Honduras (debata) 
Przewodniczący
Następnym punktem posiedzenia są oświadczenia Rady i Komisji w sprawie sytuacji w Hondurasie.
Carl Bildt
urzędujący przewodniczący Rady. - Panie przewodniczący! Świat jest wielki. Jestem wdzięczny, że mamy dziś możliwość przyjrzeć się sytuacji w Hondurasie oraz dokonującym się tam istotnym przemianom, ważnym nie tylko dla samego Hondurasu, lecz również dla całego regionu. Postaram się przemawiać możliwie krótko.
Od samego początku kryzysu, z którym mamy do czynienia od ubiegłego miesiąca, prezydencja potępiała działania zbrojne skierowane przeciwko wybranemu, bądź co bądź, w demokratycznych wyborach prezydentowi Manuelowi Zelayi. Działania te stanowiły bowiem naruszenie ładu konstytucyjnego Hondurasu.
Wzywaliśmy do pełnego przywrócenia porządku konstytucyjnego, zachęcaliśmy wszystkie zaangażowane strony i instytucje do zaniechania przemocy i mówienia o przemocy oraz do dołożenia wszelkich starań na rzecz wypracowania szybkiego i pokojowego rozwiązania.
Uważam podobnie, ponieważ kiedy napotykamy na trudności w różnych częściach Europy, oczekujemy, że to Unia Europejska obejmie przewodnictwo w przezwyciężaniu tych problemów, mając nadzieję, że reszta świata poprze nasze działania. Podobnie teraz, skierowaliśmy nasze wysiłki polityczne na udzielenie wsparcia Organizacji Państw Amerykańskich w jej dążeniach do wypracowania, poprzez dialog i kompromis, rozwiązania problemu, z którym przyszło jej się zmierzyć.
Obecnie nie mamy w Hondurasie ambasadora. Nie dysponujemy również na tym terenie żadnymi kontaktami dyplomatycznymi.
Ze szczególnym zadowoleniem przyjmujemy ostatnie działania prezydenta Kostaryki i laureata pokojowej nagrody Nobla, Óscara Ariasa, na rzecz przezwyciężenia istniejących różnic. Nie jest zaskakujące, że było to do jak dotąd dość trudne przedsięwzięcie. Podniosła mnie jednak na duchu wiadomość o nowych spotkaniach, które mają się odbyć w tę sobotę pod przewodnictwem prezydenta Ariasa. Możemy jedynie zachęcać go do dalszych starań w tej kwestii oraz namawiać obie strony, aby wykazały gotowość do osiągnięcia kompromisu, przy równoczesnym poszanowaniu wszystkich zapisów konstytucji Hondurasu.
Pozwólcie państwo, że zakończę moje wystąpienie podkreślając, jak ważne jest, oprócz kwestii samego kryzysu, przeprowadzenie uczciwych i przejrzystych wyborów prezydenckich pod koniec tego roku. Praworządność i poszanowanie praw człowieka powinny pozostać podstawą rządów demokratycznych na całym świecie i ani Ameryka Środkowa, ani Ameryka Łacińska - cała Ameryka - nie może stanowić tu wyjątku.
Catherine Ashton
komisarz. - Panie przewodniczący! W imieniu mojej koleżanki, pani komisarz Benity Ferrero-Waldner, mam ponownie zaszczyt wygłosić krótkie wystąpienie w debacie poświęconej kryzysowi politycznemu w Hondurasie.
Po wielu latach Ameryka Łacińska ponownie doświadcza załamania instytucjonalnego. Kryzys w Hondurasie uświadamia nam, jak kruche bywają praworządność i ramy instytucjonalne wobec konfliktów powstałych w niektórych krajach Ameryki Łacińskiej i jak łatwo kraje te mogą popaść w kryzys, szczególnie teraz, gdy przechodzą przez okres silnej politycznej polaryzacji.
Komisja zareagowała natychmiast. Wyraziliśmy głęboki niepokój wydarzeniami w Hondurasie, podkreślając jak ważne jest dla nas poszanowanie praworządności, demokracji i demokratycznie wybranych instytucji. Zachęcaliśmy wszystkie zaangażowane strony do pokojowego rozstrzygnięcia sporów w pełnym poszanowaniu ram instytucjonalnych tego państwa oraz do bezzwłocznego nawiązania dialogu na rzecz pokoju i stabilizacji w tym kraju.
Potępiliśmy toczące się ostre walki, przede wszystkim ze względu na fakt, iż pochłonęły one wiele istnień ludzkich. Wezwaliśmy również wszystkie zaangażowane strony do okazania najwyższego umiarkowania i powściągliwości. Komisja wyraziła swoją gotowość do poparcia inicjatyw mających na celu pokojowe rozwiązanie kryzysu i przywrócenie ładu konstytucyjnego.
Zgodnie ze stanowiskiem prezydencji poparliśmy inicjatywę Organizacji Państw Amerykańskich i jej sekretarza generalnego, Joségo Miguela Insulzy. Nasze działania okazały się jednak bezowocne. Z zadowoleniem przyjęliśmy rozmowy mediacyjne prezydenta Kostaryki i mamy nadzieję, że doprowadzą one do pokojowego rozwiązania kryzysu.
W świetle wydarzeń toczących się w Hondurasie i po konsultacjach przeprowadzonych z rządami Ameryki Środkowej oraz państwami członkowskimi UE zadecydowano o odroczeniu następnej rundy negocjacji dotyczącej układu o stowarzyszeniu z Ameryką Środkową. Negocjacje te miały się odbyć w Brukseli, w dniach 6-10 lipca, i mamy nadzieję, że niedługo będą mogły zostać wznowione.
Zgodnie z innym stanowiskiem prezydencji i w odpowiedzi na powagę sytuacji wezwano na konsultacje ambasadora prezydencji UE w Hondurasie, a pozostali ambasadorzy UE także opuścili ten kraj.
W ścisłej współpracy z prezydencją i państwami członkowskim staramy się szukać coraz to nowych sposobów, by jak najlepiej przyczynić się do rozwiązania kryzysu. Obecnie nie podjęliśmy jeszcze decyzji co do ewentualnego zawieszenia współpracy, natomiast zawiesiliśmy już wypłaty naszych zobowiązań finansowych realizowanych w ramach pomocy budżetowej.
Jesteśmy świadomi faktu, że wydarzenia w Hondurasie mogą stanowić niebezpieczny precedens, przyczynić się do osłabienia demokracji oraz doprowadzić do destabilizacji regionu. Dlatego też staramy się uważnie śledzić tę sytuację i wspierać wszelkie wysiłki zmierzające do osiągnięcia pokojowego rozwiązania konfliktu. Będziemy informować Parlament o dalszym przebiegu wydarzeń.
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
Panie przewodniczący! Wyprowadzenie z domu urzędującego prezydenta przez siły zbrojne i przewiezienie go samolotem do innego kraju to działania, które, z demokratycznego punktu widzenia, powinny zostać bezsprzecznie i kategorycznie potępione.
Panie przewodniczący! Na tej podstawie muszę stwierdzić, że spostrzeżenia poczynione przez wielu poważanych obserwatorów, takich jak Mario Vargas Llosa, są bez wątpienia bardzo znaczące: najwybitniejsi obrońcy odsuniętego od władzy prezydenta Zelayi, którego, warto dodać, wspierały wszystkie poszczególne partie polityczne, łącznie z jego własną, jak również Sąd Najwyższy oraz Zgromadzenie Narodowe Republiki, wywodzą się w rzeczywistości z krajów, w których panuje reżim i w których, zgodnie z ostatnim sprawozdaniem na temat poszanowania praw człowieka na świecie opracowanym przez Parlament, dochodzi do systematycznego naruszania praw człowieka oraz stopniowego ograniczania swobód jednostki.
Musimy zatem znaleźć wyjście z tej sytuacji. Urzędujący przewodniczący Rady stwierdził, że Unia Europejska powinna ułatwić powrót do rzeczywistości demokratycznej poprzez wspieranie działań prezydenta Kostaryki, Óscara Ariasa, zabiegającego na rzecz stabilizacji sytuacji w regionie.
Równocześnie w związku ze zbliżającymi się wyborami prezydenckimi Unia Europejska powinna podzielić się z Hondurasem swoim doświadczeniami na temat obserwacji wyborów oraz przygotować się na wysłanie do tego kraju unijnej misji obserwacji wyborów.
Panie urzędujący przewodniczący Rady! Istotne jest, by Unia Europejska działała w sposób spójny i bez stosowania podwójnych standardów. Niedopuszczalne jest, by Unia Europejska usprawniała i pogłębiała dialog polityczny z jedynym niedemokratycznym krajem regionu, przy równoczesnym przyzwoleniu na to, by obywatele jednego z najbiedniejszych krajów Ameryki Łacińskiej płacili za błędy swoich przywódców, z czego doskonale zdaje sobie sprawę José Manuel Zelaya.
Panie urzędujący przewodniczący Rady, panie komisarzu! Wierzę, że, tak jak zauważył pan przewodniczący Carl Bildt, Unia Europejska powinna wykazać się aktywną działalnością w tym regionie. Obecnie ta aktywna działalność objawia się negocjacjami prowadzonymi nad układem o stowarzyszeniu, które to negocjacje powinny niebawem się zakończyć. Panie przewodniczący! Nie możemy pozwolić, by niewinni ludzi cierpieli za tych, którzy ponoszą winę i dlatego też uważam, że kiedy tylko konflikt zostanie zażegnany powinniśmy rozpatrzyć możliwość szybkiego powrotu do prowadzonych negocjacji.
Luis Yañez-Barnuevo García
w imieniu grupy S&D. - (ES) Panie przewodniczący! Wspólnie z międzynarodową społecznością pragniemy zdecydowanie potępić tę sytuację, nie tylko ze względu na, jak podkreślili już w swoich wypowiedziach urzędujący przewodniczący Rady oraz komisarz, powagę tej sytuacji i fakt naruszenia porządku konstytucyjnego, lecz również ze względu na wyjątkowo poważny precedens, jaki ta sytuacja stwarza w regionie, w którym zdołano dzięki ogromnej pracy i wielu wysiłkom odbudować demokrację na kontynencie, poza nielicznymi wyjątkami.
Nie możemy pogodzić się z tą sytuacją. Unia Europejska oraz państwa członkowskie podjęły słuszną decyzję odwołując swoich ambasadorów, zawieszając wszelką współpracę oraz wstrzymując negocjacje w tym regionie. Zgadzam się z urzędującym przewodniczącym Rady i przewodniczącym Komisji, że powinniśmy wspierać porozumienie, które w drodze negocjacji usiłuje wypracować socjaldemokratyczny prezydent Kostaryki i laureat pokojowej nagrody Nobla, Óscar Arias, oraz unikać prowokowania represyjnych i powstańczych działań.
Nie czas na analizowanie rzeczywistych, czy też domniemanych błędów, jakie być może popełnił prezydent Zelaya, którego mandat prezydencki upływa za sześć miesięcy. Nie to jest teraz istotne. Czas, byśmy przyjrzeli się bardzo poważnemu naruszeniu ładu konstytucyjnego, jakie dokonało się za sprawą sił zbrojnych (oczywiście przy wsparciu Zgromadzenia Narodowego i sądownictwa, ale mimo to w sposób całkowicie bezprawny i nielegalny).
Będzie jeszcze czas na analizowanie jego przyszłości. Dzisiaj jednak bez wahania musimy walczyć o przywrócenie prezydenta Zelayi, który jest prezydentem konstytucyjnym swojego kraju do stycznia 2010 roku.
Izaskun Bilbao Barandica
w imieniu grupy ALDE. - (ES) (krótkie wystąpienie w języku baskijskim.) Panie przewodniczący! Przemawiam w języku baskijskim, języku mniejszości, który jeszcze nie ma statusu języka urzędowego Izby. Mam nadzieję, że otrzyma go on w przyszłości, tak samo jak otrzymały go inne języki, i że będę mógł przemawiać w języku Kraju Basków, moim ojczystym języku.
Podzielam pogląd, wyrażany również przez moją grupę, że należy stanowczo potępić zamach stanu, gdyż tak powinniśmy go nazwać, do którego doszło w Hondurasie. Być może niektórzy uważają, że próby odwoływania się przede wszystkim do woli społeczeństwa były niewłaściwe. Jednak nie to jest przedmiotem naszej debaty. Podzielam pogląd, że zarówno Komisja, jak i Rada, powinny działać na rzecz odbudowania obalonego porządku konstytucyjnego i instytucjonalnego oraz powinny zagwarantować powrót do władzy prezydenta Hondurasu, praworządnie wybranego przez swoich obywateli.
Ja również jestem zaniepokojony atakami, które przypuszczono na niektórych członków rządu, nawet w ramach oficjalnych misji dyplomatycznych w Hondurasie, które to misje, jak już słyszeliśmy, zostały wycofane. Oczywiście moja grupa popiera również, tak jak uczynił to przedstawiciel Komisji, wszelkie działania podjęte przez Organizację Państw Amerykańskich mające na celu rozwiązanie tego konfliktu.
Moja grupa jest zdania, że Europa powinna przyczynić się do umocnienia demokracji w Hondurasie oraz działać na rzecz poszanowania praw podstawowych. Dlatego też należy zagwarantować, by dialog polityczny był jedynym narzędziem zbliżającym nas do rozwiązania problemu, z którym się zetknęliśmy.
Nie ulega wątpliwości, że popieramy działania laureata pokojowej nagrody Nobla, Óscara Ariasa. Mamy również nadzieję, że po zakończeniu wcześniej wspomnianych działań, w listopadzie 2009 roku odbędą się wybory przeprowadzone przy zachowaniu pełnej przejrzystości, wybory przeprowadzone w zgodzie z zasadami systemu demokratycznego oraz z poszanowaniem praw człowieka. Mam również nadzieję, że obecna sytuacja pozwoli nam na prowadzanie dalszych negocjacji mających na celu zawarcie porozumienia z Unią Europejską.
Raül Romeva i Rueda
Panie przewodniczący! Pragnę również skorzystać z okazji i stanowczo potępić ostatnie wydarzenia w Hondurasie oraz wyrazić nasz głęboki niepokój z powodu zaistniałej sytuacji.
Przez ostatnich kilka lat miałem okazję śledzić sytuację w tym kraju i w tym regionie w ramach mojej funkcji wiceprzewodniczącego delegacji do spraw stosunków z krajami Ameryki Środkowej. Dlatego też jest dla mnie niezwykle znamienne i istotne, że omawiamy tę kwestię pierwszego dnia debaty politycznej tutaj w tej Izbie. Jest to dowodem na to, jak ważne jest to wydarzenie; może być ono niestety uznane za pierwszy zamach stanu w Ameryce Środkowej w XXI wieku i nie powinno ulec zapomnieniu.
Potępiam zatem nie tylko sam zamach stanu wymierzony przeciwko prezydentowi Zelayi, lecz również namawiam Unię Europejską do nieuznawania przywódcy tego zamachu, Roberta Michelettiego. Ponadto uważam, że jest sprawą niezwykle istotną, by Unia Europejska nalegała, tak jak zresztą już to czyni, na przywrócenie porządku konstytucyjnego. Bardzo ważne jest, by wybory w listopadzie 2009 roku zostały przeprowadzone w sposób poważny, odpowiedzialny i wiarygodny. Dlatego też będę zobowiązany, jeśli rozmowy zmierzające do zawarcia układu o stowarzyszeniu z tym regionem zostaną przynajmniej tymczasowo zawieszone.
Zwracam się również z prośbą o zawieszenie pomocy udzielanej w ramach wsparcia na rzecz wymiany handlowej, tak jak uczyniły to Bank Światowy oraz Stany Zjednoczone, za wyjątkiem pomocy humanitarnej.
Ponadto uważam za istotne, byśmy nie zapomnieli o potrzebie przeprowadzenia przejrzystego i dokładnego dochodzenia mającego na celu wskazanie osób odpowiedzialnych za wspomniany zamach stanu. Jest rzeczą oczywistą, że kryje się za nim wiele interesów i stoi za nim wielu sprawców, których tożsamość pozostaje nam często nieznana.
Uważam, że Unia Europejska powinna nalegać na przeprowadzenie dochodzenia wyjaśniającego tę sprawę. Wiąże się z tym jednak stałe wysyłanie na miejsce międzynarodowych delegacji wspierających ruchy powstające w tym kraju i działające na rzecz przywrócenia demokracji, która została im odebrana.
Willy Meyer
w imieniu grupy GUE/NGL - (ES) Panie przewodniczący! Cztery dni po zamachu moje koło parlamentarne postanowiło wysłać mnie z misją do Tegucigalpy, bym mógł na miejscu obserwować skutki tego zbrojnego zamachu stanu. Spotkałem się tam z typowymi skutkami zbrojnego zamachu: represjami, działaniami mającymi na celu ograniczenie wolności człowieka, nakazami aresztowania wydawanymi przeciwko członkom parlamentu, którzy nie poparli zamachu, więzionymi przywódcami grup społecznych i szpitalami pełnymi rannych ludzi, godziną policyjną. Tak dokładnie wspominam to, co tam zobaczyłem.
Z zadowoleniem przyjmuję stanowisko wyrażone przez Radę i Komisję Europejską, które jest jedynym słusznym stanowiskiem. Wszystkie żądania wyrażone przez Organizację Państw Amerykańskich muszą zostać spełnione. Pozwolę sobie stwierdzić, że spotkanie, które odbyłem z sekretarzem generalnym tej organizacji uświadomiło mi, jak bardzo Organizacja Państw Amerykańskich jest zgodna co do jednej kwestii: jakiekolwiek działania przeprowadzone przez bezprawny rząd przywódcy zamachu, Roberta Michelettiego, zostaną uznane za nieważne. Dlatego też Organizacja Państw Amerykańskich postanowiła nie śledzić już żadnych wyborów organizowanych przez ten rząd.
Mam nadzieję, że Unia Europejska również przyjmie ten sam kodeks postępowania, ten sam wzorzec działań, mający na celu zagwarantowanie, by jakiekolwiek działania podjęte przez ten rząd zostały uznane za nieważne. Dzięki temu nie będziemy musieli obserwować wyborów zmanipulowanych przez rząd, który przejął władzę w zamachu.
Mam wrażenie, że będzie to decydujący tydzień. Prezydent Zelaya, jedyny prezydent Hondurasu, wyraził swoje stanowisko w sposób jednoznaczny: oświadczył, że jeśli w przeciągu tygodnia rozmowy prowadzone na Kostaryce dotyczące jego powrotu do kraju nie doprowadzą do porozumienia, powróci on do swego kraju bez względu na wszystko.
Mając na uwadze decyzję podjętą przez jedynego prawowitego prezydenta, mam nadzieję, że zarówno Parlament i instytucje, jak również Rada z Komisją wyrażą poparcie dla tej decyzji, tak jak czynią to Organizacja Państw Amerykańskich, Organizacja Narodów Zjednoczonych, a nawet Stany Zjednoczone. Uważam, że jest niezwykle istotne, by taki ton, ton domagający się odbudowania władzy konstytucyjnej i przywrócenia prezydenta Zelayi, stał się znakiem rozpoznawczym Parlamentu.
Koleżanki i koledzy! Mam nadzieję, że Izba stanowczo potępi zamach stanu, który jest przedmiotem tej debaty, oraz poprze działania mające na celu przywrócenie do władzy prezydenta Zelayi. Mam również nadzieję, że poprzemy wszystkie inicjatywy organizacji międzynarodowych.
Kader Arif
(FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Chciałbym rozpocząć swoje wystąpienie od nawiązania do wystąpień moich przedmówców i tak jak oni stanowczo potępić zamach stanu wymierzony przeciwko rządowi prezydenta Zelayi w Hondurasie. Samowolne zatrzymanie oraz wydalenie z kraju prezydenta stanowią naruszenie ładu konstytucyjnego, który należy przywrócić możliwie szybko. Zamach zbrojny, który doprowadził do samowolnego przejęcia przez Roberta Michelettiego funkcji głowy państwa, przywodzi na myśl znane nam z historii Ameryki Środkowej najczarniejsze okresy tego regionu i dlatego też atak na demokrację, którego dokonano, jest z naszego punktu widzenia niedopuszczalny.
Popieram zatem decyzję Organizacji Państw Amerykańskich w sprawie zawieszenia działalności Hondurasu w tej organizacji oraz przyjmuję z zadowoleniem zobowiązanie prezydenta Óscara Ariasa do wystąpienia w roli mediatora usiłującego wypracować rozwiązanie konfliktu.
Jestem jednak bardzo zaniepokojony, panie komisarzu, stosunkami handlowymi, które Unia Europejska utrzymuje z tym krajem. Od wielu miesięcy toczą się negocjacje pomiędzy Komisją Europejską a Ameryką Środkową w sprawie nowego układu o stowarzyszeniu. Po zamachu stanu spotkania zaplanowane na zeszły tydzień zostały odwołane. Powinniśmy być z tego zadowoleni. Sądziłem, że znam sytuację, jednak proszę o więcej szczegółów. Czy Komisja jest zdecydowana wstrzymać negocjacje aż do momentu, gdy sytuacja polityczna i instytucjonalna Hondurasu powróci do normalności? Jest to pytanie, które zadaję sobie zarówno ja, jak i moje koło parlamentarne. Chciałbym znać więcej szczegółów na temat stanowiska Komisji w tej sprawie.
Inną kwestią, którą chciałbym poruszyć, panie komisarzu, jest sprawa ,,Ogólnego systemu preferencji taryfowych plus”, z którego korzysta Honduras. Kilka organizacji społeczeństwa obywatelskiego informowało o arbitralnych decyzjach i naruszaniu praw człowieka, jakie miały miejsce po zamachu stanu, szczególnie w odniesieniu do swobody przemieszczania, wolności zrzeszania oraz wolności słowa. Komisja Europejska powinna pozostać niezwykle stanowcza w tej kwestii. ,,Ogólny system preferencji taryfowych plus” stanowi środek zachęty, którego korzyści zależą konkretnych zobowiązań. Tymczasem otrzymane przez nas informacje poddają w wątpliwość, czy państwo Honduras wypełnia zobowiązania pod panowaniem swojego samowolnie wybranego prezydenta. Wzywam zatem Komisję do rozpatrzenia możliwości tymczasowego zawieszenia korzyści uzyskiwanych przez Honduras w ramach ,,Ogólnego systemu preferencji taryfowych plus”.
Jean-Luc Mélenchon
(FR) Panie przewodniczący! Co się tyczy obu stron konfliktu, nasze pokojowe zamiary nie powinny wywoływać przekonania, iż uważamy, że zarówno sprawcy wspomnianego zamachu stanu w Hondurasie, jak i rząd konstytucyjny ponoszą taką samą winę. W tym bowiem przypadku działania powstańców na rzecz powrotu prezydenta Zelayi są prawomocne, podczas gdy przemoc puczystów jest bezprawna.
Osobiste zaangażowanie głów państw i szefów rządów krajów Ameryki Środkowej i Południowej na rzecz zagwarantowania bezwarunkowego powrotu do władzy konstytucyjnego prezydenta Manuela Zelayi pokazuje, że cały kontynent pragnie definitywnego zakończenia okresu zamachów i panowania dyktatury.
Nawiązując do jednomyślnej decyzji Narodów Zjednoczonych i wszystkich regionalnych organizacji na rzecz współpracy, Europa powinna odegrać swoją rolę w tej walce. Jest to bowiem walka, a nie porozumienie. Jest to historyczna walka. Europa musi zawiesić wszelkie stosunki natury politycznej i handlowej oraz wszelkie negocjacje prowadzone z wichrzycielskim reżimem do czasu bezwarunkowego powrotu do władzy prezydenta Zelayi. Powrót ten nie powinien podlegać negocjacjom, ponieważ w demokracji nie ma miejsca na tego rodzaju negocjacje. Europa musi również wezwać administrację Baracka Obamy i Stany Zjednoczone do zawieszenia stosunków handlowych i wojskowych z wichrzycielskim reżimem. Jest to cena, jaką przyjdzie nam zapłacić za wierność zasadom, którym zdajemy się hołdować i których brak krytykujemy u innych.
Bogusław Sonik
(PL) Panie przewodniczący! Sytuacja w Hondurasie wymaga kontynuowania przez Unię Europejską konkretnych i zdecydowanych działań, które doprowadzą do stabilizacji i przywrócenia ładu konstytucyjnego oraz zapobiegną nasileniu się konfliktu między zwolennikami i przeciwnikami obalonego prezydenta Zelayi. Dlatego popieram inicjatywę kolegi Salafranki, by jak najszybciej sformułować możliwość wyjazdu i misji do Hondurasu firmowanej przez Parlament Europejski.
Trzeba jak najszybciej doprowadzić do podjęcia przez zwaśnione strony rozmów, dzięki którym uda się wypracować porozumienie zakładające powrót na stanowisko prezydenta Zelayi i dokończenia przez niego trwającej kadencji, jednak bez możliwości zmian w konstytucji umożliwiających jego reelekcję. Takie rozwiązanie dałoby nadzieję na ustabilizowanie sytuacji, być może będzie to do zaakceptowania przez obie...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Nikolaos Chountis
(EL) Panie przewodniczący! Uważam, że reprezentując Parlament Europejski oraz Unię Europejską powinniśmy podjąć niezbędne środki mające na celu zagwarantowanie możliwie szybkiego zakończenia zamachu stanu w Hondurasie, powrotu prezydenta Zelayi do swojego kraju oraz zakończenie serii przewrotów wojskowych, których dokonano na terenie Ameryki Łacińskiej i Ameryki Środkowej.
Musimy uświadomić sobie ogromny postęp oraz zmiany demokratyczne, jakie dokonały się na przestrzeni ostatnich lat w niektórych krajach - zmiany, które doprowadziły do umocnienia swobód demokratycznych i konstytucyjnych, zaowocowały ochroną polityki przeciwdziałającej niekontrolowanej pozycji rynkowej oraz zerwały z długą tradycją neokolonializmu. Dlatego też uważam, że powinniśmy zrozumieć, jak wielka odpowiedzialność spoczywa na Europie za nasze działania na rzecz pokoju na arenie międzynarodowej. Powinniśmy przyczynić się do odbudowy demokracji i więzi solidarności z obywatelami krajów po drugiej stronie Atlantyku.
Carl Bildt
urzędujący przewodniczący Rady. - Panie przewodniczący! Sądzę, że wszyscy moi przedmówcy stanowczo wypowiedzieli się za przywróceniem demokracji i ładu konstytucyjnego w całej Ameryce Łacińskiej. W ich wypowiedziach mogliśmy oczywiście wyczuć krytykę tego, co się wydarzyło w tym regionie. Niezależnie od tego, co się za tymi wydarzeniami kryje, nie można wysłać wojska, by aresztowało mianowanego prezydenta, a następnie jego samego wysłać za granicę. Bez względu na tło tych wydarzeń musimy to stwierdzić bardzo jasno, co w istocie czynimy.
Aby znaleźć wyjście z tej sytuacji, musi jednak nastąpić pewnego rodzaju porozumienie, pewien kompromis. Mając na uwadze wypowiedź kolegi Salafranki i wypowiedzi innych osób, wszyscy zgadzamy się, że prezydent Arias jest prawdopodobnie osobą, która najlepiej nadaje się do wypracowanie kompromisu. Zapewne zajmie mu nieco czasu przeprowadzenie negocjacji z przedstawicielami obu stron, jednak uważam za istotne, byśmy wspierali go w jego szczególnych wysiłkach, tak jak powinny go wspierać inne kraje amerykańskie.
Jeśli chodzi o charakter tego szczególnego rozwiązania, zadaniem prezydenta Ariasa jest zaproponowanie kompromisu, a zadaniem drugiej strony jest jego przyjęcie. Nawiązując jednak do początku mojej wypowiedzi, nie ukrywam, że tak naprawdę chodzi nam o odbudowę porządku konstytucyjnego. Powrót prezydenta Zelayi do władzy w ramach odbudowy ładu konstytucyjnego jest koniecznością. Nie jest to oczywiście jedyny warunek pełnej odbudowy porządku konstytucyjnego i zapewne istnieją również inne kwestie wymagające rozwiązania.
Wzywamy zatem do przywrócenia prezydenta Zelayi do władzy. To przywrócenie stanowi konieczny, choć niewystarczający czynnik odbudowy ładu konstytucyjnego i jest niezwykle ważne zarówno dla naszych stosunków z Hondurasem i rozwoju tego kraju, jak i dla wiarygodności porządku konstytucyjnego oraz demokracji w tej części świata.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
