Współpraca pomiędzy specjalnymi jednostkami interwencyjnymi państw członkowskich (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem jest debata poświęcona sprawozdaniu pana Françy, przedstawionego w imieniu Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, w sprawie inicjatywy Republiki Austrii podjętej w celu przyjęcia decyzji Rady o usprawnieniu współpracy w sytuacjach kryzysowych pomiędzy specjalnymi jednostkami interwencyjnymi państw członkowskich (15437/2006 - C6-0058/2007 -.
Armando França
sprawozdawca. - (PT) Oblicze starej Europy zmieniło się. Dzisiejsza Unia Europejska, licząca 27 państw członkowskich i blisko 500 mln mieszkańców, staje wobec złożonych i stymulujących wyzwań, które wymagają od nas przyjmowania coraz szerszego światopoglądu i bardzo uważnego podejścia do takich kwestii, jak utrzymanie pokoju, bezpieczeństwo, stabilizacja, wolność i realizowanie zasad demokracji. Przywołując nieśmiertelną sentencję Wiktora Hugo, musimy wiedzieć, ile przyszłości można zaprowadzić w teraźniejszości, co jest tajemnicą dobrego sprawowania rządów. Oto jest temat i zasadnicze wyzwanie sprawozdania - wyzwanie zapewnienia bezpieczeństwa osób i mienia na obszarze UE - tak, jak jest to problem, z którym Europejczycy mają do czynienia swoim w codziennym życiu. Mówię tu w szczególności o bezpieczeństwie - dziś i jutro, każdego dnia, na ulicy, w pracy, na wakacjach i w domu, na lądzie, na morzu i w powietrzu. To bezpieczeństwo naszej wspólnej przestrzeni, które, nie będąc czymś narzuconym, gwarantuje i umacnia wolność w zrównoważonym społeczeństwie.
Wolność to kamień węgielny, fundamentalna wartość Unii; bezpieczeństwo to instrument w służbie dobrobytu, zapewnia ono stabilizację i zabezpiecza wolność. Wolność jako wartość i bezpieczeństwo jako instrument mają istotne znaczenie dla europejskiego projektu. Inicjatywa Austrii, która została podjęta przez prezydencję portugalską i dała początek decyzji Rady, przewiduje usprawnienia współpracy pomiędzy specjalnymi jednostkami interwencyjnymi Unii Europejskiej w sytuacjach kryzysowych. To dobra i potrzebna inicjatywa. Uzupełnia ona również konwencję z Prüm, ponieważ ten przewiduje współpracę wyłącznie w przypadku naturalnych klęsk żywiołowych lub poważnych wypadków. W moim sprawozdaniu zaproponowano 11 poprawek do wniosku dotyczącego decyzji, która określa również minimalne ramy ogólne dla ewentualnej współpracy w przypadku sytuacji kryzysowych spowodowanych przez człowieka, uprowadzeń, ataków terrorystycznych itp., tj. sytuacji kryzysowych spowodowanych przez człowieka stanowiących poważne bezpośrednie zagrożenie fizyczne w stosunku do osób, mienia, infrastruktury lub instytucji.
Przedstawiony wniosek przewiduje stałą możliwość współpracy w zakresie szkoleń, przygotowania i działań specjalnych jednostek interwencyjnych, przy czym państwa członkowskie mogą występować o współpracę lub nie, wskazując na taki rodzaj pomocy, jaki jest im potrzebny. Skuteczność i szybkość interwencji będzie stale uzależniona od stopnia przygotowania, koordynacji, wzajemnych relacji i dostępności jednolitych metod w zakresie modus operandi jednostek interwencyjnych, wobec czego proponuję, po pierwsze, wprowadzenie możliwości odbywania wspólnych szkoleń i ćwiczeń oraz, po drugie, finansowania takich szkoleń i ćwiczeń z budżetu Unii Europejskiej w oparciu o art. 30, 32 i 34 Traktatu o Unii Europejskiej. Chciałbym jeszcze zaznaczyć, że, w naszym rozumieniu, zasady dotyczące odpowiedzialności cywilnej i karnej stosujące się w przypadku wspólnych operacji muszą być takie same jak w decyzji z Prüm.
Panie przewodniczący, koleżanki i koledzy, omawiana decyzja Rady jest bardzo istotna. Stanowi ona wspólne rozwiązanie wspólnych problemów i zagrożeń, przed jakimi stoją wszystkie państwa członkowskie. To rozwiązanie, w którym doceniono wartość niezbędnej współpracy w gotowości i reagowaniu na sytuacje kryzysowe spowodowane przez człowieka, które zawsze są nieprzewidziane, ale i zawsze możliwe. Kończąc, chciałbym bardzo podziękować za instytucjonalną i techniczną współpracę, jaką mi zapewniono, a także zwrócić uwagę na poprawki zaproponowane przez pana Díaza de Merę, pana Demetriou i panią Iotovą, dzięki którym moje sprawozdanie mogło być lepsze i bogatsze.
Franco Frattini
wiceprzewodniczący Komisji. - Panie przewodniczący! Od samego początku wspierałem tę inicjatywę austriacką, bardzo dobrze ponownie wprowadzoną przez prezydencję portugalską.
Jestem głęboko przekonany, że praktyczna i operacyjna współpraca pomiędzy specjalnymi jednostkami interwencyjnymi w Unii Europejskiej jest bardzo ważna w sytuacjach zagrożenia.
Przede wszystkim pragnę podziękować sprawozdawcy, panu França, za doskonałą pracę, jaką wykonał w tej sprawie, dziękuję również Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych za niezwykle pożyteczne poprawki, które zawarto w sprawozdaniu.
Z zadowoleniem przyjmuję poprawki zaproponowane przez Parlament, które mają na celu wprowadzenie ulepszeń do tej inicjatywy. Pozwolę sobie wspomnieć poprawki, aby upewnić się, że nie doszło do pokrywania się z decyzją Prüm lub z kwestiami dotyczącymi harmonizacji postanowień o odpowiedzialności oraz redefinicji i wyjaśnienia terminu "sytuacje kryzysowe", jak też poprawki odnoszącej się do możliwości otrzymania funduszy na wspólne projekty.
Należy pamiętać, że specjalne jednostki interwencyjne działają obecnie w ramach sieci ATLAS. Odbywają wspólne szkolenia i ćwiczenia, a projekty te są przez nas finansowane. Dotowaliśmy takie działania z naszego budżetu od roku 2006, a mój wniosek dotyczący roku 2008 polega na zwiększeniu tych dotacji na rzecz sieci ATLAS do kwoty 900.000 euro.
Podsumowując, ponownie deklaruję moje poparcie dla tego sprawozdania oraz mam wielką nadzieję, że w kwestii tej nastąpi gwałtowny postęp, przy szybkim przyjęciu przez Radę.
Mihael Brejc
w imieniu grupy PPE-DE. - (SL) Omawiana decyzja w sprawie współpracy pomiędzy jednostkami specjalnymi państw członkowskich odpowiedzialnymi za interweniowanie w sytuacjach kryzysowych to jeden z wielu dokumentów, które powinny zwiększyć gotowość i zdolność państw członkowskich do właściwego reagowania na sytuacje kryzysowe takie jak akty terroru. Działania w sytuacjach kryzysowych i w ramach walki z terroryzmem to zadanie skomplikowane i wymagające dobrej współpracy pomiędzy wszystkimi państwami członkowskimi.
Wiele dotychczas zrobiono, jeśli chodzi o tworzenie politycznych i prawnych fundamentów oraz realizację praktycznych środków zapobiegawczych. Niedostatecznie jednak zajęliśmy się kwestią przyczyn i korzeni terroryzmu. Dlatego też powtarzam swoją sugestię, że Rada i Komisja powinny korzeniom i przyczynom terroryzmu poświęcić więcej swej uwagi. Pierwsze kroki poczynione w dziedzinie wymiany informacji również były dobre, choć niewystarczające. Jak dotąd problemem stanowią znaczne przeszkody prawne, jakie powstałyby w momencie, gdyby państwo członkowskie znajdujące się w sytuacji kryzysowej, np. w przypadku ataku terrorystycznego, poprosiło o pomoc inne państwo członkowskie.
Aby możliwe było skuteczniejsze działanie w sytuacji kryzysowej, władze państw członkowskich muszą ze sobą współpracować. Szczególnie konieczna jest wzajemna znajomość i współpraca ich jednostek specjalnych. Omawiana decyzja otwiera pole do współpracy w przypadku najpoważniejszych aktów terroru, tj. w realnych sytuacjach kryzysowych. Pozwala ona danemu państwu na zapewnienie pomocy przy wykorzystaniu własnych jednostek specjalnych, jeżeli zostanie o to poproszone. W żaden sposób nie zagrozi to suwerenności innego państwa, będzie to po prostu pomoc. Jest to istotne nie tylko ze względu na praktyczne okoliczności, ale także ze względu na fakt egzekwowania jednej z podstawowych wartości Unii Europejskiej - solidarności. Moja grupa popiera tę decyzję i wyrażamy nadzieję, że zjedna ona sobie dużą liczbę głosów. Chciałbym podziękować sprawozdawcy, panu Françy, za wspaniale wykonaną pracę.
Bogusław Rogalski
w imieniu grupy UEN. - Panie Przewodniczący! Dyskutując na temat projektu rezolucji legislacyjnej w sprawie inicjatywy zgłoszonej przez Republikę Austrii, a która dotyczy przyjęcia decyzji Rady o usprawnieniu współpracy w sytuacjach kryzysowych pomiędzy jednostkami specjalnymi państw członkowskich Unii, pamiętać należy o tym, iż żadne z państw członkowskich nie dysponuje wszystkimi środkami, zasobami i całą wiedzą techniczną, które potrzebne są do skutecznego reagowania na wszelkie zagrożenia czy sytuacje kryzysowe na dużą skalę. Dlatego możliwość zwrócenia się przez każde państwo z prośbą o udzielenie pomocy do innego państwa członkowskiego ma tutaj kluczowe znaczenie. Jest to wyjątkowo ważne w walce przede wszystkim z terroryzmem, przestępczością zorganizowaną, transgraniczną oraz w przypadku katastrof i poważnych wypadków.
Mam też nadzieję, o czym trzeba pamiętać, że poprawki Parlamentu wprowadzą ważne zabezpieczenie przed niedozwolonym rozszerzeniem uproszczonych zasad współpracy przez tak zwaną analogię we wzajemnych relacjach z organami krajów trzecich, tak aby nie doszło do nadużyć przy n.p. wątpliwych interwencjach i tak aby te interwencje nie naruszały praw państw członkowskich.
Athanasios Pafilis
w imieniu grupy GUE/NGL. - (EL) Panie przewodniczący! Austriacka inicjatywa i sprawozdanie Komisji mają na celu dalsze wzmocnienie współpracy pomiędzy specjalnymi jednostkami interwencyjnymi państw członkowskich UE i organizowanie wspólnych działań w każdym państwie członkowskim, rzekomo w celu zwalczania ataków terrorystycznych. Działania te zawarto już w konwencji z Prüm, na mocy której siły policyjne będą miały całkowitą swobodę interwencji i prowadzenia działań pościgowych na terytorium każdego państwa członkowskiego, nawet z użyciem broni.
Od pewnego czasu Unia Europejska stała się podatna na "histerię terroru”, brak poczucia bezpieczeństwa i strach przed niewidocznym wrogiem. Podstawowe prawa człowieka i wolności demokratyczne są drastycznie ograniczane, rzekomo w celu zwalczania tego wroga.
Ale kto jest tak naprawdę wrogiem Unii Europejskiej? Słyszymy o terroryzmie od wielu lat; w rzeczywistości Unia Europejska stara się osłaniać swoją politykę oraz chronić swój system gospodarczy i polityczny przed sprzeciwem pracowników. Zaiste przyznaje się to w samym sprawozdaniu. Wszystko, co odnosi się do terroryzmu i podobnych zjawisk, jest teoretyczne: legalizuje się interwencję i wspólne działania policyjne nawet, jak stwierdzono, w przypadkach, gdy zachodzi jedynie podejrzenie popełnienia czynów przestępczych lub zagrożenia dla własności należącej do infrastruktur lub organizacji państwowych albo niesprecyzowanych przestępstw. Właśnie takie celowo niejasne sformułowania mogą być wykorzystane dla usprawiedliwienia interwencji, a nawet tłumienia tradycyjnych form powszechnej mobilizacji lub protestu, takich jak na przykład symboliczne zajęcie dróg i budynków publicznych, masowe strajki oraz organizacja wieców protestacyjnych.
W naszym przekonaniu taki jest cel sprawozdania i dlatego nie zgadzamy się z nim. Wyrażamy wobec niemu sprzeciw. Głosujemy przeciwko inicjatywie i sprawozdaniu oraz wzywamy obywateli do ochrony praw indywidualnych i demokratycznych
Andreas Mölzer
- (DE) Panie przewodniczący! Specjaliści zdolni do wykonywania zadań o podwyższonym ryzyku niebezpieczeństwa niewątpliwie mają cenne zasługi w zapewnianiu bezpieczeństwa - co do tego się zgadzamy - a planowa i udoskonalona współpraca jest zaletą w przypadku zagrożenia terroryzmem. Obecny rozwój wypadków jest w pewnych aspektach alarmujący, dokładnie mówiąc z powodu rosnącej przestępczości. Komisariaty są zamykane, a jednostki specjalne redukowane, podczas gdy musimy walczyć z gangami przestępczymi, które są coraz bardziej pozbawione skrupułów i zacierają ręce z uciechy za każdym razem, gdy otwiera się kolejna granica. W takiej sytuacji Unia Europejska w dalszym ciągu chce jak najbardziej utrudnić odpowiedzialnym obywatelom zapewnianie sobie ochrony przy pomocy broni, a także przyczyniła się, swoimi błędnymi wizjami wielokulturowości, do powstania społeczeństwa wielorakiej przestępczości, z okolicami, w których lepiej nie przebywać oraz rosnącą skłonnością do przemocy.
Ważne jest, by walka z przestępczością kryminalną nie ucierpiała z powodu przygotowań na akty terroryzmu. Moim zdaniem powinniśmy położyć kres nonsensownemu ogałacaniu policji z funkcjonariuszy na rzecz jednostek antyterrorystycznych oraz likwidowaniu jednostek specjalnych tylko po to, by utworzyć nowe jednostki specjalne, na przykład do walki z gangami młodzieżowymi.
Hubert Pirker
- (DE) Panie przewodniczący, panie komisarzu! W przeciwieństwie do moich przedmówców z zadowoleniem przyjmuję tę inicjatywę i poprzedziłbym ją powiedzeniem: "dobre rzeczy wymagają czasu!”. Wynika to stąd, że austriacka inicjatywa wywodzi się z inicjatywy głów państw i rządów z 2004 roku i odnosi się do zagadnienia, jak każde państwo członkowskie może być najlepiej wspierane przez jednostki specjalne w przypadku ataku terrorystycznego. Dlatego nie ma ona związku ze sprawą podniesioną przez przedmówcę, jak również, w moim rozumieniu, przez Konfederacyjną Grupę Zjednoczonej Lewicy Europejskiej / Nordycką Zieloną Lewicę, która po prostu odrzuca tego rodzaju inicjatywę wzajemnej pomocy poprzez wykorzystanie jednostek specjalnych.
Wiemy, że w praktyce żadne państwo członkowskie nie może być stale chronione przez wszystkimi ewentualnościami. Dlatego poprzez niniejszą inicjatywę Parlament również próbował znaleźć sposoby zapewnienia możliwie najlepszej, ale przede wszystkim najszybszej, pomocy transgranicznej w specjalnych przypadkach tego rodzaju, w szczególności ataków terrorystycznych, wzięcia zakładników i porwań.
Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuję dodatkowe wnioski Parlamentu, ponieważ ułatwiają one rozstrzygnięcie na przykład tego, kto powinien ponosić koszty w końcowym rozrachunku, mianowicie państwo członkowskie proszące o pomoc, jak również zdecydować, które przepisy powinny być stosowane do urzędników podejmujących działania w innym państwie członkowskim. Obejmuje to również przepisy o odpowiedzialności. Z zadowoleniem przyjmuję fakt, że są tam również wspólne kursy integrujące jednostki specjalne oraz usprawniające ich rozmieszczenie, gdyby zaszła taka potrzeba. Gratuluję sprawozdawcy. Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów będzie wspierać tę inicjatywę.
Przewodniczący
Mogę udzielić głosu na pytania z sali posłom, którzy do tej pory nie przemawiali w czasie debaty. Nie widzę nikogo, kto by do tej pory nie przemawiał i zwracał się teraz o udzielenie głosu.
Ponadto pan Frattini powiedział, że nie zamierza zabierać głosu w imieniu Komisji. Dajmy zatem sprawozdawcy, panu Françy, dwie minuty na wystąpienie zamykające niniejszą debatę.
Armando França
sprawozdawca. - (PT) Najpierw chciałbym wyrazić podziękowania za uwagi do mojej pracy, do sprawozdania oraz kolegom z komisji, której jestem członkiem, panu komisarzowi Frattiniemu i innym posłom, którzy wyrazili swoje poparcie dla sprawozdania i dla inicjatywy Austrii oraz decyzji Rady i prezydencji portugalskiej o jej kontynuowaniu.
Chciałbym podkreślić jeden aspekt, który wydaje mi się bardzo ważny. W tym obszarze, bezpieczeństwo - powtarzam - bezpieczeństwo jest narzędziem, nie jest wartością; jest narzędziem w służbie wolności oraz w służbie efektywnego i pozytywnego korzystania z praw podstawowych, szczególnie obywateli Unii Europejskiej. Innym aspektem, który wydaje mi się nie mniej ważny, jest to, że decyzja nie będzie faworyzować żadnej interwencji, to zostało tu powiedziane; decyzja ta będzie wspierać fundamentalny aspekt integracji Unii Europejskiej, mianowicie współpracę pomiędzy państwami członkowskimi, będzie również wspierać współpracę w zakresie wspólnych szkoleń i ćwiczeń, a tym samym w zakresie prewencji. Tylko w przypadku, gdy jedno państwo członkowskie poprosi drugie, będzie istniała możliwość działania w zaistniałych sytuacjach kryzysowych i będzie to oczywiście zależało od oceny zainteresowanych państw członkowskich.
Wnioskowałem również o wsparcie z budżetu UE, głównie w celu stymulacji i rozwijania współpracy w tym obszarze, jak również zapewnienia pewnego wsparcia finansowego dla państw członkowskich, które tego potrzebują.
Na koniec chciałbym powiedzieć, że ważne jest wdrożenie, wykonanie i ukończenie tej inicjatywy, gdyż sytuacje kryzysowe, które zagrażają naszemu bezpieczeństwu, a tym samym naszej wolności w państwie członkowskim, mogą zaistnieć w każdej chwili, każdego dnia i podkopać zaufanie wszystkich 500 milionów obywateli Unii Europejskiej.
Przewodniczący
Panie pośle França! Gratuluję znakomitego sprawozdania.
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się o godz. 11.00.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Marianne Mikko  
na piśmie. -Pracowaliśmy razem, aby zminimalizować konieczność angażowania specjalnych jednostek interwencyjnych. Jednakże bez względu na poziom wyszkolenia takich jednostek oraz ich dobrą współpracę, zapobieganie zawsze będzie znaczyć więcej niż naprawianie szkód.
Uważam, że przekonanie o nieuchronności skoordynowanej i silnej odpowiedzi z naszej strony spowoduje, że każdy niedoszły porywacz, terrorysta czy zdesperowany kryminalista dwa razy się zastanowi, zanim przystąpi do działania.
Oznacza to, że nie powinny istnieć żadne nieuzasadnione przeszkody, żadne zachęty do poświęcania naszego bezpieczeństwa z uwagi na względy proceduralne.
Uważam, że obecnie proponowana sieć porozumień dwustronnych ma szansę, aby odpowiednio spełniać nasze potrzeby. Jedynie bliscy sąsiedzi mogą zagwarantować natychmiastową reakcję, której zazwyczaj towarzyszy potrzeba interwencji specjalnych.
Z drugiej strony, w sytuacji jednoczesnego ataku na kilka państw członkowskich, co może się jak najbardziej zdarzyć w przypadku ataków internetowych, potrzebujemy przejrzystości oraz pewnej spójności uzgodnień w całej Unii Europejskiej.
Niniejsze sprawozdanie stanowi składnik złożonego równania, którego wynik może się zmienić, jeśli wprowadzimy do niego nowe dane. Nie powinniśmy uznawać obecnego uzgodnienia za uzgodnienie trwałe. Musimy być gotowi na rozwijanie tej współpracy tak, aby stała się polityką wspólnotową.
Gratuluję sprawozdawcy.
(Posiedzenie zostało zawieszone o godz. 10.50 i wznowione o godz. 11.00)
Przewodniczący
Panie i panowie! wczoraj Martin Schulz wygłosił w tej Izbie uwagę do innego posła - Hansa-Petera Martina. Treść tej uwagi była bardzo specyficzna. Dlatego też przewodniczący nie może zaakceptować treści tego oświadczenia. Odrzucam treść i cenzuruję treść tego oświadczenia.
