Voorbereiding van de informele Top van staatshoofden en regeringsleiders (Lahti, 20 oktober 2006) (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de informele Top van staatshoofden en regeringsleiders in Lahti en, overeenkomstig het besluit van het Parlement, de betrekkingen tussen de Europese Unie en Rusland na de moord op de journaliste Anna Politkovskaja.
Paula Lehtomäki
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, allereerst wil ik u hartelijk bedanken voor de gelegenheid die u mij biedt om te spreken over de informele Top van staatshoofden en regeringsleiders die op 20 oktober in Lahti wordt gehouden.
Wij hebben besloten deze Top van Lahti te organiseren omdat wij de staatshoofden en regeringsleiders van de EU-lidstaten de mogelijkheid wilden bieden een open en informeel debat te voeren over twee onderwerpen die belangrijk zijn voor de toekomst en het economisch succes van de Europese Unie: innovatie en externe betrekkingen op energiegebied.
Wij hebben een stevig en consistent beleid nodig om een gunstig klimaat voor innovatie en energie te scheppen. Op die manier kunnen wij de voorwaarden voor economische groei en werkgelegenheid in de Europese Unie verbeteren. Als de Europese Unie zich concreet inzet voor welvaart en welzijn, kunnen wij ook verwachten dat zij onder de burgers een groter draagvlak krijgt. Een consistent gemeenschappelijk energiebeleid zal tegelijkertijd de geloofwaardigheid van de Europese Unie als internationale speler vergroten.
Met het oog op de voorbereiding van de besprekingen tijdens de Top van staatshoofden en regeringsleiders stelt de Commissie twee mededelingen op: een over de externe betrekkingen op energiegebied en een over het innovatiebeleid. Deze mededelingen worden morgen, 12 oktober, gepubliceerd. Het is niet de bedoeling dat deze mededelingen tijdens de Top worden goedgekeurd, maar ze geven wel de kwesties aan die wij in Lahti willen behandelen.
Voorafgaand aan de informele Top in Lahti wordt op vrijdagmorgen ook een informele Tripartiete Sociale Top gehouden. De wijze waarop de Europese arbeidsmarkt van 200 miljoen werknemers functioneert en zich aanpast aan de veranderingen is van cruciaal belang voor de toekomst van Europa. Daarom spelen de sociale partners een centrale rol bij de inspanningen om het Europese concurrentievermogen te verbeteren.
De Russische president Vladimir Poetin is uitgenodigd voor het diner na afloop van de Top van staatshoofden en regeringsleiders. Het is de bedoeling zich in de besprekingen met de president te richten op het strategisch partnerschap tussen de Europese Unie en Rusland, met inbegrip van de samenwerking op energiegebied.
Door de enorme uitdagingen waar de Europese Unie op energiegebied mee geconfronteerd is - continue energievoorziening, klimaatverandering, voortdurend stijgende energieprijzen en recente crises - is een begin gemaakt met de ontwikkeling van een gemeenschappelijk energiebeleid voor de Europese Unie.
Wat continue energievoorziening betreft, is vooral de steeds groter wordende afhankelijkheid van geïmporteerde energie een uitdaging voor de Europese Unie. Men schat dat als er geen maatregelen worden genomen, deze afhankelijkheid zal toenemen van 50 procent nu naar 70 procent in de komende twintig jaar.
Reeds voordat het Finse voorzitterschap de taak op zich nam, zijn er besprekingen gevoerd over de ontwikkeling van een gemeenschappelijk energiebeleid, namelijk tijdens de twee bijeenkomsten van de Europese Raad begin dit jaar. Tijdens het Finse voorzitterschap richten wij ons vooral op de externe betrekkingen op energiegebied en gedurende deze besprekingen moet de basis worden gelegd voor een uitgebreid energiedebat gedurende het komende voorjaar dat moet leiden tot de goedkeuring van een actieplan voor het energiebeleid.
Hoewel de besprekingen in Lahti gericht zullen zijn op de externe betrekkingen op energiegebied, is het duidelijk dat onze doelstellingen op het gebied van de externe betrekkingen niet als op zichzelf staande kwesties kunnen worden behandeld. Alle prioriteiten die in het Groenboek over het energiebeleid worden genoemd, houden nauw met elkaar verband. Deze zijn onder andere: de interne energiemarkt, solidariteit tussen de lidstaten, diversificatie van de energiebronnen, energie-efficiëntie, hernieuwbare energiebronnen en energie-innovatie.
In het kader van de externe betrekkingen op energiegebied moeten de lidstaten een strategie afspreken om vorderingen in de betrekkingen met landen buiten de Europese Unie mogelijk te maken. Ook moeten zij overeenstemming bereiken over de gemeenschappelijke externe doelstellingen die moeten worden nagestreefd. Dit betekent dat de lidstaten ook in hun bilaterale betrekkingen gebonden zijn aan de gemeenschappelijk overeengekomen doelstellingen en dat ze in deze betrekkingen met één stem moeten spreken. Door zich in te zetten voor gemeenschappelijke doelstellingen kan de Europese Unie zich ook beter voorbereiden op de veranderingen op de mondiale energiemarkten.
In de energiebesprekingen in Lahti zullen wij van gedachten wisselen over de vraag hoe wij de externe betrekkingen op energiegebied in de nabije toekomst kunnen ontwikkelen. Het is de bedoeling dat wij ons in de debatten vooral op drie thema's richten: ten eerste de beginselen waarop de betrekkingen op energiegebied tussen de Europese Unie en Rusland moeten zijn gegrondvest, alsmede de uitvoering van deze beginselen, ten tweede de noodzaak van nauwere betrekkingen met de derde landen die in strategisch opzicht belangrijk zijn, en ten derde de noodzaak van een doeltreffendere informatieverzameling, als basis voor de besluitvorming over een gemeenschappelijk energiebeleid.
Rusland is met zijn aandeel van 25 procent in onze olie- en gasimport de belangrijkste strategische partner van de Europese Unie op het gebied van energie. Bij alle strategische partnerschappen, ook bij die met Rusland, is het cruciaal om een gemeenschappelijk belang te vinden aan de hand waarvan het partnerschap verder kan worden ontwikkeld. Het gemeenschappelijke belang in de betrekkingen tussen de Europese Unie en Rusland op energiegebied is duidelijk: de Europese Unie is afhankelijk van de import van energie uit Rusland en Rusland heeft, behalve langlopende contracten voor energie-export tegen marktprijzen ook westerse investeringen in de basisproductie van energie nodig. Opening van de markten aan beide kanten is van cruciaal belang.
In de besprekingen van de staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie wordt ook de grondslag gelegd voor de besprekingen die later op de avond met de Russische president Vladimir Poetin zullen worden gevoerd en waarin energievraagstukken een centraal thema zullen zijn.
Het is de bedoeling Rusland duidelijk te maken dat de Europese Unie streeft naar een bindende kaderovereenkomst voor energie, waarin rekening wordt gehouden met de belangen van beide partijen, met wederkerigheid en een onpartijdige operationele omgeving. In de besprekingen zal zeker ook worden gerefereerd aan de gemeenschappelijke uitdagingen voor de Europese Unie en Rusland, zoals energie-efficiëntie, waarbij beide partijen iets te winnen hebben.
Het uitbreiden van de beginselen van de interne energiemarkt tot de nabuurgebieden van de Europese Unie en de strategische ontwikkeling van de betrekkingen met belangrijke derde landen zijn doelstellingen die wij moeten nastreven als wij willen zorgen voor continue energievoorziening. Van de olievoorraden in de wereld bevindt 80 procent zich in de gebieden rondom de Europese Unie. Er is een grote verscheidenheid aan instrumenten beschikbaar om de betrekkingen met derde landen te verbeteren. Deze omvatten onder andere de actieprogramma's in het kader van het nabuurschapsbeleid, de samenwerkingsovereenkomst op het gebied van energie, bilaterale akkoorden en regionale...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken vanwege technische problemen)
Het energiebeleid moet een belangrijk onderdeel van het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid zijn. De Europese Unie heeft voldoende informatie nodig om een sterker samenhangend energiebeleid te kunnen voeren. Bovendien moet zij in staat zijn het hoofd te bieden aan externe probleemsituaties en energiecrises. De Europese Unie moet een systeem ontwikkelen waarmee de samenwerking tussen de lidstaten en de instellingen, alsmede de solidariteit op het gebied van energie kunnen worden vergroot.
Het andere hoofdthema op de Top van staatshoofden en regeringsleiders is de ontwikkeling van een innovatiebeleid. Het moet mogelijk zijn meer profijt te trekken van Europees onderzoek in de vorm van commerciële goederen en diensten. Daarnaast moet de Europese Unie in staat zijn nieuwe technologieën net zo efficiënt te gebruiken als de landen die onze concurrenten zijn. Als wij aan de huidige praktijken vasthouden, zal de innovatiekloof tussen ons en onze belangrijkste handelspartners alleen maar dieper worden.
De productie in vooral de opkomende economieën vormt een steeds grotere concurrentie voor Europa, niet alleen op industrieel vlak maar ook in de dienstensector. China en India leiden veel meer hooggeschoolden op voor de arbeidsmarkt dan Europa. De markten in de opkomende economieën bieden de Europese Unie echter ook enorme exportmogelijkheden. Succes is alleen mogelijk als men iets nieuws weet te creëren, ofwel als men innoveert.
In een open markt is succes weggelegd voor de beste producten. Het is onmogelijk aan de top te blijven als men niet continu investeert in onderzoek en aan productontwikkeling doet. De lidstaten van de Europese Unie hebben zich reeds met eerdere besluiten ertoe verbonden in de toekomst meer te investeren in onderzoek en ontwikkeling.
Het is echter van cruciaal belang ervoor te zorgen dat Europa zodanig van de investeringen kan profiteren dat het onderzoek ook uitmondt in nieuwe en commercieel beter exploiteerbare goederen en diensten.
Het is de bedoeling op de Top van Lahti zaken en uitdagingen te bespreken waarvoor een gemeenschappelijk optreden door de Europese Unie nodig is. Het doel is een omgeving te creëren waarin innovatie kan ontstaan en op effectieve wijze kan worden toegepast. Het Europees Parlement heeft ook in zijn standpunt over de Strategie van Lissabon de nadruk gelegd op het belang van een innovatiebeleid.
Om effectief te kunnen innoveren is het nodig een communautaire strategie voor immateriële rechten uit te werken. Immateriële rechten zijn van grote betekenis voor het succes en het concurrentievermogen van ondernemingen.
Een essentiële kwestie is bijvoorbeeld de kwaliteit van octrooien. Dit is een basisbeginsel voor een goed functionerend en betrouwbaar octrooisysteem. Het voorzitterschap is van mening dat Europa een kostenefficiënt maar hoogwaardig octrooisysteem moeten hebben, ongeacht het alternatief op basis waarvan dit systeem wordt ontwikkeld.
Als wij het octrooisysteem verder kunnen ontwikkelen, geven wij ondernemingen de kans om aanzienlijk te sparen op de octrooikosten, en dat zal op zijn beurt weer een stimulans zijn voor innovatie en onderzoek in Europa.
Betere samenwerking tussen universiteiten en het bedrijfsleven is een voorwaarde voor een succesvol innovatiebeleid. Het is de bedoeling een nieuw, op netwerken gebaseerd Europees Instituut voor Technologie op te richten. De Commissie zal volgende week een voorstel hiertoe indienen.
Het project van een partnerschap tussen wetenschap, bedrijfsleven en onderwijs zal worden gekenmerkt door uitmuntendheid. De prioriteit is innovatiebevordering. Het voorzitterschap is van mening dat Europa met het Europees Instituut voor Technologie de al bestaande mogelijkheden in het bedrijfsleven en de wetenschapsgemeenschap efficiënter kan benutten.
Om het concurrentievermogen te verbeteren moet ook de samenwerking tussen de particuliere en de publieke sector worden verbeterd. In Europa zijn zogeheten technologieplatforms ontstaan en deze strategische onderzoeksinitiatieven van ondernemingen zijn uitstekende voorbeelden van publiek-private partnerschappen. De ondernemingen hebben op verdienstelijke wijze aangetoond bereid te zijn om te investeren in de door hen gekozen platforms, en een soortgelijke verbintenis is nu nodig van de kant van de openbare instanties die onderzoek moeten financieren.
Zeer belangrijk voor innovatie is dat er sneller Europese normen worden opgesteld. Zonder gemeenschappelijke Europese normen zullen veel innovaties onbenut blijven. Wat zou bijvoorbeeld de Europese markt voor mobiele telefoons zijn zonder een GSM-norm?
De verwezenlijking van pan-Europese technische normen voor mobiele telefoons heeft het in de praktijk mogelijk gemaakt dat Europa de mondiale leider op dit gebied leverde. Als daarentegen alleen nationale normen waren gebruikt om mobiele telefoons te ontwikkelen, was het succes in de wereld niet zo groot geweest.
De snelle invoering van open en compatibele normen is een van de sleutels tot succes van ondernemingen. Daarvan zullen duidelijk ook de consumenten de vruchten kunnen plukken. Tegelijkertijd kunnen wij daarmee onze concurrentiepositie versterken en een antwoord geven op de snelle technologische ontwikkeling. Op die manier zal de technologische ontwikkeling in Europa daadwerkelijk kunnen concurreren met de ontwikkelingen die zich elders in de wereld voordoen.
Illegale immigratie is een probleem dat de hele Europese Unie treft. Daarom moeten wij samen oplossingen zien te vinden. Solidariteit kan het beste worden getoond met een doeltreffende uitvoering van concrete maatregelen. Op de Top in Lahti zullen wij spreken over illegale immigratie. Dit is vooral een probleem geworden in het Middellandse Zeegebied en in de zuidelijke delen van de Europese Unie.
Wij vinden het belangrijk dat de Europese Unie een alomvattend en doeltreffend beleid voor immigratiebeheersing gaat voeren. Daarbij moet rekening worden gehouden met de vraagstukken van zowel illegale als legale immigratie, met inbegrip van de integratievraagstukken. Wij moeten de bestaande instrumenten effectief gebruiken en nadenken over nieuwe manieren om landen van herkomst en doorvoer te steunen in hun inspanningen om illegale immigratie te voorkomen.
Immigratievraagstukken staan tijdens het Finse voorzitterschap op de agenda van alle Raden Justitie en Binnenlandse Zaken. Dit onderwerp wordt ook volgende week besproken tijdens het informele diner van de ministers van Ontwikkelingssamenwerking. Het is tevens de bedoeling dat het werk van de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken als basis dient voor de besluiten van de Europese Raad van december, waarmee de Europese Unie op efficiënte wijze het hoofd kan bieden aan het probleem van de illegale immigratie.
Tijdens een werklunch in Lahti zal ook de ernstige situatie in Darfoer, Soedan, ter sprake worden gebracht.
Zoals ik in het begin al zei, zullen de deelnemers na afloop van de informele Top van staatshoofden en regeringsleiders in Lahti dineren met de Russische president Vladimir Poetin. Dat is een uitstekende gelegenheid om een informeel debat te voeren over de ontwikkeling van een strategisch partnerschap tussen de Europese Unie en Rusland. Het spectrum van onze samenwerking is zeer breed en omvat sectoren waarmee het partnerschap verder kan worden ontwikkeld.
Een voorbeeld hiervan zijn de internationale vraagstukken. Dit najaar staan er op de internationale politieke agenda zaken waarvoor onze samenwerking zeer belangrijk is, zoals het Midden-Oosten, Iran en Kosovo.
Energie is een belangrijk element in het strategisch partnerschap en wij verwachten dat president Poetin zijn oordeel zal geven over de ontwikkelingen in de energiesector in zijn land en over het energiepartnerschap tussen de Europese Unie en Rusland.
Mijnheer de Voorzitter, wij waren allemaal geschokt toen wij het nieuws hoorden over de moord op de bekende journaliste en verdedigster van de vrijheid van meningsuiting, Anna Politkovskaja. Wij roepen op tot een grondig onderzoek naar deze vreselijke misdaad en de berechting van de schuldigen, wat zeer belangrijk is voor de ontwikkeling van Rusland naar een rechtsstaat. Naast het feit dat de moord op Politkovskaja een schokkende gebeurtenis is en een verlies voor haar naaste familie, is deze ook een terugslag in de ontwikkeling van de vrijheid van meningsuiting in Rusland. Tegen de achtergrond van de recente gebeurtenissen is het belangrijk dat er tussen de Europese Unie en Rusland actieve en open debatten plaatsvinden. Zoals ik eerder al zei, zal in het kader van het strategisch partnerschap over alle belangrijke zaken worden gesproken.
José Manuel Barroso
Mijnheer de Voorzitter, de informele Europese Raad van volgende week komt op een goed moment. Ik wil het Finse voorzitterschap, minister-president Vanhanen en zijn gehele team bedanken voor hun zeer belangrijke bijdrage.
Aangezien de minister namens het voorzitterschap al een volledige presentatie heeft gegeven, zal ik mij richten op innovatie, energiebeleid en immigratie. Ook zal ik enkele opmerkingen maken over de betrekkingen tussen de Europese Unie en Rusland. Dit zijn vraagstukken die ons voor uitdagingen plaatsen die wij niet enkel op nationaal vlak moeten aanpakken maar juist op ook op Europees vlak. Deze uitdagingen laten zien waarom een sterke Europese Unie meer dan ooit noodzakelijk is en waarom de Unie de Europeanen voor de globalisering moet toerusten.
Het doet mij genoegen dat het voorzitterschap zich wil concentreren op innovatie. Finland toont bij uitstek aan hoe innovatie economische groei kan stimuleren. Er is echter meer dan dat. Alleen als iedereen zijn creativiteit ten volle benut, kunnen we de grote vraagstukken van vandaag aanpakken, zoals klimaatverandering, sociale uitsluiting, demografische veranderingen en werkloosheid.
Hoewel ik weet dat u de cijfers kent, is het de moeite waard ze nog eens te noemen. De Europese Unie geeft 1,9 procent van haar BBP uit aan onderzoek, terwijl dat percentage in de Verenigde Staten 3 procent bedraagt. Het is dan ook niet zo vreemd dat de meeste van de recente Nobelprijswinnaars afkomstig zijn uit de Verenigde Staten of in dat land werken. In Europa is ongeveer de helft van alle onderzoekers in dienst van het bedrijfsleven. In de Verenigde Staten is dat meer dan 80 procent. Feit is dat Europa achterloopt als het gaat om innovatie en onderzoek. Op dezelfde voet verder gaan is geen optie: we moeten op dit gebied grotere inspanningen leveren. We hebben dringend behoefte aan een strategische benadering waarin aandacht wordt geschonken aan elke schakel in de innovatieketen, van het ontstaan van nieuwe ideeën en kennis tot de economische exploitatie en verkoop.
Een dergelijke benadering wordt uiteengezet in de mededeling die de Commissie tijdens de informele Top in Lahti zal presenteren. De zwakke schakels in de keten worden nauwkeurig omschreven en er worden oplossingen aangedragen. We hebben financiële middelen nodig en tevens het juiste kader voor de intellectuele eigendom, zodat we goede resultaten kunnen boeken, en we moeten per sector de belemmeringen voor innovatie uit de weg ruimen. Boven alles moeten we beginnen met een sterke politieke boodschap van engagement: innovatie dient te worden aangemoedigd, en daartoe is een Europese aanpak nodig.
Grootschaligheid is hier van belang. Een van de belangrijke verschillen tussen ons en de Verenigde Staten is dat wij geen pan-Europese instellingen voor innovatie en onderzoek kennen. De Verenigde Staten werken veel meer met een totaalaanpak. Er bestaan grote instellingen die innovatie in de gehele VS ondersteunen, niet slechts in een of twee staten. Tot voor kort hadden we in Europa niets van dien aard. Nu hebben we de Europese Onderzoeksraad en ligt een voorstel op tafel voor de oprichting van een Europees Instituut voor Technologie. We stellen een netwerksysteem voor dat deze instellingen een werkelijk Europese dimensie en een werkelijk Europees mandaat geeft. Daarom leggen we zo de nadruk op deze aanpak. Daarom is het Europees Instituut voor Technologie zo belangrijk. Daarin kunnen het bedrijfsleven en de overheid dichter bij elkaar komen voor baanbrekend onderzoek. Het Instituut zal een internationaal centrum van uitmuntendheid worden. Het zal de knapste koppen bij elkaar brengen, een niet-aflatende stroom van uitmuntende wetenschappers afleveren en de heilzame invloed van innovatieve kleine en middelgrote ondernemingen vergroten. Kortom, we kunnen daarmee bewijzen dat Europa in staat is samen te werken en te innoveren. De afgelopen maanden hebben we de fijne details van het Europees Instituut voor Technologie nader uitgewerkt en volgende week zullen we met een gedetailleerd voorstel komen. Ik vertrouw erop dat de staatshoofden en regeringsleiders en de leden van het Europees Parlement naar het voorstel zullen kijken in de geest waarin het is opgesteld. Het is namelijk inderdaad iets anders dan we gewend zijn, maar we kunnen er wel mee laten zien dat Europa een nieuwe richting inslaat en naar nieuwe manieren zoekt om samen te werken.
Een van de gebieden waarop wij als Europese leiders een mandaat aan het Europees Instituut voor Technologie kunnen geven, is energie en klimaatverandering. Wanneer we een probleem hebben dat we niet zelf kunnen oplossen, moeten we hulp vragen aan de beste wetenschappers, de knapste koppen op ons continent. Een van de belangrijkste uitdagingen van vandaag is de energievoorziening.
Ik stap nu over naar het onderwerp energie en zal duidelijk zijn: we hebben één Europees energiebeleid nodig, niet vijfentwintig varianten daarvan. Het is absurd om in de eenentwintigste eeuw door te gaan met vijfentwintig of zevenentwintig verschillende beleidsvormen voor energie. Er moet echt één Europees energiebeleid komen. De problemen waarmee we te maken hebben - hoge energieprijzen, klimaatverandering, groeiende afhankelijkheid van geïmporteerde koolwaterstoffen - zijn mondiaal en Europees van aard. Daarvoor zijn Europese oplossingen nodig. Nationale oplossingen zijn niet toereikend. Vorig jaar hebben de leiders van de Europese Unie in Hampton Court afgesproken een gemeenschappelijke aanpak te ontwikkelen. In ons Groenboek van maart 2006 heeft de Commissie heldere doelen vastgesteld voor een Europees energiebeleid, namelijk duurzaamheid op lange termijn, continuïteit van de energievoorziening en economisch concurrentievermogen. De lidstaten hebben onze benadering goedgekeurd en de belanghebbenden hebben uitermate positief op ons Groenboek gereageerd. De volgende stap is een strategische evaluatie van de energiesituatie. De Commissie stelt voor deze evaluatie direct in het begin van volgend jaar te laten plaatsvinden. Ik kijk uit naar het verslag van het Europees Parlement over dit punt.
Er is duidelijk samenhang nodig tussen de interne en externe aspecten van het energiebeleid. Een doeltreffende interne energiemarkt is van groot belang. Het bestaan van vijfentwintig of zevenentwintig verschillende minimarkten is niet het juiste antwoord op de uitdagingen waarvoor Europa zich op het vlak van energie gesteld ziet. We dienen evenwel het interne en externe beleid aan elkaar te koppelen. In ons document voor de Top in Lahti wordt gekeken naar de drie externe uitdagingen: Rusland, waar ik straks nog op terugkom, de ontwikkeling van onze energiebetrekkingen met onze buren, en de vorming van een netwerk om externe energiecrises te kunnen opvangen. Het is van essentieel belang dat er samenwerking wordt gezocht met strategisch belangrijke leverings- en doorvoerlanden. Dat gebeurt reeds via initiatieven als het nieuwe Verdrag tot oprichting van de Energiegemeenschap en het memorandum of understanding over samenwerking op energiegebied met Oekraïne. We moeten de beginselen van de interne energiemarkt geleidelijk tot al onze buren uitbreiden. Tevens dienen we gebruik te maken van de expertise van onze buren om een netwerk te creëren waarmee externe energiecrises effectiever kunnen worden opgevangen. Op de middellange termijn is diversiteit uiteraard de beste manier om met dergelijke energiecrises om te gaan: diversiteit in energiebronnen, oorsprongslanden en doorvoerlanden. Energie moet overal een belangrijk thema worden, zodat het een wezenlijk onderdeel gaat vormen van onze betrekkingen met onze partners wereldwijd.
Ten slotte is energie-efficiëntie een ander cruciaal onderdeel van deze strategie. Vandaag kondig ik aan dat commissaris Piebalgs, commissaris voor energie, en ik volgende week een ambitieus plan zullen voorstellen waarmee we onze belofte om in 2020 20 procent primaire energie te besparen, kunnen nakomen.
Van de olie en het gas die in de Europese Unie worden verbruikt, is 25 procent afkomstig uit Rusland en daarom is de samenwerking met Rusland van fundamenteel belang. De fungerend voorzitter van de Raad heeft zojuist uitgelegd waarom deze samenwerking essentieel is. Ons energiepartnerschap met Rusland dient te worden versterkt. Een dergelijk partnerschap moet gebaseerd zijn op wederkerigheid, transparantie, non-discriminatie en competitiviteit, inclusief gelijke concurrentievoorwaarden voor "upstream" en "downstream"investeringen. Dit is de enige manier om stabiliteit en zekerheid in te bouwen in onze energiebetrekkingen. Tijdens de ontmoeting met president Poetin hebben de leiders van de Europese Unie de gelegenheid een heldere en hopelijk samenhangende boodschap uit te dragen.
In onze betrekkingen met Rusland spelen drie langetermijndoelstellingen een rol: we willen dat Rusland een functionerende democratie en markteconomie is en dat het land zich houdt aan de internationale afspraken; we willen dat er een brede en strategische relatie tussen de EU en Rusland ontstaat die gebaseerd is op onderlinge afhankelijkheid - want Rusland heeft de Europese Unie nodig en de Europese Unie heeft Rusland nodig - en we willen onze samenwerking met Rusland bij internationale vraagstukken versterken. Dat is wat we bedoelen als we over doeltreffend multilateraal handelen spreken. We hebben ons ten doel gesteld een breed opgezette overeenkomst te sluiten als vervolg op de huidige partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst. We kunnen wederzijdse voordelen realiseren op het gebied van investeringen en marktopenstelling, maar ook op dat van energie en energie-efficiëntie. Beide partijen hebben veel te winnen bij een echt partnerschap.
Ik maak ook van deze gelegenheid gebruik om mijn diepe meeleven te betuigen met de familie van Anna Politkovskaja, die vorige week zo schaamteloos werd vermoord. Ik wil haar prijzen om haar niet-aflatende zoektocht naar de waarheid. Zij was een groot pleitbezorgster van de vrijheid van meningsuiting in Rusland.
(Applaus)
Ik hoop van harte dat de plegers van dit afschuwelijke misdrijf zullen worden opgespoord en berecht.
Op de Top zullen we ook het vraagstuk van de immigratie aan de orde stellen. De massale aankomst van illegale immigranten aan de grenzen van de zuidwestelijke lidstaten van de Europese Unie is een Europees probleem dat een Europese oplossing vereist. In november 2006 zal de Commissie een mededeling presenteren met een reeks praktische voorstellen waarmee de Europese Unie deze uitdaging het hoofd kan bieden. Op grond daarvan heeft de Europese Raad een totaalaanpak van migratie vastgesteld, waarbij in detail wordt beschreven hoe de Raad in zijn binnenlandse en buitenlandse beleid dient te reageren. In minder dan een jaar zijn er talrijke maatregelen getroffen: gezamenlijke operaties in de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan, gecoördineerd door het Europees Agentschap voor de buitengrenzen, Frontex; versterkte samenwerking tussen de rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten; betere coördinatie van de werkzaamheden van de verbindingsbureaus voor immigratie in Afrika, en een bilaterale en multilaterale dialoog met belangrijke Afrikaanse landen van oorsprong en doorvoer. Voor het eerst werken de lidstaten samen in gemeenschappelijke operaties om de buitengrenzen van de Europese Unie te beschermen, met de coördinatie van Frontex. We moeten echter eerlijk toegeven dat dit niet genoeg is. Er is nog veel meer nodig om de illegale migrantenstromen doeltreffend aan te pakken.
Om de responscapaciteit van de Europese Unie te versterken, is het van het allergrootste belang dat alle lidstaten van de Unie in een geest van solidariteit met elkaar samenwerken en dat zij de lidstaten bijstaan die zich in de frontlinie bevinden. Met het oog op de informele Europese Raad in Lahti van 20 oktober heb ik de staatshoofden en regeringsleiders persoonlijk een brief geschreven waarin ik de noodzaak van solidariteit heb benadrukt. Uiteraard zouden we hiervoor het liefst al Gemeenschapsinstrumenten inzetten, maar die zijn nog niet vastgesteld. Uiteraard zouden we het liefst een Europees immigratiebeleid hebben. Het is absurd vijfentwintig of zevenentwintig varianten van migratiebeleid te hebben in een gebied waar vrij verkeer van personen geldt. Besluiten die door één land worden genomen, hebben immers een directe uitwerking op de andere landen. Er is echter in Europees verband nog geen methode gevonden om deze kwestie aan te pakken en daarom verwachten wij ten minste van de lidstaten dat zij onderling goed samenwerken.
(Applaus)
Wij geloven dat dit ook een praktisch voorbeeld van Europese solidariteit is.
Wij moeten ook veel intensiever samenwerken met de landen van oorsprong en doorvoer. De uitvoering van het in juli in Rabat overeengekomen actieplan heeft hoge prioriteit. De Commissie zal er hard aan werken dat dit plan naar behoren wordt uitgevoerd in nauwe samenwerking met de betrokken landen. Laten we ook op dit punt eerlijk zijn. Het waarborgen van veiligheid alleen is niet voldoende. Dit probleem kan uitsluitend worden opgelost wanneer wij duurzame ontwikkeling in Afrika steunen. Overigens is het volgens mij van belang dat we een dialoog op hoog niveau met de Afrikaanse landen aangaan. Is het niet merkwaardig dat de Europese Unie op het niveau van de staatshoofden en regeringsleiders een dialoog voert met Azië en Latijns-Amerika, maar niet met Afrika? Wordt het nu niet tijd dat Europa een dialoog op hoog niveau met Afrika aanknoopt? Ik geloof dat wij het recht en de plicht hebben om dat te doen. Dat was ook de boodschap die ik onlangs heb meegegeven aan onze collega's in de Commissie van de Afrikaanse Unie in Addis Abeba. Daarom kijken we gezamenlijk naar deze kwestie via onze samenwerking met onze Afrikaanse partners.
Daarnaast hebben we Europese besluitvorming nodig. In geval van dringende en ernstige problemen moet de Europese Unie adequaat kunnen reageren. Daartoe moet de passerelle-clausule in artikel 67 van het Verdrag worden toegepast. We mogen ons niet de middelen ontzeggen om doeltreffend actie te ondernemen.
Ter afsluiting wil ik zeggen dat de informele bijeenkomst van de Europese Raad in Lahti een goede mogelijkheid biedt om de huidige EU-acties te inventariseren op de genoemde gebieden maar ook op diverse andere terreinen. We zien uit naar een hernieuwde toezegging van de staatshoofden en regeringsleiders om de werkelijke en dringende problemen van de burgers van de Europese Unie effectief aan te pakken en om in Europees verband resultaten te boeken, zodat we er meer vertrouwen in krijgen dat voor enkele van de zeer belangrijke problemen in onze Unie ook een oplossing wordt gevonden.
Voordat ik afsluit, wil ik u nog een gedachte meegeven. Een week geleden was ik in Darfoer. De bevolking daar leeft onder vreselijke omstandigheden maar toch zag ik iets dat ik mijn vrienden in Brussel beslist wil vertellen: bij de NGO's en andere humanitaire organisaties werken, ver van huis, heel veel jonge Europeanen die elke dag hun leven op het spel zetten om Afrikanen te helpen. Dat is het Europa waar we mijns inziens trots op mogen zijn. Dat is een Europa dat solidair en hulpvaardig is en grote moed toont. Dat is het Europa dat we volgens mij allemaal willen: een open, naar buiten gericht en grootmoedig Europa. Dat is het Europa waarnaar we moeten streven.
(Applaus)
Françoise Grossetête
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Lehtomäki, mijnheer Barroso, de moord op Anna Politkovskaja vervult ons met ontsteltenis en afschuw. Ons hoofd is vol vragen over de redenen voor deze misdaad. Het is cruciaal dat de Russische autoriteiten zo snel mogelijk de volle waarheid over dit drama aan het licht brengen, en we rekenen erop dat de Raad zich krachtig zal uitspreken tegen deze nieuwe aanslag op een beroepsgroep die ieder jaar weer een zware tol moet betalen om zijn werk te kunnen doen. Staat u mij toe om in de persoon van Anna Politkovskaja eer te bewijzen aan alle journalisten in de hele wereld, die hun leven in de waagschaal stellen voor de vrijheid van meningsuiting, waaraan wij allen zoveel waarde hechten.
De informele Raad van 20 oktober in Lahti aanstaande zal eens te meer de gelegenheid bieden om enkele steeds weer terugkerende vraagstukken aan de orde te stellen, zoals concurrentievermogen, innovatie, immigratie en energiebeleid. Ik ben bang dat concurrentievermogen en innovatie hetzelfde lot beschoren zullen zijn als duurzame ontwikkeling: iedereen heeft er de mond vol van, iedereen is ervoor, maar als het op concrete maatregelen aankomt, verdampen de goede principes. De voorbeelden zijn legio. Zo werd er hoog opgegeven van het nut van Galileo, maar toen het op de begroting aankwam, was het ineens geen prioriteit meer.
In naam van het concurrentievermogen pleiten we voor vervoersinfrastructuren en spoorverbindingen, maar vervolgens offeren wij ze op het altaar van de begroting. En de ambities op onderzoeksgebied: wat moet ik daar van zeggen, nu is gebleken hoe de steun voor innovatie in werkelijkheid uitpakt? Ik denk daarbij niet alleen aan financiële steun, maar ook aan de toepassing van wetgeving die investeringen in Europa aanmoedigen en voor onze KMO's de weg vrijmaken om te exporten naar buiten het Europees grondgebied. Ik heb dus hoge verwachtingen van de steun van de Raad voor het Europees Instituut voor Technologie, waarvan ik weet dat het onze Commissievoorzitter, de heer Barroso, na aan het hart ligt, evenals ons Parlement overigens. Eigenlijk zijn het niet eens harde toezeggingen die wij van de Raad verwachten, maar concrete stappen.
Concurrentievermogen is ook het resultaat van de voorschriften die wij goedkeuren. Die moeten kansen scheppen en geen beperkingen. Ik verwacht van de Europese Commissie dat zij deze principes als uitgangspunt neemt voor haar wetgevingsprogramma 2007, en van de Raad dat hij daarin meegaat. Van het Parlement verwacht ik dat het "nee" durft te zeggen tegen voorstellen waarmee alleen wat gewichtige ideeën worden opgeworpen zonder dat daar iets concreets mee gedaan wordt. Ook beleid moet concurrerend zijn en dus doeltreffend.
Concurrentievermogen is ook het zoeken naar een wereldwijd handelsevenwicht. De antidumpingmaatregelen gaan zeker in die richting, maar de vraag blijft of er niet ook andere sterke politieke besluiten mogelijk zijn. Zo zouden wij bijvoorbeeld voor alle goederen die in de Europese Unie worden geïmporteerd, equivalente kwaliteitsnormen kunnen opleggen.
Tot slot hoop ik, wat het energievraagstuk betreft, dat de gesprekken met president Poetin Europa in staat zullen stellen alle structuren op te zetten die nodig zijn om zijn energieonafhankelijkheid te waarborgen. Bovendien moet Europa hernieuwbare energiebronnen zien te verwerven om zijn energieonafhankelijkheid ook los van kernenergie zeker te stellen.
Martin Schulz
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, hartelijk dank, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad en mijnheer de voorzitter van de Commissie, voor de zeer uitvoerige presentatie van alles wat u tijdens de informele Top wilt bespreken. Zoals altijd bij een top zijn onze verwachtingen hooggespannen. We horen fantastische uiteenzettingen van mevrouw Lehtomäki en de heer Barroso over innovatie, immigratie, energiebeleid, partnerschap met Rusland en Darfoer. Het hele scala van onderwerpen dat ons bezighoudt, is in ongeveer veertig minuten de revue gepasseerd. Voor mij is het lastig om binnen de beschikbare tijd op al die zaken te reageren.
Ik zou heel blij zijn indien we straks, na afloop van de Top, in veertig minuten een even compacte samenvatting kregen van alle resultaten en besluiten. Ik heb echter het bange vermoeden dat het zal gaan zoals haast altijd: we slagen er prima in om onze problemen te schetsen, maar het valt ons moeilijker de problemen op te lossen. U hebt gelijk, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dat investeringen in innovatie absoluut noodzakelijk zijn, niet alleen op Europees niveau, maar in alle lidstaten, met name als het gaat om onderzoek en ontwikkeling op het gebied van technologieën voor energie-efficiëntie.
Een van de belangrijkste vraagstukken waarvoor we de komende jaren staan, is of we de exponentieel groeiende energiebehoefte in de wereld kunnen beheersen door middel van meer energie-efficiëntie. Meer energie-efficiëntie betekent overigens ook dat we onze wegwerpmaatschappij vaarwel moeten zeggen. We moeten dus investeren in onderzoek en technologie waarmee een bijdrage kan worden geleverd aan de ontwikkeling van producten die het energieverbruik niet doen toenemen maar juist afnemen. Europa moet hier het goede voorbeeld geven. Daarom hebt u volkomen gelijk: in ons innovatiebeleid moet prioriteit worden gegeven aan innovatie op het gebied van energie.
Dan mijn tweede punt: de voorzitter van de Commissie en de fungerend voorzitter van de Raad zeggen terecht dat we een oplossing moeten vinden voor het immigratievraagstuk. Met de manier waarop het nu wordt aangepakt, lossen we het probleem niet op, en ik ben blij, mijnheer Barroso, dat u daarop zo concreet bent ingegaan. Ik wil nu niet herhalen wat anderen al terecht hebben gezegd: duurzame ontwikkeling in de zogeheten Derde Wereld moet een belangrijk onderdeel zijn van ons immigratiebeleid, omdat we daarmee de oorzaken kunnen aanpakken. De buitengrenzen in Zuid-Europa en Oost-Europa zijn echter onze gemeenschappelijke buitengrenzen. Wie eenmaal toegang heeft tot ons grondgebied, kan zich in het Schengengebied vrij bewegen. Dan kunnen lidstaten niet zomaar zeggen dat iedereen het op eigen houtje moet doen of dat er hoogstens op intergouvernementeel niveau iets kan worden gedaan, maar dat ze van een overdracht van bevoegdheden aan Brussel niets willen weten. Dat zeg ik ook aan het adres van mijn eigen regering. U was daar vandaag nog, mijnheer Barroso. Ook Duitsland moet begrijpen dat het zo niet werkt. Ook een Duitse minister van Binnenlandse Zaken moet die consequentie aanvaarden.
Dan wil ik iets opmerken over het beleid met betrekking tot Rusland. Het beleid dat we nu vastleggen, zal de basis vormen voor een nieuwe samenwerkingsovereenkomst met Rusland. Het is duidelijk dat in een debat zoals dit, over de zaak-Politkovskaja, altijd emoties doorklinken. De heer Saryusz-Wolski bijvoorbeeld, die zo aandachtig naar mijn toespraak luistert, reageert altijd heel emotioneel als het om Rusland gaat. Daarom zeg ik ook tegen hem: veel van wat er in Rusland gebeurt, staat ons niet aan. Natuurlijk willen we dat de democratie en markteconomie in Rusland goed functioneren, zoals de voorzitter van de Commissie het formuleerde. Laat één ding echter duidelijk zijn: los van de vraag of we de Russische democratie willen versterken en verder willen ontwikkelen, moeten we ons goed realiseren dat Rusland - ook zoals het nu is - voor de Europese Unie een onmisbare strategische partner is.
We moeten het dus inderdaad hebben over de democratie in dat land, maar we kunnen tegenover Rusland niet alleen de schoolmeester uithangen. We moeten er begrip voor hebben dat Rusland ernaar streeft als gelijkwaardige partner met ons samen te werken, op energiegebied, maar vooral ook bij het oplossen van conflicten in de wereld, in Iran, het Midden-Oosten of waar dan ook. We hebben Rusland zonder meer nodig. Die gelijkwaardige positie moeten we Rusland ook toekennen, zoals we dat met iedere andere partner doen. Ik vind de democratiedialoog dus absoluut noodzakelijk, maar die moet wel worden gevoerd op basis van een realistische beoordeling van de situatie.
Mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik ben blij dat u Darfoer ter sprake hebt gebracht. Darfoer laat eens te meer zien hoe belangrijk het is dat de Europese Unie met haar vredestichtende rol werkt aan een integratie die over de religieuze, etnische en nationale grenzen heen reikt, en dat ze door middel van die integratie vrede brengt. Als u dat concept naar de rest van de wereld weet te exporteren, is dat toe te juichen.
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de voorzitter van de Raad, de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa fractie wensen u veel succes in Lahti. Een voorzitterschap in de tweede helft van het jaar is nooit gemakkelijk en informele besprekingen met vijfentwintig regeringsleiders rond een tafel zijn moeilijk voor te stellen. Ik durf zelfs te wedden ze niet allemaal in één sauna passen!
Op uw agenda prijken belangrijke onderwerpen zoals energie, innovatie en migratie, maar het echte verhaal zal gaan over de wijze waarop de president van de Russische Federatie wordt ontvangen. Wij vinden dat de lidstaten pal achter de Europese vlag moeten gaan staan en hun veroordeling moeten uitspreken over de aanslagen op de vrijheid en het particulier eigendom in een land waar onlangs opnieuw het licht van een onafhankelijke geest is uitgeblazen. Het is duidelijk dat de heer Poetin de volgende uitspraak van Machiavelli goed tot zich heeft laten doordringen: "Heersers die tot grote daden zijn gekomen, zijn zij die hun woord lichtvaardig gaven, die wisten hoe ze mensen konden bedriegen met hun geslepenheid en die hen die zich lieten leiden door nobele beginselen, overwonnen." President Poetin geeft wel toe dat zijn land geschokt is door de moord op Anna Politkovskaja, maar hij laat na te vermelden dat er in zijn land de afgelopen jaren al veertig andere journalisten zijn vermoord.
(Applaus)
De Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa fractie bewijst eer aan Anna Politkovskaja. In haar boek 'Poetins Rusland: leven in een falende democratie' verwoordde zij haar kritiek als volgt: "Jazeker, er is stabiliteit opgetreden in Rusland, maar het is een gedrochtelijke stabiliteit waarin niemand naar de rechter stapt om gerechtigheid te eisen, omdat de rechtbanken opzichtig de oren laten hangen naar de machthebbers, en niemand met zijn volle verstand bescherming vraagt van de rechts- en ordehandhavers, omdat ze door en door corrupt zijn. Lynchrechtspraak is aan de orde van de dag. De president," zo gaat ze verder, "heeft zelf het voorbeeld gegeven door onze grote oliemaatschappij, Joekos, te gronde te richten nadat de directeur ervan, Michaïl Chodorkovsky gevangen was gezet. Poetin vond dat Chodorkovsky hem geringschattend had bejegend, en dus nam hij wraak."
Mevrouw de voorzitter van de Raad, Rusland heeft de Europese Unie net zo hard nodig als de Europese Unie Rusland nodig heeft. Rusland heeft de Unie nodig als afzetmarkt voor zijn olie en gas. Wij zijn zijn grootste klant. Laat de staatshoofden en regeringsleiders dus met Poetin praten over olie en gas, maar laat ze hem daarbij ook onomwonden de waarheid zeggen over het steeds dictatorialer wordende regime. Daarnaast moeten zij zich voorbereiden op een situatie waarin wij niet langer afhankelijk zijn van Rusland, door zich eendrachtig te bezinnen op het energie- en milieuvraagstuk. In een week waarin Al Gore zijn film 'An inconvenient truth' over klimaatverandering presenteerde, moet het toch tot ons zijn doorgedrongen dat wij met ons energiebeleid een andere koers moeten inslaan.
Lahti is een vervolgconferentie op die van Hampton Court een jaar geleden, waar de leiders hun fiat gaven aan plannen voor een Europese energiemarkt, meer concurrentievermogen, beter onderwijs en de aanpak van de groeiende immigratiedruk. In de afgelopen twaalf maanden is de noodzaak om op al die gebieden tot actie over te gaan alleen maar dringender geworden. De Commissie heeft de behoeften goed in kaart gebracht, maar de lidstaten blijven weigeren de nodige middelen beschikbaar te stellen. De Commissie stelt voor een echte eengemaakte energiemarkt op te zetten, netwerken op te splitsen - zoals we in de telecommunicatie hebben gedaan -, een instelling op te richten die toezicht houdt op de voorraden, een meer duurzame energiemix samen te stellen, en energie te besparen. Wij nemen met voldoening kennis van deze voorstellen, maar het is nodig dat de Raad de voorstellen oppakt en er werk van maakt. De heer Barroso wil een Europees Instituut voor Technologie. Maak er werk van, zou ik zeggen, als er geld voor vrijgemaakt kan worden. Van immigratie wordt enerzijds gezegd - met cijfers in de hand - dat zij nodig is om werk en vaardigheden aan te trekken, maar anderzijds wordt immigratie voorgesteld als een bedreiging waarbij populisten via de media de angst van mensen voeden dat onwelkome immigranten onze banen afpakken en profiteren van onze sociale voorzieningen.
Om te kunnen slagen moet de Raad daadkrachtig optreden, en daarvoor moet hij een beroep doen op de 'passerelle-clausule' van artikel 43. Ik hoop dat het Finse voorzitterschap hierop zal blijven aandringen. Wij steunen het Finse voorzitterschap en haar redelijke en pragmatische benadering van communautaire vraagstukken. Niettemin, mevrouw de voorzitter van de Raad, vrezen wij dat het komende Duitse voorzitterschap nu reeds haar schaduw vooruitwerpt. Kwesties worden op de lange baan geschoven en EU-leiders leggen bezoeken af aan mevrouw Merkel. Het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken is wat dat betreft het meest actief. Laten we geen al te hoge verwachtingen koesteren van wat Duitsland kan bereiken en geen al te lage verwachtingen van wat het Finse voorzitterschap kan bereiken. Het voorzitterschap moet laten zien dat er waarheid schuilt in het Monty Python-lied 'Finland has it all'!
Daniel Cohn-Bendit
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, Anna Politkovskaja heeft op uitnodiging van onze fractie tweemaal het Europees Parlement bezocht. Ze vertelde ons over de situatie in Tsjetsjenië en over de situatie van de vrijheid van meningsuiting in Rusland.
Ik vind dat we nu eindelijk eens man en paard moeten noemen. Iemand zei dat de verantwoordelijken moeten worden veroordeeld. Jullie zitten straks met een van die verantwoordelijken aan het diner, namelijk met de heer Poetin in eigen persoon. Laten we toch eens ophouden onszelf voor de gek te houden. In het huidige systeem in Rusland wordt de vrijheid van meningsuiting dag in dag uit beknot. Kranten worden opgekocht en verdwijnen vervolgens van het toneel. De eigenaren zitten in de gevangenis. Dat gebeurt iedere dag.
(Applaus)
Inderdaad, Martin, we hebben Rusland nodig. We moeten echter beseffen dat het Rusland waarmee we nu te maken hebben, een land is dat er niet voor terugschrikt mensen te laten verdwijnen. Ik kan u voorspellen wat er verder gaat gebeuren. Dat staat zelfs al in een boek dat binnenkort uitkomt. Leest u maar eens "De dag van Opritsjnik” van Vladimir Sorokin. Hij beschrijft vanuit het perspectief van een veiligheidsbeambte hoe het momenteel in Rusland toegaat. Dan zult u lezen hoe een of andere kleine crimineel, een of andere drugshandelaar wordt gesnapt. Hij wordt tot "levenslang” veroordeeld, verdwijnt in een gevangenis ergens achter de Oeral en dan zeggen ze: "Kijk eens, we hebben er een te pakken”. Maar evenals in het geval van de veertig andere journalisten en de kranten vraagt niemand wie zijn opdrachtgever was of wie hem het geld gaf. Dat interesseert niemand. We hebben Vladimir Poetin namelijk nodig, zoals we gisteravond op de Duitse televisie tijdens de ontmoeting tussen mevrouw Merkel en de heer Poetin hebben gezien. Waarom hebben we Vladimir Poetin eigenlijk nodig? Omdat we aan Rusland vastzitten - inderdaad, ik bedoel Duitsland. Jij hebt je grote coalitie, ik kan meepraten over de roodgroene coalitie die een onmogelijke verbintenis met Rusland sloot en niets deed om het energiebeleid te europeaniseren. We moeten nu eindelijk maar eens man en paard noemen. Misschien komen we dan iets verder.
Natuurlijk zal er met Rusland worden onderhandeld, maar ik ben er vast van overtuigd dat het weer tijd wordt om een houding aan de dag te leggen die echt nodig is. Natuurlijk kunnen we erom lachen wanneer Schalke 04 wordt gekocht door Gazprom. Natuurlijk kunnen we erom lachen wanneer Chelsea wordt gekocht door Roman Abramovitsj. Natuurlijk kunnen we dat allemaal grappig vinden. Dat de heer Poetin overal onder ons is en nu ook elke zaterdag naar wedstrijden in de Bundesliga komt kijken, vinden we geweldig. De prijs die we echter betalen, is de prijs die de mensen in Rusland hebben betaald en de prijs die de mensen in Tsjetsjenië hebben betaald. De prijs is namelijk dat we het houden met een van de gevaarlijkste repressieve systemen, dat we erom glimlachen en verder de andere kant op kijken. Dat vind ik schandelijk. We kijken de andere kant op. We zeggen eerst dat we geschokt zijn en gaan vervolgens over tot de orde van de dag en zeggen: "Poetin, heb je misschien een probleem? Hoe kun je dat nu doen? Maar het is goed dat je je rekeningen nu sneller betaalt.” Zo gaat dat. Dat is onze houding!
Samenvattend kan ik alleen dit zeggen: de energievraagstukken, de immigratieproblematiek, al deze vraagstukken kunnen we alleen oplossen wanneer we nu eens eerlijk de problemen benoemen en duidelijk aangeven waar voor ons de grens ligt. Daarin heeft de heer Watson gelijk. Ik vind dat er met Poetin moet worden onderhandeld, maar we hoeven niet gezellig met hem te dineren.
Esko Seppänen
Mevrouw de Voorzitter, minister Lehtomäki, de Finse regering wilde waarschijnlijk in Finland een EU-Top houden om het goede nieuws over het uitstekende concurrentievermogen van Finland te kunnen verspreiden. In de loop van de tijd zijn er echter ook andere zaken op de agenda gekomen, en tot vreugde van Finland neemt de Russische president deel aan het diner dat voor de staatshoofden en regeringsleiders wordt georganiseerd. Het onderzoek naar de moord op journaliste Anna Politkovskaja moet dan ter sprake worden gebracht, bij wijze van test, om na te gaan of de rechtsstaat in Rusland werkt.
(Applaus)
In naam van het neoliberalisme willen de rechtse krachten in de Europese Unie de goede onderwijssystemen en goede sociale zekerheid afbreken. Ik roep de Finse regering op deze neo-liberalisten in de Europese Unie te vertellen dat de overheidsdiensten juist het geheim van het uitstekende concurrentievermogen van Finland zijn. Vertelt u hun ook dat de in de Noordse landen ver doorgevoerde liberalisering van de elektriciteitsmarkten de prijs van elektriciteit heeft doen stijgen en dat de staat, en niet de markt, de verantwoordelijkheid moet dragen voor een continue energievoorziening. Het heeft geen zin om het steeds weer over de doelstellingen van Lissabon te hebben. De Europese Unie zal in 2010 toch niet de meest concurrentiekrachtige kenniseconomie ter wereld zijn. Een op dromen gebaseerde economie doet denken aan de heer Chroetsjov, die een halve eeuw geleden in de Verenigde Naties beloofde dat de Sovjetunie binnen tien jaar de levensstandaard van de Verenigde Staten zou overtreffen.
In onze fractie bestaat geen begrip voor het besluit van de Finse regering om de dode Europese Grondwet in Finland te ratificeren. Tegen mijn regering wil ik het volgende zeggen: jullie buigen voor vreemde krachten, net als toen jullie eisten dat er in de Europese Unie met gekwalificeerde meerderheid zou moeten worden gestemd over gemeenschappelijke strafwetten. Op die manier vernietigen jullie het historische besef van naties. Mevrouw Lehtomäki, doet u de groeten aan de premier. Houdt uw rug recht voor de rest van het voorzitterschap. Probeert u in ieder geval soms een eigen mening te hebben en niet voortdurend slechts een voorprogramma te zijn van het volgende voorzittende land, dat veel groter is dan Finland. Tegen de heer Barroso wil ik zeggen dat er in bepaalde gevallen geen adequate rechtsgrondslag is voor de uitvoering van zijn zeer ambitieuze ideeën, hoewel er in de wereld zeker ruimte is voor ambitieuze ideeën.
Brian Crowley
namens de UEN-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik sluit mij aan bij de dankbetuigingen van mijn collega's aan het adres van de fungerend voorzitter van de Raad en voorzitter Barroso voor hun betoog. Ik begin met de eenvoudige punten en behandel daarna de meer complexe thema's van de Top.
Wij hebben het recht om de Russen eisen te stellen met betrekking tot de vrijheid van meningsuiting, de persvrijheid en de vrijheid en bescherming van het menselijk leven als mensen de autoriteiten vragen stellen en ter verantwoording roepen. Zoals de heer Watson terecht zei, zijn er de afgelopen tweeënhalf jaar veertig journalisten vermoord in Rusland. Vreemd genoeg is er in verband met die moordzaken nog geen enkele arrestatie verricht en nog niemand schuldig bevonden. We steken onze kop in het zand als we geloven dat er terstond actie wordt ondernomen naar aanleiding van de brute moord op Anna Politkovskaja. Alleen als we ons overtuigend inspannen en een oprechte dialoog aangaan met Rusland, kan de EU op voet van gelijkheid betrekkingen onderhouden met dit land, ondanks onze afhankelijkheid van Russische energie, ondanks de afhankelijkheid van Rusland van onze markten en ondanks de bestaande wisselwerking in geopolitieke termen tussen Oost-Europa en Rusland.
Wat wij nu moeten doen, is moed tonen door duidelijke normen en richtsnoeren vast te stellen en aan te geven wat wij van onze partners verwachten ten aanzien van hun betrekkingen. Het gaat hier niet enkel om de dood van een journalist, hoe gruwelijk die ook moge zijn, het gaat niet enkel om Tsjetsjenië, maar het gaat ook om de manier waarop Georgië de laatste tijd door Rusland wordt bejegend en wat de Russen hebben gedaan. Enerzijds spreken de Russische autoriteiten hun veroordeling uit over de Tsjetsjeense verzetsstrijders maar anderzijds geven zij steun aan de 'verzetsstrijders' in delen van Georgië. Ze hebben dit land onder loodzware druk gezet, niet alleen in economisch, maar ook in menselijk opzicht. Georgiërs in Rusland worden verdreven naar hun land van herkomst, krijgen geen toegang tot onderwijs en moeten afstand doen van de ondernemingen die zij in Rusland wettelijk bezitten en beheren - het gaat om honderdduizenden slachtoffers. En dat allemaal omdat er zogenaamd 'duidelijkheid moet worden geschapen'.
Dan ga ik nu over op het Europees Instituut voor technologie, onderzoek en ontwikkeling en op wat daarvoor nodig is. Ik ben een groot voorstander van het plan van voorzitter Barroso. Op het gebied van onderzoek, ontwikkeling en investeringen in technologie moet Europa het voortouw nemen en de sprong van de twintigste naar de tweeëntwintigste eeuw wagen.
Om echter een impuls te kunnen geven aan innovatie en investeringen moet er allereerst voor worden gezorgd dat de intellectuele-eigendomsrechten en octrooirechten worden beschermd. Het is eenvoudig om de structuur van een gebouw op te zetten waarin een technologisch instituut kan worden gehuisvest, maar het is moeilijker om het wetgevingskader vast te stellen op grond waarvan dit kan plaatsvinden.
Ten slotte, mevrouw de Voorzitter - als u mij tenminste net zoveel spreektijd geeft als de andere fractievoorzitters - wil ik nog zeggen dat, als wij spreken over energie, over een gemeenschappelijk energiebeleid en onze energiebehoeften, een van de grootste kansen die we laten liggen de bevordering van hernieuwbare energiebronnen is. Die kunnen wij realiseren door onze akkers te gebruiken. Op een moment waarop de boeren te lijden hebben van de ongunstige afspraken die Peter Mandelson in de WTO-besprekingen heeft gemaakt en waarop de landbouw wordt bedreigd, moeten we investeren in hernieuwbare energie.
Jens-Peter Bonde
namens de IND/DEM-Fractie. - (DA) Mevrouw de Voorzitter, de Deense vriendin van Anna Politkovskaja kan geen visum voor Rusland krijgen en ik heb Javier Solana gevraagd deze zaak bij een geschikte gelegenheid aanhangig te maken.
En dan wil ik het nu over het Finse voorzitterschap hebben. Ik ben dol op Finland! Ik zit op stoelen van Alva Alto, mijn bloemen staan in door hem ontworpen vazen en ik telefoneer met een Nokia. Ik heb al vanaf mijn jeugd veel respect voor Finse politici en ik heb met de Finse Minister van Buitenlandse Zaken samengewerkt in het kader van de Europese Economische Ruimte en met de Finse premier binnen de Conventie. Nu vraag ik mij verwonderd af wat er met Finland aan de hand is Hoe komen Finse politici er in hemelsnaam toe een Grondwet te ratificeren die in Frankrijk en Nederland is verworpen en daardoor niet meer bestaat? Is het waar dat de leden van de parlementaire fractie van de Centrumpartij tegen hun overtuiging in stemmen? Een grote meerderheid van de Finse kiezers is tegen de Grondwet en toch drukken jullie die er zonder een referendum door. Jullie moeten je schamen! Begin liever helemaal opnieuw met een nieuwe, direct gekozen Conventie, met referenda in alle lidstaten en een tekst waar de kiezers graag voor stemmen in plaats van de zweep van Vanhanen te hanteren en een nieuwe finlandiseringspolitiek te voeren, waarbij Finland zich tot de zeventiende bondsstaat van Duitsland maakt.
Finland heeft vandaag de dag 7,8% van de stemmen die nodig zijn voor een blokkerende minderheid in de Raad, en daarom moeten de andere landen wel luisteren naar Finland. Precies daarom hebben wij zo'n waardevolle consensuscultuur in de Raad. De Grondwet zou stemming met een dubbele meerderheid invoeren, wat wil zeggen dat we op basis van bevolkingsaantallen zouden stemmen. Daardoor zou het Finse aandeel in een blokkerende minderheid dalen van 7,8% naar 3,3% en hoeft men dus niet langer te luisteren naar Finland en naar andere kleine landen van de EU. Het Duitse aandeel zou overeenkomstig stijgen van 32 tot 51%. Duitsland en Turkije zouden in een uitgebreid Europa dus het tempo kunnen bepalen. De dubbele meerderheid zou de consensuscultuur in Europa tenietdoen. Het afschaffen van de nationale commissarissen zou het moeilijker maken de EU effectief te laten functioneren in de dagelijkse praktijk. Nokia zou zich wel weten te redden, maar de vele kleine en middelgrote bedrijven en gemeenten zouden het contact via het Finse kabinet gaan missen, als er geen Finse commissaris meer aan tafel zou zitten. En het rouleringssysteem wordt natuurlijk slechts voortgezet tot het moment waarop Frankrijk werk moet doorgeven aan Malta. Houd u vast aan een commissaris per lidstaat en aan de consensuscultuur in de Raad, in plaats aan van de verworpen ontwerp-Grondwet.
Koenraad Dillen
Mevrouw de Voorzitter, op 20 oktober zullen de Europese staatshoofden en regeringsleiders in Lahti, zoals gezegd, ook het immigratiethema aanboren. De vraag is echter welke conclusies zij zullen trekken. Twee weken geleden, collega's, is er voor de zoveelste keer een drama gebeurd met onfortuinlijke asielzoekers voor de Europese kusten. Andermaal was het de schuld van gewetenloze mensenhandelaars die economische gelukzoekers tegen veel geld naar Europa willen brengen. Voor de kust van Lampedusa zijn er opnieuw doden gevallen, toen een vaartuig met illegalen kapseisde; het gros van de opvarenden kon ternauwernood gered worden. Om dergelijke drama's in de toekomst te voorkomen - op Lampedusa, op de Canarische Eilanden en overal aan onze buitengrenzen - moet Europa echter duidelijke signalen uitzenden, want zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Er moet een keiharde aanpak van de mensenhandelaars komen. Ze kunnen niet hard genoeg gestraft worden. Ten tweede is er een streng asielbeleid nodig, een dat de rest van de wereld duidelijk maakt dat het Europa menens is met de bescherming van zijn grenzen. Daarom wil ik hier ook de Zwitsers feliciteren met de verstandige keuze die ze in al hun kantons gemaakt hebben en waarbij ze ervoor geopteerd hebben de immigratievoorwaarden en het asielrecht te verstrengen, want het is paradoxaal genoeg de verstandigste weg om een kordaat, menselijk en rechtvaardig beleid in deze kwesties te voeren.
Ik wil hier dan ook de hoop uitdrukken dat de Europese staatshoofden en regeringsleiders zich op de informele top van Lahti zullen bezinnen over het Zwitserse voorbeeld. Want Europa moet leren in grote maatschappelijke vraagstukken naar zijn burgers te luisteren. Wij hebben bijvoorbeeld gezien hoe de eurocratie arrogant wil voortgaan met een grondwet die door het gros van de bevolking werd verworpen, zoals in Frankrijk en Nederland. Als de bevolking mag spreken, klinkt vaak een heel ander geluid dan wanneer boven de hoofden van die bevolking door een wereldvreemde kaste wordt beslist. Dit geldt ongetwijfeld ook voor het prangende immigratievraagstuk.
Tunne Kelam
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de beste manier om eer te bewijzen aan Anna Politkovskaja is haar boek Poetins Rusland te lezen, zoals de heer Watson aangaf.
We moeten ons ervan bewust zijn dat de systematische intimidatie van en aanvallen en moordaanslagen op onafhankelijke journalisten een klimaat van straffeloosheid hebben geschapen waarin moordenaars geen angst lijken te kennen voor de wet. Die ontwikkeling doet ernstig afbreuk aan de reputatie van Rusland als voorzitter van de Raad van Europa en doet twijfels rijzen over onze gemeenschappelijke waarden. Ik verzoek het voorzitterschap van de Europese Raad daarom deze kwestie aan de orde te stellen op de komende Top in Lahti.
De Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten roept de Commissie en de EU-lidstaten tevens op een principieel standpunt in te nemen en aan te dringen op herstel van de persvrijheid en respect voor onafhankelijke journalisten. Dit zijn twee van de belangrijkste voorwaarden voor de vernieuwing volgend jaar van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met dit land. Pas als de EU het duidelijke signaal afgeeft dat ze aan het leven van deze vrouw niet minder waarde hecht dan aan olie en gas, zullen er dingen veranderen in Rusland.
(Applaus)
De enige echte manier om eer te betonen aan haar vurige strijd voor waarheid, rechtvaardigheid en menselijke waardigheid is een gemeenschappelijke poging om haar droom van een democratisch Rusland, waar burgers de waarheid niet hoeven te bekopen met de dood, in vervulling te doen gaan.
Hannes Swoboda
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, het lijdt geen twijfel dat we ons inzake onze betrekkingen met Rusland in een zeer lastig parket bevinden. De recente moord op mevrouw Politkovskaja is immers niet de enige en staat helaas niet op zichzelf. Het is een gebeurtenis die ons met schaamte vervult, maar die Rusland natuurlijk met nog veel meer schaamte zou moeten vervullen.
Laat ik drie kwesties noemen die ons in onze betrekkingen met Rusland parten spelen. De eerste kwestie is reeds genoemd: de mensenrechten, de vrijheid van meningsuiting. Wat wij vooral betreuren, is dat Rusland niet inziet dat de minachting in Rusland voor de vrijheid van meningsuiting en de mensenrechten het land zelf het meeste schaadt. Wij hebben er misschien ook wel last van, omdat het onze betrekkingen met Rusland verstoort, maar Rusland zelf wordt er het meest door getroffen. Het staat een positieve democratische ontwikkeling in Rusland immers in de weg.
Het tweede punt is het nabuurschapsbeleid. We hebben het vandaag weliswaar niet over Zuid-Ossetië of Transnistrië, maar ook hier geldt dat het door Rusland gevoerde nabuurschapsbeleid voor ons als Europese Unie onacceptabel is.
Rusland mag niet bepalen wat het lot van de mensen in Zuid-Ossetië of Transnistrië is. Dat moeten de mensen daar zelf uitmaken. Zij moeten daarover vrij kunnen beslissen, zonder dat ze onder druk worden gezet, laat staan onder eventuele militaire druk van Rusland. Daarom moeten wij hierover openhartig met Rusland spreken.
Het laatste punt is het energievraagstuk. Ik ben het met iedereen eens die een gemeenschappelijk energiebeleid voorstaat. De voorzitter van de Commissie is hierover helder en duidelijk geweest. Ik vraag me echter af of al degenen die nu applaudisseren dat ook een jaar geleden hadden gedaan, als wij toen hadden gezegd dat er een gemeenschappelijk energiebeleid moest komen. Zullen al diegenen ook applaudisseren als hun gevraagd wordt hun eigen preferenties te heroriënteren? Wij zeggen immers wel dat er een gemeenschappelijk energiebeleid moet komen, maar daarmee hebben wij nog niet gezegd welk beleid. Als we serieus aan de slag gaan om de energie-efficiëntie te verbeteren, alternatieve energievormen te ontwikkelen en de noodzakelijke maatregelen op vervoers- en woningbouwgebied te treffen, dan zullen velen opstaan en zeggen: "Nee, dat was niet de bedoeling”.
Maar nu terug naar Rusland. Het probleem met Rusland is dat de betrekkingen op energiegebied tussen de EU en Rusland op dit moment onevenwichtig zijn. Rusland - en Poetin voorop - maakt van het energiebeleid helaas steeds meer een politieke machtskwestie, in plaats van een economisch vraagstuk zoals wij doen. Wanneer we met Rusland zaken willen doen, kan dat uiteraard alleen indien wij als gelijkwaardige partners met elkaar onderhandelen.
Rusland moet goed beseffen dat de energiereserves en met name de gasreserves zullen opraken. Niet nu, maar over acht, tien of misschien twaalf jaar. En wat doet Rusland dan? Rusland behartigt dus ook zijn eigen belang als het inziet dat het onze technologie, onze knowhow en onze financiering nodig heeft en daarom gelijkwaardige betrekkingen op energiegebied met Europa moet opbouwen. Juist bij het energievraagstuk kunnen we alleen tot goede oplossingen komen wanneer wij als gelijkwaardige partners met elkaar onderhandelen. Anders zal niet alleen de Europese Unie, maar ook Rusland er nadeel van ondervinden. Daarom moet Rusland inzien waar zijn werkelijke langetermijnbelangen liggen. Het land kan veel leren van de dialoog met de Europese Unie.
Hélène Flautre
(FR) Mevrouw de Voorzitter, Anna Politkovskaja weet waarom ze dood is. Het nawoord van haar laatste boek draagt de veelzeggende titel "Ben ik bang?" Waarom schreef ze? Ze schreef omdat ze meende dat woorden levens kunnen redden. Ze wist dat ze in gevaar was, ze was al eens opgesloten, ze was al eens het slachtoffer geweest van een poging tot vergiftiging, en ze werd geregeld met de dood bedreigd. Ze is geëxecuteerd gewoon omdat ze de waarheid zei.
In haar boek "Tsjetsjenië - de schande van Rusland" schrijft ze: "Poetin en zijn volk hebben hun zegen gegeven aan iets wat geen enkel land mag accepteren, namelijk een vorm van corruptie op basis van het bloedvergieten van duizenden slachtoffers, een leger dat wordt aangevreten door militaire anarchie, een chauvinistisch klimaat in het regeringsapparaat dat voor patriottisme moet doorgaan, een tomeloze "sterke staat"retoriek, en een officieel gesanctioneerd, door het Russische volk gedragen racisme tegen de Tsjetsjenen, met uitzaaiingen naar andere volkeren in Rusland. Vandaag de dag brengt het Rusland van Poetin dagelijks nieuwe liefhebbers van pogroms voort; de aanvallen op Kaukasiërs zijn een routine geworden." Weet u wanneer ze deze tekst heeft geschreven? In 2003, en wat zien we vandaag? We zien razzia's, willekeurige arrestaties en vervolgingen van Georgiërs en medewerkers van mensenrechten-NGO's, die overigens een klacht hebben ingediend.
En hoe reageert Poetin? De heer Poetin verklaart dat de maatregelen tegen de Georgiërs op hun plaats zijn en dat het optreden van de staatsagenten in overeenstemming is met de Russische wet. Mevrouw Politkovskaja heeft schendingen van de mensenrechten onophoudelijk aan de kaak gesteld. Ik hoop dat de Vijfentwintig vandaag de moed opbrengen om de heer Poetin te vertellen wat deze vrouw in haar eentje durfde te zeggen, en dat zij niet zullen volstaan met wat mooie woorden over het onderzoek ...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Mirosław Mariusz Piotrowski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, het Fins voorzitterschap heeft verklaard dat het energiepartnerschap tussen de Europese Unie en Rusland uitgevoerd zal worden. Ik wil echter vragen hoe het dat voor elkaar denkt te krijgen. Tot nu toe was er immers nauwelijks sprake van een partnerschap. Men zou eerder moeten spreken van een finlandisering van de betrekkingen tussen de EU en Rusland.
Het EU-beleid ten aanzien van Rusland is er voornamelijk één van concessies, en de daarmee ingenomen standpunten zijn bovendien dubbelzinnig. Dit gaat vaak ten koste van de nieuwe Baltische lidstaten en van Polen. Een schoolvoorbeeld daarvan is de Duits-Russische overeenkomst over de aanleg van een Noord-Europese aardgasleiding over de bodem van de Oostzee. Rusland maakt handig gebruik van zijn monopoliepositie op de Europese energiemarkt. Door het beginsel 'verdeel en heers' toe te passen sluit Rusland overeenkomsten met sterkere landen, over de rug van de zwakkere landen heen, en de Europese Unie doet daaraan gedwee mee. Tot nu toe zijn wij er zelfs niet in geslaagd om Rusland zover te krijgen dat het het Europees Energiehandvest, dat een fundamenteel document van de EU is met betrekking tot de energiemarkt, ratificeert.
De informele Top van de staatshoofden en regeringsleiders in Lahti, waaraan ook de Russische president zou moeten deelnemen, zou verandering moeten brengen in deze stand van zaken. De EU moet hier, meer dan op elk ander gebied, met één stem spreken en een vastberaden onderhandelingsstandpunt innemen.
Eija-Riitta Korhola
(FI) Mevrouw de Voorzitter, mijn geboortestad Lahti mag het podium zijn voor een belangrijk evenement: zij zal gastheer zijn van de EU-Top. Het onderwerp van de Top is ook zeer toepasselijk voor Lahti. Deze regio profileert zich al geruime tijd als een centrum van hoogwaardige milieutechnologie. Het heeft namelijk geen zin over energie te spreken als men energie-efficiëntie weglaat. De doeltreffendste manier om de zelfvoorziening op energiegebied snel te vergroten is te zorgen voor meer energie-efficiëntie en energiebesparing. In de energiedialoog met Rusland moeten wij ook zeggen dat het politiek onverstandig is onze afhankelijkheid van Rusland op het gebied van energie verder te vergroten.
Met het oog op de klimaatuitdaging hebben wij alle beschikbare middelen nodig. Elke vorm van schone energie moet worden geëerbiedigd. Het is hoog tijd het idee los te laten dat hernieuwbare energie en emissievrije kernenergie in strijd zijn met elkaar. Die tegenstelling is een illusie: het zit meer tussen de oren en heeft minder te maken met een praktische houding ten opzichte van energie.
Ik heb de Finse minister van Handel en Industrie gevraagd de herziening van een bepaalde voorwaarde voor toetreding van Bulgarije op de agenda van Lahti te zetten. Ik bedoel hiermee het onredelijke en onnodige besluit om vier van de zes reactoren van de kerncentrale van Kozloduy te sluiten. Wanneer wij nu naar de criteria achter dit besluit kijken, zien wij dat de voorwaarde die zeven jaar geleden aan Bulgarije is opgelegd, achterhaald is. Ook met het oog op de doelstellingen van het Europees energiebeleid is deze onredelijk. Er zijn verbeteringen aangebracht en de werkgroep van de Raad heeft zelf gezegd dat de energiecentrales aan de veiligheidscriteria voldoen. Toch moeten de kernreactoren eind dit jaar worden gesloten.
Als Finland het probleem nu niet aanpakt, zal er niet alleen in Bulgarije een tekort aan energie ontstaan, maar ook in zijn buurlanden, waarvan Bulgarije de afgelopen vijf jaar de energiebehoeften heeft gedekt. De bewering van de Commissie dat de reactoren economisch gezien niet rendabeler kunnen worden gemaakt, is onjuist gebleken. Kozloduy produceert elektriciteit voor minder dan twee cent per kilowattuur. Sluiting kan slechts gedeeltelijk worden gecompenseerd en dat gebeurt door het gebruik van energiecentrales die ligniet verbranden, de vuilst mogelijke energiebron. Op die manier wordt financiële steun van de Europese Unie gebruikt om over te stappen van een schonere naar een vuilere technologie. Dat is absurd.
Als ik vraag om een nieuwe beoordeling, vraag ik niet om de herroeping van een gesloten akkoord, maar om een herbeoordeling in het licht van de recente gegevens, zodat wij flexibel kunnen omspringen met de sluitingsdatum. Waarom moet Bulgarije meer broeikasgassen uitstoten, terwijl het een alternatief heeft dat veilig is bevonden?
Reino Paasilinna
(FI) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, degene die hier over finlandisering spreekt, moet ook eens naar zichzelf kijken. Hij heeft waarschijnlijk nog een lange weg te gaan voordat hij op het gebied van democratie en economie hetzelfde niveau als Finland heeft bereikt, want wij staan aan de top in Europa.
(Applaus)
Dit is met hard werken bereikt. Volgt u ons maar! De thema's in Lahti zijn investeringen en innovaties. Dat zijn ook de prioriteiten van Finland. De investeringen van de Europese Unie in onderzoek en ontwikkeling zijn volstrekt ontoereikend. Slechts twee landen hebben de streefdoelen van Barcelona bereikt: Finland en Zweden. Ik schaam mij voor de kortzichtigheid van de Europese leiders. Europa bevindt zich in een constitutionele crisis en is in geestelijk opzicht machteloos. Wij doen het op veel gebieden slecht, omdat wij minder in onderzoek investeren dan onze concurrenten. Binnenkort haalt het Oosten ons in.
Van de gefragmenteerde wetenschapsruimte moeten wij snel een efficiënte, eenvormige en hoogwaardige Europese onderzoeksruimte maken. Door samen te werken kunnen wij succesvol zijn. Als wij er niet in slagen snel te innoveren, zullen wij een regio worden waar de zon ondergaat. Wat de oprichting van een Europees Instituut voor Technologie betreft, wil ik zeggen dat het project geld en visie ontbeert. Als rapporteur wil ik duidelijk maken dat er behoefte is aan innovatie en dat die innovatie in praktijk moet worden gebracht. Daarmee zullen wij ook onze levensstandaard kunnen verbeteren.
Wij beschouwen Rusland als strategische partner en zullen de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst vernieuwen. De schokkende moord op journaliste Anna Politkovskaja past echter niet bij het Rusland waarvan wij hoopten dat het een betere partner voor de Europese Unie zou zijn. Zij streed tegen corruptie en geweld. De regering van het land beweert dit ook te doen. Waarom werd Politkovskaja niet beschermd? Iedereen wist van de doodsdreigingen. Deze ernstige zaak moet in Lahti aan de orde worden gesteld.
Europa wordt steeds afhankelijker van de import van energie. Deze afhankelijkheid neemt in razend tempo toe. Aangezien ons probleem de voorzieningszekerheid is en Rusland een probleem heeft met goede klanten - dat wil zeggen een probleem met het waarborgen van langetermijncontracten waarmee in energie-infrastructuur kan worden geïnvesteerd - stel ik een oplossing voor die een echte deal zou zijn en tegelijkertijd beide kwesties zou aanpakken. Op die manier worden de markten zowel in Rusland als in de Europese Unie volgens dezelfde regels geopend. Met andere woorden, in hetzelfde pakket moet ook een energieovereenkomst worden geratificeerd. Op die manier creëren wij energiezekerheid voor beide partijen en natuurlijk vooral voor onszelf.
Satu Hassi
(FI) Dames en heren, de energievoorraden van Rusland en onze wens om de olie- en gasvoorziening zeker te stellen mogen onze visie niet vertroebelen als het gaat om de achteruitgang van de situatie van de democratie en de mensenrechten in Rusland. De rechtsstaat wordt daar ernstig bedreigd. Na de moord op Anna Politkovskaja moet dit nu eindelijk voor iedereen duidelijk zijn.
Van de mensenrechtenschendingen, mishandelingen en zelfs moorden zijn niet alleen leden van de politieke oppositie het slachtoffer, maar ook minderheidsvolken waarvan er in Rusland tientallen zijn. Het Mari-volk is daar een van. Ook het Europees Parlement heeft al de aandacht gevestigd op de wandaden tegen dat volk.
De nationaliteitsconflicten houden ook verband met de moord op Anna Politkovskaja. Zij werd immers vermoord omdat zij de waarheid sprak over wat er in Tsjetsjenië gebeurt.
Meteen op de dag na de moord verzamelden duizenden Finnen zich voor de Russische ambassade voor een nooit eerder vertoonde kaarslichtdemonstratie. Ik hoop dat de Finse regering, als voorzitter van de Europese Raad, net zo duidelijk haar, en onze, ontsteltenis en bezorgdheid aan Rusland kenbaar zal maken. De mensenrechten moeten in de betrekkingen met Rusland centraal worden gesteld.
Nils Lundgren 
schriftelijk. - (SV) Mevrouw de Voorzitter, tijdens de Top in Lahti van volgende week zal er worden gesproken over een gemeenschappelijk energiebeleid. Dit is weer een voorbeeld van de doelbewustheid waarmee het politieke establishment, om redenen die zuiver en alleen te maken hebben met de politieke macht, allerlei maatschappelijke problemen aangrijpt om de invloed van de EU verder te vergroten. In werkelijkheid is er nauwelijks enige reden om een energiebeleid te voeren op Europees niveau.
We zijn in een fase van de geschiedenis beland waarin het steeds zekerder begint te worden dat door de uitstoot van broeikasgassen als gevolg van koolstof- en koolwaterstofverbranding door mensen klimaatverandering wordt veroorzaakt. We moeten manieren vinden om iets te doen aan deze situatie. Er is echter niemand in de EU met een machtspositie die in staat is te beslissen voor welke soorten energie we moeten kiezen om in de toekomst een duurzame energietoevoer te kunnen waarborgen. En belangrijker nog, de behoeften van de verschillende landen lopen sterk uiteen. Bepaalde landen hebben er het allergrootste belang bij dat er methoden worden gevonden om de door de verbranding van kolen en olie ontstane kooldioxide af te scheiden en op te slaan. Sommige landen zijn bereid afhankelijk te worden van aardgas uit Rusland, terwijl andere landen hun hoop weer hebben gevestigd op kernenergie, waterkracht, wind- en golfenergie, biomassa of geothermische energie. Er zijn verschillende manieren waarop al die landen hun energieverbruik kunnen verminderen. Daarbij moeten de landen vrij zijn om te experimenteren en verschillende routes uit te proberen. Juist door deze institutionele concurrentie zal er vooruitgang worden geboekt. Het idee dat de EU voorschrijft hoeveel er van elke soort energie mag worden gebruikt, is absurd en gevaarlijk voor de toekomst van Europa.
Struan Stevenson
(EN) Mevrouw de Voorzitter, tot mijn grote voldoening heeft de fungerend voorzitter van de Raad bevestigd dat de besprekingen in Lahti zullen draaien om het energievraagstuk in zijn geheel. Net als de vorige spreker, de heer Lundgren, hoop ik dat klimaatverandering eveneens een hoofdrol zal spelen in de besprekingen.
De bescherming van de burger en zijn of haar omgeving dient in het middelpunt te staan van het energiebeleid. Klimaatverandering en de mogelijke gevolgen daarvan - luchtvervuiling in de steden, verslechtering van het stedelijk milieu en alle andere, ons bekende overlast door verontreiniging - hebben in economische, maatschappelijke en gezondheidsopzicht een grote weerslag op het dagelijks leven van onze burgers.
Wij weten dat de planeet thans 0,6oC warmer is dan honderd jaar geleden. We weten dat in 2020 ons milieu nog eens 0,8oC warmer geworden zal zijn. Deze opwarming van de aarde zal leiden tot extreme weersomstandigheden, zoals stormen, extra veel regen en overstromingen. Deskundigen vertellen ons dat het waterpeil met maar liefst een meter zou kunnen stijgen. Als dat gebeurt, zou dat catastrofaal zijn voor landen als Bangladesh en - dichter bij huis - Nederland. Dit geeft wel aan hoe belangrijk dit onderwerp is. Afgelopen winter zagen we hoe Oekraïne in een crisis verkeerde - vanavond zullen ze overigens in een andere crisis belanden als Oekraïne voetbalt tegen Schotland! - en waren we getuige van de eerste onderbreking in onze gasvoorziening in veertig jaar.
22 Procent van ons gas is afkomstig uit Rusland en dat brengt de EU in een kwetsbare positie, temeer daar we na de crisis van vorig jaar ontdekten dat een aantal van de nieuwe lidstaten maar voor 24 uur reservevoorraden hadden. Ik wil de woorden van de heer Barroso over immigratie doortrekken naar het onderwerp energie door te zeggen dat we niet kunnen doorgaan met vijfentwintig - binnenkort zevenentwintig - verschillende en volkomen van elkaar losstaande energiebeleidsvormen. We moeten toewerken naar een vanuit het centrum gevoerd, communautair en samenhangend energiebeleid.
(Applaus)
Martine Roure
(FR) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, op de afgelopen toppen in Tampere en Luxemburg kwamen opnieuw de grenzen van het Europees immigratiebeleid en de grenzen van de solidariteit tussen de Europese regeringen aan het licht. Wij hopen dan ook dat u in Lahti in staat zult zijn om eindelijk op de achterliggende oorzaken van de immigratie in te gaan.
Als we willen dat er minder mensen aan onze zuidgrenzen aanspoelen, dan is het geen oplossing - en zal het ook nooit een oplossing zijn - om de patrouilles op te voeren of de terugkeervluchten te versnellen. Ik heb deze kandidaat-immigranten ontmoet: alle hoop van hun familie, van hun dorp is op hen gevestigd en sommigen zouden liever doodgaan dan onverrichter zake terugkeren. Illegale immigratie bestrijden betekent dus niet dat men deze slachtoffers moet straffen door ze terug te sturen naar het leven waaraan ze probeerden te ontsnappen. Illegale immigratie bestrijden betekent dat men diegenen moet aanpakken die achter de mensensmokkel zitten en die mensen bedriegen door hun een betere toekomst in Europa voor te spiegelen. En het betekent ook dat men degenen die in Europa misbruik van hen maken, moet aanpakken.
Zouden we niet ook het Europese visumbeleid moeten versoepelen? Daarmee kunnen we de illegaliteit tegengaan. We hebben behoefte aan menskracht, maar we willen wel mensen met rechten, en geen slaven. Bovendien moeten we erkennen dat regularisering nodig kan zijn in de strijd tegen de uitbuiters. De handel in mensen kan pas doeltreffend worden bestreden als we optreden tegen zwartwerk en tegen de uitbuiting van migranten in onze eigen landen.
Ook moeten we erkennen dat we lang voor Afrika hebben betaald. We moeten erkennen dat ons beleid voor co-ontwikkeling niet rechtvaardig is geweest, en we moeten de arme landen eindelijk in staat stellen om zich op grote schaal te ontwikkelen. Tot op heden heeft Europa volstaan met verklaringen van goede wil. Nu is het tijd om op grote schaal in deze landen te investeren en ze te helpen bij de opbouw van voor iedereen toegankelijke openbare diensten en bij de vestiging van ondernemingen die hun werknemers eerlijk belonen, hetgeen op dit moment niet altijd het geval is - dat moet gezegd. Werknemers worden dikwijls in hun eigen land uitgebuit door Europese ondernemingen, en ik herhaal dat we daar voor uit moeten durven komen.
Tot slot moeten de lidstaten zich rekenschap geven van het feit dat we moeten samenwerken, omdat we ieder voor zich niet veel bereiken. Laten we ons nationale egocentrisme, waar alleen maar ellende van komt, achter ons laten.
Nigel Farage
(EN) Mevrouw de Voorzitter, het is weer zo ver: weer een nieuwe Top van staatshoofden en regeringsleiders, weer een discussie over ons concurrentievermogen - of moet ik zeggen, gebrek aan concurrentievermogen - en weer een totale tijdverspilling! We hebben er al eerder over gesproken, is het niet? Weet u het nog, in maart 2000, de doelstellingen van Lissabon? Ik zat hier en luisterde naar de gloedvolle uitspraak dat de EU in 2010 de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld zou zijn. Maar erg goed gaat het niet, hè, mijnheer Barroso? Ik denk niet dat u deze doelstellingen de komende tweeënhalf jaar zult halen!
Afgelopen zomer kwam het opnieuw ter sprake toen de heer Blair ons bezocht. Hij stond op en vertelde ons dat we de uitdaging van de globalisering aan moesten gaan en dat we dat alleen konden als Europa concurrerender werd, als we meer zouden investeren in onderzoek en ontwikkeling. En uiteraard is er wéér niets gebeurd. Als u serieus werk wilt maken van de verbetering van het concurrentievermogen, zult u dit weekend die 91 000 bladzijden autistische wetgeving, die samen het acquis communautaire vormen, onder de loep moeten nemen en besluiten een aanzienlijk deel ervan weg te doen. Als u Europa daadwerkelijk concurrerend wilde maken, als u serieus van plan was de moderne wereld te betreden, dan zou u dàt doen.
Ik vind het wel amusant dat men zich dit weekend buigt over de situatie in Denemarken. Als ik het wel heb, is Denemarken gekozen omdat dit land de hoogste participatiegraad van de Europese Unie heeft. Zou dat komen omdat ze aan hun eigen munt hebben vastgehouden en zo hun eigen begrotingsbeleid en monetair beleid kunnen bepalen? Feit is dat de werkloosheidscijfers buiten het eurogebied half zo groot zijn als erbinnen. De echte conclusie na dit weekend moet dan ook zijn dat we veel minder op Europees niveau moeten doen, omdat alles wat de EU aanraakt in roest en oud ijzer verandert.
Bogdan Klich
(PL) Mevrouw de Voorzitter, de bijeenkomst van onze leiders met president Poetin zal een kans zijn om het vraagstuk van de continue energiebevoorrading aan de orde te stellen en uiting te geven aan onze uiterst - ik benadruk: uiterst - grote zorgen over de toestand van de Russische democratie en de eerbiediging van de mensenrechten.
Maar al te vaak hebben politici hun hoofd in het zand gestoken, en maar al te vaak hebben zij nietszeggende verklaringen van Rusland geaccepteerd, totdat uiteindelijk het geweten van de Russische journalistiek, Anna Politkovskaja werd doorgeschoten, met schoten in haar hoofd, net zoals Galina Starovoytova voor haar. Deze twee slachtoffers markeren het begin en het einde van een proces van afbrokkeling van de democratie in Rusland. De dood van mevrouw Starovoytova in 1998 markeerde het begin van het afbrokkelen van de democratische normen in dat land. Zij was namelijk een symbool; zij was het boegbeeld, de leidster van de democraten van Sint Petersburg. De moord op mevrouw Politkovskaja is een klap voor wat er van een vrije pers in Rusland is overgebleven. Wie ook de opdracht tot deze moord moge hebben gegeven, men wist dat het slachtoffer iemand was die niet door de knie ging, die een symbool was van de echte, onafhankelijke journalistiek.
Ik heb Anna Politkovskaja niet persoonlijk gekend, ofschoon ik wel het genoegen heb gehad om met Galina Starovoytova te werken en haar moed te mogen bewonderen. Daarom wil ik met het oog op hun offer, en voordat wij het effect van het afbrokkelen van de democratie in Rusland aan eigen lijf moeten ondervinden, erop aandringen dat de eerbiediging van de mensenrechten en de burgerlijke vrijheden in Rusland wordt uitgeroepen tot een voorwaarde voor de voortzetting van de politieke dialoog met dat land.
Edite Estrela
(PT) Mijnheer de Voorzitter, de Agenda van Lathi heeft betrekking op uiterst belangrijke onderwerpen als het energiebeleid, illegale immigratie, mededinging en innovatie. We zullen echter ook moeten praten over persvrijheid. Democratie, vrijheid en mensenrechten zijn onderwerpen waar we bij een ontmoeting op dit niveau, waar president Poetin tot de genodigden behoort, niet omheen kunnen, zeker niet na de moordaanslag op de Russische journaliste Anna Politkovskaja.
De Europese Raad moet van president Poetin eisen dat de verantwoordelijken voor deze weerzinwekkende misdaad worden gestraft. Nu Europa de gevolgen van de klimaatverandering begint te ondervinden en de olie steeds duurder wordt, is het van belang efficiënter met energie om te gaan en minder afhankelijk te geraken van fossiele brandstoffen. Dat zal de economie, het milieu en de kwaliteit van het bestaan van de Europese burgers ten goede komen.
De Europese Unie moet diversifiëren. Ze moet haar energie uit meer verschillende bronnen en bij meer leveranciers halen. De voorkeur moet daarbij uitgaan naar hernieuwbare energiebronnen. Zo kunnen we het Protocol van Kyoto nakomen. Het idee om een link te leggen tussen innovatie en mededinging is volkomen gerechtvaardigd, en dat geldt zowel voor het Fins voorzitterschap als voor mijn land, Portugal. De door het Portugees voorzitterschap voorgestelde Strategie van Lissabon noemt innovatie als één van de middelen om het mededingingsvermogen te verbeteren.
Enige dagen geleden zijn er bij een vergadering van de nationale coördinatoren voor de Agenda van Lissabon acht voorbeelden van goede methoden gepresenteerd. Deze voorbeelden zijn door de Europese autoriteiten uitgekozen. Portugal is terecht geprezen voor zijn "empresa-na-hora”-project, het 'bedrijf in één uur'-project.
Gunnar Hökmark
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de moord op Anna Politkovskaja is een drievoudige tragedie. In de eerste plaats is het een persoonlijke tragedie, een tragedie voor haar familie, maar het is ook een tragedie voor de Russische maatschappij, en een teken aan de wand, en het is ten slotte een tragedie voor de democratie, omdat met haar een groot voorvechtster van de democratie in Rusland verloren is gegaan. Er is een stap teruggedaan en dat heeft de democratie in dat grote land verzwakt.
Er is hier vandaag eerder gezegd dat we realistisch moeten zijn over democratie in Rusland. Ik weet niet wat de spreker precies bedoelde, maar laten we inderdaad realistisch zijn over democratie in Rusland: als we niet opkomen voor democratie in Rusland laten we mensen als Anna Politkovskaja en duizenden anderen aan hun lot over. Als we niet opkomen voor democratie en rechtsstaat in Rusland zullen we niet de krachten in Rusland versterken die van Rusland een beter land en een betere partner kunnen maken. Niet opkomen voor democratie maakt Rusland niet tot een betere partner op het gebied van het energiebeleid, noch op enig ander terrein.
(Applaus)
Niet roepen om democratie en rechtsstatelijkheid maakt Rusland niet tot een betere samenleving. Rusland zal enkel een geloofwaardige partner in energie zijn als de democratie sterker wordt en als de rechtsstaat is gestabiliseerd. Dat is wat er bedoeld wordt met realistisch zijn over democratie in Rusland en laat dat hier vandaag zijn gezegd.
Mijnheer Barroso, een aantal instrumenten van de Europese Unie - zoals daar zijn de interne markt voor het energiebeleid, de trans-Europese netwerken, de mededingingsvoorschriften en het handelsbeleid - moeten wij niet alleen met betrekking tot Rusland, maar ook voor andere delen van de wereld inzetten. Zij vormen de beste basis voor het toekomstig energiebeleid van de Europese Unie. Laten we ze gebruiken en laten we stap voor stap voorwaarts gaan.
Józef Pinior
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de Europese unie moet de politieke, economische en culturele uitdagingen van de laatste tijd het hoofd bieden. Ten eerste is het hoog tijd dat er een gemeenschappelijk Europees energiebeleid komt en dat daarin maatregelen worden opgenomen van een soortgelijk formaat als dat van het Europees beleid voor de zware industrie na de Tweede Wereldoorlog. Ten tweede moet de Europese Unie een gemeenschappelijk antwoord geven op de problemen van de massale illegale immigratie van mensen uit heel de wereld, die enorme gevolgen heeft voor een aantal landen. Tot slot moeten wij een echte doorbraak zien te bewerkstelligen in de ontwikkeling van het wetenschappelijk onderzoek, de nieuwe technologie, het concurrentievermogen en de economische innovatie in de lidstaten. In Europa hebben wij momenteel een gebrek aan moed, visie en een toekomstgerichte strategie. Wij moeten de integratie verdiepen en een echt eengemaakt, gemeenschappelijk beleid op deze drie gebieden tot stand brengen.
Ik wil mijn voldoening uiten over het feit dat president Poetin is uitgenodigd voor de Top van Lahti en dat pogingen worden ondernomen om een strategisch partnerschap met Rusland te smeden. Het streven naar een overeenkomst met Rusland mag echter niet betekenen dat wij gedwongen worden om schendingen van de mensenrechten en de persvrijheid door de vingers te zien. Rusland is een land met een onmetelijke minerale rijkdom, maar bovenal is het een land van mensen zoals de vermoorde journaliste Anna Politkovskaja, wiens moed en oprechtheid een symbool was van het beschaafde Rusland en wiens activiteiten een symbool en een bron van inspiratie voor heel Europa zouden moeten zijn.
Othmar Karas
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik vind het debat van vandaag aan de ene kant ontnuchterend, maar aan de andere kant ook heel verfrissend en bemoedigend. Ik hoor van veel sprekers nuchtere analyses, goede doelstellingen en pijnlijke feiten, maar welke conclusies trekken we daaruit? Welke daden stellen we vervolgens? Vertrouwen winnen we slechts met daden, niet alleen met analyses.
Ik zou het Raadsvoorzitterschap drie boodschappen voor de Top willen meegeven. Ten eerste, als u goed naar ons hebt geluisterd, dan zeggen we: gaat u in het gesprek met Vladimir Poetin niet over tot de orde van de dag. Reduceert u de ontmoeting niet tot de energiesamenwerking, maar brengt u ook alle andere zaken ter sprake die vandaag zijn genoemd. Ten tweede, presenteert u ons een tijdschema voor de totstandbrenging van de interne energiemarkt waarop Commissievoorzitter Barroso aandrong. Ten derde, komt u met een tijdschema voor de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte.
Over het energiebeleid wil ik dit zeggen: het partnerschap met Rusland is slechts een deel van het energiebeleid dat Europa nodig heeft. Onze prioriteit moet zijn onze onafhankelijkheid op energiegebied te vergroten. Onderzoek dat zich richt op het terugdringen van het energieverbruik en op het ontwikkelen van hernieuwbare energiebronnen moet onze prioriteit en onze grootste bijdrage aan meer innovatie zijn. U moet meer mogelijkheden creëren voor het midden- en kleinbedrijf om aan innovatieve projecten deel te nemen. U moet vertegenwoordigers van het midden- en kleinbedrijf ook betrekken bij het tripartiet overleg.
Vergeet u niet dat dit jaar begon met het verminderen van de gasleveranties aan Oekraïne. Vergeet u niet dat het laatste wat er in Rusland gebeurde, de moord op een kritische journaliste was en dat er al veel moorden zijn gepleegd die niet dezelfde publieke aandacht hebben gekregen als deze recente moord.
Malcolm Harbour
(EN) Ik wil mijn aandacht richten op innovatie, een van de hoofdthema's van de Top. Er zijn maar weinig sprekers die zich hiermee bezig hebben gehouden vandaag. Ik roep de fungerend voorzitter van de Raad en voorzitter Barroso op ervoor te zorgen dat innovatie een hoofdrol blijft spelen in de besprekingen. Zoals u zei, voorzitter Barroso, is Finland de plaats bij uitstek om een discussie over dit onderwerp te houden.
Ik ben blij dat u beiden hebt gesproken over de grote concurrentie uit China, India en de andere Aziatische economieën. We moeten het oog gericht houden op de wereld en inspelen op de echte troeven van onze technologie. Een van de dingen die ik graag door u bepleit zag - in de hoop dat u de Europese leiders ervoor warm kunt maken - is stimulering van de overheden, opdat ze gebruik maken van hun bevoegdheden. Ze besteden miljarden euro's overheidsgeld aan de ontwikkeling van nieuwe diensten, maar ik denk niet dat er veel overheden zijn die nadenken over hoe ze dat geld kunnen gebruiken om innovatiekansen te creëren en om het gebruik te bevorderen van nieuwe producten en diensten die de Europese industrie en ondernemingen willen leveren.
Nokia is een goed voorbeeld in dit verband, want u zult voor deze Top in Finland zijn, op de thuisbasis van Nokia. Draadloze netwerken, draadloze innovatie, draadloze diensten: die zouden we moeten ontwikkelen voor de gezondheidszorg, het onderwijs en voor een kwaliteitsverbetering van overheidsdiensten. Dat zou een verandering teweeg kunnen brengen in de manier waarop de burgers de kwaliteit van onze diensten zien. Ik zou graag willen dat u dit soort zaken vastberaden aan de orde stelde in uw besprekingen met de Europese leiders, want daarmee kunnen wij een aantal grote stappen voorwaarts doen. We weten dat andere landen hier al mee bezig zijn, in het bijzonder de Verenigde Staten.
Tot slot constateer ik, voorzitter Barroso, dat uw Europees Instituut voor Technologie op de agenda staat. Ik hoop dat u ons zult kunnen overtuigen van het nut van deze investering. Zelf ben ik daar nog niet van overtuigd, omdat ik denk dat veel universiteiten al bezig zijn met wat u wilt doen - en we hebben het over een heleboel geld.
Laten we innovatie in het middelpunt van de besprekingen op de Top plaatsen. Ik hoop dat u aan dit onderwerp het belang zult toekennen dat het verdient.
Jerzy Buzek
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik ben het van harte eens met de verklaringen van mijn collega's van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten over de toestand van de democratie in Rusland, en ik wil niet herhalen wat zij al gezegd hebben en waar ik volledige steun aan geef. Ik wil twee andere vraagstukken aan de orde stellen en het Fins voorzitterschap feliciteren met de voorbereiding van twee punten voor de informele top van Lahti, te weten energie en innovatie. Voor energie hebben wij een gemeenschappelijk beleid nodig, zowel binnen de Europese Unie, teneinde een gemeenschappelijk energiemarkt tot stand te kunnen brengen, als naar buiten toe, door bijvoorbeeld gezamenlijke, Europese onderhandelingen te voeren met onze aardolie- en aardgasleverende partners. Dit is uiterst belangrijk. Wij moeten ervoor zorgen dat zich niet opnieuw een situatie voordoet waarin de onderhandelingen van één lidstaat over bijvoorbeeld aardolie- of aardgasleveranties door Rusland, een andere lidstaat in een uiterst nadelige positie brengen
Het is uitermate belangrijk dat wij ons gemeenschappelijk energiebeleid op deze manier benaderen. Dit zal een flinke stap zijn in de richting van een gemeenschappelijk buitenlands beleid. Er is bovendien een ander aspect van ons extern beleid dat verband houdt met energie. De Oekraïense pijpleidingen bevinden zich in een belabberde toestand, maar via deze leidingen loopt wel de laatste, van Gazprom onafhankelijke energiestroom uit het Oosten. Het is belangrijk dat wij in deze pijpleidingen investeren en de noodzakelijke middelen proberen te vinden voor een dergelijke investering.
Wat het innovatievraagstuk betreft, wil ik kort drie punten aanstippen. Ten eerste hebben wij een verantwoord economisch beleid nodig dat de industrie stimuleert tot innovatie. Dat beleid ontbreekt op ons continent. Dat betekent dat wij een economische strategie nodig hebben. Het tweede punt betreft het Europees octrooi. Wij moeten ons eigen Europees octrooi hebben. Ten derde geloof ik dat er behoefte is aan een Europees Instituut voor Technologie dat de innovatie kan bevorderen. Persoonlijk geef ik steun aan het idee van de heer Barroso en ben van mening dat wij nu de kans hebben om deze zaak er eindelijk door te krijgen.
Andreas Schwab
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, mevrouw Lehtomäki, ik ben erg blij met de mededeling over het innovatiebeleid die de Commissie volgende week uitbrengt. Dit initiatief is een van de eerste serieuze pogingen om als Europese Unie een strategie te ontwikkelen voor de positionering van Europa in de context van de globalisering. Daarom denk ik dat dit het belangrijkste agendapunt zal zijn van de informele Top in Lahti.
Innovatie vindt vooral plaats in het midden- en kleinbedrijf. In deze mededeling wordt dit ter harte genomen. Daarvoor zijn echter Europese normen nodig, zoals de fungerend voorzitter van de Raad al zei. Op veel terreinen moet daaraan nog het nodige worden gedaan. Daarom is het noodzakelijk de uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling te verhogen, zoals de voorzitter van de Commissie zei. Hoewel ik natuurlijk erg blij ben met het goede voorbeeld dat Finland geeft, wil ik er toch ook op wijzen dat mijn deelstaat Baden-Württemberg per jaar 3,6% van het bruto binnenlands product aan onderzoek en ontwikkeling uitgeeft en daarmee ver voorligt op de Verenigde Staten en Japan.
We moeten meer vertrouwen hebben in onze eigen capaciteiten. Dat is ook de kern van deze mededeling. We moeten ons meer bezighouden met de vraag wat we in Europa - zodra we onze structuren hebben herzien - gezamenlijk kunnen bereiken, ook in een geglobaliseerde wereld. We hebben een goed functionerende interne markt, die we verder moeten uitbreiden en die ons ook bescherming biedt. We moeten ten opzichte van Rusland en China meer zelfvertrouwen tonen. We moeten ook weten welke hervormingen we binnen de Europese Unie moeten doorvoeren om concurrerend te kunnen blijven. De innovatiestrategie biedt daarvoor een uitstekende grondslag.
Er werd gezegd dat er meer innovatie moet komen op het terrein van het aanbestedingsrecht. Er worden specifieke voorbeelden genoemd die in mijn regio al worden toegepast. Ik denk dat er uitstekende mogelijkheden zijn om Europa een betere positie te geven in de geglobaliseerde markt. Ik vind ook dat de informele Top van Lahti moet worden aangegrepen om zo mogelijk in het komende jaar een globaliseringsstrategie voor de Europese Unie te ontwikkelen. Dat is nodig om de burgers ervan te kunnen overtuigen dat Europa een kans heeft in een geglobaliseerde wereld.
Vytautas Landsbergis
(LT) Mijnheer de Voorzitter, we moeten hier in Brussel duidelijkheid hebben als we over Lahti spreken. Aan het begin van de vergadering van vandaag bleek weer hoe verdeeld, gepolariseerd en eenvoudig te manipuleren we zijn. Het Europees Parlement leek niet in staat onverwijld, met een gezamenlijk document, te reageren op een vreselijke misdaad in Moskou, omdat de door Europa toerende Russische president niet mocht worden gebruuskeerd. Hieruit blijkt opnieuw dat de Europese Unie geen eigen Europees beleid voert ten aanzien van Rusland, en dat wij in Europa in dat opzicht uitsluitend een pro-Russisch beleid voeren. Wij bewijzen Rusland een slechte dienst als wij zijn leiders stroop om de mond smeren, en wie zal er dan nog geloven dat Rusland een Europees land kan worden, in plaats van dat Europa een politiek aanhangsel wordt van het ondemocratische Rusland.
We hebben het alleen maar over het gemeenschappelijk energiebeleid van Europa, maar we sluiten onze ogen voor het feit dat Rusland nooit zal toestaan dat dit wordt verwezenlijkt. Het heeft immers al een paard van Troje midden in Europa. De aanhangers van de heer Schröder en anderen die lijden aan politieke blindheid, zullen een verenigd Europa blijven vernietigen.
Helaas hebben we hier in het Parlement maar één optie: de opzettelijke morele overgave van invloedrijke Europeanen in het openbaar aan de orde stellen. De Russische president speelt volstrekt open kaart wanneer hij zegt dat de Europese waarden ongeschikt zijn voor zijn Rusland en zijn regime. Volgens Russische politici kan Europa zijn Energiehandvest net als het Handvest van de grondrechten net zo goed in de prullenbak gooien, omdat Europa toch alles tekent wat Rusland dicteert. Deze opvatting was te horen in Sotsji en bij diverse andere gelegenheden. Zo zit het partnerschap en de gemeenschappelijke ruimte namelijk werkelijk in elkaar. In diezelfde gemeenschappelijke ruimte worden journalisten vermoord, en we durven niet eens de vraag te stellen of deze gemeenschappelijke ruimte wel iets voor ons is. Niettemin blijven we ons ergeren aan Noord-Korea en Irak, in plaats van eenvoudigweg te erkennen dat beide knoppen, de ene in Teheran en de andere in Pjongjang, worden bediend door dezelfde speler ergens daartussenin.
We moeten ten minste proberen te begrijpen dat Anna Politkovskaja, de laatste moedige journaliste, niet alleen is vermoord door het Rusland van Poetin, maar net zo goed door een conformistisch Europa.
(Applaus)
Bogusław Sonik
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het is verschrikkelijk dat de weg naar burgerlijke vrijheden en eerbiediging van de grondrechten geplaveid moet zijn met moorden op onschuldige mensen.
Vandaag spreken wij over de moord op mevrouw Politkovskaja, de vrouw die steeds weer de misdaden van de Russen tegen het Tsjetsjeense volk aan de kaak stelde. Wij mogen echter niet vergeten dat vóór haar ook anderen het leven hebben verloren in de strijd tegen dictators. Ik denk bijvoorbeeld aan de Oekraïense journalist Gongadze of de Libanese journalist Kassir. Heeft de staat in die gevallen wel alles gedaan om degenen die de connecties tussen politie en criminelen aan de kaak stelden, te beschermen? Of heeft de haat die hun compromisloze houding en hun pen opriepen, ertoe geleid dat men een oogje dicht deed, als Pontius Pilatus de handen in onschuld waste en dat de staat onverschillig bleef tegenover het lot dat hun beschoren was en tegenover de doodsdreiging die boven hun hoofd hing?
Rusland heeft altijd grote figuren voortgebracht, die tegen de stroom van dictatuur in zwommen en hun leven op het spel zetten door de misdaden en het onrechtvaardig gedrag van hun regeringen aan de kaak te stellen. Wij hoeven alleen maar te denken aan mensen als Kravchenko, Bukovsky, Sakharov of Solzjenitsyn. Moeten wij als burgers van de vrije wereld deze mensen altijd aan hun lot overlaten? Nee! Wij hebben mevrouw Politkovskaja niet voldoende ondersteund tijdens haar leven. Laten wij haar tenminste na haar dood steunen.
Ik geloof dat het onderzoek naar deze misdaad onder international toezicht moet geschieden, zoals ook het geval was met de moord op de Libanese premier Rafik Hariri. Het zou voor mij onvoorstelbaar zijn indien de Europese Unie een overeenkomst sloot met Moskou zonder dat deze misdaad is uitgezocht en zonder dat degenen die daartoe opdracht hebben gegeven en degenen die deze hebben uitgevoerd voor de rechtbank worden gedaagd. De Europese Unie moet voorrang geven aan ofwel haar engagement voor de vrijheid en de burger- en mensenrechten of wel haar economische en energiebelangen.
Mijnheer de Voorzitter, het uur van de waarheid is geslagen. Wij moeten compromisloos zijn. Dat zijn wij de vermoorde journaliste verschuldigd.
Simon Busuttil
(MT) Mijnheer de Voorzitter, ik hoop dat tijdens de Top van volgende week de brief over illegale immigratie aan het Finse voorzitterschap zal worden besproken, die door niet minder dan acht regeringsleiders is gestuurd. Hoewel de zomer voorbij is en je zou verwachten dat de toestroom zou afnemen, is het algemeen bekend dat we een crisis doormaakten, en dat die crisis nog niet voorbij is. Als we niets doen, zullen de problemen volgend jaar nog groter zijn. Ik moet zeggen dat we de afgelopen paar dagen getuige konden zijn van de eerste concrete stappen in onze poging om de Europese landen zover te krijgen het probleem van de illegale immigratie eendrachtig aan te pakken. Ten eerste is er vorige week een begin gemaakt met patrouilles in de Middellandse Zee. Ik zie commissaris Frattini hier, die daarbij een belangrijke rol heeft gespeeld. Ik hoop dat van deze patrouilles een duidelijk signaal uitgaat dat de Middellandse Zee geen open zee is waar iedereen zijn gang kan gaan en waar de georganiseerde misdaad ongehinderd immigranten naar Europa kan overzetten. In de tweede plaats heeft de Begrotingscommissie de begroting van het Frontex-agentschap aanzienlijk verhoogd tot bijna 35 miljoen euro, zodat het zijn operaties kan versterken aan onze buitengrenzen. Hopelijk is de Raad bereid om ons te steunen en wordt de begroting voor Frontex niet verlaagd, zoals de Raad al heeft geprobeerd. Hoe kan de Raad beweren de strijd tegen illegale immigratie op serieuze wijze te voeren, als hij de Europese regeringen tegelijkertijd toestaat om zich krenterig op te stellen en de begroting op dit terrein eerder te verlagen dan te verhogen? Ten derde lijkt het erop dat er deze week overeenstemming zal worden bereikt over de vier Europese immigratiegerelateerde fondsen die vanaf aanstaande januari actief zullen worden. Ik ben blij met maatregelen als de urgentieclausule, die het de Europese Unie toestaat om onmiddellijk financiële hulp te verstrekken in urgente situaties. Er is nog veel werk aan de winkel als we de mensen het gevoel willen geven dat Europa rekening houdt met hun gevoelens ten aanzien illegale immigratie. Het Parlement heeft gesproken, en dat geldt ook voor de Commissie. Nu is het de beurt van de Raad. Dank u wel.
Alexander Stubb
(EN) Mijnheer de Voorzitter, als ik zo het applaus hoor dat de heer Landsbergis van zijn voetbalfanclub krijgt, hoop ik dat de fanclub van het Finse nationale team in een Europees land genaamd Kazakstan even sterk is als die van hem, want de wedstrijd is nu al 25 minuten aan de gang en het staat nog steeds 0-0, dus we kunnen wel wat hulp gebruiken!
Allereerst steun ik het Finse voorzitterschap en zijn agenda voor Lahti. Wat de externe energie betreft, weet u wat u te doen staat: u moet de heer Poetin bedanken voor het feit dat dit onderwerp überhaupt op de agenda staat. De reden dat wij daar nu in Lahti over spreken is immers in feite dat hij vorig jaar om ongeveer deze tijd de Oekraïense gaskraan een stukje dichtdraaide. Bedankt u hem dus vooral heel hartelijk als hij komt.
In de tweede plaats een opmerking over de innovatie. Dit is geen sluikreclame, maar het is een feit dat wij per jaar zo'n 4 miljard euro aan innovatie en onderzoek en ontwikkeling besteden. Dat is minder dan Nokia jaarlijks aan onderzoek en ontwikkeling uitgeeft. Ik hoop dat dit de leiders van de Europese Raad aan het denken zet.
Mijn derde punt betreft de betrekkingen tussen de EU en Rusland. Het is grappig om naar het debat hier te luisteren, afgezien van de kwestie van de moord uiteraard. Soms lijkt het wel of wij veel sneller klaarstaan met kritiek op de Verenigde Staten dan op Rusland. Misschien moeten wij in deze jongste kwestie Rusland net zo als een supermacht behandelen als de Verenigde Staten.
Op het punt van het EIT sta ik vierkant achter de voorzitter van de Commissie. Volgens mij bestaan er rond dit concept veel misverstanden. Het is een netwerk dat volgens mij heel goed zou werken. Iedereen is het eens over het probleem; nu gaat het erom dat wij daar een oplossing voor vinden. Ik denk dat wij publiek-private partnerschappen nodig hebben, op eenzelfde manier als het MIT in de Verenigde Staten. In die zin hoop ik dat dit initiatief van u zal worden gerealiseerd.
Tot slot wil ik nog opmerken dat het probleem met informele Europese Raden is dat zij meestal heel weinig praktische dingen opleveren. Mevrouw de fungerend voorzitter, als u in die vergadering drie dingen voor elkaar weet te krijgen, is die volgens mij geslaagd: één: groen licht voor het EIT; twee: een of andere octrooiwetgeving, of tenminste de belofte dat die er komt; en drie: een gemeenschappelijk energiebeleid. Als u deze resultaten niet bereikt, denk ik dat toekomstige informele Europese Raden even leeg zullen als deze vergaderzaal vandaag.
Paula Lehtomäki
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil het Europees Parlement dankzeggen voor zijn waardevolle bijdrage gedurende deze discussie van vandaag. Ik kan u verzekeren dat ik de boodschap aan de premier zal overbrengen, zodat hij er zijn voordeel mee kan doen tijdens de voorbereidingen voor de Top in Lahti.
Het is natuurlijk waar dat innovatie en concurrentievermogen al enige tijd op de Europese agenda staan, maar wij willen deze discussie nu omzetten in actie, en in elk geval een stap zetten op de weg voorwaarts. Actie is op dit moment hard nodig.
In het kader van het strategische partnerschap dat wij met Rusland hebben, kunnen en zullen alle vraagstukken worden besproken. Ik weet zeker dat de buitengewoon belangrijke onderwerpen die u tijdens deze discussie hebt aangedragen ook tijdens de vergaderingen aan de orde zullen komen. Ik ben heel blij dat u later deze maand, op 25 oktober in Straatsburg, de mogelijkheid krijgt om de discussie over de resultaten van de Top in Lahti voort te zetten met de premier van Finland. Ik dank u hartelijk en ik hoop dat de Top in Lahti tastbare resultaten zal opleveren.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik u hartelijk dankzeggen voor uw brede steun aan de agenda voor innovatie, een Europees Instituut voor Technologie, een gemeenschappelijk energiebeleid en een Europees immigratiebeleid. Ik zeg daar echter meteen bij dat wij die boodschap ook buiten deze zaal moeten uitdragen, want, zoals sommigen van u al zeiden, zijn er nog wel wat misverstanden.
Ik noem slechts het EIT. Het is interessant dat iedereen het erover eens is dat wij in Europa niet genoeg doen aan innovatie, dat er onvoldoende wordt samengewerkt tussen universiteiten en onderzoekscentra enerzijds en de wereld van de economie, het bedrijfsleven en de praktische projecten anderzijds. Als echter een idee wordt geopperd om daar verandering in te brengen, stuit dat onmiddellijk op weerstand. Het is heel wonderlijk! Iedereen roept dan, 'maar wij hebben toch uitmuntende universiteiten!' - natuurlijk hebben wij uitmuntende universiteiten! Maar als wij zulke uitmuntende universiteiten hebben, waarom lopen wij dan achter bij de Amerikanen en anderen? Er is wel degelijk iets mis. De status quo is domweg geen optie. We kunnen niet doorgaan alsof er niets aan de hand is.
Ik weet dat wij uitmuntende universiteiten hebben. De universiteit werd in Europa uitgevonden. Zij is een Europese creatie, maar wij profiteren onvoldoende van alle voordelen en mogelijkheden van onze Europese dimensie. Laten we eerlijk zijn: sommige van onze universiteiten zijn nog steeds zeer gesloten bolwerken. Wat wij nodig hebben is een Europese dimensie. Zelfs de grootste lidstaten missen de dimensie om de wereldcultuur die nu nodig is om de uitdagingen van deze eenentwintigste eeuw het hoofd te kunnen bieden, te bevorderen. Daarom is het concept gebaseerd op netwerken. Het is geen gigantische bureaucratische instelling; het is gebaseerd op netwerken en bouwt voort op de beginselen van uitmuntendheid, op datgene wat alle uitmuntende universiteiten en uitmuntende onderzoeksinstituten al doen, maar met het doel om bedrijven en onderzoek met elkaar in contact te brengen en zodoende de innovatie te bevorderen.
In het kader van de Commissie heb ik gesproken met de leiders van de belangrijkste Europese ondernemingen die de motor vormen achter het onderzoek in de wereld. Ik kreeg daar veel steun voor het idee, en ik zou enkele namen van die bedrijven kunnen noemen. Twee van die leiders in het Europese bedrijfsleven kwamen uit de Verenigde Staten. Zij vertelden mij tijdens de vergadering dat zij bij hun aankomst in Europa het meest geschokt waren door de ontdekking dat wij hier in Europa geen instituten op Europees niveau hebben, in tegenstelling tot de Verenigde Staten, waar men instituten heeft voor heel Amerika. Wij beginnen nu pas met de Europese Onderzoeksraad. Wij hebben dus geweldige instituten die het onderzoek in Duitsland, Groot-Brittannië, Frankrijk en Zweden bevorderen, wij hebben geweldige dingen, maar wij missen een Europese dimensie. Wij missen een Europese missie om hun de juiste instrumenten te geven die zij nodig hebben om met de besten te kunnen concurreren. Daarom ben ik ervan overtuigd dat dit een geweldig idee is. Ik hoop dat het EIT niet alleen in zijn algemeenheid zal worden gesteund, maar ook op uw steun mag rekenen als wij met praktische voorstellen komen. Daarom hoop ik op uw steun als wij volgende week met een praktisch voorstel komen voor het EIT, en ook als wij in januari met een werkelijk ambitieus energiepakket komen.
Mijn laatste punt betreft coherentie. De beste manier om met Rusland te onderhandelen is vanuit een coherent en eensgezind standpunt. Als wij geloofwaardig willen zijn in onze besprekingen met Rusland, of andere partners, over deze zaken, moeten wij hun laten zien dat wij in staat zijn zelf een coherent beleid te voeren. Wij kunnen niet serieus met hen over energie praten als wij vijfentwintig verschillende visies hebben op het energiebeleid. Dat zou toch niet geloofwaardig zijn, laten we wel wezen.
Als wij door de buitenwereld als geloofwaardig gezien willen worden, moeten wij om te beginnen in eigen huis orde op zaken stellen en een werkelijk gezamenlijk energiebeleid ontwikkelen. Datzelfde geldt uiteraard ook voor andere zaken. Ik ben er echter stellig van overtuigd dat de strijd tegen de klimaatverandering een cruciaal element is in ons energiebeleid, en wij moeten ons goed realiseren dat de Europese Unie op dat terrein een van de hoofdrolspelers is. Wij lopen feitelijk voorop in de wereld. Ik kan u wel vertellen dat wij bij onze onderhandelingen over dit onderwerp met onze Amerikaanse vrienden, onze Russische partners of met de Chinezen of Indiërs dit vraagstuk altijd bovenaan de agenda zetten. Het is belangrijk dat wij zelf al het mogelijke doen maar het is ook belangrijk dat wij anderen bij die inspanningen betrekken. Wat al deze vraagstukken - van innovatie tot immigratie, tot energie, tot de strijd tegen de klimaatverandering - echter wel aantonen, is dat er sterke argumenten zijn voor Europa. In deze tijd van globalisering hebben zelfs de grootste lidstaten niet de middelen om die uitdagingen het hoofd te bieden. Als u dus een sterk Europa wilt, is dit de richting die wij uit moeten. Een sterk Europa is niet bureaucratisch, maar heeft een gemeenschappelijke aanpak van deze vraagstukken.
Wij moeten ook met één stem spreken als het gaat om de mensenrechten. Ik hoop dat dit de boodschap is die in Lahti wordt uitgedragen: de Europese leiders mogen dan verschillende politieke en ideologische achtergronden hebben en uit verschillende nationale situaties komen, maar zij zijn bereid om samen te bouwen aan een sterk Europa en naar de buitenwereld toe met één stem te spreken. Ik hoop dat dat in Lahti ook zal blijken.
De Voorzitter
Hiermee is het debat beëindigd.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Pedro Guerreiro
(PT) Bij de volgende Europese Raad zal er behalve over een aantal belangrijke punten die betrekking hebben op de internationale situatie, ook gesproken worden over het zogenaamde "innovatiebeleid", het voorgestelde "gemeenschappelijke energiebeleid" en "illegale immigratie". De werkdocumenten voor deze onderwerpen zijn nog niet gepresenteerd. We zullen daar later op terugkomen.
Er zal blijkbaar niet gediscussieerd worden over "functionele" "opname" of "assimilatiecapaciteiten", dat wil zeggen over de uitbreiding (Kroatië en Turkije) en over de zogenaamde institutionele hervorming (samenstelling van de Commissie en het EP en de besluitvormingsprocedure bij de Raad). Dat is een debat over het vaststellen van de spelregels, de regels die zoals altijd door de grote mogendheden van de EU worden opgelegd, en dan altijd om de belangen van die staten te dienen.
Er zal ook niet worden gesproken over de pogingen om de reeds verworpen "Grondwet voor Europa" opnieuw op te leggen. Dat is nu al een aantal keer geprobeerd, en degene die denken dat het mogelijk is een - al dan niet opgelapte - "Grondwet voor Europa" nieuw leven in te blazen verliezen zich in tegenstrijdigheden. Ze blijven echter met elkaar voorbereidingen treffen; ze richten werkgroepen op, terwijl ze de verkiezingen in Frankrijk en het Duitse voorzitterschap afwachten, het voorzitterschap dat ons de weg zal wijzen - maar niet heus.
Hoe langer deze mensen blijven draaien, des te duidelijker het voor de werkers en de volkeren van de EU wordt wat die EU precies inhoudt en welke klassendoelstellingen ze koestert.
