Een nieuwe kaderstrategie voor meertaligheid (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Bernat Joan i Marí, namens de Commissie cultuur en onderwijs, over een nieuwe kaderstrategie voor meertaligheid.
Bernat Joan i Marí 
rapporteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de collega's bedanken die me geholpen hebben bij de opstelling van dit verslag. Mijn bijzondere dank gaat uit naar de leden van de Commissie cultuur en onderwijs. Ook wil ik commissaris Figeľ bedanken - die met ons in contact is gebleven - voor zijn standpunten over pluraliteit en over kwesties in verband met minderheidstalen, en dergelijke. Voorts ben ik dank verschuldigd aan alle andere collega's, uit verschillende fracties, en aan al degenen die bij het verslag betrokken waren, met name de leden van de verschillende NGO's voor de normalisering van talen, met wie wij in contact stonden tijdens het werk aan dit verslag. Speciale vermelding verdient Vicent Santaló van de juridische afdeling van het Catalaanse parlement, waarmee wij tot zijn overlijden in de zomer van dit jaar hebben samengewerkt.
Met dit verslag wordt hoofdzakelijk beoogd het concept van meertaligheid te bevorderen. Pluraliteit en verscheidenheid zijn gemeenschappelijke waarden van de Europese Unie. Op taalgebied zouden alle Europeanen moeten streven naar eenheid in verscheidenheid, omdat een Europa zonder verscheidenheid kunstmatig en gedevalueerd is. Dit komt in zekere zin tot uiting in talen. Zoals u weet is er op sociaal-linguïstisch vlak sprake van 'genormaliseerde' talen, de volledig officiële talen die ongeacht rang en stand worden gebruikt. Dan zijn er de 'geminoriseerde' talen, die geen volledig officiële status hebben en niet voor elk doel kunnen worden toegepast, ondanks het feit dat ze in bepaalde taalgemeenschappen de hoofdtalen zijn. Er is ook een derde groep, die van de minderheidstalen. Al deze groepen verdienen respect en moeten behouden blijven. Het behoud van taalkundige verscheidenheid is een van de doelstellingen van de Europese instellingen.
Europeanen zijn niet zo meertalig als we denken. Helaas beheersen veel Europese burgers slechts één taal, gewoonlijk hun moedertaal. De Europese Unie streeft prioritair naar een burgerschap van burgers die verschillende talen spreken. Om dat doel te bereiken is een mentaliteitsverandering hard nodig. Onze samenleving is tot stand gekomen onder invloed van jakobinistische staten. De meeste Europese landen zijn officieel eentalig en dat is een overblijfsel van het jakobinisme. Dat is echter geen waarheidsgetrouwe weergave van de feiten. Dit standpunt handhaven is niet wat de Europese Unie wil. Zij streeft naar het behoud van daadwerkelijke pluraliteit en naar een situatie waarin burgers in staat zijn diverse talen te spreken.
Wij hebben een Europees talenbeleid nodig. Dat beleid moet meertaligheid bevorderen, de talenkennis van de Europese burgers in heel de Europese Unie verbeteren en ervoor zorgen dat alle talen behouden blijven, ongeacht of het officiële EU-talen zijn of niet. Om dit te bereiken moeten de begroting en Europese programma's niet enkel de hoofdtalen ondersteunen, maar alle talen, teneinde de verscheidenheid te bevorderen. Wij dienen ons speciaal in te spannen om bedreigde talen te ondersteunen. Elke taal is goed voor de mensheid en als er een taal verloren gaat, hebben wij allen iets verloren, omdat elke taal zijn eigen unieke uitdrukkingen kent. Daarom moeten wij werken aan het behoud van daadwerkelijke pluraliteit en verscheidenheid. In die zin is het noodzakelijk om een volledig verslag op te stellen over de acties die nog ontwikkeld dienen te worden.
Ján Figeľ
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen feliciteer ik de heer Joan i Marí met zijn uitstekende verslag over de mededeling van de Commissie over een nieuwe kaderstrategie voor meertaligheid. De kaderstrategie en het verslag zijn opgesteld in de geest van eenheid in verscheidenheid, die als leidraad zouden moeten fungeren bij de tenuitvoerlegging van het beleid op dit vlak.
Ik ben er zeker van dat wij allen voorstander zijn van een meertalige Europese samenleving, waarin het percentage individuele meertaligheid gestaag toeneemt, totdat iedere burger naast zijn moedertaal nog ten minste twee vreemde talen praktisch beheerst. Dat is de fameuze "moedertaal plus twee"doelstelling die de Europese leiders in 2002 in Barcelona zijn overeengekomen.
Kortgeleden heb ik in de Europese Commissie het interne netwerk voor meertaligheid opgezet en de werkgroep meertaligheid opgericht. Dit zijn allebei uitvoeringsinitiatieven in het kader van de nieuwe kaderstrategie voor meertaligheid.
Een andere prioriteit is het bevorderen van talen leren op jonge leeftijd. Als we een meertalige samenleving willen opbouwen, moeten we daar zo vroeg mogelijk mee beginnen. Wij moeten zorgen voor degelijk taalonderwijs op de kleuterschool en in het basisonderwijs, omdat basishoudingen jegens andere talen en culturen op dit niveau vorm krijgen. Het nieuwe programma voor levenslang leren voorziet in een breed gamma aan financieringsmogelijkheden voor projecten ter bevordering van taalkennis, voor toegang tot taalleermiddelen, en voor netwerken die bijdragen aan de ontwikkeling van taalbeleid.
Voor het eerst is in het onderwijs- en opleidingsprogramma de bevordering van taalonderwijs en taalkundige verscheidenheid een specifieke doelstelling. Ook voor het eerst zal via een horizontale actie steun worden verleend aan multilaterale projecten en netwerken op dat gebied. Dit zijn nieuwe mogelijkheden die van nut zijn voor alle talen die in de Europese Unie worden gesproken.
Dan wil ik nu enige woorden wijden aan de Europese taalvaardigheidsindicator, een van de onderwerpen die aan bod komen in een andere recente mededeling van de Commissie. De eerste bijeenkomst van de adviesraad vond nog maar twee weken geleden, eind oktober, plaats. De deskundigen die deelnamen aan de bijeenkomst, waarop 22 landen waren vertegenwoordigd, toonden zich heel enthousiast en eensgezind over de invoering van deze indicator.
Ik ben verheugd dat in het verslag van de heer Joan i Marí waardering tot uiting komt voor de inzet van de Commissie om talenkennis en taalkundige verscheidenheid te bevorderen in de Europese Unie. Het verslag bevat een grondige analyse van onze kaderstrategie ter verwezenlijking van een meertalige samenleving en de bevestiging dat de Commissie veel belang hecht aan het bereiken van de doelstellingen zoals verwoord in onze mededeling.
Ik bedank de rapporteur nogmaals voor zijn inspirerende verslag en benadruk dat de Commissie zich vast heeft voorgenomen werk te maken van de ideeën en activiteiten die in deze nieuwe strategie voor meertaligheid in onze Unie zijn uiteengezet.
Erna Hennicot-Schoepges
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, debatten over meertaligheid, over de bescherming van regionale en minderheidstalen en over het gebruik van de talen binnen de Europese instellingen geven altijd aanleiding tot ferme standpunten, die gevoed worden door onderliggende politieke conflicten.
Dit initiatiefverslag dat - laten we dat niet vergeten - gericht is op de uitvoering van een nieuwe kaderstrategie voor meertaligheid, heeft als verdienste dat het voortborduurt op de discussie die reeds in gang is gezet met het verslag-Ebner/Bayona van 2003 en het verslag-Portas van 2005, die betrekking hadden op regionale en minderheidstalen en taalverwerving door immigranten. Het Parlement zou zich dan ook geroepen moeten voelen eerdere standpunten te bevestigen of deze bij te stellen, in het licht van de ontwikkeling van de situatie, tenzij het zijn eigen standpunten wil tegenspreken. Wij hebben voortdurend getracht een voor alle partijen aanvaardbaar evenwicht te vinden, een evenwicht dat tot uitdrukking is gekomen in de uitslag van de stemming in de commissie, waarbij we enerzijds hebben gekeken naar wat al bereikt is en anderzijds het thema meertaligheid in een toekomstperspectief hebben geplaatst.
Ik verzoek mijn collega's dan ook van wijsheid te getuigen en niet de verkeerde strijd te voeren. Talen moeten de bindende factor zijn voor de burgers van Europa, geen wapen dat verdeeldheid en tweedracht zaait.
Mijn land, Luxemburg, is de enige lidstaat, de enige medeoprichter, waarvan de nationale taal niet erkend is als officiële Europese taal. De Luxemburgse regering heeft echter besloten geen verzoek hiertoe in te dienen, omdat zij vindt dat meertaligheid de toekomst heeft. Taal en intelligentie zijn ons gegeven om elkaar goed te verstaan, niet om de strijd met elkaar aan te binden.
65 jaar geleden, op 10 oktober 1941, moesten de Luxemburgers deelnemen aan een door de nazibezetter georganiseerd referendum, waarin hun werd gevraagd naar hun ras, etnische groep en taal. Op alle drie de vragen antwoordden zij: Luxemburgs(e). Als straf moesten zij dienst nemen in het leger van de bezetter, of werden zij gedeporteerd naar concentratiekampen. Toch heeft de generatie die deze offers heeft gebracht, na de oorlog aanvaard dat de eerste taal die op school werd geleerd het Duits was, samen met het Frans. Het Luxemburgs heeft zich succesvol ontwikkeld en doet het prima. Met de blik op de toekomst gericht hoop ik dat artikel 22 van het Handvest van de grondrechten, op basis waarvan de Unie de culturele, godsdienstige en taalkundige verscheidenheid moet eerbiedigen, ons behoedt voor willekeur.
Maria Badia i Cutchet
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte afgevaardigden, het is zeer bevredigend dat er nu een kaderstrategie voor meertaligheid in de Europese Unie in gang is gezet.
Ons motto "eenheid in verscheidenheid” bewijst hoeveel belang we hechten aan de verscheidenheid aan culturen, gewoonten, religies en ook talen bij de opbouw van de Unie.
Het Handvest van de grondrechten heeft de eerbiediging van de taalkundige verscheidenheid tot een van onze kernwaarden gemaakt. Dit beginsel is niet alleen van toepassing op de officiële talen, maar ook op een veelheid aan regionale en minderheidstalen die binnen de Unie gesproken worden, met inbegrip van die van migrantengemeenschappen.
Dit rijke samenleven van verschillende taalgemeenschappen in Europa vertaalt zich soms in buitengewoon moeilijke werkomstandigheden binnen de communautaire instellingen. Onafhankelijk van de vraag of alle talen in cultureel opzicht even belangrijk zijn, denk ik dat misplaatst zou zijn om te denken dat de instellingen van de Europese Unie kunnen functioneren in een situatie waarbij alle talen evenveel gewicht hebben.
Naar mijn mening moet het bevorderen en beschermen en het verspreiden van de kennis over deze taalkundige verscheidenheid ondersteund worden door een actief beleid in de lidstaten dat gericht is op het bevorderen en beschermen van hun talen, zowel in het onderwijs als in een ruimer maatschappelijk verband, waaronder ik ook de media reken, en op het streven naar de doelstelling dat er in het onderwijs tenminste twee vreemde talen worden geleerd, om het leren kennen van andere culturen gemakkelijker te maken, de mobiliteit te bevorderen en bij te dragen aan de bewustwording door de Europese burgers.
Wat de communautaire instellingen betreft moeten wij er tot slot voor zorgen dat de burgers de mogelijkheid hebben om in hun moedertaal met de Unie kunnen communiceren. Om het gebruik van de moedertaal verenigbaar te maken met het dagelijkse werk in de instellingen, is het nodig om te bepalen welke talen wanneer gebruikt worden, en het is op dit punt dat we overeenstemming moeten zien te bereiken over de criteria die we moeten hanteren bij het vaststellen van de werktalen. Daarbij moeten alle elementen in ogenschouw worden genomen, zowel culturele elementen als het aantal mensen dat een bepaalde taal spreekt of het taalstatuut van de respectieve lidstaten.
Ik hoop dat de nieuwe commissaris voor meertaligheid, de heer Leonard Orban, dit idee deelt en in deze richting te werk zal gaan.
Jolanta Dičkutė
namens de ALDE-Fractie. - (LT) Dames en heren, allereerst wil ik mijn waardering uitspreken voor de eerste mededeling van de Commissie over meertaligheid en voor het definiëren van belangrijke doelstellingen voor de taalkundige verscheidenheid van de Europese Unie: het bevorderen van het leren van talen en een meertalige economie die voordelen oplevert, alsmede het bieden van de mogelijkheid aan alle EU-onderdanen om in hun moedertaal kennis te nemen van de communautaire wetgeving en andere informatie.
De Europese Unie vertegenwoordigt 450 miljoen mensen met diverse etnische, culturele en taalkundige achtergronden. De voordelen van kennis van vreemde talen liggen dan ook voor de hand. Taal helpt verschillende levenswijzen te begrijpen en opent een deur naar culturele tolerantie. Bovendien helpt taalvaardigheid bij werk, studie, reizen en communicatie overal ter wereld.
Er moet al heel jong worden begonnen met het leren van vreemde talen, aangezien de menselijke hersenen dan het meest ontvankelijk zijn voor het opnemen van nieuwe informatie. Dit is mijn vaste overtuiging als arts. Tot nu toe is uit verschillende onderzoeken gebleken dat bijna de helft van de respondenten toegeeft alleen de eigen taal te beheersen. We hebben dus te maken met een langetermijndoelstelling die niet op de lange baan mag worden geschoven. Zeker 84 procent van de Europeanen is het ermee eens dat iedere EU-onderdaan ten minste één vreemde taal zou moeten kennen. We worden dus enorm gesteund door de samenleving en het belang daarvan wordt steeds meer onderkend bij het aannemen van wetgeving in de Europese Unie.
Anderzijds mogen we de oude Europese talen niet vergeten, waarvan mijn eigen Litouwse taal een van de oudste is. Ik wil graag het belang van het behoud van dergelijke talen benadrukken in de context van de Europese taalkundige verscheidenheid. We moeten niet alleen vreemde talen leren, maar ook een andere uitdaging in ons achterhoofd houden: het behouden en koesteren van de oude Europese talen door hun rechten wettelijk te waarborgen.
Ik zie de meertalige Europeaan als een goed opgeleid iemand, die in een ander land dan zijn of haar geboorteland kan wonen en beroepshalve vreemde talen spreekt, en bereid is verder te leren. Helaas is het zo dat een behoorlijk groot deel van de Europese samenleving nog altijd niet weet te profiteren van meertaligheid, en dat de motivatie van burgers om vreemde talen te leren niet erg groot is. We moeten dat met alle mogelijke en beschikbare middelen stimuleren.
Raül Romeva i Rueda
Mijnheer de Voorzitter, in de minuut die ik voor mijn interventie heb, wil ik duidelijk en expliciet mijn steun uitspreken voor het verslag van collega Joan i Marí.
Als de Europese Unie consequent wil zijn en haar motto "eenheid in verscheidenheid' serieus neemt, moet zij meertaligheid hoog in het vaandal dragen, en dat moet dan om meer gaan dan alleen de officiële talen.
Net als de bescherming van biodiversiteit in de hedendaagse samenlevingen een centrale waarde is en moet zijn, zo moet de bescherming van de taalkundige verscheidenheid gezien worden als een centraal element van vooruitgang en van het bevorderen van vrede en ontwikkeling.
Rekening houdend met het feit dat tegenwoordig aan de wortel van veel gewapende conflicten de schending van het recht op een culturele en taalkundige identiteit ligt, is het dringend noodzakelijk dat we in het stimuleren van meertaligheid een instrument gaan zien voor de bevordering van dialoog, ontmoeting en vrede.
Als dat belangrijk is in de wereld in het algemeen, is dat bijzonder belangrijk in de Europese Unie, die nu een Unie van waarden is en ernaar streeft om ooit een politieke Unie te worden.
Het stimuleren van de meertaligheid in Europa betekent daarom rijkheid en vooruitgang. Het streven naar ééntaligheid zal ons daarentegen armer maken.
Bairbre de Brún
namens de GUE/NGL-Fractie. -
(Spreekster spreekt Iers)
(EN) Ik bedank de heer Joan i Marí voor zijn werk. Ik hoop dat met de aanneming van de door hem ingediende amendementen een basis kan worden gelegd voor een zinvol communautair taalbeleid. Zoals de rapporteur zei, moeten we de taalvaardigheden verbeteren en het volledig palet van Europese talen behouden.
De collega's weten wellicht dat er op 24 november in Dublin een belangrijk congres zal worden gehouden met de titel 'The Legacy of the European Bureau for Lesser-Used Languages and the Future of Lesser-Used Languages in the EU' (De erfenis van het Europees Bureau voor minderheidstalen en de toekomst van de minderheidstalen in de EU). Het is belangrijk dat ngo's zoals het Europees Bureau voor minderheidstalen (EBLUL) financiering blijven ontvangen en dat ook talen, vooral de bedreigde talen, in aanmerking komen voor projectfinanciering.
Ik sta volledig achter de oproepen tot een communautair talenplan, projectfinanciering ten behoeve van de meest bedreigde talen, volledige verwezenlijking van het verslag-Ebner, verlening van een expliciet mandaat aan de Europese Ombudsman om op te treden in gevallen van talendiscriminatie, en tot het opzetten van een werkgroep die een rechtsgrondslag kan uitwerken voor het concept van eerbiediging van taalkundige verscheidenheid.
Ik verzoek de collega's de amendementen van de rapporteur te steunen.
Zdzisław Zbigniew Podkański
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de ontwerpresolutie over een nieuwe kaderstrategie voor meertaligheid verdient onze bijzondere aandacht. Een taal is immers de basis van de cultuur van een volk en vormt een rijkdom die elk van ons zou moeten kunnen benutten. Daarom volgen we met veel interesse elke poging om de meertaligheid in de Europese Unie te bevorderen en verzetten we ons heftig tegen elke poging om ze te beperken.
We zijn verheugd over het voorstel voor een nieuwe Europese taalvaardigheidsindicator, op voorwaarde echter dat het initiatief alle officiële EU-talen zal bestrijken en in de praktijk en bij onderzoeken niet zal worden beperkt tot slechts vijf talen. Om die redenen heb ik namens de UEN-Fractie een amendement ingediend op artikel 6 dat tot doel heeft de woorden te schrappen die het concept meertaligheid op een misleidende manier weergeven en de mogelijkheid open laten om onderzoeken tot de vijf meest gesproken talen te beperken.
Ik zou alle afgevaardigden in dit Parlement willen oproepen om dit amendement te steunen. Zonder deze wijziging zal het document, dat van wezenlijk belang is voor de meertaligheid in de Europese Unie, geen getrouwe weerspiegeling zijn van onze werkelijke bedoelingen en beweegredenen.
Alejo Vidal-Quadras
(ES) Mijnheer de Voorzitter, in haar eerste mededeling over meertaligheid heeft de Europese Commissie een jaar geleden drie absoluut redelijke doelstellingen vastgesteld: het stimuleren van het vreemdetalenonderwijs en de taalkundige verscheidenheid, het bevorderen van een meertalige economie, met de daaruit voortvloeiende verbetering van de arbeidsmobiliteit en het concurrentievermogen van de Europese economie, en het in de eigen taal toegankelijk maken van informatie over de Europese Unie voor alle burgers.
Het zal niemand ontgaan dat er een nauwe relatie bestaat tussen deze mededeling en de algemene Europese doelstelling die we hebben geformuleerd tijdens de Raad van Barcelona in 2002 dat kinderen naast hun moedertaal tenminste twee vreemde talen leren.
Daarmee moet zich precies ook het morgen in stemming te brengen verslag van het Parlement bezig houden. Het moet de 450 miljoen Europese burgers een grote reeks instrumenten ter beschikking stellen die hen in staat stellen talen te leren en aldus te genieten van de immense sociale, economische en culturele voordelen die deelneming aan ons groot integratieproject met zich mee brengen. Dit is immers een project dat rijk is aan nationale geschiedenis, talen en culturen, een project dat nu een droom van 'eenheid in verscheidenheid' is en alle burgers van nut is.
De opportunistische poging van de rapporteur om dit verslag te gebruiken om nationalistische standpunten van particularistische snit er door te drukken, is volstrekt ongepast en vormt een totale verdraaiing van de strekking van de mededeling.
In dit verband moet het werk van de Commissie cultuur en onderwijs geprezen worden, omdat zij met haar amendementen op een verantwoordelijke en verstandige manier de oorspronkelijke tekst heeft ontdaan van zijn scheefgetrokken ideologische inslag. Het moet genoeg zeggen over het radicalisme van de rapporteur dat hij bij de stemming in de commissie uiteindelijk tegen zijn eigen verslag heeft gestemd.
De eerbiediging van de verscheidenheid is een beginsel van de Europese Unie, maar het gebruikmaken van de talen om het uiteenvallen van lidstaten langs etnische of linguïstische lijnen te bewerkstelligen, is een dwaasheid waar wij van de Partido Popular ons altijd met al onze kracht tegen zullen verzetten.
Marianne Mikko
(ET) Dames en heren, in de Middeleeuwen dreef mijn thuisstad Pärnu, net als andere Hanzesteden, handel met Rusland, Duitsland en de Scandinavische landen. Iedere handelsman moest vier talen kennen. Ik sta achter de kerngedachte van dit verslag, namelijk dat Europeanen twee talen behoren te beheersen naast hun moedertaal. Taalvaardigheid heeft aanzienlijk bijgedragen aan de reïntegratie van Estland in Europa na de Sovjetbezetting.
Het vermogen om elkaars taal en cultuur te begrijpen zal het gevoel van samenhang in Europa versterken en de problemen helpen oplossen die worden veroorzaakt door de uitbreiding van Europa en door de immigratie. Een Ests gezegde luidt: hoe meer talen, hoe meer levens. In de Europese Unie leiden veel mensen vele levens. Mensen trekken naar andere lidstaten om er tijdelijk te werken of om zich er permanent te vestigen. Veel van de belangrijke nationale minderheden in de lidstaten zijn opgekomen in de periode van de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog.
Mijn moedertaal is een Europese taal die door een miljoen mensen wordt gesproken. Het verslag onderstreept dat kleine talen beschermd dienen te worden. Ik zou daaraan willen toevoegen dat zij niet alleen beschermd moeten worden tegen de grote talen van de Europese Unie, maar ook tegen de grote talen buiten Europa. Daarmee doel ik op het Russisch. Door naast taalverwerving ook leren te motiveren, zouden we de problemen kunnen verzachten die zo duidelijk naar voren zijn gebracht door de tweede en derde generatie immigranten in Duitsland, Frankrijk en de Baltische staten. Zij bevinden zich ver van hun geboorteland en zijn door hun gebrekkige taalvaardigheid ook niet in staat om voldoende deel te nemen aan de cultuur en het leven in hun nieuwe vaderland. Onder dergelijke omstandigheden zijn de dure pogingen om officiële zaken af te handelen in grote talen van buiten Europa contraproductief en zelfs schadelijk.
Het leren van een taal is het belangrijkste integratiemiddel, maar het is ook tijdrovend. Daarom moet er zo vroeg mogelijk mee worden begonnen.
Daniel Strož
(CS) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik ben wat de nieuwe kaderstrategie voor meertaligheid aangaat, ingenomen met de conclusies die tot doel hebben taalverscheidenheid, één van de basisprincipes van de EU, te ondersteunen en te respecteren, zeer zeker met het oog op de overduidelijke neiging die er bestaat om vanuit de onzinnige behoefte om te besparen op de uitgaven voor tolk- en vertaaldiensten, het aantal werktalen te verminderen. Ondersteuning van meertaligheid is inderdaad een belangrijke factor voor culturele, economische en sociale integratie, maar aan de andere kant nu ook weer niet de belangrijkste. De belangrijkste factor is het oplossen van de sociale verschillen en problemen, die we maar niet op bevredigende wijze onder controle weten te krijgen.
Eveneens wil ik me hier aansluiten bij de mening - en deze onderstrepen - dat de EU, net zoals zij dat op andere gebieden dient te doen, op uiterst strikte wijze het subsidiariteitsbeginsel in acht dient te nemen. Het mag niet gebeuren dat het taalbeleid een bron van conflict wordt tussen de EU en haar lidstaten ofwel haar burgers, iets dat helemaal niet ondenkbeeldig is.
Roberts Zīle
(LV) Ik betwijfel of door nog eens zestig talen aan de eenentwintig officiële talen van de Europese Unie toe te voegen het door de rapporteur ondersteunde doel van werkelijke meertaligheid wordt bereikt, aangezien het onmogelijk is om even veel gewicht toe te kennen aan de rol van het Welsh als aan die van het Russisch. De ervaring leert dat talen die algemener en op economisch actievere wijze worden gebruikt, kleine talen "opslokken". Laten we ons eens voorstellen dat het Russisch een officiële EU-taal zou worden. Ik ben er bijna zeker van dat binnen niet al te lange tijd het Lets en het Ests niet meer algemeen gebruikt zouden worden, niet alleen in de Europese Unie, maar zelfs in Letland en Estland. Voordat we de meertaligheid in heel Europa aanpakken, zouden we in het Parlement zelf een voorbeeld moeten stellen. Hoe groot is de motivatie van tolken om de talen van kleine lidstaten te leren? Hoe lang zullen we nog moeten wachten totdat men door een douanebeambte bij aankomst in Straatsburg, het hart van Europa, wordt aangesproken in een andere taal dan het Frans? Ik ben ervan overtuigd dat we moeten beginnen met de versterking van de officiële talen van de kleine EU-lidstaten, en het beleid ten aanzien van minderheidstalen moeten overlaten aan de lidstaten. In de toekomst zal de Europese Unie een unie van staten blijven en geen unie van etnische groepen. Dank u wel.
Vasco Graça Moura
(PT) Mijnheer de Voorzitter, afgezien van een paar amendementen - waar ik morgen tegen zal stemmen - gaat dit verslag, zoals het aan dit Parlement is voorgelegd, in het algemeen uit van de juiste principes, en dat zijn principes die in de loop der jaren - inzonderheid het jaar 2000, het Europees Jaar van de Talen - zijn vastgelegd.
Voor een aantal van deze principes geldt echter dat ze slechts verwezenlijkt kunnen worden als het subsidiariteitsbeginsel dat toelaat. Verder is het inderdaad zo dat iedereen het recht heeft om zijn moedertaal te gebruiken, maar als we dat principe letterlijk opvatten en ook op andere dan de officiële talen gaan toepassen, komt dat er in de praktijk op neer dat de instellingen van de Unie ophouden te functioneren. We moeten bovendien verhinderen dat wat minderheidstalen wordt genoemd, wordt gebruikt om doelstellingen van nationalistisch extremisme na te streven.
Ook de kwesties met betrekking tot de reikwijdte van de Europese taalvaardigheidsindicator worden aangeroerd. In de huidige versie meet deze indicator uitsluitend de vaardigheid in het Engels, Frans, Duits, Spaans en Italiaans. We moeten zien te voorkomen dat wij door deze feitelijke situatie overal alleen het leren van deze vijf talen aanmoedigen. Dat zou verkeerd zijn, en niet alleen omdat we moeten zoeken naar een evenwicht en een zinvolle keuze, maar ook omdat wij rekening moeten houden met het feit dat er ook buiten Europa Europese talen worden gesproken. Dat is in een tijd van mondialisering van groot belang. En dan zwijgen we even over de historische, menselijke en culturele dimensies.
Het Portugees - en u zult begrijpen dat ik deze taal als voorbeeld aanhaal - is in deze wereld na het Engels en het Spaans de meest gesproken EU-taal, vóór het Duits en het Italiaans. In de mede door mij voorgestelde schriftelijke verklaring 58 wordt daarom ook gesteld dat de Europese taalvaardigheidsindicator uiteindelijk op alle officiële talen van de Unie moet worden toegepast en - als dat uitvoerbaar is - op de overige talen die in Europa gesproken worden.
Seán Ó Neachtain
(EN) Voorzitter, ik zou graag de rapporteur, de heer Joan i Marí, willen gelukwensen met zijn verslag en met de inhoud ervan. Ik ben een fervent voorstander van het bevorderen van meertaligheid, in het bijzonder wanneer het de minder gebruikte talen betreft.
Ik zal vanavond niet in mijn moedertaal, het Iers, spreken. Begin volgend jaar, twee vergaderperioden na deze, zal ik dat echter wél kunnen doen, met de steun van de diensten van het Parlement. Ik juich dat niet alleen toe, maar ik verheug me er ook op. De uitdrukking 'eenheid in verscheidenheid' die hier vanavond veelvuldig is gebezigd, krijgt er werkelijk betekenis door.
De minder gebruikte Europese talen zijn even belangrijk als de talen die door veel mensen gesproken worden, en misschien zelfs belangrijker, vanwege het feit dat we ze moeten steunen en sterker moeten maken. Daarom ben ik ervan overtuigd dat als we samen onze schouders zetten onder het versterken van onze talen, dit de eenheid en samenwerking zal bevorderen.
Ján Figel'
Ik wil graag mijn dank uitspreken voor dit debat ten behoeve van de ondersteuning van meertaligheid in de Europese instellingen, een kwestie die zowel voor de afzonderlijke landen als voor onze Gemeenschap van belang is.
Er zijn meerdere belangrijke beginselen die altijd bepalen wat we zijn. Als onderdeel van onze cultuur zijn talen niet alleen een technisch instrument, maar ook belangrijke dragers van ons erfgoed, en als een cultureel fenomeen verdienen zij respect en erkenning. Dit is een bijzonder belangrijke verantwoordelijkheid met name van de lidstaten. Het is dan ook essentieel om taalonderwijs en taalgebruik proactief te benaderen. Via het programma heeft de Europese Commissie mogelijkheden geschapen voor de permanente ondersteuning van meertaligheid, met inbegrip van minderheids- en regionale talen. Het Europees Bureau voor minder gebruikte talen (EBLUL) is daarbij een partner geweest. Het biedt mogelijkheden voor andere activiteiten in het kader van het nieuwe programma. Hetzelfde geldt voor het Mercator-netwerk voor taalonderzoek.
Ik wil u eraan herinneren dat de eerste maatregel van secundaire Gemeenschapswetgeving die in 1958 werd aangenomen betrekking had op talen. Dit was nog maar het begin, en het is extreem belangrijk dat talen hun cruciale rol ook in deze fase van de Europese integratie vervullen, een rol die niet alleen politiek van aard is, maar ook van culturele en natuurlijk economische en maatschappelijke aard.
Kortom, het doet mij veel deugd te kunnen constateren dat ik de eerste commissaris in de geschiedenis van de EU zal zijn die verantwoordelijk is voor meertaligheid als een apart beleidsterrein en dat binnenkort, op voorwaarde dat u hiermee instemt, het gehele sector zelfstandig zal worden, uiteraard in samenwerking, met andere sectoren. Bovendien zal een andere collega, de voorgedragen commissaris voor Roemenië, de heer Leonard Orban, zich bij ons voegen. Hij kan ons niet alleen helpen dit beleid te bevorderen, maar er ook toe bijdragen dat een sterke inzet voor de ontwikkeling van meertaligheid wordt gewaarborgd.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 11.30 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Claire Gibault
(FR) Ooit sprak de gehele mensheid slechts één taal, en gebruikte dezelfde woorden. Maar volgens de Bijbelvertelling, die verhaalt van de Toren van Babel, heeft de mens getracht een toren op te richten die tot de hemel zou reiken en hem op gelijke voet zou plaatsen met God. Om deze missie tegen te gaan vermenigvuldigde God de talen, opdat de mensen elkaar niet meer zouden begrijpen en zich over de aarde zouden verspreiden.
Met dit verslag over meertaligheid waagt Europa zich aan een "anti-Toren van Babel"project, aangezien Europa de minderheidstalen naar een hoger plan wil tillen.
Om het belang van meertaligheid op de juiste waarde te schatten, moeten we het wezen ervan goed doorgronden. Culturele en taalkundige verscheidenheid brengt immers eerbiediging van culturele identiteit, tradities en religies met zich mee.
Door de opbouw van een pluralistische Europese samenleving aan te moedigen erkent Europa impliciet dat het leren van een taal cruciaal is voor het vermogen van volkeren om met elkaar te communiceren.
Meertaligheid is ook een kans voor de toekomst, en het veiligstellen ervan is voor Europa een burgerplicht geworden.
Hoe meer de taalkundige verscheidenheid zal worden erkend, als tegenhanger van de globalisering die eentaligheid in de hand werkt, hoe minder mogelijkheden er zullen zijn om zich achter één identiteit te verschuilen.
José Ribeiro e Castro
(PT) Vandaag is een belangrijke dag voor al die Europese talen die in de gehele wereld worden gesproken, waaronder ook het Portugees. Het Europees Parlement erkent nu de rol en het belang van deze talen.
De door mij opgestelde overwegingen E en F, alsmede paragraaf 3, vormen een bevestiging van het grote strategische belang dat we in het kader van het Europese beleid voor meertaligheid dienen toe te kennen aan talen die - zoals het Portugees - bijzonder geschikt zijn voor rechtstreekse communicatie met andere delen van de wereld.
In deze resolutie wordt erkend dat Europa zich niet mag afsluiten. We moeten open staan voor de rest van deze wereld en werken aan ons vermogen om met de gehele wereld te communiceren. Sommige talen zijn daarbij uiterst waardevolle instrumenten.
We hebben nu een beter evenwicht bereikt, ook in strategische zin. Talen als het Portugees, die door veel mensen in deze wereld worden gesproken, krijgen eindelijk de nodige aandacht.
We hebben nu mogelijkheden geschapen om te eisen dat het onderwijs en het aanleren van dit soort talen op een actievere wijze bevorderd wordt. Deze talen zouden binnen de EU dus kunnen worden aanbevolen als tweede, derde of vierde taal in het onderwijs.
Ik wil mijn collega's graag bedanken voor hun hulp en de rapporteur voor zijn openheid. Tot slot bedank ik onze schaduwrapporteur, mevrouw Hennicot-Schoepges. Haar bijdrage was van cruciaal belang voor de voltooiing van dit initiatief.
