Bijeenkomst van de Europese Raad van 14 en 15 december 2006 - Werkzaamheden van het Fins voorzitterschap in het afgelopen half jaar
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van:
het verslag van de Europese Raad en de verklaring van de Commissie over de bijeenkomst van de Europese Raad op 14 en 15 december 2006;
de verklaring van de fungerend voorzitter van de Raad over de activiteiten van het Finse Voorzitterschap.
Matti Vanhanen
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik heb vandaag nog een keer de eer om in mijn hoedanigheid van voorzitter van de Europese Raad met u te spreken. Op 14 en 15 december werd in Brussel de Europese Raad van het Finse voorzitterschap gehouden en het is nu mijn bedoeling u verslag uit te brengen over de resultaten van deze bijeenkomst. Aangezien het halfjaar van het Finse voorzitterschap van de Raad binnenkort ten einde loopt, wil ik u ook vertellen wat wij in deze periode voor onze Europese Unie hebben gedaan.
Afgelopen donderdag betuigden we op de Europese Raad onze hartelijke dank aan de Voorzitter van het Europees Parlement, Josep Borrell, die zijn functie bijna neerlegt. Ik wil hem hier nogmaals bedanken voor zijn grote inzet ten behoeve van Europa. Mijnheer de Voorzitter, het was fijn met u samen te werken. We hebben veel goede resultaten bereikt, waarvoor ik u van harte wil bedanken. Uw werk wordt in grote mate gewaardeerd.
(Applaus)
Ik wil hier ook het Europees Parlement bedanken voor al zijn steun en gezamenlijke inzet. We hebben samen belangrijke resultaten bereikt. De communautaire wetgeving inzake chemische stoffen, de REACH-verordening, is eindelijk aangenomen. Zowel de consumenten als de industrie hebben op deze wetgeving gewacht. We hebben ook de Dienstenrichtlijn aangenomen waarmee we de grootste dienstenmarkt ter wereld hebben gecreëerd. Het zevende kaderprogramma voor onderzoek legt op zijn beurt de basis voor het Europese concurrentievermogen.
Ik zei aan het begin van het Finse voorzitterschap dat het Europees Parlement steeds duidelijker de plaats wordt waar goede Europese oplossingen worden gevonden voor lastige problemen. Ik sta nog steeds achter dit standpunt en ik wil vandaag het Europees Parlement van harte voor de goede samenwerking bedanken en mijn waardering voor het werk van het Parlement uitspreken. In een steeds politieker Europa speelt het Parlement een steeds belangrijker rol.
De hoofdthema's van de Europese Raad van december waren het uitbreidingsbeleid van de Europese Unie, justitie en binnenlandse zaken en het bevestigen van de resultaten van de informele top van Lahti. Aangezien u de conclusies van de Europese Raad voor u beschikbaar zijn, zal ik er niet zo gedetailleerd op ingaan. Ik wil u slechts enkele van de meest wezenlijke beleidsbesluiten onder de aandacht brengen.
De Europese Raad voerde in de geest van het mandaat van de Europese Raad van juni een grondig en uitgebreid debat over het communautair uitbreidingsbeleid. Ik wil hier het fundamentele punt herhalen dat het uitbreidingsbeleid van de Europese Unie een groot succes is. De Europese Unie is erin geslaagd Europa te verenigen en de tweedeling van de Koude Oorlog teniet te doen. De Europese Unie is vandaag de dag een trotse en hechte unie van 25 lidstaten en vanaf begin volgend jaar zelfs van 27 lidstaten. Het is een genoegen om Bulgarije en Roemenië als leden van onze Europese familie te mogen verwelkomen.
Het lidmaatschap van Turkije stond niet op de agenda van de Europese Raad. De besluiten over het toetredingsproces van dit land werden genomen op de Raad Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen voorafgaand aan de Europese Raad. De Europese Unie is dus in staat besluiten te nemen. Finland heeft gedurende zijn voorzitterschap zijn best gedaan om een oplossing te vinden, die had kunnen leiden tot de uitvoering van het protocol bij het Akkoord van Ankara en tot directe handel met Noord-Cyprus. Wij zijn hier niet in geslaagd en daarom moesten we besluiten nemen over maatregelen tegen Turkije. De situatie was duidelijk: Turkije voldeed niet aan zijn verplichtingen en dat heeft gevolgen. Ik wil echter benadrukken dat Turkije een land is waarvan de toekomst in de Europese Unie ligt. Het toetredingsproces van Turkije is tijdens het Finse voorzitterschap niet tot stilstand gekomen en kwam ook niet op een zijspoor terecht, om nog maar te zwijgen van de vaak voorspelde botsing. Het proces is misschien tijdelijk vertraagd, maar het eindstation blijft hetzelfde.
Een resultaat van de Europese Raad is dat de Europese Unie open blijft staan voor nieuwe lidstaten. De uitbreiding gaat door en de kandidaten die aan de criteria van de Europese Unie voldoen, kunnen lid worden. Dit open lidmaatschapsperspectief is van wezenlijk belang voor de stabiliteit in Europa, het spoort onze buurlanden aan hervormingen door te voeren en voor de Europese weg te kiezen. Deze prikkel mag hen niet worden afgenomen. Een van de doelen die het Finse voorzitterschap stelde, was om het uitbreidingsbeleid open te houden en de deuren voor goede kandidaten niet te sluiten. Hierin zijn we geslaagd. Onze toekomst is een sterkere en open Europese Unie.
Op basis van de debatten kunnen we onderstrepen dat het lidmaatschapsperspectief voor de Westelijke Balkan reëel is. De toekomst van deze regio ligt duidelijk in de Europese Unie. Dit is voor ons van wezenlijk belang.
Tegelijkertijd moet het uitbreidingsbeleid van de Europese Unie natuurlijk gerespecteerd worden. Het tegenwicht voor een opendeurbeleid is een strikte naleving van de criteria. Er is geen verkorte route naar het EU-lidmaatschap. Lidmaatschap is alleen mogelijk als aan de lidmaatschapscriteria wordt voldaan.
Het was zeer belangrijk dat er geen debat werd gevoerd over de grenzen aan de uitbreiding van de Europese Unie, omdat daar geen ruimte voor is. We kunnen geen kunstmatige grenzen aan de Europese Unie stellen. Onze werkelijke grenzen vinden we niet op de landkaart maar in onze waarden. De constructie van Europa is nog steeds bezig zolang er in onze nabijheid nog steeds democratische zwarte gaten bestaan als Wit-Rusland, een schandvlek voor Europa. Landen die zo worden bestuurd hoeven er in Europa niet meer te zijn.
(Applaus)
Op de Europese Raad gaf ik een beoordeling over de situatie met betrekking tot het Grondwettelijk Verdrag. We hebben tijdens ons voorzitterschap regelmatig gesprekken met alle lidstaten gevoerd over het Grondwettelijk Verdrag. Ik ga nu niet de standpunten van de afzonderlijke lidstaten uiteenzetten, aangezien we gebonden zijn aan het vertrouwelijke karakter van de gesprekken, maar ik wil u het algemene beeld geven dat het voorzitterschap tijdens zijn consultatieronde heeft gekregen.
Allereerst moet gezegd worden dat de sfeer tijdens ons voorzitterschap is veranderd. Bij aanvang ervan leefden mensen nog enigszins in een droomwereld en wilde niemand zich actief met het Grondwettelijk Verdrag bezighouden. Nu zijn de lidstaten begonnen om over de toekomst na te denken en velen zijn de mening toegedaan dat het Grondwettelijk Verdrag in feite een weloverwogen en geslaagd geheel is. Er is nu echter het dilemma dat het niet in letterlijk dezelfde vorm kan worden aangeboden aan de lidstaten die het hebben verworpen, maar dat het als geheel toch evenwichtig is. Verstoring van dit evenwicht brengt meer problemen met zich mee dat zij oplost. Daarom bestaat er brede consensus over het feit dat er niet opnieuw kan worden onderhandeld alsof er geen Verdrag zou bestaan.
Vooral de institutionele bepalingen in het Verdrag zijn het resultaat van langdurige onderhandelingen en overwegingen. Het is moeilijk nieuwe gesprekken te beginnen zonder nieuwe problemen te creëren. Tegelijkertijd wil ik zeggen dat het mijn persoonlijke mening is dat het uit elkaar halen van het Verdrag slechts een schijnoplossing is. We kunnen bijvoorbeeld deel I niet scheiden van deel III: de bevoegdheden van de Europese Unie en de lidstaten moeten duidelijk worden afgebakend. In deel II van het Grondwettelijk Verdrag staan weer de fundamentele waarden omschreven waarop de Europese Unie op gebaseerd is. Ik begrijp niet waarom die terzijde geschoven zouden moeten worden.
Op dit moment hebben zestien lidstaten het Verdrag ondertekend en begin volgend jaar achttien. Dit is echter geen kwestie die door een meerderheid wordt opgelost. Het Grondwettelijk Verdrag zal alleen in werking treden als alle 27 lidstaten het ondertekenen. Het lijkt logisch om te streven naar een oplossing vóór 2009, wanneer de volgende verkiezingen voor het Europees Parlement plaatsvinden en een nieuwe Commissie wordt benoemd.
Het feit blijft echter dat het Grondwettelijk Verdrag nog steeds is bevroren en dat wij straks het stokje doorgeven aan Duitsland. We verwachten dat Duitsland in deze lastige kwestie vooruitgang kan boeken. Het is tegelijkertijd echter belangrijk dat we alle beschikbare praktische middelen gebruiken om de Europese samenwerking te intensiveren. Justitie en binnenlandse zaken zijn hiervan een uitstekend voorbeeld. Onze burgers verwachten concrete maatregelen voor meer veiligheid en recht.
Justitie en binnenlandse zaken hebben echter met een ernstig probleem te maken. De eis van unanimiteit in politiële en strafrechtelijke zaken belemmert daadwerkelijke vooruitgang in de samenwerking die zo belangrijk is voor onze burgers. Zij hebben het recht doeltreffender samenwerking te verwachten bij het vergroten van de veiligheid en het bestrijden van misdaad. Vandaag de dag worden besluiten over samenwerking echter afgezwakt of kunnen helemaal niet worden genomen, zoals we onlangs zagen met betrekking tot het overbrengen van gevangenen. De eis van unanimiteit verhindert echte vooruitgang op het gebied van justitie en binnenlandse zaken.
We beschikken over een procedure die besluitvorming op het gebied van justitie en binnenlandse zaken doeltreffender kan maken, namelijk de passerelle, zoals voorzien in artikel 42 van het Verdrag. Hiermee kunnen we unaniem besluiten over te stappen op besluitvorming bij gekwalificeerde meerderheid. Het Finse voorzitterschap ging deze mogelijkheid direct onderzoeken, maar al in september, op de bijeenkomst van de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken in Tampere, werd duidelijk dat een aantal lidstaten hiertegen is. Deze weg om verder te komen is nu dus voor ons gesloten.
Ik verwelkom daarom het feit dat de Europese Raad ondanks alles nu de eenduidige boodschap gaf dat doeltreffender besluitvorming op het gebied van justitie en binnenlandse zaken belangrijk is, net als de beginselen in het Grondwettelijk Verdrag, en dat betekent de overstap naar besluitvorming bij gekwalificeerde meerderheid. Dit is een belangrijke doorbraak waar we blij mee zijn. Toekomstige voorzitterschappen moeten dit besluit respecteren.
Ik wil in dit verband zeggen dat als ik één ding in de Europese Unie in het algemeen zou kunnen veranderen, met de ervaringen die ik heb van het EU-voorzitterschap, ik het aantal besluiten bij gekwalificeerde meerderheid aanzienlijk zou verhogen. Dat is beslist de doeltreffendste, rechtvaardigste en beste manier om goede besluiten te nemen. De eis van unanimiteit dient de algemene Europese belangen alleen bij de meest kritische zaken.
De Europese Raad heeft het immigratiebeleid van de Europese Unie grondig behandeld. In een geest van solidariteit herinneren we ons allemaal de problemen waar de mediterrane lidstaten deze zomer voor stonden. Het Finse voorzitterschap ging actief de uitdagingen van illegale immigratie aan en dit onderwerp werd besproken op de buitengewone top in Lahti. Nu hebben we op de Europese Raad van december afgesproken zowel legale als illegale immigratie alomvattend te benaderen en hebben we de complexiteit ervan erkend. Immigratie is niet enkel en alleen een kwestie van betere grenscontrole. Net zo belangrijk zijn de ontwikkelingen in de landen van vertrek, transitkwesties en een gecontroleerd immigratiebeleid, dat Europa zo hard nodig heeft vanwege zijn eigen vergrijzende bevolking. Europa is geen afgelegen eiland.
De Europese Raad bevestigde ook de belangrijke resultaten van de informele top van Lahti. We zijn het er allemaal mee eens dat Europa een doelgerichter innovatiebeleid nodig heeft. We kunnen ons huidige welvaartsniveau alleen behouden wanneer we in de toekomst daadwerkelijk concurrerend zijn en ons succes op kennis baseren. Een belangrijk aspect van het Finse voorzitterschap is dat innovatie in het mededingingsbeleid centraal moet staan. Het bevorderen van innovatie moet een wezenlijk onderdeel zijn van de communautaire mededingingsstrategie. Nu het basiswerk is gedaan, verwachten we dat de Europese Raad in het voorjaar enkele toekomstgerichte richtsnoeren voor het innovatiebeleid opstelt.
Van wezenlijk belang voor duurzame economische groei in de Europese Unie en ons concurrentievermogen is ook hoe goed we in staat zijn afspraken te maken over de doelen van het gemeenschappelijk energiebeleid en hoe we kunnen zorgen voor brede wereldwijde samenwerking om de klimaatverandering in de hand te houden. Deze thema's hebben tijdens het Finse voorzitterschap steeds meer aandacht gekregen. Ook maakten ze deel uit van de belangrijkste gebieden van samenwerking, die dit najaar werden besproken met Rusland, de Verenigde Staten en onze Aziatische partners.
De conclusies van de Europese Raad op het gebied van energie en klimaat tonen aan dat er meer adequate vooruitgang wordt geboekt, omdat ze voor de Europese Unie de weg bereiden naar de voorjaarstop tijdens het Duitse voorzitterschap, waar deze zaken hoog op de agenda zullen staan.
Op vrijdag heb ik rechtstreeks commentaar gekregen in de pers. Deze Europese Raad zou saai zijn geweest, omdat de besluiten zonder dramatiek en niet op het laatste moment in het midden van de nacht werden genomen. Wanneer saaiheid betekent dat besluiten systematisch en op tijd worden genomen, dan kan ik zeggen dat ik saai ben en daar trots op ben. Europa heeft concrete resultaten nodig en geen gekunsteld politiek drama.
(Applaus)
Ik ben ervan overtuigd dat een Europa van resultaten, dat Commissievoorzitter Barroso zo vaak benadrukt, de beste manier is om de Europese Unie vooruit te helpen. We hebben praktische oplossingen nodig waar de burgers iets aan hebben. Alleen op die manier kunnen we de legitimiteit bouwen waarop grote oplossingen zoals het Grondwettelijk Verdrag op kunnen rusten.
Mijnheer de Voorzitter, het Finse voorzitterschap duurt nog dertien dagen. We voeren onze taak tot het laatst uit. Een belangrijk thema van ons voorzitterschap is het versterken van de eenheid van de Europese Unie. We redden het niet in de wereld als we niet meer als een eenheid optreden in onze buitenlandse betrekkingen.
In de eerste dagen van het Finse voorzitterschap maakten we een ernstige crisis in het Midden-Oosten mee, die uitliep op een ernstige oorlogsachtige situatie in Libanon. Ik kan met trots zeggen dat de Europese Unie een sterk en eensgezind standpunt over Libanon innam, besluitvaardig optrad om de resoluties van de VN-Veiligheidsraad uit te voeren en - van cruciaal belang - in staat was troepen te mobiliseren die doorslaggevend waren voor het succes van een toereikende VN-operatie in Libanon. De zomer in Libanon was voor ons een veeleisende test, maar de Europese Unie kwam op verdienstelijke wijze door deze crisis heen. Ik wil hier nogmaals alle lidstaten bedanken voor de steun die het voorzitterschap heeft ontvangen bij de inspanningen om deze zaak tot een goed eind te brengen.
Het is van wezenlijk belang dat we een Europese Unie hebben die eensgezind en vastberaden is in haar buitenlandse betrekkingen en in staat is haar uitgebreide instrumentarium te gebruiken om te werken aan een betere wereld. Sinds de uitbreiding heeft de Europese Unie in veel opzichten een leidende positie in de wereld ingenomen en deze situatie moeten we volledig benutten. Tijdens ons voorzitterschap hebben we ook veel gedaan om bijvoorbeeld de samenhang te vergroten in het ontwikkelingsbeleid, dat van essentieel belang is voor een belangrijke mondiale speler als de Europese Unie.
Een van onze prioriteiten was het consolideren van het communautair beleid ten aanzien van Rusland. Ook hierbij kunnen we goed zien wat het concrete belang van een eensgezind beleid is. Op de informele top in Lahti hadden we een goed gesprek met de Russische president Poetin en de Europese Unie was in staat met één stem tegen Rusland te spreken. Het is duidelijk dat Rusland een belangrijke partner van de Europese Unie is. Een blik op de kaart is genoeg om dat te zien. Rusland is belangrijk voor de Europese Unie en we zijn in veel opzichten met elkaar verbonden, maar tegelijkertijd moet eerlijk worden gezegd dat veel ontwikkelingen in Rusland ons zorgen baren. Ik ben er niet van overtuigd dat Rusland de goede kant op gaat. Er is een sterkere verbondenheid nodig met democratie, de rechtsstaat en de markteconomie. We willen niet dat Rusland zich tot een autoritaire staat ontwikkelt. We hebben het volste recht om ons zorgen te maken over de ontwikkelingen in Rusland.
Rusland is een lakmoesproef voor de eenheid van de Europese Unie. Finland had overeenstemming willen bereiken over het beginnen van onderhandelingen over een nieuw en alomvattend akkoord met Rusland. Om bekende redenen hebben we deze overeenstemming tot nu toe niet kunnen bereiken. Naar mijn mening laat het nieuwe akkoord goed zien voor welk probleem we staan. We hebben behoefte aan een nieuw gemeenschappelijk akkoord, dat de belangrijkste basis voor onze samenwerking, namelijk waarden, omvat en ook een duurzame basis biedt voor samenwerking op het gebied van handel en energie. Als een gemeenschappelijk akkoord niet mogelijk is, is het betreurenswaardig en kortzichtig alternatief een netwerk van bilaterale akkoorden, waarbij Rusland de verschillende lidstaten van de Europese Unie op verschillende manieren kan behandelen. Sommigen krijgen goede akkoorden, anderen slechte en weer anderen krijgen helemaal niets. Het is evenwel vanzelfsprekend dat een homogene Europese Unie zo'n belangrijke partner voor Rusland is dat zij als eenheid in staat is een goed akkoord te sluiten. Hoe homogeen is Europa als we onderling strijden om de beste voorwaarden? Dat is geen Europese solidariteit.
Voorzitterschappen beginnen altijd met grote doelen, maar het echte leven zet ons allemaal met beide benen op de grond. We hebben veel bereikt, maar veel essentiële zaken blijven onopgelost. Finland heeft veel gedaan om een oplossing te vinden voor de herziening van de arbeidstijdenrichtlijn en ik denk dat we er vrij dichtbij waren. Het was echter niet voldoende. Het probleem is natuurlijk niet verdwenen en ik wens komende voorzitterschappen veel succes bij het vinden van een oplossing voor deze Europese kwestie.
Ik vind het jammer dat dit de laatste keer is dat ik het Finse voorzitterschap vertegenwoordig op een plenaire vergadering van het Parlement. Ik heb uitstekende herinneringen aan de goede samenwerking met het Parlement en ik wil u allemaal bedanken voor de steun die u Finland heeft gegeven bij zijn inspanningen.
Ik ben van mening dat Europa een gemeenschappelijke toekomst heeft: een geïntegreerd Europa waar grenzen verdwijnen. Ik ben vooral blij dat we resultaat hebben geboekt met betrekking tot de uitbreiding van het Schengengebied. Dit is het soort praktische vooruitgang dat de burgers van ons als besluitvormers verwachten.
Ik wil het Europees Parlement nogmaals van harte bedanken voor de uitstekende samenwerking.
(Applaus)
De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Vanhanen. Ik zou u bovendien namens het Europees Parlement willen bedanken voor de uitstekende samenwerking en de voortdurende aanwezigheid van u en uw ministers, in het bijzonder uw minister voor Europese Zaken, mevrouw Lehtomäki. De aandacht die u het Europees Parlement geschonken hebt, heeft gedenkwaardige, tastbare en concrete wetgevingsresultaten opgeleverd, zoals de teksten die we zojuist hebben ondertekend en de Dienstenrichtlijn. Ik wil u allen hartelijk bedanken.
José Manuel Barroso
Mijnheer de Voorzitter, de Europese Raad van vorige week was een belangrijke demonstratie van de beslissende vooruitgang die Europa boekt bij het behalen van resultaten. Er kwam een Europa van consensus en vooruitgang in naar voren, het juiste Europa om aan de toekomst te bouwen.
Minister-president Vanhanen heeft u een uitgebreid overzicht gegeven van de resultaten van de top, een overzicht dat ik volledig onderschrijf. De behandelde vraagstukken - uitbreiding, immigratie, innovatie, klimaatverandering - zijn alle langetermijnvraagstukken die vereisen dat op het hoogste niveau en met vastberadenheid, ambitie en volharding actie wordt ondernomen. Het gaat hier niet om vluchtige onderwerpen die één dag de krantenkoppen halen om vervolgens weer uit de belangstelling te geraken. De dynamiek en de focus waarvoor de Raad kan zorgen, zijn van cruciaal belang voor een succesvolle aanpak. Daarom geloof ik dat minister-president Vanhanen en het Finse voorzitterschap dienen te worden gecomplimenteerd met het feit dat ze vasthielden aan een duidelijke richting voor de Unie: een Europa dat zich concentreert op het daadwerkelijk behalen van resultaten. Dit weerspiegelt naar ik meen een algemene tendens in de richting van een consistente benadering waarmee jaar na jaar wordt gebouwd aan een ambitieuze beleidshervorming voor Europa, een benadering die beter aansluit bij de consensus die we momenteel in ons beleid nastreven.
Een andere vereiste om dit te doen slagen, is partnerschap. De successen van het afgelopen jaar zijn over het algemeen de gezamenlijke verdienste van de Raad, het Parlement en de Commissie. De bijdrage van het Europees Parlement wil ik benadrukken. Tijdens de Europese Raad hebben we onze dankbaarheid geuit voor de rol die Voorzitter Borrell Fontelles heeft gespeeld gedurende zijn ambtstijd, waarbij hij het Europees Parlement op verantwoordelijke en constructieve wijze heeft verdedigd en een goed partnerschap met de Raad en de Commissie heeft nagestreefd.
In het afgelopen jaar is de Europese Unie op een nieuwe wijze gaan opereren. We zijn afgestapt van het idee dat de Unie een nulsom-machtsspel is. Uit een hele reeks onderwerpen is in het afgelopen jaar gebleken dat de Europese Unie niet zo werkt. Zij werkt via een constructieve uitwisseling tussen een unieke mix van instellingen om, naar wij hopen, een win-winsituatie te creëren voor iedereen.
Kijk eens naar onze concrete wapenfeiten op het terrein van de Dienstenrichtlijn, de uitbreiding, energie, REACH (dat we zojuist ondertekend hebben zien worden), het zevende kaderprogramma voor onderzoek (het grootste dat ooit is ingesteld, met een reële toename van 40 procent), het nieuwe stelsel voor Schengen (dat met name van belang is voor de nieuwe lidstaten), onze reactie op Libanon, onze reactie op Congo (waar de Europese Unie verreweg de grootste bijdrage heeft geleverd aan het welslagen van de democratische verkiezingen, de eerste die ooit zijn gehouden in dat belangrijke Afrikaanse land). De drie instellingen zijn met betrekking tot deze en verscheidene andere kwesties duidelijk veel resultaatgerichter te werk gegaan, dit ten bate van de burgers van Europa en, hopelijk, niet zozeer vanuit het oogpunt van de machtsstrijd in Brussel.
Naar mijn mening kunnen we hier het een en ander van opsteken, aangezien we het debat over de toekomst van Europa volgend jaar verdiepen. Vandaag wil ik mijn aandacht richten op drie terreinen die de Europese Raad aangaan. Ten eerste de, wat ik noem, hernieuwde consensus over de uitbreiding. De Commissie heeft veel lof geoogst met haar verslag over de integratiecapaciteit, waarmee ze er in mijn ogen in slaagt om te laten zien dat strengheid en rechtvaardigheid de kern vormen van het uitbreidingsproces en dat Europa niet automatisch uitbreidt. Er bestaat algemene overeenstemming over dat we de strategische visie dat uitbreiding noodzakelijk is - ons open Europa - en de integratiecapaciteit van de Europese Unie dienen te combineren.
We vinden het uitbreidingbeleid niet alleen op zichzelf belangrijk, het belichaamt ook enkele kernbeginselen van de Unie, namelijk dat we een vooruitziende blik hebben, open zijn, uitgaan van vastgelegde regels, rechtvaardig zijn en instemming van de burgers met het beleid van het grootste belang vinden. Iedereen is het erover eens dat er dient te worden voldaan aan strenge voorwaarden, maar we moeten de dynamiek in stand houden met betrekking tot onze bestaande onderhandelingspartners en de aspiraties van de westelijke Balkanlanden een nieuwe impuls geven. Dit is duidelijk onderstreept tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad.
Het helpt ons er ook aan herinneren waarom de uitbreiding, mits goed voorbereid, een win-winbeleid is dat Europa sterker en welvarender, alsmede zowel intern als wereldwijd succesvoller maakt. Ik ben blij dat de Commissie de Europese Raad van de juiste grondslag heeft kunnen voorzien om deze consensus mogelijk te maken.
Punt twee: op het terrein van migratie heeft de Europese Raad gemeenschappelijke zorgen met succes weten te vertalen in gemeenschappelijk optreden. We hebben concrete stappen ondernomen om de crisis die we dit najaar zagen aankomen, te helpen voorkomen en aan te pakken. Met name leiders van de Europese Unie zagen in dat het niet voldoende was om dit probleem in de hand te houden, maar erkenden dat het bij de bron moest worden aangepakt, met een nieuwe nadruk op ontwikkeling. Ik ben er bijzonder mee ingenomen dat de Raad heeft ingestemd met de top Europese Unie-Afrika volgend jaar, die een voortreffelijk platform voor een dialoog zal vormen.
We zouden echter de persoonlijke tragedies die we dit najaar op de televisie zagen, niet nodig moeten hebben om ons tot verandering aan te sporen. We moeten onszelf de juiste gereedschappen verschaffen om levens te redden, het terrorisme te bestrijden en de misdaad aan te pakken.
Het is juist dat we de Europese Raad graag verder hadden zien gaan bij het stroomlijnen van het besluitvormingsproces op het terrein van justitie en binnenlandse zaken. Ik vind het eerlijk gezegd betreurenswaardig dat sommige lidstaten zich verzetten tegen het door de Europese Commissie gesteunde voorstel van het Finse voorzitterschap om gebruik te maken van de passerelleclausule, die kan worden ingezet op grond van de huidige verdragen.
Ik moet onderstrepen dat er een doeltreffender besluitvormingsproces dient te komen op het terrein van justitie en binnenlandse zaken in de Europese Unie, en niet slechts op dat terrein.
Punt drie: innovatie. Ik ben eveneens verheugd over de steun van de lidstaten aan onze voorstellen over innovatie en het Europees Instituut voor technologie. Ik weet dat het Parlement onze overtuiging deelt dat de innovatieagenda van cruciaal belang is voor een concurrerend Europa, en ik zie ernaar uit om de komende maanden op dit punt samen te werken. Als we ons werk volgend jaar weten af te ronden, dan kan het Europees Instituut voor technologie zijn werkzaamheden in 2008 beginnen. Dit dient onze gezamenlijke doelstelling te zijn.
De afgelopen zes maanden hebben we de Europese Unie wapenfeiten zien leveren waaruit blijkt dat het haar ernst is met de tweesporenstrategie van een Europa van resultaten om Europa verder te brengen en dat concrete projecten een manier zijn om projecten op EU-niveau te verwezenlijken. We hebben een springplank naar volgend jaar, met een breed scala aan nieuwe programma's die nu zijn uitonderhandeld en ingesteld, zoals het kaderprogramma voor onderzoek dat ik zojuist noemde, het Globaliseringsfonds dat ook is goedgekeurd, en niet te vergeten de buitengewoon belangrijke cohesieagenda.
Als u drie kernterreinen bekijkt - economie, energie, klimaat en het buitenlands beleid - dan ziet u hoe de Europese Unie werkelijk verandering brengt in zaken die van belang zijn voor de burgers.
Wat de economie betreft: in alle vier de kwartalen van dit jaar is de werkgelegenheid toegenomen. We beginnen de vruchten te plukken van de economische hervorming, maar we moeten nu niet achterover gaan leunen. Uit het jaarlijkse voortgangsverslag over de strategie van Lissabon van vorige week blijkt wel hoeveel er te winnen valt als we vaart zetten achter de verwezenlijking van de toezeggingen in de nationale hervormingsprogramma's.
Over energie en klimaatverandering: de Commissie legt op dit moment de laatste hand aan haar voorstellen, en we hebben een duidelijk signaal gekregen van de Europese Raad. Daarom was het vorige week door het Europees Parlement goedgekeurde verslag over schonere, groenere energie voortreffelijk getimed. Het zal ons helpen bij de formulering van onze laatste aanbevelingen en bevestigt onze eigen overtuiging dat de burgers de Europese Unie een terughoudende opstelling in dezen niet in dank zullen afnemen. De omvang van de uitdaging vraagt om een geloofwaardig en ambitieus antwoord.
Tot slot, het buitenlands beleid. Op dat beleidsterrein beginnen we de vruchten te plukken van een nieuwe samenhang en vastbeslotenheid. De afgelopen zes maanden heeft de Europese Unie de juiste mix van politiek, economisch en hulpverleningsbeleid gevoerd in verscheidene delen van de wereld en bij een breed scala aan kwesties - Libanon, Congo en het resultaat dat te langen leste is behaald met onze Russische partners inzake het probleem van het overvliegen van Siberië. Het resultaat is een positieve Europese bijdrage geweest aan wereldwijde kwesties. We erkennen dat er nog veel meer moet gebeuren, maar eerlijkheidshalve moeten we ook erkennen dat er enige vooruitgang is geboekt.
Afgelopen juni werden we het eens over onze tweesporenstrategie van een Europa der resultaten. Tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad erkenden we dat dit soort beleid ons in de juiste richting voert. We hebben het tot een natuurlijke aanpak gemaakt om vooruitgang te boeken met betrekking tot de toekomst van Europa en hopelijk ook bij het oplossen van de constitutionele kwestie.
We moeten nogmaals zeggen dat het Europa van de toekomst niet kan worden gebouwd met het gereedschap van het verleden. We kunnen niet al onze ambities voor Europa en concrete resultaten voor burgers verwezenlijken met de gereedschappen en instrumenten van het verleden. We hebben de democratie en de doeltreffendheid nodig die het Constitutioneel Verdrag ons biedt. Tijdens de top maakte bondskanselier Merkel duidelijk dat de tijd voor het algemene debat over de toekomst van de Europese grondwet voorbij is en dat zij bij de lidstaten precieze vragen aan de orde zal stellen om te bepalen hoeveel speelruimte er is en wat het beste tijdstip is om verder te komen.
Naar mijn indruk ontstaat er een dynamiek en is er sprake van een zekere mate aan bereidheid bij de lidstaten om constructief te werken en vooruitgang te boeken in de kwestie van de institutionele hervorming. Het verslag van minister-president Vanhanen aan de Europese Raad vormde een zeer belangrijke bijdrage aan het werk dat nu zijn vervolg moet krijgen onder het Duitse voorzitterschap.
De Europese Unie heeft een gunstig uitgangspunt om in 2007 een belangrijke stap voorwaarts te maken. Laten we aantonen dat we tegen de uitdaging opgewassen zijn. Ik verheug me op de nauwe samenwerking met het komende voorzitterschap en ik wil nogmaals de Finse minister-president, de heer Vanhanen, en zijn team bedanken voor hun bijzonder serieuze, betrokken en energieke bijdrage aan de vooruitgang van Europa.
(Applaus)
Hans-Gert Poettering
namens de PPE-DE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, beste collega's. In de eerste plaats wil ik u, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, van harte feliciteren met uw voorzitterschap. U was niet alleen succesvol, maar wat ons met name goed heeft gedaan - en misschien moet je uit een land als Finland komen om dat voor elkaar te krijgen - was de goede wil waarmee u de Europese Unie geleid heeft. We hopen dat alle komende voorzitterschappen diezelfde goede wil tentoonspreiden. Hartelijk dank voor uw inzet voor het Europa dat ons allen zo na aan het hart ligt.
Tijdens uw voorzitterschap hebben we successen geboekt: zojuist is REACH ondertekend, en we hebben het zeven kaderprogramma voor onderzoek en de Dienstenrichtlijn aangenomen. Natuurlijk beseffen we dat we bij de Dienstenrichtlijn - maar ook bij REACH en bij het zevende kaderprogramma voor onderzoek - ook met andere voorzitterschappen een heel traject hebben afgelegd. Wij als Parlement kunnen er ook een beetje trots op zijn dat we in toenemende mate een voortrekkersrol vervullen, zoals de voorzitter van de Commissie zojuist nog heeft beklemtoond.
Onze moeilijke betrekkingen met Rusland heeft u geschetst. Het is een lastig partnerschap, maar wij zeggen: er moet altijd een partnerschap zijn. Wij zeggen ook: we willen onze mensenrechten niet opofferen voor onze energievoorziening. We willen beide. We hebben geregelde betrekkingen met Rusland nodig en we blijven een pleitbezorger van de mensenrechten in Rusland, in Europa en overal in de wereld. We mogen zelfs niet eens met de gedachte spelen dat EU-lidstaten bilaterale verdragen met Rusland zouden kunnen afsluiten. Er kan alleen sprake zijn van een gemeenschappelijke overeenkomst tussen de Europese Unie en Rusland. Dat moet duidelijk zijn.
(Applaus)
In de kwestie Turkije heeft u gezien de omstandigheden een goed compromis gevonden. Voor onze fractie zeg ik zeer resoluut: we willen een partnerschap en indien mogelijk ook vriendschap met Turkije. Turkije is een belangrijk land. We willen geen botsing, geen clash of crash met Turkije. We zijn partners en ook vrienden. Maar ook Turkije moet zijn verplichtingen nakomen. Daarom is de weg die we op voorstel van de Commissie zijn ingeslagen, een goede weg die we samen bewandelen: u als voorzitterschap van de Raad, wij als Parlement.
In het nabuurschapsbeleid zijn er een aantal zaken opgehelderd. We moeten beseffen dat niet alle Europees gerichte landen ook meteen lid van de Europese Unie kunnen worden. Maar we zeggen: we willen relaties met onze buren. De nabuurschapsinstrumenten met de landen ten zuiden en ten oosten van de Europese Unie zijn aangenomen - dat is een groot succes. Ook het instrument voor het ontwikkelingsbeleid van de landen in Azië en Latijns-Amerika is aangenomen. Het instrument voor democratie en mensenrechten biedt ons nu net de mogelijkheid om ook zonder de toestemming van de betrokken landen actief te worden. Dat betekent dat we ons overal in de wereld kunnen inzetten voor democratie en mensenrechten, ook financieel. Ik denk dat dat zeer goede ontwikkelingen zijn.
De Grondwet heeft zowel in uw opmerkingen, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, als in die van de Commissievoorzitter een rol gespeeld. Voor het PPE-deel van onze fractie zeggen we met niet mis te verstane vastberadenheid: we willen dat er voor de Europese verkiezingen resultaten op tafel liggen met betrekking tot de bekrachtiging van de ontwerp-Grondwet, met betrekking tot de hervormingen, maar ook met betrekking tot de gemeenschappelijke waarden die ons binden. Ik hoop dat de gemeenschappelijke verklaring van 25 maart - dus de verklaring van de Europese Raad, het Europees Parlement en de Europese Commissie - al een goede indicatie zal zijn voor onze wil om deze Europese Unie naar een betere toekomst te leiden.
Er is gesproken over immigratie. Misschien is wel het allerbelangrijkste dat we ons ertoe verplichten de ellende en de dood van mensen aan de grenzen van de Europese Unie niet te aanvaarden, en onze ogen te openen voor behoeften en zorgen van de landen aan onze zuidgrenzen. Als we er echt mee beginnen een bijdrage te leveren om die mensen met onze steun in hun eigen landen een perspectief te bieden, namelijk door middel van een dialoog - die op de Afrika-top dan hopelijk intensiever wordt - dan gaan we denk ik de goede kant op.
Tot slot wil ik graag een paar woorden van persoonlijke aard spreken. De Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten heeft in de afgelopen weken besloten op 9 januari een nieuwe voorzitter te verkiezen, zodat dit vandaag, na zeveneneenhalf jaar oftewel negentig maanden, mijn laatste toespraak als voorzitter van deze grootse - maar soms ook moeilijke - fractie is. Maar dat geldt voor andere fracties natuurlijk ook. Mijnheer de Voorzitter, op 15 januari zal de nieuwbakken voorzitter van onze fractie u dan namens de PPE-DE-Fractie officieel bedanken voor uw overtuigende werk, maar ik wil dat vandaag graag op persoonlijke titel doen.
Mijnheer Borrell, we hebben continu met elkaar samengewerkt, steeds op een zeer oprechte en - wat mij betreft en ik hoop dat u dat kunt bevestigen - zeer vriendschappelijke basis. Daarvoor wil ik u bijzonder hartelijk danken. Maar ook aan het adres van mijn collega's wil ik een woord van dank richten: Martin Schulz namens zijn fractie en ook zijn voorganger Enrique Baron Crespo. Maar vooral jou, beste Martin, wil ik bedanken voor onze samenwerking die altijd stoelde op professionaliteit en gericht was op onze gemeenschappelijke overtuigingen, daar waar ze waren, want onze overtuigingen verschillen ook wel eens van elkaar. En ik wil je vooral bedanken voor onze wederzijdse vertrouwensband. Datzelfde geld voor Graham Watson. Graham, ook jou wil ik bedanken voor de professionele samenwerking en de vertrouwensband die ik steeds met jou heb onderhouden, net als met je voorganger Pat Cox. Ik bedankt Brian Crowley, waar ik steeds een vertrouwensband mee heb onderhouden. Het zou de taak van de volgende fractievoorzitter moeten zijn ervoor te zorgen dat de voorzitter van de Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten in het Europees Parlement op de eerste rij komt te zitten. Francis Wurtz, ook al hebben we over veel kwesties een andere mening, toch zijn we al sinds 1979 collega's in dit Parlement. Onze samenwerking stond altijd in het teken van wederzijds respect en daar ben ik dankbaar voor. Met de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie, Monica Frassoni en Daniel Cohn-Bendit waren we het altijd eens over de mensenrechtenkwesties. Zelfs met Jens-Peter Bonde zijn we het eens over het vraagstuk van de transparantie, hoewel ik moet zeggen dat er verder niet zoveel overeenkomsten zijn. Met Irena Belohorská van de Niet-ingeschrevenen delen we de overtuiging dat ook diegenen die getalsmatig niet sterk zijn, het recht hebben op gepaste wijze vertegenwoordigd te worden.
Tot slot wil ik graag nog een paar woorden richten aan de Commissie. Mijnheer de voorzitter van de Commissie, de totstandkoming van uw Commissie was de moeilijkste periode uit mijn politieke leven. Maar die ligt nu achter ons. Ik ben blij dat de Commissie onder uw leiding haar rol gevonden heeft en dat ze overtuigend werk levert. Ook al vervullen we verschillende rollen, u als Commissie, wij als Parlement, toch hebben we een gemeenschappelijk doel, namelijk deze Europese Unie sterk en slagvaardig maken.
Mag ik, mijnheer Borrell, tot slot een verzoek richten aan de fracties, aan de voorzitters en aan het Parlement: laten we elkaar in het Parlement en tussen de instellingen altijd met respect bejegenen! Wanneer we respect voor elkaar opbrengen, dan schept dat vertrouwen. En wanneer er vertrouwen heerst, dan vaart Europa daar wel bij. Ik ben er zeker van dat we onze droom zullen verwezenlijken: een sterk Europa, een democratisch Europa, een slagvaardig Europa, een Europa dat de rechtstaat na aan het hart gaat. En dat is het novum in de eenentwintigste eeuw. Als we dat respect, dat vertrouwen hebben, dan ben ik ervan overtuigd dat deze Europese Unie zich zal ontwikkelen ten voordele van onze waarden en onze interne en externe belangen.
(Langdurig applaus)
De Voorzitter
Dank u voor uw betoog, mijnheer Poettering, en voor uw woorden. Zoals u gemerkt zult hebben, ben ik niet al te streng op de tijd geweest, gegeven de bijzondere omstandigheden omtrent het betoog van de heer Poettering. Voor de andere sprekers zal ik net zo coulant zijn.
Martin Schulz
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de fungerend voorzitter van de Raad heeft de dankbetuigingen van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten al in ontvangst genomen. Dat is mooi, daar wil ik me bij aansluiten. Hartelijk dank, mijnheer Vanhanen, voor het Finse voorzitterschap van de Raad, dat, zo vind ook ik, goed werk heeft geleverd. Gezien de omstandigheden waarin het Finse voorzitterschap de Europese Unie moest leiden, heeft het zelfs zeer goed werk geleverd. Ook ik deel uw mening, mijnheer Vanhanen, dat een top waarvan de journalisten zeggen dat hij saai is, niet per se een slechte top is. Ja, de Europese Unie heeft minder journalistieke slachtpartijen nodig en meer concrete resultaten. Daarom wil ik deze top ook niet beoordelen aan de hand van de vervelinggraad of amusementswaarde voor de journalisten, maar op grond van zijn resultaten.
Ik wil twee positieve dingen noemen. De duidelijke boodschap van deze top luidt: ja, Europa komt uit voor zijn verantwoordelijkheid voor de uitbreiding. We dragen een verantwoordelijkheid in het kader van dit uitbreidingsproces. Juist in de Balkan zorgde en zorgt het vooruitzicht op toetreding voor meer vrede. Maar wie denkt dat men door kan gaan met de uitbreiding zonder dat de voor de Grondwet zo broodnodige hervormingen doorgevoerd worden, heeft dit weekend ook een duidelijke boodschap gekregen: zonder de nodige hervormingen zal de EU niet verder uitbreiden. Sommigen zeggen dat we op basis van Nice zouden moeten uitbreiden en koesteren het denkbeeld dat Europa op basis van de huidige Verdragsstructuur doelmatig zou kunnen werken en tegemoet zou kunnen komen aan de verwachtingen van de mensen in de aspirant-lidstaten. We moeten hun duidelijk maken dat dat denkbeeld tot in het absurde doorgedreven wordt. Wie dus wil uitbreiden om tegemoet te komen aan de behoeften en om vrede te stichten, die heeft een effectief Europa nodig. Daarom wil ik hier duidelijk zeggen: zonder de in het grondwettelijke proces opgenomen hervormingen zal mijn fractie geen uitbreiding steunen, maar met die hervormingen wel.
(Applaus)
We hebben in het debat tijdens het weekend een tweede positieve - naar mijn mening zeer positieve - serie uitspraken gehoord die de richting voor de komende jaren aan zullen geven. Het is een positief signaal dat de Europese Unie zich uitspreekt voor een migratiebeleid. Daarbij stapt ze af van de puur restrictieve benadering en erkent ze daarentegen dat we op dit continent migratie en gecontroleerde immigratie nodig hebben. Eindelijk, moeten we zeggen, eindelijk! Maar ook hier is een ding weer glashelder: er wordt geen gebruik gemaakt van de noodzakelijke instrumenten die, zoals u zelf terecht zei, zelfs in het kader van het Verdrag van Nice voorhanden zouden zijn, als we de overbruggingsclausule zouden gebruiken. Als ik enerzijds een doelstelling omschrijf, maar me anderzijds de noodzakelijke instrumenten ontzeg om dit doel te bereiken, dan ben ik niet erg geloofwaardig. In zoverre was het geen saaie top, maar eens te meer een weggegooide kans. Daarom ben ik er vast van overtuigd dat wij als Parlement de Raad nog meer onder druk moeten zetten om coherent en steekhoudend op te treden en te zeggen dat als we de migratie wel willen sturen, we de EU dan wel uit moeten rusten met de instrumenten die voor die concrete sturing nodig zijn.
Alle sprekers hebben het al gezegd: wij als Europees Parlement hebben samen met u twee belangrijke wetgevende procedures tot een goed einde gebracht. De Dienstenrichtlijn is voor mijn fractie een van de grootste succesverhalen bij het vormgeving van de interne markt. Het neoliberale vernietigingsconcept is verantwoorde sociale wetgeving geworden. De tweede betreft het chemicaliënbeleid: bij de receptie zag ik de vertegenwoordigers van de chemische industrie en de vertegenwoordigers van Greenpeace samen sekt drinken. Zo'n slechte wetgeving kan het dus niet zijn! Zoals u aan de interrupties heeft kunnen merken, heeft mijn fractie er hard aan gewerkt om wetgeving op te stellen die verstandige compromissen mogelijk maakt die gericht zijn op sociale gelijkheid, gezond industrieel verstand en consumentenrechten. Evelyn Gebhardt en Guido Sacconi, die onze fractie door dit dossier hebben geloodst, wil ik nogmaals hartelijk danken voor hun grootste prestatie die wij als Europees Parlement onder leiding van mijn fractie geleverd hebben.
(Applaus)
Tot slot wil ik zeggen dat de heer Poettering heeft verwezen naar zijn aflopende ambtstermijn als voorzitter van de PPE-DE-Fractie. Ik wil me nu alleen tot hem richten en niet tot alle andere fractievoorzitters. We hebben zeer constructief en collegiaal samengewerkt en daarvoor wil ik hem bedanken. Ik wil hem ook een groot compliment maken: ik moet toegeven dat hij een buitengewoon handig politicus is. Dat wil ik verduidelijken aan de hand van een klein voorbeeld vanochtend: na tweeënhalf jaar merkt niemand de formulering "ik spreek voor het PPE-deel van mijn fractie” meer op. Zijn fractie heet namelijk PPE-DE. Want het zijn in feite twee fracties en het PPE-deel beweert altijd het tegendeel van wat het DE-deel zegt. In zoverre is hij er inderdaad in geslaagd de voorzitter van twee fracties te zijn zonder dat ook maar iemand het gemerkt heeft. Dat is politiek vakmanschap, mijn complimenten daarvoor, mijnheer Poettering!
(Gelach, applaus)
Zo'n man, dames en heren, is tot veel meer in staat, wacht maar af! Ik wil hem hartelijk danken voor onze samenwerking. Sinds 1979 heeft Hans-Gert Poettering als persoonlijkheid vooral een ding betekend in het Europees Parlement: je kunt een andere mening hebben dan hij, je kunt met hem debatteren, je kunt je over hem ergeren, je kunt samen met hem plezier hebben. Maar een ding staat als een paal boven water: nooit word je door hem misleid. Hij is iemand die heldere taal spreekt en op en top betrouwbaar is. Dat zijn deugden die je in de politiek maar zelden tegenkomt, vind ik. Hoe meer carrière je maakt in de politiek, des te zeldzamer worden deze deugden. Als iemand zo'n hoog niveau bereikt heeft en die deugden zo consequent in acht neemt, dan verdient hij daarvoor dank, erkenning en de allerbeste wensen!
(Applaus)
Ik ben nog niet klaar met mijn kerstwensen. U, mijnheer de Voorzitter, wil ik namens mijn collega's uit de fractie nog niet bedanken voor de wijze waarop u uw mandaat heeft vervuld - dat komt later - maar ik wil u en de secretaris-generaal wel bedanken voor het puike werk dat de diensten van dit Parlement dit jaar weer geleverd hebben. Zonder het hooggekwalificeerde, maar vooral collegiale en menselijk onberispelijke voorbereidende werk van de diensten van dit Parlement zouden we niet kunnen werken. Ik vind dat we eens een paar woorden moeten richten tot diegenen die voor mij de ware helden van het Europees Parlement zijn: de dames en heren achter het glas. De tolken van dit Parlement leveren naar mijn mening uitstekend werk. Zonder dat werk zou dit Parlement ondenkbaar zijn.
(Applaus)
Ik ben iedereen dankbaar dat ik eindelijk eens achteneenhalve minuut mocht spreken. Hartelijk dank, mijnheer de Voorzitter!
(Gelach)
De Voorzitter
Het komt inderdaad niet vaak voor dat we zoveel tijd hebben in het Europees Parlement. Laten we er geen misbruik van maken.
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de heren van Monty Python omschreven Finland ooit bijzonder onbarmhartig als het meest genegeerde buitenland ter wereld, op België na. Mijnheer de minister-president, u en uw regering hebben laten zien dat Finland niemand voor zich hoeft te dulden als het gaat om het vervullen van het voorzitterschap van de Europese Unie.
Dank u voor uw werk om Europa dichter bij de burger te brengen. Na de comitologieovereenkomst met Oostenrijk hebt u de wetgeving geopend voor openbaar toezicht. Ik meen dat 86 procent van de wetgevende besluiten onder uw voorzitterschap openbaar waren, in totaal 90 besluiten vergeleken met slechts 17 vorig jaar. Dit is een grote vooruitgang, en ik hoop dat het Duitse voorzitterschap op dezelfde voet verder zal gaan door de lidstaten zover te krijgen om correlatietabellen te publiceren. Zo kunnen we zien hoe lidstaten besluiten die zijn genomen op Europees niveau in hun nationale wetgeving verwerken en kunnen we een eerlijke vergelijking maken.
Geachte minister-president, u hebt ook overeenstemming weten te bereiken over REACH, overeenstemming over de Dienstenrichtlijn, waarbij we gelukkig - wat de heer Schulz ook moge beweren - alle amendementen van de socialistische rapporteur hebben verworpen, overeenstemming over de begroting van volgend jaar, alsmede overeenstemming over de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot onze Unie.
De Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa verwelkomt eveneens uw inspanningen om overeenstemming te bereiken over het gebruik van de passerelleclausule, artikel 42 van het Verdrag, en we betreuren het dat dit niet is gelukt tijdens de top van Lahti. Daarom stemmen we echter niet in met punt 3 van de Conclusies van het voorzitterschap, waarin staat dat de Unie "optimaal gebruik [maakt] van de in de huidige verdragen geboden mogelijkheden om concrete resultaten te bereiken.” Zij maakt duidelijk geen optimaal gebruik van de mogelijkheden, zoals u even verderop erkent met de constatering dat het moeilijk is binnen de bestaande besluitvormingsprocedures aan de verwachtingen van de burgers te voldoen en dat het kader moet worden versterkt. Ik hoop dat het Duitse voorzitterschap tot overeenstemming weet te komen over artikel 42. We kunnen geen nieuw Verdrag afwachten, en onze boodschap aan kanselier Merkel moet zijn: Europa muss handlungsfähig sein.
Justitie en binnenlandse zaken is maar één voorbeeld van een terrein waarop vooruitgang nodig is. We hebben veel gesproken over migratiestromen. Tot nog toe heeft de nadruk te veel op veiligheid gelegen en te weinig op de economische en humanitaire aspecten van deze stromen. Daarom doet het ons deugd dat in de Conclusies van het voorzitterschap de bredere context wordt belicht, met name het verband tussen ontwikkelingsbeleid en immigratiebeleid, en de behoefte aan een beleid ten aanzien van legale migratie, waarbij de voordeur op een kier wordt gezet om de achterdeur beter te kunnen afsluiten voor illegale migratie. Illegale migratie verdient meer aandacht. Het heeft geen zin om alleen maar Frontex snel te versterken of permanent kustpatrouilles in te stellen. Dat is maar een deel van de oplossing. We moeten weten waarom de mensen komen.
Over de andere zaken die er tijdens de top zijn besproken, zoals Soedan: als de Europese Unie de nieuwe VN-doctrine van de plicht tot bescherming werkelijk zou erkennen, dan zouden er minder mensen vertrekken uit Soedan, Palestina, Libanon en Afghanistan. Zij zullen blijven migreren, tenzij we ter plekke weten te zorgen voor veiligheid, goed bestuur en levenskansen voor de mensen daar. Het is geen toeval dat de meeste mensen die op weg zijn naar onze kusten afkomstig zijn uit sommige van deze landen.
De wellicht belangwekkendste uitkomst van de top is punt 5, een krachtige verklaring over het succes van de uitbreiding. Als we naar de Eurobarometer van vorig week kijken, is die boodschap duidelijk niet doorgedrongen tot onze burgers. Wat nodig is, is leiderschap van de kant van onze staats- en regeringsleiders, die de mensen duidelijk dienen te maken wat voor succes de uitbreiding is geweest en dat de uitbreiding door dient te gaan zodra er eenmaal een constitutioneel akkoord van kracht is.
Als er leiderschap nodig is bij de uitbreiding, dan is die ook nodig bij het beëindigen van het isolement van de Turkse Cyprioten. Uit de conclusies van het voorzitterschap blijkt dat we de leidende rol te veel hebben overgelaten aan de Verenigde Staten. We maken ons in het bijzonder zorgen om de Eurojust-akkoorden met de Verenigde Staten. Als de passerelleclausule van toepassing was op het buitenlands en veiligheidsbeleid, dat zouden we de Europese waarden wellicht verder en beter kunnen uitdragen.
Uw voorzitterschap is in onze ogen een succes geweest, en we hopen dat u na terugkeer in het land van de kerstman volgende week goed zult kunnen uitrusten, naar ik hoop niet gestoord door het geklepper van rendierhoeven.
De heer Poettering heeft zijn laatste toespraak als fractievoorzitter gehouden. Hij was een eerlijke, oprechte en gelukkig ook federalistische metgezel. Het Europees Parlement heeft een ideologische meerderheid nodig, geen große Koalition. Het was ons aangenaam om een tijdlang met hem samen te werken in een dergelijke ideologische meerderheid. Hij zal merken dat dit
(DE) inhoudsloos samenzijn alleen maar gedeelde eenzaamheid is.
Niettemin wensen we hem het beste voor de toekomst, wat hij uiteindelijk ook gaat doen.
(Gelach, applaus)
De Voorzitter
Dank u, mijnheer Watson. Zo te merken zijn we allemaal in kerststemming.
Brian Crowley
namens de UEN-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil me bij mijn collega's aansluiten en minister-president Vanhanen danken voor het werk van het Finse voorzitterschap. En ik wil tevens mijn dank uitspreken aan minister Lehtomäki die de afgelopen zes maanden zo aardig is geweest voor alle afgevaardigden in dit Parlement en die altijd uiterst hoffelijk en charmant is geweest.
Er is een aantal zaken dat mij onmiddellijk opvalt aan de top. Allereerst, zoals de minister-president al opmerkte, dat er geen verschil van mening of verdeeldheid was tussen de lidstaten van de Europese Unie dat tot grote koppen in de kranten hebben geleid. Al vinden sommigen dat maar saai, het betekent wel dat er een zeker succes is geboekt, want bij een mislukking gaat men elkaar altijd de schuld in de schoenen schuiven. Dat is niet gebeurd, en dat betekent dat de genomen besluiten een succes zijn. Dat succes valt onder de vier C's: consistentie, coördinatie, coöperatie en consensus.
Hoe men ook denkt over de uitwerkingen van de passerelleclausule, als de regeringen van de lidstaten nu niet samen vooruitgang weten te boeken, dan zal dat niet meer gebeuren ook, wat je ook probeert. Neem bijvoorbeeld Commissievoorzitter Barroso, die het heeft over concurrentievermogen en de acties van de Europese Commissie. Natuurlijk moeten we een leidende rol krijgen en waarborgen dat die leidende rol op vele verschillende terreinen blijft bestaan. Het is echter een vergissing om belastingharmonisatie via een achterdeur binnen te laten, terwijl dat duidelijk niet binnen de bevoegdheden van de verdragen ligt. En zo is het ook een vergissing om de begrotingshervorming te proberen te koppelen aan de aanvaarding van een grondwet of een constitutioneel verdrag en aan verdere uitbreiding, daar dat de verkeerde signalen afgeeft over wat de Europese Unie zou moeten inhouden.
Een van de grote successen in de Conclusies van het voorzitterschap was het idee van solidariteit tussen de lidstaten met betrekking tot onze omgang met Rusland. De pogingen van Rusland om via een verbod op vleesexporten vanuit de Europese Unie afzonderlijke landen zover te krijgen bilaterale verdragen aan te gaan, hebben ons de kans geboden te laten zien dat alle lidstaten het erover eens zijn niet te zullen zwichten voor dat soort onderhandelingspraktijken. We dienen Rusland te behandelen als een gelijkwaardige partner en als een belangrijk buurland, maar we mogen niet de baas over ons laten spelen omdat de ene partner op sommige terreinen sterker is dat de ander.
Ik ben het niet vaak eens met de heer Watson, maar wat betreft het immigratiebeleid vind ook ik het van cruciaal belang om te kijken naar de belangrijkste redenen voor immigratie en naar het waarom van zoveel illegale immigratie. Waarom zetten mensen hun leven op het spel door reizen van duizenden kilometers over de oceaan te ondernemen om naar het beloofde land te komen? Ze moeten bijna wel ergens voor op de vlucht zijn, voor gruwelen en levensbedreigende situaties.
We hebben om de kwestie heen gedraaid, en niemand noemt het beestje bij de naam: het vraagstuk van Darfoer, de volkenmoord die daar maar doorgaat en het falen van de internationale gemeenschap om hierop te antwoorden en te reageren. Hoe hard we ons als Europese Unie ook op de borst kloppen omdat we de meeste ontwikkelingshulp geven, de grootste participatiemacht in Congo vormen en een signaal afgeven ten aanzien van de toekomst die we graag voor het land zouden willen zien, we laten de mensen in Darfoer, die geen stem hebben en geen land dat voor hen spreekt, nog steeds in de steek. Dat geldt niet alleen voor de Europese Unie, maar ook voor de Verenigde Staten en de Verenigde Naties zelf. Ons vaste voornemen voor 2007 dient te zijn: zorgen dat dit nooit weer gebeurt.
Tot slot wil ook ik, net als de heer Schulz, de tolken bedanken voor hun werk, want het is van het grootste belang dat we begrepen worden. Duidelijk maken wat de heer Schulz precies te zeggen heeft, is nog belangrijker, en daar ben ik hen ook dankbaar voor.
Mijnheer de Voorzitter, nu u uw werkzaamheden afrondt, wil ik u complimenteren met uw werk. Ik hoop dat u uw werk in het Parlement zult voortzetten en tot nog grotere hoogten zult stijgen.
(Applaus)
Monica Frassoni
namens de Verts/ALE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, ik wil het Finse voorzitterschap bedanken voor de enorme inzet waarmee het de zeer belangrijke vraagstukken heeft aangepakt - immigratie, de grondwet, klimaatverandering - ook al hopen we dat ook jullie, met helder Scandinavisch realisme, samen met ons tot de conclusie komen dat kernenergie in het geheel niets te maken heeft met het oplossen van het klimaatprobleem of de emissies, zoals duidelijk is aangetoond tijdens de vertragingen van jullie nieuwe kerncentrale, de buitensporige kosten ervan en de grote moeite die het kostte om het te volbrengen, en daarnaast de reeks gebeurtenissen die de afgelopen maanden zijn voorgevallen op verschillende plaatsen in Europa en waar stilzwijgend aan voorbij is gegaan.
Na het voorzitterschap bedankt te hebben, moet ik zeggen dat de teneur van het debat, waarin deze laatste top wordt gekenschetst als een Raad voor een resultaatgericht Europa , mij oprecht perplex doet staan. Waar hebben we het over? Met betrekking tot het vraagstuk over immigratie boekte het vorige Finse voorzitterschap in Tampere aanzienlijk meer belangrijke resultaten. Met betrekking tot het vraagstuk over de uitbreiding, tien jaar geleden, voor de toetreding van Finland, Zweden en Oostenrijk, hebben we een enorme strijd gevoerd binnen dit Parlement om ervoor te zorgen dat de vraagstukken over de Grondwet en de institutionele verandering in een vroeger stadium en beter aangepakt zouden worden, in plaats van een uitbreiding die haastig wordt uitgevoerd en zeker niet in het voordeel van de meerderheid van onze burgers zal zijn.
Wat vervolgens de Grondwet betreft, zijn we bij het duidelijke punt aangekomen waar velen in dit Parlement zich over willen uitspreken, op een meer of mindere succesvolle manier, en afhankelijk van de mate van vrijheid die hen door de grote coalitie wordt toegestaan: namelijk dat de tekst die tijdens de referenda is afgewezen, natuurlijk niet dezelfde is als de tekst die opgesteld gaat worden, en dat we duidelijk op zoek moeten gaan naar bondgenoten, zowel binnen als buiten de Europese instellingen, om op die manier het grote probleem van institutionele hervorming op te kunnen lossen.
We zijn er, samen met een groep andere afgevaardigden, van overtuigd dat we, alvorens Cyprus tot onze Unie te laten toetreden, eerst het probleem van de verdeeldheid op het eiland hadden moeten oplossen, en vandaag erven we dit falen om tot een oplossing te komen van de Europese Unie als geheel. Ik zie daarom eerlijk gezegd niet echt iets nieuws of concreets. Ben ik blij met deze situatie? Nee, ik ben niet blij, maar niettemin zie ik het belang in van transparantie, ook naar onze burgers toe.
Het is duidelijk dat we het volledig eens zijn met het idee dat Turkije partner moet blijven, dat de uitbreiding moet doorgaan en dat het noodzakelijk is om de Balkanlanden een ondubbelzinnig vooruitzicht op toetreding te bieden. Tegelijkertijd verwerpen we echter de hypocrisie - die als een grote vernieuwing wordt gepresenteerd - waarmee tegenwoordig het spreken over institutionele hervormingen in zekere zin hetzelfde is als het opwerpen van een obstakel voor uitbreiding. We kunnen dit niet accepteren, omdat dit niet het geval is en ook niet het geval mag zijn.
Mijnheer de Voorzitter, alvorens ik de heer Poettering bedank, wil ik graag nog een laatste punt aanstippen, dat te maken heeft met de verhoudingen met Rusland. We moeten ons er absoluut van bewust zijn dat we met betrekking tot president Poetin het beste een beleid kunnen voeren dat ons onafhankelijk maakt, althans zo onafhankelijk als mogelijk, wat inhoudt dat we onze consumptie met 30 procent moeten terugdringen en met nog meer overtuiging hernieuwbare energie moeten bevorderen. Zo niet, dan zullen we altijd afhankelijk blijven, en als het niet van Rusland is, dan wel van een ander land.
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de heer Poettering bedanken voor zijn vriendelijkheid jegens ons en ook voor het feit dat we in sommige gevallen erin zijn geslaagd om redelijk goed samen te werken. Ik wil hem, namens mijn fractie, onze beste wensen voor de toekomst overbrengen - wat deels ook afhangt van mijn toekomst en die valt nog te bezien - en ook de wens uitspreken dat hij voor Europa zal kunnen blijven vechten, want dit Parlement heeft toppers als hij echt nodig. Op dit punt zou hij in de voetsporen treden van Voorzitter Borrell die tot op zekere hoogte met deze aanpak is begonnen en die heeft getracht het idee van een autonoom Parlement verder uit te dragen, met een wisselende mate van steun van zijn achterban.
Ook hoop ik - als u me deze persoonlijke noot toestaat - dat hij, als hij van het Parlement de meerderheid krijgt, voortaan bepaalde aspecten die net teveel een religieus tintje hebben, achterwege laat, daar deze noch Europa noch het Parlement ten goede komen.
Sylvia-Yvonne Kaufmann
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dit is ons laatste gezamenlijke plenaire debat dit jaar. Daarom wil ook ik de gelegenheid aangrijpen om een paar woorden van dank uit te spreken. In de eerste plaats, mijnheer de Voorzitter, wil ik u heel persoonlijk bedanken voor uw verantwoordelijke optreden en ook persoonlijk voor onze goede samenwerking. Ik wil ook het secretariaat-generaal, Julian Priestley en alle medewerkers van dit Parlement danken voor de zeer goede samenwerking. We weten allemaal hoe moeilijk het soms kan zijn om dit Parlement daadwerkelijk zo goed te laten functioneren als we allemaal zouden wensen.
Ik wil me ook richten tot de heer Poettering, waaronder ook persoonlijk namens mijn fractievoorzitter, Francis Wurtz, die vandaag geen spreektijd heeft gekregen. Mijnheer Poettering, behoort tot een andere politieke fractie, maar ik denk dat dat prima is: het verlevendigt de verbale confrontatie en het is belangrijk voor de democratie. Het is echter ook belangrijk om over fractiegrenzen heen constructief met elkaar te kunnen samenwerken. Dat hebben we in de laatste jaren gedaan. Mijn fractievoorzitter, Francis Wurtz, zal dit bij de eerstvolgende gelegenheid ongetwijfeld nog eens persoonlijk en publiekelijk benadrukken. Net als u behoort hij tot de bijzondere club van zes die zich al sinds 1979 voor het Europees opbouwproject inzetten.
U, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, wil ik graag bedanken voor het Finse voorzitterschap van de Raad en voor de goede en constructieve samenwerking met het Parlement. Ik zeg dit uitdrukkelijk, ook al konden wij als Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links de beide centrale projecten die tijdens het Finse voorzitterschap op de rails zijn gezet, REACH en de Dienstenrichtlijn, niet in die vorm ondersteunen. Tegen Martin Schulz wil ik zeggen dat er geen enkele reden is om zich zo op de borst te kloppen, want uit beide richtlijnen blijkt dit Europa nog steeds niet afkerig is van neoliberaal beleid. Beide zijn vanuit ons oogpunt bepaald geen meesterwerken.
(Applaus)
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, namens mijn fractie heb ik uitdrukkelijk lof voor de beslissing van de top om de Europese Unie open te houden voor nieuwe leden en de toezeggingen tegenover de landen die zich in het uitbreidingsproces bevinden, na te komen. Weliswaar kan niemand op dit moment precies voorspellen wanneer we na Bulgarije en Roemenië andere nieuwe lidstaten in de Europese Unie kunnen verwelkomen, maar het moet duidelijk blijven dat elke Europese staat die onze waarden deelt en die voldoet aan de toetredingscriteria, met name de criteria van Kopenhagen, het recht heeft het lidmaatschap van de Europese Unie aan te vragen. Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat het huidige Verdrag van Nice geen adequate basis is voor verdere uitbreidingen. Met het oog op de toekomst moet het integratievermogen van de Unie daarom versterkt worden en moet er echt een allesomvattende en diepgaande hervorming van de Unie van de 27 in gang gezet worden.
Niet alleen de kandidaat-lidstaten moeten zich aanpassen. Op de eerste plaats moet de Unie zelf haar huiswerk maken. Daarbij hoort mijns inziens ook dat er tijdens het Duitse voorzitterschap een aanvaardbare uitweg uit de Grondwetscrisis gevonden moet worden. Het is echter van doorslaggevend belang dat eindelijk aangetoond wordt - en niet alleen voor burgers in Frankrijk en Nederland - dat er aan de denkpauze ook consequenties voor een ander beleid verbonden worden. Reclamefolders helpen daar niet meer. Mensen moeten Europa weer verbinden met hun persoonlijke perspectieven voor de toekomst, voor henzelf en voor hun gezin. Werk en sociale zekerheid, dat verwachten ze van Europa. Menswaardige arbeidsomstandigheden, echte gelijke kansen op werk en opleiding, bescherming bij ziekte, een gegarandeerd minimuminkomen, dat telt allemaal.
En dat, mijnheer de voorzitter van de Commissie, zou dan echt een resultaatgericht Europa zijn. Als de Unie en de lidstaten echter doorgaan zoals tot nu toe, als loondumping, sociale dumping en het grensoverschrijdend tegen elkaar uitspelen van werknemers schering en inslag blijven, dan zal het draagvlak voor Europa nog kleiner worden. En dat mag nu net niet gebeuren. Daarom, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad en mijnheer de voorzitter van de Commissie, moet sociale rechtvaardigheid bovenaan de politieke agenda staan.
(Applaus)
Nigel Farage
Mijnheer de Voorzitter, proficiat mijnheer Vanhanen en proficiat Fins voorzitterschap! U bent geslaagd voor uw examen. U hebt bewezen goede Europeanen te zijn door in uw eigen parlement de Europese Grondwet te ratificeren en geen enkele rekening te houden met het feit dat volgens een recente opiniepeiling slechts een op de vier mensen van uw bevolking die koers mee wilde varen. Mijnheer Barroso zal in de nopjes zijn met u.
Uw voorzitterschap is eigenlijk het hele EU-project in een notendop: een politiek onoprecht project waarin de mening van de gewone mensen nauwelijks meetelt. Welnu, de Grondwet is misschien dood, maar de inhoud daarvan is dat zeker niet, en in de conclusies van uw voorzitterschap wordt gesproken over de noodzaak van verdere uitbreiding. Onder "justitie en binnenlandse zaken" - waar we zojuist ook de heer Barroso over hebben horen spreken - zegt u dat het noodzakelijk is de besluitvorming te verbeteren. Welnu, dat woord betekent meer macht voor de Europese Unie. U prijst het idee van een gemeenschappelijk energiebeleid en van actiever optreden in het buitenlands beleid.
Doet u maar gewoon alsof uw neus bloedt! Dat was het beleid van het Fins voorzitterschap, dat u nu doorgeeft aan Angela Merkel en het Duits voorzitterschap, en de Duitsers zijn zelfs nog ambitieuzer dan u. Het is nu wel duidelijk dat het plan is om met een nieuw verdrag op de proppen te komen. U laat daarbij het verafschuwde woord dat met een G begint, vallen. Zullen de Fransen en Nederlanders gevraagd worden om opnieuw naar de stembus te gaan? Nee, natuurlijk niet! Die taak zal Ierland te beurt vallen en eventueel ook Denemarken en u - en bijna iedereen hier in deze zaal, alle EU-instellingen - zult alles in het werk stellen om die kleine landen met het geld van de belastingbetalers net zolang te intimideren tot ze gehoorzamen. In Groot-Brittannië gaat die vlieger echter niet op. We zijn al een verdrag te ver gegaan en de stem van het volk zal gehoord worden.
We hebben vanmorgen de mensen in het Parlement zichzelf op de borst zien kloppen en elkaar schouderklopjes zien geven. U zou eigenlijk zeer dankbaar moeten zijn voor het feit dat de werkzaamheden van dit Parlement zo weinig aandacht krijgen in de pers. Ik denk dat het grote publiek in Europa de rillingen over de rug zou lopen!
Hartelijk dank, en iedereen een prettige kerst.
(Applaus)
De Voorzitter
Britse humor!
Koenraad Dillen
Mijnheer de Voorzitter, net zoals mijn goede collega Farage zal ook ik de melige consensus van daarjuist - vrees ik - doorbreken. Mislukte Europese toppen beginnen stilaan tot de traditie te behoren. Die mislukkingen worden dan afsluitend altijd met mooie eufemismen omzwachteld om het voorzitterschap niet te zeer op de tenen te trappen. Maar deze top over de uitbreidingsstrategie, die plotseling in een lagere versnelling wordt gezet, is weer helemaal voor niets geweest.
De toetredingsonderhandelingen met Turkije worden voorlopig weliswaar bevroren, zoals dat heet, terwijl de houding van Ankara tegenover Cyprus, maar ook in andere dossiers, zoals de persvrijheid en de Armeense kwestie niet tot bevriezing, maar tot een definitieve stopzetting van de onderhandelingen zouden moeten leiden. Sta mij toe als Vlaming toch met verwondering en ergernis vast te stellen met welke arrogantie sommige woordvoerders van het officiële Europa menen zich met de persvrijheid en de binnenlandse politiek van een andere lidstaat te moeten bemoeien. Wat een paradox! We moeten en zullen op termijn het Aziatische Turkije welkom heten, probeert men ons nu al jaren wijs te maken, maar het kleine welvarende Vlaanderen, gelegen in het centrum van Europa, mag geen onafhankelijke lidstaat van de EU worden, hebben we vorige week geleerd.
Zo voelde Jean-Claude Juncker vanuit Luxemburg - maar hij niet alleen - zich vrijdag plots geroepen om schande te spreken van de ophefmakende reportage, half fictie, half documentaire, die de Franstalige overheidstelevisie RTBF vorige week woensdag over het scenario van de Vlaamse onafhankelijkheid heeft uitgezonden. Europa kan dit niet tolereren, klinkt het. De Vlamingen weten dus waar ze aan toe zijn met deze staats- en regeringsleiders. Mijnheer Juncker en zijn collega's decreteren immers, zonder tegenspraak te dulden, dat de Belgische monarchie moet blijven bestaan. Niemand anders heeft een vinger in de pap te brokken. Van groot respect voor de vrijheid van meningsuiting, laat staan voor het zelfbeschikkingsrecht der volkeren getuigt het niet, wanneer vreemde staatshoofden denken zich te mogen bemoeien met de persvrijheid in een lidstaat en de wil van de Vlamingen negeert. Maar die wil van de Vlamingen, collega's, is nochtans zeer democratisch en legitiem. Vlaanderen wil verlost worden van de corrupte PS-dictatuur in Wallonië en wil eveneens verlost worden van sjoemelende koningskinderen van het Huis van Saksen-Coburg. Net zoals Tsjechen en Slowaken willen we gebruik maken van het recht op zelfbeschikking. Het zijn niet de Europese staatshoofden die Vlaanderen moeten dicteren op welke wijze het zijn toekomst in handen zal nemen.
De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Dillen. Hiermee zijn de woordvoerders van de fracties allemaal aan het woord geweest. Dan is het nu de beurt aan de individuele afgevaardigden die het woord hebben gevraagd.
Alexander Stubb
(EN) Mijnheer de Voorzitter, hartelijk dank voor die uitspraak: Stubb wordt 'Stub' en volgend jaar zal het waarschijnlijk 'Schtub” worden, dus het gaat de goede kant uit.
Ik wil kort drie punten aanstippen. Ten eerste mijn dank en gelukwensen aan het Fins voorzitterschap, met name aan vier ministers en een bepaalde groep mensen. De vier ministers zijn eerste minister Vanhanen, die mijns inziens uitstekend werk heeft gedaan; minister Lehtomäki, die uitstekend werk heeft gedaan; minister van Buitenlandse Zaken Tuomioja, die heel goed werk heeft gedaan en iemand die afwezig is: minister Pekkarinen. Mijn grootste dank gaat echter uit naar de ambtenaren en met name naar ambassadeur Eikka Kosonen. We weten allen dat de hele machinerie niet kan werken zonder de ambtenarij.
Als je plusjes en minnetjes zou moeten plakken op het voorzitterschap, zouden de plusjes in aantal de minnetjes ver overschrijden - Libanon, de Dienstenrichtlijn, REACH, onderzoek, uitbreiding, klimaatverandering en Schengen. Mijns inziens hebt u daarvoor uitstekend werk verricht. Ik wil de heer Schulz zeggen dat de laatste persoon van die ik me de les zou willen laten lezen over de Dienstenrichtlijn, een Duitse socialist zou zijn.
Bij de alcoholbelasting moeten we geloof ik een minnetje zetten, maar als een consument kan het mij eigenlijk niet veel schelen of u er wel of niet in geslaagd bent de alcoholbelasting te verhogen.
Afsluitend zou ik willen zeggen dat het Fins voorzitterschap beheerst, kalm en bedaard was. Als ik deze woorden op een persoon mocht plakken, zou ik zeggen dat mevrouw Lehtomäki mevrouw Beheerst was, de heer Vahanen mister Kalm en ik denk dat de heer Tuomioja mister Bedaard zou zijn.
(Applaus)
Edite Estrela
(PT) Ik wil het Fins voorzitterschap graag gelukwensen met de kalmte die het bij het uitvoeren van zijn taken heeft getoond. Dat was gelet op de spanningen over de hele wereld de juiste benadering.
Wat de Raad betreft: er zijn natuurlijk heel belangrijke zaken besproken. De goede verhouding tussen het voorzitterschap en de voorzitter van de Commissie heeft dat mogelijk gemaakt. Ik was echter wel verbaasd dat er zo weinig aandacht aan het conflict in het Midden-Oosten is besteed, gelet op de recente ontwikkelingen - het oplaaien van het geweld en de mogelijkheid van vervroegde verkiezingen. Ik was ook ietwat verrast door de conclusie van de Raad met betrekking tot het organiseren van een EU/Afrika-top. Ik geloof dat dit in het kader van de betrekkingen tussen Europa en Afrika een belangrijke stap voorwaarts is.
Gérard Onesta
(FR) Geachte heren voorzitters van de drie instellingen, ik ga alleen iets zeggen over het weer op gang brengen van het grondwettelijk proces.
Ik heb u een paar dagen terug een document doen toekomen, dat, zoals het Finse voorzitterschap ook al zei, aangeeft dat de onderhandelingen over het pakket niet heropend kunnen worden, wat een goede zaak is.
Als het dossier echter moet bezinken, zoals de staatshoofden en regeringsleiders hebben gezegd, moet het daarbij uiteindelijk gaan over wat wel en wat niet onder de Grondwet moet vallen, iets dat veel gecompliceerder is dan het simpelweg van de rest losmaken van het eerste en tweede deel.
Het derde aspect waar ik het over wil hebben, is de manier waarop dat "ding" moet worden bekrachtigd. We zullen opnieuw bij de Europese burgers langs moeten, en waarom niet, zoals het Parlement zegt, op een grensoverschrijdende manier, via één referendum dat overal op dezelfde dag gehouden wordt.
Tot slot moet het zo zijn dat de tekst, hoe die er ook uit komt te zien, via de stemmingen een meer dan gekwalificeerde meerderheid, voor mijn part een supergekwalificeerde meerderheid van misschien wel 80 tot 90 procent van de lidstaten en parlementen achter zich kan krijgen, maar in ieder geval geen 100 procent. We mogen toekomstige bevolkingen en generaties niet in gijzeling nemen.
Op die basis kan er volgens mij de komende dagen schot in de zaak komen. Het zal allemaal heel snel gaan. Op 26 januari komen de landen die "ja" hebben gezegd, bijeen in Madrid. Tien dagen later komen de landen van het "nee", de landen die dat al gezegd hebben of verondersteld worden dat te gaan doen, samen in Luxemburg.
Of het nu met of zonder tegenzin is, zet alles op alles om de zaak in beweging te krijgen.
Gunnar Hökmark
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil eerst het Fins voorzitterschap bedanken. Als afgevaardigde uit een buurland ben ik er deze dagen trots op een buur van Finland te mogen zijn. U hebt heel veel bereikt en aangetoond dat Europa in beweging is. Dat is belangrijk want uit alles wat we vanmorgen hebben besproken blijkt dat we in staat zijn Europa vooruit te helpen.
Daarmee worden echter tegelijkertijd ook tot op zekere hoogte de uitdagingen duidelijk waarmee we geconfronteerd zijn als we spreken over milieubeleid en over de gevolgen van de broeikasgassen, over de noodzaak van meer concurrentievermogen of de aanpak van de mondialisering, of over de noodzaak iets te doen aan de ontwikkelingen in Iran. Al deze discussies vloeien voort uit het feit dat we in staat zijn een hogere mate van verantwoordelijkheid te dragen dan ooit tevoren.
Het feit dat we spreken over de nieuwe uitdagingen die de landen die tot de Unie willen toetreden met zich meebrengen, is te danken aan onze prestaties en aan ons succes en niet aan van ons falen, mijnheer Farage. Als we hadden gefaald zou niemand lid willen worden van deze Unie. Men wil echter lid worden van deze Unie omdat we succesvol zijn.
We moeten meer stappen zetten. Een geloofwaardige Unie heeft behoefte aan een geloofwaardig buitenlands en veiligheidsbeleid. Prettige kerstdagen, mijnheer de Voorzitter.
De Voorzitter
Dank u wel en insgelijks, mijnheer Hökmark.
Ville Itälä
(FI) Mijnheer de Voorzitter, over het voorzitterschap kunnen we zeggen dat het goed is verlopen, bijvoorbeeld met betrekking tot de wijze waarop het omging met de crisis in Libanon en zijn successen inzake REACH en de Dienstenrichtlijn. Dit zijn allemaal belangrijke zaken. Ik waardeer vooral het feit dat er veel tijd en moeite werd gestoken in de samenwerking met Rusland. Lahti was hiervan een uitstekend voorbeeld en hoewel we weten hoe het er op de bijeenkomst in Helsinki aan toeging, moet de benadering van Lahti worden nagevolgd en moeten we op basis hiervan actie ondernemen.
De enige negatieve zaak is wellicht het uitbreidingsidealisme waar de Finse regering last van heeft. Turkije heeft een halfjaar lang aangetoond hoe moeilijk het is als we te snel gaan. We moeten vasthouden aan de eis dat aan de criteria moet worden voldaan en we moeten hen hiervoor voldoende tijd geven. Mijnheer de premier, u hebt ongelijk als u zegt dat er geen grenzen mogen zijn. De burgers verwachten van ons dat we een visie hebben over hoe groot Europa in 10 à 20 jaar zal zijn. De burgers willen liever een klein en goed functionerend Europa dan een te groot en slecht functionerend Europa.
(Applaus)
Lasse Lehtinen
(FI) Mijnheer de Voorzitter, in de loop van de geschiedenis van de Europese Unie hebben we vaak gezien hoe de kleine lidstaten het beginsel van integratie levend moeten houden wanneer de grote lidstaten hun eigen problemen hebben. Finland wordt gewaardeerd voor het creëren van een goede werksfeer en op die manier kwamen lastige compromissen als de Dienstenrichtlijn en de Chemicaliënverordening tot stand.
Ook werd nogmaals duidelijk dat het Parlement steeds meer politieke macht krijgt, maar gelukkig ook in staat is te bemiddelen tussen de grote fracties als het om grote kwesties gaat. De regeringen in alle lidstaten moeten hier meer rekening mee houden wanneer ze zaken bespreken met hun eigen nationale parlementen.
Mijnheer de Voorzitter, we wensen Duitsland het allerbeste en ook economisch succes, want de ervaring leert dat de bijdrage van de grote lidstaten aan Europese samenwerking beter wordt naarmate hun economie groeit. Het is te hopen dat Duitsland niet de rem zet op het uitbreidingsbeleid. Tot nu toe waren alle uitbreidingen economische en politieke successen.
Józef Pinior
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik wil mijn erkenning uitspreken over het Finse voorzitterschap. Ik denk vooral aan de bijzonder moeilijke opgave met betrekking tot het strategische partnerschap met Rusland. Het lijkt me dat het Finse voorzitterschap erin geslaagd is op dit gebied heel veel te bereiken door rustig maar tegelijk vastbesloten te handelen. Hiermee wist men van Rusland een strategische economische partner te maken, terwijl tegelijk de Russische machthebbers bewerkt werden met de bedoeling dat de mensenrechten en de democratie in dat land er beter gerespecteerd zouden worden.
De tweede prestatie hangt samen met de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie. Tenslotte zou ik u ook met de ratificatie van de Europese grondwet willen feliciteren. Het lijkt mij dat het Finse voorzitterschap een goed voorbeeld is, hoe men op Europees niveau dient te handelen om de integratie uit te diepen en tegelijk een goed voorbeeld hoe je verdieping van de integratie kunt verbinden met het openen van de Europese Unie naar buiten toe.
Margrietus van den Berg
Voorzitter, op de eerste plaats dank aan het Fins voorzitterschap voor de goede samenwerking rond het ontwikkelingsinstrument. We hadden het over REACH en we hadden het over het kaderprogramma, een wet van 17 miljard voor de komende jaren rond de millenniumgoals; ik ben zeer erkentelijk voor de manier waarop we dat met elkaar gedaan hebben.
Ik heb twee vragen. Ten eerste, Darfoer, collega's Crowley en Watson hebben er ook op gewezen, het is ergens onverdraagbaar dat we in Darfoer merken dat die mensenschendingen steeds erger worden en we niet effectief kunnen optreden. Ik vraag u nog een keer te kijken naar een speciaal VN-initiatief en een dergelijk initiatief te bevorderen.
Ten tweede, de uitbreiding: u zegt uitbreiding ja, maar u stelt tegelijk eisen rond het Verdrag. Wees duidelijk. Zeg dan, we moeten eerst democratischer en effectiever zijn voor we kunnen uitbreiden. We willen graag uitbreiden, maar we hebben die eisen nodig. Wees daarin duidelijk en toon leiderschap, want anders wordt het en blijft het een kruip-door-sluip-door-methode, en dat is niet effectief.
Françoise Grossetête
(FR) Mijnheer de Voorzitter, het Finse voorzitterschap heeft ons verteld dat we een resultaatgericht Europa nodig hebben. Die resultaten hebben we inderdaad behaald, maar dan wel dankzij het Europees Parlement; ik zou zelfs willen zeggen dat 2006 het Jaar van het Parlement was, omdat het heeft laten zien dat het een echte politieke visie heeft en geen registratiekamer is. Ik noem de Dienstenrichtlijn, REACH, enz.
Over Turkije hebt u ons gezegd dat het toetredingsproces alleen maar in een lagere versnelling verloopt. U zegt ons dat de grenzen van de Europese Unie deel uitmaken van onze waarden, maar onze waarden zijn universeel en we kunnen niet iedereen opnemen.
Willen we een Europees Europa of een Aziatisch Europa?
Voorzitter Barroso heeft gezinspeeld op de integratiecapaciteit van de Europese Unie en erbij gezegd dat die essentieel is. Er moeten geografische grenzen worden vastgesteld, want Europa komt niet verder tot stand zonder instemming van de Europese volken.
Voor wat betreft de schakelbepalingen tenslotte is iedereen het erover eens dat een gekwalificeerde meerderheid nodig is, maar op het vlak van het immigratiebeleid dient er eerst consensus te bestaan over wat men met dat beleid wil. Sommigen landen openen massaal hun grenzen; andere willen juist overeenkomsten met de ontwikkelingslanden sluiten.
Het Duitse voorzitterschap staat dus voor een aantal enorme klussen; ik wens het veel succes.
Jan Mulder
Voorzitter, ook mijn dank aan het Fins voorzitterschap. Ik heb een vraag over de betrekkingen met Rusland. De handel ondervindt op het ogenblik grote problemen, vooral de landbouwhandel, op grond van veterinaire of fytosanitaire bezwaren. Is men - en ook de Commissie - van mening dat er echt technische gronden aanwezig zijn of steekt hier een politieke reden achter, en zo ja, wat denkt men daaraan te gaan doen?
Ryszard Czarnecki
(PL) Mijnheer de voorzitter, ik wil graag mijn grote dank voor dit debat uitspreken. We zijn erin geslaagd om een schitterend compromis en consensus te bereiken. Dit is heel prijzenswaardig, vooral als dit succes zal overslaan op enkele nationale parlementen. Ik heb echter één twijfel en één opmerking: in het optreden van sommige leiders was er een soort typische intellectuele chantage waar te nemen die mij niet bevalt. Sommigen zeggen dat een institutionele hervorming een absolute voorwaarde is voor verdere uitbreiding.
Laat ons de weg naar de Europese Unie niet afsluiten voor landen als bijvoorbeeld Kroatië en Macedonië, die Europese landen zijn. Laat die landen niet wachten tot we institutionele hervormingen door gaan voeren of niet. Ik ben er diep van overtuigd dat de kwestie van de institutionele hervorming die de publieke opinie in Europa verdeelt geen voorwendsel mag zijn om de deur tot de Europese Unie te sluiten voor landen die op de weg richting toetreding al veel hebben gedaan.
Esko Seppänen
(FI) Mijnheer de Voorzitter, het Finse voorzitterschap streefde naar besluitvorming bij gekwalificeerde meerderheid in zaken die onder de derde pijler vallen door gebruik te maken van de passerelleclausules. Alleen in nationale wetten staat echter het historische besef dat naties hebben van goed en kwaad, en dat vormt de legitimiteit van samenlevingen. De communautaire wetten zijn synthetische wetten in juridische zaken voor een half miljard mensen. Het zijn compromissen die niemand aanvankelijk wilde. Zij tasten de legitimiteit van de Europese Unie aan, net als het Grondwettelijk Verdrag, dat nog steeds wordt behandeld, maar unanimiteit vereist om aangenomen te worden. Aangezien deze unanimiteit er niet is gekomen, is het Grondwettelijk Verdrag dood. Wat de Grondwet betreft fungeerde Finland als mijnenveger voor het komende Duitse voorzitterschap. Het Finse voorzitterschap heeft in de ogen van de burgers de legitimiteit van de Europese Unie helaas niet vergroot. Het heeft slechts de boodschap van de elite aan de burgers gekopieerd.
Piia-Noora Kauppi
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de krachtigste uitspraak die de fungerend voorzitter in zijn toespraak heeft gedaan was toen hij pleitte voor Gemeenschapsvriendelijkere procedures. Zes maanden geleden bespeurde ik enig euroscepticisme in uw EU-benadering, maar uw uitspraak dat stemmingen met gekwalificeerde meerderheid en medebeslissingsprocedures met het Europees Parlement de beste en meest effectieve manier zijn om de Europese Unie te besturen, was het beste gedeelte van uw toespraak. Daaruit blijk ook dat roulerende voorzitterschappen nog steeds zinvol zijn in de Europese Unie. Op die manier zetten de lidstaten zich sterker in voor de Europese Unie en haar gemeenschappelijke beleidsvormen.
Ik wil ook degenen die zeiden dat de toetredingsonderhandelingen met Turkije zullen worden afgeremd, zeggen dat dat niet zal gebeuren. Van de 35 onderhandelingshoofdstukken zijn er slechts 8 gesloten, hetgeen een heel goed resultaat is voor het Fins voorzitterschap. 27 hoofdstukken zijn nog open en daarbij moeten nog vorderingen worden gemaakt. De toetredingsonderhandelingen met Turkije zullen veel beter verlopen dankzij het uitstekende Fins voorzitterschap. Ik kan alleen maar herhalen wat mijn collega's al hebben gezegd.
(Applaus)
Jacek Saryusz-Wolski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, bijna alles is al gezegd. Het was een goed voorzitterschap en daar zijn we dankbaar voor. Het heeft aangetoond dat de Unie ondanks een impasse in het constitutionele proces vooruitkomt - Europe on the move. Een bewijs daarvan is dat Schengen for all is aangenomen. Dat is ontzettend belangrijk voor de nieuwe lidstaten.
Het voorzitterschap heeft ook, misschien onbedoeld, aangetoond hoe belangrijk solidariteit inzake de externe betrekkingen is en dat geen enkele lidstaat aan zijn lot overgelaten mag worden. Een bijzonder woord van dank verdient hier vooral Commissievoorzitter Barroso. Als het principe van unanimiteit noodzakelijk is om een degelijk principe van solidariteit te garanderen, dan moet dat zo blijven tot het moment dat solidariteit een automatische reflex is en prevaleert boven nationaal en economisch egoïsme.
Nog één punt: ik ben een beetje ontevreden met het feit dat de Oostpolitiek gereduceerd is tot de Noordelijke en Russische dimensie, waarbij aan Oekraïense en Wit-Russische zaken voorbijgegaan wordt.
Marianne Mikko
(ET) Ik wil het over Rusland hebben. Volgens het officiële standpunt van de Europese Unie is de blokkade van Pools vlees in Rusland een bilaterale kwestie waar Brussel zich niet mee bemoeit. De Europese Unie gebruikt hetzelfde voorwendsel om niet van Rusland te eisen het grensverdrag tussen Estland en Rusland te ondertekenen. Het Kremlin steunt dit domme gedrag vol enthousiasme. Nu blokkeert Rusland alle voedselimporten uit de Europese Unie aan de meeste grensovergangen.
De volgende weloverwogen stap van Rusland was om de vijf grootste exporteurs bilaterale akkoorden aan te bieden voor de export van voedsel. Dit is absurd. Rusland kent de Europese Unie door en door. Rusland stelt ons landbouwbeleid en solidariteit op de proef. Zoals de heer Vanhanen terecht zei: "We moeten wat Rusland betreft onze ogen openen." In het tijdperk van Poetin wordt Rusland geleid door mensen voor wie de Koude Oorlog hun lust en hun leven was.
Wat dit conflict betreft kan Europa alleen triomferen als het trouw blijft aan zijn fundamentele waarden democratie en mensenrechten. Ik wens het nieuwe voorzitterschap veel succes.
Hannu Takkula
(FI) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil in enkele woorden mijn waardering uitspreken voor het Finse voorzitterschap. Er zijn hier veel interventies geweest waarin het voorzitterschap en zijn succes werden beoordeeld. Aangezien het om voorzitterschappen van slechts een half jaar gaat, is het wellicht moeilijk ze alleen in kwantitatieve zin te beoordelen. Als we echter aan de kwaliteit denken, kan ik zeggen dat Finland het wat de wetgevingsprojecten betreft goed heeft gedaan en deze verder heeft geholpen. We hebben vooruitgang geboekt met REACH, de Dienstenrichtlijn, het zevende kaderprogramma voor onderzoek, enzovoort. Ik wil als Fin zeggen dat ik in het bijzonder blij ben dat ook onze ministers hier vaak aanwezig waren, vooral minister Lehtomäki. Dit toont aan dat Finland zich voor deze zaken wil inzetten, zijn betrokkenheid wil tonen en zijn eigen kennis wil overbrengen op de gemeenschappelijke Europese besluitvorming. Ik kan zodoende zeggen dat het voorzitterschap...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Zbigniew Zaleski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, wat betreft het externe beleid toont de Europese Unie haar zwakte, als zij niet één standpunt heeft. Voorzitterschappen, die qua tijdsduur kort zijn, gaan vliegensvlug voorbij, maar de gezamenlijke idee van goed omschreven doelen moet tijdloos zijn, of tenminste voor de lange termijn. En wel om die reden dat de Europese Unie uiteindelijk niet een unie van regeringen moet zijn, maar van gewone mensen en tegen deze uitdaging moeten we opgewassen zijn. Dat wens ik voor het jaar 2007 aan alle medewerkers van de Europese instellingen.
(ES) Mijnheer de Voorzitter, aangezien uw ambtstermijn afloopt, wil ik u bedanken voor uw bezoeken aan Polen. Ik zou graag willen dat dit soort bezoeken een traditie gaan worden van dit Huis. De landen van Midden- en Oost-Europa zullen in de Europese Unie een belangrijkere rol gaan vervullen dan die welke hen tot nu toe door de lidstaten van het Europa van de vijftien is toegekend.
De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Zaleski, en mijn complimenten voor uw uitstekende beheersing van het Spaans. Het is een aansporing voor mij om uw taal te leren. U spreekt werkelijk vloeiend Spaans.
Richard Corbett
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil enkel en alleen al het woord voeren om aan te tonen dat niet alle Britten het eens zijn met de enigszins excentrische zienswijze die de heer Farage zojuist ten beste heeft gegeven. De heer Farage zegt dat het verkeerd is voor het voorzitterschap - en waarschijnlijk ongeacht welk voorzitterschap - om een oplossing te zoeken voor het Grondwettelijk Verdrag. Zijn argumentatie is dat de mensen 'nee' hebben gezegd. Hij wil echter alleen luisteren naar de antwoorden die hem goed uitkomen. Hij wil alleen luisteren naar degenen die 'nee' hebben gezegd.
Hij wil niet erkennen dat achttien lidstaten al 'ja' hebben gezegd, met inbegrip van landen waar een referendum is gehouden. Alles bij elkaar genomen hebben meer mensen 'ja' gezegd dan 'nee' en dus houdt men terecht vol en probeert men een compromis te vinden. Dat compromis moet rekening houden met de mening van degenen die 'nee' hebben gezegd, maar het moet ook rekening houden met de grote meerderheid die 'ja' heeft gezegd.
(Applaus)
Kyriacos Triantaphyllides
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ik zal me beperken tot hetgeen de fungerend voorzitter zei over het vraagstuk van de uitbreiding, en met name over Turkije.
Als ik hem goed begrepen heb via de vertaling, verwees hij naar Noord-Cyprus. Ik wilde hem vragen dat te corrigeren want een dergelijk begrip bestaat niet, noch op de aardrijkskundekaart noch in onze waarden. De rechtstreekse handel kan alleen vergemakkelijkt worden indien de 40 000 soldaten van de bezettingsmacht uit dit gebied van Cyprus worden teruggetrokken.
Malcolm Harbour
(EN) Mijnheer de Voorzitter, Europa zal de steun krijgen van zijn burgers als zij praktische initiatieven neemt, initiatieven die beantwoorden aan hetgeen de burgers van ons verwachten. Het Fins voorzitterschap heeft terecht prioriteit gegeven aan een aantal van die initiatieven, van veiligere chemische stoffen tot schonere auto's en het scheppen van banen via de Dienstenrichtlijn, waarvoor mijn bijzondere dank. In tegenstelling tot met name de retoriek van de heer Schulz, mogen wij, collega's, niet uit het oog verliezen dat het allerbelangrijkste dat we kunnen doen voor het sociale Europa is zorgen voor meer banen en economische groei, en dat doen we met de Dienstenrichtlijn.
Ik wilde echter een beroep op u doen, mijnheer de eerste minister, nu u opnieuw de rol van lid van de Raad gaat vervullen. De richtlijnen die u erdoor hebt gekregen zullen pas effectief zijn als de lidstaten hun werk naar behoren doen en deze richtlijnen snel en effectief omzetten. Kunt u garanderen dat zij op de agenda op Raadsniveau zullen worden gezet? En zult u er aldus voor zorgen dat uw werk niet wordt verspild door ineffectief en inefficiënt werk van de regeringen van de lidstaten?
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
(PL) Mijnheer de Voorzitter, in het debat over het Finse voorzitterschap op 5 juli 2006 heb ik de hoop uitgesproken dat de Finnen, die traditioneel goede betrekkingen met Rusland hebben, moeite zullen doen om twee problemen op te lossen die belangrijk zijn voor de hele Europese Unie. Ten eerste dat Rusland stopt met de kenmerkende energiechantage tegen sommige leden van de Europese Unie en ten tweede opheffing van de toegangsbeperkingen voor levensmiddelen tot de Russische markt.
In december 2006 moet ik helaas vaststellen dat in beide kwesties geen duidelijke vooruitgang geboekt is. Bijzonder ergerlijk is de kwestie van toegang tot de Russische markt voor levensmiddelen. Er was zelfs een Pools veto nodig over de sluiting van overeenkomsten tussen de Unie en Rusland om er voor te zorgen dat deze zaak een probleem voor alle lidstaten werd. Ik hoop dat het Duitse voorzitterschap er snel toe overgaat om deze twee problemen op te lossen.
Simon Busuttil
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de conclusies van de top met betrekking tot immigratie toejuichen. Daarmee komen we een stap dichter in de buurt van een evenwichtiger, op solidariteit gebaseerd beleid.
Al veel te lang hebben we onze aandacht toegespitst op langetermijnmaatregelen, in de hoop de immigratieproblemen via het ontwikkelingsbeleid op te kunnen lossen. Dit heeft duidelijk geen succes gehad en dit betekent dat we niet alleen de langetermijnmaatregelen met betrekking tot het ontwikkelingsbeleid moeten versterken maar ook kortetermijnmaatregelen moeten nemen om de stroom illegale immigranten te stoppen. Nu zien we dat de hele last op de schouders ligt van de zuidelijke lidstaten, die gewoonweg worden overstroomd door een niet-ophoudende stroom van illegale immigranten. Met de conclusies van de top kunnen we nu verder gaan, omdat daarin een reeks concrete stappen is opgenomen.
Alojz Peterle
(SL) Het laatste voorzitterschap van de Europese Unie met vijfentwintig lidstaten is achter de rug. Ik zou me niet alleen willen aansluiten bij de gelukwensen die al uitgesproken zijn, maar ook de cultuur van het voorzitterschap willen feliciteren. Dat is volgens mij een belangrijke dimensie en een groot succes van dit voorzitterschap.
Ik ben blij met de grotere eensgezindheid, vooral betreffende de uitbreiding. Er is overeenstemming gevonden tussen de drie belangrijkste instellingen, wat niet altijd het geval is. Persoonlijk ben ik ook tevreden over de wijziging van de uitbreiding van de Schengenruimte, wat de geloofwaardigheid en het vertrouwen binnen de Unie zal doen toenemen.
Ik betreur enkel de kwestie van het toezichtsorgaan van Galileo, dat we overeenkomstig het besluit van de Raad uit 2003 nog niet hebben kunnen vastleggen. Ik hoop dat dit alsnog gebeurt overeenkomstig het vernoemde besluit, dat vastlegt dat dergelijke zetels in de toekomst in de nieuwe lidstaten moeten opgericht worden. Ik feliciteer ook Finland omdat het zich door de ratificatie duidelijk schaart aan de kant van diegenen, die het Grondwettelijk Verdrag goedgekeurd hebben.
Tunne Kelam
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil het Fins voorzitterschap feliciteren namens de zuiderburen van Finland. Ik ben het volledig eens met hetgeen u, mijnheer de eerste minister, hebt gezegd, namelijk dat de grenzen van Europa niet getrokken worden op landkaarten maar bepaald worden door gemeenschappelijke waarden.
Tweede punt: we moeten onze krachten bundelen en samen iets doen aan de enorme kloof in de publieke opinie. We moeten met elkaar van gedachten wisselen over ervaringen, vooroordelen, en vrees. Uit de praktijk blijkt dat deze vrees vaak niet gerechtvaardigd is. We moeten gemeenschappelijke historische ervaringen en gemeenschappelijke angsten delen: dat zal naar ik hoop een weg zijn die echt tot ratificatie van het Grondwettelijk Verdrag zal leiden.
Avril Doyle
(EN) Mijnheer de Voorzitter, mijn dank en gelukwensen gaan uit naar al degenen die betrokken waren bij het Fins voorzitterschap. Ik heb al enige tijd de indruk dat het succes van een voorzitterschap omgekeerd evenredig is met de omvang van het land.
En nu het Grondwettelijk Verdrag. De Ieren zullen dit moeten ratificeren met een referendum, maar mijn vraag luidt als volgt: welke tekst moeten zij ratificeren? Voorzitter Borrell Fontelles zei ons dat het zonder enige twijfel niet de huidige tekst zal zijn die geïmplementeerd zal worden. Dat heeft hij in Italië gezegd. In Ierland heeft hij recentelijk echter gezegd dat we met de tekst verder moeten zoals deze nu is, en dat we deze moeten ratificeren. Ik was er niet bij, want ik was aan het stemmen tijdens de minizitting in Brussel. Het voorzitterschap heeft vandaag gezegd dat de tekst bepaalde verdiensten heeft, maar dat het probleem schuilt in het feit dat de tekst onmogelijk in zijn huidige versie opnieuw kan worden voorgelegd aan de Fransen en Nederlanders. Anderzijds hebben achttien lidstaten deze al geratificeerd. We hebben een en ander gehoord van mij goede collega, de heer Poettering, die de ratificatie wil van het Grondwettelijk Verdrag.
Er worden uiteenlopende boodschappen de wereld in gestuurd. De landen die met een referendum moeten ratificeren, hebben echter vooral duidelijkheid nodig. Zal het de huidige tekst zijn, of wachten we op een nieuwe tekst? Ja, nu zijn de Duitsers aan zet.
Ik wens iedereen een zalig kerstfeest
Charles Tannock
(EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil het Fins voorzitterschap van harte gelukwensen met de voltooiing van de toetreding van Roemenië en Bulgarije.
In tegenstelling tot de meeste andere sprekers in dit Parlement, ben ik echter blij dat de heer Vanhanen unanimiteit op het gebied van justitie en binnenlandse zaken heeft gehandhaafd. Dat gebied wordt in een aantal landen en met name mijn land, het Verenigd Koninkrijk, gezien als zeer gevoelig voor de nationale soevereiniteit. Ik ben er dankbaar voor dat hij een aantal van de amendementen uit mijn verslag over de hogere vrijstelling van BTW en accijnzen op goederen die uit derde landen via de lucht of over zee in de Europese Unie worden binnengebracht, heeft overgenomen.
De Raad heeft ook terecht acht hoofdstukken in het toetredingsproces met Turkije opgeschort, maar nu moeten meer inspanningen worden ondernomen om een einde te maken aan het isolement van de Turks-Cypriotische gemeenschap in het noorden van het eiland. Ik ben het er ook mee eens dat men zich hard moet opstellen tegen Rusland en krachtige taal moet laten horen. Het is ook een schitterend idee om te onderhandelen over vrijhandelsovereenkomsten met Aziatische democratieën zoals India.
Tot slot is de uitbreiding met de Westelijke Balkan en vooral met Kroatië nu een prioriteit van het Duits voorzitterschap. We hebben echter geen Europese Grondwet, met alles erop en eraan, nodig om dat mogelijk te maken.
Jacek Protasiewicz
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik ben het ermee eens dat het afgelopen half jaar werd overschaduwd door de betrekkingen van de Unie met Rusland. Wat moeten we er nog over zeggen? Er rest mij niets anders dan mij aan te sluiten bij de woorden van voorzitter Saryusz-Wolski met woorden van dankbaarheid aan Voorzitter Borrell, voor de voorzitter van de Commissie, de heer Barroso, voor de premier voor zijn opstelling, dankzij welke de solidariteit binnen de Europese Unie toeneemt.
Tot de praktische successen van dit voorzitterschap, die niet eerder zijn genoemd, zou ik nog het project van het Europees Instituut voor technologie willen tellen dat aangenomen is in Lahti. Ik ben van mening dat dit het juiste antwoord is op de inmiddels al wereldwijde rivaliteit om de knapste koppen, en ook hier zou ik opnieuw Voorzitter Barroso willen feliciteren met zijn consequent optreden bij de verwezenlijking van dit project.
Maar geeft u mij tenslotte nog de kans mijn tevredenheid uit te drukken over de woorden die in dit Parlement gesproken zijn door de premier van Finland, die zei dat wat zich in Wit-Rusland afspeelt een "schande voor Europa” is. Ja, dat regime moet verdwijnen en een Europese Unie die intern steeds sterker wordt, zal doelmatiger worden in haar buitenlandse betrekkingen en in staat zijn die situatie te veranderen.
Zita Pleštinská
- (SK) Aangezien wij thans in Europa de voordelen van de vrede genieten en er geen oorlogen woeden, kunnen wij alleen maar tevreden zijn dat de jongste bijeenkomst van de Raad van de Europese Unie in Brussel als 'ongewoon rustig en saai' is aangemerkt. Mijns inziens was de bijeenkomst zeer nuttig en bijzonder belangrijk voor het idee van een verenigd Europa zonder discriminatie. Ik bedoel daarmee dat iedereen zich vrij moet kunnen bewegen, zonder paspoortcontroles, ook de burgers van de nieuwe lidstaten.
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, het Finse voorzitterschap heeft een belangrijke boodschap uitgedragen naar alle Europeanen. In de context van de zogeheten Schengenruimte zal de grens van Europa met ingang van 1 januari 2008 in oostelijke richting verlegd worden van de Tsjechisch-Duitse naar de Slowaaks-Oekraïnse grens. Het Finse voorzitterschap heeft daarvoor de grondtoon gezet. Ik ben ervan overtuigd dat Slowakije, samen met alle andere nieuwe lidstaten, zal voldoen aan de voorwaarden voor uitbreiding van de Schengenruimte. Ik wens u allen een vrolijk kerstfeest.
Jerzy Buzek
(PL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, een half jaar geleden heeft u twee prioriteiten gedefinieerd voor uw voorzitterschap. Dat waren: energie en Europese innovatie. Wat energie betreft, is het heel moeilijk vooruitgang te boeken, dat weten we heel goed en het zal zeker het komende half jaar nog iets zijn waar we aan moeten werken. Ik zou de premier echter willen feliciteren dat we het zevende kaderprogramma afgerond hebben en dat het nu bekrachtigd zal worden.
Ik wou ook Voorzitter Barroso feliciteren. De samenwerking tussen Parlement enerzijds en Raad en Commissie anderzijds inzake innovatie was over het algemeen voorbeeldig. In veel zaken die voor Europa belangrijk zijn, kunnen we het eens worden. Europa kan zijn leidinggevende positie alleen behouden met een innovatieve economie, en dit geldt ook als een beschaving mondiaal een rol van betekenis wil spelen. Daarom feliciteer ik nogmaals zowel de Commissie als ook de Europese Raad met het succes op dit gebied.
De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Buzek. We zijn aan het einde gekomen van de toespraken op basis van de procedure waarbij het woord wordt verleend zonder dat vooraf een sprekerslijst is opgesteld. Het is nu de beurt aan de voorzitters van de Raad en de Commissie. Het Parlement zal er begrip voor hebben als u niet uitputtend op alle vragen kunt ingaan.
Matti Vanhanen
Mijnheer de Voorzitter, ik dank u voor het feit dat ik niet op elk standpunt hoef te reageren en vooral niet op de standpunten waar ik het mee eens ben. Ik wil er echter één noemen waarin de spreker duidelijk een andere mening was toegedaan. De heer Farage zei dat we willen dat de Europese Unie meer macht heeft. Daar gaat het echter niet om: de Europese Unie heeft al veel bevoegdheden. Het gaat erom dat de Europese Unie over de middelen en instrumenten moet beschikken om haar bevoegdheden te gebruiken. Het is altijd het belangrijkste in de politiek en bij elk gebruik van macht dat als iemand een rol en macht wordt toegewezen, ook de instrumenten beschikbaar moeten zijn om die macht uit te oefenen. Op dit moment beschikt vooral de Raad niet over deze middelen vanwege de besluitvormings- en stemprocedures en de eisen van unanimiteit.
Het werk van het Parlement toont aan dat het ondanks ideologische verschillen bijna altijd in staat is besluiten te nemen door te stemmen, maar dat de stemmingen in het algemeen vooraf worden gegaan door zeer langdurige onderhandelingen waarin naar compromissen wordt gezocht en resultaten worden bereikt. Ik wil bevestigen wat mevrouw Grossetête heeft gezegd, namelijk dat 2006 vooral het jaar van het Parlement was. In dit jaar zijn misschien enkele van de grootste wetgevingsprojecten van dit decennium afgehandeld.
In dit debat is een aantal zaken genoemd die Europees van aard zijn en waarin de Europese Unie op zich bevoegd is, maar waarbij we ook in staat moeten zijn besluiten te nemen. Een van de uitdagingen van de toekomst ligt volgend jaar al voor ons, wanneer er ook een besluit moet worden genomen over het Europees Instituut voor technologie. De Europese Raad heeft verklaard dat hierover in 2007 een besluit moet worden genomen. Wat dit betreft hebben de Commissie en de Raad volgend jaar nog heel veel werk te doen.
Wat de uitbreiding betreft denk ik dat we vooral onze aandacht moeten richten op de Westelijke Balkan. De uitbreiding is een goede manier voor de bevolking van de Westelijke Balkan om zich stevig te verbinden aan stabiliteit en democratie. We hebben in de Europese Unie de tijd onze eigen amendementen op het Verdrag op te stellen en de onderhandelingen over uitbreiding voort te zetten. We moeten in de Europese Unie en de lidstaten onze verantwoordelijkheid nemen om de onderhandelingen over het Grondwettelijk Verdrag af te ronden, zodat deze kwestie vóór de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2009 kan worden afgehandeld. Als we hierin slagen zal ook de uitbreiding waarschijnlijk geen problemen opleveren.
Mijnheer de Voorzitter, ik dank u voor het voorrecht hier bij de laatste vergadering van dit jaar van het Europees Parlement aanwezig te zijn en getuige te zijn van een levendig politiek debat waarin ideologische grenzen kunnen worden geslecht in de naam van samenwerking. Een bewijs hiervan was vooral het eerste deel van dit debat. Ook in Finland hebben we geleerd ook op regeringsniveau over de ideologische grenzen heen nauw met elkaar samen te werken en het was mij een genoegen om hier op communautair niveau betrokken te zijn bij een zelfde soort samenwerking. Ik wil iedereen hartelijk bedanken. Er werden enkele concrete vragen gesteld waarvan er een betrekking had op de handel in landbouwproducten met Rusland. Ik denk dat de voorzitter van de Commissie hier op zal antwoorden.
(Applaus)
José Manuel Barroso
Mijnheer de Voorzitter, in de Commissie zijn we eraan gewend dat wij de kastanjes uit het vuur moeten halen!
Dit was inderdaad een succesvol voorzitterschap en, zoals iemand zei, was dit het laatste voorzitterschap van de Unie van 25. Op 1 januari 2007 gaan we Roemenië en Bulgarije welkom heten. Een van de prestaties van de afgelopen zes maanden was de voltooiing van al deze processen - de ratificatie in de lidstaten. Het goede werk dat werd verricht was belangrijk. Belangrijk waren ook de verkiezingen van de twee nieuwe commissarissen uit Roemenië en Bulgarije, waarbij we een hoop steun hebben gekregen. Ik wil het Parlement nogmaals bedanken voor die steun. Daarmee heeft het Parlement op glasheldere wijze duidelijk gemaakt dat het de uitgebreide Europese Unie steunt.
Wat Rusland betreft denk ik dat de discussies van de afgelopen zes maanden zeer nuttig zijn geweest om de basis te leggen voor onze betrekkingen met Rusland. Rusland is een erg belangrijke partner. Het is een buurland en een partner waarmee we strategische betrekkingen op lange termijn willen hebben.
We moeten twee risico's zien te voorkomen. Een daarvan zou een 'business as usual'-benadering zijn. We mogen niet doen alsof alles de goede kant uitgaat, want dat is niet zo. Er zijn zorgen. Het andere risico is een benadering waarmee we aansturen op een confrontatie met Rusland. Dat is mijns inziens niet in ons belang, evenmin als dit in het belang is van degenen die een democratisch en progressief Rusland willen.
We moeten ons op een constructieve, positieve manier engageren met Rusland en proberen er een win-winsituatie van te maken, met name op het gebied van energie. Ik heb eerder al gezegd dat we het al zo lang, om ideologische redenen, oneens waren met Rusland en de Sovjet-Unie. Laten we nu niet verdeeld raken wegens energie. Laten we hiervan een positieve factor maken. Zij hebben een stabiele markt net zo hard nodig als we een stabiele leverancier nodig hebben. We moeten een constructief standpunt innemen maar tegelijkertijd zeer standvastig zijn als het gaat om principekwesties, met name de mensenrechten. We moeten onze Russische partners zeggen dat met de mensenrechten niet gemarchandeerd kan worden. Dat is het standpunt dat we in het openbaar en in besloten kring hebben ingenomen tijdens de besprekingen met onze Russische partners.
Wat Rusland betreft, zijn we in staat om een aantal gebeurtenissen wel en een aantal gebeurtenissen niet te controleren. De toekomst van Rusland zal vooral afhangen van de dynamiek van Rusland. Rusland is een enorm groot land. Het zou verkeerd zijn te denken dat we de toekomst van dat land kunnen sturen. Dat kunnen we niet en dat mogen we ook niet.
Er is echter iets dat we wel kunnen controleren en dat is de solidariteit onder lidstaten. Het is onze taak alle lidstaten te vragen een gemeenschappelijke en coherente aanpak te volgen met betrekking tot Rusland en niet toe te geven aan welke druk dan ook om ons te verdelen, bijvoorbeeld bij de vraagstukken die nu op tafel liggen. Dat is van ons afhankelijk. Als we echt willen, kunnen we een gemeenschappelijke aanpak hebben met betrekking tot Rusland. Er zijn pogingen gedaan om ons te verdelen, maar op de top van Lahti waren we in staat om met een stem te spreken over energie. Nu we geconfronteerd worden met een embargo tegen een van onze lidstaten, kunnen we eveneens een gemeenschappelijk standpunt innemen.
We hopen dat er eveneens sprake zal zijn van een gemeenschappelijk standpunt als er een mandaat moet worden gegeven voor de toekomstige kaderovereenkomst met Rusland. Ik hoop dat dit vraagstuk kan worden opgelost. Ik hoop dat de lidstaten unaniem zullen zijn in hun steun aan een mandaat, zodat we door kunnen gaan met de zo juist door mij uiteengezette strategie. Deze strategie is een goed standpunt voor Europa en een standpunt dat ook nuttig is voor de toekomst van onze betrekkingen met Rusland.
Het solidariteitsbeginsel moet de hoeksteen zijn van onze externe betrekkingen evenals van de manier waarop we de Europese Unie opbouwen.
Aangezien we nu weten dat de heer Poettering ons voor het laatst heeft toegesproken als voorzitter van de PPE-DE-Fractie, wil ik tot slot nog mijn dankbaarheid en erkenning tot uitdrukking brengen voor al hetgeen hij heeft gedaan als leider van een dermate belangrijke fractie van het Europees Parlement, en zeggen dat ik de grootste waardering heb voor zijn oprechte inzet voor onze Europese waarden. Ik hoop dat het engagement waarvan hij blijk heeft gegeven bij het leiden van een dermate belangrijke fractie, in de toekomst bewaard zal blijven en in dienst zal worden gesteld van Europa. We zeggen dus niet adieu maar Auf Wiedersehen. Ik wens u allen een prettige kerst en een gelukkig 2007.
(Applaus)
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
