3. Situatie en cultureel erfgoed in Kashgar (Oeigoerse autonome regio Xinjiang, China) 
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over zes ontwerpresoluties over de situatie en het cultureel erfgoed in Kashgar (Oeigoerse autonome regio Xinjiang, China).
Tunne Kelam
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Oeigoeren zijn zo goed als een minderheid geworden in hun eigen thuisland. Zij hebben internationale steun nodig om hun cultuur en identiteit te behouden. Sterker nog, het lot van de historische stad Kashgar staat op het spel. Een moderniseringsprogramma heeft tot 85 procent van de traditionele oude stad van Kashgar voorbestemd voor de sloop. Het is van groot belang te voorkomen dat deze historische vesting wordt vervangen door moderne appartementenblokken. Als de Chinese autoriteiten ons echt willen overtuigen dat alles goed komt, zullen zij eerst de inheemse bevolking van Oost-Turkestan moeten overtuigen dat hun cultureel erfgoed wordt gerespecteerd en dat de Oeigoerse taal zal worden gedoceerd op de scholen op een gelijk niveau met de Chinese taal.
Ik roep de Chinese autoriteiten op de mogelijke bijdragen van de Icomos te accepteren, die een indrukwekkende ervaring heeft met het beheer van historische stedelijke landschappen, en ik vraag de Chinese overheid ermee in te stemmen dat Kashgar de werelderfgoedstatus van de Unesco krijgt, die diverse culturele locaties langs de historische zijderoute zal bestrijken.
Marietje Schaake
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, onder het vaandel van hervorming en ontwikkeling wordt de historische zijderoutestad Kashgar momenteel gesloopt. Dat is niet alleen een ramp voor het mondiale culturele erfgoed. De stad is bovenal van groot belang voor de Oeigoerse en de Hoei-bevolking, evenals voor de culturele diversiteit van China in zijn geheel, die momenteel wordt afgebroken.
China heeft zijn inspanningen opgeschroefd om door middel van culturele diplomatie wereldwijd zijn betrekkingen te verbeteren, maar niemand is geïnteresseerd in de op de markt gebrachte, gehomogeniseerde cultuur van een land dat eigenlijk een dusdanig grote culturele diversiteit kent.
In het belang van de economische mogelijkheden en de duurzame betrekkingen met de rest van de wereld, is respect voor de mensenrechten en de rechten van minderheden in de ruimste zin van cruciaal belang. Wij roepen de Chinese overheid met klem op de mogelijkheid te overwegen om Kashgar op te nemen in de gezamenlijke aanvraag met Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan en Oezbekistan voor Unesco-werelderfgoedaanwijzing van de zijderoute.
De hoge vertegenwoordiger zou de mensenrechtendialoog met China moeten opvoeren en deze actiegerichter en doelmatiger moeten maken.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
auteur. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, het debat van vandaag over de rechten van etnische minderheden in China komt een dag na de aankondiging van de Dalai Lama dat hij officieel afstand doet van zijn politieke rol in Tibet. We moeten daarom de komende maanden de ontwikkeling van de politieke situatie in Tibet in de gaten houden. Vandaag hebben we het echter over een andere minderheid die in China wordt gediscrimineerd, namelijk de islamitische Oeigoeren. China gebruikt de strijd tegen het terrorisme als rechtvaardiging van zijn beleid en koppelt de vervolging van de Oeigoeren aan de vernietiging van hun culturele erfgoed. Vooral de berichten over de reconstructie van de stad Kashgar door de Chinese autoriteiten zijn verontrustend. Dit zal in de praktijk leiden tot vernietiging van het historische stadscentrum, een van de best bewaarde voorbeelden van islamitische architectuur in Midden-Azië, dat jaarlijks meer dan een miljoen toeristen trekt en kans zou maken op een plaats op de werelderfgoedlijst van Unesco, wanneer China dit aan zou vragen.
Mijn hoop is gevestigd op de diplomatieke dienst van de Europese Unie die zijn effectiviteit moet tonen in gesprekken met de Chinese autoriteiten en moet wijzen op de noodzaak om de rechten van etnische minderheden te respecteren en hun culturele erfgoed te beschermen. Dank u wel.
Frieda Brepoels
auteur. - Voorzitter, het is duidelijk dat Kashgar hét symbool bij uitstek is van de Oeigoerse culturele identiteit in Oost-Turkestan, China. Ik organiseerde op 27 januari een conferentie in Brussel en heb daar vastgesteld welke weerslag de destructieve Chinese urbaniseringsplannen op de Oeigoerse bevolking hebben. Want men wil inderdaad onder het mom van de openbare veiligheid en de modernisering maximaal 15 procent van de originele stad behouden en Kashgar in feite omvormen tot één groot openluchtmuseum. Ik denk dat het de hoogste tijd is dat wij hiertegen krachtig reageren voordat het te laat is.
Dit Parlement heeft de Chinese autoriteiten na het neerslaan van de demonstraties in juli 2009 in Urumqi opgeroepen om alles in het werk te stellen om te komen tot een open, permanente en respectvolle dialoog met de Oeigoeren, en een meer integraal en omvattend economisch beleid in hun gebied, gericht op de stimulering van de plaatselijke betrokkenheid en vooral de bescherming van de culturele Oeigoerse identiteit. Helaas bewijst het huidige Chinese beleid in Kashgar het tegendeel. De vernietiging van Kashgar zonder inspraak van de plaatselijke bevolking, maar ook de Chinese weigering om Kashgar te laten meedingen naar de status van werelderfgoed van de Unesco is tekenend voor de wijze waarop de Chinese communistische partij omgaat met culturele diversiteit.
Charles Tannock
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het motto van de EU is: "In verscheidenheid verenigd.” Helaas vindt een dergelijke opvatting maar weinig weerklank in de Volksrepubliek China, waar de communistische leiders geobsedeerd zijn door eenheid, maar waar de verscheidenheid maar zeer weinig gehuldigd wordt.
Het lijdt geen twijfel dat de poging om de Han-Chinese meerderheidscultuur op te leggen aan de kleinere minderheden binnen het dichtstbevolkte land ter wereld, resulteert in spanning en verontwaardiging. Wij zijn reeds bekend met de onderdrukking van de boeddhistische Tibetaanse cultuur de afgelopen zestig jaar: nu zien wij dat de stad Kashgar in de opstandige provincie Xinjiang hetzelfde lot dreigt.
Al 2 000 jaar is Kashgar een welvarende stad langs de zijderoute. De stad heeft een unieke en bloeiende Midden-Aziatische cultuur, maar wordt nu bedreigd door grootscheepse sloop en wederopbouw. Wij kunnen nauwelijks aan de gedachte ontsnappen dat dit een poging van Peking is om het moraal van de Oeigoerse separatisten te breken.
Persoonlijk ben ik geen voorstander of sympathisant van de separatistische zaak, waarvan sommige medestanders, zo vrees ik, banden hebben met Al-Qaeda, maar ik zou de Chinese overheid toch willen oproepen haar standpunt te heroverwegen. De vernietiging van een historische stad als Kashgar versterkt alleen maar de vastberadenheid van al diegenen die geweld tegen de staat willen aanmoedigen.
Rui Tavares
auteur. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, als ik u de waarheid moet vertellen, dan is van de drie onderwerpen die we in dit urgentiedebat behandelen, dit toch wel het punt waar we ons bij uitstek machteloos voelen. We hebben het over Pakistan en Wit-Rusland gehad, en het is mogelijk dat de Europese Unie niet alleen de morele autoriteit, maar ook de reële macht heeft om ervoor te zorgen dat deze overheden in deze landen de juiste koers kiezen.
Als we het over China hebben is dat vermogen echter heel gering. Veel van wat we hier zeggen wordt immers tegengesproken door wat de Europese regeringen in onze hoofdsteden doen. Door wat mijnheer Sarkozy, mevrouw Merkel, en politici zoals de heer Sócrates in mijn eigen land - Portugal - doen. Die laatste heeft onlangs bij een bezoek van de Chinese premier aan Lissabon een demonstratie naar een andere locatie gedirigeerd, zodat de Chinese premier niet oog in oog zou komen te staan met mensen die tegen zijn regime protesteerden. Het komt er dan op neer dat Europa meewerkt aan de droomwereld die de Chinese leiders voor zichzelf hebben gecreëerd. In die wereld is er geen oppositie, omdat één ontwikkelingsmodel goed is voor iedereen: in Peking, Sjanghai, Guangzhou, de Oeigoerse autonome regio Xinjiang of Tibet.
Het zal dit Parlement dus niet gemakkelijk vallen om wat we vandaag besloten hebben - en wat in onze resolutie geschreven staat - te zeggen. We roepen de autoriteiten in China namelijk op om de demografische genocide tegen het Oeigoerse volk te staken en de culturele en etnische diversiteit van de Chinese regio's te handhaven. We roepen ze op om architectuur en andere elementen van het erfgoed te bewaren. Het is echter zo dat de leiders van onze eigen landen gemene zaak maken met de Chinese leiders. Ze schenken de Chinese autoriteiten vergiffenis voor alles wat ze met hun land hebben gedaan en ze geven deze autoriteiten de vrije hand om een ontwikkelingsmodel te volgen waarvoor we eigenlijk maar weinig respect behoren op te brengen. Het is keer op keer bewezen dat morele autoriteit thuis begint. Als we het in de Europese Unie over anderen hebben, spreken we eigenlijk over ons zelf. We zullen onze houding ten aanzien van China dus moeten herzien.
Bernd Posselt
namens de PPE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, zoals reeds is opgemerkt, zijn de Oeigoeren geen minderheid maar een volk met een eeuwenoude zijderoutecultuur dat beetje bij beetje onder Chinese heerschappij is komen te staan, die aanvankelijk zeer soepel was. De Oeigoeren worden met name gesteund door het Oeigoers Wereldcongres, dat in München zetelt, en het cultureel erfgoed in Kashgar wordt gesteund door de Blue-Shield-beweging, waarvan de voorzitter, Karl von Habsburg, deze week in Straatsburg was om ons informatie te verschaffen.
Als wij ons voor de Oeigoeren willen inzetten, laten we dat dan doen met een vriendschappelijke oproep aan China, want de Oeigoeren worden bedreigd door culturele etnocide. Bovendien zou China als oudste cultuurnatie ter wereld, duidelijk moeten erkennen dat een cultuurvolk onder andere wordt gekenmerkt door het feit dat het andere culturen beschermt en respecteert, met name als het kleinere culturen in een enorm rijk betreft. De Chinezen hoeven slechts hun eigen grondwet toe te passen, die op drie punten bepaalt dat dit cultureel erfgoed behouden moet blijven.
Om die reden wil ik heel duidelijk aangeven dat wij van onze Chinese partners verwachten dat ze in deze kwestie geven en nemen - wij willen dat het cultureel erfgoed van de Oeigoeren wordt beschermd.
Corina Creţu
namens de S&D-Fractie. - (RO) Mijnheer de Voorzitter, persoonlijk ben ik van mening dat we ons in dit geval moeten hoeden voor eenzijdige oordelen. Er bestaat een risico op een contraproductieve vooringenomenheid, in relatie tot zowel de lokale situatie als het partnerschap tussen de EU en China. Het bloedige geweld van de afgelopen jaren in Xinjiang is een duidelijk bewijs dat geweld de slechtste optie is. Daarom beschouw ik het als onze plicht om de interetnische dialoog te stimuleren.
Naar mijn mening moet de resolutie van het Europees Parlement geen inbreuk vormen op het recht van de Chinese autoriteiten om de integriteit van hun land en de veiligheid van alle burgers te verdedigen, met name in geval van terroristische dreiging in een regio waar Al-Qaeda voet aan de grond probeert te krijgen. We moeten een uitgebalanceerde nationale ontwikkeling aanmoedigen vanuit economisch en demografisch perspectief.
(Applaus)
Kristiina Ojuland
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het is algemeen bekend dat Oeigoerië de dreiging boven het hoofd hangt een tweede Tibet te worden. De Volksrepubliek China heeft het "Hervormingsplan voor gevaarlijke huizen in Kashgar” bekendgemaakt, waarbij het de bedoeling is 85 procent van de historische stad Kashgar te slopen.
Dergelijke barbarijen moet een halt worden toegeroepen en de Europese Unie moet er bij de autoriteiten van de Volksrepubliek China op aandringen dat een dusdanig belangrijke locatie langs de zijderoute niet wordt vernietigd. De Verklaring van de Verenigde Naties over de rechten van personen behorend tot nationale of etnische, religieuze en taalkundige minderheden dient, evenals de grondwet van de Volksrepubliek China, te worden gerespecteerd, ook door Peking.
De Volksrepubliek China richt zich meer en meer op de verchinezing van etnische minderheden, zoals de Oeigoeren en de Tibetanen. Het is een culturele genocide in de 21e eeuw, die wij domweg niet kunnen accepteren.
Jaroslav Paška
namens de EFD-Fractie. - (SK) Mijnheer de Voorzitter, in Chinese officiële kringen is men al langere tijd afkerig van meldingen over andere oude, belangrijke culturen en beschavingen, waarvan zich resten bevinden op Chinees grondgebied.
Kashgar is een centrum van islamitische Oeigoeren - één van de grootste etnische minderheden in China. Chinezen hebben duizenden jaren geprobeerd het grondgebied van de Oeigoeren te veroveren en vele malen hebben ze de strijd om de overheersing van het gebied verloren. Daarom is tot op de dag van vandaag in de houding van de Chinese regering afstandelijkheid voelbaar en het streven om uitingen van culturele tradities en identiteit te onderdrukken die verbonden zijn met het rijke culturele erfgoed van de Oeigoeren en de stad Kashgar.
Ik weet niet of de Chinese autoriteiten vandaag de dag in staat zijn het idee te accepteren dat de huidige Chinese staat niet alleen gestoeld is op de tradities en de geschiedenis van het Chinese rijk, maar ook op de tradities en geschiedenis van andere volkeren. Het gedrag van de Chinezen tegen Tibet en het culturele erfgoed van de Oeigoeren in Kashgar geeft meer de indruk dat het huidige China geen waardering kan opbrengen voor de rijkdom die andere volkeren en culturen de gemeenschappelijke staat gebracht hebben.
Daarom is het goed om op deze plaats op te merken dat wij in tegenstelling tot de Chinese regering respect hebben voor al het belangrijke culturele erfgoed op het grondgebied van China, Tibet en Kashgar.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, Kashgar is een stad met drie en half miljoen inwoners, net wat minder dan de bevolking van het gehele eiland Ierland. De stad ligt dichter bij Bagdad dan bij Peking. De stad ligt aan de grote handelsroute die wij de zijderoute noemen, en herbergt een aantal van de best bewaard gebleven islamitische architectonische locaties, waarvan sommige nog begraven liggen onder de woestijn. Ook bevindt zich in de stad de grootste moskeetombe van China. Het lijdt geen twijfel dat de stad een parel van schoonheid is. Zoals gezegd, wordt de stad echter bedreigd, schijnbaar omdat de Chinezen de stad willen herontwikkelen vanwege zijn gevoeligheid voor aardbevingen. Dat vinden wij onacceptabel, omdat wij vinden dat er anders enorme schatten verloren gaan.
Wat kunnen wij eraan doen? Misschien maar weinig, maar het is belangrijk de zaak in ieder geval onder de aandacht te brengen. Zoals gezegd, kunnen wij vragen of de stad wordt opgenomen op de lijst van de werelderfgoedlocaties langs de zijderoute. Mogelijk kunnen wij de mensen ook bewust maken van de schatten die zich daar bevinden, zodat de mensen daar deze voor de toekomst kunnen behouden. Het zou een vreselijk verlies voor de wereld, maar een nog erger verlies voor China betekenen.
Mitro Repo
(FI) Mijnheer de Voorzitter, het gaat in deze resolutie om het behoud van zeer belangrijk cultureel erfgoed en het recht van minderheidsvolken op hun culturele identiteit. De oude stad Kashgar is een van de best bewaarde islamitische steden in Centraal-Azië. De rijke geschiedenis van Kashgar gaat terug tot de Chinese Han-dynastie. De stad was een belangrijke post op de zijderoute en verbond Azië met Europa. De hele regio Xinjiang heeft grote culturele betekenis voor de hele wereld.
China moet maatregelen nemen om Kashgar op de werelderfgoedlijst van de Unesco te plaatsen en het gebied voor toekomstige generaties te behouden. De Europese Dienst voor extern optreden moet er voor zorgen dat het recht op culturele identiteit deel gaat uitmaken van lokale strategieën. De delegatie van de Europese Unie naar China kan ook geld oormerken voor steun aan de tradities en de culturele identiteit van de minderheden in Kashgar.
Monica Luisa Macovei
(EN) Mijnheer de Voorzitter, toekomstige generaties zijn afhankelijk van onze acties vandaag ter bescherming van tijdloze locaties zoals Kashgar. Kashgar is een fundamentele pijler van de geschiedenis van de islam in China.
In 2009 heeft de Chinese overheid een stedelijk wederopbouwprogramma aangekondigd, waarbij het de bedoeling is 85 procent van de historische stad Kashgar te slopen en te vervangen door moderne appartementen. Deze sloop moet een halt toe worden geroepen. Stedenbouwkundigen moeten een ontwikkelingsplan opstellen waarbij de historische stad Kashgar behouden blijft. De gehele zijderoute in China moet worden voorgedragen voor bescherming op grond van het werelderfgoedprogramma van de Unesco, waar China zich in 1985 bij heeft aangesloten. Ik roep de Commissie en de Raad op deze zaken aan te kaarten bij de Chinese autoriteiten.
Raül Romeva i Rueda
(EN) Mijnheer de Voorzitter, cultureel erfgoed is van cruciaal belang voor het behoud van identiteit. Dat is onomstotelijk zo in Europa, in China en waar dan ook, en de Chinese autoriteiten beseffen dit terdege. Wij hebben echter kunnen zien hoe zij bewust dergelijk erfgoed, dat wil zeggen identiteit, vernietigen op diverse plaatsen in Tibet, en nu wordt hetzelfde gedaan in Oeigoerse steden als Kashgar.
Dit is waarom het zo belangrijk is dat wij nogmaals ons standpunt duidelijk maken. Wij moeten er bij de Chinese regering op aandringen dat zij stoppen met deze culturele vernietiging, die een directe bedreiging vormt voor de overleving van de architectuur van Kashgar, en dat zij een uitgebreid deskundigenonderzoek laten verrichten naar cultuurgevoelige renovatiemethoden. Dit is niet voor niets: de geloofwaardigheid van een regering is ook gebaseerd op hoe deze haar minderheden behandelt. Als China geloofwaardig wil zijn op het internationale toneel, is het belangrijk dat minderheden zoals de Oeigoeren het respect krijgen dat hun toekomt en ze overeenkomstig humane standaarden worden behandeld.
Paul Rübig
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris Hahn, cultuur en identiteit moeten ook op mondiaal niveau centraal worden gesteld. Karl Habsburg heeft ons juist deze week uitgelegd hoe belangrijk het in de zoektocht naar identiteit is dat dit cultureel erfgoed niet alleen voor de Oeigoeren toegankelijk is, maar dat dit een mondiaal goed is. China moet in dit verband laten zien dat het bereid is tot concessies. Wij hebben onlangs bijvoorbeeld met de stad Wenzhou een overeenkomst gesloten dat in de toekomst directe investeringen in dollars mogelijk zijn. Daar zie ik een mogelijkheid om de aandacht eveneens op deze regio te vestigen en om ervoor te zorgen dat de mensen in de verschillende steden en regio's in China gelijke rechten krijgen. Internationale betrekkingen kunnen hier daadwerkelijk een bijzonder grote bijdrage leveren.
Sari Essayah
(FI) Mijnheer de Voorzitter, in China is geen respect voor de fundamentele rechten van de etnische minderheden, of dat nu Tibetanen of Oeigoeren zijn. Het is kenmerkend dat de communistische partij van China weigert de stad Kashgar te steunen in zijn streven om de status van Unesco-werelderfgoed te krijgen. In de afgelopen jaren heeft China een internationaal project gesteund om culturele locaties aan de zijderoute op de werelderfgoedlijst te plaatsen, maar juist Kashgar stond niet op de lijst van China, omdat het een stad is waar een van de grootste minderheden van China woont: de Oeigoeren.
China is daarentegen van plan grote delen van de Kashgar af te breken. Het beweert dit te moeten doen, omdat het bang is voor de veiligheid van de inwoners, maar culturele, burger- en mensenrechtenorganisaties zien dit plan als een wrede poging de Oeigoerse cultuur te vernietigen. De communistische partij van China moet het feit erkennen dat de bevolking van China in cultureel opzicht divers is en dat de verschillende volken recht hebben op culturele autonomie.
Elena Băsescu
(RO) Mijnheer de Voorzitter, het oude centrum van de stad Kashgar is in gevaar en daarmee het historische symbool van de Oeigoerminderheid in China. Het zogenaamde stedelijke reconstructiebeleid leidt tot de geleidelijke verdwijning van de identiteit van deze groep, waarvan de cultuur zich heeft ontwikkeld rondom het fort aan de zijderoute. Ik ben van mening dat het verplaatsen van de Oeigoerbevolking uit hun traditionele woningen en het afbreken van Kashgar maatregelen zijn die de rechten van minderheden schenden. Daarnaast wordt de stad beschouwd als het best bewaarde voorbeeld van islamitische architectuur in Centraal-Azië. De straten en gebouwen in Kashgar kunnen worden gerestaureerd om de leefomstandigheden van de bewoners te verbeteren. De vraag is waarom de autoriteiten niet in dergelijke activiteiten investeren. Ik beveel aan om het oude centrum op de Unesco-werelderfgoedlijst te zetten als onderdeel van de zijderoute. Ook roep ik de Chinese regering op om te stoppen met de afbraak van de stad en te zoeken naar alternatieve oplossingen.
Eija-Riitta Korhola
(FI) Mijnheer de Voorzitter, dankzij de perifere ligging zijn Kashgar, aan de westgrens van China, en de Oeigoeren die daar leven, erin geslaagd hun eeuwenoude tradities te bewaren. De stad trekt daarom honderdduizenden toeristen per jaar. Vanwege de strategische ligging van de stad probeert het Chinese bewind de regio nu strikter onder zijn controle te brengen om een betere toegang tot de energiemarkten in Centraal Azië te krijgen.
China heeft natuurlijk het recht op economische ontwikkeling, maar de kwetsbare rechten van minderheidsgroepen moeten worden beschermd. Het is mogelijk Kashgar zodanig te ontwikkelen dat de manier van leven van de Oeigoeren gewaarborgd blijft. De infrastructuur en de beveiliging van de huizen tegen aardbevingen kunnen worden verbeterd zonder de plannen om 85 procent van de oude stad af te breken uit te voeren en de Oeigoeren te dwingen naar nieuwe woongebieden te verhuizen, waardoor hun samenleving uiteen wordt gerukt.
Er moet dus een eind komen aan de roekeloze vernietiging van de oude stad van Kashgar en de Oeigoeren moeten worden geraadpleegd over de ontwikkeling van de plaats waar zij van oudsher wonen. Anders bestaat het gevaar dat de exotische en fascinerende cultuur van de Oeigoeren volledig wordt vernietigd.
Ryszard Czarnecki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het is goed dat het Europees Parlement zich wederom laat horen over de kwestie van de Oeigoeren, een moslimminderheid die wordt gediscrimineerd in China. Ik breng in herinnering dat er al eerder een resolutie van het Europees Parlement is geweest over dit onderwerp. We moeten ons ook uitspreken over de andere religieuze minderheden die in de Volksrepubliek China worden vervolgd, bijvoorbeeld de christelijke minderheid. Katholieken vallen daar ten prooi aan hevige discriminatie. De communistische autoriteiten in Peking hebben speciale kerkelijke structuren in het leven geroepen die niet worden erkend door de officiële katholieke kerk. Ik denk dat deze noodzakelijke en belangrijke discussie kan dienen ter verdediging van alle religieuze minderheden in China. Dat geluid is hard nodig.
Johannes Hahn
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het behoud van cultureel erfgoed is zonder meer van cruciaal belang als wij willen zorgen voor bescherming en voortzetting van de tradities en de levenswijzen van minderheden. Bovendien kan de sloop van belangrijke culturele eigendommen in potentie een ernstige slag toedienen, niet alleen aan het erfgoed en de architectonische rijkdommen van de desbetreffende minderheid, maar ook aan het cultureel erfgoed in het algemeen. In dit licht volgt de Europese Unie de herontwikkelingsplannen van de historische stad Kashgar in de Chinese autonome regio Xinjiang met grote bezorgdheid. Het belang van Kashgar als cultureel centrum van de Oeigoerse minderheid in China kan niet voldoende worden benadrukt. Kashgar wordt gezien als even belangrijk als Jeruzalem is voor de joden, moslims en christenen.
In het Witboek over Xinjiang van 2009 van de Chinese regering wordt gesteld dat de wederopbouw van Kashgar vereist is om de stad te beschermen tegen aardbevingen en vuur. Dit is een prijzenswaardig doel. Het maatschappelijk middenveld, zowel in China als internationaal, heeft echter zijn grote ongerustheid uitgedrukt over de daarvoor gebruikte methoden. Men maakt zich ernstige zorgen dat maar liefst 85 procent van de historische stad wordt gesloopt. Sterker nog, veel opmerkelijke gebouwen, waaronder de unieke Xanliq-madrassa, lijken reeds te zijn gesloopt. Ook is het verontrustend dat 200 000 inwoners kunnen worden verplaatst uit hun traditionele huizen en dat er weinig of geen overleg is geweest met de getroffen plaatselijke bevolking.
De angst bestaat dat de vernietiging van structuren die al vele honderden jaren het fundament vormen van de Oeigoerse cultuur, een ernstige uitwerking heeft op het behoud van deze cultuur voor de toekomst. Ook is het betreurenswaardig dat China ervoor heeft gekozen Kashgar niet voor te dragen voor de werelderfgoedlijst, ondanks de unieke status van de stad. In dat geval zou namelijk de Unesco betrokken moeten worden bij de herontwikkeling. Wij hebben gehoord dat de Unesco in ieder geval protest heeft aangetekend bij de Chinese autoriteiten met betrekking tot het effect van de ontwikkelingsplannen op het traditionele erfgoed en de cultuur van Kashgar. De Europese Unie deelt deze bezorgdheid volledig en zal er bij de Chinese autoriteiten op aandringen samen te werken met de Unesco om zo te zorgen dat alle eventuele herontwikkelingsplannen voor Kashgar voldoen aan de internationale goede praktijken op dit vlak.
De Europese Unie zal de Chinese autoriteiten tevens oproepen ervoor te zorgen dat de inwoners van Kashgar volledig worden geraadpleegd over de toekomst van hun stad en dat rekening wordt gehouden met hun opvattingen.
De Voorzitter
Er zijn zes ontwerpresoluties ingediend, overeenkomstig artikel 110, lid 2, van het Reglement.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt na afloop van de debatten plaats.
