Epidemia grypy (debata) 
Przewodniczący
Następnym punktem posiedzenia jest oświadczenie Komisji dotyczące epidemii grypy.
Androulla Vassiliou
komisarz. - Panie przewodniczący! Pragnę podziękować za sposobność zwrócenia się do Parlamentu w ostatnim tygodniu kadencji w sprawie rozprzestrzeniania się na całym świecie wirusa grypy A(H1N1). Chciałabym najpierw poinformować o aktualnej sytuacji, a następnie o działaniach UE mających na celu zaradzenie temu kryzysowi.
Najnowsze sprawozdanie Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) stwierdza, że w krajach UE i EFTA odnotowano do tej pory 94 potwierdzone przypadki grypy A(H1N1) oraz 20 prawdopodobnych przypadków. Większość chorych, lecz nie wszyscy, odwiedzała dotknięte epidemią obszary poza Europą. Doniesiono o ośmiu przypadkach przeniesienia wirusa między ludźmi; w jednym przypadku zaraził się nawet pracownik służby zdrowia.
Możemy jednak być zadowoleni z faktu, że do tej pory żadna z osób zakażonych tym wirusem w UE nie zmarła. Od ponad tygodnia obserwujemy wzrost liczby infekcji w Meksyku, USA, Kanadzie, państwach członkowskich UE i innych krajach.
W Meksyku skala wpływu epidemii na życie publiczne i gospodarcze stała się poważna. Dostrzegamy i doceniamy olbrzymie wysiłki, jakich dołożyły władze Meksyku, by ograniczyć rozprzestrzenianie się wirusa i pomóc osobom nim zakażonym.
Prawodawstwo UE dotyczące chorób zaraźliwych zobowiązuje państwa członkowskie do informowania o takich ogniskach choroby oraz proponowanych działaniach w celu ich ograniczenia. ECDC nadzoruje za pośrednictwem swoich sieci liczbę zgłaszanych przypadków. W związku z tym dysponujemy dosyć dokładnym obrazem rozwoju sytuacji w całej Europie, co dostarcza podstaw dla odpowiedzialnego podejmowania właściwych i skutecznych decyzji dotyczących optymalnego wykorzystania naszych ograniczonych zasobów.
Sytuacja ogólnoświatowa stała się na tyle poważna, że 29 kwietnia WHO zadecydowała o ogłoszeniu fazy 5 rozwoju pandemii, stwierdzając, iż w co najmniej dwóch regionach doszło do przeniesienia wirusa między ludźmi. Komisja utrzymuje przez cały czas ścisły kontakt i współpracę z WHO.
Moje służby podejmują wszelkie wysiłki w celu wdrożenia odpowiednich działań określonych we wspólnotowym planie gotowości w sytuacji wystąpienia pandemii grypy, aby uporać się z wyzwaniami związanymi z obecnymi ogniskami choroby. W dniu 24 kwietnia Komisja uruchomiła centrum działań ds. zdrowia publicznego. Od tego czasu moje służby są w ciągłym stanie gotowości operacyjnej.
Od soboty 25 kwietnia Komisja zwołuje codzienne posiedzenia sieci chorób zaraźliwych państw członkowskich oraz Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia UE. Posiedzenia te są poświęcone przeglądowi sytuacji epidemiologicznej, dyskusji oraz decyzjom dotyczącym podejmowanych środków i właściwych aktów prawnych.
Przedyskutowano publikowane informacje dotyczące zapobiegania zakażeniu oraz podejmowania świadomego wyboru w związku z podróżami, aby zapewnić spójność komunikatów wszystkich państw członkowskich w oparciu o naukowe wskazówki ECDC w koordynacji z WHO. Zdecydowaliśmy się przedłużyć nadzór dotyczący grypy sezonowej, który w normalnych warunkach zakończyłby się w 20. tygodniu, w celu identyfikacji zakażeń nowym wirusem grypy.
W dniu 30 kwietnia Komisja przyjęła wiążącą prawnie definicję przypadku na podstawie prawodawstwa UE dotyczącego chorób zaraźliwych; decyzję tę opublikowano w Dzienniku Urzędowym 1 maja.
Ponieważ u podstaw reakcji w zakresie zdrowia publicznego na to zagrożenie leżą medyczne środki zaradcze takie jak leki przeciwwirusowe i szczepionki, w środę 29 kwietnia spotkałam się z europejskimi producentami, aby uzyskać najnowsze informacje dotyczące opracowywanych produktów i harmonogramu produkcji nowych szczepionek oraz dowiedzieć się, czy interwencja UE może przyspieszyć ich dostawy. Wraz z państwami członkowskimi ustalamy sposób optymalnego wykorzystania istniejących zapasów leków przeciwwirusowych przy zastosowaniu mechanizmu koordynacyjnego Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia UE.
Mogę również poinformować Parlament, że w następstwie mojego wniosku skierowanego do prezydencji czeskiej 30 kwietnia odbyło się posiedzenie Rady dotyczące zdrowia, podczas którego sformułowano daleko idące konkluzje, ponownie stwierdzając, iż konieczna jest skoordynowana reakcja na zagrożenie związane z nową grypą.
Rada przypomniała, że państwa członkowskie mają prawny obowiązek skoordynowania swojego nadzoru i reakcji na zagrożenia dla zdrowia, zgadzając się także, iż nakładanie ograniczeń na podróże do obszarów dotkniętych epidemią nie jest uzasadnioną reakcją w zakresie zdrowia publicznego. Rada zgodziła się jednak również, że konieczna jest rzetelna informacja dla społeczeństwa, a podróżni powinni mieć możliwość dokonania świadomego wyboru.
Komisja rozpatruje obecnie plan pilnego wdrożenia punktów poruszonych w konkluzjach Rady z 30 kwietnia. Chodzi tutaj o opracowywanie szczepionek, strategię szczepień, zalecenia dotyczące właściwego wykorzystania zapasów szczepionek i leków przeciwwirusowych, środki ochronne i zapobiegawcze oraz komunikację i informacje dla społeczeństwa.
Jest oczywiste, że wszyscy odnosimy korzyści dzięki integracji gospodarki i społeczeństwa europejskiego. Te korzyści niosą jednak ze sobą odpowiedzialność. Oznacza ona, że musimy współpracować, by podejmować jedynie działania uzasadnione stanem faktycznym. Jest to konieczne, jeżeli nie chcemy, by kryzys zdrowotny stał się również gospodarczym. Nie powinniśmy niemniej skupiać się nadmiernie na negatywnych aspektach tych wydarzeń. Dzięki przeprowadzonym pod kierunkiem Komisji przygotowaniom po epidemii ptasiej grypy, jaka miała miejsce kilka lat temu, UE dysponuje systemami pozwalającymi na wspólną, skuteczną reakcję w obliczu tego zagrożenia.
Wiem, że niedawno, w obliczu zbliżających się wyborów europejskich, w Izbie tej dyskutowano o tym, co tak naprawdę dla obywateli oznacza Europa. Sądzę, że w tych trudnych dniach widać to wyraźniej. Europa oznacza solidarność we wspólnym mierzeniu się z tym zagrożeniem. Oznacza współpracę, dzielenie się informacjami, wiedzą specjalistyczną i zdolnościami, abyśmy mogli działać razem w oparciu o najlepszą posiadaną wiedzę. Oznacza innowacje - badania finansowane na szczeblu europejskim pomogą jak najszybciej wdrożyć produkcję szczepionki. Oznacza, dzięki instytucjom europejskim, zdolność wszystkich państw członkowskich do natychmiastowej i skutecznej reakcji na wspólny kryzys. To właśnie Europa daje obywatelom.
Tak więc sytuacja jest poważna, ale jesteśmy przygotowani lepiej niż kiedykolwiek, by stawić czoła zagrożeniu. Byłam tydzień temu świadkiem determinacji europejskich ministrów zdrowia - wszystkich 27 - i jestem pewna, że w nadchodzących tygodniach będziemy zdolni na nie zareagować.
Antonios Trakatellis
Panie przewodniczący, pani komisarz! Po pierwsze, chciałbym podziękować za przekazane nam informacje, które były wyczerpujące. Z radością przyjmuję też podjęte działania. Chciałbym zwrócić uwagę na trzy podstawowe kwestie, o których pani wspomniała, i które uważam za niezbędne, byśmy mogli zaradzić możliwej pandemii.
Pierwszą z nich są plany, które mamy i które były już rozpatrywane przez Radę, Komisję Europejską oraz Parlament w związku z ptasią grypą. Tak więc dysponujemy planami, które są w rzeczywistości zupełnie dobre pomimo pewnych luk skrytykowanych przez specjalistów. Chciałbym zatem zapytać, czy te plany zostały ukończone, czy państwa członkowskie je przyjęły i czy są one gotowe do wdrożenia, gdyż najsłabsze ogniwo jest tutaj bardzo ważną kwestią; wreszcie jest sprawa koordynacji, o której pani wspomniała. Cieszę się, że pani komisarz wraz z Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób jest gotowa przejąć całość koordynacji w kwestii grypy.
Drugą kwestią, o której chciałbym wspomnieć, są leki przeciwwirusowe. Wprowadzono obowiązek posiadania odpowiedniej ich ilości przez państwa członkowskie. Leki przeciwwirusowe są również wykorzystywane w leczeniu, lecz ich funkcją jest oczywiście zapobieganie i potrzebujemy tutaj wytycznych, gdyż nie można ich używać w sposób przypadkowy; muszą być stosowane właściwie.
Trzecią kwestią, którą chciałbym poruszyć, jest potencjalna przydatność szczepionki na nową grypę. Szczepionka ta będzie bardzo ważna i sądzę, że obecnie, biorąc pod uwagę techniki, jakimi dysponujemy, firmy mogą się uporać z jej przygotowaniem w trzy do czterech miesięcy. Chciałbym zatem, żeby został wywarty nacisk w tym kierunku, aby zapewnić rzeczywiste wysiłki na rzecz opracowania nowej szczepionki - wraz ze szczepionką na grypę sezonową, której stosowanie słusznie przedłużono z licznych powodów naukowych w celu walki z tą grypą, stanowiłaby ona najlepszą obronę przed możliwą pandemią grypy.
Jules Maaten
w imieniu grupy ALDE. - (NL) Panie przewodniczący! Wydaje się, że pandemia grypy nie jest tak groźna, jak oczekiwano. Ponownie mamy szczęście, podobnie jak w przypadku SARS - nie jest to jednak zasługą decydentów. Po tym, gdy w weekend dowiedzieliśmy się o zagrożeniu, zgodzili się oni zwołać pilne spotkanie w czwartek, co uderza mnie jako nowa definicja słowa "pilny”. Na spotkaniu nie podjęto żadnych ważnych decyzji. Co stanie się, jeżeli nadejdzie prawdziwy kryzys?
Co stanie się w przypadku wielkiej pandemii, o której nieuchronnym nadejściu jest przekonana Światowa Organizacja Zdrowia, i która może zabić osiem do dziesięciu milionów ludzi? Ministrowie spotkali się, by wymienić się informacjami, i sformułowano plany. Jaka była jednak jakość tych planów i wymienionych informacji? Jakie działania podjęto i czy są one rzeczywiście skoordynowane? Czy Komisja uzyskuje wszelkie niezbędne informacje? Mam wątpliwości. Weźmy choćby przykład leków przeciwwirusowych: kto je ma, a kto ich nie ma? Czy ministrowie są też wreszcie gotowi stworzyć europejskie zapasy kryzysowe?
Chociaż nie jestem przekonany, czy propozycja Francji, by wstrzymać wszystkie loty do Meksyku, była właściwa, decyzja Rady, że każdy powinien podjąć kroki w tej sprawie zgodnie z własnym uznaniem, jest oczywiście bezsensowna. Skoro mamy otwarte granice, jaki ma sens takie działanie ze strony jednego kraju, jeżeli inny tego nie uczyni? Kraje powinny były podjąć tę decyzję wspólnie. Jedynym rozwiązaniem problemu jest danie Komisji uprawnień do wprowadzania takich środków kryzysowych. To właśnie pani komisarz, na żądanie Rady, powinna być w stanie wdrożyć w ciągu 24 godzin środki kryzysowe w dziedzinach takich jak kwarantanna, dezynfekcja na lotniskach i ograniczenia w podróży.
Nie winię zatem Komisji. Pani komisarz i jej urzędnicy działali prawidłowo. Gdzie była jednak Rada? Rozglądamy się po przysłowiowym zakurzonym meksykańskim placu. W słońcu, nieopodal stacyjki kolejowej, siedzi Rada. Biegniemy w jej stronę, krzycząc "grypa, grypa!”. Sombrero powoli się unosi, Rada odpowiada "mañana mañana” i wraca do swojej sjesty. Z taką Radą trudno jest cokolwiek osiągnąć.
Bart Staes
w imieniu grupy Verts/ALE. - (NL) Panie przewodniczący, panie i panowie! Chciałbym przyłączyć się do tych, którzy dziękowali pani komisarz za przedstawione nam wyczerpujące informacje. Zgadzam się jednak z panami posłami Trakatellisem i Maatenem. W czerwcu 2006 roku odbyliśmy w tej Izbie długą debatę. Przyjęliśmy rezolucję, w opracowanie której Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności Parlamentu włożyła wiele pracy. Przyjrzałem się tej rezolucji ponownie i muszę stwierdzić, że podobnie jak pan poseł Trakatellis obawiam się, iż obecne podejście cechuje bardzo wiele luk oraz słabości.
Zaleciliśmy wówczas zadbanie o wymianę informacji i efektywne współdziałanie między państwami członkowskimi, przy czym rolę koordynatora miała objąć Komisja, współpracując konstruktywnie z Europejskim Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób. Wystarczy się rozejrzeć - co podkreślił pan poseł Maaten - by zobaczyć, że jest mnóstwo luk, a postępy są niewiarygodnie powolne.
Jeżeli chodzi o zapasy leków przeciwwirusowych, sama pani powiedziała nam kilka dni temu, że starczy ich dla 16% ludności, podczas gdy my mówiliśmy, iż musi to być 30%. Tak więc zostało wiele do zrobienia, nie wspominając już o kwestii wymiany informacji dotyczących natury wirusa. Ta wymiana jest niezwykle ważna, gdyż szczepionek nie można opracować, nie znając natury wirusa.
Naukowcy, z którymi kontaktowałem się w ostatnich dniach, mówili, że brakuje im danych i nie są w stanie ich uzyskać. Informacje o naturze wirusa są chronione, utajnione. Dysponujemy wieloma instytutami badawczymi, nie jesteśmy jednak w stanie robić tego, co trzeba. Musimy temu zaradzić. Takiego stanu rzeczy nie można tolerować, gdyż zagrożenie jest doprawdy zbyt wielkie.
Urszula Krupa
w imieniu grupy IND/DEM. - (PL) Panie przewodniczący! W debacie na temat zagrożenia wirusem grypy chciałabym zacytować niektóre opinie internautów, jakie pojawiają się w odpowiedzi na medialną panikę stymulowaną dodatkowo komentarzami Światowej Organizacji Zdrowia, z których wynika, że powodem medialnej histerii jest chęć pozbycia się zmagazynowanych szczepionek lub nieskutecznego Tamiflu zalegającego w hurtowniach farmaceutycznych oraz próbą odwrócenia uwagi od światowego kryzysu.
Wymieniane reakcje społeczeństwa nie tylko świadczą o braku zaufania do tak zwanych autorytetów, ale mogą być powodem lekceważenia rzeczywistego zagrożenia pandemią w przyszłości. Wydaje się, że rozsądniej byłoby podawać informacje o zagrożeniu ewentualną pandemią grypy lub innej choroby po nieco dłuższych obserwacjach zachorowań oraz dokładnym zbadaniu wirusów i ich zjadliwości, co zapobiegłoby przekazywaniu niepełnych informacji, paniki i na przykład zabijaniu świń, które ma miejsce.
Irena Belohorská
- (SK) Pani komisarz! Również pragnę podziękować za aktywną i natychmiastową reakcję na omawianą sprawę. Ze względu na globalizację oraz znaczne przepływy turystów, podróżników i zwykłych ludzi nie ma dziś na ziemi miejsc, gdzie choroba ta nie mogłaby się pojawić. Widać to już na przykładzie przypadków, które ujawniono w miejscach tak odległych od Meksyku jak Nowa Zelandia, Australia, Europa i Afryka.
Pomimo zasady pomocniczości w opiece zdrowotnej choroby zakaźne nie znają granic, zmuszając nas do podejmowania wspólnych działań. Rozwiązań nie da się wypracować w ramach jednego kraju. Nadszedł czas na solidarność. Słowacja jest odpowiednio przygotowana nawet na przekształcenie się grypy w rozległą epidemię - być może w związku z wcześniejszą ptasią grypą. Dysponujemy krajowym zapasem 700 tysięcy dawek Tamiflu dla 5 milionów mieszkańców. Muszę stwierdzić, że - być może również ze względu na wcześniejsze zagrożenie ptasią grypą - jesteśmy z pewnością dobrze przygotowani.
W przypadku epidemii bardzo ważne jest informowanie społeczeństwa, ponieważ pod nieobecność informacji pojawi się mnóstwo dezinformacji. Widać to na przykładzie wielu krajów afrykańskich, na przykład Egiptu, gdzie obecne zagrożenie epidemią grypy w połączeniu z przekonaniem, że chorobę roznosi trzoda chlewna, doprowadziło do zabicia od 300 do 400 tysięcy świń. Być może jednak w tym przypadku powinniśmy okazać solidarność w inny sposób, ponieważ biura podróży sprzedawały w tych miejscach wakacje, lecz teraz ludzie podróżują tam tylko, gdy muszą. W związku z Eurolat wypada również zastanowić się nad wsparciem dla Meksyku, gdzie szacuje się, że spadek PKB związany z tą chorobą sięgnie 4%-5% w porównaniu z dzisiejszym poziomem.
Cristina Gutiérrez-Cortines
(ES) Panie przewodniczący! Chciałam powiedzieć, że musimy skierować do obywateli realistyczne przesłanie, co próbuje uczynić pani komisarz.
Nauka jest na tę pandemię przygotowana znacznie lepiej niż cztery lata temu, co widać po niewielkiej liczbie przypadków śmiertelnych. Wiemy o wiele więcej o zachorowaniach ptaków i ludzi oraz o historii przenoszenia świńskiej grypy. Wiemy także znacznie więcej o rozwiązaniach, w związku z czym sądzę, że powinniśmy pokładać wiarę w badania, wspomagać je i żądać znacznie szerzej zakrojonych badań nad szczepionkami, jak stwierdził to też pan poseł Trakatellis.
Wiemy również, że społeczeństwo jest przygotowane znacznie lepiej niż w przeszłości dzięki zebranym doświadczeniom i wysiłkom organizacyjnym podjętym we wszystkich krajach, zwłaszcza europejskich, w celu zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby, zgromadzenia lekarstw i zapewnienia kompleksowej opieki obywatelom.
Jestem jednak zaniepokojona faktem, że obywatele ci być może nie są wystarczająco poinformowani. Czytając prasę, widzimy, że 90% lub więcej materiałów dotyczy spadku liczby zakażeń, ale bardzo niewiele się mówi o sposobach leczenia lub właściwego zachowania się.
Uważam, że potrzeba znacznie więcej informacji. Moim zdaniem niezbędne są też ambitniejsze działania polityczne ukierunkowane na obywateli. Uderza mnie na przykład fakt, że w debacie nie uczestniczy ani jeden poseł z Grupy Socjalistycznej w Parlamencie Europejskim, wszystkie ich miejsca są puste i nikt nie poprosił o głos, aby usprawiedliwić tę sytuację, podczas gdy zagadnienie to nie dotyczy jedynie poszczególnych partii i jest ważne dla wszystkich rządów.
Pragnę również podkreślić, że, jak powiedziała przedmówczyni, jesteśmy gotowi do udzielenia pomocy krajom trzecim. Musimy wspierać wszystkie kraje, które nie dysponują warunkami lub zdolnościami, by pomóc wszystkim swoim obywatelom.
Dlatego też musi zadziałać Europa solidarności, jak również Europa komunikacji.
Françoise Grossetête
- (FR) Panie przewodniczący! Chciałabym zwrócić się do pani komisarz, by podzielić się obawami. Wydaje się, że rozwój wirusa stabilizuje się w Meksyku, w Europie i innych miejscach. Dzisiaj usłyszałam w radiu komentarz, że być może poszliśmy zbyt daleko, niepotrzebnie wywołując obawy wśród obywateli.
Pani komisarz, martwi mnie nie to, co dzieje się teraz, lecz to, co stanie się w październiku, gdy przybliży się zima. Dobrze wiadomo, że wirusy nie lubią wysokich temperatur. Teraz nie ma więc niebezpieczeństwa, ale powróci ono zimą - w październiku lub listopadzie.
Chciałabym zatem wiedzieć, pani komisarz, co dokładnie pani robi, by zapewnić naszą pełną gotowość do poradzenia sobie z tym wirusem, który może się do tego czasu rozwinąć, zmutować. Mówi się, że trzeba wyprodukować szczepionki, czy jest jednak pewne, że opracowane szczepionki będą przydatne we wszystkich przypadkach?
Te pytania mnie nurtują. Chodzi o najbliższą zimę. Konieczna jest zatem komunikacja; trzeba wyjaśnić współobywatelom, że niezależnie od przyszłych wydarzeń nie można zmniejszać czujności. Czy byłoby możliwe, pani komisarz, rozpowszechnienie niewielkiego przewodnika pomagającego naszym współobywatelom wyrobić dobre nawyki?
Paul Rübig
(DE) Panie przewodniczący, pani komisarz! Interesuje mnie to, czy są dostępne jakiekolwiek statystyki dotyczące maseczek. Jak wieloma maseczkami dysponujemy w Europie i jak wiele można byłoby wyprodukować w razie wybuchu takiej epidemii? To samo dotyczy oczywiście dostępnych leków. Czy wiadomo, jak wiele leków zgromadzono w Europie i jak wiele można byłoby wyprodukować w przypadku wybuchu epidemii? Czy sądzi pani, że byłoby również możliwe dostarczenie lekarzom informacji we wszystkich 23 językach Unii Europejskiej, by zapewnić szybki i efektywny przekaz informacji?
Adamos Adamou
(EL) Panie przewodniczący, pani komisarz! Chciałbym zacząć od podziękowań za spójną i szczegółową prezentację. Byłem sprawozdawcą Parlamentu Europejskiego w sprawie przygotowań 27 państw członkowskich do działań związanych z ptasią grypą. Ustaliliśmy wówczas wspólnie ze służbami pani komisarz, że niektóre kraje pozostały w tyle, głównie jeżeli chodzi o zapasy leków przeciwwirusowych. Chciałbym zapytać, czy tak jest nadal, czy też sytuacja uległa zmianie, co oznaczałoby, że państwa członkowskie są przygotowane lepiej?
Chciałbym też poprosić o zrobienie czegoś w związku z artykułami w prasie popularnej oraz plotkami krążącymi po Unii Europejskiej i powodującymi panikę wśród obywateli. Uważam, że jest to również zadaniem państw członkowskich i pani służby powinny być może wydać zalecenie w tej sprawie.
Horst Schnellhardt
(DE) Panie przewodniczący, pani komisarz! Chciałbym podziękować za pani obecność tutaj i szybkie przybycie. Jeżeli porównamy sytuację obecną z ptasią grypą, nawet tak niecierpliwy poseł jak ja poczuje się usatysfakcjonowany reakcją Unii Europejskiej, WHO oraz państw członkowskich.
Niektórzy posłowie stwierdzili, że brakuje informacji. W Niemczech otrzymałem wystarczające moim zdaniem zalecenia dotyczące sposobu postępowania. Nie chciałbym też, byśmy zawsze czynili Europę odpowiedzialną za wszystko. Za zapewnienie tych informacji są odpowiedzialne państwa członkowskie. Powinniśmy również skorzystać z tej sposobności, by przypomnieć im o potrzebie wypełnienia tego obowiązku. Słyszałem też przy kilku okazjach, że nadal występują niedociągnięcia, zwłaszcza jeżeli chodzi o gromadzenie zapasów szczepionek. Chciałbym się dowiedzieć, czy tak jest naprawdę, czy państwa członkowskie rzeczywiście nie chcą dzielić się szczepionkami i czy przechowują je wyłącznie, aby wykorzystywać je na swoim terenie, czy też zgodziły się nimi dzielić. Wówczas posiadalibyśmy te same informacje, co obecnie Komisja. Chciałbym podziękować za szybko wykonaną pracę i jej doskonałe efekty. Gratulacje!
Przewodniczący
Na tym zakończono pytania z sali.
Zanim udzielę głosu pani komisarz, chciałbym również podziękować jej za pierwsze wystąpienie. Chciałbym także z góry podziękować za wszelkie informacje, których wkrótce udzieli nam w związku z tą niezwykle ważną i aktualną kwestią. Dowodzi to, że zarówno Unia Europejska, jak i państwa członkowskie radzą sobie z sytuacją w bardzo sprawny sposób i w ścisłym kontakcie z ludźmi.
Androulla Vassiliou
komisarz. - Panie przewodniczący! Dziękuję posłom za ich wkład w dyskusję. Państwa poglądy na tę bardzo ważną sprawę są dla mnie niezwykle istotne.
Chciałabym po pierwsze zapewnić państwa, że wszystkie struktury utworzone w celu uporania się z zagrożeniem dla zdrowia na taką skalę działają sprawnie i wykorzystaliśmy wszystkie narzędzia, jakimi dysponujemy.
Jak powiedziałam we wstępnym oświadczeniu, od 25 kwietnia 2009 r. pozostajemy w ścisłym, codziennym kontakcie ze wszystkimi państwami członkowskimi i uzyskaliśmy zapewnienia, że przekazane im dyrektywy zostały wdrożone i funkcjonują. W obliczu doświadczeń obecnego kryzysu stale aktualizujemy jednak nasze struktury i narzędzia, co jest działaniem sensownym, gdyż słabości wszelkich struktur uwidaczniają się jedynie w sytuacji kryzysowej.
Wielu mówców wspominało o lekach przeciwwirusowych i wystarczających zapasach. Jak państwo wiedzą, mój poprzednik omawiał kwestię gromadzenia zapasów na szczeblu UE z ministrami zdrowia, nie chcieli oni jednak niestety, by koordynacją tą zajmowała się Europa. Ten sam problem omawialiśmy w zeszłym roku w Angers podczas prezydencji francuskiej i ministrowie zdrowia ponownie nalegali, by pozostawić państwom członkowskim swobodę ustalania we własnym zakresie, jak dużych zapasów potrzebują. Wiemy, że w zapasach tych występują znaczne różnice między państwami i martwi nas to.
Jednak w obliczu wniosków wypracowanych przez ministrów zdrowia 30 kwietnia 2009 r. zdecydowaliśmy, że Komisja będzie ściśle współpracować z państwami członkowskimi, a jeżeli któreś z nich będzie potrzebować pomocy, wówczas w duchu solidarności wezwiemy do jej udzielenia i podejmiemy wysiłki w celu skoordynowania potrzeb państw członkowskich.
Jeżeli chodzi o nową szczepionkę, jak już wspominałam, spotkałam się z branżą i obszernie omówiliśmy potrzeby w zakresie zarówno leków przeciwwirusowych, jak i nowej szczepionki. Mamy nadzieję, że 11 maja 2009 r. będziemy dysponowali materiałami posiewowymi, co pozwoli branży farmaceutycznej rozpocząć produkcję nowej szczepionki. Nie mogę powiedzieć, kiedy będzie ona gotowa, gdyż będzie to zależeć od efektywności materiałów, szacujemy jednak, iż zajmie to od 8 do 12 tygodni.
Jeżeli chodzi o pytanie pani poseł Grossetête, w pełni się zgadzam, że musimy zachować czujność, by zmierzyć się z pojawiającymi się potrzebami, szczególnie po zakończeniu lata. Mam nadzieję, że dzięki stworzeniu nowej szczepionki będziemy w stanie sprostać potrzebom naszych obywateli.
Chciałabym niemniej powtórzyć, że choć sytuacja jest poważna, nie powinniśmy panikować. Zgadzam się z panem posłem Adamou, że w takiej sytuacji wszyscy powinni zachowywać się jak najrozsądniej i jak najbardziej realistycznie, gdyż panika nikomu nie pomoże.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
