Επανάληψη της συνόδου
Πρόεδρος
Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που είχε διακοπεί στις 19 Σεπτεμβρίου 1997.

Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών
Πρόεδρος
Τα πρακτικά της συνόδου της 19ης Σεπτεμβρίου 1997 έχουν διανεμηθεί.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;

Posselt
Κύριε Πρόεδρε, από τα συνοπτικά πρακτικά προκύπτει ότι η σύνoδος της Παρασκευής έληξε στις 10.10 π.μ. και ότι στην ημερήσια διάταξη περιλαμβάνονταν ένα και μοναδικό σημείο. Σήμερα όμως η ημερήσια διάταξη είναι υπερφορτωμένη και ως εκ τούτου θα ασχοληθούμε με μια τόσο σημαντική συμφωνία, όπως είναι η συμφωνία συνεργασίας με την πρώην Γιουγκουσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, μόλις γύρω στα μεσάνυχτα. Για τον λόγο αυτό θα ήθελα να υποβάλω θερμή παράκληση, να τηρείται στο μέλλον μια καλύτερη οικονομία χρόνου κατά τις συνόδους. Εάν είχαμε εξαντλήσει με λογική τα χρονικά περιθώρια της Παρασκευής, θα μπορούσαμε σήμερα να ασχοληθούμε κατά την διάρκεια της μέρας μ' αυτό το σημαντικό ζήτημα, παρουσία και των προσκεκλημένων μας!

Πρόεδρος
Κύριε Posselt, έχετε δίκιο. Είναι κρίμα που δεν έχουν προετοιμαστεί προς συζήτηση για την τελευταία σύνοδο στο Στρασβούργο περισσότερα θέματα, αλλά αυτό συνέβη γιατί οι επιτροπές που έπρεπε να έχουν τελειώσει τις αντίστοιχες εκθέσεις δεν μπόρεσαν να τις εγκρίνουν εγκαίρως.

Kreissl-Dφrfler
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή μας στο γεγονός ότι παρευρίσκονται εδώ σήμερα δύο φιλοξενούμενοι από το ομοσπονδιακό κράτος Μπαϊα της Βραζιλίας. Εγώ ο ίδιος μόλις συμμετείχα σ' ένα σεμινάριο για την MERCOSUR και πιστεύω ότι μιλώ εξ ονόματος όλων, όταν συνηγορώ για την εμβάθυνση των σχέσεων μας ακριβώς με την Βραζιλία. Θα ήθελα να απευθύνω θερμούς χαιρετισμούς στον Υπουργό κ. Barbosa de Deus και τον κ. Borges, αντικυβερνήτη της Βραζιλίας. Ευχαριστώ πολύ. Muchas gracias, muito obrigado!
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ. Απευθύνουμε θερμό χαιρετισμό ο οποίος εκφράζεται από εσάς αν και, όπως γνωρίζετε, η αρχή αυτής της Συνέλευσης είναι να αποδίδει χαιρετισμό όταν υπάρχει κάποια επισήμως οργανωμένη επίσκεψη. Υπάρχουν πολλοί εξέχοντες επισκέπτες οι οποίοι έρχονται προσκεκλημένοι από τους βουλευτές μας και, βέβαια, όπως είναι φυσικό, δεν αποδίδεται αυτός ο δημόσιος χαιρετισμός, αλλά εμείς προσχωρούμε σ' αυτόν με πολύ χαρά.

Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, η παρέμβασή μου αφορά τη σελίδα 13 των πλήρων πρακτικών της συνεδρίασης της Παρασκευής στο Στρασβούργο: στην παράγραφο11, αναφέρεται ότι η κ. Πρόεδρος υπενθυμίζει ότι οι προσεχείς συνεδριάσεις θα διεξαχθούν την 1η και τη 2α Οκτωβρίου 1997.
Εκτιμώ ότι βάσει της απόφασης που έλαβε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο την ίδια ημέρα, δεν είναι δυνατό να εγκριθούν τα πλήρη πρακτικά στην αρχική μορφή τους. Επίσης δεν είναι εφικτό, όπως θα επιβεβαιώσουν οι συνάδελφοι, να πραγματοποιήσουμε τη συνεδρίασή μας. Η παράγραφος 29 της εν λόγω απόφασης ορίζει, στο δεύτερο εδάφιο, ότι: "πρόσθετες περίοδοι συνεδριάσεων της Ολομέλειας μπορούν να οριστούν σε διαφορετικό χώρο εργασίας από το Στρασβούργο, μόνο αν το Κοινοβούλιο πραγματοποιεί τις δώδεκα τακτικές συνεδριάσεις της Ολομέλειας στο Στρασβούργο, όπου βρίσκεται η έδρα του οργάνου».
Πιστεύω ότι πρέπει, μόλις εγκριθούν τα παρόντα πλήρη πρακτικά, να αποφανθούμε σχετικά με το πολύ σημαντικό αυτό ζήτημα, αφαιρώντας την παράγραφο 11 από τα συνοπτικά πρακτικά της συνεδρίασης της Παρασκευής 19 Σεπτεμβρίου.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Κύριε Fabre-Aubrespy, δεν πρέπει να συγχέουμε τα πράγματα. Τα πλήρη πρακτικά καταγράφουν όσα ελέχθησαν, και εκείνο που ελέχθη ήταν ότι θα συνεδριάσουμε σήμερα, όπως ήδη γίνεται.
Κατά δεύτερο λόγο, σε ό, τι αφορά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, το Προεδρείο επιφόρτισε, σήμερα το πρωί, τον νομικό σύμβουλο να αποφανθεί σχετικά με τα συμπεράσματα που προκύπτουν. Μόλις συνταχθεί η γνωμοδότηση αυτή, θα υποβληθεί στα αρμόδια όργανα της Συνέλευσης, για να καταλήξουν σε όλα τα απαραίτητα συμπεράσματα.

Berθs
Κύριε Πρόεδρε, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε ουσιαστικά απόφαση που μας αφορά άμεσα, και στην οποία ορίζει ότι η απόφαση του Εδιμβούργου αρμόζει να ερμηνευθεί ως απόφαση που ορίζει ως έδρα του Κοινοβουλίου το μέρος όπου πρέπει να διεξάγονται, σε τακτά χρονικά διαστήματα, δώδεκα περίοδοι τακτικών συνεδριάσεων. Επιπροσθέτως, το άρθρο 176 της Συνθήκης της Ρώμης, που διέπει τις ???????? ???, ?????? ??? ??? ??????, ? ?? ?????? ??? ?????? ? ????? εκηρύχθη άκυρη ή των οποίων η παράλειψη εκηρύχθη αντίθετη προς την παρούσα Συνθήκη, οφείλουν να λαμβάνουν τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου».
Μόλις μας ανακοινώσατε, κύριε Πρόεδρε, την αναμενόμενη πρωτοβουλία, γεγονός που μας χαροποιεί. θα δώσει τη δυνατότητα στο Κοινοβούλιο να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Κατά τα άλλα, σας ζητώ, κύριε Πρόεδρε, να αναλάβετε πρωτοβουλία που θα δώσει τη δυνατότητα στο Κοινοβούλιο να συμβαδίσει οριστικά με το δίκαιο και θα μας απαλλάξει από την υποχρέωση να ορίζουμε, κάθε έτος, χρονοδιάγραμμα που θα έπρεπε να έχει οριστικά διαμορφωθεί.

Πρόεδρος
Κυρία, δεν θα υπεισέλθω σε περαιτέρω συζήτηση. Το Προεδρείο, που είναι το αρμόδιο όργανο, ζήτησε γνωμοδότηση σχετικά με τα συμπεράσματα που προκύπτουν. Η γνωμοδότηση αυτή θα κατατεθεί στη Διάσκεψη των Προέδρων και στο Προεδρείο, και αν παραστεί ανάγκη, στη σύνοδο της Ολομέλειας της Συνέλευσης, ώστε να εξαχθούν όλα τα συμπεράσματα. Δεν προδικάζω τίποτα, και τούτο προφανώς δεν αλλοιώνει καθόλου το δικαίωμα που έχει το Κοινοβούλιο να ορίζει το δικό του χρονοδιάγραμμα. Όμως, όλες αυτές οι ενέργειες θα πραγματοποιηθούν σύμφωνα με τις συνθήκες, σύμφωνα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, και σύμφωνα με τον Κανονισμό μας. Σήμερα, δεν μπορούμε να προβούμε σε περαιτέρω ενέργειες σχετικά με το ζήτημα αυτό, που είναι σοβαρό και δεν αφήνει περιθώρια για καμία πρωτοβουλία. Δεν τίθεται θέμα να ανοίξουμε τώρα σχετική συζήτηση και ελπίζω ότι όλοι θα με βοηθήσετε ως προς αυτό.

Striby
Θα ήθελα και εγώ να αναφερθώ στη σύνοδο του Κοινοβουλίου και στις περιόδους συνόδου για το 1998. Όλοι πληροφορηθήκατε, όπως διαπιστώνω με λύπη μου, την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που εξεδόθη κατόπιν αιτήματος της Γαλλίας. Εμείς...
(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

Πρόεδρος
Κύριε Stilby, ακούστε με, είπα ότι δεν θα συνεχίσω τη συζήτηση αυτή. Θα συγκεντρώσουμε τα συμπεράσματά μας από τα εν λόγω συμβάντα σύμφωνα με τον κανονισμό μας, την κατάλληλη στιγμή, αλλά δεν πρόκειται να τα συζητήσουμε τώρα.
(Εγκρίνονται τα συνοπτικά πρακτικά)

Andrews
Κύριε Πρόεδρε, προσπαθώ να πάρω τον λόγο από τη στιγμή που μπήκα σ' αυτή την αίθουσα. Εξέφρασα στις υπηρεσίες σας την επιθυμία να κάνω μία δήλωση εξ ονόματος της ομάδας μου, της Ένωσης για την Ευρώπη. Πρόκειται για την τρίτη μεγαλύτερη ομάδα στο Κοινοβούλιο. Επιδίωξε να επισκεφτεί την Αγκόλα στα πλαίσια μίας αποστολής ειρήνης...
(Διακοπή από τον Πρόεδρο)

Crowley
Κύριε Πρόεδρε, επιθυμώ να επιστήσω την προσοχή σας σε ένα πολύ σημαντικό θέμα. Στις 19 Σεπτεμβρίου ένα Μέλος αυτού του Κοινοβουλίου, ενώ επέστρεφε από τη σύνοδο στο Στρασβούργο, έλαβε πρόσκληση για μία επίσημη τελετή στη Φλωρεντία. Σ' αυτή την τελετή, ένα Μέλος, η κυρία Baldi, προσέγγισε τον Antonio di Pietro, ειρηνοδίκη του Μιλάνου και υποψήφιο για το Τρίτο Συμβούλιο της Συγκλήτου της Τοσκάνη. Όταν τον προσέγγισε, της επιτέθηκε ένας από τους σωματοφύλακες του κ. Di Pietrο, τη χτύπησε και την έριξε στο πάτωμα. Δεν της προσφέρθηκε καθόλου βοήθεια παρά το γεγονός, ότι τόσο ο κ. Di Pietro όσο και ο σωματοφύλακας γνώριζαν, ότι η κυρία Baldi παρευρισκόταν ως τιμητική προσκεκλημένη του ιδρύματος.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εξετάσετε αυτό το θέμα με τις ιταλικές αρχές για να βεβαιωθείτε ότι οι αρμόδιες αρχές και ο κ. Di Pietro θα ζητήσει συγνώμη από την κυρία Baldi. Θα καταθέσω ένα πλήρη φάκελο για την υπόθεση που θα συμπεριλαμβάνει φωτογραφίες και ιατρικά αποδεικτικά στοιχεία. Θα ήθελα να σας ζητήσω να λάβετε μέτρα για να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια ενός Μέλους του Κοινοβουλίου. Το επεισόδιο αυτό συνέβη την πιο κατάλληλη στιγμή. Πρόσφατα, συνελήφθη και προφυλακίστηκε στο Αφγανιστάν η Επίτροπος Bonino. Θα πρέπει να καταδικάζουμε αυτού του είδους τις ενέργειες τόσο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και στα πλαίσια αυτής.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ κ. Crowley. Σας ευχαριστώ που μου στείλατε τα σχετικά έγγραφα και θα λάβω τα κατάλληλα μέσα, σε συννενόηση με τις ιταλικές αρχές. Όσον αφορά την κ. Bonino, δεν μας έχει ζητήσει καμία βοήθεια, και είμαι σίγουρος ότι ο Πρόεδρος της Επιτροπής της έχει παράσχει τη δέουσα βοήθεια. Δεν χρειάζεται την υποστήριξη μας, αλλά αν χρειαζόταν κάτι τέτοιο θα της εδίδετο.

Αίτηση εφαρμογής της διαδικασίας χωρίς συζήτηση
Πρόεδρος
Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας καί Αμυντικής Πολιτικής ζητά την εφαρμογή της διαδικασίας χωρίς συζήτηση, σύμφωνα με το άρθρο 99 του Κανονισμού, σχετικά με την έκθεση του κυρίου Kittelmann όσον αφορά τη διαδικασία έγκρισης της κοινοτικής θέσης στην Μικτή Επιτροπή της Τελωνειακής Ένωσης που καθορίστηκε με την Απόφαση αριθ. 1/95 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΚ - Τουρκίας, σε σχέση με την εκτέλεση της τελικής φάσης της Τελωνειακής Ενωσης. Έτσι λοιπόν, αυτή η έκθεση θα τεθεί απλώς σε ψηφοφορία στην ώρα των ψηφοφοριών αύριο στις 11.00 π.μ.

Kreissl-Dφrfler
Κύριε Πρόεδρε, εδώ πρόκειται για μία διαδικαστική πρόταση, σύμφωνα με το άρθρο 99 (2). Θα ήθελα να παρακαλέσω τον κύριο πρόεδρο, να μην αφήσουμε την έκθεση Kittelmann, λόγω της σπουδαιότητάς της - δεν γνωρίζω αν ο συντάκτης της παρευρίσκεται στην αίθουσα - χωρίς συζήτηση. Πρόκειται για την εμβάθυνση της Τελωνειακής Ένωσης. Σε μία φάση - κι αυτή είναι η εξήγηση - που συνδιαπραγματευόμαστε ντε φάκτο την προσχώρηση της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και συγχρόνως υπάρχουν τα προβλήματα με την Κύπρο, δεν μπορούμε να αφήσουμε χωρίς συζήτηση μια παρόμοια έκθεση. Παρακαλώ τον κύριο Πρόεδρο, να ακολουθήσει τις αντίστοιχες διαδικασίες, γιατί πρέπει να ειπωθούν κάποια πράγματα, και από την πλευρά του κυρίου Kittelmann βεβαίως.

Πρόεδρος
Επικαλεσθήκατε το αντίστοιχο άρθρο του Κανονισμού και, όπως γνωρίζετε, η έκθεση πρέπει να τεθεί σε ψηφοφορία χωρίς συζήτηση εκτός της περιπτώσεως που τουλάχιστον 29 βουλευτές ζητήσουν να γίνει συζήτηση. Υπάρχουν 29 βουλευτές οι οποίοι υποστηρίζουν το αίτημα του κυρίου Kreissl-Dφrfler;
(Ο Πρόεδρος διαπιστώνει ότι το αίτημα του Κυρίου Κreissl-Dorfler υποστηρίζεται από περισσότερους από 29 βουλευτές, γι' αυτό και η έκθεση θα εγγραφεί προς συζήτηση στο σχέδιο ημερήσιας διάταξης μιας από τις επόμενες περιόδους συνόδου)

Επείγοντα πολιτικά θέματα
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της ανακοίνωσης της Επιτροπή σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για την πολιτική των κρατών μελών στον τομέα της απασχόλησης το 1998 (προετοιμασία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την απασχόληση στις 20 και 21 Νοεμβρίου 1997 στο Λουξεμβούργο).
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Επιτροπής, κύριος Santer.

Santer
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η Επιτροπή ενέκρινε σήμερα το πρωί τις εκθέσεις της για την απασχόληση, καθώς και τις προτεινόμενες κατευθυντήριες γραμμές της σχετικά με τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών. Αυτή είναι η συνεισφορά μας στο έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 21ης Νοεμβρίου, που είναι αποκλειστικά αφιερωμένο στην απασχόληση. Λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία της ημερομηνίας αυτής και της απόλυτης προτεραιότητας που αποδόθηκε στην καταπολέμηση της ανεργίας, η οποία μάλιστα τονίστηκε επανειλημμένως από το Κοινοβούλιο, δράττομαι ευχαρίστως της ευκαιρίας που προσφέρεται από αυτή την περίοδο συνεδριάσεων της Συνέλευσής σας, για να σας παρουσιάσω τις νέες προτάσεις μας.
Οι προτάσεις μας για τις κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν καινοτομία, σημαντική καινοτομία, που αποτελεί ποιοτικό άλμα στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε τα ζητήματα που άπτονται της απασχόλησης, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαβλέπω, κατά κάποιον τρόπο, την ολοκλήρωση της ενέργειας που ξεκίνησα στις 31 Ιανουαρίου του προηγούμενου έτους, όταν σας παρουσίασα, στην ίδια αυτή αίθουσα, το Σύμφωνο Εμπιστοσύνης για την Απασχόληση. Το σύμφωνο αυτό περιελάμβανε ολοκληρωμένες ενέργειες στο πλαίσιο της μακροοικονομικής πολιτικής, της εσωτερικής αγοράς, των πολιτικών για την αγορά εργασίας, των διαρθρωτικών ταμείων, και της κινητοποίησης όλων των φορέων στην προσπάθεια εξεύρεσης σύγκλισης στον αγώνα για την καταπολέμηση της ανεργίας και την υποστήριξη της απασχόλησης. αυτά τα στοιχεία πρότεινα στο Σύμφωνο Εμπιστοσύνης, γιατί η μεταβιομηχανική επανάσταση και η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας απαιτούν νέα ολοκληρωμένη προσέγγιση, καθότι, απλούστατα, θα ήταν αδιανόητο να μην θεωρείται η αγορά υπόθεση κοινού ενδιαφέροντος, και θα ήταν απαράδεκτο η Ευρωπαϊκή Ένωση να μην θέσει όλα τα πλεονεκτήματά της στην υπηρεσία της καταπολέμησης της ανεργίας.
Ο προσανατολισμός αυτός υπήρξε επιτυχής. Οι κοινωνικοί εταίροι ανέλαβαν την πρόκληση. Διαπραγματεύονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και σημειώνουν επιτυχία. Σε εθνικό επίπεδο, οι προσπάθειες για την υπογραφή συμφώνων πολλαπλασιάζονται. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τάχθηκε υπέρ του Συμφώνου Εμπιστοσύνης σε πολλές τελικές ρυθμίσεις και, ακόμη περισσότερο, η απασχόληση εντάχθηκε στη Συνθήκη του Αμστερνταμ. η απασχόληση αποτελεί πλέον υπόθεση κοινού ενδιαφέροντος. Όχι μόνο ως ταπεινή ευχή, αλλά με διαδικασίες επιτήρησης και σύγκλησης, που θα προωθήσουν το συντονισμό των πολιτικών σε κοινό πλαίσιο.
Ουσιαστικά, δεν πρόκειται πλέον για απλή παρουσίαση εκθέσεων σχετικά με την απασχόληση. Η Συνθήκη του Αμστερνταμ προβλέπει τη θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών, ή ακόμα, αν χρειαστεί, συστάσεων προς τα κράτη μέλη για τις πολιτικές απασχόλησης που θα πρέπει να εφαρμοστούν. Ας μην υποτιμούμε τη σημασία της προόδου που έχει σημειωθεί. Γνωρίζω ότι υπάρχουν οι σκεπτικιστές, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται απλώς για νέες διαδικασίες. Δεν χρειάζεται να έχει κανείς γερή μνήμη για να θυμάται τη γενική απόρριψη της κοινής προσέγγισης σε ό, τι αφορά την πολιτική απασχόλησης.
Ακόμη και αυτή τη στιγμή διαπιστώνουμε την αποτελεσματικότητα των διαδικασιών επιτήρησης και σύγκλησης σε όλο το εύρος τους, στο πλαίσιο της Οικονομικής και Νομισματικής Επιτροπής. Έδωσαν ουσιαστικά το εναρκτήριο λάκτισμα στα κράτη μέλη, ώστε να πραγματοποιήσουν στόχους που είχαν καθοριστεί από κοινού. Το παράδειγμα αυτό θα πρέπει να αποτελέσει για εμάς πηγή έμπνευσης στον αγώνα που διεξάγουμε κατά της ανεργίας. Όλοι συμφωνούμε ότι πρόκειται για την απόλυτη προτεραιότητά μας.
Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων το επισήμαναν, δηλώνοντας ότι δεν θα πρέπει να αναμείνουμε την κύρωση της νέας συνθήκης για να χρησιμοποιήσουμε τα μέσα δράσης, που καθορίζονται στο κεφάλαιο για την απασχόληση. Το επισήμαναν, επίσης, με την απόφασή τους ότι η απασχόληση θα απορροφήσει όλη την προσοχή τους στο Ειδικό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Νοεμβρίου. Πρόκειται για ενδείξεις αποφασιστικότητας, που χαιρετίζω. Θα πρέπει, ωστόσο, να μην τρέφουμε φρούδες ελπίδες. Κανένα κείμενο συνθήκης, καμία τελική διακήρυξη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, καμία δήλωση προθέσεων δεν δημιουργεί θέσεις εργασίας. Για τον λόγο αυτό, χρειάζεται αποτελεσματική δράση, αποτελεσματική και σταθερή σε ευρύ φάσμα, που θα είναι χρονοβόρα, γιατί δεν υπάρχει στο χώρο αυτό μαγικό ραβδί. Τούτο, όμως, δεν είναι λόγος για να παραιτηθούμε από την προσπάθεια.
Αντιθέτως, μάλιστα, πρόκειται για επιπλέον κίνητρο, για να μην αναμένουμε πλέον, για να αναλάβουμε από τώρα συγκεκριμένη δράση. Το απαιτούν οι 18 εκατομμύρια άνεργοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και εμείς τους το οφείλουμε. Επιπροσθέτως, βελτιώνονται οι οικονομικές συνθήκες και οι προοπτικές ανάπτυξης. Ας επωφεληθούμε, αποφεύγοντας ταυτόχρονα το σφάλμα της φιλοφροσύνης. Η κατάσταση δεν θα διευθετηθεί από μόνη της σε ευνοϊκότερες συνθήκες. Γνωρίζουμε ότι οι απαιτούμενες προσαρμογές είναι διαρθρωτικής φύσης και γνωρίζουμε τι πρέπει να πράξουμε. Δεν λείπουν οι συγκλίνουσες αναλύσεις. Οι προτεραιότητες καθορίστηκαν από τα διαδοχικά Ευρωπαϊκά Συμβούλια. Ουσιαστικά, έχουν λεχθεί τα πάντα. Τώρα, πρέπει να δράσουμε.
Σε αυτό το πνεύμα διατυπώνουμε σήμερα τις προτάσεις μας σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές. Θέτουμε συγκεκριμένους στόχους, φιλόδοξους αλλά εφικτούς, γιατί βασίζονται στις καλύτερες πρακτικές που έχουν διαπιστωθεί στα κράτη μέλη, και που μπορούν να υπολογιστούν στο μέτρο του δυνατού. Προτείνουμε να καταβληθεί προσπάθεια για την επίτευξη των στόχων αυτών, με τον πλέον συγκεκριμένο τρόπο, μέσω λεπτομερών προγραμμάτων δράσης των κρατών μελών, που θα έχουν εκπονηθεί σε κοινό πλαίσιο στόχων και προορισμών, θα έχουν εκσυγχρονιστεί και θα έχουν εφαρμοστεί σε ετήσια βάση.
Ο μακροπρόθεσμος στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να είναι η προοδευτική επίτευξη ενός ποσοστού απασχόλησης άνω του 70 %, ανάλογου με εκείνου των κυριοτέρων εμπορικών εταίρων μας. Τούτο απαιτεί εκ μέρους των κρατών μελών μεγάλη σοβαρότητα και αποφασιστικότητα σε ό, τι αφορά την εφαρμογή του policymix που προτείνουμε. Με τις παρούσες συνθήκες, και χάρη στις ευνοϊκότερες συγκυρίες, θα ήταν δυνατό, σε μία πενταετία, να υπάρξει αύξηση του σημερινού ποσοστού απασχόλησης κατά 60-65 % και πτώση του σημερινού ποσοστού ανεργίας περίπου κατά 7-11 %. Έτσι, θα έχουμε δημιουργήσει 12 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας.
Αναμφισβήτητα, οι στόχοι αυτοί είναι φιλόδοξοι, αλλά και ρεαλιστικοί, με την προϋπόθεση ότι όλα τα κράτη μέλη θα εφαρμόσουν πιστά τους κανόνες του παιχνιδιού, βάσει συλλογικής δυναμικής -ή θεωρίας ομάδας, αν προτιμάτε-, που ονομάζεται στα αγγλικά peer review και peer pressure , και με τον όρο ότι θα ενεργήσουμε τόσο σε επίπεδο κρατών μελών όσο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης ακολουθώντας τέσσερις μεγάλους άξονες. Πρέπει να καλλιεργήσουμε νέα επιχειρηματική συνείδηση, να δημιουργήσουμε νέα στάση σε ό, τι αφορά την έναρξη επαγγέλματος ή τη δυνατότητα εργασίας, να προωθήσουμε και να ενθαρρύνουμε τη δυνατότητα προσαρμογής και, τέλος, να ενισχύσουμε τις πολιτικές ίσων ευκαιριών.
Κύριε Πρόεδρε, ο πρώτος άξονας δράσης, κατ' αρχάς, είναι το επιχειρηματικό πνεύμα. Οι θέσεις εργασίας δημιουργούνται από τις επιχειρήσεις. Πρέπει, λοιπόν, να υπάρχει ευνοϊκό κλίμα για την ανάπτυξη του πνεύματος αυτού, κυρίως γι τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που είναι οι πραγματικές πηγές νέων θέσεων εργασίας. Συγκεκριμένα, προτείνουμε την περικοπή των διοικητικών δαπανών και των γενικών εξόδων, γιατί αποθαρρύνουν την πρόσληψη νέων εργαζομένων. Το φορτίο είναι δυσβάσταχτο. Υπολογίζουμε ότι το ετήσιο κόστος των διοικητικών υποχρεώσεων των επιχειρήσεών μας ανέρχεται σε 200 δισεκατομμύρια ECU. Ας μειώσουμε τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν όσοι θέλουν να προσφέρουν έμμισθη εργασία στην ανεξάρτητη δραστηριότητα. Πολύ συχνά, είμαστε αρνητικοί έναντι της προοπτικής να απολέσουμε τα κεκτημένα δικαιώματά μας στο χώρο της κοινωνικής ασφάλισης. Ας διευκολύνουμε την πρόσβαση στα κεφάλαια για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, κυρίως με τη δημιουργία, μέχρι το 2000, δευτερεύουσας πανευρωπαϊκής κεφαλαιαγοράς. Ας ακολουθήσουμε το εντυπωσιακό παράδειγμα της αμερικανικής NASDAC. Το χρηματιστήριο αυτό περιλαμβάνει 5.500 επιχειρήσεις, με περίπου δέκα εκατομμύρια υπαλλήλους. Συνέβαλε στην δημιουργία εκατοντάδων νέων θέσεων εργασίας και καταγράφει κύκλο εργασιών που υπερβαίνει τον αντίστοιχο του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης.
Τέλος, ας μετατρέψουμε σε δράση τον προσανατολισμό που ορίστηκε πριν από μεγάλο χρονικό διάστημα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο: η δημοσιονομική πίεση επί της εργασίας πρέπει να μειωθεί. Μέχρι σήμερα, επικρατεί εντελώς αντίθετη τάση από τον εν λόγω προσανατολισμό. Η δημοσιονομική πίεση που ασκείται στην εργασία αυξάνει, ενώ η πίεση των κεφαλαίων εξασθενεί. Η σημερινή πίεση, που ανέρχεται στο 42 %, καταστρέφει την απασχόληση. Ζητούμε από κάθε κράτος μέλος να κατατείνει σε ουσιαστική μείωση μέχρι το 2000. Επί παραδείγματι, η μείωση κατά μία ποσοστιαία μονάδα του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος θα ισοδυναμούσε περίπου σε 70 δισεκατομμύρια ECU. Ορισμένοι θα ισχυριστούν ότι η προσπάθεια που απαιτείται είναι εργώδης. Θα τους υπενθυμίσω, λοιπόν, ότι τα κράτη μέλη δαπανούν ετησίως σχεδόν 100 δισεκατομμύρια ECU ως κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται, σε μεγάλο βαθμό, σε τομείς που δεν έχουν ευοίωνο μέλλον, και προσφέρουν ελάχιστες προοπτικές σε ό, τι αφορά τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Παράλληλα, πρέπει να επανεξισορροπήσουμε τη φορολογία επί του κεφαλαίου, γεγονός που θα μας επιτρέψει να σεβαστούμε τη δημοσιονομική ουδετερότητα, να περιορίσουμε τον επιζήμιο δημοσιονομικό ανταγωνισμό, και τις απορρέουσες στρεβλώσεις στην εσωτερική αγορά. Η Επιτροπή κατέθεσε σήμερα δέσμη μέτρων προς συζήτηση στο Συμβούλιο "Ecofin», στις 13 του προσεχούς Οκτωβρίου. Στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνω εξίσου τις δημοσιονομικές προτάσεις μας σχετικά με την ενεργειακή πολιτική, που απασχολεί πάντα το Συμβούλιο.
Τέλος, έγινε πολύς λόγος για τις προκλήσεις που θέτουν οι νέες τεχνολογίες, οι οποίες συνιστούν επίσης ευκαιρία για τις επιχειρήσεις μας. Ας διαμορφώσουμε, λοιπόν, τις στρατηγικές μας, που θα δώσουν τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις να επωφεληθούν όσο το δυνατό περισσότερο από τις αναπόφευκτες αυτές εξελίξεις, κυρίως διευκολύνοντας την πρόσβαση στην κοινωνία των πληροφοριών. Συζητήθηκε, επίσης, εκτενώς η σημασία των προσπαθειών μας στην έρευνα και την ανάπτυξη. Όμως, ποια είναι η πραγματικότητα; Χάνουμε έδαφος σε σχέση με τους ανταγωνιστές μας. Ας αντιστρέψουμε, λοιπόν, την τάση. Ας εξομοιώσουμε τις δαπάνες μας στους εν λόγω τομείς με εκείνες των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ιαπωνίας, ήτοι στο 2, 5 % του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος.
Κύριε Πρόεδρε, ο δεύτερος άξονας της προτεινόμενης δράσης αποβλέπει στην καλύτερη επαγγελματική ενσωμάτωση ή, όπως την αποκαλούμε σήμερα, στην καλύτερη δυνατότητα εργασίας. Υπάρχουν 18 εκατομμύρια άνεργοι. Την ίδια στιγμή, οι επιχειρηματίες διαμαρτύρονται ότι αδυνατούν να καλύψουν εκατοντάδες χιλιάδες κενές θέσεις εργασίας. Εντυπωσιακό, βεβαίως, αλλά ξενίζει λιγότερο αν υπολογίσουμε ότι το 50 % των ανέργων δεν έχει καμία κατάρτιση, και ότι το 10 % των ανέργων λαμβάνει κατάρτιση.
Το φαινόμενο αυτό πλήττει ιδιαίτερα τους νέους κάτω των 25 ετών. Θα πρέπει να εκπλαγούμε υπέρ το δέον αν αναλογιστούμε ότι το 10 % των νέων μας εγκαταλείπουν πρόωρα τη σχολική εκπαίδευση, και ότι από εκείνους που φοιτούν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μόνο το 45 % την ολοκληρώνει. Σχεδόν το 50 % των ανέργων είναι μακροχρόνια άνεργοι, και πολλοί στερούνται κατάρτισης. Τι συμβαίνει με τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών μας, που απορροφούν κάθε χρόνο 200 δισεκατομμύρια ECU; Τα 2/3 των πολιτικών αυτών έχουν αποκλειστικά παθητικό χαρακτήρα και δεν παρέχουν κανένα κίνητρο για επανένταξη στην αγορά εργασίας. Η ανεργία αποτελεί επιζήμιο φαινόμενο για τα θιγόμενα άτομα και για την ολοκλήρωση των κοινωνιών μας, και σπατάλη δυνατοτήτων ανάπτυξης και ευημερίας.
Η πολύ συνοπτική ανάλυση που σας παρουσίασα αποδεικνύει ότι η έλλειψη προσόντων συνιστά μία από τις κύριες αιτίες της μάστιγας αυτής. Προτείνουμε στα κράτη μέλη να την καταπολεμήσουν θέτοντας συγκεκριμένους στόχους, ώστε να προσφέρουν νέα αρχή με τη μορφή θέσεων εργασίας, κατάρτισης, και οποιουδήποτε άλλου μέτρου, σε κάθε ενήλικο άνεργο, πριν συμπληρώσει δώδεκα συνεχείς μήνες χωρίς εργασία, και μια νέα αρχή σε κάθε νέο, πριν συμπληρώσει έξι μήνες ως άνεργος.
Ομοίως, πρέπει να θέσουν ως στόχο να μειώσουν κατά το ήμισυ, σε διάστημα πέντε ετών, τον αριθμό των νέων που εγκαταλείπουν πρόωρα τη σχολική εκπαίδευση, και να διασφαλίσουν ότι πολύ περισσότεροι νέοι θα ολοκληρώσουν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή τους, και θα επωφεληθούν από το καθεστώς εκμάθησης στις επιχειρήσεις. Επιπλέον, ας προωθήσουμε τις ενεργούς πολιτικές απασχόλησης. Τα κράτη μέλη πρέπει να θέσουν στόχους σχετικά με τον αριθμό των ατόμων που υπόκεινται στο νέο σύστημα, ευνοώντας έτσι την επανένταξή τους στην αγορά εργασίας, και να μειώσουν, σε μία πενταετία, σε λιγότερο από 25 % το ποσοστό των ανέργων που έχουν τη δυνατότητα κατάρτισης.
Κύριε Πρόεδρε, οι κοινωνικοί εταίροι έχουν εξίσου κάθε συμφέρον να επιτύχουν οι απαραίτητες προσαρμογές. Οι διαπραγματεύσεις τους, που διεξάγονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σχετικά με τη γονική άδεια και τη μερική απασχόληση, επεξηγούν τον σημαντικό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν. Το ίδιο συμβαίνει με την παραδειγματική συμβολή τους στο μετριασμό των μισθών κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Τους ζητούμε να εντείνουν τις προσπάθειές τους, γιατί οι προκλήσεις είναι πολύ μεγάλες. Ειδικότερα, θα έπρεπε να υπογράψουν σύντομα συμφωνία πλαίσιο, ώστε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας σε ολόκληρη την Ευρώπη, προκειμένου να αυξηθεί η επαγγελματική ενσωμάτωση. Ας μην ξεχνούμε τη συμβολή που προσφέρουν ήδη τα διαρθρωτικά ταμεία στην αύξηση του επιπέδου προσόντων και στην περαιτέρω ενεργοποίηση των πολιτικών της αγοράς εργασίας. Τα κράτη μέλη πρέπει να ενισχύσουν τις πτυχές αυτές με κάθε δυνατό τρόπο.
Κύριε Πρόεδρε, στόχος του τρίτου άξονα δράσης μας είναι η βελτίωση της προσαρμοστικότητας. Νέες τεχνολογίες, νέες συνθήκες αγοράς: οι εξελίξεις στις οποίες πρέπει να προσαρμοστούν οι επιχειρήσεις μας διαδέχονται η μία την άλλη με πολύ ταχείς ρυθμούς. Η ικανότητα προσαρμογής καθίσταται διαρκώς πιο καθοριστική για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων. Τούτο αποτελεί αναπόδραστη πραγματικότητα, που πρέπει να συνυπολογιστεί στην οργάνωση της εργασίας. Στον τομέα αυτό υπάρχει επίσης η δυνατότητα για τους κοινωνικούς εταίρους να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο, κυρίως στις διαπραγματεύσεις των συμφωνιών που αφορούν την οργάνωση εργασίας και τις μορφές ευέλικτης εργασίας. Επιπλέον, τα κράτη μέλη καλούνται να συμβάλουν κυρίως στη χάραξη πλαισίου που θα επιτρέπει την υπογραφή τύπων πιο προσαρμόσιμων συμβολαίων, και στη βελτίωση του καθεστώτος άτυπης εργασίας σε επίπεδο κοινωνικής ασφάλισης και προόδου των σταδιοδρομιών.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να υποστηρίξουν αποτελεσματικότερα τη δυνατότητα προσαρμογής των επιχειρήσεων. Θα πρέπει να προωθήσουν, για παράδειγμα στο δημοσιονομικό πλαίσιο, την επένδυση σε ανθρώπινους πόρους και την ανάπτυξη της κατάρτισης στην επιχείρηση. Θα πρέπει να προωθήσουν μέτρα που να ωθούν τους εργαζόμενους να τελειοποιηθούν. Αντί να δαπανούν τεράστια ποσά με τη μορφή κρατικών ενισχύσεων σε τομείς με αβέβαιο μέλλον, τα κράτη μέλη θα έπρεπε να προωθούν δράσεις όπως η επαγγελματική τελειοποίηση, η δημιουργία διαρκών θέσεων εργασίας, και η αποτελεσματική λειτουργία των αγορών εργασίας.
Κύριε Πρόεδρε, θα παρουσιάσω τον τέταρτο άξονα δράσης που προτείνουμε στις κατευθυντήριες γραμμές μας, δηλαδή, την ισότητα των ευκαιριών. Αναφέρθηκα στην ανεργία εν γένει και στην ανεργία των νέων ειδικότερα. Ωστόσο, πρέπει να διαπιστώσουμε ότι οι γυναίκες πλήττονται περισσότερο από την ανεργία απ' ό, τι οι άνδρες, και ότι η συμμετοχή τους στην ενεργό ζωή είναι πιο υποτονική. Εκείνο που υποστήριξα σχετικά με τη δυνατότητα ανάπτυξης και ευημερίας που παρουσιάζουν οι ανθρώπινοι πόροι μας, εξυπακούεται ότι ισχύει πλήρως για τις γυναίκες εργαζόμενες. Το στοιχείο αυτό προσλαμβάνει ακόμη μεγαλύτερη αξία, αν αναλογιστούμε τις δημογραφικές προοπτικές. Κάποια στιγμή, σε έναν πληθυσμό που φθίνει, η διατήρηση του επιπέδου ζωής μας και του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου θα εξαρτώνται, σε πολύ μεγάλο βαθμό, από τη συμβολή των γυναικών.
Προτείνουμε τρεις γραμμές δράσης. Πρώτον, τα κράτη μέλη πρέπει να αποδείξουν εμπράκτως την προσκόλλησή τους στην ισότητα των ευκαιριών. Πρέπει να καταβάλουν σημαντικές προσπάθειες για να μειώσουν την απόκλιση μεταξύ του ποσοστού ανεργίας των γυναικών και του ποσοστού ανεργίας των ανδρών, υποστηρίζοντας ενεργά την αύξηση της γυναικείας απασχόλησης. Δεύτερον, πρέπει να υλοποιηθούν περισσότερες ενέργειες για να εναρμονιστεί η επαγγελματική με την οικογενειακή ζωή, εξασφαλίζοντας την παρακολούθηση και επιταχύνοντας, αν χρειαστεί, το κεκτημένο σε θέματα διακοπής της σταδιοδρομίας, γονικής άδειας και εργασίας με μερική απασχόληση. Ας βελτιώσουμε την πρόσβαση στις υπηρεσίες παιδικών σταθμών και στη φροντίδα προς τα εξαρτημένα άτομα. Τρίτον, πρέπει να διευκολυνθεί η επανένταξη των γυναικών στην ενεργό ζωή, για παράδειγμα στο πλαίσιο της κατάρτισης.
Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω την ομιλία μου. Επιχείρησα να σας εκθέσω επιγραμματικά, όσο το δυνατό πληρέστερα, τις προτάσεις που εγκρίναμε σήμερα, ως συνεισφορά στο Ειδικό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την απασχόληση. Προτιθέμεθα να προσφέρουμε, αργότερα, τον Οκτώβριο, δεύτερη συμβολή με δύο παραμέτρους: αρχικώς, θα παρουσιάσουμε τα σχόλιά μας σχετικά με την παρακολούθηση των άλλων δράσεων που εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ υπέρ της απασχόλησης, για παράδειγμα τις δράσεις που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, τις δράσεις στο πλαίσιο του προγράμματος δράσης για την εσωτερική αγορά, τις δράσεις υπέρ των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς μας. Στη συνέχεια, θα αναπτύξουμε τις σκέψεις μας για τον τρόπο με τον οποίο όλες οι κοινές πολιτικές μας μπορούν να τεθούν στην υπηρεσία της απασχόλησης.
Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι οι σημερινές προτάσεις μας καλύπτουν τις προτάσεις των κρατών μελών. Δεν τους ζητούμε να πραγματοποιήσουν θαύματα στο Ειδικό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Πρέπει να αποφύγουμε πάση θυσία τις φρούδες ελπίδες που, εξ ορισμού, θα αποτελέσουν πραγματικές απογοητεύσεις. Αλλά ζητούμε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να εγκρίνει συγκεκριμένους προσανατολισμούς, εφαρμόζοντας τις συγκλίνουσες αναλύσεις και τις αρχές που το ίδιο υποστήριξε. Του ζητούμε να αποδείξει με τον τρόπο αυτό ότι η αναγνώριση της απόλυτης προτεραιότητας που έχει η απασχόληση δεν είναι κενό γράμμα. Αυτό ακριβώς περιμένουν οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό ακριβώς περιμένουν οι 18 εκατομμύρια άνεργοι.
Κύριε Πρόεδρε, ο επίτροπος κ. Padraig Flynn και εγώ προσωπικά είμαστε φυσικά στη διάθεση των αξιότιμων βουλευτών, για να απαντήσουμε στις ερωτήσεις που θα ήθελαν να μας θέσουν.
(Χειροκροτήματα)

van Velzen, Wim
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση ακολουθεί σε γενικές γραμμές την ίδια πορεία με την έκθεση που σύντομα θα συζητήσουμε στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, αν και υπάρχουν βέβαια διαφορές. Έχω δύο ερωτήσεις. Πρώτον, στην όλη ιστορία για τις φορολογικές διευκολύνσεις, λείπει η πρόταση μείωσης του ΦΠΑ για υπηρεσίες εντάσεως εργασίας. Θα ήθελα να μου πει ο πρόεδρος της Επιτροπής αν κάνω λάθος. Και αν δεν κάνω λάθος, ποιά είναι τα επιχειρήματά της να μην κάνει αυτή την βαρυσήμαντη πρόταση για ένα θέμα που είναι απόλυτα δική της αρμοδιότητα;
Δεύτερον, θά ήθελα να μάθω αν καταρτίσατε την πρότασή σας βάσει βολιδοσκόπησης των κρατών μελών. ·Η να το θέσω αλλιώς: Πόσο μεγάλη θεωρείτε την υποστήριξη των προτάσεών σας στο Συμβούλιο του Λουξεμβούργου;

Santer
Κύριε Πρόεδρε, σε ό, τι αφορά τις φορολογικές προτάσεις, ορίσαμε, σήμερα μάλιστα το πρωί, γενική δέσμη δημοσιονομικών μέτρων, στα οποία συγκαταλέγεται ο κώδικας συμπεριφοράς σχετικά με το δημοσιονομικό καθεστώς και ορισμένες άλλες προτάσεις, που αφορούν, αφενός, την άμεση φορολογία και, αφετέρου, την έμμεση φορολογία. Η δέσμη αυτή θα κατατεθεί, εξάλλου, στο Συμβούλιο Ecofin στις 13 Οκτωβρίου.
Αναμένουμε ότι το Συμβούλιο Ecofin της 13ης Οκτωβρίου θα χαράξει ορισμένες κατευθύνσεις ενόψει του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 21ης Νοεμβρίου, γιατί πιστεύουμε ότι η δέσμη δημοσιονομικών μέτρων πρέπει επίσης να καλύψει την απασχόληση, ότι πρέπει να υπάρχουν σχέσεις μεταξύ απασχόλησης και φορολογίας, όπως συμβαίνει σε άλλους τομείς, για παράδειγμα, στο περιβάλλον, κτλ., και εκτιμούμε ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 21ης Νοεμβρίου θα δώσει εξίσου ορισμένες κατευθύνσεις.
Σε ό, τι αφορά τη δεύτερη ερώτησή σας, σχετικά με το αν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα ταχθεί υπέρ της θέσης μας, σας απαντώ ότι αυτό ελπίζουμε. Στον τομέα αυτό της φορολογίας, η ομοφωνία εξακολουθεί να αποτελεί καθεστώς, και γι'αυτό εκτιμούμε ότι τουλάχιστον μέχρι το τέλος του εξαμήνου της παρούσας προεδρίας, δηλαδή μέχρι τα τέλη του μηνός Δεκεμβρίου, θα καταλήξουμε σε πολιτική συμφωνία για τη δέσμη δημοσιονομικών μέτρων και, όπως ελπίζω, για τη δέσμη δημοσιονομικών μέτρων σε σχέση με την απασχόληση.

Burenstam Linder
Κύριε Πρόεδρε, ένας τρόπος μείωσης της ανεργίας, όπως προκύπτει από τις στατιστικές - υπογραμμίζω όπως προκύπτει από τις στατιστικές - είναι η μείωση, με διάφορες ρυθμίσεις και επιδοτήσεις, της προσφοράς εργατικής δύναμης, δηλ. η απομάκρυνση των ανθρώπων από την εργατική δύναμη, η μείωση της συμμετοχής του εργατικού δυναμικού. Νομίζετε, κύριε Πρόεδρε, ότι είναι μια καλή μέθοδος - χρησιμοποιείται σε μερικές χώρες - για την επίλυση των προβλημάτων όπως αυτά φαίνονται στις στατιστικές, να εργαζόμαστε de facto λιγότερο; Ή προτιμάτε αυτό που προτείνει ο κ. Blair στην Μ. Βρετανία, δηλαδή να αυξηθεί η απασχόληση μέσω μεγαλύτερης ευελιξίας σε όλους τους κανόνες που αγκυλώνουν τις αγορές εργασίας στην Ευρώπη;

Flynn
Έχουμε κατανοήσει το συγκεκριμένο θέμα στα πλαίσια των κατευθυντήριων γραμμών περί απασχόλησης, όπου συζητάμε την προοπτική να γίνει το σύστημα φορολόγησης πιο ευνοϊκό για τον εργαζόμενο. Για να ενθαρρυνθούν οι επιχειρήσεις να δημιουργήσουν περισσότερες καινούργιες θέσεις εργασίας, τα κράτη μέλη πρέπει να εκμεταλλευτούν τις τωρινές ευνοϊκές μακροοικονομικές συνθήκες, για να ανατρέψουν επιτέλους τη δυσμενή μακροχρόνια τάση προς υψηλότερους φόρους και επιβολή επιβαρύνσεων στους εργαζόμενους, που έχουν αυξηθεί από 35 %, το 1980, σε περισσότερο από 42 %, το 1995.
Προτείνουμε λοιπόν κάθε κράτος μέλος να θέσει στόχο τη μείωση του φορολογικού βάρους των εργαζομένων, διατηρώντας παράλληλα την ουδετερότητα του προϋπολογισμού με σκοπό να επιτευχθεί σημαντική πρόοδο μέχρι το έτος 2000.

Hughes
Το ερώτημά μου αφορά την πολιτική αυτής της ειδικής Διάσκεψης Κορυφής για την Απασχόληση. Θα ήθελα να ακούσω την εκτίμηση του Προέδρου Santer όσον αφορά την ταχύτητα των ρυθμών με τους οποίους προχωρούμε προς τη Διάσκεψη Κορυφής. Επιστρέψαμε από το Αμστερνταμ πολλοί προβληματισμένοι όσον αφορά τη συζήτηση περί απασχόλησης. Πιστεύει άραγε, ότι οι κατευθυντήριες γραμμές, που υιοθέτησε σήμερα, μπορούν να αποτελέσουν σημείο συσπείρωσης των αρχηγών κρατών. Ποια είναι η εκτίμησή του για την κεκτημένη ταχύτητα που έχουν αναπτύξει επί του παρόντος τα κράτη μέλη και πώς θα εξέταζε αν είχε ή όχι επιτυχία η Διάσκεψη;

Santer
Αναμφισβήτητα, πρέπει να κινητοποιηθούν όλοι οι φορείς, ώστε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να στεφθεί με επιτυχία. Θα αναφέρω τις δυσκολίες αυτής της συνόδου κορυφής. Η άσκηση που κάναμε σήμερα το πρωί, δηλαδή οι προτάσεις κατευθυντήριων γραμμών, που αποτελούν καινοτομία στο θέμα της απασχόλησης, γιατί προαναγγέλλουν το κεφάλαιο για την απασχόληση στη Συνθήκη του Αμστερνταμ, είναι σίγουρα καινούρια άσκηση. Στην ουσία, ορίζει διαδικασία που θα παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να επανεξετάζουν την κατάσταση της απασχόλησης ετησίως και να εγκρίνουν κατευθυντήριες γραμμές για την εθνική πολιτική απασχόλησης. Θέλουμε, λοιπόν, βάσει των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών, όπως περίπου συμβαίνει στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, να εφαρμόσουμε μεθόδους σύγκλισης και επίβλεψης που θα επιτρέπουν στα κράτη μέλη να ασκούν monitoring , ώστε να γνωρίζουν κάθε χρόνο αν επιτεύχθηκαν οι στόχοι.
Στη συνέχεια, με ρωτάτε πώς πρέπει να χρησιμοποιηθεί το σύνολο των μέτρων, ώστε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 21ης Νοεμβρίου να είναι επιτυχημένο. Πιστεύω ότι πρέπει να δραστηριοποιηθούν τα άλλα όργανα. Έκανα λόγο για τους κοινωνικούς εταίρους. Έχουν τη δυνατότητα να διαδραματίσουν πρωταρχικό ρόλο. Για το λόγο αυτό ακριβώς, οργανώσαμε σύνοδο κορυφής για τους κοινωνικούς εταίρους στις 13 του προσεχούς Νοεμβρίου. Εκτιμώ ότι όλα τα άλλα όργανα της Κοινότητας πρέπει να συνεργαστούν, όπως, για παράδειγμα, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, η Επιτροπή των Περιφερειών, κτλ. Πρέπει πράγματι να κινηθεί κάποια διαδικασία.
Έχουμε πλήρη συναίσθηση ότι δεν πρόκειται στο ίδιο αυτό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας, αλλά πρέπει να ξεκινήσει κάποια διαδικασία και πιστεύω ότι αν υπάρχει η πολιτική βούληση, σε επίπεδο των δεκαπέντε κρατών μελών, και υπάρχει παράλληλα έγγραφο που να θεμελιώνει την πολιτική αυτή βούληση, με την αποδοχή του κεφαλαίου για την απασχόληση στη Συνθήκη του Αμστερνταμ, που θα υπογραφεί αύριο το πρωί, στο Αμστερνταμ, και στο οποίο τοποθετούμαστε, τότε πιστεύω ότι η παρακολούθηση του εν λόγω Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έχει τη δυνατότητα να επιτύχει.

Boogerd-Quaak
Κύριε Πρόεδρε, αυτή η διάσκεψη κορυφής για την απασχόληση πρέπει οπωσδήποτε να σημειώσει επιτυχία. Γι' αυτό θέλω να επανέλθω στις δύο ερωτήσεις που έθεσε ο κ. Van Velzen, διότι δεν νομίζω ότι απαντήθηκαν. Η πρώτη ερώτηση ήταν: Τί προτείνετε ακριβώς ως προς τη φορολογία; Προτείνετε για παράδειγμα να μετατοπισθεί το βάρος από την εργασία σε άλλους στόχους όπως η ενέργεια; Και θα υποβάλετε προτάσεις στα πλαίσια του ΦΠΑ, όπου έχουμε αρμοδιότητα για μείωση της επιβάρυνσης σε περιπτώσεις εντάσεως εργασίας;
Και η δεύτερη ερώτηση, που συνδέθηκε με την πρώτη - και ήδη απαντήσατε τρεις φορές - ήταν: Τί δυνατότητα ακριβώς έχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αν τα κράτη μέλη δεν δείξουν πρόθυμα να συμφωνήσουν για ενιαίους στόχους; Ποιες δυνατότητες κυρώσεων διαθέτει τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση; Συνεχίζουμε να πλέουμε όπως πριν, από τότε που έγινε η διάσκεψη του Έσσεν; Διότι εκεί είπανε ότι θα κάνουμε το και το, αλλά τελικά για τίποτα δεν υπήρξε καμία δέσμευση ή βάση για την πραγματοποίηση εκ μέρους των κρατών μελών.
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, ποιες προτάσεις θα υποβάλετε για τις μακροπρόθεσμες μεταρρυθμίσεις; Διότι τα όσα προτείνετε τώρα, έχουν βραχυπρόθεσμο χαρακτήρα. Μακροπρόθεσμα τί σκοπεύετε να κάνετε;

Santer
Σε ό, τι αφορά το δημοσιονομικό καθεστώς, εκτιμούμε ότι πρέπει να είναι ευνοϊκότερο έναντι της απασχόλησης. Δεν ανέπτυξα το σύνολο των προτάσεων, που θα πρέπει προφανώς να μελετήσετε στο γενικό αυτό πακέτο, που αποτελείται περίπου από δέκα σελίδες, αλλά, προκειμένου να ενθαρρύνουμε τις επιχειρήσεις να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας, πιστεύουμε ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκμεταλλευθούν το ευνοϊκό μακροοικονομικό κλίμα για να αντιστρέψουν την τάση που ισχύει μακροπρόθεσμα για φορολογική επιβάρυνση των υποχρεωτικών εισφορών.
Θέσαμε στόχο για την εξασθένηση της δημοσιονομικής πίεσης που ασκείται στην εργασία, διατηρώντας, παράλληλα, τη δημοσιονομική ουδετερότητα, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να επιτευχθούν ουσιαστικές πρόοδοι μέχρι το 2000. Υποβάλαμε, επίσης, πρόταση, που εξακολουθεί να εξετάζεται, σχετικά με τη φορολόγηση της ενέργειας. Εκτιμούμε ότι τούτο ακριβώς συνιστά ένα μέσο που θα καταστήσει εφικτή τη μείωση της φορολογίας στην εργασία. Δεν συνιστά νέα πρόταση, γιατί από τη Λευκή Βίβλο, το 1993, δεν παύουμε να την επαναδιατυπώνουμε. Υποβάλαμε, η προηγούμενη και η παρούσα Επιτροπή, σχετικές προτάσεις. Υπάρχει, λοιπόν, σύνολο προτάσεων που αποβλέπουν στη μείωση της φορολογίας της εργασίας και στην ενίσχυση της γενικής τάσης. Αν εξετάσετε το φάκελο για τη φορολογία, θα διαπιστώσετε πολύ συγκεκριμένα σημεία ως προς το θέμα αυτό.
Στη συνέχεια, ρωτάτε ποιες είναι οι κυρώσεις που προβλέπονται από την Επιτροπή. Είναι δύσκολο να σας απαντήσω γιατί πρόκειται για διαδικασία που βρίσκεται στο αρχικό της στάδιο. Δεν έχουμε, εξίσου, προβλέψει κυρώσεις στην προσέγγισή μας, εφόσον εκκινήσαμε τη διαδικασία για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Βασιζόμαστε στην αποκαλούμενη peer review , δηλαδή σε αυτή τη θεωρία ομάδας που θα διατυπωθεί σε επίπεδο Συμβουλίου όταν θα εξετάζονται οι εθνικές εκθέσεις που θα υποβάλλουν τα διάφορα κράτη μέλη, κάθε χρόνο, και οι οποίες θα πρέπει να ενταχθούν στο πλαίσιο των κατευθυντήριων γραμμών.
Επιπλέον, η Επιτροπή έχει το δικαίωμα, όπως αναφέρθηκε στο κεφάλαιο για την απασχόληση, να εκπονήσει συστάσεις στα κράτη μέλη. Δεν έχει χρειαστεί ακόμη να το πράξουμε. Αναμένουμε, όπως εξυπακούεται, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 21ης Νοεμβρίου, για να διαπιστώσουμε με ποιον τρόπο θα μπορέσουμε να εκπονήσουμε συστάσεις προς τα κράτη μέλη. Πρέπει, λοιπόν, να κινηθεί ολόκληρη διαδικασία. Δεν έχει οριστεί καμία κύρωση, γιατί δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε ότι η κοινωνική πολιτική, όπως η οικονομική πολιτική, εξακολουθεί κατά βάση να εμπίπτει στην εθνική αρμοδιότητα.

Οjala
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα ακόμα να συνεχίσω ρωτώντας τον Πρόεδρο της Επιτροπής κ. Santer σχετικά με την φορολογία. Αν το Συμβούλιο δεν είναι έτοιμο να αποφασίσει ομόφωνα για την φορολογία, ποια συμπεράσματα μπορεί να συναγάγει η Επιτροπή; Δεν νομίζετε πως όλες αυτές οι ενέργειες θα μείνουν εκκρεμείς, στην περίπτωση που δεν είμαστε έτοιμοι να μεταθέσουμε το κέντρο βάρος της φορολογίας, έτσι ώστε να χρησιμοποιούμε συμπληρωματικούς τρόπους φορολόγησης; από τους ενεργειακούς φόρους και την φόρο προστιθέμενης αξίας, και μ' αυτόν τον τρόπο να μειώσουμε τη φορολόγηση της εργασίας. Εάν μειώσουμε μόνο την φορολογία της εργασίας, θα καταλήξουμε να κόβουμε πόρους από την κοινωνική πρόνοια. Δεν πιστεύω πως η αρχή της Επιτροπής μπορεί να είναι να ανακουφίσουμε την φορολογία της εργασίας εις βάρος της κοινωνικής πρόνοιας;
Ήθελα επίσης να ρωτήσω τον Επίτροπο Flynn τι εννοούμε όταν λέμε ότι θέλουμε να έχουμε περισσότερη ευελιξία στο όνομα της προσαρμοστικότητας; Εννοούμε μία εξέλιξη τύπου ΗΠΑ, όπου οι νέες θέσεις εργασίας προσφέρουν αποδοχές με τις οποίες ο κόσμος δεν ζει, ή μήπως εννοούμε διάλογο στην αγορά εργασίας.

Flynn
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ειπωθεί εδώ είναι, ότι αυτή η διαδικασία απαιτεί να καταρτίσει κάθε κράτος μέλος ένα πρόγραμμα δράσης. Το πρόγραμμα αυτό θα είναι αλληλεπιδραστικό και θα πραγματεύεται ειδικά όλα τα θέματα που έχουν τεθεί στις οδηγίες, έχοντας πάντα υπόψη ότι θα γίνει σε ένα κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο των αντικειμενικών στόχων και κατευθυντήριων γραμμών που έχουν οριστεί. Ωστόσο, κάθε κράτος μέλος θα αποσκοπεί στην ικανοποίηση των δικών του ιδιαίτερων συνθηκών.
Όσον αφορά την επιβολή κυρώσεων, αφού υιοθετηθούν αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές στη διάσκεψη κορυφής το Δεκέμβριο, στη συνέχεια θα πρέπει τα κράτη μέλη να καταρτίσουν τα προγράμματα δράσης. Έπειτα θα είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε και να παρακολουθήσουμε το έργο των κρατών μελών. Ως συνέπεια αυτής της αξιολόγησης, είναι πιθανόν να μπορέσει η Επιτροπή, με δική της πρωτοβουλία, να κάνει συστάσεις σε κάθε κράτος μέλος χωριστά, σχετικά με το πώς έχουν ανταποκριθεί στις προκλήσεις των κατευθυντήριων γραμμών.
Δεν συζητάμε εδώ για περικοπές στην κοινωνική ασφάλεια, δεν είναι αυτό το θέμα μας. Ένα τεράστιο χρηματοοικονομικό αποθεματικό - πάνω από 200 εκατομμύρια ECU το χρόνο - ξοδεύεται σε συστήματα κοινωνικής ασφάλειας. Τα δύο τρίτα αυτού του ποσού χρησιμοποιούνται για μέτρα διατήρησης παθητικού εισοδήματος. Θα θέλαμε να δούμε ένα μεγαλύτερο ποσοστό της φορολογίας και των αποθεματικών σε συστήματα κοινωνικής ασφάλειας να μεταβιβάζεται σε πολιτικές ενεργούς αγοράς εργασίας.
Πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι ανταποκρινόμαστε στη στρατηγική που συμφωνήθηκε στο Αμστερνταμ. Αυτό μας ζήτησε να κάνουμε η Διάσκεψη Κορυφής στο Αμστερνταμ, να θεωρούμε δηλαδή την ανεργία και τη δημιουργία θέσεων εργασίας ως θέμα κοινού ενδιαφέροντος.
Δεν θα ενεργήσουμε κατά των κρατών μελών όσον αφορά την επιβολή κυρώσεων. Θα συνεργαστούμε με τις κυβερνήσεις. Ενισχύουμε τη συνεργασία, έτσι ώστε επιτέλους να επιτευχθεί απότομα σημαντική πρόοδος. Αυτή η διαδικασία ξεκίνησε το 1993 και έχει πλέον φθάσει σε ένα σημείο, όπου να μπορούμε να ορίσουμε τις κατευθυντήριες γραμμές, που θα βοηθήσουν τα κράτη μέλη να καταρτίσουν τα δικά τους προγράμματα δράσης.

Reding
Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή θέλει να αναστρέψει τη ροή των γεγονότων σε διάστημα πέντε ετών. Πρόκειται για στοίχημα, για αισιόδοξη προοπτική. πιστεύω, όμως, ότι χωρίς όραμα δεν υπάρχει ποτέ επιτυχία.
Σε ό, τι αφορά τη νέα επιχειρηματική στάση, πρέπει σίγουρα να επικρατήσει η καινούρια νοοτροπία. Τούτο συνιστά μακροπρόθεσμη θεώρηση. Βραχυπρόθεσμα, πρέπει να λάβουμε υπόψη τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων. Η ερώτησή μου, λοιπόν, είναι η ακόλουθη: από πού θα προέλθει η χρηματοδότηση αυτή; Από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, από τον ιδιωτικό τομέα ή από τους εθνικούς προϋπολογισμούς; Ποια είναι η θέση της Επιτροπής;

Flynn
Δεν τίθεται θέμα να προταθεί η ανάγκη διάθεσης νέου χρηματικού ποσού. Αυτό που συζητάμε εδώ είναι να πάρουμε τις υπάρχουσες χρηματοοικονομικές διαρθρώσεις, είτε σε κοινοτικό είτε σε εθνικό επίπεδο, και να τις μετατρέψουμε σε πιο δραστικές πολιτικές αγοράς εργασίας. Θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι συζητάμε για αύξηση του ποσοστού απασχόλησης σε 65 % σε πέντε χρόνια. Δεν πρόκειται για μη πραγματοποιήσιμο στόχο. Είχαμε πετύχει αυτό το ποσοστό παλιότερα, κατά τη δεκαετία του 1970, τον καιρό που το ποσοστό της απασχόλησης στη χώρα μας ήταν ισάξιο με εκείνο των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτοί όμως έχουν προχωρήσει.
Έχουμε ετοιμάσει μία προσομοίωση που δείχνει ότι, αν μπορούμε να τηρήσουμε για μερικά χρόνια ένα πρότυπο μακροοικονομικής οικονομικής ανάπτυξης που να ανέρχεται τουλάχιστον σε 3 % ετησίως, σε συνδυασμό με τις διαρθρωτικές μεταβολές και μία πολιτική απασχόλησης στα πλαίσια των κατευθυντήριων γραμμών που προτείνουμε εδώ, θα πετύχουμε ένα ποσοστό απασχόλησης ύψους τουλάχιστον 65 %, που αντιστοιχεί περίπου σε ένα ποσοστό μεταξύ του 7 % και 8 % του ποσοστού ανεργίας μετά από πέντε χρόνια λειτουργίας.

Wolf
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι! Συζητούμε, έχοντας εν όψει 30 περίπου εκατομμύρια ανέργους και 50 εκατομμύρια φτωχούς, στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν πρέπει να πεισθούμε ότι η αναγκαία δραστική πολιτική για την αγορά εργασίας μπορεί να χρηματοδοτηθεί από τα ταμεία για τα ταχυδρομικά τέλη. Ερωτώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αν τον Δεκέμβριο τουλάχιστον επ' ευκαιρία της πρωτοβουλίας Monti θα συζητηθεί η ανάκτηση της φορολογικής δυνατότητας για, χρηματοδοτικές ενέργειες, για κέρδη επιχειρήσεων και για περιουσίες, γιατί εν όψει του συμφώνου σταθερότητας γίνεται λόγος μόνο για την φορολόγηση κερδών από εισοδήματα.
Δεύτερον: Πού βρίσκεται η ευθύνη των βιομηχάνων; Τι προτίθεται να πράξει η Επιτροπή ώστε να αναγκάσει τους βιομηχάνους αντί για την κατάργηση θέσεων εργασίας, εξ αιτίας του ορθολογισμού και της μετακίνησης της έδρας τους, να καταλήξουν στην δημιουργία θέσεων εργασίας και επαγγελματικής κατάρτισης;
Τρίτον, χαιρετίζω το γεγονός ότι δεν θα πραγματοποιηθεί Συνάντηση Κορυφής για την απορύθμιση. Αυτό όμως και μόνο δεν με ικανοποιεί. Δεν θα πρέπει να αποτελέσει ούτε Σύνοδο Κορυφής για την απασχολησιμότητα και την ευελιξία, γιατί αυτό το μοντέλο των ΗΠΑ δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, και επιπλέον εκεί όπου εφαρμόστηκε επέφερε την καταστροφή της κοινωνικής συνοχής και μια διαρκή κοινωνική δυσαρέσκεια.

Flynn
Επιδιώκουμε να ενισχύσουμε και να ενθαρρύνουμε την προσαρμοστικότητα. Συζητάμε την εκσυγχρόνιση των μεθόδων εργασίας και των εργασιακών προτύπων στην Ένωση. Θα ζητήσουμε από τους κοινωνικούς συναδέλφους μας - που θα διαδραματίσουν ρόλο κλειδί σε όλα αυτά - να διαπραγματευτούν, συγκεκριμένα στους οικονομικούς τομείς που υφίστανται σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές, συμφωνίες όσον αφορά τη μέθοδο εργασίας και ελαστικούς εργασιακούς διακανονισμούς. Θα ζητηθεί, επίσης, από τα κράτη μέλη να θέσουν σε εφαρμογή ένα πλαίσιο για πιο προσαρμόσιμους τύπους συμβολαίων, λαμβάνοντας υπόψη την ολοένα αυξανόμενη διαφοροποίηση των μορφών απασχόλησης.
Σε όσους δεν έχουν μόνιμη εργασία, θα πρέπει να παρέχεται μεγαλύτερη ασφάλεια, για παράδειγμα, συγκεκριμένη επαγγελματική ιδιότητα. Εκείνοι, που προτιμούν ένα μειωμένο ωράριο εργασίας, δεν θα πρέπει να στερούνται της δυνατότητας επαγγελματικής εξέλιξης. Γενικά, υποστηρίζουμε την προσαρμοστικότητα των επιχειρήσεων και επιθυμούμε να δούμε την αύξηση της καταλληλότητας των ατόμων προς απασχόληση και να μειώσουμε το χάσμα ικανοτήτων, που επί του παρόντος αποτελεί το κύριο διαρθρωτικό έλλειμμα στην Ένωση.

Santini
Κύριε Πρόεδρε, με αφορμή το συγκεκριμένο σημείο της έκθεσής σας, όπου αναφέρεται ότι το 45 τοις εκατό των φοιτητών της μέσης ανωτέρας εκπαίδευσης δεν περατώνει τις σπουδές του, θα ήθελα να προστεθεί στο ποσοστό αυτό το 65 τοις εκατό των φοιτητών της ανωτάτης εκπαίδευσης, για το οποίο, επίσης, ο στόχος της απόκτησης του πτυχείου δεν εκπληρώνεται ποτέ. Εμπνευσμένος από την παρατήρηση αυτή, υποβάλλω πρόταση προς την Επιτροπή για εκπόνηση προγράμματος στήριξης των φοιτητών, παράλληλα με τα κίνητρα για τον επιχειρηματικό τομέα και την επαγγελματική κατάρτιση αυτών των νέων που αυτομάτως πληθαίνουν τις ουρές των ανέργων, για την εξάλειψη τυχόν δυσχερειών στις σπουδές τους που σχεδόν πάντα δημιουργούνται από εργασιακές υποχρεώσεις και όχι από έλλειψη ενδιαφέροντος. Δεν αμφισβητείται η ανάγκη χάραξης προγράμματος στήριξης για την ολοκλήρωση των σπουδών τους, με ταυτόχρονη υλοποίηση διαφόρων στόχων: πρώτ' απ' όλα η μείωση του αριθμού των πιθανών ανέργων και, δεύτερον, η βελτίωση του μορφωτικού επιπέδου αυτών των νέων και η διασφάλιση πλήθους δυνατοτήτων ανωτέρας κλίμακας απασχόλησης. Αυτή η πρόταση θα μπορούσε να υλοποιηθεί μέσω μελλοντικού προγράμματος.

Flynn
Αυτή είναι μία αρκετά καλή ιδέα. Θα θέλαμε να δηλώσουμε ότι ενέχει την αύξηση της απασχολησιμότητας, δηλαδή την αύξηση της ικανότητας των ατόμων να απασχοληθούν. Αυτός άλλωστε είναι ο πυρήνας των κατευθυντήριων γραμμών που σας παρουσιάζουμε σήμερα.
Συζητάμε για την αντιμετώπιση του προβλήματος των επί μακρό χρόνο ανέργων. Συζητάμε επίσης για την αντιμετώπιση του προβλήματος ανεργίας των νέων. Συγκεκριμένα, συζητάμε για αυτούς που δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία εκπαίδευσης. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ένα 10 % επί του συνόλου των ανέργων στην Ευρώπη δεν έχει λάβει οποιαδήποτε μορφή εκπαίδευσης. Πρόκειται για τα άτομα που καταλήγουν να είναι μακροχρόνιοι άνεργοι.
Θέλουμε να εξετάσουμε μία κατευθυντήρια γραμμή: εδώ ορίζεται σαφώς, ότι κάθε άνεργος είτε θα απασχολείται σε μία δουλειά είτε θα κάνει εξάσκηση δεξιοτήτων είτε θα παρακολουθεί κάποιο πρόγραμμα κατάρτισης σε ένα διάστημα δώδεκα μηνών της περιόδου που είναι άνεργος. Επίσης, κάθε νέος κάτω των 25 θα περνάει ένα παρεμφερές στάδιο κατάρτισης, εκπαίδευσης ή εργασιακής εμπειρίας για ένα διάστημα έξι μηνών.
Έτσι, θα συνηθίζει στην ηθική αξία της εργασίας από πολύ νωρίς και θα μπορέσουμε επιτέλους να μειώσουμε το βαθμό εξάρτησης από την Ένωση. Αυτό είναι που πρέπει να αντιμετωπισθεί, αν σκοπεύουμε να καλύψουμε το χάσμα ικανοτήτων, που προκαλεί ανησυχία σε ολόκληρη την αγορά εργασίας στην Ευρώπη.

Hernαndez Mollar
Κύριε Πρόεδρε, αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε μία μεταβατική περίοδο μέχρις ότου να τεθεί σε εφαρμογή η Νομισματική Ένωση, που θα είναι το όργανο που θα μας επιτρέψει να είμαστε πιο ανταγωνιστικοί και να συγκλίνουν οι οικονομίες μας. Αλλά το γεγονός είναι ότι σήμερα τα κράτη μέλη κάνουν μια σημαντική προσπάθεια για να εξυγιάνουν τα οικονομικά τους και για να τείνουν προς σύγκληση.
Θα επιθυμούσα ο Πρόεδρος της Επιτροπής να εκτιμούσε την προσπάθεια που κάνουν τα Κράτη μέλη για την σύγκλιση των οικονομιών τους και την ένταξή τους στην αγορά εργασίας και την δημιουργία θέσεων εργασίας. Επίσης, θα ήθελα ο Πρόεδρος της Επιτροπής να εκτιμούσε τον βαθμό της υλοποίησης των πολυετών σχεδίων όσον αφορά την απασχόληση από το 1995 και πως έχει εκτιμήσει η Επιτροπή τα παραπάνω σχέδια.

Flynn
Πράγματι, πολλά έχουν γίνει στο πρόσφατο παρελθόν. Ενώ, σήμερα, ο Πρόεδρος Santer και εγώ έχουμε επικεντρώσει την προσοχή μας στις κατευθυντήριες γραμμές απασχόλησης, εγκρίναμε επίσης δύο άλλα έγγραφα. Ένα απ' αυτά είναι η έκθεση περί απασχόλησης για το 1997, όπου έχουμε συγκεντρώσει και αναλύσει όλα τα στοιχεία, έχοντας παράλληλα συζητήσει θέματα πολιτικής.
Το δεύτερο έγγραφο, η κοινή έκθεση, είναι εξαιρετικής σημασίας, αφού οι οικονομικές κατευθυντήριες γραμμές ορίστηκαν βάσει αυτού του εγγράφου. Η κοινή έκθεση συνίσταται σε συλλογή των καλύτερων πρακτικών, που έχουν υποβληθεί σε μας στα πλαίσια των πολυετών προγραμμάτων, καθώς επίσης των παρατηρήσεων που έχουν γίνει στον ασκούντα την Προεδρία στο Λουξεμβούργο. Έχουμε καταβάλει τις μεγαλύτερες δυνατές προσπάθειες και βασιστεί στις καλύτερες εμπειρίες μας για τη σύνταξη της κοινής έκθεσης. Από αυτή θα γίνει σαφές ότι η πλειοψηφία των κρατών μελών έχει αναλάβει θετική δράση, όσον αφορά την ανάπτυξη των αγορών εργασίας και των εκπαιδευτικών τους συστημάτων και τις μεταρρυθμίσεις όλων των άλλων συστημάτων τους.
Δυστυχώς, δεν έχει γίνει με συντονισμένο τρόπο σε όλες τις περιπτώσεις. Με αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές και με την εντολή του Αμστερνταμ, επιδιώκουμε την επίτευξη συντονισμένων ενεργειών, όπως έχουν καθοριστεί στα προγράμματα δράσης, έτσι ώστε να μπορέσουμε να ασχοληθούμε με τη διαδικασία αξιολόγησης σε συνεχή βάση. Πολλά έχουν γίνει. Αυτό δε σημαίνει ότι τα κράτη μέλη δε δίνουν σε αυτό το θέμα απόλυτη προτεραιότητα. Τώρα όμως, χάρη στο Αμστερνταμ, έχουμε επιτέλους μπει σε μία διαδικασία που μας επιτρέπει να ακολουθήσουμε πιστά αυτή τη τακτική. Επιπλέον πιστεύω ότι σήμερα ενεργήσαμε τολμηρά και δραστικά.

Myller
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, είχαμε εδώ πολλές ερωτήσεις σχετικά με την φορολογία. Είναι πράγματι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του πακέτου απασχόλησης που παρουσιάζει η Επιτροπή, ή θα έπρεπε να είναι ένα σημαντικό κομμάτι της πρότασης της Επιτροπής, ακόμα και επειδή ο Πρόεδρος της Επιτροπής εκφράστηκε λέγοντας πως δεν πρέπει να τρέφουμε πολλές ελπίδες για το τι μπορεί να πράξουμε στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την απασχόληση. Όμως τα φορολογικά μέσα είναι αυτά που πραγματικά επιφέρουν αποτελέσματα. Γι' αυτό θα ήθελα να ρωτήσω με ποιόν τρόπο ενσωματώνεται στην πρόταση η φορολόγηση κεφαλαίου και η εναρμόνιση της; Εάν δεν προχωρήσουμε στα θέματα αυτά υπάρχει φόβος να παρουσιαστεί φορολογικό ντάμπινγκ και φορολογικός ανταγωνισμός, όταν διάφορα κράτη μέλη επιθυμούν θέσεις εργασίας και επενδύσεις. Επίσης ήθελα να ερωτήσω κάτι που έχει ερωτηθεί εδώ πολλές φορές: τι εννοεί η Επιτροπή όταν λέει πως η ευελιξία στους μισθούς είναι ένας επιτυχημένος τρόπος να φροντίσουμε για την ανεργία;

Santer
Κύριε Πρόεδρε, για να απαντήσω στην ερώτηση αυτή, το δημοσιονομικό πακέτο δεν αποτελεί τμήμα της παρούσας ανακοίνωσης της Επιτροπής. Η ανακοίνωση αυτή αφορά ακριβώς, το επισήμανα στην αρχή, και δεν πρέπει να αναφερόμαστε σε άλλα θέματα, στις προτάσεις κατευθυντήριων γραμμών για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών το 1998, που διατυπώνονται σε εφαρμογή και αναμονή του κεφαλαίου για την απασχόληση στη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Αυτή είναι η ανακοίνωση που σας παρουσίασα σήμερα.
Εκτός όμως από την ανακοίνωση αυτή, ορίστηκε σήμερα το πρωί από την Επιτροπή ένα άλλο δημοσιονομικό πακέτο. Πρόκειται για συμφωνία αρχών που υπογράφηκε στο άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών, που διεξήχθη πρόσφατα στο Mondorf-les-Bains του Λουξεμβούργου, αναπόσπαστο τμήμα του οποίου αποτελεί η εναρμόνιση της φορολογίας επί του κεφαλαίου. Είναι ένα επιμέρους πακέτο που θα υποβάλουμε στις 13 Οκτωβρίου στο Συμβούλιο Εcofin.
Βεβαίως, θα συμφωνήσω απολύτως μαζί σας ότι ο δημοσιονομικός ανταγωνισμός που ασκείται σήμερα μεταξύ των κρατών μελών, μειώνει τη φορολογική βάση, δημιουργεί προβλήματα δημοσιονομικών εσόδων για τα κράτη μέλη, και προκαλεί δημοσιονομικό ντάμπινγκ. Για το λόγο αυτό, πρέπει να αντιδράσουμε στον εν λόγω επιζήμιο ανταγωνισμό μεταξύ των κρατών μελών σε θέματα φορολογίας και να εφαρμόσουμε, όπως επισήμανα, πιο συγκεκριμένες κατευθύνσεις από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, για να ολοκληρώσουμε, τουλάχιστον στο πλαίσιο πολιτικής συμφωνίας, το συνολικό πακέτο για τη φορολογία, που έχει μεγάλο μέλλον, σας το δηλώνω. Με τον τρόπο αυτό, έχουμε τουλάχιστον την βεβαιότητα ότι καταφέραμε, έπειτα από μακρόχρονη εργασία δύο ετών, να ενεργοποιήσουμε το πακέτο για τη φορολόγηση που, όπως ξέρετε, βρισκόταν σε τέλμα τα τελευταία χρόνια. Πιστεύω, λοιπόν, ότι το Συμβούλιο "Ecofin» θα μπορέσει, στις 13 του προσεχούς Οκτωβρίου, να δώσει το πράσινο φως για την υπογραφή πολιτικού συμφώνου, που θα κυρώσουμε, στη συνέχεια, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Sainjon
Κύριε Πρόεδρε Santer, σας παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον και πιστεύω ότι έχετε δίκιο. Η πολιτική απασχόλησης κατέστη μείζον πολιτικό ζήτημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση. είναι πράγματι η απόλυτη προτεραιότητα.
Κάνατε λόγο για φιλόδοξο σχέδιο, αλλά θα ήθελα να σας πω ότι η φιλοδοξία μας δεν είναι ποτέ υπέρμετρη όταν πρόκειται για το μέλλον των πολιτών της Ευρώπης και, κυρίως, της νεολαίας. Συνεπώς, υποστηρίζω πραγματικά τους διάφορους στόχους που μας παρουσιάσατε, κυρίως σε θέματα ΜΜΕ, καινοτομίας, κατάρτισης, απασχόλησης των νέων, κτλ.
Αλλά, κύριε Πρόεδρε, γνωρίζετε, όπως και εγώ, ότι απαιτείται ισχυρή πεποίθηση για να μπορέσουν πραγματικά τα κράτη μέλη στο σύνολό τους να συνενώσουν τις προσπάθειές τους στον τομέα αυτό. Τούτο δεν προεξοφλείται. Επομένως, δεν πιστεύετε ότι είναι πλέον καιρός να μιλήσουμε για το ηθικό χρέος, ακόμη και για το καθήκον του πολίτη, έναντι της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στην Ευρώπη; Εσείς ο ίδιος αναφέρατε εντυπωσιακά στοιχεία σχετικά με την ανεργία και, κυρίως, για τα άτομα που ζουν στην αβεβαιότητα. Αποτελεί πραγματικό σκάνδαλο. Κατά συνέπεια, σας θέτω το ακόλουθο ερώτημα: Πώς μπορούμε να διαπιστώσουμε, εκμεταλλευόμενοι τις αρμοδιότητές μας, ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν αποτελεσματικά μέτρα για την καταπολέμηση της ανεργίας; Τέλος, κύριε Πρόεδρε, κάνουμε λόγο για την ΕΤΕ. Αλλά ποιες είναι οι χρηματοδοτήσεις...

Santer
Κύριε Πρόεδρε, θα δικαιολογήσω ευχαρίστως τον αξιότιμο βουλευτή, γιατί ανέκαθεν θεωρούσα ότι είναι ηθικό χρέος κάθε κράτους μέλους να καταπολεμά την ανεργία, που συνιστά μάστιγα της σύγχρονης εποχής. Ανέλαβα ο ίδιος την πρωτοβουλία, στις 31 Ιανουαρίου του προηγούμενου έτους, να αναπτύξω ενώπιόν σας ένα σύμφωνο εμπιστοσύνης για την απασχόληση, που θα πρέπει να ομολογήσω ότι δεν είχε την ίδια επιτυχία στα κράτη μέλη με την επιτυχία που είχε σε εσάς.
Δεν έπαψα να επαναλαμβάνω ότι πρέπει να αναλάβουμε κάποια δράση κατά της ανεργίας, αν θέλει η Ευρώπη να διατηρήσει την αξιοπιστία της έναντι των πολιτών της, γιατί θα πρέπει να αναλογιστούμε την εντύπωση που θα σχηματίσει ο άνθρωπος του δρόμου ή ο εργαζόμενος σχετικά με την Ευρώπη, αν δεν καταφέρουμε να καταστείλουμε τη μάστιγα αυτή. Είμαι πολύ ευχαριστημένος που στο Αμστερνταμ -αν και δεν ήταν εύκολο. ο πρόεδρος το γνωρίζει πολύ καλά από τη συμμετοχή του σε ορισμένες συνεδριάσεις της διακυβερνητικής διάσκεψης- το κεφάλαιο για την απασχόληση κατάφερε να γίνει αποδεκτό, γιατί σήμερα, τουλάχιστον mutatis mutandis , υπάρχει συσχετισμός με τη διαδικασία που προβλέπουμε για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση.
Πλέον, στη συνείδηση των πολιτών, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συνιστά απλώς μία αγορά, δεν συνιστά απλώς μία ενιαία αγορά, αλλά διαθέτει εξίσου κοινωνική διάσταση. Ευελπιστώ, είμαι μάλιστα πεπεισμένος, ότι χάρη στη διαδικασία που θα εφαρμοστεί, τα κράτη μέλη θα αναλάβουν εξίσου τις δικές τους υποχρεώσεις. Η διαδικασία που θα προκύψει, θα δώσει τη δυνατότητα να επανεξετάζεται η κατάσταση της απασχόλησης ετησίως, γιατί θα πρέπει να εξασφαλίσουμε την συγκεκριμένη παρακολούθηση κάθε χρόνο. Πιστεύω ότι σε αυτό το σημείο έγκειται η επιτυχία της.

Seillier
Κύριε Flynn, εφόσον κάνατε λόγο για ποιοτικό άλμα και για νέα νοοτροπία, δεν πιστεύετε ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να προτείνει, στο πλαίσιο της πνευματικής δημιουργικότητας, την ακόλουθη νέα προοπτική: δεδομένου ότι, όπως γνωρίζουμε, οι ΜΜΕ είναι οι κύριες πηγές νέων θέσεων εργασίας, σας προτείνω να εξετάσετε το ενδεχόμενο μία μητέρα πολυμελούς οικογένειας να είναι πράγματι ο διευθυντής μιας πραγματικής ΜΜΕ. Δεν θα έπρεπε να προβούμε στη ριζική ανανέωση των οικονομικών ιδεών μας; Εξακολουθώ να εξανίσταμαι όταν διαπιστώνω ότι θεωρούμε ακόμη τις μητέρες αυτές ανενεργούς, ενώ για την τόσο σημαντική εργασία κατάρτισης των παιδιών, που αποτελεί τη βάση των μεταγενέστερων καταρτίσεων, πραγματοποιούν εργασία μεγάλης κοινωνικής αξίας. Δεν μπορείτε να προτείνετε αξιοσημείωτη καινοτομία σχετικά στα κράτη μέλη;

Flynn
Αυτό είναι αρκετά σωστό. Θα σας ενδιαφέρει ιδιαίτερα η τέταρτη γραμμή δράσης που έχουμε χαράξει για: "να ενισχύσουμε την πολιτική ίσων ευκαιριών». Σε αυτή δηλώνουμε σαφώς ότι σύμφωνα με τα βασικά σημεία των δημογραφικών εκθέσεων, ο αριθμός των εργαζομένων αυξάνεται τώρα με πολύ πιο αργό ρυθμό από ό, τι τα τελευταία είκοσι χρόνια. Την επόμενη δεκαετία πρόκειται να μειωθεί. Μακροπρόθεσμα έχετε δίκαιο να υποστηρίζετε ότι η αύξηση της απασχόλησης που είναι απαραίτητη για τη διατήρηση του βιοτικού μας επιπέδου και του Ευρωπαϊκού κοινωνικού μας προτύπου εξαρτάται σημαντικά από την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας.
Πιστεύω ότι θα έχουμε επιτυχία σε ό, τι αναλάβαμε σήμερα. Όταν υπεβλήθη η Λευκή Βίβλος για την Οικονομική Ανάπτυξη, την Ανταγωνιστικότητα και την Απασχόληση, υποθέτω ότι θυμόσαστε ότι θεωρούνταν το πιο ριζοσπαστικό βήμα προς την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής πολιτικής. Απέρριπτε την απελευθέρωση της χοντρικής πώλησης και την ίδια την οικονομική ανάπτυξη ως τρόπους αντιμετώπισης των προβλημάτων ανεργίας. Υποστήριζε την οικονομική ανάπτυξη και τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Τίποτα όμως από τα δύο δεν έχει επιτευχθεί στο βαθμό που ελπίζαμε. Οι κυβερνήσεις έχουν καθυστερήσει πολύ, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρξαν διστακτικές ως προς την υιοθέτηση των μεταρρυθμίσεων που είχαμε τότε προτείνει. Τα πράγματα όμως έχουν αλλάξει και έχουν προχωρήσει. Τώρα βρισκόμαστε κοντά σε μία πιο ισχυρή δέσμευση και αυτό είναι εμφανές από το Αμστερνταμ. Επιπλέον σήμερα έχουμε συνειδητοποιήσει, τί απαιτείται για να προωθήσουμε και να ισχυροποιήσουμε τη δέσμευση, έτσι ώστε να επιτευχθούν προγράμματα δράσης που θα ανταποκρίνονται στις υποσχέσεις στα επόμενα πέντε χρόνια.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ τον Πρόεδρο της Επιτροπής και τον Επίτροπο κ. Flynn για τις απαντήσεις τους και για την ετοιμότητα με την οποία απάντησαν στις ερωτήσεις που έγιναν.
Το σημείο αυτό θεωρείται λήξαν.

Εκτέλεση του προϋπολογισμού 1997
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την συζήτηση της πρότασης ψηφίσματος (Β4-0818/97) του κ. Brinkhorst, εξ ονόματος της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού και του κ. Tillich, εξ ονόματος της Επιτροπής Προϋπολογισμών, σχετικά με την εκτέλεση του προϋπολογισμού των Κοινοτήτων για το 1997.

Brinkhorst
Κύριε Πρόεδρε, πρώτα θά ήθελα να ευχαριστήσω τον Επίτροπο κ. Liikanen και την Επίτροπο κ. Gradin, για τον τρόπο με τον οποίο βελτιώθηκε τώρα τελευταία η εκτέλεση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού. Η βελτίωση των τελευταίων χρόνων είναι ολοφάνερη κι από τον τρόπο που ψηφίστηκε ο προϋπολογισμός, όπως τον πρότεινε η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή. Και θέλω να αυτό να το καταστήσω σαφές, παρόλο που υπάρχουν πάντα σημεία που επιδέχονται κριτική.
Είναι γνωστά ότι για τις ποσοστώσεις γάλακτος έχουμε πάντα προβλήματα. Φέτος έχουμε μάλιστα έξι χώρες που υπερέβησαν τις ποσοστώσεις και ερωτώ την Επιτροπή: Δεν είναι πια καιρός να σκεφθούμε για προτάσεις αναδιάρθρωσης του τομέα;
Ως προς τα διαρθρωτικά ταμεία, και εκεί υπάρχει γενική βελτίωση. Η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού απογοητεύθηκε όμως διότι κατά την πραγματοποίηση ορισμένων κοινοτικών πρωτοβουλιών, υπάρχουν πάντα κενά. Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή του Επιτρόπου Liikanen σ' αυτό.
Τρίτον, πέρυσι δόθηκε - και δικαιολογημένα - βάρος στα πανευρωπαϊκά δίκτυα στον τομέα των μεταφορών, της ενέργειας και των τηλεπικοινωνιών. Η Επιτροπή υποσχέθηκε ότι στα τέλη του τρέχοντος έτους θα γίνει γενική εφαρμογή και ότι οι πιστώσεις θα απορροφηθούν όλες. Ευσταθεί ότι φέτος τον Αύγουστο, δεν είχαν καλυφθεί πάνω από το 4 % των διευρωπαϊκών δικτύωv; Και τί σκοπεύει να κάνει η Επιτροπή για να βελτιωθεί αυτή η απόδοση μέσα στο τρέχον έτος;
Μείναμε όμως ικανοποιημένοι ότι υπάρχει πολύ μεγαλύτερη σταθερότητα των διαρθρωτικών πόρων. Η συνάδελφος του Επίτροπου κ. Liikanen, η κ. Wulf-Mathies, φρόντισε πέρυσι, σε συνεργασία με την Περιβαλλοντική Επιτροπή, για καλύτερη χρήση των διαρθρωτικών πόρων, και ιδίως για τη σταθερότητά τους. Και το επικροτούμε. Ευχόμαστε να μπορέσουμε πράγματι να σημειώσουμε περαιτέρω πρόοδο σ' αυτό το δρόμο, διότι έτσι θα πάρει σάρκα και οστά η σταθερότητα μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ως προς την εξωτερική πολιτική, υπάρχει θέμα βασικής μεταρρύθμισης των προγραμμάτων PHARE. Όπως ανήγγειλε η Επιτροπή, τα προγράμματα PHARE θα αναπροσαρμοσθούν ώστε, μεταξύ άλλων, να καταστεί εφικτό το προκαταρκτικό στάδιο της ένταξης. Το αποτέλεσμα ήταν ότι, ακόμα και φέτος, υπάρχει θέμα υπαπορρόφησης πιστώσεων. Εξ ονόματος της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού, θέτω στον Επίτροπο το ερώτημα του πόσο γρήγορα μπορεί να γίνει η μεταρρύθμιση του προγράμματος PHARE, μια που πρέπει να πείσουμε τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ότι θα βελτιωθούν τα πράγματα.
Ως προς την πρώην Γιουγκοσλαβία, τα προβλήματα είναι ακόμη μεγαλύτερα. Χθες είχαμε μια συζήτηση με αντιπροσώπους του Ανώτατου Εκπροσώπου στην πρώην Γιουγκοσλαβία, και προέκυψε ότι υπάρχουν εκεί σοβαρά προβλήματα με την απορρόφηση των πιστώσεων, ιδίως στον τομέα της αυξημένης δραστηριότητας για τη στέγαση.
Τέλος, είμαστε ικανοποιημένοι διότι, μετά τις αρχικές δυσκολίες των προγραμμάτων MEDIA, παρατηρούμε τώρα μια βελτίωση. Κι ευχόμαστε ότι ως προς τον καθορισμό των υποχρεώσεων, θα υπάρξει σαφής μετατόπιση σε σχέση με τις υποχρεώσεις πληρωμών.

Καλωσόρισμα
Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, με μεγάλη ευχαρίστηση καλωσορίζω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αντιπροσωπεία της Συνέλευσης της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, με επικεφαλής την κ. Ilinka Mitreva, πρόεδρο για τις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, που φιλοξενείται στα θεωρεία των επισήμων.
Η επίσκεψη αυτή είναι η δεύτερη συνάντηση μεταξύ των αντιπροσωπειών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Συνέλευσης της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, ενώ είναι η πρώτη επίσημη επίσκεψη αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου της Μακεδονίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που εκπροσωπεί τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποδίδει πρωταρχική σημασία στις σχέσεις με το Κοινοβούλιο της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και, μέσω των μελών του, με τη χώρα και τον λαό της Μακεδονίας.
Είμαι ενήμερος για τη συχνότητα των συναντήσεών σας και των σημερινών ανταλλαγών απόψεων και ευελπιστώ ότι οι συναντήσεις αυτές θα είναι καρποφόρες. Σας απευθύνω, λοιπόν, τον χαιρετισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και κάθε ευχή για αίσια έκβαση της συνάντησης.
(Χειροκροτήματα)

Εκτέλεση του προϋπολογισμού 1997 (συνέχεια)
Theato
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι! Καθήκον του Κοινοβουλίου δεν είναι να δαπανά, σώνει και καλά, περισσότερα χρήματα. Καθήκον μας είναι να αναγνωρίζουμε και να παραμερίζουμε τους φραγμούς, προκειμένου να καταστεί η Κοινότητα ικανή για διαπραγματεύσεις.
Με τα λόγια αυτά, πριν από 20 περίπου χρόνια, στις 11 Οκτωβρίου 1977, ο πρώτος πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Heinrich Aigner, εξήγησε την έννοια και τους στόχους αυτών με τα οποία ασχολούμαστε την στιγμή αυτή. Η διαδικασία που εκείνος ως ιθύνων είχε τότε υιοθετήσει για τον έλεγχο εκτέλεσης του κοινοτικού προϋπολογισμού, δεν έχει χάσει από τότε διόλου από την σημασία της. Μέλημα δικό μας, ως Κοινοβουλίου, είναι να διαπιστώσουμε αν τα χρήματα που διαθέσαμε για τον προϋπολογισμό, δαπανήθηκαν πράγματι και ορθώς.
Πρέπει εγκαίρως να αναγνωρίσουμε αν κάτι δεν πηγαίνει καλά στην εκτέλεση του κοινοτικού προϋπολογισμού. Και μάλιστα αρκετά εγκαίρως για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε αντίθετη ή σε αλλαγή κατεύθυνσης. Επιθυμούμε στην συνέχεια αυτής της διαδικασίας να διαπιστώσουμε, τί πρέπει να αλλάξει στον προϋπολογισμό για το επόμενο έτος και πού χρειάζονται βελτιώσεις. Θα ήθελα να αναφέρω κάποια παραδείγματα, όπου τα πράγματα χρήζουν βελτιώσεων.
Πρώτον: Η ανοικοδόμηση της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκονταν και βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή, όταν πρόκειται για εγκρίσεις, προκειμένου να υποστηριχθεί χρηματοδοτικά η ανοικοδόμηση της χώρας και να διευκολυνθεί η επιστροφή των ανθρώπων. Γνωρίζουμε όμως ακόμη, ότι πολλά τέτοια προγράμματα χρειάστηκε να διακοπούν ή ακόμη δεν κατέστη δυνατόν ούτε καν να αρχίσουν, επειδή δεν πληρούνταν οι πολιτικές προϋποθέσεις και επειδή έπρεπε να δοθούν χρήματα μόνο σε όσους τηρούσαν πλήρως και εξ ολοκλήρου την συμφωνία ειρήνης. Πάντως η πραγματική εκροή πόρων αλλά και η διαχείριση και αποτελεσματικότητα της βοήθειας από την Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσίασαν σε πολλούς τομείς τόσα κενά, ώστε είναι απαραίτητο να επέλθουν επειγόντως δραστικές βελτιώσεις. Στο σημείο αυτό διακυβεύεται εν τω μεταξύ η αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Ένα δεύτερο παράδειγμα, που δικαιολογεί το γιατί θεωρώ κρίσιμη την κατάσταση είναι το εξής: Τα χρήματα που διαθέσαμε για την πυρηνική ασφάλεια στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, χρησιμοποιούνται είτε πολύ φειδωλά είτε διόλου. Φυσικά και δεν είναι αρμόδια μόνον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τον συντονισμό της διεθνούς βοήθειας προς όφελος του Τσέρνομπιλ, αλλά δεν πρέπει αιωνίως να χρησιμοποιούνται τα συντονιστικά προβλήματα ως άφεση αμαρτιών. Μπορώ τώρα επειγόντως να απαιτήσω από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει τα θέματα αυτά με την προτεραιότητα που τους αρμόζει.
Γνωρίζω ότι οι ορθές προτεραιότητες αποτελούν για την πολιτική ένα διαφιλονικούμενο ζήτημα. Η αύξηση της ασφάλειας όμως στις πυρηνικές εγκαταστάσεις της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, ανήκει αναμφίβολα σ' αυτές τις προτεραιότητες. Δεν οφείλεται όμως μόνο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή το ότι ανακύπτουν προβλήματα κατά την εκτέλεση του κοινοτικού προϋπολογισμού. Και ένα τέτοιο παράδειγμα είναι τα χρήματα που διατέθηκαν στο κοινοτικό προϋπολογισμό για την καταπολέμηση της απάτης, κυρίως στον γεωργικό τομέα. Εδώ πχ. βρίσκονται στην διάθεση του προϋπολογισμού 15 εκατομμύρια ECU για προγράμματα με στόχο την βελτίωση των ελέγχων! Το πρόβλημα είναι μόνον ότι δεν έχουν φθάσει σήμερα από τα κράτη μέλη κανενός είδους προτάσεις για τα κατάλληλα προγράμματα. Αυτό ακριβώς δεν κολακεύει διόλου τις προσπάθειες που τυχόν καταβάλουν τα κράτη μέλη στον τομέα αυτόν. Εμείς μπορούμε απλώς να ευελπιστούμε και να απευθύνουμε εκκλήσεις για να γίνουν ακόμη κάποιες προσπάθειες τους επόμενους μήνες.
Εδώ και χρόνια ανησυχούμε πολύ για την υπέρβαση των ποσοστώσεων γάλακτος, και το 1992 μάλιστα αναγκαστήκαμε να αναβάλουμε τις ελαφρύνσεις. Επιτρέψτε μου όμως εδώ να αναφερθώ και σε μία θετική διαπίστωση. Στα Διαρθρωτικά Ταμεία φαίνεται να σταθεροποιείται η στροφή στην τάση που παρατηρήθηκε ήδη το 1996. Το επόμενο εξάμηνο στη θέση αυτή του προϋπολογισμού μπορούν να ενεργοποιηθούν περισσότερες πληρωμές από το να δεσμευτούν νέα κονδύλια. Παρ' όλα αυτά είναι τεράστιο ακόμη το κύμα των δεσμευμένων κονδυλίων που χρήζουν ρευστοποίησης. Στον τομέα αυτό αναβάλουμε για το μέλλον τις εγκρίσεις, άνω των 24 δισ. ECU και πρέπει να προσέχουμε πολύ, μήπως στο μέλλον προκύψει απ' αυτό, το βάρος μιας παλιάς χρηματοδοτικής υποχρέωσης, στην οποία δεν θα μπορούμε πλέον να αντεπεξέλθουμε. Κι αυτό πρέπει πραγματικά να το βάλετε καλά μέσα στην καρδιά σας, κύριε Liikanen! Ιδιαίτερη προσοχή αποδίδω και στις κοινοτικές πρωτοβουλίες που μας ανέφερε ο εισηγητής μας, κύριος Brinkhorst.
Τέλος, επανέρχομαι ακόμη μια φορά στον κύριο Aigner. Πριν από είκοσι χρόνια, ανέφερε στην ομιλία του, ως προτεραιότητα, διάφορες δράσεις για την νεολαία. Μετά από πιέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σημειώθηκε κάποια πρόοδος, από τότε, προς την κατεύθυνση αυτή. Και έχω στο νου μου προπάντων το πρόγραμμα SOCRATES, οι πόροι για το οποίο έχουν πλήρως εξαντληθεί και για το οποίο πρέπει στον επόμενο προϋπολογισμό να διατεθούν αρκετά κονδύλια, προκειμένου κι εμείς επίσης να συμβάλουμε στο θέμα, για το οποίο μόλις συζητήσαμε με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Κλείνοντας, απευθύνω τις ευχαριστίες μου στους δύο εισηγητές, που κατέβαλαν μεγάλο κόπο και συνέβαλαν τα μέγιστα για τις ερωτήσεις και την αξιολόγηση των απαντήσεων και ευχαριστώ επίσης την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τον Επίτροπο κ. Liikanen και την κυρία Gradin για την πρόθυμη συνεργασία της!

Bφsch
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι! Επιτρέψτε μου να αποτολμήσω να επιλέξω μια άλλη ώθηση για την σημερινή συζήτηση, απ' ό, τι οι αξιότιμοι προλαλήσαντες αγορητές. Ίσως να μπορούσαμε να εξετάσουμε ακόμη καλύτερα το θέμα, από την οπτική γωνία ενός συνηθισμένου εκλεγμένου αντιπροσώπου όλων των φορολογούμενων πολιτών, ανδρών και γυναικών. Τότε θα βλέπαμε ότι, με την σημερινή μας συζήτηση, δίνουμε το σύνθημα για μια συζήτηση που θα απαλλάσσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή από τις ευθύνες της. Βλέπω ότι το κείμενο των δύο εισηγητών, που κατά τα άλλα έκαναν πολύ καλή εργασία, ανταποκρίνεται σ' αυτές τις προσδοκίες.
Επικρίνουμε την υπέρβαση των ποσοστώσεων γάλακτος, εκφράζουμε τη λύπη μας για το μικρό ποσοστό χρήσης των προγραμμάτων PHARE και είμαστε ανήσυχοι για την χρήση των κονδυλίων μας για την Γιουγκοσλαβία, χαιρετίζουμε όμως από την άλλη και το αυξημένο ποσοστό χρησιμοποίησης των προγραμμάτων MEDA. Αυτά περίπου δείχνει η κατάσταση μας, ως έχει. Στο τέλος αυτής της διαδικασίας και προς το συμφέρον πάντα των γυναικών και ανδρών φορολογούμενων, κι όπως ελπίζουμε των ψηφοφόρων μας, θα υψώσουμε προειδοποιητικά το δάκτυλο και εν συνεχεία θα απαλλάξουμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των ευθυνών της για την εκτέλεση του κοινοτικού προϋπολογισμού. Θα έχουμε καταλάβει για μια ακόμη φορά - κι' αυτό ακούγεται και από όσους έλαβαν τον λόγο - ότι δυστυχώς το 80 % των δαπανών του κοινοτικού προϋπολογισμού καταβάλλεται από τα κράτη μέλη και μόνο το 20 % των δαπανών, δηλ. απλώς ψιχία, καταβάλλεται αμέσως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Θα ήταν ίσως πολύ ενδιαφέρον εάν κάποτε εφαρμόζαμε αυτό, που προ των εκλογών υποσχόμαστε στους συμπολίτες, αν δηλαδή απλά και χωρίς πάθος ασκούσαμε πολιτικό έλεγχο στην γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Κι εδώ προτείνω να επικεντρωθούμε σ' αυτό το 20 % για το οποίο, τον ρόλο του "κακού παιδιού» δεν παίζουν τα κράτη μέλη, αλλά κατευθείαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ας μην επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας αποκλειστικά στα ποσοστά, σχετικά με την εκτέλεση του προϋπολογισμού, και στο σύνθημα: Τα υψηλά ποσοστά είναι καλό πράγμα, ενώ τα μικρά κακό! Τότε γρήγορα θα ανακαλύψουμε πολλά! Αναφέρθηκε ήδη το πρόγραμμα PHARE.
Μέσα σε διάστημα μιας επταετίας η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να δαπανήσει περισσότερο από το ήμισυ του προβλεπόμενου προϋπολογισμού. Τότε και ο κάθε καθ' ύλην αρμόδιος υπουργός στο κάθε κράτος μέλος πρέπει να παραιτηθεί των προσπαθειών του και να ομολογήσει ότι δεν είναι σε θέση να διεκπεραιώσει κανονικά το έργο που του έχει ανατεθεί, πράγμα που εξάλλου επιβεβαιώνεται και από το Ελεγκτικό Συνέδριο και τις εκθέσεις του. Κι όλα αυτά σ' ένα τομέα όπου με την "Ατζέντα 2000» η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε τοποθετήσει πολύ υψηλά την στάθμη των αξιώσεών της, κι αυτό τελικά είναι το σημαντικότερο, σ' αυτό που θα υλοποιηθεί τα προσεχή χρόνια, δηλαδή την διεύρυνση προς τις ανατολικές χώρες.
Μπορούμε πραγματικά, μπροστά στην πλήρη αυτή ανικανότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να δαπανήσει για τα γειτονικά κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και μέσα σε λογικά πλαίσια, 1 δισ. ECU κατ' έτος, κάτω από αυτό το πρίσμα, μπορούμε πραγματικά να περιμένουμε, ότι αυτή η ίδια Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με τους ίδιους ανθρώπους, θα είναι σε θέση να ενεργοποιήσει μια σαφώς πιο ακριβή και περίπλοκη διαδικασία, την διαδικασία ένταξης των χωρών αυτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Πάντως εγώ, και ενόψει των αριθμών για τους οποίους σήμερα καλούμαστε να γνωμοδοτήσουμε, δεν θα μπορέσω να εξηγήσω κάτι παρόμοιο στους ψηφοφόρους μου στην Αυστρία.
Υπογραμμίζω την υπόθεση αυτή, με το γεγονός ότι η χρήση πόρων από το κονδύλιο του προϋπολογισμού για το πρόγραμμα "PHARE - δημοκρατία», ανάγεται μέχρι τις 31 Αυγούστου αυτού του χρόνου σε 10 εκατ. ECU, που σημαίνει ποσοστό 0 %, για να είμαι σαφέστερος! Κι όλα αυτά σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικαλείται μεγαλόστομες μαρτυρίες προς τους γείτονές μας προς Ανατολάς και τους διευκρινίζει ποιές πολιτικές βελτιώσεις επιδέχεται η κοινωνία τους και πόσο πολύ μπορούν να υπολογίζουν στην υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Δεν θα ήθελα εδώ να επεκταθώ περισσότερο σχετικά με το πρόγραμμα PHARE και νομίζω ότι τα ίδια θα μπορούσαν να ειπωθούν και για το πρόγραμμα MEDA. Εδώ έχουμε μπροστά μας εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Αποτέλεσμα: Χρονική αταξία! Δεν είχαμε ακόμη την δυνατότητα να υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες και για τους περιορισμένους, σχετικώς, ιδίους πόρους που έχουμε στην διάθεση μας. Η συνάδελφος κυρία Theato, η πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού, ανέφερε ήδη τον τομέα των πυρηνικών αντιδραστήρων και την διάθεση των πόρων για το πρόγραμμα TACIS. Κι εδώ τα πράγματα μοιάζουν καταστροφικά. Πρέπει να ομολογήσω ότι ίσως είναι καλό που δεν δεσμεύσαμε για την Ουκρανία πάνω απ' το 20 % των πόρων.
Δεν θα επιθυμούσα να αναφέρω κι άλλα παραδείγματα, νομίζω όμως πως σε τέτοιου είδους συζητήσεις θα έπρεπε να εξετάσουμε ίσως την ποιότητα εκτέλεσης του κοινοτικού προϋπολογισμού. Αυτό χρωστάμε τόσο στους ψηφοφόρους μας όσο και στους εαυτούς μας, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Elles
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω με μία γενική παρατήρηση, πριν κάνω συγκεκριμένα σχόλια. Μου φαίνεται ότι η σημασία της συζήτησής μας σήμερα το απόγευμα υποβιβάζεται σε κάποιες φάσεις σε σύγκριση με τις συζητήσεις επί προϋπολογισμού. Φαίνεται να θεωρείται απλά ως ένας τρόπος με τον οποίο εξετάζουμε πώς έχει εκτελεστεί ο προϋπολογισμός. Στη συνέχεια, κάνουμε απότομη μεταστροφή και επικεντρώνουμε την προσοχή μας στη συζήτηση επί προϋπολογισμού που θα γίνει την επόμενη βδομάδα από την Επιτροπή Προϋπολογισμών και, αργότερα αυτό το μήνα, με την ψηφοφορία στο Στρασβούργο.
Εξίσου μεγάλη σημασία πρέπει όμως να αποδοθεί στην παρακολούθηση των δαπανών, τόσο από την Επιτροπή Προϋπολογισμών όσο και από την Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού και από τις επιτροπές δαπανών του Κοινοβουλίου. Διαπίστωσα, προς μεγάλη μου ικανοποίηση, ότι έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος ως προς την εξασφάλιση αντιμετώπισης της παρακολούθησης των δαπανών ως ένα σημαντικό θέμα. Αυτό θα πρέπει να είναι το σημείο εκκίνησης για μας. Μετά από αυτή τη συζήτηση θα πρέπει να είμαστε σε θέση να πούμε: ξέρουμε ποιες είναι οι αδυναμίες στη διαδικασία του προϋπολογισμού. Και δεν θα πρέπει να εγκρίνουμε άλλες πιστώσεις μέχρις ότου διαλευκανθούν θέματα, όπως αυτά που έχει θέσει ο κ. Bφsch. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το αποθεματικό, για να προειδοποιήσουμε την Επιτροπή ότι κάτι δεν πάει καλά κατά τη διαδικασία δαπανών. Αυτή η συζήτηση αποτελεί λοιπόν μέρος της διαδικασίας ανάπτυξης και είναι σημαντική.
Μία ολόκληρη σειρά από απόψεις έχουν διατυπωθεί από τους κυρίους Brinkhorst και Tillich στο ψήφισμά τους για την υποεκμετάλλευση των πιστώσεων. Η χαμηλή αξιοποίησή τους πρέπει να αποτελέσει ένδειξη αντιμετώπισης των τροπολογιών σ' αυτές τις περιοχές με αρκετά μεγάλη προφύλαξη. Υπάρχουν συγκεκριμένες περιοχές, όπως η πρώην Γιουγκοσλαβία, όπου πρέπει να λάβουμε υπόψη μας κάποιες ειδικές συνθήκες. Με ενδιαφέρει, τί έχει πει ο εισηγητής μας, κ. Brinkhorst, για τις δυσκολίες ως προς την εφαρμογή των προγραμμάτων. Θα ήταν χρήσιμο να έχουμε τα σχόλια της Επιτροπής πάνω σε ό, τι έχει αναπτυχθεί στην παράγραφο 16.
Δεύτερον, όπως είπε ο κ. Bφsch - και η ομάδα μου συμφωνεί μαζί του - η ταχεία αξιοποίηση δεν οδηγεί απαραίτητα σε αποτελεσματική αξιοποίηση των πιστώσεων. Κάποιος ανυπόμονος γραφειοκράτης θα μπορούσε να πει: εφόσον ξοδεύω τα χρήματά μου, το Κοινοβούλιο θα μου δώσει περισσότερους ψήφους, επειδή θα δει ότι η αξιοποίηση έχει ουσιαστικά πραγματοποιηθεί. Παρατηρούμε ότι, όπου έχει γίνει σωστή χρήση στην Κατηγορία 1, οι προβλέψεις είναι ίσως υπεραισιόδοξες και, συνεπώς, χαιρετίζω το γεγονός ότι θα έχουμε μία προσφάτως αναθεωρημένη εικόνα του προϋπολογισμού του 1998, πριν καταλήξουμε στην τελική μας ψήφο.
Στα προγράμματα της Κατηγορίας 4, όπου παρατηρούμε άριστη αξιοποίηση στα πλαίσια των προγραμμάτων MEDA και ελάχιστη αξιοποίηση στα πλαίσια των προγραμμάτων TACIS, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος πιστεύει ότι, δεν πρέπει απαραίτητα να εγκρίνουμε όλες τις πιστώσεις για το πρόγραμμα MEDA τον επόμενο χρόνο, αλλά να κρατήσουμε το πρόγραμμα TACIS για ώρα ανάγκης. Ακριβώς, όπως λέει ο κ. Bφsch, θα πρέπει να εξετάσουμε το είδος των δαπανών.
Τέλος, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα ελπίζει ότι, όπου παρατηρήθηκε κάποιο απρόσμενο συμβάν, όπως στο πρόγραμμα JET φέτος στο Culham, όπου σημειώθηκαν απρόσμενες διακυμάνσεις της τιμής συναλλάγματος - η λίρα ανέβηκε σε σχέση με το ECU - απαιτείται κάποια σκέψη, έτσι ώστε να διασφαλιστεί, ότι δεν πρόκειται να γίνουν περικοπές στους αποδοτικούς λειτουργικούς προϋπολογισμούς ενός τόσο σημαντικού προγράμματος, όπως το πρόγραμμα συγχώνευσης στο Culham.

Giansily
Κύριε Πρέδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, έχω την εντύπωση ότι η κοινή έκθεση των βουλευτών Brinkhorst και Tillich συνιστά εξαιρετική ευκαιρία για να υπενθυμίσουμε μία αυταπόδεικτη αρχή, που θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής: οι πιστώσεις που ψηφίστηκαν από το Κοινοβούλιο προορίζονται να δαπανηθούν. Αν η εν λόγω έκθεση διαπιστώνει, δικαίως, πρόοδο σχετικά με την τάση για καλύτερη κατανάλωση των πιστώσεων, που άρχισε να διαφαίνεται πριν από δύο χρόνια, επισημαίνει, και ελπίζω ότι θα επιμείνει στο σημείο αυτό, ορισμένες δυσλειτουργίες, για τις οποίες θα πρέπει να λάβουμε δραστικές τελικές διατάξεις στον επόμενο προϋπολογισμό.
Κατ' αρχάς, σε ό, τι αφορά τις πιστώσεις του προγράμματος Phare, η διαθεσιμότητα 150 εκατομμυρίων ECU, που μπορεί να προβλεφθεί για το τέλος του οικονομικού έτους, πρέπει να μας κάνει να διερωτηθούμε με απόλυτη ειλικρίνεια για την προσαρμογή του μέσου αυτού στον σχετικό στόχο. Η αντιπροσωπεία που μετέβη στη Ρουμανία την προηγούμενη εβδομάδα, στο πλαίσιο της μικτής επιτροπής, διαπίστωσε τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν οι χώρες αυτές, όπως πολλές άλλες χώρες, στην ενσωμάτωση του κοινοτικού κεκτημένου, ελλείψει μέσων, ενώ, την ίδια στιγμή, υπάρχουν 150 εκατομμύρια ECU ανεκμετάλλευτα.
Αν και χαράζουμε, με τη συζήτηση για την Ατζέντα 2000, δρόμο που θα αποτελέσει τα νέα σύνορά μας, μου φαίνεται θλιβερό να μην βρίσκουμε τις κατάλληλες απαντήσεις σε αυτό το είδος προβλήματος, που προκαλεί ακύρωση πιστώσεων, ενώ οι υποψήφιοι εκφράζουν την αδήριτη ανάγκη διεύρυνσης.
Σε ό, τι αφορά την πρώην Γιουγκοσλαβία, ως ειδικός εισηγητής του προϋπολογισμού αυτού, θα ήθελα, στο σημείο αυτό, να επισημάνω εξίσου την πλήρη κατάπληξή μου έναντι της σχεδόν μη χρησιμοποίησης ορισμένων πιστώσεων. Έτσι, για παράδειγμα, στα τέλη Αυγούστου 1997, το ποσοστό χρησιμοποίησης των πιστώσεων πληρωμών που χορηγήθηκαν, για παράδειγμα, στη δράση ανασυγκρότησης των δημοκρατιών, ανερχόταν στο 6, 14 %, ενώ οι αντίστοιχες πιστώσεις της Ευρώπης για το Σαράγιεβο ανέρχονταν στο 4, 15 %, ενώ δεν είχαν χρησιμοποιηθεί καθόλου οι πιστώσεις που είχαν χορηγηθεί στις δράσεις ανασυγκρότησης των δημοκρατιών που προήλθαν από την πρώην Γιουγκοσλαβία.
Πρέπει να ομολογήσω ότι, κυρίως σε ό, τι αφορά τους πρόσφυγες, μου φαίνεται απίθανο οι πιστώσεις που χορηγήθηκαν από τους Ευρωπαίους να εξυπηρέτησαν στόχο του οποίου δεν αντιλαμβανόμαστε τα συγκεκριμένα αποτελέσματα, εφόσον οι πρόσφυγες εξακολουθούν να βρίσκονται εκεί, στις χώρες που τους υποδέχθηκαν. Πιστεύω ότι, για να ψηφιστεί ο προϋπολογισμός 1998, πρέπει να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα, ώστε να μην διαταράξουμε τον εν λόγω προϋπολογισμό με ανοιχτές πιστώσεις, ενώ σωστά γνωρίζουμε σήμερα ότι δεν θα δαπανηθούν.
Σε ό, τι αφορά το πρόγραμμα Tacis, θα ήθελα να επισημάνω ότι το πρόβλημα είναι κάπως διαφορετικό, στον βαθμό που αντιμετωπίζουμε ορισμένες συγκεκριμένες δυσκολίες και, κυρίως, εκείνες που αφορούν την πυρηνική ενέργεια στις χώρες που ανήκαν στην πρώην Σοβιετική Ένωση και, από την άποψη αυτή, θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο να ληφθούν πολύ αποτελεσματικές αποφάσεις σχετικά με το θέμα αυτό. Αντιθέτως, διαπιστώσαμε το προηγούμενο έτος υποαπορρόφηση των πιστώσεων του προγράμματος Meda. Νομίζω ότι θα πρέπει εφεξής να είμαστε ικανοποιημένοι με την πολύ αξιόλογη επιτάχυνση της απορρόφησης των εν λόγω κονδυλίων.
Γενικότερα, και εν κατακλείδι, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή του Συμβουλίου έναντι πρωτοβουλίας που θα μετατρεπόταν, για μία ακόμη φορά, στον προϋπολογισμό 1998, σε μείωση των πιστώσεων πληρωμών για το προσεχές οικονομικό έτος. Εφόσον το σύμφωνο σταθερότητας κυρώθηκε στο Αμστερνταμ, εναπόκειται στα κράτη μέλη να περικόψουν τις εγχώριες δαπάνες τους και να πάψουν να θεωρούν τον κοινοτικό προϋπολογισμό απόθεμα που, στο τέλος του οικονομικού έτους, θα τους δώσει τη δυνατότητα, χάρη στην επιστροφή των αχρησιμοποίητων πιστώσεων, να προβούν στις τελευταίες προσαρμογές, των οποίων οι ευρωπαϊκές πιστώσεις θα συνιστούσαν θετική μεταβλητή για τους υπουργούς οικονομικών που θα αντιμετώπιζαν δυσκολίες.
Πιστεύω ότι η αρχή των πιστώσεων υποχρεώσεων και των πιστώσεων πληρωμών πρέπει να λειτουργεί έτσι ώστε να μην υπάρχει απόκλιση, ή να υπάρχει η μικρότερη δυνατή απόκλιση μεταξύ των ανειλημμένων πιστώσεων και των καταβληθέντων πιστώσεων. Ακριβώς επειδή ορισμένες κυβερνήσεις δεν προσπαθούν να εφαρμόζουν πλήρως τη διοργανική συμφωνία, μπορούμε συχνά να πιστέψουμε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν επιτελεί το καθήκον του. Εκτιμώ ότι η Επιτροπή Προϋπολογισμών της παρούσας Συνέλευσης εργάζεται επισταμένως σε ό, τι αφορά τη χρησιμοποίηση των πιστώσεων. Θα επιθυμούσε η εργασία της να παρακολουθείται κατά τον ίδιο τρόπο από το Συμβούλιο και την Επιτροπή.

Virrankoski
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, η τελική έκθεση των κυρίων Brinkhorst και Tillich, είναι μία καλή ανασκόπηση της κατάστασης του προϋπολογισμού, όσον αφορά την εκτέλεσή του μέχρι τώρα. Γι' αυτό πολλές ευχαριστίες.
Στην έκθεση για την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 1997 υπάρχουν μερικά ενδιαφέροντα άρθρα. Απ' αυτά ας αναφερθώ στο άρθρο 5 το οποίο αναφέρει πως οι επιχορηγήσεις που σχετίζονται με τον στόχο έξι, δεν έχουν χρησιμοποιηθεί καθόλου. Οι περιοχές που ανήκουν στο στόχο έξι είναι αραιοκατοικημένες βόρειες περιοχές με τεράστιες διαρθρωτικές αλλαγές και μεγάλη ανεργία. Γι' αυτό είναι ανησυχητικό εάν οι επιδοτήσεις που προσφέρονται για την ανάπτυξη αυτών των περιοχών δεν είναι ελκυστικές.
Αν και η τελική έκθεση είναι αρκετά πρόσφατη, παρουσιάζει ωστόσο κάποιες καθυστερήσεις. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μου, από τις φετινές χρηματοδοτήσεις του στόχου έξι έχουν δεσμευτεί στην Φινλανδία οι μισές. Αυτό από μόνο του είναι κάτι θετικό, αλλά η κατάσταση δεν μπορεί να θεωρηθεί ικανοποιητική. Η χρήση των διαρθρωτικών ταμείων δυσχεραίνεται από την γραφειοκρατία και την πολυπλοκότητα. Το να εξασφαλίσεις πόρους προϋποθέτει πολύπλοκες διοικητικές διαδικασίες, με αποτέλεσμα ακόμα και οι καλοί στόχοι να μένουν απραγματοποίητοι, επειδή ο αιτών κουράζεται να αντιπαλεύει με τις τυπικότητες των διοικητικών διαδικασιών. Γι' αυτόν τον λόγο, οι διαδικασίες αυτές θα έπρεπε να απλοποιηθούν.
Το κεντρικό θέμα της Συνόδου Κορυφής του Λουξεμβούργου είναι η απασχόληση. Η κατάσταση της απασχόλησης στην Ευρώπη είναι ανησυχητική. Τα Διαρθρωτικά Ταμεία είναι από τα πιο σημαντικά εργαλεία της ΕΕ σ' αυτό τον τομέα. Γι' αυτό πρέπει να δώσουμε σημασία στην αποτελεσματική χρήση τους.

Mόller (V).
) Κύριε Πρόεδρε, αγαπητέ κύριε van den Broek! Τοποθετήσαμε στον κοινοτικό προϋπολογισμό 105 εκατ. ECU για την ανοικοδόμηση της Γιουγκοσλαβίας. Από αυτά εκταμιεύθηκαν, τον Αύγουστο, ακριβώς 3, 376 εκατ. ECU. Διαθέσαμε για την "Ευρώπη για το Σεράγεβο», 15 εκατ. ECU για το 1997, ενώ μέχρι τον Αύγουστο δαπανήθηκαν από αυτά μόνο 623.000. Επιθυμούμε να μας αποδείξετε τελικά, σε εμάς ως Κοινοβούλιο, που θα σας απαλλάξει και μελλοντικά των ευθυνών σας, ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δραστικά, σύσσωμη και με όλες της τις δυνάμεις της είναι έτοιμη να στηρίξει την ανοικοδόμηση της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Μπορείτε;
Δεν πέρασαν ούτε καν 4 εβδομάδες από τότε που κάθισα στο γραφείο σας και αναλύαμε μαζί ότι υπάρχουν σημαντικά προβλήματα, πολιτικής, νομικής και εσωτερικής τάξεως, όταν ανακύπτει το ζήτημα του πώς δαπανώνται οι πόροι. Φθάσαμε από κοινού στην πεποίθηση: Ότι η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Χρειάζεται πολιτική φαντασία και να σκεφτούμε ποιές είναι οι προτάσεις για να ξεφύγουμε από αυτήν την κατάντια. Εσείς συμφωνήσατε μαζί μου και με παροτρύνατε εμένα, τον κύριο Giansily και μερικούς άλλου συναδέλφους που τους απασχολεί το θέμα, να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και να σκεφτούμε, πώς θα συνεχιστεί το πράγμα.
Ματαίως περιμέναμε την πρόσκληση αυτή που κανονικά έπρεπε να μας απευθύνετε στην τελευταία Ολομέλεια. Πώς μπορεί λοιπόν να μας εξηγήσει ακόμη η Επιτροπή ότι μπορούμε να την εμπιστευόμαστε, ότι πράγματι είστε έτοιμοι να κάνετε κάτι; Μπορώ να σας πω από τώρα: Κατά την διαδικασία για τον προϋπολογισμό που προβλέπεται για την επόμενη εβδομάδα θα εγείρουμε επιφύλαξη, και δεν θα είναι το Κοινοβούλιο αυτό που θα εξηγήσει στην κοινή γνώμη γιατί δεν εκταμιεύθηκαν οι πόροι, αλλά θα πρέπει να εξηγήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή γιατί μέχρι τον Αύγουστο δεν εκταμιεύθηκαν οι πόροι - και θα αποτολμήσω να ισχυριστώ - ότι ούτε μέχρι το τέλος του χρόνου θα εκταμιευθούν!
(Χειροκροτήματα από την αριστερή πτέρυγα)

Willockx
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, στην προηγούμενη ζωή μου είχα να κάνω με τον προϋπολογισμό του Βελγίου. Και στο βελγικό προϋπολογισμό, χρόνιο πρόβλημά μας ήταν πώς να προλάβουμε και να διορθώσουμε τις μεγάλες αποκλίσεις των δαπανών. Για την Ευρώπη, τα πράγματα είναι κάπως αλλιώς. Εδώ, κύριο μέλημά μας είναι ότι, αυτά που προβλέψαμε να ξοδευθούν, να ξοδευθούν πράγματι.
Λοιπόν, και τα δύο καθήκοντα αποτελούν εξίσου δημοκρατική υποχρέωση. Ένας προϋπολογισμός πρέπει να αντικατοπτρίζει την πολιτική βούληση· αλλά η όσο γίνεται καλύτερη εκτέλεση του προϋπολογισμού μέσα, κι όχι έξω από τα περιθώριά του, αποτελεί επίσης καθήκον μας.
Επ' ευκαιρία της σημερινής συζήτησης, αξίζει να το αναλογισθούμε. Κι εδώ θα περιορισθώ σε δύο παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι θετική: Συμφωνώ με τον συνάδελφο κ. Brinkhorst ότι ως προς τα διαρθρωτικά ταμεία, η κάλυψη των πιστώσεων βελτιώνεται σταδιακά. Κι αυτό είναι καλό.
Ωστόσο, συμφωνώ ακόμα πιο πολύ με τα όσα είπαν οι συνάδελφοι κ. Giansily και Mόller για το θέμα της βοήθειας προς την πρώην Γιουγκοσλαβία. Μετά την αποτυχία μας στην περιστολή της διένεξης, έχουμε μεγάλη ηθική υποχρέωση για την ανόρθωση της χώρας. Και δεν γίνεται να ανταποκριθούμε τώρα σ' αυτή την υποχρέωση με τόσο κακό και αδιαφανή τρόπο. Οπωσδήποτε, αυτό πρέπει να διορθωθεί το ταχύτερο. Για μένα αυτό είναι το κύριο μάθημα της εκτέλεσης του κοινοτικού προϋπολογισμού 1997.
Με αφορμή την εκτέλεση του προϋπολογισμού 1997, η ομάδα μου, μου ζήτησε να αναφερθώ επίσης και στο μέλλον. Στο μέλλον, στον προϋπολογισμό θα κυριαρχούν δύο θέματα: η απασχόληση και η διεύρυνση της ΕΕ. Για το θέμα της απασχόλησης, είναι ολοφάνερο ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ως αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή, πρέπει να δείξει τόλμη για να συμβάλει και αυτό στην εκστρατεία την οποία η Ευρώπη πρέπει οπωσδήποτε να ξεκινήσει κατά της μάστιγας της ανεργίας. Εν τούτοις, δεν αποτελούμε παρά ένα μέρος μιας γενικότερης προσέγγισης. Θα χρειασθεί και η συμβολή άλλων, κι όχι μόνο μέσω του δικού μας προϋπολογισμού, αλλά και τα ίδια τα κράτη μέλη πρέπει να καταβάλουν προσπάθειες. Διότι τώρα πια, και τα θέματα που δεν καλύπτονται από τον προϋπολογισμό μας, τα διαχειρίζονται τα κράτη μέλη πιο πολύ σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και συνεχίζω να εκθέτω τη μη εκτέλεση, τη σκανδαλώδη μη εκτέλεση της Λευκής Βίβλου του κ. Delors του 1993, ιδίως για τα διευρωπαϊκά δίκτυα. Όλα αυτά πρέπει να τα δούμε στο σύνολό τους, και σ' αυτό το γενικό πλαίσιο πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.
Πρέπει να σταματήσει η υποκρισία, οι δημοσιονομικές αρχές να εγκρίνουν πιστώσεις οι οποίες μετά δεν μπορούν να υλοποιηθούν λόγω έλλειψης νομικής βάσης. Αυτό είναι απάτη και δεν μπορούμε να το ανεχθούμε άλλο.
Στις εβδομάδες που έρχονται, κατά τις συζήτησης μας σε πρώτη ανάγνωση του προϋπολογισμού του 1998, θ' αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα ότι η διάσκεψη κορυφής του Λουξεμβούργου, προγραμματίζεται ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη ανάγνωση του προϋπολογισμού. Θα χρειασθεί, νομίζω, πολύ επιδεξιότητα εκ μέρους μας για να πετύχουμε μια ισχυρή διαπραγματευτική θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τη μέγιστη επιρροή μας στις αποφάσεις που θα παρθούν στη διάσκεψη κορυφής στο Λουξεμβούργο, στα τέλη του Νοεμβρίου.
Δεύτερο στοιχείο αποτελεί η προετοιμασία και η υλοποίηση της διεύρυνσης της Ένωσης. Ας είμαστε σαφείς: Για μας, η επέκταση συνδέεται απόλυτα με περαιτέρω θεσμικές αναπροσαρμογές. Ό, τι και να κάνουμε δημοσιονομικά, αν οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις δεν προχωρούν πέρα απ' όσα προβλέπει η Συνθήκη του Αμστερνταμ, στην περίπτωση επέκτασής της, η Ευρώπη θά' ναι καταδικασμένη σε παράλυση. Επομένως, το θέμα της επέκτασης αποτελεί για μένα θέμα θεσμικό. Πάντως, η αλήθεια είναι ότι πρέπει να προετοιμασθούμε για τη χρηματοδότηση μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την επέκταση. Εδώ το κύριο θέμα βέβαια είναι η επεξεργασία αποτελεσματικότερων υποδομών που να μην αποβούν εις βάρος της αναδιανομής καθηκόντων - αναδιανομή που κατά τη γνώμη μου υποτιμάται -που ήδη απέκτησε η Ευρώπη, και αυτό είναι όντως θετικό. Πρέπει να διατυμπανίσουμε δυνατά ότι μια επέκταση της Ένωσης δεν θα σημάνει λιγότερη αλληλεγγύη, αλλά περισσότερη. Πρέπει να διατυμπανίσουμε δυνατά ότι δεν δεχόμαστε να σταθεί η επέκταση της Ένωσης αφορμή για να ξανανοίξει η συζήτηση για τη "δίκαιη επιστροφή» και να θέσουμε και πάλι σε αμφισβήτηση ορισμένες δεσμεύσεις σχετικά με τη χρηματοδότηση της Ένωσης.
Τέλος, μέσα στα δημοσιονομικά περιθώρια θα πρέπει ν' αναλάβουμε κάποιες ευθύνες.. Δηλαδή θα πρέπει να προβούμε επιλεκτικά σε περικοπές ορισμένων πιστώσεων. Στις παραμονές των συζητήσεών μας για τον προϋπολογισμό, απευθύνω έκκληση, τόσο στο Συμβούλιο όσο και στους συναδέλφους στο Κοινοβούλιο, να προβούμε πάρα πολύ προσεκτικά σ'αυτές τις περικοπές και ν' αποφευχθούν πάση θυσία οι αναλογικές περικοπές. Διότι οι τελευταίες ισοδυναμούν για μένα με έλλειψη θάρρους και πολιτικής διορατικότητας.

Holm
Κύριε Πρόεδρε, όπως πολλοί ομιλητές ήδη είπαν πρέπει, από πλευράς Ευρωκοινοβουλίου, να είμαστε ικανοποιημένοι με το ότι η εξέλιξη πηγαίνει προς τη σωστή κατεύθυνση. Η εκτέλεση του προϋπολογισμού γίνεται αναλόγως όλο και καλύτερη, αλλά δεν πρέπει να εφησυχάσουμε μ' αυτό. Όπως αναφέρεται στο ψήφισμα εξακολουθούν να υπάρχουν πάρα πολλά να γίνουν.
Αντέδρασα και εγώ, όπως ακριβώς ο Φινλανδός συνάδελφος της Ομάδας των Φιλελευθέρων, στην παράγραφο 5, όσον αφορά την περιοχή του στόχου 6, δηλ. ότι δεν διατέθησαν χρήματα γι' αυτήν. Αυτό το ήλεγξα και κατέληξα ότι αυτό που αναφέρεται δεν είναι εντελώς αληθές. Δηλαδή, υπάρχουν χρήματα προοριζόμενα για εκεί, αλλά το σύστημα, μεταξύ άλλων, στην Σουηδία έχει ως επίπτωση να μην έχουν καταβληθεί αυτά τα χρήματα. Έχει όμως, παρόλ' αυτά, μεγάλη σημασία να μάθουμε γιατί δεν έχει γίνει πλήρης εκμετάλλευση αυτών των λογαριασμών. Αυτό πρέπει να το βρει η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, το συντομότερο δυνατόν. Ο στόχος 6 είναι φυσικά πολύ σημαντικός για τα βόρεια τμήματα της Σουηδίας και της Φινλανδίας, λαμβανομένης υπ' όψη, μεταξύ άλλων, της γεωγραφικής θέσης. Παρενθετικά μπορώ να αναφέρω ότι ήδη την προηγούμενη εβδομάδα έπεσε το πρώτο χιόνι στην Βόρεια Σουηδία και έφθασε τα 20 εκατοστά. Αν το συγκρίνουμε με τις Βρυξέλλες, όπου έχουμε 20 βαθμούς, τότε κατανοούμε ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται ορισμένα προβλήματα στην Βόρεια Σουηδία. Γι' αυτό πρέπει να φροντίσουμε πραγματικά ώστε να γίνει εκμετάλλευση των πόρων του στόχου 6. Ο λόγος γιατί δεν το έχουν κάνει αυτό έχει δύο πτυχές, αφενός μπορεί να οφείλεται στην γραφειοκρατία, αφ' ετέρου στο ότι ίσως οι πόροι δεν αντιστοιχούν στα προγράμματα για τα οποία έχουν ήδη ληφθεί αποφάσεις στη Σουηδία.
Τέλος, στον αιώνιο πονοκέφαλο: τον αγροτικό τομέα. Θέλω να δημιουργήσει πραγματικά η Επιτροπή ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης για τις ποσοστώσεις γάλακτος, ώστε να μπει καμιά φορά κάποια τάξη από 'δώ και πέρα σ' αυτό το πρόβλημα. Θέλω να απαντήσει η Επιτροπή και σ' αυτό επίσης.

Liikanen
Κύριε Πρόεδρε, το ψήφισμα που συζητείται σήμερα φέρει σε πέρας τη διαδικασία ενημέρωσης της αρμόδιας επί του προϋπολογισμού αρχής για την εκτέλεση του τρέχοντος κοινοτικού προϋπολογισμού. Αυτή η διαδικασία, που ξεκίνησε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έχει αποδειχτεί πολύ χρήσιμη τόσο για τον έλεγχο όσο και για μας, τους εκτελεστές. Υπήρξε πολύ αποτελεσματική ως προς το ότι παρείχε στην Επιτροπή και στο Κοινοβούλιο την ευκαιρία λεπτομερούς συζήτησης για τον τρόπο εκτέλεσης του προϋπολογισμού, όπως μπορέσαμε να διαπιστώσουμε σήμερα.
Επιπλέον, παρέχει τη βάση της συνολικής μεταβίβασης που θα προτείνει η Επιτροπή την επόμενη βδομάδα. Όσον αφορά τη συνολική εκτέλεση του προϋπολογισμού του 1997, οι κατευθυντήριες γραμμές, για τις οποίες η Επιτροπή ενημέρωσε την αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή τον Ιούλιο, επιβεβαιώνονται βάσει των πιο πρόσφατων δεδομένων. Η εκτέλεση του προϋπολογισμού σα σύνολο στα τέλη Σεπτεμβρίου ξεπερνάει το επίπεδο των προηγούμενων χρόνων, ειδικά σε σχέση με την κατανομή πληρωμών. Αν και παραμένει να εκτελεστεί το ένα τρίτο του προϋπολογισμού, η Επιτροπή προσδοκά ότι ο βαθμός εκτέλεσης του προϋπολογισμού στο τέλος αυτού του χρόνου θα είναι μεγαλύτερος από το 1996, οπότε θα συνεχιστεί η πρόσφατη τάση.
Υπάρχουν δύο κύριοι παράγοντες που εξηγούν αυτή την εξέλιξη. Πρώτον, ο προϋπολογισμός του 1997 δεν περιελάμβανε νέα σημαντικά προγράμματα δαπανών. Συγκεκριμένα, όσον αφορά τα διαρθρωτικά ταμεία, η εφαρμογή τους προχωρεί τώρα ομαλά. Δεύτερον, ο προϋπολογισμός του 1997 καταρτίστηκε σκόπιμα με πιο συντηρητικά κριτήρια από τους προηγούμενους προϋπολογισμούς. Τόσο στον τομέα της γεωργίας όσο και σε σχέση με την κατανομή των πληρωμών για διαρθρωτικές ενέργειες, η αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή συνειδητοποίησε ότι η ως ένα βαθμό μείωση των δαπανών ήταν αναμενόμενη. Ενώ αυτό δε φαίνεται να δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα στην Κατηγορία 1, η κατανομή πληρωμών για τα διαρθρωτικά ταμεία θα αξιοποιηθεί πλήρως κατά πάσα πιθανότητα.
Έχω να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις και να δώσω απαντήσεις σχετικά με την κάθε κατηγορία χωριστά. Στην Κατηγορία 1, η Επιτροπή έχει ήδη προτείνει μία μεταβίβαση για να εξισορροπήσει τις κατευθυντήριες γραμμές του προϋπολογισμού πριν από το τέλος του οικονομικού έτους. Χαμηλότερες των αναμενόμενων ανάγκες σε βόειο κρέας και δημητριακά θα μας δώσει τη δυνατότητα να καλύψουμε την άνοδο των τιμών στο υπερτιμημένο σπορέλαιο και το κόστος του αφθώδους πυρετού των χοίρων. Η συμφωνία της αρμόδιας επί του προϋπολογισμού αρχής να εξετάσει μία πρόσφατη διορθωτική επιστολή θα καταστήσει δυνατή τη λήψη των κατάλληλων συμπερασμάτων και για τον προϋπολογισμό του 1998.
Όσον αφορά τη συζήτηση πάνω στο θέμα των ποσοστώσεων του γάλακτος, αυτή θα αποτελέσει μέρος της Ατζέντας 2000, της μεταρρύθμισης της ΚΓΠ, οπότε μπορεί να ξανααναφερθούμε σ' αυτό το θέμα στα πλαίσια της συζήτησης για την Ατζέντα. Στην Κατηγορία 2, μοναδικές εξαιρέσεις στο υψηλό ποσοστό εφαρμογής αποτελούν κάποιες κοινοτικές πρωτοβουλίες. Σ' αυτές τις περιοχές κατέστησαν ανέφικτες οποιεσδήποτε αλλαγές του προγράμματος προς το τέλος της προγραμματικής περιόδου. Σχετικά με τις ερωτήσεις των κυρίων Virrankoski και Holm για την εκτέλεση του Στόχου 6, φαίνεται πολύ πιθανό ότι τα κεφάλαια θα αξιοποιηθούν πλήρως μέχρι το τέλος του χρόνου. Οι πληροφορίες μας δείχνουν προς αυτή την κατεύθυνση. Τα συγκεκριμένα προβλήματα του Στόχου 6 έχουν συζητηθεί ευρέως στα πλαίσια της Ατζέντας 2000.
Όσον αφορά την εσωτερική πολιτική, Η Επιτροπή προσδοκά ότι το ποσοστό της συνολικής εκτέλεσης στον τομέα της ανάληψης υποχρεώσεων θα εγγίζει το 100 %, λαμβάνοντας υπόψη πολύ περιορισμένες ανακατατάξεις στα πλαίσια της παγκόσμιας μεταφοράς. Ο κ. Brinkhorst ρώτησε για τα διευρωπαϊκά δίκτυα. Η έμφαση που δίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στους Δέκα έχει βρει ανταπόκριση, εφόσον έχει ήδη σημειωθεί ένα πολύ υψηλό ποσοστό εκτέλεσης. Έχω μαζί μου τα χθεσινά ποσοστά, σύμφωνα με τα οποία η εκτέλεση όσον αφορά την ανάληψη υποχρεώσεων έχει φθάσει το ποσοστό του 82 %. Όσον αφορά τις πληρωμές, έχει εκτελεστεί το 40 %.
Η Κατηγορία 4 παρουσιάζει μία πιο ανάμεικτη εικόνα, όπως έχουν παρατηρήσει κάποιοι ομιλητές. Η Επιτροπή θα προτείνει κάποιες πιο σημαντικές ανακατατάξεις στον τομέα των παγκόσμιων μεταβιβάσεων. Πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο επαναπροσανατολισμός του προγράμματος PHARE προς ένα έγγραφο προσχώρησης θα μειώσει, κατά 150 εκ. ECU, το ποσοστό που μπορεί ακόμη να εκτελεστεί φέτος. Αυτά τα κεφάλαια θα μπορούσαν να διατεθούν φέτος για το πρόγραμμα MEDA και να επανακτηθούν το 1999, τηρώντας έτσι πλήρως τους πολυετείς φακέλους και των δύο προγραμμάτων.
Όσον αφορά τις παρατηρήσεις του κ. Bφsch, έχω να κάνω δύο σχόλια. Σχετικά με το πρόγραμμα PHARE, για το διάστημα που τα σχέδια ήταν κατά μέσο όρο μικρής έκτασης, η εκτέλεσή τους ήταν εξαιρετικά περίπλοκη και ο έλεγχός τους επίσης δύσκολος. Αυτός ήταν ο ένας λόγος αναπροσανατολισμού του προγράμματος PHARE προς τους δύο κύριους τομείς της υποδομής και των ιδρυμάτων, καθώς επίσης της απόφασης αύξησης του μεγέθους των προγραμμάτων. Όσον αφορά το πρόγραμμα MEDA, η κριτική του απευθυνόταν σε προγράμματα του παρελθόντος. Το μέγεθος των τωρινών προγραμμάτων MEDA είναι μεγαλύτερο και η εκτέλεση έχει φέτος ήδη φτάσει στο επίπεδο του 63 %.
Τέλος, σχετικά με τον διοικητικό προϋπολογισμό της Επιτροπής, η διαμόρφωση της συναλλαγματικής ισοτιμίας ήταν ευνοϊκή. Η Επιτροπή σύντομα θα διαβιβάσει στην αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή μία πρόταση να χρησιμοποιηθούν αυτά τα κεφάλαια για τη μείωση των μελλοντικών προϋπολογιστικών αναγκών. Ελπίζω λοιπόν ότι η πρόταση αυτή θα τύχει υποστήριξης.

Πρόεδρος
Κύριε Επίτροπε, σας παρακαλώ να με συγχωρέσετε, αλλά κατά λάθος δεν δώσαμε το λόγο στον κ. Lukas, στον οποίο δίνω αμέσως τον λόγο για ένα λεπτό.

Lukas
Κύριε Πρόεδρε, έχω την ανέλπιστη τιμή να μιλήσω μετά τον Επίτροπο. Τα λεγόμενά μου δεν θα συγκλονίσουν βέβαια το σύμπαν, αλλά προς χάριν της τάξης, ευχαρίστως παίρνω τώρα τον λόγο.
Η πρόταση ψηφίσματος παρουσιάζει μία πολύ αντικειμενική άποψη για τη σοβαρότητα της κατάστασης. Αρμόζουν ευχαριστίες στους εισηγητές γι' αυτήν τους την εργασία. Όταν σε πολλούς σημαντικούς τομείς οι πόροι χρησιμοποιούνται φειδωλά ή και καθόλου, πρέπει κανείς να αναρωτηθεί μήπως η σχετική συμβολή των κρατών ή των κρατών μελών είναι υπερβολικά υψηλή. Εν όψει της σχεδιαζόμενης διεύρυνσης προς τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης είναι ιδιαίτερα λυπηρό το γεγονός του περιορισμένου ποσοστού χρήσης των πόρων που προβλέπονταν για το πρόγραμμα PHARE και για τη διασυνοριακή συνεργασία στον διαρθρωτικό τομέα. Το εξαιρετικά περιορισμένο ποσοστό χρήσης του κονδυλίου "Μέτρα για την καταπολέμηση της βίας κατά παιδιών» δεν στερείται κάποιου κυνισμού. Το διαρκώς χαμηλό ποσοστό χρήσης των πόρων για τους γεωργικούς ελέγχους είναι ανησυχητικό. Ακριβώς ενόψει των αυξανόμενων κρουσμάτων απάτης και της συνακόλουθης αγανάκτησης των ευρωπαίων πολιτών, πρέπει να γίνεται αποτελεσματική και ολοκληρωμένη χρήση αυτών των μηχανισμών ελέγχου.
Ακριβώς στα κράτη που πραγματοποιούν καθαρές δαπάνες, είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς στους πολίτες ότι ευρύτατοι τομείς του προϋπολογισμού που συγχρηματοδοτήθηκαν από τα δικά τους χρήματα αξιοποιήθηκαν ελάχιστα. Γι' αυτό είναι αναγκαία μια μεταρρύθμιση σχετικά με την πολιτική εσόδων και εξόδων. Και ακριβώς μπροστά στο χαμηλό κοινωνικό επίπεδο πολλών κρατών μελών, μια αυστηρότερη και πιο αποτελεσματική πολιτική, σχετικά με τον προϋπολογισμό, θα ήταν τουλάχιστον μια επιταγή που υπαγορεύεται από την ευπρέπεια!

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 11 π.μ.

Σχέσεις ΕΕ - Καναδά
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0140/97) του κ. Graziani εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τις σχέσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Καναδά (SEC(96)0331-C40620/96).

Graziani
Κύριε Πρόεδρε, κατά την έναρξη της συνεδρίασης είχα ζητήσει τον λόγο σχετικά με μια από τις τόσες παραβιάσεις του Κανονισμού που επαναλαμβάνονται αρκετά συχνά στο Κοινοβούλιο. Ας μου επιτραπεί, κύριε Πρόεδρε, να επιστήσω την προσοχή της Ολομέλειας και της Επιτροπής γύρω από το τραγικό συμβάν που έπληξε δύο περιοχές της Ιταλίας, την Umbria και τη Marche, με μεγάλο απολογισμό θυμάτων, και καθόλου ευκαταφρόνητες απώλειες έργων τέχνης. Κύριε Πρόεδρε, απευθύνω έκκληση σε σας προσωπικά, στην Ολομέλεια και στην Επιτροπή ώστε να δεσμευτεί τόσο η άμεσα πληγείσα, η Ιταλία, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση στην εκτέλεση των έργων αναστήλωσης κληρονομιάς που δεν ανήκει όχι μόνο στην Ιταλία ή στην Ευρώπη αλλά κυριολεκτικά σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Θα έλθω τώρα στην έκθεση της ημερήσιας διάταξης. Οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ευρώπης και του Καναδά χρονολογούνται κιόλας από την επομένη της υπογραφής των Συνθηκών της Ρώμης. Η σύναψη της πρώτης συμφωνίας αφορούσε την πυρηνική συνεργασία. Στη συνέχεια, το 1976, συνήφθη η συμφωνία πλαίσιο εμπορικής και οικονομικής συνεργασίας. Με αλληλοδιαδοχικούς σταθμούς, επιτεύχθηκε η πολιτική δήλωση και το σχετικό συνδυασμένο χρονοδιάγραμμα του περασμένου μηνός Δεκεμβρίου. Συνεπώς, συνεργασία και σύσφιγξη σχέσεων ανανεώθηκαν με την πάροδο του χρόνου και σήμερα γίνονται εντείνονται στα πλαίσια της ενίσχυσης των διατλαντικών σχέσεων καθώς, δεδομένης της αρχικής εγκαθίδρυσης σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν θα ήταν δυνατό σήμερα να αγνοηθεί ο Καναδάς. Μάλιστα, στα ίδια τα πλαίσια των νέων διεθνών σχέσεων, η συνεννόηση μεταξύ Ευρώπης και Καναδά, μπορεί να αποδειχθεί επωφελής για τις απαραίτητες ισορροπίες στο ίδιο το πλέγμα των διατλαντικών σχέσεων. Μετά τον τερματισμό του ψυχρού πολέμου, πρόκειται τώρα να επαληθευτεί το νέο πεδίο συνεννόησης μεταξύ Ευρώπης, Ηνωμένων Πολιτειών και Καναδά, μετά τη ριζική μεταβολή του παράγοντα ασφάλειας, που επί 50 χρόνια υπονόμευε αυτές τις σχέσεις.
Αναπόφευκτα, της φάσης υπεροχής της μέριμνας για την κοινή ασφάλεια έπεται η φάση της εντατικοποίησης της συνεργασίας σε όλους τους τομείς, που συνεπάγεται, λόγω ακριβώς της φύσης της, αμείλιχτη καταδίκη κάθε υπερβολικού ηγεμονισμού οποιασδήποτε προέλευσης. Ωστόσο, οι ηγεμονίες δεν εξορκίζονται, αντιθέτως συγκρατούνται με κατάλληλα πολιτικά μέσα. Στο πλαίσιο αυτό, η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά αποτελεί πρωταρχικής σημασίας στοιχείο εξισορρόπησης, την ωφελιμότητα του οποίου εκμεταλλεύονται, κατά τη γνώμη μου, και οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες που, με τους νόμους Helms-Burton και D'Amico, παρερμήνευσαν ολοφάνερα την πιθανότητα έγκρισης εκ μέρους των συμμάχων μονομερών ρυθμίσεων.
Οι σωστές ισορροπίες είναι απαραίτητη προϋπόθεση των δημοκρατικών καθεστώτων, του κράτους δικαίου, ακόμη και της σταθερότητας των διεθνών σχέσεων. Όταν διαταράσσεται η εναρμόνιση αυτών των ισορροπιών, οι επιπτώσεις είναι αισθητές και στις συνεννοήσεις και στις συνεργασίες. Σήμερα εμπνέονται από την ίδια λογική και αλληλοενισχύονται οι δραστηριότητες με αντικείμενο τις διατλαντικές σχέσεις ως προς τον Καναδά και τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Προς όφελος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι βορειοαμερικανικές πραγματικότητες δεν πρέπει να θυσιάσουν στο βωμό των εξίσου απαραίτητων σχέσεων με τη ζώνη του Ειρηνικού, τις σχέσεις τους με την ίδια την Ευρώπη. Αναμφίβολα, δεν θα είναι αμέτοχη στη χάραξη αυτού του σκηνικού η πιθανή, αλλά ακόμη αντικειμενικά αβέβαιη πορεία της Ευρώπης, με την προϋπόθεση να αναδειχθεί η ίδια σαν θεσμικό πολιτικό πρόσωπο με εξωτερική πολιτική, της οποίας η διαμόρφωση και η ανάπτυξη να είναι έκφραση πραγματικής ικανότητας διακυβέρνησης. Η έλλειψη αυτών των δεδομένων προκαλεί σήμερα αποσταθεροποίηση. Οι προτάσεις του Αμστερνταμ υποκαθιστούν τις πραγματικές ρυθμίσεις που απαιτούνται για την υλοποίηση των στόχων.
Πάντως, με τον Καναδά, νεοσύστατη χώρα με τα πλεονεκτήματα αλλά και τα προβλήματα νέου και πολύγλωσσου έθνους, η συνεργασία διανοίγει όλο και πλατύτερους ορίζοντες, που δεν μπορούν να επισκιάσουν οι υπάρχουσες διαφωνίες, όπως το ζήτημα της αλιείας. Υπενθυμίζω ότι η μεγαλύτερη αντιξοότητα είναι η διαφοροποίηση, σε σχέση με το παρελθόν, της υφαλοκρηπίδας της Νέας Γης και πρέπει να ληφθεί υπόψη, προς όφελος όλων των ενδιαφερομένων, τόσο του Καναδά όσο και της Ευρώπης, ο αφανισμός της ιχθυοπανίδας. Το ίδιο ισχύει και για το κυνήγι, όπου προέχει ο σεβασμός του πολιτισμού και των αναγκών των αυτοχθόνων πληθυσμών, γεγονός που δεν αποκλείει την απαραίτητη αξιοποίηση όσο το δυνατόν λιγότερο επώδυνων μέσων σύλληψης. Τονίζω επίσης ότι ο Καναδάς είναι ουσιαστικής σημασίας εταίρος για τη σταθερότητα και ασφάλεια της Ευρώπης. Είναι σύγχρονη χώρα, που ασπάζεται τις αρχές της δημοκρατίας και του σεβασμού των μειονοτήτων. Στα πλαίσια αυτά έχω την τιμή, κύριε Πρόεδρε, να παρουσιάζω την παρούσα έκθεση στο Κοινοβούλιο, με την ελπίδα ότι θα ψηφιστεί.

Schmid
Κύριε Πρόεδρε, η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις σχέσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Καναδά εμπεριέχει ακόμη ένα κεφάλαιο σχετικά με τη συνεργασία στον τομέα των Εσωτερικών Υποθέσεων και της Δικαιοσύνης. Αυτό είναι καλό ως έχει. Λαμβάνει υπόψη του το γεγονός ότι πολύ πριν από την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, υπήρξε παγκοσμιοποίηση της διεθνούς οργανωμένης εγκληματικότητας. Σύγχρονα εγκληματικά καρτέλ οργανώνουν σήμερα τις εγκληματικές τους δραστηριότητες σε διεθνή κλίμακα. Διαπιστώνουμε τα εξής: Η ρωσική μαφία πραγματοποιεί οργανωμένες απάτες στις κοινωνικές ασφαλίσεις του Λος Αντζελες, κι όχι μόνο της Μόσχας. Η ιαπωνική Γιακούζα δεν δραστηριοποιείται μόνο στο Τόκυο, αλλά και στο Ντύσελντορφ και στο Τορόντο. Οι κινέζικες "τριάδες» δεν συναντώνται μόνο στο Χόνγκ - Κόνγκ αλλά και στο Αμστερνταμ, στο Λονδίνο και στο Σαν Φραντζίσκο. Απ' όλα αυτά πρέπει να εξαχθούν κάποια διδάγματα. Και το δίδαγμα είναι το εξής: Οι εγκληματικές ενέργειες είναι προ πολλού οργανωμένες και πέραν των συνόρων, την ίδια στιγμή που η αστυνομία είναι αποκλεισμένη μέσα στο στενό κύκλο των εθνικών κρατών.
Και στο θέμα αυτό, με τις εξελίξεις που προβλέπονται για τον "τρίτο πυλώνα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπήρξαν συνεπακόλουθα. Αυτό όμως δεν επαρκεί. Ό, τι συμβαίνει στον χώρο του "τρίτου πυλώνα» χρήζει συμπληρώσεων, μέσω συμφωνιών με τρίτες χώρες. Η εσωτερική ασφάλεια χρειάζεται μία εξωτερική προστασία των νώτων της. Οι προϋποθέσεις είναι ευνοϊκές για κάτι παρόμοιο σε σχέση με τον Καναδά. Πρώτον: η καναδική κυβέρνηση και τα δύο σώματα του καναδικού κοινοβουλίου θα ήθελαν να το πράξουν. Δεύτερον: οι αρχές του Καναδά έχουν στον τομέα των Εσωτερικών Υποθέσεων και της Δικαιοσύνης ένα υψηλό επίπεδο συλλογιστικής, σχετικά με τα προβλήματα που μόλις αναφέρθηκαν. Τρίτον: ο εταίρος μας για μια αστυνομική συνεργασία διαθέτει υψηλά προσόντα. Από την Royal Canadian Mounted Police μπορεί κανείς μόνον να μάθει, αν παρακολουθήσει τις ενέργειές της.
Η τροχοπέδη υπάρχει μόνο στην Ευρώπη. Μέχρι σήμερα δεν είμαστε αρκετά σε θέση να αποφανθούμε, σχετικά, με ομοφωνία. Αυτό πρέπει να αλλάξει.

Schnellhardt
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί κυρίες και κύριοι! Κατ' αρχήν επιτρέψτε μου να συγχαρώ τον εισηγητή, κύριο Graziani, για την έκθεσή του, που αξιολογεί κατά τρόπο πολύ εξισορροπημένο τις διάφορες όψεις των σχέσεων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Καναδά και εμπεριέχει προσωπικές του καταθέσεις που παραπέμπουν στο μέλλον. Ταυτόχρονα θα επιθυμούσα όμως να υπογραμμίσω ακόμη ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παίρνει θέση σχετικά με το κοινό πρόγραμμα δράσης. Ακριβώς γιατί η συνεργασία μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Καναδά υπήρξε σε πολλούς τομείς αγαστή, συχνά όμως συνάντησε δυσκολίες στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος, πρέπει να εντατικοποιηθεί και ο χαρακτήρας των επαφών μεταξύ των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων.
Χρειαζόμαστε τις πολλές επαφές και συζητήσεις για την αμοιβαία κατανόηση και έπειτα για τις αναγκαίες επιρροές πάνω στο κοινό σχέδιο δράσης. Γι' αυτό θεωρώ σχεδόν ακατανόητο γιατί η απόφαση γι' αυτό το πρόγραμμα δράσης λήφθηκε χωρίς να εισακουσθεί καθόλου η γνώμη του Κοινοβουλίου.
Και τώρα στο θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος. Πιστεύω ότι το περιβάλλον είναι ένας τομέας, για τον οποίον η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο Καναδάς συνεργάζονται σε διεθνή φόρα για την εξεύρεση κοινών απαντήσεων για τα προβλήματα του περιβάλλοντος στο σύνολό τους. Πέραν τούτου υπάρχουν επίσης διμερή θέματα όπως η προσπάθεια πχ. για την καθιέρωση προτύπων μιας πιο ανθρώπινης συμπεριφοράς κατά την αιχμαλωσία των ζώων. Έντονες συζητήσεις και διαπραγματεύσεις κατέληξαν, στο μεταξύ, στην έγκριση από τους υπουργούς εξωτερικών μιας συμφωνίας, στην διαπραγμάτευση της οποίας είχαν συμμετάσχει, η ΕΕ, ο Καναδάς και η Ρωσία. Στο μέλλον κατά την εφαρμογή αυτής της συμφωνίας, την οποία επίσης προσυπογράφω, θα πρόκειται για την αποφασιστική εξεύρεση συγκεκριμένων εναλλακτικών λύσεων με "ανθρώπινο πρόσωπο» στις μέχρι τώρα ισχύουσες μεθόδους παγίδευσης ζώων. Η κατάργηση των σιδερένιων παγίδων δεν επιλύει αφ' ευατής το πρόβλημα.
Εδώ δεν απαιτούνται μόνον υπάλληλοι της κυβέρνησης και της Επιτροπής. Αποφασιστική είναι και η συμβολή όλων, όσων διαθέτουν μεγάλες πρακτικές εμπειρίες και τεχνογνωσία. Και εννοώ εδώ, τόσο τις οργανώσεις προστασίας ζώων, τους ιθαγενείς χρήστες παγίδων στον Καναδά, όσον και στις ΗΠΑ ή την Ρωσία. Αυτοί έχουν την πρακτική εμπειρία. Βλέπετε, θα επιθυμούσα να επεκτείνω τις σχέσεις Ευρώπης - Καναδά ιδιαιτέρως στο τομέα του περιβάλλοντος και της προστασίας των ζώων, και σε άλλους τομείς.
Προσωπικά, φέτος το φθινόπωρο, είχα την ευκαιρία να δημιουργήσω μια εικόνα για τις εμπειρίες και πρακτικές των Ινδιάνων του Κεμπέκ στον Καναδά. Αυτή η εμπειρία όπως και εμπειρίες άλλων ομάδων και λαών χρειάζεται να διαδοθούν και να συζητηθούν ίσως με διεθνείς οργανώσεις προστασίας ζώων, με ενδιαφερόμενους γυναίκες και άνδρες συναδέλφους, αυτού εδώ του Κοινοβουλίου.
Εδώ δεν μπορεί επ' ουδενί να γίνει λόγος για ανάμειξη σε εσωτερικά ζητήματα. Εν τέλει η προστασία των ζώων αποτελεί σημείο παγκοσμίου ενδιαφέροντος το ίδιο όπως και η προσπάθεια να παραχωρηθεί στους ιθαγενείς λαούς ο προσήκων ρόλος για την υλοποίηση μιας σταθερής και συμβατής με το περιβάλλον, ανάπτυξης, προκειμένου αυτοί οι ίδιοι να συμμετέχουν στις αποφάσεις που λαμβάνονται για την χρησιμοποίηση των πλουτοπαραγωγικών τους πηγών και για την ανάπτυξη των χωρών τους. Σχετικά με την γενική συνεργασία στον τομέα περιβάλλοντος, από το σχέδιο δράσης μπορεί κανείς να αναγνωρίσει ότι πρέπει να συνεχιστούν οι σχετικές διαβουλεύσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως έγιναν ήδη και στο παρελθόν. Πάντως διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχουν προγνωστικά για καμία διαπραγμάτευση αλλά για εισηγήσεις που διενεργούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Χαιρετίζουμε ακόμη τις διαδικασίες ή τις συμφωνίες που επιτυγχάνονται στον τομέα της πολιτικής Δημόσιας Υγείας. Ας πάρουμε το πρόγραμμα στα χέρια μας κι ας αρχίσουμε τις διαπραγματεύσεις!

Plooij-Van Gorsel
Κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, εξ ονόματος της Επιτροπής Έρευνας, συγχαίρω τον κ. Graziani για την έξοχη έκθεσή του. Οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ένωσης και του Καναδά έχουν μακρά ιστορία. Ήδη το 1995, υπογράφηκαν σημαντικές συμφωνίες συνεργασίας στον τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας. Και από το 1959 υπάρχει συνεργασία στον τομέα της ενέργειας, ιδιαίτερα της πυρηνικής ενέργειας. Ο Καναδάς διαθέτει βέβαια μια ισχυρή παράδοση στον τομέα της επιστήμης και της έρευνας. Αυτό προσφέρει καλές προοπτικές για τον Καναδά ως τόπος εγκατάστασης του μελλοντικού δοκιμαστικού θερμοπυρηνικού αντιδραστήρα, του λεγόμενου ETER - μόνο βέβαια εφόσον η Ένωση θ' αποφασίσει την πλήρη συνέχιση της έρευνας για τη σύντηξη.
Η ενίσχυση των δεσμών με τον Καναδά, παρουσιάζει ενδιαφέρον και υπό το πρίσμα της πρόσφατης ανάπτυξης των υπερατλαντικών σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο νέο πρόγραμμα δράσης, η συνεργασία επεκτείνεται με την τεχνολογία στον τομέα της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών, καθώς και με τη βιοτεχνολογία. Δύο τομείς δηλαδή όπου αναμένεται για το μέλλον η μεγαλύτερη αύξηση της απασχόλησης. Επομένως, η Επιτροπή Έρευνάς ελπίζει να μετατραπούν σύντομα σε πράξη οι προθέσεις για επιστημονική συνεργασία, στον τομέα της βιοτεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένης της νομοθεσίας για τη γενετική μεταλλαγή.
Ως προς τη συνεργασία στον τομέα της τεχνολογίας της πληροφορικής, ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί στη δημιουργία δικτύων μεταξύ επιχειρήσεων, ώστε να προωθεί η μεταβίβαση τεχνολογίας. Ακόμα, αυξημένη προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στα κοινά ερευνητικά προγράμματα στον τομέα του ICT. Έχοντας υπόψη το υψηλό επίπεδο ανάπτυξης του τομέα τούτου στον Καναδά, ο ευρωπαϊκός τομέας ICT μπορεί να ωφεληθεί αισθητά.

Gallagher
Κύριε Πρόεδρε, επιθυμώ και εγώ, όπως και οι συνάδελφοί μου, να συγχαρώ τον κ. Graziani για την παρουσίαση αυτής της εξαιρετικής έκθεσης.
Σε γενικές γραμμές, υπήρχε πάντα συνεργασία και αμοιβαία καλή θέληση ανάμεσα στον Καναδά και την Ένωση, γι&#x02BC; αυτό και είναι δύσκολο για τους περισσότερους να κατανοήσουν πλήρως τις τεταμένες σχέσεις που υπάρχουν συχνά μεταξύ της ΕΚ και του Καναδά στον τομέα της αλιείας. Το ερώτημα, που τίθεται συχνά, είναι πώς έγινε η αλιεία αντικείμενο τέτοιων διαφωνιών. Για αυτό και είναι σημαντικό να εξετάσουμε τί συνέβη στο παρελθόν.
Η ΕΚ και ο Καναδάς έχουν παρεμφερείς δομές αλιείας. Ο βαθμός εξάρτησης της ΕΚ και του Καναδά από την αλιευτική βιομηχανία στις περιφερειακές περιοχές είναι μεγάλος, οπότε είναι κατανοητό ότι, οποιαδήποτε απειλή έναντι των αλιευτικών πόρων προκαλεί συναισθηματική διέγερση και ένταση. Το 1975 ο Καναδάς, η Ισλανδία και η Νορβηγία κήρυξαν μία αποκλειστική οικονομική ζώνη διακοσίων μιλίων για να προστατεύσουν τα λιγοστεύοντα αποθέματά τους και η Ευρώπη τους μιμήθηκε το 1977.
Αυτό οδήγησε σε απώλεια αλιευτικών δυνατοτήτων για τα ευρωπαϊκά πλοία, ενώ μετά την προσχώρηση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας το 1986, τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν κατέληξαν στη συνέχεια να είναι και κοινοτικά προβλήματα. Το 1992, ο Καναδάς εξέδωσε απόφαση αναστολής της αλιείας του βόρειου βακαλάου, γεγονός που οδήγησε, σύμφωνα με εκτιμήσεις, σε απώλεια περίπου 40.000 θέσεων εργασίας στη Νέα Γη.
Τα αποτελέσματα των μειωμένων αλιευτικών ευκαιριών για τον στόλο της ΕΚ είναι πολύ γνωστά. Για πολλά χρόνια βρισκόμασταν σε αδιέξοδο και οι σχέσεις επιδεινώνονταν διαρκώς. Το 1992, η Ένωση και ο Καναδάς επικύρωσαν με τη μονογραφή τους ένα μνημόνιο συμφωνίας, το οποίο επρόκειτο να αποτελέσει μία νέα συμφωνία για θέματα αλιείας αντικαθιστώντας, έτσι, τη συμφωνία - πλαίσιο του 1981. Το 1994, ο Καναδάς τροποποίησε την Πράξη για την προστασία της Παράκτιας Αλιείας, έτσι ώστε να επιτραπεί η λήψη μέτρων για τη διατήρηση των αποθεμάτων που έχουν απομείνει στα όρια της αποκλειστικής ζώνης των διακοσίων μιλίων και στα γειτονικά ύδατα. Αυτό έδωσε στις αρχές την εξουσία να συλλαμβάνουν πλοία συγκεκριμένων κρατών, ενώ το Μάρτιο του 1995 προστέθηκαν σ' αυτόν τον κατάλογο η Ισπανία και η Πορτογαλία. Η σύλληψη του ισπανικού πλοίου και η δριμύτατη διαμάχη που ακολούθησε είναι πλέον παρελθόν. Ευτυχώς, η διαφιλονικία διευθετήθηκε μερικές βδομάδες μετά, ενώ το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου η Ισπανία και η Πορτογαλία διαγράφηκαν από τον κατάλογο των καθορισμένων κρατών.
Έχοντας πει όλα αυτά, συμμερίζομαι την αισιοδοξία ότι, πιθανότατα, η Ένωση και ο Καναδάς θα συνεργαστούν πιο στενά, καθώς επίσης ότι και οι δύο πλευρές θα κατανοούν καλύτερα και θα σέβονται την άποψη της άλλης. Η επιτροπή μου ελπίζει ότι, η ενίσχυση της συνεργασίας στον τομέα της αλιείας, θα συμβάλλει στην ανάπτυξη των ισχυρών δεσμών που υπάρχουν. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω μέτρων ενίσχυσης της εμπιστοσύνης, τόσο σε διμερές όσο και σε πολυμερές επίπεδο μέσω της NAFO.
Η επιτροπή μου καλεί την Ένωση και τον Καναδά να διασφαλίσουν την τήρηση της διμερούς τους δέσμευσης. Υποστηρίζουμε την πρωτοβουλία της NAFO να διατηρήσει το υπάρχον σύστημα προβολής αντιρρήσεων. Απορρίπτουμε τις εκτός των ορίων της χώρας διατάξεις που προβλέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία του Καναδά περί αλιείας και, συνεπώς, μπορώ να πω...
(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

Barσn Crespo
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι, πριν απ' όλα θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια στον κύριο Graziani, για την έκθεσή του, και επίσης να χαιρετήσω την παρουσία του εδώ γιατί σημαίνει ότι έχει αποκατασταθεί η υγεία του. Θα ήθελα να φέρω προς συζήτηση δύο βασικά θέματα. Το πρώτο είναι ότι, την ώρα που εμείς μιλάμε για την πραγματοποίηση των διατλαντικών σχέσεων, έχει μεγάλη σημασία αυτή η έκθεση για τις σχέσεις μας με τον Καναδά γιατί ο Καναδάς, από την αρχή - και εξάλλου το έδειξε στις πιο δύσκολες στιγμές - ήταν πάντα με το μέρος της Ευρώπης και της ελευθερίας κι αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουμε και πρέπει να το φέρουμε προς συζήτηση. Δεν πρέπει να συζητήσουμε μόνο με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εγώ θα ήθελα να σημειώσω δύο πτυχές του ζητήματος. Η μία είναι η καινούργια διάσταση που έχει η διατλαντική σχέση όσον αφορά το ότι ο Καναδάς επίσης έχει δημιουργήσει μία ζώνη ελευθέρου εμπορίου με τις Ηνωμένες Πολιτείες - το Σύμφωνο NAFTA - το οποίο, επίσης έχει επεκταθεί στο Μεξικό και που αυτή τη στιγμή επεξεργάζεται την πιθανότητα να δημιουργήσει μία ζώνη ελεύθερων ηπειρωτικών συναλλαγών για όλη την Αμερική, κάτι το οποίο σημαίνει ότι, σε όχι πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να ξανασκεφτούμε τις σχέσεις μας όχι μόνο τις οικονομικές - και πρέπει να το χαιρετήσουμε γιατί έχει συνέπειες σε μας - αλλά και τις πολιτικές.
Έτσι λοιπόν, πιστεύω ότι είναι απαραίτητο να υπογραμμίσουμε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τις σχέσεις μας με τον Καναδά σε σχέση με την διεθνή νομοθεσία και με το πλαίσιο των σχέσεων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, και αναφέρομαι ειδικά στις ετερόδικες αποφάσεις που, όπως στην περίπτωση του νόμου Helms-Burton, μας καταδικάζουν τόσο τον Καναδά όσο και την Ευρωπαϊκή Ένωση και πιστεύω ότι θα πρέπει να ενώσουμε τις προσπάθειές μας πάνω σ' αυτό το θέμα.
Και, τέλος, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σημειώσω κάτι το οποίο μου φαίνεται πολύ σημαντικό στην έκθεση και στο οποίο ο κύριος Graziani υπέβαλε τροπολογίες, οι οποίες παρουσιάστηκαν και από μένα μεταξύ άλλων, και αναφέρονται στο θέμα της αλιείας. Είναι πολύ σημαντικό να σημειώσουμε ότι οι μακροχρόνιες σχέσεις όπως αυτές της αλιείας, μπορούν να καθοριστούν από την διεθνή νομοθεσία. Γνωρίζουμε καλά ότι τα θέματα της αλιείας τυγχάνουν δριμείας επίκρισης και παράδειγμα γι' αυτό είναι «ο πόλεμος του σολωμού» που αυτή τη στιγμή υπάρχει μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά. Είναι γνωστό ότι, όπως είπε κι ένας γηραιός κοινοτικός ηγέτης, ότι ο Ιησούς είχε διαλέξει μεταξύ των Αποστόλων Του αλιείς, γιατί η αλιεία είναι ένα θέμα που τυγχάνει ευρείας επίκρισης. Αλλά, έτσι κι αλλιώς, πιστεύω ότι είναι θετικό και σημαντικό στο μέλλον να μπορέσουμε να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας σε ένα κλίμα ενότητας, συνεργασίας, και σε σχέση με τους διεθνείς νόμους.

Varela Suanzes-Carpegna
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, συγχαίρω κι εγώ τον κύριο Graziani για την θαυμάσια έκθεσή του. Ο Καναδάς είναι μια μεγάλη χώρα με την οποία μας δένουν δεσμοί ιστορικοί πολιτικοί και οικονομικοί. Μοιραζόμαστε αξίες και αρχές κοινές και η συνεργασία θα πρέπει να διέπει τις σχέσεις μας. Ως Ισπανός, και ειδικά προερχόμενος από τη Γαλικία, πρέπει, παρόλ' αυτά, να αναφερθώ σε μία υπόθεση που έχει διαταράξει τις σχέσεις μας: την αλιεία. Εμείς από την Γαλικία, της οποίας εδώ είμαι αντιπρόσωπος, δεν καταλαβαίνουμε ακόμα το λόγο για τον οποίο ο Καναδάς φέρθηκε με τόση επιθετικότητα στην διαμάχη που ξέσπασε για την αλιεία, παραβιάζοντας το διεθνές Δίκαιο.
Δεν θα ήθελα να αναμοχλεύσω παλιές πληγές αλλά να βοηθήσω ούτως ώστε να κλείσουν οριστικά. Γι' αυτό και θέλω να επιστήσω την προσοχή σας, όσον αφορά τις παραγράφους 20 και 21 της έκθεσης Graziani και τα 8 συμπεράσματα της έκθεσης της Επιτροπής Αλιείας τα οποία συμπεριλαμβάνονται σ' αυτήν, αντικρούοντας την ετεροδικία των καναδικών νόμων, ζητώντας την κατάργησή τους και διασφαλίσεις για τα κοινοτικά πλοία, ζητώντας μία πραγματική συνεργασία στο πλαίσιο της NAFTA, διατηρώντας τον ισχύοντα μηχανισμό ενστάσεων και αποφεύγοντας διακρίσεις σε βάρος άλλων πλοίων και ζητώντας επίσης την εφαρμογή της ισχύουσας συμφωνίας αλιείας του 1992, όπως τροποποιήθηκε, αλλά συμπεριλαμβάνοντας τα αρχικά ευρωπαϊκά αιτήματα που ήδη έχουν συμφωνηθεί, όπως η δυνατότητα πρόσβασης του κοινοτικού στόλου στα πλεονάζοντα αλιευτικά αποθέματα του Καναδά.
Όπως καταδεικνύει η έκθεση Graziani, για να είναι χρήσιμο το σχέδιο συνολικής δράσης δεν πρέπει να είναι απλώς μία διακήρυξη καλών προθέσεων αλλά μία αποτελεσματική υπόσχεση του ότι θα προχωρήσουμε σ' αυτήν την συνεργασία.
Σαν μέλος της αντιπροσωπείας αυτού του Σώματος για τις σχέσεις με τον Καναδά καθώς και της Επιτροπής Αλιείας επίσης, ψηφίζω για την ενίσχυση αυτής της συνεργασίας. Η αλιεία, κύριε Πρόεδρε μπορεί να είναι η δοκιμασία των νέων μεταξύ του Καναδά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Novo
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, το κοινό ενδιαφέρον που διαπιστώνεται όσον αφορά τη διατήρηση και την παραπέρα ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Καναδά δεν είναι αποτέλεσμα -ή τουλάχιστον, δεν θα έπρεπε να είναι- μονάχα των μεγάλων και σημαντικών οικονομικών συμφερόντων που τίθενται επί τάπητος. Αντιθέτως, η συνεργασία και η σύγκλιση σε ζητήματα όπως αυτά που αφορούν την αντίθεση στην ετεροδικία που προωθείται από ορισμένες εθνικές νομοθεσίες, όπως είναι ο αμερικανικός νόμος Helms-Burton και αυτή του ΝΑΤΟ, καθώς και η εξίσου σημαντική συνεργασία και σύγκλιση όσον αφορά τη δρομολόγηση κάποιων ανθρωπιστικών δράσεων, ή ακόμη το θέμα της διευθέτησης του προβλήματος της χρηματοδότησης των Ηνωμένων Εθνών, συνιστούν ένα πεδίο κοινής πολιτικής συνεργασίας το οποίο, ακριβώς, θα πρέπει να διαφυλαχθεί και να ενισχυθεί.
Σε ό, τι αφορά τις αμιγώς εμπορικές πτυχές, έχει σημασία να μη μας διαφεύγει το γεγονός ότι κάποια μεγαλύτερα οικονομικά συμφέροντα, όπως αυτά που συνδέονται με το χάλυβα, το σιτάρι, το βόειο κρέας, η ακόμη αυτά που άπτονται στον οπτικοακουστικό τομέα, δεν θα πρέπει να υπερισχύσουν ούτε να μας κάνουν να ξεχάσουμε -ή ακόμη να μας κάνουν να υποτιμήσουμε ή να θέσουμε στο περιθώριο- τη συντονισμένη και προς αμοιβαίο όφελος διευθέτηση κοινωνικών ή οικονομικώς σημαντικών ζητημάτων που αντιμετωπίζουν ορισμένες περιφέρειες και χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που τυχαίνει να εντάσσονται σε λιγότερο ανεπτυγμένες ζώνες και όπου, επιπλέον, η συνοχή απέχει πολύ από το να γίνει μια πραγματικότητα.
Αναφέρομαι προφανώς στα ζητήματα που σχετίζονται με την αντιπαράθεση επί θεμάτων αλιείας στη ζώνη NAFO, η οποία παραμένει έντονη και που πιστεύουμε πως δεν μπορεί να επιλυθεί με τη λήψη μονομερών μέτρων που εμφανίζουν χαρακτήρα ετεροδικίας, τα οποία, σε άλλα πλαίσια, πολύ σωστά αντικρούστηκαν από κοινού από τους Καναδούς και τους Ευρωπαίους.
Έχει λοιπόν σημασία να μην εφαρμόζει ο Καναδάς, στο θέμα της αλιείας, δυο μέτρα και δυο σταθμά αλλά, αντιθέτως, να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις κατά τρόπο ώστε να εξασφαλισθούν όλα τα υπάρχοντα συμφέροντα, συμπεριλαμβανομένου και του κοινού συμφέροντος που αφορά τη διαφύλαξη των αλιευτικών πόρων.

Leperre-Verrier
Κύριε Πρόεδρε, οι σχέσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Καναδά συμπληρώνουν πενήντα χρόνια, και θα πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι που προσλαμβάνουν νέα διάσταση. Ουσιαστικά, όπως γνωρίζουμε, η διατλαντική αλληλεγγύη υπήρξε απαραίτητο στοιχείο για τη διατήρηση της ειρήνης, των ελευθεριών και της σταθερότητας. Αποτελεί, λοιπόν, ευτύχημα που η ανακοίνωση αυτή, ενώ διατηρεί το πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας πλαίσιο που οροθετήθηκε προηγουμένως, τονίζει την πολιτική, κοινωνική και πολιτισμική διάστασή της, προσφέροντας τη δυνατότητα συνεργασίας σε νέους τομείς, όπως είναι η επιστημονική έρευνα, η τεχνολογική ανάπτυξη και η εκπαίδευση.
Επιπλέον, μετά την περίοδο του ψυχρού πολέμου, η διεθνής κατάσταση, που έφερε τις Ηνωμένες Πολιτείες σε κυρίαρχη θέση, επιβάλλει αναθεώρηση των διατλαντικών σχέσεων. Στο πλαίσιο αυτό, οι σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης-Καναδά συνιστούν εγγύηση επανεξισορρόπησης. Βρισκόμαστε εκ νέου στο στρατόπεδο άρνησης της μονόπλευρης προσέγγισης, και οι νόμοι Helms-Burton και Damato αποτελούν ενδιαφέρον και ουσιαστικό παράδειγμα της εν λόγω σύγκλισης συμφερόντων.
Για το λόγο αυτό, συμμερίζομαι πλήρως την άποψη που διατύπωσε ο κ. Graziani, συντάκτης αυτής της εξαίρετης έκθεσης. Ας μην επιτρέψουμε στις τομεακές έριδες να αμφισβητήσουν τις διμερείς σχέσεις που ανέκαθεν υπήρχαν. Το αμοιβαίο ενδιαφέρον που αντιπροσωπεύει η ενίσχυση των πολιτικών και εμπορικών δεσμών είναι πάρα πολύ σημαντικό.
Προκύπτουν, ωστόσο, δύο προβλήματα: η αλιεία συνιστά τον ακρογωνιαίο λίθο και το πρόβλημα των ποσοστώσεων των αλιευμάτων δηλητηρίασε κυριολεκτικά τις σχέσεις Καναδά-Ευρωπαϊκής Ένωσης τα τελευταία χρόνια. Αλλο μήλο της έριδος είναι το ζήτημα των παγίδων με δαγκάνες και η εισαγωγή γουναρικών. Και στις δύο περιπτώσεις, θα έπρεπε να εξευρεθούν λύσεις, ώστε οι σχέσεις μας να παραμείνουν αδιατάρακτες. Ουσιαστικά, ο Καναδάς αντιπροσωπεύει απαραίτητο εταίρο για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ευρώπη. Επίσης, το εύρος των τομέων συνεργασίας αντανακλά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο δυτικός κόσμος.
Είναι, λοιπόν, ευχής έργο ο Καναδάς και η Ευρωπαϊκή Ένωση να καταφέρουν να ενώσουν τις προσπάθειές τους για την εξεύρεση νέας ισορροπίας στη διεθνή κοινότητα.

Berthu
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, ο Καναδάς μας είναι ιδιαίτερα οικείος, παρά τη γεωγραφική θέση του, εφόσον μοιράζεται ένα μέρος της ιστορίας του με δύο κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία. Οι κοινές αξίες που κληρονομήσαμε θα πρέπει να διατηρηθούν και να λειτουργήσουν σαν βάση για ενεργό συνεργασία μεταξύ των τοπικών αρχών, των επιχειρήσεων και, κυρίως, μεταξύ των ατόμων που, σήμερα, δημιουργούν διαρκώς πιο αρραγείς δεσμούς πέραν του Ατλαντικού.
Ο Καναδάς είναι επίσης το παράδειγμα, που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για όλους όσοι αναπτύσσουν σκέψεις σχετικά με τα ευρωπαϊκά όργανα, ομοσπονδιακής χώρας που, παρά το μεγάλο παρελθόν του, δεν κατάφερε να βρει την ισορροπία του. Η ταραχώδης ιστορία των θεσμών του σηματοδοτείται από την μη έγκριση του σημερινού συντάγματος του Καναδά από την επαρχία του Κεμπέκ, και από την αδυναμία να εξευρεθεί, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, πρωτότυπη μορφή σύνδεσης της υπεροχής των γαλλόφωνων κατοίκων του Κεμπέκ με την υπόλοιπη χώρα. Συνεπώς, στο πρώτο δημοψήφισμα σχετικά με την κυριαρχία, που διεξήχθη το 1980, το "Ναι» συγκέντρωσε το 40 % των ψήφων. Στο δεύτερο δημοψήφισμα, που πραγματοποιήθηκε το 1995, συγκέντρωσε το 49, 5 % και έχει εξαγγελθεί και τρίτο δημοψήφισμα.
Η εξέλιξη αυτή θα πρέπει να οδηγήσει σε σκέψεις και τους Ευρωπαίους, γιατί ενώ ο ομοσπονδιακός χαρακτήρας λειτουργεί καλά, όταν απευθύνεται σε έναν μόνο λαό, όπως συμβαίνει στη Γερμανία, δεσμεύεται ή υφίσταται ατέρμονες κλυδωνισμούς, όταν εφαρμόζεται σε αρκετούς λαούς που επιθυμούν να διατηρήσουν την ταυτότητά τους και να ορίζουν οι ίδιοι τη μοίρα τους. Στην ουσία, καθώς ο συντονισμός που επιβάλλει, υποτάσσει τα έθνη μέλη, τροφοδοτεί διαρκώς τις υποψίες περί μη σεβασμού ενός εκ των εταίρων. Προφανώς, η παρατήρηση αυτή είναι ακόμη πιο αληθινή, αν λάβουμε υπόψη ότι ο βασικός θεσμικός χάρτης ούτε καν εγκρίθηκε από το ένα από τα έθνη μέλη.
Για το λόγο αυτό, διαπιστώνω με χαρά ότι η πλειονότητα των αρμόδιων ευρωπαίων δεν θέτουν σήμερα ρητώς ομοσπονδιακό στόχο. Στο πλαίσιο της ίδιας προοπτικής, θα ήθελα επίσης να πω στους "υπερατλαντικούς» φίλους μας ότι παρακολουθούμε με μεγάλη αγωνία τις προσπάθειες που καταβάλλουν το Κεμπέκ και ο Καναδάς για να βρουν τη συνταγματική μορφή που θα αποσαφηνίσει τις σχέσεις τους.

Antony
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, ο κ. Graziani, στην έκθεσή του για τις σχέσεις μεταξύ Καναδά και Ευρωπαϊκής Ένωσης, έθιξε πολλά εντελώς διαφορετικά θέματα, από τις παγίδες με δαγκάνες έως τις σκέψεις για το ενδιαφέρον που παρουσιάζει η τριμερής διάσταση Ευρωπαϊκή ΈνωσηΗνωμένες Πολιτείες-Καναδάς, αναφέροντας επίσης το πρόβλημα της παράκτιας αλιείας.
Θα μπορούσα, λοιπόν, να πω πολλά πράγματα, καθώς και να διατυπώσω κριτικές, ιδιαίτερα σε ό, τι αφορά την υποστήριξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, δηλαδή ενός κόσμου χωρίς σύνορα, βορά στις ορέξεις των πολυεθνικών. Αλλά δεν θα έφθαναν δύο λεπτά, πόσο μάλλον αφού το κείμενο που μας υποβλήθηκε, δεν αγγίζει την ουσία.
Η κατάληξη του Καναδά προεικονίζει την πιθανή κατάληξη της Ευρώπης, ένα ομοσπονδιακό σύνολο δορυφόρος των ΗΠΑ. Η Οττάβα συνιστά παράδειγμα για τις Βρυξέλλες, την πρωτεύουσα μιας τεχνητής οντότητας που εγκλωβίζει σε ομοσπονδιακό κλοιό δύο έθνη, τους Γάλλους του Καναδά και τους Αγγλοσάξονες, αμφότεροι θύματα του εν λόγω συστήματος. Οι Γάλλοι του Καναδά, βεβαίως, αλλά και οι Αγγλοσάξονες που, όσο η Οττάβα διαρρηγνύει τους δεσμούς της με το Λονδίνο, χάνουν κάθε ιδιαιτερότητα.
Σήμερα, οι δύο λαοί διαλύονται στην αμερικανική χοάνη. Οι κάτοικοι του Κεμπέκ αποδύονται στον αγώνα για την υπεράσπιση των γαλλικών, αλλά η κατάρρευση της γεννητικότητάς τους, μετά την αποκαλούμενη σιωπηλή επανάσταση, καθιστά τον αγώνα αυτό μάταιο. Σε μερικές δεκαετίες, τα έξι εκατομμύρια γαλλόφωνων καναδών κινδυνεύουν να έχουν εξαφανιστεί, να έχουν σβήσει από το χάρτη, όπως συνέβη στους Ακάδιους, του Γάλλους της Λουιζιάνας.
Εξακολουθεί να υφίσταται ένα ζήτημα για τους δύο αυτούς λαούς: να αποδεσμευθούν από τον ομοσπονδιακό κλοιό, όπως έκαναν οι λαοί της Κεντρικής Ευρώπης, και όπως επιθυμούν να πράξουν τα έθνη μας, που καταπνίγονται προοδευτικά από τις Βρυξέλλες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, Γάλλοι συμπολίτες, υποστηρίζουμε την ελευθερία του Κεμπέκ. Το 1995, οι ομοσπονδιακοί της Οττάβας κέρδισαν με μικρή διαφορά, επωφελούμενοι από τα ίδια πλεονεκτήματα με τους ευρω-ομοσπονδιακούς υπέρμαχους του Μάαστριχτ στη Γαλλία, το 1992 -ψήφος των εθνικών μειονοτήτων, πίεση από τα μέσα ενημέρωσης και τους χρηματοοικονομικούς φορείς. Επίσης, όπως το 1763, το Παρίσι αδιαφορεί για το μέλλον της νέας Γαλλίας.
Η πνευματική ηγεσία μας είναι αναμφισβήτητα παιδί του Βολταίρου, που δήλωνε ότι: "Θα ήθελα ο Καναδάς να βρίσκεται στο βυθό της παγωμένης θάλασσας». Την επόμενη φορά θα επιτευχθεί. Ας γνωρίζουν οι κάτοικοι του Κεμπέκ ότι δεν είναι μόνοι τους. Μόλις εμείς οι ίδιο, στη Γαλλία, αποδεσμευθούμε από το ζυγό των Βρυξελλών, θα μπορέσουμε να αποκαταστήσουμε με τους αδελφούς μας στο Κεμπέκ τους κατεστραμμένους δεσμούς δύο αιώνων.

Mann, Erika
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Graziani, μας προσφέρατε μια εξαιρετική έκθεση και σας είμαι ευγνώμων για την πολύ θετική πρώτη εντύπωση που μας μεταδώσατε μ' αυτήν, γιατί πιστεύω ότι τελικά μας υποδεικνύει την διατήρηση καλών υπερατλαντικών σχέσεων τόσο με τον Καναδά όσο και με τις ΗΠΑ. Κι αυτό αποτελεί ένα ουσιαστικό θεμέλιο για τις δυτικές αξίες και σας είμαι ευγνώμων γι' αυτό. Είναι εξάλλου πολύ ευχάριστο να σας έχουμε υγιή και πάλι κοντά μας!
Το κοινό πρόγραμμα δράσης της 17ης Δεκεμβρίου 1996 παγιώνει την συμφωνία - πλαίσιο του 1976 και σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας μορφής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά. Είμαι ικανοποιημένος που υφίσταται ήδη αυτή η συμφωνία και εξίσου ευτυχής που επιλέξαμε νέες μορφές, για να θεμελιώσουμε αυτή την συνεργασία. Αργότερα θα επανέλθω επ' αυτού του θέματος.
Το κέντρο βάρους της συμφωνίας βρίσκεται στον τομέα των εμπορικών και επενδυτικών σχέσεων αλλά και πέραν τούτου σε μια σταθερότερη συνεργασία για πολυμερή εμπορικά θέματα και στην ανάπτυξη και εδραίωση της πολιτικής συνεργασίας. Πρόκειται για ένα πακέτο με ευρύτητα θεμάτων και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσέφερε, σχετικά, μια εμπεριστατωμένη και σταθερή εργασία.
Τί είναι τελικά αυτή η νέα μορφή, αυτός ο νέος τρόπος συνεργασίας; Θα ήθελα να αναφερθώ σε μερικούς μόνον τομείς. Το πρώτο σημείο της είναι ότι αποτελεί μία άμεση μορφή συνεργασίας, δηλαδή ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνεργάζεται με τις αντίστοιχες διοικητικές αρχές της καναδικής πλευράς. Υπάρχει και μια ακόμη αμεσότερη μορφή πολιτικής συνεργασίας, δηλαδή στο μέλλον θα υπάρχουν για κάθε περίπτωση και κάθε θέμα, δυνατότητες άμεσης συνεργασίας, όσον αφορά την διαπραγμάτευσή του.
Το δεύτερο σημείο είναι ότι καθίσταται δυνατός ο άμεσος πλέον διακανονισμός των εμπορικών διαφορών και όχι η προσφυγή σε τόσο περίπλοκες διαδικασίες, όπως συνέβαινε προηγουμένως. Αυτό το σημείο δεν πρέπει διόλου να υποτιμηθεί. Γνωρίζομε ότι οι εμπορικές διαφορές μας κάνουν τη ζωή δύσκολη και ως εκ τούτου είναι σημαντικό να υπάρχουν αντίστοιχες δυνατότητες επίλυσής τους. Έχουμε βάλει στο τραπέζι απολύτως νέες μορφές συμφωνίας και είμαι ευτυχής που τούτο το έπραξε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Εξάλλου, έχετε απόλυτο δίκιο, κύριε Πρόεδρε, το Κοινοβούλιο πρέπει να παρακολουθεί περισσότερο τα προγράμματα αυτά. Ας μου επιτραπεί η παράκληση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, να μας ενημερώνει διαρκώς για ότι σχετικό αναλαμβάνει.

Van den Broek
Κύριε Πρόεδρε, θέλω κι εγώ ν' απευθύνω τα θερμά μου συγχαρητήρια προς τον κ. Graziani για την πολύπλευρη έκθεσή του. Θά' θελα πρώτα να σχολιάσω τις επισημάνσεις του σχετικά με την καταστροφή που έπληξε την χώρα του. Μπορώ να τον πληροφορήσω ότι το πρωί, η Επιτροπή συζήτησε το θέμα και εξ ονόματός της, θέλω να εκφράσω και πάλι τα συλλυπητήριά μου για τα θύματα των σεισμών στην Ιταλία. Αυθόρμητα διαπιστώσαμε το πρωί πως είναι κρίμα που, λόγω έλλειψης πόρων και εξάντλησης πιστώσεων, δεν μπορούμε να μετατρέψουμε τα αισθήματα συμπαράστασής μας σε κάποια απτή βοήθεια, με ένα συμβολικό έστω ποσόν, αλλά για φυσικές καταστροφές δεν έχουμε πόρους. Ερευνήσαμε πάντως τις δυνατότητες· γνωρίζω ότι ο Επίτροπος κ. Oreja εξετάζει κατά πόσο μπορούμε να συνεισφέρουμε για την αποκατάσταση των ζημιών στους θησαυρούς της τέχνης - διότι ως γνωστόν η μεγάλη βασιλική στην Ασσίζη έχει υποστεί μεγάλη ζημιά και ως προς αυτό το σημείο, δεν μπορώ να σας ανακοινώσω τα αποτελέσματα, αλλά θεώρησα σωστό να σας το αναφέρω.
Ως προς την έκθεση, χαίρομαι διότι μπορώ να σας ενημερώσω για τις πρόσφατες θετικές εξελίξεις στις σχέσεις ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Καναδά. Εν συνεχεία της ανακοίνωσης της Επιτροπής προς το Συμβούλιο της 28ης Φεβρουαρίου πέρυσι, εγκρίθηκε στις 17 του περασμένου Δεκεμβρίου μια κοινή πολιτική δήλωση, συνοδευόμενη από ένα κοινό πρόγραμμα δράσης. Ήδη, το πρόγραμμα δράσης σημείωσε θετική επίδραση στις διμερείς σχέσεις, οι οποίες είναι τώρα πιο ισορροπημένες απ' ό, τι πέρυσι. Αυτό επιβεβαιώθηκε κι από τις δύο πλευρές κατά τη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-Καναδά στο Denver. Μερικές εβδομάδες αργότερα, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης στα πλαίσια του πολιτικού διαλόγου, ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Axworthy δήλωσε ότι η πρόοδος που σημειώθηκε με το πρόγραμμα δράσης, ξεπέρασε τις καναδικές προσδοκίες. Και μπορούμε να δηλώσουμε με σιγουριά ότι ξεπεράστηκαν και οι δικές μας προσδοκίες. Ωστόσο, στο διμερές επίπεδο παρέμειναν ακόμα μερικά προβλήματα - αναφέρθηκαν και σήμερα το απόγευμα - και διαφορές απόψεων σε θέματα όπως η ετερόδικη εφαρμογή της νομοθεσίας στον τομέα της αλιείας και ορισμένα ζητήματα σχετικά με το εμπόριο και τις επενδύσεις.
Γενικά, ο Καναδάς αποτελεί για μας ένα σημαντικό υπερατλαντικό εταίρο, με τον οποίον μοιραζόμαστε κοινές αξίες και κοινούς στόχους. Συμμερίζομαι πλήρως λοιπόν τις επισημάνσεις του κ. Graziani σχετικά με τη σημασία των σχέσεών μας με τον Καναδά.
Ως προς το πρόγραμμα δράσης, εφιστώ την προσοχή σας σε τέσσερις συμφωνίες με τον Καναδά που σχεδόν ολοκληρώθηκαν. Η πρώτη αφορά την αμοιβαία αναγνώριση προδιαγραφών και πιστοποιητικών. Οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν και η συμφωνία μονογραφήθηκε στις 30 Μαϊου. Μένει ακόμα η ανταλλαγή πληροφοριών για τα όργανα που θα κρίνουν τη συμμόρφωση.
Η δεύτερη συμφωνία αφορά τη συνεργασία και την αμοιβαία υποστήριξη σε τελωνειακά θέματα. Η συμφωνία είναι έτοιμη να υπογραφεί.
Τρίτον, στον τομέα των κτηνιατρικών και φυτοϋγειονομικών προδιαγραφών, ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις. Υπάρχουν όμως μερικά ζητήματα σχετικά με την κατάσταση γύρω από τη ΣΕΒ.
Τέταρτον, στον τομέα του ανταγωνισμού ολοκληρώθηκαν και εκεί οι διαπραγματεύσεις και η συμφωνία θα σταλεί στο Συμβούλιο μέσα στις προσεχείς εβδομάδες.
Συνοψίζοντας, μπορούμε να πούμε ότι οι τέσσερις αυτές συμφωνίες θα ωφελήσουν ασφαλώς το εμπόριο με τον Καναδά. Ξεκίνησαν επίσης προκαταρκτικές εργασίες για μια κοινή μελέτη για το εμπόριο, με στόχο να προαχθεί το εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών και να μειωθούν ή ακόμα να καταργηθούν τα εμπόδια δασμολογικού ή μη δασμολογικού χαρακτήρα. Στα πλαίσια αυτής της μελέτης, έγινε στις 30 του περασμένου Σεπτεμβρίου μια ανταλλαγή απογραφών αυτών των εμπορικών εμποδίων.
Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι ο Καναδάς αποτελεί σημαντικό σύμμαχο στην αντίστασή μας κατά των νόμων Helms-Burton και d'Amato. Διαβουλευτήκαμε τους Καναδούς φίλους μας για το ζήτημα τούτο.
Ως προς την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας, χρόνια τώρα η Ένωση και ο Καναδάς συνεργάζονται στενά σε πολυμερή βήματα, όπως τα ΗΕ και ο ΟΑΣΕ. Το άμεσο αποτέλεσμα του προγράμματος δράσης είναι ότι κατά τη λουξεμβουργική προεδρία, η ΕΕ θα έχει διαβουλεύσεις, σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, για τα εξής θέματα: μεταρρυθμίσεις των ΗΕ, αφοπλισμός, μη εξάπλωση πυρηνικών όπλων, ανθρώπινα δικαιώματα, Ανατολική Ευρώπη, Κεντρική Ασία.
Σωστά επισήμανε ο κ. Graziani στην έκθεσή του ότι ο Καναδάς αποτελεί μεγάλο παράγοντα στην περιοχή του Ειρηνικού. Με αυτή την ιδιότητα, ο Καναδάς κατέχει τώρα την προεδρία των χωρών ΑΚΕ και διοργανώνει τον προσεχή Νοέμβριο την διάσκεψη κορυφής AΚE στο Βανκούβερ.
Ως προς το τελευταίο κεφάλαιο του προγράμματος δράσης σχετικά με την ενίσχυση των σχέσεών μας, πιστεύω ότι οι συμφωνίες με τον Καναδά σε τομείς όπως η ανώτατη παιδεία και η επαγγελματική κατάρτιση, καθώς και η επιστήμη και η τεχνολογία, απέδωσαν ήδη πολύ καλά αποτελέσματα.
Για τις άμεσες σχέσεις μεταξύ των λαών, εκφράζω την ικανοποίησή μου για την απόφαση του περασμένου Απριλίου του Καναδά ότι δεν απαιτείται πλέον βίζα για τους Πορτογάλους υπηκόους. Στα πλαίσια του προγράμματος δράσης, η Επιτροπή είχε συζητήσει το θέμα με τον Καναδά.
Επισημαίνω ότι μια αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις σχέσεις με τον Καναδά, θα επισκεφθεί αργότερα εφέτος την καναδική πρωτεύουσα· θεωρώ ότι η επίσκεψη αυτή γίνεται σε μια πολύ κατάλληλη στιγμή για τις σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά. Εκφράζω την ελπίδα και προσδοκία ότι η επίσκεψη αυτή θα στεφθεί με επιτυχία.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00.

Οικονομική και Νομισματική Ένωση
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0255/97) του κ. Willockx εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής σχετικά με τα κριτήρια σύγκλισης, την τρίτη φάση της οικονομικής και νομισματικής ένωσης και τα διάφορα συστήματα κοινωνικής ασφάλειας.

Willockx
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αξιότιμοι συνάδελφοι, κατ' αρχήν θα ήθελα να καταστήσω σαφές ότι η έκθεσή μου για την κοινωνική προστασία, αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου συνόλου, ενός συνόλου με τρία σκέλη: την εργασία, την κοινωνική προστασία και τις αποδοχές. Αυτά τα τρία μέρη είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. Επομένως, οι λεγόμενοι "στόχοι» που θέλει να προτείνει η Επιτροπή στα κράτη μέλη, πρέπει να συμπεριλάβουν και απτά στοιχεία εγγύησης για την κοινωνική ασφάλεια και τα εισοδήματα. Κατά τη διάσκεψη κορυφής του Λουξεμβούργου, δεν πρέπει να παραβλέψουμε τη συνοχή αυτών των τριών σκελών.
Παρεμπιπτόντως, επισημαίνω ότι είναι σφάλμα να ισχυρίζονται μερικοί ότι εάν δεν είχαμε να σεβασθούμε τα κριτήρια σύγκλισης στο δημοσιονομικό τομέα, το ζήτημα της ανεργίας θα είχε επιλυθεί. Ωστόσο, είναι επίσης σφάλμα να χρησιμοποιούν άλλοι τα κριτήρια σύγκλισης σαν άλλοθι για να προχωρήσουν σε περικοπές της κοινωνικής προστασίας και έτσι να υποθηκεύσουν έμμεσα την πολιτική για την απασχόληση.
Να αποφύγουμε τις εξεζητημένες συγκρίσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Έχουμε το δικό μας Βορειοευρωπαϊκό μοντέλο. Και πρέπει να μείνουμε στην Ευρώπη πιστοί στη δική μας κοινωνική δομή. Δεν βλέπω αυτά τα κριτήρια σαν κίνδυνο για την υγιή χρηματοδοτική κάλυψη της κοινωνικής προστασίας. Αντιθέτως, σε μια χώρα όπως το Βέλγιο, ο σεβασμός και η επιδίωξη των κριτηρίων σύγκλισης, αποδείχτηκαν το καλύτερο μέσον για να διασφαλισθεί η μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση των κοινωνικών ασφαλίσεων. Επομένως, αρνούμαι, και το τονίζω, να δεχθώ ότι οι δύο στόχοι δεν συμβιβάζονται.
Στη συζήτηση τέθηκε επανειλημμένα το θέμα της σύνταξης. Να φυλαχτούμε κι εδώ από τα συνθήματα. Ο καπιταλισμός δεν είναι πανάκεια για τη διασφάλιση του μέλλοντος των συντάξεων. Από την άλλη μεριά, μια υποστήριξη των συστημάτων διανομής μέσω συμπληρωματικής κεφαλαιοποίησης, δεν αποτελεί για μένα ανάθεμα. Πάντως, ένα είναι σαφές: επιβάλλεται μεγάλη προσοχή, και συμμερίζομαι τις θέσεις που διατύπωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην τελευταία ανακοίνωσή της σχετικά με τον εκσυγχρονισμό των κοινωνικών ασφαλίσεων, σχετικά με τη μετάβαση από το ένα σύστημα στο άλλο.
Η ουσία του προβλήματος που μας περιμένει για το μέλλον είναι: πώς να διατηρήσουμε την κοινωνική προστασία σε ένα λογικό επίπεδο κόστους, χωρίς να αποδυναμώσουμε την κοινωνική προστασία; Δίνω τρία στοιχεία. Πρώτον, και το έχουμε ξαναπεί, υγιές δημοσιονομικό καθεστώς. Αυτό αποτελεί την καλύτερη κοινωνική προστασία, διότι θα επιτρέψει στο μέλλον να διατίθενται περισσότεροι πόροι για την κοινωνική προστασία. Δεύτερον, η απασχόληση. Κανένα σύστημα κοινωνικής προστασίας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς υψηλό επίπεδο απασχόλησης. Τρίτον, ο απαραίτητος εκσυγχρονισμός των ασφαλιστικών συστημάτων, προσαρμόζοντάς τα στις νέες προκλήσεις του μέλλοντος. Τί μπορούμε ως Ευρώπη να συνεισφέρουμε εδώ; Δεν έχουμε τόσο μεγάλα καθηκόντα εδώ· μπορούμε μόνο να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε το πλαίσιο για την επιτυχή διεκπεραίωση του έργου που μόλις σας περιέγραψα.
Υπαρχουν γι' αυτό τρία σημαντικά μέσα. Πρώτον, ο φορολογικός συντονισμός ανάμεσα στα κράτη μέλη στο θέμα της φορολογίας κινητών στοιχείων. Έμεινα ευχαριστημένος με τα όσα είπε επ' αυτού ο Πρόεδρος κ. Santer σήμερα το απόγευμα. Δεύτερον, η αναζήτηση συντονισμένων φορολογικών λύσεων στον τομέα της εναλλακτικής χρηματοδότησης του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων, διαθέτοντας για παράδειγμα τα έσοδα απ' την ενεργειακή φορολογία για τη χρηματοδότηση μιας μείωσης της εισφοράς γονικής παροχής. Τρίτον, η διατύπωση κοινωνικών κριτηρίων σύγκλισης για την εδραίωση της κοινωνικής προστασίας και την εισοδηματική πολιτική, ώστε να αποφευχθεί στο μέλλον το κοινωνικό ντάμπινγκ.
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, είμαι πεπεισμένος ότι όσο πιο δημοκρατική γίνει η Ευρώπη, τόσο πιο γερά θεμέλια θα υπάρχουν για ένα αναπροσαρμοσμένο και εκσυγχρονισμένο σύστημα κοινωνικής προστασίας. Ό, τι και να ισχυρισθούν ορισμένοι θεωρητικοί, οι λαοί, οι ψηφοφόροι μας, δεν θέλουν και δεν θα δεχθούν ποτέ την κατεδάφιση του συστήματος σωστής κοινωνικής προστασίας. Όσο περισσότερη δημοκρατία στην Ευρώπη, τόσο πιο γερό το σύστημα της κοινωνικής προστασίας μας. Αυτό πιστεύω ακράδαντα.

Chanterie
Κύριε Πρόεδρε, ως εισηγητής της γνωμοδότησης της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και Απασχόλησης, έμεινα πολύ ικανοποιημένος, διότι τόσον ο εισηγητής όσο και η Επιτροπή Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής υιοθέτησαν κατά μεγάλο μέρος τα συμπεράσματα της γνωμοδότησης της επιτροπής μας. Αναμφισβήτητα, η Οικονομική και Νομισματική Ένωση επηρεάζει πράγματι πολύ την κοινωνική ασφάλεια στα κράτη μέλη.
Αυτό δεν αποτελεί όμως λόγο να απορρίψουμε την ΟΝΕ. Αντιθέτως, οι στόχοι, τα κριτήρια, το χρονοδιάγραμμα πρέπει να τηρηθούν πιστά. Όχι επειδή αποτελούν μέρος κάποιου οικονομικού δόγματος, αλλά επειδή συνεισφέρουν στην επιτυχία της ΟΝΕ και, επομένως, στην επίτευξη νομισματικής σταθερότητας, οικονομικής ανάπτυξης, αυξημένης ανταγωνιστικότητας και επομένως προωθούν την απασχόληση.
Ωστόσο, τα προσωρινά μειονεκτήματα μας οδηγούν στην προετοιμασία της κοινωνικής ασφάλειας κατά την ΟΝΕ. Και μάλιστα χωρίς να διακυβεύεται ο διπλός άξονας της κοινωνικής μας προστασίας: η πτυχή της κοινωνικής ασφάλισης, της από κοινού ασφάλισης κατά των κυρίων κοινωνικών κινδύνων αφενός, η πτυχή της μέριμνας που εκφράζει την κοινωνική μας αλληλεγγύη αφετέρου. Η κοινωνική προστασία αποτελεί θεμέλιο λίθος του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου. Συμφωνούμε όμως όλοι ότι όλα τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν το μέγα πρόβλημα της χρηματοδότησης της κοινωνικής προστασίας. Η ασφυκτική συμπίεση των κρατικών προϋπολογισμών καταλήγει αναπόφευκτα στο ερώτημα αν όλα τα μέρη της κοινωνικής ασφάλειας μπορούν να διατηρούνται, και αν μια συνετή επέμβαση δεν είναι προτιμότερη από μια αναγκαστική εγκατάλειψη δικαιωμάτων και παροχών.
Δεν λαμβάνεται δεόντως υπόψη, ότι η κοινωνική ασφάλεια δεν επηρεάζεται βέβαια μόνο από την ΟΝΕ. Υπάρχουν επίσης δημογραφικές εξελίξεις και τεχνολογικοί παράγοντες. Αντιμετωπίζουμε φαινόμενα όπως η γήρανση και η υπογεννητικότητα, η μεταβολή στη σύνθεση των οικογενειών, η είσοδος των γυναικών στην αγορά εργασίας, η συνεχιζόμενη υψηλή ανεργία. Να λάβουμε ακόμα υπόψη και τις προόδους στην ιατρική και στα φάρμακα, η ανάπτυξη της πληροφορικής, της αυτοματοποίησης, των τηλεματικών, των πολυμέσων. Αυτές οι δημογραφικές και τεχνολογικές εξελίξεις προκαλούν γενικά συμπίεση των εσόδων και διόγκωση των δαπανών στην κοινωνική ασφάλεια. Η επακολουθούσα δυσαναλογία γίνεται τελικά δυσβάστακτη.
Επομένως, η Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων προτείνει τέσσερα μέτρα. Πρώτον, η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, ώστε να περισταλούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και το κοινωνικό ντάμπινγκ. Δεύτερον, η υποστήριξη της οικονομικής ανάπτυξης μέσω επιπλέον επενδύσεων και βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας. Τρίτον, η προώθηση της απασχόλησης, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα το επίδομα ανεργίας ως επικουρικό μισθό. Τέταρτον, η μεταρρύθμιση των φορολογικών συστημάτων, ώστε να μειωθούν οι επιβαρύνσεις του κόστους εργασίας και συγχρόνως να συντρέχουν στην εξισορρόπηση του κρατικού προϋπολογισμού.
Στο σχέδιο συνθήκης του Αμστερνταμ αναφέρεται ρητώς ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει ένα υψηλό επίπεδο απασχόλησης και ένα υψηλό επίπεδο κοινωνικής προστασίας. Για την ώρα, δεν υπάρχει ακόμη ευρωπαϊκό κοινωνικό συμβόλαιο, διαθέτουμε όμως το κεφάλαιο για την απασχόληση στη Συνθήκη του Αμστερνταμ και τη διάσκεψη κορυφής για την απασχόληση που προγραμματίζεται για το Νοέμβριο. Ελπίζουμε να σταθούν και τα δύο αφετηρία για παρεμβάσεις, οι οποίες μόνες τους δεν αρκούν βέβαια να διασφαλίσουν τη χρηματοδότηση των κοινωνικών ασφαλίσεων. Σε συνδυασμό όμως με διάφορα εθνικά μέτρα, μπορούν να μας οδηγήσουν στο δρόμο προς μια οικονομική, νομισματική, αλλά συγχρόνως και κοινωνική ένωση. Και αυτό είναι τελικά ο στόχος όλων μας.

Donnelly
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Willockx για την έκθεσή του και τον κ. Chanterie για τη γνωμοδότησή του. Πρόκειται για μία πολύ επίκαιρη συζήτηση, αφού ακούσαμε τον Πρόεδρο Santer, νωρίτερα σήμερα το απόγευμα, να συζητάει το θέμα της συνάντησης κορυφής περί θέσεων εργασίας, που πρόκειται να λάβει χώρα στο Λουξεμβούργο. Υπάρχει λοιπόν στενή σχέση ανάμεσα στα συστήματα κοινωνικής ασφάλειας, το επίπεδο της ανεργίας και το μέλλον, συνολικά, της οικονομικής ανάπτυξης και της απασχόλησης στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αν και στην έκθεση τίθεται το ερώτημα, τι θα συμβεί με τα συστήματα κοινωνικής ασφάλειας, ως αποτέλεσμα της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, εμείς, από όλες τις πλευρές αυτού του Σώματος, πρέπει να αποδεχτούμε μία απλή αλήθεια: το σύστημα κοινωνικής ασφάλειας, ανεξάρτητα από την οικονομική και νομισματική ένωση, χρειάζεται ριζική μεταρρύθμιση. Μάλιστα, αυτό επισημαίνεται σαφώς στην έκθεση του κ. Willockx.
Η Ομάδα των Σοσιαλιστών έχει ζητήσει την επισκόπηση του συστήματος κοινωνικής ασφάλειας αλλά, όπως επισημαίνεται στην έκθεση του κ. Willockx, για μας κάτι τέτοιο προϋποθέτει τη διασφάλιση τήρησης του δικτύου κοινωνικής ασφάλειας. Πρέπει μεν να μεταρρυθμίσουμε το σύστημα, τηρώντας όμως το δίκτυο ασφαλείας που υπάρχει στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το σύστημα που καθιερώθηκε στα τέλη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, δεν είναι πλέον κατάλληλο για τις μορφές απασχόλησης και ανεργίας που υπάρχουν σήμερα. Συνεπώς, θα θέλαμε να γίνει αναφορά σε τρία πράγματα κατά την επισκόπηση που θα λάβει χώρα. Θα ήθελα να εξετασθούν αυτά από την Επιτροπή μελλοντικά, πιθανόν σε περαιτέρω μελέτες της, και από το Συμβούλιο.
Το πρώτο είναι η καθιέρωση ενός νέου συστήματος κοινωνικής ασφάλειας, που να προσφέρει βοήθεια ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε πολίτη και να είναι προσαρμοσμένο σ' αυτές, εστιάζοντας στην παροχή βοήθειας σε περιόδους ανεργίας και όχι στο μόνιμο αποκλεισμό των πολιτών από την εργασία. Είναι γεγονός ότι, σε μερικές από τις χώρες μας, τα συστήματα κοινωνικής ασφάλειας αποκλείουν σε μόνιμη βάση τους πολίτες από την εργασία τους. Σ' αυτό οφείλεται το γεγονός ότι, σήμερα, το 50 % όσων δεν έχουν δουλειά στην Ευρώπη είναι μακροχρόνιοι άνεργοι.
Πρέπει να παραδεχτούμε ότι το ύψος της φορολόγησης για την κοινωνική ασφάλιση αυξάνεται. Γι' αυτό χρειαζόμαστε τη δημιουργία θέσεων εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας, θα μπορέσουμε να μειώσουμε το παθητικό εκ χρεών και τη δανειοδοτική δραστηριότητα, για να πληρώσουμε την κοινωνική ασφάλεια. Για αυτό, Επίτροπε, η συνάντηση κορυφής στο Λουξεμβούργο είναι κρίσιμη, όχι μόνο για την κοινωνική συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και για να μειωθεί το έλλειμμα του προϋπολογισμού και να εξασφαλιστεί, ότι το σύμφωνο σταθερότητας και οικονομικής ανάπτυξης μπορεί ουσιαστικά να τεθεί σε εφαρμογή.
Ειδικά για τους νέους μας πρέπει να καταρρίψουμε τα εμπόδια, που καθιστούν το πέρασμα από το επίδομα ανεργίας στην εργασία σχεδόν αδύνατο για εκατοντάδες χιλιάδες νέους. Σήμερα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ουσιαστικά αδύνατο για μερικούς από τους νέους μας να κάνουν αυτό το βήμα από το επίδομα ανεργίας στην εργασία. Απευθύνομαι σε σας, ως κοινωνικό δημοκράτη, ας έχουμε, για όνομα του Θεού, μία ειλικρινή συζήτηση για αυτό το θέμα και ας διαμορφώσουμε ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, που θα σέβεται το άτομο και θα συμβάλλει στη μεγιστοποίηση των ευκαιριών απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Herman
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, ο λόγος για τον οποίο χειροκρότησα τόσο επιδεικτικά τον κ. Willockx και τον κ. Donnelly είναι γιατί στις παρεμβάσεις τους διατύπωσαν όλα όσα ήθελα να πω. Αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς γραμμένο στο κείμενό τους. Για τον λόγο αυτό, έχουμε κάποια διάσταση απόψεων, ενώ, στην ουσία, διαπιστώνω με χαρά τη σύμπνοια ιδεών και τη συναίνεση που υπάρχει μεταξύ μας.
Ουσιαστικά, όπως πολύ σωστά επισήμανε ο κ. Donnelly, πρέπει να διατηρήσουμε το κοινωνικό σύστημα, άποψη που μας βρίσκει σύμφωνους, αλλά προσαρμόζοντάς το. Δεν είναι ακριβώς αυτό που υποστηρίζετε: πρέπει να διατηρήσουμε την κοινωνική ασφάλιση και να την ενισχύσουμε, αν χρειαστεί. Δεν είναι το ίδιο. Αν είχατε πει: "πρέπει να την αναθεωρήσουμε για να την προσαρμόσουμε», θα συμφωνούσα πάραυτα. Το ίδιο συμβαίνει όταν ισχυρίζεστε ότι ούτε η τήρηση των κριτηρίων σύγκλισης ούτε η ημερομηνία έναρξης του τρίτου σταδίου δεν μπορούν να αλλοιώσουν τις προσπάθειες που αποφάσισε να αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση για να δημιουργήσει θέσεις εργασίας. λυπάμαι, αλλά η φράση αυτή είναι ασαφής. Αν μπορούσε να διαβαστεί όπως την είπατε στην ομιλία σας, θα την ψήφιζα, αλλά δεν έχετε γράψει το ίδιο.
Ομοίως, στην παράγραφο 14, κάνετε λόγο για επίπεδο κοινωνικής ασφάλισης και εισάγετε μια έννοια αυστηρότητας που δεν υπάρχει ούτε στην ομιλία του κ. Donnelly ούτε στη δική σας. Με εσάς δημιουργούνται αποχρώσεις. Ωστόσο, εκτιμώ ότι ο κ. Donnelly έγινε εξαιρετικά ρεαλιστής και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τον χειροκροτήσω. Μάλλον η εμπειρία της εξουσίας καθιστά τα πράγματα περισσότερο κατανοητά και τους ανθρώπους πιο υπεύθυνους.
Πέραν τούτων, κύριε Πρόεδρε, η εν λόγω έκθεση είναι εξαιρετική. Έχουμε κάθε συμφέρον να διατηρήσουμε ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και αλληλεγγύης, γιατί η αλληλεγγύη είναι απαραίτητη για την εύρυθμη λειτουργία του οικονομικού συστήματος. Εμείς δεν πιστεύουμε στο νόμο της ζούγκλας. Δεν ισχυριζόμαστε ότι η αγορά μπορεί να διέπει τα πάντα. Εκτιμούμε ότι το κράτος μπορεί να αναλάβει δράση και ότι ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων είναι σημαντικός. Πρέπει, λοιπόν, να συμφωνήσουν, και η κυβέρνηση επίσης, αλλά τούτο προϋποθέτει από την πλευρά τους συναίσθηση της πραγματικότητας.
Ουσιαστικά, όπως ορθά επισήμανε ο κ. Donnelly, και εγώ επαναλαμβάνω, το ισχύον σύστημα, όπως εφαρμόζεται στα περισσότερα κράτη μέλη, δεν μπορεί πλέον να χρηματοδοτηθεί και δεν είναι πια δυνατό να υποστηρίζεται ενόψει του οικουμενισμού και της παγκοσμιοποίησης. Πρέπει, λοιπόν, να καταβληθεί προσπάθεια προσαρμογής, και διαπιστώνω με χαρά ότι, στις ομιλίες -και λιγότερο στα κείμενα- καταλήξαμε σε συμφωνία σχετικά με το εν λόγω ζήτημα.
Κύριε Πρόεδρε, κατά τα λοιπά, η ομάδα μας θα υπερψηφίσει χωρίς δυσκολίες την έκθεση αυτή. Θα θέλαμε, επίσης, να ευχαριστήσουμε και να συγχαρούμε σχετικά τον κ. Willockx.

Kestelijn-Sierens
Κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, η ομάδα των φιλελευθέρων τρέφει ανάμεικτα αισθήματα απέναντι στην έκθεση του συναδέλφου κ. Willockx. Επικροτούμε το ότι ο εισηγητής είχε το θάρρος ν' αναζητήσει ακατάπαυστα για μήνες ολόκληρους κοινά σημεία αναφοράς. Αλλά, τελικά, κανείς δεν βρίσκει τα δικά του στην έκθεση. Δεν μπορούμε να μην αποδεχθούμε ότι το ψήφισμα δεν δείχνει συνοχή, ότι είναι διφορούμενο. Λείπει η συνοχή, διότι δεν μπορεί να ισχυρίζεται κανείς για παράδειγμα ότι η Συνθήκη του Μαάστριχτ συμπιέζει τα δημοσιονομικά περιθώρια για κοινωνικά μέτρα, και εν συνέχεια να ισχυρίζεται ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, διότι ένα μικρότερο έλλειμμα επιφέρει μειωμένο κόστος επιτοκίων, περισσότερες επενδύσεις, περισσότερη ανάπτυξη και απασχόληση, μεγαλύτερη φορολογική βάση. Εν τούτοις, παραδέχομαι, κύριε Willockx, ότι σήμερα αναπτύξατε πιο σαφείς θέσεις, που δεν τις βρίσκουμε με τόσα λόγια στην έκθεση.
Εξ ονόματος της φιλελεύθερης ομάδας, θα ήθελα να αποσαφηνίσω μερικά θέματα. Επισημαίνω ότι εκείνες οι χώρες που εμμένουν στην συστηματική εξυγίανση των δημοσιονομικών τους, είναι και οι χώρες με τα καλύτερα αποτελέσματα στον τομέα της απασχόλησης, δημιουργώντας έτσι τα θεμέλια για ένα οικονομικά υγιές σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων.
Δεύτερον, σε ό, τι αφορά τις συντάξεις, πιστεύουμε ότι μπορεί να συνυπάρξει ένα σύστημα κεφαλαιοποίησης δίπλα στο σύστημα διανομής. Δεν πρόκειται για αντικατάσταση του ενός από το άλλο σύστημα · τα δύο μπορούν να λειτουργούν συγχρόνως.
Η ομάδα μου υποστηρίζει πάντως την παράγραφο 6 του ψηφίσματος, με την οποία καλείται η Επιτροπή να εκπονήσει μια μελέτη για τις επιπτώσεις της γήρανσης των κατοίκων στα συστήματα συνταξιοδότησης.
Τέλος, συνάδελφοι, θα συζητήσουμε σύντομα στην Ολομέλεια την έκθεση για τον εκσυγχρονισμό και τη βελτίωση της κοινωνικής προστασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οπότε το ίδιο θέμα θα συζητηθεί και πάλι. Για την αξιοπιστία του Σώματος, καλό θα ήταν να συζητήσουμε βάσει μιας ενιαίας έκθεσης για την όλη υπόθεση, και όχι με μια ολόκληρη σειρά εκθέσεων. Θα μειωνόταν το βουνό από έγγραφα, και θα ήταν ευεργετικό για τη συνοχή των θέσεών μας.

Θεωνάς
Κύριε Πρόεδρε, είναι γεγονός που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι ολόκληρο το σύστημα της κοινωνικής προστασίας στην Ευρώπη αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο πλήρους κατάρρευσης. Οι οργανισμοί κοινωνικής ασφάλισης βρίσκονται στο κατώφλι μιας καταστροφικής χρεωκοπίας.
Το ερώτημα που θα έπρεπε να λάβει σαφή απάντηση, τουλάχιστον από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το μόνο αιρετό όργανο της Κοινότητας, που για αυτόν τον λόγο υποτίθεται ότι βρίσκεται πιο κοντά στους λαούς της Ένωσης, είναι: ποιος ευθύνεται για αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση; Η απάντηση είναι μάλλον προφανής: η μαζική ανεργία και η πολιτική που την γεννάει. Αλλά αυτόματα προκύπτει νέο ερώτημα: ποιος ευθύνεται για την ανεργία; Εδώ οι απαντήσεις που δίνονται όχι μόνον προκαλούν την νοημοσύνη του ευρωπαίου πολίτη, αλλά επιχειρώντας να βάλουν την πραγματικότητα με το κεφάλι προς τα κάτω, απαιτούν την συνέχιση και ένταση της πολιτικής που ευθύνεται ακριβώς για την δραματική αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας.
Το ίδιο κάνει, δυστυχώς, και η παρούσα έκθεση, η οποία επιμένει να αναθέτει την αντιμετώπιση της ανεργίας στην Οικονομική και Νομισματική Ενοποίηση. Ενώ θα έπρεπε να αναλύει τις συνέπειες της ΟΝΕ στο σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης, απαιτεί να εφαρμοστούν επακριβώς τα κριτήρια και η ημερομηνία έναρξης της τρίτης φάσης για να δημιουργηθεί -λέει- αποτελεσματικό πλαίσιο για μεγαλύτερη απασχόληση. Αυταπάτη ή συνειδητή διαστρέβλωση; Ας διαλέξουν οι ενδιαφερόμενοι τι προτιμούν από τα δύο. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Αγνοώντας πλήρως τις συνέπειες που έχουν τα κριτήρια της ΟΝΕ και τα προγράμματα σύγκλισης στην ικανότητα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του προς τους ασφαλισμένους και τους άνεργους, προτείνουν την μετατόπιση των πηγών χρηματοδότησης της κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και την μετατόπιση των πόρων που διατίθενται για επιδόματα ανεργίας και επαγγελματική κατάρτιση, σε πρωτοβουλίες απασχόλησης, δηλαδή σε όφελος των επιχειρηματικών κερδών.
Κύριε Πρόεδρε, σε μία περίοδο που οι στατιστικές αποδεικνύουν ότι η συνεισφορά των εργοδοτών στην κοινωνική ασφάλιση μειώνεται συνεχώς, αποτελεί τουλάχιστον πρόκληση προς τους εργαζόμενους η περαιτέρω διευκόλυνση των επιχειρήσεων να λυμαίνονται πόρους της κοινωνικής πολιτικής και να κερδοσκοπούν σε βάρος των εργαζομένων και των κοινωνικών δικαιωμάτων τους.
Εάν η Νέα Ολοκληρωμένη Στρατηγική για την Απασχόληση, όπως την ονομάζουν οι ιθύνοντες την Ευρωπαϊκή Ένωση, και η έκκληση προς του κοινωνικούς φορείς για προσαρμοστικότητα, ελαστικότητα και ανάληψη των ευθυνών τους, σημαίνει την απεμπόληση από τους εργαζόμενους και τους πολίτες της Ένωσης των δικαιωμάτων που κατέκτησαν με αγώνες, εάν η επιτυχία της πολιτικής που χαράζεται σημαίνει την πλήρη αποδιάρθρωση του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου, τότε να είσθε σίγουροι ότι η απάντησή τους θα είναι πάλι αγώνες που αργά ή γρήγορα θα παρασύρουν όχι μόνον την αντιλαϊκή πολιτική αλλά και τους φορείς αυτής της πολιτικής.

Hautala
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, η προοπτική της ΟΝΕ μας αναγκάζει από τώρα να προβληματιστούμε για τη δομή της κοινωνικής πρόνοιας, εφόσον έχει δημιουργηθεί μεγάλη πίεση για περιορισμό των κρατικών δαπανών. Με τον ίδιο ζήλο θα έπρεπε να μας προβληματίσει από που θα αντλήσουν πόρους στο μέλλον τα κράτη για να οργανώσουν π.χ. την κοινωνική ασφάλεια. Πιστεύω πως σ' αυτό το θέμα η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι ισοσταθμισμένη. Υπάρχει περισσή ανησυχία για τα ελλείμματα, αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει πράξει ότι είναι δυνατόν ώστε να εξασφαλιστεί η βασική χρηματοδότηση της κοινωνικής πρόνοιας, δηλ. η βάση των εισοδημάτων του κράτους. Πιστεύω πως εδώ η πιο σημαντική μεμονωμένη καινοτομία θα είναι να σταματήσει η φορολογική διάβρωση, δηλ. να εξασφαλιστεί ότι τα παραγωγικά μέσα δεν θα μεταφερθούν χωρίς λόγο από μία χώρα σε άλλη με καθεστώς μειωμένης φορολογίας. Στο θέμα αυτό, υπάρχει πράγματι πολύ δουλειά ειδικά για να εναρμονιστεί η έμμεση φορολογία.
Είναι ξεκάθαρο πως καθώς πλησιάζει η ΟΝΕ μιλάμε όλο και περισσότερο για ένα ευρωπαϊκό πρότυπο. Δεν θέλουμε να δούμε ανθρώπους να κοιμούνται στους δρόμους, θέλουμε ακόμα και να πληρώσουμε κάποιους φόρους για να έχει κόσμος μια βασική ασφάλεια. Πρέπει να συνεχιστεί ο διάλογος που έχει ήδη αρχίσει ανάμεσα σε διάφορα πρότυπα κοινωνικής πρόνοιας που ισχύουν σε διάφορες χώρες.

de Lassus
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του κ. Willockx είναι εξαιρετική και θα ήθελα, με τη σειρά μου, να συγχαρώ το συντάκτη της και να επισημάνω ότι χειρίζεται το δυσκολότερο, ενδεχομένως, θέμα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε στα προσεχή έτη. Η παρέμβαση του κ. Herman που ακολούθησε, έδωσε μια γενική ιδέα.
Η λειτουργία της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και η κυκλοφορία του ευρώ, αν συνοδευτούν από την υπερβολικά ταχεία άρση των κανονιστικών ρυθμίσεων, μπορούν, πράγματι, να προκαλέσουν γενική αύξηση της ανεργίας και επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης σε αυξανόμενη μερίδα, που είναι ήδη υπερβολικά μεγάλη, του ευρωπαϊκού πληθυσμού. Πόσο μάλλον αφού εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη ιδιαίτερα αποκλίνουσες πολιτικές σε θέματα κοινωνικής ασφάλισης, γεγονός που επιφέρει αξιοσημείωτες και περαιτέρω στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Πρέπει, λοιπόν, να αντιταχθούμε σήμερα στην πραγματική σύγκλιση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Στο σημείο αυτό, θέλω να επισημάνω τη σημασία που θα έχει για την Επιτροπή η ευρύτερη και εντονότερη εκμετάλλευση των τελικών διατάξεων του Λευκού Βιβλίου για την ανάπτυξη και την απασχόληση.
Σε ό, τι αφορά την καταπολέμηση της ανεργίας, πρέπει να τονίσουμε τους προϋπολογισμούς που προορίζονται, σε περιφερειακό επίπεδο, να διευκολύνουν την ένταξη και την επιστροφή στην εργασία, στηριζόμενοι κυρίως στον εξαιρετικό συνδετικό ιστό που προσπαθεί σήμερα να ικανοποιήσει το στόχο αυτό, χωρίς όμως επαρκή μέτρα. Πρέπει, επίσης, να αρχίσει η σύγκλιση των πολιτικών ασφάλισης ασθενείας στα κράτη μέλη, φροντίζοντας ώστε να μην περιοριστεί το πεδίο που καλύπτεται σήμερα από την ασφάλιση ασθενείας, που διοικείται από δημόσιους οργανισμούς ή οργανισμούς γενικών συμφερόντων, προκειμένου η υγεία των Ευρωπαίων να μην περιέλθει αποκλειστικά στο εμπόριο της ιδιωτικής ασφάλισης. Τούτο προϋποθέτει τη λήψη πολλών νέων αποφάσεων, μία από τις πιο επείγουσες είναι σίγουρα η εφαρμογή οδηγίας για τις αλληλοβοηθητικές εταιρίες.
Τέλος, θα ήθελα να κομίσω τη στήριξη της Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ριζοσπαστικής Συμμαχίας στις αποφάσεις που θα ληφθούν για τη σταδιακή προώθηση των απαραίτητων πόρων για το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης προς τη φορολόγηση των κεφαλαίων και τη φορολόγηση των μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, προκειμένου να ελαφρύνουν τα βάρη που εξακολουθούν σήμερα να επιβάλλονται σε υπερβολικά μεγάλο βαθμό στους μισθούς, εις βάρος της απασχόλησης.

Blokland
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του κ. Willockx είναι προβληματική. Και ίσως αυτό είναι το μόνο συμπέρασμα στο οποίο συμφωνούμε όλοι μας. Θαυμάζουμε το θάρρος του εισηγητή, που έβαλε το χέρι στη φωτιά. Αλλά η πρωταρχική απορία είναι αν χρειαζόταν ολα αυτά. Και όποιος διαβάζει την γνωμοδότηση της Κοινωνικής Επιτροπής, ξέρει ότι η απάντηση είναι αρνητική. Διότι το θέμα της έκθεσης δεν είναι καμία περίπτωση οι επιπτώσεις της ΟΝΕ για τη χρηματοδότηση των συστημάτων κοινωνικών ασφαλίσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Επιπλέον, η έκθεση περιέχει πολλές αντιφάσεις. Όπως, για παράδειγμα, η πρώτη αιτιολογική σκέψη, με τη δήλωση ότι το σημερινό κοινωνικό πρότυπο πρέπει να διατηρηθεί. Εφόσον αναζητείται λύση, δεν πρέπει να σβήσεις το φως, αλλά, αντιθέτως, να το ρίχνεις σε όλες οι εμπνευσμένες δυνατότητες επίλυσης. Η πρόκληση του αυξανόμενου παγκοσμίου ανταγωνισμού, απαιτεί μια κατάλληλη απάντηση. Στο τεύχος του τρέχοντος μηνός του περιοδικού "World Economic Outlook » του ΔΝΤ, σημειώνεται ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτούνται βαθιές αναδιατάξεις στους τομείς της κοινωνικής ασφάλειας και της αγοράς εργασίας, για να περισταλεί η ανεργία. Η ΟΝΕ απαιτεί μεγαλύτερη ευελιξία της αγοράς εργασίας. Όποιος θεωρεί αυτό κοινωνικά απαράδεκτο, πρέπει να σβήσει την ΟΝΕ απ' τον κατάλογο των επιδιώξεών του. Αυτό όμως δεν το πράττει ο εισηγητής.
Τελικά, η έκθεση ξεπεράστηκε από τα γεγονότα· γυρνά την πλάτη στο μέλλον. Η χρήση επιδοτήσεων για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, η εξουδετέρωση των περιφερειακών διαφορών - ολα αυτά δεν προσφέρουν προοπτική. Πνίγουν κάθε ανανεωτική πρωτοβουλία. Κανείς δεν θα παροτρυνθεί έτσι να βγάλει ο ίδιος τα προς το ζην. Φυσικά το δημόσιο θα πρέπει να διαθέτει πόρους για την αντιμετώπιση φορολογικού, κοινωνικού και οικολογικού ντάμπινγκ. Και ασφαλώς θα προωθεί την παιδεία και την κατάρτιση. Αλλά αυτό συμβιβάζεται όντως με την υποχώρηση του κράτους ευημερίας. Διότι είναι άραγε ηθικό να επιβαρύνουμε τα παιδιά μας με τεράστια βάρη απόσβεσης χρεών, επειδή εμείς αρνούμεθα ν' αναλάβουμε τις ευθύνες μας;

Lukas
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση αυτή δείχνει, σαφώς, το πλήθος των μέτρων που πρέπει να ληφθούν στον τομέα ακριβώς της κοινωνικής πολιτικής και πολιτικής απασχόλησης, σε σχέση με την προετοιμασία της Νομισματικής Ένωσης. Κάθε μία από τις προτροπές και απαντήσεις του εισηγητή είναι εύλογες και πρέπει να υποστηριχτούν κατά την δική μου άποψη. Πάντως, είμαι της γνώμης ότι όλα αυτά τα σημεία αντιφάσκουν προς το εδάφιο Ι. Το γεγονός ακριβώς ότι δεν υπάρχει ακόμη συντονισμός των φορολογικών συστημάτων, ότι δεν επετεύχθη μέχρι στιγμής η εξυγίανση των εθνικών κρατικών προϋπολογισμών, σύμφωνα με ένα παραδεκτό κοινωνικά τρόπο, ότι τα επί μέρους κράτη μέλη στην πορεία τους για την επίτευξη των κριτηρίων σύγκλισης, επιδεινώνουν την βάση των εθνικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, αποτελούν μια υπόδειξη για το ότι θα έπρεπε να αναλογισθεί κανείς όλα τα σχετικά με την προθεσμία για την έναρξη ισχύος του ενιαίου νομίσματος εύρω.
Σχετικά μ' αυτό, θα διερευνηθεί στην Αυστρία, στις αρχές Δεκεμβρίου, το λαϊκό αίτημα για την πραγματοποίηση δημοψηφίσματος επί του θέματος. Με αυτό το δημοκρατικό, και από πολιτική άποψη πολύ σημαντικό μέτρο, δίδεται η δυνατότητα στον πολίτη να αντιμετωπίσει με κριτική άποψη το ζήτημα αυτό που τον αφορά προσωπικά. Θεωρούμε λανθασμένο το να εξαπατείται ο πολίτης με διαφημιστικές και προπαγανδιστικές εκστρατείες και να του αποκρύπτεται η ύπαρξη προβλημάτων σχετικά με την κοινωνική πολιτική και την πολιτική απασχόλησης, που είναι συναφή με την έναρξη ισχύος της Νομισματικής Ένωσης και χρήζουν αντιστοίχων λύσεων.
Η Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση πρέπει, ως τελευταίο και σημαντικό σημείο της εσωτερικής αγοράς, να επιτευχθεί σε χρονικό σημείο όπου θα έχουν επιλυθεί τα πλέον βαρυσήμαντα τουλάχιστον προβλήματα, τα σχετικά ακόμη και με την κοινωνική πολιτική και θα έχουν πραγματικά δημιουργηθεί οι απαραίτητες γι' αυτήν προϋποθέσεις.

Κατηφόρης
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση για την οποία συζητάμε σήμερα είχε μία μακρά πορεία και έγινε αντικείμενο εκτεταμένης συζήτησης στην Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής. Έχουν πλέον περάσει πάνω από είκοσι δύο μήνες από τότε που ανταλλάξαμε για πρώτη φορά απόψεις για το θέμα. Δεδομένης της σπουδαιότητας και λεπτότητας του ζητήματος, ο εισηγητής μας καθοδήγησε επιδέξια την επιτροπή καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έως ότου καταφέραμε να καταλήξουμε σε ένα συμπέρασμα το οποίο μπορέσαμε να υιοθετήσουμε, χωρίς να το έχει καταψηφίσει κανένας. Αυτό είναι προς έπαινο του εισηγητή και δικαιούται των συγχαρητηρίων μας.
Παρόλα αυτά, φοβάμαι ότι εξακολουθούν να υπάρχουν βασικά ερωτήματα. Δεν μπορέσαμε να συμφωνήσουμε όλοι για τις συνέπειες των κριτηρίων σύγκλισης και του συμφώνου σταθερότητας, συγκεκριμένα, στην ευρωπαϊκή οικονομία. Είμαι μεταξύ εκείνων που πιστεύουν ότι τα αποτελέσματα είναι και θα συνεχίσουν να είναι αντιπληθωριστικά. Επιπλέον, το ενιαίο νόμισμα εκθέτει τα κράτη μέλη στον κίνδυνο ασύμμετρων δονήσεων από την πλευρά της ζήτησης, τις οποίες ενδέχεται να μην μπορέσει να αντισταθμίσει μέσω αναπροσαρμογής της αναλογίας συναλλάγματος. Φυσικά, δεν υποστηρίζω την κατάργηση του ενιαίου νομίσματος, εφόσον φέρνει μεγάλα οφέλη και ιστορική αλλαγή στις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Ωστόσο, χρειαζόμαστε αντίδοτα. Το σημαντικό αντίδοτο στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι μία πανευρωπαϊκή συντονισμένη απασχόληση και κοινωνική πολιτική. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω κάποιων νέων φόρων, αν είναι απαραίτητο, όπως του απρόσμενου νόμου που, πρόσφατα, εφαρμόστηκε τόσο επιτυχώς στη Βρετανία και χρηματοδότησε μία σημαντική εκστρατεία ενάντια στην ανεργία.
Υπάρχει μία τελευταία βασική ερώτηση. Μετά την καθολική εφαρμογή της επιδέξιας "εγχείρησης» για την οποία έχει τόσο αιτιολογημένα μιλήσει ο κ. Donnelly, θα παραμείνει, άραγε, το βιοτικό επίπεδο του ευρωπαίου εργάτη το ίδιο ή θα μειωθεί, ή μήπως θα κατρακυλήσει πλησιάζοντας το επίπεδο του εργάτη του τρίτου κόσμου, στο οποίο έγινε αναφορά σε σχέση με το θέμα της παγκοσμιοποίησης;

Frischenschlager
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση αυτή επιδιώκει με πολύ έντιμο τρόπο να προσεγγίσει θέματα, σε πολύ παραδοσιακούς όμως τομείς, και θέτει επί τάπητος ορισμένα θεμελιώδη ερωτήματα, τα οποία επιθυμώ προσωπικά να προσεγγίσω. Πρώτον αναφέρεται στην έκθεση: δεν πρέπει κατ' ουδένα τρόπο να υπάρξει διακοπή του κοινωνικού χαρακτήρα. Φυσικά κανείς δεν θα επιθυμούσε κάτι τέτοιο! Όμως εντελώς ειλικρινά οφείλουμε να αναφέρουμε σχετικά, ότι είναι αναπόφευκτη η αναδιάρθρωση των υφισταμένων κοινωνικών δομών όπως και των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Και τούτο, λόγω του ελλοχεύοντος κινδύνου να υπάρξουν στο μέλλον, εδώ κι εκεί, περικοπές.
Δεύτερο σημείο: Στην έκθεση αναφέρεται ότι στον τομέα των συντάξεων δεν αναμένονται πολλά από την αλλαγή του συστήματος συνταξιοδότησης και από την μετάβαση από το σύστημα κατανομής των εισφορών στο σύστημα κεφαλοποίησης. Αυτό γνωρίζω ότι αν ήταν τελικά δυνατόν να εφαρμοστεί θα ήταν, παράλληλα, εξαιρετικά χρονοβόρο. Όμως θεωρώ ότι θα πρέπει να αναφερθεί καθαρά η βασική σημασία που θα διαδραματίσει στο μέλλον η αυτασφάλιση, στο πλαίσιο των συνταξιοδοτικών συστημάτων.
Τρίτο σημείο: Αφορά την Σύνοδο Κορυφής στο Λουξεμβούργο για την απασχόληση. Ο πρόεδρος του Συμβουλίου κ. Juncker τονίζει συνέχεια ότι δεν θα είναι μια απορρυθμιστική Σύνοδος Κορυφής. Εντάξει, όμως αυτό δεν μας φτάνει. Ελπίζω, προσωπικά τουλάχιστον, ότι θέμα αυτής της συνάντησης Κορυφής θα αποτελέσει κάλλιστα και το ότι θα πρέπει να προβούμε σε μια αναδιάρθρωση των οικονομικών καθώς και των δομών εργατικού δικαίου και να τις καταστήσουμε πιο ευέλικτες.
Και για τους δύο αυτούς τομείς η έκθεση παραπέμπει, υπαινισσόμενη, στο μέλλον και ιδιαίτερα στην περίπτωση όπου θίγει την οικολογική φορολογική μεταρρύθμιση, δηλαδή την μετατόπιση του φορολογικού βάρους από την εργασία, στην ενέργεια, στην κατανάλωση κλπ. Όμως προτίθεται μόνο να το διερευνήσει. Αυτό δε με καλύπτει καθόλου εμένα προσωπικά! Γνωρίζουμε ότι αυτό αποτελεί έναν από τους μηχανισμούς με μελλοντικές προεκτάσεις. Πρέπει να δείξουμε την ανάλογη πολιτική βούληση, να πραγματοποιήσουμε κάτι ανάλογο.
Στην έκθεση αναφέρεται ή έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 1995 για το μέλλον της κοινωνικής προστασίας, όπου γίνεται λόγος για το ότι διακυβεύεται πλέον η στενή συνάφεια, η άμεση δηλαδή σχέση που υπάρχει μεταξύ των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης και της ασφάλισης έναντι κοινωνικών κινδύνων. Αυτό το θεωρώ πολύ σημαντικό. Φρονώ, ότι πρέπει να έχουμε σοβαρά προ οφθαλμών το θέμα της βασικής κοινωνικής πρόνοιας, γιατί η εργασία μειώνεται, και το χάσμα μεταξύ όσων έχουν εργασία κι εκείνων που δεν έχουν διογκώνεται. Η κοινωνική αλληλεγγύη πρέπει όμως να συμπεριλάβει κι εκείνους που με το βιοποριστικό τους επάγγελμα δεν συμμετείχαν επαρκώς στο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων.

Ribeiro
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, ιδού μία ακόμη συζήτηση όπου διαφαίνονται καθαρά οι προσπάθειες «τετραγωνισμού του κύκλου». Στο λιγοστό χρόνο που διαθέτω για να μιλήσω για ένα τόσο δύσκολο και λεπτό θέμα, θα ήθελα να επαινέσω την προσπάθεια του εισηγητή, ο οποίος παραθέτει μεν ορισμένες ιδιαίτερα καίριες αιτιολογικές σκέψεις, αλλά καταλήγει σε συμπεράσματα αντίθετα με αυτά που λογικά θα ανέμενε κανείς να συνεπάγονται των εν λόγω αιτιολογικών σκέψεων. Ας μην ξεχνάμε, ωστόσο, ότι πρόκειται για μια έκθεση της Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής, που προβληματίζεται περισσότερο με την ΟΝΕ και τις επιπτώσεις της χρηματοδότησης της κοινωνικής ασφάλισης επί της ΟΝΕ, απ' ότι με αυτή καθεαυτή την κοινωνική ασφάλιση και τις επιπτώσεις της ΟΝΕ επί της κατάστασης των πολιτών και της κοινωνικής τους προστασίας.
Θα επιθυμούσα να κάνω μια παρατήρηση που, κατά τη γνώμη μου, είναι και επείγουσα και νευραλγικής σημασίας, σχετικά με τη συναίνεση που αρχίζει να διαβλέπεται στο ότι «η κοινωνική ασφάλιση παρέχει στους πολίτες προστασία κατά κινδύνων κοινωνικού χαρακτήρα», κάτι που αναφέρεται σε διάφορα κοινοτικά έγγραφα, όπως είναι τα έγγραφα που συντάσσονται από τα κράτη μέλη, και συγκεκριμένα στην πορτογαλική Πράσινη Βίβλο για τα θέματα αυτά. Φρονώ πως μια τέτοια προοπτική ενδέχεται να είναι εξαιρετικά στρεβλωτική εάν έλθει να αντικαταστήσει μια άλλη αντίληψη, σύμφωνα με την οποία η κοινωνική ασφάλιση κατοχυρώνει δικαιώματα όσον γεννήθηκαν, ζουν, εργάζονται ή έχουν εργαστεί, υπό τη μορφή κοινωνικών δικαιωμάτων που απορρέουν από υποχρεώσεις της κοινωνίας έναντι των ατόμων. Δεν πρόκειται για ζήτημα ατομικής ασφάλισης ή στατιστικών υπολογισμών, αλλά για ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία απολαμβάνουμε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας.
Από την άλλη μεριά, δεν είναι και τόσο αθώος ο τρόπος που, κατά την ανάλυση του σοβαρότατου προβλήματος της χρηματοδότησης της κοινωνικής ασφάλισης, παραλείπεται η αναφορά στις ευθύνες όσων δεν τηρούν ειλημμένες κοινωνικές τους υποχρεώσεις, να συνεισφέρουν στην εν λόγω χρηματοδότηση - υποχρεώσεις που ακόμη τις επωμίζονται, τουλάχιστον εφόσον δεν εισαχθούν τροποποιήσεις στα ισχύοντα συστήματα, υποχρεώσεις που τις αναλαμβάνουν αλλά που δεν τις τηρούν. Το γεγονός αυτό δεν επισημαίνεται, ούτε καταλογίζονται ευθύνες σε όσους δεν συμμορφώνονται προς τα καθήκοντά τους.

Cellai
Κύριε Πρόεδρε, καθώς με την έναρξη της δεύτερης συνεδρίασης αγνοήθηκε το αίτημά μου για παρέμβαση και ορμούμενος από το παράδειγμα του συναδέλφου κ. Graziani, παρακαλώ να δείξετε κατανόηση για τη μικρή παράβασή μου, πριν επεκταθώ στην εξέταση της έκθεσης Willockx. Πράγματι, προτίθεμαι να υπογραμμίσω τη σοβαρότητα της κατάστασης που πλήττει την Ιταλία, και συγκεκριμένα την Umbria και τη Μarche, εξ αιτίας του πρόσφατου καταστρεπτικού σεισμού, ενώ επισημαίνω παράλληλα στην Προεδρία, στην Επιτροπή Προϋπολογισμών και σε όλους τους συναδέλφους την άμεση και επιτακτική ανάγκη ανεύρεσης πόρων για την κάλυψη των καταστροφών που προκαλούνται από φυσικές θεομηνίες, ενόψει επίσης της επικείμενης ψηφοφορίας για την έγκριση του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το έτος 1998. Παρ' όλο που, από ό, τι γνωρίζουμε, δεν έχει ακόμη διαβιβαστεί εκ μέρους της Ιταλίας επίσημο αίτημα βοήθειας, ωστόσο θεωρείται αδιανόητη η απουσία και η αδράνεια της Ευρώπης ενώπιον παρόμοιας τραγικότητας γεγονότων, που προκάλεσαν θανάτους, εκατοντάδες δισεκατομμύρια ζημιών, χιλιάδες άστεγων και άνεργων και καταστροφές σε αρκετά μεγάλο αριθμό έργων τέχνης, που δεν ανήκουν αποκλειστικά στην Ιταλία ή στην Ευρώπη, αλλά στην παγκόσμια κληρονομιά.
Σχετικά, τώρα, με την έκθεση του συναδέλφου κ. Willockx, τα κριτήρια σύγκλισης αντιπροσωπεύουν για τα κράτη μέλη το πλέον επίπονο και συνάμα θελκτικό ζήτημα. Αφ' ενός μεν αληθεύει ότι η σύγκλιση περιορίζει το περιθώριο ελιγμού των προϋπολογισμών των μεμονωμένων κρατών μελών, με ταυτόχρονη υποχρεωτική αναδιάρθρωση των συστημάτων πρόληψης, αφ' ετέρου δε η τήρηση των κριτηρίων σύγκλισης αυξάνει τη συνολική αποτελεσματικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας και ενισχύει τη θέση της στην παγκόσμια οικονομία, με την προώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Με ελάχιστη διαφοροποίηση, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το ουσιαστικό πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι δεν υιοθετήθηκε μέχρι σήμερα κοινοτική, έστω και υποτυπώδης, νομοθεσία ή κανονισμός σχετικά με τη φορολογική και χρηματιστική πολιτική. Με το φορολογικό ντάμπινγκ μειώνονται τα εισοδήματα του κράτους, αυξάνονται οι φορολογικές επιβαρύνσεις της εργασίας υπέρ του κεφαλαίου, με συνέπεια να παρακωλύεται η πολιτική της αντίληψης των κρατών μελών. Επί του προκειμένου, φαίνονται επί τέλους ενθαρρυντικά τα αποτελέσματα του Συμβουλίου ECOFIN της 13ης του περασμένου Σεπτεμβρίου. Τα δεκαπέντε κράτη μέλη δείχνουν διατεθειμένα να προχωρήσουν στο δρόμο του φορολογικού συντονισμού, ενώ διαγράφεται η προοπτική, ήδη από το τέλος του έτους, να ληφθούν στη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου οι πρώτες αποφάσεις, ανάμεσα στις οποίες η έγκριση του κώδικα συμπεριφοράς επί φορολογικών θεμάτων.
Όπως αναφέρθηκε από τον Πρόεδρο Santer κατά την αποψινή συνεδρίαση σχετικά με την απασχόληση, θα πρέπει να καταπολεμηθούν η ανταγωνιστική μείωση της φορολογίας και ο αθέμιτος ανταγωνισμός, χωρίς επιβάρυνση των φορολογικών εισφορών. Πρέπει να μειωθεί το επίπεδο της φορολόγησης, ειδικά στους άμεσους και έμμεσους φόρους επί των ημερομισθίων του εργατικού δυναμικού, καθώς η ανοδική επιβάρυνσή τους έχει ολέθριες επιπτώσεις στην απασχόληση.
Επιδιώκεται, όπως επισημαίνεται εύστοχα στην έκθεση, η δημιουργία Ταμείου για τη χορήγηση επιδοτήσεων με στόχο την καταπολέμηση της ανεργίας στα πλέον ενδεή κράτη μέλη. Πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η έλλειψη ευρωπαϊκής συμφωνίας για την προστασία των εργαζομένων, θα επιτρέψει στις βιομηχανίες να εγκατασταθούν σε περιοχές με χαμηλότερο κόστος του εργατικού δυναμικού και ασήμαντη προστασία του, με τον κίνδυνο να εναρμονιστούν τα εθνικά συστήματα στο υποδεέστερο επίπεδο κοινωνικής ασφάλειας. Εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας για τον κίνδυνο διάβρωσης του συστήματος της κοινωνικής προστασίας, καθώς οι εθνικές κυβερνήσεις, στην ιλιγγιώδη πορεία προς την ενίσχυση των κυρίαρχων θέσεων των βιομηχανιών τους στην ελεύθερη αγορά, τείνουν να εφαρμόσουν περικοπές των δαπανών που προορίζονται για την κοινωνική προστασία, με στόχο την ανάδειξη της ανταγωνιστικότητάς τους. Για να αποτραπεί αυτό το επικίνδυνο σκηνικό, πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες για τη διασφάλιση κάποιων δυνατοτήτων ελιγμού εκ μέρους της Ένωσης στον τομέα της κοινωνικής προστασίας. Οι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να εναρμονιστούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς η οικοδόμηση αποτελεσματικής οικονομικής ένωσης απαιτεί, κατά τη γνώμη μου, κοινωνικά πρότυπα ευρωπαϊκού επιπέδου σαν πάγια προϋπόθεση για την ουσιαστική διατήρηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, Κύριε Cellai και ευχαριστώ για τα λόγια συμπάθειας για τα θύματα του σεισμού. Χαίρομαι πολύ που συμπεριλάβατε αυτά τα λόγια στην ομιλία σας. Ευχαριστώ πολύ.

Ettl
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί κυρίες και κύριοι! Είμαι ευγνώμων προς τον κύριο Willockx, που με την έκθεση του κατέδειξε σαφώς, ότι η κοινωνική και η οικονομική πολιτική είναι αλληλένδετες, προϋποθέτουν η μία την άλλη και δεν αποκλείουν ούτε αποτελούν εμπόδιο προκειμένου, πράγμα που έγινε σχεδόν συνήθεια στο εσωτερικό των 15 κρατών μελών της ΕΕ, προκειμένου λοιπόν η πίεση για μεταρρυθμίσεις που υπάρχει σε πολλά επίπεδα της πολιτικής, να ανατίθεται τελικά στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποκλειστικά, και στην φάση αυτή της εξέλιξής της.
Έτσι διαγράφεται σήμερα ήδη η κατάσταση, να χρησιμοποιούνται τα κριτήρια σύγκλισης, ως πρόσχημα, όχι για την μεταρρύθμιση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αλλά για την απορρύθμισή τους. Και είναι φυσικά σε όλους εμάς σαφές, ότι αυτό δεν αποτελεί την κατάλληλη βάση για την διατήρηση της ευμάρειας και της ευημερίας, αλλά ότι πρέπει να υπάρξει μια σφαιρικότερη αντιμετώπιση των προβλημάτων. Στόχος μας είναι μια γνήσια ΕΕ που θα διέπεται από κοινωνική αρμονία και όχι μια βελτιωμένη Ελεύθερη Ζώνη Εμπορίου, που εγκαταλείπει την κοινωνική πολιτική. Φυσικά δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε της δημογραφικές εξελίξεις. Το προσδόκιμο ζωής την τελευταία δεκαετία, ανέρχεται κατά 1 ή 2 χρόνια. Το γεγονός αυτό, από μόνο του, πρέπει να αποτελέσει την πρόκληση για μια ευρύτερη διαπραγμάτευση του θέματος που αφορά το επίπεδο ζωής. Είναι αναμφίβολα αναγκαία η μετατόπιση του φορολογικού βάρους από την εργασία στο κεφάλαιο, την κατανάλωση ενέργειας και την ρύπανση του περιβάλλοντος αλλά και στην προστιθέμενη αξία. Σίγουρα πάντως, οι μεγαλύτερες στρεβλώσεις ανταγωνισμού που αντιμετωπίζουμε σήμερα βασίζονται σαφώς στην ανομοιογένεια των φορολογικών συστημάτων. Εδώ βρίσκεται και ο μοχλός της υπόθεσης. Αυτό οδηγεί τελικά στον στόχο μιας πίεσης χωρίς διακρίσεις, πλέον, επί των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης ή στους άλλους μηχανισμούς που λειτουργούν ως δικλείδες κοινωνικής προστασίας. Γι' αυτό, ουσιαστικές προϋποθέσεις, για την εκ νέου χρηματοδότηση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης πάνω σε σταθερή βάση, αποτελούν, μια ευρωπαϊκή φορολογική πολιτική που θα κατευθύνεται από το Μνημόνιο Μοντί της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που θα συνοδεύεται κι από ένα "κοινωνικό συμβόλαιο» για την επίλυση του προβλήματος της ανεργίας και την βιωσιμότητα της οικονομικής ανάπτυξης. Εδώ και πολύ καιρό μας είχε αιφνιδιάσει μια συζήτηση για το μέλλον της κοινωνικής προστασίας στην ΕΕ κι ακριβώς εδώ θα μπορούσαμε να συνεισφέρουμε κι εμείς θετικά - σαν Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - με το σύνολο όλων των πρωτοβουλιών μας. Η καλύτερη αφορμή για κάτι τέτοιο βρίσκεται στις εκθέσεις.

Elmalan
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση της Οικονομικής Επιτροπής να γνωρίζει ότι τα κριτήρια σύγκλησης στενεύουν το περιθώριο δημοσιονομικών ελιγμών που διαθέτουν τα κράτη μέλη για να απαλλαγούν από την κοινωνική αποστολή τους. Αυτή η πίεση που ασκείται στους προϋπολογισμούς των κρατών μπορεί να επιφέρει δυσκολίες στη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης. Στην προσπάθεια να εξετάσει σε βάθος το ζήτημα αυτό, η έκθεση εξαλείφει όλες τις αντιφάσεις και περιορίζεται στην επαναδιατύπωση της θέσης της ότι οι διατάξεις που αφορούν την Οικονομική και Κοινωνική Ένωση πρέπει να εφαρμοστούν χωρίς περιορισμούς. Η έκθεση λαμβάνει υπόψη, βεβαίως, τα προβλήματα που παρουσιάζονται, αλλά εγγράφεται πλήρως στη σημερινή λογική που πρέπει να διέπει το ενιαίο νόμισμα.
Θα μπορούσαμε επωφελώς να βασιστούμε σε μελέτη του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Παρατηρητηρίου σχετικά με τις κοινωνικές επιδιώξεις της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Σύμφωνα με τη μελέτη αυτή, η Οικονομική και Νομισματική Ένωση επιφέρει αναπόφευκτα κοινωνικές απορρυθμίσεις. Για να είναι ανταγωνιστικά και να έχουν τη δυνατότητα να απαντούν στους εξωτερικούς κλυδωνισμούς, τα κράτη μέλη μπορούν μόνο "να προσαρμόσουν τα επίπεδα τιμών και μισθών μέσω της φορολογίας και των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης». Στην ίδια μελέτη επισημαίνεται, επίσης, ότι η Οικονομική και Νομισματική Ένωση θα καταστήσει εφικτή την πίεση των συνδικάτων, ώστε να αποδεχθούν χαμηλότερα επίπεδα μισθών και επιδομάτων, προκειμένου να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα.
Η έκθεση της Οικονομικής Επιτροπής κινείται στο ίδιο πλαίσιο, προτείνοντας μείωση του κόστους εργασίας μέσω ελάφρυνσης των εργοδοτικών υποχρεώσεων. Η ανάλυση και οι προτάσεις που περιλαμβάνει δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαίοι πολίτες. Η υποταγή στις χρηματοοικονομικές αγορές, που επέβαλαν το ενιαίο νόμισμα και τα κριτήριά του, επιφέρει την ταχύτερη άρση των κανονιστικών ρυθμίσεων σε όλους τους τομείς, την αμφισβήτηση των δημοσίων υπηρεσιών και την αποσάθρωση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Οι μισθωτοί και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις τους αντιλαμβάνονται ολοένα και περισσότερο την πραγματικότητα αυτή -το διαπιστώνουμε, εξάλλου, στην Ιταλία- και αναλαμβάνουν δράσεις.
Η νέα ώθηση της αγοραστικής δύναμης, η ανάπτυξη των δημοσίων υπηρεσιών, η μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς περικοπή του μισθού, η φορολόγηση των κερδοσκοπικών κινήσεων των κεφαλαίων, ώστε να εξαλειφθεί η κερδοσκοπία, είναι θέματα που δεν θίγονται στην εν λόγω έκθεση. Τα θέματα αυτά, ωστόσο, θα έδιναν τη δυνατότητα να ανοίξει ο δρόμος για ένα άλλο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, του οποίου η κινητήρια δύναμη θα ήταν η απασχόληση και η κοινωνική πρόοδος.

de Silguy
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η σκέψεις στις οποίες μας οδηγεί σήμερα ο εισηγητής κ. Willockx, έρχονται στην κατάλληλη στιγμή για να μας υπενθυμίσουν το στόχο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, και θα συγχαρώ με τη σειρά μου τον εισηγητή, ακολουθώντας το παράδειγμα πολλών βουλευτών στη σημερινή Συνέλευση.
Το ευρώ δεν είναι αυτοσκοπός. Το ευρώ πρέπει να τίθεται στην υπηρεσία της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Πρέπει, επίσης, να αποτελεί θεματοφύλακα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Όπως επισημαίνει ο εισηγητής, το άρθρο 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει ως στόχο για την Κοινότητα "να προάγει ένα υψηλό επίπεδο κοινωνικής προστασίας και απασχόλησης». Για το λόγο αυτό, η Συνέλευσή σας θέτει δικαίως το ερώτημα χρηματοδότησης των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Το ζήτημα αυτό απασχολεί εξίσου την Επιτροπή, που ενέκρινε τον προηγούμενο Μάρτιο ανακοίνωση με τίτλο: "Ο εκσυγχρονισμός και η βελτίωση της κοινωνικής προστασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση», απαντώντας, εξάλλου, σε μεγάλο βαθμό, στις ερωτήσεις που μόλις έθεσε η κ. Kestelijn-Sierens.
Μετά τις συζητήσεις σας, θα επιθυμούσα να διατυπώσω δύο παρατηρήσεις. Η πρώτη αφορά τη δημογραφική εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις ενδεχόμενες συνέπειες που θα έχει στη χρηματοδότηση των κοινωνικών καθεστώτων των κρατών μελών στο μέλλον. Η δεύτερη παρατήρηση αφορά την πορεία των δημοσίων οικονομικών, ώστε να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης.
Κατ' αρχάς, οι δυσχέρειες χρηματοδότησης που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μελλοντικά το καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης στην Ευρώπη -και απαντώ στον κ. de Lassus- θα είναι δημογραφικού χαρακτήρα. Η γήρανση του πληθυσμού θα μεταβληθεί σε αυξανόμενα βάρη που θα πλήττουν έναν διαρκώς συρρικνούμενο ενεργό πληθυσμό. Ουσιαστικά, το ποσοστό απασχόλησης στην Ευρώπη, δηλαδή η σχέση μεταξύ πλήρους απασχόλησης και πληθυσμού σε ηλικία εργασίας, μειώθηκε από το 67 % το 1960 στο 59 % σήμερα. Προς υπόμνηση, σας επισημαίνω ότι σήμερα υπερβαίνει το 73 % στις ΗΠΑ, καθώς και στην Ιαπωνία.
Αν δεν αλλάξει η πολιτική γραμμή, τα βάρη που πλήττουν τα δημόσια οικονομικά, θα ακολουθήσουν ανοδική πορεία, με τις ακόλουθες συνέπειες. Πρώτη συνέπεια: το βάρος των συντάξεων και των υγειονομικών δαπανών που αφορούν τη γήρανση, θα αυξηθεί. Η σχέση των δαπανών για συντάξεις προς το ΑΕΠ θα πρέπει να αυξηθεί κατά 3-4 μονάδες από το 1995 έως το 2030. είναι πολύ. Δεύτερη συνέπεια: η αλλαγή της διάρθρωσης των ηλικιών του πληθυσμού θα έπρεπε να οδηγήσει σε αύξηση της ζήτησης υπηρεσιών και κοινωνικών μεταφορών, γεγονός που μάλλον θα επιβάρυνε ακόμη περισσότερο τις δημόσιες δαπάνες.
Ποια θα είναι τα αποτελέσματα αυτής της δημογραφικής εξέλιξης; Θα είναι δημοσιονομικού χαρακτήρα, αλλά θα έχουν, επίσης, επιπτώσεις στην αγορά εργασίας. Στην ουσία, αφενός, οι εθνικές καταθέσεις θα έπρεπε να μειωθούν σημαντικά με την επιδείνωση της κατάστασης των δημοσιονομικών λογαριασμών. Ομοίως, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του ΟΟΣΑ, η πορεία των ιδιωτικών καταθέσεων θα έπρεπε να επηρεαστεί αρνητικά από τη γήρανση του πληθυσμού. Από την άλλη πλευρά, η κινητικότητα που παρατηρείται στην αγορά εργασίας, θα είναι μικρότερη. Το ποσοστό ηλικίας 20-30 ετών θα μειωθεί κατά 9, 4 εκατομμύρια άτομα, ενώ το ποσοστό ηλικίας 50-60 ετών θα αυξηθεί κατά 5, 5 εκατομμύρια άτομα. Η μείωση της επαγγελματικής και γεωγραφικής κινητικότητας που θα προκύψει, θα μπορούσε να επηρεάσει περισσότερο αρνητικά την ανάπτυξη και την παραγωγικότητα.
Οι προοπτικές αυτές ενδέχεται να είναι ανησυχητικές για τις επερχόμενες γενιές. Θα πρέπει, λοιπόν, να μας οδηγήσουν στη λήψη μέτρων, ώστε να διαφυλαχθεί η οικονομική και κοινωνική συνοχή, να διασφαλιστεί η αποτελεσματική χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης στην Ευρώπη και, τέλος, να προστατευθεί το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο -εκτός από το απλό δίκτυ ασφαλείας, κύριε Donnelly. Ως προς αυτό, η υλοποίηση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης -την 1η Ιανουαρίου 1999, κύριε Lukas- μπορεί να επιφέρει στοιχεία λύσης.
Όπως επισημαίνει ο εισηγητής, η εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών, που είναι συνδεδεμένη με τη δημιουργία της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, δεν εγκυμονεί κινδύνους. Αποτελεί, μάλιστα, την καλύτερη εγγύηση ότι θα διατηρηθούν τα κοινωνικά συστήματα στην Ευρώπη, και θα ισχυριζόμουνα ότι το ίδιο ισχύει για την απασχόληση. Όμως, αυτή η δημοσιονομική επανεξισορρόπηση πρέπει επίσης να συνοδεύεται από πραγματικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, και ο κ. Chanterie το επισήμανε μόλις προ ολίγου.
Για να αναλάβουμε τη δημογραφική αυτή πρόκληση και για να είμαστε σε θέση να λάβουμε τις απαραίτητες πολιτικές αποφάσεις -οι διαιτησίες πρέπει να έχουν πολιτικό χαρακτήρα- τα κράτη μέλη πρέπει αρχικώς να ξαναβρούν επαρκή περιθώρια δημοσιονομικών ελιγμών. Το προβλεπόμενο δημοσιονομικό πλαίσιο για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση αποτελεί ένα μέσο. Πρέπει να στραφούμε, εν πρώτοις, στην τήρηση του κανόνα της οιονεί ισοσκέλισης του προϋπολογισμού, που αναφέρεται εξάλλου στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Αν διατηρηθεί ο σημερινός ρυθμός εξυγίανσης των δημοσίων οικονομικών, γεγονός που θα ήταν εφικτό με την επιστροφή της ανάπτυξης, ο ως άνω στόχος της οιονεί ισοσκέλισης θα έπρεπε να επιτευχθεί το 2002, δηλαδή, αρκετά χρόνια πριν γίνουν αντιληπτές οι συνέπειες της δημογραφικής ανισορροπίας.
Πράγματι, το έτος 2010 θα είναι το έτος του μεγαλύτερου δημογραφικού ελλείμματος για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέχρι τότε, η επίδραση της γήρανσης του πληθυσμού θα είναι μικρότερη. Τα κράτη μέλη, λοιπόν, έχουν στη διάθεσή τους αρκετό χρόνο για να προετοιμαστούν έναντι των απαραίτητων προσαρμογών. Η προετοιμασία αυτή θα πρέπει, ωστόσο, να ξεκινήσει από τώρα. η εν λόγω προσπάθεια περνά μέσα από πραγματικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Από τις παρεμβάσεις σας, κυρίες και κύριοι βουλευτές, κατάλαβα ότι όλοι συμφωνούσαν στο σημείο αυτό, ακόμη και αν οι προτεινόμενες λύσεις διέφεραν κατά ομιλητή.
Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα πρέπει να υλοποιηθούν, αφορούν τόσο τα φορολογικά συστήματα, και πολλοί από εσάς το επισήμαναν, όσο και τα κοινωνικά συστήματα ή τα καθεαυτά συστήματα συνταξιοδότησης. Η μεταρρύθμιση του κράτους πρόνοιας βρίσκεται στο επίκεντρο των αναγκαίων προσαρμογών. Είναι απαραίτητη για να εξασφαλίσει το διαρκή χαρακτήρα της δημοσιονομικής παγίωσης, γιατί πρέπει να καταστούν συμβατοί οι στόχοι αλληλεγγύης και κοινωνικής προστασίας με το στόχο διαχείρισης των δημοσίων δαπανών. Όπως ορθά επισημαίνει ο εισηγητής, θα χρειαστούν προσαρμοσμένες δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις, γεγονός που δεν συνεπάγεται, κύριε Κατηφόρη, την αναγκαστική αύξηση όλων των φόρων, αλλά ελλείψει τέτοιων μεταρρυθμίσεων, η κοινωνική εναρμόνιση θα ήταν πολύ πιο δύσκολη.
Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή έθεσε εκ νέου τη φορολογική εναρμόνιση, και οι εργασίες προοδεύουν στο πλαίσιο της ομάδας του συναδέλφου κ. Monti. Τούτο, εξάλλου, επισημάνθηκε από αρκετούς βουλευτές και, κυρίως, από τον εισηγητή της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων. Γι' αυτό επίσης η Επιτροπή επιμένει, ώστε η κοινωνική εναρμόνιση να πραγματοποιηθεί με τον κοινωνικό διάλογο.
Δεν θα υπεισέλθω στο θέμα "απασχόληση», εφόσον, σε μεγάλο βαθμό, πριν από λίγο, ο πρόεδρος Santer και ο Padraig Flynn είχαν την ευκαιρία να σας παρουσιάσουν τις κατευθυντήριες γραμμές που ενέκρινε η Επιτροπή ενόψει της συνόδου κορυφής για την απασχόληση, οι οποίες, ωστόσο συνιστούν, κατά τη γνώμη μου, στοιχείο ολότελα πρωτοποριακό στο πλαίσιο της βούλησης αναδημιουργίας θέσεων εργασίας στην Ευρώπη, γεγονός που θα οδηγήσει αναμφισβήτητα στην εξυγίανση των κοινωνικών λογαριασμών μας.
Τέλος, η μεταρρύθμιση των συστημάτων συνταξιοδότησης συνιστά εξίσου προτεραιότητα. Το σύστημα συνταξιοδότησης με κεφαλαιοποίηση αναπτύσσεται στις περισσότερες χώρες. Πρόκειται για θετική εξέλιξη, στο βαθμό που ένα εξισορροπημένο σύστημα πρέπει να βασίζεται ταυτόχρονα στην κατανομή και στην κεφαλαιοποίηση. Πάντως, μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να είναι μόνο προοδευτική, όπως ορθά επισημαίνει, και σε αυτό το σημείο, ο εισηγητής. Επίσης, η δημιουργία συνταξιοδοτικών ταμείων δεν πρέπει να αμφισβητήσει απότομα τα υπάρχοντα συστήματα κατανομής. Πρέπει να συμπληρώσει τα συστήματα αυτά. Πιστεύω, εξάλλου, ότι ο κ. Frischenschlager, το υπογράμμισε πριν από λίγο.
Καταλήγοντας, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, επιτρέψτε μου να επισημάνω ότι η Επιτροπή χαιρετίζει τη συμβολή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο ιδιαίτερα ευαίσθητο και λεπτό αυτό ζήτημα. Η έκθεσή σας συμβάλλει έτσι με πολύ χρήσιμο τρόπο στην ευαισθητοποίηση που αρχίζει ήδη να διαφαίνεται. Πολλά κράτη μέλη αγωνίζονται με θάρρος και αποφασιστικότητα να πραγματοποιήσουν τις απαραίτητες δημοσιονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Η καλλιέργεια σταθερότητας, που συνοδεύει την κυκλοφορία του ευρώ, ενισχύει τις πιθανότητες επιτυχίας της αναγκαίας αυτής προσαρμογής, και ως προς αυτό ακριβώς η Οικονομική και Νομισματική Ένωση εμφανίζεται σαφώς ως ο καλύτερος φορέας διαφύλαξης του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου για το μέλλον.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε Silguy.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα πραγματοποιηθεί αύριο στις 11.00.

Σύμβαση για το Δίκαιο της θαλάσσης
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της σύστασης (Α4-0283/97) του κ Cot εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, επί της πρότασης απόφασης σχετικά με τη σύναψη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας της 10ης Δεκεμβρίου 1982 και της Συμφωνίας της 28ης Ιουλίου 1994 σχετικά με την εφαρμογή του μέρους ΧΙ της εν λόγω σύμβασης (COM(97)0037 - COM(97)0037/2-9032/97 - C4-0477/97-97/0038(AVC))

Cot
Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να αναπτύξω την έκθεση, εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, για την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την υπογραφή, από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας στις 10 Δεκεμβρίου 1982, και της Συμφωνίας της 28ης Ιουλίου, που αφορά την εφαρμογή του 11ου μέρους της ως άνω Σύμβασης.
Η Σύμβαση αυτή, που αποκαλείται Σύμβαση του Montego Bay, ή της Τζαμάικας, για το δίκαιο της θάλασσας, αποτελεί θεμελιώδες κείμενο, που υπογράφηκε εξάλλου από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα στις 7 Δεκεμβρίου 1984, όπως η συμπληρωματική συμφωνία, που υπογράφηκε από την Επιτροπή στις 16 Νοεμβρίου 1994. Μας δημιουργείται αμέσως το ακόλουθο ερώτημα: γιατί τα κείμενα αυτά παρουσιάζονται τώρα, περίπου δεκαπέντε χρόνια μετά τη Σύμβαση του Montego Bay; Η απάντηση είναι η εξής: γιατί ως διεθνής οργανισμός που είμαστε, σε ό, τι αφορά τη Σύμβαση, μπορούμε να καταθέσουμε το μέσο κύρωσης μόνο αν η πλειοψηφία των κρατών μελών, δηλαδή των κρατών μελών της Κοινότητας, έχουν ολοκληρώσει την εν λόγω διατύπωση.
Εκτιμάμε ότι η προσχώρηση στη Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας είναι απαραίτητη, αρχικώς λόγω των αρμοδιοτήτων της Κοινότητας που άπτονται του δικαίου της θάλασσας, και των αρμοδιοτήτων σε θέματα εμπορικής, αλιευτικής και περιβαλλοντικής πολιτικής. Η καθυστέρηση με την οποία προβαίνουμε στην εν λόγω κύρωση, το επισημαίνω αμέσως προς τους συναδέλφους, δεν βλάπτει με κανένα τρόπο την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, εφόσον η Κοινότητα είναι ήδη προσωρινό (είναι αλήθεια) μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Θαλάσσιων Ταμείων, δηλαδή του εκτελεστικού οργάνου των διατάξεων της Σύμβασης στο σχετικό κεφάλαιο. Θα χάναμε το προνόμιο αυτό αν δεν είχαμε εγκρίνει την ένταξη πριν από τη 16η Νοεμβρίου 1998, δηλαδή σε ένα χρόνο.
Το κυρίαρχο πρόβλημα που τίθεται κατ' εμέ είναι η διευθέτηση των διαφορών. Το άρθρο 287 της Σύμβασης προτείνει την επιλογή μεταξύ τεσσάρων διαδικασιών: το Διεθνές Δικαστήριο του Δικαίου της Θάλασσας, που εδρεύει στο Αμβούργο, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ένα διαιτητικό δικαστήριο που συγκροτείται σύμφωνα με το παράρτημα 7 της Σύμβασης, και ένα διαιτητικό δικαστήριο που συγκροτείται σύμφωνα με το παράρτημα 8.
Όμως, στην υπόθεση αυτή, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα επέλεξε να μην επιλέξει. Η απόφαση που μας παραδόθηκε, προσδιορίζει μόνο ότι "το Συμβούλιο δεσμεύεται να επανεξετάσει, επί τη βάσει πρότασης της Επιτροπής και εντός λογικής προθεσμίας, έπειτα από επαρκή περίοδο λειτουργίας, τις διαδικασίες διευθέτησης των διαφορών που προβλέπονται στη Σύμβαση και, εν πάση περιπτώσει, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1998, αν η επιλογή διαδικασίας διευθέτησης των διαφορών, εκτός από τη διαιτησία, εμπίπτει στα συμφέροντα της Κοινότητας».
Η περίπλοκη αυτή διατύπωση θέτει τρία προβλήματα. Πρωτίστως, πρόβλημα ουσίας. Η απόφαση δεν με ικανοποιεί. Θα προτιμούσα, σε ό, τι με αφορά, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα να προσφέρει κάθε δυνατή βοήθεια για τη συγκρότηση του νέου Δικαστηρίου του Αμβούργου, ή τουλάχιστον, να εκφράσει την εμπιστοσύνη της στο Διεθνές Δικαστήριο. Το δεύτερο θα έλεγα ότι είναι πρόβλημα "μπιλιάρδου». Κατά την κύρωση της συμφωνίας για τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τη διατήρηση και τη διαχείριση των αποθεμάτων ψαριών, η μετακίνηση των οποίων πραγματοποιείται τόσο εντός όσο και εκτός των αποκλειστικών ζωνών - παρατηρήστε ποια είδη αφορά-, η Επιτροπή είχε δηλώσει ότι θα εφάρμοζε, σε ό, τι αφορά τη διευθέτηση των διαφορών, τον τρόπο που θα επιλεγεί όταν η Κοινότητα κυρώσει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, το κόστος για τις "μπάλες του μπιλιάρδου» ήταν τόσο υψηλό που δεν επέτρεψε την επίτευξη κανενός εκ των δύο σημείων που είχαν προβλεφθεί, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα οι δύο συνθήκες να μην ορίζουν τον τρόπο διευθέτησης των διαφορών.
Τέλος, το τρίτο πρόβλημα αφορά τη διαδικασία. Αν παράσχουμε τη σύμφωνη γνώμη μας στο σύνολο της Σύμβασης, δεν θα μπορούμε πλέον να συμμετάσχουμε στην απόφαση για το συγκεκριμένο και, ωστόσο, σημαντικό αυτό ζήτημα. Για το λόγο αυτό, ζητώ από τον κ. Van den Broek, εξ ονόματος της Επιτροπής, να δεσμευθεί ότι θα ζητήσει τη γνώμη του Κοινοβουλίου σχετικά με το περιεχόμενο και τους τρόπους επίλυσης που θα επιλεγούν, σε ό, τι αφορά τη διαδικασία διευθέτησης των διαφορών την κατάλληλη στιγμή.
Κατόπιν τον παρατηρήσεων αυτών, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, ομόφωνα και αφού εξέτασε τις γνωμοδοτήσεις της κ. van Bladel, της κ. Langenhagen και του κ. Collins, σας προτείνει να εγκρίνετε την απόφαση.

Aρoveros Trias de Bes
Κύριε Πρόεδρε θα ήθελα να αρχίσω αυτή την παρέμβαση συγχαίροντας τον κύριο Cot, τον Αντιπρόεδρό μας στο Κοινοβούλιο και Πανεπιστημιακό καθηγητή επίσης, για την θαυμάσια έκθεσή του, και να συνταχθώ πλήρως με τις υπογραμμίσεις που έκανε σ' αυτήν την έκθεση. Θα ήθελα επίσης να διακηρύξω, σαν γνώστης του θέματος, την μεγάλη σημασία που έχει αυτή η Σύμβαση. Εγώ έχω παρακολουθήσει τις παλινδρομήσεις της από την Διάσκεψη της Θάλασσας έως το συμπέρασμα της Σύμβασης του Μοντέγκο Μπέϊ, στην Τζαμάϊκα, το 1982.
Σ' αυτήν τη Διάσκεψη συνέβησαν κάποια αρκετά χαρακτηριστικά πράγματα, όπως ο πολύ σημαντικός πρωταγωνιστικός ρόλος των μικρών κρατών και γι' αυτό τον λόγο οι αντιπρόσωποι της Διάσκεψης ήθελαν να πραγματοποιηθεί μια Σύμβαση ευρέως φάσματος. Απαιτούνταν εξήντα επικυρώσεις τουλάχιστον για να μπορέσει η Σύμβαση να τεθεί σε ισχύ, κι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο άργησε δώδεκα χρόνια να τεθεί σε ισχύ. Η συμφωνία εφαρμογής του μέρους ΧΙ της παραπάνω Σύμβασης είχε λιγότερες δυσκολίες.
Πρόκειται για μία Σύμβαση - και επιμένω να εξαίρω τη σημασία της - η οποία διευκρινίζει μ' έναν πολύ σωστό τρόπο το Δίκαιο της Θάλασσας όσον αφορά την οικονομική του πλευρά. Είναι δε τόσης σημασίας που πριν τεθεί σε ισχύ μέσω της 60ης επικύρωσης, είχε δημιουργήσει ήδη διεθνείς κανονισμούς με ισχύ δικαίου. Παρ' όλα αυτά, ακόμα κι αν δεν είχε τεθεί σε ισχύ, θα ήταν πολύ σημαντική γιατί αυτή η ίδια είχε παραγάγει διεθνούς εμβέλειας αποτελέσματα, όπως σχετικά με την αποκλειστική οικονομική ζώνη, για παράδειγμα, αλλά και όσον αφορά πολύ σημαντικά ζητήματα όπως είπε και ο κύριος Cot, που είχαν αναχθεί σε αρμοδιότητες της Κοινότητας.
Το Κοινοβούλιο, δια μέσου αυτής της έκθεσης, θα πρέπει να διατυπώσει την άποψή του σχετικά με την απόφαση του Συμβουλίου περί συμμετοχής της Κοινότητας τόσο μέρος στη Σύμβασης όσο και στη συμφωνία εφαρμογής. Και η πρόταση απόφασης του Συμβουλίου επικεντρώνεται - και επιβεβαιώνω αυτό που είπε ο καθηγητής Cot - σε δύο μεγάλα ζητήματα: πρώτον στην κατανομή αρμοδιοτήτων - γιατί ένας μεγάλος αριθμός θεμάτων, τα οποία έχουν τεθεί από τη Σύμβαση και από τη Συμφωνία, αναφέρονται, δυνάμει των Συνθηκών, στην Κοινότητα και θα πρέπει λοιπόν σύντομα να προβούμε σε κατανομή αρμοδιοτήτων όσον αφορά τις χώρες που συμμετέχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση - και μέσω της σύστασης ενός μέσου κύρωσης, η συμμετοχή της Κοινότητας θα μείνει συμπαγής τελικά και το πρόβλημα να λυθεί.
Δεύτερον, υπάρχει κάποιο άλλο σημαντικό πρόβλημα: αυτό της επίλυσης των διαφορών που θα προκαλέσει η Σύμβαση. Δυστυχώς, δεν μας δίνει καμία διέξοδο. Γι' αυτό πιστεύω ότι με πολύ ευστοχία και ευθυκρισία ο κύριος Cot απευθύνεται στον Επίτροπο για να τον ρωτήσει εάν είναι δυνατόν να επιλυθεί αυτή η ασάφεια. Το άρθρο 287 προβλέπει διάφορες μεθόδους, αλλά ούτε το Συμβούλιο ούτε η Επιτροπή ήθελαν να το ορίσουν μ' αυτόν τον τρόπο. Η μοναδική λύση που απομένει στη Συνέλευσή μας είναι να εμπιστευθεί με καλή πίστη τα άλλα όργανα και να ζητήσει από την Επιτροπή - η οποία θα μεσολαβήσει - και από το Συμβούλιο - το οποίο θα αποφασίσει σχετικά με την πρόταση - να συμβουλευτούν εκ νέου το Σώμα όταν θα πρόκειται να προχωρήσουν στην εξέταση του ζητήματος, και να λάβουν υπ' όψη τους την γνώμη του. Εγώ ζητώ όπως έκανε και ο κύριος Cot, από τον Επίτροπο να το πραγματοποιήσει.

Vaz da Silva
Κύριε Πρόεδρε, η τυπική προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας κλείνει μια μακρόχρονη και δύσκολη διαδικασία, κατά την οποία οι Ευρωπαίοι δεν κατάφερναν πάντοτε να προσδιορίσουν τα πραγματικά τους συμφέροντα, μια διαδικασία που ξεκίνησε το 1982, με την αρχική υπογραφή της σύμβασης, και που οδήγησε στην έναρξη ισχύος της σύμβασης το 1994, όταν κυρώθηκε από 60 κράτη μέλη της.
Για την Πορτογαλία, μια χώρα που ιστορικά είναι στραμμένη προς τη θάλασσα και που στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων βρέθηκε, μαζί με άλλα μικρά κράτη, στην πρωτοπορία του αγώνα για τη θέσπιση διεθνών κανόνων με στόχο τη διαφύλαξη της αναντικατάστατης κληρονομιάς των ωκεανών, η συγκεκριμένη πράξη προσχώρησης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας αποκτά μια μεγάλη συμβολική σημασία. Πράγματι, κατόπιν πορτογαλικής πρωτοβουλίας, το έτος 1998 ανακηρύχθηκε ως «Παγκόσμιο Έτος των Ωκεανών» και συγχρόνως, κατόπιν εντατικών προσπαθειών από μεριάς της κυβέρνησης Cavaco Silva, ορίστηκε η Λισσαβόνα ως τόπος πραγματοποίησης της Διεθνούς Έκθεσης του 1998 με θέμα: »Ωκεανοί: μια κληρονομιά για το μέλλον».
Η Παγκόσμια Ανεξάρτητη Επιτροπή για τους Ωκεανούς, που συστάθηκε από την UNESCO το 1995 και τελεί υπό την προεδρία ενός Πορτογάλου, του τέως προέδρου Mαrio Soares, θα υποβάλει το τελικό της πόρισμα τον Αύγουστο του 1998, στη Λισσαβόνα. Είμαι βέβαιη ότι ο προβληματισμός που θα αναπτύξει η προαναφερόμενη επιτροπή σχετικά με το τεράστιο δυναμικό των ωκεανών θα οδηγήσει στην εξεύρεση λύσεων οι οποίες θα συμβάλουν στην έμπρακτη εφαρμογή αυτής της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τα συμπεράσματα της Διάσκεψης του Ρίο, και συγκεκριμένα του κεφαλαίου 17, περί «θαλασσών και παρακτίων ζωνών».
Για να επιτευχθεί αυτό, ωστόσο, θα πρέπει να ξεπεραστούν οι φαινομενικές αντιθέσεις, που εδώ και καιρό συνεχίζουν να υπάρχουν, μεταξύ αυτών που υπεραμύνονται παραδοσιακών αντιλήψεων στηριζόμενων σε κεκτημένες πρακτικές και αυτών που υποστηρίζουν ολοκληρωμένες αντιλήψεις διατομεακού χαρακτήρα. Τα συμφέροντα των μεν και των δε πρέπει να είναι -και πράγματι είναι- συμβιβάσιμα. Αναμφίβολα οι ωκεανοί αποτελούν έναν τρισδιάστατο χώρο που επιβάλλει μια ολοκληρωμένη διαχείριση των πόρων του. Η Ευρώπη δεν έχει παρά να κερδίσει σε περίπτωση που, μετά την τυπική προσχώρησή της στη σύμβαση, αναδειχθεί ως πρωτοπόρα στην προώθηση μιας νέας αντίληψης, από την οποία θα απορρέουν συγκεκριμένες προτάσεις για τη μεταφορά της ως κανόνας κοινοτικού δικαίου, ανοίγοντας έτσι τις πύλες προς τον 21ο αιώνα. Αυτό προϋποθέτει τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ωκεανών, καθώς και την κατάκτηση μιας αντίληψης περί διαχείρισης των πόρων, που θα επιτυγχάνει την ισορροπία, από τη μια, των δικαιωμάτων των παρακτίων κρατών και των κρατών που κατά παράδοση επιδίδονται στην αλιεία ανοιχτής θαλάσσης και, από την άλλη, του συλλογικού δικαιώματος στους αλιευτικούς πόρους.
Ας μου επιτραπεί, όμως, κύριε Πρόεδρε, καταλήγοντας, να καταγγείλω την κραυγαλέα αντίφαση που παρατηρείται τη στιγμή αυτή όσον αφορά την Πορτογαλία. Παρά τον πρωτοποριακό ρόλο που είχε αναλάβει τα τελευταία χρόνια, με τα θετικά αποτελέσματα που προανέφερα, η χώρα μου δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των 120 χωρών που, μέχρι ήμερα, έχουν συνυπογράψει τη σύμβαση. Πρόκειται για αφηρημάδα, για έλλειψη οράματος ή μήπως τίποτα άλλο;

Van den Broek
Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή ευχαριστεί επίσης τον κ. Cot για την έξοχη έκθεσή του και υποστηρίζει θερμά την θέση που διατύπωσαν η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, η Επιτροπή Αλιείας, η Επιτροπή Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων, καθώς και η Επιτροπή Περιβάλλοντος. Η Επιτροπή είναι πολύ ευχαριστημένη διότι έγινε το τελευταίο, σημαντικό βήμα ώστε σύντομα η Κοινότητα να αποτελέσει συμβαλλόμενο μέρος σ'αυτή τη Συνθήκη, ακολουθούσα την πλειοψηφία των κρατών μελών της. Αντικατοπτρίζεται μια πραγματική πρόοδο στη σταδιακή δημιουργία διεθνούς δικαίου στον εν λόγω τομέα, και αποτελεί παράδειγμα διεθνούς συνεργασίας στη σύναψη συμφωνιών.
Σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, η Κοινότητα έλαβε ενεργό μέρος στις διάφορες φάσεις των μακροχρόνιων διαπραγματεύσεων για την υλοποίηση ενός σφαιρικού και παγκοσμίως αποδεκτού ναυτικού δικαίου. Η Συνθήκη καλύπτει τομείς όπου η ΕΚ έχει εκτεταμένες αρμοδιότητες, όπως η αλιεία, το περιβάλλον, η εμπορική πολιτική και η ναυτική ασφάλεια. Δικαιολογημένως στη Συνθήκη επισημαίνεται η σημασία της Συνθήκης για τα συμφέροντα της αλιείας της Κοινότητας. Σαν παραθαλάσσια περιφέρεια, η Κοινότητα έχει μεγάλα συμφέροντα αλιείας στην ανοικτή θάλασσα. Συγχρόνως, διαχειρίζεται τον ενάλιο πλούτο στα ύδατα της δικαιοδοσίας των κρατών μελών. Οπότε, επιδιώκει μια ισορροπία ανάμεσα στα συμφέροντα των παραθαλασσίων κρατών και των κρατών που αλιεύουν στην ανοικτή θάλασσα. Αυτή η εξισορρόπηση συμφερόντων αντικατοπτρίζεται σαφώς στις διατάξεις της Συνθήκης για την αλιεία. Επιπλέον, η Κοινότητα πάντα παραπέμπει σ' αυτή τη Συνθήκη, κατά την υλοποίηση της εξωτερικής αλιευτικής πολιτικής της, καθώς και κατά τη σύναψη διμερών αλιευτικών συμφωνιών και άλλων διεθνών συνθηκών για την αλιεία.
Ως προς την αρμοδιότητα της ΕΚ στον τομέα της εμπορικής πολιτικής, η Συνθήκη προβλέπει ότι η Κοινότητα θα έχει μόνιμη έδρα στο διεθνές αρμόδιο όργανο για τον θαλάσσιο βυθό. Αυτό το όργανο ασχολείται με την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων του θαλασσίου βυθού, και προβλέπεται να τεθεί σε λειτουργία από το έτος 2015, όταν το εμπόριο πολυμετάλλων κόκκων θα μπορούσε να γίνει πια γεγονός.
Ο κ. Cot και άλλοι ομιλητές αναφέρθηκαν στη διαδικασία διευθέτησης διαφορών. Ως προς τις αναφορές γι'αυτήν στην έκθεση, θα ήθελα να επισημάνω ότι δεν υπήρξαν απώτερα κίνητρα κατά τη λήψη απόφασης σ' αυτό το στάδιο. Πιο συγκεκριμένα, ουδόλως υπήρχε σκοπός της Επιτροπής να παρακάμψει τη διαδικασία διαβούλευσης με το Κοινοβούλιο. Απλώς θεωρήσαμε για την ώρα πιο φρόνιμο να περιμένουμε τις εμπειρίες στην πράξη, πριν υποβάλουμε μια πρόταση οριστικής απόφασης βασισμένη στην απαραίτητη πληροφόρηση. Κατά βάθος, πρόκειται λοιπόν για επιφύλαξη της τελευταίας επιλογής για τη μέθοδο διευθέτησης διαφορών, το θέμα του άρθρου 15 της Συνθήκης.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ανεπιφύλακτα την αίτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να συμμετέχει πλήρως στην τελική επιλογή διαδικασίας. Εγκαίρως, δηλαδή πριν από τα τέλη του 1998, θα υποβληθεί νέα, χωριστή ανακοίνωση στο Συμβούλιο, είτε για να επιβεβαιωθεί η σημερινή επιλογή διαδικασίας εποπτείας - η οποία αποτελεί για την ώρα λόγω έλλειψης εναλλακτικής επιλογής αυτομάτως τη μόνη διαδικαστική ρύθμιση - είτε για να προταθούν νέες δυνατότητες, όπως για παράδειγμα το Δικαστήριο του Αμβούργου. Όποια και να' ναι η τελική επιλογή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα διαβουλευθεί πλήρως. Διότι η νέα απόφαση πρέπει να θεωρηθεί λογική συνέχεια της διαδικασίας για τη σύναψη διεθνών συμφωνιών, οπότε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κληθεί να εκπληρώσει το θεσμικό καθήκον του.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε Van den Broek.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.

Διεθνές Δίκαιο, Κοινοτικό Δίκαιο, Εθνικό Συνταγματικό Δίκαιο
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0278/97) του κ. Alber, εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, που αφορά τις σχέσεις μεταξύ δημοσίου διεθνούς δικαίου, κοινοτικού δικαίου και εθνικού συνταγματικού δικαίου των κρατών μελών.

Alber
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι! Όταν μου δόθηκε η εντολή του εισηγητή αυτής της έκθεσης που ασχολείται με τις σχέσεις μεταξύ διεθνούς, κοινοτικού και εθνικού συνταγματικού δικαίου, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η έκθεση αυτή θα ήταν η τελευταία, της 20ετούς συμμετοχής μου στο Κοινοβούλιο αυτό. Ακόμη λιγότερο μπορούσα να φανταστώ ότι το θέμα αυτής της εισήγησης θα συνέπιπτε με την ανάληψη των νέων καθηκόντων μου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Αν μερικοί θεωρούν ότι, ενόψει του μελλοντικού ρόλου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου συνέταξα μια ευνοϊκή έκθεση γι' αυτό, μόνον γιατί από την επόμενη εβδομάδα αναλαμβάνω χρέη Γενικού Εισαγγελέα σ' αυτό, τους βεβαιώνω ότι απατώνται!
Με βάση την υπάρχουσα κατάσταση στο ευρωπαϊκό δίκαιο, δεν θα μπορούσε κανείς να καταλήξει σ' άλλη απόφαση, από το να επικροτήσει την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου και φυσικά να υπογραμμίσει τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την διαιτησία των σχετικών διαφορών. Η υπεροχή του ευρωπαϊκού δικαίου δεν καθορίζεται τελικά με σαφήνεια ούτε στην Συνθήκη ούτε σε άλλο μέρος. Βασίζεται στην κοινή αποδοχή, φυσικά ιδιαιτέρως ενισχυμένη από την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, το οποίο εύλογα αποφαίνεται ότι εφόσον διακυβεύεται η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου, στην πραγματικότητα τίθεται εν αμφιβόλω ολόκληρη η υπόσταση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Μόνον που σίγουρα είναι ορθό ότι δεν αρκεί απλά αυτή η αποτελεσματική σκέψη προκειμένου να αιτιολογηθεί η υπεροχή αυτή.
Στην αρχή ακριβώς που δημιουργούνταν η Ευρωπαϊκή Κοινότητα είχαν εκφραστεί επίσης επιφυλάξεις. Υπενθυμίζω την νομολογία γερμανικού δικαστηρίου, που στην απόφαση του για την υπόθεση Solange - 1 αποφαινόταν ότι, σε περίπτωση που η Κοινότητα ενδεχομένως δεν τηρούσε τα θεμελιώδη και ανθρώπινα δικαιώματα, έπρεπε να εξετασθεί κατά πόσο είναι τούτο συμβιβάσιμο με το εθνικό συνταγματικό δίκαιο. Μετά ακολούθησε η απόφαση για το Solange - 2 που υποστήριξε ακριβώς το αντίθετο, ότι δηλαδή, εφόσον η Ευρωπαϊκή Κοινότητα τηρεί και σέβεται τα θεμελιώδη και ανθρώπινα δικαιώματα, δεν χρειάζεται μία επανεξέταση του θέματος σε εθνικό επίπεδο.
Μόλις μετά την απόφαση σχετικά με το Μάαστριχτ από το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο, αναφύονται αμφιβολίες σχετικά με τις δικαιοδοσίες των εθνικών δικαστηρίων και ακολουθούν την γραμμή αυτή και άλλα κράτη που επιφυλάσσονται να επανεξετάσουν, σε δεδομένη περίπτωση, την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου έναντι του εθνικού δικαίου. Είμαι πολύ ευγνώμων στον συνάδελφο Rothley που έδωσε αφορμή για την διεξαγωγή μίας ακρόασης επί του θέματος, στα πλαίσια της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων. Το αποτέλεσμα της "ακρόασης» αυτής περιλαμβάνεται φυσικά στην έκθεση αυτή.
Σίγουρα είναι σωστό ότι λόγω της πυκνότητας των ρυθμίσεων που υφίστανται, εν τω μεταξύ, στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, είναι δυσχερής η νομιμοποίηση πράξεων μόνον βάσει των κανόνων του διεθνούς δικαίου. Είναι απαραίτητη μια νέα κανονιστική αρχή που να απορρέει από το ευρωπαϊκό δίκαιο. Εννοώ επίσης ότι δεν θα έπρεπε να επικαλούμεθα αποκλειστικά το ζήτημα της εκχώρησης αρμοδιοτήτων από τα εθνικά κοινοβούλια. Θα πρέπει εύλογα να λάβουμε υπόψη ότι η Συνθήκη τοποθετήθηκε έτσι, ώστε να έχει σαν τελικό της στόχο, τον ολοένα στενότερο σύνδεσμο των κρατών της Ευρώπης μεταξύ τους, ώστε να αποτελέσουν μία Ένωση. Αυτή η ολοένα στενότερη ταυτόχρονη ανάπτυξη των λαών της Ευρώπης, πρέπει να έχει και τις αντίστοιχες συνέπειες στον χώρο του δικαίου.
Το γερμανικό δικαστήριο, γι' αυτό τον λόγο, επίσης δεν μπόρεσε και δεν θέλησε ακόμη να την περιγράψει σαν ένα ομοσπονδιακό κράτος, αλλά την χαρακτηρίζει ως μία "συνένωση κρατών», χωρίς να αναφέρει ακριβώς τις νομικές δυνατότητες που μπορεί να απορρέουν από αυτόν τον χαρακτηρισμό. Όμως δεν μπορεί να περιγράψει κανείς κάτι μόνο σε επίπεδο "σημαντικής», αλλά πρέπει να εξάγει κι' από αυτό τις νομικές συνέπειες. Προσωπικά θα υποστήριζα ότι η ενιαία ανάπτυξη των ευρωπαϊκών λαών έχει λάβει μια τέτοια πυκνότητα ώστε αυτοδικαίως το ευρωπαϊκό δίκαιο να έχει υπεροχή έναντι του εθνικού δικαίου, χωρίς γι' αυτό να χρειάζεται η τροποποίηση της Σύμβασης ή να συμπεριληφθεί αυτό στην Σύμβαση.
Φυσικά, καλό είναι - κι αυτό ζητούμε κι εμείς - να προσδιοριστεί σαφώς η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου και στην Σύμβαση. Χαιρετίζω το γεγονός ότι το Συμβούλιο στο πρωτόκολλο του Αμστερνταμ, αναφέρει, επικροτώντας την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ότι η υπεροχή αυτή θα έπρεπε σήμερα να είναι αδιαφιλονίκητη στην πράξη. Όταν τώρα επικυρωθεί η Σύμβαση του Αμστερνταμ, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι, μέσω της επικύρωσης και επομένως και με την συμπερίληψη του σχετικού πρωτοκόλλου, αναφέρεται ρητώς από την Σύμβαση η ισχύς της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου. Θα πρέπει όμως τώρα να ομολογήσει κανείς ότι τα επικυρωμένα νομοθετήματα δεν έχουν την τάξη του καταστατικού χάρτη. Κι εφόσον συμβαίνει αυτό, το πρόβλημα δεν βρίσκει την λύση του μέσω αυτής της διαδικασίας.
Συμφωνώ με το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο όταν θίγει το ζήτημα του "δημοκρατικού ελλείμματος». Κι εμείς έτσι το βλέπουμε. Πρέπει όμως φυσικά να απορρίψουμε τα συμπεράσματα αυτού του δικαστηρίου όταν αποφαίνεται ότι αυτό το δημοκρατικό έλλειμμα πρέπει να καλυφθεί από τα εθνικά κοινοβούλια και όχι από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και ότι αυτό δεν μπορεί να αποκτήσει ακόμη πλήρη δικαιώματα γιατί δήθεν δεν υπάρχει ένας ενιαίος ευρωπαϊκός λαός. Πραγματικά, αυτή η φράση προκαλεί πράγματι τη θυμηδία! Θα προκαλούσε τη θυμηδία σε λαογραφικά συνέδρια. Δεν επιθυμούμε κανένα ευρωπαϊκό λαό, αλλά την διατήρηση των λαών της Ευρώπης, ως έχουν, αυτό ακριβώς συνιστά και την γοητεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης! Ας είμαστε ειλικρινείς, μήπως υπάρχει βελγικός λαός; Ποτέ στην εποχή της Σοβιετικής Ένωσης δεν υπήρξε ένας σοβιετικός λαός και όσο υπήρχε η Γιουγκοσλαβία δεν υπήρχε γιουγκοσλαβικός λαός. Και όμως, κανείς δεν αμφισβήτησε την ποιότητα του κράτους ή την νομική υπόσταση αυτών των οργανισμών και αυτών των κρατών!
Δεν ισχύει αυτό επίσης που διατείνεται η επιχειρηματολογία, ότι δηλ. συμβατικά ο λαός αποτελεί αφετηρία για την ύπαρξη κράτους. Εδώ γίνεται επίκληση στον Ρουσώ και το "Κοινωνικό Συμβόλαιο», αλλά κανείς μέχρι τώρα δεν έχει ακόμη αντικρύσει το επικυρωμένο γνήσιο αντίγραφο αυτού του συμβολαίου. Πρόκειται για καθαρή διαστημική φαντασία. Η μόνη έγγραφη απόδειξη για την δημιουργία και σύσταση κράτους ανάγεται στην εποχή του θεοκρατικού κράτους, στην δωρεά του Μεγάλου Κωνσταντίνου, κι αυτή ήταν ως γνωστό πλαστή και κατά συνέπεια διόλου έντιμη από πλευράς πολιτειακού δικαίου. Δεν θα έπρεπε λοιπόν να προσκολληθούμε στην έννοια "λαός κράτους», επειδή τα περισσότερα κράτη έχουν ξεπεράσει αυτή την έννοια, ξεκινώντας από την Ελβετία και φθάνοντας σε άλλες χώρες, έτσι ώστε, αυτό είναι ξεπερασμένο όσον αφορά την νομιμοποίηση.
Συνοψίζω: Επικροτούμε, στην έκθεση αυτή, την νομολογία Foto - Frost του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία οι εθνικές αρχές δεν έχουν αρμοδιότητα να κηρύσσουν ως άκυρες, πράξεις δικαίου των κοινοτικών θεσμικών οργάνων. Κατά συνέπεια, πρεσβεύουμε και υποστηρίζουμε την αντίληψη ότι και η αρμοδιότητα για το τί συμβιβάζεται και τί όχι με το κοινοτικό δίκαιο εναπόκειται στην δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Αυτό κατά συνέπεια σημαίνει, ότι για επίμαχα ζητήματα, φυσικά και τα Ανώτατα Εθνικά Δικαστήρια πρέπει να κάνουν χρήση της υποχρέωσης επίδειξης του άρθρου 177.
Ζητούμε, εν πάση περιπτώσει, να καθοριστεί μελλοντικά στην Συνθήκη, αλώβητη από τις προσωπικές μου αναφορές, η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου. Επιθυμούμε επίσης στην Συνθήκη να προβλέπεται η σαφής λύση για τις σχέσεις μεταξύ διεθνούς και κοινοτικού δικαίου και σε σχέση μ' αυτό, ζητούμε την ισότιμη τοποθέτηση της Κοινότητας δίπλα στα εθνικά κράτη, πράγμα που σημαίνει ότι το διεθνές δίκαιο δεν ισχύει αυτοδικαίως αλλά μπορεί να μεταβληθεί με μία νομική πράξη στο εσωτερικό της ΕΚ. Ζητούμε επίσης, να ισχύσει μακροπρόθεσμα και η σχέση μεταξύ διεθνούς δικαίου και του δεύτερου και τρίτου "πυλώνα» της Ένωσης. Σ' αυτό το πλαίσιο, ζητούμε φυσικά επίσης να λάβει στη Συνθήκη, ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση, τη θέση της, ως νομική προσωπικότητα.
Θεωρώ ότι η έκθεση αυτή έχει λάβει υπόψη της την πραγματική εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν κανείς επικροτεί αυτή την Ευρώπη και χαιρετίζει την παράλληλη ανάπτυξη των λαών της Ένωσης, η μόνη λύση που έχει - ασχέτως του αν επιθυμεί ένα ομοσπονδιακό κράτος ή μία συνένωση λαών - είναι να δεχτεί την υπεροχή του ευρωπαϊκού δικαίου και κατά συνέπεια φυσικά, την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και να συμφωνήσει γι' αυτό.
(Χειροκροτήματα)

Rothley
Κύριε Πρόεδρε, αυτή είναι η τελευταία έκθεση του συναδέλφου Alber. Θα ήθελα να τον ευχαριστήσω για την συναδελφική συνεργασία του και να του ευχηθώ καλή τύχη στα νέα του καθήκοντα. Η πολιτική μου Ομάδα θα εγκρίνει την πρόταση ψηφίσματος και θα απορρίψει τις τροπολογίες.
Λίγα λόγια, συνάδελφε κ. Alber, για την εξειδικευμένη λειτουργία της έννοιας της συνένωσης κρατών. Στην ορολογία του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, καταβάλλεται η προσπάθεια να μειωθεί η σημασία του Δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στο επίπεδο του Διεθνούς Δικαίου. Και δεν συζητούμε για ένα θεωρητικό πρόβλημα. Συζητούμε για μια χειροπιαστή πολιτική σύγκρουση που θα μπορούσε να επεκταθεί και να δημιουργήσει μια κρίση, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το θέμα δεν είναι γενικού χαρακτήρα, για το άν δηλαδή υπάρχουν στους εθνικούς καταστατικούς χάρτες όρια σχετικά με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, αλλά το θέμα τίθεται ως εξής: Μπορούν τα εθνικά συνταγματικά δικαστήρια να επανεξετάσουν την ισχύ πράξεων της Κοινότητας; Γι' αυτό πρόκειται. Αυτό δεν αποτελεί μόνο πρόβλημα του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, αλλά υπάρχουν παρόμοιες τάσεις και σε άλλα κράτη μέλη.
Αναφέρω σαν παράδειγμα μόνο την Αυστρία ή την Σουηδία. Πριν από 10 χρόνια, περίπου, συνάδελφε Alber, μας υποδείξατε, ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο υποστήριξε την αναγκαιότητα για εναρμονισμένη εφαρμογή από τα εθνικά δικαστήρια του κοινοτικού δικαίου, όταν υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με την ισχύ μιας κοινοτικής ενέργειας - πχ. σχετικά με την απόφαση μιας Οδηγίας. Διισταμένες απόψεις των εθνικών δικαστηρίων σχετικά με την ισχύ κοινοτικών ενεργειών θα ήταν ικανές να διακυβεύσουν την ενότητα της έννομης τάξης της Κοινότητας και να επηρεάσουν την βασική απαίτηση για διασφάλιση δικαίου.
Αυτός είναι ο λόγος και της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου! Δεν πρόκειται για σφετερισμό, για κενόδοξη έπαρση, αλλά για μια απολύτως αδήριτη αναγκαιότητα! Γι' αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, Rodrigez Iglesias, ομιλώντας, σχετικά, κάνει λόγο για μία προσβολή βασικών στοιχείων του κοινοτικού καταστατικού χάρτη. Ελπίζω επίσης ότι τα εθνικά συνταγματικά δικαστήρια θα αναγνωρίσουν ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 164 οφείλει να διασφαλίσει τις εγγυήσεις δικαίου όσον αφορά την ερμηνεία και εφαρμογή αυτής της Συνθήκης. Να διασφαλίσει, αυτή είναι η έκφραση, να διασφαλίσει. Κανένα εθνικό συνταγματικό δικαστήριο δεν μπορεί να περιορίσει και να χειραγωγήσει το Κοινοτικό δίκαιο. Κανένα συνταγματικό δικαστήριο δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο του κηδεμόνα.
Εξάλλου, είναι συναφής και ο έλεγχος των εθνικών κοινοβουλίων, γιατί αυτά αποφασίζουν ποιες αρμοδιότητες και δικαιοδοσίες θα εκχωρηθούν, περαιτέρω. Πιστεύω ότι δεν θα ζήσουμε ανάλογη κατάσταση δηλαδή να καταλήξουμε σε μια διαδικασία παραβίασης της Σύμβασης, λόγω της απόφασης που έλαβε το συνταγματικό δικαστήριο ενός κράτους μέλους. Αυτό πραγματικά, καλύτερα να λείπει!

Αναστασόπουλος
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του αγαπητού συναδέλφου Siegbert Alber, που εξετάζουμε απόψε, αξίζει να συγκεντρώσει την ιδιαίτερη προσοχή μας για δύο κατ' αρχήν λόγους:
Πρώτον, γιατί αναλύει ένα ζήτημα όχι μόνον πολύ λεπτό, αλλά και πολύ σημαντικό για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι η θέση που κατέχει το κοινοτικό δίκαιο στο σύστημα δικαίου που διέπει την κοινωνία μας είτε στο εσωτερικό κάθε κράτους μέλους της Ενώσεως, με την συνάρτησή του με τον συνταγματικό ή θεμελιώδη του νόμο, είτε στις διεθνείς σχέσεις με το δημόσιο διεθνές δίκαιο.
Δεύτερον, γιατί αποτελεί την τελευταία συμβολή ενός συναδέλφου που πολύ εκτιμάται από όλους μας και πολλά προσέφερε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν αφοσιωθεί από μεθαύριο στην υπεράσπιση του κοινοτικού δικαίου από μίαν άλλη, διαφορετική και περισσότερο ακόμη διακεκριμένη έπαλξη.
Είχα την χαρά και την τιμή να συνεργασθώ στενά με τον Siegbert Alber, αρχικά στο Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όταν καθόμαστε πλάι ως αντιπρόεδροι, και τα τελευταία χρόνια στην Νομική Επιτροπή, της οποίας και προήδρευσε, και θεωρώ χρέος μου να εκφράσω με συγκίνηση την γενικότερη σε αυτήν την αίθουσα αναγνώριση για την πολύχρονη συνολική του συμβολή ως εκλεγμένου εκπροσώπου ενός από τους μεγάλους ευρωπαϊκούς λαούς.
Δεν πέρασαν ούτε δύο χρόνια, Πρόεδρε, από τότε που ο ομιλητής σας είχε χρειασθεί να επισημάνει στην έκθεση της Νομικής Επιτροπής πάνω στην 12η ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον 'Ελεγχο της Εφαρμογής του Κοινοτικού Δικαίου, μετά την ειδική ακρόαση που είχε οργανώσει η Νομική Επιτροπή, τα στοιχεία που ακολουθούν και που θεώρησε χαρακτηριστικά:
1.ότι οι κοινοτικές Συνθήκες έχουν θεσπίσει μία νέα έννομη τάξη υπέρ της οποίας τα κράτη μέλη έχουν περιορίσει, σε τομείς που δεν έπαυσαν να επεκτείνονται, τα κυριαρχικά τους δικαιώματα;2.ότι ο έλεγχος που άρχισε τα τελευταία χρόνια να ασκείται από τα συνταγματικά δικαστήρια ως προς την ισχύ των κοινοτικών κανονιστικών πράξεων σε σχέση με τα αντίστοιχα συντάγματα των κρατών μελών εγκυμονεί κινδύνους για την ενιαία εφαρμογή και αρμονία του κοινοτικού δικαίου.Χρειάστηκαν 30 ολόκληρα χρόνια μέχρις ότου γίνει αποδεκτή και από το γαλλικό Συμβούλιο της Επικρατείας, που ήταν χρονολογικά το τελευταίο στην τοποθέτησή του, η αρχή της υπεροχής του κοινοτικού επί του εσωτερικού δικαίου. Και δεν προλάβαμε να αισθανθούμε ανακούφιση, και ήρθε η απόφαση του Ανωτάτου Γερμανικού Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου για την Συνθήκη του Μάαστριχτ να θέσει υπό νέα -κατά την δεκαετία του 1990- και ισχυρότερη αμφισβήτηση, από άλλη τούτη την φορά σκοπιά, την αρχή αυτή. Μίαν αρχή που διαμόρφωσε βασικά η νομολογία και που έμμεσα ενισχύει η Συνθήκη του Αμστερνταμ, η οποία υπογράφεται αύριο, όπως παρατηρείται και στην έκθεση Alber.
Θα προτιμούσαμε όμως, φυσικά, η αναγνώριση να είναι πιο άμεση και πιο ρητή. Οι ιδέες που είχα διατυπώσει στην έκθεσή μου του 1995 ενδυναμώνονται και συστηματοποιούνται στο κείμενο του αγαπητού γερμανού συναδέλφου, που στηρίζει την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου στον νεωτεριστικό και μοναδικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθώς και στην τάση της για περαιτέρω ανάπτυξη. Μία ανάπτυξη η οποία δημιουργεί νέες καταστάσεις και δεδομένα στον χώρο του δικαίου, που καθιστούν επίκαιρη την παρατήρηση του αρχαίου έλληνα φιλοσόφου Θεόφραστου: »Ου τα πράγματα προς τους νόμους, αλλ' οι νόμοι προς τα πράγματα», δηλαδή δεν προσαρμόζεται η πραγματικότητα στον νόμο, αλλά ο νόμος στην πραγματικότητα.
Την καινούργια αυτή πραγματικότητα αντιπροσωπεύει σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση, που συνοδεύεται από όλες τις ελπίδες και τις προσδοκίες με τις οποίες την συνέδεσαν οι εμπνευστές και ιδρυτές της. Η έκθεση του κ. Alber παρουσιάζεται σε μία πραγματικά επίκαιρη στιγμή, γιατί η οικοδόμηση της ενωμένης Ευρώπης, έστω και μετά πολλών εμποδίων, προχωρεί, αλλά δεν απουσιάζουν οι κραδασμοί, και μάλιστα κραδασμοί που προσλαμβάνουν την επικίνδυνη μορφή αποφάσεων κατ' αρχήν σεβαστών ανωτάτων δικαιοδοτικών οργάνων των κρατών μελών.
Η αξία της εκθέσεως που συζητούμε τώρα έγκειται σε αυτό ακριβώς το σημείο, ότι στο κείμενό της, με μία πολύ βάσιμη επιχειρηματολογία που ακούσαμε και απόψε από τον εισηγητή, απορρίπτεται κάθε τάση για υποκατάσταση ακόμη και των ανωτάτων εθνικών δικαιοδοτικών οργάνων σε ένα έργο που ανήκει αποκλειστικά στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Γιατί μονάχα το τελευταίο εγγυάται την αυτοτέλεια και ενότητα της κοινοτικής εννόμου τάξεως. Και αυτήν την αυτοτέλεια και ενότητα θα κληθεί από μεθαύριο να υπερασπίζει και ο σημερινός μας εισηγητής κ. Alber, με την νέα του ιδιότητα ως Αναπληρωτού Γενικού Εισαγγελέα του Δικαστηρίου. Θα είμαστε ευτυχείς να τον καμαρώσουμε και στην θέση αυτή.

Florio
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, ο προσδιορισμός των σχέσεων που συντρέχουν μεταξύ κοινοτικού, συνταγματικού και διεθνούς δικαίου αποτελεί πρωταρχικής σημασίας ζήτημα που αγγίζει, έστω και ασυναίσθητα, όλους τους πολίτες. Από την υιοθέτηση της φαινομενικά αφηρημένης αρχής της δυνατότητας άμεσης εφαρμογής του κοινοτικού κανονισμού, εκπορεύονται πράγματι για τον δικαστή εθνικής δικαίου, υποχρεώσεις που τον δεσμεύουν στην άσκηση των δικαιοδοσιών του. Οι πλέον ένθερμοι υποστηρικτές της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου, το τοποθετούν πάνω από κάθε άλλο, είτε εθνικό είτε διεθνή, κανονισμό. Η εν λόγω θεωρία υποστηρίζει ότι η σχέση μεταξύ του κοινοτικού και του εθνικού δικαίου είναι ουσιαστικά σχέση ομοσπονδιακού τύπου, ενώ διαφορετική ερμηνεία διατυπώνεται από όσους προτίθενται να διαφυλάξουν τις θεμελιώδους αρχές του εθνικού συνταγματικού δικαίου από την εισβολή του κοινοτικού δικαίου. Σύμφωνα με τους τελευταίους, ο εθνικός συνταγματικός κανονισμός αποτελεί την υπέρτατη έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, ενώ το κοινοτικό δίκαιο, καθώς προσβάλλεται από δημοκρατικό έλλειμμα, δεν μπορεί να θεωρηθεί πηγή ανωτέρου μεθοδικά επιπέδου.
Ο εισηγητής κ. Alber, στον οποίο απευθύνουμε τα συγχαρητήριά μας για τον διορισμό του ως γενικό εισαγγελέα του Δικαστηρίου, υποστηρίζει την ομοσπονδιακή τοποθέτηση. Επέκρινε την απόφαση του γερμανικού ομοσπονδιακού συνταγματικού Δικαστηρίου του μηνός Οκτωβρίου του έτους 1993 επί του σχεδίου της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Ο συντάκτης δεν συμμερίζεται την άποψη σύμφωνα με την οποία η μεταβίβαση εξουσίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα συνεπάγεται παραγκωνισμό της αρχής της δημοκρατίας.
Η Ομάδα μας εκφράζει την εκτίμησή της απέναντι στην τοποθέτηση του κ. Alber και υπογραμμίζει, συγκεκριμένα, τη σημασία της θέσπισης της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου, όπως ζητείται από τον εισηγητή, στα πλαίσια της ιδρυτικής συμφωνίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ενώ παράλληλα αποσαφηνίζεται η σχέση μεταξύ του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου.
Επί του προκειμένου, πιστεύουμε ότι πρέπει να καλυφτεί άμεσα το τωρινό δημοκρατικό έλλειμμα καθώς, σε περίπτωση διαιώνισής του, μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργίες, μόνο προσωρινά ανεκτές, στις ευρωπαϊκές διαδικασίες λήψης απόφασης.

Wijsenbeek
Κύριε Πρόεδρε, δεν έχω δει πότε μια έκθεση όπου παρατίθενται τόσες δικαστικές αποφάσεις όσο στην υπό συζήτηση έκθεση του κ. Alber. Μάλλον θά 'ταν προπόνηση για τον διορισμό του ως γενικού εισαγγελέα. Τώρα που εντάσσεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δίπλα στον πρώην συνάδελφό μας κ. La Pergola, δεν χρειάζεται πια ν' ασχοληθούμε με τα δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο διορισμό των μελών του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και των μελών της εισαγγελίας του, διότι σύντομα οι κυβερνητικοί δικαστές θα διορίζονται κι εκείνοι απ' το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εν τούτοις, αυτό σημαίνει επίσης ότι στο μέλλον ίσως θα δυσκολευθεί η λήψη μιας απόφασης όπως η σημερινή, σε περίπτωση που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μας αφήσει και πάλι να πέσουμε κάτω, σαν καυτή πατάτα.
Αυτό να μας γίνει μάθημα, διότι χρόνια τώρα η Νομική Επιτροπή προειδοποίησε στις εκθέσεις της για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, ότι δεν πρέπει να εμπλέκουμε πέραν του δέοντος το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις πολιτικές διαμάχες μας με τα άλλα κοινοτικά όργανα - όπως το έπραξε τώρα η Γαλλία. Διότι εν πάση περίπτωση, το Δικαστήριο θα αναγκασθεί να κρατήσει τις αποστάσεις του από το Κοινοβούλιο. Στην έκθεση του κ. Alber αναφέρεται σαφώς η ιεράρχηση των θεσμών, και για τις πολιτικές διαμάχες και για τον πολιτικό ρόλο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Όπως επισήμανε και ο κ. Rothley, το κοινοτικό δίκαιο είναι αρχέγονο. Παρά ταύτα, δεν υπάρχει χρέος μόνο να συμμορφώνονται τα κράτη μέλη, αλλά είναι επίσης αναγκαία η συνοχή της νομολογίας. Αυτή η ενότητα δημιουργείται κυρίως από τις προδικαστικές αποφάσεις βάσει του άρθρου 177.
Εύχομαι ο κ. Alber να παίξει τον ρόλο του, ως γενικός εισαγγελέας, στην προδικαστική απόφαση την οποία θα ζητήσουμε αύριο το πρωί, ο δικηγόρος μου κ. Janssen van Raay και εγώ, για προσφυγή που υπέβαλα στα δικαστήρια του Ρότερνταμ, επειδή είμαι της άποψης ότι το κοινοτικό δίκαιο πρέπει να εφαρμόζεται ομοιόμορφα σε όλα τα κράτη μέλη και υπερέχει του εθνικού δικαίου.

Ullmann
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί κυρίες και κύριοι, συνάδελφοι! Η Ευρωπαϊκή Ένωση πολύ απέχει ακόμη από το να αποτελεί μια πολιτική Ένωση. Αντίθετα, σαν Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί μια κοινότητα δικαίου, και από τις πρώτες δεκαετίες της σύστασής της ανέπτυξε μία εκπληκτική δυναμική. Η έκθεση Alber μας έχει υποβάλει κατά κάποιο τρόπο τα συνολικά αποτελέσματα αυτής της δυναμικής. Αποτελεί προσωπική ικανοποίηση για μένα, αγαπητέ συνάδελφε Alber, το γεγονός ότι τα αποτελέσματα αυτά μπόρεσαν να προκύψουν ως αποτέλεσμα μιας πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και πιο συγκεκριμένα της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων, η οποία τον Ιούνιο του 1995, οργάνωσε ένα συνέδριο για την σχέση του κοινοτικού δικαίου προς το δημόσιο δίκαιο από τη μια, και προς το συνταγματικό δίκαιο των εθνικών κρατών, από την άλλη. Η πρωτοβουλία αυτή και η συνεπακόλουθη συζήτηση οδήγησαν σε διασαφηνίσεις, οι οποίες αναφέρονται στην εισήγηση αυτή, οι οποίες όμως πολύ απέχουν από το να αποτελέσουν κοινό αγαθό της δημόσιας συνείδησης ή τουλάχιστον της νομολογίας των επί μέρους κρατών μελών.
Πρώτη και καθοριστική για τις περαιτέρω αποσαφηνίσεις είναι και η σχετική με την υπεροχή της προτεραιότητας του κοινοτικού δικαίου έναντι του εθνικού δικαίου. Μια υπεροχή που δεν αποτελεί θεωρία ευρωϋπαλλήλων που έχασαν πλέον το μέτρο, αλλά μια ασφαλή πραγματικότητα δικαίου, απλώς και μόνον γιατί σε ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα, στον τομέα των 4 ελευθεριών, δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρχει ανταγωνιστικό δίκαιο, με όλες τις εγγυήσεις για τις εθνικές αρμοδιότητες που προστατεύονται από την αρχή της επικουρικότητας και που παραμένουν σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Σε συνάφεια μ' αυτό βρίσκεται και το ότι η ελεύθερη διακίνηση των ατόμων δεν νοείται μόνον ως εμπορική δραστηριότητα - όπως πχ. στην απόφαση Bosman - αλλά ως δικαίωμα της προσωπικότητας και έκφραση της ελευθερίας των πολιτών της Ένωσης. Δόθηκαν έτσι αρκετές αφορμές στο Κοινοβούλιο να υποστηρίξει τον εισηγητή στα αιτήματα που προέβαλε, για μια αξιόλογη και ευρύτατη προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και μετά από αυτά, της νομικής προσωπικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία είναι σε θέση να αντιπροσωπεύει και να προασπίζει σε διεθνές επίπεδο την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων.
Τις ευχαριστίες μου για την τόσο άψογη και ενθαρρυντική έκθεση θα ήθελα να απευθύνω μαζί με τις καλύτερες ευχές μου, για την μελλοντική και γεμάτη ευθύνες δραστηριότητα του εισηγητή, που σύντομα αναλαμβάνει καθήκοντα Γενικού Εισαγγελέα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο!

Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, εκτιμώ και εγώ ιδιαίτερα τον εισηγητή και του εύχομαι καλή επιτυχία στα μελλοντικά καθήκοντά του, αλλά θα πρέπει να του ομολογήσω, εξ ονόματος της ομάδας μου, ότι είμαι εντελώς αντίθετος με το περιεχόμενο της έκθεσής του.
Αναμέναμε, ουσιαστικά, νομική μελέτη, σκέψεις γύρω από τα προβλήματα που θέτει η ιεράρχηση των κανόνων, των σχέσεων, για παράδειγμα, μεταξύ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ή του Συμβουλίου Υπουργών. Αναμέναμε τον καθορισμό μεθόδου που θα έδινε τη δυνατότητα εναρμόνισης μεταξύ του κοινοτικού δικαίου και των εθνικών δικαίων.
Αντ' αυτού, βρισκόμαστε ενώπιον μιας πολιτικής, σχεδόν ιδεολογικής, έκθεσης. Το σημείο αφετηρίας της είναι η διαπίστωση ότι τα ανώτατα δικαστήρια τείνουν να προβάλλουν αντίσταση, "ζητώντας να ελέγχουν το παράγωγο διεθνές δίκαιο σε ό, τι αφορά την εναρμόνισή του με το εθνικό συνταγματικό δίκαιο». Προφανώς, γίνεται λόγος, θα έλεγα μάλιστα ότι στηλιτεύονται, το Συνταγματικό Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Γερμανίας, για την απόφασή του της 12ης Οκτωβρίου 1995, και το Ανώτατο Δικαστήριο της Δανίας, για την απόφασή του της 12ης Οκτωβρίου 1996. για το δικαστήριο αυτό θα σας μιλήσει σε λίγο ο συνάδελφος. Όμως, θα μπορούσαμε ακόμη να προσθέσουμε το Συνταγματικό Συμβούλιο της Γαλλίας ή το Ιταλικό Δικαστήριο, και πολλά άλλα δικαστήρια.
Ουσιαστικά, δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε, όπως πράττει η έκθεση, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποστολή να δημιουργήσει πρωτογενές διεθνές δίκαιο, που θα ίσχυε σε όλα τα κράτη μέλη και στα εθνικά δικαιώματά τους. Επίσης δεν μπορούμε να ισχυριστούμε, όπως προτείνει το ψήφισμα, ότι κάθε εθνικός δικαστής, συμπεριλαμβανομένων των δικαστών των ανώτατων εθνικών δικαστηρίων, έχουν την υποχρέωση να ασκούν την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου. Επιπλέον, δεν μπορούμε να ζητήσουμε από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα να υποκαθιστά τα εθνικά κράτη στην εφαρμογή του δημόσιου διεθνούς δικαίου.
Πρέπει να σεβόμαστε τα εθνικά δίκαια και ιδιαίτερα το εθνικό συνταγματικό δίκαιο, γιατί δηλώνοντας ότι το εθνικό συνταγματικό δίκαιο πρέπει να υπάγεται στο κοινοτικό δίκαιο, ενώ το εθνικό συνταγματικό δίκαιο απορρέει, πολύ συχνά, από νόμους σχετικά με δημοψηφίσματα. Εκείνο που αμφισβητούμε είναι το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση, γεγονός που είναι πολύ περίεργο για ένα θεσμό που θέλει να είναι δημοκρατικός.

Καλωσόρισμα
Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα να καλωσορίσω τον κ. Zurab Zhvania, πρόεδρο του κοινοβουλίου της Δημοκρατίας της Γεωργίας, και τον κ. Giorgi Kobakhidze, αντιπρόεδρο και πρόεδρο της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τους οποίους είχαμε ήδη την ευχαρίστηση να υποδεχθούμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τον Μάιο του 1997.
Οι δύο διακεκριμένοι συνάδελφοι βουλευτές από τη Γεωργία...
(Χειροκροτήματα) ...και η αντιπροσωπεία που τους συνοδεύει θα συμμετάσχουν, αύριο και την Παρασκευή, στις εργασίες της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης «Πρωτοβουλία για τη Δημοκρατία». Οι προαναφερθέντες βουλευτές θα έχουν επίσης συνομιλίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ιδίως με την Αντιπροσωπεία για τις Σχέσεις με τις Υπερκαυκασιανές Δημοκρατίες και με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Εκφράζω την ευχή, οι συναντήσεις και οι συζητήσεις που θα πραγματοποιήσουμε στη διάρκεια των επόμενων ημερών να είναι γόνιμες και να συμβάλουν στην παραπέρα εμβάθυνση των σχέσεων ανάμεσα στη χώρα σας και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Διεθνές Δίκαιο, Κοινοτικό Δίκαιο, Εθνικό Συνταγματικό Δίκαιο
(συνέχεια)
Hager
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου κατ' αρχήν την παρατήρηση ότι παραλείπω να απευθύνω ευχές στον εισηγητή, όχι από έλλειψη ευγένειας ή λόγω του περιεχομένου της έκθεσης του, αλλά χάριν λεκτικής οικονομίας. Επιτρέψτε μου να προσθέσω επί του θέματος και μία διαφορετική άποψη. Η βουλευτής κυρία Spaak διατύπωσε, ως εισηγήτρια στην Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων, με πραγματικά αξιομνημόνευτη παρρησία, ότι οι πολίτες αισθάνονται να τους ξεπερνούν οι ταχύτατες θεσμικές διαδικασίες, που συνοδεύουν την ταυτόχρονη ανάπτυξη της Ευρώπης, με αποτέλεσμα να χάνουν έτσι την ταυτότητά τους.
Κατά την δική μας αντίληψη, λογική συνέπεια αυτής της διαπίστωσης είναι να επιλεγεί ένας διαφορετικός δρόμος, δηλ. ένας δρόμος που αφήνει στα επί μέρους κράτη μεγαλύτερα περιθώρια κινήσεων, το αντίθετο απ' ό, τι συμβαίνει σήμερα. Αναζητείται μια νέα μέθοδος να παρουσιάζονται με ελκυστικό τρόπο στους πολίτες, δρόμοι που αυτοί δεν έχουν επιλέξει. Τί σχέση έχουν όλα αυτά με την προκείμενη έκθεση, θα αναρωτηθείτε. Κατά την δική μας αντίληψη, όπως το υπογράμμισε και ο κύριος Fabre - Aubrespy, η έκθεση αυτή πολιτικά αναμασά τα ίδια, την στιγμή δηλ. που επιθυμεί να θέσει περιορισμούς στα εθνικά ανώτατα Δικαστήρια, όπως το Γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο ή το Δανικό Ανώτατο Δικαστήριο, επειδή αυτά επιδιώκουν να οριοθετήσουν ενέργειες σχετικές με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Μόνο για τον λόγο αυτό και λόγω των τάσεων αυτών, δεν θα εγκρίνουμε την έκθεση, με όλη την εκτίμηση που διατηρούμε απέναντι στον εισηγητή.

Rack
Κύριε Πρόεδρε, κι εγώ επίσης έχω τρεις καλούς λόγους να εγκρίνω πλήρως και εξ ολοκλήρου την έκθεση αυτή Alber. Σαν πανεπιστημιακός δάσκαλος του εθνικού όσο και του ευρωπαϊκού δικαίου, είμαι πολύ ευτυχής που εις το εξής θα υπάρχει κάποιο σοβαρό κείμενο για τους φοιτητές μου, όπου θα παρουσιάζονται σε όλες τις λεπτομέρειές τους οι λεπτές διαφορές της κατά τα άλλα ούτε τόσο απλής ούτε τόσο κατανοητής νομολογίας - Solange του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, και κυρίως κάτω από την σωστή οπτική γωνία. Η έκθεση Alber μπορεί για τους λόγους αυτούς να προσφέρει υλικό και να αποτελέσει την βάση για πολυάριθμες πανεπιστημιακές και πτυχιακές εργασίες, πράγμα που δεν ισχύει για πολλές άλλες ακαδημαϊκές εργασίες αυτού του είδους.
Σαν στρατευμένος εκπρόσωπος της ευρωπαϊκής ιδέας, επί σειρά ετών, χαιρετίζω το γεγονός ότι με την έκθεση αυτή απορρίπτεται η ιδέα των Ευρωπαίων του "ναι μεν αλλά». Απορρίπτει εκείνους που συνεχώς, και δεδομένης της κατάλληλης ή ακόμη και ακατάλληλης ευκαιρίας, υποστηρίζουν την αύξηση των αρμοδιοτήτων της Ευρώπης, που επανειλημμένως όμως κι όταν η κατάσταση γίνει σοβαρή, επανέρχονται στα εθνικά ιδιαίτερα συμφέροντά τους και τις εθνικές νομικές τους βάσεις. Απορρίπτει εκείνους που όχι μόνο στην Γερμανία, λόγου χάρη, αλλά και στην χώρα μου επίσης επιθυμούν το εύρω - νόμισμα, έτσι υποστηρίζουν τουλάχιστον, όχι όμως τώρα, και όχι μ' αυτή την μορφή και όχι με τους όρους που καθορίζονται από την Συνθήκη. Απορρίπτει και εκείνους που σε πολλά κράτη μέλη που επιθυμούν να χειρίζονται την αρχή της επικουρικότητας, πότε έτσι και πότε αλλιώς, ανάλογα πώς το επιθυμούν και ανάλογα με την εκάστοτε κατάσταση των συμφερόντων τους.
Στην εισήγηση αυτή του Alber τους δίδεται σαφής απάντηση ότι η ενιαία Ευρώπη υπάρχει τότε μόνο, όταν τα κράτη μέλη, κόβουν σε τμήματα τα κυριαρχικά τους δικαιώματα και αποδίδουν μέρη τους στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και αυτήν την παραίτηση απ' ορισμένα δικαιώματα εθνικής κυριαρχίας, πρέπει να τηρήσουν και στην συνέχεια. Στην έκθεση Alber αναφέρεται επίσης - κι αυτό το θεωρώ πολύ σημαντικό - ότι μια ενιαία Ευρώπη μπορεί να υπάρξει και θα υπάρξει, αν αυτή η Ευρώπη ενδιαφερθεί και για την αντίστοιχη προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως ακριβώς ζητεί αυτή η έκθεση με κάθε τρόπο.
Σαν πανεπιστημιακός καθηγητής και ένθερμος υποστηρικτής της ευρωπαϊκής ιδέας, έχω εύλογες αιτίες να επικροτήσω για τρίτη φορά αυτήν την έκθεση Alber. Αυτή η έκθεση, και τούτο ειπώθηκε πολλές φορές, προετοιμάζει στον Siegbert Alber μια θριαμβευτική είσοδο στον τομέα των νέων καθηκόντων του, ως Γενικού Εισαγγελέα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Στην θέση αυτή ο Alber - και γι' αυτό είμαι σίγουρος - θα συμβάλει όχι μόνο στην ολοκλήρωση της Ευρώπης, μέσω και μέσα στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, αλλά και στην προσέγγιση του ευρωπαίου πολίτη. Θα συντείνει σ' αυτό με τον θησαυρό των γνώσεων του και τους ευγενικούς τρόπους του, κι επειδή στο σύντομο χρονικό διάστημα που είμαστε συνάδελφοι, τον γνώρισα κάπως και έμαθα να εκτιμώ το λεπτό του χιούμορ, ελπίζω ότι στο μέλλον θα υπάρχουν αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, στις οποίες δεν θα υποκλίνεται μόνον κανείς και όχι μόνο θα τις δέχεται και θα τις τηρεί, αλλά ίσως πού και πού να μπορεί να χαμογελάει.

Janssen van Raay
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμε συνάδελφε Alber, αγαπητέ Siegbert - στη γερμανική μετάφραση αυτό ακούγεται πιο καλά απ' ό, τι στα ολλανδικά - εκτός από την κ. Ewing, είστε ο πρεσβύτερος βουλευτής του Κοινοβουλίου. Με περνάτε δύο χρόνια. Χρόνια έχουμε συνεργασθεί και το κύκνειο άσμα σας είναι αντάξιο της όλης προσφοράς σας. Όπως είπε και ο κατηγορούμενος Wijsenbeek, ελπίζουμε να πετύχουμε αύριο, εγώ ως δικηγόρος και ο κ. Wijsenbeek ως κατηγορούμενος, ότι στη σημαντική υπόθεση της άρνησης του κ. Wijsenbeek να δείξει το διαβατήριό του στο αεροδρόμιο του Ρότερνταμ, θα σας ανατεθεί η προδικαστική απόφαση για το αν η υπόθεση εμπίπτει κατ' αρχάς στα άρθρα 8 Α και 7Α της Συνθήκης. Μόνον που τότε δεν θα πούμε "αγαπητέ Siegbert» αλλά θα σας προσαγορεύουμε σύμφωνα με το σωστό Ολλανδικό σχήμα προσφώνησης και θα πούμε: Εντιμότατε κύριε. Σας ευχαριστούμε λοιπόν, εντιμότατε κύριε, για όλα όσα προσφέρατε στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων για τους συνάδελφούς σας και για την Ευρώπη ως κράτος δικαίου. Σας ευχόμαστε καλή επιτυχία στα νέα σας καθήκοντα. Θά ήταν φροϋδική πρόβλεψη αν η δικαστική μας υπόθεση βρεθεί στα δικά σας χέρια στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Κrarup
Δεν αμφιβάλλω, ότι ο κ. Alber είναι ένας εξαιρετικός νομικός, και ευχαρίστως λαμβάνω μέρος στα συγχαρητήρια τόσο για την πρόσφατη έκθεση όσο και για την μελλοντική οδηγία. Είναι βέβαια μια καθαρή και σαφής απόδοση μιας από τις αποφασιστικές αρχές ολοκλήρωσης της Ε.Ε., και μάλιστα της αρχής της προτεραιότητας, όπως ακόμα και οι φοιτητές του κ. Rack θα χαρούν να διαβάσουν. Και θα υπάρχουν ασφαλώς και άλλοι που θα χαρούν, μεταξύ άλλων οι δικαστές στο Ανώτατο Δικαστήριο της Δανίας, ενώπιον του οποίου θα εμφανιστώ τον άλλο μήνα. Αυτή η αρχή που αποδίδεται πολύ σωστά και λεπτομερώς, τυγχάνει της ανταπόκρισης του ομιλητή και της μεγάλης πλειοψηφίας, και είναι και κάτι παραπάνω: πρέπει να επεκταθεί και να παγιωθεί, όπως αποδεικνύεται από μια σειρά σημεία στην έκθεση, ενώ οι τάσεις προς την αντίθετη κατεύθυνση πρέπει να καταπολεμηθούν, και σκέφτομαι πρώτα απ' όλα κάτι δηλώσεις και αποφάσεις του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου, που ακολούθησε, αλλά σε κάπως διαφορετικό επίπεδο, το Δανικό Ανώτατο Δικαστήριο σε μια απόφαση πέρυσι τον Αύγουστο σε μια υπόθεση, που εγώ ο ίδιος έλαβα μέρος. Αλλά, και εδώ έρχονται τα προβλήματα, στον ρυθμό που επεκτείνεται η ολοκλήρωση και η αρχή της προτεραιότητας, αποδυναμώνονται οι εθνικές διαδικασίες αποφάσεων. Ο κολοσσός, αν μπορώ να πω, αν μπορώ να είμαι τόσο ασεβής περιγράφοντας το σύστημα με αυτόν τον τρόπο, μεγαλώνει, αλλά τα πόδια γίνονται όλο και πιο αδύναμα. Οι εθνικές δημοκρατίες υπονομεύονται, και ελπίζουμε ότι το Δανικό Ανώτατο Δικαστήριο θα εκδώσει μέσα σε έξι μήνες μια απόφαση, που θα δημιουργήσει ένα κύμα από τριγμούς σε τούτο το αυτάρεσκο σύστημα.

Aρoveros Trias de Bes
Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να ομολογήσω ότι ήθελα πάρα πολύ να παρέμβω σ' αυτή την συζήτηση γιατί ήξερα πως ήταν η τελευταία έκθεση του συναδέλφου Siegbert Alber. Πιστεύω ειλικρινά ότι χάνουμε έναν βουλευτή μεγάλης εμβέλειας. Κι εγώ εγωιστής όντας, πρέπει να πω ότι χάνω έναν συνάδελφο με τον οποίο καθόμαστε δίπλα δίπλα, γιατί εάν λάβετε υπόψη σας τα επώνυμά μας, πάντα καθόμουν δίπλα του, κι έτσι θα χάσω την συμβουλή του και την βοήθειά του σε πολλές περιπτώσεις, κι αυτό ????? ???? ??? ?? ??????. ???? ?????? κιόλας να πω με την ευκαιρία ότι νιώθω πολύ χαρούμενος και πολύ ικανοποιημένος γιατί πιστεύω ότι θα επιφορτισθεί ένα καθήκον που περισσότερο απ' όλα επιθυμεί ένας νομικός, όπως είναι το εξέχον καθήκον του Γενικού Εισαγγελέα στο Δικαστήριο της Ε.Ε.
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα είναι μία κοινότητα δικαίου, η οποία αφοσιώνεται στην αρχή της νομιμότητας. Κι αυτό, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την αρχή του διαχωρισμού των εξουσιών. Τα κράτη τα οποία έχουν νόμιμα συγκατατεθεί στην Ένωση έχουν εκχωρήσει στην Ένωση την άσκηση της εθνικής τους κυριαρχίας σε μερικές περιπτώσεις, δεν πρέπει να αποδυναμώνουν τον δημοκρατικό έλεγχο που μπορεί αυτή τους η εκχώρηση να τους παρέχει. Αυτό το πιθανό κενό θα πρέπει να συμπληρώνεται με έναν μείζονα πολιτικό έλεγχο νομικής ισχύος. Μπορούμε να πούμε έτσι λοιπόν, ότι τα κύρια δικαιώματα θα μπορούν να τυγχάνουν μιας πραγματικής νομικής προστασίας όταν υπάρχει μια παράλληλη διαδικασία ανάμεσα στην εκχώρηση των αρμοδιοτήτων εθνικού χαρακτήρα σε χαρακτήρα κοινοτικό απ'την μια μεριά και, απ' την άλλη, όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μαζί με τα εθνικά κοινοβούλια, αποκτήσει μεγάλη εξουσία ελέγχου πάνω στις ενέργειες του Εκτελεστικού.
Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι αν και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα κινείται στην αρχή της νομιμότητας, δεν πρέπει να υιοθετήσει συνολικά την αρχή του διαχωρισμού εξουσιών, δεδομένου ότι οι Συνθήκες απλώς αναθέτουν αρμοδιότητες και δεν σκιαγραφούν σαν σύνολο ένα σύστημα πολιτικού ελέγχου.
Μια άλλη από τις σημαντικές συνέπειες - και ήδη έχουν αναφερθεί σ' αυτές οι κύριοι Rothley και Florio - είναι η αρχή της τυποποιημένης ιεραρχίας. Αυτό το αξίωμα έχει διευκρινισθεί σε αρκετές περιπτώσεις από το Δικαστήριο και θα μπορούσε να συνοψισθεί στην ιδέα ότι κάθε αντίθετη εθνική διάθεση στο κοινοτικό δίκαιο είναι άκυρη. Για να το πιστoποιήσει υπάρχει για παράδειγμα, το άρθρο 177 που αφορά το επιβλαβές ζήτημα.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης αυτής της έκθεσης προς την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων - και ο εισηγητής συνάδελφος Alber αναφέρθηκε σε αυτό - έχει μνημονευθεί η απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση FotoFrost στην οποία λέγεται με σαφή και απόλυτο τρόπο ότι τα εθνικά δικαστήρια δεν έχουν αρμοδιότητα στο να κηρύσσουν άκυρες τις ενέργειες των κοινοτικών οργάνων και ότι το Δικαστήριο είναι το μόνο αρμόδιο για να εκτιμήσει την φύση μιας τέτοιας απόφασης η οποία απορρέει από το κοινοτικό Δίκαιο.
Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι το κοινοτικό Δίκαιο είναι ένα συνολικό νομικό όργανο στο οποίο μπορούμε να συναντήσουμε κανονισμούς διαφόρων τύπων: το παράγωγο δίκαιο που είναι εκείνο που απορρέει από την ενέργεια των κοινοτικών οργάνων και που είναι αναπόσπαστο μέρος του κοινοτικού Δικαίου. Κι ακόμα περισσότερο πιστεύω εάν μου το επιτρέπετε να το πω αυτό ότι είναι το πιο προφανές μέρος του κοινοτικού Δικαίου. Αυτό το παράγωγο Δίκαιο ελέγχεται μόνο από το Δικαστήριο και όχι από τους εθνικούς νόμους. Ο εθνικός δικαστής δεν πρέπει ούτε και μπορεί να κάνει εκτίμηση όσον αφορά την εγκυρότητα του παράγωγου Δικαίου.
Αυτό το σημείο μας φέρνει, κύριε Πρόεδρε σ' ένα θέμα θολό και επικίνδυνο, όπως η αρχή της επικουρικότητας για την οποία ήδη έχει γίνει αναφορά σ' αυτήν την ομιλία. Θα μπορούσα να αναφερθώ - αλλά δεν θα το κάνω - στο Πρωτόκολλο για την εφαρμογή των αρχών της αναλογικότητας και της επικουρικότητας της Συνθήκης του Αμστερνταμ, οι οποίες προσαρτήθηκαν στη Συνθήκη.
Τελειώνω λέγοντας ότι προσχωρώ σ' αυτό που είπε και ο κύριος Rack σε σχέση με την σταθερή, αποφασιστική και θαρραλέα υπεράσπιση του κοινοτικού Δικαίου και στο αίτημα του κυρίου Alber, η Συνθήκη να εμμείνει στην υπεροχή του κοινοτικού Δικαίου.

Van den Broek
Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται για μια συζήτηση για νομικούς εμπειρογνώμονες και ως νομικός τη χαίρομαι κι εγώ. Τα θερμά μου συγχαρητήρια στον εισηγητή για τη θεμελιωμένη έκθεσή του, η οποία οπωσδήποτε μας καλεί σε περαιτέρω σκέψεις. Ασφαλώς ο εισηγητής θα θελήσει να συνεισφέρει σε αυτές, έστω από κάποια απόσταση. Και πάλι, τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια για την ποιότητα της έκθεσης. Η Επιτροπή θεωρεί ότι διατυπώθηκαν μια σειρά από ενδιαφέρουσες ιδέες, ιδίως για την προτεραιότητα του κοινοτικού δικαίου και για την επικύρωση διεθνών συμφωνιών στα πλαίσια του κοινοτικού δικαίου.
Η Επιτροπή συμμερίζεται την άποψη του εισηγητή, ότι η αρχή της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου, έχει κρίσιμη σημασία για τη διασφάλιση της ενιαίας εφαρμογής του σε όλα τα κράτη μέλη. Αυτή η πτυχή του κοινοτικού δικαίου συνέβαλε πολύ στην πραγματοποίηση των στόχων του άρθρου 2 της Συνθήκης.
Μερικά μέτρα που αναφέρει ο εισηγητής για την ενίσχυση της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου - όπως η ενίσχυση του ρόλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - έχουν γίνει λίγο - πολύ αποδεκτά στον κοινοτικό χώρο. Αλλα μέτρα που προτείνει ο εισηγητής, η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι αξιόλογες ιδέες, που ασφαλώς αξίζει να ληφθούν υπόψη.
Πολύ ενδιαφέρουσα είναι και η αναφορά του εισηγητή για τις σχέσεις μεταξύ του κοινοτικού δικαίου και του διεθνούς δικαίου, μιά που η Κοινότητα όλο και περισσότερο λαμβάνει μέρος σε διεθνείς διαπραγματεύσεις και συνάπτει όλο και περισσότερες συμφωνίες.
Το ζήτημα της ένταξης διεθνών συνθηκών στο κοινοτικό δίκαιο απαιτεί περαιτέρω μελέτη, αλλά οι προτάσεις του εισηγητή για την επίλυσή του, αποτελούν οπωσδήποτε καλή αφετηρία.
Επιτρέπεται δίχως άλλο το συμπέρασμα ότι ο εισηγητής έθεσε θέματα που αφορούν την ουσία του κοινοτικού δικαίου. Ασφαλώς η Επιτροπή θα μελετήσει όλα αυτά τα θέματα και τις πολλές προτάσεις του εισηγητή.
Επ' ευκαιρία, συγχαίρω τον κ. Alber εξ ονόματος της Επιτροπής για τον διορισμό του ως γενικού εισαγγελέα του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Το Δικαστήριο ενισχύεται τώρα με έναν δυναμικό υποστηρικτή των αξιών της Κοινότητας· η ουσιώδης συμβολή του στην επεξεργασία του κοινοτικού δικαίου είναι ολοφάνερη.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε Van den Broek.
Επιτρέψτε μου επίσης να εκφράσω τα προσωπικά μου συγχαρητήρια στον κ. Alber.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00 π.μ.
(Η συνεδρίαση, διακοπείσα στις 19.55, επαναλαμβάνεται στις 21.00)

Σχέσεις ΕΕ-κρατών της Νοτιοανατολικής Ασίας
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση των εκθέσεων:
Α4-0221/97, του κ. Pettinari, εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας, για την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Βασιλείου της Καμπότζης (COM(97)78-6828/97 - C4-0250/97-97/0060(CNS)), -Α4-0216/97, του κ. Castagnθde, εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας, σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που αφορά τη σύναψη της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λάος (COM(97)79-6829/97 - C4-0251/97-97/0062 (CNS)), -Α4-0195/97, του κ. Hindley, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων, σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που αφορά τη σύναψη πρωτοκόλλου για την επέκταση της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Μπρουνέι Νταρουσσαλάμ, της Ινδονησίας, της Μαλαισίας, των Φιλιππίνων, της Σιγκαπούρης και της Ταϊλάνδης, χωρών μελών του Συνδέσμου Κρατών της Νοτιοανατολικής Ασίας, στο Βιετνάμ (COM(97)0002 - C4-0152/97-97/0017(CNS)), -A4-0262/97, του κ. Hindley, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή «για μια νέα δυναμική στις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ASEAN» (CΟΜ(96)0314 - C4-0467/96).
Pettinari
Κύριε Πρόεδρε, παρατηρείται αλλαγή της πολιτικής κατάστασης στην Καμπότζη σε σχέση με εκείνη του περασμένου μηνός Ιουλίου όταν η Επιτροπή Αναπτύξεως και Συνεργασίας ενέκρινε τη συμφωνία συνεργασίας. Εξ αιτίας της εν λόγω αλλαγής, τη στιγμή της αυριανής ψηφοφορίας επί της έκθεσής μου στη διάρκεια της συνεδρίασης της Ολομέλειας, θα προτείνω να παραπεμφθεί στην Επιτροπή, για να προβώ στην αναγκαία αναθεώρησή της και να είναι χρονικά εφικτή κάποια συνεισφορά για ειρηνική επίλυση της κρίσης της Καμπότζης.
Πριν από δυο μήνες παρακολουθήσαμε την πολιτική αναταραχή στην Phnom Penh, όπου ο ηγέτης Hun Sen, χάρη σε στρατιωτική επέμβαση, κυρίευσε σε ολόκληρη την Καμπότζη και ανάγκασε τον πρίγκιπα Ranariddh να διαφύγει στο εξωτερικό. Πίσω από εκείνες της συγκρούσεις κρυβόταν, και κρύβεται ακόμη, το φάντασμα των κόκκινων Χμερ, κυρίως μετά από τη διάλυση του κινήματος του Πολ Ποτ και τις προσπάθειες επανένταξης στην πολιτική ζωή της Καμπότζης. Η προοπτική αλλαγής της πολιτικής εικόνας της Καμπότζης εκ μέρους των κόκκινων Χμερ, κυρίως χάρη στις συμμαχίες με τα σημαντικότερα κόμματα της χώρας, προκάλεσε κατάσταση αποσταθεροποίησης και ανέδειξε τους λιγότερο δημοκρατικούς παράγοντες της πολιτικής ζωής της Καμπότζης.
Φρονώ ότι πρέπει να διατυπωθεί νέα έκκληση στα αντιμαχόμενα μέρη για να αποδεχθούν την άμεση παύση του πυρός στις επαρχίες που σείονται ακόμη από τις συγκρούσεις και ζητώ από την κυβέρνηση της Καμπότζης να σεβαστεί τα θεμελιώδη δικαιώματα του πληθυσμού σαν απαραίτητη προϋπόθεση για να επιλυθεί η κρίση.
Τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορούν και πρέπει να διαδραματίσουν ειρηνευτικό ρόλο στην Καμπότζη, με την αξιοποίηση της συμφωνίας πλαισίου συνεργασίας της οποίας η επικύρωση εκ μέρους της Ολομέλειας, όπως ήδη αναφέρθηκε, θεωρείται τη στιγμή αυτή πρόωρη. Πιστεύω ότι η μελλοντικά επιβαλλόμενη επικύρωση της συμφωνίας πρέπει να εξαρτηθεί από τρεις βασικές προϋποθέσεις, που συζητήθηκαν ήδη στα πλαίσια της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας: πρώτα απ' όλα, ο ακέραιος σεβασμός των συμφωνιών του Παρισιού του 1991 και του θεσμικού εθνικού πλαισίου που είχε καθοριστεί στις συμφωνίες εκείνες, δεύτερον, ο σεβασμός του εκλογικού χρονοδιαγράμματος, με την εγγύηση ότι κατά τον Μάρτιο του 1998 θα διεξαχθούν οι βουλευτικές, ελεύθερες, πολυκομματικές και δημοκρατικές εκλογές, με την εποπτεία διεθνών παρατηρητών, συμπεριλαμβανομένων φυσικά των απεσταλμένων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η τρίτη προϋπόθεση είναι ο απαράβατος σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, χωρίς περιθώρια συμβιβασμού. Είναι κατά τη γνώμη μου απαραίτητο να επαληθευτούν το συντομότερο εκ μέρους διεθνούς εξεταστικής επιτροπής οι επιρρίψεις ευθυνών για τις σφαγές που διαπράχθηκαν στη διάρκεια των πρόσφατων συγκρούσεων, λίγο πριν από το καλοκαίρι.
Εν τω μεταξύ, συγκαταλέγεται επίσης στα καθήκοντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης η συνεισφορά στη σταθεροποίηση της κατάστασης, μετά από αλληλοδιαδοχή στην ηγεσία της κυβέρνησης μεταξύ του πρίγκιπα Ranariddh και του πρώην Υπουργού των Εξωτερικών Um Guot. Στην κατεύθυνση αυτή, πρέπει να προωθηθεί το έργο διαμεσολάβησης του βασιλιά Sihanouk, που προτίμησε την ουδετερότητα απέναντι στους υπεύθυνους της πολιτικής κρίσης και προσπάθησε να αναζωπυρώσει τις αναταραχές εν ονόματι του λαού της Καμπότζης, ήδη σκληρά δοκιμασμένου από δεκαετίες δραματικής ιστορίας.
Επισημαίνω επίσης την απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών της ASEAN για αναβολή της προσχώρησης της Καμπότζης στη δική τους οργάνωση. Πράγματι, πρωτοτύπησαν, δεδομένου ότι για πρώτη φορά στην ιστορία η ΑSΕΑΝ αποφασίζει ότι η εσωτερική κατάσταση κάποιας χώρας μπορεί να αποδειχθεί εμπόδιο για τις σχέσεις της χώρας με την ίδια την οργάνωση. Πρόκειται πάντως για θετική προσέγγιση, που εύχομαι να υιοθετηθεί μελλοντικά και απέναντι στη Βιρμανία που, παρ' όλο που βρίσκεται υπό στρατιωτική δικτατορία, ωστόσο προσχώρησε στην ASEAN.
Kύριε Πρόεδρε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δύναται να συμβάλει ενεργά στην αναζήτηση διαπραγματευτικού πολιτικού πλαισίου για την επίλυση της κρίσης της Καμπότζης, που θα επιτευχθεί με την ευρύτατη πλειοψηφία του Κοινοβουλίου υπέρ της αξιοποίησης της διαδικασίας επικύρωσης της συμφωνίας πλαισίου οικονομικής και εμπορικής συνεργασίας. Επί του προκειμένου, είμαστε πεπεισμένοι ότι μπορούμε να βασιστούμε στη συνεργασία της εκτελεστικής Επιτροπής.
Με τις ως άνω αιτιολογήσεις, ζητώ να αποδεχθεί αύριο το Κοινοβούλιο το αίτημά μου για παραπομπή στην Επιτροπή της έκθεσης επί της Καμπότζης. Με την ενέργεια αυτή διαβιβάζεται στις αρχές της Καμπότζης το μήνυμα της ευρωπαϊκής ανησυχίας για την άμεση διέξοδο από την πολιτική κρίση.

Castagnθde
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, το Λάος είναι μία από τις ασθενέστερες χώρες -εννοώ από πλευράς πληθυσμού, ο οποίος ανέρχεται μόνο σε πέντε εκατομμύρια κατοίκους- της Νοτιοανατολικής Ασίας. Συγκαταλέγεται, επίσης, στις φτωχότερες χώρες, εφόσον το 46 % του πληθυσμού του ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Επιπλέον, ίσως παρουσιάζει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, λόγω της εθνικής και πολιτισμικής ποικιλίας του -περισσότερες από εξήντα διαφορετικές εθνικές ομάδες ζουν μαζί- από την αυθεντικότητα που διατηρεί σε μεγάλο βαθμό, από τη φύση της, την πολιτιστική κληρονομιά της και τους παραδοσιακούς τρόπους διαβίωσης.
Πρόκειται, επίσης, για μια χώρα που έμελλε να δοκιμαστεί πολύ και σκληρά από τη στιγμή της ανεξαρτησίας της, δηλαδή από το 1953. Οι δοκιμασίες, αρχικώς, των εσωτερικών διαχωρισμών μεταξύ Δεξιάς, ουδετεριστών και το κομμουνιστικό Πάθετ Λάο. Στη συνέχεια, οι δοκιμασίες κυρίως του πολέμου του Βιετνάμ, στον οποίο ενεπλάκη το Λάος χωρίς τη θέλησή του, και του οποίου υπήρξε θύμα. Δεδομένου ότι οι γραμμές ανεφοδιασμού του Βόρειου Βιετνάμ περνούσαν κατά μήκος των συνόρων του, το Λάος δέχθηκε βομβαρδιστικές επιθέσεις, από την αμερικανική αεροπορία, σε πραγματικά εντυπωσιακή έκταση. Υπολογίζεται ότι, ουσιαστικά, οι βόμβες που έπεσαν στο Λάος αντιστοιχούν περίπου σε μισό τόνο βόμβας ανά κάτοικο.
Γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι μετά την πτώση της Σαγγάης και την αποχώρηση των Αμερικανών από την περιοχή, το 1975, το Λάος τέθηκε υπό τον έλεγχο του κομμουνιστικού κινήματος Πάθετ Λάο. Το κίνημα αυτό επέβαλε την εμπειρία μίας οικονομίας που ακολουθούσε το σοβιετικό πρότυπο, περίπου για μια δεκαετία, χωρίς ουσιαστικά πειστική επιτυχία. Τέλος, από το 1986, το Λάος εφάρμοσε πρόγραμμα οικονομικών μεταρρυθμίσεων, που στρέφονταν προς την οικονομία της αγοράς, κατεύθυνση που ορίστηκε σαφώς από το Σύνταγμα του 1991. Υπογράφηκε σύμφωνο με την Παγκόσμια Τράπεζα και με Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αρχισαν να τίθενται τα πρώτα ψήγματα συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι σκέψεις διεύρυνσης προς το εξωτερικό πρόκειται να συγκεκριμενοποιηθούν περισσότερο με την ένταξη του Λάος στον ASEAN, ενώ άρχισαν παράλληλα διαπραγματεύσεις για την υπογραφή εμπορικών συμφωνιών με τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
Το σύμφωνο που υπογράφηκε μεταξύ Ευρωπαϊκής Κοινότητας και Λάος είναι σύμφωνο εμπορικών συναλλαγών και συνεργασίας. Σε εμπορικό επίπεδο, τα δύο μέρη ορίζουν τη μεταχείριση του πλέον ευνοημένου έθνους για τις ανταλλαγές εμπορευμάτων. Σε ό, τι αφορά τη συνεργασία, η Κοινότητα δηλώνει τη θέλησή της να συμβάλει στη βιώσιμη ανάπτυξη του Λάος και στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του λαού της χώρας αυτής. Με την έννοια αυτή, ορισμένες προτεραιότητες έχουν ήδη καθοριστεί για την καταπολέμηση της φτώχειας, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης, για την προώθηση του ρόλου των γυναικών στην ανάπτυξη και για την αξιοποίηση των ανθρωπίνων πόρων.
Θα θέλαμε για σύντομο χρονικό διάστημα να επιστήσουμε την προσοχή σας σε τέσσερις ιδιαίτερες πτυχές του εν λόγω Συμφώνου Συνεργασίας. Ανακινεί, αρχικώς, το σοβαρό πρόβλημα των πολεμικών όπλων που δεν έχουν εκραγεί, δηλαδή τις βόμβες κατά προσωπικού που διασκορπίστηκαν κατά τον Πόλεμο του Βιετνάμ. Ο μεγάλος αριθμός τους συνιστά σήμερα σημαντικό μειονέκτημα για τη γεωργική ανάπτυξη. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα θα πρέπει να παρατείνει τις προσπάθειές της για την εκρίζωση της μάστιγας αυτής. Πρέπει, εξίσου, να υπογραμμίσουμε την ιδιαίτερη σημασία των περιβαλλοντικών ανησυχιών που διατυπώνονται στο εν λόγω Σύμφωνο Συνεργασίας. Δεν θα υπεισέλθω σε λεπτομέρειες, αλλά πρόκειται για ένα ενδιαφέρον σημείο του Συμφώνου.
Το σύμφωνο περιλαμβάνει, στη συνέχεια, διατάξεις για την καταπολέμηση της παραγωγής οπίου, που παραμένει μείζον πρόβλημα για το Λάος. Η λύση στο πρόβλημα αυτό έγκειται, προφανώς, στην εφαρμογή καλλιεργειών υποκατάστασης. Η εμπειρία που αποκομίστηκε μέχρι σήμερα είναι ενθαρρυντική, και το σύμφωνο θα καταστήσει εφικτή την παράτασή της.
Τέλος, πρέπει να επισημανθεί η ιδιαίτερη σημασία των ανησυχιών που διατυπώνονται σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές αρχές στη συμφωνία που υποβλήθηκε σε μας προς εξέταση. Πράγματι, από τότε που εφάρμοσε τον οικονομικό φιλελευθερισμό, το Λάος διοικείται πάντα από ένα έντονα κυρίαρχο, αν όχι απολύτως μοναδικό κόμμα. Το καθεστώς αυτό εξελίχθηκε ευνοϊκά όσο περισσότερο εξαλείφονταν τα σημάδια του εμφύλιου και εξωτερικού πολέμου, αλλά ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών απαιτεί μεγαλύτερη εμβάθυνση, γεγονός που απασχόλησε σαφέστατα τα μέρη του Συμφώνου Συνεργασίας.
Στο σύμφωνο αυτό, ουσιαστικά στο πρώτο άρθρο του, αναφέρεται ότι ο σεβασμός των δημοκρατικών αρχών και των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί βασικό στοιχείο του συμφώνου, ενώ η παραβίαση του εν λόγω άρθρου αποτελεί ειδική περίπτωση έκτακτης ανάγκης, η οποία δικαιολογεί τη λήψη μέτρων για τη μη τήρηση της συμφωνίας. Επειδή, με τον τρόπο αυτό, καθίσταται εφικτή η διάδοση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ελευθεριών σε αυτό το μέρος της Νοτιοανατολικής Ασίας, ενώ αποτελεί παράλληλα καθοριστικό στοιχείο για τη στήριξη της ανάπτυξης και το οικονομικό άνοιγμα του Λάος, το Σύμφωνο Εμπορικών Συναλλαγών και Συνεργασίας μεταξύ της χώρας αυτής και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας αξίζει να εγκριθεί.
Αυτή είναι πάντως η ομόφωνη θέση της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας, που εκφράστηκε επίσης, όπως εξυπακούεται, από τον εισηγητή.

Hindley
Κύριε Πρόεδρε, πριν αναφερθώ στην έκθεσή μου για το Βιετνάμ και στην έκθεση για το ASEAN, θα ήθελα την άδειά σας για να αναφερθώ σύντομα σε ένα διαδικαστικό θέμα. Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων υπέβαλε τη γνωμοδότησή της πάνω στην αναφορά μου για το ASEAN. Λόγω ατυχούς έλλειψης συντονισμού μεταξύ των επιτροπών, αυτό το ψήφισμα δεν συμπεριλήφθη στο σημερινό ψήφισμα. Θα παρουσιαστεί ως προφορική τροπολογία αύριο και θα ήμουν ευγνώμων αν, οποιοσδήποτε είναι στην έδρα, μου παραχωρήσει λίγα λεπτά, προτού αρχίσει η ψηφοφορία, για να δώσω κάποιες διευκρινίσεις.
Αν μου επιτρέπετε να επιστρέψω στο θέμα, θα ήθελα να σχολιάσω για λίγο τη συμφωνία με το Βιετνάμ, ή εκείνο το μέρος της που έχει σχέση με το Βιετνάμ, και στη συνέχεια να αναφερθώ στο ευρύτερο θέμα του ASEAN.
Αποτελεί απλά μία τεχνική λεπτομέρεια το να λάβουμε υπόψη, ότι το Βιετνάμ είναι πλέον μέλος του ASEAN και να τροποποιήσουμε την υπάρχουσα συμφωνία συνεργασίας με το ASEAN για να συμπεριληφθεί και το Βιετνάμ. Το Βιετνάμ είναι μία φτωχή χώρα που βρίσκεται στο στάδιο της ανάκαμψης. Πρόκειται για μία χώρα με εκπληκτικές δυνατότητες. Είναι, επίσης, μία χώρα που δεν έχει ποτέ, στην ουσία, αποτελέσει μέρος του ευρύτερου κόσμου, αφού από τη στιγμή που απέκτησε την ανεξαρτησία της στα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, έχει βυθιστεί στους δικούς της εμφύλιους και εξωτερικούς πολέμους. Για αυτό δεν μπορεί να ειπωθεί απλά ότι, ενώνοντας το ASEAN και τις συμφωνίες μας με το ASEAN και τις δικές μας διμερείς συμφωνίες με το Βιετνάμ, θα επιτύχουμε την αποκατάσταση του Βιετνάμ. Είναι γεγονός ότι, δεν έχει παραχωρηθεί ποτέ στο Βιετνάμ το προνόμιο να ενωθεί με τον ευρύτερο κόσμο, δικαίωμα που αποκτά επιτέλους αυτή η χώρα μέσω αυτών των συμφωνιών.
Έχει τεθεί το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Βιετνάμ και είμαι σίγουρος ότι και άλλα Μέλη θα επιθυμούν να αναφερθούν σ' αυτό στην επόμενη συζήτηση. Από τη δική μου πλευρά, θα ήθελα να υπενθυμίσω στο Σώμα ότι, η διμερής μας συμφωνία με το Βιετνάμ προϋποθέτει την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που θα παραμείνει ως έχει, όταν το Βιετνάμ γίνει μέλος του ASEAN. Αυτό το θέμα της επέκτασης των συμφωνιών, που έχουμε ήδη συνάψει με το ASEAN, για να συμπεριληφθεί και η νέα χώρα που έχει τώρα προσχωρήσει στο ASEAN και το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μου δίνει την ευκαιρία να φτάσω στο ευρύτερο θέμα του ίδιου του ASEAN.
Φέτος το καλοκαίρι, το ASEAN δέχτηκε επιτέλους τη Βιρμανία και υπάρχει ακόμη η πιθανότητα, όπως έχει μόλις δηλωθεί έμμεσα, να συμμετέχει και η Καμπότζη. Έτσι, τίθεται το ερώτημα του τρόπου χειρισμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αφού είναι σαφές ότι, τα Μέλη θα έχουν σοβαρές επιφυλάξεις, όταν προκύψει το θέμα της αποδοχής της Βιρμανία και, πιθανόν σε μικρότερο βαθμό ή ίσως πλέον στον ίδιο βαθμό, της Καμπότζη στη συνθήκη μας με το ASEAN.
Επιτρέψτε μου να κάνω σαφές ότι, τόσο εγώ όσο και η Επιτροπή μου πιστεύουμε κατηγορηματικά ότι η παραχώρηση από το ASEAN της ιδιότητας μέλους σε κάποιο κράτος είναι θέμα του ASEAN. Είναι υπόθεση του ASEAN ποιες χώρες θα δεχτεί ως μέλη του. Κανένας δε θυμάται να εξέφρασε το ASEAN γνώμη για την επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, είναι σαφές ότι, όταν επεκταθεί το ASEAN, οι σχέσεις μας με το πρώην ASEAN θα πρέπει να αλλάξουν σημαντικά, για να ληφθεί υπόψη η νέα σύσταση. Από αυτή την άποψη, επιτρέψτε μου να πω ότι, η επιτροπή θεώρησε ως την πιο συνετή και έξυπνη μέθοδο να επιμείνει, όταν κριθεί απαραίτητη η τροπολογία της συνθήκης για την Καμπότζη, τη Δημοκρατία του Λάος και τη Βιρμανία - είναι σίγουρο ότι αυτό θα συμβεί σύντομα όσον αφορά το Λάος και τη Βιρμανία - να ακολουθήσουμε τη διαδικασία που έχει υιοθετηθεί για το Βιετνάμ και να ασκούμε την εντολή μας χωριστά. Δεν θα ήθελα να χειριστούμε το θέμα της επέκτασης του ASEAN, μέλη του οποίου θα είναι η Βιρμανία και το Λάος, με λεπτότητα βάζοντάς τα να ασκούν κοινή εντολή. Θα θέλαμε να έχει το κάθε κράτος ανεξαρτησία εντολής, έτσι ώστε να είναι δυνατό να λαμβάνεται υπόψη βάσει των δικών του ιδιοτήτων.
Αντιλαμβανόμαστε ότι, η σύσταση και δομή του ASEAN έχει την έννοια ομόκεντρων και αλληλοκαλυπτόμενων κύκλων, οπότε η απόκτηση της ιδιότητας μέλους του ASEAN δε σημαίνει απαραίτητα ότι, ένας νεοεισερχόμενος έχει δικαίωμα πλήρους συμμετοχής στις συζητήσεις του ASEAN με τρίτα μέλη. Βάσει αυτού θα μπορούσαμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι, με κάποιο βαθμό επιδεξιότητας, πνεύματος και σωστής κρίσης, μπορούμε να συνεχίσουμε τις ευρύτερες σχέσεις μας μεταξύ της ΕΚ και του ASEAN, λαμβάνοντας υπόψη ότι, παρά την ηθική αποδοκιμασία που μπορεί να νιώθουμε για κάποιους από τους νεοεισερχόμενους, θα καταφέρνουμε να συνεχίζουμε μία συζήτηση. Δε νομίζω ότι ξεπερνάει το πνεύμα της Επιτροπής, του Συμβουλίου και άλλων ανθρώπων που έχουν αναμειχθεί στις διευθετήσεις.
Ωστόσο, η Επιτροπή δεν είναι ικανοποιημένη με τη μη φυσιολογική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, να ανήκουν δηλαδή στο ASEAN χώρες που έχουν συνάψει μαζί μας συμφωνίες με διμερείς όρους περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εφόσον η συνολική συμφωνία μεταξύ ΕΚ και ASEAN δεν περιλαμβάνει τέτοιους όρους. Θα θέλαμε να επιμείνουμε, όσο περισσότερο μπορούμε, στη σύναψη μίας νέας συμφωνίας μεταξύ της ΕΚ και του ASEAN, που να περιλαμβάνει ειδικά όρους περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όχι μόνο υπό τη μορφή της ελευθερίας συνειδήσεως και έκφρασης, αλλά και ουσιαστικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι, η ιδέα της ύπαρξης κοινωνικών όρων είναι σημαντική στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεχόμαστε την ανάγκη ύπαρξης κοινωνικού κεφαλαίου. Συνεπώς, είναι απολύτως λογικό να απαιτούμε από τις σχέσεις μας με οποιαδήποτε άλλη ομάδα, συμπεριλαμβανομένου του ASEAN, ένα κοινωνικό κεφάλαιο και μία κοινωνική διάσταση.
Αν μου επιτρέπετε να προχωρήσω σε ένα πιο θετικό ζήτημα, θα ήθελα να τονίσω ότι, όπως φαίνεται, οι σχέσεις μας με το ASEAN είναι εξαιρετικά επιτυχημένες από οικονομικής και εμπορικής άποψης. Ωστόσο, όπως παρατήρησε ένα πολύ σημαντικό πρόσωπο, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της Σιγκαπούρης, είναι βέβαιο ότι, στον τριμερή κόσμο που ανακύπτει από την Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία, ο σύνδεσμος ΗΠΑ-Ευρώπης είναι ισχυρός. Είναι, επίσης, σαφές ότι, ενώ ο σύνδεσμος ΗΠΑ-Ασίας διαφαίνεται ισχυρός, ο σύνδεσμος ΑσίαςΕυρώπης παραμένει μέχρι στιγμής ασθενής, γεγονός που συναισθανόμαστε ότι θα έχει δυσανάλογες και αποπροσανατολιστικές συνέπειες στην παγκόσμια οικονομική ευημερία σαν σύνολο.
Από αυτή την άποψη, όταν μιλάμε για ενίσχυση του διαλόγου, το Κοινοβούλιο χαιρετίζει τη διαδικασία διαλόγου του ASEM. Φαίνεται ότι ήταν ένας επιτυχημένος τρόπος για να προστεθούν στοιχεία στην ημερήσια διάταξη και να εξασφαλιστεί ότι, έχει σημειωθεί πρόοδος που παρακάμπτει τις δυσκολίες, που προκαλούνται από την ίδια την παρεμπόδιση των σχέσεων μεταξύ της ΕΚ και του ASEAN. Συγχαίρουμε ειλικρινά αυτούς που συμμετέχουν σ' αυτό το διάλογο. Όταν διαβάζουμε τις εκθέσεις αυτού του διαλόγου, χαιρετίζουμε τη μνεία στις υπουργικές και ακαδημαϊκές συναντήσεις, χαιρετίζουμε τις συζητήσεις τόσο μεταξύ των νέων όσο και σε επιχειρηματικό επίπεδο, χαιρετίζουμε την ανταλλαγή επισκέψεων μεταξύ μελών της Επιτροπής. Ωστόσο, αυτό που προσδοκούμε και που, φυσικά, δεν περιλαμβάνεται σε κανένα από τα έγγραφα που έχουμε δει, είναι η μνεία σε συζήτηση μεταξύ κοινοβουλευτικών. Είναι σαφές ότι, αν θέλουμε να αναπτύξουμε έναν γνήσιο διάλογο μεταξύ Ευρώπης και ASEAN, πρέπει να αναμείξουμε άμεσα αιρετά μέλη που έχουν την εντολή, όπως επίσης να διευκολύνουμε τις επαφές, ως μέρος της διαδικασίας ASEM και των ευρύτερων σχέσεων μεταξύ ΕΚ και ASEAN.
Τέλος, θα ήθελα να εκφράσω τους ειλικρινείς μου χαιρετισμούς και την εκτίμησή μου για το έγγραφο με αντικείμενο την ανάπτυξη ενός νέου δυναμισμού στις σχέσεις ΕΚ και ASEAN. Αναγνωρίζουμε την ανάγκη ευρύτερου διαλόγου και ενδυνάμωσης των συμφωνιών και της συνεργασίας μας. Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να γίνει σε βάρος των δικαιωμάτων του Κοινοβουλίου να εκδώσει γνωμοδοτήσεις και να ψηφίσει τελικά πάνω σ&#x02BC;αυτά τα θέματα. Μπορούμε να δεχτούμε, ως προσωρινό μέτρο, την παρουσίαση ενός εγγράφου με το οποίο θα γίνει εισήγηση του διαλόγου, αλλά πρέπει να πω στην Επιτροπή ότι, δεν υπάρχει πραγματικά υποκατάστατο ουσιαστικής συμφωνίας. Αν πρόκειται να αποφύγουμε μία ουσιαστική συμφωνία από φόβο ότι το ASEAN δεν θα δεχτεί, από την πλευρά του, τον όρο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τότε φοβάμαι ότι το Κοινοβούλιο δεν θα δεχτεί κάτι τέτοιο. Αυτό πρέπει να τονιστεί. Μπορούμε να δεχτούμε, ως προσωρινό μέτρο, να κάνετε μία ανακοίνωση για ένα νέο δυναμισμό, χωρίς όμως να είναι αυτό υποκατάστατο μίας μόνιμης σχέσης. Δεν επιθυμούμε να δούμε τις ευθύνες του Κοινοβουλίου να υπονομεύονται με αυτό τον τρόπο, για αυτό και θα θέλαμε να επισπεύσουμε τη σύναψη μίας νέας γνήσιας συμφωνίας, όσο δύσκολο και αν είναι αυτό και ανεξάρτητα με την κωλυσιεργία ορισμένων θεμάτων.
Από αυτή την άποψη, Πρόεδρε, επιδοκιμάζω το γεγονός ότι, το Σώμα ενέκρινε τόσο την έκθεση του Βιετνάμ όσο και την ευρύτερη έκθεση του ASEAN. Ευχαριστώ.

Caccavale
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, όπως ήταν αναμενόμενο, διάφοροι λόγοι ώθησαν την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και Ασφάλειας να χαρακτηρίσει εξαιρετικά σημαντική και ευαίσθητη τη σχέση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ASEAN. Είναι περιττό να υπενθυμίσουμε την ανερχόμενη από στρατηγικής άποψης σημασία της νοτιοανατολικής ζώνης της Ασίας. Τονίζω, επίσης, ότι η Ευρώπη είναι πια ο δεύτερος κατά σειρά μεγαλύτερος οικονομικός επενδυτής στην περιοχή, ενώ προβάλλεται επιτακτικά η ανάγκη εγκαθίδρυσης μόνιμου πολιτικού διαλόγου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ASEAN. Ωστόσο, ως προς την τεχνική πτυχή της προώθησης αυτού του πολιτικού διαλόγου, εμείς πιστεύουμε ότι η βέλτιστη λύση είναι οι διαπραγματεύσεις νέας συμφωνίας τρίτης γενιάς. Για τον λόγο αυτό, καλούμε την Πορτογαλία να ανακαλέσει την άρνηση παροχής στην Επιτροπή της εξουσιοδότησης διαπραγμάτευσης αυτής της συμφωνίας τρίτης γενιάς.
Τα escamotages που επινοήθηκαν από την Επιτροπή για να προσεγγίσει το ζήτημα - όπως για παράδειγμα η προσθήκη πρωτοκόλλων στη συμφωνία του 1980 ή το πακέτο οικονομικών πρωτοβουλιών και κοινωνικής συνεργασίας - δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν, κατά τη γνώμη μου, σαν εναλλακτική λύση στη νέα συμφωνία τρίτης γενιάς με την ASEAN και αυτό γιατί απλούστατα θα αποδυνάμωνε τη συμφωνία μεταξύ της Ευρώπης και της ASEAN στο πολιτικό επίπεδο, κυρίως όσον αφορά το νευραλγικό ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πράγματι, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τόσο αδέξια την πραγματικότητα, κρυμμένοι πίσω από τα οικονομικά συμφέροντα που, αν και δίκαια, δεν μπορούν να προπορεύονται σε σχέση με κάποια πρωταρχικά ζητήματα καυτής επικαιρότητας. Η Βιρμανία, που προσχώρησε πρόσφατα στην ASEAN, παραβιάζει απροκάλυπτα και απάνθρωπα τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ άλλες χώρες της ASEAN εφαρμόζουν παρά πολύ συχνά τη θανατική ποινή πέρα από κάθε διεθνή συμφωνία, η κατάσταση του ανατολικού Τιμόρ ακόμη εκκρεμεί, η διακίνηση όπλων παραβαίνει κάθε διεθνή συμφωνία.
Είναι για μας πάγια πεποίθηση ότι οι αρχές της αυτοδιάθεσης, της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν είναι διαπραγματεύσιμα. Οι χώρες της ASEAN πρέπει απαραιτήτως να υπογράψουν τις δυο διεθνείς συμφωνίες υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εναντίον των βασανιστηρίων.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, με τη διευκρίνιση ότι, για τεχνικής και γραφειοκρατικής φύσης λόγους, η γνωμοδότηση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Ασφάλειας δεν συμπεριλήφθηκε στη γενική έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων. Εύχομαι η παρέμβαση αυτή να συμπεριληφθεί πάλι αύριο, μέσω των προφορικών τροπολογιών.

Moniz
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα πρώτα απ' όλα να συγχαρώ τον συνάδελφό μου Hindley για την εργασία του. Τα συμπεράσματα που μας παρουσιάζει είναι προφανώς το αποτέλεσμα μιας εμπεριστατωμένης μελέτης του περίπλοκου πλέγματος προβλημάτων που χαρακτηρίζει τις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συνδέσμου Κρατών της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Επισημαίνεται η αυξανόμενη σημασία των χωρών της ASEAN στη διεθνή οικονομία, καθώς και η στρατηγική τους σημασία όσον αφορά τη διασφάλιση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ασφάλειας σε μια περιοχή του πλανήτη που έχει ουσιαστική επίδραση επί των εξελίξεων σε παγκόσμια κλίμακα. Γίνεται ορθή αξιολόγηση της θέσης που κατέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία, από οικονομικής σκοπιάς, είναι ο δεύτερος σημαντικότερος επενδυτής στην περιοχή, και που καλείται να επιλέξει μια θετική στάση, αυξάνοντας τη συμμετοχή της στις δράσεις οι οποίες συμβάλλουν στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη εκείνων των χωρών. Έτσι, είναι απολύτως αναγκαίο να δρομολογηθεί ένας στενότερος διάλογος και να αυξηθούν τα επίπεδα της συνεργασίας, μια επιθυμία που δεν εξασφαλίζεται με σαφήνεια από την Ατζέντα 2000, ούτε, ας πούμε, από τις υφιστάμενες σχέσεις, είτε αυτές αφορούν τον τομέα του εμπορίου, είτε την επενδυτική πολιτική, είτε την πρόσβαση στις αγορές.
Είναι όμως απαραίτητο να γίνεται διαρκής αξιολόγηση του επιπέδου της συνεργασίας, έχοντας κατά νου τις απαιτήσεις που απορρέουν από την αμοιβαιότητα και τους επιβαλλόμενους περιορισμούς από την εσωτερική νομοθεσία και τους κανονισμούς της ASEAN. Όπως επίσης, επιβάλλεται επίσης να υπάρξουν εγγυήσεις ότι ο όρος του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα προβλέπεται σε όλες τις συμφωνίες μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ASEAN, και να μη μείνει μονάχα στα χαρτιά, ώστε να διασφαλιστούν πράγματι τα κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων και οι ατομικές ελευθερίες των πολιτών.
Όλοι μας θεωρούμε φυσιολογικό το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει εμπόδια στη Βιρμανία, επειδή η χώρα αυτή δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αλλά όλοι μας γνωρίζουμε επίσης την αδιάλλακτη στάση της Ινδονησίας, συγκεκριμένα στο ζήτημα του Ανατολικού Τιμόρ, μια στάση ανοιχτής αντιπαλότητας την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αντικρούσει σθεναρά και αποτελεσματικά. Γι' αυτό, θα ήταν πιο ενδεδειγμένο και πιο θεμιτό από πολιτικής άποψης να απαιτήσουμε από τη χώρα αυτή να συμμορφωθεί προς τους κανόνες διεθνούς δικαίου που αναγνωρίζονται από τον ΟΗΕ, απ' ότι να ζητάμε την έγκριση της Πορτογαλίας για τη διαπραγμάτευση συμφωνιών τρίτης γενιάς, ακόμη κι αν παραδεχόμαστε ότι οι συμφωνίες αυτές έχουν σύμφυτη σπουδαιότητα και αποτελούν την καλύτερη επιλογή στο πλαίσιο της νέας δυναμικής των σχέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης - ASEAN. Και όλα αυτά μέσα σε ανά πλαίσιο δημοκρατίας, δικαιοσύνης και σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Stasi
Κύριε Πρόεδρε, αν υπάρχει μία χώρα στον κόσμο στην οποία θα πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να προσφέρει τη βοήθειά της, αυτή είναι σίγουρα η Καμπότζη, και τούτο για δύο, τουλάχιστον, λόγους. Αρχικώς, γιατί η Καμπότζη συγκαταλέγεται στις φτωχότερες χώρες του πλανήτη, και καθώς οι εμπορικές συναλλαγές της είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό ελλειμματικές, μόνο μια πολύ σημαντική ενίσχυση εκ μέρους της διεθνούς κοινότητας μπορεί να αναχαιτίσει και να αναστρέψει την πορεία πτώχευσης που ακολουθεί η χώρα.
Όμως, η προσπάθεια αυτή επιβάλλεται επίσης για λόγους ηθικής. Η παθητικότητα, η δειλία, που επέδειξε η διεθνής κοινότητα και ειδικότερα οι ευρωπαϊκές χώρες, όταν ο λαός της Καμπότζης γνώριζε πραγματική γενοκτονία από τους Κόκκινους Χμερ, κατέστησε σήμερα καθήκον μας τη βοήθεια του λαού αυτού για να αναπτύξει την οικονομία του, να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης και να αρχίσει την πορεία εκδημοκρατισμού.
Για τον λόγο αυτό, υποδεχθήκαμε με ικανοποίηση το σύμφωνο συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Καμπότζης, που υπογράφηκε στις 29 του περασμένου Απριλίου, στο Λουξεμβούργο. Το σύμφωνο αυτό είναι καλό και οι προτεραιότητες που θέτει ανταποκρίνονται θαυμάσια στην κατάσταση που επικρατεί στη χώρα και στις ανάγκες των κατοίκων της. Η καταπολέμηση της φτώχειας, η αναζήτηση διαρκούς ανάπτυξης, η άμυνα, η προώθηση των ιδιωτικών επενδύσεων και η προώθηση της δημοκρατίας, καθώς και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι ορισμένοι από τους κυριότερους στόχους του συμφώνου.
Τον προηγούμενο Ιούνιο, για τους διαφορετικούς αυτούς λόγους, παρά τις επιφυλάξεις που θα μπορούσαν ήδη να διατυπωθούν σχετικά με την κατάσταση της χώρας σε ό, τι αφορά την πολιτική σταθερότητα και το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το ΡΡΕ είχε εγκρίνει τη θέση σε ισχύ του εν λόγω συμφώνου. Σήμερα, η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, είναι, αλίμονο, εντελώς διαφορετική. Το πραξικόπημα της 5ης Ιουλίου, με το οποίο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, κ. Hun Sen, καθαίρεσε τον Πρωθυπουργό κ. Norodom Ranariddh, βύθισε εκ νέου την Καμπότζη στο χάος. Οι μάχες επαναλήφθηκαν, η βία εμφανίζεται με διαφορετικές μορφές -λεηλασίες, δολοφονίες- η εξουσία αμφισβητεί τον πολιτικό πλουραλισμό, και τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται. Η κύρωση του συμφώνου σήμερα, στο δραματικό αυτό πλαίσιο, θα ισοδυναμούσε με επιβολή κυρώσεων στους πραξικοπηματίες και σε όλους τους εκβιασμούς που επέτρεψαν, οι οποίοι εξακολουθούν να πολλαπλασιάζονται σε όλη την Καμπότζη.
Γι'αυτό ακριβώς η ομάδα του ΕΛΚ εγκρίνει τις απόψεις του εισηγητή Luciano Pettinari που, στην αρχή της συνεδρίασης, πρότεινε να αναπέμψει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην επιτροπή την έκθεσή του σχετικά με την κύρωση του συμφώνου με την Καμπότζη. Σίγουρα δεν πρέπει η Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να αδιαφορήσει, για δεύτερη φορά, για την τύχη του δυστυχισμένου λαού της Καμπότζης. Αντιθέτως, πρέπει, καταφεύγοντας σε ό, τι ο εισηγητής αποκαλεί "ενεργό αναπομπή», να ασκήσουμε πιέσεις σε εκείνους που κατέχουν την εξουσία, ώστε να τερματιστεί η κυριαρχία της παρανομίας και της βίας, για να εφαρμοστούν οι συμφωνίες των Παρισίων, κυρίως, σε ό, τι αφορά τη διεξαγωγή των εκλογών το Μάρτιο 1998, που θα πρέπει να απαιτήσουμε να πραγματοποιηθούν υπό τον έλεγχο της διεθνούς κοινότητας.
Ο λαός της Καμπότζης υπέστη τα πάνδεινα κατά την πρόσφατη ιστορία του και οι ευθύνες που αναλαμβάνουμε έναντί του είναι υπερβολικά μεγάλες ώστε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με την ευκαιρία της ψηφοφορίας αυτής, να αποφύγει να δηλώσει ρητά και σθεναρά τη βούλησή του να βοηθήσει την Καμπότζη να ξεκινήσει επιτέλους την πορεία ανάπτυξης και εκδημοκρατισμού.

Plooij-Van Gorsel
Κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, κύριε Επίτροπε, τα συγχαρητήριά μου στον εισηγητή κ. Hindley για τις δύο εκτενείς εκθέσεις του. Η φιλελεύθερη ομάδα χαίρεται για την επέκταση στο Βιετνάμ της συνεργασίας με τις χώρες του Συνδέσμου Κρατών της Νοτιοανατολικής Ασίας. Ασφαλώς θα προαγάγει την οικονομική ανάπτυξη και θα είναι ευεργετική για την κοινωνική σταθερότητα σε αυτή την φτωχή χώρα. Οι εμπορικές σχέσεις ανάμεσα στις χώρες ASEAN σταθεροποιούν τις γενικές συνθήκες στην περιοχή, η οποία θα γίνει έτσι πιο ελκυστική για ευρωπαίους επενδυτές.
Το εμπόριο στον ηλεκτρονικό τομέα ιδίως, προσφέρει ενδιαφέρουσες προοπτικές για μεγάλους και μικρούς ευρωπαίους επιχειρηματίες, με την προϋπόθεση ότι δεν θα ορθώσουν οι χώρες ASEAN νέους φραγμούς. Παραπέμπω στις αυστηρές διατάξεις της Σιγκαπούρης σχετικά με τη λογοκρισία του Internet. Διεθνείς διαβουλεύσεις έχουν μεγάλη σημασία για τη διασφάλιση του ελευθέρου ηλεκτρονικού εμπορίου.
Η φιλελεύθερη ομάδα επικροτεί το ότι η συνεργασία με το Βιετνάμ έχει ως προϋπόθεση το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο όρος τούτος αποτελεί ένα από τα λίγα μέσα που διαθέτει η ΕΕ για να επιβάλλει αυτόν το σεβασμό. Η ομάδα μου ευελπιστεί λοιπόν ότι οι συζητήσεις με τις άλλες χώρες ASEAN θα αποδώσουν σύντομα καρπούς.
Ως προς τη συνεργασία με αυτές τις άλλες χώρες ASEAN, οι πυρκαγιές των δασών στην Ινδονησία, αποδεικνύουν για άλλη μια φορά πόσο σημασία έχει η συνεργασία για το περιβάλλον και την ανάπτυξη. Ευχόμαστε η συνεργασία σε αυτούς τους τομείς να συμβάλει ώστε να αποφευχθούν τέτοιες οικολογικές καταστροφές στο μέλλον.
Τέλος, η ομάδα μου τονίζει τη μεγάλη σημασία να δοθεί μεγάλη δημοσιότητα στο ευρώ, στο κοινό μας νόμισμα στους επιχειρηματικούς κύκλους στην Ασία. Θα συμβάλει στη βελτίωση της θέσης μας ως τρίτου εμπορικού εταίρου στην περιοχή αυτή.

Telkδmper
Κυρία Πρόεδρε, η Νοτιοανατολική Ασία αποτελεί σίγουρα μια περιοχή με εκρηκτική ανάπτυξη, όπως υποστήριξε ο κύριος Hindley. Απ' αυτό γίνεται κατανοητό ότι πρέπει να υπάρξει συνέχεια στην συμφωνία του 1980 μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN). Αλλά πού συντελείται ή έκρηξη σήμερα; Είναι τα κραχ, οι φόβοι ότι θα συμβεί κι εκεί ότι πρίν από χρόνια στο Μεξικό; Στην Ταϊλάνδη γκρεμίζονται φράγματα, στο Καλιμαντάν, την Σουμάτρα, το Σέλεμπες για ολόκληρες εβδομάδες καίγονται δάση. Στην Βιρμανία, την Καμπότζη, το Ανατολικό Τιμόρ και πολλές άλλες περιοχές παραβιάζονται, εν μέρει, εδώ και χρόνια τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ποιό το συμπέρασμα απ' όλα αυτά; Απλώς οι σχέσεις μας δεν μπορεί να συνεχιστούν όπως έως τώρα. Δεν μπορεί να συνεχιστεί απλώς η απελευθέρωση του εμπορίου ή να προωθηθεί απλώς η απελευθέρωση των επενδύσεων κατά το πρότυπο του ΠΟΕ. Νομίζω, ότι θα έπρεπε να συζητήσουμε περισσότερο μήπως θα ήταν εύλογο, για την σταθεροποίηση των χρηματοδοτικών αγορών, να εισαχθεί κάτι σαν φόρος αναταράξεων. Ο πρωθυπουργός της Μαλαισίας είχε δίκιο όταν κατά την σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου - και της Παγκόσμιας Τράπεζας στο Χόνγκ - Κόνγκ υποστήριξε ότι η κερδοσκοπία επί του συναλλάγματος είναι ανήθικη πράξη και ζήτησε την απαγόρευσή της.
Δεύτερον: Όταν κάνουμε μια Σύμβαση, πρέπει σ' αυτήν να εμπεριέχονται φυσικά και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η ΕΕ δεν πρέπει απλώς με πρωτόκολλα να κοροϊδεύει τον εαυτό της πάνω στο θέμα αυτό. Βασική προϋπόθεση για νέες συμβάσεις, πρέπει να είναι, κατά την δική μας η δημοκρατική λογική, η συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Δεν χρειαζόμαστε λοιπόν πρωτόκολλα αλλά μια νέα συμφωνία τρίτης γενεάς. Γι' αυτό τον λόγο ζητούμε εμείς - όπως και άλλοι συνάδελφοι - από την Πορτογαλία, να άρει το βέτο όσον αφορά το Ανατολικό Τιμόρ. Αυτό δεν σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε έτσι τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συμβαίνουν εκεί, παρά εκφράζουμε έτσι την άποψη, ότι το πρόβλημα αυτό είναι πρόβλημα ολόκληρης της ΕΕ και όχι μόνο της Πορτογαλίας. Αφορά το ίδιο και τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη και πρόκειται για μια ευθύνη που προέρχεται από την αποικιακή ιστορία. Ίσως καταλήξουμε κι εμείς να αναθέσουμε για την περιοχή του Ανατολικού Τιμόρ μια εντολή προστασίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, έτσι όπως προκύπτει απ' τις ιστορικές της ευθύνες. Ίσως κάτι τέτοιο προκύπτει και από τις συμβάσεις.
Τρίτον: Η βιώσιμη οικονομία πρέπει να έχει την μεγαλύτερη προτεραιότητα. Η οικονομία δεν χρειάζεται περαιτέρω απελευθέρωση, αλλά χρειάζεται αναδιάρθρωση. Δεν πρόκειται εδώ για απελευθέρωση διαφόρων κλάδων, αλλά για απαγορεύσεις προϊόντων που η παραγωγή τους οφείλεται είτε στην κατασπατάληση φυσικών πόρων ή παράγονται υπό απάνθρωπες συνθήκες. Χρειαζόμαστε γι' αυτό συμβατικές υποχρεώσεις προστασίας και πιστεύω ότι αν αυτές υπήρχαν, δεν θα καταλήγαμε στις πυρκαγιές των δασών. Έχω μία ερώτηση για τον Επίτροπο: Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστήριξε να χρησιμοποιηθούν συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης για την Σουμάτρα. Γιατί αυτά δεν λειτούργησαν; Τί συνέβη στους κατοίκους με τις πυρκαγιές αυτές; Μήπως κάηκαν; Είναι μήπως αυτές οι πυρκαγιές μια μορφή απελευθέρωσης, για να μπορεί στο εξής να καλλιεργηθεί ρύζι εκεί, τακτοποιήθηκε το σχέδιο της εσωτερικής μετανάστευσης και ίσως σύντομα δημιουργηθούν εκεί φυτείες, στην θέση του παρθένου δάσους; Τι κάνουμε για την διατήρηση του περιβάλλοντος; Τί κάνουμε για την προστασία του φυσικού πλούτου ή των γνώσεων, ή για την διάδοση της πολιτιστικής κληρονομιάς που είχαν οι λαοί σ' αυτή την περιοχή ή μέσα στα δάση;
Και το τελευταίο για τις συμβάσεις: Αν συνάψουμε νέες συμβάσεις και περιληφθεί σ' αυτές και η Βιρμανία, αυτή την στιγμή - κι όπως πολλοί το δήλωσαν ήδη - μπορούμε να στηρίξουμε μόνον την θέση της Μεγάλης Βρετανίας, που υποστήριξε σχετικά με τις χώρες ASEAN το 1998, και όπου δεν παραχωρείται άδεια παραμονής στην Βιρμανία. Πιστεύω ότι δεν πρέπει να δεχτούμε στη διεύρυνση μια τέτοια χώρα. Φυσικά η διεύρυνση είναι ένα πρόβλημα των χωρών ASEAN, αλλά κι εμείς πρέπει καλά να το σκεφτούμε. Να δεχτούμε δηλαδή ναι ή όχι τα επιχειρήματα των χωρών ASEAN κι αν δεν μπορούμε να τα δεχτούμε για λόγους συναφείς με την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή για οικονομικούς λόγους, τότε ας μη το κάνουμε κι αντί γι' αυτό να διευκρινίσουμε τη στάση μας.

Dell'Alba
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Αντιπρόεδρε Marνn, αγαπητοί συνάδελφοι, σήμερα, σε ορισμένες ευρωπαϊκές εφημερίδες, ομάδα βουλευτών δήλωσε, κυρίως, ότι η Ευρώπη ασθενεί, ότι ασθενεί γιατί, σε ό, τι αφορά τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, δεν κατάφερε να θέσει τη δημοκρατία στην πρώτη θέση των οργάνων, των διαδικασιών της, των κανόνων λειτουργίας της.
Αν η Ευρώπη ασθενεί, τότε ο ASEAN ψυχορραγεί. Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο ότι οι πυρκαγιές ερημώνουν την περιοχή και ότι τα νομίσματα εκτελούν ελεύθερη πτώση. Δεν κυριαρχεί εκεί ο φιλελευθερισμός πάση θυσία, αγαπητέ συνάδελφε Telkδmper, αλλά ένας φιλελευθερισμός, ένα οικονομικό σύστημα που αδιαφορεί για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, και το οποίο φέρεται, στο όνομα της αγοράς και της ανάπτυξης, να ξεχνά ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα συνιστούν παγκόσμια αξία, να διαγράφει από τη μνήμη του την πολιτική δημοκρατία, και να πιστεύει ότι το κρατικό πρότυπο μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τις αξίες αυτές.
Εμείς, τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουμε άλλες αξίες και πιστεύω ότι, στην υπόθεση αυτή, αξίζει να σημειωθεί, όπως κάνουν δικαίως όλοι οι συνάδελφοι, ότι δεν μπορούμε να αποδεχθούμε, στο όνομα του νόμου του εμπορίου, στο όνομα του νόμου του κέρδους, να κλείσουμε τα μάτια στο γεγονός ότι ο ASEAN αποδέχθηκε τη Βιρμανία, παρά τους κάπως δικτατορικούς στρατηγούς της, είναι αλήθεια, την ίδια στιγμή, μάλιστα, που ο Auhg San Sun Kyi, βραβευμένος με Βραβείο Νόμπελ και Βραβείο Ζαχάρωφ, βρίσκεται υπό κατ' οίκον περιορισμό.
Όχι, πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να πουν "όχι» και να καταβάλουν, κατά συνέπεια, κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε οι ρήτρες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ώστε οι κανόνες που ορίσαμε στις εκθέσεις μας με τις χώρες με τις οποίες συνεργαζόμαστε, να γίνουν αποδεκτοί. Σε αντίθετη περίπτωση, μπορούμε απλούστατα να πούμε στους φίλους μας του ASEAN ότι έχουν τη δυνατότητα να στραφούν σε άλλους, γιατί εμείς δεν ενδιαφερόμαστε.
Γνωρίζω ότι είναι μια δύσκολη κατάσταση και ότι, πολύ συχνά, με την Κίνα και με άλλες χώρες, αναλωνόμαστε σε παχιά λόγια και κάνουμε μετά άλλα πράγματα. Πιστεύω ότι η σταθερή στάση απέναντι στις χώρες του ASEAN θα ήταν ένα μέσο για να ελέγξουμε κατά πόσο είναι υπαρκτές οι δικές μας αξίες, ή για να διαπιστώσουμε αν μπορούμε να αδιαφορούμε όταν μας βολεύει.
Η Μαλαισία και άλλες χώρες ηγούνται ενός κινήματος που θα επιχειρήσει να αντιταχθεί στην πεντηκοστή επέτειο της Παγκόσμιας Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αν όντως οι αξίες μας είναι αληθινές, με αυτές θα αρχίσουμε τη συνεργασία που επιθυμούμε. Από την άποψη αυτή, η ομιλία του εισηγητή της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, είναι πολύ σημαντική. Η καταδίκη της θανατικής ποινής που ισχύει στα κράτη εκείνα, καθώς και όλες οι άλλες βιαιοπραγίες που καταγγέλλονται στην έκθεση, πρέπει να λειτουργήσουν ως δοκιμές προς την Επιτροπή και προς όλους εμάς, ώστε να αποδείξουμε ποιες είναι οι προτεραιότητές μας στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις εν λόγω χώρες. Ο βρετανός υπουργός Robin Cook αρνήθηκε πολύ ενδιαφέρον εμπόριο όπλων με την Ινδονησία. Έπραξε καλώς, κατά τη γνώμη μου. Οι ενδείξεις αυτές είναι σημαντικές για να μας επιτρέψουν να ακυρώσουμε τη συμφωνία, σε περίπτωση που οι χώρες του ASEAN θελήσουν να δεχθούν τη Βιρμανία στους κόλπους τους. Γιατί να μην υπογράψουμε διμερείς συμφωνίες βάσει των αξιών μας;
Αυτή είναι η πρόκληση που πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να αντιμετωπίσουμε, και για την οποία, για παράδειγμα, σε επίπεδο προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ομάδα μας πρότεινε το πάγωμα ορισμένων πιστώσεων που χορηγούνται προς τις χώρες του ASEAN, ακριβώς για να αποδείξουμε ότι δεν μας ικανοποιεί η αποδοχή της Βιρμανίας μεταξύ των μελών του.

Antony
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του συναδέλφου Hindley αφορά στις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βιετνάμ και στη διεύρυνσή τους με την υπογραφή συμφωνιών με το Σύνδεσμο Κρατών Νοτιοανατολικής Ασίας. Το κείμενο παρουσιάζει ενδεικτικά στοιχεία της οικονομικής προόδου που έχει συντελεστεί στο Βιετνάμ και επισημαίνει, επίσης, τη δυνατότητα διακοπής των συμφωνιών μας σε περίπτωση παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η λέξεις "στην περίπτωση αυτή» είναι πράγματι εντυπωσιακές, γιατί ο απλός κοινός νους θα έπρεπε να οδηγήσει στη διατύπωση ότι καμία συμφωνία δεν θα έπρεπε να είχε υπογραφεί από τη στιγμή που συνδέεται με το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ίσως, όμως, οι αντιφρονούντες προς το κομμουνιστικό καθεστώς, οι πιστοί, οι χριστιανοί, οι βουδιστές και όσοι άλλοι διώκονται, να μην θεωρούνται, στη συγκεκριμένη περίπτωση, άνθρωποι. Το Βιετνάμ δεν έχει απελευθερωθεί από τον κομμουνιστικό κλοιό, όχι περισσότερο από το Λάος, όχι περισσότερο από την Καμπότζη.
Θα χωρούσε μεγάλη συζήτηση σχετικά με το τι πράγματι αποκαλύπτουν τα στοιχεία της οικονομικής ευημερίας, εφόσον η χώρα γνώρισε τη γενικευμένη εξαθλίωση από την αγριότερη μορφή κολεκτιβισμό. Η παραμικρή χαλάρωση δημιουργεί προφανώς ευμάρεια, η οποία, ωστόσο, είναι πολύ σχετική. Εκείνο που είναι, αλίμονο, βέβαιο, είναι η φανταστική διαφθορά που μαστίζει τη χώρα, σύμφωνα με τη διαδικασία που ισχύει σε όλα τα σοσιαλιστικά καθεστώτα, όπου μετά την εκρίζωση των ανθρώπων και των διαρθρώσεων της οικονομίας της φυσικής αγοράς, οι μόνες που πολλαπλασιάζονται ταχέως είναι οι συμμορίες, όπως οι δηλητηριώδεις θάμνοι σε πεδίο που έχει ερημωθεί από παλιά. Αλλά, όπως η Κίνα του λαό γκάι, η Καμπότζη και το Λάος, έτσι και το Βιετνάμ εξακολουθεί να είναι χώρα καταπίεσης, όπου συνεχίζεται ο ατέλειωτος κατάλογος μαρτύρων των λαών που είναι υπόδουλοι στον κομμουνισμό.
Ας το επαναλάβουμε όσες φορές χρειάζεται, ο κομμουνισμός σκότωνε πριν από το ναζισμό, και σκότωνε παράλληλα με το ναζισμό. Το 1997, εξακολουθεί να σκοτώνει. Τα νέα που φθάνουν από το Βιετνάμ -έχω τρία μικρά βαφτιστήρια από το Βιετνάμ- κάνουν συχνά και πάντα λόγο για βίαιη καταστολή όλων των ελευθεριών, για αιματηρή καταστολή όλων των διαδηλώσεων, αλλά εδώ, τα δύο τρίτα της παρούσας Συνέλευσης, αγωνίζονται για την αποκαλούμενη "ειρήνη του Βιετνάμ».
Στους δύο κατακτητικούς πολέμους, το κομμουνιστικό καθεστώς του Βιετνάμ σκότωσε εκατομμύρια ανθρώπους, με μαζικές εκτελέσεις, στα στρατόπεδα θανάτου, καθώς και κατά τη φυγή των ανθρώπων. Αλίμονο, οι Βιετμίν, αργότερα οι Βιετκόνγκ, δεν έπαψαν να βρίσκουν υποστηρικτές στις χώρες της Δύσης, στο Κομμουνιστικό Κόμμα, βεβαίως, του προδότη Boudarel, που δεν εξετάζουμε ακόμη, του αποτρόπαιου βασανιστή του στρατοπέδου113, δράστη εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, που απολάμβανε σήμερα το πρωί τον καφέ του στη λεωφόρο Saint-Germain.
Όμως, έλαβε επίσης τη μαζική υποστήριξη στην ιεραρχία και στους καθολικούς κληρικούς, σύμφωνα μάλιστα με την ομολογία του καρδινάλιου de Courtray, στις 5 Ιανουαρίου 1990. Εμείς οι Γάλλοι περιμένουμε πλέον να ζητήσουν συγγνώμη οι επίσκοποι της Γαλλίας για τον αδικαιολόγητο εφησυχασμό, επί σειρά δεκαετιών, έναντι των δημίων των 200 εκατομμυρίων θυμάτων των υποδουλωμένων αυτών λαών.

Junker
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί κυρίες και κύριοι! Η σημερινή συζήτηση περιστρέφεται εντελώς γενικά γύρω από τον οργανισμό των χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας, ASEAN, γύρω από το νέο σχετικά μέλος του Βιετνάμ και το Λάος που προσχώρησε στον σύνδεσμο, εντελώς πρόσφατα, όπως και την Καμπότζη της οποίας η συμμετοχή στις χώρες ASEAN είχε κατ' αρχήν διακοπεί λόγω της βίαιης αλλαγής εξουσίας, που συνέβη τον περασμένο Ιούλιο. Ένα νέο μέλος της ASEAN, δηλαδή η Βιρμανία, δεν αποτελεί αντικείμενο αυτών των διαβουλεύσεων δεν μπορεί όμως να μη ληφθεί υπόψη.
Οι χώρες ASEAN αποτελούν μία συμμαχία χωρών της Ασίας - όπως πολύ σωστά περιγράφει ο κύριος Hindley στην έκθεση του - που βασίστηκε στην ιδέα του να χρησιμοποιηθούν σαν οχυρό κατά του κομμουνισμού. Στον "όμιλο των τίγρεων» ανήκουν όμως σήμερα το Λάος και το Βιετνάμ, δύο χώρες κομμουνιστικές ακόμη, εις πείσμα όλων των απελευθερώσεων της οικονομίας. Η θέση των πολιτικών συμφερόντων από την εποχή κατάρρευσης του κομμουνιστικού συνασπισμού, έχει αλλάξει. Η συμμαχία αυτή ενέχει σήμερα γεωστρατηγική σημασία απέναντι στον κινέζικο γίγαντα του Βορρά. Μέχρι πρότινος τα περισσότερα μέλη του ASEAN θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σαν χώρες επιτυχημένες - βλέπε Μαλαισία, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη και οπωσδήποτε η Ινδονησία.
Με διψήφια ποσοστά ανάπτυξης, οι ουρανοξύστες φύτρωναν σαν τα μανιτάρια, η παραγωγή και η οικονομία των εξαγωγών σημείωναν μία άνευ προηγουμένου εκρηκτική ανάπτυξη, ο επιθετικός εμπορικός ανταγωνισμός της οποίας, έγινε αισθητός μέχρι και στην Ευρώπη, που είχε και έχει να αντιμετωπίσει την μεταφορά θέσεων εργασίας. Συγχρόνως, οι χώρες ASΕAN αναγνωρίστηκαν σαν σημαντική αγορά, που πρέπει να κατακτηθεί με στρατηγικούς τρόπους, ώστε να καταστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση ο δεύτερος σε μέγεθος επενδυτής στην περιοχή αυτή.
Η συμφωνία συνεργασίας με τις χώρες ASΕΑΝ βασίζεται στο καθεστώς σχέσεων του 1980. Για τον λόγο αυτό ένας εκσυγχρονισμός φαίνεται εύλογα ότι έχει πολύ καθυστερήσει. Αυτό μου φαίνεται πιό εύκολο στα λόγια από ότι στην πράξη. Έτσι πρέπει πρώτα να δοκιμάσουμε πώς θα επεκταθεί η υπάρχουσα συμφωνία στα νέα μέλη. Για το Μπρουνέϊ, το Σουλτανάτο του πετρελαίου με τη μεγάλη ευμάρεια, αυτό δεν υπήρξε πρόβλημα. Και στην περίπτωση του Βιετνάμ πρόκειται για μια, λίγο - πολύ, τυπική υπόθεση, αν και με κάποιο αγκάθι. Και τούτο θα αγγίζει το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Όποιος σε μια χώρα ASEAN κρατά καλά ανοιχτά τα μάτια του θα διαπιστώσει ότι η παιδική εργασία, η σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών και γυναικών, η έλλειψη δικαιωμάτων των εργαζομένων, η καταπίεση εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων βρίσκονται σε πολλά μέρη στην ημερήσια διάταξη. Οι συνθήκες εργασίας στην Μαλαισία, Ινδονησία και αλλού δίδουν διαρκώς αφορμή για την απαίτηση να τηρούνται τα πρότυπα που έχουν ορίσει οι παγκόσμιες οργανώσεις εργασίας και να υπάρξει κάποιος συμβιβασμός για την κοινωνική ρήτρα στα πλαίσια του ΠΟΕ πράγμα που διόλου δεν πτοεί τις χώρες ASEAN. Επικαλούνται τις ασιατικές αξίες τις οποίες δήθεν οφείλουν να σέβονται. Η Μαλαισία μάλιστα ζητεί και μια αλλαγή του ορισμού περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που περιλαμβάνεται στη Σύμβαση του ΟΗΕ του 1950.
Πάντως, τον τελευταίο καιρό οι "τίγρεις» της Ασίας δέχτηκαν τον σκληρό αντίκτυπο. Νομισματικές αναταράξεις, κατάρρευση της οικονομίας τους, περιβαντολλογικές καταστροφές των τελευταίων εβδομάδων και ημερών, καθιστούν σαφές ότι η ληστρική εκμετάλλευση των ανθρώπων και του περιβάλλοντος και μια ανάπτυξη της οικονομίας που βασίζεται σε δάνεια και χωρίς σταθερά θεμέλια, παίρνουν μια τρομερή εκδίκηση. Μ' αυτό, το αίτημα για μια νέα δυναμική στις σχέσεις με τις χώρες ASEAN παίρνει εντελώς νέες διαστάσεις. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό σημαίνει μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα σε πολιτικά και οικονομικά συστήματα, ανάμεσα στην συνεργασία, την ανοχή και την άρνηση όταν έχουν πλέον ξεπεραστεί τα όρια της ανοχής.
Έτσι δεν μπορεί να υπάρξει προς στιγμήν καμιά συμφωνία με τον νέο ηγεμόνα της Καμπότζης, τον Hun Sen, ο οποίος πάτησε κυριολεκτικά επί πτωμάτων για να αρπάξει την εξουσία, ούτε επιτρέπεται η στήριξη του στρατιωτικού καθεστώτος της Βιρμανίας που περιφρονεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και που αυτοχρηματοδοτείται από το εμπόριο ναρκωτικών και την λαθρεμπορία, κερδίζοντας μ' αυτό επιρροή και στις γειτονικές χώρες, που αναγκάζονται, λόγω της φτώχειας τους, να καταφύγουν στην καλλιέργεια οπίου.
Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να τονίσουμε και να εξάρουμε, ακριβώς, στην περίπτωση του Βιετνάμ και του Λάος, τον χαρακτήρα της αναπτυξιακής πολιτικής και ότι εδώ πρόκειται για βιώσιμη ανάπτυξη. Καθήκον της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να φροντίσει γι' αυτό.

Gόnther
) Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί κυρίες και κύριοι! Θα ήθελα με την δική μου συμβολή να περιοριστώ στο Λάος και να ευχαριστήσω κατ' αρχήν τον συνάδελφο Castanede για την έκθεσή του και για ότι τώρα προσθέτει στην συζήτηση αυτή. Στον τομέα των αναπτυσσόμενων χωρών, έχουμε σε πρώτη γραμμή να κάνουμε με τις χώρες ΑΚΕ. Όμως τώρα συναντούμε το Λάος, μια από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου, χωρίς καμιά όμως πρόσβαση στους πόρους και τα κονδύλια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης. Από την άποψη αυτή η συμφωνία αυτή συνιστά μια ελπίδα για μια εταιρική σχέση και μια ελπίδα για συνεργασία.
Φτώχεια για μια χώρα όπως το Λάος, δεν σημαίνει μόνο την έλλειψη τροφής, αλλά και ελλείψεις στον τομέα της υγείας και της εκπαίδευσης και εντελώς, γενικά, έλλειψη ευκαιριών στη ζωή. Το κατά κεφαλήν εισόδημα στη χώρα αυτή ανέρχεται σε 290 δολάρια τον χρόνο, κι αν από την άλλη υπολογίσουμε, όσα έως σήμερα μπορέσαμε να καταφέρουμε στον τομέα της συνεργασίας ανάπτυξης, τότε το 15 % αυτού του εισοδήματος συνεχίζει να αποτελείται από προκαταβολές και χορηγίες ποσών, από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αν τώρα, στα πλαίσια της συμφωνίας αυτή, επιδιώκουμε μια συνεργασία, τότε θα πρέπει σίγουρα να γνωρίζουμε σαφώς ότι εδώ σχεδιάζουμε εμπορικές σχέσεις και συνεργασία με τη μισή υφήλιο περίπου. Από την άλλη, με την προσχώρηση της χώρας αυτής στον σύνδεσμο ASEAN, γίνεται εφικτή για μας, μια ακόμη αγορά, η οποία περιλαμβάνει 400 εκατ. καταναλωτές. Θα επιθυμούσα ακόμη να υποβάλω εξάλλου κάποιες ερωτήσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όσο καλή κι αν μου φαίνεται τελικά αυτή η συμφωνία.
Η πρώτη μου ερώτηση έχει ως εξής: Τί προοπτικές υπάρχουν πραγματικά για τον εκδημοκρατισμό μιας χώρας με μονοκομματική κυβέρνηση, όταν διαπιστώνει επιπλέον κανείς ότι οι ηγέτες της χώρας κατά το 75 % αποτελούνται από αξιωματικούς και ανώτατους στρατιωτικούς; Η δεύτερη ερώτηση είναι η εξής: Με την γειτονία των άλλων χωρών της Ασίας, πρόκειται να βελτιωθούν οι ευκαιρίες της αγοράς σ' αυτή την χώρα, ώστε να συμπεράνει κανείς ότι θα δημιουργηθεί μία περιφερειακή αγορά, πράγμα που κι εμείς πάντα επιδιώκουμε στον τομέα των αναπτυσσόμενων χωρών; Μία αγορά σε σχετικώς σύντομο χρονικό διάστημα;
Η τρίτη ερώτηση αφορά τις στρατιωτικές νάρκες προσώπων. Στην Σύμβαση γίνεται λόγος για το ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιθυμεί να εξετάσει το πρόβλημα. Και σας ρωτώ τί σημαίνει να εξετάσει αυτό το πρόβλημα; Αντιμετωπίζουμε το τετελεσμένο γεγονός, ότι ούτε μια φορά έως τώρα κατορθώσαμε να παραμερίσουμε περισσότερες νάρκες απ' αυτές που τοποθετούνται κάθε χρόνο. Εδώ παρουσιάζεται μία τεράστια ανωμαλία και θα χαιρόμουν πολύ εάν δίδονταν στην διαπραγμάτευση του θέματος προτεραιότητα, αντί να κάνει ο καθένας από διαφορετικές πλευρές ενέργειες, σταγόνα εν τω ωκεανώ.
Η τελευταία ερώτηση που θα ήθελα να θέσω είναι η ακόλουθη: Πώς είναι η κατάσταση από την άποψη της νομισματικής σταθερότητας; Υπάρχουν προσπάθειες και σχέδια ώστε η χώρα να επιτύχει σταδιακά ένα σταθερό νόμισμα, και συναλλαγματικά μετατρέψιμο; Με ένα ποσοστό πληθωρισμού της τάξης του 20 %, και τα ποσοστά ανάπτυξης του 7 % φαίνονται κάπως μέτρια συγκριτικά.

Harrison
Κύριε Πρόεδρε, το ASEAN αναπτύσσεται με γοργό ρυθμό και η αλληλέγγυα Ευρώπη έχει μόλις αρχίσει να παρατηρεί αυτόν τον πρόωρα ανεπτυγμένο, μικρότερο αδερφό, του οποίου οι οικογενειακοί δεσμοί με την Ευρώπη, είτε πολιτικοί, οικονομικοί ή πολιτιστικοί, ενισχύονται καθημερινά. Ως καλά αδέλφια, χρειαζόμαστε έναν λογικό και εποικοδομητικό τρόπο συζήτησης, γι&#x02BC; αυτό χαιρετίζω ένθερμα τους ομιλητές της Επιτροπής και τους εισηγητές του Κοινοβουλίου για τις εξαιρετικές εκθέσεις τους.
Ας πάρουμε, για παράδειγμα, το μεγαλύτερο πρόγραμμα της Ευρώπης, την ΟΝΕ. Πρόσφατα, μία διάσκεψη στη Σιγκαπούρη τόνισε τις τεράστιες εμπορικές και χρηματοοικονομικές ευκαιρίες που θα διευρυνθούν για τις δύο οικονομικές ομάδες, μόλις το εύρω γίνει μαζί με το δολάριο και το γιεν το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.
Η πρόσφατη επίσκεψη του Επιτρόπου κ. De Silguy, στο ASEAN τονίζει αυτές τις συναρπαστικές εξελίξεις. Δυστυχώς, οι πρόσφατες οικονομικές διακυμάνσεις του ASEAN μπορεί να έχουν αμαυρώσει το μήνυμα του κ. De Silguy. Όπως το έθεσε ένας Ταϊλανδός υπάλληλος, "ανησυχώ περισσότερο για τη σημερινή πορεία του μάρκου παρά για την πορεία του εύρω στο μέλλον». Η διαφωνία του Doctor Mahathir με τον George Soros με αντικείμενο την απειλή που τίθεται έναντι της Μαλαισίας, εξυπηρετεί απλά στο να τονίσει την αλληλεξάρτηση των χρηματοοικονομικών αγορών του κόσμου, σαν να μην έχει ήδη δώσει αρκετά προειδοποιητικά σημάδια η Baring Brothers της Σιγκαπούρη.
Ενισχύονται επίσης οι πολιτικοί δεσμοί εντός και εκτός του ASEAN. Τα δέκα μέλη του ASEAN πρέπει τώρα να αντιμετωπίσουν τις εσωτερικές εντάσεις, ειδικά εφόσον οι εντάσεις αυτές γενικεύονται και απειλούν τις σχέσεις με την ΕΚ. Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο έκφρασης, ούτε έντονο αλλά και ούτε χαμηλών τόνων, για να προβάλλουμε την ανησυχία μας για την καταπάτηση των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων σε όλη την περιοχή και ειδικά στη Βιρμανία.
Η Βρετανική Κυβέρνηση έχει διευκρινίσει ότι η Βιρμανία δεν θα θεωρηθεί μέλος που συμμετέχει πλήρως στη συνάντηση του ASEM, που θα λάβει χώρα του χρόνου στο Λονδίνο υπό Βρετανική Προεδρεία.
Συγχρόνως, πρέπει να αναγνωρίσουμε την απόφαση του ASEAN να συμπεριλάβει τη Βιρμανία, καθώς επίσης το Λάος, και τελικά την Καμπότζη ως μέλη του. Το γεγονός ότι η Καμπότζη έχει περιέλθει σε πολιτική αστάθεια θα πρέπει σίγουρα να μας παρακινήσει να υποστηρίξουμε κάθε ερέθισμα προς τη δημοκρατία, που θα δοθεί σ' αυτή την υπό πολιτική σύγχυση χώρα. Ας ελπίσουμε ότι, τον επόμενο Μάιο ή Νοέμβριο, θα καταστεί δυνατή η διεξαγωγή ελεύθερων και δίκαιων εκλογών με ενθάρρυνση της ΕΚ.
Για το Βιετνάμ, η συμφωνία συνεργασίας με την ΕΚ προσφέρει εξαιρετικές ευκαιρίες για έντονο αλλά εποικοδομητικό διάλογο. Πώς όμως θα ερμηνευθεί στην περίπτωση του Βιετνάμ η πρώτη έκκληση για ανθρώπινα δικαιώματα που έχει γίνει ποτέ από χώρα του ASEAN. Θα ήταν σίγουρα αμέλεια εκ μέρους μας το να παραβλέψουμε τη σημασία χωρών, όπως η Μαλαισία και η Ινδονησία στο σημερινό κόσμο. Το τέταρτο μεγαλύτερο έθνος στον κόσμο, η Ινδονησία, δεν έχει ακόμη επιλύσει τις διαφορές της με την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Πορτογαλίας, όσον αφορά το θέμα του Ανατολικού Τιμόρ. Ελπίζω ότι, θα δείξουν συμπόνια στην αίτηση του Κοινοβουλίου να επισκεφτεί το Ανατολικό Τιμόρ επίσημη αντιπροσωπεία του ΕΚ. Εμείς, με τη σειρά μας, αν χορηγηθούν βίζες, θα πρέπει να είμαστε σε θέση να αναφέρουμε, δίκαια και τίμια, όλα όσα βλέπουμε και ακούμε ότι συμβαίνουν εδώ και πολλά χρόνια από τους τρομερούς θανάτους του Dili.
Τέλος, στο θέμα της αιθαλομίχλης. Ο El Nino και οι μέθοδοι αποχέρσωσης της γης για καλλιέργεια που ακολουθεί η Ινδονησία αποτελούν έναν καταστρεπτικό συνδυασμό. Οι χώρες του ASEAN δεν μπορούν να απομονωθούν από τον έξω κόσμο, ακριβώς όπως ούτε εμείς στη Ευρώπη και τη Βρετανία μπορούμε. Όταν έρθουν του χρόνου οι φίλοι και οι συνάδελφοί μας στο Λονδίνο, που ως εκ θαύματος έχει πλέον απαλλαγεί από την αιθαλομίχλη που το σκέπαζε κατά το 19ο αιώνα, ας ελπίσουμε ότι μόνο η υγρή ομίχλη και η ψιχάλα του 21ου αιώνα θα σταθούν εμπόδια στην προσπάθεια τη δική μας και του ASEAN να δημιουργήσουμε από κοινού ένα αλληλέγγυο μέλλον. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Marνn
Κύριε Πρόεδρε θα αναφερθώ σε δύο διαφορετικές εκθέσεις των κυρίων Pettinari, Castagnθde και Hindley και στις γνώμες της Επιτροπής Προϋπολογισμού και της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων.
Σε ό, τι αφορά την Καμπότζη, είναι σίγουρο ότι, με την βίαιη εκδίωξη του πρίγκιπα Norodom Ranariddh, αυτή η χώρα που φαινόταν να έχει μια σχετική σταθερότητα, σιγά σιγά έχει φτάσει σε μία κατάσταση στην οποία με τα τελευταία γεγονότα έχουν φανεί ανάγλυφα η αβεβαιότητα της εσωτερικής της κατάστασης, όχι μόνο όσον αφορά την δημοκρατία ή τον εκδημοκρατισμό αλλά επίσης και σε τοπικό επίπεδο όπως το δείχνει ο για πρώτη φορά αποκλεισμός της Καμπότζης από το πλαίσιο ASEAN στην τελευταία σύνοδο της Κουάλα Λουμπούρ. Αυτό είχαμε βέβαια την ευκαιρία να το συζητήσουμε στις 17 Ιουλίου όταν το Κοινοβούλιο παρουσίασε το ψήφισμά του.
Όπως γνωρίζετε πολύ καλά, οι εκλογές έχουν προβλεφθεί για τις 23 Μαϊου του 1998 και είναι προφανές ότι η διεθνής κοινότητα θα δοκιμάσει τις προθέσεις του τωρινού Πρωθυπουργού κ. Hun Sen. Αυτή τη στιγμή, η Εθνική Συνέλευση της Καμπότζης συζητάει τον εκλογικό νόμο. Η αποδοχή του, και το περιεχόμενό του πάνω απ' όλα, θα είναι βασικά στοιχεία για να μπορέσουμε να κρίνουμε αυτή ακριβώς τη στιγμή την στρατηγική των αρχών της Καμπότζης για τους επόμενους μήνες. Είναι φανερό και σ' αυτό συμμεριζόμαστε την άποψη του εισηγητή κυρίου Pettinari, ότι η διεθνής κοινότητα και ειδικότερα η Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να κάνουμε ό, τι είναι δυνατόν για να αναγκάσουμε τους σημερινούς ηγέτες να σεβαστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις θεμελιώδεις ελευθερίες, και να διασφαλίσουν, δια μέσου της εσωτερικής διαδικασίας που πρέπει να ολοκληρωθεί με τις επικείμενες εκλογές του επομένου χρόνου, μια διαδικασία που θα σταθεροποιήσει την κατάσταση στην Καμπότζη, έτσι ακριβώς όπως είχε επιτευχθεί πριν από τα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκα.
Έτσι λοιπόν, γνωρίζετε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι διατεθειμένη να κινητοποιήσει σημαντικά κονδύλια - 9, 5 εκατομμύρια ECU που είναι ένα σημαντικό ποσό - τα οποία θα πάνε ακριβώς για να οργανωθούν οι εκλογές του 1998. Και φυσικά σκεφτόμαστε ότι πρέπει να υπάρχει μία στενή συνεργασία για να ληφθεί αυτή η απόφαση. Τον προϋπολογισμό τον έχουμε. Πρέπει να πάρουμε την πολιτική απόφαση ούτως ώστε να τον διαθέσουμε. Γιατί η συμμετοχή ή όχι της διεθνούς κοινότητας και ειδικότερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην διεξαγωγή, την βοήθεια, την παρακολούθηση και την παρατήρηση των εκλογών θα εξαρτηθεί από τον εκλογικό νόμο που αυτή τη στιγμή συζητείται στην Εθνική Καμποτζιανή Συνέλευση και από την αντικειμενική κατάσταση διεξαγωγής αυτών των γενικών εκλογών.
Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι την κατάλληλη στιγμή, θα πρέπει να επιλέξουμε εάν θα λάβουμε μέρος ή όχι και στην περίπτωση που θα λάβουμε μέρος θα πρέπει να δούμε με ποιόν τρόπο θα το κάνουμε αυτό για να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε αυτό το σχέδιο σε συνθήκες διαύγειας και διαφάνειας και με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να ομαλοποιηθεί η κατάσταση της χώρας.
Και πώς πρέπει να ενεργήσουμε έχοντας υπόψη μας την κατάσταση της χώρας; Έχουμε συζητήσει γύρω απ' αυτό το ζήτημα για πολύ καιρό στη Συνέλευση της Κουάλα Λουμπούρ γύρω δηλαδή από το πώς θα πρέπει να προχωρήσουμε και τελικά πήραμε την απόφαση να κάνουμε μία ρύθμιση. Ρύθμιση γιατί; Γιατί εγώ δεν ήμουν και πάρα πολύ σύμφωνος - και δεν με πειράζει να το πω - τότε, κατά την διάρκεια της Συνέλευσης του ΑSEAN - και μετά θα μπορέσουμε να μιλήσουμε για την έκθεση του κ. Hindley - στη συμφωνία μιας συνολικής και αμετάκλητης ρήξης στη συνεργασία μας με την Καμπότζη, και ειδικότερα γιατί η πλειονότητα του οικονομικού χρηματοδοτικού προγραμματισμού που γίνεται στην Καμπότζη επηρεάζει σημαντικές ομάδες του αγροτικού και αστικού κόσμου και, σαν συνέπεια, εάν είχε παρθεί μία τέτοια ριζική απόφαση δεν ξέρω εάν θα είχε δημιουργήσει πολλά προβλήματα στον κ. Hun Sen αλλά, σε κάθε περίπτωση, θα είχαμε δημιουργήσει πολλά προβλήματα στην αγροτική τάξη, η οποία πραγματικά είναι εκείνη η οποία επωφελείται απ' αυτά τα προγράμματα συνεργασίας.
Έτσι λοιπόν, διαλέγουμε την ρύθμιση, δηλαδή, διατηρούμε στον προγραμματισμό μας εκείνα τα σχέδια που έχουν την μεγαλύτερη επίδραση στα πιο ευαίσθητα τμήματα του πληθυσμού και ελέγχουμε πολύ περισσότερο εκείνα τα σχέδια που θα μπορούσαν να έχουν μία πολιτική σχέση με την εξουσία για να το πω έτσι. Αυτή είναι η λογική που χρησιμοποιούμε.
Γνωρίζετε ότι θα πραγματοποιηθεί στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 22 και 23 του επόμενου Νοεμβρίου, μία διεθνής συζήτηση γύρω από την Καμπότζη κι ότι περιμένουμε να έχουμε μια πιο ακριβή πληροφόρηση όλων εκείνων των χειρονομιών που γίνονται από της χώρες της ASEAN. Επίσης, μέσα σε δύο βδομάδες, ο Υπουργός Εξωτερικών της Ταϊλάνδης θα επισκεφθεί την Ευρωπαϊκή Κοινότητα για να μας ενημερώσει, μεταξύ άλλων, γι' αυτό το σημείο, επειδή προεδρεύει στην ομάδα ASEAN αυτή την εποχή και θέλουμε να μάθουμε ακριβώς πώς είναι το ζήτημα.
Όσον αφορά την εκ μέρους της Καμπότζης επικύρωση, είναι περισσότερο από προφανές ότι, δεδομένης της σημερινής κατάστασης, η Εθνική Συνέλευση της Καμπότζης δεν μπορεί να το κάνει πριν από το τρέχον έτος. Αυτό μας δίνει μία δυνατότητα για ελιγμούς, γιατί θα μας επιτρέψει να διαπιστώσουμε τι ακριβώς θα συμβεί στις εκλογές του Μαρτίου, όταν θα πρέπει να παρθεί η πολιτική απόφαση στο Συμβούλιο και η οικονομική απόφαση στην Επιτροπή - και βέβαια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, γιατί εσείς είστε η χρηματοδοτική αρχή - θα πρέπει να εκτιμήσει εάν αξίζει ή όχι την κόπο να χορηγηθούν τα 9 εκατομμύρια ECU σε σχέση με τις συνθήκες του εκλογικού νόμου και στο μέτρο που θα υπάρχει η διαφάνεια στις εκλογές.
Όσον αφορά το Λάος, ευχαριστώ τον κύριο Castagnθde ο οποίος έδωσε έμφαση στις τεράστιες προκλήσεις που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή το Λάος. Λόγω των χαρακτηριστικών της - μία χώρα δηλαδή με κοινωνική και οικονομική ευπαθή ανάπτυξη, την μετάβασή της σε μία οικονομία ελεύθερου εμπορίου, τις προσπάθειές της για να ανοιχτεί - νομίζω ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να δώσει επίσης μία απάντηση σ' αυτές τις προσπάθειες. Το πολιτικό μήνυμα, όπως καταδεικνύεται στην έκθεση, είναι το επαρκές στοιχείο το οποίο δίνεται στην Δημοκρατία του Λάος και το γεγονός ότι υπογράφεται αυτή η συμφωνία συνεργασίας είναι ένα πολιτικό μήνυμα ότι πιστεύουμε πως βρίσκονται στο σωστό δρόμο.
Θα μπορέσουμε να επηρεάσουμε την χώρα αυτή; Φυσικά, βέβαια, αυτή είναι και η πρόθεση όλων των συμφωνιών συνεργασίας που πραγματοποιούμε. Κι εγώ πιστεύω ότι καθώς θα εντάσσεται πολιτικά, οικονομικά και περιφερειακά, είναι χρήσιμο να προσπαθήσει να εργασθεί μέσα στο γενικό πλαίσιο που της προσφέρει η ASEAN. Η δική μας άποψη είναι, αφού το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εγκρίνει αυτή τη συμφωνία συνεργασίας, να πραγματοποιήσουμε την πρώτη συνεδρίαση της μικτής επιτροπής, η οποία προβλέπεται στη συμφωνία του Βιετνάμ, στις αρχές του 1998.
Δεδομένης της ευρύτητας της συμφωνίας ΑSEAN/Ευρωπαϊκή Κοινότητας στο Βιετνάμ, πρέπει να πω ότι για την Επιτροπή η πραγματοποίηση της συμφωνίας συνεργασίας με το Βιετνάμ ήταν μία πολιτική πρόκληση και μία τεράστια ικανοποίηση γιατί σκεφτείτε ότι αυτή η συμφωνία άρχισε να συζητείται, εάν δεν με ξεγελά η μνήμη μου, σχεδόν εδώ και δύο χρόνια. Ήταν διαπραγματεύσεις πολύ μακρές και αρχίσαμε να διαπραγματευόμαστε τότε που οι πιθανότητες επιτυχίας ήταν πολύ μειωμένες. Το Βιετνάμ δεν ήταν μέλος της ΑSEAN, παρέμενε το καθεστώς εμπολέμου με τις Ηνωμένες Πολιτείες, και η Ευρωπαϊκή Ένωση, σαν πρωτοπόρος, άρχισε τη διαπραγμάτευση. Αργότερα, το Βιετνάμ oμαλοποίησε την κατάστασή του με την ΑSΕΑΝ και με τις Ηνωμένες Πολιτείες, και τότε, πάλι, αποδείχτηκε ότι αυτού του είδους οι διαπραγματεύσεις, αν και ο συνομιλητής δεν έχει αποκαταστήσει μία τέλεια δημοκρατία και μπορεί να υπάρχουν αμφιβολίες σε σχέση με την ευρωπαϊκή τοποθέτηση, τελικώς, καταβάλλονται προσπάθειες επιχειρήσεις που είναι προς την σωστή κατεύθυνση και για τις οποίες μπορούμε να νιώθουμε νομικά ικανοποιημένοι, και μία απ' αυτές είναι και η συμφωνία που αρχίζουμε εκ του μηδενός, διασχίζοντας έρημο εδώ και δύο χρόνια με αυτήν την Δημοκρατία. Η κατάσταση βελτιώθηκε. Το Βιετνάμ προσχώρησε στην ΑSEAN. Σκεφτόμαστε ότι αυτό είναι θετικό γιατί το Βιετνάμ θα μπορέσει έτσι να έχει ένα ερέθισμα, θα έχει ένα στοιχείο που να το παρακινεί ν' ανοίξει την οικονομία του και, ανοίγοντας την οικονομία του θα γίνει στο Βιετνάμ μια σημαντική αλλαγή φρουράς όπως και η λήψη νέων αποφάσεων μέσα στο Κομμουνιστικό Κόμμα του Βιετνάμ. Η μεταβολή αυτή στο Βιετνάμ δεν πρόκειται να γίνει σε εικοσιτέσσερις ώρες, ούτε σε μία βδομάδα, ούτε σε ένα χρόνο, αλλά είναι μία διαδικασία που ακόμα θα διαρκέσει καιρό, αλλά η διαδικασία θα συνεχιστεί και αυτό είναι το σημαντικό.
Το ότι η ΑSEAN αυξάνει την πολιτική σταθερότητα της περιοχής νομίζω ότι είναι φανερό. Όπως σημείωσαν κάποιοι ομιλητές, η κατάσταση σ' αυτό το μέρος του κόσμου άλλαξε. Αν υπάρχει κάποια ζώνη όπου το τέλος του ψυχρού πολέμου, γεωπολιτικά, είχε μεγάλη σημασία είναι ακριβώς η νοτιοανατολική και οι σχέσεις έχουν αλλάξει ριζικά. Σαν συνέπεια, μας φαίνεται χρήσιμο να υποστηριχθεί αυτή η αρχή της διεύρυνσης του πλαισίου ASEAN υπέρ του Βιετνάμ.
Όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, πρέπει να πούμε ότι, τόσο στην περίπτωση του Βιετνάμ όσο και της Καμπότζης και του Λάος, έχουμε μια ρήτρα σχετικά με τις ενδεχόμενες εξελίξεις. Φυσικά θα πρέπει να διατηρήσουμε, όπως λέει και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αυτή τη ρήτρα σε όλες τις συμφωνίες συνεργασίας. Αλλά δεν μπορεί να σκεφτεί κανείς, γιατί θα ήταν άφρον, ότι το γεγονός του να καταφέρουμε τους αντισυμβαλλομένους να δεχτούν τους δημοκρατικούς όρους στις συμφωνίες συνεργασίας σημαίνει ότι η χώρα θα εκδημοκρατιστεί αυτομάτως. Αυτό δεν συμβαίνει. Και με το να συμπεριλάβουμε τους δημοκρατικούς όρους στις συμφωνίες συνεργασίας αρχίζει η πιθανότητα ενός πολιτικού διαλόγου που μπορεί να μας επιτρέψει σε όλους να κάνουμε βήματα όσον αφορά την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αλλά δεν πρέπει να σκεφτεί κανείς ότι επειδή έχουμε αυτούς τους δημοκρατικούς όρους στις συζητήσεις μας με το Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη θα κάνουμε κάποιο θαύμα αυτόματου εκδημοκρατισμού σ' αυτές τις τρεις χώρες. Αυτό όχι. Είναι θέμα χρόνου, επιμονής, έντονης προσπάθειας, του να επιμείνουμε στις προσπάθειές μας και, φυσικά, στο να αντιδράσουμε, όπως συνέβη στην περίπτωση της Καμπότζης. Κι αν πρέπει να κάνουμε κάποιο βήμα πίσω, αυτόματα ρυθμίζουμε, που είναι ένας ευγενικός τρόπος να πούμε «παρεμβαίνουμε», ελέγχοντας το είδος της συνεργασίας που κάνουμε. Εγώ πιστεύω ότι αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να συνεχίσουμε για να καταλάβουμε πώς θα δουλέψουμε όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Κύριε Hindley, τί μπορώ να σας πω γύρω από την γενική κατάσταση στην ΑSEAN; Δεν μπορώ να πω τίποτα που δεν έχετε ήδη αναφέρει στην έκθεσή σας και τίποτα που να μην έχει διαβαστεί ή ειδωθεί ή ειπωθεί στους τελευταίους μήνες για μια κατάσταση δύσκολων χειρισμών. Και γι' αυτήν την κατάσταση των δύσκολων χειρισμών εγώ νομίζω ότι θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις πολύ περισσότερο οι χώρες ASEAN απ' ό, τι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί; Γιατί οι χώρες της ΑSEAN παίρνουν μία γενναία απόφαση, ενδιαφέρουσα, να αποκλείσουν την Καμπότζη ακριβώς γιατί στην Καμπότζη έχουν γίνει βήματα προς τα πίσω σε θέματα δημοκρατικής ομαλοποίησης και, αντιθέτως, μια άλλη χώρα όπου υπάρχει στρατιωτική χούντα, όπως το Μιανμάρ, την δέχονται. Αυτό έχει μια εξήγηση καθαρά γεωπολιτικού χαρακτήρα απολύτως κατανοητού για τη ζώνη για την οποία μιλάμε. Αλλά φυσικά κι εκείνοι οι ίδιοι, οι χώρες της ASEAN, έχουν συνείδηση για το ότι βρίσκονται σε μία κατάσταση πολύ άβολη όσον αφορά την σε διεθνές επίπεδο αιτιολόγηση του σχεδίου, εκτός βέβαια από κάποιες εξηγήσεις γεωπολιτικού χαρακτήρα που μπορείτε άλλωστε να τις φανταστείτε.
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θέλω να σας πω είναι ότι, ανεξαρτήτως της περίπλοκης καταστάσεως της Κουάλα Λουμπούρ, διακηρύχθηκαν τόσο απ' αυτούς όσο και από εμάς τα εξής:
1.Ότι η ASEAN θέλει να συνεχίσει να υπάρχει, ανεξαρτήτως του φαινομένου ΑSEN. Δηλαδή η ΑSEN δεν μπορεί να είναι ένα στοιχείο αντικατάστασης ή διάλυσης της οργάνωσης ΑSEAN, κάτι το οποίο είναι πολύ καλό.2.Είναι αλήθεια και το λέω έτσι, ότι η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να δημιουργήσει θεσμικά όργανα για να μπορέσει να αποφύγει το πρόβλημα που υπάρχει, να μην είναι δυνατόν δηλαδή να υπάρχει μία συμφωνία η οποία μπορεί να ανανεωθεί, από το έτος 1980. Και πρέπει να κάνουμε θεσμικούς χειρισμούς οι οποίοι θα μας επιτρέψουν να προχωρήσουμε με πρωτόκολλα και κατά τομείς με ανεξάρτητο τρόπο, γιατί αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να σώσουμε πολιτικά την ώθηση δεδομένου ότι η πολιτική κατάσταση, για να μπορέσουμε να έχουμε και άλλη καινούργια τοπική συμφωνία που θα αντικαταστήσει την παλαιά συμφωνία που υπάρχει εδώ και δεκαεφτά χρόνια, δεν είναι η κατάλληλη αυτή τη στιγμή, εξαιτίας των πολιτικών δυνατοτήτων που γνωρίζετε πάρα πολύ καλά.Έτσι λοιπόν, ελλείψει μιας συμφωνίας, αυτό που έχουμε κάνει είναι να χωρίσουμε τα διαφορετικά τμήματα της συμφωνίας και θα το κάνουμε μέσω πρωτοκόλλων για να μπορέσουμε, μ' αυτόν τον τρόπο, να αποφύγουμε θεσμικά προβλήματα. Δεν ξέρω αν είναι ευφυές, δεν ξέρω αν είναι καλό, δεν ξέρω αν είναι κακό, αλλά, μετά από δύο χρόνια στα οποία δεν κάναμε τίποτα, η Επιτροπή βρήκε ένα θεσμικό εργαλείο - εγώ το αναγνωρίζω - αλλά είναι αυτό που μας επιτρέπει τουλάχιστον να απαντήσουμε στην πρόκληση του εμπορίου, στην πρόκληση του βιομηχανικού ανταγωνισμού, στην πρόκληση της κοινωνίας των πληροφοριών, στην πρόκληση τελικά που συνεπάγεται η παγκοσμιοποίηση.
Σε κάθε περίπτωση, κύριε Hindley, εάν εσείς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανακαλύψετε άλλη μέθοδο καλύτερη, δεν θα είχαμε κανέναν δισταγμό να την δεχτούμε.

Gόnther
) Κύριε Πρόεδρε, έθεσα στον κύριο Επίτροπο τέσσερα ερωτήματα, σε δύο εκ των οποίων απάντησε στην ομιλία του. Θα επιθυμούσα ευχαρίστως να πληροφορηθώ άν υπάρχουν συγκεκριμένες σκέψεις κατά των στρατιωτικών ναρκών. Τι σημαίνει; Επιθυμούμε την εξέταση του προβλήματος; Η δεύτερη ερώτηση ήταν, αν υπάρχουν μέτρα για την σταθεροποίηση του νομίσματος στο Λάος.

Telkδmper
Έθεσα επίσης στον κ. Επίτροπο μερικές ερωτήσεις. Ανέφερα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστήριξε και δημιούργησε ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης στη Σουμάτρα. Αυτός ο μηχανισμός επαγρύπνησης δεν μας ειδοποίησε εγκαίρως για τις πυρκαγιές των δασών. Πώς και δεν λειτούργησε; Αν μπορείτε να μου δώσετε κάποια απάντηση. Εν όψει της παρούσας συζήτησης το θεωρώ απλώς σημαντικό.

Dell'Alba
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επαναλάβω με σαφέστερο τρόπο την ερώτηση που είχα ήδη υποβάλει: καθώς φημίζεται ότι την επόμενη χρονιά θα διεξαχθεί επί βρετανικής Προεδρίας η συνάντηση των χωρών της ASEAN, θα ήθελα να πληροφορηθώ αν, με την ευκαιρία αυτή, θα προβληθεί εκ μέρους μας το ζήτημα της Βιρμανίας. Επίσης, σε περίπτωση που η ASEAN, λόγω της διαμαρτυρίας μας σχετικά με τη Βιρμανία, δεν δεχθεί την πρόταση σύναψης διμερών συμφωνιών, θα ήθελα να γνωρίσω την τοποθέτησης της Επιτροπής απέναντι στη άλλη εκδοχή να μη δεχθούμε την ASEAN σαν σύνολο, αλλά να διαπραγματευτούν συμφωνίες συνεργασίας με τις διάφορες μεμονωμένες χώρες. Ποια είναι η δική σας τοποθέτηση στη συγκεκριμένη καθόλου απίθανη περίπτωση;

Μarin
Κύριε Πρόεδρε για να απαντήσω στην πρώτη ερώτηση της κυρίας Gunther σχετικά με τις νάρκες κατά προσωπικού θα πω ότι είναι ένα φλέγον ζήτημα κυρίως στην Καμπότζη, αλλά δεν είναι αντικείμενο της συμφωνίας συνεργασίας από μόνο του. Είναι ένα πρόβλημα το οποίο υπάρχει στην περιοχή αλλά δεν συμπεριλαμβάνεται στη συμφωνία. Τι κάνουμε γι' αυτό το θέμα; Στην Καμπότζη εδώ και καιρό, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πολύ δραστήρια προγράμματα όσον αφορά τις νάρκες, και εργαζόμαστε σκληρά γύρω από το αντικείμενο του να προσπαθήσουμε να επιλύσουμε αυτό το πρόβλημα. Εάν μου ζητήσετε την γνώμη μου γύρω από το θέμα των ναρκών κατά προσωπικού, εγώ είμαι υπέρ του να μην κατασκευάζονται σε κανένα μέρος του κόσμου. Δηλαδή, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα όσον αφορά αυτό. Κι αυτό είναι που όπως νομίζω σκέφτεται και η Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της.
Όσον αφορά αυτό που αναφέρεται στην νομισματική σταθεροποίηση, η Επιτροπή δεν έχει νομισματικές αρμοδιότητες όπως ξέρετε πολύ καλά και δυστυχώς το εύρω ακόμα δεν υπάρχει. Θα μπορέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να παρέμβει όταν θα υπάρξει το εύρω; Μου κάνετε μία ερώτηση στην οποία δεν μπορώ να σας απαντήσω. Εσείς ξέρετε καλύτερα από μένα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμα δεν έχει καμία εξωτερική ευθύνη νομισματικής φύσεως. Ίσως μετά της 1ης Ιανουαρίου του 1999 όταν το εύρω θα έχει εσωτερική και εξωτερική ισχύ, η Ευρωπαϊκή Ένωση να μπορέσει, πιθανόν, να παρέμβει δια μέσου της συνήθους συμμετοχής στους διεθνείς οικονομικούς θεσμούς, για παράδειγμα στην Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης, η οποία είναι μια τοπική Τράπεζα της Διεθνούς Τραπέζης. Αλλά αυτή τη στιγμή δεν έχουμε ούτε το όργανο, ούτε και την δυνατότητα, ούτε καν την εσωτερική. Είναι μια συζήτηση μελλοντική.
Εάν με ρωτήσετε την γνώμη μου εγώ συμφωνώ αρκετά με τις θέσεις οι οποίες εκφράστηκαν απ' τον γενικό διευθυντή του Ταμείου κύριο Camdessus στο Χονγκ-Κονγκ. Η παγκοσμιοποίηση είναι πολύ καλή, η ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων είναι καλή αλλά φυσικά, υπάρχουν κάποια αντικειμενικά όρια που πρέπει να μπουν για να αποφύγουμε το να μετατραπεί το θετικό στοιχείο της παγκοσμιοποίησης σε ένα αντικείμενο έντονης αποσταθεροποίησης, ειδικά στις χώρες με πιο ευαίσθητες οικονομίες.
Όσον αφορά τις φωτιές στη Σουμάτρα, ειπώθηκε ότι δεν λειτούργησε το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης. Δεν καταλαβαίνω κύριε Telkδmper την ερώτησή σας.

Telkδmper
Κύριε Πρόεδρε, μια ακόμη σύντομη διευκρίνιση. Είχα αναφέρει ότι είναι λογικό να στηρίζουμε μακρόπνοα οικολογικά σχέδια - και σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, να προστατεύουμε τους λαούς, που κατοικούν σ' αυτά τα δάση. Απ' όσο γνωρίζω, με χρήματα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας δημιουργήθηκε ένας μηχανισμός έγκαιρης προειδοποίησης, για την περιφέρεια της Σουμάτρας και του Καλιμαντάν και στηρίχθηκε προκειμένου να αποφευχθούν τέτοιες πυρκαγιές και καταστροφές. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πραγματοποίησε εδώ μεγάλη πρόοδο και δημιούργησε κάτι μακρόπνοο. Τίθεται τώρα το ερώτημα: Γιατί δεν λειτούργησε αυτό το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Εάν η ερώτηση είναι πολύ ειδική, κύριε Επίτροπε, μπορείτε στην ανάγκη να μου απαντήσετε γραπτώς.

Marνn
Κύριε Telkδmper γιατί λέτε ότι δεν λειτούργησε;

Telkδmper
Ενόψει των μεγάλων πυρκαγιών που σημειώνονται σε δάση αυτό τον καιρό διερωτήθηκα στην παρέμβασή μου μήπως αυτό συμβαίνει στο πλαίσιο της φιλελευθεροποίησης, μήπως δηλαδή καίγονται τα δάση για να ανακτηθεί ελεύθερο έδαφος για το πρόγραμμα μετακίνησης πληθυσμών, για την καλλιέργεια ρυζιού, για νέες φυτείες. Αυτό ήταν το υπόβαθρο της ερώτησής μου. Εάν όμως είναι πολύ εξειδικευμένη, μπορείτε να μου την απαντήσετε και εγγράφως.

Marνn
Μου φαίνεται πολύ εύκολο κύριε Πρόεδρε. Εσείς λέτε ότι το σύστημα δεν λειτούργησε κι εγώ σας ρωτώ ποια είναι τα στοιχεία εκείνα που αποδεικνύουν ότι το σύστημα δεν λειτούργησε; Γιατί εγώ για να πω ότι σ' αυτό το ημικύκλιο δεν υπάρχει φως πρέπει να αποδείξω ότι βρισκόμαστε στο σκοτάδι.

Telkδmper
Ίσως τώρα με παρεξηγείτε, όταν όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση, στηρίζει ένα πρόγραμμα υποθέτω ότι εκτελείται τόσο προσεκτικά από τεχνική και διοικητική άποψη και από πλευράς προθέσεων, ενέχει κάποιον χαρακτήρα πρόληψης...
(Ο πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή )

Marνn
Δεν θυμάμαι την ερώτηση του κυρίου Dell' Alba. Ο φίλος μου ο κύριος Telkδmper πάντα με αποσταθεροποιεί πολιτικά, κύριε Πρόεδρε. Τώρα δεν ξέρω πού βρίσκομαι.

Πρόεδρος
Κύριε Επίτροπε, μπορείτε να απαντήσετε γραπτώς.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 11.00.

Συμφωνία συνεργασίας ΕΕ-Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της σύστασης (A4-0273/97), του κ. Pons Grau, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων, σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη σύναψη συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (COM(96)533-8204/97 - C4-0305/97-96/0259 (AVC)).

Pons Grau
Κύριε Πρόεδρε παρεμβάλλομαι εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων για να δώσω την υποστήριξή μου σ' αυτή τη συμφωνία που στην Επιτροπή Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων είχε την πλήρη υποστήριξη όλων των μελών της.
Η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας είναι η μοναδική Δημοκρατία η οποία ανέκυψε από την πρώην Γιουγκοσλαβία χωρίς ποταμούς αίματος. Αυτό το μικρό κράτος των δύο εκατομμυρίων κατοίκων το οποίο βρίσκεται στην καρδιά των Βαλκανίων μεταξύ της Αλβανίας, της Σερβίας, του Μαυροβουνίου, της Βουλγαρίας και της Ελλάδας έπρεπε να αντιμετωπίσει ενδοεθνοτικές εντάσεις και δύσκολες σχέσεις με τους πιο κοντινούς της γείτονες, και κάτι το οποίο είχε άμεσες πολύ αρνητικές συνέπειες στην οικονομία της και στην διαδικασία της προσχώρησης στην οικονομία και στην διεθνή κοινότητα. Παρόλ' αυτά, για περισσότερα από έξι χρόνια μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της αρχίζει σταδιακά να φεύγει από τον οικονομικό και διεθνή απομονωτισμό στον οποίο βρισκόταν εξαιτίας ενός διπλού εμπάργκο: το άμεσο εμπάργκο από την Ελλάδα και τις έμμεσες συνέπειες του εμπάργκο το οποίο είχε επιβληθεί από την διεθνή κοινότητα εναντίον της Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας.
Δεν πρόκειται να μακρηγορήσω κύριε Πρόεδρε στα προβλήματα που είχε αυτή η Δημοκρατία με το ελληνικό κράτος - εσείς τα γνωρίζετε πολύ καλύτερα απ' ό, τι εγώ - αλλά στην πραγματικότητα, από όλα τα υπάρχοντα προβλήματα παραμένει μόνο ένα ακόμα: το όνομα της Δημοκρατίας αυτής. Όλα φαίνονται να δείχνουν ότι στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών αυτό το σημείο θα επιλυθεί σε μικρό χρονικό διάστημα.
Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας, δεδομένης της οικονομικής κατάστασης αλλά και της πολιτικής αυτής της χώρας, ότι μία επιτυχία της παρούσας πολιτικής των αρχών της Δημοκρατίας είναι η τιθάσευση του πληθωρισμού που είχε φτάσει σε συντριπτικά επίπεδα. Αλλά συγχρόνως, στα αρνητικά, θα πρέπει να βάλουμε επίσης την ανεργία η οποία είχε φτάσει στο ρεκόρ του 37 % σε λίγο καιρό, κάτι το οποίο μας κάνει να καταλαβαίνουμε ότι τα οικονομικά μέτρα ήταν πολύ σκληρά.
Το κύριο πρόβλημα της οικονομίας αυτής της χώρας είναι η αύξηση του επιπέδου των επενδύσεων για τον εκσυγχρονισμό της παραγωγικής μηχανής, τα έργα υποδομής των μεταφορών και τα κοινωνικά έργα υποδομής σε μία χώρα που χαρακτηρίζεται από πολύ χαμηλή εσωτερική αποταμίευση, υψηλά επιτόκια, και ένα βαρύ φορτίο συνδεδεμένο με τα δημόσια έξοδα.
Παρά τις θετικές αλλαγές που παρατηρούνται στην οικονομική συγκυρία της Δημοκρατίας, το οικονομικό της μέλλον φαίνεται αναπόσπαστα συνδεδεμένο με τις πολιτικές εσωτερικές αστάθειες που χαρακτηρίζουν το πολιτικό πανόραμα της χώρας αλλά και των γύρω χωρών. Η εθνοτική σύνθεση της χώρας μας επιτρέπει να καταλάβουμε την πολυπλοκότητα της κατάστασης. Από τα δύο εκατομμύρια κατοίκων, 65 % είναι Μακεδόνες, 22 % είναι Αλβανοί, 4 % Τούρκοι, 2 % Σέρβοι, κι 4 % άλλες μειονότητες. Έτσι λοιπόν, η κύρια απειλή για τη σταθερότητα της χώρας παραμένει σε ό, τι έχει σχέση με το πρόβλημα της αλβανικής μειονότητας.
Σε ό, τι αφορά το περιεχόμενο της συμφωνίας συνεργασίας, είναι παρόμοιο με την συμφωνία συνεργασίας που υπεγράφη με την Σλοβενία το 1993. Αναφέρεται σε μια συμφωνία πλαίσιο εμπορίου και συνεργασίας, κατά προτεραιότητα, αναπτυξιακού χαρακτήρα. Πολύ σημαντικό μέρος είναι το δημοκρατικό πλαίσιο της συνεργασίας, το οποίο αποτελεί ένα βασικό στοιχείο της συμφωνίας. Συγχρόνως, υπάρχει μία κοινή διακήρυξη, η οποία θα επιτρέψει την διεξαγωγή ενός τακτικού πολιτικού διαλόγου, θα σταθεροποιήσει τις αρχές και τους δημοκρατικούς θεσμούς και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα δικαιώματα των μειονοτήτων, θα διευκολύνει την απόλυτη αφομοίωση της Δημοκρατίας στην κοινωνία των δημοκρατικών εθνών. Προβλέπονται συναντήσεις και επαφές σε υπουργικό επίπεδο, σε τεχνικό, σε κοινοβουλευτικό και η κοινή διακήρυξη επίσης προέβλεπε την πιθανότητα του να οργανωθεί πολιτικός διάλογος σε περιφερειακό επίπεδο.
Όσον αφορά τις εμπορικές συναλλαγές, είναι οι κλασικές σε αυτές περιπτώσεις: διατάξεις σχετικά με τους βασικούς κανόνες, την πνευματική, την βιομηχανική και την εμπορική ιδιοκτησία, τις διαδικασίες εναντίον της πρακτικής του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων, τα μέτρα περιφρούρησης που χρειάζονται για τις αρχικές βιομηχανίες, στις εμπορικές δυσκολίες, και στις δυσκολίες του ισοζυγίου πληρωμών όπως και τους συμβουλευτικούς μηχανισμούς στο πλαίσιο του Συμβουλίου Συνεργασίας.
Θεωρούμε ότι αυτή η συμφωνία συνεργασίας έχει μια τεράστια πολιτική αξία, περισσότερο από οικονομική. Και κυρίως σε μια περιοχή η οποία υποφέρει από τις συνεχείς πολιτικές δυσκολίες, τις οικονομικές αλλά και τις στρατιωτικές που έχουν επηρεάσει την ανάπτυξη ακόμα και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Επιτροπή Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων φρονεί ότι η υποστήριξη της συμφωνίας συνεργασίας είναι ένα πολύ σημαντικό πολιτικό στοίχημα.

La Malfa
Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και Ασφάλειας εξέφρασε θετική γνωμοδότηση σχετικά με τη σύναψη συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Στους οικονομικής φύσης λόγους, που προβλήθηκαν από τον συνάδελφο κ. Pons Grau, προστίθενται οι πλέον στενά πολιτικές παρατηρήσεις της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Ασφάλειας. Η Μακεδονία κατάφερε, στη διάρκεια των τελευταίων ετών, να αποκτήσει την ανεξαρτησία της χωρίς τις τραγικές περιπέτειες που συνόδευσαν την ανεξαρτησία άλλων περιοχών της πρώην Γιουγκοσλαβίας και είναι απαραίτητο η Ευρωπαϊκή Ένωση να καταβάλει κάθε προσπάθεια στήριξης της περαιτέρω οικονομικής μεταμόρφωσης της Μακεδονίας και παγίωσης της δημοκρατικής ζωής.
Κατά τη γνώμη μας, θα ήταν πολύ χρήσιμη η αποστολή αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Σκόπια, ώστε να παρακολουθηθούν άμεσα οι εξελίξεις της δημοκρατικής τους εμπειρίας. Συνιστούμε στην Ολομέλεια την έγκριση της συμφωνίας αυτής, με πλήρη συνείδηση της πολιτικής της σημασίας, και οφείλουμε να διαβιβάσουμε θερμή παράκληση στην κυβέρνηση της Μακεδονίας για την επάγρυπνη παρακολούθηση της κατάστασης των μειονοτήτων της και της γενικής κατάστασης των πολιτικών δικαιωμάτων. Πράγματι, ο πληθυσμός της Μακεδονίας κατάγεται από πολυσύνθετες εθνικές ρίζες και η κυβέρνηση οφείλει να σεβαστεί στο έπακρο την πολυεδρική φύση της κατάστασης που διαχειρίζεται.
Με την παρούσα γνωμοδότηση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Ασφάλειας, ζητάμε την ευνοϊκή τοποθέτηση της Ολομέλειας.

Dell'Alba
Κύριε Πρόεδρε, ας μου επιτραπεί πρώτα απ' όλα να αφιερώσω κάποια δευτερόλεπτα για να επισημάνω ότι, από τις συνομιλίες του συναδέλφου κ. Telkδmper με τον Αντιπρόεδρο κ. Marνn, ελπίζω να απαντηθεί, τουλάχιστον γραπτώς, η προηγούμενη ερώτησή μου.
Υπό την ιδιότητα του εισηγητή γνωμοδότησης της Επιτροπής Προϋπολογισμών, θα ήθελα να τονίσω ότι και η δική μας επιτροπή εκφράζει θετική γνωμοδότηση στην υλοποίηση της σύναψης αυτής της συμφωνίας. Πρέπει να επισημανθεί η ευάλωτη κατάσταση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, ενώ διέφυγε μέχρι τώρα κάθε βίαιη σύγκρουση που αιματοκύλησε τις δημοκρατίες της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Αποδίδεται κεφαλαιώδη σημασία στην προσπάθεια αυτή. Επί του προκειμένου, είναι τρεις οι κινητήριες δυνάμεις και το Κοινοβούλιο αποδέχθηκε ήδη τη μακροοικονομική βοήθεια για την κατάσταση του ισοζυγίου πληρωμών της χώρας. Με τη συμφωνία αυτή, και συνεπώς με όλους τους πυρήνες της τεχνικής, χρηματιστικής και εμπορικής συνεργασίας, υλοποιείται εξαιρετικής εμβέλειας πρωτοβουλία υπέρ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας.
Είναι σημαντική, κάτω από αυτό το πρίσμα, η πτυχή του χρηματοδοτικού πρωτοκόλλου: 150 εκατομμύρια ECU της ΕΤΕ, υπό την εγγύηση του κοινοτικού προϋπολογισμού. Μετά από δικό μας αίτημα, η Επιτροπή μας ενημέρωσε έγκαιρα σχετικά με τις εκτιμήσεις των χρηματοοικονομικών επιδράσεων. Η Επιτροπή Προϋπολογισμών επιβεβαιώνει σήμερα τη θετική γνωμοδότηση της παρούσας συμφωνίας.
Θα ήθελα να διευκρινίσω ένα σημείο σχετικά με τη χρηματοπιστωτική συνεργασία: ο εισηγητής πιστεύει ότι η ανακύκλωση μπορεί να καταπολεμηθεί με άλλες μεθόδους, με διαφορετική πολιτική σε θέματα ναρκωτικών.

Καραμάνου
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σύναψη συμφωνίας συνεργασίας ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, μαζί με το χρηματοδοτικό πρωτόκολλο και την συμφωνία στον τομέα των μεταφορών, έχει σίγουρα μεγάλη πολιτική αξία αφού πρόκειται να συμβάλει αποφασιστικά στην οικονομική ανάπτυξη της μικρής αυτής χώρας των Βαλκανίων, στην αναδιάρθρωση της βιομηχανίας της, στην αναθέρμανση των εμπορικών συναλλαγών και στην προώθηση σταθερότερων και πιο ισορροπημένων σχέσεων με τις όμορες χώρες.
Θα πρέπει ακόμη να τονισθεί ότι η συμφωνία περιλαμβάνει ειδική ρήτρα και αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην κοινωνική ανάπτυξη και στα κοινωνικά δικαιώματα, κάτι που αποτελεί καινοτόμο πτυχή αυτής της συμφωνίας. Είναι γεγονός πως η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπως φάνηκε και από τις διήμερες συζητήσεις που έγιναν στην Διακοινοβουλευτική Αντιπροσωπεία χθες και προχθές, έχει καταβάλει σοβαρές προσπάθειες για τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της, καθώς και για την σταδιακή προσαρμογή των δομών της στα ευρωπαϊκά πρότυπα και μάλιστα, όπως είναι γνωστό, κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες και σε δύσκολη ιστορική συγκυρία.
Μετά την ενδιάμεση συμφωνία της με την Ελλάδα, οι οικονομικές δραστηριότητες μέσω των νοτίων συνόρων της αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία. Η Ελλάδα είναι η κοινοτική χώρα με τις μεγαλύτερες εξαγωγές προς την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και η τρίτη όσον αφορά το σύνολο των εμπορικών συναλλαγών. Η ανάπτυξη των οδικών δικτύων που προβλέπεται από την συμφωνία αναμένεται να διευκολύνει παραπέρα την ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων και την αύξηση του όγκου του αμοιβαίου εμπορίου.
Η συμφωνία συνεργασίας, μεταξύ των άλλων, αναμένεται να διευκολύνει τον πολιτικό διάλογο για την εδραίωση των δημοκρατικών θεσμών, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, καθώς και την προώθηση της ασφάλειας, της ειρήνης και της σταθερότητας σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά ιδιαίτερα στην ευαίσθητη αυτή περιοχή των Βαλκανίων. Η προσέγγιση της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να τύχει υποστήριξης. Η χώρα διαθέτει ένα φιλοευρωπαϊκό κοινοβούλιο και μία κυβέρνηση που αναγνωρίζει την σημασία της καλής περιφερειακής συνεργασίας. Ωστόσο, θα μου επιτρέψετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ως προερχόμενη από χώρα που υπογράφει βεβαίως αυτήν την συμφωνία, την Ελλάδα, να εκφράσω την επιθυμία και την ευχή να αρθεί και το τελευταίο εμπόδιο στις σχέσεις των δύο χωρών μέσα από την εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής, βιώσιμης και αξιοπρεπούς και για τα δύο μέρη λύσης στο πρόβλημα της διεθνούς ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, μιας λύσης που θα σέβεται τις ευαισθησίες και των δύο χωρών.
Επιπροσθέτως, θα ήθελα και εγώ να υποστηρίξω το αίτημα της χώρας αυτής για την δημιουργία γραφείου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Σκόπια.

Posselt
Κύριε Πρόεδρε, όπως συνήθιζε να λέει ένας Τσέχος Επίσκοπος από την Βόρεια Βοημία: "Η αγάπη για τον πλησίον θα ήταν εξαιρετικό πράγμα, αν αυτός ο πλησίον δεν βρίσκονταν τόσο τρομακτικά πλησίον!» Αυτό είναι ακριβώς το πρόβλημα της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Πρόκειται για μια μικρή χώρα με διάφορους γείτονες και ιδιαίτερα περίπλοκη ιστορία, και διέτρεχε πάντα το κίνδυνο να καταπιέζεται από αυτή την ιστορία. Μπορούμε να αισθανθούμε ακόμη περισσότερο ευτυχείς σήμερα και αύριο, που το Κοινοβούλιο μας ενέκρινε την συμφωνία αυτή, επειδή επιδιώκεται μ' αυτήν μία τομή και η αποδοχή της χώρας αυτής στην Κοινότητα των Ευρωπαίων. Πρόκειται για μια χώρα που κατά πολύ συνέτεινε στην δημιουργία της δικής μας ιστορίας και πολιτισμού και θα συμβάλει εξίσου πολύ στο ευρωπαϊκό μέλλον μας.
Όμως, παρ' όλα αυτά, συνεχίζουν όπως και πριν να υπάρχουν ακραία προβλήματα. Ας αναλογιστούμε μόνο - θέμα που ανέφερε ο συνάδελφος κύριος Pons Grau - την προβληματική της αλβανικής εθνότητας στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Αλλά ποιος μιλάει γι' αυτό που έχει τόσο μεγάλη συνάφεια με το θέμα του Κοσσυφοπεδίου, και ότι απ' την καταπίεση του Κοσσυφοπεδίου δημιουργήθηκε μία κατάσταση που κατέληξε στην εκρηκτική προβληματική του αλβανικού πανεπιστημίου στο Τέτοβο, σαν παράδειγμα για να δείξει κανείς πόσο σ' αυτήν την περιφέρεια, και τώρα όπως και πριν, τα διάφορα θέματα είναι στενά αλληλένδετα.
Για τους λόγους αυτούς οφείλουμε σ' αυτήν την χώρα, την φανερή υποστήριξή μας στην πορεία της προς την Ευρώπη και προπάντων πρέπει να μεριμνήσουμε για την διασφάλιση της ελευθερίας και ανεξαρτησίας της. Μιλήσαμε σήμερα για την Ασία - καλώς πράξαμε - είναι ντροπή όμως να μιλάμε για την Ασία, χωρίς να είμαστε σε θέση να επιλύσουμε στοιχειώδη ευρωπαϊκά προβλήματα. Δεν θα υπήρχε σήμερα η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, ως κράτος, εάν δεν άρχιζαν τότε οι ΗΠΑ να υπερασπίζουν την ανεξαρτησία της χώρας από μία ενδεχόμενη επίθεση των Σέρβων. Όταν δει κανείς ποιες είναι σήμερα οι δυνάμεις εκείνες που ετοιμάζονται να πάρουν τα ηνία της Σερβίας μπορεί να πει κανείς ότι είναι ο διάβολος κι ο Βελζεβούλ παρέα και υπάρχει κίνδυνος για νέες σοβαρές συγκρούσεις.
Γι' αυτό είναι πλέον καιρός, μετά απ' το πολυετές εμπάργκο, για την σύναψη αυτής της συμφωνίας εμπορικών σχέσεων και συνεργασίας. Αλλά αυτό θα είναι μόνο το πρώτο βήμα. Οφείλουμε να υποστηρίξουμε τις δημοκρατικές δυνάμεις στην χώρα. Δεν πρέπει να ψέγουμε την χώρα για ορισμένες αδυναμίες στις μεταρρυθμίσεις της, που είναι λογικές όταν κανείς βρίσκεται υπό το κράτος ανωτέρας βίας, είναι απίστευτα δύσκολο να πραγματοποιήσει ταυτόχρονα μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της χώρας του. Γι' αυτό είναι εκπληκτικό ότι κάτι τέτοιο επετεύχθη σε εκπληκτικά μεγάλη έκταση, αλλά όμως πρέπει να συνεχίσουμε τις προσπάθειες μας στην κατεύθυνση αυτή και περαιτέρω. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πρώτα ότι το επόμενο βήμα μιας συμφωνίας σύνδεσης είναι μία ευρωπαϊκή συμφωνία, και θα πρέπει να ακολουθήσουν το συντομότερο δυνατό. Η Σλοβενία χρειάστηκε 3 χρόνια για το βήμα αυτό και πιστεύω ότι και η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας δεν θα πρέπει να περιμένει περισσότερο για ένα παρόμοιο βήμα.

Habsburg - Lothringen
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε! Αφού ο συνάδελφος Posselt περιέγραψε ήδη τον δρόμο, ότι δηλ. η συμφωνία αυτή θα αποτελέσει τελικά ένα βήμα στην πορεία της Fyrom προς το μέλλον, θα ήθελα κατ' αρχήν να προσθέσω πόσο πολύ με χαροποιεί το ότι αυτή η συμφωνία συνεργασίας με την Fyrom βρίσκει τόσο γόνιμο έδαφος σ' αυτό εδώ το Κοινοβούλιο. Φυσικά θα επιθυμούσα να συγχαρώ εγκάρδια την κ. Pons Grau για την έκθεση του. Η Fyrom είναι μία χώρα που υπέφερε πολλά τα τελευταία χρόνια, μία χώρα που κατάφερε να απελευθερωθεί από ένα εξαιρετικά δύσκολο "εναγκαλισμό», πράγμα που δεν αξιώθηκαν να επιτύχουν πολλές άλλες χώρες, που βρίσκονταν σε παρόμοια κατάσταση - ας αναλογισθούμε, μόνο, την τύχη της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης. Πιστεύω ότι η χώρα αυτή αξίζει την αντίστοιχη συμπαράσταση μας.
Γι' αυτό θα επιθυμούσα να υπογραμμίσω επίσης πόσο πολύ με χαροποίησε, όταν πριν μερικές εβδομάδες γίνονταν λόγος για την μακρό - οικονομική βοήθεια προς την Fyrom, το Κοινοβούλιο υπερπήδησε όλες τις επιφυλάξεις που συνήθως έχει, και χορήγησε την βοήθεια αυτή, παρόλο που δεν διεξήχθη προηγουμένως σχετική συζήτηση, ούτε στην αρμόδια Επιτροπή ούτε στην Ολομέλεια και δόθηκε δικαίως κατά την γνώμη μου - μια πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη προκαταβολικά.
Πιστεύω ότι εμείς ως Ευρωπαϊκή Ένωση κατέχουμε μια σημαντική θέση αν κοιτάξει κανείς ποιοι είναι σήμερα οι κλασσικοί εμπορικοί εταίροι της ΠΓΔΜ. Σε πρώτη θέση είναι η Βουλγαρία, μετά η υπόλοιπη πρώην Γιουγκοσλαβία και κατόπιν η Ρωσία. Αν ρίξει όμως σήμερα κανείς μια ματιά στον γεωγραφικό χάρτη, κι έχω την αίσθηση ότι αυτό σπάνια μας συμβαίνει, τότε αναγνωρίζει κανείς ότι η ΠΓΔΜ, λόγω θέσης, αποτελεί μια χώρα - κλειδί στα Βαλκάνια. Γι' αυτό πρέπει να προωθήσουμε όλες τις συγκοινωνιακές επικοινωνίες. Η ΠΓΔΜ βρίσκεται πρακτικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν αναπαραστήσει κανείς, την εικόνα της διαδρομής που συνδέει την Ελλάδα με την Αυστρία και την Γερμανία. Αυτή η υποδομή πρέπει να δημιουργηθεί, ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες αυτής της χώρας και συγχρόνως να λάβει επαρκώς υπόψη και τις συγκοινωνιακές συνδέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πιστεύω, πραγματικά, ότι έχουμε μεγάλες υποχρεώσεις απέναντι σ' αυτή τη χώρα. Μία σχεδόν ηθική υποχρέωση, αν κοιτάξει κανείς τη γεωγραφία, αν δει κανείς τι υπέφερε αυτή η χώρα. Χαίρομαι για ακόμη μία φορά που η εισήγηση αυτή έγινε τόσο ευνοϊκά αποδεκτή από αυτό εδώ το Κοινοβούλιο, κι ελπίζω ότι θα δοθεί συνέχεια σ' αυτή την κατεύθυνση.

Marνn
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχήν θέλω να ευχαριστήσω τον εισηγητή, κύριο Pons Grau, για την τελειότητα της έκθεσής του και να του σημειώσω ότι η Επιτροπή συμμερίζεται την γνώμη του για το ότι η συμφωνία συνεργασίας έχει θεμελιώδη σημασία για την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και για την ανάπτυξη των σχέσεών της με την Κοινότητα, δεδομένου ότι περιέχει ένα προτιμησιακό εμπορικό καθεστώς, ένα οικονομικό πρωτόκολλο και έναν πολιτικό διάλογο βασισμένο σε μία χωριστή ανακοίνωση, που θέτει σε λειτουργία κάποιες σχέσεις - άλλωστε δεν νομίζω ότι υπάρχει αμφιβολία - σημαντικές για τη χώρα αυτή και το μέλλον της, όχι μόνο μέσα στη ζώνη στην οποία βρίσκεται αλλά φυσικά και ως προς τις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης, μαζί με αυτήν την ξεχωριστή συμφωνία γύρω από τις μεταφορές, η συμφωνία συνεργασίας είναι ένας μεγάλος παράγοντας σταθεροποίησης και συνεργασίας στην περιοχή.
Η Επιτροπή επίσης μπορεί να συνταχθεί με την γενική γνώμη η οποία διακηρύχθηκε από τους ομιλητές ότι πρόκειται τελικά για ένα πρώτο βήμα που, πολύ περισσότερο από την οικονομική αξία αυτής της συμφωνίας συνεργασίας, έχει και μεγάλη πολιτική σημασία. Δεδομένης της σημαντικότητας και ακριβώς γι' αυτό, η Επιτροπή περιμένει ότι το Συμβούλιο θα εγκρίνει χωρίς κανένα δισταγμό την απόφαση για την εκτέλεση της συμφωνίας συνεργασίας και την συμφωνία για τις μεταφορές, έτσι ώστε να μπορέσει να τεθεί σε ισχύ από την 1η Δεκεμβρίου του 1997 το αργότερο.
Η Μακεδονική Κυβέρνηση συνεχίζει να εφαρμόζει την πολιτική των οικονομικών και πολιτικών μεταρρυθμίσεων αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι βρίσκεται σε δύσκολα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, όπως η χαμηλή οικονομική ανάπτυξη και, φυσικά, δεδομένης επίσης της χαμηλής οικονομικής ανάπτυξης, η υψηλή ανεργία.
Μαζί με την κανονική οικονομική βοήθεια μέσω του προγράμματος PHARE - 15 εκατομμύρια ECU κατευθείαν από το πρόγραμμα PHARE και 10 εκατομμύρια ECU για τη διασυνοριακή συνεργασία με την Ελλάδα - έχουν τεθεί στη διάθεση αυτής της χώρας προσφάτως 8 εκατομμύρια ECU ακόμα. Αυτά τα κονδύλια θα απορροφηθούν εύκολα και θα χρησιμοποιηθούν για να προωθήσουν σχέδια που είναι μέσα στις προτεραιότητες του υπάρχοντος ενδεικτικού πολυετούς προγράμματος για το 1996-1999, όπως, για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, την βοήθεια στις επενδύσεις και το πρόγραμμα TEMPUS που αφορά την εκπαίδευση.
Η Επιτροπή μελετά τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να διαθέσει το πρόγραμμα PHARE για να βελτιώσει μία από τις πιο πολύπλοκες εσωτερικές πολιτικές καταστάσεις, τις ενδοεθνοτικές δηλαδή σχέσεις.
Και, τέλος, η Επιτροπή θα ήθελε να ευχαριστήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τις πρωτοβουλίες του, όσον αφορά την ανάπτυξη των επαφών με το Μακεδονικό Κοινοβούλιο, επαφές οι οποίες αποτελούν ένα σημαντικό άξονα και για την σύσφιξη των δικών μας σχέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θα έβλεπε με χαρά την ανάπτυξη και ενίσχυση αυτού του πολιτικού διαλόγου ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό και το Μακεδονικό Κοινοβούλιο.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 11.00.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 23.55.)

