Wpływ umów o partnerstwie gospodarczym (UPG) na rozwój (krótka prezentacja) 
Przewodniczący
- Kolejnym punktem posiedzenia jest krótka prezentacja przygotowanego przez pana posła Schrödera w imieniu Komisji Rozwoju sprawozdania w sprawie wpływu umów o partnerstwie gospodarczym (UPG) na rozwój.
Jürgen Schröder
Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Rozmawiamy dziś o wpływie umów o partnerstwie gospodarczym na rozwój. Wyrażenie "umowy o partnerstwie gospodarczym” jest dość długie, szczególnie w języku niemieckim. Jest to okropny zwrot i bez wątpienia niewiele osób w Niemczech będzie się tym tematem przejmować, choć w rzeczywistości będzie to jedno z najważniejszych zagadnień najbliższych lat. O co w tym wszystkim chodzi?
W umowie z Kotonu powiedziane jest, że umowy o partnerstwie gospodarczym pomiędzy Unią Europejską a państwami AKP (państwa Afryki, Karaibów i Pacyfiku) powinny zostać zawarte do końca 2007 roku. Należy podkreślić fakt, że kraje rozwijające się, które nie należały i nie należą do grupy państw AKP, złożyły skargę do Światowej Organizacji Handlu (WTO), w której stwierdziły, że Unia Europejska przyznawała państwom AKP specjalne przywileje.
Przynajmniej dla części Karaibów udało nam się przygotować umowę o partnerstwie gospodarczym tego typu, która, w co wierzymy, będzie sukcesem. W przygotowanym przeze mnie sprawozdaniu stwierdzam, że umowa ta stworzy na nowo podstawę dla współpracy na rzecz rozwoju. Pomagamy im, aby byli w stanie pomóc sami sobie. Staramy się powiązać handel i rozwój, przez co rozumiem politykę handlową i politykę rozwoju. Oczywiście wystąpiły pewne tarcia, w szczególności tu w Parlamencie - między naszą komisją, Komisją Rozwoju Regionalnego, a Komisją Handlu Międzynarodowego - dotyczące przede wszystkim zgodności przedmiotowej umowy z regułami WTO, a szczególnie kwestii kontroli parlamentarnej.
Moje sprawozdanie pierwotnie zawierało dwa punkty - numer 5 i 17 - dotyczące tej kontroli. Na prośbę i za radą przewodniczącego Komisji Handlu Międzynarodowego usunąłem je w całości i przedłożyłem alternatywny projekt sprawozdania, niezawierający tych punktów, nad którym będziemy głosować w czwartek. Nie licząc usuniętych fragmentów, mój projekt sprawozdania jest identyczny z jego wersją pierwotną. Przedstawiam w nim zarówno korzyści, jak i ryzyko związane z umowami o partnerstwie gospodarczym, jednak w szczególności podkreślam potencjalne pozytywne skutki tych umów dla mieszkańców wspomnianych wcześniej państw.
Zanim skończę, panie przewodniczący, chciałbym powiedzieć jeszcze jedną rzecz: niektórzy z naszych kolegów wielokrotnie twierdzili, że mieszkańcy państw AKP mieli za mało czasu na zawarcie tych umów. Nie jest to prawdą: mieli czas od roku 2000 do 2007; następnie mieli dodatkowo rok 2008 - i wciąż jeszcze mamy czas. Jednak nie mówimy ludziom w tych krajach, że mogą to zrobić w wybranym przez nich czasie: czasu jest coraz mniej. Zawarcie wspomnianych umów leży w interesie mieszkańców państw AKP, dlatego też apeluję do posłów tej Izby, aby zagłosowali w czwartek za przyjęciem mojego sprawozdania; apel ten kieruję także do posłów, którzy pierwotnie zamierzali zagłosować przeciw. Tu nie ma sporu pomiędzy lewicą a prawicą; tu chodzi o to, aby pomóc mieszkańcom państw AKP uwierzyć we własne siły i zostać w dającej się przewidzieć przyszłości równorzędnymi partnerami w międzynarodowym handlu.
Viviane Reding
komisarz. - Panie przewodniczący! Komisja z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie przygotowane przez pana posła Schroedera, w którym w wyważony sposób przedstawione zostały zróżnicowane poglądy na temat wpływu umów o partnerstwie gospodarczym (UPG) na rozwój.
Dokumentacja cały czas się zmienia. Podpisaliśmy pełną umowę o partnerstwie gospodarczym z regionem Karaibów, natomiast z państwami i regionami Afryki i Pacyfiku podpisaliśmy umowy przejściowe. Te umowy przejściowe przewidują system handlu zgodny z regułami WTO i zachowują preferencje handlowe dla tych państw. Umowy te mają jedynie charakter tymczasowy, gdyż zostaną zastąpione pełnymi regionalnymi UPG. Tempo tych negocjacji zostanie ustalone przez zainteresowane regiony, tak aby ich cele i zakres odpowiadały procesom integracyjnym, możliwościom, potrzebom i priorytetom politycznym tych regionów.
Równocześnie poczyniono postęp w zakresie programowania w ramach dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju. Podpisano większość programów regionalnych i krajowych. W oczekiwaniu na UPG, w programach tych przewidziano istotne wsparcie, które ma pomóc naszym partnerom z Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) wykorzystać umowy w możliwie najpełniejszym zakresie, tj. pod względem wsparcia bezpośredniego przy wdrożeniu umów oraz wsparcia pośredniego przy budowie infrastruktury i zdolności produkcyjnych.
Komisja jest świadoma roli, jaką odgrywa finansowanie na rzecz rozwoju. Jednocześnie z zadowoleniem przyjmujemy fakt, że w sprawozdaniu powiedziane jest, iż cele rozwoju oraz zmiany, jakie wniosą umowy, stanowią kwestię, która nie sprowadza się wyłącznie do wsparcia finansowego. Uznajemy także kluczową rolę, jaką w osiągnięciu celów rozwoju odgrywa reforma w regionach AKP, o której mówi punkt 14 sprawozdania. Obejmuje ona reformę fiskalną oraz zmiany w systemach dochodów podatkowych. Dzięki liberalizacji reformy te zrekompensują zmiany w podstawie opodatkowania, a poza tym są one same w sobie ważnym krokiem ku zapewnieniu zrównoważonego finansowania publicznego w państwach AKP.
Kolejnym istotnym celem jest wsparcie regionalnej integracji gospodarczej w ramach AKP. Umowy przejściowe nie obejmują jeszcze wszystkich państw AKP. Właśnie dlatego umowy te są tymczasowe i zostaną zastąpione umowami pełnymi. Umowy pełne będą elastyczne i kompleksowe.
Budowa zdolności produkcyjnych pozwalających prowadzić handel i angażować się w sektor towarów i usług stanowi podstawę wartości gospodarczej umowy handlowej. W opinii Komisji protekcjonizm nigdy nie jest uzasadnionym sposobem prowadzenia polityki. Przyznajemy jednak, że ochrona - czyli zasadne wykorzystanie środków mających na celu ochronę sektorów newralgicznych oraz rozwijającego się przemysłu - jest uzasadnionym i ważnym narzędziem realizacji polityki. Właśnie dlatego UPG zawierają szereg elastycznych rozwiązań, a w szczególności wyłączeń i asymetrycznych zobowiązań dla państw AKP, jak postuluje się w przedmiotowym sprawozdaniu. Jeśli chodzi o UE, nasze rynki są w pełni otwarte na produkty z AKP i zapewniamy jeszcze lepszą współpracę w zakresie spełnienia norm technicznych i sanitarnych oraz ułatwienia handlu. Kraje AKP będą otwierać swoje rynki stopniowo i będą miały możliwość dalszego stosowania wyjątków.
Komisja nie uważa, aby jej zaangażowanie w proces UPG skończyło się wraz z podpisem. Jest to początek procesu, na który składają się: bardziej intensywny dialog, staranne wdrożenie, monitoring oraz ocena rezultatów, w szczególności w zakresie wpływu na rozwój. W procesie tym instytucje powołane do wdrożenia umów zostaną wykorzystane do zapewnienia przejrzystości oraz dopilnowania, aby uczestniczyli w nim parlamentarzyści i społeczeństwo obywatelskie.
Dlatego też Komisja z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie przygotowane przez pana posła Schrödera i w stosownym czasie szczegółowo odniesie się do podniesionych w nim kwestii.
Przewodniczący
Punkt został zamknięty.
Głosowanie odbędzie się jutro.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Kader Arif  
na piśmie. - (FR) W czwartek Parlament zadecyduje o sprawozdaniu pana posła Schrödera w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym (UPG). Byłbym bardzo zawiedziony, gdyby pierwsze głosowanie naszej instytucji nad tą zarówno bardzo techniczną, jak i wysoce polityczną kwestią (gdyż na szali jest cała przyszłość naszych stosunków z państwami AKP) zakończyło się przyjęciem tego sprawozdania. Grupa Socjalistyczna w Parlamencie Europejskim nie zagłosuje za tym tekstem, ponieważ w żaden sposób nie odzwierciedla on obaw Europejczyków oraz naszych partnerów w państwach AKP dotyczących UPG oraz sposobu, w jaki są one negocjowane.
Wbrew stanowisku sprawozdawcy grupa PSE zagłosuje za złożonym przez siebie projektem rezolucji, który ponownie czyni rozwój jednym z priorytetów UPG, który odrzuca liberalizację usług publicznych oraz wszelkie negocjacje kwestii singapurskich czy usług wbrew życzeniom państw AKP, który wspiera integrację regionalną, który apeluje o znaczące wsparcie finansowe umożliwiające rozwój gospodarek AKP do odpowiedniego poziomu, który uwzględnia specyficzne właściwości oraz słabości tych krajów, niezależnie od tego, czy są to kraje rozwinięte, czy nie.
Spełnienie tych warunków uczyniłoby UPG umowami możliwymi do zaakceptowania. Niestety jesteśmy wciąż daleko od osiągnięcia tego celu.
