Actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader (korte presentatie) 
De Voorzitter
Aan de orde is een korte presentatie van het verslag van Gabriele Stauner, namens de Commissie begrotingscontrole, over het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader.
Gabriele Stauner
rapporteur. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte afgevaardigden, het grondbeginsel van een doelmatige interne controle behoort tot de belangrijkste begrotingsprincipes waar de Commissie zich bij de besteding van het budget en de omgang met financiële middelen aan te houden heeft. De Europese Rekenkamer en het Europees Parlement hebben jaren achtereen aangedrongen op een doelmatig toezicht op de begrotingsmiddelen en de Commissie heeft, vooral van de kant van de Rekenkamer, tal van suggesties gekregen voor een doeltreffende en spaarzame omgang met de begrotingsmiddelen. Desalniettemin wist de Commissie zich al die jaren niet te kwalificeren voor een zogeheten betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer. Ik herinner u slechts aan de onregelmatigheden bij de uitvoering van het Leonardo-programma enkele jaren geleden en aan andere stimuleringsmaatregelen die telkens weer bijzonder vatbaar bleken voor onregelmatigheden en misschien zelfs fraude.
In januari 2006 heeft de Commissie dan toch een actieplan voor een geïntegreerd intern controlekader aangenomen, opnieuw met het oogmerk om voor een betrouwbaarheidsverklaring in aanmerking te komen. De Commissie heeft zich ontegenzeggelijk serieuze inspanningen getroost bij de uitvoering van dit plan, zoals ook in ons verslag te lezen staat, maar toch moet het Parlement in alle duidelijkheid vaststellen dat de uitvoering van de maatregelen aanzienlijke vertraging heeft opgelopen. De Commissie dient daarom het tempo flink op te voeren, wil er binnen afzienbare tijd sprake zijn van een positieve wending in het jaarverslag van de Europese Rekenkamer, waarna ook wij Parlementsleden met een gerust hart de rekeningen kunnen goedkeuren.
Ik wil niet in detail ingaan op wat er nog altijd schort aan de uitvoering van deze maatregelen, maar wijs er wel op dat doelmatige controlemaatregelen nu des te noodzakelijker zijn, aangezien in aansluiting op het conjunctuurpakket bijna alle uitvoeringscriteria voor steunmaatregelen in het belang van snelle hulp danig versoepeld zijn. Ik herinner u slechts aan de voorgenomen versoepelingen bij de structuurfondsen en aan de aanzienlijke wijzigingen bij de steuncriteria van het Europese Globaliseringsfonds.
Natuurlijk zijn wij ons ervan bewust dat alle steunmaatregelen, zeker op het terrein van de structuurfondsen, in nauw overleg met de lidstaten uitgevoerd worden, wat enerzijds absoluut noodzakelijk is om een zinvolle besteding van de gelden te waarborgen, anderzijds de Commissie voor aanzienlijke problemen bij het toezicht op de besteding stelt.
We weten al jaren dat de Commissie bij dergelijke controles in de lidstaten niet altijd kan opereren zoals zij misschien graag zou willen en zoals de begrotingsprincipes en de Rekenkamer ook vereisen. Vooral bij de jaarlijkse overzichten en beheersverklaringen op nationaal niveau, die de Commissie ons 15 februari 2008 voor het eerst voorgelegd heeft, heeft het Parlement grote moeite zich een afrondend beeld te vormen, doordat de stukken niet aan uniforme criteria voldoen.
Ons verslag - dat overigens met eenparigheid van stemmen in de Commissie begrotingscontrole is aangenomen - roept dan ook op om de lidstaten er op dit punt bij voortduring toe aan te houden om allereerst volledige en tevens verifieerbare informatie te leveren. Ik hoop zeer dat de Commissie ook in de toekomst werk blijft maken van het interne controlekader. Ik dank u zeer.
Jacques Barrot
vice-voorzitter van de Commissie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, ik bedank mevrouw Stauner voor haar verslag en het Parlement voor de opbouwende dialoog die wij hebben gevoerd sinds de Commissie bezig is met het actieplan voor een kwijting en een gunstige betrouwbaarheidsverklaring.
In dit verband acht de Commissie de betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer voor 2007, de beste die ooit is afgegeven. Het actieplan heeft aan deze verbetering bijgedragen. Ik heb het genoegen u te informeren dat de Commissie op 3 februari haar laatste verslag over de vorderingen heeft aangenomen. Zoals mevrouw Stauner in haar verslag heeft gevraagd kunt u dit dus meenemen in uw resolutie over de kwijting.
Onze mededeling van 3 februari bevat een eerste beoordeling van de uitwerking van het actieplan op 31 december 2008. Hierin wordt geconcludeerd dat in de loop van het mandaat van de huidige Commissie aanzienlijke vorderingen zijn geboekt. Ik zal enkele punten hieruit noemen.
Wat de vereenvoudiging betreft: het aandeel van de begroting dat volgens duidelijkere en eenvoudiger toe te passen subsidiabiliteitsregels wordt uitgevoerd is toegenomen tot 25 procent van de begroting. In het kader van het economisch herstelplan stellen wij andere vereenvoudigende maatregelen voor, met name voor de structuurfondsen.
De Rekenkamer heeft vastgesteld dat de jaarverslagen over de activiteiten van de Commissiediensten die zijn afgerond onder actie 3, duidelijker en betrouwbaarder zijn geworden.
De Commissie heeft de financiële correcties aangescherpt - actie 11 in de structuurfondsen -: in 2008 is een bedrag van 1 miljard 500 miljoen teruggevorderd. Ter vergelijking: het teruggevorderde bedrag in 2007 was 288 miljoen.
De diensten van de Commissie passen steeds vaker gemeenschappelijke normen toe voor de controlemethodes, waarmee de coördinatie wordt verbeterd en de resultaten met elkaar worden gedeeld. Hierdoor wordt de administratieve last verminderd en worden de controleresultaten beter toegepast.
Wij gaan de verantwoordelijkheid van de lidstaten in het gezamenlijk beheer verder verstevigen - actie 5 - en wij hebben de jaarlijkse samenvattingen van de controles zojuist voor de tweede maal ontvangen. De Commissie zal deze acties verder voortzetten, evenals andere initiatieven ter verbetering van het controlekader.
Het verslag van mevrouw Stauner maakt duidelijk dat het begrip "toelaatbaar risico” een sleutelrol speelt bij het doorvoeren van verbeteringen in de toekomst. Dit begrip is bedoeld om het toelaatbaar evenwicht tussen de resultaten en de kosten van de controles op politiek niveau vast te stellen. Het spreekt vanzelf dat een foutenindex van nul onmogelijk is en het lijkt logisch dat de foutenindex kan afwijken per gebied.
De interinstitutionele discussie over dit begrip wordt verder gevoerd op basis van de recente mededeling van de Commissie. Vice-voorzitter Kallas heeft in januari de gelegenheid gehad met het Parlement hierover te spreken. Ik wil graag benadrukken dat dit initiatief van groot belang is, de kwijtingsautoriteit zal de kwaliteit van het door de Commissie uitgevoerde risicobeheer beter weten te waarderen.
Ons laatste verslag maakt duidelijk dat de Commissie de laatste acties heeft voltooid. De Rekenkamer zal een eigen beoordeling maken van de uitwerking van de verschillende acties in zijn jaarverslag van 2008.
Ik dank mevrouw Stauner voor haar verslag, dat een stimulans biedt om ons boekhoudkundig kader verder te verbeteren.
De Voorzitter
Hiermee is dit onderdeel beëindigd. De stemming vindt morgen plaats.
Louis Grech  
schriftelijk. - (EN) Dit verslag, dat gericht is op meer transparantie, efficiëntie en controleerbaarheid van de Europese uitgaven, is relevanter dan ooit met het oog op de uitvoering van de EU-begroting volgens het beginsel van goed financieel beheer. We moeten oprecht streven naar transparantie en effectieve interne controle om zoveel mogelijk voordeel uit ons beleid en onze prioriteiten te kunnen halen. Bovendien sta ik volledig achter het standpunt dat een maatregel die in termen van kosten en risico's niet op bevredigende wijze tot uitvoering kan worden gebracht, opnieuw moet worden bekeken. Onder de huidige economische omstandigheden kunnen we ons geen verspillende uitgaven of verkeerd gebruik van Europese fondsen permitteren. Tevens is de instelling gebaat bij minder ingewikkelde juridische vereisten. De administratieve en financiële lasten voor de aanvragers en ontvangers van EU-steun moeten worden verlicht, vooral omdat onnodige bureaucratie in veel gevallen de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van beleid in de weg staat. De uitdaging is het juiste evenwicht te vinden.
