Vragenuur (vragen aan de Commissie) 
De Voorzitter
Aan de orde is het vragenuur (B7-0212/2009).
Wij behandelen een reeks vragen aan de Commissie.
Eerste deel

Betreft: Deelname van vrouwen in bestuursfuncties op de arbeidsmarkt
Uit recente cijfers blijkt dat vrouwen nog steeds ondervertegenwoordigd zijn in bestuursfuncties op de Europese arbeidsmarkt: in de grootste Europese bedrijven is er op 10 bestuursleden gemiddeld maar één vrouw.
Wat vindt de Commissie van de initiatieven van de lidstaten om te zorgen voor meer vrouwen in economische bestuursfuncties?Welke goede praktijken zijn er met name in het kader van het Europees vrouwennetwerk geïdentificeerd in het gebied van de politieke en economische besluitvormingsprocedures? Is zij voorstander van een vrouwenquotum in de bestuursraden van grote ondernemingen? Welke voorstellen zal de Commissie doen en welke initiatieven zal zij ondernemen met het oog op de uiteindelijke evaluatie van de routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen en de herziening van de richtsnoeren van de 2010 Lissabon-strategie?
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Mijnheer de Voorzitter, geachte leden van het Europees Parlement, in de afgelopen jaren is het aantal vrouwen op leidinggevende posities weliswaar gestegen, maar dat neemt niet weg dat de politieke en economische macht nog altijd stevig in handen is van mannen. Stereotypen in verband met de rol van man en vrouw alsook problemen met de combinatie van werk en zorgtaken in het gezin vormen, nog afgezien van andere openlijke en verborgen vormen van discriminatie, een barrière die vrouwen de toegang tot belangrijke, leidinggevende posities verregaand bemoeilijkt.
In de afgelopen tien jaar zijn in het leeuwendeel van de lidstaten van de Europese Unie meer vrouwen bij het politieke besluitvormingsproces betrokken geraakt. Die veranderingen gaan echter langzaam en het algehele aandeel van vrouwen in topposities is dus nog altijd te laag. Vooral in het bedrijfsleven is het aantal vrouwen op belangrijke leidinggevende posities volledig onder de maat. Bij de grootste Europese bedrijven in de privésector zijn maar liefst negen van de tien leden van besturende of toezichthoudende organen van het mannelijk geslacht. Slechts bij drie procent van deze bedrijven wordt het allerhoogste bestuursorgaan geleid door een vrouw.
De Commissie hecht een groot belang aan steunmaatregelen ter vergroting van de vertegenwoordiging van vrouwen in leidinggevende posities en ondersteunt de lidstaten bij hun inspanningen hiertoe, en wel middels de vergaring, analyse en verspreiding van onderling vergelijkbare gegevens ter zake, ondersteuning van netwerken van betrokken partijen alsook middels de uitwisseling op Europees niveau van ervaringen en goede praktijken. Het door de Commissie in juni 2008 opgerichte Europese netwerk ter ondersteuning van vrouwen in leidinggevende posities heeft nogmaals het belang aangetoond van maatregelen ter ondersteuning van mentorschap, ter ontwikkeling van netwerken ter ondersteuning van vrouwen, ter vergroting van de zichtbaarheid van vrouwen op belangrijke plaatsen, alsook ter aanmoediging van vrouwen om een leidinggevende positie na te streven. In 2010 organiseert de Commissie een hele reeks informatieactiviteiten alsook gelegenheden tot het uitwisselen van goede praktijken.
De Commissie constateert met genoegen dat een groot aantal lidstaten initiatieven ontwikkeld heeft om de toegang van vrouwen tot leidinggevende functies te ondersteunen, met name middels voorlichting in de privésector, onderwijsprogramma's voor vrouwen die geïnteresseerd zijn in een carrière op topniveau, de ontwikkeling van handvesten en merktekens voor bedrijven die zich inzetten voor de gelijkheid van mannen en vrouwen, alsook middels het opstellen van gedragscodes op dit vlak in bedrijven, ondersteuning van het combineren van gezin en werk en de bestrijding van vooroordelen op basis van geslacht.
Er wordt nu stevig gedebatteerd over het al dan niet invoeren van quota voor vrouwen in de bestuursraden van grote ondernemingen. Het is daarbij zaak goed te kijken naar de ervaringen hiermee in Noorwegen waar men deze radicale maatregel reeds ingevoerd heeft. Het staat de lidstaten echter volledig vrij om een eigen strategie vorm te geven op basis van de eigen concrete situatie. Ik wil erop wijzen dat uit hoofde van artikel 141, lid 4 van het Verdrag de lidstaten zogeheten positieve maatregelen kunnen treffen. Het Europees Hof interpreteert deze optie echter op restrictieve wijze. Ook verbiedt het automatische goedkeuring van dergelijke maatregelen en eist het dat elk geval apart aan de hand van objectieve criteria op zijn merites onderzocht wordt.
De Commissie is voornemens om halverwege 2010 een nieuw strategisch kader in te dienen voor de gelijkheid van mannen en vrouwen, aangevuld met een gedetailleerde effectanalyse waarin rekening wordt gehouden met de resultaten van de tenuitvoerlegging van het huidige plan voor de periode 2006-2010. Een van de prioriteiten van de Commissie in dit nieuwe strategisch kader zou moeten bestaan uit maatregelen ter stimulering van een groter aandeel vrouwen in leidinggevende posities. En last but not least komt de Commissie begin volgend jaar met een nieuwe strategie voor groei en werkgelegenheid na 2010, met naar alle waarschijnlijkheid het vraagstuk van de gelijkheid van mannen en vrouwen als een van de kernelementen.
Dames en heren, ik zou willen benadrukken dat een gelijke vertegenwoordiging van mannen en vrouwen niet alleen een kwestie is van politieke principes, democratie en ethisch gedrag, maar dat het om een fundamenteel economische kwestie gaat. Indien een samenleving niet optimaal gebruik maakt van haar talenten dan hoeft ze niet veel van de toekomst te verwachten. Om die reden moeten we heel duidelijk maken dat de gelijkheid van vrouwen en hun dienovereenkomstige vertegenwoordiging in leidinggevende posities actief bijdraagt aan het concurrentievermogen van Europa als zodanig.
Rodi Kratsa-Tsagaropoulou
(EL) Mijnheer de commissaris, ik dank u nogmaals voor uw toezegging om de toegang van vrouwen tot bestuursfuncties te bevorderen. Staat u mij echter toe te zeggen dat mijn vraag concreter was. Zal de Commissie met het oog op de herziening van de doelstellingen van Lissabon en de evaluatie van de routekaart concrete maatregelen voorstellen om het tekort aan vrouwen in bestuursfuncties aan te pakken?
Is het door u genoemd Noors model een bron van inspiratie met betrekking tot de invoering van een richtsnoer? Welke band bestaat er met de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie waar u naar verwees? Zet deze jurisprudentie de Commissie ertoe aan een standpunt in te nemen ten gunste van een richtsnoer, of juist niet?
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Hartelijk dank voor uw aanvullende vraag. Ik meende me duidelijk te hebben uitgedrukt, maar kan me niet aan de indruk onttrekken dat ik nog ietsje duidelijker zijn kan. De Commissie beschouwt gelijke kansen over de hele linie als een fundamenteel onderdeel van het Europese concurrentievermogen, nog afgezien van de morele kant van de zaak. Om die reden wordt er in de komende strategieën buitengewoon veel aandacht besteed aan gelijkheid. Zo zullen we in alle relevante beleidsstukken maatregelen voorstellen ter ondersteuning van gelijkheid. Uiteraard dienen we daarbij altijd binnen het kader van het Verdrag te werk te gaan, maar dit gezegd hebbende kan ik u verzekeren dat we de ruimte ten volste benutten zullen.
Jörg Leichtfried
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, het klonk prachtig wat u zojuist zei, maar als politicus dien je altijd in het oog te houden of je de woorden die je spreekt ook zelf waarmaakt. Ik heb dan ook een vraag voor u: hoe komt het dat ik de afgelopen vijf jaar bij de samenwerking met de Commissie alleen met mannelijke hoge functionarissen te maken kreeg? Hoe komt het dat de functies bij Commissie niet gelijk over mannen en vrouwen verdeeld zijn? En dan ziet het er nu alweer naar uit dat van een uitgewogen postenverdeling in de toekomst ook al geen sprake kan zijn. Zou het niet beter zijn hier eens het goede voorbeeld te geven, om dan veel geloofwaardiger verdere stappen te kunnen ondernemen?
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Het lijkt me niet verkeerd erop te wijzen dat deze Commissie het grootste aantal vrouwen omvat dat ooit in de Commissie zitting heeft gehad. Daarbij dient tevens te worden aangetekend dat mijn vrouwelijke collega's de allerbelangrijkste portefeuilles onder hun hoede hadden en hebben. Dat wil ik heel duidelijk gezegd hebben. Zo hebben we Neelie Kroes, Dalia Grybauskaiten nog anderen. Kortom, elke vrouwelijke commissaris heeft een portefeuille die ertoe doet. Dus wat dat betreft geeft de Commissie het goede voorbeeld. Desalniettemin dienen we te beseffen dat de kandidaatstelling in handen is van de lidstaten. Als zij geen vrouwelijke kandidaten voorstellen, heeft dat onvermijdelijk gevolgen voor de samenstelling van de Commissie. Dan wat de structuur van de Europese ambtenarij betreft: u bent allemaal op de hoogte van het feit dat de Commissie plannen heeft om de situatie te verbeteren. Want inderdaad, we zijn nog ver verwijderd van een evenredige vertegenwoordiging van mannen en vrouwen. Verder kan ik nog met genoegen constateren dat we dankzij de inspanningen van mijn collega Siim Kallas een behoorlijke stap vooruit gezet hebben. De cijfers toen en de cijfers nu spreken boekdelen. Maar u heeft gelijk, we zijn nog allesbehalve daar waar we zijn willen.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, we hebben dit gesprek elk jaar, en het valt mij op dat de politiek moet veranderen als we meer mensen - en in het bijzonder meer vrouwen - willen hebben die betrokken zijn bij de Commissie, de Raad en het Parlement, dat dit niet schijnt te willen. De manier waarop wij als Parlement functioneren, is niet geschikt voor ouders met kinderen - of het nu mannen of vrouwen zijn - en je moet een keuze maken. Ik heb gekozen voor deze carrière, maar ik heb iemand die ervoor heeft gekozen om thuis te zijn. Ik denk dat we in onze discussies realistisch moeten zijn over wat haalbaar is.
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) In mijn inleidende woorden zei ik al dat er een groot aantal situaties bestaat die we ofwel als gunstig ofwel als ongunstig betitelen kunnen. Het spreekt vanzelf dat uiteindelijk ieder individu zijn eigen fundamentele beslissingen neemt. Dat neemt niet weg dat sommige instituten, sommige vormen van beleid en ook sommige structuren mensen veel meer keuzemogelijkheden bieden dan andere. Mede om die reden vind ik het niet meer dan vanzelfsprekend dat we ons hard maken voor gelijke kansen, voor het opruimen van alle soorten directe of indirecte obstakels die er bestaan. Want op dit moment hebben mannen en vrouwen allesbehalve dezelfde keuzemogelijkheden; tot mijn grote spijt bevinden vrouwen zich nog altijd in de mindere positie. In het openbare leven vertaalt dat zich onder meer in een onvoldoende toegang tot belangrijke politieke en economische posities.
De Voorzitter
Aangezien de vragenstellers afwezig zijn, komen de vragen nrs. 22 en 23 te vervallen.
Tweede deel

Betreft: Taalbeheersing in grensregio's
Worden volgens de Commissie in de lidstaten en op EU-niveau voldoende maatregelen getroffen om ervoor te zorgen dat jonge mensen in de grensregio's tussen de lidstaten de taal van de buurlanden beter leren beheersen, en kunnen nationale minderheden en grensoverschrijdende Euregio's hierbij een specifieke positieve rol spelen?
Leonard Orban
Conform artikel 149 van het EG-Verdrag zijn de inhoud van het onderwijs en de organisatie van onderwijsstelsels de exclusieve verantwoordelijkheid van lidstaten. Zoals vermeld in het betreffende artikel zal de EU bijdragen tot de ontwikkeling van onderwijs van hoog gehalte door samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en zo nodig door hun activiteiten te ondersteunen. De Commissie is aan de andere kant van mening dat de talen die op scholen in de verschillende lidstaten worden onderwezen in overeenstemming moeten zijn met de geografische locatie en de aanwezigheid van nationale minderheden.
Dit punt is benadrukt in de mededeling van de Commissie van september 2008, getiteld 'Meertaligheid: een troef voor Europa en een gemeenschappelijk engagement', waarin staat dat er nog steeds inspanningen nodig zijn om het aantal onderwezen talen te vergroten, met name waar het gaat om het kiezen van de tweede vreemde taal, rekening houdend met plaatselijke omstandigheden. Als onderdeel van de procedures voor het verruimen van de hoeveelheid onderwezen talen adviseert de Europese Commissie om een dialoog in te stellen tussen onderwijsautoriteiten en onderwijsinstellingen. Deze kan bijvoorbeeld ondersteund worden door het programma Comenius Regio. Daarnaast kan het gaan om partnerschappen met de plaatselijke belanghebbenden en banden met instellingen in andere landen.
De programma's van de EU voor onderwijs, opleiding en jongeren ondersteunen het leren van alle talen die in de Europese Unie worden gesproken, inclusief die van minderheden, door ook jongeren te steunen die naar het buitenland reizen om deze talen te leren.
De programma's die grensoverschrijdende Europese samenwerking bevorderen kunnen ook activiteiten ondersteunen met betrekking tot opleiding en sociale integratie, inclusief het leren van talen. Bijvoorbeeld: het project Avenir éducatif commun, dat gesteund wordt door het grensoverschrijdende programma van Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk voor de periode 2007-2013, is bedoeld om een grensoverschrijdend netwerk van scholen op te zetten, speciaal voor het leren van talen en het starten van een bedrijf. De totale kosten zijn 2,2 miljoen euro, en aan beide zijden van het Kanaal zijn er partners bij betrokken.
Een voorbeeld uit een ander deel van Europa is een project in de vorm van drie grensoverschrijdende programma's waar Wenen bij betrokken is: Oostenrijk-Tsjechië, Oostenrijk-Slowakije en Oostenrijk-Hongarije. Het project bereidt jongeren voor op het leven in de grensregio in Centraal-Europa, met name door het aanbieden van onderwijs gericht op talen, interculturele en communicatieve vaardigheden en kennis. De totale kosten van dit project zijn 791 000 euro.
De Voorzitter
Ik wil de heer Posselt vragen of hij een aanvullende vraag wil stellen.
Bernd Posselt
(DE) Mijnheer de Voorzitter, u bent een indrukwekkend toonbeeld van meertaligheid. Allereerst wil ik de commissaris vragen of een zelfde soort samenwerking als de door hem genoemde - namelijk tussen Oostenrijk en Hongarije enerzijds en Oostenrijk, de Tsjechische Republiek en Slowakije anderzijds - niet ook tussen Hongarije en Slowakije tot stand gebracht zou kunnen worden. Dat zou in politiek opzicht erg nuttig zijn. Verder ben ik van mening dat men in een grensgebied inderdaad vaker de talen van de buurlanden zou moeten leren, dus meer Tsjechisch in Oost-Beieren, maar niet alleen op school. In Schirnding hebben we bijvoorbeeld een Duits-Tsjechische kleuterschool - kunt u ook kleuterscholen subsidiëren? Ik interesseer me ook voor volwasseneneducatie, voor een leven lang leren, zodat ook de oudere generatie in grensgebieden de kans krijgt de taal van het buurland te leren.
Leonard Orban
Dank voor de aanvullende vragen. Voor wat betreft de eerste kwestie over een mogelijk project tussen Hongarije en Slowakije - als een dergelijk project wordt voorgelegd aan de Europese Commissie zullen we dit natuurlijk onze volledige aandacht geven. We willen op deze manier bijdragen aan oplossingen van wederzijds belang voor beide landen.
Aangaande de tweede kwestie zou ik allereerst willen benadrukken dat we in september een initiatief zijn gestart in verband met het op jonge leeftijd leren van vreemde talen. Dit initiatief zal een aantal jaar duren en is nu al bijzonder succesvol. Er bestaat ook een campagne in de lidstaten als onderdeel van dit initiatief, om ouders van kinderen tussen 2 en 6 jaar te stimuleren hun kinderen te motiveren voor vreemde talen.
Met betrekking tot het tweede deel van de vraag over levenslang leren: dit is het hoofddoel van het beleid dat wij uitdragen. We hebben een groot aantal projecten, gericht op het leren van vreemde talen en op het verwerven van interculturele vaardigheden voor mensen buiten het onderwijssysteem, inclusief diegenen aan een volksuniversiteit, mensen die, zogezegd, minder kansen hebben, maar ook voor gepensioneerden en werklozen. Deze situatie wordt niet alleen weerspiegeld in de wijze waarop wij verschillende projecten financieren, maar wordt ook duidelijk naar voren gebracht in de strategie die de Europese Commissie in 2008 heeft aangenomen.
Wij willen dat alle EU-burgers, niet alleen jongeren, de middelen en kansen hebben om ten minste twee vreemde talen te leren.
Janusz Władysław Zemke
(PL) Commissaris, ik zou u willen bedanken voor deze interessante informatie. U heeft zich in uw antwoord echter geconcentreerd op scholen, terwijl er in verschillende grenssteden ook pogingen zijn gedaan om universiteiten op te richten. Een voorbeeld van een dergelijke universiteit is de Europese Viadrina-universiteit in Frankfurt aan de Duits-Poolse grens. Ik zou u de volgende vraag willen stellen: wordt in het kader van de diverse maatregelen waarover u hebt gesproken ook overwogen om steun te verlenen aan dit type instelling voor hoger onderwijs, namelijk universiteiten die zijn ontstaan in verschillende steden nabij de interne grenzen tussen de lidstaten van de Europese Unie?
Leonard Orban
Als universiteiten in staat zijn om projecten in te dienen die voldoen aan de vereisten voor het programma "Een leven lang leren” in de periode 2007-2013, is de Europese Commissie bereid om ook die projecten te financieren. Sterker nog, bij een hele serie projecten die de Europese Commissie nu al financiert is een groot aantal universiteiten als partner betrokken, overal in de Europese Unie. Daarom is mijn antwoord een duidelijk 'ja'. Wat belangrijk is, is de kwaliteit van projecten die door de verschillende vertegenwoordigers worden ingediend.
Paul Rübig
(DE) Mijnheer de Voorzitter, er zijn Erasmusprogramma's te over - voor studenten, voor jonge ondernemers en sinds kort zelfs voor journalisten. Denkt u dat Erasmusprogramma's zich ook lenen voor het verbeteren van de communicatie in grensstreken en zo ja, waar zou u daarbij dan het zwaartepunt leggen?
Leonard Orban
Mijn antwoord op deze vraag is een stellig 'ja'. Over het onderwerp van het Erasmusprogramma: Datgene wat twintig jaar geleden begon als een programma dat niet erg positief werd bekeken door verschillende instellingen binnen de EU, is nu een van de meest succesvolle programma's in de Europese Unie.
Tijdens mijn frequente bezoeken, niet alleen aan de hoofdsteden van lidstaten maar ook aan vele regio's in de Europese Unie, ben ik getuige geweest van het zeer positieve effect van dit programma. Het onderwerp van de universiteiten in Polen en Duitsland is al eerder genoemd. Ik herinner me met genoegen dat ik bij een bezoek aan de universiteit van Warschau een groot aantal Duitse studenten in Polen zag, die door het Erasmusprogramma de kans hadden iets van de Poolse taal en cultuur te leren, wat wij met andere woorden interculturele kennis zouden noemen.
Zij laten duidelijk zien hoe efficiënt en effectief deze kennis is. Ter afronding van mijn antwoord: ik wil u er graag aan herinneren dat de voorzitter van de Commissie, de heer Barroso, de intentie heeft uitgesproken om in zijn volgende mandaat in de komende periode die initiatieven te bevorderen die te maken hebben met versterking en versnelling van de mobiliteit van jongeren, juist met het doel dat zij deze steeds belangrijker vaardigheden kunnen verwerven.
Betreft: Nalatigheid van de Commissie in onderzoek naar Siemens-schandaal
Een van de grootste corruptiezaken die in de laatste vijf jaar in de Europese Unie voor opschudding heeft gezorgd, is het schandaal rond Siemens. Uit justitieel onderzoek, rechterlijke beslissingen, bekentenissen van betrokkenen en publieke uitspraken van de onderneming zelf, is gebleken dat politieke partijen en leidende figuren in verschillende landen, waaronder ook Griekenland, werden omgekocht om de onderneming voordeel te bezorgen bij de gunning van opdrachten van overheid en overheidsbedrijven voor - dikwijls met communautaire kredieten medegefinancierde - werken en leveringen.
Gezien het feit dat de commissaris die verantwoordelijk is voor de fraudebestrijding, de heer Siim Kallas, sinds het moment dat het schandaal met Siemens in de openbaarheid kwam, op vragen in het kader van het parlementair toezicht antwoordt, dat het onderzoek geen aangelegenheid is van de Europese Unie, en dat geen van de lidstaten heeft gevraagd om assistentie van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), stel ik de Commissie de volgende vragen. Op welke wijze hebben de Europese Commissie en het Europees Bureau voor fraudebestrijding, dat bevoegd is tot onderzoek naar fraudegevallen die gevolgen hebben voor de gemeenschapsbegroting, gezorgd voor beveiliging van de gelden van de burgers? Op welke wijze hebben de Commissie en het OLAF zich in deze grote zaak gemanifesteerd en op opheldering aangedrongen? Welk rapport hebben de Commissie en het OLAF in deze zaak uitgebracht?
Siim Kallas
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) De Commissie besteedt veel aandacht aan alle corruptiezaken in heel Europa, maar ik moet zeggen dat er momenteel slechts een beperkt aantal zaken lopen waarin Siemens en EU-fondsen een rol spelen. Het draait om de volgende vier zaken:
Een zaak die op dit moment door OLAF wordt onderzocht en die in het laatste kwartaal van 2003 werd gesloten, ligt nu voor bij een Duitse rechter. Het betreft hier externe steun. OLAF volgt deze rechtszaak in Duitsland op de voet.
Een tweede OLAF-zaak heeft betrekking op projecten die door de EIB worden gefinancierd. Deze zaak wordt momenteel onderzocht en gaat over procedures voor openbare aanbestedingen.
Een derde zaak betreft eveneens projecten die door de Europese Investeringsbank worden gefinancierd en waarbij het gaat om procedures voor openbare aanbestedingen. Deze zaak wordt momenteel door OLAF onder de loep genomen om vast te stellen of er voldoende ernstige vermoedens bestaan van fraude of onregelmatigheden die de financiële belangen van de EU schaden. Afhankelijk van de uitkomst van deze beoordeling zal OLAF bepalen of er in verband met deze zaak een procedure moet worden aangespannen.
Ten slotte is er een vierde zaak waarin het Spaanse hooggerechtshof op 4 november 2008 uitspraak deed. Het ging om structuurfondsen en Siemens was er aanvankelijk bij betrokken. De zaak werd halverwege de jaren negentig door de nationale autoriteiten onderzocht en de daaruit voortvloeiende rechtszaak werd nauwlettend door UCLAF en vervolgens OLAF gevolgd. In het arrest van het hooggerechtshof werden onder meer diverse personen veroordeeld tot gevangenisstraf en tot het betalen van een geldboete wegens valsheid in geschrifte. Hierbij dient echter te worden opgemerkt dat Siemens in eerste aanleg op 22 juni 2006 door de strafrechtbank te Madrid was vrijgesproken.
Bij al dit soort zaken geldt dat OLAF geen rechtshandhavingsinstantie is. OLAF werkt nauw met de lidstaten samen; de lidstaten zijn verplicht OLAF te informeren en OLAF volgt vanzelfsprekend aandachtig alle zaken waarbij op enigerlei wijze EU-fondsen zijn betrokken of dergelijke fondsen zijn onderzocht.
Dat is het algemene beeld. OLAF werkt tevens nauw samen met alle andere internationale instellingen om misbruik tegen te gaan van gelden die beschikbaar zijn gesteld voor humanitaire hulp en andere projecten.
Als de geachte afgevaardigde over specifieke gegevens beschikt die voor dit soort zaken relevant kunnen zijn, spoort de Commissie hem aan deze aan OLAF te overhandigen. Vervolgens zal OLAF deze gegevens beoordelen en in overeenstemming met zijn mandaat passende besluiten nemen.
Nikolaos Chountis
- (EL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de indruk die in Griekenland bestaat ten aanzien van het Siemens-schandaal, wordt goed weergegeven in de pers, namelijk dat het grootste schandaal van het naoorlogse Griekenland definitief zal verjaren nu het constitutioneel hof van de Bondsrepubliek Duitsland in zijn tweede beslissing heeft geoordeeld dat de heer Christoforakos, voormalig directeur van Siemens Griekenland en hogepriester van de corruptie, niet door Duitsland aan Griekenland uitgeleverd kan worden.
Dat is de indruk die bestaat. Zo ontvouwt zich dit schandaal in Griekenland, waarin blijkens bekentenissen en uitspraken van Duitse rechtbanken overheidsambtenaren zijn verwikkeld die jarenlang steekpenningen hebben ontvangen voor de gunning van een onbekend aantal overheidsopdrachten en werken aan Siemens, die daarvoor zwart geld gebruikte.
Daarom herhaal ik mijn vraag, mijnheer de commissaris. Iedereen weet dat de meeste van deze overheidsopdrachten medegefinancierde projecten betroffen en alleen uw diensten doen alsof zij van niets weten en verschuilen zich achter mijns inziens arbitraire voorwaarden overeenkomstig de communautaire bepalingen, hetgeen u helaas ook met uw antwoord bevestigt. Er worden vragen gesteld en het antwoord luidt: "Bezorgt u ons gegevens. Wij onderzoeken het vraagstuk en volgen dit op de voet.” Ik wil echter een concreet antwoord. Mijnheer de commissaris, u bent verplicht om het geld van de Europese belastingbetalers te beschermen. Wat zal de Commissie doen om ervoor te zorgen dat de mensen die de communautaire wetgeving inzake overheidsopdrachten hebben overtreden, voor de rechter worden gebracht?
Siim Kallas
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Als verantwoordelijke voor de kwijting van de begroting zal ik binnenkort voor het Parlement en de Commissie begrotingscontrole verschijnen en uitleggen hoe we Europees geld kunnen beschermen en het juiste gebruik ervan kunnen waarborgen; dit is een zeer breed thema.
Ik zeg u opnieuw: als u informatie hebt over misbruik van gelden in medegefinancierde projecten, zouden we het erg fijn vinden, net als overigens DG REGIO en andere diensten, om zulke informatie te ontvangen. Ik kan u verzekeren dat deze informatie uiterst serieus zal worden bekeken.
Wat betreft de uitlevering van een individu tussen lidstaten geldt echter dat dit louter een zaak is van de lidstaten zelf. Geen van de directoraten-generaal die onder mijn verantwoordelijkheid vallen, kan op enigerlei wijze bevorderen dat een persoon op verzoek wordt uitgeleverd.
Betreft: Sigarettensmokkel en verlies aan overheidsinkomsten
In een in augustus gepubliceerd perscommuniqué van het Bureau voor fraudebestrijding werd bericht over de veroordeling van een belangrijke sigarettensmokkelaar in de Verenigde Staten. Deze veroordeling valt toe te juichen, maar het blijft een feit dat de illegale sigarettenhandel de EU jaarlijks niet minder dan 9,5 miljard euro aan gederfde overheidsinkomsten kost en dat dit geld terechtkomt in de zakken van misdadigers en in sommige gevallen gebruikt werd voor de financiering van terreurorganisaties zoals de IRA.
Welke strategie heeft de Commissie om op te treden tegen het feit dat bij 97 procent van de illegaal verhandelde sigaretten de legitieme belastingen worden ontdoken, hetgeen ten koste gaat van de Europese belastingbetaler en ook ten koste van de veiligheid in Europa?
Siim Kallas
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Ik wil de geachte afgevaardigde bedanken voor deze vraag. Daardoor krijg ik namelijk opnieuw de gelegenheid aandacht aan deze immense kwestie te besteden, die nadelige gevolgen heeft voor de begrotingen van de lidstaten. Ook hier kunnen de lidstaten zelf in actie komen. Onderlinge samenwerking is echter van wezenlijk belang en tevens is onze eigen dienst, OLAF, erg actief. OLAF speelt een belangrijke rol in de strijd tegen de internationale sigarettensmokkel.
OLAF heeft een duidelijke strategie. Ten eerste biedt OLAF rechtshandhavingsinstanties in de hele Europese Unie ondersteuning voor de zaken die zij behandelen, en organiseert en coördineert het Europabrede operaties: Operatie Diabolo in 2007, gericht tegen namaaksigaretten uit China die in scheepscontainers naar de EU worden gesmokkeld; Operatie Mudan in 2008, bedoeld om het groeiende probleem van sigarettensmokkel per post aan te pakken; en Diabolo II, met hetzelfde oogmerk als de eerste Operatie Diabolo, die plaatsvond in september 2009.
OLAF verschaft zijn partners inlichtingen over de opkomende dreigingen en werkt samen met de lidstaten, zodat er echt sprake is van internationale samenwerking. Uit het werk van OLAF blijkt dat deze samenwerking moet worden versterkt, maar ik moet ook zeggen dat er gedurende de vijfjarige ambtstermijn van deze Commissie twee zeer belangrijke gebeurtenissen hebben plaatsgehad waarin OLAF een cruciale rol heeft gespeeld.
Het gaat om de ondertekening van de overeenkomst met Phillip Morris en vervolgens de overeenkomst met Japan Tobacco in december 2007, waarbij de grootste tabaksondernemingen erkenden dat zij in bepaalde opzichten tekort waren geschoten wat de eerlijke handel in sigaretten betreft, en aanzienlijke geldbedragen in de EU-begroting stortten; tevens werken zij zeer nauw samen om de sigarettensmokkel te bestrijden, die ook niet in hun belang is.
Dit waren zeer belangrijke wapenfeiten en alle lidstaten hebben de jongste overeenkomst met Japan Tobacco ondertekend.
We blijven samenwerken op dit lastige terrein, maar volgens mij is de situatie dankzij deze twee grote overeenkomsten enigszins veranderd. Er valt een bescheiden vooruitgang te bespeuren.
De zaak die de geachte afgevaardigde heeft genoemd, waarbij een onderdaan uit een derde land is vervolgd en gevangen gezet, is een zeer belangrijke zaak. Dit is een van de vele internationale onderzoeken die OLAF op grond van een dergelijke overeenkomst heeft gecoördineerd. Talrijke vervolgingen in de EU zijn gebaseerd op het werk van OLAF.
Het is voor het eerst dat een onderdaan van een niet-EU-lidstaat in een derde land wordt vervolgd wegens sigarettensmokkel in de EU. Ook hieruit blijkt dat er op mondiaal niveau wordt samengewerkt. Ik kan diverse andere bijzonderheden noemen die gemeld zijn door verbindingsofficieren in China en op andere plaatsen. We hebben er allemaal belang bij deze samenwerking te versterken en de sigarettensmokkel te bestrijden.
Gay Mitchell
(EN) Afgezien van de arbeidsplaatsen die in de geregistreerde bedrijven verloren zijn gegaan, heeft dit alles enorme gevolgen voor de volksgezondheid. De helft van alle patiënten in het grootste ziekenhuis van Ierland, St James's Hospital, heeft een aandoening die verband houdt met roken. Als we in alle andere lidstaten zouden rondkijken, zouden we een soortgelijke situatie aantreffen. Deze illegale sigaretten dragen bij aan dit probleem, maar leveren geen financiële bijdrage aan de oplossing ervan.
Ik heb begrepen dat met de illegale invoer van sigaretten in de Europese Unie 9,5 miljard euro is gemoeid en dat 97 procent niet wordt opgespoord. Wordt het niet tijd dat de Commissie een geïntegreerde aanpak gaat hanteren en bijvoorbeeld bekijkt of het mogelijk is een kustwacht in te zetten om dit probleem te lijf te gaan?
Siim Kallas
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Onlangs bezocht ik een land buiten de Europese Unie waar roken niet verboden is en ik besefte hoe groot het verschil is met de EU waar je in openbare gelegenheden de geur van sigaretten ten minste niet ruikt. Ik veronderstel dat dit de belangrijkste stap is om alle gezondheidsrisico's te vermijden.
Wat betreft de strijd tegen sigarettensmokkel moeten we al onze rechtshandhavingsinstanties inzetten. Dat heeft duidelijk de hoogste prioriteit, maar ook hier geldt dat het de taak van de grenswachten in de lidstaten is om illegale sigaretten in beslag te nemen.
Zelf heb ik een bezoek gebracht aan een haven met zeer geavanceerde apparatuur voor het opsporen van partijen illegale sigaretten, maar dit behoort tot de bevoegdheid van elke afzonderlijke lidstaat. Wij kunnen alleen maar faciliteren, wij kunnen alleen maar inlichtingen verschaffen en al het mogelijke doen om de lidstaten te helpen. Het is aan de nationale grensposten zulke illegale partijen te confisqueren.
Paul Rübig
(DE) Geachte commissaris, aan de sigarettensmokkel vallen drie aspecten te onderscheiden: het geld, de waar en ten slotte de bijbehorende documenten. Kunt u zich voorstellen dat er voor de geldstromen, die ons immers bekend zijn, een eigen belastingvorm wordt ingevoerd?
We kennen al een belasting op financiële transacties, waarbij niet de waar en niet de papieren, maar de transactie zwaar belast wordt. Het lijkt mij een interessante uitdaging om daar met landen als bijvoorbeeld Zwitserland over na te denken.
Siim Kallas
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Ik ben het met u eens dat dit een zeer belangrijk aandachtspunt voor de belastingdiensten is. In Europa kennen we een vrij hoge accijns op tabaksproducten, maar uit de ervaring met de Philip Morris-overeenkomst en de Japan Tobacco-overeenkomst weet ik dat het grotendeels dezelfde ondernemingen betreft, die de voornaamste tabaksproducenten vormen. Het resultaat is dat zij nu samenwerken. Hoe het met Zwitserland zit, weet ik niet; wij hebben geen aanwijzingen dat Zwitserland op dit gebied in Europa in het algemeen problematisch gedrag vertoont. Alle lidstaten beseffen welke dreiging er van de illegale sigarettenhandel uitgaat. Mochten er dus bepaalde aanwijzingen zijn, dan zullen we beslist contact opnemen met de Zwitserse autoriteiten.
De Voorzitter
Daar de vraagsteller afwezig is, komt vraag nr. 27 te vervallen.

Betreft: Onderwijs in de nieuwe Europese beleidsstrategie
In de huidige context van economische recessie gaan stemmen op voor een nieuwe Europese beleidsstrategie voor werkgelegenheid en duurzame, intelligente groei. In deze context zijn talrijke aanbevelingen gedaan op uiteenlopende gebieden, maar inzake onderwijs zijn geen richtsnoeren opgesteld, en zijn door de Commissie of de lidstaten ook geen concrete initiatieven genomen.
Het is noodzakelijk de uitvoering van de Bolognahervorming, die niet zonder moeilijkheden verloopt, af te ronden, de universiteiten en instellingen voor hoger onderwijs te moderniseren, de kennisdriehoek onderwijs-onderzoek-innovatie uit te bouwen en de harmonisering van de beroepsopleiding op Europees niveau te bevorderen. Is de Commissie voornemens op onderwijsgebied maatregelen te nemen of initiatieven te ontplooien met het oog op een nieuwe Europese beleidsstrategie, die erop gericht is tegen 2010 een volledig geïntegreerde Europese Ruimte voor hoger onderwijs te ontwikkelen die op wereldniveau kan concurreren, zorgt voor sociale integratie en hoge kwaliteit levert?
Maroš Šefčovič
Dank u wel voor deze vraag, want het is momenteel een zeer relevant vraagstuk. Ik wil benadrukken dat de Commissie reeds verscheidene jaren haar moderniseringsagenda voor het Europese hoger onderwijs uitvoert onder de paraplu van de Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid.
Deze agenda is vooral gericht op de drie specifieke gebieden curricula, governance en financiering. Hervormingen binnen de curricula worden grotendeels bewerkstelligd in het kader van het Bolognaproces, dat ernaar streeft tegen 2010 een Europese ruimte voor hoger onderwijs tot stand te brengen.
Zoals u weet, is het Bolognaproces geen initiatief van de Commissie, maar een intergouvernementeel proces van 46 Europese landen. De Commissie onderkent echter het vitale belang ervan en neemt deel aan het proces. Zij steunt het Bolognaproces volledig omdat het relevant is voor haar eigen moderniseringsagenda voor het hoger onderwijs.
Enkele initiatieven die we in verband hiermee het afgelopen jaar hebben opgezet, zijn het stimuleren van de kennisdriehoek door het Europees Instituut voor innovatie en technologie op te richten, het bevorderen van de erkenning van onderwijs en opleiding in heel Europa, de invoering van het Europese kwalificatiekader voor een leven lang leren, het Europese systeem voor het verzamelen en overdragen van studiepunten, diplomasupplementen en Europese studiepunten voor beroepsonderwijs en -opleiding.
Een van de doelen is tevens het Europese hoger onderwijs transparanter te maken en betere vergelijkingsmogelijkheden te realiseren. Met het oog hierop worden er plannen opgesteld om de instellingen voor hoger onderwijs te classificeren en op kwaliteit te rangschikken.
De Commissie onderkent verder het grote belang van de arbeidsmarkten van vandaag en morgen en de uitdagingen die daarmee gepaard gaan, vooral voor de jongere generatie. Daarom hebben we het "Nieuwe vaardigheden voor nieuwe banen”-initiatief gelanceerd en een forum universiteiten-bedrijven ingericht waarop personen uit de academische wereld en het bedrijfsleven gedachten, meningen en ervaringen uitwisselen. Dergelijke uitwisselingen dienen een zeer groot belang.
Wat betreft de Europese ruimte voor hoger onderwijs zijn de deelnemende landen het erover eens dat er weliswaar sinds 1999 veel is bereikt, maar dat het project in 2010 niet zal worden afgerond en ten minste tot 2020 zal voortduren.
Vanuit het perspectief van de Commissie moet het Bolognaproces in de komende jaren gericht zijn op verdere vergroting van de mobiliteit in het hoger onderwijs, verdere versterking van de sociale dimensie door eerlijke toegang tot het hoger onderwijs en verdere ontwikkeling van de mondiale dimensie van het proces, dat wil zeggen samenwerking tussen Europese instellingen voor hoger onderwijs en hun partners wereldwijd.
Maria Badia i Cutchet
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, vandaag heb ik voor de tweede maal het genoegen u vragen te stellen en naar uw antwoorden te luisteren. Dank u voor uw woorden. Het is duidelijk dat wij het eens zijn over alles wat er in het Bolognaproces gebeurt.
Mijn vraag had veeleer betrekking op de nabije toekomst en op de niet-nabije toekomst, want de economische crisis waaronder we te lijden hebben, heeft tot gevolg dat er een hele reeks sectoren is, sommige gevestigde sectoren, die geen nieuwe arbeidsplaatsen meer zullen genereren. We hebben het hier over nieuwe arbeidsplaatsen in een nieuwe economie die we 'groen' noemen, om een van de vele benamingen te gebruiken.
Mijn vraag luidt dan ook: hoe wordt deze nieuwe situatie, deze nieuwe economie die we op gang proberen te brengen, vertaald in de leerprogramma's, in de studies van zowel universiteiten als beroepsopleidingen, op het moment dat we, zoals u heel goed weet, net begonnen zijn met het implementeren van het proces van Kopenhagen op het gebied van beroepsopleidingen?
Ik zou meer graag weten over uw standpunt hierover.
Maroš Šefčovič
Volgens mij hebt u opnieuw een zeer belangrijk probleem aangestipt. Vanmorgen hebben we reeds gesproken over het feit dat binnen de Europese Unie momenteel 78 miljoen mensen over basisvaardigheden beschikken of lager gekwalificeerd zijn. Het is zo helder als glas dat er in 2020, de deadline die we onszelf hebben gesteld, niet evenveel banen voor deze mensen beschikbaar zullen zijn.
Daarom moeten we absoluut in actie komen: we moeten ons onderwijsstelsel verbeteren en moderniseren en vooruitgang boeken met onze analyses en onderzoeken om erachter te komen wat deze nieuwe vaardigheden en banen zijn. We moeten vooral de jongere generatie, maar ook de middengeneratie, hierop voorbereiden.
Daarom willen we graag doorgaan met het lopende onderzoek op basis van het strategische kader "Onderwijs en opleiding 2020” voor beleidssamenwerking en wederzijds leren. Dit is slechts een van de kaderregelingen waarin we ons, samen met onderwijsinstellingen en bedrijven, willen blijven inspannen om te voldoen aan de toekomstige eisen voor de meest diverse en relevante combinatie van vaardigheden die onze burgers tegen 2020 nodig zullen hebben.
Gay Mitchell
(EN) Onderwijs is beslist goeddeels een zaak van de regeringen van de lidstaten, maar op één punt kan de Commissie helpen bij de coördinatie: zij kan een eind maken aan wat ik de apartheid in het onderwijsstelsel noem. In grote delen van onze gemeenschap hebben mensen gewoon geen toegang tot tertiair onderwijs.
Neem nu Dublin. Ik kan vijf gebieden noemen die 75 procent van de gevangenisbevolking in Mountjoy Jail, onze grootste gevangenis, uitmaken. Onnodig te zeggen dat in de 21e eeuw nog altijd zeer weinig mensen uit deze gemeenschappen toegang tot tertiair onderwijs hebben. Ik veronderstel dat dit voor heel Europa geldt. Kunt u niet stimuleren dat er normen worden opgesteld om een eind te maken aan deze vorm van apartheid en tertiair onderwijs open te stellen voor iedereen?
Maroš Šefčovič
Aan het begin van uw vraag stelde u heel duidelijk dat er een bepaalde verdeling bestaat qua taken en bevoegdheden. Dat neemt echter niet weg dat de Commissie vierkant achter alle inspanningen staat om een groter aandeel van de bevolking de hoogst mogelijk opleidingen te laten genieten. Heel duidelijk is dat we het moderne karakter van de Europese economie en de welvaart en hoge levensstandaard in Europa alleen kunnen behouden wanneer we het onderwijsniveau verbeteren en, zoals u stelde, kwalitatief hoogstaand tertiair onderwijs toegankelijker maken.
Daarom ben ik van mening dat de Commissie en de lidstaten zeer nauw moeten samenwerken om de voorwaarden te scheppen waaronder studenten of leerlingen met een moeilijke sociaaleconomische achtergrond ook een eerlijke kans krijgen om hoger of universitair onderwijs te volgen.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Tegenwoordig verlaat 19 procent van de jongeren voortijdig het onderwijs. De Europese Unie kan zich niet duurzaam economisch ontwikkelen als er niet genoeg wordt geïnvesteerd in onderwijs en onderzoek. Tot dusver hebben slechts vijf lidstaten meer dan twee procent van het bnp in onderzoek en innovatie geïnvesteerd.
Zowel het bnp van de lidstaten en de begroting van de Gemeenschap worden kleiner door de economische crisis. Daarom bestaat er een risico dat de onderwijs- en onderzoeksbegrotingen de komende jaren worden gereduceerd. Wij moeten echter investeren in onderwijs en innovatie, zodat de Europese Unie haar concurrentiekracht kan behouden en nieuwe werkgelegenheid kan creëren.
Welke maatregelen kan de Commissie samen met de lidstaten nemen om te zorgen dat er een minimumniveau van onderzoek en onderwijs wordt gegarandeerd in de komende jaren?
Maroš Šefčovič
U hebt absoluut gelijk als u zegt dat het percentage vroegtijdige schoolverlaters in Europa erg hoog is. Wij hadden onszelf tot doel gesteld tegen 2010 een percentage van 10 procent te bereiken. Het is zonneklaar dat dit streefcijfer niet wordt gehaald, omdat het huidige aandeel vroegtijdige schoolverlaters op ongeveer 15 procent ligt. U hebt absoluut gelijk als u zegt dat dit geen goed teken is, gezien de noodzaak van hoogwaardig onderwijs in heel Europa.
U hebt ook gelijk dat er onder de huidige omstandigheden veel discussie over de begroting is. Nationale regeringen moeten op allerlei manieren de broekriem aanhalen met betrekking tot de overheidsfinanciën en de financiering van stimuleringspakketten. Heel vaak passen zij exitstrategieën toe om de overheidsfinanciën de komende jaren weer een solide basis te verschaffen.
Welke prioriteiten moeten we stellen? Waar moeten we onze accenten leggen? U hebt vast reeds gemerkt dat er vanuit de Commissie altijd sterk op wordt aangedrongen de financiering van onderzoek en innovatie in het onderwijs op een aanvaardbaar peil te houden. Dat is volgens ons nodig om ons concurrentievoordeel te behouden en te verbeteren en onze toekomstige onderzoekers en ons toekomstig personeel in uiterst competitieve sectoren beter te laten presteren.
U zult zeker geluiden uit de Commissie horen dat de financiering voor aan onderwijs gerelateerde activiteiten en voor onderzoek en innovatie op een zo hoog mogelijk niveau gehandhaafd dient te blijven, zelfs nu we in grote economische moeilijkheden verkeren. Die geluiden klinken luid en duidelijk.
Betreft: Maatregelen om de toegang van jongeren tot kwaliteitsonderwijs te garanderen, jongeren ertoe aan te sporen en te helpen hun studie voort te zetten, en de toegang van jongeren tot de arbeidsmarkt te vergemakkelijken
Er leven in de Europese Unie 96 miljoen jongeren tussen 15 en 29 jaar, die circa 20 procent van de totale bevolking uitmaken. Volgens de statistieken van Eurostat voor 2007 wordt 20 procent van de jongeren onder de 25 jaar bedreigd door armoede, terwijl het als gevolg van de economische en financiële crisis steeds moeilijker wordt een vaste baan te vinden. Nagenoeg 15 procent van de Europese jongeren verlaat de school. In februari van dit jaar had circa 17,5 procent van de Europese burgers onder de 25 jaar geen werk, i.e. meer dan het dubbele van het werkloosheidspercentage op EU-niveau, dat in die periode 7,9 procent bedroeg. Vele Europese jongeren zien zich verplicht tijdelijk werk te accepteren, omdat zij geen vaste baan kunnen vinden.
De toekomst van de Europese Unie hangt af van de jongere generatie. Ik wens de Commissie dan ook te vragen welke maatregelen zij van plan is te treffen om de toegang van jongeren tot kwaliteitsonderwijs te garanderen, jongeren ertoe aan te sporen en te helpen hun studie voort te zetten, en de toegang van jongeren tot de arbeidsmarkt te vergemakkelijken, zodat zij zich beter kunnen integreren in de samenleving.
Maroš Šefčovič
Mijnheer de Voorzitter, sommige zaken heb ik al in mijn vorige antwoord aangekaart, maar dit is duidelijk een zeer belangrijk onderwerp en ik zal proberen als reactie op deze vraag enige andere aanvullende informatie te verschaffen.
Zoals u weet, zijn in overeenstemming met de artikelen 149 en 150 van het EG-Verdrag de lidstaten verantwoordelijk voor de inhoud en organisatie van onderwijs- en opleidingssystemen. Het is echt aan hen besluiten te nemen over de inhoud van hun onderwijsprogramma's. Dat geldt voor alle niveaus van onderwijs en opleiding.
De Commissie onderkent evenwel het belang van de kwestie waarvoor de geachte afgevaardigde aandacht vraagt, en helpt de lidstaten hun hervormingen via de open coördinatiemethode door te voeren.
In de aanbeveling van 2006 inzake sleutelcompetenties voor een leven lang leren wordt beschreven welke sleutelcompetenties jongeren tijdens hun initieel onderwijs en hun initiële opleiding moeten ontwikkelen zodat zij voor het leven als volwassene worden toegerust en zeer goede arbeidsvaardigheden aanleren voor de toekomst. Vanuit dit perspectief moeten we ook kijken naar het reeds eerder genoemde strategische kader voor Europese samenwerking op het gebied van onderwijs en opleiding ("ET 2020”). Ik wil onderstrepen dat, wat de eerste cyclus van dit programma betreft, de Commissie het als een van haar prioriteiten beschouwt om de lidstaten samen te laten werken aan het verbeteren van de basisvaardigheden op het gebied van lezen, wiskunde en de exacte vakken en om meer haar best te doen om het aantal voortijdige verlaters van onderwijs en opleiding terug te dringen.
Via het Kopenhagenproces werken de lidstaten van de Europese Unie steeds meer samen om ervaringen te delen en de banden tussen beroepsonderwijs en -opleiding en de arbeidsmarkt te verstevigen zodat jongeren beter zijn toegerust om de arbeidsmarkt te betreden. Beroepsopleidingen aantrekkelijker en kwalitatief beter maken vormt een hoofdprioriteit, evenals het bevorderen van een leven lang leren en verwante beleidszaken, zodat we een Europese beroepsbevolking krijgen die flexibel is en zich kan aanpassen aan veranderingen op de arbeidsmarkt.
Laat ik nog enkele andere programma's noemen: de mobiliteitscampagne van het Leonardo da Vinci-programma is eveneens een uiterst effectief middel om jongeren te helpen de arbeidsmarkt te betreden. Het gaat hierbij vooral om leerlingen en andere jongeren op de arbeidsmarkt. Dankzij dit programma kunnen zij een deel van hun opleiding in een ander land volgen. Tot dusver zijn de resultaten erg gunstig omdat tijdens deze buitenlandse stages juist de vaardigheden worden verbeterd die werkgevers goed kunnen gebruiken. De talenkennis en interculturele vaardigheden worden verbeterd.
Tevens wil ik het Erasmusprogramma noemen, maar vanuit een iets andere invalshoek, omdat we tot nu toe vooral hebben gesproken over studentenuitwisselingen tussen universiteiten. Sinds 2007 ondersteunt het Erasmusprogramma echter ook stages van studenten bij bedrijven. Vanaf het begin was dit programma een groot succes. Alleen al in het eerste jaar deden meer dan 20 000 studenten een werkstage in het buitenland en waren er ruim 15 000 bedrijven bij betrokken. Dit is één voorbeeld van hoe we de inzetbaarheid van afgestudeerden kunnen vergroten en kunnen werken aan een betere samenwerking tussen universiteiten en het bedrijfsleven.
We hebben het reeds gehad over de positieve gevolgen van het Bolognaproces voor de mobiliteit van studenten en de samenwerking tussen universiteiten en instellingen voor hoger onderwijs, dus ik zal niet herhalen wat ik een paar minuten geleden heb gezegd.
Tot slot wil ik benadrukken dat de Commissie onderkent op welke specifieke moeilijkheden jongeren stuiten wanneer zij de arbeidsmarkt betreden. In het kader van de Lissabonstrategie voor groei en meer en betere banen richten de Commissie en de Europese Raad zich nu specifiek op de verbetering van de werkgelegenheid onder jongeren. De lidstaten hebben zich met de goedkeuring van het Europees Jeugdpact in 2005 ertoe verplicht meer aandacht te besteden aan de integratie van jongeren in het onderwijs, op de arbeidsmarkt en in de maatschappij als geheel, maar de eerste zeer veelbelovende resultaten hebben vanwege de huidige economische crisis geen vervolg gekregen. Het is waar dat jongeren bijzonder hard getroffen zijn door de crisis omdat zij als eersten hun baan kwijtraakten. In haar mededeling "Een gezamenlijk engagement voor de werkgelegenheid” van juni 2009 spoort de Commissie de lidstaten en sociale partners aan ervoor te zorgen dat jongeren, ondanks het ongunstige economische klimaat, toegang hebben tot kwaliteitsonderwijs en -opleidingen en vooral tot hoogwaardige leerplaatsen en stages.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Het risico bestaat dat het voor jongeren moeilijker zal zijn om werk te vinden vanwege de economische crisis, en dat ze een baan moeten accepteren onder hun niveau, of dat ze langer gedwongen werkloos zijn. De Commissie moet ervoor zorgen dat deze jongeren de mogelijkheid krijgen om tijdens hun werkloze periode een opleiding te volgen, en niet op achterstand worden gesteld door vereisten van een minimumhoeveelheid ervaring, soms wel vijf tot tien jaar. Welke maatregelen wil de Commissie nemen in dit verband?
Maroš Šefčovič
U hebt helemaal gelijk dat de Commissie en de lidstaten onder de huidige omstandigheden zeer creatief moeten zijn, willen zij de situatie voor jonge mensen dusdanig verbeteren dat deze ofwel hun banen beter kunnen behouden ofwel, wanneer zij die reeds hebben verloren, opnieuw worden geschoold en beter worden voorbereid op een volgende mogelijkheid. De Commissie werkt nauw samen met de lidstaten en met tal van deskundigen. Gezien de huidige omstandigheden richt men zich daarbij op de volgende drie vlakken: hoe kunnen wij deze periode gebruiken om te zorgen dat jonge mensen de juiste basisvaardigheden en de belangrijkste competenties verwerven, hoe kunnen wij hoogwaardig onderwijs toegankelijk maken voor iedereen en hoe kunnen wij de kwaliteit van het lesgeven en leren op scholen waarborgen. Ik geloof dat dit basisvoorwaarden zijn als wij jonge mensen zodanig willen toerusten dat ze deze moeilijke periode te boven kunnen komen en als wij hen beter willen klaarstomen voor de volgende golf banen, die hopelijk worden gecreëerd zodra de crisis voorbij is.
Betreft: Vrijwilligerswerk in de sport
Kan de Commissie aangeven welke initiatieven zij van plan is te gaan nemen om vrijwilligerswerk in de sport in Europa actiever te bevorderen?
Maroš Šefčovič
Vrijwilligerswerk in het verenigingsleven speelt een belangrijke rol binnen de beleidsvorming van de EU. Dit heeft te maken met het profijt dat de samenleving ervan ondervindt in de zin van samenhang, integratie, democratie en burgerschap, maar ook met de duidelijke, intrinsieke economische waarde die vrijwilligerswerk oplevert. Vrijwilligerswerk biedt tal van mogelijkheden voor informeel onderwijs en verdient het daarom passende erkenning te krijgen. Vrijwilligerswerk komt voor in vele sectoren, maar sport heeft structurele, specifieke kenmerken.
Vrijwilligerswerk in de sport vormt de basis voor de organisatie, het bestuur en de uitvoering van sportactiviteiten in nieuwe lidstaten en speelt een fundamentele rol in de ondersteuning van de algehele sportstructuur. Dit belang van het vrijwilligerswerk in de sport is op politiek niveau herhaaldelijk door de EU erkend: in haar Witboek sport van 2007 bevestigt de Commissie expliciet de rol van vrijwilligerswerk als een van de gemeenschappelijke elementen van de benadering van sport binnen Europa. Middels het zogenaamde Pierre de Coubertin-actieplan wordt er in het witboek naar gestreefd vrijwilligerswerk in de sport en non-profitsportorganisaties te bevorderen door middel van specifieke acties, met inbegrip van een studie naar vrijwilligerswerk en de uitwisseling van goede praktijken binnen de informele EU-werkgroep inzake non-profitsportorganisaties.
Daarnaast zijn er projecten met betrekking tot vrijwilligerswerk in de sport gefinancierd via de programma's "Europa voor de burger” en "Jeugd in Actie”. In het voorjaar van 2009 is een nieuwe studie naar vrijwilligerswerk gestart. Hierin wordt vrijwilligerswerk in het algemeen omschreven en zal tevens het vrijwilligerswerk in elk van de 27 lidstaten worden gespecificeerd. De bedoeling is om te komen tot een diepgravende analyse van de mogelijkheden en problemen. De studie zal worden gevolgd door aanbevelingen aan de lidstaten van de Europese Unie, het maatschappelijk middenveld en de sportverenigingen. De resultaten van de studie worden eind 2009 verwacht, dus wij zullen ze in ieder geval de komende weken ontvangen.
Wij geloven dat deze studie zal bijdragen aan een beter inzicht in het vrijwilligerswerk in de sport, zowel in maatschappelijke als in economische zin. Op basis van dit betere inzicht kunnen we vervolgens tegemoetkomen aan de politieke wens om vrijwilligerswerk in de sport en de onderliggende structuur daarvan in een EU-context te bevorderen.
Zoals aangegeven in haar voorstel, dat nog steeds in behandeling is, is de Commissie ook van plan vrijwilligerswerk in de sport te bevorderen in het kader van het Europees Jaar van het vrijwilligerswerk (2011). Als het Verdrag van Lissabon in werking treedt, zal goed moeten worden nagedacht over de uitvoering van nieuwe bepalingen ten aanzien van sport, waaronder de specifieke verwijzing naar de bevordering van sportstructuren op basis van vrijwilligerswerk op EU-niveau. In dat geval zal de Commissie alle betrokken belanghebbenden raadplegen om zo beleid en passende initiatieven met een duidelijke meerwaarde voor de EU te ontwikkelen.
Liam Aylward
(EN) Ik wil de commissaris bedanken, in het bijzonder voor zijn verwijzingen naar het Witboek sport, waar ik mij bij aansluit.
Ik zou willen wijzen op het probleem van obesitas, hetgeen op het moment een van de ernstigste volksgezondheidsproblemen in Europa is. Naar schatting zijn er 22 miljoen kinderen met overgewicht in de Europese Unie, waarvan 5,1 miljoen worden beschouwd als zwaarlijvig. Deze toename van kinderobesitas is uitermate zorgwekkend. Aangezien kinderobesitas nauw verbonden is met obesitas op latere leeftijd, kan het probleem maar beter op een zo vroeg mogelijke leeftijd worden aangepakt.
Hoe denkt de Commissie vrijwilligerswerk in de sport en het concept van 'sport voor iedereen' te koppelen aan de strijd tegen de toename van obesitas onder kinderen in de Europese Unie en de lidstaten? Is het misschien mogelijk dat uw departement een educatief programma opzet om te zorgen dat de boodschap in geheel Europa en elk van de lidstaten doorkomt?
Maroš Šefčovič
Dank u dat u dit belangwekkende onderwerp aansnijdt, een onderwerp dat ook enigszins gerelateerd is aan de volgende vraag. Ik ben het volledig met u eens dat obesitas onder kinderen en in een later stadium onder volwassenen een van de urgentste problemen is waar wij in de Europese Unie voor staan. Ik zal later komen te spreken over studies die zijn verricht en waarin dit onderwerp onder de loep wordt genomen. Het is duidelijk dat deze zaak twee kanten heeft. Enerzijds moeten wij er alles aan doen om de sportactiviteiten op school te verbeteren en sport bij volwassenen aan te moedigen; anderzijds moeten wij zeer voorzichtig zijn waar het gaat om voedingsrichtlijnen.
Zoals u ongetwijfeld weet, hebben de meest recente studies ondubbelzinnig aangetoond dat wij in de jaren vijftig waarschijnlijk een grotere inname aan calorieën hadden. In die tijd consumeerden wij meer vet, maar bestond het probleem van obesitas nog niet. Dit kan eenvoudig verklaard worden met het feit dat mensen toen veel meer bewogen en veel meer lichaamsbeweging hadden. Een van de conclusies is daarom dat wij de strijd tegen obesitas niet kunnen winnen met aanbevelingen over het dieet alleen. Dit alles zal nu eenmaal ook moeten worden gekoppeld aan adequate lichaamsbeweging.
In dit opzicht wacht de Europese Unie nog altijd op ware bevoegdheden ten aanzien van de sport. Wij wachten nog altijd op de voltooiing van het ratificatieproces van het Verdrag van Lissabon. Op dat moment zal de Commissie uitgebreid gaan beraadslagen met alle belanghebbenden, zodat wij zo goed mogelijke, algemeen geaccepteerde en positieve initiatieven kunnen nemen. Dit zal een van de onderwerpen zijn waarop wij ons moeten concentreren, aangezien een vermeerdering van het aantal uren dat aan lichamelijke oefening wordt besteed, een van de manieren is waarop wij op positieve wijze de situatie onder kinderen kunnen verbeteren. Dit zal niet zo heel moeilijk zijn om te introduceren en ik ben er zeker van dat het zeer belangrijke en positieve resultaten zal opleveren.
Marian Harkin
(EN) In uw antwoord op de vraag van de heer Aylward zei u dat vrijwilligerswerk een duidelijke economische waarde heeft. Dat is juist, en daarnaast ook een maatschappelijke waarde. En omdat u in uw antwoord ook verwees naar het Europees jaar van het vrijwilligerswerk 2011, zou ik de Commissie graag willen vragen waarom zij voor dit jaar een begroting van 6 miljoen euro heeft voorgesteld, terwijl het jaar 2010 nota bene een begroting zal hebben van 18 miljoen euro.
Vrijwilligerswerk is vrij in de zin dat het vrijwillig wordt geboden, maar dat is geen reden waarom de Europese Commissie niet zou moeten investeren in de 100 miljoen vrijwilligers in de gehele EU. Ik zou daarom graag uw mening willen horen over het bedrag aan financiering dat voor dit jaar is toegewezen, omdat ik oprecht geloof dat dit niet voldoende is.
Maroš Šefčovič
Ik was zojuist in overleg met mijn kabinetschef om u een zo exact mogelijk antwoord te geven. Voor zover mijn kennis reikt, is er voor het gehele jaar van het vrijwilligerswerk een bedrag van 8 miljoen euro toegewezen. Ik geloof dat wij met een goede planning - waar wij hopelijk mee kunnen beginnen zodra het besluit is genomen - en met dit bedrag echt het belang van vrijwilligerswerk, de voordelen ervan voor de samenleving en de besparingen die het oplevert voor het organiseren van maatschappelijke, culturele en overige activiteiten, voor het voetlicht kunnen brengen. Het is mijn overtuiging dat wij met dit geldbedrag de doelstellingen die u in uw vraag noemde, absoluut kunnen halen.
Betreft: Witboek sport
Welke programma's voert de Commissie overeenkomstig de beleidsdoelstellingen van het Europese Witboek over sport uit om de voordelen van betere voedingsgewoonten in Europa te onderstrepen?
Maroš Šefčovič
Deze vraag is in zekere zin nog altijd gerelateerd aan mijn eerdere antwoord over hoe wij de dieetpraktijken beter kunnen combineren, hoe wij een gezondere levensstijl kunnen bevorderen en hoe wij Europese waarde kunnen toevoegen aan de nationale beleidsmaatregelen op dit vlak.
Allereerst zou ik erop willen wijzen dat er in het Witboek van de Commissie over een EU-strategie voor aan voeding, overgewicht en obesitas gerelateerde gezondheidskwesties op wordt gewezen hoe belangrijk het is om proactieve stappen te nemen om de neerwaartse trend op het gebied van lichaamsbeweging om te buigen, en dat de acties die in dit witboek en het Witboek sport worden voorgesteld op het vlak van lichaamsbeweging, elkaar wederzijds versterken en aanvullen.
De Commissie heeft een groep op hoog niveau betreffende voeding en lichaamsbeweging opgericht, waarin functionarissen uit alle lidstaten beleidsideeën en goede praktijken kunnen uitwisselen en inzicht kunnen verwerven in al het overheidsbeleid op dit vlak. Zoals u vermoedelijk weet, komt deze groep op hoog niveau ten minste drie maal per jaar bijeen.
Aan de hand van haar volksgezondheidsprogramma geeft de Commissie steun aan initiatieven, onder andere met betrekking tot het opzetten van een netwerk van plaatselijke partnerschappen gericht op voeding en lichaamsbeweging bij jonge mensen.
Om terug te komen op het witboek over voeding zou ik willen wijzen op het feit dat in dit document wordt benadrukt dat de particuliere sector en NGO's een belangrijke rol te spelen hebben. Zij zouden namelijk mede moeten zorgen dat er ook werkelijk een daling van het aantal gevallen van obesitas wordt bereikt.
Het werk van het Europees Platform voor actie met betrekking tot dieet en fysieke activiteit is nog steeds gaande en de leden van het platform maken zich sterk voor acties op dit vlak die erop gericht zijn deze trend om te buigen.
Op het gebied van sport blijft het witboek zonder meer het belangrijkste referentiepunt. In het witboek worden op het vlak van sport en gezondheid meerdere acties voorgesteld, die gezamenlijk uitdrukking geven aan het concept van gezondheidsbevorderende lichaamsbeweging. Dit omvat ook steun voor een gezondheidsbevorderend netwerk. Daarnaast worden er meer financieringsmogelijkheden voor projecten op dit vlak voorgesteld, namelijk in de context van het zevende kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, het volksgezondheidsprogramma van de EU, de programma's "Europa voor de burger” en "Jeugd in Actie” en het programma "Een leven lang leren”.
De EU-richtsnoeren voor lichaamsbeweging die in 2008 zijn aangenomen, kunnen eveneens worden aangemerkt als een bijdrage aan de voorlichting van de burger over de voordelen van lichaamsbeweging en het werken aan een goede balans tussen voeding en lichaamsbeweging.
De Commissie is momenteel bezig met het uitvoeren van een voorbereidende actie op het gebied van sport om de weg te bereiden voor toekomstige EU-acties overeenkomstig de door het Parlement genomen begrotingsbesluiten. De voorbereidende actie 2009 heeft reeds een duidelijke indicatie gegeven van het grote belang dat wordt gehecht aan het vlak van gezondheidsbevorderende lichaamsbeweging: 64 procent van de aanvragen voor de actie betreffen dit vlak.
Brian Crowley
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de commissaris bedanken voor zijn antwoord. Eigenlijk had dat antwoord weinig te maken met mijn eerdere vraag; het ging mij daarbij om iets anders.
De commissaris roerde twee punten die ik aan de orde wilde stellen: ten eerste ten aanzien van de groep op hoog niveau betreffende voeding en lichaamsbeweging die bijeenkomt om te praten over soorten voeding en dieetvoorwaarden, maar ook over de misleidende reclame van veel betrokken partijen die zeggen dat sport samengaat met bepaalde soorten producten en additieven, terwijl die zeer schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid. In plaats van natuurlijke producten te gebruiken om een betere en gezondere omgeving te creëren voor al die mensen die een sport willen beoefenen, worden er supplementen gebruikt zoals groeihormonen die worden opgelost in bepaalde drankjes en "energy drinks”. Deze drankjes worden verkocht op basis van de bewering dat ze extra energie of extra pit geven, maar in werkelijkheid veroorzaken ze grote gezondheidsproblemen. Daarom wilde ik wijzen op het mooie van sport en wat sporters allemaal doen om een goede conditie te krijgen, maar tegelijk al die mensen die zich op een lager niveau met sport bezighouden, proberen te doen beseffen dat je van een sportdrankje tussendoor niet direct de beste sporter van de wereld wordt.
Maroš Šefčovič
Ik geloof dat u helemaal gelijk hebt. Als je vandaag de dag naar een fitnessclub gaat, dan zie al voordat je überhaupt bij de apparaten bent aanbeland, al kasten vol staan met allerlei producten, voedingssupplementen, 'energy drinks' etc. U hebt helemaal gelijk dat er op dit vlak grof geld wordt verdiend en dat wij zorgvuldig moeten nadenken over hoe wij hier mee om moeten gaan en hoe wij de juiste balans kunnen vinden. Mensen moeten enerzijds de mogelijkheden hebben om te sporten en goede producten tot zich te nemen en moeten anderzijds goed worden voorgelicht over wat voor producten ze eigenlijk gebruiken.
Ik denk dat het heel belangrijk is dat er een voorlichtingscampagne komt over de negatieve gevolgen van dergelijke producten. Vanuit het oogpunt van consumentenbescherming moeten deze producten heel duidelijk worden omschreven en moet duidelijk worden aangeven wat de negatieve effecten van de consumptie van deze producten voor sporters kunnen zijn. Ik sluit mij helemaal aan bij uw woorden dat wij moeten nadenken over hoe wij de negatieve effecten kunnen vermijden van het beoefenen van een sport en het vervolgens geheel tenietdoen van de voordelen daarvan door het gebruik van producten die schadelijk zijn voor de gezondheid.
Betreft: Moeilijkheden van het Sloveense theater in Triëste
De EU heeft dringend behoefte aan een commissaris voor mensenrechten. De rechten van minderheden worden in de EU flagrant geschonden. Bijvoorbeeld in de volgende situatie in Italië. Een van de peilers van de nationale identiteit en cultuur van de Sloveense minderheid in Italië is het Sloveense theater (Slovensko stalno gledališče) in Triëste, dat al in 1945 door de gemeentelijke, provinciale en regionale Italiaanse autoriteiten is opgericht.
Het theater heeft altijd financiële moeilijkheden gehad, omdat de Italiaanse autoriteiten geen vaste financiering verstrekken. Het theater is in september wegens financiële moeilijkheden met de uitvoering van zijn programma moeten stoppen. De Italiaanse staat heeft een belangrijke interne en internationale verplichting om in de behoeften van de Italiaanse burgers die lid van de Sloveense minderheid zijn, te voorzien. De Italiaanse staat eerbiedigt de rechten van zijn eigen burgers niet en voert door het theater te verhinderen te functioneren een beleid van actieve assimilatie van een minderheid. In Slovenië wordt dit optreden gezien als flagrante niet-nakoming van Italiës verplichtingen jegens een minderheid, in dit geval de Sloveense.
Wat kan de Commissie doen om het Sloveense theater in Triëste en daarmee ook de Sloveense taal te behouden?
Maroš Šefčovič
Ik zou het geachte Parlementslid ook voor deze vraag willen danken. Het is duidelijk dat hij op alle mogelijke manieren wil bijdragen aan een betere situatie op dit vlak. Ik zou willen beginnen erop te wijzen dat het optreden van de Gemeenschap op het gebied van cultuur uitgaat van artikel 151, waarin bepaald wordt dat het optreden van de Gemeenschap erop gericht is de samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en zo nodig hun activiteiten te ondersteunen en aan te vullen.
De besluitvorming over de toewijzing van nationale middelen aan culturele instellingen ligt echter bij de lidstaten, en geen enkele communautaire bevoegdheid geeft de Commissie het recht zich in deze keuzen te mengen. Desalniettemin vormen de interculturele dialoog en de bevordering van culturele diversiteit belangrijke doelstellingen van de Europese culturele agenda, en kunnen transnationale projecten op dit vlak daarom in aanmerking komen voor Gemeenschapssteun uit hoofde van het cultuurprogramma.
Deze agenda is meer in het bijzonder gericht op het aanmoedigen van creativiteit en mobiliteit onder kunstenaars, van de publieke toegang tot de kunst en de verspreiding van kunst en cultuur, van de internationale dialoog en van kennis van de geschiedenis en het culturele erfgoed onder Europese burger. Alleen projecten met een Europese dimensie kunnen worden gefinancierd en dit betekent dat ten minste drie (of, in het geval van meerjarige projecten, zes) organisaties uit verschillende lidstaten moeten deelnemen aan het project.
Exploitatiesubsidies voor een enkele culturele instelling zijn alleen mogelijk als de activiteiten op Europees niveau worden verricht in ten minste zeven verschillende, aan het culturele programma deelnemende landen. Daarbij moet worden vermeld dat de Commissie een strategie heeft ontwikkeld ter bevordering van meertaligheid in de Europese Unie, waaronder officiële, nationale, regionale, minderheids- en migrantentalen vallen.
In haar mededeling van september 2008 getiteld 'Meertaligheid: een troef voor Europa en een gemeenschappelijk engagement' spreekt de Commissie haar steun uit aan alle talen die in de Gemeenschap worden gesproken, met inbegrip van door minderheden gesproken talen. Deze strategie wordt uitgevoerd in nauwe samenwerking met de lidstaten, waarbij echter de besluitvorming ten aanzien van het interne talenbeleid blijft liggen. Het bevorderen van het leren van talen en taalverscheidenheid is ook een van de algemene doelstellingen van het programma "Een leven lang leren”. Uit hoofde van dit programma ondersteunt de Europese Unie projecten en netwerken ter bevordering van alle talen die in de EU worden gesproken, met inbegrip van minderheidstalen.
Daarnaast moet worden benadrukt dat de bescherming van personen die tot een minderheid behoren, een van de beginselen is waarop de Unie is gefundeerd. De Commissie is daarom van oordeel dat de lidstaten alle mogelijke wetsinstrumenten moeten hebben om de rechten van individuele mensen te waarborgen, met inbegrip van diegenen die tot een nationale minderheid behoren, en om proactief op te treden tegen alle vormen van discriminatie. De Europese Commissie geeft daarmee opnieuw uiting aan het belang dat zij hecht aan de bescherming van de fundamentele rechten en het beginsel van non-discriminatie.
Jelko Kacin
(SL) Commissaris, bedankt voor uw antwoord op mijn vraag. U gaat echter in op principes, maar dit is geen probleem van principes. Het is een zeer specifiek probleem dat van invloed is op het dagelijkse leven van mensen. De Commissie is inderdaad van mening dat deze kwestie onder de bevoegdheden van de lidstaten hoort te vallen, maar dit Parlement is van mening dat niet alles in Italië verloopt zoals het hoort. Precies daarom zullen we hier morgen stemmen over een resolutie die voortvloeit uit het debat over mediavrijheid in Italië. De Commissie vindt weliswaar dat zij geen zeggenschap in dezen heeft, maar de meerderheid in dit Parlement is van mening dat de Commissie zich wel degelijk in de positie bevindt om ook dit soort vraagstukken aan te pakken.
Het minderhedenvraagstuk is niet slechts een kwestie van burgerrechten. Het is tevens een kwestie van verantwoordelijkheid van de staat zelf voor de rechten van zijn minderheden en van eerbiediging van die rechten door de staat. Commissaris, het doet mij deugd u te horen praten over discriminatie en de aanpak ervan, maar het punt is dat geen enkele minderheid kan overleven zonder positieve discriminatie. Een minderheid heeft behoefte aan extra begrip en steun en extra morele, politieke en financiële steun als zij wil overleven. Dat is positieve discriminatie. En in dit specifieke geval, commissaris, hebben we het over een instelling die was opgericht door bovengenoemde staat. Dit theater bestaat al meer dan veertig, vijftig jaar en elk jaar horen we weer hetzelfde verhaal. Het weigeren van financiële steun tot aan het eind van het jaar is een vorm van politieke druk en zoals u weet hebben alle Slavische volken een gezegde van vergelijkbare strekking: een lege tas kan niet rechtop blijven staan. We hebben concrete financiële actie nodig.
Maroš Šefčovič
Ik begrijp volledig dat u zich zorgen maakt, maar wij zullen als Commissie toch moeten handelen op basis van de zeer duidelijke regels die zijn ingesteld, met name op het vlak van de toewijzing en uitbetaling van begrotingsgelden.
Daarom probeerde ik u in mijn antwoord inzicht te geven in de mogelijkheden die wij op Europees niveau hebben om het Sloveense theater te steunen.
De enige mogelijkheid voor de Commissie om in dit opzicht financiële steun te bieden is als het bestuur van het theater samenwerkingsverbanden opzet met buurlanden en onder de huidige voorwaarden actief wordt in het culturele programma. Dit zou naar mijn mening haalbaar en mogelijk zijn, en ik geloof dat het niet alleen in het belang van de theaters zou zijn, maar ook in dat van recensenten en overige partners waarmee het Sloveense theater in de toekomst kan samenwerken, aangezien de Commissie enkel onder deze voorwaarden daadwerkelijk kan kijken naar een mogelijke financiering van deze concrete acties, voorwaarden die nu eenmaal onomwonden het element van een Europese meerwaarde en Europese samenwerking in dat opzicht omvatten.
Zoals u weet kunnen wij geen financiering bieden als wij niet een speciale begrotingslijn voor dat soort project hebben. Ik begrijp volledig dat het debat op dit vlak vaak uitermate verhit is, omdat het nu eenmaal landen, nationaliteiten en talen betreft. Daarom denk ik dat het Europees Parlement een goed platform vormt om dit debat te voeren, zoals u in uw aanvullende vraag ook aangaf.
De Voorzitter
Het vragenuur is gesloten.
De vragen die wegens tijdgebrek niet zijn beantwoord, zullen schriftelijk worden beantwoord (zie bijlage).
