wniosek dotyczący postępowania z artykułami żywnościowymi pochodzącymi od klonowanych zwierząt, mięsem z klonowanych zwierząt i ich potomstwa, i tak dalej.
Muszę tu Pana ostrzec, Panie Komisarzu: chcę, aby odbyło się zgodnie harmonogramem. Nie chcę, żeby odłożono te sprawy na półkę, a następnie byśmy wyciągali je tuż przed końcem naszej kadencji albo zostawiali je na kolejną kadencję Parlamentu. To ten Parlament debatował nad nimi podczas pierwszego i drugiego czytania oraz podczas postępowania pojednawczego. Dlatego też ten właśnie Parlament musi doprowadzić tę sprawę do końca.
Kartika Tamara Liotard
Pani Przewodnicząca! Pragnę rozpocząć od wyrażenia serdecznych podziękowań dla kolegów posłów w tym Parlamencie oraz dla delegacji za powszechne wsparcie, jakie otrzymywałam podczas negocjacji, aż do samego końca. Jestem też pełna podziwu dla ambasador Węgier, która naprawdę czyniła, co w jej mocy, podobnie zresztą jak pan komisarz Dalli.
Naprawdę szkoda, że nie udało się osiągnąć porozumienia dotyczącego klonów. Konsumenci nadal mogą znaleźć produkty pochodzące z klonowania na swoich stołach, nieproszone i nieoznaczone, chociaż 77 % obywateli Europy jest temu przeciwnych. Pragnę powiedzieć Radzie, że sam zakaz korzystania z klonów to polityka symboliki. Faktycznym kluczem do rozwiązania problem jest zakaz korzystania z ich potomstwa. Same klony są tak drogie, że nie zrobiłoby się z nich hamburgera. Tak więc nie moglibyśmy dojść do kompromisu w tej sprawie. Zarówno Rada i Komisja powtarzały, że zakaz korzystania z potomstwa klonów byłby pogwałceniem przepisów Światowej Organizacji Handlu (WTO). Pan komisarz De Gucht posunął się dalej, przychodząc do Parlamentu i mówiąc, że doprowadziłoby to do wojny handlowej. Mogą więc sobie Państwo wyobrazić, jak się zdziwiłam czytając, jak wyraźnie stwierdzono w tajnym wewnętrznym dokumencie Rady, do którego dotarłam - jest to dokument Służby Prawnej Rady Ministrów - że zakaz wykorzystywania potomstwa klonów jest w pełni uzasadniony zgodnie z regulaminem WTO. W dokumencie tym wyraźnie stwierdzono, że
"Zakazy [dotyczące] artykułów żywnościowych pochodzących od klonowanych zwierząt oraz [...] żywności z potomstwa klonów można uzasadnić przez wzgląd na zastrzeżenia etyczne konsumentów.”
(NL) Chciałabym, żeby Rada mi powiedziała, czy wszystkie państwa członkowskie wiedziały o tym dokumencie. Jeżeli tak, skąd wzięło się stałe używanie argumentu o globalnych wojnach handlowych, aby nie można było dojść do żadnego kompromisu z Parlamentem? Naprawdę chciałabym wiedzieć, jakie były prawdziwe tego przyczyny. Jeżeli negocjatorzy państw członkowskich nie wiedzieli o tym dokumencie, uważam to skandal. Jeżeli o nim wiedzieli, używano obłudnych argumentów.
Panie Komisarzu Dalli! Obywatele czekają na Pana kolejny ruch. Moim zdaniem, w obecnej sytuacji rozporządzenie należy przedstawić bardzo szybko. Wie Pan, że nadal jestem gotowa do współpracy i jestem przekonana, że uda nam się znaleźć rozwiązanie. Przekażę rzeczony dokument Radzie.
Corinne Lepage
(FR) Pani Przewodnicząca! To, co właśnie powiedziała pani poseł Liotard, jest całkowicie niewiarygodne. Dlatego też nalegam na odpowiedź na pytanie, które właśnie zadała. Jestem ogromnie zdumiona i pragnę zapytać Komisję, czy również miała w posiadaniu tę notatkę. Rzeczywiście nie do zaakceptowania jest fakt, że przez całe tygodnie mówi nam się, że idziemy na otwartą wojnę z WTO, Pan komisarz De Gucht mówił nam, że nie będziemy już mogli sprzedawać samolotów, że nie będziemy mogli niczego sprzedawać, jeżeli podejmiemy taka decyzję, kiedy istniała notatka prawnicza stwierdzająca coś dokładnie przeciwnego. Moim zdaniem jest to sprawa kluczowa z politycznego punktu widzenia.
Oreste Rossi
Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Uważam, że Rada przeszła samą siebie. Należy pamiętać, że osoby reprezentujące obywateli Europy są przez nich demokratycznie wybierane. Dlatego też, jeżeli Parlament ustawicznie utrzymywał w komitecie oraz na tej sali, że klonowane mięso nie jest do zaakceptowania przez naszych obywateli, Rada powinna była to uwzględnić. Odpowiedzialność za tę decyzję, która jest bardzo niekorzystna dla biznesu, w całości spoczywa na Radzie.
Z wyjątkiem części dotyczącej mięsa klonowanych zwierząt oraz kilku innych artykułów żywnościowych, tekst zostałby przyjęty ogromną większością. Rada tego nie chciała. Ta sama Rada, z drugiej strony, deklaruje, że popiera liberalizację wszystkiego, a z drugiej strony zmusza do usunięcia słów "Wyprodukowano w” na tekstyliach, gdyż nie chce podawać konsumentom prawidłowych informacji, a także wywiera na nas nacisk w sprawie etykietowania, gdyż nie chce, aby etykiety wskazywały na miejsce pochodzenia żywności na stołach obywateli. Takie jest stanowisko Rady.
Pan poseł Pittella - za co mu dziękuję - zrobił wszystko, by uratować nasz honor i przedstawić poglądy prawie wszystkich posłów do tego Parlamentu, odrzucając będący szantażem projekt rozporządzenia, jaki chciała nam narzucić Rada. Dlatego też dziękuję Panu Posłowi Pittelli, sprawozdawczyni oraz wszystkim posłom, którzy mieli odwagę, by nie utracić ani krzty z tego, co uznaliśmy za naprawdę użyteczne dla naszych obywateli.
Peter Liese
(DE) Pani Przewodnicząca, Pani Przewodnicząca Győri, Panie Komisarzu Dalli, Panie i Panowie! Wszyscy jesteśmy rozczarowani, co oczywiste, lecz nie sądzę, że winę za to ponosi delegacja negocjacyjna Parlamentu Europejskiego. Moim zdaniem, obecni tu pan komisarz i minister również nie ponoszą za to odpowiedzialności. Przeciwnie, to inni przedstawiciele Rady i Komisji spieszyli wykonać swój obowiązek i określić problemy w krajach trzecich, które nie zostały w pełni omówione.
Na przykład komisarz De Gucht oraz przedstawiciele ministerstw finansów z Niemiec, mojej ojczyzny, malowali przerażający obraz wojen handlowych na skalę większą niż wojna bananowa oraz wiele innych problemów. Tak naprawdę nie uważam, by istniały ku temu jakiekolwiek podstawy.
Wczoraj miałem ogromną przyjemność odbyć spotkanie z przedstawicielami ambasady amerykańskiej w moim kraju, którzy specjalnie przyjechali do Strasburga, a nawet rozmawiali ze mną po niemiecku, aby omówić sprawy związane z polityką żywnościową. Argumenty dyplomatów amerykańskich nie były wystarczająco przekonujące, abyśmy nie mogli znaleźć rozwiązania. Zapytałem o ich opinię na ten temat i nie odniosłem wrażenia, że nie moglibyśmy dojść do porozumienia z Amerykanami, gdybyśmy chcieli. Tym, co mnie szczególnie zaskoczyło, jest fakt, że Amerykanie dali mi dokument opisujący etykietowanie kraju pochodzenia obowiązujące w USA. Na przykład, w USA istnieje obowiązek etykietowania mięsa mielonego. Na opakowaniu hamburgerów należy wyraźnie określić, skąd pochodzi mięso.
Jak możemy mówić o wojnie handlowej, jeżeli jednocześnie chcemy etykietować mięso klonowanych zwierząt oraz mięso potomstwa klonowanych zwierząt? Powinniśmy byli bardziej się postarać w tym obszarze zamiast natychmiast mówić, kiedy tylko Amerykanie wyrazili swoje wątpliwości, że nie można tak zrobić. Wzywam Komisję do wykorzystania tego jako argumentu służącego przygotowaniu nowego projektu. Musimy być bardziej pewni siebie, jeśli chcemy wprowadzić to rozwiązanie przy sprzeciwie państw trzecich.
Linda McAvan
Pani Przewodnicząca! Urzędująca przewodnicząca Rady mówiła o potrzebie niewskazywania winnych, lecz uważam, że nadszedł czas na pewną uczciwość intelektualną.
Owszem, wszyscy się zgadzamy, że nie należy jeść klonów, lecz wszyscy wiemy, że nikt nie będzie jadł klonów. Kolejną poważną kwestią sporną w negocjacjach była porażka Rady w sprawie importu embrionów i nasienia do UE, co umożliwiło rolnikom hodowanie potomstwa klonów. Potomstwo to jest hodowane z klonów, które miały nieszczęście się urodzić.
Panie Komisarzu! Czyż nie jest prawdą, że mamy, lub wkrótce będziemy mieć przepisy UE zakazujące wprowadzania na rynek produktów z fok, futra psów i kotów, czy też kosmetyków testowanych na zwierzętach? Mamy te przepisy, więc dlaczego nie możemy mieć przepisów, które zakazują wprowadzania na rynek UE produktów będących wynikiem okrutnej praktyki klonowania?
Zgadzam się z panią poseł Liotard. Nie jest to sprawa dla Światowej Organizacji Handlu: jest to kwestia woli politycznej, którą możemy okazać, a to zadowoli ten Parlament - i jest to podstawa do porozumienia.
Anna Rosbach
(DA) Pani Przewodnicząca! Przygotowanie przedmiotowego rozporządzenia pochłonęło ogrom pracy, zarówno ze strony pani poseł Liotard, jak i kontrsprawozdawców. Należą się im ogromne podziękowania. Niestety, jak wiemy, cała ta sprawa zakończyła się nieporozumieniem dotyczącym artykułów żywnościowych pochodzących od klonowanych zwierząt. Pochodzę z kraju, gdzie artykuły żywnościowe pochodzące od klonowanych zwierząt są zakazane. Jednakże mimo to klonowanie jest przepychane tylnymi drzwiami. Temat ten jest często podnoszony w największej tajemnicy, poza debatą. Wydaje mi się dziwne, że chcemy pełnej transparentności we wszystkim: od skarpetek przez telewizję, medycynę po banki, lecz gdy przychodzi do żywności, sytuacja jest zupełnie odwrotna.
Stosuje się barwniki, gazy przedłużające przydatność do spożycia, hormony wzrostu, antybiotyki, GMO i o wiele więcej - najlepiej, jeżeli konsumenci nie będą mogli o tym przeczytać na opakowaniu. Dlaczego nikt nie jest zainteresowany zapewnieniem, by żywność była tak naturalna, jak to tylko możliwe? Dlaczego nie zwracamy więcej uwagi na nasze własne zdrowie i warunki życia, ani na zdrowie i warunki hodowli naszego inwentarza? Nie rozumiem dlaczego w pewnych kołach europejskich wykazuje się tak mało odpowiedzialności za zdrowie dzieci i dorosłych.
Satu Hassi
(FI) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Godny pożałowania jest fakt, że przedmiotowy projekt rozporządzenia został odrzucony i zgadzam się z kolegami Posłami, którzy mówią, iż stało się tak ze względu na to, iż Komisja i Rada zdecydowały się nadać pierwszeństwo interesom zagranicznych producentów mięsa. Ich interesy to chęć prowadzenia działalności przez klonowanie zwierząt, kosztem ich cierpienia. W międzyczasie Parlament wysłuchał konsumentów europejskich, których przeważająca większość nie chce stosowania klonowania w produkcji mięsa lub mleka i których ogromna większość pragnie zmniejszenia cierpienia zwierząt, a nie jego zwiększania.
Tak naprawdę Parlament nie okazał braku elastyczności. Poszedł na znaczne ustępstwa, a także był gotów wycofać zakaz etykietowania. Rada nie zgodziła się nawet na to, a jak usłyszeliśmy, na przykład, od pani poseł Liotard i pana posła Liese'a, argumenty wysuwane przez Radę i Komisję były zupełnie kłamliwe, a najprawdopodobniej wręcz świadomie fałszywe.
Wydaje się oczywiste, że problemu tego nie uda się trwale rozwiązać, o ile nie przyjmiemy jako oczywistości, iż powinniśmy szanować wolę konsumentów europejskich, by zmniejszyć cierpienia zwierząt zamiast je zwiększać.
Françoise Grossetête
(FR) Pani Przewodnicząca! Najpierw pragnę przedstawić ogólną uwagę.
Gdy mówimy o braku zaufania konsumentów do instytucji, to nie uważam, żeby to był problem. Często to właśnie jednostki wywołują taki brak zaufania, czyniąc to we własnym osobistym interesie.
Wrócę teraz do sedna sprawy. Prawdą jest, że pod koniec długiej nocy negocjacji, która trwała od godz. 19.00 do godz. 07.00, pojawiło się ogromne rozczarowanie. Prawdą jest, że Komisja Europejska ma obecnie przed sobą wielkie zadanie, gdyż musi przedłożyć nowe projekty, a także ze względu na to, że rozwój technologii wymusza konieczność rewizji tych przepisów. Na przykład, gdy mówimy o nanomateriałach, wydaje się to pilną potrzebą.
Absolutnie nie do przyjęcia jest brak kontroli nad technikami klonowania, czy też nad artykułami żywnościowymi będącymi wynikiem stosowania tych technik, przeznaczonymi do konsumpcji przez ludzi. Istnieją wyraźne zasady i sądzę, że wszyscy w Parlamencie w pełni się z tym zgadzamy. Konsumentów należy informować o pochodzeniu artykułów żywnościowych wyprodukowanych z klonowanych zwierząt i ich potomstwa.
Musimy żądać dwóch rzeczy: identyfikowalności oraz etykietowania. Nie mam wątpliwości co do woli pana komisarza Dalliego, by wyjaśnić tę sprawę i znaleźć właściwe rozwiązania dla niezliczonych spraw, których jeszcze nie udało się rozwiązać. Identyfikowalność jest kluczowa. Konsumenci europejscy muszą być w stanie dokonywać świadomych wyborów.
Jako prawodawcy europejscy nie możemy sobie pozwolić, by powiedzieć opinii publicznej: "Europa nic nie robi, gdyż nie udało nam się dojść do porozumienia.”
Panie Komisarzu! Wiem, że podejmuje się Pan przełamania impasu instytucjonalnego, jakiego doświadczamy, aby udzielić większej gwarancji nie tylko konsumentom, lecz również operatorom przedsiębiorstw spożywczych. Nie ma czasu do stracenia, a więc musimy działać szybko, by móc znaleźć wyjście.
Kriton Arsenis
Pani Przewodnicząca! Obawiam się, że będę mniej dyplomatyczny. Muszę powiedzieć panu komisarzowi oraz przedstawicielowi Rady: znowu proponujecie zakaz artykułów żywnościowych pochodzących od klonowanych zwierząt, lecz nikt nie może kupić żywności pochodzącej od klonowanych zwierząt.
Klonowane zwierzęta są zbyt drogie, żeby je wykorzystywać jako żywność. To ich potomstwo jest wykorzystywane w celach spożywczych. Dlatego właśnie chcemy zakazu dotyczącego ich potomstwa i dlatego chcemy wyraźnego etykietowania takiego potomstwa. Obawiam się, że Państwa rola w negocjacjach nie była produktywna. Walczyliście przeciw etykietowaniu potomstwa, co stanowiło minimalny wspólny mianownik z Radą. Tu leżała nasza szansa na porozumienie. Proszę wyciągnąć wnioski, posłuchać, co ta instytucja ma do powiedzenia w tej sprawie, a potem wrócić do nas z przyzwoitym projektem.
Horst Schnellhardt
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu Dalli, Panie i Panowie! Również bardzo żałuję, że negocjacje się nie powiodły, szczególnie dlatego, że teraz będziemy musieli czekać latami aż będziemy mieć przepisy regulujące, na przykład, nanotechnologię w artykułach żywnościowych i produktach z krajów trzecich, obecnie nieznaną w Europie. Wydaje się, że poprzez ujęcie klonowanych zwierząt w tym rozporządzeniu wpadliśmy w pułapkę. Muszę powiedzieć, że nie debatowaliśmy nad tym zagadnieniem z wielką godnością. Dyskusje toczyły się całą noc, a każda ze stron miotała się i żadna nie chciała ustąpić. Wreszcie, w ostatecznym rozrachunku negocjacje zakończyły się porażką, co jest bardzo niefortunne.
Chciałbym podkreślić jedną rzecz. Mówimy tu o wielu tematach i o prawodawstwie. Zastosowaliśmy tę samą strategię w stosunku do inżynierii genetycznej. Nie chcieliśmy inżynierii genetycznej, stąd znacznie podnieśliśmy limity i wymagania. Jaki był rezultat końcowy? Technologia ta rozwinęła się do tego stopnia, że może sprostać nawet tym wysokim standardom. Obecnie omawiamy fakt, że nie chcemy klonowanych zwierząt, gdyż nie są spełniane odpowiednie warunki hodowli zwierząt, co tworzy pewne ryzyko. Rozmawiałem z naukowcami i przewiduję, że technologia ta rozwinie się w takim stopniu, iż nie będzie już można stosować ogólnego zakazu klonowania zwierząt. Mimo to, uważam, że taki postęp naukowy jest wysoce wątpliwy.
Musimy uważniej przyjrzeć się podstawowym zasadom, jakie trzeba określić w celu wprowadzenia właściwych przepisów prawnych. Nie powinniśmy próbować spowolnić, czy też nawet zakazywać pewnego rozwoju wydarzeń przy pomocy prawodawstwa.
Daciana Octavia Sârbu
(RO) Pani Przewodnicząca! Chciałabym rozpocząć od stwierdzenia, jak bardzo jestem rozczarowania niepowodzeniem postępowania pojednawczego. Chociaż prace nad projektem trwały całe miesiące, a nawet lata, rezultat jest rozczarowujący, zwłaszcza w chwili, gdy było możliwe porozumienie w wielu sprawach ujętych w projekcie rozporządzenia. Sprawozdawczyni zasługuje jednak na nasze pełne uznanie za swoje wysiłki.
W kwestii artykułów żywnościowych pochodzących od klonowanych zwierząt i ich potomstwa, Parlament miał rację podtrzymując swój punkt widzenia oparty na zasadach. Jesteśmy świadomi, że reprezentujemy wolę obywateli Europy, gdy sprzeciwiamy się obecności klonowanych zwierząt i ich potomstwa w łańcuchu pokarmowym. Podczas negocjacji Rada zignorowała te uzasadnione obawy, co jest godne ubolewania. Gdybyśmy przyjęli ostateczny projekt Rady, nie moglibyśmy twierdzić, że broniliśmy życzenia zwykłych obywateli, by nie mieć mięsa klonowanych zwierząt na ich stołach. Nie mieliśmy zamiaru zatwierdzać przepisów, które zezwalałyby na wprowadzenie na rynek artykułów żywnościowych pochodzących od potomstwa klonowanych zwierząt bez ich oznaczenia jako takich.
Na przyszłość pragnę przypomnieć Komisji o zobowiązaniach podjętych w październiku 2010 roku, głównie dotyczących zakazu technik klonowania do produkcji żywności w Unii Europejskiej. Kolejne zobowiązanie dotyczyło utworzenia systemów śledzenia materiału do reprodukcji pochodzącego od klonowanych zwierząt spoza UE. Zobowiązania te były podejmowane wielokrotnie i muszą być zawarte w nowych projektach. Ufam, że państwa członkowskie zwrócą większą uwagę na zasadne żądania obywateli Unii Europejskiej.
Elisabetta Gardini
(IT) Pani Przewodnicząca! Zgadzam się ze wszystkim, co powiedzieli moi przedmówcy. Ja również byłam członkiem delegacji komitetu pojednawczego. W miarę negocjacji pojawiały się uczucia nadziei, rozczarowania, a nawet furii, o ile mogę tak powiedzieć, gdyż reprezentowaliśmy ponad 500 milionów ludzi, których ogromna większość - zgodnie z wszystkimi ankietami i badaniami - krzyczy, że nie chce artykułów żywnościowych pochodzących od klonowanych zwierząt i ich potomstwa na swoich stołach.
Etykietowanie i identyfikowalność naprawdę stanowiły minimum, którego broniliśmy. Gdybyśmy przyjęli kompromis, byłby on pusty. Pan poseł Pittella ma rację: trochę pudru, troszkę różu, być może trochę mydlenia oczu, lecz nie pozostaje nic więcej niż pusta skorupa. Nie oszukujmy się: nikt nie płaci 100 000 euro za byka wyłącznie po to, żeby go przemielić i sprzedać jako hamburgery. Dla wszystkiego innego nie było regulacji; akceptowalibyśmy deregulację, a tego nie możemy zrobić.
Obecnie jednak, nadal stajemy tu, broniąc pewnych decyzji i utrzymujemy, że była to wspólna porażka. Jednakże nie była to wspólna porażka, gdyż osiągnięto porozumienie praktycznie w odniesieniu do wszystkiego, pomimo że starania te legły w gruzach, pozostawiając ludzi z wrażeniem, że duży biznes i handel mają większe znaczenie niż obywatele europejscy, których mamy tu reprezentować i bronić.
Dlatego też wzywam wszystkich bez wyjątku, by rozpoczęli pracę od nowa, ze świeżym umysłem i spojrzeniem, gdyż mam nadzieję i modlę się, by kolejnym razem uszanowano wolę i oczekiwana obywateli.
RadvilMorkūnaitė-Mikulėnien
(LT) Pani Przewodnicząca! Prawdopodobnie każdy zgodziłby się, że informacja stanowi jedną z głównych sił napędowych we współczesnym świecie. Zasada ta obowiązuje również w odniesieniu do bezpieczeństwa żywności. Nadal rozważamy i - mam nadzieję - przyjmiemy nowe przepisy dotyczące zapewnienia konsumentom ogólnych informacji na temat artykułów żywnościowych, a także na temat różnych kwestii, jak dotycząca soku owocowego i produktów pochodnych.
Niestety, nie dało się osiągnąć kompromisu z Radą w sprawie nowych artykułów żywnościowych, więc zrobiliśmy krok wstecz. Większość konsumentów nie chce produktów żywnościowych pochodzących od klonowanych zwierząt, lecz rzeczywistość jest taka, że produkty te istnieją. Dlatego też kluczowe jest zapewnienie, by opinia publiczna o tym wiedziała. Mimo to, argumentując, iż spowoduje to trudności dla przedsiębiorstw i producentów, przedstawiciele państw członkowskich nie spełnili wymogu etykietowania i identyfikowalności, innymi słowy, minimalnych wymogów umożliwiających zapewnienie świadomości konsumentów. Dlatego też konsumenci nadal nie mają jak się dowiedzieć, czy na przykład mleko, które piją, nie pochodzi od klonowanych zwierząt.
Jednakże, jest to tylko jedna strona medalu. Teraz zakazaliśmy nowych technologii, badań oraz wykorzystywania ich rezultatów w przemyśle spożywczym. Przy takim braku porozumienia sami odwlekliśmy rozwiązanie tych problemów na czas nieokreślony. Oczekujemy awaryjnych projektów ze strony Komisji Europejskiej, co może pomóc nam w wyjściu z tego impasu prawnego.
Mairead McGuinness
Pani Przewodnicząca! Czy naprawdę dziwimy się, że nie osiągnęliśmy porozumienia? Patrząc z zewnątrz zdecydowanie widziałam zbyt wiele różnic przy stole, przy czym nie jestem pewna, czy rozpoczynanie spotkania o godz. 19.00, które było skazane na porażkę o 7.00, było takim dobrym pomysłem, lecz nadal musimy rozwiązać ten konkretny problem, a być może podział przedmiotowego rozporządzenia na dwie części mógłby się do tego przyczynić.
Kwestia klonowania jest bardzo drażliwa, przy czym chodzi tu o dobrostan zwierząt, o czym już tu mówiono, lecz należy omówić również kwestię materiału do reprodukcji. Potrzeba nam jasności co do sposobu rozwiązania tego problemu w ramach regulaminu WTO, gdyż rolnicy w Europie chcą dostępu do najlepszych dostępnych technologii umożliwiających im uzyskanie większej produktywności. Tak więc w tych ramach mamy zagadnienia do rozwiązania w Parlamencie, i mam nadzieję, że uda się je rozwiązać w sposób zadowalający.
Wreszcie, w kwestii standardów Europy w stosunku do reszty świata, importujemy produkty mięsne do Unii Europejskiej. Czy mamy jasność co do tego, co importujemy, gdy pytamy się, co produkujemy w samej UE? Jest to też zagadnienie do omówienia.
Karin Kadenbach
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu Dalli! Po pierwsze, pragnę podziękować panu Komisarzowi Dalli za działania na obszarze prewencji. Miałam nadzieję i oczekiwałam, że okaże on takie samo zaangażowanie w odniesieniu do materiałów klonowanych. Odbyliśmy kilka godzin intensywnych rozmów, a sama uważam się za przedstawicielkę obywateli Europy, którzy wyraźnie popierają stanowisko obrane przez Parlament i chcą ujrzeć postęp w tej dziedzinie. Wraz z 500 milionami Europejczyków chcemy wyraźnego etykietowania jako minimalnego rozwiązania. W istocie chcielibyśmy zakazu klonowanych zwierząt i produktów z nich pochodzących, niezależnie od tego, z którego pokolenia pochodzą.
Liczyliśmy na Pańskie poparcie, Panie Komisarzu Dalli. Nie rozumiemy, dlaczego Rada nie stała po naszej stronie, gdyż Rada składa się z wybranych przedstawicieli państw członkowskich. Jednakże najwyraźniej jej członkowie służyli potrzebom rynku, a nie ludziom. Mamy nadzieję, że w przyszłości postawią Państwo na pierwszym miejscu w swoim procesie decyzyjnym ludzi, a nie rynek.
Martin Häusling
(DE) Pani Przewodnicząca! Polityka ochrony konsumenta stanowi centralny element ogólnej polityki europejskiej. Jeżeli nie uda nam się zapewnić spójnej ochrony konsumentów, to ponieśliśmy pełną porażkę w tym względzie. Należy wyjaśnić, że nie tylko większość konsumentów nie chce klonowania - podobnie myśli większość rolników.
Uważam, że niektóre państwa członkowskie celowo sabotowały negocjacje. Zdecydowały się chronić przemysł rolniczy i bronić jego interesów. Cała ta mowa o nieuchronnej wojnie handlowej, o której już dzisiaj kilkakrotnie wspomniano, stanowiła jedynie pretekst. Panie Komisarzu Dalli! Z powodów dyktowanych samą europejską polityką warunków hodowli zwierząt, powinniśmy podjąć kroki przeciwko klonowaniu i mamy nadzieję, że przygotuje Pan rozporządzenie możliwie szybko. Istnieje potrzeba działania. Wzywamy Państwa, by nie czekać miesiącami, lecz załatwić tę sprawę od razu. Zakaz klonowania to po prostu jeden krok w ramach całego procesu. Musimy nalegać na wprowadzenie przepisów obejmujących potomstwo klonowanych zwierząt - w przeciwnym wypadku całość będzie zasadniczo nieskuteczna.
Anna Záborská
(SK) Pani Przewodnicząca! Nie chcę wskazywać palcem, lecz uważam, że niepowodzenie postępowania pojednawczego stanowi krok wstecz i wylaliśmy dziecko z kąpielą.
Klonowanie to nie tylko złożony, ale też bardzo drażliwy temat. Owca Dolly nie była ani pierwszym, ani ostatnim klonowanym zwierzęciem. Dziesiątki tysięcy innych prób kończy się porażką. Zdeformowane płody z nadmiernie dużymi organami giną w łonach zwierząt doświadczalnych, inne rodzą się martwe, a jeszcze inne padają zaledwie kilka dni po urodzeniu. Klonowanie to gorsza tyrania dla zwierząt niż małe klatki, czy transport w ciężarówkach bez wody.
Tak więc słuszne jest, by przepis dotyczący nowych artykułów żywnościowych obejmował zakaz sprzedaży klonowanych zwierząt i ich potomstwa. Nie sądzę, by bardzo złożone było rozwiązanie problemu klonowania już teraz. Musimy obecnie dać wyraźny sygnał producentom żywności, że dla produktów pochodzących od cierpiących zwierząt nie ma miejsca na rynku europejskim.
Giancarlo Scottà
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Nowe artykuły żywnościowe to produkty żywnościowe lub składniki poddane procesom produkcyjnym i obejmujące zmianę wartości odżywczej.
Mam wiele wątpliwości dotyczących nowego rozporządzenia w sprawie nowych artykułów żywnościowych. Jak będzie się ono miało do rozporządzenia o organizmach modyfikowanych genetycznie (GMO), gdyż klonowanie stanowi aspekt inżynierii genetycznej i podobnie jak GMO obejmuje ono faktyczną manipulację genami? Jak regulowane będzie przemieszczanie się tych artykułów żywnościowych między krajami europejskimi? Jak będą przeprowadzane testy naukowe konieczne do sprawdzenia bezpieczeństwa tych nowych artykułów żywnościowych? Jakie będą kryteria definiowania tych produktów, a przede wszystkim, jak będą informowani konsumenci o charakterystyce i właściwościach odżywczych kupowanych przez nich nowych artykułów żywnościowych?
Moim szczególnym zmartwieniem jest ochrona konsumentów, bezpieczeństwo żywności przy stosowaniu przedmiotowych nowych artykułów żywnościowych, a także właściwa informacja. Dlatego też uważam, że konsumenci powinni mieć możliwość pełnej identyfikowalności produktów, zwłaszcza w odniesieniu do produktów naturalnych, dla których już trudno zapewnić identyfikowalność.
Niki Tzavela
(EL) Pani Przewodnicząca! Uważam, że cała ta sprawa została podniesiona ze względu na brak informacji dla konsumentów i opinii publicznej. Tam, gdzie brak przejrzystości informacji dla obywateli Europy i całego świata, tworzą się impasy i nic nie można osiągnąć. Pragnę podkreślić, że tam, gdzie pojawia się silna reakcja na takie produkty, my oraz decydenci i prawodawcy musimy dostosować się do żądań opinii publicznej. Dlatego też potrzeba nam informacji i przejrzystości we wszystkim, co robimy, jeżeli mamy skończyć to, co zaczęliśmy.
John Dalli
komisarz - Pani Przewodnicząca! Uważnie wysłuchałem opinii wyrażonych w trakcie niniejszej debaty. Pragnę podziękować szanownym Posłankom i Posłom za wyrażone przez nich poglądy, a także ponownie zapewnić ich, że Komisja będzie nadal współpracować z Parlamentem, państwami członkowskimi i zainteresowanymi ze wszystkich sektorów w celu osiągnięcia wspólnego celu możliwie szybkiego posunięcia sprawy naprzód, zarówno w odniesieniu do projektu w sprawie nowych artykułów żywnościowych, jak i klonowania.
Muszę podkreślić, że podczas postępowania pojednawczego - przy czym wysuwaliśmy różne propozycje w tym względzie - Komisja stała na stanowisku, jak mówiłem wcześniej, by wszelkie rozwiązania lub osiągnięte kompromisy były możliwe do wdrożenia. Byłyby one możliwe do realizacji, a także uzasadnione i proporcjonalne. Niezależnie od tego, czego chcielibyśmy wszyscy - a jako komisarz odpowiedzialny za konsumentów jestem za informacją dla konsumentów - musi to być jednak oparte na dowodach i musimy posiadać ocenę skutków. Takie było nasze stanowisko.
Komisja nigdy nie proponowała stanowiska przeciwko żadnemu rodzajowi etykietowania, lecz mówiliśmy, że każdą decyzję, jaką podejmujemy, należy ocenić w celu zapewnienia skutków, jakie będzie mieć na ogół naszych obywateli, niezależnie od tego, czy są to producenci, czy konsumenci, i jest to stanowisko, które nadal podtrzymuję. Mogę Państwa zapewnić, że służby Komisji oraz ja sam podejmiemy się tego wyzwania z całą determinacją i energią, a także zapewniam Państwa, zwłaszcza pana posła Staesa, że nie odkładam decyzji, jakie należy podjąć.
Enikő Győri
Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Szanowni Posłowie! W imieniu prezydencji i Rady dziękuję za tę debatę. Pragnę wyrazić specjalne podziękowania za wystąpienia, w których podkreślano starania prezydencji węgierskiej i w których uznawano te starania.
Cieszymy się również z faktu, że argumenty wysuwane podczas postępowania pojednawczego zostały tu zaprezentowane. Jednocześnie, odrzucamy oświadczenia lub sugestie zarzucające, iż Rada lub prezydencja węgierska postępowały nieuczciwie lub w złej wierze, albo znajdowały się pod wpływem grup interesów.
Najlepszym aspektem traktatu lizbońskiego jest to, iż zwiększył on naszą wspólną odpowiedzialność. Próbowaliśmy i próbujemy działać w tym duchu. Nie byliśmy w stanie dojść do porozumienia, więc w tym względzie każdy produkt może zostać nam zaserwowany na stołach bez ograniczeń. Jest to gorsze niż proponowana ostatnia oferta Rady. Co to było dokładnie? Był to zakaz klonowanych zwierząt i produktów od nich pochodzących, a także monitorowanie i etykietowanie pierwszego potomstwa, naturalnie w ramach rozsądnych limitów. Trzeba tylko pomyśleć, na przykład, o wielu składnikach, jakie ma salami. Zdrowy rozsądek i cena określają limit.
Pragniemy powiedzieć zwłaszcza Pani Poseł Liotard, że co się tyczy wewnętrznego dokumentu Rady, który Pani zacytowała, państwa członkowskie wiedziały o nim, a także naturalnie Rada o nim wiedziała, a nawet go omawiała. Pomógł on nam ustalić nasze wspólne stanowisko. Zacytowała Pani zdanie wyjęte z kontekstu dokumentu, lecz nie wspomniała Pani, że we wnioskach dokumentu dokładnie stwierdzono, iż istnieje ryzyko w aspekcie zgodności z regulaminem WTO, a także, że we wnioskach tych wspomniano również, iż najbardziej możliwym do zaakceptowania rozwiązaniem jest etykietowanie, co - jak powtarzam, było ujęte w ostatniej ofercie Rady.
Jednakże, zgadzam się z Państwem wszystkimi, że powinniśmy jak najszybciej podjąć działania w tej sprawie. Mamy nadzieję, że niedługo będziemy wiedzieć więcej na temat aspektów bezpieczeństwa żywności ze względu na badania naukowe i postęp. Cieszę się, że pan komisarz Dalli obiecał wkrótce nowy, oddzielny projekt w sprawie klonowania oraz dotyczący produktów z klonowanych zwierząt.
Gianni Pittella
Pani Przewodnicząca! Wszystkie wystąpienia moich przedmówców - którym dziękuję, rozpoczynając od sprawozdawczyni - a także dokumentacja przedstawiona przez samą poseł sprawozdawczynię, która podkreśla fakt, że nasze propozycje, gdyby zostały przyjęte, nie wywołałyby wojny handlowej, wykazały, że ta porażka nie jest wspólna, przy czym powtarzam to prezydencji węgierskiej bez chęci polemiki. Na pewno miała miejsce porażka, lecz w obszarze, za który wyraźnie odpowiadały rządy.
Niech nikt mi nie mówi, że samo etykietowanie wołowiny z klonowanych zwierząt lub ich potomstwa mogłoby być uznane za honorowe i zadowalające porozumienie dla Parlamentu, gdyż było to niewiele więcej niż brak jakiegokolwiek porozumienia. Nie owijajmy tego w bawełnę i popatrzmy w przyszłość. Przede wszystkim, zadaniem Rady jest uzyskanie zgody rządów, kiedy już wiedzą, jakie jest stanowisko Parlamentu, które jest stanowiskiem obywateli Europy. Etykietowanie produktów pochodzących od klonowanych zwierząt i ich potomstwa stanowi minimum, które możemy przyjąć. Potrzebna jest praca wewnątrz i między rządami, aby zaakceptowały to minimum.
Dlatego też wzywam pana komisarza Dalliego - który, jak wiem, jest zdecydowanie skłonny to zrobić - by możliwie szybko złożył projekt Komisji ujmujący nasze stanowiska, aby umożliwić temu Parlamentowi przyjęcie rozporządzenia w sprawie klonowania. Musimy również podjąć dalsze działania w sprawie nanomateriałów, a obecnie, po usunięciu części o klonowaniu, możemy to zrobić szybko.
Mam jedną ostatnią uwagę: wszyscy Państwo zauważyli, jak zjednoczony jest Parlament. Jest to istotne, jedność na 360 stopni. Być może popełnili Państwo błąd podczas negocjacji myśląc, że w Parlamencie Europejskim brak jest spójności. Proszę nie popełniać znowu tego błędu, gdyż w drażliwych tematach dotyczących zdrowia ludzi jesteśmy i pozostaniemy zjednoczeni.
Bart Staes
(NL) Pani Przewodnicząca! Tak naprawdę jest to wniosek w kwestii formalnej. Kilkakrotnie podczas debaty wspomniano stanowisko komisarza De Guchta. Pani poseł Lepage zapytała pana komisarza Dalliego, czy wiedział o notatce Służby Prawnej Rady. Pan komisarz Dalli udzielił wielu odpowiedzi na nasze pytania, lecz nie słyszałem odpowiedzi na to pytanie, mimo że jest ono kluczowe. Być może chodzi o brak konsensusu w ramach Komisji, gdyż Pan Komisarz Dalli występuje w Komisji jako komisarz ds. zdrowia i polityki konsumenckiej, podczas gdy komisarz De Gucht, jak wszystko na to wskazuje, przedstawiał nieprawdziwe argumenty, które unieważniał dokument Rady. Chciałbym usłyszeć opinię Pana Komisarza w tej sprawie.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
