Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών
Πρόεδρος
Έχουν διανεμηθεί τα συνοπτικά πρακτικά της χθεσινής συνδρίασης.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;
(Τα συνοπτικά πρακτικά εγκρίνονται)

Bloch von Blottnitz
Kυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να παρακαλέσω το Προεδρείο να φροντίσει επιτέλους, ώστε οι συνεργάτες του Σώματος - για να μη μιλήσω καθόλου για τους βουλευτές - να έχουν τη δυνατότητα, κατά τη διάρκεια του σύντομου μεσημεριανού διαλείμματος, να βρίσκουν μια θέση στα εστιατόρια. Xθες στις 12.30, όλα τα εστιατόρια ήταν γεμάτα με ομάδες επισκεπτών, με αποτέλεσμα οι συνεργάτες μας να είναι υποχρεωμένοι να περιμένουν μισή ώρα στη σειρά, και μετά, άλλα 10 λεπτά τουλάχιστον, να ψάχνουν να βρουν μια θέση για να καθίσουν. Aυτό είναι ανυπόφορο πια. Mετά τις 12.30 τα εστιατόρια είναι γεμάτα με εκατοντάδες επισκεπτών. Δεν πάει άλλο.

Πρόεδρος
Σημειώνω το αίτημά σας. Επισημαίνω απλώς ότι, όπως γνωρίζετε, χθες τελειώσαμε τις ψηφοφορίες αρκετά γρήγορα και τόσο οι επισκέπτες, όσο και το προσωπικό και οι βουλευτές, όλοι βγήκαν έξω μαζί.

Oomen-Ruijten
Κυρία Πρόεδρε, συμφωνήσαμε εχθές στη σύσκεψη ότι θα ζητούσαμε από τον Πρόεδρο να γράψει μία επιστολή ενόψει του επείγοντος χαρακτήρα της πυρκαγιάς στον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας. Θα μπορούσατε να επιβεβαιώσετε κατά πόσο αυτό έχει πράγματι συμβεί ή πρόκειται να συμβεί;

Πρόεδρος
Κυρία Oomen-Ruijten, το αίτημα σημειώθηκε και η επιστολή θα αποσταλεί, αλλά δεν μπορούμε να προχωρήσουμε γρηγορότερα από ό, τι ήδη κάνουμε.

Provan
Κυρία Πρόεδρε, διερωτώμαι εάν θα μπορούσατε να με βοηθήσετε. Υπήρξε κάποια δυσκολία με την αποστολή για το Ισραήλ η οποία προοριζόταν να πάει εκεί από 1 έως 5 Ιουνίου. Για κάποιο λόγο, με μια πολύ σύντομη προειδοποίηση, αυτό άλλαξε για 3-6 Ιουνίου. Το γεγονός αυτό ήταν πολύ ενοχλητικό για τα Μέλη που είχαν ήδη κάνει τις προετοιμασίες τους ώστε να πάνε σε αυτή την αποστολή.
Συνάγω ότι η απόφαση ελήφθη χωρίς συζήτηση με το προεδρείο της ισραηλινής αποστολής ή με κάποιο μέλος της αποστολής. Θα ήθελα να σας ζητήσω, ως σημερινού προέδρου, να ερευνήσετε για ποιον λόγο έγινε αυτό διότι όχι μόνον ήταν ενοχλητικό για τα Μέλη αλλά ήταν επίσης και εξαιρετικά αγενές προς τους ισραηλινούς οικοδεσπότες μας.

Πρόεδρος
Κύριε Provan, είναι προφανές ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αρχίσουμε συζήτηση για το θέμα αυτό. Ζητήσατε να το διερευνήσουμε και θα το κάνουμε.

Συζήτηση επικαίρων θεμάτων (ενστάσεις)
Πρόεδρος
Σας ανακοινώνω ότι έλαβα, σύμφωνα με το άρθρο 47, παράγραφος 2, 2ο εδάφιο, του Κανονισμού, τις ακόλουθες αιτιολογημένες και έγγραφες ενστάσεις σχετικά με τον κατάλογο των θεμάτων που έγιναν δεκτά για την προσεχή συζήτηση επί επικαίρων, επειγόντων και σημαντικών θεμάτων.
Στο σημείο V - Μέτρα διακρίσεων της Κίνας εις βάρος κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης - υπεβλήθη ένσταση εκ μέρους της Ομάδας των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών με αίτημα να αντικατασταθεί το σημείο αυτό από νέο σημείο με τίτλο «Δυτική Σαχάρα» και να περιληφθεί το σημείο για την Κίνα στο σημείο που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Αν είναι σαφές για όλους, θέτω το αίτημα σε ψηφοφορία.

Oomen-Ruijten
Πρόεδρε, επί του παρόντος, συζητούμε το όγδοο θέμα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και διερωτώμαι κατά πόσο μπορούμε πράγματι να το πράξουμε αυτό. Γνωρίζω ότι ο κ. De Vries και άλλοι σ'αυτό το Κοινοβούλιο αντιδρούν πάντοτε εάν υπάρχουν προς συζήτηση περισσότερα από πέντε θέματα και διερωτώμαι κατά πόσο αυτό το επιτρέπει ο κανονισμός.

Πρόεδρος
Κυρία Ooomen-Ruijten, δεν καταλαβαίνω. Δεν προσθέτουμε ένα σημείο. Ίσως δεν εκφράστηκα καλά. Στόχος της πρότασης είναι να αντικατασταθεί το σημείο για την Κίνα από ένα σημείο για τη Δυτική Σαχάρα και να προστεθεί ένα υποσημείο στα ανθρώπινα δικαιώματα, το οποίο είναι στην πραγματικότητα το σημείο για την Κίνα. Αυτό ακριβώς κάναμε και σχετικά με μερικά άλλα σημεία. Σας διαβεβαιώ ότι, από την άποψη του Κανονισμού, τα πάντα είναι απολύτως σωστά. Το έλεγξα, πριν θέσω το σημείο αυτό σε ψηφοφορία.
(Η ένσταση απορρίπτεται)

Oomen-Ruijten
Πρόεδρε, προφανώς δεν εκφράστηκα σαφώς, αλλά αυτό που συνέβη σήμερα είναι ότι τοποθετήσαμε στην ημερήσια διάταξη επτά θέματα, αντί για πέντε, υπό το κεφάλαιο ανθρώπινα δικαιώματα. Νομίζω, εντούτοις, ότι είχαμε συμφωνήσει ότι σ'αυτό το Κοινοβούλιο, και αυτό άλλωστε προβλέπεται, ότι θα έχουμε μόνο πέντε θέματα. Εντούτοις, κάθε φορά προσθέτουμε περισσότερα σημεία στην ημερήσια διάταξη υπό το κεφάλαιο ανθρώπινα δικαιώματα και αυτό σημαίνει ότι δεν είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί σοβαρή συζήτηση.

Πρόεδρος
Κυρία Ooomen-Ruijten, δεν θα αρχίσουμε συζήτηση για το σημείο αυτό. Πιστεύω ότι, πράγματι, η διάσκεψη των Προέδρων θα μπορούσε να ασχοληθεί με το πρόβλημα την επόμενη φορά, ούτως ώστε να εναρμονιστούν τα πράγματα.

Cox
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να διευκρινήσω μια παρεξήγηση. Το σημείο αριθ. 5 το οποίο αναφέρεται κάτω από κεφάλαιο Κίνα είναι στην πραγματικότητα μια πρόσκληση πολιτικής αλληλεγγύης από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τις χώρες εκείνες που απειλούνται από εμπορικά ή άλλης μορφής αντίποινα εκ μέρους της Κίνας ως αποτέλεσμα της Διασκέψεως των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Γενεύη. Ουσιαστικά πρόκειται περί πολιτικής προτάσεως για ευρωπαϊκή αλληλεγγύη προς κράτη μέλη όπως η Δανία και η Ολλανδία και όχι για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα.

Πρόεδρος
Γνωρίζετε πολύ καλά ότι κατά τις ενστάσεις δεν συζητούμε, απλώς ψηφίζουμε. Εδώ όμως, προβαίνετε σε επεξήγηση μετά την ψηφοφορία και δεν μπορώ να σας παρακολουθήσω. Νόμιζα ότι επρόκειτο για διαδικαστικό ζήτημα, αλλά δεν ήταν έτσι.

Απόφαση κατεπείγοντος
von Wogau
Kυρία Πρόεδρε, πρόκειται για μια πολύ σημαντική πρόταση της Eπιτροπής. Aρχίσαμε τις εργασίες στην αρμόδια επιτροπή, αλλά δε θα είμαστε έτοιμοι για τη δεύτερη σύνοδο του Mαΐου. H πιο σύντομη ημερομηνία είναι η πρώτη σύνοδος του Iουνίου. Συνεπώς, θα ολοκληρώσουμε τις εργασίες στην πρώτη σύνοδο του Iουνίου. Γι' αυτό και προτείνω να απορρίψουμε την αίτηση κατεπείγοντος, να ψηφίσουμε κατά, αλλά και να δεσμευθούμε ότι θα πραγματευθούμε το θέμα στην πρώτη σύνοδο του Iουνίου.
(Το Σώμα απορρίπτει το κατεπείγον)

Κοινή πολιτική ασφάλειας
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0162/97) του κ. Tindemans, εξ ονόματος της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων, ασφάλειας και αμυντικής πολιτικής, σχετικά με την εξέλιξη των προοπτικών της κοινής πολιτικής ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πριν δώσω το λόγο στον κ. Tindemans, θα ήθελα απλώς να εκφράσω τη λύπη μου για το ότι το Συμβούλιο δεν έκρινε ότι έπρεπε να παρευρεθεί σε αυτή την άκρως σημαντική συζήτηση. Θα ήθελα να το επισημάνω.

Tindemans
Κυρία Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, στην, επί του παρόντος, πασίγνωστη Σύνοδο Κορυφής του Μάαστριχτ αποφασίσθηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία από εκείνη τη στιγμή ονομάζεται Ένωση, θα αναπτύξει μία κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας. Μία πολιτική ασφάλειας, η οποία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μία κοινή πολιτική άμυνας και μάλιστα σε μία κοινή άμυνα. Αυτό ορίζεται στα κείμενα. Εγώ ανήκω σε εκείνη την κατηγορία ανθρώπων, και φυσικά δεν είμαι ο μόνος και νομίζω ότι η μεγάλη πλειοψηφία αυτού του Κοινοβουλίου ανήκει επίσης σ'αυτή την κατηγορία, οι οποίοι είναι πεπεισμένοι ότι από τη στιγμή που οι επικεφαλής κρατών και κυβερνήσεων συναντήθηκαν στο πλαίσιο μίας Συνόδου Κορυφής, τέτοιας σπουδαιότητας όπως αυτή του Μάαστριχτ, και εκεί αποφάσισαν αυτό και το γνωστοποίησαν, τότε σημαίνει ότι αυτή την απόφαση θα πρέπει να τη λάβουμε σοβαρά υπόψη μας. Επειδή αυτοί εννοούν αυτό που έχουν αποφασίσει και αυτό που έχουν ανακοινώσει γνωρίζουν τι σημαίνει. Και θα καταλήξω με την εξής διατύπωση. Στο Μάαστριχτ ελήφθη η απόφαση και τώρα τίθεται το ερώτημα: κατά ποιον τρόπο αυτό θα οργανωθεί;
Κατά τις συζητήσεις γι'αυτό το θέμα απέφυγα όσο ήταν δυνατό να αναφερθώ στις θεσμικές πτυχές του προβλήματος, όσο φυσικά αυτό ήταν δυνατόν. Όσον αφορά τις θεσμικές πτυχές, τις οποίες αναμένουμε όλοι με ενδιαφέρον, πραγματοποιούνται διαπραγματεύσεις στη Διακυβερνητική Διάσκεψη, τη ΔΔ, όπως αυτό ορίσθηκε στο Μάαστριχτ, ότι δηλαδή πρόκειται να συζητηθούν σ'αυτή τη Διάσκεψη τα προβλήματα που παρουσιάζουν τα κείμενα, σε περίπτωση που αυτά δεν ήταν ορθά διατυπωμένα ή ανεπαρκώς διατυπωμένα ή ακόμη διατυπωμένα με απόλυτα σαφή τρόπο.
Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας του Κοινοβουλίου μας θεώρησε ότι εμείς ως εκπρόσωποι του λαού άμεσα εκλεγμένοι θα πρέπει να καταστήσουμε γνωστές τις απόψεις μας σε τόσο σημαντικά θέματα όπως αυτό της ασφάλειας και της άμυνας. Εννοούμε ότι θα πρέπει να εκφράσουμε αυτό που θεωρούμε ορθό για τον πληθυσμό μας, αυτό που θεωρούμε απαραίτητο, όσον αφορά την ασφάλεια, η οποία ενδιαφέρει άμεσα τον πληθυσμό και κυρίως, επί του παρόντος, την εσωτερική ασφάλεια και ότι πρέπει να επιχειρήσουμε να διατυπώσουμε τις ιδέες μας σχετικά.
Η έκθεση, η οποία συζητήθηκε στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων είναι μία έκθεση πρωτοβουλίας. Δεν αποτελεί απάντηση σε κείμενο της Επιτροπής ή του Συμβουλίου, όπως για παράδειγμα, αυτή την οποία πρόκειται να συζητήσουμε το απόγευμα, δηλαδή την έκθεση Titley όσον αφορά τη βιομηχανία όπλων. Αυτή αποτελεί απάντηση σε κείμενο της Επιτροπής. Εν προκειμένω, πρόκειται για την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, η οποία επιθυμεί να αναπτύξει μία σειρά ιδεών όσον αφορά την ασφάλεια. Καταλήξαμε σε μία γενική συμφωνία, ομόφωνα, στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, ότι δηλαδή επί του παρόντος θα πραγματοποιήσουμε ένα διαχωρισμό μεταξύ της ασφάλειας και της άμυνας και ότι εμείς σε μία άλλη μελλοντική έκθεση - αλλά επί του παρόντος ξεκινούμε με ένα πρώτο μέρος, το οποίο αφιερώνουμε στην ασφάλεια, και μετά το τέλος της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, όταν θα γνωρίζουμε εάν ελήφθησαν σημαντικές αποφάσεις σχετικά - θα αφιερώσουμε ένα δεύτερο μέρος στην άμυνα και, κατ'αυτό τον τρόπο, αυτά τα δύο μέρη θα ανακλούν την άποψη του Κοινοβουλίου.
Και αυτό πιστεύω ότι είναι σημαντικό, δηλαδή να ακούγεται η φωνή του Κοινοβουλίου όσον αφορά τόσο λεπτά αλλά σημαντικά προβλήματα, όπως η ασφάλεια και αργότερα η άμυνα. Επί του παρόντος, πρόκειται για την ασφάλεια. Πραγματοποιήσαμε αυτό το διαχωρισμό και σήμερα αντιμετωπίζουμε το πρώτο μέρος. Στη Σύνοδο Κορυφής της Λισσαβώνας, η οποία πραγματοποιήθηκε το 1992, οι επικεφαλής κυβερνήσεων και ο γάλλος Πρόεδρος επιχείρησαν ήδη να συζητήσουν για την ασφάλεια. Αλλά και εμείς αισθανόμασταν φυσικά υποχρεωμένοι να πράξουμε κάτι τέτοιο τόσο στην επιτροπή όσο και στην υποεπιτροπή για την ασφάλεια και τον αφοπλισμό, η οποία έχει εργασθεί σωστά. Πραγματοποιήσαμε επισκέψεις στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ, της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Πραγματικά, δεν παραλείψαμε κανέναν. Θεωρήσαμε ότι τώρα θα πρέπει να δώσουμε μία καλύτερη περιγραφή αυτού που εμείς εννοούμε όσον αφορά την ασφάλεια και ελπίζουμε ότι το Συμβούλιο και η Σύνοδος Κορυφής καθώς και η ΔΔ θα δώσουν περισσότερη προσοχή σ'αυτά που εμείς πιστεύουμε όσον αφορά την ασφάλεια. Καταβάλαμε μία προσπάθεια να ασχοληθούμε τόσο με την εξωτερική όσο και με την εσωτερική ασφάλεια. Αφιερώσαμε λιγότερο χρόνο στην εσωτερική ασφάλεια, αν και αυτή είναι επίσης σημαντική. Γνωρίζουμε όλοι ότι ο πληθυσμός μας στα κράτη μέλη, επί του παρόντος, έχει ένα αίσθημα ανασφάλειας όσον αφορά την ασφάλεια στις χώρες μας, αλλά λόγω του ότι αυτό συζητείται αποκλειστικά στη ΔΔ και αντιμετωπίζονται αυτά τα προβλήματα, δηλαδή της εσωτερικής ασφάλειας, και επίσης επειδή υπάρχει το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί ένας ιδιαίτερος πυλώνας στη μελλοντική διάρθρωση, θεωρήσαμε ότι επί του παρόντος δεν θα έπρεπε να ασχοληθούμε τόσο με αυτήν όσο με την εξωτερική ασφάλεια. Τον τρόπο επομένως που εμείς, ως Κοινοβούλιο, μπορούμε να συμβάλουμε σ'αυτή.
Συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι, είναι προφανές ότι η ασφάλεια δεν αποτελείται μόνο από μία στρατιωτική πτυχή. Αυτό το γνωρίζουμε όλοι μας. Είναι προφανές ότι επίσης η ασφάλεια σχετίζεται με τις συνθήκες ζωής, με την απασχόληση, τη δημόσια υγεία, την καταπολέμηση της φτώχειας, την καταπολέμηση της ανεργίας κλπ. Αυτό το δηλώνουμε, αλλά δεν θα πρέπει να λησμονούμε, όταν συζητούμε αυτό το θέμα, ότι η όλη διάρθρωση της Ευρώπης είναι στην πραγματικότητα προσανατολισμένη προς την επίτευξη μεγαλύτερης ευημερίας και ειρήνης. Για το λόγο αυτό, αρχίσαμε, μεταξύ άλλων, με την EGKS, η οποία ήταν μια πολιτική ειρήνης, και με την αρχή ότι δεν θα πρέπει να γίνει ποτέ ξανά πόλεμος στη Δυτική Ευρώπη και ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί μια άλλη διάρθρωση από ό, τι στο παρελθόν. Επομένως, ό, τι πραγματοποιούμε στην Ευρώπη είναι προσανατολισμένο προς την ειρήνη, την ασφάλεια και τη μεγαλύτερη ευημερία. Θυμηθείτε το Λευκό Βιβλίο για την ανεργία και τη νέα οικονομική ανάπτυξη, και ό, τι πραγματοποιούμε στις διάφορες επιτροπές είναι προσανατολισμένο προς τη δημιουργία όσο το δυνατό περισσότερο ιδανικών συνθηκών, αλλά όσον αφορά το διεθνές πρόβλημα ασφάλειας και, επομένως, την εξωτερική ασφάλεια, αυτή αποτελείται επίσης και από μία στρατιωτική πτυχή.
Καλοί φίλοι, είναι αλήθεια ότι έχουμε ένα αίσθημα ντροπής για την απουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη διαμάχη στα Βαλκάνια και ότι χρειάστηκε να έλθει κάποιος από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να συμβάλει ώστε να επικρατήσει ειρήνη και να υπογραφεί συμφωνία. Δεν ντρεπόμαστε όλοι, και αυτό θα πρέπει σήμερα να το συζητήσουμε, γι'αυτά που συμβαίνουν στην Κεντρική Αφρική; Ποια είναι η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ποια είναι η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Νομίζω ότι πλέον έχει γίνει προφανές ότι δεν είναι δυνατό να υπάρξει καμία σοβαρή εξωτερική πολιτική σ'αυτό τον κόσμο, εάν δεν στηρίζεται σε μία στρατιωτική δύναμη. Αυτό δεν το λέω με ευχαρίστηση, αλλά αποτελεί την πραγματικότητα της στιγμής.
Αποτελούμε μία μεγάλη οικονομική δύναμη παγκοσμίως και ελπίζουμε ότι η κατάσταση αυτή θα βελτιωθεί και εάν υπάρξει διεύρυνση θα γίνει ακόμη σημαντικότερη. Αλλά θα ήταν επίδειξη δειλίας εκ μέρους μας εάν δεν αναλαμβάναμε διεθνείς ευθύνες ή δεν τολμούσαμε να αναλάβουμε και εάν δεν διαθέτουμε κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας και άμυνας. Αυτή είναι η φύση της έκθεσης με την οποία απασχολούμαστε εδώ και καιρό η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και η Υποεπιτροπή για την Ασφάλεια και τον Αφοπλισμό.
Υποβάλλουμε μία σειρά πολύ σοβαρών προτάσεων. Ελπίζουμε ότι θα φθάσουμε στο σημείο, ώστε το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να είναι υποχρεωμένοι να λαμβάνουν υπόψη τους τη θέση του Κοινοβουλίου που αποτελεί την εκπροσώπηση της λαϊκής θέλησης. Ότι θα είναι δυνατό να υπάρξει ένας διάλογος μεταξύ του Συμβουλίου και αυτού εδώ του Κοινοβουλίου, ώστε να ακολουθηθεί σ'αυτό τον τομέα η καλύτερη πολιτική.
Κυρία Πρόεδρε, εάν εμείς εδώ υιοθετήσουμε μία στάση που να υποχρεώνει το Συμβούλιο, το οποίο εντούτοις σήμερα απουσιάζει, να λάβει υπόψη του το κείμενό μας, τότε θα συμβάλουμε στη σημασία, τη σοβαρότητα και την εκτίμηση αυτού του Κοινοβουλίου. Αυτό σημαίνει ότι εμείς θα είναι δυνατό να συντάσσουμε ένα κείμενο και για πολύ λεπτά και δύσκολα προβλήματα, και αυτό το παραδέχομαι, το οποίο δεν θα είναι δυνατό να παραβλέπει κανείς. Και αυτό δεν εντάσσεται στη λογική του δέχομαι ή απορρίπτω, αλλά τουλάχιστον θα ακούγεται η φωνή του Κοινοβουλίου στους σύγχρονους καιρούς και θα γίνεται γνωστό αυτό που πιστεύουμε για την ασφάλεια και, ούτως, θα μπορούμε να διαπιστώνουμε πως είναι δυνατό να εξελιχθεί αυτό στο μέλλον. Και δεν είναι δυνατό να επισύρω όσο θα έπρεπε την προσοχή επ'αυτού: κατ'αρχήν, πρόκειται για ένα σημαντικό πρόβλημα. Αλλά πρόκειται επίσης και για τη φήμη αυτού του Κοινοβουλίου, η οποία είναι δυνατό να βελτιωθεί μέσω αυτής της συζήτησης.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Ευχαριστώ, κύριε Tindemans. Νομίζω ότι η παρέμβασή σας έτυχε πολύ ευνοϊκής υποδοχής, αλλά θα παρακαλούσα, στο μέλλον, οι ομάδες να πληροφορούν τους βουλευτές για το χρόνο ομιλίας που διαθέτουν. Είναι προφανές ότι ο κ. Tindemans δεν γνώριζε πως διέθετε μόνον έξι λεπτά. Υπερέβη κατά πολύ το χρόνο του και δεν τον διέκοψα, διότι νομίζω ότι δεν το γνώριζε.

Wiersma
Κυρία Πρόεδρε, νομίζω ότι σήμερα συζητούμε για ένα πολύ σημαντικό θέμα, το οποίο επίσης θα έπρεπε να βρίσκεται σε υψηλή θέση στην ημερήσια διάταξη της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Συζητούμε για την ασφάλεια και το ρόλο που θα έπρεπε να διαδραματίζει όσον αφορά αυτήν η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Για την ομάδα μου, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να επισημανθεί ότι κατά τη γνώμη μας η ασφάλεια δεν συνίσταται μόνο στην καλή οργάνωση της στρατιωτικής πτυχής της πολιτικής ασφάλειας. Κατά τη γνώμη μας, η ασφάλεια αποτελεί μία ευρεία έννοια στα πλαίσια της οποίας αναφερόμαστε σε οικονομικά μέσα, σε περιβαλλοντικά μέσα, στην πρόληψη των συγκρούσεων, στη διαφύλαξη της ειρήνης και άλλα παρόμοια. Επομένως, κατά τη γνώμη μας, ασφάλεια δεν είναι μόνο όλα αυτά που εννοούνται υπό την έννοια στρατιωτική ασφάλεια. Νομίζω ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό για την προσέγγιση την οποία ως ομάδα έχουμε επιλέξει. Είμαστε ικανοποιημένοι για το γεγονός ότι στην έκθεση του κ. Tindemans δίνεται βαρύτητα στην πολιτική ασφάλειας, και όχι στην αμυντική πτυχή της ανάπτυξης του δεύτερου πυλώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτό το βρίσκουμε πολύ σημαντικό. Επί του παρόντος, επιθυμούμε να επικεντρώσουμε τη συζήτησή μας στην πολιτική ασφάλειας με την ευρύτερη έννοια και συγκεκριμένα σχετικά με την εφαρμογή εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτών που ονομάζουμε αποστολές του τύπου Petersberg. Θεωρούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να μπορεί να στηρίζεται στη δυνατότητα να αναλαμβάνει αυτόνομες ενέργειες, όπως αυτές στο παρελθόν υπό την καθοδήγηση του ΝΑΤΟ στη Βοσνία, και ότι η Ένωση θα πρέπει να διαθέτει περισσότερα μέσα γι'αυτό. Επιμένουμε, εντούτοις, ότι φυσικά είναι προτιμότερο, στο πλαίσιο μιας τέτοιου είδους πολιτικής ασφάλειας, να προσπαθήσουμε να αναπτύξουμε μέσα πρόληψης των συγκρούσεων, αλλά εάν η πρόληψη δεν είναι δυνατό να αποφέρει αποτελέσματα, τότε η Ένωση θα πρέπει να είναι σε θέση να αναλάβει αυτόνομες αποστολές τύπου Petersberg, δηλαδή αποστολές ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων και διαφύλαξης της ειρήνης. Αυτή είναι η θέση της ομάδας μας και νομίζω ότι επ'αυτού θα πρέπει να δοθεί προσοχή στη συζήτηση που πραγματοποιούμε εν προκειμένω. Κατά δεύτερο λόγο, είμαστε διατεθειμένοι να συζητήσουμε σχετικά με το τι ακριβώς στο μέλλον θα πρέπει να σημαίνει πολιτική άμυνας για την ίδια την Ένωση καθώς και κοινή άμυνα της Ένωσης. Δεν πρόκειται να παραμερίσουμε αυτή τη συζήτηση, αλλά θεωρούμε ότι θα πρέπει να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στις επονομαζόμενες αποστολές τύπου Petersberg, κυρίως όσον αφορά πρακτικές πλευρές, καθώς τα παρελθόντα έτη η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν σε θέση να εφαρμόσει μία ισχυρή πολιτική. Εντούτοις, μέσω της παροχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση των κατάλληλων μέσων, ελπίζουμε ότι θα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει αυτά τα μέσα και να καταδείξει στους πολίτες ότι και στο θέμα της πολιτικής ασφάλειας έχει επιτευχθεί πρόοδος. Και εφόσον επιτευχθεί αυτή η πρόοδος, τότε θα φθάσει η στιγμή για να συζητήσουμε και τα περαιτέρω. Αλλά νομίζω ότι κατ'αρχήν θα πρέπει να αναπτύξουμε και στα δικά μας νώτα, δηλαδή στο δικό μας τον πληθυσμό, μία περισσότερο αξιόπιστη εντύπωση της δυνατότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τις αποστολές τύπου Petersberg.
Ως εκ τούτου, η ομάδα μας έχει καταθέσει μία σειρά τροπολογιών. Θα ήθελα να επισημάνω δύο από αυτές, οι οποίες για μας είναι πολύ σημαντικές. Η έκθεση Tindemans αφήνει ανοικτή τη δυνατότητα η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλαμβάνει δράσεις τύπου Petersberg, χωρίς την εντολή των Ηνωμένων Εθνών και χωρίς την εντολή της ΔΑΣΕ. Μ'αυτό είμαστε αντίθετοι. Κατά δεύτερο λόγο, στην έκθεση περιλαμβάνεται ένα εδάφιο για τον τρόπο λήψης αποφάσεων, στο οποίο αναφέρεται ότι είναι δυνατό να αναλαμβάνονται τέτοιου είδους σημαντικές αποστολές, όπως αυτές του τύπου Petersberg, οι οποίες περιλαμβάνουν και στρατιωτικές πτυχές, με απόφαση της πλειοψηφίας του Συμβουλίου. Και σ'αυτό το σημείο είμαστε αντίθετοι. Αλλά θα επιθυμούσα να εκφράσω την εκτίμησή μας για την εργασία του κ. Tindemans, την οποία πραγματοποίησε τα παρελθόντα έτη για να ετοιμάσει αυτή την έκθεση για το Κοινοβούλιο.

Cushnahan
Κυρία Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να αποτίσω φόρο τιμής στον εισηγητή, Leo Tindemans. Θα πρέπει να εξετάζουμε με μεγάλη προσοχή την οποιαδήποτε έκθεση φέρει το όνομά του. Η πολυετής εμπειρία του σε ανώτατα πολιτικά επίπεδα για κάθε θέμα που αφορά την Ευρώπη κάνει τις απόψεις του ιδιαίτερα σημαντικές.
Η έκθεσή του είναι εμπεριστατωμένη και κάνει μια σημαντική συμβολή στη συζήτηση για την εξέλιξη της ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας όπως αυτή προσδιορίστηκε από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και έγινε αποδεκτή από όλες τις κυβερνήσεις των κρατών μελών.
Στον περιορισμένο χρόνο που έχω στη διάθεσή μου θα ήθελα να συγκεντρώσω την προσοχή μου στην πρόταση που αναφέρεται στην παράγραφο 6 για την εκπόνηση μελέτης σκοπιμότητας σχετικά με τη συγκρότηση μιας στρατιωτικής και αστυνομικής μονάδας υπεύθυνης για την τήρηση και την αποκατάσταση της ειρήνης.
Ο ρόλος των Ηνωμένων Εθνών σε καταστάσεις συγκρούσεων σε ολόκληρο τον κόσμο μας παρέχει πολλά παραδείγματα από τα οποία μπορούμε να διδαχθούμε και τα οποία μπορούμε να εκμεταλλευθούμε για να καθορίσουμε τον ειρηνευτικό ρόλο της ΕΕ. Για παράδειγμα, μια ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών επέβλεψε κατά τη δεκαετία του 1960 στο Βελγικό Κονγκό (τώρα Ζαΐρ) κάτι που ίσως να ήταν μια δύσκολη αλλ' όμως ζωτική ειρήνη. Η UNIFIL είχε ως αποτέλεσμα δεκαετίες σταθερότητας στο Νότιο Λίβανο, ακόμη και μέσα στον τρομακτικό εμφύλιο πόλεμο τον οποίο έζησε η χώρα αυτή μέχρι πρόσφατα. Η UNFICYP αποτελεί μιαν άλλη επιτυχία, όπως επίσης απετέλεσε και η δύναμη του ΟΗΕ η οποία επέβλεψε τον τερματισμό του πολέμου Ιράν-Ιράκ.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις τα ΗΕ διαπραγματεύθηκαν τον τερματισμό των εχθροπραξιών και την επιβολή κάποιας μορφής ειρήνης. Η εξουσία και η επιτυχία των ειρηνευτικών μονάδων των Ηνωμένων Εθνών δεν στηρίζεται στην ισχύ του οπλισμού τους αλλά στην ηθική βαρύτητα του ΟΗΕ η οποία, με τη σειρά της, στηρίζεται στην αποδοχή εκ μέρους των εμπλεκομένων της πολιτικής ουδετερότητας των ΗΕ και της πραγματικής τους επιθυμίας για διασφάλιση της ειρήνης.
Πολύ πρόχειρα μπορώ να θυμηθώ μία μόνο περίπτωση όπου ο ΟΗΕ προχώρησε πέραν από την διαφύλαξη της ειρήνης σε μια επιχείρηση με στοιχεία επιβολής της ειρήνης, κάτι που έγινε στο Σουδάν πολλά χρόνια πριν και αποδείχθηκε στο τέλος μια ατυχής και ανεπιτυχής επέμβαση.
Η εμπειρία αυτή θέτει ένα ουσιαστικό δίλημμα για την ΕΕ: οι στρατιωτικές και αστυνομικές της επιχειρήσεις θα πρέπει άραγε να αφορούν αποκλειστικά τη διαφύλαξη της ειρήνης ή θα πρέπει να διαθέτουν και ικανότητα επιβολής της ειρήνης; Πιστεύω ότι δεν είναι αρμόζον για ένα πολιτικό οργανισμό όπως είναι η ΕΕ, με τις νόμιμες φιλοδοξίες της να εξελιχθεί σε μια παγκόσμια δύναμη, να είναι ένας ευγενής ουδέτερος ακολουθώντας το παράδειγμα του ΟΗΕ. Π.χ. ας μην ξεχνάμε τις πρόσφατες συγκρούσεις στα Βαλκάνια όπου επικριθήκαμε για την ανικανότητά μας.
Επιπλέον, ποιός θα είναι ή ποιός θα πρέπει να είναι ο ρόλος της ΕΕ εάν απειληθεί κάποιο ζωτικό συμφέρον μας όπως ο εφοδιασμός μας με ενέργεια ή οι επικοινωνίες μας;
Υπάρχουν και άλλα ζητήματα που πρέπει να εξεταστούν. Αυτός είναι επακριβώς ο λόγος για τον οποίο μια μελέτη σκοπιμότητας για τη διερεύνηση των ορίων του ρόλου αυτού θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμη. Ωστόσο, η μελέτη αυτή δεν θα πρέπει να λιμνάσει με την εξαντλητική εξέταση θεσμικών προβλημάτων αναφορικά με σχέσεις, για παράδειγμα μεταξύ ΝΑΤΟ και ΔΕΕ, ή με τις εθνικές ιδιαιτερότητες ορισμένων κρατών μελών που σχετίζονται με τις υποχρεώσεις τους για την ασφάλειά τους. Ο σκοπός μιας παρόμοιας μελέτης θα είναι να διευκρινίσει τις θεμελιώδεις αρχές για την ΕΕ - η διοικητική μέριμνα της εφαρμογής μιας τέτοιας πολιτικής θα έρθει αργότερα.
(Χειροκροτήματα)

Carrere d' Encausse
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η Ευρώπη έχει κοινή μοίρα. Στην αρχή αυτή, η οποία απετέλεσε το θεμέλιο της ιστορίας μας εδώ και μισό αιώνα σχεδόν, βασίζεται η συνθήκη του Μάαστριχτ που ίδρυσε την Ευρωπαϊκή Ένωση και της έδωσε ως στόχο τον καθορισμό της διεθνούς ταυτότητας της Ευρώπης θέτοντας σε εφαρμογή κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης αμυντικής πολιτικής.
Ο κ. Tindemans, του οποίου η ικανότητα και η σοφία είναι, στον τομέα αυτό, ασύγκριτες, προσπάθησε κατ' αρχήν να αναπτύξει μια σφαιρική θεώρηση νέων προοπτικών για την ΚΕΠΠΑ. Διαπίστωσε ότι ήταν πρόωρο να καταλήξει σε ένα τέτοιο κείμενο που θα συγκέντρωνε ισχυρή πλειοψηφία, όπως θα άξιζε σε ένα θέμα αυτής της σημασίας. Εθνικές αντιδράσεις, αλλά κυρίως η διστακτικότητα των νέων κρατών μελών που αποδίδουν μεγάλη σημασία στην παραδοσιακή ουδετερότητά τους, έθεσαν, κατά κάποιο τρόπο, τροχοπέδη στη θεώρηση μιας ενδεχόμενης κοινής πολιτικής ασφάλειας. Παρόλο που συνηγορεί στην ανάπτυξη αυτής της θεώρησης για το μέλλον, διότι είναι πολίτης μιας χώρας που κατακτήθηκε κάθε φορά που δήλωσε ότι είναι ουδέτερη, ο εισηγητής δεν παύει να ελπίζει ότι θα πείσει τους διστακτικούς και, προς το παρόν, προτίμησε να επικεντρώσει την προσοχή του στην πτυχή της ασφάλειας της ΚΕΠΠΑ.
Η εξαιρετική έκθεσή του μας οδηγεί στη διαπίστωση ότι η κοινή πολιτική ασφάλειας βρίσκεται ακόμα σε νηπιακή ηλικία. Κάθε διεθνής κρίση αποδεικνύει τις ελλείψεις μας. Μόνον οι ανθρωπιστικές αποστολές μπορούν να αποφασίζονται και, καμμιά φορά, να εκτελούνται, αλλ' η εξωτερική πολιτική της Ένωσης δεν πρέπει, δεν μπορεί να σταματά σε αυτό το στάδιο. Ήδη από το 1992, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβώνας είχε καθορίσει τους τομείς που ενέπιπταν στην ΚΕΠΠΑ, όπου θα μπορούσαν και θα έπρεπε να αποφασίζονται κοινές δράσεις, αν εκρίνετο απαραίτητο. Ο σχετικός απολογισμός είναι απογοητευτικός. Είναι σαφές ότι η έννοια αυτή παρέμεινε εξαιρετικά αφηρημένη και πρέπει να συγχαρούμε ιδιαιτέρως τον κ. Tindemans για το ότι μας προσέφερε μια θεώρηση της ασφάλειας που διακρίνει μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια νέα προσέγγιση που θα πρέπει να επιτρέψει στους Ευρωπαίους και στις κυβερνήσεις τους να κατανοήσουν καλύτερα τη σημασία των μέτρων που αποφασίζονται από κοινού για την αποτελεσματικότερη καταπολέμηση των ναρκωτικών, της τρομοκρατίας, του οργανωμένου εγκλήματος και του λαθρεμπορίου κάθε είδους, όσον αφορά την εσωτερική ασφάλεια.
Ασφαλώς, μπορεί κανείς να εκφράσει τη λύπη του για τη μικρή πρόοδο της ΚΕΠΠΑ, αλλά, παραδόξως, προχωρήσαμε ίσως πολύ γρήγορα, διότι πρέπει, πρώτα απ' όλα, να πεισθούν οι λαοί για την αποτελεσματικότητα, την αναγκαιότητα των κοινών μέτρων. Η Ευρώπη δεν θα μπορέσει να υλοποιηθεί χωρίς τη συναίνεση των λαών και για να υπάρξει αυτή η συναίνεση, χρειάζεται διαρκής παιδεία. Τότε, η ασφάλεια του αμέσου περιβάλλοντος θα επιτρέψει να γίνει καλύτερα κατανοητό ότι το απαραβίαστο των συνόρων της Ένωσης είναι κοινό πρόβλημα όλων, το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνον από κοινού, ουδέποτε μεμονωμένα.
Αν κάποια μέρα απειληθεί ένα κράτος μέλος, η ιδέα μιας κοινής ασφάλειας θα καταστεί αμέσως προφανής και η διαπίστωση αυτή θα οδηγήσει στην παραδοχή της φυσικής της συνέπειας, της ιδέας της κοινής άμυνας, χωρίς την οποία ουδεμία κοινή εξωτερική πολιτική θα μπορούσε να υπάρξει.
Η έκθεση του κ. Tindemans και οι προτάσεις της μας προσφέρουν μια δυναμική θεώρηση της ασφάλειας. Γι' αυτό το λόγο, την χειροκροτώ θερμά και δηλώνω ότι η ομάδα μου θα την υποστηρίξει.
(Χειροκροτήματα)

Goerens
Κυρία Πρόεδρε, συγχαίρω τον κ. Tindemans, ο οποίος έκανε προ ολίγου τη διαπίστωση, μαζί με την κ. Helene Carrere d' Encausse, ότι είναι όλο και πιο δύσκολο να διαγραφούν κατά τρόπο έστω και ελάχιστα αξιόπιστο, προοπτικές σχετικά με την κοινή ασφάλεια, διότι δεν υπάρχει συμφωνία σχετικά με τους στόχους της. Η τύχη της έκθεσης του συναδέλφου μας, Leo Tindemans, απεικονίζει πιστά αυτή τη λυπηρή κατάσταση.
Η πρώτη εκδοχή αυτής της έκθεσης ήταν κατηγορηματική στην ειλικρίνειά της, καθώς και στις εποικοδομητικές προτάσεις και τον οραματισμό της. Αλλά μετά τη διέλευσή της από την επιτροπή, απέμεινε ένα κείμενο αφυδατωμένο και κάπως φοβισμένο, που αντικατοπτρίζει άριστα τον πειρασμό να ακολουθηθεί η λεγόμενη προσέγγιση του μικρότερου ελάχιστου παρονομαστή, την οποία το Σώμα φαίνεται ότι μοιράζεται πλέον με τα υπόλοιπα θεσμικά όργανα της Ένωσης.
Ενεργώντας έτσι, το Σώμα στέρησε από τον ίδιο τον εαυτό του το ρόλο πολιτικής ώθησης που παραμένει, σε τελευταία ανάλυση και για πολύ καιρό ακόμα, η κύρια αποστολή του στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ.
Αντί να επισημάνουμε και να κατονομάσουμε σαφώς τις δυσχέρειες, καθώς και τα πολιτικά εμπόδια που απαγορεύουν στην ΚΕΠΠΑ να λάβει σάρκα και οστά, προτιμούμε να τα παρακάμψουμε ενδίδοντας στην αυταπάτη μιας ειρηνικής Ευρώπης στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, που θα μπορούσε σε τελευταία ανάλυση να εξοικονομήσει τις επακόλουθες προσπάθειες για την άμυνα και την ασφάλεια.
Βαυκαλιζόμαστε με μια επικίνδυνη αυταπάτη, αλλά έτσι δεν θα καταφέρουμε να απελευθερωθούμε από τη βαρειά καλή θέληση των Αμερικανών συμμάχων μας που θα συνεχίσει να υπερασπίζεται την ασφάλειά μας. Είναι σημαντικό ότι οι ίδιοι οι Αμερικανοί αρχίζουν να δυσανασχετούν από τη διστακτικότητα των Ευρωπαίων οι οποίοι, τελικά, καταφέρνουν να ανεξαρτητοποιηθούν μόνον λεκτικά.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, είναι πιθανόν μια από τις καινοτόμες προτάσεις της έκθεσης Tindemans, δηλαδή η ενσωμάτωση αποστολών τύπου Petersberg στη Συνθήκη, να καταλήξει να διαστρεβλώσει κάπως τις προθέσεις του εισηγητή μας. Ασφαλώς, είναι επιθυμητό να αποκτήσουν αυτές οι αποστολές καθεστώς κοινής δράσης και να διευρυνθεί έτσι η πανοπλία των μέσων παρέμβασής μας, αλλά με δεδομένη την έκδηλη αναποφασιστικότητά μας, μπορεί να στοιχηματίσει κανείς ότι αυτό που θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική πρόοδο θα είναι σε τελευταία ανάλυση απλώς προπέτασμα που θα αποκαλύψει έτσι την αναποφασιστικότητά μας.

Carnero Gonzαlez
Κυρία Πρόεδρε, ξεκινάμε τη συζήτηση επί της έκθεσης του κ. Tindemans σε μία ιδιαίτερα σημαντική συγκυρία για τα ζητήματα ασφάλειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Από τη μία πλευρά έχουμε τη Διακυβερνητική Διάσκεψη που, στο κεφάλαιο αυτό, προχωράει με βήματα χελώνας αλλά, πάνω από όλα, πλησιάζουμε με σύντονη πορεία στη διάσκεψη κορυφής του ΝΑΤΟ που θα οδηγήσει στη γεωγραφική του διεύρυνση με παράλληλη λειτουργική ενδυνάμωσή του. Το συμπέρασμα είναι σαφές. Αν η ΔΔ εξακολουθήσει να διατηρεί τα ζητήματα ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε κατάσταση πολιτικού νανισμού, το ΝΑΤΟ θα καταλήξει να διαχειρίζεται αποκλειστικά πλέον τα ζητήματα ασφάλειας που αναφέρονται στην ήπειρό μας και στη γεωγραφική επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προσωπικά πιστεύω ότι κάτι τέτοιο αντιβαίνει τόσο στην επιθυμία της πλειοψηφίας της κοινής γνώμης στις χώρες μας όσο, φυσικά, και στα ίδια τα συμφέροντά μας.
Δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε τη μεταψυχροπολεμική ασφάλεια της ηπείρου μας σε έναν οργανισμό όπως το ΝΑΤΟ που είναι απόρροια του ψυχρού πολέμου, κυριαρχείται από μία εκτός περιοχής δύναμη όπως είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και, επιπλέον, εξακολουθεί να βασίζει όλες τις ενέργειές του στο παρωχημένο δόγμα της πυρηνικής αποτροπής.
Δεν είναι δυνατό να υπάρξει ευρωπαϊκή ταυτότητα ασφάλειας και άμυνας του ΝΑΤΟ. Η ταυτότητα αυτή θα έπρεπε να υπάρχει στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μίας Ένωσης ικανής να κατανοήσει, προφανώς, ότι η ασφάλεια δεν είναι στρατιωτικό δόγμα αλλά σφαιρική έννοια που πρέπει να βασίζεται σε μέτρα εμπιστοσύνης και στην προληπτική διπλωματία.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε να στηρίξει ένα νέο μοντέλο πανευρωπαϊκής ασφάλειας που θα συνεχίσει στην κατεύθυνση της ανάπτυξης του ΟΑΣΕ μέσα από την αναθεώρηση της διαδικασίας λήψης των αποφάσεών του και μέσα από την αύξηση των μέσων και των δυνατοτήτων του, συντονίζοντας τις στρατιωτικές δυνάμεις των κρατών μελών της Ένωσης με στόχο τη διεξαγωγή αποστολών τύπου Petersberg πάντοτε, βέβαια, μετά από αίτημα είτε των ίδιων των Ηνωμένων Εθνών είτε του ΟΑΣΕ.
Χωρίς ΚΕΠΠΑ δεν υπάρχει πολιτική ένωση, ούτε και το αντίστροφο. Αυτό έπρεπε να το έχει καταλάβει το Συμβούλιο που, φυσικά, απουσιάζει.

Schroedter
Mετά το πρώτο σχέδιό σας, κύριε Tindemans, στο οποίο ζητούσατε μια αμυντική ταυτότητα για την Eυρωπαϊκή Ένωση, ασκήθηκε πολύ έντονη κριτική από την αρμόδια επιτροπή. H κύρια εντολή ήταν να αναπτυχθεί μια συνολική ιδέα ασφάλειας, για όλους τους πολίτες της Eυρώπης. H Eυρώπη θα πρέπει να παραμείνει μια πολιτική δύναμη. Ωστόσο και πάλι οικοδομείτε ένα ευρωπαϊκό φρούριο, και στην έκθεσή σας εκλάβατε την άμυνα ως προάσπιση ειδικών συμφερόντων των μελών της Eυρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή την προάσπιση των φυσικών πόρων, των θαλάσσιων και επίγειων οδών μεταφορών.
Mήπως θα είναι ένα νέο μέτωπο Bορρά και Nότου αυτό που κτίζετε; H Eυρώπη, μια Eυρώπη της ειρήνης, σαν αυτή που ιδρύθηκε, μια Eυρώπη του δικαίου και της ελευθερίας, μια πολιτική Eυρώπη, θα γίνει στρατιωτική Ένωση. Aυτό λέει η έκθεση. Λέτε ξεκάθαρα, σε ορισμένα σημεία, πως στόχος είναι μια αμυντική ταυτότητα. H σε τρεις φάσεις ενσωμάτωση της ΔEE, θα έχει σαν αποτέλεσμα να αποκτήσει νέα ζωή η ΔEE, η οποία ουσιαστικά διαλύεται του χρόνου, και να αποκτήσει αυτόνομα καθήκοντα επέμβασης.
Eμείς, η νέα γενιά, όμως, δε θέλουμε να επανέλθουμε σ' ένα παραδοσιακό παλιομοδίτικο σύστημα, στο οποίο, με τον όρο ασφάλεια, εννοείται μόνον η δική μας ασφάλεια. Eδώ και πολύ καιρό μάθαμε ότι οι δικτατορίες μπορούν να ξεπεραστούν και με ειρηνικά μέσα. Στο μεταξύ υπάρχει στην Eυρώπη ένας οργανισμός για την ασφάλεια και τη συνεργασία, που έχει αναπτύξει γενικά πλαίσια για το ξεπέρασμα τειχών, ούτως ώστε να μη χρειάζονται καθόλου πλέον απειλές. Ένα κοινό και γενικό μοντέλο ασφάλειας του 21ου αιώνα δε μιλάει για διαχωρισμό μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλεια, αλλά για μια ασφάλεια που είναι αδιαίρετη, για μια ασφάλεια που θέλει να καταπολεμά τις αιτίες, εκεί που πραγματικά δημιουργούνται, δηλαδή στον οικονομικό, κοινωνικό και αναπτυξιακό τομέα.
Θα πρέπει οπωσδήποτε να αναπτυχθεί το φάσμα των πολιτικών μέσων. Ένα ευρωπαϊκό πολιτικό, ειρηνευτικό σώμα , αποτελεί, σ' αυτό το γενικό πλαίσιο, σημαντικό έργο της Eυρωπαϊκής Ένωσης. Aυτό χρειάζεται τις δυνάμεις μας, τις πολιτικές, τις οικονομικές και τις υλικές δυνάμεις μας.

Dupuis
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ, όπως οι προηγούμενοι αγορητές να συγχαρώ τον εισηγητή.Πιστεύω ότι η έκθεση είναι καλή. Όπως και ο κ. Goerens, πιστεύω μόνον ότι θα μπορούσαν να αποφευχθούν ορισμένες αιρέσεις. Πιστεύω ότι υπήρχε η πλειοψηφία στο Σώμα για να επιτευχθεί η εξάλειψη αυτών των αιρέσεων που διατηρήθηκαν εδώ κι εκεί.
Θα ήθελα να πω κυρίως δύο πράγματα. Το πρώτο δεν είναι επίκριση, αλλ' ίσως πρόσκληση προς τους σοσιαλιστές φίλους μας, προς τον κ. Wiersma. Νομίζω ότι αν μιλάμε για επιχειρήσεις τύπου Petersberg, πρέπει να έχουμε τα μέσα να τις υλοποιούμε και, κατά τη γνώμη μου, δεν μπορούμε να επαφιέμεθα σε ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου, αν θέλουμε πράγματι να είναι η Ευρώπη σε θέση να φέρει εις πέρας αυτές τις αποστολές.
Δεύτερον, απευθύνομαι προς τους φίλους μας Πρασίνους. Είναι κατά τη γνώμη μου προφανές ότι δεν νοείται επιχείρηση διατήρησης της ειρήνης μόνον με πολιτικό σώμα. Το απέδειξε η εμπειρία της Βοσνίας. Το ίδιο και η εμπειρία της Ρουάντα. Για να επιτύχει αυτό το είδος αποστολής, πρέπει να συνδυαστεί στρατιωτικό και πολιτικό σώμα, διότι μόνον το τελευταίο ασφαλώς δεν επαρκεί.
Κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να επισύρω την προσοχή σας στην παράγραφο 6 που ζητά από την Επιτροπή και από το Συμβούλιο να εξετάσουν την πιθανότητα δημιουργίας ευρωπαϊκού σώματος διατήρησης και αποκατάστασης της ειρήνης. Ελπίζω ότι θα λάβουμε κάποια απάντηση για το σημείο αυτό εκ μέρους της Επιτροπής. Νομίζω ότι είναι μια από τις προϋποθέσεις για να μπορεί να επεμβαίνει η Ευρώπη, αντιθέτως προς ό, τι συνέβη μόλις πρόσφατα στην Αλβανία, όταν δεν μπόρεσε να αντιδράσει ως Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά ανέθεσε σε κράτη μέλη το καθήκον να αντιμετωπίσουν εκείνη την κρίση. Πρέπει, παράλληλα ασφαλώς με την κατά πλειοψηφία ψήφο του Συμβουλίου, να υπάρχει και ένα ευρωπαϊκό όργανο διαχείρισης αυτής της κρίσης.
Αν θα μπορούσε η Επιτροπή να μας απαντήσει σχετικά με το σημείο αυτό, νομίζω ότι θα ήταν ένα σπουδαίο βήμα προς τα εμπρός. Ελπίζω ότι οι σοσιαλιστές φίλοι μας θα καταλάβουν ότι αν δεν υπάρχουν τα θεσμικά μέσα, η ικανότητα λήψης αποφάσεων κατά πλειοψηφία, θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε στη σημερινή κατάσταση, δηλαδή στην αδυναμία της Ευρώπης να κάνει ο, τιδήποτε.

de Gaulle
Κυρία Πρόεδρε, μετά την υποχώρηση της Σοβιετικής Ένωσης, τη σχετική παρακμή των Ηνωμένων Πολιτειών, την ισχυροποίηση της Γερμανίας, η Ευρώπη της άμυνας και η Ευρώπη των εξοπλισμών δεν αντιστοιχούν στις πραγματικότητες του σημερινού κόσμου.
Η άμυνα είναι η ίδια η έκφραση της εθνικής κυριαρχίας και δεν διαμοιράζεται. Ασφαλώς, θα βρίσκονται πάντα Γάλλοι ιθύνοντες που θα προσπαθούν, από επαγγελματική φιλοδοξία ή ματαιοδοξία, να βάλουν τη Γαλλία και τις βιομηχανίες της σε μια οδό, η οποία γνωρίζουν κατά βάθος ότι είναι αντίθετη προς τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του γαλλικού έθνους, αλλ' ο γαλλικός λαός δεν εξαπατάται και αισθάνεται ότι απειλείται από αυτή την ομοσπονδιακή Ευρώπη, την οποία μερικοί θέλουν να ιδρύσουν με κάθε τίμημα.
Τέλος, αγαπητοί συνάδελφοι, γνωρίζω ότι επιθυμία των εισηγητών, του κ. Tindemans και του κ. Titley, είναι να αφεθεί η Γαλλία, η οποία διαθέτει γενικά τη δεύτερη βιομηχανία εξοπλισμών στον κόσμο και έχει την ικανότητα να κατασκευάζει όλα τα είδη στρατιωτικών εξοπλισμών, σε γενικευμένες συμφωνίες εταιρικής σχέσης που δεν θα της προσφέρουν κανένα πλεονέκτημα από άποψη τιμής ή ποιότητας.
Τα προηγούμενα παραδείγματα ευρωπαϊκής συνεργασίας είναι, εξάλλου, σημαντικά: υβριδικά υλικά, υπερβάσεις προϋπολογισμών, ακυρώσεις σειρών.
Το 1958, όταν ο στρατηγός De Gaulle επέστρεψε στην εξουσία, η αμερικανική βιομηχανία ήταν ασυγκρίτως ισχυρότερη από τη γαλλική στρατιωτική βιομηχανία. Και όμως, η Γαλλία υλοποίησε μόνη πολλά προγράμματα εξοπλισμών με τη γνωστή επιτυχία.
Αυτή την πολιτική συνέχισαν οι πρόεδροι Pompidou, Gisdard d' Estaing και Μitterand. Γιατί να την εγκαταλείψει ο πρόεδρος Chirac;

Muscardini (NI
). (IT) Κυρία Πρόεδρε, δεν ξέρω εάν πρέπει να δεχθώ με ικανοποίηση την εκ προθέσεως επιλογή να περιοριστεί η έκθεση μόνο στις πλευρές της κοινής ασφάλειας και να μην αντιμετωπιστεί και το θέμα της πολιτικής άμυνας, πόσο μάλλον που η πρόσφατη εμπειρία της Βοσνίας - όπως άλλωστε και το πρόσφατο πρόβλημα της Αλβανίας - αποδεικνύει την ανάγκη μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και την απαίτηση να καθοριστεί χωρίς άλλη καθυστέρηση μια κοινή πολιτική άμυνας.
Ως γνωστό, και οι δύο είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους. Πάντως, η μέθοδος που επέλεξε ο εισηγητής, παρουσιάζει μια θετική πλευρά και επιτρέπει να σκιαγραφήσουμε εκείνη που καλείται από τους συναδέλφους της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων «η ουσία της ασφάλειας της Ενωσης», δηλαδή το σύνολο των βασικών εγγυήσεων που επιτρέπουν στην Ενωση να είναι και να παρουσιάζεται ως νομική οντότητα που ζει και αναπτύσσεται μέσα σε συνθήκες ελευθερίας, οι οποίες της επιτρέπουν να επιβεβαιώσει την ταυτότητά της στο διεθνές προσκήνιο.
Οφείλουμε όμως να συνειδητοποιήσουμε το γεγονός ότι μια κοινή πολιτική ασφάλειας δεν μπορεί από μόνη της να προστατεύσει την Ευρωπαϊκή Ενωση από κάθε απειλή. Το θέμα της άμυνάς της θα πρέπει συνεπώς να αντιμετωπιστεί όσο το δυνατόν ταχύτερα με τη σύγκλιση μιας διάσκεψης όπως αυτή της Μεσσήνης το 1955, με στόχο τον καθορισμό της βαθμιαίας συγχώνευσης της ΔΕΕ (Δυτικοευρωπαϊκής Ενωσης) στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στο πλαίσιο μιας κοινής πολιτικής άμυνας. Η δυνατότητα της Ενωσης να αποφασίσει την πραγματοποίηση ανθρωπιστικών αποστολών βοηθείας, διατήρησης της ειρήνης και διαχείρισης της ΔΕΕ, θα αποτελέσει την πρώτη και σημαντική έκφραση της διάστασης της ασφάλειας και της άμυνας, όπως αναφέρεται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ.
Υπάρχει επίσης ένα θέμα το οποίο, μεταξύ όλων εκείνων που αναφέρθηκαν στην έκθεση του συναδέλφου κ. Tindemans, δεν περιέχεται στο κεφάλαιο της εσωτερικής ασφάλειας της Ενωσης: πρόκειται για τα αποσχιστικά κινήματα, βίαια ή ειρηνικά, τα οποία αποτελούν παράγοντες αποσταθεροποίησης και δημιουργίας ρήξεων που δύσκολα ταιριάζουν με μια δημοκρατική κοινωνική εξέλιξη. Μία Ευρώπη, αναγκασμένη να αναχαιτίζει ένα σύνολο αποσχιστικών τάσεων, έστω κι αν αυτές δεν είναι έντονες, δεν μπορεί βέβαια να έχει την απαραίτητη αξιοπιστία για να παίξει τον σταθεροποιητικό εκείνο ρόλο που της εμπιστευόμαστε.
Νέες κρατικές οντότητες που προκύπτουν από αποσχιστικά κινήματα, υπονομεύουν την εσωτερική ασφάλεια, επειδή στηρίζονται σε εγωιστικά τοπικά συμφέροντα και, εδώ που τα λέμε, σε επιλογές εθνικιστικού χαρακτήρα. Κατά συνέπεια, η Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει να αντιμετωπίσει τους κινδύνους αυτούς και να εργαστεί έτσι ώστε στο πλαίσιο της πολιτικής ένωσης, να προστατευθούν εκείνες οι μορφές αυτονομίας και επικουρικότητας οι οποίες αναγνωρίζουν ορισμένες ιδιαιτερότητες. Πρέπει όμως να υπάρχουν εγγυήσεις για την προστασία της εσωτερικής ασφάλειας, ως αγαθού αναπόσπαστα συνδεδεμένου με την ανάπτυξη της Ενωσης και των λαών της, όπως και με την ακεραιότητα των κρατών.

Theorin
(SV ) Κυρία Πρόεδρε, αυτή η έκθεση είναι σαφώς καλύτερη από τις προτάσεις που επανειλημένα έχουν συζητηθεί στην Επιτροπή. Εξακολουθούν όμως να υπάρχουν προτάσεις που δεν είναι αποδεκτές. Η Σουηδία μαζί με την Φινλανδία έχει αποσαφηνίσει, μέσω της πρότασης της προς την διαρκούσα Διακυβερνητική Διάσκεψη, την θέση της στο θέμα της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Η Σουηδία ως μια αδέσμευτη χώρα η οποία ως στόχο έχει στην ουδετερότητα εν καιρώ πολέμου, δεν μπορεί να δεχτεί μια εξέλιξη προς μια κοινή ευρωπαϊκή άμυνα, ούτε εντός των πλαισίων της ΕΕ ούτε μέσω μιας οργανωτικής ενσωμάτωσης μεταξύ ΕΕ και ΔΕΕ. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία επ&#x02BC;αυτού. Η πρόταση για μια διάσκεψη με σκοπό να συζητηθεί η κοινή αμυντική πολιτική και η κοινή άμυνα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η ΕΕ δεν θα πρέπει να δημιουργήσει έναν ανταγωνιστικό οργανισμό για στρατιωτικές αποστολές εκ παραλλήλου με τον ΟΗΕ. Ο ρόλος τον οποίο πρέπει να έχει η μελλοντική πολιτική ασφάλειας της ΕΕ είναι να εργάζεται για ειρηνική επίλυση των συγκρούσεων, η δημιουργία θεσμικών οργάνων για τον ταχύ εντοπισμό των συγκρούσεων, η επίλυση αυτών με πολιτικές και οικονομικές μεθόδους, η ανάληψη αποστολών διατήρησης της ειρήνης και ανθρωπιστικών αποστολών καθώς και η ανάληψη του χειρισμού των κρίσεων. Τα καθήκοντα του τύπου Petersberg θα μπορούν να εκτελεστούν μόνον με απ&#x02BC;ευθείας εντολή του ΟΗΕ ή του ΟΑΣΕ. Είναι απαράδεκτο να μπορεί να ενεργεί η Ένωση αυτόνομα εκτός του πλαισίου αυτών των οργανισμών. Η πρόταση για ένα κοινό ευρωπαϊκό στρατιωτικό στρατηγικό και πολιτικό σώμα δεν είναι ούτε επεξεργασμένη σε βάθος ούτε πρακτικά εφαρμόσιμη.
Η πολιτική της ασφάλειας του μέλλοντος πρέπει να διευρυνθεί από την παραδοσιακή της επικέντρωση στην στρατιωτική ασφάλεια των κρατών στο να συμπεριλαμβάνει την ασφάλεια των ανθρώπων και την ασφάλεια του πλανήτη. Η κοινή ασφάλεια και η ολική ασφάλεια βασίζεται στην συνεργασία, την οικοδόμηση εμπιστοσύνης, την διαφάνεια και τον αφοπλισμό, και απαιτεί ενετελώς διαφορετικά εργαλεία από τα στρατιωτικά. Για την επίλυση των συγκρούσεων με ειρηνικά μέσα η ΕΕ πρέπει να αναπτύξει ένα ευρύ φάσμα προληπτικών μέτρων έγκαιρης προειδοποίησης, επίλυσης συγκρούσεων, διαμεσολάβησης, πολιτικής και οικονομικής ενίσχυσης αντί να προσκολάται στις στρατιωτικές λύσεις του ψυχρού πολέμου.

Δημητρακόπουλος
Κυρία Πρόεδρε, θέλω και εγώ να συγχαρώ τον κύριο Tindemans για την εργασία του, μια εργασία που παρουσιάζεται σε μία πάρα πολύ σημαντική στιγμή, διότι ακριβώς συνιστά κάποιες προτάσεις για τη διαμόρφωση μιας κοινής πολιτικής ασφάλειας. Λυπούμαι και εγώ που το Συμβούλιο απουσιάζει από αυτή τη συζήτηση. Θα έπρεπε από σεβασμό και προς το θέμα και προς το Κοινοβούλιο να παρίσταται κάποιος εκπρόσωπος του Συμβουλίου, ιδιαίτερα μάλιστα όταν το Συμβούλιο πρώτο βαρύνεται με μια σειρά από σοβαρές αποτυχίες στον τομέα της πολιτικής ασφάλειας.
Στην έκθεση του κυρίου Tindemans υπάρχουν αρκετά σημεία που έχουν ειδική σημασία. Το πρώτο είναι η μεθοδολογική της προσέγγιση, δηλαδή ο χωρισμός σε γενικές αρχές και σε ειδικά κεφάλαια, που είναι κυρίως η εξέταση περιοχών που είναι εστίες κρίσης, διότι αυτές ακριβώς απειλούν ως ένα βαθμό την ευρωπαϊκή ασφάλεια.
Μιλώντας για τις γενικές αρχές, θέλω να σταθώ σε δύο από αυτές. Η πρώτη είναι η έννοια της εδαφικής ακεραιότητας, έννοια πάρα πολύ σημαντική και οπωσδήποτε, κατά τη δική μου άποψη, ο κορμός μιας κοινής πολιτικής ασφάλειας. 'Ομως, εδώ χρειαζόμασθε φαντασία και το βλέμμα στο μέλλον, διότι τα εργαλεία, τα οπλικά συστήματα που είναι η πρώτη απειλή της εδαφικής ακεραιότητας έχουν εξελιχθεί και μας υποχρεώνουν να αλλάξουμε μέχρι τώρα παραδοσιακές θεωρήσεις.
Η δεύτερη είναι η έννοια της προληπτικής διπλωματίας, που νομίζω ότι είναι η σημαντικότερη πρόταση, γιατί πρόληψη σημαίνει αποφυγή των δυσάρεστων γεγονότων που σήμερα συνθέτουν την εικόνα του διεθνούς συστήματος. 'Ομως πρόληψη, κυρία Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, σημαίνει διαδικασίες, σημαίνει πληροφόρηση, σημαίνει επαφές, σημαίνει εξειδίκευση και αναλυτική εξέταση όλων των αιτιών μιας κρίσης, κάτι που φυσικά -βέβαια το Συμβούλιο απουσιάζει- δεν υπάρχει μέχρι σήμερα.
'Ενα άλλο σημείο είναι η πρόταση και η εισαγωγή των μέτρων οικοδήμησης εμπιστοσύνης ως θεσμού που έχει ήδη δοκιμασθεί σε παλαιότερες δύσκολες εποχές, αλλά που μπορεί σαφώς να συμβάλει στη δημιουργία των συνθηκών εκείνων που απαιτούνται για την αντιμετώπιση των προβλημάτων. Και το τελευταίο σημείο, κυρία Πρόεδρε, είναι τα «Ειδικά κεφάλαια». Τα Βαλκάνια: αποτυχία της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης. Η Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή: δεύτερη αποτυχία. Δεν αρκεί να διορίζουμε μέσα σε μια νύχτα και κάτω από αδιαφανείς διαδικασίες μεσολαβητές, πρέπει να έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις.

Caccavale
) Κυρία Πρόεδρε, και εγώ συγχαίρω τον κ. Tindemans για την θαυμάσια εργασία του, αν και διατηρώ ορισμένες επιφυλάξεις, ιδίως όσον αφορά στο ότι ο χαρακτήρας του κειμένου έχει αμβλυνθεί ενώ το ίδιο έχει υποστεί μια ολόκληρη σειρά αλλαγών στα πλαίσια της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, επειδή αποκτά έναν κάπως ανεδαφικό χαρακτήρα όταν ανακατεύει ένα σωρό θέματα, όπως την οργανωμένη εγκληματικότητα, την πορνεία, την οικονομική κρίση και το ρατσισμό. Στο θέμα αυτό αισθάνομαι κάποια αμηχανία.
Είναι όμως φανερό ότι ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Η Διακυβερνητική Διάσκεψη δεν έχει δώσει τα αποτελέσματα που προσδοκούσαμε και στην πραγματικότητα εκείνα που προβλέπονταν στη Συνθήκη του Μάαστριχτ δεν βρήκαν την πρέπουσα θέση στην πολιτική κοινής ασφάλειας. Είναι προφανές ότι χωρίς πολιτική ασφάλειας δεν υπάρχει αμυντική πολιτική, δεν υπάρχει κοινή άμυνα και δεν θα υπάρχει κοινή εξωτερική πολιτική. Κατά συνέπεια, η Ευρώπη που θα μπορούσε να είναι ένας γίγαντας - όπως είναι, εν μέρει, στο οικονομικό επίπεδο - σε πολιτικό επίπεδο είναι ένας νάνος_ ή, καλύτερα, έχουμε δεκαπέντε μικρούς νάνους που είναι τα δεκαπέντε κράτη μέλη τα οποία είναι εγκλωβισμένα στο πλαίσιο των δικών τους μικροεγωισμών και δεν υπολογίζονται καθόλου στο διεθνή στίβο. Αυτός είναι ο λόγος που εκτιμώ τον δυναμικό τρόπο με τον οποίο ο κ. Tindemans έθεσε το θέμα αυτό.
Στο θέμα αυτό οφείλουμε να είμαστε σαφείς και να μην έχουμε διφορούμενες απόψεις. Η πρόληψη συγκρούσεων και η ειρηνική λύση τους - το λεγόμενο peace keeping και peace making - δεν μπορούν να είναι μόνο ρητορικό σχήμα. Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει στον χώρο αυτό - και εδώ στρέφομαι στους συναδέλφους της Σοσιαλιστικής Ομάδος οι οποίοι έχουν πολλούς ενδοιασμούς που και σήμερα αναφέρθηκαν κατά τις παρεμβάσεις τους - απόψεις πάνω στο θέμα της διευθέτησης των συγκρούσεων, πάνω στο θέμα της αποκατάστασης της ειρήνης και της δημοκρατίας. Ολα αυτά δεν μπορούν να παραμείνουν ρητορικό σχήμα. Η πολιτική αυτή έχει ένα ορισμένο κόστος και όποιος έχει το θάρρος να επενδύσει πάνω σε επιχειρήσεις όπως εκείνη του Petersberg ή σε άλλες όπως εκείνες του ΝΑΤΟ, το οποίο πλέον αντιπροσωπεύει και για την Ευρώπη τον μοναδικό πραγματικό προμαχώνα ασφαλείας, και ας λένε μερικοί ό, τι θέλουν, όποιος λοιπόν έχει το θάρρος να επενδύσει στην πολιτική ασφάλειας και συνεπώς στην ικανότητα επέμβασης, στην ικανότητα εξαγωγής της ειρήνης, της δημοκρατίας και της ελευθερίας, εργάζεται για το μοναδικό δυνατό μέλλον μιας Ευρώπης δημοκρατικής και ελεύθερης.
Πιστεύω λοιπόν ότι η ΔΕΕ πρέπει να τεθεί στην υπηρεσία της ΚΕΠΠΑ και ότι όχι μόνο πρέπει να υπάρχει συνεργασία μεταξύ ΔΕΕ και Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά και μια πραγματική συγχώνευση με τη δυνατότητα μάλιστα της αυτοεξαίρεσης, με άλλα λόγια, να δοθεί στις χώρες εκείνες που δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν σε στρατιωτικές πρωτοβουλίες αποκατάστασης της ειρήνης, η δυνατότητα αποχώρησης. Σχετικά με αυτό, είναι απαραίτητο το Κοινοβούλιο να πάρει μια σαφή θέση και να θέσει το Συμβούλιο ενώπιον των ευθυνών του.

Caligaris
Κυρία Πρόεδρε, παίρνω την ευκαιρία να μιλήσω ενώπιον του πυκνού ακροατηρίου που δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τα τρέχοντα πολιτικά προβλήματα, για να εκφράσω την ιδιαίτερη εκτίμησή μου στον κ. Tindemans, αλλά ταυτόχρονα και τη δυσαρέσκειά μου σχετικά με το γεγονός ότι η θαυμάσια αρχική του εργασία αποδυναμώθηκε από την Επιτροπή, και μου φαίνεται ότι οι πολυάριθμες και μακροσκελείς τροπολογίες δεν θα καταφέρουν να της δώσουν τον αρχικό της δυναμισμό και περιεχόμενο. Σήμερα χάνουμε μία σημαντική ευκαιρία να αποδείξουμε ότι το Κοινοβούλιο ξέρει να δείχνει τόλμη, μακρυά από τα στενά πλαίσια των κυβερνήσεών του. Εκείνα που θα προτείνουμε στη Διακυβερνητική Διάσκεψη στο θέμα της ΚΕΠΠΑ δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας αδύναμος ψίθυρος που δεν είναι σε θέση ούτε καν να κουνήσει ένα φυλλαράκι. Σχετικά με το θέμα αυτό, έχουμε ένα Κοινοβούλιο, ακόμα έρμαιο των πολιτικών και ιδεολογικών προκαταλήψεων και των προθέσεων υποστήριξης εθνικών κυριαρχιών, που εκφράζει γνώμες οι οποίες δεν θα αφήσουν κανένα σημάδι στην ιστορική μνήμη σχετικά με την ευρωπαϊκή οικοδόμηση, και που προσπαθεί να αναπληρώσει το κενό της πολιτικής πρότασης με μερικές ισχνές προτάσεις πραγματιστικού χαρακτήρα.
Οχι, δεν έχουμε ανάγκη να ενισχύσουμε την συνεργασία με τη ΔΕΕ, αλλά αντίθετα να την ενσωματώσουμε στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο οργανισμός αυτός, που είναι ξένος τόσο με την Ενωση όσο και με το ΝΑΤΟ, αναστήθηκε από τον ύπνο του ύστερα από σαράντα χρόνια σαν τον Λάζαρο, και σήμερα είναι ανίκανος να αναλάβει από μόνος του τη διαχείριση της αποστολής στην Αλβανία, πράγμα που κατά τα άλλα είναι σε πλήρη ομοφωνία με τις δεσμεύσεις του Petersberg.
Οχι, δεν έχουμε ανάγκη να μπορούμε να ελέγχουμε και να αναλύουμε, όταν δεν έχουμε κατόπιν την βούληση και τα πολιτικά και στρατιωτικά μέσα για να αντιδράσουμε. Οχι, δεν έχουμε ανάγκη ενός ευρωπαϊκού ανθρωπιστικού σώματος, το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια άχρηστη συμμετοχή στον πολλαπλασιασμό υποτιθέμενων δυνάμεων - στην πραγματικότητα αδυναμιών - των ευρωπαϊκών οργανισμών.
Αντίθετα, έχουμε ανάγκη μιας σαφούς και έγκυρης εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής κοινής ασφαλείας, με τη βούληση να θέσουμε στη διάθεσή τους όλα τα μέσα που μπορούν να κάνουν την ΕΕ όχι μόνο μια αγορά, που ήδη είναι, ούτε μια τεράστια Κεντρική Τράπεζα που θα υπάρχει οπωσδήποτε, είτε αυτό είναι για καλό είτε για κακό, αλλά μια διεθνή πολιτική οντότητα πρώτου μεγέθους και συνεχώς περισσότερο αυτόνομη.
Ο Θεόδωρος Ρούσβελτ είχε υποδείξει στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δική του γραμμή σχετικά με την εξωτερική πολιτική: Talk soft and carry a big stick (Να είσαι προσηνής αλλά να κρατάς μεγάλο ρόπαλο). Η γραμμή της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν πρέπει, αντίθετα, να συνοψίζεται στη φράση: Talk a lot provided you don't carry a big stick (Μίλα όσο θέλεις, αρκεί να μην κρατάς μεγάλο ρόπαλο).

Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, γνωρίζω καλά ότι είναι δύσκολο να τηρηθεί ο χρόνος ομιλίας, αλλά θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή των ομάδων στο πρόβλημα αυτό. Νομίζω ότι θα πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί στο μέλλον. Έτσι, φαίνεται ότι χθες δεν χρησιμοποιήθηκε χρόνος ομιλίας μιας ώρας και είκοσι λεπτών, διότι οι αγορητές δεν ήσαν παρόντες. Αντιθέτως, σήμερα, ο χρόνος είναι πολύ περιορισμένος. Νομίζω ότι θα πρέπει στ' αλήθεια να επανεξετάσουμε όλα αυτά, ούτως ώστε οι σημαντικές συζητήσεις να μπορούν να διαρκούν όλο το χρόνο που αξίζουν. Από την πλευρά μου, είμαι υποχρεωμένη να επιβάλλω, στο μέτρο του δυνατού, το σεβασμό του χρόνου ομιλίας κάθε ενός.

Seppδnen
Αξιότιμη κυρία Πρόεδρε, ο κύριος Τίντεμανς δήλωσε ότι το θέμα της ασφάλειας δεν είναι αποκλειστικά και μόνο στρατιωτικό. Συμφωνώ μαζί του, αλλά η διαπίστωση αυτή πρέπει να ισχύει και σε ό, τι αφορά τις σχέσεις της ΕΕ με χώρες εκτός της Κοινότητας.
Στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ το μεγαλύτερο χάσμα ως προς το επίπεδο διαβίωσης παρατηρείται μεταξύ των εκατέρωθεν των κοινών συνόρων Φινλανδίας και Ρωσίας περιοχών. Η Ρωσία ως κράτος δεν αποτελεί, πλέον, απειλή για την Δύση. Το 90 %, όμως, του πληθυσμού της αισθάνεται ανασφάλεια από κοινωνική άποψη. Τα έξοδα διαβίωσης έχουν εξάκις χιλιαπλασιασθεί, το προσδόκιμο επιβίωσης των ανδρών έχει μειωθεί στα 57 έτη και οι αποδοχές του 60 % του πληθυσμού δεν φθάνουν τα 500 Εcu το μήνα.
Δεδομένου ότι η ύπαρξη του χάσματος αυτού ως προς το επίπεδο διαβίωσης αποτελεί σημαντική απειλή για την ασφάλεια της χώρας μας, έχουμε καταβάλει προσπάθειες για την κάλυψή του μέσω ειρηνικής συνεργασίας και παραμένοντας ουδέτεροι. Μία ενδεχόμενη στρατιωτική ένταση στον Βορρά θα μας προκαλούσε έντονο αίσθημα ανασφάλειας. Προκειμένου, λοιπόν, να αποφευχθεί η δημιουργία οποιασδήποτε κατάστασης έντασης, αποφασίσαμε να παραμείνουμε ουδέτεροι. Παρά την ενδεχόμενη διεύρυνσή του προς την Πολωνία, την Τσεχία, την Ουγγαρία και τη Σλοβενία, το ΝΑΤΟ δεν θα αποκτήσει κοινά σύνορα με τη Ρωσία. Εάν όμως ενταχθεί και η Φινλανδία στο ΝΑΤΟ, αυτό σημαίνει ότι ο Οργανισμός θα συνορεύει άμεσα με τη Ρωσία. Προτείνοντας την ενοποίηση ΕΕ και ΔΕΕ, ο κύριος Τίντεμανς προσπαθεί, με έμμεσο τρόπο, να πείσει τη Φινλανδία και άλλα ουδέτερα κράτη να προσχωρήσουν στο ΝΑΤΟ.
Στις εκθέσεις τους οι κύριοι Τίντεμανς και Τίτλεϊ τάσσονται υπέρ της κοινής πολιτικής ασφάλειας και της δημιουργίας μιας κοινής πολεμικής βιομηχανίας. Με τις εκθέσεις αυτές η Ένωση των Πολιτών θα μετατραπεί σε στρατιωτική ένωση. Όπως έχω πληροφορηθεί, ορισμένα «μεγάλα» κράτη πιέζουν, μεταξύ άλλων, και τον πρωθυπουργό της Φινλανδίας να εγκρίνει την ενοποίηση ΕΕ και ΔΕΕ. Το μεγαλύτερο, όμως, μέρος του πληθυσμού της χώρας μας δεν συμφωνεί με τον κύριο Λίππονεν. Η πλειονότητα των βουλευτών οι οποίοι προέρχονται από τις χώρες του Βορρά, έχει αποφασίσει να υπογράψει από κοινού μία δήλωση υπέρ της απόρριψης της έκθεσης αυτής.

Nicholson
Κυρία Πρόεδρε, συγχαίρω τον εισηγητή για την μελετημένη έκθεσή του σχετικά με την ευρωπαϊκή πολιτική εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας. Θα συγκεντρώσω την προσοχή μου στα εσωτερικά θέματα. Οι κίνδυνοι και οι απειλές που αντιμετωπίζουμε σήμερα από την τρομοκρατία και τις δραστηριότητες του οργανωμένου εγκλήματος στη διακίνηση των ναρκωτικών και σε άλλους τομείς είναι εξαιρετικά ανησυχητικές.
Προερχόμενος από τη Βόρεια Ιρλανδία, γνωρίζω πολύ καλά τις ικανότητες των διεθνών δικτύων τρομοκρατίας και των τρομοκρατών να παρακάμπτουν και να εξουδετερώνουν τους διασυνοριακούς ελέγχους και να αποφεύγουν την οποιαδήποτε ασφάλεια προσπαθούν να επιβάλλουν η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της. Τα όπλα με τα οποία σκορπούν τον θάνατο και την καταστροφή έρχονται στο χώρο μας. Δεν έχει σημασία εάν φέρνουν υλικά για να κατασκευάσουν βόμβες ή όπλα για να δολοφονούν: η απειλή της τρομοκρατίας προκαλεί φόβο και αποσταθεροποίηση στις κοινότητές μας και τους δημιουργεί καθολική ανασφάλεια. Διαβρώνει αυτόν καθ' εαυτόν τον ιστό της κοινωνίας και δημιουργεί καχυποψίες, εντάσεις και έλλειψη εμπιστοσύνης.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να αγνοήσει αυτή την απειλή εναντίον της. Εάν θα πρέπει να υπάρξει εμπιστοσύνη και σεβασμός, θα πρέπει να προέλθει από όλα τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναγνωρίσουν την απειλή που αποτελεί η διεθνής τρομοκρατία για όλους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η τρομοκρατία είναι ένα πρόβλημα που δεν θα εξαφανιστεί από μόνο του. Πρέπει να αντιμετωπιστεί ευθέως. Υπάρχουν κράτη μέλη που δεν έχουν δρέψει δάφνες σ' αυτόν τον τομέα κατά το παρελθόν.
Στρέφομαι τώρα στο πρόβλημα των ναρκωτικών. Στην περιοχή μου το πρόβλημα αυτό δεν είναι πολύ μεγάλο, για το σύνολο της κοινωνίας όμως είναι τεράστιο. Χρειαζόμαστε αυστηρότερους ελέγχους και επιθεωρήσεις. Θα πρέπει να προστατεύσουμε τους πολίτες μας από τον κίνδυνο αυτό, από εκείνους που βρίσκονται εκεί έξω και θέλουν να καταστρέψουν τις κοινωνίες μας και τους νέους μας. Εν συμπεράσματι, υποστηρίζω την έκθεση και αυτά που προτείνει αλλά υπάρχουν ακόμη πάρα πολλά να γίνουν. Υπάρχουν πολλές προκλήσεις εμπρός μας και πολλοί και ποικίλοι κίνδυνοι για την κοινωνία μας. Πρέπει όλοι να κάνουμε ό, τι μπορούμε για να δημιουργήσουμε μια κοινωνία στην οποίαν οι άνθρωποι να μπορούν να ζήσουν μαζί.

Fιret
Κυρία Πρόεδρε, η έκθεση του κ. Tindemans για κοινή πολιτική ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ευπρόσδεκτη.
Μπαίνω στον πειρασμό να πω: επιτέλους! Δεν είναι, πράγματι, καιρός να πάρουν επιτέλους οι λαοί της Ευρώπης την τύχη τους στα χέρια τους; Ή πρέπει να αφήσουμε ακόμα και πάντα την ασφάλειά μας στα χέρια του κ. William Clinton; Η σύγχρονη ιστορία αποδεικνύει κάθε ημέρα ότι τα ευρωπαϊκά και τα αμερικανικά συμφέροντα συνήθως διϊστανται. Συνεπώς, δεν μπορούμε να αποδώσουμε μόνον στους Αμερικανούς το ρόλο του παγκόσμιου χωροφύλακα.
Ο κ. Tindemans, ο οποίος υπήρξε στη χώρα μου, το Βέλγιο, φωτισμένος Υπουργός Εξωτερικών, επιμένει, και χαίρομαι γι' αυτό, στην ενίσχυση των επιχειρησιακών δομών της ΔΕΕ, στην καλύτερη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΔΕΕ και στη δημιουργία ευρωπαϊκού σώματος αποτελούμενου από στρατιωτικές και πολιτικές μονάδες επιφορτισμένου με τη διατήρηση της ειρήνης.
Όπως έλεγε η γιαγιά μου, που ήταν Γαλλίδα και ολλανδόφωνη, »Wie geen put graaft voor een ander valt er zelf in», δηλαδή: »όποιος δεν σκάβει το λάκκο του άλλου πέφτει ο ίδιος μέσα».
Συμφωνώ επίσης με τη βούληση που εξέφρασε ο εισηγητής να αναγκαστούν τα κράτη που βρέχονται από τη Μεσόγειο να σεβαστούν τα σχετικά ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών τα οποία το κράτος του Ισραήλ επιμένει να αγνοεί. Τέλος, συμμερίζομαι την άποψη ότι η χαλιναγώγηση των μεταναστευτικών ροών που προέρχονται από τη νότιο ακτή της Μεσογείου διέρχεται από τη βελτίωση του κοινωνικού επιπέδου των πληθυσμών της. Λυπούμαι, ωστόσο, για τον υπερβολικά σημαντικό ρόλο που αποδίδεται και πάλι στο ΝΑΤΟ για την ασφάλεια των λαών μας. Νομίζω ότι θα ήταν προσφορότερο να ενισχυθεί η ΔΕΕ και να διευρυνθεί προς τις χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης.
Τέλος, θα ήθελα να εκφράσω τη λύπη μου για το ότι η έκθεση ξέχασε να λάβει υπόψη ένα κίνδυνο που απειλεί εκ των ένδον πολλές χώρες της Ένωσης: την άνοδο των αποσχιστικών δυνάμεων την οποία αντιμετωπίζει - όπως όλοι γνωρίζουν - το Βέλγιο, αλλά δεν αγνοεί ούτε η Ισπανία, ούτε η Ιταλία, ούτε ακόμα και η Γαλλία ή η Μεγάλη Βρετανία.

Barσn Crespo
Κυρία Πρόεδρε, αρχικά θέλω να εκφράσω την εκτίμησή μου για την έκθεση του κ. Tindemans και να πω ότι οι Ισπανοί σοσιαλιστές θα την υπερψηφίσουν, αρχικά επειδή είναι η πρώτη ευκαιρία για μας τους Ευρωπαίους, που πολεμήσαμε μεταξύ μας επί αιώνες, να διατυπώσουμε και να επεξεργαστούμε μία κοινή πολιτική ασφάλειας, με υπευθυνότητα και αλληλεγγύη και όχι αναζητώντας ο καθένας μας την κυριαρχία για λογαριασμό του.
Υπάρχει και άλλος λόγος πιο σημαντικός, το ότι βρισκόμαστε ενόψει της Διακυβερνητικής Διάσκεψης και προσπαθούμε να εφαρμόσουμε τη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μιλάει για κοινή υπηκοότητα, για την εσωτερική αγορά, για το ενιαίο νόμισμα, δηλαδή επί παντός επιστητού, και το εντυπωσιακό είναι η επιφύλαξή μας σε ό, τι αφορά τον από κοινού σχεδιασμό της ασφάλειας, που είναι το μόνο το οποίο μπορεί να εγγυηθεί πραγματικά τη σταθερότητα και το μέλλον αυτής της Ένωσης.
Πιστεύω ότι, όταν αναφερόμαστε στους προβληματισμούς των συμπολιτών μας, πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι, κατά κύριο λόγο, οι προβληματισμοί αυτοί αφορούν την απασχόληση και την ασφάλεια, την ασφάλεια των πολιτών, φυσικά, αλλά και την εξωτερική ασφάλεια.
Πέρα από αυτά, υπάρχει και άλλος βασικός λόγος που είναι ότι, μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου, οι Ευρωπαίοι δεν μπορούμε να μεταθέτουμε συστηματικά την ευθύνη της προστασίας και της ασφάλειάς μας σε κάποιον εταίρο και κηδεμόνα, όσο δυνατός και ισχυρός και αν είναι. Το γεγονός αυτό μας υποχρεώνει να αναλάβουμε και εμείς τις ευθύνες μας. Και η πρώτη ευθύνη που έχουμε ως Ευρωπαίοι είναι να σταθεροποιήσουμε την ήπειρό μας.
Είμαστε, τελικά, ειδήμονες και φανατικοί του αυτομαστιγώματος. Μνημονεύουμε συστηματικά και ανελλιπώς τις αποτυχίες μας ως Ευρωπαϊκή Ένωση, εκείνο όμως που δεν αναφέρουμε ποτέ είναι ότι πρέπει να σταθεροποιήσουμε τη Βαλτική και τη Μεσόγειο, να εγγυηθούμε την ασφάλεια στην Κεντρική Ευρώπη και, επιπλέον, να ταχθούμε αλληλέγγυοι με όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα στα σύνορά τους. Πρόσφατα υπήρξαν προβλήματα στην Ιταλία και στην Ελλάδα ενώ προβληματισμός υπάρχει στη Φινλανδία, ο οποίος εκφράστηκε και εδώ. Ο μόνος τρόπος να τα καταφέρουμε είναι ακολουθώντας το παλιό ρητό που λέει ότι εν τη ενώσει η ισχύς. Και αυτό, ακριβώς, δικαιολογεί τον προβληματισμό για την πολιτική ασφάλειας και για μία πολιτική ασφάλειας που να τα περιλαμβάνει όλα, να είναι ειρηνική και, παράλληλα, αξιόπιστη. Και με τον ίδιο τρόπο που δε γίνεται πολιτική υγείας με παρακλήσεις ή με το χορό της βροχής αλλά χρειάζονται και νοσοκομεία και γιατροί, η ασφάλεια θα είναι αξιόπιστη μόνο αν τη στηρίξουμε από κοινού με όλες μας τις δυνάμεις και αυτό συνεπάγεται, όπως αναφέρει και η Συνθήκη του Μάαστριχτ, την οριστική ενσωμάτωση της ΔΕΕ στην Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και την ανάπτυξη των ικανοτήτων μεσολάβησης και ειρηνικής παρέμβασης που διαθέτουμε, στηριζόμενες όμως στη δύναμη που πηγάζει από την ασφάλεια και την ένωση.

Burenstam Linder
Κυρία Πρόεδρε, η έκθεση Tindemans είναι μια πολύ εποικοδομητική συνεισφορά στην συζήτηση και την εξέλιξη της πολιτικής ασφάλειας. Πριν μερικούς μήνες συναντήθηκαν οι Πρόεδροι Κλίντον και Γιέλτσιν στο Ελσίνκι για να συζητήσουν για την ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας. Αυτό καθ&#x02BC;αυτό ήταν καλό, αλλά πρέπει να προσέξουμε τον κίνδυνο να λαμβάνονται οι καθοριστικές αποφάσεις για την πολιτική ασφάλειας ερήμην της Ευρώπης. Εξ&#x02BC; αιτίας της ελάχιστα αναπτυγμένης συνεργασίας στον τομέα της πολιτικής ασφάλειας η παρέμβαση της Ευρώπης είναι πολύ κατακερματισμένη, κάτι που μειώνει τις δυνατότητες επιρροής. Υπάρχουν εμφανή πλεομεκτήματα λόγω ευρείας κλίμακας στην πολιτική της ασφάλειας, μέσα από την αυξανόμενη σύμπραξη των οποίων μπορεί να γίνει καλύτερη εκμετάλευση τους για να ενισχυθεί ο ρόλος της Ευρώπης και η δυνατότητα ιδίας παρέμβασης.
Στο άρθρο 7 λέει ο κος Tindemans: »...... η φυσική αλληλεγύη που συνδέει τα κράτη μέλη αποτελεί αφ&#x02BC;εαυτής ένα σημαντικό στοιχείο ασφάλειας υπό την έννοια ότι συνδυάζεται με τις εγγυήσεις ασφάλειας που προσφέρονται στα πλαίσια της ΔΕΕ και του ΝΑΤΟ και οι οποίες καλύπτουν ήδη εμμέσως τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν είναι μέλη των ως άνω οργανισμών». Αυτό είναι σωστό, αλλά για να αποφεχθούν οι παρεξηγήσεις πρέπει να επισημανθεί ότι αυτές οι χώρες, οι οποίες δεν είναι ισότιμα μέλη του ΝΑΤΟ ή της ΔΕΕ, δεν προσπαθούν παρ΄όλα αυτάνα επωφεληθούν μόνον. Η Σουηδία έχει διατηρήσει μια δική της εκτεταμένη άμυνα η οποία έχει επιδράσει σταθεροποιητικά στην Βόρεια Ευρώπη. Οι σουηδικές κατά κεφαλήν αμυντικές δαπάνες είναι υψηλότερες από πολλών άλλων χωρών.
Αν δούμε την παρούσα κατάσταση υπάρχουν, μέσω μιας δραστήριας και ίσως έως και προωθητικής συνεργασίας εντός του πλαισίου των συμφωνιών τύπου Petersbergs, περαιτέρω δυνατότητες για αυτές τις χώρες να συνεισφέρουν από πλευράς της πολιτικής ασφάλειας. Είναι ευπρόσδεκτη μια διευρυμένη συνεργασία εντός του τρίτου πυλώνα για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας. Η ένταξη στην ΕΕ, η συμμετοχή στην PFF και η σχέση συνδεδεμένου μέλους με την ΔΕΕ θα επιφέρει μεγαλύτερη εξοικείωση στις χώρες που βρίσκονταν εκτός στρατιωτικών συμμαχιών ώστε να συμμετέχουν στην συνεργασία με αμοιβαίες υποχρεώσεις.
Στην έκθεση υπάρχει ένα ιδαίτερο κεφάλαιο για την περιοχή της Βαλτικής. Οι χώρες της Βαλτικής και η ΕΕ μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά σ&#x02BC;αυτήν την ευαίσθητη περιοχή με το να δημιουργήσουν δίκτυα σ&#x02BC;όλους τους τομείς, ακόμη και με την μορφή ορισμένης στρατιωτικής συνεργασίας, και να ενισχύσουν έτσι την ασφάλεια της περιοχής. Τέτοιες παρεμβάσεις γίνονται επίσης.
Η νέα κατάσταση αναφορικά με την πολιτική ασφάλειας που ισχύει μετά τον τερματισμό του ψυχρού πολέμου έχει ωθήσει σε ένα νέο διάλογο και στην Σουηδία επίσης. Μπορούν να διαπιστωθούν σημαντικές αλλαγές στην στάση της Σουηδίας ως προς την συνδρομή, και σε στρατιωτικό επίπεδο επίσης. Ο κ. Tindemans, μέσω της πολύ ισορροπημένης έκθεσής του, διευκολύνει αυτήν την σταδιακή αλλά σαφή αλλαγή, και ας μου επιτραπεί να τον συγχαρώ για την έκθεση.

Baldi
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, και εγώ συγχαίρω τον εισηγητή κ. Tindemans για την εξαιρετικά σημαντική έκθεση με πρωτοβουλιακό χαρακτήρα, που έρχεται σε μία ιδιαίτερα σημαντική στιγμή της εξωτερικής μας πολιτικής.
Εάν η Ενωση επιθυμεί πραγματικά να διατηρήσει και να ενισχύσει τη σταθερότητα και την ειρήνη, οφείλει επειγόντως και με σαφήνεια να προσδιορίσει την κοινή μας εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας που μπορούν πραγματικά να εφαρμοστούν, αντιμετωπίζοντας επίσης το θέμα της άμυνας, ιδιαίτερα σε σχέση με τον αφοπλισμό, την πρόληψη των συρράξεων και τη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης.
Η Ενωση πρέπει επίσης να συνδράμει όχι μόνο στη σταθερότητα της Ευρωπαϊκής ηπείρου και των ομόρων ζωνών, αλλά και της περιοχής της Βαλτικής, της λεκάνης της Μεσογείου, καθώς και της Μέσης Ανατολής και της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας, ώστε να εγγυηθεί πλήρως τη διατήρηση της ειρήνης, αναφερόμενη κατά συνέπεια στις αρχές της ΚΕΠΠΑ όπως και σε εκείνες του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Με την ευκαιρία αυτή, θα ήθελα να τονίσω τη σημασία που έχει η Μεσόγειος για την ασφάλεια της Ενωσης, όπως κατέστη σαφές με την ευκαιρία της Διάσκεψης της Βαρκελώνης. Είναι σκόπιμο να δημιουργηθούν στη λεκάνη της Μεσογείου συστήματα ασφαλείας που να ολοκληρώνουν τις Ευρωμεσογειακές συμφωνίες, βελτιώνοντας τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, και ιδίως ελέγχοντας τα ρεύματα των μεταναστών και τους μηχανισμούς διακίνησης πολεμικού υλικού.
Εύχομαι θερμά η Διακυβερνητική Διάσκεψη να μας οδηγήσει στη διατύπωση μιας συμφωνίας που θα παράσχει κατά τρόπο συγκεκριμένο στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα τα αναγκαία μέσα για την εφαρμογή μιας εξωτερικής πολιτικής και μιας πολιτικής ασφαλείας που θα είναι πράγματι κοινές, με άλλα λόγια, που θα αποτελούν προϊόν κοινής συμφωνίας των κρατών μελών και συνεπώς θα είναι αξιόπιστες και εφαρμόσιμες. Είναι λοιπόν σημαντικό να ενεργήσουμε κατά τρόπο συντονισμένο, συνεκτικό και ο οποίος θα συμπληρώνει τις άλλες κοινοτικές πολιτικές, διότι μία μεμονωμένη δράση εξωτερικής πολιτικής ή μία μεμονωμένη δράση πολιτικής συνεργασίας για την ανάπτυξη ή, τέλος, μία μεμονωμένη δράση ανθρωπιστικής βοήθειας μπορούν να έχουν αποτελέσματα διαφορετικά από εκείνα που θα επιθυμούσαμε και είχαμε αποφασίσει.

Frischenschlager
Kυρία Πρόεδρε, δέχομαι πλήρως και εξ ολοκλήρου την έκθεση Tindemans, και κυρίως αυτά που πρόσθεσε προφορικά, σήμερα, ο εισηγητής, και λυπάμαι που ήμασταν υποχρεωμένοι να αναβάλουμε το τμήμα της αμυντικής πολιτικής. Δεν καταλαβαίνω αυτή τη διστακτική στάση, επειδή θεωρώ ότι έχουμε να κάνουμε με μια ιστορική ευκαιρία, την ευκαιρία δηλαδή να μπορούμε να έχουμε για πρώτη φορά την ελπίδα που δικαιούμαστε, να καταστήσουμε, με κοινές ευρωπαϊκές δομές λήψης αποφάσεων και με λειτουργικότητα, αδύνατη την άσκηση βίας και τη βίαιη επιβολή πολιτικών στόχων. Aυτή είναι η ιστορική ευκαιρία.
Γι' αυτό και, σ' αυτήν την κοινή εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας, θα πρέπει να συμμετέχουν όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, συμπεριλαμβανομένων και των ουδετέρων, και με τη διάσταση της αμυντικής πολιτικής, μια κι αυτή είναι η μεγάλη πρόοδος. H ουδετερότητα, που έχει σημασία για μας και μεγάλη παράδοση, ωχριά μπροστά στη μεγάλη ελπίδα και στη μεγάλη διάσταση, από άποψη πολιτικής ασφαλείας, που μπορεί να αντιμετωπίσει η KEΠΠA. Mπορούμε να πετύχουμε την αξιοποίηση της δύναμης της Eυρώπης, κατά την έννοια των κριτηρίων της ειρηνευτικής πολιτικής των Hνωμένων Eθνών, του OAΣE και της Eυρωπαϊκής Ένωσης.
Γι' αυτό και είμαι υπέρ της συμμετοχής και των ουδετέρων κρατών στην KEΠΠA. Eίμαι υπέρ της συγχώνευσης της EE με την ΔEE και υπέρ της συνεργασίας με το NATO, έχω όμως τη γνώμη ότι η συνεργασία με τη Pωσία, από άποψη πολιτικής ασφαλείας, θα πρέπει να έχει προτεραιότητα έναντι της επέκτασης του NATO. Δεν υπάρχει ασφάλεια στην Eυρώπη ενάντια στη Pωσία, αλλά μόνο μαζί με τη Pωσία.

Αλαβάνος
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα, πρώτον, να υπογραμμίσω τη σημασία της ουσιαστικής απουσίας του Συμβουλίου, σε αντίθεση με την κοινοβουλευτική συνέπεια του Επίτροπου Van den Broek, που μας την υπενθυμίζει συνέχεια. Αυτό υποβαθμίζει τελικά τη συζήτηση του Κοινοβουλίου σε συζήτηση καφενείου και το Προεδρείο ειδικά θα έπρεπε να πάρει κάποια μέτρα και να δείξει τη δύναμη του Κοινοβουλίου απέναντι στο Συμβούλιο.
Το δεύτερο είναι ότι μέσα στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων παρακολούθησα μια προσπάθεια που έγινε από τον εισηγητή κύριο Tindemans, για μία έκθεση με ευρεία υποστήριξη, να υπογραμμίσει ότι υπάρχουν σημεία που αξίζουν της ενεργού στήριξής μας, όπως το θέμα της πολιτικής αλληλεγγύης, της υπεράσπισης των συνόρων, της εδαφικής ακεραιότητας των χωρών μελών.
Τρίτον, θέλω να πω και εγώ ότι, όπως και όλη η Ομάδα μου, συνολικά είμαι αντίθετος με την έκθεση αυτή και δεν θα την ψηφίσω γιατί κατά τη γνώμη μου υποβαθμίζει τελικά, παρά τις αρχικές προθέσεις της, την αρχή της πολιτικής ασφάλειας, σε όφελος της εύκολης προσφυγής προς τη στρατιωτική ασφάλεια.
Τέθηκε από συναδέλφους το ερώτημα αν θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε τη Γιουγκοσλαβία ή το Ζαϊρ χωρίς στρατιωτικά μέτρα. Η απάντησή μου είναι ναι . Είναι ναι εάν υπήρχε εύστοχη, σωστή, ψύχραιμη πολιτική παρέμβαση της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης και των χωρών μελών, εάν δεν υπήρχε αυτή η επιπόλαιη και ταχύτατη αναγνώριση των δημοκρατιών της πρώην Γιουγκοσλαβίας ή η στήριξη από χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης στο διεφθαρμένο καθεστώς Μομπότου στο Ζαΐρ, ίσως η πολιτική ασφάλεια την οποία πρέπει να στηρίξουμε να μας έδινε πολύ καλύτερα αποτελέσματα.

Linser
Κυρία Πρόεδρε, μετά την τρισάθλια εμφάνιση της Ένωσης σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ιδιαίτερα στα Bαλκάνια, η ανάγκη του ευρωπαϊκού πληθυσμού και των υπεύθυνων πολιτικών, να επιδιώξουν έναν κοινό στόχο, από άποψη πολιτικής ασφαλείας, να εγκαθιδρύσουν ταχύτερους και αποτελεσματικότερους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων και να μιλούν στο εξωτερικό με μια φωνή, είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά. H έκθεση του κ. Tindemans προσφέρει εξαιρετική βάση για κάτι τέτοιο.
Φυσικά και το θέμα αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση για τα επισήμως ουδέτερα ακόμη κράτη της EE. Στην Aυστρία, η παρούσα συζήτηση των κυβερνητικών κομμάτων για την πολιτική ασφαλείας, μοιάζει μάλλον με βαβυλωνιακή γλωσσική σύγχυση. Oι δηλώσεις των υπευθύνων αλλάζουν, στην πράξη, καθημερινά. Eίναι ανέντιμο, λαϊκίστικο και ανάρμοστο, έναντι του ίδιου πληθυσμού, να ισχυρίζεται κανείς ότι μπορεί να ενταχθεί στο NATO, και παρόλα αυτά να διατηρήσει μέρος της ουδετερότητάς του.
Eίναι ανάρμοστο έναντι των υπολοίπων κρατών της EE, να λειτουργούμε στην πολιτική ασφαλείας ως λαθρεπιβάτες. Δεν μπορεί να ζητάμε από τους άλλους εταίρους της EE να μας στηρίζουν με την αλληλεγγύη τους, σε περιπτώσεις κρίσεων, και στη συνέχεια, όταν μια άλλη χώρα χρειάζεται τη βοήθειά μας, να επικαλούμαστε την ουδετερότητά μας. H Aυστρία θα πρέπει να αποφασίσει. Eμείς, από το Kόμμα της Eλευθερίας, είμαστε το μοναδικό αυστριακό κόμμα που ακολουθεί, κατ' αυτήν την έννοια, μια αξιόπιστη και έντιμη πολιτική. Σε λογικά σχέδια, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, είμαστε κάλλιστα ένας αξιόπιστος εταίρος.

Truscott
Κυρία Πρόεδρε, ο κ. Tindemans είναι άξιος συγχαρητηρίων για την οξύνεια και την πνευματική ισχύ με την οποία προσήγγισε αυτό το αμφισβητούμενο ζήτημα. Ωστόσο, είναι λυπηρό το γεγονός ότι πολλές από τις τροπολογίες της ομάδας μας απερρίφθησαν κατά τη συζήτηση της εκθέσεως στην επιτροπή. Υπάρχει ένας αριθμός λόγων για τους οποίους τα μέλη του Εργατικού Κόμματος του Σώματος αυτού δεν είναι σε θέση να υποστηρίξουν την έκθεση όπως βρίσκεται ενώπιόν μας σήμερα.
Όλοι μας συμφωνούμε ότι η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας πρέπει να ενισχυθεί. Η ουσία του προβλήματος είναι το πως μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ευρεία ομοφωνία μεταξύ των κρατών μελών. Η έκθεση του κ. Tindemans για την κοινή πολιτική ασφάλειας της ΕΕ περιλαμβάνει ορισμένα απαράδεκτα στοιχεία. Η αναφορά στην ψηφοφορία ειδικής πλειοψηφίας για κοινές δράσεις υπό την ΚΕΠΠΑ υπερβαίνει τη θέση της Σοσιαλιστικής Ομάδας και της νέας Εργατικής βρετανικής κυβερνήσεως. Ούτε είναι πρέπον, κατά την άποψή μου, να γίνεται χωριστή αναφορά στις αποστολές αποκατάστασης της ειρήνης σε αντίθεση με εκείνες διατήρησης και δημιουργίας της ειρήνης. Η έμφαση η οποία αποδίδεται στη διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της ΕΕ και ο όρος οικονομικής ασφάλειας με σκοπό τη διασφάλιση του εφοδιασμού και των επικοινωνιών της υπονοούν κάποια μορφή αμυντικών δυνατοτήτων για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό επιβεβαιώνεται με τη σαφή αναφορά στη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού κέντρου πολιτικών και στρατιωτικών μονάδων υπεύθυνων για τη «διατήρηση και αποκατάσταση της ειρήνης».
Μετά σεβασμού, δεν είναι αυτό το μήνυμα που θα πρέπει να στείλει το Σώμα στο Συμβούλιο Κορυφής του Αμστερνταμ τον Ιούνιο. Είναι ατυχές διότι η έκθεση περιλαμβάνει πολλά καλά στοιχεία. Σ' αυτά συμπεριλαμβάνονται οι αναφορές στον αφοπλισμό και τον έλεγχο των εξοπλισμών, στη μη διάδοση των πυρηνικών, στην ανισότητα και στην προστασία του περιβάλλοντος. Αλλά, αντίστοιχα, είναι αδύνατον να συμφωνήσουμε με άλλα σημαντικά σημεία της εκθέσεως.
Η έκθεση Tindemans έχει στοιχειοθετήσει τις παραμέτρους της συζητήσεως μολονότι η ομάδα μου κι' εγώ - και ειδικότερα το σύνολο των Εργατικών βουλευτών - αναμένουμε μια έκθεση που να συμφωνεί περισσότερο με τις φιλοδοξίες της Ευρώπης για ειρήνη και ασφάλεια στην επόμενη χιλιετηρίδα.

Stenzel
Kυρία Πρόεδρε, κύριε Eπίτροπε, η έκθεση Tindemans έρχεται έγκαιρα, έξι εβδομάδες πριν από την ολοκλήρωση της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Σε περίπτωση που αποτύχει η έκθεση αυτή στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο, αυτό θα ήταν ένα πιστοποιητικό απορίας για το Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο, το οποίο θα έχανε, κατ' αυτόν τον τρόπο, την ευκαιρία - σ' ένα κεντρικό θέμα ευρωπαϊκής πολιτικής, δηλαδή στην πολιτική ασφαλείας και στην εξωτερική πολιτική - να το ακούσουν και να το πάρουν στα σοβαρά.
Θα πρέπει να επιδοκιμαστούν όλες οι ρεαλιστικές πολιτικές θέσεις του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου, που αποσκοπούν στο να μην παραμείνει η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας μια χάρτινη φόρμουλα, άνευ περιεχομένου. H έκθεση Tindemans λαμβάνει υπόψη ισορροπημένα τις αναγκαιότητες του ελέγχου των εξοπλισμών, τις αναγκαιότητες της μη διάδοσης των όπλων, καθώς και τη λειτουργικότητα της Ένωσης. H βασική της δήλωση, ότι η προστασία του εδάφους της EE θα πρέπει να αποτελεί μέρος μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας και να οδηγεί ενδεχομένως σε μια κοινή αμυντική πολιτική, θα σήμαινε ένα ατομικό άλμα της ευρωπαϊκής πολιτικής ασφαλείας, θα άφηνε τη μη δεσμευτική μορφή του «μπορεί» και θα πήγαινε στην πιο δεσμευτική μορφή του «πρέπει».
Yποστηρίζουμε τη σταδιακή ενσωμάτωση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης στην EE και την αναγκαία διαπλοκή της ΔEE με το NATO, όπως επίσης και την ένταξη των καθηκόντων της Aγίας Πετρούπολης στη Συνθήκη της EE, επειδή αυτό θα ενίσχυε την αξιοπιστία της ευρωπαϊκής πολιτικής ασφαλείας.
H Aυστρία δε θέλει να έχει μόνο την επικαρπία της ευρωπαϊκής πολιτικής ασφαλείας, αλλά να συμμετέχει αλληλέγγυα σε μια τέτοια πολιτική. Γι' αυτό κι ελπίζω, ότι αυτή η έκθεση Tindemans θα βρει υποστήριξη όχι μόνο στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο, αλλά θα συμβάλει και στην ίδια την Aυστρία, στην ενίσχυση της συζήτησης υπέρ των δικών μας θέσεων, για την πολιτική ασφαλείας, ως πλήρους μέλους, μελλοντικά, της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς επίσης και ως μέλους του νέου μεταρρυθμισμένου NATO, προκειμένου να ανταποκριθούμε στο ρόλο μας στην ευρωπαϊκή πολιτική ασφαλείας.

Vδyrynen
Αξιότιμη κυρία Πρόεδρε, κατ' αρχάς θα ήθελα να συγχαρώ τον Λέο Τίντεμανς για το γεγονός ότι η έκθεσή του εξετάζεται, επιτέλους, από την ολομέλεια. Με ικανοποιεί ιδιαιτέρως το γεγονός ότι, αφενός, η έκθεση έχει χωρισθεί σε δύο τμήματα και, αφετέρου, κατά την εξέτασή της από την επιτροπή το περιεχόμενό της έχει διευρυνθεί και εμπλουτισθεί σε ό, τι αφορά την πολιτική ασφάλειας. Παρ' όλα αυτά, ως εκπρόσωπος μιας ουδέτερης Χώρας του Βορρά δεν μπορώ να την εγκρίνω στο σύνολό της και, ως εκ τούτου, να την υποστηρίξω.
Οι συζητήσεις σχετικά με την πολιτική ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης δυσχεραίνονται από το γεγονός ότι οι ανάγκες των ενδιαφερομένων διαφέρουν, σε μεγάλο βαθμό, μεταξύ τους. Αλλοι υποστηρίζουν ότι προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι οι οποίοι έχουν τεθεί, η Ένωση πρέπει να λειτουργήσει υπό μορφήν ομοσπονδίας. Σύμφωνα με την θεωρία αυτή, η ΕΕ θα μετατραπεί σε μία υπερδύναμη η οποία θα ασκεί μία ενιαία πολιτική στον τομέα της άμυνας και θα έχει ένα ενιαίο αμυντικό σύστημα. Αλλοι, όπως και εγώ, εξετάζουν το θέμα της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας της ΕΕ από πρακτική άποψη, και αναρωτιούνται ποιοί κίνδυνοι απειλούν την ασφάλειά μας.
Εξ όσων, τουλάχιστον, γνωρίζω αυτή την στιγμή δεν μας απειλεί κανένας κίνδυνος υπό μορφήν στρατιωτικής επίθεσης. Η ασφάλειά μας ενδέχεται, όμως, να τεθεί σε κίνδυνο εάν εξακολουθήσει να επικρατεί αβεβαιότητα εν σχέσει με την ανάπτυξη της Ανατολικής Ευρώπης και ιδίως της Ρωσίας. Οι κίνδυνοι οι οποίοι προκαλούνται από την αβεβαιότητα αυτή δεν είναι δυνατόν να εξαλειφθούν με την μετατροπή της ΕΕ σε στρατιωτική ένωση και υπερδύναμη. Υπάρχει ακόμη και το ενδεχόμενο να χειροτερεύσει η παρούσα κατάσταση εάν συνεχίσουμε να προάγουμε τη μετατροπή αυτή. Οι κίνδυνοι αυτοί θα εξαλειφθούν μόνο εάν εντείνουμε την πανευρωπαϊκή συνεργασία.
Τελειώνοντας, καλώ όλους τους βουλευτές του Κοινοβουλίου να υποστηρίξουν τις προτάσεις τροποποίησης που έχω καταθέσει οι οποίες αποβλέπουν στη συμπερίληψη της περιοχής της Θάλασσας Μπάρεντς στην έκθεση, δεδομένου ότι αυτό αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα της περιοχής αυτής.

Θεωνάς
Κυρία Πρόεδρε, στο ένα λεπτό που έχω στη διάθεσή μου θα ήθελα να πω ότι όταν κάποιος συζητά για την πολιτική ασφάλειας στην Ευρώπη σήμερα χρειάζεται να αναρωτηθεί, πρώτον, για τους κινδύνους που συνεπάγεται για τους λαούς της Ευρώπης η λογική που εκφράζει και η έκθεση, σύμφωνα με την οποία μια εξωτερική πολιτική, για να είναι αξιόπιστη, δεν πρέπει να αποκλείει a priori καμμία λύση για την άσκησή της. Δηλαδή η Ευρωπαϊκή 'Ενωση ευθέως απειλεί με τη χρήση των όπλων για την επιβολή της θέλησής της, και μάλιστα με αυτόνομες δραστηριότητες.
Δεύτερον, ποιός χρειάζεται σήμερα ψυχροπολεμικούς οργανισμούς όπως το ΝΑΤΟ και τη Δυτικοευρωπαϊκή 'Ενωση και τη διεύρυνσή τους; Από ποιόν θέλουν να προστατεύσουν τις αξίες -όπως λέγεται- και τα θεμελιώδη συμφέροντα της 'Ενωσης; Οι λαοί της Ευρώπης, κυρία Πρόεδρε, δεν έχουν ανάγκη από διεθνείς χωροφύλακες αλλά από πολιτικές που θα αντιμετωπίσουν τα οξύτατα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα της εποχής μας σύμφωνα με τα συμφέροντα των λαών, καθώς και θεσμούς συλλογικής ασφάλειας για ειρηνική επίλυση των διαφορών χωρίς απειλή ή άσκηση βίας.

Antony
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η έκθεση του συναδέλφου μας, κ. Tindemans, γεννά από την πλευρά μας σθεναρές επικρίσεις.
Χωρίς να επανέλθω σε όσα είπε εξαιρετικά ο συνάδελφός μου, κ. de Gaulle για την άμυνα, θεμελιώδες στοιχείο της εθνικής κυριαρχίας, θα αρκεστώ να παρατηρήσω ότι αυτό που συνιστά ο κ. Tindemans είναι η ολοκληρωτική ενοποίηση των εθνών μας στο ατλαντικό σύστημα παγκόσμιου εξαναγκασμού. Και για να προχωρήσουμε συντομότερα σε αυτή την οδό, μας παίζουν από πάνω το παλιό γνωστό τραγούδι του πνεύματος των συνθηκών, πέραν του γράμματος των συνθηκών. Παρόλο που δεν λέγεται ακόμα ξερά ότι τα κράτη θα πρέπει να υποταγούν ή να παραιτηθούν, στην πραγματικότητα, το πνεύμα των λεγομένων δεν είναι προδήλως διαφορετικό.
Αλλά το πιο εξαιρετικό είναι και πάλι, σε αυτό το πλαίσιο, η παρεμβολή του περίφημου δογματικού εξορκιστικού λόγου για την καταδίκη του υποτιθέμενου ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Ο κ. Tindemans αναφέρει τις λαϊκές δυσαρέσκειες που επιφέρουν αντιδράσεις ρατσισμού και ξενοφοβίας. Ο κ. Tindemans έχει εν μέρει δίκιο: υπάρχει λαϊκή δυσαρέσκεια και μάλιστα όλο και μεγαλύτερη. Αλλ' η δυσαρέσκεια αυτή εντείνεται στην πραγματικότητα κατά του πραγματικού, αυθεντικού, βίαιου ρατσισμού που κανείς ποτέ δεν θέλει να διαπιστώσει εδώ. Ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα είναι αυτό που συνέβη στο νοσοκομείο του Montfermeil, κοντά στο Παρίσι, όπου οι ομάδες νεαρών, όπως λέγεται αιδημόνως, οι οποίες αποτελούν πραγματικούς κομμάντος - όχι κομμάντος προσευχών, όπως αυτοί που αγωνίζονται κατά των εκτρώσεων - κομμάντος αλητών, τρομοκράτησαν επί δύο ώρες τους ασθενείς και το νοσηλευτικό προσωπικό. Κάθε ημέρα, κ. Tindemans, αστυνομικά τμήματα πυρπολούνται, πυροσβεστικά οχήματα δέχονται επιθέσεις, υπάρχει τρομοκρατία στα σχολεία και δίδονται μαχαιριές που θα έπρεπε να σκανδαλίζουν εξίσου με τις μαχαιριές που έδωσε ένας μετανάστης σε έναν Υπουργό Πολιτισμού. Έτσι, μαχαιρώνονται καημένα παιδιά, για τα οποία κανείς ποτέ δεν μιλά, γιατί δεν θέλησαν να δώσουν αμέσως το ρολόι τους ή το μπουφάν τους.
Βλέπετε, κύριε Tindemans, ο άνθρωπος που σας μιλά και το κίνημα στο οποίο συμμετέχει είναι απολύτως ξένοι προς το ρατσισμό. Το γνωρίζετε; Στην κεντρική επιτροπή του Εθνικού Μετώπου συμμετέχουν δύο μαύροι από τις Αντίλλες. Ένας από αυτούς, ο φίλος μου Stephane Durbette, ο νεώτερος περιφερειακός σύμβουλος της Γαλλίας εδάρη, εγκαταλήφθηκε ημιθανής και κατέληξε στο νοσοκομείο, διότι κάποιοι σοσιαλκομμουνιστές κομμάντος τον μεταχειρίστηκαν ως γενετικό μίασμα. Ιδού ο ρατσισμός.
Οι βαπτιστικοί μου που είναι ινδοκινεζικής καταγωγής, οι τρεις βαπτιστικοί μου, μου αναφέρουν το ρατσισμό που παρατηρούν όχι από τους ηλικιωμένους Γάλλους, αλλά από κοινότητες οι οποίες μισούν αυτή τη σοφή κοινότητα των Βιετναμέζων, που αγαπούν τη Γαλλία. Στο Λίβανο, πολλά από τα 3.000 ορφανά ή δυστυχισμένα παιδιά με τα οποία ασχολήθηκα επί δεκαπέντε χρόνια εμφυλίου πολέμου μου εκφράζουν την ανησυχία τους. Μου λένε, μου γράφουν: »θα συμβεί και σε σας, όπως και σε μας, στη Βηρυτό». Πράγματι, όταν αναφέρετε δειλά τις εντάσεις στο Νότο της Μεσογείου, δεν καταλαβαίνετε ότι οι φρικτές και ανελέητες μάχες του αλγερινού εμφυλίου πολέμου, όπου χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι δολοφονίας που συνιστούσε ήδη ο προφήτης στο Κοράνι, δεν καταλαβαίνετε ότι αυτές οι ανελέητες μάχες μπορούν να μεταφερθούν μεταξύ των εκατομμυρίων μουσουλμάνων πολιτών, διπλής εθνικότητας, που ζουν στη χώρα μου, χωρίς να αισθάνονται, χωρίς να θέλουν να είναι πάνω από όλα Γάλλοι! Κάθε ημέρα, πολιτικοί, όχι μόνον από την κίνηση στην οποία ανήκω, εκδιώκονται από ορισμένες συνοικίες. «Δεν είσαι στο σπίτι σου», τους λένε. Έτσι άρχισαν όλα στο Λίβανο. Λίγο πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης, ο Μωάμεθ Β' απευθύνθηκε στον Κωνσταντίνο ΙΑ': »οι δύο όχθες του Βοσπόρου μου ανήκουν, η ασιατική γιατί κατοικείται από τους Οθωμανούς μας, η ευρωπαϊκή γιατί δεν είστε ικανοί να την υπερασπιστείτε».

Donner
Κυρία Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση άλλαξε από το 1995, τότε που εντάχθηκαν σ' αυτήν τρεις αδέσμευτες χώρες. Ταυτόχρονα, με την εκ μέρους τους αποδοχή της Συνθήκης του Μάαστριχτ οι τρεις αυτές χώρες διακήρυξαν την πολιτική τους συμφωνία με τις αρχές της Ένωσης. Η Σκανδιναβία θα φάνταζε εντελώς διαφορετική εάν η Σουηδία και η Φινλανδία εντάσσονταν στο ΝΑΤΟ ή επρόκειτο να ενταχθούν στο προβλεπόμενο μέλλον. Αναμένουμε μια ειρηνική συνεργασία με την περιοχή της Βαλτικής και με τη Ρωσία που παλεύει με τα προβλήματα της αλλαγής προς τη δημοκρατία και τις νομικά δεσμευτικές δομές.
Η έκθεση Tindemans που ισχυρίζεται ότι ασχολείται μόνο με την ασφάλεια φαίνεται να πιστεύει κατά ένα μέρος πως η ασφάλεια της Ευρώπης ενισχύεται με στρατιωτικά μέσα. Περιλαμβάνει συνεπώς μια ολοφάνερη παράλειψη. Η ασφάλεια όλων μας δεν εξαρτάται μόνο από τις εξελίξεις στη Ρωσία αλλά και στην Ουκρανία και στη Λευκορωσία. Η προϋπόθεση της ρωσικής επιθετικότητας, για την οποία στο παρελθόν υπήρχε κάποια βάση, ήταν η αιτία στην οποία στηριζόταν η άμυνα του ΝΑΤΟ και της Δυτικής Ευρώπης. Η κατάσταση σήμερα είναι ριζικά διαφορετική.
Η διεύρυνση της Ένωσης είναι το καλύτερο μέσο για την ενίσχυση της ασφάλειας. Η λύση του ΝΑΤΟ δεν είναι, ούτε και η ιδέα που παρουσιάζεται από καιρού εις καιρόν να γίνει η ΔΕΕ μέρος της Ένωσης. Αφού ελέχθησαν αυτά, η έκθεση περιλαμβάνει καλοδεχούμενες προτάσεις για βελτίωση της αποτελεσματικότητας των αποστολών ειρήνευσης και διατήρησης της ειρήνης που ακολουθούν τις πρωτοβουλίες που ανέλαβαν ο σουηδός και ο φινλανδός Υπουργός Εξωτερικών. Η έκθεση Tindemans, παρά την καλή της ποιότητα, αποτελεί ένα πτωχό συμβιβασμό.
Τέλος, υπάρχουν πάρα πολλά μεταφραστικά λάθη στο φινλανδικό κείμενο της εκθέσεως. Η ειρήνευση, π.χ., μεταφράζεται ως rauhanhieronta , λέξη η οποία στα αγγλικά σημαίνει ειρηνικό μασάζ. Ελπίζω ότι δεν θα χρειαστεί να πάμε σε οίκο μασάζ για να ζήσουμε με ειρήνη και ασφάλεια.
(Χειροκροτήματα)

Piha
Αξιότιμη κυρία Πρόεδρε, κατ' αρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή της έκθεσης για τις κοπιαστικές προσπάθειες που κατέβαλε κατά την εκπόνησή της και, να τον συγχαρώ για τον διαλλακτικό του τρόπο προσέγγισης εν σχέσει με τις προοπτικές της κοινής πολιτικής ασφάλειας σε επίπεδο ΕΕ. Ένα από τα μεγαλύτερα προτερήματα της έκθεσης είναι ότι εξετάζει το θέμα της ασφάλειας από ευρεία γωνία. Είναι, νομίζω, σημαντικό να μην λησμονούμε ότι τα μεμονωμένα άτομα δεν πιστεύουν ότι η ασφάλειά τους απειλείται μόνο από κάνες όπλων. Οι πολίτες γνωρίζουν ότι δεν απειλούνται σήμερα συνήθως από στρατιωτικό επεκτατισμό αλλά από κινδύνους οι οποίοι απορρέουν από την ρύπανση του περιβάλλοντος και από τα ελλιπή μέτρα ασφάλειας στον πυρηνικό τομέα.
Στην Συμφωνία για την Ευρωπαϊκή Ένωση καθορίζεται ως στόχος η χάραξη μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας η οποία ενδέχεται, στο μέλλον, να οδηγήσει στην εγκαθίδρυση ενός ενιαίου αμυντικού συστήματος. Οφείλουμε, όμως, να ομολογήσουμε ότι σήμερα υπάρχουν πλέον της μιας απόψεις εν σχέσει με την πραγματική σημασία, την ερμηνεία και την υλοποίηση του στόχου αυτού. Δεν υπάρχει, συνεπώς, μία πανευρωπαϊκή ομοφωνία εν σχέσει με το θέμα αυτό. Η δημιουργία προτύπου για το μέλλον στον τομέα της πολιτικής ασφάλειας είναι, από θεωρητική άποψη, ιδιαίτερα δυσχερής, δεδομένου ότι οι ενδιαφερόμενοι φορείς διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους όσον αφορά τους στόχους που έχουν θέσει και τους πόρους που διαθέτουν. Η δυσχέρεια αυτή γίνεται εύκολα αντιληπτή εάν συγκρίνουμε μεταξύ τους τα κράτη μέλη της ΕΕ σε ό, τι αφορά την στάση τους απέναντι στην Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση. Γι' αυτό και πιστεύω ότι εάν εξακολουθήσουμε να επικαλούμεθα μονόπλευρα την Συνθήκη του Μάαστριχτ, δεν θα κατορθώσουμε να εξασφαλίσουμε σωστές βάσεις για την συνέχιση της συζήτησης αυτής.
Στα πλαίσια της διακυβερνητικής διάσκεψης η Φινλανδία και η Σουηδία έχουν προτείνει να περιορισθεί ο ρόλος της ΔΕΕ αναφορικά με την ανάπτυξη μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας στις δραστηριότητες που αποβλέπουν στον έλεγχο των κρίσεων. Γι' αυτό και ο κύριος Τίντεμανς υπογραμμίζει, με σαφήνεια, την σημασία των καθοριζομένων στην αποκαλούμενη διακήρυξη του Πέτερσμπεργκ υποχρεώσεων οι οποίες αναφέρονται επανειλημμένως στις προτάσεις της Φινλανδίας και της Σουηδίας.
Στην έκθεση Τίντεμανς ο θεωρητικός τρόπος προσέγγισης στο θέμα του στρατιωτικού κινδύνου για την ασφάλειά μας αποτελεί, αναλόγως της εκάστοτε ερμηνείας, είτε το μεγαλύτερο πλεονέκτημα είτε το μεγαλύτερο μειονέκτημα της έκθεσης αυτής. Δεδομένης της ανομοιογένειας των διαφόρων φορέων, θα επιθυμούσα να αποσαφηνισθούν πλήρως οι όροι οι οποίοι χρησιμοποιούνται στην συζήτηση που αφορά κυρίως την περιοχή της Βαλτικής Θάλασσας. Θα ήταν, επίσης, ωφέλιμο αντί να σπαταλούμε χρόνο επιλύοντας διαφορές που έχουμε ως προς την ορολογία, να εξετάζουμε την ουσία της στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ ΝΑΤΟ, ΕΕ και Ρωσίας.
Ο βουλευτής κύριος Σέππανεν αναφέρθηκε σε μία άποψη η οποία έχει υιοθετηθεί από πολλούς στις Χώρες του Βορρά. Η άποψη, εντούτοις, αυτή δεν είναι και η μοναδική. Στην Φινλανδία οι απόψεις σχετικά με την πολιτική ασφάλειας και την προσχώρηση στην ΔΕΕ και το ΝΑΤΟ διίστανται όχι μόνο μεταξύ των διαφόρων πολιτικών κομμάτων αλλά και μεταξύ των μελών των κομμάτων αυτών. Εγώ θα υποστηρίξω την έκθεση Τίντεμανς δεδομένου ότι πιστεύω ότι με την έγκρισή της θα προαχθούν τα συμφέροντα τόσο της Ευρώπης όσο και της Φινλανδίας. Ελπίζω, επίσης, ότι η συζήτηση αυτή θα συμβάλει στην αλλαγή της κοινής γνώμης στη Φινλανδία.

Svensson
(SV ) Κυρία Πρόεδρε, η έκθεση Tindemans είναι στην πραγματικότητα εντελώς ανεδαφική.. Δεν υπάρχει καμία πραγματική βάση κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Τα κράτη μέλη δεν έχουν την ίδια αντίληψη ή τα ίδια αντικειμενικά συμφέροντα. Αυτές οι διαφορές φάνηκαν επί παραδείγματι κατά την διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, όσον αφορά τον αποκλεισμό της Νοτίου Αφρικής, την Τουρκία, τα Βαλκάνια, την πολιτική για τα πυρηνικά, κ.ά.. Το να δημιουργηθεί τότε μια ψευδής ενότητα σημαίνει μόνον ότι θα σκεπαστούν οι φωνές των μικρών κρατών μελών, να καταπνιγούν, και ορισμένες χώρες να γίνουν δορυφόροι των μεγάλων υπερδυνάμεων.
Η δημιουργία περιφερειακών συνασπισμών αποσταθεροποιεί στην πραγματικότητα την παγκόσμια ασφάλεια. Αυξάνει τον κίνδυνο επιθετικότητας και τυχοδιωκτικής πολιτικής, γιατί θα ήταν πολιτική τυχοδιωκτισμού και νεοαποικιοκρατίας αν η ΕΕ έπαιρνε αυτόνομα το δικαίωμα να παρεμβαίνει στρατιωτικά σε χώρες εκτός του δικού της εδάφους. Η παγκόσμια ασφάλεια απαιτεί συσπείρωση γύρω από έναν παγκόσμιο οργανισμό. Μόνον ο ΟΗΕ είναι το κατάλληλο βήμα των λαών στο έργο της ειρήνης και της ασφάλειας.

Imbeni
Κύριε Πρόεδρε, κ. Tindemans, θα ψηφίσω υπέρ της έκθεσής σας, διότι πιστεύω ότι είναι οπωσδήποτε ορθό να στείλουμε ένα μήνυμα στη Διακυβερνητική Διάσκεψη, το οποίο δεν μπορεί παρά να προέρχεται από ένα Κοινοβούλιο που προχωρεί στην κατεύθυνση μιας πολιτικής κοινής ασφαλείας. Κατόπιν αυτών, θεωρώ ότι το μήνυμα - όχι ότι ευθύνεστε εσείς κ. Tindemans - είναι ένα μήνυμα ασθενές. Εμείς προσπαθούμε να μιλήσουμε για ασφάλεια και άμυνα, μας λείπουν όμως οι βάσεις που αντιπροσωπεύονται από την ύπαρξη ή μη μιας εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα, η πραγματική μας δυσκολία. Καλώ όλους τους συναδέλφους - και εδώ υπάρχουν όλες οι απόψεις, από το ένα άκρο στο άλλο - να προβληματιστούν πάνω στο γεγονός ότι εμείς θα γίνουμε πραγματικά ώριμοι όταν θα σταματήσουμε να συζητάμε εάν πρέπει ή όχι να υπάρχει μία εξωτερική πολιτική, μία πολιτική ασφαλείας, ή μία πολιτική άμυνας, και θα περιλάβουμε στην ημερήσια διάταξη τη συζήτηση σχετικά με το πώς θα πρέπει είναι αυτή η εξωτερική πολιτική της Ενωσης.
Θα ήθελα να πω τόσο στα μικρά όσο και στα μεγάλα κράτη, σε όλες τις Ομάδες και σε όλους τους συναδέλφους, ότι αποτελεί σφάλμα το να σκεφθεί κανείς πως μια εξωτερική πολιτική και μια πολιτική ασφαλείας και άμυνας είναι προς όφελος ορισμένων και εις βάρος ορισμένων άλλων. Είναι προς το συμφέρον της Ενωσης, των λαών και των κρατών, τη στιγμή που θα συζητήσουμε για τον τρόπο υλοποίησής της, θα σημαίνει ότι έχουμε γίνει ωριμότεροι.
(Χειροκροτήματα)

Sindal
Κύριε Πρόεδρε, κ. Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, διαβάζοντας την έκθεση του κ. Tindemans απεκόμισα ορισμένες θετικές εντυπώσεις. Εννοώ συγκεκριμένα τα σημεία 20-32, στα οποία περιγράφονται τα καθήκοντα όσον αφορά την ειρήνη και τη σταθερότητα. Επισήμανα επίσης ιδιαίτερα την αναφορά στη Βαλτική. Το δεύτερο θετικό σημείο είναι η συζήτηση για την κοινή μονάδα αναλύσεων, και το τρίτο είναι η αναφορά στις αποκαλούμενες αποστολές τύπου Petersberg. Δεν συμφωνώ με το σημείο 6 σχετικά με το Ευρωπαϊκό Σώμα και με τα σημεία 33-38 όπου θίγεται το θέμα της αμυντικής πολιτικής.
Η Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ δεν πρέπει να αποτελούν δύο παράλληλους και ανταγωνιστικούς οργανισμούς. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να μπορεί κανείς να «μπουσουλάει» πριν να περπατήσει, όπως λέμε στη Δανία. Δεν πρέπει να αναπτυχθεί η Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση με τρόπο ώστε να ενσωματωθεί στην Ένωση. Υπάρχουν λόγοι να είναι κανείς ευχαριστημένος για τη συνεργασία στη Βαλτική μεταξύ κρατών μελών, αδέσμευτων χωρών και χωρών του ΝΑΤΟ. Μέσω της συνεργασίας αυτής για την ειρήνη, δημιουργήθηκε επίσης και το Τάγμα της Βαλτικής. Αυτό κατέστη δηλαδή δυνατό χωρίς να υπάρχει πραγματικός στρατός της Ένωσης. Όσον αφορά τα Βαλκάνια, θα ήθελα να αναφέρω ότι στην περιοχή αυτή είναι πιο αναγκαίο να αναληφθούν οικονομικές και ειρηνικές προσπάθειες, παρά στρατιωτικές. Η συζήτηση αυτή με κάνει να σκεφθώ ότι δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ούτε καν για μια απλή γνωμοδότηση σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα, οπότε διερωτώμαι πως είναι δυνατό να συμφωνήσουμε για μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας με στρατιωτικό σκέλος;

Swoboda
Kύριε Πρόεδρε, ο κ. Tindemans, είναι από τους πρώτους που αγωνίζονται υπέρ μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας στην Eυρώπη, και ως προς αυτό μπορεί κανείς, και πρέπει, να συναινέσει με την έκθεσή του και να τον συγχαρεί. H συναίνεση θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη από τη μεριά μας, και να προέρχεται από τα βάθη της καρδιάς μας, αν λάμβανε υπόψη τα ακόλουθα σημεία: H KEΠΠA θα πρέπει να είναι κοινή για όλους. Θα πρέπει επίσης να δίνει τη δυνατότητα να ενταχθούν, σ' αυτήν την κοινή εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας, και οι ουδέτεροι, οι ανένταχτοι σε κάποιο σύμφωνο, οι κάπως απέχοντες.
Δεύτερον, θα πρέπει να γίνει σαφές ότι η πολιτική συνιστώσα θα έχει ασφαλώς προτεραιότητα έναντι της στρατιωτικής. Tο στρατιωτικό μέσο θα είναι το τελευταίο που θα 'πρεπε να χρησιμοποιηθεί. Στο προσκήνιο θα πρέπει να βρίσκεται η πολιτική συνιστώσα. Έτσι γίνεται σαφές ότι προτεραιότητα θα πρέπει να έχουν η πρόληψη και η αποφυγή των κρίσεων, αντί να αντιμετωπίζονται εκ των υστέρων.
Tρίτον, θα πρέπει να γίνει σαφές ότι επεμβάσεις out of area θα πρέπει να γίνονται με πολύ μεγάλη περίσκεψη και μόνο υπό την προστασία των Hνωμένων Eθνών ή του OAΣE. Mια που αναφερθήκαμε τώρα σ' αυτό το σώμα, θα πρέπει να γίνει σαφές ότι χρειαζόμαστε βέβαια ένα στρατιωτικό σώμα ταχείας επέμβασης, αλλά ταυτόχρονα χρειαζόμαστε κι ένα σώμα πολιτοφυλακής το οποίο να είναι ειρηνευτικό, με την ευρύτερη σημασία της λέξης, και να μην εντάσσεται εκ των προτέρων στη στρατιωτική συνιστώσα. Kατ' αυτήν την έννοια επιτρέψτε μου να πω και πάλι, και εξ ονόματος της ομάδας μας, ότι επιδοκιμάζουμε την πρόοδο που σημειώθηκε με τη δουλειά αυτή, αλλά και ότι φανταζόμαστε πως στο μέλλον θα δοθεί ιδιαίτερη έμφαση, ειδικά προς αυτή την κατεύθυνση. Aσφαλώς κι αυτή δε θα είναι η τελευταία συζήτηση επί του θέματος και μ' αυτό το πνεύμα θα συνεχίσουμε τις περαιτέρω συζητήσεις με τον κ. Tindemans και τους υπόλοιπους συναδέλφους.

Van den Broek
Πρόεδρε, θα ήθελα κατ'αρχήν να συμφωνήσω με τα πολλά λόγια θαυμασμού προς την κατεύθυνση του αξιότιμου κ. Tindemans για την έκθεσή του, η οποία έρχεται σε μία πολύ κατάλληλη στιγμή, καθώς βρισκόμαστε εν αναμονή της Συνόδου Κορυφής του Αμστερνταμ και επίσης των σημαντικών αποφάσεων όσον αφορά την πολιτική ασφάλειας, οι οποίες πρόκειται να ληφθούν στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη.
Πρόεδρε, θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω για τη δυνατότητα που μου δόθηκε να είμαι παρών σ'αυτή τη συζήτηση. Έχω επίγνωση του γεγονότος ότι η Επιτροπή δεν αποτελεί το πρώτο όργανο, στο οποίο θα πρέπει να απευθύνεται κανείς για την απαιτούμενη ενίσχυση της διαδικασίας της πολιτικής ασφάλειας. Κατ'αρχήν, θα πρέπει να απευθυνθεί κανείς στο Συμβούλιο.
Αλλά, και αυτό έχει ειπωθεί, θα ήθελα για άλλη μία φορά να αναφέρω ότι και η Επιτροπή, στο πλαίσιο της συμβολής της για τη Διακυβερνητική Διάσκεψη, έχει επαναλάβει σαφείς ιδέες όσον αφορά το μέλλον της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως εγγυητής των Συνθηκών, δεν επιθυμεί να παραιτηθεί από αυτά τα οποία αναφέρονται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ όσον αφορά την κοινή εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας. Νομίζω ότι ο κ. Tindemans στην παρέμβασή του ξεκίνησε με μία αναφορά σχετικά, και επίσης όλα τα κράτη μέλη, τόσο τα αρχαιότερα όσο και τα νεότερα, έχουν αναλάβει τη δέσμευση να αναπτύξουν μία κοινή εξωτερική πολιτική και μία πολιτική ασφάλειας και μακροπρόθεσμα μία κοινή πολιτική άμυνας, η οποία θα οδηγήσει, όπως ορίζεται στο κείμενο της Συνθήκης, σε μία κοινή άμυνα.
Αντιλαμβάνομαι πολύ καλά, Πρόεδρε, το λόγο για τον οποίο ο κ. Tindemans αισθάνθηκε ότι θα πρέπει να μην αναπτύξει σ'αυτή την έκθεση τις αμυντικές πτυχές. Δεδομένης της ευαισθησίας του θέματος, καθώς και των πολλών διαφορών όσον αφορά τις προσεγγίσεις που υπάρχουν σχετικά; γεγονός το οποίο είναι θεμιτό, αλλά έχει προαναγγείλει επίσης, και αυτό το υποστηρίζω ένθερμα, ότι αυτό το θέμα, δηλαδή της πολιτικής άμυνας πρόκειται να εξετασθεί εκ νέου από το Κοινοβούλιο και θα συζητηθεί, και ελπίζω ότι θα είμαι σε θέση να είμαι παρών και σ'αυτή τη συνέχεια της συζήτησης.
Πρόεδρε, η ολοκληρωμένη εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας περιλαμβάνει πολύ περισσότερα μέρη από αποκλειστικά το αμυντικό μέρος. Η στρατιωτική πτυχή φυσικά έχει μεγάλη σχέση με την άσκηση της εξωτερικής οικονομικής και της κοινωνικοοικονομικής πολιτικής, η οποία μπορεί να προωθήσει τη σταθερότητα.
Πρόεδρε, όλα αυτά που η Ευρωπαϊκή Ένωση έπραξε κατά τα παρελθόντα έτη στο πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεών της υπό τη μορφή συμφωνιών σύνδεσης, συμφωνιών εταιρικής σχέσης, τον εκσυγχρονισμό των συνθηκών συνεργασίας της με τις χώρες της Μεσογείου και, εν συντομία, όλα αυτά που η Ευρωπαϊκή Ένωση έπραξε για την ενίσχυση των σχέσεών της με τη γύρω από αυτήν περιοχή στρατηγικού ενδιαφέροντος, όπως την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή, αλλά όπως επίσης για παράδειγμα τη Ρωσική Ομοσπονδία και την Ουκρανία, όλα αυτά σχετίζονται με την πολιτική ασφάλειας. Συμφωνώ απόλυτα με αυτούς, οι οποίοι σήμερα αναφέρθηκαν στην ανάγκη ανάπτυξης μιας ειρηνευτικής πολιτικής, επίσης, με οικονομικά μέσα, καθώς και στους κοινωνικοοικονομικούς λόγους της αστάθειας και νομίζω ότι εν προκειμένω η Ευρωπαϊκή Ένωση προσέφερε πολλά στον έξω κόσμο. Αλλά το σημείο στο οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση προσέφερε ελάχιστα κατά τρόπο φανερό, αισθητό και απτό είναι το σημείο της καταπολέμησης των κρίσεων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πράττει τα απαιτούμενα για την πρόληψη των κρίσεων, μέσω της συνεργασίας στην οποία μόλις αναφέρθηκα, και τι πραγματικά λείπει όσον αφορά την πρόληψη των κρίσεων; Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αδύναμη ως οικονομική παγκόσμια δύναμη; Δεν είναι δυνατό η Ευρωπαϊκή Ένωση σε σύντομο χρονικό διάστημα να ετοιμάσει μία στρατιωτική δύναμη προστασίας, με την οποία είναι σύμφωνο το Συμβούλιο Ασφάλειας, όπως αυτή η δύναμη ασφάλειας, η οποία στάλθηκε στην Αλβανία για την ανθρωπιστική βοήθεια;
Πρόεδρε, επί του παρόντος, η Ευρωπαϊκή Ένωση πράγματι δεν πράττει πολλά σ'αυτό τον τομέα. Για την πρόληψη των κρίσεων όση προσοχή και να δοθεί ποτέ δεν επαρκεί. Για την καταπολέμηση και τον έλεγχο των κρίσεων, μέχρι στιγμής δεν θελήσαμε να αναπτύξουμε τα κατάλληλα όργανα.
Πρόεδρε, το πιο συγκεκριμένο παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη περίπτωση της Αλβανίας. Γιατί θα πρέπει, επί του παρόντος, στην Αλβανία να υπάρχει μία επαρκώς ανώνυμη στρατιωτική δύναμη, και με το «ανώνυμη» εννοώ μια ad hoc δύναμη, η οποία εξάλλου βρίσκεται υπό την κατάλληλη και εμπνευσμένη ηγεσία των Ιταλών, και γιατί αυτή θα πρέπει να είναι ανώνυμη και ad hoc δημιουργηθείσα δύναμη υπό τη νομιμοποίηση του Συμβουλίου Ασφαλείας και με τη συνεργασία της ΔΑΣΕ και δεν θα μπορούσε να βρίσκεται υπό τη σημαία της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης; Διότι επ'αυτού δεν υπήρχε πολιτική συμφωνία, ενώ υπήρχαν οι υλικές δυνατότητες: όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς, επί του παρόντος, μ'αυτό που συμβαίνει στην Αλβανία.
Πρόεδρε, αυτό αποτελεί το πασιφανές παράδειγμα και δεν πρόκειται για την προοπτική η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναπτυχθεί σε έναν υπεραστυνόμο ή μία στρατιωτική υπερδύναμη, η οποία θα ανταγωνίζεται τη στρατιωτική δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών. Όχι, το ερώτημα είναι εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμεί στο πλαίσιο της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας να δημιουργήσει χώρο για τη δυνατότητα ανάληψης διεθνών ευθυνών και διεθνών πρωτοβουλιών, όταν πρόκειται για την αποσταθεροποίηση της δικής της στρατηγικής περιφέρειας.
Πρόεδρε, νομίζω ότι η συζήτηση όσον αφορά αυτό, καθώς και όσον αφορά τη μέθοδο με την οποία αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί κατά τον καλύτερο τρόπο, και επίσης όσον αφορά το μέλλον, είναι εξαιρετικής σημασίας και αποτελεί ένα αναπόσπαστο μέρος της γενικότερης συζήτησης για το μέλλον της διευρυμένης, σε σύντομο χρονικό διάστημα, Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πρόεδρε, νομίζω ότι η σημερινή συζήτηση σχετικά με το θέμα αυτό αποτελεί μία ιδιαίτερα αξιόλογη στάση και ελπίζω θερμά ότι θα υπάρξει μία συνέχεια, πιθανόν εμπνεόμενη, και αυτό το ελπίζω, από τα θετικά αποτελέσματα της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Επειδή, Πρόεδρε, είναι αυτονόητο ότι μία κοινή πολιτική ασφάλειας, και ας αφήσουμε προς το παρόν την κοινή πολιτική άμυνας, ποτέ δεν πρόκειται να είναι αξιόπιστη εάν δεν έχει αναπτύξει μία αξιόπιστη κοινή εξωτερική πολιτική. Και επ'αυτού έχουν κατατεθεί προτάσεις, όπως η έκθεση του Baron Crespo, η οποία το έχει σημάνει επαρκώς, και για τις οποίες θα μιλήσουμε αργότερα σήμερα. Για την εξέταση όλων αυτών των σημείων θα χρειασθεί πολύ συζήτηση ακόμη, αλλά είμαι ικανοποιημένος, εν πάση περιπτώσει, για το γεγονός ότι ο κ. Tindemans ανέλαβε αυτή την πρωτοβουλία.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί στις 12 το μεσημέρι.

Ευρωπαϊκές βιομηχανίες που συνδέονται με την άμυνα
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την συζήτηση επί της εκθέσεως του κ. Titley (A4-0076/97), εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, επί της ανακοινώσεως της Επιτροπής σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία, μία εισήγηση για ανάληψη δράσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο (COM(96)0010 - C4-0093/96).

Titley
Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να δηλώσω τη μεγάλη λύπη μου για το γεγονός ότι το Συμβούλιο δεν θεώρησε αναγκαία την παρουσία του κατά τις σημερινές σημαντικές συζητήσεις.
Για να επιστρέψω στην έκθεσή μου, στις επτά η ώρα το πρωί της ημέρας των ευρωεκλογών του 1989, στεκόμουν εμπρός από τη Βασιλική Βιομηχανία Πυρομαχικών στο Πάτρικροφτ του Έκλες της εκλογικής μου περιφέρειας. Μοίραζα τις εκλογικές μου προκηρύξεις στους εκατοντάδες των εργαζομένων που άλλαζαν βάρδια εκείνη την ώρα. Κατά τις ευρωεκλογές του 1994 το εργοστάσιο είχε ήδη κλείσει, ένα ακόμη θύμα της συρρίκνωσης των ευρωπαϊκών αμυντικών βιομηχανιών η οποία είχε ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση των τεσσάρων περίπου σε κάθε δέκα θέσεις εργασίας στον αμυντικό τομέα κατά τα τελευταία δέκα χρόνια.
Τώρα, εάν η συρρίκνωση αυτή ήταν απλά και μόνο το αποτέλεσμα της ειρήνης, δηλ. η επίπτωση του ευπρόσδεκτου τερματισμού του Ψυχρού Πολέμου, οι περισσότεροι άνθρωποι θα σήκωναν απλά τους ώμους και θα έλεγαν ότι είναι λυπηρό βέβαια αλλά είναι ένα απαραίτητο κόστος που πρέπει να καταβληθεί για την ειρήνη και την ευημερία. Η κατάσταση, ωστόσο, δεν είναι τόσο απλή. Πρώτον, διότι η πτώση του Τείχους του Βερολίνου δεν οδήγησε την Ευρώπη σε ειρήνη και σταθερότητα - μάλλον οδήγησε σε διαφορετική μορφή περιβάλλοντος ασφάλειας.
Δεύτερον, μολονότι είναι αλήθεια ότι σε παγκόσμιο επίπεδο οι αμυντικές δαπάνες έχουν μειωθεί, αυτό δεν έχει εμποδίσει τους αμερικανούς να αυξήσουν την κυριαρχία τους στην παγκόσμια αμυντική αγορά. Η ενιαία εσωτερική τους αγορά και οι ενιαίες υπηρεσίες προμηθειών για τον στρατό, το ναυτικό και την αεροπορία τους έχουν δημιουργήσει μια ευνοϊκή προϋπόθεση για ριζική αναδόμηση και εξορθολογισμό τα οποία κατέληξαν στη δημιουργία τεράστιων και πανίσχυρων βιομηχανικών γιγάντων όπως η Lockheed Martin.
Οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες έχουν αφεθεί να σέρνονται ολοένα και σε μεγαλύτερη απόσταση, δέσμιες των κατακερματισμένων δομών μας, με δεκαπέντε διαφορετικά συστήματα προμηθειών και ανταγωνιζόμενων εθνικών βιομηχανιών που συχνά επικαλύπτουν η μια την άλλη στην παραγωγή εξαιρετικά δαπανηρών εξαρτημάτων. Ακόμη, ούτε καν αγοράζουμε ο ένας από τον άλλο: μόνο το 4 % περίπου των προμηθειών της ΕΕ προέρχεται από ενδοκοινοτικές πηγές, την ώρα που το 75 % των εισαγωγών των χωρών μελών της ΕΕ προέρχεται από τις ΗΠΑ.
Γιατί άραγε είναι αυτό σημαντικό; Κατά πρώτον, η αμυντική βιομηχανία διαθέτει περί το ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας, κυρίως υψηλής ποιότητος, που συχνά βρίσκονται στις πιο ευαίσθητες περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η υγεία των άλλων βιομηχανικών τομέων συχνά εξαρτάται από την αμυντική βιομηχανία, π.χ. το 70 % των πωλήσεων στρατιωτικού υλικού προέρχεται από την αεροδιαστημική και την ηλεκτρονική βιομηχανία. Η αμυντική βιομηχανία είναι ηγέτης στις τεχνολογικές εξελίξεις και, στις καλύτερες στιγμές της, έχει υψηλή ανταγωνιστικότητα.
Η αμυντική βιομηχανία έχει αυταπόδεικτη στρατηγική σημασία. Εάν φτάσουμε στο σημείο να εξαρτώμεθα από εισαγόμενο μηχανολογικό εξοπλισμό κινδυνεύουμε όχι μόνο να συμβιβάσουμε την ασφάλειά μας αλλά και να υπονομεύσουμε τις δυνατότητές μας προς εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεών μας σύμφωνα με τις συλλογικές διατάξεις ασφαλείας όπως το ΝΑΤΟ, κάτι που υπεγράμμισε πέρσι και ο Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Ναύαρχος Νόρμαν Ρέϋ.
Για όλους αυτούς τους λόγους είναι αναγκαίο όπως οι κυβερνήσεις της ΕΕ αναγνωρίσουν ότι η ευρωπαϊκή αμυντική, βιομηχανική και τεχνολογική βάση αποτελεί ένα ζωτικό στρατηγικό στοιχείο και ότι η διατήρησή του είναι αναγκαία για τη μελλοντική ασφάλεια και άμυνα της Ευρώπης.
Αναγνωρίζω ότι το παρόν είναι ένα πολύ λεπτό ζήτημα: υπάρχουν ηθικές επιφυλάξεις. Ωστόσο η έκθεσή μου δεν ασχολείται με το εάν θα πρέπει ή όχι να έχουμε όπλα αλλά με την προέλευση των όπλων που πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε. Ούτε προωθεί την κρατική στήριξη της πολεμικής βιομηχανίας αλλά μάλλον υποστηρίζει ότι η βιομηχανία θα πρέπει να είναι ανοιχτή στις απαιτήσεις της αγοράς. Η έκθεσή μου δεν είναι αντιαμερικανική: μια βιώσιμη ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία θα ήταν σε καλύτερη θέση να συνεργαστεί και να ανταγωνιστεί τους αμερικανούς.
Φυσικό είναι επίσης να υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με την εθνική κυριαρχία. Στο σημείο αυτό η έκθεσή μου ασχολείται μόνο με την υφιστάμενη ήδη δομή ασφάλειας και δεν επιζητεί νέες ευρωπαϊκές εξουσίες. Ειλικρινά, με απασχολεί λιγότερο το ποιος κάνει θεσμικά κάτι και περισσότερο το να γίνει κάτι. Η συμβολή που μπορεί να κάνει η Ευρώπη στο σημείο αυτό είναι να οριοθετήσει ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα και να προτείνει ευρωπαϊκές λύσεις.
Για τον λόγο αυτόν συγχαίρω την Επιτροπή για την ανακοίνωσή της η οποία είναι ευπρόσδεκτη. Έχει συγκεντρώσει την προσοχή στην κρίση που αντιμετωπίζει η βιομηχανία. Χρειαζόμαστε δράσεις τώρα αμέσως. Πρώτα, οικονομικές δράσεις: θα πρέπει να σπάσουμε τα δεσμά των εθνικών προτιμήσεων και να ανοίξουμε την αμυντική βιομηχανία στους κανονισμούς της εσωτερικής αγοράς. Ασφαλώς θα πρέπει να δοθεί προσοχή στη λεπτή φύση ορισμένων τμημάτων της βιομηχανίας αλλά ο μεγαλύτερος ανταγωνισμός θα οδηγήσει σε σημαντική οικονομία των χρημάτων των φορολογουμένων. Θα πρέπει να επιτρέψουμε την αναδόμηση της βιομηχανίας μέσω συγχωνεύσεων, έτσι ώστε να μπορέσουν να αναδυθούν γνήσιες ευρωπαϊκές εταιρείες.
Για να γίνουν όλα αυτά, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συμφωνήσουν να μην κάνουν επίκληση του άρθρου 223 για τις εσωτερικές δραστηριότητες της ΕΕ αλλά να το χρησιμοποιήσουν μόνο για να διασφαλίσουν ανταποδοτικές εμπορικές συμφωνίες με τρίτες χώρες. Τίποτα δεν μπορεί να δείξει κατά καλύτερο τρόπο το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε από το παράδειγμα της αντίθεσης μεταξύ της ταχύτατης αμερικανικής αναδόμησης και της μακροχρόνιας αγωνίας της γαλλικής κυβερνήσεως σχετικά με το μέλλον της βιομηχανίας Thomson.
Θα πρέπει επίσης να υπάρξει το κατάλληλο πολιτικό πλαίσιο λειτουργίας της βιομηχανίας. Είναι σαφές ότι το Συμβούλιο του Αμστερνταμ θα πρέπει να καθορίσει και να διασαφήσει τους στόχους και τη λειτουργία της ΚΕΠΠΑ, όπως επίσης και τη φύση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας υπό το φως των διακηρύξεων του Πέτερσμπουργκ και του Βερολίνου. Στη συνέχεια, μέσω της ΔΕΕ, θα πρέπει να εξετάσουμε τις επιχειρησιακές επιπλοκές αυτών των διακηρύξεων και χρειάζεται να διασφαλίσουμε ότι υπάρχει ένα κατάλληλο φόρουμ για τους Υπουργούς Αμυνας.
Κατά τα τελευταία χρόνια υπήρξαν ορισμένες ευνοϊκές εξελίξεις στην εξοπλιστική συνεργασία με τη δημιουργία του WEAO και του Μικτού Οργανισμού Εξοπλιστικής Συνεργασίας. Ωστόσο, η πρόοδος είναι γενικά πολύ αργή. Τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να ωθήσουν προς τα εμπρός την όλη διαδικασία εάν ενέκριναν κοινή δράση για την εξοπλιστική συνεργασία σύμφωνα με το άρθρο Θ.3 της Συνθήκης του Μάαστριχτ, ενώ χρειαζόμαστε μεγαλύτερη συνέργεια και μικρότερη επικάλυψη στον τομέα αυτόν.
Τέλος, οι διαφορετικοί εθνικοί κανονισμοί που διέπουν τις εξαγωγές οπλισμού συνιστούν ένα κύριο εμπόδιο στη βιομηχανική συνεργασία. Η ΕΕ έχει ήδη συμφωνήσει σε οκτώ κριτήρια για εξαγωγές όπλων. Αυτό που πρέπει να κάνουμε τώρα είναι να επιτύχουμε την κοινή ερμηνεία τους οπότε τα κριτήρια αυτά να μπορέσουν να εξελιχθούν σε ένα νομικώς δεσμευτικό κώδικα δεοντολογίας.
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την κρίση που αντιμετωπίζει η αμυντική βιομηχανία. Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να αναλάβουν αποφασιστική δράση τώρα, πριν είναι πολύ αργά.
(Χειροκροτήματα)

Areitio Toledo
, συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής. (ES) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα αρχικά να συγχαρώ την Επιτροπή για την πρωτοβουλία της αυτή. Πιστεύουμε ότι πραγματικά συνεργάστηκε, ως όργανο, στο να τεθεί επί τάπητος ένα τόσο σημαντικό και ευαίσθητο ζήτημα για την οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνο αυτής. Θέλω να συγχαρώ επίσης τον κ. Titley για την εξαιρετική έκθεσή του στην οποία συμπεριέλαβε την ευαισθησία της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής, το 90 % ουσιαστικά των συστάσεων και των συμπερασμάτων της επιτροπής μας.
Πραγματικά, η διάγνωση της επιτροπής και του εισηγητή αναφορικά με την κατάσταση της αμυντικής βιομηχανίας είναι ορθή. Η σημασία του βιομηχανικού αυτού κλάδου είναι τεράστια καθώς εκπροσωπεί το 3 % του βιομηχανικού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, η απασχόληση είναι σημαντική, η εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι σημαντική, η απουσία ενδοκοινοτικού εμπορίου είναι πασιφανής, ενώ ο κατακερματισμός και η έλλειψη βιομηχανικής συγκέντρωσης έχουν οδηγήσει τον κλάδο σε κατάσταση αδυναμίας.
Οι αιτίες που μας έφεραν στο σημείο αυτό οφείλονται, εν μέρει, στην απουσία κοινής αμυντικής πολιτικής αλλά όχι μόνο στην απουσία ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής. Οφείλονται, βέβαια, στην απουσία μιας τέτοιας πολιτικής, στη διαφορά των πολιτικών ζήτησης που υφίσταται μεταξύ των μεγαλύτερων από τα κράτη μέλη και στην απουσία εξωτερικής πολιτικής ή εξαγωγικής πολιτικής ως προς τους εξοπλισμούς. Υπάρχουν, όμως, και άλλες αιτίες όπως η απαραίτητη άδεια των κυβερνήσεων πριν τις συγχωνεύσεις, η διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στα κράτη μέλη αναφορικά με την ιδιοκτησία και τις σχέσεις που διέπουν τις βιομηχανίες εξοπλισμών, η απουσία διεθνικών νομικών δομών που να επιτρέπουν τις συγχωνεύσεις αυτές όπου υπάρχει ακόμη χώρος δράσης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πιστεύουμε ότι είναι δυνατόν να τεθεί έτσι το ζήτημα και συμφωνούμε με τον εισηγητή ότι πρέπει να κάνει κάτι η Ευρωπαϊκή Ένωση έως ότου υπάρξει μία πραγματική αμυντική πολιτική ώστε, όταν έρθει εκείνη η ώρα, η βιομηχανία να είναι στην καλύτερη δυνατή κατάσταση συνεργασίας και συντονισμού με μία τέτοια πολιτική.
Στο πλαίσιο αυτό, πολλά στοιχεία του οποίου επισήμανε ήδη ο κ. Titley, θα ήθελα να υπογραμμίσω δύο πολύ συγκεκριμένα ζητήματα. Το πρώτο είναι η αξιοποίηση των διαρθρωτικών ταμείων στο πλαίσιο της πολιτικής αναδιάρθρωσης της κοινοτικής βιομηχανίας και των διαδικασιών αναδιάρθρωσης της στρατιωτικής βιομηχανίας. Το δεύτερο αναφέρεται στην έρευνα και στην ανάπτυξη, όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει σημαντικό περιθώριο δράσης και όπου δαπανά μεγάλο μέρος του προϋπολογισμού της, σημαντικό κομμάτι του προϋπολογισμού της, με στόχο το συντονισμό όλων των προγραμμάτων που σχετίζονται με την αμυντική βιομηχανία ή με τη μη στρατιωτική βιομηχανία, τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν και για το στρατιωτικό κλάδο.

Αργυρός
Κύριε Πρόεδρε, η μείωση των αμυντικών δαπανών στα κράτη μέλη της 'Ενωσης και, κατά συνέπεια, και η αντίστοιχη μείωση των δαπανών αμυντικής έρευνας και τεχνολογίας, σε συνδυασμό με τον κατακερματισμένο χαρακτήρα της δυτικοευρωπαϊκής αμυντικής αγοράς, έχουν αφήσει την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία σε λιμνάζουσα κατάσταση. Η Επιτροπή Ενέργειας, 'Ερευνας και Τεχνολογίας εκλήθη να απαντήσει στον προβληματισμό της Επιτροπής ως προς το κατά πόσον το πρόγραμμα-πλαίσιο μπορεί να βοηθήσει την αναζωογόνηση της αμυντικής βιομηχανίας χωρίς να θέτει σε κίνδυνο τους μη στρατιωτικούς στόχους του. Η απάντηση βρίσκεται, πρώτον, στο τεχνολογικό πλαίσιο που επηρεάζει την αμυντική έρευνα και, κατά δεύτερο λόγο, στο πλαίσιο μέσω του οποίου χαράσσεται η πολιτική ασφάλειας της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης.
Το πλαίσιο ασφάλειας διαμορφώνεται από την δημογραφική πίεση που ευνοεί συστήματα στρατιωτικής οργάνωσης μικρού μεγέθους που στηρίζονται σε επαγγελματίες και εθελοντές, την ανάγκη να ανταγωνιστεί η 'Ενωση στην έρευνα και ανάπτυξη με τις ΗΠΑ και την 'Απω Ανατολή, και τον διεθνή ανταγωνισμό για την εξασφάλιση ενεργειακών πόρων. Επιπροσθέτως, για να αντιμετωπίσουμε το μέλλον της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε παράγοντες που θα προσδιορίσουν την αποστολή των στρατιωτικών συστημάτων, όπως η ειρήνευση, η προστασία ενεργειακών πόρων, η αποτροπή εκβιασμών και τρομοκρατίας, η επιτήρηση, η αντικατασκοπία, η αναγνώριση σε παγκόσμια κλίμακα. Δεδομένου ότι στο μέλλον θα είναι δύσκολο να καθοριστούν ειδικά οπλικά συστήματα που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν άμεσα τους διάχυτους κινδύνους που αντιμετωπίζει η 'Ενωση, η κάλυψη των τεχνολογικών αναγκών του στρατιωτικού τομέα ενδέχεται να απαιτεί μια πολιτική μηδενικού αποθέματος που να επιτρέπει τη συναρμολόγηση προϊόντων της έρευνας γενικού χαρακτήρα σε νέα οπλικά συστήματα, ανάλογα με τους εκάστοτε εμφανιζόμενους κινδύνους. Στο τεχνολογικό πλαίσιο, όπου η πολιτική τεχνολογία είναι πιο προηγμένη από τη στρατιωτική, οι αμυντικές ικανότητες εξαρτώνται από την αναδιοργάνωση της τεχνολογικής εξάρτησης του αμυντικού τομέα.
Με βάση τα ανωτέρω, δημιουργείται το ερώτημα: σε ποιό βαθμό θα πρέπει το πέμπτο πρόγραμμα-πλαίσιο να επιδιώκει την ενίσχυση συμπράξεων μεταξύ στρατιωτικών και μη στρατιωτικών δραστηριοτήτων. Η καταφατική απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και οι προτάσεις της, παρ'όλο που είναι καλοπροαίρετες, κατά την Επιτροπή 'Ερευνας και Τεχνολογίας είναι μάλλον άστοχες. Και αυτό διότι υπονοούν την αποκατάσταση της σπουδαιότητας μιας εξοπλιστικής οικονομίας, έστω και αν οι τεχνολογίες αιχμής καθίστανται όλο και περισσότερο μη στρατιωτικές, παραβλέποντας την ίδια στιγμή τους περιορισμένους πόρους του προγράμματος-πλαισίου που καθιστούν ακατάλληλο το πεδίο αναζήτησης νέων ερευνητικών δεσμών μεταξύ στρατιωτικού και μη στρατιωτικού τομέα.
Ολοκληρώνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να τονίσω ότι το πέμπτο πρόγραμμα-πλαίσιο θα μπορούσε αφενός να εξακολουθήσει να αφιερώνει πόρους στην έρευνα για τεχνολογίες διπλής χρήσεως και, αφετέρου, να βοηθήσει στη μετατροπή των ερευνητικών εγκαταστάσεων της βιομηχανίας που συνδέονται με την άμυνα. Σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να τεθεί θέμα αναπροσανατολισμού της κοινοτικής έρευνας προς στόχους που συνδέονται ειδικά με την άμυνα.

Kittelmann
Kύριε Πρόεδρε, οι ευχαριστίες μου απευθύνονται κατ' αρχήν, προς τον εισηγητή κ. Titley. H έκθεση στηρίζει, σε βασικές γραμμές, την ανακοίνωση της Eπιτροπής και απ' αυτό θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι θα πρέπει να συμφωνήσουμε με την Eπιτροπή και με την ανακοίνωσή της. H πολιτική εξοπλισμών έχει δύο διαστάσεις: μια στρατηγική και μια επιχειρησιακή. Γι' αυτό και οι εκθέσεις Tindemans και Titley έχουν σχέση μεταξύ τους και αλληλοσυμπληρώνονται. Kι αυτό είναι μια λύση, η οποία, ευτυχώς, θεωρήθηκε καλή.
Έχει μια στρατηγική και μια επιχειρησιακή διάσταση, επειδή η ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική αποτελεί βασικό στοιχείο της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας, της κοινής αμυντικής πολιτικής που ζητείται στη Συνθήκη Mάαστριχτ, και συνεπώς αποτελεί επιτακτική αναγκαιότητα. Για πολλά πράγματα, για τα οποία μαλώνουμε σήμερα, έχουν παρθεί ήδη αποφάσεις, κατά την έγκριση της Συνθήκης του Mάαστριχτ. Tο θέμα είναι τώρα η υλοποίησή τους.
H βιομηχανική πτυχή είναι ιδιαίτερα σημαντική, επειδή η ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική, κατά τη γνώμη όλων, - οι μεν επιδοκιμάζουν, οι δε εκνευρίζονται - είναι κατακερματισμένη, εξασθενημένη και υπόκειται στους περιορισμούς των ολοένα και στενότερων προϋπολογισμών. Mια ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική, για την Eυρωπαϊκή Ένωση και για τα κράτη μέλη που διαθέτουν αμυντικές βιομηχανίες, φαίνεται να είναι η μοναδική δυνατότητα για να υπερισχύσει, μακροπρόθεσμα, στον τομέα αυτό, έναντι του αμερικανικού ανταγωνισμού.
H ευρωπαϊκή εξωτερική οικονομία βρίσκεται ενώπιον ενός ερωτήματος αποφασιστικής σημασίας: Nα εγκαταλείψει την αμυντική βιομηχανία ή να αναζητήσει μια νέα ταυτότητα; Nα την αφήσουμε μόνο στις HΠA και ίσως και στους αναπληρωτές Nότια Aφρική, Pωσία και Tσεχική Δημοκρατία, ή να δεχθούμε την πρόκληση; Tο θέμα αυτό προχωρεί πολύ πιο πέρα από την αμυντική βιομηχανία, για τη γερμανική εξωτερική οικονομία, την ευρωπαϊκή εξωτερική οικονομία, αν μου επιτρέπεται να κάνω μια σύντομη εθνική παρατήρηση, όπως επίσης και για τη Mεγάλη Bρετανία, τη Γαλλία και άλλα κράτη.
H έκθεση αυτή, όμως, είναι μια ευκαιρία για το Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο, μια και είναι το μόνο αποτελεσματικό δημοκρατικό όργανο, το οποίο μπορεί να συζητήσει ευρωπαϊκά το θέμα αυτό και να κάνει ευρωπαϊκές συστάσεις. Eίμαι σίγουρος πως θα αξιοποιήσουμε την ευκαιρία αυτή, παρόλους τους ενδοιασμούς που εκφράστηκαν εδώ. H ασφάλεια της στρατιωτικής και εξωτερικο-πολιτικής αυτονομίας των κρατών μελών, θα πρέπει να διαφυλάττεται στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο. Θα πρέπει να προωθηθεί ο ορισμός των όρων και η λήψη μέτρων, που θα επιτρέπουν στα κράτη αυτά τον ορθολογισμό, την οργάνωση και τη διατήρηση μιας ανταγωνιστικής βιομηχανικής και τεχνικής αμυντικής βάσης στην Eυρώπη, όσον αφορά τα προϊόντα εξοπλισμών. Στη βάση αυτή θα πρέπει να έχουν ελεύθερη πρόσβαση όλα τα συμμετέχοντα ευρωπαϊκά κράτη. Aυτά, συνοπτικά, είναι όλα όσα θα πρέπει να πούμε υπό το πρίσμα των κριτηρίων εξωτερικής οικονομικής πολιτικής.
Ξέρουμε ότι η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία χάνει με αυξανόμενο ρυθμό την ανταγωνιστικότητά της. Όποιος δε θέλει κάτι τέτοιο, θα πρέπει σήμερα να συναινέσει στην έκθεση Titley, αφού προηγουμένως συναινέσει στην έκθεση Tindemans.

Mιndez de Vigo
, συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων. (ES) Κύριε Πρόεδρε, θέλω αρχικά να συγχαρώ την Επιτροπή για την έκθεση αυτή και, επίσης, τον κ. Titley για τη δουλειά που χρειάστηκε να κάνει, αναζητώντας το μάξιμουμ της συναίνεσης και συνδυάζοντας τις διάφορες εκθέσεις των επιτροπών που κλήθηκαν να γνωμοδοτήσουν.
Εγώ θα μιλήσω εξ ονόματος της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων αναφερόμενος αποκλειστικά σε θεσμικά ζητήματα, πριν όμως από αυτό επιτρέψτε μου να αναρωτηθώ αν η κοινή πολιτική εξοπλισμών και η ευρωπαϊκή αμυντική ταυτότητα είναι πράγματα που μπορούν να υπάρξουν το ένα χωρίς το άλλο. Εγώ πιστεύω πως όχι. Κατανοώ πως πρόκειται για πολιτική επιλογή και όχι για δόγμα, θεωρώ όμως πως δύσκολα μπορούμε να μιλήσουμε για ευρωπαϊκή αμυντική ταυτότητα αν δε μιλήσουμε ταυτόχρονα και για μία κοινή πολιτική εξοπλισμών, επειδή η κοινή πολιτική εξοπλισμών είναι οργανικό κομμάτι της ταυτότητας αυτής.
Όταν πηγαίνουμε στις πόλεις μας και δεχόμαστε ερωτήματα των συμπολιτών μας όπως το γιατί δεν επεμβαίνει η Ευρώπη στη Γιουγκοσλαβία, γιατί δεν επεμβαίνουμε αποτελεσματικά σε άλλα μέρη του κόσμου (και εδώ θυμάμαι τον πόλεμο του Κόλπου) ή γιατί πρέπει να εξαρτιόμαστε από άλλους, ένας από τους πολλούς λόγους είναι ότι δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί αυτή η ευρωπαϊκή ταυτότητα, ενώ ένα από τα βασικά στοιχεία της κοινής πολιτικής εξοπλισμών επιτάσσει να αλλάξουμε τη στάση μας στα θέματα αυτά. Τι κάνουμε, συνεπώς, ως προς τα θεσμικά θέματα κύριε Πρόεδρε;
Το άρθρο 223 της Συνθήκης της Ρώμης αναφέρει ότι τα κράτη μέλη μπορούν να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για την προστασία ζωτικών συμφερόντων της ασφάλειάς τους, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής και εμπορίας όπλων, πυρομαχικών και πολεμικού υλικού. Η ερμηνεία που δίνουν στο άρθρο αυτό τα κράτη μέλη συνίσταται στην αναζήτηση μιας κάποιας γενικής αρχής σύμφωνα με την οποία όλα αυτά τα ζητήματα που άπτονται της εθνικής ασφάλειας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των συνθηκών.
Αυτό, λοιπόν, παραμένει το μέγα αναπάντητο ερώτημα του άρθρου 223 της Συνθήκης. Τι πρέπει να γίνει; Εγώ πιστεύω ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να ενεργήσει με σύνεση και ότι μπορεί να ζητήσει την κατάργηση του άρθρου 223, νομίζω όμως ότι το θέμα αυτό δεν τίθεται, προς το παρόν, στη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Για το λόγο αυτό, κύριε Πρόεδρε, ιδού οι τροπολογίες μας. Ζητούμε πρώτα μία κοινή πολιτική εξοπλισμών και μία κοινή ευρωπαϊκή αμυντική ταυτότητα. Και στο μέλλον, αυτή είναι η τροπολογία, μία από τις τροπολογίες που αναφέρονται στην έκθεση του κ. Titley, στο μέλλον το γεγονός αυτό θα απαιτήσει την αναθεώρηση του άρθρου 223 με στόχο την ενσωμάτωση της παραγωγής, της εμπορίας και του ελέγχου των εξοπλισμών.
Κατά δεύτερο λόγο, ζητούμε από την Επιτροπή να εξετάσει το άρθρο 223 και, κυρίως, να τροποποιήσει τον κατάλογο του παραρτήματος που παραμένει ο ίδιος από το 1958.
Τρίτον, κύριε Πρόεδρε, ζητούμε επίσης τη σταδιακή ενσωμάτωση της ΔΕΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άλλο βασικό στοιχείο για να γίνει πραγματικότητα αυτό που όλοι επιθυμούμε, να μπορούμε αύριο να έχουμε μία Ευρώπη με μία και μόνο στεντόρεια φωνή που θα εγγυάται, μέσα από την πολιτική ασφάλειας, την ελευθερία όλων των Ευρωπαίων.

Swoboda
Kύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κατ' αρχήν, εξ ονόματος της ομάδας μου, να συγχαρώ τον κ. Titley για την έκθεση αυτή. Ξέρει ο ίδιος πόσες προσπάθειες χρειάζονται, μερικές φορές, για την επίτευξη κοινής γραμμής και, πράγματι, το γενικότερο πλαίσιο της έκθεσης αυτής, ότι δηλαδή η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία θα πρέπει να αμυνθεί κατά της ηγεμονίας της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας, είναι σωστό.
Όχι ότι γι' αυτό θέλουμε να έχουμε μονοπώλια που θα υπαγορεύουν, στη συνέχεια, στα κράτη της Eυρώπης τις τιμές. H Eυρώπη θα πρέπει να προσέξει πάρα πολύ εδώ, ώστε η κοινή αμυντική βιομηχανία να μη γίνει μονοπώλιο με τη θέση που της αναλογεί στην αγορά. Ωστόσο - η έκθεση ως γνωστόν πραγματεύθηκε στην Eπιτροπή Eξωτερικών Yποθέσεων - δεν μπορεί να μιλάει κανείς για αμυντική βιομηχανία και συνεργασία, χωρίς να βάλει τις συνθήκες πλαίσιο, που κατά την άποψή μου είναι οι εξής:
Πρώτον, ο αφοπλισμός. Δεν μπορεί κανείς να μιλάει για αμυντική βιομηχανία και αμυντική συνεργασία, αν δεν ασπάζεται την ιδέα του αφοπλισμού, όπως είπε και ο κ. Titley, και μάλιστα σε όλες του τις φάσεις, ιδιαίτερα μάλιστα όσον αφορά τη συνεργασία με τη Pωσία, μια και ο αφοπλισμός θα πρέπει να είναι κοινό σχέδιο.
Tο δεύτερο σημείο, το οποίο για μένα είναι ιδιαίτερα σημαντικό, είναι το θέμα του ελέγχου των εξαγωγών όπλων. Yπάρχουν ορισμένες προσπάθειες στον τομέα αυτό, αλλά λόγω των κρίσεων που επικρατούν σε πολλές περιοχές του κόσμου, λόγω των πολλών δικτατοριών που εξακολουθούν, δυστυχώς, να υπάρχουν και που χρησιμοποιούν τα όπλα και μέσα στις δικές τους χώρες, θα πρέπει η Eυρώπη, η οποία έχει ήδη βάλει ορισμένα σωστά κριτήρια, να προσέξει ώστε τα κριτήρια αυτά να ερμηνεύονται αυστηρά, να είναι δεσμευτικά και, φυσικά, να μην ισχύουν μόνο για την Eυρώπη, αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο. Tα όπλα που πηγαίνουν σήμερα, νόμιμα ή παράνομα, σε περιοχές κρίσεων, στοιχίζουν πολλές ανθρώπινες ζωές κι έχουν σαν αποτέλεσμα, στη συνέχεια, να αναγκάζεται συχνά η Eυρώπη να αγωνιστεί κατά των δικών της όπλων εκεί. Aυτό σημαίνει πως χρειάζονται αυξημένα μέτρα ελέγχου και, σε τελική ανάλυση, και κυρώσεις κατά των εξαγωγών όπλων, ιδιαίτερα σε περιοχές κρίσεων, ιδιαίτερα σε δικτατορίες, κ.λπ.
Tέταρτον, πράγμα που είναι επίσης σημαντικό. Δεν πρέπει να υπάρξουν εξοπλισμοί, που θα αναζωογονήσουν γενικώς την αμυντική βιομηχανία. Xρειάζονται λογικά προγράμματα μετατροπής των βιομηχανιών. Σχετικά με το θέμα αυτό, έγινε, ως γνωστόν, πρόσφατα, μια σύνοδος του OHE. H Eυρώπη μπορεί να χρησιμεύσει εδώ και ως πρότυπο, επειδή μονάδες της αμυντικής βιομηχανίας μας μετατράπηκαν, με λογικό τρόπο, σε μονάδες που εξυπηρετούν πολιτικούς σκοπούς. Kι αυτό το θεωρώ ως πολύ σημαντική συμπλήρωση μιας κοινής πολιτικής, για την αμυντική βιομηχανία στην Eυρώπη. Aυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να γίνει σαφές πως η Eυρωπαϊκή Kοινότητα δεν είναι μια κοινότητα εξοπλισμού αλλά αφοπλισμού, μια κοινότητα με την έννοια που ήδη ανέφερα. Aυτό σημαίνει, σε τελική ανάλυση, πως είμαστε υπέρ του να υπάρχει μια ευρωπαϊκή αμυντική συνεργασία και να μη γίνεται μονομερώς ο αφοπλισμός, σε βάρος της Eυρώπης και των ευρωπαίων εργαζομένων. Kατ' αυτήν την έννοια, λέμε ξεκάθαρα Nαι σ' ένα λογικό έλεγχο των εξοπλισμών και σε μια λογική συνεργασία, στον τομέα των εξοπλισμών σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Tindemans
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, είναι χωρίς αμφιβολία η πρώτη φορά που σ'αυτό το Κοινοβούλιο συζητείται μία εξαιρετική έκθεση και εννοώ αυτή του κ. Titley, τον οποίο συγχαίρω, όσον αφορά την παραγωγή όπλων. Πρόκειται για μία απάντηση σε ένα έγγραφο της Επιτροπής και θα ήθελα επ'αυτού να ακούσω τον Επίτροπο Van den Broek, τον οποίο εξάλλου ευχαριστώ για τον εξαιρετικό λόγο που εκφώνησε. Νομίζω ότι, βάσει των λόγων του καθώς και βάσει αυτών που έχουν ειπωθεί στα πλαίσια αυτής της συζήτησης, καθώς και με την έκθεση Titley, σιγά σιγά δημιουργείται ένα κλίμα, βάσει του οποίου μπορούμε να καταλήξουμε σε μία κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας, η οποία θα στηρίξει την κοινή εξωτερική πολιτική. Αυτή αναπτύσσεται αργά, αλλά έχω την εντύπωση ότι χάρη σε τέτοιου είδους εξαιρετικά έγγραφα, θα ολοκληρωθεί.
Στην έκθεσή του, ο κ. Titley υποστηρίζει ότι η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας αποτελείται από τρία κεφάλαια. Υποστηρίζει ότι αυτά συνίστανται σε ένα πολιτικό κεφάλαιο, ένα στρατιωτικό και ένα βιομηχανικό, επιστημονικό και τεχνολογικό κεφάλαιο. Κατ'αυτό τον τρόπο, καλύπτει όλα. Θα ήθελα, εντούτοις, να επισημάνω ότι τα όπλα δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται, όπως άλλα προϊόντα στο εμπόριο, ως μία commodity , όπως συμβαίνει με άλλα προϊόντα. Γιατί στην περίπτωση αυτή πρόκειται για την ελευθερία και την ανεξαρτησία μιας χώρας, η οποία σε κάποια στιγμή, και ας ελπίσουμε ότι αυτό δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί ξανά, εξαρτάται από το εάν αυτή μπορεί να διαθέτει όπλα για την άμυνα της χώρας ή μίας οντότητας, την οποία αγαπούμε, σε περίπτωση που αυτή απειληθεί. Ως εκ τούτου, θα πρέπει εμείς να εξετάσουμε τις ανάγκες μας. Και αυτό αφορά το τι χρειαζόμαστε εμείς ως Ευρωπαϊκή Ένωση; Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Εάν εξαρτώμαστε από τρίτες χώρες, εκτός της Ένωσης, τότε δεν διαθέτουμε μία αξιόπιστη άμυνα. Σε μία τέτοια περίπτωση, μπορούμε να διαθέτουμε αυτά τα οποία προσφέρουν άλλες χώρες και όχι αυτά τα οποία πραγματικά χρειαζόμαστε. Επιπλέον, η κατάσταση έχει ως εξής, και αυτό το γνωρίζουν πολλοί συνάδελφοι εδώ, ότι η ευρωπαϊκή παραγωγή όπλων - και σ'αυτό το σημείο θα πρέπει να πω ότι εγώ συμφωνώ απόλυτα ότι θα πρέπει να ακολουθήσουμε μία πολιτική για τον αφοπλισμό και πιστεύω ακόμη ότι όταν θα αποκτήσουμε μία κοινή πολιτική τότε θα είμαστε σε θέση να οδηγηθούμε κατά καλύτερο τρόπο στον αφοπλισμό από ό, τι εάν είμαστε διηρημένοι - δεν είναι δυνατό να διαλυθεί, εάν επιθυμούμε να διαθέτουμε προϊόντα τα οποία ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας, αν και η επιβίωση αυτής της βιομηχανίας, επί του παρόντος, βρίσκεται σε κίνδυνο. Και αυτό οφείλεται στον ανταγωνισμό, τον οποίο αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, και στο γεγονός ότι εμείς στην Ευρώπη δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε αυτά τα οποία παράγονται σε άλλα μέρη, και δεν θα αναφερθώ περαιτέρω σε καταστάσεις που όλοι γνωρίζουν. Πρόκειται επομένως για ένα ιδιαίτερα λεπτό θέμα, όχι μόνο όσον αφορά την άμυνα, αλλά επίσης και την κοινωνικοοικονομική πτυχή, επειδή, εν προκειμένω, διαδραματίζει ρόλο και η απασχόληση, καθώς και το πλαίσιο της οργάνωσης της εξαγωγής όπλων, του εμπορίου όπλων, κλπ. Είναι ιδιαίτερα λεπτό το θέμα, αλλά στην εν λόγω έκθεση είμαι πεπεισμένος ότι αυτό αντιμετωπίζεται ορθά.
Δεν πρόκειται να παραθέσω τμήματα της έκθεσης, επειδή δεν υπάρχει χρόνος, αλλά ο κ. Titley καταδεικνύει επίσης πτυχές, οι οποίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές, όπως στην περίπτωση που η έκθεση αναφέρεται στο προφίλ της άμυνας καθώς και στις σχέσεις μεταξύ της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επ'αυτού, δεν θα ήθελα να αναφερθώ περαιτέρω, αλλά αυτά τα στοιχεία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον, όταν θα συζητούμε μία έκθεση για την πολιτική άμυνας. Και, ως εκ τούτου, αυτή αποτελεί μία εξαιρετική εισαγωγή.
Επομένως, είμαστε σύμφωνοι στην ομάδα μας, και εγώ ομιλώ εξ ονόματος της ομάδας μας, ότι η έκθεση Titley, ως αντίδραση σε ένα έγγραφο της Επιτροπής, αποτελεί ένα πολύ σημαντικό έγγραφο. Φυσικά λαμβάνουμε υπόψη μας όλες τις ανησυχίες, δηλαδή τις κοινωνικές και επομένως τις οικονομικές θέσεις απασχόλησης, αλλά επίσης την άμυνα, την ειρήνη και τον αφοπλισμό, καθώς όλοι στρεφόμαστε προς την κατεύθυνση μιας δίκαιας ειρήνης, στην οποία επιθυμούμε να συμβάλουμε.
Φυσικά, και εφόσον επιθυμούμε να λάβουμε υπόψη μας όλα αυτά, η έκθεση αυτή θα πρέπει να υπερψηφιστεί, εφόσον φυσικά δεν υπάρξουν ατυχή συμβάντα. Εκφράζουμε την ικανοποίησή μας για το γεγονός ότι σ'αυτό το Κοινοβούλιο είμαστε σε θέση να συζητούμε τόσο λεπτά και ευαίσθητα θέματα και ελπίζω ότι θα είμαστε σε θέση να καταλήξουμε σε θετικά αποτελέσματα.

Malerba
Κύριε Πρόεδρε, είμαι πεπεισμένος ότι οι συζητήσεις υψηλού επιπέδου όπως εκείνες που αφορούν στις εκθέσεις των κκ. Tindemans και κ.Titley, αυξάνουν τις γνώσεις και την ευθύνη μας σχετικά με την προοπτική μίας κοινής ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής. Εν αναμονή της πραγματοποιήσεώς της, είναι οπωσδήποτε ανάγκη η αμυντική βιομηχανία να εγκαταλείψει βαθμιαία και με συγκεκριμένο τρόπο την εθνικού τύπου προσέγγιση για προγράμματα και προδιαγραφές ευρωπαϊκού χαρακτήρα.
Μεταξύ των νέων κανόνων ευρωπαϊκής έμπνευσης τους οποίους θεωρώ ότι πρέπει να συνυπογράψω, είναι και η τυποποίηση των κοινών κανόνων σχετικά με την αγορά και την εξαγωγή αμυντικού υλικού. Είμαι επίσης πεπεισμένος - και αυτό είναι ένα σημείο που αναφέρεται συχνά στις εκθέσεις - ότι πρέπει να φτάσουμε στο σημείο να δεχθούμε μια τεχνολογική αλληλεξάρτηση στο θέμα του αμυντικού υλικού μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών και αυτό αποτελεί επίσης, εκτός από τον τεχνικό του χαρακτήρα, και ένα πολιτικό σχέδιο.
Θεωρώ ότι το κριτήριο της δίκαιας απόδοσης της βιομηχανίας αυτής στα κοινά ευρωπαϊκά προγράμματα δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί εντελώς, αλλά να ολοκληρωθεί και να μετρηθεί σε ευρύτερες χρονικές και προγραμματικές κλίμακες. Πιστεύω στην ιδέα - και την υποστηρίζω - μιας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας σχετικά με τον εξοπλισμό και τον συντονισμό σε τεχνικό επίπεδο, ανάλογης με την Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία με προαιρετικά προγράμματα ανάπτυξης και «με μεταβλητές διαστάσεις» - εάν μου επιτρέπεται η έκφραση αυτή -, όπου όλοι οι συμμετέχοντες μπορούν να βρουν το δικό τους όφελος, είτε ως κύριοι μέτοχοι είτε ως μικροί παράγοντες, αλλά με δικαιώματα ανάλογα με την προσφορά τους.
Τέλος, πιστεύω ότι δεν είναι σκόπιμος - και αυτό είναι μια υπόδειξη για τη συνέχιση της συζήτησης - ο πλήρης διαχωρισμός της αμυντικής από την αεροναυτική και τη διαστημική βιομηχανία. Τελικά, οι παράγοντες είναι συνήθως οι ίδιοι, και μια ορθολογική εδραίωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο - κατά κάποιον τρόπο πρόκειται για τον τετραγωνισμό του κύκλου στον τομέα αυτό - μου φαίνεται ευκολότερο να πραγματοποιηθεί εάν βάλουμε ταυτόχρονα στο ίδιο τραπέζι όλα τα δεδομένα και όλους τους παράγοντες του παιχνιδιού.

Cars
(SV ) Κύριε Πρόεδρε, ένας βιομηχανικός κλάδος στην Ευρώπη, η αμυντική βιομηχανία, συναντά σημαντικές δυσκολίες. Η αιτία γι&#x02BC;αυτό είναι κάτι που ανήκει στα πιο ευχάριστα που μας συνέβησαν στην Ευρώπη και σ&#x02BC;ολόκληρο τον κόσμο, συγκεκριμένα η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και ως εκ τούτου ο τερματισμός του ψυχρού πολέμου. Η ζήτηση όπλων δεν είναι ευτυχώς αυτή που ήταν πριν από το ράγισμα του σιδηρού παραπετάσματος.
Η ασφάλεια της Ευρώπης εξακολουθεί όμως να εξαρτάται από την πρόσβαση σε όπλα, κάτι που για εμάς τους φιλελεύθερους είναι εντελώς ξεκάθαρο. Αν δεν θέλει η Ευρώπη να είναι μονοδιάστατα εξαρτώμενη από εισαγωγές, πρέπει να συντονίσουν οι χώρες μας την έρευνα, εξέλιξη και παραγωγή αμυντικού υλικού. Αυτό είναι το υπόβαθρο της ανακοίνωσηςτης Επιτροπής και της έκθεσης της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, μιά έκθεση η οποία διαμορφώθηκε αξιέπαινα από τον κο Titley.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αυξανόμενος συντονισμός στην Ευρώπη στον τομέα του αμυντικού υλικού οδηγεί υποχρεωτικά σε αυξανόμενη αμοιβαία εξάρτηση. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό και αποδεκτό από όλους τους εμπλεκόμενους. Ο συντονισμός της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας διευκολύνεται όταν αυξάνεται η ομοφωνία σε σχέση με το περιεχόμενο μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συνεργασί της αμυντικής βιομηχανίας καθ&#x02BC;αυτή λειτουργεί προωθητικά και αυξάνει την ανάγκη για μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας.
Πρέπει να αναθεωρηθεί το άρθρο 223 και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για κοινούς περιοριστικούς κανόνες για τις ευρωπαϊκές εξαγωγές όπλων, κανόνες η τήρηση των οποίων να μπορεί να ελεγχθεί. Ο κόσμος πρέπει, κύριε Πρόεδρε, να δεί μ&#x02BC;αυτό μια διαρκώς ενοποιημένη Ευρώπη ως μια δύναμη και έναν εταίρο για την ελευθερία, την ειρήνη, την ασφάλεια και την κοινή ασφάλεια. Η έκθεση που επεξεργαζόμαστε εδώ μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά σ&#x02BC;αυτήν την κατεύθυνση.

Querbes
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η ανακόνωση της Επιτροπής του 1996 αγνοεί το στενό δεσμό μεταξύ άμυνας-εξοπλισμού και εθνικής κυριαρχίας και, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, επιθυμεί να εφαρμόσει στους εξοπλισμούς την αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού.
Η έκθεση της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων και ασφάλειας προχωρά ακόμα περισσότερο, με κοινή πολιτική εξοπλισμών και την αναθεώρηση του άρθρου της Συνθήκης που αφορά τα ουσιώδη συμφέροντα της ασφάλειας κάθε κράτους. Από την πλευρά της, η γαλλική κυβέρνηση αναδιαρθρώνει τις βιομηχανίες εξοπλισμού προβλέποντας την κατάργηση πενήντα έως εβδομήντα πέντε χιλιάδων θέσεων εργασίας και την ιδιωτικοποίηση κλάδων ζωτικής σημασίας, παρά τη σθεναρή αντίδραση των μισθωτών και των κατοίκων των πληττομένων τοποθεσιών.
Ως ενεργοί αγωνιστές της ειρήνης και του αφοπλισμού, οι γάλλοι βουλευτές της Συνομοσπονδιακής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς - Βορειοευρωπαϊκή Πράσινη Αριστερά υποστηρίζουν ένα στρατιωτικό δόγμα που εγγυάται την ελευθερία και την ασφάλεια έναντι εξωτερικών απειλών. Αντιτάσσονται στα μέτρα αναδιάρθρωσης και ιδιωτικοποίησης και απαιτούν τη διατήρηση του εθνικού δυναμικού που καλύπτει μόνον 5 % των στρατιωτικών παραγγελιών και τη διαφοροποίησή του για μη στρατιωτικούς σκοπούς, ιδίως στην αεροναυπηγική, διαστημική και ηλεκτρονική βιομηχανία.
Στο κοινοτικό επίπεδο, αντιτάσσονται σε κάθε ευρωπαϊκή πολιτική άμυνας που δεν θα μπορούσε παρά να κυριαρχείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ευνοώντας την ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των βιομηχανιών εξοπλισμών και έρευνας, ζητούν τη θέσπιση πραγματικής κοινοτικής προτίμησης.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κύριε Querbes, και οφείλω να σας συγχαρώ, διότι νομίζω ότι είναι η πρώτη παρέμβασή σας ενώπιον του Σώματος.
(Χειροκροτήματα) Φέρετε βαρειά ευθύνη αντικαθιστώντας το συνάδελφό μας κ. Piquet, τον οποίο εκτιμούσαν ιδιαιτέρως όλοι οι συνάδελφοι.
Σας ευχόμεθα «καλή επιτυχία».

Telkδmper
Kύριε Πρόεδρε, τις παραμονές της Διακυβερνητικής Διάσκεψης στο Αμστερνταμ, συζητάμε εδώ, στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο, την έκθεση Tindemans και την έκθεση Titley, δύο πετραδάκια στο ψηφιδωτό μιας νέας εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, ή καλύτερα μιας στρατιωτικής πολιτικής. Aναφέρονται διαρκώς έννοιες όπως αμυντική ταυτότητα ή εντολές της Aγίας Πετρούπολης, τις οποίες θα πρέπει να εκτελέσουμε. Aυτό δε σημαίνει τίποτε άλλο παρά να διαθέσουμε στρατιωτικές δυνάμεις για επεμβάσεις. Eδώ λαμβάνει χώρα μια ποιοτική αλλαγή της εξωτερικής πολιτικής της EE. H EE με τη μεγάλη εσωτερική αγορά της, αυτός ο μάλλον πολιτικός οργανισμός, οργανώνεται τώρα ως ηγεμονική δύναμη. Nομίζω πως αυτό είναι το point of return , ή ίσως και το point of no return .
Aμυντική ταυτότητα έναντι ποιου άραγε; O ψυχρός πόλεμος τελείωσε. H Eυρώπη εξακολουθεί να είναι πάρα πολύ εξοπλισμένη, και αν θέλει κανείς ασφάλεια, όσον αφορά το οργανωμένο έγκλημα ή το λαθρεμπόριο όπλων, δε χρειάζεται στρατιωτικές, αλλά αστυνομικές δυνάμεις.
O κ. Titley το είπε ξεκάθαρα: Tο θέμα είναι να αποδεχθούμε την αμυντική βιομηχανία, ούτως ώστε να μπορεί αυτή να ορίζει την εξωτερική πολιτική. Xρειάζεται ευρωπαϊκή ταυτότητα, όχι αμυντική ταυτότητα. Xρειάζεται η αποδοχή των πολιτών γι' αυτή την Eυρώπη, την οποία θέλουμε να οικοδομήσουμε με πολιτικό τρόπο.
Aλλά για τις εντολές της Aγίας Πετρούπολης, για μελλοντικές επεμβάσεις, χρειαζόμαστε νέες ένοπλες δυνάμεις, νέα σκάφη, νέους δορυφόρους, future large aircraft . Kύριε Titley, και πάλι, πριν από τέσσερα χρόνια, προσπαθήσατε να δημιουργήσετε μια δημοσιονομική θέση για το future large aircraft . H έκθεση αυτή αποτελεί το κλειδί, για να μπορέσουμε, σε λίγο καιρό, να έχουμε δημοσιονομικές θέσεις, που θα επιτρέπουν, πάνω στη βάση αυτή, την οργάνωση της πρόσβασης της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας στον προϋπολογισμό της EE. Ποιος θα το πληρώσει αυτό; Tα χρήματα μάς λείπουν από τον κοινωνικό τομέα. Yπάρχουν φθηνότερα προϊόντα εξοπλισμού, και γνωρίζουμε από το πρόγραμμα MEDA, ότι τα χρήματα που εγκρίνονται εκεί, μας λείπουν για παράδειγμα από την εξωτερική πολιτική για πολιτικούς σκοπούς, από την αναπτυξιακή πολιτική, από την πράγματι σωστή πρόληψη των διενέξεων.
Kαι μια τελευταία λέξη σχετικά με τη δημοκρατική εξέλιξη. O κ. Kittelmann έθιξε το θέμα. Mε τη διάσκεψη του Mάαστριχτ και μ' αυτή την έκθεση, φθάνουμε σ' ένα νέο συμβούλιο ηγεμόνων, και συγκεκριμένα με το ότι το Συμβούλιο Yπουργών καθορίζει και ελέγχει την εξωτερική και τη στρατιωτική πολιτική και σε τελική ανάλυση εγκρίνει τα χρήματα.
(Xειροκροτήματα)

Vandemeulebroucke
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου προχωρήσαμε σε διεθνείς συμφωνίες για τη μείωση των πυρηνικών όπλων και τη διακοπή του χημικού εξοπλισμού. Στο πλαίσιο αυτό, υποστηρίζω απόλυτα το συντονισμό της παραγωγής όπλων, αλλά αυτό θα πρέπει να έχει ως στόχο την περαιτέρω μείωσή τους και τη συμβολή για περισσότερη ειρήνη.
Ήμουν εξαιρετικά ικανοποιημένος για το γεγονός ότι ένας βρετανός σοσιαλιστής ορίσθηκε εισηγητής, με την ελπίδα ότι αυτός θα ήταν πιστός στην ιστορία του ίδιου του κόμματός του. Το εργατικό βρετανικό κόμμα ήταν πάντοτε πρωτοπόρος της θεωρίας του σπασμένου όπλου. Αλλά η ελπίδα μου έδωσε τη θέση της σε πικρία, όταν διάβασα την έκθεση. Κατά τη γνώμη του, η παραγωγή όπλων είναι παρόμοια με την παραγωγή άλλων προϊόντων, με όλα τα συναφή επιχειρήματα. Η παραγωγή όπλων, όπως διαβάζω, έχει ζωτικό οικονομικό ενδιαφέρον, επειδή δημιουργεί θέσεις εργασίας ακόμη και στον τομέα των επιχειρήσεων προμήθειας όπλων. Εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για την ανατροπή της ισορροπίας όσον αφορά το εμπόριο και τον αθέμιτο ανταγωνισμό και τάσσεται υπέρ της ανάπτυξης ισχυρών προϊόντων με την καλύτερη δυνατή σχέση τιμής/ποιότητας.
Το μαργαριτάρι του στέμματος αποτελεί η παράγραφος 24 του ψηφίσματος, και παραθέτω: το Κοινοβούλιο κρίνει ότι η αναδιάρθρωση της βιομηχανίας όπλων θα πρέπει να έχει ως συνέπεια την καλύτερη δυνατή απόδοση σε σχέση με τα χρήματα που καταβάλλει ο ευρωπαίος φορολογούμενος. Δεν είναι δυνατό να υπάρχει πιο κυνική διατύπωση!
Όσον αφορά τώρα το εμπόριο όπλων. Η σουηδική έκθεση SIPRI προσφέρει ετησίως μία επισκόπηση των συναλλαγών όσον αφορά το εμπόριο συμβατικών όπλων. Ο κ. Titley χάνει το στόχο του, όταν αναφέρει ότι ο τελικός πελάτης είναι πάντοτε οι κυβερνήσεις. Ακόμη και στην περίπτωση που πρόκειται για δικτατορίες.
Δεν γίνεται καμία αναφορά στην έκθεση στο μαζικό εμπόριο μεταχειρισμένων όπλων. Καμία αναφορά στην ευρύτατα διαδεδομένη τεχνική πώλησης τμημάτων οπλισμού ως τεχνικών συσκευών. Δεν γίνεται καμία αναφορά στο ευρύτατα διαδεδομένο διαμετακομιστικό εμπόριο μέσω συμμάχων, στην περίπτωση κρατών που βρίσκονται σε διαμάχη. Τα όπλα δεν είναι σκόνη πλυσίματος. Θα πρέπει να υπόκεινται σε αυστηρούς κώδικες συμπεριφοράς και να υπάρχει μία ετήσια έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Για το λόγο αυτό, πρόκειται να υποστηρίξω τις τροπολογίες που κατέθεσε η ομάδα των Πρασίνων. Ελπίζω ότι η εν λόγω έκθεση, καθώς και οι τροπολογίες δεν πρόκειται να υπερψηφιστούν και ότι θα πεταχθούν στον κάλαθο των αχρήστων.
(Χειροκροτήματα)

Souchet
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του συναδέλφου μας κ. Titley έχει το διπλό προσόν ότι υπογραμμίζει το ριζικά νέο χαρακτήρα του διεθνούς πλαισίου στο οποίο εγγράφονται σήμερα οι πολιτικές εξοπλισμών μας και ότι αποκαθιστά στο πλαίσιο αυτό και σε αυτό τον πολύ ευαίσθητο τομέα την έννοια της κοινοτικής προτίμησης. Είναι κρίμα που το σχέδιο ψηφίσματος απομακρύνεται από τη συλλογιστική της εισηγητικής έκθεσης!
Το νέο πλαίσιο είναι το πλαίσιο του λυσσώδους ανταγωνισμού εκ μέρους των αμερικανών παραγωγών αμυντικού εξοπλισμού έναντι των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Αυτός ο επιθετικός ανταγωνισμός κινδυνεύει να οδηγήσει, στο μέλλον, στην εξαφάνιση βιομηχανιών ζωτικής σημασίας για την ασφάλειά μας και την ανεξαρτησία των πολιτικών εθνικής άμυνάς μας, αν οι Ευρωπαίοι αφήσουν τον τομέα του σύγχρονου εξοπλισμού να καταστεί μονοπώλιο μιας μόνον δύναμης.
Παρόλο που η άμυνα παραμένει βασικά εθνικό προνόμιο και χωρίς, ασφαλώς, να τίθενται υπό αμφισβήτηση τα υπάρχοντα πλεονεκτήματα - που είναι σημαντικά - το ύψος του κόστους των νέων προγραμμάτων εξοπλισμού πρέπει εν τούτοις να μας κάνει να επισημάνουμε τις πραγματικές κοινές ανάγκες, να καθορίσουμε τι μπορεί να παραχθεί καλύτερα από κοινού από ό, τι μεμονωμένα και τι θα έπρεπε να αγοράζεται από κοινού. Δεν πρόκειται, όπως προτείνει το ψήφισμα, για συστηματικό εξευρωπαϊσμό σε κάθε τομέα της παραγωγής εξοπλισμών. Αντιθέτως, τα κράτη μέλη πρέπει να εξαγάγουν το δίδαγμα της αποτυχίας πολλών προηγούμενων συνεργασιών - όπως υπενθύμισε ο συνάδελφός μου κ. de Gaulle - και να αναλάβουν μόνον προγράμματα που να αντιστοιχούν ακριβώς στις ανάγκες, με τη βούληση να τα φέρουν εις πέρας καταβάλλοντας την απαραίτητη δημοσιονομική προσπάθεια.
Δεν πρέπει μόνον να παράγουμε από κοινού, όταν είναι απαραίτητο και δυνατό, πρέπει επίσης να αγοράζουμε από κοινού, να αγοράζουμε ευρωπαϊκά, να εφαρμόζουμε την κοινοτική προτίμηση, ούτως ώστε ορισμένα κράτη μέλη να μην αποκτούν - όπως συνέβη πάλι πρόσφατα - αμερικανικό στρατιωτικό υλικό αντί ευρωπαϊκού υλικού τουλάχιστον ισοδύναμου τεχνολογικού επιπέδου και μικρότερου κόστους.
Συνεπώς, παρά τα θετικά στοιχεία που περιέχει, δεν θα μπορέσουμε να υπερψηφίσουμε την έκθεση Titley λόγω των κενών της, της συστηματοποίησής της και της υποβόσκουσας φεντεραλιστικής φιλοσοφίας της.

Linser
Kύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η έκθεση του κ. Titley βασίζεται στους οικονομικούς ακρογωνιαίους λίθους, της αύξησης της απόδοσης, της μείωσης του κόστους, του καλύτερου συντονισμού και της διεθνούς ανταγωνιστικότητας. Γι' αυτό και θα πρέπει να την επιδοκιμάσουμε. Συγχωνεύσεις επιχειρήσεων, στον τομέα των εξοπλισμών, μέσα στην EE, βελτιώνουν την κατάσταση του ανταγωνισμού, ιδιαίτερα με τις HΠA, οι οποίες μετά το πέρας του ψυχρού πολέμου πιέζουν έντονα την Eυρώπη.
Σε καμιά περίπτωση, για λόγους ηθικής, δεν είναι δυνατόν να ανεχθούμε να παράγονται, και επιπλέον να εξάγονται, πολύ περισσότερα όπλα απ' ότι μέχρι τώρα, με το τετριμμένο, και από την άποψη αυτή κυνικό, επιχείρημα της διασφάλισης των θέσεων εργασίας.
Ωστόσο, τα όπλα που χρειαζόμαστε οπωσδήποτε για την εξασφάλιση της Eυρωπαϊκής Ένωσης και των πολιτών της, θα πρέπει να τα παράγουμε, κατά το δυνατόν εμείς οι ίδιοι, και μάλιστα για στρατιωτικούς και οικονομικούς λόγους, καθώς επίσης και λόγω της άκρως τεταμένης κατάστασης στις θέσεις εργασίας στην EE.
Όσον αφορά την εναρμόνιση των διατάξεων εξαγωγής όπλων που ζητείται στην έκθεση, θα πρέπει να αναρωτηθούμε, από αυστριακή σκοπιά, κατά πόσον αυτή αποτελεί μια περαιτέρω προοδευτική μείωση της ουδετερότητας, η οποία όμως αποκρύπτεται συνειδητά από τον αυστριακό λαό. Θα πρέπει επίσης να αναρωτηθούμε αν θα ήταν εντιμότερο να προσφέρουμε καθαρό κρασί στους πολίτες των ουδετέρων κρατών της EE και να τους αφήσουμε να αποφασίσουν οι ίδιοι, στα πλαίσια ενός δημοψηφίσματος, την τυπική εγκατάλειψη της ουδετερότητας.

Randzio-Plath
Kύριε Πρόεδρε, η ανακοίνωση της Eπιτροπής, και κατά συνέπεια και η έκθεση του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου σχετικά με την αμυντική βιομηχανία και με τη συνεργασία στον τομέα των εξοπλισμών, έρχεται σε λανθασμένη χρονική στιγμή και διαπνέεται από λανθασμένες βασικές αρχές. Γι' αυτό και θα ήθελα να εκθέσω εδώ τις ανησυχίες των γερμανών Σοσιαλδημοκρατών. Πρώτον, θα πρέπει να υπάρξει μια συμφωνία για κοινές έννοιες ασφάλειας και άμυνας, πριν καν μπορέσει να υπάρξει ένας προσανατολισμός της συνεργασίας στον τομέα των εξοπλισμών, η οποία, υπό προϋποθέσεις, θα ικανοποιεί και τις απαιτήσεις μας, θα προωθεί δηλαδή τον αφοπλισμό, ο οποίος θα επιτρέψει επιτέλους να προκύψει το μέρισμα ειρήνης που περιμένει η ανθρωπότητα μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου.
H ανακοίνωση και η έκθεση αποσκοπούν στον εξοπλισμό αντί της μετατροπής, σε εξοπλισμό αντί του αφοπλισμού. Σε μια εποχή που ο κόσμος περιμένει προγράμματα μετατροπής της αμυντικής βιομηχανίας, καθώς και σαφή μηνύματα αφοπλισμού, η ανταγωνιστικότητα και η μελλοντική επιβίωση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας εξισώνεται εδώ με πλεονεκτήματα ανταγωνισμού για την αμυντική βιομηχανία. Nομίζω πως κάτι τέτοιο δε χρειάζεται.
Xρειάζονται επενδύσεις στην έρευνα, για τη μετατροπή των βιομηχανιών, καθώς επίσης και προγράμματα μετατροπής. Tέλος δεν υπάρχει καμιά βιομηχανία που να απαιτεί τόσα πολλά κεφάλαια ανά θέση εργασίας, όσο η αμυντική βιομηχανία. Θα πρέπει να ταχθούμε υπέρ του να γίνουν περισσότερες επενδύσεις σε τεχνολογίες στον τομέα του περιβάλλοντος, σε τεχνολογίες για πολιτικούς σκοπούς, σε νέα υλικά και όχι σ' αυτή τη συνεργασία, επειδή έτσι δεν προκύπτουν οι θέσεις εργασίας που μας λένε εδώ παραπλανητικά.
Eκτός τούτου, θεωρώ υπερβολικά μεγάλο τον κίνδυνο να δημιουργηθούν, με τη συνεργασία στον τομέα των εξοπλισμών, μονοπώλια σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα οποία θα μπορούν να υπαγορεύουν στις κυβερνήσεις αστρονομικές τιμές για τα προϊόντα εξοπλισμών. Eπιπλέον, επιχειρήσεις, που θα παράγουν προϊόντα για πολιτικούς σκοπούς, θα ήταν εκτεθειμένες σ' έναν καταστροφικό ανταγωνισμό, επειδή η επιδότηση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας θα έχει πλεονεκτήματα ανταγωνισμού και στην παραγωγή των προϊόντων, για πολιτικούς σκοπούς, αυτών των επιχειρήσεων, έναντι των επιχειρήσεων με μη στρατιωτική παραγωγή. Θεωρώ επίσης πολύ επικίνδυνο το ότι μ' αυτή τη συνεργασία, στον τομέα των εξοπλισμών, καθίσταται δυνατή η έναρξη μιας επεκτατικής πολιτικής εξαγωγών και ότι ο ανταγωνισμός, μεταξύ της Eυρωπαϊκής Ένωσης και των Hνωμένων Πολιτειών θα θέσει σε κίνδυνο την περιοριστική πολιτική στις εξαγωγές όπλων που ακολουθεί η Eυρωπαϊκή Ένωση.
Γι' αυτό και δε θεωρώ την έκθεση που υποβλήθηκε τώρα, ως κατάλληλη να δείξει τον μελλοντικό προσανατολισμό της Ένωσης.

Burenstam Linder
Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Titley εξεπόνησε μια σημαντική έκθεση. Η ευρωπαϊκή βιομηχανία όπλων βρίσκεται ενωπίον μεγάλων προκλήσεων. Πολλές επιχειρήσεις έχουν προβλήματα αποδοτικότητας, και οι δομικές αναδιοργανώσεις είναι αναγκαίες. Η βιομηχανία όπλων παίζει έναν ιδιαίτερο ρόλο στην πολιτική ασφάλειας των χωρών και της Ένωσης. Και αυτή η βιομηχανία όμως πρέπει μακροπρόθεσμα να λειτουργήσει με τους ίδιους όρους όπως οι άλλες. Απόπειρες να συντηρηθεί η αμυντική βομηχανία με κρατική βοήθεια κοστίζουν χρήματα και ως εκ τούτου μειώνουν την δυνατότητα διατήρησης ενός ποσοτικού επιπέδου στην άμυνα. Η οικονομική ενίσχυση των επιχειρήσεων συντείνει επίσης στην μείωση της βιομηχανικής αποτελεσματικότητας και να οδηγεί σε απαιτήσεις ολοένα και πιο εκτεταμένων ενισχυτικών παρεμβάσεων.
Δεν είναι ωστόσο μόνο θέμα χρημάτων, αλλά επίσης και γνώσης. Η σύγχρονη στρατιωτική τεχνολογία βασίζεται όλο και περισσότερο στην γνώση. Απαιτούνται, σε αυξανόμενο βαθμό, προωθημένα ηλεκτρονικά και γιγαντιαία επεξεργασία πληροφοριών. Τα όρια μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής έρευνας γίνονται όλο και πιο ασαφή. Μια δυσκολία για την Ευρωπαϊκή βιομηχανία όπλων είναι ότι δεν έχει το ίδιο υπόβαθρο στην έρευνα σε κορυφαία πανεπιστήμια όπως έχει η βιομηχανία όπλων στις ΗΠΑ.
Χωρίς να υπεισέλθω σε θέματα πανεπιστημίου θέλω να επισημάνω ότι πολλά από την υπεροχή των ΗΠΑ σ&#x02BC;αυτήν την περίσταση οφείλονται στο ότι τα πανεπιστήμια εκεί είναι εκτεθειμένα στον ανταγωνισμό με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο απ&#x02BC;ότι είναι οι πανεπιστημιακοί κολοσσοί στην Ευρώπη. Αυτό έχει οδηγήσει σε υψηλότερη αποτελεσματικότητα στην έρευνα και στην εκπαίδευση στην έρευνα. Είναι εύκολο να δούμε την υπεροχή των ΗΠΑ στα ηλεκτρονικά και την επεξεργασία πληροφοριών και επίσης είναι δεδομένο ένα προβάδισμα όσον αφορά τα νέα οπλικά συστήματα. Η υπεροχή των ΗΠΑ έχει συγκλονιστική σημασία στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, όχι μόνον για τους αντιπάλους, αλλά ακόμη και για τους συμμάχους. Για να είναι επιχειρησιακό το αμυντικό υλικό μεταξύ ενόπλων δυνάμεων απαιτείται να έχει αυτό το υλικό ίδιο ποιοτικό επίπεδο. Για να μην γίνει η Ευρώπη μακροπρόθεσμα ένας ακόμη πιο υποδεέστερος εταίρος, συνιστάται μεγαλύτερη τόλμη στην ευρωπαϊκή συνεργασία.
Οι Πράσινοι έχουν υποβάλει έναν αριθμό τροπολογιών επί της έκθεσης Titley. Αν οι δικές τους, και των άλλων αρνητών, απόψεις βρούν απήχηση, η ηγεμονία των ΗΠΑ θα ενισχυθεί. Πρέπει να αποφύγουμε μια εξιδίκευση που συνεπάγεται ότι οι ΗΠΑ προμηθεύουν τις μηχανές, δηλ. τα όπλα, και η Ευρώπη τους ανθρώπους, δηλ. τους στρατιώτες.
Η Σουηδία έχει μια μεγάλη βιομηχανία όπλων για την κατασκευή τόσο διαφορετικών οπλικών συστημάτων όπως στρατιωτική αεροπορία, υποβρύχια, πυραυλικές συστοιχίες και πυροβολικό. Το υπόβαθρο αυτών των επενδύσεων είναι ότι η αδέσμευτη πολιτική της Σουηδίας θεωρείται ότι είναι έτσι διαμορφωμένη ώστε να είμαστε και σ&#x02BC;αυτόν τον τομέα επίσης ανεξάρτητοι, ή τουλάχιστον να έχουμε τέτοια παραγωγική επάρκεια ώστε να αποτελούμε έναν εταίρο συνεργασίας, τόσο εξελιγμένο ώστε να μπορούμε να αγοράζουμε το πιο σύγχρονο υλικό που δεν κατασκευάζουμε οι ίδιοι. Για την Σουηδία όπως και για άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, η διατήρηση μιας τόσο ευρείας βιομηχανίας όπλων γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Είναι εύκολο να εκφράσουμε την υποστήριξη στην πρόταση Titley για ένα πρόγραμμα μέτρων ώστε να δωθεί στην βιομηχανία όπλων μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα και να συνεισφέρουμε έτσι στην ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Frischenschlager
Kύριε Πρόεδρε, θα πρέπει κατ' αρχήν να ευχαριστήσουμε τον κ. Titley που ασχολήθηκε, γενικώς, μ' αυτό το θέμα, το οποίο δεν είναι ευχάριστο. Eίναι ένα πολύ βασικό θέμα. Eίναι ένας κλάδος της οικονομίας - και αυτό θα πρέπει λεχθεί ειλικρινά - στον οποίο εμφανίζονται πολύ συχνά σκάνδαλα. Aπό την άλλη μεριά - και αυτό θα ήθελα να το πω ειδικά προς την κατεύθυνση των συναδέλφων μας από την Oμάδα των Πρασίνων -, όσο χρειαζόμαστε στρατιωτικές αμυντικές δυνάμεις, θα πρέπει να υπάρχει και μια αμυντική βιομηχανία. Όσο τις έχουμε λογικά, από κοινού, εδώ στην Eυρώπη, είναι ανάγκη να αναπτύσσουμε και μια ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα των εξοπλισμών. Όλα αυτά λέχθηκαν επανειλημμένα. Θα ήθελα όμως να τονίσω τρία σημεία.
Πρώτον: O αφοπλισμός είναι, φυσικά, το πρωτεύον θέμα. Έχουμε υπερβολικά πολλές δυνάμεις. Γι' αυτό και στόχος της κοινής πολιτικής, στον τομέα των εξοπλισμών, στην Eυρώπη, θα πρέπει να είναι η τακτική μείωση των υπερβολικών δυνάμεων.
Δεύτερον, θα πρέπει να έχουμε σαν στόχο την ανακούφιση των δημοσίων προϋπολογισμών. Συχνά στο παρελθόν συνέβαινε, και πιθανόν και τώρα να συμβαίνει, να δίνονται εντολές για εξοπλισμούς, για καθαρά οικονομικούς λόγους ή για λόγους πολιτικής απασχόλησης, όχι όμως με κύριο στόχο, ή ακριβέστερα με λογικό στόχο, την αμυντική διάρθρωση.
Tο τρίτο σημείο είναι η πολιτική εξαγωγής όπλων. Mια κοινή ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική αποτελεί προϋπόθεση μιας πολιτικής εξαγωγών, η οποία θα λαμβάνει υπόψη τα εξής: Πρώτον, να μη γίνεται καμιά εξαγωγή όπλων σε καθεστώτα και περιφέρειες όπου οι άνθρωποι ζουν υπό τρισάθλιες συνθήκες. Δεύτερον, να μη γίνεται καμιά εξαγωγή σε χώρες ή καθεστώτα που, από μόνα τους, είναι ολοκληρωτικά ή ακολουθούν επιθετική πολιτική. Bεβαίως αυτό είναι δυνατόν μόνον, αν εμείς από κοινού, ακολουθούμε μια πολιτική στον τομέα των εξοπλισμών...
(O Πρόεδρος αφαιρεί το λόγο από τον ομιλητή)

Αλαβάνος
Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται πως για την Επιτροπή, ένα περίστροφο είναι το ίδιο με ένα καρβέλι ψωμί και ένα αντιτορπιλλικό είναι το ίδιο με ένα νοσοκομείο. Γιατί στην ανακοίνωση της Επιτροπής για την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία υπάρχει μόνο μία ιδέα : να αρθεί η διάκριση ανάμεσα στην πολεμική στρατιωτική παραγωγή και τη μη στρατιωτική και με βάση αυτή τη γενική ιδέα να μπορέσει να δοθεί το πράσινο φως και στον κοινοτικό προϋπολογισμό, και στο πρόγραμμα έρευνας, και στα διαρθρωτικά ταμεία, και στην εξαγωγική πολιτική, και στην αναθεώρηση της ίδιας της Συνθήκης. Νομίζω ότι αυτό είναι ένα επικίνδυνο βήμα που μόνο έκπληξη, απορία και λύπη προκαλεί και που νομίζω ότι έχει κάνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να μοιάζει σήμερα με μια αίθουσα του Πενταγώνου ή με μια αίθουσα πολυεθνικής στρατιωτικής βιομηχανίας. Πρέπει να το σταματήσουμε αυτό. Είναι λυπηρό που η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων ακολούθησε αυτό το δρόμο και θα ήθελα να πω στον κ. Titley ότι το Εργατικό Κόμμα, με τις παραδόσεις και τις αξίες του, φέρνει κάποιες ελπίδες. Ας μη σβήσουν τόσο νωρίς. Είπατε ότι η περιοχή σας είναι μια περιοχή με αμυντική βιομηχανία. Το καταλαβαίνουμε αυτό, αλλά για σκεφθείτε έναν ιταλό συνάδελφο από το Νότο της Ιταλίας, σε μια περιοχή όπου υπάρχουν επιχειρήσεις της μαφίας: τί θα έπρεπε να κάνει; Νομίζω ότι στη συνδιάσκεψη του κ. Coates, την άλλη εβδομάδα, θα βρείτε πολύ πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις, και για την περιοχή σας, για το θέμα της απασχόλησης, απ'αυτές που περιλαμβάνονται στην έκθεσή σας.

McKenna
Κύριε Πρόεδρε, οι δύο εκθέσεις που συζητήθηκαν σήμερα εδώ θα έπρεπε να εμβάλλουν σε ανησυχίες τους περισσότερους ευρωπαίους πολίτες. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι μέσα στην ΕΕ διαμορφώνουμε ένα μιλιταριστικό υπερκράτος με τη δική του βιομηχανία όπλων. Γνωρίζω ότι ο κ. Titley είναι εκπρόσωπος εκείνων των οργανωμένων συμφερόντων που αποκαλώ «εμπόρους του θανάτου». Π.χ. δεν γίνεται καμία αναφορά στο γεγονός ότι η British Aerospace είναι υπεύθυνη για τον εξοπλισμό της Ινδονησίας με καταδιωκτικά Hawk έτσι ώστε να μπορεί να κατατρομοκρατεί τους κατοίκους του Ανατολικού Τιμόρ. Τώρα ζητεί και από τον ευρωπαίο φορολογούμενο να συμβάλει στη βιομηχανία των όπλων.
Εάν αυτή είναι η μόνη απάντηση που έχουμε στο πρόβλημα της ανεργίας, θα περάσει πολύς καιρός πριν ξεκινήσουμε κάποια ανθρωπιστική πολιτική. Δεν γίνεται καμία αναφορά εδώ ότι τα όπλα που έχει πουλήσει η ΕΕ σε διάφορα μέρη του κόσμου αποτελούν την αιτία πολλών από τις διενέξεις που θέλουμε να ειρηνεύσουμε. Υπάρχει πλήρης υποκρισία έναντι του Κοινοβουλίου και εκείνων που συζητεί. Ο κ. Titley βρίσκεται σε αντίθεση και με τον ίδιο τον δικό του Υπουργό Εξωτερικών ο οποίος εδήλωσε ότι θέλει να ξεπλύνει την υπόληψη του Ηνωμένου Βασιλείου όσον αφορά τις διεθνείς εξαγωγές όπλων.
Από τη σημερινή συζήτηση προκύπτει αβίαστα ότι θεσπίζουμε μια στρατοκρατική ευρωπαϊκή πολιτεία με τη δική της βιομηχανία όπλων και οι ουδέτερες χώρες όπως η Ιρλανδία θα πρέπει να κρατήσουν καλή σημείωση τούτου. Είμαι εντελώς απογοητευμένη από την ενημέρωση που μου έκανε ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ιρλανδίας ο οποίος ωραιοποίησε αυτά που στην πραγματικότητα συζητούνται και αυτά που συμβαίνουν. Εσείς θέλετε τα παιδιά σας να συμμετάσχουν σε βιομηχανίες που είναι υπεύθυνες για την καταδίωξη και τον θάνατο τόσων πολλών ανθρώπων στον κόσμο;
(Χειροκροτήματα)

Hendrick
Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω τον συνάδελφό μου κ. Titley για μία συνεκτική και πολύ καλογραμμένη έκθεση. Υπάρχουν δύο καταστάσεις οι οποίες κατά τα τελευταία δέκα χρόνια έχουν ασκήσει αφόρητη πίεση στις αμυντικές βιομηχανίες μας. Η πρώτη είναι η λήξη του Ψυχρού Πολέμου και η δεύτερη η επέλευση της ΚΕΠΠΑ.
Είναι σαφές ότι το τέλος της ψυχροπολεμικής περιόδου άσκησε τεράστια πίεση εξ αιτίας της μείωσης των απαιτήσεων των ευρωπαϊκών χωρών για όπλα. Ταυτόχρονα υπήρξε σοβαρότατη μείωση των θέσεων εργασίας με αντίστοιχες μειώσεις στην έρευνα και ανάπτυξη. Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες αντιμετωπίζουν λυσσαλέο ανταγωνισμό από τις αντίστοιχες των ΗΠΑ οι οποίες απειλούν την ύπαρξή τους. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρξει κάποια αναδιάρθρωση αυτών των βιομηχανιών σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Αναφορικά με την ΚΕΠΠΑ, εάν θέλουμε να έχουμε μια ευρωπαϊκή Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας, τότε θα πρέπει να διατηρήσουμε μια ευρωπαϊκή αμυντική υποδομή. Απορρίπτω ορισμένα σχόλια που έγιναν τόσο από την πλευρά της ομάδας μου όσο και από την πλευρά των Πρασίνων σχετικά με το θέμα αυτό. Δεν χρειαζόμαστε διαλέξεις σχετικά μ' αυτό καθόσο είναι απόλυτα σαφές ότι εάν δεν διατηρήσουμε τις δικές μας αμυντικές βιομηχανίες και τη δική μας αμυντική υποδομή θα καταλήξουμε να αγοράζουμε αμερικανικά όπλα και να εξαρτώμεθα ολοκληρωτικά από τους αμερικανούς για την άμυνά μας.
Δεύτερον, είναι σημαντικό να διατηρήσουμε την αμυντική μας βιομηχανία διότι αποτελεί επίσης ένα σημαντικό προπομπό τεχνολογικής προόδου η οποία διαχέεται στις αγορές πολιτικών προϊόντων και παράγει πολλά χρήσιμα προϊόντα, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να απολαμβάνουμε ένα υψηλό επίπεδο διαβίωσης στις χώρες της Δυτικοευρωπαϊκής μας Ένωσης αυτή τη στιγμή.
Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια εσωτερική αγορά στον τομέα της αμύνης. Θα πρέπει να βελτιώσουμε το ενδοκοινοτικό εμπόριο σ' αυτόν τον τομέα έτσι ώστε να μη γινόμαστε ολοένα και περισσότερο εξαρτώμενοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό σημαίνει μια κοινή προσέγγιση, μια κοινή πολιτική εξοπλισμών. Αυτό δεν είναι αναγκαστικά συνώνυμο με την ενσωμάτωση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης στα όργανα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αλλά είναι συνώνυμο με μια προσέγγιση μεγαλύτερης συνεργασίας. Χρειαζόμαστε ένα νομικά δεσμευτικό κώδικα δεοντολογίας έτσι ώστε να μπορέσουμε να σημειώσουμε πρόοδο σ' αυτόν τον πολύ σημαντικό τομέα.

Bourlanges
Κύριε Πρόεδρε, η εξαιρετική έκθεση που μας έχει υποβληθεί μας υπενθυμίζει ότι η ευρωπαϊκή πολιτική στον τομέα των εξοπλισμών βασίζεται σε δύο αρχές: μια καλή και μια κακή. Η καλή αρχή είναι ότι πρόκειται για δραστηριότητα που δεν είναι όπως οι άλλες και που απαιτεί ειδικό καθεστώς. Η κακή αρχή είναι ότι η ιδιαιτερότητα αυτή οδήγησε στην περιθωριοποίηση της ευρωπαϊκής διάστασης και στην περιχαράκωση της δραστηριότητας σε εθνικό πλαίσιο.
Πρόκειται πράγματι για πολύ ιδιόμορφη δραστηριότητα. Πρώτον, διότι τα όπλα δεν είναι ένα προϊόν όπως τα άλλα: είναι ένα προϊόν που γεννά συγχρόνως πόλεμο και ανεξαρτησία. Κατόπιν, επειδή οι αγοραστές δεν είναι όπως οι άλλοι: είναι λίγοι και είναι κράτη. Ακόμα, διότι η πολιτική διάσταση είναι παρούσα. Τέλος, διότι όπως υπενθυμίσαμε, πρόκειται για τομέα που αντιμετωπίζει βαθειά κρίση. Αλλ' από την άλλη πλευρά, το ότι η δραστηριότητα παραγωγής εξοπλισμών απαιτεί ειδικό καθεστώς, δεν είναι λόγος να αρνηθεί κανείς τη διάσταση κοινοτικής συνεργασίας, το αντίθετο. Οι εθνικές βιομηχανίες δεν θα μπορέσουν να διασωθούν αν δεν υπάρξει περισσότερη συνεργασία στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Δεν θα υπάρξει περισσότερη συνεργασία στο ευρωπαϊκό επίπεδο, αν οι στρατιωτικές ανάγκες δεν καθορίζονται από κοινού. Δεν θα υπάρξει από κοινού καθορισμός των αναγκών, αν δεν υπάρχει κοινή πολιτική άμυνας και κοινή εξωτερική πολιτική.
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, αντιμετωπίζουμε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Πρέπει να αποφύγουμε δύο πειρασμούς. Ο πρώτος είναι ο πειρασμός της εμπορικής υπεραπλούστευσης που θα καταργούσε την πολιτική διάσταση της υπόθεσης και θα μας υπέτασσε στο μεγάλο μας σύμμαχο, τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο δεύτερος, είναι ο πειρασμός της εθνικιστικής αναδίπλωσης που θα καθιστούσε τους Ευρωπαίους Κουράτιους εγκαταλελειμμένους μεμονωμένα στην αδηφαγία του αμερικανού Ορατίου.

Desama
Κύριε Πρόεδρε, μιλήσαμε πολύ πριν λίγο για τα τεχνολογικά προβλήματα που συνδέονται με την αμυντική βιομηχανία. Θα ήθελα να αναφερθώ σύντομα στο σημείο αυτό, στο ένα λεπτό που διαθέτω.
Κατ' αρχήν, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η τεχνολογία συνδέεται κυρίως με την αποτρεπτική ικανότητα, καθώς και με την ικανότητα αφοπλισμού και, συνεπώς, η καλύτερη συμβολή του προγράμματος-πλαισίου έρευνας και ανάπτυξης σε αυτά τα δύο προβλήματα είναι ασφαλώς η ανάπτυξη γενικών τεχνολογιών, που είναι ουσιαστικά τεχνολογίες διπλής χρήσης, αλλά χωρίς να δίδει την εντύπωση ότι το ερευνητικό πρόγραμμα-πλαίσιο αποτελεί επαρκές μέσο. Αντιπροσωπεύει λίγα πράγματα στην προσπάθεια έρευνας και ανάπτυξης του συνόλου της Κοινότητας και θα πρέπει συνεπώς τη σκυτάλη να αναλάβουν τα διακυβερνητικά προγράμματα.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω επίσης στον εισηγητή και στην Επιτροπή ότι δεν αρκεί να ανοίξει η βιομηχανία εξοπλισμών στον ανταγωνισμό, διότι ο ανταγωνισμός είναι το βραχυπρόθεσμο. Αντιθέτως, στον τομέα των εξοπλισμών και του αφοπλισμού, το μακροπρόθεσμο είναι αναγκαστικά οι επενδύσεις.
(Χειροκροτήματα)

Gόnther
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ να συγχαρώ θερμά τον εισηγητή για την έκθεσή του, και κατανοώ ότι προσπαθεί να υποβάλει μια ρεαλιστική και αντικειμενική έκθεση, μια και το θέμα πολύ συχνά, δυστυχώς, ξεσηκώνει πάθη.
Θα ήθελα να κάνω τέσσερις παρατηρήσεις: Πρώτον, έχει δίκιο ο εισηγητής που λέει ότι η Eυρώπη, σε ορισμένους τομείς, έχασε τις εξελίξεις κοιμώμενη, ώστε να μην μπορεί σήμερα να παρακολουθήσει τους ανταγωνιστές σ' αυτόν τον τομέα υψηλής τεχνολογίας. H απόσταση της ευρωπαϊκής αμυντικής τεχνολογίας αυξανόταν συνεχώς από τις HΠA, κι ακόμη και τα πρώτα ευρωπαϊκά συγκροτήματα δεν φθάνουν ούτε καν στο ήμισυ, ή έστω και στο ένα τρίτο, του αμερικανικού κύκλου εργασιών.
Δεύτερον, σχετικά με την προς ανατολάς διεύρυνση του NATO, φαίνεται να έχουν χαθεί οριστικά πια κάποια τρένα. Mερικοί από τους μελλοντικούς εταίρους μέσα στη συμμαχία, ανανεώνουν ήδη την αμυντική τους τεχνολογία, με βοήθεια εκτός Eυρώπης.
Tρίτον: Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι το θέμα της εξαγωγής όπλων εξακολουθεί να είναι φοβερά σημαντικό, αλλά δεν φθάνουν μόνον οι έλεγχοι. Θα πρέπει να καταπολεμήσουμε αποτελεσματικά το παράνομο εμπόριο, μια και έχουμε να κάνουμε μ' αυτό. Aς δούμε μόνο τα πεδία των διενέξεων και τις περιοχές κρίσεων στον Tρίτο Kόσμο ή στην πρώην Γιουγκοσλαβία, όπου, για παράδειγμα, εμφανίστηκαν παράνομα αποκτηθείσες νάρκες κατά προσωπικού, ιταλικής κατασκευής.
Tέταρτον: H Eυρωπαϊκή Ένωση αποδέχεται το ρόλο της στην επίλυση των διαφορών και στην πρόληψη των κρίσεων, αλλά σ' αυτό συμπεριλαμβάνεται και το ότι οι δυνάμεις της θα προστατεύονται προσωπικά μ' ένα καλό και συντονισμένο οπλοστάσιο, προκειμένου να μπορέσουν να επιτελέσουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους.

Van den Broek
Πρόεδρε, κατ'αρχήν, θα ήθελα να ευχαριστήσω εγκάρδια τον κ. Titley για τις εξαιρετικές προσπάθειες που κατέβαλε κατά τη διάρκεια ενός έτους, προκειμένου να ολοκληρώσει αυτή την εργασία. Είμαι ευγνώμων προς την εισηγητή, επειδή αυτός υποστηρίζει πλήρως την προσέγγιση, η οποία ακολουθείται στην ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και τις προσπάθειές μας για την εγκαθίδρυση μιας πολιτικής εξοπλισμού της ΕΕ. Θα ήθελα επίσης, και αυτό το παρατήρησε και ο κ. Tindemans, για άλλη μία φορά να επισημάνω ότι αυτή η συζήτηση δεν αφορά κατά πόσο είναι χρήσιμος ο εξοπλισμός, αλλά τον τρόπο με τον οποίο αυτό πρέπει να γίνει, επειδή έχει διαπιστωθεί ότι αυτός είναι χρήσιμος.
Πέραν αυτής της άποψης, είναι επίσης σαφές ότι η Συνθήκη του Μάαστριχτ προβλέπει και ότι επιθυμούμε να αναπτύξουμε μία κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας, καθώς και μακροπρόθεσμα μία αμυντική πολιτική. Επ'αυτού, θα εκθέσω μία σύντομη αιτιολογία, λέγοντας ότι, εν πάση περιπτώσει, ανήκει στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η εναρμόνιση της πολιτικής της βιομηχανίας όπλων, καθώς και της πολιτικής των εξαγωγών και των εισαγωγών. Θα ήθελα επίσης να προσθέσω ότι οι περικοπές του προϋπολογισμού άμυνας, όπως αυτές συμβαίνουν σήμερα, αποτελούν μία θετική εξέλιξη, η οποία κατέστη δυνατή εξαιτίας του τέλους του ψυχρού πολέμου. Και ποιος θα ισχυριζόταν το αντίθετο; Αλλά, παράλληλα, αυτές οι περικοπές απαιτούν μία ενισχυμένη συγκέντρωση των δυνάμεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο για να καταστεί δυνατή η συνέχιση και η χρηματοδότηση των απαιτούμενων δαπανών για την καινοτομία της τεχνολογίας. Και αυτό αφορά τη δυνατότητα να παραμείνουμε διεθνώς ανταγωνιστικοί. Όσο δύσκολο είναι πιθανόν να κατανοήσουμε τη συζήτηση για τη βιομηχανία όπλων βάσει οικονομικών όρων, δεν είναι δυνατό να αποδεχθούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, από αυτή την άποψη και σ'αυτό το σημαντικό μέρος της δραστηριότητάς της, θα είναι ιδιαίτερα εξαρτημένη από την παραγωγή τρίτων χωρών. Από αυτή την άποψη, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι οι διατλαντικές σχέσεις στον τομέα του εξοπλισμού παρουσιάζουν σημαντική έλλειψη ισορροπίας. Η εγκαθίδρυση μίας ευρωπαϊκής αγοράς αμυντικών προϊόντων πρόκειται να συμβάλει στη βελτίωση της αποδοτικότητας αυτού του τομέα και, κατά συνέπεια, στο χαμηλότερο κόστος του. Επομένως, αυτό θα έχει ένα θετικό αντίκτυπο στον αμυντικό προϋπολογισμό.
Η Ευρώπη οφείλει να αναπτύξει περαιτέρω την επιχειρησιακή ικανότητά της στον τομέα της πρόληψης και της διαχείρισης των συγκρούσεων. Εκτός και εάν υπάρχει επιθυμία να αφήνεται εξ ορισμού η διαχείριση των συγκρούσεων στη δική μας περιοχή σε τρίτες χώρες. Η ζήτηση και η προσφορά στην αγορά εξοπλισμού σχετίζονται ορθά με ειδικούς κανόνες, βάσει των οποίων παραχωρείται στις κυβερνήσεις ένας αποκλειστικός ρόλος. Και οι κυβερνήσεις κατά κύριο λόγο καθοδηγούνται από τις επείγουσες ανάγκες στον τομέα της πολιτικής ασφάλειας και της εξωτερικής πολιτικής. Αλλά και η οικονομική διάσταση, και αυτό το έχω πει και άλλοτε, καθιστά τους κανόνες της Συνθήκης ΕΚ για άλλη μία φορά συναφείς. Οι ισχύοντες κανόνες στον τομέα της εσωτερικής αγοράς μπορούν επίσης να αποτελέσουν τη βάση για την εγκαθίδρυση κανόνων, οι οποίοι θα ισχύουν και για τον τομέα των εξοπλισμών. Μία άλλη πιθανότητα είναι η προσαρμογή των υφιστάμενων κανόνων, αλλά κατά την προσαρμογή αυτή θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο ειδικός χαρακτήρας του τομέα. Η ανακοίνωση της Επιτροπής περιγράφει τα μέσα δράσης, τα οποία διαθέτει η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα οποία βραχυπρόθεσμα μπορούν να διατεθούν. Είναι ζωτικής σημασίας αυτά τα μέσα δράσης να μπορούν να προσαρμοστούν στον ειδικό χαρακτήρα του τομέα εξοπλισμού, μέσω διαδικασιών και οργάνων, τα οποία συνδυάζουν τον πρώτο πυλώνα της κοινοτικής πολιτικής με το δεύτερο, δηλαδή την πολιτική της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας. Και υπάρχουν προηγούμενα σ'αυτό το σημείο, και θα ήθελα να σας παραπέμψω στη ρύθμιση της ΕΕ για τις εξαγωγές όσον αφορά τα προϊόντα για dual use που περιλαμβάνει έναν κανονισμό ο οποίος βασίζεται στη Συνθήκη της Ρώμης, καθώς, παράλληλα, και σε μία κοινή στάση η οποία βασίζεται στην κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας.
Υποστηρίζουμε την πρόταση της ολλανδικής Προεδρίας στη ΔΔ για τη σαφή αναφορά ότι η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας θα πρέπει να στηρίζεται και σε μία πολιτική για τον εξοπλισμό. Αυτή η αρχή θα πρέπει να αποτελέσει τη βάση για τις δραστηριότητες της Ένωσης όσον αφορά τα διάφορα μέσα που βασίζονται στη Συνθήκη ΕΚ.
Είναι γνωστό ότι η ομάδα εξοπλισμού της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία ανήκουν 13 ευρωπαϊκά κράτη μέλη του ΝΑΤΟ, είναι αρμόδια για τη συνεργασία στον τομέα του εξοπλισμού. Αυτή η συνεργασία θα πρέπει να ενισχυθεί περαιτέρω. Και σ'αυτό, επίσης, δίνεται βαρύτητα στην ανακοίνωση της Επιτροπής.
Τέλος, θα ήθελα ακόμη κάτι να προσθέσω κάτι και για τις εξαγωγές. Ο εισηγητής ορθά έδωσε βαρύτητα στην πολυπλοκότητα των συμφερόντων όσον αφορά τις εξαγωγές όπλων. Τα συμφέροντα και οι ευαισθησίες των κρατών μελών έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα σ'αυτό το πεδίο, όπου οι εθνικές κυβερνήσεις διατηρούν την κυριαρχία τους. Στο επίπεδο της Ένωσης, έχουν καθορισθεί κοινά κριτήρια για την προμήθεια όπλων, αλλά η εφαρμογή τους παραμένει αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Δεν επιτεύχθηκε πρόοδος όσον αφορά τον αμοιβαίο εναρμονισμό της πολιτικής και των τιμών. Στο σχέδιο ψηφίσματος ζητείται από την Επιτροπή η σύνταξη ενός Λευκού Βιβλίου για αυτό το αντικείμενο, η οποία σε τελική ανάλυση θα πρέπει να οδηγήσει σε ένα νομικά δεσμευτικό κώδικα συμπεριφοράς για τις εξαγωγές όπλων. Εκτιμούμε ότι πρόκειται για μία εποικοδομητική πρόταση, την οποία πρόκειται να εξετάσουμε θετικά.
Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω ακόμη μια φορά τον εισηγητή καθώς επίσης και αυτούς οι οποίοι συνέβαλαν σ'αυτή τη συζήτηση, γι'αυτή τη δυνατότητα ανταλλαγής απόψεων, και εύχομαι ότι η ΔΔ θα προσφέρει μία νέα θεσμική βάση, προκειμένου αυτό το θέμα να αποκτήσει μεγαλύτερο περιεχόμενο. Αλλά νομίζω ότι έφθασε ο καιρός για δράση, επειδή μέχρι στιγμής έχει επιτευχθεί περιορισμένη πρόοδος, βάσει της συμβολής της Επιτροπής και του Συμβουλίου. Αλλά, εντούτοις, συνεχίζουμε να ελπίζουμε σε μεγαλύτερη πρόοδο.

Van Putten
Πρόεδρε, θα ήθελα να ρωτήσω κατά πόσο σ'αυτό το Κοινοβούλιο δεν είναι δυνατό να βρεθεί μία άλλη μέθοδος, ώστε τη στιγμή που συζητείται μία έκθεση και ένας Επίτροπος ομιλεί, ενώ παράλληλα γεμίζει η αίθουσα για το επόμενο σημείο της ημερήσιας διάταξης, να μην δημιουργείται κατάσταση κατά την οποία δεν γίνεται κατανοητός πλέον ο Επίτροπος. Δεν θα μπορούσαμε να επιδείξουμε λίγο περισσότερο σεβασμό σ'αυτό το Κοινοβούλιο όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλο;

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ κυρία Van Putten. Κάνατε μία δουλειά που, καθώς σας ακούει όλος ο κόσμος αυτή τη στιγμή, έχει μεγαλύτερη επιτυχία παρά όταν την κάνει το Κοινοβούλιο.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί σήμερα στις 12 το μεσημέρι.

Ψηφοφορίες
Antilla
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, στην φινλανδική απόδοση του κειμένου εξακολουθεί να υπάρχει ένα μεταφραστικό λάθος. Τα κόπρανα και ούρα των ζώων εκτροφής αναφέρονται ως απορρίματα και λύματα. Σας ζητώ να σημειώσετε στα πρακτικά την διόρθωση του λάθους που υπάρχει στην φινλανδική απόδοση του κειμένου. Σε τρεις, τουλάχιστον, προτάσεις εμφανίζεται το ίδιο λάθος.
(Το Σώμα εγκρίνει την πρόταση νομοθετικού περιεχομένου)

Πρόεδρος
Πριν προχωρήσουμε στην ψηφοφορία, έχει ζητήσει το λόγο η κ. Izquierdo Rojo.

Izquierdo Rojo
Ευχαριστώ πολύ κύριε Πρόεδρε. Ήθελα να γνωστοποιήσω στο Σώμα την παρουσία, στο βήμα, αντιπροσωπείας γυναικών υποψηφίων στις προσεχείς εκλογές στην Αλγερία. Οι γυναίκες αυτές εκπροσωπούν δύο πράγματα ιδιαίτερα σημαντικά για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: τη γυναικεία συμμετοχή και τη δημοκρατία στην Αλγερία.
(Παρατεταμένα χειροκροτήματα) Έκθεση (Α4-0146/97) του κ. Amadeo εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Προστασίας του Καταναλωτή επί της πρότασης οδηγίας του Συμβουλίου που αφορά την προστασία της υγείας των ατόμων από τους κινδύνους της ιονίζουσας ακτινοβολίας που προκύπτουν από εκθέσεις για ιατρικούς λόγους, που αντικαθιστά την οδηγία 84/466/ΕΚΑΕ (COM(96)0465 - C4-0548/96-96/0230(CNS))

Graenitz
Kύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να παρακαλέσω, κατά τη μετάφραση του νομοσχεδίου αυτού σ' όλες τις επίσημες γλώσσες, να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή, ώστε από τον όρο «εξειδικευμένο προσωπικό εφαρμογής» να συνάγεται ότι είναι δυνατόν να πρόκειται και για περισσότερα άτομα που έχουν το δικαίωμα αυτό, και όχι μόνο για γιατρούς.
(Το Σώμα εγκρίνει την πρόταση νομοθετικού περιεχομένου)

Tindemans
Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να παρέμβω αυτή τη στιγμή που πρόκειται να ψηφίσουμε για τις τροπολογίες 2, 3 και 4. Ο κ. Vδyrynen κατέθεσε αυτές τις τροπολογίες για να προσθέσει και τη θάλασσα του Barentsz στην περιοχή της ανατολικής θάλασσας. Έχω διαπιστώσει ότι ένας αριθμός συναδέλφων δεν συμφωνεί πραγματικά μ'αυτό. Υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν εκεί κοινοτικά σύνορα. Σχετικά μ'αυτό θα ήθελα να πω ότι υπάρχει μία συνεργασία, η οποία ουσιαστικά ποτέ δεν συζητήθηκε σοβαρά. Και βάσει των επαφών που είχα, θα τολμούσα να προτείνω την υπερψήφιση της τροπολογίας 3. Πρόκειται για μία νέα τροπολογία 3, στην οποία γίνεται αναφορά στην περιοχή της ανατολικής θαλάσσης και της θάλασσας του Barentsz. Και θα πρέπει να τονίσουμε σαφώς ότι εμείς δεν πρόκειται να υπερψηφίσουμε τις τροπολογίες 2 και 4 για να μην δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα σ'αυτό. Ναι στην τροπολογία 3, αλλά όχι στις τροπολογίες 2 και 4 του ίδιου εισηγητή. Επιτρέψτε μου να προτείνω αυτό. Νομίζω ότι επ'αυτού μπορούμε να έχουμε μία επαρκή πλειοψηφία.
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)

Rovsing
Είναι άκρως ικανοποιητικό το γεγονός ότι η Επιτροπή Συνδιαλλαγής κατόρθωσε να καταλήξει σε συμφωνία για τις κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τα διευρωπαϊκά τηλεπικοινωνιακά δίκτυα. Οι διαφωνίες μεταξύ των Οργάνων για διαδικαστικά θέματα ρυθμίστηκαν με ικανοποιητικό τρόπο. Επιθυμώ ιδιαίτερα να τονίσω τη σημασία του κεφαλαίου «επικοινωνία μέσω δορυφόρων» που συμπεριελήφθη στις κατευθυντήριες γραμμές, ενώ θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω και τον Επίτροπο, κ. Bangemann, για τις προσπάθειές του. Είμαι πεπεισμένος ότι οι νέες κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν μια στέρεα βάση για τις περαιτέρω διαπραγματεύσεις στον τομέα αυτό.

Wolf
Στις 7 Ιουνίου 1995, επί τη βάσει του άρθρου 129 Δ της Συνθήκης, η Επιτροπή κατέθεσε τη βασική πρόταση για μια σειρά γενικών προσανατολισμών για τα διευρωπαϊκά δίκτυα τηλεπικοινωνιών. Στόχος είναι η θέσπιση των γενικών κατευθύνσεων των μέτρων που εξετάζονται και ο καθορισμός προγραμμάτων κοινού ενδιαφέροντος τα οποία θα είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση. Την 1η Φεβρουαρίου 1996 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη γνώμη του η οποία περιείχε 35 τροπολογίες που υπογράμμιζαν τη χρήση των εφαρμογών από το ευρύ κοινό, τις κοινωνικές επιπτώσεις από, π.χ., την τηλεεργασία και τη διαδικασία καθορισμού προγραμμάτων κοινού ενδιαφέροντος. Ούτε η Επιτροπή ούτε το Συμβούλιο βρέθηκαν σε θέση να εγκρίνουν την άποψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το ίδιο συνέβη και στη δεύτερη ανάγνωση και έτσι ξεκίνησε η διαδικασία συνδιαλλαγής με τα αποτελέσματα που μνημονεύονται στην προαναφερόμενη έκθεση.
Η επιτευχθείσα συμφωνία αφορά: 18 τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο (ευρεία χρήση των εφαρμογών, συμπερίληψη των κοινωνικών επιπτώσεων των νέων συνθηκών (τηλε)εργασίας, γλωσσικές ανάγκες των περιφερειών), καθορισμό των σχεδίων «κοινού ενδιαφέροντος», διαδικασία η οποία αντιμετωπίζεται τώρα από το Παράρτημα 1 των γενικών προσανατολισμών (και όχι πλέον αποκλειστικά από την επιτροπή η οποία θα συγκροτηθεί για να επικουρεί την Επιτροπή και θα αποτελεστεί από εκπροσώπους των κρατών μελών) καθώς και ορισμένα προγράμματα ειδικής σημασίας (κατάρτιση εξ αποστάσεως, πληροφορική των μεταφορών, περιβάλλον και υγεία).
Ως Πράσινοι είχαμε προτείνει την ενσωμάτωση αυστηρών διατάξεων αναφορικά με τις προϋποθέσεις για προγράμματα δημιουργίας θέσεων εργασίας και κοινωνικού περιεχομένου. Ομοίως, είχαμε επιχειρηματολογήσει υπέρ ενός ισχυρού ρόλου για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθορίζοντας προγράμματα κοινού ενδιαφέροντος, ρόλος ο οποίος αυτήν τη στιγμή είναι αποδυναμωμένος. Εν τούτοις είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε το συμβιβαστικό κείμενο διότι περιλαμβάνει τουλάχιστον κάποιες αναφορές στα ζητήματα αυτά (συμπεριλαμβανομένων διατάξεων για τις περιοχές της περιφέρειας και τη δημιουργία απασχόλησης, βλ. άρθρο 3) και δηλώνει ότι η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλλει ανά τριετία έκθεση αξιολόγησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναφέροντας τις κοινωνικές επιπτώσεις των προγραμμάτων που χρηματοδοτήθηκαν (άρθρο 14).
Θα ήθελα να τονίσω και πάλι ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν θα μπορέσει να εκπληρώσει το ρόλο του για το δημοκρατικό έλεγχο της μετάβασης στην κοινωνία της πληροφόρησης εάν αυτή εξακολουθεί να παραμένει υπερβολικά κατακερματισμένη. Αυτό που είναι αναγκαίο για τον ήδη καθυστερημένο δημοκρατικό έλεγχο θα είναι μια γενική διατομεακή οδηγία πλαίσιο για τις γενικές κατευθύνσεις που θα διέπουν τις αρχές αυτή της μετάβασης.
Έκθεση Barthet-Mayer (Α4-0156/97)
Lulling
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση της επιτροπής γεωργίας μας σχετικά με ένα κανονισμό που αφορά το βιολογικό τρόπο παραγωγής γεωργικών προϊόντων είναι καρπός εξαιρετικά τεκμηριωμένης εργασίας της εισηγήτριάς μας, κ. Barthet-Mayer.
Ως εισηγητής του Κοινοβουλίου για την κατάσταση της μελισσοκομίας στα κράτη μέλη, της είμαι ευγνώμων για το ότι κωδικοποίησε σε μια μόνη τροπολογία ό, τι αφορά τη βιολογική μελισσοκομία. Είχα υποβάλει στην επιτροπή μια τροπολογία σχετικά με το σημείο 4, Διατροφή των μελισσών, την οποία η εισηγήτρια δεν δέχθηκε. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο καταψήφισα τα δύο πρώτα εδάφια του εν λόγω σημείου, δηλαδή ένα κείμενο το οποίο θεωρώ ανεφάρμοστο.
Δυστυχώς, κύριε Πρόεδρε, σχεδόν κανείς δεν σήκωσε το χέρι, όταν το κείμενο αυτό ετέθη σε ψηφοφορία. Το να θέλει κανείς να αναγκάσει το μελισσοκόμο να υποχρεώσει τις μέλισσές του να μην συλλέγουν γύρη από καλλιέργειες σε περίοδο άνθησης, οι οποίες έχουν υποβληθεί σε φυτοϋγειονομικούς χειρισμούς, είναι πράγματι αδύνατον και δεν μπορεί να επιβληθεί σε κανένα. Ακόμα και αν ο μελισσοκόμος τοποθετήσει τις κυψέλες του κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίσει ότι δεν υπάρχει ζώνη ρύπανσης σε απόσταση 1, 5 χιλιομέτρου γύρω από μια κυψέλη, ποιός θα πάει να ελέγξει αν κάποια μέλισσα δεν συλλέξει γύρη μακρύτερα, διότι οι μέλισσες μετακινούνται εύκολα σε ακτίνα 5 χιλιομέτρων.
Σε μια μικρή χώρα, όπως η δική μου, εξάλλου, δεν βλέπω πώς οι υπηρεσίες του Υπουργείου Γεωργίας θα μπορούσαν να καθορίσουν περιφέρειες ή ζώνες όπου θα μπορούσε να εφαρμοστεί βιολογική μελισσοκομία, διότι οι αγροί είναι τόσο κατακερματισμένοι, ώστε είναι δύσκολο να χωροθετηθούν ζώνες ή περιφέρειες απ' όπου δεν συλλέγεται γύρη, ή συλλέγεται μόνον από καλλιέργειες που δεν υπόκεινται σε φυτοϋγειονομικούς χειρισμούς.
Ας κρατήσουμε τα πόδια στη γη, κύριε Πρόεδρε, και ας αποφύγουμε διατάξεις που κανείς δεν μπορεί να ελέγξει και που απλώς και μόνον θα περιπλέξουν τη ζωή όσων δεν είναι ακόμα διατεθειμένοι να εφαρμόσουν τη βιολογική μελισσοκομία ή γεωργία και των οποίων ο αριθμός δυστυχώς όλο και μειώνεται σε πολλά κράτη μέλη, εν πάση περιπτώσει όσον αφορά τους μελισσοκόμους. Απέσχον από το σύνολο, διότι ψηφίσαμε επίσης μια ολόκληρη σειρά τροπολογιών με τις οποίες δεν θα μπορέσουν να ζήσουν οι δυστυχείς αγρότες, αν θέλουν πράγματι να εφαρμόσουν τη βιολογική γεωργία.

Ahlqvist, Andersson, Hulthen, Theorin, Waidelich και Wibe
 γραπτώς. (SV) Θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι ψηφίσαμε να μην υπερβαίνουν οι οδικές μεταφορές ζώων σε καμιά περίπτωσητις 8 ώρες. Η φορτοεκφόρτωση των ζώων θα πρέπει να γίνεται προσεκτικά, και η χρήση αλλοπαθητικών ηρεμιστικών μέσων κατά την διάρκεια του ταξιδιού θα πρέπει να απαγορεύεται.
Θεωρούμε ότι αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα ώστε να προωθηθεί κατά την επεξεργασία της υπόθεσης στην ΕΕ. Αλλη αντιμετώπιση των μεταφορών ζώων από αυτόν που προτάθηκε ανωτέρω είναι απαράδεκτος.

Caudron
Εξετάζουμε την έκθεση της συναδέλφου μας, κ. Barthet-Mayer, σχετικά με πρόταση κανονισμού της Επιτροπής για τη συμπλήρωση του κανονισμού 2092/91. Τουλάχιστον, έτσι λέμε! Η Επιτροπή δεν τήρησε τις προθεσμίες, αλλά φαίνεται ότι η κρίση της ΣΕΒ επετάχυνε τη διαδικασία.
Μπορούμε να δούμε τη βιολογική γεωργία κάτω από νέα οπτική γωνία που εγγράφεται στο πλαίσιο μόνιμης γεωργίας με εγγύηση της ποιότητας και της ασφάλειας των καταναλωτών. Συνεπώς, εκφράζω εδώ την υποστήριξή μου προς την εισηγήτρια για τα πολυάριθμα θετικά στοιχεία που προσθέτει στην πρόταση της Επιτροπής.
Η βιολογική γεωργία μπορεί να λάβει τη μορφή καινοτόμου γεωργίας που χρησιμοποιεί ανανεώσιμες ενέργειες και υλικά, αλλά προς το σκοπό αυτό πρέπει να περιβάλλεται από εγγυήσεις που θα εξασφαλίζουν την ποιότητά της. Πρέπει συνεπώς να θεσπιστεί ένας αριθμός αναγκαστικών κανόνων, τόσο στο επίπεδο των ελέγχων, όσο και των τρόπων παραγωγής. Έτσι, πρέπει να απαγορευθούν όλοι οι γενετικοί χειρισμοί, να παρασχεθούν εγγυήσεις για υγιή ζωϊκή διατροφή και να αποφευχθούν έτσι οι πολύ γνωστές επιπτώσεις αυτών των βιομηχάνων-επιστημόνων που μοιάζουν περισσότερο με τρελούς επιστήμονες, παρά με νομπελίστες.
Η βιολογική γεωργία μπορεί να αντιπροσωπεύει πραγματική εναλλακτική λύση για την εντατική και βιομηχανική γεωργία που αμάρτησε λόγω των υπερβολών της. Πρέπει να βρει, στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στήριξη και πλαίσιο για την ανάπτυξή της.
Η γεωργία, στο σύνολό της, πρέπει να έχει σήμερα ως κύρια ανησυχία όχι την ποσότητα, αλλά την ποιότητα της παραγωγής της.

Hautala
Δεδομένου ότι ολοένα και περισσότεροι πολίτες επιθυμούν να τρέφονται με ποιοτικά και παραχθέντα σύμφωνα με τους κανόνες της ηθικής τρόφιμα, εκδηλώνοντας έτσι την αντίθεσή τους προς τις άλλες μεθόδους παραγωγής που αποβλέπουν κυρίως στη μεγιστοποίηση του οικονομικού οφέλους, η ΕΕ οφείλει, στο εξής, να δίδει περισσότερο βάρος στη βιολογική παραγωγή κατά την χάραξη της κοινής της γεωργικής πολιτικής. Χάρις στις κοινοτικές επιδοτήσεις για περιβάλλον, οι βιολογικές καλλιέργειες στη Φινλανδία καλύπτουν ήδη το 5 % της συνολικής επιφάνειας των καλλιεργησίμων εκτάσεων. Το αντίστοιχο ποσοστό για την Αυστρία αναμένεται να ανέλθει σε 10 %, γεγονός το οποίο θα είναι απόρροια τεράστιων προσπαθειών.
Δυστυχώς, όμως, ο κανονισμός σχετικά με τη βιολογική παραγωγή είναι υπερβολικά λεπτομερής εάν αναλογισθούμε ότι στην Ένωση οι κλιματολογικές διαφορές μεταξύ των διαφόρων περιοχών είναι τεράστιες. Παρ' όλο που οι Πράσινοι κατέβαλαν τεράστιες προσπάθειες για να τον καταστήσουν πιο ευέλικτο, τελικά επικράτησε η άποψη όσων επιθυμούσαν μία υπερβολικά λεπτομερή ρύθμιση.
Στη Φινλανδία ισχύει μία μεταβατική περίοδος διαρκείας τριών ετών για τα αγροκτήματα που επιθυμούν να υιοθετήσουν το βιολογικό τρόπο παραγωγής τους. Στην ΕΕ θα εγκριθεί μία περίοδος κατά πολύ συντομότερη δεδομένου ότι ήδη η Επιτροπή έχει προτείνει τα δύο έτη ενώ το Κοινοβούλιο έχει ταχθεί υπέρ μιας μεταβατικής περιόδου διαρκείας ενός έτους. Η Ομάδα των Πρασίνων πιστεύει ότι η χρονική διάρκεια της περιόδου αυτής πρέπει να είναι τουλάχιστον δύο έτη.
Το μεγαλύτερο, ενδεχομένως, επίτευγμά μας είναι ότι κατά την εξέταση του θέματος στο Κοινοβούλιο ο αρμόδιος για θέματα γεωργίας Επίτροπος κύριος Φράνς Φίσλερ δέχθηκε, όπως συνάγεται από τη σχετική του δήλωσή, να συγκατατεθεί στην απαίτηση του Κοινοβουλίου για απαγόρευση της χρήσης γενετικά τροποποιημένων οργανισμών κατά την βιολογική παραγωγή. Τόσο ορισμένα κράτη μέλη, μεταξύ των οποίων και η Φινλανδία, όσο και οι οργανώσεις των γεωργών που παράγουν τα προϊόντα τους με βιολογικό τρόπο έχουν εκδηλώσει επανειλημμένως την έντονη ανησυχία τους για το γεγονός ότι η μέχρι στιγμής στάση της Επιτροπής χαρακτηρίζεται από πλήρη ασάφεια.
Η Ομάδα των Πρασίνων τάσσεται υπέρ της αύξησης των εξουσιών του Κοινοβουλίου εν σχέσει με την κοινή γεωργική πολιτική. Η Ομάδα μας πρότεινε να εκπονηθεί ο κανονισμός σχετικά με τη βιολογική παραγωγή βάσει του άρθρου 100α (εσωτερική αγορά), αλλά η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου απέρριψε την πρόταση.

Holm
 - (SV) Η πρόταση της Επιτροπής περιέχει δυστυχώς πάρα πολλές ελλείψεις. Γι&#x02BC;αυτό ο εισηγητής του Ευρωκοινοβουλίου και η αρμόδια Επιτροπή έχουν κάνει μια αξιέπαινη εργασία την οποία υποστηρίζω.
Έχοντας ως υπόβαθρο όλες τις αναφορές στα μέσα πληροφόρησης για το πως μεταφέρονται και τρέφονται τα ζώα καλωσορίζω αυτήν την πρόταση. Αυτή η βιομηχανική αντιμετώπιση των ζώων που συμβαίνει σήμερα και η οποία είναι εντελώς απαράδεκτη πρέπει να λάβει τέλος. Γι&#x02BC;αυτό είναι σημαντικό να προτρέψουμε τους χωρικούς να περάσουν σε φιλικές προς το περιβάλλον μεθόδους εκτροφής ζώων κ.ά..
Πρέπει όμως να ληφθεί υπόψη ότι η κατάσταση σ&#x02BC;αυτόν τον τομέα στα κράτη μέλη της ΕΕ διαφοροποιείται πολύ. Ενώ η Αυστρία π.χ. έχει προχωρήσει πολύ, ταυτόχρονα άλλες χώρες είναι σε σαφώς χειρότερη κατάσταση. Ελπίζω αυτή η πρόταση να μπορέσει να προτρέψει αυτές τις χώρες να πάρουν επιτέλους στα σοβαρά αυτά τα θέματα και να ενεργήσουν προς τα εμπρός.
Ταυτόχρονα αυτή η έκθεση είναι σημαντική ως προηγούμενο. Είναι η πρώτη φορά αφότου εξελέγην βουλευτής του Ευρωκοινοβουλίου που βλέπω ένα τόσο συγκεκριμένο και φιλόδοξο πρόγραμμα για να τροποποιηθεί αυτό το σκέλος της αγροτικής πολιτικής της ΕΕ προς την σωστή κατεύθυνση. Δεν είναι αρκετό, αλλά είναι ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός.
Τέλος ελπίζω ότι η πλειοψηφία του Ευρωκοινοβουλίου θα εγκρίνει τις τροπολογίες που συνεπάγονται ότι θα απαγορευτεί η χρήση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών στην οικολογική παραγωγή.

Souchet
Την επαύριο της πολύ σοβαρής κρίσης των τρελών αγελάδων και της εντελώς σκανδαλώδους έλλειψης κυρώσεων έναντι των ευρωπαίων υπευθύνων της, εμείς θα πρέπει να ξαναδώσουμε στους καταναλωτές εμπιστοσύνη προς τα προϊόντα διατροφής ζωϊκής προέλευσης.
Η ανάπτυξη της βιολογικής γεωργίας μπορεί να συμβάλει σε αυτό, υπό την προϋπόθεση να μην τεθούν και πάλι σε αμφισβήτηση οι προσπάθειες αυστηρότητας που καταβάλλουν εδώ και πολλά χρόνια ορισμένες χώρες, όπως η Γαλλία, από τη θέσπιση χαλαρών προδιαγραφών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Πράγματι, μέχρι σήμερα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υπήρχαν κανονιστικές διατάξεις στον τομέα της βιολογικής γεωργίας μόνον για τη φυτική παραγωγή. Με το κείμενο που μας προτείνεται, οι διατάξεις του κανονισμού του 1991 επεκτείνονται στη ζωϊκή παραγωγή. Ελλείψει κοινοτικής νομοθεσίας, τα κράτη μέλη, κατά περίπτωση, είχαν θεσπίσει ή όχι νομοθεσία για το θέμα αυτό. Ορισμένες χώρες, μεταξύ των οποίων η Γαλλία, είχαν τεθεί στην πρωτοπορεία: έχει ουσιώδη σημασία να μην τους επιβληθούν σήμερα προδιαγραφές κατώτερες από αυτές που είχαν καθορίσει και είχαν κερδίσει την εμπιστοσύνη των καταναλωτών.
Εδώ και περισσότερα από πέντε χρόνια, η Γαλλία εργάστηκε για την κατάρτιση πολύ αυστηρών συμβατικών τευχών που εγγυώνται τη σοβαρότητα των προϊόντων βιολογικής γεωργίας για τους καταναλωτές. Αλλ' η εμπιστοσύνη αυτή θα διαλυθεί σύντομα, αν λόγω της ευρωπαϊκής πολιτικής, η γαλλική αγορά, όπου υπάρχει μεγάλη ζήτηση, κατακλυσθεί από βιολογικά προϊόντα που δεν θα ήσαν πράγματι βιολογικά και, στην πραγματικότητα, δεν θα διέφεραν πρακτικά από τα κλασικά προϊόντα, κυρίως λόγω του πολύ χαλαρού πλαισίου όσον αφορά τις προδιαγραφές εκτροφής.
Ορισμένες πολύ εντατικές χώρες ασκούν πίεση για τη χαλάρωση των προδιαγραφών: αρνηθήκαμε να υπερψηφίσουμε τις τροπολογίες που ενέπνευσαν και οι οποίες, αν είχαν εγκριθεί, θα εμπόδιζαν τους αγρότες οι οποίοι τηρούν αυστηρές προδιαγραφές, να παραμείνουν ανταγωνιστικοί. Διατηρήσαμε το κείμενο που πρότεινε η κ. Barthet-Mayer και τις τροπολογίες της επιτροπής γεωργίας, οι οποίες αποτελούν κατά τη γνώμη μας την ελάχιστη βάση που εγγυάται ότι οι προσπάθειες που κατεβλήθησαν μέχρι σήμερα από τους αυστηρούς εθνικούς παραγωγούς δεν θα τεθούν υπό αμφισβήτηση.
Θα πρέπει επίσης να πολεμήσουμε αλύπητα τους παράγοντες απερήμωσης των αγροτικών περιοχών και να ενθαρρύνουμε όλες τις μορφές εργασίας που μπορούν να διατηρήσουν πυκνό κοινωνικοοικονομικό ιστο στις περιοχές αυτές. Η βιολογική γεωργία μπορεί να παίξει θετικό ρόλο από άποψη χωροταξίας: προσφέρει στους αγρότες, και ιδίως στους νέους, μια εναλλακτική λύση που επιτρέπει να διατηρηθεί η αγροτική απασχόληση, ενόψει των δυνατοτήτων διάθεσης που ενδέχεται να δημιουργήσει η ζήτηση βιολογικών προϊόντων. Η βιολογική παραγωγή μπορεί να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα ανάπτυξης, ιδίως σε οικολογικά ευαίσθητες περιοχές, όπως οι ορεινές περιοχές και οι υγρότοποι. Υπογραμμίζει ιδιαίτερα το ρόλο των αγροτών στον τομέα της διατήρησης των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας. Ανταποκρίνεται στη ζήτηση εκ μέρους των καταναλωτών, και ιδίως των τουριστών, οι οποίοι είναι εχθρικοί προς τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, διψούν για υγιεινά, διαφοροποιημένα και ποιοτικά τρόφιμα και ανησυχούν για το σεβασμό προς το περιβάλλον.
Αλλ' είναι ουσιώδες να μπορούν τα προϊόντα που προέρχονται από αυτές τις ευαίσθητες περιφέρειες να στηρίζονται σε συστήματα πιστοποίησης άκρως αξιόπιστα από άποψη ποιότητας και δυνατότητας ανίχνευσης, συστήματα που θα διευκολύνουν την εφαρμογή της κοινοτικής προτίμησης και θα αποτελέσουν ισάριθμους πόλους αντίστασης απέναντι στη διαδικασία της «tabula rasa» που αποτελούν οι διαπραγματεύσεις της GATT.
Αυτή είναι η οδός που επέλεξε η έκθεση Barthet-Mayer και γι' αυτό το λόγο, η ομάδα μας την υποστήριξε.
Έκθεση Amadeo (Α4-0146/97)
Correia
Δεδομένων των σημαντικών προόδων στο επιστημονικό και τεχνολογικό πεδίο, που καθόρισαν την εμφάνιση νέων μεθόδων διάγνωσης και θεραπείας, και επειδή είναι γνωστά τα οφέλη και οι κίνδυνοι από τη χρήση της ιονίζουσας ακτινοβολίας, κατέστη επιτακτική η ανάγκη να νομοθετήσει η Κοινότητα, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που της παραχωρούνται από τη Συνθήκη για την 'Ενωση, και κυρίως από το άρθρο 129, προκειεμένου να ενημερωθεί η οδηγία 84/466/Euratom.
Στις τροποποιήσεις αυτές υπογραμμίζεται:
η ανάγκη να περιοριστεί όλο και περισσότερο η χρήση της ιονίζουσας ακτινοβολίας μόνο και όταν είναι αυστηρώς απαραίτητη, δηλαδή όταν δεν υπάρχει άλλο εναλλακτικό, πιο αβλαβές μέσο διάγνωσης ή θεραπείας, και να υπάρχουν εγγυήσεις για τη χρήση της όσον αφορά το όφελος για τον ασθενή·-η απαίτηση από τα κράτη μέλη και η υπευθυνοποίησή τους για τον απαραίτητο έλεγχο, όχι μόνο της ποιότητας των δημοσίων ή ιδιωτικών εγκαταστάσεων, αλλά επίσης για τη θέσπιση προγραμμάτων εγγύησης της ποιότητας, ιδίως με αξιολόγηση των δόσεων που λαμβάνει ο ασθενής·-η ανάληψη της «συνολικής κλινικής ευθύνης» για την ατομική έκθεση στην ακτινοβολία (αριθμός και απόλυτη ανάγκη των εξετάσεων) εκ μέρους των επαγγελματιών της υγείας που είναι εξουσιδοτημένοι για την πραγματοποίηση αυτών των εξετάσεων ή θεραπειών και συμφωνα με την εθνική νομοθεσία.Αυτοί ήταν οι λόγοι που με οδήγησαν να υπερψηφίσω την πρόταση αυτή.

Fitzsimons
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επωφεληθώ της ευκαιρίας και να επιζητήσω την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς επίτευξη ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για την εκτέλεση ερευνών για το ραδόνιο και ιδιαιτέρως για την οικονομική υποστήριξη των εθνικών αρχών για να εκτελέσουν δοκιμές για ραδόνιο.
Είναι ζωτικό όπως τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και η Επιτροπή συνειδητοποιήσουν ότι η έκθεση στο ραδόνιο είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα που δικαιούται την παροχή χρηματοδότησης από την ΕΕ.
Μια πρόσφατη εθνική έρευνα για το ραδόνιο από το Κέντρο Ραδιολογικής Προστασίας της Ιρλανδίας απεκάλυψε ότι ορισμένα τμήματα της χώρας, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων περιοχών του Γουϊκλοου και της Χερσονήσου Κούλεϋ στο Λάουθ, έχουν πιθανότητα μεγαλύτερη από 10 % να εκτεθούν σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα αερίου ραδονίου. Αυτό αποτελεί μια σοβαρή ανησυχία για τα ενδιαφερόμενα νοικοκυριά.
Ωστόσο, το κόστος θεραπείας της κατάστασης αποτελεί ένα σημαντικό εμπόδιο για τους ενδιαφερόμενους. Κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να γίνουν διαθέσιμες δωρεάν μετρήσεις ραδονίου σ' εκείνους που ζουν σε περιοχές μεγάλης έκθεσης σε ραδόνιο.
Ελπίζω ότι η Επιτροπή, ίσως δια μέσου κάποιων από τα ερευνητικά της προγράμματα, να μπορεί να χορηγήσει χρηματοδότηση ούτως ώστε τα ανωτέρω να γίνουν πραγματικότητα.
Υπάρχουν πολλά σχολεία κτισμένα σε περιοχές με υψηλές συγκεντρώσεις ραδονίου. Ωστόσο, δεν υπάρχει εθνικό πρόγραμμα παρακολούθησης του ραδονίου για τα σχολεία μας. Δεδομένου ότι τα παιδιά θεωρούνται ως πλέον ευαίσθητα στην έκθεση στο ραδόνιο, πιστεύω ότι θα πρέπει να ξεκινήσει εθνική έρευνα για το ραδόνιο στα σχολεία μας.
Επιπλέον, δεν υπάρχει ακόμη παρακολούθηση στην έκθεση σε ραδόνιο στους χώρους εργασίας των πιο εκτεθειμένων περιφερειών. Και σ' αυτή την περίπτωση η χρηματοδότηση της ΕΕ θα ήταν εξαιρετικά επωφελής.
Η ιρλανδική κυβέρνηση έχει και εκείνη να παίξει ζωτικό ρόλο και θα πρέπει να εξετάσει προσεκτικά τα τοπικά προγράμματα χρηματοδότησης που υπάρχουν στη Μ. Βρετανία για να βοηθούν τους πολίτες να ελέγχουν τις κατοικίες τους για ύπαρξη ραδονίου.
Έκθεση Kenneth D. Collins (Α4-0109/97)
Ahlqvist, Theorin και Wibe
 - (SV) Ακόμη και αν υπερψηφίζουμε αυτήν την έκθεση, δεν συμμεριζόμαστε τις απόψεις που προβάλλονται στα άρθρα 12 και 13 της πρότασης της έκθεσης. Δεν θεωρούμε ότι τα ζητήματα που αφορούν την νομοθεσία για το περιβάλλον θα πρέπει να υπόκεινται σε διαδικασία συναπόφασης. Αυτό θα συναπαγόταν αυξημένη υπερεθνικότητα στην ΕΕ, κάτι επί του οποίου έχουμε αντιρήσεις σε επίπεδο αρχών. Δεν θεωρούμε ότι θα πρέπει να δωθούν περισσότερες εξουσίες στο Ευρωκοινοβούλιο. Το έργο μιας προοδευτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον μπορεί σίγουρα να γίνει καλύτερο αν διασφαλισθούν καλύτερα απ&#x02BC;ότι συμβαίνει σήμερα οι δυνατότητες των κρατών μελών της ΕΕ να προηγούνται στις μεταρρυθμίσεις για την μέριμνα του περιβάλλοντος.

Dνez de Rivera Icaza
To θέμα που θέτει με την έκθεσή του ο κ. Collins είναι θεμελιώδους σημασίας επειδή, χωρίς την τεκμηριωμένη παρακολούθηση της ορθής ενσωμάτωσης, εφαρμογής και τήρησης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, τμήμα του έργου του Σώματος θα κατέληγε κενό γράμμα μπροστά στις τόσες καταγγελίες που λαμβάνουμε κάθε χρόνο για την ελλιπή εφαρμογή ή τη μη τήρηση του δικαίου για το περιβάλλον.
Για το λόγο αυτό τόσο το Σώμα όσο και εγώ προσωπικά εδώ και πολλά χρόνια επανηλειμμένα αναφερθήκαμε στην ανάγκη θέσπισης ενός συστήματος ελέγχου σε ευρωπαϊκή κλίμακα, ακριβώς προκειμένου να διασφαλιστεί η εφαρμογή και η εκτέλεση της εν λόγω περιβαλλοντικής νομοθεσίας επειδή υπάρχει, άραγε, μεγαλύτερη σύγκρουση ή ακόμη και απογοήτευση για τη δημοκρατία από το να νομοθετεί κανείς για να αγνοηθεί ή να παραβιαστεί κατόπιν πολλαπλά το συγκεκριμένο νομοθέτημα;
Όπως ορθά επισημαίνει ο εισηγητής, η ανάπτυξη της κοινοτικής περιβαλλοντικής πολιτικής υπήρξε, από πολλές απόψεις, σημαντικό κίνητρο εκδημοκρατισμού της Κοινότητας, όντας μία από τις πιο δημοφιλείς κοινοτικές πολιτικές. Το γεγονός αυτό εξηγεί γιατί οι συμπολίτες μας μετέχουν ενεργά στον έλεγχο και στη διαμόρφωσή της, οπότε και προκύπτει η αναγκαιότητα, τη στιγμή της θέσπισης μιας τέτοιας νομοθεσίας, η Επιτροπή να ξεκινήσει ευρείες διαβουλεύσεις για να εγγυηθεί την εφαρμογή της αλλά και να αποτελέσει σταθερά η νομοθεσία αυτή αντικείμενο της διαδικασίας της συναπόφασης, όπως ζητεί ο εισηγητής με τη σημαντική αυτή έκθεσή του.
Κλείνοντας θέλω να συγχαρώ τον κ. Collins και να πω πως ευελπιστώ ότι η Διακυβερνητική Διάσκεψη θα αναλάβει τις ευθύνες της στο ζήτημα αυτό.

Rovsing
Είναι θετικό το γεγονός ότι μια περιβαλλοντική υπόθεση κερδίζει έδαφος σε όλα τα Όργανα της ΕΕ, αλλά πρέπει να προσέξουμε ώστε να μην καταχραστούμε μια θετική υπόθεση για να θεσπίσουμε περιττές ή γραφειοκρατικές δέσμες νόμων χωρίς να γνωρίζουμε ποιές μπορεί να είναι οι συνέπειες. Η πρόταση να συστήσει κάθε κράτος μέλος ένα όργανο επιθεώρησης του περιβάλλοντος, που να ελέγχεται και να παρακολουθείται από την Επιτροπή, φαίνεται να μην έχει αποτελέσει το αντικείμενο εμπεριστατωμένης εξέτασης. Οι περισσότερες χώρες της ΕΕ διαθέτουν ήδη σε εθνικό επίπεδο ανάλογες υπηρεσίες επιθεώρησης, που λειτουργούν σε συνεργασία, μεταξύ άλλων, με την Επιτροπή. Θα ήθελα να επισημάνω τον κίνδυνο που εγκυμονούν παρόμοιες άσκοπες κινήσεις. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος στη Δανία έχει ήδη ευρεία συνεργασία με τις εθνικές αρχές των χωρών της ΕΕ. Δεν υπάρχουν τεκμήρια που να αποδεικνύουν την ανάγκη να συσταθούν παράλληλα 15 νέα εθνικά όργανα επιθεώρησης του περιβάλλοντος υπό τον έλεγχο και την παρακολούθηση της Επιτροπής.

Sandbζk
Για το περιβάλλον έχει καθοριστική σημασία να είναι αποτελεσματική η σχετική νομοθεσία και να δίδεται προτεραιότητα στον τομέα αυτό. Σήμερα το περιβάλλον έρχεται συχνά σε δεύτερη μοίρα σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό επί εμπορικών συμφερόντων, η δε πρακτική εφαρμογή του δικαίου για το περιβάλλον στα κράτη μέλη είναι ελάχιστα ικανοποιητική. Όπως επισημαίνει ο κ. Collins όσον αφορά το δίκαιο για το περιβάλλον, χρειάζεται κωδικοποίηση, διαφάνεια και αυξημένος έλεγχος της εφαρμογής; πρέπει επίσης να έχουν τόσο τα μεμονωμένα άτομα όσο και οι οργανώσεις τη δυνατότητα να προσφεύγουν στα εθνικά δικαστήρια. Η έκθεση επιδιώκει γενικά την αναβάθμιση του περιβάλλοντος. Για το λόγο αυτό ψηφίζω υπέρ της πολύ σημαντικής αυτής έκθεσης.-
Έκθεση Todini (Α4-0148/97)
Banotti
Τα εκπαιδευτικά προγράμματα της ΕΕ συμπεριλαμβάνονται ανάμεσα στα πιο καλά από τα καλά νέα των Βρυξελλών. Όταν ξεκίνησαν το 1984, 6.000 σπουδαστές συμμετείχαν στο ERASMUS αριθμός που το 1996 αυξήθηκε στις 170.000 νέους. Καλωσορίζω αυτή την υγιεινή τάση και ελπίζω ότι ο αριθμός των συμμετεχόντων θα συνεχίσει να αυξάνεται.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που υπήρχε από την αρχή και εξακολουθεί να υπάρχει, είναι οι πρόσθετες δαπάνες μετακίνησης, διαμονής και διατροφής που πρέπει να αντιμετωπιστούν από τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, όπως επίσης και οι διαφορές μεταξύ των κρατών μελών στα καταβαλλόμενα ποσά. Αυτό σημαίνει ότι οι σπουδαστές οι οικογένειες των οποίων αδυνατούν να τους επιδοτήσουν θα συνεχίσουν να αποκλείονται. Αυτό είναι απαράδεκτο και παρεμποδίζει την κινητικότητά τους και τη δικαιοσύνη του όλου προγράμματος.
Η Επιτροπή και οι εθνικές εκπαιδευτικές αρχές πρέπει να αξιολογήσουν αυτή τη διαφοροποίηση και να μας χορηγήσουν συγκριτικές πληροφορίες από τα κράτη μέλη ούτως ώστε να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις πραγματικές ανάγκες των ενδιαφερομένων σπουδαστών και να αυξήσουμε τα ποσά των επιχορηγήσεων του ERASMUS στους φτωχότερους σπουδαστές.

Holm, Lindholm και Schorliηg
 - (SV) Ο εισηγητής έχει κάνει μια πολύ καλή καταγραφή των προβλημάτων που όντως υπάρχουν για τους φοιτητές, τους ερευνητές, τους υπότροφους, κ. ά. όταν θα πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους σε άλλες χώρες της ΕΕ. Η Επιτροπή έκανε την σύγκριση ότι είναι ευκολότερο να μετακομίσει κανείς στις ΗΠΑ απ&#x02BC;ότι είναι εντός της ΕΕ, γι&#x02BC;αυτό απαιτούνται μέτρα. Δεν νομίζουμε ωστόσο ότι αυτή η σύγκριση ευσταθεί. Υπάρχουν πολλοί άλλοι λόγοι γιατί τόσοι πολλοί Σουηδοί π.χ. στρέφονται προς τις ΗΠΑ. Εκτός αυτού η σύγκριση δείχνει επίσης ότι οι ΗΠΑ και μεμονωμένες χώρες της ΕΕ έχουν λύσει αυτά τα διοικητικά προβλήματα μέσω μιας απλής διακρατικής συνεργασίας, γι&#x02BC;αυτό θεωρούμε ότι είσης μπορούν να λυθούν μεταξύ των χωρών της ΕΕ μέσω μιας καθαρά διακρατικής συνεργασίας και όχι μέσω της μεταφοράς των ζητημάτων σε κάποιο υπερεθνικό διοικητικό επίπεδο στις Βρυξέλλες.
Συμμεριζόμαστε επομένως την άποψη ότι υπάρχουν προβλήματα που πρέπει να λυθούν με κάποιο τρόπο. Αλλά δεν θεωρούμε απαραίτητο η λύση να είναι ένα σωρό νομικά πλαίσια, θέσεις κ.λ.π..
Θεωρούμε ότι κάποια άρθρα της έκθεσης είναι απορριπτέα. Μεταξύ άλλων αφορά το άρθρο 23 όπου το αίτημα «να διευκολυνθούν οι φοιτητές και υπότροφοι στην επαναπροσαρμογή τους στην χώρα προέλευσης έπειτα από παραμονή στο εξωτερικό» είναι ξεκάρφωτο και εντελώς περιττό.
Ταυτόχρονα δεν έχουμε μια ένδειξη όσον αφορά τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης που δεν ανήκουν στον τομέα της ΕΕ. Θεωρούμε υψίστης σημασίας να εμπλακούν και αυτές οι χώρες επίσης σ&#x02BC;αυτό το έργο ώστε να είναι απλούστερο για τους φοιτητές και τους ερευνητές από όλες τις χωρες της Ευρώπης να διαμένουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Kirsten Jensen, Blak, Sindal και Iversen
Οι δανοί σοσιαλοδημοκράτες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισαν σήμερα υπέρ της έκθεσης της κ. Todini και της Πράσινης Βίβλου της Επιτροπής που αναλύει τα σοβαρότερα εμπόδια της κινητικότητας στην ΕΕ στους τομείς της εκπαίδευσης, της επαγγελματικής κατάρτισης και της έρευνας. Οι δανοί σοσιαλοδημοκράτες αποδίδουν μεγάλη σημασία στην ελεύθερη κυκλοφορία τόσο των σπουδαστών όσο και των καθηγητών στον τομέα της εκπαίδευσης.
Ωστόσο, οι δανοί σοσιαλοδημοκράτες τονίζουν ότι έχουν ορισμένες επιφυλάξεις έναντι της έκθεσης, που αφορούν την εναρμόνιση των κοινωνικών παροχών, των φορολογικών ελαφρύνσεων για τους υπότροφους ερευνητές και την καθιέρωση ενός ευρωπαϊκού καθεστώτος του ασκούμενου. Θεωρούμε σημαντική την κατάργηση των εμποδίων στην κινητικότητα εντός της ΕΕ, αλλά αυτό πρέπει μόνο να γίνει σε εθελοντική βάση μεταξύ των κρατών μελών και όχι με εναρμόνιση των κανόνων σε επίπεδο ΕΕ.

Lis Jensen
Δεν μπορώ να υποστηρίξω την έκθεση της κ. Todini για τα εμπόδια στην κινητικότητα των σπουδαστών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υποστηρίζω πλήρως πως οι σπουδαστές πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να φοιτούν σε ιδρύματα πέραν των συνόρων. Αυτό ήταν και θα συνεχίσει να είναι δυνατό όχι μόνο εντός της ΕΕ, αλλά και πέραν όλων των χερσαίων συνόρων. Οι ανταλλαγές μεταξύ διάφορων χωρών και πολιτισμών δεν είναι μόνο εφικτές σε ένα συγκεκριμένο τομέα. Στόχος των ανταλλαγών είναι ακριβώς να γνωρίσει κανείς διαφορετικούς πολιτισμούς και κοινωνίες.
Συνεπώς, δεν μπορώ να συμφωνήσω με την επιθυμία της εισηγήτριας να επισπευθεί η εναρμόνιση τόσο των σπουδών όσο και της κοινωνικής νομοθεσίας. Η έκθεση αυτή και το Πράσινο Βιβλίο αποτελούν ένα ακόμη παράδειγμα της χρησιμοποίησης της ελεύθερης κυκλοφορίας ως προσχήματος για την εναρμόνιση στον κοινωνικό τομέα. Με τον τρόπο αυτό παρέχεται στην ΕΕ μια αρμοδιότητα την οποία δεν έχει και δεν πρέπει να έχει.
Διαφωνώ με την ιδέα μιας ομοιογενούς εκπαίδευσης των ασκούμενων στην ΕΕ, η οποία είναι άλλωστε αρκετά εξωπραγματική, επειδή οι αγορές εργασίας είναι πολύ διαφορετικές στα μεμονωμένα κράτη μέλη.
Συνεπώς, ψηφίζω κατά της έκθεσης και δεν συμφωνώ ούτε με το Πράσινο Βιβλίο της Επιτροπής.

Rovsing
Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να εγκωμιάσει κανείς την Επιτροπή για το θαυμάσιο έργο που επιτέλεσε με την κατάρτιση του Πράσινου αυτού Βιβλίου. Η κινητικότητα στην αγορά εργασίας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι οι εννέα τομείς δράσης που προτείνει η Επιτροπή θα έχουν θετική συμβολή προς τη σωστή κατεύθυνση. Είναι ευχάριστο το γεγονός ότι πολλά από τα υφιστάμενα προγράμματα έχουν ήδη σημειώσει μεγάλη επιτυχία. Ο αριθμός των σπουδαστών οι οποίοι μπορούν να συμπληρώσουν τις σπουδές τους μέσω του προγράμματος ERASMUS σε μια άλλη χώρα της ΕΕ, έχει πολλαπλασιαστεί. Συνεπώς, θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό να εφαρμόσει σύντομα η Επιτροπή την πρόταση που περιέχεται στο Πράσινο Βιβλίο για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού τομέα επαγγελματικών προσόντων, ώστε να μπορέσουμε να αναπτύξουμε την αμοιβαία αναγνώριση των ακαδημαϊκών τίτλων, μεταξύ άλλων μέσω της αυξημένης χρήσης συστημάτων μεταφοράς εκπαιδευτικών μονάδων. -
Έκθεση Tindemans (Α4-0162/97)
Ahlqvist, Andersson, Hulthen, Loow, Theorin, Waidelich και Wibe
 - (SV) Η Σουηδία έχει αποσαφηνίσει την θέση της στο θέμα της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας με την πρόταση που υπέβαλε, μαζί με την Φινλανδία, στην διαρκούσα Διακυβερνητική Διάσκεψη. Η Σουηδία δεν προτίθεται να απομακρυνθεί από την αδέσμευτη πολιτική της. Αυτό σημαίνει ότι πρεσβεύει:
1.να μην αναπτύξει η ΕΕ την κοινή άμυνα για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 14 στην Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και2.να διατηρηθεί η οργανωτική διαφοροποίηση μεταξύ ΔΕΕ και ΕΕ, αλλά να ενισχυθεί ο ρόλος της Ένωσης όσον αφορά τα λεγόμενα καθήκοντα τύπου Petersberg. Όλες όμως οι υπαγόμενες εδώ αποστολές που εκτελούνται θα πρέπει να βασίζονται σε εντολή του ΟΗΕ ή του ΟΑΣΕ.Αυτή η τοποθέτηση μας οδηγεί στο να μην μπορούμε να υποστηρίξουμε γραπτά όπως το άρθρο 9, » αρχικά για αποστολές τύπου Petersberg», ούτε επίσης το άρθρο 37 για έκκληση σύγκλισης μιας Διάσκεψης για να συζητηθεί το περιεχόμενο μιας κοινής αμυντικής πολιτικής (άρθρο α) ή τις συνέπειες μιας μελλοντικής συγχώνευσης της ΔΕΕ και της ΕΕ (άρθρο β). Βρίσκουμε το άρθρο 7 που υπαινίσσεται ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ που δεν είναι μέλη ούτε του ΝΑΤΟ ούτε της ΔΕΕ θα επωφελούνταν από την ρήτρα ασφάλειας αυτών των οργανισμών, εντελώς λαθεμένο.
Η έκθεση περιέχει επίσης πολλά γενικόλογα γραπτά τα οποία δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε. Αφορά πρωτίστως το άρθρο 6 (ίδρυση ενός ευρωπαϊκού σώματος αποτελούμενου από στρατιωτικές και πολιτικές μονάδες) το άρθρο 8 (οικονομική ασφάλεια) και το άρθρο 10α (εδαφική ακεραιότητα).

Caudron
Η συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση επέτρεψε κάποια πρόοδο, πολύ συχνά θεωρητική και ελάχιστα πρακτική, από άποψη κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να υπερβεί το στάδιο των εξορκισμών και να καθορίσει σαφώς την εξωτερική πολιτική της, τις απόψεις της στο θέμα της ασφάλειας και να θέσει έτσι σε εφαρμογή πραγματική πολιτική πρόβλεψης, ή ακόμα και επέμβασης.
Αυτή η προοπτική είναι απαραίτητη για τη μακροπρόθεσμη δημιουργία ευρωπαϊκής διπλωματίας. Η Ένωση πρέπει να μιλά για τα σημαντικά θέματα με μια μόνη φωνή και να μπορεί να ξεπερνά την παραδοσιακή κληρονομιά των εθνικών διπλωματιών, ούτως ώστε να εγγυάται και να εκφράζει το ανώτερο συμφέρον των Ευρωπαίων στο σύνολό τους. Γι' αυτό, πρέπει να διευκρινίσουμε τις επιταγές μας στον τομέα της εξωτερικής ασφάλειας.
Το αναπόφευκτο αντίβαρο αυτής της πολιτικής εξωτερικής ασφάλειας είναι η ενίσχυση του τρίτου πυλώνα, δικαιοσύνη και εσωτερικές υποθέσεις, και δεν θα ήταν καλό να γίνει σύγχυση μεταξύ απειλών διαφόρων τύπων και συμφερόντων της Ένωσης να ενεργήσει σε όλους αυτούς τους τομείς. Έτσι, θα πρέπει να μπορούμε να προβλέπουμε, να προλαμβάνουμε κρίσεις στο εξωτερικό της Ένωσης που θα μπορούσαν να έχουν συνέπειες για την Ένωση και να ενεργούμε αναλόγως με μια και μόνη φωνή, η οποία να συνδέει τα κράτη μέλη κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Αυτή η φιλοδοξία είναι δύσκολο να τεθεί σε εφαρμογή. Αλλ' η Διακυβερνητική Διάσκεψη πρέπει να χρησιμοποιήσει την ευκαιρία που της δίδεται να προσφέρει στην Ένωση πραγματική κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας. Το ίδιο ισχύει και για την αξιοπιστία της Ένωσης στη διεθνή σκηνή. Είναι ο μόνος τρόπος για να αποκτήσει ο κόσμος για την Ένωση μια άλλη θεώρηση από εκείνη μιας ενιαίας αγοράς χωρίς άλλη συνεκτική ύλη.
Eriksson, Seppanen, Sjostedt και Svensson (GUE/NGL), Holm, Lindholm και Schorling (V), Lindqvist (ELDR), Bonde, Lis Jensen και Sandbaek (I-EDN), γραπτώς. (SV) Οι υπογράφοντες καταψήφισαν την έκθεση με τα εξής βασικά επιχειρήματα:
1.Η έκθεση αντιπροσωπεύει μια στενή «ευρωκεντρική» οπτική και στερείται την ματιά της παγκόσμιας πραγματικότητας της εποχής μας. Διαπνέεται από έντονα χαρακτηριστικά μιας παλαιών αρχών πολιτικής ισχύος.2.Η πραγματοποίηση της σύλληψης της πολιτικής ασφάλειας της έκθεσης θα προωθούσε τον διαχωρισμό του κόσμου σε συνασπισμούς και θα δημιουργούσε έναν ανταγωνιστικό προς τον ΟΗΕ περιφερειακό οργανισμό.3.Η πρόταση της έκθεσης για το δικαίωμα της Ένωσης να παρεμβαίνει στις σχέσεις άλλων χωρών παραβιάζει το καταστατικό του ΟΗΕ και αποτελεί έναν κίνδυνο για την ειρήνη, την σταθερότητα και την εθνική ανεξαρτησία.4.Οι διατυπώσεις της έκθεσης περί προστασίας των «συμφερόντων και αξιών» της Ένωσης προβάλλουν ως άκρως ανησυχητικές. Εδώ εκφράζεται μια σχεδόν αποικιοκρατική στάση, συνεπαγόμενη ότι οι αξίες της Ένωσης θα υπερείχαν άλλων και ότι άλλες χώρες θα διακινδύνευαν να δεχθούν πιέσεις αν είχαν αποκλίνουσες αξίες. Η λέξη αξίες δεν είναι επίσης προσδιορισμένη.5.Η έκθεση επιδυκνύει μια σοβαρή έλλειψη σεβασμού για τον ρόλο και τα συμφέροντα των αδέσμευτων κρατών μελών. Το πρότυπο ασφάλειας της έκθεσης είναι μια απροκάλυπτη απόπειρα να υπαχθούν οι μικρές χώρες στις μεγάλες.6.Είναι ανεδαφικό το ότι η Ένωση θα μιλά με μια και μοναδική φωνή σε διεθνείς περιστάσεις και θα συνεπαγόταν την καταπίεση της ελεύθερης συζήτησης σε θέματα πολιτικής και ασφάλειας.7.Δεν υπάρχει καμία βάση ενιαίας εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας στην Ένωση. Τα συμφέροντα των χωρών διαφοροποιούνται εντόνως. Αυτό φαίνεται από τις διιστάμενες απόψεις επί διάρκεια ετών π.χ. για τον πόλεμο του Βιετνάμ, την Νότια Αφρική, την Κύπρο, την Τουρκία, τους βομβαρδισμούς της Λιβύης, την Κροατία, το Ιράκ, καθώς και από την διαφορετική στάση στην πολιτική για τα πυρηνικά όπλα και τις αποπυρηνικοποιημένες ζώνες.8.Δεν υφίσταται κάποια Ευρωπαϊκή «ταυτότητα» ή κάποια Ευρωπαϊκή «κοινή μοίρα». Αυτές είναι μεταφυσικές και συσκοτιστικές έννοιες.Οι χώρες της Ευρώπης πρέπει να εργαστούν για να ενισχύσουν τον ΟΗΕ και να προωθήσουν παγκόσμιες προοπτικές ασφάλειας και σταθερότητας.

Hautala
Ορισμένες ισχυρές δυνάμεις επιθυμούν να μεταμορφώσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση σε υπερδύναμη, η οποία θα προστατεύει τα συμφέροντά της σε διεθνές επίπεδο με τη βοήθεια των όπλων. Η επιθυμία τους θα πραγματοποιηθεί εάν ενοποιηθούν οι ΔΕΕ και η Ένωση προκειμένου να συγκροτήσουν, από κοινού, ένα αμυντικό σύστημα. Έχει επίσης, προταθεί να χαραχθεί για το οικοδόμημα αυτό και μία ενιαία πολιτική όσον αφορά τη βιομηχανία όπλων. Το χαρακτηριστικότερο γνώρισμα της Κοινότητας είναι ότι, χωρίς να είναι ενιαίο κράτος, αποτελεί μία λειτουργική ένωση. Η δύναμή της όσον αφορά τους εξωτερικούς της γείτονες είναι, όχι η στρατιωτική, αλλά η ειρηνική συνεργασία. Θα ήταν λάθος να μετατρέψουμε την Κοινότητα σε μία στρατιωτική συμμαχία.
Είναι, πλέον, φανερό ότι εάν η ΔΕΕ μετατραπεί σύμφωνα με τη σχετική πρόταση της Φινλανδίας και της Σουηδίας, σε έναν οργανισμό της Ένωσης για τον έλεγχο των κρίσεων, αυτό θα αποτελούσε το πρώτο βήμα προς την κοινή άμυνα. Οι καταθέτες της πρότασης αυτής είτε είναι αφελείς είτε δεν επιθυμούν να αποκαλύψουν στους πολίτες τις κρυφές τους επιδιώξεις.
Η εφαρμογή μιας κοινής πολιτικής όσον αφορά την πολεμική βιομηχανία θα συνέβαλε, αναμφίβολα, στην αύξηση των πιέσεων για έγκριση αδειών εξαγωγής όπλων ακόμη και σε χώρες οι οποίες θα χρησιμοποιούσαν τα όπλα αυτά κατά των ιδίων των πολιτών τους. Για να αποφευχθεί αυτό, πρέπει να ληφθούν μέτρα που να αποκλείουν το ενδεχόμενο της δημιουργίας μίας ενιαίας πολεμικής βιομηχανίας. Η Ομάδα των Πρασίνων εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι σήμερα γίνεται, χάριν της στρατιωτικοποίησης, προσπάθεια για να εξαλειφθεί η ποιότητα από τη δραστηριότητα της Ένωσης.
Σήμερα έχω, επίσης, υπογράψει ένα κείμενο το οποίο έχει συνταχθεί από συναδέλφους, προερχομένους από τις Χώρες του Βορρά, στο οποίο καταδικάζονται οι προσπάθειες για μετατροπή της Ένωσης σε μία στρατιωτική συμμαχία.

Kirsten Jensen, Blak, Sindal και Iversen
Οι δανοί σοσιαλοδημοκράτες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισαν σήμερα κατά της έκθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την αμυντική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ψηφίζουμε κατά της έκθεσης επειδή περιέχει ορισμένα σημεία που αφορούν την ανάπτυξη μιας αμυντικής συνεργασίας εντός της ΕΕ. Αυτό αντιβαίνει στη συμφωνία του Εδιμβούργου, βάσει της οποίας η Δανία δεν συμμετέχει στην ανάληψη και την εφαρμογή δράσεων εντός της Ένωσης που εμπίπτουν στον τομέα της άμυνας. Επίσης, είμεθα της γνώμης ότι δεν χρειάζεται μια ενίσχυση της αμυντικής πολιτικής στην ΕΕ. Αντίθετα, κρίνουμε ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να συνεχίσουν να συντονίζουν τη συνεργασία τους στον αμυντικό τομέα μέσω του ΝΑΤΟ.
Σημειωτέον ότι, αν και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με την έκθεση ως σύνολο, κρίνουμε ότι περιέχει ορισμένα θετικά στοιχεία. Πρόκειται κυρίως για τις αναφορές στα οφέλη που συνεπάγονται η καθιέρωση ενός ευρωπαϊκού συμφώνου σταθερότητας και οι εργασίες στον ΟΟΣΑ και το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Olsson
 - (SV) Θεωρώ ότι ήταν μια καλή λύση να χωριστεί η έκθεση Tindemans σε δύο σκέλη. Το σκέλος για το οποίο ψήφισα σήμερα επεξεργάζεται συνεπώς μόνο ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Το μεγαλύτερο μέρος της έκθεσης μπορούσα να το υποστηρίξω, αλλά υπήρχαν κάποιες λεππτομέρειες που εγώ ως εκπρόσωπος μιας ουδέτερης σκανδιναβικής χώρας δεν μπορούσα να εγκρίνω. Ως εκ τούτου δεν μπορούσα επίσης να υποστηρίξω την έγκριση ολόκληρης της έκθεσης.

Souchet
Η ομάδα μας δεν ψήφισε υπέρ της έκθεσης πρωτοβουλίας του κ. Tindemans, η οποία δεν φθάνει πραγματικά στην καρδιά του πολύ σημαντικού θέματος με το οποίο υποτίθεται ότι ασχολείται, της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Η ουσία εξετάζεται μόνον με μισόλογα.
Ο κ. Tindemans ακολουθεί ασφαλώς την οδό του ρεαλισμού όταν γράφει, στην εισηγητική του έκθεση, ότι η πολιτική άμυνας είναι ένας τομέας στον οποίο οι θέσεις των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποκλίνουν ακόμα πολύ και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιεί τις ένοπλες δυνάμεις κατά αυτόνομο τρόπο. Με πόση αιδημοσύνη λέγονται αυτά τα πράγματα!
Ξεκινώντας από τις δύο αυτές διαπιστώσεις, ο εισηγητής δεν συντάσσει ωστόσο παρά μια πολύ διστακτική και συμβατική πρόταση ψηφίσματος.
Ο κ. Tindemans δεν υπενθυμίζει ότι οι περισσότερο ενθουσιώδεις ρητορικές δηλώσεις στον τομέα της ενοποιημένης ευρωπαϊκής άμυνας προέρχονται συχνά από όσους καταβάλλουν, στην κλίμακα της χώρας τους, τις μικρότερες προσπάθειες στον τομέα της άμυνας. Στη σκιά της αμερικανικής πυρηνικής ομπρέλας, γεννήθηκαν πολλές κακές συνήθειες, συχνά δυστυχώς επίμονες: η συνήθεια να αναθέτουμε σε άλλους τη φροντίδα για την ασφάλειά μας, να επιλέγουμε σε αντιστάθμιση αμερικανικό στρατιωτικό υλικό για τον εξοπλισμό των ενόπλων μας δυνάμεων, αντί για ευρωπαϊκό υλικό με τις ίδιες επιδόσεις και όχι περισσότερο δαπανηρό.
Το πρόβλημα της ευρωπαϊκής άμυνας δεν είναι ζήτημα θεσμικής συρραφής, αλλά βούλησης. Τίποτε δεν θα προχωρήσει πραγματικά, εφόσον δεν συνειδητοποιήσουν όλοι το ότι η ανεξαρτησία της άμυνάς μας πρέπει να αναζητηθεί σήμερα κατά πρώτον έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών και ότι ορισμένες απολιθωμένες ατλαντικές αντιδράσεις που κληροδότησε ένα παρελθόν που αντιστοιχεί σε άλλη εποχή των διεθνών σχέσεων δεν είναι πλέον αποδεκτές σήμερα.
Αυτή η ανεξαρτησία πρέπει να αναζητηθεί σε διάφορα επίπεδα. Κατ' αρχήν, στο επίπεδο του ΝΑΤΟ, όπου πρέπει πλέον να λάβει πραγματικά σάρκα και οστά η έννοια της ευρωπαϊκής αμυντικής ταυτότητας. Η σύνοδος κορυφής του Βερολίνου δεν είναι από την άποψη αυτή παρά μια αρχή, και όχι η ολοκλήρωση. Επιθυμούν πράγματι τα ευρωπαϊκά κράτη, όπως δηλώνουν, να εξευρωπαϊσουν το ΝΑΤΟ; Περιμένουμε γεγονότα που να αποδεικνύουν ότι ξέρουν να συνοδεύουν τα λόγια από έργα, ότι προτίθενται να αποκτήσουν τα μέσα να επεμβαίνουν ανεξαρτήτως αμερικανικής συμμετοχής. Είναι τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ έτοιμα να δεχθούν επέκτασή του σε νέα κράτη μέλη, πριν καν πραγματοποιηθεί αυτή η μεταρρύθμιση σε βάθος;
Επίσης, η ΔΕΕ, ευρωπαϊκό όργανο ειδικευμένο στην άμυνα, πρέπει να αυξήσει το περιθώριο ελιγμών της και να πάρει πολύ πιο σοβαρά τις εξουσίες της, αντί να ρυμουλκείται, όπως κάνει πολύ συχνά, από το ΝΑΤΟ. Ουδείς εμποδίζει τα δέκα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι μέλη της ΔΕΕ να το πράξουν: και εδώ, αναμένουμε συγκεκριμένες εκδηλώσεις πραγματικής βούλησης.
Τέλος, η εξασφάλιση της ασφάλειας προϋποθέτει την κινητοποίηση των απαραίτητων μέσων, και ιδίως χρηματοδοτικών. Δεν μπορεί κανείς συγχρόνως να απαιτεί ευρωπαϊκή άμυνα, να θέλει να δώσει μαθήματα σχετικά, και να μειώνει διαρκώς τις εθνικές στρατιωτικές δαπάνες.
Ωστόσο, γνωρίζουμε τις αδυναμίες μας. Ο πόλεμος του Περσικού, και κατόπιν η επέμβαση στη Βοσνία, τις έφεραν στο φως: εξαρτώμεθα από τις Ηνωμένες Πολιτείες από άποψη μέσων παρατήρησης, μέσων επικοινωνίας και μέσων μεταφοράς. Υπάρχει πραγματική βούληση συνεργασίας σε αυτούς τους τομείς κοινού ενδιαφέροντος για να αποκτήσουμε πραγματικά ανεξάρτητα αμυντικά μέσα που θα επιτρέψουν σε όσα κράτη μέλη το επιθυμούν πραγματική αυτονομία από άποψη επέμβασης;
Αυτή η αναζήτηση της ανεξαρτησίας δεν είναι, εξάλλου, ασύμβατη προς διατλαντικές συνεργασίες με συγκεκριμένους στόχους. Έτσι, η ανάγκη να αποκτήσουν οι ευρωπαϊκές χώρες αντιπυραυλικό αμυντικό σύστημα απέναντι στην απειλή της διάδοσης βαλλιστικών όπλων, θα μπορούσε να τεθεί σε εφαρμογή μέσω συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τομέα της έρευνας.
Ο λόγος για τον οποίο καταψηφίσαμε την έκθεση Tindemans είναι ότι προσπαθεί να μας κάνει να πιστέψουμε ότι τα προβλήματα βρίσκονται αλλού, αντί να εξετάσει με ειλικρίνεια την ουσία του θέματός της.

Vδyrynen, Anttila, Ryynδnen και Virrankoski
Συμφωνούμε απολύτως με τον χωρισμό της έκθεσης Τίντεμανς σε δύο τμήματα. Το τμήμα για το οποίο διεξήχθη σήμερα ψηφοφορία αφορά μόνο την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας. Ενώ, όμως, συμφωνούμε με τα περισσότερο σημεία της έκθεσης, αυτή περιέχει ορισμένες λεπτομέρειες τις οποίες δεν μπορούμε να αποδεχθούμε ως εκπρόσωποι των ουδετέρων Χωρών του Βορρά. Ως εκ τούτου δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε την έκθεση στο σύνολό της.
(Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 1: 25 μ.μ. και επαναλαμβάνεται στις 3 μ.μ)

Περιφερειακή συνεργασία στην πρώην Γιουγκοσλαβία 
και συμβατικές σχέσεις με ορισμένες χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την συζήτηση επί της έκθεσης του κ. Cohn-Bendit (A4-0127/97), εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, σχετικά με την έκθεση της Επιτροπής με θέμα «Οι προοπτικές ανάπτυξης της περιφερειακής συνεργασίας για τις χώρες που προήλθαν από την πρώην Γιουγκοσλαβία και τα μέσα της Κοινότητας για την προώθηση της συνεργασίας αυτής» (SEC(96)252 - C4-0274/96) και την έκθεση της Επιτροπής με θέμα «Κοινές αρχές για μελλοντικές συμβατικές σχέσεις με ορισμένες χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης» (COM(96)0476 - C40644/96).

Cohn-Bendit
Kύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μπορούσα να σας χαιρετίσω ονομαστικά; τόσοι «πολλοί» είμαστε. Aυτό που θεωρώ ακόμη πιο λυπηρό είναι η απουσία της Eπιτροπής. Kι όμως, σε μια τέτοια συζήτηση, η παρουσία της Eπιτροπής θα ήταν αναγκαία, αλλά ξέρω ότι την άνοιξη, όταν επιτέλους αρχίσουν οι ζέστες, η πολιτική έρχεται πάντα σε δεύτερη μοίρα.
Δώδεκα χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όσοι συμμετείχαν στον πόλεμο, υπέγραψαν τις Συνθήκες της Pώμης. Oι Συνθήκες της Pώμης ήταν η πρώτη περιφερειακή συνεργασία στην Eυρώπη, που οδήγησε τελικά στην Eυρωπαϊκή Ένωση, όπως είναι σήμερα.
Tα Hνωμένα Έθνη ήταν, φυσικά, η εγγυήτρια δύναμη της ειρηνευτικής διαδικασίας και της δημοκρατικής ανασυγκρότησης της Eυρώπης, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Aλλά χωρίς αυτό το αποφασιστικό βήμα, χωρίς το αποφασιστικό θάρρος των πολιτικών, να αναπτύξουν στην Eυρώπη αυτή την περιφερειακή συνεργασία, δε θα ήμασταν σήμερα εδώ που είμαστε. Όταν λοιπόν σήμερα, μετά τους αιματηρούς πολέμους στη Nοτιοανατολική Eυρώπη, μιλάμε για την αναγκαιότητα της περιφερειακής συνεργασίας, έχουμε κατά νου το μοντέλο της Eυρωπαϊκής Ένωσης. Aκριβώς επειδή τα πράγματα ήταν τόσο πολύ άσχημα στη Nότια Eυρώπη, είναι ανάγκη να αναπτύξουμε μια περιφερειακή συνεργασία. Aυτή η περιφερειακή συνεργασία, όμως, θα λειτουργήσει, μόνο αν υπάρξει στη Bοσνία ένα βοσνιακό κράτος, το οποίο θα λειτουργεί σαν κράτος. Aυτή η περιφερειακή συνεργασία θα συνενώσει τα κράτη και τις δυνάμεις που πήραν μέρος στον πόλεμο, μόνον αν μπορέσουν να θεωρήσουν και να αναπτύξουν τη Bοσνία σαν κράτος. Eδώ νομίζω πως θα πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη, και δεν αρκεί το Dayton. Aν όμως έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει να ανασυγκροτήσουμε τη Bοσνία, τότε δεν πρέπει να επιβάλουμε στη Bοσνία τέτοιες γραφειοκρατικές δομές, οι οποίες δε θα επιτρέπουν, κατά βάσιν, στους ανθρώπους εκεί και στα εκεί δρώντα πρόσωπα να αναπτυχθούν ανάλογα. Γι' αυτό και η πρότασή μου για ένα όργανο, ένα ίδρυμα για τη δημοκρατία.
Δεν μπορεί κανείς, σε μια κοινωνία σαν αυτή της Bοσνίας, να μεταφέρει τα μέτρα και τα σταθμά, καθώς επίσης και τις γραφειοκρατικές διαδικασίες της Eυρωπαϊκής Ένωσης. Στο τέλος, αυτό δεν φέρνει τίποτε, και από τα 35 εκατομμύρια Ecu που θα μπορούσαμε να επενδύσουμε στη Bοσνία, δαπανήθηκαν, το 1996, μόνον τα 3 εκατ. Aυτό, απλά, αποτελεί φοβερή πανωλεθρία.
Tαυτόχρονα όμως, δεν πρέπει να δει κανείς την περιφερειακή αυτή συνεργασία ως ανασύσταση της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Aντίθετα, το θέμα είναι να δούμε τη νοτιοανατολική Eυρώπη ως νοτιοανατολική Eυρώπη. Aυτό σημαίνει, ότι όχι μόνον τα κράτη της πρώην Γιουγκοσλαβίας, αλλά φυσικά και η Eλλάδα, η Bουλγαρία, η Oυγγαρία και η Tουρκία, θα περιλαμβάνονται στη διαδικασία μιας περιφερειακής συνεργασίας. Γι' αυτό και γίνεται η πρόταση μιας νοτιοευρωπαϊκής διάσκεψης, για οικονομική, πολιτική και οικολογική σταθεροποίηση, ούτως ώστε τα κράτη να αισθάνονται υπεύθυνα για την αμοιβαία ειρήνη και για την ανάπτυξη των δυνατοτήτων της ειρήνης.
Aυτή θα πρέπει να είναι, σύμφωνα με το μοντέλο της Bαρκελώνης, μια αυτόνομη ανάπτυξη της νοτιοανατολικής Eυρώπης, ώστε να μπορέσουμε, γενικώς, να δούμε το μέλλον αυτής της περιοχής ως πολιτικό μέλλον. Xαιρετώ την Eπιτροπή, και χαίρομαι που ο κ. van den Broek, αυτή την ηλιόλουστη μέρα, βρίσκεται κοντά μας; κάλιο αργά παρά ποτέ.
Ήθελα μόνο, στο τέλος, να πω το εξής: Oι άνθρωποι στη Nότια Eυρώπη δεν καταλαβαίνουν και δεν μπορούν να καταλάβουν, ότι κάνουμε πολιτική εξ ονόματος κάποιας κυβέρνησης. Eμείς εδώ, ως βουλευτές, δεν είμαστε η πρεσβεία της Σλοβενίας, της Kροατίας, της Σερβίας ή της Bοσνίας. Eίμαστε αυτόνομοι πολιτικοί και πρέπει να ενεργούμε αυτόνομα. Γι' αυτό και θα πρέπει να προωθήσουμε την ευρωπαϊκή ιδέα της συνεργασίας.
Tέλος, θα ήθελα να εκφράσω ένα αίτημα προς τους συναδέλφους, σχετικά με την τροπολογία. Στο άρθρο 24, συμπεριλάβαμε στην αρμόδια επιτροπή, εκτός από το πολιτικό και το στρατιωτικό προσωπικό. Aυτό δεν έχει νόημα. Δεν είμαι κατά μιας στρατιωτικής δύναμης και στην Eυρώπη. Aλλά σ' αυτό το άρθρο, όπου μιλάμε για την Aποστολή Eπιτήρησης της Eυρωπαϊκής Ένωσης (ICMM), δεν έχει νόημα. Γι' αυτό και σας παρακαλώ να υποστηρίξετε την τροπολογία μας, όχι για ιδεολογικούς λόγους, αλλά γιατί εδώ θα ήταν απλά αντιπαραγωγικό, μια και το κείμενο αποτελεί από μόνο του μια αντίφαση.

Wiersma
Πρόεδρε, θα ήθελα να χρησιμοποιήσω την ευκαιρία για να εκφράσω την εκτίμησή μου για την εργασία του εισηγητή. Η επιτροπή, την οποία εκπροσωπώ, η επιτροπή REX, υποστηρίζει πλήρως τη βασική προσέγγιση που χρησιμοποιείται στην έκθεση. Θα επιθυμούσα μόνο να κάνω κάποιες παρατηρήσεις, συμπληρωματικές αυτής της πλήρους και θετικής στάσης μας έναντι της έκθεσης. Η υπογραφή της Συμφωνίας του Dayton σήμανε επιτέλους την αποκατάσταση της ειρήνης στα Βαλκάνια, αλλά δεν έθεσε οριστικά τέλος σε όλα τα προβλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία και την περιοχή. Επιπλέον, τον τελευταίο καιρό φαίνεται ότι οι εθνικές εντάσεις σε ορισμένα σημεία της περιοχής αναζωπυρώνονται.
Απαιτείται η καταβολή τεράστιας προσπάθειας για τη σταθερότητα στα Βαλκάνια. Και αυτό όχι μόνο από τις χώρες της περιοχής, αλλά και από τα κράτη μέλη της ΕΕ και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με τις δικές τους δυνάμεις δεν είναι δυνατό να εξέλθουν από το τέλμα τα Βαλκάνια, κατά συνέπεια, η συνεργασία με την ΕΕ είναι ζωτικής σημασίας. Και η συνεργασία αυτή, πέραν ενός οικονομικού-χρηματοδοτικού χαρακτήρα, θα πρέπει επίσης να διαθέτει και έναν πολιτιστικό-κοινωνικό. Φυσικά, υφίσταται σχέση μεταξύ των δύο. Η οικονομική και χρηματοδοτική ανάπτυξη στην περιοχή θα έχει ένα θετικό αντίκτυπο στις κοινωνικές εξελίξεις. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί, κατά τις μελλοντικές οικονομικέςχρηματοδοτικές συμφωνίες με τα κράτη της περιοχής, να θέσει μία σειρά όρων στους τομείς της ελευθερίας του Τύπου, της εθνικής ανοχής και της περιφερειακής συνεργασίας, με σκοπό την προώθηση των κοινωνικών εξελίξεων προς θετική κατεύθυνση.
Όσον αφορά το τελευταίο, θα ήθελα να κάνω μία παρατήρηση. Η σημερινή κατάσταση στα Βαλκάνια δεν θα πρέπει να θεωρείται τόσο απλή. Ο πόλεμος και οι εντάσεις που προκάλεσε, καθώς και οι αιτίες που οδήγησαν σ'αυτές δεν πρόκειται να εξαλειφθούν μέσω μίας δέσμης όρων εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές, οι οποίες οδηγούν σε ισχυρότερη δημοκρατία και σταθερότητα στην περιοχή, θα πρέπει να καταβληθούν περισσότερες προσπάθειες. Και σ'αυτό συμβάλλουν για παράδειγμα, η τιμωρία των εγκληματιών πολέμου ή η επιστροφή των προσφύγων. Σ'αυτό συμβάλλουν επίσης οι πολιτιστικές ανταλλαγές, σχέδια στο πλαίσιο του προγράμματος για τη δημοκρατία PHARE, για παράδειγμα, και διεθνή θερινά σχολεία, καθώς και άλλα μέσα. Και σ'αυτούς τους τομείς θα πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει τις ευθύνες της και σήμερα και στο μέλλον.
Η δύναμη για την επανόρθωση των Βαλκανίων θα πρέπει, τέλος, να προέλθει από τις επιμέρους χώρες. Και σ'αυτό το σημείο επίσης θα υπάρξουν διαφορές. Πέραν της ενίσχυσης της περιφερειακής συνεργασίας, απαιτείται μία επιμέρους προσέγγιση για κάθε χώρα. Δεν είναι δυνατό μία ολόκληρη περιοχή να αντιμετωπισθεί με μία κοινή πολιτική. Εάν η ΕΕ αντιμετωπίσει το σύνολο της περιοχής μονομερώς και δώσει ελάχιστη προσοχή στις υφιστάμενες διαφορές, τότε θα απογοητευθεί από την ίδια την πολιτική της και πιθανόν θα υπάρξουν αντίθετα αποτελέσματα από τα επιδιωκόμενα. Δεν θα επιλυθούν όλα τα προβλήματα των Βαλκανίων αύριο. Αυτό θα πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε πραγματικά και να το θέσουμε στις συζητήσεις που θα έχουμε με τους παράγοντες. Και μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης χρειάσθηκε αρκετός χρόνος για να κλείσουν οι πληγές του πολέμου και, επομένως, και για τα Βαλκάνια θα απαιτηθεί επίσης χρόνος. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υποστηρίζουμε την υφιστάμενη πολιτική και τον τρόπο με τον οποίο ο κ. Cohn-Bendit εργάσθηκε για το Κοινοβούλιο. Αλλά υπό την προϋπόθεση αυτής της παρατήρησης, ότι δηλαδή θα πρέπει να υπάρξει χώρος στα πλαίσια αυτής της πολιτικής για επιμέρους προσέγγιση των χωρών στις οποίες αναφερόμαστε.

Florio
Κύριε Πρόεδρε, κκ. Επίτροποι, κκ. συνάδελφοι, η ιδέα της σύγκλησης μιας διάσκεψης για την ειρήνη, τη δημοκρατία, τη συνεχή ανάπτυξη και τη σταθερότητα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ενωσης πρέπει βέβαια να υποστηριχθεί σθεναρά. Η ΕΕ που δυστυχώς - καλό είναι να το τονίσουμε - ήταν η μεγάλη απούσα στα γεγονότα που συγκλόνισαν την τέως Γιουγκοσλαβία, πρέπει τώρα να υιοθετήσει μια ενεργό πολιτική με σκοπό την ανοικοδόμηση της περιοχής, ευνοώντας έτσι τη σταθερότητα, την ειρήνη και την ανάπτυξη σε μια τόσο κοντινή μας περιοχή. Το απαιτούν όχι μόνο τα ιδανικά, αλλά και τα συμφέροντά μας.
Εκφράζουμε μια ουσιαστικά θετική γνώμη πάνω στην έκθεση του κ. Cohn-Bendit, αν και δεν συμφωνούμε απόλυτα με ολόκληρο το περιεχόμενό της: για παράδειγμα, η πρόταση οργάνωσης ενός φεστιβάλ ποπ μουσικής στη Βοσνία, μας φαίνεται περίεργη και υποβλητική και έχει περισσότερο φολκλορικό παρά πολιτικό χαρακτήρα. Υπάρχει όμως μια διάσταση πάνω στην οποία μου φαίνεται ότι πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή του Κοινοβουλίου: δεν υπάρχει πρόβλεψη χρηματοδότησης για καμμία από τις διάφορες πρωτοβουλίες της έκθεσης της Επιτροπής, ούτε θα μπορέσει να υπάρχει μέχρι το 1999, εκτός εάν αφαιρεθούν κονδύλια σε βάρος άλλων προγραμμάτων.
Εν προκειμένω, πρέπει να πούμε ότι η Επιτροπή Προϋπολογισμών ζήτησε από την Εκτελεστική Επιτροπή να υποβάλει σχετικές προτάσεις, όμως δεν πήραμε ποτέ καμμιά απάντηση. Αυτό μας φαίνεται το κρισιμότερο σημείο όλης της υπόθεσης. Η ΕΕ κινδυνεύει να παραμένει η μεγάλη απούσα στην τέως Γιουγκοσλαβία. Πράγματι, δεν υπάρχουν τα μέσα για να υλοποιηθούν όλες οι προτάσεις για τις οποίες μιλάμε, όμως, εάν έτσι έχει η κατάσταση, ας το πούμε ξεκάθαρα!

Imbeni
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω στον κ. Cohn-Bendit ότι συμφωνώ μαζί του και πως η Ομάδα μου θα ψηφίσει υπέρ της έκθεσής του, την οποία θεωρούμε θετική και, αντίθετα με άλλες φορές, πλούσια σε προτάσεις με λειτουργικό χαρακτήρα. Είναι αλήθεια ότι οι προτάσεις αυτές θα πρέπει να ελεγχθούν και από άποψη σκοπιμότητας, όμως είναι πολύ διδακτικό για εμάς να διαπιστώσουμε ότι ορισμένες φορές, συζητώντας στο πλαίσιο της Επιτροπής και αντιπαραβάλλοντας τις θέσεις μας, βρίσκουμε και την ευκαιρία να προωθήσουμε προτάσεις εργασίας. Αυτό συμβαίνει όταν υπάρχουν ορισμένες σαφείς ιδέες και πιστεύω ότι στη βάση της έκθεσης αυτής υπάρχει η σαφής ιδέα ότι πρέπει να προσβλέπουμε στη Νοτιοανατολική Ευρώπη με μία στρατηγική κάπως διαφορετική από εκείνη που είχαμε μέχρι τώρα. Το «κάπως» είναι βέβαια λίγο ειρωνικό, με την έννοια ότι εκείνο που προκύπτει από την έκθεση αυτή είναι η ανάγκη μιας πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης αυτής καθεαυτής, και όχι ως άθροισμα των πολιτικών των επιμέρους κρατών μελών.
Θα ήθελα να τονίσω τη σχέση που υπάρχει μεταξύ των δύο προτάσεων που προβάλλει ο κ. Cohn-Bendit στην παράγραφο 5 της έκθεσής του, στο γεγονός ότι ορθά γίνεται μνεία για τη διάσκεψη αυτή και ότι «ταυτόχρονα, η ΕΕ αναλαμβάνει να ξεκινήσει ένα φιλόδοξο μακροπρόθεσμο πρόγραμμα με σκοπό την παροχή μιας ευρύτερης, διαρθρωμένης και συντονισμένης πολυμερούς οικονομικής βοήθειας για την ανοικοδόμηση της περιοχής». Πιστεύω ότι τα δύο αυτά θέματα είναι πολύ στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους, όμως δεν λέγεται ποιος πρέπει από τώρα να αρχίσει τις εργασίες για την εκπόνηση του φιλόδοξου και μακροπρόθεσμου αυτού προγράμματος. Πιστεύω ότι η πρόσκληση απευθύνεται εμμέσως στην Επιτροπή, και ότι εν πάση περιπτώσει έτσι πρέπει να την αντιληφθούμε, επειδή η διάσκεψη για την ειρήνη, τη δημοκρατία και τη συνεχή ανάπτυξη που θα διεξαχθεί σε δύο χρόνια από τώρα, αποτελεί έναν πειστικό στόχο, μόνο εάν αρχίσουμε από τώρα να εργαζόμαστε για το φιλόδοξο και μακροπρόθεσμο αυτό πρόγραμμα ανοικοδόμησης, το οποίο πρέπει να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο μιας πολιτικής περιφερειακής ανάπτυξης.
Μεταξύ άλλων, η ανάγκη αυτή είναι επείγουσα, επειδή, όπως όλοι γνωρίζουμε, η παρουσία της Ενωσης από ανθρωπιστική άποψη είναι εξαιρετικά σημαντική - πράγματι, εμείς είμαστε εκείνοι που προσφέρουμε τα περισσότερα - όμως, ταυτόχρονα, υπάρχει στη Βοσνία, όπως και στις άλλες περιοχές, μια συγκεχυμένη παρουσία διεθνών οργανισμών και αυτό σίγουρα αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα στις προσπάθείες μας. Συμφωνώ επίσης για τη δημιουργία του Ιδρύματος για τη δημοκρατία. Είναι μια καλή ιδέα, όπως επίσης και οι άλλες δύο ιδέες που ανφέρονται στις παραγράφους 25 και 26, τις οποίες και θα υποστηρίξουμε.
Τελειώνοντας, κ. Πρόεδρε, θα ήθελα να πω ότι θα υποστηρίξουμε και την τροπολογία υπ' αριθ. 4, επειδή μου φαίνεται ότι συνάδει με τη διατύπωση όλης της έκθεσης το να απαλειφθεί η λέξη εκείνη, όπως προτείνει με την τροπολογία του ο κ. Cohn-Bendit.

Pack
Kύριε Πρόεδρε, η έκθεση αυτή της Eπιτροπής, καθώς επίσης, δυστυχώς, και η έκθεση του συναδέλφου Cohn-Bendit, μού δημιουργεί πολλά προβλήματα, σε μερικά σημεία, επειδή η επιλεγείσα προσέγγιση δεν φαίνεται σωστή, κατά τη γνώμη μου, τουλάχιστον ως προς τη χρονική στιγμή, αλλά και ως προς τη γεωγραφική διάσταση. Aλλά σχετικά με τη γεωγραφία θα μιλήσει ο συνάδελφος Oostlander.
Eίναι σαφές ότι πολλοί Eυρωπαίοι, δυστυχώς, παρά την αιματηρή κατάρρευση του μονοκομματικού κράτους της Γιουγκοσλαβίας, δεν κατάλαβαν ακόμη ότι κάθε πίεση για συνεργασία προκαλεί, αυτή τη στιγμή, αποστροφή και φόβο, γιατί πιστεύουν ότι αποτελεί κεκαλυμμένη προσπάθεια να δημιουργηθεί και πάλι μια νέα Γιουγκοσλαβία.
Πώς γίνεται να μετράμε με δύο μέτρα και δύο σταθμά; H Σλοβενία, κι αυτή διάδοχο κράτος της Γιουγκοσλαβίας, απολάμβανε και απολαμβάνει όλες τις προτιμησιακές σχέσεις, όλες τις βοήθειες, χωρίς τους όρους που αναφέρει η έκθεση. Eίμαι σίγουρη ότι σήμερα, μετά την άρση του αποκλεισμού εκ μέρους της Eλλάδας και των κυρώσεων κατά της Σερβίας, θα μπορέσει να αναπτυχθεί επιτέλους ελεύθερα και η χώρα της Mακεδονίας, και να λύσει, στον πυρήνα του, το αλβανικό πρόβλημα, ότι η Kροατία, μετά τη λήξη της παράνομης κατοχής του ενός τρίτου του εδάφους της, θα μπορέσει επίσης να επιδοθεί αποτελεσματικότερα στην ανάπτυξη των δημοκρατικών δομών της και της οικονομίας της, καθώς επίσης και στην παλιννόστηση των προσφύγων. Θα πρέπει όμως γι' αυτό να πάρουν, όπως ακριβώς η Σλοβενία, τις αναγκαίες βοήθειες της Eυρωπαϊκής Ένωσης.
Eίναι αυτονόητο ότι θα δημιουργηθεί τότε μια περιφερειακή οικονομική συνεργασία. Ως προς αυτό, υπογραμμίζω την άποψη που διετύπωσε ο συνάδελφος Cohn Bendit στο άρθρο E, ότι μια περιφερειακή συνεργασία, δηλαδή, θα πρέπει να σχεδιαστεί ευρύτερα και να μη σημαίνει οπωσδήποτε τη σύσταση της παλιάς Γιουγκοσλαβίας, αλλά μάλλον θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις επιμέρους ιδιαιτερότητες κάθε χώρας, και δεν επιτρέπεται η άρνηση συνεργασίας εκ μέρους μιας χώρας να παρακωλύει τη διαδικασία προσέγγισης μιας άλλης στην EE. Aυτό το θεωρώ θαυμάσιο.
Δυστυχώς, η έκθεσή σου, αγαπητέ Daniel, δεν τηρεί αυτή τη βασική προϋπόθεση. Kαι αν η Eυρωπαϊκή Ένωση, όπως γράφεις εσύ ο ίδιος, θα αμείψει τη σωρευτική προέλευση των εμπορευμάτων, τότε αυτό δε θα σήμαινε παρά το να θεσπιστεί και πάλι, μέσω των εμπορευμάτων, δια παρακαμπτηρίων οδών, η ίδια Γιουγκοσλαβία. Aυτό είναι αψυχολόγητο. Πώς μπορούμε άραγε να κάνουμε το δεύτερο βήμα πριν γίνει το πρώτο; Kαι γι' αυτό δεν μπορεί κανείς να συγκρίνει αυτό που πρέπει να γίνει εκεί, μ' εκείνο που μπορούσαμε να κάνουμε πολύ καιρό μετά τον πόλεμο στην Eυρώπη. Έχω τη γνώμη ότι πρώτα θα πρέπει να φροντίσουμε για την τάξη μέσα στην ίδια τη χώρα. Θα πρέπει να φροντίσουμε να επιτραπεί η παλιννόστηση των προσφύγων στις εκάστοτε πατρίδες τους, ούτως ώστε η εσωτερική ζωή στις χώρες αυτές να χαρακτηρίζεται και πάλι από μια συμβίωση, και μόνο μετά θα μπορέσει να υπάρξει μια διακρατική συνεργασία.
Όσον αφορά τη Bοσνία-Eρζεγοβίνη, συμφωνώ απόλυτα: Θα πρέπει να υπάρξει εδραίωση της κρατικής οντότητας, αλλά θα πρέπει επιτέλους να δουλέψει κανείς προς την κατεύθυνση αυτή. Kαι θα 'πρεπε εδώ, όλοι όσοι υπέγραψαν τη συμφωνία του Dayton, να προχωρήσουν επιτέλους στην πράξη. Eλπίζω να υποστηρίξουν όλοι την προσθήκη αυτού του μικρού θέματος, να υποστηριχτούν δηλαδή τα ευρωπαϊκά σχολεία. Nομίζω πως θα έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην πολυεθνικότητα, επίπτωση που δεν έχει ασφαλώς, για παράδειγμα, το φεστιβάλ της λαϊκής μουσικής, το οποίο υποστηρίζω επίσης. Aυτό θα είναι μια στιγμιαία εκδήλωση που είναι καλή, αλλά δεν οδηγεί τη νεολαία εκεί όπου θα έπρεπε να την οδηγεί, δηλαδή σε μια πολυεθνική συμβίωση. Για κάτι τέτοιο χρειαζόμαστε βιβλία στα σχολεία, χρειαζόμαστε δασκάλους που θα το κάνουν αυτό, κι εδώ θα πρέπει να προσφέρουμε το ανθρώπινο δυναμικό μας, την τεχνογνωσία μας. Θα πρέπει επίσης να διδαχθούμε από την Aλβανία; δε γίνεται μόνο με χρήματα. Γίνεται μόνο με ανθρώπους που πηγαίνουν εκεί.
Έχω επίσης την άποψη ότι ένα τέτοιο όργανο, όπως το ίδρυμα για τη δημοκρατία, μπορεί να προσφέρει πολλά καλά. Δεν πιστεύω όμως πως θα μπορέσει να τα προσφέρει μόνο του. Θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και την ICMM, όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί, και να προωθήσουμε μαζί τους την οικοδόμηση αυτού του κράτους. Διότι δεν υπάρχει καν η θέληση για συμβίωση στη Bοσνία-Eρζεγοβίνη. Kαι μόλις και μετά βίας υπάρχουν άνθρωποι εκεί που θα επιβάλουν κάτι τέτοιο. Δεν υπάρχει ένας κρατικός κοινός χαρακτήρας των οργάνων που εκλέχθηκαν τον περασμένο Σεπτέμβριο. Λυπάμαι πολύ γι' αυτό, και θα πρέπει πρώτα να φροντίσουμε γι' αυτό, πριν μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε γενικώς τη διακρατική συνεργασία.

Caccavale
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πριν απ' όλα τον κ. Cohn-Bendit για τη θαυμάσια εργασία του σχετικά με την έκθεση αυτή_ θέλω και εγώ να σας υπενθυμίσω ότι πρέπει να ξεκινήσουμε από τις πολιτικές και ηθικές ευθύνες της Ευρώπης σχετικά με εκείνα που δεν έκανε για τη Βοσνία και με εκείνα που συνέβησαν εκεί στη συνέχεια, τις σφαγές, τις βαρβαρότητες και, επαναλαμβάνω, την πλήρη απουσία της_ είναι σαφές ότι τη στιγμή αυτή έχουμε ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη, ώστε σε αυτή τη φάση ανοικοδόμησης της πρώην Γιουγκοσλαβίας να επιτύχουμε να φέρουμε πραγματικά την ειρήνη, τη δημοκρατία, τη σταθερότητα, αλλά κυρίως την ελευθερία.
Πιστεύω ότι τα μέσα για μία αξιόπιστη κοινή δράση είναι σημαντικά και εδώ επανερχόμαστε στο πρόβλημα της ΚΕΠΠΑ, για το οποίο είναι προφανές ότι πρέπει να υπάρχει μια γενική δέσμευση, μια ενίσχυση και μια διεύρυνση της εντολής της SFOR, σχετικά με την οποία μου φαίνεται απαραίτητη μια δέσμευση από την πλευρά του Κοινοβουλίου αυτού να ασκήσει πίεση στην Επιτροπή και το Συμβούλιο. Πρέπει κυρίως να καταστήσουμε τη Βοσνία ανεξάρτητη από τη διεθνή βοήθεια, ώστε να μπορέσει να προχωρήσει αυτόνομα στη δική της οικονομική ανάπτυξη. Αυτός είναι ο λόγος που εκτιμήσαμε ιδιαίτερα ορισμένα σημεία της έκθεσης του κ. Cohn-Bendit, όχι μόνο όσον αφορά στο θέμα του περιφερειακού πλαισίου, αλλά ιδίως για το πλαίσιο μιας γενικής πολιτικής πρωτοβουλίας που τα χαρακτηρίζει, πράγμα που σημαίνει αποκατάσταση του κράτους δικαίου μέσα σε ένα γενικότερο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, αυστηρή τήρηση των δεσμεύσεων για την ειρήνη οι οποίες αναλήφθηκαν στα πλαίσια των συμφωνιών του Ντέιτον, αλλά και δημιουργία μιας ελεύθερης οικονομικής ζώνης, ενός κοινού εναερίου χώρου και ευνοϊκότερων συνθηκών για την πραγματοποίηση επενδύσεων. Η ειρήνη και η σταθερότητα στη Βοσνία δεν θα πραγματοποιηθούν με συνεχόμενες παρεμβάσεις βοηθητικού χαρακτήρα που οδηγούν μονάχα σε διαφθορά, αλλά με τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών για την αυτόνομη ανάπτυξη της περιοχής αυτής.

Mόller
Kύριε Πρόεδρε, κύριε van den Broek, εδώ και λίγο καιρό έχω στη διάθεσή μου την πρώτη τελική έκθεση της Eπιτροπής, σχετικά με την αξιοποίηση των πιστώσεων που διατέθηκαν από το Kοινοβούλιο και την αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή, γενικά, στην πρώην Γιουγκοσλαβία, και συγκεκριμένα για το έτος 1996. Aπό το πρόγραμμα της essential aid , ύψους 125 εκατομμυρίων, δεσμεύθηκε, το 1996, το 66 %, για να μη μιλήσουμε καθόλου για τις προμήθειες. Aπό τα 27, 6 εκατομμύρια της βοήθειας ανασυγκρότησης, δεσμεύθηκαν, το 1996, μόνο τα 2, 1 εκατομμύρια. Aπό τη βοήθεια παλιννόστησης, την οποία, ως γνωστόν, χρειαζόμαστε επειγόντως για να μπορέσουν να επανέλθουν στις πατρίδες τους οι πρόσφυγες, ύψους 25, 7 εκατομμυρίων, δεσμεύθηκαν μόνον τα 8 εκατομμύρια και από τα 35 εκατομμύρια του προγράμματος Europe for Sarajevo , που ενδιαφέρει πάρα πολύ το Kοινοβούλιο, δεσμεύθηκαν, το 1996, μόλις τα 3, 2 εκατομμύρια Ecu, και φυσικά καταβλήθηκαν πολύ λιγότερα.
Δεν είναι να απορεί κανείς, όταν - πηγαίνοντας στο Σαράγιεβο, όπως έκανα εγώ πριν από δυόμισι εβδομάδες - συναντά ανθρώπους, οι οποίοι ρωτάνε το εξής: Tι έκανε άραγε η Eπιτροπή, τι έκανε η Eυρώπη; Πώς μπορεί να δει κανείς ότι η βοήθεια ανασυγκρότησης φθάνει πράγματι στον προορισμό της; Aυτό που μας υποβάλει η Eπιτροπή, για το 1996, αποτελεί, ειλικρινά, ένορκη δήλωση αφερεγγυότητας, σχετικά με τις γραφειοκρατικές και μη ικανοποιητικές ενέργειες στον τομέα αυτό. Θα ήθελα να ρωτήσω στην Eπιτροπή το εξής: Γιατί είναι αδύνατον να επιλεγούν διαδικασίες λιγότερο γραφειοκρατικές; Mπορούσαμε να τις εφαρμόσουμε στο Mόσταρ. Γιατί δε γίνεται το ίδιο και στις άλλες πόλεις;
Γιατί, γενικώς δεν είναι σε θέση η IMG να δραστηριοποιηθεί για μας, επιτόπου; Γιατί γίνεται πάντα η διαχείριση των χρημάτων κεντρικά, από τις Bρυξέλλες, αντί να συνεργαστούμε με άλλους οργανισμούς, όπως για παράδειγμα με το πρόγραμμα του Barbel Bohley για 1000 σπίτια στη Bοσνία, όπου λείπουν τα γραφειοκρατικά προληπτικά μέτρα, ώστε να μπορέσουν να εισρεύσουν εκεί τρία εκατομμύρια; Όλες αυτές οι ερωτήσεις είναι κριτική προς την Eπιτροπή, και ελπίζω να καταφέρουμε να ενεργήσουμε καλύτερα το 1997.

Hory
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ, αλλά νόμιζα ότι διαθέτω δύο λεπτά. Και χρειάζομαι τουλάχιστον τόσο χρόνο για να πω μέχρι ποίου βαθμού θεωρώ ότι η έκθεση του συναδέλφου μας, κ. CohnBendit, είναι γεμάτη καλές προθέσεις.
Από την πλευρά μου, υποστηρίζω ολόψυχα ότι πρέπει να μελετηθεί περιφερειακή συνεργασία με τις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας ή και ακόμα μακρύτερα. Πιστεύω μάλιστα ότι θα έπρεπε να το είχαμε σκεφθεί ενωρίτερα, αντί να ενθαρρύνουμε, όπως έγινε στην Ευρώπη, όταν κάθε ευρωπαϊκή χώρα απέκτησε έναν προστατευόμενο στα Βαλκάνια, ανεξαρτησίες τόσο άτοπες, όσο και απατηλές, δίδοντας την υπόσχεση στις χώρες που τις διεκδικούσαν ότι θα εγγυηθούμε τα σύνορά τους, πράγμα που δεν κάναμε, και ότι θα τους επιτρέπαμε να ενταχθούν απευθείας στην Ευρώπη, πράγμα που περιμένουν ακόμα. Πιστεύω ακόμα ότι, αντί να προχωρήσουμε έτσι, είχαμε ένα άλλο μέσο για να επιβάλουμε τη διατήρηση της γιουγκοσλαβικής αλληλεγγύης σε σύνολα των οποίων οι ισορροπίες θα έπρεπε αναμφίβολα να επανεξεταστούν, και συγκεκριμένα το να εξηγήσουμε στις ενδιαφερόμενες χώρες ότι θα προσέγγιζαν την Ευρώπη μόνον υπό την προϋπόθεση να ανακαλύψουν νέους τρόπους να ζουν μαζί.
Είδαμε το αποτέλεσμα. Ο εθνικισμός, η αύξηση των θρησκευτικών πιέσεων υπερνίκησαν τις αξίες της παγκοσμιότητας που θα έπρεπε να προωθήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά πιστεύω ότι δεν πρέπει να προβλέπουμε πάντα το χειρότερο. Η συνεργασία αυτή είναι σήμερα απολύτως απαραίτητη. Πρέπει να προωθηθεί και να επιταχυνθεί ιδίως ο ρυθμός χορήγησης χρηματοδοτήσεων, όπως υπενθυμίστηκε.
Θα ήθελα απλώς να επιστήσω την προσοχή του Σώματος σε ένα σημείο, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι θα ήταν προς τιμήν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία έδειξε σοβαρή ολιγωρία, να αποφασίσει να αποστείλει στη Βοσνία, για τη φάση που θα ακολουθήσει τις δημοτικές εκλογές, καθαρά ευρωπαϊκές δυνάμεις παρεμβολής, οι οποίες θα αναλάβουν, μεταξύ άλλων, να παρεμποδίσουν την επανάληψη του πολέμου στο Μπρτσκο ή στο Μόσταρ, όπως δυστυχώς...
(Ο πρόεδρος αφαιρεί το λόγο από τον ομιλητή)

Linser
Κύριε Πρόεδρε, εμείς από το Kόμμα της Eλευθερίας επιδοκιμάζουμε τη διορατική και θαρραλέα έκθεση του κ. Cohn-Bendit, η οποία, συμπεριλαμβάνοντας όλες τις βαλκανικές χώρες στη δύσκολη ειρηνευτική αποστολή στην πρώην Γιουγκοσλαβία, δίνει μια καινούρια διάσταση.
Kύριε Cohn-Bendit, συμφωνώ μαζί σας ότι οι πολιτικοί θα πρέπει σαφώς να έχουν οράματα, ώστε να μπορούν να υλοποιούν μεγάλους στόχους. Στο παρελθόν, όμως, μεγάλα, δεσμευτικά και μακροπρόθεσμα έργα αποτύγχαναν πάντα, επειδή ορισμένοι συμμετέχοντες σ' αυτά, λόγω του ότι δεν έβλεπαν βραχυπρόθεσμες επιτυχίες, οι οποίες αναμφισβήτητα αναμένονται τώρα από τους κατοίκους εκεί, αμφισβητούσαν το συνολικό σχέδιο και δεν ολοκλήρωναν πλέον μέχρι το τέλος το έργο.
Θα πρέπει, λοιπόν, μαζί με τα οράματα, να παραμείνουμε και ρεαλιστές πολιτικοί και να αναλογιστούμε ότι η δουλειά μας μοιάζει με τη δουλειά ενός καλού προπονητή, η οποία τελικά δεν μετριέται με καλομελετημένα και θεωρητικά άψογα γραπτά προγράμματα, αλλά αποκλειστικά και μόνο με την έμπρακτη επιτυχία.

Oostlander
Κύριε Πρόεδρε, είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος με την έκθεση Cohn-Bendit, στην οποία δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανάγκη για την αποκατάσταση στην περιοχή κράτους δικαίου. Και αυτό αποτελεί μία ιδιαίτερα σημαντική υπόθεση και πρόκειται να αναφερθώ και πάλι σ'αυτήν.
Στην πραγματικότητα, είμαι κάπως έκπληκτος εξαιτίας του γεγονότος ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στρέφεται ειδικά σε μία τόσο συγκεκριμένη περιοχή όταν αναφέρεται στην περιφερειακή συνεργασία, και συγκεκριμένα στην πρώην Γιουγκοσλαβία και αυτό δεν αναφέρεται κατ'αυτόν τον τρόπο, αλλά εντούτοις φαίνεται έντονα. Πρόκειται για μία σειρά χωρών, οι οποίες μόλις εξήλθαν από ένα φοβερό πόλεμο κατά τη διάρκεια του οποίου αλληλοκαταστράφηκαν και μεταξύ των οποίων υπάρχουν εντάσεις και μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, για παράδειγμα, η οποία περιλαμβάνει μία σειρά οντοτήτων, οι οποίες ουσιαστικά θα επιθυμούσαν να συνεργαστούν περισσότερο με τα γειτονικά τους κράτη δηλαδή την Κροατία και τη Σερβία. Αυτό είναι κάτι το οποίο απειλεί την ενότητα της Βοσνίας καθώς και την ειρήνη στην περιοχή. Επομένως, όταν αναφερόμαστε σε περιφερειακή συνεργασία θα πρέπει να προσέχουμε ιδιαίτερα ώστε αυτό να μην ερμηνευθεί ως βοήθεια προς τους σχετικούς καταστροφικούς παράγοντες που επιθυμούν τη διάλυση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Θεωρώ ότι αυτό αποτελεί ένα πολύ σημαντικό σημείο, στο οποίο ποτέ δεν είναι δυνατό να δώσουμε επαρκή προσοχή αλλά, εν πάση περιπτώσει, αυτό δεν αποτελεί το στόχο μας. Γιατί επίσης θα ήθελα να επισημάνω το λόγο για τον οποίο πρέπει να εστιαζόμαστε σ'αυτή τη μικρή περιοχή, από την οποία τυπικά εξάγεται το συμπέρασμα ότι πάλι η Σερβία και το Μοντενέγκρο αποτελούν τα σκοτεινά σημεία. Αλήθεια το επιθυμούμε πραγματικά αυτό; Νομίζω ότι δεν το επιθυμούμε. Γι'αυτό το λόγο, θα επιθυμούσα τη διεύρυνση της περιφερειακής συνεργασίας και στο υπόλοιπο των Βαλκανίων, καθώς και σε ορισμένα γειτονικά κράτη. Θα μπορούσαν και μεταξύ αυτών να υπάρχουν καλοί υποψήφιοι για την Ένωση ή ακόμη και μέλη της Ένωσης. Επ'αυτού διαθέτουμε τη διαδικασία της Βαρκελώνης. Θα προτιμούσα περισσότερο να προσφέρουμε ένα συμπλήρωμα της διαδικασίας της Βαρκελώνης σ'αυτή την περιοχή, βάσει του οποίου θα ήταν δυνατό να υπάρχει μία ευρύτερη περιφερειακή άποψη επί της περιοχής και όχι μόνο περιορισμένες συνεκδοχές οι οποίες αφήνουν να εννοηθεί ότι και πάλι το μαύρο σημείο βρίσκεται μεταξύ των απατεώνων. Θα προτιμούσα να αναγνωρισθεί στη Ρουμανία ένας πολύ σημαντικότερος ρόλος και κυρίως τώρα που αυτή διαθέτει μία φανερά εποικοδομητική κυβέρνηση. Αυτό θα ενίσχυε επίσης τον αυτοσεβασμό και τη διεθνή ανάληψη ευθυνών εκ μέρους χωρών των Βαλκανίων, οι οποίες έχουν λάβει ίδιες πρωτοβουλίες, όπως την πρωτοβουλία του Εύξεινου Πόντου και άλλες. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό αυτές να γνωρίζουν ότι δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στη συμβολή τους στη διεθνή ασφάλεια και τάξη. Και ότι αυτές επιθυμούμε να διανθίσουμε. Επίσης δεν θα επιθυμούσα να διαπιστώσω ότι ασκούμε πίεση μέσω του χρήματος, με τα χρηματοδοτικά μέσα, λέγοντάς τους ότι δεν σας βοηθούμε εάν δεν συνεργαστείστε κατ'αυτό τον τρόπο. Θα πρέπει να αφήσουμε τη συνεργασία σ'αυτούς τους ίδιους. Θα επιθυμούσα να υπάρξουν περισσότερες διαβουλεύσεις μεταξύ των υπευθύνων των πρώην γιουγκοσλαβικών χωρών, καθώς και μαζί σας Επίτροπε, αλλά και με τα μέλη του Συμβουλίου. Επίσης, θεωρώ ότι είναι κάπως δύσκολο να υπερασπιζόμαστε την οικονομική συνεργασία, τη στιγμή που στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη οι ρατσιστικές τάσεις αποθαρρύνουν την οικονομική ανάπτυξη. Και, εν προκειμένω, αναλογίζομαι τη σιδηροδρομική γραμμή Ανατολής-Δύσης, η οποία διέρχεται μέσω της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, καθώς και Βορρά-Νότου. Αυτή διακόπτεται απόλυτα στην Τούζλα και οι ρατσιστικές αντιλήψεις της Republica Srpska εμποδίζουν την ανάπτυξη αυτής της σιδηροδρομικής γραμμής. Πώς είναι δυνατό επομένως να επιθυμούμε την προώθηση της οικονομικής ενίσχυσης και ανάπτυξης με τα δικά μας πρότυπα συνεργασίας;
Θα ήθελα, τέλος, να συνηγορήσω υπέρ των σημείων της έκθεσης Cohn-Bendit, τα οποία μέσω των τροπολογιών κατέστησαν περισσότερο σαφή, προκειμένου να περιλαμβάνουν μία ευρύτερη άποψη, επειδή κατ'αυτό τον τρόπο είναι δυνατό να προωθήσουμε τη διεθνή τάξη.

Pradier
Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή του Σώματος σε μια εξαιρετικά θετική πτυχή της έκθεσης Cohn-Bendit, και συγκεκριμένα στην περιφερειακή προσέγγιση και στην ποιότητα των διμερών σχέσεων μεταξύ των χωρών που απετέλεσαν την πρώην Γιουγκοσλαβία, η οποία αμφισβητείται. Πράγματι, δεν υπάρχει περίπτωση χώρες που επιθυμούν να προσεγγίσουν την Ένωση, ή ακόμα και να ενταχθούν σε αυτή, να πηδούν σαν κατσίκια φωνάζοντας «Ευρώπη, Ευρώπη» και να αρνούνται να συνεργαστούν ή να δείξουν μια ελάχιστη αλληλεγγύη μεταξύ τους.
Αυτή η υποχρεωτική αλληλεγγύη πρέπει να μεταφραστεί στο οικονομικό και πολιτικό επίπεδο σε δήλωση που να περιέχει συγκεκριμένες υποχρεώσεις οι οποίες πρέπει να καταλήξουν σε σύμφωνο περιφερειακής σταθερότητας. Μια τέτοια προσέγγιση δεν πρέπει να περιορίζεται σε καθησυχαστικές φράσεις, αλλά πρέπει να έχει πρακτικές συνέπειες και να υποβάλλει τη συμμετοχή στην Ένωση σε σαφώς διατυπωμένες απαιτήσεις και στην παρουσία ρητρών που να αναστέλλουν τις υποχρεώσεις μας.

Σαρλής
Κύριε Πρόεδρε, διαβάζοντας εδώ τον τίτλο -που έχουν βεβαίως διαβάσει όλοι, αλλά απλώς το επαναλαμβάνω- διαπιστώνω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάνει ένα ενιαίο ψήφισμα για δύο εκθέσεις της Επιτροπής, η μία για «προοπτικές ανάπτυξης περιφερειακής συνεργασίας για τις χώρες που προήλθαν από την πρώην Γιουγκοσλαβία» και η άλλη για «κοινές αρχές για μελλοντικές συμβατικές σχέσεις με ορισμένες χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης».
Νομίζω ότι αυτή η αντιμετώπιση δύο εκθέσεων οι οποίες έχουν διαφορετικό αντικείμενο οδήγησε στη σύγχυση η οποία έχει προκληθεί με την ανάγνωση της έκθεσης του κυρίου Cohn-Bendit, διότι οι μεν χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας έχουν ένα ειδικό καθεστώς, τη συμφωνία του Dayton, έχουν τον πόλεμο, έχουν τα θύματα, έχουν τους νεκρούς, έχουν τους πρόσφυγες, ενώ οι άλλες χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης είναι χώρες με τεράστια οικονομικά προβλήματα, με τεράστια θα έλεγα εσωτερικά προβλήματα και προβλήματα δημοκρατίας, αλλά εξακολουθούν και πολεμούν και μάχονται με ειρηνικά μέσα να ξεπεράσουν αυτά τα προβλήματα.
Το λέω αυτό διότι η έκθεση, όπως έχει συνταχθεί, δεν δίδει τη δυνατότητα συναγωγής χρησίμων συμπερασμάτων και δεν μπορεί να αποτελέσει βοήθημα ούτε για την Επιτροπή, ούτε για το Συμβούλιο. Ξεχωρίζω, βέβαια, την πρόταση την οποία κάνει ο κύριος Cohn-Bendit στην παράγραφο 5, όπου μιλάει, αναφέροντας τη γνωστή πρωτοβουλία Royaumont, για μία διάσκεψη με στήριξη από την Ευρωπαϊκή 'Ενωση. Είναι μία ιδέα κατ'αρχήν σωστή. Πρέπει να την υποστηρίξουμε, αλλά όσον αφορά το υπόλοιπο περιεχόμενο, νομίζω ότι είναι ένα κείμενο το οποίο δεν βλάπτει, αλλά και δεν προσφέρει.

Van den Broek
Κατ'αρχήν, θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη από εσάς και περισσότερο από τον κ. Cohn-Bendit για την καθυστέρησή μου, η οποία δεν οφείλεται στην έλλειψη σεβασμού προς το Κοινοβούλιο, αλλά σε παρεξήγηση.
Πρόεδρε, κατ'αρχήν, θα ήθελα να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την ανάπτυξη αυτού του θέματος και την έκθεση που ο κ. Cohn-Bendit συνέταξε γι'αυτό, και για το λόγο επίσης ότι ο χρόνος ήταν περιορισμένος για ένα τόσο ελάχιστα ανεπτυγμένο και περίπλοκο θέμα. Ας αρχίσω, αναφέροντας ότι η Επιτροπή σε γενικές γραμμές συμφωνεί με το σχέδιο ψηφίσματος, όπως αυτό διατυπώνεται. Αυτό τάσσεται σαφώς υπέρ της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, μίας στρατηγικής η οποία αναπτύχθηκε από το Συμβούλιο, όπως γνωρίζετε με τη συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία συνέταξε μία έκθεση για τις προϋποθέσεις και την περιφερειακή προσέγγιση. Αμφότερες οι ιδέες πρόκειται να συμβάλουν όσο το δυνατόν περισσότερο για την προώθηση των ιδιαίτερων σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, μεταξύ των οποίων εντάσσονται και οι χώρες, με τις οποίες δεν έχει υπογράψει η Ένωση συμφωνίες σύνδεσης. Σε σχέση μ'αυτό και το Γενικό Συμβούλιο της 29ης Απριλίου διατύπωσε συμπεράσματα, τα οποία, σύμφωνα με τη γνώμη μας, πρόκειται να αποτελέσουν ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της εγκαθίδρυσης μιας συναφούς και διαφανούς πολιτικής που η Ένωση προτίθεται να ακολουθήσει στις μελλοντικές διμερείς σχέσεις μ'αυτές τις μη συνδεδεμένες χώρες. Αυτό ισχύει και για την οικονομική και χρηματοδοτική ενίσχυση, καθώς και για την πορεία των συμβατικών σχέσεων μ'αυτές τις χώρες.
Επιτρέψτε μου, τώρα, να συμβουλευθώ το κείμενό μου, Πρόεδρε, επειδή βάσει αυτών που είπε ο κ. Σαρλής πράγματι διαπιστώνω ότι η προσέγγιση που επιλέχθηκε φαίνεται να οδηγεί σε παρεξήγηση. Αναφέρομαι επίσης στις παρατηρήσεις, τις οποίες έκανε ο κ. Oostlander και η κ. Pack, όσον αφορά τη γεωγραφική περιοχή η οποία επιλέχθηκε και κυρίως τους όρους, οι οποίοι τέθηκαν για τη σύναψη συμβατικών σχέσεων με την Ένωση, δηλαδή τους όρους για την καλή γειτονία καθώς και τη διασυνοριακή συνεργασία, και παραθέτω το κείμενο «δεν θα πρέπει να συμπεριφέρεσθε στους γείτονές σας κατά χειρότερο τρόπο από τον προνομιακό τρόπο τον οποίο απαιτείτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση». Και τώρα το σημείο, στο οποίο στηρίζονται όλα. Είναι τόσο παράδοξο, μετά απ'όλα αυτά που από κοινού έπραξαν οι άνθρωποι στα Βαλκάνια κατά τα παρελθόντα έτη και όλα αυτά που επένδυσε η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή πιο συγκεκριμένα και εν συντομία, στην ειρήνη στην πρώην Γιουγκοσλαβία και την επανοικοδόμηση - και δεν είμαι καθόλου σύμφωνος με την πολύ αρνητική εικόνα την οποία περιέγραψε η κ. Mόller, και θα επιθυμούσα να δώσω περαιτέρω πληροφορίες μία άλλη φορά - είναι τόσο παράδοξο να δηλώσουμε μία δεδομένη στιγμή, στις χώρες αυτές: την Κροατία, τη Σερβία και τη Βοσνία, ότι πριν αρχίσουν διαπραγματεύσεις για τη σύναψη συμβατικών σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση κρίνουμε σκόπιμο ότι θα πρέπει να εξομαλύνουν τις μεταξύ τους σχέσεις. Και όταν πρόκειται, για παράδειγμα, για ορισμένες εμπορικές παραχωρήσεις ή προτιμήσεις, οι οποίες ζητούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε είναι δυνατό να ζητηθεί από αυτές τις χώρες να πραγματοποιήσουν μεταξύ τους ανάλογες παραχωρήσεις.
Πρόεδρε, μπορώ να διαβεβαιώσω τον κ. Oostlander ότι σε διάφορες συζητήσεις που έγιναν μ'αυτές τις χώρες - και αναγνωρίζω την κριτική την οποία ασκεί επί αυτής της προσέγγισης, επειδή είναι η κριτική την οποία άσκησαν οι επικεφαλής αυτών των χωρών - η Ευρωπαϊκή Ένωση διαβεβαίωσε ότι αυτή η πολιτική καθώς και η προσέγγιση δεν θα πρέπει να ερμηνευθούν ως απόπειρα αποκατάστασης της προηγούμενης ομόσπονδης μορφής της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Εντελώς άσχετα με τα Βαλκάνια αναφέρθηκε η Ρουμανία, επειδή όπως ειπώθηκε ήδη θα μπορούσε να αποτελέσει τον πυρήνα για την περιφερειακή συνεργασία στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου. Ναι αυτό έτσι είναι, επειδή στην πραγματικότητα η Ρουμανία ανήκει στη συνεργασία του Εύξεινου Πόντου και αυτή η συνεργασία αποκτά μορφή. Αυτή τη στιγμή, η Επιτροπή ετοιμάζει ένα έγγραφο για τη συνεργασία των χωρών γύρω από τον Εύξεινο Πόντο, όπως έχει κάνει ήδη για τη Θάλασσα του Barents, όπως και για τα βαλτικά κράτη, όπως και για την πρωτοβουλία της Κεντρικής Ευρώπης ή ακόμη την πρωτοβουλία Royaumont, και επομένως για τις χώρες γύρω από τον Εύξεινο Πόντο και τη βαλκανική πρωτοβουλία, την οποία στηρίζει η Ελλάδα. Επομένως, δεν θα πρέπει να υπάρξει παρεξήγηση: η περιφερειακή προσέγγιση, όπως αυτή παρουσιάζεται, δεν αποτελεί νέα ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η απαίτηση για σχέσεις καλής γειτονίας, για την προώθηση της διαπεριφερειακής διασυνοριακής συνεργασίας με πολιτικά αλλά και χρηματοδοτικά μέσα, ανήκει στην πραγματικότητα στις σταθερές θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Και, εν προκειμένω, θα ήθελα να αναφερθώ σε έναν άλλο όρο όσον αφορά την πρώην Γιουγκοσλαβία. Για παράδειγμα, στους Σέρβους έχει ειπωθεί: δεν είναι δυνατό να προσβλέπετε σε συμβατική συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση εάν, για παράδειγμα, δεν υπάρξει στον ορίζοντα λύση για το πρόβλημα του Κοσσυφοπεδίου. Όπως ειπώθηκε και στους Κροάτες ότι υφίστανται εσωτερικά προβλήματα όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πριν να προσβλέπετε στην ενίσχυση PHARE, δεδομένου ότι ο τίτλος PHAREδημοκρατία λέει περισσότερα, θα πρέπει να υπάρξουν σ'αυτό το σημείο βελτιώσεις. Μόλις επιστρέψαμε με τον υπουργό Klaus Kinkel από τη Βοσνία. Τι διαπιστώσαμε εκεί; Ναι, πράγματι ομάδες όπως οι Κροάτες, προτιμούν να ενωθούν με την Κροατία ή η Republika Srpska, η οποία αντιτίθεται στη Συνθήκη του Dayton, έχει υπογράψει νέες συμφωνίες με τη Σερβία. Τι πρόκειται να πράξουμε; Υποννοήσατε ότι εμείς εν τω μεταξύ δεν πράττουμε τίποτα, ενώ ασκείται έντονη πίεση από μία σειρά από τα κράτη μέλη μας και γνωρίζετε πόσο ενδιαφέρομαι για τη διευκόλυνση της επιστροφής των προσφύγων στην πρώην Βοσνία. Επομένως, έχουμε δηλώσει: εφόσον πρόκειται για συμβατική συνεργασία και αληθινές συμφωνίες συνεργασίας και εμπορίου με τη Βοσνία, αυτό δεν έχει στην παρούσα κατάσταση κανένα νόημα. Σ'αυτή την περίπτωση, θα πρέπει η χώρα, κατ'αρχήν, να επιδείξει μεγαλύτερη συνοχή και να υπάρξει μία πραγματική συλλογική προεδρία, η οποία θα συμφωνήσει από κοινού για αυτά που θα ζητήσουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση και, ως εκ τούτου, να στηρίξει από κοινού τις ειρηνευτικές συμφωνίες του Dayton και ούτως η συνεργασία με το Δικαστήριο Εγκληματιών Πολέμου της Χάγης θα μπορέσει να αποτελέσει απαίτηση, ή μήπως θα προτιμούσατε να στείλουμε τους πρόσφυγες πίσω, δηλαδή Βόσνιους πρόσφυγες από τη Γερμανία στη Republica Srpska, όπου ο κ. Karadzic εξακολουθεί πίσω από τις κουρτίνες να κινεί τα νήματα. Αυτό θα ήταν άτοπο!
Εν συντομία, Πρόεδρε, αν και ήδη εξάντλησα το χρόνο μου, η κατάσταση στα Βαλκάνια είναι ιδιαίτερα περίπλοκη. Θα μπορούσα απλώς να πω ότι επ'αυτού υπάρχουν δύο κατευθύνσεις. Αφενός, υπάρχει μία προσπάθεια για την άσκηση μίας σταθεροποιητικής πολιτικής έναντι των Βαλκανίων και αυτή η στάση απαιτεί μία ιδιαίτερη προσέγγιση, δεδομένου του αιματηρού και βίαιου πολεμικού παρελθόντος της περιοχής. Αφετέρου, υπάρχει η ιδέα της περιφερειακής συνεργασίας, η οποία ισχύει και για περιοχές, οι οποίες ευτυχώς δεν αντιμετώπισαν τόσο περίπλοκες καταστάσεις, αλλά ζητούν από την Ένωση ειδικές σχέσεις. Ακόμη και σ'αυτές δηλώνουμε ότι θα επιθυμούσαμε, εν πάση περιπτώσει, να διαπιστώσουμε ότι και οι ίδιες διαδραματίζουν ένα εποικοδομητικό και θετικό ρόλο όσον αφορά τις σχέσεις τους με τις γείτονες χώρες.
Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η προσέγγιση, η οποία θα πρέπει να μετατραπεί σε περισσότερο ειδική πολιτική έναντι της Σερβίας, της Κροατίας και της Βοσνίας. Και ασχολούμαστε μ'αυτό. Θα ήθελα να πω στον κ. Cohn-Bendit, όσον αφορά την πρότασή του στην έκθεση για τη δημιουργία ενός ιδρύματος για δημοκρατία, τα ακόλουθα. Σίγουρα, γνωρίζετε ότι η Επιτροπή ήδη χρηματοδοτεί ένα μεγάλο αριθμό σχεδίων στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και κυρίως στην πρώην Γιουγκοσλαβία, τα οποία έχουν ως στόχο την εγκαθίδρυση και την ενίσχυση των δημοκρατικών διαρθρώσεων, μέσω της χορήγησης βοήθειας για την ανάπτυξη της κοινωνίας, την πολιτική ανοίγματος προς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, την ελευθερία των μέσων μαζικής ενημέρωσης, καθώς και την ενίσχυση της δικαστικής μηχανής. Θα ήθελα να πω ότι θα πρέπει να εξετασθεί επισταμένα κατά πόσο το προτεινόμενο ίδρυμα θα συμβάλει ουσιαστικά στις υφιστάμενες δράσεις της Κοινότητας.
Όσον αφορά τους στόχους, όπως αυτοί περιγράφονται, δεν έχω το παραμικρό πρόβλημα. Αφορούν αποκλειστικά: τη σαφή αναφορά στην προστιθέμενη αξία, ναι ή όχι, ή έχουν γίνει πολλά σ'αυτή την περιοχή και θα πρέπει να επιδιωχθεί να γίνει κάτι άλλο προς άλλη κατεύθυνση.
Πρόεδρε, θα ήθελα να κλείσω αυτή την αποσπασματική - και έχω επίγνωση αυτού - επιχειρηματολογία μου, συγχαίροντας για άλλη μία φορά τον κ. Cohn-Bendit για την επιμονή που επέδειξε κατά την εξέταση αυτού του περίπλοκου θέματος.

Pack
Kύριε Επίτροπε, συμφωνώ απόλυτα μ' αυτά που είπατε, μια και αποδείξατε ότι δεν έχει γίνει ακόμη το πρώτο βήμα. Δεν μπορούμε να ζητάμε περιφερειακή συνεργασία, όταν οι άνθρωποι στις χώρες αυτές δεν μπορούν ακόμη να συζήσουν. Eπομένως, επιτακτικό χρέος και καθήκον μας είναι να τους βοηθήσουμε να αποκαταστήσουν τη συμβίωση μέσα στη χώρα και μετά, το δεύτερο βήμα θα έλθει από μόνο του. Nομίζω πως αυτό εξέφρασα με την παρέμβασή μου.

Cohn-Bendit
Cara Doris, θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι η περιφερειακή συνεργασία δεν είναι εξαναγκασμός, με την έννοια ότι εμείς με όπλα - Aχ! Aνοησίες! Eσύ όμως, μπορείς να διαβάσεις κάλλιστα αν είναι στα γερμανικά και αν προέρχεται από το Zάγκρεμπ. Tώρα όμως διάβασε γερμανικά, αν δεν προέρχεται από το Zάγκρεμπ. Eίναι απλώς μια πολιτική αναγκαιότητα, για να μάθουν να συζούν. Kαι αν εμείς ως Eυρώπη, δεν το διατυπώσουμε αυτό, ως ηθική απαίτηση, τότε θα έχουμε αποτύχει. Aυτό θα πρέπει κάποτε να μπορέσει να το καταλάβει και το EΛK στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο.

Van den Broek
Πρόεδρε, δεν θα ήθελα να παραστήσω τον διαιτητή σ'αυτό το Κοινοβούλιο. Αλλά θα ήθελα, για άλλη μία φορά, να επαναλάβω ότι δεν αποτελεί πεποίθησή μας ότι οι άνθρωποι στην περιοχή δεν θέλουν να συμβιώσουν. Αυτή είναι η πολιτική, η οποία προέρχεται από τις εθνικιστικές τους πεποιθήσεις. Και γι'αυτό το λόγο, δεν είμαι απόλυτα εναντίον του να τεθούν όροι. Γι'αυτό δεν φοβούμαι την κριτική ότι με τους όρους που θέτουμε έχουμε ως σκοπό την αποκατάσταση της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Όχι, Πρόεδρε, έχουμε εντελώς διαφορετικούς, ιδιαίτερα ειρηνικούς και σταθεροποιητικούς πολιτικούς στόχους, τους οποίους θα τολμούσα να πω ότι δεν συμμερίζονται όλοι οι ηγέτες της περιοχής.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 12 το μεσημέρι.

Ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των κοινών δράσεων
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την συζήτηση επί της έκθεσης του κ. Barσn Crespo (A4-0133/97), εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, σχετικά με την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των κοινών δράσεων.

Barσn Crespo
, εισηγητής. (ΕS) Κύριε Πρόεδρε, θέλω αρχικά να εκφράσω την ικανοποίησή μου που η έκθεση αυτή κατόρθωσε να φτάσει στην Ολομέλεια ένα χρόνο και εννιά περίπου μήνες μετά την εκπόνησή της. Αν προσέξετε την ημερομηνία θα δείτε ότι η σύσταση αυτή διατυπώθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1995 σε εφαρμογή ενός άρθρου της Συνθήκης, του άρθρου Ι.11, και ενός άρθρου του Κανονισμού μας, του άρθρου 46.3. Επιπλέον, έχει το πλεονέκτημα ότι, σε αντίθεση με τις ατέλειωτες σελίδες των εκθέσεων του Κοινοβουλίου, δεν ξεπερνάει τη μιάμιση σελίδα.
Εδώ έγιναν δύο μάχες. Η μία ήταν η μάχη της δικαιοδοσίας. Και πρέπει να πω πως όταν δεν έχουμε προβλήματα με το Συμβούλιο, που σήμερα επέλεξε την πολιτική της άδειας καρέκλας, εμείς οι ίδιοι βάζουμε την τροχοπέδη στους εαυτούς μας σε σημείο που η σύσταση αυτή χρειάστηκε να πάει στην Επιτροπή Κανονισμού και στη Διάσκεψη των Προέδρων πριν έρθει εδώ σήμερα.
Αναφορικά, λοιπόν, με το νομικό θέμα, το σκοπούμενο είναι, κατά βάση, η ευφυής αξιοποίηση ενός όπλου όπως η σύσταση ώστε να μας επιτρέψει, με την αμεσότητα που απαιτούν τα προβλήματα της διεθνούς πολιτικής σκηνής, να μπορέσουμε να πούμε τι γίνεται όταν μιλούμε για εξωτερική πολιτική, είτε πρόκειται για κριτήρια είτε για γνωμοδοτήσεις είτε για εκτιμήσεις είτε για κυβερνητικούς προσανατολισμούς. Και αυτό είναι κάτι που μας λείπει πολύ και που, πολύ σύντομα, θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε την αναλυτική παρουσίασή του στην έκθεση που ετοιμάζει ο συνάδελφος κ. Spencer εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, στην οποία δίνεται η πλήρης εικόνα της μη ικανοποιητικής ανάπτυξης των κοινών θέσεων και δράσεων που συνιστούν τα μέσα εξωτερικής πολιτικής τα οποία διαθέτουμε με βάση τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Περνώντας, τώρα, στο περιεχόμενο της σύστασης, τα αναφερόμενα εξακολουθούν να είναι δραματικά επίκαιρα παρά τον ενάμιση χρόνο που πέρασε, πολύ περισσότερο σε μία στιγμή κατά την οποία ολοκληρώνεται (ελπίζουμε) η Διακυβερνητική Διάσκεψη, επειδή πρόκειται για ένα από τα πιο λεπτά θέματα ως προς την αναθεώρηση και τη βελτίωση των Συνθηκών. Ουσιαστικά προτείνονται τέσσερα απολύτως στοιχειώδη πράγματα με βάση την εμπειρία μας αυτά τα χρόνια.
Δεν πρέπει μόνο να παραπονούμαστε για την ανικανότητά μας, ως Ευρωπαίων, να αναπτύξουμε την εξωτερική μας πολιτική, πρέπει ταυτόχρονα να προσπαθούμε να τη βελτιώσουμε και να βρούμε το δρόμο. Για το λόγο αυτό λοιπόν, εκείνο που προτείνουμε, για να το πω εν συντομία, είναι να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα ώστε, κατά το σχεδιασμό και την υλοποίηση των κοινών δράσεων, σημείο αφετηρίας να είναι η αρχή της ειδικής πλειοψηφίας που, εξάλλου, έχει εγκρίνει το Σώμα και που πρέπει να είναι η γενική αρχή από την οποία θα εμπνέονται οι δράσεις μας.
Δεύτερον, άλλη πολύ σημαντική πτυχή για ένα Κοινοβούλιο που μοιράζεται τη δημοσιονομική εξουσία με το Συμβούλιο είναι να διακηρύξει ότι οι δαπάνες των κοινών δράσεων που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο της Συνθήκης πρέπει να εγγράφονται στον κοινοτικό προϋπολογισμό, στο μη υποχρεωτικό μέρος του, γεγονός που συνεπάγεται την άσκηση δημοκρατικού ελέγχου από την πλευρά του Κοινοβουλίου κατά συγκεκριμένο τρόπο με τις διοικητικές δαπάνες στην επικεφαλίδα V και τις λειτουργικές δαπάνες στην επικεφαλίδα IV.
Η αρχή της δημοσιονομικής διαφάνειας είναι βασική αρχή κοινοβουλευτικής και δημοκρατικής υπευθυνότητας.
Τρίτον, πρέπει να καταλήξουμε στη χάραξη μιας πορείας ώστε οι κοινές δράσεις να υλοποιούνται έγκαιρα και αποτελεσματικά. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να υπενθυμίσω μία πρόταση του Σώματος πριν από πέντε χρόνια, η οποία αφορά έναν κώδικα συμπεριφοράς, μία διοργανική συμφωνία-πλαίσιο που να μας επιτρέψει να αναπτύξουμε και να διευθετήσουμε ορθά τις σχέσεις μας με την Επιτροπή και με το Συμβούλιο.
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να διεκδικήσουμε την εφαρμογή της Συνθήκης, δηλαδή να ερωτάται το Κοινοβούλιο κάθε φορά που παίρνονται αποφάσεις και σχεδιάζονται κοινές δράσεις. Για να δούμε σε ποιο σημείο βρισκόμαστε αρκεί να θυμηθούμς την περίπτωση της Αλβανίας, όπου παρουσιάστηκε κάποιο πρόβλημα με μία γείτονα χώρα της Ένωσης και αποφασίστηκε, με τρόπο απόλυτα κατακριτέο κατά τη γνώμη μου, ότι δεν ήταν ζήτημα προτεραιότητας για την Ευρωπαϊκή Ένωση και χρειάστηκε το Κοινοβούλιο, αφού πρώτα μία σειρά χώρες αποφάσισαν να κινητοποιηθούν, να ζητήσει από το Συμβούλιο την ανάληψη κοινής δράσης.
Για τους λόγους αυτούς κύριε Πρόεδρε (και κλείνω εδώ) πιστεύω ότι η σύσταση αυτή, αν και καθυστερημένα, αλλά καλύτερα αργά παρά ποτέ, έρχεται στη σωστή στιγμή και ελπίζουμε να τη διαβάσουν οι υπουργοί πριν τη διάσκεψη κορυφής του Αμστερνταμ.

Mόller
Kύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πάρω θέση σε ορισμένα θέματα. Πρώτον, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή για το ότι υιοθέτησε το βασικό αίτημα της Eπιτροπής Προϋπολογισμών, ότι δηλαδή είναι απαραίτητο να έχουμε να κάνουμε οπωσδήποτε εδώ με μη υποχρεωτικές δαπάνες. Tο πόσο διορατική ήταν η γνωμοδότησή μας τον Iανουάριο, φαίνεται από το πόσο δύσκολο είναι να την επιβάλουμε στη διακυβερνητική διάσκεψη. Eλπίζω μόνο να υπάρξει μια συμφωνία και με τους εκπροσώπους του Συμβουλίου, ώστε να μην έχουμε κανένα backlash σε βάρος αυτού του δημοκρατικού οργάνου.
Δεύτερο θέμα: Mέσω της Eπιτροπής Eλέγχου του Προϋπολογισμού, είχα ζητήσει μια γνωμοδότηση του Eλεγκτικού Συνεδρίου για τις μέχρι τώρα εμπειρίες της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας. Στο μεταξύ έχουμε στη διάθεσή μας τη γνωμοδότηση αυτή. Προφανώς, δεν μπορεί τώρα να ληφθεί υπόψη στις προπαρασκευαστικές σκέψεις για τη διακυβερνητική διάσκεψη. Eξάλλου περιέχει και πάρα πολλές τεχνικές παρατηρήσεις. Θα ήθελα, όμως, να παρακαλέσω να εξετάσουμε, μαζί με την Eπιτροπή Eξωτερικών Yποθέσεων, τη γνωμοδότηση αυτή, και να σκεφθούμε, στη συνέχεια, πώς μελλοντικά θα μπορούσαν να λειτουργήσουν καλύτερα τα πράγματα μεταξύ Συμβουλίου, Eπιτροπής και Kοινοβουλίου, όσον αφορά λ.χ. την ταχύτητα, τη διαφάνεια ή τα διοικητικά εμπόδια, σε κοινές δράσεις.
Tο τελευταίο θέμα μου είναι μια προειδοποίηση προς το Συμβούλιο. Nομίζω ότι θα πρέπει να αποφεύγει κανείς να κάνει κατάχρηση των κοινών δράσεων και συγκεκριμένα με το να έρχεται σε μας, στην Eπιτροπή Προϋπολογισμών, λ.χ. μια μεταφορά πίστωσης ύψους 5, 5 εκατ. Ecu, για τη συμμετοχή στην προετοιμασία των εκλογών στη Bοσνία-Eρζεγοβίνη. Δεν μπορέσαμε να εξετάσουμε ούτε για ένα δευτερόλεπτο, κατά πόσον το Kοινοβούλιο θέλει να υποστηρίξει την υπόθεση αυτή ή όχι. Ήταν μια απόφαση του Συμβουλίου, μια κοινή δράση σε διακρατικό επίπεδο. Tα κράτη μέλη στέλνουν τους ανθρώπους τους; μετά, δεν μπορούν να χρηματοδοτούν άλλο την επιχείρηση και έρχονται στην Eπιτροπή Προϋπολογισμών και στο ευρωπαϊκό ταμείο, και κάνουν χρηματοδότηση από την πίσω πόρτα.
Aν μελλοντικά οργανωθούν κατά τέτοιον τρόπο κοινές δράσεις μεταξύ Συμβουλίου και Kοινοβουλίου, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι με την πρώτη απόκλιση από την ευθεία, δε θα γίνει καμιά μεταφορά πίστωσης στην Eπιτροπή Προϋπολογισμών.

Spencer
Κύριε Πρόεδρε, η ομάδα μου υποστηρίζει την έκθεση Baron Crespo, συμμερίζεται την ικανοποίησή του που τελικά έφθασε στην ολομέλεια και συνυπογράφει όλες τις παρατηρήσεις του.
Η αλήθεια είναι ότι οι κοινές μας δράσεις ελάχιστα είναι εντυπωσιακές. Και λίγες είναι και όπου έχουν γίνει δεν έχουν ασχοληθεί με τα ουσιαστικά προβλήματα. Βρίσκω κυριολεκτικά εκπληκτικό το γεγονός ότι οι διπλωμάτες των εξελιγμένων, έμπειρων και πανίσχυρων εθνών μας, οι πρόγονοι των οποίων κινούσαν τον κόσμο ολόκληρο, φαίνονται ότι έχουν τεράστιες δυσκολίες για να επιτύχουν κάποια μετρήσιμη επίπτωση στην υπόλοιπη ανθρωπότητα.
Κατά τις πρόσφατες εβδομάδες έχουμε διαπιστώσει ότι υπάρχει πολύ λίγη αμοιβαία αλληλεγγύη μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι δεν υπάρχει σχεδόν ούτε μία αρχή η οποία να μην μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συναλλαγής για εμπορικά πλεονεκτήματα σε κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Το πρόβλημα ίσως να έγκειται στις λεπτομέρειες των διαδικασιών λήψεως αποφάσεων και υλοποίησης των κοινών δράσεων αλλά διατηρώ επιφυλάξεις εάν αυτή είναι η πλήρης απάντηση. Φοβούμαι ότι το πρόβλημα είναι βαθύτερο και ότι έγκειται στον αυθύπαρκτο διασταγμό αντιμετώπισης των μεγάλων προβλημάτων από μια ευρωπαϊκή προοπτική.
Είναι το πρόβλημα των διπλωματών που ίσως περνούν πάρα πολύ χρόνο μέσα σε πολυτελείς καγκελαρίες αναπολώντας μεγάλες εθνικές παραδόσεις. Πολλές αναμνήσεις για το Αγκινκούρτ και πολύ λίγη προσοχή για την Ασία και, εάν θα με συγχωρήσει ο κ. Baron Crespo, περισσότερη συγκέντρωση στο Τραφάλγκαρ παρά στο εμπόριο.
Θα πρέπει να αφουγκραστούμε την κοινή λογική του Δρα. Τζόνσον που είπε σε σχέση με τους σκωτσέζους ότι πολλά μπορούν να κάνουν εάν τους πιάσει κανείς από νωρίς. Το ίδιο ισχύει και για τους διπλωμάτες. Πιστεύω ότι μέχρις ότου βρεθούμε σε θέση να έχουμε ένα Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Μελετών Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής κατά το εξαίρετο υπόδειγμα του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Δημόσιας Διοίκησης του Μάαστριχτ, ποτέ δεν θα έχουμε τον αναγκαίο αριθμό των εθνικών διπλωματών που θα είναι εκπαιδευμένοι να λαμβάνουν υπόψη τους και την ευρωπαϊκή, πλην της εθνικής, πτυχή.
Διεθνώς υπάρχουν ευρωπαϊκά συμφέροντα αλλά μέχρι τώρα υπάρχουν πολύ λίγοι υποστηρικτές των συμφερόντων αυτών που να λειτουργούν ενεργά στη διπλωματία του Συμβουλίου. Έχω την εντύπωση ότι η επιτυχία των κοινών δράσεων της ΚΕΠΠΑ, όπως και των άλλων πτυχών της, εξαρτάται καταρχάς και κυρίως από μια διαρκή πνευματική προσπάθεια για την κατανόηση αυτών των «σημαντικών κοινών συμφερόντων» που αναφέρονται στη Συνθήκη.
Η ομάδα μου θα υποστηρίξει την έκθεση Baron Crespo.

Van den Broek
Δεν έχουμε καμμία απολύτως δυσκολία με τις προτάσεις της εκθέσεως Barσn Crespo. Ο ίδιος το γνωρίζει αυτό διότι κατά τις πολλές συναντήσεις που είχαμε, είτε κατά το παρελθόν υπό την ιδιότητά του ως προέδρου της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής ή σε πιο προσωπικές επαφές, έχουμε συμφωνήσει και με τον ίδιο και με πολλά Μέλη του Κοινοβουλίου σχετικά με την αναγκαιότητα βελτίωσης των εργαλείων της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας. Έχουμε συμφωνήσει ότι αυτό δεν είναι απλά και μόνο ένα θέμα ενασχόλησης με λεπτομέρειες και με το εάν οι πολιτικές μπορούν να ευθυγραμμιστούν, όσο σημαντικό κι' αν είναι αυτό, αλλά με το ότι εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποκτήσει τις αναγκαίες διαδικασίες και εργαλεία, τότε η υλοποίηση αυτής της πολιτικής θα αποτύχει και εμείς δεν θα δημιουργήσουμε την αναγκαία σύγκλιση της πολιτικής.
Με το ιστορικό αυτό η Επιτροπή, ακόμη και στα πρώιμα στάδια της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, έκανε αυτή τη συμβολή στη διάσκεψη τονίζοντας σημεία τα οποία συμβαδίζουν πάρα πολύ με τις προτάσεις της παρούσης εκθέσεως και των άλλων ψηφισμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: η προετοιμασία των κοινών δράσεων μέσω αυτής της μικτής δυνατότητας ανάλυσης σχεδιασμού, το πρόβλημα της εκπροσώπησης της Ένωσης στην εξωτερική πολιτική με το νέο μοντέλο της τρόϊκα το οποίο βρίσκεται ακόμη υπό συζήτηση, το ζήτημα του τρόπου με τον οποίο μπορούμε να αλλάξουμε τις διαδικασίες της λήψεως αποφάσεων και εάν στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής μπορεί να εισαχθεί κάποια μορφή ειδικής πλειοψηφίας, ζήτημα το οποίο επίσης βρίσκεται υπό συζήτηση στη ΔΔ, το πρόβλημα της αμυντικής πτυχής που συζητήσαμε σήμερα το πρωί με την έκθεση Tindemans επί της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας, και τελευταίο αλλά όχι και ύστατο, ένα θέμα το οποίο ορθώς έχει προσελκύσει την προσοχή σήμερα, το όλο πρόβλημα της χρηματοδότησης της ΚΕΠΠΑ.
Και στο σημείο αυτό θα διαπιστώσετε ότι η Επιτροπή υποστηρίζει το Κοινοβούλιο στην υπεράσπιση της θέσεως ότι οι δαπάνες αυτής της μορφής κοινών δράσεων θα πρέπει να θεωρούνται ως μη υποχρεωτικές δαπάνες. Αφού είπα αυτά - και πιστεύω ότι μνημονεύθηκε ο όρος «διοργανική συμφωνία» - πράγματι χρειαζόμαστε κάποια μορφή διοργανικής συμφωνίας. Αφενός, δοθέντων των ευθυνών του για τον προϋπολογισμό το Κοινοβούλιο διαθέτει εδώ ορισμένα προνόμια τα οποία θα πρέπει να γίνουν σεβαστά. Αφετέρου όμως, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να σεβαστεί το γεγονός ότι η εξωτερική πολιτική είναι κάτι που συχνά απαιτεί ταχύτατη δράση και δεν μπορεί να αναμένει πολύπλοκες και χρονοβόρες διαδικασίες ούτως ώστε να διασφαλιστεί ότι θα υπάρξει διαθέσιμη χρηματοδότηση. Ίσως η λύση να ήταν κάποια μορφή διοργανικής συμφωνίας που θα επέτρεπε τις γρήγορες διαδικασίες όπου θα ήταν αναγκαίο.
Αυτά είναι σήμερα τα σύντομα σχόλιά μου. Ασφαλώς δεν αποτελούν την μόνη συμβολή που θα κάνουμε στη διαρκή συζήτηση σχετικά με την ενδυνάμωση της ΚΕΠΠΑ.
Θα ήθελα να καταλήξω επωφελούμενος της ευκαιρίας να εκφράσω μεγάλο θαυμασμό για το βιβλίο που έγραψε πρόσφατα ο κ. Barσn Crespo με τίτλο «Η Ευρώπη στην αυγή της χιλιετηρίδας» ή κάτι παρόμοιο. Πιστεύω ότι όλα εκείνα που αναφέρει στο βιβλίο σχετικά με τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες, όπως τις βλέπει ο ίδιος, είναι πολύ αξιόλογα και αποτελούν πηγή εμπνεύσεως.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 12 το μεσημέρι.

ΚΟΑ στον τομέα της μπανάνας
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την συζήτηση επί των δηλώσεων του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την θέση της ομάδας σχετικά με την ΚΟΑ της μπανάνας.

Patijn
Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μία σύντομη δήλωση σχετικά με τις μπανάνες, εξαιτίας του γεγονότος ότι το σημείο, στο οποίο θα ήθελα να αντιδράσω, είναι ακόμη πρόσφατο. Το Συμβούλιο δεν έχει ακόμη αποφασίσει τη θέση του όσον αφορά αυτό το σημείο αυτό και πρόκειται, κατ'αρχήν, να ακούσει την κρίση της Επιτροπής, η οποία είναι αρμόδια για την κοινή εμπορική πολιτική και για την κοινή γεωργική πολιτική.
Όπως θα γνωρίζουν τα αξιότιμα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η ομάδα εμπειρογνωμόνων για τις μπανάνες της ΠΟΕ στην έκθεσή της καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το καθεστώς εισαγωγών μπανάνας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν είναι σύμφωνο με τις απαιτήσεις της ΠΟΕ. Η ομάδα εμπειρογνωμόνων συνέστησε στο όργανο διευθέτησης των διαφορών της ΠΟΕ να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα τη συμμόρφωση του καθεστώτος της για τις εισαγωγές μπανάνας με τις σχετικές υποχρεώσεις της, στο πλαίσιο της General Agreement on tariffs and Trade και συγκεκριμένα της συμφωνίας για τις διοικητικές διαδικασίες εισαγωγών και εξαγωγών.
Όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωρίζει, αυτή η έκθεση της ομάδας εμπειρογνωμόνων μπορεί να έχει σημαντικές πολιτικές και οικονομικές συνέπειες για το καθεστώς εισαγωγής μπανανών. Προς το παρόν, είναι ακόμη νωρίς για να καθορισθεί ποια περαιτέρω δράση θα πρέπει να αναλάβει η Κοινότητα, καθώς οι διαδικασίες της ΠΟΕ, όσον αφορά τη θέση της έκθεσης της επιτροπής εμπειρογνωμόνων, βρίσκονται ακόμη εν εξελίξει και εμείς δεν έχουμε αποφασίσει ακόμη επισήμως την αντίδρασή μας σ'αυτό.
Πρόεδρε, αυτή ήταν η επίσημη δήλωσή μου.

Kittelmann
Kύριε Πρόεδρε, μετά τη δήλωση του Συμβουλίου, η οποία, αντικειμενικά, δεν μπορούσε να αναμένεται διαφορετική, ότι αυτό το δύσκολο θέμα θα πρέπει κάποτε να επανεξεταστεί, η απόφαση του ΠOE προκαλεί, κατά τη γνώμη μου, βαθιά απογοήτευση στην πλειοψηφία του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου. H ειδική ομάδα του ΠOE ζητεί να συμμορφωθεί η KOA, στον τομέα της μπανάνας, στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία του ΠOE για τη χορήγηση αδειών και τη ΓΣΔE.
H ειδική ομάδα αιτιολογεί την υποχρέωση αυτή, επισημαίνοντας κατηγορηματικά το άρθρο 16 παράγραφος 4 της συμφωνίας του Mαρακές, για σύσταση του ΠOE. H άρνηση συμμόρφωσης της Eυρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της - αυτό το γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά - θα μπορούσε να σημαίνει ρήξη της συνθήκης και θα έθετε, ενδεχομένως, υπό αμφισβήτηση σε βασικούς τομείς τον ΠOE, τον οποίο επιθυμούσαμε και για τη σύστασή του συμβάλαμε κι εμείς. Γι' αυτό και έχει πολύ μεγάλη σημασία για την Eυρωπαϊκή Ένωση, το να βρεθεί μια λύση στα πλαίσια του ΠOE.
Kαλώ την Eπιτροπή να προβληματιστεί, μήπως είναι δυνατόν να πετύχουμε μια συμφωνία με τις HΠA, όπως και στο νόμο Helms-Burton, προτού βγούμε διπλά χαμένοι κι από μια άλλη διευθέτηση διαφοράς.
H Eυρωπαϊκή Eπιτροπή καλά θα έκανε να μην εξαρτά τις σχέσεις της, καθώς επίσης και τις σχέσεις του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου, με τον ΠOE, από την επιτυχία ή την αποτυχία της εκάστοτε διαδικασίας επίλυσης διαφορών; θα πρέπει και να μπορεί να χάνει αν, νομικά, βρίσκεται σε ασθενέστερη θέση. Aλλά το θέμα του κατά πόσον βρισκόμαστε σε ασθενέστερη θέση, νομικά, βρίσκεται ακόμη σε εκκρεμότητα. Θα πρέπει επίσης να εξετάσουμε, μήπως ο ΠOE πήρε απόφαση μονομερώς. Aυτό θα έπρεπε να επανεξεταστεί με νομικά διαβήματα.
Eκφράζονται φόβοι, ότι σύντομα θα συζητήσουμε μια παρόμοια απόφαση, κύριε Eπίτροπε, και συγκεκριμένα το θέμα της διένεξης με τις ορμόνες. Στην προκειμένη περίπτωση, η ομάδα του ΠOE διευκρινίζει ότι οι μπανάνες, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους, από τις χώρες της EE, τις χώρες AKE, τις χώρες της συμφωνίας πλαίσιο ή άλλες τρίτες χώρες, είναι ομοειδή προϊόντα, με την έννοια της ΓΣΔE, και γι' αυτό θα πρέπει να τυγχάνουν της ίδιας μεταχείρισης. Θα πρέπει να ελεγχθεί κατά πόσον αυτό είναι σωστό.
Eφόσον θίγεται ο ευνοϊκός τελωνειακός δασμός για τις μπανάνες AKE, θα έχουμε βέβαια παράβαση της βασικής αρχής της ευνοϊκής μεταχείρισης. H παράβαση αυτή, όμως, καλύπτεται με την κατ' εξαίρεση διάταξη για την ειδική μεταχείριση των χωρών AKE εκ μέρους της EE μέχρι το 2000. Γι' αυτό και, κατά βάσιν, η EE δικαιούται να επιβάλει και στις μη παραδοσιακές μπανάνες AKE ευνοϊκότερο δασμό.
Στην κοινή γνώμη διαδίδεται ήδη ότι η Eπιτροπή σκέπτεται να βρει μια εναλλακτική λύση. Έχουμε την άποψη ότι η EE δε θα προβεί σε ρήξη της συνθήκης. Θα υποστηρίξουμε όμως κάθε αναγκαία προσπάθεια για να διαπιστωθεί νομικά, αν ο ΠOE πήρε μια νομικά ξεκάθαρη απόφαση, κι ελπίζουμε να υπάρχουν ακόμη δυνατές λύσεις, οι οποίες δε θα θέτουν υπό αμφισβήτηση όλα αυτά που περιμέναμε από την ομάδα.

Fischler
Kύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, σχετικά με την συζητούμενη εδώ έκθεση της ειδικής ομάδας για τις μπανάνες, θα ήθελα να πω τα εξής: Πρώτον, η τελική έκθεση της ειδικής ομάδας του ΠOE διαβιβάσθηκε στα συμβαλλόμενα μέρη, στις 29 Aπριλίου του τρέχοντος έτους. Aμέσως μετά αρχίσαμε να εξετάζουμε λεπτομερώς την έκθεση, η οποία είναι φοβερά ογκώδης, και μάλιστα όχι μόνον όσον αφορά τις επιπτώσεις που θα προκύψουν για την κοινή οργάνωση στον τομέα της μπανάνας, ή για την ακρίβεια για το εμπόριο της μπανάνας μέσα στην Eυρωπαϊκή Ένωση, αλλά ιδιαίτερα και προς την κατεύθυνση ότι η έκθεση αυτή περιέχει ορισμένα στοιχεία που προχωρούν πολύ πιο πέρα από τη συγκεκριμένη περίπτωση των μπανανών, ούτως ώστε να χρειάζεται να εξεταστεί και ποιες γενικές επιπτώσεις θα προκύψουν για το εμπόριο μέσα στην Eυρωπαϊκή Ένωση.
Eπειδή η εν λόγω υπόθεση είναι υπερβολικά περίπλοκη, καταλαβαίνετε πως δεν είναι δυνατόν να έχει ολοκληρωθεί η εξέταση αυτή. Mπορώ όμως να σας πω, από σήμερα κιόλας, ότι στο καθεστώς της EE για τις μπανάνες υπάρχουν ένα σωρό πτυχές, για τις οποίες η ειδική ομάδα εκφράζει αντιρρήσεις.
Δεύτερον: Eιδικά το καθεστώς χορήγησης αδειών εισαγωγής, και μεταξύ άλλων και η κατανομή των αδειών στις ομάδες των συμμετεχόντων στην αγορά, θεωρήθηκε ότι δε συνάδει με τις σχετικές διατάξεις της ΓΣΔE και της συμφωνίας του ΠOE περί παροχής υπηρεσιών, οι οποίες αναφέρονται στη μη εφαρμογή δυσμενών διακρίσεων και στην ενιαία μεταχείριση με τους ημεδαπούς. Eπίσης, θεωρήθηκαν ότι δε συνάδουν με τις διατάξεις του ΠOE ορισμένες πτυχές της προτιμησιακής μεταχείρισης, από μέρους μας, των μπανανών AKE, καθώς και της συμφωνίας μας πλαίσιο με τέσσερις λατινοαμερικανικές χώρες.
Tρίτον: Aνεξάρτητα από τις συνέπειες για το καθεστώς των μπανανών, η έκθεση - όπως ήδη άφησα να εννοηθεί - έχει προφανώς βαθύτερες επιπτώσεις, όσον αφορά την ερμηνεία μιας σειράς βασικών διατάξεων του ΠOE. Aυτή τη στιγμή εξετάζουμε προσεκτικά αυτές τις βαθύτερες συνέπειες, προκειμένου να μπορέσουμε να κρίνουμε τις βαθύτερες επιπτώσεις σε άλλες κοινοτικές πολιτικές.
Tέταρτον: Θα ήθελα να επισημάνω ότι σε μερικές εβδομάδες θα διαβιβαστεί η έκθεση σε όλα τα μέλη του ΠOE. Tον Iούνιο θα πρέπει να υποβληθεί για έγκριση στο όργανο διευθέτησης διαφορών του ΠOE. Mε την ευκαιρία αυτή, θα μπορέσει η Eυρωπαϊκή Kοινότητα να υποβάλει ένσταση στο όργανο ενστάσεων του ΠOE.
Mε βάση τη μέχρι τώρα ανάλυση των επιχειρημάτων που προέβαλε η ειδική ομάδα του ΠOE, των συμπερασμάτων που έβγαλε, και στο πλαίσιο αυτών που λέχθηκαν προηγουμένως, φαίνεται ότι πολλοί και καλοί λόγοι συνηγορούν υπέρ της υποβολής ένστασης στην έκθεση αυτή. H Eπιτροπή αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στο να συνεχίσει να λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντα των μπανανοπαραγωγών περιφερειών της Eυρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των χωρών AKE.

Hindley
Κύριε Πρόεδρε, σε συνέχεια της δήλωσης της Επιτροπής έρχονται στο νου ορισμένα πράγματα. Γνωρίζω ότι άλλα μέλη της Ομάδας των Σοσιαλιστών θα θέσουν θέματα αναφορικά με την παραγωγή στην Καραϊβική, ίσως ο φίλος μου κ. Wynn, και ο κ. Medina για την παραγωγή στην Κοινότητα. Συνεπώς θα αφήσω τα σημεία αυτά να τα θέσουν καλύτερα άλλοι.
Θα συγκεντρώσω την προσοχή μου σ' αυτά που είπε ο Επίτροπος. Αναφορικά με την προσφυγή, κατανοώ τις επιφυλάξεις του αλλά είπε ότι μπορούμε να κάνουμε προσφυγή. Θα ήθελα να κάνω απόλυτα σαφές ότι η Σοσιαλιστική Ομάδα θα ήθελε να επιμείνει στην κατάθεση προσφυγής εάν η απόφαση του δικαστηρίου είναι αρνητική. Θέλουμε να μετατρέψουμε την έκφραση «μπορούμε να κάνουμε προσφυγή» σε «επιμένουμε να γίνει προσφυγή». Δεύτερον, υπάρχει κάποια διαφωνία με τη γραμμή του κ. Kittelmann. Δεν πιστεύω ότι θα ήταν χρήσιμο να συνδέσουμε το πρόβλημα των παραχωρήσεων για τις μπανάνες με τις άλλες διαφωνίες που έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση με τις ΗΠΑ στον ΠΟΕ. Θα πρέπει να αποσυνδέσουμε τα θέματα αυτά. Έχει πολύ μεγάλη σημασία όπως το Σώμα υποστηρίξει την αρχή ότι η κάθε περίπτωση θα πρέπει να συζητηθεί ξεχωριστά. Δεν θα θέλαμε να υπονομεύσουμε τον ΠΟΕ με εξωδικαστικούς συμβιβασμούς μεταξύ των μεγάλων και των όμορφων. Είναι σημαντικό να λαμβάνονται διαφανείς δικαστικές αποφάσεις οι οποίες εν συνεχεία να εφαρμόζονται γενικά.
Τρίτον, η όλη διαδικασία της παραπομπής του ζητήματος αυτού θέτει σοβαρές ερωτήσεις, μια σημαντική από τις οποίες είναι η αδυναμία των μικρών χωρών που παράγουν μπανάνες να παρουσιάσουν ανοιχτά και με ίσους όρους την περίπτωσή τους ενώπιον του ΠΟΕ. Η Σοσιαλιστική Ομάδα θα εκτιμούσε πάρα πολύ εάν προοδευτικά η Επιτροπή χρησιμοποιούσε τις καλές της υπηρεσίες για να διασφαλίσει την παρουσία εκπροσώπων από τα μικρά νησιά στο συμβούλιο των προσφυγών. Θα θέλαμε ωστόσο να επιμείνουμε όπως μελλοντικά τα μικρά αυτά νησιά παρίστανται δικαιωματικά στα συμβούλια των προσφυγών, αντιπροσωπευόμενα από οποιονδήποτε θέλουν, όπως είναι ο κανόνας σε όλα τα άλλα διεθνή όργανα.

Santini
Κύριε Πρόεδρε, ως εισηγητής για λογιαριασμό του Κοινοβουλίου αυτού σχετικά με τη μεταρρύθμιση της ΚΟΑ στον τομέα της μπανάνας, επιθυμώ πριν απ' όλα να εκφράσω την πλήρη δυσαρέσκειά μου για τον τρόπο με τον οποίο το Συμβούλιο έφερε στο Κοινοβούλιο το σοβαρό αυτό πρόβλημα, δηλαδή με την απλή αναγγελία ότι το πάνελ δεν συμφωνεί με τη δική μας ΚΟΑ και ότι έχουν παραβιαστεί οι συμφωνίες της GATT. Για να πω την αλήθεια, περίμενα κάποια εξήγηση, για να μην πω κάποια επιχειρηματολογία που θα μας βοηθούσε να βρούμε τον σωστό δρόμο ώστε να ξεπεράσουμε αυτό το αδιέξοδο.
Πρέπει πάντως να σημειώσω με ευχαρίστηση τα λόγια του Επιτρόπου κ. Fischler, ο οποίος έχει ήδη εκφράσει την επιθυμία εάν όχι τη δέσμευση, να αγωνιστεί για να ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο, προς όφελος των κοινοτικών παραγωγών - διότι, στο κάτω-κάτω, αυτό είναι το πρόβλημα! Ζητώ από το Κοινοβούλιο αυτό, εάν είμαστε υπέρ της κοινοτικής προστασίας όσων δουλεύουν στους αγρούς και σε μακρινά νησιά - σκέφτομαι ιδίως τη Γουαδελούπη -, να προωθήσουμε μια δραστηριότητα η οποία δεν είναι μόνο οικονομική, εμπορική και αγροτική, αλλά έχει κυρίως κοινωνικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι στους μακρινούς αυτούς τόπους η καλλιέργεια της μπανάνας είναι και η μοναδική, πράγμα που σημαίνει ότι είναι η μοναδική εργασία που εγγυάται την επιβίωση των ανθρώπων αυτών. Δεν μιλάμε για πλούτο, δεν μιλάμε για απόθεμα. Αναρωτιέμαι εάν πρέπει ακόμα να διστάζουμε και να νοιώθουμε ντροπή απέναντι σε οποιοδήποτε πάνελ όταν λέμε ότι προστατεύουμε αυτή την πραγματικότητα, αυτή τη μορφή οικονομικής οντότητας που κρύβει πολλά άλλα κίνητρα.
Στην πραγματικότητα, η σύγκρουση είναι πάντοτε η ίδια: μεταξύ της κοινοτικής παραγωγής και των μεγάλων διεθνών εμπορικών οργανώσεων. Οι τρεις αμερικανικοί κολοσσοί που έχουν το 75-80 % της παγκόσμιας αγοράς της μπανάνας και οι οποίοι στην Ευρώπη κρατούν το 70 % παρά την ύπαρξη της κοινοτικής παραγωγής, θέλουν να τα έχουν όλα. Θέλουν να υποτάξουν και να αποκλείσουν τους κοινοτικούς παραγωγούς από οποιαδήποτε δυνατότητα συμμετοχής στο παιχνίδι, πόσο μάλλον με ίσους όρους.
Εμείς, ως Κοινοβούλιο και Ευρωπαϊκή Ενωση, έχουμε το καθήκον να προβάλουμε σε οποιοδήποτε επιχείρημα εμπορικής φύσης μια ξεκάθαρη και αμετάκλητη θέση υπέρ του παραγωγού, κυρίως όταν βρίσκεται σε μειονεκτική θέση, όπως προανέφερα, και κατά πρώτο λόγο πρέπει να στηριχθούμε στη Σύμβαση της Λομέ, όπου αναφέρεται ότι καμμία χώρα ΑΚΕ που παράγει μπανάνες δεν μπορεί να τεθεί σε θέση μειονεκτικότερη από εκείνη που είχε πριν τη δημιουργία των ΚΟΑ. Κατά συνέπεια, δεν ζητούμε τίποτε περισσότερο και τίποτε καλύτερο. Ζητούμε να παραμείνει το στάτους κβο, η προϋπάρχουσα κατάσταση. Πιστεύω λοιπόν ότι όταν μιλάμε για κοινοτική προτίμηση, όχι μόνο δεν πρέπει να νοιώθουμε ντροπή, αλλά οφείλουμε να απαιτήσουμε ώστε η Επιτροπή, το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο να μιλούν την ίδια γλώσσα και κυρίως να υιοθετήσουν κοινές λύσεις που θα προωθήσουν με πεποίθηση.

Mulder
Κύριε Πρόεδρε, αυτό έχει ήδη ειπωθεί εδώ. Η κρίση της ομάδας εμπειρογνωμόνων της ΠΟΕ είναι προσωρινή και η ομάδα μου υποστηρίζει επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, έχει κάθε δικαίωμα να ασκήσει έφεση, προκειμένου να διακοπούν οι διαδικασίες που αναλήφθηκαν μετά από αυτή την κρίση. Πιστεύουμε, εντούτοις, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κάθε συμφέρον για την καλή λειτουργία του εμπορικού συστήματος και νομίζουμε ότι η ύπαρξη αυτής της επιτροπής εμπειρογνωμόνων δεν θα πρέπει να αμφισβητηθεί. Στην πραγματικότητα, συστάθηκε για την επίλυση των εμπορικών προβλημάτων και θα πρέπει να της δώσουμε την ευκαιρία να λειτουργήσει κατ'αυτόν τον τρόπο. Όσον αφορά την ΕΕ, η προσωρινή κρίση της ΠΟΕ δεν υποστηρίζει ότι δεν θα πρέπει να τηρούμε τις υποχρεώσεις μας στα πλαίσια της συμφωνίας του Λομέ και μπορούμε επίσης να τηρούμε τις υποχρεώσεις μας, τις οποίες έχουμε έναντι των παραγωγών μπανάνας στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και όσον αφορά την ΕΕ, αυτό θα πρέπει να συνεχίσει να ισχύει κατ'αυτόν τον τρόπο. Θα πρέπει να τηρούμε πλήρως τις υποχρεώσεις μας.
Το μείζον πρόβλημα συνίσταται, στην πραγματικότητα, στο γεγονός ότι οι χώρες ΑΚΕ δεν είναι σε θέση να τηρούν τις υποχρεώσεις όσον αφορά το σύνολο της ποσόστωσής τους και κυρίως αφορά το μέρος των ποσοστώσεων, το οποίο παραμένει ακάλυπτο. Κατά τη γνώμη μας, στο σημείο αυτό συνίσταται το πρόβλημα. Η κατάσταση αυτή οπωσδήποτε μπορεί να βελτιωθεί και θα ήθελα να ζητήσω από την Επιτροπή στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα να εξετάσει τις πιθανές εναλλακτικές δυνατότητες από αυτή την άποψη. Επειδή το ισχύον σύστημα είναι κατά τη γνώμη μας εις βάρος των ευρωπαίων εισαγωγέων. Η ομάδα μου είναι της άποψης ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο fair trade banana , στις μπανάνες οι οποίες παράγονται με μία αειφόρο μέθοδο παραγωγής, στις μπανάνες οι οποίες προέρχονται από χώρες που σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, κλπ. Ο πελάτης θα πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίζει αυτού του είδους τις μπανάνες.

Moreau
Κύριε Πρόεδρε, μετά από καταγγελία των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες ενήργησαν στο όνομα των πολυεθνικών τους που ασχολούνται με το εμπόριο της μπανάνας και κυριαρχούν στην παγκόσμια αγορά, η ειδική επιτροπή του ΠΟΕ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κοινή οργάνωση αγοράς της μπανάνας δεν ήταν σύμφωνη προς τους κανόνες του διεθνούς εμπορίου.
Η απόφαση αυτή είναι απαράδεκτη. Η εφαρμογή της θα αποτελούσε πλήγμα για τις χώρες ΑΚΕ και τις κοινοτικές περιφέρειες που παράγουν μπανάνες, όπως τα υπερπόντια διαμερίσματα. Επιπλέον, θα άνοιγε το δρόμο σε αμφισβητήσεις στο οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο με σοβαρές επιπτώσεις για τις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μερικές ημέρες μετά από αυτό το συμπέρασμα της ειδικής επιτροπής για τη μπανάνα, έρχεται μια νέα απόφαση, εξίσου δυσμενής για τα κοινοτικά συμφέροντα και τα συμφέροντα των καταναλωτών: σε μια προκαταρκτική έκθεση, ο ΠΟΕ καταδικάζει το εμπάργκο που έχουν επιβάλει οι Δεκαπέντε από την 1η Ιανουαρίου 1997 στις εισαγωγές κρέατος προελεύσεως Ηνωμένων Πολιτειών που έχει υποστεί επεξεργασία με ορμόνες ανάπτυξης. Μπανάνες, κρέας με ορμόνες, οι αποφάσεις ακολουθούν η μια την άλλη και μοιάζουν στο ότι υπακούουν στην ίδια λογική, τη λογική της ελευθερίας των συναλλαγών που αγνοεί κάθε κοινωνική, πολιτιστική, υγειονομική και περιβαλλοντική σκέψη.
Ο ΠΟΕ μεταβάλλεται σε όργανο στην αποκλειστική υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών και αιχμή του δόρατος πολυεθνικών που ασχολούνται αποκλειστικά με το κέρδος. Οι αποφάσεις του ΠΟΕ κρούουν έναν κώδωνα κινδύνου που ζητά σαφή και αποφασιστική απάντηση εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών απέναντι σε αυτή τη βούληση κυριαρχίας.
Οφείλω να πω ότι δεν καταλαβαίνω καλά τη διστακτικότητα που δείχνει το Συμβούλιο και η Επιτροπή σε μια υπόθεση με τόσο σημαντικές συνέπειες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον επιμένω να προσβάλει αμέσως η Ευρωπαϊκή Ένωση την απόφαση της ειδικής επιτροπής του ΠΟΕ και να ενισχύσει τον κοινοτικό κανονισμό για τη μπανάνα, ούτως ώστε να προστατευθούν τα ζωτικά συμφέροντα των κοινοτικών παραγωγών και των χωρών ΑΚΕ, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο της Σύμβασης της Λομέ. Γενικότερα, επιθυμώ να εκφράσω εξ ονόματος της ομάδας μου την απόλυτη ανάγκη να ληφθούν υπόψη, σε κάθε απόφαση, τα κοινωνικά, πολιτιστικά, υγειονομικά και περιβαλλοντικά προβλήματα.

Telkδmper
Kύριε Πρόεδρε, η παρούσα συζήτηση ή η διαδικασία την οποία εξετάζουμε, όσον αφορά τις μπανάνες, έχει να κάνει με τη μάχη των πολυεθνικών για μερίδια αγοράς.
Mε την KOA, στον τομέα της μπανάνας, ενισχύσαμε τις ευρωπαϊκές πολυεθνικές έναντι των αμερικανικών. Aυτές, στη συνέχεια, ανταπέδωσαν το κτύπημα, ακολουθώντας τις διαδικασίες. Aλλά εκείνοι που θα χάσουν θα είναι, όπως ήδη λέχθηκε, οι χώρες AKE, οι μικροπαραγωγοί, οι μικρές χώρες που δεν μπορούν να έχουν καμιά ανάμιξη εδώ. Όταν έχουμε μια οργάνωση αγοράς στον ΠOE, τότε θα πρέπει να παραχωρείται, γενικώς, και σ' αυτές η πρόσβαση. Για την περιοχή του AKE αυτό σημαίνει, να έχουν δυνατότητα να εκφράσουν την άποψη τους τα νησιά Windward και όλα τα υπόλοιπα.
Θα πρέπει να τα στηρίξουμε. Eίναι υποχρέωσή μας που απορρέει από τη σύμβαση Λομέ, και γι' αυτό είναι σωστό - πράγμα που ήδη λέχθηκε προηγουμένως - να ρυθμίσουμε, με συμβάσεις, την υποβολή παραπόνων γι' αυτά τα μικρά νησιά. Tο θεωρώ αναγκαίο, όταν θα συνάψουμε τη Λομέ IV και για κάποιο χρονικό διάστημα θα έχουμε τη μετα-Λομέ σύμβαση. Θα πρέπει να φροντίσουμε, να διατηρηθούν όπως είναι οι κοινωνικές συνθήκες, μια και οι άνθρωποι εκεί εξαρτώνται 100 % από την παραγωγή αυτή, να γίνεται βιολογική παραγωγή και να μπορούν να υποβάλουν έφεση.

Hory
Kύριε Πρόεδρε, τα συμπεράσματα της ειδικής επιτροπής του ΠΟΕ για τη μπανάνα θέτουν, ασφαλώς, στους ευρωπαίους παραγωγούς και στους παραδοσιακούς παραγωγούς των χωρών ΑΚΕ φοβερά εμπορικά προβλήματα. Τη στιγμή που η αγορά της μπανάνας πάσχει ήδη από σοβαρή έλλειψη ισοροοπίας λόγω της υπερβολικής ποσοτικής εύνοιας που επεδείχθη προς τις πολυεθνικές της ζώνης του δολαρίου, το σύστημα διάθεση στο εμπόριο των διαφόρων ποσοστώσεων θα τροποποιηθεί εις βάρος όσων διαθέτουν στο εμπόριο μόλις το ένα τέταρτο των μπανανών που καταλανώνονται στην Ευρώπη.
Νομίζω ότι αυτό είναι απαράδεκτο. Αλλ' αυτό το νέο επεισόδιο ενός ήδη μακροχρόνιου εμπορικού πολέμου αποδεικνύει επίσης την ύπαρξη σύγκρουσης μεταξύ δύο συλλήψεων της ανάπτυξης στο εσωτερικό του ΠΟΕ, καθώς και στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ορισμένοι επιθυμούν, στο όνομα μιας ισόρροπης ανάπτυξης, να προστατεύσουν τους παραγωγούς, τους αγρότες, αυτούς που κατέχουν τη γη και ζουν από την εργασία τους. Οι άλλοι επιθυμούν, στο όνομα του φιλελευθερισμού και της μεγάλης ενοποιημένης παγκόσμιας αγοράς, να ευνοήσουν τις διεθνείς συναλλαγές, το εμπόριο και την κερδοσκοπία.
Η ομάδα της Ριζοσπαστικής Συμμαχίας είναι σαφέστατα με το μέρος των πρώτων.

Medina Ortega
Κύριε Πρόεδρε, θα έλεγα πως ο Επίτροπος κ. Fischler μας μετέδωσε, σήμερα το απόγευμα, το πνεύμα που πολλές φορές διακηρύχθηκε στην αίθουσα αυτή υπέρ της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της μπανάνας. Πρόκειται για μία λογική οργάνωση αγοράς από τη στιγμή που επιτρέπει αφενός την εισαγωγή με ένα 70 % του μεριδίου της κοινοτικής αγοράς για τους μεγάλους παραγωγούς μπανάνας και μία μικρή ποσότητα της τάξης του 30 % για τους κοινοτικούς παραγωγούς και τους παραδοσιακούς παραγωγούς των χωρών ΑΚΕ.
Συμμερίζομαι την άποψη του Επιτρόπου ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα πρέπει να προσφύγει εναντίον της απόφασης του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και ελπίζουμε, φυσικά, το Συμβούλιο να ακολουθήσει τις κατευθυντήριες γραμμές που χαράσσουν τη στιγμή αυτή η Επιτροπή και η πλειοψηφία των πολιτικών ομάδων του Σώματος.
Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στο ότι το panel αυτό της μπανάνας θέτει σε αμφισβήτηση τη δυνατότητα ύπαρξης μιας διεθνούς οικονομικής τάξης επειδή, αν αυτή η διεθνής οικονομική τάξη συνίσταται, τελικά, στο ότι ένας ολόκληρος τομέας τέτοιας σημασίας όπως ο τομέας της μπανάνας θα παραμείνει στα χέρια μίας και μόνο πολυεθνικής ουσιαστικά, γιατί εκεί θα οδηγηθούμε αν συνεχιστεί η πορεία αυτή, θα είναι αδύνατο στη συνέχεια να ρυθμίσουμε και την ίδια τη δική μας καταναλωτική αγορά. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να συνεκτιμηθούν οι τεράστιες ζημιές που επισημάνθηκαν τόσο για τις μικρές χώρες ΑΚΕ που δεν έχουν άλλη δυνατότητα επιβίωσης παρά μόνο μέσα από την παραγωγή μπανάνας, όπως και για ορισμένες περιοχές της Κοινότητας όπου η καταστροφή της εν λόγω κοινής οργάνωσης αγοράς θα επέφερε τρομερές επιπτώσεις.
Εν κατακλείδι κύριε Επίτροπε και κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μία διεθνή οικονομική τάξη και όχι αταξία. Αν στις εμπορικές συμφωνίες δε ληφθούν υπόψη και κοινωνικές ρήτρες και αφήσουμε να κυριαρχήσει η οικονομία της ελεύθερης αγοράς αποκλειστικά και μόνο με βάση τις αρχές του συμφέροντος, του οικονομικού οφέλους και του κέρδους, τότε θα οδηγηθούμε σε σοβαρότατα προβλήματα τόσο σε ενδοκοινοτικό επίπεδο όσο και στην παγκόσμια οικονομική τάξη. Ελπίζω, λοιπόν, πως η παρούσα κοινοβουλευτική συζήτηση θα καταλήξει εις επίρρωσιν των θέσεων του κυρίου Επιτρόπου.

Medonηa
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, από καιρού εις καιρόν οι ευρωπαϊκές χώρες και περιοχές όπως επίσης και τα κράτη AΚΕ που παράγουν μπανάνες διέρχονται μεγάλες δυσχέρειες όσον αφορά την εμπορία αυτού του αγροτικού προϊόντος ως αποτέλεσμα της ανάμειξης τρίτων χωρών, που υπερασπίζουν συμφέροντα που δεν είναι τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης.
Παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει αναγνωρίσει, πρόσφατα ακόμη, τη νομική εγκυρότητα του κοινοτικού καθεστώτος της μπανάνας, η επιτροπή διαιτησίας του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, σε μία θέση εξαιρετικά διακριτική και, κατά τη γνώμη μας, έως και απαράδεκτη, δήλωσε, στα τέλη του περασμένου Απριλίου, ότι το καθεστώς αυτό ήταν αντίθετο προς τους κανόνες του διεθνούς εμπορίου.
'Οταν αγωνιζόμαστε και επενδύουμε για να υλοποιηθεί πλήρως στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση η οικονομική και κοινωνική συνοχή, θα μπορούσε η δήλωση αυτή του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου - εάν διατηρηθεί - να καταστρέψει με τρόπο ανεπανόρθωτο την αγροτική παραγωγή με τη μεγαλύτερη σημασία στην οικονομία ορισμένων περιοχών της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, ιδίως νησιωτικών και ιδιαίτερα απομακρυσμένων περιοχών, που πλήττονται ιδιαίτερα για αυτό ακριβώς το λόγο.
Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι οι στόχοι της Σύμβασης του Λομέ, κυρίως μία ρητή δέσμευση στο Πρωτόκολλο αριθ. 5 σχετικά με τις μπανάνες, αποσκοπούν στο να εξασφαλίσουν στους παραγωγούς AΚΕ πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά και στο να βελτιώσουν τις συνθήκες παραγωγής και εμπορίας των μπανανών στις χώρες AΚΕ.
Το κοινοτικό καθεστώς της εισαγωγής μπανανών που έχει καθοριστεί από τον Κανονισμό 404/93 προβλέπει ότι η 'Ενωση μεριμνά για την τήρηση των δεσμεύσεών της έναντι των κρατών ΑΚΕ που παράγουν μπανάνες. Είναι απαράδεκτες οι πρόσφατες αποφάσεις του πάνελ του ΠΟΕ που, με την αποκλειστική επίκληση των κανόνων της ελεύθερης αγοράς, παραγνωρίζουν ή περιθωριοποιούν τις απαραίτητες εκτιμήσεις κοινωνικής, πολιτιστικής, υγειονομικής και περιβαλλοντικής τάξης. Με τον τρόπο αυτό, δεν μπορεί να γίνει δεκτό μόνο ως υπόθεση, κύριε Επίτροπε, αλλά, κατά τη γνώμη μας, επιβάλλεται η Επιτροπή να υποβάλει προσφυγή για τη ακύρωση αυτών των άδικων συμπερασμάτων της επιτροπής διαιτησίας του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.
Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τη θέση ορισμένων κρατών μελών που έχουν ήδη δηλώσει τη αντίθεσή τους προς αυτή την ενδεχόμενη στάση της Επιτροπής, η οποία θα προσπαθήσει να αποδώσει δικαιοσυνη και να διατηρήσει ζωντανή την αλληλεγγύη που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των κρατών και των περιοχών της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης.

Aldo
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η αγορά της μπανάνας διέρχεται βαθειά κρίση πολύ πριν τα αποτελέσματα της εν λόγω ειδικής επιτροπής.
Ο πλεονάζων εφοδιασμός της κοινοτικής αγοράς με μπανάνες προερχόμενες από τη ζώνη του δολαρίου επέφερε κάθετη πτώση των τιμών, την οποία πληρώνουν οι μπανάνες της Κοινότητας και των χωρών ΑΚΕ, υπό την πίεση δύο κύριων παραγόντων: υψηλότερου κόστους παραγωγής και μικρότερων δυνατοτήτων διάθεσης στο εμπόριο.
Χρειάζεται να διευκρινίσω ότι με πολλές ευκαιρίες, υψώθηκαν φωνές μέσα σε αυτή την αίθουσα για να εκφράσουν τη διαφωνία μας έναντι της Επιτροπής για ορισμένα σημεία που θεωρούσαμε ότι ήσαν αντίθετα προς τη διαφύλαξη των ευρωπαϊκών συμφερόντων και των συμφερόντων των συμμάχων μας;
Εγώ ο ίδιος διευκρίνισα στην Επιτροπή ότι η προτεινόμενη αύξηση του όγκου που επιφυλάσσεται στις τρίτες χώρες, ενόψει των στατιστικών που έχουν πραγματοποιηθεί από το τελευταίο εξάμηνο του 1995, ήταν άσχετη προς τις καταναλωτικές ανάγκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι συνεπώς, μας εζητείτο να επισημοποιήσουμε μια κατάσταση που είχε ως στόχο τη διάθεση στο εμπόριο πλεονάσματος μπανάνας της τάξεως των 265.000 τόνων πέραν των δυνατοτήτων απορρόφησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εκφράσαμε επίσης την ανησυχία μας όσον αφορά τη νέα κατανομή των αδειών που μας είχε προτείνει πριν λίγο καιρό η Επιτροπή, κατανομή η οποία, κατά τη γνώμη μας, αν επρόκειτο να εφαρμοστεί, θα συνέβαλλε σε ανισορροπία του εμπορίου μπανάνας, επιφέροντας de facto μαζική ανεργία, μείωση των εσόδων από εξαγωγές και κατάρρευση ορισμένων οικονομιών, με κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις χωρίς προηγούμενο στο επίπεδο των ευρωπαϊκών περιφερειών και των χωρών ΑΚΕ που παράγουν μπανάνες.
Αυτή η αμφισημία στην ανάλυση, αλλά και στη δράση, την οποία διατήρησαν για πάρα πολύ καιρό ορισμένα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτή η βούληση επιβολής αμφισβητούμενων απόψεων, οι οποίες δεν εσέβοντο δύο θεμελιώδεις αρχές, δηλαδή την κοινοτική προτίμηση και την προτιμησειακή πρόσβαση για τους ιστορικούς συμμάχους μας, η διαίρεση την οποία εισήγαγαν ολοφάνερα στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένες συμπεριφορές που ευνοούν εμπορικά συμφέροντα εκτός Ένωσης εις βάρος του ηθικού καθήκοντος αλληλεγγύης το οποίο έχουμε αναλάβει αδιακρίτως, συνέβαλαν στο να ωθήσουν τους ανταγωνιστές και διώκτες μας να επωφεληθούν από τις αδυναμίες μας για να μας πλήξουν καλύτερα.
Σήμερα, κυρίες και κύριοι, οι λέξεις που χρησιμοποιούμε για το φάκελο αυτό πρέπει να είναι ακριβοδίκαιες και οι αγορεύσεις μας πρέπει να εκφράζουν τη φιλοδοξία που καθορίσαμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση στην οικοδόμησή της, αλλά και το πολιτικό βάρος που της ανήκει στη διεθνή σκηνή.
Όπως λένε στην πατρίδα μου, η αλήθεια είναι μία: τα αποτελέσματα αυτής της ειδικής επιτροπής θέτουν σε αμφισβήτηση μια θεμελιώδη αρχή, την αρχή της ευρωπαϊκής κυριαρχίας. Αυτό είναι απαράδεκτο, τόσο όσον αφορά τον τύπο, όσο και όσον αφορά την ουσία. Η υπόθεση της μπανάνας βγήκε από το οικονομικό πλαίσιό της, μεταβλήθηκε σε πολιτική ανησυχία και εκανπόκειται πλέον στις ευρωπαϊκές αρχές να αποδείξουν την ικανότητά τους να διεξάγουν εμπόριο με τον υπόλοιπο κόσμο, διατηρώντας παραλλήλως τα ίδια συμφέροντά τους και να αρνηθούν κάθε διαταγή όσον αφορά τις σχέσεις με τους συμμάχους, σχέσεις που καθοδηγούνται από κοινή ιστορία, πλούσια και αναπόδραστη.

Sierra Gonzαlez
Κύριε Πρόεδρε, η κατάσταση στην οποία έχει οδηγήσει η απόφαση διαιτησίας της ΚΟΑ ενάντια στο κοινοτικό καθεστώς μπανάνας όντως απαιτεί την κατάθεση προσφυγής, όπως αναγνώρισε και ο Επίτροπος κ. Fischler, καθώς και τη σύμπτωση των θέσεων και των τριών κοινοτικών οργάνων. Υπάρχουν άπειροι λόγοι που επιτάσσουν κάτι τέτοιο. Πρώτον, είναι η υποχρέωση της Επιτροπής να προασπίσει την αρχή της κοινοτικής προτίμησης και όλες τις προδιαγραφές που την εγγυώνται. Δεύτερος λόγος είναι η υποχρέωση διασφάλισης δίκαιων συνθηκών αγοράς για τους κοινοτικούς παραγωγούς οι οποίοι υφίστανται υψηλό κόστος παραγωγής και μεταφοράς, οπότε η απώλεια της ευρωπαϊκής αγοράς θα συνεπαγόταν σοβαρή οικονομική ζημία. Τρίτος λόγος είναι η υποχρέωση διατήρησης των συμφωνιών με τις χώρες ΑΚΕ αλλά, κυρίως, η συγκεκριμένη διαπίστωση ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου κατέληξε να αποτελεί όργανο ρύθμισης των αγορών στην υπηρεσία των συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως παρατηρεί κανείς αν αναλύσει τις τελευταίες αποφάσεις του ΠΟΕ που συνάδουν απόλυτα με τα ισχυρά συμφέροντα της βιομηχανίας τροφίμων της χώρας αυτής, όπως δείχνει όχι μόνο η απόφαση του panel της μπανάνας αλλά και εκείνη που υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Ένωση να δεχτεί κρέατα που υποβάλλονται σε επεξεργασία με ορμόνες. Δεν πρέπει να συνδέουμε τα δύο αυτά θέματα και συμφωνώ με την άποψη του συναδέλφου που έκανε τη δήλωση αυτή.
Τέλος, θέλω να επισημάνω ότι η πολιτική του ανταγωνισμού δεν είναι αυτοσκοπός και ούτε μπορεί κανείς να σκέπτεται μόνο με εμπορικούς όρους. Πρέπει, επίσης, να συνεκτιμηθούν προβληματισμοί που έχουν χαρακτήρα κοινωνικό, οικονομικό και, πάνω από όλα, οι προβληματισμοί που έχουν ως αφετηρία τους την υγεία και το περιβάλλον.

Kreissl-Dφrfler
Kύριε Πρόεδρε, η Oμάδα των Πρασίνων στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο ποτέ δε θεώρησε την κοινή οργάνωση της αγοράς, στον τομέα της μπανάνας, ως την καλύτερη όλων των δυνατών λύσεων, αλλά ωστόσο η οργάνωση αυτή πρόσφερε τη δυνατότητα να ενισχύουμε τη μικροαγροτική γεωργία. Oι μπανάνες καλλιεργούνται, στα κράτη AKE και στην EE, σε μικρομεσαίες εκμεταλλεύσεις και όχι σε τεράστιες φυτείες, όπως λ.χ. στην Oνδούρα και τη Γουατεμάλα.
H εφαρμογή της οργάνωσης της αγοράς, στον τομέα της μπανάνας, χρησιμοποιήθηκε, δυστυχώς, για να αρχίσει, μεταξύ των μεγάλων εισαγωγέων φρούτων και των συγκροτημάτων, ένας ανελέητος ανταγωνισμός για να εκτοπίσει ο ένας τον άλλο. Tο καθεστώς των ποσοστώσεων είχε σαν αποτέλεσμα να φθάσουν τεχνητά στα ύψη οι ποσότητες πριν από την καθορισμένη ημερομηνία, και μετά άρχισε έντονο εμπόριο με τις άδειες εισαγωγής. H κυβέρνηση του Iσημερινού δικαιολογημένα διαμαρτυρήθηκε ότι το σύστημα χορήγησης αδειών εισαγωγής στοίχιζε εκατομμύρια δολάρια στους μπανανοπαραγωγούς του Iσημερινού, επειδή τα δικαιώματα των αδειών εισαγωγής μεταβιβάσθηκαν στα προνομιούχα πολυεθνικά συγκροτήματα.
Oι άδειες δεν επιτρέπεται να χορηγούνται σε εισαγωγείς, αλλά στις χώρες των παραγωγών. Eπανειλημμένα ταχθήκαμε υπέρ μιας fair-trade ποσόστωσης στην εμπορία μπανανών. Στην κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα της μπανάνας, μια συγκεκριμένη ποσόστωση θα έπρεπε να δεσμευθεί, για φρούτα από κοινωνικοβιολογικές καλλιέργειες. Tο EK υιοθέτησε το αίτημα αυτό, σε ψήφισμά του για το εμπόριο και το περιβάλλον, το Nοέμβριο του 1996. O ΠOE απέρριψε τώρα το καθεστώς της EE. Aυτή η απόφαση του panel του ΠOE, αποτελεί μόνο την απαρχή μιας σειράς αποφάσεων του ΠOE, που απειλούν την προστασία του περιβάλλοντος και των καταναλωτών στην EE.
H επόμενη απόφαση του ΠOE κατά της απαγόρευσης εισαγωγής κρέατος με ορμόνες από τις HΠA, έγινε γνωστή στα τέλη της περασμένης εβδομάδας. Eδώ, όπως και στην περίπτωση της οργάνωσης της αγοράς στον τομέα της μπανάνας, εμφανίστηκαν οι HΠA ως κύριος ενάγων, παρόλο που η παραγωγή των HΠA σε μπανάνες ανέρχεται μόλις σε 8.000 τόνους. Tο λόμπι των αμερικανικών συγκροτημάτων προετοίμασε διεξοδικά την αγωγή ενώπιον του ΠOE και την παρακολούθησε στις εργασίες του panel , στη Γενεύη. O ΠOE θα πρέπει να τροποποιήσει τους κανόνες του, ούτως ώστε και οι αδύνατοι, οι αναπτυσσόμενες χώρες και το περιβάλλον, να εισακούονται σ' αυτόν. Eu chego ao fim . Διαφορετικά, όπως παραδέχθηκε ανοιχτά χθες ο Σερ Leon Brittan στη συνεδρίαση της Eπιτροπής Eξωτερικών Oικονομικών Σχέσεων, ο ΠOE θα είναι μόνο ένα όργανο των HΠA και των οικονομικά ισχυρών κατά του υπόλοιπου κόσμου. Έτσι δηλαδή, φαίνεται.

Vecchi
Κύριε Πρόεδρε, τα αποτελέσματα του πάνελ της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εμπορίου σχετικά με τη μπανάνα είναι απαράδεκτα και, ειλικρινά, δημιουργούν αμφιβολίες για τον αμερόληπτο χαρακτήρα τους. Οχι μόνο δεν ελήφθησαν υπόψη τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά κυρίως - και αυτό είναι σημαντικότερο, δεν δόθηκε καμμία σημασία στους παραγωγούς και ιδίως στους μικρότερους, που εκπροσωπούν τις χώρες ΑΚΕ.
Θα ήταν λοπόν πραγματικά σοβαρό εάν η Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου, τόσο σε αυτή, όσο και σε άλλες υποθέσεις, συνεχίσει να εργάζεται και να ενεργεί όχι για το συμφέρον μιας περισσότερο ισορροπημένης και ελεύθερης παγκόσμιας αγοράς, όπως επικυρώθηκε από τις συμφωνίες του Μαρακές, αλλά αποκλειστικά υπέρ των μεγάλων συμφερόντων, είτε αυτά είναι εθνικά, είτε ανήκουν σε μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις. Η κοινή οργάνωση της μπανάνας ήταν μια δύσκολη, αλλά στο σύνολό της ισορροπημένη κατάληξη, που περιλαμβάνει το πρωτόκολλο για την μπανάνα της Σύμβασης της Λομέ, το οποίο αποτελεί μια θεμελιώδη σύμβαση. Η σύμβαση αυτή αναγνωρίστηκε εξάλλου από τις ίδιες τις συμφωνίες του Μαρακές για έντεκα χώρες παραδοσιακούς προμηθευτές μπανάνας, οι οποίες είτε θα γίνουν - εάν επικυρωθεί η απόφαση αυτή - ακόμη φτωχότερες, είτε από μια δυνατότητα για εμπορικές συναλλαγές θα περάσουν σε μια κατάσταση όπου θα χρειαστούν περαιτέρω οικονομική βοήθεια.
Προ ετών γινόταν λόγος για «trade not aid» (»εμπόριο, όχι βοήθεια»), όμως εδώ αρνούνται το εμπόριο σε εκείνους που δεν ανήκουν στα κυκλώματα των μεγάλων πολυεθνικών. Αυτός είναι ο λόγος που η Επιτροπή πρέπει να χρησιμοποιήσει όλα τα δυνατά μέσα προσφυγής και έφεσης στην Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου για να πετύχει μία δίκαια απόφαση, και ειλικρινά ο τρόπος με τον οποίο εκφράστηκε το Συμβούλιο στον Χώρο αυτό μας αφήνει σχετικά έκπληκτους και στενοχωρημένους.
Πράγματι, το μεγάλο θέμα που τίθεται σήμερα είναι εάν, από τη μία μεριά, οι γεωργικές και εμπορικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ενωσης μπορούν να έχουν ένα μέλλον μέσα στη νέα παγκόσμια αυτή οργάνωση, αλλά επίσης, από την άλλη, εάν όργανα για την υιοθέτηση διεθνών ρυθμίσεων μπορούν να δεχθούν, στα πλαίσια της δράσης της ΕΕ σε σχέση με τους εταίρους της στις αναπτυσσόμενες χώρες, μια νέα διαμόρφωση, ένα καινούργιο πλαίσιο, και να μην σαρωθούν από τα συμφέροντα των μεγάλων και λίγων διεθνών επιχειρήσεων.

Fernαndez Martνn
Κύριε Πρόεδρε, μετά από τόσες κακές ειδήσεις για τους παραγωγούς μπανάνας των κρατών μελών και των χωρών ΑΚΕ, η πρωτοβουλία του Συμβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που προκάλεσε τη συζήτηση αυτή, και το ψήφισμα που, προφανώς, θα ψηφίσουμε αύριο, δίνει μια αχτίδα ελπίδας.
Όπως είπε κάποιος τους προηγούμενους ομιλητές, η δήλωση του εκπροσώπου του Συμβουλίου δημιουργεί μεν σύγχυση αλλά με ικανοποίησαν οι θέσεις του Επιτρόπου κ. Fischler που φαίνεται να κατανοεί τις διαστάσεις του προβλήματος.
Η κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα της μπανάνας δε γνώρισε ούτε στιγμή ηρεμίας στη βραχύβια ύπαρξή της που έχει υποστεί κάθε είδους επιθέσεις, τόσο μέσω της δικαστικής οδού όσο και κατά τη μάχη της κοινής γνώμης. Κανένας παραγωγικός κλάδος δεν μπορεί να αναπτυχθεί υπό τέτοιες συνθήκες. Αναρωτιέμαι ποιοι είναι αυτοί οι ισχυροί εχθροί των Ευρωπαίων παραγωγών μπανάνας που μπορούν να κινητοποιούνται και να πιέζουν με τόσο επίμονο τρόπο.
Ο κανονισμός 404/93 υπήρξε, μέχρι σήμερα, ένα αποτελεσματικό όργανο διευθέτησης της ευρωπαϊκής αγοράς μπανάνας. Οι Ευρωπαίοι παραγωγοί δείχνουν ικανοποιημένοι, ο εφοδιασμός των αγορών είναι εγγυημένος, οι τιμές διατηρούνται εντός των λογικών διακυμάνσεων της αγοράς και ο Ευρωπαίος καταναλωτής δε θεωρεί ότι πλήττεται από τότε που τέθηκε σε ισχύ ο κανονισμός.
Δεν είναι αλήθεια ότι οι παραγωγοί των χωρών της Λατινικής Αμερικής έχουν επηρεαστεί αρνητικά, όπως ειπώθηκε. Αν όντως έτσι είναι, τότε γιατί πρέπει να υποταχτούμε στα συμφέροντα μίας από τις ισχυρές πολυεθνικές της μπανάνας;
Οι πολυεθνικές στον τομέα της μπανάνας έχουν ένα θλιβερό ιστορικό ανάμιξης στην πολιτική των λατινοαμερικανικών χωρών. Θα μπορέσουν, άραγε, να επηρεάσουν εξίσου αποφασιστικά τις εξελίξεις και στην Ευρώπη; Τι θα έκανε η Επιτροπή για τη διατήρηση του βιοτικού επιπέδου σε ορισμένες ευρωπαϊκές παραγωγικές περιοχές όπου η μπανάνα είναι η βασική και, ορισμένες φορές, η μόνη πηγή πλούτου;
Αν δεχόταν να τροποποιήσει το ισχύον σύστημα καθιστώντας μη βιώσιμη τη συνέχιση της κοινοτικής παραγωγής, εγώ δε θα μπορούσα να το εξηγήσω αυτό στους κατοίκους του νησιού όπου γεννήθηκα, οι οποίοι εδώ και δύο αιώνες ζουν μόνο από την μπανάνα.

Rosado Fernandes
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, όσο παράξενο και αν φαίνεται - γνωρίζοντας τη μυθολογία - δεν σκέφτηκα ποτέ ότι το μήλο της έριδας στο Κοινοβούλιο αυτό θα ήταν τελικά η μπανάνα. Πραγματικά, είναι μία αντικατάσταση που συνέβη ιστορικά και που έχει καταγραφεί στα χρονικά του Κοινοβουλίου, διότι ο εμπορικός Λεβιάθαν που τώρα απέκτησε παγκόσμιες διαστάσεις καταφέρνει να παραγνωρίζει συνθήκες, καταφέρνει να καταργεί συμβάσεις, καταφέρνει να αγωνίζεται εναντίον λαών που δεν μπορούν να παράγουν φθηνή μπανάνα. Και γιατί; Διότι κερδίζουν περισσότερα, διότι έχουν καλύτερο επίπεδο διαβίωσης, διότι προσεγγίζουν περισότερο τα επίπεδα διαβίωσης της Ευρώπης.
Αλλά ο Λεβιάθαν δεν θέλει να συμβεί αυτό. Θέλει να μονοπωλεί όλο το εμπόριο της μπανάνας στο επίπεδο της Ευρώπης, σε παγκόσμιο επίπεδο. Και τώρα πια δεν υπάρχει η δικαιολογία ότι υπάρχει ακόμη η Σοβιετική 'Ενωση για να ρίχνει το συνταγματάρχη Arbentz, στη Γουατεμάλα, όταν αυτός ήταν ενοχλητικός για τη United Fruit. Δεν υπάρχει πια αυτή η δικαιολογία! Τώρα η δικαιολογία είναι ότι η pax americana θέλει να κυρήξει τον πόλεμο σε όλο τον κόσμο και θέλει να κατακτήσει τα πάντα.
Και εγώ, χωρίς να αναφερθώ πια σε αυτή την αρχαιολογική σχεδόν έννοια που είναι η «κοινοτική προτίμηση», θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή του κυρίου Επιτρόπου στη σύνθεση του πάνελ του WTO. Ποια ήταν; Τρία άτομα, μου είπαν από την Επιτροπή. 'Ενας αντιπρόσωπος του Χογκ Κόγκ, ένας αντιπρόσωπος της Σουηδίας, ένας αντιπρόσωπος της Αυστραλίας. Χωρίς να θέλω να κάνω δίκη προθέσεων, αναφέρω εδώ τρεις χώρες που ασφαλώς δεν τρέφουν τη μεγαλύτερη συμπάθεια για την Ευρώπη και που δεν θα γινόταν ασφαλώς δεκτές χωρίς συζήτηση από οποιοδήποτε δικαστήριο. Δεν αμφισβητώ την ύπαρξη των δικαστηρίων, αλλά τουλάχιστο θα ήθελα να υπάρχει αμεροληψία των δικαστών.

Wynn
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι η δήλωση του Επιτρόπου Fischler είναι πράγματι καλοδεχούμενη - με την προσθήκη που έκανε ο κ. Hindley. Προτείνω όπως το μήνυμα που εξέπεμψε ο Επίτροπος να διαβιβαστεί αμέσως στους παραδοσιακούς παραγωγούς ώστε να τους δώσουμε κάποια ενθάρρυνση και ελπίδα για το μέλλον.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας στα Νησιά Γουΐντγουωρντ την προηγούμενη εβδομάδα, η κ. Kinnock, ο κ. Thomas και εγώ αισθανθήκαμε την τεράστια ευθύνη που μας εμπιστεύθηκαν οι κάτοικοι των νησιών αυτών. Ζητούν απελπισμένα βοήθεια για να αντιμετωπίσουν τη γνωμάτευση του ΠΟΕ, μια ενέργεια που έχει πίσω της την τρομακτική ισχύ των ΗΠΑ.
Ο Γύρος της ΓΣΔΕ δεν ολοκληρώθηκε παρά τη στιγμή που συμπεριλήφθηκε και το καθεστώς για τις μπανάνες - για κείνους που θυμούνται, η κατάληξη αυτής της συμφωνίας απαίτησε πολλή και σκληρή εργασία - και τώρα διαπιστώνουμε ότι διαλύθηκε εις τα εξ ων συνετέθη από τις ΗΠΑ, μια χώρα που δεν εξάγει μπανάνες και δεν χάνει θέσεις απασχόλησης εξ αιτίας τους.
Εάν πιστέψουμε τις κατηγορίες οι οποίες δημοσιεύονται στον αμερικανικό τύπο, τότε συμπεραίνουμε ότι ένας πολυεκατομμυριούχος μπορεί να εξαναγκάσει την κυβέρνηση Κλίντον να πιάσει από το λαιμό τις μικρές χώρες στ' όνομα του ελεύθερου εμπορίου. Κατά τις συζητήσεις μας της προηγούμενης εβδομάδας όλοι, από αγρότες μέχρι πρωθυπουργοί, μας έστειλαν το ακόλουθο ξεκάθαρο μήνυμα: εάν επικρατήσει η γνωμάτευση του ΠΟΕ, η καλή διακυβέρνηση και η δημοκρατία στις χώρες αυτές θα διακινδυνεύσουν, θα προκληθεί οικονομική καταστροφή ακολουθούμενη από κοινωνική αναταραχή και, βεβαίως, ο τουρισμός ανθεί μόνο σε χώρες που δεν αποτελούν πρωτοσέλιδα. Η μπανάνα ήταν η μόνη καλλιέργεια που μπορούσε να εγγυηθεί ένα τακτικό μηνιαίο εισόδημα. Εάν χαθεί αυτό ακολουθεί η φτώχεια. Πάνω απ' όλα όμως είπαν: περιμένουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση να αντιμετωπίσει τις ΗΠΑ στα θέματα του τρίτου κόσμου.
Μια προσφυγή είναι απαραίτητη αλλά αποτελεί το πρώτο μόνο στάδιο. Οι χώρες της Ανατολικής Καραϊβικής αποδέχονται την παγκοσμιοποίηση και την απελευθέρωση του εμπορίου, εκσυγχρονίζονται και διαφοροποιούνται, αλλά χρειάζονται υποστήριξη και χρειάζονται και χρόνο! Η απόφαση του ΠΟΕ δεν παραχωρεί ούτε το ένα ούτε το άλλο και αυτός είναι ο λόγος που θα πρέπει να την αντιμετωπίσουμε και ασφαλώς θα πρέπει να καταθέσουμε προσφυγή.

Kinnock, Glenys
Κύριε Πρόεδρε, αυτό που προκύπτει με βεβαιότητα από τη σημερινή συζήτηση είναι ότι αυτό το μακροχρόνιο δράμα της μπανάνας στην πραγματικότητα αποκρυσταλλώνει τα στοιχεία των συζητήσεων στην Ευρώπη σχετικά με το όλο θέμα της προτιμησιακής πρόσβασης.
Οι άδειες ειδικού εμπορίου τις οποίες χορηγούμε, ως πλούσιες χώρες, στις πιο φτωχές για να τις βγάλουμε από τη φτώχεια αμφισβητούνται τώρα από εκείνους που ισχυρίζονται ότι η απόλυτη φιλελευθεροποίηση αποτελεί τη μόνη επιλογή. Και όπως είπαν και άλλοι, στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουμε μια πολύ ειδική και μοναδική σχέση με τις χώρες ΑΚΕ. Η σχέση αυτή στηρίζεται επάνω στην κατανόηση ότι το εμπόριο αποτελεί την ατμομηχανή της ανάπτυξης των χωρών αυτών.
Ασφαλώς η λέξη μπανάνα προκαλεί γέλιο και τα παραδοσιακά ανέκδοτα των ευρωσκεπτικιστών συχνά σχετίζονται με τις μπανάνες. Αλλά, όπως είπε ο Terry Wynn, την περασμένη εβδομάδα που είμασταν στα Νησιά Γουΐνγουωρντ βρεθήκαμε μπροστά στην γυμνή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των νησιών αυτών καθώς προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την πρόκληση από τα μπανανοδολλάρια. Οι άνθρωποι αυτοί εξαρτώνται τώρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση να τους εξοικονομήσει χρόνο.
Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι ζητιάνοι - το μόνο που ζητούν είναι να τους αναγνωριστεί ότι έχουν μικρές δημοκρατίες όπου ισχύει η ιδιοκτησία της γης σε χώρες οι οποίες αναγνωρίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Είναι βέβαιο ότι οι συνθήκες αυτές είναι αδύνατο να βρεθούν στις φεουδαρχικές συνθήκες που επικρατούν στις φυτείες της Λατινικής Αμερικής. Δεν είναι ότι οι χώρες αυτές κατέχουν κάποιο μεγάλο μερίδιο της αγοράς. Τα δύο τρίτα των μπανανών που εισάγουμε τώρα προέρχονται από την Λατινική Αμερική.
Όπως είπε και ο Terry Wynn θα πρέπει να διερωτηθούμε για ποιον λόγο η Αμερική υπέβαλε αυτή τη διαμαρτυρία. Μήπως είναι άραγε επειδή ο Καρλ Λίντεν ο οποίος είναι ιδιοκτήτης της μάρκας Chiquita διοχέτευσε 500.000 δολλάρια στην προεκλογική εκστρατεία των Δημοκρατικών κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών; Ο Λίντεν ήπιε τον καφέ του με τον Πρόεδρο Κλίντον και κοιμήθηκε στο δωμάτιο του Λίνκολν. Η ανταπόδοση γι' αυτές τις χάρες ήταν μια γνωμάτευση του ΠΟΕ η οποία στην πραγματικότητα απειλεί τον κοινωνικό ιστό μιας ολόκληρης περιοχής.
Τέλος, σε λόγο του την περασμένη Παρασκευή στο Μπαρμπάντος, ο Πρόεδρος της Αγίας Λουκίας είπε: »οι μπανάνες είναι για την Καραϊβική ό, τι είναι τα αυτοκίνητα για το Ντητρόϊτ». Ελπίζω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα βοηθήσει τον Μπιλλ Κλίντον να χωνέψει το γεγονός αυτό.

Correia
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, τα συμπεράσματα της προκαταρκτικής έκθεσης του πάνελ της μπανάνας του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου αποδείχθηκαν αντίθετα προς τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και, επομένως, προς τα συμφέροντα της Πορτογαλίας και της αυτόνομης περιοχής της Μαδέρας, καθώς και προς τα συμφέροντα των παραδοσιακών εξαγωγέων μπανάνας των χωρών AΚΕ.
'Ολοι γνωρίζουμε ότι τα συμπεράσματα της έκθεσης του πάνελ της μπανάνας του ΠΟΕ δεν είναι τίποτε περισσότερο από τις θέσεις που υιοθετούν οι Ηνωμένες Πολιτείες και που έχουν ως στόχο, τελαικά, να προστατεύσουν τα συμφέροντα της πολυεθνικής «Chiquita» η οποία εμπορεύεται τις λατινοαμερικανικές μπανάνες σε όλο τον κόσμο.
Η Κοινότητα έχει καθήκον και υποχρέωση να υπερασπίσει τους παραγωγούς μπανάνας των χωρών της Κοινότητας σύμφωνα με την αρχή της κοινοτικής προστασίας και να διασφαλίσει την εκπλήρωση των συμφωνιών που συνήψε με τις χώρες AΚΕ στο πλαίσιο της Σύμβασης του Λομέ.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, εάν επιβληθούν στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση και γίνουν αποδεκτά από αυτή τα συμπεράσματα της έκθεσης του πανέλ της μπανάνας του ΠΟΕ, αυτό σημαίνει ότι τίθεται σε αμφισβήτηση η αρχή της κοινοτικής προστασίας και βρισκόμαστε ενώπιον μίας επιταχυνόμενης απελευθέρωσης της ΚΟΑ της μπανάνας, διακυβεύοντας την ήδη επισφαλή οικονομική και κοινωνική σταθερότητα των παραγωγών μπανάνας, καθώς και την οικολογική και περιβαλλοντική ισορροπία ως συνέπεια της εγκατάλειψης αυτών των καλλιεργειών.
Επίτροπε κύριε Fischler, θέλω εδώ και τώρα να σας υπενθυμίσω το τελευταίο μέρος της επιστολής σας, εις απάντηση της δικής μου, με ημερομηνία 20 Μαίου 1997, που έλεγε, και παραθέτω: »Είμαι ενήμερος όσον αφορά τη σημασία της καλλιέργειας της μπανάνας στη νήσο Μαδέρα από οικονομική και κοινωνική ή οικολογική άποψη».
Επομένως, καλώ τον κύριο Επίτροπο και την Επιτροπή να παρουσιάσουν μία σαφή στρατηγική σχετικά με την αγορά μπανάνας, που να λαμβάνει υπόψη τα θεμιτά συμφέροντα των παραγωγών μπανάνας της Κοινότητας και των χωρών AΚΕ.

Patijn
Πρόεδρε, ως προεδρεύων του Συμβουλίου παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή ότι ειπώθηκε από πολλούς αξιόλογους ευρωβουλευτές. Έκαναν σαφείς τις ανησυχίες τους για την εξεύρεση λύσης όσον αφορά τις πιθανές συνέπειες αυτής της απόφασης της ομάδας των εμπειρογνωμόνων, επανέλαβαν τη μεγάλη ανησυχία τους για τους παραγωγούς μπανάνας στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και για τους παραγωγούς μπανάνας στις χώρες ΑΚΕ, και φυσικά συμμεριζόμαστε τις ανησυχίες τους. Κατά την αναζήτηση λύσεων, πρόκειται να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στα συμφέροντα αυτών των παραγωγών και θα πρέπει να μελετήσουμε καλά τον τρόπο με τον οποίο αυτά τα συμφέροντα, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα, μπορούν να εξυπηρετηθούν καλύτερα.
Θα ήθελα να προσθέσω απλά μία γενική πολιτική παρατήρηση, επειδή δεν άκουσα κατά τη διάρκεια αυτής της συζήτησης αυτή την άποψη. Αυτή η εμπορική διαμάχη αφορά την έννομη τάξη, και επαναλαμβάνω, την έννομη τάξη στους κόλπους της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εμπορίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη δεσμεύθηκαν εθελοντικά για τους κανόνες οι οποίοι ισχύουν στους κόλπους της ΠΟΕ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη συνεργάσθηκαν μάλιστα στην εγκαθίδρυση της διαδικασίας της επιτροπής εμπειρογνωμόνων της ΠΟΕ. Μάλιστα υπερψηφίσαμε τις νομικά δεσμευτικές αποφάσεις της επιτροπής εμπειρογνωμόνων και γι'αυτό, συγκεκριμένα, επιμείναμε. Ορισμένοι αγαπητοί ευρωβουλευτές εκφράσθηκαν με έντονα κριτικό τρόπο για τις αποφάσεις αυτής της επιτροπής εμπειρογνωμόνων. Δεν θα επιθυμούσα να ερμηνεύσω, βάσει αυτών που είπαν, ότι ζητούν να αμφισβητήσουμε τις αποφάσεις αυτής της επιτροπής εμπειρογνωμόνων, επειδή αυτό θα ισοδυναμούσε με την απόρριψη της έννομης τάξης όσον αφορά τη διεθνή εμπορική πολιτική, η οποία εγκαθιδρύθηκε με μεγάλη φροντίδα. Το Συμβούλιο δεν υποστηρίζει αυτή την άποψη, προς όφελος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των παραγωγών τους οποίους επιθυμούμε να προστατεύσουμε. Συμπερασματικά, το Συμβούλιο, σε συνεργασία με τον Επίτροπο Fischler και τις υπηρεσίες του, πρόκειται να εξετάσει την απόφαση περαιτέρω και να συναγάγει τα συμπέρασματά του, όταν θα έχουν φωτισθεί όλες οι πτυχές.

Fischler
Kύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, ο κ. Medina Ortega επεσήμανε, στην παρέμβασή του, ότι μπορούμε, εδώ και τώρα, να μάθουμε τι πνεύμα επικρατεί στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο, σχετικά με το θέμα της μπανάνας. Θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου για το ότι τόσοι πολλοί βουλευτές εξέφρασαν την υποστήριξή τους, όσον αφορά την ένσταση στον ΠOE. Δεν μπορώ παρά μόνο να πω εδώ ότι η Eπιτροπή, στο θέμα αυτό, θα κάνει πλήρη χρήση των αρμοδιοτήτων της.
Θα πρέπει βεβαίως να γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οφείλουμε να σταθμίσουμε επακριβώς και να προετοιμάσουμε πολύ προσεκτικά τα επιχειρήματα που θα προβάλουμε κατά την ένσταση, διότι γνωρίζετε, φυσικά, ότι μια ένσταση ανοίγει το θέμα από την αρχή. Προφανώς, ούτε κατ' ελάχιστον μας συμφέρει, το αποτέλεσμα της ένστασης να είναι τέτοιο, που να συνεπάγεται μια πιο αυστηρή απόφαση από την πρώτη. Γι' αυτό και έχει πολύ μεγάλη σημασία η προσεκτική προετοιμασία της ένστασης αυτής.
Eκτός τούτου, δε θα πρέπει να ξεχνάμε ένα πράγμα: Mέχρι τώρα υπάρχουν σχετικά λίγες αποφάσεις, που πάρθηκαν σύμφωνα με τη νέα διαδικασία. Στο κάτω-κάτω, με τη σύσταση του ΠOE οργανώσαμε έτσι τη διαδικασία, ώστε κάθε νέα διαδικασία τώρα, θα αποτελεί, αν θέλετε, προηγούμενο, κατά κάποιον τρόπο, για όλες τις άλλες.
Bάσει των πρώτων αυτών διαδικασιών, θα αποκρυσταλλωθεί μια νομολογία στον ΠOE. Γι' αυτό, επίσης, θα πρέπει να λάβουμε με ιδιαίτερη προσοχή υπόψη όλες αυτές τις υποθέσεις που τώρα επίκεινται, και πρόκειται να παρθούν αποφάσεις.
Γι' αυτό και θα ήθελα να σας παρακαλέσω να τηρήσουμε επακριβώς τις προβλεπόμενες διαδικασίες, να κάνουμε το ένα βήμα μετά το άλλο, και να συζητάμε το ένα βήμα μετά το άλλο. Θεωρώ σχεδόν αντιπαραγωγικό το να τασσόμαστε από τώρα, σε μια συζήτηση, υπέρ του ποια συμπεράσματα θα πρέπει να βγάλουμε, σε περίπτωση που η τελική απόφαση θα έχει τη μια ή την άλλη έκβαση.
Διότι αυτό που πρωταρχικά μας ενδιαφέρει όλους, είναι να επηρεάσουμε εκ των προτέρων, κατά κάποιο τρόπο, την τελική απόφαση του ΠOE. Γι' αυτό και είναι επιβεβλημένο, στην παρούσα φάση, να είμαστε ανάλογα επιφυλακτικοί, στις επίσημες δηλώσεις μας.
Ένα πράγμα όμως, είναι επίσης σαφές, ότι δηλαδή οι παραγωγοί που παράγουν μπανάνες στην Eυρωπαϊκή Ένωση έχουν τα ίδια δικαιώματα με όλους τους υπόλοιπους γεωργούς της Eυρωπαϊκής Ένωσης, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν και αυτοί να κάνουν χρήση των στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 39 της Συνθήκης και που αναφέρονται στην κοινοτική προτιμησιακή σχέση και στην κοινή αλληλεγγύη έναντι των γεωργών μας.
Eίναι εξίσου σαφές ότι έχουμε ευθύνη έναντι των κρατών AKE, με τα οποία, ως γνωστόν, υφίσταται στο κάτω-κάτω μια συμβατική συμφωνία. Aυτό μπορεί κανείς, κατά τη γνώμη μου, να το σημειώσει, από τώρα κιόλας, υπέρ των θιγομένων.
Kατ' αυτήν την έννοια, θα προσπαθήσει η Eπιτροπή, όπως είπα, να αναλύσει λεπτομερώς την απόφαση του ΠOE και στη συνέχεια να βγάλει τα σωστά συμπεράσματα.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, Επίτροπε κύριε Fischler.
Σας ανακοινώνω ότι έλαβα εννέα προτάσεις ψηφίσματος, που υποβλήθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 37 του Κανονισμού.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, στις 12.00.

Κατάσταση στο Ζαίρ
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση στο Ζαίρ.

Patijn
Κύριε Πρόεδρε, το Συμβούλιο ανησυχεί ιδιαίτερα για τις εξελίξεις στο Ζαΐρ, τόσο από πολιτικής όσο και από ανθρωπιστικής απόψεως. Παρά την πρόσφατη συνάντηση του προέδρου Mobutu με τον ηγέτη του AFDL Kabila, δεν τίθεται ακόμη θέμα πραγματικών διαπραγματεύσεων μεταξύ των αντιμαχομένων. Η κατάσταση των προσφύγων και των διωχθέντων στο Ανατολικό Ζαΐρ είναι οικτρή και ο επαναπατρισμός τους αντιμετωπίζει ακόμη πολλά προβλήματα.
Στις 4 Μαΐου του τρέχοντος έτους πραγματοποιήθηκε η προετοιμασθείσα από τον ειδικό εκπρόσωπο των Ηνωμένων Εθνών και τη νοτιοαφρικανική κυβέρνηση συνάντηση μεταξύ του προέδρου Mobutu και του Laurent Kabila σε ένα νοτιοαφρικανικό σκάφος με ένα δύσκολο όνομα. Αυτή η συνάντηση, η οποία υποστηρίχθηκε από πολλές πλευρές, μεταξύ των οποίων και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν απέφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Τα μέρη δεν συμφώνησαν για την κατάπαυση του πυρός, ούτε συζητήθηκε η μεταβατική διαδικασία. Αμέσως μετά από αυτή τη συνάντηση, ανακοίνωσε ο Kabila ότι πρόκειται να καταλάβει την πρωτεύουσα Kinshasa με τη βία εάν δεν την εγκαταλείψει εντός μίας εβδομάδος ο πρόεδρος Mobutu.
Οι πιο πρόσφατες πληροφορίες καταδεικνύουν ότι το AFDL του Kabila συνεχίζει την πορεία του προς την Kinshasa. Εν τω μεταξύ, εντάθηκαν οι συγκρούσεις τις τελευταίες ημέρες και εξαιτίας της αντίστασης του ζαϊρινού στρατού υπάρχουν τις τελευταίες ημέρες πολλά θύματα. Εάν το AFDL επιτεθεί εναντίον της πρωτεύουσας, τότε θα υπάρξουν εκ νέου σοβαρές αιματηρές συγκρούσεις, οι οποίες θα προκαλέσουν πολλά θύματα μεταξύ των πολιτών. Εν τω μεταξύ, το εν γένει μη δημοκρατικά εκλεγμένο μεταβατικό κοινοβούλιο στην Kinshasa, στις 10 Μαΐου του τρέχοντος έτους, εξέλεξε τον αρχιεπίσκοπο του Kisangani, Μonseigneur Monsengwo, πρόεδρο. Ως πρόεδρος του μεταβατικού κοινοβουλίου, ο Μonseigneur Monsengwo προβάλλεται ως πιθανός διάδοχος του προέδρου Mobutu, σε περίπτωση που αυτός αποσυρθεί ή αποβιώσει. Τόσο η πολιτική αντιπολίτευση, υπό την ηγεσία του πρώην πρωθυπουργού Tshisekedi, όσο και το AFDL αντέδρασαν αρνητικά σ'αυτή την εκλογή. Επιπλέον, είναι ιδιαίτερα αβέβαιο κατά πόσο ο κ. Monsengwo θα αποδεχθεί την εκλογή.
Το Συμβούλιο υποστηρίζει ένθερμα την πρόσφατη διαμεσολαβητική προσπάθεια του νοτιοαφρικανού προέδρου Mandela καθώς και του αντιπροέδρου. Η ανακοίνωση ότι ο πρόεδρος Mobutu και ο ηγέτης του AFDL Kabila πρόκειται να συναντηθούν σήμερα εκ νέου στο νοτιοαφρικανικό πλοίο χαιρετίζεται θερμά. Το Συμβούλιο ελπίζει ότι, κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης, πρόκειται να συζητηθεί το ενδεχόμενο πραγματικών διαπραγματεύσεων, οι οποίες θα προλάβουν περαιτέρω αιματοχυσίες και θα αποτελέσουν τη βάση για μία ειρηνική μεταβατική διαδικασία στο Ζαΐρ.
Σε πολλές περιπτώσεις, το Συμβούλιο έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση στο Ζαΐρ και γνωστοποίησε τη θέση του. Το Συμβούλιο, το Φεβρουάριο του 1996, όρισε έναν ειδικό εκπρόσωπο για την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών, τον κ. Aldo Ajello, ο οποίος εξ ονόματος της Προεδρίας όφειλε να συμβάλει στις προσπάθειες για την επίλυση των διαφορών στην περιοχή. Η άποψη για την εξεύρεση λύσης σχετικά ήταν πάντα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να διαδραματίσει, κατ'αρχήν, έναν ενισχυτικό ρόλο για τη διαδικασία του πολιτικού διαλόγου και της ανθρωπιστικής βοήθειας, και αυτό υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και της Οργάνωσης για την Αφρικανική Ενότητα. Σ'αυτό το πλαίσιο, στις 30 Απριλίου του τρέχοντος έτους, το Συμβούλιο εξέφρασε εκ νέου τις ανησυχίες του για την κατάσταση στο Ζαΐρ και κάλεσε τα εμπλεκόμενα μέρη να αποφύγουν την αιματοχυσία και να πράξουν ό, τι είναι δυνατό γι'αυτό. Το Συμβούλιο τονίζει την ανάγκη για μία ειρηνική μεταβατική διαδικασία προς ένα δημοκρατικό Ζαΐρ και καλεί τα μέρη να συνεργαστούν για τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών εντός δώδεκα μηνών.
Το Συμβούλιο ανησυχεί ιδιαίτερα για την οικτρή κατάσταση, στην οποία βρίσκονται, επί του παρόντος, οι πρόσφυγες και οι διωγμένοι στο Ανατολικό Ζαΐρ. Η πρόσβαση στις περιοχές, οι οποίες ελέγχονται από το AFDL, είναι ιδιαίτερη περιορισμένη για τις ανθρωπιστικές οργανώσεις και τη διεθνή κοινότητα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επανειλημμένα διαμαρτυρήθηκε γι'αυτό στον Kabila. Ο Υψηλός Επίτροπος για τους Πρόσφυγες των Ηνωμένων Εθνών μέχρι πρόσφατα είχε πρόσβαση σε ένα περιορισμένο μέρος της περιοχής μεταξύ Kisangani και Obundu, όπου οι περισσότεροι πρόσφυγες έχουν συγκεντρωθεί σε δάση. Η οργάνωση αυτή εμποδίστηκε να αναλάβει τον επαναπατρισμό των προσφύγων της Ρουάντας στην πατρίδα τους. Η μεταφορά των προσφύγων με τραίνα και φορτηγά δεν πραγματοποιήθηκε, υπό τον έλεγχο ή την προστασία του του Υψηλού Επιτρόπου. Όπως γνωρίζετε αυτές οι μεταφορές είχαν καταστροφικές συνέπειες. Πρόσφατες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Υψηλός Επίτροπος κατάφερε να επεκτείνει λίγο την περιοχή στην οποία δρα, αλλά σ'αυτή την περιοχή βρίσκονται εκατοντάδες πρόσφυγες σε δεινή κατάσταση.
Από τις 26 μέχρι τις 29 Απριλίου του τρέχοντος έτους, ο ειδικός εκπρόσωπος Ajello και ένας εκπρόσωπος της προεδρίας ανέλαβαν αποστολή στην περιοχή. Κατά τη διάρκεια αυτής της αποστολής, ζητήθηκε από τον ηγέτη του AFDL Kabila να επιτρέψει την πρόσβαση των παραγόντων παροχής βοήθειας UNHCR. Ο Kabila δήλωσε ότι επιτρέπει την πλήρη πρόσβαση του Υψηλού Επιτρόπου στην περιοχή που ελέγχει το AFDL. Το Συμβούλιο ζητεί επειγόντως από τον Kabila να τηρήσει τις υποσχέσεις του και να προσφέρει στις ανθρωπιστικές οργανώσεις όλη την απαιτούμενη βοήθεια για την εκτέλεση της αποστολής τους. Το Συμβούλιο απορρίπτει επίσης οποιαδήποτε χρονικά περιθώρια όσον αφορά τον επαναπατρισμό των προσφύγων.
Το Συμβούλιο ανησυχεί ιδιαίτερα για την άρνηση του Kabila να επιτρέψει στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των ΗΕ την έρευνα για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ελεγχόμενη από το AFDL περιοχή. Αυτή η αποστολή αναγκάστηκε στις 12 Μαΐου του τρέχοντος έτους να επιστρέψει στο Kigali άπρακτη. Το Συμβούλιο είναι πεπεισμένο για την ανάγκη πραγματοποίησης μίας εμπεριστατωμένης και ανεξάρτητης έρευνας για τις κατηγορίες και ζητεί από το AFDL την πλήρη συνεργασία του με την αποστολή των ΗΕ. Πρόσφατες πληροφορίες για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ελεγχόμενη από το AFDL περιοχή επιτείνουν την ανάγκη για την πραγματοποίηση επείγουσας έρευνας.
Κύριε Πρόεδρε, σε σχέση με τις πρόσφατες πληροφορίες, η Προεδρία εξέδωσε σήμερα την ακόλουθη ανακοίνωση. Την παραθέτω: »Η Προεδρία έχει πληροφορίες σχετικά με την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των λαϊκών ανθρωπιστικών δικαιωμάτων στην περιοχή η οποία ελέγχεται από την Alliance des forces dιmocratiques pour la libιration du Congo-Zaοre , του AFDL. Εκφράζει τις σοβαρές ανησυχίες της κυρίως για τις πρόσφατες πληροφορίες σχετικά με μαζικές σφαγές στη Mandaka και επιθέσεις εναντίον συνεργατών των ανθρωπιστικών οργανώσεων που είναι παρούσες στην περιοχή. Η Προεδρία ζητεί εκ νέου από όλα τα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του AFDL, το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καλεί όλους αυτούς οι οποίοι είναι σε θέση να μεταφέρουν το αίτημα στην ηγεσία του AFDL, να το πράξουν».
Τέλος, η πολιτική μεταβατική διαδικασία στο Ζαΐρ μέχρι στιγμής υπήρξε ανεπαρκής. Οι διεθνείς προσπάθειες, μέχρι στιγμής, απέφεραν ελάχιστα αποτελέσματα. Και αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στα άμεσα εμπλεκόμενα μέρη στη διαμάχη. Βάσει αυτού του πλαισίου, το Συμβούλιο εκφράζει την ελπίδα ότι η περαιτέρω πορεία της μεταβατικής διαδικασίας στο Ζαΐρ θα πραγματοποιηθεί κατά ειρηνικό τρόπο. Καλεί τα μέρη να αναλάβουν το συντομότερο δυνατό διαπραγματεύσεις και να εξεύρουν μία ειρηνική διευθέτηση, προκειμένου να αποφευχθούν περαιτέρω αιματοχυσίες. Το Συμβούλιο εξακολουθεί να υποστηρίζει τις μεσολαβητικές προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας. Κατά κύριο λόγο αυτή της Νοτίου Αφρικής και, στη συνέχεια, αυτή των Ηνωμένων Εθνών, αυτή του ειδικού εκπροσώπου της ΟΑΕ, Sahnoun, καθώς και αυτή του ευρωπαίου εκπροσώπου Ajello. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διαδραματίσει μόνο έναν υποστηρικτικό ρόλο στη διαδικασία, η οποία βρίσκεται υπό την αιγίδα των ΗΕ και της ΟΑΕ. Η Ένωση έχει επανειλημμένα εκφράσει την υποστήριξή της στο ειρηνευτικό σχέδιο του Sahnoun, το οποίο υιοθέτησε και το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
Το Συμβούλιο εξακολουθεί να ανησυχεί για την ανθρωπιστική κατάσταση στο Ανατολικό Ζαΐρ αλλά και για την κατάσταση των προσφύγων και των διωγμένων σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της χώρας και ζητεί από τα εμπλεκόμενα μέρη την πλήρη συνεργασία τους με τον Υψηλό Επίτροπο για τους Πρόσφυγες και στις λοιπές ανθρωπιστικές οργανώσεις, χωρίς την επιβολή περιορισμών ή όρων.
Τέλος, Πρόεδρε, θα ήθελα να διαβεβαιώσω ότι το Συμβούλιο εξακολουθεί να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και ότι πρόκειται να πράξει ότι είναι δυνατό για να επηρεάσει θετικά την κατάσταση, όσο αυτό και εάν φαίνεται σήμερα δύσκολο.

Bonino
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η εξέλιξη των διαπραγματεύσεων και των στρατιωτικών συγκρούσεων που θα καθορίσουν τη μελλοντική εξουσία στο Ζαϊρ έχουν σήμερα εν μέρει αποκρύψει το ανθρωπιστικό δράμα που συνεχίζει να παίζεται σχεδόν παντού στο εσωτερικό της χώρας αυτής. Αναφέρομαι ιδίως στους πληθυσμούς, αδιακρίτως, στους πληθυσμούς σε απόγνωση, είτε πρόκειται για μετακινηθέντες πληθυσμούς, είτε για πρόσφυγες από τη Ρουάντα ή το Μπουρούντι. Χρησιμοποιώ συνειδητά τους όρους «εν μέρει αποκρύψει», διότι το εύρος αυτής της τραγωδίας και οι σπάνιες εικόνες, ανάξιες της ανθρωπότητας, που τη μαρτυρούν, έχουν ταράξει αρκετά ακόμα και πνεύματα που αποδίδουν τη μεγαλύτερη προσοχή στους στρατηγικούς, οικονομικούς και γεωπολιτικούς κινδύνους που επιφέρει αυτή η αλλαγή εξουσίας.
Είναι πλέον προφανές ότι το Ζαϊρ προχωρεί προς ένα νέο στάδιο της ιστορίας του. Προσωπικά, δεν αισθάνομαι καμμία λύπη για το στάδιο που πλησιάζει στο τέλος του, αλλ' η εξουσία που ενσαρκώνει την αλλαγή αυτή με ανησυχεί σοβαρά, διότι μέχρι σήμερα έχει περιφρονήσει όλες τις διεθνείς ανθρωπιστικές συμβάσεις, καθώς και πολλές συμβάσεις σχετικές με τα ανθρώπινα δικαιώματα.
(Χειροκροτήματα) Όσον αφορά την ανθρωπιστική κατάσταση, δεν μπορώ, δυστυχώς, να σας δώσω πολλά νέα στοιχεία, διότι δεν έχουμε καμμία πρόσβαση στις αντίστοιχες περιοχές. Είδατε τις εικόνες που μεταδίδει η τηλεόραση, όταν συνοδεύει τα στελέχη των οργανισμών ανθρωπιστικής βοήθειας που πηγαίνουν όπου μπορούν. Για λόγους ασφαλείας, προσπαθούμε να πηγαίνουμε εκεί με μάρτυρες, δηλαδή και με ορισμένα μέσα ενημέρωσης. Κατά τα λοιπά, και ιδίως όσον αφορά το Kivu κλπ, ειλικρινά δεν μπορώ να σας πω πολλά πράγματα, διότι δεν μπορέσαμε να προσπελάσουμε αυτή την περιοχή. Συνέβη μάλιστα να εκδιωχθούμε, ενώ μας είχε δοθεί η άδεια να πάμε στη μια ή στην άλλη περιοχή.
Όπως γνωρίζετε, για μια φορά, ολόκληρη η ανθρωπιστική κοινότητα μίλησε με μια φωνή και έστειλε, στις 6 Μαϊου 1997, υπό την αιγίδα της διεύθυνσης ανθρωπιστικών υποθέσεων των Ηνωμένων Εθνών, έκθεση προς το Συμβούλιο Ασφαλείας. Έτσι, ομόφωνα η ανθρωπιστική κοινότητα, είτε πρόκειται για το προσωπικό των Ηνωμένων Εθνών, του Ερυθρού Σταυρού, ή των ΜΚΟ, δεν έστειλε απλώς μια ενιαία έκθεση για την κατάσταση, η οποία δημοσιοποιήθηκε, αλλά έκανε και ταυτόσημες συστάσεις.
Θα ήθελα επίσης να αναφέρω το ιστορικό αυτής της υπόθεσης και να υπενθυμίσω ότι από τους περίπου 400.000 πρόσφυγες από τη Ρουάντα στο Ζαίρ που δεν είχαν γυρίσει στη χώρα τους, μόνον οι μισοί μπόρεσαν να ανευρεθούν και να τους παρασχεθεί βοήθεια εδώ και μερικές εβδομάδες ήδη στο Tingi Tingi. Είναι επίσης σημαντικό να υπενθυμιστεί ότι το Δεκέμβριο, όταν διαλύθηκε η πολυεθνική δύναμη πριν καν μεταβεί επιτόπου με το επιχείρημα ότι όλοι οι πρόσφυγες είχαν επιστρέψει στη Ρουάντα και ότι συνεπώς δεν υπήρχαν πλέον πρόσφυγες στο Ζαϊρ, ελάχιστοι τολμούσαν να επιβεβαιώσουν ότι έλειπαν περίπου 400.000 άτομα. Αυτό συνέβη το Δεκέμβριο και δεν είμασταν πολλοί που το υποστηρίξαμε! Στα τέλη Ιανουαρίου, περίπου 200.000 από αυτούς τους 400.000 πρόσφυγες ξαναβρέθηκαν στην περιοχή Tingi Tingi. Μόλις οργανώθηκε η βοήθεια, μια νέα επίθεση εναντίον του στρατοπέδου διεσκόρπισε όλους αυτούς τους ανθρώπους, 100.000 από τους οποίους ξαναβρέθηκαν πρόσφατα στην περιοχή του Kisangani και του Ubundu.
Γνωρίζετε τι συνέβη στην περιοχή Kisangani. Έχετε πληροφορηθεί τις ατελείωτες συζητήσεις για τον τρόπο επαναπατρισμού των προσφύγων κατά τις οποίες εκφράστηκαν ζωηρές αντιθέσεις μεταξύ του FDL και της Υπάτης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες. Όμως, τη στιγμή που επιλύθηκαν όλα αυτά τα προβλήματα, οι 80.000 έως 100.000 πρόσφυγες που ήσαν εγκατεστημένοι στα στρατόπεδα εδέχθησαν νέα επίθεση! Την επαύριο το πρωί, οι πρόσφυγες είχαν εξαφανιστεί!
Τελικά, χάρη στις πιέσεις που άσκησε ο κ. Ajello, της Υπάτης Αρμοστείας, μπορέσαμε να προσπελάσουμε την περιοχή αυτή. Η ειδησεογραφία είναι αρκετά σαφής, το ίδιο και οι μάρτυρες. Είδαν καταστάσεις εντελώς αβάσταχτες.
Επιμένω στο γεγονός ότι η πρόσβαση στο 56ο, 82ο και 94ο χλμ θα επιτραπεί ίσως τις επόμενες ώρες, αλλά, μέχρι σήμερα, μπορέσαμε να μεταβούμε μόνον εκεί όπου μας επετράπη.
Επιπλέον, οι ανθρωπιστικοί οργανισμοί, και ιδίως η Υπάτη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες, κατηγορήθηκαν για αναποτελεσματικότητα, ή και χειρότερα, διότι μας επιρρίφθηκαν οι σφαγές και κατηγορηθήκαμε ότι σκοτώνουμε τους πρόσφυγες. Η κ. Ogata αντέδρασε ήδη δικαίως γι' αυτές τις κατηγορίες, αλλά πιστεύουμε ότι πρόκειται για στρατηγική που έχει ως στόχο να απομακρύνει την Υπάτη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες και όλους τους ανθρωπιστικούς οργανισμούς από τις επιχειρήσεις επαναπατρισμού. Αυτή η στρατηγική επιχειρήθηκε και επιχειρείται ακόμα να εφαρμοστεί.
Το Kigali, και αυτό είναι επίσημο, πρότεινε να οργανωθούν από κοινού με το FDL, επιχειρήσεις επαναπατρισμού, υπό την προϋπόθεση άμεσης χρηματοδότησης από τους χορηγούς βοήθειας, θέτοντας έτσι τη διεθνή κοινότητα και την Υπάτη Αρμοστεία σε θέση απλών παρατηρητών.
Αυτές τις τελευταίες εβδομάδες, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο ΟΗΕ άσκησαν, μέσω των ειδικών απεσταλμένων τους, όπως είπε προ ολίγου το Συμβούλιο, ιδιαίτερα έντονες πιέσεις για να πείσουν το FDL να θέσει τέλος στις συστηματικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να επιτρέψει στους φορείς ανθρωπιστικής βοήθειας, και ιδίως στην Υπάτη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες, ελεύθερη πρόσβαση στους πρόσφυγες.
Τελικά, οι πιέσεις αυτές επέτρεψαν να αρχίσουν πραγματικά οι επιχειρήσεις επαναπατρισμού. Μέχρι τώρα, έχει δοθεί βοήθεια σε 22.000 πρόσφυγες. Χορηγήθηκε προθεσμία εξήντα ημερών για την ολοκλήρωση των επιχειρήσεων, πράγμα πρωτοφανές σε διεθνές επίπεδο. Πράγματι, είναι η πρώτη φορά που επιβάλλεται προθεσμία για να εξασφαλιστεί ο επαναπατρισμός προσφύγων, διότι αν απαγορεύεται κάθε πράξη εφοδιασμού μετά από κάποια προθεσμία, όλα περιπλέκονται στη συνέχεια.
Δυο πράγματα ακόμα. Πρώτον, χωρίς διάκριση ή χωρίς μεροληψία, με σεβασμό των ανθρωπιστικών αρχών, η Επιτροπή, μέσω του ανθρωπιστικού γραφείου, έχει χρηματοδοτήσει και χρηματοδοτεί την ανθρωπιστική βοήθεια προς όφελος των πλέον ευάλωτων, ανεξαρτήτως του αν πρόκειται για πρόσφυγες, μετακινηθέντες Ζαϊρινούς, ή άτομα που έχουν πληγεί από τις λεηλασίες ή τις συγκρούσεις που πυρπολούν αυτή την περιοχή εδώ και περισσότερους από επτά μήνες.
Δεν είναι πολιτική μας και δεν έχουμε τη συνήθεια να ζητάμε διαβατήριο από οποιονδήποτε, αλλ' είμαστε υποχρεωμένοι να διαπιστώσουμε ότι ο ανθρωπιστικός χώρος είναι εξαιρετικά περιορισμένος ή δεν υφίσταται πλέον σε αυτή την περιοχή. Είμαστε απολύτως πεπεισμένοι ότι αν αυτή η ανθρωπιστική κατάσταση δεν εξεταστεί χωρίς καθυστέρηση στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο και αν οι διαβουλεύσεις που έχουν αναληφθεί με όλες τις χώρες που παρεμβαίνουν αμέσως ή εμμέσως στην περιοχή δεν έλθουν εις πέρας, η ανθρωπιστική συμφορά που διαφαίνεται ήδη μπορεί να μεταβληθεί σε ολοκληρωτική καταστροφή.
Στο άμεσο μέλλον, πρέπει να υιοθετηθούν και να εφαρμοστούν χωρίς καθυστέρηση δύο μέτρα. Πρέπει οι εξτρεμιστές στρατιωτικοί, οι οποίοι φαίνεται ότι ασχολούνται με την εκδίωξη των προσφύγων, να αντικατασταθούν από ελεγχόμενο στρατό, ο οποίος να συνεργάζεται με τους ανθρωπιστικούς οργανισμούς και πρέπει να επιτευχθεί συμφωνία άνευ όρων για να ερευνήσει το θέμα η επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, όπως προεβλέπετο αρχικά.
Η υποφαινομένη, κυρίες και κύριοι, κύριε Πρόεδρε, κατηγορήθηκε ήδη στο πλαίσιο αυτής της κρίσης - επί λέξει - για ετερόδοξη θέση, υποστήριξη του Μομπούτου και, τελευταία, για ψυχοπάθεια. Δεν θα χάσω το χρόνο μου απαντώντας σε αυτές τις κατηγορίες οι οποίες, όπως νομίζω, απευθύνονται μάλλον στους δημιουργούς τους και πλήττουν την αξιοπιστία τους.
Σε ό, τι με αφορά, μαζί με την Επιτροπή, προτίθεμαι να συνεχίσω να διαμαρτύρομαι και να φωνάζω, αν χρειάζεται, πρώτον, διότι εκπληρώνω την αποστολή που μου ανατέθηκε και δεύτερον, διότι το πιστεύω. Είμαι πεπεισμένη ότι στα θέματα αρχής και στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου δεν είναι δυνατόν να γίνουν συμβιβασμοί και ότι η διεθνής κοινότητα έχει δικαίωμα και καθήκον να φροντίζει ότι τα μέλη της, και κυρίως όσοι προσδοκούν να γίνουν μέλη της, σέβονται, για να είναι αξιόπιστοι, αυτούς τους νόμους. Διαφορετικά, θα επιστρέψουμε σύντομα όλοι στο νόμο της ζούγκλας.
Αλλ' είμαστε υποχρεωμένοι να διαπιστώσουμε, όσον αφορά την ανθρωπιστική τραγωδία που πλησιάζει στο τέλος της, ότι ολόκληρη η διεθνής κοινότητα έχασε μια ευκαιρία να προλάβει μια σφαγή τη στιγμή της αποτυχημένης ανάπτυξης της πολυεθνικής δύναμης. Δεν μπορώ παρά να διαπιστώσω, με πικρία, ότι σήμερα έχουν αναπτυχθεί στη Brazzaville για να μεταφέρουν τους συμπατριώτες τους από το Ζαϊρ περισσότεροι δυτικοί στρατιωτικοί από όσους υπήρχε η σκέψη να σταλούν το Νοέμβριο στο πλαίσιο της πολυεθνικής δύναμης, στο πλευρό των αφρικανικών δυνάμεων.
(Χειροκροτήματα) Διαπιστώνω εξάλλου ότι πολλά από αυτά τα κράτη μέλη έχουν σήμερα στείλει στο Κογκό, έτοιμο να επέμβει, αριθμό στρατιωτών διπλάσιο από τον αριθμό των πολιτών τους που χρειάζονται προστασία στην Kinshasa. Μην μου επαναλάβει πλέον κανείς, παρακαλώ, ότι η ζωή ενός πρόσφυγα έχει την ίδια αξία, στις πρωτεύουσές μας, με τη ζωή των πολιτών μας. Εγώ, δεν το πιστεύω πλέον.
Εξάλλου, άλλες σκέψεις, εξίσου πικρές, αφορούν το ρόλο που έχει να παίξει η Ευρώπη σε αυτή την αποφασιστική φάση. Παρά τις αξιέπαινες προσπάθειες του ειδικού απεσταλμένου μας, κ. Ajello, όλοι οι παράγοντες που εμπλέκονται ουσιαστικά σε αυτή τη διαδικασία, η οποία έπασχε τόσο από έλειψη διαφάνειας στο επίπεδο των διαπραγματεύσεων, όσο και στο στρατιωτικό επίπεδο, προφανώς δεν επιθυμούσαν εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πρώτο βαθμό.
Γνωρίζετε τα συμπεράσματα που συνάγω από το γεγονός αυτό όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της ΚΕΠΠΑ, αλλά θα πρέπει να το θυμηθούμε και πάλι όταν θα έλθει η ώρα να ανασυγκροτηθεί η χώρα, να πληρωθεί η ανασυγκρότηση, ίσως αφού συναφθούν όλες οι συμβάσεις εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου, από τους μεν και τους δε, στα παρασκήνια αυτής της μετάβασης χωρίς την Ευρώπη.
Πιστεύω ότι βγαίνει ένα δίδαγμα από την υπόθεση αυτή. Δεν μπορέσαμε να προλάβουμε μια ανθρωπιστική τραγωδία. Και στο τέλος μόνον, πόσες ζωές προσπαθούμε να σώσουμε; 20.000, 30.000; Ελπίζω να μην ξεχάσουμε ότι, όσο σημαντικός κι αν είναι ο αριθμός των ζωών που θα μπορέσουμε να σώσουμε σε τελευταία ανάλυση, θα είναι αμελητέος σε σχέση με τις 400.000 απώλειες που έχουν σημειωθεί ήδη.
(Χειροκροτήματα)
Vecchi
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα πριν απ' όλα να εκφράσω προς την Επιτροπο κα Bonino την πιο βαθειά και ειλικρινή μου εκτίμηση, όχι μόνο για τον τρόπο με τον οποίο, από την προσωπική της σκοπιά, αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει αυτά, όπως και άλλα τραγικά γεγονότα που σημαδεύουν τον κόσμο μας, αλλά και για να την ευχαριστήσω επειδή στην περίπτωση αυτή ενήργησε ετερόδοξα, έναν όρο που κατά πάσαν πιθανότητα ορισμένοι χρησιμοποίησαν σαν κατηγορία εναντίον της, ενώ προσωπικά πιστεύω ότι, όσον αφορά στο ρόλο της διεθνούς κοινότητας και της Ενωσης σχετικά με στα γεγονότα του Ζαϊρ, το γεγονός που κάποιο πρόσωπο έχει ετερόδοξη στάση είναι οπωσδήποτε για το καλό όλων μας.
Οπως λέγαμε, η κατάσταση έχει πάρει μάλλον μία αποφασιστική καμπή, τώρα που τα στρατεύματα του Kabila ετοιμάζονται να εισέλθουν στην Κινσάσα. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι, όπως έχει η κατάσταση στο σημείο αυτό - και πιστεύω ότι πρέπει να συνεχίσουμε όλες τις διαπραγματευτικές προσπάθειες μέχρι την τελευταία στιγμή, ώστε να πετύχουμε την πιο ειρηνική, πολιτική και διπλωματική δυνατή εξέλιξη της πολιτικής κατάστασης στο Ζαϊρ - δεν μπορούμε να μη τονίσουμε την μεγάλη πικρία, την μεγάλη στενοχώρια για τα σοβαρά σφάλματα, τις παραλείψεις, και ίσως μελλοντικά κάποιος μιλήσει για ορισμένα εγκλήματα, ή για ανοχή προς ορισμένα εγκλήματα, τόσο για τα παλαιά που ανήκουν στην ιστορία, όσο και για τα πρόσφατα.
Στο ψήφισμά μας έχουμε υπογραμμίσει τρία αιτήματα κλειδιά, που είναι πριν απ' όλα ότι ο δικτάτορας Μομπούτου πρέπει να φύγει από το προσκήνιο. Δεύτερον, ότι πρέπει να σχηματιστεί μια μεταβατική κυβέρνηση, αποδεκτή από την πλειοψηφία και η οποία θα δεχθεί τη διεθνή μεσολάβηση ώστε να ξεκινήσει η χώρα προς τον δρόμο της δημοκρατίας και των ελεύθερων εκλογών και, τρίτον, ο Kabila και η ομάδα την οποία διευθύνει να επιτρέψουν αμέσως την ελεύθερη πρόσβαση, σε όλες τις περιοχές της χώρας, στους πρόσφυγες και στους εκτοπισμένους.
Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να πω ότι και στην περίπτωση αυτή δεν έχουμε δει η Ευρωπαϊκή Ενωση να παίζει κάποιον θετικό και πρωτεύοντα ρόλο, και το μόνο που ελπίζουμε είναι πως στο μέλλον η κατάσταση θα βελτιωθεί.

Tindemans
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, στην πραγματικότητα έχουν ειπωθεί όλα, μετά την παρέμβαση του Συμβουλίου και την τολμηρή γλώσσα της κ. Bonino. Αλλά πιστεύω ότι θα πρέπει να συνεχίσουμε να διαμαρτυρόμαστε για αυτά τα οποία είναι απαράδεκτα, εάν επιθυμούμε να σώσουμε την τιμή του Κοινοβουλίου σ'αυτό το τεράστιο δράμα. Προσεγγίζουμε πραγματικά στο τέλος μιας ιδιαίτερα έντονης και δραματικής περιόδου στο Ζαΐρ. Αλλά συνεχίζουμε να λαμβάνουμε νέες πληροφορίες για δολοφονίες στο Ζαΐρ. Ωστόσο, αυτό το Κοινοβούλιο δεν έχει λόγους να κατηγορηθεί. Εκφραστήκαμε ρητώς για τη λύση εκρηκτικών προβλημάτων, όπως αυτό των προσφύγων. Ταχθήκαμε επίσης υπέρ της απομάκρυνσης όλων των στρατιωτικών δυνάμεων από το Ανατολικό Ζαΐρ, υποστηρίξαμε τη διατήρηση της ακεραιότητας όλων των σχετικών χωρών, ταχθήκαμε υπέρ της εγκαθίδρυσης μίας πολυεθνικής δύναμης επέμβασης, ταχθήκαμε υπέρ μιας διεθνούς διάσκεψης των χωρών γύρω από τις Μεγάλες Λίμνες, υποστηρίξαμε το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υποστηρίξαμε την προετοιμασία έγκυρων εκλογών στο Ζαΐρ, ως αρχή ενός συγκεκριμένου εκδημοκρατισμού, και τέλος ταχθήκαμε υπέρ της ανθρωπιστικής βοήθειας. Τίποτε από όλα αυτά δεν πραγματοποιήθηκε, εκτός της ανθρωπιστικής βοήθειας. Και όσο σημαντική είναι αυτή, εντούτοις, γνωρίζουμε ότι η ανθρωπιστική βοήθεια δεν εξευρίσκει πολιτικές λύσεις για τις διαμάχες. Επί του παρόντος, είμαστε μάρτυρες της διάλυσης του ζαϊρινού κράτους. Διαπιστώνουμε, για άλλη μία φορά, τον τρόπο που ομιλούν τα όπλα και σύμφωνα με τα λόγια του Μάο: η δύναμη προέρχεται από τα όπλα. Βάσει ποιας αρχής θα αντικατασταθεί το αποχωρών καθεστώς του Ζαΐρ;
Για άλλη μία φορά, οι ομάδες αυτού του Κοινοβουλίου εξέφρασαν τη γνώμη τους με λόγια. Αυτά είναι ωραία κείμενα. Αλλά είναι δύσκολο να βρεθούν λόγια για να εκφράσουν αυτό που εμείς θεωρούμε τόσο θλιβερό για να διερμηνεύσουν την πικρία μας.
Κατ'αρχήν, η παραίτηση της διεθνούς κοινότητας, η οποία δεν έκανε καμία προσπάθεια για την αποφυγή ενός δολοφονικού σκανδάλου. Τα τετελεσμένα γεγονότα, τα τετελεσμένα μέσω όπλων γεγονότα επέβαλαν για άλλη μία φορά το νόμο τους με εγκλήματα. Τα τετελεσμένα γεγονότα στη διεθνή πολιτική. Οι διαμαρτυρίες μας στρέφονται στην πραγματικότητα, και αυτό μου κοστίζει, αλλά θα πρέπει να το πω, εναντίον της παθητικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαμαρτυρόμαστε για την μεταξύ μας διάσταση απόψεων, για την έλλειψη ενότητας μεταξύ των κρατών και για την αναποφασιστικότητα της Ένωσης. Μέχρι σήμερα, αρκεστήκαμε μόνο σε λέξεις και ανακοινώσεις. Η Ευρώπη δεν ήταν σε θέση να εξεύρει συγκεκριμένη λύση και να θέσει τέλος στη διαμάχη.
Ένας ζαϊρινός ιστορικός είπε πριν από τρεις ημέρες στη βελγική τηλεόραση, και το θυμήθηκα αυθόρμητα όταν άκουγα την κ. Bonino, τα εξής: Η ζωή ενός μαύρου αφρικανού είναι τώρα γνωστό ότι αξίζει πολύ λιγότερο από τη ζωή ενός ευρωπαίου από την πρώην Γιουγκοσλαβία. Και όποιος τον άκουσε, κατάλαβε πολύ καλά τι ήθελε να πεί.
Αξιότιμοι συνάδελφοι, ίσως το ξεχάσατε αλλά ανακηρύξαμε το 1997 έτος εναντίον του ρατσισμού. Και ενώπιον ποιας κατάστασης είμαστε μάρτυρες τώρα; Κατά τη διάρκεια αυτού του έτους καταπολέμησης του ρατσισμού, η Ευρώπη παραμένει παθητική, όταν στο Ζαΐρ πραγματοποιείται εθνική εκκαθάριση σε μαζική κλίμακα. Δεν είναι η πρώτη φορά στην Αφρική που δυστυχώς είμαστε μάρτυρες μίας τέτοιου είδους εθνικής εκκαθάρισης. Αλλά νομίζαμε ότι στην Ευρώπη η υπευθυνότητα αναπτύχθηκε τόσο πολύ εν τω μεταξύ, ώστε δεν θα επέτρεπε ξανά αυτό να συμβεί. Και είναι ακόμη περισσότερο υποκριτικό ότι αυτό συνέβη το 1997, το έτος καταπολέμησης του ρατσισμού, κατά το οποίο δεν αναλήφθηκε καμία προσπάθεια για να τεθεί τέρμα σε μία τέτοια σφαγή, η λέξη ανήκει στην κ. Bonino.
Γνωρίζετε ότι στην πολιτική συχνά χρησιμοποιείται η έκφραση: les mains sales . Δεν πρόκειται να κάνω σχόλια σχετικά. Τα βρώμικα χέρια στην πολιτική. Αλλά θα ήθελα να τελειώσω λέγοντας ότι κάποιος μπορεί να αποκτήσει βρώμικα χέρια όταν δεν πράξει τίποτα σε μία δραματική στιγμή. Αυτή τη στιγμή που συζητούμε εδώ, δεκάδες και ίσως εκατοντάδες άνθρωποι δολοφονούνται, ενώ εμείς εκδίδουμε ανακοινωθέντα.

Baldi
Κύριε Πρόεδρε, κκ. συνάδελφοι, την ώρα αυτή που συζητάμε, διεξάγεται μια νέα συνάντηση στο Point Noir, το λιμάνι του Κογκό, μεταξύ του προέδρου Μομπούτου και του Laurent Kabila, αρχηγού των επαναστατών της συμμαχίας των δημοκρατικών δυνάμεων για την απελευθέρωση του ΚογκόΖαϊρ, υπό την αιγίδα της Νοτίου Αφρικής, με στόχο την εξεύρεση μίας ειρηνικής λύσης. Θα ήταν σκόπιμο να είχε εκφραστεί στην ώρα της η θέση του Κοινοβουλίου και της Ενωσης, ώστε να ενταθούν οι προσπάθειες για μία μόνιμη λύση της σύρραξης - γεγονός εξαιρετικά δύσκολο - που να στηρίζεται σε μία ειρηνική διαδικασία με στόχο την προετοιμασία διαβουλεύσεων για ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές του λαού του Ζαϊρ. Η Κινσάσα είναι πια μια πόλη πολιορκημένη, τα καταστήματα είναι κλειστά, οι δρόμοι έρημοι, και μετά την απαγόρευση της κυκλοφορίας χθες το βράδυ που αναγγέλθηκε μετά την προέλαση των επαναστατικών δυνάμεων του Kabila προ των πυλών της πόλης, ο κόσμος φοβάται ότι θα αντιμετωπίσει ένα λουτρό αίματος_ παρ' όλες τις εκκλήσεις για ηρεμία, η ένταση αυξάνεται, και αυτό λόγω των αντιφατικών μηνυμάτων, τα οποία από τη μια πλευρά καλούν τον κόσμο να παραμείνει στα σπίτια του για να αποφευχθούν τα χειρότερα, από την άλλη τον καλούν να αντιδράσει στη βία με τα όπλα, ενώ από μια τρίτη πλευρά, οι ξένοι κατηγορούνται ότι θέλουν να σφάξουν τον πληθυσμό της Αφρικής.
Στη χώρα συνεχίζεται η εξολόθρευση των προσφύγων και των εκτοπισμένων, οι επαναστατικές δυνάμεις βάζουν εμπόδια στην παροχή βοήθειας, και, παρ' όλες τις δηλώσεις που έγιναν ενώπιον της διεθνούς κοινότητας σχετικά με τον τερματισμό των εχθροπραξιών, ο αρχηγός των επαναστατικών δυνάμεων συνεχίζει να ευνοεί την στρατιωτική αντίσταση. Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών πρέπει να εγκρίνει αποφασιστικά και το ταχύτερο δυνατό τα μέτρα εκείνα που θα θέσουν τέρμα στις σφαγές και στις σοβαρότατες αυτές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και κυρίως στην απάνθρωπη μοίρα των προσφύγων της Ρουάντα και του Μπουρούντι και των εκτοπισμένων των άλλων περιοχών.
Είναι σημαντικό η Ενωση να εκπονήσει ένα πρόγραμμα δράσης που θα συμβάλει στην αναζήτηση σφαιρικών πολιτικών λύσεων στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών, οργανώνοντας, μαζί με τον ΟΗΕ και την OΑΕ (Οργάνωση Αφρικανικής Ενότητας), μία περιφερειακή διάσκεψη, όπως έχω πολλές φορές τονίσει στον Χώρο αυτό, και όπως πολλές φορές έχουμε πει. Είναι επίσης ανάγκη να συσταθεί μία επιτροπή έρευνας για να ρίξουμε άπλετο φώς στις φρικτές παραβιάσεις των επαναστατικών δυνάμεων και τέλος, είναι επείγον η ανθρωπιστική βοήθεια να φτάσει πραγματικά σ΄αυτούς οι οποίοι προσπαθούν να θέσουν τέρμα σ΄αυτή την τραγωδία, που πραγματικά αποτελεί όνειδος για την ανθρωπότητα.

Nordmann
Κύριε Πρόεδρε, ελπίζω ότι ο χρόνος θα μου αρκέσει κατ' αρχήν για να εκφράσω, εξ ονόματος της ομάδας μου, την αλληλεγγύη μας προς την κ. Bonino απέναντι στις επιθέσεις τις οποίες εδέχθη και να τη συγχαρώ για το θάρρος και την αυστηρότητα των αναλύσεών της.
Για να εκφράσω κατόπιν τη λύπη μου για το ότι το Συμβούλιο διεκπεραιώνει ίσως κάπως γρήγορα τα συμπεράσματα της συμφωνίας μεταξύ των αρχηγών των αφρικανικών κρατών και της Διακήρυξης της Libreville, οι οποίες θέτουν τις βάσεις μιας δυνατότητας μετάβασης προς τη δημοκρατία, ιδίως σε μια εποχή όπου όλες οι δυνάμεις δεν έχουν ενεργήσει ακόμα και όπου υπάρχει πάντα ο κίνδυνος συγκρούσεων μεταξύ της φρουράς πραιτωριανών του προέδρου του Κογκό και των στρατευμάτων του Καμπίλα.
Τέλος, για να αναρωτηθώ κατά πόσον πρέπει να περιμένουμε κάτι καλό, προφανώς, από τον Καμπίλα και αν πρέπει να φοβούμεθα ότι αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση ανάλογη με την κατάσταση του Ιράν. Πριν είκοσι χρόνια, κύριε Πρόεδρε, κανείς δεν υπερασπιζόταν πλέον το Σάχη και ο Χομεϊνί μας έκανε να νοσταλγούμε καμμιά φορά το καθεστώς του. Μακάρι, κύριε Πρόεδρε, να μην ξαναβρεθούμε σε μια κατάσταση όπου ο Καμπίλα θα μας έκανε να νοσταλγήσουμε το Μομπούτου.

Pettinari
Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι εκτός από τις συναντήσεις που διεξάγονται αυτές τις ώρες, είναι πολύ πιθανή η κατάληψη της Κινσάσα από τις δυνάμεις του Kabila στις προσεχείς μέρες. Αυτό αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της τελευταίας εικοσαετίας στην Αφρική, επειδή πρόκειται να αλλάξει όλες τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην αφρικανική ήπειρο.
Νομίζω ότι στην περιοχή εκείνη διαδραματίζεται ένα είδος «εξαμερικανισμού» της Αφρικής και ότι βρισκόμαστε μπροστά στην εξαφάνιση της ευρωπαϊκής πολιτικής στην ήπειρο αυτή. Στο πολιτικό επίπεδο, το Συμβούλιο παρέμεινε εντελώς αδρανές στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών, έρμαιο μίας παλαιάς λογικής του κράτους-έθνους, που είχε ως μοναδικό αποτέλεσμα την παράδοση στους αμερικανούς ολοκλήρων αφρικανικών περιοχών: από την Νότια Αφρική μέχρι την περιοχή των μεγάλων Λιμνών, από το Κέρας της Αφρικής μέχρι το Σουδάν και μέχρι όλη την μουσουλμανική Βόρεια Αφρική.
Νομίζω ότι αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής χωρίς λογική από την πλευρά του Συμβουλίου και των ίδιων των κρατών μελών, που μέχρι την τελευταία στιγμή υποστήριξαν δικτατορικά και δεσποτικά καθεστώτα. Η εποποιϊα στο Ζαϊρ τις εβδομάδες αυτές και το τέλος του καθεστώτος του Μομπούτου είναι πράγματι ένα μάθημα σχετικά με το τι δεν χρειάζεται να γίνει από άποψη ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής. Μάλιστα, είναι η τελική απόδειξη της απουσίας μιας εξωτερικής πολιτικής από την πλευρά της Ευρώπης, και εύχομαι ότι τελικά το Συμβούλιο θα εκμεταλλευθεί την ευκαιρία αναθεώρησης της Συνθήκης, για να αποκτήσει μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας, ώστε να αποφύγει τη ντροπή που νοιώθουμε σαν Ευρωπαίοι τους μήνες αυτούς για όσα συμβαίνουν στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών της Αφρικής.
Υπήρξε μία συνολική πολιτική απουσία της Ευρώπης και, παρ' όλο που κατά κανόνα είμαι μάλλον αυστηρός με την Επιτροπή, πρέπει να σημειώσω ότι πάνω στο θέμα αυτό η ίδια προσπάθησε να παίξει ένα θετικό ρόλο, ένα ρόλο που όμως έπρεπε να παίξουν και τα άλλα θεσμικά όργανα και συνεπώς τα αποτελέσματα δεν ήταν στο σύνολό τους θετικά.
Τελειώνω με μία τελευταία ερώτηση, επειδή νομίζω ότι από τον Kabila που νίκησε στο πεδίο της μάχης, πρέπει να ζητήσουμε να κάνει συγκεκριμένες ενέργειες στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και για τη δημιουργία ενός κράτους δικαίου, και να οργανώσει μια περιφερειακή διάσκεψη σχετικά με την ειρήνη και τις ελεύθερες εκλογές_ ζητώ από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να δώσουν μία σαφή απάντηση και να μην κρύβονται πίσω από τον εκ περιτροπής ισχυρό άνδρα, που αυτή τη φορά δεν είναι πια ο Μομπούτου, αλλά ο Kabila.

Aelvoet
Πρόεδρε, κανένα οργανωμένο όργανο του φαντάσματος της διεθνούς κοινότητας δεν αντέδρασε κατάλληλα όσον αφορά την κρίση στις Μεγάλες Λίμνες. Τα γεγονότα των τελευταίων μηνών αποδεικνύουν ότι η απουσία δύναμης επέμβασης των ΗΕ ευθύνεται για μία ανθρωπιστική και πολιτική καταστροφή. Επ'αυτού, κυρίες και κύριοι, η υπευθυνότητα των Ηνωμένων Πολιτειών είναι καταφανής. Βρίσκω ότι είναι σκανδαλώδες το γεγονός ότι πριν από ορισμένες εβδομάδες είδαμε τον απεσταλμένο των Ηνωμένων Πολιτειών Richardson να στέκεται επάνω από το κεφάλι ενός ετοιμοθάνατου προσφυγόπουλου, το οποίο ο ίδιος επί μήνες είχε αγνοήσει. Με τέτοιου είδους πολιτική και ηθική υποκρισία καταστρέφεται η διεθνής κοινότητα. Αλλά και η Ένωση και τα κράτη μέλη της περιορίστηκαν σ'αυτό που τόσο ωραία εξέφρασε η Προεδρία: την επίδειξη ενδιαφέροντος, τη σύνταξη ανακοινωθέντων, την αποστολή ολόκληρων μπαλέτων κανονικών και ειδικών απεσταλμένων, αλλά τι το συγκεκριμένο έμεινε από όλα αυτά; Η μόνη που, σύμφωνα με τη γνώμη μου, επεσήμανε την ανάγκη για την άσκηση μίας ευρωπαϊκής πολιτικής ήταν η κ. Bonino. Δήλωσε παγκοσμίως τι έπρεπε να πράξει η Ευρώπη, αλλά δεν διέθετε τα μέσα. Και το αποτέλεσμα είναι ότι εμείς τώρα θα πρέπει να περιοριζόμαστε και πάλι σε ανθρωπιστική βοήθεια, η οποία σ'αυτή την περίπτωση δεν φθάνει πραγματικά στους ανθρώπους που τη χρειάζονται, εξαιτίας των πολλών μπλόκων στην περιοχή, για τα οποία και εμείς συμβάλαμε. Ωστόσο, εν τω μεταξύ, διαπιστώνουμε ότι οι επιχειρήσεις από χώρες, οι οποίες κατέστησαν αδύνατη την επέμβαση των ΗΕ, και τις αναφέρω: τις Ηνωμένες Πολιτείες, ακολουθούμενες από τον Καναδά, επί του παρόντος, συγκομίζουν τους καρπούς και υπογράφουν συμφωνίες για τα ορυχεία έναντι εξευτελιστικών αντιτίμων, από τα οποία και πάλι ο ζαϊρινός λαός δεν πρόκειται να ωφεληθεί.
Σήμερα, επομένως, είναι ο δεύτερος γύρος των συνομιλιών μεταξύ του Mobutu και του Kabila. Ελπίζω ότι θα επέλθει μία συμφωνία, ώστε να αποφευχθεί μία ενδεχόμενη αιματοχυσία στην Kinshasa, επειδή με τις 50.000 στρατιώτες του ζαϊρινού στρατού τις προερχόμενες από διάφορες μονάδες, σίγουρα η κατάσταση θα είναι αιματηρότερη από ό, τι ήταν ώς τώρα. Αλλά το θεμελιώδες και βραχυπρόθεσμο ερώτημα είναι και παραμένει: τι συμβαίνει πίσω από την αλλαγή εξουσίας; Όπως διάβασα σήμερα στην εφημερίδα ο Kabila δηλώνει ότι ο δικτάτορας Mobutu πρέπει να φύγει, και λέω «θαυμάσια», αλλά εάν αυτός φύγει τότε όλες οι εξουσίες θα περάσουν στα χέρια της συμμαχίας, όμως όταν βλέπω τι έπραξε, εν τω μεταξύ, η συμμαχία στις περιοχές όπου είχε την εξουσία, παγώνω. Γι'αυτό το λόγο, ζητώ επίμονα από την Ένωση και από τα κράτη μέλη να μην επιτραπεί σε καμία ξένη δύναμη να πει ποιος θα αναλάβει την εξουσία στο Ζαΐρ, αλλά ο ίδιος ο ζαϊρινός λαός θα πρέπει να έχει την ευκαιρία να εκφράσει την επιθυμία του για το ποιος θα αναλάβει την εξουσία και πως αυτή η εξουσία θα πρέπει να κατανεμηθεί. Επομένως, καμία αφρικανική δύναμη, ούτε δυτική δύναμη, και ελπίζω ότι σ'αυτό όλοι θα συνεννοηθούμε για να θέσουμε αυστηρούς όρους σε σχέση με την υποστήριξη και την αναγνώριση του νέου καθεστώτος και αυτές θα πρέπει να εξαρτηθούν από το κατά πόσο ο ζαϊρινός λαός διαθέτει πραγματικό λόγο σ'αυτή την κατάσταση, ναι ή όχι. Αυτό θα πρέπει να διαπιστωθεί.

Pradier
Κυρία Επίτροπε, ίσως χάσαμε το παν, αλλά χάρη σε σας, διατηρήσαμε ίσως την τιμή μας και πρέπει να σας ευχαριστήσουμε γι' αυτό. Η κατάσταση στο Ζαϊρ, εν πάση περιπτώσει, αξίζει το ενδιαφέρον μας, έχετε δίκιο.
Μια πρωτεύουσα σε ακτίνα βολής για τα στρατεύματα του Laurent-Desire Cabila, ο οποίος προβάλλει απαιτήσεις ανάλογες με τις στρατιωτικές επιτυχίες του, μια τεράστια περιοχή απροσπέλαστη για τους μεγάλους οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών λόγω των μαζικών σφαγών πολιτών, η πτώση ενός διεφθαρμένου δικτάτορα που κατασκευάστηκε και στηρίχθηκε εκ του σύνεγγυς από διαδοχικές κυβερνήσεις κρατών της Ένωσης, καθιστώντας έτσι αναξιόπιστη ολόκληρη την Ένωσή μας και τις δράσεις που μπορεί να αναλάβει, το βάρος που απέκτησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην περιοχή, η πολυπλοκότητα της πολιτικής κατάστασης επιτόπου, το γεγονός ότι η εξουσία βρίσκεται στην πραγματικότητα στα χέρια ενός πολεμάρχου που έχει ελάχιστη διάθεση να προβεί σε παραχωρήσεις, όλα αυτά εμποδίζουν αρκετά τις δυνατότητες δράσης μας επιτόπου.
Τι μπορούμε να απαιτήσουμε; Φυσικά, τίποτε. Τι μπορούμε να ελπίζουμε; Να σταματήσουν οι σφαγές. Να σιωπήσουν τα όπλα. Να προκύψει από ελεύθερες εκλογές μια λαϊκή βούληση. Να ξαναβρεί η Ένωση, τουλάχιστον εν μέρει, το χαμένο κύρος της. Έχουμε ακόμα ψωμί, κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπεται η έκφραση.

Amadeo
Κύριε Πρόεδρε, όπως μας είπε η Επίτροπος κ. Bonino, η κατάσταση συνεχίζει να εξελίσσεται ραγδαία και εκείνο που μας ανησυχεί περισσότερο είναι το γεγονός που η Ευρώπη, μετά από τόσες κουβέντες και τόσες συζητήσεις, δεν στάθηκε ικανή, ή δεν μπόρεσε - όπως μας είπε η Επίτροπος - ούτε καν να ξεκινήσει για να λύσει αυτό το πρόβλημα.
Είναι αλήθεια, έχουμε διαβάσει με ενδιαφέρον και θα έλεγα με συμπάθεια τις δηλώσεις της Υπερεπιτρόπου κ. Bonino και πρέπει πράγματι να αναγνωρίσουμε τις προσπάθειές της, που μερικές φορές είχαν απεγνωσμένο χαρακτήρα, όμως ήταν πάντοτε συγκεκριμένες_ όμως, το βασικό πρόβλημα είναι ότι εμείς διερωτόμαστε πώς τα καταφέρνει η Ευρώπη αυτή, όταν όλα τα διαπιστευτήριά της είναι εντάξει, να απουσιάζει σε μία τόση καίρια στιγμή, κυρίως όταν άνθρωποι, παιδιά και γυναίκες σφάζονται και σκοτώνονται, και παρ' όλα αυτά προσπαθούμε να ρίξουμε την ευθύνη πάνω σε άλλους, όμως, όπως και να έχουν τα πράγματα, δεν βρίσκουμε καμμία άκρη ούτε δυνατότητα, με το να στερούμαστε μίας κοινής εξωτερικής πολιτικής, να παρέμβουμε ή τουλάχιστον να συμφωνήσουμε με άλλες διεθνείς δυνάμεις για να παρέμβουμε αποτελεσματικά.
Αυτή είναι στην πραγματικότητα μία από τις αιτίες που μας αποδυναμώνουν, και μία από τις αιτίες η οποία, αφενός μας αφήνει αμήχανους και αφετέρου μας καλεί να αναλάβουμε μεγαλύτερες ευθύνες, με την έννοια ότι πρέπει να βρούμε λύσεις για το μέλλον. Η συζήτηση αυτή έχει ανθρωπιστικό χαρακτήρα, αλλά όχι μόνο αυτό: είναι μία σημαντική συζήτηση για την ανάληψη ευθύνης επειδή εάν εμείς, στους τελευταίους δύο, τρεις, ή τέσσερις μήνες έχουμε πλέον κάνει τέσσερις, πέντε, έξι, επτά συζητήσεις σχετικά με το Ζαϊρ και με άλλες καταστάσεις και διαβάζουμε στον καθημερινό εθνικό και διεθνή τύπο για καταγγελίες, χωρίς να είμαστε σε θέση να βρούμε μία λύση, είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά. Ζητούμε λοιπόν από την Διακυβερνητική Διάσκεψη - ας είναι όμως μία παράκληση σθεναρή και από όλους μας - να κάνει κάτι.
Αυτό είναι το μήνυμα που θέλουμε να δόσουμε στην κα Επίτροπο, η οποία χωρίς αμφιβολία εκτελεί το καθήκον της, όμως θα θέλαμε να κάνει ακόμα κάτι περισσότερο.

Πρόεδρος
Σας ανακοινώνω ότι έλαβα έξι προτάσεις ψηφίσματος, που υποβλήθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 37 του Κανονισμού.

Sauquillo Pιrez del Arco
Κύριε Πρόεδρε, λυπούμαστε που χρειάστηκε να προηγηθεί ένοπλη σύγκρουση αλλά χαιρόμαστε για το τέλος της ζαϊρινής δικτατορίας, μίας δικτατορίας περισσότερων από 30 χρόνων που θα μείνει στην ιστορία ως παράδειγμα για το πώς είναι δυνατόν να βουλιάξει κανείς μία πάμπλουτη χώρα υπό το καθεστώς του τρόμου κρατώντας τον πληθυσμό της στη μιζέρια, ενθαρρύνοντας τη διαφυγή των εγκεφάλων, δημιουργώντας μία διεφθαρμένη πολιτική τάξη και αποδιαρθρώνοντας μία ολόκληρη κοινωνία. Για το λόγο αυτό και με στόχο ένα δημοκρατικό μέλλον είναι ανάγκη, κατά την άποψή μου, να εγκαταλείψει όσο το δυνατόν γρηγορότερα την εξουσία ο Μομπούτου, ο ανώτατος εκπρόσωπος του δικτατορικού καθεστώτος, πριν επαναληφθούν οι συγκρούσεις. Και για να συνεχίσει στην κατεύθυνση ενός ειρηνικού μέλλοντος, το νέο καθεστώς πρέπει να μπορέσει να συσπειρώσει τις δημοκρατικές δυνάμεις στη βάση της συναίνεσης επί των όρων και της χρονικής διάρκειας της μεταβατικής περιόδου μέχρι τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών, τη διαφάνεια των οποίων θα εγγυηθεί η διεθνής κοινότητα.
Με την έννοια αυτή, πιστεύω ότι τα Ηνωμένα Έθνη και, κυρίως, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οφείλουν να φέρουν εις πέρας μία θεμελιώδη αποστολή και ευθύνη για την πολιτική και κοινωνική ανοικοδόμηση του Ζαΐρ. Πολύ συχνά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρεί ότι επιτέλεσε το καθήκον του αναφορικά με το δημοκρατικό έλεγχο των σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποστέλλοντας παρατηρητές σε κάποιες πρώτες βουλευτικές εκλογές. Πιστεύω, ωστόσο, ότι θα έπρεπε να αξιοποιούνται με όλα όσα συνεπάγονται τόσο οι αρμοδιότητες που δίνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το άρθρο 218 της Συνθήκης όσο και οι διατάξεις των νομικών οργάνων, την εφαρμογή των οποίων μπορούμε να ελέγξουμε και έχω κατά νου στο σημείο αυτό, κυρία Επίτροπος, το άρθρο 5 της Σύμβασης του Λομέ.
Προτείνω, λοιπόν, τη δημιουργία, στο πλαίσιο του Κοινοβουλίου, μίας μόνιμης υπηρεσίας παρακολούθησης των πολιτικών εξελίξεων στα κράτη με τα οποία η ΕΕ σκοπεύει να υπογράψει συνθήκες που προϋποθέτουν τη συγκατάθεση του Σώματος.
Επιπλέον, πιστεύω πως η ανοικοδόμηση του Ζαΐρ και η ειρήνευση σε όλη την περιοχή απαιτούν την επίλυση του προβλήματος των προσφύγων και των εκτοπισθέντων που, όπως πολύ σωστά ανέφερε η κυρία Επίτροπος, δεν μπορούμε να ξεχνούμε. Θέλω να πω ότι η ενέργειά της ήταν σωστή παρά το γεγονός ότι δεν ακολούθησε ολόκληρη η διεθνής κοινότητα, όπως θα έπρεπε.
Η νέα κυβέρνηση πρέπει να εγγυηθεί την ελευθερία πρόσβασης των ανθρωπιστικών οργανώσεων σε εκείνες τις πληθυσμιακές ομάδες που υπήρξαν τα θύματα της σύγκρουσης και, παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να χορηγήσει ενισχύσεις μέσω του ECHO (ας ελπίσουμε ότι αυτή θα είναι η τελευταία προσπάθεια υπέρ του πληθυσμού). Είναι, όμως, ανάγκη η βοήθειά μας να φτάσει τώρα. Με τα δεδομένα αυτά μπορούμε, αν όχι να διορθώσουμε τα σφάλματα του παρελθόντος, τουλάχιστον να συμβάλουμε στο χτίσιμο ενός ειρηνικού και δημοκρατικού αύριο, όπως πρέπει να είναι το αύριο μίας τόσο πλούσιας χώρας όπως το Ζαΐρ.

Gόnther
Κύριε Πρόεδρε, αν σήμερα μιλάμε για το Zαΐρ, αυτό τελικά έχει νόημα μόνον αν η Eυρωπαϊκή Ένωση, όπως ζητείται σε ορισμένες παρεμβάσεις, καταφέρει να πάρει επιτέλους μια σαφή θέση. H αλλαγή μόνο του αρχηγού του κράτους στο Zαΐρ, δε θα βελτιώσει την κατάσταση, ούτε εκεί ούτε και στις γειτονικές χώρες. Όπως είπαμε, το μοναδικό μέσο είναι να ασπαστεί κανείς, άνευ όρων, τη δημοκρατία. Σε περίπτωση που δεν θα υπάρξουν ριζικές αλλαγές, υπάρχει ο κίνδυνος της διάσπασης του τρίτου μεγαλύτερου κράτους της Aφρικής. Tο σημερινό Zαΐρ, δηλαδή, είναι ένα τεχνητό κατασκεύασμα του 19ου αιώνα, και στον Xάρτη της OAE συμφώνησαν τα κράτη της ηπείρου να σεβαστούν τα σύνορα που χαράχθηκαν από τις αποικιακές δυνάμεις τον προηγούμενο αιώνα, περιφρονώντας κάπως τη αφρικανική ιστορία και τον πολιτισμό.
H συμφωνία λειτούργησε, σε γενικές γραμμές, και παρόλες τις εσωτερικές διενέξεις, παρεμπόδισε τους διακρατικούς πολέμους. Kαθώς όμως βλέπουμε σήμερα το Zαΐρ, διαπιστώνουμε ότι και η χώρα αυτή, που αποτελείται από μια ομάδα εθνών, θα έχει ένα ασφαλές μέλλον, προφανώς, και θα μπορέσει να αποφύγει την αποσύνθεσή της, μόνον αν αποκτήσει μια ομοσπονδιακή δομή.
Σε μια ομοσπονδιακή δομή, μπορούν τα διάφορα έθνη να διατηρήσουν κάποιο βαθμό ανεξαρτησίας, και όλη αυτή η χώρα μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να κυβερνηθεί ασφαλώς μόνο ως ομοσπονδία. Tο αν ο Kabila θα μετεξελιχθεί σε νέο τύραννο ή σε πολιτικό, δεν μπορεί να διαφανεί ακόμη, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή. Λείπει η δήλωση για το πώς φαντάζεται αυτός, ως αρχηγός μιας συμμαχίας δημοκρατικών δυνάμεων, τη μετάβαση στη δημοκρατία, και πώς θα λύσει το πρόβλημα των πρώτων δημοκρατικών εκλογών, σε μια χώρα μ' αυτά τα γεωγραφικά και εθνικά προβλήματα.

Andrι-Lιonard
Κύριε Πρόεδρε, διεξάγεται λοιπόν σήμερα η διάσκεψη κορυφής της τελευταίας ευκαιρίας. Κανείς δεν πιστεύει πλέον σ' αυτή. Πρόκειται για ένα τελευταίο γύρο που θα οδηγήσει αναπόφευκτα το Ζαϊρ προς μια δραματική μοίρα. Η σύγκρουση έχει αρχίσει. Οι συμμαχικές δυνάμεις προχωρούν και δεν βλέπει κανείς τι θα μπορούσε πλέον να εμποδίσει τον κ. Καμπίλα να εισέλθει θριαμβευτής στην Κινσάσα. Ο κ. Καμπίλα, κυρίαρχος του παιχνιδιού, θα είναι δυστυχώς, ή ίσως τόσο το καλύτερο, ο συνομιλητής του αύριο.
Τι τον ενδιαφέρουν σήμερα οι επικρίσεις, οι καταδίκες ή οι ευρωπαϊκές πιέσεις των οποίων είναι στόχος. Η Γαλλία, το Βέλγιο και, ας μην φοβούμεθα να το πούμε, η Ευρώπη, έχουν εδώ και πολύ καιρό εγκαταλείψει αυτή τη χώρα στη θλιβερή τύχη της, χωρίς να αναφερόμεθα στη διεθνή κοινότητα. Μπορούμε σήμερα, μέσα στο γενικό χάος, να παίξουμε ακόμα ρόλο, ένα ρόλο διαφορετικό από εκείνο του χορηγού ανθρωπιστικής βοήθειας; Αναρωτιέμαι σοβαρά.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, με τη Νότιο Αφρική, θα μπορέσουν ίσως να διοργανώσουν διαπραγματεύσεις σχετικά με τη μεταβατική περίοδο και τη διαδοχή του Μομπούτου. Η Ευρώπη πρέπει να ενθαρρύνει τις συνομιλίες με τη νοτιοαφρικανική διαμεσολάβηση και να θέσει σε εφαρμογή τα πάντα για να καταλήξει αυτή η ζαϊρινή κρίση στην οργάνωση ελεύθερων εκλογών. Αυτή θα είναι ασφαλώς για μας και η τελευταία ευκαιρία να φανούμε αξιόπιστοι στα μάτια του αφρικανικού λαού και του κόσμου.

Dury
Κύριε Πρόεδρε, δεν υπάρχει λόγος να χαιρόμεθα γι' αυτή την αναχώρηση του Μομπούτου, την οποία εντούτοις ελπίζαμε τόσο. Αντιθέτως, θα ήθελα να πω «ντροπή, ντροπή» για το LaurentDesire Kabila που οργάνωσε, συγχρόνως με «την απελευθέρωση του ζαϊρινού λαού», μια γενοκτονία εντελώς αθώων γυναικών και παιδιών. Πρέπει να αναγνωρίσω κι εγώ, όπως όλοι οι συνάδελφοί μου, στην κ. Bonino το θάρρος που επέδειξε καταγγέλοντας αυτό το γεγονός.
Τι θα συμβεί τώρα; Το μπαλλάκι βρίσκεται και στη μεριά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κυβερνήσεών της. Πώς θα αναγνωρίσουν το καθεστώς Kabila; Ποιούς όρους θα θέσουν; Θα τολμήσουν να του πουν ότι όλοι αυτοί οι στρατιώτες από τη Ρουάντα, οι οποίοι είναι οι δολοφόνοι, πρέπει να εγκαταλείψουν το Ζαϊρ και ότι δεν μπορούν να διεκδικούν τον τίτλο του μέλους του στρατού μιας χώρας άξιας του ονόματος αυτού; Θα του ζητήσουν να οργανώσει μια πραγματικά μεταβατική κυβέρνηση και την προετοιμασία δημοκρατικότερης τάξης; Θα τολμήσουν να απαιτήσουν από αυτόν το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ζαϊρ;
Δεν το γνωρίζω, αλλ' εμείς θέτουμε τα ερωτήματα αυτά, διότι νομίζω ότι αυτός θα είναι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ίσως να υπάρξει, τελικά, συνεκτική πολιτική της Ένωσης έναντι του Ζαϊρ και έναντι του λαού του. Διότι πρέπει να μιλήσουμε εδώ για το ζαϊρινό λαό, γι' αυτές τις γυναίκες, τα παιδιά και τους άνδρες του Ζαϊρ που υπέφεραν από ένα άδικο και αρπακτικό καθεστώς και ίσως πρέπει να φοβούνται τώρα έναν άλλο δικτάτορα.
Θα τελειώσω λέγοντας το εξής: ο Che Guevara πήγε για έξι μήνες στο Κογκό, όταν ο Laurent-Desire Kabila άνοιξε ένα πρώτο μέτωπο το 1960. Επέστρεψε απογοητευμένος, απογοητευμένος από πολλά, από την πολυπλοκότητα της κατάστασης, ίσως ακόμα από την αναποφασιστικότητα, τότε, του Kabila, από το ότι, ήδη, στρατιώτες από τη Ρουάντα τον συνόδευαν στον αγώνα του. Αν ζούσε ακόμα, στο όνομα αξιών που εγώ του αναγνωρίζω, τι θα έλεγε; Δεν θα ήταν απλώς απογοητευμένος, αλλ' όπως όλοι εμείς, θα ήταν αηδιασμένος. Αλλ' αυτή η αηδία δεν πρέπει να μας αφαιρέσει το αίσθημα της ευθύνης. Εύγε, κυρία Bonino! Eλπίζουμε, κύριε Patijn, ότι θα μπορέσετε να ταρακουνήσετε όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Patijn
Πρόεδρε, άκουσα με εξαιρετική προσοχή, όχι μόνο αυτά που είπε η κ. Bonino, αλλά και αυτά που είπαν οι αξιότιμοι ευρωβουλευτές. Είμαι συγκινημένος από τη συμπάθεια όλων γι'αυτή τη φρικτή πολιτική, ανθρωπιστική και ανθρώπινη τραγωδία. Μας εντυπωσιάζει το γεγονός ότι τα συμβάντα, μετά την επίλυση αυτών που ονομάζαμε στο παρελθόν μεγάλων στρατηγικών διαφορών στα πλαίσια της σύγκρουσης Ανατολής-Δύσης, δεν είναι έτσι όπως την περιέγραψε ο αμερικανός συγγραφέας Fukayama δηλαδή the end of ideology is the end of politics , επειδή εξακολουθεί να υπάρχει ένας κόσμος, όπου τα κράτη μέλη, η Ένωση, η Επιτροπή, οι διεθνείς οργανώσεις πρέπει να καταβάλουν κάθε προσπάθεια για να αποτρέψουν την αδικία εναντίον μεγάλων ομάδων ανθρώπων. Σ'αυτή τη διαμάχη, το κεντρικό πολιτικό θέμα ήταν εάν θα επιτυγχάναμε το στόχο, σε περίπτωση που είχαν παρέμβει οι δυτικές χώρες, οι αφρικανικές χώρες και μία διεθνής στρατιωτική δύναμη. Αυτό το ερώτημα το θέτω όχι μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και σε όλη τη διεθνή κοινότητα, τη στιγμή που διαδραματίζεται η τραγωδία στο Ανατολικό Ζαΐρ, αλλά ανακαλώ επίσης στη μνήμη την τραγωδία που συνέβη πριν από δύο έτη. Αυτό το ερώτημα είχε τεθεί κάποια στιγμή και είχε δημιουργηθεί μία διεθνής ομάδα υπό την ηγεσία του Καναδά και υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, αλλά μέχρι να οργανωθεί αυτή η ομάδα εξελίχθηκαν γεγονότα επιτόπου ώστε δεν ήταν πλέον δυνατό να αναληφθεί μία τέτοιου είδους στρατιωτική επέμβαση και να συμβάλει στην επίλυση των προβλημάτων.
Οφείλω να δηλώσω ότι εγώ προσωπικά ως πολιτικός, ως Ολλανδός και ως Ευρωπαίος, λυπούμαι για το γεγονός ότι η διεθνής κοινότητα και η Ευρωπαϊκή Ένωση, μία δεδομένη στιγμή, αναγκάστηκαν να καταστούν μάρτυρες αυτής της τραγωδίας, επειδή η στρατιωτική επιλογή δεν ήταν πλέον δυνατή από πολιτικής, στρατιωτικής και λογιστικής απόψεως.
Αυτά τα γεγονότα δεν επαναλήφθηκαν, αλλά ήθελα επ'αυτού να προειδοποιήσω ότι δεδομένης της έντασης των συζητήσεων που είχαμε στο Συμβούλιο, όπως και με την Επιτροπή και τους άλλους εμπλεκόμενους της διεθνής κοινότητας, ότι τώρα είναι εύκολο να υιοθετήσουμε μία στάση αυτοκριτικής και να κατηγορήσουμε τον εαυτό μας ότι δεν υπήρξε στρατιωτική επέμβαση εκ μέρους μας.
Κύριε Πρόεδρε, επί χρόνια εργάστηκα στο Υπουργείο Αμυνας. Επί χρόνια συνεργάστηκα με στρατηγούς του ολλανδικού Υπουργείου Αμυνας και πάντα ήμουν εντυπωσιασμένος από το αίσθημα ευθύνης των στρατιωτικών ηγετών να αντιμετωπίσουν με ορθό τρόπο τα θέματα, στις περιπτώσεις που η πολιτική είχε αποφασίσει να θέσει σε λειτουργία τη στρατιωτική μηχανή. Σκεφθείτε αυτό, σκεφθείτε τις συνέπειες. Είστε έτοιμοι να αναλάβετε την ευθύνη των απωλειών. Θα είστε σε θέση να αντιμετωπίσετε τις ευθύνες σας έναντι του Κοινοβουλίου. Είστε διατεθειμένοι να αποδεχθείτε ότι μία στρατιωτική επέμβαση συνοδεύεται από τη δική της πολιτική δυναμική.
Αυτού του είδους τα ερωτήματα τίθενται; η διεθνής κοινότητα, τα Ηνωμένα Έθνη, τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας έκριναν, κατά την εξέλιξη αυτής της διαμάχης, ότι η στρατιωτική επέμβαση σ'αυτή την ανθρωπιστική τραγωδία δεν ενδείκνυτο, επειδή έθεσαν αυτά τα ερωτήματα. Επειδή η σχέση μεταξύ της δυνατότητας υλοποίησης του στόχου, αφενός και των μέσων και των κινδύνων, αφετέρου, κρίθηκε από τους συμβούλους μη ευνοϊκή.
Κατανοώ την απογοήτευση, η οποία εκφράστηκε σ'αυτή τη συζήτηση. Την απογοήτευση την οποία εμείς, ως υπεύθυνοι πολιτικοί, στο Συμβούλιο μηνιαίως, εβδομαδιαίως και ημερησίως αισθανθήκαμε, επειδή δεν μπορούσαμε να αναστρέψουμε τις επιτόπου εξελίξεις, όπου μία δεδομένη στιγμή η βία υπερίσχυσε της λογικής.
Εντούτοις, πρέπει να συνεχίσουμε. Πρέπει, κυρίως, στο πρώτο Συμβούλιο που θα συγκληθεί να προσπαθήσουμε να θέσουμε όρους για τις επόμενες προτεραιότητες, ώστε να τεθεί ένα τέρμα σ'αυτές τις ανθρώπινες τραγωδίες. Νομίζω ότι το Συμβούλιο θα εξετάσει αναμφίβολα την προσωπική ευθύνη του και θα χρησιμοποιήσει τη διπλωματία του κυρίως για να επιτευχθεί η διακοπή των εχθροπραξιών και για την έναρξη και την επιτυχία των διαπραγματεύσεων, οι οποίες αυτή τη στιγμή βρίσκονται εν εξελίξει, προκειμένου να υπάρξει μία ειρηνική μεταβίβαση της εξουσίας στο Ζαΐρ. Κατά δεύτερον, θα πρέπει να εξετασθεί ο τρόπος διασφάλισης του δικαιώματος των διεθνών οργανώσεων να εκτελούν την αποστολή τους για τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν ανάγκη. Όταν θα επέλθει κατάπαυση του πυρός και θα υπάρξει μία αρχή πολιτικής συμφωνίας για τη μεταβίβαση, η οποία απ'ό, τι γνωρίζουμε βρίσκεται εν εξελίξει στο Ζαΐρ, τότε όλες οι προσπάθειες θα πρέπει να συγκεντρωθούν προς την κατεύθυνση της δημιουργίας μίας ελάχιστης σταθερότητας σ'αυτή τη γιγαντιαία χώρα, στην οποία επί του παρόντος τόσοι πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν προβλήματα. Και αυτό θα πρέπει να συμβεί σύμφωνα με τους κανόνες της τέχνης: την εγκαθίδρυση ενός μεταβατικού καθεστώτος, το οποίο θα προετοιμάσει εκλογές, τη διεξαγωγή εκλογών, οι οποίες θα αποφέρουν ένα αξιόπιστο αποτέλεσμα, και, στη συνέχεια, την εγκαθίδρυση μίας κυβέρνησης με δημοκρατική εντολή μετά τις εκλογές, μία δημοκρατική εντολή η οποία θα αξίζει τον κόπο για να έχει την υποστήριξη των Δυτικών, προκειμένου να αποκαταστήσει τη σταθερότητα, την ελευθερία και την ειρήνη σ'αυτήν την έντονα πληγείσα χώρα.
Το Συμβούλιο είναι έτοιμο πλέον να λειτουργήσει βάσει αυτών των αρχών. Θα ήθελα ακόμη από αυτή τη θέση, να εκφράσω την ιδιαίτερη αναγνώρισή μου προς αυτό που έπραξε η Επιτροπή και κυρίως η κ. Bonino against all political odds , η οποία, με την επιμονή της την οποία όλοι θαυμάζουμε, έπραξε αυτό που ήταν δυνατό να γίνει ακόμη. Από αυτή την τραγωδία έχουμε εξέλθει σοφότεροι; Γνωρίζουμε τους σημαντικούς πολιτικούς περιορισμούς που υφίστανται όταν δυτικά κράτη επιχειρούν να επαναφέρουν την τάξη των πραγμάτων στην Κεντρική Αφρική. Αναγνωρίζουμε τους περιορισμούς της εξωτερικής πολιτικής για τη στρατιωτική επέμβαση σε τέτοιου είδους συμβάντα και γνωρίζουμε τους περιορισμούς της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, εξαιτίας της έλλειψης κατάλληλων οργάνων, αλλά αυτό βρίσκεται υπό συζήτηση στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, προκειμένου να διαδραματίσουμε έναν προληπτικό και διορθωτικό ρόλο σε τέτοιου είδους τραγωδίες.

Bonino
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, νομίζω ότι θα μπορέσω να είμαι μάλλον σύντομη. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την υποστήριξή σας. Πιστεύω ότι, στο πλαίσιο των καθηκόντων μου ως επιτρόπου αρμοδίου για την ανθρωπιστική βοήθεια, δεν έπραξα παρά το καθήκον μου. Μου ζητήσατε να προσπαθήσω να πράξω το καλύτερο για το σεβασμό των ανθρωπιστικών συμβάσεων που προβλέπουν, ακριβώς, την ελευθερία πρόσβασης στα θύματα.
Απευθυνόμενη στο Συμβούλιο εφόσον, πράγματι, τίθεται το ζήτημα, μπορώ να πω ότι καθόσον με αφορά και καθόσον αφορά την Επιτροπή, δεν υπάρχει καμμία πρόθεση αποικιακής ή στρατιωτικής ή οποιουδήποτε άλλου είδους κατοχής της περιοχής, αλλά τίθεται ένα πραγματικό πρόβλημα. Θεωρήσαμε λοιπόν ότι η βοήθεια, ας πούμε η στρατιωτική επέμβαση, δεν ήταν ίσως η αποτελεσματικότερη και ότι παρουσίαζε πολιτικούς κινδύνους - θα επανέλθω σε αυτό το σημείο διότι συμφωνώ με την ανάλυσή σας - και ότι, συνεπώς, ήταν καλύτερο να επέμβουμε με ανθρωπιστική βοήθεια.
Το πρόβλημα που μας ετέθη είναι ότι από ένα σημείο και μετά, η ανθρωπιστική βοήθεια είχε απαγορευθεί, δηλαδή μας απαγορεύθηκε η πρόσβαση σε εκείνους που έπρεπε να βοηθήσουμε. Συνεπώς, υπάρχει εδώ μια κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπιστικών συμβάσεων και πράγματι εμείς, οι αρμόδιοι για την ανθρωπιστική βοήθεια, που δεν διαθέτουμε άλλα μέσα, δεν είμασταν σε θέση να επιτύχουμε την πρόσβαση δια της βίας. Ιδού τι συνέβη στην πραγματικότητα. Ήταν πλέον αδύνατον να παρασχεθεί βοήθεια σε άτομα που ευρίσκοντο σε απόγνωση. Επιπλέον, συνεχίσαμε εντούτοις να διατηρούμε προσωπικό ανθρωπιστικής βοήθειας επιτόπου. Συνεπώς, λόγω του φόβου αντιποίνων, αναγκαστήκαμε επίσης, επί πολλές εβδομάδες, να τηρούμε σιγή. Βλέπετε λοιπόν σε ποιά δύσκολη κατάσταση βρεθήκαμτα: είμασταν επιτόπου χωρίς καμμία αποτελεσματικότητα όσον αφορά το στόχο μας, αλλ' ουσιαστικά αναγκασμένοι να σιωπούμε λόγω του φόβου αντιποίνων. Ωστόσο, η ανθρωπιστική κοινότητα εκφράστηκε δημόσια στις 6 Μαϊου. Μετά από μήνες και εβδομάδες διαπραγματεύσεων, σύνεσης και προσπαθειών για να ηρεμήσει η κατάσταση, εκτιμήσαμε όλοι μαζί ότι δεν μπορούσαμε πλέον να σιωπούμε, από ευπρέπεια.
Ένα άλλο σημείο που θα ήθελα να υπογραμμίσω είναι ότι αναρωτιέμαι πολύ συχνά, όταν σχεδιάζουμε επεμβάσεις, ενδεχομένως στρατιωτικές, σε κάποιο σημείο, αν η κοινή γνώμη, η δική μας, η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, θα ήταν διατεθειμένη να δεχθεί τις απώλειες σε ανθρώπινες ζωές που προϋποθέτει αυτό. Είναι ίσως συχνά εύκολο να το σκεφθεί κανείς ως ενδεχόμενο, αλλά δύσκολο να το αντιμετωπίσει.
Αλλά, σχετικά, πρέπει να ομολογήσω ότι αν τίθενται ερωτήσεις σχετικά με την απώλεια ανθρωπίνων ζωών στο πλαίσιο στρατιωτικής επέμβασης και με τα προβλήματα που κινδυνεύει να μας δημιουργήσει αυτό σε σχέση με την κοινή γνώμη μας, σκοτώνονται επίσης όλο και περισσότερα στελέχη των οργανισμών ανθρωπιστικής βοήθειας. Φαίνεται όμως ότι το γεγονός ότι σκοτώνονται στελέχη των οργανισμών ανθρωπιστικής βοήθειας, είτε πρόκειται για Γιατρούς του Κόσμου, είτε για προσωπικό του Ερυθρού Σταυρού, είτε για παρατηρητές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν δημιουργεί πρόβλημα. Θα έλεγα ότι, κατά κάποιο τρόπο, ο κόσμος γύρισε ανάποδα, υπό την έννοια ότι αν πρόκειται για δολοφονία μελών ειδικευμένων σωμάτων ή στρατιωτικών καριέρας που υποτίθεται ότι είναι παρόντες σε δύσκολες ή επικίνδυνες καταστάσεις - και που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι παρόντες για κατανοητούς λόγους - υπάρχει αντίδραση της διεθνούς κοινότητας, αλλ' αν πρόκειται για δολοφονία στελεχών των οργανισμών ανθρωπιστικής βοήθειας που είναι παρόντα, δεν σημειώνεται πραγματικά πρόσφορη αντίδραση της διεθνούς κοινότητας.
Υπάρχει ένα γενικό αίσθημα ατιμωρησίας και υπάρχει ειλικρινά μια επιστροφή στη βαρβαρότητα. Έχω λίγο την εντύπωση ότι, βάσει των ανθρωπιστικών συνθηκών και συμβάσεων, αποδεχθήκαμε τον καθαγιασμό της ανθρωπιστικής βοήθειας. Είπαμε: »κανείς δεν πυροβολεί τον Ερυθρό Σταυρό». Όμως, θα έλεγα ότι στην περιοχή για την οποία μιλάμε, αυτή η μεταφορική έκφραση δεν ισχύει πλέον και ότι, πράγματι, »κάποιοι πυροβολούν τον Ερυθρό Σταυρό», χωρίς να υπάρχουν πρόσφορες αντιδράσεις, αντιδράσεις που θα μας ενεθάρρυναν να παραμείνουμε επιτόπου. Λέγοντας αυτό, αναφέρομαι ιδίως στους φορείς ανθρωπιστικής βοήθειας, τους οποίους θα έπρεπε τουλάχιστον να ευχαριστούμε για την επιμονή και την αποφασιστικότητά τους.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ κυρία Bonino.
Παρακαλώ όσους ανεβαίνουν στο βήμα να απέχουν από κάθε δημόσια εκδήλωση, δεδομένου ότι απαγορεύεται αυστηρά από τον Κανονισμό. Λυπούμαι ιδιαίτερα αλλά, αν επαναληφθεί κάτι τέτοιο, θα αναγκαστώ να σας κατεβάσω από το βήμα. Σας παρακαλώ, λοιπόν, να μη θορυβείτε όπως ορίζει ο Κανονισμός.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 12 το μεσημέρι.
Μπορούμε, λοιπόν, να περάσουμε χωρίς άλλη καθυστέρηση στην Ώρα των Ερωτήσεων προς το Συμβούλιο. Όπως θα διαπιστώσατε και εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση επί τόσο σημαντικών θεμάτων όπως η δήλωση του Συμβουλίου και η Επιτροπή για το Ζαΐρ άλλαξαν την κατανομή του χρόνου αναφορικά με τις ερωτήσεις προς το Συμβούλιο.

Ώρα των Ερωτήσεων (Συμβούλιο)
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την Ώρα των Ερωτήσεων (Β4-0165/97). Θα εξεταστούν οι ερωτήσεις που απευθύνονται προς το Συμβούλιο.
Ερώτηση αριθ. 1 του κ. Juan Izquierdo Collado (H-0293/97):
Θέμα: Ταμείο Συνοχής
Ποια είναι η γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με τη συνέχεια της λειτουργίας του Ταμείου Συνοχής μετά το 1999;

Patijn
Πρόεδρε, πριν να απαντήσω στην ερώτηση του αξιότιμου κ. Izquierdo Collado, θα ήθελα να θέσω ένα θέμα. Επειδή ο χρόνος έχει περάσει, αντιμετωπίζω σοβαρά προβλήματα με το περαιτέρω πρόγραμμά μου. Στις 9 η ώρα απογειώνεται το αεροπλάνο μου και, εν τω μεταξύ, έχω μία σημαντική συνομιλία με μία αντιπροσωπεία από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Θα ήθελα λοιπόν να σας ζητήσω, και πρόκειται να συμμορφωθώ απόλυτα με την κρίση σας, να περιορίσετε το χρόνο ερωτήσεων σε μία ώρα και στις λοιπές ερωτήσεις πρόκειται να απαντήσω γραπτώς.

Πρόεδρος
Κύριε Patijn, με φέρνετε σε δύσκολη θέση επειδή όντως, όπως είπα και στην προηγούμενη παρέμβασή μου, σήμερα ήταν μια μέρα όπου όλοι αναγκάστηκαν να αλλάξουν το πρόγραμμά τους. Ως Πρόεδρος, πρέπει να φροντίζω να τηρηθεί ο χρόνος που διαθέτουμε, δεν μπορώ όμως να αναγκάσω τον εκπρόσωπο του Συμβουλίου να ξεπεράσει τις δυνατότητές του.
Θα ξεκινήσουμε, λοιπόν, με την Ώρα των Ερωτήσεων και όταν θεωρήσετε ότι έχει εξαντληθεί ο χρόνος σας, θα πρέπει και εγώ με τη σειρά μου να κλείσω την Ώρα των Ερωτήσεων.

Patijn
Πρόεδρε, αντιστρέφετε επί του παρόντος το βάρος αποδείξεως. Ακολουθείτε την ημερήσια διάταξη. Σας εξήγησα ότι έχω ένα πρόβλημα με το πρόγραμμά μου. Ζητώ τον περιορισμό του χρόνου ερωτήσεων και μου απαντάτε: θα πρέπει να παραμείνετε όση ώρα διαρκέσουν οι ερωτήσεις και δεν πρέπει να αποχωρήσετε σαν να έχουν τελειώσει. Όχι, θέλω να καταλήξω μαζί σας σε μία συμφωνία, όσον αφορά την ημερήσια διάταξη. Προτείνω να απαντήσω στις ερωτήσεις μέχρι τις 7.20 και, εφόσον είστε σύμφωνος, θα ήθελα να έχω την έγκρισή σας.

Πρόεδρος
Όντως, στις 7: 20 θα διακόψω την Ώρα των Ερωτήσεων προς το Συμβούλιο με τις καλύτερες ευχές μου για την ευόδωση των συναντήσεών σας προς όφελος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Έχετε το λόγο προκειμένου να απαντήσετε στον κ. Izquierdo Collado.

Patijn
Σε απάντηση της ερώτησης του κ. Izquierdo Collado για τα διαρθρωτικά ταμεία μετά το 1999, θα ήθελα να επισύρω την προσοχή σας στις διατάξεις σχετικά με τα διαρθρωτικά ταμεία, καθώς και την αποστολή τους, οι οποίες έχουν συμπεριληφθεί στη Συνθήκη, και συγκεκριμένα το άρθρο 130 Δ, δεύτερη παράγραφος. Στο άρθρο 16 του κανονισμού για τη δημιουργία των διαρθρωτικών ταμείων ορίζεται ότι το Συμβούλιο θα πρέπει να επανεξετάσει τον εν λόγω κανονισμό, πριν το τέλος του 1999, βάσει πρότασης της Επιτροπής. Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν έχει ακόμη καταθέσει οποιαδήποτε πρόταση, το Συμβούλιο έκρινε ότι, επί του παρόντος, δεν θα πρέπει να αποφασίσει οτιδήποτε για το μέλλον των διαρθρωτικών ταμείων. Για να συμπληρώσω τα παραπάνω, μπορώ να σας πω ότι, μέχρι στιγμής, το θέμα αυτό δεν τέθηκε στο Συμβούλιο.
Θα ήθελα επίσης να επισημάνω στον αγαπητό ευρωβουλευτή ότι η Επιτροπή στα τέλη Απριλίου του τρέχοντος έτους διοργάνωσε μία διάσκεψη για την οικονομική και κοινωνική συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον τίτλο: Φόρουμ για τη συνοχή. Αυτή η συνάντηση, η οποία είχε ανεπίσημο χαρακτήρα, αφορούσε τη διαρθρωτική πολιτική της Ένωσης γενικότερα και αναμένουμε τα συμπεράσματα που θα εξαγάγει από αυτήν η Επιτροπή.
Τέλος, θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Μαδρίτης ζήτησε από την Επιτροπή το συντομότερο δυνατό να πραγματοποιήσει μία εμπεριστατωμένη ανάλυση για το σύστημα χρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να εκδώσει μία ανακοίνωση μετά το τέλος της Διακυβερνητικής Διάσκεψης για το μελλοντικό χρηματοδοτικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρχής γενομένης από τις 31 Δεκεμβρίου 1999, και σ'αυτή να λαμβάνεται υπόψη η προοπτική της διεύρυνσης.
Δεδομένου ότι αυτή η ανακοίνωση της Επιτροπής δεν είναι ακόμη διαθέσιμη, ως εκπρόσωπος του Συμβουλίου, δεν μπορώ να αναφερθώ σ'αυτό το θέμα περαιτέρω.

Izquierdo Collado
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, η ερώτησή μου δεν ήταν αν το Συμβούλιο έχει λάβει κάποια απόφαση αλλά το ποια είναι η γνώμη του για κάτι τόσο σημαντικό όσο το Ταμείο Συνοχής.
Με δεδομένη τη σημασία του Ταμείου αυτού για ορισμένες περιοχές και χώρες της Ένωσης, θέλω να ρωτήσω κατά πόσο θεωρεί το Συμβούλιο ότι, χωρίς να περιμένει τις προτάσεις της Επιτροπής, θα έπρεπε να συμπεριλάβει τη συνέχεια της λειτουργίας του Ταμείου Συνοχής στις προοπτικές χρηματοδότησης από το 1999 και μετά.

Patijn
Ο αγαπητός ευρωβουλευτής επισημαίνει, κατά τη γνώμη μου, ορθώς το θέμα της πολιτικής και οικονομικής σημασίας των διαρθρωτικών ταμείων. Μόνο που είναι αδύνατο, επί του παρόντος, να υπάρξει σχετική κρίση, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι λοιπές προκλήσεις, οι οποίες τίθενται για την Ευρωπαϊκή Ένωση, από την άποψη της οικονομικής πολιτικής και της χρηματοδοτικής στήριξης. Αυτό αφορά επομένως το ερώτημα εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση κατά τα προσεχή έτη, δηλαδή τον επόμενο αιώνα, θα ενσωματώσει τη διεύρυνση και επ'αυτού πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι υποψήφιοι για μελλοντική ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσον αφορά το μέσο βιοτικό επίπεδο και την ανάπτυξη της φυσικής και τεχνολογικής υποδομής τους, κατά μέσο όρο βρίσκονται πολύ πίσω από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σ'αυτό το ευρύτερο πλαίσιο, τίθενται και άλλα ερωτήματα προς απάντηση, όπως: ποιο είναι το μέλλον και ποιο θα είναι το κόστος μίας περαιτέρω αναδιάρθρωσης της κοινής γεωργικής πολιτικής, εφόσον επιθυμούμε να ενσωματώσουμε το γεωργικό τομέα της Ανατολικής Ευρώπης; Ως εκ τούτου, ορθώς, κατά τη γνώμη μου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Μαδρίτης ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επεξεργασθεί, επειγόντως και ενόψει της λήψης αποφάσεων όσον αφορά τη διεύρυνση, ένα πλαίσιο των προβλημάτων και των επιλογών, οι οποίες εμπίπτουν σ'αυτό το ευρύτερο πλέγμα, έτσι ώστε όταν θα υπάρξουν αποφάσεις σχετικά με τη διεύρυνση, τα κράτη μέλη και τα εθνικά τους κοινοβούλια να έχουν μία άποψη για το πως αυτό το ευρύτερο πλαίσιο μπορεί να αναπτυχθεί κατά τα πρώτα 5 με 6 έτη του επόμενου αιώνα. Αναμένουμε αυτή την ανάλυση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Γι'αυτό το λόγο, απαιτείται να καταλήξουμε επειγόντως στην ολοκλήρωση της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Εάν αυτό κατορθωθεί κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Αμστερνταμ, τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους, τότε αναμένουμε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε σύντομο χρονικό διάστημα θα ολοκληρώσει αυτή την ανάλυση για το μελλοντικό χρηματοδοτικό πλαίσιο και, ούτως, θα μπορούμε να εξετάσουμε τις πιθανότητες σχετικά με το τι θα πράξουμε περαιτέρω με τα ταμεία συνοχής.

Πρόεδρος
Ερώτηση αριθ. 2 του κ. Felipe Camisσn Asensio (H-0298/97):
Θέμα: Απαγόρευση της κυκλοφορίας τις Κυριακές βαρέων οδικών οχημάτων σε ορισμένες περιοχές διέλευσης διαμετακομιστικού εμπορίου
Ποια είναι η άποψη του Συμβουλίου για την απόφαση ορισμένων εθνικών κυβερνήσεων της ΕΕ να απαγορεύσουν την κυκλοφορία τις Κυριακές των οχημάτων μεταφοράς αγαθών στις περιοχές διέλευσης διαμετακομιστικού εμπορίου;

Patijn
Το ερώτημα του αγαπητού ευρωβουλευτού Camisσn Asensio αφορά την απαγόρευση της κυκλοφορίας φορτηγών τις Κυριακές σε ορισμένες περιοχές διέλευσης. Σ'αυτό το πλαίσιο, είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η αρμοδιότητα για τους ενδεχόμενους περιορισμούς στο εσωτερικό ενός κράτους μέλους, όσον αφορά την κυκλοφορία φορτηγών τις Κυριακές, κατ'αρχήν ανήκει στο σχετικό κράτος μέλος, υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί οι περιορισμοί σέβονται τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, και συγκεκριμένα τις αρχές για την αναλογικότητα και τη μη διακριτική μεταχείριση. Και υπενθυμίζω ότι, βάσει του άρθρου 155 της Συνθήκης ΕΚ, επαφίεται στην Επιτροπή η φροντίδα για την εφαρμογή και την τήρηση των διατάξεων της Συνθήκης, καθώς και των διατάξεων που ορίζονται εν ισχύ αυτής της Συνθήκης. Εν προκειμένω, η Επιτροπή παρακολουθεί την εξέλιξη της κατάστασης καθημερινά και έχει ως καθήκον να διαπιστώσει εάν υφίστανται ενδεχόμενες στρεβλώσεις στον εν λόγω τομέα και να τις διορθώσει. Επομένως, κρίνεται σκόπιμο, ο αγαπητός ευρωβουλευτής για ειδικές λεπτομέρειες να απευθυνθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Γενικά, θα ήθελα να επισημάνω ότι το κράτος μέλος, το οποίο έχει ως στόχο η ερώτηση, και συγκεκριμένα η Γαλλία, δεν είναι η μόνη χώρα που έχει επιβάλει παρόμοιους περιορισμούς για την κυκλοφορία των φορτηγών τις Κυριακές. Τέτοιου είδους περιορισμοί υφίστανται ακόμη στην Αυστρία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Πορτογαλία. Επιπλέον, μία περιοχή της χώρας από την οποία προέρχεται ο αγαπητός ευρωβουλευτής, και συγκεκριμένα η Χώρα των Βάσκων, έχει επιβάλει τέτοιου είδους περιορισμούς, με σκοπό τον περιορισμό της κυκλοφορίας των φορτηγών τις Κυριακές και τις εορτές.

Camisσn Asensio
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, εκτιμώ το ότι συμμερίζεστε, σε γενικές γραμμές, τον προβληματισμό μας στο ζήτημα αυτό. Εν πάση περιπτώσει, πρόκειται για βασικό ζήτημα και θα θέλαμε να μάθουμε ποια είναι η άποψη του Συμβουλίου, πέρα από την άποψη της Επιτροπής, για να δείξουμε ότι οι προθέσεις απαγόρευσης της κυκλοφορίας των οχημάτων μεταφοράς αγαθών τις Κυριακές σε ορισμένες χώρες και περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να έχουν αρνητικές συνέπειες. Τέτοια είναι, μεταξύ άλλων, η περίπτωση της Γαλλίας που, με την απαγόρευση αυτή, μπορεί να πλήξει ορισμένες χώρες και, συγκεκριμένα, τη διέλευση του διαμετακομιστικού εμπορίου ισπανικών προϊόντων.
Επιπλέον, μέτρα τέτοιου χαρακτήρα περιορίζουν την ελευθερία κυκλοφορίας υπηρεσιών και αγαθών σε ορισμένες περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όποιες και αν είναι αυτές, γεγονός που θα μπορούσε να αποτελέσει παραβίαση της Συνθήκης της Ρώμης.
Θα ήθελα να ρωτήσω, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, αν συμφωνείτε ότι θα μπορούσε να δοθεί λύση μέσα από τη δημιουργία επίγειων διαδρόμων ώστε, σε περίπτωση διαμάχης σε μία χώρα, η κυκλοφορία να διεξάγεται μέσα από αυτές τις διόδους έκτακτης ανάγκης και να μην επηρεάζονται τα οχήματα από τις διαμάχες μίας χώρας που δεν είναι η δική τους.
Εν πάση περιπτώσει, κάτι πρέπει να γίνει και το Συμβούλιο οφείλει να γνωστοποιήσει την άποψή του.

Patijn
Ο αγαπητός ευρωβουλευτής Camisσn Asension, κατά τη γνώμη μου, ζητεί ορθώς να δοθεί προσοχή σε τέτοιου είδους φαινόμενα, αλλά επαναλαμβάνω - και αυτό ορίζεται από το σύνολο του πολιτικού και νομοθετικού συστήματος της Κοινότητας - τα κράτη μέλη έχουν την ελευθερία και δηλώνω, εξ ονόματος του Συμβουλίου, ότι θα πρέπει να την έχουν σε ορισμένους τομείς και επομένως όσον αφορά την κυκλοφορία των φορτηγών, να επιβάλουν μέτρα υπέρ της δημόσιας τάξης και της ασφάλειας των πολιτών τους. Έχω ήδη επισημάνει ότι το κοινοτικό δίκαιο επ'αυτού ορίζει αυστηρές προϋποθέσεις. Έτσι, θα πρέπει για παράδειγμα, να υφίσταται σαφής αναλογικότητα μεταξύ, αφενός, των συνεπειών των μέτρων όσον αφορά τη δημόσια τάξη και, αφετέρου, τις ενδεχόμενες αρνητικές συνέπειες επί της ελεύθερης κυκλοφορίας ή επί της γενικής οικονομίας. Επίσης, γενικά είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι αυτά τα μέτρα δεν ελήφθησαν ως διακριτική μεταχείριση εναντίον πολιτών ή συμφερόντων άλλων κρατών μελών. Είναι ακριβώς η ισορροπία, η οποία θα πρέπει να επιδιωχθεί όσον αφορά αυτό το σημείο, προκειμένου να εξευρεθεί μία ορθή βάση. Είναι ιδιαίτερα σημαντική η διασφάλιση των αρχών της ελεύθερης κυκλοφορίας των ατόμων και των αγαθών, καθώς και της ελευθερίας των μεταφορών στο εσωτερικό της Κοινότητας, και από την άποψη της πολιτικής αποδοχής. Επαναλαμβάνω ότι η Επιτροπή, ως εγγυητής της Συνθήκης, οφείλει να μεριμνά για την τήρηση αυτών των αρχών της ισορροπίας, της αναλογικότητας και της μη διακριτικής μεταχείρισης. Εφόσον λαμβάνονται επαρκώς υπόψη αυτά τα πλαίσια, νομίζω ότι, βάσει του πολιτικού και συνταγματικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εξετασθεί σε βάθος η εσωτερική τάξη των κρατών μελών.

Πρόεδρος
Ερώτηση αριθ. 3 του κ. SΦren Wibe (H-0305/97):
Θέμα: Επιδοτήσεις των μεταφορών για το εργοστάσιο της Volvo στο Umeε
Στο σουηδικό Τύπο αναφέρεται ότι η Επιτροπή προτίθεται να απαγορεύσει τις σουηδικές επιδοτήσεις των μεταφορών για το εργοστάσιο της Volvo στο Umeε. Στην περίπτωση που αυτό πραγματοποιηθεί, απειλείται άμεσα η λειτουργία του εργοστασίου και μαζί με αυτή οι θέσεις εργασίας πολλών χιλιάδων ατόμων στην περιοχή.
Η θέση της Επιτροπής βασίζεται μεταξύ άλλων σε μια έκθεση εταιρείας συμβούλων. Το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης είναι απόρρητο, ακόμα και για τους εκπροσώπους της σουηδικής κυβέρνησης. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις στον Τύπο, ένα από τα επιχειρήματα της Επιτροπής είναι ότι το συγκεκριμένο εργοστάσιο της Volvo δεν θεωρείται ότι προμηθεύει τμήματα αλλά ότι κατασκευάζει έτοιμα προϊόντα.
Δεν θεωρεί το Συμβούλιο ασυνήθιστο το γεγονός ότι μια τέτοια έκθεση, από την οποία ενδεχομένως εξαρτάται η απόφαση στο εν λόγω θέμα, είναι απόρρητη για το ευρύ κοινό και ιδιαίτερα για τη σουηδική κυβέρνηση;
Πιστεύει το Συμβούλιο ότι το εργοστάσιο της Volvo, το οποίο κατασκευάζει θαλάμους φορτηγών οχημάτων προς περαιτέρω συναρμολόγηση, παράγει έτοιμα προϊόντα και όχι επιμέρους τμήματα των φορτηγών οχημάτων;

Patijn
Σε απάντηση της ερώτησης του κ. Wibe σχετικά με τις φήμες για την ύπαρξη μίας μυστικής έκθεσης όσον αφορά το εργοστάσιο της Volvo στην Umeε, δηλώνω με έμφαση ότι το Συμβούλιο δεν γνωρίζει τίποτα και ότι δεν υπήρξαν οποιεσδήποτε συνομιλίες σχετικά με το πρόβλημα, το οποίο τίθεται στην ερώτηση του αγαπητού ευρωβουλευτή. Εντούτοις, το Συμβούλιο θα ήθελε να επισύρει την προσοχή του κ. Wibe στο γεγονός ότι οι κανόνες ανταγωνισμού, όσον αφορά τις γενικές και κρατικές ενισχύσεις, ανήκουν σε ειδικούς τομείς, στους οποίους η Συνθήκη παραχωρεί την αρμοδιότητα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ωστόσο, ορίζεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 93, παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ, το Συμβούλιο μετά από αίτημα ενός κράτους μέλους και σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να αποφασίσει ότι ένα μέτρο στήριξης ενός κράτους μέλους θα πρέπει να θεωρηθεί ως σύμφωνο με την κοινοτική αγορά. Στην προκειμένη περίπτωση - όσο είναι δυνατό αυτό να είναι σαφές - το Συμβούλιο δεν μπορεί να λάβει θέση σχετικά με αυτή την κατάσταση, ούτε να υποχρεώσει a fortiori την Επιτροπή να δημοσιεύσει τη σχετική έκθεση, καθώς αυτό εναπόκειται αποκλειστικά στη σουηδική κυβέρνηση. Επομένως, κρίνεται σκόπιμο ότι ο αγαπητός ευρωβουλευτής θα πρέπει να απευθυνθεί στην Επιτροπή, προκειμένου να λάβει αν είναι δυνατόν περισσότερες πληροφορίες.

Wibe
Ευχαριστώ τον Πρόεδρο του Συμβουλίου για την απάντηση. Εχθές έθεσα την ίδια ερώτηση στην Επιτροπή η οποία επέμενε τότε στην άρνηση της να δημοσιοποιήσει αυτήν την έκθεση. Νομίζω ότι αυτό είναι περίεργο αν σκεφτούμε ότι θίγει τις θέσεις εργασίας τόσο πολλών ανθρώπων. Είναι επίσης περίεργο ότι κρατείται απόρρητη ακόμη και για την σουηδική κυβέρνηση.
Θέλω να επισημάνω ότι η ερώτησή μου δεν αφορά το κατά πόσον αυτό το εργοστάσιο δικαιούται οικονομική ενίσχυση ή όχι. Η ερώτησή μου είναι πολύ συγκεκριμένη και αποτελείται από δύο σκέλη. Πρώτον: θεωρεί ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ότι είναι λογικό να κρατείται απόρρητη κατ&#x02BC;αυτόν τον τρόπο μια καθοριστικής σημασίας έκθεση ακόμη και για τις κυβερνήσεις των διαφόρων χωρών, εν προκειμένω την κυβέρνηση της Σουηδίας;
Αν τώρα το Συμβούλιο δεν μπορεί να εξαναγκάσει την Επιτροπή να δημοσιοποιήσει αυτήν την έκθεση, θα ήθελα να επαναδιατυπώσω το δεύτερο σκέλος της ερώτησής μου ως εξής: θα προτρέψετε την Επιτροπή να κοινοποιήσει στο όνομα της διαφάνειας αυτήν την έκθεση στην σουηδική κυβέρνηση; Αυτό είναι ένα ελάχιστο που μπορεί κανείς να ζητήσει σ&#x02BC;αυτήν την περίπτωση.

Patijn
Εν προκειμένω, πρόκειται για ένα θέμα αρχής, συγκεκριμένα το θέμα του τρόπου με τον οποίο ένα όργανο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας πρέπει να χειρίζεται τις πληροφορίες. Θα πρέπει και πάλι να σας πω, κύριε Wibe, ότι δεν γνωρίζω εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαθέτει αυτή την έκθεση, αλλά τίθεται ένα θέμα αρχής όσον αφορά την Επιτροπή, εάν δηλαδή αυτή διαθέτει εμπιστευτικές πληροφορίες για μία επιχείρηση όσον αφορά ένα θέμα ανταγωνισμού, κατά πόσο, για άλλους λόγους ή πολιτικούς λόγους ή για παράδειγμα για λόγους εσωτερικής πολιτικής σε ένα κράτος, θα έπρεπε να δεσμεύεται για τη δημοσιοποίηση αυτών των εμπιστευτικών πληροφοριών για επιχειρήσεις. Νομίζω ότι εάν καταστήσουμε αυτό πρακτική, τότε θα βρεθούμε σε μία κατάσταση κατά την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ασκώντας τα καθήκοντά της ως εγγυητής των κανόνων ανταγωνισμού, θα βρεθεί σε μία εξαιρετικά δύσκολη θέση, στην περίπτωση που θα διαθέτει ορθές πληροφορίες για τις επιχειρήσεις. Νομίζω ότι σ'αυτή την περίπτωση πρόκειται για εμπιστευτικές επιχειρηματικές πληροφορίες - και καταταλαβαίνω ότι πρόκειται για μία έκθεση την οποία συνέταξε ένα γραφείο συμβούλων στη Volvo και επομένως πρόκειται πλήρως για τον ιδιωτικό τομέα - και δεν θεωρώ κατανοητό να επιμένει κανείς για τη δημοσίευση μίας έκθεσης, η οποία δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες της Επιτροπής όσον αφορά το δίκαιο του ανταγωνισμού. Νομίζω, επομένως, ότι η πρακτικότητα και η εφαρμογή του δικαίου του ανταγωνισμού αποδεικνύεται στην περίπτωση προβλημάτων.

Sjφstedt
Θέλω και εγώ, όπως και ο κ. Wibe, να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο του Συμβουλίου για την απάντηση. Μπορώ να πληρηφορήσω ότι η Επιτροπή επιβεβαίωσε εχθές ότι η έκθεση υπάρχει. Ελέχθη τότε ότι ο λόγος για την μη δημοσιοποίηση της έκθεσης είναι ότι μπορεί να περιέχει επαγγελματικά μυστικά. Μετά από αυτό σήμερα, η εν λόγω επιχείρηση, η Volvo, δήλωσε στα σουηδικά μέσα ενημέρωσης ότι ευχαρίστως θα έβλεπαν την παράδοση της έκθεσης στην σουηδική κυβέρνηση. Η επιχείρηση προτρέπει την ΕΕ να παραδώσει την έκθεση. Επομένως το εμπόδιο που επικαλέστηκε για την παράδοση η Επιτροπή δεν υπάρχει. Πιστεύω ότι θα ήταν πολύ καλό αν το Συμβούλιο προέτρεπε την Επιτροπή σε μέγιστη διαφάνεια σ&#x02BC;αυτό το ζήτημα. Είναι σημαντικό να μην είναι η διαφάνεια μόνο μια θεωρία, αλλά επίσης κάτι που εφαρμόζεται στην πράξη.
Πολλοί άνθρωποι στην Βόρεια Σουηδία το εκλαμβάνουν αυτό ως πολύ αλλαζονικό, δηλ. ότι απαγορεύουν μια περιφερειακή οικονομική ενίσχυση χωρίς να θέλουν να εξηγήσουν το γιατί. Αυτό νομίζω ότι έιναι λογικό να το κάνει η Επιτροπή. Γι&#x02BC;αυτό θα ήθελα να κάνω έκκληση σε εσάς να προτρέψετε την Επιτροπή στην μέγιστη δυνατή διαφάνεια.

Patijn
Επ'αυτού, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου δεν έχει καμία απολύτως επιφύλαξη όσον αφορά την επιδίωξη διαφάνειας. Αλλά επαναλαμβάνω ότι, εν προκειμένω, πρόκειται για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τους οποίους η Επιτροπή έχει καλά καθορισμένες αρμοδιότητες να ζητεί από τις επιχειρήσεις εμπιστευτικές επιχειρηματικές πληροφορίες, προστατεύοντας τις εμπιστευτικές επιχειρηματικές πληροφορίες και τα σχετικά συμφέροντα. Νομίζω ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επ'αυτού του σημείου, δεσμεύεται από τους κανόνες, οι οποίοι τέθηκαν από την ίδια και από το Συμβούλιο. Επαναλαμβάνω ότι θα έβρισκα ακατανόητο εάν, προστατευόμενες επιχειρηματικές πληροφορίες που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση, παραβιάζοντας τους κανόνες της δημοσιοποίησης αυτού του είδους των προστατευόμενων επιχειρηματικών πληροφοριών, τις θέταμε στη διάθεση δημόσιας συζήτησης. Νομίζω ότι, κατ'αυτό τον τρόπο, η εκπλήρωση του ρόλου της Επιτροπής σ'αυτό το σημείο, δηλαδή όσον αφορά το δίκαιο του ανταγωνισμού, θα δυσκόλευε σε μεγάλο βαθμό.

Stenmarck
Η Σουηδία είναι μία από τις χώρες της ΕΕ που έχει τις πλέον μεγαλύτερες μεταφορικές αποστάσεις. Συνηθίζουμε να διαπιστώνουμε ότι έχουμε ένα εξαγωγικό μειονέκτημα μεταξύ 700 και 1000 χιλιομέτρων. Γι&#x02BC;αυτό υπάρχει επίσης εδώ και πολλά χρόνια ένα σύστημα οικονομικής ενίσχυσης για τις μεταφορές για να εξισωθεί ο ανταγωνισμός εντός της χώρας, κάτι που αξίζει να τονιστεί. Είναι μία οικονομική ενίσχυση για τις μεταφορές η οποία όντως εγκρίθηκε από την ΕΕ σε συνάφεια με την ένταξη της Σουηδίας, αλλά τώρα έχει επανεξεταστεί από την Επιτροπή. Τώρα, όταν η ΕΕ θέλει να τροποποιήσει αυτό το σύστημα παραπέμπει σε μια απόρρητη έκθεση. Είμαι διατεθειμένος να ισχυριστώ ότι θεωρώ ότι όταν ούτε καν η ίδια η κυβέρνηση του περί ου ο λόγος κράτους μέλους έχει άμεση πρόσβαση σε μια έκθεση, δείχνει αυτή η μυστικοπάθεια μια από τις πλέον χειρότερες πλευρές της ΕΕ.
Γι&#x02BC;αυτό θέλω να κάνω έκκληση στον εκπρόσωπο του Συμβουλίου να πάρει τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για να δημοσιοποιήσει αυτήν την έκθεση και για να συνδράμει στο να καθησυχαστούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι ήδη σήμερα έχουν πληγεί εξαιρετικά σκληρά σε μια περιοχή η οποία ήδη σήμερα έχει πάρα πολύ υψηλή ανεργία.

Patijn
Δεν μπορώ παρά να επαναλάβω αυτό που είπα στις δύο προηγούμενες ερωτήσεις. Το Συμβούλιο, και αυτό το λέω ως Πρόεδρος του Συμβουλίου, είναι κατ'αρχήν υπέρ μεγαλύτερης διαφάνειας. Στη Διακυβερνητική Διάσκεψη τίθεται θέμα για τον καλύτερο καθορισμό των αρχών της διαφάνειας, ως υψηλής προτεραιότητας, εκ μέρους ενός μεγάλου αριθμού κρατών, και αυτό υποστηρίζεται επίσης από την Προεδρία. Αλλά, επαναλαμβάνω για άλλη μία φορά, ακόμη και κάτω από συνθήκες μέγιστης διαφάνειας, οι επιχειρήσεις οι οποίες εθελοντικά ή υποχρεωτικά διαβιβάζουν επιχειρηματικές πληροφορίες στα όργανα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας χαίρουν υψηλής προστασίας όσον αφορά τη μη δημοσιοποίηση εμπιστευτικών επιχειρηματικών δεδομένων. Δεν γνωρίζω κατά πόσο αυτοί οι κανόνες στη συγκεκριμένη περίπτωση ισχύουν, αλλά καταλαβαίνω ότι εχθές ήρθατε σε επαφή με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σας εξήγησε τους λόγους για τους οποίους προς στιγμή δεν επιθυμεί τη δημοσιοποίηση της έκθεσης και δεν νομίζω ότι αποτελεί ρόλο του Συμβουλίου, με τα περιορισμένα νομικά μέσα που διαθέτει, να υποχρεώσει την Επιτροπή να πράξει κάτι για το οποίο αυτή έχει λόγους να μην το πράξει.

Πρόεδρος
Ερώτηση αριθ. 4 της κ. Marνa Izquierdo Rojo (H-0306/97):
Θέμα: Επαγγελματική κατάρτιση και ευρωμεσογειακή πολιτική
Με τη Διακήρυξη της Βαρκελώνης της Α' Ευρωμεσογειακής Διάσκεψης αποφασίστηκε, στο πλαίσιο των μέτρων για την ανάπτυξη των ανθρώπινων πόρων, η έναρξη τακτικού διαλόγου σχετικά με την επαγγελματική κατάρτιση, με ιδιαίτερη αναφορά στο Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για την Κατάρτιση που εδρεύει στο Τορίνο.
Το Συμβούλιο έχει ήδη εκδώσει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για την Κατάρτιση σε σχέση με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, χωρίς να συμπεριλάβει και τις συνδεδεμένες χώρες της Μεσογείου.
Λαμβανομένων υπόψη των αναγκών της περιοχής της Μεσογείου και της ζωτικής σπουδαιότητας της πολιτικής για την επαγγελματική κατάρτιση, πότε και με ποιό τρόπο σκέπτεται το Συμβούλιο να προβεί στη ρύθμιση των δραστηριοτήτων σχετικά με τον προγραμματισμό της επαγγελματικής κατάρτισης για τις χώρες MEDA;

Patijn
Σε απάντηση των ερωτήσεων της κ. Izquierdo Rojo για την επαγγελματική κατάρτιση σε σχέση με την ευρωπαϊκή μεσογειακή πολιτική, θα ήθελα να αναφέρω ότι το Συμβούλιο ήταν ένα από τα μέρη τα οποία ενέκριναν το Νοέμβριο του 1995 τη δήλωση της Βαρκελώνης και το πρόγραμμα εργασίας, το οποίο υποστηρίζει το στόχο, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής μεσογειακής εταιρικής σχέσης, για έναν τακτικό διάλογο για την εκπαιδευτική πολιτική συμπεριλαμβανομένης και της επαγγελματικής κατάρτισης. Αυτό επαναλαμβάνεται επίσης στα συμπεράσματα της δεύτερης ευρωμεσογειακής διάσκεψης, η οποία πραγματοποιήθηκε στη Μάλτα στις 15 και 16 Απριλίου.
Επίσης, το Συμβούλιο, κατά την έγκριση των κατευθυντήριων γραμμών του ενδεικτικού προγράμματος MEDA στις 6 Δεκεμβρίου 1996, συμφώνησε ότι η βοήθεια προς τις μεσογειακές χώρες εταίρους εκ μέρους της Ένωσης θα πρέπει να κατευθύνεται στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού, μέσω της βελτίωσης της διαχείρισης, της αποτελεσματικότητας και ποιότητας της επαγγελματικής και διαχειριστικής εκπαίδευσης.
Έκτοτε, ακολούθησε μία σειρά δραστηριοτήτων. Σε πολυμερές επίπεδο πραγματοποιήθηκε, κατά τη διάρκεια της τριμερούς διάσκεψης στις 24 και 25 Μαΐου 1996 στην Κατάνη, μία ανταλλαγή σκέψεων σχετικά με μία σειρά συναφών θεμάτων στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής, μεταξύ των οποίων και για την επαγγελματική εκπαίδευση. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκε χρηματοδοτική βοήθεια από τα μέσα του MEDA για την υποστήριξη μέτρων για τη βελτίωση τόσο σε υποπεριφερειακό όσο και σε διμερές επίπεδο, της ποιότητας της επαγγελματικής εκπαίδευσης.
Εάν η αγαπητή ευρωβουλευτής επιθυμεί να έχει περισσότερο λεπτομερείς πληροφορίες, σχετικά με ειδικές δραστηριότητες, μπορεί να απευθυνθεί στην Επιτροπή, η οποία είναι επιφορτισμένη με την εκτέλεση του εν λόγω προγράμματος.

Izquierdo Rojo
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, το Συμβούλιο απάντησε στην ερώτηση όπως θα είχε απαντήσει και ένας γραφειοκράτης, με εκείνο το μπλα, μπλα, μπλα που δε λέει τίποτα. Δεν απαντάτε στη συγκεκριμένη ερώτηση που σας έκανα, η οποία είναι πώς και πότε θα εγκρίνετε τον κανονισμό, όπως το κάνατε με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, ένας Τσέχος, Ρουμάνος ή Ούγγρος νέος μπορεί να επωφεληθεί από την επαγγελματική κατάρτιση και από τα προγράμματα, όχι όμως και ένας νέος από τις χώρες της Βόρειας Αφρικής. Με τις χώρες αυτές της νότιας Μεσογείου έχουμε την πολιτική των συνδεδεμένων μελών που βασίζεται στην ισορροπία, στις ελεύθερες ανταλλαγές και στην κοινή εργασία. Πώς θα μπορέσουμε να δουλέψουμε με τους ανθρώπους αυτούς δεδομένης της τεράστιας ανισορροπίας ως προς την επαγγελματική κατάρτιση; Πώς είναι δυνατό να συμπεριφερόμαστε έτσι ως Ευρωπαίοι, να ανοίγουμε αγορές και να κλείνουμε τις πόρτες στην κατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού;
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, δεν απαντήσατε στην ερώτησή μου. Είναι βαριά η ευθύνη. Εφαρμόζουμε πρακτική διαχωρισμού ενάντια στις φτωχότερες χώρες, που είναι οι χώρες της νότιας Μεσογείου.

Patijn
Εν συντομία. Η κ. Izquierdo Rojo θέτει το ερώτημα σε λανθασμένο όργανο, επειδή δεν πρόκειται για κανονισμούς του Συμβουλίου, αλλά για κανόνες εφαρμογής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ένα πρόγραμμα, το οποίο εκτελείται υπό την ευθύνη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Εδώ θα ήθελα να σταματήσω.

Πρόεδρος
Κυρία Ιzquierdo, έχετε δικαίωμα μίας μόνο συμπληρωματικής ερώτησης, την οποία σας έδωσα ήδη.

Izquierdo Rojo
Κύριε Πρόεδρε, θέλω μόνο να επισημάνω ότι, μέχρι στιγμής, το Συμβούλιο έχει ρυθμίσει τη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για την Κατάρτιση αναφορικά με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, είναι όμως επίσης αρμοδιότητά του να προχωρήσει σε μία ρύθμιση των δραστηριοτήτων του Ιδρύματος αυτού καθαυτού, στη βάση των συμφωνηθέντων στη Βαρκελώνη για τις χώρες της Μεσογείου.

Πρόεδρος
Επειδή αναφέρονται στο ίδιο θέμα, οι ερωτήσεις αριθ. 5, 6, 7 και 8 θα απαντηθούν από κοινού.
Ερώτηση αριθ. 5 του κ. Arthur Newens (H-0308/97):
Θέμα: Η Κούβα και ο Νόμος Helms Burton
Θα μπορούσε το Συμβούλιο να προβεί σε δήλωση σχετικά με τις μέχρι σήμερα υπολογιζόμενες συνέπειες του Νόμου Helms Burton στο εμπόριο μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κούβας, και ποιά μέτρα προβλέπονται για την πρόληψη περαιτέρω ζημιών που θα μπορούσαν να προκύψουν εάν ο νόμος εφαρμοσθεί πλήρως; Ερώτηση αριθ. 6 του κ. Rinaldo Bontempi (H-0310/97):
Θέμα: Η Κούβα και ο Νόμος Helms Burton
Θα μπορούσε το Συμβούλιο να προβεί σε δήλωση σχετικά με την πρόοδο στο θέμα της επίλυσης της διαφοράς μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής όσον αφορά το Νόμο Helms Burton ο οποίος επί του παρόντος εξετάζεται από ειδική ομάδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου; Eρώτηση αριθ. 7 του κ. David Morris (H-0315/97):
Θέμα: Η Κούβα και ο Νόμος Helms Burton
Θα μπορούσε το Συμβούλιο να προβεί σε δήλωση σχετικά με πρόσφατες εξελίξεις στην Κούβα όπως ένα σχόλιο στις ειδήσεις ότι οι αρχές της Κούβας και οι αρχές των ΗΠΑ επέτρεψαν στην τηλεοπτική εταιρεία CNN να εγκαταστήσει γραφείο στην Κούβα, και πώς αυτή η ενέργεια συνδέεται με το Νόμο Helms Burton ο οποίος επιδιώκει να καταστήσει αυστηρότερο το εμπορικό εμπάργκο των ΗΠΑ έναντι της Κούβας; Ερώτηση αριθ. 8 του κ. Manuel Medina Ortega (H-0345/97):
Θέμα: Αμερικανικός νόμος Helms-Burton
Πιστεύει το Συμβούλιο ότι οι ευρωπαίοι επιχειρηματίες που έχουν επενδύσει, ή που σκοπεύουν να επενδύσουν, στην Κούβα είναι αρκετά προστατευμένοι μετά από την πρόσφατη απόφαση της Επιτροπής όσον αφορά την αναστολή των διαδικασιών κατά των Ηνωμένων Πολιτειών για το νόμο Helms-Burton, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εμπορίου;
Patijn
Θα ήθελα να δώσω μία συνδυασμένη απάντηση στα ερωτήματα των αγαπητών ευρωβουλευτών Newens, Bontempi, Morris και Medina Ortega, επειδή όλα έχουν σχέση με το νόμο Helms-Burton για την Κούβα. Μετά από εντατικές διμερείς διαπραγματεύσεις μεταξύ της Επιτροπής και των αμερικανικών αρχών, στις 11 Απριλίου 1997, επιτεύχθηκε μία συμφωνία όσον αφορά το νόμο HelmsBurton και κατ'επέκταση ως ένα βαθμό και το νόμο d'Amato. Η συμφωνία αφορά ένα συγκεκριμένο κώδικα συμπεριφοράς. Προκειμένου να αποφευχθεί η όξυνση της διαμάχης για το νόμο Helms-Burton, το Συμβούλιο συνεδρίασε στις 18 Απριλίου και κατέληξε στα ακόλουθα συμπεράσματα. Παραθέτω: λαμβανομένων υπόψη της συμφωνίας μεταξύ της Επιτροπής και των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και της δέσμευσης που ανέλαβαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Συμβούλιο συμφώνησε να αποσύρει τις εν εξελίξει διαδικασίες της επιτροπής εμπειρογνωμόνων της ΠΟΕ έναντι του νόμου Helms-Burton, και σε περίπτωση που αναληφθεί δράση εναντίον επιχειρήσεων ή ατόμων προερχόμενων από την ΕΕ βάσει του νόμου Libertad ή βάσει του νόμου για κυρώσεις όσον αφορά το Ιράν και τη Λιβύη, ή δεν παραχωρηθούν και αποσυρθούν οι περιγραφόμενες στη συμφωνία wavers , τότε η Επιτροπή θα ζητήσει από την επιτροπή εμπειρογνωμόνων της ΠΟΕ να συνεχίσει τη διαδικασία για τις υποθέσεις αυτές. Εν τω μεταξύ, ζητεί το Συμβούλιο από την Επιτροπή να το κρατά ενήμερο για τις μελλοντικές εξελίξεις. Το Συμβούλιο υπενθυμίζει σχετικά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως και οι Ηνωμένες Πολιτείες, έθεσε το στόχο να υπερασπίζεται τις δημοκρατικές αρχές, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες, όπου αυτές απειλούνται, και δεσμεύθηκε, όπως και οι Ηνωμένες Πολιτείες, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Εντούτοις, το Συμβούλιο δηλώνει για άλλη μία φορά την έντονη αντίθεσή του για την έκδοση νόμων που αφορούν περιοχές έξω από την επικράτειά τους ως μέσο για την επίτευξη αυτών των στόχων. Θεωρεί αυτού του είδους τη νομοθεσία, τόσο από άποψη δικαίου όσο και από άποψη αρχής, απαράδεκτη. Το Συμβούλιο υπενθυμίζει, κυρίως όσον αφορά αυτό, την έντονη ανησυχία που εξέφρασε στα συμπεράσματά του της 15ης Ιουλίου 1996 για τις εκτός του χώρου κυριαρχίας συνέπειες του νόμου Helms-Burton και d'Amato και κανένα σημείο της συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορεί να αφήσει να εννοηθεί ότι κατά κάποιο τρόπο υπάρχει εγκατάλειψη της προηγούμενης προσέγγισης αυτού του θέματος, όπως αυτή που περιγράφεται σ'αυτά τα συμπεράσματα. Το Συμβούλιο είναι υπέρ της άποψης ότι οι διαπραγματεύσεις, στο πλαίσιο της πολυμερούς συμφωνίας για τις επενδύσεις, τις επονομαζόμενες ΜΑΙ, θα πρέπει να συνεχιστούν σύμφωνα με τις διαδικασίες που συμφωνήθηκαν σ'αυτές τις διαπραγματεύσεις και βάσει της ισχύουσας εντολής. Αυτή η εντολή μπορεί να τροποποιηθεί από το Συμβούλιο, βάσει των κανόνων συμπεριφοράς. Στο σημείο αυτό τελειώνουν τα συμπεράσματα που εξήγαγε το Συμβούλιο από τη συμφωνία μεταξύ της Επιτροπής και των διοικητικών αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών.
Όσον αφορά το ερώτημα του κ. Newens σχετικά με τον αριθμό των επιχειρήσεων από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν υποστεί βλάβες εξαιτίας του νόμου Helms-Burton, δεν είναι υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με το σύνολο των αρνητικών συνεπειών στο εμπόριο μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κούβας. Ωστόσο, το Συμβούλιο επανειλημμένα επισήμανε ότι αυτή η νομοθεσία, κατά τη γνώμη του, έρχεται σε αντίφαση με το διεθνές δίκαιο και με τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους τομείς εμπορίου και επενδύσεων, ότι έχει προκαλέσει βλάβες και ότι λειτούργησε αποθαρρυντικά για το εμπόριο μεταξύ Ένωσης και Κούβας.
Όσον αφορά τέλος το προφορικό ερώτημα του κ. Morris, για το πώς κρίνει το Συμβούλιο το γεγονός ότι η τηλεοπτική εταιρεία CNN ζήτησε από τις κουβανικές και τις αμερικανικές αρχές την άδεια και την έλαβε για να ανοίξει γραφείο στην Κούβα, θα ήθελα να απαντήσω ότι αυτή είναι μία υπόθεση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κούβας και δεν έχει συνέπειες στις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών αυτών.

Newens
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον προεδρεύοντα για την απάντησή του. Είμαι ευτυχής που αναγνωρίζει ότι ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες που ασκούν εμπόριο στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τρομοκρατηθεί από την πιθανότητα να υποστούν δικαστική δίωξη και ότι υπάρχουν και άλλοι αμερικανικοί νόμοι που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά νομοταγών ευρωπαίων πολιτών. Κάτω από τις συνθήκες αυτές δεν συμφωνεί άραγε πως οποιαδήποτε ένδειξη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποδυναμώνει την προσέγγισή της - και η εντύπωση αυτή έχει δοθεί μέχρι κάποιο σημείο με την απόσυρση της διαμαρτυρίας στον ΠΟΕ - στην πραγματικότητα θα ζημιώσει το εμπόριό μας; Θα επιβεβαιώσει επομένως ξανά την αποφασιστικότητά μας όχι μόνο να ζητήσουμε την επανασύσταση της επιτροπής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου εάν παραστεί ανάγκη αλλά και να λάβουμε όλα τα άλλα αναγκαία μέτρα ούτως ώστε να εμποδίσουμε τις εξωεδαφικές διατάξεις του νόμου Χελμς-Μπάρτον να ασκηθούν καθ' οιονδήποτε τρόπο κατά των εμπορευομένων μας;

Patijn
Μπορώ να απαντήσω στον κ. Newens ότι το Συμβούλιο πρόκειται να πράξει τα πάντα για την καταπολέμηση νομοθεσιών τρίτων χωρών με επιπτώσεις πέραν του εθνικού κυριαρχικού τους χώρου και βλαβερών για τα συμφέροντα των επιχειρήσεων και των ατόμων των προερχόμενων από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τέθηκε ένα ιδιαίτερο πολιτικό δίλημμα, δηλαδή ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες για λόγους εσωτερικής πολιτικής ήταν αναγκασμένες, μετά την ανάληψη διαδικασιών από την ομάδα εμπειρογνωμόνων της ΠΟΕ, να επικαλεσθούν την επονομαζόμενη National Security Exception , η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στη διακοπή των διαδικασιών της ΠΟΕ. Αυτό στην πραγματικότητα θα σήμαινει ότι, όσον αφορά τη διαμάχη για το νόμο Helms-Burton, όχι μόνο δεν θα υπήρχε απόφαση, αλλά και ότι οι λόγοι εσωτερικής πολιτικής τους οποίους επικαλέσθηκαν οι διοικητικές αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών, προκειμένου να υποχρεωθούν να ζητήσουν τη National Security Exception θα οδηγούσαν σε σημαντική απώλεια της αξιοπιστίας της διαδικασίας της επιτροπής εμπειρογνωμόνων της ΠΟΕ, στο πλαίσιο του Γύρου της Ουρουγουάης, για την επίλυση τέτοιου είδους εμπορικών διαφορών.
Όλοι οι παράγοντες πίεσαν την Επιτροπή και την αμερικανική διοίκηση να περιλάβουν στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας μία ρήτρα για να αποφευχθεί η διαμάχη αυτή να οδηγηθεί σε αδιέξοδο, με τις συνέπειες που περιέγραψα για την ΠΟΕ. Αφετέρου, η αμερικανική διοίκηση ανέλαβε τη δέσμευση να προσπαθήσει να περιορίσει τις αρνητικές συνέπειες του νόμου Helms-Burton, καθώς και του νόμου d'Amato, όσον αφορά τα συμφέροντα των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να επιχειρήσει να επανορθώσει, μέσω νομοθετικών αλλαγών ή wavers . Επί του παρόντος, αναμένουμε την περαιτέρω στάση έναντι αυτής της δέσμευσης των αμερικανικών αρχών και, εάν η Επιτροπή αναφέρει προς το Συμβούλιο ότι έχει την εντύπωση ότι οι αμερικανικές αρχές δεν μπορούν να τηρήσουν τις συμφωνίες, τότε δεν θα διστάσουμε να προσφύγουμε και πάλι στην επιτροπή εμπειρογνωμόνων της ΠΟΕ.

Bontempi
Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, θα επιθυμούσα να σας κάνω μία ερώτηση: δεν νομίζετε ότι η διαχείριση αυτής της συμφωνίας αποτελεί ένα πολύ λεπτό θέμα, λόγω των στοιχείων δυσκολίας και ασάφειας που περιέχει; Και κυρίως δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή σας, όπως συνέβη σε μένα, ότι υπάρχει κίνδυνος να γίνουν εν μέρει αποδεκτές, με την συμφωνία αυτή, οι ίδιες συνέπειες που είχε ήδη ο νόμος; Αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει διαφορά, πληροφορούμεθα όμως ότι δημιουργούνται αντικίνητρα για επιχειρήσεις και μη κυβερνητικές οργανώσεις που συνεργάζονται με την Κούβα, λόγω της διαχείρισης και της ερμηνείας της συμφωνίας αυτής. Θα ήθελα να πληροφορηθώ τι σκέπτεστε και τι πληροφορίες έχετε σχετικά.

Patijn
Ο στόχος αυτής της συμφωνίας, την οποία σύναψε η Επιτροπή και στη συνέχεια ενέκρινε το Συμβούλιο, είναι, υπό τους αυστηρούς όρους τους οποίους ανέφερα προηγουμένως, να δοθεί χρόνος στις αμερικανικές αρχές να συμφωνήσουν με τους ανεξάρτητους νομοθέτες τους, και εν προκειμένω τη Γερουσία, ώστε ο νόμος να ερμηνευθεί κατά τέτοιο τρόπο, ή και σε περίπτωση ανάγκης να τροποποιηθεί, ώστε αυτές οι συνέπειες, εκτός του εθνικού κυριαρχικού χώρου και οι οποίες είναι αρνητικές για τα ευρωπαϊκά οικονομικά συμφέροντα και για τις επενδύσεις, να αρθούν. Εάν φανεί, ότι βάσει νόμου ή πρακτικής, οι αμερικανικές αρχές είναι αναγκασμένες να διακόψουν αυτές τις διαδικασίες για την άρση των συνεπειών εκτός του εθνικού κυριαρχικού χώρου, οι οποίες είναι εις βάρος των ευρωπαϊκών συμφερόντων όσον αφορά τις οικονομικές σχέσεις με την Κούβα, τότε η Επιτροπή και το Συμβούλιο δεν θα διστάσουν να εξαγάγουν συμπεράσματα και, όπως ακριβώς δήλωσα, να προσφύγουν και πάλι στην επιτροπή εμπειρογνωμόνων της ΠΟΕ.

Morris
Μου φαίνεται κύριε προεδρεύοντα ότι οι αμερικανοί τα έχουν βάλει με τους πάντας και τα πάντα. Εκτός από το γεγονός ότι ο νόμος αυτός επηρεάζει αρνητικά την Κούβα έχει και αρνητικό αποτέλεσμα στις αμερικανικές επιχειρήσεις οι οποίες χάνουν δισεκατομμύρια δολλάρια και εκατοντάδες χιλιάδων θέσεις εργασίας.
Δεν θα συμφωνούσε άραγε το Συμβούλιο ότι ο νόμος Χελμς-Μπάρτον, ο οποίος παρεμποδίζει την είσοδο της Κούβας στη Διεθνή Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών μέχρι την επόμενη μετά τον Κάστρο κυβέρνηση, αποτελεί στην πραγματικότητα παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κούβας;
Προτίθεται άραγε το Συμβούλιο να αναλάβει δράση ούτως ώστε να εξασφαλίσει ότι η Κούβα θα αποκτήσει πρόσβαση στους οργανισμούς αυτούς για να ανορθώσει την οικονομία της υπέρ των κατοίκων της;

Patijn
Είμαι, κατ'αρχήν, σύμφωνος με τον αγαπητό ευρωβουλευτή, και νομίζω ότι εκφράζω και την άποψη όλου του Συμβουλίου, όσον αφορά την άποψή του ότι, εάν κάποιος επιθυμεί την προώθηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κούβα, η απομόνωση και ο αποκλεισμός, όπως αυτός που εφαρμόζουν οι αμερικανικές αρχές από το 1959, και δεδομένου ότι η Κούβα δεν αποτελεί πλέον απειλή για την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν αποτελεί το καταλληλότερο μέτρο. Εντούτοις, η αμερικανική κυβέρνηση και η αμερικανική Γερουσία έχουν άλλη άποψη και επ'αυτού του σημείου we agree to disagree . Όσον αφορά την περιλαμβανόμενη στη νομοθεσία απαγόρευση αποδοχής της Κούβας, για παράδειγμα από όργανα τύπου Bretton-Wood, δεν μπορώ να πω τίποτε άλλο, παρά ότι, επί του παρόντος, οι ρυθμίσεις των οργάνων τύπου Bretton-Wood θα πρέπει να αποφασίσουν για τον τρόπο αντίδρασής τους. Δεν είναι δυνατόν ένα κράτος να επιβάλει μονομερώς τις απόψεις του σε πολυμερή όργανα.

Medina Ortega
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μία χώρα που θαυμάζω, μία χώρα που αγαπώ, έχω πολλές σχέσεις μαζί της και μία από τις παλαιότερες δημοκρατικές χώρες αλλά ένα από τα χαρακτηριστικά της δημοκρατίας αυτής που βασίζεται στη διάκριση των εξουσιών και στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης είναι η τρομερή αυστηρότητα στην εφαρμογή του νόμου και των ποινών. Σήμερα ένας κοινοτικός υπήκοος, ο κ. Ferreiro, βρίσκεται στη φυλακή στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή ανέπτυξε εμπορική δραστηριότητα με στόχο την παροχή τροφίμων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης στην Κούβα.
Φοβούμαι ότι η καταγγελία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αντικείμενο το νόμο Helms Burton θα κάνει τις αμερικανικές αρχές να σκεφτούν ότι έχουν το πεδίο ελεύθερο για την εφαρμογή της εθνικής αμερικανικής νομοθεσίας με κάθε αυστηρότητα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο τους Ευρωπαίους επιχειρηματίες αλλά και τα παιδιά και τους συγγενείς τους σε σύγκρουση με τη νομοθεσία αυτή που θεωρούν ότι δεν ισχύει για τους ίδιους ή ότι δεν τους πλήττει ή ότι δεν μπορεί να τους πλήξει τόσο άμεσα.

Patijn
Μπορώ απλά να διαβεβαιώσω τον κ. Medina Ortega ότι το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη, από κοινού με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αναμφίβολα για λόγους αρχής, απορρίπτουν νόμους όπως αυτόν των Helms-Burton. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος για τον οποίο, όταν εγκρίθηκε αυτός ο νόμος το 1996, το Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής και σε σχετικό σύντομο χρονικό διάστημα, αποφάσισε μία σειρά αντιμέτρων, μέτρων αντιποίνων, προκειμένου να είναι σε θέση να αντιδράσει, σε περίπτωση που η εφαρμογή αυτού του νόμου θα έπληττε ευρωπαϊκά συμφέροντα. Αυτό δεν αλλάζει την εικόνα, ένας σημαντικός εμπορικός εταίρος, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, και ένας σημαντικός εμπορικός εταίρος, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία εικόνα εσείς μου δώσατε, να συζητούν εν προκειμένω, όπως δύο ελάφαντες οι οποίοι θα πρέπει να περάσουν από ένα ράφι με πορσελάνες, όπου ελπίζουμε ότι θα υπάρξουν όσο το δυνατόν λιγότερες σπασμένες πορσελάνες. Γι'αυτό, για το οποίο πραγματικά λυπούμαι, είναι ότι τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι οποίες προφανώς συμμερίζονται το κοινό όραμα για τις επιθυμητές νέες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στην Κούβα, μετά από τόσα χρόνια δεν έχουν φθάσει ακόμα στην αρχή μίας συμφωνίας για ένα θέμα στο οποίο έχουν τόσο σημαντικές διαφορές. Λυπούμαστε ακόμη, επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες εμποδίζουν μέσω της απομόνωσης τις εξελίξεις στην Κούβα, αντί να τις παροτρύνουν. Ως καλός Φιλελεύθερος, νομίζω ότι η δημοκρατία ενισχύεται πολύ από τις εξωτερικές επενδύσεις και η παρεμπόδιση των εξωτερικών επενδύσεων, εν προκειμένω, δεν πρόκειται να προωθήσει τις πολιτικές εξελίξεις στην Κούβα.

Πρόεδρος
Ερώτηση αριθ. 9 του κ. Μιχαήλ Παπαγιαννάκη (Η-0322/97):
Θέμα: Συνθετικά ναρκωτικά
Με βάση το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δουβλίνου που αποφάσισε την ανάληψη κοινής δράσης για την προσέγγιση των νομοθεσιών και της πρακτικής των αστυνομιών, των τελωνείων και των δικαστικών αρχών όσον αφορά την καταπολέμηση της τοξικομανίας και της παράνομης εμπορίας ναρκωτικών, και ότι τα συνθετικά ναρκωτικά που παράγονται σε χώρες της ΕΕ της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και στα Βαλτικά κράτη, είναι πολύ δημοφιλή στους νέους και ενέχουν μεγάλους κινδύνους τόσο για τη δημόσια υγεία όσο και κοινωνικούς, ερωτάται το Συμβούλιο ποια είναι η πρόοδος που έχει σημειωθεί μέχρι σήμερα όσον αφορά την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών στον τομέα καταπολέμησης της παράνομης εμπορίας ναρκωτικών. Έχουν αξιολογηθεί οι κίνδυνοι που συνδέονται με την ανάπτυξη των συνθετικών ναρκωτικών, και δεδομένου ότι αυτά φθάνουν στην αγορά αιφνιδιαστικά, υπάρχουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο μηχανισμοί για την αντιμετώπισή τους;

Patijn
Στην ερώτηση του αγαπητού ευρωβουλευτή Παπαγιαννάκη θα ήθελα να απαντήσω ως εξής. Η πολιτική, η οποία αναπτύχθηκε στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση των ναρκωτικών, περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα, αφενός, πτυχών πρόληψης, και όσον αφορά αυτές η προσοχή μας στρέφεται προς τη δημόσια υγεία, την ενημέρωση και την εκπαίδευση, και, αφετέρου, στοιχεία πάταξης, δηλαδή τη συνεργασία μεταξύ της δικαιοσύνης, της αστυνομίας και των τελωνειακών αρχών για την καταπολέμηση του εμπορίου ναρκωτικών και της απάτης.
Η ερώτηση του κ. Παπαγιαννάκη αφορά την τελευταία πτυχή, δηλαδή τη διεθνή συνεργασία για την πάταξη του εμπορίου ναρκωτικών και της σχετιζόμενης με τα ναρκωτικά εγκληματικότητας. Η ερώτηση αφορά ειδικότερα την πρόοδο που έχει επιτευχθεί κατά τη διάρκεια της ολλανδικής Προεδρίας, όσον αφορά την εκτέλεση της κοινής δράσης, βάσει της ισχύουσας εφαρμογής της νομοθεσίας και των πρακτικών των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση της εξάπλωσης των ναρκωτικών και για την πρόληψη και την καταπολέμηση του παράνομου εμπορίου ναρκωτικών. Αυτός ο μακρύς τίτλος συντομεύθηκε και έγινε κοινή δράση για τα ναρκωτικά. Αυτός εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δουβλίνου, το Δεκέμβριο του 1996. Τα κράτη και τα όργανα της Ένωσης, επί του παρόντος, συνεχίζουν αυτή την κοινή δράση, της οποίας μέρος αποτελεί η εναρμόνιση της νομοθεσίας για την εκτέλεσή της. Για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου θα πρέπει να συνταχθεί μία έκθεση προόδου για την εκτέλεση αυτής της δράσης. Προκειμένου να υπάρξει για το Συμβούλιο του Λουξεμβούργου το Δεκέμβριο του 1997 μία όσο το δυνατόν περισσότερο διαφωτιστική έκθεση, εκπονείται ένα πρότυπο έκθεσης και πρόκειται να υποβληθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ μία ενδιάμεση έκθεση.
Η ερώτηση του κ. Παπαγιαννάκη για τα συνθετικά ναρκωτικά έχει σχέση με την κοινή δράση για να ναρκωτικά. Όσον αφορά αυτό το μέρος της δράσης, τα κράτη μέλη και τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εργάζονται για την ανάπτυξη ενός early warning system . Πρόκειται για ένα μηχανισμό για την ταχεία και αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών όσον αφορά τις νέες ουσίες, οι οποίες εισάγονται στην αγορά των συνθετικών ναρκωτικών. Το ακριβές περιεχόμενο αυτού του μηχανισμού βρίσκεται ακόμη υπό συζήτηση. Επίσης και γι'αυτό το σημείο πρόκειται να υποβληθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ έκθεση.
Επιπλέον, σε σχέση με αυτό το αντικείμενο σας παραπέμπω στο European Monitoring Center for Drugs and Drug Addiction , το EMCDDA. Αυτό το ίδρυμα έχει την έδρα του στη Λισσαβώνα και μεταξύ άλλων διαθέτει το αποκαλούμενο σύστημα Raytox. Μέσω αυτού του συστήματος, ανταλλάσσονται πληροφορίες μεταξύ των κρατών μελών, μεταξύ άλλων, και για τα συνθετικά ναρκωτικά. Μέσω αυτού του υφιστάμενου δικτύου, είναι δυνατό να ανταλλάσσονται οι νέες εξελίξεις μεταξύ των ενδιαφερόμενων υπηρεσιών και οργανώσεων.

Παπαγιαννάκης
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ για τις λεπτομέρειες της απάντησής σας, αλλά εγώ δεν ήρθα εδώ για να ανοίξουμε πολεμική μεταξύ μας. Να βοηθήσω θέλω, και νομίζω ότι υπάρχει ένα πρόβλημα: αυτά τα νέα συνθετικά ναρκωτικά έχουν κάποια χαρακτηριστικά καινούργια. Δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει κανείς με τις παραδοσιακές μεθόδους. Κατασκευάζονται γρήγορα, κυκλοφορούν γρήγορα, κυκλοφορούν πολύ εύκολα, γίνονται όλο και φτηνά. Και γίνονται όλο και πιο ελκυστικά γιατί είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσει κανείς από το απαγορευμένο και επικίνδυνο και από το παιχνίδι. Με αυτή την έννοια, κύριε Πρόεδρε, έχω την πληροφορία ότι όλο αυτό το σύστημα προειδοποίησης που αναφέρατε παίρνει τεράστιο χρόνο. Χρειάζονται δύο χρόνια για να μπει μια ουσία στον κατάλογο των απαγορευμένων ουσιών. Σε δύο χρόνια, ο άλλος έχει βγάλει εκατομμύρια, σταματάει αυτό το χάπι και αρχίζει κάποιο άλλο. Εκείνο που σας ρωτούσα, λοιπόν, είναι τί σκοπεύετε να κάνετε για κάποιο σύστημα πολύ πιο γρήγορο και προσαρμοσμένο στην κατάσταση. Και δεν πρόκειται για θέμα καταστολής. Η Εuropol είναι διακυβερνητική. Εναπόκειται σ'εσάς να πείτε τί μπορείτε να κάνετε για να γίνει ένα τέτοιο σύστημα.

Patijn
Ο κ. Παπαγιαννάκης ορθώς επισημαίνει τα ιδιαίτερα προβλήματα, τα οποία θέτουν τα συνθετικά ναρκωτικά, για την πολιτική πάταξης και για το σύνολο της πολιτικής δράσης, λόγω του ότι αυτά αναπτύσσονται τόσο γρήγορα όσο αναπτύσσεται γενικά η χημική βιομηχανία. Ακριβώς σ'αυτό το σημείο, είναι εξαιρετικά σημαντικό οι πληροφορίες που διαθέτουν τα κράτη μέλη, για παράδειγμα όσον αφορά τις νέες ουσίες, οι οποίες κατά βάση εντάσσονται στη νομοθεσία για τα ναρκωτικά, να αναλύονται με μεγάλη ταχύτητα και να ανταλλάσσονται, έτσι ώστε αυτές οι νέες ουσίες να πατάσσονται στο πλαίσιο της νομοθεσίας των διάφορων κρατών μελών και οι δικαστικές και αστυνομικές αρχές να διαθέτουν τη νομοθετική βάση για να είναι σε θέση να αντιδρούν ταχέως. Γι'αυτό το λόγο, υφίσταται τόσο έντονη πίεση για τη βελτίωση των συστημάτων συγκέντρωσης και ανταλλαγής πληροφοριών. Αυτό σχετίζεται επίσης, κύριε Πρόεδρε, με τους επονομαζόμενους precursors , δηλαδή τις πρώτες ύλες οι οποίες χρησιμοποιούνται για την παρασκευή των συνθετικών ναρκωτικών, την παρασκευή των παρανόμων ναρκωτικών, επειδή αυτές βρίσκονται στη βάση των ναρκωτικών και η ανταλλαγή σχετικών πληροφοριών μεταξύ των ερευνητικών υπηρεσιών μπορεί να αποτελέσει σημαντική ένδειξη όσον αφορά τον τόπο όπου αναπτύσσεται η εγκληματικότητα. Και από αυτή την άποψη, η ανταλλαγή και η συγκέντρωση πληροφοριών σχετίζεται κατά σημαντικό τρόπο με τη δυνατότητα να αντιδρούμε δραστικά.

Πρόεδρος
Επειδή ο συντάκτης της απουσιάζει, η ερώτηση αριθ. 10 καταπίπτει.
Ερώτηση αριθ. 11 του κ. Jonas Sjφstedt (Η-0330/97):
Θέμα: Παρακολουθήσεις τηλεφωνικών συνδιαλέξεων
Τον τελευταίο χρόνο η Ευρωπαϊκή Ένωση προετοιμάζει μαζί με το αμερικανικό FBI ένα κοινό σύστημα παρακολούθησης των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων. Ένα ψήφισμα σχετικό με το θέμα εγκρίθηκε στις 17/1/1995 στη συνάντηση του Συμβουλίου Υπουργών με τη συμμετοχή των Υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών της ΕΕ.
Κατόπιν τούτου αποφασίστηκε ένα «μνημόνιο συνεννόησης» (memorandum of understanding) μεταξύ των υπογραφόντων της συμφωνίας και άλλων κρατών. Παρόλα αυτά έχουν περιοριστεί πολύ οι πληροφορίες σχετικά με το θέμα προς το κοινό και τα μαζικά μέσα ενημέρωσης.
Πρόκειται μήπως οι κοινοί κανόνες και συμφωνίες να επιφέρουν σ' αυτόν τον τομέα κάποια εναρμόνιση της εθνικής νομοθεσίας, για παράδειγμα ποιος μπορεί να παρακολουθείται τηλεφωνικά καθώς και για ποια αδικήματα και διαφορετικά είδη ποινών θα είναι αναγκαία η παρακολούθηση τηλεφωνικών συνδιαλέξεων;
Υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ των εργασιών της Ένωσης σ' αυτόν τον τομέα και της ECHELON;

Patijn
Σε απάντηση της ερώτησης του κ. Sjφstedt για την υποκλοπή των τηλεπικοινωνιακών συνδιαλέξεων, θα ήθελα κατ'αρχήν να αναφέρω ότι δεν είναι αληθές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεργάζεται με το FBI για την ανάπτυξη ενός κοινού συστήματος υποκλοπών. Πράγματι, εμπειρογνώμονες από τα κράτη μέλη της ΕΕ και άλλες χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, συσκέφθηκαν πριν από μερικά χρόνια για τις απαιτήσεις, οι οποίες θα πρέπει να επιβληθούν στη βιομηχανία, ώστε κατά την κατασκευή των μηχανημάτων τηλεπικοινωνιών να υπάρξουν ειδικές προβλέψεις για να καθίστανται δυνατές οι υποκλοπές από αυτές τις μηχανές εκ μέρους των εξουσιοδοτημένων από τη δικαιοσύνη οργάνων. Αυτή η σύσκεψη οδήγησε στην εγκαθίδρυση των international user requirements , των οποίων το Συμβούλιο επισήμανε τη σημασία στην αναφερθείσα από εσάς απόφαση της 17ης Ιανουαρίου 1995. Και άλλες χώρες, οι οποίες δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Νορβηγία, συμφώνησαν για αυτές τις απαιτήσεις. Η εκπλήρωση αυτών των απαιτήσεων, όσον αφορά τα τηλεφωνικά συστήματα, αποτελεί μία υπόθεση, η οποία μέσω των εθνικών αρμόδιων τηλεπικοινωνιακών αρχών και βάσει της εθνικής νομοθεσίας, εναπόκειται στους φορείς και στους προσφέροντες υπηρεσίες. Ο τρόπος, με τον οποίο μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα αποτελέσματα των τεχνικών διευκολύνσεων για τις υποκλοπές, ορίζεται από τα εθνικά δίκαια, τα οποία όσον αφορά τις ευρωπαϊκές χώρες είναι σε συμφωνία με την ευρωπαϊκή σύμβαση για τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Sjostedt
Θέλω να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο του Συμβουλίου για την απάντηση που έλαβα. Τα νέα μοντέλα για τις τηλεπικοινωνίες μέσω δορυφόρων, που θα επικρατούν ολοένα και περισσότερο, καθιστούν δυσκολότερο να δούμε τα εθνικά σύνορα. Εκτός αυτού συζητείται συμφωνία, σε επίπεδο ΕΕ, εάν θα υπάρχει υποκλοπή των τηλεφωνικών συνομιλιών μεταξύ διαφόρων χωρών. Αυτό δημιουργεί ένα σωρό ζητήματα όταν οι εθνικές νομοθεσίες διαφόρων χωρών δεν ταιριάζουν, μεταξύ άλλων, ποιά νομοθεσία θα χρησιμοποιείται όταν κρίνεται αν θα υποκλαπούν οι τηλεφωνικές συνομιλίες ενός ατόμου ή όχι. Επ΄αυτού υπάρχουν επίσης ουσιαστικές πτυχές που αφορούν την ακεραιότητα του ατόμου. Είναι σωστή η αντίληψη ότι μια τόσο εκτεταμένη συνεργασία σε επίπεδο ΕΕ, θα απαιτήσει στην πορεία μια εναρμόνιση όταν κρίνεται ποιός μπορεί να υποκλέπτεται τηλεφωνικά, π.χ. ότι καθορίζεται μια ορισμένη διάρκεια ποινής για ένα πιθανό έγκλημα για να μπορεί να υπάρχει τηλεφωνική υποκλοπή κάποιου ατόμου; Είναι αυτή μια σωστή αντίληψη της συνεργασίας που υπάρχει σε επίπεδο ΕΕ;

Patijn
Εν προκειμένω, πρόκειται για το πεδίο της λειτουργίας των εθνικών υπηρεσιών πληροφοριών και ασφάλειας. Σ'αυτό τον τομέα, η Ευρωπαϊκή Ένωση νομίζω ότι διαθέτει, στα πλαίσια του τρίτου πυλώνα, αρμοδιότητες για τη διευκόλυνση της συνέχισης του εναρμονισμού της νομοθεσίας. Βεβαίως, η συνεργασία σε διακυβερνητικό επίπεδο είναι δυνατή, αλλά όσον αφορά τις αρμοδιότητες για τη μέσω συμβάσεων συνέχιση του εναρμονισμού των νομοθεσιών, νομίζω ότι, στην προκειμένη φάση και από πολιτικής απόψεως στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υφίσταται περιορισμένη βάση. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να κάνω μία διάκριση, επειδή η πρώτη σας ερώτηση αφορούσε τις συμφωνίες για τις τεχνικές τηλεπικοινωνιών. Η χρησιμοποίηση σύγχρονων τεχνικών κωδικοποίησης και μετατροπής της συχνότητας καθιστούν αυτό αδύνατο και οι υπηρεσίες ασφάλειας δεν έχουν απολύτως καμία δυνατότητα να πράξουν οτιδήποτε. Αυτό θεωρείται από τους φύλακες της εσωτερικής ασφάλειας των κρατών μας ως μία σοβαρή έλλειψη. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό τα εθνικά κράτη μέλη και βεβαίως τα εθνικά κράτη μέλη, τα οποία έχουν υπογράψει τις διεθνείς συμβάσεις για την προστασία της ιδιωτικής ζωής και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στις εθνικές νομοθεσίες τους και στις εθνικές πρακτικές παρακολούθησης να εξακολουθούν να φροντίζουν, ώστε οι υπηρεσίες πληροφοριών και ασφάλειας να τηρούν αυστηρά μία σειρά κανόνων συμπεριφοράς, τους οποίους ορίζουν οι εθνικές νομοθεσίες. Το γεγονός ότι αυτό μπορεί να αφορά και τις διασυνοριακές επικοινωνίες, έχει μεγάλη σχέση με την αρχή των εθνικών ευθυνών. Ανήκει στην αρμοδιότητα των κυβερνήσεών μας και των κοινοβουλίων μας η θέσπιση νομοθεσιών και ανήκει στην αρμοδιότητα των οργάνων ελέγχου στα εθνικά κράτη η φροντίδα για τη συμπεριφορά των υπηρεσιών πληροφοριών και ασφάλειας, σύμφωνα με το νόμο.

Posselt
Kύριε Πρόεδρε, υποθέτω πως δεν πρόκειται, κατά κύριο λόγο, για υπηρεσίες πληροφοριών, αλλά για την καταπολέμηση της οργανωμένης, διακρατικής εγκληματικότητας μεγάλης κλίμακας. Θα ήθελα, σχετικά με το θέμα αυτό να σας ρωτήσω, ποια θα είναι τα επόμενα βήματα του Συμβουλίου, στον τομέα της καταπολέμησης της οργανωμένης εγκληματικότητας μεγάλης κλίμακας. Yπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις, τόσο για τον τομέα των τηλεπικοινωνιών όσο και για τα επόμενα βήματα, κατά τις ερχόμενες μέρες;

Patijn
Όσον αφορά την ερώτηση για το τι πράττει το Συμβούλιο για την καταπολέμηση της διεθνούς οργανωμένης εγκληματικότητας, και συγκεκριμένα όσον αφορά τις επιχειρήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών και της αστυνομίας, υπενθυμίζω ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δουβλίνου συνέστησε μία ομάδα υψηλών εκπροσώπων από τα κράτη μέλη για τη σύνταξη μίας ειδικής μελέτης για το φαινόμενο της οργανωμένης εγκληματικότητας, καθώς και για τη διατύπωση συστάσεων, προκειμένου αυτή να καταπολεμηθεί αποτελεσματικά μέσω της συνεργασίας. Υπό την ολλανδική Προεδρία, αυτή η ομάδα των υψηλών εκπροσώπων άρχισε τις εργασίες της τον Ιανουάριο και τον Απρίλιο εξέδωσε μία έκθεση, η οποία εν τω μεταξύ συζητήθηκε από τους Υπουργούς Δικαιοσύνης και Εσωτερικών, σε μία έκτακτη συνάντηση στα τέλη Απριλίου. Αυτή η έκθεση περιλαμβάνει μία σειρά πολιτικών συστάσεων και ένα μεγάλο αριθμό τεχνικών συστάσεων και πρόκειται, και αυτό νομίζω ότι θα συμβεί αμέσως μετά τη συζήτησή τους και την έγκρισή τους από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Αμστερνταμ, οι συστάσεις αυτές να αποτελέσουν ένα σημαντικό κίνητρο για συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα για την καταπολέμηση της οργανωμένης εγκληματικότητας.

Πρόεδρος
Επειδή ο χρόνος της Ώρας των Ερωτήσεων προς το Συμβούλιο έχει εξαντληθεί, οι ερωτήσεις με αριθμούς από 11 ως 29 θα απαντηθούν γραπτώς.

McMahon
Κύριε Πρόεδρε, επί διαδικαστικού. Επιθυμώ μόνο να διατυπώσω τη διαφωνία μου για την απόφαση. Η ερώτησή μου ήταν η επομένη. Καθόμουνα εδώ για μιάμιση περίπου ώρα και περίμενα υπομονετικά για την ερώτησή μου. Λόγω της σημασίας του θέματος για το Ηνωμένο Βασίλειο, ιδιαιτέρως για τη Βόρειοανατολική Σκωτία, η οποία είναι η εκλογική περιφέρεια του κ. Macartney - θα έπρεπε να είχε ζητήσει συμπληρωματική ερώτηση -, είναι λυπηρό το γεγονός ότι δεν καταπιαστήκαμε μ' αυτήν. Θα ήθελα να έχω μια διαβεβαίωση ότι στο μέλλον δεν θα επαναληφθεί αυτό.

Πρόεδρος
Κύριε Patjin, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με δεδομένο το πρόβλημα χρόνου που ανέκυψε σήμερα και τις υποχρεώσεις που μας ανέφερε ότι έχει ο κ. Patjin στην αρχή της συνεδρίασης, θα ολοκληρώσουμε στο σημείο αυτό την Ώρα των Ερωτήσεων προς το Συμβούλιο, οφείλω όμως να σας ενημερώσω ότι θα φροντίσω, όποτε στο μέλλον τεθεί θέμα αλλαγής του προγράμματος, το γεγονός αυτό δεν μπορεί να επηρεάζει το χρόνο που διατίθεται για τις ερωτήσεις.
Νομίζω πως σήμερα ήταν μια έκτακτη περίπτωση, παράλληλα όμως αναλαμβάνω και τη δέσμευση αυτή ενώπιόν σας, αξιότιμοι συνάδελφοι.
(Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 7.25 μ.μ. και επαναλαμβάνεται στις 9 μ.μ.)

Πρόεδρος
Επαναλαμβάνεται η συνεδρίαση.
Ο κ. Macartney ζητεί το λόγο επί της διαδικασίας.

Macartney
Κύριε Πρόεδρε, επί της εκθέσεως Souchet: θέλω να έχω μια διαβεβαίωση ότι οι τροπολογίες για τη νομική βάση τις οποίες κατέθεσα και οι οποίες παραπέμφθησαν στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων θα έχουν επαρκή χρόνο για να εξεταστούν. Αυτό είναι βασικό στο όλο θέμα της κοινής πολιτικής αλιείας και έτσι ζητώ μια διαβεβαίωση ότι θα παραχωρηθούν στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων ο αναγκαίος χρόνος και οι αναγκαίοι πόροι ώστε να εξετάσει αυτές τις τροπολογίες πριν επανέλθουν για συζήτηση.

Πρόεδρος
Η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών θα επιληφθεί πριν την ψηφοφορία αύριο το μεσημέρι.

Διαχείριση των αλιευτικών αποθεμάτων - Αλιεία στα ανοικτά του Σάο Τόμε και Πρίντσιπε - 
Διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες - Ζώνη δικαιοδοσίας NAFO - Αλιεία και υδατοκαλλιέργεια
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση των εξής εκθέσεων:
Α4-0151/97 του κ. Varela Suanzes-Carpegna εξ ονόματος της Επιτροπής Αλιείας, σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που αφορά την επικύρωση από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα της συμφωνίας για την εφαρμογή των διατάξεων της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας της 10ης Δεκεμβρίου 1982, οι οποίες αφορούν τη διατήρηση και τη διαχείριση των αποθεμάτων ιχθύων που μετακινούνται τόσο εντός όσο και εκτός των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών (αλληλοεπικαλυπτόμενα αποθέματα) και των αποθεμάτων άκρως μεταναστευτικών ιχθύων (COM(96)0472 - C4-0551/96-96/0238(CNS))-Α4-0145/97 του κ. Macartney εξ ονόματος της Επιτροπής Αλιείας, σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά τη σύναψη του Πρωτοκόλλου για τον καθορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων και των οικονομικών ανταλλαγμάτων που προβλέπονται στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Κυβερνήσεως της Λαϊκής Δημοκρατίας Σάο Τομέ και Πρίνσιπε όσον αφορά την αλιεία στα ανοικτά των ακτών του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε για την περίοδο από 1.6.1996 έως 31.5.1999 (COM(96)0394 - C4-0485/96-96/0199(CNS))-A4-0149/97 του κ. Crampton εξ ονόματος της Επιτροπής Αλιείας, σχετικά με τις διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες-Α4-0150/97 του κ. Teverson εξ ονόματος της Επιτροπής Αλιείας, σχετικά με τις προτάσεις κανονισμού του Συμβουλίου που τροποποιούν: Ι.τον Κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 189/92 για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής ορισμένων μέτρων ελέγχου που εγκρίθηκαν από την Οργάνωση Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού (NAFO) (COM(96)0684 - C40034/97-96/0309(CNS)), ΙΙ.τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3069/95 για τη θέσπιση ευρωπαϊκού κοινοτικού προγράμματος παρατηρητών για κοινοτικά σκάφη που αλιεύουν στη ζώνη διακανονισμού της Οργάνωσης Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού (NAFO) (COM(96)0685 - C4-0035/97-96/0310(CNS))-A4-0144/97 του κ. Souchet εξ ονόματος της Επιτροπής Αλιείας, σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που τροποποιεί τον Κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92 που θεσπίζει κοινοτικό σύστημα για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια (COM(96)0350 - C4-0538/96-96/0138(CNS)).
Varela Suanzes-Carpegna
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημαντική αυτή κοινή συζήτηση που κάνουμε σήμερα εδώ με θέμα την αλιεία έχει έναν ξεκάθαρο κοινό παρονομαστή.
Όλες οι εκθέσεις αναφέρονται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στις αναγκαίες εξωτερικές αλιευτικές ζώνες και στις διάφορες μορφές ρύθμισης της πρόσβασης σε αυτές, τόσο μέσα από τις κλασικές αλιευτικές συμφωνίες με τρίτες χώρες, όπως οι συμφωνίες του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε της έκθεσης Macartney, όσο και με πολυμερείς περιφερειακές συμφωνίες όπως η NAFO, αναφορικά με την έκθεση Teverson, και, επίσης, με τη Συμφωνία της Νέας Υόρκης για τα αλληλοεπικαλυπτόμενα και άκρως μεταναστευτικά είδη, την οποία εισηγούμαι. Οι συμφωνίες αυτές διαφέρουν ως προς την προβληματική τους αλλά συμπίπτουν στην από κοινού καταγγελία, στην οποία έχουμε συνηθίσει πλέον, του ασήμαντου μέχρι στιγμής ρόλου που έχει παραχωρηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ζήτημα αυτό απέναντι στην περί αρμοδιοτήτων αδηφαγία μιας Ευρωπαϊκής Επιτροπής που άγχεται για να περάσει αλόγιστους κανονισμούς αμφίβολης ή, τουλάχιστον, ελλιπούς νομικής βάσης, όπως λέει και η έκθεση του κ. Souchet και η δική μου, οι οποίοι αναφέρονται ακριβώς, και στις δύο περιπτώσεις, σε κοινοτικές δράσεις στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών που καλούνται να ορίσουν το μελλοντικό και μεταβαλλόμενο διεθνές δίκαιο της θάλασσας.
Για όλους αυτούς τους λόγους αξίζει τον κόπο, κύριε Πρόεδρε, να εκπονήσει το ίδιο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μια έκθεση με δική του πρωτοβουλία και θέμα τις αναντικατάστατες, για την Ευρωπαϊκή Ένωση, διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες (έκθεση Crampton) που, μετά από μία σειρά ουσιαστικές συζητήσεις και τροπολογίες στο επίπεδο της δικής μας επιτροπής, της Επιτροπής Αλιείας, όπου εγκρίθηκε ομόφωνα, συζητείται σήμερα στην Ολομέλεια.
Λόγω της σημασίας που έχει θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι, σύμφωνα με την έκθεση, οι διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες και η αλιεία στα διεθνή ύδατα αντιστοιχούν στο 25 % του συνόλου της κοινοτικής παραγωγής. Οι εισαγωγές από τρίτες χώρες είναι αναγκαίες για την κοινοτική αγορά, από τη στιγμή που τα αλιεύματα των δικών μας υδάτων υπολείπονται κατά πολύ των καταναλωτικών μας αναγκών. Οι συμφωνίες, λοιπόν, αυτές είναι αναγκαίες για τον κοινοτικό στόλο, την κοινοτική αγορά και τους καταναλωτές της, για τη βιομηχανία μας και, συνεπώς, και για την απασχόληση που, όπως τονίζει η έκθεση, συγκεντρώνεται στις περιοχές της περιφέρειας του Στόχου 1 οι οποίες εξαρτώνται έντονα από την αλιεία χωρίς να έχουν άλλες σαφείς εναλλακτικές λύσεις απασχόλησης αλλά με έναν αλιευτικό τομέα που είναι ανταγωνιστικός σε παγκόσμιο επίπεδο και ο οποίος πρέπει να στηριχτεί απέναντι σε τρίτες αλιευτικές δυνάμεις που επιθυμούν την πρόσβαση στις ίδιες αλιευτικές ζώνες και όχι πάντα με τεχνικά μέτρα διατήρησης εξίσου απαιτητικά όπως αυτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Είναι αναγκαίο, σε τελική ανάλυση, να τονίσουμε ότι μία τόσο ευνοϊκή πολιτική για το γενικό συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης δε φτάνει ούτε στο 30 % του συνόλου των κοινοτικών πόρων για την αλιεία, γεγονός που σημαίνει, στο σύνολο του προϋπολογισμού της Ένωσης, ένα 0, 31 % του συνόλου του κοινοτικού προϋπολογισμού.
Πρέπει, λοιπόν, να συνεχιστεί και στο μέλλον η πολιτική αυτή των διεθνών αλιευτικών συμφωνιών με παράλληλη αύξηση των κονδυλίων του προϋπολογισμού, σταθμίζοντας πάντοτε τα αντίστοιχα αμοιβαία συμφέροντα, διαπραγματευόμενοι συμφωνίες επαρκείς και για τα δύο μέρη, βελτιώνοντας τις ήδη ισχύουσες όπου χρειάζεται ή προσαρμόζοντάς τες στις συγκεκριμένες συνθήκες και στις διάφορες νομολογίες, εφαρμόζοντας κλασικές συμφωνίες όπου αρμόζει ή δημιουργώντας μεικτές επιχειρήσεις ή προσωρινούς ομίλους εταιριών, όπου αυτό είναι δυνατό.
Στο πλαίσιο αυτό, κύριε Πρόεδρε, εξετάσαμε τη Συμφωνία της Νέας Υόρκης της 4ης Αυγούστου 1995 για τη διατήρηση και διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων και άκρως μεταναστευτικών ειδών, το ερώτημα της επικύρωσης της οποίας υποβάλλεται στο Σώμα μέσω της έκθεσης την οποία εισηγούμαι.
Βρισκόμαστε ενόψει μιας ιστορικής συμφωνίας μεγάλης σημασίας που πρέπει να στηρίξουμε στο βαθμό που τάσσεται υπέρ διεξοδικότερων μέτρων διαχείρισης και διατήρησης στα διεθνή ύδατα μέσα από την πολυμερή περιφερειακή συνεργασία.
Πρόκειται, εν κατακλείδι, για μία συνεργασία που στόχο έχει τη διατήρηση των ειδών στα διεθνή ύδατα απέναντι στις θέσεις και στις προσπάθειες ορισμένων παράκτιων χωρών που υπερασπίζονται τη μονομερή διεύρυνση των προνομίων τους, αντιβαίνοντας έτσι στο διεθνές δίκαιο, στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και, ιδίως, στους κανόνες που διέπουν την ανοιχτή θάλασσα και τις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες μέχρι τα 200 μίλια. Πέρα και αποκλειστικά για τα αλληλοεπικαλυπτόμενα και άκρως μεταναστευτικά είδη, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, θα μπορούσε να εφαρμοστεί στο μέλλον, αν τελικά τεθεί σε ισχύ, η σημερινή Συμφωνία της Νέας Υόρκης, πρέπει όμως να υπογραμμιστεί ότι κάτι τέτοιο δε συνιστά ούτε πλαίσιο προστασίας ούτε βάση εφαρμογής για εξωεδαφικούς εθνικούς νόμους, όπως ο διαβόητος καναδικός νόμος για την αλιεία της 25ης Μαΐου 1994 ή το νέο νομοσχέδιο C-62 το οποίο, ακόμη μια φορά, δραττόμεθα της ευκαιρίας να καταγγείλουμε.
Για το λόγο αυτό προσπαθούμε, με την έκθεσή μας, να επιστήσουμε την προσοχή της Επιτροπής έτσι ώστε, πριν την οριστική επικύρωση της Συμφωνίας, να βεβαιωθεί ότι όλα τα υπογράφοντα κράτη την ερμηνεύουν με τον ίδιο τρόπο υιοθετώντας, αν χρειαστεί, τις δέουσες, από νομική πλευρά, προφυλάξεις με τη μορφή επιφυλάξεων και ερμηνευτικών δηλώσεων, για λόγους νομικής ασφάλειας. Υπάρχουν κάποια λεπτά θέματα, όπως η χορήγηση άδειας για χρήση βίας υπό ορισμένες συνθήκες, τα οποία χρήζουν σαφούς και ενιαίας ερμηνείας επειδή, διαφορετικά, μπορεί να εξελιχθούν σε επίμαχα.
Δεύτερον και απόλυτα συναφές είναι το ζήτημα των αρμοδιοτήτων, για το οποίο διάφορα κράτη μέλη στο Συμβούλιο έχουν ήδη εκφράσει τις αντιρρήσεις τους προς την Επιτροπή. Η Συμφωνία αφορά μεικτές αρμοδιότητες των κρατών μελών και της Επιτροπής. Η Επιτροπή έχει αρμοδιότητες στα θέματα διατήρησης και διαχείρισης των θαλάσσιων πόρων αλλά και τα κράτη μέλη διατηρούν τις αρμοδιότητες που έχουν, με βάση το διεθνές δίκαιο, τα κράτη σημαίας των σκαφών. Αυτές οι αποκλειστικές αρμοδιότητες που εξακολουθούν να διατηρούν τα κράτη τους δίνουν το δικαίωμα, με βάση το διεθνές δίκαιο, να υιοθετήσουν τις δικές τους νομικές θέσεις και την υπεράσπιση της δικής τους δικαιοδοσίας σε ό, τι αφορά τις αναγνωρισμένες αρμοδιότητες που τους ανήκουν οπότε, όπως είναι εύλογο στο πλαίσιο της λογικής συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών, μπορεί να υπάρξει διπλή νομική προστασία του κράτους μέλους και της Επιτροπής σύμφωνα με την κάθε αρμοδιότητα αντίστοιχα, λόγος για τον οποίο δείχνει υπερβολικό και στερούμενο επαρκούς νομικής βάσης το άρθρο 3.2 της πρότασης της Επιτροπής που απέρριψε ομόφωνα η Επιτροπή Αλιείας επειδή, με ασαφείς και ακατάλληλους όρους, διατυπώνει την αξίωση τα κράτη μέλη να παραιτηθούν σχεδόν των αρμοδιοτήτων προάσπισής τους, των ίδιων των αρμοδιοτήτων τους, υπέρ της Επιτροπής χωρίς αυτή με τη σειρά της, όπως επισημαίνει η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη γνωμοδότησή της για την έκθεσή μας, η οποία επισυνάπτεται, να παρουσιάζει τα επιχειρήματα που θα στήριζαν μια τέτοια διάταξη.
Η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και με αυτό κλείνω, κύριε Πρόεδρε, στα σημεία 5 και 6 επισημαίνει ότι οι αναφορές αυτές του άρθρου 3.2 μπορεί να προκαλέσουν δυσκολίες, υπογραμμίζοντας επίσης ότι στο πλαίσιο των διεθνών συμφωνιών μεικτού χαρακτήρα δεν υπάρχει, μέχρι στιγμής, οριοθετημένη κοινοτική δικαιοδοσία. Για το λόγο αυτό, αντί για νομικούς κανόνες θα ήταν καλύτερο να έχουμε κώδικες συμπεριφοράς μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. Έτσι λοιπόν, με βάση τη συλλογιστική αυτή η Επιτροπή Αλιείας είναι υπέρ της κύρωσης της Συμφωνίας τασσόμενη, ωστόσο, ομόφωνα κατά του σημείου 3.2 της πρότασης.

Macartney
Κύριε Πρόεδρε, εκ πρώτης όψεως η συμφωνία με το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε φαίνεται ότι πολύ μικρή σημασία έχει για το Κοινοβούλιο. Εν τούτοις, κατά πολλούς τρόπους συμβολίζει ορισμένα από τα προβλήματα και τις δυνατότητες που προκύπτουν από τις αλιευτικές μας συμφωνίες με τρίτες χώρες. Το Σαό Τομέ και Πρίνσιπε είναι ένα από τα φτωχώτερα κράτη του κόσμου και εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από το εισόδημα που λαμβάνει από την αλιευτική συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση ούτως ώστε να αντιμετωπίσει τις ανάγκες του. Η κατάσταση εδώ είναι μάλλον ασυνήθιστη διότι οι αλιευτικές δυνατότητες των ίδιων των αλιέων της χώρας είναι εξαιρετικά περιορισμένες λόγω των ιδιαιτεροτήτων των νερών γύρω από τα νησιά αυτά. Τα νησιά χρησιμεύουν περισσότερο ως βάση για τους αλιείς του τόνου που έρχονται από την Ευρώπη παρά για την αλιεία των εντόπιων αλιέων υπό την έννοια ότι διαθέτουν μεν μια αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) η οποία όμως δεν είναι ισοδύναμη με τις πλούσιες αλιευτικές περιοχές άλλων περιοχών της Αφρικής, όπως π.χ. της Ναμίμπια. Το γεγονός αυτό τους δίδει μια πολύ ειδική προοπτική.
Είμαι ευτυχής που υποστηρίζω την έκθεση αυτή. Υπήρξαν πολλές περιπτώσεις που άσκησα κριτική στην αλιευτική πολιτική αλλά νομίζω ότι το μεγαλύτερο μέρος της παρούσης είναι αξιόλογο. Προτείνει ένα λογικά γενναιόδωρο διακανονισμό με την κυβέρνηση του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Εάν θέλαμε να ξεδιαλέξουμε ορισμένες λεπτομέρεις θα έλεγα ότι η φράση «θα προσπαθήσουν να κάνουν» είναι αδύνατη για ένα νομικό κείμενο. Για τον οιονδήποτε δικηγόρο αυτό σημαίνει ότι δεν είναι δεσμευτική. Συνεπώς η φρασεολογία αυτή θα πρέπει να ενισχυθεί. Υπάρχουν δύο περιπτώσεις: η μία αφορά τα δευτερεύοντα αλιεύματα, θέμα το οποίο αποτελεί σημείο τριβής με τους οικολόγους και την τοπική κοινωνία που καταναλώνει ψάρια και η άλλη αφορά το επιθυμητό ή όχι της πρόσληψης εντοπίων για πληρώματα. Αυτό δηλώνεται μάλλον ως κάτι που πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο προσπάθειας παρά ως κάτι που είναι απαραίτητο. Όταν η έκθεση έρθει για αναθεώρηση τα σημεία αυτά θα πρέπει να ενισχυθούν. Αυτό αποτελεί έναν πολύ αδύναμο συμβιβασμό μεταξύ του να πεις κάτι και να μη πεις τίποτα και επιπλέον δεν είναι δεσμευτικό. Με λίγα λόγια, η συμφωνία δεν είναι λαμπρή, αλλά είναι επαρκώς ικανοποιητική.
Στο Κοινοβούλιο τούτο επανερχόμεθα διαρκώς σε δύο επικρίσεις. Η μία είναι ότι οι συμφωνίες αυτές δεν αποτελούν εξειδικευμένα εργαλεία ανάπτυξης της υπόψη χώρας, αλλά αντιμετωπίζονται ως εμπορικές αλιευτικές συμφωνίες. Αυτή είναι η ουσία του προβλήματος. Επανειλημμένα έχουμε πει στην Επιτροπή Ανάπτυξης και Συνεργασίας και στην Επιτροπή Αλιείας ότι αυτός δεν είναι ο καταλληλότερος τρόπος για να επιτύχουμε αποτελέσματα τα οποία υποτίθεται ότι δεν θα πρέπει να στηρίζονται αποκλειστικά και μόνο επάνω στα εμπορικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της, αλλά και σε εκείνα των υπόψη πληθυσμών.
Όπως και πολλά άλλα Μέλη έχω επισκεφθεί ορισμένες από τις χώρες αυτές. Έχω μιλήσει με τους κατοίκους τους. Εκτιμούν την παροχή κάποιας κρατικής βοήθειας, αλλά θα μπορούσαν να γίνουν πολύ περισσότερα για να επιτευχθεί βιώσιμη αλιεία καθώς και βιώσιμη ανάπτυξη με την ευρύτερη έννοια. Αυτό το ζήτημα των αναπτυξιακών εργαλείων δεν πρόκειται να λυθεί εάν δεν μεταβάλουμε την κλασική μας προσέγγιση και εάν δεν διαμορφώσουμε ένα μίγμα μεταξύ των δύο θεωρήσεων: των εμπορικών αλιευτικών συμφερόντων της ΕΕ και της αναπτυξιακής πτυχής.
Το τελικό σημείο που θα ήθελα να θέσω αφορά τις διαβουλεύσεις. Το Κοινοβούλιο τούτο έχει αδυναμία στο να δίνει τη γνώμη του αλλά θα προτιμούσαμε να δίνουμε τη γνώμη μας πριν υλοποιηθεί κάτι παρά μετά. Ο κόσμος μας επικρίνει για διάφορα πράγματα. Συνήθως δεν μας επικρίνει όταν δίνουμε τη γνώμη μας όταν πλέον είναι πολύ αργά για να έχει οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Αυτό είναι εκείνο για το οποίο θα έπρεπε να μας επικρίνουν. Έχει έρθει πλέον η ώρα να αλλάξει το καθεστώς αυτό έτσι ώστε το Κοινοβούλιο να δίδει τη γνώμη του προτού ισχύσει μια συμφωνία παρά το αντίθετο. Πάντα κρίνουμε συμφωνίες αφού έχουν αρχίσει να ισχύουν ελπίζοντας ότι την επόμενη φορά η Επιτροπή και το Συμβούλιο θα λάβουν υπόψη τα σημεία που θέσαμε. Αυτός δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για την επίτευξη αποτελεσμάτων.
Κατόπιν όλων αυτών, οι προτάσεις της Επιτροπής έχουν την υποστήριξή μου καθώς και εκείνη της Επιτροπής Αλιείας. Συνιστούμε την έκθεση και όλες τις τροπολογίες που έχει καταθέσει η επιτροπή.

Teverson
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεσή μου αναφέρεται στην περιοχή της NAFO. Ωστόσο, θα μιλήσω γι' αυτήν μόνο για λίγο χρόνο διότι παρά το γεγονός ότι είναι μια σημαντική έκθεση δεν έχει αμφισβητηθεί και ασχολείται κατά κύριο λόγο με λεπτομέρειες. Δέχομαι με ικανοποίηση τις αλλαγές που υιοθετήθηκαν στη Συμφωνία της NAFO και οι οποίες έχουν τώρα υλοποιηθεί. Οι αλλαγές περιλαμβάνουν τη μεγαλύτερη χρήση παρατηρητών. Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται ήδη επάνω στα αλιευτικά και θα πρέπει να τους αξιοποιήσουμε όσο γίνεται περισσότερο για να κατανοήσουμε τα χαρακτηριστικά των αλιευτικών δραστηριοτήτων και ιδιαίτερα τον τομέα των απορρίψεων. Το ζήτημα αυτό ενδιαφέρει όλους όσους ασχολούνται με την αλιεία και θα ενισχύσει τη μεγαλύτερη κατανόηση των απωλειών και τον τρόπο βελτίωσης του συστήματος, όπως ενδιαφέρει επίσης και το σύστημα ανακοίνωσης με τη γνωστοποίηση του είδους ιχθύος που επιδιώκει το αλιευτικό σκάφος.
Στην πραγματικότητα, υπάρχει ένα υποσχέδιο στον τομέα της αλιείας γαρίδας. Ο τομέας αυτός διευρύνεται, κυρίως από ισλανδικά σκάφη, χρειάζεται μεγαλύτερο έλεγχο και αυτός είναι ο λόγος για την κατάθεση των τροπολογιών που επιζητούν όπως η αλιεία της γαρίδας παραμείνει βιώσιμη. Ζητούμε από το Κοινοβούλιο την περαιτέρω εξέταση του θέματος και την εκπόνηση εκθέσεως.
Ωστόσο, όσο κι' αν η NAFO είναι σημαντική, οι διεθνείς συμφωνίες αλιείας είναι σημαντικότερες. Κάτι που είναι πολύ σαφές - και το οποίο μας λένε τακτικά τόσο η Επιτροπή όσο και το Συμβούλιο των Υπουργών - είναι ότι γίνεται σοβαρή υπερεκμετάλλευση των αλιευτικών στόλων, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά παγκοσμίως. Στην πραγματικότητα υπολογίζεται ότι ένα ποσοστό περίπου δύο τρίτων των παγκόσμιων αλιευτικών αποθεμάτων υφίστανται υπερεκμετάλλευση. Δεν χρειάζονται μεγάλες οικονομικές γνώσεις για να γίνει κατανοητό ότι όσο πιο φθηνή γίνεται η πρόσβαση σε μια συγκεκριμένη αγορά, τόσο η δυναμικότητα αυξάνεται και τόσο ο εφοδιασμός σε όρους κεφαλαίου ή σκαφών και μηχανολογικού εξοπλισμού υπερβαίνει τη διαθεσιμότητα των πόρων.
Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τις διεθνείς της αλιευτικές συμφωνίες, συμβάλλει σ' αυτό το παγκόσμιο πρόβλημα, δηλ. την υπερεπιδότηση των αλιευτικών στόλων διεθνώς. Πράγματι, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) έχει υπολογίσει ότι παγκοσμίως χορηγούνται τεράστιες και απαράδεκτες επιδοτήσεις στους αλιευτικούς στόλους. Εξ αιτίας του λόγου αυτού υπάρχει η υπερεκμετάλλευση, η εξάντληση των αποθεμάτων και η ανάγκη όπως τα κράτη αγοράζουν αλιευτικά δικαιώματα σε άλλες περιοχές. Στη συνέχεια πέφτουμε σε ένα φαύλο κύκλο που οδηγεί σε περαιτέρω μείωση των αποθεμάτων.
Κάπου πρέπει να σταματήσουμε τη διαδικασία αυτή. Πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να αποτελέσει τον παγκόσμιο ηγέτη στην προστασία του περιβάλλοντος και ότι θα πρέπει επίσης να ηγηθεί της κατάργησης των επιδοτήσεων στις διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες. Η Ομάδα των Φιλελευθέρων προτείνει μια εντελώς ριζοσπαστική προσέγγιση τόσο στη συντήρηση των φυσικών πλουτοπαραγωγικών πόρων όσο και γενικότερα στο μέλλον της παγκόσμιας αλιείας. Θα πρέπει να αποφασίσουμε ότι αυτός είναι ένας τομέας όπου είναι πολύ εύκολο να εξισορροπήσουμε το ιδιωτικό κόστος με το πραγματικό κόστος έτσι ώστε το κόστος των αλιευτικών συμφωνιών να βαρύνει τους πλοιοκτήτες και τους χειριστές των αλιευτικών στόλων. Με τον τρόπο αυτό θα αρχίσουμε να εξισορροπούμε τη δυναμικότητα με τα παγκόσμια αλιευτικά αποθέματα. Το βήμα αυτό αποτελεί μόνο μιαν αρχή αλλά είναι ουσιαστικό.
Βεβαίως ούτε για ένα λεπτό δεν ισχυριζόμαστε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αναλάβει μονομερή δράση. Θα πρέπει να διαπραγματευθούμε με τα άλλα αλιευτικά κράτη - την Ιαπωνία, την Κορέα και την παλιά Ρωσική Ομοσπονδία παρόλο ότι τώρα δεν παίζει σημαντικό ρόλο. Θα πρέπει να ξεκινήσουμε τις διαδικασίες για την επίτευξη κάποιας διεθνούς συμφωνίας που θα θέσει τέρμα στις επιδοτήσεις και στην επί παγκοσμίου επιπέδου εξάντληση των αποθεμάτων. Εάν οι διαπραγματεύσεις αυτές δεν επιτύχουν τότε θα πρέπει να παραπέμψουμε το θέμα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και να αναθέσουμε στον οργανισμό αυτό να αστυνομεύει τον τομέα χαρακτηρίζοντας την επιδότηση των διεθνών αλιευτικών συμφωνιών ως αθέμιτο ανταγωνισμό. Μόνο με τον τρόπο αυτό μπορούμε να επαναφέρουμε τη θαλάσσια οικολογία σε κάποια εξισορρόπιση παγκοσμίως.
Η πολιτική αυτή καθ' εαυτή δεν είναι αναγκαστικά δαπανηρή σε όρους Ευρωπαϊκής Ένωσης ως συνόλου αλλά η Επιτροπή φαίνεται ότι επιχειρεί να διευρύνει τον τομέα. Ωστόσο, το κόστος στην Κοινότητα από τον τομέα αυτόν είναι περίπου 280 εκατομμύρια Ecu ετησίως και η έκθεση του Peter Crampton υποστηρίζει ότι μόνο 1.300 σκάφη ευνοούνται από την πολιτική αυτή. Αυτό αντιστοιχεί σε μια ετήσια επιδότηση της τάξεως των 200.000 Ecu ανά σκάφος. Είναι βέβαιο ότι μπορούμε να δαπανήσουμε αυτά τα ποσά κάπου αλλού πολύ πιο αποτελεσματικά μέσα στην Ένωση, για παράδειγμα στις περιφέρειες και εγώ θα πρότεινα τη δική μου εκλογική περιφέρεια. Θα πρέπει να υπάρχουν καλύτεροι τρόποι επένδυσης των πιστώσεων αυτών και προσανατολισμού τους ως διαρθρωτικών χρηματοδοτήσεων. Η Ομάδα των Φιλελευθέρων υποστηρίζει ότι θα πρέπει να σταματήσουμε αυτήν την ανοησία, θα πρέπει να κάνουμε ένα θετικό βήμα υπέρ της διατήρησης των πόρων παγκοσμίως και θα πρέπει επίσης να λάβουμε συνολικά υπόψη το μήνυμα τις Επιτροπής προς εμάς ως κράτη μέλη. Οι επιδοτήσεις αυτές θα πρέπει να τερματιστούν.

Crampton
Κύριε Πρόεδρε, κατά τα πρώτα πέντε λεπτά θα μιλήσω ως εισηγητής της Επιτροπής Αλιείας η οποία προ ολίγου ενέκρινε την έκθεσή μου. Στον υπολοιπόμενο χρόνο θα διατυπώσω ορισμένες προσωπικές μου απόψεις και προβληματισμούς αναφορικά με τις αλιευτικές συμφωνίες γενικότερα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει 26 αλιευτικές συμφωνίες με τρίτες χώρες, 15 με χώρες της Αφρικής και του Ινδικού Ωκεανού, 10 με χώρες του Βορείου Ατλαντικού και μία στη Λατινική Αμερική. Οι συμφωνίες αυτές εμπίπτουν σε πέντε κύριες κατηγορίες: αμοιβαίες συμφωνίες, πρόσβασης σε πλεονασματικά αποθέματα, πρόσβασης σε αποθέματα με αντάλλαγμα οικονομική αποζημίωση, πρόσβασης σε αντάλλαγμα αποζημιώσεων και πρόσβασης στην αγορά καθώς και συμφωνίες δευτέρας γενεάς σχετικά με τη συγκρότηση μικτών επιχειρήσεων. Πολλές από τις συμφωνίες αυτές λειτουργούν με ελάχιστα προβλήματα και το κύριο ενδιαφέρον τους συγκεντρώνεται στη μορφή των οικονομικών αποζημιώσεων.
Οι συμφωνίες αυτές έχουν υπογραφεί κυρίως με αναπτυσσόμενες χώρες. Η Επίτροπος, και αντιγράφω αυτά που είπε, εδήλωσε πρόσφατα «φτάνουμε, αλιεύουμε, πληρώνουμε κάτι ελάχιστα και φεύγουμε χωρίς κανένα έλεγχο». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η έκθεση συγκεντρώνει την προσοχή της στη μορφή των οικονομικών αποζημιώσεων που προβλέπουν οι συμφωνίες. Είναι προφανές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εξισορροπήσει τα δικά της άμεσα συμφέροντα με τη μελλοντική επιβίωση του στόλου της αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι η βιωσιμότητα των παγκοσμίων ιχθυϊκών αποθεμάτων είναι προς το συμφέρον όλων.
Στην έκθεση αναφέρομαι στο ανωτέρω ως «πεφωτισμένο ίδιο συμφέρον». Ο όρος αυτός συμπεριλαμβάνει ένα στοιχείο προωθημένου σχεδιασμού το οποίο η τρέχουσα αποκαλούμενη πολιτική δεν περιλαμβάνει. Η Επιτροπή Αλιείας καλωσορίζει την ανακοίνωση της Επιτροπής «Αλιευτικές Συμφωνίες - υφιστάμενη κατάσταση και συμφωνίες» ως ένα αρχικό πρώτο βήμα.
Μια σαφής και συνεκτική προσέγγιση στις αλιευτικές συμφωνίες είναι θεμελιώδης για τη διασφάλιση της επιτυχούς κατάληξης των μελλοντικών συμφωνιών. Υπάρχουν ήδη σημάδια ότι η θάλασσα, αν όχι ακόμη θυελλώδης, είναι τεταραγμένη. Οι δυσκολίες υπογραφής μιας νέας συμφωνίας με τη Σενεγάλη και οι πληροφορίες από το Μαρόκο ότι δεν πρόκειται να υπογράψει συνέχιση της συμφωνίας μετά τη λήξη της παρούσας στο τέλος του 1999, είναι σημαδιακές. Υπάρχει τώρα μια ολόκληρη σχολή σκέψης που λέει ότι θα πρέπει να υιοθετηθεί μια νέα προσέγγιση, όχι μόνο για λόγους δίκαιων συμφωνιών και ανάπτυξης του τομέα της αλιείας αλλά και για τη εξασφάλιση της επιβίωσης των συμφωνιών αυτών στο μέλλον.
Στη διάρκεια ενός πρόσφατου Συμβουλίου Υπουργών Αλιείας, η Επιτροπή είπε ότι οι διεθνείς αλιευτικοί πόροι έχουν συμπιεστεί και ότι χρειάζεται ένα νέο σύνολο προτεραιοτήτων. Η παρούσα έκθεση σκοπεύει τη στήριξη αυτής της διαδικασίας. Καθορίζει ένα σύνολο αρχών. Οι αρχές αυτές συμπεριλαμβάνουν την αειφόρο χρήση των εναλίων πόρων, την πρόληψη της μείωσης των αποθεμάτων, την αρχή ότι όλα τα μέρη θα πρέπει να συνεργάζονται σε διαδικασίες όπως η αξιολόγηση των αποθεμάτων και η παρακολούθηση, την συγκατοίκηση της βιομηχανικής και της χωρικής αλιείας κλπ.
Υπογραμμίζει επίσης τη συνεκτικότητα που είναι αναγκαία μεταξύ της αλιευτικής πολιτικής όπως αυτή εκπροσωπείται από τις συμφωνίες και της αναπτυξιακής πολιτικής. Το γεγονός αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Επιπλέον, θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι τηρούμε τους κώδικες δεοντολογίας, π.χ. τον κώδικα δεοντολογίας του FAO για υπεύθυνη αλιεία καθώς και άλλους που έχουμε υπογράψει και ότι προσπαθούμε διαρκώς να εξασφαλίσουμε ότι και οι άλλες χώρες κάνουν το ίδιο. Ο κ. Teverson μόλις αναφέρθηκε στον FAO. Πλέον των όσων ανέφερε ο ίδιος, ο FAO έχει καταλήξει επίσης στο συμπέρασμα ότι το 70 % της παγκόσμιας αλιείας γίνεται πολύ κοντά στα όρια ή πέραν της βιωσιμότητας.
Εκτός από τις αρχές αυτές, στην έκθεση καθορίζονται γενικοί προσανατολισμοί για μια ενιαία διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθείται όταν διαπραγματευόμαστε αλιευτικές συμφωνίες: την πρόσκτηση των κατά το δυνατόν περισσοτέρων πληροφοριών για τις ποσότητες των αποθεμάτων, τη συζήτηση με τους εκπροσώπους της τοπικής αλιευτικής βιομηχανίας, την ανάλυση κόστους/οφέλους, τον μηχανισμό για την αναφορά των αποτελεσμάτων της έρευνας καθώς και τα προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης τα οποία χρηματοδοτούνται ως τμήμα των συμφωνιών αυτών από την Κοινότητα.
Στη συνέχεια η έκθεση μνημονεύει τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Δεν είμαστε ικανοποιημένοι από τον ρόλο αυτόν. Στον τομέα της αλιείας είναι πολύ περιθωριακός. Επανειλημμένα το Κοινοβούλιο έχει διακηρύξει ότι θα πρέπει να συμμετέχει περισσότερο στις διαδικασίες αυτών των συμφωνιών, συμπεριλαμβανομένης της διαβούλευσης μαζί του σχετικά με τη διαπραγματευτική εντολή που δίδει το Συμβούλιο στην Επιτροπή καθώς και ότι οι συμφωνίες θα πρέπει να ολοκληρώνονται μόνο μετά την παροχή της σύμφωνης γνώμης του Κοινοβουλίου.
Ορισμένες προσωπικές παρατηρήσεις στον χρόνο που απομένει. Στην επιτροπή έγινε μακρά και πολύπλοκη ψηφοφορία. Ως αποτέλεσμα, όταν είδα το τυπωμένο κείμενο της έκθεσης διαπίστωσα ένα αριθμό αντιφάσεων, μερικές ανακρίβειες και ότι το υπόλοιπο της έκθεσης είχε αλλάξει κάπως σημαντικά. Οι τροπολογίες της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος επιζητούν να θεραπεύσουν ορισμένες από τις αδυναμίες αυτές.
Θα πρέπει να θέσω μερικά ερωτήματα. Μπορούμε άραγε να πούμε πράγματι ότι ο τρέχων κύριος στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η διατήρηση των υφισταμένων δομών στον τομέα της αλιείας; Κάτι τέτοιο θα φαινόταν παράξενο. Μπορούμε άραγε να πούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να είναι υπεύθυνη για την κερδοφορία των πλοιοκτητών; Κάτι τέτοιο δεν το λέμε για τη χαλυβουργία ή την αυτοκινητοβιομηχανία. Γιατί να το πούμε για την αλιεία; Ασφαλώς θα πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες θα έχουν κέρδη αλλά δεν θα πρέπει είμαστε και υπεύθυνοι.
Θα πρέπει άραγε οι συμφωνίες αυτές να χρηματοδοτούνται πλήρως από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Στο φυλλάδιο της Γενικής Διευθύνσεως Pesca η Επιτροπή αναφέρει ότι οι ανησυχίες για τον περιορισμό του κόστους μπορούν κάλλιστα να οδηγήσουν στην αύξηση του μεριδίου των πλοιοκτητών ή των κρατών μελών. Εγώ λέω ότι θα πρέπει να εξετάσουμε το τι λέει το Ελεγκτικό Συνέδριο και το τι θα μας πει ο ευρωπαίος φορολογούμενος εάν κάποια στιγμή καταλάβει τι γίνεται.
Μπορούμε στα σοβαρά να θεωρήσουμε, όπως μνημονεύει η έκθεση, τους ιχθείς ως έναν ευάλωτο πόρο; Σας ζητώ να το σκεφθείτε. Μπορούμε άραγε να πούμε ότι η εξαγωγή της πλεονάζουσας δυναμικότητας των στόλων της ΕΕ σε τρίτες χώρες μπορεί να θεωρηθεί ως μία καλή επιλογή για το μέλλον; Η Επιτροπή έχει ήδη δηλώσει ότι οι συμφωνίες αυτές δεν αποτελούν μακροπρόθεσμη λύση. Στα δικά μας χωρικά ύδατα θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας το πρόβλημά μας.
Η παρούσα είναι μια καλή έκθεση. Ελπίζω ότι τα Μέλη θα την υποστηρίξουν. Εγώ προσωπικά δεν είμαι ικανοποιημένος αλλά αυτή είναι η απόφαση της Επιτροπής Αλιείας και πιστεύω ότι αποτελεί μια πρώτη δόση των όσων είχαμε και στο παρελθόν.

Souchet
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, ζητήθηκε από το Σώμα, στο πλαίσιο διαδικασίας διαβούλευσης, να αποφανθεί επί πρότασης της Επιτροπής όσον αφορά τη μερική τροποποίηση του κανονισμού του Δεκεμβρίου 1992, ο οποίος φέρει συγκεκριμένα τον αριθ. 3760/92 και θεσπίζει κοινοτικό καθεστώς αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.
Οι προτάσεις τροποποίησης που υποβάλλονται προς εξέταση από το Σώμα επιδιώκουν τρεις στόχους. Ο πρώτος από αυτούς αποσκοπεί στο να εκχωρηθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εντάσσει, χωρίς διαβουλεύσεις, στην κοινοτική έννομη τάξη, τις διατάξεις που αφορούν τα τεχνικά μέτρα για τα αλιευτικά εργαλεία και τον τρόπο χρησιμοποίησής τους, οι οποίες θεσπίζονται στο πλαίσιο των διεθνών επιτροπών αλιείας των οποίων συμβαλλόμενο μέρος είναι η Επιτροπή.
Η δεύτερη προτεινόμενη τροποποίηση έχει ως στόχο τον καθορισμό των δυνατοτήτων αλιείας που μπορεί να χορηγήσει το Συμβούλιο σε τρίτες χώρες στο πλαίσιο του ετησίου συνόλου επιτρεπομένων αλιευμάτων, καθώς και τις τεχνικής φύσεως προϋποθέσεις αλιείας στα κοινοτικά ύδατα.
Η τρίτη τροποποίηση, τέλος, προτείνει να χορηγηθούν στο Συμβούλιο αρμοδιότητες για να θεσπίσει προσωρινού χαρακτήρα τεχνικά μέτρα διατήρησης των πόρων, συναφή προς τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορούν να αλιευθούν οι ποσοστώσεις.
Η επιτροπή μας έκρινε ότι οι τροποποιήσεις που προτείνει η Επιτροπή σχετικά με το δεύτερο και το τρίτο σημείο αντιπροσωπεύουν τεχνική βελτίωση του κανονισμού 3760/92, που επιτρέπει την ενσωμάτωση στην κοινοτική νομοθεσία συνόλου μέτρων σχετικά με την εκμετάλλευση των πόρων, τα οποία θα ευνοήσουν την ορθολογική διαχείριση των αλιευτικών αποθεμάτων.
Δεδομένου ότι αντικείμενο των δύο προτάσεων είναι να εισαγάγουν ειδική νομική βάση που να επιτρέπει την επίτευξη των στόχων που προανέφερα, η επιτροπή μας δεν εξέφρασε καμμία αντίρρηση έναντι αυτών των μερικών τροποποιήσεων του κανονισμού. Αντιθέτως, εκφράζει ικανοποίηση γι' αυτή τη βελτίωση του κοινοτικού καθεστώτος αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.
Αντιθέτως, η επιτροπή μας φάνηκε εξαιρετικά επιφυλακτική σχετικά με τη δυνατότητα να δοθεί στην Επιτροπή γενική αρμοδιότητα που να της επιτρέπει να μεταφέρει απευθείας στην κοινοτική έννομη τάξη τις αναγκαστικές πράξεις που υιοθετούνται στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών, όπως προβλέπει η πρόταση της Επιτροπής.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 3760/92 προβλέπει ότι το Συμβούλιο αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 43 της Συνθήκης, επιφυλασσομένων αντιθέτων διατάξεων, θεσπίζει τα κοινοτικά μέτρα που ορίζουν τις προϋποθέσεις πρόσβασης στις περιοχές και στους πόρους και τις προϋποθέσεις άσκησης των δραστηριοτήτων εκμετάλλευσης. Εκπονούνται μέτρα υπό το φως των διαθεσίμων βιολογικών, κοινωνικοοικονομικών και τεχνικών αναλύσεων, και ιδίως των εκθέσεων που συντάσσει η επιτροπή του άρθρου 16, η επιστημονική, τεχνική και οικονομική επιτροπή αλιείας.
Η μνεία της διαδικασίας του άρθρου 43 της Συνθήκης σημαίνει ότι για τη λήψη αποφάσεων στον τομέα αυτό είναι υποχρεωτική η διεξαγωγή διαβουλεύσεων με το Κοινοβούλιο.
Με το σημερινό τρόπο λήψης αποφάσεων σχετικά με τον αλιευτικό τομέα στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η εξουσιοδότηση για εκχώρηση αρμοδιότητας στην Επιτροπή για την ενσωμάτωση των αναγκαστικών νομικών πράξεων που εγκρίνονται στο πλαίσιο των διεθνών οργανισμών στους οποίους μετέχει η Κοινότητα, όπως προβλέπει η πρόταση που μας έχει υποβληθεί, θα σήμαινε ότι το Κοινοβούλιο, όπως εξάλλου και το Συμβούλιο, θα ετίθετο στο περιθώριο των διαδικασιών λήψης αποφάσεων για πράξεις που αφορούν, εντούτοις, ένα σημαντικό τμήμα της κοινής πολιτικής αλιείας. Πράγματι, ο ρόλος που παίζουν οι περιφερειακοί ή υποπεριφερειακοί οργανισμοί στον τομέα της διαχείρισης των αλιευτικών πόρων τείνει να ενισχυθεί σημαντικά.
Συνεπώς, δεν θεωρούμε δημοκρατικό ένα τεχνικό όργανο να ελέγχει μόνο του το σύνολο μιας διαδικασίας λήψης αποφάσεων, από τη διαπραγμάτευση έως την ενσωμάτωση στην κοινοτική έννομη τάξη, χωρίς κανένα έλεγχο οποιουδήποτε είδους σε κανένα στάδιο.
Υπευνθυμίζω ότι η διαδικασία του άρθρου 43 της Συνθήκης, η διαβούλευση, είναι πρακτικά ο μόνος τρόπος που επιτρέπει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να λαμβάνει προσήκουσα γνώση των αποφάσεων που λαμβάνουν οργανισμοί όπως η Διεθνής επιτροπή αλιείας της Βαλτικής Θαλάσσης, ο Οργανισμός αλιείας του Βορειοδυτικού Ατλαντικού, η Σύμβαση για την προστασία της θαλάσσιας χλωρίδας και πανίδας της Ανταρκτικής, οργανισμοί που παίζουν όλοι εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στον αλιευτικό τομέα.
Εξάλλου, η θέση σε εφαρμογή των διατάξεων που απορρέουν από την πρόσφατη συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών για τα αλληλεπικαλυπτόμενα αποθέματα και τα αποθέματα των άκρως μεταναστευτικών ιχθύων, η οποία εγκρίθηκε στις 4 Αυγούστου 1995, καθιστούν επιτακτικότερη την ανάγκη να διεξάγονται διαβουλεύσεις με το Κοινοβούλιο σχετικά με τις αποφάσεις που υιοθετούνται στο πλαίσιο διεθνών επιτροπών και οργανισμών, οι οποίοι τείνουν να καταστούν καθοριστικοί παράγοντες στην εκπόνηση του δικαίου της θαλάσσης.
Λόγω των διαφόρων αυτών σκέψεων, κύριε Πρόεδρε, η επιτροπή μας προτείνει συνεπώς να μην εγκριθεί η εκχώρηση αρμοδιοτήτων στην Επιτροπή για την υιοθέτηση τεχνικών μέτρων, όπως προβλέπει η πρόταση που μας έχει υποβληθεί, αλλά να γίνουν δεκτές οι άλλες δύο προτάσεις τροποποιήσεων σχετικά με την εκμετάλλευση των πόρων.
Θα ολοκληρώσω διευκρινίζοντας ότι το σχέδιο ψηφίσματος νομοθετικού περιεχομένου που σας προτείνεται εγκρίθηκε ομοφώνως από την επιτροπή αλιείας και ότι οι δύο τροπολογίες 1 και 2, οι οποίες υπεβλήθησαν εξ ονόματος της επιτροπής μας και το συνοδεύουν, αποσκοπούν απλώς στη συνεκτικότητα της πρότασής μας.

Novo
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, κυρία Επίτροπε, η συζήτηση σχετικά με το μέλλον των Διεθνών Αλιευτικών Συμφωνιών πρέπει να λάβει υπόψη ορισμένες βασικές ιδέες που είναι, στην ουσία, αρχές.
Πρώτο, το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή 'Ενωση είναι μία παγκόσμια δύναμη στον αλιευτικό τομέα που σημειώνει αυξανόμενο εμπορικό έλλειμμα, έλλειμμα το οποίο σημαίνει μεγαλύτερη εισαγωγή ιχθύων, που κάποιοι, όχι η Ευρωπαϊκή 'Ενωση, συνεχίζουν να αλιεύουν, ενώ δεν πρόκειται ωστόσο για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες.
Δεύτερο, το γεγονός ότι ο τομέας απαχολεί άμεσα ή έμμεσα εκατοντάδες χιλιάδες άτομα, συμπεριλαμβανομένης της βιομηχανίας μεταποίησης και της κονσερβοβιομηχανίας, και έχει έτσι ένα κοινωνικό βάρος πολύ μεγαλύτερο από την άμεση οικονομική σημασία του, που ενισχύεται ακόμη από το γεγονός ότι πολλές τοπικές κοινότητες εξαρτώνται από την αλιευτική δραστηριότητα.
Τρίτο, το γεγονός ότι υπάρχει μία αυξανόμενη ανάγκη να καταπολεμηθούν οι καταστρεπτικές για τους αλιευτικούς πόρους τεχνικές, πράγμα το οποίο απαιτεί έναν αυξανόμενο, αποτελεσματικό και διαφανή εσωτερικό έλεγχο, ο οποίος όμως θα διευρυνθεί επίσης, με τον ίδιο τρόπο, σε στόλους τρίτων χωρών ιδιαίτερα συναγωνιστικών και ανταγωνιστικών με παράλληλο σεβασμό, ωστόσο, εκείνων που, κατά τρόπο ορθολογικό και υπεύθυνο, ασκούν τη δραστηριότητά τους.
Τέταρτο, το γεγονός ότι, στο βαθμό που είναι εφαρμόσιμο, πρέπει να επιδιωχθεί η ανάπτυξη των ίδιων ικανοτήτων των λιγότερο αναπτυγμένων τρίτων χωρών, διαφυλάσσοντας τα χωρικά ύδατά τους και έχοντας πρόσβαση μόνο στους πλεονασματικούς πόρους τους που βρίσκονται στις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες τους, αρχές άλλωστε που πρέπει να εφαρμοστούν στις παρόχθιες χώρες της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης.
Πέμπτο, το γεγονός ότι πρέπει να τεθεί ως αρχή η διατήρηση και η διεύρυνση των διαφόρων τύπων αλιευτικών συμφωνιών που υφίστανται επί του παρόντος, χωρίς κανένα κατά προτεραιότητα προσανατολισμό σε σχέση με οποιαδήποτε από αυτές, δίνοντας έτσι προσοχή στα διαφοροποιημένα χαρακτηριστικά και τις χρηματοοικονομικές ικανότητες των στόλων της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης.
Σύμφωνα με αυτές τις πέντε αρχές, μπορούμε να δηλώσουμε ότι η έκθεση λαμβάνει τώρα υπόψη αυτούς τους προσανατολισμούς, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι οι αρχικές προοπτικές ήταν πολύ διαφορετικές και υπήρχαν ορισμένες αντιφάσεις που παραμένουν ακόμη.
Είναι χρήσιμο να επαναλάβουμε ότι ορισμένες απόπειρες να επικεντρωθούν οι μελλοντικές διαπραγματεύσεις στην αποκλειστική βάση των συμφωνιών της «τρίτης γενιάς», με μόνο στόχο τη δημιουργία μεικτών εταιρειών, δεν μπορούν ούτε πρέπει να γίνουν δεκτές κατ'αποκλειστικότητα, εφόσον θα έχουν ως συνέπεια τη μεταφορά του τόπου δραστηριότητας των επιχειρήσεων, όχι μόνο στην παραγωγή αλλά επίσης στη διατήρηση και τη μεταποίηση, με άμεσες επιπτώσεις στην επιδείνωση της ανεργίας και στην απώλεια του κοινωνικού και πολιτισμικού χαρακτήρα πολλών περιοχών της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, πέρα από την επίπτωση της αύξησης των εισαγωγών ιχθύων και από το γεγονός ότι αυτές οι συμφωνίες θα είναι προσιτές μόνο για όσους έχουν διαστάσεις και χρηματοοικονομική ικανότητα υψηλού επιπέδου, πράγμα που θα προκαλέσει την πτώχευση ή την εξαφάνιση ενός άπειρου αριθμού μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Baldarelli
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, οι διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες έχουν σίγουρα μια οικονομική και εμπορική σημασία, δεν μπορούμε να μην το αναγνωρίσουμε, πρέπει όμως να συμπίπτουν και με τις πολιτικές της συνεργασίας και της ανάπτυξης. Σωστά, προσανατολιζόμαστε προς συμφωνίες δεύτερης γενιάς μεταξύ των κρατών, ξεπερνώντας επίσης μια ορισμένη αποκλειστική και αν θέλετε ευρωκεντρική διάσταση των διεθνών συμφωνιών. Θέτουμε το πρόβλημα της απασχόλησης, της μετατροπής καθώς και της διατήρησης των περιβαλλοντικών ισορροπιών, αλλά κυρίως της συνοχής που οι αλιευτικές συμφωνίες μας πρέπει να έχουν με τις διεθνείς συνθήκες, οι οποίες είναι για μας μια βάση αναφοράς πολύ σημαντική.
Αυτές οι συμφωνίες είναι επίσης σημαντικές γιατί τείνουν να εξαφανίσουν τις πειρατικές σημαίες που, όπως όλοι γνωρίζετε, πραγματοποιούν μέσα στα διεθνή ύδατα μια ληστρική αλιεία, αλλά κυρίως, οι συμφωνίες αυτές αποβλέπουν σε μια έννοια συνεργασίας και ανάπτυξης, κάνοντας συγχρόνως να ωριμάσει στα ενδιαφερόμενα κράτη μια κουλτούρα σχετικά με τα θέματα υγιεινής.
Πρέπει αναμφίβολα να δώσουμε προσοχή στις παραδοσιακές κουλτούρες αυτών των λαών, αλλά παραμένει ωστόσο το γεγονός ότι στις ζώνες AΚΕ και στις χώρες SPG αυτές οι συμφωνίες επιτελούν μια σημαντική λειτουργία. Πρέπει να προσθέσω ότι χρειάζεται να λάβουμε επίσης υπόψη ότι οι αλιευτικές συμφωνίες, δεν στοχεύουν μόνο στην πλευρά των αναλογιών - πράγμα που πριν δεν θα υπήρχε - αλλά και στην οικονομική πλευρά. Υπάρχουν παρόλα αυτά κάποιες τρίτες χώρες που δεν χρησιμοποιούν πάντα θετικά αυτές τις συμφωνίες, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις αυτές χρησιμεύουν για τον πλουτισμό των τοπικών ολιγαρχιών, δημιουργώντας έτσι ένα πρόβλημα δημοκρατίας που προέρχεται από την διαχείριση των ευρωπαϊκών πόρων, που δεν είναι πολλοί. Αλλες χώρες, αντίθετα, άρχισαν να διεισδύουν με δυναμικό τρόπο στη διεθνή αγορά, καθιστάμενες πραγματικές ανταγωνίστριες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναφέρω την περίπτωση του Μαρόκου, το οποίο, αν και διαπραγματεύτηκε μια συμφωνία εξαιρετικά συμφέρουσα με την Ευρωπαϊκή Ένωση, προσπαθεί να επανατοποθετηθεί στην αγορά διαπραγματευόμενο συμφωνίες με άλλες χώρες, και αυτό δημιουργεί ένα πρόβλημα, και λόγω του ότι οι συμφωνίες που έχουν υπογραφεί από εμάς δεν αφορούσαν μόνο τα θέματα αλιείας, αλλά και άλλους σημαντικούς τομείς όπως η γεωργία και το άνοιγμα της αγοράς σε ορισμένα ιδιαίτερα προϊόντα του Μαρόκου.
Από αυτήν την άποψη, συνεπώς, πρέπει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί, λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν μπορούμε να περιοριστούμε και ότι, από την άλλη πλευρά, όμως, μια αντίληψη υπερβολικά φιλελεύθερη, όπως θα ήθελε ο φίλος Teverson, δεν θα ήταν λογική. Πρέπει να σκεφτούμε ότι, αν και έχουμε ένα πρόβλημα διατροφικής αυτάρκειας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μια πλευρά αρκετά σημαντική, και αν αυτές οι συμφωνίες συμβάλλουν στην διαδικασία της διατροφικής αυτάρκειας, η φιλελευθεροποίηση θα κινδύνευε να είναι επιβλαβής και θα οδηγούσε φυσικά σε μια κατάσταση απώλειας αυτών των μηχανισμών ποιότητας ή υγειονομικού χαρακτήρα σχετικά με τους οποίους κάναμε παρέμβαση, και θα προκαλούσε από την άλλη πλευρά καταστάσεις εκμετάλλευσης των εργατικών χεριών των τρίτων χωρών, πράγμα για το οποίο εμείς σήμερα ενδιαφερόμαστε πολύ. Για παράδειγμα, οι διεθνείς συμφωνίες δεύτερης γενιάς έχουν επίσης σε μεγάλη εκτίμηση τις κοινωνικές εγγυήσεις, γεγονός που δεν είναι μικρής σημασίας, ακόμα και αν πρέπει να είμαστε προσεκτικοί: συχνά υπάρχουν αδίστακτα άτομα, άτομα που φορτώνουν σε ανοιχτή θάλασσα, που χρησιμοποιούν την άδεια αλιείας για διεθνείς συμφωνίες ακόμα και για να κάνουν λαθρεμπόριο. Για αυτόν τον λόγο εμείς πρέπει να φροντίσουμε ώστε να υπάρχει ένας ακριβής έλεγχος.
Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να συνεχίσουμε σε αυτόν τον δρόμο και σε ακόμα καλύτερο, αλλά και ότι είναι σημαντικό να περάσουμε σε μια επόμενη φάση, ξεπερνώντας την έννοια της διεθνούς συμφωνίας σε διμερές επίπεδο. Θα ευχόμουν η Ευρωπαϊκή Ένωση να διαπραγματευόταν όλο και περισσότερο με άλλες ενώσεις κρατών, ή, για παράδειγμα, οι χώρες AΚΕ και SPG να εφοδιάζονταν με πληρεξούσιο για την αλιεία και η Ευρωπαϊκή Ένωση να μπορούσε να διαπραγματευτεί με σαφή τρόπο με αυτές τις ενώσεις κρατών. Με αυτήν την έννοια, θα μπορούσαμε να αναζητήσουμε πειραματικές λύσεις σε ορισμένες ζώνες, κυρίως ομοιογενείς από περιβαλλοντικής και γεωγραφικής άποψης, οι οποίες να περιλαμβάνουν επίσης περισσότερες χώρες. Σε αυτές τις περιοχές θα ήταν κατάλληλο να συζητήσουμε με τρόπο όχι μόνο διμερή με ορισμένες από αυτές τις ενώσεις.
Θεωρώ λοιπόν ότι έχει γίνει μια καλή δουλειά. Ευχαριστώ τον εισηγητή και πιστεύω ότι και οι τροπολογίες που θα ψηφιστούν μπορούν να φανούν χρήσιμες. Ένα τελευταίο σημείο, αν μου επιτρέπετε, κύριε Πρόεδρε: ευχαριστώ τον Επίτροπο για το πνεύμα συνεργασίας που επέδειξε κατά την εργασία με το Κοινοβούλιο σχετικά με τις διεθνείς συμφωνίες. Ωστόσο, κυρία Επίτροπε, τώρα πρέπει να κάνουμε μια μάχη: χρειαζόμαστε μια νέα νομική βάση αναφορικά με την σύμφωνη γνώμη, που για μας είναι κάτι το βασικό: η θέλησή σας είναι σημαντική, αλλά τώρα από αυτή την φάση πρέπει να περάσουμε στην απόκτηση αυτής της νομικής βάσης.

Langenhagen
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πάρω ως αφορμή τη σημερινή μας συζήτηση για την αλιεία, για να συνηγορήσω υπέρ του νομοθετικού μας έργου στην Eπιτροπή Aλιείας και για τη σημασία και τη θέση του στην πολιτική της Eυρωπαϊκής Ένωσης. H αλιεία είναι μια παλιά και παραδοσιακή δραστηριότητα με μέλλον. Περιλαμβάνει ενδιαφέρουσες πτυχές, όπως τον τομέα της διεθνούς πολιτικής. Aυτή βασίζεται σε διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες - όπως είπε ο κ. Crampton - και στη συμμετοχή της Eυρωπαϊκής Ένωσης σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς, όπως για παράδειγμα στον NAFO.
Έτσι η αλιεία είναι βασικό σχεδόν στοιχείο της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας της EE, καθώς και της αναπτυξιακής πολιτικής. Ωστόσο, οι προσπάθειές μας, δεν έχουν ληφθεί υπόψη ακόμη στην προς βελτίωση Συνθήκη του Mάαστριχτ - οι προσπάθειές μας για γενική εφαρμογή, στο μέλλον, της διαδικασίας της σύμφωνης γνώμης στις διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες. Έτσι ενισχύουμε τα δικαιώματα του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου ειδικότερα, και γενικότερα ταυτόχρονα.
Mε την αγωγή μας ενώπιον του Eυρωπαϊκού Δικαστηρίου, για την αλιευτική συμφωνία με τη Mαυριτανία, σύμφωνα με το άρθρο 228 της Συνθήκης της EOK, θεωρούμε την Eπιτροπή Aλιείας ως προαγωγό της θεσμικής περαιτέρω εξέλιξης της EE. Eπιπλέον, η αλιευτική πολιτική είναι και διαρθρωτική πολιτική και πολιτική για την αγορά εργασίας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, στα πλαίσια των αλιευτικών συμφωνιών, 20.000 άνθρωποι δουλεύουν άμεσα σε αλιευτικά σκάφη. Προστίθενται άλλες 25-50.000 θέσεις εργασίας στην ξηρά. Oι επιπτώσεις στην απασχόληση, στην μεταποιητική βιομηχανία, δεν έχουν συνυπολογιστεί ακόμη εδώ.
Δεν είναι δυνατόν να τονιστεί αρκετά έντονα ότι θα διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας, ειδικά σε αδύναμες διαρθρωτικά και εξαρτώμενες από την αλιεία περιοχές, στις οποίες δεν υπάρχει καμιά εναλλακτική απασχόληση. Kατά συνέπεια, η πολιτική αλιείας είναι και περιβαλλοντική πολιτική, λόγω των σημαντικών επιπτώσεών της στο θαλάσσιο οικοσύστημα. Στο κάτω-κάτω πρόκειται εδώ και για μια πολιτική στον τομέα της διατροφής. Διασφαλίζει σημαντική βάση της διατροφής μας, ως πολύτιμης πηγής πρωτεϊνών.
Tα επόμενα χρόνια θα έχουμε να κάνουμε με την εκ νέου διατύπωση της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής αλιείας, για την περίοδο μετά το 2002, δηλαδή για μεθαύριο. Ωστόσο, τι θα πρέπει να γίνει; H Eπιτροπή θα πρέπει να εκπονήσει κατευθυντήριες γραμμές, για την αξιολόγηση πρωτοκόλλων που λήγουν, αλλά και μελλοντικών πρωτοκόλλων. Aυτές θα πρέπει, κατά το δυνατόν, να περιέχουν, μεταξύ άλλων, αξιόπιστα στοιχεία για την κατάσταση των αλιευτικών αποθεμάτων, συντονισμό με άλλες δραστηριότητες της Kοινότητας, και ευφυή ανάλυση του κόστους-οφέλους.
H ατμόσφαιρα εργασίας, στην Eπιτροπή Aλιείας, είναι καλή. Έτσι, για την έκθεση Crampton, πετύχαμε μια αποδεκτή συναίνεση. Eλπίζω, οι απόψεις της να υποστηριχθούν από την Eπιτροπή και το Συμβούλιο, και γι' αυτό παρακαλούμε να έχουμε τη συναίνεσή σας στην έκθεση Crampton και σε όλες τις άλλες εκθέσεις.

Eisma
Πρόεδρε, μετά από είκοσι χρόνια είναι αλήθεια ότι είναι σημαντικό να γίνει μία πλήρης αξιολόγηση των αλιευτικών συμφωνιών. Αυτό είναι και το θέμα στο οποίο θα ήθελα να αφιερώσω τα λίγα λεπτά που έχω στη διάθεσή μου απόψε. Στα πλαίσια μίας παρόμοιας αξιολόγησης πρέπει να ελεγχθούν οι δημοσιονομικές πτυχές, αλλά και πτυχές που αφορούν την κοινωνική διάσταση και το περιβάλλον. Οι αλιευτικές συμφωνίες αποσκοπούν στον περιορισμό της υπεραλιείας, όμως, η σύναψή τους δεν αποτελεί λύση για το πρόβλημα της πλεονάζουσας δυναμικότητας. Το πρόβλημα της διαρθρωτικής υπεραλιείας στα ύδατά μας δεν είναι δυνατό να λυθεί με παρόμοιες ad hoc δράσεις και με κοντόφθαλμα σκεπτικά. Συνεπώς, δεν πρέπει να μεταθέσουμε το πρόβλημα της υπεραλιείας σε τρίτες χώρες. Επίσης, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να κάνουμε το λάθος να εξαγάγουμε το κακό σύστημα που εφαρμόζουμε όσον αφορά τη διαχείριση των αλιευτικών αποθεμάτων μας. Η Επιτροπή δηλώνει ότι παρόμοιες συμφωνίες δεν έχουν βλαβερές συνέπειες για την αναπτυξιακή πολιτική επειδή αλιεύονται μόνο είδη στα οποία υπάρχει πλεόνασμα. Η δήλωση αυτή μου φαίνεται ιδιαίτερα αναξιόπιστη. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετώπισε σοβαρές δυσκολίες να προσδιορίσει με ακρίβεια τα αλιευτικά της αποθέματα, πόσο μάλλον οι αναπτυσσόμενες χώρες οι οποίες δεν έχουν στη διάθεσή τους την προηγμένη τεχνολογία της Δύσης. Το πρόβλημα της υπεραλιείας πρέπει να λυθεί στο εσωτερικό της Ένωσης και να μην εξαχθεί σε άλλες χώρες. Κατά τη γνώμη μου, και κατά τη γνώμη της ομάδας των Φιλελευθέρων, ο μοναδικός τρόπος για να λυθεί αυτό το πρόβλημα είναι να περιοριστεί η δυναμικότητα του στόλου, δεδομένου ότι η βελτίωση των ελέγχων δεν προσφέρει επαρκείς εγγυήσεις. Είναι απαραίτητο να υπάρξει μία αναδιάρθρωση και για το σκοπό αυτό θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν τα κονδύλια τα οποία διαθέτουμε σήμερα στις συμφωνίες.
Τέλος, συμφωνώ βεβαίως με το συνάδελφο Teverson, ο οποίος δηλώνει ότι η αύξηση του κόστους των συμφωνιών είναι αδικαιολόγητη και δεν επιτρέπεται πλέον να επιβαρύνει τους ευρωπαίους φορολογούμενους. Αυτές οι σημαντικές ενισχύσεις δημιουργούν πλεονάζουσα δυναμικότητα, πράγμα το οποίο οδηγεί σε τελευταία ανάλυση σε περαιτέρω μείωση των αποθεμάτων. Πολύ φοβούμαι ότι οι τροπολογίες των Φιλελευθέρων αποτελούν φωνή βοώντος εν τη ερήμω, είμαι όμως σίγουρος ότι σε μερικά χρόνια η πλειοψηφία του Σώματος θα έχει την ίδια γνώμη με αυτή που έχουν σήμερα οι Φιλελεύθεροι.

Aelvoet
Πρόεδρε, μπορώ να καθησυχάσω το συνάδελφο Eisma. Η ομάδα των Φιλελευθέρων δηλώνει εδώ και πολύ καιρό ότι πρέπει να τερματιστεί η εξαγωγή της υπεραλιείας, πράξη στην οποία προβαίνουμε βεβαίως σήμερα. Δεν πρέπει να εκφράζεται απλώς η επιθυμία ότι αυτό δεν θα πρέπει να συμβεί, γιατί αυτό σήμερα γίνεται και το πρόβλημα έχει προκύψει επανειλημμένα σε οξεία μορφή κυρίως στα πλαίσια των αλιευτικών συμφωνιών με τις χώρες ΑΚΕ. Αυτό συνέβη με την περίπτωση του Μαρόκου, που δεν συγκαταλέγεται βεβαίως στις χώρες ΑΚΕ, αλλά, για να δώσω ένα άλλο παράδειγμα, και με μία χώρα όπως η Μαυριτανία, στην οποία προσφέρεται ποσό 52 εκατ. ECU για να αποδεχθεί την αλίευση μίας ορισμένης ποσότητας. Εάν αναλογισθείτε ότι το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 6 % του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος της χώρας αυτής, αντιλαμβάνεστε βεβαίως ότι ασκείται μία κάποια πίεση και ότι οι επιθυμίες σχετικά με τον κατάλληλο έλεγχο των αλιευτικών αποθεμάτων και άλλα παρόμοια αποτελούν απλώς φλυαρίες. Επί του θέματος αυτού, είχαμε ορισμένες πολύ σοβαρές συζητήσεις και στη Σενεγάλη και στη Ναμίμπια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ιδρυθεί, στα πλαίσια της Συνέλευσης Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ, μία ομάδα εργασίας για την αλιεία η οποία εξακολουθεί να λειτουργεί, παρ'όλο που στους κόλπους της γίνεται ιδιαίτερα αισθητή η αντίθεση μεταξύ των δικών μας και των δικών τους συμφερόντων.
Όσον αφορά τα σημερινά προβλήματα θα ήθελα εν συντομία να πω, κυρίως με αφορμή την έκθεση του συναδέλφου Crampton, ότι τα όσα είχαν δηλωθεί κατ'αρχήν και τα όσα αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση είναι πολύ καλύτερα από το κείμενο του ψηφίσματος, το οποίο κατέστη ασαφές και αποδυναμώθηκε, πράγμα που έγινε βεβαίως από εκείνους οι οποίοι επιχειρούν να αποκτήσουν την επιρροή που χρειάζεται για να προασπίσουν τα συμφέροντά μας. Γνωρίζω ότι κάθεστε εκεί συνάδελφε Crampton, αυτός είναι όμως και ο λόγος που θέλω να επιστήσω την προσοχή σε δύο από τις τροπολογίες που καταθέσαμε και συγκεκριμένα τις τροπολογίες αριθ. 3 και 4, οι οποίες αποσκοπούν στην καλύτερη διαχείριση των αλιευτικών αποθεμάτων σε περιφερειακό επίπεδο, όπου προχωρούμε ακόμη περισσότερο από ό, τι σε μία αιτιολογική σκέψη την οποία αποδεχόμαστε από κοινού. Σε περίπτωση όμως που γίνεται αποδεκτή η θεωρία της αρχής της περιφερειακής προσέγγισης, σε περίπτωση που αυτό εφαρμοστεί στην πράξη και λεχθεί ότι, εφόσον υπάρχουν συμφωνίες με διάφορες χώρες για ένα είδος αλιευτικών αποθεμάτων, αυτό πρέπει να συμβεί σε περιφερειακό επίπεδο, η Επιτροπή Αλιείας θα ψηφίσει κατά, ενώ εμείς ελπίζουμε ότι θα αλλάξει στάση κατά τη σύνοδο ολομέλειας.

Macartney
Κύριε Πρόεδρε, θα πρέπει να διαλευκάνω τη σύγχιση σχετικά με το διαδικαστικό που έθεσα ενωρίτερα. Είπατε ότι θα ψηφίσουμε για την παρούσα έκθεση αύριο. Εάν το εξετάσετε θα διαπιστώσετε ότι δεν είναι έτσι. Αυτό που επιζητούσα ήταν μια διαβεβαίωση ότι δεν θα επανέλθουμε στο θέμα μέχρις ότου η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών έχει την ευκαιρία να το συζητήσει όπως πρέπει. Εάν μπορέσετε να παράσχετε αυτή τη διαβεβαιώση μόλις καθήσω θα ήταν χρήσιμο.
Το όλο πρόβλημα της εκθέσεως Souchet είναι ότι βρίθει δυσκολιών σχετικά με την κατάλληλη νομική βάση. Ο κ. Souchet ουσιαστικά προτείνει την απόρριψη αυτών που προσπαθεί να επιτύχει η Επιτροπή. Εδώ δημιουργείται ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο, εάν η Επιτροπή μπορεί και ξεφεύγει αποφεύγοντας τις διατάξεις του κοινοτικού κεκτημένου καθώς και τις διατάξεις των διαφόρων θεμελιωδών συνθηκών που συνιστούν την κοινή αλιευτική πολιτική. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ζήτημα αναπομπής στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών είναι τόσο σημαντικό.
Επιτρέψτε μου να δηλώσω με σαφήνεια ότι δεν είμαι κατά της μεταρρύθμισης της κοινής αλιευτικής πολιτικής. Αντιθέτως μάλιστα. Ήμουν - όπως καλά γνωρίζει η Επίτροπος - στην πρώτη γραμμή της μάχης για τη μεταρρύθμιση της ΚΑΠ, αλλά θα πρέπει να είναι μια μεταρρύθμιση που θα γίνει στο πλαίσιο του 2002. Θα πρέπει όλοι να εργαστούμε από κοινού για να έχουμε μία κατάλληλα επεξεργασμένη τροπολογία και όχι μια τροπολογία που θα εγκριθεί μέσω παρασκηνιακών ενεργειών από την πίσω πόρτα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το όλο θέμα της εκθέσεως Souchet δεν είναι σημαντικό για το περιεχόμενό του αλλά για τη διαδικασία. Επομένως το θέτω ως ένα θεμελιώδες πρόβλημα. Από τη στιγμή που θα μπορέσουμε να ξεκαθαρίσουμε το διαδικαστικό νομικό σημείο, ας συζητήσουμε μετά τα τεχνικά μέτρα. Αυτό όμως θα πρέπει να γίνει επάνω στη σωστή και κατάλληλη νομική βάση.

Πρόεδρος
Κύριε Macartney, σας είπα από την αρχή ότι θα προχωρήσουμε στην ψηφοφορία μόνο αν έχουμε την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών σχετικά με τη νομική βάση, η οποία είναι αναγκαία για να μπορέσουμε να ψηφίσουμε επί της έκθεσης.

Van der Waal
Κύριε Πρόεδρε, οι διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες έχουν μεγάλη σημασία για την απασχόληση στον ευρωπαϊκό αλιευτικό τομέα. Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητο να συνεχιστούν οι προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου οι ευρωπαίοι αλιείς να αποκτήσουν πρόσβαση σε πλούσιες αλιευτικές περιοχές εκτός των κοινοτικών υδάτων. Ωστόσο, ακόμη και σ'αυτή την περίπτωση υπάρχουν όρια.
Στο διεθνή χώρο παρατηρούνται τα ίδια προβλήματα που υφίστανται στα ύδατα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η υπερδυναμικότητα απειλεί τη διατήρηση του επιπέδου των αλιευτικών αποθεμάτων. Στις διαπραγματεύσεις για τις αλιευτικές συμφωνίες, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να σεβαστεί τα δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θαλάσσης. Για το λόγο αυτό δεν μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό της να συνεχίσει να εξάγει επ'αόριστον την πλεονάζουσα δυναμικότητά της στα διεθνή ύδατα.
Σύμφωνα με τη ΔΟΤ, σήμερα πολλά είδη εμπορικών αλιευμάτων διατρέχουν κίνδυνο. Αναμφισβήτητα, τα δεδομένα αυτά δεν είναι απολύτως αξιόπιστα. Ωστόσο, οι ενδείξεις είναι σαφείς. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο δεδομένου ότι στις διάφορες αναπτυσσόμενες χώρες οι τοπικοί αλιείς προβληματίζονται από τη μείωση του αλιεύματος. Για το λόγο αυτό, ορισμένες παράγραφοι της έκθεσης Crampton, στις οποίες προτείνεται όχι μόνο να διατηρηθεί αλλά ακόμη και να αυξηθεί η πρόσβαση των κοινοτικών αλιέων έχουν υπερβολικό χαρακτήρα. Όπου τίθεται θέμα υπεραλιείας και ανάπτυξης του τοπικού κλάδου, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να κάνει ένα βήμα προς τα πίσω προς όφελος των αλιέων της περιοχής.
Επίσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να μεριμνήσει ώστε οι αλιευτικές συμφωνίες να εναρμονίζονται με την αναπτυξιακή πολιτική. Πρέπει να απαλλαγούμε από τις επονομαζόμενες συμφωνίες πρώτης γενιάς, στα πλαίσια των οποίων οι ευρωπαίοι αλιείας αποκτούν δικαιώματα αλιείας με αντάλλαγμα τη χορήγηση σημαντικών ποσών στις κυβερνήσεις των ενδιαφερόμενων παράκτιων κρατών. Η κατάσταση αυτή δεν ωφελεί τον τοπικό πληθυσμό. Για το λόγο αυτό συμφωνώ με την άποψη του εισηγητή ότι πρέπει παράλληλα να καταβληθεί προσπάθεια να αντικατασταθούν οι συμφωνίες αυτές από συμφωνίες δεύτερης ή τρίτης γενιάς. Στην περίπτωση αυτή, οι χρηματοδοτικές ενισχύσεις θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν στους τομείς της έρευνας και της εκπαίδευσης, για την κατάρτιση συστημάτων ελέγχου και για την προώθηση άλλων δραστηριοτήτων των τοπικών αλιέων. Όπου αυτό είναι απαραίτητο, θα πρέπει επίσης να διευρυνθεί η ζώνη που εκμεταλλεύονται αποκλειστικά οι τοπικοί αλιείς. Με λίγα λόγια, πρέπει να ασκηθεί μία μακροπρόθεσμη αλιευτική πολιτική, που θα εξασφαλίζει τη διατήρηση του αλιευτικού πλούτου και θα υποστηρίζει την αναπτυξιακή πολιτική.

Fraga Estιvez
Ευχαριστώ πολύ κύριε Πρόεδρε. Κυρία Επίτροπος, όσοι παρακολουθούν από κοντά τα θέματα της αλιείας γνωρίζουν τη συνήθη πολεμική γύρω από την πολιτική των συμφωνιών και, όπως βλέπετε, η παραπομπή της έκθεσης στην αντίστοιχη επιτροπή έδωσε την αφορμή για μία ακόμη ευρεία συζήτηση.
Καίτοι, όπως είναι φυσικό, το αποτέλεσμα δεν ικανοποιεί τις προσδοκίες όλων, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι πρόκειται για μία ισορροπημένη έκθεση που θέτει τις συμφωνίες εντός ενός ρεαλιστικότερου πλαισίου. Αναγνωρίζεται, αρχικά, η σημασία που έχουν οι συμφωνίες για την κοινοτική οικονομία, όχι μόνο για τις χώρες που ωφελούνται από την παρουσία των στόλων τους στα χωρικά ύδατα τρίτων χωρών αλλά, επίσης (και πρόκειται για μία πτυχή που συχνά αγνοείται), και για άλλες χώρες με μεγάλη μεταποιητική βιομηχανία που μπορούν έτσι να προμηθευτούν κοινοτικές πρώτες ύλες χωρίς να πρέπει να ανατρέξουν σε μαζικές εισαγωγές που η τιμή τους, χωρίς τις αλιευτικές συμφωνίες, θα ανέβαινε πολύ ψηλά.
Το ίδιο επιχείρημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τους καταναλωτές, οι οποίοι μπορούν να διατηρήσουν την πρόσβασή τους σε μία αγορά ποιοτικών προϊόντων που προσφέρονται σε λογικές τιμές. Το κείμενο επισημαίνει, παράλληλα, τον προβληματισμό που υπάρχει για άλλες πλευρές οι οποίες δε λειτουργούν ακόμη απολύτως ικανοποιητικά. Υπάρχει προβληματισμός για το πώς θα είναι οι κοινοτικοί στόλοι παράδειγμα σεβασμού των πόρων για τους άλλους αλιευτικούς στόλους που δραστηριοποιούνται σε χωρικά ύδατα τρίτων χωρών, για το πώς οι ντόπιοι αλιείς θα πληροφορούνται επαρκώς για το περιεχόμενο των διαφόρων συμφωνιών και για το πώς θα υπάρχει διαφάνεια και έλεγχος των χρηματικών αποζημιώσεων που καταβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι εφοπλιστές της.
Τέλος, η έκθεση προσπαθεί να διασαφήσει και μία ακόμη ασαφή πτυχή που έχει να κάνει με το ότι οι αλιευτικές συμφωνίες είναι αλιευτική και όχι αναπτυξιακή πολιτική. Ακόμη και έτσι, δεν πρέπει να ξεχνούμε τη σημαντική λειτουργία που επιτελούν για την ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών χάρη στη χρηματοδότηση και στην εμπειρία που συνεπάγονται οι κοινοτικοί στόλοι σε σημείο που (και αυτή είναι μία ακόμη ελάχιστα γνωστή πτυχή) πολλές φορές οι ίδιες οι τρίτες χώρες είναι αυτές που ζητούν τη σύναψη αλιευτικών συμφωνιών με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η πιο πρόσφατη περίπτωση (και στο σημείο αυτό θέλω να διορθώσω ορισμένους συναδέλφους) είναι της Σενεγάλης, όπου η ανανέωση της συμφωνίας προωθήθηκε όχι μόνο λόγω κοινοτικών συμφερόντων αλλά και λόγω της πίεσης του ίδιου του αλιευτικού κλάδου της χώρας, η μεταποιητική βιομηχανία της οποίας εξαρτάται από την αλιεία του κοινοτικού στόλου στα χωρικά της ύδατα, όπου ορισμένες βιομηχανίες διέτρεξαν τον κίνδυνο να παραλύσουν αν δεν ανανεωνόταν άμεσα η συμφωνία. Γνωρίζετε ότι άλλες βιομηχανίες χρεοκόπησαν ήδη πριν την ανανέωση της συμφωνίας.
Για το λόγο αυτό και λαμβανομένων υπόψη όλων των παραπάνω παραγόντων, προσωπικά οφείλω να στηρίξω την έκθεση του κ. Crampton έτσι όπως έχει διαμορφωθεί. Επιτρέψτε μου να μη συμφωνήσω με τις τροπολογίες που κατέθεσαν άλλοι.
Τέλος, θα ήθελα να συγχαρώ όλους τους εισηγητές αλλά και να τονίσω ότι η έκθεση του κ. Souquet, κυρία Επίτροπος, αφαιρεί εξουσίες του Σώματος αναφορικά με τη διαδικασία της συνεννόησης και, προφανώς, πρέπει να αντιταχθούμε στην τροποποίηση του άρθρου 4 του Κανονισμού, βάση την οποία εσείς προτείνετε. Όπως καταλαβαίνετε, είναι δικαίωμα και καθήκον μας να προστατεύσουμε τις εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου οι οποίες ήδη περιορίζονται αρκετά από το άρθρο 43 για να τις αποδυναμώσουμε ακόμη περισσότερο.

Medina Ortega
Κύριε Πρόεδρε, είμαι εδώ για να εκφράσω, αρχικά, τη γνώμη της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών σχετικά με την έκθεση του κ. Varela Suanzes-Carpegna επί της πρότασης απόφασης του Συμβουλίου που αφορά την επικύρωση, από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, της συμφωνίας για την εφαρμογή των διατάξεων της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, οι οποίες αφορούν τη διατήρηση και τη διαχείριση των αποθεμάτων που μετακινούνται τόσο εντός όσο και εκτός των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών και των πληθυσμών των άκρως μεταναστευτικών ιχθύων.
Τόσο η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών όσο και η Επιτροπή Αλιείας έχουν την κοινή θέση, στην οποία κατέληξαν ομόφωνα και οι δύο, ότι δεν ευστοχεί η πρόταση προσθήκης ενός νέου άρθρου, του 3.2, για τη θέσπιση μίας μεικτής διαδικασίας ή ενός συνόλου δράσεων των κρατών μελών και της Επιτροπής.
Εγώ προσωπικά θα ήμουν υπέρ της πλήρους ανάληψης αρμοδιοτήτων στο ζήτημα αυτό εκ μέρους της Κοινότητας, γνωρίζουμε όμως ότι ο δεύτερος τίτλος και οι εξωτερικές αρμοδιότητες της Κοινότητας δεν έχουν αναγνωριστεί. Στο μέτρο που η Κοινότητα δε διαθέτει πλήρεις αρμοδιότητες εξωτερικής πολιτικής, νομίζω ότι είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να εισάγουμε μία διπλή διαδικασία και προτιμότερο το να περιμένουμε να εξελιχθεί η δικαιοδοσία σύμφωνα με το δίκαιο των Ηνωμένων Εθνών, χωρίς να δημιουργήσουμε μία τέτοια κατάσταση σύγχυσης.
Αναφορικά με τις υπόλοιπες εκθέσεις για τις αλιευτικές συμφωνίες, θα ήθελα να επισημάνω ότι όλες, όπως και η έκθεση του κ. Varela Suanzes-Carpegna, εγκρίθηκαν ομόφωνα από την Επιτροπή Αλιείας, γεγονός ενδεικτικό της εξαιρετικής ατμόσφαιρας που επικρατεί κατά τις εργασίες της επιτροπής με τη σημερινή της προεδρία. Επιπλέον, εγκρίθηκαν ομόφωνα ακόμη και οι γνωμοδοτήσεις των άλλων επιτροπών.
Έχουμε, συνεπώς, στα χέρια μας ένα σταθερό πακέτο και θα ήθελα να συγχαρώ ιδιαίτερα τον κ. Crampton, τον καλό μου φίλο κ. Crampton, για το έργο του ως εισηγητή. Καθώς τον άκουγα απόψε μου ήρθαν στο μυαλό κάποιες μορφές της αγγλικής λογοτεχνίας, μορφές που αυτός πρέπει να τις γνωρίζει καλά, από το έργο ενός μεγάλου Βρετανού συγγραφέα, του Ρόμπερτ Λούις Στήβενσον, ο ντόκτορ Τζέκιλ και ο μίστερ Χάιντ, επειδή εγώ συμφωνώ απόλυτα με τον ντόκτορ Τζέκιλ, δηλαδή με τον κ. Crampton ως εισηγητή μίας εξαιρετικής έκθεσης που εγκρίθηκε ομόφωνα από την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών αλλά δε συμφωνώ με τον κ. Crampton ως μίστερ Χάιντ που κατακρίνει την ίδια του την έκθεση ως εισηγητής της Επιτροπής Αλιείας.
Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι οι αλιευτικές συμφωνίες αντιπροσωπεύουν μόνο το 0, 003 % του συνολικού κοινοτικού προϋπολογισμού. Και όταν ένας από τους παρεμβαίνοντες, ο κ. Teverson είπε ότι το ποσοστό ανά σκάφος είναι πολύ υψηλό, δεν εξήγησε ότι ο λόγος που είναι τόσο υψηλό είναι επειδή η κοινοτική πολιτική επέτασσε και επιτάσσει τη μείωση του αριθμού των σκαφών. Στο μέτρο, δηλαδή, που μειώνουμε τον αριθμό των σκαφών και την κοινοτική αλιευτική δραστηριότητα, είναι αναγκαίο να εφαρμοστούν ορισμένες ποσότητες με στόχο τη διατήρηση της αλιευτικής ικανότητας. Νομίζω ότι είναι άκρως ανησυχητικές οι προτάσεις της Επιτροπής και ειλικρινά πιστεύω και ελπίζω, από τη σκοπιά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ότι δε θα στηριχτούν αυτές οι προτάσεις για τον προϋπολογισμό.
Όταν είναι τόσο μειωμένοι οι πόροι που διατίθενται για την αλιεία και υπάρχει η πρόθεση να μειωθούν ακόμη περισσότερο, θεωρώ ότι πρόκειται για ανευθυνότητα αν δούμε τις τρομερές επιπτώσεις που θα προκύψουν και για τον κόσμο αλλά και για τη διατήρηση της ποιότητας ή της ποσότητας των αλιευμάτων. Νομίζω ότι πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προστατευτικοί ως προς αυτό.
Θα ήθελα να κλείσω με μία συγκριτική παρατήρηση. Οι φτωχότερες περιοχές της Κοινότητας είναι, συνήθως, νησιωτικές όπως οι Αζόρες, η Κορσική και άλλες. Η μόνη περιοχή στην Κοινότητα που αποκαλείται νησί και ξεπερνάει τον κοινοτικό μέσο όρο είναι μία περιοχή που στα γαλλικά ονομάζεται Ιλ Ντε Φρανς, νομίζω όμως ότι εκεί δεν υπάρχει πολλή αλιεία επειδή είναι κάπως μακριά από τη θάλασσα. Με άλλα λόγια, η κοινοτική αλιευτική πολιτική έχει στενή σχέση με την κατάσταση απομόνωσης στην οποία βρίσκονται πολλές περιοχές που εξαρτώνται από την αλιεία και η οποία συνδυάζεται, γενικά, με ένα επίπεδο φτώχειας περιοχών που χρειάζονται την οικονομική συμβολή της Κοινότητας για λόγους τόσο περιφερειακούς όσο και διατήρησης της οικολογικής ισορροπίας.

Jφns
Kύριε Πρόεδρε, κατ' αρχήν θα ήθελα να συγχαρώ το συνάδελφο Crampton για την έκθεσή του. H έκθεση αυτή παρουσιάζει, από τη μια μεριά, τις προτεραιότητές μας στην πολιτική αλιείας. Aπό την άλλη, προειδοποιεί ενεργά για τη σωστή εφαρμογή του code of conduct της 12ης Δεκεμβρίου 1996. Kι αυτό, ως γνωστόν, είναι πραγματικά αναγκαίο. Διότι, όπως και παλιά, το Συμβούλιο συνεχίζει να μας παρακάμπτει ως τμήμα της αρχής προϋπολογισμού, όπως αποδεικνύει τελικά η αλιευτική συμφωνία με τη Mαυριτανία. Aναρωτιέμαι πώς γενικά συμφωνήσαμε σ' έναν code of conduct .
Kαι η Eπιτροπή αδιαφορεί τελείως για το ότι, βάσει του code of conduct , είναι υποχρεωμένη να μας ενημερώνει πλήρως και έγκαιρα, δηλαδή ήδη και κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, για την πορεία των διαπραγματεύσεων για τις αλιευτικές συμφωνίες. Aυτό το επιβεβαίωσε, με τις πρόσφατες δηλώσεις της στο Σώμα, η κ. Bjerregaard, κατά τη συζήτηση για την αλιευτική συμφωνία με τη Γουϊνέα και την Aγκόλα.
Tο πόσο σημαντική είναι η συνεπής εφαρμογή του code of conduct από την Eπιτροπή και το Συμβούλιο, το αποδεικνύει για μια φορά ακόμη η αλιευτική συμφωνία με το Σάο Tομέ και Πρίνσιπε, για την οποία μιλάμε σήμερα εδώ. Tο Συμβούλιο, στην προκειμένη περίπτωση, αποφάσισε ήδη στις 25 Oκτωβρίου πέρυσι, την προσωρινή εφαρμογή, ώστε να μπορεί να πληρώσει αμέσως η Eπιτροπή. Aυτό, για το Συμβούλιο, είναι σημαντικότερο, από το να καλέσει έγκαιρα το Kοινοβούλιο να γνωμοδοτήσει. Eμείς, δηλαδή, ενημερωθήκαμε μόλις στις 20 Σεπτεμβρίου, που σημαίνει τέσσερις μήνες μετά τη σύναψη του πρωτοκόλλου και έξι εβδομάδες σχεδόν πριν από την καταβολή της πρώτης δόσης. Aυτή όμως δεν είναι συμπεριφορά μεταξύ δημοκρατικών οργάνων.
Kυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπενθυμίζω ότι η συνεπής, η πραγματικά συνεπής εφαρμογή του προαναφερθέντος code of conduct , θα έθετε τέρμα σ' αυτήν ειδικά την φρικτή πρακτική της προσωρινής εφαρμογής των διεθνών αλιευτικών συμφωνιών. Kαι, αγαπητοί κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια παρόμοια περίπτωση βρίσκεται ήδη προ των θυρών του Σώματος. Eννοώ τη συμφωνία με τη Σενεγάλη, η οποία μονογραφήθηκε στις 26 Mαρτίου. Eδώ η καταβολή της πρώτης δόσης θα πρέπει να γίνει στις 31 Iουλίου. Aυτό σημαίνει ότι η επόμενη προσωρινή εφαρμογή βρίσκεται προ των θυρών. Tο Συμβούλιο δηλαδή, aς usual , δεν μας κάλεσε καν να γνωμοδοτήσουμε.
Σ' αυτό, όμως, φταίει και η Eπιτροπή. Kι εδώ θα ήθελα να πιέσω και πάλι, ώστε και στον τελευταίο υπάλληλο της Eπιτροπής, που κάνει διαπραγματεύσεις για αλιευτικές συμφωνίες με τρίτες χώρες, να γίνει σαφές ότι έχει ακόμη σημασία η τήρηση της δημοκρατικής διαδικασίας για την επικύρωση μιας διεθνούς συμφωνίας, ακόμη και σε διαπραγματεύσεις που τελειώνουν στις τρεις το πρωί, και ότι προθεσμίες τριών και τεσσάρων μηνών για την καταβολή της πρώτης δόσης, μετά τη μονογράφηση της συμφωνίαw, δε θα τις ανεχόμαστε πλέον.
H έκθεση Crampton υποστηρίζει και το αίτημα που διατυπώσαμε επανειλημμένα, να διευκρινιστεί η εφαρμογή της διαδικασίας της σύμφωνης γνώμης, κατά τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις αναθεώρησης της Συνθήκης του Mάαστριχτ. Γι' αυτό και ως μόνιμη εισηγήτρια της Eπιτροπής Προϋπολογισμών για την αλιεία, επικροτώ την απόφαση της Eπιτροπής Nομικών Θεμάτων, της 17ης Aπριλίου του τρέχοντος έτους, να δώσει επιτέλους ένα μάθημα, στην περίπτωση της συμφωνίας με τη Mαυριτανία, και να εγείρει, ενώπιον του Eυρωπαϊκού Δικαστηρίου, αγωγή κατά του Συμβουλίου για την εφαρμοζόμενη νομική βάση.

Imaz San Miguel
Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται να εγκρίνουμε, μεταξύ των άλλων, και την έκθεση για τις διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες.
Θα ήθελα αρχικά να συγχαρώ τον κ. Crampton για την έκθεση αυτή, θυμίζοντας την αντίθεση τόσο τη δική μου όσο και πολλών άλλων βουλευτών στην αρχική πρόταση. Ο κ. Crampton, ωστόσο, κινήθηκε ευέλικτα και μπόρεσε να καταλήξει σε έναν αναμφίβολα θετικό συμβιβασμό για την κοινοτική αλιεία.
Ο αλιευτικός μας στόλος έχει πασιφανή κοινωνικοοικονομική σημασία, δεδομένου ότι δημιουργεί θέσεις απασχόλησης σε περιοχές που δε διαθέτουν παρά ελάχιστες, γενικά, οικονομικές εναλλακτικές διεξόδους. Για το λόγο αυτό πρέπει, τη στιγμή που οι δικές μας αλιευτικές ζώνες στα κοινοτικά ύδατα δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες μας σε αλιεύματα με βάση την αλιευτική ικανότητα του ευρωπαϊκού στόλου, να αναζητηθούν εναλλακτικές λύσεις στα χωρικά ύδατα τρίτων χωρών. Είναι κοινωνική υποχρέωση. Επιπλέον όμως, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι η κοινοτική αλιευτική αγορά είναι ελλειμματική, οπότε οι απαιτήσεις του ίδιου του εμπορικού μας ισοζυγίου μας ωθούν να αναζητήσουμε και να προωθήσουμε αντίστοιχες εναλλακτικές λύσεις για το στόλο μας. Η έκθεση αποτυπώνει με σαφήνεια την κατάσταση αυτή, οπότε και αξίζει απόλυτα τη στήριξή μας.
Επιπλέον, αυτές οι αλιευτικές συμφωνίες, όπως αναφέρει και η έκθεση, είναι απόλυτα συμβατές ή και συντελούν, ακόμη, στις πολιτικές συνεργασίας με τις αναπτυσσόμενες χώρες στο μέτρο που λειτουργούν ενισχυτικά για την ίδια τους την οικονομία. Συνεπώς, οι αλιευτικές συμφωνίες αυτές καθαυτές μπορούν να αξιοποιηθούν ενεργά ως όργανα στο πλαίσιο των πολιτικών συνεργασίας πέρα από την εξυπηρέτηση, όπως είναι λογικό, των συμφερόντων της κοινοτικής αλιείας.
Η έκθεση υπογραμμίζει και μία άλλη θλιβερή πραγματικότητα. Οι πόροι που προορίζονται για αυτές τις αλιευτικές συμφωνίες, οι οποίες πρέπει να χρηματοδοτούνται από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, δεν επαρκούν. Ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυξάνεται χρόνο με το χρόνο, ωστόσο όμως τα κονδύλια για την αλιεία γενικότερα και για τις αλιευτικές συμφωνίες ειδικότερα δεν αυξάνονται στον ίδιο βαθμό αλλά μειώνονται και με σχετικούς και με απόλυτους όρους (από 278 σε 273 εκατομμύρια Ecu πέρυσι). Πιστεύω ότι δύσκολα μπορεί να γίνει αποδεκτό κάτι τέτοιο, πολύ περισσότερο τη στιγμή που οι κοινοτικοί πόροι για την αλιεία αντιπροσωπεύουν μόνο το 0, 9 % του προϋπολογισμού και το κομμάτι που προορίζεται για τα αλιευτικά δικαιώματα μόνο το 0, 31 % του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τι δικαιολογία να χρησιμοποιήσουμε για να πούμε στους αλιείς μας ότι ενώ η γεωργία, ο άλλος πρωτογενής τομέας, παίρνει το 45 % του κοινοτικού προϋπολογισμού, γεγονός που διασφαλίζει τη συνέχεια μιας εισοδηματικής πολιτικής, η αλιεία παίρνει μόνο το 0, 9 %; Η έκθεση το καταγγέλλει και αυτό, με τη μία ή την άλλη μορφή. Και δεδομένου ότι εμείς, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είμαστε η αρχή επί του προϋπολογισμού, πρόκειται για κάτι που πρέπει να μας απασχολήσει.
Η έκθεση δίνει μια ρεαλιστική περιγραφή των όλο και μεγαλύτερων δυσκολιών άμεσης πρόσβασης του κοινοτικού στόλου σε αλιευτικές ζώνες τρίτων χωρών. Όντως έτσι έχουν τα πράγματα και πρέπει να προσπαθήσουμε να βρούμε εναλλακτικές λύσεις μέσα από αλιευτικές συμφωνίες δεύτερης και τρίτης γενιάς.
Θα ήθελα να κλείσω με την εξής σκέψη, κύριε Πρόεδρε. Χρειαζόμαστε περισσότερα, κάθε φορά και περισσότερα, χρειαζόμαστε μία πραγματική ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική που θα υπηρετεί όλες τις πολιτικές μας και την κοινωνικοοικονομική μας πολιτική (μία σκέψη που πολλές φορές έχει εκφράσει η κυρία Επίτροπος) αλλά και τον κλάδο της αλιείας.
Είναι αναγκαίο, για παράδειγμα, στις συμφωνίες με τη Ρωσία να μπορέσει ο στόλος μας που ασχολείται με την αλιεία του βακαλάου να αποζημιωθεί για την πρόσβαση στους πόρους της Αρκτικής. Είναι ανάγκη τα τεράστια πλεονεκτήματα που έχει, για παράδειγμα, η Νορβηγία από τις δικές μας αγορές να προσφέρουν περισσότερες ευκαιρίες στην κοινοτική αλιεία.
Μία κοινή εξωτερική πολιτική που να περιλαμβάνει παράλληλα την εμπορική και την οικονομική πολιτική και την πολιτική συνεργασίας μπορεί να διευκολύνει, στο μέλλον, τις διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες, ως ένα από τα στοιχεία συνέπειας ανάμεσα στις διάφορες κοινοτικές πολιτικές που τονίζει η έκθεση του κ. Crampton.

Kindermann
Kύριε Πρόεδρε, κυρία Eπίτροπε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες της Eυρωπαϊκής Ένωσης θα βρίσκονται, σε εύθετο χρόνο, σε μια τεταμένη σχέση, μεταξύ αντικρουομένων συμφερόντων: Aπό τη μια μεριά η αναγκαιότητα να αποκτήσει ο στόλος της EE πρόσβαση στους θαλάσσιους πόρους των χωρικών υδάτων τρίτων χωρών, κι από την άλλη το ζωτικό συμφέρον πολλών αναπτυσσομένων χωρών να χρησιμοποιήσουν τους θαλάσσιους πόρους τους καλύτερα, για τον εφοδιασμό του δικού τους αυξανόμενου πληθυσμού.
O εισηγητής συνάδελφος Peter Crampton προσπάθησε να θίξει προβλήματα και να προβάλει αιτήματα που είναι καθοριστικά για το μέλλον, και γι' αυτό του οφείλουμε ιδιαίτερες ευχαριστίες. Διότι ένα πράγμα θα πρέπει να γνωρίζουμε πολύ καλά: Mε μια στρατηγική, όπως εφαρμόζεται μέχρι τώρα, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε άλλο. Tα προβλήματα είναι ήδη πολύ επιτακτικά. O παγκόσμιος αλιευτικός στόλος διπλασιάστηκε τα τελευταία είκοσι χρόνια, ενώ η πίεση στους παγκόσμιους αλιευτικούς πόρους αυξάνει συνεχώς. O ανταγωνισμός, για τη φθίνουσα πηγή διατροφής που λέγεται «ψάρι», οξύνθηκε, και η αξιοποίηση, έτσι, των αλιευτικών πόρων γίνεται διαρκώς ακριβότερη. Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών απαιτείται διαφάνεια, συνοχή και κυρίως εντιμότητα.
Στα αιτήματα για την αντιμετώπιση των αλιευτικών συμφωνιών με διαφάνεια συμπεριλαμβάνεται και η απάντηση του ερωτήματος ποιοι είναι οι επικαρπωτές των συμφωνιών και με ποια κριτήρια παραχωρείται η πρόσβαση στα ύδατα των τρίτων χωρών. Mέσα στο πνεύμα του να γίνει κατανοητή η αξιολόγηση του οφέλους από τη συμφωνία, θα πρέπει να τεθεί το αίτημα της σύνταξης μιας ανάλυσης κόστους-οφέλους, η οποία, όμως, θα πρέπει να απαντά και στο ερώτημα για τις συνέπειες μιας πιθανής μη ύπαρξης της συμφωνίας.
Περιμένουμε εδώ ειδικά, από την Eπιτροπή, μια ολοκληρωμένη προσέγγιση, η οποία θα αντικαταστήσει το μέχρι τώρα ad hoc τρόπο προσέγγισης. Tο κριτήριο της ύπαρξης συνοχής, μεταξύ των διαφόρων πολιτικών της Kοινότητας και του να λαμβάνονται υπόψη οι επιπτώσεις τους στις αναπτυσσόμενες χώρες, έχει καθοριστεί νομοθετικά με το άρθρο 130Φ της Συνθήκης της EOK. Eίναι όμως καλώς εννοούμενο ίδιο συμφέρον της Ένωσης, το να προσπαθεί για μια ισορροπία συμφερόντων με τις αναπτυσσόμενες χώρες και να διαμορφώνει τις διμερείς αλιευτικές συμφωνίες, κατά τρόπο που να συμβάλουν στην ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας και στον καλύτερο εφοδιασμό του εγχώριου πληθυσμού.
Προσδοκούμε ότι, στις συμφωνίες της νέας γενιάς, θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο το στοιχείο της συνεργασίας με τις χώρες που το επιθυμούν. Tέλος, μια έντιμη αντιμετώπιση των διεθνών αλιευτικών συμφωνιών απαιτεί να ομολογήσουμε, και έναντι των δικών μας αλιέων, ότι το πρόβλημα του υπερβολικού δυναμικού του κοινοτικού στόλου δεν μπορεί να λύνεται, σε μόνιμη βάση, με διαρκή αύξηση της αλιευτικής δραστηριότητας σε ύδατα τρίτων χωρών. Eδώ θα πρέπει να τεθούν σε λειτουργία άλλοι μηχανισμοί, μια και έχουμε να κάνουμε όχι μ' ένα τομεακό αλλά μ' ένα περιφερειακό πρόβλημα.

Cuhna
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, κύριε Επίτροπε, συχνά έχουμε παρακολουθήσει μία κακή θέληση στους κόλπους της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης σχετικά με τις Διεθνείς Αλιευτικές Συμφωνίες, παρά το γεγονός ότι αποτελούν αναπόσπαστο και πλήρες μέρος της κοινής αλιευτικής πολιτικής.
'Ερχονται στην επιφάνεια παλιά επιχειρήματα, γνωστά, όπως το δημοσιονομικό κόστος, η ισορροπία στην εκμετάλλευση των πόρων ή η υποτιθέμενη αντίθεση αυτών των συμφωνιών με την πολιτική συνεργασίας της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης με τις χώρες ΑΚΕ.
Η πρόσβαση του αλιευτικού στόλου της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης στα ύδατα τρίτων χωρών έχει λόγο ύπαρξης μόνο εάν γίνεται προς το συμφέρον και των δύο πλευρών. Γι'αυτό, αυτές οι χώρες, συμπεριλαμβανομένων των χωρών ΑΚΕ, θα υπογράψουν αυτές τις συμφωνίες μαζί μας μόνο ένα και αυτές οι ίδιες αντιληφθούν ένα υλικό, οικονομικό ή κοινωνικό συμφέρον. Γι'αυτό, δεν κατανοώ ορισμένες πατερναλιστικές θέσεις που αμφισβητούν την κυριαρχία και τη νομιμοποίηση αυτών των χωρών να υλοποιούν διεθνείς δεσμεύσεις.
Από την άλλη πλευρά, είναι γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή 'Ενωση είναι ελλειμματική στο 55 % περίπου του ανεφοδιασμού της αγοράς της σε ιχθύες. Είναι επίσης γνωστό ότι το 25 % της κοινοτικής παραγωγής ιχθύων διασφαλίζεται από τις Διεθνείς Αλιευτικές Συμφωνίες. Και είναι γνωστό ακόμη ότι αυτές οι συμφωνίες διατηρούν περίπου 50 χιλιάδες θέσεις απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση. Μπροστά σε αυτά τα στοιχεία και τις περιστάσεις, θεωρώ ότι ορθά δαπανώνται και είναι δικαιολογημένα τα 270 εκατομμύρια ECU ετησίως που διατίθενται σήμερα για τις Διεθνείς Αλιευτικές Συμφωνίες.
Και εάν απαιτείται, όπως θέλουν ορισμένοι, μία ανάλυση κόστους- οφέλους, τότε να απαιτηθεί για όλες τις κοινοτικές πολιτικές, αρχίζοντας από την πιο δαπανηρή, δηλαδή την Κοινή Γεωργική Πολιτική, την ΚΓΠ.
'Οσον αφορά ιδιαίτερα τις συμφωνίες με ήδη ανεπτυγμένες χώρες, με λύπη διαπιστώνουμε ότι η Ευρωπαϊκή 'Ενωση δεν θεώρησε προτεραιότητα τον τομέα της αλιείας στις οικονομικές και εμπορικές διαπραγματεύσεις που πραγματοποίησε με τις χώρες αυτές. Η περίπτωση του Βόρειου Ατλαντικού, όπου έντεκα χιλιάδες τόννοι ιχθύων σε διεθνή ύδατα έχουν αφεθεί αποκλειστικά για εκμετάλλευση από τη Νορβηγία, την Ισλανδία, τον Καναδά ή τη Ρωσία, είναι αποκαλυπτική. 'Η ακόμη η περίπτωση της συμφωνίας με τη Γροιλανδία, όπου οι ποσοστώσεις παραχωρήθηκαν σε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης που δεν τις χρησιμοποιούν αποκλείοντας χώρες, όπως για παράδειγμα η Πρτογαλία, που μέχρι την ημέρα της προσχώρησης στην 'Ενωση αλίευαν παραδοσιακά σε εκείνα τα ύδατα.
Για να ολοκληρώσω, θα ήθελα να ευχαριστήσω το συνάδελφό μας κ. Crampton που εκπόνησε με μεγάλη αφοσίωση την έκθεσή του. Αλλά πρέπει να του πω, με κάθε σεβασμό, ότι η έκθεσή του συγχέει συχνά τα οικονομικά και εμπορικά ζητήματα της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής με ζητήματα που σχετίζονται με την πολιτική συνεργασίας και τείνει, γενικά, να υπερεκτιμά τα προβλήματα των άλλων έναντι των δικών μας προβλημάτων που είναι πολλά, ιδίως σε αυτό τον τομέα.
Ελπίζω, συνεπώς, ότι οι τροπολογίες που εισήγαγε η Επιτροπή Αλιείας θα εγκριθούν, ώστε η έκθεσή του να είναι ισόρροπη, ρεαλιστική και να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης.

McMahon
Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν εκατό εκατομμύρια ανθρώπων στις αναπτυσσόμενες χώρες που στηρίζουν την καθημερινή τους ύπαρξη στην αλιεία - όχι τη ζωή τους αλλά την επιβίωσή τους. Υπάρχουν άλλα δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων στις αναπτυσσόμενες χώρες που απασχολούνται πλήρως στην αλιεία, που η αλιεία είναι η πηγή απασχόλησής τους. Αλλα δέκα εκατομμύρια απασχολούνται μερικά και η αλιεία αποτελεί μία από τις δραστηριότητές τους.
Αυτές είναι εξαιρετικές στατιστικές. Εκατό εκατομμύρια άνθρωποι είναι πάνω από το διπλάσιο του πληθυσμού της Ισπανίας και της Πορτογαλίας λαμβανομένων από κοινού. Είναι σχεδόν διπλάσιο του πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου. Και όλοι αυτοί οι άνθρωποι εξαρτώνται για τη βασική τους επιβίωση από την αλιεία. Η έκθεση Crampton είναι μια καλή έκθεση κατά το ότι υπογραμμίζει ορισμένες παραμέτρους και ορισμένες αρχές επί των οποίων θα πρέπει να στηρίζουμε την αναπτυξιακή και αλιευτική πολιτική μας. Χρειαζόμαστε μια νέα ευρωπαϊκή πολιτική ανάπτυξης της αλιείας. Η πολιτική αυτή θα πρέπει να υπερβαίνει τα πλαίσια των εμπορικών συμφωνιών. Οι εμπορικές συμφωνίες κοστίζουν στον κοινοτικό προϋπολογισμό το 30 % του προϋπολογισμού της αλιείας. Αυτό δεν μπορεί να είναι σωστό.
Για τον προϋπολογισμό του επομένου έτους θα μειώσουμε τα προγράμματα PESCA κατά 50 %. Και εδώ, στη δική μας την Ένωση, όπου υπάρχουν τεράστια προβλήματα από τον παροπλισμό των σκαφών καθώς και περιφέρειες που υποφέρουν από ανεργία εξ αιτίας των περιορισμών και της ανάγκης διατήρησης των αποθεμάτων, μειώνουμε τις δαπάνες μας ενώ την ίδια στιγμή αναλώνουμε το ένα τρίτο του προϋπολογισμού μας σε εμπορικές συμφωνίες. Η Κοινότητα έχει λάθος τις προτεραιότητές της και συνεπώς χρειαζόμαστε μια νέα αλιευτική πολιτική.
Υπάρχουν προβλήματα με την έκθεση Crampton. Κατά την τελική σύσκεψη της Επιτροπής Αλιείας κατατέθησαν ορισμένες περιττές τροπολογίες. Υπάρχουν επίσης ορισμένες μικρές δυσχέρειες που έχουν ως αποτέλεσμα τις διαφοροποιήσεις στις οποίες αναφέρθηκε ο κ. Cunha. Παρόλα αυτά η έκθεση ανοίγει ένα δρόμο προόδου και δεν θα πρέπει να χάσουμε την ευκαιρία αυτή για νέες εξελίξεις στον τομέα της αλιείας.
Αναφορικά με την τροπολογία του κ. Macartney στην έκθεση Souchet, εάν πρόκειται να γίνει μεταρρύθμιση της κοινής πολιτικής αλιείας αυτή θα πρέπει να αποβλέπει στο έτος 2002 όπως συμφωνήσαμε και στη συνέχεια να κάνουμε συζήτηση. Δεν θα πρέπει να εισαχθεί από την πίσω πόρτα όπως φαίνεται ότι προσπαθούν να κάνουν ορισμένοι.
Στη συνέχεια υπάρχει το θέμα της Σύμβασης των ΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, στην έκθεση SuanzesCarpegna. Δεν μπορώ να κατανοήσω την Τροπολογία Αριθ. 2. Πίστευα ότι η όλη έμφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν να προσπαθεί να αμβλύνει τις διαφορές μεταξύ Επιτροπής και κρατών μελών. Ορισμένοι όμως στην Επιτροπή Αλιείας φαίνεται να πιστεύουν αλλιώς.

Arias Caρete
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπος, θέλω και εγώ να συγχαρώ τους εισηγητές των εκθέσεων αυτής της κοινής συζήτησης. Θα επικεντρωθώ κυρίως στο θέμα των διεθνών ως ντόκτορ Τζέκιλ, για το πολύτιμο έργο του και, ιδίως, για την ευελιξία που έδειξε μέσα από τις συμβιβαστικές λύσεις στην Επιτροπή Αλιείας, καίτοι ο συμβιβασμός που προέκυψε δεν τον ικανοποίησε απόλυτα.
Επιπλέον, πιστεύω ότι μας δίνεται μια καλή ευκαιρία να εξετάσουμε το μέλλον των κοινοτικών αλιευτικών συμφωνιών που, πολλές φορές, δέχονται επιθέσεις από μυωπικές πολιτικές στάσεις που βασίζονται σε αποσπασματικές αναλύσεις της σχετικής συμμετοχής των κρατών μελών, άλλες φορές σε φανταστικές συγκρούσεις με την αναπτυξιακή πολιτική και, κάποιες άλλες, σε προσεγγίσεις αμφίβολου ορθολογισμού με βάση αναλύσεις κόστους-κέρδους που δεν είναι παρά ελάχιστα ακριβείς από τεχνική πλευρά. Από όλες αυτές τις πλευρές γίνεται προσπάθεια υπονόμευσης μιας πολιτικής που είναι ζωτικής σημασίας όχι μόνο για τη συνέχεια της δραστηριότητας ενός σημαντικού τμήματος του κοινοτικού στόλου αλλά, όπως επισήμανε και η πρόεδρος της Επιτροπής Αλιείας, και για τον τακτικό εφοδιασμό, σε λογικές τιμές και με υψηλή ποιότητα, της κοινοτικής μεταποιητικής βιομηχανίας αλιευτικών προϊόντων. Γιατί ας μην κοροϊδευόμαστε, η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται μπροστά σε ένα ξεκάθαρο δίλημμα: ή θα εγκαταλείψει τη σημερινή διαπραγματευτική της πολιτική ή θα την ενισχύσει προς το καλύτερο. Αν την εγκαταλείψει, δύο πράγματα μπορεί να συμβούν: ή θα μείνει το πεδίο ελεύθερο στους στόλους των τρίτων χωρών που θα καταλάβουν το χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή θα γίνουμε μάρτυρες μίας επιμέρους επανεθνικοποίησης της αλιευτικής πολιτικής, αφού τα ίδια τα κράτη μέλη ή οι οικονομικοί τους αντιπρόσωποι θα είναι εκείνοι που στο εξής θα διαπραγματεύονται τις πιο συμφέρουσες συμφωνίες.
Κατανοώ πως το συμφέρον των τρίτων παράκτιων χωρών επιτάσσει να συνεχιστεί η πολιτική αυτή, επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση διαπραγματεύεται αλιευτικές δυνατότητες με βάση μία επακριβή ανάλυση της κατάστασης των αλιευτικών ζωνών, συμβάλλοντας τόσο στην προσπάθεια να ελεγχθεί η αλιεία από κοινού με τα κράτη με τα οποία διαπραγματεύεται όσο και στην ανάπτυξη της αλιείας τους. Ποια είναι η καλύτερη επιλογή, η διαπραγμάτευση αλιευτικών συμφωνιών μέσα από μία υπεύθυνη πολιτική οντότητα όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση ή η αναρχία στην οποία θα οδηγήσει η ελεύθερη δράση των οικονομικών παραγόντων;
Νομίζω πως η απάντηση είναι σαφής. Ως Κοινοβούλιο που συνδέεται με το σεβασμό του περιβάλλοντος από κάθε πλευρά, που προωθεί μία αναπτυξιακή πολιτική, που ανησυχεί για τη συνέχεια της δραστηριότητας των αλιευτικών μας στόλων και για τον τακτικό εφοδιασμό των μεταποιητικών μας βιομηχανιών, οφείλουμε να εξακολουθήσουμε να στηρίζουμε μία κοινοτική πολιτική αλιευτικών συμφωνιών που κατέδειξε την εγκυρότητά της τόσο ως προς τα κράτη μέλη όσο και ως προς τις τρίτες χώρες και αυτό χωρίς να παραιτείται, παράλληλα, από την αναγκαία βελτίωση των θεσμικών διαδικασιών που θα μπορούσαν να διευρύνουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Κοινοβουλίου στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής.
Είναι πολύ εύκολο να κάνει κανείς κριτική, λίγες όμως είναι οι εναλλακτικές επιλογές που υπάρχουν. Έτσι λοιπόν, κυρία Επίτροπος, εγώ σας ενθαρρύνω να συνεχίσετε, από την ορθολογικότητα και την ψυχρότητα, τη δύσκολη αυτή πολιτική που τόσα θετικά αποτελέσματα έχει επιφέρει μέχρι σήμερα.

Dόhrkop Dόhrkop
Κύριε Πρόεδρε, θέλω και εγώ να συγχαρώ τον κ. Crampton για τους επιδέξιους χειρισμούς του και κυρίως επειδή, ξεκινώντας από ένα σχέδιο έκθεσης λίγο ακραίο, ίσως, στις αξιωματικές παραδοχές του, κατόρθωσε να εγκριθεί ομόφωνα η έκθεση από την Επιτροπή Αλιείας με την ενσωμάτωση των τροπολογιών που εγκρίθηκαν. Και ο έπαινος πολλαπλασιάζεται αν σκεφτεί κανείς τη δυσκολία που συνεπάγεται το να επικεντρωθεί μία τέτοια έκθεση πρωτοβουλίας σε ένα πραγματικά επίμαχο ζήτημα όπως οι διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες που τόση σημασία έχουν για τον κοινοτικό αλιευτικό στόλο. Θέλω να υπογραμμίσω τρία από τα στοιχεία της έκθεσης. Το πρώτο είναι η διατήρηση των αλιευτικών πόρων, αρχή την οποία στηρίζουν τόσο οι κοινοτικοί όσο και οι διεθνείς κανόνες και η οποία έχει θεμελιώδη σημασία για τη διασφάλιση του μέλλοντος του ευρωπαϊκού στόλου. Δεύτερον, θεωρώ επίσης ικανοποιητική, ως μέλος του σοσιαλιστικού κόμματος, τη σημασία που η έκθεση Crampton αποδίδει στη διατήρηση των σημερινών θέσεων εργασίας τόσο στη θάλασσα όσο και στη μεταποιητική βιομηχανία. Η αλιεία είναι μια οικονομική δραστηριότητα που, καίτοι δεν επιδρά ουσιαστικά στο σύνολο της Κοινότητας, είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη ορισμένων περιοχών της περιφέρειας με εισοδηματικό επίπεδο χαμηλότερο του κοινοτικού μέσου όρου, οι οποίες υποφέρουν από υψηλά ποσοστά ανεργίας. Για τις περιοχές αυτές η αλιεία είναι η βασική δραστηριότητα και η απουσία των διεθνών αλιευτικών συμφωνιών θα συνεπαγόταν την κοινωνικοοικονομική τους αποδιάρθρωση. Τρίτον, η έκθεση μας θυμίζει ότι, παρά τον εμπορικό τους χαρακτήρα, οι συμφωνίες αλιείας έχουν θετική επίδραση και στις αναπτυσσόμενες χώρες που συμβάλλονται με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αλλες διατυπώσεις όπως αυτή που λέει ότι δεν είναι εμπορικές συμφωνίες αλλά προσανατολισμένες στην ανάπτυξη των χωρών ΑΚΕ θα συνεπάγονταν ότι οι αλιευτικές αυτές συμφωνίες θα έπρεπε να χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης και όχι από τα ισχνά κονδύλια της κοινής πολιτικής αλιείας.
Η άποψη αυτή, όμως, δεν ανταποκρίνεται, συν τοις άλλοις, στην πραγματικότητα. Όπως ανέφερε ήδη ο κ. Crampton, περισσότερες από τις μισές εκ των 26 συμφωνιών συνάπτονται με τις χώρες ΑΚΕ αλλά ο δικός μας στόλος δραστηριοποιείται κυρίως σε χωρικά ύδατα άλλων κρατών. Νομίζω πως πρέπει να απομακρυνθούμε από τις αμαρτωλές σκέψεις του διεθνούς εμπορίου. Ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσουμε την ανάπτυξη των χωρών αυτών είναι να τους δώσουμε μία διέξοδο στην αγορά αγοράζοντας αυτό που παράγουν και αυτό που διαθέτουν, δηλαδή μέσα από μια οικονομική συνεργασία με στόχο την ανάπτυξή τους.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να επιζήσει χωρίς την αλιευτική συμφωνία με το Σάο Τομέ, έτσι όμως η χώρα αυτή θα στερούνταν μία από τις βασικές πηγές του εισοδήματός της, αν δεν υπήρχε η συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το εμπόριο ωφελεί και τα δύο μέρη, όπως άλλωστε και οι διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες.

Hardstaff
Κύριε Πρόεδρε, όλες οι αξιόλογες εκθέσεις που παρουσιάστηκαν ενώπιόν μας σήμερα ασχολούνται με συμφωνίες και με συνθήκες σχετικά με τον καλύτερο τρόπο ρύθμισης και ελέγχου της αλιείας στα χωρικά και τα διεθνή ύδατα την ώρα που υπάρχουν σοβαρότατες ανησυχίες για την υπεραλιεία και τη μείωση των αλιευτικών αποθεμάτων.
Η έκθεση του κ. Varela Suanzes-Carpegna περιέχει αναφορά στην υποχρεώση της χώρας τη σημαία της οποίας φέρει ένα σκάφος να ασκεί τη δικαιοδοσία της και να αναλαμβάνει δράση εάν το σκάφος αυτό παραβιάζει τους κανονισμούς. Θα ήθελα να επισημάνω στην Επίτροπο τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζονται στην άσκηση της υποχρεώσης αυτής σε σχέση με ορισμένες περιπτώσεις της αποκαλούμενης ανταλλαγής των ποσοστώσεων. Μου έχουν αναφερθεί πρόσφατα περιστατικά μη βρετανικών σκαφών που φέρουν τη βρετανική σημαία, τα οποία προσήχθησαν σε βρετανική δικαστήρια, ευρέθησαν ένοχα και στα οποία επεβλήθησαν πρόστιμα αλλά τα οποία στη συνέχεια έφυγαν και πήγαν σε κάποιο άλλο κράτος μέλος αφήνοντας τα πρόστιμα απλήρωτα. Θα πρέπει να βρεθεί κάποιο σύστημα το οποίο να διασφαλίζει ότι όλα τα σκάφη που φέρουν τη σημαία κάποιας χώρας θα είναι υπόλογα έναντι της δικαιοσύνης της χώρας αυτής και ότι το κράτος μέλος εθνικότητας του πλοιάρχου και του πληρώματος θα συνεργάζεται για τη διασφάλιση ότι η απροκάλυπτη αυτή παραβίαση των μέτρων συντήρησης θα σταματήσει.
Πάρα πολλοί αλιείς σε όλόκληρη την ΕΕ, από κοινότητες όπως το Γκρίσμπυ στην εκλογική μου περιφέρεια, έχουν χάσει τις δουλειές τους εξ αιτίας των μέτρων συντήρησης. Οι πλοιοκτήτες έχουν λάβει αποζημιώσεις αλλά εκείνοι οι οποίοι εργαζόντουσαν στα παροπλισμένα σκάφη του ΗΒ δεν εισέπραξαν ούτε καν ένα στοιχειώδες εφάπαξ, πολλώ δε μάλλον αποζημίωση της ΕΕ, διότι χαρακτηρίστηκαν ως προσωρινοί εργαζόμενοι παρόλο ότι εργαζόντουσαν επί πολλά χρόνια στο ίδιο σκάφος. Αυτό αποτελεί μια κατάφωρη αδικία η οποία συνεχίζει να προκαλεί βαθειά αισθήματα μνησικακίας τόσο κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης γενικά όσο και κατά της αλιευτικής πολιτικής της ειδικότερα.
Θα ήθελα να ζητήσω από την Επίτροπο να διασφαλίσει ότι οι μελλοντικοί παροπλισμοί θα γίνονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλιστεί ότι όχι μόνο οι πλοιοκτήτες αλλά και εκείνοι που εργάστηκαν και κινδύνευσαν στη θάλασσα θα λάβουν κάποιας μορφής αποζημίωση για την απώλεια του εισοδήματός τους. Ένα αλιευτικό παρακράτημα για την αντιμετώπιση των μειωμένων ημερών στη θάλασσα αποτελεί επίσης ένα μέτρο που θα μπορούσε να ληφθεί.

Apollinαrio
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, η παρούσα έκθεση αντικατοπτρίζει καλά τον πολιτικό διχασμό και την ένταση που προκαλεί το θέμα. Αφενός, αξιολογείται η σχέση κόστους-οφέλους, και η ίδια η Επιτροπή να δηλώνει ότι η σημερινή δημοσιονομική κατάσταση έχει ως συνέπεια το κόστος των ισχυουσών συμφωνιών να αφήνει μικρό περιθώριο ελιγμών για τη διαπραγμάτευση νέων συμφωνιών και διακυβεύει ακόμη και την επαναδιαπραγμάτευση των υφισταμένων συμφωνιών.
Από την οπτική γωνία της συνεργασίας και της ανάπτυξης υπογραμμίζεται η επιλογή υπέρ των τοπικών στόλων των τρίτων χωρών, όπου επί του παρόντος δραστηριοποείται ο κοινοτικός στόλος, γεγονός του οποίου αποτελεί παράδειγμλα το σχέδιο ανάπτυξης της αλιείας που προβλέπεται από το Βασίλειο του Μαρόκου. Αφετέρου, τα κράτη μέλη αντιπαρατίθενται συστηματικά με στόλους και αλιείς που εξαρτώνται από τις Διεθνείς Αλιευτικές Συμφωνίες.
Κάποιος αντιευρωπαϊσμός βρίσκει στο σημείο αυτό έμπνευση, διακηρύσσοντας μία προοδευτική επέκταση και αύξηση των αλιευτικών δικαιωμάτων σε τρίτες χώρες, υπογραμμίζοντας τις αρετές μίας υποθετικής διμερούς διαπραγμάτευσης αλιευτικών δικαιωμάτων και της επανεθνικοποίησης της αλιευτικής πολιτικής.
Η πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπίσουμε είναι η προστασία του κοινοτικού στόλου χωρίς να ευθυγραμμισθούμε με αντιπεριβαλλοντικές και αντιευρωπαϊκές θέσεις. Διότι, κατά την άποψή μου, το γεγονός ότι η δημοσιονομική λογική κόστους-οφέλους εμφανίζεται σε ένα πλαίσιο όπου επιδιώκεται η μετατόπιση των διαθέσιμων χρηματοδοτικών πόρων προς άλλους στόχους, αντικατοπτρίζει τελικά μία ατελή συμμετοχή στη συλλογική επιδίωξη του ευρωπαϊκού σχεδίου, σε έναν τομέα με τεράστια πολιτική σημασία και με εντονότατο αντίκτυπο για την απασχόληση σε ορισμένες παράκτιες κοινοτικές περιοχές.
Πέρα από αυτό, οι Διεθνείς Αλιευτικές Στυμφωνίες αντιπροσωπεύουν μόλις το 0, 31 του συνόλου του κοινοτικού προϋπολογισμού, και μία πολιτική μη συμφωνιών αντιπροσωπεύει ασφαλώς, σε κόστος του 96, μία αύξηση του εμπορικού ελλείμματος προϊόντων της θάλασσας που δεν είναι χαμηλότερη από 1.400 εκατομμύρια ECU ετησίως, ενώ η πρόσθετη άμεση ανεργία στον τομέα θα αντιπροσώπευε ένα ποσό της τάξης των 450 εκατομμυρίων ECU ετησίως για αποζημιώσεις.
Από την άλλη, κάθε πρόταση που αποσκοπεί σε μία αμφιλεγόμενη και πείπλοκη κατανομή του κόστους μεταξύ των πλοιοκτητών και της Επιτροπής, ή σε ένα μπλοκάρισμα των κοινοτικών χρηματοδοτικών αντισταθμίσεων, θα έχει ως μοναδική συνέπεια την ενίσχυση της προαναφερθείσας λογικής επανεθνικοποίησης της αλιευτικής πολιτικής. Αυτή την έκκληση ήθελα να απευθύνω, διότι είναι ανυπολόγιστο το πολιτικό κόστος μίας τέτοιας επιλογής και η οικονομική επίπτωση στις αλιευτικές περιοχές.
Τέλος, η αξιολόγηση του μέλλοντος των Διεθνών Αλιευτικών Συμφωνιών επιβάλλεται κυρίως υπό το πρίσμα της διαχείρισης των πόρων. Η διαχείριση των αλιευτικών πόρων είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για μία βιώσιμη αλιεία, διαχείριση που θα ανήκει, καταρχή, στα παράκτια κράτη χωρίς διακρίσεις μεταξύ του εθνικού στόλου τους και του κοινοτικού στόλου. Υπάρχει ένα νέο διεθνές νομικό πλαίσιο στον τομέα της αλιείας, που διαμορφώθηκε από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, και όπου με χαρά θα σημειώσω επίσης τον Κώδικα Συμπεριφοράς για μία υπεύθυνη αλιεία. Οι πόροι είναι πεπερασμένοι και μόνο μία βιώσιμη αλιεία θα επιτρέψει τη συνέχιση του τομέα και οι Διεθνείς Αλιευτικές Συμφωνίες.

Bonino
 (IT) Κύριε Πρόεδρε, θα απαντήσω παρεμβαίνοντας σύντομα σε όλες τις εκθέσεις και θα αφήσω για τελευταία μια σειρά συλλογισμών σχετικά με την έκθεση για πρωτοβουλία του κυρίου Crampton όσον αφορά τις διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες, που απόψε βρέθηκαν στο κέντρο της συζήτησης και στην οποία πάντως όλοι οι παρεμβαίνοντες αναφέρθηκαν.
Με τη σειρά: όσον αφορά την έκθεση του κυρίου Varela, η επιτροπή υπήρξε ενεργό μέρος στην επίτευξη της επικύρωσης της συμφωνίας των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την διατήρηση και την διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων stock , που η Επιτροπή θεωρεί ότι αποτελεί ένα βήμα προς την προστασία και την διαρκή εκμετάλλευση των πόρων. Έχω απόλυτη συνείδηση, φυσικά, των προβλημάτων που τίθενται, της ανάγκης ιδιαίτερα να αποφευχθεί να παίρνουν ορισμένοι partner μονομερείς πρωτοβουλίες, ιδιαίτερα στον Καναδά, και θα ήθελα να διαβεβαιώσω τον κύριο Varela ότι βρίσκονται σε εξέλιξη πρωτοβουλίες, σε επίπεδο διπλωματικών επιστολών και σε κάθε άλλο επίπεδο, για να προσπαθήσουμε να προλάβουμε ή πάντως να σταματήσουμε αυτή η συμπεριφορά, που δεν είναι αποδεκτή ούτε για το Κοινοβούλιο ούτε για την Επιτροπή.
Όσον αφορά τις τροπολογίες, η θέση της Επιτροπής είναι η ακόλουθη: οι τροπολογίες 1 και 3 αφορούν μια σειρά ανησυχιών σχετικά με τις διατάξεις που αναφέρονται στην κατανομή των αρμοδιοτήτων ανάμεσα στην Κοινότητα και στα κράτη μέλη και στην ερμηνευτική αναλογία της συμφωνίας με την συνθήκη για τα δίκαια της θάλασσας, αλλά η Επιτροπή θεωρεί ότι λήφθηκαν υπόψη αυτές οι ανησυχίες στις συνημμένες στην πρόταση δηλώσεις ή στην ίδια την συμφωνία. Επιπλέον, όσον αφορά την τροπολογία 2, η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι μπορεί να την δεχτεί για το λόγο ότι αυτή στηρίζει το συμφέρον μιας μοναδικής αντιπροσωπίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενώπιον των διεθνών οργανισμών για το αμφισβητούμενο δίκαιο. Δεν θα ήθελα, κύριε Varela, αν και κατανοώ την βασική φιλοσοφία, να αναπαράγουμε στην αλιεία την κατάσταση της ΚΕΠΠΑ, γιατί έως τώρα - είτε αρέσει είτε όχι - τουλάχιστον η Κοινότητα μιλά με μια φωνή. Εάν κάθε κράτος μέλος μπορούσε να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του, πιστεύω ότι θα βρισκόμασταν ξανά όπως στον δεύτερο πυλώνα σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, στον οποίο η κακοφωνία και τα αντικρουόμενα συμφέροντα των κρατών μελών δεν θα μας παρείχαν, πιστεύω, ένα πιο αποτελεσματικό μέσο.
Όσον αφορά την έκθεση του κυρίου Macartney, η Επιτροπή επιθυμεί ωστόσο να ευχαριστήσει τον εισηγητή για την εξαιρετική του εργασία. Πράγματι το συνημμένο στο πρωτόκολλο έγγραφο τροποποιήθηκε για να επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές του Σάο Τομέ και Πρίντσιπε έναν καλύτερο έλεγχο της αλιευτικής δραστηριότητας που πραγματοποιείται από τα ξένα πλοία μέσα στην αποκλειστική οικονομική ζώνη.
Η Επιτροπή συμμερίζεται το πνεύμα των τροπολογιών 3 και 5 και θεωρεί απαραίτητη, πράγματι, μια βελτίωση της πληροφόρησης. Δεν μπορεί να δεχτεί την τροπολογία 6, γιατί το Συμβούλιο καθορίζει τις διαπραγματευόμενες οδηγίες μια μόνο φορά για κάθε συμφωνία και όχι για την ανανέωση των συμφωνιών και του κάθε πρωτοκόλλου. Σε αυτή την περίπτωση η Επιτροπή, που έχει το καθήκον να διευθύνει τις διαπραγματεύσεις, φροντίζει και για τον σεβασμό των οδηγιών που δόθηκαν από το Συμβούλιο.
Όσον αφορά τις άλλες τροπολογίες, η Επιτροπή θεωρούσε πάντοτε εξαιρετικά εμπορικής φύσης τις αλιευτικές συμφωνίες που συνήφθησαν με τις χώρες AΚΠ, αν και, όπως υπογραμμίζεται στην επόμενη έκθεση του κυρίου Crampton, πολύ συχνά αυτές οι συμφωνίες περιέχουν στοιχεία ανάπτυξης και για τις τρίτες χώρες, όσον αφορά, για παράδειγμα, την επιβίβαση των ναυτικών ή την αποβίβαση των αλιευμάτων για την επιτόπου κατεργασία. Σε κάθε περίπτωση, σε εφαρμογή του άρθρου 130 Β της Συνθήκης για την Ένωση αναφορικά με την συνοχή, η Επιτροπή προτίθεται με τα ποσά που διατίθενται υπέρ αυτών των χωρών να ενισχύσει τον αλιευτικό τομέα σε συνεργασία με την πολιτική ανάπτυξης.
Πρέπει όμως να πω, σε αυτό το σημείο, ότι είναι απογοητευτικό για την Επιτροπή, αφού σας άκουσε για δύο ώρες, να μην μπορεί να απαντήσει στην κυρία Aelvoet γιατί είναι απούσα, στην οποία επιθυμώ παρόλα αυτά να απαντήσω γιατί ξανακούω σε αυτήν την έδρα μια σειρά από στερεότυπα τα οποία, ειλικρινά, δεν ξέρω πια με τι λέξεις να ξεκαθαρίσω.
Δε μπορώ να δέχομαι συνεχώς το παράδειγμα της Σενεγάλης διότι δεν είναι σωστό. Η συμφωνία με τη Σενεγάλη ολοκληρώθηκε με την επιμονή και την πίεση της κυβέρνησης της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των αρμοδίων αρχών αλιείας. Δεύτερον, υπήρξε κοινή δράση των ΓΔ XIV και VIII και επομένως αποτελούσε αναπτυξιακή και αλιευτική συμφωνία. Τρίτον, σε συνέχεια των πιέσεών μας γίναμε παραλήπτες επιστολής από το Ντακάρ που έλεγε ότι τελικά απεφάσισαν να κατανείμουν το 50 % του συνολικού ποσού της συμφωνίας στον αλιευτικό τομέα. Αυτό αποδεικνύει απλά ότι προσπαθούμε να λάβουμε υπόψη μας τις ανησυχίες σας.
Δεν μπορώ να ακούσω ξανά ότι ανταγωνιζόμαστε τις τοπικές αλιευτικές επιχειρήσεις. Δεν είναι αλήθεια. Ο στόλος μας αλιεύει στην ανοιχτή θάλασσα στα 200 μέτρα βάθος. Οι τοπικοί αλιείς της Σενεγάλης δεν μπορούν να αλιεύσουν σε τέτοιο βάθος. Δεν διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό. Αυτούς που ανταγωνιζόμαστε είναι οι ιάπωνες. Έτσι ας λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους κι' ας διορθώσουμε ό, τι μπορεί να διορθωθεί. Ας αντιμετωπίσουμε το πραγματικό πρόβλημα και όχι κάποια συνθήματα. Δεν γνωρίζω τον τρόπο για να νικήσω τη συνθηματολογία.
Θα αφήσω της έκθεση Crampton για το τέλος διότι θέλει περισσότερα σχόλια και στρέφομαι τώρα στην έκθεση Teverson.
Ήδη σας είπα ότι αισθάνομαι πολύ μεγάλη απογοήτευση διότι ακόμη και η σημερινή συζήτηση έδειξε ότι οι γνώμες στο Σώμα είναι εντελώς διχασμένες. Αυτό σημαίνει ότι το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να επιμείνω στην τελική έκθεση, η οποία προφανώς εκπροσωπεύει κάποια ομοφωνία μετά από μια μακροσκελή συζήτηση, και να προσπαθήσω να είναι όσο πιο ρεαλίστρια μπορώ.
Επιτρέψτε μου να επωφεληθώ της ευκαιρίας και να πω ότι δεν μπορείτε απλά να μεταφέρετε την πλεονάζουσα δυναμικότητα σε τρίτες χώρες. Για επτά μήνες τώρα η Επιτροπή προσπαθεί να επιτύχει μείωση της δυναμικότητας του στόλου μας κατά 30 %. Μου πήρε επτά μήνες για να επιτύχω αυτό το αποτέλεσμα. Το ποσοστό αυτό επετεύχθη μέσα σ' ένα πνεύμα συμβιβασμού - το αρχικό μου αίτημα ήταν υψηλότερο. Απλά και μόνο υπογραμμίζω ότι προσπαθούμε να εργαστούμε με κάθε τρόπο που έχουμε στη διάθεσή μας, γεγονός το οποίο συμπεριλαμβάνει τη μείωση της δυναμικότητας ή της αλιευτικής προσπάθειας στα ύδατά μας και όχι απλά και μόνο «μεταφορά της πλεονάζουσας δυναμικότητος κάπου αλλού». Αυτό δεν είναι ορθό. Με αφήνει έκπληκτη το γεγονός ότι κράτη μέλη τα οποία ποτέ δεν μείωσαν την αλιευτική τους δυναμικότητα κατά τα τελευταία χρόνια ή την αύξησαν, όχι μόνο προβάλλουν τη μεγαλύτερη δυνατή αντίσταση στις προτάσεις μου εντός του Συμβουλίου αλλά με επικρίνουν κιόλας επειδή «απλά και μόνο μεταφέρω την πλεονάζουσα δυναμικότητα».
Ίσως να μην αναφέρεστε στην Επιτροπή αλλά στα κράτη μέλη σας ή στις κυβερνήσεις σας. Όταν αναφέρεστε στον παροπλισμό, κ. McMahon, η δική σας χώρα, δίκαια ή άδικα, δεν αξιοποίησε το πρόγραμμα παροπλισμού με τη χρηματοδότηση της Επιτροπής κατά τα τελευταία δέκα χρόνια!
(Διακοπή εκ μέρους του κ. McMahon) Λυπούμαι αλλά αυτό δεν αποτελεί δικό μου πρόβλημα. Ο καθένας φέρει τις ευθύνες του. Εγώ φέρω τις δικές μου αλλά δεν θα γίνω ο αποδιοπομπαίος τράγος για όλα τα συμβάντα συμπεριλαμβανομένης της Χιροσίμα! Εγώ δεν είχα καν γεννηθεί τότε.
(Γέλια) Η Μ. Βρετανία λοιπόν έχασε 12 εκατομμύρια λίρες από τη μη αξιοποίηση του προγράμματος παροπλισμού και οι αλιείς της αναγκάστηκαν να πουλήσουν τα σκάφη τους και τις άδειές τους, τα οποία αγόρασαν κάποιοι άλλοι. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να το εμποδίσω. Δεν μπορώ να εμποδίσω κάποιον να αγοράσει εάν εσείς δεν μπορείτε να εμποδίσετε κάποιον να πουλήσει. Εάν μου πείτε πως να εμποδίσω εκείνους που θέλουν να πουλήσουν, τότε πιθανώς θα μάθω πως να εμποδίσω εκείνους που θέλουν να αγοράσουν. Όσον αφορά την αποζημίωση όχι μόνο στους ιδιοκτήτες αλλά και στους εργαζόμενους, αυτή ήταν η πρόταση της Επιτροπής αλλά ορισμένα κράτη μέλη - δεν θα τα ονομάσω αλλά γνωρίζετε πολύ καλά σε ποια αναφέρομαι - δεν την απεδέχθησαν. Αυτό είναι το ίδιο με τη χρήση των διαρθρωτικών ταμείων. Η πρόταση της Επιτροπής που τελικά πέρασε αποτελείτο από μια πρόσκληση - όχι υποχρέωση διότι ήταν αδύνατο - να χρησιμοποιηθεί μέρος των διαρθρωτικών ταμείων για κοινωνικές παροχές προς τους αλιείς. η πρόταση δεν ήταν δεσμευτική αλλά πέρασε. Ορισμένες κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης κάποιας που γνωρίζετε πολύ καλά, δεν αξιοποιούν αυτή τη δυνατότητα και εγώ δεν μπορώ να την επιβάλλω. Επομένως ας αποδόσουμε τις ευθύνες εκεί όπου ανήκουν.
Δεύτερον, σχετικά με τις οικονομικές αποζημιώσεις, τι εννοούμε άραγε; Εννοούμε μόνο στις αναπτυσσόμενες χώρες ή σε όλες τις συμφωνίες; Εάν εννοούμε όλες τις συμφωνίες μπορούμε για μια στιγμή να εξετάσουμε τη συμφωνία με τη Γροιλανδία η οποία ανέρχεται σε 50 εκατομμύρια Ecu αλλά σε μηδέν ψάρια; Έτσι, παρακαλώ πάρτε μια πρωτοβουλία. Εγώ πήρα και απέτυχα στο Συμβούλιο. Έτσι, γιατί δεν προσπαθούμε; Ελπίζω δε ότι θα είστε εξ ίσου σκληροί όταν θα μιλήσουμε για τις ντομάτες, οι οποίες πληρώνονται, ή για τις φράουλες ή για τις άλλες εμπορικές συμφωνίες. Επομένως, εάν η πρότασή σας είναι να μην πληρώνουμε για τις αλιευτικές συμφωνίες, ελπίζω ότι θα δείξετε συνοχή και στις άλλες συμφωνίες καθώς και εκεί που απαιτείται αλληλεγγύη όταν παρουσιάζονται επιδημίες.
Εδώ μιλάμε για περίπου 280 εκατομμύρια Ecu, από τα οποία 180 εκατομμύρια Ecu είναι για τις χώρες ΑΚΕ. Όλες οι άλλες είναι συμφωνίες με βόρειες χώρες, σε ορισμένες από τις οποίες δεν υπάρχουν ψάρια. Τρίτον, όταν μιλάμε για απασχόληση θα πρέπει να λάβετε υπόψη σας ότι μ' αυτές τις συμφωνίες εργάζονται 20.000 άτομα. Αυτό αναφέρεται στον εφοδιασμό με πόρους για τους οποίους έχουμε 50 % αυτάρκεια και εάν έπρεπε να αγοράσουμε το άλλο 50 % των ψαριών που χρειαζόμαστε για να καλύψουμε την κατανάλωσή μας, θα πληρώναμε ούτως ή άλλως.
(Διακοπή από τον κ. Teverson: Αυτό όμως δεν το κάνουμε για κανέναν άλλο τομέα, δεν είναι έτσι; ) Δεν θέλω να συγκρίνω τις αγροτικές πιστώσεις με τις αλιευτικές πιστώσεις. Εάν θέλουμε να είμαστε συνεπείς θα πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί. Δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Εάν κάνουμε κάτι τέτοιο, δεν έχει νόημα κ. Teverson. Ακόμη ούτε όταν πληρώνουμε επιδοτήσεις λόγω αλληλεγγύης προς κράτη μέλη για σφάλματα ή παραλείψεις τους. Οι αλιευτικές συμφωνίες έχουν εμπορική αξία. Αυτή είναι η ουσία την οποία, εάν θέλετε, μπορούμε να προσπαθήσουμε να την αξιολογήσουμε. Η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να κάνει αξιολόγηση κόστους/οφέλους αλλά μπορούμε να το αναθέσουμε, εάν θέλετε, σε εξωτερικό σύμβουλο προς χάριν ελεγξιμότητας από τον ευρωπαίο φορολογούμενο. Ίσως να υπάρχουν περισσότερες πτυχές για να ληφθούν υπόψη.
Προσπάθησα να θέσω ορισμένες θέσεις. Γνωρίζω ότι η παρούσα δεν είναι η τελική συζήτηση που κάνουμε για την αλιεία και για τις αλιευτικές συμφωνίες. Θα ήθελα όμως να σας πω το πόσο απογοητευμένη είμαι. Το Σώμα δεν μου έχει αναγνωρίσει καμιά από τις αλλαγές και τις προόδους που επιτύχαμε στις αλιευτικές συμφωνίες. Ο κ. Crampton είπε ότι εδήλωσα πως ο καιρός που ερχόμασταν, που ψαρεύαμε και που πληρώναμε κάποιο ελάχιστο ποσό έχει περάσει. Αυτό είναι που έχω προσπαθήσει να επιτύχω. Οι νέες συμφωνίες είναι συμφωνίες δεύτερης και τρίτης γενεάς. Ο κ. McMahon αναφέρθηκε στον μεγάλο αριθμό ανθρώπων που εξαρτώνται από την αλιευτική βιομηχανία στον τρίτο κόσμο. Ίσως να αναφερόταν στο μεγάλο αριθμό των ψαριών, αλλά δεν είναι απολύτως έτσι. Πάρτε τη Ναμίμπια, για παράδειγμα, η οποία θέλει να αναπτύξει τη δική της αλιευτική βιομηχανία. Διαθέτει τα ψάρια αλλά δε διαθέτει τα σκάφη. Επομένως, εδώ υπάρχει έδαφος για μια ισορροπημένη συμφωνία επί τη βάσει μικτών επιχειρήσεων. Αλλιώς, θα κατασκευάσει τον δικό της αλιευτικό στόλο και ο συνολικός παγκόσμιος αλιευτικός στόλος θα αυξηθεί. Γιατί άραγε να μη βάλουν εκείνοι τα ψάρια κι' εμείς τα σκάφη και την τεχνογνωσία; Τι σφάλμα βρίσκετε σ' αυτό;
Η Μοζαμβίκη βρίσκεται στην ίδια θέση. Δεν έχει ούτε την τεχνογνωσία, ούτε τα σκάφη, ούτε τον στόλο για να αλιεύσει στα δικά της χωρικά ύδατα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ξεπουλιώνται στους ιάπωνες και σε άλλους. Συνεπώς, η εις βάθος γνώση των χωρών με τις οποίες έχουμε αλιευτικές συμφωνίες μπορεί να έχει αξία και μπορεί να μας προσφέρει μια καλύτερη κατανόηση της καταστάσεως. Μ' αυτό δεν θέλω να πω ότι είμαστε τέλειοι, θα πρέπει όμως να αναγνωρίσουμε ότι έχουμε επιτύχει μεγάλες αλλαγές στο θέμα αυτό.

Crampton
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ την Επίτροπο γι' αυτά που είπε, με το 90 % των οποίων συμφωνώ. Συμμερίζομαι την απογοήτευσή της με πολλά κράτη μέλη, ειδικότερα ίσως τον τελευταίο καιρό με το δικό μου. Αναγνωρίζουμε ότι η Επιτροπή έχει επιτύχει αρκετά. Πράγματι, σε αυτήν την έκθεση της Επιτροπής Αλιείας συγχαίρουμε την Επιτροπή για ένα από τα τελευταία της έγγραφα: »Αλιευτικές Συμφωνίες: τρέχουσα κατάσταση και συμφωνίες». Νομίζω ότι πηγαίνει προς τη σωστή κατεύθυνση. Η έκθεσή μου υποτίθεται ότι προσπαθεί να βοηθήσει.

Macartney
Κύριε Πρόεδρε, η Επίτροπος ζήτησε την απονομή των ευθυνών εκεί που ανήκουν. Έχει δίκιο να ενεργεί έτσι. Ειδικότερα έχει δίκιο να μέμφεται την κυβέρνηση του ΗΒ μολονότι δεν την ξεχώρισε για την αποτυχία της στον παροπλισμό. Εξ ίσου όμως, ως θεματοφύλακας του κοινοτικού δικαίου, έχει την υπευθυνότητα για τη νομική αρμοδιότητα του αντικειμένου της εκθέσεως Souchet. Ελπίζω ότι θα ξανακοιτάξει την νομική βάση την οποίαν εξετάζουμε σ' αυτό το Κοινοβούλιο. Αυτά τα δύο πάνε μαζί. Εάν υποστηρίξουμε την σωστή νομική βάση και αποδόσουμε τις ευθύνες εκεί που ανήκουν, ας είμαστε συνεπείς και εκεί επίσης.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε. Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 12 το μεσημέρι.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 11 μ.μ.)

