Dwangbevelen van de VS en EU-regels inzake gegevensbescherming (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over dwangbevelen van de VS en EU-regels inzake gegevensbescherming.
Enikő Győri
fungerend voorzitter van de Raad. - (HU) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, geachte afgevaardigden, het Parlement vertegenwoordigt de bezorgdheid van veel Europese burgers door er uitvoeriger aandacht aan te besteden dat de autoriteiten van de Verenigde Staten na het lekken van Amerikaanse staatsgeheimen door WikiLeaks gegevens opvragen bij mediabedrijven. Uiteraard deelt de Raad de bezorgdheid van het Parlement in verband met de naleving van de EU-voorschriften inzake gegevensbescherming. De Raad beschikt echter niet over informatie op grond waarvan hij zou kunnen constateren dat de gerechtelijke procedure van de VS de EU-voorschriften inzake gegevensbescherming heeft geschonden. In verband met de WikiLeaks-affaire waaraan een aantal parlementsleden heeft gerefereerd, heeft de procureur-generaal van de Verenigde Staten officieel toegegeven dat er een strafrechtelijk onderzoek aan de gang is. Bij mijn weten hebben aanklagers uit de Verenigde Staten er in verband met dit onderzoek op aangedrongen dat een Amerikaanse rechtbank Twitter in een beslissing zou gelasten om bepaalde gegevens over te dragen en heeft de rechtbank de desbetreffende beslissing ook genomen.
De Raad heeft niet tot taak te becommentariëren hoe rechterlijke instanties van de VS hun beslissingen nemen. Bovendien beschikt de Raad niet eens over informatie op grond waarvan hij de grondgedachte van een met redenen omklede rechterlijke beslissing in twijfel zou kunnen trekken. Er hebben gerechtelijke procedures in de Verenigde Staten plaatsgevonden waarbij Twitter zijn eigen standpunt heeft kunnen verdedigen. Dit wordt onder meer bewezen door het feit dat de Amerikaanse rechtbank het verzoek van Twitter om zijn cliënten van de rechterlijke beslissing op de hoogte te brengen heeft goedgekeurd. De Europese Unie eerbiedigt in het algemeen de gerechtelijke procedures van derde landen. En het spreekt voor zich dat de vervolgingsautoriteiten bij het onderzoeken van een vermeend delict aan informatie moeten komen. Ook is het een bekend gegeven dat de procedure van de Verenigde Staten voor het verkrijgen van informatie afwijkt van de procedure die door de meeste EU-lidstaten wordt gevolgd, in eerste instantie doordat de Amerikaanse procedure een bredere werkingssfeer heeft, dat wil zeggen de mogelijkheid verschaft om veel meer informatie van veel meer personen op te vragen dan in een strafonderzoek of strafprocedure in Europa over het algemeen mogelijk is.
Dit is heel eenvoudig het gevolg van de ontwikkeling van het recht van de Verenigde Staten, wat betekent dat dit geen kwestie is waarover de Raad zijn mening zou moeten geven. Voor de handhaving van EU-voorschriften inzake gegevensbescherming zijn in het algemeen de autoriteiten van de lidstaten verantwoordelijk, in het bijzonder de autoriteiten voor gegevensbescherming. Dat zijn de autoriteiten die ervoor moeten zorgen dat de voorschriften inzake gegevensbescherming in acht worden genomen, en problemen met de competentie en de verenigbaarheid met de Europese of nationale wetten inzake gegevensbescherming vallen onder hun bevoegdheid. Het zou niet juist zijn om aangelegenheden die in het kader van een gerechtelijke procedure worden onderzocht tot onderwerp van een politieke beoordeling te maken. Met het oog op de bredere context van de zaak is bij weten van de Raad niet eerder een soortgelijke rechterlijke beslissing genomen. Toen de autoriteiten van de VS eerder op het grondgebied van de Europese Unie opgeslagen informatie over EU-burgers wilden verwerven, heeft de Europese Unie met de Verenigde Staten onderhandeld over de sluiting van een internationale overeenkomst inzake de doorgifte en verwerking van deze gegevens.
Dit betreft bijvoorbeeld de persoonsgegevens van passagiers, de PNR, waarvoor een PNR-overeenkomst bestaat die in 2007 met de Verenigde Staten is gesloten en waarover momenteel op initiatief van het Parlement nieuwe onderhandelingen worden gevoerd. Een soortgelijk geval is de doorgifte van op het grondgebied van de Europese Unie opgeslagen gegevens betreffende het financiële berichtenverkeer ten behoeve van het door het ministerie van Financiën van de VS uitgevoerde programma voor het traceren van terrorismefinanciering, het TFTP. Het Parlement heeft de desbetreffende TFTP-overeenkomst in juli 2010 goedgekeurd.
Tot slot wil ik benadrukken dat de Twitter-affaire sterk verschilt van het geval van de PNR of het TFTP. In de laatste twee gevallen vragen autoriteiten uit de Verenigde Staten systematisch en voortdurend om persoonlijke gegevens ten behoeve van rechtshandhaving, in eerste instantie voor de bestrijding van terrorisme. Bij de Twitter-affaire is daarentegen sprake van een concrete rechterlijke beslissing die door de rechtbank in het kader van een concreet strafonderzoek is genomen. Het is belangrijk dat we de beslissingen van de rechtbanken van andere landen zo veel mogelijk erkennen. Uiteraard met uitzondering van gevallen waarin sprake is van factoren die het tegenovergestelde rechtvaardigen. Dank u wel, voorzitter.
Viviane Reding
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, in een geglobaliseerde wereld is de bescherming van persoonsgegevens die aan derde landen worden overgedragen een steeds belangrijker en juridisch zeer ingewikkelde kwestie. Het spreekt voor zich dat het grondrecht op bescherming van persoonsgegevens ook geldt in de elektronische wereld en in grensoverschrijdende gegevensverwerking. Net als bij andere grondrechten kunnen er desondanks grenzen zijn aan dit recht; deze grenzen moeten in overeenstemming zijn met de wet en moeten evenredig zijn. Ze moeten ook gerechtvaardigd worden door legitieme belangen: nationale veiligheid, openbare veiligheid, preventie van chaos of misdaad, bescherming van de gezondheid of zeden, enzovoort.
Volgens het recht van de VS is een subpoena (dagvaarding) een rechterlijk bevel dat een persoon dwingt om specifieke informatie te verstrekken aan een staat of lokale bestuurlijke instantie. De rechtsgeldigheid van een actie moet worden vastgesteld op basis van het recht van het land waar de actie plaatsvindt. De beoordeling van de rechtsgeldigheid, evenredigheid en noodzaak van de verzoeken van de Amerikaanse regering moet daarom worden gebaseerd op de grondwet en het rechtssysteem van de VS. De Commissie heeft geen bevoegdheid met betrekking tot de wijze waarop een derde land zijn procesrecht toepast in onderzoeken naar vermoedelijke criminele activiteiten.
Wanneer Europese burgers Twitter gebruiken, verklaren zij zich akkoord met het privacybeleid van Twitter. Dit beleid beschrijft de procedures van Twitter met betrekking tot het verzamelen, gebruiken en openbaar maken van persoonsgegevens aan derde partijen, met inbegrip van de situaties waarin het nodig is om te voldoen aan wetten, verordeningen of verzoeken om rechtsbijstand van de Amerikaanse regering. De Europese wetgeving inzake gegevensbescherming is bovendien niet van toepassing, omdat deze persoonsgegevens door de Amerikaanse autoriteiten bij Twitter worden opgevraagd in de context van een strafrechtelijk onderzoek. De Europese richtlijn betreffende de bescherming van persoonsgegevens is niet van toepassing op activiteiten van staten op het gebied van het strafrecht, en evenmin is het kaderbesluit over de bescherming van persoonsgegevens in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken in dit geval van toepassing, aangezien bij de uitvoering van het Amerikaanse rechterlijk bevel geen instantie van een EU-lidstaat betrokken is en er geen persoonsgegevens worden doorgegeven of ter beschikking worden gesteld door de bevoegde instantie van een andere lidstaat. Dit is op dit moment dus de juridische situatie.
De mondiale dimensie van gegevensbescherming mag echter niet betekenen dat het niveau van de bescherming voor Europese burgers wordt verlaagd. Mondiale verwerkingsactiviteiten laten zelfs zien hoe belangrijk en noodzakelijk het is om de rechten van degenen op wie de gegevens betrekking hebben te beschermen en de van toepassing zijnde regels te verduidelijken. Dit is tegenwoordig, nu er steeds meer gegevens rondzweven, extra belangrijk.
Dus wat gaan we hieraan doen? Op de eerste plaats zal het aanstaande voorstel van de Commissie om het Europese kader voor gegevensbescherming te herzien zich in het bijzonder richten op de uitdagingen die de mondialisering en moderne technologieën met zich meebrengen, vooral wanneer marktdeelnemers uit derde landen zich richten op Europese consumenten.
Op de tweede plaats heeft de Raad de Commissie, zoals u weet, op 3 december 2010 een stevig mandaat met duidelijk omschreven Europese doelstellingen gegeven voor het voeren van onderhandelingen over de toekomstige overeenkomst tussen de EU en de VS over de bescherming van persoonsgegevens in het kader van politiële en justitiële samenwerking. Een van de hoofddoelstellingen van de EU in de komende onderhandelingen is het waarborgen van handhaafbare rechten op de bescherming van gegevens voor betrokkenen aan beide zijden van de Atlantische Oceaan, ongeacht hun nationaliteit, en het bieden van effectieve administratieve en gerechtelijke beroepsmogelijkheden. Ik reken erop dat het Parlement dit helpt verwezenlijken.
En wat doen we ondertussen, voordat dit nieuwe instrument in werking treedt? Ik raad marktdeelnemers ten zeerste aan om heel transparant te zijn naar hun consumenten en duidelijk aan te geven dat als het om strafrechtelijke onderzoeken gaat, in de eerste plaats het recht van de VS van toepassing op hun dienst is. Het is dan duidelijk dat consumenten de jurisdictie van de EU verlaten, ook al verlaten ze zelf niet het grondgebied van de EU.
Axel Voss
namens de PPE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de Raad en de Commissie willen bedanken voor deze toelichting. Dit soort zaken zijn typisch voor deze tijd van mondialisering. We houden ons natuurlijk onder alle omstandigheden aan het Amerikaanse recht. We zijn ons ook bewust van de problemen die uit het mondiale medium internet en de rechtshandhaving voortvloeien.
Het begint intussen echter een gebruikelijk patroon te worden - en daarop moeten we reageren - dat strafrechtelijke instanties toegang krijgen tot particuliere databanken. Daarom zijn uw woorden me uit het hart gegrepen, mevrouw de commissaris, want ik heb dezelfde ideeën als u over hoe het verder moet. We moeten deze kwestie binnenkort regelen in een eigen wet inzake gegevensbescherming, maar we moeten zo'n geval ook als aanleiding nemen om erop te wijzen dat we willen dat er een kaderovereenkomst inzake gegevensbescherming tussen de EU en de US komt. We moeten dat met nadruk eisen, omdat we nu eenmaal zien dat een dergelijk overdracht van gegevens in dit tijdperk van de mondialisering geregeld moet worden.
Daarom is het, zoals gezegd, belangrijk dat we dit niet uit het oog verliezen. We willen natuurlijk niet dat een dergelijk initiatief de verwerking van gegevens in het algemeen in een slecht daglicht stelt, maar het kan geen kwaad dat wij het goede voorbeeld geven, goede wetten uitwerken, verder onderhandelen over de kaderovereenkomst, en de rechtshandhaving in verband met de toegang tot gegevens van particulieren en de criteria voor het toestaan en beëindigen van de toestemming verduidelijken en beter reguleren.
Claude Moraes
Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat de commissaris, vaardig als altijd, de vragen die we hebben al had verwacht. Op de eerste plaats: wat doen we ondertussen, nu algemeen bekend is dat de VS een aantal dagvaardingen heeft betekend aan sociale netwerken en providers van internetdiensten, zoals Yahoo, Twitter en Google? Dit geeft de VS duidelijk toegang tot informatie over het delen van gegevens tussen WikiLeaks en derde entiteiten. Natuurlijk zijn het de derde entiteiten - Europese burgers, mensen die argeloos internet op gaan, jonge mensen, mensen die nieuwsgierig zijn - die het doelwit worden en die door dit gegevensregime schade oplopen.
Dit heeft enorme gevolgen voor het recht op privacy van alle Europese burgers. Mensen die zich hebben geabonneerd op tweets van WikiLeaks uit belangstelling voor de zaak-Assange zijn ironisch genoeg kwetsbaar geworden voor Amerikaanse dagvaardingen en het verzamelen van hun persoonsgegevens. Sites zoals Twitter vallen onder Amerikaanse wetgeving, omdat hun servers in de VS staan. Ik begrijp u wanneer u zegt dat we geen invloed kunnen uitoefenen op de wetgeving van derde landen, maar we kunnen ondertussen wel iets doen.
Ik denk dat het voor ons allemaal in dit Parlement een terecht punt van zorg is dat we aan onze kiezers moeten uitleggen wat voor bescherming ze van de Europese Unie kunnen krijgen. Wat heeft het voor nut om normen voor gegevensbescherming voor Europese burgers te waarborgen als deze normen simpelweg kunnen worden opgeheven door een Amerikaanse dagvaarding?
Het is duidelijk dat er meer moet worden gedaan om de persoonsgegevens van Europese burgers te beschermen. Deze gegevens zouden beschermd moeten worden door krachtige Europese wetgeving van hoog niveau. Ik weet dat u hieraan werkt. Tot nu toe heeft kaderrichtlijn 94/46/EG voorzien in zeer krachtige bescherming in de interne markt, maar de tijd is gekomen om de richtlijn te herzien, het beschermingsniveau te verhogen en de beschermingsmaatregelen uit te breiden tot justitiële en politiële samenwerking.
We zullen ervoor zorgen dat deze doelstellingen door onze toekomstige wetgevingswerkzaamheden worden verwezenlijkt. U hebt dit ook genoemd. In dit verband is Europese bescherming tegen Amerikaanse dagvaardingen een van de belangrijkste elementen die de Commissie voornemens is om bij de herziening in te voeren. We mogen niet vergeten dat dit probleem niet ophoudt bij sites als Twitter, maar zich ook kan voordoen in zaken binnen de nationale jurisdictie. We zien dit momenteel in een van onze eigen lidstaten, namelijk bij de Britse census, een reusachtige onderneming waarop een Amerikaans bedrijf toezicht houdt. Dit is een oprechte en doorlopende zorg voor Europese burgers. U hebt vandaag enkele gedeeltelijke antwoorden gegeven, maar ik denk dat we dit terecht ter sprake brengen en vragen om gedetailleerdere antwoorden.
Sophia in 't Veld
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de Raad en de Commissie bedanken. Ik constateer met genoegen dat zij onze zorg delen. Laten we heel duidelijk zijn: ik geloof niet dat iemand hier beweert dat de VS buiten hun jurisdictie hebben gehandeld. Dat is niet het probleem. Het probleem is dat hun jurisdictie, via het Internet, zeer groot wordt. Deze jurisdictie lijkt zich zelfs uit te strekken tot in de Europese Unie, want het probleem is hier dat het merendeel van de internetbedrijven waarover we het hebben, weliswaar in de VS is gevestigd, maar veel gebruikers in de Europese Unie wonen.
Ik moet erop wijzen dat deze mondelinge vraag al een beetje achterhaald is, omdat er inmiddels nog een andere rechterlijke beslissing ligt, maar het argument dat door de Amerikaanse rechtbanken wordt gebruikt, is dat je geen privacy meer kunt verwachten, wanneer je eenmaal, zoals in dit geval, Twitter gebruikt. Dat betekent dat niemand die in de Europese Unie woont - Europese burgers - nog enige wettelijke bescherming geniet, omdat Twitter in de VS is gevestigd. Zoals commissaris Reding heeft aangegeven, is dat een groot probleem, dat moet worden aangepakt in het kader van de herziening van de richtlijn gegevensbescherming.
Commissaris, u zegt dat iemand die Twitter eenmaal heeft gebruikt, toestemming heeft gegeven. Maar wat houdt 'toestemming' eigenlijk in? Het betekent dat we vogelvrij worden, dat we onze rechten op wettelijke bescherming opgeven. Ik besef dat we hier heel weinig kunnen doen, maar ik wil toch vragen wat de Commissie en de Raad gaan doen om Europese burgers wettelijke bescherming te bieden. Gaan ze met onze Amerikaanse tegenhangers praten en proberen meer informatie te krijgen? Er zijn waarschijnlijk nog andere bedrijven die een dagvaarding hebben ontvangen.
Tot slot, commissaris, zegt u dat deze zaak niet kan worden vergeleken met SWIFT, omdat het een zeer specifiek onderzoek betreft, wat waar is. Tegelijkertijd hebben ze gevraagd om grote hoeveelheden ...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Jan Philipp Albrecht
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik erop wijzen dat dit opnieuw een geval is waarin we debatteren over de verschillen in de rechtscultuur aan deze en gene kant van de Atlantische Oceaan, met name als het gaat om persoonsgegevens en om politiële en justitiële samenwerking.
Ik vind het werkelijk schokkend dat de Raad in zijn antwoord zegt dat de onderneming Twitter tenslotte op het grondgebied van de Verenigde Staten is gevestigd en dat alle maatregelen die daar worden genomen en het hele juridische kader ons eigenlijk niets aangaan. Daar ben ik het helemaal niet mee eens! En ik weet ook vrij zeker dat de burgers van de Europese Unie dat heel anders zien, want we hebben in het kader van de politiële en justitiële samenwerking al vaker te maken met derde landen, met name met de Verenigde Staten. Burgers worden al vaker geconfronteerd met het recht van andere staten, niet alleen binnen de Europese Unie, waar het recht ook van lidstaat tot lidstaat varieert, maar vooral ook met het recht van de VS. En dat gebeurt met name in verband met persoonsgegevens.
Ik verwacht eigenlijk dat de regering van de Europese Unie, de Raad dus, dit probleem aanpakt en de burgers van de Europese Unie in staat stelt om het recht te vertrouwen waarmee ze op internet worden geconfronteerd, met name wanneer dit hun burgerrechten en vrijheden raakt.
Daniël van der Stoep
Voorzitter, de Partij voor de vrijheid hecht bijzonder veel waarde aan eenieders privacy en bescherming van persoonsgegevens. We zijn daar niet kortzichtig in, maar pragmatisch. Ook privacy kent zijn grenzen. Privacy moet gewaarborgd worden waar het kan, maar de veiligheid van burgers moet ondergeschikt zijn aan het voorkomen en opsporen van terrorisme.
Voorzitter, hedendaags terrorisme wordt gedomineerd door islamitisch terrorisme. Dat is de reden waarom we helaas allemaal een stukje van onze privacy dienen op te offeren, om de veiligheid van de burger te beschermen. De persoonsgegevens van internetgebruikers, zoals bijvoorbeeld IP-adressen, verdienen uiteraard bescherming. Deze bescherming weegt echter niet op tegen een sterk vermoeden dat de personen die achter die gegevens schuilgaan terroristische motieven hebben.
Indien de Amerikaanse autoriteiten gegevens verlangen van personen op EU-grondgebied die in verband worden gebracht met terrorisme, dan moeten de Amerikanen die gewoon kunnen krijgen. Uiteraard in goed overleg en met goede argumenten, om misbruik te voorkomen. Maar laten we vooral niet vergeten dat ze de informatie niet voor de lol vragen. Ze hebben verdomd goede redenen.
Juan Fernando López Aguilar
(ES) Mevrouw Reding, ik waardeer uw aanwezigheid op dit late tijdstip hier in Brussel om in dit plenaire debat de leden van het Europees Parlement aan te horen. Ik wil u graag succes wensen bij het opnieuw vaststellen van de Europese gegevensbeschermingsnormen. Ik wil in dezen met name wijzen op de mededeling van de Commissie inzake gegevensbescherming die u zou moeten presenteren, als een uitgelezen mogelijkheid om de klok gelijk te zetten tussen enerzijds de technologische revolutie en de kennisinstrumenten en anderzijds de vooruitgang van het Europees grondwettelijk recht, het Verdrag van Lissabon, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het grondrecht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer en alle rechten die gepaard gaan met het recht op rectificatie en verwijdering van persoonsgegevens, in overeenstemming met het vrije recht van toestemming van de Europese burger, maar ook met het internationaal recht. We hebben het hier namelijk over een bilateraal onderhandelingskader van de Europese Unie en haar lidstaten met derde landen, in het bijzonder de Verenigde Staten.
De boodschap moet heel duidelijk zijn: Richtlijn 2008/977 en Richtlijn 95/46/EG moeten worden geactualiseerd, het uurwerk moet worden bijgesteld. Dit is niet alleen om politiële en justitiële samenwerking aan te kunnen gaan met de Verenigde Staten, in overeenstemming met de techniek van rechtshulp bij dwangbevelen of gerechtelijke bevelen die de grondrechten mogelijk aantasten, maar ook om het vrije recht van toestemming te versterken en om uit te vinden welke persoonlijke gegevens in het bezit van derde landen zijn en aan derde landen worden doorgespeeld en hoe we het recht op rectificatie en verwijdering van persoonlijke gegevens en privégegevens die automatisch, en dus online worden verwerkt kunnen verbeteren. Ze zullen daarom online worden verwerkt.
Ik maak me vooral zorgen over het recht van minderjarigen. Want de handelingsbekwaamheid van kinderen en de mogelijkheid van kinderen om grondrechten uit te oefenen zijn beperkt, en dit vraagt om informatie. Niet alleen minderjarigen, maar ook hun hele omgeving heeft te maken met de technieken en instrumenten voor privacybescherming op het internet.
Ik wil u daarom mededelen dat we dit debat en de actualisering van de gegevensbescherming en de richtlijnen op de voet zullen volgen, met name de bilaterale onderhandelingen over de instrumenten met derde landen en vooral met de Verenigde Staten.
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, wij hebben een oud spreekwoord: "Iedereen houdt van het verraad, maar niemand houdt van de verrader". Keer op keer blijkt dat dit waar is. Wie misstanden aan de kaak stelt, wordt door de publieke opinie en door de media geprezen als iemand die dingen aan het licht brengt, maar de betrokken instellingen behandelen hem als een verrader. Bradley Manning, een rekruut in het Amerikaanse leger, zit bijvoorbeeld in hechtenis vanwege de informatie die hij aan WikiLeaks heeft doorgespeeld, dat is algemeen bekend. De manier waarop men in het land van de onbeperkte mogelijkheden en van de vrijheid omspringt met deze explosieve informatie is echter een veeg teken, net als het feit dat Twitter door de rechter gedwongen wordt om persoonsgegevens ter beschikking te stellen. Er wordt beweerd dat van andere internetondernemingen, zoals Google, Facebook en Amazon, wordt geëist dat ook zij klantgegevens ter beschikking stellen. We zullen zien of het zover komt.
Naast het feit dat de rechters van mening zijn dat de privacy niet wordt aangetast wanneer namen, e-mailadressen en bankgegevens worden overgedragen, spreekt de werkwijze van de Amerikaanse autoriteiten in ieder geval boekdelen over de bepalingen voor de gegevensbescherming aan de andere kant van de oceaan. Die staan blijkbaar nog in de kinderschoenen!
Malcolm Harbour
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil over enkele van deze kwesties iets zeggen vanuit het perspectief van de voorzitter van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, omdat ik denk dat het hier gaat om zeer fundamentele economische en internemarktvraagstukken, alsook om de werkelijk belangrijke kwesties met betrekking tot de bescherming van de rechten van onze burgers waarover we vandaag spreken.
Ik schrijf voor mijn commissie een verslag over deze kwestie. Ik wil mevrouw Reding bedanken voor het groenboek waarop dat is gebaseerd, omdat ik denk dat een van de essentiële en ambitieuze punten die zij daarin naar voren heeft gebracht, centraal staat in wat we vanavond bespreken. Zij zei dat ik, als gegevens van mij, als Europese burger, op een server of in een database in een land buiten de jurisdictie van Europa worden bewaard, dezelfde rechten met betrekking tot die gegevens zou moeten hebben als wanneer de server binnen de Europese Unie zou staan. Dat is een heel ambitieus programma. Ik hoop dat we dat kunnen bereiken. Er zullen heel wat onderhandelingen voor nodig zijn. Ik wil alleen tegen mijn collega's zeggen, in het bijzonder tegen mevrouw In 't Veld, dat als we dat gaan aanbieden, andere landen omgekeerd ook zulke rechten zullen eisen.
Viviane Reding
Mijnheer de Voorzitter, ik deel de gerechtvaardigde zorgen van dit Parlement over de bescherming van de persoonsgegevens van Europese burgers. Omdat ik deze zorg deel, heb ik een eerste analyse gepresenteerd van de wijze waarop de herziening van de richtlijn uit 1995 eruit zou kunnen zien, teneinde antwoord te geven op de vragen die vandaag zijn gesteld, waarop bij de huidige Europese wetgeving geen juridisch antwoord mogelijk is.
Er is goed nieuws over de betrekkingen met onze Amerikaanse tegenhangers. Op 16 maart heeft het Witte Huis een doorslaggevende stap gezet en bekendgemaakt dat het voornemens is om met het Congres te gaan werken aan het opstellen van een wetsvoorstel inzake privacy. Dat is een enorme verandering in de Verenigde Staten, en het zou ook ons kunnen helpen bij onze inspanningen om een algemene overeenkomst tussen de EU en de VS over de vertrouwelijkheid van gegevens in het kader van politiële en justitiële samenwerking tot stand te brengen.
Ik hoop dat we binnenkort een begin zullen kunnen maken met de onderhandelingen in deze richting. Ik reken erop dat het Parlement zal helpen bij deze inspanning en bij de herziening van de richtlijn uit 1995.
Enikő Győri
fungerend voorzitter van de Raad. - (HU) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, dank u voor uw begrip, dat wil zeggen voor het feit dat u niet hebt betwist dat we ons van hieruit niet kunnen inmengen in een aanhangige strafzaak en dat in elk geval het ten tijde van de feiten geldende recht moet worden toegepast.
Ik wil u meedelen dat de inzet van het Hongaarse voorzitterschap voor gegevensbescherming niet beter wordt aangetoond dan door het feit dat we in februari op de vergadering van de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken met betrekking tot gegevensbescherming een conclusie van de Raad van ongeveer vijftig punten hebben aangenomen. Daarin hebben we in aansluiting op het huidige debat ook twee belangrijke vragen aan de Commissie gesteld. We hebben gewezen op het belang van voorlichting van burgers, alsmede op het belang van gegevensbescherming in verband met internet, en ik weet zeker dat - en de commissaris refereerde daar al aan, de Commissie dit bij het opstellen van haar voorstel in aanmerking zal nemen.
De Raad is het er ook volledig over eens dat het belangrijk is om het recht te moderniseren en aan technische ontwikkelingen aan te passen. We hopen het voorstel betreffende een nieuwe richtlijn inzake gegevensbescherming van de Commissie te ontvangen. We hebben het voor juni beloofd, wanneer het Hongaarse voorzitterschap nog maar weinig tijd over heeft, maar we zullen alles doen wat in ons vermogen ligt, en ik weet zeker dat het Poolse voorzitterschap zich even geëngageerd op de kwestie van gegevensbescherming zal richten.
Voorzitter, wij zijn van mening, en daarmee wil ik mijn betoog besluiten, dat we niet hoeven te kiezen tussen vrijheid en veiligheid, en wel in de vorm van gegevensbeveiliging, maar dat beide ook tegelijk gewaarborgd kunnen worden, en het is onze doelstelling om zo'n gegevensbeschermingswetgeving voor de Europese Unie te creëren.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
