Jednominutowe wystąpienia (artykuł 150 Regulaminu)
Przewodniczący
Teraz przejdziemy do jednominutowych wystąpień na temat ważnych kwestii politycznych.
Maria do Céu Patrão Neves
(PT) Panie Przewodniczący! Dnia 17 lutego w regionie Póvoa do Varzim tornado uderzyło w szklarnie pięćdziesięciu rolników, którzy oceniają poniesione szkody na 1,5 miliona euro. W kilka sekund tornado zniszczyło miesiące pracy i lata inwestycji. Rolnicy będą musieli zasadzić nowe uprawy i miną miesiące, zanim ich plony trafią na rynek. Ci sami rolnicy doświadczyli już skutków innej burzy 27 lutego 2010 r. Wówczas ustalono, że koszty zniszczeń przekroczyły 4 miliony euro i do tej pory władze w żaden sposób na to nie zareagowały.
Liczby te pokazują znaczenie produkcji warzyw dla lokalnej gospodarki: zagrożonych jest 2 tysiące rodzin, w sumie około 5 tysięcy osób i 10 tysięcy miejsc pracy, powiązanych bezpośrednio i pośrednio, w tym regionie. Te ekstremalne zjawiska pogodowe występują coraz częściej i oznaczają ryzyko dla tego typu pracy. Jeśli nie ma dotacji, ubezpieczenie jest tak drogie, że wykupienie go czyni całą działalność nieopłacalną.
W tym kontekście uważam, że to ważne, aby Unia Europejska rozważyła ustanowienie wspólnego poziomu minimalnego ubezpieczenia dla wszystkich rolników i progi kwalifikowalności do Funduszu Solidarności. To ważne, aby wziąć pod uwagę wymiar regionalny; jeśli tego nie zrobimy, regiony stojące w obliczu poważnych katastrof mogą zostać wykluczone, jeśli próg ustalony dla państwa członkowskiego jako całości nie będzie osiągnięty.
Przewodniczący
Pani Poseł Patrão Neves! Chciałbym tylko powiedzieć, że kiedy zabiera Pani głos, wydaje się Pani mówić dłużej, niż wynosi przydzielony Pani czas i mówi Pani bardzo szybko, co przysparza pewnych trudności tłumaczom. Być może mogłaby Pani skrócić swoje uwagi?
Monika Smolková
(SK) Panie Przewodniczący! W zeszłym tygodniu wicepremier Słowacji i były komisarz unijny, Ján Figeľ, prowadził w Brukseli negocjacje o przeniesienie zasobów finansowych w kwocie 350 milionów euro z programów operacyjnych "Społeczeństwo Informacyjne, Nauka i Badania” oraz "Edukacja i Włączenie” do programu operacyjnego "Transport”.
Budowa autostrad jest rzeczywiście konieczna. Jednak podobnie jak przyjęliśmy strategię EU 2020, szczególnie w czasie kryzysu, musimy również zdać sobie sprawę z tego, że eliminowanie barier dla wzrostu zatrudnienia, zajmowanie się nowymi rodzajami ryzyka społecznego oraz położenie nacisku na edukację, naukę i badania to podstawowe warunki wzrostu gospodarczego.
Przeniesienie funduszy wymaga zgody wszystkich komisarzy. Chciałabym wyrazić przekonanie - wraz ze słowackimi nauczycielami, naukowcami i innymi obywatelami Słowacji, którzy nie aprobują tego przeniesienia funduszy - że poszczególni komisarze Unii Europejskiej będą bronić zatrudnienia, edukacji, nauki i badań, które odniosłyby wielkie korzyści dzięki 350 milionom euro, podczas gdy w transporcie oznacza to zaledwie 11 kilometrów autostrady, niezależnie od tego, jak bardzo jest ona potrzebna.
Ramon Tremosa i Balcells
Panie Przewodniczący! W zeszłym miesiącu kanał Publicznej Telewizji Katalońskiej (TV3) został zamknięty w Walencji przez regionalny rząd walencki. Jest to nie tylko wbrew dyrektywom europejskim dotyczącym różnorodności językowej, karcie języków regionalnych lub mniejszościowych i hiszpańskiej konstytucji, ale zamknięcie katalońskiej telewizji jest też bezpośrednim atakiem na kulturowe braterstwo, które łączy Katalończyków i Walencjan poprzez wspólny język.
Regionalny rząd walencki narzuca teraz sankcje na prywatne stowarzyszenie Acció Cultural del País Valencià, które zainstalowało 20 lat temu przekaźniki telewizyjne, zmuszając stowarzyszenie do ich zamknięcia.
Pragnę również oznajmić, że popularna inicjatywa ustawodawcza wspierająca odbiór katalońskiej telewizji znalazła się w hiszpańskim parlamencie przy wsparciu 615 tysięcy obywateli. Socjalistyczny rząd hiszpański powinien wziąć to pod uwagę, ale jak dotąd nie zrobił nic.
Michail Tremopoulos
(EL) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Komisja Europejska i reszta mechanizmu wsparcia w Grecji ogłosiły niedawno zobowiązanie rządu do zebrania 50 miliardów euro do 2015 roku poprzez sprzedaż nieruchomości publicznych.
Przedstawiciel Komisji, pan Deruz, złożył oświadczenie, w którym powiedział, że prawdziwym ryzykiem dla greckiej gospodarki jest ogólna prywatyzacja nieruchomości publicznych. Jednak nie wszystkie nieruchomości publiczne w Grecji są takie same: nieruchomości komercyjne, takie jak budynki, które nie pełnią żadnej funkcji publicznej, to jedna sprawa, a radykalna zmiana w użytkowaniu gruntów kosztem środowiska to sprawa zupełnie inna, gdyż naraża ona na ryzyko wolne przestrzenie - takie jak stare lotnisko w Atenach - mające zrekompensować brak zielonych przestrzeni w miastach, które mają mniej niż 3 metry kwadratowe przestrzeni zielonej na mieszkańca, podczas gdy europejska średnia to 10 metrów kwadratowych przestrzeni zielonej na mieszkańca.
Obszary o dużym znaczeniu dla środowiska, takie jak delta rzeki Nestos, gdzie zapowiedziano już pokrycie tysięcy akrów obiektami turystycznymi, są również zagrożone. Takie zmiany użytkowania, które poświęcają istotne funkcje środowiskowe, zaprzeczają jakiejkolwiek definicji zrównoważonego rozwoju. Kryzys i długi nie wykluczają prawa przyszłych pokoleń do zachowania niezbędnego środowiska naturalnego i szans na zrównoważone miasta.
Marek Henryk Migalski
(PL) Żałuję bardzo, że pan McMillan-Scott przestał prowadzić obrady, gdyż mam do niego prośbę związaną z prawami człowieka, które go bardzo interesują. Jak Państwo wiedzą, po wyborach na Białorusi 19 grudnia nastąpiły wielkie aresztowania. Kuriozalną sytuacją było to, że zostali aresztowani wszyscy kandydaci na prezydenta, czyli kontrkandydaci pana Łukaszenki. 19 lutego z więzienia uwolniony został Aleś Michalewicz, który był jednym z tych kontrkandydatów. Opowiadał on, że był poddawany torturom. Zaoszczędzę Państwu opisu tych tortur. Wystarczy powiedzieć, że były one bardzo poważne. W związku z przyjmowaniem przez nas rezolucji w tej sprawie w tym tygodniu zwracam się do całej izby ze szczególnym uwzględnieniem pana przewodniczącego McMillan-Scotta, któremu prawa człowieka są bardzo bliskie, o to, abyśmy wypowiedzieli się w tej sprawie bardzo jednoznacznie i głośno i domagali się zaprzestania tych haniebnych praktyk. Dziękuję.
Przewodniczący
Dziękuję, Panie Pośle Migalski. Pan McMillan-Scott słuchał Pana z mównicy, ale wszyscy jesteśmy zainteresowani prawami człowieka.
Mówi Pan o torturach i mogę zapewnić Pana, że osoba, która obecnie przewodniczy obradom, a która miała wyrywane paznokcie, jest również bardzo zainteresowana kwestiami praw człowieka; mieliśmy bowiem możność doświadczyć sytuacji takich jak ta opisana przez Pana, dlatego też pragnę powiedzieć, że jesteśmy niezwykle zainteresowani.
Miguel Portas
(PT) Panie Przewodniczący! Najpierw pojawiła się piosenka, na początku tego roku. Ta piosenka potępiała absurdalny świat, w którym koniecznie trzeba studiować, aby potem zostać niewolnikiem - nasz świat. W ciągu kilku godzin ta piosenka stała się hymnem w moim kraju. Potem pojawiła się czwórka młodych ludzi. Użyli Facebooka, aby rozpocząć protest, który ma na celu zgromadzenie, cytuję: "bezrobotnych, [...] tych, którzy są niewolnikami pod inną nazwą, podwykonawcami oraz osoby na kontraktach krótkoterminowych, osoby z pracą dorywczą, stażystów i tych zdobywających doświadczenie w pracy” - innymi słowy, są to pokolenia, które w moim kraju zadłużają się, aby studiować, które niemalże dopłacają, aby pracować i które żyją za 500 euro miesięcznie.
Ponad 40 tysięcy osób zadeklarowało w Internecie udział w demonstracji, która odbędzie się w najbliższą sobotę. Byłoby dobrze, gdyby ta Europa - ta odgórna Europa - usłyszała tych, którzy odrzucają obawy i milczenie, bo są zmęczeni brakiem bezpieczeństwa; brakiem bezpieczeństwa, który im narzuciliśmy. Jak mówi piosenka, są pokoleniem "już dłużej tak nie mogę” - i mają całkowitą rację.
Nikolaos Salavrakos
(EL) Panie Przewodniczący! Będę mówił na temat Libii. Powstanie w tym kraju, po powstaniu w Tunezji i Egipcie, było bardziej krwawe i przyjęło tragiczny obrót. Na pierwszy rzut oka reakcja obywatelska przeciwko reżimowi wydaje się spontaniczna i nie powiązana ideologicznie. Jest skierowana przeciwko reżimowi, który wyraźnie nie jest w stanie rozwiązać chronicznych problemów dotyczących wzrostu gospodarczego i fundamentalnej sprawiedliwości społecznej. Europa ma znaczące interesy w tym obszarze. Tuziny europejskich firm - brytyjskich, włoskich, francuskich, jak i dużych firm greckich - działa w Libii, która jest trzecim największym producentem ropy w Afryce. Brak stabilności budzi strach na rynkach, a ceny ropy już poszybowały w górę.
Sądzę, że w bieżących okolicznościach Europa musi zwrócić szczególną uwagę po pierwsze na zwiększony napływ uchodźców - zarówno z Libii, jak i generalnie z Północnej Afryki - a po drugie na konsekwencje zmian we wszystkich europejskich budżetach oraz zwrot ku gorszemu, co się tyczy kryzysu gospodarczego.
Ponadto sprawy te powinny zostać ocenione i musimy podjąć działania związane z tym, co obecnie dzieje się w Europie; w szczególności musimy dać pracę i perspektywy młodym ludziom, ponieważ młodzi ludzie w krajach świata islamu nie mieli nadziei i dlatego zrobili to, co zrobili - i zobaczymy, co się w tej sprawie wydarzy.
Corneliu Vadim Tudor
(RO) Panie Przewodniczący! W ciągu kilku ostatnich dni rumuńska partia rządząca podjęła absurdalną decyzję: głosowała za eutanazją, a mianowicie za zabijaniem bezpańskich psów. Zwracam się do Europejskiej Partii Ludowej, której podstawą jest doktryna Chrześcijańskich Demokratów: proszę, wezwijcie swoich kolegów i koleżanki z Partii Demokratyczno-Liberalnej w Rumunii, aby nie plamili swoich rąk krwią niewinnych. Jezus Chrystus kochał zwierzęta: "Miłosierdzia chcę, a nie ofiary”, powiedział Zbawiciel. Apeluję również do pozostałych kolegów i koleżanek parlamentarzystów: niemal każdy z Was ma w domu przynajmniej jednego psa, którego szczerze kochacie.
Rumunia wraca niestety do mroków średniowiecza, do barbarzyństwa. Dziś reżim Băsescu dokonuje eutanazji psów, a jutro będzie przeprowadzał eutanazję ludzi. Zabijanie psów to również lukratywny biznes dla mafii. Proszę zapobiec sytuacji, w której Rumunia zamieni się w Ugandę Idi Amina. Niezależnie od podawanych powodów, dostępne są pokojowe i cywilizowane rozwiązania, a przestępstwo nigdy na przestrzeni dziejów niczego nie rozwiązało.
Eleni Theocharous
(EL) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Ostatnio całą naszą uwagę pochłaniały powszechne powstania w Afryce Północnej. Jednakże nie powinniśmy przeoczyć powstania tureckich Cypryjczyków na okupowanym Cyprze. To bardzo ważne powstanie i ci, którzy utrzymują, że nie słyszymy głosu tureckich Cypryjczyków, teraz naprawdę usłyszą ten głos.
Tureccy Cypryjczycy protestują przeciwko problemom gospodarczym, jakie przyniosła im turecka okupacja, przeciwko obecności kolonizatorów, którzy zmieniają profil demograficzny ludności, w którym Cypryjczycy znikają, oraz przeciwko atakowi islamu, jako że wznosi się setki meczetów, Erdoğan wysyła nauczycieli religijnych do okupowanego Cypru, a tureccy Cypryjczycy walczą o przetrwanie pod flagą Republiki Cypryjskiej.
Tureccy Cypryjczycy powiedzieli "nie” planowi Annana; to nie tureccy Cypryjczycy głosowali "tak” wobec planu Annana, który doprowadził do rozbioru Cypru raz na zawsze. Dlatego sądzę, że powinniśmy nadstawić uszu i posłuchać protestów naszych rodaków, tureckich Cypryjczyków.
Mario Pirillo
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Sytuacja połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Śródziemnym nadal powoduje nieoszacowane straty gospodarcze dla społeczności połowowej. Rząd włoski obstawał przy decyzjach ICCAT i zredukował kwoty połowowe na tuńczyka błękitnopłetwego wyłącznie dla komercyjnych statków rybackich, de facto przy wzroście kwot zamierzonych dla połowów rekreacyjnych; jest to środek absurdalny, który karze tylko rybaków, którzy i tak już znajdują się w trudnej sytuacji.
W tym kontekście przypominam Państwu o negatywnych skutkach dla przemysłu, płynących z braku podjęcia decyzji o przyznaniu derogacji dla połowu pielęgnicowatych. Mam nadzieję, że jednym z wyników zbliżającego się spotkania, w którym weźmie udział obecna tutaj komisarz Damanaki, będzie informacja, że połowy pielęgnicowatych będą mogły zostać wznowione w 2011 roku, przynajmniej w niektórych regionach, takich jak Schiavonea i Corigliano Calabro w Kalabrii, z możliwością przeglądu na rok 2012.
Sonia Alfano
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Sądzę, że wydarzenia na Bliskim Wschodzie jasno pokazały instytucjom europejskim, że nie mogą nadal ignorować naruszania praw podstawowych i narodowych konstytucji. Proszę mi wybaczyć, ale muszę ponownie poinformować o karygodnym działaniu ze strony rządzącej większości we Włoszech, która chciałaby uratować pana Berlusconiego przed rozpoczętymi właśnie procesami, dotyczącymi poważnych przestępstw, takich jak wymuszenie i wykorzystanie dziecięcej prostytucji.
Włoska większość zwróciła się w istocie do Trybunału Konstytucyjnego, aby zdecydował, który sąd powinien rozpatrywać sprawę pana Berlusconiego. Oczywiście Trybunał Konstytucyjny odrzuci prośbę sędziego z przyczyn osobistych, ale nie możemy nadal ignorować kolejnego już ataku pana Berlusconiego na włoską demokrację i niezawisłość włoskiego sądownictwa.
Wiele koleżanek i kolegów podpisało już petycję, aby wysłać wyraźny sygnał, który dotrze do narodu włoskiego od ich własnych posłów do Parlamentu Europejskiego. To ciekawy zbieg okoliczności, Panie Przewodniczący, że podczas gdy pan Berlusconi atakuje od lat sądownictwo, minister sprawiedliwości, pan Alfano, prostodusznie przyjechał do Strasburga, aby opisać plan usprawnienia systemu sądownictwa - i nie może znaleźć ani chwili na spotkanie z Parlamentem Europejskim. A może obawia się stawić czoło niewygodnym pytaniom ze strony przedstawicieli narodu, dotyczącym włoskiego systemu sprawiedliwości i sposobu, w jaki ludzie starają się zniszczyć jego niezawisłość?
Oldřich Vlasák
(CS) Panie Przewodniczący! Tutaj, w Parlamencie Europejskim, chciałbym zwrócić Państwa uwagę na orzeczenie C-236/09 Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z zeszłego tygodnia. Zgodnie z tym orzeczeniem od 21 grudnia przyszłego roku nie będzie już możliwe rozróżnianie osób kupujących ubezpieczenie na podstawie płci. W tym przypadku dyrektywa Unii Europejskiej i odpowiednio jej interpretacja poszły zdecydowanie za daleko; jest to sprzeczne z prawami natury i będzie to miało znaczący negatywny wpływ na przemysł ubezpieczeniowy. To równie nielogiczne, jak gdybyśmy mieli powstrzymać firmy ubezpieczeniowe przed uwzględnianiem tego, czy dom jest położony na szczycie wzgórza, czy na terenie zalewowym lub ile wypadków miał kierowca pojazdu podczas obliczania składek dla polis ubezpieczeniowych innych niż na życie. Ostatecznie nie tylko demografowie są świadomi, że w rozwiniętych społeczeństwach śmiertelność męskiej populacji jest wyższa niż populacji żeńskiej praktycznie we wszystkich przedziałach wiekowych i w większości przypadków są to znaczące różnice. Kobiety ponadto żyją zazwyczaj o 10 % dłużej. W Republice Czeskiej średnia długość życia mężczyzn wynosi 73 lata, a kobiet 80. Zaprzeczanie tej prawdzie i wykorzystywanie brukselskiej dyrektywy do narzucenia na firmy ubezpieczeniowe zobowiązania, zgodnie z którym nie mogą oni rozróżniać pomiędzy mężczyznami a kobietami jest niezgodne z teorią aktuarialną, a ponadto dyskryminuje niektóre grupy kupujących ubezpieczenia. W efekcie kobiety będą musiały płacić wyższe składki, a mężczyźni otrzymają niższe emerytury.
João Ferreira
(PT) Panie Przewodniczący! Społeczne konsekwencje wprowadzenia tak zwanych działań oszczędnościowych z dnia na dzień staja się coraz gorsze. Sektor finansowy i wielki biznes wciąż gromadzą olbrzymie zyski, nadal trwa niezrównoważone wyłudzanie zasobów krajowych za pomocą odsetek płaconych od długu państwowego krajów takich jak Portugalia. Wobec tego musimy zadać pytanie: jak długo rządzący Unią Europejską będą jeszcze zaciskać pętlę? Obecnie proponują tak zwany "pakt na rzecz konkurencyjności”; to kolejny atak na pensje i prawa socjalne, zawyżony wiek emerytalny i coraz mniejsze bezpieczeństwo zatrudnienia. Ponadto chcą to wszystko narzucić poprzez zarządzanie gospodarcze, wbrew woli narodów.
Jednakże walka robotników, która trwa i nasila się w całej Europie, pokazuje, że to wycofywanie się cywilizacji nie jest nieuniknione i że możliwa i konieczna jest inna droga. Raz jeszcze pragniemy pogratulować im z tego miejsca odwagi i determinacji. Niezliczone akty walki, strajki, protesty i demonstracje dają powody, aby mieć nadzieję i wiarę w lepszą przyszłość, a szczególnie mówię tu o demonstracji Generalnej Konfederacji Pracowników Portugalskich (CGTP) planowanej na 19 marca.
Angelika Werthmann
Panie Przewodniczący! Warunki życia Cypryjczyków w północnej części Cypru, części okupowanej przez wojsko Turcji, która jest państwem kandydującym, są nieznośne. Doświadczamy na przykład ciągłych naruszeń praw człowieka. Turcja przemieszcza ludność do tej części Cypru i dlatego też jest odpowiedzialna za drastyczną zmianę demograficzną. Tureccy Cypryjczycy już są mniejszością w swojej ojczyźnie, a wiele oryginalnych nazw wiosek zostało zmienionych.
W ciągu ostatnich tygodni doszło do dwóch wieców. W reakcji na styczniowy wiec Turcja poniżyła werbalnie tureckich Cypryjczyków, Turcja zdjęła też swojego ambasadora w północnej części Cypru, aby wprowadzić na urząd gubernatora. Stąd też proszę Pana, Panie Przewodniczący, o podjęcie stosownych kroków, zanim część europejskiego terytorium zostanie stracona na rzecz Turcji oraz o upewnienie się, że pan Elcil, sekretarz generalny KTOS, jest bezpieczny w swojej ojczyźnie.
Georgios Koumoutsakos
(EL) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Kilka godzin temu agencja ratingowa Moody's ponownie obniżyła rating gospodarki Grecji. Należę w Grecji do partii opozycyjnej i muszę powiedzieć, że jesteśmy wysoce krytyczni w stosunku do polityki gospodarczej rządu. Jednak decyzja agencji ratingowej Moody's jest całkowicie nieuzasadniona. Pojawiła się zaledwie dzień przed aukcją sześciomiesięcznych bonów skarbowych, która jest dla Grecji bardzo ważna, i kilka dni przed kluczowymi spotkaniami Rady Europejskiej 11 i 25 marca, na których podejmowane będą istotne decyzje.
Nie tylko Grecja cierpi z powodu tych arbitralnych ratingów ogłaszanych przez agencje ratingowe. Należy wprowadzić regulacje wobec agencji ratingowych. Skoro mam teraz głos, chciałbym powiedzieć kilka słów o marcowych spotkaniach Rady: marzec jest kluczowy dla obszaru euro i dla Unii Europejskiej jako całości. Porażka będzie poważnym problemem dla Unii. Rynki zetrą nas na miazgę w razie porażki i musimy temu zapobiec; nie ma czasu do stracenia.
Ioan Enciu
(RO) Panie Przewodniczący! Działając na podstawie powiadomienia ze strony organizacji pozarządowej Koalicja na rzecz Funduszy Strukturalnych, pragnę zwrócić uwagę odpowiednich instytucji europejskich na niezwykle nieudolne zarządzanie funduszami strukturalnymi w Rumunii, szczególnie w Sektorowym Programie Operacyjnym dla Zasobów Ludzkich. Rumuński rząd i premier są osobiście zaangażowani w poprawę warunków do absorpcji tych funduszy. Niestety wyniki są właściwie żadne. Rumuńska Instytucja Zarządzająca Funduszami Strukturalnymi nie tylko nie pomaga beneficjentom tych funduszy, ale wręcz stwarza trudności w uzyskaniu dostępu do nich.
Nieprawidłowości są niezliczone: od nieuczciwych zmian w umowach w sprawie przyznania dotacji po nadmierne opóźnienia w płatnościach i alokację funduszy w sposób nieprzejrzysty, w oparciu o przynależność polityczną. Chciałbym skorzystać z tej okazji i zwrócić się z apelem do Komisji Europejskiej o pilną interwencję i kontrolę działania agencji, które zajmują się zarządzaniem funduszami unijnymi w Rumunii. Jedynie zewnętrzna interwencja może zakończyć nadużycia popełniane ciągle na wszystkich szczeblach przez obecnych przedstawicieli władzy, o czym stale donoszą ci, którzy powinni korzystać z tych funduszy oraz organizacje pozarządowe.
Pat the Cope Gallagher
Panie Przewodniczący! Międzynarodowy Fundusz na rzecz Irlandii odegrał znaczącą rolę w procesie pokojowym i procesie pojednania w moim kraju.
Od czasu utworzenia go w 1986 roku, Fundusz dostarczył ponad 838 milionów euro na rzecz wielu projektów zarówno w Irlandii Północnej, jak i w hrabstwach granicznych. Nadal popiera projekty w regionach słabszych gospodarczo. W zeszłym tygodniu przyznał 9,8 miliona euro na wsparcie inicjatyw edukacyjnych i wspólnotowych w Północnej Irlandii, w hrabstwach Donegal, Monaghan i Sligo.
Jednak w tej chwili istnieje duża niepewność co do przyszłości. Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych włączyła ostatnio Fundusz do części obejmującej ogólną redukcję amerykańskiego budżetu zagranicznego. Oczekiwałbym, że nasz nowy premier, nasz Taoiseach, poruszy tę kwestię, kiedy będzie w Waszyngtonie, aby świętować Dzień Świętego Patryka.
(GA) Zarówno Unia Europejska, jak i rządy Irlandii i Wielkiej Brytanii stwierdziły, że popierają rozszerzenie programu Funduszu. I choć wsparcie udzielane Funduszowi przez Stany Zjednoczone jest ważne, nie ma powodu, dla którego Unia Europejska oraz rządy Irlandii i Wielkiej Brytanii nie miałyby nadal zapewniać środków finansowych dla Funduszu w sposób ograniczony i ukierunkowany.
Ryszard Czarnecki
(PL) Panie Przewodniczący! W ostatnią niedzielę na Litwie odbyły się wybory lokalne. Duży sukces osiągnęła formacja reprezentująca polską mniejszość narodową, i to pomimo tego, że Polacy na Litwie są poddawani od lat regularnej dyskryminacji. Niestety nie oddano im ziemi zabranej przez władze Związku Sowieckiego 50 lat temu. W dużym stopniu są ograniczane możliwości edukacji narodowej dla mieszkających tam Polaków. Na siłę zniekształca się ich nazwiska, nie pozwala się ich zapisywać zgodnie z polską pisownią. Również - wbrew standardom europejskim i regulacjom Rady Europy - nie pozwala się umieszczać szyldów miejscowości i ulic w języku polskim. Apeluję do Parlamentu Europejskiego o zajęcie się sprawą Polaków na Litwie, ponieważ jest to ewidentna dyskryminacja mieszkających tam moich rodaków, wbrew - podkreślam to - europejskim standardom.
Willy Meyer
(ES) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Pragnę pilnie wyrazić sprzeciw mojej grupy wobec przyjętej przez Radę decyzji dotyczącej przedłużenia bieżącej umowy o partnerstwie w sprawie rybołówstwa między Unią Europejską a Marokiem o kolejny rok, zgodnie z propozycją Komisji.
Sprzeciwiamy się tej decyzji, ponieważ zakres przedmiotowej umowy nadal obejmuje wody nieautonomicznego terytorium Sahary Zachodniej. Jak wszyscy wiemy, terytorium to jest jednym z niewielu afrykańskich terytoriów nadal czekających na dekolonizację, a owa dekolonizacja jest wspierana przez Organizację Narodów Zjednoczonych. To nie są marokańskie wody. Nie należą one do Maroka i dlatego Unia Europejska nie powinna ujmować wód Sahary Zachodniej w umowie.
Tak stanowią orzeczenia sądów międzynarodowych, przede wszystkim zaś prawo międzynarodowe stanowi, że te wody nie należą do Maroka. Służby prawne tego Parlamentu wskazały, że mają zastrzeżenia, ponieważ korzyści wynikające z poprzednich umów połowowych nie trafiały do ludu Sahrawi. Dlatego też z prawnego punktu widzenia jesteśmy zdecydowanie przeciwko tej decyzji.
Sądzę, Panie i Panowie, że musimy być bardzo ostrożni, zwracając uwagę na doświadczenie Tunezji, Egiptu i Libii oraz na to, że Unia Europejska powinna być bardziej rygorystyczna, kiedy wymaga zgodności z prawem międzynarodowym.
Nuno Teixeira
(PT) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Parlament Europejski zostanie wkrótce wezwany do podjęcia decyzji w sprawie przeglądu programu szczególnych opcji na rzecz regionów oddalonych i wyspiarskich (POSEI), którzy został stworzony w reakcji na na oddalony i wyspiarski charakter bardziej oddalonych regionów Unii Europejskiej. Ta reforma nie tylko jest wynikiem potrzeby dostosowania się do nowej prawnej rzeczywistości traktatu lizbońskiego, ale również, przede wszystkim, ma uelastycznić stosowanie jego zasad.
W traktacie lizbońskim uznaje się trudną sytuację i ograniczenia bardziej oddalonych regionów - i właśnie dlatego musimy teraz dostosować i uaktualnić bieżący system, biorąc pod uwagę wyzwania bardziej oddalonych regionów, zarówno pod względem ich wielkości, jak i treści. W przypadku Madery mówię przede wszystkim o potrzebie usunięcia barier dla eksportu i przewozu przetworzonych produktów, które znacząco ograniczają rozwój i wzrost sektora przemysłu rolnego. Szczególnie hodowla bananów jest zagrożona przez stopniowe otwieranie rynków dla krajów trzecich, podobnie dzieje się w przypadku produkcji wina i mleka. Spójność terytorialna ma na celu harmonijny rozwój regionów Unii Europejskiej; przegląd POSEI powinien się również do tego przyczynić.
Gerard Batten
Panie Przewodniczący! Pragnę powiedzieć Państwu o najnowszym rozwoju sytuacji dotyczącej europejskiego nakazu aresztowania.
Przeprowadzono ekstradycję wielu osób bez prawdziwych dowodów przeciwko nim. Tak naprawdę sądy są bezsilne, jeśli chodzi o rozpatrywanie dowodów, i nie mogą zapobiec niesprawiedliwym ekstradycjom. Obecnie sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej. Mój wyborca, doktor Miguel-Ángel Meizoso, ma być poddany ekstradycji do Hiszpanii - nie za przestępstwo, o którego popełnienie jest oskarżony, ale po to, by zostać poddany dochodzeniu w sprawie przestępstwa, na popełnienie którego może się rzekomo zdecydować w przyszłości. Życie doktora Meizoso, który mieszka w Londynie od 20 lat, ma teraz rozpaść się na kawałki przez kaprys sędziego śledczego badającego przestępstwo, do którego nie doszło. Jeśli ktoś ma wątpliwości, chętnie przedstawię informacje dotyczące tej sprawy.
Kiedy ten Parlament zmierzy się z tą kwestią i rozpocznie debatę na temat niesprawiedliwości popełnianej w imię europejskiego nakazu aresztowania?
Eduard Kukan
(SK) Panie Przewodniczący! UE musi przyjąć podstawowe stanowisko wobec Białorusi możliwie jak najszybciej. Nie możemy komunikować się z reżimem, który więzi więźniów politycznych i w którym nie ma wolności wyrażania opinii przez społeczeństwo obywatelskie, ani wolnych mediów.
Sytuacja po wyborach pokazała, że władza Łukaszenki nie jest nieograniczona. UE powinna to wykorzystać i pomóc temu krajowi w usunięciu autorytarnego reżimu. Szczególną cechą jest tutaj odpowiedzialność krajów postkomunistycznych, oparta o ich doświadczenie z reżimami podobnymi do istniejącego na Białorusi.
Nasze stanowisko musi być zatem pryncypialne i oparte na wartościach. UE musi również podjąć kroki, aby zidentyfikować osoby odpowiedzialne za fałszowanie głosowania, zakończyć kontakty z wysoko postawionymi funkcjonariuszami tego reżimu i zamrozić ich aktywa.
Z drugiej strony istnieje potrzeba poszerzenia koła przyjaciół, którzy popierają wartości i zasady powszechne w UE. Musimy zaoferować alternatywę wobec bieżącej sytuacji możliwie jak najszybciej, w oparciu o fakt, iż kraj o rządach autorytarnych nie ma żadnej przyszłości w Europie.
Constance Le Grip
(FR) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Pragnę poświęcić moją minutę paktowi na rzecz konwergencji i konkurencyjności. Kiedy zbliżamy się do spotkania szczytu obszaru euro, które ma odbyć się za kilka dni, 11 marca, uważam, że to ważne, aby podkreślić, ze sama idea paktu na rzecz konwergencji i konkurencyjności jest dobrym pomysłem i jest wysoce pożądana.
Wyjaśnijmy to sobie. To jasne - przynajmniej dla mnie - że pakt na rzecz konkurencyjności w wersji, która jest obecnie omawiana, poddawana negocjacjom i rozważana, nie jest i nie będzie po prostu kolejnym dokumentem czy zwykłą litanią dobrych intencji, które nigdy nie zostaną wdrożone w praktyce. To poważne stwierdzenie, że zamierzamy pójść dalej w kwestii gospodarczych aspektów naszej unii monetarnej.
Pakt będzie oznaczał skok naprzód ku większej konwergencji pomiędzy gospodarkami strefyeuro i ku większemu stopniowi koordynacji politycznej, szczególnie w obszarach krajowych kompetencji, które są kluczowym czynnikiem w zwiększaniu naszej konkurencyjności. Zaiste, intensywność globalnej bitwy gospodarczej oznacza, że bezwzględnie kluczowe jest, abyśmy zwiększali konkurencyjność naszego regionu świata. Będzie to obejmowało nasilenie naszej bitwy przeciwko długowi publicznemu, stabilizację naszej waluty i bliższą harmonizację naszych systemów gospodarczych, społecznych i podatkowych.
Metoda międzyrządowa była ostatnio znacząco krytykowana i przeciwstawiana metodzie wspólnotowej. Moim zdaniem te debaty są nieco jałowe i bezsensowne, a już na pewno są oderwane od trosk naszych współobywateli. Podobnie jak przewodniczący Van Rompuy, wierzę, że albo mamy podejście europejskie, albo nie mamy w ogóle żadnego podejścia.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Myślę, że jest to wyjątkowy zbieg okoliczności, ponieważ będę mówił na ten sam temat. Tzw. pakt na rzecz konkurencyjności ma w swoich założeniach zbliżyć gospodarki strefy euro poprzez głębokie reformy strukturalne, a jego naczelnym celem jest zwiększenie konkurencyjności eurolandu oraz wzmocnienie międzynarodowego zaufania dla strefy euro. Mimo że pakt zawiera szereg pożytecznych założeń, dotyczących m.in. walki z zadłużeniem czy reformy systemów emerytalnych, musimy być świadomi zagrożeń, jakie on niesie. Po pierwsze: sama już forma ogłoszenia inicjatywy bez konsultacji z rządami pozostałych państw stanowi niebezpieczny precedens; utrwala bowiem stereotyp cichego tandemu niemiecko-francuskiego, który rozstrzyga kluczowe sprawy Unii bez pytania o zdanie partnerów. Po drugie: jest projekt, który w wielu krajach odebrany został jako kolejna próba stworzenia Europy dwóch prędkości, której jądro tworzą najbardziej konkurencyjne gospodarczo państwa. Co prawda, inicjatorzy paktu zaprosili do udziału państwa spoza strefy euro, lecz chyba nikt nie ma wątpliwości, że jest to czysto taktyczny ruch. Mając na uwadze wzrost nastrojów protekcjonistycznych w wielu krajach strefy euro, należy przypuszczać, że wprowadzenie rygorystycznych wymogów paktu spowoduje, że strefa euro może stać się zagrożeniem lub ograniczeniem wspólnego rynku Unii. Dziękuję bardzo.
Przewodniczący
Na tym kończymy ten punkt porządku dziennego.
