Benaming en etikettering van textielproducten (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Toine Manders, namens de Commissie interne markt en consumentenbescherming, over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende textielbenamingen en de desbetreffende etikettering van textielproducten - C6-0048/2009 -.
Toine Manders
rapporteur. - Ik wil beginnen met iedereen te bedanken voor de enorm constructieve samenwerking die wij hebben gehad en ik hoop dat wij na de stemming morgen op gelijke voet verder kunnen gaan omdat het Parlement nagenoeg met één mond richting Commissie en Raad spreekt, om uiteindelijk voor de consumenten van Europa, de Europese burgers, tot een vergelijk te komen.
Ik denk dat het voorstel van de Commissie om de etikettering van textielproducten in een verordening te gieten beter is dan deze in bestaande richtlijnen op te nemen; ik verwijs in dit verband naar het verslag van de heer Monti, die zegt dat de problemen in Europa juist ontstaan door de omzetting van richtlijnen die dan 12 of 27 verschillende niveau's hebben. Ik ben altijd een verdediger van verordeningen geweest en ik hoop dat de Commissie vaker met voorstellen voor verordeningen komt.
Het doel van deze verordening is om nieuwe textielvezels sneller op de markt te kunnen brengen. Dat wordt ook breed ondersteund in de Commissie interne markt, want wij proberen de interne markt zoveel mogelijk te optimaliseren.
Wat wij daarnaast hebben geprobeerd - en dat is ook iets wat de Europese burgers aangaat - is om in dit verslag de etikettering van kleding, ook een textielproduct, simpeler te maken door bijvoorbeeld een Europese standaardisering in te voeren. Wij weten inmiddels dat dat niet meer zo gemakkelijk kan, dus wij hebben gevraagd om een studie, een impact assessment om te zien of less ook more kan zijn, i.e. minder informatie aan de consument; de consument kan desgewenst bijkomende informatie opvragen via een website of wat dan ook.
Het etiket moet gewoon korter, zodat de producenten voor één markt kunnen produceren en geen complete kranten in kledingstukken hoeven vast te naaien, waardoor de consument gewoon de weg kwijtraakt; hoever dat kan gaan hebben wij al gezien bij de voedseletikettering. Dat willen wij dus voorkomen.
Wij hebben wat voorstellen gedaan om aan de Commissie te vragen om eenvoudigere etiketten in textielproducten te laten aanbrengen. De consument heeft namelijk recht op bepaalde basisinformatie, bijvoorbeeld "wat koop ik?", "waarvan is het gemaakt?" en "waar komt het vandaan?". Wij denken dat de consument recht heeft op deze informatie als hij een artikel koopt en dat hoef je niet te verhullen. Wij komen dan ook nog eens in de unfair commercial practices terecht, het is gewoon heel moeilijk om dat te controleren en dat te handhaven; dus wij hebben voorstellen daarvoor gedaan.
In beginsel dus heel eenvoudige informatie en als de consument meer wil weten, kan hij op verzoek informatie krijgen; als het goed is wordt door de Commissie uitgezocht wat de beste manier is om de consument van dienst te zijn.
Wij hebben een aantal voorstellen gedaan. Als speelgoed wordt gemaakt van meer dan 85 procent textiel, dan vinden wij dat het gewoon hieraan moet voldoen. En dan zeggen sommige mensen, ja maar wij hebben al een richtlijn voor de veiligheid van speelgoed. Maar die gaat specifiek over veiligheid en niet over informatie aan de consument over de vraag waarvan dat product is gemaakt; ik kan mij voorstellen dat de consument dat wil weten.
Dan is er bijvoorbeeld nog een amendement met de volgende strekking: de consument heeft het recht om te weten of een product gemaakt is van dierlijke materialen, er hoeft verder geen onderzoek te worden gedaan, de producent moet vermelden of er een dierlijk product in is verwerkt. Wij hebben het niet over de vezel, maar over andere materialen, zoals stukken bont.
Dan hebben wij tenslotte het vermaarde made in verhaal waarvoor de Commissie in 2005 al met voorstellen is gekomen. Nu, wij hebben dat eigenlijk letterlijk gekopieerd en wij hopen dat met de steun van de Commissie en het Parlement de Raad overstag zal gaan en een en ander positief zal beoordelen. Ik roep de Raad dan ook op om samen met Commissie en Parlement te komen tot een compromis dat zal leiden tot een verbetering van deze verordening ten behoeve van de consument en betere informatie.
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, alvorens mijn betoog te beginnen wil ik mij aansluiten bij het medeleven dat hier is uitgesproken naar aanleiding van de dood van twee Europese soldaten vanmorgen bij een terroristische aanslag in Afghanistan.
Dames en heren, in het kader van het initiatief "beter wetgeven” is de Commissie gestart met de herziening van de wetgeving inzake textielbenamingen. Het hoofddoel van dit voorstel is namelijk verbetering van het bestaande rechtskader en eenvoudiger procedures voor het invoeren van nieuwe textielbenamingen. Het voorstel richt zich derhalve op het bevorderen van innovatie in de textielsector.
De nieuwe verordening heeft tot doel fabrikanten, gebruikers en consumenten sneller te laten beschikken over innovatieve producten waarin nieuwe vezels zijn verwerkt. Dat thema is van direct belang voor de Europese consument, de ondernemingen in de textiel- en kledingsector en de nationale overheden.
Op de allereerste plaats wil ik de Commissie interne markt en consumentenbescherming ervoor danken dat zij het verslag op 8 april heeft goedgekeurd. In het bijzonder gaat mijn dank uit naar de rapporteur, de heer Manders, en de schaduwrapporteurs voor het grondige en gedetailleerde werk dat zij hebben verricht in verband met dit voorstel. Dat heeft geleid tot een levendig en constructief debat over de etikettering van textielproducten. Daar het een voorstel is voor vereenvoudiging van wetgeving, was de Commissie in haar oorspronkelijke voorstel afgeweken van de bepalingen in de richtlijn die de verordening die we nu behandelen, moet vervangen.
Na deze inleidende woorden kan ik u laten weten dat de Commissie instemt met de overgrote meerderheid van de amendementen die zijn voorgesteld in het verslag dat de Commissie interne markt en consumentenbescherming heeft goedgekeurd. We beseffen dat bepaalde amendementen, met name de voorstellen betreffende het verbreden van de werkingssfeer van de verordening, voorwerp zullen zijn van discussie in de Raad. Wij zullen ons best doen om het interinstitutionele debat te vergemakkelijken en ons inzetten voor aanvaardbare compromissen.
Een van deze amendementen betreft de vermelding van de oorsprong met de uitdrukking "made in”, die niet in het oorspronkelijke Commissievoorstel stond. Het is een zaak die de consumenten direct raakt en waarbij het Parlement altijd bijzonder actief en attent is geweest.
De amendementen die in dit verband zijn voorgesteld zijn gebaseerd op het Commissievoorstel uit 2005 inzake de oorsprongsbenaming van vele categorieën ingevoerde producten, waaronder ook textielwaren. Ik steun die amendementen, zoals ik al heb kunnen onderstrepen bij het overleg met de Commissie interne markt. Ik zal dezelfde aanpak volgen bij het amendement betreffende de etikettering van materialen van dierlijke herkomst.
Bovendien zou ik nog wat willen zeggen over andere amendementen. Wat betreft amendement 19 kan ik zeggen dat de Commissie in haar voorstel de traditionele kleermakers al had vrijgesteld van de etiketteringsplicht. Het verruimen van die vrijstelling naar alle textielproducten die als eindproduct aan de consument worden geleverd, zou echter misschien een overdreven aantal kledingproducten vrijstellen van de etiketteringsplicht. Deze sector is in feite een van de belangrijkste spillen voor de ontwikkeling van Europese kledingproducten. Die producten zouden dan vrijgesteld zijn van de etiketteringsplicht, waardoor het aantal vrijstellingen wel eens exorbitant zou kunnen worden.
Amendement 63 beoogt speelgoed te schrappen van de lijst van producten waarvoor geen etiketteringsplicht geldt. In dit verband wil ik eraan herinneren dat voor speelgoed veiligheid van fundamenteel belang is. De desbetreffende wetgeving is voldoende gedetailleerd en is in 2009 na breedvoerige debatten in de Raad en het Europees Parlement grondig herzien.
Daar veiligheid al is geregeld in de specifieke norm voor speelgoed, zijn wij bevreesd dat een dergelijke bijkomende verplichting een buitensporige last zou kunnen vormen voor de producenten. Wat betreft het verzoek na te gaan of er andere mogelijkheden bestaan voor het etiketteren van textiel- en kledingproducten, verbind ik mij ertoe een breed en open overleg te starten met de belanghebbenden over alle zaken die aan de orde zijn gesteld tijdens de debatten in het Europees Parlement en de Raad.
Ik dank u voor uw aandacht en ik zal zeer attent luisteren naar de opmerkingen die tijdens dit debat zullen worden gemaakt.
Lara Comi
namens de PPE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, textiel is een van de sleutelsectoren van onze Europese markt. Het voorstel van de Europese Commissie is al een uitstekende basis voor de verbetering en vereenvoudiging van het bestaande wetgevend kader in de lidstaten. Dat geldt dan met name voor transparantie en flexibiliteit van de wetgeving met het oog op de technologische ontwikkelingen in de textielindustrie.
Het werk dat wij tot nu toe hebben verricht in het Parlement, heeft het inderdaad mogelijk gemaakt de oorspronkelijke werkingssfeer te verbreden door regels in te voeren voor andere etiketteringsvereisten die wij absoluut noodzakelijk achten. Ik wil met name uw aandacht vestigen op de regels voor de vermelding van de oorsprong.
In dit geval hebben we twee verschillende etiketteringssystemen voorgesteld: een verplicht systeem voor producten uit derde landen, analoog aan de bepalingen in de verordening van 2005 die nu zoals bekend bij de Raad is geblokkeerd, en een facultatief systeem voor producten die zijn vervaardigd in de lidstaten.
Over het algemeen streven de stelsels een tweeledig doel na, waarvan het kennen van de daadwerkelijke herkomst van het product ongetwijfeld het belangrijkste is. De consument moet immers bewuste keuzen kunnen maken bij het kopen van textielproducten. De voorgestelde criteria voor de bepaling van de oorsprong hebben tot doel te voorkomen dat op etiketten valse of misleidende informatie kan staan, die zeker de consument zou benadelen.
Bovendien hebben we met deze nieuwe regelgeving tot doel ook de kleine en middelgrote ondernemingen die hebben besloten hun activiteiten in de lidstaten te handhaven te beschermen.
De keuze om over te gaan tot stemming in de plenaire vergadering is ingegeven door de wil het Europees Parlement over deze zaken een krachtig standpunt in te laten nemen, met name gezien het politieke akkoord dat we met de drie grootste fracties hebben kunnen bereiken. Ik moet zeggen dat de samenwerking met de rapporteur en de andere schaduwrapporteurs werkelijk uitstekend is geweest.
Hoewel onze politieke visies uiteenlopen, zijn we erin geslaagd een echte gemeenschappelijke basis te bereiken die de beste keuze vormt om de belangen van de Europese burgers en van de Europese Unie te beschermen. Ik hoop dan ook dat er morgen eensgezinde steun zal zijn voor dit verslag, wat een krachtig politiek signaal kan zijn voor de Raad met het oog op de werkzaamheden die ons nog te wachten staan in de tweede lezing. Ik dank echt iedereen voor zijn medewerking.
Christel Schaldemose
namens de S&D-Fractie. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil graag beginnen met de heer Manders te bedanken voor de zeer constructieve samenwerking in verband met dit voorstel. Deze textielverordening is zowel een noodzakelijk als goed voorstel. Het is in feite bijzonder zinvol om de regels te harmoniseren die bepalen hoe wij nieuwe vezels goedkeuren voor de interne markt. Derhalve steunen wij allen in de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement dit voorstel.
Wij zijn echter ook van mening dat een voorstel niet alleen gunstig mag zijn voor bepaalde belanghebbenden. Het mag niet alleen gunstig zijn voor de sector. Het is ook van groot belang dat we aandacht hebben voor wat goed is voor de consumenten. Om deze reden is het voor ons van doorslaggevend belang geweest bij het opstellen van dit voorstel om te waarborgen dat de consumenten duidelijke informatie krijgen over de vezels en de textielproducten die zij kopen. Derhalve waren wij ook voorstander van de opname van een volledig overzicht van de vezelsamenstelling in het voorstel.
Echter, wij wilden nog verder gaan. Wij zijn natuurlijk ook voor de uitvoering van een onderzoek naar de manier waarop we in het algemeen textielproducten etiketteren en wij zijn ook betrokken geweest bij het indienen van voorstellen hieromtrent. Ik ben van mening dat het van cruciaal belang is dat consumenten de inhoud kennen van wat ze kopen en dat ze weten waar de kleding werd geproduceerd, of de kleding stoffen bevat die allergieën kunnen veroorzaken, en op de hoogte zijn van andere belangrijke feiten. Naar mijn mening is dit soort informatie, waaronder ook de productieomstandigheden, zeer belangrijk en zullen consumenten deze informatie in de toekomst ook steeds belangrijker gaan vinden. Derhalve vonden wij het belangrijk om te zeggen dat wij het van groot belang achten om nader te onderzoeken hoe wij kunnen zorgen voor een goed etiketteringsysteem voor textielproducten dat gunstig is voor de consumenten. Ook dit is een van de redenen waarom wij dit voorstel zo duidelijk hebben gesteund. Persoonlijk acht ik het ook van groot belang dat we de kledingmaten nader bekijken. Ik ben van mening dat we kunnen zorgen voor toenemende handel op de interne markt, indien we er zeker van zouden kunnen zijn dat de kledingmaten die worden aangegeven dezelfde zijn ongeacht het land waar de kleding wordt gekocht.
Wij sociaaldemocraten steunen het voorstel volmondig en zijn van mening dat het niet alleen de sector ten goede komt, maar dat het ook, wat belangrijker is, gunstig is voor de consumenten.
Niccolò Rinaldi
namens de ALDE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, we dienen de heer Manders te feliciteren met deze resolutie en het verslag, waarmee getracht wordt een beetje orde op zaken proberen te stellen in de toenemende onrust op de mondiale markt.
Ik heb in het bijzonder belangstelling voor het probleem van de verplichte oorsprongsvermelding. In de Commissie internationale handel, waar ik deel van uitmaak, werk ik als schaduwrapporteur namens de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa samen met mevrouw Muscardini, die rapporteur is voor een verslag waar het verslag-Manders in zekere zin voor een klein gedeelte op vooruitloopt.
Op de mondiale markt waarop wij ons bewegen, bestaat er al regelgeving voor de verplichte vermelding van de oorsprong in de Verenigde Staten, China, Australië, Mexico, Japan en vele andere landen. Dat leidt tot een asymmetrische situatie, die de producenten en consumenten van ons continent grote beperkingen oplegt. Die anomalieën dienen gecorrigeerd te worden.
Dat geldt des te meer voor textielproducten, die naast veiligheidsproblemen waar al op gewezen is, een zekere suggestie wekken wat betreft de oorsprong. Ik zou bijna zeggen dat er van de oorsprong een poëtische werking uitgaat, wat bijzonder veelzeggend is.
Nu is de situatie enigszins schimmig, want er zijn producten met oorsprongsbenaming omdat het de fabrikant goed uitkomt, producten zonder oorsprongsbenaming omdat dat de fabrikant goed uitkomt en producten met oorsprongsbenaming op grond van wetgeving van andere landen daar de producten bijvoorbeeld tevens naar de Verenigde Staten en Japan worden uitgevoerd en de producent daarom ook aan die landen denkt. Om die reden hebben we voor deze problemen Europese regelgeving nodig.
In dat licht is het werk van het Europees Parlement, zowel met dit verslag-Manders als met het werk dat we in de Commissie internationale handel verrichten, een inspanning om als het ware ons doek te weven voor meer duidelijkheid voor de consument en de fabrikant.
Heide Rühle
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik ben het volledig eens met de vorige spreker. Ook wij zijn blij dat de Commissie internationale handel dit dossier behandelt. Ook ik zou de rapporteur willen bedanken. Toch kan ik me uiteindelijk niet vinden in zijn standpunt, en dat zal morgen ook blijken bij de stemming over bepaalde punten.
Ik herhaal de punten waar het om gaat. We willen allemaal een duidelijke oorsprongsetikettering. We vinden allemaal dat we druk moeten uitoefenen op de Raad. We betreuren allemaal dat de Raad al sinds jaren verhindert dat er een duidelijke oorsprongsetikettering komt. Deze tekst is echter een richtlijn, en geen symbolische resolutie waarin zoiets als dit kan worden verklaard. Ik heb zelf bijvoorbeeld mijn handtekening geplaatst onder een schriftelijke verklaring, waarin we nogmaals met nadruk eisen dat er iets gedaan wordt. Ik denk dat het belangrijk is dat we hieraan blijven werken.
Met deze richtlijn willen we echter een ander doel bereiken, we willen bij de aanduiding van nieuwe vezels en materialen de transparantie garanderen, en de consumenten zekerheid bieden. Wanneer het toepassingsgebied wordt uitgebreid zijn wij bang dat deze richtlijn hetzelfde lot beschoren zal zijn als de vorige poging, toen we een oorsprongsetikettering wilden voorschrijven, een "made in”. Dan zal ook deze richtlijn weer worden geblokkeerd in de Raad. Dat zou jammer zijn, want we zijn ervan overtuigd dat we vrij snel iets moeten doen. Wij zijn voor alle initiatieven in de richting van een oorsprongsetikettering in de zin van "made in", dat is glashelder, daarvoor zijn wij altijd te vinden, maar het lijkt ons fout om deze verordening daarvoor te gebruiken.
Malcolm Harbour
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik spreek vanavond namens de schaduwrapporteur van mijn fractie, mevrouw McClarkin, die nauw betrokken is bij de behandeling van dit dossier.
Ik wil met u teruggaan naar hetgeen mevrouw Rühle zei. Ik ben het volledig met haar eens over de manier waarop de kwestie van de vermelding van het land van oorsprong wordt aangepakt. In de voorliggende voorstellen staan enkele belangrijke verbeteringen voor de kern van het voorstel: over de wijze van etikettering van de vezels, over de manier waarop de samenstelling wordt geëtiketteerd en over de duidelijkheid van de etikettering.
Maar het valt mij op dat de rapporteur heeft verzuimd te melden dat dit een cruciale richtlijn voor de interne markt is, maar ook een richtlijn voor consumentenbescherming. Het primaire doel van de richtlijn is de wetgeving te vereenvoudigen. Daardoor wordt het gemakkelijker om nieuwe namen vast te leggen en wordt het mogelijk nieuwe textielproducten ongeveer twaalf maanden sneller op de markt te brengen. En, in samenhang met wat we op het punt staan op standaardisatiegebied te bereiken, is het ook een aanzienlijke verbetering dat regelgeving bij het Europees Normalisatiecomité wordt ondergebracht. Dit alles zal leiden tot belangrijke besparingen voor bedrijven, maar ook voordelen bieden voor de consument.
De echte vraag voor de rapporteur is of we al deze duidelijke voordelen op het spel zetten door aan dit voorstel een kwestie te koppelen van oorsprongsetikettering, die - zoals mevrouw Rühle terecht opmerkte - al door de Commissie voor een hele reeks producten is voorgesteld. Ik vind dat we heel voorzichtig moeten zijn om de voordelen niet tegen te houden. Ik ben het ermee eens dat we het politieke punt moeten maken en we moeten ook vragen naar enkele andere zaken waarnaar hij vraagt. Maar ik denk dat hij op een aantal punten te ver is gegaan in zijn rol als rapporteur voor deze commissie en het resultaat lijkt nogal op een kerstboom met enkele van zijn eigen ideeën. Ik hoop dat hij daarmee bij de stemming morgen rekening houdt met het oog op de voordelen voor consumenten en voor fabrikanten. Laten we enkele politieke uitspraken doen, maar laten we dit niet onnodig vertragen.
Eva-Britt Svensson
namens de GUE/NGL-Fractie. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, om juiste keuzes te kunnen maken en gebruik te kunnen maken van hun macht, moeten consumenten toegang krijgen tot informatie over producten. Dit verslag is een eerste stap en houdt in dat het land van oorsprong, met andere woorden informatie over waar het product werd geproduceerd, op het etiket van textielproducten wordt aangeduid. Als consumenten hebben we het recht om dat te weten.
Nu hebben we ook de mogelijkheid om te vragen dat de Commissie een stap verder gaat met betrekking tot het geven van meer macht aan consumenten. Ik denk onder andere aan aanduidingen inzake onderhoud, alsmede waarschuwingen in verband met gezondheid en veiligheid. Allergische personen mogen niet worden blootgesteld aan producten die sporen van allergene stoffen bevatten.
Onze burgers hebben vaak het gevoel dat de internemarktregels prioriteit geven aan bedrijven en de industrie. De Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links en ikzelf zijn van mening dat het de hoogste tijd is dat de eisen van de consumenten op de eerste plaats komen. Daar zouden niet alleen de consumenten maar ook serieuze bedrijven van profiteren.
William  Dartmouth
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het verslag wordt omschreven als - ik citeer - "in wezen een technische aangelegenheid zonder grote politieke gevolgen”. De Europese Commissie laat nooit een goede crisis onbenut. Evenzo is het Europees Parlement ook bedreven in het benutten van technische verslagen om een geharmoniseerde Europese superstaat te creëren. De Britse Onafhankelijkheidspartij bekijkt dit verslag dan ook met argwaan.
Maar het eerste deel van het verslag brengt drie richtlijnen samen in een enkele verordening, hetgeen een vereenvoudiging zou betekenen. Later schemert er zelfs een intrekking door. Niettemin zijn wij sterk gekant tegen het tweede deel, met name tegen amendement 58 dat gericht is op de invoering van nieuwe etiketteringsbepalingen op het niveau van de Unie. Ik wijs vooral op het voorstel voor 'een uniform systeem voor de gehele EU voor de etikettering van maataanduidingen van kleding en schoeisel'. Wij hebben een volledig doeltreffend systeem van maataanduidingen in het Verenigd Koninkrijk. Het verschilt totaal van het systeem in het grootste deel van het continentaal Europa. De bevolking van het Verenigd Koninkrijk kent en begrijpt het en dit systeem moet niet worden vervangen door een EU-breed systeem.
Opnieuw probeert een rapporteur van het Europees Parlement een eenvoudige technische aangelegenheid te gebruiken voor het bevorderen van het totaal ondemocratische doel van een Europese superstaat.
Hans-Peter Martin
(DE) Mijnheer de Voorzitter, in de afgelopen decennia hebben we het duizend keer over de globalisering gehad, en keer op keer vroegen de luisteraars zich uiteindelijk af: wat moeten we doen? En dan komt altijd de macht van de consument. Wanneer die consument van die macht gebruik zou kunnen maken, wanneer hij gaat winkelen, wordt hij echter met onnodige hindernissen geconfronteerd. Bij textiel zijn bepaalde aanduidingen gestandaardiseerd, maar we zijn niet moedig genoeg.
Commissie, dames en heren, het verbaast me dat ik de eerste ben die dit noemt. Waarom zijn we niet veel ambitieuzer wat de etikettering van sociale aspecten betreft? Waarom beschikken we nog niet over dergelijke etikettering? Waarom gebruiken we dit ideale instrument niet om de transparantie te garanderen, om aan te tonen waar zulke producten worden gemaakt, hoe, en onder welke omstandigheden? Waarom jammeren we voortdurend dat er zoveel banen verloren gaan, in plaats van te doen wat de consument echt wil, namelijk hem in staat stellen om te begrijpen wat hij werkelijk koopt?
Evelyne Gebhardt
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer Manders, ik wil u bedanken voor het goede werk dat u in verband met deze verordening heeft verricht. Ik zou ook mijn schaduwrapporteur willen bedanken. Dit is weliswaar een technisch verslag, dat is al meerdere malen gezegd, maar het heeft veelvoudige en vergaande gevolgen voor onze burgers. Het gaat namelijk over de toelating van nieuwe vezels op de markt van de Europese Unie.
Wij willen dat natuurlijk mogelijk maken, de Europese Commissie heeft gelijk. Het mag echter niet zomaar gebeuren, de vezels moeten getest worden. De consumenten moeten worden beschermd, dat principe voeren we hoog in ons vaandel. Daarom is het belangrijk dat de vezels worden getest, we willen bijvoorbeeld weten of ze allergeen zijn. Ze moeten echter ook duidelijk worden geëtiketteerd, zodat de burgers - die we altijd omschrijven als verstandige burgers - weten waar ze aan toe zijn.
In dat verband moet ik zeggen dat ik het niet eens ben met de collega's die hebben gezegd dat we de oorsprongsetikettering hier buiten moeten laten. Die is juist heel belangrijk. Veel burgers willen weten waar de vezels en het textiel vandaan komen. Waarom willen ze dat? Ze willen dat onder andere vanwege de manier waarop deze producten worden gemaakt. Het is betreurenswaardig, maar in sommige landen heerst nog steeds kinderarbeid of zelfs slavernij. Er zijn burgers die dat willen weten, omdat ze bij het kopen van producten een verstandige keuze willen maken.
Het past eigenlijk niet in deze verordening, maar als leden van het Parlement hebben wij de taak de Raad er aan te herinneren dat de tekst inzake de oorsprongsetikettering, die sinds 2005 op tafel ligt, eindelijk behandeld wordt, en daarvoor moeten we druk uitoefenen. Dit is een kans om dat te doen, en die moeten we ook gebruiken. Uiteindelijk komt er dan een goede verordening, waarvan de burgers zeggen: ja, daarmee kunnen we uit de voeten, dat is wat we van de afgevaardigden hadden verwacht.
Jacky Hénin
(FR) Mijnheer de Voorzitter, als er één industriële sector in Europa is waar arbeidsplaatsen zijn verdwenen door meedogenloze bedrijfsverplaatsingen, ongebreidelde kapitaalstromen, een sterke euro en dumping, dan is het wel de textielsector. Wat productie en werkgelegenheid betreft zijn er nog maar een paar niches in de 'mid-range' en 'high-end' sectoren en op de markt voor luxeartikelen en hightech-producten. Dat alles blijft echter kwetsbaar voor namaakgoederen en technologische vooruitgang in opkomende landen, die te vaak gefinancierd worden met het kapitaal van Europese bedrijven.
Daarom is alles meegenomen wat kan helpen om arbeidsplaatsen en knowhow in de Europese textielsector te beschermen. Ik ben dan ook voorstander van een etikettering van sociale aspecten op textielproducten om de consument te helpen producten te kiezen op basis van ethische overwegingen, zoals gezondheid, veiligheid, rechten, welzijn, werkomstandigheden en bezoldiging van werknemers.
Ik ben tevens voorstander van etikettering als een manier om namaak tegen te gaan, op voorwaarde dat we onszelf echt de menselijke middelen verschaffen om fraude te bestrijden. En vervolgens moeten we verder gaan door een echte communautaire preferentie in te voeren. We kunnen echter nóg zoveel etiketteringsmaatregelen bedenken, zonder de politieke bereidheid om weer een textielbranche op poten te zetten die werkgelegenheid schept in Europa zullen ze niet veel uithalen
Anna Rosbach
(DA) Mijnheer de Voorzitter, de textielsector bevindt zich in een periode van ingrijpende veranderingen. Nieuwe vezels en stoffen doen hun intrede op de markt en de consumenten hebben moeite om te doorzien wat ze precies kopen. Helaas wordt een groot deel van de producten geproduceerd in landen zonder enige vorm van productiecontrole. Decennia lang hebben we consumenten voorgelicht over de inhoud van voedingsmiddelen en geneesmiddelen, maar niet over wat er in de kleding zit die we dragen. Daarom is het in dit 'nanotijdperk' een goede zaak dat we ons nu op dit onderwerp concentreren en ik ben het met zowel de commissaris als de rapporteur eens dat we behoefte hebben aan een uniforme etikettering van kleding- en schoenmaten.
Het internet opent geheel nieuwe mogelijkheden voor zowel handelaren als inkopers om via een identificatienummer informatie te vinden. Het is echter met name belangrijk om de consumenten voor te lichten over allergieveroorzakende en gevaarlijke stoffen. Ook verzorgingstips, productieland, brandbaarheid en gebruik van chemische stoffen bij de productie zijn belangrijk. Echter, in de dagelijkse omgang met producten is het met name het gebruik van taalonafhankelijke symbolen dat voor consumenten van cruciaal belang is.
Zuzana Roithová
(CS) Zonder bepaalde productnormen alsook een zeker niveau van consumenteninformatie kan er in deze gemondialiseerde wereld geen sprake zijn van eerlijke mededinging voor de Europese industrie en de Europese handel, noch van goede bescherming van de Europese consument. Met deze verordening wordt in vergelijking met de oude richtlijn een beduidend betere benaming en etikettering van textielproducten in het leven geroepen en wordt tevens de marktintroductie van nieuwe textielsoorten verkort met een jaar en de etikettering voor consumenten afgeschaft.
Er blijven echter de nodige twistpunten bestaan tussen het Parlement en de Raad, bijvoorbeeld met betrekking tot de koppeling van textielbenamingen aan taalonafhankelijke symbolen, de aanduiding van onderdelen van textielproducten van dierlijke herkomst of bijvoorbeeld de problematische allergietesten. Ik moet zeggen dat dit mij buitengewoon spijt. Het doet me echter deugd dat er redelijke overeenstemming bestaat met betrekking tot de herkomstaanduiding van producten en de gebruiksvereisten; verplicht voor textielsoorten afkomstig uit derde landen en voortaan niet meer verplicht voor textielproducten uit de lidstaten van de EU. Ziehier de eerste zwaluw waar de kwaliteitsbewuste Europese producenten en consumenten al zo lang reikhalzend naar uitkijken. Ik heb goede hoop dat het beginsel binnen afzienbare tijd zal worden uitgebreid naar producten uit glas, porselein en andere producten, en wel nog voordat de Europese producten definitief onder druk van de concurrentie van goedkope, laagkwalitatieve producten van onze markt verdwijnen.
Ik ben het hartgrondig oneens met degenen onder ons die dit protectionisme noemen. Informatie over het land van productie van een belangrijk deel van het product, alsook de omstandigheden waaronder deze zijn geproduceerd, is toch allesbehalve iets wat we zouden moeten verbergen. Mijns inziens is dit juist informatie waarmee de consument zich op de huidige gemondialiseerde markt beter oriënteren kan. Tevens wordt op die manier de kwaliteit van de Europese merken beter onder de aandacht gebracht en vervult dit onze burgers wellicht met terechte trots op het feit dat wij Europeanen ondanks alle concurrentie van goedkope arbeidskrachten nog steeds in staat zijn überhaupt producten te vervaardigen. De belangrijkste toegevoegde waarde voor de consument, iets waar deze ook echt op zit te wachten, is dat hij of zij erop vertrouwen kan niet bij de eerste de beste aankoop met een gevaarlijk product opgezadeld te worden, hetgeen ondanks alle verbeterde controles toch nog maar al te vaak gebeurt. Ik ben dan ook blij met de steun van de Commissie en vertrouw erop dat we een compromis zullen weten te bereiken met de Raad.
Alan Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, eerst wil ik mijn dank uitspreken aan de rapporteur en de schaduwrapporteurs, die bij dit onderwerp in alle stadia van het werk in de commissie een positieve en consumentgerichte houding hebben getoond. Ik vind dat het werk opnieuw aantoont dat dit Huis in staat is te behoren tot de meest flexibele en consensusvormende instellingen van de Europese Unie. Dit is misschien het tweede of mogelijk derde onderwerp dat ik sinds mijn komst in de Commissie interne markt en consumentenbescherming meemaak en waarbij dit Huis progressiever kan zijn dan de Raad en ik hoop op meer voorbeelden hiervan in de toekomst.
Wat het onderwerp zelf betreft, een poging tot harmonisering van regelgeving inzake etikettering van textielproducten en benamingen is een heel positief voorbeeld van de wijze waarop de interne markt de consument en de fabrikant kan helpen. Dit voorstel is voor de industrie en voor de consument even belangrijk. Het is belangrijk om dit te onthouden en soms denk ik dat het consumentenbelang niet zoveel aandacht krijgt als noodzakelijk is.
Dit voorstel begon als een hoofdzakelijk technische en niet-politieke kwestie en was slechts een middel om drie richtlijnen samen te voegen. Maar aangezien we zelden dit soort aangelegenheden opnieuw in dit Huis voorgelegd krijgen, is het zinvol dat we proberen voorstellen hierover zo algemeen mogelijk te maken.
Consumenten hebben recht op accurate, relevante, begrijpelijke en vergelijkbare informatie over de samenstelling van textielproducten. Zij hebben ook recht op een volledige lijst van vezels in producten; dit is noodzakelijk ter voorkoming van allergieën enzovoorts.
Persoonlijk vind ik het heel belangrijk dat de productiemethoden en -voorwaarden transparant zijn, en dat er sprake is van een accurate oorsprongsaanduiding. Dit maakt sociale besluitvorming bij de aankoop van producten mogelijk. Ik geloof dat dit steeds meer nodig wordt in de wereld waarin wij leven, gelet op kinder- en slavenarbeid en dergelijken.
Daarom steun ik veel ideeën van de Commissie, maar ik steun ook de verzoeken om een algemenere regeling inzake de etikettering van textielproducten. We moeten dit zien als een kans op het krijgen van de beste wetgeving die de interne markt vergroot en versterkt.
Regina Bastos
(PT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, om te beginnen wil ik de heer Manders feliciteren met het werk dat hij voor dit verslag heeft verzet. Voorts wil ik de collega's danken die voor dit dossier met hem hebben samengewerkt. Het feit dat dit voorstel zorgt voor vereenvoudiging en verbetering van de bestaande regelgeving en de huidige wetgeving - drie basisrichtlijnen betreffende benaming en etikettering van textielproducten - in één verordening onderbrengt, is op zich al belangrijk.
Maar daarnaast zal dit voorstel positieve effecten sorteren voor particuliere ondernemers en de overheid en een wettelijk kader bieden voor nieuw ontwikkelde vezels, waardoor innovatie in de textiel- en kledingsector wordt aangemoedigd. Deze herziening vergroot tevens de transparantie van de procedure waarmee nieuwe vezels worden toegevoegd aan de lijst van geharmoniseerde vezelbenamingen. Er lijkt geen enkele twijfel meer over te bestaan dat de betrokken ondernemers baat zullen hebben bij deze verordening.
Laten we de voordelen eens nalopen. De textielindustrie zal kunnen besparen op administratieve kosten en eerder nieuwe vezels kunnen verhandelen. Op hun beurt zullen de overheden van de lidstaten de wijzigingen niet hoeven om te zetten in nationale wetgeving, wat aanzienlijke besparingsmogelijkheden zal opleveren voor die lidstaten. De consumenten krijgen de garantie dat de vezelbenamingen aan specifieke kenmerken voldoen en profiteren ervan dat nieuwe vezels eerder op de markt komen. Voor de Europese industrie is de invoering van deze nieuwe vezels belangrijk als middel om innovatie te bevorderen en tegelijkertijd het niveau van informatieverstrekking aan de consument te verbeteren.
In de huidige context van een geglobaliseerde wereld met opkomende economieën en steeds grotere markten waar miljoenen producten verhandeld worden die door miljoenen bedrijven worden geproduceerd, is het inzetten op innovatie en snelle trajecten voor het laten arriveren van deze innovatie bij de consument absoluut cruciaal voor het bedrijfsleven, met name voor kleine en middelgrote ondernemingen. De toepassing van deze verordening kan het concurrentievermogen van die bedrijven vergroten. Hun marktaandeel zal er zeker door toenemen, waardoor zij zullen zorgen voor meer werkgelegenheid in Europa.
Sylvana Rapti
(EL) Mijnheer de Voorzitter, men zegt wel eens van iemand dat 'zijn leven aan een zijden draadje' hangt. Als dat draadje niet sterk genoeg is, als het niet van het juiste materiaal gemaakt is, dan is dat leven verloren. Ik zeg het maar om aan te geven dat draden en weefsels zeer belangrijk zijn.
Het onderwerp is echter niet alleen technisch van aard. Wij praten hier niet over een technisch verslag. Ik ben van mening van het zeer goed verslag dat de heer Manders heeft uitgebracht - en hierbij bedank ik hem daarvoor - een politieke dimensie heeft, een dimensie die zowel de handelaar als de fabrikant treft: met de regeling zal hun werk gemakkelijker worden, en sneller gaan.
Het is een politieke dimensie die te maken heeft met de consument en, bijgevolg, met de interne markt. Het is een politieke dimensie die ethische vragen opwerpt. Wij moeten weten waar het product vandaan komt. Wat is de oorsprong? De vermelding "made in ..." geeft ons geen technische informatie. Het is veel meer een politieke zaak. Als we weten uit welk land een product komt dan hebben we informatie over de manier waarop het werd gemaakt, over het soort arbeid dat daar wordt ingezet, over de arbeidsrechten daar, en of die al dan niet worden geëerbiedigd.
Wij hier, als burgers van de Europese Unie, wij zijn geen technocraten met oogkleppen. Wij zijn mensen die nadenken, wij maken wetten en wij handelen in de naam van andere mensen. Daarom is de vermelding "made in ...” misschien een technocratische procedure met een diepe politieke dimensie en moeten wij, inderdaad, mijnheer de Voorzitter, dit ondersteunen. Ik denk dat onze bijdrage daarin een grote rol zal spelen.
Daniel Caspary
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik heb mevrouw Rühle altijd al bijzonder sympathiek gevonden, maar dit is na zes jaar toch een première, wat ze zegt is me werkelijk uit het hart gegrepen. Ook ik ben namelijk bang dat we op dit moment twee dossiers met elkaar vermengen. Daarmee doen we de burgers van de Europese Unie geen plezier, maar onszelf, de Commissie en de Raad evenmin.
We zijn het er allemaal wel over eens dat de etikettering van textielproducten een kwestie is die de consument hoog op zijn agenda heeft staan en die we dit dringend moeten oplossen. We moeten echter oppassen, we moeten de dingen niet door elkaar halen. Wat hier gebeurt heb ik in het Parlement nog nooit meegemaakt. In de Commissie internationale handel behandelen we op dit moment een ontwerpverordening van de Europese Commissie, en vervolgens regelen wij precies dezelfde kwestie in een ander dossier.
Ik heb het heel concreet over de oorsprongsetikettering "made in”. Ik ben niet van plan om in te gaan op alle vragen die we in de Commissie internationale handel in de komende weken en maanden zullen behandelen tijdens de discussie over de "made in”-verordening: waar komt een overhemd vandaan dat in Italië ontworpen is, dat wordt gemaakt met leer uit Argentinië, met katoen uit Turkmenistan die in China geweven is, dat in Vietnam wordt genaaid en dan vervolgens in Italië wordt gestreken en verpakt? Waar komt dat product vandaan? Kunnen we een regeling bedenken waar de consument iets aan heeft?
Ik ben er absoluut van overtuigd dat als het ons zal lukken, dat zeker niet zal zijn via de verordening die we vandaag behandelen, maar veeleer via het voorstel waarvoor mevrouw Muscardini verantwoordelijk is. Ik hoop werkelijk dat we deze twee onderwerpen in de tweede lezing weer uit elkaar kunnen houden. Ik denk dat we de consument, het Parlement, de Commissie en de Raad werkelijk geen plezier doen wanneer we dat allemaal op één grote hoop gooien, en het aan elkaar koppelen. Ik hoop werkelijk dat we een oplossing kunnen vinden, en dat we de mogelijke blokkade kunnen verhinderen!
Gianluca Susta
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijn dank gaat uit naar de rapporteur en de schaduwrapporteurs en naar de vicevoorzitter van de Commissie, commissaris Tajani, voor zijn precieze en nauwkeurige antwoorden op essentiële problemen.
Achttien jaar geleden stelde een onderzoek van de Universiteit van Barcelona dat voor het einde van het jaar 2000 de textielindustrie uit Europa verdwenen zou zijn. Wij zijn nu in 2010 en die sombere profetie is niet bewaarheid. De reden daarvoor is dat in Europa en in de landen die hun productie hebben gehandhaafd, is geïnvesteerd in onderzoek en ontwikkeling. Ik noem ook de landen die hun productie hebben gehandhaafd, want het gaat hier niet alleen om onderzoekscentra maar ook om centra voor toegepast onderzoek en de industrie zelf. Die ontwikkeling heeft de productie van nieuwe innovatieve vezels mogelijk gemaakt. Daarom hebben we nu deze verordening nodig die in de plaats komt van een richtlijn. De verordening moet zorgen voor flexibiliteit, waarborgen geven aan de consument in de vorm van etikettering en garanties bieden wat betreft het land van oorsprong van het product.
Ik meen dat het goed is ons een toekomst in te beelden, vicevoorzitter Tajani, waarin voor de bescherming van de veiligheid en gezondheid ook een Europees waarnemingscentrum, een toezichthouder, bestaat die garant kan staan voor de oorsprong van de producten. Ik geloof dat deze positieve kant van dit verslag voor ons aanleiding moet zijn ermee in te stemmen.
Elisabetta Gardini
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik meen dat we het allemaal eens zijn met de aanpak van de ontwerpverordening die we vandaag bespreken. Dat geldt in het bijzonder voor zaken die het vereenvoudigen van bureaucratische procedures, het bevorderen van een innovatievere industrie, de duidelijkheid en vooral - en ik sta erop dit te onderstrepen - de consument betreffen.
Om die reden zou ik de plaats van oorsprong willen benadrukken, want dat punt is volgens mij een wezenskenmerk van het voorstel. De consument van tegenwoordig wil geïnformeerd worden en de plaats van oorsprong is in dat verband zeker een van de meest gevoelige gegevens die we de consument kunnen verstrekken. Ik denk dat als we naar een markt in een willekeurige Europese stad toegaan, we zullen vaststellen dat mensen geïnteresseerd zijn in wat ze kopen. Ze willen weten wat ze kopen, waar het product van gemaakt is en waar het vandaan komt. De herkomst is zeker een uiterst belangrijk en gevoelig gegeven. Het is belangrijk, omdat de Europese Unie tegenwoordig een toegevoegde waarde is, een garantie voor veiligheid en bescherming van de consument.
Wij en de consumenten weten dat regels en wetten in landen buiten de EU minder attent en gevoelig zijn voor veel zaken die talrijke collega's voor mij al genoemd hebben: arbeidsomstandigheden, bescherming van minderjarigen, bescherming van vrouwen, bescherming van werknemers, maar ook aandacht voor regels en gebruikte stoffen. Het spijt ons dat te zeggen, maar we weten dat de werkelijkheid zo in elkaar zit. Het heeft echt geen zin, beste collega's, om dat te verbergen.
Er verschijnen maar al te vaak berichten in de pers over allergieën bij kinderen en vrouwen. Na gesprekken met artsen, kinderartsen of gynaecologen komen we dan te weten dat het gebruik van producten en stoffen die schadelijk zijn voor de gezondheid helaas wijdverbreid is. Tot slot wil ik erop wijzen dat het hier niet om protectionisme gaat maar juist om het streven naar gelijke voorwaarden in een mondiale markt. Veel partners van ons hebben al dergelijke regels voor etikettering ingevoerd. Daarbij denk ik aan de Verenigde Staten, Canada en Japan.
Andreas Schwab
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik heb de hele discussie over de richtlijn betreffende de etikettering van textielproducten gevolgd, en wil er graag op wijzen dat het voor de PPE-Fractie belangrijk is dat de consumenten die voor ze kleding kopen informatie willen hebben, die ook krijgen.
De rapporteur stelt voor om vaker gebruik te maken van technologie en in het product in plaats van een ellenlang etiket slechts een identificatienummer op te nemen en de informatie dan in andere documenten ter beschikking te stellen, bijvoorbeeld via internet. Dat is zeker zinvol voor personen die werkelijk veel informatie willen hebben. Het is ook handig voor degenen die de informatie niet nodig hebben, omdat ze de uitvoerige informatie op het etiket dan niet hoeven te lezen.
Ten tweede stellen de rapporteur en de schaduwrapporteurs - die ik nogmaals van harte wil bedanken - voor om onderzoek te verrichten naar allerlei aspecten, die allemaal onze aandacht verdienen, maar wanneer we al dat onderzoek verrichten zal dat waarschijnlijk tot heel wat weerstand in de Raad leiden. Dat is bijzonder betreurenswaardig, vooral omdat dit voorstel voor de Europese textielindustrie heel belangrijk is. Zeer innovatieve vezels kunnen ons namelijk een vooraanstaande positie bezorgen op deze uiterst competitieve mondiale markt. Wanneer deze verordening er zo niet komt, zou dat voor ons allemaal nadelig zijn.
De kanttekeningen die terecht zijn geplaatst in de door de commissie aangenomen amendementen mogen we niet opzijschuiven, maar nu moeten we ons concentreren op het aannemen van dit voorstel in de oorspronkelijke versie van de Commissie. De kwestie van de oorsprongsetikettering en van de uniforme maataanduidingen, die ook de heer Caspary heeft genoemd, kunnen we later misschien nog een keer behandelen.
Ik hoop dat we dit dossier zo snel mogelijk in tweede lezing kunnen afsluiten. Ik hoop ook dat we ons tijdens de tweede lezing zullen concentreren op de hoofdpunten, en ons niet te lang bezighouden met marginale onderwerpen.
Marco Scurria
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik neem hier het woord omdat ik het van belang vind aan dit debat mee te doen. Volgens mij gaan we namelijk stemmen over een voorstel dat essentieel is voor het rationaliseren van de werkzaamheden van onze bedrijven, maar vooral voor het bieden van waarborgen aan de consument. Wie producten koopt, moet weten wat hij koopt en wie naar kwaliteit op zoek is, moet die kwaliteit kunnen vinden! Het voorstel is echter ook belangrijk omdat het de mogelijkheid geeft te weten of de producten die wij kopen in sociaal opzicht duurzaam zijn.
Wat ik nu ga zeggen is al door iemand anders gezegd. Ik wil die mening echter met kracht herhalen, want het gaat om een bijzonder feit dat niet beperkt moet blijven tot de besloten ruimte van dit debat in het Europees Parlement. Ik wil gewoon weten of een bepaald product op een plaats is gemaakt waar de werknemers bescherming genieten; ik wil weten of er achter dat product uitbuiting van minderjarigen schuilgaat; ik wil weten of dat product het resultaat is van oneerlijke concurrentie!
Ik hoop dat deze maatregel op korte termijn zal worden verruimd naar andere industriële branches en naar het ambachtelijke bedrijf. Ik meen, en hiermee rond ik af, dat dit voorstel Europa veel dichter bij de burgers brengt. Ik dank de rapporteurs die gewerkt hebben aan dit voorstel en ik bedank de Commissie en commissaris Tajani voor de impuls die ze hebben gegeven aan deze maatregel.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, een groot deel van dit debat over textielproducten komt terug in onze debatten over voedsel, de herkomst van voedsel en de manier waarop we voedsel etiketteren. Het is interessant dat een pizza die bijvoorbeeld in Ierland wordt gemaakt, ingrediënten uit zestig verschillende landen kan bevatten. Het is zeer ingewikkeld om onze etikettering correct te krijgen.
Tot de genoemde kwesties behoren de zorgen van consumenten over de manier waarop producten worden vervaardigd, over het welzijn van werknemers en over milieunormen. Ik zag op CNN een zeer verontrustende rapportage over de toestand van de Parelrivier in China. De denimhoofdstad van Europa ligt aan de oever van die rivier, die sterk vervuild is door de export van goedkope producten naar de EU, de VS en andere markten - en consumenten kopen deze producten. Dus, hoewel we zeggen dat consumenten informatie willen om beredeneerde keuzen te maken, lijken veel consumenten de beschikbare informatie te negeren en op basis van de prijs te kiezen. Ik vind wel dat we over de gehele linie meer moeten praten over duurzame productie en duurzame consumptie, voedsel en ook textielproducten.
Sergio Paolo Francesco Silvestris
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik dank de rapporteur, de heer Manders, en de schaduwrapporteur, mevrouw Comi. Met alle respect voor mevrouw Rühle, maar ik ben het niet helemaal met haar eens.
Zij stelt dat het verkeerd is in deze verordening regels op te nemen met betrekking tot "made in”. Waar moeten we die regels, waar consumenten en kleine bedrijven in Europa al jaren, al te lang op wachten, dan wel onderbrengen? Volgens haar is het doel van deze verordening om de markt te openen voor nieuwe vezels, innovatie en snellere codificering, maar het land van oorsprong geheim te houden, omdat het Europa dat bang is, zaken verborgen houdt, geen duidelijkheid schept en niet zegt waar producten worden geproduceerd het proces waarmee nieuwe vezels op de markt worden gebracht terecht moet versnellen, maar de consument niet moet laten weten waar de textielproducten worden gemaakt.
Wat voor zin heeft een dergelijk proces met twee snelheden? Moeten we soms nog het idee stimuleren van het Europa van de bureaucratie en weinig transparantie en, erger nog, van de angst, dat geen duidelijkheid hoeft te scheppen? De reden dat wij op korte termijn ook regels voor "made in” willen - ik ben bijna klaar, Voorzitter - is simpel. De uitdrukking "made in Europe” op een textielproduct betekent dat bij de vervaardiging van zo'n product geen gebruik is gemaakt van giftige of voor het milieu schadelijk oplosmiddelen. De uitdrukking houdt tevens in dat het product niet is gemaakt door kinderen die in virtuele slavernij worden gehouden of door uitgebuite vrouwen, noch door uitgebuite arbeiders, met slopende werktijden en arbeidsomstandigheden zonder garanties voor gezondheid en veiligheid, sociale zekerheid en lonen.
De vermelding "made in Europe” is een garantie voor de consument en ook een garantie met betrekking tot de wijze waarop het product is gemaakt. We moeten trots zijn op die vermelding en ervoor zorgen dat zij onmiddellijk wordt ingevoerd! Daarom steunen wij dit voorstel, zoals de bevoegde commissie het heeft geformuleerd. We danken commissaris Tajani voor de veelbetekende en geruststellende woorden die hij hier in dit verband heeft gericht tot het Parlement.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik vind het goed dat we discussiëren over een onderwerp dat iedere burger raakt, omdat bijna iedere burger consument en koper van textielproducten wordt.
De etikettering is ook erg belangrijk. Ik herinner me dat ik in mijn eigen land jaren geleden verschillende keren verbijsterd was als ik een product oppakte en las 'Deantús na hÉireann' - 'Geproduceerd in Ierland', en nadat ik het etiket eraf trok, zag 'Made in China'staan; met andere woorden, de consumenten werden opgelicht.
We hebben sindsdien een lange weg afgelegd, maar we moeten verder. Heel belangrijk zijn de punten die vooral Lara Comi naar voren bracht over uit derde landen afkomstige producten. We zijn veel te streng geweest voor onze eigen landen, en niet zo streng voor derde landen. Dit geldt ook voor de agrarische sector, en in het bijzonder wordt dit bevestigd door de komende Mercosur-voorstellen. Dus ik ben er blij mee.
Ten slotte is de suggestie voor invoering van dezelfde maataanduidingen in de hele Europese Unie heel goed. Het maakt het voor consumenten veel gemakkelijker om aankopen te doen en het schept ook een gevoel van een Europese Unie zonder dat het een superstaat in het leven roept waarvoor de goede Earl wat bezorgd is.
Ilda Figueiredo
(PT) Mijnheer de Voorzitter, dit debat over de vermelding van de oorsprong en de etikettering van textiel- en kledingproducten is zeer belangrijk voor de bescherming van de rechten van de consument maar ook voor de bescherming van de arbeiders en van de productie van de textiel- en kledingindustrie in onze landen.
Wij willen strijden tegen sociale dumping en kinderarbeid en voor de bescherming van sociale rechten en hoge kwaliteit van het milieu. Etikettering moet de consument in staat stellen een duidelijke keuze te maken en ons allen een betere toekomst bezorgen, zowel hier in de Europese Unie als in andere landen. Via duidelijke etikettering van de oorsprong en de bestanddelen van het product kunnen we een bewustere keuze maken en een bijdrage leveren aan een betere toekomst.
Antonio Tajani
vicevoorzitter van de Commissie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, ook ik ben het eens met degenen die stellen dat deze ontwerpverordening natuurlijk technische aspecten regelt maar tegelijkertijd van politiek belang is. Het is politiek gezien een belangrijk voorstel, omdat de belangen van de Europese burgers in het geding zijn en wij de regelgeving vereenvoudigen. Daardoor wordt het werk van de burger en van alle ondernemingen in deze branche vergemakkelijkt.
We bewijzen de burgers een dienst door hen met deze etiketteringsregels, waar de meerderheid van dit Parlement achterstaat, in staat te stellen te weten wat voor product zij kopen en daarmee hun gezondheid te beschermen. Op deze manier geven we ook waarborgen voor rechten, die overigens altijd gerespecteerd dienen te worden. Ik ben het ook eens met de thema's die mevrouw Gebhard en mevrouw Figueiredo in hun betogen hebben aangesneden.
Wij zetten ons ook in voor de bescherming van de Europese textielindustrie. We mogen niet vergeten dat deze sector veel arbeidsplaatsen heeft verloren, soms ook ten gevolge van oneerlijke concurrentie. Wij hebben de plicht het concurrentievermogen van onze bedrijven op de wereldmarkt te verdedigen en dumping binnen de Europese Unie te beletten. Het beschermen van de textielsector betekent het verdedigen van duizenden arbeidsplaatsen en het verdedigen van de rechten van de burgers.
Door het goedkeuren van dit voorstel kunnen we dus een reeks belangen beschermen. Die belangen stroken volgens mij in ieder geval altijd met de waarden van onze Europese Unie. Ik geloof dat de heer Kelly gelijk heeft en, hoewel hij nu niet meer aanwezig is, wil ik de heer Dartmouth met zijn opmerking over de superstaat toch geruststellen.
Ik denk niet dat de Europese Unie de moderne variant is van de Leviathan van Hobbes. Nee, de Unie is slechts een instelling die gestoeld is op beginselen van solidariteit en subsidiariteit, de mensenrechten verdedigt en zich inzet voor de bescherming van de socialemarkteconomie. De markt is een instrument voor het voeren van een sociaal beleid. De Unie streeft dus geenszins naar het verstikken van de vrijheid van wie dan ook, maar wil slechts de rechten verdedigen van de 500 miljoen Europese burgers die in onze Unie wonen.
Antonio Tajani, vicevoorzitter van de Commissie. Standpunt van de Commissie over de amendementen van het Parlement
Verslag-Manders
De Commissie kan de volgende amendementen aanvaarden: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10, 15, 17, 18, 20, 22, 23, 26, 29, 33, 34, 35, 39, 41, 42, 43, 44, 46, 52 en 61.
De Commissie kan de volgende amendementen in beginsel aanvaarden: 8, 9, 11, 12, 13, 14, 16, 21, 24, 25, 27, 28, 30, 31, 32, 36, 40, 45, 47, 48, 49, 50, 51, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 62, 64, 65, 66, 67, 69, 70 en 72.
De Commissie kan de volgende amendementen niet aanvaarden: 19, 37, 38, 63, 68 en 71.
Toine Manders
rapporteur. - Ik ben vereerd met het feit dat voor een technisch verslag zo ontzettend veel sprekers op deze maandagavond aanwezig zijn en ik ben ook vereerd met het feit dat er een brede steun voor dit verslag is.
Sommige collega's uiten kritiek en zeggen dat je de reikwijdte van het verslag niet mag misbruiken en de scope niet mag verbreden. Dat begrijp ik, maar in dit verband wil ik dan toch de woorden van mijn collega Gebhardt onderstrepen. Soms moet je in een situatie gebruikmaken van de situatie om iets tot stand te brengen en mijns inziens kan dat uitstekend op deze manier.
Het is van belang dat er morgen een heel brede steun zal zijn - ik proef die steun overigens uit de reacties van velen - hetgeen tot een uitstekende uitgangspositie voor dit Parlement vooral bij de onderhandelingen met de Raad zal leiden. Ik denk namelijk - en ik dank de commissaris voor zijn duidelijke stellingname - dat het Parlement samen met de Commissie morgen een situatie kan creëren die uiteindelijk tot een positieve afsluiting van de onderhandelingen met de Raad zal leiden.
Het doel van dit voorstel is om betere wetgeving voor de toekomst te creëren omdat wij steeds meer via internet kopen; dan moeten wij een interne markt hebben die functioneert, een interne markt waarin 500 miljoen consumenten op een eerlijke wijze de informatie krijgen die zij wensen. Wij beginnen bij textiel en ik hoop dat een en ander zich uiteindelijk uitbreidt tot alle producten die op de interne markt te koop zijn. Het is niet de bedoeling om meer informatie te geven, maar wel om duidelijke informatie te geven met één Europees uitgangspunt en als dat lukt, dan ben ik daar zeer tevreden mee.
Tot slot, Voorzitter, wil ik nog even memoreren dat ik er bewust voor heb gekozen om niet in een enkele lezing overeenstemming met de Raad te bereiken; mijns inziens moeten wij namelijk veel vaker deze gewone weg bewandelen en moet het Parlement, de plenaire vergadering, eerst oordelen over het door de Commissie interne markt ingediende verslag alvorens in onderhandeling te gaan met de Raad en de Commissie om tot een slotsom te komen. Ik denk dat het een uitholling van de democratie is als wij vóór de behandeling ter plenaire vergadering al tot een vergelijk komen. Ik hoop dus dat velen dit voorbeeld zullen volgen en wij alle dossiers gewoon in een eerste en tweede lezing afhandelen.
Ik hoop op een goed resultaat morgen en onze uitgangspositie met een brede steun zal prima zijn om de finale met de Raad te winnen, om in voetbaltermen te spreken.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen (dinsdag 18 mei 2010) plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Sergio Berlato  
schriftelijk. - (IT) De textielindustrie in de Europese Unie heeft de afgelopen jaren belangrijke economische uitdagingen gekend. Als antwoord daarop is de sector een langdurig proces van herstructurering en technologische innovatie gestart. Het verslag dat we behandelen biedt de mogelijkheid een aantal regels in verband met de etikettering van textielproducten te harmoniseren en te normaliseren. Daardoor kan volgens mij zowel het vrij verkeer van die producten in de interne markt vergemakkelijkt worden als een hoog uniform beschermingsniveau van de consument in de Europese Unie bereikt worden. Ik ben het dan ook eens met het verzoek aan de Commissie om binnen twee jaar na inwerkingtreding van de nieuwe verordening een verslag voor te leggen aan het Europees Parlement en de Raad over eventuele nieuwe etiketteringsvereisten. Het doel daarvan is tweeledig: vereenvoudiging van de etikettering van textielproducten en het verschaffen aan de consument van precieze en vergelijkbare informatie met betrekking tot eigenschappen, oorsprong en maat van de textielproducten. Bij het nastreven van deze doelstellingen moeten wij ons volgens mij ervan verzekeren dat het verruimen van de etiketteringsverplichtingen niet leidt tot grotere lasten voor bedrijven, met name kleine en middelgrote bedrijven. Op dit moment zijn er niet voldoende bewijzen voorhanden die de effecten aantonen voor de menselijke gezondheid van allergene of gevaarlijke stoffen die worden gebruikt bij de fabricage/verwerking van textielproducten. Daarom spoor ik de Commissie aan een studie te laten uitvoeren om deze effecten te kunnen beoordelen.
Andreas Mölzer  
schriftelijk. - (DE) Het bio-etiket belooft wederom heel iets anders dan waarvoor het bedoeld is, denkt u maar aan het recente schandaal van het "organisch katoen”, of aan de pantoffels van giftige "biologische” textiel. Ten eerste ontstaat er op die bio-markt weer een wirwar van etiketten en labels. Hier ligt een prachtig werkterrein braak, de EU standaardiseert toch zo graag? Ten tweede is het de hoogste tijd dat de EU genetisch gemodificeerde katoen toelaat. Als we al wachten met onderzoek naar de mogelijke gevolgen van schadelijke stoffen, dan moeten we in de tussentijd ten minste op het etiket schrijven dat een kledingsstuk genetisch gemodificeerde katoen bevat. Het is ook de hoogste tijd dat de EU zich bezighoudt met de radiofrequentie-identificatie. Het is onaanvaardbaar dat er in kledingsstukken elektronische etiketten zitten zonder dat de drager dat weet, maar we wachten nog steeds op de voorschriften daarvoor. Wanneer we een voetganger kunnen identificeren aan de hand van de RFID in zijn kleding, kunnen we hem op de voet volgen. Er heerst een ideologische terreur, de politieke correctheid heerst alom, en dus moeten we binnenkort heel goed oppassen welke evenementen we bezoeken wanneer we kleding met RFID dragen. Misschien moeten mensen in de toekomst alleen maar hun RFID-nummer laten verwijderen uit Google Street View. Misschien gaat er op het vliegveld wel een alarm af vanwege een chip in de kleding. George Orwell had het zo gek niet kunnen bedenken, we hebben zijn visioenen van de totale bewaking al lang ingehaald.
