Zwalczanie opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (debata) 
Przewodnicząca
kolejnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie pani poseł Weiler w imieniu Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania opóźnień w transakcjach handlowych (przekształcenie) - C7-0044/2009 -.
Barbara Weiler
sprawozdawczyni. - (DE) Pani przewodnicząca, panie przewodniczący Rady, panie komisarzu, panie i panowie! Najpierw chciałabym podziękować zespołowi kontrsprawozdawców z Komisji Prawnej oraz z Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, moim kolegom i koleżankom posłom oraz wszystkim tym, którzy przyczynili się do osiągnięcia tego wspaniałego rezultatu. Osiągnięcie tego rezultatu nie byłoby oczywiście możliwe bez konstruktywnej i rzetelnej współpracy z Komisją i z belgijską prezydencją.
Jako sprawozdawczyni jestem, jak mogą sobie państwo wyobrazić, bardzo zadowolona z tego rezultatu, po pierwsze, ponieważ dokonaliśmy znacznych ulepszeń w stosunku do pierwotnej dyrektywy, a po drugie, ponieważ wprowadziliśmy nowe metody zachęcania do stosowania lepszych praktyk płatniczych. Osiągnęliśmy nasz cel. No cóż, wolałabym powiedzieć, że obraliśmy kurs na zwiększenie płynności MŚP - małych i średnich przedsiębiorstw - oraz zapewnienie inwestycji w nowe produkty, nowe miejsca pracy i nowe procesy.
Dlaczego niezbędne było znowelizowanie tej dyrektywy? Akt prawny z 2000 roku nie był wiążący i nie był dość skuteczny. W ostatnich latach praktyki płatnicze w niemalże wszystkich państwach członkowskich uległy pogorszeniu i stało się to jeszcze przed wybuchem obecnego kryzysu finansowego i gospodarczego. Reformy domagały się także małe przedsiębiorstwa, które wyraziły swoje oczekiwania w ramach programu Small Business Act. Małe przedsiębiorstwa chciały, żeby praktyki płatnicze w Unii Europejskiej zorganizowane zostały w znacznie bardziej efektywny sposób.
Jeśli chodzi o rezultaty, mogę powiedzieć, po pierwsze, że przetarliśmy nową ścieżkę. Mamy surowe reguły. Z zasady faktury muszą być płacone w terminie 30 dni z nielicznymi wyjątkami, i te trzeba uzasadnić. Wprowadziliśmy wyższą stopę oprocentowania za zwłokę w wysokości 8 %. Ustaliliśmy koszty windykacji na całkowicie niebiurokratyczną, stałą kwotę 40 euro i zapewniliśmy małym przedsiębiorstwom o wiele łatwiejsze możliwości dochodzenia ich praw w przyszłości.
Drugim aspektem tej nowej ścieżki jest jednak wprowadzenie zachęt i nowych instrumentów, takich jak publikowanie nazw klientów stosujących dobre praktyki płatnicze, zapewnianie małym przedsiębiorstwom pełniejszych informacji na temat przysługujących im praw, płatności ratami i promowanie alternatywnych metod rozstrzygania sporów.
To nowe prawodawstwo jest między innymi wynikiem zastosowania zasad "lepszego stanowienia prawa”, a ponadto będzie miało zastosowanie do instytucji Unii Europejskiej. Jesteśmy z tego szczególnie dumni, ponieważ - jak się zapewne państwo domyślacie - nie każdy był do tego rozwiązania nastawiony entuzjastycznie.
Oczywiście mieliśmy do czynienia z kilkoma konfliktami i chciałabym wspomnieć o niektórych z nich. Po pierwsze, wystąpiły znaczne różnice zdań i rozbieżności opinii w Parlamencie. Zgłoszenie aż 100 poprawek jest dowodem na to, że najpierw musieliśmy spierać się również w Parlamencie. Oczywiście Komisja Europejska nie była zawsze zadowolona z wyników naszych wysiłków, w tym z rozszerzenia zakresu stosowania tych nowych postanowień na transakcje pomiędzy podmiotami gospodarczymi, niemniej uważam, że zasadniczo osiągnęliśmy dobre rezultaty.
Problemów przysporzyła nam Rada. Godne pożałowania jest to, że Rada nie zawsze realizowała swój cel niesienia pomocy małym przedsiębiorstwom. Uważam to za szczególnie godne pożałowania w przypadku stosunkowo bogatych i w pełni zorganizowanych krajów, takich jak Niemcy czy Austria.
Jeśli chodzi o organizacje branżowe, mogę tylko powiedzieć, że wniosły konstruktywny wkład i to mimo że my, naturalnie, nie zawsze podzielaliśmy ich opinie lub nie zawsze mogliśmy zgodzić się z ich opiniami.
Podsumowując, kolejne kroki obejmują przeprowadzenie przez Radę po jutrzejszym głosowaniu końcowego głosowania, którego wynik będzie, miejmy nadzieję, pozytywny, a wtedy poszczególne państwa członkowskie będą mogły wprowadzić nowe reguły w życie. Miejmy nadzieję, że nie zajmie to aż dwóch lat. Oczekujemy, że państwa członkowskie rozpoczną proces transpozycji postanowień tej dyrektywy do prawa krajowego już w styczniu przyszłego roku.
Antonio Tajani
Pani przewodnicząca! Uważam, że debata ta stanowi zakończenie ważnego etapu naszych prac. Komisja, Parlament i Rada postanowiły współdziałać, by udzielić konkretnej odpowiedzi małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) poprzez zrealizowanie części programu "Small Business Act”. Przedmiotowa dyrektywa zostanie, mam nadzieję, przyjęta jutro, co pozwoli wielu unijnym MŚP odetchnąć z ulgą.
Liczba niezapłaconych rachunków wzrastała zbyt długo; w ubiegłym roku odnotowaliśmy 8 % wzrost, i obecnie nieściągalne należności zamykają się kwotą 300 miliardów euro. Problem ten zmusza MŚP do borykania się z ekstremalnymi trudnościami. Małym i średnim przedsiębiorstwom często grozi likwidacja, ponieważ nie mogą kontynuować swojej działalności ze względu na niehonorowanie przez duże przedsiębiorstwa, a zwłaszcza przez organy publiczne, ich zobowiązań. Ufam, że unijne instytucje gotowe są zareagować w pozytywny sposób dla dobra unijnej gospodarki. Kiedy zasady, które mamy właśnie przyjąć, będą już obowiązywały, do obiegu wróci około 180 miliardów euro, co oznaczać będzie stymulowanie korzystnych dla MŚP inicjatyw w zakresie wzrostu i innowacyjności.
Jak państwo wiecie, dostęp do kredytów jest kluczem do rozwoju i wzrostu konkurencyjności naszych przedsiębiorstw. Dlatego uważam, że decyzja, żeby poprzeć przyjęcie tej dyrektywy zaproponowanej przez Komisję ma olbrzymie znaczenie dla naszej gospodarki, ponieważ dyrektywa ta zaspokoi wreszcie potrzeby milionów europejskich przedsiębiorstw i da nadzieję milionom pracowników, którzy mają pracę dzięki istnieniu tych przedsiębiorstw, stanowiących rdzeń naszej gospodarki.
Pragnę podziękować belgijskiej prezydencji za odegranie istotnej rolni w mediacji, a także dziękuję wszystkim posłom do Parlamentu Europejskiego, którzy tak ciężko pracowali na tym etapie, pani poseł Weiler oraz panom posłom Baldassarremu i De Angelisowi, a także kontrsprawozdawcom, którzy umożliwili znalezienie pozytywnego rozwiązania.
Wierzę, że dzięki ujednoliceniu terminów płatności dla podmiotów prawa publicznego, które będą musiały płacić faktury w terminie 30 dni, zasilimy szkatuły przedsiębiorstw znaczną ilością dodatkowych środków pieniężnych. Te nowe reguły stanowić będą ponadto znaczną zachętę dla organów publicznych odraczających dokonywanie płatności, by zmieniły swoje metody zarządzania. W rzeczywistości kiedy podmiot prawa publicznego nabywa towary lub usługi, musiał już wcześniej ująć w swoim budżecie środki na pokrycie tych wydatków. Dlatego zapłacenie wierzycielom w terminie nie powinno sprawiać trudności. Należy także podkreślić, że krótsze terminy płatności przyniosą organom publicznym oszczędności.
Kolejną istotną kwestią tego porozumienia jest to, że przedsiębiorstwa będą musiały regulować faktury w terminie 60 dni, chyba że strony postanowiły inaczej, określając warunki, które nie są niekorzystne dla zainteresowanego wierzyciela.
Podsumowując, muszę zwrócić uwagę, że państwa członkowskie zachowają swobodę utrzymania w mocy lub przyjęcia przepisów, które są korzystniejsze dla wierzyciela niż przewidziane przedmiotową dyrektywą. Skutkiem tego ten dokument legislacyjny nie uniemożliwia państwom członkowskim wprowadzenia krótszych terminów płatniczych lub surowszych kar.
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Ta nowa dyrektywa pokazuje determinację, z jaką Unia Europejska stara się zapewnić przedsiębiorstwom europejskim, a zwłaszcza MŚP, znaczące wsparcie, żeby mogły przetrwać kryzys gospodarczy, z którym Komisja zamierza poradzić sobie za pomocą szeregu działań. Przedłożyliśmy właśnie komunikat dotyczący innowacyjności, a w przyszłym tygodniu przedstawimy także komunikat dotyczący nowej polityki przemysłowej i innowacyjności; a ponadto polityka przemysłowa nie może być przecież realizowana bez odpowiedniego dostępu do kredytów.
Jutro Parlament, działając w porozumieniu z prezydencją Rady i Komisją Europejską, przedstawi konkretną odpowiedź na te oczekiwania.
Francesco De Angelis
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Chciałbym podziękować pani poseł Weiler za znakomitą pracę, którą wykonała. Dzięki tym nowym zasadom Unia Europejska położy kres praktyce, która doprowadziła do upadku bardzo wielu małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Parlament podejmuje działania mające na celu zapewnienie MŚP - najbardziej wrażliwym przedsiębiorstwom i innymi podmiotom najbardziej narażonymi na skutki obecnego kryzysu - ochrony przed problemami z płynnością i z dostępem do kredytów. Stosowana obecnie praktyka odraczania płatności doprowadza bardzo dużo małych przedsiębiorstw do upadłości, co ma negatywny wpływ na zatrudnienie.
Dlatego przepisy te mają tak istotne znaczenie: wyznaczają maksymalny termin płatności na 60 dni, zwiększają odsetki za zwłokę do 8 % i zakazują stosowania warunków umownych, które byłyby niekorzystne dla wierzycieli. Innymi słowy, postanowienia te przewidują konkretne terminy, zachęty i przede wszystkim zakazują stosowania wyjątków. Są to środki mające na celu zapewnienie MŚP ochrony, rozwoju struktury gospodarczej i struktur produkcji oraz zwiększenia zatrudnienia.
Do państw członkowskich należy teraz podjęcie niezwłocznych i skutecznych kroków mających na celu wdrożenie tej dyrektywy, która jest dowodem na istnienie Unii Europejskiej, jest przydatna i może wnieść zauważalny wkład.
Raffaele Baldassarre
Pani przewodnicząca, panie komisarzu Tajani, pani poseł Weiler, panie i panowie! Z dużym zadowoleniem i z dumą mogę powiedzieć, że działając w imieniu Komisji Prawnej przyczyniłem się do przyjęcia tej dyrektywy. Dyrektywa ta jest istotnym środkiem przeciwdziałania cyklicznie wybuchającym kryzysom, zapewniając konkretne wsparcie przedsiębiorcom, zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) poprzez ustanowienie jasno określonych terminów płatności i odpowiednich kar w celu zachęcenia do terminowego dokonywania płatności zarówno przez organy publiczne, jak i przez prywatne przedsiębiorstwa w Unii Europejskiej. Gdyby wszystkie zainteresowane strony spłacały swoje należności w terminie europejska gospodarka zostałaby zasilona dodatkowymi środkami pieniężnymi w wysokości 300 miliardów euro.
Nasz rynek nie będzie wspólnym rynkiem i nasza konkurencja nie będzie uczciwą konkurencją, dopóki nie ustanowione zostaną jednolite zasady, mające zastosowanie do każdego. Taka właśnie motywacja leży u podstaw tej nowej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania opóźnieniom w płatnościach; zmusza organy publiczne do działania z większą sprawnością i uczciwością oraz przyczynia się do równomiernego rozwoju rynku wewnętrznego i wolnej konkurencji z korzyścią dla MŚP.
Ta Izba była w stanie wnieść znaczący wkład w osiągnięcie tego znakomitego rezultatu poprzez przeciwstawienie się różnego rodzaju naciskom i podziałom, w interesie ogólnego dobra obywateli i unijnego systemu produkcji.
Małgorzata Handzlik
Panie komisarzu, szanowni koledzy! Cieszę się, iż możemy dzisiaj podsumować dyskusję, którą prowadziliśmy przez ostatnie miesiące. Każda z osób zaangażowanych w pracę nad dyrektywą wie, iż osiągnięcie porozumienia nie było proste, chociaż każda ze stron uświadamiała sobie wagę problemu.
Uważam, iż rozwiązania, nad którymi będziemy głosować jutro to dobra wiadomość dla przedsiębiorstw, w szczególności małych i średnich, które będą miały możliwość szybszego odzyskiwania należności. Skala problemu opóźnień w płatnościach nie jest taka sama w każdym państwie członkowskim. Nie powinniśmy jednak zapominać, iż przedsiębiorstwa działają na wspólnym rynku europejskim i niejednokrotnie prowadzą swoją działalność w różnych państwach członkowskich. Przedsiębiorca powinien mieć gwarancję, iż otrzyma swoją należność w terminie bez względu na to, czy jest to Polska, Hiszpania, Francja czy Malta.
Szanowni państwo! Dzisiaj zostałam zapytana przez jednego z dziennikarzy, co jest zębami dyrektywy, jej głównymi instrumentami, które zmienią zachowania na rynku. Otóż moim zdaniem tymi zębami jest maksymalny i nieprzekraczalny sześćdziesięciodniowy termin płatności ze strony organów publicznych. Niezmiernie ważne jest, żeby informacja o głównych instrumentach dyrektywy trafiała do przedsiębiorców. Muszą oni wiedzieć, iż mają prawo do zwrotu kosztów odzyskania należności, że terminy płatności zostały skrócone, że postanowienia umowne wykluczające odsetki za zwłokę, zwrot kosztów czy zawierające nieuzasadnione długie terminy płatności są po prostu nieuczciwe. Tylko wtedy przedsiębiorcy będą korzystać z jej postanowień i domagać się przestrzegania terminów płatności i pozostałych przysługujących im praw. Opóźnienia w płatnościach powinny być bowiem wyjątkiem, a nie regułą. Moim zdaniem dyrektywa jest mocnym sygnałem ze strony instytucji europejskich, że tak właśnie powinno być. Dziękuję bardzo wszystkim za współpracę i za uwagę.
Bernadette Vergnaud
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Chciałabym najpierw pogratulować naszej sprawozdawcy, pani poseł Weiler, jej pracy i niezwykłego kompromisu osiągniętego na forum Rady, ponieważ pierwotny wniosek Komisji miał szereg poważnych wad.
Chciałabym powrócić do czterech istotnych kwestii, które zostały rozstrzygnięte za pomocą tej dyrektywy.
Po pierwsze, z dużym zadowoleniem przyjmuję zagwarantowanie równego traktowania podmiotów sektora publicznego i sektora prywatnego. Komisja oczekiwała surowszych kar dla sektora publicznego, i to mimo że działa on dla dobra ogółu społeczeństwa. Było to wynikiem nieznajomości rzeczywistego stanu rachunków organów publicznych w poszczególnych państwach członkowskich i mogło doprowadzić do wprowadzenia niekorzystnych dla instytucji publicznych warunków konkurencji.
Kolejnym krokiem naprzód jest wydłużenie terminów płatności do 60 dni zamiast 30 dni w przypadku służby zdrowia, która stosuje złożone procedury budżetowe, zmuszające ją do stosowania dłuższych terminów płatności, za co nie można jej obwiniać.
Ponadto jeśli chodzi o warunki płatności, niezbędne było wprowadzenie zakazu uwzględniania w umowach pomiędzy przedsiębiorstwami warunków umownych niekorzystnych dla wierzycieli, co często miało miejsce w przypadku umów zawieranych przez duże grupy z małymi i średnimi przedsiębiorstwami.
Wreszcie, i dotyczy to głównie małych i średnich przedsiębiorstw będących ofiarami opóźnień w płatnościach, wprowadzenie odsetek za zwłokę w wysokości 8 % oraz konieczności zwrotu kosztów ściągnięcia należności może zachęcić przedsiębiorstwa do żądania zwrotu kosztów. Wcześniej przedsiębiorstwa najczęściej rezygnowały z żądania zwrotu kosztów z obawy, że podjęcie takiego kroku narazi je na negatywne konsekwencje.
Dlatego cieszy mnie możliwość głosowania nad tym projektem, którego przyjęcie, mam nadzieję, stanowić będzie rzeczywisty postęp, jeśli chodzi o możliwość przetrwania i stan unijnych przedsiębiorstw - postęp, którego osiągnięcie jest niezbędne nie tylko w celu zapewnienia sprawniej funkcjonującego rynku wewnętrznego, ale także stworzenia rynku bardziej sprawiedliwego.
Jürgen Creutzmann
Pani przewodnicząca, komisarzu Tajani, panie i panowie! Jutro Parlament Europejski przyjmie dyrektywę w sprawie przeciwdziałania opóźnieniom w płatnościach, która przejdzie do historii. Jest to pierwsza dyrektywa, której istotę można zawrzeć w trzech zdaniach: po pierwsze, organy publiczne będą musiały z zasady płacić w terminie 30 dni, jeżeli nie uzgodniono krótszych terminów płatności i jeżeli szczególne okoliczności nie wymagają dłuższego terminu płatności niż 60 dni. Po drugie, uzgadniając terminy płatności, przedsiębiorstwa będą miały swobodę uzgodnienia terminu do 60 dni, a terminy dłuższe niż 60 dni nie będą już dłużej dopuszczane, chyba że zostało to wyraźnie uzgodnione i nie jest szczególnie niekorzystne dla wierzyciela. Po trzecie, w przypadku niedotrzymania terminów, możliwe będzie obciążenie dłużnika opłatą windykacyjną w wysokości co najmniej 40 euro oraz odsetkami w wysokości przynajmniej 8 % powyższej stopy bazowej Europejskiego Banku Centralnego, bez uprzedniego wezwania.
Dyrektywa ta umożliwi małym i średnim przedsiębiorstwom w Unii Europejskiej znaczne zwiększenie płynności i przedsiębiorstwa nie będą już musiały korzystać z kredytów bankowych w tak dużym stopniu jak dotychczas. Dłużnicy cieszący się mocną pozycją na rynku nie będą już dłużej zmuszać małych i średnich przedsiębiorstw do akceptowania dłuższych terminów płatności, no i bardzo dobrze. Ponadto poszczególne państwa członkowskie będą mogły utrzymać w mocy krótsze określone ustawowo terminy płatności; zakładamy, że terminy te zostaną de facto utrzymane, ponieważ nie wyobrażamy sobie, by dyrektywa dotycząca opóźnień w płatnościach miała doprowadzić do pogorszenia się praktyk płatniczych w państwach członkowskich.
Przedsiębiorstwa prowadzące działalność w Unii Europejskiej wiedzą, że w przyszłości ich roszczenia będą zaspokajane w terminie nie dłuższym niż 60 dni. Jest to olbrzymi postęp i kolejny krok na drodze do pełnego urzeczywistnienia unijnego rynku wewnętrznego. Z dużym zadowoleniem możemy przyjąć przyjęcie tego ustawodawstwa. Pomoże ono małym i średnim przedsiębiorstwom oraz usprawni funkcjonowanie unijnego rynku wewnętrznego.
Malcolm Harbour
w imieniu grupy ECR. - Pani przewodnicząca! W imieniu mojej grupy politycznej, a także jako przewodniczący Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów pragnę podziękować pani poseł Weiler, w szczególności jako sprawozdawczyni, oraz wszystkim licznie zebranym tutaj dzisiaj kolegom i koleżankom posłom z komisji za znakomitą pracę zespołową. Mam tutaj na myśli również Radę i Komisję.
Dużo mówi się obecnie o inteligentnej regulacji i myślę, że mamy tutaj do czynienia z klasycznym przykładem inteligentnej regulacji. Po pierwsze, dyrektywa ta sięga sedna problemów dotykających wiele małych przedsiębiorstw w gospodarce, w której warunki funkcjonowania są trudne. Musimy zapewnić, by państwa członkowskie jak najszybciej wprowadziły tę propozycję w życie.
Po drugie, Komisja właściwie przeanalizowała problemy i pozytywne rezultaty stosowania obowiązującej dotychczas dyrektywy i pragnę zauważyć, że jest to pierwsza dyrektywa, w przypadku której wykonane zostało w pełni porozumienie koordynatorów komisji parlamentarnych dotyczące żądania od Komisji przedstawienia pełnej oceny skutków każdego wniosku legislacyjnego. Mieliśmy możliwość zapoznania się z niezwykle szczegółową oceną skutków, w której wyraźnie określono obszary wymagające zmian.
Przede wszystkim kluczowe znaczenie ma obecne żądanie, by również w szczególności organy publiczne miały obowiązek przestrzegać normy obowiązujące podmioty sektora prywatnego i nie mogły nadużywać swojej pozycji w relacjach z małymi dostawcami poprzez stosowanie się do tych wymogów. To główne osiągnięcie i chciałbym podziękować w szczególności belgijskiej prezydencji - widzę, że prezydencja jest tutaj dziś wieczorem reprezentowana - ponieważ odrzuciła żądania niektórych państw członkowskich, które chciały uzyskać odstępstwa od tego sześćdziesięciodniowego wymogu.
Poinformowaliśmy belgijską prezydencję, że dyrektywa ta będzie bezwartościowa, jeżeli do tego dopuścimy. Zostanie pozbawiona znaczenia, jeżeli odpuścimy organom publicznym.
Uważam, że jest to dobry przykład inteligentnej regulacji; podsumowując, chciałbym jednak podnieść dwie kwestie. Po pierwsze, musimy zapewnić, by dyrektywa ta została wdrożona w każdym państwie członkowskim należycie i spójnie; a po drugie, wdrożenie tej dyrektywy musi przynieść zmianę kultury, czyli sprawić, by wyzyskiwanie małych przedsiębiorstw przez dużych klientów poprzez opóźnianie płatności nie było już dłużej dopuszczalne. Uważam, że osiągniemy to dzięki tej dyrektywie.
Oreste Rossi
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Najpierw muszę podziękować panu komisarzowi Tajaniemu za zajęcie takiego stanowiska, które w pełni podzielam.
Zbyt często to organy publiczne zalegają z płatnościami, często doprowadzając do upadku przedsiębiorstwa będące pod innymi względami w dobrej kondycji finansowej i poważnie szkodząc konkurencyjności naszych przedsiębiorstw. Mogą one wywołać tragiczną w skutkach reakcję łańcuchową poważnych konsekwencjach społecznych, które ostatecznie mogą wręcz obrócić się przeciw organowi publicznemu, który zapoczątkował ten łańcuch szkód, poprzez wzrost cen, kosztów, a skutkiem tego wydatków.
W świetle powyższego, nie jest żadnym zaskoczeniem, kiedy małe przedsiębiorstwo doprowadzone zostaje do upadłości ze względu na brak płynnych aktywów, zwłaszcza w okresie kryzysu gospodarczego i recesji, jak te, przez które przechodzimy obecnie. Dlatego postanowiono, że należy wprowadzić surowe kary za opóźnienia w płatnościach. Nowe parametry określone w przyjętym sprawozdaniu obejmują zachowanie swobody umawiania się w trakcie negocjacji pomiędzy przedsiębiorstwami prywatnymi, ale przewidują terminy (30 plus 30 dni); ustalenie 20-dniowego terminu, w którym organy publiczne muszą zapłacić prywatnym przedsiębiorstwom; i zapewnienie nowej roli dużym korporacjom - takim jak te prowadzące działalność w sektorach usług pocztowych, energetyki i transportu - które konkurują z przedsiębiorstwami prywatnymi, mimo że są finansowane ze środków publicznych, poprzez zrównanie ich statusu z przedsiębiorstwami prywatnymi, a tym samym podporządkowanie ich regułom wolnego rynku.
Do państw członkowskich należy teraz jak najszybsze wdrożenie tych przepisów w celu ożywienia przedsiębiorstw, które nadal są dziś zagrożone, jak podkreślił to pan komisarz i wiele moich koleżanek i kolegów posłów.
Csanád Szegedi
(HU) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Ze względu na łańcuchy zadłużenia, które szkodzą między innymi gospodarce Węgier i ją ograniczają powinniśmy przyjąć ze szczególnym zadowoleniem uregulowania ułatwiające zwiększenie dyscypliny w odniesieniu do płatności i przewidywalności procesów finansowych, a tym samym przyczyniającej się do poprawy sytuacji przedsiębiorców finansowych. Z jednej strony dzięki zgłoszonym poprawkom pierwotny wniosek staje się bardziej czytelny, co jest ulepszeniem, a z drugiej strony, w przeciwieństwie do pierwotnych celów, poprawki osłabiają siłę pierwotnego wniosku, zwłaszcza jeżeli chodzi o organy publiczne. Odstąpienie od wymogu 30 dni jest niedopuszczalne, zwłaszcza w przypadku organów publicznych. Musimy wprowadzić uregulowania bazowe, które umożliwią stosowanie takiego terminu. Jeśli chodzi o kary, przedsiębiorstwa i organy publiczne muszą być traktowane na równi. Podstawowym celem jest ożywienie gospodarki i terminowe dokonywanie płatności w celu wspierania stabilności finansowej małych i średnich przedsiębiorstw. Wniosek nie zawiera żadnych postanowień, które by to przewidywały.
Nadużywając swojej znacznej dominacji rynkowej i znacznego udziału w rynku, duże wielonarodowe przedsiębiorstwa zmuszają swoich krajowych partnerów do zawierania umów przewidujących termin płatności 90 lub 120 dni, a także ewentualne hipotetyczne kary za niedotrzymanie terminu. Jednakże słabszy dostawca nie ma odwagi zastosować takich kar, nawet gdy istnieje wyraźna podstawa prawna, ponieważ obawia się utraty kolejnych zamówień. By zapobiegać takim sytuacjom, powinniśmy wprowadzić regulujące wszystkie możliwe przypadki przepisy ustawowe, przewidujące obowiązkowe kary za opóźnienia w płatnościach, a nawet nakładanie kar na wierzycieli w przypadku, gdy ci nie naliczają kar finansowych z tytułu opóźnień. Dziękuję bardzo za uwagę.
Andreas Schwab
(DE) Pani przewodnicząca, panie komisarzu, panie i panowie! Oczywiście czymś całkowicie normalnym w Parlamencie Europejskim jest rozpocząć wystąpienie od podziękowania naszym kolegom i koleżankom posłom, ale w przypadku tej dyrektywy uważam, że rozpoczęcie od takiego podziękowania jest szczególnie właściwe. Najpierw chciałbym podziękować panu komisarzowi Tajaniemu, który w rzadko spotykany w przeszłości sposób i z niezwykłą otwartością uwzględnił w pracach Komisji wnioski i uzasadnione obawy Parlamentu. Jest to rzeczywiście bardzo pozytywne nowe zjawisko, jeśli chodzi o współpracę pomiędzy Radą, Komisją i Parlamentem. W związku z tym mogę jedynie powtórzyć to, co zostało już w tej sprawie powiedziane, a mianowicie, że jest to inteligentna regulacja i że przydałoby się więcej takiej regulacji.
Uważam, że również my, posłowie do Parlamentu Europejskiego, byliśmy w stanie przyczynić się do przedłożenia tej dyrektywy Radzie i uzyskania rezultatu, który został już określony przez wielu moich kolegów posłów jako pozytywny. W stosunkach pomiędzy Komisją Prawną a Komisją Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów stosowaliśmy strategię wspólnych posiedzeń. Ściśle współpracowaliśmy ze sobą, niezależnie od różnic dzielących poszczególne grupy polityczne i muszę powiedzieć, że jako przedstawiciel Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) chciałbym nie tylko podziękować, ale także wyrazić szacunek dla sprawozdawczyni, pani poseł Weiler, za to, że choć początkowo miała przygotowane sprawozdanie o innej treści merytorycznej, to jednak ostatecznie, działając jako sprawozdawczyni tej Izby, uwzględniła wynik głosowania, opinię większości komisji parlamentarnej poważnie i stanowczo. Bez tego sukces ten nie byłby możliwy, mimo znaczącej pracy kontrsprawozdawców.
Podsumowując, chciałbym wspomnieć tylko o jeszcze jednej kwestii. Jest jeden element, któremu jak dotychczas poświęciliśmy niewiele uwagi, czyli kwota 40 euro, którą w przyszłości będzie można naliczać ryczałtowo w przypadku opóźnień w płatności. Uważam, że kiedy środek ten zostanie w poszczególnych państwach członkowskich wdrożony, kiedy konsumenci się o nim dowiedzą, będziemy musieli wielokrotnie wyjaśniać, na czym polega, ponieważ w przypadku prawidłowej dostawy towarów opłata w wysokości 40 euro jest w rzeczywistości odpowiednim sposobem zapobiegania tym opóźnieniom płatności, z którymi chcemy skończyć w Europie. Uważam, że Komisja i poszczególne państwa członkowskie będą musiały nadal korzystać ze swoich możliwości wpływania na opinię publiczną, by umożliwić konsumentom zrozumienie, dlaczego rozwiązanie to jest konieczne dla dobra małych i średnich przedsiębiorstw w Unii Europejskiej.
Alan Kelly
Pani przewodnicząca! Chciałbym podziękować panu komisarzowi za znakomite uwagi, które mogliśmy wcześniej usłyszeć. To znakomita dyrektywa i chciałbym pogratulować, w szczególności mojej koleżance, pani poseł Barbarze Weiler, sposobu, w jaki doprowadziła cały ten proces do pozytywnego końca. To kawał dobrej roboty i przykład dobrego aktu prawnego, który możemy zaakceptować. Akt ten zapewni lepszy przepływ środków pieniężnych w obrębie naszych gospodarek i dlatego jest dobry dla biznesu, małych przedsiębiorstw i całego społeczeństwa. Co więcej ułatwi nam sprostanie poważnemu wyzwaniu, wobec którego wszyscy obecnie stoimy i którym jest tworzenie nowych miejsc pracy.
Dyrektywa ta zapewni surowe zasady, o których zrobi się głośno na rynkach i w państwach członkowskich, co sprawi, że opóźnienia w płatnościach nie będą już dłużej tolerowane. Powinno to skutkować wzrostem płynności. Przedsiębiorstwa otrzymujące płatności w terminie mają większą szansę na zdobycie kredytów, rozwijanie swojej działalności gospodarczej oraz generowanie i tworzenie zatrudnienia. Ponadto wiem z toczących się ostatnio w moim kraju, Irlandii, spraw sądowych w sprawie niewypłacalności, zwłaszcza w sektorze budownictwa, że wiele opóźnień w płatnościach prowadzi do powstania nieściągalnych należności i doprowadza do upadłości przedsiębiorstw. Taka sytuacja miała miejsce w przypadku szczególnie mi bliskiego przedsiębiorstwa, w którym doszło do zwolnień grupowych.
Z zadowoleniem przyjmuję także przepis dotyczący sporządzenia wykazu przedsiębiorstw płacących w terminie. Uważam, że jest to dobry pomysł. Nagradza dobre praktyki i stwarza zachęty.
Nie zapominajmy o rolnikach. Rolnicy borykają się z problemem przeterminowanych płatności ze strony swoich przetwórców i supermarketów. Wygrywały na tym sieci handlowe. Miejmy nadzieję, że te przepisy zapewnią rolnikom mocniejszą pozycję negocjacyjną, żeby ta wrażliwa grupa w łańcuchu żywieniowym mogła być lepiej chroniona.
Edvard Kožušník
(CS) Uważam, że na wstępie powinienem podziękować sprawozdawcy, pani poseł Weiler, za znakomitą pracę, którą wykonała, ponieważ pierwotnie zadanie to nie było wcale łatwe. Uważam, że możemy jednak z zadowoleniem przyjąć ostateczny rezultat.
W przeciwieństwie do pierwotnego wniosku Komisji, który wydaje mi się trochę oderwany od rzeczywistości, w przypadku tej nowej zmienionej wersji udało nam się zbliżyć do rzeczywistości, z którą mamy do czynienia w stosunkach handlowych i umownych. Poprzez ten wniosek udało nam się w szczególności uprościć i uściślić coś, co uważam za podstawową zmianę na rzecz większej zrozumiałości standardów. Warto zwrócić szczególną uwagę na fakt, że w przeciwieństwie do pierwotnego wniosku Komisji, udało nam się zachować swobodę zawierania uzgodnień w stosunkach handlowych i umownych. Jednocześnie dobrą nowiną jest to, że udało nam się doprowadzić do uwzględnienia przepisu stanowiącego, że instytucje Unii Europejskiej będą miały taki sam status jak organy publiczne państw członkowskich. Dzięki temu, od dziś instytucje te będą musiały regulować płatności w terminie, co docenią w szczególności beneficjenci środków z budżetu Unii Europejskiej. Bardzo cieszy mnie także, że udało nam się skreślić absurdalny przepis nakładający na organy publiczne spóźniające się z zapłatą o jeden dzień obowiązek uiszczenia kary ryczałtowej w wysokości równej 5 % całkowitej kwoty przeterminowanej należności, oprócz standardowych odsetek za zwłokę. Nie muszę podkreślać, jakie skutki wywołałby taki przepis dla już i tak napiętych finansów publicznych.
Jeszcze raz chciałbym podziękować sprawozdawcy oraz moim kolegom i koleżankom posłom za dołożenie tak dużego wysiłku na rzecz znalezienia wspólnego kompromisu w sprawie ostatecznej treści tego sprawozdania. Uważam, że jest to dobrze spożytkowana energia.
Anna Maria Corazza Bildt
Pani przewodnicząca! Chciałabym bardzo przyłączyć się do chóru składających podziękowania i gratulacje, które dziś wieczór są czymś więcej niż tylko formalnością. Chciałabym podziękować panu komisarzowi Tajaniemu za osobiste zaangażowanie, Radzie, za elastyczność, no i oczywiście moim kolegom i koleżankom posłom, za osiągnięcie tego kompromisu w pierwszym czytaniu, który jest tak istotny z punktu widzenia naszej parlamentarnej pracy. Chciałabym podziękować w szczególności mojej przyjaciółce, pani poseł Małgorzacie Handzlik z Europejskiej Partii Ludowej.
Zanim zostałam wybrana na posłankę do PE, prowadziłam działalność gospodarczą i dlatego jestem w pełni świadoma tego, że opóźnienia w płatnościach są dla małych przedsiębiorstw poważnym problemem. W niektórych przypadkach mogą doprowadzić do upadłości. W pozostałych przypadkach mogą być w najlepszym razie źródłem niepewności i szkodzić interesom.
Skrócenie terminu płatności dla organów administracji publicznej do 60 dni jest oczywiście istotnym osiągnięciem, ponieważ organy publiczne - jak przed chwilą powiedział komisarz Tajani - muszą i tak dokonywać płatności, więc jest to kwestia ograniczenia biurokracji.
Z zadowoleniem przyjmuję także wprowadzenie przez nas postanowień dotyczących transakcji pomiędzy podmiotami gospodarczymi, ponieważ małe przedsiębiorstwa mają teraz jasno i wyraźnie określone ramy prawne umożliwiające im wysuwanie roszczeń z tytułu opóźnień w płatnościach ze strony dużych przedsiębiorstw, czego czasem nie miały odwagi robić.
Uważam, że znaleźliśmy odpowiednią równowagę między koniecznością przestrzegania zasady swobody umów, która ma podstawowe znaczenie, a zapewnieniem małym przedsiębiorstwom niezbędnych narzędzi, żeby mogły unikać sytuacji, w których stają się zakładnikami większych przedsiębiorstw czy organów administracji publicznej. Zamiast marnować swój czas na uganianie się za dłużnikami, mogą teraz poświęcić swoje zasoby na skuteczne egzekwowanie przysługującego im prawa do płatności, wraz z odsetkami i zwrotem kosztów windykacji.
Uważam, że porozumienie to powinno być środkiem zapobiegającym opóźnieniom w płatnościach, a nie środkiem windykacji przeterminowanych należności, a także, jak powiedział pan poseł Malcolm Harbour, rzeczywistego budowania kultury dokonywania płatności w terminie, która przyczyni się do sprawniejszego funkcjonowania rynku wewnętrznego, no i oczywiście przyniesie korzyści wszystkim zainteresowanym.
Udowodniliśmy, że Parlament jest w stanie podjąć konkretne działania, które przynoszą realne korzyści, zwiększają zatrudnienie i niosą pomoc MŚP. Teraz celem nadrzędnym jest, żeby Rada i państwa członkowskie wypełniły swoje obowiązki, zapewniając, by zasady te zostały odpowiednio wcielone w życie.
Sylvana Rapti
(EL) Pani przewodnicząca! Chciałabym podziękować pani poseł Weiler, która, według mnie, pomogła małym i średnim przedsiębiorstwom we wszystkich państwach członkowskich, a tym samym Unii Europejskiej. W tym krytycznym momencie dla gospodarki unijnej, podejmowane są bardzo poważne i uzasadnione wysiłki na rzecz wzmocnienia MŚP. Wszyscy wiemy, że opóźnienia w płatnościach często prowadzą do upadłości takich przedsiębiorstw oraz utraty miejsc pracy. Udało nam się, mimo dużych trudności, dzięki o wiele większej gotowości do zawarcia kompromisu na rzecz uratowania miejsca pracy, wynegocjować porozumienie, które może i jest trochę ostre, ale jest też niewątpliwie niezbędne i sprawiedliwe.
Jestem pewna, że zdajecie sobie państwo sprawę, że jako Greczynka jestem osobiście szczególnie zainteresowana tą kwestią. To, że Grecja zaakceptowała terminy płatności, które można uznać za "krótkie”, dowodzi, że rzeczywiście chcemy zmienić sytuację w moim kraju. Wyznaczenie ogólnie obowiązującego trzydziestodniowego terminu płatności oznaczać będzie w praktyce konieczność zmiany naszych wewnętrznych procedur administracyjnych kontroli płatności. Wprowadzenie odstępstwa w postaci sześćdziesięciodniowego terminu płatności, szczególnie w takich sektorach jak ochrona zdrowia, umożliwi nam poradzenie sobie z procedurami dotyczącymi łańcuchów płatności, które nie zawsze łatwo jest kontrolować.
Chciałabym, żeby nam się udało - i wierzę, że się uda - ponieważ jesteśmy to winni pracownikom i przedsiębiorcom w Grecji oraz pracownikom i przedsiębiorcom w całej Unii Europejskiej. Musimy zapewnić małym i średnim przedsiębiorstwom możliwość prowadzenia działalności w warunkach większej liczby zachęt i stworzyć warunki dla prawidłowego wzrostu gospodarczego.
Janusz Wojciechowski
(PL) Problem terminowych płatności w transakcjach handlowych dotyczy również rolników, dostawców płodów rolnych. Bardzo często terminy płatności są odkładane na bardzo odległe terminy i jest to jedna z przyczyn, dla których sytuacja ekonomiczna wielu gospodarstw rolnych pogarsza się. Rolnicy często nie otrzymują w porę zapłaty za swoje płody rolne.
Niedawno w raporcie pana Bové Parlament Europejski opowiedział się za rolnikami uznając, że maksymalny okres płatności w tego typu transakcjach nie powinien być dłuższy niż 30 dni. Należy dążyć do tego, aby ten termin został rzeczywiście wdrożony do praktyki we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej. Rolników należy chronić przed nieuczciwymi praktykami ze strony przedsiębiorstw handlowych, a zwłaszcza wielkich sieci handlowych.
Mario Pirillo
(IT) Pani przewodnicząca, panie komisarzu Tajani, pani poseł Weiler! Dyrektywa w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych jest zdecydowanym i ważnym aktem tej Izby, która stała się rzecznikiem uzasadnionych oczekiwań małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) Unii Europejskiej, które przez lata borykały się z problemem opóźnień w otrzymywaniu zapłaty za wystawiane przez siebie faktury. Jest to bardzo poważny problem, który hamował rozwój przedsiębiorstw, a w niektórych przypadkach doprowadzał do upadłości przedsiębiorstwa znajdujące się wcześniej w dobrej kondycji finansowej, i to pomimo presji związanej z wysokimi stopami procentowymi stosowanymi przez banki.
Zgodnie z porozumieniem zawartym dnia 13 września pomiędzy Parlamentem i Radą, przedsiębiorstwa mogą teraz oczekiwać, że zapłata za wystawione przez nie faktury zostanie uregulowana w ściśle określonym terminie; ponadto terminów tych będą musiały dotrzymywać zarówno organy publiczne, jak i podmioty sektora prywatnego. Proponowana dyrektywa niewątpliwie zwiększy przepływy środków pieniężnych z korzyścią dla przedsiębiorstw działających w Unii Europejskiej, które tym samym otrzymają istotny środek prawny, na mocy którego będą mogły korzystać ze swoich praw w pełni i skutecznie. Nie chciałbym jednak, żeby ta sytuacja korzystna dla MŚP odbiła się na cenach zakupu.
Mam nadzieję, że państwa członkowskie będą wiedziały jak zareagować na jednoznaczny sygnał, który Unia Europejska wysłała w obecnym okresie szczególnego pogorszenia koniunktury gospodarczej, dokonując transpozycji przepisów unijnej dyrektywy do swojego prawa krajowego.
Oldřich Vlasák
(CS) Ten niezbędny wniosek w sprawie zmiany dyrektywy dotyczącej opóźnień w płatnościach, będący przedmiotem naszej dzisiejszej debaty jest zdecydowanie lepszy od pierwotnego wniosku. Z przykrością odnotowuję jednak, że w końcowym kompromisie nie udało nam się zapewnić równego statusu wszystkim stronom i równych warunków gry podmiotom publicznym i prywatnym. O ile terminy płatności w przypadku umów między przedsiębiorstwami powinny z zasady być ograniczone do 60 dni kalendarzowych - przy czym w wyjątkowych okolicznościach termin ten mógłby ulec przedłużeniu - o tyle w przypadku umów zawieranych z organami publicznymi, w tym z gminami i miastami, terminy płatności nie powinny być dłuższe niż 30 dni kalendarzowych. Wydaje mi się, że jest to błąd, ponieważ wszystkie podmioty powinny funkcjonować na takich samych warunkach.
Twierdzenie, że organy publiczne są w korzystnej sytuacji, ponieważ mogą uzyskać środki finansowe na bardziej korzystnych warunkach niż przedsiębiorstwa, albo są mniej uzależnione od budowania trwałych relacji, może być zasadne w przypadku organów krajowych czy europejskich instytucji, ale jest zdecydowanie bezzasadne w przypadku większości mniejszych miast i wsi, nie tylko w Czechach, ale także w całej Europie. Ostateczny wniosek jest zatem środkiem zdecydowanie dyskryminującym mniejsze miejscowości.
Lara Comi
(IT) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Osobiście podzielam pogląd, że niezbędne jest wzmocnienie dyrektywy 2000/35/WE oraz określenie instrumentów niezbędnych do likwidacji opóźnień płatności w transakcjach handlowych lub co najmniej ich znacznego ograniczenia.
Skutki gospodarcze i polityczne opóźnień w płatnościach dla rynków krajowych, a zwłaszcza dla rynku Unii Europejskiej są wszystkim znane. Obecna recesja gospodarcza, doprowadziła do pogorszenia sytuacji, jeszcze bardziej szkodząc konkurencyjności i rentowności i poważnie ograniczając możliwości przetrwania małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), które stanowią istotny element rynku Unii Europejskiej, tworzą dobrobyt i odgrywają decydującą rolę w tworzeniu miejsc pracy.
Wybór polityczny, jakiego dokonała Komisja Europejska jest krokiem we właściwym kierunku, tym samym krokiem, o którym wspomniał pan Monti w swoim sprawozdaniu, mówiąc o konieczności podjęcia interwencji w celu zapewnienia MŚP bardziej korzystnych warunków prowadzenia działalności. Jeśli chodzi o to, czy organy publiczne szybko się zastosują do nowych przepisów lub czy 8 % odsetki będą środkiem zapobiegawczym, nie ukrywam, że mam co do tego pewne wątpliwości, gdy myślę o niektórych regionach mojego kraju czy innych państw członkowskich, które będą miały naprawdę duże trudności z przestrzeganiem tych nowych zasad.
Mam nadzieję, że to nowe podejście będzie rzeczywistą szansą na zmianę. Obecnie, niezbędne jest monitorowanie transpozycji postanowień tej dyrektywy do wewnętrznych systemów prawa, przy udziale regionalnych i lokalnych organów władzy, w celu zapewnienia, by transpozycja ta została przeprowadzona wszędzie w jednolity sposób.
Regina Bastos
(PT) Pani przewodnicząca, panie komisarzu, panie i panowie! Chciałabym najpierw pogratulować mojej koleżance, sprawozdawczyni, jej pracy, a także podziękować wszystkim tym, którzy współpracowali z panią poseł nad tym sprawozdaniem, dzięki któremu udało nam się osiągnąć porozumienie w pierwszym czytaniu.
Każdy tu obecny zdał sobie sprawę, że w swojej obecnej formie dyrektywa, stanowiąca przekształcenie dyrektywy obowiązującej od ponad 10 lat, ma na celu rozwiązanie powszechnego problemu: opóźnień w płatnościach w Unii Europejskiej. W przypadku organów administracji publicznej, w niektórych państwach członkowskich takie opóźnienia są coraz dłuższe. Praktyka ta ma olbrzymi negatywny wpływ na rzeczywistość gospodarczą, zarówno w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw, jak i w przypadku rynku wewnętrznego, i nie może już dłużej być tolerowana, zwłaszcza w obliczu kryzysu gospodarczego i finansowego, z którym borykamy się obecnie.
Ta zmiana legislacyjna zapewnia spójność oraz nadaje sens programowi ożywienia gospodarki Unii Europejskiej i wdrażania programu Small Business Act. Dyrektywa ta z całą pewnością przyczyni się do zwiększenia płynności przedsiębiorstw. Wierzyciele będą dysponować efektywnym i skutecznym środkiem korzystania ze swych praw w reagowaniu na "niewłaściwe zachowania płatnicze”. Dzięki obowiązywaniu tej dyrektywy, naganne praktyki organów publicznych będą należały do wyjątków. Organy publiczne powinny dawać dobry przykład, płacąc swoje rachunki za towary i usługi w terminie jednego miesiąca. Teraz do zainteresowanych instytucji, Rady i poszczególnych państw członkowskich należy zapewnienie, by transpozycja postanowień tej dyrektywy przeprowadzona została jak najszybciej.
Sari Essayah
(FI) Pani przewodnicząca, panie komisarzu! Małe przedsiębiorstwa borykają się często z trudnościami finansowymi ze względu na opóźnienia w płatnościach, a w obecnej sytuacji gospodarczej opóźnienia w płatnościach mogą nawet oznaczać dla dostawców towarów i usług upadłość ze względu na niską płynność.
Uzgodniono z Radą uaktualnienie dyrektywy dotyczącej opóźnień w płatnościach, w wyniku czego przyjęto ogólny termin 30 dni na dokonywanie płatności w transakcjach pomiędzy podmiotami gospodarczymi a organami administracji publicznej. Uważam jednak , że istotne jest także uznanie ogólnej zasady swobody umów w transakcjach handlowych pomiędzy podmiotami gospodarczymi i dlatego uważam, że trzeba dopuścić możliwość przedłużenia terminów płatności do 60 dni również w transakcjach handlowych pomiędzy podmiotami gospodarczymi, jeżeli zechcą tego obie strony.
Możliwość przedłużenia terminu płatności w przypadku organów publicznych jest dużo bardziej ograniczona, a opóźnienia w płatnościach, zwłaszcza w przypadku administracji publicznej, stały się w niektórych państwach członkowskich Unii Europejskiej olbrzymim problemem. Przykładowo w Grecji średni termin płatności wzrósł aż do 165. dni (choć sytuacja ulega poprawie, jak zauważył nasz grecki kolega poseł). W Hiszpanii jest to 138 dni, a we Włoszech 128 dni.
Opóźnienia w płatnościach oznaczają korzyści dla przedsiębiorstw finansowych, ponieważ pozostałe przedsiębiorstwa zmuszone są odsprzedawać swoje należności w celu przyspieszenia swojego cyklu przychodów. Korzystanie z takich usług finansowych wiąże się z kosztami i powinniśmy podkreślić, że przedsiębiorstwa mają podstawowe prawo otrzymać należne im pieniądze bez konieczności opłacania pośredników i ponoszenia dodatkowych kosztów.
Uzgodnione odsetki za zwłokę na poziomie równym stopie referencyjnej plus 8 % są do przyjęcia, ale minimalną opłatę 40 euro z tytułu windykacji można postrzegać za zbyt wysoką w przypadku małych czy wielokrotnych dostaw. Musimy pamiętać, że opłaty z tytułu zaległości płatniczych powinny być rozsądne, tzn. powinny odpowiadać rozsądnie określonym kosztom rzeczywiście poniesionym przez wierzyciela. Pomimo tych marginesowych uwag, dyrektywa dotycząca opóźnień w płatnościach z pewnością przyniesie największe korzyści głównie małym i średnim przedsiębiorstwom.
Elena Băsescu
(RO) W warunkach niestabilnej sytuacji gospodarczej opóźnienia w płatnościach wywierają negatywny wpływ na MŚP. Poprawa systemu w tym zakresie jest ambitnym celem, ale niezbędne jest także zapewnienie, żeby pracownikom i dostawcom płacono w terminie. Nowe zasady dotyczące opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych powinny ułatwić i przyspieszyć realizację przez przedsiębiorców procesu ściągania należności. Uważam, że wszystkie zainteresowane strony powinny być traktowane tak samo, a przepisy powinny obejmować wszystkich.
W ostatnich trzech latach, ponad 30 tysięcy MŚP zaprzestało prowadzenia swojej działalności gospodarczej, ponieważ znalazło się w impasie finansowym. Jedną z przyczyn tego zjawiska są opóźnienia ze strony państwa w płaceniu za towary i usługi.
Chciałabym zakończyć swoje wystąpienie, wyrażając poparcie dla omawianego tu wniosku dotyczącego dyrektywy, której celem jest wspieranie ściślejszego nadzoru i bardziej rygorystycznej oceny systemu transakcji handlowych.
Zuzana Roithová
(CS) Nie mam żadnych wątpliwości, że jutro przyjmiemy tę zmienioną dyrektywę, a tym samym otworzymy drogę do wprowadzenia w życie nowej kultury prowadzenia działalności gospodarczej, zgodnie z którą powszechną praktyką stanie się terminowe dokonywanie płatności, a opóźnienia w płatnościach pociągać będą za sobą surowe kary. W szczególności drobniejsi przedsiębiorcy docenią to, że organy państwowe i instytucje finansowane korzystające z państwowego budżetu nie będą już dłużej winne pieniędzy za towary i usługi przez wiele miesięcy, a może nawet będą płacić w terminie 30. dni.
Z zadowoleniem przyjmuję, że Rada zaakceptowała wprowadzenie opłaty za ściągnięcie należności w wysokości 40 euro, a ponadto popieram zwiększenie odsetek za zwłokę o 1 % w porównaniu z obecną wysokością. Sądzę jednak, że nie jest to wykonalne, kiedy mamy do czynienia ze ściąganiem drobnych należności, które powstały raczej ze względu na błędy i które nie odbijają się na zdolności przedsiębiorstw do płacenia. Na szczęście nie dotyczy to opóźnień w płatnościach po stronie konsumentów.
Cieszy mnie, że moja komisja parlamentarna i Rada pogodziły się z faktem, że wprowadzenie odrębnych systemów kar dla podmiotów prywatnych i podmiotów prawa publicznego, co proponowała Komisja, jest niemożliwe. Odnotowałam paradoks, że na przykład szpitale musiałyby płacić swoim wierzycielom prywatnym wyższe kary niż kary, których płacenia mogłyby wymagać od swoich dłużników. Poprawka ta daje nam wysokiej jakości instrument i gratuluję pani poseł Weiler.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Panie i panowie! Z zadowoleniem przyjmuję sprawozdanie pani poseł Weiler, którego celem jest usunięcie luk prawnych i wprowadzenie odpowiednich zasad moralnych w Unii Europejskiej, ale nie miejmy złudzeń. Jest to środek konieczny, ale niewystarczający, ponieważ wszyscy znamy metody wywierania nacisków przez przedsiębiorstwa cieszące się dominującą pozycją na rynku. Jest to środek bardzo ważny i niezbędny, ale jest niedostateczny. Konieczne jest wprowadzenie dodatkowych środków kontroli, ponieważ - jak powszechnie wiadomo - małe przedsiębiorstwa, w tym te działające w sektorze rolnym, znajdują się w szczególnie niekorzystnym położeniu w łańcuchu dostaw żywności, o czym wspomniano między innymi w sprawozdaniu pana Bové. Takie przedsiębiorstwa narażone są na dominację ze strony nabywców i dużych sieci handlowych. Sprawozdanie pani poseł Weiler wnosi także istotny wkład w rozwiązanie tego problemu, ale niezbędne jest wprowadzenie dodatkowych środków skutecznego nadzoru i skutecznej kontroli. Dziękuję za uwagę.
Luís Paulo Alves
(PT) Pani przewodnicząca! W wielu państwach członkowskich występują obecnie znaczne różnice pod względem terminów płatności stosowanych w transakcjach handlowych, zwłaszcza w przypadku organów państwowych, małych i średnich przedsiębiorstw oraz dużych przedsiębiorstw. Ci z nas, którzy prowadzili kiedyś działalność gospodarczą, wiedzą, że w warunkach obecnego kryzysu gospodarczego, a także rosnących trudności z pozyskaniem finansowania, przedsiębiorstwa mają coraz większe problemy z płynnością, a ponadto w wielu państwach członkowskich narażone są na większe ryzyko upadłości.
Oczywiste wydaje się, że dotychczasowa dyrektywa, której celem było uregulowanie tej kwestii, miała ograniczony skutek i że analizowany przez nas teraz wniosek stanowi ważny krok w kierunku egzekwowania terminów płatności, nie tylko w stosunkach pomiędzy przedsiębiorstwami i podmiotami prawa publicznego, ale także - i to kluczowa sprawa - w stosunkach, które przedsiębiorstwa nawiązują między sobą. Mamy teraz akt prawny, który wnosi większą wartość dodaną, w tym jasno i wyraźnie określony system kar z tytułu opóźnień w płatnościach, i który stanowi ponadto skuteczne ulepszenie w przeciwdziałaniu nadużywaniu dominującej pozycji przez organy państwa i duże przedsiębiorstwa.
Jaroslav Paška
(SK) Przepisy prawne państw członkowskich dotyczące ściągania długów różnią się od siebie. Skutkiem tego różne są również doświadczenia państw członkowskich z terminowością płatności za dostarczane towary czy usługi.
Jest jednak jedna cecha wspólna, a mianowicie, że opóźnienia w płatnościach wywołują olbrzymie problemy dla małych i średnich przedsiębiorstw. W moim kraju istnieją dwie grupy inwestorów, którzy często nie dotrzymują terminów zapłaty za faktury. Pierwsza grupa obejmuje podmioty prawa publicznego różnych szczebli, od organów władz lokalnych, poprzez organy gminne i regionalne, aż po organy państwowe. Druga grupa obejmuje dużych wykonawców zagranicznych, którzy często zmuszają drobnych podwykonawców do akceptowania beznadziejnych warunków, zwłaszcza w sektorach budownictwa i rolnictwa. Na ogół małe przedsiębiorstwa nie dysponują na tyle dużymi rezerwami finansowymi, żeby móc wypłacać pensje swoim pracownikom przez wiele miesięcy bez otrzymania zapłaty za wykonane przez nie prace. Dlatego miejmy wszyscy nadzieję, że ta nowa dyrektywa przyniesie oczekiwaną poprawę i że celowe odraczanie płatności przejdzie w Unii Europejskiej do historii.
Giovanni Collino
(IT) Pani przewodnicząca, panie komisarzu Tajani, panie i panowie!, Małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) działające we Włoszech czy w pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej borykają się z poważnymi problemami będącymi następstwem obecnego kryzysu. To MŚP mają największe trudności za każdym razem, kiedy muszą radzić sobie z zadłużeniem na znaczną kwotę, ponieważ o wiele trudniej jest im zaoferować zabezpieczenie. To MŚP najbardziej potrzebują łatwo dostępnych płynnych aktywów, ponieważ dysponują niższym kapitałem, który mogłyby pomnażać. To MŚP są zawsze pierwszymi, którzy są przytłaczani problemami pojawiającymi się na rynku, ponieważ nie mogą aż w tak dużym stopniu finansować dywersyfikacji swojej działalności środkami z kredytów. To przede wszystkim w interesie MŚP będziemy głosować jutro nad sprawozdaniem w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach.
Organy publiczne są po to, żeby służyć obywatelom i dbać o ich interesy, które w tym przypadku są interesami gospodarczymi. To właśnie te interesy organy publiczne powinniśmy brać pod uwagę, opracowując, uchwalając i stosując procedury administracyjne, żeby szanować i doceniać wysiłki tych, którzy są odpowiedzialni za przyszłość wielu rodzin, bo przecież w przedsiębiorstwach są zatrudnieni ludzie.
Dzięki Parlamentowi Europejskiemu, od jutra MŚP będą lepiej chronione przed drugą stroną sektora publicznego czy sektora prywatnego, które jak dotychczas zbyt często nadużywała możliwości odłożenia zapłaty rachunków na później. Pani przewodnicząca! Podsumowując, chciałbym podziękować sprawozdawcy i panu komisarzowi Tajani za przedstawione uwagi.
Monika Flašíková Beňová
(SK) Każdy, kto kiedykolwiek w przeszłości prowadził działalność gospodarczą lub był związany z działalnością handlową wie, że komplikacje mogą zostać spowodowane przez coś tak trywialnego jak opóźnienie w otrzymaniu płatności.
Z zadowoleniem przyjmuję podejście zastosowane przez sprawozdawcę i podzielam opinię sprawozdawcy na temat wniosku przedłożonego przez Komisję oraz stanowisko sprawozdawcy w sprawie poprawek i uzupełnień. Z drugiej strony, nasze zadanie byłoby łatwiejsze, gdybyśmy opracowali więcej środków zapewniających zachęty stronom stosunków handlowych i skłaniających te strony do nieodraczania płatności. Przykładowo, państwa członkowskie Unii Europejskiej mogłyby poprzeć stosowanie swego rodzaju kodeksu terminowych płatności lub publikowanie białej listy dobrych płatników. Niezbędne jest nie tylko rozważenie sankcji na wypadek opóźnień w płatnościach, ale także podjęcie działań prewencyjnych polegających na krzewieniu kultury dokonywania płatności w terminie.
Peter Jahr
(DE) Pani przewodnicząca! Dzięki tej nowej regulacji dotyczącej opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych możemy doprowadzić do rzeczywistej poprawy korzystnej dla wszystkich przedsiębiorstw działających w Unii Europejskiej. Zwłaszcza w przypadku małych przedsiębiorstw nie do zaakceptowania jest konieczność oczekiwania na zapłatę faktur miesiącami. Dlatego bardzo cieszy mnie, że dziś zamierzamy określić stałe terminy płatności i opłaty za zwłokę, zarówno dla zamawiających podmiotów prywatnych, jak i publicznych. Dzięki tej ogólnounijnej harmonizacji przyczynimy się do rzeczywistej poprawy sytuacji, jeśli chodzi transakcje handlowe we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej, co przyniesie korzyści, w szczególności małym i średnim przedsiębiorstwom.
Musimy zająć się teraz czarnymi owcami przemysłu. Czarnymi owcami są ci, którzy składając zamówienie dobrze wiedzą, że nigdy za to zamówienie nie zapłacą.
Antonio Tajani
Pani przewodnicząca! Uważam, że ta debata pokazała, że Parlament jest gotowy, choć nie bez szeregu niuansów, poprzeć przyjęcie tej nowej dyrektywy, przewidującej konkretne rozwiązania dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz milionów obywateli Unii Europejskiej oczekujących, że unijne instytucje pomogą im utrzymać miejsca pracy.
Zważywszy że przez wiele lat byłem posłem PE, muszę przyznać, że doceniam olbrzymie wysiłki poczynione przez wszystkich posłów, a zwłaszcza sprawozdawców, na rzecz szybkiego przyjęcia tego ważnego aktu prawnego. Pragnę podziękować prezydencji i wszystkim tym, którzy współpracowali z urzędnikami Komisji, moim urzędnikom, urzędnikom belgijskiej prezydencji i asystentom z Parlamentu.
Nie możemy jednak siedzieć bezczynie - jak ktoś zaproponował - ale musimy zapewnić, żeby te nowe zasady przyjęte zostały szybko przez państwa członkowskie, które mają na to co najwyżej 24 miesiące, choć miejmy nadzieję, że niektóre z nich wykonają to zadanie znacznie szybciej. Zapewniam państwa także, że Komisja będzie nadal ściśle monitorować metody transpozycji i wdrażania tej dyrektywy, a ponadto zadba o przedłożenie Parlamentowi sprawozdania w przewidzianym terminie.
Jeszcze raz dziękuję państwu za współpracę z Komisją i za nadzwyczajny rezultat, który osiągnęliśmy w tak krótkim czasie.
Barbara Weiler
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Sądzę, że kiedy będziemy omawiać tę kwestię w naszych krajach, w naszych okręgach wyborczych, odkryjemy, że możemy liczyć na znaczne poparcie - co w przypadku unijnych dokumentów nie jest przesądzone - ponieważ generalnie kwestia opóźnień w płatnościach jest na szczeblu krajowym nie tylko przedmiotem krytyki; wszyscy uważają wręcz, że płacenie w terminie jest czymś oczywistym. Jest tak niezależnie od przynależności partyjnej i sektora przemysłu, z którym się rozmawia. Mamy więc szerokie porozumienie. Chciałabym podziękować moim kolegom posłom, którzy dziś wieczorem zadeklarowali swoją akceptację osiągniętego rezultatu.
Chciałabym podnieść jeszcze trzy kwestie. Jak stwierdziłam na początku tej debaty, jutro nadamy tej sprawie dalszy bieg. Będziemy musieli jednak dokładnie zbadać również to, czy wymogi, które określiliśmy na przykład dla mikroprzedsiębiorstw, przedsiębiorstw rolnych czy rzemieślniczych są wystarczające, żeby umożliwić im ściąganie należności. Będziemy musieli zbadać bardzo dokładnie, jak w praktyce sprawdzi się ograniczona swoboda umów. Rozwiązanie to jest nowością na rynku wewnętrznym Unii Europejskiej, którą sprawdzimy teraz w praktyce a którą wszyscy, w mniejszym lub większym stopniu, popieramy. Będziemy musieli zbadać, czy odsetki za zwłokę w wysokości 8 % są odpowiednie; Parlament wolałby, żeby było to 9 %. Zobaczymy jak rozwiązanie to sprawdzi się w praktyce i chciałabym zwrócić się do Komisji, żeby postarała się zapewnić, by w trakcie procesu wdrażania poszczególne państwa członkowskie nie złagodziły tej dyrektywy.
Ja także widzę zdecydowany sukces na horyzoncie. Słyszałam, że Hiszpania opracowała już nowe ustawodawstwo, posługując się naszymi metodami i wiem, że to samo dzieje się w innych państwach członkowskich. W każdym razie nasza komisja będzie monitorować sytuację lub przeprowadzi ocenę skutków zgodnie z dyrektywą, żeby również państwa członkowskie wiedziały, że na koniec kadencji Parlamentu będziemy wiedzieli, które państwo wprowadziło udoskonalone praktyki płatnicze, zgodnie z naszymi zamierzeniami, a które nie wykonało tego zadania. Chciałabym podziękować wszystkim tym, którzy przyczynili się do osiągnięcia tego rezultatu, w tym belgijskiej prezydencji, której wkład być może nie spotkał się z dostatecznym uznaniem. Zdajemy sobie sprawę z tego, jak sprawnie i konstruktywnie prowadziliście państwo negocjacje. Belgia jest niewielkim krajem, ale chciałabym powiedzieć, że jest to państwo stosujące bardzo inteligentne i skuteczne metody osiągania rezultatów w Europie.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w środę, dnia 20 października o godz. 12.30.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Cristian Silviu Buşoi
Dyrektywa w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach stanowi niezbędny instrument ustanowienia należytych i sprawiedliwych stosunków pomiędzy organami publicznymi a małymi i średnimi przedsiębiorstwami. Kiedy dyrektywa ta zostanie już wdrożona, umożliwi karanie organów niepłacących w terminie i zapewni przedsiębiorcom możliwość wywierania nacisku, jeśli chodzi o ściąganie długów.
Wprowadzenie takich zasad jest konieczne dla zapewnienia równowagi na rynku i dania podmiotom prywatnym gwarancji, że organy publiczne grają na tych samych zasadach i odpowiadają za naruszenie zasad rynkowych. Przedmiotowa dyrektywa przewiduje rozsądny trzydziestodniowy termin płatności, z możliwością przedłużenia do maksimum 60 dni w szczególnych przypadkach, jak na przykład w przypadku szpitali, a ponadto przewiduje rekompensatę i odsetki za zwłokę.
Choć dyrektywa w wersji, nad którą głosowaliśmy jest w stosunku do podmiotów prawa publicznego zalegających z płatnościami łagodniejsza niż pierwotny wniosek Komisji Europejskiej, to jednak zapewnia odpowiednie wsparcie zarówno małym i średnim przedsiębiorstwom, jak i dużym przedsiębiorstwom, które w wielu państwach członkowskich Unii Europejskiej mają problemy ze ściągnięciem należności za wyświadczone przez siebie usługi.
Jestem rozczarowany, że skreślony został zapis dotyczący kary w wysokości 5 %. Uważam jednak ten krok wstecz za posunięcie strategiczne, które ma zapewnić poparcie jak największej liczby państw członkowskich Unii Europejskiej na forum Rady.
Robert Dušek
Sprawozdanie dotyczące działań mających na celu zwalczanie opóźnień w płatnościach ma na celu zapewnienie poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego, poprawę etyki płatniczej i zwiększenie zdolności płatniczych małych i średnich przedsiębiorstw. Obecnie propaguje się płacenie za fakturę niezwłoczne, tzn. przed upływem terminu, zanim stanie się fakturą zaległą. Środki zawarte w przedłożonym wniosku mogą doprowadzić do powstania nowej kultury prowadzenia działalności gospodarczej, zgodnie z którą dokonywanie płatności w terminie stanie się zasadą a opóźnienia w płatnościach uznawane będą za przypadki niedopuszczalnego nadużywania przewagi nad klientem i naruszenia umowy. Można by wprowadzić nową 1 % opłatę z tytułu zwrotu kosztów ściągnięcia zaległych należności - dla osób fizycznych, przedsiębiorstw i organów publicznych - podczas gdy w przypadku opóźnień w płatności pojedynczych rat, odsetki i kary byłby naliczane wyłącznie od zaległej raty. Proponuje się wprowadzenie stałego okresu 30 dni jako terminu płatności. Przewidziane są odstępstwa, ale tylko w szczególnych okolicznościach. Niezbędne jest tutaj wyraźne określenie, co można uznać za szczególne okoliczności. Sprawozdawca proponuje przyjęcie terminu 60 dni jako maksymalnego terminu płatności dla organów publicznych, co w pełni popieram. Odsetki za zwłokę powinny być uzależnione od skali opóźnienia, żeby motywować dłużników do jak najwcześniejszego regulowania należności. Uważam, że podejście legalistyczne, w tym stosowanie kar, powinno zostać uzupełnione przez poszczególne państwa członkowskie o tak zwane środki miękkiego prawa, takie jak na przykład promowanie faktur elektronicznych, dostosowywanie reżymów płatniczych w przypadku dużych prac czy usług, bądź też pozytywna reklama.
Diogo Feio
Komisja ds. Zrównoważonego Rozwoju (KZR) walczy od wielu lat, żeby - pod względem wywiązywania się z obowiązków - z państwa zrobić prawego obywatela. W lutym tego roku Parlament przyjął projekt aktu prawnego opracowanego przez KZR, zgodnie z którym państwo będzie miało obowiązek płacić odsetki za zwłokę w przypadku przekroczenia terminu określonego w umowie lub ustawowego (30 dni lub 60 dni). KZR od wielu lat popiera ponadto możliwość zaspokajania roszczeń wynikających z zadłużenia państwa wobec przedsiębiorstw i korporacji przez system ubezpieczeń społecznych lub organów podatkowych, dążąc do ułatwienia życia przedsiębiorstwom, które nie otrzymały należnych im kwot od państwa, ale mimo to wymaga się od nich zapłaty składek na ubezpieczenia społeczne czy zapłaty podatku. Dlatego w pełni akceptujemy przyjęty właśnie tekst, w którym określamy średni termin 30 dni na spłatę przez państwo swojego zadłużenia wobec dostawców. Termin ten może zostać przedłużony do 60 dni w szczególnych okolicznościach. Wprowadzony zostanie także obowiązek zapłaty odsetek za zwłokę. Są to reguły odzwierciedlające zasadę bezwzględnej sprawiedliwości, których wprowadzenie przyczyni się do poprawy sytuacji wielu przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP.
Liem Hoang Ngoc
Chciałbym podziękować pani poseł Weiler za to wysokiej jakości sprawozdanie i wynik negocjacji z Radą, ponieważ w porozumieniu w pierwszym czytaniu uwzględniono wszystkie główne punkty zaproponowane przez Grupę Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim i przegłosowane w Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów.
Szczególnie cieszy mnie, że przedsiębiorstwa prywatne i organy publiczne będą odtąd traktowane na równi. Pierwotny wniosek Komisji obejmował wprowadzenie o wiele surowszych kar dla organów publicznych, co było dla naszej grupy nie do przyjęcia, ponieważ w przeciwieństwie do przedsiębiorstw prywatnych, podmioty prawa publicznego nie są ukierunkowane głównie na osiąganie zysku, lecz raczej prowadzą swoją działalność w interesie ogółu.
Rzeczywistym postępem jest również to, że kredytodawca będzie miał prawo do zwrotu kosztów ściągnięcia należności, ponieważ jak dotychczas wiele przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, wolało nie żądać od swoich dłużników odsetek za zwłokę z tego prostego powodu, że koszty niezbędnych procedur byłyby wyższe niż korzyści finansowe.
Wreszcie, wprowadzenie maksymalnego trzydziestodniowego terminu płatności, o którym mowa w przedmiotowym tekście, wydaje się być rozwiązaniem rozsądnym, zważywszy że pozostaje pewien margines swobody, zwłaszcza w przypadku publicznej służby zdrowia, co jest kwestią uznaną przez naszą grupę za szczególnie istotną.
Sandra Kalniete
na piśmie. - (LV) W okresie kryzysu gospodarczego musimy przeprowadzać reformy, by poprawiać warunki prowadzenia działalności gospodarczej, ponieważ jest to najlepsza sposobność ożywienia gospodarki najbardziej bezpośrednimi metodami, a tym samym stworzenia nowych miejsc pracy. Dyrektywa w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych jest jednym z najbardziej pozytywnych przykładów tego rodzaju rozwiązania. Opóźnienia w płatnościach za otrzymane towary czy usługi są wyraźnie dostrzegalną praktyką w państwach członkowskich. Ponadto często to podmioty prawa publicznego, które teoretycznie nie powinny mieć problemów z terminowym regulowaniem swoich rachunków, działają w ten sposób. Jest to znaczne utrudnienie w prowadzeniu działalności gospodarczej, które uniemożliwia przedsiębiorstwom rozwój. Należy położyć kres tej praktyce. Największe korzyści z tej dyrektywy odniosą nie tylko przedsiębiorstwa prowadzące działalność wyłącznie na terytorium jednego państwa członkowskiego, ale także zwłaszcza małe i średnie przedsiębiorstwa, które będą mogły sprzedawać swoje towary i usługi klientom w innych państwach członkowskich bez obawy, że będą musiały czekać na zapłatę kilka miesięcy. Skorzystają wszyscy konsumenci w Unii Europejskiej dzięki wzrostowi konkurencji i podaży, które zapewnią te nowe zasady. Przyjęcie tej dyrektywy jest znacznym krokiem na drodze do poprawy kultury płatniczej w Unii Europejskiej. Podejmując tego rodzaju decyzje, budujemy Unię Europejską będącą atrakcyjnym miejscem dla inwestorów i naszych przedsiębiorstw. Niezbędne jest, byśmy przeszli do następnego etapu i zaczęli podejmować odważne decyzje również na rzecz wspierania rozwoju.
Pavel Poc
W wielu państwach członkowskich Unii Europejskiej powszechną praktyką jest, że podmioty prawa publicznego i duże przedsiębiorstwa żądają dziewięćdziesięciodniowych terminów płatności, a nawet dłuższych. Skutkiem tego małe i średnie przedsiębiorstwa pełnią role banków dla instytucji prawa publicznego czy dużych przedsiębiorstw. Zadłużenie wewnętrzne małych i średnich przedsiębiorstw wzrasta, zatruwając gospodarkę fakturami o odległych terminach płatności, których dotrzymanie i tak trudno jest wyegzekwować. Prowadzi to do wzrastającej nierówności pomiędzy podmiotami gospodarczymi, co znacznie ogranicza konkurencję. Małe i średnie przedsiębiorstwa zmuszone są pokrywać braki będące następstwem stosowania odległych terminów płatności środkami z kredytów, uzyskiwanymi zawsze na warunkach gorszych niż te, które od banków mogą uzyskać duże przedsiębiorstwa czy podmioty prawa publicznego. Nowe zasady i warunki dla wszystkich stron znacznie ułatwią małym i średnim przedsiębiorstwom obronę przed tym zamaskowanym kredytem. Proponowane odsetki za zwłokę na poziomie 8 % są odpowiednim środkiem odstraszającym również dla dużych przedsiębiorstw, stały trzydziestodniowy termin płatności jest dobrze wyważony z punktu widzenia dostawcy i nabywcy, a trzydziestodniowy termin na weryfikację dostawy zapobiega nadużywaniu procedury weryfikacji w celu odroczenia płatności. Przede wszystkim jednak unijne reguły uniemożliwią podmiotom prawa publicznego i dużym przedsiębiorstwom wypaczanie w państwach członkowskich przepisów przyjętych na szczeblu krajowym. Pragnę szczerze podziękować sprawozdawcy za to niezwykle cenne sprawozdanie i znakomite rezultaty.
Debora Serracchiani
Z zadowoleniem przyjmuję wniosek dotyczący tej dyrektywy, która stanowi znaczny postęp w porównaniu z obowiązującą obecnie dyrektywą. Kiedy dyrektywa ta zostanie przetransponowana na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym przyczyni się do znacznej poprawy sytuacji w zakresie dokonywania płatności, w szczególności przez organy publiczne, na rzecz przedsiębiorstw, w szczególności MŚP, które będą mogły liczyć na pewniejsze przepływy środków pieniężnych.
W wielu państwach członkowskich Unii Europejskiej, kiedy organy publiczne znajdują się w trudniej sytuacji, znane są z tego, że na ogół płacą po terminie i bardzo często przyczyniają się do upadłości przedsiębiorstw. Rażącym przykładem są tutaj Włochy, w których pod koniec 2009 roku zadłużenie organów publicznych wobec przedsiębiorstw kształtowało się na poziomie około 60 miliardów euro i w których opóźnienia w płatnościach wynosiły średnio 186 dni, a w ekstremalnych przypadkach 800 dni. Wystarczy tylko wspomnieć o kwotach zadłużenia wobec hoteli, które przyjęły ofiary poważnego trzęsienia ziemi w regionie Abruzzo w kwietniu 2009 roku.
