Goedkeuring van de notulen van de vorige vergadering
De Voorzitter
De notulen van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?
(De notulen worden goedgekeurd)

Wurtz
Mijnheer de Voorzitter, zoals u weet wordt vandaag de elfde Internationale Dag van de persvrijheid gevierd. Er zijn zeker vele collega' s die van deze gelegenheid gebruik willen maken om hun steun te betuigen aan de strijd voor de persvrijheid, een strijd die overigens ook zinvol blijkt te zijn, want volgens Journalisten zonder grenzen zitten er op dit moment minder journalisten gevangen en is er minder sprake van perscensuur dan een jaar geleden.
Toch wordt er nog op grote schaal druk uitgeoefend op journalisten en is de persvrijheid in veel landen aan banden gelegd. Aan de lijst van landen die door Journalisten zonder grenzen in dit verband wordt genoemd, zoals Birma, Syrië, China, Ethiopië, Tunesië en vele andere, moeten steeds meer maffiaorganisaties, terroristische groeperingen en fundamentalistische bewegingen worden toegevoegd. Zeer onlangs hebben we bovendien het trieste nieuws vernomen van het overlijden van Brice Fleutiaux, een Frans journalist die maandenlang gegijzeld is geweest in Tsjetsjenië en voor wiens vrijlating wij overigens nog stappen ondernomen hebben. Hij is niet in staat gebleken de depressie die volgde op zijn gevangenschap te overwinnen en heeft een einde aan zijn leven gemaakt. Ik vind dan ook dat deze dag aanleiding moet zijn om onze gezamenlijke betrokkenheid bij dit wezenlijke aspect van de democratie andermaal tot uitdrukking te brengen.

De Voorzitter
 Ik ben het volledig met u eens, mijnheer Wurtz. Wij nemen nota van uw verklaring.

González Álvarez
Mijnheer de Voorzitter, ik verzoek het Voorzitterschap een brief te sturen of de stappen te ondernemen die het wenselijk acht om een einde te maken aan het geweld dat de Afro-Colombiaanse gemeenschappen aan de westkust van Colombia te verduren hebben. In december heb ik samen met andere afgevaardigden een brief gestuurd omdat de Afro-Colombiaanse gemeenschappen in gevaar verkeerden. Eergisteren zijn zeven van hun leden om het leven gebracht. Ik heb hier de namen en de leeftijd van de vermoorde personen. Het schrijnendste is evenwel dat honderden andere leden van de Afro-Colombiaanse gemeenschappen nog steeds worden bedreigd.
Er rest ons geen tijd meer om een nieuw schrijven aan de heer Pastrana te richten. Daarom ben ik van oordeel dat het Voorzitterschap van het Parlement in de bres moet springen en de nodige maatregelen moet treffen om ruchtbaarheid aan dit probleem te geven en dergelijke bloedbaden in de toekomst te voorkomen. Mijnheer de Voorzitter, daarom dring ik erop aan dat het Voorzitterschap een brief aan de heer Pastrana en de Europese instellingen doet toekomen om hun aandacht te vestigen op het geweld en een verslechtering van de situatie te voorkomen.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mevrouw González Álvarez. Aangezien u nauw betrokken bent bij de verdediging van de mensenrechten in Zuid-Amerika en andere landen hoef ik u niet te vertellen dat het Parlement deze problemen op de voet volgt.
Ik zal de Voorzitter van het Parlement van uw verzoek in kennis stellen zodat zij contact kan opnemen met de Colombiaanse regering en een poging kan worden gedaan deze bijzonder ernstige problemen in goede banen te leiden en te verhelpen.

Stabiliteits- en convergentieprogramma's
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0127/2001) van de heer Katiforis, namens de Economische en Monetaire Commissie, over de jaarlijkse evaluatie van de tenuitvoerlegging van de stabiliteits- en convergentieprogramma's.
De heer Katiforis heeft het woord gedurende zeven minuten.

Katiforis
Mijnheer de Voorzitter, de stabiliteits- en convergentieprogramma' s die vandaag ter beoordeling aan de voltallige vergadering zijn voorgelegd, zijn de tweede actualisering van de programma' s uit 1999, die toen door veertien landen waren ingediend. Griekenland was het enige land dat geen programma had ingediend en doet dat nu dit jaar voor het eerst.
Als u het goed vindt, wil ik graag met dit laatste programma beginnen. Daarin komt namelijk een situatie tot uiting die als kenmerkend mag worden beschouwd en die mij natuurlijk welbekend is. Deze programma' s zijn deel van het mechanisme voor toezicht op de eerbiediging van het Stabiliteitspact. Het Stabiliteitpact is een pact voor begrotingsdiscipline waarmee met name twee doelstellingen worden beoogd: de beperking van het jaarlijks begrotingstekort tot maximaal 3% en de verwezenlijking van een begrotingsevenwicht of -overschot gedurende een heel begrotingsjaar. Als men in 1993 zou hebben gezegd dat de Griekse economie deze doelstellingen binnen zeven jaar zou hebben bereikt, zou men voor gek zijn verklaard. Griekenland was het land van de inflatie - 13% in 1993 - en de tekorten - meer dan 14% van het BNP in 1993. Griekenland was in de Europese Unie een voorbeeld van hoe het juist niet moest. Bijna niemand geloofde toen dat dit land in staat zou zijn uit het slop te raken. Voor eind 2001 verwacht men nu - en dit wordt ook door de Raad bevestigd - een begrotingsoverschot in Griekenland van 0,5% van het BNP. In 2002 zal dit overschot oplopen tot 1,5% en in 2003 tot 2%. De inflatie zal worden teruggebracht van 13% tot slechts 2,3%. Neemt u mij niet kwalijk, mijnheer de Voorzitter, dat ik hier kort op in ben gegaan, maar de aansluiting van Griekenland bij de cultuur van prijs- en begrotingsstabiliteit was misschien het laatste hoofdstuk in de succesvolle bezegeling van het beleid in heel Europa.
Deze spectaculaire ommezwaai in de laatste lidstaat die de criteria van Maastricht kon halen, is meer algemeen een weergave van het klimaat van prijs- en begrotingsstabiliteit dat dankzij de inspanningen ter ondersteuning van de gemeenschappelijke munt in Europa tot stand kon worden gebracht. De Economische Commissie brengt in haar resolutie voldoening tot uiting over de behaalde prijs- en begrotingsstabiliteit. Daarin zegt zij dat de lichte overschrijding van het door de Europese Centrale Bank vastgestelde maximale inflatiepercentage niet te wijten is aan interne economische tekortkomingen, maar aan externe schokken (aardolieprijs, waardeverlies van de euro ten opzichte van de dollar). Daarin zegt zij tevens dat de handhaving van het begrotingsevenwicht, en dus van de prijsstabiliteit op middellange termijn, alleen mogelijk zal zijn met een robuuste, door een sterke productiestijging gekenmerkte economie in Europa.
De productie steeg in 2000 met gemiddeld 3,3%. In Oostenrijk hadden wij 3,5%, in Finland 5,2%, in Griekenland 4,1%, in Ierland een schitterende 10,7%, in Luxemburg 8,3%, in Nederland 4,5%, in Portugal 3,3% - precies het communautair gemiddelde dus - in Spanje 4% en in Zweden 3,9%. Helaas zal deze groei zich niet kunnen voortzetten. Door de gestegen aardolieprijzen, de hogere rentevoeten en de vertraging in de Amerikaanse economie was men gedwongen de aanvankelijke prognoses te herzien. Nu is sprake van een groei van 2,4 à 2,8%. Daarom zullen wij in het lopend jaar minder riant zitten. Dit jaar zullen wij niet hetzelfde begrotingsoverschot hebben als in 2000, ofschoon dit geenszins meteen tekorten betekent. Daarom is het belangrijk dat de overheidsuitgaven ter ondersteuning van de groei goed worden georganiseerd en gebruikt, vooral met het oog op de in Lissabon besloten doelstellingen op lange termijn: herstel binnen tien jaar van volledige werkgelegenheid, toename van de actieve bevolking tot 70% van de totale bevolking, gemiddelde economische groei van 3%, reorganisatie van de verzorgingsstaat en bevordering van de kenniseconomie.
De ingediende stabiliteitsprogramma' s tonen aan dat de lidstaten zich bewust zijn van de vereisten. Zij gebruiken de overschotten voor afbetaling van de overheidsschuld, belastingverlaging, verhoging van de overheidsinvesteringen en, op meer lange termijn, voor stabilisering van het openbaar pensioenstelsel. Aan dit laatste wordt momenteel veel aandacht geschonken en daarvoor worden middelen opgenomen in een reservehoofdstuk.
Al deze manieren om de sterke begrotingspositie te gebruiken zijn aanvaardbaar. De Economische Commissie geeft daar ook steun aan, zij het dan niet altijd in dezelfde mate. De Raad beschouwt vermindering van de overheidsschuld als een fundamentele prioriteit. Hij heeft geen bezwaar tegen overheidsinvesteringen, mits daardoor de beperking van de overheidsschuld niet in het gedrang komt, en schijnt tegen belastingvermindering te zijn. Wij zijn daarentegen van mening dat de bewerkstelliging van primaire overschotten en de manier waarop deze worden gebruikt geen principiële kwestie zijn, maar veeleer een kwestie van politieke opportuniteit die telkens beoordeeld moet worden aan de hand van de heersende omstandigheden en de bestaande vereisten inzake economische beheer. De huidige situatie wordt gekenmerkt door een dreigende, ernstige recessie van de Amerikaanse economie en door de permanente behoefte aan meer arbeidskrachten in Europa. Ons inziens zijn de afbetaling van de overheidsschuld en de belastingvermindering minder belangrijk dan de financiering van overheidsinvesteringen, mits deze investeringen geschieden met begrotingen die in evenwicht zijn en geen tekorten vertonen. Met overheidsinvesteringen kan men een groei ondersteunen die tekenen van vermoeidheid begint te vertonen en de structurele veranderingen stimuleren die noodzakelijk zijn om een moderne, in technologisch opzicht baanbrekende economie met volledige werkgelegenheid in Europa te verwezenlijken. U mag niet vergeten dat voor een aanzienlijke vermindering van de werkloosheid een gestage economische groei van 3% nodig is. Wij kunnen echter niet zeggen dat onze economie erin geslaagd is dit doel permanent te bereiken.
Tot slot heb ik, mijnheer de Voorzitter, nog een verzoek aan de commissaris. De Economische Commissie is namelijk ongerust over het feit dat de Unie nog steeds niet bereid is de bevoegde commissie van het Parlement de gedetailleerde technische evaluaties van elk programma ter beschikking te stellen. Wij dringen trouwens ook aan op een beter geharmoniseerd tijdschema voor de indiening van de programma' s door de lidstaten, opdat de vergelijkbaarheid verbeterd kan worden. Eveneens vragen wij om volledige en tijdige betrokkenheid van het Europees Parlement.

von Wogau
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega' s, allereerst wil ik collega Katiforis hartelijk danken voor zijn verslag. Waar gaat het in dit verslag om? In mei 1998 werden de belangrijkste besluiten genomen voor de verwezenlijking van de Economische en Monetaire Unie. Vanaf dat moment kon de invoering van de Economische en Monetaire Unie en de Europese munt niet meer worden teruggedraaid. Op welke grondslag gebeurde dat destijds? Ten eerste was dat de onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank, waarmee de stabiliteit van de waarde van het geld moet worden gewaarborgd, en ten tweede het Pact voor Stabiliteit en Groei, dat moet garanderen dat de Europese munt niet kan worden bedreigd door de afzonderlijke begrotingen. Het voornaamste doel dat wij - en dat geldt vooral mijn fractie - bij de invoering van de Europese munt hebben nagestreefd was immers een stabiele valuta voor Europa.
Nu ligt het verslag van onze collega Katiforis over de verwezenlijking van het Pact voor Stabiliteit en Groei voor ons. Laat ik even in herinnering roepen wat de eisen zijn die dit Pact stelt. Het vereist evenwichtige begrotingen, respectievelijk de verwezenlijking van overschotten in die landen die nog gebukt gaan onder een te hoge schuldenlast.
Destijds, toen wij in het kader van het Verdrag van Maastricht over het Pact voor Stabiliteit en Groei discussieerden, werd de grens om te mogen toetreden nog gesteld op 3% nieuwe netto schuldenlast. Nu staat echter centraal of er evenwichtige begrotingen, respectievelijk overschotten worden gerealiseerd. De vraag is wat het nieuws nu is. Het eerste nieuws is goed: in Euroland - de twaalf landen die de Europese munt hebben ingevoerd en die ook wel "Europese thuismarkt" of "Eurozone" worden genoemd - hebben wij gemiddeld, en ik zeg met nadruk: gemiddeld, evenwichtige begrotingen. Dat is een goede zaak.
Anderzijds moeten wij ons ook bewust zijn van de risico' s. We hebben aan de ene kant een groeifase weten te bewerkstelligen, een groei die wij het volgend jaar niet opnieuw in dezelfde mate zullen en kunnen bereiken. Met een groei van 3,4% was het een vet jaar vanuit economisch oogpunt. De Bijbel raadt ons aan in vette jaren iets opzij te zetten voor magere jaren.
Ten tweede hebben de UMTS-licenties bij onze ministers van Financiën flink wat geld in het laatje gebracht.
Ten derde moeten we ons realiseren dat de vergrijzing voelbaar begint te worden en dat wij geld opzij moeten leggen om de daarmee gepaard gaande kosten op te vangen.
Naar mijn overtuiging werd deze kans niet voldoende benut en is de gunstige situatie niet voldoende uitgebuit. De voortdurende torenhoge schuldenlast van een aantal landen, waarbij het voor een deel nog om schulden op vrij korte termijn gaat, baart mij ernstige zorgen. Voor deze gevaren mogen wij de ogen niet sluiten. Daarom ook moeten wij eisen dat de consolidatiepogingen worden voortgezet. In enkele landen wordt daaraan weliswaar keihard gewerkt, maar in andere landen blijven de inspanningen beneden de maat. Ik moet bekennen dat ik bezorgd ben over de ontwikkelingen in mijn vaderland Duitsland, want onze groei ligt onder het gemiddelde in Euroland. We hebben geen evenwichtige begroting verwezenlijkt, hoewel de UMTS-licenties vooral Duitsland veel geld hebben opgeleverd.
Dan zal ik nu iets zeggen over de houding van mijn fractie ten aanzien van het verslag-Katiforis. Zoals het nu voor ons ligt, kunnen wij ermee instemmen. We zijn echter niet te spreken over twee amendementen die beide op hetzelfde neerkomen: namelijk dat investeringen bij de berekening van de marges van het Pact voor Stabiliteit en Groei niet moeten worden meegenomen. Ook wij zijn van mening dat investeringen noodzakelijk zijn en dat de begrotingen moet worden geherstructureerd om meer investeringen mogelijk te maken, maar dan wel binnen het kader van het Pact voor Stabiliteit en Groei. Daarom moeten wij helaas tegen het verslag-Katiforis stemmen als deze amendementen worden aangenomen.

Randzio-Plath
Mijnheer de Voorzitter, mijn fractie steunt de rapporteur. Hij heeft heel duidelijk gemaakt dat de convergentie- en stabiliteitsprogramma' s van het grootste belang zijn om daadwerkelijk te komen tot een gezamenlijk economisch beleid in de Europese Unie, en in het bijzonder in de Eurozone. Wij zien aan de ene kant de hoofdlijnen van het economische beleid, en aan de andere kant de contouren van de stabiliteits- en convergentieprogramma' s. Ik wil er in dit verband aan herinneren dat het Pact voor Stabiliteit en Groei tot nog toe voornamelijk was gericht op het bereiken van stabiliteit. Er zat echter ook altijd een groeicomponent in. Daarom wijst de rapporteur er terecht op dat het zinvol is particuliere investeringen, maar ook overheidsgeld te gebruiken om in de Europese Unie straks daadwerkelijk een kenniseconomie tot stand te brengen. Als deze overheidsinvesteringen in de Europese Unie worden gebruikt voor informatietechnologie, andere nieuwe technologieën en een betere en modernere infrastructuur in de Eurozone, zitten we op de juiste weg.
Daarom is het ook zo belangrijk dat wij het debat over de kwaliteit van de overheidsfinanciën een nieuwe impuls geven. Gelukkig heeft de Commissie hiervoor een discussiedocument op tafel gelegd dat straks een belangrijke rol zal gaan spelen in de besprekingen over de stabiliteits- en convergentieprogramma' s. Bij de beoordeling van de toestand van de overheidsfinanciën - want daar gaat het tenslotte ook om -, bij de analyse van de inhoud van de convergentie- en stabiliteitsprogramma' s, moeten wij ervoor zorgen dat we de juiste tendens en de juiste ontwikkelingen zien, en tegelijkertijd niet vergeten het proces desgewenst bij te sturen.
Mijnheer von Wogau, u heeft op de mogelijke risico' s gewezen. U wees erop dat de oude Bijbelspreuken over de magere en de vette jaren ook nu nog relevant zijn voor degenen die in de Europese Unie de verantwoordelijkheid dragen voor de financiën. Wij mogen bij de analyse van de overheidsfinanciën echter niet het effect uit het oog verliezen dat de uitgaven op het monetaire beleid kunnen hebben. De overheidsfinanciën in de Eurozone moeten immers ook gezond zijn omdat een slechte financiële situatie de monetaire stabiliteit in gevaar kan brengen. De eenmalige baten werden, in tegenstelling tot de afgelopen decennia, niet alleen voor consumptie gebruikt, maar ook voor de verlaging van schulden en investeringen. We moeten ook nagaan in hoeverre deze vorm van coördinatie van het economisch beleid kan worden gebruikt om naast monetaire stabiliteit ook sociale stabiliteit en een stabiele werkgelegenheid te waarborgen. De verwezenlijking daarvan is ook een plicht en een uitdaging voor de landen die tot de Eurozone behoren, voor hen die daar nog niet toe behoren, en voor de kandidaat-lidstaten van de toekomst.

Gasòliba i Böhm
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, dit debat biedt ons de gelegenheid om de huidige situatie van de Europese economie onder de loep te nemen. Ofschoon de balans voor het jaar 2000 positief is - hoge groei, toename van de werkgelegenheid en monetaire stabiliteit - roept de verdere ontwikkeling van deze economische grootheden ernstige vraagtekens op. Dit betekent dat de druk die reeds op de Europese Unie als geheel rust, bepaalde landen ertoe zal dwingen een meer expansionistisch beleid te voeren. Het is uiteraard niet denkbeeldig dat deze situatie de in de stabiliteitspacten aangegane verplichtingen ten overstaan van de diverse lidstaten in het gedrang zal brengen.
Daarom kunnen wij ons bijzonder goed vinden in de hier besproken onderdelen van het verslag, temeer daar hierin de volgende aspecten nog eens extra in de verf worden gezet: de noodzakelijke handhaving van de begrotingsdiscipline, de noodzaak om bij gebrek aan compenserende maatregelen beloften inzake belastingverlaging - met name uit verkiezingsoverwegingen - te vermijden, en tot slot een punt waarop de heer Katiforis steeds de nadruk legt, namelijk de behoefte aan compenserende productieve investeringen teneinde de productiviteitsstructuur van de Europese Unie te verbeteren en zodoende haar concurrentievermogen te versterken.
Tot besluit wil ik u attenderen op de noodzaak om de coördinatie te handhaven en de in het kader van de stabiliteitsprogramma's aangegane verplichtingen na te komen. Ook het mijns inziens veel te gefragmenteerde directieniveau van het economisch en monetair beleid verdient de nodige aandacht. De capaciteit en coherentie van de bevoegde diensten zal ongetwijfeld op de proef worden gesteld zodra er moeilijkere tijden aanbreken.

MacCormick
Mijnheer de Voorzitter, zoals de heer Katiforis in de inleiding op zijn bewonderenswaardige verslag heeft gezegd, beschrijven de voor ons liggende feiten een situatie die niemand tien jaar geleden zou hebben voorspeld. Dat stemt iedereen in Europa en in dit Parlement tevreden, hoewel het mijns inziens verstandig zou zijn om, net als hijzelf en de heer von Wogau, niet te optimistisch te zijn. Hoogmoed komt vaak voor de val en we kunnen beter niet te vlug te tevreden zijn met onszelf.
Ik ben het helemaal eens met de uitspraken van de heer Katiforis over overheidsinvesteringen. Het lijkt erop dat er in het Verenigd Koninkrijk met wat al te veel afgrijzen op overheidsinvesteringen wordt gereageerd. Het viel me op dat de heer Bob Kiley - die weet waarover hij het heeft - gisteren in de Guardian voorspelde dat de metro van Londen, waarvoor hij verantwoordelijk is, achteruit zal gaan en duurder zal worden doordat de regering erop staat dat de metro door een "investeringspartnerschap van overheid en bedrijfsleven" wordt gefinancierd, waarbij alleen particuliere investeerders worden uitgenodigd te investeren. Een verstandig programma van overheidsinvesteringen zou volgens hem gunstiger zijn. Ik wou dat de woorden van de heer Katiforis in mijn land gehoor zouden vinden.
In de loop van het debat is al gezegd dat de toekomstige pensioenverplichtingen van alle lidstaten een serieus probleem vormen. Ik heb zelf belang bij de zaak, want op mijn volgende verjaardag word ik zestig en ik zou dus verheugd zijn als amendement 4 werd aangenomen, waarin wordt aanbevolen speciale fondsen te creëren om de kosten van toekomstige pensioenverplichtingen op te vangen. Dat is een van de problemen waarmee we geconfronteerd kunnen worden. Namens mijn fractie verwelkom ik het verslag. We bedanken de heer Katiforis en steunen zijn verslag.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer MacCormick. Wij feliciteren u alvast met uw verjaardag en hopen dat deze problemen tegen die tijd zullen zijn opgelost.

Herzog
Mijnheer de Voorzitter, ik heb mijn steun gegeven aan de pogingen van de heer Katiforis om onze resolutie betreffende het economisch beleid wat aan te scherpen. Uiteindelijk blijkt het goedgekeurde verslag echter geen substantiële keuzes mogelijk te maken, en daarom zal mijn fractie het niet steunen.
Het economisch beleid van de Unie kenmerkt zich door passiviteit en dogmatisme. De Raad, de Commissie, de Europese Centrale Bank leunen allemaal voldaan achterover, en het Europees Parlement slaagt er niet in het initiatief naar zich toe te trekken. Er wordt niets gedaan aan de teruglopende conjunctuur, er worden geen stappen ondernomen om de voorwaarden te scheppen die nodig zijn om een duurzame ontwikkeling van de Europese Unie te garanderen. De Europese Centrale Bank stelt: wij houden ons niet bezig met de korte termijn, voor ons telt slechts de middellange termijn, en daarvoor zijn vooral structurele hervormingen nodig. Met andere woorden, noch het monetair beleid, noch het begrotingsbeleid mogen kennelijk gebruikt worden om conjuncturele kwesties en duurzame ontwikkeling te sturen. Dat is natuurlijk volslagen absurd. Wat zeggen wij zelf eigenlijk? Wezenlijk andere voorstellen hebben we niet, al probeert de heer Katiforis in het licht van de huidige situatie van onderinvestering steun te verkrijgen voor het idee de openbare en particuliere investeringen te vergroten.
In de toelichting op zijn verslag en ook vanochtend heeft de heer Katiforis benadrukt dat een toename van de overheidsinvesteringen van groter belang is dan de vermindering van de staatsschuld. Maar als puntje bij paaltje komt houden we strikt vast aan een dogmatisch standpunt ten aanzien van de overheidsfinanciën en het stabiliteitspact.
Mevrouw Randzio-Plath heeft zich vanochtend voor de zoveelste keer uitgesproken voor meer kwaliteit op het terrein van de overheidsfinanciën en de belastingen. Mijns inziens is dat inderdaad de richting die we uit moeten gaan. In al onze resoluties en in al onze teksten komen we echter met een heel ander verhaal: daarin hebben we het over belastingvermindering en het terugdringen van de overheidsuitgaven, ook op sociaal terrein. We blijken niet in staat te zijn een strategie uit te werken voor een op meer kwaliteit gericht hervormingsbeleid. Neemt u bijvoorbeeld onze resoluties over de aan loonmatiging gekoppelde vermindering van de sociale lasten. Ons stelsel van algemene en sociale overheidsuitgaven draagt bij tot het ontstaan van een klasse van arme werknemers. We subsidiëren laagbetaalde banen en wat de uitgaven betreft, weten we dat tal van investeringen dringend noodzakelijk zijn en dat overheidsgeld daarvoor onmisbaar is, maar de consequenties van die feiten willen we niet onder ogen zien.
Alles draait om structurele hervormingen gericht op deregulering, het toverwoord op dit moment, ofschoon onze belangrijkste zorg op dit moment - want dat is de echte nieuwe economie - de reorganisatie van de markt zou moeten zijn met het oog op duurzame ontwikkeling en sociale cohesie. Daarvoor is een krachtig economisch beleid nodig. We hebben het over levenslang leren, maar van beleid op dat terrein is geen sprake. Hetzelfde geldt ook voor steunverlening en energiemaatregelen. Een vervoerbeleid is er niet, industriebeleid idem dito. Op al deze gebieden zijn daadwerkelijk forse investeringen nodig.
Daarom hoop ik, geachte collega' s, dat er een vervolg komt op de eerste schuchtere pogingen in de goede richting waarvan ik zojuist gewag heb gemaakt en die helaas niet tot resultaten hebben geleid. Als wij een plaats willen inruimen voor het economisch beleid in Europa, moeten we ook laten zien dat we het handen en voeten kunnen geven.

Gallagher
Mijnheer de Voorzitter, ik ben voor economische samenwerking binnen de Europese Unie. Dat is belangrijk om ervoor te zorgen dat de interne markt en de gemeenschappelijke munt goed kunnen functioneren. Vanuit een Iers standpunt bekeken is het stabiliteitsprogramma van essentieel belang voor de begrotingsprocedure. Een onlangs geactualiseerd programma, dat in december werd goedgekeurd, ging uit van een sterke, maar gematigde economische groei. Op de middellange tot lange termijn wil de regering aanzienlijke begrotingsoverschotten blijven creëren. Daarmee wil zij blijk geven van een verstandig economisch beleid en van eerbiediging van onze verplichtingen uit hoofde van het Pact voor Stabiliteit en Groei. Het spreekt voor zich dat ik het beleid van onze minister van Financiën steun.
We geloven dat de staatsschuld in Ierland in het jaar 2003 tot circa 25% van het BBP zal zijn teruggebracht. We reserveren jaarlijks ten minste 1% van het BBP voor een pensioenreservefonds ten behoeve van onze vergrijzende bevolking. Wat prijsinflatie betreft, een van de punten die in de aanbeveling van de Raad aan Ierland worden aangesneden, moeten de volgende sleutelcijfers duidelijk zijn: de inflatie gemeten naar de geharmoniseerde Europese index is volgens de laatste cijfers gedaald van 6% in november tot 3,9% dit jaar. Onze inflatie is nu lager dan die van een reeks andere EU-lidstaten.
Wat betreft de toekomst van Ierland in de Europese Unie staan we dus volledig achter de interne markt en de gemeenschappelijke munt. We willen deze beide sleutelprojecten tot een succes binnen de Unie maken en we staan achter de uitbreiding. Ik ben actief campagne aan het voeren en ik hoop dat de meerderheid van de kiezers bij het referendum voor zal stemmen.

Blokland
Voorzitter, het afgelopen jaar liet een lichte verbetering zien in de begrotingssituatie. Dat was echter niet toe te schrijven aan het gevoerde beleid, maar aan incidenten en onverwachte meevallers, zoals een sterkere economische groei en de veiling van UMTS.
Het gunstig economische tij had gebruikt moeten worden voor hervormingen. Er is niet zozeer nood aan nieuwe initiatieven, alswel aan de implementatie van politiek beleden doelstellingen. De aandachtsgebieden zijn duidelijk: hervormingen op de arbeidsmarkt, fiscale hervormingen, liberalisering van de nutssectoren en een grotere stimulans voor ondernemerschap.
De inflatie is met 2,6% in maart nog steeds veel te hoog. Er is derhalve geen ruimte voor renteverlagingen. De doelstelling van de ECB is nu eenmaal prijsstabiliteit. Overigens is de reële rente laag genoeg om een stimulans voor groei te bieden.
Het gevaar van prijsverhogingen bij de introductie van de euro is een reden te meer voor de Europese Centrale Bank om de rente op het huidige niveau te handhaven.
Zowel de groei, door sommigen ten onrechte van de ECB verwacht, als een beter functionerende interne markt zullen in en door de lidstaten zelf gerealiseerd moeten worden. De roep om meer coördinatie van het economisch beleid is dan niet de meest doeltreffende benadering. Het is terecht dat de stabiliteits- en convergentieprogramma' s zich beperken tot het monetaire beleid.
Kortom, de oproep van de rapporteur tot versnelling van de structurele hervormingen steun ik van harte.

Ilgenfritz
Mijnheer de Voorzitter, we kennen allemaal de Europese doelstellingen. De economische groei in Europa neemt af. Dat ligt onder andere aan de stijgende olieprijzen, maar ook aan hogere rentevoeten die nu al de winsten van onze ondernemingen aanknagen. We kunnen nu verschillende maatregelen nemen om met name een sterkere economische groei in Europa teweeg te brengen. In geen geval mogen wij echter alleen de overheidsinvesteringen verhogen. Onze Europese economie heeft behoefte aan meer aanvallers; er staan te veel verdedigers op het veld, en er zitten ook te veel spelers op de reservebank, die helemaal niet meespelen. Daarom ben ik van mening dat vooral de randvoorwaarden voor onze werkende bevolking verbeterd moeten worden. De veel te hoge belastingtarieven moeten dan ook worden verlaagd, zodat het weer loont om in Europa te werken.
De begrotingen van de individuele lidstaten moeten vooral door vermindering van de bureaucratie worden gesaneerd en niet door nog meer belasting voor onze bevolking.

Karas
Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, beste collega' s, staat u mij toe er allereerst nogmaals op te wijzen dat er uiteraard een verband bestaat tussen de op 1 januari 2002 voor alle burgers in munten en biljetten in te voeren euro, de criteria van Maastricht en het Pact voor Stabiliteit en Groei. Dat wij nu een stabiele euro voor de gehele Eurozone hebben, is niet alleen een verdienste van de vaste hand van de Europese Centrale Bank, maar getuigt ook van de juistheid van het Pact voor Stabiliteit en Groei.
Voor mij betekent schuldenvermindering verantwoordelijkheid voor de toekomst nemen. Voor mij betekent schuldenvermindering en een jaarlijkse reductie van het begrotingstekort een radicale verandering van het beleid, omdat we decennia lang een uitverkoop van onze toekomst hebben gehouden in ons economisch, financieel en begrotingsbeleid. Daarmee hebben wij de jonge generatie tot de pakezels van onze landen gemaakt, in plaats van hen de last van de schouders te nemen en ze een toekomstperspectief te bieden door middel van evenwichtige begrotingen en overschotten. Het Pact voor Stabiliteit en Groei betekent daarom verantwoording nemen voor de toekomst. En laten we eerlijk zijn, het is ook een werkelijk effectief middel tegen hebzucht en opportunisme in het kortetermijnbeleid.
Dit is dus een belangrijk middel tegen een verkeerd kortetermijnbeleid, maar is tevens een belangrijke voorwaarde om nieuw elan te kunnen geven aan het debat over het financieel, economisch en begrotingsbeleid in onze lidstaten. Sinds de euro en sinds het Pact voor Stabiliteit en Groei wordt er veel openhartiger gesproken over het begrotingsbeleid, over het ontstaan van begrotingstekorten, over het verband tussen financieel en economisch beleid en begrotings- en structuurbeleid. Tevens worden de noodzakelijke hervormingen op gang gebracht om een ander doel te bereiken. De ene groep wordt niet tegen de andere uitgespeeld. Daarom ben ik ook zo blij - en dat moet u niet verkeerd begrijpen - dat wij juist op dit moment, waarop wij een aantal groeicijfers opnieuw ter discussie moeten stellen met het oog op de noodzakelijke herziening, in dit Parlement ook de stabiliteits-, groei- en convergentiecriteria bespreken. Zo maken wij de bevolking en de publieke opinie - ook de politieke publieke opinie - namelijk duidelijk dat wijziging van de groeicijfers niet kan leiden tot wijziging van de stabiliteits- en convergentiecriteria.
Het Pact voor Stabiliteit en Groei is geen speelbal in handen van het kortetermijnbeleid. Het mag niet worden gewijzigd, alleen omdat het moeilijker wordt om het ten uitvoer te leggen en de volgende stap te zetten. Daarom is er vandaag ook geen plaats voor verschijnselen van hervormingsmoeheid. Ik wil u allen oproepen een eind te maken aan de ingetreden vermoeidheid. Er zijn nog meer structuurhervormingen dringend noodzakelijk, omdat de tot nog toe eenmalige effecten moeten worden bestendigd. We moeten overgaan tot belastingverlaging, maar niet ten koste van het Pact voor Stabiliteit en Groei. Tevens moeten wij - en ook de Raad - ons pleidooi voor een stevigere hervorming op Europees niveau van de pensioenen en de uitbreiding van het driezuilenmodel eindelijk in daden omzetten, zodat wij deze succesvolle koers kunnen blijven varen.

De Rossa
Mijnheer de Voorzitter, ik wil in de eerste plaats het verslag van Giorgos Katiforis verwelkomen. Ik betreur het dat sommige delen ervan in de commissie zijn geschrapt. Misschien kunnen die allemaal in de stemming van vandaag weer worden opgenomen. Ik ben vooral ingenomen met het voorstel om een speciaal pensioenfonds in de lidstaten in te stellen. De discussie hierover heeft in Ierland een paar jaar geduurd, maar het fonds is nu van start gegaan. Er zijn aanzienlijke sommen gestort in een fonds dat pensioenen tot ver in de toekomst zal garanderen. Dat is een positieve ontwikkeling. Ik breng dat positieve punt ter sprake omdat ik nogal kritisch ben over het standpunt van de Ierse regering ten aanzien van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid.
Voor het eerst is een EU-lidstaat unaniem bekritiseerd en zelfs tot de orde geroepen door de Ecofin-Raad. Dat was onaangenaam, niet omdat het niet nodig was, maar omdat we ons niet in een positie moeten laten brengen waardoor euroscepticisme in Europa wordt aangewakkerd, vooral niet in het land dat zo berispt wordt. Nu de Commissie haar richtsnoeren voor 2002 heeft gepubliceerd, moeten alle lidstaten, ook Ierland, openlijk over hun positie onderhandelen en, als het moment daartoe is aangebroken, het publiek duidelijk maken waar ze staan. Op die manier weet het publiek precies waarom begrotingen op basis van deze richtsnoeren worden opgesteld.

Schmidt, Olle
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de reactie van de Commissie en van Ecofin-Raad op Ierland was overhaast en overdreven. Daardoor werd de EU en de EMU schade berokkend, en niet alleen Ierland zoals eerder is gezegd. Daardoor heeft men de tegenstanders van de EMU in de landen buiten de eurozone extra wind in de zeilen gegeven. "Zoveel was het waard om de beslissingsbevoegdheid over het begrotings- en fiscaal beleid nationaal te houden" grinniken de EU-tegenstanders in mijn land vrolijk. Herman Schmid zal u hierna allicht hetzelfde vertellen.
Binnen de eurozone heerst een onrustwekkende neiging tot volledige centralisatie. De relatieve zwakheid van de euro ten opzichte van de dollar heeft blijkbaar nogal wat overdreven reacties uitgelokt. Het monetair beleid is uiteraard gemeenschappelijk, maar het begrotings- en fiscaal beleid mag en kan niet centraal vanuit Brussel geleid worden.
De EMU is een instrument om de economische kracht van Europa te versterken, en men moet aanvaarden dat niet alle eurolanden precies volgens hetzelfde tempo evolueren. De volgende keer dat zich een gelijkaardig geval zoals dat van Ierland voordoet, hoop ik dat de Commissie twee keer nadenkt, mijnheer de commissaris. De EMU mag geen ijzeren korset zijn voor Europa.

Schmid, Herman
Mijnheer de Voorzitter, Olle Schmidt heeft volkomen gelijk. Ik wilde juist opmerken dat een verandering van de economische conjunctuur - want allicht zullen de Amerikaanse trends ook naar Europa overwaaien - natuurlijk een aanpassing van het economisch beleid veronderstelt.
Ik ben het eens met de vele sprekers - en in de eerste plaats met de heer Katiforis als rapporteur - die gewezen hebben op de noodzaak van overheidsinvesteringen voor opleiding, onderzoek, milieuverbetering en dergelijke. Zoals de heer Herzog opmerkte, lijkt er een principiële weerstand voor een dergelijke verandering te bestaan. Hoewel de economische realiteit verandert, moet het beleid blijkbaar behouden blijven.
In deze situatie is het belangrijk dat de lidstaten over een grotere vrijheid beschikken en daarom begrijp ik de bezorgdheid van Olle Schmidt. Ik ben eigenlijk zeer blij dat mijn land, Zweden, niet aan de EMU deelneemt en zodoende vrij is een realistischer economisch beleid te voeren dat in overeenstemming is met de economische conjunctuurveranderingen.

Mann, Thomas
Mijnheer de Voorzitter, het tempo van de conjunctuur in de EU neemt merkbaar af. De groeiprognoses werden door de Commissie en het IMF bijgesteld van ruim 3% naar 2,8%. Het inflatiecijfer overschreed de toegestane 2%-grens met 0,3 %. De oorzaken zijn bekend: explosief stijgende olieprijzen, problemen in de landbouw, waardevermindering van de euro. Met name de exportgeoriënteerde lidstaten worden getroffen door de harde landing van de Amerikaanse conjunctuur. In het initiatiefverslag van collega Katiforis, dat door talrijke amendementen van de kant van de PPE-DE-fractie duidelijk is aangescherpt, wordt het belang van de controle op de stabiliteits- en convergentieprogramma' s voor de economische samenwerking in Europa onderstreept. Van een reden tot passiviteit - de heer Herzog sneed dat al aan - is absoluut geen sprake. De vermindering van de staatsschuld moet de hoogste prioriteit blijven, maar er moet ook gericht worden geïnvesteerd in informatienetwerken, technologie, wetenschappelijk onderzoek en ontwikkeling. Op die manier benaderen wij het uiterst ambitieuze doel van Lissabon om de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie in de wereld te worden.
We moeten ons vooral consequent gaan richten op opleiding en scholing. Life long learning is naar mijn mening maar al te vaak een holle frase. Het wordt te weinig als een noodzaak gezien. In onderwijsplannen is er niets van terug te vinden. Over de stabiliteit van de euro hebben mijn collega' s von Wogau en Karas al gesproken. Ze onderstreepten hoe belangrijk de vaste hand van de ECB - ook die van Wim Duisenberg - was. De euro blijft stabiel, ondanks alle politieke eisen uit verschillende politieke kampen.
Mij gaat het om de stabiliteit van de structuur. In hun economische en sociale beleidsvormen moeten onze lidstaten gebruik maken van bench marking-procédés en uitwisseling van beste praktijken. Het tegendeel daarvan, namelijk het uitwisselen van slechte praktijken, vindt op dit moment in mijn land plaats. Duitsland is in Euroland de hekkensluiter van de groei met nog niet eens 2,2%. De tijd van de mooipraterij en het wegwuiven van de problemen door kanselier Schröder is eindelijk afgelopen! Zijn werkgelegenheidsbeleid faalt, onder andere omdat de programma' s niet effectief genoeg zijn. Hij probeert echter de aandacht af te leiden van zijn eigen fouten en stelt de werklozen in een kwaad daglicht door ze luilakken te noemen. Wie klaplopers en werkschuwe lieden, die ongetwijfeld ook bestaan, over een kam scheert met al die honderdduizenden werklozen die al jarenlang op zoek zijn naar een baan, maakt daders van de slachtoffers, en dat is volstrekt onverantwoordelijk!
Uit dit voorbeeld blijkt dat we dankzij de sterke netwerkvorming op het gebied van gegevensverschaffing heel goed weten op welke vlakken de diverse lidstaten tekortschieten. Die gegevens worden niet meer onder het tapijt geveegd, maar horen in de schijnwerpers van de Europese publiek opinie te staan. Geen enkel EU-land mag afzien van begrotingsdiscipline, duurzame schuldenvermindering en substantiële structuurhervormingen. Deze zijn noodzakelijk om onze doelstellingen te bereiken, te weten concurrentievermogen en stabiliteit!

Bordes
Mijnheer de Voorzitter, de Europese instellingen verheffen het streven naar begrotingsevenwicht tot een prioriteit, maar zoals bij alle aansporingen tot meer begrotingsdiscipline het geval is, dient die mooie benaming slechts om de vermindering van de begrotingsuitgaven voor overheidsdiensten en sociale zekerheid te verhullen. Aan de verschillende vormen van overheidssteun aan de grote ondernemingen wordt echter niet getornd.
Indien de nationale overheden en de Europese instellingen een einde zouden maken aan de omvangrijke steun aan het bedrijfsleven, zouden met de aldus bespaarde gelden de overheidsdiensten verder ontwikkeld kunnen worden en zou meer personeel aangesteld kunnen worden in de ziekenhuizen, het openbaar vervoer en het onderwijs. Dan zouden ook de werkloosheidscijfers dalen, en zelfs dan nog zouden we een begrotingsoverschot hebben. Maar hiervan kan natuurlijk geen sprake zijn. De Europese instellingen en de nationale overheden hebben slechts oog voor de belangen van de grote ondernemingen, en niet voor de belangen van de meerderheid van de bevolking. Dat blijkt uit een groot aantal opmerkingen in het verslag. Zo stelt de rapporteur met instemming vast dat de werkloosheid is gedaald, van 9,6% tot 8%. Maar die 8% betekent wel dat 15 miljoen mannen en vrouwen veroordeeld zijn tot een leven in armoede, in een van de meest welvarende streken op aarde.
Op dezelfde manier wordt in het verslag alles toegejuicht wat bijdraagt tot meer flexibiliteit en een sterker mededingingsvermogen met name op het gebied van de arbeid. Het is duidelijk dat de rapporteur uitsluitend de belangen van de werkgevers voor ogen heeft en zich niets gelegen laat liggen aan de behoeften van de gehele werkende klasse.
Uiteraard zullen wij tegen dit verslag stemmen.

Villiers
Net als andere centrum-rechtse partijen in de Europese Unie zijn de Britse conservatieven overtuigd van het belang van adequaat gefinancierde overheidsvoorzieningen van hoge kwaliteit. Als zij in juni worden gekozen, zullen zij de overheidsuitgaven voor essentiële voorzieningen als scholen en ziekenhuizen massaal verhogen, met rond GBP 62 miljard. Wij zijn daarom ingenomen met paragraaf 6, maar hebben bedenkingen tegen de rest van het verslag en vooral tegen paragraaf 4. Wij kunnen het er namelijk niet mee eens zijn dat de "gulden regel" navolging verdient in Europa.
Het is niet meer dan een van de vele manieren waarop Gordon Brown met de cijfers knoeit. Dit verslag en het Pact voor Stabiliteit en Groei in de convergentieprogramma' s zijn duidelijke aanwijzingen voor het verband tussen het belasting- en uitgavenbeleid en het monetair beleid. Het Pact is van toepassing op alle EU-lidstaten, maar de wettelijke boetes zijn alleen toepasselijk op de landen van de eurozone: dat is de kern van onze bedenkingen tegen dit verslag.
Een van de redenen waarom we tegen de overname van de euro door het VK zijn, is dat we de beslissingen over belastingen, begrotingen en uitgaven aan democratisch gekozen politici willen overlaten. Het valt niet te verbazen dat er binnen de eurozone beperkingen zijn gesteld aan de overheidsuitgaven, want als je een in alle opzichten gezamenlijke bankrekening hebt, zijn de uitgaven van anderen ook op jou van invloed. Dan wil je natuurlijk zeggenschap over die uitgaven.
Het recente voorbeeld van Ierland is een heilzame herinnering dat de euro meer is dan alleen een gemeenschappelijke rentevoet: de beslissingen over belastingen en uitgaven van een land dat de euro aanneemt, kunnen niet langer meer uitsluitend in de nationale hoofdstad worden genomen. Dat is een vooruitzicht dat de meeste inwoners van het Verenigd Koninkrijk zorgwekkend vinden, het vooruitzicht dat de Ecofin-Raad, de Commissie of de ECB de Britse minister van Financiën voorschrijven dat hij of zij geen extra geld mag uittrekken voor scholen en ziekenhuizen en alle andere voorzieningen die voor de inwoners van het Verenigd Koninkrijk zo waardevol zijn. Dat is in Ierland al gebeurd en het zou ook in het Verenigd Koninkrijk kunnen gebeuren. Ik zie structurele en economische hervormingen als de echte weg tot economische welvaart in Europa, zoals de heer Karas zo welbespraakt heeft uitgelegd. Die zal leiden tot duurzame welvaart, meer werkgelegenheid en een afname van de werkloosheid.

Solbes
Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik mijn voldoening uitspreken over het verslag van de heer Katiforis betreffende de stabiliteits- en convergentieprogramma's dat op initiatief van het Parlement tot stand is gekomen.
De Raad van ministers van Economische Zaken en Financiën heeft de analyse van de derde reeks, door ons ingediende programma's in maart beëindigd. De verscherping van het begrotingsbeleid ten gevolge van de tenuitvoerlegging van het Pact voor Stabiliteit en Groei werpt duidelijke vruchten af. Ik weet niet of deze factor ons zal helpen bij het tot stand brengen van politieke stabiliteit, zoals de heer Karas beweert, of dat wij daarmee alleen maar een duidelijke verplichting opgelegd krijgen in het kader van het begrotingstekort.
De gecoördineerde aanpak van de lidstaten heeft de begrotingsresultaten gunstig beïnvloed. Uit de beschikbare cijfers blijkt dat de overheidsrekeningen in tien van de huidige lidstaten een overschot vertonen of in evenwicht zijn. Met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk zal de balans in 2004 in alle landen van de Unie in evenwicht zijn. De overheidsschuld daalt zienderogen. Wij hopen dat zij dit jaar in elf van de vijftien lidstaten minder dan 60% bedraagt. Ik ben derhalve van oordeel dat er enorme vooruitgang is geboekt en dat wij, zoals de heer Katiforis ook al heeft gezegd, in Europa op begrotingsvlak een situatie van economische stabiliteit hebben bereikt.
Het is een feit dat de sanering van de overheidsfinanciën, waaraan de gemaakte vorderingen grotendeels zijn toe te schrijven, op de lange termijn voor problemen zal zorgen, zowel voor wat de duurzaamheid als de kwaliteit van de overheidsfinanciën betreft. Daarom acht de Commissie het wenselijk dat op beide vlakken vooruitgang wordt geboekt. We moeten alles in het werk stellen om de huidige tekorten te reduceren en de overheidsbegrotingen zo spoedig mogelijk in evenwicht te brengen. In bepaalde gevallen doen zich nog steeds buitensporige schulden voor die dringend moeten worden weggewerkt om een afdoend antwoord te kunnen bieden op toekomstige begrotingsproblemen.
In dit verband wens ik u te attenderen op een reeks punten die door verschillende sprekers zijn benadrukt. Ik denk bijvoorbeeld aan de woorden van mevrouw Randzio-Plath, ofschoon zij niet de enige is die heeft aangedrongen op een kwaliteitsverbetering van de overheidsfinanciën. De verwijzing naar de kwaliteit van de overheidsfinanciën heeft niet alleen betrekking op de korte maar ook op de middellange en de lange termijn. Op de korte termijn bestaat er uiteraard behoefte aan belastinghervormingen die ons in de gelegenheid stellen de belastingen beter te beheren. Op de middellange termijn moeten er allerhande maatregelen worden genomen om de overheidsuitgaven bij te stellen. Op de overheidsinvesteringen, waarover de heer Katiforis het in zijn verslag heeft, kom ik later nog terug. Op de lange termijn moeten wij uiteraard een antwoord bieden op het probleem van de vergrijzing van de bevolking. Dat moet een van onze prioritaire aandachtspunten zijn.
De lidstaten hebben in hun programma's strategieën voor de middellange termijn uitgestippeld waaruit duidelijk blijkt wat hun prioriteiten zijn. Dit moet ons in de gelegenheid stellen om de verschillende standpunten op elkaar af te stemmen en een betere coördinatie van het begrotingsbeleid te garanderen.
Nu wil ik even nader ingaan op een aantal van de problemen die de heer Katiforis in zijn verslag opwerpt. Om te beginnen heb ik enkele concrete opmerkingen bij de fundamentele kwestie van de overheidsinvesteringen waaraan de heer Katiforis het grootste deel van zijn verslag wijdt. Ten eerste ben ik het volkomen met hem eens dat er tijdens de begrotingssanering van de jaren negentig in vele lidstaten stevig - en vaak ten onrechte - in de overheidsinvesteringen is gesnoeid. Ten tweede zou de verbetering van de situatie ons er inderdaad toe moeten aanzetten prioriteit te verlenen aan de rubriek investeringen van de overheidsuitgaven. Dit zou geheel in lijn zijn met de conclusies van Lissabon waarin hoofdzakelijk wordt aangedrongen op meer werkgelegenheid. Er is nog een derde punt dat ik hier wil onderstrepen. Overheidsinvesteringen zijn niet onverenigbaar met particuliere investeringen: beide opties kunnen samengaan en met elkaar worden verstrengeld. Er is ruimte voor vernieuwende financieringsmethoden. Het is derhalve niet langer nodig dat de overheidssector de traditie in ere houdt en op eigen houtje blijft handelen.
Ofschoon ik er volkomen mee akkoord ga dat er meer aandacht aan de overheidsinvesteringen moet worden besteed, mogen wij ook de keerzijde van de medaille niet uit het oog verliezen: een toename van de overheidsinvesteringen hoeft niet noodzakelijkerwijs tot een toename van het begrotingstekort te leiden. Ons inziens komt het erop aan bepaalde uitgaven te heroriënteren teneinde het overheidstekort onder controle te houden. Wij beschouwen de inkrimping van het overheidstekort als een fundamentele doelstelling. Het is van essentieel belang dat er in dit opzicht op de middellange termijn een evenwicht wordt bereikt. Maatregelen zoals die welke in het Verenigd Koninkrijk ten uitvoer worden gelegd, met name de gouden regel, kunnen nuttig zijn mits overheidsinvesteringen op coherente wijze middels tekorten of schulden kunnen worden gefinancierd. Daarbij moet evenwel goed voor ogen worden gehouden dat het tekort of de schuld de afgesproken plafonds niet mag overschrijden en dat derhalve prioriteit moet worden verleend aan welbepaalde uitgavenrubrieken.
Daarom mag de bevordering van de overheidsinvesteringen in geen geval aanleiding geven tot een tomeloze schuldophoping of een aanzienlijke stijging van de overheidsuitgaven. De Commissie kan onmogelijk haar steun verlenen aan een investeringsgroei die de voorgeschreven cijfers inzake overheidstekort en overheidsuitgaven in het gedrang brengt.
Paragraaf 10 van de ontwerpresolutie maakt gewag van een harmonieuzer tijdschema voor de presentatie van de programma's van de lidstaten. Dit voorstel draagt onze goedkeuring weg. Wij zijn ons ervan bewust dat de programma's vóór de begrotingsprocedures moeten worden geactualiseerd. Dat is een punt waarop wij herhaaldelijk hebben aangedrongen en wij zullen dat blijven doen, in de hoop dat de genoemde programma's in de toekomst toch ten minste bij de aanvang van de begrotingsprocedures kunnen worden bijgesteld.
De heer Katiforis hecht tevens bijzonder belang aan de beschikbaarheid van de documenten van de Commissie. Dat is een oud zeer. Als Commissie achten wij het belangrijk dat het Parlement over zoveel mogelijk informatie beschikt. Anderzijds zijn wij van oordeel dat de kleine nuances of verschillen tussen het Commissievoorstel en het uiteindelijke besluit van de Raad vanuit het oogpunt van de publieke opinie vaak louter bijkomstig zijn. Wij gaan ervan uit dat het debat zich vooral moet toespitsen op de elementen die definitief door de Raad worden aangenomen. Daarom zijn wij van mening dat de bekendmaking van de tussentijdse documenten het proces niet alleen niet vereenvoudigt maar zelfs bemoeilijkt.
Mijn laatste opmerking heeft betrekking op paragraaf 9, met name op de macro-economische vooruitzichten van de Commissie. Zoals de geachte afgevaardigden wellicht weten, worden deze tweemaal per jaar opgesteld, los van de evaluatie van de programma's. Zodra ze klaar zijn, worden ze gepubliceerd. De laatste vooruitzichten, die van dit voorjaar, zijn onlangs bekendgemaakt. Ze werden op 25 april toegezonden aan het Parlement en bevatten een aantal aandachtspunten die ook hier ter sprake zijn gekomen. Ons standpunt ten aanzien van het Ierse probleem is eenieder bekend: wij hebben slechts de vigerende regelgeving toegepast. Een ander aandachtspunt betreft het probleem van de groeivertraging ten gevolge van de situatie in de Verenigde Staten. Als ik mij niet vergis, spelen sommigen onder u met het idee om op een wijziging van het begrotingsbeleid aan te dringen teneinde de groei te bevorderen. Ons inziens biedt een groeiperspectief van 2,8%, zoals uit de vooruitzichten van de Commissie blijkt, nog steeds voldoende marge voor de tenuitvoerlegging van de huidige stabiliteitsprogramma's. Daarom herhaalt de Commissie eens te meer dat met deze tenuitvoerlegging voortgang moet worden gemaakt, ofschoon wij uiteraard niet ontkennen dat de automatische stabilisatoren in een situatie van vertraagde economische groei gunstige gevolgen kunnen hebben.
Dat zijn de punten die ik in mijn betoog wilde onderstrepen. Nu rest mij alleen nog de heer Katiforis te bedanken voor zijn inzet. Tevens ben ik u allen erkentelijk voor uw commentaar, kritiek en suggesties. Hartelijk dank.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer de commissaris.
De stemming vindt om 11.00 uur plaats.
Het debat is gesloten.

Internet II
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A5-0116/2001) van de heer Harbour, namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, over de tweede internetgeneratie: noodzaak van een EU-onderzoeksinitiatief.
De rapporteur, de heer Harbour, heeft gedurende zeven minuten het woord.

Harbour
 - (EN) Het verheugt mij dat ik namens de Commissie industrie dit verslag aan het Parlement mag voorleggen. Dit is een initiatiefverslag van de Commissie industrie, en aangezien initiatiefverslagen niet zo dik zijn gezaaid, was het voor mij een voorrecht dit namens mijn commissie te mogen opstellen.
Ik wil graag van de gelegenheid gebruik maken om alle collega' s te bedanken voor hun medewerking aan dit verslag, evenals de mensen in het bedrijfsleven en de Commissie die hebben geholpen bij de grondige behandeling hiervan. Het verheugt mij dat het verslag uiteindelijk al deze bijdragen kon weerspiegelen en door de commissie unaniem kon worden goedgekeurd. Ik hoop dat het vandaag in het Parlement een even brede steun zal krijgen. Het verslag geeft een krachtig politiek signaal af aan de Commissie en de Raad, en maakt duidelijk dat dit Parlement deze cruciale sector - de evolutie van de volgende internetgeneratie en de elektronische communicatie - mee wil laten spelen in de cruciale beslissingen over de steun aan het onderzoek, die in het kader van het zesde kaderprogramma zullen worden genomen. Ik weet dat enkele collega' s, die hier vandaag ook zullen spreken, actief betrokken zijn bij dit programma.
Ik zal ingaan op de drie hoofdvragen die ik in mijn verslag heb proberen te beantwoorden. Deze luiden: waarom is dit zo belangrijk? Waarom gebruiken we het woord initiatief bij dit verslag? Wat willen we doen en hoe gaan we dat bereiken?
Ik denk ten eerste dat iedereen in dit Parlement steeds sterker doordrongen raakt van het strategisch belang van de elektronische communicatie en internet. Welke bijdrage kunnen de Commissie en het door de overheid gefinancierd onderzoek hier echter aan geven? In dit verslag wordt duidelijk gemaakt dat er goede redenen zijn om steun te verlenen aan precompetitief onderzoek in de volgende evolutiefases van deze technologie, en dat precompetitief onderzoek de basis vormt voor het toekomstige concurrentievermogen van alle ondernemingen en service providers in deze cruciale sector, evenals van de overheid.
Met de invoering van de GSM-standaard in de mobiele telecommunicatie hebben we gezien hoe belangrijk precompetitief werk is voor de ontwikkeling van normen, protocollen en de architectuur van de volgende ontwikkelingsfase in de communicatie. Het is echter wel duidelijk waarom deze activiteiten noodzakelijk zijn, maar niet wat deze precies moeten inhouden. We moeten vooruitlopen op de technologieën die nodig zullen zijn in een wereld waarin de capaciteit van het hele distributiesysteem voor elektronische communicatie veel groter zal zijn dan ze vandaag is. De investeringen zijn al begonnen en zullen doorgaan, dus we moeten zien dat wij goed beslagen ten ijs komen in een wereld waarin een enorme hoeveelheid bandbreedtecapaciteit zal bestaan: dat is namelijk het jargon dat wij gebruiken om de overdrachtscapaciteit te beschrijven van de draden of golven die gebruikers met elkaar en met dienstverleners verbinden.
De architectuur die we moeten ontwikkelen zal aanzienlijk verschillen van de huidige architectuur, waarin de overdrachtscapaciteit beperkt is. Een van de hoofddoelen van dit verslag is ervoor te zorgen dat het nu al door de Commissie gefinancierde onderzoeksnetwerk, het Géant-netwerk, effectief wordt gebruikt. Dat betekent dat wij projecten moeten steunen die de enorme overdrachtscapaciteit van dit netwerk benutten, in afwachting van de infrastructuurevolutie die in de toekomst van de markt zal uitgaan.
Dat is de kern van de systeemarchitectuur, maar afgezien daarvan zijn er andere beleidsterreinen waarop we onderzoek willen doen. Veiligheid en gegevensbescherming zijn natuurlijk belangrijk. Ze worden zelfs steeds belangrijker, omdat onze persoonlijke gegevens zo gemakkelijk en snel kunnen worden verspreid. Veiligheid wordt ook belangrijker omdat wij in onze draadloze wereld steeds meer apparaten zullen hebben die gegevens over onszelf, onze huizen en auto' s in het systeem voeren.
Er zal bijvoorbeeld een nieuw type van persoonlijke gegevens op een onschuldige manier worden gebruikt om toezicht te houden op de goede werking van onze auto en de beveiliging van ons huis, maar als buitenstaanders toegang zouden krijgen tot die gegevens en ze zouden verzamelen, zou dat verre van onschuldig zijn. Er is dus een andere kijk op gegevensbescherming nodig: gegevens moeten worden geïsoleerd, zodat ze niet zonder toestemming met elkaar in verband kunnen worden gebracht.
We moeten de nieuwe mogelijkheden van draadloze technologie bestuderen; wij moeten onderzoeken hoe de gegevens in onze persoonlijke apparaten of mobiele telefoons in commerciële transacties kunnen worden gebruikt, maar we moeten ook nadenken over de mogelijkheid om overal onze geneeskundige dossiers bij ons te hebben met het oog op noodgevallen, en over situaties waarin zeer vertrouwelijke gegevens worden verspreid.
We moeten ook nadenken over de nieuwe producten die door middel van draadloze technologie bijvoorbeeld video-opnamen kunnen uitzenden en toegang kunnen geven tot doorlopende zendingen: hoe krijgen we bijvoorbeeld overal ter wereld toegang tot onze plaatselijke televisiezender en hoe betalen we daarvoor? Die technologie is iets dat ons een echt concurrentievoordeel zal opleveren.
Ik heb zojuist in grote lijnen geantwoord op het "wat" van mijn drie vragen. Daarom wil ik ter afsluiting nog ingaan op het "hoe" , op de manier waarop wij dit willen verwezenlijken. Dit is een bijdrage tot het debat over het onderzoeksbeleid in het kader van het zesde kaderprogramma en onze stem vandaag komt precies op het juiste moment voor de lopende strategische discussie. We moeten de Commissie vragen na te denken over een netwerk van centres of excellence rondom deze technologie. Dit punt komt weliswaar al voor in de plannen van de Commissie, maar voor deze specifieke technologie is het duidelijk een prioriteit. We zijn hier ook voor de geïntegreerde projecten, voor de projecten van samenwerking tussen de overheid en de particuliere sector die in het Commissievoorstel worden genoemd.
Ik beveel dit verslag van harte aan bij het Parlement en wil nogmaals de klemtoon leggen op het enorme belang dat het Parlement hecht aan de opneming van deze problematiek in de toekomstige strategie van de Commissie.

Mann, Erika
Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik mijn collega Harbour bedanken voor zijn uitstekende verslag. Dat is geen vleierij, want ik meen het echt! Ik feliciteer hem met zijn verslag omdat hij niet alleen zeer uitgebreid rapporteert over de initiatieven van de Commissie, maar zelf ook veel suggesties doet. Ik wil hem er ook voor bedanken dat hij openstond voor onze meningen, voorstellen en amendementen. Dezelfde dank gaat trouwens ook naar de Commissie. De Commissie heeft naar mijn mening de afgelopen jaren werkelijk bewezen dat zij in staat is om Europese initiatieven te nemen in deze uiterst belangrijke sector en deze ook internationaal door te zetten.
We hebben met tegenstanders te maken - ik zou liever zeggen: internationale partners - die in deze sector buitengewoon sterk zijn, vooral de Verenigde Staten natuurlijk. Het wordt van steeds groter belang dat wij eigen ideeën ontwikkelen over het toekomstperspectief van internet. Wat dit betreft wil ik de Commissie - evenals de Raad overigens - hartelijk danken voor haar innovatieve benadering van deze sector.
Ik wil op enkele punten ingaan die mijn collega Malcolm Harbour heeft aangesneden. Dit initiatief houdt zich voornamelijk bezig met wat er in de toekomst nodig is aan onderzoek op het gebied van internet. Het lijkt mij van belang dat wij, in aanvulling op de initiatieven die al door de Commissie zijn genomen, daadwerkelijk op de toekomst gaan anticiperen.
Hoe doe je dat, op de toekomst van internet anticiperen? Dat is een buitengewoon lastig terrein omdat prognoses voor de toekomst niet alleen in deze sector moeilijk te geven zijn, maar ook in veel ander sectoren. Hier hebben we echter met een terrein te maken dat bijzonder snel verandert, een terrein dat weliswaar wordt gereguleerd, maar dat ons ook steeds meer dwingt om vooruit te lopen op de standaardisatie die in de toekomst moet worden ingevoerd. Ook stelt zich steeds sterker de vraag hoe deze sector door de bevolking en door de consument wordt bekeken. Het wordt steeds belangrijker om vertrouwen te creëren, zodat we niet alleen een fantastische technologie, intelligente reguleringen en op de toekomst afgestemde standaardisatie hebben, maar ook een bevolking en consumenten die graag bereid zijn om in deze sector te investeren, en dan niet in de zin dat ze telefoongesprekken voeren, maar dat ze hun transacties via dit medium gaan afwikkelen. We zullen in deze sector veel en veel meer investeren dan in het verleden. Ik wil de Commissie op het hart drukken nog meer te doen om vertrouwen te kweken.
Tot slot heb ik nog een verzoek, een pleidooi aan het adres van de Commissie: ik zou graag zien dat zij alle initiatieven die zij op internetgebied is begonnen, nu echt eens bundelt tot één enkel overkoepelend initiatief voor alle sectoren en dat zij werkelijk tot een sluitend concept komt!

Plooij-van Gorsel
Mijnheer de Voorzitter, collega's, mijnheer de commissaris, de laatste woorden van Erika Mann waren mij uit het hart gegrepen. Ik wil de rapporteur graag bedanken voor de uitstekende samenwerking in de Commissie industrie bij de totstandkoming van dit initiatiefverslag.
Voorzitter, in de gehele Europese Unie wordt te weinig geïnvesteerd in ICT, zowel door de industrie als door de overheid. Neem nu bijvoorbeeld het zesde kaderprogramma: voor ICT is 3,6 miljard euro voorzien, maar dat is veel te weinig. Want wat is er nodig om van Europa de meest dynamische en concurrerende kenniseconomie van de wereld te maken, zoals afgesproken was in Lissabon?
In de eerste plaats natuurlijk een goede infrastructuur, en dan heb ik het over breedband. Daar ligt vanuit mijn liberale invalshoek natuurlijk niet primair een taak voor de overheid. Maar op Europees niveau is uiteraard behoefte aan een supersnel Trans-Europees onderzoeksnetwerk, en hier ligt wel duidelijk een taak voor de Europese Unie, zoals mijn collega zojuist ook al zei. Ik verzoek de commissaris met klem daar meer ambitie te tonen.
Voorts is er behoefte aan kwalitatief goede inhoud. Ook hier is gebrek aan kapitaal een grote hinderpaal, vooral voor innovatie. De content-sector bestaat uit startende bedrijven en middelgrote bedrijven die willen exporteren, en door de turbulentie op de markt is er weinig bereidheid tot het verstrekken van risicokapitaal. Bovendien zijn er in Europa sterke regionale verschillen in kapitaalaanbod. Deze situatie zet Europa op een achterstand in verhouding tot de Verenigde Staten, waar drie à vier keer zo veel risicokapitaal geïnvesteerd wordt in digitale inhoud en in aan Internet gerelateerde activiteiten.
Dat nu leidt tot innovatie en meer economische groei en uiteraard tot werkgelegenheid. De publieke sector zou een grotere rol moeten spelen in het verbeteren van deze situatie door het samenbrengen van vraag en aanbod in de Europese Unie.
Tot slot, Voorzitter, voor het eerst in de geschiedenis drijft de technologie het staatsrecht aan. Daarom vraag ik de commissaris waarom het onderwerp "burgers en governance in de Europese kennismaatschappij", waarvoor 225 miljoen Euro voorzien is in het zesde kaderprogramma, niet wordt ondergebracht bij "technologieën in de informatiemaatschappij".
Voorzitter, de overheid zelf zal zich ook moeten aanpassen aan de informatiesamenleving.

Schröder, Ilka
Mijnheer de Voorzitter, ik stem in zoverre met het verslag in dat ik het belangrijk vind om nieuwe technologieën verder te ontwikkelen. Met name vind ik het van belang dat zoveel mogelijk mensen de middelen in handen krijgen om onbeperkt te communiceren met wie zij maar willen en dat ook zelf kunnen bepalen. Het trefwoord luidt hier: informationele zelfbeschikking. Daarmee zijn we meteen bij het grootste struikelblok voor dit vrije Net, voor de vrije communicatie. Er is hier al veel over consumentenvertrouwen gesproken. Alleen het gebruik van die term is naar mijn mening al veelzeggend. Consumentenvertrouwen houdt niet meer in dan ervoor zorgen dat de consument weer het gevoel krijgt dat de communicatie veilig is. Het begrip privacy daarentegen geeft aan dat de communicatie werkelijk veilig is. Daarom zou ik graag nog eens onderstrepen dat privacy naar mijn mening het werkelijke doel moet zijn. Er moet dus gegarandeerd kunnen worden dat de communicatie veilig is.
Er is een struikelblok: het toezicht wordt steeds verder aangescherpt, ook op Europees niveau. Vaak luidt het argument dat nieuwe criminele activiteiten resp. reeds bekende criminele activiteiten, sinds kort via internet worden ontplooid. De maatregelen die daartegen worden genomen zijn echter gebaseerd op het geloof dat deze misdaden door middel van Orwelliaanse controlemethoden kunnen worden bestreden. Dat geloof ik niet! Bovendien zijn die maatregelen alleen geschikt om de allerdomste criminelen af te schrikken. Veel verder reiken ze niet, want veel mensen die zich aan illegale digitale activiteiten bezondigen, weten natuurlijk ook wel hoe ze aan dat toezicht kunnen ontkomen.
In de paragrafen 10 en 13 van het verslag wordt over de bescherming van gegevens gesproken. Die wordt echter beperkt tot de bescherming van wetenschappelijk en medisch relevante gegevens. In mijn ogen moet bescherming van de privacy bij alle gegevens vooropstaan. Iedereen moet de mogelijkheid tot informationele zelfbeschikking hebben. Daarom moet de nadruk van het toezicht naar privacy worden verlegd!

Hyland
Mijnheer de Voorzitter, ik ben vierkant voor wetgeving waarmee een hogere kwaliteit en een hogere standaard van de telecommunicatie-infrastructuur in de Europese Unie worden nagestreefd. Bij de huidige veranderingen in het arbeidsproces is kennis van en toegang tot nieuwe moderne telecommunicatievoorzieningen nodig. Eventuele veranderingen in onze telecommunicatie-infrastructuur moeten echter redelijk en evenwichtig zijn. Nieuwe marktspelers mogen beslist niet de kans krijgen deze belangrijke nieuwe technologie alleen in de grote en lucratieve stedelijke gebieden aan te bieden.
Alle regeringen moeten plattelandsgebieden dezelfde telecommunicatievoorzieningen garanderen als stedelijke gebieden. Deze verplichting tot universele toegang voor stedelijke en plattelandsgebieden moet een standaardonderdeel zijn van het beleid van de instanties die de telecommunicatiemarkt regelen. De nieuwe technologie kan een enorme bijdrage leveren aan een doelmatig beleid voor plattelandsontwikkeling en zal een sleutelfactor zijn bij het scheppen van de broodnodige nieuwe arbeidsplaatsen in de plattelandsgebieden en bij het herstel van het evenwicht tussen de stad en het platteland, hetgeen een prioriteit van dit Parlement is.
Ik ben vooral ingenomen met het werk dat David Byrne, de commissaris voor consumentenbescherming, verricht voor de ontwikkeling van nieuwe mechanismen ter bescherming van de consumentenrechten van mensen die via internet contracten sluiten. Elektronisch zakendoen is nu een van de belangrijkste drijfveren voor bedrijfsontwikkeling en nationale economische groei. Het is een fundamentele nieuwe manier van zakendoen en heeft verstrekkende economische en sociale gevolgen.

Belder
Mijnheer de Voorzitter, de nieuwe generatie Internet maakt vele interactieve toepassingen mogelijk. Daarbij dient niet de technologie, maar de behoefte van de gebruiker een leidende rol te vervullen. Het verslag-Harbour is daarentegen sterk technologisch ingegeven.
De publieke taak omvat meer dan het voorzien in infrastructuur. De rapporteur vermeldt niet dat de overheid ook tot taak heeft te verkennen hoe het nieuwe Internet het publiek ten goede kan komen.
Allereerst kan technologie bijdragen tot grotere sociale cohesie, bijvoorbeeld doordat de vervanging van standaardhandelingen meer tijd laat voor menselijk contact. Omdat het niet vanzelf zal gaan, dient onderzocht te worden welke toepassingen de sociale samenhang versterken.
Ten tweede blijft ook de regelgeving voor veiligheid en inhoud onderbelicht. Veilige infrastructuur is belangrijk, maar de technologie sluit veelal het misbruik niet uit. De rapporteur had derhalve meer oog mogen hebben voor de internationale implicaties van nieuwe technologie en voor bestaande en nieuwe regelgeving.
Tot slot, het verkleinen van de kenniskloof verlangt dat alle bevolkingsgroepen snel kunnen leren nieuwe technologie te gebruiken. De behoeften, voorwaarden en benodigde infrastructuur voor zwakke groepen moeten worden verkend. Dan kan de integratie hiervan al plaatsvinden in de ontwikkelingsfase van nieuwe toepassingen. Specifieke groepen kunnen dan aanvullende steun ontvangen.
Kortom, de toepassingen verdienen meer aandacht dan in dit verslag naar voren komt. Een grotere nadruk op de genoemde beleidsaspecten is gepast in het streven naar een kennismaatschappij voor de gehele bevolking.

Ford
Mijnheer de Voorzitter, ik wens Malcolm Harbour, de rapporteur, geluk met zijn initiatiefverslag over de volgende internetgeneratie: de behoefte aan een onderzoeksinitiatief van de Europese Unie. Het is duidelijk dat dit verslag op brede steun kan rekenen. Het is unaniem goedgekeurd in de commissie en er zijn geen amendementen ingediend. Kennelijk staat het Parlement hier volledig achter.
Als socialistische fractie steunen wij met name de hoge prioriteit die onderzoek naar de volgende internetgeneratie moet krijgen in het kader van het zesde kaderprogramma. Ook zijn wij voor de ontwikkeling van een breedbandinfrastructuur en een nieuw, supersnel Trans-Europees onderzoeksnetwerk. We willen er zeker van zijn dat de onderzoeksinitiatieven van de EU een aanvulling vormen op het marktgericht onderzoek, om conflicten en dubbelwerk te voorkomen.
Er zijn echter minstens vier punten die opheldering behoeven. Ten eerste wordt in paragraaf 2 gesteld dat er precompetitief onderzoek nodig is. We zijn het ermee eens dat het onderzoek precompetitief moet zijn, en niet incompetitief, wat iets anders is. Het model dat we voor ogen hebben wordt gevormd door de Japanse onderzoekkartels, waarin mensen tijdens de ontwikkeling van nieuwe technologie samenwerken en pas gaan concurreren wanneer de resultaten bijna op de markt gebracht kunnen worden.
Ten tweede wordt in paragraaf 7 gezegd dat de maatregelen techniekneutraal moeten zijn. Dat is in orde, op voorwaarde dat het geen excuus is om te wachten tot de technologie ontwikkeld is. We moeten bijdragen aan dat proces en flexibel maar ook actief zijn.
Het derde punt betreft systeemveiligheid. Het is duidelijk dat we deze en de volgende internetgeneratie moeten beschermen. Mensen moeten betalingstransacties kunnen verrichten of vertrouwelijke informatie kunnen overdragen. Ik hoop dat de Commissie zowel aan de benodigde technologie als wetgeving aandacht zal besteden en ervoor zal zorgen dat afdoende encryptiemogelijkheden worden ingevoerd om het publiek te beschermen, zonder criminelen te helpen.
Het laatste punt is universele toegang: een sleutelthema. De Commissie zal moeten garanderen dat iedereen toegang krijgt, niet alleen de inwoners van stedelijke gebieden.

Thors
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, beste collega's. Ik feliciteer de heer Malcolm Harbour voor zijn buitengewoon goede kennis van zaken waarvan hij in zijn verslag, waarin talrijke belangrijke aspecten aan bod komen, blijk geeft. In dit verslag wordt ook aandacht besteed aan de evolutie van onze maatschappij in de richting van een mobiele internetsamenleving, en ik denk dat wij als leden in zekere zin proefkonijnen zijn die uittesten in hoeverre deze mobiliteit werkt.
In het verslag wordt ook gesproken over het snelle tempo van de veranderingen op dit gebied. Zo zijn de uitgangspunten voor de kapitaalmarkten reeds veranderd sinds het moment waarop Malcolm Harbour zijn werkzaamheden beëindigd heeft.
De commissaris wil ik vandaag alleen maar zeggen dat, naar ik hoop, de organisatie van de Commissie voldoende flexibel zal zijn om in te zien dat samenwerking tussen haar diensten noodzakelijk is om snel te kunnen inspelen op de vereiste veranderingen. Ik vind dat dit aspect ook in het Witboek over European Governance aan bod moet komen.
De activiteiten van de Commissie dienen beter gecoördineerd te worden, zoals mevrouw Mann opmerkte. Het is ook duidelijk dat internet een grote uitdaging vormt voor de bestuursorganen die met elkaar moeten wedijveren over wie de grootste openheid betracht: de Commissie moet deze wedstrijd winnen.

MacCormick
Met zijn bewonderenswaardige verslag nodigt Malcolm Harbour ons uit om het onderzoeksinitiatief onder de loep te nemen. We verwelkomen en steunen met name dat aspect.
Er is een punt dat we altijd moeten onderstrepen: er moet niet alleen natuurwetenschappelijk onderzoek worden gedaan - op het gebied van de natuurkunde en IT - maar ook sociaal-economisch en juridisch onderzoek. Met name in paragraaf 13 gaat het namelijk om de vitale thema' s privacy en gegevensbescherming. We moeten ervoor zorgen dat wij beschikken over de juiste regelgevende instanties, dat wij op de juiste manier omgaan met de risico' s en dreigingen, en ook de technologische problemen oplossen.
Ik wil de aandacht vestigen op een opmerking van de heer Hyland over paragraaf 9: ik ben net teruggekomen van een bezoek aan de Buiten-Hebriden tijdens de vergadervrije week. Met deze technologie kunnen we de nadelen van de periferie wegnemen en de eeuwenoude trend tot ontvolking van afgelegen gebieden keren, op voorwaarde dat we bijvoorbeeld voldoende goedkope, verruimde breedbandinfrastructuur tegen billijke voorwaarden beschikbaar stellen. We moeten ervoor zorgen dat ook afgelegen gebieden hiervan profiteren.

Bolkestein
. (EN) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de rapporteur, de heer Harbour, gelukwensen met zijn uitstekende initiatief. De Commissie heeft veel waardering voor de aanhoudende belangstelling van het Europees Parlement en de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie voor de ontwikkeling en vestiging van een informatiemaatschappij in Europa. Door verslagen op te stellen over de volgende internetgeneratie laat de Commissie industrie zien hoe belangrijk de toekomstige ontwikkeling van deze netwerkinfrastructuur is. Het moment voor de verwachte aanneming van dit verslag is heel goed gekozen, want de Commissie bereidt momenteel de mededeling voor over specifieke programma' s ter uitvoering van het zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, waarin de punten uit het verslag van de heer Harbour zullen worden behandeld.
De volgende internetgeneratie zal worden verwezenlijkt door zowel technologische als beleidsontwikkelingen. Om te zorgen dat Europa concurrerend blijft, moeten we in de eerste plaats zorgen voor een snelle en aanhoudende groei van internet, als de sleutelinfrastructuur voor de mondiale kenniseconomie. Het is evenzeer belangrijk dat de benodigde nieuwe beleidsmaatregelen genomen worden om de ontwikkelingen in de snel evoluerende internetwereld bij te houden.
Er staan ons een aantal instrumenten en hulpmiddelen ter beschikking om een snelle ontwikkeling van de volgende internetgeneratie te garanderen: e-Europe, Europese onderzoeksruimten, het RGD-kaderprogramma, e-content, Ten Telecom, structuurfondsen. Als we onze activiteiten en die van de lidstaten en andere Europese instellingen goed coördineren, kunnen er ambitieuze doelstellingen worden nagestreefd waar alle Europeanen van zullen profiteren, en kan de toegang tot nieuwe diensten ook worden gegarandeerd voor burgers met speciale behoeften, zoals gehandicapten en ouderen.
Als het belangrijkste instrument in Europa zal het kaderprogramma het onderzoek naar de ontwikkeling van de volgende internetgeneratie steunen. Dat werk wordt al gesteund door het lopende vijfde kaderprogramma en zal in het zesde kaderprogramma worden versterkt.
Ik zal enkele voorbeelden geven van onze steun aan de volgende internetgeneratie. In de eerste plaats heeft de Commissie onlangs een strategisch initiatief gelanceerd over de IBV6, het protocol van de volgende generatie, en is er een task force opgezet die door het bedrijfsleven wordt geleid. Dat initiatief zal bijdragen aan de snelle en aanhoudende evolutie van internet en zal er ook voor zorgen dat het concurrentievermogen van Europa in de sector draadloze technologie op de lange termijn niet in gevaar komt. Daarnaast zal Europa door IBV6 in staat zijn de talloze apparaten die het zenuwstelsel van de toekomstige informatiemaatschappij vormen, met elkaar te verbinden.
In de tweede plaats zijn er aanzienlijke successen geboekt bij de invoering van nieuwe elektronische infrastructuur dankzij het Géant-project, een pan-Europees netwerk dat de EU en de geassocieerde landen beslaat. In de derde plaats neemt de Commissie goede nota van de oproep van het Parlement om ambitieuzer te zijn bij de uitvoering van het Géant-project, zoals verschillende leden zojuist hebben opgemerkt. We streven ernaar de nationale onderzoek- en onderwijsnetwerken van Europa zeer geavanceerde verbindingstechnologie en diensten te bieden, zodat ze een vooraanstaande rol kunnen spelen in geavanceerd onderzoek en de overdrachtscapaciteit van het Géant-netwerk kan stijgen van 2,5 tot 10 GB per seconde en in de komende jaren naar 100 GB per seconde.
In de vierde plaats zal Géant een centrale rol spelen in de mondiale samenwerking met vergelijkbare regionale projecten in de hele wereld, bijvoorbeeld het Internet II-initiatief in de Verenigde Staten, CANET4 in Canada enzovoort, waardoor het kan profiteren van de schaalvergrotingsvoordelen van grote infrastructuurprojecten.
Met behulp van het zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling en natuurlijk via de verdere liberalisering van de telecommunicatiemarkten probeert de Commissie ervoor te zorgen dat de benodigde infrastructuur voor de volgende internetgeneratie in Europa beschikbaar is. Zij zal rechtstreeks het noodzakelijke onderzoek naar nieuwe technologie op terreinen als fotonica, geavanceerde software en hardware, interfaces enzovoort, steunen. Deze onderzoeksactiviteiten moeten zich richten op belangrijke nieuwe vereisten, waarvan grotere veiligheid een van de belangrijkste is. De veiligheidsproblemen zullen ook worden behandeld in de aanstaande mededeling over de veiligheid van elektronische netwerken. Het is de bedoeling dat die op tijd voor de Europese Raad van Göteborg wordt ingediend.
Tot slot wil ik benadrukken dat we het volledig eens zijn met de heer Harbour en zijn verslag dat de volgende internetgeneratie van strategisch belang is voor Europa. Hier ligt een unieke kans voor ons om een netwerkinfrastructuur te ontwikkelen waarvan de gemeenschap van onderzoekers en de Europese burgers zullen profiteren.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt plaats om 11.00 uur.

Jaarrekeningen van bepaalde vennootschapsvormen
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Lord Inglewood (A5-0130/2001), namens de Commissie juridische zaken en interne markt, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de Richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG met betrekking tot de waarderingsregels voor de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen [COM(2000) 80 - C5-0106/2000 -2000/0043(COD)].

Inglewood
Gisteren schreef Arthur Levitt, een voormalige voorzitter van de Amerikaanse Securities and Exchange Commission, in de Financial Times: "Beleggers, open vennootschappen, accountantkantoren, effectenbeurzen en regelgevende instanties in de hele wereld staan voor een van de grootste uitdagingen met betrekking tot de toekomst van het mondiale financiële systeem: hoe moet een duurzaam systeem van vergelijkbare, uniforme financiële verslaglegging van hoge kwaliteit eruitzien dat net zo aanvaardbaar is voor Europa als voor de VS, de ontwikkelde en de opkomende landen. Deze uitdaging is niet zozeer het resultaat van een crisis, maar veeleer van evolutionaire vooruitgang." Hij vervolgt: "Door de explosieve groei van de markten en de staatshuishoudingen is de ontwikkeling van een dergelijk systeem absoluut noodzakelijk geworden. Iedereen is het erover eens dat er gewoon geen andere manier is om doelmatige allocatie van kapitaal op lange termijn en op wereldschaal te garanderen."
Het onderhavig voorstel maakt deel uit van een meer algemene reactie van de Europese Unie op de door de heer Levitt beschreven uitdagingen. Daarin wordt vooral het probleem van de relatief nieuwe financiële instrumenten behandeld, zoals bijvoorbeeld derivaten en hedge funds.
Op grond van deze richtlijn zijn lidstaten verplicht alle of bepaalde vennootschappen toe te staan of voor te schrijven dat zij, daar waar wenselijk, werken met de marktwaarde, in plaats van met de historische kostprijs, en wel volgens de in de richtlijn aangegeven wijze. Er wordt een flexibel stelsel voorgesteld en de lidstaten krijgen veel armslag bij de aanpassing van de normen aan de omstandigheden in hun land, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel.
De richtlijn is bedoeld als een eerste stap op weg naar een Europees boekhoudsysteem dat beantwoordt aan de eisen van een moderne, mondiale markt en dat de lezers van jaarrekeningen de gegevens zal leveren die ze wensen en waarop ze recht hebben.
Het vandaag aan het Parlement voorgelegde voorstel en de daarop ingediende amendementen, die allemaal unaniem werden goedgekeurd in de commissie, zijn het resultaat van een nauwe samenwerking tussen mezelf, namens de Commissie juridische zaken en interne markt, en de Raad en de Commissie. Ons doel daarbij was tot een gezamenlijke tekst te komen op grond waarvan deze richtlijn in een enkele lezing zou kunnen worden aangenomen.
Ik geloof dat de werkzaamheden tot een voor alle partijen bevredigende resultaat hebben geleid en ik wil dit verslag dan ook van harte aan het Parlement aanbevelen.

Berenguer Fuster
Mijnheer de Voorzitter, dit is zeker niet het boeiendste verslag dat wij hier vandaag bespreken. Deze vaststelling heeft uiteraard niets te maken met het uitstekende werk van Lord Inglewood die onze oprechte felicitaties verdient, en niet alleen hij, maar wij allen.
Wanneer de werkzaamheden van het Europees Parlement in het kader van de medebeslissingsprocedure het Commissievoorstel verbeteren, zoals hier het geval is, en de aangebrachte wijzigingen bovendien ook nog van hoog technisch niveau zijn, wordt niet alleen een waardevolle bijdrage geleverd aan de regelgeving, maar groeit tegelijkertijd ook het prestige van het Europees Parlement. Dit is overigens een reden te meer om de medebeslissingsprocedure te veralgemenen.
Het feit dat dit, zoals ik al heb gezegd, niet bepaald een opwindend verslag is, doet niets aan het belang hiervan af. Dit is een vanuit technisch oogpunt bekeken bijzonder belangrijk verslag. Vanuit dit perspectief is het voorstel tot modernisering van de richtlijnen betreffende de jaarrekeningen niet alleen van uitzonderlijk belang, maar moet het bovendien worden beschouwd als een noodzakelijke stap om de transparantie van de jaarrekeningen van de vennootschappen te verhogen.
In de waarderingsregels voor de jaarrekeningen van de vennootschappen stond vanouds dat de activa gewaardeerd dienden te worden op basis van de kostprijs of de zogenaamde historische waarde. Bijgevolg werd dit criterium ook in de richtlijnen betreffende de jaarrekeningen gehanteerd, hetgeen overigens niet meer dan logisch is als men manipulatie wil vermijden en garanties voor een getrouwe weergave van de vennootschapsrealiteit wil bieden.
De bedoeling hiervan was te voorkomen dat de bestuurders van de vennootschap bepaalde activaposten op onrechtmatige wijze zouden herwaarderen om het beeld van de betrokken vennootschap te vervormen. In dit verband zij erop gewezen dat sommige boekhoudkundige onregelmatigheden waaraan vennootschappen zich onder geen beding schuldig mochten maken, wel door de vingers werden gezien wanneer het overheidsrekeningen betrof, teneinde de toetreding van bepaalde lidstaten tot de euro veilig te stellen. In dat geval spreekt men evenwel niet van onregelmatigheden, maar bedient men zich van de eufemistische term "creatieve boekhouding".
Ondertussen is gebleken dat de aan de historische waarde gerelateerde boekhoudkundige criteria voorbijgestreefd zijn. De complexiteit van de huidige financiële markten en het toenemende gebruik van gesofisticeerde financiële producten dwingen ons ertoe de historische waarde te vervangen door de waarde in het economisch verkeer. Deze waarde, die in het onderhavige voorstel voor een richtlijn wordt opgenomen, is lang niet zo duidelijk gedefinieerd en afgebakend als de historische waarde. Bovendien vergt de toepassing ervan bijzonder nauwkeurige instrumenten. Deze criteria worden behandeld in de voorgestelde amendementen, die onze steun genieten.

De Voorzitter
Het woord is aan commissaris Bolkestein. Ik wijs de commissaris erop dat hij tot 11.00 uur de tijd heeft. Ik zou zeggen commissaris: grijp uw kans.

Bolkestein
. Mijnheer de Voorzitter, ik moet maar aannemen dat u wilt dat ik mij tot 11.00 uur beperk tot het onderwerp dat aan de orde is en dat ik niet van u het woord krijg om over van alles en nog wat te spreken, bijvoorbeeld over het nieuwste document van Bondskanselier Schröder over de architectuur van het toekomstige Europa. U zult toch willen dat ik mij beperk tot het onderwerp van vandaag.

De Voorzitter
Ik ben in een ruimhartige bui, commissaris, maar gaat u gang.

Bolkestein
. Mijnheer de Voorzitter, ik ken mijn plaats en wij kunnen dus aan dit onderwerp beginnen.
Ik zal nu ingaan op de twee interventies en vooral op die van de rapporteur. Zoals u waarschijnlijk weet, is boekhouden een Europese uitvinding. Vijfhonderd jaar geleden ontwikkelde een Italiaanse monnik, Luca Pacioli, de grondslagen van het boekhoudkundige systeem dat nu nog wordt gebruikt. Hoe belangrijk historisch bewustzijn ook is, te veel vasthouden aan het verleden is meestal niet zo goed. Boekhouders in de Europese Unie zouden dat niet moeten doen.
De basisrichtlijn voor boekhouding, de vierde richtlijn inzake vennootschapsrecht, dateert van 1978 en is nu meer dan twintig jaar oud. Hoewel de richtlijn een solide basis vormt voor de boekhouding in de Europese Unie, kunnen we de substantiële wijzigingen die zich in de praktijk van het zakendoen voordoen, niet negeren: kapitaalmarkten, futures, aandelenopties, leases, internet en de euro zijn alle verschijnselen die, voor het grootste deel, in 1978 niet bestonden.
De boekhouding heeft zich meeontwikkeld met deze wijzigingen in de zakelijke praktijken. Sinds 1995 is de Commissie actief betrokken bij het werk van het internationaal comité voor boekhoudnormen. Dit werk vond onlangs zijn beslag in het voorstel voor een verordening betreffende internationale boekhoudnormen, dat ik binnenkort in dit Parlement hoop te behandelen.
Momenteel werkt de Commissie ook aan een actualisering van de boekhoudrichtlijnen. Voor het einde van dit jaar zullen we, zoals aangegeven in de mededeling van de Commissie over financiële verslaglegging in de Europese Unie, een voorstel indienen.
Als u mij hoort spreken over de voorgestelde verordening en de modernisering van de boekhoudrichtlijnen, vraagt u zich misschien af waarom wij dit voorstel tot wijziging van de boekhoud- en bankrekeningrichtlijnen nodig hebben, waarom het mogelijk moet worden om voor bepaalde financiële instrumenten de waarde in het economisch verkeer toe te passen. Wat is het nut daarvan?
In de afgelopen jaren hebben verschillende lidstaten nationale voorschriften ingevoerd om hun bedrijven de gelegenheid te geven internationale boekhoudnormen toe te passen. De lidstaten kunnen echter geen nationale wetten vaststellen die niet in overeenstemming zijn met de EU-wetgeving. De internationale boekhoudnormen kunnen dus alleen worden toegepast als ze niet in strijd zijn met de boekhoudrichtlijnen.
Het concept van de marktwaarde, dat in de internationale boekhoudnormen is geïntroduceerd, is daarmee in strijd. Het voorstel neemt dat conflict weg door het concept marktwaarde in de boekhoudrichtlijnen op te nemen. Zonder dit voorstel zouden de bedrijven die op dit moment de internationale boekhoudnormen toepassen, daar niet langer mee kunnen doorgaan wanneer de marktwaarde op grond van de internationale boekhoudnormen met ingang van het financieel jaar 2001 verplicht wordt.
Ik wil erop wijzen dat de invoering van het begrip "marktwaarde" in de boekhoudrichtlijnen geheel overeenkomt met de internationale boekhoudnormen en niet verder gaat dan die normen.
Boekhouding is een technisch en misschien zelfs esoterisch thema. Toch is het belangrijk de belangrijkste elementen van dit voorstel onder de aandacht te brengen. In het voorstel wordt het begrip "marktwaarde" gedefinieerd en worden de financiële instrumenten genoemd die, op basis van de marktwaarde, in overeenstemming met de internationale boekhoudnormen, kunnen worden beoordeeld.
In de tweede plaats worden in het voorstel ook regels voor lidstaten vastgesteld waarmee wordt bepaald welke bedrijven zij moeten toestaan of kunnen voorschrijven de marktwaarde toe te passen. Een lidstaat kan bijvoorbeeld besluiten marktwaarde alleen toe te staan of voor te schrijven voor vermelde ondernemingen.
Ten derde wordt in het voorstel ook geëist dat alle bedrijven gegevens over afgeleide financiële instrumenten, zoals opties, swaps en futures die een duidelijke impact op de financiële situatie hebben, openbaar maken in de nota' s over de jaarrekening. Kleine bedrijven kunnen echter van deze verplichting worden vrijgesteld.
Het Parlement stelt in een van zijn amendementen voor banken onder het toepassingsgebied van het voorstel te laten vallen. De Commissie steunt dit amendement met het oog op de Europese interne markt. Banken en andere bedrijven concurreren op dezelfde kapitaalmarkten. Vergelijkbare financiële verklaringen zijn een cruciaal element om te komen tot een doelmatige allocatie van kapitaal aan bedrijven en om te garanderen dat beleggers afdoende beschermd worden. De Commissie heeft de amendementen op haar voorstel zorgvuldig onderzocht en steunt in dit geval alle ingediende amendementen 1 tot en met 32.
Tot slot hoop ik dat het Parlement en de rapporteur ertoe zullen bijdragen dat boekhouding in de EU niet op het verleden gericht is. We willen dat het actueel en toekomstgericht is.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt plaats in Straatsburg.
(De vergadering wordt om 10.50 uur onderbroken en om 11.00 uur hervat)

Krivine
Mijnheer de Voorzitter, ik heb heel kort een motie van orde. Dinsdagmiddag aanstaande zou ik met de delegatie van de coördinatoren van de tijdelijke enquêtecommissie Echelon afreizen naar Washington, in het kader van een officieel bezoek aan de Verenigde Staten van 9 tot 11 mei. De ambassade van de Verenigde Staten te Brussel heeft me er echter op gewezen dat mijn visumaanvraag om politieke redenen is geblokkeerd. Het dossier is naar Washington gestuurd en de ambassade heeft me aangeraden mijn reis met de delegatie te annuleren.
Ik zou graag willen, mijnheer de Voorzitter, dat het Bureau van het Parlement stappen ondernam bij de Amerikaanse autoriteiten, net zoals de heer Wurtz, de voorzitter van mijn fractie al heeft gedaan. Mijns inziens is het schandalig is dat de regering van de Verenigde Staten uitmaakt wie deel mag nemen aan een delegatie van het Europees Parlement.
(Applaus van links)

De Voorzitter
Mijnheer Krivine, ik neem goede nota van uw belangrijke opmerking. Ik hoop dat het Bureau hiervan zo spoedig mogelijk in kennis zal worden gesteld opdat deze kwestie tot op de bodem kan worden uitgezocht. Dit is inderdaad een zeer ernstige zaak.

Heaton-Harris
Ik vraag het woord voor een motie van orde. U weet ongetwijfeld dat er ernstige problemen zijn met het middelbaar onderwijs in mijn regio, Northamptonshire.
Op de publieke tribune is vandaag een moeder van twee kinderen uit Earls Barton bij Wellingborough aanwezig. Haar oudste zoon zou in september naar de middelbare school moeten. Hij heeft onlangs een verzoekschrift ingediend bij dit Parlement omdat de plaatselijke afdeling van de onderwijsinspectie hem geen plaats heeft toegewezen in een van de door hem gekozen scholen in de regio, zelfs niet na een beroepsprocedure die alleen maar als onvolmaakt beschreven kan worden. Het gaat om dezelfde plaatselijke afdeling die tot een week geleden aan twintig kinderen in hetzelfde gebied geen enkele vorm van onderwijs en geen plaats op een school kon bieden.
Ik verzoek de Voorzitter de Britse regering schriftelijk om uitleg te vragen over de verenigbaarheid van deze situatie met het Handvest van de grondrechten, en met name met artikel 14, lid 3 inzake het recht op onderwijs. Als ik het wel heb, valt de situatie van Lucy Paynes en die van veel andere bezorgde ouders in Northamptonshire daaronder.

De Voorzitter
Mijnheer Heaton-Harris, de plenaire vergadering neemt kennis van de door u gesignaleerde problemen. Uw verzoek zal zo spoedig mogelijk aan de bevoegde autoriteiten worden voorgelegd.

Gawronski
Mijnheer de Voorzitter, wij hebben vernomen dat vanochtend een persconferentie is georganiseerd door collega Vattimo, om een Italiaans boek te presenteren dat duidelijk lasterlijke bedoelingen heeft. Het gaat hierbij om een boek dat in Italië al is gehekeld, een boek dat lasterlijk is voor een lid van het Italiaans parlement. Ik geloof dat links hier weer eens overduidelijk blijk geeft van zijn bekende neiging om de instellingen te gebruiken voor de Italiaanse verkiezingscampagne. Ik zou u willen vragen, mijnheer de Voorzitter, wie toestemming heeft verleend de zaal hiervoor te gebruiken. Ik weet dat de titel van de persconferentie is gewijzigd om deze zaal te kunnen gebruiken - de verwijzing naar de Italiaanse verkiezingscampagne is er namelijk uitgehaald - maar inhoudelijk was de persconferentie hier duidelijk op gericht.

De Voorzitter
Mijnheer Gawronski, we zullen nagaan wat er precies gezegd is tijdens die bijeenkomst.

McKenna
Ik wil terugkomen op de interventie van de heer Krivine over onze ECHELON-delegatie naar de Verenigde Staten. Dit is een buitengewoon belangrijke en ernstige kwestie. De Verenigde Staten hebben namelijk om politieke redenen geweigerd een democratisch gekozen lid van dit Parlement een visum te verstrekken. Dat is volkomen onaanvaardbaar. Wie zijn de Verenigde Staten om op politieke gronden te beslissen dat een democratisch gekozen lid van dit Parlement het land niet in mag?
De Verenigde Staten hebben duidelijk een dubbele moraal: ze hebben allerlei anderen met een variërende persoonlijke geschiedenis een visum verstrekt, onder wie Gerry Adams en Nelson Mandela. Nu beslissen ze dat de politieke opvattingen van een bepaald lid van dit Parlement hun niet bevallen en hem derhalve geen toegang kan worden verleend. Dit is een diplomatiek probleem en moet onmiddellijk aan de kaak worden gesteld.

De Voorzitter
Mevrouw McKenna, ik denk dat de plenaire vergadering zich volledig bewust is van de ernst van de mededeling die de heer Krivine heeft gedaan. Er zal zo spoedig mogelijk gevolg gegeven worden aan zijn verzoek.

Bigliardo
Mijnheer de Voorzitter, allereerst zou ik het Bureau willen vragen beter op te letten of misschien iemand van de afgevaardigden het woord vraagt, want het is al de vierde keer dat men mij niet ziet.
Verder zou ik uw aandacht en die van het parlement willen vragen voor wat op dit moment in Italië gebeurt. Collega Emma Bonino is samen met andere Europese afgevaardigden in honger- en dorststaking gegaan om het recht op vrije toegang tot informatie te waarborgen tijdens de verkiezingscampagne. Bij Emma Bonino hebben zich ook gehandicapten gevoegd, zoals Luca Coscioni die afziet van bepaalde geneesmiddelen om de aandacht te trekken van de President van de Republiek. Het Europees Parlement zou een waarnemingspost moeten oprichten voor de Italiaanse verkiezingen om na te gaan of iedereen echt het recht heeft op vrije informatie. De verkiezingscampagne in Italië is al zo moeilijk.

De Voorzitter
We nemen kennis van uw verklaring, mijnheer Bigliardo.

Vattimo
Mijnheer de Voorzitter, ik heb vernomen dat afgevaardigde Gawronski zojuist het woord heeft gevoerd om kritiek te uiten op een persconferentie die werd georganiseerd - ik heb die georganiseerd - over de vrije toegang tot informatie. Daarin werd gesproken over een boek dat Gawronski lasterlijk noemt. Dit boek brengt slechts bepaalde documenten onder ieders aandacht, documenten die ook aan de basis liggen van een verzoek om opheffing van de parlementaire onschendbaarheid van de afgevaardigden Dell' Utri en Berlusconi. Dit verzoek is op het ogenblik in dit parlement in behandeling. Het gaat helemaal niet om een lasterlijk boek; het is een boek dat bepaalde documenten onder de Europese aandacht brengt die ook, en juist voor dit parlement interessant zijn. Wij moeten immers beraadslagen - ik weet echter niet wanneer - over het verzoek om opheffing van de parlementaire onschendbaarheid van de leden Dell' Utri en Berlusconi, van onze collega' s die eindelijk eens zouden moeten worden beoordeeld op deze feiten.

Gorostiaga Atxalandabaso
Ik wil een vraag stellen over het gebruik van de faciliteiten van het Parlement door de PPE-DE-Fractie, in verband met de verkiezingen in Baskenland. Kunt u dit verzoek doorgeven aan het Bureau? Ik wil graag een duidelijk antwoord over het gebruik van de faciliteiten van dit Parlement.

Stemming
Bolkestein
. (EN) Ik wil graag het standpunt van de Commissie ten aanzien van de twee amendementen op het gemeenschappelijk standpunt bevestigen.
Op grond van amendement 1 zouden BSE-vrije lidstaten eenzijdige maatregelen tegen de invoer van levende dieren kunnen nemen. Dat is in strijd met het beginsel van de communautaire regeling en tevens overbodig, aangezien het gemeenschappelijk standpunt voorziet in geharmoniseerde regels voor het op de markt brengen van dieren met het oog op de BSE-status.
Met amendement 2 zou het moeilijker worden een duidelijk beeld te krijgen van de verspreiding van BSE. Dat druist in tegen de resolutie die het Parlement in november heeft aangenomen. Daarom, en ook omdat wij onverwijld een passend wettelijk kader voor de beheersing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën...
(Applaus, "encore!" -geroep) ... overdraagbare spongiforme encefalopathieën willen invoeren, kan de Commissie deze beide amendementen niet aanvaarden.
Ik hoop dat ik dit woord, waarmee ik niet dagelijks te maken heb, duidelijk heb uitgesproken.
(De Voorzitter verklaart het gemeenschappelijk standpunt te zijn goedgekeurd)
Verslag (A5-0318/2000) van de heer Cashman, namens de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (COM(2000) 30 - C5-0057/2000 - 2000/0032(COD))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0125/2001) van mevrouw Evans, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren (COM(2000) 529 - C5-0477/2000 - 2000/0221(COD))
Betreffende amendement 4

Arvidsson
De definitieve versie van amendement 4 is anders geformuleerd dan de versie waaraan de commissie haar goedkeuring had gehecht. De gewijzigde formulering gaat verder. De originele versie eindigde met "teneinde te trachten de voorschriften in deze richtlijn nader tot elkaar te brengen", in de nieuwe versie staat er "teneinde de voorschriften te harmoniseren".
Betreffende amendement 14

Arvidsson
Ik wil een mondeling amendement indienen met de bedoeling de fretten, ferret in English, van deel B in bijlage 1 naar deel A over te brengen.
(Aangezien meer dan 12 leden bezwaar maken, wordt dit mondeling amendement niet aanmerking genomen)

Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, collega Arvidsson heeft twee keer een poging gedaan om op een discrepantie in amendement 4 te wijzen. U bent daar verder niet op ingegaan, maar u hebt wel erop gewezen dat amendement 4, zoals dat vandaag wordt aangenomen, anders is dan het in de commissie voorlag. Dat was tenminste iets. Ik ga ervan uit dat de vandaag voorgelegde tekst hier geldt. Ik zeg dit enkel voor de duidelijkheid.

Arvidsson
Ik zal voor de derde keer proberen duidelijk te maken dat de definitieve versie van amendement 4 anders geformuleerd is dan de versie die in de commissie werd goedgekeurd. Ik schreef zelf het amendement voor de commissie en de tekst van de definitieve versie gaat verder. Ik hoop dat u dit bekijkt en er rekening mee houdt.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)
Verslag (A5-0132/2001) van de heer Swoboda, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, over het voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie inzake de ondertekening namens de Europese Gemeenschap van de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, anderzijds (6726/2001 - COM(2001) 90 - C5-0157/2001 - 2001/0049(AVC))
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan en verleent daarmee zijn instemming)
Verslag (A5-0120/2001) van mevrouw Cederschiöld, namens de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken,
I. over het initiatief van de regering van de Franse Republiek met het oog op de aanneming door de Raad van een besluit inzake de bescherming van de euro tegen valsemunterij (5551/2001 - C5-0054/2001 - 2001/0804(CNS))
II. over de oriëntatie van de Raad met betrekking tot een ontwerpverordening van de Raad tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij (6281/2001 - C5-0084/2001 - 2000/0208(CNS))
III. over de oriëntatie van de Raad met betrekking tot een ontwerpverordening van de Raad houdende uitbreiding van de werking van verordening (EG) nr.../01 tot vaststelling van de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij, tot de lidstaten die de euro niet als munteenheid hebben aangenomen (6281/2001 - C5-0084/2001 - 2000/0208(CNS))
(Het Parlement neemt bij opeenvolgende stemmingen de drie wetgevingsresoluties aan)
Verslag (A5-0121/2001) van mevrouw Cederschiöld, namens de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken,
I. over het initiatief van het Koninkrijk Zweden met het oog op de aanneming van
een besluit van de Raad inzake de toezending van monsters van illegale verdovende middelen (14008/2000 - C5-0734/2000 - 2000/0826(CNS))
en
II. over het initiatief van het Koninkrijk Zweden met het oog op de aanneming van een besluit van de Raad tot instelling van een stelsel van forensische profielanalyse van synthetische drugs (14007/2000 - C5-0737/2000 - 2000/0825(CNS))
(Het Parlement neemt bij opeenvolgende stemmingen de twee wetgevingsresoluties aan)
Gezamenlijke ontwerpresolutie over het ongeval van Tsjernobyl
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Verslag (A5-0119/2001) van mevrouw Doyle, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement inzake de beschikbaarheid van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (COM(2000) 806 - C5-0105/2001 - 2001/2054(COS))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Verslag (A5-0127/2001) van de heer Katiforis, namens de Economische en Monetaire Commissie, over de jaarlijkse beoordeling van de uitvoering van de stabiliteits- en convergentieprogramma' s (2001/2009(INI))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Verslag (A5-0116/2001) van de heer Harbour, namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, over de volgende internetgeneratie: de behoefte aan een onderzoeksinitiatief van de Europese Unie (2000/2102(INI))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
STEMVERKLARINGEN- Verslag-Roth-Behrendt (A5-0118/2001)

Ortuondo Larrea
Mijnheer de Voorzitter, ik ben het eens met de Europese Boerenvereniging CPE. Ik geloof dat het gekkekoeienprobleem hoofdzakelijk te wijten is aan de intensieve veeproductie en het wanbeleid van de Unie inzake veevoer sinds de oprichting van het GLB in 1962. De beste manier om overdracht van encefalopathieën te verkomen is de bevordering van een gecontroleerde melk- en rundvleesproductie. Daarbij dient het gebruik van groenvoer en plaatselijk veevoer te worden gestimuleerd en moet kwaliteit prevaleren boven winstbejag. Als de massale invoer van veevoer niet ter discussie wordt gesteld, blijft de Europese Unie een fabriek voor industriële verwerking van ingevoerde plantaardige producten die bestemd zijn voor de productie van dierlijke producten, een fabriek die het hoofd moet bieden aan maar al te vaak beschreven problemen inzake overschotten, kwaliteit, gezondheid en milieu en die bovendien met enorme financiële moeilijkheden te kampen heeft.
Gelukkig is het merendeel van de Europese veestapel niet besmet, met name de dieren die gras en van de eigen boerderij afkomstig voer te eten krijgen en derhalve niet met industrieel veevoer in contact komen. Dat zijn de dieren die het GLB al veertig jaar lang stiefmoederlijk behandelt en die wij nu volop moeten promoten om de gezondheid van de Europese burger te beschermen.

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, het is mijn schuld niet dat ik vannacht weer van afgevaardigde Roth-Behrendt heb gedroomd. Dat komt waarschijnlijk omdat de afgelopen maand veel is gesproken over de eerste keer dat ik van haar droomde. Het was deze keer een rustiger droom dan de eerste. Afgevaardigde Roth-Behrendt was in goede gezondheid, aan het hoofd van een leger gepensioneerden die borden droegen waarop stond "Leve Roth-Behrendt" . Ik ging ernaartoe en vroeg: "Waarom staat er niet "Leve Fatuzzo" maar "Leve Roth-Behrendt" ? Toen zeiden zij: "Wij zijn gepensioneerden die graag goed eten, biefstuk met een glas Brunello di Montalcino. Afgevaardigde Roth-Behrendt garandeert ons gezond rundvlees en daarom bewonderen wij haar en nemen we haar op de schouders."
Ik moest daarom wel voor stemmen.

Hyland
 - (EN) In de debatten van de afgelopen maanden heeft het aspect volksgezondheid van het Europese en nationale voedselbeleid de nadruk en de prioriteit gehad. BSE is daarvan het belangrijkste punt. Daarom moeten onze ervaringen op dit cruciale terrein van de voedselproductie in het toekomstige landbouw- en milieubeleid worden meegenomen.
We kunnen niet tolereren dat lidstaten verzuimen de nieuwe richtsnoeren en verordeningen volledig na te leven. Voedsel is een product dat op de internationale markt verhandeld kan worden. Nu consumenten dagelijks de grenzen oversteken, kan alleen een gecoördineerde en gemeenschappelijke aanpak van voedselveiligheid, zoals de EU die nastreeft, het vertrouwen van de consument in de voedselketen herstellen. Omdat er ook een kostenfactor in het spel is, vooral voor landbouwers, is het volgens mij in het belang van de landbouw en de individuele boerenfamilies dat het vertrouwen in alle landbouwproducten zo snel mogelijk wordt hersteld.
De lidstaten hebben positieve en kostbare maatregelen genomen om BSE te bestrijden. De mond- en klauwzeerepidemie, die geen risico voor de gezondheid vormt, heeft de ingrijpende stappen om BSE definitief uit de Europese veestapel te bannen tot op zekere hoogte naar de achtergrond gedrongen.
De getroffen maatregelen waren wetenschappelijk gefundeerd en ik geloof dat de angst onder de bevolking voor onveilig voedsel binnenkort tot het verleden zal behoren, en wel voor altijd als de controlemaatregelen voor de productie strikt gehandhaafd worden.
Het wetenschappelijk bewijsmateriaal over het verband tussen BSE en de ziekte van Creutzfeldt-Jakob aan de ene kant en de consumptie van vlees en beendermeel aan de andere kant is weliswaar sterk, maar we mogen niet vergeten dat het aantal met BSE besmette dieren in verhouding tot de omvang van de kudden in de lidstaten erg laag is en natuurlijk beperkt blijft tot een relatief korte productiecyclus.
Het aantal geïnfecteerde of tot een risicogroep behorende dieren is nu aanzienlijk teruggebracht. De traumatische gebeurtenissen van de afgelopen maanden en de begrijpelijke angst van de consumenten voor onveilig voedsel mogen nooit meer terugkeren.
Verslag-Cashman (A5-0318/2000)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, om te beslissen hoe ik moet stemmen over het uiterst belangrijke verslag van de heer Cashman over de toegang tot de documenten van het Parlement, de Raad en de Commissie, heb ik vóór mijn vertrek uit Rome gesproken met mijn moeder die zich bijzonder interesseert voor hetgeen in het Europees Parlement gaande is. Ik vertelde haar over dit verslag en over het feit dat we alle documenten van Parlement, Raad en Commissie kunnen inzien. Zij zei tegen me: "Dat is interessant, maar wat is de Raad? Op de Italiaanse televisie wordt daar nooit over gesproken. Wat is de Commissie? Op de Italiaanse televisie hoor je daar nooit over. Het Parlement ken ik want jij bent daar afgevaardigde geworden." Ik concludeerde hieruit dat het niet alleen goed zou zijn dat de Europese burgers toegang krijgen tot de documenten, maar ook te weten komen wat het Parlement is, de Europese Raad en de Europese Commissie.

Blak, Lund en Thorning-Schmidt
De Deense sociaal-democraten stemmen voor het verslag-Cashman over het voorstel voor een verordening betreffende de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, omdat wij van oordeel zijn dat een aanvaardbaar compromis bereikt is en dat de voorstanders van een grotere openheid en het recht op inzage van documenten tijdens de onderhandelingen meer bereikt hebben dan de landen en krachten die gesloten systemen wensen te behouden. Tevens vinden wij dat een tweede lezing het resultaat niet kan verbeteren.
Voor onze beoordeling van het compromis waren enkele zaken doorslaggevend: de principes dat het recht op inzage voor alle documenten geldt, ook interne documenten, dat het aantal uitzonderingen beperkt is en dat ze goed gemotiveerd zijn, dat de aanvraagprocedure sneller moet verlopen dan oorspronkelijk gepland was en dat de Deense autoriteiten aanvragen voor inzage van documenten ook in de toekomst volgens Deens regels mogen behandelen.
Teneinde het vertrouwen van de burgers voor een systeem te winnen is het niet voldoende dat het systeem in theorie open is, het moet ook als open ervaren worden. Op dit vlak wacht de burgers en de pers een grote taak. Zij moeten de nieuwe regels actief toepassen en de grenzen van de nieuwe regels uittesten. Wij hopen dat degenen die sceptisch staan tegenover openheid in de komende jaren zullen inzien dat de toegang van het publiek tot documenten waarmee gewerkt wordt, niet alleen voor de democratie nuttig is, maar ook voor de interne werking van de instellingen.

Bordes, Cauquil en Laguiller
Wij hebben gestemd tegen het verslag "Toegang van het publiek tot documenten van het Parlement, de Raad en de Commissie" . Deze misleidende titel verhult namelijk dat het niet zozeer gaat om verruiming van de mogelijkheden van toegang tot documenten als wel om reglementering ervan: de bedoeling is juist de instellingen het recht te geven de toegang van het publiek tot documenten te beperken. De betrokken instellingen behouden namelijk het recht bepaalde documenten het predikaat "vertrouwelijk" toe te kennen, op uiteenlopende gebieden als "defensie en militaire aangelegenheden, internationale betrekkingen, economisch, financieel of monetair beleid en openbare veiligheid" . Dat geldt ook voor "documenten die betrekking hebben op gerechtelijke procedures en op inspectie-, enquête- en auditactiviteiten" . Met andere woorden: eigenlijk kunnen bijna alle documenten als vertrouwelijk worden geclassificeerd.
Het lijkt er zelfs op dat de toegang tot documenten van de Europese instellingen achterblijft bij wat thans de praktijk is in bepaalde lidstaten. Zoals op vele terreinen zou ook hier echter de regel moeten gelden dat de minst antidemocratische en meest transparante praktijken als uitgangspunt worden genomen.
Er is in feite geen enkele reden te bedenken waarom documenten van de Europese instellingen, van welke aard ook, niet ingezien zouden mogen worden door het publiek. Wij zijn voorstander van volledige openbaarmaking van elk document, elke overeenkomst en elk verdrag, en die eis geldt ook voor het schimmige spel achter de schermen, de geheime afspraken in de wandelgangen en alle lobbypraktijken op grond waarvan het Parlement, de Raad en de Europese Commissie tot een besluit komen of een richtlijn uitvaardigen.

Eriksson, Frahm, Schmid, Seppänen en Sjöstedt
Op de internationale dag van de journalisten, 3 mei, neemt het Europees Parlement regels aan die een groot aantal documenten van de EU geheim zullen houden. De GUE/NGL-fractie distantieert zich van het resultaat van de gesloten onderhandelingen en wij stemmen vandaag tegen het compromis tussen de twee grootste fracties van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie.
De regels inzake openheid in de EU zijn achter hermetisch gesloten deuren tot stand gekomen en het resultaat bewijst helaas dat de instellingen van de EU de burgers als tegenstanders in plaats van medestanders beschouwen. De regels die bepalen voor welke documenten een uitzondering mag gelden, zijn zo onduidelijk dat het niet moeilijk zal zijn om het even welk document geheim te houden.
Interne documenten zijn niet gedefinieerd en mogen vertrouwelijk blijven indien hun publicatie het besluitvormingsproces zou ondermijnen. De lidstaten kunnen de geheimhouding van bepaalde documenten eisen en zij kunnen bovendien beslissen deze niet in het register op te nemen, maar er zijn hiervoor geen regels vastgesteld. Voor documenten betreffende het buitenlands, defensie- en veiligheidsbeleid alsook de openbare veiligheid kan inzage geweigerd worden. Deze regels zullen in alle lidstaten gelden, en indien de lidstaten hun politiek besluitvormingsproces transparanter willen maken, moeten zij rekening houden met de gemeenschappelijke regelgeving van de Unie.
Over dit thema is er nauwelijks een openbaar debat geweest en de gesloten sfeer waarin deze regels zijn ontstaan, heeft de Unie niet meteen dichter bij de burger gebracht. Het resultaat geeft de indruk dat de rapporteurs zich achter het Zweeds voorzitterschap verborgen hebben, in de hoop dat openheid en publieke belangstelling door de lange Zweedse traditie op het gebied van openbaarheid van bestuur automatisch ingedekt zouden zijn. Het is echter duidelijk dat Zweden zich op een compromis had voorbereid om een consensus in de Raad te bereiken, in plaats van de belangen van de burgers te behartigen. De Zweden hebben de verordening met andere woorden gelegitimeerd in plaats van de belangen van de burgers te verdedigen. Vandaag doet het Europees Parlement net hetzelfde.
De Commissie en de Raad kunnen op hun twee oren slapen en het Europees Parlement heeft de toegang tot een aantal vertrouwelijke documenten bekomen, maar zonder garanties dat ook maar één document zal worden vrijgegeven. In de onderhandelingen hebben de eigen belangen van het Parlement de voorrang gekregen, niet het belang van de burgers. Het is nu duidelijk dat het publiek gegijzeld werd in de strijd om het eigenbelang van het Europees Parlement, waarbij het Parlement er uiteindelijk voor gekozen heeft zijn gijzelaar op te offeren.

Malmström, Paulsen en Olle Schmidt
Wij stemmen voor het verslag-Cashman over nieuwe, duidelijke regels betreffende de toegang van burgers tot openbare documenten van de EU-instellingen. Het door het Parlement aangenomen compromis is een belangrijke stap in de richting van meer openheid en een verbeterde efficiëntie van de instellingen. Bovendien zijn de nieuwe regels duidelijk beter dan het rechtsvacuüm waarin we nu verkeren. Toch zien wij een aantal problemen met de nieuwe regels over openbaarheid.
Gevoelige documenten die het stempel vertrouwelijk krijgen onder verwijzing naar de openbare veiligheid, hoeven noch vrijgegeven, noch geregistreerd te worden. De auteur van een gevoelig document beslist of de ontvanger het document openbaar mag maken. Deze regels zijn strijdig met het Zweedse principe inzake openbaarheid van bestuur, dat reeds meer dan 250 jaar door de Zweedse administratie gehanteerd wordt. Het Zweeds voorzitterschap heeft verzekerd dat de speciale regels inzake gevoelige documenten alleen toegepast worden op documenten betreffende het buitenlands en veiligheidsbeleid. Het risico dat gevoelige documenten evengoed documenten kunnen zijn betreffende andere gebieden, bijvoorbeeld de Schengensamenwerking of het gemeenschappelijk vluchtelingenbeleid, is naar onze mening echter zeer groot.
Wij vrezen bovendien dat de uit 1766 daterende Zweedse grondwet door vage EU-regels in het gedrang komt. In de inleiding van de verordening staat dat het niet de bedoeling is bestaande wetgeving in de lidstaten te wijzigen, maar op het laatste nippertje liet de Commissie een verwijzing naar nationale wetgeving schrappen. Toch nemen wij aan dat de Commissie haar belofte nakomt en het recht van de lidstaten om zelf te beslissen of ze bepaalde documenten vertrouwelijk willen houden, handhaaft. De Commissie heeft tijdens het hele besluitvormingsproces een grotere openheid en inzage van de burgers tegengewerkt en de geheimhouding van documenten beschermd. Deze ouderwetse Commissie laat zich dus nog steeds leiden door bureaucratie en is nog steeds onwillig om veranderingen door te voeren.
Hopelijk is de nieuwe verordening over de toegang van burgers tot documenten een belangrijke stap in de richting van nog duidelijkere regels, als basis van een modern bestuur waar openheid en inzage een vanzelfsprekendheid zijn. In de verordening is gepland dat de regels uiterlijk in januari 2004 herzien dienen te worden. Wij stemmen voor het verslag in de overtuiging dat dit slechts de eerste stap is naar een grotere openheid van de EU. Onze partij zal dit thema verder in de gaten houden.

Martin, David
 - (EN) Mijn collega Michael Cashman heeft met dit verslag over toegang van het publiek tot documenten van EU-instellingen eersteklaswerk geleverd.
Hij heeft duidelijk gemaakt dat alle documenten van de Raad, de Commissie en het Parlement in principe toegankelijk moeten zijn voor burgers van de EU. Terecht erkent hij dat er uitzonderingen gemaakt moeten worden, bijvoorbeeld om openbare en particuliere belangen te beschermen. Terecht heeft hij echter de uitzonderingsgronden tot het absolute minimum beperkt.
Ik ben het ook eens met zijn opmerking dat de instellingen "ruimte om te denken" nodig hebben en sommige informele documenten daarom van zijn voorstel moeten worden uitgesloten om vrije uitwisseling van ideeën mogelijk te maken.

Meijer
. De mate van openbaarheid van informatie wordt niet bepaald door de hoeveelheid onbelangrijke of onomstreden informatie die op Internet beschikbaar wordt gesteld. Het gaat juist om stukken waarvan de schrijvers en bestellers kunnen beslissen dat hun inhoud of zelfs hun bestaan geheim wordt gehouden. Met aanneming van dit voorstel zijn we nog ver af van de openbaarheid zoals Nederland en Scandinavië die kennen. De nu voorgestelde vorm van beperkte openbaarheid kan zelfs een middel zijn om stukken die nu nog met veel moeite voor de samenleving toegankelijk zijn stelselmatig tegen pottenkijkers te beschermen. Ook de voorstanders van het compromis blijken niet enthousiast, maar toch roepen zij iedereen op om vóór te stemmen. Hun voornaamste argumenten zijn dat de uitkomst zonder het compromis voorlopig nog slechter zou zijn en dat zij verwachten dat er na de evaluatie van 2004 iets beters komt. De tegenstanders van openbaarheid hebben we in het debat helemaal niet gehoord, maar zonder zulke tegenstanders zouden er geen moeilijke onderhandelingen achter de schermen nodig zijn geweest en hadden we vandaag over een beter resultaat kunnen stemmen. Door een verkeerde en te haastige voorbereiding onstaat nu de situatie waarin de gematigde voorstanders van openbaarheid vóór stemmen en de radicale voorstanders genoodzaakt zijn om tegen te stemmen.

Poos en Goebbels
Ofschoon we de in het verslag omschreven doelstelling van transparantie onderschrijven en waardering hebben voor de goede bedoelingen van de rapporteur, hebben we niet gestemd voor de amendementen op de door de Commissie voorgestelde tekst. Het beste is hier de vijand van het goede.
In de amendementen wordt het toepassingsveld te veel opgerekt en wordt alle flexibiliteit in het voorstel van de Commissie tenietgedaan. Bovendien wordt de nieuwe verordening terugwerkende kracht toegekend, hetgeen in strijd is met de meest elementaire rechtsbeginselen.
Welbeschouwd zou een strikte toepassing van de geamendeerde tekst neerkomen op een toename van de bureaucratie (classificatie van documenten, registers, beroepsprocedures) en de noodzaak meer ambtenaren in dienst te nemen.
Het democratisch karakter van de instellingen kan niet beter worden gegarandeerd dan door uitvoering van de oorspronkelijke voorstellen van de Commissie, die wij redelijk en ruim afdoende achten. Meer dan dat wordt niet geëist in artikel 255 van het Verdrag.

Sacrédeus
Ik heb mij van stemming onthouden bij het verslag over de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie.
Het compromis dat onder het Zweeds voorzitterschap is uitgewerkt, houdt in dat de EU voor het eerst een openbaarheidsprincipe hanteert, waardoor de toegang tot de documenten en niet geheimhouding de hoofdregel wordt.
Vanuit Zweeds standpunt bekeken vrees ik dat de overeenkomst tussen de drie EU-instellingen tot een afzwakking van ons openbaarheidsprincipe en onze wetgeving uit de achttiende eeuw zal leiden. Dit geldt vooral voor artikel 5 betreffende de verplichte raadpleging van de betrokken EU-instelling indien de Zweedse autoriteit twijfelt aan de toepassing van de regels voor geheimhouding.
Ik vrees dat de Zweedse autoriteiten in deze situatie aan zelfcensuur zullen doen en rekening zullen houden met de wens van de betrokken EU-instelling om niet in conflict te komen met het Europees niveau. In dit geval zal de EU-wetgeving over het openbaarheidsprincipe in mijn land leiden tot een achteruitgang op het gebied van de toegang tot algemene documenten.

Schörling
Na een kort maar intensief proces in de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken heeft het Europees Parlement een compromisvoorstel aangenomen dat tot stand is gekomen na onderhandelingen tussen enkele parlementsleden, de Raad via het Zweeds voorzitterschap en de Commissie. Wij beseffen dat dit in verschillende opzichten een moeilijk en gevoelig gebied is, onder meer omdat het noodzakelijk is dat bepaalde documenten vertrouwelijk blijven, waarvoor een uitzondering geldt op het algemene openbaarheidsprincipe. De lidstaten hebben bovendien zeer uiteenlopende regels inzake openheid en openbaarheid.
Wij betreuren echter de manier waarop dit verslag in de commissie is behandeld. Dat is namelijk gebeurd op een manier die noch in het Reglement van het Parlement, noch in de praktijk voorkomt. Reeds in eerste lezing vond een bemiddeling plaats tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, waarbij de leden van het Parlement geen enkele mogelijkheid hadden om het proces te volgen. Dit is merkwaardig voor een verslag dat precies over openheid en recht op inzage gaat. De Groenen/EVA-Fractie vindt dat het thema openheid een langer behandelingsproces had verdiend, zodat de EU-burgers de behandeling van het verslag beter hadden kunnen volgen.
Verslag-J. Evans (A5-0125/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, u let altijd erg goed op bij mijn stemverklaringen en daarom weet u dat ik thuis een cavia heb, die ook valt onder deze verordening. Ik heb geprobeerd hem te vragen wat hij ervan vond. Hij gaat altijd erg snel - daarom heet hij ook "Schumi" , van Schumacher - maar hij gaf geen antwoord. Toch dacht ik wel dat hij het er mee eens was want hij zei dat hij met mij mee zou willen komen om me gezelschap te houden - het is tenslotte een gezelschapsdier - in het Europees Parlement. Wel is hij een beetje bezorgd want als er kleine caviaatjes komen dan zouden de kleintjes niet mee mogen, maar hij heeft afsluitend gezegd: "Ik kan niet verlangen dat het Europees Parlement overal voor zorgt!"
De enige zorg die ik heb, terwijl ik vóór stem, is de volgende: het zal toch niet zo zijn dat straks gaat gebeuren wat in de film "De Apenplaneet" te zien is, waar de apen ons mensen aandoen wat wij nu de huisdieren aandoen? Zou het niet beter zijn het voorzorgsprincipe te gebruiken en de dieren gewoon wat beter te behandelen, zonder zoveel injecties en elektronische chips?

Bernié
Dit verslag roept enkele vragen op.
In de eerste plaats de vraag naar de rechtsgrondslag, met de combinatie van de artikelen 37 (inzake de gemeenschappelijke marktordeningen op landbouwterrein) en 152 (inzake fytosanitaire en veterinaire maatregelen) van het EG-Verdrag. Artikel 152, lid 1, sub b) bepaalt dat "het optreden van de Gemeenschap, dat een aanvulling vormt op het nationale beleid, is gericht op verbetering van de volksgezondheid, (...)" . Harmonisatie is hier dus uitgesloten.
Vervolgens kunnen vraagtekens geplaatst worden bij de meerwaarde van de Unie. Ondanks het ontbreken van iedere vorm van harmonisatie op gezondheidsterrein heeft de strijd tegen hondsdolheid immers zeer goede resultaten opgeleverd in Europa. Zo hebben Zweden en Groot-Brittannië bijvoorbeeld de quarantainemaatregelen kunnen opheffen.
Ten slotte dient ook gewezen te worden op de financiële implicaties van deze ontwerpverordening voor de eigenaars van gezelschapsdieren. Het laten aanbrengen van een tatoeage bij een dierenarts kost ongeveer 150 franc, maar voor het inbrengen van een microchip zal een bedrag betaald moeten worden dat ligt tussen de 400 en 500 franc. De tatoeagetechniek, die in Frankrijk op het terrein van de volksgezondheid en op veterinair gebied al succesvol is gebleken, heeft als voordeel dat de gegevens direct afgelezen kunnen worden, zonder enig hulpmiddel, hetgeen de opsporing van de eigenaar van het dier vereenvoudigt.
Het voorstel is echter gericht op standaardisering van de transponders (ISO-norm 11784) en de afleesapparatuur van de microchips (ISO-norm 11785). Transponder of niet, de voor het dier verantwoordelijke persoon kan in ieder geval niet verplicht worden de voor het lezen van de transponder vereiste middelen te verstrekken.
Na de overgangsperiode van acht jaar dienen beide identificatiemethodes (tatoeage en elektronische identificatie) naast elkaar te blijven bestaan. Het uitgangspunt moet zijn dat de eigenaar zelf kan kiezen voor de ene of de andere methode.
Degenen die ijveren voor het algemeen gebruik van de transponder vanuit een oogpunt van dierenwelzijn zouden we willen zeggen: dat is een geheel andere kwestie.
Om al deze redenen stemmen wij niet in met de tekst.
Verslag-Swoboda (A5-0132/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de voorzitter, u weet ook dat ik de leider ben van de Partij van de Gepensioneerden, die mij uit Italië naar dit Parlement heeft afgevaardigd. Welnu, op 1 mei was ik op een vakantiereis in Macedonië, en daar ontmoette ik een oude Macedonische herder, met wie ik een gesprek voerde over pensioenen. Ik sprak met hem over dit document en deze samenwerking, waar wij zojuist onze goedkeuring aan hebben gehecht en waar ik vóór heb gestemd. Wij spraken hier dus over en toen zei hij - hij heette trouwens Alexander, dus Alexander van Macedonië: "Wordt er in die samenwerkingsovereenkomst ook gesproken over de pensioenen in Macedonië?" "Nee," zei ik, "daar wordt niet over gesproken." "Nou," ging hij verder, "als je een stemverklaring af kunt leggen, dan moet je zeggen dat in die samenwerkingsovereenkomsten ook aandacht moet worden besteed aan de manier waarop de pensioenen in Macedonië worden uitgekeerd."

Krivine en Vachetta
Het verslag-Swoboda over de ondertekening van de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië laat veel te wensen over. In de huidige situatie zou Europa al zijn economische en politieke invloed moeten aanwenden om echte onderhandelingen op gang te brengen tussen de verschillende partijen.
De Europese Unie zou kunnen ijveren voor een wijziging van de grondwet, waarin het Albanese volk erkend dient te worden als behorend tot de republiek en waarin de Albanezen het recht krijgen op de Macedonische nationaliteit. De Albanese taal zou als officiële taal van Macedonië erkend moeten worden en de voertaal moeten zijn in het onderwijs, van basisschool tot universiteit, en bij de overheid. De regio' s waar de Albanezen in de meerderheid zijn, zou meer interne autonomie verleend moeten worden. Verder zouden de Albanezen ook meer toegang moeten kunnen krijgen tot openbare ambten, waarin ze op dit moment ondervertegenwoordigd zijn.
Indien niets van dit alles wordt gerealiseerd, bestaat het gevaar dat de spanningen tussen de gemeenschappen op korte termijn flink oplopen. Door een van beide partijen uit te maken voor "terroristen" doen we de zaak bovendien ook geen goed. In plaats van dat beleid voort te zetten, zoals in het verslag wordt aanbevolen, zou het Parlement de Macedonische regering moeten aansporen onderhandelingen te openen met de partijen die de Albanezen vertegenwoordigen teneinde een oplossing op grondwettelijk niveau te vinden waarmee een duurzame vrede in Macedonië tot stand gebracht kan worden. Om deze redenen stemmen wij niet voor dit verslag.

Bordes, Cauquil en Laguiller
De Europese Unie wil een stabiliserende rol spelen in het voormalig Joegoslavië: een pretentieus streven, dat zowel misleidend als zinloos is. Misleidend, omdat de rivaliteit tussen de Europese grootmachten een belangrijke rol heeft gespeeld bij het uiteenvallen van Joegoslavië en heeft bijgedragen tot het ontstaan van de conflicten die aan die fragmentatie zijn voorafgegaan of erop zijn gevolgd. Zo hebben ook de luchtaanvallen op Servië en Kosovo die zijn uitgevoerd door de grootmachten, met name de grote Europese landen, bepaald geen einde gemaakt aan de vijandelijkheden in de regio; integendeel, deze militaire operatie heeft het etnisch conflict, dat wordt aangewakkerd en gevoed door de nationalistische organisaties, alleen maar verergerd.
Het streven van de Unie naar een stabiliserende rol in het gebied is ook zinloos. Ondanks de "verhoogde aanwezigheid en vastberaden inzet van KFOR" waarnaar de rapporteur in de aanbeveling trots verwijst, gaan de gewapende milities onverminderd door met hun acties, die erop gericht zijn medestrijders te ronselen, de "eigen" bevolking onder de duim te houden en burgers van de tegenpartij te terroriseren.
Wij zijn niet van plan goedkeuring te verlenen aan de diplomatieke en militaire operaties die de grootmachten in de Balkan ondernemen, daar dit soort acties niet tot vrede leidt in de regio, maar slechts het lijden van het volk vergroot. De Balkanvolkeren moeten al meer dan een eeuw de tol betalen voor het chauvinisme van de politieke leiders van hun eigen "upper class" , maar de prijs die ze moeten betalen voor de interventies van de Europese grootmachten is oneindig veel hoger.
Wij hebben dan ook tegen de aanbeveling gestemd.

Meijer
. Vier kleine landen in Europa zijn meertalig. Dat zijn België, Zwitserland, Moldavië en Macedonië. In een deel van het land spreken de inwoners in grote meerderheid een taal die dezelfde is alsof verwant is aan die van een buurland. Voor een ander deel geldt hetzelfde, maar daar betreft het een heel andere taal. Veelal vinden de inwoners het lastig als ze door een staatsgrens worden afgesneden van hun taalverwante buren en vragen ze zich af waarom ze nog steeds in één staatsverband zitten met een ander gebied waarvan ze de taal niet of nauwelijks kunnen verstaan. Wie zulke landen bijeen wilt houden moet ervoor zorgen dat er geen tweederangs burgers zijn, geen overwonnenen of ondergeschikten. Dat lukt alleen als de mensen bestuurd worden en onderwijs krijgen in de meerderheidstaal van hun deel van het land. Doordat de Macedonische regering dat nog niet heeft begrepen brengt zij een deel van haar inwoners tot wanhoop. Zij pronkt wel met de aanwezigheid van Albanese ministers, maar zorgt niet voor een collectieve gelijkstelling zoals in België en Zwitserland. Nu financiële steun geven aan dat land en het lidmaatschap van de EU in het vooruitzicht stellen kan ertoe leiden dat de regering denkt dat zij dit probleem niet hoeft op te lossen en de boosheid van een groot deel van de bevolking kan negeren. Met die voorbarige steun roepen we onbedoeld staatsgeweld op.
Verslag-Cederschiöld (A5-0120/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, ik zal u zonder twijfel lang onthouden omdat u zo aardig bent. Ik moet zeggen dat u gelijk heeft: ik heb inderdaad nog niet gesproken over mijn oudste dochter, Elisabetta. Voordat ik naar Brussel vertrok had ik met haar een gesprek over dit document over de vervalsing van de euro, en zij zei: "Je zult zien dat je straks geen Italiaanse lires meer hoeft te wisselen in Belgische franken, Franse franken enzovoort." "Je hebt gelijk," zei ik, "die euromaatregel zal erg nuttig zijn voor ons afgevaardigden." Toen dacht ik even na en ik zei: "Maar stel je voor dat ze nu, als ik in Brussel aankom, de euro vragen met de Belgische keerzijde en die met Italiaanse of Griekse of een andere keerzijde niet aanvaarden?" Ik concludeer: zou het niet beter zijn als de euro er aan de voorkant en de achterkant hetzelfde er uit zou zien?

Berthu
Een van de lessen die ik trek uit het debat van gisteren over de bescherming van de euro tegen valsemunterij is dat de Europese Unie en de verschillende betrokken regeringen volledig op het verkeerde spoor zitten ten aanzien van de invoering van de eenheidsmunt. Vooralsnog geven ze de burgers geen enkele financiële garantie tegen de mogelijke komst van valse euro' s en evenmin bieden ze financiële steun voor aanpassingsmaatregelen. Men doet alsof het gaat om een routinehandeling waarbij simpelweg een aantal bankbiljetten vervangen moet worden door een aantal andere. Maar zo is het natuurlijk niet.
Ons staat een zeer uitzonderlijke en tamelijk risicovolle operatie te wachten, waarbij alle munten en bankbiljetten vervangen dienen te worden en tegelijkertijd alle referentiepunten gewijzigd zullen worden. Om deze uitzonderlijke operatie goed te laten verlopen en om de burgers gerust te stellen en ze de hulp te bieden die ze absoluut nodig hebben moeten uitzonderlijke middelen ingezet worden, en daarvoor dient vanzelfsprekend voldoende geld vrijgemaakt te worden. Natuurlijk gaat het daarbij om forse bedragen, en natuurlijk zal het daardoor nog moeilijker worden te voldoen aan de criteria van Maastricht inzake het begrotingstekort. Een paradoxale situatie al met al, en daarvoor zullen we een oplossing moeten zien te vinden.
Zo zouden we in de eerste plaats kunnen overwegen de uitgaven die verband houden met de overgang naar de euro buiten de berekeningen te houden waarmee vastgesteld wordt of het begrotingstekort beperkt blijft tot 3%. Dat is natuurlijk slechts een formele operatie; het geld zelf moet dan nog gevonden worden, en dat op een moment waarop de economische groei in Europa afkalft en de belastingopbrengsten dienovereenkomstig zullen dalen. Er zijn tal van oplossingen denkbaar, waaronder zeker ook de invoering van een speciale "belasting inzake de invoering van de euro" genoemd moet worden, een heffing op de winsten van de grote ondernemingen, die immers het meest zullen profiteren van de eenheidsmunt.
Hoe dan ook, ik blijf bij mijn conclusie: de huidige aanpak is oneerlijk en onverantwoord, omdat die erop neerkomt dat de kosten van de invoering van de euro gedragen worden door honderdduizenden "kleine lieden" die er volstrekt niets mee te maken hebben.

Caudron
In dit technische "debat" wordt iedereen nog eens met de neus op de feiten gedrukt: de euro... die komt er nu toch echt aan (nog geen 8 maanden meer) en het ziet er niet naar uit dat de Europese burgers, en zelfs de Europese ondernemingen, optimaal voorbereid zijn... op deze enorme "omwenteling" .
Het zal een hele schok zijn... Toch ben ik niet ongerust over het eindresultaat...Desalniettemin, zo' n eenheidsmunt is natuurlijk slechts een instrument; invoering ervan heeft weliswaar gevolgen op het punt van belastingharmonisatie, maar, en dat is veel belangrijker, ze heeft alleen een positief effect indien er sprake is van een Europa met democratische en doelmatige politieke instellingen...Alleen dan kan de eenheidsmunt een hulpmiddel zijn bij de tenuitvoerlegging van politieke besluiten.
De komende maanden zijn dan ook van vitaal belang voor Europa, met allereerst de komst van de euro op 1 januari 2002 en vervolgens de nieuwe toetredingen tot de Unie vanaf 1 januari 2003, de Europese verkiezingen van juni 2004 en ten slotte de "definitieve" hervorming van onze instellingen vóór het einde van 2004.

Souchet
Het verslag van mevrouw Cederschiöld legt terecht de nadruk op de grote risico' s van vervalsing van de euro "wanneer de eurobiljetten en -munten in omloop komen" en de euro aldus kans maakt op de titel van "meest vervalste munt ter wereld" . En dat terwijl "de interne grenzen zijn opgeheven en delinquenten zich vrij over het gehele grondgebied van de Europese Unie kunnen bewegen (...)" .
Het is tijd de gevolgen onder ogen te zien van de politieke beslissing die genomen is om de euro als betaalmiddel in omloop te brengen, gevolgen die destijds, toen het erom ging dat besluit erdoor te drukken, bewust gebagatelliseerd zijn. Nu blijkt dat die beslissing grote gevolgen heeft voor het dagelijks leven van onze medeburgers.
We weten allemaal dat het niet noodzakelijk was de euro in omloop te brengen. Daarvoor was geen enkele financiële reden te bedenken. Dit besluit was een zuiver politiek besluit, ingegeven door de wens alle nationale munten af te schaffen. Als men ons voorstel had gevolgd, was de euro geen eenheidsmunt geworden maar een gemeenschappelijke munt, een aanvulling op de bestaande nationale munten, waarvan het gebruik beperkt zou zijn gebleven tot een aantal specifieke terreinen, afhankelijk van de werkelijke behoeften van de samenleving. Als men gekozen had voor de euro als aanvulling op de bestaande muntsoorten in plaats van als vervangend betaalmiddel, zou dit levensgrote probleem van valsemunterij zich thans niet voordoen.
Onze rapporteur maakt zich terecht zorgen over het echtheidsonderzoek dat door de bank- en kredietinstellingen uitgevoerd zal moeten worden. Tot mijn verbazing en ontzetting wordt in het verslag echter geen enkel voorstel gedaan om concrete hulp te bieden aan de toekomstige slachtoffers van eurovalsemunterij.
Degenen die de politieke beslissing genomen hebben om de euro als betaalmiddel in omloop te brengen zijn volledig verantwoordelijk voor de gevolgen van hun beslissing. Die houden in dat onze bevolkingen een enorme schok te verwerken krijgen, nu ze plotseling, radicaal, het referentiepunt ontnomen wordt aan de hand waarvan ze in hun dagelijks leven de verschillende bedragen met elkaar vergelijken .
(Verklaring ingekort overeenkomstig artikel 137, lid 1, van het Reglement)

Gallagher
 - (EN) Het risico is groot dat er geprobeerd zal worden de euro te vervalsen wanneer de euromunten en -bankbiljetten in omloop worden gebracht. De euro wordt al gebruikt als internationale reserve- en transactievaluta. De euro en de dollar zullen openlijk wedijveren om de titel van ' s werelds meest vervalste valuta, tenzij we gezamenlijk maatregelen nemen om valsemunterij tegen te gaan.
De euro riskeert met name vervalst te worden rond het tijdstip dat hij in omloop wordt gebracht en in de periode wanneer hij samen met de nationale munten en bankbiljetten circuleert. Ik bedoel met name de maanden januari en februari van volgend jaar, wanneer veel mensen nog niet goed bekend zullen zijn met de euromunten en -bankbiljetten.
Alle lidstaten en instellingen van de EU en alle relevante internationale organisaties moeten worden betrokken bij de maatregelen om de euro tegen valsemunterij te beschermen. Er moet een omvattend wettelijk kader worden opgesteld, dat op het gehele grondgebied van de Europese Unie eensluidend kan worden toegepast.
Het enige beschikbare internationale middel om valsemunterij te voorkomen en bestraffen is het Verdrag van Genève van 1929. Het Verdrag is niet erg doeltreffend. Dat is een van de redenen waarom de lidstaten van de Europese Unie onderling verschillende wetten hebben aangenomen om te garanderen dat valsemunters streng worden bestraft.
De EU-leiders hadden gelijk toen zij in december vorig jaar in Nice stelden dat dit jaar zo snel mogelijk een doeltreffend systeem moet worden ingevoerd om de euro te beschermen tegen valsemunterij. De maatregelen om de euro te beschermen zijn voornamelijk gebaseerd op gegevens die in twee categorieën uiteenvallen. De eerste categorie betreft technische informatie, zoals het verzamelen van gegevens, productiemethoden en de technische aspecten van valsemunterij. De coördinatie van deze gegevens valt onder de verantwoordelijkheid van het analysecentrum voor nagemaakte bankbiljetten, dat onder de hoede van de Europese Centrale Bank is opgezet. De tweede categorie betreft politie-informatie die bedoeld is om te helpen bij het verzamelen van gegevens over valsemunterij op zowel strategisch als operationeel niveau.
Door de invoering van de euro en het verdwijnen van de nationale valuta zal een verschuiving optreden van de bescherming van bepaalde nationale belangen naar de bescherming van een Gemeenschapsbelang. Dat betekent dat de sleutelspelers en de lidstaten, die verantwoordelijk zijn voor de bestrijding van eurovalsemunterij, moeten samenwerken en hun activiteiten moeten coördineren. Daaronder vallen natuurlijk banken, politiële en justitiële autoriteiten, evenals de relevante EU-organen en -instellingen, zoals de Europese Centrale Bank, OLAF en Europol.

Kirkhope
 - (EN) De conservatieve leden hebben voor dit verslag gestemd, hoewel we niet geloven dat de euro geschikt is voor het VK. We hopen echter wel dat de euro een succes zal worden voor de landen die hem hebben aangenomen en we erkennen dat sinds de komst van de euro het grootste deel van de valutatransacties in de City in euro' s wordt verricht. Veel banen hangen dus af van de veiligheid van die valuta. Daarom steunen we dit initiatief ter bescherming van de euro tegen valsemunterij.
Verslag-Cederschiöld (A5-0121/2001)

Crowley
 - (EN) Ik ben geen voorstander van de legalisering van ecstasy, cannabis of andere synthetische drugs, zoals LSD of amfetaminen. De VN-Conventie tegen illegale handel van verdovende middelen verbiedt het gebruik, de productie en de verspreiding van ecstasy, LSD en amfetaminen en dit beleid moet worden gehandhaafd. De Wereldgezondheidsorganisatie heeft al vaak gewezen op het onmeetbare letsel die dergelijke drugs de gebruikers kunnen toebrengen. We kunnen en mogen niet toestaan dat er een drugscultuur ontstaat in onze maatschappij door het gebruik van softdrugs en synthetische drugs bij de wet toe te staan.
Dit is de mening van de overgrote meerderheid van de regeringen in de Europese Unie en de uitdrukkelijke mening van het Europees Parlement. Sommigen proberen staande te houden dat het gebruik van ecstasy in de samenleving als iets betrekkelijk normaals moet worden gezien. Ik heb moeite met deze stelling, vooral omdat ecstasy al een groot aantal dodelijke slachtoffers heeft gemaakt, zowel in Ierland als in de rest van Europa.
Laat een ding duidelijk zijn: de langetermijneffecten van ecstasy zijn nog steeds grotendeels onbekend. Het staat vast dat ecstasy depressiviteit kan veroorzaken, maar mogelijk ook geheugenverlies en andere stoornissen.
We kunnen en mogen niet toestaan dat er een drugscultuur ontstaat in onze maatschappij door het gebruik van softdrugs en synthetische drugs bij de wet toe te staan. Nu de Europese economie een bloeiperiode doormaakt, moeten we er ook voor zorgen dat belangrijke sociale problemen als drugsmisbruik op een gestructureerde en gestroomlijnde manier worden bestreden. Daarom moet er altijd geld opzij worden gezet voor jeugdvoorzieningen in probleemgebieden die nu lijden onder drugsmisbruik of het gevaar lopen daar in de toekomst last van te krijgen.
Om drugsmisbruik te bestrijden, moeten politieautoriteiten, maatschappelijke groepen, vrijwilligersorganisaties en plaatselijke autoriteiten samenwerken. Ook moeten nieuwe publicaties over de schade die verdovende middelen en synthetische drugs kunnen berokkenen, worden toegejuicht.

Swiebel
. De handel in synthetische drugs is veelal een zaak van de georganiseerde criminaliteit. Reden genoeg om deze te bestrijden en daartoe op Europees vlak de opsporing te coördineren en te intensiveren. Om deze reden heeft de socialistische fractie voor het verslag van mevrouw Cederschiöld gestemd.
Een aantal leden van mijn fractie waren echter minder gelukkig met het hieraan ten grondslag liggende Zweedse initiatiefvoorstel. Door zijn hoogtechnische gehalte is het bepaald weinig inzichtelijk; ook is onvoldoende duidelijk hoe dit zeer gedetailleerde voorstel nu past in de algehele strategie van de EU op het terrein van het drugsbeleid. Waarom de in beslag genomen monsters kris kras door Europa zenden in plaats van analyseprotocollen uit te wisselen? Verder over coördinatie van het voorstel met de activiteiten van de Commissie is weinig vernomen. Ook is het jammer dat het niet mogelijk bleek de bedoelde laboratoria in te zetten voor kwaliteitscontrole uit oogpunt van het voorkomen van gezondheidsrisico's voor de gebruikers.
De bedoelde leden van mijn fractie hadden een en ander in de toekomst graag anders gezien. Niettemin wilden zij bij dit hoogst technische beleidsvoornemen niet door een tegenstem de indruk wekken de problemen rondom de synthetische druk te steunen.
Nucleaire veiligheid

Krivine en Vachetta
In de aan het Europees Parlement voorgelegde ontwerpresolutie over de nucleaire veiligheid vijftien jaar na Tsjernobyl wordt nadrukkelijk gewezen op de ernst van het ongeval, alsmede op de grote gevolgen op het terrein van de volksgezondheid en het milieu. Men hoedt zich ervoor instemming te betuigen met het beleid van Oekraïne, waar de "ouderwetse, Russische" kernreactors vervangen worden door "moderne, westerse" installaties. In de resolutie wordt opgeroepen tot een duurzaam beleid waarin met name energiebesparende maatregelen en hernieuwbare energiebronnen een belangrijke rol moeten spelen. Er worden vraagtekens geplaatst bij de betrouwbaarheid van het "risicomodel" dat wordt gehanteerd door de officiële instanties. Dat zijn allemaal zaken die in de goede richting gaan.
De Europese autoriteiten hebben tot op de dag van vandaag echter geweigerd lessen te trekken uit de kernramp. Ook in de resolutie zelf beperkt men zich ertoe op te roepen tot sluiting van "riskante" kerncentrales. De oorzaken van het ongeval zijn echter niet uitsluitend van technische aard. "Tsjernobyl" geeft eerst en vooral aan wat er kan gebeuren wanneer een kernmogendheid in een crisis terechtkomt, een sociale crisis wel te verstaan, geen technologische crisis. Het ongeval is dan ook niet een typisch "Russisch" ongeval: het had zich overal kunnen voordoen. Het maakt een einde aan het grote bedrog van de voorstanders van kernenergie, die ons willen doen geloven dat onze samenlevingen eeuwenlang een vorm van energiewinning kunnen voortzetten waaraan enorme risico' s verbonden zijn, alsof er van een crisis nooit sprake zal zijn. Uit de gebeurtenissen van de vorige eeuw en de huidige chaotische toestanden in de wereld blijkt wel dat dit een onverantwoordelijke manier van denken is.
Verslag-Doyle (A5-0119/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, afgevaardigde Doyle, die deel uitmaakt van de Europese Volkspartij, waar ik ook deel van uitmaak, heeft mij te eten uitgenodigd: in het echt, niet in een droom. Wij zaten te praten over deze zo belangrijke maatregel, en we bestelden allebei een paardenbiefstuk. "Maar die biefstuk ruikt naar geneesmiddelen!" zei ik haar. "Liever gezegd naar verdovingsmiddel: ik proef zelfs helemaal geen biefstuksmaak meer." "Goed zo Fatuzzo," zei Mevrouw Doyle, "daarom vraag ik ook dat het mogelijk wordt dieren te behandelen die nu niet behandeld kunnen worden omdat ze geen geneesmiddelen toegediend mogen krijgen." "Ja, maar de smaak van deze biefstuk is slecht!" zei ik haar. "Kunnen we niet zeggen dat dieren die ziek worden wel moeten worden behandeld maar niet opgegeten?" .

Patakis
In een tijd waarin zich grote voedselschandalen voordoen, met nefaste gevolgen voor de volksgezondheid en zelfs dodelijke slachtoffers, had men toch meer gevoeligheid mogen verwachten voor vraagstukken in verband met de voedselveiligheid. In het verslag wordt echter aangedrongen op een afwijking van de regel volgens welke in veevoer en bij het vetmesten van productiedieren geen diergeneesmiddelen mogen worden gebruikt waarvoor geen maximumgrenswaarde voor residuen is vastgesteld.
Wij zijn het niet met deze afwijking eens. Evenmin kunnen wij instemmen met de "argumenten" volgens welke bij de ontwikkeling van geschikte diergeneesmiddelen zogenaamd geen economisch belangen van de farmaceutische multinationals in het spel zijn. Wij willen dat de procedures voor controle op heel de productiecyclus van dieren (diervoeders, medicijnen, verwerking van de levensmiddelen van dierlijke oorsprong, enzovoort) steeds strenger worden gemaakt en strikt worden nageleefd. Wij willen namelijk dat het productiesysteem voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong zo volledig mogelijk wordt gecontroleerd. Natuurlijk koesteren wij geen illusies: wij weten maar al te goed dat in een kapitalistisch systeem de controle nooit dusdanig zal kunnen zijn dat volledige voedselveiligheid wordt gegarandeerd.
Wij zijn het evenmin eens met de aanbeveling van de rapporteur om een Europees vergunningsstelsel voor geneesmiddelen in het leven te roepen. Een dergelijk stelsel zou in feite in de plaats komen van de stelsels van de lidstaten en het werk van de controlediensten van de lidstaten, die de dossiers voor het in omloop brengen van medicijnen moeten controleren, overbodig maken, omdat zij gedwongen zullen zijn de in een andere lidstaat verstrekte vergunning te aanvaarden.
Daarom stemmen de Europese afgevaardigden van de Communistische Partij van Griekenland tegen het verslag-Doyle.
Verslag-Katiforis (A5-0127/2001)

Fatuzzo
Dit document van de heer Katiforis over de tenuitvoerlegging van de stabiliteits- en convergentieprogramma' s heeft te maken met de pensioenen, zoals we allemaal weten. Welnu, als afgevaardigde van de Partij van de Gepensioneerden wil ik onderstrepen hoe belangrijk het is dat in de landen van de Europese Unie de pensioenfondsen goed worden beheerd. Veel landen van de Europese Unie hebben de uitkering van pensioenen aan gepensioneerden zó georganiseerd, dat ze een deel van hun salarissen opzij leggen en vervolgens aan hen uitkeren als ze gepensioneerd zijn. Ik wil er dan ook bij de vijftien regeringen van de Europese Unie op aandringen dat zij dat geld goed bewaken, beheren en laten aangroeien, want iedereen heeft recht op een hoog, solide, en nuttig pensioen dat toereikend is om van te leven.

Radwan
Mijnheer de Voorzitter, de CSU heeft het verslag-Katiforis in de slotstemming aangenomen. Ik wil er echter nog op wijzen dat wij tegen paragraaf 4 hebben gestemd. Wij zijn het op zichzelf eens met de doelstelling van het verslag om begrotingstekorten te verminderen en mogelijk zelfs een overschot te realiseren. Dat is echter strijdig met paragraaf 4, waarin voor het maken van nieuwe schulden wordt gepleit, ook als die binnen het kader van het Pact voor Stabiliteit en Groei vallen. Uiteindelijk moeten wij echter het signaal geven dat deze 3% niet ten volle moet worden benut - wat natuurlijk wel kan - en wij veeleer overschotten moeten blijven nastreven Juist nu de euro wordt ingevoerd, moet het Parlement alles in het werk stellen om de euro stabiel te houden en ook dienovereenkomstige signalen afgeven.

Alyssandrakis
Met het verslag-Katiforis wordt de zoveelste aanslag gepleegd op het inkomen en de rechten van de werknemers en worden de belangen van het kapitaal behartigd. In dit verslag wordt een recept gegeven voor lage inflatie, namelijk loonmatiging en begrotingsdiscipline. Over winstmatiging wordt echter nergens gesproken. Hierin staat dat structurele hervormingen en liberalisatie bijdragen aan de economische ontwikkeling (aan de ontwikkeling van het kapitaal dus blijkbaar, en niet van de werknemers!). Ook wordt hierin aangedrongen op harmonische betrekkingen tussen de partners voor de verdere ontwikkeling van soepele arbeidsvormen en op een "snelle voortzetting van de structurele hervormingen, ter vergroting van de flexibiliteit en het concurrentievermogen, op alle productmarkten en op de arbeidsmarkt" . Hierin wordt dus een lans gebroken voor meer flexibiliteit op de markten, om te beginnen op de arbeidsmarkt, en wordt de vakbonden aanbevolen te zorgen voor eendracht in de collectieve onderhandelingen, hetgeen wil zeggen dat zij onvoorwaardelijk akkoord moeten gaan met een algemene toepassing van soepele arbeidsvormen en meer armoede, en de Europese monopolies de mogelijkheid moeten bieden meer te verdienen en concurrentiekrachtiger te worden.
In het verslag wordt angstvallig vermeden uit te leggen waarom ondanks de toegenomen economisch groei en de grote vermindering van de arbeidskosten, de werkloosheid niet is gedaald. Hierin wordt zelfs erkend dat de werkloosheid hoog is. Verder wordt gezegd dat de toepassing van de stabiliteits- en convergentieprogramma' s heel belangrijk is en wordt voldoening geuit over de indiening door Griekenland van het eerste stabiliteitsprogramma. Voor dit programma zijn echter steeds opnieuw harde, eenzijdige, barbaarse en onmenselijke bezuinigingsprogramma' s nodig. Dit is een beleid dat de werknemers enkel onzekerheid biedt. Hierdoor zullen de werkloosheid en de armoede toenemen; hierdoor zal de landbouwbevolking het platteland verlaten en de winst van de heersende klasse in mijn land de pan uit rijzen.
Door het Stabiliteitspact en de strenge aanbevelingen in de verslagen van de Commissie, de Europese Centrale Bank en de Bank van Griekenland is men gedwongen een steeds strenger bezuinigingsbeleid toe te passen, de arbeidsrelaties totaal te ontwrichten, het openbaar socialezekerheids- en pensioenstelsel de dereguleren en de privatiseringen versneld voort te zetten.
Met het verslag-Katiforis geeft het Europees Parlement zijn steun aan de toepassing van de stabiliteits- en convergentieprogramma' s, en aan de coördinatie van de tegen de belangen van het volk indruisende, nationale maatregelen, die onder leiding en toezicht van de Europese Unie ten uitvoer moeten worden gelegd.
De Europese afgevaardigden van de Communistische Partij van Griekenland stemmen tegen dit verslag. Het enige dat wij hiervan kunnen verwachten is meer armoede voor de werknemers en nieuwe woekerwinsten voor het groot kapitaal. In feite wil men korte metten maken met de verworvenheden van de werknemers. Het beste antwoord hierop wordt gegeven door de grote, massale, eendrachtige manifestaties en stakingen van de werknemers in de verschillende Europese landen en Griekenland, die daarmee uiting geven aan hun verzet tegen deze barbaarse maatregelen en programma' s.

Figueiredo
Met dit verslag geeft het Europees Parlement zijn advies over de tweede actualisering van de oorspronkelijke stabiliteits- en convergentieprogramma' s zoals die in 1999 door de lidstaten zijn ingediend.
De herzieningen beneden het groeicijfer en de vertraagde groei van de wereldeconomie zullen echter niet leiden tot een wijziging van het economisch beleid. Integendeel, we krijgen nu meer van hetzelfde. De fiscale consolidatie zal versneld voortgezet worden, zeker wat het terugdringen van de openbare uitgaven betreft. Loonmatiging zal gebruikt worden als middel om de prijzen te stabiliseren en de Europese Unie zal het economisch en sociaal beleid in alle opzichten ondergeschikt maken aan die prijsstabiliteit, wat onaanvaardbaar is.
De rapporteur houdt vast aan deze filosofie en volgt daarbij het in Lissabon geformuleerde streven om binnen de komende tien jaar de meest concurrerende en dynamische economie te scheppen. Het behoeft dus geen verbazing te wekken dat hij oproept tot loonmatiging en de formulering van een "geschikt loonbeleid" , dat wil zeggen een loonbeleid dat gekoppeld kan worden aan belastingverlagingen. Hij stemt dan ook in "met structurele aanpassingen ter vergroting van de flexibiliteit en het concurrentievermogen bij alle productiefactoren, op alle productmarkten en op de arbeidsmarkt" , en is voorts van mening dat de "structurele hervormingen en [...] liberalisering een beslissende bijdrage" kunnen leveren aan de verwezenlijking van de in Lissabon vastgelegde doelstellingen.
Het is overigens belangrijk ook een positief aspect te vermelden. De rapporteur legt er namelijk de nadruk op dat er investeringen gedaan moeten worden, en dan vooral overheidsinvesteringen. Bij het opsommen van de variabelen die meespelen bij het scheppen van werkgelegenheid en het verkrijgen van een duurzame economische groei heeft de Commissie verzuimd dit soort investeringen te noemen.

Krivine en Vachetta
Wij stemmen tegen het verslag-Katiforis dat we op alle punten afwijzen. We zijn met name gekant tegen de nadruk die gelegd wordt op de noodzaak een loonbeleid te voeren dat "geschikt is om loonmatiging (...) in stand te houden" . Wij zijn juist van mening dat de opnieuw begonnen groei zo kwetsbaar is dat hij geremd zal worden wanneer dit soort aanbevelingen ten uitvoer wordt gelegd. We zouden er beter aan doen ervoor te zorgen dat de lonen overal in Europa even snel stijgen als het bruto binnenlands product per hoofd van de bevolking.
We zijn het evenmin eens met het sociaal-liberale beleid van belastingverlaging. De middelen die vrijkomen dankzij de sterke groei zouden veel beter ingezet kunnen worden om de begrotingen in de sociale sector te vergroten en om de armoede te bestrijden die het gevolg is van het economisch liberalisme dat jarenlang de boventoon heeft gevoerd. Wij stellen voor een einde te maken aan de "structurele aanpassingen ter vergroting van de flexibiliteit (...)" waarmee in het verslag instemming wordt betuigd. Als wij doorgaan op die weg, zal er gegarandeerd een einde komen aan de groei en zullen de werkloosheidscijfers weer stijgen.
Wij zijn van mening dat er een sociaal beleid op Europese schaal tot stand gebracht dient te worden dat met name is gebaseerd op de invoering van een systeem van minimumlonen en collectieve arbeidsovereenkomsten.
Verslag-Harbour (A5-0116/2001)

Fatuzzo
De heer Mario Mauro, Italiaans collega en lid van de fractie van de Europese Volkspartij, heeft gistermiddag een symposium georganiseerd over de toekomst van internet. Ik had mijn stemverklaring al voorbereid, en heb vóór gestemd, maar heb deze uiteindelijk gewijzigd na mijn deelname aan zijn symposium, dat overigens weer erg interessant was zoals altijd als hij iets organiseert. Halverwege het symposium hoorde ik hem echter een voorbeeld noemen, mijnheer de Voorzitter. Hij zei: "Kijk, internet is een middel, niet een doel. Bij voorbeeld, dit is een glas. Ziet u dit glas? Nu, dit glas is om uit te drinken. Maar als ik het oppak en kapot sla op het hoofd van afgevaardigde Fatuzzo," - zo zei hij het echt - "dan heeft Fatuzzo een gat in zijn hoofd en is het glas niet gebruikt om uit te drinken."
Hij gaf dit voorbeeld om uit te leggen dat internet goed moet worden gebruikt en niet verkeerd. Ik ben het met hem eens, ook al omdat ik, zonder veel denkwerk, de indruk kreeg dat als ik niet voor zou stemmen er 636 glazen op mijn hoofd terecht zouden komen.

Bordes, Cauquil en Laguiller
Onze stem tegen dit verslag betekent niet dat we gekant zijn tegen de ontwikkeling van internet of tegen welke technologische ontwikkeling dan ook. Achter de algemene formuleringen van de tekst lijkt in een aantal paragrafen echter het streven schuil te gaan om subsidies te verlenen aan particuliere ondernemingen in deze sector. Dat blijkt met name uit de passage waarin steun toegezegd wordt aan het concept van "onderzoeksprojecten waarbij een partnerschap wordt aangegaan met de privé-sector (...)" .
Wij verzetten ons tegen iedere vorm van subsidie, direct of indirect, die tot doel heeft publieke gelden te gebruiken om particuliere winsten mogelijk te maken. Daarom hebben wij tegen dit verslag gestemd.

Caudron
Dit initiatiefverslag waarover we vandaag gedebatteerd hebben, heeft tot doel de Europese Commissie aan te sporen "in de strategie van het 6e kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling hoge prioriteit te verlenen aan een communautair onderzoeksinitiatief inzake het internet van de volgende generaties (...) (en de bijbehorende elektronische communicatie)" . Als rapporteur met betrekking tot dit onderwerp acht ik het mijn plicht enige opmerkingen te maken. Ik zou willen benadrukken dat in het voorstel van de Europese Commissie inzake het nieuwe kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling rekening is gehouden met deze eis, aangezien de tweede prioriteit (van de 7+1 prioriteiten) gewijd is aan de technologieën voor de informatiemaatschappij. Het spreekt voor zich dat een sector waar zoveel vooruitgang mogelijk is een koppositie inneemt in dit meerjarenprogramma.
Ik onderschrijf in algemene zin de eisen die in het verslag zijn geformuleerd, al bevalt het ietwat te liberale karakter ervan me niet helemaal. De rapporteur lijkt nogal eens te vergeten dat die nieuwe technologieën vóór alles de burger ten goede moeten komen. Terecht wordt gesteld dat de EU en de lidstaten middelen beschikbaar moeten stellen voor precompetitieve projecten teneinde de EU een medebepalende rol te laten spelen in de ontwikkeling van de internetgeneraties van de toekomst en van de nieuwe wereldwijde communicatie-infrastructuren en teneinde de rol van de Unie bij het beheer van internet te versterken.
In dit verband wil ik erop wijzen dat ons Parlement tijdens de vergaderperiode van maart 2001 de gelegenheid heeft gehad het verslag-Carraro aan te nemen, waarin verwezen werd naar de plaats die de lidstaten en de Europese Unie dienen in te nemen binnen het ICANN (een particuliere non-profitinstelling die verschillende essentiële internetsystemen beheert) en waarin opgeroepen werd dit systeem ook open te stellen voor de ontwikkelingslanden. Het doet me deugd dat in het verslag-Harbour beide punten overgenomen zijn.
Evenals de heer Harbour onderschrijf ik de strategie voor stimulering van centres of excellence in de voorstellen van de Commissie voor een Europese onderzoeksruimte, maar ik zeg nogmaals dat dit concept wel nader uitgewerkt dient te worden. Het idee een van deze centra onderzoek te laten verrichten naar de communicatietechnologieën spreekt me zeker aan, maar zover zijn we nog niet!
De invoering van een zeer snel Trans-Europees onderzoeksnetwerk (met een capaciteit van 100 gigabytes per seconde) is uiteraard een wezenlijke voorwaarde om de concurrerende, dynamische kenniseconomie tot stand te brengen waarover wordt gesproken in de conclusies van Lissabon. Wat dit betreft zou ik willen benadrukken dat alle lagen van de bevolking baat moeten hebben bij snelle internetverbindingen. Ik had overigens ook graag gezien dat die eis opgenomen was in mijn verslag voor advies over de universele dienst en de nieuwe communicatienetwerken. Helaas zijn de amendementen die ik daartoe heb ingediend verworpen, voor het merendeel op aandringen van de heer Harbour!

Caveri
Het is een goede zaak dat van de kant van ons Parlement wordt aangedrongen op onderzoek naar de tweede internetgeneratie. Ik zeg dit vanuit het besef dat dit middel enorme mogelijkheden biedt aan burgers en bedrijven, vooral in het Europa van nu dat de eigen aanwezigheid op het net moet versterken. De ontwerpresolutie, die ik kan onderschrijven, moet worden aangevuld met enkele kernpunten, om het toekomstscenario beter te omlijnen. Gelet op de razendsnelle ontwikkeling van de sector verandert dit toekomstscenario ook snel, en het zal zich met plotselinge wendingen en heroverwegingen moeten aanpassen aan nieuwe uitvindingen. Wat de bandbreedte echter betreft, is het goed nu al te wijzen op de mogelijke rol van telecommunicatiesatellieten in de toekomst van internet, ook met de tweewegspropagatiewijze en de gebruikmaking van terminals voor digitale terrestrische televisie (DTTV). Wie zich bijvoorbeeld heeft verdiept in berggebieden weet dat bepaalde technologieën zich beter lenen voor gebruik in afgelegen gebieden, waar technieken als bekabeling moeilijk zijn. De nieuwe technologieën zijn feitelijk allesbepalend om marginalisering te voorkomen in gebieden waar deze nog sterker zou zijn dan elders.
De mogelijke onderwerpen voor behandeling zijn legio, en gaan van het overheersend lokaal gebruik van microgolven tot de interactieve diensten van de "brede band" , van de noodzaak internet gebruiksvriendelijker te maken door het los te koppelen van de computer tot de problematiek van de veiligheid op het net, een onderwerp dat al in ruime mate onderwerp van studie is.
Blijft staan dat men met dit alles zeer omzichtig moet omgaan. Dit wordt bijvoorbeeld aangetoond door de sterke inkrimping, in de Verenigde Staten maar ook in bepaalde Europese landen, van de mythe rond de tele-handel als onbegrensde groeimarkt.
Verder is er het delicate maar cruciale onderwerp van de reglementering van het net, niet om de vrijheidsruimtes in te perken maar om misbruik en oneigenlijk of zelfs crimineel gebruik te voorkomen. Tenslotte moet vermeld worden dat internet het mondialiseringsproces, dat in de ontwikkeling van het net zelf besloten is, moet begeleiden met multimediadiensten op regionale en lokale schaal. Zo wordt de nabijheid tot de burger gegarandeerd, waarmee een daadwerkelijke rijkdom tot ontwikkeling kan worden gebracht.

De Voorzitter

Wij zijn aan het einde van de agenda gekomen.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
(De vergadering wordt om 11.50 uur gesloten)

