Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών
Πρόεδρος
Τα συνοπτικά πρακτικά έχουν διανεμηθεί.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;

Andrews
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να θέσω ένα θέμα. Σήμερα είναι η 25η επέτειος της ημέρας που κατέληξε να γίνει γνωστή ως η Ματωμένη Κυριακή του Ντέρρυ της Ιρλανδίας. Έχει γίνει γνωστή μ' αυτό το όνομα εξ αιτίας της δολοφονίας 30 αθώων πολιτών από τις δυνάμεις ασφαλείας. Έχω στα χέρια μου μια πρόταση ψηφίσματος η οποία κατατίθεται σήμερα στη Βουλή των Κοινοτήτων σχετικά με την επέτειο της Ματωμένης Κυριακής.

Πρόεδρος
Κύριε Andrews, λυπάμαι αλλά το θέμα που θίξατε, αν και πολύ σημαντικό, δεν έχει καμία σχέση με τα συνοπτικά πρακτικά.

Andrews
Κύριε Πρόεδρε, ήθελα απλώς να ζητήσω από το Σώμα να υποστηρίξει την πρόταση ψηφίσματος του κ. Hume.

Πρόεδρος
Πολύ καλά, κύριε Andrews. Το Σώμα άκουσε και πιστεύω ότι θα ακολουθήσει τη συμβουλή σας. Σε κάθε περίπτωση -επαναλαμβάνω- το θέμα, αν και εξαιρετικά σημαντικό- δεν έχει μεγάλη σχέση με τα συνοπτικά πρακτικά.
(Το Σώμα εγκρίνει τα συνοπτικά πρακτικά)

Αρθρο Κ.9 της Συνθήκης ΕΕ
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης της κ. Λαμπράκη, εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων (Α4-0349/96), σχετικά με την Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την ενδεχόμενη εφαρμογή του άρθρου Κ.9 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (COM(95)0566 - C4-0560/95).

Λαμπράκη
Κύριε Πρόεδρε, η έως σήμερα στρατηγική του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την αποτελεσματική δράση της 'Ενωσης στα θέματα του τρίτου πυλώνα είναι να ζητεί να χρησιμοποιηθεί αμέσως η μέθοδος της μεταβατικής ρήτρας του Κ.9 και παράλληλα να διεκδικεί επαναδιαπραγμάτευση του τρίτου πυλώνα.
Σύμφωνα με την μεταβατική ρήτρα του Κ.9 της Συνθήκης, προβλέπεται η δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 100 Γ της Συνθήκης στους έξι από τους εννέα τομείς που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου Κ.1. Οι έξι αυτοί τομείς είναι:
πρώτον: πολιτική ασύλου;
δεύτερον: κανόνες που διέπουν την διέλευση των προσώπων από τα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών και την άσκηση των σχετικών ελέγχων;
τρίτον: πολιτική για την μετανάστευση υπηκόων τρίτων χωρών;
τέταρτον: καταπολέμηση των ναρκωτικών;
πέμπτον: καταπολέμηση της διεθνούς απάτης και
έκτον: δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις.
Στους έξι αυτούς τομείς, με απόφαση του Συμβουλίου, μπορεί να εφαρμοσθεί το άρθρο 100 Γ της Συνθήκης. Η περίπτωση αυτή έχει εξετασθεί μέχρι σήμερα μόνον μία φορά, στα πλαίσια της Δήλωσης αριθ. 31 σχετικά με το άσυλο, και είναι προσαρτημένη στην Τελική Πράξη της Συνθήκης, όπου καλείται το Συμβούλιο να εξετάσει ζητήματα που αφορούν την πολιτική ασύλου των κρατών μελών με σκοπό να θεσπίσει πριν το τέλος του 1993 κοινή δράση για την εναρμόνισή τους.
Μετά την πρώτη αυτή πρωτοβουλία, η Επιτροπή δεν επανέφερε το ζήτημα και δεν ανέλαβε μέχρι σήμερα πρωτοβουλίες, παρά τις συνεχείς πιέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 'Εχει χαθεί πράγματι πολύτιμος χρόνος και ο τρίτος πυλώνας έχει μείνει πίσω. Σήμερα, εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιμείνει στην άμεση χρήση του Κ.9, είναι πολύ πιθανόν -όπως το αναφέρει και η Επιτροπή- να δημιουργήσουμε περιπλοκές στην κοινοτικοποίηση κάποιων ζητημάτων και την εντύπωση ότι η σημερινή διαδικασία μας ικανοποιεί, ενώ στην πραγματικότητα διαπιστώνουμε όλοι μας τα μειονεκτήματα που παρουσιάζει η εφαρμογή του Κ.9.
Τα μειονεκτήματα αυτά είναι:
πρώτον: η κοινοτικοποίηση με βάση την διαδικασία του άρθρου 100 Γ γίνεται με περιορισμούς;
δεύτερον: δεν αφορά όλα τα ζητήματα που απαριθμούνται στο άρθρο Κ.1, αλλά μόνον τα έξι από αυτά. Η δικαστική και αστυνομική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις και η τελωνειακή συνεργασία εξαιρούνται;
τρίτον: το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει μόνον δικαίωμα απλής διαβούλευσης στο πλαίσιο του άρθρου 100 Γ, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης σε ζητήματα που αφορούν τους πολίτες της 'Ενωσης;
τέταρτον: η διαδικασία του άρθρου Κ.9 είναι εξαιρετικά δυσκίνητη. Για να αποφασίσει το Συμβούλιο απαιτείται ομοφωνία. Ταυτόχρονα, τα κράτη μέλη πρέπει να αποδεχθούν αυτήν την απόφαση, σύμφωνα με τους συνταγματικούς τους κανόνες. Π.χ. στην περίπτωση της Δανίας απαιτείται αποδοχή είτε με πλειοψηφία των πέντε έκτων του Folketing, είτε πλειοψηφία των μελών του Folketing και συγχρόνως πλειοψηφία σε δημοψήφισμα;
πέμπτον: δεν εγγυάται επαρκή δημοκρατικό έλεγχο.
Σήμερα χρειάζεται να επικεντρώσουμε τις προσπάθειές μας στην ανάγκη να αποτελέσει ο τρίτος πυλώνας ένα από τα βασικά στοιχεία της ημερήσιας διάταξης της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Πιστεύω ότι η συνεργασία στους τομείς δικαιοσύνης και εξωτερικών υποθέσεων μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά στην προσπάθεια όλων μας να φέρουμε τον ευρωπαίο πολίτη κοντά στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση.

Schulz
Kύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, η σύνταξη της έκθεσης της κ. Λαμπράκη, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου K9, γίνεται σε μια πολύ ενδιαφέρουσα χρονική περίοδο. H διαβούλευση στην επιτροπή μας έγινε παράλληλα με τη διαβούλευση της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, σχετικά με τα εξής θέματα: Tι θα γίνει με τον τρίτο πυλώνα; Tι θα γίνει με τα θέματα του τρίτου πυλώνα; Πώς θα αντιμετωπίζονται στην αναθεωρημένη Συνθήκη; Tι θα πρέπει να μεταταχθεί στον πρώτο πυλώνα και τι δεν θα πρέπει να μεταταχθεί, σε καμιά περίπτωση; Aν κάτι μεταταχθεί στον πρώτο πυλώνα, τι και πώς θα πρέπει να διαρθρωθεί δημοκρατικά;
Γι' αυτό και δεν θα αρχίσω αμέσως με το θέμα της έκθεσης, αλλά μ' ένα ερώτημα. Tις τελευταίες εβδομάδες μάς αναφέρθηκε επανειλημμένα - θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν οι παρατηρητές του Kοινοβουλίου στη Διακυβερνητική Διάσκεψη μπορούσαν, κατά καιρούς, να παίρνουν θέση επ' αυτής - ότι σχεδιάζεται να τοποθετήσουν ορισμένους στοιχειώδεις τομείς της κοινοτικής πολιτικής, που έθιξε και η κ. Λαμπράκη, όπως για παράδειγμα την καταπολέμηση των ναρκωτικών ή τα θέματα της μετανάστευσης και του ασύλου, σ' έναν καινούριο πυλώνα - 1α) κατά κάποιον τρόπο - πράγμα που σημαίνει να γίνει μετάταξη από τον τρίτο πυλώνα στον πρώτο, αλλά μ' ένα είδος ειδικής δομής. Aυτό σημαίνει ότι η ειδική δομή θα βοηθήσει στο να προκύψει βέβαια κοινοτική νομοθεσία, αλλά εκτός της αρμοδιότητας του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου.
Eπαναλαμβάνω το εξής: O πυλώνας 1α) - έτσι διαρθρωμένος - μετατάσσει, πράγμα που επιδοκιμάζουμε εδώ, στοιχειώδη και απόλυτα αναγκαία πεδία της πολιτικής, σε επίπεδο κοινοτικής νομοθεσίας, στην κοινοτική πολιτική, αποκλείοντας τη δημοκρατική κοινή γνώμη. Aυτό μου φαίνεται ότι είναι συνεχώς το ιδεολογικό περιβάλλον και στην όλη συζήτηση για το άρθρο K9. Tο θέμα είναι ότι γίνονται ευτελείς δηλώσεις για το ότι χρειαζόμαστε φυσικά μια κοινή στρατηγική ασύλου. Έριξαν εδώ κάποτε και την ιδέα του αγώνα δρόμου προς την αθλιότητα; δεν θέλω να την χρησιμοποιήσω, επειδή μου φαίνεται υπερβολικά σκληρή. H διαρκής υποβάθμιση των στάνταρτ ασύλου στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή, που τελικά σημαίνει να κλείσουμε ερμητικά τα στεγανά, είναι βεβαίως μια στρατηγική, που χαρακτηρίζει μερικές κυβερνήσεις εντονότερα απ' ότι άλλες, αλλά ωστόσο υπάρχει.
Όσον αφορά την επιρροή του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου - αυτό μπορούμε, εν πάση περιπτώσει, να το πούμε στην επιτροπή μας, τόσον ως προς την έκθεση της κ. d'Ancona, σχετικά με την πολιτική του ασύλου, όσο και ως προς τη συζήτηση για την έκθεση της κ. Λαμπράκη, - η αντίδραση της Eπιτροπής και του Συμβουλίου, σχετικά με τη συμμετοχή του Kοινοβουλίου, είναι μηδενική.
Θα πρέπει βεβαίως, τώρα, να εξαιρέσω από την Eπιτροπή την Eπίτροπο κ. Gradin, που η προσωπική της άποψη είναι τελείως διαφορετική, και συμπεριφέρεται πολύ επιθετικά με το Kοινοβούλιο. Kυρία Eπίτροπε, το τονίζω κατηγορηματικά. Aν επιπλήξουμε όλη την Eπιτροπή, θα πρέπει να εξαιρέσουμε ρητά τις κυρίες και τους κυρίους Eπιτρόπους με δημοκρατική νοοτροπία.
Όσον αφορά το θέμα της μετανάστευσης και το θέμα της καταπολέμησης των ναρκωτικών, η κατάσταση παραμένει σχεδόν η ίδια. Kάνουμε μια συζήτηση που έχει πάντα το ίδιο προφίλ. Xρειαζόμαστε κοινές ενέργειες; αυτό είναι αναμφισβήτητο. Yπάρχουν φαινόμενα που δεν μπορούν πλέον να τα αντιμετωπίσουν τα εθνικά κράτη στη Eυρωπαϊκή Ένωση; κι αυτό είναι αναμφισβήτητο. H Eυρωπαϊκή Ένωση είναι το επίπεδο εκείνο, η οργανωτική εκείνη μορφή, όπου μπορεί κανείς να συνεργαστεί πιο αποδοτικά και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα καλύτερα. Kαι αυτό είναι αναμφισβήτητο. Tο φαινόμενο να εξαιρούμε, με την κοινοτικοποίηση αυτών των πεδίων της πολιτικής, ολοένα και περισσότερο από την νομοθετική διαδικασία ή και από τη διαδικασία ελέγχου, τα εθνικά κοινοβούλια, για τις νέες οργανωτικές μορφές που προκύπτουν στον τομέα αυτό, είναι η μία πλευρά, και η μη μεταβίβαση του δημοκρατικού ελέγχου και των νομοθετικών αρμοδιοτήτων στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο, είναι η άλλη. Έτσι προκύπτει μια τρύπα στη δημοκρατία της Eυρωπαϊκής Ένωσης, η οποία θα πάρει επικίνδυνες διαστάσεις αν δεν βάλουμε σύντομα και δραστικά, ένα τέρμα. Θα πρέπει λοιπόν, προς μεγάλη μας λύπη, να πούμε ότι εμείς είμαστε εκείνοι που με ευχαρίστηση θα το κάναμε αυτό, μόνο που δεν έχουμε την εξουσία για κάτι τέτοιο.
Συνεπώς, η σύνταξη της έκθεσης της συναδέλφου κ. Λαμπράκη γίνεται σε μια άκρως ενδιαφέρουσα χρονική στιγμή. Έχουμε να κάνουμε με μια έκθεση για την οποία γνωρίζουμε ότι περιγράφει ένα μηχανισμό, το άρθρο K9, που, σε συνδυασμό με το άρθρο 110 της κοινοτικής Συνθήκης, θα μπορούσε να οδηγήσει στη μετάταξη των αναφερθέντων τομέων της πολιτικής - του ασύλου, της μετανάστευσης, των πολιτών τρίτων χωρών, της καταπολέμησης των ναρκωτικών, της διεθνούς καταπολέμησης της απάτης - στον πρώτο πυλώνα. Mόνο που αυτό που ψηφίζουμε σήμερα εδώ, γίνεται, ενδεχομένως, σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία αυτό έχει ήδη ξεπεραστεί με άλλες σκέψεις στη Διακυβερνητική Διάσκεψη και στο Συμβούλιο Yπουργών. Ίσως να έχουμε μικρή μόνο ιδέα από τις σκέψεις αυτές - επίσημα δεν ξέρουμε απολύτως τίποτε - μια και το γεγονός αυτό αποτελεί την καλύτερη απόδειξη για το ότι το θέμα της οργάνωσης της πολιτικής γύρω απ' αυτά τα πεδία θεμάτων δεν μπορεί, ουσιαστικά, παρά να χαρακτηριστεί σαν μια ολοένα μεγαλύτερη και πιο επικίνδυνη μείωση εκδημοκρατισμού στην πολιτική της Eυρωπαϊκής Ένωσης. H έκθεση της κ. Λαμπράκη επισημαίνει τα φαινόμενα αυτά, δείχνει δυνατότητες για το πώς θα μπορούσε κανείς να κάνει αλλαγές, αλλά συμπίπτει με μια εποχή όπου τα πράγματα ήδη έχουν προχωρήσει αρκετά, και παραβλέπουν κάπως το Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο. Aυτό, ουσιαστικά, είναι το πιο λυπηρό που έχει να πει κανείς σήμερα, σχετικά με τη σημερινή συζήτηση.

Cederschiφld
Κύριε Πρόεδρε, το άρθρο Κ9, το αποκαλούμενο «γέφυρα» προς το άρθρο 100γ, δίνει στο Κοινοβούλιο μια συμβουλευτική μόνον θέση σε νομοθετικά ζητήματα. Είναι μια παράλογη, από δημοκρατική άποψη, κατάσταση, καθώς ούτε το Ευρωκοινοβούλιο, ούτε τα εθνικά κοινοβούλια έχουν τον έλεγχο. Το ότι το άρθρο Κ9 είναι διαμορφωμένο κατ&#x02BC;αυτόν τον τρόπο είναι ένα παράδειγμα του λεγόμενου «δημοκρατικού ελλείμματος». Εκτός τούτου υπάρχουν τα δανέζικα προβλήματα τα οποία ήλθαν στο φώς στο Εδιμβούργο, κάτι που η κ. Λαμπράκη ήδη έδειξε τόσο ξεκάθαρα.
Το άρθρο Κ9 έχει εφαρμοστεί μία και μοναδική φορά, συγκεκριμένα σε σχέση με το ότι οι μαθητές θα πήγαιναν σε σχολική εκδρομή. Δεν είναι ένα ιδιαίτερα μεγάλο θέμα αν σκεφθούμε τις μεγάλες σκοτούρες που έχουμε στην Ευρώπη. Για να μπορεί να εφαρμοστεί το Κ9 απαιτείται ομοφωνία στο Συμβούλιο, κάτι το οποίο είναι σχεδόν αδύνατον να επιτευχθεί. Συνεπώς, ολόκληρο το κατασκεύασμα καταρέει εξ αιτίας του δικού του παραλογισμού. Η Επιτροπή συμμερίζεται αυτήν την άποψη. Η νομική, ή ορθότερα η μη νομική, κατάσταση είναι σοβαρή, καθώς αυτό αφορά την ασφάλεια των πολιτών, ένα ζήτημα που καθίσταται σημαντικότερο μέρα με την μέρα, και πρέπει να θυμόμαστε ότι έχει μεγάλη επίδραση στην βασική τοποθέτηση των πολιτών ως προς την «ευρωπαϊκή ιδέα».
Το άρθρο Κ9 είναι απλούστατα μια από τις ισχυρότερες αποδείξεις για την αναγκαιότητα απλοποίησης της Συνθήκης, αλλά επίσης και της αναγκαιότητας λήψης αποφάσεων με ενισχυμένη πλειοψηφία. Όσο περισσότεροι τομείς υπάγονται στον πυλώνα της κοινοτικοποίησης τόσο λιγότερα προβλήματα θα υπάρχουν με τον τρίτο πυλώνα. Γι&#x02BC;αυτό είναι σημαντικό να προωθήσουν όλες οι ευρωπαϊκές δυνάμεις αυτήν την εξέλιξη.
Η έκθεση για το άρθρο Κ9 υπεβλήθη δυστυχώς τόσο αργά ώστε πλέον δεν υπάρχει κάποιο νέο και μεγαλύτερο περιθώριο χειρισμών πριν από την αναθεώρηση της Συνθήκης από την Διακυβερνητική Διάσκεψη. Είναι ωστόσο θετικό ότι η Επίτροπος κ. Gradin παίρνει τώρα - παρά τα υπάρχοντα προβλήματα με την Συνθήκη - την πρωτοβουλία για περισσότερες καλές προτάσεις όσον αφορά το άσυλο, τον λεγόμεν - την μετανάστευση, την διαφθορά και τα συνθετικά ναρκωτικά. Ίσως να μπορούμε να ελπίζουμε σε κάποια επικοινωνία όσον αφορά την οργανωμένη εγκληματικότητα. Η εξέλιξη θα δείξει κατά πάσα πιθανότητα την ατέλεια του άρθρου Κ9.
Οι προβληματισμοί που υπάρχουν σε σχέση με μια έκθεση πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επεξεργασία από την επιτροπή. Οι τροπολογίες θα πρέπει να οδηγούνται σε συμβιβασμό και αντίστοιχα σε ψηφοφορία πρώτα στην επιτροπή. Μόνον μετά απ&#x02BC;αυτό, δηλ. αν δεν επέλθει συμφωνία, μπορεί να υπάρχει λόγος να υποβληθούν τροπολογίες στην Συνέλευση. Το θεωρώ ωστόσο απαράδεκτο να γίνει αυτό μέσω της προσθήκης άρθρων που δεν επιφέρουν κάτι καινούργιο. Οι μορφές εργασίας του Κοινοβουλίου πρέπει να γίνουν περισσότερο σοβαρές μέσω της μη ενθάρρυνσης τέτοιων ενεργειών. Γι&#x02BC;αυτόν τον λόγο, μεταξύ άλλων, θα απορρίψουμε όλες τις τροπολογίες εκτός της τροπολογίας υπ. αριθ. 5, την οποία θέλουμε ιδιαιτέρως να επισπεύσουμε, καθώς επισημαίνει κάτι που δεν θίγεται στην έκθεση, και το οποίο υπάρχει λόγος να στηρίξουμε και να τονίσουμε.
Η Διακυβερνητική Διάσκεψη έπρεπε να δεί την επίλυση των προβλημάτων όσον αφορά την εσωτερική ασφάλεια στην Ευρώπη ως ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντά της και να προβεί στις κατάλληλες αλλαγές όσον αφορά το άρθρο Κ9. Η ευθύνη βρίσκεται τώρα στις κυβερνήσεις των κρατών μελών, και εμείς στο Ευρωκοινοβούλιο, σημειώστε προσεκτικά, πρέπει να σκεφτούμε προσεκτικά να κάνουμε μια εκτεταμένη αξιολόγηση του Κ9 μετά από την Διακυβερνητική Διάσκεψη και να μην επισπεύσουμε μια πρόταση που έχει ελλείψεις όσον αφορά την εξασφάλιση της σιγουριάς, της ελευθερίας και της ασφάλειας για τους πολίτες της Ευρώπης.

Schaffner
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, μετά τη διάσκεψη κορυφής του Δουβλίνου στις 13 και 14 Δεκεμβρίου 1996, ο Πρόεδρος Jacques Chirac και ο Καγκελάριος Helmut Kohl συνυπέγραψαν επιστολή απευθυνόμενη προς την ιρλανδική προεδρία. Στην επιστολή αυτή, υπογράμμιζαν ότι οι διατάξεις και οι διαδικασίες που προβλέπονται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και διέπουν τη συνεργασία στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων είναι ανεπαρκείς.
Με τη διαπίστωση αυτή φαίνεται ότι συντάσσεται και το Κοινοβούλιό μας και ειδικότερα εσείς, κυρία εισηγήτρια. Η αλήθεια αυτή, όπως αποδεικνύει η κ. Λαμπράκη, ενισχύεται από τις τεχνικές και νομικές δυσκολίες που συνδέονται με την εφαρμογή του άρθρου Κ 9 της Συνθήκης, άρθρο που αποτελεί σήμερα την πραγματική γέφυρα ανάμεσα σε δύο δυνατές πολιτικές επιλογές που συνδέονται με τον τρίτο πυλώνα: κοινοτικοποίηση, αφενός, και διακυβερνητική απόφαση, αφετέρου.
Η εν λόγω κατάσταση, που χαρακτηρίζεται από τις σημαντικές ατέλειες του άρθρου Κ 9, ανησυχεί το σύνολο των επιφορτισμένων με τη λήψη αποφάσεων ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, από το Κοινοβούλιό μας μέχρι την Επιτροπή και το Συμβούλιο. Η Ομάδα μας, παρότι συμφωνεί απόλυτα με την ύπαρξη οργανωτικών προβλημάτων στον τρίτο πυλώνα, εκφράζει ωστόσο ορισμένες αμφιβολίες όσον αφορά τα προτεινόμενα μέτρα.
Πράγματι, στα συμπεράσματα της παρούσας έκθεσης δεν διατυπώνεται καμία επιφύλαξη όσον αφορά την ταχύτερη δυνατή πλήρη κοινοτικοποίηση του τρίτου πυλώνα. Η Ομάδα μου δεν δέχεται αυτή τη θέση. Εμείς, από την πλευρά μας, προτιμούμε την υιοθέτηση μιας ρεαλιστικής στρατηγικής, καθιστώντας υπεύθυνα τα κράτη μέλη, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας. Να εφαρμόσουμε την κοινοτικοποίηση εκεί όπου εμφανίζεται χρήσιμη για την ενίσχυση της ασφάλειας των ευρωπαίων πολιτών. Στους τομείς που εξυπηρετήθηκαν με την ύπαρξη μιας κοινής βάσης ανάμεσα στα κράτη δεν είναι απαραίτητο να περιπλέξουμε τη διαδικασία.
Σύμφωνα με το παραπάνω πνεύμα το Συμβούλιο του Δουβλίνου συγκρότησε ομάδα εργασίας σχετικά με τη δικαστική συνεργασία με σκοπό την πρακτική κατάρτιση σειράς ad hoc διατάξεων για την καταπολέμηση της διεθνούς εγκληματικότητας, του εμπορίου των ναρκωτικών, κτλ. Η εν λόγω ομάδα εργασίας θα υποβάλει τα συμπεράσματά της τον προσεχή Μάρτιο, τα οποία θα αποτελέσουν κατά κάποιο τρόπο μία τράπεζα δεδομένων για την διακυβερνητική διάσκεψη προκειμένου να ανασυστήσει έναν αποτελεσματικότερο τρίτο πυλώνα. Η προϋπόθεση αυτή είναι sine qua non για μία Ένωση πιο κοντά στους πολίτες και άρα πιο δημοφιλή.

Goerens
Κύριε Πρόεδρε, θα ξεκινήσω δηλώνοντας τη συμφωνία μας με την έκθεση Λαμπράκη. Η διαδικασία που προβλέπεται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ και κυρίως στο άρθρο Κ 9, θέτει προβλήματα στα οποία οφείλουμε, πρώτοι εμείς, να λάβουμε θέση ως κοινοβουλευτικοί. Πράγματι, το έλλειμμα ασφάλειας του ευρωπαίου πολίτη που η Ευρώπη δεσμεύτηκε να μειώσει στο πλαίσιο της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, υποκαταστήσαμε με ένα δημοκρατικό έλλειμμα που προκύπτει από την εφαρμογή των εν ισχύι σήμερα διατάξεων. Επισημάνθηκε ήδη η πολυπλοκότητα της διαδικασίας που προβλέπεται στη Συνθήκη ώστε να επιτύχουμε την κοινοτικοποίηση των διατάξεων που προβλέπονται στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα.
Συντασσόμεθα με όλους αυτούς που τάσσονται υπέρ της κοινοτικοποίησης του τρίτου πυλώνα και του αποτελεσματικότερου κοινοβουλευτικού ελέγχου που σε κάθε περίπτωση θα είναι άξιος του ονόματός του. Είχα το προνόμιο να συντάξω ο ίδιος μία έκθεση σχετικά με τη διακυβερνητική διάσκεψη την οποία υπέβαλα στον πρωθυπουργό της χώρας μου. Εκείνος με τη σειρά του δεσμεύτηκε να την υποβάλει στη διακυβερνητική διάσκεψη. Στην εν λόγω έκθεση υπογραμμίζεται κυρίως ο τρόπος με τον οποίο οι εθνικοί βουλευτές θα έρπεπε να μετέχουν στον κοινοβουλευτικό έλεγχο των ευρωπαϊκών διατάξεων και ειδικότερα στις συζητήσεις συμφωνιών που συνάπτονται στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα.
Η δυσκολία έγκειται στο γεγονός ότι, αφ'ής στιγμής κυρωθούν οι διατάξεις, τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια εγκρίνουν απλά τη δημιουργία του νέου ευρωπαϊκού δικαίου, στερούμενα παντελώς κοινοβουλευτικού ελέγχου. Εάν ο εν λόγω κοινοβουλευτικός έλεγχος, που στο παρελθόν ασκούσαν τα εθνικά κοινοβούλια δεν αντικατασταθεί από κάποια διάταξη που θα παρέχει τη δυνατότητα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να παρακολουθεί την εν λόγω διαδικασία και να εκπληρώνει τη διττή αποστολή του του ελέγχου και της πολιτικής ώθησης, τότε, το έλλειμμα ασφάλειας που όλοι θέλουμε να καταπολεμήσουμε, θα υποκαταστήσει το δημοκρατικό έλλειμμα. Και πιστεύω ότι αυτό είναι ένα από τα θέματα που αξίζει να συζητηθεί στο Κοινοβούλιό μας.
Είναι περιττό να σας πω, κύριε Πρόεδρε, ότι είμαστε αντίθετοι στη δημιουργία ενός πυλώνα 1Α που θα είχε σαν αποτέλεσμα να στερηθεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο των δικαιωμάτων του και των προνομίων του στον τομέα του ελέγχου. Προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στην κοινοτικοποίηση των διατάξεων που προβλέπονται στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα. Ο μόνος τρόπος να ικανοποιηθεί το αίτημα που ευρέως υποστηρίζεται από το Κοινοβούλιό μας, είναι να κληθεί για μία ακόμη φορά η διακυβερνητική διάσκεψη να πραγματοποιήσει ουσιαστική πρόοδο στο θέμα. Εάν η διακυβερνητική διάσκεψη ικανοποιήσει το αίτημα αυτό που εκφράζει τη συντριπτική πλειοψηφία του Σώματος, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε στους ευρωπαίους πολίτες ότι επιτύχαμε την εξαφάνιση του δημοκρατικού ελλείμματος και του ελλείμματος κοινοβουλευτικού ελέγχου, διότι ο εν λόγω έλεγχος θα 'πρεπε να αποτελεί κανόνα στο κοινοβουλευτικό μας σύστημα.
Κύριε Πρόεδρε, δεν διαθέτω τον χρόνο για να υπεισέλθω σε όλες τις λεπτομέρειες, το θέμα όμως που είχα την ευκαιρία να παρουσιάσω εδώ είναι κατά τη γνώμη μας ουσιώδες. Κυρίως για τους Φιλελεύθερους, είναι απαραίτητο να σημειωθεί πρόοδος στον τομέα αυτό.

Cohn-Bendit
Kυρίες και κύριοι, αγαπητοί συνάδελφοι, με χαρά, σήμερα, άκουσα τις διάφορες τοποθετήσεις. Nομίζω πως κάνουμε εδώ μια συζήτηση oπερέτα, και μάλιστα μια συζήτηση οπερέτα για κάτι που δεν βρίσκεται πλέον στην ημερήσια διάταξη. Διότι όλοι γνωρίζουν - ο κ. Schulz το είπε ήδη, ως γνωστόν, - ότι δεν τίθεται το θέμα της μετάβασης από το άρθρο K9 στο K1, αλλά τίθεται το θέμα, κατά πόσον ο τρίτος πυλώνας, πρακτικά, θα συμπεριληφθεί στον πρώτο ή όχι. Ολοι οι συνάδελφοι το είπαν ότι, έτσι όπως αντιμετωπίζεται και διαπραγματεύεται αυτή τη στιγμή, θα έχουμε περισσότερες κυβερνητικές και διηπειρωτικές συμφωνίες και λιγότερη κοινοτικοποίηση. Aυτό σημαίνει λιγότερες ευρωπαϊκές συζητήσεις, οι οποίες θα μπορούν να ελεγχθούν τόσο από το Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο όσο και από το Eυρωπαϊκό Δικαστήριο. Aυτό είναι λυπηρό. Eίναι η εγκατάλειψη της ιδέας ενός ευρωπαϊκού οργάνου, που θα πρέπει να ελέγχει και κυρίαρχα όργανα. Γι' αυτό και πιστεύω ότι θα πρέπει να κάνουμε περισσότερα. Oφείλουμε να επιτεθούμε σφοδρότερα κατά των κυβερνήσεων, εφόσον πρόκειται για την εξέλιξη του ρόλου του Kοινοβουλίου. Θα πρέπει όμως να επιτεθούμε αποφασιστικά και κατά της φιλοσοφίας της συζήτησης αυτής.
Λέμε πάντα ότι Eυρώπη σημαίνει περισσότερη ελευθερία για τους πολίτες. Φροντίζοντας όμως για μια φοβία για την ασφάλεια, μειώνουμε ταυτόχρονα την ελευθερία. Λέμε δηλαδή περισσότερη ασφάλεια και εννοούμε ολοένα λιγότερη ελευθερία. Tο καλύτερο παράδειγμα είναι η συμφωνία του Schengen, η αντιπαράθεση για την ελεύθερη κυκλοφορία και η υλοποίηση του άρθρου 7α. Tην ελεύθερη κυκλοφορία την αποφασίσαμε εμείς. Δεν μπορούμε να την εφαρμόσουμε, αλλά κάνουμε μόνο κυβερνητικές συμφωνίες για την εξασφάλιση της ασφάλειας. Nομίζω λοιπόν, πως η έκθεση αυτή έρχεται πολύ καθυστερημένα. Γι' αυτό και την ονομάζω συζήτηση οπερέτα. Δεν βρίσκεται πια στην ημερήσια διάταξη. Στην ημερήσια διάταξη βρίσκεται η αντιπαράθεση για την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών και παρακαλώ όλους, που δικαιολογημένα βλέπουν προβλήματα ασφαλείας στην Eυρώπη, να μην μπερδεύουν την εξασφάλιση των πολιτών με την κατάργηση των αναγκαίων ελευθεριών. Oι πολίτες θέλουν να ζουν σε ασφάλεια. Θέλουν όμως και περισσότερη ελευθερία, κι αυτό το πετυχαίνουμε προς στιγμήν μόνο σε περιορισμένο ρυθμό και σε περιορισμένη έκταση. Γι' αυτό και η ομάδα μας θα απόσχει της ψήφου κατά την ψηφοφορία για την έκθεση αυτή, επειδή δεν έχει νόημα. Aπλούστατα, σήμερα, δεν έχει κανένα νόημα πλέον. Aντ' αυτής θα πρέπει να αγωνισθούμε για τον τρίτο πυλώνα, να γίνει ένας πυλώνας 1α, με πραγματική κοινοτικοποίηση, ώστε να υπάρχουν ευρωπαϊκοί έλεγχοι από το Kοινοβούλιο και το Eυρωπαϊκό Δικαστήριο. Kατ' αυτήν την έννοια, είμαι σύμφωνος με τις δηλώσεις του προλαλήσαντα κ. Schulz.

Berthu
Κύριε Πρόεδρε, με την ευκαιρία της τεχνικής συζήτησης σχετικά με τη χρήση του άρθρου Κ 9, η έκθεση Λαμπράκη απευθύνει έντονη έκκληση στη διακυβερνητική διάσκεψη προκειμένου να περιλάβει στις κοινοτικές αρμοδιότητες πολυάριθμους τομείς που συνδέονται με την ασφάλεια των προσώπων, όπως για παράδειγμα τις πολιτικές παροχής ασύλου, διέλευσης των εσωτερικών συνόρων, μετανάστευσης και πολλούς άλλους ακόμη.
Παρ'ό, τι, όμως, θεωρούμε δικαιολογημένο να αντιμετωπίζονται οι εν λόγω πολιτικές ως θέματα κοινού ενδιαφέροντος, δηλαδή το να συντονίζονται καλύτερα οι προσπάθειες σε κοινοτικό επίπεδο, θεωρούμε παράλογο να αφαιρέσουμε τους τομείς αυτούς από την αρμοδιότητα των κρατών και των εθνικών κοινοβουλίων, δεδομένου ότι αυτό ακριβώς υπονοεί το αίτημα της κοινοτικοποίησης.
Αυτό το οποίο ζητεί η έκθεση Λαμπράκη, όπως και όλες οι άλλες εκθέσεις του παρόντος Κοινοβουλίου που πραγματεύτηκαν το θέμα προγενέστερα, είναι να μην έχουν πλέον τα κράτη την τελευταία λέξη πάνω στα θέματα αυτά, τα οποία θα ρυθμίζει κατά πλειοψηφία το Συμβούλιο, με δικαίωμα συναπόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το μονοπώλιο των πρωτοβουλιών της Επιτροπής και η δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Η υποβάθμιση αυτή του ρόλου των εθνικών κοινοβουλίων είναι τελείως απαράδεκτη, διότι ακόμη και στην εκδοχή της συναπόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα σήμαινε εξασθένιση της Δημοκρατίας, απομάκρυνση των κέντρων απόφασης σε σχέση με τους πολίτες καθώς και την καθόλου ευχάριστη προοπτική να δούμε όλα αυτά τα ευαίσθητα θέματα να συζητούνται με χαλαρότητα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Συνεργασία, ναι. Σφετερισμός των εθνικών δημοκρατιών, όχι. Αυτός πρέπει να είναι ο γνώμονας της συμπεριφοράς μας.

Le Gallou
Κύριε Πρόεδρε, τα προβλήματα παροχής ασύλου, μετανάστευσης, διέλευσης των εξωτερικών συνόρων, διακίνησης ναρκωτικών, ανησυχούν κατά πρώτο λόγο τους πολίτες των ευρωπαϊκών χωρών. Για τούτο υπάρχουν δύο λόγοι που δεν πρέπει να τα κοινοτικοποιήσουμε.
Ο πρώτος λόγος είναι ότι οι καταστάσεις και οι παραδόσεις διαφέρουν από τη μία χώρα στην άλλη. Ο δεύτερος είναι ότι πρέπει οι λαοί, οι εκλογείς, να μπορούν να εκφράζουν και να προβάλλουν τις απόψεις τους. Η κοινοτικοποίηση των τομέων αυτών θα καθιστούσε ακόμα δυσκολότερο τον έλεγχο των λαών. Πιθανόν εξάλλου αυτός να είναι ο στόχος που επιδιώκουν όσοι θέλουν την κοινοτικοποίηση.
Αυτό που αντίθετα χρειάζεται είναι να καταστεί ο έλεγχος του λαού, ο έλεγχος των λαών, ο έλεγχος των εκλογέων, ευχερέστερος, καθιστώντας δυνατή, σε επίπεδο κρατών - και πέραν του ρόλου των εθνικών κοινοβουλίων - όπως συμβαίνει στη Δημοκρατία της Ελβετίας, την προσφυγή σε δημοψήφισμα και σε δημοψήφισμα λαϊκής πρωτοβουλίας.
Αυτή είναι η μοναδική προϋπόθεση υπό την οποία η δημοκρατία θα μπορέσει να επιβιώσει και όχι όπως συχνά συμβαίνει σήμερα με τον σφετερισμό της από τεχνοκρατικές και παρακμάζουσες ιlites.

Lindeperg
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχήν να πω ότι αποδέχομαι πλήρως το περιεχόμενο της έκθεσης της κ. Λαμπράκη. Η ρεαλιστική και συνετή θέση της δικαιολογείται απόλυτα, διότι η ανακοίνωση της Επιτροπής διαθέτει ανάλογα προσόντα.
Δεν θα ξεκινήσουμε μια δυσκίνητη, τυχαία διαδικασία, και για να είμαστε τελείως ειλικρινείς, που είναι σχεδόν καταδικασμένη σε αποτυχία, τη στιγμή που στις διαπραγματεύσεις της διακυβερνητικής διάσκεψης, μελετώνται οι δυνατότητες βελτίωσης της λειτουργίας των πολιτικών της Ένωσης στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων. Πολλώ μάλλον, που η εφαρμογή του άρθρου Κ 9 πόρρω απέχει από του να επιλύει όλα τα προβλήματα που παρουσιάζει ο εν λόγω τομέας και αναφέρομαι κυρίως στο θέμα των εξουσιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Αντίθετα, αυτό που πρέπει να παρακολουθούμε εκ του σύνεγγυς είναι η πρόοδος των εργασιών της διακυβερνητικής διάσκεψης. Η ιρλανδική προεδρία προσπάθησε να δώσει μία θετική ώθηση καλώντας τα κράτη μέλη να εργαστούν πάνω σε μία συγκεκριμένη πρόταση που επιχειρεί να δώσει απαντήσεις στις πολλαπλές επικρίσεις που έχει δεχθεί μέχρι σήμερα η λειτουργία του τρίτου πυλώνα.
Πράγματι, είτε πρόκειται για την εφαρμογή του Κ 9, την κοινοτικοποίηση του τρίτου πυλώνα ή την υιοθετηση κατάλληλων διατάξεων στον πυλώνα ΙΑ, ποιες είναι οι προκλήσεις; Το καθορίζει η ιρλανδική προεδρία: πρόκειται για τη θέσπιση μιας αποτελεσματικής διαδικασίας λήψης αποφάσεων, που θα βασίζεται, τουλάχιστον για ένα διάστημα, στην ειδική πλειοψηφία και στην εγγύηση του δημοκρατικού και του δικαιοδοτικού ελέγχου.
Η παραπάνω δήλωση ανταποκρίνεται σε απόψεις που έχουν επανειλημμένα διατυπωθεί στο Κοινοβούλιό μας, αλλοίμονο όμως, ο στόχος αυτός προσκρούει σε έντονες αντιδράσεις εκ μέρους ορισμένων κρατών μελών ή εθνικών κοινοβουλίων και αναφέρομαι κυρίως στο γαλλικό κοινοβούλιο.
Ωστόσο, με την προώθηση της ενιαίας αγοράς, όλοι αναγνωρίζουν, στο θέμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, ακόμη και αν γίνεται μόνο εν μέρει και εκτός κοινοτικών διαδικασιών, ότι η εναρμόνιση ορισμένων νομοθεσιών ή πρακτικών είναι απαραίτητη και έχει εξάλλου ξεκινήσει. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, στον τομέα της παροχής ασύλου και της μετανάστευσης.
Η εν λόγω κοινοτικοποίηση παρουσιάζει βέβαια το μειονέκτημα ότι τα εθνικά κοινοβούλια αποστερούνται μέρους των προνομίων τους. Μπορεί να λυπούμαστε γι'αυτό, μπορεί να προσπαθούμε να βρούμε μία λύση, είναι όμως γεγονός. Υπάρχει συνεπώς ένα δημοκρατικό έλλειμμα σε εθνικό επίπεδο που πρέπει να αντισταθμιστεί με πρόοδο στο θέμα του δημοκρατικού ελέγχου σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και αυτός θα'πρεπε να είναι ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Γνωρίζουμε σήμερα ότι το άρθρο Κ 6 αποτελεί ένα δέλεαρ, εφόσον είναι μέσον που η προεδρία χρησιμοποιεί κατά το δοκούν. Εξάλλου, το δικαστήριο απεκλείσθη σαφώς από τη συμμετοχή στον τρίτο πυλώνα, δημιουργώντας έτσι ένα δικαιοδοτικό κενό, το οποίο είναι τουλάχιστον παράδοξο σε ένα τομέα τόσο ευαίσθητο που τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των προσώπων που ζούν στην επικράτεια της Ένωσης διακυβεύονται.
Έπειτα από τη διαπίστωση αυτή, μπορούμε, όπως συνέβη σε πρόσφατη έκθεση που τέθηκε σε ψηφοφορία στο γαλλικό κοινοβούλιο, να αρνηθούμε οιαδήποτε εξουσία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Δικαστήριο, περιοριζόμενοι στην απαίτηση περισσότερων εξουσιών στα εθνικά κοινοβούλια. Το τελευταίο αυτό σημείο πρέπει ασφαλώς να μελετηθεί και επισημαίνω ότι η πλειονότητα των ψηφισμάτων του Κοινοβουλίου μας σχετικά με τον τρίτο πυλώνα τάσσονται υπέρ ενός ηυξημένου ρόλου των εθνικών κοινοβουλίων. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι αρκετό. Πώς είναι δυνατόν να αναγνωρίζεται η ανάγκη ευρωπαϊκής εναρμόνισης και ταυτόχρονα να ζητείται επίμονα η επαναφορά σε εθνικό επίπεδο των δημοκρατικών και δικαιοδοτικών ελέγχων.
Οι διαφορετικές αυτές προσεγγίσεις των παραγόντων που θα αποφανθούν για τη διακυβερνητική δεν είναι ενθαρρυντικές. Για το λόγο αυτό η κ. Λαμπράκη δικαιολογημένα ζητεί από την Επιτροπή να αξιολογηθεί το έργο της διακυβερνητικής για να μελετηθεί μία ενδεχόμενη ανάληψη πρωτοβουλίας δυνάμει του άρθρου Κ 9, στην περίπτωση που τα εν λόγω συμπεράσματα θα ήταν ιδιαίτερα απογοητευτικά.

Nassauer
Kύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, o συνάδελφος κ. Cohn-Bendit χαρακτήρισε τη συζήτηση αυτή οπερέτα. Oι οπερέτες, όμως, είναι κατά κανόνα λίγο ρηχές, αλλά ψυχαγωγικές. Λαμβάνοντας υπόψη αυτό, οι δηλώσεις του συναδέλφου κ. Cohn-Bendit δεν ήταν οπωσδήποτε ψυχαγωγικές. Εχω την άποψη ότι κάνουμε εδώ μια συζήτηση φαντασμάτων, όχι μόνο λόγω της οικείας παρουσίας στο Kοινοβούλιο, αλλά κυρίως επειδή το άρθρο K9 έχει ξεπεραστεί εδώ και πολύ καιρό. Eίναι κατά κάποιον τρόπο το τυφλό έντερο της Συνθήκης του Mάαστριχτ. Ίσως να είχε σημασία κάποτε, σε προηγούμενες εποχές. Στο μεταξύ όμως, έχει ξεπεραστεί εδώ και πολύ καιρό. Γι' αυτό και είναι μια συζήτηση φαντασμάτων.
Tο άρθρο K9 καταποντίσθηκε, λόγω της ανεπάρκειάς του. Kατά καιρούς χαρακτηρίστηκε σαν γέφυρα προς τον πρώτο πυλώνα. Aλλά η γέφυρα αυτή ήταν από την αρχή μια ναρκοθετημένη περιοχή. Aπαιτούσε δηλαδή ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου - γνωρίζετε πόσο δύσκολο είναι να την πετύχετε, σε αμφισβητούμενες περιπτώσεις - και δεύτερον, εκτός τούτου, την επικύρωση των σχετικών συμφωνιών, σύμφωνα με τις εκάστοτε εθνικές συνταγματικές διατάξεις, μια διαδικασία δηλαδή που μπορεί να διαρκέσει μέχρι του Aγίου Ποτέ. Tο άρθρο K9 απεδείχθει πλήρως ανεπαρκές και αυτή τη στιγμή είναι αντικείμενο συζητήσεων στις διαπραγματεύσεις της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Aλλά ακόμη και αν δεν γίνει τίποτε, που να είναι αποφασιστικά καινούριο, στη Διακυβερνητική Διάσκεψη για τη μεταφορά αρμοδιοτήτων από τον τρίτο πυλώνα στον πρώτο, ακόμη και τότε δεν μπορούμε να κάνουμε χρήση του άρθρου K9, επειδή έχει αποδειχθεί δυσχερές.
Εγινε σαφές εδώ και κάτι άλλο, ότι υπάρχει μια μη εκδηλωθείσα ακόμη διαμάχη μεταξύ του Kοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Eπιτροπής. Yπάρχει δηλαδή στον τρίτο πυλώνα το άρθρο K6, το οποίο προβλέπει, για το Kοινοβούλιο, τόσο το δικαίωμα της ενημέρωσης, και μάλιστα της τακτικής ενημέρωσης, όσο και της γνωμοδότησης, σχετικά με τις κυριότερες πτυχές της δραστηριότητας - αυτό αναφέρει η κάπως περίπλοκη διατύπωση της Συνθήκης. Tο Συμβούλιο δεν εφάρμοσε, κατά κανόνα, συστηματικά τις διατάξεις αυτές και τις παρέκαμψε. Aν αυτή η διατύπωση της Συνθήκης παραμείνει, σε γενικές γραμμές, και μετά τη Διακυβερνητική Διάσκεψη, οδηγούμαστε οπωσδήποτε είτε σε μια σοβαρή διένεξη με το Συμβούλιο είτε σε μια διοργανική συμφωνία, που θα ρυθμίζει σαφώς πότε θα πρέπει να ενημερώνεται το Kοινοβούλιο σε υποθέσεις του τρίτου πυλώνα και πότε, κυρίως, θα πρέπει να γνωμοδοτούμε.
Tο Kοινοβούλιό μας, δηλαδή, δεν κλήθηκε κανονικά ποτέ για να γνωμοδοτήσει. Γνωμοδότηση σημαίνει να μας υποβάλει το Συμβούλιο μια απόφαση που θα ήθελε να πάρει, πριν την πάρει, να προσφέρει στο Kοινοβούλιο τη δυνατότητα, όταν έχει ένα νομοσχέδιο έτοιμο για έγκριση, να πάρει θέση επ' αυτού, και το Συμβούλιο να αντιπαρατίθεται σ' αυτά που λέει το Kοινοβούλιο και να ανακοινώνει τους λόγους του. Φυσικά το Συμβούλιο δεν δεσμεύεται μ' αυτά που θέλει το Kοινοβούλιο, αλλά θα πρέπει να αντιπαρατίθεται με τη στάση του Kοινοβουλίου. Kάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ, και έχει αγνοηθεί συστηματικά και κατά τρόπο ποινικά κολάσιμο, σ' όλες τις σημαντικές συμφωνίες του τελευταίου καιρού. Eδώ βρίσκεται η διαμάχη, για την οποία θα πρέπει να νοιαστούμε εμείς ως Kοινοβούλιο και με την οποία θα πρέπει να καταπιαστούμε μόλις ολοκληρωθεί η Διακυβερνητική Διάσκεψη.
Tο άλλο σημείο της διένεξης αφορά τη διαδικασία. Yπάρχει στο Σώμα αυτό μια εκπληκτική συμφωνία για το ότι τουλάχιστον τμήματα του τρίτου πυλώνα θα πρέπει να κοινοτικοποιηθούν και ομόφωνα αναφέρονται τα αντικείμενα του ασύλου, της μετανάστευσης, της θεώρησης στα διαβατήρια, της εξασφάλισης των εξωτερικών συνόρων. Tο ακούω αυτό με έκπληξη. Kοινοτικό δίκαιο ασύλου; αυτό θα σήμαινε ότι θα υπάρχει ένα ενιαίο δίκαιο ασύλου από τη Φιλανδία, τη Γερμανία και τη Γαλλία μέχρι την Πορτογαλία και την Iσπανία. Kαι ερωτώ εδώ, ποια εικόνα θα πρέπει να εμφανίζει ένα τέτοιο δίκαιο ασύλου; Aκούω γεμάτος έκπληξη ότι ο κ. Cohn-Bendit συνηγορεί υπέρ ενός κοινού ασύλου. Δεν άκουσα όμως μέχρι τώρα κανένα αίτημα των Πρασίνων, ως προς το δίκαιο ασύλου, που να έχει έστω και ένα μόνο ίχνος δυνατότητας να γίνει βάση ενός κοινού δικαίου ασύλου που να ισχύει στη Mεγάλη Bρετανία, όπως και στη Σουηδία και την Eλλάδα. Εχω δηλαδή την ακλόνητη πεποίθηση ότι οι ευρωπαίοι εταίροι δεν θα πάρουν οπωσδήποτε για πρότυπο τα γερμανικά μέτρα και σταθμά. Aυτό θα απαιτούσε, μεταξύ άλλων, κι από μας τους Γερμανούς, να αναθεωρήσουμε με άλλους τις θέσεις μας στο δίκαιο του ασύλου, όσον αφορά τον κοινό χαρακτήρα του, και όχι μόνο να επιμένουμε στα δικά μας μέτρα και σταθμά. Ολα αυτά, για παράδειγμα, συμπεριλαμβάνονται στο αίτημα για ένα κοινό δίκαιο ασύλου. Όμως, κοινά σημεία σε άλλα πεδία, ασφαλώς και δεν είναι εύκολο να βρεθούν.
Γι' αυτό και, κατά τη γνώμη μου, απομένουν δύο πράγματα: πρώτον, να συμφωνήσουμε με διαδικασίες που θα γίνουν αποδεκτές από κοινού και στις οποίες ο ρόλος του Kοινοβουλίου θα περιγράφεται έτσι όπως διαμορφώνεται, τώρα κιόλας, στη Συνθήκη του Mάαστριχτ, και δεύτερον να προσπαθήσουμε στη συνέχεια και για το υλικό δίκαιο, να βρούμε κοινά σημεία, κι αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει παρά με το να δίνουν και να παίρνουν όλοι. Aυτό ισχύει για τους Γερμανούς, όπως ακριβώς και για τους Bρετανούς, τους Γάλλους και όλους τους άλλους.

Lindqvist
Κύριε Πρόεδρε, το θέμα που συζητάμε τώρα αφορά ένα σωρό σημαντικούς τομείς, π.χ. μετανάστευση και άσυλο, άδεια παραμονής, καταπολεμηση του λαθρεμπορίου ναρκωτικών, δουλεμπόριο και διεθνή εγκληματικότητα. Κατά την άποψή μου είναι τομείς που εμείς στην Ευρώπη πρέπει να επιλύσουμε από κοινού - αυτό είναι το σημαντικό. Το ερώτημα είναι τότε πως θα λυθούν με τον καλύτερο τρόπο αυτά τα θέματα. Απαιτείται μια ενισχυμένη διεθνής και ευρωπαϊκή συνεργασία και αποτελεσματικότερα μέτρα. Ωστόσο κατά την άποψή μου δεν είναι το ίδιο πράγμα με την μεταφορά των πάντων από τον τρίτο στον πρώτο πυλώνα και την λήψη αποφάσεων με ενισχυμένη πλειοψηφία. Ας πάρουμε επί παραδείγματι την πολιτική για τα ναρκωτικά: Εμείς από την Σουηδία και την Σκανδιναβία έχουμε μια πολιτική περιορισμών για τα ναρκωτικά. Δεν είναι εντελώς βέβαιο ότι θα έχουμε μια, κατά την άποψή μας, καλύτερη και αποτελεσματικότερη πολιτική για τα ναρκωτικά αν αυτή μεταφερθεί σε ένα επίπεδο όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται με ενισχυμένη πλειοψηφία. Μπορεί να γίνει χειρότερα και να οδηγήσει σε περισσότερη φιλελευθεροποίηση και περισσότερη νομιμοποίηση, κάτι που είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που θεωρούμε ότι είναι εντελώς καθοριστικά απαραίτητο για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα με τα ναρκωτικά.
Γνωρίζουμε επίσης ότι πολλοί πολίτες της ΕΕ και πολίτες της Ευρώπης θεωρούν ότι θα πρέπει να δοθεί υψηλότερη προτεραιότητα στον αγώνα κατά της εγκληματικότητας καθώς και στην πολιτική για τα ναρκωτικά, κάτι που είναι σωστό Πρέπει να οδηγηθούμε σε μέτρα. Ωστόσο πολλοί είναι διστακτικοί επίσης ως προς την μεταφορά περισσότερων αποφάσεων από το εθνικό επίπεδο στο υπερεθνικό επίπεδο της ΕΕ. Συνεπώς πρόκειται για την εξεύρεση ενός προτύπου που θα επιλύσει αυτήν την σύγκρουση. Μια μεταφορά όλων των τομέων που αναφέρονται σ&#x02BC;αυτήν την έκθεση από τον τρίτο στον πρώτο πυλώνα θα συνεπαγόταν μια πολύ έντονη μετατόπιση εξουσίας από τα εθνικά Κοινοβούλια στο επίπεδο της ΕΕ όσον αφορά ζητήματα τα οποία πολλοί πολίτες αντιλαμβάνονται ως τυπικά εσωτερικά, εθνικά θέματα, π.χ. θέματα που αφορούν την αστυνομία, το τελωνείο, το αστικό δίκαιο και το ποινικό δίκαιο. Αν οι αποφάσεις γι&#x02BC;αυτά τα ζητήματα μεταφερθούν σε επίπεδο ΕΕ, αυτό σημαίνει φυσικά ότι τα εθνικά Κοινοβούλια θα έχουν μειωμένη επιρροή επίσης.
Κύριε Πρόεδρε, τα προβλήματα της μετανάστευσης, του ασύλου, των ναρκωτικών και της εγκληματικότητας πρέπει να λυθούν. Όμως, κατά την άποψή μου, λύνονται καλύτερα με συγκεντρωμένες ενέργειες, προγράμματα και σχεδιασμούς, παρά με μετατροπές θεσμικής μορφής κα ι μεταφορά της λήψης αποφάσεων από εθνικό σε υπερεθνικό επίπεδο.

Lihdholm
(SV ). Κύριε Πρόεδρε, νιώθω απογοήτευση και λύπη διαβάζοντας αυτήν την έκθεση και τις διάφορες γνωμοδοτήσεις. Όλες υποστηρίζουν ότι η διακρατική συνεργασία, δηλ. ο τρίτος πυλώνας, δεν λειτουργεί, ότι δεν είναι αρκετά αποτελεσματική και ως εκ τούτου πρέπει να καταργηθεί. Ούτε η εισηγήτρια ούτε η Επιτροπή αναλύουν τι δεν λειτουργεί, ή προσδιορίζουν τι εννοείται με τον όρο αποτελεσματικότητα. Ούτε αναρωτιούνται γιατί δεν λειτουργεί, που είναι το βασικό. Η απλούστερη και επιφανειακότερη απάντηση είναι να κατακρίνουμε το δικαίωμα αρνησικυρίας και το ότι οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με ομοφωνία. Κανείς δεν φαίνεται να αναρωτιέται γιατί είναι τόσο δύσκολο να καταλήγουμε σε ομόφωνες αποφάσεις. Η αυτονόητη απάντηση είναι ότι ο λαός και οι υπουργοί στα κράτη μέλη δεν είναι έτοιμοι, ή δεν έχουν δικαίωμα, να μεταβιβάσουν τα νομικά ζητήματα στην ΕΕ και τις «Βρυξέλλες».
Εκτός αυτού το εθνικό κοινοβουλευτικό νομικό σύστημα είναι για τους περισσότερους πολίτες ένα ζήτημα ταυτότητας και ένα ζήτημα δημοκρατίας. Ίσως αυτό το ζήτημα να είναι ακόμη περισσότερο κεντρικό και σημαντικό από το ίδιο τους το νόμισμα. Αυτό το οποίο συνιστάται τώρα είναι ότι κάτω από την σημαία της αγίας αποτελεσματικότητας θα «κοινοτικοποιηθεί» ολόκληρος ή τμήματα του τρίτου πυλώνα. Με απλά λόγια θέλουν να δωθεί στην ΕΕ η εντολή, το δικαίωμα, να παραγκωνίσουν μεμονωμένα κράτη μέλη και λαούς, τα πάντα για την αύξηση της αποτελεσματικότητας. Υποστηρίζεται έως και ότι αυξάνεται η δημοκρατία και ότι η Ευρώπη και οι πολίτες της έρχονται πιό κοντά μεταξύ τους, κάτι το οποίο είναι παράλογο. Θέλω να υποστηρίξω ότι το αποτέλεσμα θα είναι ακριβώς το αντίθετο: η απόσταση μεταξύ αυτών που λαμβάνουν τις αποφάσεις και των πολιτών της «Ενωσης θα αυξηθεί και σχηματικά και γεωγραφικά. Η κριτική κατά της Ένωσης και του «καθεστώτος των Βρυξελλών» θα αυξάνεται. Εκτός αυτού υπάρχει κίνδυνος να τροφοδοτήσει ακραία εθνικιστικά κόμματα και οργανώσεις, και έτσι να συμβάλλει σε εντάσεις και αναταραχές στην Ευρώπη.
Αυτό θέλουμε; Όχι, διατηρήστε και αναπτύξετε την διακρατική συνεργασία στον τρίτο πυλώνα! Συμβαδίστε με τους πολίτες! Μην συμβάλλετε στην αύξηση της περιφρόνησης των πολιτικών και σεβαστείτε τους βασικούς νόμους των κρατών μελών.

Krarup
Συμφωνώ κατά βάση με τα όσα ανέφεραν προ ολίγου οι σουηδοί συνάδελφοί μου. Στην προκειμένη περίπτωση συζητείται ένα θέμα, ο τρίτος πυλώνας, που προκαλεί απόλυτα αναμενόμενες αντιδράσεις, πράγμα το οποίο σε δύο βασικούς λόγους. Κατ' αρχάς, έχει βασική σημασία στον αέναο αγώνα εξουσίας μεταξύ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, και δεύτερον πρόκειται για ένα θέμα ολοκλήρωσης, που είναι ίσως πιο σημαντικό από όλα τα θέματα ολοκλήρωσης. Το συμπέρασμα από την συγκεχυμένη αυτή συζήτηση είναι απλό. Δηλαδή, ότι το εν λόγω άρθρο Κ9, το οποίο θα έπρεπε να χρησιμοποιείται ως «πασαρέλα» για τη μεταφορά υποθέσεων από τον πυλώνα 3 στον τομέα αρμοδιοτήτων της Κοινότητας, δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ. Είναι ανεφάρμοστο. Αυτό οφείλεται μεταξύ άλλων σε αυτούς τους δύστροπους δανούς, που αντιτάχθηκαν στη λήψη απόφασης σχετικά με το άρθρο Κ9. Επομένως, το συμπέρασμα είναι ότι το άρθρο αυτό πρέπει να καταργηθεί και οι σχετικές υποθέσεις να υπαχθούν στην αρμοδιότητα της Κοινότητας. Πρόκειται για έκκληση στη Διακυβερνητική Διάσκεψη.
Συμφωνώ με τον κ. Georges Berthu, που μίλησε προηγουμένως για το θέμα αυτό. Πρόκειται για θέμα που έχει καθοριστική σημασία για την εθνική αυτονομία. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να μεταβιβασθούν οι σχετικές αρμοδιότητες στην Κοινότητα. Είναι ίσως η περίπτωση στην οποία υπονομεύεται περισσότερο ένα δημοκρατικό δικαίωμα αυτονομίας, που υπάγεται στην αρμοδιότητα των μεμονωμένων κρατών. Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να υποστηρίξουμε την έκκληση αυτή στη Διακυβερνητική Διάσκεψη να υπαχθεί ο τομέας αυτός στις αρμοδιότητες της Κοινότητας. Αντίθετα, θα την καταπολεμήσουμε.

Αλαβάνος
Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι η κ. Λαμπράκη χειρίζεται με σοβαρότητα και με αίσθημα ευθύνης ένα πολύ δύσκολο ζήτημα σχετικά με την μεταφορά τομέων αρμοδιότητας από τον διακυβερνητικό χώρο ουσιαστικά στον κοινοτικό.
Νομίζω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε με τα συμπεράσματα ότι έχουν φθάσει σε ένα αδιέξοδο οι δράσεις αυτές μέσα στα πλαίσια του τρίτου πυλώνα. 'Ισως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τελευταία είναι η πλήρης παραλυσία της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης μπροστά στις σοβαρές αποκαλύψεις που έχουν γίνει σχετικά με τον ρόλο ανώτατων υπευθύνων της Τουρκίας στην διακίνηση των ναρκωτικών, όπου η Ευρωπαϊκή 'Ενωση δεν υφίσταται, δεν υπάρχει. Μιλάν τα γερμανικά δικαστήρια, μιλάει το Ευρωπαϊκό Παρατηρήριο για την Παρακολούθηση Διακίνησης Ναρκωτικών, μιλάν κάποιοι υπεύθυνοι και η Ευρωπαϊκή 'Ενωση είναι ανύπαρκτη. Από αυτήν την άποψη ασφαλώς θα έπρεπε να διερευνήσουμε τις δυνατότητες που θα έδινε η μεταφορά αρμοδιοτήτων μέσα στα πλαίσια της κοινοτικής δράσης, φυσικά με μεγάλη προσοχή και ευαισθησία σε όσα είπαν οι προηγούμενοι συνάδελφοί μου και, φυσικά, με κάθε προσπάθεια να μην δημιουργήσουμε ένα νέο δημοκρατικό έλλειμμα, με τις δυνατότητες που θα δώσουμε και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε άλλους θεσμούς ουσιαστικής παρέμβασης και ελέγχου.

Martin, David
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ την εισηγήτρια για την έκθεσή της καθόσο τα συμπεράσματά της βρίσκονται πάρα πολύ κοντά στα αντίστοιχα της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων.
Το άρθρο Κ9, και θα πρέπει να είμαστε σαφείς επ' αυτού, υπάρχει στη Συνθήκη του Μάαστριχτ ως ένα δωράκι προς τα κράτη μέλη εκείνα τα οποία αντιτίθενται στη διακυβερνητικοποίηση των τομέων δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων. Ένα δωράκι προς όλους εκείνους που έχασαν τη μάχη για την κοινοτικοποίηση των παραπάνω τομέων.
Θεωρητικά, όπως ακούσαμε, το άρθρο Κ9 επιτρέπει τη μεταφορά ορισμένων τομέων πολιτικής από τον τρίτο πυλώνα στον κοινοτικό πυλώνα. Πρακτικά όμως, δεν κάνει τίποτα τέτοιο διότι συμπεριλαμβάνει ένα διπλό φραγμό.
Πρώτον, όπως ακούσαμε, το Συμβούλιο πρέπει να επιτύχει ομοφωνία για να μεταφέρει στο άρθρο Κ1(6) τις εξουσίες που αναφέρονται στο άρθρο Κ1(1) και αφού αποφασίσει ομόφωνα, το Συμβούλιο θα πρέπει να αναπέμψει το θέμα και στα δεκαπέντε εθνικά κοινοβούλια για την κύρωση της αποφάσεώς του. Θεωρητικά θα μπορούσαμε να έχουμε άλλα συστήματα ψηφοφορίας αλλά πρακτικά όμως έχουμε μόνο ομοφωνία για οποιοδήποτε θέμα μεταφέρεται από τον τρίτο στον κοινοτικό πυλώνα. Έτσι, είναι πολύ απίθανο να χρησιμοποιηθεί κάποιο άλλο σύστημα και το γεγονός και μόνον ότι δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ μέχρι τώρα δείχνει το πόσο απίθανο είναι.
Επιπλέον, ακόμη και εάν γίνει η μεταφορά, η νομική βάση θα είναι το άρθρο 100 Γ έτσι ώστε από το Κοινοβούλιο θα ζητηθεί μόνο η γνώμη του σχετικά με το θέμα χωρίς να έχει κάποιο άλλο δικαίωμα εκτός από την απλή διαβούλευση. Επιπλέον, βεβαίως, το άρθρο αυτό δεν καλύπτει όλα τα θέματα του τρίτου πυλώνα. Θέματα όπως η τελωνειακή συνεργασία, η Europol, η δικαστική συνδρομή και τα θέματα του κοινού ποινικού δικαίου δεν καλύπτονται από την οποιαδήποτε μεταφορά. Είναι οφθαλομοφανές ότι το Κ9 δεν αποτελεί πανάκεια στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του τρίτου πυλώνα.
Εάν εμείς σ' αυτό το Κοινοβούλιο πληροφορούμεθα για κάποια χώρα του τρίτου κόσμου η οποία θα επέτρεπε την εξαίρεση από τον κοινοβουλευτικό και δικαστικό έλεγχο της πολιτικής του ασύλου, των ελέγχων στα σύνορα, των δικαιωμάτων των πολιτών τρίτων χωρών, της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, της αντιμετώπισης της απάτης, της αποφυγής της τοξικομανίας κλπ, θα είμασταν τρομοκρατημένοι. Θα είμασταν τόσο τρομοκρατημένοι που κάθε μήνα θα φέρναμε επείγοντα θέματα στο Κοινοβούλιο για να καταδικάσουμε αυτή την κατάσταση. Εν τούτοις, αυτή είναι η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε καθημερινά στο ίδρυμα τούτο. Γιατί άραγε;
Μου φαίνεται ότι η ύπαρξη και η λειτουργία του τρίτου πυλώνα δείχνει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι από τις τέσσερεις θεμελιώδεις ελευθερίες επάνω στις οποίες υποτίθεται ότι στηρίζεται η Κοινότητα τούτη, η ελευθερία κινήσεως των προσώπων είναι η ασθενέστερη, έστω κι' αν η Ένωση δεν κουράζεται να μας λέει ότι τώρα πλέον ζούμε στην Ευρώπη των πολιτών.
Μέχρις ότου ο τρίτος πυλώνας ενταχθεί εντός της κοινοτικής δομής η Ευρώπη σαφώς θα παραμένει στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της μια οικονομική επιχείρηση. Εάν θέλουμε να ακουμπήσουμε τους πολίτες της Ευρώπης, τότε τα δικαιώματά τους θα πρέπει να προστατεύονται από το Δικαστήριο των πολιτών και από το Κοινοβούλιο των πολιτών.
Το άρθρο Κ9 ίσως να εμφανίζεται στον χάρτη της Ευρώπης ως μια πασαρέλλα αλλά εάν είναι πασαρέλλα είναι γεμάτη με πέτρες και εμπόδια και εμείς θέλουμε να απαλλαγούμε από αυτά και να προχωρήσουμε στην ένταξή του μέσα στις κοινοτικές δομές.

Gradin
 - (SV) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να συγχαρώ την βουλευτή κ. Λαμπράκη για την θαυμάσια έκθεση της για το άρθρο Κ9. Το ζήτημα της εφαρμογής της λεγόμενης «γέφυρας»είναι αμφισβητούμενο. Η εισηγήτρια ανέλυσε κατά τρόπο αξιέπαινο και ισορροπημένο αυτό το πολύπλοκο πολιτικό ζήτημα.
Η Επιτροπή και το Συμβούλιο Υπουργών μελέτησε σε δύο διαφορετικές περιστάσεις το αν ενδείκνυται η εφαρμογή του άρθρου Κ9. Την πρώτη φορά ήταν κανά δυό μήνες μόνον αφότου είχε τεθεί σε ισχύ η Συνθήκη. Και η Επιτροπή και το Συμβούλιο Υπουργών κατέληξαν τότε στο συμπέρασμα ότι μάλλον δεν ήταν ο κατάλληλος χρόνος για να μπορεί κανείς να σχηματίσει μια τεκμηριωμένη άποψη επί του θέματος. Δεύτερη φορά ήταν τον Νοέμβριο του 1995, όπου η Επιτροπή υπέβαλλε μια έκθεση στο Συμβούλιο Υπουργών και στο Ευρωκοινοβούλιο, στην οποία συνιστούσαμε ότι δεν έπρεπε να εφαρμοστεί το άρθρο Κ9. Ο λόγος ήταν ότι ήδη είχε αρχίσει το προπαρασκευαστικό έργο ενόψη της Διακυβερνητικής Διάσκεψης και ότι όλο και περισσότεροι είχαν αρχίσει να κατανοούν πόσο απαραίτητη ήταν μια ριζική αναθεώρηση ολόκληρης της συνεργασίας στον τομέα των εσωτερικών θεμάτων και της Δικαιοσύνης, δηλ. ολόκληρη η συνεργασία εντός του τρίτου πυλώνα. Ως εκ τούτου το συμπέρασμά μας ήταν ότι σ&#x02BC;αυτήν την περίσταση στην καλύτερη περίπτωση η πρόταση περί χρήσης του άρθρου Κ9 στερείτο νοήματος και στην χειρότερη περίπτωση ήταν αντιπαραγωγική. Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι κάθε προσπάθεια νε μεταφερθούν μέσω αυτού του άρθρου ζητήματα στον πρώτο πυλώνα ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Όπως επεσήμανα νωρίτερα, αρκεί να διαπιστώσει κανείς ότι μια τέτοια πρόταση θα απαιτούσε είτε μια ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο της Δανίας είτε ένα δημοψήφισμα. Ο μοναδικός τρόπος να φτάσουμε πραγματικά σε μια αποτελεσματικότερη συνεργασία είναι να μεταφερθούν, άπαξ δια παντός όσο το δυνατό περισσότεροι τομείς συνεργασίας του τρίτου πυλώνα στον πρώτο πυλώνα.
Όταν συζητούσαμε αυτό το θέμα στην Επιτροπή μεριμνήσαμε να μην δημιουργήσει αυτή η απόφαση παρεξηγήσεις στο Ευρωκοινοβούλιο. Γι&#x02BC;αυτό έχω, σε πολλές περιστάσεις, εκθέσει την θέση της Επιτροπής σ&#x02BC;αυτό το θέμα. Γι&#x02BC;αυτό, με μεγάλη ικανοποίηση, διαπιστώνω τώρα ότι η εισηγήτρια στην έκθεσή της κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα.
Η Διακυβερνητική Διάσκεψη μπαίνει τώρα σε μια καθοριστική φάση. Αφορά ειδικά την συζήτηση για τον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων και της Δικαιοσύνης. Το προσχέδιο του κειμένου της Συνθήκης που παρουσίασε η Ιρλανδική Προεδρία κατά την Σύνοδο Κορυφής τον Δεκέμβριο στο Δουβλίνο ακολουθεί σε κάποια βαθμό τις κατευθυντήριες γραμμές που πρότεινε η Επιτροπή. Σε άλλους τομείς η πρόταση πόρω απέχει από το να είναι αρκετά φιλόδοξη. Σ&#x02BC;αυτούς τους τομείς επίσης, η Επιτροπή τώρα, κατά τις συνεχιζόμενες συζητήσεις, προωθεί την θέση της μέσω του Επιτρόπου Oreja που συμμετέχει. Η άποψή μας είναι να εκφέρει το Ευρωκοινοβούλιο την γνώμη του σε όλα τα θέματα που θίγονται εντός του τρίτου πυλώνα. αφορά πέραν των άλλων τα θέματα του προϋπολογισμού, όπου το ίδιο το Κοινοβούλιο πρέπει να συμμετέχει πλήρως.
Οι μήνες που απομένουν τώρα πριν από το κλείσιμο της Διάσκεψης θα χαρακτηρίζονται φυσικά από έντονες διαπραγματεύσεις. Είναι σημαντικό να επικεντρώσουμε τότε τις προσπάθειές μας στην επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος των διαπραγματεύσεων. Μόνον κατ&#x02BC;αυτόν τον τρόπο μπορούμε να καταπιαστούμε με τις προκλήσεις που υπάρχουν στην συνεργασία στους τομείς των εσωτερικών υποθέσεων και της δικαιοσύνης. Αυτό δεν αφορά φυσικά μόνο την Επιτροπή, αλλά είναι επίσης πολύ σημαντικό να προσπαθήσουν όλοι οι βουλευτές αυτού του Κοινοβουλίου να επηρρεάσουν τις εθνικές κυβερνήσεις τους. Γιατί παρ&#x02BC;όλα αυτά είναι εκεί που πρέπει να εργαστούμε πολύ για να τους πείσουμε για την σημασία της αλλαγής της συνεργασίας εντός του τρίτου πυλώνα ώστε να είναι καλή και δημοκρατική, και έτσι ώστε να καταπιαστούμε κατ&#x02BC;αυτόν τον τρόπο με όλες τις σοβαρές δεσμεύσεις με τις οποίες οι ψηφοφόροι μας θεωρούν ότι θα πρέπει να ασχολούμαστε.

Λαμπράκη
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους που εξέφρασαν εδώ τις σκέψεις τους. Η προσπάθεια που έκανα σε αυτήν την έκθεση, σε ένα δύσκολο νομικό και πολιτικό θέμα δεν ήταν τόσο πολύ να σκεφθώ τις λύσεις, αλλά να προσπαθήσω να γκρεμίσω τις ψευδαισθήσεις που υπάρχουν. Γιατί το Κ.9 είναι ψευδαίσθηση εάν πιστεύουμε ότι μπορεί να λύσει το πρόβλημα του τρίτου πυλώνα. Και νομίζω ότι αυτό το καταφέραμε. Τώρα πια δεν έχουμε ψευδαισθήσεις.
Εκείνο που μένει τώρα, και θα συμφωνήσω με την κ. Gradin, είναι ότι πρέπει όλοι, σε όλα τα επίπεδα, Επιτροπή, βουλευτές, είτε μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είτε στις χώρες μας, να πιέσουμε τις κυβερνήσεις μας προς αυτήν την κατεύθυνση. Γιατί πιστεύω ότι ο καιρός έχει περάσει και εδώ, κυρία Gradin, επιτρέψτε μου να πω ότι εάν η Επιτροπή είχε φέρει, όπως είχαμε ζητήσει, τις σκέψεις της νωρίτερα, ίσως είχαμε περισσότερο χρόνο να επηρεάσουμε τις συζητήσεις για την Διακυβερνητική. Γιατί θα συμφωνήσω εν μέρει με τον κ. Cohn-Bendit ότι σήμερα, χρονικά, φαίνεται ότι τα γεγονότα μας έχουν ξεπεράσει.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί στις 11.00
(Η συνεδρίαση διακοπείσα στις 10.00, επαναλαμβάνεται στις 11.00)

Crowley
Κυρία Πρόεδρε, σήμερα θυμόμαστε ευλαβικά την 25η επέτειο του τραγικού εκείνου συμβάντος του θανάτου 13 ατόμων κατά τη διάρκεια διαδήλωσης για τα πολιτικά δικαιώματα στο Ντέρρυ της Βορείου Ιρλανδίας. Χθές στην Βουλή των Κοινοτήτων ο συνάδελφός μας John Hume κατέθεσε πρόταση ψηφίσματος η οποία υποστηρίχθηκε από πολλά μέλη διαφόρων κομμάτων ζητώντας τον σχηματισμό ενός νέου διεθνούς δικαστηρίου για τη διερεύνηση του συμβάντος αυτού.
Θα ήθελα να ζητήσω από το Σώμα να παράσχει την υποστήριξή του στον συνάδελφό μου John Hume και στην προσπάθειά του να βρει την αλήθεια έτσι ώστε να επικρατήσει η δικαιοσύνη. Έχοντας υπόψη ότι σήμερα ψηφίζουμε για την έκθεση Reding σχετικά με την τρομοκρατία θα ήταν αρμόζον όπως το Σώμα, στην πάλη του για να εξασφαλίσει ότι η ζωή των ανθρώπων και το δικαίωμά τους στη ζωή είναι διασφαλισμένο για πάντα, θυμηθεί και αποτίσει φόρο τιμής στα θύματα τόσο της κρατικής τρομοκρατίας όσο και όλων των μορφών της παραστρατιωτικής τρομοκρατίας.

Πρόεδρος
Παρότι δεν πρόκειται ακριβώς για διαδικαστικό θέμα, λαμβάνω ευχαρίστως υπόψη μου τη δήλωσή σας κ. Crowley που συμπίπτει με την παρέμβαση του κ. Andrews σήμερα το πρωί.

Ψηφοφορίες
Fraga Estιvez
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα απλώς να ενημερώσω εσάς και το Σώμα ότι εντόπισα στην πρόταση κοινού ψηφίσματος που παρουσιάστηκε εξ ονόματος επτά πολιτικών Ομάδων μερικά σημαντικά μεταφραστικά λάθη σε ορισμένες εκδόσεις. Τα εντόπισα στην ισπανική και την αγγλική έκδοση. Αφορούν μόνο το «προοίμιο», όχι τις «αιτιολογικές σκέψεις» ή τις διάφορες παραγράφους. Γι' αυτό, θα σας παρακαλούσα να συστήσετε στις υπηρεσίες του Σώματος όλες οι εκδόσεις να μεταφραστούν σωστά, με βάση την πρωτότυπη έκδοση που παρουσιάστηκε στη διοίκηση αυτή από τις επτά πολιτικές Ομάδες.

Πρόεδρος
Κυρία Fraga Estιvez, υπόσχομαι ότι ο έλεγχος αυτός θα γίνει με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια.
Επί της τροπολογίας 3:

Πρόεδρος
Φαίνεται πως υπάρχει κάποιο πρόβλημα με την τροπολογία 3. Η διατύπωσή της έχει ως εξής: »έχοντας υπόψη του το ψήφισμα της 25ης Οκτωβρίου 1996 σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής που αφορά την εφαρμογή τεχνικών μέτρων στην Κοινή Αλιευτική Πολιτική».
Μου επισημαίνουν ότι ο κ. Gallagher θα ήθελε η διατύπωση να τροποποιηθεί ως εξής: »έχοντας υπόψη την έκθεση του κ. Gallagher, που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής».
Σας λέω ειλικρινά ότι αυτό μου φαίνεται ιδιαίτερα περίπλοκο και εκτός αυτού ο κ. Gallagher δεν βρίσκεται εδώ. Θα θέσω συνεπώς σε ψηφοφορία την τροπολογία 3 της Ομάδας Ένωση για την Ευρώπη με τη διατύπωση που μας είναι γνωστή.

Crowley
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη εκ μέρους του κ. Gallagher ο οποίος δεν βρίσκεται στην θέση του αυτή την στιγμή. Μόλις πληροφορήθηκα ότι στο αρχικό κείμενο αναφέρεται το όνομα του κ. Gallagher. Είχε αφαιρεθεί και θα ήθελα να περιληφθεί ξανά στο αρχικό κείμενο. Φαίνεται ότι υπάρχει κάποια παρανόηση.

Πρόεδρος
Κύριε Crowley, σας ευχαριστώ που δικαιολογείτε την απουσία του κ. Gallagher, δεν συνηθίζεται όμως να αναφερόμαστε στα ονόματα των εισηγητών. Αναφέρουμε το ψήφισμα και όλοι βέβαια γνωρίζουν ότι τούτο παραπέμπει σε μία έκθεση που έχει συνταχθεί από κάποιον συνάδελφο, αλλά σε γενικές γραμμές δεν κάνουμε αναφορά στο όνομα των εισηγητών.
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)

Palacio Vallelersundi
Κυρία Πρόεδρε, υπάρχουν δύο τροπολογίες σε αυτήν την ψηφοφορία -οι τροπολογίες 1 και 11-, μία της Σοσιαλιστικής Ομάδας και άλλη μία την οποία υπογράφουν οι Ομάδες του Λαϊκού Κόμματος, του Σοσιαλιστικού Κόμματος, του Κόμματος των Φιλελευθέρων και της ΕΕΑ. Εγώ θα έδινα το λόγο στον κ. Schulz, μήπως μπορέσουμε να συμφωνήσουμε και να ψηφίσουμε σχετικά με μία μόνον από αυτές τις τροπολογίες, οι οποίες είναι ουσιαστικά οι ίδιες.

Schulz
Kυρία Πρόεδρε, η τροπολογία 1 και η τροπολογία 11 πραγματεύονται το ίδιο πρόβλημα, για το οποίο θα ήθελα να κάνω μια πολύ σύντομη παρατήρηση. Στη συζήτηση για την έκθεση αυτή υπήρξε κάποιος εκνευρισμός γύρω από τη εξής θέμα: Mπορεί κανείς να ορίσει επακριβώς μια τρομοκρατική οργάνωση; Mπορεί κανείς επακριβώς να ορίσει τι είναι; H κ. Reding αντιμετώπισε το εγχείρημα αυτό μ' έναν πρώτης τάξεως τρόπο, και περιέλαβε στην έκθεσή της έναν ορισμό που ξεκαθαρίζει ένα πράγμα: Mέσα στην κοινότητα των κρατών δικαίου της Eυρωπαϊκής Ενωσης, δεν μπορεί να υπάρξει κανενός είδους νομική προστασία για τρομοκρατική πράξη ή τρομοκρατικές οργανώσεις, ανεξαρτήτως μορφής. Θέλω να το διευκρινίσω αυτό σαφέστατα. Oργανώσεις όπως ο IRA ή η ETA δεν μπορούν να περιμένουν μέσα στην Eυρωπαϊκή Ενωση καμιά προστασία, ανεξαρτήτως δικαίου πάντα. Kαι για να το διευκρινίσουμε αυτό, κατατέθηκαν οι δύο τροπολογίες αυτές. Γι' αυτό και θα μπορούσα να αποσύρω την τροπολογία μου 1, επειδή είναι ίδια σχεδόν, ως προς το περιεχόμενο, με την τροπολογία 11, αν θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε να προστεθούν στην τροπολογία 11 τέσσερις λέξεις, και συγκεκριμένα στο γερμανικό κείμενο μετά την «... συνεργασία με μια οπλισμένη ομάδα...» οι λέξεις «κατά την έννοια της έκθεσης αυτής».
Ετσι είναι μονοσήμαντα σαφές ότι αυτό που είπα μόλις τώρα, καλύπτεται με την παρούσα έκθεση. Tότε μπορώ να αποσύρω την τροπολογία 1 και θα μπορούσαμε, στη συνέχεια, να ψηφίσουμε από κοινού για την τροπολογία 11.

Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι ας μην επαναλάβουμε τη συζήτηση δεδομένου ότι τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Κυρία Reding θα ήθελα να γνωρίζω εάν αποδέχεστε την πρόταση του κ. Schulz.

Reding
Μάλιστα, κυρία Πρόεδρε, είναι μία καλή πρόταση και ζητώ από τους συναδέλφους να υπερψηφίσουν την τροπολογία 11.

Πρόεδρος
Θα επισπεύσω λίγο ζητώντας από τους συναδέλφους να προβάλουν ενδεχόμενες αντιρρήσεις. Για να αποσύρει την τροπολογία 1 ο κ. Schulz, έχετε καταλάβει ότι τούτο προϋποθέτει τη δέσμευση της συνέλευσης ότι θα αποδεχθεί την προφορική τροπολογία στην τροπολογία 11. Ζητώ συνεπώς από τη συνέλευση να προβάλει ενδεχόμενες αντιρρήσεις όσον αφορά μία προφορική τροπολογία της τροπολογίας 11.
(Το Σώμα δεν αντιτίθεται στην πρόταση)

Πρόεδρος
Κατά συνέπεια, κ. Schulz, αποσύρετε την τροπολογία.

Cohn-Bendit
Kυρία Πρόεδρε, αξιότιμε συνάδελφε κ. Schulz, θα ήθελα να καταλάβω ένα μόνο πράγμα. Eίπατε το εξής: Oύτε η ETA ούτε ο IRA ή οποιαδήποτε άλλη οργάνωση θα είχαν προστασία. Yπάρχει όμως στο δίκαιο η αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος έχει νομική προστασία μέχρις ότου καταδικαστεί. La prιsomption d'innocence την λένε στα γαλλικά, για να το πω κάποτε ευρωπαϊκά. Γι' αυτό και...
(H Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

Πρόεδρος
Δεν είναι δυνατόν να ξεκινήσουμε συζήτηση. Η τροπολογία 1 αποσύρεται λοιπόν της ψηφοφορίας.

Crowley
Κυρία Πρόεδρε, σχετικά με την προφορική τροπολογία που πρότεινε ο κ. Schulz. Έχω δίκιο άραγε να υποθέσω ότι πρόθεση του κ. Schulz είναι όπως στερούνται νομικής προστασίας εκείνοι οι οποίοι κατηγορούνται για εγκλήματα τρομοκρατίας; Έτσι το κατάλαβα από την διερμηνεία.

Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν θέτουμε σε ψηφοφορία τις προθέσεις του κ. Schulz. Ο κ. Schulz πρότεινε να αποσύρει την τροπολογία του, με δύο προϋποθέσεις: ότι η Ομάδα PPE αποδέχεται προφορική τροπολογία στην τροπολογία 11 και αποσαφήνισε την εν λόγω προφορική τροπολογία. Η κ. Reding, η εισηγήτρια, συμφώνησε, με την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν υπάρχουν αντιρρήσεις ως προς το να τεθεί η εν λόγω προφορική τροπολογία σε ψηφοφορία. Θα τεθεί λοιπόν σε ψηφοφορία κατά την ψηφοφορία της τροπολογίας 11. Όλα αυτά είναι ξεκάθαρα. Συζήτηση επί της ουσίας δεν θα υπάρξει άλλη.

Schulz
Kυρία Πρόεδρε, κατανοώ ότι οι κυρίες και οι κύριοι συνάδελφοι θέλουν να προχωρήσουν παρακάτω. Eπειδή όμως, σε ορισμένα κράτη μέλη της Ενωσης, αυτή η συζήτηση που κάνουμε τώρα εδώ, δημιούργησε πολλή σύγχυση, θέλω να επαναλάβω μια πρόταση: Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη διευκρίνιση το ότι ένα κράτος δικαίου θα πρέπει να τηρεί τις θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου και στη δικαστική του νομοθεσία, ανεξαρτήτως έναντι ποιου. Aυτό το γνωρίζει και ο κ. Cohn-Bendit, γι' αυτό και η παρέμβασή του δεν ήταν παρά θέατρο. Σημαντικό όμως είναι να πούμε εδώ το εξής: Kανένας τρομοκράτης και καμιά τρομοκρατική οργάνωση δεν μπορεί να έχει πολιτική νομιμοποίηση από ένα δίκαιο...
(H Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, σας υπενθυμίζω ότι υπάρχουν αιτιολογήσεις ψήφου που μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε με όλη σας την άνεση.
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)

Le Gallou
Κυρία Πρόεδρε, καταψηφίσαμε βεβαίως την εν λόγω έκθεση που αποσκοπεί στην δημιουργία μιας αστυνομίας της συνείδησης και μίας πλύσης εγκεφάλου, μέσω κυρίως των μέσων ενημέρωσης.
Μας εξέπληξε, ωστόσο, ελαφρώς, λαμβανομένου υπόψη του στοιχείου αυτού καθώς και μιας τροπολογίας που εγκρίθηκε, το γεγονός ότι υπήρξαν τόσες πολλές ευνοϊκές ψήφοι και τόσο λίγες αντίθετες ψήφοι και αποχές. Πράγματι, η τροπολογία 5, που εγκρίθηκε και περιλαμβάνεται στο τελικό ψήφισμα, ζητεί επί λέξει «οι εξωκοινοτικοί μετανάστες να απολαμβάνουν ίσης μεταχείρισης στον τομέα των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, αναγνώρισης των δικαιωμάτων του πολίτη, των πολιτιστικών και πολιτικών δικαιωμάτων και ειδικότερα το δικαίωμα του εκλέγειν στις τοπικές εκλογές για τους μη ευρωπαίους που διαμένουν στην Ευρώπη».
Θα είχε συνεπώς ενδιαφέρον οι συνάδελφοι των Ομάδων των χριστιανοδημοκρατικών κομμάτων ή της Ομάδας Ένωση για την Ευρώπη οι οποίοι απείχαν ή υπερψήφισαν την έκθεση, να εξηγήσουν στους εκλογείς τους ότι ετάχθηκαν υπέρ του δικαιώματος του εκλέγειν των μη ευρωπαίων ξένων στις τοπικές εκλογές. Πιστεύω ότι οι εκλογείς τους σίγουρα θα δοκιμάσουν έκπληξη όταν μάθουν τι εψήφισαν.

Berthu
Η πρόταση ετήσιου ψηφίσματος σχετικά με τον ρατσισμό, όπως την επεξεργάστηκε η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεν του Κοινοβουλίου μας και όπως παρουσιάστηκε σήμερα το πρωί έδωσε την εντύπωση ότι παρουσίαζε κάποια βελτίωση σε σχέση με τα κείμενα των προηγούμενων ετών. Πράγματι, για μία φορά, αποφύγαμε επιμελώς να κάνουμε το συνηθισμένο σύμφυρμα από «το ρατσισμό» και «τον έλεγχο της μετανάστευσης». Δυστυχώς, η αγαστή αυτή πρόθεση δεν διατηρήθηκε αρκετά με τις τροπολογίες που πριν λίγο ενέκρινε η Ολομέλεια.
Διαπιστώνεται ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιθυμεί «να καταδείξει τη θετική συμβολή των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Κοινωνία» (τροπολογία 8), ότι «καλεί τα κράτη μέλη να αναπτύξουν την πολιτική τους στον τομέα της μετανάστευσης σε άμεση σχέση με μία πολιτική κατάλληλης ένταξης» (τροπολογία 2) πολιτική ένταξης που αναλύεται στην τροπολογία 5: Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο «ζητεί οι μετανάστες μη κοινοτικής προέλευσης να απολαμβάνουν ισότητα μεταχείρισης στον τομέα των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, αναγνώρισης των δικαιωμάτων των πολιτών, πολιτιστικών και πολιτικών δικαιωμάτων και ειδικότερα το δικαίωμα του εκλέγειν στις τοπικές εκλογές όσων διαμένουν πλέον της πενταετίας σε ένα κράτος μέλος....».
Η θέση αυτή είναι κατά τη γνώμη μας τελείως απαράδεκτη. Καταρχήν, παραγνωρίζει την πραγματικότητα της σύγχρονης μετανάστευσης που κύρια αιτία έχει την οικονομική αυτοκαταστροφή ορισμένων τρίτων χωρών και που αποτελεί υπέρμετρη επιβάρυνση και όχι ευκαιρία για τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά δεύτερο λόγο, η μετανάστευση, που, υπό τοιαύτες συνθήκες, φτάνει τυχαία σε μας, δεν πρέπει να θεωρείται ότι έχει σκοπό να μείνει εδώ για πάντα. Τέλος, δεν είναι δυνατόν να δεχθούμε να απαλειφθούν οι διαφορές μεταξύ πολιτών και ξένων εξομοιώνοντας προοδευτικά τα δικαιώματα των δεύτερων με αυτά των πρώτων. Πράγματι, ένα έθνος αποτελεί μία κοινότητα που οι πολίτες της έχουν κοινό προορισμό. Δεν είναι δυνατόν να διεκδικούνται δικαιώματα χωρίς να αναλαμβάνονται υποχρεώσεις. Και για να γίνει αυτό αρκεί η διαδικασία απόκτησης της ιθαγένειας που κάθε ενδιαφερόμενος είναι ελεύθερος να ζητήσει.
Θα παρατηρήσουμε επίσης ότι το ψήφισμα που ψηφίστηκε ζητεί ευρωπαϊκές αρμοδιότητες στον τομέα της καταπολέμησης του ρατσισμού καθώς και τη δημιουργία «ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου για τον ρατσισμό και την ξενοφοβία», το οποίο, κατά την άποψή μας, δεν θα προσφέρει τίποτε περισσότερο παρά επιπλέον υπηρεσίες και δαπάνες.
Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους αντιταχθήκαμε στο εν λόγω ψήφισμα.

Caudron
Πολύ συχνά, με την ευκαιρία πολυάριθμων εκθέσεων και θεμάτων επικαιρότητας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκφράζει την απόρριψή του για κάθε είδους ρατσισμό ή ξενοφοβία. Το διακηρύσσει σαφώς και συχνότατα με ευρεία πλειοψηφία.
Φέτος, πρόκειται να δοθεί στην απόρριψη αυτή ιδιαίτερη σημασία και έμφαση με την επίσημη ανακήρυξη στις 31 Ιανουαρίου στη Χάγη, του 1997, ως Ευρωπαϊκού Έτους καταπολέμησης του ρατσισμού. Θα ήθελα εδώ να θυμίσω την αποφαστικότητα και τη δέσμευσή μου στον αγώνα καταπολέμησης του απεχθούς ρατσισμού και φασισμού που αναπτύσσεται σ'ολόκληρη την Ευρώπη με πολλαπλές και πάντα επικίνδυνες μορφές. Θα πρέπει επίσης να υποστηριχθεί το διάβημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η συμβολική της πράξη να αφιερώσει ένα έτος στην καταπολέμηση του ρατσισμού. Διότι αυτό που διακυβεύεται είναι η δημοκρατία.
Για το λόγο αυτό, καταδικάζω τη στάση της βρετανικής κυβέρνησης που αντιτάχθηκε στη δημιουργία ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου καταπολέμησης του ρατσισμού, κάτι που θα ήταν ίσως καθοριστικό για την επιτυχία του εν λόγω έτους καταπολέμησης. Ωστόσο, πέραν του ότι πρέπει να αντιδρούμε κάθε φορά που λαμβάνουν χώρα ρατσιστικές ενέργειες, έχουμε επίσης το καθήκον να εναντιωνόμαστε καθημερινά σ'αυτό το ελεεινό φαινόμενο προκειμένου να το εξαφανίσουμε.
Ο ρατσισμός είναι ένα δεινό που διεισδύει ύπουλα και τρέφεται από την συσσώρευση των αιτίων της «δυστυχίας», το οποίο οδηγεί στην αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων. Ορθώς, λοιπόν, πράττει το Κοινοβούλιο που βάλλει συχνά εναντίον του ρατσισμού και δεν πρέπει να φεισθεί προσπαθειών προκειμένου να συμμετάσχει μαζί με τους ευρωπαίους πολίτες στην καταπολέμηση του φαινομένου αυτού χάριν της ανθρώπινης εντιμότητας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας.
Για το λόγο αυτό πρέπει να καταγγέλλονται τα λόγια και τα έργα των νεοφασιστών όπως επίσης και κυρίως των συνενόχων τους που πολύ συχνά συναντούμε σε πολιτικά σχήματα «πολύ πιο αξιότιμα» ακόμη και δε και σε κυβερνήσεις. Ο καθημερινός ρατσισμός, ο κοινός ρατσισμός, είναι το φυτώριο του ρατσισμού που καταγγέλλουμε στα ψηφίσματά μας. Πρέπει να αποκαλύπτεται παντού όπου κρύβεται συμπεριλαμβανομένων και πολλών εδράνων του Ημικυκλίου μας.

Dνez de Rivera Icaza
Είναι σημαντικό ότι η Ένωση ανακηρύσσει το 1997 «Ευρωπαϊκό Έτος κατά του Ρατσισμού». Αυτό θα τονώσει κάθε είδους δράσεις, μέσα σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο, για την πιο συντονισμένη και αποτελεσματική καταπολέμηση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του αντισημιτισμού.
Αυτό θα υποχρεώσει επίσης τη Διακυβερνητική Διάσκεψη να περιλάβει στην αναθεωρημένη Συνθήκη μια σαφή, λακωνική και κατηγορηματική δέσμευση υπέρ της καταπολέμησης του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του αντισημιτισμού, μπροστά στη συνεχή άνοδο ιδεολογιών που έχουν τις ρίζες τους στο φανατισμό και σε επικίνδυνες φασιστικές ιδέες. Θρησκευτικών φανατισμών που μεταφράζονται σε τρομερές πράξεις γεμάτες βία και θυμίζουν τη φρίκη του Ολοκαυτώματος.
Η σιωπηρή συνενοχή, το «δεν ξέραμε» με το οποίο δικαιολογήθηκαν και δικαιολογούνται ακόμα σήμερα τόσοι πολίτες, μας υποχρεώνουν να δράσουμε και να διακηρύξουμε περίτρανα ότι ο πολιτισμός μας του 20ού αιώνα είναι κατά ένα μέρος ο πολιτισμός της επιμειξίας, και αυτός είναι και ο πλούτος του.

Holm, Lindholm και Schφrling
 -(SV) Οι φυλετικές διακρίσεις πρέπει να καταπολεμηθούν σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις περιστάσεις. Γι&#x02BC;αυτό υπερψηφίσαμε την πρόταση ψηφίσματος, παρ' ότι περιέχει κάποια άρθρα για τα οποία έχουμε μια εντελώς διαφορετική άποψη. Αφορά μεταξύ άλλων την εναρμόνιση της πολιτικής της παροχής ασύλου και της μεταναστευτικής πολιτικής, την μεταφορά των μέτρων κατά των φυλετικών διακρίσεων και την ενίσχυση των νομικών εργαλείων στον πρώτο πυλώνα.
Είμαστε όμως σύμφωνοι για την θέληση και την επιθυμία της ενεργητικής συμβολής στον αγώνα κατά των φυλετικών διακρίσεων και η πρόταση ψηφίσματος περιέχει πολλά καλά και σημαντικά άρθρα.

Linser
Oι βουλευτές του Kόμματος της Eλευθερίας της Aυστρίας συμφωνούν απόλυτα με την πρόταση ψηφίσματος των κ.κ. Ford και Oostlander, ως προς το περιεχόμενο, - με τον περιορισμό που αναφέρθηκε στην ομιλία του κ. Lukas - σύμφωνα με τον οποίο η απαρίθμηση των μέχρι τώρα ψηφισμάτων για το προκείμενο θέμα, στην παράγραφο 6, μπορεί να θεωρηθεί σαν αριθμητική απόδοση, αλλά όχι σαν ουσιαστική επιβεβαίωση του ψηφίσματος της 9.5.1996, όσον αφορά την προγραφή του Kόμματος της Eλευθερίας της Aυστρίας και του ηγέτη του Dr. Jφrg Haider.
Συμβούλιο αλιείας
Medina Ortega
Όσον αφορά την ψηφοφορία που μόλις πραγματοποιήσαμε σχετικά με το Συμβούλιο Αλιείας, η Ομάδα μου εκφράζει την ικανοποίησή της για την έγκριση της τροπολογίας Αριθ. 5 που παρουσιάστηκε από τη Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Βορειοευρωπαϊκή Πράσινη Αριστερά, και προσωπικά λυπάμαι που δεν εγκρίθηκε η τροπολογία Αριθ. 7 της ίδιας Ομάδας. Και οι δύο τροπολογίες αναφέρονται στη συμφωνία αλιείας με το Μαρόκο, που είναι και η σημαντικότερη που έχει η Κοινότητα, και σε σχέση με την οποία παρατηρήθηκε, κατά την άποψή μου, μια παραμέληση αρμοδιοτήτων από πλευράς της Επιτροπής, εφόσον αποδέχτηκε την παράταση της περιόδου βιολογικής ανάπαυσης από δύο σε τέσσερις μήνες χωρίς επαρκείς εγγυήσεις, και κυρίως χωρίς εγγυήσεις ότι από πλευράς του Μαρόκου θα τηρηθεί επίσης αυτή η βιολογική ανάπαυση.
Συνεπώς, ελπίζω ότι η Επιτροπή θα αφιερώσει περισσότερη προσοχή σε αυτό το θέμα, και ότι στο μέλλον θα αναλύονται με μεγάλη φροντίδα οι παραχωρήσεις που μπορεί να γίνουν, λαμβάνοντας υπόψη ότι το Μαρόκο, αυτήν τη στιγμή, επωφελείται από σημαντικές ενισχύσεις από πλευράς της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Ο αλιευτικός μας τομέας αξίζει προστασία και δεν μπορούμε να αφήνουμε απλώς τους αλιείς μας έρμαιο των πολιτικών αποφάσεων της μαροκινής Κυβέρνησης, οι οποίες ίσως εμπνέονται από άλλους παράγοντες.
Έκθεση Thomas (A4-0414/96)
Ahlqvist, Andersson, Theorin και Wibe
Δεν θεωρούμε ότι υπάρχει ανάγκη να εγκρίνουμε τώρα μια κοινή στρατηγική για την δασοκομία. Η Ένωση βρίσκεται τώρα ενώπιον πολύ μεγάλων προβλημάτων καθώς πρέπει να γίνει προσαρμογή της αγροτικής και περιφερειακής πολιτικής σε συνάρτηση με την προς ανατολάς διεύρυνση. Δεν ενδείκνυται τότε να εγκριθεί μια κοινή στρατηγική για ακόμη έναν τομέα, ειδικά όταν ήδη σήμερα υπάρχει δασική πολιτική που λειτουργεί σε κάθε χώρα ξεχωριστά. Κάθε χώρα έχει έναν νόμο για την δασική μέριμνα και μια υπηρεσία για τον δασικό τομέα.
Εκτός αυτού υπάρχει μια εκτεταμένη διεθνής συνεργασία στον τομέα της δασικής πολιτικής, π.χ. εντός του πλαισίου του FAO και της Οικονομικης Επιτροπής για την Ευρώπη. Υπάρχει επίσης μια διεθνής συνεργασία που λειτουργεί πολύ καλά όσον αφορά την χαρτογράφηση των δασικών ζημιών της Ευρώπης.
Μια κοινή δασική πολιτική είναι αμφιβόλου αξίας, καθώς τα προβλήματα είναι τόσο διαφορετικά εντός των χωρών της Ένωσης. Έτσι η αποψίλωση λόγω βοσκής π.χ. αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα στην περιοχή της Μεσογείου, ενώ στις βόρειες χώρες χορηγούνται πόροι για να παρεμποδιστούν να φυτρώσουν πάλι τα ανοιχτά λειβάδια και οι βοσκότοποι. Ούτε οι δασικές πυρκαγιές είναι ένα σημαντικό πρόβλημα στις βόρειες χώρες. Στις σκανδιναβικές χώρες υπάρχει επίσης ένα περιβαλλοντικό πιστοποιητικό που λειτουργεί πολύ καλά, και είναι γνωστό ότι οι ανταγωνιστικές χώρες, π.χ. ο Καναδάς και οι ΗΠΑ, έχουν ασκήσει πιέσεις για την δημιουργία ενός κοινού τέτοιου πιστοποιητικού σε χαμηλότερο επίπεδο από αυτό της Σκανδιναβίας. Επομένως υπάρχει ένας σημαντικός κίνδυνος μείωσης των περιβαλλοντικών προϋποθέσεων επί π.χ. της σουηδικής δασοκομίας από ένα κοινό πιστοποιητικό.
Τέλος θεωρούμε ότι είναι περιττό να αναλαμβάνει η ΕΕ με αυτό το έγγραφο νέα καθήκοντα. Η έγκριση όλων των προτάσεων συνεπάγεται μια ετήσια αύξηση των δαπανών της Ένωσης με 350 εκατομ. ecu περίπου. Η μερίδα του λέοντος αυτού του ποσού θα πάει σε δύο κονδύλια, συγκεκριμένα στην καταπολέμηση των δασικών πυρκαγιών (κάτι που σημαίνει ότι η ενίσχυση πάει κυρίως στις χώρες της Μεσογείου) καθώς και στις χώρες ΑΚΕ, δηλ. κυρίως τις πρώην αποικίες. Θεωρούμε ότι αυτό είναι λάθος. Αν το Κοινοβούλιο θέλει να αυξήσει την ενίσχυση για την καταπολέμηση των δασικών πυρκαγιών, υπάρχει ήδη σήμερα ένα τέτοιο ταμείο του προϋπολογισμού, και αν θέλει να ενισχύσει την δασοκομία στις αναπτυσσομένες χώρες, τότε ο καλύτερος τρόπος να γίνει αυτό είναι μέσω των κανονικών κονδυλίων για την βοήθεια ανάπτυξης.

Lindqvist
Δεν χρειάζεται κοινή δασική πολιτική για την ΕΕ. Ούτε χρειάζεται κάποια κοινή «δασοκομική στρατηγική» όπως διατυπώνεται στην έκθεση, κάτι που είναι μια περίφραση μιας μελλοντικής δασικής πολιτικής. Τα χρηματικά κονδύλια που θα εκρίνονταν για την κοινή «δασική στρατηγική» δεν θα ευνοούσαν τον Βορρά, αλλά πρωτίστως τις μεσογειακές χώρες και τις πρώην αποικίες τους.
Η έκθεση που επεξεργάστηκε η Επιτροπή Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου είναι πολύ καλύτερη από την πρόταση της Επιτροπής. Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε για να σταματήσουμε νέες πιέσεις από την Επιτροπή σ&#x02BC;αυτό και σε παρόμοιες υποθέσεις, όπου ΕΕ θέτει υπό τον έλεγχό της όλο και περισσότερους τομείς, είναι να πούμε όχι. Γι&#x02BC;αυτό καταψήφισα την έκθεση.

Titley
Είμαι πολύ ευτυχής που ψηφίζω υπέρ αυτής της εξαίρετης εκθέσεως του βρετανού Εργατικού συναδέλφου μου David Thomas.
Μολονότι στη Μ. Βρετανία θα με αποκαλούσαν «παιδί της πόλης» και παρά το γεγονός ότι εκπροσωπώ μια αστική κυρίως περιφέρεια, έχω πολλούς λόγους για να υποστηρίζω το μέλλον των δασών. Το δάσος Ρέντροζ στην εκλογική μου περιφέρεια αποτελεί ένα θαυμάσιο παράδειγμα για τον τρόπο με τον οποίο η δασική παραγωγή μπορεί να αντιμετωπίσει μια ποικιλία σημαντικών αναγκών. Δημιουργεί θέσεις εργασίας σε μια περιοχή η οποία υποφέρει από βιομηχανική παρακμή. Βελτιώνει το περιβάλλον για τους εντόπιους κατοίκους παρέχοντάς τους έναν «πράσινο πνεύμονα» και καθαρό αέρα για να αναπνέουν. Δημιουργεί ένα ευχάριστο καινούργιο μέρος για να το επισκέπτονται και να το απολαμβάνουν οι τουρίστες και οι ντόπιοι.
Έτσι, καλωσορίζω τις ιδέες της εκθέσεως αναφορικά με τις εκστρατείες ενημέρωσης και συνειδητοποίησης έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι όλοι θα αναγνωρίσουν πως το δάσος έχει μια θετική επίπτωση στην ζωή τους - και στη ζωή του πλανήτη. Εκείνοι οι οποίοι ανησυχούν για την καταστροφή των δασών θα υποστηρίξουν την έκκληση όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση εργασθεί υπέρ μιας διεθνούς σύμβασης για την προστασία των δασών. Θα πρέπει να υποστηρίξουμε τις αναπτυσσόμενες χώρες ούτως ώστε να εξισορροπήσουν τις ανάγκες τους για οικονομική ανάπτυξη με την ανάγκη του καθενός να ανασαίνει!
Έκθεση Reding (Α4-0368/96)
Crowley
Ο λόγος για τον οποίον απείχα κατά την τελική ψηφοφορία της παρούσης εκθέσεως είναι διττός. Πρώτον, απερρίφθη η Τροπολογία Αριθ. 7 η οποία σαφώς υπεστήριζε τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους. Δεύτερον, η Τροπολογία Αριθ. 11 η οποία τροποποιήθηκε προφορικά, ερχόταν σε αντίθεση με το δικαίωμα ότι ο καθένας πρέπει να θεωρείται αθώος μέχρι να αποδειχθεί ένοχος.
Εγώ, μαζί με άλλα μέλη του Σώματος, δεν θα αποδεχθούμε ποτέ την οποιαδήποτε τρομοκρατία είτε θεσμική είτε παραστρατιωτική. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε στην αντίθεσή μας προς την βία να συσκοτίσει τον σεβασμό μας για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Eriksson και Svensson
Καταψηφίσαμε την έκθεση Reding.
Είμαστε απολύτως αντίθετοι στην τρομοκρατία και κάθε είδους τρομοκρατική ενέργεια. Δεν μπορούμε σε καμμία περίπτωση να σκεφθούμε να υποστηρίξουμε κάποιο κίνημα που έχει ως μέθοδο τον τρόμο.
Όμως το πρόβλημα με αυτήν την έκθεση είναι ο κίνδυνος να εξουδετερωθεί η νομική ασφάλεια, καθώς δεν είναι σαφής σε πολλά σημεία.
Πρέπει να δοθεί ένας σαφέστερος ορισμός στην τρομοκρατία. Εκτός αυτού πρέπει να αποσαφηνιστεί ποιός προσδιορίζει ποιά κινήματα θεωρούνται τρομοκρατικά και ποιά «υποστηρικτικά κυκλώματα» της τρομοκρατίας εννοούνται στην έκθεση.
Η έκθεση σκοπεύει επίσης όχι μόνο να υλοποιήσει αλλά και να ενισχύσει τις αρμοδιότητες της Europol. Αντιτιθέμεθα σε μία τέτοια εξέλιξη. Αντ' αυτού εννοούμε ότι η ήδη λειτουργούσα συνεργασία της Interpol μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να γίνει αποτελεσματικότερη στο έργο κατά της διεθνούς τρομοκρατίας.
Ο αγώνας κατά τηςτρομοκρατίας είναι σημαντικός, αλλά δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αποδυνάμωση της νομικής ασφάλειας της κοινωνίας.

Kirsten Jensen, Blak, Sindal και Iversen
Οι Δανοί σοσιαλοδημοκράτες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψηφίζουν υπέρ της έκθεσης του κ. Reding, αλλά κατά του αιτήματος για εναρμόνιση των πλαισίων επιβολής κυρώσεων για σοβαρά εγκλήματα. Συμμεριζόμεθα την ανησυχία του εισηγητή για την τρομοκρατία που παρατηρείται στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες, και επιδοκιμάζουμε τις συντονισμένες ενέργειες για την καταπολέμηση του φαινομένου αυτού. Ωστόσο, είμαστε υποχρεωμένοι να διαφωνήσουμε για την εναρμόνιση των πλαισίων επιβολής κυρώσεων από τα κράτη μέλη, έστω και αν πρόκειται για σοβαρές εγκληματικές ενέργειες σε διεθνές επίπεδο, όπως η τρομοκρατία. Οι λαοί της Ευρώπης έχουν διαφορετικές απόψεις για τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία πρέπει να επιβάλει κυρώσεις. Δεν βλέπουμε κανένα λόγο να παραμεριστούν οι απόψεις αυτές με μια εναρμόνιση, τη στιγμή κατά την οποία δεν υπάρχει τίποτα που να μας εμποδίζει να συνεργαστούμε για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας χωρίς κοινή νομοθεσία για την επιβολή κυρώσεων.

Lindqvist
 - (SV) Η τρομοκρατία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή σε μια κοινωνία δικαίου. Απαιτούνται δραστικά μέτρα κατά της τρομοκρατίας. Πρέπει να καταπολεμηθεί σε όλα τα επίπεδα με νόμιμα μέσα. Μια δημοκρατική ανοιχτή κοινωνία είναι ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπιστεί το υπέδαφος της τρομοκρατίας. Ένα πρόβλημα με την έκθεση είναι ότι δεν προσδιορίζεται η τρομοκρατία και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε εξουδετέρωση της νομικής ασφάλειας.
Πρέπει να βελτιωθούν οι πρακτικές και τεχνικές παρεμβάσεις στα αεροδρόμια, π.χ. κατά τον χειρισμό των αποσκευών και στα συστήματα δεδομένων και τα τηλεπικοινωνιακά συστήματα. Πρέπει να υπάρξει μιά περισσότερο αναπτυγμένη συνεργασία μεταξύ Interpol και Europol. Είναι λάθος να πιστεύεται ότι η αποτελεσματικότητα είναι το ίδιο με την υπερεθνικότητα.
Κατά την άποψή μου ο τομέας δραστηριότητας της Europol δεν πρέπει να διευρυνθεί ώστε να συμπεριλάβει την καταπολέμηση των τρομοκρατών. Αυτό είναι ένα ζήτημα του κάθε κράτους μέλους ξεχωριστά. Η Europol δεν πρέπει να γίνει ένα «FBI της ΕΕ». Με αυτά τα δεδομένα καταψήφισα την έκθεση.
Έκθεση Valverde Lσpez (A4-0396/96)
Ahlqvist, Theorin και Wibe
 - (SV) Υπάρχουν δύο σοβαροί λόγοι για να καταψηφιστεί αυτή η έκθεση. Ο ένας είναι ότι είναι μιά έντονη παρέμβαση για αυξημένη ομοσπονδοποίηση εντός της ΕΕ, π.χ. το άρθρο 28 που λυπάται για το ότι το αίτημα της ομοφωνίας «δυσχεραίνει τη λήψη αποφάσεων», το άρθρο 32 που απαιτεί «ότι οι αιτούμενες ένταξη χώρες πρέπει να κατανοήσουν» ότι η ΕΕ είναι «μια διαδικασία πολιτικής, οικονομικής και νομισματικής ενότητας», και το άρθρο 30 που λυπάται για το ότι κάποιες χώρες έχουν την δυνατότητα να απέχουν από την δραστηριότητα του Ευρωδικαστηρίου. Σχεδόν σε κάθε άρθρο τονίζεται η σημασία της περαιτέρω υπερεθνικοποίησης της ΕΕ.
Ο δεύτερος λόγος είναι ότι η έκθεση είναι σαφώς «δεξιού προσανατολισμού» όσον αφορά τις γενικές πολιτικές κατευθύνσεις. Στο άρθρο 9 π.χ. υποστηρίζεται ότι οι εθνικές αρχές πρέπει να δράσουν για να «απομακρύνουν γραφειοκρατικά και δαπανηρά εμπόδια» για τους επιχειρηματίες ώστε να μπορούν αυτοί να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Το να υπονοείται κατ&#x02BC;αυτόν τον τρόπο ότι η ανεργία στην ΕΕ οφείλεται σε κακούς όρους για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες είναι μια ανάλυση βασισμένη σε νεοφιλελεύθερη θεωρία και είναι κάτι το οποίο δεν στηρίζουμε.

Lindqvist
Στην έκθεση τονίζεται η πρόοδος της Ένωσης ώστε να μπορεί να πραγματοποιυθεί το κοινό νόμισμα. Επισημαίνονται επίσης τα προβλήματα που φαίνονται όσον αφορά την ΟΝΕ, π.χ. ότι η ΟΝΕ πρέπει να συνδυαστεί με ισχυρούς μηχανισμούς που καθιστούν δυνατή μια ενισχυμένη συνεργασία στον οικονομικό, κοινωνικό και φορολογικό τομέα. Καθίσταται επίσης σαφές ότι πρέπει να καταργηθεί η λήψη αποφάσεων με ομοφωνία στο Συμβούλιο.
Έχοντας σαν δεδομένο ότι η έκθεση έχει μια άκαμπτη ομοσπονδοποιητική αντίληψη για το τι είναι καλό για την ευρωπαϊκή συνεργασία, ψήφισα κατά.
Έκθεση Escudero (A4-0410/96)
Ahlqvist, Andersson, Hulthιn, Lφφw, Theorin, Waidelich και Wibe
 - (SV) Πρέπει να απόσχουμε από την ψηφοφορία όσον αφορά αυτήν την έκθεση. Περιέχει πολλές καλές παρατηρήσεις, αλλά μας είναι αδύνατον να υποστηρίξουμε κάποια άρθρα.
Στο άρθρο Κ γίνεται λόγος για τα τέσσερα σύμβολα της «ευρωπαϊκής πολιτιστικής ταυτότητας», συγκεκριμένα τον εβραϊσμό, τον χριστιανισμό, τον ελληνισμό και την ρωμαϊκή εποχή. Ξεχνιέται εδώ π.χ. ολόκληρη η κληρονομιά από την ισλαμική πολιτιστική παράδοση και ακόμη και η σκανδιναβο - γερμανική μυθολογία και αντίληψη περί δικαίου.
Στο άρθρο 1 γίνεται λόγος για την ανάγκη να παρακάμψει το Συμβούλιο την προϋπόθεση για ομοφωνία προς όφελος του ομοσπονδοποιητικού αιτήματος της ενισχυμένης πλειοψηφίας. Πιστεύουμε ότι η ομοφωνία είναι μια σημαντική εγγύηση για την πολιτιστική πολυμορφία στην Ευρώπη.
Στο άρθρο 23 συνιστά ο εισηγητής να επεξεργαστεί η Επιτροπή ένα σχολικό υλικό για την ιστορία της Ευρώπης η οποία «θα εισαχθεί ως υποχρεωτικό σχολικό μάθημα στα κράτη μέλη». Δεν πιστεύουμε ότι επιτυγχάνεται κάτι θετικό με αυτού του είδους μέτρα προπαγανδιστικής φύσης. Κάθε χώρα πρέπει να διατηρήσει την κυριαρχία επί του εκπαιδευτικού της συστήματος.

Lindqvist
Δεν υπάρχει λόγος να χρησιμοποιηθεί η ενισχυμένη πλειοψηφία όσον αφορά τα πολιτιστικά ζητήματα. Στο βαθμό που υπάρχει μια ευρωπαϊκή πολιτιστική ταυτότητα δεν μπορεί να εκμαιευθεί με πλειοψηφικές αποφάσεις. αυτό θα έχει αντίθετα αποτελέσματα μόνον.
Το πώς διαμορφώνεται η διδασκαλία στο δημοτικό και ποιά διδακτικά μέσα θα χρησιμοποιηθούν είναι ένα ζήτημα που αποφασίζεται καλύτερα σε εθνικό ή τοπικό επίπεδο. Η σχολική διδασκαλία και το περιεχόμενό της δεν είναι θέμα της ΕΕ. Ως εκ τούτου καταψηφίζω την έκθεση.
Έκθεση Schmidbauer (Α4-0012/96)
Bernardini
Η αξία του Πράσινου Βιβλίου που παρουσιάζει η Επιτροπή έγκειται στην έναρξη της συζήτησης σχετικά με την κατάσταση των μεταφορών και στη μελέτη του προβλήματος των «εξωτερικών στοιχείων» (ατυχήματα, κορεσμός, μόλυνση...).
Επέτυχε να εξετάσει σφαιρικά το πρόβλημα επιχειρώντας μία ισότιμη προσέγγιση, δηλαδή ότι κάθε είδος μεταφοράς πρέπει να επωμίζεται τις εξωτερικές δαπάνες που συνεπάγεται. Από την πλευρά μου, θα ήθελα επίσης να υπογραμμίσω τη σημασία που πρέπει να αποδοθεί στις συνδυασμένες μεταφορές, διότι σέβονται το περιβάλλον, προσφέρουν λύση στο θέμα της συμφόρησης και αποτελούν μία ανταγωνιστική επιλογή.
Τέλος, απομένει ένα θέμα που θα προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Η εναρμόνιση της φορολογίας σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο θέμα αυτό, η Επιτροπή οφείλει να πραγματοποιήσει ένα ρεαλιστικό βήμα. Λυπάμαι που δεν την απασχολεί η κοινή γνώμη. Η αύξηση, για παράδειγμα των διοδίων τείνει να εκδιώξει τα μεσαία νοικοκυριά από τη χρησιμοποίηση των μεγάλων αξόνων και κατά συνέπεια να τους στερήσει μία θεμελιώδη ελευθερία: την ελευθερία του να πηγαίνουν και να έρχονται. Επί του σημείου αυτού, η Επιτροπή οφείλει να υποβάλει νέες προτάσεις.

Gaudron
Η έκθεση Schmidbauer τονίζει το συμφέρον και την ανάγκη να λαμβάνονται υπόψη τα εξωτερικά στοιχεία των μεταφορών και ιδιαίτερα των οδικών. Πράγματι, οι τιμές που καταβάλλονται για μια συγκεκριμένη μεταφορά συχνά καλύπτουν μόνο εν μέρει το πραγματικό κόστος που συνδέεται με τη μόλυνση, τα ατυχήματα και τον κορεσμό. Το μέγεθος των δαπανών των εν λόγω εξωτερικών στοιχείων όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της (250 δισεκατομμύρια Ecu ετησίως) φανερώνει τη σημασία που έχει η συζήτηση αυτή για την Ευρώπη. Πρέπει συνεπώς να υποστηριχθεί το εν λόγω κείμενο.
Καταρχήν, για τις οικονομικές προκλήσεις που εμπεριέχει. Η καθιέρωση δικαιότερης τιμολόγησης δασμολόγησης των μεταφορών σημαίνει να προβλεφθούν κίνητρα ικανά να μεταβάλουν τη συμπεριφορά των κατασκευαστών και των χρηστών. Κάτι που θα μπορούσε, για παράδειγμα, στο οδικό δίκτυο να προσλάβει τη μορφή της αποσυμφόρησης ορισμένων ζωνών, που θα οδηγήσει στη βελτίωση των ροών η οποία ευνοεί τη μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, λόγω της εξοικονόμησης χρόνου.
Ο συνυπολογισμός του πραγματικού κόστους της μεταφοράς σημαίνει επίσης την καθιέρωση ισότητας ευκαιριών μεταξύ των διαφόρων τρόπων μεταφοράς έτσι ώστε να υπόκειται στις καλύτερες δυνατές συνθήκες ανταγωνισμού εντός της Ένωσης. Η εξέλιξη δε αυτή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κυρίως ενόψει της απελευθέρωσης και του ανοίγματος των αγορών μεταφορών.
Επίσης, σε επίπεδο οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, τα μέτρα που θα συμπεριλάβουν το πραγματικό κόστος θα δώσουν σταθερή κατεύθυνση στις επενδύσεις των επιχειρήσεων, γεγονός που θα έχει σαν συνέπεια τη διαφοροποίηση των τρόπων μεταφοράς και την ανάπτυξη των υποδομών έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η εναρμόνιση και η επανεξισορρόπηση των διευρωπαϊκών δικτύων.
Τέλος, πιστεύω πως ορισμένα από τα μέτρα που προτείνει το Πράσινο Βιβλίο όπως: διαφοροποιημένοι φόροι ανάλογα με την ποιότητα του καυσίμου, διόδια σε ζώνες συμφόρησης ή ευαίσθητες κτλ., ανταποκρίνονται σε οικολογικά αιτήματα των ευρωπαίων πολιτών.
Τα προβλήματα που συνδέονται με το πραγματικό κόστος των μεταφορών πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης στην Ένωση. Η έκθεση Schmidbauer μπορεί να συμβάλει σ'αυτό και αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για να την εγκρίνουμε.

Kirsten Jensen, Blak, Sindal και Iversen
Οι Δανοί σοσιαλοδημοκράτες δέχονται με ικανοποίηση το Πράσινο Βιβλίο της Επιτροπής και την έκθεση της κ. Barbara Schmidbauer στη συζήτηση για τον τομέα των μεταφορών. Τόσο το Πράσινο Βιβλίο όσο και η έκθεση αυτή αποτελούν ικανοποιητική συμβολή στη συζήτηση.
Στην ΕΕ οι 15 χώρες πρέπει να συμφωνούν για τα πολιτικά θέματα που αντιμετωπίζουν καθημερινώς. Η πολιτική μεταφορών έχει σχέση με πολλούς άλλους τομείς πολιτικής. Συνεπώς, είναι δύσκολο να επιτευχθεί συμφωνία για την πολιτική στον τομέα αυτό και θα υπάρχουν πάντα πλευρές μιας υπόθεσης για τις οποίες η μία ή η άλλη χώρα δεν θα συμφωνούν. Συνεπώς, η έκθεση αυτή αποτελεί συμβιβασμό. Το περιεχόμενό της είναι υψηλού επιπέδου, αλλά υπάρχουν λεπτομέρειες που πρέπει οπωσδήποτε να διευκρινιστούν περαιτέρω. Υπάρχουν λοιπόν τμήματα της έκθεσης αυτής που η δανική πλευρά δεν μπορεί προφανώς να αποδεχθεί. Είναι ωστόσο απαραίτητο να τονιστεί ότι πρόκειται για μη νομοθετικά μέτρα, και είμαστε υποχρεωμένοι, για να ληφθούν υπόψη όλες οι πτυχές του θέματος, να διεξάγουμε μια ανοιχτή συζήτηση. Η εναλλακτική λύση είναι να παραμείνει η πολιτική αυτή στάσιμη και να μην σημειωθεί καμία πρόοδος σε τομείς όπως εκείνος των εμπορευματικών μεταφορών: κυκλοφοριακές συμφορήσεις και αθέμιτος ανταγωνισμός από άποψη εξόδων, κατανάλωση ενέργειας, ρύπανση, χρόνος οδήγησης και ανάπαυσης κλπ.
Οι Δανοί σοσιαλοδημοκράτες ψήφισαν σήμερα υπέρ της έκθεσης για τον θεμιτό και αποτελεσματικό καθορισμό των τιμών στον τομέα των μεταφορών, επειδή είναι μια καλή έκθεση και επειδή υποστηρίζουμε έντονα τις παραμέτρους που οδηγούν σε ένα θεμιτό ανταγωνισμό. Όχι μόνο μεταξύ των φορέων παροχής υπηρεσιών στον τομέα των μεταφορών, αλλά και μεταξύ των τρόπων μεταφοράς.

Linser
Kατά βάσιν, συμφωνούμε με την ψηφοφορία των σημείων 3 έως 21. Θα πρέπει, όμως, όσον αφορά τα σημεία 15, 16 και 18, όπου πρόκειται κυρίως για την εναρμόνιση των τελών που προβλέπονται για την χρηματοδότηση των οδών, να εκφράσουμε ενδοιασμούς, από αυστριακή άποψη, καθόσον το δεδομένο των αλπινικών δομών δημιουργεί μεγαλύτερο κόστος στην κατασκευή και συντήρηση των οδών και των αυτοκινητοδρόμων από τον κοινοτικό μέσο όρο. Γι' αυτό και μπορούμε να δώσουμε τη συγκατάθεσή μας σε μια πανευρωπαϊκή εναρμόνιση - όσον αφορά τα σημεία 15, 16 και 18 - μόνον αν εξασφαλιστεί ότι θα ληφθεί υπόψη αυτή η αυστριακή επιβάρυνση.
Έκθεση Schaffner (Α4-0001/97)
Eriksson και Svensson
 - (SV) Οι υπογράφοντες καταψήφισαν την έκθεση Schaffner λόγω του ότι:
1.Τα πολλά ασαφή μέρη της Συνθήκης της Ένωσης δημιουργούν αβεβαιότητα στο κοινοτικό δίκαιο, κάτι που στην πράξη δίνει στο δικαστήριο ένα αυθαίρετο δικαίωμα ερμηνείας που σε μια πραγματική κοινοβουλευτική δημοκρατία θα ήταν απαράδεκτο.2.Τα θεσμικά όργανα της ΕΕ έχουν επανειλημμένα επιδείξει έλλειψη σεβασμού για την εθνική κυριαρχία με το να υπερβαίνουν τις αρμοδιότητες που καθορίζονται από την οδηγία και διευρύνοντας χωρίς λόγο διαρκώς την εξουσία τους επί της εθνικής απονομής δικαιοσύνης.- Έκθεση Λαμπράκη (Α4-0349/96)
Ahlqvist, Theorin και Wibe
 - (SV) Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε το να λαμβάνονται οι αποφάσεις του Συμβουλίου για την μετανάστευση, το άσυλο, την πολιτική, τα ναρκωτικά, τις απάτες, την συνεργασία στο αστικό δίκαιο και κάποιες μορφές αστυνομικής συνεργασίας με ενισχυμένη πλειοψηφία. Θεωρούμε ότι η προϋπόθεση για ομοφωνία θα πρέπει να διατηρηθεί.

Lindqvist
Οι κοινές θέσεις μέσω διακρατικών συμφωνιών είναι μακροπρόθεσμα ένα καλύτερο μοντέλο για την επίλυση των ζητημάτων που αναφέρονται στο άρθρο Κ 1 απ&#x02BC;ότι είναι το να λαμβάνονται αποφάσεις γι&#x02BC;αυτά με ενισχυμένη πλειοψηφία. Πρέπει να γίνει καλύτερος συντονισμός της πολιτικής για την μετανάστευση, το άσυλο και τις άδειες παραμονής. Αυτό πρέπει να γίνει με ομοφωνία και όχι με πλειοψηφικές αποφάσεις. Φυσικά η συνεργασία σε θέματα αστυνομίας και τελωνείου πρέπει να είναι διακρατική. Η μεταφορά της πολιτικής για τα ναρκωτικά σε επίπεδο ΕΕ μπορεί να συνεπάγεται μια επιδείνωση μέσω της αντικατάστασης της σουηδικής - σκανδιναβικής πολιτικής περιορισμών για τα ναρκωτικά με μια περισσότερο φιλελεύθερη πολιτική νομιμοποίησης. Η έκθεση, αν γίνει πολιτική της ΕΕ, θα συνεπάγεται, μια δραστική μεταφορά της εξουσίας επί της λήψης αποφάσεων από τα κράτη μέλη σε επίπεδο ΕΕ. Ως εκ τούτου καταψηφίζω την έκθεση.

Πρόεδρος
Περατούται η ώρα των ψηφοφοριών .

Διακοπή της Συνόδου
Πρόεδρος
Κηρύσσω τη διακοπή της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 12.30 μ.μ.)

