Impact en gevolgen van het structuurbeleid voor de samenhang in de EU (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Francisca Pleguezuelos Aguilar, namens de Commissie regionale ontwikkeling, over de impact en gevolgen van de verschillende vormen van structuurbeleid voor de samenhang in de Europese Unie.
Francisca Pleguezuelos Aguilar 
Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen zou ik de Commissie willen gelukwensen met het geschikte moment waarop zij met dit initiatiefverslag komt.
Het geschikte moment, zowel gezien het vierde debat over de samenhang alsook het volgende debat over de herziening van de begroting 2008-2009 van de Europese Unie, daar het cohesiebeleid waarschijnlijk de grootste begrotingslijn van de Europese Unie wordt, en de toegevoegde waarde van dat beleid zal ons allen duidelijk zijn.
Met dit impactverslag heb ik dan ook de impact op vier grote gebieden willen samenvatten: de impact op sociaal gebied, op economisch gebied, op territoriaal gebied, en op het gebied van de governance, en daarbij één pakket voorstellen ter tafel te leggen die verschillende doeleinden nastreven.
In de eerste plaats is dat natuurlijk het optimaliseren van de synergie tussen de verschillende vormen van overheidsbeleid van de Europese Unie en van de lidstaten.
Verder is het ook de bedoeling de innovatie en de territoriale dimensie van de cohesie te versterken.
Voorts moet de samenhang tussen de regio's en de impact van het cohesiebeleid nauwkeuriger en met nieuwe indicatoren in kaart worden gebracht.
Ten slotte is ons doel de governance te verbeteren en vooral de zichtbaarheid van het cohesiebeleid te bevorderen, omdat dit beleid dichter bij de Europese burgers moet komen te staan.
In dit verband zou ik een van de voorstellen in het verslag onder uw aandacht willen brengen. Enerzijds is het zaak de bestuurlijke capaciteiten in de fase van de tenuitvoerlegging van het nieuwe cohesiebeleid te verbeteren, door het opzetten van een netwerk van geaccrediteerde opleiders, teneinde alle maatregelen ten behoeve van opleidingen te waarborgen, en wel vooral op elk niveau, in het bijzonder op lokaal niveau, waarop naar mijn idee het meest dient te gebeuren.
Wat betreft het optimaliseren van de synergie tussen de verschillende vormen van overheidsbeleid, wordt in dit verslag voorgesteld dat de Commissie nieuwe wegen onderzoekt om de structuurfondsen te combineren met overige beleidsvormen en communautaire steunmaatregelen die het concurrentievermogen, onderzoek en innovatie kunnen versterken.
Daarom wordt voorgesteld om, natuurlijk naast het bevorderen van goede praktijken en het meten van de impact van dit fonds, ESPON uit te rusten met de vereiste financiële middelen en functies zodat het dienst kan doen als echte waarnemingpost voor goede praktijken.
Verder willen wij een territoriaal evenwicht tot stand brengen tussen stedelijke en landelijke streken, en daarom stellen wij voor om de uitwisseling van goede praktijken in netwerken - territoriale netwerken - aan te moedigen, en om vooral economische gebieden te ondersteunen die veraf liggen van de grote stedelijke centra.
Verder moet het leitmotiv van de territoriale dimensie worden uitgewerkt, namelijk het polycentrisme, en natuurlijk het gebruik van nieuwe technologieën.
Wat de innovatie betreft, iets waaraan zonder enige twijfel gestalte wordt gegeven binnen het cohesiebeleid, wordt enerzijds voorgesteld om het Aho-verslag aan te nemen, waarin wordt voorgesteld ten minste 20 procent van de structuurfondsen uit te trekken voor het bevorderen van onderzoek, ontwikkeling en innovatie; daarmee moeten dan niet alleen toonaangevende worden ondersteund, maar ook kleinere projecten, met name in de minst begunstigde regio's.
In het verlengde hiervan en in aanmerking nemende dat het productienetwerk in Europa voor meer dan 90 procent uit middelgrote en kleine ondernemingen bestaat, vinden wij het van fundamenteel belang dat deze ondernemingen toegang krijgen tot Europese steunmaatregelen en programma's, in het bijzonder als het gaat om innovatie.
Vandaar ons voorstel om de functie in te stellen van technologische coördinatoren op regionaal en lokaal niveau die betrokken zullen worden bij regionale projecten en netwerken en zo ongetwijfeld het MKB zullen kunnen stimuleren.
Ik ben er zeker van, dames en heren, dat we met deze en andere in het verslag voorgestelde maatregelen ongetwijfeld in staat zullen zijn om het cohesiebeleid en zijn praktische resultaten meer zichtbaar te maken voor de Europese burgers.
Verder wil ik hier vermelden dat ik - tot op zekere hoogte naar aanleiding van de gebeurtenissen van de laatste tijd ten aanzien van eventuele bedrijfsverplaatsingen in alle productiesectoren en in alle landen, waaronder het mijne - drie amendementen heb ingediend op mijn eigen verslag, waarin ik nogmaals de aandacht vestig op de maatregelen die al waren opgenomen in door dit Parlement aangenomen resoluties inzake bedrijfsverplaatsingen en op manieren om ervoor te zorgen dat bedrijven die communautaire financiering ontvangen hun activiteiten niet verplaatsen. Belangrijk punt hierbij is dat ze, als ze dat toch doen, gestraft worden.
Ik verzoek u deze amendementen te ondersteunen, want ik geloof dat hierover al gedebatteerd is en dat ze zijn aangenomen in dit Huis.
Ten slotte zou ik alle schaduwrapporteurs willen bedanken, evenals alle afgevaardigden die met hun voorstellen hebben bijgedragen aan de verrijking van het onderhavige verslag, dat naar ik hoop op uw steun zal kunnen rekenen.
Joe Borg
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het is mij een genoegen om met het Parlement van gedachten te wisselen over het verslag van mevrouw Pleguezuelos Aguilar dat de Commissie regionale ontwikkeling heeft gepubliceerd. Mijn collega, commissaris Hübner, die zich verontschuldigt omdat ze hier vandaag niet aanwezig kan zijn, heeft mij verteld dat, evenals bij de vorige verslagen, maar weer eens blijkt hoe voortreffelijk en doelmatig wij samenwerken.
Ik deel het standpunt dat cohesiebeleid van belang is, enerzijds om de interne verschillen in de EU te verkleinen en anderzijds om de kloof tussen de Europese regio's en de toonaangevende economieën van de wereld te dichten. Dat is zo omdat cohesiebeleid gebaseerd is op een modern model voor duurzame ontwikkeling dat het beste kan worden omschreven als een voorwaardelijke toekenning.
Om van het beleid te kunnen profiteren, zijn lidstaten verplicht om een strategie voor de middellange termijn op te stellen voor het gebruik van de middelen, om Europese steun uit de nationale begroting te cofinancieren, om op nationaal, regionaal en lokaal niveau in partnerschappen samen te werken en om zich te houden aan de EU-wetgeving en het EU-beleid. Deze voorwaarden hebben geresulteerd in de ontwikkeling van een efficiënt beheersysteem dat op Europees, nationaal, regionaal en lokaal niveau wordt gedeeld - een governancesysteem op verschillende niveaus.
Zoals terecht in het verslag wordt aangegeven, levert cohesiebeleid bovendien een aanzienlijke bijdrage aan de groei van handelsstromen binnen de interne markt, wat bijkomende voordelen oplevert buiten de regio's en landen waar het beleid ten uitvoer wordt gelegd. Maar we moeten allemaal toegeven dat het effect van ons beleid waarschijnlijk niet voldoende gemeten, verklaard en gewaardeerd is.
Het is duidelijk dat samenhang op basis van verschillende dimensies moet worden beoordeeld en niet alleen op grond van het bbp, aangezien veel belangrijke aspecten van het effect van het Europees cohesiebeleid daar op de korte en lange termijn niet uit blijken. Het vierde cohesieverslag zal derhalve een grondige analyse bevatten van de economische, sociale en territoriale samenhang in de Europese Unie aan de hand van een breed scala van indicatoren.
Een van de sleutels tot het succes ervan is gelegen in het feit dat cohesiebeleid een geïntegreerd, volwaardig beleid is. Het is geen bundeling van sectorale benaderingen, maar een beleid waarin verschillende beleidspunten in het overkoepelende kader van ontwikkelingsstrategie zijn samengevoegd. Daardoor is het mogelijk om voor alle Europese regio's of territoria specifieke oplossingen op maat te bieden. Tegelijkertijd is het een nieuw beleid dat voor een groot deel afhangt van de coördinatie en synergie met ander Europees en nationaal beleid.
Dit brengt me bij het verband tussen de strategie voor groei en werkgelegenheid en het cohesiebeleid. Alle lidstaten zullen nog dit jaar rapporteren op welke wijze het cohesiebeleid bijdraagt tot de tenuitvoerlegging van het nationale hervormingsprogramma. De Commissie zal in haar jaarlijkse voortgangsverslag aan de Europese Voorjaarsraad verslag uitbrengen van de voortgang die is geboekt op het gebied van de EU-prioriteiten inzake het bevorderen van het concurrentievermogen en het scheppen van werkgelegenheid, waaronder het behalen van de doelstellingen van de geïntegreerde richtsnoeren voor groei en werkgelegenheid voor 2005-2008. We hebben ook een methode voor de toewijzing van fondsen geïntroduceerd die ervoor zorgt dat het overgrote deel van de beleidsmiddelen wordt geïnvesteerd in de belangrijkste doelstellingen van Lissabon.
Zoals u weet, is de programmeringsfase nog niet helemaal afgerond. Maar op grond van de beschikbare gegevens kunnen we nu al stellen dat de versterking van de strategische benadering van het cohesiebeleid en de nadruk op de agenda voor de groei van de werkgelegenheid een succes is. Tussen 2007 en 2013 zal ongeveer 200 miljard EUR worden geïnvesteerd in de prioriteiten van Lissabon. Als we de cofinanciering en private middelen die het cohesiebeleid heeft opgeleverd, daarbij optellen, komen we misschien wel op het dubbele bedrag en dat moeten we afzetten tegen de 150 miljard EUR in de periode van 2000 tot 2006.
Bovendien hebben we voor de komende periode 2007-2013 de coördinatiemechanismen binnen de Commissie versterkt, zowel in het kader van de programmadocumenten als ten aanzien van de dagelijkse werkzaamheden. In zekere zin zijn bij de voorbereiding op de programmaperiode 2007-2013 verschillende EU-prioriteiten samengekomen. Neem bijvoorbeeld onderzoek, ontwikkeling en innovatie. Op EU-niveau zijn nieuwe synergieën tot stand gekomen tussen het cohesiebeleid, het zevende kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling, en het programma voor concurrentievermogen en innovatie. In de laatste twee programma's zal meer aandacht worden besteed aan de specificiteiten van de regio's die achterblijven. Anderzijds zal het cohesiebeleid aanzienlijk meer bijdragen aan de financiering van onderzoek en ontwikkeling en innovatieactiviteiten.
De afdelingen binnen het directoraat-generaal Regionaal beleid werken in samenwerking met de heer Potočnik aan een mededeling die naar verwachting in juli wordt aangenomen. Deze mededeling bevat informatie en advies over het zodanig combineren van de cohesiemiddelen en beleid op het gebied van onderzoek, ontwikkeling en technologie dat de effectiviteit van beide wordt vergroot.
Nathalie Griesbeck 
Mijnheer de Voorzitter, ik stel het op prijs dat u mij aan het woord laat als rapporteur voor advies van de Begrotingscommissie. Met eenparigheid van stemmen heeft de Begrotingscommissie namelijk een advies gegeven over de impact en de gevolgen van het structuurbeleid voor de samenhang in de EU.
Het behoeft hier geen langdurig betoog dat dit beleid de ultieme uitdrukking is van de solidariteit van het Europese volk. Ofschoon duidelijk is dat dit beleid via economische hefboomeffecten, de levensstandaarden van Europese burgers geleidelijk op één lijn brengt, ontbreekt het aan gemeenschappelijke indicatoren om het daadwerkelijke effect ervan te meten. Ons Parlement, dat, laten we dat niet vergeten, collectief verantwoordelijk is voor de begroting, moet kunnen beschikken over dergelijke indicatoren die in de hele EU worden toegepast, om het gebruik van de communautaire begrotingsmiddelen te optimaliseren en ook om het toezicht op de tenuitvoerlegging van de begroting te verbeteren.
Daarom wilde ik nogmaals benadrukken dat we een nieuw meetinstrument tot stand moeten brengen dat alle lidstaten met elkaar gemeen hebben en dat een evenwichtig beeld geeft dankzij de verschillende indicatoren. Deze indicatoren zouden rekening houden - zoals daarnet werd benadrukt door de commissaris, bij wiens opmerkingen ik me volledig aansluit - met economische groei, maar ook met werkloosheid, het voorzieningenniveau, het niveau van onderzoek en innovatie, maar ook met parameters die betrekking hebben op de levenskwaliteit, zoals de levensverwachting, geboortecijfers en de inkomensniveaus van onze medeburgers. Zo zouden we het hefboomeffect echt kunnen verbeteren ten behoeve van alle Europeanen.
Ambroise Guellec
Mijnheer de Voorzitter, commissaris, geachte collega's, als schaduwrapporteur voor de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten wilde ik allereerst onze collega, mevrouw Pleguezuelos Aguilar, complimenteren met haar uitstekende verslag. Ook wil ik erop wijzen hoe plezierig we hebben samengewerkt bij het opstellen van dit verslag. Ik denk dat de rapporteur alle belangrijke punten de revue heeft laten passeren, evenals mevrouw Griesbeck, met wie ik het volstrekt eens ben. Ik wilde echter uw aandacht vestigen op vier punten.
Eerste punt: we moeten de situatie inderdaad goed evalueren en daartoe lijken de zojuist genoemde indicatoren essentieel. Voorlopig hebben we alleen het bbp, en dat is echt niet genoeg.
Tweede punt, we moeten ons daarnaast terdege bewust zijn van de nieuwe territoriale uitdagingen waarmee we te maken gaan krijgen en waarmee nu reeds te maken hebben. Ik denk aan de vergrijzing van de bevolking, het energievraagstuk, klimaatverandering en ook het landbouwbeleid, dat ontegenzeggelijk van invloed is op het cohesiebeleid.
Derde punt: het structuurbeleid van de Unie zal binnen afzienbare tijd de grootste begrotingspost van de Unie worden. Daarom is een geïntegreerde benadering, niet alleen met de andere beleidsterreinen van de Unie maar ook met het beleid in de lidstaten, buitengewoon belangrijk.
Wat het vierde punt betreft, mijnheer de commissaris, denk ik dat we daar serieus over moeten praten: het gaat om het structuurbeleid en de strategie van Lissabon. Het structuurbeleid moet uiteraard bijdragen aan de verwezenlijking en het succes van de strategie van Lissabon, maar dat mag niet ten koste gaan van een evenwichtige territoriale ontwikkeling. Het lijkt me volstrekt duidelijk dat de strategie van Lissabon als zodanig niet garant staat voor evenwicht: ik denk dat we dat heel goed in het achterhoofd moeten houden. We zullen zeer binnenkort een nieuwe kans krijgen om deze kwestie te bespreken: wanneer het vierde cohesieverslag voorgelegd wordt aan het Parlement en wanneer we bekijken hoe we dit beleid verder handen en voeten moeten geven.
Constanze Angela Krehl
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, dames en heren, allereerst wil ik de rapporteur hartelijk danken voor haar inzet en voor het goede verslag dat zij heeft gepresenteerd.
Dit verslag behoort - net als een aantal andere verslagen die wij momenteel behandelen in de Commissie regionale ontwikkeling - tot de bouwstenen van het toekomstige structuur- en cohesiebeleid. 'Toekomstig' houdt in dat wij - na toetsing in de tussentijdse evaluatie in 2009 - in 2014 zullen moeten beginnen met de herstructurering van het cohesiebeleid, die wij vandaag al voorbereiden.
Ik ben mevrouw Pleguezuelos Aguilar bijzonder dankbaar dat zij drie belangrijke punten opnieuw ter discussie heeft gesteld en hierop de nadruk heeft gelegd. Het staat buiten kijf dat het concurrentievermogen van de Europese Unie als geheel een van de uitdagingen van de eenentwintigste eeuw is. Zoals de rapporteur terecht zegt, is de ontwikkeling van onderzoek en technologie daarbij een essentieel element dat uiteraard ook op het terrein van het cohesiebeleid de basis dient te vormen van de ontwikkeling, niet in de laatste plaats in de zwakker ontwikkelde regio's.
Territoriale samenwerking is een tweede punt dat wij nog meer in het middelpunt van ons beleid moeten stellen nu de Europese Unie 27 lidstaten telt. Juist de stedelijke zones en de vraag hoe de stedelijke zones zich verhouden tot de landelijke regio's vormen een uitdaging die wij in de komende jaren vastberadener moeten aangaan.
Het derde probleem dat mevrouw Pleguezuelos Aguilar aansneed - en daarvoor heeft zij mijn volledige steun - is dat wij veel meer moeten doen dan totnogtoe het geval was voor de regio's die worden getroffen door ontvolking en waar jonge mensen wegtrekken omdat zij er voor zichzelf geen kansen meer zien. Het vraagstuk van de demografische verandering in alle lidstaten van de Europese Unie vormt een volstrekt nieuwe uitdaging voor het cohesiebeleid. Terecht behandelt de rapporteur de migratie als een probleem.
Tot slot nog een persoonlijke boodschap aan mijn goede vriendin Paca. Paca, ik ben zo blij dat je vandaag nog hier kunt zijn om deel te nemen aan het debat over dit verslag. Namens onze hele fractie wens ik je voor de komende dagen en de komende week veel kracht en energie toe, zodat je in goede gezondheid en met nieuw elan terugkeert om deel te nemen aan het werk in dit Parlement.
Mojca Drčar Murko
namens de ALDE-Fractie. - (SL) Voor de landen die in 2004 of later toegetreden zijn tot de Europese Unie, zal de harmonisatie van de inspanningen op het vlak van structuurbeleid een veeleisende administratieve beproeving zijn. Iedereen heeft er belang bij dat de uitvoering zo vlot mogelijk verloopt.
Om op het einde van de begrotingsperiode te kunnen spreken van het welslagen van het geïntegreerde Europees structuurbeleid, moeten we aanmoedigen dat de diverse betrokkenen op nationaal en regionaal niveau met elkaar communiceren, dat ervaringen worden uitgewisseld en dat men leert van de beste praktijken. De rapporteur stelt indicatoren voor waarmee individuele praktijken onderling vergeleken kunnen worden. Onze fractie is ook van mening dat de realisatie van de ontwikkelingsdoelen van de hele Europese Unie afhankelijk is van de hoeveelheid middelen uit structuurfondsen die voor innovaties zullen worden uitgetrokken.
De oriëntatie op hernieuwbare energiebronnen is een gebied waarop nationale ontwikkelingsbelangen vervlochten zijn met de Europese doelstellingen. Ook de duurzame ontwikkeling van steden vereist gecoördineerd denkwerk over het gebruik van verschillende instrumenten van het structuurbeleid, aangezien uiteenlopende doelstellingen hier samenkomen, gaande van woningen via werkgelegenheid tot afvalbehandeling als specifiek aspect van de houding ten opzichte van natuurlijke hulpbronnen.

We zijn het eens met de rapporteur dat de indicatoren om vooruitgang te meten van die aard moeten zijn dat ze de uitvoerders van het structuurbeleid aanzetten om op verschillende gebieden synergieën te zoeken. De bevordering van het concurrentievermogen, vooral voor kleine ondernemingen, is een van die mogelijke gevolgen van synergieën die de moeite lonen om nauwkeurig gevolgd en geanalyseerd te worden.
Tot slot wil ik de rapporteur, mevrouw Pleguezuelos, bedanken voor haar uitstekende werk.
Mieczysław Edmund Janowski
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de Commissie regionale ontwikkeling heeft onlangs een aantal belangrijke initiatiefverslagen ingediend. Vandaag behandelen we het document dat door mevrouw Pleguezuelos Aguilar is opgesteld. Ik zou van de gelegenheid gebruik willen maken om haar publiekelijk te bedanken voor het geleverde werk.
De cohesie van onze Gemeenschap is hier al herhaaldelijk ter sprake gebracht. Cohesie betekent in de eerste plaats dat de verschillen tussen de rijkste en de armste regio's worden weggewerkt. De tenuitvoerlegging van dit beleid is onlosmakelijk verbonden met het solidariteitsgevoel in de Europese Unie. We doen er goed aan dat niet uit het oog verliezen, wetende dat er in de huidige financiële vooruitzichten om en bij de 310 miljard EUR is voorzien voor het regionaal beleid. Dat bedrag vertegenwoordigt bijna 36 procent van de totale uitgaven van de Europese Unie. Het gaat om het geld van onze belastingbetalers. Het is derhalve van cruciaal belang dat deze middelen zo rationeel mogelijk worden aangewend.
Het is daarom niet onbelangrijk om te wijzen op het nut van een geïntegreerd structuurbeleid, dat een verband legt tussen de effecten van de maatregelen die in het kader van de structuurfondsen en van het Cohesiefonds worden genomen en de andere domeinen van het communautaire beleid. De commissaris heeft in zijn toespraak voor het Europees Parlement verwezen naar wetenschappelijk onderzoek en naar het zevende kaderprogramma. We moeten ervoor zorgen dat volledige samenwerking tussen de Europese instellingen, de lidstaten en de regionale overheden zo snel mogelijk een feit wordt. Daarbij moet onder andere rekening gehouden worden met de specifieke omstandigheden van de afzonderlijke regio's, zowel van gebieden met een economische achterstand als van regio's met moeilijke geografische of sociale kenmerken.
Het is niet de bedoeling om iedereen evenveel te geven, maar om voor iedereen gelijke kansen te garanderen, in het bijzonder met het oog op de toegang tot onderwijs en tot gezondheidszorg en op het vlak van milieubescherming. Deze gelijkheid moet ook gelden voor personen met een handicap.
Het tot stand brengen van een evenwichtige ontwikkeling van de stedelijke gebieden, waar ongeveer 80 procent van de burgers van de Europese Unie woont, verdient nadrukkelijke aandacht. We hebben eveneens behoefte aan aangepaste maatregelen voor de plattelandsgebieden om ervoor te zorgen dat de levensomstandigheden op het platteland en in de stad niet te sterk van elkaar verschillen.
Daarenboven mag het Europees Parlement niet vergeten dat het onontbeerlijk is om, in het kader van een breder communautair actieprogramma, rekening te houden met kwesties betreffende het gezin en het gezinsbeleid.
Het doet me plezier dat we oog hebben voor de positieve aspecten van interregionale en grensoverschrijdende samenwerking. We hebben behoefte aan een op solidariteit gebaseerd nivelleringsbeleid, in combinatie met een beleid voor duurzame ontwikkeling, dat eveneens gebaseerd is op solidariteit.
We hebben ook nog een praktische vraag. Wat is de beste indicator om cohesie te beoordelen? Het is verstandig ons niet enkel tot het bbp per capita te beperken.
Ik ben ervan overtuigd dat dit verslag veel meer kan zijn dan alleen een uitgangspunt voor een interessant debat. Het zal er eveneens voor zorgen dat we gebruik kunnen maken van de eerder verworven ervaring en van de beste praktijken voor de totstandkoming van een daadwerkelijke economische, sociale, territoriale en culturele cohesie in Europa. Dat is wat we verdienen.
Pedro Guerreiro
namens de GUE/NGL-Fractie. - (PT) Naar aanleiding van de initiatiefverslagen die het Parlement de afgelopen tijd heeft gepresenteerd over de toekomst van het structuurbeleid van de Europese Unie - die vooruitlopen op het vierde cohesieverslag en het debat over de Gemeenschapsbegroting in 2008-2009 - hebben we steeds gezegd dat volgens ons het beleid voor regionale ontwikkeling tot doel moet hebben het belangrijkste instrument te worden om de regionale ongelijkheden doeltreffend te verminderen en reële convergentie te realiseren tussen de verschillende landen via de groei van de economie en de werkgelegenheid.
Daarvoor dient het herverdelende karakter van de communautaire begroting te worden versterkt en gegarandeerd. Tevens dient er meer geld te worden uitgetrokken voor cohesie. Dat geld mag aan geen enkel ander doel, zoals bepaalde doelstellingen van de Lissabon-strategie, ondergeschikt worden gemaakt.
Dat is de reden waarom wij ons verzetten tegen elke poging het verstrekken van middelen in het kader van het toekomstig cohesiebeleid afhankelijk te maken van 'goed nationaal beleid inzake groei', waar dit verslag melding van maakt. Wij zijn het er namelijk niet mee eens dat voor het verstrekken van gelden in het kader van het cohesiebeleid op communautair niveau voorwaarden voor economisch presteren worden vastgelegd die als extra pressiemiddel functioneren voor de wijze waarop de lidstaten inhoud geven aan hun economisch en sociaal beleid. Dat zou de minst ontwikkelde economieën dubbel straffen.
Jan Olbrycht
(PL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, allereerst zou ik mevrouw Pleguezuelos Aguilar van harte willen feliciteren met dit verslag over de belangrijke kwestie van de doeltreffendheid van het structuurbeleid.
Het cohesiebeleid van de Europese Unie heeft voordeel bij het structuurbeleid. Het is een onlosmakelijk onderdeel van het communautaire beleid, hoewel de inhoud en de methoden ervan in de loop der tijd kunnen veranderen. Het is van belang dat we benadrukken dat de Lissabon-strategie een voorbeeld is van een tijdelijk overgangsbeleid. Het cohesiebeleid daarentegen is een permanent en duurzaam beleid van de Europese Unie.
Het cohesiebeleid is doeltreffend wanneer het zijn doelstellingen bereikt, dus wanneer het erin slaagt de economische, sociale en territoriale cohesie te versterken. De doeltreffendheid van het cohesiebeleid hangt af van meerdere factoren.
Ten eerste is het essentieel om de complementariteit van de afzonderlijke beleidslijnen van de Europese Unie te verzekeren, zowel van de communautaire beleidslijnen als van de nationale beleidslijnen die op Europees niveau worden gecoördineerd.
Ten tweede zou het cohesiebeleid aangepast moeten worden aan de uitdagingen waarmee de Europese Unie op dit moment op het vlak van ontwikkeling wordt geconfronteerd, bijvoorbeeld het terugdringen van de ongelijkheden tussen de regio's betreffende de ontwikkeling van een kenniseconomie en de mate aan innovatie.
Ten derde moeten alle mogelijke overheden hun bijdrage leveren aan de tenuitvoerlegging van het cohesiebeleid. Daarom verdient mevrouw Pleguezuelos Aguilar alle lof voor de talrijke verwijzingen in haar verslag naar nationale, regionale en lokale overheden. Een bestuur op vele niveaus is een absoluut noodzakelijke voorwaarde voor een doeltreffend cohesiebeleid.
Het debat over dit verslag, dat samenvalt met de presentatie van het vierde voortgangsverslag inzake cohesie van de Europese Commissie, is een nuttige politieke aanbeveling voor de analyse van de gegevens uit dat verslag en voor het formuleren van conclusies op basis van de analyses die daarin vervat zijn.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
(PL) Met het oog op het nieuwe cohesiebeleid zou ik de volgende kwesties willen aanstippen.
Ten eerste speelt het cohesiebeleid in de huidige programmeringsperiode een cruciale rol voor de nieuwe lidstaten, aangezien het grootste deel van de middelen uit de structuurfondsen aan deze landen zijn toegekend.
Ten tweede hebben de nieuwe lidstaten ambitieuze doelstellingen geformuleerd in het kader van hun ontwikkelingsstrategieën. Zo heeft Polen er zich in zijn nationale strategische referentiekaders toe verbonden om zijn werkgelegenheidspercentage op te trekken van de huidige 50 tot 60 procent.
Ten derde is het van wezenlijk belang dat we een territoriale dimensie van cohesie tot stand brengen. Het zou ons voornaamste streefdoel moeten zijn om de wanverhouding in de ontwikkeling van de stedelijke en de plattelandsgebieden te beperken.
Ten vierde hebben we behoefte aan nieuwe indicatoren om de impact van het cohesiebeleid te evalueren. Het bbp per capita alleen is niet voldoende. Het komt immers regelmatig voor dat het niveau van het bbp in een bepaalde regio het EU-gemiddelde nadert, ondanks het feit dat grote delen van diezelfde regio duidelijk onderontwikkeld zijn. Dat is bijvoorbeeld het geval in Mazovië, het Poolse woiwodschap waar ik vandaan kom.
Joe Borg
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen dank ik het Parlement voor dit debat en de Parlementsleden voor hun commentaar.
Ik wil twee punten naar voren brengen. Ten eerste dit: het cohesiebeleid werkt weliswaar, maar de zichtbaarheid en de kennis over het effect ervan moeten worden vergroot. We hebben onze communicatiestrategie al versterkt ter vergroting van de zichtbaarheid van de bijdragen. De Commissie rekent bij deze communicatie-inspanning ook op de hulp van de leden van het Europees Parlement in hun eigen nationale en regionale verband en de Commissie staat open voor nieuwe ideeën van hun kant.
Ten tweede: mondialisering brengt nieuwe uitdagingen met zich mee maar ook kansen. Het cohesiebeleid moet deze uitdagingen het hoofd kunnen bieden en de kansen benutten. We moeten ervoor zorgen dat onze beroepsbevolking in staat is om zich aan deze uitdagingen aan te passen zodat er een voortdurend economisch herstructureringsproces van lage intensiteit kan plaatsvinden, zonder dat zich hierbij na verloop van tijd negatieve effecten ophopen.
Bovendien moeten we ervoor zorgen dat bij maatregelen op het gebied van het concurrentievermogen van onze regio's voldoende rekening wordt gehouden met kwesties zoals de vergrijzing van de bevolking, migratiestromen, klimaatverandering, energie en toenemende concurrentie in de handel. Maar we moeten niet te pessimistisch zijn: veel regio's in de EU behoren tot de meest concurrerende en innovatieve regio's ter wereld en profiteren van de mondialisering. Dit is mogelijk gemaakt door investeringen in nieuwe vaardigheden, het aanboren of aantrekken van nieuwe bronnen van talent en het stimuleren van netwerken en clusters.
Door op deze successen en ontwikkelingsstrategieën voort te bouwen kan de EU al haar potentieel mobiliseren en haar economie op weg helpen naar sterke groei en duurzaamheid.
Wat betreft het belang van onderzoek en ontwikkeling, benadruk ik dat het kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling in de loop van de tijd verder is ontwikkeld en thans specifieke maatregelen bevat ten behoeve van de regio's, met name de regio's met de minste capaciteit op het gebied van onderzoek en ontwikkeling. Ook is het belang erkend van een geïntegreerde EU-benadering van innovatie, waarbij een combinatie van instrumenten voor onderzoek en ontwikkeling in het cohesiebeleid is gemobiliseerd. Er wordt in het kader van het cohesiebeleid daarentegen veel meer in onderzoek, ontwikkeling en innovatie geïnvesteerd - bijna 50 miljard EUR in 2007-2013 - om alle EU-regio's in staat te stellen voldoende capaciteit te creëren om op basis van concurrentie toegang tot het kaderprogramma te hebben.
Wat betreft de nieuwe indicatoren, onderstreep ik dat het cohesiebeleidskader is vastgesteld voor 2007-2013. Op 7 juni 2007 presenteert commissaris Hübner het vierde cohesieverslag in de Commissie regionale ontwikkeling.
Tot slot verzeker ik u dat ik nota heb genomen van uw suggesties, ideeën en bezorgdheden. Ik zal ze doorsturen naar commissaris Hübner, die daar zeker met alle aandacht naar zal kijken.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt op dinsdag 22 mei plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142 van het Reglement)
Margie Sudre 
Het cohesiebeleid, dat de grootste post op de Europese begroting wordt, moet de maatregelen uit hoofde van de structuurfondsen beter afstemmen op de andere communautaire beleidsterreinen, teneinde de synergievoordelen te vergroten en daarmee concurrentievermogen, onderzoek en innovatie in onze regio's te bevorderen.
Het structuurbeleid dat in de ultraperifere gebieden gevoerd wordt zou nog meer zoden aan de dijk zetten als de Unie blijk zou geven van meer flexibiliteit door waar nodig bereid te zijn bepaalde 'communautaire dogma's' overboord te gooien, en door oog te hebben voor de specifieke omstandigheden van de ultraperifere gebieden, die uiterst klein zijn, ver verwijderd liggen van de interne markt en regelmatig getroffen worden door natuurrampen.
Gezien het feit dat de structuurfondsen gepaard gaan met particuliere investeringen, hetgeen ook wel aangeduid wordt als het sneeuwbaleffect, moet de samenwerking tussen de publieke en private sector kunnen worden versterkt ten behoeve van een duurzame, veelzijdige en evenwichtige ontwikkeling.
Dienovereenkomstig moet het structuurbeleid van de Unie de ondernemingszin prikkelen, om in de ultraperifere gebieden centres of excellence te ontwikkelen. Daarbij moet het accent liggen op sectoren die hun vaardigheden en knowhow optimaal benutten, zoals afvalbeheer, hernieuwbare energiebronnen, de mobiliteit van studenten, onderzoek naar klimaatverandering en crisismanagement.
