Investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa (debat)
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag over investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa - Bijzondere commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013. Rapporteur: Salvador Garriga Polledo.
Salvador Garriga Polledo
rapporteur. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris Lewandowski, dames en heren, al 23 jaar worden er financiële vooruitzichten opgesteld, verdeeld over vier verschillende periodes, waardoor de inkomsten en uitgaven van de Unie zich op een geordende manier hebben ontwikkeld. Juist door het opstellen van financiële vooruitzichten is het mogelijk geweest om EU-programma's te ontwikkelen. Daarom zijn dit debat en de stemming daarna van groot belang voor de financiën van de Unie. Voor het eerst neemt het Parlement het politieke initiatief in de begroting van Europa. Het is aan de Commissie en de Raad om een reactie te geven op dit voorstel en alternatieven voor te stellen.
Het Parlement heeft een voorstel geformuleerd dat wordt gekenmerkt door consensus en samenwerking. Het heeft een jaar werk, elfhonderd amendementen en honderdtwintig compromissen gekost, en elf parlementaire commissies en tien nationale parlementen hebben er een bijdrage aan geleverd. Ik wil alle ambtenaren en commissieleden die dit jaar hebben meegewerkt aan het mogelijk maken van dit voorstel, hiermee gelukwensen.
We hebben ook alle medewerking gekregen van de Europese Commissie onder leiding van José Manuel Durão Barroso, en in het bijzonder van de commissaris Financiële programmering en begroting, Janusz Lewandowski. Wij hopen dat het voorstel dat zij op 29 juni formuleren in overeenstemming is met de aanbevelingen die zijn vastgelegd in ons verslag.
We kunnen niet langer méér Europa maken met een kleiner budget. We willen afrekenen met de slechte gewoonte om plechtige politieke beloftes te aanvaarden die niet kunnen worden gefinancierd. Wat dit betreft hebben we genoeg ervaring met de strategie van Lissabon, en we willen niet dat de Europa 2020-strategie ook een mislukking wordt, wat de teleurstelling en het euroscepticisme alleen maar zou doen toenemen. Daarom maken wij Europa 2020 tot de ruggengraat van de volgende financiële vooruitzichten.
Wij geloven vast in de doeltreffendheid van de uitgaven van de Europese Unie. Een euro die in het kader van de EU-begroting wordt besteed, wordt efficiënter besteed dan een euro die in het kader van de zevenentwintig afzonderlijke nationale begrotingen wordt besteed. We hebben bewezen dat we toegevoegde waarde produceren en we geloven dat dit van toepassing kan zijn op praktisch alle EU-programma's. We verzoeken de Commissie dit te realiseren.
Er kan geen sprake van een Europees beleid zijn zonder voldoende financiering van het landbouwbeleid en het cohesiebeleid. Daarom verzoeken we de Raad om het uitgavenniveau voor beide te handhaven na 2013. Onderzoek, ontwikkeling, innovatie, investeringen in energie-efficiëntie, hernieuwbare energie, trans-Europese netwerken voor communicatie en energie, klimaatverandering en onderwijs zijn enkele van de prioriteiten die door deze EU-begroting moeten worden gedekt.
Verlaging van het EU-budget is geen haalbare optie voor diegenen onder ons die geloven in een concurrerend Europa. Wij achten een verhoging van de totale uitgaven in de huidige financiële vooruitzichten met ten minste 5 procent noodzakelijk. Deze verhoging is minimaal nodig om tegemoet te kunnen komen aan zowel de belangrijkste traditionele beleidspunten als de nieuwe prioriteiten. Deze 5 procent is een oefening in politiek realisme en moet als basis dienen voor de toekomstige interinstitutionele onderhandelingen, samen met het verstandige voorstel dat in dit verslag wordt gedaan voor een nieuw systeem van eigen middelen, waarover de fracties in dit Huis het eens zijn geworden.
Deze periode van crisis en reddingsplannen is misschien het slechtste moment om onderhandelingen te starten over financiële vooruitzichten, maar voor al diegenen onder ons die geloven in de EU-begroting als een noodzakelijk instrument om de zevenentwintig lidstaten om te vormen tot een ware Unie, is de uitdaging daar, en we moeten genoeg ambitie tonen om deze aan te gaan.
In het debat van vandaag zullen de goede en slechte aspecten van het verslag naar voren komen, er zal lof zijn en kritiek. Ik weet dat dit Parlement geen unanieme steun zal geven aan een kwestie die zo gevoelig ligt, maar ik wil de fracties bedanken voor de grootmoedigheid waarmee ze gezocht hebben naar consensus en voor de vakkundigheid die ze in deze periode hebben getoond. Dankzij hen is het eindverslag oneindig veel beter dan het verslag dat ik zonder hun medewerking had kunnen realiseren.
Joseph Daul
namens de PPE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de euro- en staatsschuldcrisis vragen niet om nationale, maar om Europese oplossingen. Dit is de boodschap die dit Parlement, samen met de heer Barroso namens de Europese Commissie, al maandenlang afgeeft aan de lidstaten.
Een Europese oplossing betekent echter ook Europese financiering. Mijn fractie wil zowel de doelstellingen als de voorwaarden van deze financiering aanpassen aan de nieuwe realiteiten van Europa. Mijn vraag aan de Raad is de volgende: is het Europa van de jaren 2020 hetzelfde als dat van de jaren 1960? Zijn de staat van de openbare financiën van onze lidstaten, onze groeiperspectieven of de plaats die Europa inneemt in de wereld vergelijkbaar? Nee. Het huidige Europa kan natuurlijk geenszins worden vergeleken met dat van zijn grondleggers. Het is veranderd en het zou onverantwoordelijk zijn wanneer deze veranderingen niet werden weerspiegeld in de wijze waarop de Unie wordt gefinancierd, dat wil zeggen de manier waarop Europa is opgezet.
(Spreker beëindigt zijn interventie, in de hoop deze later te kunnen voortzetten)
Martin Schulz
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ten eerste hartelijk dank aan u, mijnheer Garriga, en aan de collega's van de tijdelijke Bijzondere commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013, die naar mijn mening uitstekend werk hebben verricht. Ik heb zelden een zo uitgebalanceerd en weloverwogen verslag gezien als het verslag dat de Commissie beleidsuitdagingen hier heeft voorgelegd.
Bij de vraag naar de toekomstige financiële vooruitzichten en de invulling ervan wordt duidelijk welk Europa wij willen. Wat we nodig hebben, is een budget voor de komende jaren dat overeenkomt met de ambitie van de EU - maar ook de ambitie van de staats- en regeringsleiders - en tegelijkertijd voldoet aan de verwachtingen van onze burgers. Achter de schijnbaar niet zo belangrijke debatten over cijfers achter de komma verbergt zich in werkelijkheid de richting van de Europese Unie voor de komende tien jaar.
We krijgen regelmatig nieuwe voorstellen over wat de Europese Unie allemaal moet doen, wat zij moet presteren, op welke taken zij zich moet voorbereiden. Tegelijkertijd zien we dat de daarvoor benodigde financiële middelen niet beschikbaar zijn. Als we echter meer taken aan de EU overdragen, als we van de EU verwachten dat zij ambitieuze projecten financiert en we tegelijkertijd minder geld daarvoor ter beschikking stellen, dan zijn we bezig met een proces van desolidarisering in de Europese Unie, terwijl de strijd van allen tegen allen bijvoorbeeld in het cohesiebeleid verhevigd wordt. Deze desolidarisering, die binnen de lidstaten van de Europese Unie al in een gevaarlijke vorm bestaat, mag niet ook nog tussen de staten van de EU bestaan.
Er is het Europa zoals David Cameron dat zich voorstelt, of zoals de Nederlandse regering - of in ieder geval de partij die de Nederlandse regering in de Tweede Kamer steunt - dat zich voorstelt: een Europa van steeds verdergaande bezuinigingen, een Europa dat zich steeds verder terugtrekt uit de Europese integratie en een Europa van de renationalisering. Dit concept kan men willen. Men kan echter ook zeggen dat Europa het antwoord is dat wij als werelddeel in de 21e eeuw geven op de economische, ecologische, financieel-economische, monetaire en migratie-uitdagingen in een geglobaliseerde wereld. We hebben twee opties: we kunnen ons opdelen in onze individuele delen, in orden van grootte van de Bondsrepubliek Duitsland met 82 miljoen inwoners tot Malta met 360 000 inwoners. Ieder voor zich - dan wordt Europa irrelevant. Want ook een staat met 82 miljoen inwoners, zoals het land dat ik hier mag vertegenwoordigen, zal zich op de lange duur in de intercontinentale concurrentie niet kunnen handhaven. Wat wij nodig hebben is de kracht van de 500 miljoen mensen in de Gemeenschap en de 27 staten in de Gemeenschap! Dan zijn wij sterk!
Dat is exact wat wordt uitgedrukt door een begroting voor de komende zeven jaar van de financiële vooruitzichten tot en met 2020. Dit is een goed ontwerp. Ik hoop dat de geest van het Poolse voorzitterschap, zoals deze in het ontwerp van het Poolse voorzitterschap zichtbaar wordt, de geest van de samenwerking, Europa de komende jaren zal kenmerken. De staten onderhandelen in de Raad op gelijke voet met de vertegenwoordigers van de burgers in het Europees Parlement over de financieel-economische toekomst van Europa. Men kan niet zeggen "Wij willen een Marshallplan voor de Middellandse Zee om de democratieën in Noord-Afrika op te bouwen" en tegelijkertijd zeggen "We korten de EU-begroting". Men kan niet zeggen "We willen de EU-begroting met 0,8 procent van het bruto binnenlands product financieren" en vervolgens schadevergoedingen vorderen als de eigen boeren getroffen worden door de EHEC-crisis, zoals de Nederlandse regering dat heeft gedaan. Natuurlijk willen we de boeren helpen! We moeten de boeren helpen! Natuurlijk willen we Noord-Afrika helpen! We moeten Noord-Afrika helpen! Maar dan hebben wij een goede, uitgebalanceerde, rationeel ontwikkelde, voor de lange termijn opgestelde begroting nodig, zoals gepresenteerd in dit verslag.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 159, lid 8 van het Reglement te beantwoorden.)
Lucas Hartong
(NL) Voorzitter, ik zou mijn gewaardeerde collega willen vragen, gezien zijn ontzettend negatieve reacties op het standpunt van de Nederlandse regering, of hij überhaupt nog het democratisch recht erkent van de Europese lidstaten om een eigen mening te verkondigen namens hun burgers.
Martin Schulz
(DE) Geachte collega! Natuurlijk erken ik dit recht. Ik hoop alleen dat u ook het recht erkent dat het standpunt van de Nederlandse regering niet zomaar ex cathedra verkondigd wordt, maar in een multinationale democratie besproken moet worden.
Ik heb absoluut respect voor de heer Rutte, die voor een verhoging van de EU-begroting met 2,7 procent is. Ik heb daarvan kennis genomen en het doet mij genoegen dat u aandachtig naar mij hebt geluisterd, want in dit Parlement worden de standpunten van alle regeringen open besproken. Wat dat aangaat, heb ik de zin van uw vraag niet geheel begrepen, maar wat daar naar mijn mening uit af te leiden is, is dat u zich ook uitspreekt voor de democratie. Dat is in elk geval al een stap vooruit.
Guy Verhofstadt
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb hier een brief van de vertegenwoordiger van de regering van Hare Majesteit over het SURE-verslag. In de brief staat dat de Britse regering teleurgesteld is in het SURE-ontwerpverslag. Collega's, ik denk dat hier vandaag een heel goed ontwerpverslag voor ons ligt!
Ik moet u erop wijzen dat afgezien van de drie of vier woorden waarin wordt beschreven dat de regering van Hare Majesteit teleurgesteld is in het verslag, de andere onderdelen van de brief een echte provocatie zijn, een provocatie van Europa en van de Europese Unie. Het belangrijkste punt dat naar voren wordt gebracht is namelijk dat er geen verhoging van het meerjarig financieel kader (MFK) mogelijk is en dat we ons moeten houden aan het oude MFK, dezelfde cijfers, dezelfde middelen, uiteraard met dezelfde kortingen en vanzelfsprekend met dezelfde korting voor het Verenigd Koninkrijk. We mogen er helemaal niets aan veranderen.
De regering van Hare Majesteit is desalniettemin een regering die besluiten wil nemen, die niet alleen het Verenigd Koninkrijk wil hervormen, maar ook de Europese Unie. Ik zie dus niet in waarom we ons aan het oude MFK zouden moeten houden en gewoon met het beleid van het verleden zouden moeten doorgaan. Ik denk dat de tijd nu rijp is om het publiek te vertellen dat we de consolidatie van de begrotingen van de verschillende lidstaten van de Europese Unie niet zullen kunnen verwezenlijken door middel van een bezuiniging op deze EU-begroting van 1 procent [van het bbp van de EU]. Deze 1 procent is slechts een veertigste van de totale uitgaven binnen de Europese Unie.
Er zijn andere manieren om te bezuinigen. Een ander voorstel dat we de regering van Hare Majesteit kunnen doen is dat als ze wil bezuinigen op de Britse publieke sector, dit mogelijk wordt door de rol van de Europese Unie te vergroten.
Ik zal u drie voorbeelden geven. Ten eerste het buitenlands beleid. De VS heeft 28 000 diplomaten. Europa heeft er 93 000: er zijn viermaal zoveel diplomaten in Europa omdat we niet samenwerken in het kader van één buitenlands beleid. Hier valt wel op te bezuinigen. Als de Britse regering meer in de Europese Unie investeerde, konden ze bezuinigen op hun buitenlands beleid, op het departement van William Hague. Een ander voorbeeld is het monetair beleid. In de Europese Unie zijn ongeveer 44 000 mensen verantwoordelijk voor het monetair beleid. In de VS werken er 18 000 mensen bij de Federal Reserve Board. Dat zijn driemaal zo weinig ambtenaren.
Als de Britse regering wil bezuinigen, kunnen de Britten zich bij de euro aansluiten, kunnen ze de Europese Unie meer bevoegdheden en verantwoordelijkheden geven en ze kunnen ook bezuinigen op al die mensen die zich in Groot-Brittannië bezig houden met het monetair beleid. Als ze in Groot-Brittannië willen bezuinigen, kan dat in de onderzoekssector heel eenvoudig door onmiddellijk het European octrooi aan te nemen. Dat zou een enorme besparing in de Britse onderzoeksbegroting opleveren. Dat is het antwoord dat we de regering van Hare Majesteit moeten geven.
(Applaus)
Joseph Daul
namens de PPE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijn fractie wil een Europese financiering die is toegesneden op de nieuwe realiteiten, trends en doelstellingen van Europa. Zijn de staat van de openbare financiën van onze lidstaten, ons groeiperspectief of de plaats die Europa inneemt in de wereld wat zijn grondleggers voor ogen hadden? Zeker niet: zij zijn geëvolueerd en veranderd.
Het zou onverantwoordelijk zijn wanneer deze veranderingen niet werden weerspiegeld in de wijze waarop Europa wordt gefinancierd. De bijzondere commissie van ons Parlement heeft, samen met de Begrotingscommissie, ruim een jaar lang gedebatteerd over de in hoge mate politieke kwestie van het meerjarig financieel kader. Ik feliciteer deze commissie en hoop dat de hele tenuitvoerlegging van dit kader in het teken zal staan van haar Europese geest en Europa verder zal brengen ten bate van onze burgers.
De Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) roept de lidstaten op tot een volledige deelname aan dit debat, en met "volledig" bedoel ik dat zij zich niet beperken tot de uitspraak dat het uiteindelijke doel het bevriezen van de Europese uitgaven tot 2020 is en dat zij evenmin de kwestie van de eigen middelen van Europa meteen van tafel vegen. Met de eigen middelen worden de nationale begrotingen ontlast. Om deze reden zullen we de staatshoofden en regeringsleiders het concept van eigen middelen voorstellen: om de onder druk staande nationale begrotingen te ontlasten.
Ik herinner eraan dat de Europese begroting altijd in evenwicht is geweest, in tegenstelling tot de overwegend sterk negatieve begrotingen van onze lidstaten. Ook wijs ik erop dat meer dan negentig procent van deze begroting naar projecten gaat die de lidstaten ten goede komen. Tot slot herinner ik de lidstaten eraan dat de niet-bestede middelen hun aan het eind van het jaar worden teruggegeven. En wij zouden slechte beheerders zijn? Ik denk dat we veel meer moeten communiceren. Laten we dus alstublieft ophouden met te doen alsof de Europese begroting op de nationale financiën drukt.
Laten we eerlijk zijn: een op Europees niveau uitgegeven euro levert veel meer op dan een op nationaal vlak uitgegeven euro. Van deze laatste gaat twintig tot dertig cent onmiddellijk naar de terugbetaling van de rente op de staatsschuld. De Europeanen moeten de waarheid horen.
De waarheid is dat zonder Europese financiering voor onderwijs en een leven lang leren, de hersenvlucht naar de Verenigde Staten en China zal toenemen. De waarheid is dat zonder Europese financiering voor onderzoek en innovatie onze landen op mondiaal niveau minder concurrerend zullen zijn en groei en werkgelegenheid zullen achterblijven. De waarheid is dat zonder Europese financiering van het Cohesiefonds de kloof tussen rijke en arme regio's zich zal verdiepen. De waarheid is dat zonder Europese financiering het beleid op het gebied van voedselveiligheid, van energie en van de strijd tegen klimaatverandering niet zal kunnen voldoen aan onze verwachtingen en ambities. De waarheid, dames en heren, is, tot slot, dat zonder Europese financiering voor het buitenlands en het defensiebeleid de Europese Unie een bijrol zal blijven spelen op het wereldtoneel.
Het is natuurlijk niet alleen een kwestie van geld: de wijze waarop de Europese Unie zal investeren en politieke prioriteiten voor de jaren 2020 ten uitvoer zal leggen zal van doorslaggevend belang zijn voor Europa's capaciteit om al dan niet invloed te hebben in de wereld. Om deze reden verzoekt het Europees Parlement - en voor één keer zijn de fracties die al aan het woord zijn geweest het met mij eens - de Raad om een weloverwogen bepaling van zijn standpunt met betrekking tot de financiële vooruitzichten.
Als het de Raad ernst is met het doen aantrekken van groei en werkgelegenheid, moet hij de Europese begroting en de communautaire eigen middelen gebruiken als krachtige hefboom. Als de Raad, net als het Parlement en de Commissie, daadwerkelijk wil dat Europa een echte kans krijgt in het kader van de globalisering, dan moet deze inzien dat goed besteden nog nuttiger is dan weinig besteden en dat het gezamenlijk financieren van gemeenschappelijke projecten verstandiger is dan het verstrooien van middelen over projecten van korte duur.
Dames en heren, de leden van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) vragen vanochtend om een ambitieuze visie op Europa. Onze medeburgers delen onze ambitie en hoop. Op het moment waarop jongeren in de straten van Athene en Madrid hun ongerustheid uiten en nu vijfhonderd miljoen Europeanen zich afvragen hoe hun toekomst eruit zal zien, is het hoog tijd om de juiste vragen te stellen en met oplossingen te komen voor de kwesties waarvoor wij ons gesteld zien.
Richard Ashworth
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag van de gelegenheid gebruik maken door namens de regering van Hare Majesteit te reageren op de heer Verhofstadt, die het, zoals altijd, bij het verkeerde eind heeft en die, zoals altijd, de verkeerde kant op redeneert.
Als hij het verslag gelezen had, had hij kunnen zien dat de regering van Hare Majesteit heeft gezegd dat dit een tijd van crisis in Europa is. Dan had hij kunnen zien dat economieën haperen, er werkgelegenheid verloren gaat en industrieën worstelen om in een snel veranderende wereld te concurreren. Wat Europa nodig heeft, is een begroting die relevant is, die toegevoegde waarde heeft en die aansluiting zoekt bij de mensen, maar wat de heer Verhofstadt en zijn collega's bieden is meer van hetzelfde.
Men zegt wel eens dat als je niet van richting verandert, je uitkomt bij het punt waar je op weg naartoe ging. Deze begroting moet van richting veranderen. Wij en de regering van Hare Majesteit zijn het erover eens dat de uitgaven op terreinen die een toegevoegde waarde hebben, moeten worden verhoogd. We zijn het ermee eens dat er meer moet worden geïnvesteerd in onderzoek en ontwikkeling, in trans-Europese transportnetwerken, energie en telecommunicatie. We zijn het ermee eens dat het verstandig en goed is om te investeren in onderwijs, kleine ondernemingen en de interne markt en dat dit moet worden aangemoedigd. Hiermee stimuleren we de werkgelegenheid en de groei. Maar we vinden het niet aanvaardbaar dat dit Parlement dat aanvoert als reden om een hogere begroting te eisen.
Tegen de heer Verhofstadt wil ik het volgende zeggen. In heel Europa voeren regeringen bezuinigingen door in de begroting, en het zou uitermate onverstandig zijn als dit Parlement deze boodschap en de brief van de vijf regeringsleiders negeert, want wat die vijf regeringsleiders zeggen is dat niet méér Europa, maar een slimmer Europa het antwoord is.
Onze begroting moet gerichter zijn. In de Bijzondere commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013 hadden we het terecht over prioriteiten, maar vervolgens handelden we er nooit naar. Uit niets bleek de bereidheid om moeilijke keuzes te maken, het soort keuzes die regeringen in heel Europa op dit ogenblik nemen.
We aanvaarden dus dat er meer geld moet worden vrijgemaakt voor de nieuwe prioriteiten, maar we vinden ook dat het tijd wordt om weer naar de traditionele prioriteiten te kijken. Dit was dus weer een gemiste kans voor de Europese begroting.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart”-vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement te beantwoorden)
Andrew Duff
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil mijn collega vragen of hij het er niet mee eens is dat het overhevelen van enkele belangrijke uitgavenposten van de nationale begroting naar de Europese begroting kostenbesparingen en schaalvoordelen oplevert en geld uit de nationale schatkisten bespaart. Dat is de centrale boodschap inzake de wijze waarop het Parlement de hervorming van de financiële vooruitzichten benadert. Het getuigt van logica en het vergt een logische en rationele reactie van Londen.
Richard Ashworth
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik begrijp wat de heer Duff bedoelt, en zoals altijd deugt de theorie wel, maar is de praktijk weerbarstig.
Legt u mij maar eens uit hoe het overhevelen van die steun via bestedingen van de Europese Unie tot kostenbesparingen leidt. Laat mij maar eens zien waar dit burgers geld heeft bespaard in plaats van extra geld heeft gekost.
Ik zeg het nogmaals: uit deze begroting blijkt de roep van de heer Duff en zijn collega's voor meer Europa, niet voor een slimmer Europa. De regering van het Verenigd Koninkrijk wil dat geld beter besteed wordt, niet dat er meer geld besteed wordt.
Bas Eickhout
namens de Verts/ALE-Fractie. - (NL) Voorzitter, het is altijd weer interessant om te zien dat, zodra we het hebben over een toekomstgericht budget, de discussie eigenlijk alleen maar gaat over 'hoeveel precies?'. De discussie zou eigenlijk moeten gaan over drie zaken, drie prioriteiten die ook voor ons, de Groenen, cruciaal zijn.
Ten eerste hebben we een visie op Europa nodig en wat is de toegevoegde waarde van het Europese budget voor die visie op Europa? Ten tweede, ja meneer Ashworth, moet het budget vernieuwd en vergroend worden, moet het een toekomstgericht budget worden. Maar toekomstgericht budget betekent ook verschuivingen en betekent ook nog steeds Europees geld. De derde prioriteit betreft eigen inkomsten voor de EU. Maak het systeem eerlijker en transparanter, en dan hebben we het over eigen inkomsten.
Laat ik deze drie prioriteiten even overlopen, om te beginnen de toegevoegde waarde. Ook hier verloopt de discussie weer alsof het geld dat naar Brussel gaat, in een zwart gat verdwijnt. Wat een onzin, echt totale onzin! Als je gaat kijken naar wat kan op Europees niveau, zijn er vele redenen om het geld op Europees niveau uit te geven en juist niet op nationaal niveau. Neem nu bijvoorbeeld diplomatieke diensten, ambassades in het buitenland. Willen we er 27 in allerlei landen in Afrika, of willen we er één van de EU? Dat betekent dat er meer geld naar de EU gaat voor die EU-ambassade, maar dat betekent dat 27 keer minder geld wordt uitgegeven in 27 lidstaten. Dat is efficiënt omgaan met geld.
Kijk ook naar infrastructuur. Als wij als landen infrastructuur aanleggen, hoe zorgen we dan dat dit ook grensoverschrijdend klopt op het gebied van energie en netwerken? Ook dan heb je Europees geld nodig. Of neem innovatie en onderzoek. Zorg dat dit samengevoegd wordt, zodat je dat goed samen kan doen, zodat je schaaleconomie hebt. Dàt is slim investeren. Dàt is een visie op de toegevoegde waarde van Europa. En daarom is een Europees budget nodig.
Ten tweede moet het budget toekomstgericht moet zijn. Het huidige budget is teveel business as usual. We hebben 2020-doelstellingen voor een slimme economie, een duurzame economie. Daarin moeten we dus investeren. De uitdagingen voor de EU zijn omgaan met schaarste, schaarste van natuurlijke hulpbronnen, maar ook van arbeidskrachten. De EU moet hierin investeren zodat we daarmee kunnen omgaan. Het landbouwfonds moet worden vernieuwd en vergroend, zodat landbouw bij uitstek een sector wordt die goed en efficiënt omgaat met natuurlijke hulpbronnen. Ook de structuurfondsen moeten ingaan op de nieuwe uitdagingen, bijvoorbeeld energiebesparing. Zorg dat de structuurfondsen bijdragen aan de doelen die we stellen voor 2020. Dat is de vernieuwing waar we het over zouden moeten hebben.
Wat zijn de nieuwe uitdagingen? Duurzame energie - dat betekent infrastructuur en daar hebben we geld voor nodig -, buitenlands beleid - de Arabische lente: wat is het Europese antwoord? Ook daarvoor hebben we Europees geld nodig -, armoedebestrijding binnen en buiten de EU, klimaatverandering, innovatie, allemaal redenen om op EU-niveau op te treden.
Het derde punt betreft de eigen inkomsten. Het huidige systeem is failliet. De rebates die de Britten hebben, die de Nederlanders en de Denen willen, het is een failliet systeem. Maak het eerlijker, maak het transparanter, of zorg voor eigen inkomsten voor de EU. Denk aan een financiële transactietaks. Dan heb je een eerlijk systeem waarin het geld naar de EU gaat en waarmee wij onze eigen doelen kunnen halen. Dat is slim beleid. Het moet anders, maar het moet zeker ook op Europees niveau.
Tot slot wil ik vragen aan de lidstaten die zeggen dat het almaar minder kan, maar die tegelijkertijd wel allerlei nieuwe prioriteiten aan de EU geven: als jullie minder willen, welke prioriteiten gaan we dan inleveren als EU? Want als je minder wil, moet je ook keuzes maken. Tot nu toe horen we dat er meer en meer prioriteiten zijn, met minder geld. Dat rekensommetje klopt van geen kanten. Dàt zou de vraag moeten zijn aan de Britse en de Nederlandse regering.
Lothar Bisky
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Polledo, u zult begrijpen dat links zeer hoge eisen stelt aan de sociale gerichtheid van de EU en daarom ietwat teleurgesteld is dat de sociale aspecten in uw verslag geen duidelijke prioriteit vormt voor de komende jaren.
Ik ben ervan overtuigd dat het behoud en de ontwikkeling van het model van de Europese sociale staat en het Europese solidariteitsbeginsel juist in tijden van crisis en bezuinigingen zeer belangrijk zijn. Dit zijn beide culturele verworvenheden van Europa en als we die opgeven zou dat volgens mij het einde van het Europese proces van sociale integratie kunnen betekenen.
Zeker, u hebt veel belangrijke uitdagingen opgesomd, waarvan een aantal verder gaat dan de Europa 2020-strategie. Maar ik geloof niet dat de voorgestelde bescheiden verhoging met 5 procent daarvoor voldoende zal zijn. Als Parlement moeten we duidelijk zeggen dat we met name het sociale Europa willen stimuleren. Andere zaken, zoals ERD, Frontex, ITER, kunnen eventueel nog wel wat wachten. De Raad uitnodigen om negatieve prioriteiten te stellen, dus te korten, acht ik verkeerd.
Toch dienen we te erkennen dat dit verslag het parlementaire debat over de hervorming van het stelsel van eigen middelen serieus in een stroomversnelling brengt. Met name de invoering van de belasting op financiële transacties is een zaak waarmee nu eindelijk een aanvang moet worden gemaakt. Dit is niet alleen een nuttig financieel instrument, maar het biedt ook meer transparantie over hoe de EU gefinancierd wordt.
Het gaat natuurlijk voor een belangrijk deel om het reguleren van de financiële markt. Naar mijn mening is het ook zaak de Britse korting af te schaffen en te zorgen dat ongebruikte EU-middelen naar de EU-begroting terugstromen.
Marta Andreasen
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, dit Parlement zal er opnieuw van worden beschuldigd dat het het zicht op de wekelijkheid is kwijtgeraakt als het voor een verhoging van de begroting voor de periode 2014 tot 2020 stemt. De reden die voor deze verhoging wordt gegeven is de financiering van de EU 2020-strategie, die ons, naar men zegt, uit de crisis moet redden.
Laten we eens terugdenken aan wat er met de strategie van Lissabon is gebeurd; die liep uit op een monumentale mislukking en was een verkwisting van belastinggeld. Die fout moeten we niet nog eens maken. De Europese Rekenkamer maakt melding van een aanzienlijk percentage onregelmatigheden op verschillende beleidsterreinen - gemiddeld 2,8 procent van de begroting, jaar in jaar uit - en daar blijft maar geld naartoe vloeien. Er zijn projecten waar de kosten uitkomen op het driedubbele van de oorspronkelijke raming; bij andere treedt vertraging op, terwijl ze door betere technologie worden ingehaald. Dat is ook het geval bij Galileo, met een begroting die is gestegen van 7,7 miljard euro tot 22,6 miljard euro.
Meer dan 40 procent van de begroting wordt nog steeds geïnvesteerd in het gemeenschappelijk landbouwbeleid, terwijl slechts 4,7 procent van de beroepsbevolking in Europa daar werkzaam is. Vanwege het gemeenschappelijk landbouwbeleid - dat commissaris Damanaki als een mislukking beschouwt - verdwijnt elk jaar een miljard euro belastinggeld naar Brussel. De Europese Dienst voor extern optreden kost ieder jaar een extra 500 miljoen en het bestaansrecht ervan is nog niet aangetoond.
Al deze voorbeelden rechtvaardigen zeker geen verhoging van de begroting, maar eerder een verlaging. Ik hoop dat de Britse regering een duidelijk standpunt inneemt, zegt dat de maat vol is en zal vragen om een verlaging. Het lijkt er echter op dat haar coalitiegenoten in het Parlement hier vóór bevriezing van de uitgaven zijn. De belastingbetalers in het Verenigd Koninkrijk zullen hun dat niet in dank afnemen.
Lucas Hartong
(NL) Voorzitter, vlak voor de Eerste Wereldoorlog, sprak de Britse minister Sir Edward Gray deze woorden: "Overal in Europa gaan de lichten uit. Wij zullen ze niet meer zien aangaan in onze generatie." Voor ons ligt het verslag Polledo over de politieke prioriteiten van het Europees Parlement voor de jaren na 2013. Het betreft zowel wetgeving als begroting. Dit is dus dé visie van de EU op dé toekomst van de Europese burgers.
Wat een verschrikkelijke intellectuele, culturele en bestuurlijke armoede spreekt hieruit! Wat een neiging naar dictatuur door de Europese politieke elite. Zo beweert dit parlement dat de EU op internationaal niveau meer gewicht in de schaal legt dan de som van de afzonderlijke lidstaten. Men eist daarom minimaal vijf procent verhoging van het EU-budget. Wat een dwaasheid. Wat een ontkenning van de nationale soevereiniteit en minachting voor de burgers en regeringen van onze landen.
Laat duidelijk zijn: een gezond denkende lidstaat als Nederland zal nooit akkoord kunnen gaan met dit verslag. Europarlementsleden met een frisse, vrijheidslievende visie zullen dit verslag linea recta naar de prullenmand verwijzen. Waarom? Omdat anders de lichten uitgaan in Europa en we een donkere toekomst voor onze kinderen voorbereiden. Mijn fractie wil dat het licht in Europa aanblijft en daarom zullen wij vol overtuiging tegen het verslag stemmen.
De Voorzitter
Collega's, zoals u ziet zijn we getuige van een fundamentele discussie over de toekomst van Europa en in afwachting van het standpunt van de Commissie.
Er is een blauwe kaart. Mijnheer Hartong, wilt u de vraag beantwoorden?
Gerben-Jan Gerbrandy
(NL) Voorzitter, ik wou mijn collega Hartong het volgende vragen. Momenteel zitten meerdere Europese lidstaten in de G8, de organisatie van de 8 grootste economieën ter wereld. Binnen 10 à 15 jaar zal daar geen enkel Europees land meer in zitten. Hoe kunt u dan blijven beweren dat individuele Europese landen op het wereldtoneel een rol van betekenis blijven spelen? Denkt u niet dat de enige oplossing voor Europa om daar echt een rol te blijven spelen, is om gezamenlijk op te treden?
Lucas Hartong
(NL) Voorzitter, ik bedank mijn collega voor de vraag. Europa is zo prachtig en zo krachtig door zijn lidstaten, dat de lidstaten gezamenlijk, in goed overleg een zeer goede stem op het wereldpolitieke toneel kunnen laten horen. En dat zal zo blijven. Juist doordat de nationele regeringen goed samen werken, zal daar een prachtig geluid te horen zijn.
Janusz Lewandowski
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, namens de Commissie verwelkom ik het verslag dat de Commissie beleidsuitdagingen heeft ingediend. Dit is een echte bijdrage aan de voorbereidingen voor de volgende financiële vooruitzichten, maar het is ook echt Europees. Het is een onvervalst Europese kijk op de toekomst van het Europese project. Die is onontbeerlijk nu we ons gesteld zien voor talrijke gemeenschappelijke uitdagingen in een tijdperk dat volgens de heer Schulz de geest van 'Entsolidarisierung' ('de ontmanteling van de solidariteit') ademt.
Mijn commentaar betreft niet alleen het verslag zelf, maar ook de gang van zaken in de Commissie beleidsuitdagingen - waarin ik zitting had, dus ik weet waar ik het over heb -, de bekwame leiding van Jutta Haug en de rol van Salvador Garriga Polledo. Deze brede consensus en meerderheid van stemmen worden vandaag in de plenaire vergadering waarschijnlijk en hopelijk bevestigd. Ja, wij delen de visie die in het verslag is vervat. Ja, we zeggen ook dat de Europese begroting geen kopie is van de nationale begrotingen, maar gericht is op het bereiken van gemeenschappelijke doelstellingen die buiten het vermogen van nationale staten liggen, waarbij Europese fondsen schaalvoordelen kunnen opleveren of synergie kunnen scheppen.
Kortom, de Europese begroting moet worden gericht op terreinen waar resultaten kunnen worden bereikt, aangezien ze het karakter van een investering heeft en geen begrotingstekort kent. We delen ook onze visie op het zogenaamde 'traditionele' beleid - namelijk het gemeenschappelijk landbouwbeleid en het cohesiebeleid. Traditioneel betekent niet achterhaald. Het gaat hier om een mechanisme om de doelstellingen van de EU 2020-strategie te bereiken. Wanneer deze behoorlijk gestalte krijgen in de begroting, kan ruimte worden gecreëerd voor een veel betere en zichtbaar betere financiering van ondergefinancierde onderdelen - dat wil zeggen innovatie, het beheer van migratiestromen, de externe verantwoordelijkheden van de Europese Unie die nu zo goed zichtbaar zijn in het Middellandse Zeegebied, energie-efficiëntie en, bovenal, de vraag hoe Europa te verbinden via de trans-Europese netwerken en de andere grensoverschrijdende verbindingen in energiesystemen.
De Europese begroting dient nieuwe functies te gaan vervullen als instrumentarium dat de lidstaten moet aanzetten tot meer discipline op het gebied van de overheidsfinanciën, maar je kunt de EU-begroting niet de schuld geven van het wanbeheer inzake de overheidsfinanciën op nationaal niveau. Ze zou nu als zekerheid voor het betalingsbalansmechanisme moeten fungeren, maar in de toekomst zouden ook innovatieve financiële instrumenten moeten worden ingezet als hefboom voor de Europese begrotingen.
In het verslag wordt gevraagd om hervorming van de financieringskant en we moeten daarop inspelen door nieuwe middelen aan te wijzen. De heer Daul merkte terecht op dat we het leven van een minister van Financiën op die manier - door nieuwe eigen middelen voor de begroting aan te wijzen en door de rechtstreekse bijdrage te verlagen - eenvoudiger kunnen maken. Het eind juni te presenteren pakket gaat over cijfers, de verordening inzake het meerjarig financieel kader, een nieuw voorstel voor een interinstitutioneel akkoord, maar ook over eigen middelen. Specifieke sectorale voorstellen komen later, tussen september en het eind van het jaar.
Tot slot wil ik nogmaals kwijt dat ik ervan overtuigd ben dat het verslag van de Commissie beleidsuitdagingen een zinvolle bijdrage levert aan de discussie over de toekomst van de Europese Unie en een krachtig, belangrijk referentiepunt voor de Commissie is. Samenwerking tussen de Commissie en het Parlement is essentieel, niet alleen voor een goede start bij het vormgeven van het voorstel, maar ook voor een goede afronding van de onderhandelingen, die in de huidige context zeer lastig zijn.
De Voorzitter
Dank u commissaris. Dat was een zeer belangijke discussie tussen de Commissie en het Parlement. Beide instellingen willen elkaar ruggensteun geven om tot een soortgelijke aanpak van het meerjarig financieel kader te komen. We zullen het plan van de Europese Commissie eind deze maand zien, als het ook in het Parlement zal worden gepresenteerd.
(Als reactie op een roep vanuit de zaal)
Het spijt me, maar we stellen geen "blauwe kaart"vragen aan onze gasten, die zijn alleen bedoeld voor leden van het Europees Parlement.
Thijs Berman
rapporteur voor advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking. - (NL) Voorzitter, voor de Commissie Ontwikkelingssamenwerking is dit een niet alleen helder maar ook essentieel verslag, omdat dit verslag vastlegt dat de Europese Unie de komende zeven jaar haar verantwoordelijkheid voor de armste landen erkent en dus een plaats geeft in het budget. Het legt vast dat de lidstaten hun eigen beloftes moeten nakomen. 0,7 procent van het bruto nationaal inkomen voor ontwikkelingssamenwerking, daar staan ze nog ver van af. Maar samenwerking binnen de Europese Unie voor ontwikkelingssamenwerking leidt tot besparingen, tot voorkomen van overlap, tot betere en efficiëntere uitgaven.
Het verslag legt vast dat maatregelen tegen klimaatverandering niet gefinancierd mogen worden met het ontwikkelingsbudget. Het vraagt om grotere prioriteit voor versterking van mensenrechten, democratie en rechtsstaat. Het vraagt om nieuwe financieringmethoden naast subsidies, combinaties van leningen en subsidies. Het benadrukt dat humanitaire actie een eigen onafhankelijk financieringsinstrument moet blijven houden, omdat noodhulp neutraal moet zijn, los van politieke keuzes in de externe actie, in het EEAS (European External Action Service). Met deze keuzes blijft de Europese Unie de belangrijkste partner voor de ontwikkelingslanden in de wereld en dat is essentieel.
Gerben-Jan Gerbrandy
rapporteur voor advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid. - (NL) Voorzitter, ook de milieucommissie kan tevreden zijn met het verslag zoals dat nu voor ons ligt. Het geeft aandacht aan de grondstoffenschaarste, de bedreiging van de biodiversiteit, de ontwikkeling naar duurzame energie, en vooral ook - dat vind ik erg belangrijk - het belang van duurzaamheid voor onze economie.
Maar, er is één maar, we leven in een tijd dat alle lidstaten elke euro minstens drie keer omdraaien voordat hij wordt uitgegeven. Toch doen wij iets heel raars. Wij geven miljarden aan subsidies uit aan zaken die we later met nog veel meer miljarden moeten herstellen, miljarden gaan naar milieuschadelijke subsidies. Daarom heb ik namens mijn fractie opnieuw het amendement ingediend dat wél in de milieucommissie was aangenomen om in de komende jaren tot 2020 de subsidies die een schadelijk effect op het milieu hebben, af te bouwen. Juist in deze tijden van schaarste moeten wij dat soort subsidies niet hebben.
Constanze Angela Krehl
Mijnheer de Voorzitter, het cohesiebeleid beschikt over een van de grootste individuele begrotingen in de Europese Unie. We moeten een modern beleid ontwikkelen, dat is aangepast aan de nieuwe uitdagingen. We willen investeringen in een moderne infrastructuur, we willen investeringen in onderzoek, innovatie en ontwikkeling van nieuwe technologieën. We willen duurzame, geïntegreerde stadsontwikkeling en we willen goed opgeleide vakmensen.
De regio's hebben specifieke steun nodig om ze meer concurrerend te maken en om ze economisch te ontwikkelen. Maar tegelijkertijd moeten we ook stellen dat alle regio's toegang moeten hebben tot het cohesiebeleid, Oost-Europese lidstaten evenzeer als de krachtige economie van Duitsland. Oost-Duitsland heeft de steun nodig, maar ook enkele West-Duitse regio's hebben Europese hulp nodig, net als delen van het Verenigd Koninkrijk.
Daarvoor hebben we een begroting nodig die niet kleiner mag zijn dan de huidige, en we hebben een begroting nodig die niet over verschillende sectoren versnipperd mag worden. We moeten ons ervoor inspannen de efficiëntie en transparantie te verbeteren en we moeten dat combineren met het wegnemen van onnodige bureaucratie. Cohesie is verbonden met solidariteit. Maar cohesie is ook economisch verstandig en noodzakelijk.
Een gebrek aan cohesie is ook voor krachtige economieën slecht. Laten wij daarom zorgen voor passende financiële middelen voor het cohesiebeleid. Ik wil de rapporteur uitdrukkelijk bedanken voor het feit dat hij het advies van de Commissie regionale ontwikkeling in zijn verslag heeft overgenomen en ik vraag om ondersteuning voor het amendement om de tussencategorieën nogmaals te verbeteren.
In de Commissie regionale ontwikkeling hebben we een compromis bereikt en ik zou ten zeerste wensen dat dit Huis dit compromis, dat de gespecialiseerde politici gevonden hebben, in het verslag-Garriga overneemt. Daarvoor vraag ik om brede steun.
Giovanni La Via
Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de heer Garriga Polledo feliciteren, ook namens het grootste deel van mijn collega's van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, met het uitstekende werk dat hij de afgelopen maanden heeft verricht.
Het debat over de komende financiële vooruitzichten was erg vurig, en de heer Garriga Polledo vat het in zijn verslag doeltreffend samen, met een overzicht van de standpunten van de verschillende nationale delegaties en de verschillende fracties.
Als rapporteur voor advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling sta ik volledig achter de keuze de landbouwbegroting ongewijzigd te laten, en ben ik - net als veel van mijn collega's in de commissie - sterk tegen het door de ALDE-Fractie voorgestelde amendement, waarbij middelen die voor landbouw zijn bedoeld eventueel aan andere activiteiten zouden kunnen worden toegewezen.
Ik wil mijn collega's eraan herinneren dat de Verdragen voorzien in het algemeen landbouwbeleid, dat een echt Europees beleid is - en die zijn zeldzaam - en dat een belangrijke rol kan spelen in deze belangrijke sector, die goederen produceert voor de samenleving en van echte toegevoegde Europese waarde is.
Cătălin Sorin Ivan
rapporteur voor advies, Commissie cultuur en onderwijs. - (RO) Mijnheer de Voorzitter, als we het hebben over de begroting van de Europese Unie en over Europese middelen, en vooral als we het hebben over de toekomst van het meerjarig financieel kader, spreken we automatisch ook over de Europese toegevoegde waarde. Ik denk niet dat er een terrein of onderdeel van de EU-begroting bestaat waar de Europese toegevoegde waarde groter is, voor zo weinig geld. Maar opdat alles wat we hier bedenken, alle Europese projecten aansluiten bij de Europese bevolking en elke Europese burger, en opdat alle projecten toekomst hebben, moeten de jongeren van vandaag geloven in het project Europese Unie. De jongeren van vandaag moeten zich steeds meer Europeaan voelen en onze investeringen in cultuur, onderwijs en in projecten en programma's voor de jeugd moeten worden veel breder worden.
Daarom zeg ik dat we voor een Europese Unie met toekomst meer geld nodig hebben voor onderwijs, cultuur en voor de jeugd. En dan heb ik het nog niet over de sport, een prioriteit van de Europa 2020-strategie.
Eva-Britt Svensson
rapporteur voor advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, als rapporteur voor de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid zou ik erop willen wijzen dat wanneer er cruciale besluiten worden genomen met betrekking tot economische, financiële en monetaire aangelegenheden, fiscaliteit en handelsbeleid, met andere woorden alle besluiten die gevolgen hebben voor de begroting en onze mogelijkheden, de invloed die vrouwen momenteel hebben op die besluiten ontzettend gering is. Om een moderne begroting voor de toekomst op te stellen, heeft de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid een aantal belangrijke kwesties in de verf gezet voor de toekomstige begrotingswerkzaamheden.
Er moet gebruik worden gemaakt van de competentie en ervaring van vrouwen. Wij wijzen erop dat integratie van genderaspecten en genderbudgettering noodzakelijk zijn. Ik hoor parlementsleden spreken over de toekomstige begroting, meer middelen, enzovoort. Het gaat niet alleen maar om meer middelen, het gaat er ook om de politieke moed te hebben om andere prioriteiten te stellen in de begroting en de competenties waarover vrouwen beschikken te gebruiken. Als we dat doen, hoeven we niet steeds weer meer begrotingsmiddelen te vragen, maar kunnen we de begroting gebruiken om een modern beleid tot stand te brengen voor de toekomst.
Reimer Böge
namens de PPE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, het onderhavige verslag is een vakkundig, redelijk aanbod van het Parlement aan de Commissie en de Raad voor verdere ontwikkeling van het begrotingsfundament van de Europese Unie in een moeilijke periode.
Ik wil de rapporteur Salvador Garriga en de voorzitter Jutta Haug uitdrukkelijk bedanken voor hun inspanningen. Ze hebben allebei uitstekend werk verricht. Ondanks alle politieke verschillen tussen de fracties, werd het werk gekenmerkt door het streven naar gezamenlijke Europese oplossingen. Van deze geest zouden andere instellingen wat meer mogen hebben. Wij willen echte eigen middelen, zoals geformuleerd in het Verdrag.
Ongeacht verdere inkomsten moet de begroting uitsluitend uit eigen middelen worden gefinancierd. We leven het Verdrag dus na als we dit eisen. En verder: het moet gedaan zijn met al die merkwaardige gerichte kortingen! Dit debat zou onbevooroordeeld en met minder schuim om de mond moeten worden gevoerd dan in veel hoofdsteden en commentaren gebeurt,, samen met onze collega's in de nationale parlementen.
Tegelijkertijd willen we weten dat de eenheid van de begroting beschermd is en dat begrotingsbeleid niet van de Gemeenschapsbegroting wordt weggehaald. Wanneer we over uitgaven spreken, moeten we spreken over de verplichtingen die voortvloeien uit het Verdrag van Lissabon. We dienen voor voldoende financiën te zorgen voor de EU-2020-strategie, waartoe wij ons allen verbonden hebben. Groei is de basis voor economisch, sociaal en maatschappelijk handelen.
We moeten meer dan voorheen spreken over de Europese meerwaarde en de benodigde synergie-effecten tussen de nationale begrotingen en de EU-begroting, want ongeacht de mogelijke besparingen die we natuurlijk ook kunnen realiseren in de EU-begroting, kunnen veel van de benodigde aanvullende middelen besproken worden in het kader van een echt debat over synergie en mogelijke besparingen tussen de EU-begroting en de nationale begrotingen. We moeten duidelijk tegen de Raad zeggen dat de Raad, als hij niet mee wil gaan op het pad dat wij vandaag aangeven, moet zeggen welke politieke prioriteiten van de agenda worden gehaald en niet meer gefinancierd zullen worden. Dat hoort zo in het kader van eerlijkheid tegenover de burger. Ik hoop dat de Commissie bij haar wetgevingsvoorstellen op positieve wijze op deze voorstellen van het Parlement ingaat en ik verwacht dat de komende voorzitterschappen een manier zullen vinden om open en transparant met het Parlement te spreken, zodat we de instemmingsprocedure in het desbetreffende tijdsbestek met succes kunnen afsluiten.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement te beantwoorden.)
Derk Jan Eppink
(EN) Mijnheer de Voorzitter, voor zover ik weet, is de heer Böge lid van het CDU in Duitsland. Ik vraag me af of hij met zijn pleidooi voor eigen middelen van de EU zijn eigen persoonlijke standpunt weergeeft of dat van zijn partij in Duitsland?
Reimer Böge
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik ga graag in op deze vraag. Ik ben inderdaad niet alleen lid van het CDU, maar ook al sinds dertien jaar plaatsvervangend deelstaatvoorzitter van het CDU in Sleeswijk-Holstein. Voordat deze Commissie zich had uitgesproken, hebben wij als afgevaardigden van CDU/CSU in het Europees Parlement ons standpunt bepaald. En de verklaring over eigen middelen waarover de afgevaardigden van CDU/CSU in het Europees Parlement overeenstemming hebben bereikt, en die in zekere mate in tegenspraak is met het nationale standpunt van de partij, komt volledig overeen met hetgeen de Commissie beleidsuitdagingen gezegd heeft. Ik sta hier achter, ook in mijn politieke verantwoording als CDU-politicus in Duitsland.
Göran Färm
namens de S&D-Fractie. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, de EU wordt momenteel geconfronteerd met de grootste uitdagingen in zeer lange tijd. We moeten proberen een einde te maken aan de economische crisis en tezelfdertijd nieuwe crises vermijden. We moeten het hoofd bieden aan toegenomen globalisering en concurrentie. Dat zal grote grensoverschrijdende investeringen vergen, bijvoorbeeld in onderzoek. We moeten de milieu- en klimaatuitdagingen aanpakken en voor een duurzame energievoorziening zorgen.
We moeten de nefaste tendens in de richting van permanent hoge werkloosheid en sociale uitsluiting die zich in Europa aftekent zien om te buigen, en we moeten met name proberen te helpen met betrekking tot de crisis in onze zuidelijke buurlanden. In een situatie waarin solidariteit en een goed functionerend Europa het hardst nodig zijn, nemen helaas ook de bedreigingen voor het Europese idee toe. Op dit ogenblik zijn die bedreigingen gericht tegen, onder andere, de EU-begroting.
In de Bijzondere Commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013 begrijpen we dat het merkwaardig kan lijken dat we meer geld vragen voor de EU-begroting na 2013 op een ogenblik dat veel lidstaten in hun eigen begroting snoeien. Tezelfdertijd zou het echter volkomen onredelijk zijn om de ogen te sluiten voor deze uitdagingen, om toe te geven aan de euroscepsis en om de politieke ambities die de lidstaten ons onder andere via het Verdrag van Lissabon hebben gegeven te laten varen. We mogen ook niet vergeten dat zware bezuinigingen geen goede zaak zijn voor de kwetsbaarste lidstaten - Griekenland, Ierland en Portugal - maar de EU integendeel minder mogelijkheden geven om hen te helpen.
De Britse regering spreekt alleen uit naam van de nettobetalers en namens niemand anders. Daarom hebben we in het verslag van de Bijzondere Commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013 geprobeerd om een redelijk evenwicht te bereiken tussen soberheid, de noodzakelijke ambities en een toekomstgerichte hervorming van beleidsgebieden als het landbouwbeleid. We zijn uitgekomen bij een voorstel om de kredieten ten opzichte van 2013 met 5 procent te laten stijgen.
Ik wil de rapporteur, de heer Garriga Polledo, van harte bedanken. Hij is erin geslaagd om zich voor zijn verslag van de steun van een brede meerderheid te verzekeren. Het belangrijkste hierbij is dat die 5 procent extra nu net gebruikt moet worden voor investeringen in gebieden die belangrijk zijn voor de toekomst, met name onderzoek, groei, en werkgelegenheid. Het is duidelijk dat we op die gebieden maatregelen moeten nemen, en zonder middelen zullen we die uitdagingen niet het hoofd kunnen bieden. Om dat te doen, moeten we echter onze visie op de EU-begroting kunnen herzien.
Vergeet niet dat deze EU-begroting in verhouding tot de economieën van de lidstaten nog altijd kleiner is dan, bijvoorbeeld, toen Zweden in de jaren negentig toetrad, ondanks de uitbreiding van 15 naar 27 lidstaten. De EU-begroting is ook duidelijk minder snel gestegen dan de nationale begroting van de lidstaten, bijvoorbeeld de Britse begroting, wat ook al niet wordt gezegd wanneer de Britse regering spreekt. Persoonlijk ben ik er rotsvast van overtuigd dat besparingsmaatregelen niet de enige manier zijn om uit de crisis te geraken. We moeten opnieuw een weg naar groei en werkgelegenheid vinden door middelen te vinden voor investeringen, en daarvoor hebben we deze gemeenschappelijke inspanningen nodig.
Carl Haglund
namens de ALDE-Fractie. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur van harte bedanken. Hij heeft alle standpunten in dit Parlement op een uitstekende wijze samengebracht. Ik ben er zeker van dat we het allemaal volkomen eens zijn over de uitdagingen waarmee we worden geconfronteerd. De vraag is alleen hoe we ervoor kunnen zorgen dat de middelen volstaan, en nu hebben we het niet alleen over de middelen in de EU, maar ook over de middelen in de lidstaten, en dat is een evenwichtsoefening.
In de commissie hebben we besloten om de toekomstige begroting met 5 procent te verhogen. 5 procent klinkt als heel veel, tenminste als we terugkeren naar onze eigen hoofdstad en daar vertellen dat we 5 procent meer nodig hebben. Anderzijds is 5 procent bijzonder weinig als we rekening houden met de uitdagingen waarmee de EU wordt geconfronteerd en wanneer we maar al te goed weten dat de EU een aantal nieuwe taken heeft gekregen die de EU echt naar behoren moet uitvoeren, wat we zonder middelen niet kunnen.
Om tezelfdertijd geloofwaardig te zijn als we om meer geld vragen, moeten we echter ook de moed hebben om te kijken naar bestaande structuren en bestaande kosten. Onze geloofwaardigheid zal aanzienlijk toenemen als we erin slagen om aan te tonen dat we ook met middelen kunnen schuiven, andere prioriteiten kunnen vaststellen en besparen alvorens om meer geld te vragen. Ik heb het nu zowel over ongerechtvaardigde voordelen in het landbouwbeleid als over het feit dat ons corruptiebestrijdingsbeleid tot op grote hoogte minder succesvol is dan we altijd beweren, en het feit dat de Europese administratie tot op zekere hoogte bijzonder log is - het feit dat we hier in Straatsburg zijn is daar een voorbeeld van. Het is dat soort dingen dat we in onze fractie aan de orde wilden stellen, als voorbeelden die moeten kunnen worden besproken, want dat is hetgeen ons geloofwaardig zal maken als we later om meer geld vragen.
Daar zijn we in dit verslag echter niet altijd volledig in geslaagd, wat ook verklaart waarom sommige van mijn collega's morgen tijdens de stemming tegen zullen stemmen of zich misschien van stemming zullen onthouden, ook al steunt een grote meerderheid van onze fractie het verslag. Velen zijn ondanks alles teleurgesteld dat we er niet in zijn geslaagd om te bespreken op welke nieuwe manier we ook bestaande middelen anders kunnen toewijzen.
Een andere kwestie die we absoluut moeten aanpakken is de manier waarop we de EU-begroting financieren, en wat dat betreft is onze fractie zeer duidelijk geweest. Wij willen een serieuze discussie over wat we "eigen middelen" noemen. Dat is ook belangrijk om de ongezonde elementen in de huidige financieringsstructuren weg te nemen: meer kortingen, onduidelijke en ondoorzichtige regelingen, enzovoort. Zo kan het in de toekomst niet verder, en wat dat betreft hoop ik dat we met de Raad een constructieve dialoog over de toekomst tot stand kunnen brengen. Dat is van het allergrootste belang voor een EU-begroting met een positieve toekomst.
Konrad Szymański
namens de ECR-fractie. - (PL) De Poolse delegatie in de Fractie Europese Conservatieven en Hervormers zal voor het verslag over het meerjarig financieel kader stemmen. Dit betekent echter niet dat we geen oog hebben voor de zwakke plekken van dit document. Het uitwerken van de voorstellen over eigen inkomsten en Europese belastingen is je reinste tijdverspilling. Europeanen betalen nu al teveel overheidsheffingen.
We moeten meer nadruk leggen op de controle van de EU-uitgaven en een kritische beoordeling van het huidige beleid op dit gebied. Het is geen oplossing wanneer we de verspilling van deze middelen door de vingers zien. en dat is ook niet fair ten opzichte van de Europese belastingbetaler. De Europa 2020-agenda domineert, waardoor de hervorming van het EU-beleid ten koste kan gaan van verbintenissen die veel belangrijker zijn, namelijk de verbintenissen uit de Verdragen die te maken hebben met de bevordering van economische cohesie tussen de lidstaten.
We mogen onze ogen echter niet sluiten voor de Europese toegevoegde waarde die verband houdt met het Europese cohesiebeleid. De resultaten daarvan zijn in Polen het meest zichtbaar. Wij zijn niet de enigen die dankzij het cohesiebeleid profiteren van snellere groei. De versnelde groei in Midden-Europa draagt substantieel bij aan de groei in heel Europa en het verbetert de investeringsvoorwaarden die niet alleen winst opleveren in Warschau of Praag, maar ook in Amsterdam, Londen en Berlijn.
Helga Trüpel
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik begin met de verklaring van de heer Ashworth, die een intelligentere Europese begroting tegen een hogere begroting heeft uitgespeeld. Ik vind dit geen goed alternatief. We moeten inderdaad een intelligenter begrotingsbeleid voeren, door precies te bepalen waar geld bespaard kan worden, waar het management verbeterd kan worden en waar de administratieve lasten beperkend werken.
Maar deze bijzondere commissie had als taak te bepalen hoeveel geld we nodig hebben om op passende wijze met de nieuwe politieke uitdagingen te kunnen omgaan. Het gaat dus om de bereidheid om te hervormen, om politieke moed, en het gaat erom ons zo op te stellen dat we antwoorden kunnen geven op de grote uitdagingen waarmee we tot en met 2020 geconfronteerd zullen worden. Met uw ideeën, mijnheer Ashworth, gaan we daar niet in slagen. In plaats daarvan zou ik de heer Böge steunen, die vanuit mijn oogpunt zeer terecht en in overeenstemming met het Verdrag zegt dat we de moed moeten hebben om weer terug te keren naar een systeem van echte eigen middelen.
Dat maakt de Europese Unie sterker, en het maakt ons financieringssysteem transparanter. Voor de burgers wordt duidelijker waar het geld vandaan moet komen. Vanuit groen oogpunt wil ik nog toevoegen: wij denken vooral aan de belasting op financiële transacties, omdat deze de financiële transacties reguleert en ons nieuwe mogelijkheden biedt om slimmer beleid vast te stellen. Dit is dus een weg voorwaarts die de lidstaten niet laat verstikken, maar nieuwe mogelijkheden voor ons allen opent. Daarom heeft de heer Verhofstadt volgens mij gelijk als hij zegt dat we natuurlijk ook bereid moeten zijn om gezamenlijke taken op te pakken, zoals de opbouw van de Europese Dienst voor extern optreden, en tegelijkertijd ook op nationaal niveau besparingen door te voeren. We kunnen natuurlijk niet zomaar het ene laten vallen en iets anders toevoegen. Nee, Europese verantwoordelijkheid bestaat erin om uitgaven op nationaal niveau terug te schroeven om ze op Europees niveau te bundelen. Waarom? Omdat we samen sterker zijn, omdat we Europese meerwaarde realiseren die goed is voor onze burgers - juist op de vlakken van onderzoeks- en onderwijsbeleid. De grote taken die voor ons liggen zijn ecologische transformatie en de opbouw van intelligente energienetwerken. Daarvoor hebben we geld nodig, evenals voor breedbandnetwerken in landelijke gebieden. Dat zijn de taken voor de toekomst, en daarvoor hebben we een intelligentere en hogere begroting nodig.
(Spreekster verklaart zich bereid een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement te beantwoorden.)
Peter van Dalen
(NL) Voorzitter, mevrouw Trüpel spreekt hier opnieuw de bekende geloofsbelijdenis uit: 'meer Europa moet, meer Europa doet je goed en meer Europa betekent ook meer geld'. We kennen al het percentage van verhogingen die zij en meneer Verhofstadt graag willen. Eigenlijk gek dat we bij de burgers een totaal tegenovergestelde beweging zien. Het vertrouwen in Europa neemt af. De burgers zien dit Parlement als een geldverslindende machine die meer en meer geld vraagt. Wordt het niet eens tijd dat u uw geloofsbelijdenis bijstelt en eens met een ander verhaal komt in de lijn van wat meneer Ashworth bepleit?
Helga Trüpel
(DE) Geachte collega, volgens mij maakt u een ernstige politieke fout. Als we in Europa weer vervallen in een patroon waarin we het politieke nationale eigenbelang nastreven, dan riskeren we de afbraak van vijftig jaar opbouwwerk aan het Europese project.
Wat we hier doen, is geen geldverspilling. Waar sprake is geweest van corruptie en geldschandalen, moeten deze beslist worden bestreden. Daar staan we natuurlijk aan uw kant. Maar waar het erom gaat Europese meerwaarde te genereren, hetgeen wij al op brede schaal gedaan hebben, moeten we deze gezamenlijk ontwikkelen, aangezien de individuele nationale staten tegenover de internationale concurrentie zwakker staan. Met 27 individuele nationale staten die elk voor zich handelen zullen we geen goede effecten kunnen genereren; dit kan alleen als we onze krachten bundelen. Dat hebben de oprichtende staten na de Tweede Wereldoorolog begrepen. Daar moeten we verder aan werken, in plaats van het af te breken.
Miguel Portas
namens de GUE/NGL-Fractie. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, ik heb naar dit debat geluisterd en zal mijn tegendraadse mening geven. Mijn eerste vraag is deze: kan een gemeenschappelijke munt duurzaam zijn zonder een sterke Europese begroting? Het antwoord is naar mijn mening nee, dat is niet mogelijk. De staatsschuldencrisis bewijst dat heel goed. Die bewijst dat er geen speculatieve aanval op de staatsschulden van Griekenland of Portugal zou zijn geweest als we een sterke begroting zouden hebben. Juist daarop moeten wij reageren en ik ben van mening dat dit het voornaamste probleem is, waarop het rapport van collega Garriga het antwoord schuldig blijft. Dit rapport mist ambitie.
De mogelijkheid van een marginale verhoging met 5 procent van de Europese begrotingen lijkt alleen Hare Majesteit, de Koningin van Engeland, veel. Feitelijk is het echte probleem de onmogelijkheid om met een Europese begroting die praktisch bevroren is prioriteiten te stellen voor groei en voor het creëren van arbeidsplaatsen. Het is onmogelijk om te reageren op de nieuwe verplichtingen die uit de Verdragen voortvloeien met een in wezen bevroren begroting. Het is onmogelijk om te denken dat het cohesiebeleid toereikend is, want dat is niet toereikend als Europa teruggaat naar interne sociale divergentie.
Mijn laatste opmerking is, dat wij voor de belasting op financiële transacties zullen stemmen. We geloven dat die alleen het daglicht zal zien als Europa de moed heeft om die onafhankelijk van andere belastingen op te leggen.
Niki Tzavela
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, er is al veel gezegd en ik wil graag een andere toon in deze vergadering laten horen.
Jaren geleden dineerde ik in de Verenigde Staten met wijlen president Gerald Ford en hij schetste toen hoe de G7 tot stand was gekomen. Hij zei dat hij een ontmoeting wilde met - ik meen - Callaghan, de Britse premier, om over wat kwesties te praten en dat Callaghan toen voorstelde om dat te combineren met een potje golf. Ford zei toen dat de Canadese premier, Trudeau, een goede golfer was en dat ze die ook moesten uitnodigen. Trudeau - die op de uitnodiging inging - zei dat hij enkele zaken met de Fransen te bespreken had en dat ze de Franse premier ook wel konden uitnodigen. Maar toen ze het er over de telefoon met zijn allen over hadden, zeiden ze dat de Duitsers wel achterdochtig zouden worden en dat ze die ook voor deze bijeenkomst moesten uitnodigen. En toen de Duitsers de uitnodiging aanvaardden, zeiden ze dat de Italianen op dat moment voor zes maanden voorzitter van de Europese Unie waren en dat die er ook bij moesten zijn.
Ford zei toen tegen me: weet je, Niki, toen realiseerde ik me voor het eerst dat jullie Unie zo gespleten, verdeeld en onevenwichtig is. Ooit zouden jullie een Europese begroting moeten hebben die sterk genoeg is om te kunnen concurreren in de mondiale wereld. Het spel wordt daar hard gespeeld. Pas goed op.
Mijnheer de Voorzitter, ik ben heel blij dat ik als parlementslid in deze tijd leef.
Angelika Werthmann
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de Begrotingscommissie werkt al enige tijd intensief aan het volgende meerjarig financieel kader, en het verslag van onze collega vormt hieraan een belangrijke bijdrage.
Nooit eerder stelden de Europeanen zulke hoge eisen aan de EU en hadden ze er tegelijkertijd zoveel kritiek op.
Hier lijken drie punten van belang te zijn: in de eerste plaats met name de relatie met de Europese burgers. Het is te begrijpen dat onze burgers tegen de achtergrond van de effecten van de structurele crisis en de steeds maar grotere uitdagingen als gevolg van de globalisering hun persoonlijke oriëntatie kwijtraken en daarmee onvermijdelijk in het grotere kader ook het project Europa in twijfel trekken. Dit is een thema waarmee bij het opstellen van het volgende meerjarig financieel kader intensief rekening moet worden gehouden, zodat Europa beter begrepen, geaccepteerd, beleefd en ondersteund wordt.
In de tweede plaats zal deze acceptatie onder burgers en op politiek niveau in de lidstaten des te groter zijn als de EU-begroting meetbaar aanvullend voordeel oplevert voor Europa. Zo zal zij als waardevol voor de Europese eenheid worden gezien.
In de derde plaats zijn we ook verheugd over overwegingen om de Europa 2020-strategie als referentiepunt voor het komende meerjarig financieel kader te gebruiken en dit gepaard te laten gaan met overwegingen over het tijdskader ervan.
Jan Olbrycht
(PL) Mijnheer de Voorzitter, iemand die niet in de materie is ingevoerd, zou tot de conclusie kunnen komen dat het Europees Parlement zich onverantwoordelijk gedraagt door een verhoging van de begroting voor te stellen. Ik wil duidelijk stellen dat de Bijzondere Commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013 zich op bijzonder concrete, zakelijke en buitengewoon realistische wijze van haar taak heeft gekweten. De gesprekken in de commissie werden gedomineerd door discussies over de concrete kosten van politieke besluiten. We mogen niet vergeten dat de lidstaten akkoord zijn gegaan met de doelstellingen van de EU 2020-strategie, dus ook de lidstaten die brieven hebben gepubliceerd. Onze commissie heeft geprobeerd een indicatie te geven van de kosten van de gezamenlijk genomen politieke besluiten. We nemen politieke besluiten bijzonder serieus. Wanneer lidstaten bepaalde maatregelen willen nemen waar wij als vertegenwoordigers van de inwoners achter staan, dan moeten we kunnen beschikken over reële middelen. In dit kader is het verslag dat in stemming zal worden gebracht een goed doordacht stuk, dat gebaseerd is op een compromis. Het is een realistisch verslag, met als belangrijkste pluspunt dat het een uitstekende basis vormt om een debat te starten. Ik denk dat we vandaag in dit Huis kunnen zeggen dat het Europees Parlement klaar is om aan de onderhandelingstafel plaats te nemen.
Als Pools parlementslid ben ik er verder diep van overtuigd dat het Poolse voorzitterschap van de Europese Raad een voorzitterschap zal zijn dat een serieus en bijzonder realistisch debat zal voeren. Polen en de Poolse regering zijn pro-Europees, daarom zal dit ongetwijfeld moeilijke debat bijzonder nuttig zijn voor het nemen van verdere maatregelen. Het belangrijkste is dat de onderhandelingen worden gestart. Het Parlement is er klaar voor.
Jutta Haug
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, een jaar geleden werd in de plenaire vergadering overeengekomen om een bijzondere commissie op te richten, die het standpunt van het Europees Parlement ten aanzien van de volgende financiële vooruitzichten uiteen moest zetten. Nu, na precies elf maanden werk, presenteert de Commissie beleidsuitdagingen het resultaat. Het was een taak die veel discipline en concentratie vergde en die alleen kon worden volbracht met een benadering die gekenmerkt werd door openheid, solidariteit en wederzijds vertrouwen. Ik zou alle collega's die betrokken waren bij dit creatieve proces hiervoor heel hartelijk willen bedanken.
Het verslag dat we hebben opgesteld onder leiding van de heer Garriga Polledo, is een werkelijk zeer goed resultaat. Het is iets waar we trots op mogen zijn. Maar zoals we allen weten, zijn voor goede resultaten niet alleen goede afgevaardigden nodig, maar ook goed personeel. En dat hadden we ook: niet alleen onze persoonlijke assistenten en onze fractiemedewerkers, maar vooral ook een uitstekend secretariaat. Dit fantastische team, geleid door Monika Strasser, was niet alleen competent en professioneel, het was vooral bovengemiddeld geïnteresseerd in zijn werk. Het was geduldig en creatief, uiterst goed georganiseerd en desondanks spontaan en flexibel. En het beste: het was altijd vrolijk gestemd en open van geest. Het is duidelijk dat het team ook nog eens veel plezier heeft beleefd aan het vele werk. Ik zou deze negen personen graag heel hartelijk willen bedanken. Heel veel dank!
(Applaus)
Anne E. Jensen
(DA) Mijnheer de Voorzitter, ook ik ben van mening dat het ingediende verslag zeer evenwichtig is, maar tegelijk een zeer flexibel mandaat bevat voor de Begrotingscommissie, die nu met de Raad over een overeenkomst zal onderhandelen. Ook wil ik graag de door mevrouw Hauch gedane oproep herhalen om het verslag te lezen, dat overigens ook gelezen zou moeten worden door de regeringsleiders en de ministers van Financiën, die zich al snel in negatieve bewoordingen over het resultaat uitlieten.
Zoals reeds is opgemerkt, is het een goed en serieus proces geweest en ik wil graag de heer Garriga Polledo en mevrouw Hauch bedanken voor hun uitstekende werk. Ik wil ook de Commissie bedanken voor haar zeer actieve medewerking. Hierdoor hebben we in feite alle delen van de EU-begroting en de verschillende beleidsgebieden kunnen doornemen die naar ons oordeel in de begroting weerspiegeld moeten worden. Er is met andere woorden een serieuze inspanning gedaan. Is het resultaat ambitieus genoeg? Ik vind van wel. We versterken de 2020-strategie, die bedoeld is om de EU voor te bereiden op de uitdagingen waarmee we geconfronteerd worden door de concurrentie met China en de andere opkomende economieën en om over te schakelen op meer duurzame energie.
Ik had graag een scherpere formulering gezien met betrekking tot het gemeenschappelijk landbouwbeleid en ik had graag gezien dat we de mogelijkheden voor besparingen op de structuurfondsen hadden onderzocht. Het gaat hier immers om geld dat de lidstaten terugkrijgen en heel graag zouden willen hebben. Daarom is het naar mijn mening ook noodzakelijk dat we de mogelijkheid van een stijging van 5 procent hebben, zodat er ruimte is voor nieuwe beleidsgebieden, voor een respons op nieuwe uitdagingen en voor investeringen in vervoer, energie en onderzoek - gebieden waar de EU zich in de toekomst op moet concentreren.
We hebben de EU-begroting onder controle. Het verslag waarover we vandaag debatteren en stemmen gaat over een plafond voor de EU-begroting. We praten niet over de bedragen die concreet worden uitbetaald, maar over een plafond, en beneden dit plafond moet er ruimte zijn voor een respons op nieuwe uitdagingen. We weten niet wat er tussen nu en 2020 zal gebeuren, en daarom steun ik dit verslag.
Hynek Fajmon
(CS) Mijnheer de Voorzitter, in de afgelopen maanden hebben we gewerkt aan de voorbereidingen voor een meerjarig financieel kader voor de periode 2014 - 2020. Daarbij zijn we op dezelfde manier te werk gegaan als het hondje en het poesje uit de vertelling van de beroemde Tsjechische schrijver Karel Čapek. Die besloten een taart te maken, en om er zeker van te zijn dat die echt heel erg lekker zou worden, mengden ze alles door elkaar wat ze lekker vonden. En zo bakten ze een taart waarvan ze ontzettend pijn in de buik kregen. Ik ben bang dat het met ons begrotingskader ook die kant opgaat. Ook wij gooien allemaal ingrediënten, mooi klinkende beloftes en aanbevelingen bij elkaar, zonder überhaupt te weten of de combinatie daarvan wel werken zal.
We kunnen ons allemaal de jammerlijke mislukking van de Lissabonstrategie nog prima heugen. Nu hebben we de 2020-strategie, waarbij we een begrotingskader op poten proberen te zetten. Het probleem zit hem zowel in de doelstellingen die in het verslag worden aanbevolen als in de instrumenten daartoe. De meest funeste doelstelling is nog wel die van de bestrijding van de klimaatveranderingen. Bij de instrumenten zie ik grote problemen met de zogeheten eigen middelen en de mogelijkheid om obligaties uit te geven. Eigen middelen zijn niets anders dan een nieuwe Europese belasting, en die kan ik niet pruimen. Euro-obligaties op hun beurt zijn een manier om niet alleen de lidstaten onder schulden te bedelven, maar ook nog eens de Europese Unie. Ook dat zie ik niet zitten. Om alle genoemde redenen kan ik het verslag niet steunen.
