Przygotowanie budżetu na rok 2012 (debata) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie pani poseł Balzani w imieniu Komisji Budżetowej w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących przygotowania budżetu na rok 2012 [2011/2042 BUD].
Francesca Balzani
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie Posłowie! Dokument, którym dziś się zajmujemy, jest nie tylko sprawozdaniem na temat priorytetów kolejnego budżetu europejskiego, ale przede wszystkim strategicznym dokumentem dotyczącym nowej roli, jaką musi odgrywać budżet europejski w kontekście większego zarządzania gospodarką.
Jest to pierwszy rok obowiązywania europejskiego semestru, który powstał właśnie w celu zapewnienia największej możliwej koordynacji pomiędzy budżetem Unii i budżetami państw członkowskich, największej możliwej synergii i maksymalnej komplementarności. Oznacza to w sumie jedno: konwergencję i ujednolicenie budżetów państw członkowskich z głównymi celami budżetu europejskiego. Dziś tymi celami - europejskimi celami - mogą być jedynie cele określone w strategii Europa 2020: ambitnym przedsięwzięciu obejmującym pięć ogromnie ważnych celów i siedem dużych inicjatyw przewodnich. Są to wielkie, ważne, ale i zarazem bardzo konkretne cele.
Pierwszy z tych celów ma ogromne znaczenie i dotyczący budowy Europy o pełniejszym, większym zatrudnieniu poprzez dokonywanie właściwych inwestycji. Mamy zatem ważny cel w odniesieniu do budżetu na rok 2012: nie możemy zwlekać z realizacją strategii Europa 2020, w tym jej pierwszego celu, czyli wyższego zatrudnienia w Europie. Niezwłoczne włączenie tej strategii do naszego budżetu ma zatem zasadnicze znaczenie i musi być pilnie wykonane.
W tym celu konieczne są dwie rzeczy: musimy planować i musimy spoglądać w przyszłość. Planowanie oznacza wykluczenie matematycznych podejść do budżetu, które zupełnie nie mają sensu. Matematyczne, ogólne i masowe podwyżki są kompletnie nieprzydatne. Musimy natomiast zastanowić się nad wkładem programów i działań do realizacji strategii Europa 2020. Spoglądanie w przyszłość ma absolutnie podstawowe znaczenie: chodzi o to, byśmy troszczyli się o nasze zobowiązania, a nie tylko płatności, jako że zobowiązania są narzędziem służącym do budowy zrównoważonej przyszłości finansowej naszej Unii.
Kolejnym ważnym zagadnieniem jest elastyczność. Zbliżamy się ku końcowi okresu planowania, więc budżet jest szczególnie sztywny. Uważam zatem, że należy już na samym początku uznać wszystkie instrumenty elastyczności za zasadnicze i nieodzowne dla opracowania budżetu, jeśli chcemy nie tylko zrobić pierwszy krok w kierunku realizacji strategii Europa 2020 - a w tym względzie nie możemy pozwolić sobie na porażkę jak miało to miejsce w przeszłości - ale i chcemy sprawić, by był to pożyteczny i efektywny budżet.
Jestem przekonana, że wszystkie te ważne cele uda się osiągnąć jedynie, jeśli będziemy od samego początku pracowali wspólnie i cierpliwie nad stworzeniem nowego klimatu współpracy instytucjonalnej. Współpraca instytucjonalna jest jednym z głównych wyzwań wynikających z traktatu lizbońskiego, o którym zawsze wyrażamy się dość beztrosko. Współpraca instytucjonalna oznacza tak naprawdę odnalezienie na nowo poczucia równości, aby móc razem pracować nad tak delikatną kwestią jak budżet, który jest nie tylko jednym z instrumentów o strategicznym znaczeniu dla naszej przyszłości, ale i również instrumentem o największym konkretnym i praktycznym znaczeniu.
Janusz Lewandowski
komisarz - Pani Przewodnicząca! Z zadowoleniem przyjmuję zawarte w proponowanych wytycznych stanowisko Parlamentu w sprawie priorytetów budżetu na rok 2012. Komisja, zgodnie z przysługującym jej prawem inicjatywy ustawodawczej, oczywiście uwzględni wytyczne Parlamentu oraz oceni wytyczne Rady. Z drugiej strony musimy uwzględnić najświeższe dane pochodzące z 27 państw członkowskich, a nasze służby muszą uważnie przeanalizować i ocenić te elementy, aby 20 kwietnia móc przedstawić kształt projektu budżetu.
Jest to druga próba procedury rocznej przewidzianej w traktacie lizbońskim. Kontekst konsolidacji finansowej jest oczywisty dla każdego. Sądzę, że w tym kontekście należałoby uwzględnić wszystkie zobowiązania finansowe Unii Europejskiej o charakterze fiskalnym, jak również mieć na uwadze programy oszczędnościowe w państwach członkowskich. W obecnych czasach, jak nigdy przedtem, nikt nie sprzeciwia się rygorystycznemu i starannemu opracowywaniu budżetu. Poszukiwanie oszczędności ma większe znaczenie niż kiedykolwiek wcześniej, ale musimy również wykorzystać budżet europejski, aby pomóc Europie w funkcjonowaniu po kryzysie.
Mając to na uwadze, chciałbym wskazać na dwie różnice pomiędzy budżetami krajowymi i budżetem europejskim. Tworzenie budżetu krajowego dotyczy głównie transferów socjalnych i konsumpcji. Budżet europejski dotyczy inwestowania z uwzględnieniem efektu mnożnikowego. Takie inwestowanie sprzyjałoby zatem wzrostowi i tworzeniu miejsc pracy. Niespłacenie zobowiązań przyjętych w poprzednich latach jest niezgodne z zasadami dobrego lub należytego procesu budżetowego, jako że takie zobowiązania należy uwzględnić przy tworzeniu ostatecznego projektu na rok 2012.
Jak wspomniał przewodniczący Komisji w swoim piśmie i jak dobitnie stwierdziła sprawozdawczyni, pani poseł Balzani, musimy zapewnić wystarczające środki na sfinansowanie wydatków w ramach strategii Europa 2020. Tak, musimy koordynować wysiłki w zakresie tworzenia budżetu na poziomie krajowym i europejskim, ale z drugiej strony musimy zachować szczególną dyscyplinę, jeśli chodzi o wydatki administracyjne - stąd zobowiązanie Komisji do wydawania poniżej 1 % na administrację. Oznacza to oszczędności w zakresie zobowiązań umownych oraz w obszarach takich jak konferencje, koszty misji, spotkania i informatyka.
Liczymy na to, że zeszłoroczne doświadczenia pozwolą na spokojniejszą procedurę w tym roku. Cieszę się zatem na nasze pierwsze posiedzenie trójstronne 30 marca. Będziemy wtedy gotowi przedstawić nasz projekt budżetu na rok 2012.
Giovanni La Via
w imieniu grupy PPE - (IT) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Wytyczne, nad którymi będziemy wkrótce głosowali, stanowią pierwszy krok w kierunku budżetu europejskiego na rok 2012. Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) od początku popierała wstępne sprawozdanie zawierające wskazanie priorytetów Parlamentu w odniesieniu do przyszłego budżetu, jakie miało być następnie przedstawione Komisji.
Nasz wkład pozwolił poszerzyć zakres priorytetów oraz wesprzeć wyważone podstawy stworzone przez sprawozdawczynię, panią poseł Balzani, poprzez uwzględnienie szeregu zdecydowanych priorytetów w duchu tradycji grupy PPE, czyli rozwoju i wzrostu Europy oraz badań i innowacyjności.
Uważam, że są to dziedziny, w które powinniśmy inwestować w imię przyszłości Unii, a Parlament powinien położyć na nie nacisk, zanim wstępny projekt budżetu zostanie przedstawiony Komisji. Jak słusznie wskazał pan komisarz Lewandowski, nalegaliśmy również, by koncepcja odpowiedzialności znalazła się u podstaw budżetu na rok 2012. Nie chodzi o to, że dotychczas nie ponosiliśmy odpowiedzialności za budżet; chcemy jednak położyć nacisk na to, że obecnie, wskutek kryzysu, musimy w większym stopniu niż dotychczas działać odpowiedzialnie.
Uważam wreszcie, że należy skomentować wydarzenia mające miejsce w wielu krajach Afryki Północnej, aby wskazać, że odrzucamy strategie średnioterminowe, które nie zapewniają odpowiedniej reakcji na nieprzewidziane wydarzenia lub zmiany polityki. Jeśli chodzi o aspekt techniczny głosowania, uważam, że sprawozdanie Komisji Budżetowej powinno pozostać w zasadniczo niezmienionej postaci. Naprawdę dziwi mnie upór, z jakim Konfederacyjna Grupa Zjednoczonej Lewicy Europejskiej/Nordyckiej Zielonej Lewicy nalega na uwzględnienie podatku od transakcji finansowych. Pomijając merytoryczną stronę tej kwestii, uważam, że nie ma ona związku z procedurą budżetową na rok 2012.
Göran Färm
Pani Przewodnicząca! Przede wszystkim chciałem szczerze podziękować pani poseł Balzani. Bardzo mądrze wybrała ona punkt wyjścia dla swojego sprawozdania. Jest ono krótkie, konkretne, konstruktywne i wyraźnie skupia się na najważniejszych kwestiach. Jakie są więc te najważniejsze kwestie? To między innymi wskazanie, że strategia Europa 2020 to nie tylko deklaracje, ale również poważna próba sprawienia, by UE odegrała wymierną rolę w propagowaniu wzrostu i zatrudnienia.
Budżet Unii budzi kontrowersje, choć jest bardzo niewielki, stanowiąc około 1 % PKB lub nieco ponad 2 % ogółu wydatków publicznych. Może jednak odegrać strategiczną rolę, jeśli chodzi o inwestowanie w przedsięwzięcia, którymi państwa członkowskie nie są w stanie zarządzać we własnym zakresie lub które wymagają solidarności w Europie. Dotyczą one badań i rozwoju, infrastruktury transportowej i energetycznej oraz możliwości realizowania prawdziwego potencjału rynku wewnętrznego - dobrze funkcjonującego rynku pracy w UE i realnej podstawy wzrostu oraz konkurencyjności.
Te wspólne przedsięwzięcia jednak kosztują. Potrzebne są zatem dowody, zwłaszcza ze strony państw członkowskich i Rady. Czy strategia Europa 2020 zostanie wprowadzona w życie, czy też podzieli los strategii lizbońskiej - dobrych pomysłów pochowanych w biurkach urzędników? Wierzę, że budżet na rok 2012 będzie miał kluczowe znaczenie dla odpowiedzi na to pytanie.
Carl Haglund
Pani Przewodnicząca! Przede wszystkim chciałbym podziękować sprawozdawczyni za doskonałą robotę. W czasach takich jak dzisiejsze ustalenie priorytetów budżetowych nie jest łatwym zadaniem. Cieszę się również, że decydujemy się oprzeć przyszłoroczny budżet na strategii Europa 2020. Jak już wspomniano, nie możemy czekać z realizacją strategii Europa 2020 do czasu przyjęcia kolejnych ram budżetowych w 2014 roku.
Komisja stoi przed ważnym zadaniem przedstawienia latem tego roku propozycji w swoim projekcie budżetu. Dotychczas nie udało nam się skierować tylu środków, ile potrzeba na realizację strategii Europa 2020. Zachodzi ryzyko, że sprawy przybiorą obrót, o którym mówił pan poseł Färm: że strategia nie będzie realizowana, lecz utknie w biurkach urzędników, czego oczywiście nie chcemy.
Moje ugrupowanie zgłosiło szereg poprawek do sprawozdania i cieszymy się z ich uwzględnienia. Pragnę za to podziękować sprawozdawczyni. Radzie muszę zaś powiedzieć, że my w Parlamencie Europejskim z całą pewnością mamy powód, by zastanowić się nad sobą i nad tym, w jaki sposób podeszliśmy do budżetu na rok 2011. Udało się nam wywołać konflikt, który z całą pewnością daje powód do refleksji zarówno nam, jak i politykom w Radzie.
Musimy teraz zastanowić się, jak najlepiej możemy wykorzystać dostępne zasoby. Być może też powinniśmy rozważyć możliwość cięć w budżecie UE. Przy tym wszystkim nie możemy zapominać, że Unii powierzono dużą liczbę zadań, które muszą zostać wypełnione. Zadania te nie zrealizują się same. Czasami mam wrażenie, że zdaniem Rady rzeczy dzieją się same z siebie, bez naszego udziału w postaci zmiany priorytetów lub przydzielania środków, a tak niestety nie jest. Czekam na konstruktywną propozycję ze strony Komisji, która pomoże nam nadać bardziej pozytywny ton negocjacjom w sprawie budżetu na rok 2012.
James Elles
w imieniu grupy ECR - Pani Przewodnicząca! Pragnę pogratulować sprawozdawczyni. Uważam, że w przeciwieństwie do innych wytycznych, jakie omawialiśmy w Parlamencie na przestrzeni wielu lat, jej sprawozdanie jest ukierunkowane i nie tonie w szczegółach, które powinny pojawić się dopiero na późniejszym etapie procedury budżetowej.
Przede wszystkim chcę powiedzieć, że moje ugrupowanie chciałoby jak najbardziej uwzględnić to, co dzieje się w całej Unii Europejskiej, a nie tylko na "obwodnicy” Brukseli. Dlatego też zawarte w ustępie 21 stwierdzenie, że powinniśmy dążyć do ustalenia przez instytucje "negatywnych” priorytetów i oszczędności, a nasze wyspecjalizowane komisje powinny być w stanie określać priorytety, jest bardzo ważne, choć dotychczas zrobiono zbyt mało w tym względzie.
Chcąc dysponować większymi środkami na realizację strategii Europa 2020 i inicjatyw przewodnich - co w pełni rozumiem - powinniśmy skupić się nie tylko na działaniach związanych z pieniędzmi, ale i na wzmocnieniu jednolitego rynku. Nie chodzi tylko o pieniądze. Szukając środków finansowych, powinniśmy zastanowić się, które inne pozycje budżetu mogą przynieść oszczędności, tak jak zamierzamy to uczynić w Parlamencie i w innych instytucjach. Przyjmujemy stanowisko, że jeśli chce się większych środków, można je uzyskać, zaoszczędzając na czymś innym. Powinien to być również ważny element naszego podejścia do budżetu na rok 2012.
Patrząc wreszcie na odpowiedzialność, jaką powinniśmy przyjąć w czasach zaciskania pasa, gdy nowe wydatki wymagają dokonywania oszczędności, moje ugrupowanie uważa, że powinniśmy zmierzać do zamrożenia wydatków w 2012 roku.
Helga Trüpel
Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Grupa Zielonych/Wolnego Przymierza Europejskiego również uważa, że musimy reagować w sytuacji, gdy budżety pękają w szwach i trzeba zaciskać pasa, jako że musimy obniżyć poziom zadłużenia w państwach członkowskich. Taka sytuacja nie ma miejsca na szczeblu europejskim, jako że na szczęście nie wolno nam się zadłużać. Inteligentne z politycznego punktu widzenia rozwiązanie wiąże się jednak nie tylko z obniżeniem zadłużenia, ale również z osiągnięciem równowagi, aby można było inwestować w przyszłościowe projekty i nie narażać gospodarki krajowej na dalsze ryzyko. Osiągnięcie tej równowagi powinno stanowić jedną z wytycznych dla budżetu europejskiego na rok 2012. Ponadto w ostatnich latach zaciągnęliśmy w budżecie europejskim, w ramach funduszy strukturalnych, zobowiązania, które będą musiały być sfinansowane w przyszłym roku i dalszych latach.
Uważam, że powinniśmy bardzo poważnie potraktować podejście przyjęte przez panią poseł Balzani. Obejmuje ono skupienie się na najważniejszych obszarach strategii UE 2020, określającej kierunek, w którym zmierza Europa. Apelujemy o zwiększenie finansowania na szczeblu europejskim, abyśmy mogli zwalczać zmiany klimatu, szybciej przejść do odnawialnych źródeł energii oraz wesprzeć edukację i badania. Musimy nadal koncentrować się na tych kwestiach i nie możemy ryzykować w tym względzie.
Uważam również, że mechanizm semestru europejskiego jest właściwie wykorzystywany w celu zapewnienia zaangażowania państw członkowskich i budżetu europejskiego, czyli innymi słowy łącznie 28 budżetów, w realizację celów strategii Europa 2020 . Gdzie musimy wydać więcej pieniędzy? W oparciu o to, co - jak mamy nadzieję - okaże się zwrotem ku demokracji w krajach arabskich, my Europejczycy mamy interes we wspieraniu społeczeństwa obywatelskiego, struktur demokratycznych i zmian na rzecz demokracji parlamentarnej w tych krajach, dlatego też potrzebujemy elastycznego finansowania w celu propagowania demokracji na całym świecie w naszym własnym, dobrze pojętym interesie.
Jako członkini Grupy Zielonych/Wolnego Przymierza Europejskiego chciałam się zwrócić z konkretnym pytaniem, gdzie możemy osiągnąć oszczędności, zwłaszcza w świetle ostatnich wydarzeń w Japonii. Moje ugrupowanie uważa, że możemy zaoszczędzić na reaktorze fuzji jądrowej ITER. Nie wiemy, co zrobić z odpadami nuklearnymi w ramach tego przedsięwzięcia. Dlaczego wydajemy tak dużo na ten właśnie projekt, podczas gdy powinniśmy przekierowywać środki Euratomu, abyśmy mogli odejść od energii nuklearnej i znacznie szybciej wprowadzić energię ze źródeł odnawialnych? Patrząc na ONZ i politykę klimatyczną, wszyscy zdajemy sobie sprawę, że musimy zmienić sposób pozyskiwania energii. Budżet europejski na rok 2012 musi również wnieść wkład w tę dziedzinę. Mam nadzieję, że starczy nam sił, by uwzględnić jakościowe zmiany tego rodzaju w kolejnych wieloletnich ramach finansowych.
Miguel Portas
Pani Przewodnicząca! Gdy my tutaj dyskutujemy na temat wytycznych do przyszłego budżetu, dziesiątki tysięcy robotników wysyła nam bardzo wyraźny sygnał. Mówią oni, że unijna polityka oszczędnościowa zabija gospodarkę, niszczy świadczenia i warunki życia Europejczyków. Mówią nam, że narzucony model koordynacji gospodarczej opiera się na karach i grzywnach, które nie gwarantują zrównoważonego wzrostu i tworzenia miejsc pracy - wręcz przeciwnie.
Mówią nam, że przyjmowany dziś przez rządy pakt na rzecz euro jest paktem przeciwko płacom i emeryturom. Jest to pakt, który nadal każe pracownikom płacić koszty kryzysu, choć go nie spowodowali.
Uważam, że powinniśmy wsłuchać się w głos protestujących, bo stawiają oni kluczowe - z punktu widzenia budżetu europejskiego - pytania o miejsce inwestycji publicznych w debatach na temat polityki gospodarczej. Słyszeliśmy konserwatystów mówiących o potrzebie "zerowego budżetu” z "zerową podwyżką”. Słyszeliśmy rządy wielu krajów mówiące, że w imię oszczędności potrzebujemy budżetu europejskiego z "zerową podwyżką”.
Nasza dzisiejsza dyskusja, choć ważna, stanowi złą reakcję. Jest złą reakcją z jednego prostego powodu: nie można prowadzić polityki w coraz większym stopniu ukierunkowanej na oszczędności na szczeblu krajowym, a jednocześnie, ze względu na nią, mieć coraz słabszy budżet europejski.
To rozumowanie nieuchronnie prowadzi do jednego: obniżenia inwestycji publicznych na szczeblu zarówno narodowym, jak i europejskim. Oznacza to również wzrost bezrobocia oraz regresji społecznej. Jest to zasadnicza dyskusja, jaką należy przeprowadzić w ramach rozmów na temat budżetu na rok 2012. Daje ona wyraz sprzeciwu wobec tych, którzy uważają, że kryzys można rozwiązać poprzez zwiększenie nierówności i przekształcenie samej recesji w politykę. Temu sprzeciwia się moje ugrupowanie. Wstrzymamy się od głosu w sprawie przedmiotowego sprawozdania, jako że choć jest ono pełne dobrych intencji, nie stanowi jasnej reakcji na powstałe wyzwania, jakiej oczekuje od nas świat pracy.
Marta Andreasen
w imieniu grupy EFD - Pani Przewodnicząca! Podstawową słabością przedmiotowego sprawozdania jest całkowite zignorowanie uwag zawartych w sprawozdaniach rocznych Trybunału Obrachunkowego. Powinniśmy pamiętać, że jedyne informacje, jakimi dysponujemy, dotyczą rzetelności i efektywności wydawania środków Unii Europejskiej. Próba uzasadnienia podwyżki budżetu tym, że strategia Europa 2020 wyprowadzi nas z kryzysu, pozbawiona jest wszelkiej wiarygodności, jeśli spojrzymy na całkowitą klęskę strategii lizbońskiej.
Groźba - bo jest to groźba - że ograniczenie budżetu Unii Europejskiej wpłynie ujemnie na solidarność europejską oraz tempo rozwoju gospodarczego w państwach członkowskich jest zarówno zdawkowa, jak i zdradza całkowity brak wiedzy na temat wpływu kryzysu na obywateli europejskich. W imieniu podatników brytyjskich apeluję do premiera Camerona, by zażądał nie tylko zamrożenia, ale i znaczącego obniżenia budżetu na rok 2012. Biorąc pod uwagę jego dzisiejsze osiągnięcia, nie liczyłabym jednak na wiele.
Angelika Werthmann
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Chciałabym wyrazić moją opinię w trzech dziedzinach objętych sprawozdaniem pani poseł Balzani. Po pierwsze, sprawozdanie na temat budżetu na rok 2012 opiera się na założeniu wzmocnionego europejskiego zarządzania gospodarką w UE, mechanizmie europejskiego semestru oraz celach strategii Europa 2020 w zakresie pobudzenia wzrostu i zatrudnienia. Przyszłoroczny budżet będzie w szczególności wspierał dwa główne cele tej strategii: poprawę poziomu edukacji oraz propagowanie integracji społecznej. Dla mnie są to dwie kwestie o kluczowym znaczeniu dla przyszłej efektywności Europy.
Po drugie, w sprawozdaniu podkreśla się potrzebę zwiększenia synergii między europejskimi i krajowymi inwestycjami publicznymi w celu skuteczniejszego osiągania unijnych celów politycznych. Musimy zachęcać do większej koordynacji i spójności oraz skupienia się na rozsądnych, wspólnych celach, aby zwiększyć prawdopodobieństwo realizacji głównych celów.
Moja trzecia uwaga dotyczy celów w zakresie zmian klimatu i energii. W świetle katastrofy w Japonii musimy zrobić wszystko, co w naszej mocy, by przyśpieszyć wprowadzenie odnawialnych źródeł energii. Aktywna polityka klimatyczna oraz tworzenie zielonych miejsc pracy nie tylko przyczynią się do osiągnięcia naszych celów w zakresie klimatu, ale i wniosą pozytywny wkład w politykę społeczną.
Na koniec chciałabym przypomnieć Parlamentowi, że budżet UE nie może wykazywać deficytu publicznego, dlatego musi być odpowiednio wdrożony i stanowić jedynie 2 % ogółu wydatków publicznych.
Salvador Garriga Polledo
(ES) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Chciałbym rozpocząć od podziękowania pani poseł Balzani za wykazaną elastyczność.
Podkreślam to, bo na początku nie planowano debaty na temat wytycznych budżetowych. Uważam jednak, że taka debata jest dobrym pomysłem, bo pozwoli na określenie priorytetów, które nadadzą kształt negocjacjom budżetowym w nadchodzących miesiącach.
Chciałbym poruszyć dwie podstawowe sprawy. Po pierwsze, oszczędzanie. Oszczędzanie nie jest zasadą, lecz narzędziem. Jest narzędziem do osiągnięcia prawdziwie wiarygodnego budżetu, który nie wywoła skutków, jakie obecnie stają się widoczne w wielu krajach, czyli wydawania więcej niż się ma, a później zmagania się z poważnymi problemami politycznymi, gdy trzeba łatać dziury w budżecie.
Uważam ponadto, że w rocznej procedurze budżetowej nie ma miejsca dla spraw objętych wieloletnimi ramami finansowymi. Mówię na przykład o podatku od transakcji finansowych. Wchodzi on bowiem w zakres znacznie szerszych ram finansowych i każda próba jego uwzględnienia w debacie na temat budżetu rocznego doprowadzi jedynie do przyjęcia już na starcie błędnej strategii negocjacji z Radą.
Zaledwie w zeszłym roku mieliśmy okazję przekonać się, czym kończy się uwzględnienie szerszych pomysłów w rocznej procedurze budżetowej rozpatrywanej w jednym czytaniu: porażką, impasem, a w ostatecznym rozrachunku sytuacją - jakiej doświadczamy teraz, w 2011 roku - w której przyznane środki są, jak pan komisarz doskonale zdaje sobie sprawę, niewystarczające, by pokryć krótkoterminowe potrzeby Unii Europejskiej w najbliższych miesiącach.
Jens Geier
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Dziś rano debatujemy o potrzebie oszczędzania ze względu na kryzys finansowy, jakiego doświadczamy w państwach członkowskich. Pani poseł Trüpel i inni posłowie słusznie wskazali, że skutków kryzysu finansowego doświadczamy jedynie pośrednio, jako że zadłużenie nie może powstać na szczeblu europejskim.
Jak jednak mamy realizować politykę oszczędnościową w Unii Europejskiej, jeśli wydatki europejskie odpowiadają zaledwie 2 % łącznych wydatków publicznych wszystkich 27 państw członkowskich. Moim zdaniem to w ogóle nie jest polityka oszczędzania. Jest to natomiast kwestia symboli - symboli niejako przekazywanych nam przez państwa członkowskie, jak gdyby pieniądze wpływające do budżetu europejskiego w Brukseli ginęły w czarnej dziurze. Zupełnie nie uwzględnia się tego, że pieniądze wpłacane do budżetu europejskiego w rzeczywistości trafiają z powrotem do państw członkowskich. Oczywiście nie dzieje się tak w stosunku 1:1, bo Europa nie jest kasą oszczędności, a ponadto prowadzimy politykę solidarności, w ramach której wspieramy mniej rozwinięte obszary Unii Europejskiej. Na przykład w moim landzie, Nadrenii Północnej-Westfalii, wszystkie obecnie wdrażane instrumenty rynku pracy są współfinansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego. Jeśli zlikwidujemy to źródło finansowania, polityka rynku pracy zostanie odpowiednio okrojona. Socjaldemokracji nie mogą się na to zgodzić.
Zastanówmy się przez chwilę, w jaki sposób państwa członkowskie wydają fundusze europejskie. Trybunał Obrachunkowy w swoim rocznym sprawozdaniu stwierdził braki w zakresie systemów zarządzania i kontroli wydawania środków europejskich. Zauważył, że zwroty niewłaściwie wypłaconych środków finansowych w państwach członkowskich wynoszą miliardy euro Stwierdził też, że na szczęście Komisja planuje obecnie zawieszanie wypłat w przypadku niewłaściwego zarządzania programami europejskimi. Tak dzieje się również na przykład w Niemczech i Wielkiej Brytanii.
Rada, która nie jest tu obecna, reprezentuje państwa członkowskie, które pilnie wzywam do poprawy zarządzania zasobami budżetowymi UE. Wzrost efektywności pozwoliłby nam osiągnąć znaczącą poprawę w zakresie wydawania środków finansowych UE - poprzez wydawanie nie więcej, lecz lepiej. Państwa członkowskie mogą wziąć w tym udział, aby dać wyraz swej woli oszczędzania.
Anne E. Jensen
(DA) Pani Przewodnicząca! Chciałabym podziękować pani poseł Balzani. Sądzę, że negocjowanie tego budżetu jest niezwykle ekscytującym, ale i bardzo trudnym zadaniem ze względu na istnienie bardzo ścisłych ram. Siedmioletnie ramy budżetu UE zostały zaprojektowane w taki sposób, by zacieśniały się z upływem każdego roku, zwłaszcza w dziedzinie rolnictwa. Niewykorzystane środki na rolnictwo posłużyły nam wręcz do sfinansowania nowych inicjatyw, takich jak inwestycje energetyczne w ramach pakietu naprawczego czy system nawigacji satelitarnej Galileo. Zapewnienie spójności staje się zatem coraz trudniejsze. Nie zgadzam się z Grupą Zielonych/Wolnym Przymierzem Europejskim, że nie powinniśmy finansować systemu energii termojądrowej ITER. Są to ważne badania, zwłaszcza jeśli uwzględni się wydarzenia w Japonii oraz potrzebę uniezależnienia się od paliw kopalnianych. Jest to zatem również trudne zadanie. Musimy znaleźć środki finansowe na projekt energii termojądrowej w 2012 roku.
Cieszę się, że pan komisarz podkreśli fakt, iż budżet UE nie jest taki sam jak budżety krajowe. Jest to budżet zadaniowy, a UE musi być w stanie regulować swoje zobowiązania. Musimy wypłacać pieniądze, jakie zadeklarowaliśmy. W tym względzie mam nadzieję, że pan komisarz ma rację twierdząc, iż tym razem nasze negocjacje w sprawie budżetu przebiegną sprawniej. W tym celu Rada będzie musiała jednak zachowywać się mądrzej, aby móc nam podać konkretne kwoty, ale i brać pod uwagę realne potrzeby.
Na koniec chciałam podziękować panu komisarzowi za stwierdzenie, że musimy zredukować nasze wydatki administracyjne, jako że jest to jedna z nielicznych dziedzin, w których możemy rzeczywiście poczynić oszczędności w krótkim horyzoncie czasowym. To dobrze, że pan komisarz już na samym początku oświadczył, iż Komisja obniża swoje wydatki administracyjne prawie do zera. Należałoby to również zrobić w innych instytucjach. Sądzę, że jest to kwestia, którą powinniśmy potraktować naprawdę poważnie - również w Parlamencie.
Hynek Fajmon
- (CS) Pani Przewodnicząca! Budżet Unii Europejskiej na rok 2012 powinien wpisać się w tradycję zrównoważonych budżetów. Z drugiej strony nie możemy kontynuować sporów, jakie miały miejsce przy zatwierdzaniu budżetu na rok 2011. Nie możemy pozwolić na stworzenie tymczasowego budżetu. Miałoby to bardzo negatywny wpływ na funkcjonowanie UE. Aby uniknąć sporów i szybko przyjąć budżet, musimy zaproponować sensowny projekt, który w obecnych warunkach utrzymującego się kryzysu gospodarczego oznacza ograniczony budżet. Opinia publiczna w państwach członkowskich oczekuje, że w czasach cięcia wydatków Unia Europejska również będzie dobrze i oszczędnie prowadziła swoje sprawy. Jeśli nie będziemy mieli tego na uwadze, utracimy naszą wiarygodność.
João Ferreira
(PT) Pani Przewodnicząca! Zabieramy głos w dyskusji, aby pokazać, że istnieje alternatywa dla konsensusu pomiędzy prawem i socjalizmem demokratycznym, który sprowadził na nas kryzys. Konsensus ten sam w sobie nie pozwala na zakończenie kryzysu. Alternatywa, która jest zarówno możliwa, jak i konieczna, również przechodzi dogłębne zmiany ze względu na politykę budżetową UE, a także ponowną analizę zasobów oraz celów, jakim zasoby te służą.
W czasach, gdy narastają nierówności pomiędzy państwami członkowskimi, budżet UE powinien służyć realnej konwergencji, propagowaniu pełnego wykorzystania rzeczywistego potencjału każdego kraju, stworzeniu zatrudnienia wraz z uprawnieniami, likwidacji ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz ochronie środowiska naturalnego. Powinien być narzędziem autentycznej spójności gospodarczej i społecznej.
Odrzucamy budżet, który służy coraz większej komercjalizacji życia społecznego, liberalizacji w wielu obszarach działalności gospodarczej oraz brakowi bezpieczeństwa zatrudnienia, czyli temu, za czym opowiada się strategia Europa 2020. Wybór tej drogi podkreśli istniejące podziały i nierówności gospodarcze, społeczne, regionalne i krajowe oraz spowoduje powstanie bezrobocia strukturalnego.
Z tego względu proponujemy - w zgłoszonych przez nas poprawkach do sprawozdania - nową europejską strategię na rzecz solidarności i zrównoważonego rozwoju w oparciu o nowy zestaw strategii gospodarczych, społecznych i środowiskowych, wspartych budżetem UE. Budżet Unii powinien również służyć realizacji autentycznej polityki pomocy rozwojowej, współpracy i pokoju, nie zaś polityki zewnętrznego interwencjonizmu, ingerencji, militaryzmu i wojny, która wywiera coraz bardziej niekorzystny wpływ na budżet Wspólnoty.
Chcielibyśmy zatem wskazać na pilną konieczność nakierowania Europy na inny kurs, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w naszych decyzjach budżetowych.
Claudio Morganti
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Przedmiotowe sprawozdanie - które powinno określać wytyczne Parlamentu dla budżetu na rok 2012 - sprawia na mnie wrażenie pozbawionego znaczenia. Zawiera ono jedynie szereg mglistych stwierdzeń, dlatego nie jest dla mnie jasne, jakie są naprawdę priorytety Parlamentu przy sporządzaniu nowego budżetu.
Na przykład kilkakrotnie pojawia się wzmianka o strategii Europa 2020. Jest to ambitna, rozrzutna i być może nadmiernie szeroka strategia. A jakie są rzekomo jej priorytety? Państwa członkowskie same muszą zmierzyć się z ograniczeniami budżetowymi i konsekwencjami kryzysu; nie możemy być tak naiwni, by sądzić, iż coś takiego da się zrobić na szczeblu europejskim. Dlatego wolałbym mniej deklaracji i słów, a zamiast tego wskazania kilku precyzyjnie dobranych dziedzin, w których należy działać. Mam świadomość, że przedmiotowe sprawozdanie ma charakter ogólnych wytycznych, ale w jego obecnej postaci wydaje mi się ono bezwartościowe i służące jedynie własnym celom.
Lucas Hartong   -
(NL) Pani Przewodnicząca! Pani poseł Balzani z Grupy Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim dowiodła swoim sprawozdaniem następującej rzeczy: UE nie dba o swoich obywateli, troszczy się za to o siebie. Rządząca klika socjalistyczno-chadecka zapewnia utrzymanie w Parlamencie większości opowiadającej się za jeszcze większym marnotrawstwem pieniędzy.
Okrągła sumka 3 tysięcy euro dla każdego członka personelu, dobra fucha na boku w Domu Historii Europejskiej (dla szczęściarzy mających odpowiednie znajomości), zupełnie niepotrzebny i straszliwie drogi kanał telewizji europejskiej, prestiżowy projekt satelitarny Galileo - wszystko to coraz bardziej zbliża nas do finansowej katastrofy. No cóż, wszystko jest jasne... a na dodatek ta czelność mówienia o zrównoważonym rozwoju i odpowiedzialności. Nie ma żadnej odpowiedzialności, a zrównoważony rozwój jest możliwy jedynie wtedy, gdy jest drogo.
Pani Przewodnicząca! Powiem krótko: należy wyrzucić to nonsensowne sprawozdanie. Nie na coś takiego czekają obywatele Europy. UE nie sygnalizuje chęci oszczędzania, a ponadto dojdzie do jeszcze większego marnotrawstwa środków finansowych. Sądziłem, że mądrość przychodzi z wiekiem, ale niestety tak chyba nie jest w przypadku tego Parlamentu.
László Surján
(HU) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Po ostatnich paru wystąpieniach proponuję, abyśmy wrócili na łono rozsądku. Sprawozdawczyni nie miała łatwego zadania, przygotowując przedmiotowy dokument. Przecież do czasu przedstawienia nam przez Komisję granic przyszłorocznego budżetu nie możemy rozmawiać o konkretnych sumach. Możemy natomiast rozmawiać o zasadach. Sprawozdawczyni poradziła sobie przynajmniej w części bardzo sprawnie, podejmując próbę uwzględnienia polityki 2020 w budżecie. Z drugiej strony jej decyzja, by na obecnym etapie nie angażować się w strategie polityczne oraz nie omawiać ich kształtów czy celów, uzasadnia niektóre krytyczne komentarze, że dokument wydaje się nieco płytki.
Chyba wszyscy zgadzamy się, podobnie jak w zeszłych latach, że polityka spójności jest wciąż ogromnie ważna. Polityka ta tak naprawdę zacznie być realizowana dopiero teraz, na koniec cyklu, i to właśnie tu pojawią się największe wnioski o płatności. W przeciwieństwie do innych posłów chciałbym podkreślić, że płatności te nie są celem samym w sobie i że nie chodzi tu o wydawanie pieniędzy, ale o ich wykorzystanie w sposób korzystny dla sprawy europejskiej i pozwalający nam wesprzeć mniej rozwinięte regiony w nadrabianiu zaległości. Jest źle, jeśli tego nie robią. Parlament musi w istocie rzeczy przeciwstawić się jakimkolwiek niewłaściwym wydatkom lub prestiżowym inwestycjom. Uważam, że Komisja Budżetowa we współpracy z komisjami dobrze sobie radzi w tej walce na dwa fronty. Dziękuję Państwu za uwagę.
Estelle Grelier
(FR) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Chciałam podziękować sprawozdawczyni, pani poseł Balzani, za spójność jej projektu rezolucji. Przedmiotowa rezolucja stanowi wyraźny sygnał polityczny. To właśnie ze względu na pełną świadomość ograniczeń budżetowych dotykających Unię Europejską Parlament wzywa dziś do przyjęcia budżetu na rok 2012, który może stanowić odpowiedź na stojące przed nami obecnie wyzwania polityczne, gospodarcze i społeczne.
W czasach, gdy jedynym tematem dyskusji pomiędzy państwami członkowskimi jest wdrożenie dodatkowych działań oszczędnościowych, Parlament, przynajmniej po tej swojej stronie, chce dać dowód swojego zaangażowania w los tysięcy pracowników maszerujących dziś ulicami Brukseli, aby wyrazić sprzeciw wobec tych wątpliwych pod względem gospodarczym i społecznie niesprawiedliwych działań, które jedynie doprowadzą do dalszego wzrostu bezrobocia strukturalnego w Europie.
To, że budżet europejski jest dostosowywany do celów strategii UE 2020, po raz pierwszy w tak wyraźny sposób w roku 2012, oznacza, że zatrudnienie i wzrost będą znów w centrum uwagi polityki europejskiej. Chciałam podkreślić, że są to nasze priorytety, jako że strategia UE 2020 określa stopę zatrudnienia w wysokości 75 % ludności w wieku produkcyjnym.
Nie łudźmy się jednak. Wbrew temu, co stwierdził komisarz Lewandowski w prasie francuskiej, mówiąc o przewidywanym stanowisku posłów do Parlamentu Europejskiego, procedura budżetowa będzie długa i trudna. Państwa członkowskie już wyraziły swój doraźny pogląd na temat budżetu, oparty na postulacie dyscypliny, oraz zaapelowały o ograniczenie ich wkładu w finansowanie działań Wspólnoty. Postrzegają one Unię Europejską i jej działania nie jako sposób osiągnięcia wartości dodanej lub realizacji ambitnej polityki, lecz jako dodatkowy koszt. Nie dajmy się wprowadzić w błąd. Procedura budżetowa na rok 2012 będzie kolejną okazją do otrzymania wglądu w taktykę stosowaną w celu określenia przyszłych wieloletnich ram finansowych.
Prawda jest taka, że w sytuacji, gdy budżet stanowi zaledwie 2 % wydatków publicznych UE, trudno będzie realizować ambitną politykę we wszystkich sektorach. Już teraz toczymy burzliwe debaty na temat tego, czy należy uszczuplić wspólną politykę rolną, czy też politykę spójności. To sprawia, że obywatele obracają się przeciwko sobie, a przecież moglibyśmy pomóc im harmonijnie współpracować. Dlatego też podkreślam, Panie Komisarzu, znaczenie Pańskiego komunikatu w sprawie realizacji własnych zasobów.
Gerben-Jan Gerbrandy   -
(NL) Pani Przewodnicząca! Gdy buduje się dom, największe rachunki do zapłacenia przychodzą na koniec. Jest to rzecz wiadoma od samego początku i człowiek się na to zgadza. To samo dzieje się w Europie. Największe rachunki pojawiają się pod koniec okresu obowiązywania budżetów wieloletnich, co też jest faktem znanym z dużym wyprzedzeniem.
Odmowa zapłaty tych rachunków przez wiele państw członkowskich, w tym mój własny kraj, jest niczym innym jak reakcją ze strony władz, na których nie można polegać. Tak samo byłoby, gdyby osoba budująca dom przyjęła ofertę, po czym odmówiła zapłaty końcowego rachunku. Oczywiście na końcowym etapie można zastanawiać się nad ewentualnymi oszczędnościami. My w Europie tak właśnie robimy. Fakt ten słusznie podkreśla pani poseł Balzani, zwłaszcza w motywie 21. Ten końcowy rachunek tak czy owak jednak trzeba zapłacić. Odmowa zapłaty nie tylko kosztuje nas utratę wiarygodności, ale i podsyca antyeuropejskie nastroje w Europie.
Edit Herczog
(HU) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Budżet na rok 2012 jest szóstym z siedmiu budżetów objętych obecnymi wieloletnimi ramami finansowymi. Oba organy władzy budżetowej mają zatem coraz jaśniejszy obraz niedociągnięć i mocnych punktów dotychczasowych programów wieloletnich. Środki przewidziane na rok 2012 muszą umożliwiać realizację celów i priorytetów UE w odniesieniu do strategii Europa 2020. To ona bowiem sprawi, że Europa wyjdzie z kryzysu wzmocniona poprzez propagowanie zatrudnienia, innowacyjności, badań i rozwoju oraz ułatwienie realizacji celów w zakresie energii i włączenia społecznego, w szczególności dzięki ograniczeniu ubóstwa.
Wiarygodność strategii 2020 zależy oczywiście od przyznanych środków. Chcielibyśmy wszystkim przypomnieć, że Parlament wielokrotnie zwracał uwagę na tę ważną kwestię polityczną. Teraz musimy zaapelować do państw członkowskich i Rady o podjęcie odpowiedzialnych i zdecydowanych kroków. Nie możemy zadawalać się Europą o mniejszej posturze w świecie, w którym klęski żywiołowe i kryzysy gospodarcze mogą bez ostrzeżenia rujnować życie milionom ludzi, gdzie skutki takich tragedii nie dotykają jednego kraju, narodu lub wspólnoty religijnej, lecz całego regionu lub wręcz świata. Potrzebujemy większej Europy i bardziej efektywnego wykorzystania środków Wspólnoty. Dziękuję Państwu za uwagę.
Monika Hohlmeier
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Budżet na rok 2012 powstaje w warunkach trudnej sytuacji gospodarczej i finansowej w 27 państwach członkowskich. Dlatego nie będziemy mogli sobie pozwolić na wszystko, co chcielibyśmy zrobić. Uważam, że sprawozdanie przedstawione przez panią poseł Balzani jest realistycznym kompromisem. Miałabym niemniej kilka krytycznych uwag.
Moim zdaniem więcej pieniędzy niekoniecznie przekłada się większą solidarność i więcej Europy. Ważne jest, by poprawić jakość tego, co otrzymujemy w zamian za wydane pieniądze, a przede wszystkim zapewnić, by cele, jakie sobie wyznaczamy, były faktycznie realizowane, a nie żeby środki finansowe były wydawane bez względu na wszystko. Ponadto powinniśmy zawsze krytycznym okiem przyglądać się kwestii tworzenia naszych potencjalnie nowych zasobów własnych. Zasoby własne nie mogą prowadzić do dodatkowego obciążenia obywateli i przedsiębiorstw, które muszą mieć możliwość konkurowania z resztą świata.
Uważam, że nie powinniśmy cały czas podkreślać faktu, że budżet UE to jedynie 2 %, bo w ostatecznym rozrachunku wiele państw członkowskich wnosi wkład odpowiadający środkom europejskim, co oczywiście oznacza, że znacznie więcej środków jest udostępnianych w oparciu o programy UE. Za rzecz szczególnie ważną uważam dokonanie postępów w zakresie badań, edukacji, zrównoważonego rozwoju i wzmocnienia wzrostu gospodarczego. W tym świetle sądzę ponadto, że należy w pełny i jasny sposób sfinansować programy na wielką skalę, takie jak ITER, oraz zarządzać nimi w przejrzysty sposób, jako że w przeciwnym razie Amerykanie, którzy właśnie realizują taki sam projekt, znajdą się daleko przed nami, a my, Europejczycy, nie powinniśmy zawsze zajmować drugiego miejsca.
José Manuel Fernandes
(PT) Pani Przewodnicząca! Na początku pragnę stwierdzić, że doceniamy pracę pani poseł Balzani, ale jednocześnie chciałbym przedstawić kilka uwag. Uważam, że przyjęte ogólne podejście jest w istocie rzeczy zbyt ogólnikowe. Jest to bardziej rezolucja w sprawie strategii UE 2020 niż właściwe wytyczne na rok 2012.
W 2011 roku położono nacisk na młodych ludzi; w 2012 roku już tak nie będzie, biorąc pod uwagę przedmiotowe wytyczne. Wciąż nie jest jednak za późno. Określenie "młodzi ludzie” nie pojawia się ani razu w tych ogólnych wytycznych. Ponadto skupienie się na strategii Europa 2020, którą popieram, skutkuje na przykład tym, że zapominamy o polityce spójności; nie wspomina się o niej ani słowem. Polityka spójności ma zaś ogromne znaczenie i nie może ucierpieć wskutek przesunięcia przeznaczonych na jej realizację środków na strategię Europa 2020.
Nie ma ani jednej wzmianki o polityce spójności, która moim zdaniem ma ogromne znaczenie. Uważam, że wciąż jest czas na naprawienie tego przeoczenia. Sądzę, że wciąż nie jest za późno, by rozstrzygnąć te dwie kwestie.
Barbara Matera
(ES) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Chciałabym rozpocząć od podziękowania pani poseł Balzani za wykonaną pracę. Budżety na lata 2012 i 2013 będą budżetami spod znaku konsolidacji budżetowej, aby odzwierciedlić cięcia wydatków w państwach członkowskich oraz określić punkt odniesienia dla kwot ujętych w następnych ramach finansowych.
Wkład Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) w opracowanie wytycznych dotyczących przygotowania budżetu na rok 2012 opierał się na koncepcji odpowiedzialności, co oznacza realizowanie postulatów oszczędności, wydajności i skuteczności przy użyciu jak najmniejszej ilości dostępnych zasobów.
Strategia UE 2020 zasadza się na ważnych priorytetach - badaniach, innowacyjności, rozwoju i wzroście - które początkowo nie zostały uwzględnione w sprawozdaniu pani poseł Balzani, natomiast były mocno podkreślane przez grupę PPE. Priorytety Unii wymagają odpowiedniego poziomu finansowania. Należy zatem zapewnić elastyczność w zakresie przenoszenia wydatków między działami, aby móc skuteczniej przeciwdziałać problemom związanym z kryzysem gospodarczym oraz zaproponować ramy budżetowe uwzględniające zasoby własne.
Nie popieram jednak zaproponowanego przez Konfederacyjną Grupę Zjednoczonej Lewicy Europejskiej/Nordyckiej Zielonej Lewicy rozwiązania polegającego na pozyskiwaniu środków poprzez wprowadzenie podatku od transakcji finansowych. Opowiadam się natomiast za zbadaniem przez Komisję możliwości zajęcia się tą niezwykle ważną kwestią pod względem technicznym, aby potwierdzić i ustanowić wartość dodaną dla Europy.
Vladimír Maňka
- (SK) Pani Przewodnicząca! Unia Europejska wyznaczyła pięć mierzalnych celów na okres do roku 2020. Cele te, na które państwa członkowskie wyraziły zgodę, pokazują kierunek, w którym powinniśmy zmierzać. Sukces Europy zależy od tego, w jaki sposób uda nam się je zrealizować.
To, czy będziemy mieli wzrost zatrudnienia, czy zdołamy zmniejszyć odsetek osób kończących edukację szkolną na wczesnym etapie, czy osiągniemy planowane parametry w zakresie liczby młodych osób uzyskujących wykształcenie wyższe, czy zmniejszymy liczbę osób zagrożonych ubóstwem i czy będziemy chronili nasz klimat, zależy od odpowiedzialnego postępowania poszczególnych państw.
Pomimo powszechnej zgody w UE w sprawie wspólnych procedur rząd mojego kraju postanowił ograniczyć priorytetowe programy operacyjne. Chce je wykorzystywać do finansowania szybkiej komunikacji, i jest to temat, jaki omawia obecnie z Komisją. Chciałbym zapytać Pana, Panie Komisarzu, czy Pan osobiście i Komisja ogółem popieracie państwa obierające drogę, która jest sprzeczna ze wspólnymi celami podczas tej pierwszej, wstępnej fazy realizacji strategii Europa 2020?
Monika Flašíková Beňová
- (SK) Pani Przewodnicząca! Budżet jest podstawowym instrumentem integracji europejskiej, dlatego tak duże znaczenie ma sposób jego opracowania.
To właśnie w czasach kryzysu budżet UE może przyczynić się do złagodzenia skutków restrykcyjnej polityki budżetowej prowadzonej przez rządy krajowe oraz zapewnić bezpośrednie finansowanie pożądanych inwestycji o charakterze długoterminowym. W tym kontekście cieszy mnie fakt, że w sprawozdaniu popiera się plan wprowadzenia obligacji projektowych, na przykład w dziedzinie infrastruktury. Chciałabym jednak wskazać, że nie powinny one być traktowane na zasadzie alternatywy dla euroobligacji. Uważam, że euroobligacje są szczególnym tematem i opowiadam się za ich wprowadzeniem, jako że stanowią logiczną kontynuację procesu integracji i oznaczają jego pogłębienie.
Działania takie jak, na przykład, cięcia w budżecie UE prowadziłyby do powstania przeciwnej tendencji - w kierunku dezintegracji. Poza niekorzystnymi skutkami gospodarczymi próby te podważyłyby również solidarność pomiędzy państwami członkowskimi. Egoistyczny i krótkowzroczny podział na płatników netto i beneficjentów netto pomija głębszy i ważniejszy kontekst integracji europejskiej. Wszystkie państwa członkowskie mogą po równo czerpać z tego korzyści. Uważam, że taki właśnie punkt widzenia należy przyjąć w dyskusjach nad budżetem UE.
Jaroslav Paška
- (SK) Pani Przewodnicząca! Zajmujemy się priorytetami budżetu na rok 2012, patrząc jednocześnie w przyszłość. Uważam, że powinniśmy zatem również przyjrzeć się możliwościom oszczędzania w przyszłości.
Moim zdaniem należałoby przemyśleć regularne podróże posłów i całego Parlamentu Europejskiego do Strasburga, które powtarzają się dwunastokrotnie w ciągu roku. Sądzę, że działania te irytują naszych obywateli, bo to podatnik musi zapłacić - i to dużo - za nasze wojaże. Dlatego powinniśmy zastanowić się nad możliwością ograniczenia lub zmiany tego mechanizmu w przyszłości - jeśli nie w roku 2012, to przynajmniej w perspektywie długoterminowej.
Innym potencjalnym źródłem oszczędności byłaby moim zdaniem rezygnacja z otwarcia muzeum Unii Europejskiej lub Europy, które można przesunąć na późniejszą datę, gdy Unii będzie się wiodło lepiej. Obecnie moglibyśmy przesunąć te środki na inny cel, zwłaszcza w roku 2012, aby zrealizować zaplanowany na ten rok program, tym samym oczywiście poprawiając efektywność naszych działań.
Monika Smolková
- (SK) Pani Przewodnicząca! Przede wszystkim chciałabym pogratulować sprawozdawczyni, która trafnie w swoim sprawozdaniu wskazała na szereg problemów.
Budżetu UE na rok 2012, ale i na kolejne lata, powinien być ambitny, jeśli chcemy realizować działania i cele przewidziane w strategii 2020, wygrać z kryzysem i konkurować na świecie. Popieram wysuniętą przez Komisję Budżetową propozycję zorganizowania posiedzeń z parlamentami krajowymi w celu omówienia ogólnego zarysu budżetów UE i państw członkowskich na rok 2012. Podczas tych posiedzeń należy podkreślić, że budżet UE nie może pogrążyć się w deficycie, że stanowi on zaledwie 2 % ogólnych wydatków publicznych w UE oraz że zachodzą zasadnicze różnice pomiędzy budżetami państw członkowskich i budżetem UE. Budżet UE w dużej mierze obejmuje inwestycje w przyszłość Europy.
Rada musi mieć tego świadomość, jako że już słyszeliśmy przedstawicieli Niemiec, Francji i Wielkiej Brytanii dyskutujących o próbach zamrożenia budżetu UE, co bez wątpienia spowolniłoby wzrost Europy.
Janusz Lewandowski
komisarz - Pani Przewodnicząca! Odniosę się jedynie do trzech kwestii. Jeśli chodzi o korekty w odniesieniu do strategii Europa 2020, pani poseł Balzani jasno stwierdza w swoich wytycznych, że 41 % wydatków w obecnym budżecie na rok 2011 można przeznaczyć na realizację tę strategii.
Takie same starania są podejmowane w odniesieniu do strategii 2012, jednak korekta musi mieścić się w uzgodnionych kilka lat temu ramach na lata 2007-2013. Fakt, że korekta musi być wykonana w ramach umowy wieloletniej z roku 2006, oczywiście ogranicza nam pole manewru.
Po drugie, chciałbym odpowiedzieć panu posłowi Ellesowi, ale nie tylko jemu, bo podobne uwagi na temat negatywnych priorytetów zostały również zgłoszone przez pana posła Geiera i panią poseł Hohlmeier. Obawiam się, że jest to prawdziwe oblicze budżetu na rok 2012. I tak być powinno. Obecnie - bardziej niż kiedykolwiek - musimy poza pozytywnymi priorytetami zastanowić się, co się nie sprawdza. Szukając oszczędności, analizujemy przedsięwzięcia, które są nieudane lub nie są właściwie zarządzane. Tym razem równie dużo uwagi poświęcamy pozytywnym, jak i negatywnym priorytetom. Oszczędzanie jest koniecznością w przypadku administracji.
I moja odpowiedź dla pani poseł Herczog w sprawie marnotrawienia środków: koszty administracji stanowią zaledwie 5,7 % ogólnego budżetu Unii Europejskiej. Jest to niższy wskaźnik niż w gminach Rotterdamu i innych holenderskich miast słynących z oszczędnego podejścia do wydatków.
Odpowiadając zaś pani poseł Andreasen, chciałbym zauważyć, że mówiła ona nie tylko o zamrożeniu budżetu, ale i o jego obcięciu. Naszego budżetu, budżetu Europy, który jest budżetem bez deficytu, nie można winić za złe zarządzanie finansami publicznymi w wielu państwach członkowskich. Ma on swoją logikę, jak jasno ujęła to pani poseł Gerbrandy. Logika ta w całości opiera się na tym, że rozliczanie programów rozciągnięte jest w czasie. Nie ma w tym nic dziwnego. Na tym opiera się nasza wiarygodność. Budżet europejski posiada własną wiarygodność, która dotyczy zobowiązań i płatności za wykonane projekty. Nawet w czasach zaciskania pasa trzeba płacić rachunki za prąd.
W tym wszystkim chodzi w istocie rzeczy o naszą wiarygodność. O spójność. Tak naprawdę jest to inwestycja, której charakter jest zapewne kształtowany również przez postulaty tych, którzy obecnie demonstrują przez Parlamentem i budynkiem Berlaymont.
Francesca Balzani
Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Podczas wystąpień kilkakrotnie padło słowo "odpowiedzialność”. Uważam jednak, że jest jeden rodzaj odpowiedzialności, jaką w pierwszym rzędzie ponoszą instytucje: jesteśmy przede wszystkim odpowiedzialni za realizację naszych programów oraz zapewnienie, by obywatele UE otrzymywali coś więcej niż tylko nasze słowa. Ponosimy odpowiedzialność za to, by nasze deklaracje i obietnice były spójne.
Dziś głównymi projektami są te określone w strategii Europa 2020. Pierwszy cel - "więcej pracy” - jest nie tylko bardzo ambitny, ale i bardzo precyzyjny, jako że jego realizację można mierzyć za pomocą wskaźników redukcji bezrobocia. Cel ten wydaje mi się bardzo konkretny i ambitny, i uważam, że powinniśmy przystąpić do jego realizacji.
Dopóki będziemy wciąż uznawali strategię Europa 2020 za zbyt wielkie i ambitne przedsięwzięcie, by moc ją ująć w tak praktycznym dokumencie, jakim jest budżet, dopóty uważam, że nie osiągniemy niczego poza zwiększeniem ryzyka kolejnej porażki. Nikt tego nie chce, a w pierwszej kolejności dotyczy to Komisji, o ile dobrze pamiętam treść pierwszego komunikatu w sprawie strategii 2020.
Zachodzi jednak jeszcze inna ważna kwestia: oszczędzanie nie jest polityką, nie jest narzędziem, lecz stanem, w obliczu którego musimy podjąć działania, nie tylko konsolidując wydatki, ale również korzystając z budżetu europejskiego - tego wyjątkowego narzędzia, tak radykalnie różniącego się od budżetów krajowych i stwarzającego nam okazję do zrobienia czegoś nowego w tym roku.
Taki jest właśnie cel europejskiego semestru. Nie ma on jedynie służyć zagospodarowaniu pierwszych sześciu miesięcy roku. Umożliwia nam bowiem opracowanie globalnej strategii oraz kreowanie synergii pomiędzy budżetami państw członkowskich i naszym budżetem, co stanowi wyjątkowy europejski sposób na nadawanie większej wartości zasobom publicznym oraz tworzenie realnej metody przekształcenia długiej, ambitnej strategii 2020 w europejską rzeczywistość.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się o godz. 11:30.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Ilda Figueiredo
W przedmiotowym sprawozdaniu popiera się niestety "budżet na rok 2012 pod hasłem wzmocnionego europejskiego zarządzania gospodarką, mechanizmu europejskiego semestru i celów strategii "Europa 2020"”. Innymi słowy, jest to budżet przyczyniający się do pogłębienia neoliberalizmu, militaryzmu i federalizmu w UE poprzez przyjęcie głęboko antyspołecznych i antydemokratycznych działań, ustanowienie paktu stabilności, egzekwowanie brutalnych kar wobec państw członkowskich oraz permanentne śledzenie działalności makroekonomicznej wszystkich krajów. Jest to ponadto propozycja zmierzająca do ustanowienia budżetu, który przyczynia się do liberalizacji, niepewności zatrudnienia oraz ataku na uprawnienia i usługi publiczne.
Z tego względu proponujemy szereg ważnych zmian, które mają na celu nie tylko potępienie tego podejścia, ale również zaprezentowanie wytycznych w zakresie alternatywnego - możliwego i koniecznego - rozwiązania. Propozycje te mają zasadnicze znaczenie dla poprawy sytuacji w zakresie bezrobocia, ubóstwa i nierówności, ulegającej pogorszeniu wraz z postępem kapitalizmu, którego narzędziem jest Unia Europejska. Budżet UE musi zostać oparty na innej wizji, aby przeciwdziałać skutkom kryzysu gospodarczo-społecznego poprzez odrzucenie drogi neoliberalizmu, tzw. zarządzania gospodarką i wzmocnienia militaryzmu.
Jiří Havel
na piśmie - (CS) W swoim sprawozdaniu w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących przygotowania budżetu na rok 2012 pani poseł Balzani określiła pięć kluczowych priorytetów budżetu UE. W pełni podzielam jej pogląd, że strategia Europa 2020 powinna pomóc Europie wyjść ze światowego kryzysu gospodarczego i wzmocnić się dzięki tworzeniu nowych miejsc pracy w oparciu o pięć priorytetów, czyli propagowanie zatrudnienia, poprawę warunków sprzyjających innowacjom, badaniom naukowym i rozwojowi oraz wydatków publicznych na nie, realizację celów w zakresie zmiany klimatu i energii, poprawę poziomu edukacji i propagowanie integracji społecznej, w szczególności poprzez ograniczanie ubóstwa w Europie. Jeśli jednak chcemy osiągnąć sukces i rzeczywiście wdrożyć tę strategię, musimy wyasygnować na nią odpowiednie środki - bez znaczących kompromisów lub cięć. Obecne wieloletnie ramy finansowe pozostawiają niewiele pola do manewru, dlatego zgadzam się ze sprawozdawczynią, że dalsze wysiłki na rzecz ograniczenia lub obcięcia środków budżetowych na realizację kluczowych priorytetów są obecnie, prosto mówiąc, nie na miejscu. Popieram stwierdzenie sprawozdawczyni, że realizacja kluczowych celów może pobudzić inwestycje, wzrost i zatrudnienie w całej Unii. Ogólnie rzecz biorąc, zgadzam się z przedstawionymi wytycznymi i popieram przyjęcie przedmiotowego sprawozdania.
Ian Hudghton
na piśmie - Rządy i władze publiczne w całej Europie stoją przed koniecznością znalezienia sposobu zaoszczędzenia pieniędzy i wykazania się powściągliwością. Mój kraj, Szkocja, został podwójnie doświadczony: skutki światowej recesji zostały bowiem pogłębione przez złe rządy Londynu który jest zawsze gotów plądrować bogactwa Szkocji, ale nigdy nie chce przyznać Szkotom kontroli nad własnymi sprawami. Rząd szkocki musiał zatem wykonać dodatkową ciężką pracę, aby utrzymać podstawowe usługi publiczne w Szkocji. W tej sytuacji gospodarczej apele Parlamentu o podwyższenie budżetu są całkowicie nierealistyczne - usługi publiczne w Europie muszą mieć pierwszeństwo przez działalnością instytucji UE.
(Posiedzenie zostało zawieszone o godz. 10.55 i wznowione o godz. 11.35)
