Nazewnictwo włókien tekstylnych i etykietowanie wyrobów włókienniczych (debata) 
Przewodniczący -
Kolejnym punktem porządku obrad jest zalecenie do drugiego czytania, przygotowane przez pana posła Mandersa w imieniu Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, dotyczące stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenia dyrektywy Rady 73/44/EWG, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 96/73/WE oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/121/WE (13807/4/2010 - C7-0017/2011 -
Toine Manders
sprawozdawca - (NL) Panie Przewodniczący! Chcę podziękować wszystkim, zwłaszcza kontrsprawozdawcom, za świetną współpracę. Chcę podziękować Komisji za sposób, w jaki udało nam się wspólnie pracować. Chcę także podziękować Radzie, ponieważ wierzę, że to dzięki węgierskiej prezydencji przełamaliśmy impas w tej szczególnej sprawie. Jestem wyjątkowo zadowolony, że omawiany tekst jest rozporządzeniem, a nie dyrektywą. Moim zdaniem rozporządzenia są dobrym narzędziem do ukończenia budowy jednolitego rynku, co, nawiasem mówiąc, wyraźnie pokazał w swoich badaniach profesor Monti.
Tworzymy zbyt wiele przepisów prawnych, które są wdrażane na różnych szczeblach i z tego powodu rynek wewnętrzny nie funkcjonuje tak, jak powinien. Cieszę się, że omawiamy tę kwestię i dostrzegam, że naprawdę zdołaliśmy poprawić kilka aspektów. Wnioskiem zajęła się Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów. We wniosku pierwotnym nie było praktycznie żadnej wzmianki o konsumencie; zrozumieliśmy, jako politycy, że musimy w sprawozdaniu chronić także interesy konsumenta, co w rzeczy samej uczyniliśmy.
Jest tu kilka ważnych aspektów. Mam przede wszystkim na myśli badania nad reakcjami alergicznymi. Komisja zaznaczyła, że jest gotowa przeprowadzić badanie dotyczące tych istotnych kwestii, które przedstawi najpóźniej do 30 września 2013 r. i uwzględni pozytywne wyniki badania w dodatkowych przepisach. Rada oświadczyła, że będzie gotowa pomóc w przemyśleniu tego tematu, jeśli rezultaty będą pozytywne i osiągalne.
Zastanówmy się nad kwestią reakcji alergicznych i substancji chemicznych: mamy do czynienia z coraz większą liczbą przypadków występowania u konsumentów reakcji alergicznych w wyniku noszenia niektórych ubrań lub spożywania, wąchania czy też wdychania określonych produktów. Naszym zdaniem konieczne jest zastanowienie się nad możliwością ostrzegania konsumentów przed potencjalnymi reakcjami alergicznymi. Bardzo często stosowane są także wprowadzające w błąd praktyki handlowe. Zasadniczo w Unii Europejskiej są one zakazane od 2005 roku, ale widzimy, że w przypadku etykiet "wyprodukowano w” określenie kraju producenta bywa niejasne.
Obowiązuje zbyt mało przepisów prawnych, co oznacza, dość często dochodzi do naruszeń. Poprosiliśmy także Komisję o sprawdzenie możliwości określenia wyraźnych praw i warunków w celu zadbania, by producenci, którzy twierdzą, iż konkretny produkt został wytworzony, dajmy na to, w Holandii, Włoszech lub Niemczech, mogli dać gwarancję, że tak naprawdę było. Nie chcemy sytuacji, w której produkt jest w 99 % produkowany w Chinach, a jedynie prace wykończeniowe są przeprowadzane w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej, a mimo to ostatecznie produkt jest oznakowany śliczną etykietą "wyprodukowano w Europie”.
Zajęlibyśmy się również na przykład kwestią fałszowania. Szczególnie cieszę się z tego, że otwieramy furtkę dla nowych technologii, że nie jesteśmy skazani na staromodne etykietowanie wyrobów włókienniczych i że faktycznie zamierzamy przyjrzeć się możliwości wykorzystania nowoczesnych technologii w celu zapewnienia konsumentom dostępu do najdokładniejszych informacji. Rada wyraziła już bezpośrednią zgodę na wprowadzenie etykiet zawierających informację o częściach pochodzenia zwierzęcego, ponieważ coraz trudniej jest się domyślić, czy użyte futro jest prawdziwe, czy sztuczne, a dla olbrzymiej grupy konsumentów taka informacja jest ważna.
Celem planowanej analizy Komisji Europejskiej jest przede wszystkim wyeliminowane barier dla właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego i przewidywanie zmian w obszarze handlu elektronicznego. Jeśli bowiem chcemy, by handel elektroniczny się rozwijał, musimy zapewnić europejskie normy w zakresie etykietowania elektronicznego. Mam nadzieję, że to badanie doprowadzi do przejrzystości w tym obszarze.
Wydaje mi się również, że w nowoczesnym świecie nie ma już potrzeby umieszczania na etykiecie informacji w 23 językach, ponieważ nowoczesne technologie zapewniają usprawnione rozwiązania w tym zakresie.
Mam nadzieję, że jutrzejsze oświadczenie Rady będzie miało pozytywny wydźwięk i upewni nas, że również wynik naszych prac będzie pozytywny. Chcę raz jeszcze podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do tych pozytywnych wyników.
Enikő Győri
urzędująca przewodnicząca Rady - (HU) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie Pośle Manders, Panie i Panowie! Porozumienie w drugim czytaniu w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania składu surowcowego wyrobów włókienniczych jest wielkim osiągnięciem. Nie byłoby ono możliwe bez bliskiej współpracy trzech instytucji.
Pragnę w imieniu Rady wyrazić uznanie dla Parlamentu Europejskiego za wspaniałą współpracę. Chciałabym przede wszystkim podziękować sprawozdawcy, Panu Posłowi Toine'owi Mandersowi, oraz jego współpracownikom za cenny wkład, jaki wnieśli w ten proces. Doceniam także prace prezydencji szwedzkiej, hiszpańskiej i belgijskiej, ponieważ obecny rezultat jest wynikiem ich najwyższej jakości prac.
Komisja przez cały ten czas była pomocnym i skłonnym do współpracy partnerem i jej także należą się wyrazy podziękowania. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, Rada zdoła przyjąć tekst rozporządzenia wczesną jesienią, a co za tym idzie, przepisy prawne wejdą w życie w 2012 roku.
Omawiane rozporządzenie w istotny sposób przyczyni się do funkcjonowania rynku wewnętrznego i wzmocni konkurencję w tym ważnym sektorze. Uproszczenie i rozwój istniejących ram regulacyjnych dotyczących tworzenia i stosowania nowych włókien tekstylnych będzie czynnikiem motywującym innowacyjność w przemyśle tekstylnym i odzieżowym. Użytkownicy włókien, a także konsumenci będą mogli szybciej korzystać z nowych i innowacyjnych produktów.
Prezydencja węgierska uważa, że przedmiotowe rozporządzenie zapewni podmiotom gospodarczym większą pewność prawną oraz zwiększy poziom ochrony konsumentów na rynku wewnętrznym.
Na mocy przepisu dotyczącego przeglądu współustawodawcy mogą podejmować świadome wybory, ponieważ Komisja przeprowadzi dogłębną analizę dalszych obowiązkowych wymogów w zakresie etykietowania, w tym np. w zakresie instrukcji użytkowania, normalizacji rozmiarów ubrań, podawania informacji o kraju pochodzenia i alergenach, etykietowania elektronicznego oraz innych nowych technologii.
W projekcie wspólnej deklaracji Parlament Europejski i Rada zaznaczyły, że przywiązują szczególne znaczenie do identyfikowalności wyrobów włókienniczych oraz wykorzystania nowych technologii.
Mamy nadzieję, że Komisja w swoim sprawozdaniu poświęci tym kwestiom szczególną uwagę. Do tego czasu omawiany dokument umożliwi szybkie wydawanie zezwoleń na nowe włókna tekstylne.
W rozporządzeniu stwierdza się, że etykieta musi zawierać dokładny skład surowcowy, ale wprowadza się także nowy wymóg dotyczący etykietowania w odniesieniu do informowania o nietekstylnych częściach pochodzenia zwierzęcego. W wyniku tego, jak zauważył Pan Poseł Manders, konsumenci mogą podejmować bardziej świadome decyzje. Ponadto, dzięki temu, że utworzony instrument prawny ma formę rozporządzenia, zwiększy się pewność prawna w tym obszarze. Raz jeszcze Państwu gratuluję i dziękuję za uwagę.
Antonio Tajani
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Dziękuję sprawozdawcy, Panu Mandersowi, wszystkim kontrsprawozdawcom oraz Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (IMCO) za prace nad osiągnięciem porozumienia po trudnych negocjacjach. Uważam, że osiągnięcie porozumienia w drugim czytaniu ma zasadnicze znaczenie, ponieważ pozwoli to obywatelom i przedsiębiorstwom na szybsze korzystanie z nowych włókien i innowacyjnych produktów, a rządom na obniżenie kosztów.
Raz jeszcze dziękuję Parlamentowi za wkład w tę międzyinstytucjonalną debatę w postaci zgłoszonych poprawek; w niektórych poprawkach szczególny nacisk położono na wymiar polityczny i zainteresowanie konsumentów tą kwestią. W pierwszym czytaniu omawianego sprawozdania, kiedy Parlament przyjął je znaczną większością głosów, podkreślono że musimy rozpocząć szeroką debatę w sprawie etykietowania wyrobów włókienniczych, dotyczącą między innymi kwestii oznaczeń pochodzenia, a my zaproponowaliśmy rozszerzenie zakresu rozporządzenia na określone sektory. Jak Państwu wiadomo, w ramach negocjacji z Radą, które nastąpiły w następnych miesiącach, potrzebna była elastyczna postawa wszystkich zainteresowanych stron w celu zidentyfikowania wykonalnych rozwiązań.
Uważam, że uzgodniony tekst jest wyważonym kompromisem, który uwzględnia wiele spośród przedłożonych przez Parlament poprawek i zostawia miejsce na dalszy rozwój w niedalekiej przyszłości, co jest niezwykle ważne, jak zauważyła Pani Komisarz Győri w swoim wystąpieniu. Konsumenci w krótkim czasie, albo wraz z wejściem w życie nowego rozporządzenia, będą mieli dostęp do informacji na temat obecności nietekstylnych części pochodzenia zwierzęcego, a także informacji dotyczących pełnego składu surowcowego wyrobów włókienniczych.
Kolejnym bezpośrednim wynikiem przyjęcia nowego rozporządzenia jest uproszczenie, ponieważ Komisja przekształci ponad 50 stron szczegółowego tekstu poprawki technicznej w zharmonizowane normy europejskie. Co jednak ważniejsze, natychmiastowe rezultaty rozporządzenia nie stanowią ostatniego etapu procesu. Wręcz przeciwnie, stanowią one punkt wyjścia do dalszej analizy i poprawiania przepisów. W krótkim okresie nowe rozporządzenie wprowadza kompleksową klauzulę przeglądową, która zawiera apel do Komisji o opracowanie, w razie konieczności, dalszych wymogów w zakresie etykietowania w tym obszarze. Komisja przedstawi następnie stosowne wnioski legislacyjne w obszarach wymagających większej harmonizacji. Zamierzam zająć się tym przeglądem bezzwłocznie i dogłębnie, do czego zobowiązuję się tu na tej Sali.
Przygotowujemy się już do zadania związanego z przeprowadzeniem konsultacji z konsumentami dotyczących zasadniczych kwestii, a mianowicie: jaki rodzaj informacji jest ważny i w jaki sposób należy je udostępniać? w jaki sposób zmiany technologiczne, jak np. handel elektroniczny, powinny wpływać na zakup wyrobów włókienniczych? W jakim stopniu rosnące zapotrzebowanie na identyfikowalność, stabilność i społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw wpływa na rynek włókien tekstylnych? W jaki sposób w erze cyfrowej możemy lepiej wykorzystać dostępną technologię? W jaki sposób instytucje europejskie mogą dostosować przepisy prawa do rosnących potrzeb obywateli w obszarze kwestii etycznych, społecznych i środowiskowych.
Panie Przewodniczący! To tylko kilka spośród tematów, nad którymi już rozpoczęliśmy prace. Jak mogą sobie Państwo wyobrazić, kwestia oznaczania pochodzenia będzie jednym z zadań priorytetowych i najważniejszych elementów w ramach naszych prac. W związku z tym przegląd da okazję do ponownego potwierdzenia mojego poparcia dla oznaczeń pochodzenia oraz ostatecznego wyjaśnienia tej kwestii, ponieważ jest to zasadniczy instrument na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw europejskich oraz zdrowia obywateli UE. Aspekt ten zbadamy dogłębnie, aby opracować wyraźne zasady, zapobiec podawaniu mylnych informacji i ułatwić konsumentom podejmowanie odpowiedzialnych decyzji w procesie zakupu wyrobów włókienniczych.
Komisja oceni także związek między alergiami a substancjami chemicznymi stosowanymi w wyrobach włókienniczych, o czym wspomniał już sprawozdawca, pan poseł Manders. Szczególna analiza tego obszaru umożliwi określenie najlepszego sposobu stosowania istniejących przepisów, takich jak REACH. Krótko to wytłumaczę: dzięki zastosowaniu oznaczeń miejsca pochodzenia kupujący będą mieli pewność, że nabywają wyrób włókienniczy nieszkodliwy dla zdrowia ich oraz ich dzieci, ponieważ etykieta będzie zgodna ze wszystkimi zasadami przyjętymi w tym ważnym rozporządzeniu, które instytucje europejskie nałożyły kosztem istotnych poświęceń na wszystkie przedsiębiorstwa w tym sektorze.
Klauzula przeglądowa - raz jeszcze dziękuję Radzie za podkreślenie jej znaczenia i zadeklarowanie chęci natychmiastowej współpracy z Komisją w celu transponowania rozporządzenia - wymaga od Komisji przedłożenia przed 30 września 2013 r. sprawozdania, najlepiej wraz z wnioskiem legislacyjnym. Zdecydowanie chcę ograniczyć czas potrzebny na wykonanie tego zadania i już wydałem swojemu personelowi polecenie rozpoczęcia prac.
Lara Comi
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie Przewodniczący! Doszliśmy wreszcie do porozumienia w sprawie tego ważnego dokumentu, a to dzięki usilnym staraniom wszystkich zainteresowanych stron, by znaleźć wspólną płaszczyznę dla rozbieżnych stanowisk Parlamentu i Rady. Moim celem było, jest i będzie zadbanie, by przyjęte zostały wiążące zasady dotyczące pochodzenia wyrobów włókienniczych, ponieważ należy bezwzględnie chronić konsumentów i przedsiębiorstwa. Uważam, że wypracowany dziś kompromis jest bardzo dobry.
Zachęcałam koleżanki i kolegów posłów do walki z Radą; mam powody, by użyć słowa "walka”, ponieważ negocjacje wcale nie były łatwe. Walczyliśmy nie tylko o przepis dotyczący oznaczeń pochodzenia, ale również identyfikowalności. Ta ostatnia jest ważną informacją dla konsumenta w momencie dokonywania zakupu. Obecnie konsumenci kupują wyroby oznakowane etykietą "wyprodukowano we Włoszech”, "wyprodukowano w Niemczech” lub "wyprodukowano we Francji”, choć tak naprawdę prawie w całości zostały one wyprodukowane gdzie indziej.
Wnioskujemy również o stosowanie nowych technologii etykietowania, takich jak mikroczipy i etykiety identyfikacyjne wykorzystujące fale radiowe (RFID), w celu walki z fałszowaniem wyrobów. To prawda, że rozszerzyliśmy zakres przedmiotowego wniosku w sprawie rozporządzenia, ponieważ naszym zdaniem branża odzieżowa wymaga natychmiastowej lepszej ochrony. Wspólna deklaracja, którą ma przyjąć Parlament i Rada, ukazuje znaczenie identyfikowalności i oznaczeń pochodzenia. Nie ukrywam, że całkowita zmiana przez Radę frontu napawa mnie ufnością na przyszłość.
Z dużym zainteresowaniem czekamy na badanie przeprowadzone przez Komisję, której raz jeszcze dziękujemy za współpracę. Dziękuję serdecznie także panu komisarzowi Tajaniemu za złożone przed chwilą zobowiązanie do przyspieszenia harmonogramu prac, ponieważ branża odzieżowa znajduje się w nagłej potrzebie. Nie możemy zlekceważyć zapotrzebowania konsumentów na rzetelne informacje dotyczące wyrobów. W końcu wszyscy jesteśmy konsumentami, a realizacja tego celu leży w interesie każdego z nas.
Christel Schaldemose
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Ja również chciałabym gorąco podziękować za ten wspaniały kompromis, który zdołaliśmy wypracować. Szczególnie sprawozdawca, pan poseł Manders, wykonał solidną pracę i zadbał, by nasza współpraca tu w Parlamencie Europejskim była wyjątkowa. Przeszliśmy długą drogę od momentu, gdy Komisja przedłożyła pierwotny wniosek. W dużej mierze był to wniosek techniczny, który zawierał wyłącznie korzyści dla przedsiębiorstw. Na szczęście w wyniku prac nad wnioskiem tu w Parlamencie Europejskim zdołaliśmy uwzględnić elementy, dzięki którym te przepisy są korzystne także dla konsumentów. Uważam to za niezwykle istotne.
W wyniku tego, gdy wreszcie wdrożymy omawiane przepisy, będziemy mieli lepsze etykietowanie i wyższy poziom ochrony konsumentów. Dla mnie i dla Grupy Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim najważniejszą rzeczą było zadbanie, by wyroby włókiennicze dopuszczone do obrotu na rynku wewnętrznym nie były szkodliwe dla zdrowia. W związku z tym jesteśmy bardzo zadowoleni, że przegłosowany został wymóg, by w wyrobach włókienniczych nie było żadnych pozostałości po substancjach niebezpiecznych mogących wywoływać alergie i że, zgodnie z tym, co przed chwilą powiedział pan komisarz, mamy przeprowadzić badanie w celu zagwarantowania, by tak faktycznie było. Ma to zasadnicze znaczenie i dlatego grupa S&D jest niezmiernie z tego powodu zadowolona.
Zgadzamy się również, że niezwykle ważna jest identyfikowalność i miejsce pochodzenia, które należą do informacji, których dostępność konsumenci bardzo doceniają. Osobiście mam nadzieję, że zdołamy osiągnąć jeszcze więcej i że w przyszłości zdołamy wprowadzić zharmonizowane rozmiary ubrań oraz zastosowanie nowych technologii w etykietowaniu wyrobów włókienniczych. Uważam jednak, że osiągnęliśmy naprawdę dużo. Powinniśmy zapamiętać, że przy ustanawianiu przepisów na szczeblu UE ważne jest zadbanie, by były one korzystne jednocześnie dla przedsiębiorstw i dla konsumentów. Jest to najlepszy sposób na zagwarantowanie sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Na koniec chciałabym raz jeszcze gorąco podziękować Szanownym Państwu za tę wspaniałą współpracę. Myślę, że osiągnęliśmy naprawdę dobre wyniki.
Cristian Silviu Buşoi
Panie Przewodniczący! Przede wszystkim chciałbym pogratulować sprawozdawcy, Panu Posłowi Toine'owi Mandersowi, świetnie wykonanej pracy i wytrwałości, jaką okazał podczas negocjacji z Radą dotyczących omawianego wniosku w sprawie rozporządzenia.
Z zadowoleniem przyjmuję porozumienie wypracowane z Radą w drugim czytaniu. Uważam, że jest to porozumienie, które choć może być jeszcze ulepszone, zwiększy konkurencyjność branży odzieżowej, a jednocześnie zapewni konsumentom dostęp do lepszych informacji. Porozumienie to zawiera wiele pozytywnych aspektów. Przede wszystkim uproszczona została procedura wpisywania nowych włókien do załącznika I. Pomoże to w obniżeniu kosztów administracyjnych branży odzieżowej i pozwoli przeznaczyć te pieniądze na innowacje. Wynikające z tego środka korzyści odczują między innymi konsumenci, ponieważ zachęca on do innowacji.
Ponadto uważam, że omawiane rozporządzenie przyniesie konsumentom korzyści w związku z wprowadzeniem wymogów zakresie etykietowania. Dostarczanie konsumentom wystarczających informacji, tak aby mogli dokonywać świadomych wyborów, jest całkowicie naturalnym działaniem. Dyskusje w sprawie etykietowania trwały dłużej, niż Komisja początkowo proponowała. Uważam jednak, że będzie to z korzyścią dla europejskich konsumentów. Zgadzam się, że potrzebujemy więcej czasu, by oszacować wpływ niektórych dodatkowych wymogów w zakresie etykietowania, zwłaszcza dotyczących miejsca pochodzenia, sposobu konserwacji oraz wprowadzenia zharmonizowanego systemu oznaczania rozmiaru odzieży. Dlatego właśnie badanie przeprowadzone przez Komisję stanowi pierwszy krok naprzód.
Uważam również, że wymóg w zakresie etykietowania dotyczący części nietekstylnych pochodzenia zwierzęcego jest oznaką prawdziwego postępu, ponieważ konsumenci nie chcą, by kupowane przez nich wyroby włókiennicze zawierały takie materiały. Moim zdaniem, ogólnie rzecz biorąc, przedmiotowe rozporządzenie pomoże umocnić jednolity rynek wyrobów włókienniczych, co w pełni popieram.
Adam Bielan
Uproszczenie obowiązujących ram prawnych dotyczących etykietowania wyrobów włókienniczych ma na celu zachęcenie do opracowywania i wprowadzania nowych włókien na rynek. Wniosek, nad którym jutro zagłosujemy, różni się znacząco od tego zaproponowanego przez Komisję Europejską, który wprowadzał głównie techniczne zmiany upraszczające obowiązujące prawodawstwo.
Pierwotnym celem raportu jest bowiem przyspieszenie procedur rejestracji nazwy nowego włókna, aby skutecznie wesprzeć innowacyjność w europejskim przemyśle włókienniczym i odzieżowym, jednocześnie umożliwiając konsumentom szybsze korzystanie z nowoczesnych wyrobów. Mimo, iż ponad dwuletnie prace spowolniły proces upraszczania procedur, przypomnę, że Parlament proponował rozszerzenie pierwotnego zakresu rozporządzenia, w szczególności o przepisy dotyczące kraju pochodzenia produktu tekstylnego, to cieszę się, że uzgodniony kompromis został wyważony. Zaznaczam jednak, że moja grupa optowała za zatwierdzeniem wniosku w jego początkowej wersji z szybką korzyścią dla biznesu i konsumentów. Od początku proponowaliśmy bowiem, by prace nad tymi kwestiami nie odbywały się w kontekście sprawozdania technicznego. Komisja zatem zostanie poproszona, aby głębiej przeanalizować sprawę obowiązujących etykiet made in dla produktów włókienniczych wytwarzanych poza Unią i do roku 2013 sporządzi sprawozdanie w sprawie uruchomienia ewentualnego systemu oznakowania pochodzenia produktów. Sprawozdaniu temu może towarzyszyć wniosek legislacyjny.
Kompromis między Parlamentem i Radą gwarantuje ponadto, że etykiety produktów odzieżowych informować będą o użyciu materiałów pochodzenia zwierzęcego. Jeżeli w przyszłości pracować będziemy nad nowymi możliwościami informowania konsumentów o produkcie tekstylnym jak np. harmonizacja rozmiarów na skalę europejską lub też technologie RFiD pamiętajmy, aby uwzględnić podejście pragmatyczne zgodne z tym, czego oczekują konsumenci jak również z tym, czego może dokonać przemysł.
Eva-Britt Svensson
Panie Przewodniczący! Mówimy, że siła konsumenta jest ważna, więc jeśli traktujemy te słowa poważnie, niewątpliwie musimy dać konsumentom możliwość użycia tej siły. Musimy zapewnić im dostęp do właściwych informacji o produkcie itd., tak aby mogli dokonywać rozsądnych i świadomych wyborów. W związku z tym chciałabym podziękować sprawozdawcy, Panu Posłowi Mandersowi, szczególnie za wytrwałość oraz zaangażowanie w dążeniu, by sprawozdanie uwzględniało także perspektywę konsumenta. Chciałabym podziękować również kontrsprawozdawcom, którzy z dużym zaangażowaniem dążyli do zwiększenia siły konsumenta. Jako kontrsprawozdawczyni złożyłam w imieniu Konfederacyjnej Grupy Zjednoczonej Lewicy Europejskiej/Nordyckiej Zielonej Lewicy poprawkę dotyczącą oznaczania miejsca pochodzenia, obowiązkowego etykietowania produktów pochodzenia zwierzęcego oraz etykietowania etycznego i ekologicznego. Nie wszystkie aspekty zostały uwzględnione, ale bardzo mnie cieszy obecny kompromis i chciałabym wyrazić swoje poparcie.
Brakuje nam informacji, jeśli chodzi o substancje chemiczne i różne produkty stosowane w produkcji tekstylnej. Komisja zobowiązała się do przeprowadzenia studium w tej sprawie, a ja chciałabym podkreślić, jak ważne jest przeprowadzenie tego badania, abyśmy mogli chronić zdrowie publiczne i walczyć między innymi z alergiami, które ostatnio występują coraz częściej. Musimy mieć możliwość dostrzeżenia i w razie konieczności uzasadnienia występujących powiązań.
Jestem również zadowolona, że wprowadzono wymóg dotyczący etykietowania części wyrobów włókienniczych pochodzenia zwierzęcego i chciałam wykorzystać przysługujący mi czas, by podziękować wszystkim za dążenie do zwiększenia siły konsumenta. Dziękuję Państwu za uwagę.
Oreste Rossi
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Przedmiotowy dokument został stworzony z myślą o zastąpieniu trzech przestarzałych dyrektyw i dotyczy etykietowania wyrobów włókienniczych wprowadzanych do obrotu w Unii Europejskiej oraz rejestrowania i określania substancji wchodzących w ich skład.
W pierwszym czytaniu przyjęty został tekst, w którym wezwano do uwzględniania na etykietach miejsca pochodzenia, a także pełnego i obowiązkowego wykazu składu surowcowego wyrobu. Niestety stanowisko Rady zdaje się być sprzeczne z tekstem przyjętym przez Parlament, ponieważ Rada jest przeciwna przede wszystkim jakimkolwiek odniesieniom do oznaczeń pochodzenia oraz uwzględnieniu identyfikowalności w etykietowaniu wyrobów włókienniczych.
Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (IMCO), tylko po to, żeby doprowadzić do przyjęcia dokumentu w drugim czytaniu, zgodziła się na tekst, który nas nie zadowala, ponieważ nie przewiduje obowiązku oznaczania miejsca pochodzenia. W związku z tym zagłosujemy przeciwko przyjęciu tego dokumentu, ponieważ nie zrealizowano celu, jakim było zapewnienie konsumentom dostępu do poprawnych i dokładnych informacji dotyczących miejsca pochodzenia i składu surowcowego wyrobów.
Antonio Cancian
(IT) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Pani Minister, Panie i Panowie! Dzięki przedmiotowemu rozporządzeniu w sprawie etykietowania wyrobów włókienniczych, którego dotyczy jutrzejsze głosowanie podczas sesji plenarnej, Europa zrealizuje cel, do którego dążyła od lat. Głosowanie to można jednak uznać dopiero za pierwszy krok w kierunku kompleksowych przepisów prawnych mających chronić wszystkich konsumentów europejskich za pomocą oznaczania kraju pochodzenia oraz przyjęcia nowego i dokładnego mechanizmu identyfikowalności.
Z zadowoleniem przyjmuję wezwanie Komisji Europejskiej do opracowania wniosku legislacyjnego w sprawie przyjęcia nowych, dokładniejszych i kompletnych systemów etykietowania. Umożliwią one dostęp do informacji dotyczących składu surowcowego i miejsca pochodzenia wyrobów włókienniczych przywożonych z krajów trzecich i sprzedawanych na rynku Unii Europejskiej, a tym samym ochronę konsumentów przed fałszywymi, niedokładnymi lub wprowadzającymi w błąd informacjami na temat pochodzenia produktów. Mam nadzieję, że dzięki temu wesprzemy innowacyjność w przemyśle włókienniczym i odzieżowym, a jednocześnie umożliwimy konsumentom korzystanie z innowacyjnych wyrobów.
Wniosek jest również korzystny dla europejskiego przemysłu wytwórczego i chroni jego interesy w kontekście globalnym. Poza tym poprzez omawiane środki Parlament Europejski wysyła do rządów państw członkowskich pozytywny sygnał, który skłoni je do uwzględnienia identyfikowalności wyrobów włókienniczych. Dzięki temu konsumenci będą mieli dostęp do bardziej kompleksowych i rzetelnych informacji na temat oznaczeń pochodzenia, co pozwoli im uniknąć wprowadzania w błąd.
Teraz musimy rozszerzyć zakres regulacji dotyczących etykietowania wyrobów włókienniczych na wszystkie sektory rynku, a co za tym idzie skoordynować różnorodne wnioski legislacyjne. Musimy wywierać naciski na Radę, by w krótkim terminie przyjęła wniosek w sprawie nazewnictwa włókien oraz etykietowania wyrobów włókienniczych, a także ogólne rozporządzenie w sprawie oznaczeń pochodzenia przegłosowane w październiku ubiegłego roku w Strasburgu. Ostateczny termin przewidziany na 30 września 2013 r. jest, jak podkreślił pan komisarz Tajani, zbyt odległy. Zatem polegamy na nim i wierzymy, że dotrzyma złożonej obietnicy dotyczącej przyspieszenia prac.
María Irigoyen Pérez
(ES) Panie Przewodniczący! Swoje wystąpienie chciałabym zacząć od złożenia gratulacji wszystkim, którzy przyczynili się do wypracowania tego porozumienia.
Wszyscy powinniśmy przyjąć to sprawozdanie z zadowoleniem, ponieważ dotyczy codziennego życia wszystkich członków społeczeństwa. Ja natomiast - jako osoba o konstruktywnych cechach osobowości - chciałabym wypunktować kilka kwestii.
Na początek chciałabym zwrócić uwagę na znaczenie zapewnienia konsumentom dokładnych i właściwych, a nade wszystko kompleksowych i ujednoliconych informacji na temat składu surowcowego wyrobów włókienniczych; wyczerpująca informacja jest bezużyteczna, jeśli konsumenci nie mogą jej rozszyfrować. Wykonaliśmy niezbędny krok naprzód, ale to za mało: musimy dokonać dalszego postępu i chronić najbardziej narażonych członków społeczeństwa.
Panie i Panowie! Bardzo ważne jest stworzenie europejskiego jednolitego systemu oznaczania rozmiaru odzieży na podstawie wymiarów ciała, ponieważ rozmiar jest pierwszą informacją, jakiej szukamy, gdy kupujemy ubrania. W związku z tym musimy działać ambitniej i dążyć do harmonizacji rozmiarów.
Olle Schmidt
(SV) Panie Przewodniczący! Chciałbym podziękować panu posłowi Mandersowi i pochwalić go szczególnie za uwzględnienie w tekście wniosku o określanie na etykiecie części nietekstylnych pochodzenia zwierzęcego. Etykietowanie, jak wszyscy wiemy, jest korzystne dla konsumentów. Wiemy również jak ważna jest wolność wyboru, a konsumenci w celu dokonania świadomej decyzji muszą mieć dostęp do rzetelnych informacji, które są prawdziwe i zrozumiałe. Pod tym względem mam problem z oznaczaniem pochodzenia. Współcześnie produkty są często złożone z części tekstylnych i nietekstylnych pochodzących z różnych państw i właściwe oznaczenie miejsca pochodzenia danej odzieży jest niemalże niemożliwe. Pan Poseł Manders sam poruszył ten temat: gdzie stawiamy granicę, co powinniśmy etykietować i jaki udział w wyrobie powinny mieć elementy pochodzące z konkretnego kraju?
We współczesnym, zglobalizowanym świecie oznaczenia pochodzenia mogą być narzędziem umożliwiającym konsumentom zdobywanie informacji i podejmowanie świadomych decyzji. Mogą być jednak także oznaką ukrytego protekcjonizmu. Czasami, gdy słucham różnych wypowiedzi mam wrażenie, że dostrzegam w nich właśnie protekcjonizm. Europa jest bogata dzięki otwartym granicom i wolnemu handlowi, o czym wiedzą europejscy konsumenci. Dziękuję Państwu za uwagę.
Anna Rosbach
(DA) Panie Przewodniczący! Branża odzieżowa jest branżą globalną. Ubrania, które nosimy często przemierzają cały świat, zanim trafią do europejskich konsumentów w postaci produktu końcowego. Przedmiotowe sprawozdanie jest wszechstronne, szczegółowe i bardzo rzetelne. Znalezienie równowagi pomiędzy konkurencyjnością, prawem konsumenta do informacji oraz możliwością identyfikowalności na szczeblu globalnym jest niezwykle trudne. Konsumenci mają prawo wiedzieć, jakie substancje chemiczne zostały wykorzystane w produkcji danego wyrobu, skąd pochodzą użyte surowce i mają prawo poznać inne stosowne informacje. W jaki sposób mamy jednak znaleźć równowagę między niekończącym się wykazem umieszczanym na kołnierzyku jakiegoś ubrania a małą etykietą, zawierającą jedynie informacje, że wyrobu nie należy prać?
Etykiety muszą być jednoznaczne i zawierać wyraźne informacje pozwalające klientom na dokonanie wyboru na podstawie własnych przemyśleń. Uzyskany kompromis stanowi krok w dobrym kierunku. Komisja nie przeprowadzi jednak badania przed rokiem 2013. Badanie to ma stanowić podstawę do uzyskania przez konsumentów, za pomocą etykietowania, "rzetelnych informacji na temat kraju pochodzenia oraz dodatkowych informacji zapewniających pełną identyfikowalność wyrobów włókienniczych”. Mam nadzieję, że przełożymy tę podstawę na rozsądne i przydatne przepisy prawne. Do roku 2013 wciąż jeszcze daleko, dlatego cieszę się, że pan komisarz chce przybliżyć datę przyjęcia przepisów, na mocy których konsumenci będą mieli dostęp do pełnych informacji. Panie Komisarzu! Dziękuję! Grupa Europejskich Konserwatystów i Reformatorów zagłosuje za przyjęciem omawianego wniosku.
Jacky Hénin
(FR) Panie Przewodniczący! Zniesienie w 2005 roku kontyngentów wyrobów włókienniczych otworzyło na oścież drzwi Unii dla wszelkiego rodzaju dumpingu. Miało to katastrofalne skutki dla zatrudnienia i środowiska, a ponadto wbrew pozorom w długim okresie ma także katastrofalne skutki dla zdrowia konsumentów.
Najwyższy czas, byśmy przyjęli środki mające chronić i tworzyć miejsca pracy oraz wspierać wiedzę pracowników przemysłu odzieżowego, a także zdrowie konsumentów. Mimo, że chcieliśmy pójść jeszcze dalej, wyrażamy zgodę na przedłożone wnioski dotyczące oznaczeń pochodzenia, badania w sprawie substancji niebezpiecznych oraz obowiązkowego oznaczania składu surowcowego wyrobów włókienniczych. Musimy nieustannie dbać, by we wszystkich państwach członkowskich były dostępne środki finansowe na realizację wymogów w zakresie ochrony i informacji. Musimy także podejmować działania wobec sprawców naruszeń.
Owszem musimy zagwarantować środki finansowe na walkę z fałszywymi wyrobami, na przykład na granicach, ale także w samym sercu jednolitego rynku. Jest to kwestia woli politycznej. Należy zauważyć, że niestety więcej środków finansowych przeznaczamy na tropienie Tunezyjczyków na granicy francusko-włoskiej, niż na walkę ze sprzedażą podrobionych towarów.
Jeśli się nad tym zastanowić, to niewątpliwie w Europie lepiej jest być towarem niż człowiekiem. Musimy to zmienić.
Matteo Salvini
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Partia Lega Nord dziękuje przewodniczącemu komisji i panu komisarzowi Tajaniemu, ale jednocześnie musimy zaznaczyć, że jesteśmy zupełnie nieusatysfakcjonowani.
Dla mnie ta debata jest surrealistyczna. To jest oszustwo, najzwyklejsze oszustwo. Niektórzy podekscytowani posłowie z lewego skrzydła sugerują, żebyśmy przyjęli jednolite rozmiary odzieży, podczas gdy nie znamy pochodzenia ubrań noszonych przez konsumentów. To by było na tyle, jeśli chodzi o wolny rynek! Chciałbym, żeby tej surrealistycznej debacie - przeprowadzonej w czwartkowe popołudnie, w na wpół pustym Parlamencie - przysłuchało się kilka tysięcy producentów, którzy przetrwali kryzys branży odzieżowej.
Rozumiem na czym polega logika kompromisu, ale tekst w obecnej formie niszczy kompromis, który wypracowaliśmy w pierwszym czytaniu i przegłosowaliśmy znaczną większością głosów. Był to wyważony tekst, uwzględniający potrzeby zarówno producentów, jak i konsumentów. Od tamtej pory mamy do czynienia z samymi porażkami: jeśli się nie mylę, zaledwie dwa z 27 państw członkowskich chciały, aby konsument był informowany o składzie surowcowym wyrobów włókienniczych, a prezydencja węgierska i Rada to zignorowały. Czyż nie jest to kolejny dowód na to, że Europa znajduje się lata świetlne od zadbania o interesy obywateli, niezależnie czy są oni producentami czy konsumentami?
Csanád Szegedi   -
(HU) Panie przewodniczący, panie i panowie, pani przewodnicząca Győri! Pozwolę sobie podzielić temat etykietowania wyrobów włókienniczych na dwie ważne kwestie. Pierwszą ważną kwestią jest konieczność wskazania, skąd, z jakiego kraju, pochodzi wyrób włókienniczy. Drugą ważną kwestią jest oczywiście dokładne określenie składu surowcowego wyrobów włókienniczych. Niewątpliwie w obu przypadkach korzystny będzie jednolity system regulacji.
Przyjrzyjmy się pierwszej kwestii, a mianowicie, pochodzeniu wyrobów. Możemy zacząć od frazesu, że w Unii Europejskiej trwa ciągły kryzys wynikający głównie z tego, że przemysł wytwórczy, na przykład branża odzieżowa, zleca usługi na zewnątrz, państwom Dalekiego Wschodu w celu zdobycia łatwych i szybkich zysków, a to pociąga za sobą spadek produkcji unijnej.
Musimy znaleźć branże przełomowe, które pomogą Unii Europejskiej przezwyciężyć kryzys. Taką branżą jest przede wszystkim branża odzieżowa, a także na przykład rolnictwo, produkcja maszyn lub turystyka.
Producenci europejscy z branży odzieżowej znajdują się w niekorzystnej sytuacji, ponieważ dumping tanich produktów niskiej jakości importowanych z Dalekiego Wschodu uniemożliwia europejskim producentom robienie postępów.
Należy zamieszczać oznaczenie kraju pochodzenia, byłbym nawet zdecydowanie za oznaczaniem konkretnego państwa członkowskiego UE, ponieważ wierzę w mądrość konsumentów, którzy wspierają własne gospodarki, czyli na przykład ufam, że Bułgarzy, Czesi, Węgrzy czy Niemcy będą kupować wyroby produkowane w swojej ojczyźnie.
Musimy chronić nasze rynki przy użyciu nowych technologii i musimy także określać jakość surowców za pomocą surowych testów laboratoryjnych.
Zuzana Roithová
- (CS) Panie Przewodniczący! W ubiegłym tygodniu minął rok od przyjęcia znaczną większością głosów w pierwszym czytaniu bardzo kompleksowego dokumentu w sprawie wyrobów włókienniczych, w formie złożonej przez Komisję Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów. Gorąco pochwalam prace sprawozdawcy, Pana Posła Toine'a Mandersa oraz pozostałych osób, które do ostatniej chwili negocjowały z Radą kompromis w drugim czytaniu, który pozwala na szybsze wprowadzanie nowych włókien do produkcji europejskiej i zwiększa bezpieczeństwo produktów.
Muszę jednak wyrazić ubolewanie nad upartym stanowiskiem Rady, która odmówiła wprowadzenia wymogu oznaczeń pochodzenia i harmonizacji oznaczania rozmiarów odzieży. Jestem bardzo rozczarowana podejściem Rady, które pozbawia konsumentów prawa sprawdzenia przed dokonaniem zakupu, skąd pochodzi znaczna część danego wyrobu. W końcu nie są to przecież informacje poufne. Wzmocniłoby to promocję europejskich marek wysokiej jakości i dało obywatelom słuszny powód do dumy z wyrobów, które Europejczycy wciąż mogą produkować pomimo konkurencji z krajów o taniej sile roboczej. Jeśli konsumenci wiedzą, gdzie powstał produkt, to z większą łatwością unikną nabywania produktów niebezpiecznych, których pomimo usprawnionej kontroli wciąż jest wiele na rynku. Tu absolutnie nie chodzi o protekcjonizm.
Cieszę się, że przynajmniej Komisja jest gotowa do przedstawienia do września 2013 roku oceny wpływu, która poza kwestią kraju pochodzenia, skupi się na zharmonizowanych metodach traktowania produktów, oznaczaniu rozmiaru odzieży oraz uwzględnieniu informacji dotyczących substancji niebezpiecznych, alergenów, łatwopalności itd. Za dwa lata zobaczymy, czy będzie to miało jakiś wpływ na Radę, która bardziej dba o interesy przedsiębiorstw przywożących wyroby włókiennicze z krajów trzecich, niż chroni producentów i konsumentów europejskich. Jeśli jednak chcemy zrealizować te cele, to od nas zależy, czy przekonamy do nich ludzi, nie tylko tu w Brukseli, ale również nasze rządy narodowe. Na zakończenie chciałabym raz jeszcze podziękować panu posłowi Toine'owi Mandersowi, a także panu komisarzowi i wszystkim zainteresowanym stronom za dzisiejszy rezultat.
Gianluca Susta
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Omawiany wniosek w sprawie rozporządzenia jest wart poparcia, ponieważ pomaga uprościć i zharmonizować różne przepisy prawa obowiązujące w państwach członkowskich. Wniosek stanowi sygnał, że rozporządzenie jest zgodne z wnioskami Komisji w sprawie małych i średnich przedsiębiorstw oraz strategii na rzecz ożywienia konkurencyjności europejskiej w sektorze produkcyjnym. Ponadto rozporządzenie zdecydowanie wynagradza innowacyjność i przyczynia się do zwiększenia przejrzystości procesu.
Chcę jednak zauważyć, że kompromis osiągnięty wraz z uwzględnieniem klauzuli przeglądowej i wspólnego oświadczenia Parlamentu i Rady w sprawie oznaczeń pochodzenia - którego znaczenie polityczne dostrzegam - może ustanowić precedens i narazić na szwank wynik trudnych negocjacji pomiędzy Komisją, Parlamentem i Radą, dotyczących złożonej kwestii oznaczania pochodzenia produktów spoza UE, który Parlament przyjął w pierwszym czytaniu w październiku ubiegłego roku i który dotyczy także wyrobów nietekstylnych.
Najwyższy czas, by Rada spostrzegła w końcu demokratyczną wolę wyrażoną przez większość posłów do PE. Mimo tych zastrzeżeń zagłosujemy jednakże za przyjęciem omawianego wniosku w sprawie rozporządzenia.
Claudio Morganti
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Chociaż przedmiotowe sprawozdanie zawiera użyteczne środki mające uprościć i zharmonizować przepisy w tym obszarze, to jestem mu przeciwny, ponieważ nie zdołaliśmy uwzględnić w nim odniesienia do kwestii oznaczania miejsca pochodzenia. Środek ten miałby zasadnicze znaczenie dla branży odzieżowej i byłby gwarancją dla europejskich obywateli i konsumentów.
Nasi główni konkurenci, jak Stany Zjednoczone, Japonia, czy nawet Chiny, już od jakiegoś czasu stosują tę samą zasadę. Któż wie dlaczego, ale Europa zdaje się uważać ten aspekt za całkowicie nieistotny i uboczny. Z pewnością nie jest to jednak kwestia banalna: etykiety z oznaczeniem pochodzenia mogą pomóc w walce z fałszowaniem wyrobów, a także w ochronie jakości. W zeszłym tygodniu w mojej rodzinnej miejscowości, Prato, przejęto 73 tysiące sfałszowanych produktów, z czego większość stanowiły wyroby włókiennicze.
Fałszowanie, podróbki, niezwykle niskie koszty produkcji na Dalekim Wschodzie itd., to wszystko powaliło naszą branżę odzieżową i wytwórczą na kolana, a Europa ignoruje wszystkie nasze prośby. Niestety zrzeczenie się oznaczeń pochodzenia jest zaledwie jedną z ostatnich strasznych koncepcji.
(Mówca zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane zgodnie z regułą niebieskiej kartki na mocy art. 149 ust. 8 Regulaminu)
Lara Comi
(IT) Panie Przewodniczący! Zwracam się do posłów z partii Lega Nord, by zapytać co takiego uczynili w trakcie negocjacji oraz rozmów trójstronnych, bowiem wraz z Grupą Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) prosiłam ich o aktywny wkład w ten proces?
Każdy ma prawo do krytykowania, ale należałoby raczej pracować wspólnie nad osiągnięciem widocznych rezultatów, a nie tylko wygłaszać slogany.
Claudio Morganti
(IT) Panie Przewodniczący! W pierwszym czytaniu w komisji przyjęty został całkiem inny tekst, uwzględniający świadectwo pochodzenia wyrobu. Nie do końca wiadomo, czemu Rada i Komisja zrezygnowały z tego punktu: nie zamierzamy się poddawać, dlatego właśnie ze względu na pominięcie kwestii świadectwa pochodzenia głosujemy przeciwko omawianemu sprawozdaniu.
Elisabetta Gardini
(IT) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Zebraliśmy się tu, by ocenić tekst, który niewątpliwie zawiera kilka luk, ponieważ moim zdaniem wszyscy chcieliśmy dokumentu bardziej ambitnego, co tak często powtarzamy na tej sali. Wszyscy mamy jednak świadomość, że zmierzamy w dobrym kierunku. Oczywiście przejrzysty i obowiązkowy system etykietowania wszystkich wyrobów odzieżowych umożliwia dokładniejszą kontrolę i oznacza, że możliwa jest skuteczniejsza walka z produktami sfałszowanymi i nielegalnymi.
Na przykład omawiany tekst był praktycznie jednogłośnie chwalony za wprowadzenie obowiązkowego wymogu informowania na etykiecie, że wykończenia garderoby są pochodzenia zwierzęcego. Mamy nadzieję, że umożliwi to skuteczniejszą walkę z ohydnym zjawiskiem handlu futrem psów i kotów, które jest stosowane w wykończeniach odzieży wchodzącej na nasz rynek drogą nielegalną. Liczyliśmy na ambitniejszy plan, uwzględniający oznaczanie miejsca pochodzenia, a przynajmniej natychmiastowe oznaczanie pochodzenia produktów z krajów trzecich słynących z tego, że nie przestrzegają żadnych zasad ani przepisów dotyczących ochrony konsumentów, pracowników, środowiska i dzieci; zasad i przepisów, które obecnie w Europie są standardową praktyką i stanowią prawdziwą gwarancję dla konsumentów i obywateli. Chciałabym, żebyśmy pamiętali jednak, że tę bitwę musimy wygrać wspólnymi siłami i działaniem w sojuszu, ponieważ jak zauważyła Pani Poseł Comi, ta walka zaczęła się dawno temu, a dziś czynimy olbrzymi postęp.
Konsultacje z konsumentami, do których przeprowadzenia zobowiązał się pan komisarz, będą miały zasadnicze znaczenie, nie tylko dla branży odzieżowej, ale również dla tych sektorów, w przypadku których Parlament często kwestionował ogólną chęć społeczeństwa do otrzymywania informacji dotyczących miejsca pochodzenia. Uważam, że taka informacja będzie znajdowała się na samym początku listy preferencji konsumentów i doceniam starania w tym zakresie, jakich dołożyli wszyscy posłowie do PE pracujący nad tym ważnym tekstem.
Ildikó Gáll-Pelcz   -
(HU) Panie Przewodniczący! Podczas dyskusji dotyczących tego sprawozdania musimy zwrócić szczególną uwagę na interesy konsumentów. Musimy dążyć do zapewnienia dokładnych informacji i etykietowania, ponieważ dzięki tym środkom powstanie dla konsumentów wartość dodana Unii Europejskiej. Obowiązujące przepisy prawne umożliwiają odstępstwa. Oznacza to dla Unii Europejskiej niekorzystne warunki konkurencji, zatem nadszedł czas, by przeprowadzić przegląd przepisów pod kątem obecnej sytuacji rynkowej.
Być może sprawozdawca ma rację, gdy mówi, że nie ma wystarczających dowodów na istnienie potencjalnych skutków stosowania surowców niebezpiecznych. Być może jednak nie ma racji i należałoby przyjrzeć się tej kwestii z bliska. Ważne jest również ocenienie związków przyczynowo-skutkowych, o ile takie są, między reakcjami alergicznymi a włóknami syntetycznymi i barwnikami stosowanymi w produkcji wyrobów włókienniczych. W związku z tym kwestiom dotyczącym jakości, pochodzenia i identyfikowalności należy nadać jeszcze wyższy priorytet.
Phil Prendergast
Panie Przewodniczący! Obywatele UE mają prawo znać skład surowcowy ubrań, które noszą, a przedmiotowe rozporządzenie pozwoli im uniknąć zakupu wyrobów zawierających nietekstylne części pochodzenia zwierzęcego, co jest dla nich ważne ze względów zdrowotnych, etycznych lub innych. Obecnie użycie takich surowców na przykład w wykończeniach części garderoby nie podlega obowiązkowemu uwzględnieniu na etykiecie; większość konsumentów nie zdaje sobie z tego sprawy i może nie znać dokładnego składu surowcowego kupowanych wyrobów włókienniczych.
Unijne przepisy prawne w tym zakresie obowiązują już w odniesieniu do obuwia, a dostarczenie konsumentom takich samych informacji w przypadku zakupu ubrań jest uzasadnione. Na przyjęciu tego wniosku zyskają szczególnie alergicy, ponieważ futro stanowi potencjalne zagrożenie dla ich zdrowia. Komisja musi także zbadać, czy potencjalnie niebezpieczne surowce i substancje chemiczne stosowane w wyrobach włókienniczych mogą wywoływać reakcje alergiczne.
W przyszłości przy wprowadzaniu nowych nazw włókien tekstylnych należy uwzględniać dostępne dane naukowe dotyczące ewentualnych reakcji alergicznych i innych skutków ubocznych dla zdrowia ludzkiego. Trzeba podkreślić, że omawiane wnioski są wyważone i przewidują na przykład zwolnienie z obowiązku etykietowania odzież produkowaną przez krawców będących osobami samozatrudnionymi.
Antonio Tajani
wiceprzewodniczący Komisji - Panie Przewodniczący! Uważam, że nie jest to debata techniczna, a raczej polityczna, prowadzona w kontekście decyzji podjętych przez instytucje Unii Europejskiej - w tym wypadku Parlament, Komisję i Radę - mających ożywić gospodarkę realną.
Komisja Europejska i komisarz ds. przemysłu i przedsiębiorczości zamierzają nadal wspierać politykę przemysłową oraz małe i średnie przedsiębiorstwa, częściowo po to, by dawać obywatelom odpowiedzi dotyczące kwestii jakości wyrobów produkowanych przez nasze przedsiębiorstwa. Konkurencyjność gospodarki europejskiej jest także mierzona pod względem jakości produktu, będącego czynnikiem w procesie ochrony zdrowia naszych współobywateli. Dlatego właśnie dziś wieczorem, na zakończenie debaty, Komisja Europejska ponawia swoje zobowiązanie do wprowadzenia obowiązku oznaczania pochodzenia. Jak już oświadczyłem i aby uspokoić pana posła Canciana oraz pozostałych Szanownych Posłów, którzy wyrażali zaniepokojenie zbyt długim harmonogramem prac, mogę potwierdzić, że spróbujemy przedstawić wyniki prac przed wyznaczonym terminem. Potwierdzam, że pod tym względem upoważniłem swoich współpracowników do kontynuowania prac, ponieważ Komisja od zawsze wspierała koncepcję oznaczania pochodzenia zarówno produktów wyprodukowanych w Unii Europejskiej, jak i przywożonych z krajów trzecich.
Niewątpliwie dzisiejsza debata nie jest bezowocna, ponieważ pani przewodnicząca Győri wyraźnie powiedziała, że Rada przywiązuje dużą wagę do omawianej klauzuli - będącej kluczem do dzisiejszej debaty politycznej - i że jest gotowa do wypracowania z Komisją i Parlamentem raczej przyszłościowego niż wstecznego porozumienia, aby przygotować dla naszych obywateli rzetelne odpowiedzi.
Nadal wierzę, że kwestia identyfikowalności wpływa na konkurencyjność MŚP; od momentu nominowania mnie na komisarza moim priorytetem była polityka na rzecz MŚP, czyli kontynuacja prac mojego poprzednika. Zamierzam nadal chronić zdrowie konsumentów poprzez zapewnienie jakości produktów, które będą konkurencyjne na rynku międzynarodowym, ponieważ konkurencyjność produktów unijnych jest mierzona ich jakością. Dlatego uważam, że należy kontynuować prace w tym kierunku.
Jestem zadowolony z porozumienia wypracowanego przez współustawodawców. Parlament i Rada, jak Państwu wiadomo, muszą ocenić je w drugim czytaniu, ale Komisja Europejska zamierza wykorzystać tę inicjatywę polityczną i wzmocnić ją. Inaczej mówiąc, komisarz ds. przemysłu i przedsiębiorczości zamierza bezzwłocznie rozpocząć prace nad zapewnieniem ochrony naszych wyrobów, dla dobra konkurencyjności naszych przedsiębiorstw oraz zdrowia naszych obywateli.
Zanim zakończę, chciałbym wspomnieć o naszym zobowiązaniu do wspierania innowacji w branży włókienniczej i odzieżowej. Zmiana przepisów jest jednym ze sposobów ochrony konkurencyjności, ale trwają także prace nad innymi inicjatywami w ramach polityki przemysłowej. Wymienię tylko dwie z nich. Pracujemy nad środkami na rzecz wsparcia transferu rezultatów badań i ich przełożenia na konkretne, zbywalne produkty i usługi. Opracowujemy również komunikat w sprawie zasadniczych aspektów konkurencyjności w branży mody.
Działania te mają na celu podkreślenie konieczności ochrony przedsiębiorstw europejskich oraz pokazanie, że w gospodarce społecznej i rynkowej nie ma mowy o wzroście gospodarczym i rozwoju, a przede wszystkim o zatrudnieniu w sytuacji, gdy rynek - także będący zasadniczym instrumentem Unii Europejskiej - nie realizuje wyższego i ważniejszego celu, jakim jest polityka społeczna.
Enikő Győri
urzędująca przewodnicząca Rady - (HU) W kilku słowach odpowiem teraz na pytania dotyczące oznaczeń kraju pochodzenia, ponieważ tego tematu dotyczyła najbardziej ekscytująca część debaty. Muszę przyznać, że ta kwestia wywołała ożywioną debatę nie tylko podczas konsultacji z Parlamentem, ale również w Radzie i dlatego dogłębnie ją omówiliśmy.
Ponieważ konsultacje w sprawie wniosku horyzontalnego dotyczącego kraju pochodzenia w obszarze polityki handlowej nie dobiegły jeszcze końca, nie sądziliśmy, by stosowne było tworzenie precedensu, który zagrozi przyjęciu wniosku i zaszkodzi wynikowi tej debaty. Rozważaliśmy także możliwość utworzenia systemu określania miejsca pochodzenia, który funkcjonowałby na zasadzie dobrowolności. W praktyce podmioty mają już dostęp do tej opcji. Uwzględnienie jednak takiego systemu dobrowolnego w rozporządzeniu, bez stosownego mechanizmu wdrożeniowego, doprowadziłoby do nieuzasadnionych obciążeń i zakłóceń, a tego chcieliśmy za wszelką cenę uniknąć.
Jestem przekonana, że Komisja w swoim sprawozdaniu oceni wpływ ewentualnego systemu określania pochodzenia, tak aby ustawodawcy mogli w przyszłości podjąć rozsądne decyzje.
(IT) (...) Muszę również wyrazić swoją wdzięczność dla pana Tajaniego za chęć przyspieszenia prac w Komisji zmierzających do znalezienia rozwiązania problemu w tym niezwykle ważnym obszarze.
(HU) Zatem na zakończenie dodam, że uwzględnienie w tekście klauzuli przeglądowej, a także umieszczenie tego tematu w punkcie preambuły zdawało się być rozwiązaniem praktycznym. Niezmiernie się cieszę, że pani poseł Lara Comi, która dziś była najważniejszym przedstawicielem w tej kwestii i jest jednocześnie pionierem na tym polu, także powiedziała, że to rozwiązanie jest właściwe i dobre oraz że może służyć za podstawę przyszłych wspólnych prac.
Chcę raz jeszcze podziękować wszystkim za tę ważną debatę. To dobrze, że mamy teraz harmonogram prac dotyczący także przyszłości. Zgodnie z tym, co mówiło tu wielu posłów, bardzo ważna jest dla nas możliwość skuteczniejszej walki z fałszowaniem wyrobów i umożliwienie europejskim konsumentom pokładania zaufania w identyfikowalność wyrobów włókienniczych.
W związku z tym chcę raz jeszcze w imieniu prezydencji podziękować sprawozdawcy, kontrsprawozdawcom, przewodniczącemu Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz jego zespołowi za wspólne wysiłki zmierzające do wypracowania porozumienia w drugim czytaniu w sprawie tego dokumentu, dzięki któremu rynek wewnętrzny wyrobów włókienniczych może funkcjonować jeszcze skuteczniej.
Toine Manders
sprawozdawca - (NL) Panie Przewodniczący! Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów popiera wolny handel i jest przeciwna protekcjonizmowi. Przedmiotowy wniosek nigdy nie krył w sobie dążenia do protekcjonizmu, ale miał na celu zagwarantowanie stosowania nowoczesnych technologii w dostarczaniu konsumentom stosownych i dokładnych informacji. Za bezsensowną uważam postawę niektórych posłów, którzy po pierwszym czytaniu mówili "cóż, ta sprawa jest już zakończona, więc teraz możemy działać jak gdyby nigdy nic”. Przecież wszyscy na tej sali wiemy, że jeśli chcemy działać jak dotychczas i jeśli nasze pragnienia są inne niż pragnienia Rady i Komisji, to nasze plany zostaną unicestwione. Zwrócenie teraz Państwa uwagi na ten aspekt jest łatwe, ale moim zdaniem jest to słuszny kierunek. Widziałem, jak zdecydowanie pan komisarz Tajani wspierał ten kompromis i apeluję do pani przewodniczącej Györi o równie zdecydowaną postawę w celu przekonania Rady do zaakceptowania pozytywnych aspektów, które przyniesie przeprowadzone badanie, a następnie zagwarantowanie ich przepisami prawnymi.
Jeśli tak się stanie, to moim zdaniem zdołamy pokazać, że tworzymy prawo korzystne dla naszego przemysłu, dla naszych konsumentów, a także dla nas, ponieważ naprawdę musimy utrzymać w Europie publiczne poparcie.
Dziękuję wszystkim za okazane wsparcie. Panie Komisarzu Tajani! Raz jeszcze dziękuję za poparcie i mam nadzieję, że jak najszybciej to możliwe otrzymamy wyniki badania. Mam również nadzieję, że urzędująca przewodnicząca Rady zdoła przekonać Radę, że możemy rozpocząć pracę w dobrej atmosferze.
Moim zdaniem przyszłość pokaże, iż obrany obecnie kurs jest wzorem, przykładem dla wielu sektorów, kierunkiem wartym naszego poświęcenia. Nigdy nie należy opierać przepisów prawnych na emocjach, ponieważ nie tego chcemy. Wręcz przeciwnie, chcemy przepisów wzmocnionych i popartych argumentami naukowymi, wykorzystujących wkład od wszystkich zainteresowanych stron, które ostatecznie dadzą prawodawstwo dobre dla każdego, a jednocześnie wykonalne. Takie prawodawstwo poprowadzi nas do bogatszej Europy.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w środę, 11 maja o godz. 12:30.
Pisemne oświadczenia (art. 149 Regulaminu)
Ilda Figueiredo
Wiemy, że w dniu 30 stycznia 2009 r. Komisja przyjęła obecny wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych i etykietowania wyrobów włókienniczych. Celem wniosku jest uproszczenie oraz poprawa obowiązujących ram prawnych dotyczących etykietowania wyrobów włókienniczych, aby zachęcić do opracowywania i wdrażania nowych włókien. Wniosek usprawnia proces ustawodawczy w celu dostosowania prawodawstwa do postępu technicznego w drodze przekształcania trzech obowiązujących dyrektyw w jedno rozporządzenie, co pozwoliłoby uniknąć transpozycji aktualizacji o charakterze czysto technicznym i skróciło okres, jaki upływa od złożenia wniosku do przyjęcia nazwy nowego włókna.
Większość w Parlamencie popiera uproszczenie obowiązujących ram prawnych, wspiera ono bowiem innowacyjność w przemyśle włókienniczym i odzieżowym, a jednocześnie umożliwia użytkownikom tych wyrobów i konsumentom szybsze korzystanie z wyrobów innowacyjnych.
W swoim stanowisku w pierwszym czytaniu, przyjętym dnia 18 maja 2010 r., Parlament zatwierdził - znaczną większością głosów - 63 poprawki, w tym przepisy dotyczące oznaczania miejsca pochodzenia, podawania informacji o materiałach pozyskanych od zwierząt, stosowania symboli niezależnych od języka oraz klauzulę przeglądową, ale Rada nie zatwierdziła wszystkich z nich. Ważne jednak, że zatwierdziła kilka wniosków, szczególnie tych dotyczących oznaczania pochodzenia.
W związku z tym popieramy większość z przyjętych tu stanowisk.
