Internationale standaarden voor financiële verslaglegging (IFRS) en het bestuur van de International Accounting Standards Board (IASB) (debat)
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Alexander Radwin, namens de Commissie economische en monetaire zaken, over internationale standaarden voor financiële verslaglegging (IFRS) en het bestuur van de International Accounting Standards Board (IASB).
Alexander Radwan
Mevrouw de Voorzitter, het onderwerp van het voorliggende verslag lijkt op het eerste gezicht heel technisch. Het betreft de zogenaamde standaarden voor jaarrekeningen in de Europese Unie en ook wereldwijd, vooral voor kleine en middelgrote ondernemingen. Het is misschien wel het soort onderwerp dat nu in het Europees Parlement wordt besproken en pas verscheidene jaren daarna zijn invloed pas gaat laten gelden op de economie en de gewone mensen. In dat stadium zal de roep worden gehoord dat niemand weet waar deze standaarden vandaan komen of wie ervoor verantwoordelijk is. Evenmin weet nog iemand waarom ze moeten worden toegepast.
De doelstelling is te komen tot één set reeks mondiale standaarden voor financiële verslaglegging, vooral voor naamloze vennootschappen. We steunen die doelstelling. Het argument dat daarvoor pleit is dat we behoefte hebben aan "standaarden van hoge kwaliteit” en dit Huis beschouwt zichzelf als het enige forum dat bevoegd is deze standaarden van hoge kwaliteit vast te stellen. In deze tijden van turbulentie op de financiële markten wekt het echter verbazing om te horen dat dezelfde mensen die eerder hebben gepleit voor het principe van fair value (reële waarde) nu dat principe ter discussie stellen en ook vragen of een "markt tot markt”-benadering nog verstandig is als we niet langer een markt hebben. Deze zelfde mensen die de geest uit de fles lieten ontsnappen, vragen nu of we op het goede spoor zitten.
De enige verantwoordelijken voor deze standaarden zijn de mensen die op het kantoor van deze private organisatie in Londen zitten. Zij werden bij het opstellen van hun standaarden ongetwijfeld beïnvloed door de wens om zelf hun baan te behouden. Mijn verslag, waarover we vandaag gaan stemmen, gaat daarom niet alleen over de gevolgen voor kleine en middelgrote ondernemingen, maar ook over de fundamentele vraag wie de regels voor wie opstelt en wie toezicht houdt op de toepassing van de regels.
Het eerste onderwerp is dat van de bestuursstructuur: hoe transparant is deze organisatie? Met andere woorden, hoe transparant is haar financiering? Er is hier zeker sprake van verborgen belangen. De leden van deze commissie die om transparantie vragen en altijd de markt als transparant proberen af te schilderen, moeten zich ten minste een kleine moeite getroosten om zelf te voldoen aan de vereisten van transparantie die zij voor de markt voorschrijven! Mijn indruk tot dusver is dat deze organisatie met alle middelen die zij tot haar beschikking heeft, alle middelen inzet in haar strijd om transparantie in enigerlei vorm te vermijden.
Wie neemt de beslissingen over financiering en de keuze van personeel voor specifieke posten? Om welke reden worden personen benoemd? Gaat het om een regionale balans? Gaat om het om een intersectorale balans? Het huidige project betreft de IFRS voor kleine en middelgrote ondernemingen, dus is het redelijk om te vragen wie de kleine en middelgrote ondernemingen vertegenwoordigt. Wie heeft kennis van kleine en middelgrote ondernemingen? En nog iets anders: waarom staan juist nu de IFRS voor kleine en middelgrote ondernemingen op de agenda? Wie stelt de agenda op?
Aan commissaris McCreevy en Sir David Tweedie is gedurende een aantal jaren vele keren gevraagd waarom we dit feitelijk doen. Het heeft veel jaren gekost, maar we weten nu waarom we discussiëren over IFRS voor kleine en middelgrote ondernemingen in Europa: het is vanwege verzoeken vanuit Zuid-Afrika en Brazilië. Wat een prachtig antwoord! We weten heel goed dat we ons helemaal niet bezighouden met Zuid-Afrika of Brazilië, maar eerder met de Europese markt waar een heleboel geld kan worden verdiend als van KMO's (kleine en middelgrote ondernemingen) wordt geëist dat ze iets als dit invoeren. Dit is dus waar het om gaat in de kwestie van de bestuursstructuur. Enkele eerste, positieve stappen zijn gezet.
Maar alle organen die in de toekomst moeten worden ingesteld, zullen worden beoordeeld overeenkomstig de vraag of de mensen die tot deze toezichthoudende organisatie behoren en daar vragen op politiek niveau over moeten beantwoorden - en dat kan ook een lid van de Commissie zijn - ook de bevoegdheid zullen hebben om aan nieuwe ontwikkelingen vorm te geven. Het is niet voldoende dat ze eenvoudigweg van voorstellen op de hoogte worden gesteld.
Een van onze doelen is convergentie. We moeten ervoor zorgdragen dat de interpretatie van convergentie niet aan de greep van Europa ontsnapt en wordt vervangen door de interpretatie van de SEC. In Europa zijn we vandaag voldoende bekend met de manier waarop toezicht wordt gehouden op de effectenbeurs van de VS. We moeten niet zo naïef zijn om de zaak van het toezicht aan de Amerikanen over te laten. Wat we willen, is daarom datgene wat we al gevraagd hebben: IFRS zoals Europa ze kent en niet zoals deze board dicteert.
Kleine en middelgrote ondernemingen krijgen hiermee te maken, en ik moet zeggen, zonder er doekjes om te wikkelen, dat de ideeën die vandaag op tafel liggen te gecompliceerd en te moeilijk zijn. Ik zou ook willen waarschuwen tegen een vrijwillige aanpak. Ik draag vandaag mijn Beierse jas en er schiet mij een goed oud Beiers woord te binnen: het is "hinterfotzig” en het betekent zoiets als "onoprecht” of "via een achterdeur”. We weten heel goed - ondanks alle ontkenningen en de berusting - dat IFRS voor kleine en middelgrote ondernemingen op de Europese markt zal worden geïntroduceerd via de achterdeur, via een klein aantal lidstaten. We zullen dan dezelfde stemmen horen roepen om één enkele reeks standaarden en zij zullen hun standaarden aan de markt blijven opdringen - standaarden die te complex zijn, die niemand begrijpt en niemand wil - zuiver en alleen vanwege een marktperspectief. Wat we hier hebben, is een geval van een minderheid die probeert haar wil op te leggen aan een meerderheid op mondiaal niveau en dat onaanvaardbaar!
Charlie McCreevy
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik bedank de Commissie economische en monetaire zaken en in het bijzonder de heer Radwan voor het aanzienlijke werk dat is besteed aan dit uitgebreide verslag.
Het stelt belangrijke onderwerpen voor de toekomstige ontwikkeling van Europese en mondiale kapitaalmarkten aan de orde. In deze korte interventie kan ik niet op alle onderwerpen in het verslag ingaan. Laat ik me daarom beperken tot een drietal punten. Een, vraagstukken over de bestuursstructuur; twee, de inbreng van de EU in de International Accounting Standards Board, de IASB; en drie, het project om een standaard voor jaarrekeningen voor kleine en middelgrote ondernemingen te ontwikkelen.
Wat betreft het IASB-bestuur, uw verslag belicht terecht het feit dat onze gezamenlijke doelstelling een hoogwaardige mondiale standaard voor jaarrekeningen te ontwikkelen. De beslissing van de EU om van de op de beurs genoteerde ondernemingen te verlangen dat ze internationale standaarden voor jaarrekeningen gebruiken, was een moedige en visionaire stap naar dit doel. Eén enkele reeks van mondiaal geaccepteerde jaarrekeningen zou belangrijke voordelen bieden voor onze ondernemingen, onze kapitaalmarkten en onze economie.
We moeten voortdurend ernaar streven naar dat de internationale standaarden voor jaarrekeningen relevant blijven tegenover veranderende economische omstandigheden en dat ze op evenwichtige wijze de belangen van alle belanghebbenden representeren. Om ervoor te zorgen dat aan deze voorwaarden voortdurend wordt voldaan, moet bij voorrang op een drietal gebieden voortgang worden geboekt.
Ten eerste moet de verantwoordingsplicht van de International Accounting Standards Committee Foundation (IASCF) worden verbeterd, vooral naar overheidsinstanties toe. Laatstgenoemden moeten een actieve rol spelen bij de selectie en benoeming van trustees. Het voorstel dat ik vorig jaar november samen met mijn collega's in de VS SEC, de Japanse FSA en de International Organisation of Securities Commissions (IOSCO) heb opgesteld, gaat wat dit betreft in de richting die door uw verslag wordt bepleit.
Ten tweede moeten we kijken naar de manier waarop het agendavormingsproces bij de IASB kan worden verbeterd. Vooral het proces door middel waarvan prioriteiten worden gesteld, moet meer open en transparant worden.
Ten derde moeten de IASB-procedures worden verbeterd, in hoofdzaak door de standaarden aan een effectbeoordeling te onderwerpen voordat ze worden vastgesteld.
Uw verslag doet hiervoor en voor verwante punten constructieve suggesties. De aangekondigde evaluatie van de statuten van de IASCF verschaft de gelegenheid om de noodzakelijke hervormingen in te voeren. De commissie streeft deze na in overleg met dit Huis, de lidstaten en onze internationale partners.
Nu wat betreft de input van de EU in de IASB. Uw verslag stelt dat de EU haar capaciteit moet vergroten om te zorgen dat haar standpunten over financiële zaken op internationaal niveau worden gehoord. Ik ben het daarmee eens. We moeten vooral middelen vinden om de standpunten van Europese belanghebbenden, in het bijzonder de proactieve input in het agendavormingsproces van IASB, tijdig en op een coherente manier bij de IASB aan te kaarten.
Ik zie dit eerder als een evolutionair dan als een revolutionair proces. We moeten bouwen op de EFRAG (European Financial Reporting Advisory Group). Ik wil dit met spoed aanpakken, met inbegrip van de mogelijkheid om gelden van de communautaire begroting te gebruiken ter ondersteuning van een dergelijke structuur.
Ik moet echter een duidelijke en ondubbelzinnige waarschuwing laten horen. Deze structuur zal in geen geval een embryonale Europese standaard vormen, evenmin kan er sprake zijn van een ontwikkeling van Europese interpretaties van internationale standaarden voor jaarrekeningen. Europa moet en zal deel uitmaken van de beweging naar één enkele reeks mondiaal geaccepteerde jaarrekeningen. Al het andere zal schade toebrengen aan het internationale concurrentievermogen van onze ondernemingen en onze kapitaalmarkt.
Voor wat betreft het IASB-project dat een jaarrekening voor KMO's ontwikkelt, stel ik voorop dat de Commissie geen wettelijke basis heeft om deze standaard goed te keuren. Bovendien hebben we nooit enige verplichting op ons genomen ten aanzien van enige standaard die de IASB opstelt. We zouden dit alleen doen als we werkelijk overtuigd waren dat de IASB een standaard opstelt die voldoet aan de belangen van Europese gebruikers.
De IASB heeft het project nog niet afgerond. In deze fase zijn de inzichten van de Commissie echter duidelijk. Het huidige door de IASB gepubliceerde ontwerp blijft te complex om een bevredigend kader te verschaffen voor jaarrekeningen van Europese KMO's, in het bijzonder voor de kleinere ondernemingen. Wij blijven de vereenvoudiging van de regelgeving voor de KMO's nastreven, met inbegrip van het verslaggevingsgebied.
Klaus-Heiner Lehne
rapporteur voor advies van de Commissie juridische zaken. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, het IAS-systeem is zinvol voor grote beursgenoteerde ondernemingen die wereldwijd opereren. Daarom besloten we in de vorige zittingsperiode van het Parlement op voorstel van de Commissie juridische zaken de IAS-regelgeving aan te nemen.
Het uiteindelijke doel was, zoals Alexander Radwan zei, te komen tot convergentie, in ieder geval met de VS en zo mogelijk wereldwijd. Het systeem heeft geen zin in het geval van kleine en middelgrote ondernemingen, omdat zij doorgaans geen behoefte hebben aan internationale financiële markten, geen behoefte aan Wall Street en de rest. Om deze reden alleen is de noodzaak om IFRS voor kleine en middelgrote ondernemingen te ontwikkelen hoogst twijfelachtig.
Bovendien - en ik vind dat commissaris McCreevy daarin geheel gelijk heeft - is het huidige voorstel, hoe dan ook bekeken, niets meer dan een afgeslankte versie van uiterst gecompliceerde internationale standaarden, die totaal ongeschikt zijn voor de structuur van kleine en middelgrote ondernemingen in Europa. Ze zijn in het bijzonder ongeschikt voor familiebedrijven die al verscheidene generaties door hun eigenaars worden geleid; die hun bezittingen al lang hebben afgeboekt; en waarbij toepassing van de fair-value regels eenvoudigweg tot hebzucht zou aanmoedigen en tenslotte heel waarschijnlijk de overlevingskansen van de bedrijven in gevaar zou kunnen brengen.
Aan de andere kant moeten we realistisch zijn. Uiteindelijk zal de kwestie van de standaarden voor jaarrekeningen van de KMO's in Europa niet ontkomen aan enige vorm van druk tot harmonisatie. Onze vraag is naar vergelijkbaarheid, in elk geval binnen de interne markt. Ik vind het dus belangrijk dat we serieus overwegen op welke wijze we Europese alternatieven ontwikkelen voor de voorstellen van Londen, met het doel om ook op dit gebied tot een grotere standaardisatie te komen. Maar wel een standaardisatie die zinvol en geschikt voor KMO's is en die eerder op waardebepaling op lange dan op korte termijn is gericht.
Ik heb nog een opmerking over de organen van de IAS. Er is hier een echt probleem, zoals Alexander Radwan heeft geschetst. Er is misschien een zeker geografisch evenwicht, maar geen evenwicht in termen van economisch belang. Europa is veruit het grootste blok, de grootste regio waarin de regels van IAS worden toegepast. Daarom moeten we een daarmee in overeenstemming zijnde zeggenschap hebben. We kunnen gewoonweg niet vergeleken worden met bijvoorbeeld Australië. Australië is vergelijkbaar met een middelgroot land in de EU of zelfs met een grote regio zoals Noordrijn-Westfalen. Het evenwicht moet in dit opzicht worden verbeterd.
Cornelis Visser
namens de PPE-DE-Fractie. - (NL) Voorzitter, allereerst wil ik collega Radwan feliciteren met het tot stand brengen van dit gedegen verslag. Er is tot het laatste moment over onderhandeld. Het is een duidelijk, maar soms ook kritisch verslag geworden. De rapporteur is ervan overtuigd dat de democratische controle op de IASB verbeterd moet worden en ik ben blij dat de IASB aandacht schenkt aan deze kritiek.
De voorzitter van de Board of Trustees, de heer Gerrit Zalm, heeft recent in het Europees Parlement aangegeven hiervoor open te staan en voorstellen voor te bereiden voor aanpassing van de structuur. De IASB werkt aan IFRS-standaarden voor het midden- en kleinbedrijf. Ik ben het met de rapporteur eens dat de boekhoudnormen volgens IFRS te ingewikkeld en te kostbaar zijn voor het midden- en kleinbedrijf. Ook het bevorderen van het vrijwillig gebruik van IFRS door het midden- en kleinbedrijf zou naar mijn mening het risico van een verkapte Europese invoering met zich meebrengen. Naar mijn mening moet onderscheid worden gemaakt naar bedrijfsgrootte. Voor grote multinationals en banken en verzekeringsmaatschappijen die wereldwijd opereren, is het goed om één standaard voor jaarrekeningen te hebben. Voor het midden- en kleinbedrijf in Europa is het beter wanneer ze de eigen standaard houden.
De IASB heeft veel bereikt als het gaat om internationale beursgenoteerde bedrijven en de accountantstandaard daarvoor. Wanneer het midden- en kleinbedrijf nu aangeeft dat er kosten en moeite net zo goed met meerdere standaarden gerealiseerd kunnen worden, dan moet dat niet van bovenaf worden opgelegd met één standaard. Het belang van de beleggers en het belang van transparantie moet overigens nadrukkelijk worden meegewogen. De politiek is er om te faciliteren, zodat er goede, transparante en kosteneffectieve informatie is over de resultaten van het bedrijfsleven. Ik denk dat de voordelen die het IFRS heeft gehad voor de Europese aandelenmarkten globaal van toepassing zijn, zeker wanneer de Verenigde Staten hun systeem van US-GAAP inruilen voor IFRS. De wereldwijde investeerder en aandeelhouder hebben hierin een groot belang als het gaat om de vergelijkbaarheid. De gedachte achter het IFRS verdient daarom steun vanuit het Europees Parlement.
Pervenche Berès
Dank u, commissaris, dat het u gelukt is om naar Straatsburg te komen. Dank ook aan de rapporteur in zijn Beiers kostuum. Ik vind dat we heel goed hebben samengewerkt en de manier waarop het mogelijk was de amendementen van de verschillende mensen in uw verslag te verwerken, vormt daar een bewijs van.
Allereerst wil ik een drietal opmerkingen maken over standaarden voor jaarrekeningen. Het lijkt mij dat we in termen van bestuur en beheer van het orgaan dat verantwoordelijk is voor vaststelling van deze standaarden voor jaarrekeningen, in een ongewone situatie verkeren. Er zijn veel vormen van standaardisatie. Niet allemaal hebben ze in termen van bevoegdheid en bestuursstructuur net zo'n sterke uitwerking op de financiële stabiliteit of op de vraagstukken als de standaarden voor jaarrekeningen. Vandaag doet zich een belangrijke gebeurtenis voor, een overgang naar volwassenheid.
Bij de formulering van deze standaarden voor jaarrekeningen, misschien door accountants die er zelf mee werkten, werd de fundamentele basis zeer goed voorbereid. Tegenwoordig zijn deze standaarden internationaal. Ze worden door iedereen gebruikt en toegepast en dus is vraag van de bestuursstructuur van zeer groot belang.
Hoe past het orgaan dat verantwoordelijk is voor de opstelling van standaarden voor jaarrekeningen in de internationale bestuursstructuur, met betrekking tot democratische organen, die legitiem de rechtsstatelijke bevoegdheid vertegenwoordigen, en aan de Europese Unie in het bijzonder?
De tweede opmerking is dat we voor wat betreft de bestuursstructuur moeten kijken of er sprake is van evenwicht tussen deze organen. Wat is het geografische evenwicht, wat is het evenwicht in de vertegenwoordiging, niet alleen van degenen die de standaarden hebben opgesteld maar ook van degenen die ze moeten gebruiken?
De derde opmerking betreft de financiering. Hoe worden deze organen gefinancierd? Misschien is de gedachte aan een heffing op ondernemingen die door de regelgevende organen worden gecoördineerd, de moeite waard? Kunnen ze worden gefinancierd door de overheid, door de Europese Gemeenschap? We hopen dat de commissaris met enkele krachtige voorstellen op dat punt komt.
De vierde kwestie met betrekking tot deze organen is het programma. Is het juist om hen het concept van fair value te laten ontwikkelen als we weten dat dit gevolgen kan hebben voor de financiële stabiliteit? Is het juist om dit orgaan een KMO-programma te laten ontwikkelen dat Europa niet nodig heeft? Is het juist om te stellen dat bij deze kwestie van standaarden voor KMO's - zoals onze rapporteur heeft gezegd alleen maar Zuid-Afrika of Australië deze misschien nodig hebben? De commissaris gaf niet aan of Europa zeggenschap in deze organen heeft. Het is als eerste stap absoluut essentieel dat Europa ervoor zorgt dat zij in de IASB, de IASCF en de IFRIC de kracht van alle lidstaten en de stem van de Europeanen symboliseert. Commissaris, dat is uw verantwoordelijkheid. We verwachten van u krachtige voorstellen op dat punt.
Sharon Bowles
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de IFRS worden door steeds meer landen overgenomen, dus hun waarde en belang groeit. Dit brengt met zich mee dat de verantwoordingsplicht en de transparantie van de IASB moet worden verbeterd, kwesties die bij de start misschien niet zo voor de hand lagen. Met stappen in die richting ben ik blij, maar ik betreur het dat sommige delen van het verslag op negatieve wijze kritiek uiten in plaats van te erkennen dat er veranderingen op komst zijn en aan te geven op welke wijze voortgang mogelijk is. Verschillende van mijn amendementen zijn meer toekomstgericht, benadrukken het nut en de voordelen evenals de behoefte tot verdere aanpassing, zowel met betrekking tot de standaarden zelf als tot de IASB die er toezicht op houdt. We moeten echter onnodige politisering van technische vraagstukken voorkomen. De IFRS zijn belangrijke instrumenten ter bevordering van vergelijkbaarheid over de grenzen heen en ter vermindering van belastende vereisten voor ondernemingen bij rapportages onder verschillende regimes. Ook bij de presentatie van jaarstukken zijn deze instrumenten geschikt voor andere vergelijkingsdoeleinden. Maar het kan heel wel geval zijn dat dit met instrumenten zoals XBRL-tagging kan worden ontwikkeld. Ik bedank mevrouw van den Burg voor de organisatie van een interessante presentatie vorige week over dat onderwerp.
De voorstellen voor de KMO's brengen in verscheidene kringen veel onrust teweeg. Ze lijken mij meer een instrument voor middelgrote entiteiten die misschien op weg zijn naar een plicht tot een volledig openbare rapportage, dus zijn ze in dat licht mogelijk een afzonderlijke beschouwing waard of is toepassing op vrijwillige basis zinvol. Maar zoals u hebt gezegd, commissaris, zijn ze toch veel te complex voor de meerderheid van de gewone KMO's.
Gay Mitchell
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik prijs mijn collega de heer Radwan voor zijn zeer goed geschreven verslag. Ik hoop dat Beierse jas die hij vandaag draagt geen indicatie is voor een verandering van politieke richting.
De goedkeuring van de IRFS in januari 2005 bracht de Europese Unie veel voordeel doordat zij de boekhoudnormen over de grenzen heen eenvoudiger en de jaarstukken in de verschillende landen gemakkelijker vergelijkbaar heeft gemaakt, hetgeen gunstig is voor de toezichthoudende instanties, de banken en de kapitaalmarkten. Internationale standaarden voor financiële verslaglegging zijn nu in gebruik of worden nu goedgekeurd in meer van honderd landen, waaronder Australië, Zuid-Afrika en andere.
Ik steun de oproep voor meer transparantie, effectiviteit en een grotere verantwoordingsplicht met betrekking tot de IASB. De verslagen wijzen op het feit dat het 17 maanden heeft geduurd voordat de IASB een nieuwe voorzitter benoemde. Dit is niet acceptabel. De IASB is een particulier, zelfregulerend orgaan dat de rol van wetgever kreeg toebedeeld en het is niet meer dan juist dat we daarom vragen om een grotere verantwoordingsplicht en meer toezicht. We moeten ook voorzichtig zijn met een roep tot instellen van extra EU-structuren voor het omgaan met de interpretatie en toepassing van de IFRS-standaarden. Waarom zijn deze nodig? Wat gaan ze doen?
Ten aanzien van de convergentie van de EU en de VS is er op dit gebied en dat van het gezamenlijk stappenplan met betrekking tot de standaarden voor jaarrekeningen grote voortgang geboekt De Amerikaanse president, de fungerend voorzitter van de Europese Raad en de voorzitter van de Europese Commissie hebben vorig jaar een gezamenlijke verklaring van de EU en de VS ondertekend waarin het bevorderen en nastreven van omstandigheden waaronder de algemeen aanvaarde grondslagen voor financiële verslaggeving van de VS en de IFRS in beide rechtsgebieden worden erkend. Dit is zeer toe te juichen.
Wat betreft de toepassing van de IFRS voor KMO's: KMO's zijn klein en kleiner. Mij lijkt het beter om deze toepassing met het oog op de flexibiliteit facultatief te maken in plaats van haar toepassing zonder meer te voorkomen.
Ieke van den Burg
(NL) Voorzitter, ik wil me aansluiten bij de felicitaties aan de heer Radwan, al was het alleen maar omdat we door zijn verslag een heel interessante discussie hebben kunnen voeren over de spanning tussen wetgeving en zelfregulering, vooral in mondiaal verband.
Ik realiseer me de spagaat waarin we ons bevinden met onze wensen. Enerzijds willen we graag die globale standaarden, die wereldwijd worden toegepast, maar anderzijds claimen we onze verantwoordelijkheid om als medewetgever die standaarden ook inhoudelijk te kunnen beoordelen en serieus onze rol als medewetgever te vervullen. Ik denk dat we in de afgelopen tijd ook hebben laten zien dat we dat als Europees Parlement doen.
De sleutel ligt volgens mij in vroegtijdige consultatie, in een evenwichtige afweging van de belangen van alle aandeelhouders, ook dus van zogenaamde derde belangen van werknemers, lokale overheden, toeleveranciers en dergelijke (want adequate financiële verslaglegging is niet alleen in het voordeel van kapitaalverschaffers), en van degelijke effectbeoordelingen. Daar heeft u als Commissie ook een grote verantwoordelijkheid. Dat moet dus ook de komende tijd gebeuren op het gebied van het midden- en kleinbedrijf. Daar zullen we echt een degelijk project van moeten maken in EU-verband.
Tot slot wil ik twee opmerkingen maken die ook met een ander verslag te maken hebben, waarover op de volgende zitting gestemd wordt, het verslag van de heer Lehne over de vereenvoudiging van de regels voor de bedrijven. Daar heb ik ook de lijn aangehouden dat de regels niet alleen een zaak zijn voor de bedrijven en de kapitaalverschaffers en de accountants die er hun geld mee verdienen, maar ook voor werknemers en andere groepen. Daarom moeten we dus niet raken aan de kwaliteit van de regels. Ik heb daar een pleidooi gehouden om in ieder geval ook de regels toe te passen op bedrijven die van de beurs gehaald worden en de off balance-activiteiten. Ik hoop dat u ook steunt dat de IASB nu ook op dat gebied activiteiten onderneemt.
Ik wil eindigen met het warme pleidooi dat ik ook daar gehouden heb voor de XBRL-standaard. U weet dat de SCC in Amerika ook een dezer dagen een besluit gaat nemen om deze verplicht te maken. Ik zou u willen vragen hoe u dat in Europa gaat aanpakken, en u stimuleren om ook voor Europa een routekaart te maken op dat gebied.
John Purvis
(EN) Mevrouw de Voorzitter, er zijn vraagstukken rond de transparantie en de bestuursstructuur van de International Accounting Standards Board (IASB), maar dit instituut heeft deze kritiek aanvaard en de noodzaak tot verandering erkend. Er zijn stappen gezet en nog meer stappen zijn voorgenomen: publicatie van "feedback statements”, uitleg van de redenen achter zijn beslissingen, beïnvloeding door kosten-batenanalyses, en uitbreiding en meer actieve betrokkenheid van de Board of Trustees. Het instituut spant zich tot het uiterste in om met het Parlement te communiceren.
Het verslag van de heer Radwan is ten opzichte van eerdere versies veel verbeterd en ik denkt dat de positieve amendementen van de PPE-DE en ALDE-Fractie de tekst van vandaag verder verbeteren.
Ik bedank de rapporteur omdat hij, ondanks onze verschillende inzichten, bereid was op bepaalde gebieden over dit aspect van de bestuursstructuur tot een compromis te komen. Helaas kan ik het niet met hem eens zijn over de kwestie van de internationale standaarden voor financiële verslaglegging voor KMO's. De IASB was gevraagd een vereenvoudigde versie voor KMO's op te stellen. Het verslag van de heer Radwan weigert te erkennen dat dit ook in Europese Unie zinvol kan zijn. Terwijl het voorstel nog slecht in een ontwerpfase verkeert, verklaart het verslag feitelijk dat zo'n versie beslist geen voordeel biedt voor ondernemingen binnen de EU.
Toch is ons herhaaldelijk verteld dat het facultatief zal zijn en dat het wordt opgesteld voor die groeiende KMO's die van plan zijn een beursgenoteerde onderneming te worden. Kleine ondernemingen die geen ambities hebben buiten hun lokale markt behoeven de standaarden niet op te pakken. Bij een opiniepeiling vorig jaar september bleek dat een duidelijke meerderheid van Europese KMO's, waaronder Duitse KMO's, overwoog dat de voordelen zwaarder wogen dan de nadelen en een verbetering van de financiële verslaglegging zouden inhouden.
De inspanningen van de IASB om mondiale standaarden voor financiële verslaglegging met een hoge kwaliteit te ontwikkelen, vormen een welkome bijdrage aan de Europese en wereldeconomieën. Eerlijk gezegd, ik denk dat we ze zouden moeten toejuichen.
Antolín Sánchez Presedo
(ES) Mevrouw de Voorzitter, de verplichting voor op de kapitaalmarkt gerichte ondernemingen om met ingang van 2005 de IFRS (Internationale standaarden voor financiële verslaglegging) voor het opstellen van hun geconsolideerde jaarrekening toe te passen, is een verstrekkend en politiek hoogst invloedrijk initiatief geweest.
Ongeveer honderd landen gebruiken de standaarden en hun mondialisering heeft vergelijkbaarheid en transparantie opgeleverd, met een groter vertrouwen van investeerders, een beter speelveld en een grotere marktdiscipline.
Het voorstel bevat twee grote uitdagingen met betrekking tot de bestuursstructuur. De particuliere entiteit die zakelijk en professioneel vanaf 1973 wereldwijd vrijwillige standaarden heeft opgesteld, bevindt zich nu in een positie met een reusachtige verantwoordelijkheid die een verandering van haar aard, procedures en samenstelling noodzakelijk maakt om een transparante, controleerbare instelling te kunnen worden met een legitimatie die past bij haar nieuwe rol.
Het is noodzakelijk de activiteiten van alle betrokken publieke en private belangen te kennen en te coördineren, en tegelijkertijd de financiering van de organisatie en haar onafhankelijkheid bij het opstellen van standaarden veilig te stellen. Voorts moet de organisatie worden ingebed in een internationale bestuursstructuur.
Het is ook noodzakelijk de Europese financieel-administratieve bestuursstructuur te versterken door een meer proactieve en geïntegreerde aanpak vast stellen voor de voorbereiding, goedkeuring, tenuitvoerlegging en beoordeling van de standaarden. Het is van groot belang het conceptuele kader van standaarden te verbeteren en daarbij voor ogen te houden dat ze noch neutraal noch academisch zijn en zowel winnaars als verliezers kunnen opleveren. Evenzo is het belangrijk om hun effecten te beoordelen en ervoor te zorgen dat ze verenigbaar zijn met de Europese strategie, te leren van financiële perikelen en om standaarden voor jaarrekeningen van administratieve concessies op een evenwichtige manier te reguleren.
De regelingen voor financiële verslaglegging voor KMO's zullen eenvoudig moeten zijn en gekoppeld aan hun exploitatie van de interne en mondiale markt. Deze zaken worden bestreken door het verslag van de heer Radwan waarover een brede consensus bestaat en dat op een zeer gelegen moment komt gezien de aanstaande analyse aan het eind van 2009 en de instelling van een toezichthoudend lichaam en de wijziging van de samenstelling van de Standards Advisory Council (SAC) nog voor volgend jaar.
Othmar Karas
(DE) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, mijnheer Radwan, dames en heren, ik juich dit verslag en dit debat van harte toe, omdat ik denk dat we enkele echt gevoelige kwesties aan het sonderen zijn en dit werkelijk over de partijgrenzen heen.
Verscheidene punten komen duidelijk te voorschijn uit hetgeen is gezegd. Ten eerste hebben we behoefte aan één reeks standaarden voor naamloze vennootschappen, maar we willen niet alle ondernemingen op een hoop gooien. Ten tweede moet, hoewel we specifieke op maat gesneden regels voor KMO's niet verwerpen, het kader voor deze regels door ons, de Europese Unie, worden vastgesteld. Ten derde zijn de huidige voorgestelde maatregelen te complex en te kostbaar. Ze hebben geen nut voor de KMO's en om deze redenen moeten we ze afwijzen. Ten vierde wachten we nog steeds op bevredigende antwoorden op vragen als wie maakt regels voor wie, en wie houdt toezicht op het proces. Er is geen sprake van een democratische legitimatie; er is geen verschil in benadering; er wordt geen rekening gehouden met gerechtvaardigde wensen van KMO's; en het systeem van democratisch toezicht is inadequaat.
Ten vijfde wordt bij het innemen van een standpunt over deze kwestie of bij een poging te antwoorden op deze vragen vaak vergeten dat tweederde van de beroepsbevolking werkzaam is in de particuliere sector, in familiebedrijven. De meerderheid van deze familiebedrijven zijn KMO's die geen behoefte hebben aan financiering op de kapitaalmarkten. Dit is een punt waar we aan moeten denken wanneer we worden geconfronteerd met voorstellen die alle ondernemingen als zijnde gelijk willen behandelen.
Dank u voor dit waardevolle debat!
Richard Howitt
(EN) Mevrouw de Voorzitter, paragraaf 30 van onze ontwerpresolutie wijst erop dat financiële overzichten niet slechts de behoeften van de beleggers, maar ook die van andere belanghebbenden dienen.
Als we ook aandacht besteden aan de behoefte tot verandering van EU-regels in paragraaf 41, herinner ik de commissaris eraan dat dit Parlement bij stemming heeft uitgesproken dat eventuele veranderingen in de vierde en zevende vennootschapsrichtlijnen ook een eis voor sociale en ecologische verslaglegging door ondernemingen moeten bevatten.
Ik vestig zijn aandacht op dergelijke eisen in Zuid-Afrika, in het Franse recht terzake van nieuwe economische regelgeving, maar ook op de aanbevelingen van het project Accounting for Sustainability van de Prins van Wales in mijn eigen land, het Verenigd Koninkrijk.
In de tussentijd zou ik de commissaris bovendien willen vragen of de Commissie, in navolging van haar aanbeveling in 2001 over ecologische kwesties in onze nieuwe jaarrekeningen, een soortgelijke aanbeveling zou kunnen doen over sociale kwesties bij jaarrekeningen. Ik wil de commissaris ook vragen druk uit te oefenen bij de International Accounting Standards Board om sociale en ecologische aspecten op te nemen in de voorgenomen publicatie van een managementrapportage. De Commissie kan dit al dan niet maatschappelijk verantwoord ondernemen willen noemen, maar wellicht kunnen wij het er vandaag allemaal over eens worden dat we het financiële verslaglegging voor ondernemingen die verplicht zijn tot verantwoording, noemen.
José Manuel García-Margallo y Marfil
(ES) Mevrouw de Voorzitter, de recente financiële crises tonen het belang aan van hoogwaardige standaarden voor jaarrekeningen met het oog op het goed functioneren van de markten.
Nog een andere les die uit de crisis kan worden geleerd is dat er een zekere asymmetrie is tussen het aangegeven belang van standaarden voor jaarrekeningen en de aard en het beheer van particuliere entiteiten die verantwoordelijk zijn voor opstellen, uitbrengen en interpreteren van deze standaarden.
Het verslag van de heer Radwan wijst er daarom terecht op dat de eerste kwestie waarmee we te maken hebben die van het bestuur is. Hij heeft mijns inziens intelligente en realistische voorstellen gedaan over de noodzaak dat instellingen die de Unie vertegenwoordigen, zich meer proactief opstellen in dit proces van het formuleren van standaarden die in de communautaire rechtsorde worden geïncorporeerd. En dat geldt ook voor de interne regels van bestuur van deze particuliere entiteiten. Grotere transparantie, waarborgen om belangentegenstellingen te voorkomen en een bredere geografische vertegenwoordiging vormen enkele van de door de heer Radwan ingediende voorstellen.
Het tweede aspect dat in het verslag wordt behandeld, is de kwestie van de kleine en middelgrote ondernemingen. We hebben in dit Huis gewezen op de noodzaak om twee doelstellingen met elkaar te verzoenen: vereenvoudiging van en lagere kosten bij financiële verslaggeving voor KMO's en de verstrekking van adequate informatie voor de marktspelers.
Het laatste punt door de heer Radwan opgevoerd - een punt waar ik me bij aansluit - is de behoefte aan mondiale standaarden in een mondiale omgeving. Uiterst belangrijk is het daarom overeenkomsten te bereiken met de andere belangrijke financiële markten in de wereld, in het bijzonder de Verenigde Staten.
Dit vraagt om meer dynamiek en een belangrijkere rol voor de Europese instellingen waaronder dit Parlement en van al degenen die vandaag luisteren.
Reinhard Rack
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik beaam volledig wat onze collega zojuist heeft gezegd. De onderliggende veronderstelling is hier - en de heer Radwan gaf dit nauwkeurig aan in zijn verslag - dat een instelling zonder een politiek mandaat niettemin een relatief breed scala aan maatregelen, waarvan sommige bindend, zou voorschrijven die de economie beïnvloeden. Het is niet voldoende om een betere bestuursstructuur te vragen of betere kadervoorwaarden; politieke organen moeten ook meer betrokken zijn in deze materie dan in het verleden het geval was. Hier in het Parlement zetten we nu een stap in de goede richting, maar er zijn verdere stappen nodig.
Ook een ander aspect verdient de aandacht. Wat hier wordt gedaan op het niveau van een regionale organisatie - in dit geval de Europese Unie - moet ook in de mondiale context zijn afspiegeling vinden. Het is dus niet eenvoudig slechts een kwestie van het willen toepassen van deze regels in onze regio van de wereld.
Margarita Starkevičiūt
(LT) Mevrouw de Voorzitter, zoals mijn collega al heeft gemeld, gaat dit verslag over de kwestie wie verantwoordelijk is voor wat in de verslagleggingsprocedure. De rol van het Parlement is tamelijk belangrijk en ik vind dat we ook deze functie moeten hebben. Toch wil ik enige twijfel uitspreken met betrekking tot het overwegen van ieder technisch detail en vaststelling van standaarden. Ik vind de beschrijving van de beoordelings- en evaluatiemethode van realiseerbare en niet-realiseerbare activa niet volledig acceptabel. Daarom aarzel ik of we tussenbeide moeten komen, of dit een goede of slechte methode is. We moeten wachten op de deskundigen om de beoordeling uit te voeren. Ondertussen is de herziening van de standaard voor niet-liquideerbare activa en de raadplegingsprocedure over dit onderwerp is al gestart. Daarna moeten we pas beslissen. Ik stel daarom voor dat we geen steun geven aan het voorstel in paragraaf 30 onder e. of dat in paragraaf 42.
Avril Doyle
Mevrouw de Voorzitter, kan ik van commissaris McCreevy de verzekering krijgen dat de enkele reeks mondiale standaarden voor financiële verslaglegging - bij een voortdurend streven naar meer standaardisatie van procedures - in geen geval zal leiden tot vergroting van de rechtvaardiging of zelfs van de eis van een gemeenschappelijke en geconsolideerde belastbare basis voor de vennootschapsbelasting?
Charlie McCreevy
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik dank de geachte afgevaardigden voor hun commentaar. Het was zeker een breed debat met een verscheidenheid aan standpunten over veel onderwerpen en we hebben daar nota van genomen.
Ik wil opnieuw benadrukken dat hoogwaardige internationale standaarden voor financiële verslaglegging essentieel zijn voor het effectief functioneren van zowel de Europese als de mondiale kapitaalmarkten. De procedure voor de ontwikkeling van deze standaarden moet daarom onderworpen zijn aan een krachtige bestuursstructuur. Die moet worden gekenmerkt door een hoog niveau van transparantie en moet zorgen voor een evenwichtige afweging van de belangen van belanghebbenden.
De IASCF en de IASB hebben de afgelopen jaren belangrijke wijzigingen van hun interne procedures ingevoerd, maar ik kan niet ontkennen dat verdere verbeteringen noodzakelijk zijn. Bovendien erken ik dat we in Europa onszelf beter moeten organiseren om leiding te geven aan en input te leveren voor de opstellingsprocedure van de IASB-standaarden. Om kort te gaan, zelfs als het bestuur van de IASB en de lopende procedure ideaal waren, zouden de internationale standaarden voor financiële verslaglegging slechts aan de behoeften van Europese belanghebbenden voldoen als hun standpunten op een coherente, overtuigende en tijdige manier worden gepresenteerd.
Bijna alle sprekers wezen op de kwestie van IFRS voor KMO's. Ik herhaal opnieuw dat er op het openblik geen wettelijke basis voor goedkeuring ervan in Europa is. Als we dit zouden doen, zou het zijn in een medebeslissingsprocedure met het Europees Parlement. Ik kan slechts herhalen, zoals ik al vele keren over IFRS voor KMO's heb gezegd. Als de IASB tot dit bijzondere instrument zou overgaan, zo heb ik in een aantal toespraken tamelijk duidelijk gemaakt, moet zij niet veronderstellen dat er een vanzelfsprekende goedkeuring van de EU voor dit bijzondere project zal volgen. We zouden het slechts aanbevelen als het eenvoudig en effectief was, en aan de behoeften van KMO's voldeed.
Dat is hun verteld toen zij met hun werk bezig waren. Hun eerste ontwerp is gepresenteerd. Ik nam vervolgens de gelegenheid te baat om hun te vertellen dat het ontwerp niet voldoet aan die criteria. En met de huidige stand van zaken zou ik zelfs niet overwegen dit ontwerp aan te bevelen voor KMO's, omdat het noch eenvoudig noch effectief is. Dat blijft mijn standpunt, maar in overeenstemming met wat anderen hebben gezegd en de heer Purvis in het bijzonder, zou het waarschijnlijk een goede zaak zijn als er een eenvoudige en effectieve IFRS voor KMO's was, maar alleen op die bijzondere basis.
Het idee is goed. Ik wil het idee helemaal niet afkammen, maar ik ga niet nu of in de toekomst iets goedkeuren voor KMO's dat juist nog complexer is en dat niemand begrijpt. Daar is geen behoefte aan. Ik grijp deze kans aan om in het Parlement weer te herhalen wat ik al vele malen heb gezegd.
Mevrouw van den Burg noemde de kwestie van XBRL. We werken samen met de effectentoezichthouder om te komen tot een consensus over de technische standaarden voor zakelijke gegevens. Als resultaat van deze dialoog kan de Commissie verdere maatregelen nemen die zijn gericht op de interoperabiliteit van informatiesystemen op het gebied van toezicht. XBRL stelt beleggers in staat het volledige voordeel van IFRS te benutten. Welke stappen er zijn vereist voor het gebruik van XBRL in de Europese Unie moet voorwerp zijn van een grondige effectanalyse met inbegrip van een economische inschatting van kosten en baten.
Tijdens mijn recente bezoek aan de Verenigde Staten heb ik de zaak ook besproken met de voorzitter van de SEC, de heer Chris Cox. Ik ben er voorstander van om dit punt op de agenda te houden bij onze toekomstige dialoog over toezicht met de autoriteiten van de VS. Deze standaarden zullen internationaal moeten worden geaccepteerd, technologisch onafhankelijk zijn en interoperabel.
Het is een zeer opwindende ontwikkeling en ik weet dat mevrouw Van den Burg kortgeleden een uiteenzetting over dit alles heeft gehad. Ik kreeg enkele maanden geleden dezelfde kans. Deskundigen lieten mij zien hoe het feitelijk werkt. Het is tamelijk revolutionair en iets dat toegejuicht moet worden, maar we zullen er toch nog niets mee doen totdat we ander werk hebben gedaan.
De heer Mitchell had een interessant punt. Volgens mij was het belang van wat hij zei dat we niet willen dat de IASB invloed krijgt als "een EU-orgaan of enig ander orgaan”. We willen dat het een internationaal geaccepteerd orgaan wordt - omdat dit een strevenswaardig doel is - en het moet een onafhankelijk orgaan zijn. Ik vind dat we dit voor kennisgeving moeten aannemen, maar met een passende inbreng van de verschillende belanghebbenden.
Mag ik iedereen in de Europese Unie eraan herinneren dat het de EU was die de IASB zo'n belangrijke plaats gaf. We waren het grootste rechtsgebied dat stelde dat vanaf 2005 de IFRS zou worden voorgeschreven voor beursgenoteerde ondernemingen. Enkele jaren geleden is deze beslissing in samenwerking met het Europees Parlement genomen en dat gaf op zich een grotere betekenis aan de IASB en aan de procedure.
Ik zou zeggen - en ik heb dit herhaaldelijk ook tegen de IASB gezegd - dat het uittesten, u kunt dat effectanalyse noemen, moet worden gedaan voordat de standaards worden goedgekeurd, vooral door de IASB, en met zowel input van de EU als van andere lichamen. We moeten niet wachten totdat de standaarden door de IASB zijn goedgekeurd. Het was hier kiezen of delen. We hadden niet de mogelijkheid om de standaarden aan te passen. Ik vind dat de standaarden tevoren genoeg uitgetest moeten worden om te zien of er problemen gaan komen in plaats van te stuiten op ernstige problemen nadat de hele IASB-procedure is doorlopen. We hebben de IASB herhaaldelijk hierop gewezen. Ik denk dat de nieuwe bestuursstructuren door de meesten van ons worden gewaardeerd.
Ik geef toe dat er meer werk op dit bijzondere gebied moet worden gedaan, maar dat zal in de toekomst zeker leiden tot minder problemen. We zullen hopelijk op een dag de situatie bereiken dat deze dingen min of meer automatisch zullen lopen en geen zware hoofdpijn voor iedereen zullen veroorzaken omdat al het werk tevoren is gedaan. We zullen dan geen problemen krijgen.
Alexander Radwan
rapporteur. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, dank u voor dit debat waarin de hoofdrichting van het verslag zeker steun heeft gekregen en de alternatieven op de verschillende gebieden zijn geschetst.
Ik wil twee dingen oppakken. Er is een punt waarvan ik zeker weet dat we het er allemaal over eens zijn. Het is vandaag herhaaldelijk genoemd door sprekers die volledig deze algemene ontwikkeling steunen, namelijk dat de dat de IFRS-organisatie nu voor kwesties als bijvoorbeeld de bestuursstructuur maatregelen moet treffen; dit ten gevolge van de druk van dit Huis - door het Europees Parlement - en door de Europese Unie. Er zijn van die tijden dat we tamelijk bot moeten zijn - en ik besef dat sommige van mijn vrouwelijke collega's mij in dat opzicht hebben bekritiseerd - omdat bepaalde personen die in afgelopen jaren voor dit Huis zijn verschenen zo nu en dan de onmiskenbare indruk hebben gewekt dat het Europees Parlement ze weinig interesseert. Hoe weinig voortgang er is geboekt, wordt duidelijk uit het voorstel over de bestuursstructuur. Dat stelt voor dat de toekomstige toezichthoudende organen alleen advies mogen vragen aan personen die zij hebben benoemd. Ik kan alleen maar zeggen dat iedereen aan wie in de toekomst gevraagd wordt om verslag te doen aan een parlement over de manier waarop hij of zij over een bepaald punt heeft gestemd, zich ervan moet vergewissen dat een deel van de verantwoordelijkheid en invloed op de beleidsvorming deel uitmaakt van het pakket. Dat is het eerste punt.
Hoe weinig serieus ze de kwestie van de effectbeoordelingen nemen, wordt duidelijk uit de huidige discussies waarin de IFRS-organisatie evenals voorheen weigert deze effectbeoordelingen uit te voeren.
Dan de kwestie van de standaarden voor de KMO's. Ik moet iets zeggen tegen al degenen die van mening zijn dat we ze op vrijwillige basis moeten introduceren. Geïnspireerd door John Purvis - John, dit is voor jou - citeer ik hier een onafhankelijk commentator. Het is Peter Holgate, een partner in PricewaterhouseCoopers. Hij schrijft in de Duitse editie van de Financial Times het volgende:
(EN) "Ik neem het Europese standpunt niet helemaal serieus. Zelfs als het erop uitloopt dat zij het niet goedkeuren, zouden verschillende landen het kunnen opnemen in hun nationale, algemeen aanvaarde beginselen van financiële verslaglegging. Als enkele belangrijke spelers dat doen, heb je het door een andere deur binnengeloodst, ook als de EG het spel niet wil spelen.”
(DE) Uiteindelijk betekent dit dat u er rekening mee houdt dat zodra enkele staten deze standaards hebben aangenomen, u ze dwingend hebt opgelegd in de hele Europese Unie. Dat is de strategie van deze organisatie. PricewaterhouseCoopers heeft al aangeven dat ze dit als een ondernemingsmodel zien. Daarom hebben we behoefte aan onze eigen Europese standaard voor middelgrote bedrijven. Zij kunnen op de IFRS bouwen als deze goed is. En als deze slecht is, bouwen we onze eigen standaard. Het is de verantwoordelijkheid van de Commissie om ervoor te zorgen dat we geen standaarden krijgen, opgedrongen via onze achterdeur, die niemand wil maar die vervolgens algemeen verbindend worden.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
(De vergadering wordt om 11.55 uur onderbroken en om 12.00 uur hervat)
