Het actieplan van Stockholm (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over het actieplan van Stockholm.
Het vorige debat was zeer interessant, maar we hebben de tijd die ons is toegewezen overschreden. Daarom vraag ik allen die nu het woord gaan nemen zich strikt aan de toegewezen tijd te houden.
Diego López Garrido
fungerend voorzitter van de Raad. - (ES) Mevrouw de Voorzitter, de Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en recht is een van de grootste successen van de Europese Unie. Het is een van de belangrijkste vorderingen die zijn gemaakt bij de samenwerking tussen de lidstaten, bij burgerlijke en strafzaken en op het terrein van de interne veiligheid. Het is een van de belangrijkste resultaten van het Europees project, een resultaat ook waarbij de Europese Unie voor het eerst een zekere relatie met de burger aangaat, waarin ze anders eigenlijk voortdurend tekortschiet.
Dit is ongetwijfeld een van de onderdelen van EU-beleid die de burgers van de Unie in hun dagelijks leven het meest als een toegevoegde waarde ervaren, bijvoorbeeld wanneer ze hun vrijheden uitoefenen of van hun veiligheid genieten. Dit is ongetwijfeld een van de grote verworvenheden van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht.
Op het terrein van vrijheid, veiligheid en recht zijn door de Raad zelfs al besluiten aangenomen vóór de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon - toen vrijheid, veiligheid en recht nog nagenoeg intergouvernementele aangelegenheden waren - die te maken hadden met het onderwerp waarover we zo-even hebben gedebatteerd, namelijk het strafrechtelijk onderzoek van genocide, van misdaden tegen de menselijkheid en van oorlogsmisdaden op nationaal niveau.
Zo heeft de Raad bijvoorbeeld bij de besluiten van 13 juni 2002 en 8 mei 2003 voor de lidstaten de mogelijkheid gecreëerd tot intergouvernementele samenwerking bij de vervolging van deze misdrijven, die gelukkig in enkele staten - we herinneren ons allemaal nog de zaak van generaal Pinochet - in de wet zijn vastgelegd.
Dat is onder meer het geval in Spanje, waar de zogeheten 'universele justitie' bestaat, waarbij bepaalde misdrijven zo ernstig worden geacht dat zelfs als ze buiten het grondgebied van een land zijn gepleegd, ze door dat land kunnen worden vervolgd als het daartoe de mogelijkheden heeft, ook als dat betekent dat men verder gaat dan wat in het internationaal strafrecht de status van onaantastbaarheid heeft, namelijk het territorialiteitsbeginsel. Dat beginsel wordt door enkele lidstaten in de praktijk niet meer toegepast bij misdrijven die absoluut verwerpelijk worden geacht en een diepgaande schending van de menselijke waardigheid vormen en die bijgevolg ook buiten het grondgebied waar ze zijn gepleegd, vervolgd kunnen worden.
Een van de aspecten van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht is aangeduid als het programma van Stockholm. Dat is gebeurd op een moment dat het Verdrag van Lissabon van deze ruimte duidelijk al een strikt communautaire aangelegenheid had gemaakt en niet langer een zaak van intergouvernementele besluitvorming, en waarbij het Europees Parlement en het Hof van Justitie een tot dan toe ongekend grote rol is toebedeeld.
Het programma van Stockholm is van grote betekenis. Vandaar dat we het toejuichten toen in december 2009 de EU-Raad en later ook de Europese Raad hun goedkeuring aan dat programma gaven. Het programma voorziet in een duidelijk werkprogramma voor de Europese Unie en haar lidstaten en houdt bij zijn prioriteitstelling voor de komende jaren rekening met de belangen en behoeften van de burgers.
Vandaar dat het een programma van uitzonderlijk belang is. In het kader van dit programma - en staat u mij toe dat ik opnieuw naar het voorgaande debat verwijs - is bepaald dat de lidstaten verplicht zijn het Internationaal Strafhof te helpen bij de vervolging van genocide, misdaden tegen de menselijkheid en oorlogsmisdaden, zodat deze misdaden niet ongestraft blijven. Dat maakt dus al onderdeel uit van het programma dat eind vorig jaar tijdens het Zweedse voorzitterschap is goedgekeurd.
Dit is dus een uitzonderlijk belangrijk programma, dat verder moet worden uitgewerkt, vaste vorm moet krijgen. In dit opzicht erkennen we ook het belang van de mededeling van de Commissie getiteld 'Een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht voor de burgers van Europa - Actieplan ter uitvoering van het programma van Stockholm', dat initiatieven voor de realisering van het programma bevat.
Het programma van Stockholm stelt ons in staat voort te bouwen op eerdere successen en het hoofd te bieden aan nieuwe uitdagingen. Daarbij maken we gebruik van de nieuwe kansen die het Verdrag van Lissabon ons biedt. Dit is een nieuw tijdperk, in institutioneel en juridisch opzicht een echte revolutie - ik hoop niet dat u er bezwaar tegen heeft dat ik mij zo stellig uitdruk - want zo kun je dat toch wel noemen als een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht die eerst een volledig intergouvernementele aangelegenheid was, duidelijk een communautaire zaak wordt. Dit krijgt voor het eerst vorm in het belangrijke programma van Stockholm. De Raad erkent het belang van het Europees Parlement als medewetgever, als collega-instelling, met betrekking tot de meerderheid van de maatregelen die we de komende vijf jaar gaan aannemen.
Viviane Reding
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, u kent het al, maar laat ik u toch kort het actieplan van de Commissie presenteren dat getiteld is 'Een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht voor de burgers van Europa', een actieplan dat het programma van Stockholm ten uitvoer legt. Dit actieplan is een leidraad voor zeer concrete maatregelen die in de komende vijf jaar moeten worden genomen.
Maar laat ik eerst een stap terug gaan: de gebeurtenissen van de afgelopen weken en maanden hebben aangetoond dat er een gedeeld besef is van de dringende noodzaak iets te doen aan de economische en sociale situatie van Europa, alsook een heel duidelijke verwachting bij onze burgers dat de EU snel en doortastend handelt. U zult zich de vaststelling van het werkprogramma van de Commissie eind maart herinneren. De inhoud van het werkprogramma liet zien dat de Commissie niet alleen de intentie heeft om actie te ondernemen, maar dat ook al doet. Het programma concentreerde zich onder meer op de noodzaak voor de EU om een agenda voor de burger op te stellen die de mensen centraal stelt in de Europese acties. Het actieplan op het gebied van justitie en binnenlandse zaken is het eerste strategische initiatief van de nieuwe Commissie om dit werkprogramma in de praktijk te brengen; het volgt zeer nauw de mandaten, alsook de bredere filosofie van het programma van Stockholm, en het houdt rekening met de voorstellen en ideeën van het Parlement en de Raad.
De uitdaging om de grondrechten en de fundamentele vrijheden te waarborgen en tegelijk ook de veiligheid in Europa te integreren en te garanderen, wordt hier behandeld op een wijze die volgens ons uitvoerig is. De verzameling initiatieven die zijn vastgelegd, vormen een road map - een road map naar een vrij en veilig Europa. Wij zijn van mening dat je vrijheid niet los kunt zien van veiligheid: het zijn twee zijden van dezelfde medaille; ze hebben allemaal te maken met de burgers, en dit is een van de manieren om burgers beter bekend te maken met Europa.
Het actieplan zal een leidraad voor ons zijn bij het leveren van een ambitieuze verzameling zeer concrete maatregelen op een gebied waarop de toegevoegde waarde van Europa heel zichtbaar zal zijn voor onze burgers. Het is ook een krachtige boodschap die herhaalt wat we al eerder hebben besproken, dat het Verdrag van Lissabon en het EU-Handvest van de grondrechten acties voor de burgers zijn. Aangezien al deze acties onderling verbonden zijn, onontbeerlijk zijn en in overeenstemming zijn met het ambitieniveau dat is vastgelegd in het Verdrag van Lissabon en in het EU-Handvest van de grondrechten, moeten we dit ambitieuze resultaat zo snel mogelijk verwezenlijken, conform de verwachtingen van de burgers.
Dat is ook de reden waarom het Parlement dit actieplan niet moet zien als een plan dat in steen gebeiteld staat; er kunnen zich onverwachtse gebeurtenissen voordoen, en als zich zulke gebeurtenissen voordoen, zal de Commissie zeker gebruikmaken van haar initiatiefrecht om de problemen te helpen oplossen. Dat is de reden waarom we van plan zijn - en dit zal belangrijk zijn voor het Parlement - om in 2012 een tussentijdse evaluatie van de tenuitvoerlegging van het programma van Stockholm te presenteren, teneinde ervoor te zorgen dat het programma blijft aansluiten bij de Europese en mondiale ontwikkelingen.
Maar zoals de fungerend voorzitter van de Raad al terecht heeft gezegd, draait dit actieplan niet alleen om wat de Europese Commissie gaat voorstellen, maar gaat het ook heel erg om wat de lidstaten gaan doen, hoe de lidstaten initiatieven gaan nemen wanneer er sprake is van subsidiariteit, hoe zij de besluiten van de Europese Unie in hun nationaal recht ten uitvoer gaan leggen, en hoe zij met andere lidstaten gaan samenwerken.
Dit actieplan zal daarom uiteindelijk alleen een succesverhaal worden als alle instellingen hun rol spelen, en ik heb er alle vertrouwen in dat het Parlement ons zal helpen om snel voortgang te boeken op de juiste weg.
Anna Maria Corazza Bildt
namens de PPE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil allereerst de Commissie feliciteren met haar tijdige presentatie van een heel concreet actieplan om een realiteit te maken van Europees burgerschap. Ik ben heel actief geweest in de discussies in het Parlement, omdat ik echt geloof dat het programma van Stockholm de beste manier is om verder te gaan naar een Europa waarin de burgers centraal staan: een Europa voor de burgers, met de mensen.
Ik nodig de Commissie daarom uit om zich te houden aan de visie van het programma van Stockholm, wanneer zij de specifieke voorstellen voor de komende vijf jaar presenteert. Het vastgestelde programma biedt een echt evenwicht tussen het bieden van veiligheid aan de burgers, met respect voor hun rechten, vrijheden en integriteit, en het versterken van hun burgerschap.
Met betrekking tot het actieplan, verwelkom ik in het bijzonder de onlangs gepresenteerde maatregelen om mensensmokkel en kindermisbruik te bestrijden en om de bescherming van minderjarigen zonder geleide te verbeteren, om er maar een paar te noemen. Ik ben ook blij met het feit dat het actieplan een strategie bevat voor de bestrijding van vrouwelijke genitale verminking, huiselijk geweld en geweld tegen vrouwen. Ik had desondanks gewild dat dit voorstel eerder dan gepland was gepresenteerd, mevrouw de commissaris.
We moeten tijdens het proces ook de participatie van burgers stimuleren en ervoor zorgen dat de besluitvorming transparant is en de documenten vrij toegankelijk zijn. Ik hoop dat de maatregelen op een gebruikersvriendelijke manier zullen worden gepresenteerd.
Tot slot kijk ik ernaar uit om met mijn collega's in het Parlement, en met de Commissie en de Raad, te blijven werken om echt een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht tot stand te brengen en deze tot realiteit te maken.
Kinga Göncz
namens de S&D-Fractie. - (HU) Graag plaats ik enkele algemene en enkele concrete opmerkingen in verband met het plan. Uiteraard vinden we het programma van Stockholm zeer belangrijk. Juist daarom heeft het actieplan enige teleurstelling teweeggebracht, aangezien het ambitieniveau daarvan toch niet helemaal overeenkomt met het belang dat het Parlement eraan hechtte en de meerderheid waarmee het heeft gestemd voor amendementen bij verschillende onderwerpen. We zien dat de belangrijkste of veel belangrijke punten uit het plan zijn uitgesteld tot 2013-2014, en bij de onderwerpen voor dit jaar kunnen ook al vertragingen worden geconstateerd. Een algemeen probleem lijkt te zijn dat de samenwerking tussen de Commissie en het Parlement in het geval van internationale verdragen nog altijd niet duidelijk is. Hoewel de feedback aanzienlijk is verbeterd, bijvoorbeeld de feedback over de onderhandelingen met de Verenigde Staten over SWIFT en TFTP, zijn er toch nog onopgehelderde kwesties.
Graag doe ik een paar concrete voorstellen: we betreuren het dat in het wetsontwerp niet gerept wordt van haatdragende taal, alleen de verslagen en het kaderbesluit met betrekking tot de uitvoering komen in de plannen voor. De informatieverstrekking aan de mensen over grondrechten is ook niet voldoende nadrukkelijk aanwezig. We weten dat de uitvoering daarvan samenhangt met de mate waarin mensen op de hoogte zijn van hun rechten. In verband met immigratie wil ik vermelden dat er een begin is gemaakt met de samenwerking, maar ook hier lijkt het ambitieniveau ontoereikend. Er zijn nog twee belangrijke onderwerpen: ten eerste de kwestie van visumwederkerigheid, waar nieuwe, effectieve oplossingen nodig zijn vanwege de opnieuw ingevoerde visumplicht en vanwege ongelijkheden. Het tweede onderwerp betreft vrij verkeer van arbeid, waarbij het van belang is de nog steeds bestaande discriminatie ten opzichte van nieuwe lidstaten op te heffen.
Renate Weber
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, het programma van Stockholm is zonder twijfel ambitieus, maar we moeten nog steeds een actieplan vaststellen dat dit programma op een zo efficiënt mogelijke wijze ten uitvoer legt. Efficiency betekent niet alleen een geschikte tijdsplanning, maar slaat ook op de inhoud van de wetgeving die we in de komende jaren gaan vaststellen, en op de instellingen waarop we in de toekomst zullen vertrouwen.
Als we willen dat de Unie meer samenhangend wordt, moeten we werken aan een mate van vertrouwen en wederzijdse erkenning op gerechtelijk gebied of in de politiële samenwerking, vergelijkbaar met het beginsel dat de gemeenschappelijke Europese markt leidt. Om dit te bereiken, moeten we onze visies op onze rechtstradities aanpassen en deze rechtstradities niet langer zien, gebruiken of misbruiken als instrument om te verhinderen dat we minimumnormen krijgen, in het bijzonder op het gebied van het strafrecht.
Onze burgers eisen en verdienen een betere bescherming tegen terrorisme en tegen georganiseerde of grensoverschrijdende misdaad. Het is onze plicht om deze bescherming te verschaffen, maar we moeten dit wel doen met volledige inachtneming van zowel de rechten van de slachtoffers als die van de verdachten. Dit is de reden waarom minimumnormen voor procedures voor alle lidstaten van de EU moeten gelden, en als we daarvoor doortastend moeten zijn, zullen we dat zijn. We zullen doortastend zijn wanneer we Eurojust meer bevoegdheden geven, wanneer we de gegevens van onze burgers moeten beschermen, of wanneer we het asielpakket moeten regelen.
Mijn fractie is vastbesloten om constructief samen te werken met de Commissie en de Raad en tegelijkertijd vasthoudend te strijden voor de bescherming van de rechten van de mens.
Judith Sargentini
namens de Verts/ALE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, al luisterend naar de commissaris en de vertegenwoordiger van de Raad over het programma van Stockholm kwamen er enkele vragen bij me op.
Het Spaanse voorzitterschap nadert zijn einde, met nog vijf weken te gaan. Aan het begin hebben we van het Spaanse voorzitterschap fraaie ideeën gehoord over asiel, migratie, de antidiscriminatierichtlijn en de vrouwenemancipatie, maar ik moet bekennen dat, met nog vijf weken te gaan, ik me afvraag waar de concrete resultaten en voorstellen zijn.
De Commissie en het Parlement hebben hun werk gedaan op het gebied van asiel en migratie, en we zitten echt te wachten tot de Raad actie onderneemt. Het zijn niet alleen de afzonderlijke lidstaten die hun wetgeving ten uitvoer moeten leggen, zoals commissaris Reding heeft gezegd, maar het is ook de Raad die met ideeën moet komen met betrekking tot Dublin, de opvangrichtlijn, het Eurodac-systeem en de erkenningsrichtlijn. We zitten daar echt op te wachten.
De antidiscriminatierichtlijn is iets waar deze plenaire vergadering voor heeft gestemd, en de Fractie De Groenen zit daar echt op te wachten. Ik wend mij nu tot de Commissie op dit punt. Gelijkheid en antidiscriminatie zijn natuurlijk basiselementen van het programma van Stockholm, maar waarom heeft de Commissie er niet voor gekozen om samenlevingsvormen van personen van hetzelfde geslacht tot een prioriteit van dit actieplan te maken? U hebt gezegd dat mensen centraal zouden worden gesteld. Het regelen van samenlevingsvormen van personen van hetzelfde geslacht is mensen centraal stellen. Kunt u de beweegredenen van de Commissie toelichten?
Wat betreft Europol: Europol was in het tijdperk vóór het Verdrag van Lissabon onderworpen aan minimaal toezicht van het Parlement, en dat is nog steeds het geval, ook al hebben we nu het Verdrag van Lissabon. De bevoegdheid om onderhandelingen inzake samenwerkingsovereenkomsten aan te gaan met derde landen is bijvoorbeeld gebaseerd op besluiten van de Raad van enkele jaren geleden. Het gerucht gaat dat Europol nu onderhandelt over een verdrag met Israël, en wie weet welke andere landen worden benaderd voor een verdrag. Het Verdrag van Lissabon geeft het Parlement een nieuwe rol, en ik zou graag zien dat de Commissie daarnaar handelt.
Mara Bizzotto
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, 170 maatregelen in vijf jaar tijd zijn te ambitieuze getallen voor een programma dat gespeend is van enige echte gevoelswaarde, vooral als het op bepaalde onderwerpen aankomt.
Als het gaat om immigratie laat het programma een gênante zwakte zien wanneer verder wordt gekeken dan de officiële papieren: waartoe dient de belofte om organen en agentschappen te versterken als vervolgens een politieke strategie ontbreekt? We hebben een echt nuttige strategie nodig die gebaseerd moet zijn op enkele vaste punten: de strijd tegen illegale immigratie langs de zuidgrens, de verdeling van de lasten van de bestrijding van illegaliteit tussen alle Europese landen, een beleid van verdragen met derde landen en vooral de erkenning dat immigratie ten tijden van crisis geen hulpbron is.
Op de homepage van het Parlement staat dat meer dan 20 procent van de jongeren in Europa geen werk heeft. Op een continent waar 25 miljoen werklozen zijn zegt de commissaris voor binnenlandse zaken dat de immigratiekwestie moet zijn gebaseerd op solidariteit. Laten we liever concreet en met realisme redeneren: de prioriteit is nu werk geven aan onze burgers! Al het andere is goedbedoelde retoriek die de integratie van immigranten niet helpt, en onze mensen al helemaal niet.
Agustín Díaz de Mera García Consuegra
(ES) Mevrouw de Voorzitter, we praten over meer dan 360 acties in vijf jaar. Naar mijn mening had voor de behandeling van het actieplan meer tijd moeten worden uitgetrokken, zodat de afgevaardigden meer gelegenheid hadden gehad om erover te debatteren en vooral ook om de daarin vervatte voorstellen te amenderen.
Wat voorbeelden: de strijd tegen radicalisering; het traceren van terrorismefinanciering en de mogelijkheid van de oprichting van een Europees programma daarvoor, het Terrorist Finance Tracking Programme ofwel TFTP; de coördinatie van het Gemeenschappelijk Situatiecentrum (SitCen), Europol en Eurojust bij de bestrijding van terrorisme en georganiseerde misdaad; de bestrijding van het gebruik van internet voor terroristische doeleinden; de wijziging van de Frontex-verordening; en de haalbaarheid van de oprichting van een Europees systeem van grenswachten. Door anderen zijn nog veel meer voorbeelden genoemd. Het gaat om dermate belangrijke vraagstukken dat een ander Parlementair formaat meer op zijn plaats was geweest.
Wat opvalt is dat het actieplan met betrekking tot de bescherming van slachtoffers van misdrijven maar een enkele maatregel voorstelt: de oprichting van een alomvattend instrument voor de bescherming van slachtoffers, waaronder ook de slachtoffers van terrorisme worden begrepen. Volgens mij - en dit is dan een amendement dat ik vanwege de regels niet heb kunnen indienen - zou de oprichting van een instrument dat speciaal is bedoeld voor de bescherming van slachtoffers van terrorisme - nogmaals, dit is mijn persoonlijke opvatting - een prioritaire doelstelling van de Europese Unie moeten zijn waarvan niet mag worden afgeweken.
Tot slot, mevrouw Reding, zou ik met betrekking tot Europol willen weten waarom een besluit van de Raad vóór 2013 door een Europol-verordening wordt vervangen.
Monika Flašíková Beňová
(SK) In het actieplan van Stockholm staat een aantal zaken waar ik het graag met u over zou willen hebben. Om überhaupt een paar stappen vooruit te kunnen komen, zal ik in het bijzonder stilstaan bij de problematische punten van het geheel.
Een van die problematische punten betreft het gemeenschappelijk asielstelsel van de Europese Unie, een onderwerp waar we tijdens eerdere zittingen reeds veelvuldig over gesproken hebben. Aan de ene kant heeft de Commissie het over de noodzaak van succesvolle integratie van legale migranten of immigranten in het communautaire bestel, maar aan de andere kant is het actieplan wat dit betreft weinig ambitieus te noemen.
Ook lijkt het erop dat we nog tot 2014 wachten moeten vooraleer er een voorstel op tafel ligt voor de gemeenschappelijke verwerking van asielaanvragen en dus ook vooraleer er sprake is van wederzijdse erkenning van vluchtelingenrechten door de lidstaten van de Europese Unie. Uw plannen op het gebied van beperking van de toestroom en het verkeer van immigranten of migranten, bijvoorbeeld seizoenarbeiders, zijn daarentegen behoorlijk concreet te noemen.
Dus, om een lang verhaal kort te maken: er ligt geen progressief en eerlijk gemeenschappelijk asielbeleid in het verschiet en het plan somt veeleer repressieve maatregelen op.
Staat u mij toe nog even stil te staan bij twee onderwerpen. Allereerst het droevige feit dat, zoals de Commissie zelf aangaf, vooruitgang op het gebied van de wederzijdse erkenning van geregistreerd partnerschap van personen van hetzelfde geslacht binnen de Europese Unie geen prioriteit heeft en dat dit thema aldus op een zijspoor is gezet. Dit betreur ik ten zeerste.
Het laatste punt waar ik nog even bij stil zou willen staan, zijn de rechten van ondernemingen. In het actieplan van Stockholm wordt regelmatig stilgestaan bij de burgers en hun rechten, maar wordt tevens het belang benadrukt van vrijheid voor het bedrijfsleven, maar dan zonder afdoende regulering. Dat laatste valt met name tegen de achtergrond van de huidige financiële en economische crisis op zijn minst verrassend te noemen.
Sarah Ludford
(EN) Mevrouw de Voorzitter, het beste stuk van het actieplan is in mijn ogen de lijst van vijf concrete maatregelen inzake de rechten van de persoon in strafzaken, die de road map omvatten die door het programma van Stockholm wordt gesteund.
Ik spreek als rapporteur over de eerste van deze maatregelen inzake vertaling en vertolking voor verdachten. Ik ben verheugd te kunnen mededelen dat ik hierover vanochtend voorlopige overeenstemming heb bereikt met het Spaanse voorzitterschap, en ik hoop dat onze respectieve instellingen dit resultaat zullen goedkeuren.
Ik bedank commissaris Reding voor haar trouwe steun, toen wij ons eensgezind baseerden op het voorstel van de Commissie en vertegenwoordigers van de Commissie een gepaste bijdrage leverden, dus mijn persoonlijke dank aan haar.
We zijn eindelijk, een decennium te laat, eindelijk het wederzijdse vertrouwen aan het opbouwen dat nodig is voor wederzijdse erkenning. Mijn steun voor het Europees aanhoudingsbevel wordt getemperd door mijn ongenoegen en zelfs woede over enkele rechterlijke dwalingen en de manier waarop het aanhoudingsbevel momenteel functioneert in zaken zoals die van Gary Mann en Andrew Symeou, waarbij ik betrokken ben. Ik denk dat als we deze maatregelen een decennium geleden hadden gehad, deze rechterlijke dwalingen nu niet zouden plaatsvinden.
Simon Busuttil
(MT) Mevrouw de Voorzitter, ik ben het eens met hen die stellen dat de gemeenschappelijke Europese markt, de interne markt, waarschijnlijk het grootste project is dat de Europese Unie ooit heeft ondernomen. Ik denk dat dit project, dat gunstig is voor de Europese burger, de volgende grote opdracht voor de Europese Unie is. Het is interessant dat de interne markt begon in 1992, hetzelfde jaar waarin we ook het Verdrag van Maastricht hebben goedgekeurd, waarin het begrip 'Europees burgerschap' werd geïntroduceerd.
Met dit actieplan creëren we nu een ruimte waarin het Europees burgerschap kan worden uitgeoefend. Dit kan op vele gebieden: mensenrechten, burgerrechten, toegang tot de rechter en het recht op vrij verkeer binnen de Europese Unie. De Europese Unie kan bovendien op verschillende gebieden een voorbeeldrol vervullen, zoals mensenhandel, pedofilie, kinderrechten, cybercrime, en uiteraard immigratie en asiel.
Maar ik denk dat er voor dit project drie zaken nodig zijn. Ten eerste een politiek stempel dat het gewicht en betekenis geeft voor onze burgers. Ten tweede eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel, aangezien er belangrijke gebieden zijn waarop het recht op toepassing van subsidiariteit niet kan worden losgelaten. Ten derde termijnen: hier moet in dit actieplan de hand aan worden gehouden, want anders komt hier allemaal niets van terecht.
Juan Fernando López Aguilar
(ES) Mevrouw de Voorzitter, als voorzitter van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken was ik samen met de heren Casini en Berlinguer co-auteur van de resolutie betreffende het programma van Stockholm die in november jongstleden is aangenomen. Ik heb toen duidelijk gemaakt dat het programma van Stockholm het leven van het Parlement op het terrein van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht niet zou vereenvoudigen maar juist meer van het Parlement zou eisen.
Ik ben mij bewust van de beperkingen die bij de behandeling van het actieplan aan het parlementaire debat en onze inbreng zijn gesteld, maar wil er toch op wijzen dat de paragrafen 148 tot en met 150 van genoemde resolutie enkele precieze aanwijzingen bevatten ten aanzien van kwesties van groot belang.
Op vele daarvan is al gewezen, van de bescherming van slachtoffers tot de instellingen en agentschappen in verband met Schengen, Europol, Eurojust, Frontex en het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken en de bijbehorende nieuwe regelgeving die in de pijplijn zit, maar ook regelgeving inzake materiële en fundamentele problemen, zoals de bescherming van persoonsgegevens en de nondiscriminatieclausule. In het Parlement is zonder enige twijfel gedebatteerd over conflicten tussen enerzijds de bescherming van persoonsgegevens en anderzijds veiligheid, met name tijdens het debat over het programma voor het traceren van terrorismefinanciering (TFTP), en het heeft gewezen op de noodzaak voor Europa om ook zelf naar een juist evenwicht tussen veiligheid en privacy te streven.
Maar wat werkelijk van belang is, is dat de Commissie nu vijf jaar de tijd heeft om stap voor stap elke schakel van het actieplan voor het programma van Stockholm uit te voeren. Ik verzoek haar om daarbij krachtig met het Parlement samen te werken om gevolg te geven aan alle toezeggingen die in verband met de punten 148 tot en met 150 van de resolutie zijn gedaan, waarbij de Commissie dient te beseffen dat wanneer ze niet voortvarend en schouder aan schouder met het Europees Parlement samenwerkt, het Parlement zelf met voorstellen zal komen. En natuurlijk zal het ook samenwerken met de Raad, die initiatieven kan aannemen die de aandacht van het Parlement verdienen.
Nathalie Griesbeck
(FR) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, mijnheer López Garrido, ook ik ben blij dat we over dit actieplan, of zoals mevrouw Reding zegt, deze routekaart spreken om het programma van Stockholm in de praktijk te brengen. Een enorme waaier aan fundamentele onderwerpen speelt daarbij een rol. Ik zal hier geen lijstje opsommen, maar gezien de zeer weinige tijd die mij ter beschikking staat, zal ik - hoe frustrerend ook - simpelweg een keuze maken. Ik zal op twee zaken ingaan, de een betreft de vorm en de andere de inhoud.
Eerst de vorm. Zoals reeds in dit debat is opgemerkt, hebben wij zeer precieze termijnen vastgesteld waarbinnen de maatregelen moeten worden uitgevoerd en ik zou graag zien dat wij er alles aan doen om snel concrete actie te ondernemen en om te voorkomen dat het bij mooie woorden blijft.
Om de uitvoering hiervan te doen slagen - en dan komen we bij de inhoud - zijn twee dingen cruciaal. We moeten prioriteiten stellen. Mevrouw Reding had het over meerwaarde. Mijn voorstel is om extra werk te maken van bepaalde punten die we urgenter vinden dan andere, ten eerste de justitiële samenwerking. Het is belangrijk dat we het eens worden over de juridische component met uiteraard een Erasmus voor rechters. Maar waarom niet een Erasmus ontwikkelen voor alle rechterlijke beroepen en een voor de politieberoepen?
Het tweede inhoudelijke punt betreft een kernprioriteit: laten we alle maatregelen treffen die nodig zijn om de rechten van kinderen te bevorderen, kinderen te beschermen en computercriminaliteit, kinderporno en seksuele uitbuiting te bestrijden.
Stavros Lambrinidis
(EL) Het belangrijkste woord dat ontbreekt in de immigratieprogramma's is het woord 'solidariteit'. Wij hebben vandaag gestemd voor de hervestiging van mensen uit derde landen die recht hebben op asiel in Europa. Maar het programma van de Commissie weigert te voorzien in iets dergelijks voor de hervestiging van asielzoekers van een land van Europa in een ander land, of te voorzien in geld. Waar is de solidariteit gebleven?
Meer dan 100 000 illegale immigranten komen jaarlijks van Turkije naar Griekenland. Hoe staat het met de overeenkomst tussen Europa en Turkije over de terugkeer van die immigranten? Die schiet niet op en in uw programma wordt ze bijna niet vermeld. Hoe staat het met de overeenkomst waarover Frontex nu met Turkije onderhandelt? Kunt u ons verzekeren dat het niet direct of indirect de soevereine rechten zal aanvechten van Griekenland, en dus van Europa, ten aanzien van de grenzen?
Tot slot hebben we natuurlijk de enorme verplichting onze solidariteit te tonen met de immigranten zelf, in de vorm van 'immigrantenintegratie'. Zonder de integratie van immigranten, mevrouw de Voorzitter, bestaat er niet de minste kans dat die 40 miljoen mensen die hier bij ons zijn gekomen, samen met ons op gelijke voet zullen kunnen leven. Wij zijn mogelijk tijdbommen aan het leggen. Er zijn programma's nodig en geld, en daarover beschikt de Commissie op dit ogenblik niet.
Ramón Jáuregui Atondo
(ES) (Begin van interventie met uitgeschakelde microfoon) Ik heb de indruk dat een Europa waarbinnen de nationale grenzen zijn verdwenen en waarbinnen steeds meer supranationale misdrijven worden gepleegd, het probleem van de supranationale misdaad veel ambitieuzer moet aanpakken.
Wij moeten veel ambitieuzer zijn op het terrein van politiële samenwerking, met andere woorden, Europol; justitiële samenwerking, met andere woorden, Eurojust; de Europese openbare aanklager; de technische standaardisatie van strafrechtelijk onderzoek; de eenmaking van het strafprocesrecht en het meer op elkaar afstemmen van de respectieve strafrechtstelsels.
Dames en heren, volgens mij is er te weinig ambitie en te veel nationale weerstand. Ik verzoek u met klem, en dan richt ik mij met name tot de Raad, uw denken in dezen niet te laten overheersen door de soevereiniteitsgedachte en te streven naar eenmaking van onze strafrechtsystemen, teneinde onveiligheid en supranationale misdaad effectief te kunnen bestrijden.
Salvatore Iacolino
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de kans die ons wordt geboden door het Stockholmprogramma is zeker een belangrijke: de Commissie zal een groot aantal positieve acties moeten ondernemen en een werkelijk gemeenschappelijke ruimte van vrijheid, justitie en veiligheid moeten definiëren.
Het bereiken van deze doelen vereist echter een methode van samenwerking tussen de Europese instellingen, en tussen deze instellingen en de lidstaten, wat een onmisbaar instrument voor werkelijke samenwerking is. De regulering van migratiestromen aan de hand van objectieve rechtvaardigheidscriteria, de waardigheid van mensen die in de huidige overbevolkte gevangenissen zitten, het welzijn van degenen die zijn gerehabiliteerd na een drugsverslaving, het nieuw leven inblazen van agentschappen, de strijd tegen de grensoverschrijdende georganiseerde misdaad - al dit soort kwesties maken deze werkelijke samenwerking echt noodzakelijk.
De activiteiten van ons Parlement zijn uiteraard gericht op deze uitdaging en zorgen ook voor krachtige en scherpe prikkels voor de Commissie en andere communautaire instellingen, net als voor de lidstaten.
Gerard Batten
(EN) Mevrouw de Voorzitter, Dame Sarah Ludford zei dat zij met betrekking tot het Europees aanhoudingsbevel enige zorgen had over rechterlijke dwalingen in de gevallen van Andrew Symeou en Gary Mann. Als dat geen understatement is! Het Europees aanhoudingsbevel is een afschuwelijke rechterlijke dwaling op zich. Uitlevering is gereduceerd tot niet meer dan een bureaucratische formaliteit. Britse rechtbanken is hun vermogen ontnomen om Britse burgers te beschermen tegen onterechte arrestatie en gevangenneming wanneer zij aan een ander land worden uitgeleverd. Ik weet dit, omdat ik in het hof van beroep zat in de zaak van Andrew Symeou, toen twee hoger geplaatste Hogerhuisleden met juridische bevoegdheden de uitlevering van de heer Symeou niet konden voorkomen, ook al was het voor iedereen in het hof duidelijk dat het bewijs ofwel niet bestond of door de politie was vervalst. Maar dat is natuurlijk het hele punt, want het hof mag niet naar het bewijs kijken; zij hebben geen enkel recht. Dame Sarah en de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa kunnen nu krokodillentranen huilen om zaken als die van de heer Symeou, maar zij moeten wel verantwoordelijkheid erkennen voor het menselijk leed dat ze hebben veroorzaakt.
Georgios Papanikolaou
(EL) Mevrouw de Voorzitter, het was met ware voldoening dat we in het kader van het programma van Stockholm gestemd hebben voor de voorschriften over solidariteit in immigratiekwesties en bestrijding van illegale immigratie. In het actieplan lees ik dat de Commissie in 2011 een mechanisme zal opzetten om de nationale asielstelsels te herzien, zodat zij de lidstaten beter kan bijstaan in het licht van de mogelijkheden en behoeften van elke lidstaat.
Daarnaast hebben we vandaag in ons Parlement het licht op groen gezet voor de oprichting van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken in Malta. De vraag is: zal het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken te maken hebben met dat mechanisme en, via dat mechanisme, met de herziening die zal plaatshebben? Is er voorzien in een intern hervestigingsprogramma voor vluchtelingen, zodat de ongelijkheden tussen de lidstaten wat betreft de immigratiedruk kunnen worden weggewerkt?
Monica Luisa Macovei
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag het mechanisme noemen om corruptie in de lidstaten te beoordelen - het mechanisme waarin het actieplan voorziet. We hebben een besluit van de Raad over het programma van Stockholm, dat naar deze kwestie verwijst, en we hebben het actieplan van de Commissie ter uitvoering van het programma van Stockholm. Ze spreken allebei over een evaluatie van de inspanningen van de lidstaten om corruptie te bestrijden. We hebben dus sterke politieke wil en inzet van de lidstaten nodig om zo'n mechanisme in te stellen. Ik zeg dit, omdat we allemaal weten dat de binnenlandse inspanningen tot nu toe niet in alle lidstaten effectief zijn geweest, op zijn zachtst gezegd.
Op de tweede plaats is de uiterste termijn voor de mededeling in het actieplan over het beleid van de Unie en het mechanisme tegen corruptie 2011. Ik zou willen voorstellen ervoor te zorgen dat deze mededeling voor het einde van 2010 gereed is. Dit zou beter passen bij de noodzaak om corruptie in de Unie te bestrijden, want corruptie wordt ook gezien als een oorzaak van de economische crisis. Het zou dus een maatregel zijn om een einde aan deze crisis te maken en zulke crises te voorkomen.
Diego López Garrido
fungerend voorzitter van de Raad. - (ES) Mevrouw de Voorzitter, waar het bij dit debat over de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht werkelijk om gaat, is iets wat afgevaardigde Busuttil terecht heeft gezegd toen hij praatte over het Europees burgerschap.
Wij praten hier over de inhoud van dat Europese burgerschap, dat we moeten verdiepen. Het Europese burgerschap is zonder twijfel een van de aandachtspunten van de nieuwe beleidsfase die in Europa met het Verdrag van Lissabon is begonnen, en het is natuurlijk een van de aandachtspunten van het Spaanse voorzitterschap geweest.
Mevrouw Sargentini heeft de Raad hierover een heel duidelijk en heel directe vraag gesteld: wat is gedurende het Spaanse voorzitterschap gerealiseerd en waar wordt op dit moment aan gewerkt met het oog op de toekomst?
Ik dank haar voor deze zeer directe vraag. Ik zal proberen die vraag te beantwoorden aan de hand van een aantal punten die stuk voor stuk te maken hebben met het Europese burgerschap, met de inhoud van de daarmee verbonden rechten, vrijheden en veiligheid. Kortom, de status van het staatsburgerschap en de rechtspositie van de Europese burger in de 21e eeuw.
Wat de vrijheden betreft, hebben we eerder over de toetreding tot het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden gepraat. Dat is een van de prioriteiten van het Spaanse voorzitterschap. Ik verwijs naar het uitgebreide debat dat we hierover eerder hebben gevoerd.
Als we praten over vrijheden en rechten moeten we denk ik ook praten over de richtlijn betreffende de rechten op tolk- en vertaaldiensten in strafprocedures. Zoals u weet wordt daar op dit moment aan gewerkt.
Mevrouw Sargentini verwees concreet naar de antidiscriminatierichtlijn. Ten aanzien van die richtlijn wachten we nog op een algemeen voorstel van de Europese Commissie. Het gaat om een zeer ambitieuze, zeer belangrijke richtlijn, die natuurlijk door het voorzitterschap van de Raad wordt ondersteund. Maar we wachten dus nog op een voorstel.
De kwesties met betrekking tot slachtoffers, in het bijzonder slachtoffers van seksegerelateerd geweld, zijn een punt van zorg en een prioriteit van het Spaanse voorzitterschap geweest. Gedurende deze periode zijn vorderingen gemaakt met de richtlijn voor de bestrijding van mensenhandel. Wat de richtlijn tegen seksueel geweld betreft, proberen we in juni tot een gemeenschappelijk standpunt te komen. Ook wordt gewerkt aan een wetgevingsinitiatief voor de bestrijding van seksegerelateerd geweld: het Europees beschermingsbevel, dat op dit moment in diverse parlementaire commissies wordt behandeld, namelijk de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid. Seksegerelateerd geweld is zonder twijfel het grootste maatschappelijke euvel dat we kennen en een vorm van geweld die in de Europese samenlevingen de meeste slachtoffers maakt. De Raad Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken (EPSCO) heeft vorige maand voorstellen aangenomen voor respectievelijk de oprichting van het Europees Waarnemingscentrum voor geweld tegen vrouwen en een telefonische hulpdienst voor slachtoffers.
Wat veiligheidskwesties betreft, heeft de Europese Raad van maart de strategie voor interne veiligheid aangenomen. In verband hiermee zijn de statuten van het Permanent Comité operationele samenwerking op het gebied van binnenlandse veiligheid goedgekeurd. Er zijn met de Verenigde Staten overeenkomsten over veiligheidsaangelegenheden gesloten en er zitten overeenkomsten in de pijplijn: de Verklaring van Toledo betreffende veiligheid en burgerluchtvaart; de kwestie-SWIFT, waarvan dit Parlement zeer goed op de hoogte is en ten aanzien waarvan de Commissie het mandaat heeft om zo snel mogelijk met de Verenigde Staten een politiek akkoord te sluiten. Ook werken we met de Verenigde Staten aan een gezamenlijke verklaring over de strijd tegen het terrorisme en een overeenkomst betreffende gegevensbescherming.
Wat betreft de samenwerking in burgerlijke zaken, hopen we tot overeenstemming te komen over de Rome III-verordening, een wet die van toepassing is op huwelijken.
Wat het thema immigratie en asiel betreft, dat eveneens in tal van bijdragen ter sprake is gekomen, moet worden gezegd dat het Spaanse voorzitterschap verantwoordelijk is voor de eerste beoordeling van het Europees Pact inzake immigratie en asiel, dat het samen met de Commissie zal gaan voorbereiden. Tegelijkertijd wordt, eveneens in samenwerking met de Commissie, gewerkt aan een terugkeerprogramma voor niet-begeleide minderjarigen.
Met betrekking tot asielzaken worden verder de Frontex-operaties voortgezet en wordt gewerkt aan een Europees vluchtelingenprogramma en aan de hervestiging van vluchtelingen en wordt met enkele derde landen ook aan terugkeerprogramma's gewerkt.
Daarnaast is er ook nog het Europees Vluchtelingenfonds, dat tegen 2011 gereed zou moeten zijn - volgens het verslag-Tavares althans zou het fonds tegen die tijd moeten worden goedgekeurd. Ten aanzien van immigratie zitten dus diverse belangrijke initiatieven in de pijplijn.
Ik zou dit antwoord willen aanvullen met een verwijzing naar een debat dat door de Commissie - meer in het bijzonder commissaris Reding - zeer constructief is opgepakt, namelijk het debat over de Europese openbare aanklager die in het Verdrag van Lissabon is voorzien. Dit lijkt mij een debat dat zeker moet worden gevoerd. Deze instelling zou niet alleen interessant zijn voor het beschermen van de economische belangen van de Unie, zoals het Verdrag zegt - wat natuurlijk zeer actueel is in deze tijd - maar in een later stadium ook voor het vervolgen van transnationale misdrijven. Ook dit debat is door het Spaanse voorzitterschap geëntameerd.
Dit zijn een paar van de zaken die gedurende het Spaanse voorzitterschap, in samenwerking met de Commissie en het Europees Parlement, in gang zijn gezet of nog worden gezet. Wij geloven dat het absoluut cruciaal is dat we geloofwaardig zijn in ons streven naar de bouw van een open en veilig Europa dat zijn burgers beschermt. Dit is de instelling waarmee het Spaanse voorzitterschap wil doorgaan, en het zal ook de instelling zijn van het trio van voorzitterschappen dat door onze partners zal worden waargenomen: België en Hongarije. Dat is de intentie van het Spaanse voorzitterschap en daarbij rekenen we natuurlijk op de medewerking van het Europees Parlement, die we hebben.
Viviane Reding
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, iedereen heeft het over het programma van Stockholm. Dat is een kerstboom met honderden wensen. Ik zou willen dat iedereen het had over de werkelijkheid. Hoe ging men met deze wensen om vóór het Verdrag van Lissabon? Achter gesloten deuren, zonder veel aandacht voor de burgers en wat zij willen, wensen en verwachten; in de derde pijler, waar ministers van Binnenlandse Zaken noch het Europees Parlement noch de Commissie iets vroegen, en waar het Europees Hof van Justitie geen mogelijkheid had om in te grijpen.
Dat is ons vertrekpunt: een onmogelijke situatie. Waar zelfs de de minimis-besluiten niet werden uitgevoerd op nationaal niveau, waar burgers niet de middelen of de instrumenten hadden om naar de rechter te stappen, te protesteren en gerechtigheid te eisen.
Gelukkig hebben we nu het Verdrag van Lissabon. Er is nu geen derde pijler meer. Nu hebben we voorstellen van de Commissie, medebeslissing, tenuitvoerlegging op het niveau van de lidstaten, controle door het Europees Hof van Justitie, maar dat betekent ook dat dingen niet meer terstond kunnen worden geregeld. Regels en voorstellen moeten de normale procedure doorlopen, volgens welke u als parlementariërs de Commissie hebt gevraagd om haar werk te doen.
Op de eerste plaats is dat een diepgaande analyse van wat haalbaar is, wat goed is, wat toegevoegde waarde heeft. Op de tweede plaats is dat openbare raadpleging, om te weten te komen of de ideeën die we presenteren, zullen worden geaccepteerd door het maatschappelijk middenveld, de bedrijfstakken, de lidstaten, de nationale parlementen, die nu een speler zijn in al deze vraagstukken en de subsidiariteitstoets uitvoeren. En dan effectbeoordelingen, om te zien of datgene dat we doen, de juiste weg is. En pas dan hebben we een definitief voorstel van de Commissie.
Als u wilt dat de Commissie blijft doen wat zij de afgelopen paar jaar heeft gedaan, zeg het me en ik kom elke week met een voorstel. En weet u wat er met deze voorstellen zal gebeuren? Ze zullen eerst worden tegengehouden in de nationale parlementen, en terecht, want we moeten met serieuze voorstellen komen die zijn gebaseerd op de juridische premissen dat wat we doen, sterk is, haalbaar is, en in de lidstaten ten uitvoer kan worden gelegd.
Ik wil niet dat het eerste het beste voorstel dat we doen, voor het Hof van Justitie en voor het Hof van de Rechten van de Mens wordt aangevochten. Ik zou ons allemaal naar de weg willen leiden waarbij de burgers begrijpen dat de toegevoegde waarde van wat we hier doen, hun echt ten goede komt in de praktijk. Ja, als de commissaris die verantwoordelijk is voor vrouwenzaken, heb ik dit Parlement horen discussiëren over wat we moeten doen, vooral om vrouwen in al onze lidstaten de rechtszekerheid te geven dat, wanneer zij een geweldsprobleem hebben, zij hun recht krijgen, en niet de illusie dat zij hopen hun recht te krijgen, vervolgens niets bereiken en uiteindelijk met lege handen staan. We moeten hier dus echt samenwerken.
Er zijn honderden maatregelen die moeten worden aangepast aan 'Lissabon', die uit de kast moeten worden gehaald en tegen het daglicht moeten worden gehouden, die moeten worden aangepast aan de echte rechtsregels - honderden maatregelen die niet werken.
Het aanhoudingsbevel: mevrouw Ludford sprak er zojuist over. Natuurlijk wordt het in de lidstaten niet uitgevoerd, want de constructie rond de wederzijdse erkenning en het wederzijds vertrouwen, dat ten grondslag ligt aan wederzijdse erkenning, is nog niet opgebouwd. Collega's, je kunt dit niet allemaal doen zonder wederzijds vertrouwen. Het spijt me, maar ik kan niet per decreet de rechters in heel Europa wederzijds vertrouwen geven!
We moeten dit wederzijdse vertrouwen opbouwen met de wetgeving en met de maatregelen om de rechten van burgers in al onze lidstaten te bevorderen, zodat de rechters ook de regels ten uitvoer leggen waarnaar we hebben gestreefd, en ja, we boeken heel snel vooruitgang op dit punt.
Een actieplan, nou, mijn collega is hier niet meer aanwezig, maar een actieplan voor de bestrijding van geweld tegen vrouwen. In 2011 moet een uitvoerige tekst worden overwogen over bescherming van de slachtoffers, alle soorten slachtoffers - voor mij is er niet een slachtoffer hier, een slachtoffer daar en dan nog een derde categorie slachtoffers - alle soorten slachtoffers.
Ja, we werken aan gegevensbescherming; gelukkig hebt u als Parlement 'nee' gezegd tegen de manier waarop de dingen werkten voordat het Verdrag van Lissabon ten uitvoer werd gelegd. We gaan niet zo verder, en ja, voorzitter van de commissie, u weet dat uw commissie en de overige commissies volledig zijn geïntegreerd in de manier waarop wij verder gaan.
We hebben heel wat samen te doen: zeer technische kwesties, die een heel groot effect zullen hebben op onze maatschappij. We zullen iets moeten doen; we zullen de burgers moeten uitleggen wat we doen. Want dat is ook een onderdeel van het geheel, en het is niet het gemakkelijkste onderdeel.
Ja, we moeten maatregelen nemen, bijvoorbeeld op het gebied van de illegale immigratie en asiel, en zoals u hebt gezien, heeft mijn collega Cecilia Malmström heel concrete voorstellen inzake illegale immigratie, grenscontroles en legale migratie. Ja, het zou goed zijn als het Parlement samen met de Raad de bestaande voorstellen zou kunnen goedkeuren, het asielpakket, het voorstel voor de eenvoudige vergunningen, het gezamenlijke hervestigingsprogramma, de wederzijdse erkenning en het zojuist vastgestelde actieplan voor minderjarigen zonder geleide. Er zit heel veel in de pijplijn.
Het gaat niet om wie wat gaat doen, want bepaalde dingen kunt u eenvoudigweg niet doen. Hier is een voorbeeld: u hebt om de antidiscriminatierichtlijn gevraagd. Het spijt me te moeten zeggen, maar de antidiscriminatierichtlijn is een kwestie die moet worden opgelost via de weg van unanimiteit, en de richtlijn wordt tegengehouden in de Raad. Dus wat wilt u dat ik doe? Niet ik - want het was voor mijn tijd - maar de Commissie heeft antidiscriminatie op de agenda gezet, en unanimiteit wordt tegengehouden in de Raad. Praat dus met de Raad; praat met degenen die de richtlijn tegenhouden.
Paren van hetzelfde geslacht: welnu, u weet heel goed dat dit onder het subsidiariteitsbeginsel valt, dat het de bevoegdheid van de lidstaten is om de manier te regelen waarop zij paren van hetzelfde geslacht behandelen. De Europese Unie komt in het spel bij de grensoverschrijdende behandeling van deze paren van hetzelfde geslacht. Maar ik kan niet het werk doen voor Frankrijk, Italië, Polen, Roemenië, Griekenland en Luxemburg; dat werk moet elk van deze lidstaten zelf doen. Ik kan erop toezien dat er geen discriminatie is als deze mensen, waar ze ook vandaan komen, hun rechten op grensoverschrijdende mobiliteit uitoefenen, en dat is waar we naar zullen kijken.
We beginnen dit al te zien op het punt van de mobiliteit, op het punt van de burgerrechten, op het punt van de samenwerking tussen de rechtssystemen, op het punt van het wegnemen van de grenzen die er nog bestaan in de gemeenschappelijk markt, die, het spijt me te moeten zeggen, geen gemeenschappelijke markt is wanneer het gaat om burgers. Dat is ook de reden waarom ik zo blij ben; ik heb het verslag van Mario Monti gelezen. Het verslag bevat veel elementen die aangeven in welke richting we moeten gaan. Weet u wat mijn bijbel is? Het verslag, dat door een van uw leden is opgesteld, bevat alle elementen over het vrije verkeer van burgers en alle problemen die moeten worden opgelost.
Ik stel u nu voor dat ik ze een voor een oppak en een voor een oplos, in volledige samenwerking met u. Dan presenteer ik een voorstel en ziet u hoe het gaat. U zult zo veel voorstellen krijgen, dat u 's nachts zult moeten doorwerken - ik weet niet of dit is toegestaan volgens het arbeidsrecht en de mensenrechten, maar ik maak me nu even niet druk om uw mensenrechten als leden van het Parlement. We zullen doorwerken, tot we deze problemen hebben opgelost - er zijn honderden problemen die moeten worden opgelost, en ik kan het niet alleen doen. Ik heb uw zeer constructieve hulp nodig. Ik weet dat ik deze hulp zal krijgen, maar help me om het ene na het andere element af te werken, ook als het één element per week is. Het zal op uw tafel terechtkomen. Ik ben bereid om zo vaak naar uw commissies te komen als u van mij verlangt, mevrouw de Voorzitter, en we zullen dit bespreken, element voor element. In vijf jaar tijd zullen we, met uw hulp, dit continent veranderd hebben.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
