3. Białoruś (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest debata nad sześcioma projektami rezolucji w sprawie Białorusi.
Jiří Maštálka
Panie Przewodniczący! Dokonując oceny nie możemy zapominać o tym, żeby przykładać tę samą obiektywną miarę oceniając własne kraje, naszych partnerów czy sąsiadów.
Jako lekarz pragnę powiedzieć, że przemoc pozostaje przemocą, bez względu na to, gdzie jest stosowana. Jest sprzeczna z naszymi wspólnymi wartościami. Musimy starać się zapewnić, by wszystkie aktualnie przebywające w więzieniach osoby miały zapewnione odpowiednie warunki zdrowotne i traktowane były z godnością, niezależnie od tego, w którym miejscu świata się znajdują.
Nowo założone zgromadzenie Euronest powinno posłużyć jako narzędzie wymiany i współpracy. W przypadku Białorusi całkowite wypełnienie tego zadania jest niemożliwe, z powodu zastosowanych środków. Ogólny wynik podjętej decyzji oznacza naruszenie deklaracji praskiej i spowolnienie potencjalnie pozytywnego rozwoju wydarzeń na polu wzajemnej współpracy.
Nasze wysiłki nakierowane są na tworzenie jednej Europy, na którą najbardziej zasługują ludzie młodzi, także ci z Białorusi. Dlatego powinniśmy ponownie rozważyć nasze stanowisko i zastanowić się raz jeszcze czy restrykcje są właściwym instrumentem, by społeczeństwo obywatelskie Białorusi postrzegało nas jako prawdziwego przyjaciela.
W związku z 25. rocznicą katastrofy czarnobylskiej, chciałbym prosić państwa, byście spróbowali spojrzeć na Białoruś z innej strony, jako na kraj, który wiele wycierpiał. Katastrofa dotknęła przede wszystkim Białoruś i moim zdaniem, niewyrażenie zgody na udział Białorusinów w oficjalnym akcie pamięci jest dla tego narodu obrazą.
Chciałbym zwrócić się z jedną dodatkową uwagą do pana komisarza Tannocka. Wiem, jak trudno jest mówić szybko po angielsku. Kocham angielski jako język Szekspira. Następnym razem, proszę spróbować mówić szybko w języku Johanna von Goethego, i być może wtedy lepiej pana zrozumiemy. Mówię to jako Czech.
Justas Vincas Paleckis
Panie Przewodniczący! W ciągu pięciu miesięcy od 19 grudnia atmosfera polityczna na Białorusi uległa dramatycznemu pogorszeniu. Wzmagają się represje wobec opozycji demokratycznej, wolnej prasy i społeczeństwa obywatelskiego. Białoruś łamie również traktaty międzynarodowe. Zawsze opowiadałem się za dialogiem z Mińskiem, ale w obecnych warunkach staje się to bardzo trudne, wręcz niewykonalne. Tym bardziej, że z Mińska wychodzą nieuzasadnione oskarżenia pod adresem Unii Europejskiej, a nawet szykanowanie. W rezolucji domaga się znalezienia nowych środków, aby pomóc białoruskiemu społeczeństwu obywatelskiemu i opozycji, i to jest właśnie słuszne. Może to jest złudzenie, ale sądzę, że nawet Moskwa i Kijów rozmawiając z Mińskiem mogłyby pomóc w sprawie uwolnienia więźniów politycznych.
Cristian Dan Preda
Panie Przewodniczący! Podczas poprzedniej debaty ja sam oraz wielu kolegów i koleżanek posłów nawiązało do sesji Zgromadzenia Parlamentarnego Euronest, która odbyła się w ubiegłym tygodniu i na której, jak państwu wiadomo, nieobecni byli parlamentarzyści białoruscy. Ich nieobecność jest zasadna, ponieważ mińscy posłowie nie zostali wybrani w wolnych wyborach. W dodatku sytuacja w dziedzinie przestrzegania praw człowieka w tym kraju jest bardzo krytyczna.
Sądzę, że wszyscy byliśmy wstrząśnięci grudniowymi represjami zastosowanymi wobec protestujących. Obecnie sześciu z siedmiu kandydatów, którzy w wyborach opowiedzieli się przeciwko prezydentowi Łukaszence jest sądzonych i prześladowanych. Wiele innych osób, w tym współpracownicy kandydatów, za sam udział zostało wtrąconych do więzienia.
Myślę, że należy zrobić dwie ważne rzeczy:
1. przeprowadzić niezależne śledztwo w sprawie aktów represji
2. rozszerzyć, moim zdaniem, sankcje gospodarcze wobec Białorusi, obejmując nimi firmy państwowe w tym kraju, które odgrywają ważną rolę w kształtowaniu regionu.
Kristiina Ojuland
autorka - Panie Przewodniczący! Omawiamy sytuację na Białorusi po raz czwarty w tym roku, a mimo to więźniowie polityczni, którzy zostali zaaresztowani w grudniu, do tej pory nie zostali uwolnieni.
Jesteśmy wdzięczni Radzie za ponowne wprowadzanie sankcji wizowych i zamrożenie aktywów wysokiej rangi białoruskich urzędników, którzy pokazali, że nasze poważne obawy o obywateli białoruskich nie są tylko czczą retoryką. Być może nie wyrażaliśmy się dostatecznie jasno. Dlatego wzywamy Unię Europejską do zaostrzenia restrykcji wobec reżimu Łukaszenki. Rozważne, właściwie wymierzone sankcje gospodarcze przeciwko przedsiębiorstwom państwowym dadzą efekty, których władze białoruskie nie będą mogły zlekceważyć.
Przestępczy reżim Łukaszenki opiera się głównie na dochodach z eksportowanych przez przedsiębiorstwa państwowe substancji chemicznych, produktów przemysłu ciężkiego i tekstylnego. Odcinając dostęp do rynku europejskiego możemy pokazać zdecydowane dążenie do obalenia reżimu Łukaszenki. Zmiana sytuacji leży w zasięgu naszych możliwości. Białorusini rozpaczliwie potrzebują transformacji ustroju. Nie powinniśmy im odmawiać tak długo oczekiwanej wolności.
Michał Tomasz Kamiński
autor - (PL) Rozmawiamy o polityce, rozmawiamy o prawach człowieka w kontekście Białorusi. Chciałbym dzisiaj trochę niekonwencjonalnie podejść do tego tematu i przypomnieć dwa nazwiska, które łączą się z tym tematem - jeden to mój przyjaciel, wspaniały Białorusin i Europejczyk Anatolij Lebiedźko, który niedawno dopiero został wypuszczony z więzienia po ponad 100 dniach przebywania w areszcie, w moim najgłębszym przekonaniu bezprawnie. Chciałbym, aby z tej sali dzisiaj za moim pośrednictwem - jestem przekonany od większości eurodeputowanych - popłynęły do niego wyrazy solidarności, bo to człowiek, który na to zdecydowanie zasługuje.
Drugą osobą, o której uwolnienie pragnąłbym wraz z setkami tysięcy Polaków apelować, to Andrzej Poczobut, dziennikarz Gazety Wyborczej, jednego z głównych polskich dzienników, który również przebywa w areszcie, który również jest prześladowany po prostu dlatego, że reżim Łukaszenki boi się swobody słowa, boi się wolności słowa, która jest fundamentem każdej demokracji. Myślę, że my jako Europejczycy zebrani dzisiaj w tej sali nie mamy innego wyjścia, jak bardzo głośno powiedzieć: "tak” dla wolnej Białorusi, "tak” dla demokracji na Białorusi, "tak” dla białoruskiego narodu w Europie.
(Oklaski)
Raül Romeva i Rueda
autor - Panie Przewodniczący! Po raz kolejny wyrażam ubolewanie nad utrzymującym się od czasu wyborów prezydenckich w grudniu 2010 roku klimatem strachu i zastraszenia wobec przeciwników politycznych na Białorusi oraz trwającymi tam prześladowaniami i nękaniem opozycjonistów.
Po drugie, ostro potępiam wszystkie wyroki wydane w związku z zarzutami o udział w masowych zamieszkach i uważam, że powodują nimi podejrzane pobudki polityczne. Chciałbym podkreślić, że rozprawy odbywały się za zamkniętymi drzwiami. Zatrzymanym odmówiono możliwości powołania własnych świadków i regularnego spotykania się w odpowiednich warunkach z przedstawicielami prawnymi. Prawnicy oskarżonych otrzymali szereg ostrzeżeń od Ministerstwa Sprawiedliwości, a niektórzy z nich zostali pozbawieni prawa do wykonywania zawodu. Moim zdaniem rozprawy nie były prowadzone w sposób bezstronny.
Kończąc, potępiam nieposzanowanie podstawowego prawa do wolności zgromadzeń i wypowiedzi, jakie okazały władze białoruskie i domagam się natychmiastowego i bezwarunkowego zwolnienia protestujących, którzy wciąż pozostają w więzieniach oraz wycofania wszystkich oskarżeń przeciwko nim.
Jacek Protasiewicz
w imieniu grupy PPE - (PL) Faktycznie, sytuacja na Białorusi pogarsza się i to dosłownie z dnia na dzień, zarówno w wymiarze politycznym, jak i ekonomicznym. W wymiarze politycznym, w wymiarze swobód obywatelskich, obserwujemy rozpoczynające się i prowadzone w skandalicznym trybie procesy przeciwko głównym konkurentom Aleksandra Łukaszenki w ostatnich wyborach do fotela prezydenckiego, oraz represje wobec niezależnych mediów, w tym w szczególności wielotygodniowe aresztowanie dla Andrzeja Poczobuta. W wymiarze ekonomicznym denominacja rubla, kryzys finansowy, problemy z bieżącą płatnością. Ponadto Aleksander Łukaszenka traci kontrolę, nie tylko nad sytuacją w kraju, ale nad swoimi własnymi zachowaniami, o czym świadczą jego zaskakujące, szokujące, obraźliwe wypowiedzi pod adresem prezydenta Ukrainy i przewodniczącego Barroso.
Szanowni Koledzy! Komisjo Europejska i Rado! Czas skończyć ze słowami i apelami, czas przejść do czynów. Ustęp ósmy naszej rezolucji mówi wyraźnie: czas wprowadzić sankcje ekonomiczne, bo to jest jedyny język, który Łukaszenka rozumie. Jeśli dzisiaj wprowadzimy sankcje ekonomiczne możemy się spodziewać, że wreszcie skończą się skandaliczne procesy, skandaliczne represje, ponieważ Łukaszenka tylko ten język rozumie, a więc czas na to, aby przejść do kolejnej, zdecydowanej fazy reakcji na to, co się dzieje na Białorusi.
Mitro Repo
Panie Przewodniczący! Nazywanie Białorusi ostatnią europejską dyktaturą nie bierze się z niczego. Można tam trafić do więzienia za kandydowanie w wyborach albo publiczne wyrażanie swoich poglądów.
Ostatnie wybory prezydenckie nie były demokratyczne. Co więcej, białoruskie prawo nie pozwala na wolność zgromadzeń, a cóż dopiero na wolność wypowiedzi. Szykanowanie opozycji i niezależnych grup obrony praw człowieka stanowi notoryczny problem tego kraju. Realna demokracja zależy od aktywnego udziału w debacie politycznej społeczeństwa obywatelskiego i opozycji. Prawa człowieka są uniwersalne, niezbywalne i wzajemnie od siebie zależne. Białoruś ma obowiązek szanować i chronić prawa człowieka swoich obywateli.
Wszelkimi możliwymi sposobami należy w ramach Partnerstwa Wschodniego UE wspierać rozwijanie przez Białoruś rzeczywistej demokracji i praw człowieka. Unia Europejska musi rozważyć nałożenie ukierunkowanych sankcji i ich stosowanie, ponieważ społeczeństwo obywatelskie nie powinno być karane za obecną sytuację na Białorusi.
Leonidas Donskis
w imieniu grupy ALDE - Panie Przewodniczący! Nic nie wskazuje na to, że w ciągu najbliższych miesięcy czy lat reżim białoruski sam się zmieni. Możemy liczyć na jakiekolwiek zmiany tylko wtedy, jeśli Unia Europejska użyje silnej presji.
Białoruś nadal łamie łamanie podstawowe prawa i wolności obywatelskie. W ciągu minionego miesiąca wielokrotnie widzieliśmy, jak władze białoruskie okazują pogardę i lekceważenie dla podstawowych praw wolności słowa i zgromadzeń.
Moglibyśmy tu mówić o matrycy niezmienności Łukaszenki i jego reżimu, ale nie powinniśmy kończyć tą pesymistyczną uwagą. Powinniśmy zrozumieć, że właściwą reakcją będzie sygnał dla Białorusinów - dla narodu białoruskiego że są mile widziani w Europie, przy jednoczesnym wywieraniu nacisku na reżim i zdecydowanym mówieniu o naruszaniu przez ten reżim praw człowieka.
Nie dajmy się zwieść okazjonalnemu przypochlebianiu się Łukaszenki Unii Europejskiej w celu chwilowego rozwścieczenia Rosji czy na odwrót. To nie do przyjęcia. To, co dzieje się na Białorusi musi być oceniane bardzo pryncypialnie z zastosowaniem coraz większej presji.
Tomasz Piotr Poręba
w imieniu grupy ECR. - Średnio co dwa miesiące od początku roku - to już trzeci raz - kiedy w tej Izbie rozmawiamy o tym, co dzieje się na Białorusi. Wymieniamy przypadki łamania praw człowieka, wymieniamy nazwiska działaczy opozycyjnych, którzy są osadzani w więzieniach, ograniczana jest możliwość funkcjonowania wielu organizacji obywatelskich, pozarządowych. Rzeczywiście powinniśmy te wszystkie sprawy potępiać i powinniśmy przeciwko nim bardzo mocno protestować. Ale uważam, że równie ważne, a może nawet ważniejsze, jest konkretne, realne zaangażowanie się Unii Europejskiej w budowanie społeczeństwa obywatelskiego, finansowe wspieranie organizacji pozarządowych, wolnych mediów, również sankcje gospodarcze. Jeżeli chodzi o sankcje gospodarcze wydaje się, że jest to ten moment, ta chwila, żeby je jak najszybciej wprowadzić.
Dzisiaj będziemy głosować nad rezolucją, która ma dać wsparcie moralne społeczeństwu białoruskiemu. Moim zdaniem za tym powinny iść konkretne rozwiązania, również finansowe, i z sankcjami gospodarczymi, które pozwolą przywrócić wolność i demokrację w tym kraju.
Krisztina Morvai
(HU) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! W trakcie naszej dyskusji na temat sytuacji w dziedzinie praw człowieka na Białorusi nasuwają mi się dwa pytania. Pierwsze: co by Państwo powiedzieli ujrzawszy za dwa lata licząc od dzisiaj jednego z członków obecnego rządu Łukaszenki zasiadającego w Parlamencie Europejskim ni mniej ni więcej tylko w fotelu wiceprzewodniczącego LIBE, odpowiadającego za wolności obywatelskie i prawa człowieka? I moje drugie pytanie: kiedy dojdziemy podczas naszych popołudniowych czwartkowych debat do takiego momentu, że w porządku obrad wśród krajów pozaeuropejskich zobaczę, na przykład, Stany Zjednoczone czy Izrael, zwłaszcza, że już teraz nieustannie omawiamy sytuację praw człowieka w tych państwach?
W czasie ostatnich dwóch minut, jakie mi pozostały, pozwolę sobie przytoczyć kilka dodatkowych szczegółów związanych z tymi dwoma pytaniami: chodzi mianowicie o członka rządu Łukaszenki. Panie i Panowie! Kinga Göncz, członek rządu węgierskiego Łukaszenki - Ferenca Gyurcsányego -jest wiceprzewodniczącą Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych i poucza przedstawicieli Włoch, Francji i innych demokracji o prawach człowieka.
Co tak naprawdę spowodowało, że ten węgierski Łukaszenko, Ferenc Gyurcsány, stał się tak sławny? To samo, a może nawet w większym stopniu to, o czym w przedmiotowym sprawozdaniu mówi się w odniesieniu do Łukaszenki i Białorusi, z czym się Państwo nie zgadzają, stawiając poprzeczkę dla Łukaszenki i Białorusi, kraju spoza Unii Europejskiej znacznie wyżej, niż dla Węgier i Ferenca Gyurcsányego, tym bardziej, że węgierski Łukaszenko z każdym większym antyrządowym protestem rozprawiał się za pomocą siły. Sama otrzymałam teraz od policji odszkodowanie i przeprosiny za wystrzelenie do mnie, posłanki do Parlamentu Europejskiego, prosto w twarz nabojem z gazem łzawiącym. Najbardziej zdumiewające jest to, że dzisiaj w więzieniach nadal przebywają ludzie, którzy byli ważnymi uczestnikami protestów antyrządowych. Część z nich skazano prawomocnymi wyrokami na karę więzienia, inni zaś na podstawie tymczasowych aresztowań,
Moje drugie pytanie dotyczy Stanów Zjednoczonych. Tam również obowiązuje kara śmierci, a tortury stosowane w Guantánamo niczym się nie różnią od tych stosowanych na Białorusi, którym są Państwo tak przeciwni. Czy przypadkiem ktoś nie chce zagarnąć narodowego majątku Białorusi? Czy nie jest to powód, dla którego kraj ten został przypadkowo wybrany, szczególnie wobec faktu, że grożą Państwo użyciem sankcji wobec jego narodowych aktywów i firm będących własnością państwa?
Bernd Posselt
(DE) Panie Przewodniczący! Nieczęsto zgadzam się z panem Maštálką, ale dzisiaj tak. Po pierwsze chciałbym powiedzieć, że wszystkie strony powinny walczyć o demokrację i praworządność na Białorusi. Po drugie, chciałbym przytoczyć argumenty za wielojęzycznością. Podobnie jak pan poseł, pochodzę z mini-Europy, byłego imperium Habsburgów, które pod wieloma względami nie było złe, ale rozpadło się, ponieważ największa grupa językowa - mianowicie moja, niemieckojęzyczna - zawsze upierała się, żeby mówiono wyłącznie po niemiecku. Oznaczało to koniec społeczności wielonarodowej. Karolu, bardzo wysoko Pana cenię, ale opowiadamy się tutaj za wielojęzycznością, a konkretnie za prawami mniejszości językowych.
Wracając do Białorusi, chcę powiedzieć, że 20 lat temu Chorwacja i Słowenia stały się wolnymi krajami byłem tam, a w sierpniu odwiedzę państwa bałtyckie, Rosję i Ukrainę. Nikt by nie pomyślał, że 20 lat później w Europie nadal będzie dyktatura. Niestety jest, i to nie jedna. Jest Białoruś, jest tendencja do zaprowadzenia dyktatury w Rosji, jest powrót do przeszłości na Ukrainie i są problemy w Mołdowie i Naddniestrzu. Musimy po prostu przyznać, że u wszystkich naszych wschodnich sąsiadów wolność jest w różnym stopniu zagrożona. Dlatego musimy być bardzo otwarci, myśleć strategicznie, i uczynić wolność oraz praworządność miarą dla naszych relacji ze wschodnimi sąsiadami, zwłaszcza, gdy idzie o Białoruś.
Marek Henryk Migalski   -
(PL) Zacznę od wątku osobistego. Zwróciła się do mnie organizacja Libereco Partnership for Human Rights z prośbą o objęcie opieki nad jednym z więzionych na Białorusi opozycjonistów. Zaproponowano mi objęcie opieki nad panem Dmitrijem Bondarenko. Proponuję Państwu wszystkim, którzy się zajmują tymi kwestiami, zwrócenie się do tej organizacji, objęcie takiego osobistego patronatu nad jednym z represjonowanych Białorusinów i nad jego rodziną - to będzie trochę odpowiedź na to, co możemy zrobić dla tych, którzy są przecież niedaleko, w państwie, które graniczy z Unią Europejską.
Ale wszyscy tak naprawdę opowiadamy się za silnymi, wyraźnymi krokami. To na tej sali już wybrzmiało, to muszą być sankcje, to musi być silny język, ponieważ z Łukaszenką możemy rozmawiać tylko takim językiem, jaki on rozumie, a rozumie język interesu, rozumie język siły. Żeby ratować prawa człowieka, żeby ratować demokrację musimy posługiwać się językiem, który w Mińsku zostanie zrozumiany.
Mam wrażenie, że w tej Izbie już wielokrotnie o tym mówiliśmy, tyle tylko, że z tych naszych słów niewiele wynika. To jest oczywiście apel zarówno do tej Izby, jak i do wszystkich organów i instytucji Unii Europejskiej, ale to jest również wezwanie, które proponuję, żeby Państwo zanieśli do swoich krajów i rządów narodowych, ponieważ one mają co najmniej taką samą siłę przekonywania pana Łukaszenki do tego, żeby zaprowadził u siebie demokrację i wolność, jak my jako Unia Europejska.
Eija-Riitta Korhola
(FI) Panie Przewodniczący! Po grudniowych wyborach prezydent Białorusi Łukaszenko zaczął z rozmysłem niszczyć i tak już osłabioną opozycję polityczną i niezależne media.
Około 40 osób, które wzięły udział w powyborczych demonstracjach oskarżono o wzbudzanie niepokojów społecznych i grozi im kara nawet do 15 lat więzienia. Antydemokratyczne siły na Białorusi reprezentuje w dużym stopniu prezydent.
Łukaszenko rządzi już czwartą kadencję i przez 16 lat pokazał, że jego ruchy w kierunku demokracji to tylko bardzo cyniczna gra. Dlatego restrykcje nałożone przez UE na Białoruś są w pełni usprawiedliwione, a nawet należy je zaostrzyć.
W pełni popieram apel wystosowany wczoraj przez Parlament do Międzynarodowej Federacji Hokeja, aby odebrała Białorusi prawo organizacji w 2014 roku mistrzostw świata, o ile kraj ten uwolni wszystkich swoich więźniów politycznych. Unia Europejska powinna również nałożyć ukierunkowane sankcje gospodarcze i zwiększyć swoje poparcie dla organizacji pozarządowych na Białorusi.
Vasilica Viorica Dăncilă
(RO) Panie Przewodniczący! Społeczność międzynarodowa, do której zalicza się również Unia Europejska, od dłuższego czasu apeluje do władz białoruskich o respektowanie przyjętych zobowiązań międzynarodowych, zaprzestanie represji stosowanych wobec przedstawicieli opozycji, uwolnienie protestujących aresztowanych podczas różnych demonstracji, zakończenie represji przeciwko wolnej prasie, społeczeństwu obywatelskiemu i działaczom na rzecz obrony praw człowieka oraz zezwolenie na przeprowadzenie transparentnych i sprawiedliwych procesów sądowych. Władze białoruskie muszą zrozumieć, że jeśli nie będą respektować praw człowieka i praworządności zgodnie ze wspólną deklaracją sporządzoną podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego 7 maja 2009 r., której sygnatariuszem jest również rząd białoruski, Unia Europejska nie będzie mogła zaoferować żadnego wsparcia.
Ulrike Lunacek
autorka - Panie Przewodniczący! Poprosiłam o głos, ponieważ chciałam się odnieść do wcześniejszych słów pani poseł Morvai. Kinga Göncz nie należy do mojej partii, ale jestem zbulwersowana sposobem, w jaki pani Morvai wykorzystała debatę na temat ostatniej dyktatury w Europie rządzonej przez pana Łakaszenkę na Białorusi - aby zdyskredytować szanowaną posłankę tego Parlamentu nazywając ją węgierskim Łukaszenką.
(Oklaski)
Nie licuje to z wartościami oraz honorem naszego wspólnego Parlamentu Europejskiego, do którego wszyscy zostaliśmy wybrani.
Krisztina Morvai
Panie Przewodniczący! Zastanawiam się czy pani poseł Lunacek słuchała mnie, kiedy mówiłam, że pani Göncz należy do rządu węgierskiego Łukaszenki - rządu pana Gyurcsányego.
Proszę odpowiedzieć na pytanie, pani poseł Lunacek. Co pani wie o masowych przypadkach łamania praw człowieka, których dopuszczono się na Węgrzech w 2006 roku? Proszę to powiedzieć. Były one nie mniej poważne, niż te Łukaszenki i nie było ich mniej, a jako obrończyni praw człowieka ostro potępiam jedne i drugie strzelanie do ludzi i arbitralne aresztowania, jak również łamanie praw człowieka przez Łukaszenkę. Jedne i drugie są niedopuszczalne i Pani, jako poseł do Parlamentu, powinna sprzeciwiać się jednym i drugim.
Ulrike Lunacek
autorka - Panie Przewodniczący! Wydaje mi się, że moja przedmówczyni po prostu pomyliła fakty. Na Węgrzech nie ma żadnej partii Łukaszenki, a ja nie jestem Węgierką i nie należę do tamtejszej partii socjaldemokratycznej ani grupy socjaldemokratycznej Parlamentu i nie zgadzam się, żeby poseł tego Parlamentu oskarżał innego posła tego Parlamentu o członkostwo w dyktatorskiej partii innego państwa nienależącego do UE.
(Oklaski)
Martin Schulz
(DE) Panie Przewodniczący! Pani Göncz jest posłem należącym do tego samego, co ja ugrupowania politycznego. Można być przeciwko Ferencowi Gyurcsányemu albo za nim. Można potępiać panią poseł Göncz, albo ją popierać. Każdy ma prawo swobodnie i niezależnie decydować czy popiera, czy też jest przeciwny politycznym przekonaniom danej osoby.
Tematem obecnej debaty jest ostatnia dyktatura, która ostała się w Europie. Uważamy ją za jedną z najbrutalniejszych i najokrutniejszych dyktatur na kontynencie europejskim. Według mnie, porównywanie wybranego w wolnych wyborach członka mojej grupy, posiadającego poglądy demokratyczne, z żądnym krwi dyktatorem jest absolutnie nie do przyjęcia. Uważam, że Parlament również nie może się z tym zgodzić, zwłaszcza kiedy autorką jest przedstawicielką partii znanej z nienawiści i prześladowań wobec romskiej mniejszości na Węgrzech, co jest sprawą bez precedensu w całej Europie. Jeśli więc jest tu osoba, która nie ma prawa krytykować pani poseł Göncz, to tą osobą jest pani poseł Morvai.
(Oklaski)
Charles Tannock
autor - Panie Przewodniczący! Będę mówił o Białorusi, a nie o wewnętrznej polityce Węgier. Minęło 20 lat od czasu, kiedy to rozpadł się Związek Radziecki, ale dla prezydenta Łukaszenki z Białorusi jest dalej tak, jakby nic się nie zmieniło. Polityczne represje są powszechne jak za czasów sowieckich, a tajne służby Łukaszenki - ostentacyjnie dalej nazywane KGB - służą jako jego osobista ochrona.
Jak pamiętamy z powyborczych protestów w grudniu zeszłego roku, Łukaszenko nie toleruje odmiennych poglądów i wydaje się czerpać przyjemność ze stosowania zastraszania i przemocy przeciwko działaczom prodemokratycznym. Jak obrazowo pokazuje dzisiejsza rezolucja, Łukaszenko wzmógł prześladowania i szykanowanie tych, którzy ośmielają się sprzeciwić jego rządom żelaznej ręki. Wzywamy go do zakończenia tych nadaremnych ataków, uwolnienia wszystkich więźniów politycznych, a w miejsce tego przestawienie Białorusi na drogę prawdziwej, pluralistycznej, wielopartyjnej demokracji.
Na zeszłotygodniowej konstytutywnej sesji Zgromadzenia Parlamentarnego Euronest słusznie zabrakło przedstawicieli Białorusi. Białoruś jest brakującym kawałkiem europejskiej demokratycznej układanki i czekam na dzień, kiedy ponownie dołączy do rodziny europejskiej.
Alfreds Rubiks
(LV) Panie Przewodniczący! W pełni zgadzam się z Parlamentem Europejskim i posłami obstającymi przy twierdzeniu, że prawa człowieka, i to nie tylko w Unii Europejskiej, lecz także na całym świecie, są prawami podstawowymi, to znaczy podstawą życia. Nie popieram jednak generalnego oskarżania kraju (bez przytaczania konkretnych przykładów), jego przywódcy czy wszystkich jego mieszkańców o przestępstwa, których nie popełnili. Jeśli wspominamy o tym, że ktoś z opozycji (i nie tylko z opozycji, ale również spoza niej) został aresztowany po pewnych wydarzeniach i dopatrujemy się w tym wydarzeniu pewnego rodzaju dyktatury, to po co w takim razie istnieją w demokratycznym systemie sądy? Pozwólmy sądom wyjaśnić, co się wydarzyło i kto został słusznie czy niesłusznie skazany albo aresztowany. Fakt przynależenia do opozycji nie upoważnia jeszcze do robienia wszystkiego, co tylko przyjdzie do głowy. Proszę o bardzo tolerancyjne i zrównoważone stanowisko wobec wszystkich.
László Andor
komisarz - Panie Przewodniczący! Komisja jest głęboko zaniepokojona sytuacją na Białorusi, a zwłaszcza naruszeniem standardów wyborczych podczas wyborów prezydenckich w dniu 19 grudnia 2010 r.
Mamy do czynienia z dalszym nasilaniem ataków i szeregiem procesów przeciwko byłym kandydatom na prezydenta i większości pozostałych zatrzymanych działaczy. Jednocześnie toczą się procesy, które mogą spowodować zamknięcie dwóch ostatnich niezależnych gazet - Naszej Niwy i Narodowej Woli a prześladowania politycznej opozycji, społeczeństwa obywatelskiego i niezależnych środków przekazu nie ustają.
Wiceprzewodnicząca Komisji/wysoka przedstawiciel pani Ashton wygłosiła kilka zarówno ogólnych, jak i konkretnych oświadczeń na temat sytuacji na Białorusi. Zdecydowanie potępiamy pogarszającą się sytuację i bezustannie nawołujemy Białoruś do zakończenia nadal trwającej rozprawy z polityczną opozycją i społeczeństwem obywatelskim, uwolnienia wszystkich więźniów politycznych i przerwania procesów o podłożu politycznym.. Wyraziliśmy także swój poważny niepokój z powodu doniesień o torturach i innych formach złego traktowania, zastraszania oraz o nieprawidłowościach sądowych.
Pragnę również przypomnieć Państwu, że w styczniu Rada zastosowała środki restrykcyjne, w tym zakaz podróżowania i zamrożenie aktywów. Na liście znajduje się obecnie 175 osób, które należy porównać z 40 osobami, którym zamrożono konta i odmówiono wiz po wyborach 2006 roku i jesteśmy gotowi dodawać kolejne nazwiska w miarę rozwoju sytuacji. Ponadto rozważamy możliwość podjęcia dalszych możliwych środków, w tym gospodarczych.
W naszym komunikacie wyraźnie zaznaczyliśmy, że chcemy utrzymywać nasze zaangażowanie na rzecz białoruskich obywateli i społeczeństwa obywatelskiego. Czynimy postępy w kwestii ułatwień wizowych. W dniu 28 lutego Rada przyjęła dyrektywy negocjacyjne w sprawie ułatwień wizowych oraz umowy o readmisji. Zachęcamy państwa członkowskie, by optymalnie wykorzystały istniejące możliwości oferowane przez kodeks wizowy, w szczególności, możliwość obniżania opłat wizowych i odstępowania od nich w przypadku pewnych kategorii obywateli. Jeśli chodzi o fundusze pomocowe, to Komisja czterokrotnie zwiększyła swoją pomoc dla Białorusinów i ich społeczeństwa obywatelskiego.
Pozostajemy oddani polityce "krytycznego zaangażowania” w sprawy Białorusi. Dała temu jasny wyraz Rada do Spraw Zagranicznych w swoich konkluzjach z 31 stycznia. Jednocześnie wiadomo, że pogłębienie naszych dwustronnych stosunków zależeć będzie od woli respektowania przez Białoruś zasad demokracji, praworządności i praw człowieka.
Na zakończenie, niech mi będzie wolno powiedzieć, że sytuacja na Białorusi zajmuje wysokie miejsce w naszym agendzie. Cieszę się widząc, że większość osób w Parlamencie pragnie kontynuacji poważnej debaty na ten temat i pokonania istniejących przeszkód. W dalszym ciągu będziemy uważnie monitorować rozwój sytuacji i jesteśmy przygotowani do zareagowania w odpowiedni sposób.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się wkrótce.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Jacek Olgierd Kurski
na piśmie. - Od dłuższego czasu jesteśmy świadkami impotencji politycznej Unii Europejskiej w obliczu tragicznej sytuacji na Białorusi. Kolejne apele i rezolucje nie przynoszą skutku. Władza Aleksandra Łukaszenki twardą ręką knebluje usta opozycji skazując i zsyłając jej liderów do więzień oraz tzw. koloni karnych. W tym kontekście wystarczy wspomnieć nazwiska opozycyjnego kandydata na prezydenta Andreja Sannikaua, którego proces rozpoczął się miesiąc temu czy Mikoła Statkiewicza przebywającego w areszcie KGB. Co Unia zrobiła, aby ich uwolnić? Kluczem do pozytywnej rewolucji na Białorusi jest Rosja, która od zawsze była sojusznikiem reżimu. Warto więc w czasie najbliższego wspólnego spotkania z przywódcami Kremla przestać mówić o wspólnej strefie bezpieczeństwa europejskiego od Atlantyku aż po Ural, jak chcą tego liderzy Francji czy Niemiec, lecz zająć się prawdziwymi wyzwaniami, które leżą tuż za naszą granicą. Kryzys gospodarczy na Białorusi jest najlepszym okresem do zmian. Należy uzależnić wszelką pomoc międzynarodową od demokratycznych zmian na Białorusi.
