Terrorismebestrijding (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van:
de mondelinge vraag - B6-0139/2007) van Manfred Weber, namens de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese democraten, Martine Roure, namens de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement, Alexander Alvaro, namens de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa en Cristiana Muscardini en Roberta Angelilli, namens de Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten, aan de Raad, over terrorismebestrijding, en
de mondelinge vraag - B6-0313/2007) van Manfred Weber en Joseph Daul, namens de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese democraten, Martine Roure, namens de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement, Alexander Alvaro, namens de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa en Cristiana Muscardini en Roberta Angelilli, namens de Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten, aan de Commissie, over terrorismebestrijding.
Kathalijne Maria Buitenweg
- (EN) Mijnheer de voorzitter, mag ik vragen pas te beginnen als de Raad hier aanwezig is? Ik vind het tamelijk vreemd dat we mondelinge vragen aan de Raad en aan de Commissie hebben gesteld en dat we deze kwestie uitsluitend met de Commissie bespreken. Dat heeft geen zin. Mag ik vragen dat we wachten totdat de Raad hier is om naar ons te luisteren?
De Voorzitter
Met permissie, mevrouw Buitenweg, maar dat lijkt me niet verstandig, omdat we absoluut niet weten wanneer de Raad er zal zijn. Straks wachten we misschien zo lang dat we het debat helemaal niet meer kunnen voeren. Eerst zijn trouwens de sprekers namens de fracties aan de beurt. Daarom stel ik voor dat we daarmee beginnen.
Gaat het Parlement daarmee akkoord?
(Het Parlement besluit met het debat te beginnen)
Joseph Daul  
auteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, Voorzitter van de Commissie, dames en heren, terrorismebestrijding is een gebied waarin Europa moet overschakelen van de virtualiteit naar de werkelijkheid. De mondiale dimensie van het terrorisme vraagt om een mondiale respons. Het bouwen aan een politiek Europa houdt het vermogen in de gesel van het terrorisme met wortel en al uit te roeien; we zijn daar nog erg ver van verwijderd. Onze Fractie heeft het initiatief voor dit debat genomen, omdat we vinden dat Europa zich nog niet volledig bewust is van de omvang van de gevaren waarmee het wordt geconfronteerd.
De eerste onmiddellijke bedreiging is die van onze dagelijkse veiligheid door islamitische en andere terroristische groeperingen zoals de ETA in Spanje. Commissaris, we zien het elke dag. De tweede, evenzo verontrustende bedreiging is dat deze machtige netwerken de politieke cultuur van Europese democratieën kunnen gijzelen om onze essentiële normen en waarden te ondergraven en door hun religieuze beginselen te vervangen. We moeten ervoor zorgen dat onze lidstaten meer samenwerken bij de bestrijding van het internationale terrorisme. De ontslagneming in maart van de heer De Vries, de EU-coördinator voor terrorismebestrijding, en het onvermogen tot nu toe om hem te vervangen, laat zien dat er nog veel werk moet worden verricht. De heer De Vries nam weliswaar om persoonlijke redenen ontslag, maar het is algemeen bekend dat de ontoereikende middelen waarover hij beschikte met zich meebrachten dat hij niet in staat was de hem toebedachte moeilijke taak te vervullen.
We vragen de Raad, die niet aanwezig is, zijn voorzitter en ook de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, de heer Solana, en de voorzitter van de Commissie, de heer Barroso, om hun verantwoordelijkheid te nemen en zo spoedig mogelijk een nieuwe EU-coördinator voor terrorismebestrijding te benoemen en van toereikende middelen te voorzien.
Dames en heren, de bestrijding van terroristische organisaties vergt de grootste vastberadenheid en sluit onderhandelingen en concessies uit. Terroristische organisaties zijn geen traditionele gecentraliseerde structuren die met conventionele militaire operaties kunnen worden overwonnen. Ze opereren in netwerken en gebruiken de meest geavanceerde technologieën om hun criminele activiteiten uit te voeren. Alleen door voortdurend substantiële financiële middelen, menselijke hulpbronnen en inlichtingen te bundelen, hebben we een mogelijkheid om deze netwerken te neutraliseren. Met respect voor elkaar en door in te staan voor de uitvoering van wetten en openbare vrijheden, door onze gedachte over wat humaan is en over wat leven in een samenleving betekent, te herbevestigen, en door gezamenlijk op te treden, zullen we met gebruikmaking van de middelen van de 21e eeuw een eind maken aan een terrorisme dat wordt geïnspireerd door vooroordelen en dat gebruik maakt van methoden uit de donkerste tijden van de mensheid.
Dit is niet, zoals mensen vaak zeggen, een botsing van beschavingen maar een confrontatie tussen hen die respect voor mensen en pluralisme boven alles stellen, en hen die in naam van de jihad iedereen zou elimineren die niet denkt zoals zij of die andere overtuigingen erop nahoudt. De slachtoffers van 11 september, die we over enkele dagen, vijf jaar na de tragische gebeurtenissen in Manhattan, zullen herdenken, maar ook de slachtoffers van 11 maart in Madrid en van de Londense bomaanslagen, dwingen ons resolute maatregelen te treffen. Europeanen hebben behoefte aan zekerheden, zekerheid in hun beroepsuitoefening, zekerheid van energie en van voedsel. Het minste wat we voor Europa kunnen doen, nadat we de vrede hebben gewaarborgd, is dat we de meest fundamentele zekerheid gaan waarborgen, die van persoonlijke veiligheid.
Martine Roure  
auteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, commissaris, veel Europese instrumenten voor terrorismebestrijding zijn door lidstaten geïntroduceerd. Toch wordt een aantal Europese landen nog steeds geconfronteerd met een belangrijke terroristische dreiging en het lijkt daarom aangewezen, na verschillende jaren van gebruik van deze instrumenten, de effectiviteit van de uitvoering van Europese wetgeving op dit gebied te evalueren.
Ondanks maatregelen ter aanmoediging van nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor terrorismebestrijding, bestaat er voor informatie-uitwisseling onmiskenbaar behoefte aan meer wederzijds vertrouwen. Om de bestrijding van terrorisme werkelijk effectief te doen zijn, hoeven we de bestaande wetgeving niet aan te vullen, maar moeten we controleren of de lidstaten deze wetgeving correct toepassen. Ik vind dat we ons vooral moeten richten op het werkelijk verbeteren van de samenwerking tussen lidstaten.
Een evaluatie zou ons ook in staat stellen de desbetreffende regelgeving te herzien. Het lijkt mij noodzakelijk om hierbij de balans te herstellen tussen de behoefte aan veiligheid van onze medeburgers en het bewaken van hun recht op bescherming van hun privacy. Bepaalde ingevoerde maatregelen zijn zeer restrictief voor onze medeburgers en met het voordeel van wijsheid achteraf zien we nu dat sommige maatregelen niet de resultaten opleverden die we hadden verwacht en die misschien juist een vals gevoel van veiligheid geven.
De terrorismebestrijding vraagt ook betere samenwerking tussen de Europese Unie en haar partners in de hele wereld. Zo moeten we in onze transatlantische betrekkingen aandringen op het opstellen van een gemeenschappelijke strategie voor terrorismebestrijding die de grondrechten en de privacy eerbiedigt. De Europese Unie zou deze kwesties mondiaal moeten aanpakken om algemene beginselen vast te stellen voor de uitwisseling van informatie met onze VS-partners en voor de gegevensbescherming bij deze uitwisseling.
Tot slot, het Europees Parlement is vaak buiten de beraadslagingen van de Raad over terrorisme gehouden. Ik vind het belangrijk dat wij nu een werkelijk debat voeren dat leidt tot een betere democratische controle door het Europees Parlement en door de nationale parlementen..
Alexander Alvaro  
auteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, de periode 2001-2007 omvat zes jaar van politieke initiatieven op het gebied van terrorismebestrijding. Het enige wat we in die zes jaar hebben kunnen zien is dat er na iedere gebeurtenis vanuit de politiek naar een antwoord is gezocht. Wat ik echter mis, is deze benadering: hoe ontwikkelt zich het Europees beleid inzake terrorismebestrijding in mondiaal perspectief? Welke rol nemen wij op ons? Welke rol willen wij mondiaal gezien spelen? Zit daar een visie achter?
Ik heb tot op heden nog geen plan of document van de Commissie of de Raad gezien - overigens ook niet van een van de lidstaten - met een kortetermijn-, middellangetermijn- en langetermijnstrategie voor terrorismebestrijding. Er zijn maatregelen genomen met effecten op de korte termijn, zoals het indammen van geldstromen. Uitstekend! Het opnemen van biometrische gegevens in identiteitsdocumenten is een voorbeeld van een maatregel die in de strijd tegen het terrorisme op de middellange termijn effect kan sorteren. Zelf verwacht ik daar overigens niet veel van, maar er was een politieke meerderheid voor.
Waar het gaat om de lange termijn zie ik geen vooruitgang of beweging. Dat geldt voor de ontwikkelingshulp, die men kan opvatten als een vorm van veiligheidsbeleid. Dat geldt voor het respect voor de culturen waaruit naar men meent terrorisme kan voortkomen. We moeten niet de wereld in trekken om te proberen onze samenleving aan anderen op te dringen, maar we moeten proberen om in een geglobaliseerde wereld op een verstandige manier met elkaar samen te leven. De vraag is dus: welke rol wil Europa spelen?
De reacties sinds 11 september 2001 waren vooral uitingen van dadendrang. Telkens na een aanslag probeerden de regeringen de bevolking gerust te stellen door op korte termijn maatregelen te nemen. Men kan daarbij denken aan het fanatisme waarmee de Britten direct na de vreselijke aanslagen in Londen het bewaren van communicatiegegevens doordrukten, maar bijvoorbeeld ook aan de pogingen in Duitsland om online huiszoekingen mogelijk te maken. De visie erachter ontbreekt. Men zal het probleem niet oplossen door alleen maar inbreuk te plegen op de grondrechten, zoals destijds in de periode van de noodwetgeving. Wanneer we het terrorisme succesvol willen bestrijden, moeten we formuleren welke rol Europa mondiaal gezien in deze strijd wil vervullen in plaats van allerlei nationale maatregelen na te jagen die vervolgens alleen in Europa worden uitgevoerd.
Cristiana Muscardini  
auteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het feit dat dit debat werd verschoven van juli naar september en dat we dat nu houden in de huidige omstandigheden bij afwezigheid van de Raad over kwesties die wij aan de orde willen stellen, toont op zichzelf reeds aan dat Europa in feite niet voorbereid is op de resolute en uitgebreide aanpak van het terrorismeprobleem en dat dit Parlement in politiek opzicht helaas nog te zwak is.
Vanaf het moment dat er terroristische groepen in de verschillende landen van de EU waren, waren er interne problemen. Europa was al grotendeels verenigd en er werd al gesproken over een gemeenschappelijke strategie die nooit werd verwezenlijkt. Het werd 2001 en we ontdekten dat terrorisme een mondiaal verschijnsel is dat geen piramidale organisatie kent, maar uit cellen bestaat die met elkaar via internet en de beste IT-systemen zijn verbonden, en dat wereldwijde wortels heeft en in staat is om toe te slaan wanneer en op een manier waarop de terroristen dat willen.
Desondanks heeft de Europese Unie geen beleid inzake de controle van het internet en zij geeft ook geen duidelijke veiligheidsregels aan de burgers, die niet begrijpen welke maatregelen door de EU zijn aangenomen of in de nabije toekomst zullen worden aangenomen. De belangrijkste maatregel is het leggen van verantwoordelijkheid bij providers die onderdak bieden aan websites die terroristische activiteiten bevorderen, steunen en rechtvaardigen, bijvoorbeeld door de providers te verplichten tot verwijdering van sites die direct of indirect leiden naar personen die geweld preken, ertoe aanzetten of rechtvaardigen. Zwitserland doet dit al heel lang terwijl Europa nog steeds aarzelt en vruchteloos debatteert.
Er is geen gemeenschappelijk standpunt inzake toezicht op zogenaamde religieuze ontmoetingsplaatsen of zogenaamde imams die, zoals onlangs in Nederland en Italië gebedsplaatsen hebben gebruikt om haat te zaaien, om aanslagen te plannen door het aanzetten van geweld tegen het westen, de democratie, de mensenrechten inclusief de rechten van de vrouw en door het feitelijk plegen van terroristische aanslagen in onze steden.
Mijnheer de Voorzitter, het volstaat niet langer om te praten over een gemeenschappelijke strategie tegen terrorisme; we hebben kracht en moed nodig om enerzijds beslissingen te nemen en doelgericht te handelen, en om toekomstige aanslagen te voorkomen en anderzijds om terroristische cellen te neutraliseren die zich schuilhouden en die bekeerlingen maken door onze waarden met betrekking tot vrijheid van godsdienst en van meningsuiting te gebruiken om aanslagen op de vrijheid zelf te plegen.
De recente arrestaties in Denemarken van personen die verdacht worden van het plannen van een aanslag met explosieven tonen aan dat we onze waakzaamheid nu niet mogen laten verslappen en dat de anti-terreurwetgeving van Denemarken functioneert, maar zij luiden ook de alarmklok voor de hele EU. We kunnen niet langer uitsluitend vertrouwen op de effectiviteit van nationale wetgeving en de efficiëntie van inlichtingendiensten in de afzonderlijke landen, maar we hebben meer coördinatie nodig.
Al te vaak schuilt achter politieke correctheid een onvermogen tot of een weerstand tegen het nemen van beslissingen. Wat gevaar loopt, is de democratie, de vrijheid en het recht van mensen om in vrede en vrijheid te leven. Vrijheid wordt verwezenlijkt met behulp van regels. We moeten doen wat politiek juist is, niet alleen onze eigen mensen te beschermen, maar ook al die mensen over de hele wereld die hun rechten eerbiedigen en zich bewust zijn van hun verplichtingen. Elk uitstel maakt ons medeschuldig aan onrecht.
Laten we dit debat besluiten met een gezamenlijke toezegging om onmiddellijk stappen te nemen, niet met zogenaamde linker- of rechtervleugelstandpunten, maar sterk en verenigd.
Dat is het beste eerbewijs bij de herdenking van de mensen die vanaf 11 september tot op de dag van vandaag over de hele wereld door gruweldaden om het leven zijn gekomen. Laten wij allemaal het terrorisme beschouwen als een misdrijf tegen de menselijkheid.
Kathalijne Maria Buitenweg  
auteur. - (NL) Voorzitter, eigenlijk is mijn belangrijkste vraag aan de Raad of de Raad zich feilbaar acht. Is het mogelijk dat de Raad wel eens fouten maakt of is de Raad alwetend? Denkt u dat alle maatregelen die de laatste jaren genomen zijn in de strijd tegen terreur altijd de juiste maatregelen waren? En staat echt boven alle twijfel verheven dat er geen buitenproportionele inbreuken zijn gedaan op burgerrechten? Nou, als de Raad onfeilbaar is dan is er natuurlijk geen noodzaak voor een evaluatie, maar als u gelooft in mogelijk voortschrijdend inzicht, dan wel. Ik hoor ook graag van u in de loop van het debat of u bepaalde maatregelen vindt ontbreken, bepaalde maatregelen waarvan u nu denkt dat we daar eigenlijk wel behoefte aan hebben maar die nog niet zijn genomen. Staan er nu ook maatregelen op stapel? Volgens het Europees recht zijn inbreuken op burgerrechten toegestaan, maar ze zijn alleen te rechtvaardigen als ze noodzakelijk, proportioneel en effectief zijn en als mensen zich ook kunnen wapenen tegen misbruik. Ik zou graag van de Raad een evaluatie willen van alle maatregelen van de laatste jaren en ook een toetsing van die maatregelen op deze criteria. Kunt u dat zo meteen toezeggen?
Laat ik u wat punten aanreiken die toe zijn aan grondige evaluatie. Allereerst op het punt van misbruik: kunnen burgers niet onbedoeld het slachtoffer worden? Hierbij wil ik als voorbeeld de totstandkoming van de lijsten voor terreurverdachten aanhalen. De vraag daarbij is niet alleen hoe je erop komt, maar ook hoe je er weer vanaf komt. Want stel dat je naam op deze lijsten voorkomt. Alle bezittingen en banktegoeden worden dan bevroren, maar de autoriteiten gaan niet automatisch over tot vervolging. Er komt dus geen rechtzaak waarbij bewijzen aan de orde komen. Het principe dat je onschuldig bent totdat het tegendeel is bewezen, wordt losgelaten. Maar let wel, ik kan me wel voorstellen dat je eerst banktegoeden bevriest voordat je dat aan mensen bekend maakt, anders flitst dat geld gelijk naar de andere kant van de wereld. Ik kan me echter niet voorstellen dat we accepteren dat mensen op lijsten blijven staan en dus gestraft blijven worden, zonder dat hun schuld vaststaat. Dat is een omkering van bewijslast in strafrecht die onacceptabel is. Nu heeft het Gerecht van eerste aanleg al een aantal keren gezegd dat de procedure moet worden aangepast. Op 11 juli was al geoordeeld dat de stichting Al-Aqsa en José Maria Sison op onrechtmatige wijze op de lijst zijn gezet. Ik zou graag van de Raad horen welke lessen hij heeft getrokken uit deze gerechtelijke uitspraken en of hij bereid is de besluitvorming over de samenstelling van deze lijsten te wijzigen of te evalueren en ook te kijken naar de mogelijkheden voor individuen om hun recht te halen.
Dan over de effectiviteit. Zijn maatregelen effectief? Laat ik daar de maatregelen over de vloeistoffen als voorbeeld nemen. Meer dan een miljoen mensen in Europa hannesen ook vandaag nog met plastic zakjes voordat ze hun vliegtuig ingaan. Braaf doen ze daar die 100 ml-flesjes in - vaak eindigen ze ook in de afvalemmer omdat je weer vergeten was wat de regel was - en de burgerrechten worden niet heel ernstig geschonden en misbruik is ook wel te overzien. Maar is de maatregel nu ook effectief? Is de Raad bereid dit ook te beoordelen op basis van wetenschappelijk bewijs?
Dan kom ik bij het kopje proportioneel. Zijn maatregelen proportioneel? Een belangrijk punt ook voor een evaluatie. Laat ik als voorbeeld de passagiersgegevens nemen, het akkoord met de Verenigde Staten. Ook mijn fractie kan zich prima voorstellen dat landen willen weten wie binnenkomt. Het grote probleem is niet zozeer dat er buitensporig veel gegevens worden gevraagd, maar dat ze voor heel veel verschillende doelen kunnen worden gevraagd. De Raad zegt steeds ter rechtvaardiging van zo'n maatregel dat dit allemaal noodzakelijk is in de strijd tegen terrorisme. Maar de gegevens kunnen ook gebruikt worden voor andere zaken "according to US-law”, zoals in het akkoord staat. Dus is het theoretisch mogelijk dat het niet alleen om terreurbestrijding gaat, maar ook om het aanpakken van de fietsendiefstal of de bankfraude. Is het proportioneel om het daarvoor te gebruiken? Bent u bereid ook op die basis dit akkoord tegen het licht te houden?
Als laatste de noodzakelijkheid. Mijn fractie was bijvoorbeeld tegen de opslag van verkeersgegevens voor een periode tot twee jaar, maar de meerderheid van dit Huis was daar wel voor. Maar alle gegevens die ik tot nu toe heb gezien tonen dat gegevens vooral tot drie maanden heel effectief en noodzakelijk zijn. Bent u bereid te onderzoeken of er nu echt gebruik is gemaakt van gegevens die langer worden opgeslagen dan drie maanden? Kortom, bent u bereid een evaluatie te doen op basis van de criteria effectiviteit, proportionaliteit, noodzakelijkheid en ook na te gaan of er een mogelijkheid is om misbruik tegen te gaan?
Laatste punt voor een evaluatie is de houding van de Raad ten aanzien van mensenrechtenschendingen binnen de Europese Unie ten aanzien van de CIA-activiteiten. We hebben daar als Europees Parlement zo goed mogelijk onderzoek verricht en ik vind het schandalig dat we daar nooit een commentaar van de Raad op hebben gehoord. U kunt zeggen wat u ervan vindt, wat u van het rapport waar vindt en wat niet, en wat voor maatregelen u wilt nemen. Bent u bereid een reactie te geven op het verslag-Fava of blijft u volharden in uw stilte?
Giusto Catania  
auteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, we zijn gewend om te verklaren dat terrorismebestrijding prioriteit heeft en te vragen om nieuwe politieke wetgevingsinitiatieven.
Ik vind dat we eerst de keuzen van de afgelopen paar jaren moeten evalueren en onszelf enkele vragen stellen. Ten eerste: is terrorisme sterker of zwakker geworden als resultaat van onze wetgevingsinitiatieven? Ten tweede: hebben we een specifieke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van onze wetgevingscultuur en onze normen en waarden of hebben we deze verraden in naam van de terrorismecrisis?
Ik vind dat we de beantwoording van deze twee vragen tot prioriteit moeten verheffen en als we dat doen, zouden we ontdekken dat noodmaatregelen vaak op een vergissing berustten en dat de lijsten van terroristische organisaties onnauwkeurig waren, vaak meer gedicteerd door politieke motieven dan door een werkelijk gevaar afkomstig van de organisaties. We benoemden iemand om de activiteiten met betrekking tot terrorismebestrijding te coördineren en vervolgens ontdekten we dat we het zonder de taken van deze functionaris kunnen stellen. Daarom vraag ik de Raad niet om een nieuwe coördinator terrorismebestrijding te benoemen, omdat we de afgelopen paar maanden hebben ontdekt dat we het gemakkelijk zonder zo'n functionaris kunnen stellen.
We hebben het vaak gezegd en we zeggen het resoluut, en ik vind dat we dat opnieuw in dit Huis moeten zeggen, dat terrorisme de vijand van onze beschaving is, het is de vijand van de democratische orde: terrorisme is barbaarsheid. Terroristische aanslagen voeren ons van de rechtsstaat naar een primitieve staat. Dit is allemaal juist, maar in plaats van ons te richten op het debat over het herstel van de democratische regels kiezen we voor een aanpak van het vraagstuk waarbij de regels van de burgerlijke samenleving worden ingeperkt. We hebben gekozen voor strijd op de thuisbasis van onze tegenstander, om te wedijveren op het gebied van schending van grondrechten, militaire controle over de burgerbevolking en de negatie van belangrijke democratische beginselen.
De beelden van Abu Ghraib of van de basis Guantanamo zijn de symbolen van de overwinning van de cultuur van het terrorisme op onze rechtsstaat en op de basisbeginselen van onze rechtscultuur. Het andere symbool is dat van CIA-vluchten en ontvoeringen in Europa met de expliciete betrokkenheid van Europese regeringen. Er is sprake van een pijnlijke stilte over deze gebeurtenissen - evenals mijn collega's roep ik de Raad op zich over dit punt uit te spreken - iedereen heeft gewezen op deze pijnlijke stilte! Dit Parlement heeft gesproken over de verantwoordelijkheden van de CIA, de verantwoordelijkheden van de Europese regeringen en de verantwoordelijkheden van onze inlichtingendiensten. De Commissie heeft gesproken en de Raad van Europa spreekt hierover. De enige pijnlijke stilte is van de zijde van de Europese regeringen en dat vind ik onaanvaardbaar. Laten we hopen dat de Raad vandaag zijn standpunt over deze kwestie zal geven.
In Europa is helaas de uitzondering regel geworden en we moeten nu een helder debat voeren over de gevolgen die onze keuzen op wetgevend gebied hebben teweeggebracht: biometrische gegevens in paspoorten en visa, het systeem voor de controle van persoonlijke gegevens, bestanden met telefoongesprekken, bestanden van luchtreizigers, PNR-overeenkomsten, het SWIFT-systeem, het opslagsysteem van vingerafdrukken en zelfs de reglementering van vloeistoffen, waarvan we hopen dat deze vandaag krachtig wordt verworpen om een signaal aan de Commissie af te geven dat we keuzen moeten maken die in verhouding staan tot datgene wat we willen bestrijden.
Ik vind dat we nadrukkelijk moeten zeggen dat we hebben gekozen voor een autoritaire verstoring van de rechtsstaat in plaats van te kiezen voor het bewaken van de rechtsstaat teneinde het terrorisme te bestrijden. Het is niet duidelijk - en ik sluit nu af, Mijnheer de Voorzitter - of de Europese burgers in de laatste paar jaar meer in gevaar verkeren door terrorisme of door de maatregelen die zijn genomen om het terrorisme te bestrijden. Een Amerikaanse feministische schrijver heeft gezegd dat we op onze hoede moeten zijn als we oplossingen krijgen aangeboden van degenen die voor onze problemen verantwoordelijk zijn. Ik vind dat we op onze hoede moeten zijn.
Manuel Lobo Antunes
fungerend voorzitter van de Raad. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil mij eerst verontschuldigen voor het feit dat ik te laat ben aangekomen in het Parlement. Ik heb eenvoudigweg het verkeer tussen het hotel en het Parlement onderschat.
Ik groet ook commissaris Frattini, die hier aanwezig is, en ik zal proberen de door de Leden gestelde vragen te beantwoorden. Ik hoop alle aan ons gevraagde opheldering te geven.
Het lijdt geen twijfel dat recente gebeurtenissen in Londen en Glasgow, evenals aan de grens tussen Spanje en Portugal plus de aanslag in Jemen, hebben bevestigd dat terrorisme een aanzienlijke dreiging vormt voor de Europese veiligheid en voor de normen en waarden van onze democratische samenlevingen, in het bijzonder voor de rechten en de vrijheden van Europese burgers.
Zonder enige twijfel vinden wij dat de lidstaten daarom hun samenwerking op het gebied van versterking en invoering van antiterreurmaatregelen moeten voortzetten, steeds onder eerbiediging van de grondrechten en de fundamentele vrijheden die de kernwaarden in onze samenlevingen vormen en waarvan de bescherming en de bevordering het terrorisme zullen helpen voorkomen.
Terrorisme dient zowel op nationaal als op internationaal niveau te worden bestreden. Internationale samenwerking is een belangrijk instrument voor effectieve bestrijding van deze gesel, zowel op nationaal als op multilateraal niveau. We weten dat terrorisme een mondiale dreiging vormt en daarom een eensgezinde, mondiale respons behoeft met noodzakelijkerwijs een grotere inlichtingenstroom en uitwisseling van informatie, interne coördinatie van standpunten, coördinatie en partnerschappen met derde landen, de invoering van een mondiale strategie inzake terrorismebestrijding waarbij de Verenigde Naties een belangrijke rol spelen, en nauwe samenwerking met uiteenlopende regionale en internationale organisaties die betrokken zijn bij de terrorismebestrijding.
De maatregelen van de Europese Unie zijn sinds 11 september 2001 geïntensiveerd en nadien sinds de gruwelijke aanslagen in Madrid in 2004 en in Londen in 2005. In december 2005 heeft de Raad de EU-strategie voor terrorismebestrijding aanvaard krachtens welke de Unie zelf het wereldwijd terrorisme bestrijdt en daarbij de mensenrechten respecteert, zodat haar burgers kunnen wonen in een gebied van vrijheid, veiligheid en recht.
De EU-strategie voor terrorismebestrijding bestrijkt vier werkterreinen: preventie, bescherming, vervolging en respons. Het voorzitterschap bevestigt dat de Raad feitelijk elk half jaar de situatie evalueert met betrekking tot de invoering van de EU-strategie inzake terrorismebestrijding en van de strategie tegen het financieren van terroristen, alsmede een jaarlijkse evaluatie van de invoering van de strategie tegen radicalisering en rekrutering voor terrorisme. De Raad evalueert ook iedere half jaar het actieplan voor bestrijding van terrorisme en jaarlijks het actieplan inzake radicalisering en rekrutering. Dit toezicht stelt de Raad in staat precies vast te stellen welke van de op EU-niveau voorgestelde maatregelen niet zijn aanvaard of niet naar behoren zijn uitgevoerd op het niveau van de lidstaten. Het biedt de Raad ook de mogelijkheid om bepaalde beleidslijnen verder uit te werken. Het voorzitterschap kan bijvoorbeeld besluiten om de activiteiten op het gebied van explosieven te versnellen.
De aanvaarding van bepaalde maatregelen op het terrein van de politiële en justitiële samenwerking inzake criminaliteit is vertraagd vanwege de noodzaak van unanieme besluitvorming op dit terrein. De aanvaarding en invoering van maatregelen ter bestrijding van terrorisme zullen worden versneld door de ratificatie van het verdrag te laten goedkeuren door de Intergouvernementele conferentie (IGC) op basis van het mandaat dat door de Europese Raad tijdens zijn vorige bijeenkomst in juni werd goedgekeurd.
Voor wat betreft de behoefte aan nauwere samenwerking tussen instanties belast met wetshandhaving en inlichtingendiensten: de inlichtingendiensten van de lidstaten werken momenteel nauw samen en er is sprake van een zeer efficiënte samenwerking binnen de Groep voor terrorismebestrijding (Counter-terrorism group - CTG). Europol heeft zeer effectieve analysebestanden ontwikkeld die steeds meer worden aangevuld met kennis van instanties belast met wetshandhaving in de lidstaten. Het lijdt geen twijfel dat er nog meer moet worden gedaan. Het Europees Parlement onderhoudt een rechtstreekse politieke dialoog met de Raad en de Commissie.
Op 16 mei 2007 was er een bijeenkomst van de voorzitter van de Raad, de vicevoorzitter van de Commissie en de voorzitter van de commissie voor burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken waarbij de uiteenlopende beleidszaken betreffende terrorismebestrijding onder de loep werden genomen en de invoering van de EU-strategie voor terrorismebestrijding werd geïnventariseerd. Deze halfjaarlijkse bijeenkomsten zijn uiterst nuttig voor het bereiken van een consensus over beleidszaken die op het terrein van terrorismebestrijding worden ontwikkeld. Voor wat betreft de positie van de EU-coördinator voor terrorismebestrijding heeft de secretaris-generaal/Hoge Vertegenwoordiger de lidstaten geïnformeerd dat hij in nauwe samenwerking met het voorzitterschap overwoog op welke manier de werkzaamheden op het vlak van terrorismebestrijding het beste kan worden gecoördineerd binnen de Raad. Voor wat betreft de relatie tussen de EU-coördinator voor terrorismebestrijding en het situatiecentrum SitCen, het centrum neemt geen deel aan het formuleren van het EU-beleid inzake terrorismebestrijding of aan de coördinatie van werkzaamheden op het terrein van terrorismebestrijding die worden uitgevoerd door de Raad; het centrum houdt evenmin toezicht op de follow-up van de beslissingen van de Raad.
Op het terrein van terrorismebestrijding is de bevoegdheid van het centrum beperkt tot het aan de Raad voorleggen van strategische analyses over terroristische dreigingen op basis van de inlichtingen die zijn ontvangen van de nationale diensten. Het centrum verleent ondersteuning bij EU-regelgeving inzake coördinatie bij crisis- en noodsituaties die worden toegepast om de EU-respons te coördineren bij ernstige crises waaronder mogelijke terroristische aanslagen. Dit is een technische functie die het verspreiden van inlichtingen, het bieden van vergaderfaciliteiten en de ondersteuning van bestaande besluitvormingsregelingen van de instellingen omvat. Er is geen sprake van een coördinerende rol. Het was echter op basis van een dreigingsanalyse opgesteld door SitCen dat de Raad beleidsaanbevelingen op verschillende gebieden, zoals op het gebied van explosieven, goedkeurde om illegaal gebruik door terroristen te voorkomen.
Bij het voorzitterschap bestaat er geen twijfel over dat zijn inspanningen in de strijd tegen terrorisme worden gesteund door Europese burgers die bovendien ten tijde van de meest recente aanslagen niet alleen hun solidariteit met de slachtoffers van deze aanslagen uitvoerig toonden, maar ook hun wens voor een door de EU te ontwikkelen respons. Bij het opstellen van zo'n strategie voor terrorismebestrijding krijgt het voorzitterschap de steun van zijn partners die hun ideeën inbrengen in overleg op hoog niveau, en vooral het Europees Parlement speelt hierbij een onmisbare rol.
Naleving van de bepaling in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie is van zeer groot belang voor de Raad zoals dat ook het geval is bij naleving van alle andere artikelen van de verdragen. Samenwerking en dialoog met derde landen vormen de pijlers van de EU-strategie inzake terrorismebestrijding. Alleen al dit afgelopen halfjaar zijn er plannen ontwikkeld voor het aangaan van een tripartite dialoog met Rusland, de Verenigde Staten, Algerije en Marokko, hetgeen de belangstelling weerspiegelt voor de verbreding van de dialoog met deze landen. De Europese Unie gaat ook de dialoog over terrorismebestrijding met andere landen en internationale organisaties aan.
Voor wat betreft onze mediterrane partners zullen we voorts onze gebruikelijke ad-hocbijeenkomst over terrorisme houden met onze deskundigen van Euromed. Dat verschaft ons de mogelijkheid om breder overleg met onze mediterrane partners te voeren over zaken die van vitaal belang in die regio zijn, en het zal ook de aandacht richten op de tenuitvoerlegging van prioriteiten in de Euro-Mediterrane gedragscode inzake terrorismebestrijding.
Onder specifieke verwijzing naar de Verenigde Staten moet worden vermeld dat het voorzitterschap met uiteenlopende instanties en op zeer verschillend niveau regelmatig besprekingen voert over terrorismebestrijding, met name over onderwerpen als radicalisering en rekrutering voor terrorisme met inbegrip van het gebruik van internet door extremistische groepen, over analyse van terroristische dreigingen, over samenwerking in internationale fora, publiek-private partnerschappen voor terrorismebestrijding, specifieke veiligheid van explosieven, bescherming van kritieke infrastructuur, financiering van terrorisme, naast andere soorten samenwerking tussen burgerlijke en politie-instanties.
Het Portugese voorzitterschap organiseert in samenwerking met de Verenigde Staten een workshop over de toepassing van financiële sancties bij terrorismebestrijding. De kwestie van eerbiediging van de mensenrechten in de strijd tegen terrorisme is ook door beide partijen bij verschillende gelegenheden ter sprake gebracht en het voorzitterschap beschouwt het als zeer belangrijk om die dialoog voort te zetten omdat hij deze voor beide zijden als onmisbaar oordeelt.
Ter afronding van dit punt wijs ik erop dat de versterking van het terrein van vrijheden, veiligheid en rechtvaardigheid is gebaseerd op het Haagse programma en het actieplan terzake een van de belangrijke prioriteiten is van het gezamenlijke achttien maanden durend programma van de Duitse, Portugese en Sloveense voorzitterschappen. Terrorismebestrijding vormt een van de grote uitdagingen op dat gebied; de drie voorzitterschappen hebben aan hun doelen een grotere samenwerking bij terrorismebestrijding door middel van het uitvoeren van de EU-strategie voor terrorismebestrijding toegevoegd.
Met uw toestemming, mijnheer de voorzitter, beantwoord ik de mondelinge vraag. Ik wil ook het Huis informeren dat de Raad van de Europese Unie een periodieke evaluatie houdt, zoals ik al vermeldde, van de terrorismebestrijding en we stellen ook een jaarlijkse evaluatie op van de strategie en van het actieplan inzake radicalisering en rekrutering voor terrorisme; voorts evalueren we ieder half jaar de strategie voor de aanpak van de financiering van terrorisme. De Raad zal binnenkort voor de eerste keer een verslag presenteren over de tenuitvoerlegging van de communicatiestrategie bedoeld voor de media en goedgekeurd in juli 2006. In de strategie voor terrorismebestrijding is voorzien dat per voorzitterschap er een bijeenkomst op hoog niveau over terrorismebestrijding wordt gehouden tussen de Raad, de Commissie en het Europees Parlement. Een dergelijke bijeenkomst werd tijdens de Oostenrijkse en Duitse voorzitterschappen gehouden. De rol van de nationale parlementen zal worden versterkt onder het nieuwe verdrag dat momenteel voorwerp van bespreking is in de intergouvernementele conferentie. De belangrijkste prioriteit is de tenuitvoerlegging van reeds bestaande maatregelen. De Raad gebruikt verschillende instrumenten voor evaluatie zoals het collegiale evaluatieproces voor nationale maatregelen met betrekking tot terrorismebestrijding, evaluatie van de tenuitvoerlegging van het Europees arrestatiebevel, evaluatie van de informatie-uitwisseling tussen Europol en de lidstaten en tussen lidstaten onderling, enzovoort.
Nieuwe maatregelen worden al geanalyseerd, zoals het Europees programma voor de bescherming van kritieke infrastructuur of maatregelen in het kader van het programma inzake bioparaatheid. De Raad heeft de evaluatie van informatie-uitwisseling tussen Europol en de lidstaten en tussen de lidstaten onderling georganiseerd. Secretaris-generaal Javier Solana overweegt op welke wijze de functie het best kan worden vervuld binnen het secretariaat-generaal. Het mandaat van en de instructie voor de mogelijke nieuwe coördinator worden ook in beschouwing genomen.
Zoals alle instellingen is ook de Raad betrokken bij de bepaling van artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie waarin staat dat de Unie is gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele vrijheden, en de rechtsstaat. De bevordering van deze waarden vormt een van prioriteiten van de EU. De verplichting van de lidstaten om de grondrechten te eerbiedigen is ook vastgelegd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Bovendien zijn de lidstaten van de Europese Unie als leden van de Raad van Europa gebonden aan de verplichtingen die voortvloeien uit het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens.
Het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten versterkt de capaciteit van EU voor toezicht en informatieverzameling en bevordert zodoende maximale eerbiediging van de grondrechten. Lidstaten van de EU moeten ervoor zorgdragen dat de maatregelen die zij invoeren ter bestrijding van terrorisme consistent zijn met hun verplichtingen krachtens internationaal recht, in het bijzonder voor wat betreft het internationale humanitaire recht, de rechten van de mens en het vluchtelingenrecht.
Het voorzitterschap is van oordeel dat terrorismebestrijding moet worden geleid op een manier die de mensenrechten eerbiedigt, gegeven het feit dat de beginselen van de rechtsstaat en behoorlijk bestuur, en de bescherming van fundamentele vrijheden instrumenten zijn in de strijd tegen terrorisme. Dat uitgangspunt staat centraal bij de strategie voor terrorismebestrijding die zoals u weet door de Raad is goedgekeurd in december 2005.
Dan nu het vonnis van het gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap van 12 december 2006 waarop de vraag betrekking heeft. Ten eerste merk ik op dat het vonnis in de zaak T-228/02 van 12 december 2006, bekend als de zaak OMPI (Organisation des Modjahedines du Peuple d'Iran versus Raad van de Europese Unie) niet de conclusie rechtvaardigt dat gebruik van lijsten met terroristen door de EU een schending is van EU-wetgeving. De rechtbank deed feitelijk geen uitspraak over het gebruik van de lijsten met terroristen, maar overwoog slechts dat sommige fundamentele rechten en waarborgen, waaronder het recht op verdediging, de verplichting tot motivering en het recht op een effectieve juridische bescherming volledig van toepassing zijn in de context van de goedkeuring van een gemeenschapsbesluit om financiële middelen te blokkeren in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 2580/2001.
Ten tweede is het algemeen bekend dat de Raad de noodzakelijke herziening van zijn procedures reeds systematisch had uitgevoerd met betrekking tot de lijst van personen en entiteiten op wie Verordening (EG) nr. 2580/2001 van toepassing is. De Raad gaf in het bijzonder zijn goedkeuring aan de volgende maatregelen ter uitvoering van zijn uitspraak in de zaak T-228/02: hij wees op de mogelijkheid om de beslissing van de Raad voor het gerecht in eerste aanleg van de Europese gemeenschap aan te vechten; hij bracht de mogelijkheid te berde bij de Raad een verzoek in te dienen vergezeld van ondersteunende documentatie voor de beslissing over plaatsing of handhaving op de lijst te onderzoeken - zulke verzoeken worden direct na ontvangst behandeld; hij verstrekte voor alle personen, groepen en entiteiten voor wie dit feitelijk mogelijk was de motivering - in andere gevallen zouden de personen, groepen en entiteiten worden geïnformeerd door middel van een mededeling gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie; de Raad voert tenminste een keer per half jaar een algehele evaluatie van de lijst uit in overeenstemming met de hierboven beschreven procedures, steeds met de nodige zorg voor eventuele aanvullende informatie.
De Raad besloot ook een nieuwe werkgroep in te stellen - de werkgroep inzake gemeenschappelijk standpunt 931 - die de verzoeken om plaatsing op of verwijdering van de lijst zal behandelen en die de regelmatige herziening van de lijst door de Raad zal voorbereiden. Het mandaat, de praktische regelingen en de werkmethoden van deze nieuwe werkgroep zijn vervat in een openbaar document dat door de Raad is aangenomen. Alle personen en entiteiten op de lijst waarop Verordening (EG) nr. 2580/2001 van toepassing is, worden op gelijke wijze behandeld, zoals in het vorige antwoord is uiteengezet. De rol en de bevoegdheden van de instellingen zijn neergelegd in de verdragen. De Raad treft de noodzakelijke maatregelen die zijn vereist voor de uitvoering van de uitspraken van het Hof van Justitie overeenkomstig de bepalingen van artikel 233 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. Wat betreft de Parlementaire controle over zijn besluiten volgt de Raad steeds de procedures die in de verdragen zijn neergelegd.
Het is belangrijk om te melden dat het Europees Parlement overeenkomstig artikel 308 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap werd geraadpleegd toen Verordening (EG) nr. 2580/2001 werd aanvaard. Ik dank u voor uw aandacht.
(Applaus)
Franco Frattini
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie blijft zich volledig inzetten voor de uitvoering van de EU-terrorismebestrijdingsstrategie, het actieplan, zoals de Raad zojuist aangaf, dat in 2005 werd vastgesteld. Het blijft ons politieke doel om de juiste balans te vinden tussen het grondrecht van burgers op veiligheid, dat allereerst het recht op leven omvat, en de andere grondrechten van natuurlijke personen, waaronder het recht op privacy en procedurele rechten. Alle bronnen wijzen erop dat de dreiging van nieuwe terroristische aanslagen hoog blijft. De autoriteiten van de lidstaten hebben een aantal aanslagen weten te voorkomen. Daarvoor moeten we bijzonder dankbaar zijn. Ik spreek nu over Spanje, Italië, België, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland. Gisteren rolden de Deense autoriteiten een groep jonge terroristen op die ook de Deense nationaliteit hadden en die op het punt stonden een bomaanslag te plegen. Minister Espersen zei dat het tot nu toe de ernstigste terroristische zaak in Denemarken was.
Vanmorgen vernamen we dat terreurverdachten in Frankfort zijn gearresteerd. De Duitse defensieminister heeft verklaard dat er een aanslag op handen was.
Gelooft u dat er in al deze zaken geen resultaten zijn geboekt? Gelooft u niet dat het in de laatste fase verijdelen van een terroristische aanslag op zichzelf een fantastisch resultaat voor Europa is? Mijn antwoord daarop is - jazeker.
(Applaus)
Er is dus geen plaats voor zelfvoldaanheid of verslapping van de waakzaamheid. Allereerst wil ik deze buitengewoon mooie kans benutten om u te informeren over een pakket maatregelen dat door mijn diensten wordt voorbereid en dat deze herfst door de Commissie in zeer nauwe samenwerking met het Portugese voorzitterschap zal worden vastgesteld. We werken aan preventie en vervolging. Dit pakket zal bestaan uit een Europees actieplan met betrekking tot de beveiliging van explosieven, een voorstel tot amendering van het Kaderbesluit inzake terrorismebestrijding om misbruik van internet door terroristen aan te pakken, en uit een voorstel over het beleid PNR-gegevensbeleid (persoonsgegevens van passagiers). Bovendien zal het pakket een verslag bevatten over de evaluatie van de invoering van het Kaderbesluit inzake terrorismebestrijding door de lidstaten.
Enkele woorden over elk van deze onderdelen:
Het Europese actieplan inzake explosieven is een vervolg op de mededeling van de Commissie over dit onderwerp. Het doel ervan is tegemoet te komen aan de herhaalde oproepen van de Europese Raad en de Raad van Ministers om de situatie rond explosieven in Europa te verbeteren.
U herinnert zich ongetwijfeld dat de aanslagen in Madrid werden gepleegd met behulp van in de handel verkrijgbare explosieven en detonatoren. Dat was de impuls voor de oproep tot actie in EU-verband op dit gebied. Met genoegen kan ik u melden dat er veel en goed werk is verricht door onze diensten in samenwerking met een groot aantal belanghebbenden, onder wie vertegenwoordigers van het bedrijfsleven. Ik heb van een door mij ingestelde publiek-private commissie van deskundigen een rapport ontvangen waarvan ik denk dat het baanbrekend zal blijken te zijn. Het bevat ongeveer vijftig concrete aanbevelingen om de beveiliging van explosieven, precursoren en detonatoren in heel de EU te verbeteren. Deze aanbevelingen zullen de basis vormen voor het Europese actieplan dat, zoals ik al zei, voor november, dient te worden aangenomen.
De daarin voor te stellen maatregelen omvatten onder meer het opzetten van een Europese databank voor explosieven bij Interpol met verbindingen naar alle verantwoordelijke diensten in lidstaten; daarnaast vroegtijdig waarschuwingssysteem (early warning system) om deze diensten zeer snel op de hoogte te stellen, bijvoorbeeld als er explosieven zijn gestolen of als er een nieuwe modus operandi is ontdekt blijkens betrouwbare bronnen.
Dit brengt mij op het internet en de manier waarop dit instrument, met zijn verbazingwekkende voordelen voor onze wereld, door terroristen wordt misbruikt. We weten allemaal dat terroristen, evenals gewone burgers, genieten van de voordelen van het internet. Terroristen gebruiken het internet bijvoorbeeld voor het beramen van aanslagen of het verspreiden van berichten met een daadwerkelijk aanzetten tot het plegen van terroristische aanslagen.
De voordelen van e-learning zijn evenmin aan de aandacht van terroristen ontsnapt. U kunt op het internet websites vinden met bijvoorbeeld gedetailleerde informatie over en aanwijzingen voor allerlei soorten terroristische tactieken, waaronder de productie van explosieven. Het voorstel dat ik zojuist noemde, beoogt deze vormen van negatief en crimineel gedrag in de hele EU strafbaar te stellen.
Een ander onderdeel van dit pakket maatregelen heeft betrekking op de gedachte om een Europees beleid ten aanzien van PNR te ontwikkelen. Over de details van dit voorstel vindt nog beraad plaats, maar het hoofddoel van de Commissie is dat elke lidstaat PNR-gegevens verzamelt, verwerkt, en in voorkomende gevallen met anderen uitwisselt. Tot nu toe worden PNR-gegevens vooral in verband gebracht met onderhandelingen om de gegevens van Europese burgers op correcte wijze te laten verwerken door onze partners en bondgenoten, in het bijzonder de Verenigde Staten.
Ik geloof dat het tijd is om de aandacht te verleggen en middelen te besteden aan de veiligheid in de Europese Unie. De EU is minstens zo'n mogelijk doelwit voor een terroristische aanslag als de Verenigde Staten dat zijn. De toepassing en analyse van PNR-gegevens is een belangrijk rechtshandhavingsinstrument voor de handhaving van de veiligheid van onze burgers, die dezelfde bescherming verdienen als de burgers van de Verenigde Staten.
Het laatste onderdeel van het pakket bestaat uit het tweede verslag over de evaluatie van de invoering van het Kaderbesluit inzake terrorismebestrijding door de lidstaten. Het nieuwe verslag zal ook informatie bevatten over de situatie in de nieuwe lidstaten. Het gaat hier om informatie die in 2004 niet beschikbaar was - en u begrijpt wel hoe dat komt.
Dit brengt mij tot een algemenere vraag die is gerezen over een algehele evaluatie van alle tot nu toe genomen terrorismebestrijdingsmaatregelen. Het spreekt voor zich dat ik voorstander ben van het principe de effectiviteit van beleid te evalueren. Voor wat betreft het beleid op het gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in het bijzonder bent u wellicht op de hoogte van het werk aan de ontwikkeling van universele evaluatiemechanismen. Ik ben bereid tot samenwerking, zoals ik in het verleden heb gedaan met het Parlement, in het bijzonder met de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, inzake de evaluatie van de bestaande maatregelen met inbegrip van de internationale en Europese verdragen met onze internationale partners. Maar laat ik er duidelijk over zijn dat ik ons vermogen tot effectieve bestrijding en vervolging van het terrorisme niet zwakker, maar krachtiger wil maken.
Voor wat betreft de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Europese instellingen ben ik het er geheel mee eens dat dit een essentieel aspect vormt van de strijd tegen het terrorisme. Zoals u weet, ben ik op dit terrein actief. De afgelopen jaren heb ik een aantal voorstellen gedaan over gegevensbescherming onder de derde pijler, over het beginsel van beschikbaarheid en over de bewaring van gegevens van elektronische communicatie. Met uitzondering van de bewaring van gegevens is het helaas nog niet mogelijk om in de Raad overeenstemming over deze voorstellen te bereiken, in het bijzonder met betrekking tot gegevensbescherming onder de derde pijler. Ik blijf er echter naar streven dat ze worden goedgekeurd. Met het Portugese voorstel hebben we in beginsel in december een definitief vastgesteld akkoord over een kaderbesluit inzake gegevensbescherming onder de derde pijler.
Het is al zeer vaak gezegd dat er voor effectieve samenwerking wederzijds vertrouwen nodig is. Dit geldt in het bijzonder voor de bestrijding van terrorisme. Volgens mij kan vertrouwen door ons hoofdzakelijk op twee manieren worden bevorderd. In de eerste plaats door ervoor te zorgen dat er een duidelijk en passend wettelijk kader van kracht wordt dat het vertrouwen wekt dat verstrekte informatie op een passende wijze zal worden behandeld. In de tweede plaats door het stimuleren van zo veel mogelijk gezamenlijke internationale ervaring, waaronder gezamenlijke oefeningen, zodat de mensen die in het veld werkzaam zijn, elkaar leren kennen en waarderen.
Met betrekking tot het crisiscentrum (Situation Centre - "SitCen”) moet ik vermelden dat dit centrum beslist een waardevolle strategische analyse van de terroristische dreiging aan de Raad heeft doen toekomen. Met behulp van de heer Solana heb ik in de praktijk een zeer goede samenwerking hierover opgebouwd. Niettemin zie ik geen rol voor SitCen op het gebied van operationele samenwerking, zeker niet als coördinerend instrument voor onderzoek, aangezien zijn mandaat beperkt is tot de behandeling van informatie voor zover die geen betrekking heeft op personen. Dit is eerder een taak voor Europol en Eurojust. Ik geloof dat deze organisaties beter zijn toegerust voor dergelijke taken.
Laten we niet vergeten dat de grote meerderheid van onze burgers - 84 procent volgens de meest recente Eurobarometer - sterk voorstander is van EU-maatregelen ter bestrijding van terrorisme en georganiseerde misdaad. Laten we op grond daarvan Europol en Eurojust versterken.
Het spreekt voor zich dat iedere maatregel die we treffen in overeenstemming dient te zijn met het acquis grondrechten en met artikel 6 van het Verdrag. Ik ben van plan aan de lidstaten een vragenlijst voor te leggen over de door hen getroffen maatregelen in het kader van de terrorismebestrijding, de effectiviteit daarvan en de vraag hoe deze maatregelen zich verhouden tot het kader van de mensenrechten. Ik ben bereid met u de gegevens en resultaten van deze exercitie te delen.
Samenvattend geloof ik dat onze inspanningen op het gebied van terrorismebestrijding gezamenlijke actie vereisen en volledige toewijding van de Raad, het Parlement en de Commissie. Ik ben bereid nogmaals positief te reageren op eventuele verdere uitnodigingen van dit Parlement van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, zoals ik al heb gedaan sinds mijn benoeming tot lid van de Commissie.
(Applaus)
Manfred Weber
namens de PPE-DE-Fractie. (DE) - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de heer Catania betoogde daarstraks dat de burgers in Europa bang zouden zijn dat de rechtsstaat verloren gaat. Vandaag lezen de burgers van Europa in de krant dat in Denemarken terroristen zijn gearresteerd die concrete aanslagen hadden gepland. In Duitsland werden de burgers vanochtend wakker met de mededeling in het ochtendnieuws dat drie terroristen voorbereidingen hadden getroffen voor een aanslag op de luchthaven van Frankfurt. De burgers zijn bang. Men is bezorgd. Het terrorisme heeft in Europa geleid tot dodelijke slachtoffers en veel leed veroorzaakt. De burgers willen veiligheid. Wij hebben als Europese politici de taak om daarvoor te zorgen.
Hoe reageert Europa op deze dreiging? Nu ik de Raad vandaag heb gehoord, moet ik constateren dat verlamming en stagnatie zich van ons meester hebben gemaakt. Ik ben teleurgesteld. Het terrorisme is, zoals we weten, in Europa door allerlei netwerken met elkaar verbonden. De cellen werken via internet en op verschillende manieren met elkaar samen. De ministers van Binnenlandse zaken nemen op nationaal niveau een aantal maatregelen en denken daarmee de situatie in de hand te hebben.
Ik ben er ook voor dat we de maatregelen die we hebben doorgevoerd, aan een evaluatie onderwerpen. We hebben echter ook een nieuw elan nodig. Het terrorisme is niet verslagen. We hebben een nieuwe impuls nodig. Daarom steunen wij als Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese democraten de initiatieven van de Commissie.
Het terrorisme is gericht tegen onze manier van leven. Daarom wil ik benadrukken dat de strijd tegen het terrorisme ook een culturele uitdaging is. Europa staat bijvoorbeeld voor gelijke rechten voor mannen en vrouwen. Daarom willen we in Europa geen gedwongen huwelijken. Wie jonge meisjes tot een huwelijk dwingt, moet daarvoor worden bestraft. Europa staat voor verdraagzaamheid. Daarom willen we geen haatpredikers die andere godsdiensten verguizen. Ik ben ervoor dat zulke mensen uit Europa worden uitgewezen. Ik wil iedereen die haat predikt dit voorhouden: geen enkele god vindt moorden goed.
Mijn verzoek is om het debat van vandaag te gebruiken als steun in de rug voor de Raad en vooral voor de Commissie, die goede voorstellen op tafel legt. Dat is nodig om een nieuw elan te bewerkstelligen.
Jan Marinus Wiersma
namens de PSE-Fractie. - (NL) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat het van belang is vandaag dit debat te voeren. Het is belangrijk ook dat het Parlement vragen stelt over de voortgang in de samenwerking tussen de lidstaten op een zeer prioritair gebied, het bestrijden van terrorisme. Er heerst een zekere twijfel of die samenwerking wel altijd voldoende is en of de Raad wel altijd adequaat reageert op de dreiging die vandaag al vele malen beschreven is. Er blijkt ook een gebrek aan urgentie op het gebied van de voortgang die de Raad gemaakt heeft op een aantal punten. Belangrijk is daarbij ook de vraag wie coördinator De Vries opvolgt. Er is al een aantal maanden een lacune op dat punt. Maar er blijft ook de vraag: waar is de reactie van de Raad op het verslag-Fava, het uitgebreide verslag van dit Parlement over de CIA en bepaalde praktijken die hebben plaatsgevonden in de strijd tegen het terrorisme? De samenwerking is niet altijd zoals ze zou moeten zijn ondanks - en dat moet ik nogmaals herhalen - de enorme inzet van commissaris Frattini, die ook zonet blijk heeft gegeven van een krachtdadige aanpak. Maar wat hij wil en kan wordt natuurlijk voor een deel uiteindelijk bepaald door wat de Raad mogelijk maakt.
Ik wil vandaag vooral aandacht vragen voor één belangrijk punt dat zowel de commissaris als de Raad hebben aangestipt, namelijk het aspect van radicalisering en recrutering. We moeten ook op Europees niveau, in de vorm van samenwerking tussen de lidstaten, op zoek gaan naar de beste manier om radicalisering, zowel religieus gemotiveerd als van rechts-extremistische oorsprong, tegen te gaan. Belangrijk is hierbij hoe we de jongeren kunnen bereiken die voor dat soort radicalisering gevoelig zijn. Dat is een prioriteit van de Raad, van de Commissie en ook in het Parlement zal hierover binnenkort verder worden gediscussieerd.
Er moet worden gezocht naar de motieven van jongeren die zich door radicalisering soms ook laten verleiden tot terroristische acties. Die motieven variëren van onvrede over de eigen situatie, onvrede over wat zich in de internationale politiek afspeelt, of over polarisatie binnen de eigen maatschappij, behoefte aan zingeving, frustraties over de wereldpolitiek. Ook armoede is soms een motief. We moeten al die motieven bekijken, willen we komen tot een effectieve aanpak. Jongeren in Marokko die aanslagen plegen, hebben vaak een heel andere motivatie dan mensen die dat in Nederland gedaan hebben, bijvoorbeeld degene die Theo van Gogh vermoord heeft. We moeten gezamenlijk zoeken naar argumenten die radicalisering kunnen tegengaan, betere omstandigheden creëren waarin jongeren niet zo snel gevoelig worden voor het aanzetten tot radicalisering en soms aanzetten tot geweld.
De kring van radicaliserende jongeren klein houden, is een eerste opgave. Daarbij past repressief beleid: aanpakken van mensen die aansporen tot geweld, aanpakken ook van virtuele netwerken via het internet waarmee jongeren worden aangespoord tot extreem gedrag, maar ook insluiten van groepen via preventief beleid. Dat begint op lokaal niveau, maar kan ook vertaald worden naar het nationale en het Europese niveau. Ik wijs hierbij op nieuwe initiatieven die zijn aangekondigd door de Nederlandse regering en waarvoor ook een behoorlijke hoeveelheid geld is vrijgemaakt om op lokaal niveau in de wijken een aanpak te vinden om jongeren op te sporen die misschien gevoelig zijn voor radicalisering en wat daaruit kan voortvloeien.
Ik zou de Commissie willen aanbevelen vooral te kijken naar de Nederlandse ervaring, hoe die kan worden uitgewisseld met andere lidstaten. Misschien is het ook mogelijk om via het integratiefonds van de Europese Commissie een aantal van die activiteiten te stimuleren zodat ook daar een toegevoegde waarde komt van Europese aanpak. Ik zou nogmaals willen vragen aan de commissaris of hij ook mogelijkheden ziet om de Nederlandse praktijk uit te wisselen met andere lidstaten die met dezelfde problemen worden geconfronteerd, met name in de grote steden.
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, laten we in gedachte iets meer dan 2 000 jaar teruggaan naar de herfst van 68 v.Chr. toen de enige supermacht ter wereld werd geteisterd door een terroristische aanslag van een bende losjes georganiseerde piraten. In paniek verleende de Romeinse senaat Pompejus, althans volgens Plutarchus, "absolute bevoegdheid en ongebreidelde macht over iedereen” via de Lex Gabinia. Met behulp van de oudste kunstgreep uit het boek ondermijnden de militairen vrijheid, democratie en de grondwet met instemming van de bange Romeinse burgers. Het duurde 1 800 jaar voordat de volwassen democratie in Europa opnieuw opdook.
Ook nu geldt weer dat wetten die onze vrijheden wegnemen, via de achterdeur binnenkomen. Ik sta positief tegenover de mondelinge, zeer specifieke vragen die onze collega's vandaag hebben gesteld aan de Raad en de Commissie.
Ik stel niet dat wetten inzake terrorismebestrijding onnodig zijn. De arrestatie gisteren van drie mensen in Duitsland en vanmorgen van nog eens drie in Denemarken toont de voortdurende dreiging aan die terroristen voor onze maatschappij betekenen. Mijn Fractie gelooft eendrachtig dat we meer justitiële samenwerking nodig hebben om Europol en Eurojust zo effectief mogelijk te maken.
We stonden volkomen achter het Europese aanhoudingsbevel in het vertrouwen dat de Raad garant zou staan voor minimum aan procedurele waarborgen. We zouden een Europese FBI steunen. Liberalen en democraten zijn niet teerhartig als het om misdaad gaat. In feite staan we versteld over het onvermogen van de door de conservatieven gedomineerde Raad om een samenhangende aanpak te vinden voor een kwestie van recht en orde. Wat wij echter zeggen, is dat wetgeving in verhouding moet staan tot de dreiging.
Sterker nog, als de dreiging zo groot is, waarom heeft de Raad dan nog geen nieuwe anti-terrorismecoördinator aangesteld na het vertrek van de laatste in maart?
Mijnheer de fungerend Voorzitter, u hebt ons gemeld dat u "aan het nadenken bent over de beste manier om samenwerking te verzekeren.” Welnu, de terroristen hebben nu al zes maanden de vrije hand, terwijl u aan het nadenken bent. U vertelt ons dat "de Verenigde Staten de leidende rol hebben bij de terrorismebestrijding.” Wij willen dat de Europese Unie haar eigen beleid bepaalt. U vertelt ons dat het Europese parlement, ik citeer "een hoofdrol” vervult, maar die hoofdrol blijkt te bestaan uit een halfjaarlijkse beleefdheidsbezoek aan de voorzitter van onze commissie.
Ik ben ingenomen met de instemming van commissaris Frattini vandaag om met het Parlement de effectiviteit van het beleid van de Europese Unie te evalueren en ik hoop dat het voorzitterschap van de Raad met hem voor dat debat meekomt.
Sinds de aanslagen van 2001 hebben we een terrorismebestrijdingsstrategie, een actieplan, een kaderbesluit en verschillende samenwerkingsinitatieven. Geen daarvan is grondig en openhartig geëvalueerd, laat staan door Europa's democratische instellingen. De Raad en de Commissie dienen het Parlement te betrekken in een algehele evaluatie van alle tot dusverre getroffen maatregelen.
Hier in het Parlement dienen we aan te dringen op vervalbepalingen in terrorismebestrijdingswetten, zodat wetgeving die misbruikgevoelig is niet langer dan noodzakelijk van kracht blijft.
We zijn bijvoorbeeld nu op weg naar de derde en laatste PNR-overeenkomst, een overeenkomst die tot in der eeuwigheid zekere rechten inruilt voor onzekere voordelen. Mijn Fractie vraagt zich af of veiligheid werkelijk vereist dat de regering van de Verenigde Staten onze voedselvoorkeuren kent.
Commissaris Frattini, u meldt ons dat 85 procent van de burgers sterk voorstander is van Europese maatregelen. Mijnheer Lobo Antunes, u meldt ons dat het voorzitterschap er niet aan twijfelt dat zijn maatregelen de steun van burgers genieten. Hebt u beiden de afgelopen zomer niet met het vliegtuig gereisd? Hebt u niet gehoord van de jonge vrouw die vroeg waarom haar lippenstift in beslag moest worden genomen voor het aan boord gaan van het vliegtuig? Hebt u niet gehoord hoe de oude dames het uitschreeuwden van frustratie toen hun teennagelschaartjes werden afgenomen? Hebt u niet geluisterd naar de mensen die verontwaardigd reageerden over de manier waarop de terrorismebestrijdingswetgeving wordt gebruikt voor commercieel gewin? De luchthaven bij mij in de buurt brengt nu aan de mensen vijftig pence in rekening voor een plastic zak waarin reizigers hun tandpasta moeten opbergen. Kiezers hebben me geschreven over hoeveel ze moeten betalen voor gebotteld water aan de airside van de veiligheidscontroles.
De Lex Gabinia was een klassiek voorbeeld van de wet van onbedoelde gevolgen, omdat zij een fataal ontwrichtende werking had op de instellingen die de wet bedoelde te beschermen. Ik hoop dat de terrorismebestrijdingswetten van Europa niet hetzelfde gevolg zullen hebben.
Karl Popper zei eens: "We moeten ons voorbereiden op vrijheid, en niet slechts op veiligheid, alleen al om de enkele reden dat alleen vrijheid de veiligheid zeker kan stellen.”
(Applaus)
Konrad Szymański
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, in de nasleep van de trage ervaringen van New York, Madrid en Londen is ons vermogen om bij terrorismebestrijding samen te werken gegroeid, zowel binnen de EU als in transatlantisch verband. We zouden verdere stappen in deze richting moeten zetten.
Onze zorgen over de privacy en rechten van de burgers moeten niet worden aangewend om het blokkeren van effectieve maatregelen te rechtvaardigen. Er moet een onvermijdelijke prijs voor veiligheid op dit gebied worden betaald. Wat onze burgers bovenal verlangen is veiligheid.
Er zijn ook wijzigingen in de internationale wetgeving nodig. Het moderne terrorisme heeft geleid tot een tot dusver onbekend verschijnsel: dat van de staatloze soldaat. Zijn staatloosheid bemoeilijkt de toepassing van de conventies van Genève. Tegelijkertijd moeten we het erover eens worden dat het zinloos is om de procedurele rechten die karakteristiek zijn voor het Europese strafprocesrecht te verlenen aan terroristen, en dat dit ons berooft van effectiviteit in de strijd tegen dit verschijnsel.
Cem Özdemir
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, vandaag hoorden we het al vaak aangehaalde nieuws uit Denemarken en Duitsland over de arrestaties van terreurverdachten. Dat bewijst dat we het niet over een theoretisch, maar over een reëel probleem hebben. Als dat waar is, kan het motto "als het maar veel is” niet van toepassing zijn. Dan hebben we doelgerichte maatregelen nodig die op Europees niveau gecoördineerd en afgestemd worden. Zulke maatregelen zullen vooral in de praktijk hun waarde moeten bewijzen en moeten aantonen dat ze daadwerkelijk helpen.
Daarmee kom ik bij mijn eerste punt, namelijk dat we dringend behoefte hebben aan een overzicht van maatregelen die tot nu toe door de nationale staten zijn genomen. Ik juich de mededeling van de commissaris toe dat er een vragenlijst wordt opgesteld. We hebben die evaluatie nodig, juist omdat wij de burgers ervan willen overtuigen dat maatregelen ter bestrijding van het terrorisme nodig zijn. Dan moeten we echter ook aantonen dat ze echt effect sorteren.
Tenslotte willen we weten wat er tot nu toe in de strijd tegen het terrorisme is bereikt. Van belang is daarbij ook dat de CIA tot nu toe helaas weigert te reageren op de illegale deportaties in Europa. Ook hierop moeten antwoorden komen. Wat ik duidelijk wil maken is dit: geheime detentiecentra en de uitlevering van verdachten aan derde landen die martelen heeft ook iets te maken met de strijd tegen het terrorisme, namelijk met de morele kant ervan. We mogen ook de morele kant van terrorismebestrijding niet veronachtzamen, want ook die strijd moeten we winnen wanneer we succesvol willen zijn.
Er is gezegd dat het Europees Parlement bij deze discussie moet worden betrokken. Ik vind dat het Raadsvoorzitterschap moet begrijpen dat participatie van vrij gekozen volksvertegenwoordigers een absolute voorwaarde is voor het verkrijgen van draagvlak. Ik zou willen dat het Raadsvoorzitterschap dit in de discussie stimuleert. U weet dat het Hof van Justitie herhaaldelijk heeft beslist dat de EU-lijst van terreurverdachten in strijd is met zowel het Gemeenschapsrecht als het internationaal recht. Ik ben blij met de mededelingen die de fungerend voorzitter van de Raad vandaag op dit punt heeft gedaan. Wat mij echter interesseert is of de jaarlijkse evaluaties waarover u sprak, ook ter beschikking worden gesteld van het Parlement en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken. Die hebben wij immers nodig voor ons werk zodat we ook werkelijk kunnen beoordelen wat er met de lijst van terreurverdachten gebeurt, in hoeverre controle volgens de beginselen van de rechtsstaat is gewaarborgd, in hoeverre parlementaire controle is gegarandeerd en in hoeverre kan worden gegarandeerd dat mensen die ten onrechte op die lijst staan, zo snel mogelijk van die lijst worden geschrapt.
De kwestie van de EU-coördinator voor terrorismebestrijding kwam al even ter sprake. We willen weten wat er in de toekomst met deze functie gebeurt. Mijn fractie is niet principieel tegen Europese coördinatie. Die kan nuttig zijn wanneer we bevoegdheden bundelen, wanneer we proberen ervaringen die op nationaal niveau zijn opgedaan, bij elkaar te brengen. We zijn echter ook benieuwd wat het Raadsvoorzitterschap te melden heeft over het werk dat de coördinator terrorismebestrijding tot nu toe op Europees niveau heeft verricht. Wat zijn de ervaringen tot nu toe? Daarom wil ik de fungerend voorzitter van de Raad deze vraag stellen: welke consequenties trekt u uit de werkzaamheden die de heer De Vries heeft verricht?
Tobias Pflüger
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, naar mijn mening is dit debat tamelijk essentieel voor de staat van de democratie binnen de Europese Unie. Laten we eens even terugblikken. Sinds 12 september 2001 is er een zogenaamde oorlog tegen het terrorisme aan de gang. De NAVO verklaarde destijds artikel 5 van het NAVO-verdrag van toepassing, omdat ze de aanslagen in New York ten onrechte beschouwde als een militaire aanval. Niemand weet hoe de geldigheid van dit artikel weer kan worden ingetrokken. Intussen wordt er wereldwijd een zogenaamde oorlog tegen het terrorisme gevoerd, bijvoorbeeld in Afghanistan. De situatie daar begint steeds meer op die in Irak te lijken. In de EU worden steeds meer grondrechten en burgerrechten buiten werking gesteld. Men zou het geheel als een permanente uitzonderingstoestand kunnen typeren.
We kennen het EU-kaderbesluit inzake terrorismebestrijding. In dit kaderbesluit wordt een groot aantal punten genoemd die de lidstaten en de EU zelf uitvoeren of moeten uitvoeren.
We zien op dit moment een grote drang om actie te ondernemen, vooral bij Wolfgang Schäuble, de Duitse minister van Binnenlandse zaken. Hij noemt inmiddels alles en nog wat terrorisme en gaat duidelijk verder dan wat vanuit het oogpunt van effectiviteit noodzakelijk is.
Na de aanslagen in Londen deed de schrijfster A. L. Kennedy een zeer interessante uitspraak, die ik hier wil citeren: "Niemand wijst erop dat het aantal slachtoffers, hoe verschrikkelijk ook, eigenlijk beperkt is in vergelijking met de slachtoffers die op de meeste dagen in Bagdad vallen. Niemand wijst erop dat Blair met zijn besluit om onze soldaten voor materieel gewin de oorlog in te sturen, ook zijn eigen land in gevaar heeft gebracht. Niemand wijst erop dat door onze maatregelen de frequentie en intensiteit van terreuraanslagen slechts is toegenomen. Niemand wijst erop dat wijzelf het martelen van gevangenen rechtvaardigden met de bewering dat daardoor aanslagen als deze zouden kunnen worden voorkomen. Niemand wijst erop dat voor grote delen van de wereld wij de terroristen zijn.” Juist dat moeten we zien te voorkomen. Daarom mogen grondrechten en burgerrechten niet verder buiten werking worden gesteld.
Johannes Blokland
namens de IND/DEM-Fractie. - (NL) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de Raadsvoorzitter en de vice-voorzitter van de Europese Commissie hartelijk danken voor hun uitvoerige beantwoording van de vragen. Ik ben verheugd dat er in dit debat gelegenheid is om achterom te kijken om zo ook weer vooruit te komen. Centraal in dit debat is de vraag welke maatregelen er zijn genomen in de bestrijding van terreur en of deze maatregelen ook doeltreffend waren. En belangrijker nog: staan de maatregelen niet op gespannen voet met de democratische rechtsstaat?
Vandaag zal er gestemd worden over aanpassing van de regels voor handbagage in het vliegverkeer. Collega Graham Watson sprak daar al over. Daarmee komt er, naar ik hoop, een eind aan een omstreden maatregel. De regels voor vloeistoffen zijn niet effectief en roepen grote weerstand op. We moeten ervoor waken dat terreurbestrijding illusiepolitiek wordt. Er wordt sinds de aanslagen van 2001 een enorme hoeveelheid informatie verzameld. Maar dataverzameling moet leiden tot verwerking ervan. Na de aanslagen in Londen en Madrid bleek dat de inlichtingendiensten wel over gegevens beschikten maar niet tijdig ingrepen. Gegevens zijn er wel, maar toepassing blijft een probleem.
Recent verscheen in Nederland een boek over terrorisme en de bestrijders van terreur. Vanuit een historisch perspectief wordt in dat boek gesteld dat de effectiviteit van terrorisme beperkt is. Aan de andere kant heeft terreurbestrijding soms een ingrijpend effect op de samenleving met irritatie als gevolg. Voor de terroristen is de winst dat de bestrijders van terrorisme hun moreel krediet bij de bevolking verliezen in de strijd tegen terreur. Bij nieuwe maatregelen moeten we dus een juiste balans vinden tussen de rechtsstaat en een doeltreffende bestrijding van terroristen. Controle is daarbij een legitiem parlementair instrument.
De vroegere terrorismecoördinator, Gijs de Vries, gaf uit zijn ervaring aan dat geen enkele lidstaat een Europese politie of Europese veiligheidsdienst wil. De lidstaten willen dat veiligheid nationaal georganiseerd blijft. Toch proberen we hier in Europa met elkaar samen te werken. Een probleem in het verlengde hiervan is het gebrek aan democratische controle van de samenwerking. De parlementen in de lidstaten controleren hun eigen diensten, maar niet de samenwerking. Hoe denkt de Raad over het consequent en regelmatig informeren van het Europees Parlement? En daarmee bedoel ik niet in de eerste plaats het voor instemming voorleggen van nieuwe maatregelen, maar vooral het geven van antwoord op de vragen die inmiddels al zo vaak zijn gesteld. Dergelijke bijeenkomsten zouden net als bij de nationale parlementaire veiligheidscommissies wel achter gesloten deuren kunnen plaatsvinden. Ik hoor graag of de Raad daaraan zou willen meewerken.
Andreas Mölzer
namens de ITS-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, het nieuws uit Denemarken en Frankfurt bewijst dat de dreiging van terreur door moslimfundamentalisten tot op de dag van vandaag reëel is. Uit recent onderzoek blijkt echter dat die dreiging niet zozeer van buitenaf komt, dus van Al Qaida, als wel van in de Europese Unie woonachtige jonge moslims die vatbaar zijn voor radicalisering en op een gegeven moment in terroristen veranderen.
Terroristen komen dus niet zomaar uit de lucht vallen. Het is veeleer zo dat binnen de islamitisch-fundamentalistische gemeenschappen in onze samenleving potentiële daders opgroeien, waarbij vooral koranscholen en haatpredikers een kwalijke rol spelen. Wanneer leden van autochtone bevolkingsgroepen in Europa willen vasthouden aan hun dominerende cultuur, worden ze dankzij de political correctness al te gemakkelijk als rechtsradicaal of zelfs als racistisch bestempeld. Migranten kennen dit probleem meestal niet. De islamitisch-fundamentalistische parallelle samenleving die we intussen overal in Europa zien, wordt daarbij vaak onderschat.
De terreur begint vaak al op school, wordt in jeugdbendes voortgezet en kan dan na een dergelijke radicalisering culmineren in aanslagen. De lacunes in onze samenleving waarin terrorisme kan gedijen en die zijn ontstaan door een verkeerd begrepen tolerantie, moeten weer worden gedicht. We moeten grenzen stellen en hoeven werkelijk niet alles te tolereren. Door onze traditionele manier van leven te veranderen en onze eigen cultuur te verloochenen, creëren we de beste voedingsbodem voor terrorisme. Het wordt dus hoog tijd dat ook Brussel het failliet van het multiculti-visioen erkent en de autochtone bevolking in Europa eindelijk weer eens steunt in plaats van haar onder het mom van antiracisme doorlopend in diskrediet te brengen.
Jim Allister
(EN) Mijnheer de Voorzitter, er zijn in wezen twee punten die ik graag in dit belangrijke debat naar voren wil brengen. Om te beginnen kunnen de meesten van ons in dit Parlement komen en het terrorisme betreuren en afkeuren, omdat het in al zijn vormen verachtelijk is en niet te rechtvaardigen. Maar zijn we binnen de EU altijd consistent in woorden en daden?
Gebeurtenissen in Frankfort en Denemarken herinneren ons aan de altijd aanwezige dreiging van terrorisme. Indien er ergens in de EU een minister zou zijn die de arrestaties van vanmorgen zou veroordelen of die zich later zou verzetten tegen daarmee samenhangende noodzakelijke uitzettingen, zouden we allemaal verontwaardigd zijn, omdat terrorisme nu eenmaal terrorisme is en niet door tijdverloop wordt vergoelijkt.
Toch was het nog maar enkele weken geleden dat in mijn kleine land vicepremier Martin McGuinness, die beter dan veel anderen op de hoogte is van de afschuwelijke praktijken van het terrorisme, terugviel in zijn oude rol. Hij uitte scherpe kritiek op de Duitse regering die onlangs op basis van een Europees aanhoudingsbevel verzocht tot uitlevering van een verdachte uit de Ierse republiek voor een bomaanslag in Duitsland vele jaren terug. Dergelijk gedrag is onduldbaar. Dat gold ook voor het onderdak verlenen door Ierland van drie in Colombia veroordeelde IRA-terroristen.
Dus zeg ik dat het ons in Europa allemaal past om het goede voorbeeld te geven. We kunnen niet kieskeurig zijn bij het bestrijden van en weerstand bieden aan het terrorisme. Als we ertegen zijn, moeten we allemaal ertegen zijn en dienovereenkomstig handelen. Indien u oprecht de rechtsstaat steunt, dan levert u geen kritiek op of protesteert u niet tegen de middelen om de internationale rechtspleging zeker te stellen.
Mijn tweede punt is dat de toevlucht van ETA naar het actieve terrorisme een geschikt moment is om ons eraan te herinneren dat een vos wel zijn haren, maar zelden zijn streken verliest. Zij die zich verlagen tot terrorisme hebben een amorele mentaliteit en zijn in staat om uit tactische overwegingen over te schakelen op een vermeende overtuiging tot het gebruik van politieke middelen, indien dit tijdelijk hun doelen beter dient.
We moeten daarvoor allemaal op onze hoede zijn en nooit de vergissing maken dat we terroristen naar onze eigen maatstaven beoordelen.
Jaime Mayor Oreja
(ES) ) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag eerst zeggen dat het niet gaat om de strijd tegen het verschijnsel terrorisme. In elk geval gaat de strijd tegen een bepaalde organisatie die een bepaalde politieke agenda en specifieke politieke doelstellingen heeft.
We moeten daarom beginnen met het noemen van de naam van de terroristische organisatie waarmee we worden geconfronteerd, en op dit moment is het fundamentele toekomstige gevaar waarmee de Europese Unie wordt geconfronteerd een jihadistische terroristische organisatie, die eerder een organisatie dan een verschijnsel is en die het niet gelaten heeft bij de vrees tot van het plegen van aanslagen op ons continent.
Het verschil tussen deze organisatie en andere traditionele organisaties die hebben toegeslagen of bezig zijn toe te slaan in de Europese Unie, is dat zij nog grotendeels onbekend is qua omvang, omdat we geen inzicht hebben in de golven van de aanslagen of de reden achter de keuze van landen, en omdat hun gevoel voor timing significant verschilt van die van ons.
Daarom is, zoals de heer Watson het zo goed formuleerde, het niet de taak van de EU-instellingen om een uitputtende lijst met maatregelen op te stellen, maar is het eerder tijd om de funderingen te leggen, de pijlers op te trekken en zelfs de werkterreinen voor de Europese instellingen aan te wijzen om een rol te spelen bij terrorismebestrijding.
We moeten proberen de richting te vinden. Op dit gebied gaat het niet om steeds meer maatregelen aan te kondigen. We moeten weten dat het de rol is van de EU-instellingen om vast te stellen wat we fundamenteel nodig hebben om deze organisatie te bestrijden, namelijk inlichtingen en informatie.
We hebben daarom eerst en vooral een Europees model voor bestrijding van deze terroristische organisatie nodig, omdat men zich anders in het Europa van 2025 zal afvragen wat zin is de Europese Unie, als zij geen voordelen biedt, als zij niet nuttig is en evenmin erkenning krijgt als van dienst aan de Europeanen in deze strijd tegen het terrorisme.
Bárbara Dührkop Dührkop
(ES) ) Mijnheer de Voorzitter, ik vind dat het tot vervelens toe is herhaald dat het verschijnsel terrorisme - waarbij het natuurlijk gaat om duidelijk herkenbare groepen - niet slechts een Europees vraagstuk is, maar een mondiaal vraagstuk zoals de Raad zegt, en dat we ongetwijfeld mondiale en Europese antwoorden nodig hebben.
Ik geloof, en gezien datgene wat de heer Frattini zei over wat er vanmorgen in Frankfurt gebeurde, en waar ik ook over heb gehoord, dat het misschien de belangrijkste uitdaging is waarmee de EU wordt geconfronteerd, omdat deze de veiligheid van de burgers en hun fysieke integriteit beïnvloedt, maar ook probeert iets heel belangrijks te ondergraven: de normen en waarden van democratische samenlevingen. Daarom is het zo belangrijk dat de Europese Unie streeft naar gezamenlijke antwoorden.
Ik ben van mening dat deze mondelinge vraag aan het Parlement laat zien hoeveel voortgang het Parlement wil maken in de strijd tegen het terrorisme, maar de vraag laat ook zien dat we bezorgd zijn, omdat de heer Watson een aantal kwesties heeft gepresenteerd die misschien in het kader van de maatregelen die we nemen misstappen zijn, omdat we in deze strijd bovenal ook een verantwoordelijkheid hebben voor democratie en vrijheid. Dat is belangrijk en dat mag niet worden vergeten.
Ik wil ook graag zeggen dat ik vind dat de maatregelen noodzakelijk zijn, zoals alles wat we hebben gedaan, en alles wat de heer Frattini zegt gaat gebeuren, en dat het werk van de politie ook zeer belangrijk is, zij het niet toereikend. Naar mijn mening moeten we ook de beleidsterreinen versterken die integratie en dialoog tussen verschillende culturen creëren. Ik vind dat de alliantie van beschavingen een waardevol instrument is in de strijd tegen terrorisme.
We moeten doorgaan met wat we bespraken in Tampere en de activiteiten die we vervolgens in Den Haag ontplooiden om te consolideren wat we hebben afgesproken: de balans tussen vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid.
Daarom heeft het Europees Parlement spoed betracht met de goedkeuring van het Verdrag van Prüm voor de zomer. Deze mogelijkheid van snelle en efficiënte uitwisseling van accurate informatie is van vitaal belang voor het tot stand brengen van internationale samenwerking bij terreurbestrijding.
Het is waar dat we zeggen dat we deze rechten van burgers moeten verzoenen met het waarborgen van veiligheid. Het Europees Parlement speelt een beslissende rol maar, zoals de Raad zegt, tegenwoordig heeft het Parlement geen effectieve invloed op wat er speelt op dit terrein.
Of de Raad neemt een unaniem besluit of hij neemt geen besluit. Daarom vind ik dat dit de macht van de Europese Unie om op nieuwe uitdagingen te reageren, verzwakt en intoomt. Zoals de heer Watson het zo duidelijk zei, de enige gelegenheid voor het Europees Parlement om met de Raad samen te werken is een beleefdheidsbezoek, en als democratisch gekozen assemblee zouden we de gelegenheid moeten hebben om aan de besluitvorming deel te nemen.
We zijn blij met de instelling van het Europees Bureau voor de grondrechten en we hopen dat dit bureau in staat zal zijn om werkelijk toezicht te houden op alle EU-activiteiten op het terrein van politiële en justitiële samenwerking.
Ik wil er ook graag op wijzen dat onze Fractie de EU-coördinator voor terrorismebestrijding steunt, wie het ook wordt, als hij maar spoedig komt. Belangrijk is dat hij of zij geen papieren tijger zal zijn, maar een duidelijk en krachtig mandaat krijgt.
Tot slot en ik wil hier mee afronden, vind ik dat het juist is om te zeggen dat de activiteiten van de Europese Unie in de strijd tegen het terrorisme en de gevolgen ervan een essentiële dimensie bevatten: steun en bescherming voor slachtoffers en hun familie.
Sarah Ludford
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik kom uit Londen en bagatelliseer geenszins de terroristische dreiging. Wij Londenaren hebben die dreiging immers decennia lang ondergaan, toen het ging om het Iers republikeins terrorisme dat deels door de Verenigde Staten werd gefinancierd. Morele superioriteit is een hachelijke positie.
Volgens Europol waren er vorig jaar bijna 500 terroristische aanslagen in de EU. Het spreekt voor zich dat er een belangrijke criminele dreiging is, maar dat geldt ook voor drugssmokkel, mensenhandel en corruptie. Waar blijft het aandringen van de Raad bij alle lidstaten om het Europees Verdrag tegen mensenhandel te ondertekenen en ratificeren? Waar bleef het protest van de Raad toen de regering van het Verenigd Koninkrijk in januari een onderzoek naar een grote corruptiezaak beëindigde tegen "landskampioen” wapenproducent BAE?
Alleen het feit dat Liberalen vragen stellen bij de effectiviteit van het verbod op vloeistoffen in relatie tot het ongemak daarvan, of de massale verzameling van persoonlijke gegevens ter discussie stellen, betekent nog niet dat we halfzacht zijn als het om terrorisme gaat. Er is geen beleidsterrein dat aan de democratische verantwoording mag ontsnappen.
Ik was er trots op om vicevoorzitter te zijn van de Europese parlementaire enquêtecommissie over buitengewone uitlevering. Ik deel de verontwaardiging die anderen hebben geuit over de totale stilte van de Raad in het licht van onze bevindingen dat veel lidstaten medeplichtig waren aan massale schendingen van mensenrechten, van ontvoering en marteling.
De Raad zou er goed aan doen in de eigen achtertuin te kijken, voordat hij de burgerlijke vrijheden van EU-burgers opslokt. Leden van het Europees Parlement hebben geen informatie ontvangen over het Kaderbesluit inzake terrorisme dat meer dan vijf jaar geleden werd aangenomen. Heeft iedere lidstaat het volledig omgezet? Hoeveel zaken zijn er geweest? Hoeveel onderzoeken of veroordelingen zijn er vastgelegd? We weten dat er zelfs binnen een staat instanties zijn die geen informatie willen delen vanwege wedijver, twist om de macht, of competentiestrijd, laat staan als het gaat om grensoverschrijdende samenwerking. Waarom zouden we daar geen prioriteit van maken in plaats van ons steeds krampachtig met wetgeving bezig te houden die onze privacy wegneemt?
Er is ook veel inconsistentie als het gaat over de aanpak van radicalisme. Dit is een belangrijk onderwerp. Het houdt ook de integratie van de grote meerderheid van gematigde moslims in. Toch zijn er delen van de EU waar de bouw van moskeeën op grote problemen stuit. Waarom zouden we ook daar niet eens naar kijken?
De heer Szymański gaf blijk van een extreem rechtse visie toen hij stelde dat de prijs die we voor veiligheid betalen niet te hoog kan zijn. Daarmee ben ik het hartgrondig oneens. Zeiden de communisten dit niet om hun repressie te rechtvaardigen? Laten we, in plaats van al te veel vrijheid tegen veiligheid uit te ruilen, eens kijken naar wat er werkelijk werkt: gericht onderzoek en op inlichtingen gebaseerd politiewerk. Dat is de manier om het vertrouwen van het publiek en samenwerking in stand te houden.
Mario Borghezio
- (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, veel democratische bewegingen met een katholieke en christelijke achtergrond hebben op 11 september in Brussel een belangrijke demonstratie georganiseerd tegen islamitisch terrorisme en ter herdenking van de slachtoffers van 11 september, maar de socialistische burgemeester van Brussel verbood dit op verachtelijke gronden die verband houden met interne politiek.
Dit zendt negatieve signalen naar het terrorisme, ernstiger is nog het dingen naar de gunst van Hamas-terroristen door een premier, Romano Prodi, en een minister van Buitenlandse Zaken, de heer D'Alema. In plaats daarvan dienen de door Europa uitgezonden politieke signalen eendrachtig klinken tegen het islamitisch terrorisme en moeten we gezamenlijk tegenstand bieden aan hen die in de moskeeën tegen ons en onze veiligheid preken.
Ik ben blij met de verklaring van de commissaris dat Europese burgers meer beschermd moeten worden en zich meer beschermd moeten weten, ten minste evenveel als burgers van de VS, en dat het daarom noodzakelijk is de transatlantische betrekkingen te versterken. Ik vraag u echter, mijnheer Frattini, over het dreigend gevaar van terroristische daden, bijvoorbeeld met gebruik van bacteriologische wapens - moge God dit verhoeden - of met nucleaire middelen: zijn wij daarop voorbereid? Zuid-Europa bleek niet voorbereid te zijn op de dreiging van branden, maar nu lijkt het mij dat we meer moeten doen - veel meer. Ik wens alle succes in uw werk, mijnheer Frattini.
Kyriacos Triantaphyllidis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, laat ik beginnen met erop te wijzen dat de inspanningen van de Europese Unie in de afgelopen jaren om van terrorisme een belangrijk project te maken en prioriteit te geven niet tot resultaten hebben geleid.
De inlichtingendiensten van de VS zijn in staat ieders telefoongesprekken, activiteiten op internet en e-mails op alle servers in de Verenigde Staten zonder beperking te monitoren. Deze ontwikkeling is alweer een poging tot universele controle en het op wereldwijde schaal uitoefenen van toezicht op burgers, en helaas heeft de EU zich erbij neergelegd door maatregelen goed te keuren waarvan bewezen is dat ze een belemmering vormen voor haar eigen ontwikkeling. Een groot deel van het EU-budget is bestemd voor het oprichten en versterken van politie-instanties, militaire operaties, het instellen van detentievoorzieningen voor immigranten, enzovoorts.
Ik wil speciaal de bundeling van de lijsten met terroristen noemen. Deze zijn niet aan enige democratische of institutionele juridische controle onderworpen, of aan enige justitiële controle of herzienings- of beroepsprocedure. Zelfs na de beslissingen van de het Europees Hof op 12 december 2006, toen het een uitspraak deed over gebrekkige controle en het onvermogen om noodzakelijke maatregelen na te komen ter bescherming van de rechten van de mens, bracht de Europese Unie slechts oppervlakkige veranderingen aan.
De fundamentele problemen blijven bestaan. De lidstaten worden niet gedwongen om bewijsmateriaal te leveren over de individuen die zij voor plaatsing op de lijst voorstellen, terwijl, en dat is nog gevaarlijker, de Commissie zelf verantwoordelijk blijft voor toevoeging en verwijdering van de namen van individuen en organisaties op die lijst. Met andere woorden, Mijnheer de Voorzitter, de Commissie blijft rechter, jury en uitvoeringsinstantie.
Koenraad Dillen
(NL) Mijnheer de Voorzitter, tot mijn spijt merk ik dat heel wat mensen in dit halfrond er alweer terugschrikken om de dingen bij hun naam te noemen. Want of men het nu graag hoort of niet, het is een pijnlijke realiteit dat het internationaal terrorisme niets meer maar ook niets minder is dan een oorlog die werd uitgeroepen door het islamextremisme tegen het westen en tegen Europa. We moeten durven erkennen dat de vijand zich reeds binnen onze muren bevindt. In heel Europa opereren jihad-netwerken en wordt in moskeeën opgeroepen tot een heilige oorlog tegen onze open samenleving. We kregen daar gisteren in Denemarken nog maar eens een illustratie van. Het is dan ook meer dan ooit tijd voor allesomvattende maatregelen tegen dit islamitische paard van Troje. Wij hebben immers het recht en de plicht om onze open samenleving in de waarde van die samenleving te verdedigen.
Maar doen we dat nog wel? Want zoals mijn collega Borghezio het daarnet zei, een typische uiting van die Europese lafheid is de beslissing van de Brusselse socialistische burgemeester Thielemans om op dinsdag 11 september een betoging tegen de voortschrijdende islamisering van Europa te verbieden omdat deze manifestatie de steeds groeiende en electoraal interessante islamitische bevolkingsgroep wel eens zou kunnen bruuskeren. Europa wil in heel de wereld de waarde van de open samenleving met de vrijheid van meningsuiting op kop propageren, maar in haar eigen officiële hoofdstad wordt de verdedigers van dezelfde Europese waarden de mond gesnoerd. Het zegt veel over dit Parlement, dat hierover geen duidelijk standpunt wordt ingenomen.
Timothy Kirkhope
(EN) Mijnheer de Voorzitter, dit debat gaat over de veiligheid van onze burgers en het behoud van onze levenswijze, onze liberale democratie, de rechtsstaat en de bescherming van vrijheid.
Terrorisme raakt de kern van dit alles. In al zijn vormen bepaalt het terrorisme de strijd tussen goed en kwaad. We moeten altijd waakzaam zijn. In Groot-Brittannië hadden we drie decennia lang te maken met de IRA. Nog onlangs waren er zelfmoordaanslagen in Londen en pogingen in Glasgow om een slachting aan te richten.
Mijn collega's in Spanje leveren een gevecht met de kwaadaardige terreurcampagne van de ETA. Ze hebben onze volledige steun voor hun moedige reactie. De aanpak van radicalisering vormt een belangrijke uitdaging, maar we leven in een wereld waarin de terroristische dreiging voortdurend verandert en geraffineerder wordt. De democratieën in de wereld dienen waakzaam te blijven, inlichtingen op een effectievere wijze te delen en voorbereid te zijn op het treffen van harde maatregelen.
Terrorisme is een oorlogsdaad tegen de structuur van onze maatschappij. Die daad wordt begaan door criminelen en moordenaars die onze liberale democratie en onze vrijheid verafschuwen. Terroristische groeperingen moeten worden verboden. Zij die geweld plegen, aanzetten tot terrorisme of steun bieden aan terroristen dienen te worden aangepakt. Op het punt van maatregelen die EU-lidstaten gezamenlijk kunnen treffen, zagen we afgelopen weekend de arrestatie van bommenmakers van de ETA. Dit toont aan dat gezamenlijke onderzoeksteams van waarde zijn in de strijd tegen het terrorisme.
Vandaag stemmen we over de beperkende bepalingen inzake vloeistoffen in vliegtuigen. De veiligheid van de reizigers dient onze eerste zorg te zijn - de zorg van onszelf, regeringen, luchthavenexploitanten en van luchtvaartmaatschappijen. Maar, net als bij alle wetgeving kunnen verbeteringen worden aangebracht in het licht van ervaringen. Ik geloof dat er werkelijk iets te zeggen valt voor een evaluatie van de werking in de praktijk.
Tegelijkertijd dienen we ons primair te verlaten op beschikbare inlichtingen om wetgevers zoals wijzelf te helpen bij het bepalen van de aard en de omvang van de huidige dreiging. Ik ben voorstander van de voorstellen van commissaris Frattini, die in dat opzicht positief zijn.
Ik ben mij ervan bewust dat er sprake is van een kwetsbaar evenwicht, maar we moeten hoe dan ook altijd doen wat we kunnen om onze burgers te beschermen tegen het kwaad en de moorddadige plannen van het terrorisme.
Claudio Fava
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik denk dat dit debat ons in de tussentijd in staat stelt om orde op zaken te stellen, de situatie te onderzoeken, maar ook enkele gevaarlijke misvattingen uit de weg te ruimen - een belangrijke misvatting. We debatteren over een strategie tegen terrorisme, niet tegen de islam, en het beperken van de oorzaken van terrorisme op een simplistische manier tot islamitisch fundamentalisme zou een tamelijk oppervlakkige oplossing zijn, een tamelijk simplistische interpretatie. Op een vergelijkbare manier maak ik mij zorgen over enkele formuleringen die ik zojuist heb gehoord: de moskeeën brengen oorlog in onze samenlevingen! Dit zijn tamelijk algemene, tamelijk heftige en tamelijk onbehouwen meningen. Stelt u zich eens voor dat morgen in Turkije een parlementslid in het Turks parlement opstaat en zegt dat de christelijke kerken de oorlog in onze samenleving brengen” - wat zou de verontwaardigde reactie van dit Parlement zijn?
Ik wil ook een voorstel doen aan de heer Frattini: we weten dat handhavingsactiviteiten absoluut essentieel zijn, evenveel als preventieve maatregelen. Ik vind echter dat inschattingen moeten worden gebaseerd op werkelijk schuldig bevonden terroristen en niet op aangehouden vermoedelijke terroristen. Het zou zinvol zijn om te monitoren of enige verkenningswerkzaamheden te verrichten inzake het aantal verdachten van terrorisme die in de afgelopen jaren in onze landen zijn aangehouden en vervolgens zijn vrijgelaten.
We hebben enkele antwoorden van de Raad gehad, maar sommige vragen waren gedeeltelijk beantwoord. Ik zou hier de aandacht willen vestigen op drie punten die we diepgaander moeten onderzoeken: het is voor ons niet erg duidelijk wat de rol van dit Parlement moet zijn, en hoe het werkelijk moet omgaan met deze strategie van de Europese Unie. We vinden niet - en hier is door andere leden op gewezen - dat een halfjaarlijkse bijeenkomst tussen de ondervoorzitter, de voorzitter van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie, en binnenlandse zaken, en de Raad voldoende is. We vinden dat een consensus van een kwaliteit en een niveau wordt vereist die niet mag worden beperkt tot deze formele, rituele bijeenkomsten.
Voor ons is het niet duidelijk wat er gaat gebeuren met de functies van EU-coördinator voor terrorismebestrijding. Aan ons is uitgelegd dat deze functie primair wordt gekoppeld aan de verstrekking van strategische beoordelingen en verspreiding van informatie. Toen onze commissie de gelegenheid had met de heer De Vries te spreken, werd aan ons toegegeven dat de functie volledig verstoken was van inhoud of instrumenten. In dat geval vind ik dat er niets schadelijker is dan een institutionele functie die niet beschikt over de instrumenten om te functioneren of rekenschap af te leggen.
Ten slotte, mijnheer de Voorzitter, is het niet duidelijk welk standpunt het Portugese voorzitterschap inneemt ten aanzien van Euro-Atlantische samenwerking. Ik wil terug naar het zeer eenvoudige en oprechte verzoek dat in onze vraag is vervat. De vraag was of deze samenwerking wordt nagestreefd met methoden die zich verdragen met artikel 6 van het Verdrag zoals aanbevolen door dit Parlement bij de voltooiing van het CIA-onderzoek. We hebben een duidelijk antwoord nodig. Een gezamenlijke strategie is verstandig als dat een volledige eerbiediging van de grondrechten van burgers inhoudt, maar dit is niet altijd het geval geweest.
We zijn blij met het initiatief van vicevoorzitter Frattini inzake de verspreiding van een questionnaire onder de EU-lidstaten om uit te zoeken welke instrumenten zij gebruiken en welke respons deze instrumenten opleveren, met inbegrip van die op het terrein van de eerbieding van de grondrechten van de burger, echter op dit punt willen we u informeren dat dit Parlement niettemin van plan is om een follow-up te geven aan de conclusies van de onderzoekscommissie inzake de CIA en om als formele vraag te stellen: welke maatregelen hebben de Raad en de Commissie genomen met betrekking tot de vele verzoeken die in deze verslagen zijn gedaan?
Mijnheer de Voorzitter, ter afronding meen ik te kunnen zeggen dat terrorismebestrijding een hoge mate van maatschappelijke consensus vereist en dat we alert moeten zijn met betrekking tot de beginselen genoemd in artikel 6 van het verdrag. Het vermijden van misbruik en simplificaties is de enige manier om te zorgen dat we deze consensus bereiken.
Sophia in 't Veld Veld
(NL) Voorzitter, de democratie, de burgerrechten en de rechtsstaat zijn me buitengewoon lief. Mijn leven ook en overigens dat van mijn mede-Europeanen ook. Maar zeggen dat er een uitruil is tussen deze twee is gevaarlijke onzin. Vijanden van de democratie moeten bestreden worden. Dat zijn dus terroristen, maar een bedreiging voor de democratie is ook excessieve overheidsmacht en het uitschakelen van de democratische controle. We horen steeds weer verklaringen van de Raad, en in mindere mate ook van de Commissie, over de grondrechten, de mensenrechten en de democratie. Maar die klinken een beetje hol, want we stellen vast dat er een snel groeiende overheidscontrole is op de burger. Elk intiem detail van ons privéleven is inmiddels bekend. Maar er is daartegenover steeds minder controle van de burger op die overheid.
De overheid en ook de Raad overigens weigeren verantwoording af te leggen. Ik zou bijvoorbeeld graag van de Raad willen weten hoe het zit met de zogeheten high level contact group die aan het onderhandelen is met de Amerikanen over de overdracht van onze privé-gegevens. Er wordt steeds gezegd dat dat verkennende gesprekken zijn, maar de Amerikanen schijnen te denken dat we al klaar zijn om een verdrag te tekenen. Hoe zit dat, Raad? Welk mandaat hebben de onderhandelaars? Waarover wordt onderhandeld? In Lissabon op 19 en 20 juli is hierover gesproken. Waarom worden de nationale parlementen en het Europees Parlement, de burgers van Europa, daar niet over ingelicht?
Een ander voorbeeld: de recente Amerikaanse wet, de Foreign Intelligence Surveillance Act. Graham Watson en ik hebben daar vragen over gesteld. Het is een wet die de Amerikanen in staat stelt om bijna al onze intra-Europese communicatie, telefoongesprekken en e-mails te controleren. Waarom zegt de Raad dat de Raad daar helemaal niets mee te maken heeft? Raad, heeft u dan geen verantwoordelijkheid in het beschermen van de privacy van Europese burgers?
Derde voorbeeld: PNR. We hebben het er al honderdduizend keer over gehad. De inkt op het verdrag is nog niet droog en het enige goede element dat er in zat, namelijk de toepassing van de Privacy Act op Europese burgers, wordt inmiddels door de Amerikanen weer teruggetrokken. Ik hoor van de Commissie dat er een Europese PNR ingevoerd gaat worden, maar hebben we al een evaluatie van de resultaten van het Amerikaanse PNR-programma? Ik ben heel blij dat de commissaris zegt dat er een evaluatie gaat komen, niet alleen maar van de implementatie maar ook van de resultaten van het terrorismebestrijdingsbeleid en van de impact op de grondrechten, want dat hadden we al heel lang nodig.
Interessant is dat er vaak als je kritiek hebt of kritische vragen stelt over het anti-terrorismebeleid, je te horen krijgt dat je anti-Amerikaans bent. Maar het zijn juist de Amerikanen die de kritische vragen stellen en die in de afgelopen maanden uitgebreide evaluaties hebben gedaan en uitgebreid vraagtekens stellen bij de effectiviteit van die maatregelen. Europa moet dus niet als een soort copycat slecht beleid van de Amerikanen overnemen. We moeten goed beleid hebben en in samenwerking met de Amerikanen kijken wat er nodig is en wat er niet nodig is.
Paul Marie Coûteaux
(FR) Mijnheer de Voorzitter, voor alle duidelijkheid, ik ben niet tegen de litanieën van mooie gevoelens, bezweringen en vrome wensen die in dit debat overheersen, maar ik kan hier echt niet het soort objectiviteit in zien dat ik noodzakelijk vind om een verschijnsel te begrijpen dat zo direct onze gemoederen bezighoudt - zo direct bovendien dat we niet eens de moeite nemen de voors en tegens, de oorzaken en de gevolgen op een rij te zetten. Dames en heren, wat is politiek als niet geduldig de oorzaken en gevolgen van wat ons direct bezighoudt, op een rij worden gezet?
Overal worden angstaanjagende videobewakingssystemen geïnstalleerd, in publieke ruimten en zelfs op straat. Waarom? Om terrorisme te bestrijden. We leggen bestanden van burgers aan, breiden politiediensten en soms de geheime politie uit. Waarom? Om terrorisme te bestrijden. We voeren weer martelingen in. Waarom? Om terrorisme te bestrijden. We wijzigen wetten en we negeren ze in toenemende mate, en we negeren zelfs de grondrechten van de mensen, de veronderstelde vervanging van onze bijbels van weleer. Waarom? Om terrorisme te bestrijden. We installeren overal antiraketschilden, zelfs in landen als de Tsjechische Republiek, tot groot ongenoegen van de bevolking die overigens geen ervaring heeft met enige vorm van terrorisme, en dat allemaal in naam van de terrorismebestrijding. Kortom, we verdelen naties, creëren wantrouwen tussen bevolkingsgroepen en bovenal intimideren we de bevolking. Dat is wat er gebeurt in onze Europese landen, helaas, zowel in het oosten als in het westen. Waarom? Om terrorisme te bestrijden.
Dames en heren, is het niet duidelijk dat niet het terrorisme, maar de strijd tegen terrorisme ons geheel in beslag neemt? Een bedrieglijke sluier vertroebelt ons beeld, en we zien hem zelfs niet. Natuurlijk ontken ik niet de verachtelijkheid van de aanslagen op onze landen, in Spanje en in het Verenigd Koninkrijk. Maar uit deze voorbeelden spreekt dat het terrorisme deze landen trof, omdat zij een oorlogsdaad steunden: de invasie van een soevereine staat. Ik ben bovendien niet bang om te zeggen dat wat in Irak gebeurde niet zozeer een reactie was op terrorisme als wel een andere eeuwenoude, barbaarse vorm van terrorisme die de internationale spanning zeer hoog opdreef.
De waarheid is dat terrorisme zelf het gevolg is van een zeer onevenwichtige wereld die wordt gedomineerd door een imperium dat, zoals alle imperia ter wereld, geen oog heeft voor grenzen en mensen en dat probeert overal een eendimensionale, uniforme wereld te creëren, uitsluitend obsessief gefocust op de waarde van materiële goederen. Een wereld zo verstikkend en gewelddadig voor de diversiteit van verschillende bevolkingsgroepen dat de enige reactie een ander soort geweld is, een die duidelijk evenzeer onaanvaardbaar is: terreur.
Laten we de moed hebben om hier echt over na te denken. Wat als terrorisme primair een gevolg zou zijn van dit nieuwe categorisch imperatief dat door krachten in de markt wordt afgedwongen en dat deel uitmaakt van zijn logica: de afschaffing van grenzen. Niet alleen betekent de afschaffing van grenzen het in zwang zijn van grensoverschrijdingen, het uit de weg ruimen van de diversiteit in de wereld en het razend maken van degenen die dit willen behouden, maar ook de verdwijning van grenzen ten gunste van de machinaties van gangsterbendes. Misschien is dit, dames en heren, een discussiepunt dat kan worden toegevoegd aan het debat over de bestrijding van terrorisme?
Ryszard Czarnecki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de werkelijkheid van het oude Europa was Hannibal ante portas. De werkelijkheid van het moderne Europa is terrorisme ante portas, of voor de poorten. Sinds een jaar geleden is het Europees Parlement formeel betrokken in een interinstitutioneel debat. Dat is een goede zaak, vooral omdat Europa werkelijk te maken blijft krijgen met terroristische aanslagen en ze zeker in de toekomst zal ervaren. Waar we over praten, is het stellen van werkelijke grenzen aan het potentieel voor deze te plegen aanslagen.
Het is daarom juist dat we moeten willen weten welke EU-lidstaten tekortgeschoten zijn bij het uitvoeren van antiterreurmaatregelen, maatregelen die eerder waren vastgesteld. Hierover moet duidelijkheid komen opdat afzonderlijke gemeenschappen niet onmiddellijk nadat aanslagen in hun landen zijn gepleegd, in shock ontwaken. Evenzeer willen we de werkelijke redenen weten voor de ontslagneming van de EU-coördinator voor terrorismebestrijding, de heer De Vries. Kwam dit ontslag door discussie over bevoegdheden?
Terrorisme is geen abstractie; het is een realiteit. Ik spreek als afgevaardigde van een land wiens strijdkrachten zijn ingezet in Irak en Afghanistan. Voor mijn land, dat geen ervaring heeft met terroristische aanslagen, is terrorisme niettemin een uitdaging.
Miguel Portas
(PT) Ik heb zorgvuldig geluisterd naar wat de Raad en de Commissie hebben gezegd en ik moet zeggen dat ik ervan overtuigd ben dat we dit debat opnieuw zullen voeren - met precies dezelfde inhoud als dit debat - en wel binnen een tijdsbestek van enkele maanden, omdat in de ogen van Lobo Antunes en commissaris Frattini alles wat er gedaan moest worden, goed is gedaan; er zijn geen fouten gemaakt en iedere evaluatie zal geen enkele fout aan het licht brengen. We horen hetzelfde steeds weer opnieuw en dat is het grote probleem - ze vergissen zich! Zo lang als we doorgaan om terrorisme te benaderen als een probleem dat valt binnen het takenpakket van de politie en de inlichtingendiensten, houden we ons niet bezig met het centrale vraagstuk.
Terrorisme is tegenwoordig nauw verbonden met de symmetrische politieke principes die de botsing van beschavingen en oorlog propageren, en op dat punt is uw stilzwijgen verpletterend. Commissaris Frattini kondigt bijvoorbeeld maatregelen aan voor het controleren van explosieven op hetzelfde moment waarop de oorlog in Irak is veranderd in een particuliere handelsaangelegenheid ter waarde van miljoenen dollars en de Verenigde Staten het vergaren en bewerken van vertrouwelijke inlichtingen heeft uitbesteed.
Controle op explosieven? Ik weet een manier: nationaliseer de fabricage en handel. Dat is de enige manier om te voorkomen dat terrorisme en terrorismebestrijding twee kanten van dezelfde munt worden: leven en dood worden tot handel.
Viorica-Pompilia-Georgeta Moisuc
(RO) Mevrouw de Voorzitter, terrorisme is een complex verschijnsel met een lange geschiedenis, belichaamd in uiteenlopende vormen, van subversieve bewegingen die zich richten op afschaffing van de soevereiniteit van staten en de internationale orde, het op gang brengen van burgeroorlogen en op aanslagen, moorden en pogroms. Dit is de reden waarom dit vraagstuk realistisch moet worden benaderd, met verantwoordelijkheid. Specialisten uit uiteenlopende disciplines moeten in de samenhangende debatten deelnemen.
De terroristische aanslagen van 11 september, de tienduizenden slachtoffers en de reusachtige schade dwingen de maatschappij, de Europese staten en instellingen afgestemde, systematische en permanente maatregelen te treffen langs verschillende lijnen waaraan ik u graag help denken:
1. een objectief onderzoek naar de oorzaken van dit verschijnsel en de permanente verbetering daarvan.
2. het aan het licht brengen van de financieringsbronnen voor terroristische daden en internationale politieke en financiële netwerken.
3. het bepalen van de relatie tussen terrorisme als zodanig, het beleid ten aanzien van wapens en de oorlogvoering voor de verovering van strategische grondstoffen, onder de valse schijn van terrorismebestrijding.
Elke eenzijdige aanpak van het terrorismevraagstuk draagt niet bij aan het vinden van de waarheid ervan en aan het uitroeien van dit gevaarlijke internationale verschijnsel.
Antonio Tajani
- (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, terrorismebestrijding moet een van de hoofdprioriteiten van de Europese Unie blijven. We hebben beslist effectieve, permanente, gecoördineerde maatregelen nodig om terrorisme te voorkomen en te bestrijden. De voorstellen die de heer Frattini in dit Huis uiteenzette, zijn dus welkom.
Allereerst moeten we niet de vergissing maken om onze waakzaamheid te verminderen als het terrorisme ver buiten Europa toeslaat. De dreiging van het islamitisch fundamentalisme is helaas niet afgenomen, zelfs niet toen aanslagen ver van grenzen vandaan plaatsvonden.
Gecoördineerde maatregelen betekenen vooral samenwerking binnen de EU, evenals sterke banden met de Verenigde Staten: het verbreken van onze banden met de Verenigde Staten bij terrorismebestrijding zou een uiterst ernstige vergissing zijn en zeer ernstige schade veroorzaken aan de gehele bevolking van de Europese Unie, maar er moeten ook banden zijn met moderne Arabische landen, met in begrip van die welke in het gezichtsveld van Al-Qaida liggen.
Europa moet een leidende rol spelen bij deze maatregelen ter preventie en bestrijding van terrorisme, maar daarbij ervoor zorgen dat significante maatregelen het winnen van bureaucratische kunstgrepen. Het is helaas gemakkelijker strenge controles in te stellen op flesjes deodorant die niet in de juiste plastic zakken worden vervoerd dan op terroristen die als illegale immigranten zijn geïnfiltreerd. Daarom herhaal ik dat solide maatregelen van de Europese Commissie en de Raad welkom zijn.
Terrorismebestrijding moet echter ook worden gevoerd met behulp van politieke initiatieven die eindelijk een oplossing bieden voor de Israëlisch-Palestijnse crisis, waaronder de geboorte van een Palestijnse staat en gegarandeerde veiligheid voor de staat Israël, zonder enige concessie aan fundamentalistische organisaties gecamoufleerd als politieke groeperingen - ik refereer aan Hamas en Hezbollah.
In de strijd tegen het terrorisme mogen we echter niet vergeten dat in Europa, naast de gevaren van het islamitisch element, er sprake is van een gevaarlijk netwerk van gewapende groepen die banden onderhouden met binnenlandse en separatistische politieke bewegingen. Europa - en ik zal hier afronden - Europa moet evenmin de waakzaamheid op dit front laten verslappen. De eerdere gebeurtenissen in Spanje tonen ons dat elke keer als onze waakzaamheid verslapt of als we de weg van onderhandeling kiezen, de terroristen terugvallen op aanslagen.
Michael Cashman
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik ben blij met de antwoorden van commissaris Frattini en de fungerend voorzitter van de Raad. De realiteit is echter dat wij in dit Parlement de luxe kennen van het spreken, spreken, spreken. Feitelijk zouden er echter door regeringen en door de Commissie maatregelen moeten worden getroffen - maatregelen om terroristische aanslagen te voorkomen: terroristische aanslagen die niet denkbeeldig zijn; echte terroristische aanslagen die op dit moment worden voorbereid. De werkelijkheid van de politiek is dat als u geen maatregelen zou treffen, dezelfde leden van dit Parlement die u aanvallen in verband met het treffen van de maatregelen, u zouden aanvallen, omdat u geen maatregelen had getroffen.
Daarom sta ik positief tegenover de strategie en het feit dat we de strategie zullen evalueren. Bovendien, zoals hiervoor reeds is gezegd, moeten we het terrorisme bij zijn wortels aanpakken. Die wortels liggen in uitzichtloosheid en wanhoop, in armoede en in het prediken van haat. Laat ik heel duidelijk en ondubbelzinnig zeggen: zij die een beweegreden, traditie of een religie voor hun terroristische daden aanwijzen, ondermijnen hun ideologie, hun religie, hun beweegreden en hun traditie.
Nu is het bovenal van belang dat we niet afzonderlijk, maar als 27 lidstaten optreden, en dat we dit samen doen met onze bondgenoten, waaronder de Verenigde Staten. De Verenigde Staten vormen niet het probleem. De aanslagen op de Verenigde Staten waren niet van 11 september 2001, ze vonden al daarvóór plaats, en een aanval op één is, zo is verdedigbaar, een aanval op ons allemaal.
Ignasi Guardans Cambó
(EN) Mevrouw de Voorzitter, we zijn ons allemaal bewust van de terroristische dreiging en we moeten ertegen blijven optreden zonder verraad aan wie en wat we zijn. We zijn een democratische maatschappij die berust op de rechtsstaat. Het is als zodanig, en uitsluitend als zodanig dat we tegen misdaden moeten optreden en het voorkómen van eventuele toekomstige aanslagen moeten steunen. We slaan echter een zeer gevaarlijk pad in waar alles lijkt te zijn toegestaan onder het voorwendsel van preventie. We zijn voorwerp van de morele chantage van hen die zeggen: als u vraagtekens bij deze maatregel plaatst, brengt u ons in gevaar - zelfs als de maatregel verkeerd of geheel nutteloos is.
Dat is onaanvaardbaar. Toch is dat waarvan sommigen van ons zijn beschuldigd door functionarissen van de Commissie wanneer we bijvoorbeeld vraagtekens plaatsen bij de veiligheidsmaatregelen op luchthavens of kritiek leveren op een verordening die enkele dagen geleden belette dat een groep katholieke pelgrims die uit Lourdes terugkeerden met een Vaticaans vliegtuig, heilig water uit Lourdes meenamen, omdat dit als een bedreiging voor de veiligheid werd gezien. We hebben het recht kritiek te uiten op dat onzinnige stuk regelgeving en niet te zwichten voor de chantage dat we worden beschouwd als vrienden van terroristen, als we onze verantwoordelijkheid nemen.
(IT) Mijnheer Frattini, dit is een terrein - het spijt me dat ik dit moet zeggen - waarop u uw verantwoordelijkheden uit de weg gaat en waarop de antiterreurwetgeving in de luchtvervoerssector hebt overgelaten aan een groep fanatiekelingen binnen de Commissie die anoniem de wetgeving in het geheim implementeren.
Uw verantwoordelijkheid, als vicevoorzitter van de Commissie die verantwoordelijk is voor deze zaken - voor dit terrein - is te voorkomen dat dit gebeurt of blijft plaatsvinden. Vandaag hebt u de legitimatie van een stem binnen het Parlement die u de instrumenten wil geven om een aantal verzoeken te doen aan uw collega's die binnen de Commissie verantwoordelijk zijn voor vervoer. Dit is uw verantwoordelijkheid, en we verwachten veel van u.
Toespraken over grondrechten stroken zonneklaar niet met geheime wetgeving en staan haaks op arbitraire beperkingen van privacy en individuele vrijheid.
(EN) Bovendien zijn veel efficiëntere maatregelen waarmee al akkoord is gegaan, niet uitgevoerd. Doet u vooral dat waarin u goed bent: man en paard noemen. Noem man en paard in het geval van lidstaten die de maatregelen ten aanzien van justitiële en politieke samenwerking niet uitvoeren, en u zult daarbij al onze steun krijgen.
Mirosław Mariusz Piotrowski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, tot dusver is het begrip terrorisme niet naar behoren gedefinieerd en dit is meer dan alleen een kwestie van formulering. Het is een kwestie van de praktische invoering van een strategie om een van de grootste bedreigingen van de moderne wereld te bestrijden, een bedreiging die gewone burgers aangaat.
Een belangrijk terrein van de Europese strategie voor bestrijding van terreurorganisaties is transatlantische samenwerking. De Verenigde Staten hebben de zwaarste last op hun schouders bij de aanpak van dit lugubere verschijnsel. Tot nu toe hebben bepaalde instellingen zoals de Raad van Europa en, helaas, het Europees Parlement zulke nutteloze maatregelen ingesteld zoals de instelling van merkwaardige commissies die de vermeende CIA-gevangenissen in Europa moeten onderzoeken. De werkzaamheden die door deze organen werden uitgevoerd, hebben niet bijgedragen aan de transatlantische samenwerking. Feitelijk voedden deze werkzaamheden anti-Amerikaanse gevoelens en verzwakten zij het stelsel van terrorismebestrijding in aanzienlijke mate.
We moeten de hoop uitspreken dat het debat van vandaag zal leiden tot een echte betrokkenheid van de kant van het Europees Parlement om een strategie voor terrorismebestrijding te ontwerpen en niet tot alleen de symbolische betrokkenheid die we tot nu toe hebben gezien; dit moet een strategie worden die werkelijk gericht is op het bevorderen van de veiligheid voor al onze burgers.
Mihael Brejc
(SL) Het is terecht ... de wijze waarop terrorisme wordt verslagen en in dat opzicht steun ik volledig de heer Frattini en de maatregelen die door de Commissie zijn getroffen. Maar het is ook terecht dat wij de vraag beantwoorden waarom dit bij ons gebeurt en wie het is die de bedreiging vormt.
Vorig jaar stelde de Commissie voor dat we geen termen zouden hanteren als "islamitisch jihadisme” en aanverwante begrippen en dat deze mensen, ik citeer, "terroristen die religie gebruiken voor hun activiteiten” zouden zijn. Ik vind het essentieel dat we erkennen dat het verschijnsel met de juiste naam moet worden aangeduid. En voor mij is de correcte benaming jihadisch terrorisme, omdat deze mensen fundamentalisten zijn die hun haat tegen een democratische, pluralistische samenleving delen. Hun ideologie staat diametraal tegenover de conventionele democratieën en hun doel is een kalifaat te creëren. Jihadisme wordt vaak aangeduid als een religie die rivaliseert met andere religies en als een ideologie een plek in de wereld zoekt, maar dat is niet correct. Jihadisme is niet economisch geïnspireerd en is evenmin in staat met andere religies te wedijveren - het is een ideologie die tot doel heeft andere ideologieën te vernietigen.
Daarom is het noodzakelijk in het Europees Parlement en in de Europese instellingen de voorwaarden te creëren voor de verspreiding van democratie in de wereld, misschien een actieplan, en om de economische en politieke samenwerking met islamitische landen te versterken.
In de islamitische wereld bestaan er democratische krachten die in staat zijn het op te nemen tegen andere krachten, Deze democratische krachten kunnen in verschillende vormen worden gesteund, denk aan het financieren van media die democratische ideeën verspreiden en terroristische daden aan de kaak stellen. Het is ook noodzakelijk om de voorwaarden te scheppen voor het benoemen van de verschillende interpretaties, het aangaan van debatten, het openstellen van fora en webpagina's voor onafhankelijk denkende moslims. Het publiek in Europa moet ook meer over terrorisme spreken.
En ten slotte, het is ook belangrijk te erkennen dat in de strijd tegen het terrorisme de Europese Unie zich bewust moet zijn van haar normen en waarden en deze moet verdedigen zonder vrees en zonder zich zorgen te maken over tactieken.
Dan Mihalache
(RO) ) Dit debat is uiterst belangrijk omdat het ons de gelegenheid biedt de consistentie en de coherentie van ons beleid inzake terrorisme te onderzoeken. Tegenwoordig hebben we genoeg analytische gegevens om te kunnen zeggen dat het succes van dit beleid steunt op de nauwe relatie tussen verscheidene belangrijke elementen.
Enerzijds zijn er maatregelen inzake veiligheid en recht in de Europese Unie, de juiste verhouding tussen deze maatregelen en de eerbiediging van de fundamentele rechten van de mens en anderzijds zijn er het buitenlands beleid van de EU en de strijd tegen sociale uitsluiting, en de sociale oorzaken van terrorisme.
Naar mijn mening zijn maatregelen zonder preventie niet genoeg; binnenlandse maatregelen zijn niet genoeg zonder een consistente externe dialoog. Een juiste mengeling ervan moet de basis vormen van een Europees model voor terrorismebestrijding, dat zou kunnen zorgen voor de veiligheid van EU-burgers en hun grondrechten.
We moeten toegeven dat er een onvolkomenheid is in de relatie tussen het Europees Parlement, zijn wetgevende macht en het terrein van de strijd tegen terrorisme en dit roept een democratisch tekort op. Om een efficiënte rol in de besluitvormingsproces op Europees niveau te spelen, hebben we totale betrokkenheid van het Parlement in de medebeslissingsprocedure nodig.
Ik roep de Raad op de selectieprocedure te versnellen voor een nieuwe EU-coördinator voor terrorismebestrijding, die meer bevoegdheden krijgt met betrekking tot de overeengekomen strategieën.
Anneli Jäätteenmäki
(FI) Mevrouw de Voorzitter, de nieuwe EU-strategie voor terrorismebestrijding is de juiste, maar dat is niet dankzij de nieuwe functionarissen, lichamen of organisaties. De primaire verantwoordelijkheid voor terrorismebestrijding ligt bij de nationale regeringen en de onafhankelijke lidstaten. Om de strijd tegen terrorisme op nationaal niveau te doen slagen, is er echter op Europees en internationaal niveau een zeer effectieve samenwerking nodig die op vertrouwen is gebaseerd. Zoals commissaris Frattini zegt: vertrouwen is een allereerste voorwaarde voor samenwerking. Vertrouwen hangt af van duidelijke en nauwkeurige Europese wetgeving, duidelijke vormen van samenwerking en van eerbieding van de rechten van de mens.
De strijd tegen terrorisme op luchthavens heeft lachwekkende proporties aangenomen. Zo neemt men lipstick in beslag. Tegelijkertijd hebben de EU en vele landen vergeten dat ook natuurlijke rampen kunnen worden voorkomen.
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Jan Tadeusz Masiel
(PL) Mevrouw de Voorzitter, op medisch gebied concentreren we ons bij de bestrijding van een ziekte niet zozeer op de symptomen als wel op de diepere, verborgen oorzaken; in veel opzichten moeten we ons bij terrorismebestrijding niet alleen focussen op een paar kamikazefiguren die bommen plaatsen, maar ook op de redenen waarom ze dit doen.
Terrorisme is een blinde geweldsdaad bedoeld om iemands eigen behoefte te bevredigen en lijden toe te brengen aan allen in de nabijheid, en dit moet duidelijk een halt worden toegeroepen. Het is een onaanvaardbare manier van behoeftebevrediging die gebaseerd is op een bepaalde hiërarchie. Het is geen ongerichte agressie. Het is gedrag dat we niet wensen, maar het heeft zijn eigen betekenis. Hoe kunnen we moslims heden ten dage laten zien dat onze behoeftepiramide beter is dan die van hen? Dat is niet mogelijk, het is een complex ethisch probleem, maar we moeten ergens beginnen. Ik stel voor dat we beginnen met een groter respect te tonen voor de behoeften van moslims op hun territoir om hun effect op de westerse wereld te verminderen.
Barbara Kudrycka
(PL) Mevrouw de Voorzitter, in de mondiale oorlog tegen terrorisme is de enige manier om ervoor te zorgen dat minder mensen door toedoen van ideologische moordenaars sterven een goede vaststelling en beoordeling van terroristische dreigingen. Voor dit doel hebben we een goede en haalbare Europese strategie voor terrorismebestrijding nodig. Naar mijn mening is de oplossing voor deze strategie het opstellen van een Europese code voor terrorismebestrijding. Ik ben daarom blij met het initiatief van de Raad in deze zaak.
Een dergelijke code is nodig voor redenen die verder reiken dan het eenvoudigweg harmoniseren van door de lidstaten getroffen maatregelen. Er moet ook duidelijk worden bepaald welke maatregelen aanvaardbaar zijn in de strijd om terroristische daden te voorkomen. Wat we dan nodig hebben, is de vaststelling en gedetailleerde beschrijving van situaties waarin de dreiging van terrorisme wordt behandeld als een noodtoestand, en wederzijdse instemming over het gebruik van bepaalde concrete maatregelen en bepaalde wettelijke maatregelen, die helaas de rechten en vrijheden van burgers op bepaalde terreinen zullen beperken. De beredeneerde beperking van vrijheden van burgers is noodzakelijk omdat we zonder dergelijke beperkingen juist nu tegen terroristen zeggen: we bekommeren ons meer om jullie rechten en vrijheden dan we doen om de rechten van mensen die jullie doden bij jullie aanslagen.
Het is ook belangrijk om de rol van de coördinator voor terrorismebestrijding te bepalen. We staan voor een keuze: of we gaan door langs de weg van versterking van administratieve bevoegdheden en het coördineren van talenten, zoals in de periode van de heer De Vries - hoewel die weg vereist dat we ons bezighouden met enige serieuze reflectie en het trekken van conclusies over wat er de laatste vier jaar is gebeurd - of we moeten overwegen het politieke profiel van degene die deze post bezet, te verhogen. Maar dan komt vervolgens de kwestie van concurrentie met Javier Solana aan de orde. Hoe dan ook, de beslissing die we hierover nemen mag niet eenvoudigweg op persoonlijke opvattingen worden gebaseerd.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) De rellen in Franse voorsteden en de bloedige terroristische aanslagen in Londen, die werden begaan door jonge, moslims van de derde generatie met een Yorkshire-accent, benadrukken de crisis in de integratie van migrantenminderheden in West-Europa. Een voorbeeld hiervan is Nederland, dat altijd een van de meest tolerante landen in Europa was, maar nu in feite geconfronteerd wordt met een crisis in het vreedzaam naast elkaar bestaan van etnische bevolkingsgroepen.
Zelfs als we hier in Europa proberen de wortels van het probleem in de strijd tegen het terrorisme aan te pakken, is het, zoals veel mensen hebben voorgesteld, weer tijd voor ons om weer te kijken naar het vraagstuk van de integratie van minderheden. Europa heeft deze kwestie niet recht onder ogen gezien. Noch in de Europese Raad noch in de Europese Unie bestaat er tot nu toe "soepele wetgeving” als instrument voor het probleem van migrantenminderheden of - zoals ik zelf in de Europese Raad voorstelde, en het werd aangenomen - voor het probleem van nieuwe minderheden, hoewel we weten dat bij het minderhedenprobleem, zowel migrantenminderheden als autochtone minderheden, alleen het aanvaarden van twee of meer identiteiten een waarborg kan vormen. Het beste voorbeeld voor autochtone minderheden is in feite Zuid-Tirol waar ze een dubbele identiteit hebben, maar er zijn veel voorbeelden te noemen.
Europa maakt geen vorderingen als we op dit gebied, het minderhedenbeleid, niet een dergelijk instrument aannemen.
De Voorzitter
-- Ik ben er attent op gemaakt dat ik nooit zeg "mijnheer of mevrouw die en die, u hebt het woord, dank u”. Dat is niet uit onbeleefdheid, maar uit respect voor uw tijd, omdat ik die niet wil verspillen. Daarom vraag ik u binnen de grenzen van de gestelde tijd te blijven, anders bereiken we nooit de eindstreep
Marian-Jean Marinescu
(RO) Terrorisme vormt een voortdurende dreiging in Europa waar vaak sprake is van moslimextremisme. De Europese Unie dient adequate te maatregelen treffen en een coherente strategie op te stellen, die voor alle lidstaten gemeenschappelijk is. De toekomstige wetgevingsvoorstellen van de Commissie met een indirecte relatie tot dit verschijnsel moeten voorzieningen omvatten die voorkomen dat terroristische aanslagen zich verspreiden en verhevigen . Een dergelijk voorbeeld is het wetgevingspakket inzake legale en illegale migratie.
De bevoegde Europese instellingen dienen zonder enig uitstel een efficiënte manier voor samenwerking vinden die is gebaseerd op vertrouwen en uitwisseling van informatie. Het naar behoren functioneren van een Europees informatiecentrum zal afhangen van het wederzijds vertrouwen van de lidstaten.
Naast op Europees niveau aangenomen maatregelen moet iedere staat een bijdrage leveren aan de efficiency van gezamenlijke activiteiten voor de bestrijding van alle vormen van terrorisme. Lidstaten zoals Roemenië, waar islamitisch terrorisme niet als een gevaar wordt beschouwd, moeten net zo waakzaam zijn als de andere Europese landen die geconfronteerd worden met deze dreiging.
Deze landen moeten inlichtingen ontvangen en worden betrokken bij gezamenlijke Europese programma's die bijdragen aan de preventie van zowel de oorzaken als de situaties die leiden tot terroristische daden. We moeten ons niet tevreden stellen met preventie of opsporing van terroristische daden, we moeten de factoren die deze verschijnselen bevorderen, zoals armoede, sociale uitsluiting of extremisme, vaststellen en ze bestrijden.
Een dialoog tussen religies kan een veelbetekenende en afdoende bijdrage vormen om terrorisme te verminderen. Religieuze leiders moeten met voorrang nadenken over dit vraagstuk en zich committeren om te zorgen voor vrede en voor de stabiliteit van hun gemeenschappen waar zij verantwoordelijk voor zijn. Een goed voorbeeld is de Europese Oecumenische assemblee die deze dagen in Sibiu in Roemenië plaatsvindt.
De Europese burgers moeten zich bewust zijn van het gevaar dat door terrorisme wordt belichaamd. Een informatiecampagne en presentatie van alle conflictveroorzakende vraagstukken zou de betrokkenheid van burgers, samen met de instellingen kunnen opwekken om dit verschijnsel te elimineren.
Genowefa Grabowska
(PL) Mevrouw de Voorzitter, terrorisme is een duidelijk kwaad - het tast leven en gezondheid van burgers aan en vormt een dreiging voor landen door in te hakken op de grondslagen van hun democratisch functioneren; tot dusver verkeren de terroristen in een gunstige positie, ze hebben vaak zonder waarschuwing toegeslagen en helaas vaak met succes. Pas na dergelijke aanslagen treffen we tegenmaatregelen, en dus handelen we ex post. De voorbeelden van Denemarken en Duitsland die vandaag door de commissaris zijn genoemd, vormen hier prijzenswaardige uitzondering op. Hulde voor hun diensten, maar dit waren nationale activiteiten, en mijn vraag aan de commissaris is deze: hoe staat het met de preventie op Europees niveau? Hebben we een systeem van uitwisseling van goede praktijken in de strijd tegen terrorisme, en hoe werkt dat?
De Europese Unie keurt nu nieuwe antiterreurmaatregelen goed en richt specialistische instellingen op: we hebben nu Europol en Eurojust, we hebben het situatiecentrum van de Unie, SitCen, maar werken zij effectief met elkaar samen, en vooral, wisselen zij inlichtingen uit? In dit verband, in het verband van de instellingen, heb ik nog een vraag aan de commissaris: zou Frontex, de instelling verantwoordelijk voor de bewaking van de grenzen van de Unie, naar uw mening niet beter benut en betrokken kunnen worden in de strategie voor terrorismebestrijding? Ik heb ook de indruk dat de vertraagde invoering van SIS II deze strategie ernstig verzwakt. Het lijkt erop dat Schengen II belangrijk is, niet alleen voor de burgers van de nieuwe landen, maar ook, in verband met de strijd tegen het terrorisme, voor de veiligheid van de Unie als geheel.
Bogdan Klich
(PL) Mevrouw de Voorzitter, de arrestaties afgelopen maandag in Kopenhagen laten zien dat terrorisme nog steeds een echte dreiging in Europa vormt. Het verslag van Europol onthult dat deze dreiging het hele afgelopen jaar hoog was. Het volstaat om te zeggen dat afgelopen jaar 498 terroristische daden werden vastgelegd.
Het is waar dat deze dreiging niet gelijkmatig is verdeeld, met wel 294 gevallen in Frankrijk en 145 in Spanje, maar in een tijd van globalisering is het hele grondgebied van de Europese Unie voor terroristen interessant. Bovendien verandert dit niets aan het feit dat een belangrijke meerderheid van deze daden separatistisch van aard zijn (iets wat in Europa tientallen jaren duurde voordat men er aan gewend was), zoals Baskisch en Corsicaans terrorisme of de linkse anarchie in Griekenland.
Betekent dit proces van gewenning aan terrorisme dat we in Europa goed voorbereid zijn om het te bestrijden? Naar mijn overtuiging is het antwoord nog steeds nee. De tenuitvoerlegging van de belangrijke conceptuele documenten, zelfs als het gaat om fundamentele documenten over de strategie voor terrorismebestrijding of het wetgevingsinstrumentarium in de vorm van het kaderbesluit van juni 2002, laat veel te wensen over.
De coördinatie van de preventie van en de reactie op terroristische misdrijven is ook onbevredigend. In dit opzicht is er dringend behoefte aan verbetering van een dergelijke samenwerking, vooral operationele samenwerking en de uitwisseling van informatie tussen lidstaten; we moeten de bevoegdheden van Europol en Eurojust vergroten; we moeten - en dit is iets wat we blijven roepen - de bescherming van de kritieke infrastructuur, vooral voor vervoer en energie, versterken. We moeten ook erop aandringen dat de solidariteit die in een eerder ontwerp van het Constitutioneel Verdrag stond, in het nieuwe verdrag wordt vermeld en dat een geschikte bepaling over terrorismebestrijding in overeenkomsten met derde landen wordt opgenomen; mijn verslag vroeg hierom voorafgaande aan de vakantie.
Ana Maria Gomes
(PT) (onverstaanbaar) ... de weerstand van de Raad om Europol, Eurojust, de coördinator voor terrorismebestrijding en de SitCen enige institutionele, wettelijke en financiële armslag te geven, die ad hoc verbindingen kan omzetten in een echte strategische samenwerking tegen terrorisme. Verschillende lidstaten hebben zelfs nog niet de belangrijkste internationale verdragen op dit gebied geratificeerd.
Al-Qaida en de ETA respecteren geen grenzen of nationale soevereiniteit, maar onze politiële en inlichtingendiensten worden nog steeds belemmerd door onpraktische barrières. Europa moet niet alleen effectiever worden, maar ook strenger, omdat de alles-is-toegestaan-aanpak precies de denkwijze van terroristen is. En het internationale terrorisme maakte feitelijk niet zijn opmars in New York, Bali, Madrid, Londen of zelfs Bagdad. Hun grootste triomf die elke dag meer rekruten oplevert, werd hen aangereikt door democratische regeringen, door het gemak waarmee deze fundamentele waarden, rechten en waarborgen opofferden: de pijlers van democratie en beschaving.
Europa moet zijn reputatie zuiveren, die erbarmelijk is besmeurd door de systematische samenwerking van Europese regeringen met de regering-Bush bij ontvoering, onwettige detentie en marteling van terreurverdachten. Het Parlement wacht nog steeds op opheldering van deze regeringen. Europa moet effectiever worden in strategische samenwerking, intern en met zijn bondgenoten, om het terrorisme te verslaan, maar ook om dit te verslaan door middel van politieke ideeën en door middel van het recht.
Het Portugese voorzitterschap tijdens een socialistische regering, heeft een verplichting zich in te spannen om daar een bijdrage aan te leveren.
Hubert Pirker
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, terrorisme is een misdaad tegen de menselijkheid en de grootste bedreiging voor onze samenleving. Helaas heeft het terrorisme inmiddels ook een Europese dimensie gekregen. De vraag is: heeft de Europese Unie maatregelen genomen? Het antwoord daarop is een duidelijk "ja”. De successen bewijzen dat het goede maatregelen waren. Ik ben blij met de arrestaties in Denemarken en Duitsland. Ik dank commissaris Frattini voor zijn actieve rol op dit gebied. Het laat zien dat de Commissie op de goede weg is.
We moeten nu echter ook nagaan of de maatregelen effectief zijn, welke maatregelen effectief zijn en welke nieuwe maatregelen nodig zijn. Ook moeten we onszelf deze vraag stellen: voldoet de algehele strategie die we hanteren? In ieder geval moeten we na de evaluatie verder werken aan een algehele strategie. Hoe dan ook moeten we een algemene strategie hebben voordat we beslissen of er een nieuwe coördinator terrorismebestrijding moet komen. We moeten ook van tevoren door de lidstaten laten vastleggen dat een dergelijke coördinator, als die er weer komt, de noodzakelijke bevoegdheden krijgt, want anders weten we zeker dat die functie overbodig is.
Ik ben het met vele anderen eens dat we Europol en Eurojust in ieder geval moeten uitbreiden en moeten gebruiken. Ze boeken succes en ze hebben de instrumenten. We hebben besluiten genomen zoals dat van gisteren, waardoor de werkbestanden van Europol ook eenvoudig voor analysedoeleinden kunnen worden gebruikt. Ook wordt er een databank van explosieven opgezet. Het probleem ligt echter bij de lidstaten die de gegevens moeten aanleveren. Mijn oproep aan de fungerend voorzitter van de Raad is dan ook: oefent u druk uit op de lidstaten opdat de gegevens tijdig worden geleverd!
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, u zei dat er regelmatig gesprekken plaatsvinden met de Verenigde Staten. Dat is goed en nuttig. U moet er echter alles aan doen om ervoor te zorgen dat de samenwerking voor beide partijen iets oplevert. Voor de gevallen waarin sprake is van een verdenking van terrorisme zou u dus moeten afspreken dat de Verenigde Staten verplicht ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Libor Rouček
(CS) Dames en heren, terrorisme betekent een ernstige dreiging voor vrede, stabiliteit en welvaart in Europa.
Zoals al eerder is vermeld, vormt terrorisme ook een aanval op de fundamentele waarden die de basis vormen van de Europese integratie: mensenrechten, de rechtsstaat, vrijheid en democratie. Daarom vind ik dat de respons van de Europese Unie en de lidstaten op terroristische dreigingen radicaal en ondubbelzinnig moet zijn. Deze resolute respons moet echter niet louter bestaan uit repressieve veiligheidsmaatregelen. In plaats daarvan moet dit antwoord zich meer dan tot dusver richten op preventie en preventieve maatregelen, zowel binnen de lidstaten als extern in de betrekkingen met onze buren overzee.
De doelstelling van ons gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid moet zijn het versterken van economische en sociale ontwikkeling, steun voor het maatschappelijk middenveld en het concept van de mensenrechten, en het streven naar een vreedzame oplossing voor internationale conflicten waaronder het Israëlisch-Palestijns conflict. In belangrijker mate moet ons gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid zich ook concentreren op steun voor en ontwikkeling van regionale samenwerking in het kader van zowel het Europees Nabuurschapsbeleid als het Barcelona-proces.
Als laatste, maar daarom niet minder belangrijk, mevrouw de Voorzitter, commissaris, moeten we samen met onze vrienden in de VS en andere landen een veelomvattend VN-Verdrag tegen terrorisme tekenen.
Herbert Reul
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, we hebben de vreselijke aanslagen in Madrid en Londen meegemaakt. We weten dat er aanslagen mislukt zijn omdat, zoals in Duitsland, koffers werden ontdekt of niet tot ontploffing werden gebracht. Dezer dagen zijn we er getuige van dat door goed politiewerk aanslagen vroegtijdig konden worden verijdeld, zoals vandaag in Duitsland. Dat illustreert nog eens dat terrorisme een reële en grote bedreiging is. Het is ontegenzeggelijk een van de belangrijkste taken van de politiek, dus van ons, om het leven van de mensen te beschermen.
Verschillende afgevaardigden hebben vandaag betoogd dat we ons met bepaalde maatregelen op een hellend vlak begeven en ons moeten afvragen of daardoor burgerrechten en grondrechten te veel onder druk komen te staan. Die vraag is naar mijn mening gerechtvaardigd en ik vind dat we dat ook serieus moeten toetsen. Die toetsing mag echter niet zo veel tijd in beslag nemen dat we mogelijke en noodzakelijke maatregelen stukpraten. Uiteindelijk is het onze verantwoordelijkheid, en dat is het belangrijkste, om het leven van de mensen te beschermen. Dat verdient de hoogste prioriteit. Daarom vind ik dat wij als politiek verantwoordelijken een lans moeten breken voor maatregelen die nodig zijn. We moeten ze niet stukpraten of door alle kritiek vergeten om de mensen voor die noodzakelijke maatregelen te winnen. Er is nu eenmaal geen alternatief.
Ik heb geen begrip voor bijdragen in dit debat waarin als reactie op een bepaald gedrag van de Amerikanen of van andere landen een soort tegenrekening wordt gepresenteerd. Ik begrijp dat niet en kan dat ook niet volgen. Het is onze plicht om het leven van mensen te beschermen en de daarvoor noodzakelijke maatregelen ook door te voeren. Ik ben blij dat de commissaris ook vandaag weer enkele uiterst concrete voorstellen heeft gedaan. Ik ben ook degenen erkentelijk die zeggen dat we moeten nagaan of de maatregelen inderdaad aan hun doel beantwoorden. Ik sta volledig aan de kant van degenen die ervoor pleiten om zorgvuldig te onderzoeken of we per se nieuwe instellingen nodig hebben of dat die taken niet ook prima door bestaande instellingen kunnen worden verricht.
Terrorismebestrijding is cruciaal en moet een cruciale rol spelen. We hebben overigens in de toekomst, wanneer het kaderbesluit wordt omgezet ....
(De spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Proinsias De Rossa  (PSE
). - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik sta geheel achter het verzoek tot een effectieve, efficiënte, evenwichtige en betrouwbare beveiliging op Europees en internationaal niveau om het terrorisme aan te pakken.
Willen we voorkomen dat we de dreiging nog groter maken, dan is democratische verantwoording essentieel ter verzekering van evenwicht en proportionaliteit. Een veiligheidsrespons, hoe effectief deze ook mag zijn, is echter niet voldoende. Wat we moeten aanpakken, is het internationale, politieke en economische onrecht, waarvan bepaalde demagogen gebruik maken om een jeugdige honger naar rechtvaardigheid aan te spreken.
Hun aantrekkingskracht is gebaseerd op een sensationele geschiedenis, een sensationele politiek die voorbijgaat aan de nuances en tegenstellingen die onlosmakelijk deel uitmaken van al onze politieke en religieuze tradities.
De strijd om de hoofden en harten eist van ons dat wij vermijden om hele gemeenschappen van religieuze gelovigen te demoniseren. Die strijd vereist een open dialoog, geen confrontatie; hij vereist dat we het werkelijke en gepercipieerde isolement dat sommige jonge mensen ervaren, aanpakken. Europa's gedachte van "eenheid door verscheidenheid” zou een bijdrage kunnen leveren, maar dat vereist een moedig politiek leiderschap, hetgeen helaas op het niveau van de Raad ontbreekt.
Ten slotte wil ik graag ten minste de mensen, de vertegenwoordigers in dit Parlement verzoeken om slordig taalgebruik te vermijden, omdat dit slordig denken inhoudt. Fundamentalisme automatisch gelijkstellen met terrorisme is slordig denken. Er zijn miljoenen katholieken, protestanten, joden en moslims die het Oude en Nieuwe Testament en de Koran letterlijk nemen, maar die geen terroristen zijn. Van de mensen die hun religie letterlijk nemen, is slechts een zeer klein aantal betrokken bij terrorisme. We moeten aan de orde stellen waarom dat het geval is.
Charlotte Cederschiöld
(EN) Mevrouw de Voorzitter, terrorisme is een bedreiging voor alle staten en alle volkeren: het vormt een ernstige bedreiging voor onze veiligheid, voor de waarden van onze democratische samenlevingen en voor de rechten en de vrijheden van burgers.
Nieuwe maatregelen hebben onmiskenbaar de efficiëntie van de terrorismebestrijding verhoogd, maar er is meer te doen. We moeten laten zien dat de creatieve maatregelen de burgers echt beschermen en dat ze in verhouding staan tot de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer. Ik betwijfel of de verordening inzake vloeistoffen aan boord van vliegtuigen in de juiste verhouding staat tot haar doel. Sommige onschuldige mensen raken belangrijke geneesmiddelen kwijt, om maar niet te spreken van de tonnen in beslag genomen shampoo, lippenstift enzovoort.
Indien deze maatregelen volledige veiligheid opleveren, zullen ze worden geaccepteerd, maar burgers stellen vragen over de aanpak - waarschijnlijk zijn er verbeteringen mogelijk. Het juiste evenwicht te vinden, houdt de versterking in van de terrorismebestrijding en de strijd tegen de misdaad, en de handhavingvan de grondrechten in een democratische maatschappij die stoelt op de beginselen van de rechtsstaat. Het is van belang dat het Europees Parlement wordt geïnformeerd voordat er enige afspraak tussen Europa en de Verenigde Staten wordt ondertekend. In dit opzicht hebben we het volste vertrouwen in commissaris Frattini en de Commissie.
Voor de verwezenlijking van legitimiteit in dit veld hebben we meer democratische controle via gezamenlijke besluitvorming nodig, en Europese burgers dienen in het besluitvormingsproces een grotere rol te gaan spelen; we hebben meer transparantie nodig en meer democratische legitimiteit. De Raad moet zijn maatregelen op Europees niveau in het openbaar motiveren. We moeten ook onze transatlantische betrekkingen verbeteren.
Ten slotte is er behoefte aan harde maatregelen ter bestrijding van het terrorisme. Het zal veel eenvoudiger te realiseren zijn indien we zouden komen tot een betere acceptatie van onze eigen democratische ....
(De spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Giulietto Chiesa
- (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de top van april jongstleden tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten was een gemiste kans. In het licht van de resultaten van de speciale commissie van het Europees Parlement inzake de geheime CIA-vluchten had aan Washington duidelijk moeten worden gemaakt dat voortgang in de transatlantische samenwerking in de strijd tegen terrorisme uitsluitend kan worden gebaseerd op naleving van artikel 6 van het EU-Verdrag en de volledige eerbiediging van de mensenrechten.
Dit is niet gebeurd: dit betekent dat niet alleen de bestrijding van het terrorisme niet wordt versterkt, maar dat deze wordt verzwakt omdat, zoals het Parlement zelf heeft gezegd, het zowel contraproductief als onaanvaardbaar is bij de bestrijding van terrorisme illegale, terroristische methoden te gebruiken.
De EU-lidstaten die toegaven aan de druk van de VS om deze methoden te gebruiken, hebben niet alleen de fundamentele beginselen van de EU geschonden, maar ook de weg naar onwettige handelingen vrijgemaakt en daarmee Europa blootgesteld aan een verhoogd risico van terroristische vergelding. De intensivering van terrorismebestrijding betekent bovenal handelen in volledige overeenstemming met het recht.
Maria da Assunção Esteves
(PT) Terrorisme vormt een uitdaging voor onze vrije en open samenleving. Het brengt ons soms zelfs in verleiding om veiligheidswetgeving te creëren die heel dicht in de buurt komt van het uithollen van de waarden van onze beschaving.
De Europese Unie moet daarom heel dringend een gezamenlijke code opstellen waarin duidelijk haar principes en methoden worden uiteengezet.
Ten eerste moet deze code instaan voor de beginselen van menselijke waardigheid en de rechtsstaat bij alle aspecten van terrorismebestrijding. We kunnen niet de morele fundamenten van democratie ondergraven waarop uitgerekend deze waarden zijn gebaseerd. Zoals Simone de Beauvoir zei: we moeten onze beulen niet toestaan dat zij ons slechte gewoonten bijbrengen.
Ten tweede moet er uniforme wetgeving voor de lidstaten worden opgesteld. Unie dient in dit opzicht feitelijk unie te betekenen. De terrorismebestrijding vereist dringend de toepassing van uniforme en coherente regels; dat kan niet aan de ingevingen van elke lidstaat en publieke opinie van het moment worden overgelaten.
Ten derde moeten we het netwerken stimuleren en consensus bevorderen door middel van de goedkeuring van maatregelen in het Europees Parlement en de nationale parlementen.
Ten vierde moet de Europese Unie werken aan het opstellen van een internationaal mechanisme voor toezicht van de VN op noodprocedures en wetgeving. Deze strijd tegen terrorisme is er een op grote schaal die niet louter beperkt is tot Europa of de Euro-Atlantische as.
Ten slotte moeten we bij terrorismebestrijding werken aan een eerlijker en evenwichtiger internationale gemeenschap; we moeten oorzaken en breukvlakken vaststellen, een cultuur van rechten bevorderen die op alle mensen van toepassing is, en hard werken aan de bevordering van de dialoog tussen beschavingen. Terrorisme is een complex verschijnsel. We kunnen er niet op reageren met een simplistische interpretatie.
Ioannis Varvitsiotis
(EL) Mevrouw de Voorzitter, laat ik eerst twee fundamentele vragen aan de Raad stellen: Ten eerste, waarom is de functie van de heer De Vries nog steeds vacant, zelfs na zo'n lange tijd? Is de Raad van plan deze in te vullen? Ziet de Raad dit als zinvol? Ja of nee?
Ten tweede, waarom zijn de vastgestelde maatregelen voor terrorismebestrijding nog niet door alle lidstaten ten uitvoer gebracht?
Nog belangrijker is de vraag of we bij onze inspanningen om terrorisme te bestrijden, de maatregelen louter als een reactie op terroristische activiteit hebben getroffen. Volgen we een intelligente, geïntegreerde strategie voor het bestrijden van de oorzaken van terrorisme? We mogen dit nooit uit het oog verliezen. Vrees voor onze eigen veiligheid is vaak de oorzaak dat we strategieën goedkeuren die een vals gevoel van veiligheid geven.
Ik heb hier herhaaldelijk verklaard dat de bescherming van de openbare veiligheid ons gemeenschappelijk, vanzelfsprekend doel is. Onze werkwijze is echter een bewijs van de volwassenheid van onze beschaving. Respect voor onze rechten is niet louter onvervreemdbaar van ons; het is onze enige weg naar welvaart en veiligheid.
Ik vind dat we niet alleen de effectiviteit van alle antiterreurmaatregelen tot op heden moeten evalueren, maar ook de balans moeten opmaken van onze voortgang die niet louter moet bestaan uit een reeks reacties op terroristische activiteiten.
Besprekingen tussen Raad, de Commissie en het Parlement moeten daarom worden geïntensiveerd. De samenwerking van de lidstaten is van vitaal belang. Ten slotte, ik vind dat we de dialoog met derde landen moeten intensiveren. Ik beschouw dit als essentieel, omdat we hebben gezien hoe nuttig samenwerking met de Verenigde Staten is geweest.
Józef Pinior
(PL) Mevrouw de Voorzitter, het debat van vandaag gaat over de oorlog tegen terreur, het vraagstuk van de veiligheid, de rechtsstaat en persoonlijke vrijheden, dat wil zeggen de hoogste waarden in het stelsel van de EU. Het Europees Parlement brengt voor de Raad en de Commissie een reeks kwesties op tafel, waarvan de oplossingen cruciaal zijn voor de veiligheid van burgers, het respect voor het recht en de status van vrijheden van burgers.
Ik wil mij hier concentreren op het vraagstuk van de transparantie van de strategie van de Europese Unie inzake terrorismebestrijding. Democratische controle op dit gebied, en vooral de rol van het Europees Parlement en nationale parlementen, waarborgen de eerbiediging van de fundamentele rechten die zijn vastgelegd in het Verdrag inzake de Europese Unie. Ik herinner u eraan dat de resolutie van het Europees Parlement inzake het vermeende gebruik van Europese landen door de CIA voor het transport en de illegale detentie van gevangenen het gebruik van methoden aanbeveelt die in overeenstemming zijn met artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie.
Geoffrey Van Orden
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik kom zojuist van een persconferentie waarin werd opgeroepen tot rigoureuze implementatie van economische sancties tegen het Iraanse regime, een beruchte sponsor van terrorisme in het hele Midden-Oosten en daarbuiten.
Ik weet zeker dat wij allemaal blij zijn met de maatregelen die werkelijk bijdragen aan de strijd tegen het terrorisme, maar ik vraag me af hoeveel items van de lange lijst van EU-maatregelen, waarover we vanmorgen hoorden, in deze categorie vallen.
De EU is zeer goed in het vergroten van haar bevoegdheden en het uitbreiden van haar bureaucratische apparaat, maar kan weinig laten zien van haar activiteiten en uitgaven.
We hebben enige discussie gehad over de EU-coördinator terrorismebestrijding. Zijn titel impliceert geheel ten onrechte een soort toezichthoudende rol. Volgens mij dient een dergelijke functionaris zich te richten op het functioneren van de EU en op afgebakende terreinen waar gezamenlijke actie een duidelijke meerwaarde heeft.
Ik heb een diep ontzag voor commissaris Frattini, maar de EU kan werkelijk niet met de eer strijken voor acties van onze nationale politie- en veiligheidsdiensten. Het zou zinvol zijn om een onafhankelijke audit uit te voeren naar de zogenaamde terrorismebestrijdingsmaatregelen van de EU.
Terrorismebestrijding dient een nationale verantwoordelijkheid te blijven en een kwestie van internationale samenwerking. De EU dient zich te concentreren op manieren waarop zij die nationaal geleverde inspanning tot terrorismebestrijding kan ondersteunen.
Een van de ernstige problemen bij onze inspanningen om onze burgers te beschermen is ons gebrek aan grenscontroles: terroristen komen en gaan en een voortdurende ongecontroleerde immigratie vormt een groot obstakel voor de behoorlijke integratie van onze gevestigde immigranten. Dit moet een belangrijk onderdeel vormen in elke strategie met betrekking tot terrorismebestrijding.
Dit probleem stelt ook het gehele principe van vrij verkeer van personen ter discussie en dat is een ander gebied dat nog eens onderzocht dient te worden door een onafhankelijke instantie.
Ik noemde de verantwoordelijkheid van onze nationale autoriteiten voor deze kwesties. Het spijt me te moeten zeggen dat de Britse autoriteiten rampzalig tekort zijn geschoten in de controle van onze grenzen. Niet alleen hebben we weinig zicht op wie ons land binnenkomt en verlaat, maar er zijn ook ernstige vraagtekens te plaatsen bij het Border and Immigration Agency, dat belast is met het uitvoeren van controles.
Met verontrusting las ik dat een vrouw vele maanden de terreurverdachten kende die nu voor terroristische misdrijven in Glasgow terechtstaan. Klaarblijkelijk rapporteerde ze niet hun activiteiten maar ze is nu aangesteld als immigratie...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Marianne Mikko   -
(ET) Dames en heren, in de discussie over terrorismebestrijding wil ik de aandacht vestigen op artikel 6 van het Verdrag van Maastricht dat betrekking heeft op fundamentele rechten en vrijheden.
Mijn werkzaamheden als leider van de delegatie naar Moldavië en als sociaaldemocraat zijn gewijd aan de veiligheid van Europa, het waarborgen van onze waarden en het verspreiden daarvan in de landen die onder het nabuurschapsbeleid vallen. We willen dat er stabiliteit en vrede in de nabijheid van de Europese Unie heerst. Voor terrorismebestrijding moeten we ook de steun hebben van landen zoals Pakistan, Rusland en ook van Iran.
Onze succesvolle verdediging van onze waarden hangt in hoge mate af van de wijze waarop we in staat zijn partners hierbij te betrekken. Enige beknotting van fundamentele vrijheden en rechten in de Europese Unie vindt een vijftienvoudige weerklank in de vijftien landen die vallen onder het nabuurschapsbeleid, om nog maar niets te zeggen van Rusland en China. Derde landen nemen waar wat we doen, niet wat we zeggen.
De Commissie en de Raad dienen te begrijpen dat de steun van onze eigen burgers bij terrorismebestrijding zal verdampen als we niet in staat zijn om enkele van de fundamentele rechten die zijn opgenomen in onze oprichtingsverdragen in ere te houden.
Jana Hybášková
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik doe niet mee aan dit onzinnige debat over vloeistoffen. De enige mensen die daartoe het recht hebben, zijn deskundigen op het gebied van veiligheid en techniek. Als zij tot heldere conclusies komen, is het slechts onze taak om onmiddellijk in actie te komen. Niets schrikt terroristen sterker af dan ons reactievermogen.
De terrorismedreiging stoelt op onze starheid - de starheid van gevestigde, traditionele systemen - en ons gebrek aan aanpassingsvermogen aan nieuwe aspecten van communicatie, informatiestromen, betalingsverkeer en personenverkeer. De enige manier om vooruitgang te boeken, is het creëren van variabele structuren, ad hoc teams, horizontale, uitwisselbare informatie, van samenwerking tussen de instanties en tussen de staten, en het versterken van Europol en Eurojust. Het aftreden van de heer De Vries was duidelijk een heel slecht teken. Het was een bevestiging van het onvermogen van de EU om een onzinnige, ouderwetse en op nationale leest geschoeide aanpak van de beveiliging aan te pakken. Het was bedroevend symptomatisch voor een onvermogen om informatie te delen en beslissingen uit te voeren. Het Verdrag van Lissabon daarentegen, geeft een geweldig positief signaal af.
Minimumregels over samenwerking binnen de politie, de harmonisatie van straf- en civielrechtelijke wetgeving, de erkenning van rechterlijke uitspraken op straf- en civielrechtelijk gebied, evenals de EU-bescherming van bewijs, slachtoffers van criminaliteit en van de criminelen zelf, zijn maatregelen die aangeven dat met veel energie, geld en politieke inspanning we het hoofd kunnen bieden aan het terrorisme en dat we enige bijstand kunnen bieden aan de Europese burgers in Londen, Glasgow en andere bedreigde locaties.
Commissaris, de lidstaten hebben tot december 2007 de tijd om de derde witwasrichtlijn uit te voeren. Ik roep de Commissie op om helder en besluitvaardig te zijn in haar stimulans voor de uitvoering van noodzakelijke veiligheidsmaatregelen om wiswassen en de financiering van terrorisme te beteugelen. Dit zal ons helpen en wij moeten u helpen. Dan kunnen we duidelijk zeggen dat we klaar zijn voor de strijd en klaar om te winnen.
Paulo Casaca
(PT) 12 december 2006 is een historische datum. Toen deed het Europees Hof een uitspraak die volledig overeenkwam met het argument dat ik jaren geleden in dit Parlement tegen de Raad en de Commissie verdedigde inzake het recht om geïnformeerd te worden over een beschuldiging van terrorisme. Er wordt echter geen recht gedaan en er zal geen werkelijke bestrijding van terrorisme plaatsvinden zolang als er op die lijst onschuldige slachtoffers blijven staan zoals de Volksmujahedeen in Iran, terwijl 's werelds belangrijkste terroristische organisatie - de Iraanse revolutionaire garde en al hun satellietorganisaties in Irak, Libanon, de Perzische Golf en over de hele wereld - straffeloos doorgaan en niet worden aangepakt, omdat de Europese instellingen bang zijn het hoofd te bieden aan het terroristische beest.
Ik roep de instellingen op te doen waar zij in feite voor opgericht zijn.
Manuel Lobo Antunes
fungerend voorzitter van de Raad. - (PT) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik vind dat dit een uiterst nuttig, belangrijk en hoogst opportuun debat is, vooral in het licht van recente gebeurtenissen in Denemarken en Duitsland, zoals eerder is opgemerkt.
Ik zal veel van uw suggesties, zorgen en adviezen aan de Raad doorgeven, zoals het mijn taak is, en ik moet u verzekeren dat het Portugese voorzitterschap natuurlijk openstaat voor samenwerking en dialoog met het Parlement, met in achtneming van de wettelijke bepalingen waaraan wij zijn onderworpen.
Dit is natuurlijk een lastig en complex debat. Sommigen vinden dat we verder moeten gaan; anderen vinden dat we te ver zijn gegaan en misschien een stap terug moeten doen. Sommigen hebben kritiek, terwijl anderen applaudisseren; sommigen veroordelen, anderen moedigen aan. Mar we zijn het natuurlijk allemaal erover eens dat we een vastberaden strijd moeten voeren tegen deze nieuwe gesel die bekend staat als terrorisme en dat we geen enkel tijdelijk bestand in deze strijd moeten uitroepen. Dit is ook voor ons een leerproces, een voortdurend proces van verbeteringen. Dit is een nieuwe dreiging die we tevoren niet kenden en die we niet gewend waren te bestrijden en aan te pakken. We moeten daarom natuurlijk voortdurend voortgang boeken, leren en actief ervoor zorgen dat er geen herhaling komt van de aanslagen zoals die waarvan we getuigen zijn geweest.
We hebben hard gewerkt en heel terecht op veel gebieden ook uitgebreid met derde landen samengewerkt. Dit is een internationale strijd. Geen lidstaat kan afzonderlijk effectief de worsteling aangaan of de dreiging die voor ons ligt en dat geldt ook voor elke organisatie of groep landen afzonderlijk. We hebben een zeer sterke internationale samenwerking nodig.
Bij de voorbereiding van dit debat maakte ik een notitie over het pakket maatregelen dat en activiteiten die we hebben getroffen en ondernomen op het gebied van preventie en bescherming tegen, vervolging van en reactie op terroristische aanslagen. Ik concludeerde dat, hoewel er nog veel te doen is, er al een groot deel is gedaan en dat we verbeteringen moeten aanbrengen op die gebieden waar we het niet zo goed hebben gedaan als we zouden willen. Hier is het van belang om de evaluatiemethoden te noemen die we specifiek hebben opgesteld om nadat de maatregelen enige tijd van kracht zijn geweest, ons in staat te stellen conclusies te trekken die ons helpen de getroffen maatregelen te verbeteren.
Ik moet zeggen dat zowel voor het Portugese voorzitterschap als voor de Raad de strijd tegen het terrorisme uitsluitend kan worden gevoerd en ook alleen zal worden gevoerd, dat verzeker ik u, binnen het kader van de eerbiediging van onze fundamentele waarden en beginselen, juist die punten die in gevaar zijn in onze strijd tegen het terrorisme: dat wil zeggen, de verdediging van die beginselen en die waarden. Het zou niet goed voor ons zijn om deze te verwaarlozen of te veronachtzamen in onze strijd tegen het terrorisme. Het Portugese voorzitterschap zal extra waakzaam zijn op dat punt en niet schipperen.
Ten slotte wil ik opmerken - dit punt heeft hier veel aandacht gehad en ik noemde het zelf in mijn eerste bijdrage - dat het voorzitterschap nauw samenwerkt met de secretaris-generaal van de Raad bij het onderzoek naar de kwestie van de coördinator voor terrorismebestrijding, dat wil zeggen, op welke wijze zijn volmacht en bevoegdheden hem in staat stellen de rol die oorspronkelijk voor die positie was gecreëerd, effectief te vervullen. Ik besef dat hier mogelijk sprake is van enige vertraging. Het Portugese voorzitterschap stelt alles in het werk om het debat binnen de lichamen van de Raad te versnellen en op het juiste moment de benoeming van een nieuwe coördinator voor terrorismebestrijding aan te kondigen.
Zoals gezegd zal ik natuurlijk adviezen, suggesties en bezwaren uit dit debat meenemen. We staan niet onverschillig tegenover uw standpunten en zullen dat nooit doen; we stellen niet, en hebben ook nooit gesteld dat we perfect zijn en we zeggen ook niet dat alles wat we hebben gedaan goed was, onberispelijk en niet ontvankelijk voor kritiek. Integendeel, onze inspanningen zullen altijd op verbeteringen gericht zijn om ervoor te zorgen dat onze samenlevingen altijd vrije, open en democratische samenlevingen blijven en die samenlevingen trotseren die niet willen dat dit het geval is. Dank u wel.
Franco Frattini
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik dank al degenen die in dit zo belangrijke debat hebben gesproken. Sommigen hebben gezegd dat terrorisme een politieke strategie nastreeft. Ik ben het hier mee eens, mijnheer Mayor Oreja. Terrorisme moet worden aangepakt met een mondiale politieke strategie.
U hebt veel gezegd over preventie en strijd tegen gewelddadige radicalisering. In mijn inleiding gaf ik wat specifieke aanwijzingen over sommige voorstellen. Ik kan u vertellen dat er een belangrijk initiatief is inzake gewelddadige radicalisering.
Over iets meer dan een maand, op 16 en 17 oktober, wordt er voor de eerste keer een Europese conferentie gehouden over de rol van onderwijs en scholen bij het uitbannen van gewelddadige radicalisering onder de jongste leden van de samenleving. We hebben een oproep gedaan aan de onderwijswereld in Europa en ik nodig waarnemers van het Europees Parlement uit die graag willen participeren. Dit zal een gelegenheid zijn om duidelijk te zeggen dat we de cultuur van kwaad en geweld willen vervangen door een cultuur van tolerantie en samenwerking.
We inventariseren alle initiatieven die in de lidstaten zijn gelanceerd om radicalisering te bestrijden en de rekrutering van terroristen te voorkomen. De resultaten en de goede praktijkervaringen die uit deze inventarisatie naar voren komen, zullen we natuurlijk aan het Parlement beschikbaar stellen.
We hebben veel gesproken over verspreiding en uitwisseling van gegevens en informatie. Vaak, dames en heren, beschikken we over veel gegevens, feitelijk een overdaad aan gegevens, maar geen adequate analyse van gegevens. Daarom moeten we Europol een wat krachtiger rol geven, Ik dank al degenen die versterking van Europol steunden, waaronder de heer Pirker. Vorig jaar december deed ik een voorstel aan de Raad over dit onderwerp en ik hoop dat het Portugese voorzitterschap voor het einde van dit jaar de aanvaarding zal steunen van een grotere analytische rol van Europol.
In juli werd er een initiatief over bioterrorisme gepresenteerd. We gaven zeer duidelijk aan wat de kwetsbare sectoren zijn en waar grotere Europese samenwerking is vereist. Ik richt mij tot de heer Borghezio die het vraagstuk aan de orde stelde. Sommigen hebben gesproken van het onvermogen van de lidstaten om op te treden. Ik ben voor een "schandpaaloefening”. Afgelopen juni publiceerde ik een document waarin zeer duidelijk werd benadrukt welke lidstaten in gebreke zijn om zelfs maar de wetgeving inzake de strijd tegen terrorisme ten uitvoer te leggen. Dit toont aan, en hier richt ik mij in het bijzonder tot de heer Guardans Cambó, dat ik klaar sta om op verantwoordelijkheden te wijzen, maar deze oefeningen zijn alleen zinvol als alle lidstaten en de Raad een verklaring van onvermogen om tot daden over te gaan, beschouwen als een suggestie en een aanmoediging om voortgang te boeken.
Velen van u hebben gesproken over transatlantische betrekkingen. Dames en heren, ik vind dat er een grotere samenwerking met de Verenigde Staten vereist is, en tegelijkertijd dat we meer betrokkenheid van Europa nodig hebben. Ik wil naast anderen ook de heer Cashman bedanken voor het uitspreken van dit principe. Het is voor ons onbegrijpelijk om langzaam te zijn bij de voorbereiding en ontwikkeling van een Europees model en tegelijkertijd de Verenigde Staten een verwijt te maken omdat zij feitelijk wel een model hebben. Ik denk dat er meer Europese input nodig is en meer samenwerking met de Verenigde Staten, maar er bestaat geen noodzaak om te zeggen dat het probleem van Europa de Verenigde Staten heet. Het probleem bestaat uit de terroristen en hun activiteiten in het hart van Europa, Dit punt moet u in gedachten houden.
(Applaus)
Een laatste gedachte: Ik weet zeker dat het nieuw Europees Verdrag ons betere instrumenten zal geven, dat het ons een instrument geeft waarmee we samen met het Parlement werken om uiteindelijk te komen tot een medeverantwoordelijkheid tussen de drie instellingen. Het zal ons ook in de Commissie en de Raad meer macht geven. Ik denk dat op dat moment alle burgers in staat zullen zijn te begrijpen en op een transparante wijze te zien wie een vergissing heeft gemaakt, wie correct heeft gehandeld en wie niet heeft gehandeld toen hij zou moeten handelen. Ik hoop dus dat dit verdrag werkelijkheid zal worden, dat het ten slotte zal worden goedgekeurd, en dat dit Parlement samen met ons een volwaardige institutionele participant zal worden in de strijd tegen het terrorisme.
(Applaus
De Voorzitter
Dank u, mijnheer Frattini. Mijn verontschuldiging voor het rumoer, maar het was geen gebrek aan hoffelijkheid jegens u.
De gecombineerde behandeling is gesloten.
De stemming vindt plaats op 11 oktober.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Pedro Guerreiro  
schriftelijk. - (PT) Evenals in de vorige debatten zijn de meerderheid van het EP, de Commissie en de Raad niet op de details ingegaan of hebben zich zelfs onthouden van het maken van een serieuze analyse van terrorisme in al zijn vormen, waaronder staatsterrorisme, of van de "strijd tegen terrorisme”; het is duidelijk dat zij voortdurend proberen de analyse van terrorisme uit de context te halen ter versluiering van de diepe oorzaken van terrorisme en het beleid dat terrorisme voortbrengt.
Een dergelijk gedrag is des te ernstiger en politiek opmerkelijker nu het steeds duidelijker wordt in de "strijd tegen terrorisme” - waarin de VS en de EU leidende rollen spelen - dat de wereldbevolking geconfronteerd wordt met een instrument dat tekort schiet in eerbiediging van het internationaal recht, dat voorbijgaat aan de soevereiniteit van volkeren en dat de onafhankelijkheid van staten in gevaar brengt door interventie, agressie en oorlog te stimuleren in Afghanistan, Irak of Palestina, met hun honderdduizenden slachtoffers.
Zelfs al hebben sommige sprekers bij voortduring gewezen op de bescherming van de mensenrechten in deze "strijd tegen terrorisme” en in het offensief van veiligheidsmaatregelen die deze strijd ondersteunen, wijst een groeiend aantal situaties en feiten op een onvermogen om de fundamentele vrijheden, rechten en waarborgen van de burgers te eerbiedigen.
Alexander Stubb  
schriftelijk. - (EN) De EU heeft alles te maken met het vrije verkeer van mensen, goederen, diensten en kapitaal. Obstakels voor dit vrije verkeer dienen serieus te worden genomen. De bestrijding van het terrorisme als onderdeel van internationale misdaad mag niet worden verwaarloosd.
Terrorisme is echter een gevoelig onderwerp. We mogen nooit vergeten dat al het terrorismebestrijdingsbeleid moet worden gebaseerd op eerbiediging van grondrechten en menselijke waardigheid.
Maatregelen ter verhoging van de veiligheid dienen ook effectief en proportioneel te zijn. Zo betwijfel ik dat de nieuwe beperkingen inzake vloeistoffen in vliegtuigen aan deze criteria voldoen.
Alles bij elkaar genomen, dient elke inspanning voor een betere coördinatie tussen lidstaten onderling en tussen lidstaten en de instellingen van de EU worden verwelkomd. Na het vertrek van de heer de Vries moet zo snel mogelijk een nieuwe EU-coördinator voor terrorismebestrijding worden benoemd.
Sophia in 't Veld Veld
(NL) Voorzitter, ik stel alleen maar vast dat in het afgelopen debat aan de Raad, die inmiddels al weg is, en aan de Commissie, een aantal zeer precieze vragen zijn gesteld waarop wij geen antwoord hebben gekregen. Ik wilde graag schriftelijk een antwoord van Raad en Commissie op mijn vraag over de High Level Group on Data Protection en over de Amerikaanse Foreign Intelligence and Surveillance Act.
De Voorzitter
We gaan door overeenkomstig het reglement van orde en ook op basis van het verzoek terzake.
