
De Voorzitter.
   - Aan de orde is de verklaring van de Raad over het programma van het Iers voorzitterschap.
U zult ongetwijfeld begrijpen dat het mij vandaag bijzonder genoegen doet , de Ierse premier, de heer Ahern, het woord te mogen verlenen namens de Raad.
Ahern, Bertie,
Mijnheer de Voorzitter, geachte leden van het Europees Parlement, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, het is mij een eer en genoegen om u hier vandaag de prioriteiten van het Ierse voorzitterschap te mogen uiteenzetten.
Voordat ik met mijn uiteenzetting begin, wil ik u graag bedanken voor de ontvangst die u de president van Ierland, mevrouw McAleese, tijdens haar bezoek van afgelopen november hebt bereid. Uw hartelijk onthaal werd in Ierland zeer gewaardeerd.
We hebben als thema voor ons voorzitterschap “Europeanen - met vereende krachten” gekozen. Het is een thema dat het beeld oproept van een Europese Unie waarin de burgers als partners samenwerken voor het bereiken van de gezamenlijke doelstellingen. We hebben eenieders medewerking nodig om onze idealen te verwezenlijken. Ik weet dat ik op de leden van het Europees Parlement kan rekenen en dat zij ons zullen helpen het algemene belang van de Europese Unie te dienen.
Het is de zesde keer dat Ierland het voorzitterschap bekleedt. Wij nemen onze taak op ons op een moment van historische betekenis, dat gepaard gaat met talrijke uitdagingen, maar we hebben ons goed voorbereid. Het belangrijkste doel van ons voorzitterschap is resultaten te bewerkstelligen die het leven van de Europese burgers positief kunnen beïnvloeden. Net als elk ander voorzitterschap zullen wij proberen een nieuw hoofdstuk toe te voegen aan het succesverhaal van de Europese Unie.
Deze taak verdient onze volledige aandacht en we hebben allemaal een eigen rol te vervullen. Het Parlement neemt onder de instellingen een unieke positie in omdat het een rechtstreeks mandaat heeft van de burgers. Het Parlement is van cruciaal belang voor een doelmatige en succesvolle Unie, voor een Unie die aan de verwachtingen voldoet. Het spreekt voor zich dat goede betrekkingen tussen de Raad en het Parlement van wezenlijk belang zijn voor het succes van de Unie.
Vanwege de verkiezingen in juni hebben wij minder tijd dan gewoonlijk om met elkaar samen te werken. Daarom willen wij ons als voorzitterschap volledig inzetten voor een intensieve samenwerking op alle niveaus met het Parlement. Wij willen dat ons gemeenschappelijk streven zo constructief en productief mogelijk is. De heer Cox - op wiens voorzitterschap van dit Parlement wij in Ierland bijzonder trots zijn - heeft me verzekerd dat u bereid bent daaraan ten volle bij te dragen.
Er staat ons belangrijk werk te wachten. Als Europeanen moeten wij onze krachten bundelen en ervoor zorgen dat de Unie kan profiteren van het herstel van de wereldeconomie. We moeten een omgeving scheppen waarin meer en betere banen voor onze burgers kunnen ontstaan. We moeten maatregelen nemen opdat onze burgers in veiligheid in de Europese Unie kunnen wonen en zich daarbinnen kunnen verplaatsen. Daarnaast moeten we ervoor zorgen dat de Unie een positieve en constructieve rol op het wereldtoneel kan spelen.
Tijdens het Ierse voorzitterschap zal voor het eerst volledige uitvoering worden gegeven aan de beslissingen van de Europese Raad van Sevilla die tot doel hadden onze werkzaamheden op meer coherente en strategische wijze aan te pakken. Ons programma weerspiegelt dan ook de prioriteiten uit het operationele jaarprogramma voor 2004, dat samen met het aanstaand Nederlands voorzitterschap werd opgesteld. Ook strookt dit met het strategische meerjarenprogramma 2004-2006. Wij hebben bij de opstelling van het jaarprogramma en het meerjarenprogramma samengewerkt met Nederland en de daaropvolgende vier voorzitterschappen, hetgeen niet alleen een innovatie is maar ook een praktijkvoorbeeld van hoe “Europeanen - met vereende krachten” samenwerken.
De Unie bevindt zich in fase van historische veranderingen. We moeten voorbereid zijn op de toekomst. We willen een Unie met meer democratie, meer rekenschap, meer transparantie en meer efficiëntie. We moeten ervoor zorgen dat de Unie zo dicht mogelijk bij de burgers staat en dat dit ook zichtbaar is. Een nieuwe Grondwet is hiervoor essentieel. De Europese Conventie heeft een voortreffelijke prestatie geleverd en een uitstekende ontwerptekst voorgelegd. Ik betuig grote hulde aan eenieder die hieraan een bijdrage heeft geleverd. Ik betuig echter met name hulde aan de vertegenwoordigers van het Europees Parlement die met hun inzicht en kennis veel leven hebben gebracht in de werkzaamheden van de Conventie. Ik begrijp volkomen dat het voor het Parlement zeer belangrijk is dat het constitutioneel proces spoedig tot een succesvol einde wordt gebracht. Tijdens de contacten die ik na de Europese Raad van Brussel met velen onder u hier in het Parlement heb gehad, heb ik duidelijk gemaakt dat we een krachtig voorstander zijn van een snel en voorspoedig resultaat van de Intergouvernementele Conferentie.
U kunt erop vertrouwen dat de boodschap is overgekomen, en ik kan u zeggen dat ik uw standpunt deel.
Ik bedank het Italiaans voorzitterschap voor het goede werk dat tijdens zijn semester werd verricht en voor de hulp en steun aan ons voorzitterschap. We hoopten vorige maand allemaal dat een akkoord zou worden bereikt en waren teleurgesteld toen bleek dat dit niet mogelijk was. Het is nu de taak van Ierland om ervoor te zorgen dat nieuwe vooruitgang wordt gemaakt. We hebben deze uitdaging op ons genomen en we zullen alles doen wat in ons vermogen ligt om deze kwestie tot een goed einde te brengen. We zullen proberen zo spoedig mogelijk een akkoord te bereiken, maar ik weet niet of dat nog tijdens ons voorzitterschap mogelijk zal zijn. We weten welke kwesties nog moeten worden opgelost, en er zijn diverse oplossingen voorgesteld. Om uiteindelijk echter de noodzakelijke compromissen te bereiken is een voldoende mate aan gemeenschappelijke politieke wil noodzakelijk.
Ik ben ervan overtuigd dat dit hogelijk in het belang is van de Unie en haar burgers, en uiteraard van de afzonderlijke lidstaten, van de nieuwe en oude, de grote en kleine lidstaten. Met een nieuwe grondwet kan de Unie beter voldoen aan de eisen en verwachtingen van haar burgers en kan zij een coherentere en effectievere rol in de wereld spelen. Aan de andere kant zal te lang talmen onze geloofwaardigheid aantasten en onze positie verzwakken. Een patstelling is geen aanvaardbare optie.
Ik ben begonnen met intensief overleg en de opstelling van een verslag voor de Europese Raad van maart. Dit overleg is goed op gang gekomen. Ik heb al met een groot aantal collega's in de Europese Raad gesproken. Ze hebben allen aangegeven dat ze bereid zijn om ons te helpen bij het zoeken naar een uitweg uit de impasse. Ik zal met hen blijven onderzoeken hoe en wanneer dit doel kan worden bereikt. Ik wil in ieder geval in maart met een zo volledig mogelijk verslag komen.
Ik kan het Parlement verzekeren dat als uit de besprekingen zou blijken dat er een serieuze kans is op een akkoord, ik die kans onmiddellijk zal grijpen. Ik beloof u opnieuw plechtig dat het Ierse voorzitterschap niets ongemoeid zal laten om tijdens zijn semester vooruitgang te boeken en een akkoord te vergemakkelijken. 
Deze kwestie zal tijdens ons voorzitterschap de hoogste prioriteit hebben.
De onderhandelingen over de toekomstige financiële vooruitzichten zijn van cruciaal belang voor de toekomstige vorm en koers van de uitgebreide Unie. Als de Commissie later deze maand met haar mededeling komt, zullen wij onmiddellijk een begin maken met de besprekingen. We willen als voorzitterschap graag de eerste reacties van de lidstaten registreren en zullen ons best doen om tijdens de Europese Raad komend voorjaar afspraken te maken over het tijdschema en het proces van de onderhandelingen.
Het Ierse voorzitterschap is begonnen in een Unie van 15 lidstaten en zal eindigen in een Unie van 25. Het is een bijzonder voorrecht om het voorzitterschap te mogen bekleden op een moment dat er geschiedenis wordt geschreven. We verheugen ons er zeer op om de nieuwe familieleden op 1 mei in Dublin tijdens een officiële ceremonie te mogen verwelkomen. We willen er in Ierland een hartelijk welkom van maken. Er worden culturele evenementen georganiseerd, met de betrokkenheid van de lokale bevolking en met internationale uitwisselingen. We vinden dat de diversiteit van het cultureel erfgoed van Europa moet worden gevierd en iedereen daarin moet kunnen delen.
We willen dat de officiële uitbreiding van de Europese Unie zo soepel en voorspoedig mogelijk verloopt. Het is voor ons van het grootste belang dat de uitbreiding een succes wordt. De opname van de nieuwe lidstaten en het behoud van een doelmatige werkingswijze van de Raad zijn een hoge prioriteit. We zullen ook vorderingen zien te maken met de agenda voor de toekomstige uitbreidingen. We zullen prioriteit geven aan de werkzaamheden met betrekking tot Roemenië en Bulgarije, in de hoop de onderhandelingen nog dit jaar te kunnen afsluiten. 
We zijn ook verheugd over de inspanningen die Turkije onderneemt om, met het oog op de beslissing van de Europese Raad van december aanstaande, aan de noodzakelijke criteria te voldoen. Ik ben ervan overtuigd dat de toetreding van Cyprus de context zal blijven voor een allesomvattend akkoord en op 1 mei een verenigd eiland kan toetreden. We zijn blij met de tekenen van vooruitgang van de afgelopen dagen. Als voorzitterschap zullen wij de centrale rol die de secretaris-generaal van de Verenigde Naties in dit proces speelt volledig steunen. Ik roep alle partijen op om in de komende periode blijkt te geven van bereidheid om op basis van zijn voorstellen tot een oplossing te komen.
De uitgebreide Unie moet voor alle burgers een succes worden. Daarom heeft het Iers voorzitterschap duurzame groei en sociale samenhang in het middelpunt van zijn werkprogramma geplaatst. Vier jaar geleden hebben we in Lissabon afgesproken om van de Europese Unie de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld te maken. De agenda van Lissabon is het beste mechanisme om dit doel te bereiken in een veeleisende en concurrerende mondiale context. Hiermee kunnen de lidstaten en de Europese instellingen hun krachten bundelen om de Europese economie te ontwikkelen, meer werkgelegenheid te scheppen, sociale bescherming te garanderen en te investeren in een duurzame toekomst voor ons allen.
Volgend jaar zijn wij halverwege ons doel van 2010, het streefjaar dat in maart 2002 door de Europese Raad van Lissabon werd vastgesteld. We hebben al heel veel bereikt. Er zijn vorderingen gemaakt op het gebied van onderzoek en ontwikkeling, van de financiële dienstverlening, de liberalisering van de energiemarkten, de telecommunicatie, de milieubescherming en de hervorming van de regelgeving. Werknemers en studenten kunnen zich nu veel gemakkelijker in de Europese Unie verplaatsen voor werk en onderwijs. Het is gemakkelijker om een klein bedrijf te beginnen. De consumenten profiteren al van lagere telefoontarieven. Er zijn waardevolle onderzoeken gedaan naar gelijke behandeling en sociale bescherming, en de aandacht van Europa voor het milieu betekent een schonere en veiligere wereld voor onze kinderen en kleinkinderen. In weerwil van deze resultaten wordt het echter steeds duidelijker dat wij, als wij niet meer vaart zetten achter dit proces, wij er niet in zullen slagen om van Europa in 2010 de meest concurrerende economie ter wereld te maken.
We willen de Europese Raad van komend voorjaar aangrijpen om de agenda van Lissabon een nieuwe impuls te geven. Wij kijken dan ook uit naar het verslag dat de Commissie volgende week zal publiceren over de Europese Voorjaarsraad. Er zijn zowel op Europees als internationaal vlak tekenen van economische vooruitgang te bespeuren. We moeten hier zoveel mogelijk van profiteren. We moeten meer inspanningen ondernemen om de al afgesproken hervormingen en wetswijzigingen in de afzonderlijke lidstaten door te voeren. Anders zullen wij niet volop profijt kunnen trekken van de sociale en economische voordelen. We moeten ook andere hervormingen doorvoeren. Handhaving van de zou de economische positie, het concurrentievermogen en de werkgelegenheid van Europa weinig baten.
Ik heb u, mijnheer de Voorzitter, en mijn collega's in de Europese Raad schriftelijk uiteengezet welke aanpak wij willen volgen voor de agenda van Lissabon en wat de kernelementen zijn waarop ik tijdens de Europese Voorjaarsraad mijn aandacht zal toespitsen. Ons hoofddoel is duidelijk: duurzame groei en werkgelegenheid van hoge kwaliteit, twee aan elkaar gekoppelde prioriteiten.
Ik wil tijdens de Europese Voorjaarsraad een serieus debat voeren over de dringendste economische en sociale uitdagingen waar Europa voor staat. Ik noem de investeringen in fysiek en menselijk kapitaal, de bevordering van meer economische groei in de gehele Europese Unie en de instandhouding van de macro-economische stabiliteit.
De verbetering van het mededingingsvermogen blijft een grote uitdaging voor Europa. De verwezenlijking van de interne markt was een van de belangrijkste prestaties van de Unie, maar we beschouwen de verdere ontwikkeling van de dienstensector als de belangrijkste motor voor de groei en de werkgelegenheid.
De grootste uitdaging voor Europa wordt misschien echter gevormd door de absolute behoefte aan meer en betere banen. We zijn blij dat in het rapport van de door de heer Kok geleide werkgroep voor de werkgelegenheid speciale aandacht hieraan is besteed en specifieke opmerkingen zijn gemaakt over de verschillende landen. Aan de hand van de werkgelegenheidsrichtsnoeren zullen we samen met onze Europese partners, het Parlement en de Commissie kunnen werken aan daadwerkelijk vooruitgang.
De sociale dialoog zal ons in belangrijke mate kunnen helpen bij deze uitdagingen. Ik verheug mij op de samenwerking met de Europese sociale partners tijdens ons voorzitterschap, onder meer via de tripartiete sociale top in maart. Aldus kan hun betrokkenheid bij het streven naar de doelstelling van Lissabon worden vergroot.
Voordat ik afstap van de agenda van Lissabon, wil ik er nog op wijzen dat 2005 een unieke gelegenheid is voor een tussentijdse evaluatie van het proces. Wij moeten op koers blijven bij de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon in het nieuwe klimaat, en dat is een flinke uitdaging. Het Ierse voorzitterschap zal samen met zijn partners, en met name met het volgende voorzitterschap, een bijdrage leveren aan een zinvolle evaluatie van de agenda van Lissabon.
In de afgelopen vijftig jaar hebben we van Europa een ruimte van vrede en voorspoed gemaakt. We hebben ook een interne markt gecreëerd waarop onze burgers zonder barrières handel kunnen drijven en zaken kunnen doen. We moeten ervoor zorgen dat onze vrijheden niet door criminelen voor illegale doeleinden worden misbruikt. Het Ierse voorzitterschap zal zich inspannen voor een zo hoog mogelijk niveau van vrijheid en veiligheid voor alle burgers van de Europese Unie.
Op het gebied van justitie en binnenlandse zaken zullen we ons vooral concentreren op de werkzaamheden in verband met de nog openstaande eisen van het Verdrag van Amsterdam en het algemene programma van Tampere, zoals dat door latere Europese Raden is bijgewerkt. Dit is een omvangrijke agenda en daarop staan onderwerpen als asiel, immigratie, politie, justitiële samenwerking in strafzaken en samenwerking op civielrechtelijk gebied. De Europese Raad van juni zal waarschijnlijk besluiten een evaluatie te maken van de met het Tampere-programma gemaakte vorderingen, teneinde de verdere ontwikkeling van het justitieel en binnenlands beleid van de Unie te stimuleren. We zullen ons ook richten op praktische politiesamenwerking en daarbij de nadruk leggen op de bestrijding van drugs, georganiseerde misdaad en illegale immigratie.
Op het gebied van het buitenlands beleid is de Unie momenteel geconfronteerd met een groot aantal problemen. De contacten met haar partners in de rest van de wereld zijn omvangrijk en intensief. De Europese Unie is in alle opzichten een . Tijdens ons voorzitterschap zullen we ons op een aantal hoofdterreinen concentreren en erop toezien dat de Unie volledig aan haar internationale verplichtingen voldoet. We streven naar een nog nauwere samenwerking met de Verenigde Naties. We willen in het bijzonder het hervormingswerk van de secretaris-generaal van de VN steunen en zullen ons best doen om als Europese Unie een positieve en progressieve bijdrage te leveren aan het speciale panel op hoog niveau: het .
Het verheugt mij dat het Parlement heeft besloten om de Sacharov-prijs toe te kennen aan de secretaris-generaal van de VN. De heer Kofi Annan zal u later deze maand tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement een duidelijke boodschap overbrengen. Deze luidt dat een effectief multilateralisme een kernwaarde is en ten grondslag moet liggen aan het buitenlands beleid van de Unie. De Raad zal tijdens deze belangrijke vergadering worden vertegenwoordigd door minister van Buitenlandse Zaken Cowen.
We zullen ook ons best doen om de samenwerking tussen de EU en de VN op het gebied van crisisbeheersing te bevorderen. De Europese Unie en de Verenigde Naties zijn natuurlijke partners. De Unie heeft onder Italiaanse voorzitterschap met de VN een verklaring ondertekend over samenwerking op het gebied van crisisbeheersing. Het is nu de taak van ons voorzitterschap om deze verklaring in praktijk te brengen.
Het Europees veiligheids- en defensiebeleid is de bijdrage van de Unie aan conflictpreventie en crisisbeheersing. Tijdens ons voorzitterschap zullen we ook blijven werken aan het crisisbeheersingsvermogen van de Unie. Europa zal samen met de internationale gemeenschap de verspreiding van massavernietigingswapens moeten tegengaan en de ontwapening moeten bevorderen. 
Ons voorzitterschap zal praktisch en vindingrijk te werk gaan bij de bevordering van de mensenrechten in de wereld. Tijdens ons voorzitterschap zullen we de EU-richtsnoeren voor de steun aan mensenrechtenverdedigers goedkeuren. We zijn ook voornemens om de EU-strategie inzake kinderen in gewapende conflicten uit te voeren.
Vorig jaar waren wij getuige van ernstige spanningen en onenigheid over Irak, zowel transatlantisch als binnen Europa. De wereld is een betere en veiligere plek als de Europese Unie en de Verenigde Staten samenwerken, als zij hun aanzienlijke krachten en middelen bundelen om de gemeenschappelijke en op gemeenschappelijke waarden gefundeerde doelen te bereiken. De Verenigde Staten hechten, naar zij hebben verklaard, grote waarde aan samenwerking met enkele belangrijke partners, waaronder Europa. We zullen ons in de betrekkingen tussen de EU en de VS blijven richten op wat we gezamenlijk kunnen en moeten bereiken. Wij willen overleg en samenwerking met de VS ten aanzien van een groot aantal gemeenschappelijke, politieke en economische vraagstukken. We willen met name nauw met de Verenigde Staten samenwerken als het gaat om het Midden-Oosten, Irak en Afghanistan, om een effectief multilateralisme en een uitgebreide handels- en economische agenda. We zullen niet altijd dezelfde mening zijn toegedaan, maar we kunnen en moeten onze aandacht toepsitsen op de gebieden waarop onze samenwerking in ons wederzijds voordeel is, in het voordeel van onze burgers en heel de internationale gemeenschap.
De Europese Unie hecht grote waarde aan haar betrekkingen met het Amerikaanse continent. Dit komt tot uiting in de topontmoetingen die de Europese Unie tijdens ons voorzitterschap zal hebben met de VS, Canada, Latijns-Amerika en de landen van het Caraïbisch gebied. Deze ontmoetingen zijn een belangrijke gelegenheid om de banden aan te halen.
In het Midden-Oosten zullen we de tenuitvoerlegging van de routekaart blijven steunen. Deze is de basis voor het streven naar een rechtvaardige en duurzame tweestatenoplossing. Onze deelname aan het Kwartet zal op dit principe gebaseerd zijn en we zullen bij de bevordering van het vredesproces nauw met onze partners samenwerken. De Ierse minister van Buitenlandse Zaken, de heer Cowen, reist vanavond in zijn hoedanigheid van voorzitter van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen naar het Midden-Oosten. 
De uitbreiding geeft een nieuwe impuls aan de strategische betrekkingen tussen de Unie en Rusland. Veiligheid en welvaart raken steeds sterker met elkaar verweven en daarom moeten wij doelmatig met elkaar samenwerken. De topontmoeting tussen de EU en Rusland die tijdens ons voorzitterschap zal plaatsvinden zal voor ons een gelegenheid zijn om een koers uit te zetten voor onze toekomstige betrekkingen.
Bij conflictpreventie willen we ons met name richten op de rol die niet-gouvernementele organisaties en het maatschappelijk middenveld daarin kunnen spelen. We willen steun voor conflictpreventie ook opnemen in onze betrokkenheid bij en dialoog met de rest van de wereld. Dit geldt vooral voor Afrika. Ten zuiden van de Sahara leven 290 miljoen Afrikanen onder de armoedegrens. Naar schatting 30 miljoen mensen zijn besmet met HIV/aids. Deze humanitaire ramp wordt nog verergerd door de vele conflictsituaties die er zijn. We moeten samen met onze Afrikaanse partners naar allesomvattende oplossingen voor deze problemen zoeken. Als voorzitterschap moeten wij er vooral voor zorgen dat steun wordt verleend aan Afrikaanse initiatieven voor de aanpak van de enorme problemen op het continent.
Wij zijn voor een grotere convergentie tussen het buitenlands beleid en het ontwikkelingsbeleid. Wij zullen ons als voorzitterschap sterk maken voor een dergelijke benadering. Er is een cruciale rol voor de Unie weggelegd bij de aanpak van belangrijke problemen op ontwikkelingsgebied, zoals de bestrijding van armoede en besmettelijke ziekten en de bescherming van het milieu. De Unie moet het goede voorbeeld geven bij het streven naar de millenniumdoelstellingen voor de ontwikkeling en naar een rechtvaardigere en stabielere wereldorde.
We moeten er ook voor zorgen dat onze naaste buren de veiligheid, stabiliteit en voorspoed kunnen verwezenlijken die wij in de Europese Unie genieten. Na de uitbreiding op 1 mei wonen er 385 miljoen mensen in de landen aan de buitenste land- en zeegrenzen van de Unie. Met ons initiatief inzake het groter Europees nabuurschap zullen we de betrekkingen met onze ooster- en zuiderburen kunnen verbeteren uitgaande van de democratische waarden, de eerbiediging van de mensenrechten en de rechtsstaat.
De Unie is samen met de westelijke Balkanlanden tot de conclusie gekomen dat de toekomst van die landen in de Europese Unie ligt. Als voorzitterschap zullen wij ons best doen om de agenda die vorig jaar juni tijdens de Top van Thessaloniki werd afgesproken tussen de EU en de westelijke Balkanlanden, volledig uit te voeren. In welk tempo dat proces zich voltrekt is afhankelijk van de democratisch gekozen regeringen in dit gebied. De Unie zal hen krachtig steunen bij het doorvoeren van de omvangrijke en moeilijke hervormingen.
We zetten ons ook in voor een multilaterale aanpak van het handelsbeleid. Na Cancun heeft de Europese Unie nagedacht over de manier waarop zij de ontwikkelingsagenda van Doha een nieuwe, positieve impuls kan geven. Voor een duurzame economische groei en ontwikkeling in de wereld is het van cruciaal belang dat de huidige ronde van handelsbesprekingen tot een goed einde wordt gebracht. Het voorzitterschap zal in de Raad en samen met de Commissie inspanningen ondernemen om tijdens de onderhandelingen evenwichtige vorderingen te maken. 
De betrekkingen van de Unie met Azië zijn een belangrijk onderwerp op onze agenda. Wij zullen ons op alle niveaus in dit gebied inzetten. Wij zullen de politieke dialoog met alle landen voortzetten. In dat kader zal onder meer - in april - een ontmoeting plaatsvinden van de Aziatische en Europese ministers van Buitenlands Zaken. We hopen ook dat er tijdens ons voorzitterschap een topontmoeting tussen de EU en Japan zal plaatsvinden.
Zoals ik al zei, kijkt het Ierse voorzitterschap uit naar een nauwe samenwerking met het Parlement in de komende maanden. Het is van essentieel belang dat we goed met elkaar samenwerken en onmiddellijk aan het werk gaan. Er zijn enkele belangrijke dossiers waarbij wij nauw moeten samenwerken als wij willen dat deze in de ons ter beschikking staande tijd een bevredigende impuls krijgen. Ik denk met name aan de discussies over het Statuut van de leden. Ik bedank Voorzitter Cox voor zijn persoonlijke inzet en pogingen om het debat over deze kwestie af te sluiten. Met de stemming van december jongstleden in het Parlement is de basis gelegd voor een akkoord waar onze instellingen al te lang op wachten. Het Ierse voorzitterschap hoopt deze kwestie spoedig te kunnen afronden en doet alles wat in zijn vermogen ligt om een positief resultaat te bewerkstelligen.
Ik weet zeker dat de Unie, naarmate de 21ste eeuw voortschrijdt, zal blijven groeien. Zij zal zich blijven ontwikkelen, verbreden en uitdiepen. De Unie zal met nieuwe uitdagingen te maken krijgen en gebruik moeten maken van de nieuwe kansen die zich voordoen. Wij zullen een gezond debat blijven voeren. Uiteenlopende standpunten zullen er altijd zijn, maar wij zullen alles in het werk stellen om deze zo verrijkende diversiteit ruimte te geven. We moeten deze uitdagingen samen aangaan en deze kansen samen grijpen. Het welslagen van de Unie is in ons gemeenschappelijk belang en dat is hetgeen ons verbindt. 
De grondleggers van de Unie droomden van een toekomst waarin de Europeanen elkaar nooit meer naar het leven zouden staan vanwege hulpbronnen, grondgebied of elkaars geloofsovertuiging, van een toekomst waarin de Europeanen nooit meer verdeeld zouden zijn. Deze droom was voor hen een bron van inspiratie en de verwezenlijking daarvan - de verwezenlijking van een verenigd en eensgezind Europa - zal dit jaar weer een stukje dichterbij komen.
De grondleggers droomden ook van een Europa waarin een steeds nauwere samenwerking zou leiden tot meer veiligheid en voorspoed voor de burgers. Ik sta hier voor u als iemand die heilig in die droom gelooft. Ik kom uit een land dat zich dankzij het lidmaatschap van de Europese Unie - een Unie die wij hebben helpen vormgeven - ten volle heeft kunnen ontwikkelen en ontplooien. Ik wens de aanstaande lidstaten van harte hetzelfde toe.
Een half jaar is niet erg lang, maar ik beloof u een Iers voorzitterschap dat zich tot het uiterste zal inspannen om in die korte tijd zoveel mogelijk te bereiken. Ik verheug mij bijzonder op de nauwe samenwerking met onze partners, met de instellingen van de Unie en met name het Europees Parlement.
We hebben een veeleisende en complexe agenda. We zijn ambitieus en ootmoedig aan onze taak begonnen. We willen iedereen vragen om ons het komende half jaar bij deze veeleisende taak te helpen. We kennen als Europeanen het principe van “eendracht maakt macht”. We bereiken meer, en we zijn op ons best, als wij als “Europeanen – met vereende krachten” werken.
Prodi,
    Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de eerste minister, geachte afgevaardigden, mijns inziens is er geen betere inleiding op dit debat dan de laatste overpeinzing over de toekomst. De gebeurtenissen van de komende maanden zullen immers een stempel drukken op de ontwikkelingen die zich in de komende jaren in de Unie zullen voltrekken. Er zijn belangrijke gebeurtenissen van institutionele aard op til, zoals de hernieuwing van dit Parlement medio juni en het verstrijken van het mandaat van mijn Commissie eind oktober. Bovendien zullen spoedig de onderhandelingen beginnen over de toekomstige financiële vooruitzichten van de Unie, waarvoor de Commissie binnenkort voorstellen zal doen. Tot slot wordt in dit semester het toetredingproces voltooid - waarmee de vraagstukken verband houden die ik vandaag wilde aanstippen - en zal vooruitgang moeten worden gemaakt bij het constitutioneel verdrag en onze groeistrategie. De beste wensen die wij, geachte afgevaardigden, in deze dagen hebben uitgewisseld, hebben dus een bijzondere betekenis, en ik weet zeker dat de heer Ahern en zijn medewerkers vastberaden zijn om van dit semester een succes te maken en daarvoor hun uiterste best zullen doen.
Ik begin mijn korte uiteenzetting met de uitbreiding. Na jarenlange zorgvuldige voorbereidingen zullen wij eindelijk op 1 mei aanstaande feest kunnen vieren. Het verheugt mij dat de festiviteiten zich zullen concentreren in Dublin. Wij weten allen hoe opgewekt en gemoedelijk het Ierse volk is. Het verheugt mij dat de festiviteiten zich vooral zullen richten op de jongeren, van wie wij zoveel te leren hebben, zeer zeker in moeilijke tijden als deze waarin men de toekomst futloos tegemoet schijnt te ziet. De uitbreiding zal ingrijpende veranderingen met zich mee brengen voor alle instellingen. De Commissie maakt vorderingen bij de voorbereiding van haar interne organisatie, en daarover zal te zijner tijd verslag worden uitgebracht. Ook zet ik meer vaart achter mijn overleg met de regeringen van de nieuwe lidstaten met het oog op de aanwijzing van de nieuwe commissarissen. Het werk vordert snel en daarom kan ik bevestigen dat ik u eind februari - eerder dus dan het Parlement mij had gevraagd - de namen zal mededelen van de commissarissen, opdat u uw hoorzittingen kunt houden. Het is immers ons doel de nieuwe commissarissen per 1 mei aanstaande, na de goedkeuring door het Parlement, in het College op te nemen.
De festiviteiten in Dublin zullen een symbolische waarde hebben en nieuwe perspectieven openen. Dit is een historische etappe op onze weg. In feite lijkt dit op een bergpas: wanneer wij er over heen zijn, ontdekken wij plots een nieuw landschap. Dan zien wij de uiteindelijke grenzen van de Unie, die met de toetreding van alle westelijke Balkanlanden haar definitieve vorm zal krijgen. Vanaf het topje van de bergpas zullen wij de nieuwe buren van het uitgebreid Europa zien liggen, met wie wij - zoals de heer Ahern zojuist ook al zei - een ruimte van samenwerking, stabiliteit, veiligheid en vrede willen creëren. Dit werk is reeds van start gegaan met het initiatief voor de kring van bevriende landen, die zich uitstrekt van de Middellandse Zee tot Rusland en de betrokken landen de mogelijkheid biedt nauwer en stelselmatiger met de Europese Unie samen te werken.
Wij stellen voor ook onze betrekkingen met de landen buiten ons continent op te zetten naar Europees model. Dit model wordt overal met belangstelling gadegeslagen, in Azië, Latijns-Amerika en elders. In de afgelopen jaren is de wereld minder veilig geworden. Wij maken een fase van grote onzekerheid door. Daarom verheugt het mij ten zeerste dat het Iers voorzitterschap een lans heeft gebroken voor een sterk en efficiënt multilateralisme, voor eerbiediging van de mensenrechten en preventie van conflicten. Dit zijn Europese principes. De Unie moet daartoe haar betrekkingen met de Verenigde Naties versterken en een grotere mate van eensgezindheid bereiken met alle hoofdrolspelers op het wereldtoneel, om te beginnen met de Verenigde Staten en Rusland. Wat dat betreft zitten wij dus allen op dezelfde lijn. Wij moeten met de lidstaten samenwerken om secretaris-generaal Kofi Annan - die wij over twee weken zullen ontmoeten - te helpen bij de hervormingen van de Verenigde Naties. Wij willen immers een sterke en efficiënte VN, een VN die overal aanwezig is waar de vrede in gevaar is, waar de bevolking behoefte heeft aan hulp en waar de rechten van de mens moeten worden beschermd.
Geachte afgevaardigden, de veiligheid en de vrede in de wereld worden niet alleen bedreigd door gewapende conflicten en bewegingen die zich hebben bekend tot de gewapende strijd. Wij moeten terreurorganisaties vastberaden bestrijden en mogen hen geen enkele gelegenheid bieden om schade aan te richten, maar wij moeten conflictsituaties oplossen met politieke middelen. Ik schaar mij dan ook achter de voorstellen van het Iers voorzitterschap om in het optreden van de Unie de klemtoon te leggen op humanitaire hulp, op de eerbiediging van de mensenrechten en op de politieke, economische en sociale factoren die een voedingsbodem zijn voor oorlog en geweld.
Dan ga ik nu kort in op het hoofdstuk van het constitutioneel verdrag, dat voor het zojuist afgesloten voorzitterschap het meest netelig probleem was. Ten eerste moet ik zeggen dat ik zeer voldaan ben over de aankondiging van het voorzitterschap dat de werkzaamheden in de Intergouvernementele Conferentie zullen worden hervat. Voor mijn Commissie is de uitvaardiging van de Grondwet een absolute prioriteit en daarom kunnen zowel het Iers als het Nederlands voorzitterschap rekenen op onze ononderbroken steun. 2004 moet het jaar worden van de nieuwe Europese Grondwet. Na de Top van december is duidelijk geworden dat de meningsverschillen niet onoverbrugbaar zijn, mits alle lidstaten extra inspanningen ondernemen om de nu reeds ruime consensus ten aanzien van de Conventievoorstellen verder uit te diepen. Als hen dit zal lukken - en ik weet dat voorzitter Ahern een toonbeeld is van geduld en overtuigingskracht - zal een akkoord niet ver weg zijn. Het integratieproces dwarsbomen zou namelijk veel te duur zijn. Natuurlijk is er geen oplossing zonder risico’s, en de Commissie dringt er dan ook op aan dat wij allen gezamenlijk de weg inslaan van een sterke en voor iedereen aanvaarde integratie. Als men daarbij telkens weer schipsbreuk lijdt - hetgeen naar ik hoop dit keer niet het geval zal zijn - zal men uiteindelijk ook geen weerstand kunnen bieden tegen ingrijpender oplossingen die van deze of gene zijde zouden kunnen komen. Ik herhaal, dit is niet de historische optiek waarin wij nu werken: wij werken nu allen tezamen aan een voor alle lidstaten aanvaardbare Grondwet.
Mijnheer de voorzitter, ik wil tot slot nog enkele opmerkingen maken over de Europese maatregelen tot stimulering van de economische groei, waar u zo duidelijk naar hebt verwezen. Daarvoor hebt u een goed gestoffeerd en ambitieus programma gepresenteerd. Ik had trouwens ook niet anders verwacht want in dit semester vindt de Voorjaarsraad plaats, de belangrijkste gebeurtenis voor de vaststelling van de economische strategie. Na een aantal moeilijke jaren lijkt de conjunctuur nu eindelijk beter te worden. Er is geen sprake van enthousiasme maar er zit verbetering in. Het klimaat wordt weer gunstiger voor de stimulering van de bedrijvigheid. Dit is echter niet de plek om gedetailleerd in te gaan op de in het programma van het voorzitterschap uiteengezette doelstellingen, waaraan ik namens de Commissie mijn volledige steun geef. Daarom beperk ik mij tot enkele korte zinnen over de aan onze strategie ten grondslag liggende visie.
De Voorjaarsraad zal de met de strategie van Lissabon aangegeven weg voorzetten. Deze strategie van Lissabon is de enige grondslag die de Europese samenleving en economie in staat stelt de welvaart, de veiligheid en de sociale rechtvaardigheid in de geglobaliseerde wereld misschien niet te verhogen maar wel te handhaven. De Commissie zal dan ook voorstellen doen en de Raad zal besluiten nemen. Geen enkel besluit zal echter vruchten afwerpen als het niet wordt omgezet in nationale beleidsvormen. Met andere woorden, wij hebben een harmonieuze samenwerking met de lidstaten nodig. Kennis en innovatie: dat is de enige echte, grote prioriteit, en dat betekent menselijke hulpbronnen. Investering in onderwijs, levenslang leren en onderzoek is geen theoretische probleem maar een onmiddellijk na te streven doel, want onze internationale concurrenten halen ons in, of hebben ons al ingehaald. Daarom moeten wij haast maken bij de overgang naar een kenniseconomie.
Geachte afgevaardigden, als wij onze ogen van het heden afwenden en op de toekomst richten, zien wij dat onze groei voornamelijk afhangt van de ontwikkeling van de menselijke hulpbronnen en van kennis. Ik hamer er nogmaals op dat wij in Europa onderzoekscentra van wereldformaat moeten creëren. Wij moeten zelfs de besten worden in de wereld. Onze centra moeten een concreet en levend symbool zijn van ons geloof in de toekomst, zoals wij die zien en die wij - zoals de heer Ahern zei - ook waar kunnen maken. Voor baanbrekend onderzoek volstaat het echter niet een nationale strategie te hebben. Daarvoor is een continentale strategie nodig. Daarvoor moet heel de Unie zich inspannen. Ons continent moet dus opnieuw dat worden wat het eeuwenlang is geweest: een baken voor onderzoekers in heel de wereld. Wij moeten mechanismen in het leven roepen die onze, zich elders specialiserende jongeren in staat stellen naar Europa terug te keren zodra zij hun studie hebben beëindigd. Het heeft geen zin dat ik u analyses en gegevens verschaf. Het probleem is dat honderdduizenden jongeren hier - of elders - worden opgeleid maar elders aan de slag gaan. Wij zijn dus niet de smeltkroes meer van de menselijke hulpbronnen in de wereld die wij ooit waren. Of wij worden dat opnieuw, of wij zullen de strategie van Lissabon niet kunnen verwezenlijken. Wij hebben slechts één maatstaf: speerpuntonderzoek en de verspreiding van de cultuur onder alle menselijke hulpbronnen van ons continent. Onze jongeren moeten in Europa studiekansen, banen en succes kunnen vinden. Daar hebben zij recht op. Ik zeg dit niet alleen in het belang van de jongeren zelf: ik zeg dit vooral omdat hun succes een voorwaarde is voor ons overleven. Daarom moeten wij ons beleid daarop afstemmen en moeten wij alles in het werk stellen om aan de verwachtingen van de burgers te voldoen.
Poettering (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, de fractievoorzitters hadden kort voor de kerstdagen al gelegenheid om te spreken met het toen nog toekomstige Ierse voorzitterschap: met de , de minister-president, met de minister van Buitenlandse Zaken Brian Cowen, en met minister voor Europese Zaken Dick Roche. Ik kan u zeggen dat dit gesprek professioneel, efficiënt en sympathiek was, een uitstekende voorwaarde dus voor een succesvol Iers voorzitterschap. Ook is het een gelukkig toeval dat we een Ierse Parlementsvoorzitter hebben. Ik wil verder Gerald Collins noemen, de covoorzitter van een belangrijke fractie hier in het Europees Parlement, die we trouwens ook al als minister van Buitenlandse Zaken hebben leren kennen. Ook toen heeft het Ierse voorzitterschap een uitstekende indruk achtergelaten. Ik hoop van harte dat het succes ook in dit komende halfjaar aan uw zijde is.
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, u sprak over de Grondwet. Voor onze fractie, voor het christen-democratische deel van onze fractie, heeft de Grondwet de allerhoogste prioriteit. Het mislukken van de Top in Brussel mag niet het mislukken van de Grondwet betekenen! U hebt onze volledige steun wanneer u erin slaagt nog tijdens het Ierse voorzitterschap tot resultaten te komen.
Iedereen moet zich nu flexibel opstellen. Wij zijn als fractie van de Europese Volkspartij weliswaar voor het beginsel van de dubbele meerderheid voor de besluitvorming in de Raad, maar dit mag ook weer niet tot een onwrikbaar principe worden verheven door te zeggen: als dat niet aangenomen wordt, mislukt de hele Grondwet. Nee, de Grondwet is zo belangrijk dat men ook in deze kwestie dichter bij elkaar moet zien te komen. Er moet een compromis komen en iedereen moet daaraan meewerken.
Dan is er de discussie over een kern-Europa, oftewel een Europa van verschillende snelheden. Ik waarschuw voor een dergelijke discussie, omdat ze als zodanig verkeerd is. Hoe moet een kern-Europa in de praktijk functioneren? Hoe moet een Europa met verschillende snelheden werken? Dat is niet alleen een verkeerde aanpak, maar wordt tegelijkertijd gezien als een dreigement om te bewerkstelligen dat bepaalde regeringen in een bepaalde richting opschuiven. Laten we ophouden met de discussie over dat kern-Europa. Laten we ervoor zorgen dat de Grondwet er komt; laten we daar gemeenschappelijk aan werken!
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, tijdens uw voorzitterschap vinden de verkiezingen plaats voor het Europees Parlement. In het voorstel van de Conventie staat - en dit is natuurlijk nog geen geldend recht - dat bij de benoeming van de voorzitter van de Commissie rekening moet worden gehouden met de uitslag van de verkiezingen voor het Europees Parlement. Ik weet niet of er eind juni, na de verkiezingen en dus nog tijdens uw voorzitterschap, een voorstel wordt gedaan voor de functie van Commissievoorzitter, maar als dat zo is, wil ik er bij u op aandringen om daarbij de uitslag van de verkiezingen voor het Europees Parlement te respecteren. Het gaat hier om een principiële kwestie. Onze fractie wil niet nog een keer de weg van 1999 bewandelen, toen de ene partij de verkiezingen won en de andere de posten in de Commissie bezette. Er moet rekening worden gehouden met de verkiezingen voor het Europees Parlement. De samenstelling van de Commissie als geheel moet evenwichtig zijn. Als voorzitter van de Commissie - u lacht, ik ben altijd blij als het goed met u gaat - wordt er ook naar uw mening gevraagd, ook nu al bij de benoeming van de tien commissarissen uit de kandidaat-lidstaten. Let u er alstublieft op dat er bij de benoeming van de commissarissen sprake is van een partijpolitiek evenwicht.
Voorts bent u, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, ook ingegaan op onze betrekkingen met de Verenigde Staten. Ik kan ieder woord dat u hierover gezegd hebt beamen. We willen geen vazallen van de Amerikanen zijn, maar we zijn ook geen tegenstanders van de Verenigde Staten. We willen als gelijkwaardige partners van de Verenigde Staten, op gelijk niveau met onze Amerikaanse vrienden praten. We streven bij veel zaken dezelfde doelen na. Wie denkt Europa als het tegenovergestelde van de Verenigde Staten te moeten definiëren, handelt niet alleen verkeerd, omdat hij dan feitelijk een opponent is van de Verenigde Staten, maar zaait ook verdeling in Europa zelf, omdat we verschillende opvattingen hebben over onze relatie met de Verenigde Staten. Daarom kan ik alleen maar adviseren onszelf als gelijkwaardige partner van de Verenigde Staten te zien. Of er sprake is van gelijkwaardigheid, hebben we zelf in de hand. We moeten niet altijd kritiek leveren op de Amerikaanse dominantie maar we moeten er in de eerste plaats voor zorgen dat Europa eensgezind is. Dan zijn we ook gelijkwaardig aan de Verenigde Staten. Dit betekent niet dat we geen kritiek mogen uitoefenen op onze Amerikaanse vrienden. Voor mij is bijvoorbeeld de huidige situatie in Guantanamo onverteerbaar. Geen mens op deze aarde, terrorist of geen terrorist, mag rechteloos zijn. Iedereen op deze wereld is aan een rechtsorde onderworpen. Dat moeten we ook tegen onze Amerikaanse vrienden zeggen, en schrijft u dat nu ook eens op in de officiële stukken.
Hetzelfde geldt voor Tsjetsjenië. Er wordt steeds tegen ons gezegd: “Ja, we hebben het met de Russische president over Tsjetsjenië gehad.” We willen het zwart op wit hebben dat ook Tsjetsjenië aan de orde wordt gesteld, dat we voor de eerbiediging van de mensenrechten opkomen en dat we de moed hebben dit onderwerp bij de leiders van deze wereld - of degenen die zichzelf zo beschouwen - aan te kaarten. Daarom luidt mijn verzoek: geeft u de mensenrechten ook een kans door ze in de stukken, in de overeenkomsten te noemen. Dat geldt zowel voor Guantanamo als voor Tsjetsjenië.
Laten we respect hebben voor elkaar: de kleinen voor de groten, de groten voor de kleinen, en wij voor de minderheden. Europa kan alleen vorm krijgen wanneer we de anderen begrijpen en wanneer we respect voor elkaar hebben. De een mag de ander niet domineren. Ik vond het sympathiek dat u in alle bescheidenheid iedereen vroeg om te helpen. Dat is precies wat er moet gebeuren. Ieder moet zijn bijdrage leveren aan de eenwording van Europa. Onze fractie staat aan uw zijde. Wij wensen u veel succes. 
Barón Crespo (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, , - in mijn onbeholpen Gaelisch betekent dat: “honderdduizend maal welkom”. U bent in Ierland wat royaler dan wij in Spanje zijn; daar blijft het bij een “goedendag” in het meervoud.
Ik wil het Iers voorzitterschap graag welkom heten. Het lot en de kalender hebben u op de belangrijke politieke kruispunten van de Europese Unie gezet. U heeft in maart 1990 in Dublin - toen ik voorzitter was van het Europees Parlement - het proces op gang gebracht dat in Maastricht werd afgesloten, en u heeft als voorzitter een doorslaggevende rol gespeeld bij de totstandkoming van het Stabiliteitspact. Ook nu weer valt u een enorme verantwoordelijkheid ten deel.
Het bureau van mijn fractie heeft in december aan de Conferentie van voorzitters deelgenomen en afgelopen week hebben we Dublin bezocht. We hebben daar de gelegenheid gehad om uitvoerig met de en de Ierse regering van gedachten te wisselen. Ik wil namens mijn fractie duidelijk maken dat we nu eindelijk weer met een serieuze, ervaren en betrouwbare voorzitter te maken hebben.
Na onze ervaringen van de afgelopen tijd - met een voorzitterschap vol politieke absurditeiten en mediavertoon - is dat een belangrijke stap voorwaarts. Wij kunnen op u vertrouwen, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad. Ik heb u persoonlijk gevraagd om ons binnen de Conventie te steunen. We mogen dan niet van dezelfde politieke kleur zijn, u heeft ons bij dat proces vanaf het begin geholpen. U heeft ervaring - u heeft als onderhandelaar meegewerkt aan het opstellen van de Europese Akte en de daaropvolgende hervormingen van de Verdragen -, u weet waarover u praat en heeft aangetoond dat u oprecht bent.
Met betrekking tot de Grondwet wil ik allereerst wijzen op de gedecideerde houding van het Ierse voorzitterschap. Het heeft zich standvastig maar ook behoedzaam betoond - , zeggen we in het Zuiden, oftewel: haastige spoed is zelden goed. Ik hoop dat u ons in maart voorstellen zult voorleggen. Ik wil geen controversieel gebied betreden maar geloof wel dat de houding van het Iers voorzitterschap getuigt van overleg, standvastigheid en oprechtheid. Daarom verwacht ik dat we er met het Iers voorzitterschap in zullen slagen dit uiterst belangrijke onderwerp tot een goed einde te voeren. Om de uitgebreide Unie te consolideren en op democratische wijze te laten functioneren hebben we beslist een Grondwet nodig.
Ik heb goed geluisterd naar hetgeen de voorzitter te zeggen had over het Statuut van de leden. Volgens mijn fractie gaat het hier om onze constitutionele waardigheid.
De tweede belangrijke uitdaging is de economie. U heeft daarmee een heel belangrijke kwestie aangeroerd. Bij de tenuitvoerlegging van de strategie van Lissabon kan Ierland als voorbeeld gelden, zowel voor de huidige als de uitgebreide Unie, en daarmee bedoelen wij socialisten volledige werkgelegenheid, sociale cohesie, technologische vooruitgang en gelijke kansen voor mannen en vrouwen. Ik wil de Ierse regering in dit verband graag gelukwensen met het feit dat ze als eerste een vrouwelijke ambassadeur heeft benoemd in het Coreper. Daarmee bent u erin geslaagd door te dringen tot een van de meest machistische domeinen van de Unie: mijn gelukwensen.
U kunt ook het goede voorbeeld geven op het gebied van de solidariteit, want wij gaan nu de financiële vooruitzichten herzien. Als je namelijk gaat trouwen moet je ook denken aan de bruidsschat en de huwelijkse voorwaarden, en dan krijgen wij te maken met solidariteit. In dat verband kan ik u verzekeren dat wij steun zullen geven aan alle Commissievoorstellen die tenminste het huidige solidariteitsniveau aanhouden. Je kunt niet meer doelstellingen vastleggen en daar vervolgens minder middelen voor vrijmaken. Het is dus onaanvaardbaar dat één of meer regeringen ons nu vertellen dat we meer moeten doen met minder geld. We moeten het werk van de Commissie respecteren en niet vergeten dat ze heel wat verantwoordelijkheden heeft. Ik hoop daarom dat ze spoedig voorstellen zal doen en dat het Iers voorzitterschap daarop zal kunnen inspelen. Daar hoort ook een herziening van het Stabiliteits- en groeipact bij.
Met betrekking tot het internationaal beleid leg ik de nadruk op twee elementen. Om te beginnen dient de fungerend voorzitter van de Raad aan te dringen op de eerbiediging van de mensenrechten, waar ook ter wereld. Heel belangrijk is ook het bezoek aan de heer Kofi Annan. Daarmee geven we aan dat Europa een multilaterale aanpak in het internationale beleid blijft voorstaan. Ik geloof dat het Iers voorzitterschap over voldoende kunde en ervaring beschikt om zich met goed gevolg van die taken te kwijten.
Dan tot slot, mijnheer de Voorzitter, nog een belangrijke kwestie. We zitten nu in de verkiezingscampagne en de heer Poettering heeft het onderwerp aangeroerd. Ik geloof dat het voor het Europees Parlement en de democratie in Europa heel belangrijk is dat het Iers voorzitterschap het akkoord Simitis-Cox, dat in een briefwisseling vorm heeft gekregen, heel strikt toepast. Volgens dat akkoord zal de Raad pas na de Europese verkiezingen een kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie voordragen. We hebben met betrekking tot dit punt een akkoord bereikt en ik hoop dat de Ierse voorzitter zich daaraan houdt.
Wat die Europese verkiezingen betreft: alles is open. Nog heeft niemand ze gewonnen. De voorzitter van de technische fractie van de Europese conservatieven moet mij toch eens uitleggen wat hij en de zijnen met de Britse conservatieven gemeen hebben als het om Europa gaat. Er is hier geen sprake van een meerderheid. In het democratisch Europa stelt men, als niemand de absolute meerderheid heeft, een meerderheid samen op basis van programma-akkoorden. Ik begrijp dat uw programma conservatief van aard is; wij staan een progressief programma voor, maar er kan nog van alles en nog wat gebeuren. We zullen de verkiezingen allemaal winnen, of liever gezegd: ook wij zullen winnen.
Watson (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter, aan het begin van de vorige eeuw ging een chagrijnige schrijver uit Dublin in Italië wonen. Hij schreef een beroemde roman in Trieste, een stad die enkele jaren na zijn dood het zuidelijke eindpunt werd van een lijn die ons continent sedertdien een halve eeuw lang verdeeld hield. Dit jaar zal deze lijn onder Iers voorzitterschap eindelijk worden uitgewist. Geschiedenis is - zoals Stephen Daedulus ons in de van James Joyce leert - een nachtmerrie waaruit wij wakker proberen te worden.
Het Iers voorzitterschap legt terecht de klemtoon op de uitbreiding. Dit is een historisch moment; dit is de laatste akte van de revoluties van 1989. Het komt goed uit dat een land dat een sprekend voorbeeld is van de transformerende kracht van de Europese Unie, dit proces nu onder zijn toezicht krijgt. Wij mogen echter niet in de verleiding komen te denken dat de uitbreiding losgekoppeld kan worden van een akkoord over het instrument dat die stap mogelijk moet maken. Wij moeten de nieuwe lidstaten opnemen in het proces van Lissabon en Schengen, maar daarbij mogen wij niet uit het oog verliezen dat zonder een extra kader, zonder een nieuw constitutioneel bestel, de Unie slechts haar olie zou verversen, terwijl die Unie juist een nieuwe motor nodig heeft. De liberalen in dit Parlement zijn blij dat de alles in het werk zal stellen om vooruitgang mogelijk te maken in de werkzaamheden van de IGC. De humeurigheid van december is voorbij en het lot van Europa bevindt zich weer in betere handen. Deze keer moeten de Europese leiders echter vastberaden kiezen voor succes.
Mijn fractie is ook blij dat het voorzitterschap de vaart van de uitbreiding erin wil houden, opdat ook de onderhandelingen met Roemenië en Bulgarije kunnen worden afgesloten en de aanvraag van Kroatië kan worden beantwoord. Volgens ons is dit ook het goede moment om een historische oplossing te vinden voor de kwestie-Cyprus.
Het voorzitterschap legt verder terecht de klemtoon op de agenda van Lissabon. Wij kunnen alleen zeggen: het was hoogtijd. De meeste in Lissabon vastgestelde, structurele problemen blijven immers de groei van de welvaart dwarsbomen. Er wordt nog onvoldoende gehamerd op de politieke wil die noodzakelijk is om de hervormingen door te voeren en de eurozone geloofwaardigheid te geven. De Keltische tijger was lang een levend bewijs van de voordelen van mededingingsvermogen en economische discipline, maar nu is het tijd dat deze tijger gaat brullen in de Raad. Wij zijn blij met de inspanningen die u wilt ondernemen voor de gisteren door de Commissie openbaar gemaakt kaderrichtlijn inzake diensten en het actieplan voor financiële diensten. Het verheugt ons dat u met het Europees Parlement wilt samenwerken voor de goedkeuring van de voorstellen voor de trans-Europese netwerken. U bent weliswaar heel bescheiden ten aanzien van hetgeen u kunt bereiken, maar u mag daarbij niet uit het oog verliezen dat gedurende uw voorzitterschap het Stabiliteits- en groeipact in de een of andere vorm moet herrijzen.
Het voorzitterschap ziet ook onze externe agenda op de juiste manier. Wij zijn blij dat u de klemtoon legt op de problemen in Afrika, op de door aids, honger en armoede veroorzaakte holocaust. Inderdaad moeten wij op opbouwende wijze samenwerken met Rusland maar wij verwachten wel van u dat u harde taal spreekt als het om Tsjetsjenië gaat en om het in Rusland wegkwijnend politiek pluralisme. Het verheugt ons dat u pogingen wilt ondernemen om nieuwe bruggen te slaan in de transatlantische vriendschap. Als de Raad de Europese waarde echter trouw is, moet het ook op de agenda van de EU/VS-top plaatsen. De lidstaten van de EU moeten gezamenlijk aandringen op een gepaste behandeling van alle gevangenen in Camp Delta, met inbegrip van de Europeanen die daar nu al twee jaar gevangen zitten zonder enige tenlastelegging. Het verheugt mij, mijnheer de fungerend voorzitter, eveneens dat u van plan bent hernieuwde aandacht te besteden aan het gebied van justitie en binnenlandse zaken in de Unie. Ik hoop dat u daarbij het zorgwekkend rapport van over de mensenrechten in enkele van onze eigen lidstaten niet over het hoofd zult zien.
Mijn fractie is ingenomen met het feit dat het voorzitterschap vorderingen wil maken met het Statuut van de leden. Dit engagement moet nu echter worden omgezet in hervormingen door zowel het Parlement als de Raad, opdat het Statuut na de verkiezingen van kracht kan worden.
Mijnheer de fungerend voorzitter, uw werkprogramma is waardevol. Als mijn fractie u een leus zou kunnen aanbieden, zouden wij zeggen “het geloof herstellen”. Zorgt u voor een akkoord over de Grondwet en voor de uitbreiding: u zult Europa en Ierland trots maken. Zorgt u ervoor dat die geest behouden blijft tot de Europese verkiezingen in juni. Zorgt u ervoor dat die geest tot uiting komt in een pan-Europese campagne met een continentaal bewustzijn, in plaats van in 25 nationale campagnes: de geschiedenis zal u belonen.
Wurtz (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, als de waarnemers gewag maken van de moeilijkheden waarmee het Ierse voorzitterschap geconfronteerd zal worden, beklemtonen ze allemaal de blokkade in het constitutionele proces. Ik vrees dat dit een geval is van door de bomen het bos niet meer zien. In mijn ogen zijn het verloop en de uitkomst van de Top van Brussel feitelijk slechts symptomen van een dieperliggende kwaal: het gebrek aan een gemeenschappelijk project, of een project waarmee de Europeanen zich kunnen identificeren.
Deze uitdaging is derhalve ambitieuzer, veel ambitieuzer dan het zoeken naar een machtscompromis met de twee zwarte schapen van de Europese Raad. We moeten uitspreken wat onuitgesproken blijft, de verzachtende woorden en de nietszeggende retoriek achter ons durven laten en de zaken bij hun naam noemen; een crisis is een crisis. Een kritische houding is een zeldzaam goed binnen zowel de Raad als de Commissie.
Daarom ben ik ervan overtuigd dat onze medeburgers klare taal over wat er niet goed gaat en anders moet binnen de Unie, zouden waarderen en als een wezenlijke stap voorwaarts zouden zien. De actualiteit verschaft ons talrijke voorbeelden van dergelijke taboes die moeten worden doorbroken. Ik wil kort ingaan op drie hiervan, die bijzonder veelzeggend zijn.
Allereerst de crisis van de euro en het Stabiliteitspact, want die twee problemen zijn niet los van elkaar te zien. De invoering van de Europese munt moest de groei stimuleren, de werkgelegenheid bevorderen en de Unie sterker maken ten opzichte van haar grootste concurrenten. Wat is daarvan terechtgekomen? De economie is futloos, de werkloosheid massaal en de eurozone onderwerpt zich zonder morren aan het monetaire beleid van Washington. Dat moet veranderen. De hiertoe aangedragen oplossingen lijken me niet, of niet meer geloofwaardig. Zo wordt ons voorgehouden dat de strategie van Lissabon een nieuwe impuls zal krijgen. Maar waar hebben alle impulsen op dit punt in de afgelopen vier jaar toe geleid, als het gaat om groei en werkgelegenheid?
Ook wordt er hoog opgegeven over de openbare werken. Deze komen ongetwijfeld tegemoet aan reële behoeften, maar door hoofdzakelijk een beroep te doen op particulier kapitaal wordt de reikwijdte ervan aanzienlijk beperkt. De privé-sector, zo erkende de voorzitter van de EIB, Philippe Maystadt, en ik citeer “is enkel geïnteresseerd in projecten die voldoende winstgevend zijn”, en daar voegt hij aan toe: “De term “Groei-initiatief” kan tot verwarring leiden: het gaat helemaal niet om een maatregel die tot doel heeft de economie snel weer op gang te brengen”.
In dit klimaat moet het Stabiliteitspact, alsof er niks aan de hand is, lidstaten op de vingers blijven tikken die te veel uitgeven, ook al worden deze uitgaven - zoals wij graag zouden zien - gebruikt om bijvoorbeeld ziekenhuizen te renoveren of wetenschappelijk onderzoek te bevorderen. Commissaris Solbes gaat de lidstaten voor de rechter dagen die zich hebben bezondigd aan, en ik citeer, “de vervanging van een op eerbiediging van de regels gebaseerd systeem door een op politieke besluiten gebaseerd systeem”, alsof deze crisis van de Unie ons niet juist zou moeten verplichten om de regels te herzien en onze politiek aan een grondig onderzoek te onderwerpen. Dat moet veranderen
Tweede, en zeker niet minst belangrijke voorbeeld dat wijst op een crisis: de financiële vooruitzichten, en dus het solidariteitsbeleid in het licht van de uitbreiding. De Commissie heeft maanden geleden zelf de knuppel in het hoenderhok gegooid. Uitgaande van het fameuze verslag-Sapir, dat op verzoek van de Commissie was opgesteld, heeft zij zich willens en wetens achter het onaanvaardbare idee geschaard om de structuurfondsen na 2006 te verlagen.
Meer recentelijk heeft het schandalige initiatief van de zes rijkste landen van de Unie er nog een schepje bovenop gedaan: zij willen de begroting vanaf 2007 bevriezen op 1% van het bruto binnenlands product, alhoewel we op het punt staan tien nieuwe landen toe te laten waar het inkomen per inwoner nog niet de helft bedraagt van het gemiddelde inkomen van de Vijftien. Daar het niet bij hen opkomt om de aan Groot-Brittannië toegekende korting te heroverwegen, die twintig jaar geleden werd bedongen door de “ijzeren dame”, wordt de aanpassingsvariabele gevormd door de solidariteitsfondsen. Zal dat ter sprake komen op 1 mei, tijdens de feestelijkheden rondom de uitbreiding? Als we dit grote project tot een goed einde willen brengen, moet ook dat veranderen.
Tot slot is er de ontegenzeggelijke crisis in het buitenlands beleid van de Unie. Een jaar na het grote wereldwijde steekspel over Irak zijn we heel wat wijzer geworden: we weten inmiddels dat er gelogen is over de massavernietigingswapens; we weten inmiddels dat een grootmacht op eigen houtje een oorlog kan winnen maar niet in staat is vrede te bewerkstelligen, en we weten dat de bezetting van Irak het terrorisme dat ze juist moest vloeren, in feite aanwakkert. Iedereen weet dat nu, maar de Unie kan het niet over haar lippen krijgen en er conclusies uit trekken. Dat moet veranderen.
In het Midden-Oosten - van waaruit ons dringende oproepen bereiken om de rol van Europa nieuw leven in te blazen - leidt het steen voor steen opbouwen van de annexatiemuur slechts tot terughoudende verklaringen. Wat doen wij om het Palestijnse volk te beschermen? Wat doen wij om de heldhaftige pogingen van Israëlische en Palestijnse persoonlijkheden te steunen die een ongekende inspanning leveren om de dialoog en de onderhandelingen vlot te trekken? Wat doen wij om het bijeenroepen van de in de routekaart vastgelegde internationale conferentie te bespoedigen? Weinig eigenlijk. Dat moet veranderen.
Al de verwachtingen die de mensen overal ter wereld van Europa koesteren, zijn volgens mijn fractie een geweldige kans die wij moeten grijpen. Ik denk aan Latijns-Amerika, dat een zeer energiek op weg is naar democratie, dat de aanvallen van het Witte Huis weerstaat en dat op zoek is naar echte partnerschappen, met behoud van identiteit en soevereiniteit. Ik denk aan de landen met de zwaarste schuldenlast die door de hopeloos mislukte initiatieven van de internationale financiële instellingen geen kant meer op kunnen, zonder dat de wereldgemeenschap zich er druk over maakt. Ik denk aan onze partners die teleurgesteld zijn door het proces van Barcelona, wier grieven we moeten aanhoren om met een schone lei de Euro-mediterrane en Euro-arabische banden aan te halen.
Moge het Ierse voorzitterschap, , op deze punten enkele krachtige daden stellen, daden die het beeld geven van een Europa dat zich beter bewust is van de kritiek en de hoop die het wekt; dat lijkt me uw belangrijkste taak. 
Cohn-Bendit (Verts/ALE ).
   - Geachte voorzitters, dames en heren, de vraag waarvoor wij ons gesteld zien is heel simpel: zijn wij allemaal voor de toekomst toegerust? Wij, dat wil zeggen de Raad, de Commissie en het Parlement. Ik hoor hier merkwaardige geluiden. Ik hoor dat U zegt, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, dat het geweldig is, dat de Conventie uitstekend werk heeft verricht. Dan zeg ik tegen u, die 82 punten van het Italiaanse voorzitterschap - een hersenschim, U zegt, De Conventie heeft uitstekend werk verricht, dus laten we het doen. En dan komt de heer Poettering, die zegt dat we compromissen moeten sluiten. Natuurlijk moeten we compromissen sluiten, maar op basis waarvan? Op basis van egoïsme, zodat Europa geen toekomst heeft? De dubbele meerderheid is geen hersenschim! Het gaat om de vraag of we in Europa in de toekomst in staat zullen zijn om beslissingen te nemen. Wanneer afzonderlijke lidstaten de besluitvorming kunnen blokkeren, dan zijn we niet meer besluitvaardig! En als u dat geklets van uw Spaanse collega wilt, legt u me dan eens uit hoe u Europa besluitvaardig wilt maken met zulke standpunten als de heer Aznar inneemt. Dan is Europa niet in staat besluiten te nemen. Dat moeten we hier maar eens eerlijk zeggen, anders stelt het allemaal niets voor!
Het gaat nog verder in deze fantastische zaal. Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, u noemde Lissabon, gerichtheid op de toekomst, sociale cohesie - geweldig! En dan lezen we in een brief van ene mijnheer Schröder, ene mijnheer Blair, ene mijnheer Chirac en een Nederlandse minister-president, ik weet niet wie, dat Europa groter wordt met minder geld. Dat is de meest creatieve economische ontwikkeling die ik ooit gezien heb. Wordt groter, dan hoeven jullie minder geld uit te geven - dat is logica! Ja, dat zeg ik ook tegen mijn eigen Fischer. En mijnheer Poettering, vraagt u eens uw mijnheer Schäuble en uw mijnheer Lamers wie dat kern-Europa heeft bedacht? Dat was geen achterlijke sociaal-democraat of communist, dat was uw mijnheer Schäuble, de mogelijke toekomstige president van de Bondsrepubliek, met de bedoeling om de Spanjaarden en de Italianen buiten de euro te houden. Dat is het ware verhaal over het kern-Europa!
En het was ook uw Helmut Kohl met het Schäuble-Lamers-document. U gaat met de geschiedenis om zoals het u uitkomt! En nu ik toch het woord tot u richt, zal ik u nog eens iets zeggen, mijnheer Poettering: komt u maar hier staan en zeg dan: wij zullen het niet toestaan! U zult moeten toestaan wat de meerderheid van dit Parlement beslist! Of
u hebt de meerderheid, of wij hebben de meerderheid en op basis daarvan wordt de voorzitter van de Commissie benoemd. Als u de sterkste fractie bent, dan vormt u nog lang niet de meerderheid! Barón Crespo heeft gelijk: gaat u maar eens een meerderheid aan met de Engelse conservatieven en dan wil ik wel eens zien waar u een Commissievoorzitter vandaan haalt! Dat wil ik wel eens zien!
Ik zal u ook nog iets anders vertellen. U komt hier staan en zegt wat u wilt of niet wilt. Verschaft u ons en het voorzitterschap eens opheldering: als we voor een Europa van de mensenrechten, de rechtsstaat zijn, dan moeten we ook het volgende doen, namelijk de waarheid zeggen. We moeten de heer Poetin - daarover zijn we het eens - de waarheid over Tsjetsjenië zeggen; dat moet het voorzitterschap doen! We moeten China de waarheid zeggen; dat zou de heer Schröder moeten doen! Opheffen van het wapenembargo is niet alleen idioot, het is met het oog op de mensenrechten in China en het beleid jegens Taiwan en Tibet
een misdaad! Dat moeten we tegen ze zeggen! Dan moeten we ook Iran de waarheid zeggen!
Ja, Hanau: hetzelfde geldt voor die flauwekul met Hanau, ook dat moeten we tegen China zeggen. Het is idioot om met wapenhandel bezig te zijn en mee te werken aan de toename van het aantal uraniumfabrieken. Dat zeg ik ook tegen de heer Brok, omdat uw fractie in de Bondsdag dat wil, mijnheer Brok, en tegen de heer Schröder! Laten we verdergaan: we moeten ook Iran de waarheid zeggen! Geld vanwege de verwoesting - in Iran wordt, zoals het op dit moment gaat, de democratie door een politieke aardbeving getroffen! Dat moeten we ook tegen Iran zeggen! En verder, als we zo voor een rechtsstaat en voor democratie zijn, laten we dan gewoon regelrecht invoeren wat de Brazilianen gedaan hebben. De Brazilianen zeggen: wanneer burgers van ons die naar Amerika reizen, vingerafdrukken moeten laten nemen en foto’s moeten laten maken, dan moeten alle Amerikanen die naar ons toe komen dat ook. Dus als ze naar Europa komen,
moeten er ook vingerafdrukken en foto’s worden genomen. Gelijk is gelijk! Dan zijn we respectabele partners.
Tot slot wil ik nog iets zeggen over het Stabiliteitspact en de Commissie. Voorzitter Prodi, u was een held, omdat u gezegd hebt dat het Stabiliteitspact onzin is. Uw beslissing om de Raad aan te vallen is onzinnig, omdat u niet in staat bent geweest het Stabiliteitspact, dat niet functioneert, te hervormen. Het verdedigen van een regeling die niet functioneert is even dom als een regeling die dom is! Laten we dat allemaal nu eindelijk eens toegeven. Ik dank u!
Collins (UEN ).
   - Mijnheer de Voorzitter, het is mij en mijn Ierse collega’s van de UEN een groot genoegen om de , de heer Ahern, de leider van onze politieke partij, welkom te mogen heten als fungerend voorzitter van de Raad.
Europa heeft geluk dat het op dit bijzondere moment een voorzitter heeft die een van de langst dienende regeringsleiders is in de Europese Unie. De fungerend voorzitter en ik behoorden tot degenen die het Verdrag van Maastricht hebben ondertekend.
Het feit dat, wat de IGC betreft, geen akkoord kon worden bereikt tijdens de Top van Brussel van december jongsleden, betekent een ernstige tegenslag voor de Europese Unie maar geen crisis. De Unie zal blijven functioneren op grond van de huidige Verdragen en het uitbreidingsproces voltooien met de toetreding van tien nieuwe landen op 1 mei 2004. Als echter in allerijl een nieuwe top wordt belegd en opnieuw geen akkoord wordt bereikt, dan zou de Europese Unie wel snel in een crisis verzeild raken. Na de mislukking van de Top hadden de regeringen van de lidstaten en de instellingen van de Europese Unie tijd nodig om rustig na te denken. Het verheugt mij dat het Iers voorzitterschap reeds gedurende zijn eerste werkweek van start is gegaan met een intensief programma van overleg met de regeringen van de lidstaten.
Ik stel eveneens tot mijn genoegen vast dat de Ierse regering alles in het werk stelt om meer duidelijkheid te krijgen over hetgeen bij de bilaterale vergaderingen aan het eind van het vorig voorzitterschap uit de bus is gekomen. Het is belangrijk - en zelfs essentieel - dat wij zo spoedig mogelijk te weten komen waar wij precies staan. Het is hoogtijd dat al degenen die betrokken zijn bij het Europees besluitvormingsproces eindelijk blijk geven van de noodzakelijke discipline en geduld. Zij moeten nieuwe mislukkingen voorkomen en het verslag van het voorzitterschap aan de Voorjaarsraad afwachten.
Niemand van ons mag de vlam in de plan doen slaan door in het debat vraagstukken aan de orde te stellen die vele nationale hoofdsteden als een bedreiging zouden kunnen beschouwen. Inderdaad dreigen bepaalde lidstaten de omvang van de communautaire begroting te zullen verminderen, hetgeen niet erg behulpzaam is. Ook ventileren enkele lidstaten het idee van een Europa met twee snelheden, en ook dat is weinig behulpzaam. De Commissie is hoedster van de Verdragen en moet dus alles in het werk stellen om te voorkomen dat het idee van een Europa van twee snelheden post vat. Als bepaalde lidstaten bij specifieke vraagstukken sneller vooruit willen, kunnen zij dat. Daar is het mechanisme van de versterkte samenwerking voor. Talrijke - maar niet alle - lidstaten maken deel uit van de eurozone en de Schengenovereenkomst. De daaraan ten grondslag liggende methoden kunnen zonodig ook in andere sectoren of bij andere vraagstukken worden toegepast.
Er is gesuggereerd dat een kleine groep van lidstaten een voorhoederol moet kunnen spelen. Dit voorstel beoogt echter totaal iets anders en zou een Europa met twee snelheden betekenen. Dit is een destructief voorstel dat de efficiëntie en zelfs het bestaan van de Europese Unie in gevaar zou kunnen brengen. Het debat over de IGC en de hervormingen van de Verdragen moeten in het teken staan van voorzichtigheid en diep nadenken. Het is veel belangrijker een goed dan een snel resultaat te bereiken.
De Voorjaarsraad zal zijn aandacht ook moeten toespitsen op de agenda van Lissabon. Ik ben blij met het voornemen van het voorzitterschap om een nieuwe impuls te geven aan de in Lissabon afgesproken hervormingen. Het is in ons aller belang dat Europa in 2010 de meest concurrerende kenniseconomie ter wereld is. Er is reeds enige vooruitgang gemaakt maar wij hebben nog een lange weg voor de boeg voordat wij onze doelstellingen hebben bereikt. Wij moeten de klemtoon leggen op beleidsvormen voor de versterking van het mededingingsvermogen en de productiviteit in Europa en er moet meer worden geïnvesteerd in onderzoek en productontwikkeling. Dit is een gebied waarop de Europese Unie, via de verbetering van de levensstandaard en meer werkgelegenheid het leven van haar burgers rechtstreeks kan beïnvloeden.
Het is spijtig dat enkele lidstaten nu pleiten voor een vermindering van de omvang van de Europese begroting. Nu de Europese Unie groter wordt en tien nieuwe landen opneemt, en nu deze landen krachtige inspanningen ondernemen om economisch te groeien, hebben wij de plicht deze landen tenminste toegang te geven tot hulpbronnen. Ook de vijftien lidstaten hebben daartoe in het verleden toegang gehad. Wij hebben er allen baat bij dat deze landen ertoe worden aangemoedigd zo spoedig mogelijk hun hoogste potentieel te bereiken. De Commissie zal binnenkort met voorstellen komen voor de financiële vooruitzichten. De Commissie moet er echter voor zorgen dat de middelen op de komende communautaire begrotingen volstaan om de EU-programma’s in de uitgebreide Unie van de Vijfentwintig voort te zetten.
Een vraagstuk dat daarmee verband houdt betreft de begrotingsbevoegdheden van het Parlement. Er zijn verschillende suggesties gedaan voor versterking of beknotting van de rol van het Parlement op dit gebied. Ik ben het eens met het standpunt van het Parlement: wij moeten aandringen op het behoud van de huidige begrotingsbevoegdheden.
Wat de externe betrekkingen betreft zal het Midden-Oosten weer een prioriteit zijn, net als bij vorige voorzitterschappen het geval was. Ik stel tot mijn genoegen vast dat minister Cowen, de fungerend voorzitter, deze week een officieel bezoek brengt aan het Midden-Oosten. Ik ben er zeker van dat hij alles in het werk zal stellen om vorderingen te maken in het vredesproces in dit gebied. Het Iers voorzitterschap moet zijn inspanningen toespitsen op de tenuitvoerlegging van de routekaart en ervoor zorgen dat zijn partners in het Kwartet dit doel nastreven. De routekaart is het enige middel om vooruitgang te maken in de richting van een billijke oplossing met twee staten.
Het voorzitterschap geeft prioriteit aan de betrekkingen met de VS. Wij zijn daar ingenomen mee. De VS is onze grootste handelspartner en een land waarmee Europa nauwe culturele en historische banden heeft. Wij hadden in het recente verleden politieke meningsverschillen maar het is nu tijd om deze achter ons te laten. Ik ben van mening dat de transatlantische betrekkingen nog niet geheel zijn aangepast aan de nieuwe omstandigheden die zijn ontstaan sedert de ineenstorting van het IJzeren Gordijn, toen een eind werd gemaakt aan een echte bedreiging voor de veiligheid van Europa vanuit het Oosten en de Verenigde Staten zich opwierpen als de enige supermacht in de wereld. Ierland bevindt zich in een goede positie om de betrekkingen met onze Amerikaanse vrienden te verbeteren en ik hoop dat het Iers voorzitterschap de relaties tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten daadwerkelijk zal versterken en uitdiepen.
Bonde (EDD ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de fractievoorzitters zijn net voor Kerst naar Dublin gevlogen om met het Iers voorzitterschap te praten. Wij hebben er enkele nuttige uren doorgebracht en hebben er Bertie en Dick begroet. Ik wil de heren Ahern en Roche nu officieel welkom heten. Ik ben ervan overtuigd dat Ierland als klein land het voorzitterschap voortreffelijk zal waarnemen.
Ik kom zelf uit een klein land, waar wij de premier en zijn naaste concurrenten voor die post bij de voornaam noemen. Mijn vrienden in Dublin ontmoeten Bertie Ahern regelmatig in de plaatselijke pub. Ik verzoek het Iers voorzitterschap deze nabijheid tot de kiezer op de volgende bijeenkomst van de Europese Raad voor ogen te houden. Hoe kunnen wij de burgers bij de onderhandelingen over het verdrag betrekken? Hoe kunnen wij de beslissingsbevoegdheid bij de kiezers brengen, ook voor EU-aangelegenheden? Stop met het gebakkelei over de weging van de stemmen in de ministerraad. Houd u aan de afspraak met Polen. Houd rekening met de mening van de minderheid in de Conventie, die de sleutel voor de toekomst biedt.
Wij stellen als hoofdregel voor dat besluiten in de Raad met 75 procent van de stemmen genomen worden. Alle landen zijn gelijk en hebben één stem. Die 75 procent dient ook de helft van de bevolking te vertegenwoordigen om de lidstaten met een grote bevolking tegemoet te komen. Wij willen alle lidstaten, grote en kleine, ook de mogelijkheid bieden een vetorecht in te roepen wanneer vitale belangen op het spel staan.
Wij aanvaarden dat meerderheidsbesluiten het uitgangspunt zijn. Het vetorecht moet gebruikt kunnen worden als het nationaal parlement daartoe in een openbare vergadering besluit en als de premier bereid is het op de eerstvolgende EU-top te verdedigen. Dit is een duurzaam compromis, een combinatie van het democratische principe dat de kiezers altijd het laatste woord hebben en efficiëntie in internationale besluitvorming. Zonder vetorecht bij vitale belangen kan er geen efficiëntie zijn. Dan krijg je alleen geruzie en wanorde met een slechte tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke besluiten door de lidstaten.
Om een realistisch beeld te hebben hoeven we maar te kijken naar de tenuitvoerlegging van de EU-wetgeving. Men moet rekening houden met de parlementaire democratie, maar zonder meerderheidsbesluiten zijn er permanente discussies, ook over praktische zaken. Alle landen hebben er baat bij dat er over alles gestemd wordt en dat dit als hoofdregel geldt. Beide aspecten zijn even belangrijk.
In haar ontwerp heeft de Conventie de parlementaire democratie in de lidstaten over het hoofd gezien en daarom maakt dit ontwerp geen kans in volksraadplegingen waar de bevolking eerlijk en degelijk is voorgelicht. In plaats van in Ierland een nieuwe volksraadpleging te houden als de kiezers “nee” stemmen, moet u de anderen ervan overtuigen het ontwerpverdrag ook in hun landen aan de kiezers voor te leggen, en bij voorkeur op dezelfde dag in heel de EU.
Beste Iers voorzitterschap, wij kijken uit naar de samenwerking met jullie en bieden jullie onze hartelijke, kritische en constructieve democratische oppositie aan. 
Paisley (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de fungerend voorzitter van de Raad vindt het misschien vreemd dat ik vandaag het Iers voorzitterschap welkom heet, maar ik weet zeker dat hij begrijpt waarom ik dat doe. Hij zal namelijk gedurende komende zes maanden zo druk zijn dat wij zijn aanwezigheid bij vergaderingen in Noord-Ierland niet hoeven te dulden. Wij kunnen onze eigen boontjes doppen - zoals ook de kiezers met overgrote meerderheid tot uiting hebben gebracht - en hij kan zich met zijn eigen zaken bemoeien. Wij hopen dat hij de wind in de zeilen zal hebben, maar alleen bij dit vraagstuk.
In Noord-Ierland hebben wij problemen. De nieuwe fungerend voorzitter van de Raad zei dat hij niet zal toestaan dat IRA/Sinn Fein-leden deel gaan uitmaken van de regering in Dublin, maar hij wil wel dat wij die dulden als er een regering komt van Noord-Ierland als deel van het Verenigd Koninkrijk. Ik ben ervan overtuigd dat hij de komende maanden consequenter zal leren worden en ons niet meer zal komen vertellen dingen te accepteren die hijzelf niet wil.
Ik begrijp zijn geforceerd optimisme van vandaag ten aanzien van het nieuw constitutioneel voorstel heel goed. Ik ben het echter eens met de laatste spreker die zei dat de Unie daarover op democratische wijze moet beslissen en overal in de Unie referenda moeten worden gehouden. De mensen moeten hun stem kunnen laten horen en zelf een beslissing kunnen nemen.
Realistisch gesproken geloof ik niet dat wij in de komende zes maanden een grote stap vooruit mogen verwachten van dit voorzitterschap. Er zijn zoveel dingen die aangepakt moeten worden. De fungerend voorzitter heeft enkele opmerkingen gemaakt over mensenrechten. Mijns inziens zijn deze een belangrijk deel van onze agenda. Zo heeft bijvoorbeeld het vraagstuk van de pedofiele priesters en hun slachtoffers, dat heel de Europese Unie treft, voor ons allen ernstige gevolgen. Ik vertrouw erop dat aandacht zal worden geschonken aan dit vraagstuk, dat de fungerend voorzitter ongetwijfeld bekend zal zijn want ook het land waar hij eerste minister van is, is daarbij betrokken. Men mag niets in de doofpot stoppen. Het probleem moet rechtstreeks door dit Parlement en de Europese Unie worden aangepakt.
Ook moeten andere vraagstukken worden behandeld, zoals landbouw en visserij. De mensen die ik in dit Parlement vertegenwoordig waren diep teleurgesteld en ontzettend boos over de houding van de door de fungerend voorzitter geleide regering ten aanzien van de visindustrie. Hij zal de gevolgen van die teleurstelling en boosheid in de komende dagen aan eigen lijf ondervinden.
Wat de landbouw betreft weten wij dat deze industrietak in beide delen van Ierland alle mogelijke hulp nodig heeft. Het is zinloos te zeggen dat Polen geholpen moet worden bij het verkrijgen van een krachtige positie, als die steun een ramp kan worden voor de landbouwbelangen van andere delen van de Unie. Deze vraagstukken moeten door het fungerend voorzitterschap van de Raad en dit Parlement grondig worden onderzocht. 
Doyle (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, helaas herinnert de laatste spreekbeurt ons eraan dat kwezelarij nog steeds hoogtij viert in bepaalde delen van de Unie. Wij hebben ten aanzien daarvan nog handenvol werk.
, minister Roche, ambassadeur Anderson, evenals mijn collega’s wilde ik u hier vanmorgen van harte welkom heten, vooral ook namens mijn Ierse collega’s van de PPE-DE-fractie. Met onze aanwezigheid hier en met uw aanwezigheid, mijnheer Cox, als Voorzitter van dit verheven Parlement, wordt een krachtige boodschap gestuurd aan alle kleine lidstaten en hen duidelijk gemaakt dat Europa met zijn stelsels en procedures zelfs de kleinste landen in staat stelt onder de juiste omstandigheden de top te bereiken. Ik ben heel trots op uw aanwezigheid, als Voorzitter, en op de aanwezigheid van de als fungerend voorzitter van de Raad van de Europese Unie gedurende de komende zes maanden. U bewijst ons land een eer en daar dank ik u voor.
, sommigen beweren dat er voor het zesde Iers voorzitterschap van de Europese Unie maar een echt belangrijk vraagstuk is: de voltooiing van de IGC en de uitvaardiging van de Grondwet. De laatste weken hebt u, zeker op nationaal vlak, laten blijken dat u uw kansen op succes niet hoog inschat. Ik heb echter vanmorgen naar u geluisterd en de indruk gekregen dat dit een zuiver politieke list was om niet te hoge verwachtingen te wekken. Naar uw zeggen echter - en ik hoop u niet verkeerd begrepen te hebben - staat dit vraagstuk bovenaan op uw agenda en daarbij wilde ik u in ieder geval onze volledige steun toekennen.
Wij hebben opnieuw horen hameren op de strategie van Lissabon: de mantra van Lissabon. Eerlijk gezegd denken de meeste bedrijven dat er nauwelijks nog tijd is voor Lissabon, of dat die tijd eigenlijk al voorbij is. Laten wij nu tot actie overgaan en niet enkel wensen en woorden herhalen. Wat gaan wij precies doen voor Lissabon? Wat gaan wij doen voor deregulering, opdat het bedrijfsleven tot bloei kan komen en innovatie mogelijk wordt. Geeft u ons feiten, , geeft u ons iets specifieks en geen verlanglijstjes, want dit is de achtste keer dat ik hier aan het begin van een voorzitterschap hetzelfde hoor en telkens weer heb ik aan het eind van een voorzitterschap moeite om enige vooruitgang te bespeuren bij de verwezenlijking van de strategie van Lissabon. Vertelt u ons alstublieft, voordat u gaat, wat u gedurende uw semester zult doen om de doelstellingen van Lissabon te bereiken.
Vermeldenswaardig is het feit dat de Amerikaanse economie, die het sedert Lissabon veel beter doet dan de Europese economie - de kloof wordt groter en niet kleiner -, wordt aangedreven door onderzoek en ontwikkeling. Daarin zijn de Verenigde Staten superieur. De welvaartskloof wordt elk jaar dieper, en daarom is het hoogtijd dat wij tot actie overgaan. Het Iers voorzitterschap moet zich toeleggen op een stevig kader voor Europees onderzoek en innovatie. Ik vraag u vooral ook te kijken naar het zevende kaderprogramma van de EU, en daarvoor uw uiterste best te doen.
Ik wil er eveneens op wijzen dat tijdens uw voorzitterschap de historische uitbreiding zal plaatsvinden. Dan zullen tien nieuwe lidstaten worden opgenomen in de Gemeenschap, met hun aanzienlijke wetenschapsstand en hun onderzoekscapaciteiten, die echter verder versterkt moeten worden en tot volledige ontplooiing moeten worden gebracht.
Wij moeten de klemtoon leggen op de economische groei, maar onze prioriteit moet de bevordering van de werkgelegenheid zijn. Wij hebben meer en betere banen nodig in onze Europese Unie. Als we billijk willen zijn en de productiviteit en de sociale stabiliteit willen bevorderen, moeten wij het serieuze probleem van de vergrijzing in Europa aanpakken en optimale arbeidsomstandigheden creëren.
Tweederde van de Europees arbeidskrachten is momenteel werkzaam in ondernemingen met minder dan 250 werknemers. Deze kleine en middelgrote ondernemingen zijn de motor van de Europese werkgelegenheid. Wij moeten ervoor zorgen dat wij onze regelgeving vereenvoudigen en een kader creëren voor de ondersteuning van ondernemerschap en de vermindering van bureaucratie en papierwinkel.
Als u zich oprecht wilt inzetten voor een kenniseconomie in Europa moet u misschien beginnen bij onze eigen universiteiten en instellingen van hoger onderwijs. Zorgt u ervoor dat deze voldoende middelen krijgen om een zo groot mogelijk aantal jongeren toegang te kunnen verlenen.
Ik wilde u vragen de ratificatie van Kyoto - die van essentieel belang is voor onze vooruitgang en onze toekomst - bovenaan op de agenda van de top EU/Rusland te plaatsen.
Tot slot hebben enkele leden van uw regering rondgebazuind dat Ierland dichter bij Boston dan bij Berlijn ligt. Alhoewel ik mij van die uitspraken distantieer wilde ik u toch vragen daar nu een positieve draai aan te geven en ervoor te zorgen dat de transatlantische betrekkingen worden hersteld, waarin door de invasie in Irak een breuk is ontstaan.
Nogmaals, , hartelijk welkom! U wens u oprecht heel veel succes aan het roer van Europa. 
De Voorzitter.
   - Ik wil mijn collega’s niet tegen de haren in strijken door hen te onderbreken, maar ik moet u om uw medewerking verzoeken. Er moeten in dit debat nog veertig sprekers het woord voeren en de stemming staat voor 12.00 uur op de agenda. Als u zich niet aan de spreektijden houdt, zullen wij niet op tijd klaar zijn.
De Rossa (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wilde de , minister Roche en ambassadeur Anderson van harte welkom heten. Ik ben voldaan over de breed opgezette redevoering van de in dit Parlement. Hij heeft daarin een groot aantal essentiële vraagstukken aan de orde gesteld die voor het Parlement reden tot bezorgdheid zijn. Ik wens u en de Ierse regering het allerbeste bij de verwezenlijking van de loodzware agenda die u is opgelegd, en ik twijfel er geenszins aan dat uw zich met efficiëntie van uw taken zult kwijten.
Zoals u, , en andere sprekers al zeiden, is de ontwerpgrondwet het allerbelangrijkste vraagstuk. Wij hoopten allen dat de IGC in december kon worden afgesloten. De blaam voor het feit dat dit niet gebeurde treft degenen die daar een stokje voor hebben gestoken en bij die kritiek denk ik niet alleen aan Polen en Spanje. Het belangrijkste is nu ervoor te zorgen dat men niet bij de pakken gaat neerzitten. Europa heeft een Grondwet nodig. Een Grondwet zou Europa democratischer, sociaal gevoeliger en begrijpelijker voor de burgers maken. Ook zouden wij met een Grondwet in staat zijn een positievere rol te spelen op het wereldtoneel. Past u echter wel op! Het Europees Parlement zal geen genoegen nemen met oude resultaten. De door de Conventie opgestelde Grondwet moet in grote lijnen worden gehandhaafd. De waarden, de doelstellingen en de rechten van de burger mogen niet verwateren, en evenmin mag worden getornd aan de begrotingsbevoegdheden van het Parlement.
Een ander essentieel vraagstuk is het proces van Lissabon. Europa moet vooruit. Sociale vooruitgang moet gelijke tred houden met economische vooruitgang. Ik heb geen tijd om dit vraagstuk in detail te behandelen, maar ik er wel op wijzen dat als de Ierse regering haar verzet tegen de richtlijn betreffende uitzendwerknemers intrekt, dit als een bewijs zal worden beschouwd van haar serieuze inzet. Als wij dit probleem op de juiste manier aanpakken zullen wij meer flexibiliteit en aanpassingsvermogen brengen in het arbeidspotentieel. Het gaat hierbij om miljoenen werknemers in heel de Europese Unie.
Tot slot vraag ik u dringend te kijken naar het vraagstuk van de schuldenkwijtschelding aan ontwikkelingslanden. De schuldaflossing kost de armste landen meer dan zij aan ontwikkelingshulp ontvangen. Wij moeten de schuldenkwestie van de landen met de hoogste schulden op duurzame en humane wijze aanpakken. Dit betekent dat de regeringen van de arme landen hun hulpbronnen in eerste instantie moeten inzetten voor de bewerkstelliging van de millennium-ontwikkelingsdoelstellingen. Daarvoor is het echter noodzakelijk de armste landen hun schulden volledig kwijt te schelden. Ik weet dat de Ierse regering dit vraagstuk ter harte neemt en daarbij de Ierse aanpak volgt. Ik wilde u echter vragen dit vraagstuk ook te bespreken met de ander Europese lidstaten en te proberen tijdens de zes maanden van uw voorzitterschap vooruitgang te boeken.
Ik had nog vele andere kwesties aan de orde willen stellen, zoals de kwestie van de gevangenen in Guantanamo en de verschrikkelijke lijdensweg van het Palestijnse volk, maar helaas heb ik daarvoor geen tijd meer. 
Costa, Paolo (ELDR ).
   - Mijnheer de fungerend voorzitter, de prioriteiten die u ons vandaag hebt voorgesteld verdienen algemene bijval. Ik wil daar enkele korte opmerkingen over maken. Uw rijk en veelomvattend programma toont aan dat er een Europees programmatisch is ontstaan. Er is een gemeenschappelijk erfgoed met ideeën en doelstellingen, waardoor de Unie steeds noodzakelijker wordt voor Europa en heel de wereld. Dit vereist echter in eerste instantie dat er regels en instellingen zijn waarmee wij de gemeenschappelijke doelstellingen kunnen bereiken en dat - wat misschien nog belangrijker is - het vertrouwen wordt hersteld in de ideeën die ten grondslag liggen aan de Europese opbouw. In de afgelopen maanden hebben wij veel te veel tekenen gekregen van egoïstische interpretaties van het Europese avontuur. Kennelijk wil men de Unie reduceren tot een selfservice waarin elk land de rekening van zijn lidmaatschap telkens weer opnieuw bekijkt in het licht van kortzichtige doelstellingen. De breuk in het Stabiliteitspact - die door Frankrijk en Duitsland werd veroorzaakt maar door de Ecofin-Raad van 25 november werd toegelaten - en de gekruiste veto’s tegen de uitvaardiging van de Europese Grondwet zijn de meest opvallende voorbeelden van euro-egoïsme, van een egoïsme dat onmiddellijk en krachtig bestreden moet worden voordat alles nog moeilijker wordt in het Europa van de Vijfentwintig.
Mijnheer de voorzitter, u moet alles in het werk stellen om ervoor te zorgen dat de Intergouvernementele Conferentie haar werk dit semester afsluit met de uitvaardiging van de Grondwet. Ik meen zonder meer te mogen zeggen dat het Parlement aan uw zijde zal staan als u een Grondwet nastreeft die is gegrondvest op de werkzaamheden van de Conventie. Dat is namelijk de Grondwet die de oprecht Europees gezinde mensen willen.
Het hoofddoel is nu de Europese opbouw nieuw elan te geven, en daarom heb ik twee opmerkingen over uw werkprogramma. Ten eerste wordt daarin nauwelijks aandacht besteed aan het cohesiebeleid, en ten tweede is het noodzakelijk zo spoedig mogelijk een fysieke integratie in Europa tot stand te brengen. Dit betekent mobiliteit, en mobiliteit betekent verwezenlijking van Europese vervoersnetwerken. De samenhang van heel Europa en de betrokkenheid van alle regio’s bij een duurzaam Europees opbouwproces zijn een uiting van solidariteit, en die solidariteit is mijns inziens van fundamenteel belang om de Europese burgers achter het huidig opbouwproces te krijgen.
Sjöstedt (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, het Ierse voorzitterschap is zeer welkom. Onze verwachtingen zijn hoog gespannen want wij weten dat kleine landen als Ierland gewoonlijk effectieve en krachtdadige voorzitters zijn. Dat is extra belangrijk omdat het voorafgaande Italiaanse voorzitterschap zo ellendig was. U moet niet alleen uw eigen problemen aanpakken maar ook een aantal problemen te lijf gaan die het gevolg zijn van het Italiaanse voorzitterschap. Enkele van die problemen betreffen het buitenlands beleid. Ik wil er twee noemen.
Het Italiaanse voorzitterschap heeft nagelaten om kritiek te leveren op de enorme schendingen van de mensenrechten in Tsjetsjenië. Nu verwachten wij een duidelijke veroordeling van de Russen en van de fundamentele schendingen van de mensenrechten van de burgerbevolking van Tsjetsjenië.
Ook wat Palestina betreft was de Italiaanse aanpak een verhaal apart. De Italianen probeerden een lijn te volgen die meer pro-Israël was en ze hebben een eenzijdige bijeenkomst met Sharon gehouden. De werkelijkheid op Palestijnse bodem is echter dat Israël, met de bouw van de muur en de zich steeds verder uitbreidende nederzettingen, bezig is een mogelijke oplossing met twee staten om zeep te helpen en de Palestijnen een normaal leven onmogelijk te maken. Ook daarover moet de EU duidelijke taal spreken. Enkele dagen geleden heeft Israël ook nog een soort visumplicht ingevoerd voor de bezette gebieden, die ook geldt voor EU-burgers, hulpverleners, journalisten en anderen. Wij verwachten dat de EU hiertegen protesteert.
Wat mijn specialiteit, het milieu, betreft vind ik het programma van het voorzitterschap echter een beetje mager en niet voldoende concreet. U had op dit gebied best wat meer mogen gaan. U had er bijvoorbeeld op kunnen wijzen hoe belangrijk het is dat er snel een goede chemicaliënwetgeving komt en dat daarvoor met het Parlement wordt samengewerkt. Weliswaar wordt gewezen op het belang van verdere klimaatonderhandelingen, maar hier ligt het komende halfjaar een enorme taak voor de EU als het Protocol van Kyoto dreigt in te storten. Andere grote vraagstukken zijn het Protocol van Cartagena en de conferentie over de biodiversiteit in Kuala Lumpur, waar men belangrijke besluiten zal nemen over de handel in genetisch gemanipuleerde producten. Dit is sinds jaar en dag een troetelkind van de EU waar we goed over moeten waken.
Er is nog een ander hoofdstuk dat ik een beetje mis in dit overigens goede programma: de crisis in de monetaire unie. We moeten ophouden te doen alsof er niets aan de hand is. De monetaire unie en het stabiliteitspact staat een ernstige economische en politieke crisis te wachten Dat bleek gisteren nog toen de Commissie besloot om bij het Hof van Justitie in beroep te gaan tegen het besluit van de Raad. De crisis komt erop neer dat men regels heeft opgesteld die niet passen bij de werkelijkheid. Als realiteit en regels met elkaar botsen, krijg je zo’n politieke crisis als deze, en er is maar één oplossing: een heroverweging van het stabiliteitspact in zijn huidige vorm.
Maes (Verts/ALE ).
   - Voorzitter, ons welkom aan het Iers voorzitterschap is erg gemeend, want wij weten dat het een kans is voor Europa wanneer een klein land als het uwe, dat zich ten volle bewust is van zijn Europese en mondiale opdracht, aan het werk gaat. U bent ook een voorbeeld voor de nieuwe lidstaten. U maakte van uw eigen toetreding een succes, zowel voor uw eigen volk als voor heel Europa. Als regionalisten en vertegenwoordigers van volkeren zonder eigen staat verwachten wij van Ierland meer begrip voor ons streven naar autonomie en behoud van de eigen identiteit, alsook voor onze wens om rechtstreeks deel te nemen aan de Europese besluitvorming. Of we nu Schotland zijn, Wales, Baskenland, Catalonië, Galicië of Vlaanderen, wij verwachten evenveel respect van de Unie als de Baltische Staten of de Scandinavische landen.
U mag van ons enthousiaste steun verwachten voor uw prioriteit ten aanzien van een goede Europese Grondwet en voor uw ambitie om Europa tot een effectieve speler te maken op het wereldvlak, ten voordele van de vrede en ten bate van de duurzame ontwikkeling. Wij hopen dan ook dat u bijvoorbeeld de wapenhandel aan banden zult houden en zult laten verlopen volgens de regels van de .
Ierland heeft een lange ervaring in de dialoog met de volkeren van het Midden-Oosten en als donor en partner van de landen in Afrika, maar de millenniumagenda moet beter ingebouwd worden in ons dagelijks streven, ook als Europese Unie. Het is niet niks om de ambitie te hebben om vóór 2015 het aantal armen dat moet leven met minder dan 1 dollar per dag, te halveren. Hoe ver staan we daarmee? Ik zou echter ook de andere doelstellingen kunnen noemen.
Ik wil hier nog een specifieke oproep doen met betrekking tot schuldafbouw, want veel arme landen moeten in deze mundiale wereldzee zwemmen met een molensteen van schuld om de hals. Tot slot hoop ik dat duurzame ontwikkeling geen dode letter zal zijn waar het gaat om ons eigen Europese beleid inzake suiker, katoen of rijst, want daar zullen we op afgerekend worden. 
Abitbol (EDD ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, u erft een Europese Unie die er niet best aan toe is. De Unie is in 2003 immers niet bij machte gebleken om de grote problemen waarmee de Europese burger is geconfronteerd, zowel binnen als buiten Europa, het hoofd te bieden.
Het zou onder deze omstandigheden volstrekt voorbarig zijn geweest om, zachtjes uitgedrukt, dit Europa van de Vijfentwintig - want het Europa van de Vijfentwintig is een gegeven - van een Grondwet te voorzien die een afspiegeling is van de politieke en democratische volwassenheid van een volk. Zover zijn we nog lang niet. U zei daarnet, mijnheer de Raadsvoorzitter, dat wij de gekozen vertegenwoordigers van het volk zijn. Nee, we zijn, zolang het tegendeel niet bewezen is, de gekozen vertegenwoordigers van de Europese volkeren.
Dus, mijnheer de Raadsvoorzitter, haastige spoed is zelden goed. Prioriteit nummer één is niet de Grondwet, waar zo’n vurig pleidooi voor wordt gevoerd door de heer Poettering, die zich wel erg sterk laat leiden door de wens van zijn fractie. De Europese volkeren hebben niet dezelfde prioriteiten als de Europese Volkspartij, en hebben ook weinig boodschap aan de politieke kleur van de commissarissen. De Europese volkeren hebben geen behoefte aan een Grondwet. Die gaat alleen de instellingen aan. Zij hebben behoefte aan groei en werkgelegenheid. U zou uw voorzitterschap veel beter benutten als u de Unie weer op dit pad terugbracht, en u niet verloor in de meanders van deze zogenaamde Grondwet. Om groei en werkgelegenheid te bewerkstelligen moeten we ons beleid echter veranderen. Het sinds het Verdrag van Maastricht gevoerde beleid heeft gefaald. Europa, en meer in het bijzonder euroland, verliest elk jaar een procentpunt groei vanwege de restrictieve, malthusiaanse en zelfs enigszins sadistische politiek van de Europese Centrale Bank, waardoor we momenteel met een grotendeels overgewaardeerde munt zitten. Gaan we nog lang toestaan dat de toekomst van de Europese economie ondermijnd wordt door de hersenschimmen van degenen die generaal De Gaulle vast en zeker “de gnomen van Frankfurt” zou hebben genoemd?
Mijnheer de Voorzitter, het grootste gevaar voor Europa, voor het proces van Lissabon, voor de groei en de werkgelegenheid - het spijt me dat te moeten zeggen - is mijn voormalige landgenoot de heer Trichet. Uw voorzitterschap zal heus niet worden gemeten aan de Grondwet maar aan uw vermogen om de Europese munt weer in dienst te stellen van de Europese economie. 
Berthu (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, het Ierse voorzitterschap heeft de zware taak gekregen om de Intergouvernementele Conferentie voort te zetten en te proberen de standpunten nader tot elkaar te brengen. Die standpunten lopen niet alleen uiteen om technische redenen, maar ook omdat het begrip soevereiniteit verschillend wordt geïnterpreteerd.
Geachte Raadsvoorzitter, u zei daarnet dat de nieuwe Grondwet zou moeten voldoen aan de wensen van de burger en de Unie in staat zou moeten stellen een meer coherente rol in de wereld te spelen. Als het alleen daarom ging, zou iedereen het er roerend mee eens zijn. Er is echter een andere, veel essentiëlere en lastigere vraag: hoe kunnen we samenwerken en toch de democratie bewaren? Moeten we de onafhankelijkheid van de lidstaten opgeven, met name via meerderheidsstemmingen, volgens de formule van het Grondwetsvoorstel, of moeten we juist - zoals wij willen - de soevereiniteit en dus de nationale democratieën van de lidstaten behouden?
Wij moeten deze vraag duidelijk voorleggen aan de burgers, en daarom verzoeken wij het Ierse voorzitterschap met klem om eerst publiekelijk en nauwkeurig aan te geven wat de punten van overeenstemming en onenigheid zijn binnen de IGC. Uiteraard mag een dergelijke inventarisatie niet vooruitlopen op het vervolg, want wij beseffen terdege dat er geen overeenstemming kan zijn over iets zolang er geen overeenstemming is over alles. Het zou echter ten minste een concreet debat op gang brengen en de burger naar behoren informeren.
Wij hopen ook dat de regeringen de komende maanden zullen benutten om de gevolgen van het project beter in kaart te brengen. Zo lezen we onder de prioriteiten van het Ierse voorzitterschap, gepubliceerd op de website “Bronnen van Europa”, dat het volgens u wenselijk zou zijn - ik zeg duidelijk: zou zijn - de toetredingsonderhandelingen met Turkije eind 2004 van start te laten gaan. Kunt u ons zeggen welke plaats Turkije zou toekomen in de instellingen van de toekomstige Grondwet die, naar men ons alsmaar voorhoudt, een lang leven beschoren zou moeten zijn? Welke plaats zou het over veertig jaar moeten innemen in de Raad? Welke plaats zou het moeten innemen in het Europees Parlement? Welke plaats zou het moeten innemen in de nieuwe formule voor meerderheidsbesluiten? Met uw antwoorden zal, mijnheer de Raadsvoorzitter, het debat pas echt op gang worden gebracht. 
Evans, Jonathan (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, , ik wil om te beginnen het Iers voorzitterschap veel succes wensen met zijn werk gedurende de komende zes maanden. U hebt een aantal belangrijke prioriteiten aangegeven voor de komende tijd. Een van belangrijkste daaronder is de aftrap voor de agenda van Lissabon met betrekking tot de economische hervormingen en het mededingingsvermogen.
Ik wil mij vandaag concentreren op het vraagstuk van de ontwerpgrondwet en de situatie na het falen van de Top van Brussel van december jongstleden. Zoals wij herhaaldelijk duidelijk hebben gemaakt, moet de Unie ook het stagnerend proces van Lissabon aanpakken en daarin schot brengen. Ierland heeft in de afgelopen jaren op economische gebied reuzenstappen gezet maar in de Unie heerst nog steeds terughoudendheid als het om echte economische hervormingen gaat.
Tot mijn genoegen las ik deze week in de krant dat de Commissie vorderingen wil maken bij de liberalisatie van de interne markt voor diensten. Dergelijke vraagstukken moeten op korte tot middellange termijn worden aangepakt, maar voor de lange termijn moeten de lidstaten van de Europese Unie een ambitieuzere aanpak volgen. Mijn enthousiasme wordt echter gedempt als ik zie dat de liberalisatie op gebieden zoals geneeskunde, juridisch en fiscaal advies en uitzendbureaus weliswaar waardevol is maar in feite de aandacht afleidt van het algemene beeld, dat aantoont dat meer liberalisatie nodig is in de sector van de telecommunicatie, de energie en de financiële diensten. Daarom wil ik de met klem verzoeken in de komende maanden al zijn invloed aan te wenden om de agenda van de Unie te verwezenlijken en aan te dringen op reële en duurzame economische hervormingen. Als hij deze op de agenda zet, heeft hij onze volledige en enthousiaste steun.
Over de ontwerpgrondwet, die afgelopen december in Brussel schipbreuk leed, wil ik enkel het volgende zeggen: wij zijn altijd van mening geweest dat de ontwerpgrondwet van de EU de verkeerde kant uitging. Twee jaar geleden hoopten de regeringsleiders tijdens de Top van Laken dat de Conventie de Unie dichter bij de burgers zou brengen, maar van die aspiraties is nooit iets terechtgekomen.
Hoe dan ook, nu de besprekingen zijn mislukt, wil ik de verzoeken te antwoorden op een heel specifieke vraag. Ik heb kortgeleden een briefwisseling gehad met de heer Hain, de belangrijkste Britse regeringsvertegenwoordiger in de Conventie. Hij had het over het “Verdrag waarover in de Europese Raad een akkoord was bereikt…”. Erkent het voorzitterschap dat er een “akkoord” was bereikt over een verdrag of geldt wat zojuist werd gezegd, dat er geen enkel akkoord is zolang er geen akkoord over alles is? Daarover willen wij allen liefst zo spoedig mogelijk opheldering. 
Hänsch (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, over de ontwerpgrondwet en over de Intergouvernementele Conferentie hebt u twee opmerkingen gemaakt die beide onze volledige instemming kunnen wegdragen. U zei dat de Conventie uitstekend werk verricht heeft. De heer Cohn-Bendit trok uw woorden enigszins in het belachelijke. Ik neem uw woorden serieus, en ik houd u aan uw woord. Met andere woorden, u zult niet toestaan dat uw collega’s dit uitstekende werk in de Intergouvernementele Conferentie weer gaan verprutsen. We weten dat de Intergouvernementele Conferentie het ontwerp niet letterlijk zal overnemen. De ontwerpgrondwet is echter meer dan een uitgangspunt: het is een evenwichtige en genuanceerde oplossing voor alle belangrijke aspecten. Tot die belangrijke evenwichtige aspecten, mijnheer Poettering, behoort in een unie van staten en burgers ook het beginsel van de dubbele meerderheid. Daarom is dit ook in de ontwerpgrondwet opgenomen, en niet om de een of andere lidstaat een voordeel toe te spelen.
Uw tweede opmerking, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, was dat u snel wilt voortmaken. U wilt in maart resultaten voorleggen en u hebt daarbij onze volledige steun. Op dit punt, mijnheer Poettering, ben ik het een keer met u eens: het smoezelen en orakelen over een kern-Europa, over verschillende snelheden en machtscentra, enzovoort, moet ophouden. De beste manier om dat te stoppen is dat we snel voor een Europese Grondwet zorgen.
U zei ervan overtuigd te zijn, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, dat de Europese Unie een Grondwet nodig heeft. Wij zijn uiteraard dezelfde opvatting toegedaan. We hebben echter niet zo maar een Grondwet nodig, we hebben de Grondwet van de Conventie nodig, en: we hebben de Grondwet nu nodig en niet pas over twee of drie jaar. De wereld met haar nieuwe uitdagingen wacht niet op Europa. Staat u mij toe alleen nog een opmerking te maken in de richting van de heer Poettering. Mijnheer Poettering, u hebt gevraagd om bij de benoeming van de toekomstige voorzitter van de Commissie rekening te houden met de verkiezingsuitslag. Ik ben erg blij dat u zich daarmee expliciet sterk maakt voor een sociaal-democratische Commissievoorzitter.
Duff (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de teneur van het debat in dit Parlement is duidelijk: de meesten onder ons willen het Iers voorzitterschap helpen bij het vinden van een snelle oplossing voor het vraagstuk van de Grondwet, via onze politieke contacten en onze ervaringen met dergelijke vraagstukken. Wij kunnen zowel praktische als morele steun geven. Het tijdschema voor de werkzaamheden van de IGC is uiterst belangrijk, want met een goed tijdschema en een goede planning kan men de druk op de lidstaten opvoeren en hen dwingen zich op serieuzere wijze te kwijten van hun collectieve taak, en dat is de Europese Unie een leidersrol te geven. Waarom zet u geen IGC-top op uw kalender vóór 1 mei?
De manier waarop de nieuwe Commissievoorzitter zal worden gekozen, zal ons eveneens helpen het politieke geloof in Europa te herstellen. Dit is een functie van het voorzitterschap waar de vreemd genoeg nogal discreet over was. De manier waarop die persoon wordt gekozen, zal een belangrijke factor zijn in de strijd voor het herstel en de versterking van het politieke gezag van de Commissie. Het gaat er niet alleen om een geschikte kandidaat te vinden. Alle partijfracties moeten hun eigen favoriet noemen en dan kunnen wij allen zonder enige moeite ervoor zorgen dat de door de Conventie voorgestelde procedure reeds in juni of juli van toepassing wordt. 
Figueiredo (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren afgevaardigden, er staan het Ierse voorzitterschap heel wat uitdagingen te wachten. Ik noem er hier drie. Om te beginnen zijn er de onderhandelingen over de financiële vooruitzichten voor de periode na 2006 en de voorstellen over de toekomst van het cohesiebeleid. De context waarin dat zal gebeuren, belooft weinig goeds voor de nochtans broodnodige economische en sociale cohesie binnen de Europese Unie. Het is volkomen onaanvaardbaar dat de ondertekenaars van de zogeheten "brief van de zes" chantage plegen en de communautaire begroting willen terugbrengen tot 1 procent van het bruto nationaal product van de Unie, omdat er tijdens de Top van Brussel geen overeenstemming is bereikt over het ontwerp voor een nieuw constitutioneel verdrag. De interne verdeeldheid van de Commissie maakt het er niet gemakkelijker op. Er wordt gedebatteerd over de vraag of het huidige plafond van de financiële vooruitzichten - 1,24 procent van het bruto nationaal product - in stand moet worden gehouden dan wel moet worden verlaagd tot 1,15 procent, ondanks de uitbreiding met landen waar het inkomen gemiddeld minder dan 50 procent van het communautaire gemiddelde bedraagt en ondanks de toegenomen sociale ongelijkheden en nationale en regionale verschillen tussen de landen van de Unie. Het risico bestaat dat de nieuwe financiële vooruitzichten onze fundamentele prioriteiten in gevaar brengen. Ik denk onder meer aan de rechten van de werknemers, de strijd tegen de armoede en de sociale uitsluiting en de ontwikkelingssamenwerking met minder ontwikkelde landen. Daarom moeten de plafonds van de financiële vooruitzichten hoe dan ook verhoogd worden.
Ten tweede wil ik onderstrepen dat het Stabiliteitspact dringend aan herziening toe is. De economische en sociale omstandigheden hebben aangetoond dat dit instrument niet langer beantwoordt aan de behoeften. Wij weten dat de toegepaste criteria absurd zijn aangezien ze een obstakel vormen voor de economische groei, de werkgelegenheid en de overheidsinvesteringen. Ze moeten dan ook zonder dralen worden afgeschaft. Met een flexibelere toepassing van het pact wordt het probleem niet opgelost. Er moet weliswaar nog gedebatteerd worden over de resultaten van het huidige economisch en monetair beleid, en met name over de gevolgen van de invoering van de eenheidsmunt en de overwaardering van de euro, maar uit de economische conjunctuur is reeds gebleken dat het gevolgde beleid ernstige structurele tekorten vertoont en grondig moet worden herzien. Ook de zogeheten strategie van Lissabon moet gewijzigd worden. Ze moet bijdragen aan de totstandkoming van overheidsdiensten van goede kwaliteit en een doeltreffende sociale integratie. Ten slotte ben ik van oordeel dat de IGC die belast is met de herziening van de Verdragen maar beter geen rekening kan houden met het bestaande ontwerp. 
McKenna (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik heet de , de heer Ahern, en zijn collega’s van harte welkom. Het Iers voorzitterschap mag zich niet laten kapen of pesten. Laat u zich niet dwingen in deze zes maanden een Grondwet van de EU erdoor te jagen. Als uiteindelijk geen akkoord wordt bereikt over de omstreden Grondwet betekent dat niet dat het Iers voorzitterschap is mislukt, tenzij de Ierse regering natuurlijk zo dwaas is de indruk te wekken dat een dergelijk akkoord mogelijk is.
Misschien denkt u dat als de Grondwet wordt aangenomen tijdens het Iers voorzitterschap, er meer kans is op een succesvol Iers referendum. Zo zit dat echter niet in mekaar. Degenen die zich tegen de Grondwet verzetten zullen zich niet laten verleiden tot ondersteuning daarvan enkel en alleen omdat het Iers voorzitterschap daaraan de laatste hand heeft gelegd. U weet, , zelf heel goed dat degenen die in Ierland kritisch staan ten opzichte van de EU dat hoofdzakelijk zijn vanwege de militaire implicaties van die Grondwet.
Als u van de Grondwet een prioriteit wilt maken, moet u wel een aantal sleutelkwesties aanpakken. Deze houden vooral verband met de militaire aspecten, met inbegrip van de gestructureerde samenwerking, maar ook met het vraagstuk van het Euratomverdrag, dat absoluut moet aflopen, zeer zeker voor een land dat tegen kernenergie is.
Er is meer tijd nodig voor de behandeling van de Grondwet en voor de loodzware beslissingen die daarmee gepaard gaan: hoe meer tijd hoe beter. Op die manier krijgen ook de gewone mensen in de Europese Unie de tijd om te lobbyen voor referenda. Het democratisch proces zou een enorme deuk oplopen als de mensen in Europa niet naar hun mening zouden worden gevraagd. Het voorrecht dat wij in Ierland hebben, zou tot alle lidstaten moeten worden uitgebreid.
Uw partijgenoot, de heer Collins, had gelijk toen hij zei dat wij ook gewoon kunnen doorgaan met de bestaande regels. Indertijd zei men ons dat het Verdrag van Nice onontbeerlijk was voor de uitbreiding. Nu zegt men dat het niet volstaat. Maakt u van het Iers voorzitterschap een opbouwend en positief voorzitterschap. Zorgt u ervoor dat de dingen waar de mensen zich echt druk om maken de prioriteit krijgen. Ik denk bijvoorbeeld aan de steun die de Ierse regering geeft aan een totale schuldenkwijtschelding voor de armste landen in de wereld. Dit initiatief vindt brede steun en daarom moeten wij deze kans aangrijpen om dit hard te maken.
U hebt kort de milieuvraagstukken genoemd. Neemt u deze gelegenheid te baat om een oplossing te vinden voor alle nog openstaande beroepen tegen Ierland wegens niet-naleving van de EU-wetgeving.
U noemde ook de top EU/Rusland. Daar moet het uitermate belangrijke vraagstuk van Tsjetsjenië absoluut ter sprake wordt gebracht met de Russen. Ook het aan China opgelegde wapenembargo is een zeer belangrijk punt van zorg voor degenen die tegen wapenhandel zijn.
Wat het Midden-Oosten betreft wil ik minister Cowen, die daar vandaag naar toe gaat, dringend vragen de bezorgdheid van talloze leden van dit Parlement over te brengen. Enkele van onze collega’s zijn juist terug uit Palestina en zeggen dat de situatie daar weerzinwekkend is. De muren die zijn opgetrokken, tarten elke internationale logica of wet. 
Farage (EDD ).
   - Mijnheer de Voorzitter, wel, het Iers voorzitterschap is het heet hangijzer van de Europese ontwerpgrondwet in de schoot geworpen. Ongetwijfeld zal de poging de ego’s van zoveel oude mannelijke leiders met elkaar te verzoenen een uitdaging van de bovenste plank blijken te zijn. Weinig behulpzaam is eveneens het toenemend verzet van het publiek tegen de Grondwet.
Ik weet niet of er een akkoord in zit tijdens de komende maanden. Het Iers programma toont echter wel duidelijk aan dat, met of zonder Grondwet, de agenda van dit voorzitterschap absoluut pro-integratie is. Er moeten nog meer agentschappen komen. Geen enkele daarvan zal echter verplicht zijn democratische rekenschap af te leggen, maar ze zullen wel allemaal extra bureaucratische controle op afstand veroorzaken. Deze nieuwe vorm van bestuur werkt niet! Heel het systeem is gedoemd te mislukken, van het gemeenschappelijk visserijbeleid tot het Stabiliteits- en groeipact. Helaas lijkt het Iers tegengif voor dit alles “van hetzelfde laken een pak” te zijn. 
Pannella (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik wens - als ik een persoonlijk opmerking mag maken - het Iers voorzitterschap, waarvoor ik veel sympathie heb, heel veel succes. Wij hebben veel meer gemeen dan menigeen in het verleden dacht, misschien omdat een groot deel van het hier aanwezig Europa van Italiaanse of Ierse afkomst is. Wij hebben samen in New York en Amerika de kans gekregen op vrede, brood, vrijheid en werk. Wij waren gedwongen die daar te gaan zoeken. Anderzijds hebben Ierland en Italië een keuze gemaakt tussen het contrareformatorisch papisme, dat nog steeds een stempel drukt op onze beide samenlevingen, en een Europa van de vrijheid en de politieke, civiele en economische hervorming. Dat is het enige waar ik in deze context aan wilde herinneren. U moet echter oppassen, mijnheer de voorzitter van de Raad! Europa en zijn landen lopen met de Vaticaanse veto’s tegen de vrijheid van onderzoek, opnieuw het risico van een gevaarlijke aderlating op cultureel, industrieel en beschavingsvlak.
Ik houd het kort, voorzitter. U moet dondersgoed oppassen bij de internationale hervormingen. U moet - en ik richt mij ook tot de voorzitter van de Commissie - die gemeenschap van democratieën goed in de gaten houden. De Europese Unie schittert daarin door afwezigheid, of is daar blindelings tegen. In Genève - maar daar komen wij vanmiddag nog op terug - komt de Mensenrechtencommissie bijeen. Mijnheer de voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, gooit u het roer om! Wij vragen u om vastberaden optreden, net zoals wij samen met Emma Bonino hebben gedaan, zoals wij in de afgelopen dagen hebben gedaan, met die overigens prachtig redevoering van voorzitter Cox in Yemen en Sanaa’m, met het handvest en de verklaring van de mensenrechten waarbij bijna uitsluitend Arabische landen zijn betrokken en waar wij hopelijk lang mee door kunnen gaan, als aanvulling op hetgeen de Europese Unie en onze landen doen.
Mijn beste wensen, mits u de weg van het Europa van de vrijheid en de hervorming volgt en niet de weg van de contrahervorming en het obscurantisme! 
Tajani (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, tot onze voldoening heeft Ierland besloten te ijveren voor een veiliger Europa, voor een Europa dat steeds dichter bij de burgers staat, voor een Europa met een Grondwet, zijn eerste Grondwet, die de vrucht is van de werkzaamheden van de Conventie. U zult, mijnheer de voorzitter, bij het streven naar deze doelstellingen onze vastberaden steun hebben. Ierland moet nu het goede werk dat, zoals u vanmorgen zei, door het Italiaans voorzitterschap is verricht, afmaken.
Mijnheer de voorzitter van de Commissie, als wij willen dat dit voorzitterschap met succes wordt bekroond, moeten wij een belangrijke politieke knoop doorhakken: welke rol zal de uitvoerende macht in de Europese Unie spelen? Om op die vraag te antwoorden moet men weten wat de voorzitter van de Commissie van plan is. Mijnheer de voorzitter van de Commissie, begin dit jaar hebt u een aanval gepleegd op het Italiaans voorzitterschap - dat u in de officiële conferenties loofde - en bevestigd dat u zich persoonlijk zult mengen in de Italiaanse verkiezingscampagne. Wij willen van u een verduidelijking. Wij willen een duidelijk antwoord op de fundamentele vraag die het Parlement u stelt: blijft u aan als voorzitter van de Commissie of gaat u zich kandidaat stellen voor de komende Europese verkiezingen? U kiezen, zoals ook de heren Poettering en Barón Crespo herhaaldelijk hebben gezegd. Europa heeft in dit en het volgend semester een Commissie nodig met een fulltime leiding. De Raad en het Parlement hebben een Commissie nodig die haar rol als initiatiefneemster op wetgevingsgebied vervult, en wel beter dan zij tot nu toe heeft gedaan. De onderhandelingen over de keuze van de commissarissen uit de toetredingslanden, het advies over Turkije, de presentatie van de financiële vooruitzichten van de Unie, de steun die u hebt aangekondigd voor de ondertekening van het constitutioneel verdrag: dit alles vereist een evenwichtige aanpak en een voorzitter die enkel in Brussel en Straatsburg actief is. 
Hume (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter, ik ben blij dat de en zijn ministers hier vandaag aanwezig zijn en het Europees voorzitterschap in deze cruciale tijd op zich hebben genomen. Aangezien gedurende het vorige voorzitterschap geen akkoord kon worden bereikt over de nieuwe Europese Grondwet is het hun voornaamste taak ervoor te zorgen dat dit akkoord er nu komt. Ik hoop dat zij daarin zullen slagen want wij hebben duidelijk een constitutioneel kader voor de lange termijn nodig, voor het Europa van de vijfentwintig, en misschien zelfs meer lidstaten tegen het einde van dit decennium.
De beginselen van de Europese Unie zijn ons van dienst geweest en moeten nu worden behouden en verankerd in de nieuwe Grondwet. Dit betekent dat elke lidstaat volledig moet zijn vertegenwoordigd in alle instellingen, en dat die instellingen onze verschillende identiteiten moeten eerbiedigen en ons in staat moeten stellen samen te werken in het algemeen belang.
Ik vertrouw erop dat het Iers voorzitterschap alles in het werk zal stellen om een akkoord te bereiken waar alle volkeren van de Europese Unie achter kunnen staan en waarmee van de Unie een ruimte wordt gemaakt waarin alle burgers en alle lidstaten gelijke rechten hebben, er geen tweederangs lidmaatschap bestaat en wij allen tezamen vooruitgang kunnen maken. Een Europa met twee snelheden of twee rangen zal niet kunnen beantwoorden aan de verwachtingen van onze volkeren.
Mijnheer de fungerend voorzitter, het werk dat u en uw regering hebben gedaan en nog steeds doen voor de vrede in Noord-Ierland verdient alle lof. De wereldgeschiedenis kent geen beter voorbeeld van conflictoplossing dan de Europese Unie. De eerste helft van de afgelopen eeuw was met zijn 50 miljoen doden de ergste in de wereldgeschiedenis. Wie had ooit in zijn stoutste dromen kunnen denken dat in de tweede helft van die eeuw diezelfde volkeren zich zouden verenigen? Met de beginselen die de kern uitmaken van de Europese Unie kan bijgevolg elk conflict, waar dan ook ter wereld, worden opgelost. Dezelfde drie beginselen liggen ook ten grondslag aan het akkoord in Noord-Ierland. Gezien ons succesverhaal bij het oplossen van conflicten in Europa zou het dus een goede zaak zijn als u gedurende het Iers voorzitterschap de Commissie ervan zou kunnen overtuigen een speciale afdeling in het leven te roepen voor vrede en verzoening, zodat wij naar conflictgebieden in plaats van legers een team van mensen kunnen sturen die zijn gewapend met de filosofie en de principes van de Europese Unie. Wij staan nu immers sterker dan ooit om de wereld vorm te geven.
Technologie, telecommunicatie en vervoer hebben de wereld kleiner gemaakt. De Europese Unie kan derhalve een belangrijke rol spelen bij het voorkomen van conflicten en oorlogen in de wereld als zij de filosofie van de Europese Unie vervoert naar de conflictgebieden. Als daar een dialoog tot ontwikkeling kan worden gebracht, kan er ook een akkoord worden bereikt. 
Dybkjær (ELDR ).
   - Mijnheer de voorzitter van de Raad, u staat voor een grote uitdaging in het komende halfjaar. Ik denk onder andere aan het constitutioneel verdrag. Ik verwacht veel van u en ik wil u ook een voorstel doen dat vele vrouwen in Europa, en niet weinig mannen, na aan het hart ligt.
Het Italiaans voorzitterschap heeft vlak voor de Intergouvernementele Conferentie voorgesteld, ik citeer: "het principe van gelijkheid tussen mannen en vrouwen" in artikel 2 van het constitutioneel verdrag toe te voegen. Gelijkheid tussen mannen en vrouwen is niet alleen een principe, het is een grondrecht in de EU en moet dat ook blijven. Ook de andere waarden, zoals menselijke waardigheid, democratie, enzovoort, zijn niet alleen principes maar grondrechten.
Op een buitengewone bijeenkomst van gewezen leden van de Conventie heeft de Italiaanse minister van buitenlandse zaken beloofd werk te zullen maken van het volgend voorstel: na gelijke kansen zou in de eerste zin moeten worden toegevoegd "waaronder gelijke kansen voor mannen en vrouwen". Ik bezorg u dit voorstel schriftelijk in het Engels. 
Galeote Quecedo (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer fungerend voorzitter van de Raad, ik wil om te beginnen de Commissie gelukwensen. Ze heeft haar verantwoordelijkheden aanvaardt en in rechte naleving van het Stabiliteitspact gevorderd. Voorschriften dienen voor iedereen gelijk te zijn. Als dat niet het geval was, zouden we niet in een rechtsstaat leven.
Ik vind het wel jammer dat enkele leden van de Commissie verklaringen hebben afgelegd over een Europa van twee snelheden. Op die wijze kondigen ze een scheiding binnen Europa aan, en nog wel precies op het moment waarop dit continent weer verenigd wordt. Dat is niet de beste manier om invulling te geven aan de voornaamste taak van de Commissie als hoedster van de Verdragen. Het is trouwens in een democratisch bestel heel redelijk de leider van de uitvoerende macht te vragen zich tegenover een parlementaire meerderheid te verantwoorden.
Ik wil het Iers voorzitterschap graag feliciteren met zijn duidelijke uitspraken over deze Unie met twee snelheden. Mijnheer de fungerend voorzitter, wij verwachten heel veel van de volgende zes maanden, en we zijn het geheel eens met uw politieke prioriteiten en met de belofte die u vanochtend nogmaals hebt gedaan met betrekking tot de Europese Grondwet. Ik geloof dat het heel belangrijk is dat we een proces op gang brengen voor de sociale en economische hervorming van de Unie, met alle nodige garanties voor vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid - voor de mensen die hier wonen, maar ook voor degenen die er verblijf houden. Tot slot is het van belang dat we de basis leggen voor nauwere betrekkingen met de Verenigde Staten om zo op een doeltreffende wijze te kunnen optreden tegen de nieuwe bedreigingen van onze democratie en grondrechten.
Ierland is een goed voorbeeld van de wijze waarop solidariteit in de Unie gestalte dient te krijgen. Die solidariteit komt het duidelijkst tot uiting in het economisch en sociaal cohesiebeleid. Ook mijn land, Spanje, streeft naar reële convergentie met het gemiddelde van de Europese Unie. Het is niet de bedoeling dat we maatschappijen opzetten die voortdurend met subsidies moeten worden ondersteund. Onze politieke filosofie is er juist op gericht een ontwikkelingsniveau te bereiken waarmee we een bijdrage kunnen leveren aan het intern economisch evenwicht van de Unie.
We wensen het Ierse voorzitterschap veel wijsheid en veel succes toe voor de volgende zes maanden. 
Titley (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ook ik heet de Ierse fungerend voorzitter van harte welkom. Het is goed te zien dat er weer professionals aan het roer staan.
De echte uitdaging voor dit voorzitterschap is natuurlijk de voltooiing van de uitbreiding en wat dat betreft mogen de nog bestaande moeilijkheden niet worden onderschat. Het voorzitterschap moet druk uitoefenen op de nieuwe landen en hen ertoe aanzetten de hervormingen die noodzakelijk zijn voor een succesvolle opname in de Unie, voort te zetten. Wij moeten onze inzet voor Roemenië, Bulgarije en Turkije voortzetten en ervoor zorgen dat vorderingen worden gemaakt in het uitbreidingsproces. Uitbreiding is uitdaging van dit decennium. Het gaat er echter niet alleen om het uitbreidingsproces te voltooien: wij moeten er ook voor zorgen dat het goed werkt. De uitbreiding zal de Europese Unie maken of breken, maar zonder een hervorming van onze besluitvormingsstructuren zal de uitbreiding de Unie eerlijk gezegd breken: zo eenvoudig is dat. Daarom moeten wij een constitutioneel verdrag hebben.
Ik vrees dat veel collega’s hier hebben onderschat hoe sterk de belangen van bepaalde regeringen waren om geen akkoord te bereiken, tenminste niet op dit moment. Hoe valt het anders te verklaren dat de stemregelingen, die pas na 2009 van toepassing zullen zijn, de oorzaak waren voor de mislukking van de IGC? Niemand maakt mij wijs dat dit de enige reden was!
De echte tragedie van dit debacle is dat wij daardoor zijn afgeleid van een nog belangrijker werk: de Grondwet zegt hoe wij de dingen moeten doen maar de vraag is wàt wij moeten doen. De sleutel daartoe is het proces van Lissabon, dat op zijn tandvlees loopt en is lamgeslagen, omdat het bol staat van algemeenheden en geen specifieke doelstellingen heeft en omdat de lidstaten niet doen wat zij hebben beloofd te doen.
Met name moet dit voorzitterschap gevolg geven aan het rapport van Wim Kok. Wij moeten meer en betere banen hebben. Wij moeten ervoor zorgen dat werken de moeite waard wordt. Wij moeten een dynamischer sociaal model hebben waarmee meer mensen aan het werk kunnen gaan, met name traditioneel uitgesloten mensen. Wij moeten voorkomen dat er tweederangs arbeidskrachten ontstaan, en wij hebben productievere werknemers nodig. Daarvoor is het echter noodzakelijk dat elk regering duidelijke doelstellingen nastreeft. De nieuwe lidstaten zijn eraan gewend een keer per jaar onder de loep te worden genomen, maar wij moeten die toets uitbreiden tot de bestaande lidstaten. Wij moeten de landen sterker achter de vodden zitten. 
Ik heb een heel specifieke vraag aan de fungerend voorzitter: welk gevolg denkt u te geven aan het zeer belangrijke rapport-Kok? Als u namelijk mikt op meer banen zullen tenminste onze kiezers u eeuwig dankbaar zijn. 
Gasòliba i Böhm (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, Ahern, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, de fungerend voorzitter van de Raad heeft zijn betoog vandaag ingeleid in zijn eigen taal, het Gaëlisch. Ook u, mijnheer de Voorzitter, en de president van Ierland hebben dat bij hun investituur gedaan. Ik kan mijn taal, het Catalaans, een taal die door zeven miljoen mensen gesproken wordt, hier echter niet gebruiken. Evenmin kunnen de Catalaanse regering of het Catalaanse Parlement zich voor vragen over de toepassing van Europese wetgeving in het Catalaans tot het Hof van Justitie wenden, alhoewel 80 procent van onze rechtsorde wordt gevormd door Europese wetgeving.
U weet hoe belangrijk het is op te komen voor de identiteit van een land en een volk. U heeft verder gezegd dat u hard zult werken aan de totstandkoming van de Europese Grondwet. Ik hoop nu dat u ervoor zult zorgen dat de Europese Grondwet rekening houdt met de rechten, talen en culturen van volken als het onze en die van andere constitutionele regio’s. Er zijn voldoende goede redenen om dat te doen. 
Sudre (PPE-DE ).
   - Mijnheer de voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, het komend half jaar, waarin Ierland het voorzitterschap van de Raad bekleedt, staat in het teken van twee gebeurtenissen: de historische eenwording van Europa met de toetreding van de tien nieuwe landen op 1 mei, en de Europese verkiezingen van juni in onze vijfentwintig lidstaten. De actualiteit van deze zes maanden zal ongetwijfeld worden gedomineerd door de voortzetting van de Intergouvernementele Conferentie, die na het mislukken van de Top van Brussel van december jongstleden voor de taak staat een nieuwe Grondwet voor Europa op te stellen.
Het is duidelijk dat de Europese Unie deze nieuwe lidstaten in betere omstandigheden zou hebben ontvangen als ze zich reeds van een Grondwet had voorzien. Onlangs heeft u, mijnheer de voorzitter van de Raad, gezegd dat u om praktische redenen tegen de vaststelling van een uiterste datum bent voor het bereiken van een akkoord over de toekomstige Grondwet, maar daarnaast heeft u wijselijk gewaarschuwd tegen een te lang aanslepen van de IGC.
Ik ben net als u van mening dat hoe langer de onderhandelingen duren, des te kleiner de kansen worden om tot een akkoord te komen. Ook heb ik gehoord dat u alles in het werk wilt stellen om het besluitvormingsproces te bevorderen, want de institutionele impasse doet niets af aan de historische waarde van het feit dat tien nieuwe lidstaten toetreden tot de Unie, landen die hun lidmaatschap van onze Gemeenschap van waarden en vrijheid dubbel en dwars verdiend hebben. Laten we ervoor zorgen dat de besluiteloosheid waaraan we ons schuldig hebben gemaakt niet het hele Europese project lamlegt.
Over amper zes maanden, tijdens de Europese verkiezingen, zullen de burgers van het verenigd Europa samen moeten besluiten over de toekomst van ons continent. Van oudsher hebben de kiezers weinig belangstelling voor deze verkiezingen, aangezien de inzet daarvan hen veelal ontgaat. Ik hoop dat het Ierse voorzitterschap en alle lidstaten van de Unie dit probleem zullen aanpakken en proberen de burgers te mobiliseren. Er moet een Europees debat worden georganiseerd dat de burgers in staat stelt een daadwerkelijke keuze te maken tussen de verschillende mogelijkheden voor Europa. 
Schulz (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, wanneer ik mij in dit debat eerst richt tot een collega die afwezig is, dan is dat beslist te wijten aan de volle agenda van die collega. Ik wilde namelijk het woord richten tot de heer Poettering. Aangezien hij op dit moment niet aanwezig is, zal hij zeker nog wel horen wat ik tegen hem wil zeggen.
We hebben in het debat van vandaag over het Ierse voorzitterschap van de heer Poettering, die steeds weer op hetzelfde onderwerp terugkomt, herhaaldelijk de vraag gehoord: wie wordt de volgende voorzitter van de Commissie? Voor hem is het zonneklaar dat de volgende Commissievoorzitter door de Europese Volkspartij zal worden voorgedragen. Laat ik eerst duidelijk maken dat er op 13 juni Europese verkiezingen zijn. Wie na deze verkiezingen de sterkste fractie in het Parlement zal zijn, wordt niet door de heer Poettering in de plenaire vergaderingen beslist, maar door de kiezers in Europa. Wij zullen in die verkiezingsstrijd al onze zeilen bijzetten, want ik ben er nog niet zo zeker van dat de Europese Volkspartij na de verkiezingen de grootste fractie in het Parlement zal zijn. Misschien heeft de heer Poettering de middelpuntvliedende krachten die in zijn fractie actief zijn, tegen die tijd niet meer in de hand. Ik denk aan de Britse conservatieven, ik denk aan anderen die er geen zin meer in hebben om in die fractie te blijven, maar misschien komen er ook een paar bij: de heer Fini bijvoorbeeld, je weet nooit. Het is een dynamisch proces.
Wie de volgende voorzitter van de Commissie ook zal worden, hij heeft de brede instemming van het Parlement nodig. Die brede instemming kan hij in dit Parlement alleen krijgen wanneer hij - of zij, als het een vrouw is - de sociaal-democratische fractie aan zijn of haar zijde vindt. Daarom zou ik de conservatieve collega’s de goede raad willen geven om hier nu niet een verkiezingscampagne te voeren, maar te kiezen voor een inclusieve benadering, gericht op het hele Parlement.
Staat u mij ook een tweede opmerking toe: we bekritiseren hier iedereen die over binnenlandse politieke kwesties van een lidstaat praat. Ik denk aan het vorige voorzitterschap waarmee ik zo mijn eigen ervaringen heb. Ik wil hier echter, zonder verder commentaar te leveren, aantekenen dat iedere afgevaardigde van de post van Commissievoorzitter gebruikt als inzet in de verkiezingscampagne in eigen land. Ik vind dat dit, in het belang van de Europese instellingen, nu eens krachtig van de hand moet worden gewezen.
Ik wil u, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, een vraag stellen die ik uw ambtsvoorganger ook gesteld heb. Ik hoop alleen dat het nu niet nodig is om vervolgens een uitstapje naar de filmindustrie te maken. Wat denkt u, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, te doen om meer vaart te zetten achter de inwerkingtreding van het Europees arrestatiebevel? Ik stel die vraag aan ieder Raadsvoorzitterschap. Wanneer u in uw verklaring zegt, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, dat het proces van Tampere moet worden geëvalueerd, moet u toch erbij zeggen dat het Europees arrestatiebevel weliswaar een essentieel onderdeel is van de afspraken van Tampere maar ondanks de toezeggingen niet per 1 januari in werking is getreden. Nu herhaal ik iets wat ik in de laatste debatten ook al gezegd heb: dit is niet te wijten aan een enkele lidstaat, maar aan vele lidstaten. Daarom wil ik ook u, als fungerend voorzitter van de Raad, vragen deze kwestie nu eindelijk eens serieus te nemen. Als we Tampere willen omzetten, hebben we immers dat Europees arrestatiebevel nodig. Ik zou u dankbaar zijn wanneer u hierop in uw antwoord nog even zou willen terugkomen.
Maaten (ELDR ).
   - Voorzitter, Europa heeft een miserabel jaar achter de rug en de uitdaging is nu om het vertrouwen in de instituties en de afspraken die door die instituties zijn gemaakt, te herstellen. Dat vertrouwen zal ook blijken in de opkomst bij de verkiezingen voor het Europees Parlement in juni.
Eén manier om dat vertrouwen te herstellen is meer transparantie en democratie. We zoeken een nieuwe voorzitter van de Europese Commissie en we zoeken daarvoor een onafhankelijk, krachtdadig persoon met een meerderheid in het nieuwe Europees Parlement achter zich. Ik vraag de voorzitter van de Raad dan ook te overwegen het Europees Parlement te betrekken bij de nominatie van kandidaten, bijvoorbeeld door de politieke families te laten kandideren. In ieder geval: weg met nachtelijke beslissingen in achterkamertjes.
Ten tweede kan het vertrouwen hersteld worden door effectief in te grijpen bij grensoverschrijdende problemen. Dat verwacht de burger van ons. Grote epidemieën zijn daarvan een voorbeeld. Dat SARS bij de vorige epidemiecrisissen aan ons voorbij is gegaan, is meer geluk dan wijsheid. Een nieuwe SARS-epidemie dreigt en ik vraag het voorzitterschap het initiatief te nemen om ervoor te zorgen dat de ministers van Volksgezondheid de Europese Commissie, in casu commissaris Byrne, vergaande bevoegdheden geven om crisisbeheersingsmaatregelen, te nemen zoals uniforme controles op luchthavens, als dat nodig blijkt.
In ieder geval vertrouw ik erop dat dit voorzitterschap het vertrouwen in de instituties kan herstellen en uw geïnspireerde rede van vandaag versterkt dat vertrouwen alleen maar. 
Bodrato (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ook ik ben blij dat, na de meningsverschillen over de hoofdpunten van het Conventievoorstel en de mislukking van de Top van Brussel, het Iers voorzitterschap het als een prioriteit beschouwt de Europeanen weer nader tot elkaar te brengen. Wij moeten voorkomen dat de verkiezingen van juni, in plaats van de Europese gezindheid nieuw elan te geven, de crisis in de Unie nog groter zullen maken.
Het Parlement wil onmiddellijk de constitutionele draad weer oppakken. Wij hebben dan ook waardering voor het feit dat de Intergouvernementele Conferentie opnieuw bijeen zal worden geroepen en pogingen zullen worden gedaan om op transparante wijze te werken aan steeds nauwere banden tussen de instellingen van de Unie en haar burgers. Wij zijn het ook eens met de multilaterale aanpak voor het gemeenschappelijk buitenlands en defensiebeleidbeleid en met het streven naar een serieus partnerschap met de Verenigde Staten, een sterkere rol voor de Verenigde Naties en de hervatting van de onderhandelingen over de internationale handel.
De publieke opinie werpt echter een bezorgde blik op de toekomst. De Voorjaarsraad zal een inventaris opmaken van de bereikte successen, maar het risico bestaat dat het sociaal model wordt afgezwakt zonder dat de Europese Unie de meeste concurrentiekrachtige economie ter wereld is geworden. Daarom moet worden nagedacht over de beslissingen die noodzakelijk zijn om de strategie van Lissabon nieuw leven in te blazen en over de nieuwe financiële vooruitzichten van de Unie, dat wil zeggen over de middelen waarover Europa kan beschikken om het hoofd te bieden aan de zo duidelijk door voorzitter Prodi genoemde uitdagingen. De belangrijkste uitdaging is de uitbreiding van de Unie maar het gaat op langere termijn zeer zeker ook om de toekomst van de jonge generaties op ons continent. 
Van den Berg (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte , pak de Europese mandarijnentaal en -cultuur aan. Burgerorganisaties worden moedeloos van het lezen van formulieren en subsidieaanvragen in mandarijnentaal, , die burgers vervreemdt. Hulde aan het Ierse voorzitterschap dat formulieren, regelingen en teksten wil vereenvoudigen en burgervriendelijk wil maken. De aanval op die mandarijnentaal en - cultuur kan bestaan uit: één, het afschaffen van mandarijnenformulieren en het vervangen van teksten van regelingen door moderne, begrijpelijke en burgervriendelijke tekst. Twee, gebruikmaken van een actienetwerk van nationale maatschappelijke organisaties en nationale parlementariërs als inbreng voor de Ierse conferentie in april om taal en cultuur dichter bij de burger te brengen. Drie, burgers in alle Europese landen de komende maanden via tv-reclames in directe taal duidelijk uitleggen wat de kernboodschap van Europa is: veiligheid op straat, veiligheid in de wereld, bescherming van de natuur, meer democratie en minder bureaucratie. Europa begint bij de burgers in hun eigen regio. Vier, aansluiten bij maatregelen voor deugdelijk bestuur. Het aantal pagina's regelingen terugbrengen van 80.000 naar 50.000 en het aantal soorten besluiten verminderen van 23 naar 6, ten behoeve van een helder, resultaatgericht en democratisch bestuur. De Europese Grondwet heeft daarom de hoogste prioriteit en dan geen .
De regeringsleiders hebben in Brussel gefaald bij de onderhandelingen over de Grondwet. Zonder Grondwet is er geen verdere uitbreiding en geen serieus gesprek over de financiële vooruitzichten mogelijk. En er kan geen sprake zijn van verdere politieke integratie zolang democratische controle door het Europees Parlement ontbreekt. Vijf, aansluiten bij de voorstellen van het Europees Parlement voor een burgertoets van al die EU-voorstellen die we de komende tijd krijgen. Beter via een burgertoets voorkomen dan achteraf genezen. Zes, aansluiten bij het subsidiariteitsvoorstel van het Europees Parlement. Laten we laag houden wat laag kan en kleinschalig wat kleinschalig kan, met het nationale parlement als waakhond.
Ziehier onze voorstellen om een stroperig mandarijnen-Europa aan te pakken ten gunste van een ander, democratisch, Europa. Geachte Ahern, steunt u dit programma en gaat u dat in april doen?
Voor het overige: steun de Europese Commissie om de regels te handhaven bij het Hof, maar ook bij het hervormen van het Groei- en Stabiliteitspact om, naast een harde euro, meer Europese groei te bewerkstelligen. Steun de voorstellen van Wim Kok, steun de voorstellen voor schuldenverlichting gekoppeld aan de millenniumdoelstellingen voor ontwikkelingslanden. Bent u voornemens een initiatief op dat punt te nemen en steunt u een voor Ethiopië en Eritrea, waar opnieuw een oorlog dreigt uit te breken?
De Napels-overeenstemming is een belangrijke stap op weg naar een breed Europees veiligheidsbeleid. Uit alle onderzoeken blijkt dat dit een prioriteit is voor al onze burgers. Zet u daarom schrap om de Grondwet van de Conventie tot stand te brengen. Tien landen erbij en geen Grondwet is een belediging voor de Europese burgers, want zij - en ik vertrouw u ten volle, gezien de manier waarop u uw inzet heeft geformuleerd - moeten in dit Europese jubeljaar centraal staan. 
Salafranca Sánchez-Neyra (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, ik wil het Iers voorzitterschap veel geluk wensen en feliciteren met de slagzin die het heeft uitgekozen: “Europeanen - met vereende krachten”. Dat is wat we zullen moeten doen om de nu bestaande problemen op te lossen.
Het is beslist een goede zaak dat het Iers voorzitterschap zich wil concentreren op de institutionele problematiek. Europa heeft behoefte aan een Grondwet waarin de burgers zich kunnen herkennen. Dat is wat de Europeanen willen.
Het is evident, mijnheer de Voorzitter, dat we de weg moeten terugvinden naar duurzame groei en meer werkgelegenheid. Het Iers voorzitterschap bevindt zich daarvoor in een goede uitgangspositie. Om de doelstellingen van Lissabon te verwezenlijken zal immers het mededingingsvermogen van de Europese Unie moeten worden versterkt. Mijns inziens is het echter ook heel belangrijk dat we een debat gaan voeren over de financiële vooruitzichten. Ik geloof niet dat het voorzitterschap hier iets over heeft gezegd, maar de heer Prodi heeft dat debat vanochtend wel aangekondigd. Een andere probleem waar we aandacht aan zullen moeten besteden is de volkomen gerechtvaardigde beslissing van de Commissie om een procedure te openen bij het Hof van Justitie wegens het besluit van de Ecofin-Raad. De Europese Unie is een rechtsgemeenschap, en dat betekent dat de rechtsvoorschriften door iedereen - groot en klein - moeten worden nageleefd.
We zijn heel tevreden met het oordeel van de fungerend voorzitter over de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid en over de vorderingen die er op dat gebied sinds de Top van Tampere zijn gemaakt. Ik geloof verder dat Ierland zich in een uitstekende positie bevindt om de betrekkingen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten vorm te geven. Het is van groot belang dat we eensgezindheid bereiken op de punten waarover we het tot nu toe oneens zijn.
Ik wil er in dat verband op wijzen - want dit lijkt me heel belangrijk - dat de top van de twee Amerika’s gisteren is afgesloten, zij het dan niet op de best denbare wijze. De fungerend voorzitter dient te weten dat hier een heel belangrijk gebied open wordt gesteld en de Europese Unie daarvan voor de volgende topontmoeting van de staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie en de Latijns-Amerikaanse landen en Mexico een prioriteit moet maken.
Ter afsluiting wil ik nog zeggen dat de heer Schultz tot mij spijt hier niet meer aanwezig is. Voorzitter Poettering heeft heel duidelijk gesteld dat we niet te snel mogen handelen. Verschillende mensen zijn genoemd als kandidaten en dat is ietwat voorbarig. Uiteindelijk zullen de stemmen uitmaken waar de meerderheid ligt. Het is evident dat de Commissievoorzitter in zijn voorstel rekening moet houden met de uitslag van de Europese verkiezingen. Dat heeft het Parlement zo beslist. Onze fractie is zoals bekend het grootst, en het is onze bedoeling dat in de volgende zittingsperiode ook te blijven. 
Goebbels (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, dear , een Iers gezegde luidt: “”.
Geachte Raadsvoorzitter, de Ieren zijn plichtsbewuste Europeanen. Mijn fractie heeft dit kunnen constateren tijdens haar bezoek aan Dublin. U gaat geruisloos maar vastberaden de echte problemen van de Unie aanpakken. Na de clownsstreken en de flauwe grappen van de heer Berlusconi is het geruststellend om mensen aan het roer van Europa te hebben die geen last hebben van een gezwollen ego en die met beide benen op de grond blijven. Helaas is de Europese werkelijkheid wreed: de Unie stagneert, de werkloosheid neemt toe en de Europese ambitie verzandt, van de ontwerpgrondwet tot het proces van Lissabon. De noodzakelijke stabiliteit wordt uitgeroepen tot een orthodoxe leer, terwijl de Verenigde Staten juist weer bergopwaarts gaan dankzij volstrekt onorthodoxe maatregelen. Uw minister Roche heeft het proces van Lissabon vergeleken met een soort kerstboom waaraan de achtereenvolgende voorzitters hun favoriete versieringen hebben opgehangen. Beter kan niet worden geïllustreerd hoe deze grote ambitie uit 2000 is verworden tot een periodiek ritueel.
Het Ierse voorzitterschap stelt voor terug te keren naar de bron. De Voorjaarstop zal zich moeten concentreren op de essentie: groei en werkgelegenheid moeten weer de voornaamste ambities van de Unie worden. Een prangende vraag blijft echter onbeantwoord: waar is het geld? Waar zijn de begrotingen die Europa de middelen moeten verschaffen om zijn ambitie te verwezenlijken?
De begroting van de Unie is miserabel: minder dan 1 procent van het bruto Europees product. In 2003 is de Commissie er niet eens in geslaagd deze dunne kredietenveloppe uit te geven. De Commissie zal voor de financiering van de Unie na 2006 voorstellen om de hele begrotingsmarge te gebruiken die momenteel voorhanden is, ofwel 1,24 procent van het bruto Europees product. Zes landen hebben echter al te kennen gegeven dat ze hun bijdrage niet willen verhogen. Het Europa van de Vijfentwintig zal zich echter niet kunnen ontwikkelen met een minimalistische solidariteit.
Het voorzitterschap zou er goed aan doen nieuwe eigen middelen voor te stellen. Ik denk bijvoorbeeld aan een Europese heffing op de uitstoot van kooldioxide of aan bronbelasting op spaartegoeden, in plaats van het bureaucratische systeem dat in Feira is bedacht. Met een Europese belasting van één cent per liter in Europa verkochte brandstof kunnen de trans-Europese vervoersnetwerken worden bekostigd. Dat zou meer groei creëren en tevens de nationale begrotingen ontlasten. Beleid zonder financiële middelen is als roepen in de woestijn.
Haalt u Europa uit het slop, mijnheer de fungerend voorzitter, toont u aan dat u durft! 

 Wellicht nog een woord aan het adres van de heer Poettering. De Europese Volkspartij wil dat de Commissievoorzitter uit haar gelederen afkomstig is. Alles goed en wel, maar dan moet mijnheer Poettering voor de verkiezingen man en paard noemen. Hij kan toch niet verwachten dat de burgers van Europa een kat in de zak kopen!
Karas (PPE-DE ).
   - Heren voorzitters, dames en heren, er staat u een spannend jaar te wachten: uitbreiding, Grondwet en Voorjaarstop. Ik denk echter dat u nog wat meer te doen hebt. U moet als fungerend voorzitter van de Raad zeer veel richtinggevende besluiten nemen en u moet de werkzaamheden van de Raad opnieuw organiseren. Ik hoop dat u de kerstperiode, de wisseling van het Raadsvoorzitterschap en de jaarwisseling hebt gebruikt voor bezinning, dat u tot inzicht bent gekomen en bereid bent tot een ommekeer, tot het overstappen van een verlammend, intergouvernementeel kern-Europa naar het versterken van het communautair Europa, van het negeren van het Gemeenschapsrecht - ik denk aan het Stabiliteits- en groeipact - naar de actieve omzetting van de regels en besluiten van de Gemeenschap - wij juichen de klacht van de Commissie toe -, van nationalisering van de Europese politiek naar europeanisering van de binnenlandse politiek, van het afschuiven van de schuld op de EU naar bereidheid tot medeverantwoordelijkheid, van het aflopen van het moratorium op embryo-onderzoek naar het bereiken van overeenstemming over de grenzen, van de ontduikings- en vertragingstactiek naar besluitvorming over de voorgestelde richtlijnen - ik denk dan aan de transparantierichtlijn, de richtlijn betreffende overheidsopdrachten voor dienstverlening, de richtlijn betreffende het openbaar overnameverbod, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad -, van de voortzetting van het recente populistische debat over een Statuut van de leden van het Europees Parlement naar een beslissing – u hebt nog dertig uur om te reageren op het verzoek van het Europees Parlement om een termijn te stellen -, van een negatieve stemming die vaak tussen Raad, Commissie en Parlement gecreëerd wordt naar een wijze van argumentatie en voorlichting die dichtbij de burgers staat, optimistisch en eerlijk is en de kansen benut die besloten liggen in de uitbreiding, de Grondwet, de economische groei en de werkgelegenheid, de stabiliteit, de interne markt, de concurrentie en de subsidiariteit! Ik vraag u om aan deze ommekeer en koerswijziging de hoogste prioriteit te geven. 
Napoletano (PSE ).
   - Mijnheer de voorzitter, allereerst wil ik uiting geven aan mijn diepe respect, want uw voorzitterschap wacht een moeilijke taak. Wij weten dat u alle zeilen zult moeten bijzetten om de Intergouvernementele Conferentie, die enkele weken geleden in Brussel nog schipbreuk leed, tot een goed einde te brengen. Daarom willen wij via u een eenvoudige en duidelijke boodschap sturen aan alle Europese regeringen: neemt u de verantwoordelijkheid op u en geeft u Europa nog vóór de komende Europese verkiezingen een Grondwet. Wat wij doen en hoe wij functioneren zijn twee dingen die steeds nauwer met elkaar verband houden, en daarom moet u, in naam van het hoger belang, een oplossing zien te vinden voor de conflicten die ons hebben lamgeslagen.
Het feit dat de Conventie een constitutionele tekst heeft weten op te stellen met een grote meerderheid - die ook is terug te vinden in dit Parlement - toont aan dat de politieke en geografische verschillen geen onoverkomelijk barrière zijn. Bestrijdt u daarmee met man en macht de historisch ongefundeerde tegenstelling tussen nationaal belang en Europa. Dat is namelijk de voedingsbodem voor de conflicten die de fundamentele redenen voor ons samenzijn tot op de wortel kunnen vernietigen.
Ik heb tot slot een vraag, mijnheer de voorzitter. Voorzitter Berlusconi heeft tijdens het debat ter afsluiting van het Italiaans voorzitterschap gezegd dat over 85 punten in de IGC een akkoord was bereikt en dat dankzij de gemaakte afspraken slechts een punt onopgelost is gebleven. Kunt u ons precies zeggen wat het Italiaans voorzitterschap u heeft doorgegeven? Ik vraag u dit omdat het Parlement tot nu toe van de Raad geen antwoord heeft gekregen op die vraag. 
Brok (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, als ik de toespraak van de fungerend voorzitter van de Raad goed gelezen heb, meen ik daarin een programma te herkennen dat ons de mogelijkheid biedt het momentum van de Intergouvernementele Conferentie niet verloren te laten gaan. Ik vind dat we, indien mogelijk, een poging moeten doen om nog voor de Europese verkiezingen tot een beslissing te komen. Het zal erg moeilijk worden om het collectieve bewustzijn met betrekking tot hetgeen door de Conventie en de Intergouvernementele Conferentie tot nu toe is afgesproken maar niet formeel is vastgelegd, tot december van dit jaar vast te houden.
We moeten ons realiseren dat, wanneer er geen Grondwet is, er ook geen Handvest van de grondrechten zal zijn. Dan zullen de burgers bij de Europese verkiezingen niet over de voorzitter van de Commissie kunnen stemmen. Dan zal er geen sprake zijn van verdeling van bevoegdheden in die zin en van betrokkenheid van de nationale parlementen. In plaats daarvan zal er wel buiten het kader van de Europese Unie om een defensie-unie worden gevormd, met alle gevolgen van dien voor de NAVO, voor het transatlantisch bondgenootschap en de toegankelijkheid ervan voor alle Europese lidstaten van de Europese Unie. Ik denk dat we dan eerder bezig zijn om weer een Europa van verschillende bondgenootschappen te creëren en zo langzamerhand uitkomen bij de periode voor 1914. Ik denk dat u, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, daarom een grote verantwoordelijkheid draagt.
Het is belangrijk dat wij, wat de besluitvormingsmechanismen in de Raad betreft, in geen geval boven de van Nice blijven, maar we moeten alle speelruimte die er in de onderhandelingen is, gebruiken om daaronder te blijven. Slagvaardigheid is hier het doorslaggevende element en daarom mag deze kwestie niet tot een ondeugdelijk compromis leiden. Dat moet gekoppeld zijn aan een redelijke balans tussen grote en kleine lidstaten. Ik denk dat de grote landen Spanje en Polen, die zo’n grote betekenis voor de Europese Unie hebben, met de nodige consideratie behandeld worden, maar het moet hun ook duidelijk gemaakt worden dat ze een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid hebben voor het vermogen van de Europese Unie om zich verder te ontwikkelen. Ik vertrouw erop dat u met al uw diplomatieke vaardigheden in staat zult zijn om in deze landen een dienovereenkomstige stemming te creëren.
Thorning-Schmidt (PSE ).
   - Mijnheer de fungerend voorzitter, ik wil graag twee punten aan de orde stellen. Ten eerste is het goed te horen dat de IGC voor u de hoogste prioriteit heeft. Toch ben ik een beetje in de war, want u hebt de Italianen bedankt voor hun goede werk. Uit de pers vernemen wij echter dat u niets prijs hebt gegeven over de mate waarin een akkoord is bereikt. De Italianen kloppen zichzelf op de borst en zeggen dat 95 procent van de punten in kannen en kruiken is. Als dat waar is, vraag ik u toch dringend de desbetreffende aantekeningen in Brussel te gaan zoeken, die 95 procent af te maken en de resterende tijd te gebruiken voor een akkoord over de laatste 5 procent. U mag namelijk niet uit het oog verliezen dat daarvoor niet alleen overleg en verslaglegging in maart nodig zijn, maar ook nauwkeurige termijnen want er moet in mei een nieuwe top bijeen worden geroepen. U moet dus een harde koers varen want anders is er geen schijn van kans dat de IGC voor de verkiezingen wordt afgerond.
Mijn tweede opmerking gaat over het Statuut van de leden. Het lijdt geen twijfel dat er in de komende weken een populistische campagne zal worden gevoerd tegen het Statuut. Het hoofdargument zal het te hoge salaris zijn. Het is ook een hoog salaris maar wij mogen niet vergeten dat er een prijs is betaald voor dat salaris. Dat is namelijk het akkoord over de reiskostenvergoeding. Met het huidig systeem, waar wij grote vraagtekens bij zetten, kunnen de leden jaarlijks tienduizenden euro’s belastingvrij in de zak steken. Wij mogen de band tussen de regels voor de reiskostenvergoeding en het salaris niet uit het oog verliezen. Ik wens u veel succes bij uw inspanningen. 
Cushnahan (PPE-DE ). -
   Mijnheer de Voorzitter, ik wil de fungerend voorzitter van de Raad en zijn regering veel succes wensen bij het Iers voorzitterschap. Ik geef toe dat het Iers voorzitterschap blijk zal moeten geven van grote gevoeligheid als het schot wil brengen in de ontwerpgrondwet, maar toch steun ik de waarschuwing van Commissievoorzitter Prodi, die zei dat bij gebrek aan een akkoord er onvermijdelijk een Europa met twee snelheden zal ontstaan. Als er geen unaniem akkoord over het constitutioneel verdrag mogelijk is, is er maar één alternatief en dat is de verwezenlijking van een Europa met twee snelheden. Anders zou elke eurosceptische lidstaat een vetorecht krijgen.
Een Europa met twee snelheden bestaat al, en wel op twee gebieden: Schengen en de gemeenschappelijke munt. Schengen maakt een volledige implementatie mogelijk in de landen die de Europese Akte hebben ondertekend, met name wanneer het om het vrij verkeer van personen gaat. Het besluit van het Verenigd Koninkrijk en Ierland - waar wij vanwege het Brits standpunt niet onderuit konden - om niet mee te doen, heeft geen stokje kunnen steken voor Schengen.
Ook heeft het besluit van het Verenigd Koninkrijk, Zweden en Denemarken om niet mee te doen aan de gemeenschappelijke munt geen stokje kunnen steken voor de invoering daarvan, die gemeten aan de omvang van de daarmee gepaard gaande technische problemen een enorme prestatie was van de Commissie. De invoering van de munt was een gedenkwaardige, historische ontwikkeling en is de grootste kwantumsprong in de richting van een politieke unie.
Gezien deze ervaringen mogen wij niet terugschrikken voor soortgelijke beslissingen op andere gebieden. Het ergste zou namelijk zijn dat wij lamgeslagen werden en muurvast kwamen te zitten wegens de eurosceptische lidstaten. De droom die de grondleggers van onze Unie 50 jaar geleden koesterden, bracht een vereiste met zich mee: men moest afstand doen van de nationale soevereiniteit om in plaats daarvan de grotere soevereiniteit van het verenigd continent te verkrijgen. De voorgestelde Grondwet is de verwezenlijking van die droom, en in het streven daarnaar moeten wij het, zo nodig, stellen zonder de landen waarin nationalistisch chauvinisme nog steeds hoogtij viert.
Mijnheer de fungerend voorzitter, uw uitdaging is ervoor te zorgen dat het debat over de Grondwet in de komende zes maanden wordt afgesloten. Dit is een moeilijke en bij uitstek historische taak en daarbij wil ik u heel veel succes toe wensen. 
Swoboda (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, , graag wil ik eerst kort iets over Lissabon zeggen voordat ik op het buitenlands beleid inga. U hebt gelijk dat u het proces van Lissabon nieuw leven wilt inblazen en ik wens u daarbij veel succes. Ik vind echter dat we ons tegelijkertijd moeten realiseren dat het niet alleen om economische hervormingen gaat. Het is ook van belang dat we meer energie steken in de opleiding en scholing van mensen. Wanneer we van de werknemers in ons werelddeel meer mobiliteit verwachten, moeten we hun ook een zekere stabiliteit en sociale zekerheid geven. Alleen dan zullen de mensen bereid zijn dit proces van economische modernisering ook vanuit sociaal oogpunt te steunen.
Ik wil echter een paar opmerkingen maken over het buitenlands beleid. Collega van den Berg noemde al de kritieke situatie in Ethiopië en Eritrea. We kunnen ook Kasjmir noemen. Ook daar dient de Europese Unie steun te geven aan iets wat lijkt op een voorzichtige toenadering tussen India en Pakistan. Ik zou echter in het bijzonder op het Midden-Oosten willen ingaan. Ik vind dat er juist onder uw voorzitterschap, , meer gedaan moet worden om ervoor te zorgen dat Europa in het Midden-Oosten gewicht in de schaal legt. Helaas hebben we het afgelopen halfjaar op dit gebied veel laten liggen. In dit verband verzoek ik u nadrukkelijk alles in het werk te stellen om de overeenkomst met Syrië, die nagenoeg rijp is voor ondertekening, alsnog af te ronden. Ik heb gehoord dat de Commissie op dit punt zeer goed werk heeft verricht, maar dat er van de zijde van de Raad of van enkele leden daarvan protest is aangetekend en er een veto is uitgesproken. Wat de overwegingen daarvoor ook mogen zijn, ik vind dat we zo’n overeenkomst met Syrië nodig hebben.Dan kunnen wij namelijk druk uitoefenen op Syrië en erop aandringen dat Syrië met Israël gaat onderhandelen en een vredesproces op gang brengt. Ik acht het van groot belang dat de huidige situatie, waarin er kleine aanwijzingen zijn dat de relatie tussen Israël en Syrië zou kunnen verbeteren, ook daadwerkelijk wordt benut.
Ook in het algemeen geldt echter dat de Europese Unie deze conflicthaard niet gewoon links mag laten liggen. De Europese Unie moet aan beide kanten meer doen om vaart te zetten achter het vredesproces. Kort geleden was er het Akkoord van Genève, dat ook in Israël voor een zekere positieve beroering heeft gezorgd, omdat degenen die voor vrede zijn nu ook een houvast hebben. Tot slot wil ik nog vermelden dat de voormalige Israëlische ambassadeur in Duitsland, Ari Primor, in een groot en vlammend artikel in het weekblad de Europese Unie heeft opgeroepen meer te doen om vrede in Palestina en Israël tot stand te brengen. Ook ik vraag u, , ervoor te zorgen dat de Europese Unie zich in dit belangrijke vredesproces mengt.
Matikainen-Kallström (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, na de Zuid-Europese voorzitterschappen breekt met het Ierse voorzitterschap een nieuwe, liberalere periode aan. De noordelijkste lidstaten zijn oprechte voorstanders van de interne markt en de uitbreiding. Het lijkt er soms op dat hoe verder je van de kernlanden van de Europese Unie verwijdert en naar haar geografische randgebieden gaat, hoe meer daadwerkelijke gemeenschapszin en enthousiasme voor het bouwen aan een gemeenschappelijk Europa je aantreft.
Het bevorderen van de economische groei en het vasthouden aan de agenda van Lissabon zijn de belangrijkste zaken voor het Ierse voorzitterschap. De Europese Unie blijft jaar in jaar uit ver achter bij de Verenigde Staten. Voor dit jaar zijn de groeicijfers van het Amerikaanse BBP een klasse apart: 3,9 procent. De doelstellingen van de agenda van Lissabon glippen uit onze vingers en ik denk dat de hele strategie voor het concurrentievermogen op niets uitloopt. Op communautair niveau zijn alle overeengekomen projecten bijna klaar, maar in de lidstaten is men er nog steeds niet van doordrongen dat de structurele veranderingen uit deze strategie moeten worden doorgevoerd. Het Stabiliteits- en groeipact kraakt in zijn voegen.
Zeer belangrijk is ervoor te zorgen dat de Raad Concurrentievermogen beter werk verricht. Die Raad moet daadkrachtiger worden en in staat zijn een antwoord te geven op de fundamentele vraag wat de impact van elke regelgeving op het concurrentievermogen van de Europese Unie is. Wat is bijvoorbeeld de betekenis van het chemicaliënpakket en de herwaardering van Kyoto voor het concurrentievermogen van de Europese Unie? Bij deze projecten dreigt de Europese Unie zichzelf lelijk in de vingers te snijden en haar concurrentievermogen en welvaart in de waagschaal te stellen.
Misschien was het ooit voor het land van het voorzitterschap moeilijk om vraagstukken te vinden voor behandeling in de Raad Concurrentievermogen, maar nu worden ze op een presenteerblaadje aangeboden. 
Van Orden (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, terecht hebt u benadrukt dat voldaan moet worden aan de verwachtingen van onze bevolking. Ik verzeker u dat de bevolking van Essex en andere oostelijke gebieden van Engeland, die ik hier vertegenwoordig, graag willen dat de Europese Unie zich minder met hun leven bemoeit. Zij willen hun eigen boontjes doppen.
Ons bedrijfsleven wil zijn mededingingsvermogen op de globale markten versterken en niet platgedrukt worden door onnodige bureaucratie en socialistische regulering, die meestal haar oorsprong vindt in Brussel en daarna wordt verguld door onze eigen Labourregering. Zij willen echter vooral een faire zweepslag.
Het enige aspect van de Europese Unie waarvoor enig enthousiasme bestaat, is de interne markt, maar Britse landbouwers en zakenlieden hebben altijd al het vermoeden gehad dat zij de dupe zijn omdat andere lidstaten de regels gewoon aan hun laars lappen. Nu heeft de Commissie dat vermoeden bevestigd met haar aankondiging van maandag jongstleden waaruit blijkt dat Frankrijk, België en Duitsland hekkensluiters zijn als het om de tenuitvoerlegging van de voorschriften inzake de interne markt gaat, en Frankrijk koploper is als het om het aantal beroepen wegens niet-naleving gaat. Ik denk daarbij onmiddellijk aan het langdurig en illegaal verbod op Brits rundvlees.
U zei dat u zich wilt concentreren op de agenda van Lissabon. Om u meer armslag te geven wil ik u een voorstel doen: geeft u er eerst en vooral de voorgestelde Grondwet een flinke schop. Het idee dat de Grondwet van essentieel belang is voor een uitgebreide Unie is een sprookje. Ze is enkel een vehikel voor verdere politieke integratie, en dat willen onze burgers doodeenvoudig niet. Evenmin willen zij dat de Europese Unie zich bemoeid met militaire zaken, de NAVO het leven moeilijk maakt of dubbelwerk verricht, en nieuwe spanning creëert met de transatlantische bondgenoten die voor ons van levensbelang zijn. De werkelijkheid is dat in heel continentaal Europa het mes wordt gezet in de defensiebegroting. Zelfs het voortreffelijke Britse leger is overspannen en onvoldoende uitgerust. De politici van de Europese Unie spelen bureaucratische spelletjes in Brussel, en dat zal de situatie er niet beter op maken.
Tot slot hebt u, mijnheer de fungerend voorzitter, gezegd dat u van plan bent de aandacht toe te spitsen op de praktische aspecten van de mensenrechten, en terecht. Een van de eerste besluiten die u de Raad moet laten nemen betreft de verlenging van de doelgerichte sancties tegen het ZANU-PF-regime in Zimbabwe. Ik vraag u gevolg te geven aan het desbetreffend verzoek van het Parlement. 
Laschet (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, u hebt zich vandaag duidelijk een voorstander betoond van het multilateralisme. U riep op tot versterking van de Verenigde Naties en uitte uw waardering voor het feit dat de secretaris-generaal van de VN eind deze maand een bezoek brengt aan het Europees Parlement. Ik denk dat een Raadsvoorzitter zelden begonnen is met zo’n ondubbelzinnige steunbetuiging aan het multilateralisme en de Verenigde Naties. Ik denk ook dat zelfs de sterkste natie ter wereld niet opgewassen is tegen de uitdagingen waarmee we ons deze weken met grote bezorgdheid bezighouden: internationaal terrorisme, massavernietigingswapens, uiteenvallende staten, drugshandel, mensenhandel. Hiervoor zijn multilaterale oplossingen nodig.
Dit is, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, een extra reden waarom we nu de Grondwet moeten hebben. De Europese Unie is er niet voor toegerust om binnen het systeem van de Verenigde Naties te opereren. We hebben te veel actoren. De Europese Gemeenschap is lid van de FAO en heeft daarin een zetel en een stem. In het buitenlands beleid heeft de Europese Unie tot nu toe geen rechtspersoonlijkheid. We hebben een bureau van de Commissie in New York. We hebben een bureau van de Raad in New York. We hebben de Grondwet nodig zodat de Europese Unie een rechtspersoon wordt en op dit terrein ook echt kan optreden. Dus gezien zowel het buitenlands beleid als de noodzaak om mee te kunnen draaien in het systeem van de Verenigde Naties waarvan de Europese Unie de grootste donor is, moeten wij onze politieke invloed vergroten en onze politieke kracht gemeenschappelijk tot uitdrukking brengen. Daarom is het noodzakelijk dat we heel snel een Grondwet hebben en ik verzoek u dit gezichtspunt in uw beraadslagingen mee te nemen. Als Europa invloed wil hebben, mag het niet versnipperd zijn maar moet het gemeenschappelijk optreden. Uw steunbetuiging aan het multilateralisme is daarvoor een zeer belangrijke voorwaarde. 
Lisi (PPE-DE ).
   - Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, bijna alle collega’s hebben gezegd wat het Parlement van u verwacht. Hopelijk slaagt u erin de buitengewone taak die u werd gegeven - de Intergouvernementele Conferentie en Grondwet - tot een goed einde te brengen. Wij staan aan uw zijde en wensen u het allerbeste!
Naast buitengewone taken hebt u echter ook gewone taken, en daar wilde ik uw aandacht op vestigen. Ik noem ze in telegramstijl. Ten eerste onderzoek, waar ook voorzitter Prodi opnieuw op heeft gehamerd en waar wij eveneens achter staan. Er kleeft echter ook een ethisch aspect aan de financiering van dat onderzoek, en daarover zal de heer Liese zo meteen spreken. Wij willen daar graag een antwoord op van uw kant, maar dan niet in de door de heer Pannella gebruikte stijl van nevelig obscurantisme dat gewoon niet bestaat.
Ik wilde uw aandacht vragen voor twee andere vraagstukken die mij na aan het hart liggen: de veiligheid in het luchtvervoer en de rechten van vliegtuigpassagiers. Helaas was er een ramp nodig, de ramp in Sharm El-Sheikh, om opnieuw vast te stellen dat dit een heel gevoelige zaak is voor de publieke opinie en het noodzakelijk is een dossier te voltooien dat sedert oktober vorig jaar om onverklaarbare redenen in de Raad wordt tegengehouden. Onverklaarbaar is eveneens dat een regelgeving wordt tegengehouden die met overgrote meerderheid door dit Parlement werd aangenomen. Het gaat daarbij om een grotere bescherming van de luchtvaartpassagiers bij instapweigering, annulering en vertraging. Een regering - de Duitse regering - is om onverklaarbare redenen van gedachten veranderd. Die regering is misschien gevoeliger voor de belangen van de dan voor die van de passagiers. Ik weet dat ook uw regering, mijnheer de voorzitter, zich tegen deze regelgeving verzet, maar eigenlijk treft u geen blaam want u bent altijd consequent geweest. Wat mij verbaast is dat men zo maar, te elfder ure, van gedachten verandert.
Ik ben ervan overtuigd dat u als nieuwe voorzitter van de Raad vooruitgang zult weten te maken bij dit dossier en dit zult kunnen afsluiten. Dit is namelijk in het belang van de Europese publieke opinie, en onze burgers zitten daar op te wachten. 
Bowis (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil een ander punt aan de orde stellen voor de . Ik wil inhaken op hetgeen hij zei over veiligheid, met name op het gebied van de gezondheid en het consumentenbeleid.
Ten eerste kijk ik, , uit naar de samenwerking met uw minister Martin bij het vraagstuk van het Europees centrum voor ziektepreventie en -controle. Dit is van cruciaal belang in een tijd waarin wereldwijde ziekten en bioterrorisme dreigen.
Ten tweede kijk ik uit naar de samenwerking met uw voorzitterschap bij de implementatie van de patiëntenmobiliteit. Helaas moeten in het Verenigd Koninkrijk, wegens de mislukking van het gezondheidsbeleid van de Britse regering, honderdduizenden patiënten onaanvaardbaar lang wachten op operaties en behandelingen. Deze maatregel zal hun opnieuw hoop geven op een snelle behandeling.
Ten derde hebt u in uw redevoering gesproken over de mensen in het gebied van Afrika ten zuiden van de Sahara: 30 miljoen mensen zijn besmet met HIV/aids en 291 miljoen leven onder de armoedegrens. Ik herinner u aan de onverbrekelijke band tussen gezondheid en armoede en vraag u dringend meer werk te maken van het gezondheidsbeleid, het waterbeleid en schuldenverlichting.
Ten vierde wil ik u, , als u het goed vindt, meenemen naar ver weg, naar het graafschap Meath, waar zich een klein bureau bevindt: het Voedsel- en Veterinair Bureau. Dit Bureau controleert en inspecteert voedsel, voeders, dierenwelzijn en plantengezondheid in de Europese Unie, in lidstaten en toetredingslanden maar ook elders in de wereld, van Frans Polynesië tot de Falklandeilanden. Dit Bureau is van fundamenteel belang voor de gezondheid en de veiligheid van onze mensen, maar beschikt slechts over 90 inspecteurs die heel de wereldbol moeten bestrijken. Daarom vraag ik het voorzitterschap dit zorgvuldig te bekijken en na te gaan hoe deze afgelegen instantie in Ierland, die echter gevolgen heeft voor heel de EU, efficiënter kan worden gemaakt. 
Liese (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, ik sluit me aan bij al degenen die gezegd hebben dat de belangrijkste taak van het Ierse voorzitterschap is ervoor te zorgen dat een Grondwet wordt aangenomen die zo gering mogelijk afwijkt van het ontwerp van de Conventie.
Volgens mij hadden we in december duidelijk afgesproken dat wij u om een geconsolideerde tekst zouden vragen. Met het oog op zowel de uitbreiding als de verkiezingen, die beide dit jaar plaatsvinden, is het niet goed daaraan te beginnen zonder een duidelijke boodschap over de Grondwet.
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, u noemde het onderzoeksbeleid, dat een heel belangrijk onderwerp is. We moeten op dat vlak meer doen, met name in vergelijking met de Verenigde Staten. Vooral op het terrein van de biotechnologie en de geneeskunde is er sprake van een opzienbarende wanverhouding. Door het Amerikaanse wordt jaarlijks 28 miljard dollar uitgegeven aan geneeskundig en biotechnologisch onderzoek. De EU geeft in het zesde kaderprogramma voor een periode van vier jaar 2,25 miljard euro uit. Zelfs wanneer we alles wat de lidstaten doen daarbij optellen, is dat vele malen minder dan het bedrag van de VS. Dat is de belangrijkste reden waarom jonge medici en onderzoekers nog steeds naar de Verenigde Staten gaan.
We hebben echter ook een duidelijk ethisch kader nodig voor onderzoek. Ik weet dat er ook in uw land, evenals hier in het Europees Parlement, uiteenlopende meningen zijn over de vraag of de Europese Unie bijvoorbeeld onderzoek aan menselijke embryo’s moet steunen. Helaas werd daarover onder Italiaanse voorzitterschap geen overeenstemming bereikt. Ook de opstelling van commissaris Busquin was enigszins onduidelijk. Ik denk dat u nu aan zet bent. U hebt de verantwoordelijkheid om samen met uw minister van Wetenschapsbeleid een oplossing te vinden die voor alle partijen aanvaardbaar is. Deze kwestie mag niet in een comitologieprocedure achter gesloten deuren worden afgehandeld. De Raad draagt hiervoor de politieke verantwoordelijkheid en ik roep u op om die verantwoordelijkheid ook te nemen. 
Arvidsson (PPE-DE ).
   -Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, als Zweedse conservatief heet ik het Ierse voorzitterschap welkom. Over een halfjaar zult u een nieuwe Europese Unie overdragen aan het volgende voorzitterland. Met de uitbreiding tijdens uw voorzitterschap zal het belang van de EU toenemen en zullen haar woorden zwaarder wegen.
Ierland heeft een groot vertrouwen in vredesactiviteiten. U heeft het initiatief genomen en bijgedragen tot een oplossing en een normalisering van het langdurige interne conflict op het Ierse eiland. Ongeacht hetgeen gezegd werd op de laatste top EU-Rusland wil ik nu een beroep op u en het Ierse voorzitterschap doen en u vragen gebruik te maken van het vertrouwen dat u geniet en van de groeiende betekenis van Europa als het gaat om initiatieven voor een echte vredesdialoog tussen de bij de oorlog in Tsjetsjenië betrokken partijen. Deze oorlog is namelijk een haard voor de verspreiding van terrorisme. De strijd is een gruwel voor Rusland maar ook voor Europa, en kan verregaande gevolgen hebben voor de vrede in ons werelddeel.
Mijnheer de Raadsvoorzitter, wat u kunt bereiken voor de vrede en de vrijheid in Europa zal worden gekroond met de oneindige dankbaarheid van de volkeren van de Europese Unie.
Ahern, Bertie,
   Mijnheer de Voorzitter, ik zal zo kort mogelijk proberen te reageren op een aantal vraagstukken. Ik wil allereerst de geachte afgevaardigden bedanken voor hun commentaar op het programma van het Iers voorzitterschap en voor hun beste wensen. Ik heb aandachtig geluisterd naar de meer dan 40 sprekers in dit debat. Ik deel hun mening: dit is voor de Unie een tijd van niet alleen grote uitdagingen maar ook grote kansen, mits de lidstaten en de instellingen samenwerken.
Wat het intern beleid betreft zal ons voorzitterschap zich inzetten voor vooruitgang op een groot aantal fronten. Wij willen een beter leven voor de Europese burgers: dat is, zoals zo velen onder u zeiden, onze taak.
Wij zullen geen moeite sparen om vorderingen te maken op de weg naar een nieuw constitutioneel verdrag, maar daar kom ik aan het eind van mijn redevoering nog op terug. Als wij van mening zijn dat er vooruitzicht is op een akkoord, zullen wij alles in het werk stellen om dit akkoord zo spoedig mogelijk te bereiken. Daarbij zal de steun van het Parlement zeer belangrijk zijn.
Ik wil kort ingaan op hetgeen de sprekers zeiden. Wij heten de nieuwe lidstaten van de Unie welkom. Wij zien er naar uit ons werk samen met voorzitter Prodi voor 1 mei af te sluiten. Ook hopen wij succes te boeken bij het verdere uitbreidingsproces. Wij blijven aandringen op de hervormingen die noodzakelijk zijn om van Europa de meest concurrentiekrachtige economie te maken, een economie met meer en betere banen. Wij zullen ook werken aan een veiliger Europa en ervoor zorgen dat de agenda van de Unie voor vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid ten uitvoer wordt gelegd. Ik ben daar gedetailleerd op in gegaan in mijn openingsspeech.
Ik heb nauwgezet nota genomen van de talrijke opmerkingen van de geachte afgevaardigden, en wil met name mijn Ierse collega’s bedanken voor de belangrijke vraagstukken die zij aan de orde hebben gesteld. Ik ben blij dat het voorzitterschap vandaag de kans heeft gekregen te luisteren naar de problemen en de zorgen. Ik verzeker u dat wij tijdens de werkzaamheden van ons voorzitterschap over dit alles zullen nadenken. Mijn collega, de heer Roche, zal later vandaag spreken over de mensenrechten en dan zal hij ook antwoorden op een aantal vragen in verband met de vandaag aan de orde gestelde punten.
Ik zal nadenken over het advies dat ik aan het begin van talrijke fractieleiders heb gekregen. Ik heb hun opmerkingen nauwkeurig opgetekend, misschien niet in de juiste volgorde en in precies dezelfde bewoordingen, alhoewel ook die ergens zijn opgetekend, maar ik denk wel dat eenieder zijn eigen woorden zal herkennen. Gezegd werd dat wij moeten aandringen op wederzijds respect, het geloof moeten herstellen, solidariteit moeten opbouwen, de waarheid moeten vertellen en eendrachtig moeten handelen. Ik zal mijn uiterste best doen om dat waar te maken.
Ik wilde vandaag alleen duidelijk maken dat dit onze gemeenschappelijke waarden zijn en wij als voorzitterschap daarnaar zullen streven. Dit zijn niet alleen op zich belangrijke waarden, waarden die ten grondslag liggen aan de visie van Europa, maar ook waarden die de Unie nodig heeft om goed te kunnen werken. Misschien kunnen wij niet altijd beantwoorden aan de hoge normen die wij onszelf stellen maar ik kan u wel verzekeren dat respect, geloof, solidariteit, eerlijkheid en eenheid goede waarden zijn en ik zal ze ook zeker herhalen ten overstaan van mijn collega’s die hier over zes maanden het woord zullen voeren.
Ik dank voorzitter Prodi voor de steun die hij het voorzitterschap heeft beloofd. Wat ons betreft kan ik zeggen dat het maandenlange werk van voorzitter Prodi en zijn collega’s ter voorbereiding van het voorzitterschap voor ons zeer belangrijk is geweest. Ik wil hem bij deze gelegenheid hartelijk bedanken.
De heren Barón Crespo en Poettering, en anderen, hebben gesproken over de benoeming van de nieuwe Commissievoorzitter. Ik heb zorgvuldig nota genomen van hun opmerkingen en kan hun verzekeren dat wij de mening van het Parlement in onze oren hebben geknoopt. Dit is pas de veertiende dag van ons voorzitterschap maar één ding kan ik u al op een briefje geven: ik zal geen gebrek hebben aan goed advies, en ik wilde u allen daarvoor bedanken.
De heer Watson herinnerde aan een Ierse schrijver die ooit eens geschreven heeft dat “geschiedenis een nachtmerrie is waaruit wij wakker proberen te worden”. Ik wil een zin over geschiedenis citeren van de Ierse schrijver die recentelijk de Nobelprijs voor literatuur heeft gekregen: Seamus Heaney. In hun samenwerking tijdens het Iers voorzitterschap en in de tijd daarna kunnen het Parlement, de Raad en de Commissie “uitkijken naar tijden waarin hoop en geschiedenis met elkaar rijmen”.
Ik ben het roerend met de heer Watson eens dat het heel belangrijk is het geloof in de Unie en in haar mogelijkheden te herstellen. Wij zullen daarvoor in de komende zes maanden met het Parlement samenwerken.
De heer Bonde had het over de positie van de kleine landen in de Europese Unie. Het is mij een genoegen dat ik hier kan verschijnen op een tijdstip waarop zowel het voorzitterschap van het Parlement als het voorzitterschap van de Raad in handen is van een klein land.
Mijn collega, de heer Collins, zei dat een mislukken van Europa, en een mislukken van de IGC, niet te rechtvaardigen zou zijn. Als wij willen dat de Europese Raad in staat is een akkoord te sluiten over een Grondwet voor Europa, moeten er spijkers met koppen worden geslagen. Wij hebben nu een begin gemaakt met het overlegproces en de evaluatiewerkzaamheden. Ik wil niets liever dan dat de IGC met succes wordt bekroond, en ik wil het Parlement dan ook nogmaals verzekeren dat het Iers voorzitterschap geen moeite zal sparen om het bereiken van een consensus te vergemakkelijken.
Ik wil de heer Paisley bedanken voor zijn oprechte en warme - zij het dan licht voorwaardelijke - woorden van welkom.
Ik heb trouwens slecht nieuws voor hem. Ik heb namelijk de laatste jaren het een en ander van hem geleerd. Ik heb altijd de grootste bewondering voor hem gehad, en daar ook geen geheim van gemaakt die ene keer dat wij elkaar hebben ontmoet. Hij is er heel goed in geslaagd het lidmaatschap van de vergadering in Westminster te combineren met het lidmaatschap van het Europees Parlement en dus zou het ook mij mogelijk moeten zijn om mijn werk thuis te doen en tegelijkertijd hier te zijn om u, zoveel als ik maar kan, uit de problemen te helpen.
Ik heb oprechte bewondering voor de heer Paisley en respecteer zijn mandaat. Het zou niet fair zijn als ik dat niet zou doen. Hij heeft krachtige taal gesproken over de democratie in Europa. Hij zei namelijk dat als wij grondwetten opstellen, wij die aan de mensen moeten voorleggen om ons te vergewissen van een volksmandaat. Hij heeft dat verschillende keren herhaald in zijn bijdrage. Ik kan daar alleen maar op zeggen dat wij dat altijd doen in onze republiek. Dat is misschien ook een van de redenen waarom hij zo dol is op mijn land.
De heer Wurtz en de heer Collins hebben nadrukkelijk gezegd dat de Unie zich actief moet inzetten voor vooruitgang in het Midden-Oosten via de tenuitvoerlegging van de routekaart. Het Parlement kan ervan op aan dat het Iers voorzitterschap dat ook zal doen. De Unie zal gedurende ons voorzitterschap uiting blijven geven aan haar grote bezorgdheid over de bouw van de zogenaamde “veiligheidsmuur”. De Ierse minister van Buitenlandse Zaken zal vanavond in zijn hoedanigheid als fungerend voorzitter besprekingen voeren in het Midden-Oosten.
Ik heb nota genomen van hetgeen de heren Poettering, Watson, Cohn-Bendit en andere zeiden over Tsjetsjenië. Nogmaals, wij zullen ons hierover buigen.
Mij werd gevraagd naar het Europees arrestatiebevel, met name door de heer Schulz. Ik wilde duidelijk maken dat Ierland tijdens zijn voorzitterschap vergaderingen zal organiseren om na te gaan wat de huidige stand van zaken is bij de tenuitvoerlegging van het arrestatiebevel in de Europese Unie en van de daarmee verband houdende vraagstukken. Ierland heeft namelijk samen met zeven andere landen het arrestatiebevel per 1 januari 2004 kunnen invoeren. Wij moeten nu zien hoe wij dit proces kunnen afmaken.
De situatie van de mensenrechten in veel gebieden van Afrika zal voor ons een bron van bezorgdheid blijven en wij zullen hier ononderbroken aandacht aan blijven schenken. Het voorzitterschap zal inderdaad streven naar een groter engagement voor conflictpreventie in Afrika. Conflictpreventie heeft vele aspecten, want er zijn zoveel verschillende oorzaken voor conflicten in Afrika en elders. Het akkoord dat recentelijk is gesloten in de Raad over de Afrikaanse vredesfaciliteit is een belangrijke stap vooruit in de Europese betrokkenheid op dit continent. Wij zullen helpen bij de ontwikkeling van Afrikaanse vermogens voor vredeshandhaving en dit voorzitterschap zal erop aandringen dat de EU snel iets onderneemt voor de tenuitvoerlegging van de door de lidstaten aangegane verplichtingen. Wij willen ervoor zorgen dat de millenniumdoelstellingen kunnen worden bereikt.
Als ik naar de ontwerpagenda van morgen kijk zie ik dat daar de behandeling op staat van een gezamenlijke ontwerpresoluties over de moord op aartsbisschop Courtney, een Ier. Ik dank het Parlement dat het hier aandacht aan besteedt.
Aartsbisschop Courtney heeft in vele landen hard gewerkt, maar in zijn laatste functie als nuntius van de paus in Burundi geloofde hij vast in het vredesproces. Ik ben u dankbaar dat u hier in het Europees Parlement aan hem herinnert.
Een aantal afgevaardigden sprak over het vraagstuk van de schuldenverlichting. Mijns inziens kent u het Iers standpunt hierover al, maar ik zal het nog eens herhalen. Ierland is van mening dat de Europese Unie een zeer gulle donor is geweest wat schuldenverlichting betreft. Wij hebben de Wereldbank meer dan 900 miljoen dollar gegeven voor het . Afgezien daarvan heeft de Commissie beloofd bilaterale schulden te zullen kwijtschelden aan landen die in aanmerking komen voor schuldenverlichting.
Dit is een aanzienlijk succes en wij zullen elke gelegenheid gedurende ons voorzitterschap te baat nemen om schuldenverlichting te bevorderen. Wij hebben een bijzondere positie en dus kunnen wij veel doen.
Ik wil snel overgaan tot het vraagstuk van de mensenrechten, aangezien talrijke afgevaardigden en alle fractievoorzitters daarover hebben gesproken. Zij hebben allen gepleit voor een Europa dat de mensenrechten in het middelpunt van het extern beleid plaatst. Dit pleidooi valt in goede aarde bij het voorzitterschap omdat het voorzitterschap van de daadwerkelijke bevordering van de mensenrechten een centraal doel heeft gemaakt. Wij moeten alles in het werk stellen om vorderingen te maken met onze mensenrechtenagenda via de toepassing van heel de reeks externe beleidsmaatregelen van de Unie. Daaronder valt ook de 60ste zitting van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties in Genève. Zoals ik al zei zal mijn collega Roche later op de dag een verklaring afleggen namens het voorzitterschap.
Een aantal sprekers vroeg mij heel nauwkeurig te zijn ten aanzien van de strategie van Lissabon. Vanwege de economische situatie in Europa en elders in de wereld was het niet mogelijk bij de tenuitvoerlegging van de strategie de vooruitgang te bewerkstellingen die António Guterres vier jaar geleden hoopte te kunnen maken. Elk jaar hebben wij geprobeerd duidelijk te maken om welke problemen het gaat en wat wij in Europa moeten doen. Het Iers voorzitterschap zal zijn uiterste best doen om de verwezenlijking van de hoofddoelstellingen mogelijk te maken, te weten duurzame groei en werkgelegenheid. Dit zijn de twee vraagstukken die wij uit een eerlijk gezegd lange lijst hebben gelicht.
Dat betekent evenwel niet dat wij groei en ontwikkeling ten koste van alles willen bevorderen. Dat zeggen wij niet. Een dergelijke aanpak zou kortzichtig zijn en een averechts effect hebben. Enkelen onder u spraken over sociale inclusie. Hun wil ik zeggen dat dit een van de vraagstukken is die mij na aan het hart liggen en dat wij ook absoluut niet van plan zijn deze op te offeren.
Wij zetten ons in voor beleidsvormen waarmee groei en gebruik van hulpbronnen van elkaar worden losgekoppeld. Ook staan wij vierkant achter het Europees sociaal model. Men heeft mij eraan herinnerd dat het Sociaal Handvest 14 jaar geleden, onder mijn voorzitterschap van de Raad Sociale Zaken, in het leven werd geroepen.
Mijn tweede opmerking gaat over het rapport van Wim Kok. Dat is mijns inziens een uitstekend rapport. Daarin worden vier specifieke gebieden genoemd waarvoor wij ons moeten inzetten. Er vinden momenteel niet alleen in Ierland maar ook elders in Europa talrijke conferenties en seminars plaats. Enkele lidstaten hebben ook tripartiete sociale conferenties met de sociale partners - met de werkgevers en de vakbonden - ingesteld om voort te kunnen borduren op het rapport van Wim Kok. Wij zullen ons best doen voor de tenuitvoerlegging daarvan.
Dan kom ik nu tot mijn slotopmerkingen. Met uitzondering van twee sprekers heeft iedereen het gehad over de IGC. De twee die daar niet naar hebben verwezen, spraken over het Voedsel- en Veterinair Bureau in Meath dat ik heb geopend. Ik neem de opmerkingen daarover zeer ter harte. Voedselveiligheid is tegenwoordig een zeer belangrijk vraagstuk en daarover buigt zich mijn collega, minister Martin.
Alle anderen hebben dus de Europese Conventie ter sprake gebracht. Ik moet toegeven dat volgens een minderheid onder u ik er goed aan zou doen de Conventie onmiddellijk uit mijn hoofd te zetten, maar 95% is het daar niet mee eens. Ik wil niet teveel drukte maken over hetgeen het Iers voorzitterschap kan doen omdat ik het niet alleen kan doen. Ik wil niet gedwongen worden in juli naar het nieuw gekozen Parlement terug te keren om excuses te vragen voor hetgeen niet is bereikt.
Ik zal mijn uiterste best doen om de Grondwet af te ronden. Geen moeite zal mij teveel zijn. Daarbij zal ik mij echter houden aan het mandaat dat ik van de Europese Raad heb ontvangen, hetgeen betekent dat ik overleg moet plegen, een evaluatie moet maken en in maart verslag moet uitbrengen. Als daarvan uitgaande blijkt dat een IGC mogelijk is, zal ik die bijeenroepen. Als echter volgens mij een consensus niet mogelijk is, zal ik geen IGC bijeenroepen. Volgens mij zou namelijk een tweede mislukking alleen maar meer moeilijkheden veroorzaken voor de toekomst. Ik ben er in de grond van mijn hart van overtuigd dat het beter en veiliger is nu, op de korte termijn, vooruitgang te maken. Ik ben wat dat betreft dezelfde mening toegedaan als de Voorzitter van het Parlement en de heer Prodi. Wij hebben de hulp van het Parlement nodig. Wij hebben de hulp nodig van de lidstaten en de Europese Raad als wij de mensen tot andere standpunten willen bewegen.
De feiten zijn heel eenvoudig. Ik heb de leiders op 19 december in Dublin gezegd dat als alle partijen hun huidig standpunt handhaven, ik geen enkele kans heb om deze zaak tot een goed einde te brengen. Ik wil geen land bij name noemen want dat zou niet fair zijn, en bovendien ligt de zaak niet zo eenvoudig.
In tegenstelling tot hetgeen iemand zei, heb ik in mijn openingsspeech niet gezegd dat het Italiaans voorzitterschap weinig nuttig werk zou hebben verricht voor de Top van Brussel. Het is zinloos terug te gaan naar compromissen die niet op tafel lagen. Het werk van de Europese Conventie van afgelopen zomer, waar u allen terecht trots op kunt zijn, en het werk dat na de conclave van Napels was verricht en tegen eind november, begin december werd afgesloten, vormen tezamen het eerste standpunt van het Iers voorzitterschap. Over de andere vraagstukken is nog geen akkoord bereikt en die zullen dus ons uitgangspunt zijn.
Ik vraag het Parlement dringend al het mogelijke te doen en alle mogelijke steun te geven om de mensen ertoe aan te zetten besluiten te nemen: hoe vroeger hoe beter. Mijnheer de Voorzitter, ik wil u en voorzitter Prodi erop attenderen dat er anders niet alleen een nieuw voorzitterschap zal zijn - en dat is geen probleem want voorzitterschappen komen en gaan - maar ook een nieuw Parlement, een nieuwe Commissie en een nieuwe situatie. Veel van de mensen die onderhandeld hebben in de Conventie zullen dan misschien niet meer rondlopen om het proces voort te zetten. Iedereen weet nu duidelijk over welke punten bijna een akkoord is bereikt, maar geen volledig akkoord. Over een jaar echter zal dat niet meer voor iedereen zo duidelijk zijn en dan zal het veel moeilijker zijn om een Grondwet rond te krijgen.
Ik zal mijn best doen, maar ik kan het niet in mijn eentje. Als wij samenwerken - Parlement, Commissie en Iers voorzitterschap - en samen proberen de mensen tot andere gedachten te brengen - nogmaals, hoe vroeger hoe beter - zullen wij onze taak kunnen afmaken. Als wij dat niet doen, zal het een langdurige geschiedenis worden.
Prodi,
    Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de Voorzitter van het Europees Parlement, geachte afgevaardigden, de heer Ahern heeft met zijn redevoering mijn taak veel gemakkelijker gemaakt. De Commissie is het namelijk roerend met het voorzitterschap eens. De ontmoeting van Dublin heeft de grondslag gelegd voor een nauwe samenwerking, en de fundamentele punten die hij uiteen heeft gezet zijn ook de fundamentele punten van de Commissie.
Ik heb maar enkele minuten en daarom zal ik mij beperken tot de politiek belangrijkste aspecten. Ten eerste moet worden aangedrongen op algemene steun voor politiek pluralisme. De opmerkingen over de Verenigde Naties, over de rol die de VN moet vervullen en de dringende oproep tot eerbiediging van de mensenrechten moeten de grondslag vormen voor ons toekomstig werk. Daarover zijn wij het met elkaar eens. Heel belangrijk was eveneens dat met zoveel nadruk werd gewezen op het belang van sterke en goede betrekkingen tussen Europa en de Verenigde Staten. Het is interessant vast te stellen dat heel het Parlement het daarmee eens is en tegelijkertijd aandringt op gelijke waardigheid. Vergeet u echter niet dat gelijke waardigheid niet zomaar uit de lucht komt vallen. Wij zullen pas gelijkwaardig zijn als wij zorgen voor een sterk Europa, voor een Europa dat besluiten kan nemen en in staat is gelijke waardigheid te dragen. Dat is de taak waarvan wij ons samen met het Iers voorzitterschap moeten kwijten.
Wat de uitbreiding betreft kan ik het Parlement bevestigen - en daarmee antwoord ik op de vragen van talrijke afgevaardigden - dat wij geen moment verliezen als het om de benoeming van de nieuwe commissarissen gaat. Ik herhaal, voor eind februari, als ik langs alle hoofdsteden ben geweest en het team van commissarissen volledig heb, zal ik u de namen geven. U weet trouwens heel goed dat deze commissarissen slechts enkele maanden zullen aanblijven omdat ze later benoemd moeten worden. Ik heb echter de staatshoofden en regeringsleiders van de nieuwe landen gevraagd namen voor te stellen van persoonlijkheden die kunnen aanblijven, opdat continuïteit wordt gewaarborgd in de politieke activiteiten. Als de nieuwe landen deze continuïteit garanderen kunnen zij het feit goed maken dat zij nu pas tot de Unie toetreden. Tijdens de hoorzittingen - en hierbij antwoord ik op de vraag van vriend Poettering - zult u kunnen vaststellen dat deze nieuwe commissarissen niet alleen sterke persoonlijkheden zijn maar ook een politiek evenwicht garanderen. Ik kan u verzekeren dat wij tot nu toe uitstekende resultaten hebben bereikt. De regeringen van de betrokken landen zullen mensen naar Europa sturen die bij hen de hoogste politieke verantwoordelijkheden hebben gehad of nog hebben. Ik hoop dat de huidige lidstaten hetzelfde zullen doen als voor hen het ogenblik aanbreekt om nieuwe commissarissen te benoemen. Ik zeg dit omdat de Commissie steeds meer een politiek orgaan wordt en steeds grotere politieke verantwoordelijkheden krijgt.
Wat de Grondwet betreft, moeten wij antwoorden op een algemene roep: Conventie, Conventie, Conventie! Elke poging om een andere koers te varen zal leiden tot schipbreuk, vruchteloos blijven, en mijns inziens is de manier waarop de heer Ahern deze taak op zich heeft genomen optimaal; meer kunnen wij niet verwachten. Dat geeft ons een optimale kans van slagen. Wij weten heel goed, mijnheer de voorzitter, dat geen enkel succes bij voorbaat verzekerd is. Wij weten eveneens dat de situatie moeilijk is, maar als wij de huidige moeilijkheden goed onderzoeken en blijven uitgaan van het belangrijke ontwerp van de Conventie kunnen goede resultaten niet uitblijven.
Ik wil tot slot nog iets zeggen over Lissabon. Ik ga in op het hartstochtelijk appel van mevrouw Doyle. Zij heeft terecht vermanend de vinger opgestoken en gezegd dat er wat Lissabon betreft sprake is van veel woorden maar weinig daden. Helaas heeft zij gelijk. Wij spreken nu al vier jaar over Lissabon, en daarom wil ik nogmaals een appel lanceren: laten wij ons uiterste best doen voor de menselijke hulpbronnen. Wij hebben die nodig, op alle niveaus: in de landen, in het verplicht onderwijs, op de universiteiten en in het onderzoek op Unieniveau. Wij moeten onze krachten bundelen. Wij kunnen de doelstellingen van Lissabon niet bereiken als 400.000 Europese onderzoekers in de Verenigde Staten werken, zoals nu het geval is. Beseft u dat: 400.000 Europese onderzoekers werken in de VS? Als wij de doelstellingen van Lissabon willen bereiken moeten wij in tien jaar tijd ons aantal onderzoekers optrekken tot 700.000. Anders komen wij er nooit.
De meest concurrentiekrachtige samenleving ter wereld komt niet uit de lucht vallen. Dat weet u heel goed. Hier staan wij dan ook voor een grote tegenspraak. Ik heb herhaaldelijk - niet alleen nu maar ook vroeger al - voorgesteld grote laboratoria op te richten. Wij hebben dit ook opgenomen in de financiële vooruitzichten. Wij hebben eveneens gesproken over een voor de coördinatie van speerpuntonderzoek. Anders zullen de gewenste resultaten niet worden bereikt. Wij komen hier absoluut niet onderuit, maar anderzijds kan dit nooit waar worden gemaakt als men ons brieven schrijft over de vermindering van de Europese begroting. Het lijkt wel of men denkt dat het op Europees niveau uitgegeven geld over de balk wordt gesmeten. Weet men niet dat Europees uitgegeven geld extra synergie veroorzaakt en een sterker effect heeft op de ontwikkeling dan nationaal uitgegeven geld?
Als wij deze opvattingen niet ongedaan maken, en daarbij natuurlijk de gebieden eruit kiezen waarop het Europees uitgegeven geld het meeste effect sorteert - en onderzoek is ongetwijfeld het meest efficiënte gebied wat dat betreft - zullen wij nooit een echt groot Europa krijgen.
Dan heb ik tot slot nog een opmerking over het Stabiliteitspact. De heer Cohn-Bendit heeft met zijn krachtige en jeugdige onstuimigheid
- of laten wij zeggen, met zijn krachtige en jeugdige onstuimigheid - een opmerking gemaakt over de toepassing van het Stabiliteitspact en daarbij kritiek geuit op de Commissie vanwege haar beslissing. Ik moet alle afgevaardigden erop wijzen dat dit voor mij een pijnlijk en moeilijk besluit was. Ik weet heel goed dat dergelijke besluiten gevolgen hebben. Ik moest dit besluit echter wel nemen omdat doodeenvoudig de wetten moeten worden geëerbiedigd, ook indien wij daar niet gelukkig mee zijn.
Dat is een principe van de democratie en daarom was het de plicht van de Commissie aan te dringen op de naleving van de wetten. Tegelijkertijd is het echter de plicht van de Commissie de noodzakelijke vernieuwingen voor te bereiden voor de toekomst. Ik ben vaak heel - en soms te - royaal geweest in die richting, maar de ministers van Financiën hebben mij nooit enige ruimte gegeven. Daarom vraag ik u de Commissie te helpen. Laten wij elkaar helpen. Laten wij voorstellen doen die ons in staat stellen het Europees economische beleid daadwerkelijk nieuwe kracht te geven en tot nieuwe ontwikkeling te brengen.
De Voorzitter.
   - Het debat is gesloten.
Ahern, Nuala (Verts/ALE ),
   - Ik wil het voorzitterschap wijzen op het Euratom-Verdrag. Dit Verdrag maakt al sinds 1957 deel uit van de EG. Na vijftig jaar is dit Verdrag, waarin kernenergie wordt gepropageerd, achterhaald. Met een eventueel nieuw constitutioneel verdrag wordt dit echter het feitelijke Verdrag van de EU. Vele burgers zullen dit niet als Europese Grondwet accepteren en als er referenda worden gehouden, zoals in een aantal lidstaten verplicht is, denk ik dat er geen meerderheid zal zijn voor een Grondwet waarin nucleaire technologie wordt gepropageerd.
Ik dank met name de fungerend voorzitter van de Raad, de heer Ahern, voor het feit dat hij zich bij Oostenrijk heeft aangesloten en een nieuwe conventie voor Euratom heeft voorgesteld zodat dit Verdrag kan worden herzien. Ik wens u veel succes, want ik ben ervan overtuigd dat de toekomst van de nieuwe Grondwet hiervan afhangt. Ik betreur het dat de Conventie deze kwestie heeft laten liggen en ik betreur met name dat de afgevaardigde van de Verts/ALE-Fractie, de heer Voggenhuber, hier niets mee gedaan heeft, en zich in plaats daarvan heeft gestort op het grootse concept van een nieuwe Grondwet. Het is echter nog niet te laat: Oostenrijk en Ierland hebben het goede voorbeeld voor de andere lidstaten gegeven. 
Hudghton (Verts/ALE ),
   - Voor de Schotten illustreert het Iers voorzitterschap zeer duidelijk waarom Schotland gebaat zou zijn bij onafhankelijkheid.
Ierland, dat kleiner is dan Schotland, bepaalt de agenda en leidt het Europese besluitvormingsproces, terwijl Schotland niet eens een stem heeft in de Raad.
Onder leiding van Ierland verwelkomen we dadelijk tien nieuwe lidstaten. Vele daarvan zijn kleiner dan Schotland. Deze tien nieuwe lidstaten krijgen het recht op volledige participatie, waaronder stemrecht over het visserijbeleid, terwijl Schotland aan de kant staat.
Ik wens Ierland succes met zijn voorzitterschap en ik kijk uit naar de dag dat een onafhankelijk Schotland de plaats in de wereld heeft die het toekomt: als onafhankelijke staat! 

 - Ik weet niet of Sir Robert Atkins nu zijn gebruikelijke opmerking wenst te maken - waar ik volledig mee zou instemmen - maar zo ja, dan kan dat!
Atkins (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, nu u me het woord geeft - collega’s hebben mij ertoe aangezet - zou ik willen weten wat voor zin een vergadering heeft waarin naar aankondiging om 12 uur gestemd moet worden, maar in werkelijkheid pas om 12.40 gestemd wordt? Het moet toch niet zo moeilijk zijn dit soort zaken goed te regelen. Wilt u dit punt aan het voorzitterschap van het Parlement doorgeven?
De Voorzitter.
   - Dat zal ik doen!

De Voorzitter.
   - Aan de orde is de stemming.
Herzog (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, gezien de complexiteit en het uiterst politieke karakter van het dossier, verzoek ik om een tussen de stemming over alle amendementen en artikelen en de eindstemming. Het reglement staat dit toe. 
De Voorzitter.
   - Wij zullen alle amendementen in stemming brengen en daarna ovegaan tot de andere verslagen. Dan hebt u de tijd om na te denken over de uitslag.
Herzog (GUE/NGL ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik zou de socialisten willen voorstellen hun terminologie aan te passen, want wij moeten coherent zijn met een eerdere stemming over . Ik stel voor te vervangen door Dat strookt met de eerdere stemming en biedt kans op een positieve stem voor de tekst van het constitutioneel verdrag

Herzog (GUE/NGL ),
    Mijnheer de Voorzitter, wat de liberalisering van de drinkwatermarkt betreft, zet de Franse versie ons op het verkeerde spoor. De Franse versie wekt namelijk de indruk dat amendement 48 aandringt op liberalisering van de drinkwatermarkt zonder rekening te houden met de regionale omstandigheden, terwijl de Engelse versie het tegenovergestelde beweert. Ik herinner u eraan dat we eerst in het Engels gewerkt hebben. Zij die tegen de liberalisering van de drinkwatermarkt zijn en tegen amendement 103 moeten dus voor de oorspronkelijke tekst stemmen. Wij moeten eerst gaan stemmen over amendement 103, waarin de liberalisering van de drinkwatermarkt wordt verworpen, en als amendement 103 er niet door komt, moet over de oorspronkelijke paragraaf 48 worden gestemd, waarin in het eerste deel de liberalisering eveneens wordt verworpen. 
De Voorzitter.
   - De diensten hebben de discrepantie opgemerkt en ik bevestig dat de Engelse versie de juiste is.
Langen (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, nu over alle amendementen op paragraaf 51 gestemd is, wil ik graag op amendement 36 terugkomen. Onze fractie heeft gevraagd om stemming in twee onderdelen. U hebt zojuist alleen het eerste deel in stemming gebracht. Mijn verzoek is dus om nog over het tweede deel van amendement 36 te stemmen. Daar hadden wij immers om gevraagd. 
De Voorzitter.
   - De diensten zijn dat aan het uitzoeken, maar ik heb geen verzoek om stemming in onderdelen ontvangen.
 - Dat zal Bono genoegen doen.
Langen (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil nog een keer vragen of u hebt uitgezocht hoe het zit met de stemming in onderdelen over amendement 36. U zou dat nagaan en het ons laten weten. Mijn fractie heeft een verzoek ingediend om amendement 36 in twee onderdelen in stemming te brengen. U hebt alleen het eerste onderdeel in stemming gebracht. Ik wil graag dat ook over het tweede onderdeel gestemd wordt. 
De Voorzitter.
   - Ik heb niet het eerste deel in stemming gebracht, maar heel amendement 36. Ik heb geen verzoek om stemming in onderdelen ontvangen. We hebben gestemd over amendement 36. Iedere fractie heeft één stem, maar de Fractie van de Europese Volkspartij lijkt hier twee stemmen te hebben.
Wij zullen nu een moment wachten met de stemming over de ontwerpresolutie, tenzij er bezwaren zijn.
Provan (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, nu we toch een kleine adempauze schijnen te hebben, zou ik de heer Corbett willen vragen of volgens hem de gevolgde stemprocedure in overeenstemming is met het nieuwe Reglement dat wij hebben opgesteld om de stemming in het Parlement te vereenvoudigen.
Er is en bloc gestemd over de amendementen in het verslag-Nobilia namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid. Nu zijn wij echter bezig met een omstreden en langdurige stemming over een verslag namens de Economische en Monetaire Commissie die volgens mij niet in overeenstemming is met het Reglement. Nu vraagt u ons de definitieve stemming op te schorten. Op grond van welk artikel van het Reglement doet u dit, mijnheer de Voorzitter? 
De Voorzitter.
   - Volgens het Reglement kan de eindstemming worden uitgesteld. Daarom vroeg ik of er bezwaren tegen waren. Ik geef de heer Corbett niet het woord, aangezien ik niet wil dat hij de vergadering vanuit de zaal gaat voorzitten. Natuurlijk hebben we ons aan het Reglement gehouden. Anders zou ik niet zo te werk zijn gegaan.
De Rossa (PSE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, dit verslag is voortgekomen uit een verzoekschrift aan het Europees Parlement dat door 1,9 miljoen burgers van Europa is ondertekend. De organisatie die dit verzoekschrift heeft ingediend, is de Europese Associatie van Dierentuinen en Aquaria. Zij is vandaag op de publieke tribune vertegenwoordigd, en ik wil haar danken voor de inspanningen die zij zich heeft getroost om deze kwestie onder de aandacht van het Parlement te brengen.

Poettering (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, wij willen geen problemen veroorzaken bij de eindstemming over het verslag van collega Herzog, maar ik wil u wel vragen de stemming nu te houden omdat veel collega’s al weggaan.
Cohn-Bendit (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, collega Poettering, ik begrijp dat u honger hebt, maar dit dossier is erg gecompliceerd. Laten wij eerst over de andere amendementen stemmen en dan kan de heer Herzog ons daarna zeggen wat hij te zeggen heeft. Ik vind deze tactiek een parlement onwaardig. Als u problemen heeft, dan …
- Jazeker, zo is het leven! Wij zullen net zolang doorgaan met de discussie totdat hij zijn mening gezegd heeft. Zo gaat dat! Willen jullie niet nog een keer het woord? Toe, vraag nog eens het woord!
De Voorzitter.
   - Collega’s, het Reglement is duidelijk. De rapporteur heeft het recht om uitstel te vragen, tenzij er bezwaren zijn. Het is duidelijk dat er nu bezwaren zijn en ik zal derhalve de rapporteur het woord geven en vervolgens overgaan tot de stemming over de ontwerpresolutie.
Herzog (GUE/NGL ),
    Mijnheer de Voorzitter, ofschoon deze tekst inhoudelijk nog altijd talrijke negatieve punten bevat, zullen wij volgens mij het debat over deze belangrijke kwestie verder helpen als wij wetgeving opstellen, als wij de Commissieprocedure zonder medebeslissing verwerpen en heel duidelijk stelling nemen tegen de liberalisering van een aantal sectoren. Dan introduceren wij een concreet beoordelingstraject, en dus ik stem voor. 

Corrie (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Sandbæk, de rapporteur, heeft ermee ingestemd ‘werkzame’ te veranderen in ‘uitgebuite’, waardoor de tekst als volgt luidt: ‘overwegende dat er ook gezorgd moet worden voor in de prostitutie uitgebuite vrouwen’. 

Bébéar (PPE-DE ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik wilde slechts een mondeling amendement indienen op het amendement van mevrouw Boudjenah en aan het begin het woord “constateert” opnemen: “constateert dat het in 2002 door de G8 aangekondigde actieplan voor Afrika zich nog altijd niet vertaald heeft in concrete daden; verzoekt de G8 en de Europese Unie om snel bij te dragen aan het bijeenbrengen van de benodigde middelen teneinde de doelstellingen van de NEPAD te realiseren”. 

 - Hiermee is de stemming beëindigd.

Bordes, Cauquil en Laguiller (GUE/NGL ),
    Dit verslag heeft tot doel de visserij en de tonijnverwerkende industrie van de Europese Unie te beschermen tegen concurrentie uit andere delen van de wereld. Een discutabele doelstelling, temeer daar de communautaire tonijnvloot reeds de grootste ter wereld is en de wereldwijde visstand aantast, waaronder die van talrijke arme landen.
Bovendien komt de concurrentie vaak van vloten die, ofschoon ze opereren onder de vlag van andere landen, wel degelijk toebehoren aan investeerders uit de Europese Gemeenschap.
Het verslag maakt zich terecht zorgen over het teruglopen van de natuurlijke tonijnvoorraden. De concurrentie - oorzaak van verspillingen en crises in alle sectoren van de economie - heeft namelijk nog desastreuzere gevolgen wanneer het gaat om natuurlijke hulpbronnen die volledig uitgeput raken door ongebreidelde en irrationele concurrentie.
De enige logische conclusie die we uit dit verslag kunnen trekken, is dat het op concurrentie gebaseerde systeem schadelijk is en dat de enige gezonde manier om de natuurlijke hulpbronnen te beheren zou zijn om ze collectief en planmatig te beheren. Dit beheer zou op wereldwijde schaal moeten plaatsvinden en niet als enige doel de bescherming van de Europese productie mogen hebben, want de tonijnvissers hebben de kwalijke gewoonte zich niets aan te trekken van grenzen en territoriale wateren!
Wij hebben ons van stemming onthouden. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
    De communautaire tonijnvloot neemt meer dan 20 procent van de mondiale tonijnvangst voor haar rekening en is een van de voornaamste leveranciers van grondstoffen voor de conservenindustrie. Portugal vertegenwoordigt 6 procent van de communautaire productie aan tonijnconserven, en deze tonijnconserven vertegenwoordigen op hun beurt 40 procent van de nationale visconservenindustrie. Hieruit blijkt hoe belangrijk de tonijnvloot en -industrie is, temeer daar deze activiteit sterk aanwezig is in minder ontwikkelde, perifere regio’s die in hoge mate afhankelijk zijn van de visserijsector. Het concurrentievermogen van deze sector wordt echter aangetast door de invoer van externe conserven in het kader van de bilaterale en multilaterale handelsovereenkomsten. Ook de laatste hervorming van het gemeenschappelijke visserijbeleid van december 2002 heeft bijgedragen aan een verslechtering van de concurrentiepositie.
Daarom steun ik de belangrijkste onderliggende gedachte van het verslag. Ik vind het een goede zaak dat de Commissie wordt verzocht een studie te verrichten naar de situatie van de tonijnbestanden, de tonijnvloot en de tonijnindustrie en op basis daarvan een specifiek actieplan voor de tonijnsector op te stellen, met inbegrip van een algemeen kader voor structurele steun en een plan ter bescherming van de tonijnsector tegen derde landen.
Zoals altijd achten wij het van wezenlijk belang dat er ter ondersteuning van de conservenindustrie consumptiesteun of compensatievergoedingen worden toegekend en dat de geïmporteerde producten aan de nodige controle worden onderworpen. De eisen die aan de communautaire industrie worden gesteld, moeten ook gelden voor producten uit derde landen, vooral wat betreft kwaliteit, hygiëne en gezondheid. 
Malmström, Paulsen en Olle Schmidt (ELDR ),
    Ondanks enkele goede pogingen komt het huidig visserijbeleid er nog steeds op neer dat de EU zich het recht verschaft de natuurlijke hulpbronnen van de arme landen te misbruiken. Dit is een moderne vorm van kolonialisme. Een echte hervorming van het visserijbeleid en een totaal nieuwe houding ten opzichte van de arme landen zijn noodzakelijk. Daarom stemmen wij tegen dit verslag in zijn geheel. 
Patakis (GUE/NGL ),
    Het doel van dit verslag is economische en institutionele steun te verlenen aan een gering aantal grote visserijbedrijven opdat zij hun concurrentievermogen kunnen versterken. De rapporteur rechtvaardigt deze steun met een verwijzing naar de onbetwistbaar hoge voedingswaarde van dit product, zijn economische waarde, de werkgelegenheid, de instandhouding van de visvoorraden, enzovoort.
Deze rechtvaardiging verdoezelt echter het feit dat slechts een heel klein aantal grote visserijbedrijven in de EU betrokken is bij deze activiteiten en dat de ontwikkelde landen de voorraden in heel de wereld leegvissen. Daarvan worden de arme ontwikkelingslanden de dupe, aangezien de internationale visserijovereenkomsten geen gelijkheid garanderen en daarin enkel de rechten van de sterken worden verankerd.
De aanneming van het verslag over de subsidiëring van de vlootmodernisering en over exportsubsidies, douanerechten en technische invoerbarrières is een provocerende poging om steun te geven aan bepaalde ondernemers. Daardoor wordt de internationale arbeidsverdeling nog onbillijker gemaakt, ten nadele van de arme ontwikkelingslanden.
In het verslag wordt terecht duidelijk gemaakt dat de steun voor het uit de vaart halen van grote tonijnboten onproductief en rampzalig is. Daarom wordt voorgesteld deze steun af te schaffen of om te buigen in de richting van vlootmodernisering. Dezelfde steun echter voor het uit de vaart halen van kleine vissersvaartuigen, die voor de kust of op middellange afstand vissen, wordt door de EU beschouwd als structuurmiddelen voor zogenaamd de sanering van de betrokken sectoren. Deze tegenstrijdigheid bevestigt eens te meer dat de overheersende klasse in de EU een klassenbeleid voert ten nadele van de kleine vissers en ten voordele van de grote kapitalistische visvangstbedrijven. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   - Gelet op het feit dat tonijn vanuit commercieel oogpunt de belangrijkste vissoort ter wereld is, feliciteer ik de rapporteur en de Commissie visserij met dit initiatiefverslag over de tonijnvloot en de tonijnconservenindustrie.
Het concurrentievermogen van de communautaire tonijnvloot en de bijbehorende industrie staat sterk onder druk. Het gaat hier om een sector die voor de Europese Unie van grote waarde is aangezien de Europese conservenindustrie voor zo’n 40.000 arbeidsplaatsen zorgt en de tonijnvangst bijna 60 procent van de totale visconservenindustrie vertegenwoordigt. De rapporteur concludeert dan ook dat de lidstaten er alle belang bij hebben dat de Europese Unie beslist om meer voor deze vissoort te doen.
Ik vind het een goede zaak dat de Commissie wordt verzocht een specifiek actieplan en een algemeen kader voor structurele steun aan de tonijnsector op te stellen.
Verder is het belangrijk dat de Europese Unie er in het kader van de regionale visserijorganisaties mede voor zorgt dat de vlootcapaciteit wordt aangepast aan de beschikbare bestanden, zodat de stabiliteit en hernieuwing van de visgronden gewaarborgd blijven. In deze aanpassing dient ook voldoende aandacht te worden besteed aan de strijd tegen overbevissing door illegale vaartuigen die onder een goedkope vlag varen. Eventueel kunnen er, zoals in het verslag wordt aanbevolen, lijsten worden opgesteld met namen van schepen die aan de betreffende voorschriften voldoen en op tonijn mogen vissen en kunnen er commerciële sancties worden opgelegd aan schepen die deze regelgeving met voeten treden. 
Souchet (NI ),
    Het zou de visserij en de tonijnindustrie in Europa eigenlijk voor de wind moeten gaan. Ze beschikken over ondernemende professionals die hun vak verstaan, met name in Frankrijk en Spanje, en leveren een gezond en natuurlijk voedingsproduct waarnaar steeds meer vraag is. Toch wordt het Europese concurrentievermogen verzwakt door toedoen van de Commissie, ofschoon deze zelf pretendeert “het gemeenschappelijk Europees goed” te belichamen.
De strenge en almaar uitdijende bepalingen in de communautaire wetgeving ten aanzien van veiligheid, controle, hygiënische productieomstandigheden, bescherming van het milieu en arbeidsvoorwaarden brengen voor de vloten en de verwerkende industrie in Europa kosten met zich mee die veel hoger liggen dan die van hun concurrenten.
De systematische en algehele liberalisering die de Commissie voorstaat heeft betrekking op zeevis, waarbij de lijst van landen die profiteren van tariefpreferenties voortdurend wordt uitgebreid op grond van een buitengewoon ondoorgrondelijk systeem van herkomstcertificaten, en op tonijnfilet en tonijn uit blik afkomstig uit Thailand, de Filippijnen en Indonesië. “Het toelaten tot de communautaire markt”, zo stelt onze rapporteur, “van buitenlandse producten waarvoor minder strenge eisen gelden en het toezicht ontoereikend is, ondermijnt het concurrentievermogen van de sector”.
Het is tijd deze door de Commissie opgelegde discriminatie van onze markten en onze banen een halt toe te roepen. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   - Deze verordening is gericht op de modernisering van het huidige communautaire wetgevingskader voor detergentia dat dateert van het begin van de jaren zeventig en versnipperd was over een myriade van wetgevingsinstrumenten. Ofschoon de tekst enkele tekortkomingen vertoont en minder ver gaat dan verwacht, bevat hij een reeks positieve voorstellen die de bescherming van het milieu ten goede komt. Met name de controle op de biologische afbreekbaarheid van detergentia en de versterking van de consumentenbescherming dragen mijn absolute goedkeuring weg. De consument moet immers volledige informatie krijgen over de samenstelling van de producten en de lijst van bestanddelen, en de etikettering moet doeltreffend zijn. In die zin steunen wij de amendementen die hier door zeven fracties van het Parlement op het verslag zijn ingediend.
Desondanks betreuren wij het dat er bij de etikettering onvoldoende rekening wordt gehouden met het risico dat detergentia kunnen worden ingeslikt, met name door kinderen. Er wordt immers geen verbod ingevoerd op het gebruik van afbeeldingen die voor verwarring kunnen zorgen. Dat is onder meer het geval met afbeeldingen van fruit.
Ik herinner u eraan dat er achter dit streven naar harmonisatie van de wetgeving altijd andere politieke doelstellingen schuilgaan, of het nu gaat om de versterking van de marktintegratie of het opheffen van obstakels die het vrije goederenverkeer in de weg staan. Deze praktijken roepen bij ons ernstige twijfels op. Ze vormen immers een regelrechte aanslag op het recht van de lidstaten om een doeltreffende wetgeving uit te vaardigen voor fundamentele kwesties zoals de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu en de rechten van de consument, en beperkingen op te leggen aan producten die niet aan deze voorschriften voldoen. 
Meijer (GUE/NGL ),
   .- Negatief in dit voorstel is dat het vooral de belemmeringen voor het vrije verkeer wil wegnemen. Positief is dat lidstaten die voor de bescherming van hun milieu reeds een strengere wetgeving hebben vastgesteld dan deze verordening niet zullen worden gehinderd om die te handhaven. Reden voor een verordening is dat door wassen en schoonmaken aan schoon water niet alleen verontreinigingen worden toegevoegd maar ook bestanddelen van zeep en andere oppervlakteactieve stoffen. Al een groot aantal jaren wordt geprobeerd om te bevorderen dat wasmiddelen geen fosfaten meer bevatten. Met dit voorstel wordt nu ook geprobeerd dierproeven, het toevoegen van moeilijk afbreekbare stoffen, giftige chemische stoffen en stoffen met hormoonontregelende eigenschappen te ontmoedigen. De openbaarmaking van de samenstelling van wasmiddelen is inderdaad een belangrijke stap vooruit. Dat wordt geprobeerd door de fabrikanten te verplichten om de samenstelling aan de overheid te melden en om op de verpakking aan te geven waaruit conserveermiddelen, kleurbeschermingsmiddelen en geurstoffen in werkelijkheid bestaan. Openbaarheid met betrekking tot de schadelijkheid is goed en dient dus veroverd te worden op de Raad, maar een algeheel verbod op schadelijke stoffen zou beter zijn. De voorgestelde aanpassingen van de verordening op de langere termijn kunnen daartoe misschien bijdragen. Aan strengere maatregelen valt niet te ontkomen, ook al spartelen de fabrikanten tegen. 

Ebner (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil alleen opmerken dat ik voor het verslag-De Rossa heb gestemd omdat volgens mij apen en andere exotische diersoorten waardevolle hulpbronnen zijn van onze planeet. Die hulpbronnen moeten door middel van een modern, goed ontwikkeld beleid op het gebied van natuurbehoud en milieubescherming ook voor toekomstige generaties beschermd en behouden worden. Ik vind dat het verslag-De Rossa een uitstekend stuk is dat zal bijdragen aan de instandhouding en de bescherming van bedreigde soorten. Het wijst ook op de noodzaak van de bescherming van dergelijke soorten en maakt de bevolking daarvan bewust.
Het is goed dat amendement 2 is aangenomen. Ik had gehoopt dat ook de twee andere amendementen aangenomen zouden worden. Dat is niet zo, maar we hebben in ieder geval een bruikbare oplossing en daarom heb ik vóór gestemd. 
Bordes, Cauquil en Laguiller (GUE/NGL ),
    Wilde diersoorten beschermen waarvan sommige met uitsterven bedreigd worden: wie zou het daar niet mee eens zijn? Het verslag geeft echter zelf al aan hoe beperkt de daarin genoemde voorstellen zijn. Daarin wordt immers terecht gesteld dat “de jacht en de bedreiging die hiervan uitgaat voor de met uitsterven bedreigde soorten, met name de grote apen, niet los kan worden gezien van ontwikkelingssamenwerking en armoedebestrijding”.
Op dit punt wordt echter geen enkel voorstel gedaan. Hoe kan dat ook als men niet wil tornen aan het bestaande economische en sociale systeem, een systeem dat miljoenen mensen uithongert voor wie het eten van vaak de enige bron van dierlijke eiwitten is, met name in tropische gebieden?
Onder deze omstandigheden zullen de voorgestelde controle- en retorsiemaatregelen in de meeste gevallen totaal geen effect sorteren, met name niet ten aanzien van de georganiseerde bendes die op grote schaal en vaak voor de westerse markt jagen. Alleen enkele hongerige mensen zullen hier de dupe van worden.
Wij hebben ons van stemming over dit verslag onthouden. 
Meijer (GUE/NGL ),
   . - Zonder een door bijna 2 miljoen mensen ondertekende petitie, het bestaan van de Commissie Verzoekschriften en het besluit van een jaar geleden om er een verslag over te maken zou dit onderwerp niet op de agenda gekomen zijn. Het verschijnsel trekt inmiddels in Groot-Brittannië volop aandacht van het publiek, maar daarbuiten nog niet. Toch is het voor de ontwikkelingssamenwerking, de volksgezondheid en het milieu belangrijk dat de kennis hierover in Europa toeneemt en dat er daadwerkelijk beleid wordt gevoerd. De bevolking in de Derde Wereld groeit sterk, terwijl er ook steeds meer mogelijkheden zijn voor handel en verkeer. Vroeger jaagden kleine groepen mensen daar op in het oerwoud levende wilde dieren voor de eigen vleesconsumptie. Tegenwoordig wordt dit vlees van apen, reptielen en slangen niet alleen gegeten door arme plaatselijke bewoners, maar wordt het ook verkocht in Afrikaanse steden en zelfs geëxporteerd naar Europa als delicatesse voor de rijken. Het commercieel jagen op dieren en het kappen van de oerwouden leiden tot een snel uitsterven van diersoorten, waaronder de gorilla's en de chimpansees. Nauwelijks te bestrijden dierziektes zoals Ebola worden verspreid onder mensen. Ontwikkelingssamenwerking vanuit de EU houdt geen rekening met deze verwoesting en ook niet met het milieu in het algemeen. Voorstellen voor ecotoerisme, bescherming, scholing en wetgeving krijgen mijn steun, maar schieten waarschijnlijk nog tekort. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
    Ik heb voor het verslag gestemd, al lijkt de uitdrukking mij enigszins ambigu en kan de jacht zeker niet als enige oorzaak van de afname van het aantal wilde dieren worden beschouwd. In Europa draagt de jacht in vele gevallen zelfs bij aan de bescherming en instandhouding van de soorten.
In wezen verwijst de term of "vlees van wilde dieren" naar een voedingsproduct dat van deze dieren afkomstig is en verhandeld wordt. Met name de situatie van de Afrikaanse mensapen is in dit verband uitermate kritiek.
De gevolgen van de ongecontroleerde handel in bushmeat hebben de laatste tijd over de hele wereld de aandacht getrokken. Als reactie hebben UNEP en UNESCO GrASP opgericht, het Great Apes Survival Project. Er zijn weliswaar vele organisaties die zich met dit probleem bezighouden, maar, zoals de rapporteur terecht signaleert, wordt deze kwestie door de Europese Gemeenschap veronachtzaamd.
Op 12 juli 2000 heeft de Commissie verzoekschriften een verzoekschrift ontvangen over de bescherming van door jacht en illegale handel bedreigde diersoorten in het kader van een campagne tegen de handel in vlees van wilde dieren ().
Samengevat, ik heb voor het verslag gestemd omdat ik het absoluut noodzakelijk vind dat er meer steun wordt verleend aan de ontwikkelingslanden zodat er, met inachtneming van hun tradities en uiteraard ook met de voedselschaarste, strengere...
Sacrédeus (PPE-DE ),
   Ik besloot voor het verslag te stemmen toen het Parlement amendement 2 had aangenomen, waarin “bushmeat” wordt gedefinieerd als vlees van wilde dieren in tropische gebieden.
Als dat niet was gebeurd, zou de ongelukkige situatie zijn ontstaan dat jachtrestricties en dierenbescherming van toepassing zouden zijn op vlees van alle wilde dieren, inclusief Zweedse soorten zoals de eland.
Het Zweedse elandenbestand is stabiel en wordt bovendien bejaagd op zo’n manier dat de soort niet afneemt, laat staan met uitroeiing wordt bedreigd.
De gereguleerde Zweedse elandenjacht en de illegale jacht op apen en andere met uitroeiing bedreigde dieren zijn volstrekt gescheiden werelden.

Berthu (NI ),
    Door het verslag-Herzog aan te nemen heeft het Parlement zojuist enkele uitstekende verklaringen afgelegd over “het primordiale karakter van het subsidiariteitsbeginsel” en over de noodzaak om de keuzevrijheid van lidstaten te waarborgen als het gaat om de taakstelling, de organisatie en de financiering van diensten van algemeen belang op nationaal niveau (zie paragraaf 18).
Tegelijkertijd heeft het verslag echter ruimte gelaten voor Europese regelgeving die, indien ingevoerd, deze subsidiariteit zou aantasten en over enkele jaren wederom aanleiding zou zijn voor protestmanifestaties tegen de Brusselse bemoeizucht.
Zoals ik tijdens het debat al zei, moet ik helaas constateren dat het idee van een Europese kaderregeling indertijd van het Frans voorzitterschap is gekomen. De huidige Franse regering lijkt enigszins tot inkeer te zijn gekomen, en eist weliswaar nog altijd een “transversaal rechtsmiddel”, maar wil dit alleen aanwenden om tot een taakverdeling tussen de lidstaten en de Unie te komen, en afspraken te maken over de toegestane financieringen en de controleprocedures.
Ook dit is nog te veel van het goede, al zal de Commissie wel weer argumenten uit de hoge hoed toveren om zich ermee te bemoeien en alles te willen reguleren. Volgens ons is het voldoende vast te leggen dat de diensten van algemeen belang behoren tot de bevoegdheden van de lidstaten, die besluiten over hun taakstelling, organisatie en afbakening. 
Bordes, Cauquil en Laguiller (GUE/NGL ),
    Ondanks alle concessies die de auteur van het verslag heeft gedaan aan de reactionaire politieke krachten die zich sterk maken voor de privatisering van openbare diensten, lijkt hij nu overvleugeld te worden door precies degenen wier steun hij juist wilde. Het verslag-Herzog, met of zonder amendementen, bezegelt het einde van de openbare diensten, met inbegrip van de naam: vanaf nu heten ze immers “diensten van algemeen belang”.
Wij zijn tegen dit verslag en uiteraard tegen de amendementen die het alleen maar slechter maken. Onderwijs, volksgezondheid, openbaar vervoer, posterijen, telecommunicatie, drinkwatervoorziening, elektriciteit en afvalverwijdering moeten ongeacht de stompzinnige en onmenselijke wetten van de markt openbare diensten blijven, of weer worden, zonder winstoogmerk maar tegemoetkomend aan de behoeften van de samenleving.
Het in het verslag beschreven privatiseringsproces mondt bovendien uit in drastische personeelsinkrimpingen, ofwel een sociale ramp. Onder het mom van harmonisatie tussen de verschillende landen van de Europese Unie leggen de communautaire autoriteiten de basis voor een ernstige sociale regressie. Deze harmonisatie zou echter ook bereikt kunnen worden door de openbare diensten te ontwikkelen en uit te breiden, met name bij de bouw van sociale woningen, mits de Europese instanties en de lidstaten zich door het gemeenschappelijke belang en niet door particuliere belangen lieten leiden.
Daarom hebben wij tegen dit verslag gestemd. 
Carlotti (PSE ),
    Op initiatief van de socialistische en sociaal-democratische familie werd het concept “dienst van algemeen economisch belang” in het Verdrag van Amsterdam (artikel 16) verankerd en uitgeroepen tot een van de grondbeginselen van de Europese Unie.
In het verlengde daarvan hebben de Europese socialisten alles in het werk gesteld om de diensten van algemeen belang, een wezenskenmerk van onze gedeelde waarden en ons Europees maatschappijmodel, te verdedigen en te bevorderen.
Deze zienswijze biedt de Europese burger een aantal democratische en sociale waarborgen: gelijke toegang voor iedereen, voorlichting, raadpleging en participatie van gebruikers en werknemers, kwaliteit en universaliteit, en financiële levensvatbaarheid die niet ten koste gaat van werkgelegenheid en collectieve garanties.
Onze strijd wordt erkend. Onze eisen zijn duidelijk. Wij eisen dat de taakstelling, organisatie en financieringswijze van de diensten van algemeen belang vastgelegd worden in een kaderrichtlijn, een verplichting die het hele Parlement op zich heeft genomen met de goedkeuring van het verslag-Langen in november 2001. Wij willen dat voorafgaand aan elke liberalisering een democratisch en pluralistisch oordeel wordt geveld over de maatschappelijke gevolgen van de vrije concurrentie.
Er is geen tijd te verliezen, gezien de stortvloed aan teksten die aan het Europees Parlement worden voorgelegd om allerlei privatiseringen te versnellen, met name in de sectoren vervoer, posterijen, energie, drinkwatervoorziening en afvalverwerking.
Caudron (GUE/NGL ),
   . - Het verloop van de stemming over de overwegingen, paragrafen en amendementen van het verslag-Herzog is een uitstekende illustratie, haast een spotprent, van de invloed van het liberalisme en de grote markt, en van het primaat daarvan boven ieder ander motief in het huidige Europa.
“Niemand ging er dood aan, maar iedereen was besmet”, zou je, in parafrase op de woorden van Jean de la Fontaine, kunnen zeggen over de grote partijen en politieke krachten van het Europees Parlement.
Voor een grote meerderheid van het Parlement, en dus binnen de Europese instellingen, is de openbare dienstverlening op z’n best handelswaar als alle andere, zoniet een “rem” op de zegening van het geld. Daarom heb ik zonder enige spijt of aarzeling tegen dit verslag gestemd. 
Darras (PSE ),
   . - Als men wil zorgen voor goed functionerende, efficiënte en voor iedereen toegankelijke diensten van algemeen belang - diensten dus die hun rol met betrekking tot de sociale en territoriale cohesie ten volle waarmaken - moet men niet alleen erkennen en laten blijken dat deze diensten van algemeen belang een essentieel doel vormen van het sociaal-economisch beleid van de lidstaten, en dat ze een van de fundamenten zijn van ons Europees samenlevingsmodel, maar ook de grondbeginselen onderschrijven en verdedigen die als basis dienen voor het functioneren van deze diensten van algemeen belang, te weten: algemene toegankelijkheid en betaalbaarheid, continuïteit en kwaliteit.
Als bepaalde amendementen niet worden aangepast, onder andere de amendementen aangaande de kaderrichtlijn, dreigt het gevaar dat die grondbeginselen uit het zicht verdwijnen. De ultraliberale uitwassen van deze sectoriele richtlijnen dreigen dan de norm te gaan worden. Ik wens een dergelijk risico niet te nemen. Aangezien de amendementen over de noodzakelijkheid van een kaderrichtlijn het niet hebben gehaald, heb ik bij de eindstemming tegen de tekst gestemd. 
De Keyser (PSE ),
   . - Het verslag-Herzog was een poging om water en vuur met elkaar te verzoenen, want het is tegelijkertijd een lofzang op de liberalisering en een pleidooi voor de diensten van algemeen belang. Dit heeft geleid tot een kakofonie tijdens de stemming, omdat mensen niet goed wisten of ze hun steun moesten geven aan dit “hybride” product waarin wordt gewezen op het feit “dat liberalisatie niet nadelig voor de universele dienstverlening is geweest”, dat “de liberalisering van de gasmarkt tot nu toe in onvoldoende mate heeft plaatsgevonden”, terwijl ook de mening wordt geuit dat de problemen waarop de liberalisering in bepaalde sectoren is gestuit vragen om een “pluralistische” evaluatie “waarbij het debat niet wordt geschuwd” van het effect op de werkgelegenheid.
Ondanks het feit dat zijn werk was verminkt en dat hij was klemgezet door de ultraliberale krachten binnen het Parlement, meende de rapporteur dat het verslag desalniettemin steun verdiende.
Ik voor mij heb, net als allen die niet ten prooi zijn gevallen aan het syndroom van Stockholm, het hoofd koel gehouden. De geamendeerde tekst is onverdedigbaar en daarom heb ik tegen gestemd. 
Ferreira (PSE ),
   . - Ik heb tegen de resolutie over de diensten van algemeen belang gestemd omdat de beleidsoriëntaties waar een meerderheid van de Europese afgevaardigden voor gestemd hebben, geen objectief beeld geven van de gevolgen van de tot nu toe doorgevoerde liberaliseringen. Bovendien zetten ze de deur wijd open voor liberalisering van andere sectoren.
Het is op dit moment hard nodig - en daar hebben we in het verleden al op aangedrongen - om een serieuze, pluralistische evaluatie te maken van het liberalisatiebeleid, zonder de discussie uit de weg te gaan, en om de bevindingen daarvan openbaar te maken.
We moeten terugkomen op de doorgevoerde liberaliseringen, ook om de aanneming van een kaderrichtlijn het nodige gewicht te geven. Het is overigens de hoogste tijd om bepaalde sectoren definitief uit te sluiten van het concurrentiebeleid dat op communautair niveau de boventoon voert, bijvoorbeeld de gezondheidszorg, het onderwijs en de sociale dienstverlening, inclusief de sociale huisvesting. Tot slot dienen ook de werking van de subsidiariteit en de lokale en territoriale krachten gegarandeerd te worden.
Met deze resolutie worden de Europese diensten van algemeen belang niet bevestigd in hun toegevoegde waarde voor het Europees project noch als middel tot het bereiken van de doelstellingen van territoriale, economische, ecologische en sociale cohesie van de Unie. De diensten van algemeen belang vormen een essentieel onderdeel van ons sociaal model en moeten als zodanig verdedigd en bevorderd worden. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
   - Door de voorstellen die de PPE-DE-Fractie en de ELDR-Fractie hebben gedaan in de Economische en Monetaire Commissie, laat het verslag-Herzog inhoudelijk gezien nogal te wensen over. Ofschoon het in de plenaire vergadering enkele sporadische verbeteringen heeft ondergaan, hebben de amendementen, die overigens vooral op de inhoud betrekking hadden, geen ingrijpende wijzigingen teweeggebracht. Daarom hebben wij het verslag in de eindstemming verworpen. Het eindresultaat is een duidelijk bewijs van het offensief dat de liberale en conservatieve krachten thans in de Europese Unie ontplooien, als vervolg op de bespoediging van de privatiseringen die verankerd zijn in de zogenaamde “strategie van Lissabon” waaraan men in december vorig jaar een “grondwettelijk” karakter wilde verlenen.
Dit verslag getuigt van een fundamenteel vooroordeel tegen de overheidssector en de rol van de staat in de economie. Die vooropgezette mening berust op de valse gedachte dat eigendom synoniem is met goed beheer. Doel is om de meest winstgevende sectoren en de overheidsdiensten over te laten aan de vraatzucht van de grote economische en financiële groepen.
De rapporteur onderschrijft en bevordert het liberaliserings- en privatiseringsproces in diverse basissectoren en minimaliseert de economische en sociale gevolgen van deze ontwikkeling. Met name de kwaliteit van en de toegang tot de openbare dienstverlening en het verlies van arbeidsplaatsen in de betrokken sectoren verdienen in dit verband bijzondere aandacht.
Zoals u weet, is de uitdrukking "diensten van algemeen belang" geen onschuldige term. Het is de bedoeling om het begrip van openbare dienstverlening uit te bannen en zo de verantwoordelijkheid van de overheid te beperken. 
Krivine en Vachetta (GUE/NGL ),
   . - Wij hebben tegen het verslag-Herzog gestemd, daar dit eens te meer heeft aangetoond dat dit Parlement vandaag de dag op geen enkele manier vooruitstrevender is dan de Commissie of de Raad van de Europese Unie. De ultraliberale meerderheid in dit Parlement heeft zich dit verslag toegeëigend om het te maken tot een lofzang op de vernietiging van de openbare dienstverlening. Ik zal slechts een punt noemen uit de twintig artikelen die die kant uit gaan. Zo staat hier bijvoorbeeld: “Het Europees Parlement is ingenomen met de liberalisatie op het terrein van telecommunicatie, postdiensten, vervoer en energie, welke geleid heeft tot modernisatie, onderlinge koppeling en integratie van sectoren, prijsverlagingen door grotere mededinging en tot schepping van bijna een miljoen banen in de gehele Europese Unie”. Nu wil het die ontwikkeling versnellen.
We hebben hier te maken met een leugenachtig dogmatisme dat volledig haaks staat op hetgeen de inwoners van Europa willen. Het is diep treurig dat de rapporteur als belangrijk figuur binnen de Europese socialisten er ondanks alles voor kiest dit verslag ter stemming te brengen, omdat het een kaderrichtlijn over de diensten van algemeen belang in het vooruitzicht stelt. Moeten we dat echter doen op zo’n liberale basis? In deze omstandigheden kan alleen een zo massaal mogelijk protest vanuit de samenleving een positief perspectief bieden tegenover de afbraak van de openbare diensten. 
Lang (NI ),
   . - Dit verslag is een product van je reinste politiek bedrog want, in weerwil van de bedroevende komedie die in dit Parlement gespeeld wordt, zitten rechts en links eigenlijk op één lijn. Beide breken namelijk de openbare diensten af door ze onherroepelijk te onderwerpen aan het communautaire mededingingsrecht, een recht dat - zoals iedereen weet - altijd het instrument is geweest van het blindst denkbare vrijemarktdenken.
De Franse UMP-afgevaardigden hebben, gebonden als ze zijn aan de beslissingen van hun ultraliberale parlementaire fractie, tegen de hogere belangen van Frankrijk gestemd door een tekst goed te keuren waarin in talrijke bepalingen simpelweg het bestaansrecht wordt aangevochten van het Franse model van openbare dienstverlening.
Socialistisch-communistisch links daarentegen heeft vanuit zijn blind streven naar een federaal Europa voortdurend gehamerd op de aanneming van een “kaderrichtlijn” over de openbare diensten. Een dergelijke tekst zou echter onvermijdelijk leiden tot een overheveling van de bevoegdheden van de lidstaten naar de Europese Commissie!
Omdat wij fel gekant zijn tegen de euroglobalistische ideologie (dat voortspruit uit een schandelijk verbond tussen het politiek federalisme en het economisch ultraliberalisme) dat dit verslag heeft voortgebracht, hebben wij, de afgevaardigden van het , als enige Franse leden van dit Parlement duidelijk en consequent blijk gegeven van onze afwijzing van dit nieuwe antinationale en antisociale offensief tegen de openbare diensten. 
Martinez (NI ),
   . - De treinen reden, de vliegtuigen stegen op, de post kwam aan, er werd zorg verleend, de school onderwees, er was licht, en dat alles dankzij de nationale openbare diensten. De Commissie in Brussel wil het allemaal echter privatiseren, in weerwil van het gezond verstand, de feiten en het sociale beleid.
Het gezond verstand delft het onderspit, wanneer men afglijdt van de edele notie van dienstverlening aan de hele bevolking, in naam van het algemeen welzijn en de publieke zaak, naar het armzalige concept van dienstverlening die niet langer belangeloos is, ook al blijft die in het algemeen belang. Men loochent de feiten wanneer men uit marktfundamentalisme weigert te zien dat de geprivatiseerde treinen in Groot-Brittannië ontsporen, dat de elektriciteit in Californië uitvalt, dat de vliegtuigen van particuliere luchtvaartmaatschappijen zoals Flash Airlines neerstorten en dat de Amerikaanse privé-scholen de geest niet scherpen. Het sociale beleid wordt opgeofferd omdat de liberalisering leidt tot een tweedeling in de toegang tot zorg, op de universiteit, in het transport of zelfs voor het drinkwater, met dienstverlening voor de rijken en dienstverlening voor de armen.
En dat alles is opgesteld door Philippe Herzog, de communistische rapporteur die de ondergang inleidt van de sociaal-economische democratie. 
Meijer (GUE/NGL ),
   .- Ik ben voorstander van een Europa dat de economie gaandeweg verder onder democratische controle brengt. Dat vraagt een geheel andere koers dan nu met het Groenboek over diensten van algemeen belang wordt ingeslagen. Daarin wordt Europa nóg neoliberaler. Lidstaten worden, met het Stabiliteitspact als dwangmaatregel op de achtergrond, gedwongen belangrijke delen van hun economie te liberaliseren en te privatiseren. Dat gaat ten koste van democratische zeggenschap en controle over de sociale sector en de publieke sector. Ondanks de erkenning dat bepaalde diensten toegankelijk en betaalbaar moeten zijn voor iedereen, omdat zij een voorwaarde zijn voor maatschappelijke samenhang en solidariteit in de samenleving, is nagenoeg geen deel van de publieke sector heilig. Er worden zelfs openingen geboden om hoger onderwijs, volksgezondheid, sociale diensten en drinkwatervoorziening in private handen te brengen. Ook wordt strikt vastgehouden aan oude sectorale liberaliseringsplannen voor posterijen, gas, elektriciteit en openbaar vervoer. Ten onrechte worden de resultaten van liberaliseringen uit het verleden opgehemeld. De ervaringen in Nederland en andere landen zijn geheel anders. Liberalisering van openbaar vervoer en energie pakken enorm nadelig uit voor de inwoners. In tegenstelling tot de beweringen in het Groenboek worden ze duurder. De dienstverlening wordt slechter en de werkgelegenheid komt op de tocht te staan. Mijn partij staat een geheel andere koers voor dan in dit voorstel wordt beschreven en stemt dus tegen. 
Miller (PSE ),
   - Ik verwelkom dit verslag over het Groenboek over diensten van algemeen belang. Het stelt het Parlement in de gelegenheid de toekomst van publieke diensten in kaart te brengen. Dit moet niet gepaard gaan met ongebreidelde liberalisering, maar met een zorgvuldige beschouwing van wat hieraan vooraf is gegaan en wat wel of niet heeft gewerkt.
Op enkele terreinen verschil ik van mening met mijn collega’s binnen de socialistische fractie. Ik ben van mening dat de publieke radio- en televisieomroepen die een belangrijke rol spelen bij het behouden van de culturele diversiteit en identiteit, van de mededingingsregels moeten worden vrijgesteld.
Hetzelfde zou moeten gelden voor liefdadigheidsinstellingen die openbare diensten leveren.
Het laatste punt dat ik naar voren wil brengen is dat, wanneer de wetgeving weer terugkomt bij het Parlement, deze de volledige steun van het Parlement moet krijgen en dat betekent dus dat er een medebeslissingsprocedure moet komen. 
Pasqua (UEN ),
   . - Ook al is het communautaire mededingingsrecht niet gevrijwaard van kritiek, het verbiedt geenszins het behoud van de openbare diensten. Deze verenigbaarheid is vastgelegd in artikel 295 van het EG-Verdrag, waarin wordt gesteld dat ook bij openbare diensten de concurrentieregels in acht genomen dienen te worden. Overigens, de liberalisering van openbare diensten mag dan de corporatistische protesten hebben gewekt van degenen die altijd willen blijven vasthouden aan de - onder het voorwendsel de openbare dienstverlening te verdedigen zijn zij er alleen maar op uit om hun eigen rechtsprivileges te verdedigen -, maar men komt niet onder de constatering uit dat zij uiteindelijk een factor blijkt van modernisering en grotere concurrentiekracht.
Het echte probleem is gelegen in de verdeling van de bevoegdheden tussen de Unie en de lidstaten. Een “kaderrichtlijn” ter bepaling van “het behoorlijk bestuur op het gebied (...) van diensten van algemeen belang”, een voorstel dat wordt gesteund door de linkse fracties in dit Parlement, is wat dat betreft onaanvaardbaar voor degenen die werkelijk de verdediging van de openbare dienstverlening toegedaan zijn - en die de demagogie uit hun omgeving afwijzen -, namelijk de pleitbezorgers van een Europa van naties. Dit zou immers uiteindelijk uitlopen op een communautarisering van de openbare diensten.
Kernpunt in deze zaak is dat de bevoegdheden voor de organisatie en de werking van de openbare diensten alleen onder de soevereine staten moeten blijven ressorteren. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   - De oprichting en instandhouding van diensten van algemeen belang vormt een van de belangrijkste kenmerken van het “Europees ontwikkelingsmodel”, waarbij in het kader van de markteconomie - of beter gezegd, van de sociale markteconomie - bepaalde fundamentele rechten worden gewaarborgd. Het individu, de burger, is niet alleen een productiefactor of een vrije ondernemer maar bezit ook rechten.
Ik ben het met de rapporteur eens dat er bijzondere aandacht moet worden besteed aan de specifieke situatie van het platteland en de vanuit sociaal oogpunt minder begunstigde regio’s, met name de meest perifere regio’s. Tevens ben ik van oordeel dat sociale diensten van algemeen belang die voorzien in sociale zekerheid en sociale integratie buiten de werkingssfeer van de mededingingsregels gehouden moeten worden.
Ik onderschrijf de gedachte dat de Gemeenschap, in overeenstemming met de Verdragen en het subsidiariteitsbeginsel, een neutrale houding moet aannemen ten aanzien van de keuze van de lidstaten met betrekking tot de eigendom van bedrijven.
De verduidelijking van het begrip diensten van algemeen economisch belang en van de criteria op basis waarvan een onderscheid wordt gemaakt tussen de verschillende soorten diensten van algemeen belang mag niet leiden tot een sterkere centralisering of een kunstmatige harmonisatie. Het komt erop aan de keuzevrijheid te versterken van de overheden die voor de diensten verantwoordelijk zijn.
In het licht van de stemmingen in de plenaire vergadering en gelet op het feit dat de voorstellen voor een kaderrichtlijn er niet door zijn gekomen, heb ik voor het verslag gestemd. 
Skinner (PSE ),
   - Omdat de Britse ervaringen met liberalisering overwegend positief zijn, al zij het dat de consument en de economie er niet in gelijke mate van profiteren, kunnen de leden van de Labourdelegatie in het Europees Parlement zich over het geheel genomen wel vinden in de benadering van de Commissie. De Labourdelegatie is echter van mening dat het universaliteitsbeginsel dient te worden gehanteerd en dat de rechten van de werknemer en andere sociale, ecologische en economische voordelen moeten worden beschermd, zowel op individueel niveau als op collectief niveau. Daarom hebben de Labourafgevaardigden vóór de amendementen gestemd die betrekking hebben op deze terreinen.
De Labourdelegatie vindt dat over deze kwesties per sector besluiten moeten worden genomen en niet door middel van een kaderrichtlijn, zoals de rapporteur voorstelt.
De Labourdelegatie wil de liberalisering niet tegenhouden en wil ook geen afbreuk doen aan de mededingingswet- en regelgeving. Deze is nodig om de interne markt door middel van markthervormingen verder gestalte te geven en om de doelstellingen van Lissabon te halen.
Souchet (NI ),
   . - Als oud-student van de faculteit “Openbare Dienstverlening” aan het in Parijs en als gemeenteraadslid ben ik zeer gehecht aan het behoud van een dicht bij de burger staande openbare dienstverlening. Ik vind dat de beste manier om het begrip van openbare dienstverlening hard te maken niet de opstelling is van een Europese kaderrichtlijn. Die zou inbreuk plegen op de vrijheid van de lidstaten om de taken te bepalen die zij aan de openbare dienstverlening willen toevertrouwen, in overeenstemming met de wensen van hun bevolking. Landen die geen traditie hebben van uitgebreide openbare dienstverlening mogen de landen die een dergelijke traditie wel hebben niet beletten over dergelijke diensten te beschikken wanneer die dat gerechtvaardigd achten.
De onsamenhangende tekst vol tegenstrijdigheden die is voortgekomen uit de stemming over het verslag-Herzog zorgt helaas niet voor opheldering in dit debat. Hoewel er goede dingen in staan - zo wordt er bijvoorbeeld gewezen op “het fundamentele belang van het subsidiariteitsbeginsel, volgens welk de bevoegde autoriteiten van de lidstaten vrij zijn in hun keuze van de taken, organisatie en wijze van financiering van de diensten van algemeen belang” -, wordt tegelijkertijd echter ook de mogelijkheid opengelaten om een uniforme Europese definitie van die diensten op te leggen. Een dergelijke definitie zou de lidstaten van hun regelgevingsbevoegdheid beroven en zou onvermijdelijk het stempel dragen van een meerderheid die niet vertrouwd is met het begrip openbare dienstverlening. Daarom heb ik me onthouden tijdens de stemming over de eindtekst. 
Thorning-Schmidt (PSE ),
   - Ik heb voor het verslag-Herzog over diensten van algemeen belang gestemd alsook voor een aantal amendementen die een kaderrichtlijn op dit gebied beogen.
Hierbij wil ik toch duidelijk stellen dat wij slechts een kaderrichtlijn wensen die het subsidiariteitsbeginsel respecteert en zich beperkt tot de regulering van diensten van algemeen economisch belang. Wij wensen geen regelgeving op het gebied van opleiding, volksgezondheid en diensten van algemeen sociaal belang. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   - Dagelijks sterven er bijna 20.000 personen aan HIV/aids, tuberculose en malaria, om nog maar te zwijgen van de duizenden nieuwe ziektegevallen. Vooral de ontwikkelingslanden zijn hiervan het slachtoffer, en met name de minder geavanceerde landen waar oorlog en armoede gepaard gaan met economisch verval en de ineenstorting van de openbare basisdiensten, waaronder gezondheidszorg.
De harde realiteit is dat “er in de ontwikkelingslanden elk jaar nog steeds miljoenen mensen sterven, terwijl de geneeskunde de meeste van deze ziekten kan voorkomen of genezen”. Dat is de logica van het winstbejag - de handel in ziekten - van de grote farmaceutische multinationals die voornamelijk in de ontwikkelde landen gevestigd zijn. De octrooien op geneesmiddelen en het gebrek aan investeringen in de productie van plaatselijke medicijnen zijn in dit verband enorme obstakels die hoe dan ook uit de weg moeten worden geruimd. De beperkte vorderingen in het kader van de WTO worden echter nog steeds bemoeilijkt door de aanwezigheid van gigantische financiële belangen.
Het communautaire programma waarover wij ons hier vandaag uitspreken, is weliswaar een goed programma, maar het is ontoereikend om deze ziekten te bestrijden. De internationale gemeenschap moet haar inspanningen vooral richten op de versterking van de menselijke, institutionele en infrastructurele capaciteit van de ontwikkelingslanden, zodat de openbare diensten en de basisgezondheidsstelsels hersteld kunnen worden en deze landen zelf medicijnen kunnen produceren. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   - Met het actieprogramma van de Commissie dat bekendstaat als "versnelde actie ter bestrijding van HIV/aids, malaria en tuberculose in het kader van de armoedebestrijding - Onafgehandelde beleidszaken en toekomstige uitdagingen" worden drie basisdoelstellingen nagestreefd: meer doeltreffendheid, een betere toegang tot medicijnen en meer onderzoek en ontwikkeling.
In dit verband onderschrijf ik het voorstel van de rapporteur om octrooihoudende bedrijven aan te zetten tot het verlenen van licenties, zodat andere fabrikanten de producten tegen lagere kosten kunnen produceren. Het is tevens een goede zaak dat er in internationale handelsovereenkomsten clausules worden opgenomen die regeringen kunnen helpen de toegang tot medicijnen uit te breiden en de volksgezondheid te beschermen.
Bovendien moet er dringend een nieuwe impuls worden gegeven aan het onderzoek naar en de ontwikkeling van innoverende, gebruiksvriendelijkere, doeltreffendere en betaalbare medicijnen en instrumenten voor diagnose. Ook de routinezorg voor moeder en kind moet veralgemeend worden. Dat zal ongetwijfeld een daling van het sterftecijfer tot gevolg hebben. Het is tevens van fundamenteel belang dat de Unie haar financiële bijdrage verhoogt. Wij mogen immers niet onverschillig blijven tegenover deze situatie.
Ik heb voor het verslag gestemd omdat ik van oordeel ben dat de ernstige moeilijkheden die voortkomen uit aan armoede gerelateerde ziekten slechts kunnen worden opgelost aan de hand van een reeks beleidsacties en strategieën waarmee wij het probleem in al zijn aspecten kunnen aanpakken. 
Scallon (PPE-DE ),
   - De OESO benadrukt dat investering in de gezondheidszorg een belangrijk middel is voor economische ontwikkeling en dat veel betere resultaten op het gebied van de gezondheidszorg voor de ontwikkelingslanden een voorwaarde zijn om de armoedecyclus te doorbreken. Als we willen dat de gezondheid van de armen verbetert, dient er een “pro-armen” benadering te worden gehanteerd. Een dergelijke benadering beperkt zich niet tot de gezondheidssector maar vereist ook beleid op andere terreinen, op terreinen die een onevenredig grote invloed hebben op de gezondheid en economische veiligheid van de armen, zoals onderwijs, voeding, water en hygiëne.
HIV/Aids, malaria en tuberculose zijn directe oorzaken en gevolgen van armoede, waar vooral vrouwen en kinderen het slachtoffer van zijn. Ik verwelkom de goodwill van de internationale gemeenschap en ik dring er bij onze regeringen op aan het van wederzijds respect getuigend partnerschap te versterken, met name op het gebied van de gezondheidszorg.
Toch onthoud ik me van stemming. De voorgestelde aanpak van het zeer hoge en verder stijgende aantal vrouwen dat besmet wordt met HIV/aids bestaat uit correcte voorlichting en gezondheidszorg op het gebied van seksualiteit en voortplanting zodat vrouwen zich onder andere kunnen beschermen tegen ongewenste zwangerschap. Zwangerschap is geen ziekte: kinderen betekenen rijkdom in ontwikkelingslanden. Er is dus kennelijk nog een agenda volgens welke abortus onder de gezondheidszorg op het gebied van voortplanting valt.
Dit is echter niet het standpunt van de Raad, die heeft duidelijk heeft aangegeven dat abortus GEEN deel uitmaakt van de gezondheidszorg op het gebied van voortplanting. Zolang de Commissie hierover geen helderheid verschaft, kan ik deze meerduidige terminologie niet steunen. 

Bordes, Cauquil en Laguiller (GUE/NGL ),
   . - Wij hebben tegen dit verslag gestemd omdat het blijk geeft van een cynisch paternalisme jegens de landen in Afrika. Hoe halen we het in ons hoofd om bijvoorbeeld te beweren dat die landen “zich de middelen moeten verschaffen om een strategie voor duurzame, rechtvaardige en evenwichtige ontwikkeling uit te voeren, die de weg vrijmaakt voor verwezenlijking van het recht op voedsel, gezondheid, onderwijs en huisvesting en tegemoet komt aan de overige noden van de Afrikaanse bevolking”? Zelfs in de rijke landen in het Westen wordt een belangrijk deel van de bevolking door de overheersende klasse van die rechten beroofd!
Maar afgezien van hetgeen hun eigen bevoorrechte klasse hun ontneemt, moeten de Afrikaanse volkeren nog heel wat meer aftaan aan de industriële en financiële concerns uit de imperialistische landen. Van de slavenhandel via de koloniale plunderingen tot aan het systeem van de wereldbank dat vandaag de dag deze landen laat bloeden: het westerse kapitalisme heeft nooit afgelaten de armoede in dit continent te vergroten.
Nu laat het Europees Parlement, dit parlement van landen waarvan de heersende bovenlaag schuldig is aan de verarming van de landen van Afrika, heel verheven weten dat deze landen zelf de schade zouden moeten repareren die eeuw in eeuw uit bij hen is aangericht! Het is een schande. 
Boudjenah (GUE/NGL ),
   . - Het is een omstreden onderwerp want de bijzonder neoliberale doelstellingen van het Nieuw Partnerschap voor de Ontwikkeling van Afrika (NEPAD) roepen terecht vragen op bij iedereen die de droom koestert dat Afrika zich eindelijk zal kunnen ontwikkelen. Ik kan me dan ook vinden in de kritiek die in het verslag wordt geuit op vooral het gebrek aan democratie in het “maatschappelijk middenveld”, de vakbonden en zelfs de nationale parlementen. Het uitvoeren van een onafhankelijk onderzoek naar de gevolgen van het NEPAD voor de sociale rechten, de voedselveiligheid, de toegang tot grondstoffen en milieubescherming verdient allereerst aanmoediging.
Blijft over dat de verantwoordelijkheden van de EU en de G8 niet mogen worden uitgehold, of het nu gaat om de noodzakelijke kwijtschelding van de schulden - die de begrotingen van Afrikaanse landen in een dramatische en onrechtvaardige wurggreep blijft houden - of om hervorming en uitbreiding van de overheidssteun voor ontwikkelingssamenwerking.
Er wordt geschat dat 64 miljard dollar per jaar nodig is om de doelstellingen van het NEPAD te verwezenlijken. Het wordt tijd dat investeerders hun verantwoordelijkheid nemen. De staatshoofden die het initiatief hebben genomen tot het NEPAD, met veel vertoon ontvangen bij de G8 is één ding, de daad bij het woord voegen is een tweede!
Tot slot zou ook de uitwerking van een wettelijk bindend kader dat voorziet in sancties voor bedrijven die de hand hebben in conflicten, een nuttige bijdrage zijn aan het voorkomen van - vaak bloedige - conflicten. 
Krivine en Vachetta (GUE/NGL ),
   . - Het Nieuw Partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika (NEPAD) mag dan een ontwikkelingsproject zijn dat is uitgedacht en aangenomen door de Afrikaanse staten, het kan niet beschouwd worden als een project dat de betreffende volkeren bevrijding gaat brengen. Daarom is het meer en meer aan kritiek onderhevig - evenals het Akkoord van Cotonou, de WTO en het beleid van structurele aanpassingsprogramma’s van het IMF - van de kant van maatschappelijke organisaties als het Afrikaans Sociaal Forum in Addis Abeba en het Volkerenforum van Siby in Mali in 2003. Het komt namelijk voort uit een neoliberale manier van denken waarvan de reële gevolgen tegengesteld zijn aan de beleden doelstellingen.
Er kan geen sprake van zijn dat men de ontwikkeling zowel op nationaal als op regionaal vlak in eigen handen neemt, terwijl de Consensus van Washington - die is opgelegd aan de huidige Afrikaanse bestuurders om vervolgens aan hen aangepast te worden - de particuliere inbezitneming regelt van het meest winstgevende economische erfgoed door de multinationals. Zo zijn de sociale rechten en vrijheden die de eerste drie decennia van onafhankelijkheid verworven zijn, hard op weg afgebroken te worden via de herziening van de nationale arbeids- en investeringswetgeving. Het is tekenend voor het idee van democratie dat aan dit NEPAD ten grondslag ligt dat de voorvechters ervan wel de multinationals en de G8 hebben geraadpleegd en niet de Afrikaanse bevolking. Daarom kunnen wij niet voor deze resolutie stemmen waarin men alleen maar het gebrek aan raadpleging kritiseert terwijl men aan de schadelijke basisgedachte waardoor het NEPAD geleid wordt, voorbijgaat. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
    Het Nieuw partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika (NEPAD) is een uitermate belangrijk politiek initiatief van vijf Afrikaanse staatshoofden die hiermee een ambitieuze doelstelling nastreven: de "Renaissance van Afrika". In het verslag over dit partnerschap wordt de nadruk gelegd op conflictpreventie, de tenuitvoerlegging van een mechanisme voor ondersteuning van vredesoperaties en bestrijding van corruptie, een noodzakelijke voorwaarde voor behoorlijk bestuur, dat gewaarborgd wordt door het mechanisme voor evaluatie door Afrikaanse collega's (MEPA). Al deze elementen dragen mijn goedkeuring weg.
Ik kan mij ook vinden in het voorstel om de deelname van vertegenwoordigers uit het maatschappelijk middenveld te bevorderen, met inbegrip van mensenrechtenorganisaties. Verder moet er bij de ontwikkelingsprojecten meer rekening worden gehouden met de rol van vrouwen in de Afrikaanse samenleving.
Sommigen vinden dat het NEPAD te veel van bovenaf wordt opgelegd, maar ondanks die kritiek denk ik dat wij het initiatief hoe dan ook moeten blijven steunen. Met onze bijdrage moeten wij de gunstige gevolgen voor mens en maatschappij nog versterken. Wij moeten er mede voor zorgen dat vele honderden mensen verlost worden uit de klauwen van de onderontwikkeling en de ellende en wij moeten actief deelnemen aan de bestrijding van de corruptie en de tirannie die een groot deel van het Afrikaanse continent te gronde richten.
Daarom heb ik voor het verslag gestemd. Dat geeft mij een bijzondere voldoening omdat ik steeds gevochten heb voor een nieuwe kijk op Afrika. Ik heb steeds weer aandacht gevraagd voor dit vergeten continent waarmee wij nauwe banden hebben en waarmee wij broederlijk en solidair moeten samenwerken. 

Gobbo (NI ).
   - Heren voorzitters, collega’s, als burger van de Veneto en dus als erfgenaam van een groot historisch, cultureel en taalkundig erfgoed - ik herinner aan de Republiek Venetië “La Serenissima” - hoop ik dat alle landen van de Europese Unie een decentraliseringsbeleid gaan voeren en nationale bevoegdheden op met name het gebied van onderwijs, cultuur en bescherming van cultuurgoederen gaan overhevelen naar de territoriale autoriteiten. Wij zijn van mening dat wij juist vanwege onze culturele diversiteit en identiteit een krachtig beroep moeten doen op Europa. Europa mag niet alles naar zich toetrekken, maar moet de regionale kenmerken en de identiteit van alle Europese volkeren ruimte bieden. Daarom wil ik erop wijzen hoe noodzakelijk het is dat de vraagstukken in verband met de identiteit worden teruggebracht naar het betrokken gebied en daar worden behandeld. Het omvangrijk cultureel erfgoed dat alle volkeren van dit Europa met elkaar gemeen hebben, moet een voorbeeld zijn van democratie en moet kracht uitstralen, de kracht die ontleend wordt aan diversiteit binnen een gemeenschappelijke Europese identiteit. 
Borghezio (NI ).
   - Zoals in het verslag staat is het noodzakelijk het recht op culturele diversiteit juridisch te definiëren en te verankeren in het volkenrecht. Ook wordt terecht erop gewezen - en dit is zeer belangrijk voor de naar regionale autonomie strevende bewegingen zoals de die wij hier in dit Parlement vertegenwoordigen - dat aandacht moet worden besteed aan de manier waarop minderheden en de taal van minderheden worden behandeld. Daarbij gaat het - ook in de uitgebreide Unie - in eerste instantie om de autochtone talen. Wat de bescherming van minderheidstalen betreft worden de lidstaten terecht gevraagd toe te zien op het behoud van monumenten, architectuur en zelfs voorwerpen van dagelijks gebruik. Deze vormen immers de materiële geschiedenis van deze culturen. Daarom is het noodzakelijk vergaande en allesomvattende beschermingsmaatregelen te treffen voor heel het omvangrijke cultureel erfgoed van de minderheden en hun talen: van hun met uitsterving bedreigde literatuur, kunst, folklore, boeken en manuscripten. In ons Padania hebben wij bijvoorbeeld een enorm cultureel en taalkundig erfgoed. Dat gaat van het Piemontese tot het Veneto, waar zojuist de heer Gobbo over sprak. Dit erfgoed loopt het risico te verdwijnen en daarom is het heel belangrijk te decentraliseren. Dat is ook het beleid dat wordt voorgestaan door de huidige Italiaanse regering. 
O’Toole (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, we willen de culturele verscheidenheid binnen de EU veiligstellen en we propageren pluralistische media. We hebben ons echter onthouden van stemming over de ingediende voorstellen, gewoon omdat we van mening zijn dat ze grotendeels onuitvoerbaar zijn en dat er andere instrumenten kunnen worden aangewend om onze doelstellingen te bereiken.
In grote lijnen zijn we het met de rapporteur eens als het gaat om taalkundige verscheidenheid, de definitie van cultuurgoederen als een publiek goed, de wenselijkheid van publieke omroepen en de onwenselijkheid van mediaconcentratie. De paragrafen 23, 24, 26, 29, 31, 32 en 33 ontkrachten onnodig de conclusies waarmee de UNESCO in 2005 komt, en ze gaan bovendien ten koste van de bewegingsruimte voor culturele kwesties tijdens de onderhandelingen in Cancun. 
Gorostiaga Atxalandabaso (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, evenals de meerderheid van dit Parlement heb ik gestemd vóór het voortreffelijke verslag van mevrouw Prets over deze zeer gevoelige kwestie. Het probleem is dat, wanneer staatloze naties van de Europese Unie, zoals Baskenland, proberen goedgekeurde richtlijnen in te voeren, de Franse en Spaanse autoriteiten een zeer neerbuigende houding aannemen.
Vorige week werden in Bayonne mensen uit een rechtszaal verwijderd en met traangas besproeid omdat ze Baskisch hadden gesproken en het gebruik van de Baskische taal door publieke diensten propageerden. De leden van dit Parlement ontvangen binnenkort uitgebreide informatie over dit betreurenswaardige voorval.
Ik wijs erop dat volgens het standpunt van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, dat aan dit verslag is gehecht, een samenwerkingsbeleid binnen de Europese Unie ‘ondenkbaar is zonder eerbied voor en het bevorderen van de culturele verscheidenheid als integraal deel van de identiteit van de politieke entiteiten en de betrokken gemeenschappen’. 
Cappato (NI ),
    De radicale afgevaardigden hebben tegen gestemd, niet alleen omdat het verslag haaks staat op de liberalisatie van de internationale handel en zich te buiten gaat in cultureel relativisme en protectionisme, maar ook omdat hierin niet de gevaren worden onderkend die gepaard gaan met het werk van nationalisten en voorstanders van de staat, waardoor het cultureel en taalkundig erfgoed kapot zou kunnen worden gemaakt.
De nationale beleidsvormen die inbreuk maken op de taaldiversiteit in het onderwijs van buitenlandse talen - dat wil zeggen de plicht om in feite een enkele buitenlandse taal, het Engels, te onderwijzen - voeren zowel in de EU als in de toetredingslanden de boventoon. De Europese instellingen zelf beperken zich vaak tot één taal of twee talen. In de resolutie komt geen verwijzing voor naar innovatieve oplossingen om tegemoet te komen aan niet-discriminatoire communicatiebehoeften. Zo wordt niet gesproken over het gebruik van neutrale talen, zoals het Esperanto. Evenmin wordt gesproken over de geringe bescherming van de talen van de inheemse volkeren en de immigranten en van de gebarentaal. 
Er worden echter ook concrete voorstellen gedaan, en die hebben ook reeds een zekere instemming gevonden op internationaal vlak. Ik verwijs hier naar het voorstel van de radicale Esperantovereniging voor de instelling van een waarnemingspost voor het taalbeleid. Dit is recentelijk ook aanbevolen door de 32ste Algemene Vergadering van de UNESCO. Men moet namelijk kunnen beschikken over een geactualiseerd overzicht van de taalpraktijken en -wetgevingen en van het gebruik en de erkenning van minderheidstalen, ook binnen de landen. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
    Over het geheel genomen kan ik mij vinden in het initiatiefverslag van de commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport over de instandhouding en het bevorderen van de culturele verscheidenheid, vooral ook omdat er momenteel een nieuwe onderhandelingsronde in het kader van de WTO plaatsvindt.
Bovendien heeft de UNESCO tijdens de Algemene Conferentie van 17 oktober 2003 het initiatief genomen om een voorstel voor een "Conventie over culturele diversiteit" op te stellen. Het is de bedoeling dat er een internationaal juridisch instrument wordt gecreëerd ter bescherming en bevordering van de culturele verscheidenheid. Dit verslag en met name de aanbevelingen aan de lidstaten en de Commissie dragen op positieve wijze bij aan de werkzaamheden van de UNESCO, die moeten leiden tot de consolidatie van de culturele rechten, de ontwikkeling van nationale beleidsacties en de bevordering van de participatie van de betrokken partijen in de internationale samenwerking.
Ik vind het onder meer een goede zaak dat hier nogmaals de nadruk wordt gelegd op het belang van de instandhouding en bevordering van de culturele verscheidenheid en de toegang tot cultuur als instrument om het wederzijds begrip tussen de volkeren in het belang van de vrede te bevorderen, het recht van elke staat om een eigen cultuurbeleid te ontwikkelen en het beginsel - zoals ook door de UNESCO wordt onderstreept - dat cultuur geen "handelswaar" is en derhalve moet worden uitgesloten van elk multilateraal of bilateraal liberaliseringsproces. Ook de bevestiging van de rol van de openbare dienstverlening draagt mijn goedkeuring weg.
Daarom heb ik voor het verslag gestemd. 
Malmström, Paulsen en Olle Schmidt (ELDR ),
    Wij zijn van mening dat de culturele verscheidenheid als een grondrecht erkend moet worden, en steunen daarom het verslag-Prets. De EU is en moet een mozaïek van minderheden en culturen blijven. Voor ons liberalen staat het individu altijd centraal in alle politieke besluiten. Wij vinden het dan ook uiterst belangrijk dat de wetgeving elke staat of groep van staten het legitieme recht toekent om hun eigen cultuurbeleid te bepalen alsook om hun beleid inzake internationale samenwerking en solidariteit op cultureel gebied te versterken. De taalkundige diversiteit binnen de Unie dient ook bewaard te worden.
Wij vinden het geen goed idee de EU bevoegdheid te geven om op cultuur- en mediagebied maatregelen te nemen voor het behoud en de bevordering van de culturele diversiteit. Wij kunnen de ontwikkeling van een juridisch communautair instrument voor de culturele diversiteit dus niet steunen. 
Meijer (GUE/NGL ),
   . - De EU doet veel om een jonge generatie te betrekken bij projecten die een band moeten leggen tussen Europese eenheid en ideeën over vooruitgang. Die projecten kunnen terechtkomen in het grensvlak tussen onderwijs en propaganda. De EU sluist geld naar culturele organisaties die 'de Europese gedachte' uitdragen omdat die een algemeen Europees belang nastreven. Doel daarbij is het scheppen van een meer eenvormige Europese elite. In het ergste geval ontwikkelt de EU zich uiteindelijk tot een machtscentrum waar de macht in handen komt van een over heel Europa verspreide Engelstalige elite, waarbij ieder die deze taal niet van huis uit spreekt of minder goed beheerst wordt achtergesteld in werk, politieke participatie en inspraak. Afwijkende nationale en regionale gebruiken worden dan behandeld als een vorm van achterstand. Daarom is het goed dat nu eindelijk wordt gewerkt aan het verdedigen van de culturele verscheidenheid tegen commercie en centralistisch bestuur. Met rapporteur Prets ben ik het volkomen eens dat culturele diensten en producten, en al helemaal de verscheidenheid van meningsuiting, geen consumptieartikelen zijn die je aan de markt kunt overlaten. Ik steun haar streven om alles wat hierop betrekking heeft uit te sluiten van handelsliberalisering door WTO/GATT en te laten beschermen door een in het kader van de UNESCO te sluiten conventie. 
Patakis (GUE/NGL ),
    Wij kunnen ons achter vrij veel punten uit het onderhavig verslag scharen. Om principiële redenen zijn wij het ermee eens dat het recht van alle volkeren in Europa, en heel de wereld, op culturele zelfbeschikking en culturele diversiteit moet worden verankerd. Het verslag vermeldt terecht enkele van de oorzaken van de huidige culturele nivellering en de commercialisering van de cultuur (druk door de WTO, interne concurrentie tussen de VS en de EU en binnen de EU, onvermogen van de UNESCO om een rol te spelen, enzovoort).
Aangezien wij echter diep geloven in culturele diversiteit en deze voor ons niet alleen een van de laatste bolwerken is voor de verdediging van het historisch bestaan en de voortzetting van de identiteit van de volkeren, maar ook een historische noodzaak is (zoals ook in het verslag wordt erkend), zijn voor ons de voorgestelde maatregelen absoluut ontoereikend. Het probleem kan niet worden opgelost door organisaties als de UNESCO en de Raad van Europa, en zeer zeker niet door de EU. Er is maar een mogelijkheid om deze rampzalige ontwikkeling, die voor de cultuur wordt bekokstoofd, tegen te gaan en een halt toe te roepen en dat is de volkeren zelf te vragen zich hierover te ontfermen. Zij moeten de strijd aanbinden tegen de logica en de praktijken van de marktwetten die worden opgelegd door de kapitalistische mondialisering. Zij moeten de eerbiediging van onze culturele waarden afdwingen.
Daarom hebben de Europese afgevaardigden van de Communistische Partij van Griekenland zich tijdens de stemming over het verslag onthouden. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
    Zoals de rapporteur (en ook de rapporteur voor advies) terecht onderstrepen, "verwachten onze burgers dat het cultureel erfgoed, als gemeenschappelijk erfgoed van de mensheid, in stand wordt gehouden. De instandhouding en bevordering van de culturele verscheidenheid staat garant voor vrede, veiligheid, stabiliteit en ontwikkeling".
Die instandhouding vergt echter concrete acties. De Universele Verklaring over de culturele verscheidenheid van de UNESCO en de Verklaring over de culturele verscheidenheid van de Raad van Europa moeten in deze context worden geplaatst. Beide teksten reiken verder dan de handelsaspecten van educatieve en culturele diensten en cultuurgoederen omdat zij specifieke doelstellingen bevatten zoals de ontwikkeling van een levensvatbare plaatselijke cultuurindustrie en een betere verspreiding van culturele werken over de gehele wereld. Het is absoluut noodzakelijk dat de culturele verscheidenheid geëerbiedigd en beschermd wordt, niet alleen vanuit een collectief bewustzijn, maar vooral ook als een absolute voorwaarde voor duurzame ontwikkeling, in harmonie met de ons omringende wereld die elke nieuwe generatie erft en doorgeeft.
Ik ben van oordeel dat de Unie moet vooruitlopen op de volgende Algemene Conferentie van de UNESCO en op het debat over en de ontwikkeling van nieuwe instrumenten, die een afdoend antwoord bieden op de eisen van een nieuwe wereld waarin Europa vastberaden en op beslissende wijze blijft bijdragen aan de bevordering van de culturele verscheidenheid, de culturele dialoog en het wederzijds begrip en respect. 
Saint-Josse (EDD ),
    Het verslag is niet alleen een uitstekende uiteenzetting over het belang van de culturele verscheidenheid, maar dringt uitdrukkelijk aan op de toepassing van de unanimiteitsregel. Deze is geen blokkerende factor, zoals vaak wordt beweerd, maar veeleer de beste garantie voor de toestemming van de lidstaten en de burgers. Verder ben ik voldaan over het feit dat het verslag niet alleen aandringt op de onontbeerlijke eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel en op het “recht van lidstaten, regio´s en andere nationale entiteiten om het cultureel beleid vast te stellen, uit te voeren en aan te passen”, maar ook benadrukt dat “culturele diensten en producten en onderwijs geen consumptieartikelen zijn... en derhalve een bijzondere status moeten krijgen die rekening houdt met het feit dat de markt niet alles kan regelen, en dat het met name zaak is de verscheidenheid van meningsuitingen en het pluralisme veilig te stellen”. De EDD-CPNT-leden willen niet anders. Wij steunen openbare dienstverlening en wijzen liberalisering van deze sectoren in het kader van het GATS van de hand. Het is betreurenswaardig en verontrustend dat deze richtsnoeren niet zijn toegepast op alle diensten van openbaar belang bij de stemming over het verslag Herzog. Desalniettemin steunen wij zonder voorbehoud de resolutie over het behoud en de bevordering van de culturele verscheidenheid in samenwerking met de UNESCO.
Turco (NI ),
    Ik haak in op de stemverklaring van mijn collega, de heer Cappato, en wijs op het belang van de OVSE, de Organisatie voor de veiligheid en de samenwerking in Europa. De OVSE bevordert de veiligheid op alle mogelijk wijzen behalve via rechtstreeks gewapend ingrijpen. Zij zet zich dus in voor de bevordering van de eerbiediging van de culturele en taalkundige diversiteit. De OVSE maakt daarbij gebruik van twee instellingen: de hoge vertegenwoordiger voor de nationale minderheden en de vertegenwoordiger voor de mediavrijheid. Deze schenken constant aandacht aan taalkwesties. Recentelijk hebben de ministers van Buitenlandse Zaken van de OVSE-landen tijdens hun bijeenkomst van 22 december 2003 in Maastricht, een besluit - besluit 4/03 - aangenomen over tolerantie. In artikel 10 van dat besluit wordt herinnerd aan de hoge commissaris voor de nationale minderheden en aan zijn aanbevelingen met betrekking tot onderwijs en talen, ook voor radio- en televisie-uitzendingen. Ook wordt hierin herinnerd aan de aanbevelingen van de vertegenwoordiger voor de mediavrijheid, die gelezen kunnen worden op de website www.osce.org. Deze vertegenwoordiger heeft in 2002 en 2003 een diepgaande studie verricht naar de media in de veeltalige samenleving, en daarbij een monster van vijf landen onderzocht: Luxemburg, Zwitserland, de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, Moldavië en Servië-Montenegro.
Op 13 en 14 september zal de OVSE in Brussel een conferentie organiseren over racisme en vreemdelingenhaat. Laten wij hopen dat ook dan het vraagstuk van de taaldiversiteit aan de orde zal zijn. 

Bastos (PPE-DE ),
   - Het jaarverslag over gelijke kansen tussen mannen en vrouwen voor 2002 is van wezenlijk belang, gezien de doelstellingen die op dit vlak aan de Europese Unie zijn opgelegd. Toch worden wij hier nog met diverse zwakke punten geconfronteerd.
Als rapporteur voor advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ben ik van oordeel dat het probleem van de gelijke kansen om een tweeledige benadering vraagt: de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling en gelijke beloning enerzijds en doeltreffende van alle beleidsterreinen van de Europese Unie anderzijds. De groei van de participatiegraad onder met name vrouwen houdt rechtstreeks verband met de mogelijkheid om gezin en werk te combineren. Daarom moet in het kader van de werkgelegenheidsstrategie aandacht worden besteed aan de financiering en opzet van opvangfaciliteiten voor kinderen en afhankelijke personen. Andere essentiële punten zijn de toegang tot betaald ouderschapsverlof en de ontwikkeling van ondersteuningsmaatregelen om vrouwen in de gelegenheid te stellen na de opvoeding van hun kinderen naar de arbeidsmarkt terug te keren.
Er moet op diverse terreinen actie worden ondernomen. Ik denk bijvoorbeeld aan sociale zekerheid, scholing, ondernemerschap, de aanwezigheid van vrouwen in leidinggevende functies en de verlenging van het beroepsleven, huiselijk geweld en vrouwenhandel. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
   - In het initiatiefverslag van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen wordt terecht de aandacht gevestigd op enkele punten die verband houden met de kaderstrategie en de werkprogramma’s en jaarverslagen over gelijke kansen voor mannen en vrouwen in de Europese Unie. De doelstellingen van de strategie zijn niet geformuleerd in meetbare termen en in de jaarverslagen worden de beoogde politieke doelstellingen niet getoetst aan een uitvoerige analyse en evaluatie van de huidige situatie.
Met uitzondering van enkele elementen die ik tegenstrijdig vind, kan ik met het verslag instemmen. Met name de kritiek op het gebrek aan samenhang tussen het VN-beleid - dat onder meer is vastgesteld in het actieplatform van Beijing - en het beleid van de Europese Unie inzake gelijke kansen voor mannen en vrouwen lijkt mij bijzonder gefundeerd. Ik ben het tevens met de rapporteur eens dat de informatie over de uitvoering van de verschillende communautaire programma’s sterk te wensen overlaat en ik deel haar ongenoegen over het feit dat het werkprogramma voor 2003 betreffende de prioritaire acties niet meer is dan een reeks eerder geuite intentieverklaringen. Verder ben ik samen met de rapporteur van oordeel dat er aan het einde van de zittingsperiode een verslag moet worden voorgelegd over de uitvoering van het actieplatform van 1995 in de lidstaten. Helaas strookt de nationale realiteit niet met de "goede intenties". Vrouwen zijn als eerste het slachtoffer van de neoliberale aanslag op de arbeidsrechten en andere sociale verworvenheden en rechten die leidt tot werkloosheid en onaanvaardbare loonverschillen. 
Lulling (PPE-DE ),
    - De Europese Commissie moet ons door middel van jaarverslagen informeren over de stand van zaken met betrekking tot de gelijkheid van vrouwen en mannen in de Europese Unie. Vandaag moeten wij onze positie bepalen ten aanzien van het jaarverslag 2002. Dat is een goede oefening die ons in staat stelt te beoordelen hoe het gesteld is met de uitvoering van al die prachtige Europese richtlijnen en programma’s, die vrouwen en mannen gelijke behandeling en gelijke kansen moeten garanderen.
Het is bekend dat voor alle lidstaten en ook voor de kandidaat-lidstaten geldt dat op dit vlak niet alles goud is wat er blinkt. Dat we dat hier aan de kaak behoren te stellen en dat we dat ook moeten doen, staat buiten kijf. Toch bevat deze voor het overige verrassend evenwichtige ontwerpresolutie van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen ook enkele passages die nuancering behoeven. Verschillende collega’s namen aanstoot aan de opmerking dat de lidstaten en kandidaat-lidstaten voor 2010 goede en betaalbare kinderopvang moeten bieden voor minstens 90 procent van de kinderen tussen drie jaar en de leeftijd waarop ze leerplichtig zijn. Hetzelfde geldt voor 33 procent van de kinderen beneden de drie jaar. Zij vroegen zich af of dat wenselijk en ook realistisch, dus betaalbaar is.
Meijer (GUE/NGL ),
   . - Vrouwen in de EU verdienen gemiddeld 84% van het loon van een man en de gemiddelde werkloosheid van vrouwen was in 2001 2,3% hoger dan van mannen. In de toelichting toont de rapporteur vlijmscherp aan dat de vele mooie woorden over gelijke kansen voor vrouwen en mannen in de praktijk tot weinig daden leiden, mede omdat meetbare resultaten ontbreken. Er zijn vooraf geen heldere doelen gesteld en de door de Europese Commissie in de Raamstrategie 2001-2005 opgestelde beoordelingscriteria komen in het jaarverslag 2002 niet terug. Zo wordt niet duidelijk wat er wordt gedaan of nagelaten en wat de resultaten zijn. Bovendien werken Commissie en Raad langs elkaar heen. De Raad heeft onder het Finse voorzitterschap eind 1999 negen indicatoren vastgesteld met betrekking tot vrouwen in verantwoordelijke en besluitvormingsposities. Daaraan zijn vervolgens Franse indicatoren voor de combinatie van gezin en werk, Belgische indicatoren voor ongelijke beloning en Deense indicatoren voor huiselijk geweld tegen vrouwen toegevoegd. Leuk voor de ministers om thuis aan hun achterban te vertellen. In de jaarverslagen is daarover niets terug te vinden en de achterliggende documenten bleven geheim. Het is jammer dat de met algemene stemmen in de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen goedgekeurde ontwerpresolutie slapper is dan de duidelijke toelichting. Ik vrees dat ook er nu weer weinig zal veranderen. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   - Ik hecht uitzonderlijk belang aan de gelijkheid van mannen en vrouwen en ik heb mij altijd verzet tegen discriminatie op grond van geslacht.
Desalniettemin kan ik niet akkoord gaan met het standpunt van de rapporteur. In plaats van te vechten voor gelijkheid pleit zij voor de verplichte invoering van een extremistisch egalitarisme.
Om gelijkheid tussen mannen en vrouwen te waarborgen is het niet nodig dat er op alle posten een identiek aantal mannen en vrouwen aanwezig is. Het is veel belangrijker dat het beginsel van gelijke toegang en gelijke kansen correct wordt toegepast.
Het beoogde egalitarisme heeft een dwingend karakter en het dient de gelijkheidsgedachte alleen maar in schijn. Het zal de reële vertegenwoordiging van mannen en vrouwen slechts bij toeval weerspiegelen.
Anderzijds ben ik van oordeel dat vele verzoeken van de rapporteur krachtens het Gemeenschapsrecht niet door de instellingen van de Unie kunnen worden ingewilligd omdat ze onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen.
Ondanks alles onderschrijf ik enkele opmerkingen die in het kader van dit initiatiefverslag geformuleerd worden en die overigens niet alleen betrekking hebben op het probleem van de gelijkheid van mannen en vrouwen. Ik steun met name de kritiek op het gebrek aan transparantie van de beslissingen van de Raad, aangezien het Parlement en de burgers zich daardoor geen duidelijk beeld kunnen vormen van de werkzaamheden en de besluitvorming van deze instelling.
Ik heb tegen het verslag gestemd. 
De Voorzitter.
   - Hiermee zijn de stemverklaringen beëindigd.

(1)

De Voorzitter.
   - Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereidingen met het oog op de 60e zitting van de commissie Rechten van de Mens van de Verenigde Naties.
Roche,
   - Mijnheer de Voorzitter, als voormalig mensenrechtenmedewerker van de Verenigde Naties en zeker als voormalig voorzitter van de Ierse Commissie voor Gerechtigheid en Vrede ben ik bijzonder blij dat mijn eerste toespraak voor dit Parlement gaat over de voorbereidingen van de Europese Unie op de komende zitting van de VN-Commissie mensenrechten. De conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 10 december 2002 bevatten concrete aanbevelingen over hoe de Raad en het Europees Parlement nauwer kunnen samenwerken om het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie open en transparant te maken. De Raad zet zich ervoor in deze aanbevelingen in praktijk te brengen.
Een van de speerpunten van het Iers voorzitterschap is het verbeteren van de dialoog over mensenrechtenkwesties tussen het Parlement en de Raad. Het debat van vandaag is een waardevol onderdeel van deze dialoog. Door middel van samenwerking kunnen we op dit terrein werkelijk vooruitgang boeken.
De Europese Unie heeft haar internationale verantwoordelijkheden altijd met vastberadenheid waargenomen. De grootte, de rijkdom, de geschiedenis en geografie van de EU wijzen er allemaal op dat de EU de komende periode een prominente rol zal spelen.
De mensenrechten zullen bij die rol centraal blijven staan. Aandacht voor de mensenrechten vormt de kern van de Europese integratie. We zijn veel meer dan een economisch gebied en een verbond van landen die zich voor het gemak bij elkaar hebben aangesloten. We zijn een Unie van waarden. Deze waarden zijn van essentieel belang voor het lidmaatschap. Ze zijn een kompas waarmee we de koers voor onze externe betrekkingen uitzetten. We hechten veel belang aan de beginselen van vrijheid, democratie en de eerbiediging van de universele en ondeelbare mensenrechten, de fundamentele vrijheden en de rechtsstaat. Van deze beginselen wijken wij niet af en daarover worden geen compromissen gesloten.
Europa loopt voorop bij het ontwikkelen van het concept van de universele mensenrechten. Het was in ons werelddeel, Europa, dat het idee ontstond om de mensenrechten te beschermen via geschreven normen: de van 1215, de van 1689 en de Verklaring van de Rechten van de Mens van 1789 zijn stuk voor stuk mijlpalen, maar dit zijn niet de enige mijlpalen.
De gehechtheid van Europa aan de mensenrechten heeft geen abstracte oorsprong maar is voortgekomen uit de bittere ervaringen die zijn opgedaan in de loop van de Europese geschiedenis, onze gemeenschappelijke geschiedenis. We hoeven maar terug te kijken naar onze eigen geschiedenis om te begrijpen waarom in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in de meest strikte bewoordingen wordt gesproken van: ‘terzijdestelling van en minachting voor de rechten van de mens [die hebben geleid] tot barbaarse handelingen, die het geweten van de mensheid geweld hebben aangedaan.’ Dit gevoel van verontwaardiging is de afgelopen vijftig jaar op een positieve manier aangewend om gestalte te geven aan een nieuw Europa, aan een Europa dat van zijn geschiedenis heeft geleerd en die niet is vergeten.
Dit voorzitterschap is er heilig van overtuigd dat mensenrechten een onderdeel van strategisch belang kunnen zijn van de grote uitdagingen in deze tijd. We hoeven niet te benadrukken dat vrede, veiligheid en stabiliteit aan de ene kant en eerbiediging van de mensenrechten, fundamentele vrijheden, democratie en de rechtsstaat aan de andere kant nauw met elkaar verweven zijn. Ons voorzitterschap zal het centrale belang van de mensenrechten in al zijn externe handelingen uitdragen.
Onze Unie kan met recht trots zijn op wat de afgelopen vijftig jaar is bereikt. We moeten echter altijd waken voor zelfgenoegzaam. Er is geen enkele plek op aarde waar de mensenrechten nooit op de een of andere wijze worden geschonden. Geen van ons hier in Europa bijvoorbeeld is vrij van zonden: racisme, vreemdelingenhaat en intolerantie komen nog steeds in onze samenleving voor. Geloven in de mensenrechten betekent bereid zijn kritiek te incasseren en iedere dag weer te werken aan het respecteren van de vrijheden waaraan we allen zoveel waarde hechten. We moeten onszelf er iedere dag weer aan herinneren dat mensenrechten niet alleen voor export bedoeld zijn.
Als de mensenrechten binnen de Europese Unie volledig, onaanvechtbaar en zichtbaar worden nageleefd, zal ons buitenlands beleid doeltreffender en overtuigender zijn. We zullen slechts in staat zijn de eerbiediging van de fundamentele beginselen en waarden - waarop de individuele integriteit en het menselijk fatsoen zijn gestoeld - van de internationale gemeenschap af te dwingen als deze beginselen en waarden binnen de Europese Unie op ondubbelzinnige wijze worden nageleefd.
De VN-Commissie mensenrechten heeft een centrale rol gespeeld bij het bevorderen en beschermen van de mensenrechten. Zij heeft normen en controlemechanismen vastgesteld. De internationale gemeenschap mag trots zijn op de unieke bijdrage die de Commissie heeft geleverd aan dit proces en de voortgang die is geboekt sinds de proclamatie van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.
Er is al veel bereikt maar er moet nog veel werk worden verzet. De Europese Unie blijft streven naar samenwerking met de hoge commissaris voor de mensenrechten, de mensenrechtenmechanismen, speciale rapporteurs en vertegenwoordigers van de Verenigde Naties alsook Verdragsorganen. De Europese Unie gaat haar inspanningen opvoeren om de doelstelling van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, namelijk dat de rechten van alle mannen, vrouwen en kinderen centraal moeten staan bij alles wat de VN doet, te bereiken.
Voordat ik me buig over de voorbereidingen op de zitting van de Commissie mensenrechten dit jaar, wil ik kijken naar de uitkomst van de zitting van vorig jaar, omdat we daaruit kunnen opmaken voor welke uitdagingen we aanstaande maart en april in Genève worden gesteld.
De zitting van de Commissie van 2003 ging gepaard met grote uitdagingen. Het begin van de zitting werd overschaduwd door de dreigende oorlog in Irak. De oorlog brak uit tijdens de tweede week van de Commissie en toch, heel opvallend, was de sfeer opmerkelijk beter dan in 2002, hoewel zich bij tijden en wijlen lastige situaties voordeden. Enkele kwesties die eerder tot ernstige problemen hadden geleid, met name het vervolg op de in Durban gehouden Wereldconferentie tegen racisme en over de rechten van het kind, werden nu door alle fracties positiever benaderd.
Een andere positieve en welkome ontwikkeling was de terugkeer van de Verenigde Staten tot de Commissie mensenrechten. De Europese Unie speelde een positieve rol bij de Commissie mensenrechten. Wat betreft de situatie in individuele landen zij vermeld dat de Europese Unie erin slaagde resoluties in te dienen over de mensenrechtensituatie in Birma (Myanmar), de Democratische Republiek Kongo, Irak, Turkmenistan en Noord-Korea. De Commissie mensenrechten nam een resolutie aan over de Israëlische nederzettingen in de bezette Arabische gebieden. De Europese Unie stemde ook in met een verklaring van de voorzitter over Colombia. Initiatieven van de Europese Unie over Tsjetsjenië en Soedan werden echter afgewezen en wat onze resolutie over Zimbabwe betreft werd besloten geen actie te ondernemen.
Een aantal belangrijke EU-initiatieven haalde het niet in 2003. Dit was voor een groot deel te wijten aan de samenstelling van de Commissie mensenrechten. Het had ook iets te maken met het feit dat enkele regionale groepen niet bereid waren akkoord te gaan met een veroordeling van hun leden en het had ook te maken met het grote aantal voorstellen dat de Europese Unie had ingediend.
Als we naar de thematische resoluties kijken, zien we dat de EU-initiatieven over de doodstraf en de rechten van het kind door de Commissie mensenrechten zijn aangenomen. Een van de meer gevoelige kwesties waarover de Commissie zich boog - een Braziliaanse resolutie over mensenrechten en seksuele geaardheid, die door de Europese Unie werd gesteund - stuitte op veel tegenstand, met name van de Organisatie van de Islamitische Conferentie. Deze kwestie is naar de 60e zitting van de Commissie doorgeschoven en zal daar een zeer gevoelig onderwerp zijn.
Voordat ik overga tot de voorbereidingen op de komende zitting van de Commissie, wil ik nog wijzen op de beslissing van de groep van Afrikaanse landen in Genève om de voordracht van Australië als voorzitter van de zitting te betwisten. Overeenkomstig het huidige roulatiesysteem op basis van geografische ligging, heeft de groep van Westerse landen Australië voorgedragen als kandidaat voor het voorzitterschap voor de komende zitting van de Commissie mensenrechten. De groep van Afrikaanse landen in Genève heeft aangegeven dat ze een verzoek tot stemming wil indienen. Wij maken ons zorgen om deze ontwikkeling en het negatieve effect ervan op de Commissie mensenrechten. Australië kan rekenen op de volledige steun van de Europese Unie en alle andere leden van de groep van Westerse landen. Daarom heeft de Europese Unie de groep van Afrikaanse landen verzocht vóór de verkiezingen van 19 januari 2004 op haar besluit terug te komen.
Ik hoop dat de groep van Afrikaanse landen kan worden afgebracht van het idee om een stemming te vragen over het voorzitterschap van de Commissie. Ik zeg dit uitgaande van de overweging dat tijdens de komende zitting van de Commissie mensenrechten constructief moet worden samengewerkt met de groep van Afrikaanse landen en de betrekkingen met deze groep binnen dat forum over de hele linie moeten worden verbeterd. De voorzitter van de Raad heeft reeds uiting gegeven aan onze bezorgdheid door Afrika hoger op de agenda van de EU te zetten. Aldus kan niemand twijfelen aan onze goodwill met betrekking tot deze kwestie.
Tegen deze achtergrond wil ik u zo uitgebreid mogelijk informeren over de huidige stand van zaken wat betreft de voorbereidingen van de Raad op de Commissie mensenrechten. De tijd laat niet toe dat ik ieder aspect van het werk van de Commissie belicht, maar ik wil het Parlement graag op de hoogte brengen van de kern van onze benadering als voorzitterschap.
Algemeen beschouwd werkt sinds afgelopen najaar de COHOM, de werkgroep mensenrechten, aan het verbeteren van de prestaties van de Europese Unie, uitgaande van onze ervaringen tijdens de zitting van vorig jaar. De eerste vergadering van de werkgroep mensenrechten van het Iers voorzitterschap vindt plaats op 21 januari. Met het oog op deze vergadering zijn de diverse geografische werkgroepen op het terrein van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid gevraagd hun prioriteiten en aanbevelingen voor de dit jaar te nemen maatregelen te presenteren. Mede aan de hand van deze bijdrage zal de werkgroep mensenrechten tijdens haar vergadering van 21 januari aangeven welke landen tijdens de komende zitting van de Commissie mensenrechten het onderwerp van EU-initiatieven zouden kunnen vormen.
Ik benadruk dat er nog geen definitief besluit over initiatieven is genomen. De werkgroep mensenrechten neemt tijdens een volgende vergadering op 4 februari een definitief besluit. Als er sprake is van bijzonder controversiële kwesties, zal het Politieke en Veiligheidscomité zich daarover buigen en zal de Raad er, indien nodig, een besluit over nemen.
De bezorgdheid van de Europese Unie over de mensenrechtensituatie in bepaalde landen zal niet alleen tot uiting worden gebracht in de vorm van formele resoluties. In de traditionele verklaring volgens agendapunt 9 - de mensenrechtensituatie in diverse delen van de wereld - zal de EU in het kader van de thematische benadering verwijzen naar de situatie in een aantal landen. Het voorzitterschap is voornemens het ontwerpdocument zo beknopt en gericht mogelijk te houden. We zijn van mening dat we op die manier het grootste effect sorteren. Een andere doeltreffende benadering is de mensenrechtendialoog die de EU onder andere met China en in de EU-Iran-dialoog is aangegaan.
Wat de thematische resoluties betreft wil ik u nog zeggen dat ook hierover nog geen definitief besluit is genomen. De Europese Unie zal vermoedelijk echter wederom resoluties indienen over de doodstraf en de rechten van het kind.
Er zijn ook voorbereidingen gaande met het oog op een aantal EU-verklaringen, onder andere over het vervolg op de Wereldconferentie mensenrechten en over racisme, rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat, het recht op ontwikkeling, economische, sociale en culturele rechten, burgerrechten en politieke rechten, integratie van de mensenrechten van vrouwen en het gender-perspectief, de rechten van het kind, hedendaagse vormen van slavernij en mensenrechtenbeschermers. Deze lijst is zeker niet volledig, maar geeft wel een goed idee van de grondige benadering die de Europese Unie voorstaat tijdens de komende zitting van de Commissie mensenrechten.
Deze vergadering van het Parlement valt op een gunstig moment want dit betekent dat de werkgroep mensenrechten de beraadslagingen van het Parlement kan betrekken bij het formuleren van de prioriteiten van de EU voor de Commissie mensenrechten. Voorstellen van het Europees Parlement voor initiatieven zijn zeer welkom. Ieder voorstel dat vandaag naar voren wordt gebracht, kan rekenen op mijn onverdeelde aandacht.
Een zeer belangrijke doelstelling van ons voorzitterschap is te komen tot een vruchtbare en effectieve zitting van de Commissie mensenrechten. Het confronterende klimaat, dat de debatten in de Commissie mensenrechten in toenemende mate typeert, vormt een probleem waarover we ons samen met onze partners zullen buigen. Daar moet een oplossing voor komen. Het leidt de Commissie mensenrechten alleen maar af van de zaken waarmee ze bezig zijn.
Om een of andere reden worden de maatregelen van de Europese Unie op het gebied van de mensenrechten door een deel van de internationale gemeenschap duidelijk als verdacht gezien. Helaas worden het universaliteitsbeginsel van de mensenrechten en de overtuiging dat de mensenrechten niet op grond van een sociale, economische of culturele uitzondering kunnen worden ingeperkt, in twijfel getrokken. Ierland zal er alles aan doen om deze kijk op de houding van de EU tijdens haar voorzitterschap te bestrijden.
Tot besluit wijs ik nogmaals op de belangrijke en centrale plaats die de mensenrechten en fundamentele vrijheden innemen in het communautaire beleid ten aanzien van de externe betrekkingen. Vrede, veiligheid en internationale stabiliteit zijn gebaseerd op eerbiediging van de mensenrechten. Dit is geen loze retoriek. Het is de objectieve erkenning van een realiteit waarover we het met zijn allen eens moeten zijn. Het is ook een realiteit die steeds meer van invloed zal zijn op de externe beleidskeuzen van regeringen en die als basis zal dienen voor de strategieën van internationale organisaties.
Tot slot dank ik het Parlement voor de kans die ik heb gekregen om de voorbereidingen van de Raad voor de 60e zitting van de Commissie mensenrechten toe te lichten en vooruit te kijken naar de verdere ontwikkeling van de dialoog tussen de Raad en het Parlement op dit belangrijke terrein, dat alle democraten zo ter harte gaat. 
Vitorino,
   - Mijnheer de Voorzitter, de Commissie is blij dat zij deze gelegenheid heeft met het Parlement van gedachten te wisselen over de komende zitting van de VN-Commissie mensenrechten. Ik onderschrijf de opmerking die minister Roche zojuist maakte van ganser harte. We moeten de samenhang tussen eerbiediging van de mensenrechten intern, binnen de Europese Unie, en de centrale rol die mensenrechten spelen in ons eigen externe beleid, volledig garanderen. De Commissie wil aan de hand van enkele specifieke standpunten een bijdrage aan dit debat leveren.
Zoals de heer Roche zojuist zei, is controverse de Commissie mensenrechten van de Verenigde Naties niet vreemd. In de verklaring over de voorbereidingen op de Commissie mensenrechten die commissaris Nielson vorig jaar namens de Commissie aflegde, gaf hij aan dat Eleanor Roosevelt, de eerste voorzitter van de Commissie mensenrechten in 1946, zich in haar graf zou omdraaien als een Libische voorzitter zou worden gekozen. Aan die zielige vertoning moeten we nu de provocatie toevoegen van de groep van Afrikaanse landen, die een verzoek tot stemming wil indienen en tegen de door de groep van Westerse landen voorgedragen kandidaat voor het voorzitterschap - de Australische ambassadeur Mike Smith - wil gaan stemmen, wat op weg naar de 60e zitting in Genève alleen maar tot verbittering kan leiden. Zelfs gemeten aan de maatstaven van de in toenemende mate gepolitiseerde Commissie mensenrechten - een orgaan dat het vorig jaar gepast vond de EU-resoluties over Zimbabwe, Tsjetsjenië en Soedan af te wijzen - is dit een ongehoorde zet. De Commissie steunt de prompte pogingen van het Iers voorzitterschap om een eensgezinde reactie van de EU en de groep van Westerse landen op touw te zetten met een reeks démarches in Afrikaanse en Aziatische hoofdsteden.
Er is nog geen definitief besluit genomen over de landen- en thematische initiatieven van de Europese Unie, en de beraadslagingen tussen de werkgroep mensenrechten van de Raad en de geografische werkgroepen zijn nog steeds gaande. Zoals vorig jaar in het jaarverslag over de mensenrechten van het Europees Parlement stond, is de Europese Unie een van de meest actieve partijen in de Commissie mensenrechten. De EU kan die last niet alleen dragen en daarom is het van vitaal belang dat we een beroep doen op de goodwill van de groep van Westerse landen en de andere groepen en aandringen op lastenverdeling. De EU moet gebruik maken van de hernieuwde belangstelling van de Verenigde Staten voor de Derde Commissie van de Algemene Vergadering en de Commissie mensenrechten.
Hoewel we erkennen dat de opvattingen van de EU en de VS op verschillende terreinen wijd uiteenlopen, toont de geslaagde samenwerking bij de resolutie over Turkmenistan van vorig jaar aan dat het lonend kan zijn gebruik te maken van onze betrekkingen met de Verenigde Staten. De samenwerking met bepaalde Latijns-Amerikaanse landen - niet in de laatste plaats bij de omnibusresolutie over de rechten van het kind - is een goed voorbeeld van partnerschap met andere groepen.
Het moedige en onvermijdelijk controversiële besluit van Brazilië om een resolutie in te dienen over seksuele geaardheid - een kwestie die dit jaar terugkomt - toont ook aan hoe waardevol het is belangrijke mensenrechteninitiatieven van andere deelnemers te stimuleren.
Het is natuurlijk niet zo dat de mogelijke mislukking of aanneming van resoluties een primaire factor vormt bij de besluitvorming over communautaire maatregelen. Het indienen van een ontwerpresolutie is op zichzelf al een duidelijk signaal van betrokkenheid en de mensenrechtensituatie in de praktijk moet een belangrijke overweging zijn.
Met de verwerping van volkomen gerechtvaardigde resoluties schiet de Commissie mensenrechten echter ernstig tekort in haar mandaat om de mensenrechten te bevorderen en beschermen. Dergelijke resoluties geven niet alleen aan dat de mensenrechtensituatie in een bepaald land de aandacht heeft van de internationale gemeenschap, maar dienen tevens als basis voor het werk van de rapporteurs die zich bezig houden met bepaalde landen of thema’s en de mensenrechtenkwesties moeten onderzoeken. Dat 35 van de 53 lidstaten er niet in geslaagd zijn deze rapporteurs en andere bezoekmechanismen uit te nodigen geeft aan hoe licht bepaalde leden van de Commissie mensenrechten hun verantwoordelijkheid opvatten. We moeten in onze dialoog en de samenwerking met deze landen alles in het werk stellen om tot een meer aanvaardbare benadering te komen.
Dat strookt ook volledig met de vastberadenheid van de EU om het werk van de Commissie mensenrechten te benutten als een belangrijk onderdeel van haar betrekkingen met derde landen, zodat de benadering die ze het hele jaar toepast overeenkomt met wat er speelt in internationale mensenrechtenfora en ervoor wordt gezorgd dat de integratie van de mensenrechten in haar externe betrekkingen zoden aan de dijk zet.
Daarom is de Commissie blij met dit debat. We zien het als een belangrijke bijdrage aan de vorming van het EU-standpunt voor de komende zitting. Tot besluit onderstreep ik dat de Commissie het Iers voorzitterschap van harte zal steunen, zeer zeker in dit jaar waarin de EU en de Commissie mensenrechten waarschijnlijk vele uitdagingen op hun weg zullen vinden. 
Gahler (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, zoals elk jaar voeren we dit mensenrechtendebat als voorbereiding op de zitting van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties in Genève, en ieder jaar weer kunnen we eigenlijk van ganser harte instemmen met hetgeen de Commissie en de Raad zeggen. De beginselen die wij voorstaan zijn immers onze gemeenschappelijke beginselen en niemand koestert ook maar enige twijfel over onze volledige steun aan al die uitgangspunten.
De fungerend voorzitter van de Raad heeft terecht gezegd dat vrede, stabiliteit en welvaart niet kunnen worden gegarandeerd zonder mensenrechten. We komen dan ook zeer snel uit bij de tekortkomingen. De commissaris heeft benadrukt dat de Mensenrechtencommissie haar mogelijkheden niet voldoende benut.
Mijns inziens wil het Ierse voorzitterschap oprecht de inzet voor de mensenrechten tot een centraal thema van haar voorzitterschap maken. Ierland heeft op dit terrein een uitstekende staat van dienst en heeft ook voortreffelijke mensen voortgebracht, zoals Mary Robinson, die zich op dit terrein verdienstelijk hebben gemaakt.
Eerder vandaag, toen het over het constitutioneel verdrag ging, zei uw minister-president: ik zal mijn best doen, maar ik ben niet alleen. Als het om de mensenrechten gaat bent u helaas ook niet alleen, geachte fungerend voorzitter van de Raad. Mijn fractievoorzitter zei hierover vanochtend dat het mooi zou zijn indien wij onze inzet voor de mensenrechten ook hard zouden kunnen maken tegenover belangrijke landen, namelijk in de vorm van gemeenschappelijke communiqués. “Er wordt schriftelijk geregeerd” is een oud Pruisisch bestuurlijk beginsel: wat niet in de dossiers zit, bestaat ook niet. Als wij hetgeen u in uw contacten met Rusland of China achter gesloten deuren bespreekt, niet in een communiqué kunnen terugvinden, dan is politiek gezien niets gebeurd.
Daarom vraag ik u om als Europese Unie in het kader van de zitting van de Mensenrechtencommissie resoluties over China, Rusland en ook Iran te steunen. Ik ben rapporteur voor Iran en voor mij is dat ook in de huidige situatie absoluut noodzakelijk. Ik raad u aan - dit is een voorstel van het Parlement uit eerdere jaren - te proberen tot overeenstemming te komen met alle democratieën die in deze commissie zitting hebben. U moet zich dus niet alleen concentreren op de 15 of 25 lidstaten, maar u moet wereldwijd de landen met een goed functionerende democratie raadplegen en met hen tot gemeenschappelijke standpunten komen.
Wat de Afrikanen betreft moeten we ons afvragen wat de Afrikanen eigenlijk willen: enerzijds willen ze erkenning voor het feit dat ze met NEPAD, het nieuw programma voor de ontwikkeling van Afrika, hoge normen formuleren, dat ze zelfs een mechanismeopzetten - waarover we gisteravond gesproken hebben - maar anderzijds, als het op concrete stappen aankomt, schrikken ze terug en dan maken ze zelfs bezwaar tegen het feit dat Australië het voorzitterschap op zich neemt. De reden is waarschijnlijk dat Australië zich duidelijk over Zimbabwe heeft uitgesproken. Dat vind ik zeer bedenkelijk en we moeten ons afvragen, hoe we met de Afrikanen omgaan. Ik heb gisteren gezegd dat ik voor steun ben aan degenen die zich in de praktijk voor meer mensenrechten inzetten. Omgekeerd betekent dat echter ook dat we tot sancties moeten overgaan waar dat niet het geval is. 
De Keyser (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, het Europees Parlement is natuurlijk verheugd te zien dat de Raad en de Commissie voor de zitting in Genève graag de mening van het Parlement willen horen. In de loop van onze zittingsperiode zijn echter meerdere punten van zorg ter sprake gebracht en wij zouden die terugzien in die zitting. Ik zal mij tot vijf daarvan beperken.
Ten eerste moet worden voorkomen dat, wanneer het gaat om de mensenrechten, met twee maten wordt gemeten. Het zou onaanvaardbaar zijn voor de publieke opinie als bij flagrante schendingen van de mensenrechten door grootmachten als China - marteling, verdwijningen en de doodstraf -, Rusland - met de oorlog in Tsjetsjenië -, de Verenigde Staten - met Guantanamo Bay - om maar een paar voorbeelden te noemen, een veroordeling achterwege zou blijven: gelijke monniken, gelijke kappen.
Ten tweede moeten de besluiten van de Europese Unie en haar stemgedrag een afspiegeling zijn van de zorgen die het Parlement kenbaar heeft gemaakt in haar jaarverslagen en haar resoluties, met name de versterking van het internationaal recht als waarborg van de mensenrechten in de wereld. Het Parlement heeft herhaaldelijk gewezen op de noodzaak dat alle landen de internationale verdragen ratificeren voor de afschaffing van de doodstraf, van marteling en antipersoonsmijnen. Wij hebben de druk die de Verenigde Staten op bepaalde landen uitoefenen om hen te dwingen het Internationaal Strafhof niet te erkennen, betreurd en scherp veroordeeld. Overigens hebben wij aan bepaalde punten extra aandacht gegeven, zoals geweld tegen vrouwen en kinderen, die u ook genoemd heeft als thema’s.
Ten derde moet de veroordeling van terrorisme en van de landen die terroristen onderdak bieden, samengaan met een veroordeling van alle misstanden en schendingen van de mensenrechten waar zich talrijke landen vandaag de dag schuldig aan maken uit naam van de strijd tegen het terrorisme. Natuurlijk is die strijd belangrijk, maar dat betekent niet dat het internationaal recht met voeten mag worden getreden, of dat de mensenrechten mogen worden geschonden. Het Europees Parlement heeft dit punt al in zijn resolutie van januari 2003 genoemd en zal het extra nadruk geven in het verslag van 2003 over de mensenrechten in de wereld, waarvan ik rapporteur ben.
Ten vierde is in datzelfde verslag het recht op reproductieve gezondheidszorg, waarbij alle diensten betrokken zijn die te maken hebben met seksualiteit en voortplanting, als prioriteit aangemerkt. Het is toch inmiddels algemeen bekend dat de sterfte onder moeders en kinderen, de epidemieën van seksueel overdraagbare aandoeningen en het overlijden als gevolg van illegale abortus, vandaag de dag meer slachtoffers eisen dan welk gewapend conflict ook, en dat deze nodeloze tragedie de derde wereld blijft treffen en Afrika in het bijzonder. Wij verwachten dat de Raad en de Commissie zich krachtig zullen inzetten voor dit recht op reproductieve gezondheidszorg.
Ten vijfde en tot slot hoopt het Europees Parlement dat de Commissie en de Raad op een lijn zullen blijven opereren: dat zou ons verheugen We zouden ook graag zien dat, net als in 2003, een ad-hocdelegatie de volgende zitting in Genève kan bijwonen. 
Vallvé (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de vertegenwoordiger van de Commissie, mijns inziens is heel belangrijk dat we ter voorbereiding van de 60e zitting van de VN-Commissie mensenrechten dit debat in het Parlement kunnen voeren.
Mensenrechten zijn een prioriteit. Ze moeten overal onverminderd worden geëerbiedigd, ongeacht de cultuur van het land in kwestie.
Het deed me deugd u te horen zeggen dat de mensenrechten één van de belangrijkste prioriteiten van het Iers voorzitterschap zullen zijn. U hebt eveneens tot mijn voldoening gezegd dat de Europese Unie zich niet mag beperken tot verdediging van de mensenrechten om deze te exporteren, maar er eveneens voor moet zorgen dat de mensenrechten in de verschillende landen van de Europese Unie zelf gerespecteerd en beschermd worden.
Inbreuken op die rechten - racisme, vreemdelingenhaat of soortgelijke gedragingen die door bepaalde culturen worden verdedigd - moeten zonder pardon verboden worden. Europa is een continent met veel immigranten. Het gevaar bestaat dus dat immigranten als categorie het slachtoffer worden van dit soort praktijken.
Ik kan natuurlijk niet alle punten noemen die in Genève aan de orde moeten worden gesteld. Ik noem daarom drie concrete gevallen. Om te beginnen Cuba. Daar worden mensen op illegale wijze vastgehouden omdat ze een afwijkende mening hebben. Vrijheid van meningsuiting, vrijheid van vereniging en vrijheid van vergadering zijn prioriteiten. Het Parlement heeft de Sacharov-prijs in 2002 aan Oswaldo José Payá toegekend, en we mogen Cuba dus niet vergeten.
Op datzelfde Cuba bevindt zich ook Guantanamo. Dat is het tweede punt. Ik zal er niet over uitwijden, maar er worden daar 700 mensen vastgehouden, in afwachting van proces, onder juridisch niet te rechtvaardigen omstandigheden. Er zijn tot slot ook andere landen, zoals Noord-Korea, waar een arrestatiebeleid wordt gevoerd dat we beslist moeten veroordelen.
Ik heb jarenlang in een land gewoond waar de mensenrechten niet gegarandeerd waren. Ik geloof daarom dat de Europese Unie zich actief moet bezighouden met de bescherming van de mensenrechten, hier en in de rest van de wereld. 
Boudjenah (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, we staan aan het begin van 2004 en de alom heersende veiligheidsobsessie wordt steeds erger. Er wordt geschermd met de strijd tegen het terrorisme om voortaan iedere repressieve, autoritaire of discriminerende maatregel te rechtvaardigen. Vrije meningsuiting en vrij verkeer worden, evenals soms alle democratische rechten, door vele landen met voeten getreden, in navolging van hetgeen de regering van George Bush doet, die pas nog een speciale procedure heeft ingevoerd voor de binnenkomst op het Amerikaans grondgebied van werknemers van luchtvaartmaatschappijen uit een tiental landen.
Uit vele aanwijzingen blijkt ook dat er in de wereld een offensief gaande is tegen degenen die onvermoeibaar strijden voor de mensenrechten. Nu wij de aanloop nemen tot de komende vergadering van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties wil ik er een aantal noemen.
Ik denk bijvoorbeeld aan Sihem Bensedrine, schrijfster, journaliste en voormalig woordvoerster van de Nationale Vrijheidsraad in Tunesië. Enige dagen geleden is zij in Tunis midden op straat aangevallen toen zij op weg was naar huis. Een collectief van vijftien advocaten heeft in haar naam een klacht ingediend en Sihem Bensedrine zou de - ik citeer - “politieke politie” hebben beschuldigd. De Tunesische autoriteiten hebben zoals we van hen gewend zijn hals over kop het bestaan van een dergelijke politie ontkend.
Deze moedige en verwoede strijdster heeft de laatste tijd veelvuldig geprotesteerd tegen de schendingen van de mensenrechten in haar land - in de Europese media, ten overstaan van een parlementaire commissie in Duitsland en bij het uitkomen van haar laatste boek - en dit alles kan het regime van Ben Ali moeilijk zetten. In tegenstelling tot de schokkende woorden die de Franse president afgelopen december heeft gesproken in Tunis, wekt het feit dat dagelijks Tunesische mensenrechtenactivisten worden lastig gevallen niet de indruk dat het Tunesische regime, zoals de heer Chirac gezegd heeft, vooruitgang heeft geboekt.
In tegendeel, fundamentele vrijheden als vrijheid van meningsuiting, van vereniging en vergadering worden nog altijd dagelijks geschonden. Overigens heeft het Europees Parlement herhaaldelijk gevraagd hier een eind aan te maken, maar daar trekt men zich niets van aan. Deze constatering wordt gedeeld door mevrouw Hina Jilani, speciaal gezant van de secretaris-generaal van de VN voor de mensenrechten. Me dunkt dat de Europese instellingen, de Raad en de Commissie niet langer mogen wachten. Zij moeten niet alleen ter gelegenheid van de zitting van de Mensenrechtencommissie van de VN maar over de hele linie een ondubbelzinnig standpunt innemen jegens dit regime en heel hun invloed aanwenden om eerbiediging van alle vrijheden te eisen. De geloofwaardigheid van de Europees-Tunesische betrekkingen dient afgemeten te worden aan die eis.
Tot onze vreugde hebben wij kunnen constateren dat in Marokko onlangs een aantal politieke gevangenen is vrijgelaten, en dan denk ik met name aan de journalist Ali Lmrabet evenals aan meerdere Sahrawi-gevangenen uit de Westelijke Sahara die jarenlang achter de tralies hebben gezeten. Deze vrijlating geeft blijk van het belang van internationale solidariteit. Ik wil naar aanleiding van dit debat en van het feit dat Kofi Annan binnenkort naar Brussel komt om zijn Sacharov-prijs in ontvangst te nemen, nogmaals de eisen herhalen die hier al eens eerder zijn uitgesproken maar nog steeds heel actueel zijn.
Ook wil ik nogmaals het vraagstuk van de Westelijke Sahara noemen en de regeringen van de lidstaten uitnodigen de Verenigde Naties krachtig te steunen in hun huidige inspanningen. Aangezien de uiterste termijn is vastgesteld op 31 januari is het namelijk hoog tijd om druk uit te oefenen op Marokko, zodat het vredesplan van de VN onverwijld aanvaard wordt - zoals het Polisario-front al heel moedig gedaan heeft - en ten uitvoer wordt gebracht. Dit plan voorziet eindelijk in zelfbeschikking voor het Sahrawi-volk en in een vrij en democratisch referendum. De Raad en de Commissie hebben de middelen om op dat vlak iets te bewerkstelligen.
Tot slot wil ik wijzen op de toestand in Palestina. De Palestijnse bevolking is ten einde raad. Elk gebaar van goede wil, bijvoorbeeld het Israëlisch-Palestijnse vredesinitiatief van Genève, wordt onmiddellijk op z’n zachtst gezegd verworpen door de heer Sharon. Aantijgingen van verraad, het verspreiden van zwarte lijsten, dodelijke schoten gelost door het Israëlische leger in de bezette gebieden, veroordelingen van jonge dienstweigeraars: het zijn keer op keer aanslagen op zelfs maar het idee van vrede in het Midden Oosten. De gevaarlijke escalatie blijft slachtoffers eisen. Ik kan wat dat betreft alleen maar blij zijn met de opening van de volgende zitting van het Hof van Den Haag, waarin wordt beslist over de rechtmatigheid van die ‘schandmuur’. Als het echter gaat om de veroordeling van de schendingen, hebben de Mensenrechtencommissie van de VN en de Europese Commissie hun verantwoordelijkheden. 
Wuori (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, 2003 was een uitzonderlijk slecht jaar voor de internationale mensenrechten. Ik begon mijn eigen nieuwe jaar in Zuid-Afrika, waar ik indertijd werkzaam was in de waarheids- en verzoeningscommissie die de gevolgen van de apartheid onderzocht en ik hoop dat ongelijkheid, racisme en discriminatie nooit meer ergens zulke vormen zullen aannemen. Nu het werkelijke en het vermeende terrorisme echter een factor zijn geworden in elke analyse van de wereldorde, lopen wij het gevaar af te glijden naar een wereldwijde apartheid.
Hoewel wij graag zweren bij multilaterale, op samenwerking gebaseerde veiligheid is de Europese Unie als waardenmaatschappij en in haar voor veiligheid belangrijke mensenrechtenwerk helaas in de praktijk in dit opzicht een teleurstelling. publiceerde deze week het rapport "Mensenrechten beginnen thuis", waarin het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie sterk wordt bekritiseerd. betreurt onder andere dat de regeringen van de EU-lidstaten vaak niet eens de moeite nemen antwoord te geven als ze worden benaderd.
Dezelfde teleurstelling hebben ook wij ervaren in de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Raad. De grootste schenders van de mensenrechten, zoals China en Rusland, komen jaar in jaar uit overal gemakkelijk mee weg. De geuite zorg van het Parlement stoot hierbij, net als in veel andere gevallen, op de passiviteit, de meningsverschillen en de achterliggende handelspolitieke en andere vreselijke belangen van de EU-lidstaten. Op die manier blijven zowel de thematische als de geografische goede bedoelingen ongeoorloofd vaak steken in lege, oppervlakkige gebaren. Er zijn daadkracht en doeltreffende maatregelen nodig, en ik wijs hierbij onder andere op de mensenrechten- en democratieclausules.
Het Italiaanse voorzitterschap koos de rechten van het kind als thema van zijn mensenrechtenforum. Ook wat dit betreft valt toch te vrezen dat de in december aangenomen richtsnoeren inzake kinderen en gewapende conflicten verstoken zullen blijven van een doeltreffende uitvoering, net als het actieprogramma tegen foltering uit 2001. De nieuwe Europese veiligheidsstrategie krijgt opnieuw geen duurzame inhoud als die niet wordt gekoppeld aan een adequaat, homogeen en geloofwaardig mensenrechtenbeleid, waar ook de Raad zich van ganser harte bij betrokken voelt.
De blikken zijn nu op Ierland gericht. Als in onze bilaterale betrekkingen en in de Verenigde Naties de wind niet uit een andere richting gaat waaien, mogen wij ons niet alleen voorbereiden op een combinatie van farce en ramp - zoals op de 59e vergadering van de VN-Commissie voor de rechten van de mens - maar ook op de mogelijkheid dat wij deze historische en belangrijke kans verspelen, juist nu ons optreden van doorslaggevend en zelfs revolutionair belang kan zijn. 
Muscardini (UEN ).
   - Mijnheer de Voorzitter, zoals voorzitter Ahern vanmorgen reeds zei is de eerbiediging van de rechten van de mens de spil van het Europees beleid. Ondanks alle inspanningen van de Unie worden deze rechten echter nog in teveel gebieden van de wereld, en zelfs binnen de Unie, geschonden.
Mensenhandel, orgaanhandel en nieuwe vormen van slavernij in het derde millennium eisen onze aandacht op; het ongereglementeerd gebruik van internet betekent maar al te vaak een schending van de wetten van onze landen en is een geliefd instrument voor kinderporno, pedofilie, mensenhandel en het uitwisselen van informatie tussen terroristen zonder enig respect voor het leven en de waardigheid van de mens: ziehier slechts enkele voorbeelden.
Wij moeten bij de Verenigde Naties erop aandringen dat de rechten worden geëerbiedigd die nu nog in zoveel landen worden geschonden. Kinderen worden gedwongen te werken of kindsoldaten te worden om te kunnen overleven, en dat zijn dezelfde kinderen als de kinderen die in onze samenleving hun afbeelding en lichaam gebruikt zien voor commerciële doeleinden, in strijd met hun rechten op grond van hun leeftijd.
Er zijn teveel woorden en te weinig daden, daden in de vorm van doortastende politieke besluiten om het gebruik van kinderen voor reclamedoeleinden of voor het promoten van winstgevende activiteiten tegen te gaan, of om de economische betrekkingen met derde landen te onderwerpen aan de eerbiediging van de mensenrechten. Die landen hebben geen seculier bestel maar een bestel waarin de sharía wordt toegepast, met al hetgeen deze religieuze wet met zich meebrengt aan schendingen van de mensenrechten. Deze landen moeten geconfronteerd worden met duidelijke besluiten van de Unie en de internationale gemeenschap. Door samen te werken kan men inderdaad dichter in de buurt van de mensen komen, maar als wij stabiele economische betrekkingen blijven onderhouden met regeringen die het principe van de mensenrechten schenden, maken wij ons medeplichtig en ontkennen wij in de praktijk de mooie woorden die wij al deze jaren hebben uitgesproken. Wij vragen het Iers voorzitterschap tijdens de volgende bijeenkomst van de Verenigde Naties met de steun van het Parlement te wijzen op de noodzaak van krachtigere en meer politieke verklaringen. 
Belder (EDD ).
   - Voorzitter, graag grijp ik dit debat aan om Raad en Commissie te vragen de situatie in Vietnam te agenderen voor de komende 60e zitting van de Commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties. Uit meerdere betrouwbare bronnen, ook plaatselijke, rijst het beeld op van toenemende overheidsrepressie in Vietnam. Dat geldt des te meer voor de tweede helft van het voorbije jaar 2003. Ter illustratie enkele details over de landelijke toestand.
Zelfs de officiële cijfers geven voor 2003 een verdubbeling aan van het aantal doodsvonnissen in vergelijking met 2002 en dat met name voor drugs en economische delicten. Voorts worden burgers opgepakt wegens zogenoemde spionage of het kritiseren van de overheid via internet.
Bijzonder zwaar te verduren hebben het de protestanten in de centrale hooglanden van Vietnam. Zij staan bloot aan permanente etnische en religieuze vervolging met als ultieme overheidssanctie beroving van hun bestaansmiddelen, hun landerijen. is het deze bergbewoners door Hanoi ten strengste verboden contact te onderhouden met de buitenwereld. Samenkomsten van meer dan twee personen zijn eveneens taboe. Geen wonder dat zogenoemde hun zwaar gemilitariseerde woongebied pogen te ontvluchten met als gevolg dramatische vluchtelingentoestanden. Mijnheer de Voorzitter, al met al schokkende schendingen van mensenrechten.
Raad en Commissie, ik vertrouw erop dat u de Vietnamese autoriteiten daarop zult aanspreken via het wereldwijde forum van de mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties. Van praktisch belang is dat de Verenigde Naties van Hanoi toegang tot de centrale hooglanden eisen voor hun speciale rapporteurs voor religieuze vrijheid en vluchtelingen. Daarvoor dienen Raad en Commissie zich straks ook in Genève sterk te maken. 
Bonino (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de minister, mijnheer de commissaris, ik dank u voor de inlichtingen. Ik wilde echter een vraag stellen, een opmerking maken en tot slot eventueel een voorstel doen. Mijn vraag luidt als volgt: als wij het hebben over “mensenrechten” dan bedoelen wij toch ook de burgerrechten en politieke rechten, niet? Met andere woorden, wij delen toch het standpunt van Kofi Anan die recentelijk heeft verklaard dat democratie op zich al een mensenrecht is, zoals ook blijkt uit artikel 21 en andere van de Universele Verklaring? Deze vraag is zeer belangrijk en vloeit voort uit een conferentie over de democratie en de mensenrechten, die enkele dagen geleden in Jemen heeft plaatsgevonden en was georganiseerd door ‘Er is geen vrede zonder rechtvaardigheid’. Tijdens die conferentie hebben vijftig landen van de Arabische wereld een verklaring afgelegd waarin dit heel duidelijk onder woorden wordt gebracht.
Ten tweede heb ik een opmerking. Het is duidelijk dat de Mensenrechtencommissie van Genève een instrument is dat niet alleen van recente datum is - het dateert van 1993 - maar ook heel zwak en daarom sterk gepolitiseerd is. Dit is een organisatie die nooit over voldoende en voldoende duidelijke begrotingsmogelijkheden heeft beschikt, om van de institutionele mogelijkheden en menselijke hulpbronnen maar te zwijgen. Dit is op zijn allerbest een klaaginstantie, en zelfs als klaaginstantie heeft zij zich niet naar behoren van haar taak kunnen kwijten, juist omdat er tegengestelde blokken bestaan waarin eenieder zijn eigen leden, de deelnemers van zijn eigen regionale groep, beschermt.
Mijnheer de commissaris, natuurlijk is het onrustbarend dat de Afrikaanse groep het voorzitterschap van Australië betwist, maar laten wij daar wel aan toevoegen dat vorig jaar Europa zich onthouden heeft van een stemming over de toekenning van het voorzitterschap aan Libië om regionale redenen. Misschien is het de moeite waarde eraan te herinneren, mijnheer de commissaris, mijnheer de minister, dat als wij vorig jaar reeds een duidelijk standpunt hadden ingenomen, niet zozeer ten aanzien van het land van herkomst maar wel ten aanzien van de norm voor de toepassing van de mensenrechten in dat land, wij vandaag misschien meer troeven hadden gehad om de kandidaat van Australische nationaliteit te steunen.
Dan heb ik tot slot nog een voorstel. Ik geloof niet dat het mogelijk is door te gaan met een eenvoudig - maar noodzakelijk - aanklagen van de verschillende landen, van Tunesië tot Vietnam; het is namelijk een lange lijst. Mijns inziens moeten wij de instellingen en dus de politiek versterken. Ik begrijp bijvoorbeeld alsmaar niet - en stel daar al sedert 1995 vragen over - waarom de Europese Commissie geen commissaris heeft voor mensenrechten. Dat wil er bij mij niet in en niemand heeft mij daar ooit een antwoord op gegeven.
Tot slot geloof ik dat juist door het voorval met de Australische kandidatuur het nog noodzakelijker is geworden in de Verenigde Naties een gemeenschap van de democratie en de democratieën op te richten. Alleen met een institutionele versterking kan er schot komen in deze zaak en van woorden op daden worden overgegaan. Er zijn al zoveel woorden geweest maar heel weinig daden. 
Ferrer (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de eerbiediging, bevordering en waarborging van de mensenrechten is één van de hoekstenen van de Europese integratie. De Europese Unie heeft daarom de plicht en de morele verantwoordelijkheid om de mensenrechten en de grondvrijheden te verdedigen en te bevorderen. Wij hebben bijgevolg de plicht en de verantwoordelijkheid om de werking van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties te verbeteren. We moeten van deze commissie het politieke geweten van de wereld maken. Ik ben daarom heel tevreden met hetgeen er in dit opzicht is gezegd.
De Unie heeft ook de plicht en de verantwoordelijkheid om elke schending van de mensenrechten op een ondubbelzinnige en moedige wijze aan te klagen. Dan maakt het ook niet uit waar de schendingen plaatsvinden, welke economische of buitenlandse belangen op het spel staan tussen de Europese Unie en de landen waar deze schendingen plaatsvinden, of wat de aanleiding is geweest voor het beknotten van de fundamentele vrijheden en het schenden van de grondbeginselen van de rechtstaat.
Als we zulke schendingen niet aanklagen en ze wegmoffelen, maken we ons medeplichtig aan hetgeen er gebeurt in Tsjetsjenië, Guantanamo, Cuba, Tibet of Iran. Een dergelijke houding zou trouwens indruisen tegen de waarden waarop de Unie is gebaseerd. Ze zou dan alle geloofwaardigheid verliezen, en als de Unie niet geloofwaardig is, beschikt ze niet meer over het gezag om van andere landen te eisen dat ze de rechten die wij zelf beweren te verdedigen, ook respecteren.
Aanklagen op zich is niet genoeg. We moeten ook de aanbevelingen van de Mensenrechtencommissie van de VN toepassen en erop toezien dat anderen diezelfde aanbevelingen ook toepassen. Als we daarbij in gebreke blijven zijn onze beloften lege woorden. Hoe lang de lijst verklaringen ook moge worden, we zullen geen enkele bijdrage hebben geleverd aan een menselijker wereld.
Vanmorgen heeft de Ierse premier het programma van het Iers voorzitterschap gepresenteerd en daarbij specifiek melding gemaakt van de mensenrechten. De zitting in Genève biedt een prachtige gelegenheid om te laten zien dat we met de woorden die vanochtend met zoveel applaus zijn beloond, uitdrukking geven aan een oprecht verlangen van de Europese Unie om een actieve rol te spelen in de verdediging van de grondvrijheden. Dat zijn dezelfde vrijheden die ten grondslag lagen aan de opbouw van de Gemeenschap.
Ik heb u horen spreken, mijnheer de fungerend voorzitter, en ik ben er van overtuigd dat u daar zorg voor zult dragen. 
Fava (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, wij hebben waardering voor de opmerkingen van de fungerend voorzitter van de Raad over de mensenrechten. Hij zei dat daar van compromissen geen sprake kan zijn. Helaas blijkt echter uit de ervaring van de Europese instellingen vaak het tegendeel.
Ik wilde kort twee vraagstukken noemen waarbij Europa mijns inziens zijn politiek prestige moet herstellen en volledig tot gelding moet doen komen in Genève. Ten eerste de doodstraf. Het Italiaans voorzitterschap had aanvankelijk aangekondigd een resolutie over het moratorium op de doodstraf aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties te zullen voorleggen, maar uiteindelijk krabbelde het terug. Dat was zeer ernstig aangezien het voorzitterschap daarmee heel de Europese Unie voor schut zette, haar politiek gezag ondermijnde en aantoonde dat wij zelfs ten aanzien van een zo belangrijk en toch algemeen aanvaard vraagstuk als dat van de mensenrechten en de verwerping van de doodstraf als gerechtelijke oplossing, de gegijzelden zijn van enkele kleinzielige, egocentrische regeringen. Deze strijd moet nu vanuit Genève opnieuw op politieke niveau worden getild.
In China werden vorig jaar 3138 terechtstellingen geregistreerd. Er waren ook veel terechtstellingen in de zogenaamde liberale democratieën, van Taiwan tot Thailand, van Japan tot India en de Verenigde Staten. Wij kunnen een dergelijk vraagstuk niet aanpakken op het hellend vlak van de politiek opportuniteit. Dit kan geen pure principestrijd zijn, een soort getuigenis. Dat zou onvoorstelbaar zijn, en dat is het ook niet. Dit blijkt ook uit het feit dat kortgeleden nog de gouverneur van Illinois, waarschijnlijk onder druk van de internationale publieke opinie, heeft besloten 167 doodstraffen om te zetten.
Een ander belangrijke kwestie betreft, mijnheer de voorzitter, de journalisten, dat wil zeggen het recht om te spreken, om niet te zwijgen. Dit recht is ook een maatstaf voor de kwaliteit van een democratie. Gedurende de afgelopen tien jaar zijn 400 journalisten vermoord en slechts in een klein aantal gevallen was er gerechtelijke zekerheid. In de afgelopen zes maanden zijn er 228 gevallen van ongerechtvaardigde arrestaties en 250 gevallen van ongerechtvaardigde processen geregistreerd. Veel van deze gevallen hebben zich voorgedaan in landen die behoren tot de zogenaamde groep van westerse democratieën. Het laatste geval heeft zich twee dagen geleden nog voorgedaan in Turkije. Volgens ons hebben degenen die journalisten onderdrukken en de persvrijheid beknotten ook subtielere methodes geleerd. Er wordt geweld gepleegd tegen de vrijheid van spreken, tegen de vrijheid om niet te zwijgen. Er wordt gemuilkorfd, gecensureerd en verduisterd, en helaas hebben deze praktijken ook gastvrijheid gekregen in onze landen en mijn land.
Daarom willen wij bij het voorzitterschap aandringen op strikte en moedige instructies. Wij willen een politiek engagement dat ik, wat de mensenrechten betreft, met enkele luttele woorden wil omschrijven, namelijk met de woorden die dit Parlement de Commissie en het voorzitterschap altijd meegeeft: bij de mensenrechten dulden wij geen enkele uitzondering en geen enkele omissie. 
Buitenweg (Verts/ALE ).
   - Voorzitter, het Verdrag van Amsterdam gaf de Europese Unie de wettelijke basis om maatregelen te nemen tegen discriminatie op basis van seksuele gerichtheid. Dat leidde er enkele jaren geleden al toe dat wij hier een richtlijn aannamen tegen discriminatie van seksuele gerichtheid in onder meer beroep en werk.
In het uitbreidingsproces hebben we er zeer consequent en met succes op aangedrongen dat strafbaarstelling van seksuele contacten tussen personen van hetzelfde geslacht afgeschaft diende te zijn voordat een land tot de Europese Unie kon toetreden. In dit Huis hebben we ook herhaaldelijk landen zoals Zimbabwe en Egypte, waarmee de Europese Unie verdragen heeft gesloten erop gewezen dat zij een einde dienen te maken aan discriminatie en bestraffing van seksuele contacten tussen volwassenen van hetzelfde geslacht.
In onze verslagen over mensenrechten in de wereld, en in onze eigen Unie, spreken wij ons ieder jaar weer heel duidelijk uit over dit punt. Het is dan ook niet meer dan logisch dat wij dit beleid ook aan de orde stellen in de Verenigde Naties. Verleden jaar, het is al gezegd, kwam Brazilië in de mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties met een initiatief om de bestrijding van discriminatie op basis van seksuele gerichtheid in het mensenrechtenbeleid van de Verenigde Naties op te nemen.
Dit jaar zal dat voorstel verder worden uitgewerkt en dan dus opnieuw aan de orde komen. Onderdeel van die uitwerking zal waarschijnlijk zijn dat ook gesproken zal worden over discriminatie op basis van geslachtsidentiteit. Dat is een onderwerp waar het Hof van Justitie van de EG vorige week nog een krachtige uitspraak over heeft gedaan. Mijn fractie hoopt dan ook dat de EU-delegatie dit Braziliaanse initiatief voluit, echt voluit, steunt en ook samenwerkt om het verder uit te werken. Samen met in ieder geval de lidstaten van de Europese Unie die deel uitmaken van de mensenrechtencommissie moet iedere poging van landen die dit initiatief weer om zeep wensen te helpen, verhinderd worden. 
Isler Béguin (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ook ik ben blij met dit debat over de voorbereiding op de komende zitting van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties. Het biedt mij eindelijk ook de gelegenheid ons Europees Parlement te herinneren aan zijn verbintenissen met betrekking tot de kwestie van de inheemse volkeren, en in het bijzonder aan de dialoog van onze instelling met deze maar al te vaak vergeten bevolkingsgroepen en haar vertegenwoordiging bij hen.
Ik voel mij verplicht, mijnheer de Voorzitter - en u weet waarover ik het heb - nog eens te wijzen op onze resolutie van 1994 over de internationale maatregelen die nodig zijn om de inheemse bevolkingsgroepen effectief te beschermen. Hierin werd gevraagd om een interparlementaire delegatie van dit Parlement met de vertegenwoordigers van inheemse bevolkingsgroepen.
Na tien jaar onvermoeibaar werken zijn de inheemse bevolkingsgroepen erin geslaagd zich te verenigen in een forum van inheemse bevolkingsgroepen. De rol van de Unie daarentegen is meer dan onopvallend, om niet te zeggen onbestaand. Het bewijs daarvan is dat noch de Raad noch de Commissie naar de inheemse bevolkingsgroepen verwijst en dat het Parlement noch altijd zijn delegatie niet heeft samengesteld.
We moeten iets doen aan deze onderwaardering van deze kwestie. Daarbij zijn bevolkingsgroepen uit vijf werelddelen bij betrokken. Ik wil dan ook voorstellen dat de Unie al haar middelen en heel haar wilskracht inzet om, zowel in samenwerking met de Verenigde Naties als binnen dit Parlement, het volgend forum van de inheemse bevolkingsgroepen te organiseren en ervoor te zorgen dat de rechten van deze bevolkingsgroepen onze aandacht blijven houden. 
Roche,
   - Mijnheer de Voorzitter, ik weet bijna niet waar ik moet beginnen. Het is een voortreffelijk debat geweest en wat mij al luisterend opviel was de grote reeks uiteenlopende kwesties. Zoals ik bij aanvang al zei, waardeert het voorzitterschap dit debat ten zeerste. Het is een geheugensteuntje en het biedt ons de kans zo’n twee maanden voor de 60e zitting van de Mensenrechtencommissie in Genève met het Parlement van gedachten te wisselen. Verschillende Parlementsleden - waaronder de laatste spreker - hebben in hun betekenisvolle en vruchtbare bijdrage aangegeven op welke terreinen nog veel werk moet worden verricht.
Ik dank alle leden die aan dit debat hebben bijgedragen en verzeker hun dat het Iers voorzitterschap erop toe zal zien dat de door hen naar voren gebrachte punten tijdens de voorbereidingen op Genève onder de aandacht van de betreffende Raadsinstantie zullen worden gebracht. De Parlementsleden hebben gewezen op verschillende specifieke kwesties voor bepaalde landen en ook op verschillende thematische kwesties, en gezegd dat daar nog aan gewerkt moet worden. Het zou niet correct zijn als ik uit alle vandaag besproken zaken specifieke kwesties zou plukken.
Laat ik volstaan door te zeggen dat mijn collega’s en ik zeer zorgvuldig nota hebben genomen van de bijdragen en dat we het geheel stelselmatig zullen doornemen.
Ik wil echter wel terugkomen op een punt dat mevrouw Bonino naar voren heeft gebracht. De EU was van meet af aan een fervent voorstander van de functie van hoge commissaris van de VN voor de mensenrechten, die tien jaar geleden werd ingesteld. Secretaris-generaal Annan moet nog een opvolger benoemen voor de hoge commissaris Sergio Vieira de Mello die op tragische wijze in Irak om het leven kwam. Ik verzeker u dat dit voorzitterschap de functie van hoge commissaris tijdens de zitting in Genève krachtig zal steunen, niet in de laatste plaats omdat we dat daartoe verplicht zijn uit nagedachtenis aan de man die in Bagdad om het leven kwam en zoveel voor de mensenrechten heeft gedaan.
Tot besluit dank ik nogmaals de diverse Parlementsleden voor hun bijdrage van vandaag. Ik verzeker hen dat hun bijdrage in ogenschouw zal worden meegenomen. 
Vitorino,
   - Mijnheer de Voorzitter, ik dank het Parlement ook voor zijn bijdrage aan de voorbereiding van het standpunt van de Europese Unie. Een van de geachte afgevaardigden stelde de strijd tegen het terrorisme en het effect ervan op de mensenrechten aan de orde. Ik wijs er nogmaals op volgens de Commissie de Europese Unie de Mexicaanse resolutie over de bescherming van de mensenrechten in het kader van de strijd tegen het terrorisme tijdens de 60e zitting van de VN-Commissie mensenrechten dient te steunen.
Wat Tunesië betreft, wijs ik het Parlement erop dat de Commissie onlangs een mededeling over de mensenrechten in het gebied aan de Middellandse Zee heeft gepubliceerd, waarin we ons standpunt over de mensenrechtensituatie in Tunesië hebben toegelicht.
Ten derde sluit ik me graag aan bij de opmerkingen van de heer Roche over de heer Vieira de Mello, de voormalige hoge commissaris voor de mensenrechten, die zo tragisch om het leven is gekomen in Bagdad.
Mijn laatste kanttekening betreft de opmerkingen van mevrouw Bonino. Ik ga echt niet te ver als ik zeg dat ik het met haar eens ben. Zoals u weet, heeft de Commissie vorig jaar duidelijk gemaakt dat het een gevaarlijke precedent zou zijn als we de wijze waarop de voorzitter van de Commissie wordt gekozen, zouden wijzigen met een vervanging van de raadplegings- en acclamatieprocedure door een stemming. We zijn dan ook bereid de inspanningen van het Iers voorzitterschap te steunen en te voorkomen dat een dergelijke keuze tot conflicten leidt. Een dergelijk conflict zou de geloofwaardigheid en de rol van de Mensenrechtencommissie, die van groot belang voor ons is, zonder meer ondermijnen.
Tot slot, mevrouw Bonino, vestig ik uw aandacht op het feit dat de Europese Raad afgelopen december besloten heeft het in Wenen gevestigde Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat een specifieke bevoegdheid te verlenen met betrekking tot het waarborgen van de grondrechten in de Europese Unie. Aldus wordt de basis gelegd voor wat men een instantie voor de grondrechten in de Europese Unie zou kunnen noemen.
Wat de grondrechten buiten de Europese Unie betreft, is mijn collega, de heer Patten, verantwoordelijk die ik vandaag vervang. Wat het intern beleid van de Europese Unie betreft, moet ik u teleurstellen want ik bèn de voor mensenrechten verantwoordelijke commissaris! 

 - Hartelijk dank, mijnheer de commissaris.Het debat is gesloten.De stemming vindt plaats op 10 februari 2004.
De Voorzitter.
   - Aan de orde is het verslag (A5-0445/2003) van de heer Moraes, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over de mededeling van de Commissie inzake immigratie, integratie en werkgelegenheid (COM(2003) 336 - 2003/2147(INI)).
Moraes (PSE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, ik ben er zeer trots op dit verslag vandaag te mogen presenteren. Het unieke van dit verslag is dat het afkomstig is van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, en dat het de eerste poging is de gecombineerde aanpak waartoe tijdens de Top van Tampere een eerste aanzet is gegeven, toe te passen. Ik ben er trots op dit verslag te mogen presenteren omdat hierin de kwesties immigratie, integratie, werkgelegenheid en partnerschap met derde landen worden gecombineerd, hetgeen betekent dat hierin een groot deel van de meest gevoelige problemen in de Europese Unie en de kwesties waarvoor een alomvattende aanpak nodig is, worden behandeld. In dit Parlement hebben we deze kwesties heel vaak afzonderlijk benaderd, en toen lagen ze al gevoelig. Gebundeld zullen ze dus zeker gevoelig liggen.
In dit verslag heb ik geprobeerd te zorgen voor een gecombineerde aanpak, hetgeen betekende dat ik de collega’s in dit Parlement bij een aantal kernpunten op één lijn moest zien te krijgen. Een van de kernpunten is het feit dat immigratie een oplossing, maar niet de enige oplossing, zou kunnen zijn voor de demografische uitdaging waarvoor we in de Europese Unie van de toekomst zullen komen te staan.
We kunnen dit zien aan de hand van verbazingwekkende cijfers. In de 25 lidstaten zal de beroepsbevolking dalen van 303 miljoen tot 297 miljoen in 2020, en dan tot 280 miljoen in 2030, waarbij het percentage ouderen bijna verdubbelt. Het is de plicht van dit Parlement aandacht aan dit soort cijfers te schenken. We kunnen geen toekomstplannen maken zonder ervan uit te gaan dat immigratie een van de oplossingen is. Als immigratie een oplossing is, moet immigratie worden gekoppeld aan integratie. Integratie wordt vaak verkeerd voorgesteld. Integratie is van cruciaal belang.
Het gaat in dit verslag niet alleen over nieuwe immigranten. Personen die voor het eerst naar de Europese Unie komen om te werken, blijven wellicht tijdelijk en misschien is hun verblijf definitief. Deze etnische minderheden in de Europese Unie - mensen zoals ik en mijn gezin - die zich in de Europese Unie hebben gevestigd maar die ook oplossingen op het gebied van discriminatie van de lidstaten verlangen, zodat werkelijk sprake kan zijn van volledig integratie, benaderen we in dit verslag volgens de gecombineerde aanpak. Dit brengt zaken met zich mee zoals eisen voor staatsburgerschap, taalbeheersing en een overvloed aan andere kwesties die te maken hebben met nieuwe immigrantengemeenschappen maar ook met reeds gevestigde etnische minderheden.
Dit Parlement kan er trots op zijn dat we, met artikel 13 van het Verdrag van Amsterdam, nu beschikken over een wetgeving tegen discriminatie van gevestigde etnische minderheden. Dit verslag bevat veel aanbevelenswaardige punten. Het is moeilijk om slechts één integratiemaatregel te noemen; er zijn er zo veel. Ik verzoek het Parlement en de collega’s hier in het Parlement met klem deze integratiemaatregelen positief te benaderen en op hun juiste waarde te schatten.
Er zijn echter ook meer gevoelige kwesties - bijvoorbeeld partnerschappen tussen EU-lidstaten en ontwikkelingslanden, gezinshereniging en immigratie - en daarbij ben ik in dit verslag zeer omzichtig te werk gegaan. Ik heb getracht het hele Parlement achter de opvatting te krijgen dat weliswaar lidstaten voor de meeste kwesties primair verantwoordelijk zijn, maar dat we beste praktijken dienen uit te wisselen. Dat is zeer belangrijk omdat het hier gaat om kwesties die politiek geladen en politiek gevoelig zijn.
Ik hoop dat het voornaamste resultaat van dit verslag en de mededeling van de Commissie zal zijn dat deze kwesties niet afzonderlijk worden aangepakt en niet wordt gedaan alsof deze kwesties afzonderlijk kunnen worden aangepakt. De opzet was sterk aan te dringen op de agenda van Tampere en deze opnieuw onder de aandacht van dit Parlement te brengen. De opzet was hetgeen het Grieks voorzitterschap op dit gebied voor elkaar had gekregen, te benutten en te komen tot wat ik een positieve agenda zou willen noemen.
Ik weet dat enkele lidstaten problemen met dit verslag zullen hebben. Ik heb mijn uiterste best gedaan alle partijen samen te brengen, omdat het politiek zo’n gevoelige kwestie betreft. Het is ons aller plicht om ons in te zetten voor integratie. Ik realiseer me dan ook dat er knelpunten bestaan. Ik heb hemel en aarde bewogen - bijvoorbeeld bij paragraaf 32 en het stemrecht - om het Parlement op één lijn te krijgen. Helaas zullen niet alle kwesties eenieders voldoening kunnen wegdragen, maar ik dring er bij de collega’s op aan te kijken naar de uitkomst van de stemming in de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken: 27 stemmen vóór en één tegen bij drie onthoudingen. Over veel van deze kwesties en de manier waarop ze werden benaderd bestond consensus. Ik verzoek de collega’s met klem vóór te stemmen en te denken aan de mensen waarover het in dit verslag gaat, de mensen die wij vertegenwoordigen, nieuwe immigranten die misschien Europees staatsburger worden maar ook mensen zoals ik die reeds Europees staatsburger zijn maar die willen dat hun belangen goed worden vertegenwoordigd in een verslag dat gematigd en alomvattend is en alle zijden van het Parlement zou moeten aanspreken. 
Vitorino,
   . - Mijnheer de Voorzitter, het verheugt mij dat ik hier vandaag aanwezig kan zijn om u de voornaamste aspecten van de mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid te presenteren. Ik wil om te beginnen de rapporteur, de heer Moraes, feliciteren met de uitzonderlijke kwaliteit van zijn verslag.
Met deze zeer belangrijke mededeling van de Commissie hebben wij ons antwoord op het mandaat van Tampere afgerond en, zoals beloofd, onderzocht welke rol immigratie vervult in de strategie van Lissabon. De mededeling bevat in hoofdzaak twee boodschappen. De eerste boodschap - die reeds is verwoord in de mededeling van de Commissie van november 2000 - luidt dat in de context van een vergrijzende en inkrimpende bevolking gestage immigratiestromen waarschijnlijk en noodzakelijk zullen zijn, als de Europese Unie de doelstellingen van Lissabon tenminste wil halen.
Ten tweede kunnen het volledige immigratiepotentieel en zijn bijdrage aan de economische ontwikkeling alleen worden benut als immigranten volledig geïntegreerd worden in zowel de arbeidsmarkt als meer algemeen de maatschappij. Uit de snelheid waarmee de bevolking naar geschat vanaf 2010 zal krimpen en de uitkomsten van het door de Commissie verricht nationaal onderzoek blijkt dat het dringend noodzakelijk is het integratiebeleid te versterken. De Europese Raad heeft daartoe in Tampere al opgeroepen, evenals meer recentelijk tijdens de Europese Raad in Thessaloniki.
De Commissie is verheugd dat de rapporteur de nadruk heeft gelegd op het potentieel dat migranten vormen. Zij is het er volledig mee eens dat integratie een zaak is voor heel de maatschappij en dat het om een wederzijds proces gaat, dat gebaseerd is op wederzijdse rechten en daarmee samenhangende plichten. Dit betekent dat zowel de immigrant als de gastmaatschappij zich zullen moeten aanpassen.
Wij zijn het er verder volledig mee eens dat gezorgd moet worden voor een Europees rechtskader voor de toelating van economische migranten en dat de lidstaten de in Tampere gedane beloften moeten nakomen.
De Commissie heeft nota genomen van de moeilijkheden die zich in de Raad hebben voorgedaan bij de onderhandelingen over de richtlijn inzake toelating met het oog op tewerkstelling. Zij gaat nu na hoe zij dit politiek gevoelige onderwerp het best aan de orde kan stellen. Er is een groenboek gepland, waarop een uitgebreide raadplegingsprocedure zal volgen. Daarnaast laten we een studie uitvoeren naar de relatie tussen illegale en legale migratie, waaruit hopelijk aanwijzingen naar voren zullen komen voor de toekomstige ontwikkeling van een meer samenhangend rechtskader voor de toelating van migranten met het oog op tewerkstelling.
In de zeer nabije toekomst zal waarschijnlijk ook de richtlijn betreffende de toelating van onderzoekers worden goedgekeurd. De onderhandelingen over de richtlijn betreffende de toelating van studenten komen nu in de beslissende fase terecht en ik ben ervan overtuigd dat ook dit voorstel binnenkort goedgekeurd zal worden.
In de mededeling wordt de mening geuit dat er voor de waarborging van een succesvolle integratie behoefte is aan een holistische aanpak, een aanpak waarin niet alleen rekening gehouden wordt met de economische en sociale aspecten - die overigens zeer belangrijk zijn - maar ook met kwesties die verband houden met culturele en religieuze diversiteit, verantwoordelijk burgerschap, inspraak en politieke rechten. Tot haar genoegen stelt de Commissie dan ook vast dat in het verslag specifieke aandacht wordt besteed aan het door ons gepresenteerd concept van actief burgerschap, evenals aan de noodzaak het gevoel van ergens bijhoren te stimuleren.
Een eerste vereiste voor een succesvolle toepassing van dit soort holistische aanpak is dat de algemene samenhang van het beleid verbeterd wordt, evenals de synergie tussen de verschillende beleidsterreinen voor immigratie, integratie en werkgelegenheid, op alle niveaus, binnen alle disciplines en tussen alle betrokkenen. Daarbij moet in het achterhoofd worden gehouden dat de primaire verantwoordelijkheid voor het slagen van de integratie uiteindelijk bij de lidstaten ligt.
Tot slot wil ik benadrukken dat ik mij volledig kan vinden in het idee van de rapporteur om programma’s op te stellen voor de opvang van personen die in een EU-lidstaat aankomen. We zijn op het moment bezig met de uitvoering van proefprojecten ter ondersteuning van de integratie van migranten. Er bleek enorme belangstelling te bestaan voor deze proefprojecten en er werden tienmaal zoveel voorstellen voor het programma ingediend als er geselecteerd konden worden. We hebben vier miljoen euro toegewezen, terwijl er voor meer dan 41 miljoen euro aan voorstellen was ingediend.
Ter afsluiting denk en hoop ik dat deze mededeling inzake immigratie, integratie en werkgelegenheid de basis zal vormen voor de versterking van het integratiebeleid voor immigranten, hetgeen zowel voor de ontwikkeling van de economie van de EU als voor de bevordering van de sociale samenhang in de volgende millennia cruciaal zal zijn. 
Paciotti (PSE ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik vervang de rapporteur, mevrouw Terrón, die plotseling naar Spanje terug moest.
De opmerkingen van commissaris Vitorino en het verslag van de heer Moraes lijken mij in het licht van het door de Commissie vrijheden en rechten van de burger goedgekeurde advies volledig aanvaardbaar. In ons advies wijzen wij erop dat de Raad achterop is geraakt bij de uitvaardiging van de door de Commissie ingediende wetgevingsinstrumenten voor de tenuitvoerlegging van het programma van Tampere, alhoewel die achterstand gelukkig gedeeltelijk in december werd goedgemaakt met de goedkeuring van de belangrijke richtlijn voor langdurig verblijvenden. Ook zeggen wij dat er behoefte is aan een allesomvattende visie voor het immigratiebeleid, waarin rekening wordt gehouden met het werkgelegenheidsbeleid en het integratiebeleid. Verder staat in ons advies dat het nuttig is overeenkomsten te sluiten met de oorsprongslanden om verworven rechten op het gebied van de sociale voorzieningen te kunnen overhevelen, en dat het noodzakelijk is illegale immigratie te bestrijden met repressieve maatregelen, maatregelen die echter niet zijn gericht tegen de illegale immigranten maar tegen de handelaars die hen uitbuiten. Tot slot zeggen wij dat het noodzakelijk is zwartwerk te bestrijden zonder enig onderscheid tussen immigranten, dat het nuttig is immigranten legale toegang te verlenen tot de arbeidsmarkt om de vraag en het aanbod op de illegale markt te beperken en dat het wenselijk is discriminatie te bestrijden en bijzondere aandacht te schenken aan de onzekere situatie van vrouwelijke immigranten.
In voornoemd advies wordt echter vooral gewezen op het nut van burgerschap. Wij zeggen dat met actief burgerschap de stabiel in de Unie gevestigde burgers uit derde landen economische, sociale en politieke rechten en plichten kunnen worden toegekend. Daaronder valt ook het stemrecht bij lokale en Europese verkiezingen, waar het Europees Parlement herhaaldelijk op heeft aangedrongen. Alleen op die manier zullen alle werknemers en inwoners het gevoel hebben dat zij betrokken zijn bij en verantwoordelijk zijn voor het lot van de Gemeenschap, dat zij de waarden daarvan delen en bijdragen aan haar groei en aan een vreedzame en solidaire samenleving. 
Dybkjær (ELDR ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil de Commissie bedanken voor het feit dat zij met haar mededelingen constant een discussie uitlokt over de vraag of immigratie een oplossing kan bieden voor de vergrijzende bevolking van Europa en voor het steeds kleiner wordend productief deel van de bevolking, evenals over de andere aspecten die een rol spelen in de contacten van Europa met andere culturen. Dit is een controversieel thema in de lidstaten, maar het is hoog tijd dat wij de problemen en uitdagingen analyseren en gemeenschappelijke oplossingen voorstellen.
Ik feliciteer de heer Moraes met het verslag. Het is een noodzakelijk en belangrijk verslag. Ik dank de heer Moraes omdat hij de adviezen van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen over de noodzaak het gender-perspectief in het immigratie- en integratiebeleid op te nemen, heeft overgenomen. De heer Moraes heeft dit dankzij zijn bijzondere achtergrond niet als discriminatie opgevat.
Om een succesvol immigratie- en integratiebeleid op Europees niveau te kunnen ontwikkelen is het absoluut noodzakelijk het gender-perspectief op alle niveaus te integreren. Ik wil de Commissie daar even aan herinneren. Ik weet dat mevrouw Diamantopoulou en haar directoraat-generaal zich intensief met deze materie bezighouden, maar het is ook noodzakelijk dat u, mijnheer Vitorino als haar collega, er aandacht aan besteedt. Als ik eerlijk mag zijn, moet ik u bekennen dat het lastig is steeds weer aan de kar te moeten trekken om de Commissie tot initiatief te bewegen.
Het debat over de hoofddoek woedt in alle hevigheid op verschillende plaatsen in Europa. Moeten wij ons echter niet met andere zaken bezighouden, zoals een betere integratie, een betere vorm van dialoog, een manier om moslimvrouwen ertoe aan te zetten hun leven in eigen handen te nemen? Als we deze problemen aanpakken wordt de discussie over de hoofddoek vanzelf overbodig.
Het is belangrijk dat moslimvrouwen, die draagsters van een cultuur zijn, mogelijkheden krijgen die hen niet het gevaar doen lopen totaal verstoten te worden door hun familie. Zij willen een profiel dat zowel aan hun eigen cultuur als aan een Europese mentaliteit van gelijke maatschappelijke kansen beantwoordt. Als vrouwen niet geïntegreerd worden, bestaat het risico dat hun zonen en dochters evenmin geïntegreerd zullen zijn en zich zullen vastklampen aan verouderde rollenpatronen, die in het Europa van vandaag noch in het gezin noch op de arbeidsmarkt een plaats hebben. Zo is het tegenwoordig steeds duidelijker dat mannelijke managers ook vrouwelijke waarden in hun management moeten durven gebruiken. 
Sbarbati (EPDR ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik ben het roerend eens met de opmerkingen van commissaris Vitorino over immigratie. Hij zei dat dit een dubbel proces is, een proces met rechten en plichten.
Dit probleem heeft echter ook andere aspecten. Daarbij moeten wij vooral aandacht schenken aan het vraagstuk van de binnenkomst, de huisvesting en de vrijheden, kortom aan de integratie in onze Europese samenleving. Wij moeten met andere woorden van de door ons ontvangen werknemers burgers maken. Welk beeld krijgt men echter buiten Europa van ons, mijnheer de commissaris, als wij bij binnenkomst in de Unie het Schengen-systeem inzetten als een geducht controle-instrument of als een middel om persoonsgegevens elektronisch op te slaan, in plaats van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te creëren?
Dan zijn er nog huisvestingsproblemen, problemen omdat “men niet wil zien”, omdat de media munt slaan uit onze angst en ons waanideeën bijbrengen ten aanzien van bepaalde, moeilijk liggende aspecten van de culturele identiteit van onze samenleving. Wij krijgen dus vaak een geamputeerd beeld. Alhoewel ik volledig achter het verslag sta, had men mijns inziens hierin bepaalde aspecten nader moeten uitdiepen, aspecten die goed uit de verf komen in de mededeling van de Commissie, dat wil zeggen actief burgerschap, waarborging van bepaalde fundamentele plichten, grondrechten, eerbiediging van de diversiteit, strijd tegen discriminatie, vrouwen, gezin, maatschappelijke culturele en politieke betrokkenheid, deelname, onderwijs en, niet in de laatste plaats, godsdienstbelijdenis.
Mijns inziens is het noodzakelijk rekening te houden met deze aspecten, juist gezien de rechtstradities en de humanistische waarden die ook nu nog ten grondslag liggen aan onze samenleving. Daarom moet men, mijnheer de commissaris, de neiging om immigranten - mannen en vrouwen - als arbeidskrachten te beschouwen die alleen goed zijn voor onze economie, vastberaden bestrijden. Dergelijke opvattingen moeten zonder meer worden verworpen. Immigranten zijn mensen, met heel hun rijkdom en niet alleen instrumenten om ontwikkeling en welvaart te creëren. Immigranten zijn mensen met waarden en een menselijke, geestelijke en culturele identiteit. 
Pérez Álvarez (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de commissaris, dames en heren, ik wil om te beginnen de rapporteur, de heer Moraes, bedanken voor het werk dat hij verzet heeft bij het opstellen van dit verslag over immigratie. Ik vind dat we dit verslag moeten steunen. Het gaat over een onderwerp dat veel gevoelens losmaakt en waarover iedereen eigen ideeën heeft. En er bestaat altijd de verleiding om dit onderwerp voor politieke doeleinden te gebruiken. Ik houd me daarom strikt aan de inhoud van de mededeling.
Immigratie is een verschijnsel dat geregeld moet worden. We mogen het hoofd niet in het zand steken. Europa heeft immigranten nodig, vooral in landen waar het geboortecijfer erg laag ligt, zoals onder meer in Italië en Spanje.
Volgens de rapporteur zal de bevolking van het Europa van de Vijfentwintig teruglopen van 303 miljoen nu tot 297 miljoen in 2020. In 2030 zou het inwonertal zelfs tot 280 miljoen kunnen zakken. Als dat inderdaad zo is, dan zal het feit dat er minder mensen werken negatieve gevolgen hebben voor de economische groei, daar groei afhankelijk is van de toename van het aantal werkenden en de verhoging van de productiviteit. Immigratie moet dus niet gezien worden als een probleem, maar juist als een uitdaging.
Maar dan wel als een uitdaging die een aantal problemen met zich meebrengt, en daar moeten we een oplossing voor vinden. Ik zal hier geen volledige opsomming geven, maar me beperken tot het noemen van de volgende kwesties: integratie van immigrantenkinderen in het onderwijs, intercultureel samenzijn in woonwijken en op het werk, gezinshereniging - met alle problemen die uit dat begrip, ruim dan wel beperkt geïnterpreteerd, voortvloeien -, regularisatie van immigranten zonder papieren, en bestrijding van illegale immigratie en misdadigersnetwerken die immigranten uitbuiten, waarbij bijzondere aandacht moet worden besteed aan vrouwen.
Conclusie: we hebben immigranten nodig. Maar hoeveel moeten we er binnenlaten? Iedereen die dat wil? Dat lijkt me onmogelijk. Dan breng je de problemen die de immigranten willen ontvluchten over naar een aantal lidstaten.
In landen met een laag geboortecijfer zal de verhouding tussen het aantal werkenden en niet werkenden op de middellange termijn eenvoudigweg onhoudbaar worden. De juiste aanpak bestaat dan in het integreren van immigranten. Het zijn werkkrachten, maar eerst en vooral mensen die de lidstaten nodig hebben. Daarom zijn de conclusies van de Raad van Tampere nog steeds geldig: samenwerking met de landen van herkomst, een gemeenschappelijk Europees asielsysteem, beheer van de migratiestromen, en een eerlijke behandeling van onderdanen uit derde landen.
Het Handvest geeft in de artikelen 4, 5 en 14 duidelijk aan welke normen er moeten gelden voor de integratie van legale immigranten in de lidstaten: een verbod op onmenselijke of wrede behandeling, een verbod op dwangarbeid, en het recht op onderwijs.
We hebben het steeds over werk. Artikel 15 bepaalt expliciet dat voor onderdanen uit derde landen die over een vergunning beschikken om op het grondgebied van de lidstaten te werken, dezelfde arbeidsvoorwaarden moeten gelden als voor onderdanen van het gastland.
Artikel 20 bepaalt dat iedereen voor de wet gelijk is. Artikel 21 houdt een verbod in op discriminatie, waaronder ook discriminatie op grond van nationaliteit. Artikel 23 garandeert een gelijke behandeling van mannen en vrouwen op elk gebied, en dus ook op het gebied van werk en beloning.
Immigranten die clandestien werken bevinden zich vrijwel altijd in een nadelige situatie, of het nu gaat om betaling, voorzieningen op het gebied van veiligheid en gezondheid of arbeidsduur. Er is hier maar al te vaak sprake van uitbuiting. In het verslag-Moraes wordt een beschrijving gegeven van zulke situaties en er worden maatregelen voorgesteld. Die maatregelen zijn voor het merendeel aanvaardbaar.
We hebben gezegd dat integratie moet beginnen bij het werk. Daarna zou culturele integratie volgen. We mogen echter niet vergeten dat in artikel 1 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie ook het volgende wordt bepaald: “De menselijke waardigheid is onschendbaar. Ze moet worden gerespecteerd en beschermd”. We hebben het dan over de menselijke waardigheid van . 
Karamanou (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, namens de socialistische fractie van het Europees Parlement wil ik allereerst duidelijk maken dat wij volledige steun geven aan het onderhavige verslag. Het verslag-Moraes houdt zich aan de letter en de geest van de besluiten van Tampere, waarin uitdrukkelijk wordt gevraagd om een actiever beleid voor de integratie van immigranten. Dat beleid moet tot doel hebben immigranten soortgelijke rechten en plichten toe te kennen als aan de burgers van de Unie.
Het lijdt geen twijfel dat het immigratiebeleid niet alleen grensbewaking kan betekenen, en niet mag worden geïdentificeerd met repressie, repatriëring en overname. Het Europa van de mensenrechten en de rechtsstaat moet de fundamentele arbeidsrechten en de politieke rechten van immigranten erkennen, evenals hun kostbare bijdrage aan de economische ontwikkeling van Europa.
Er kan natuurlijk van inburgering geen sprake zijn zolang de politieke rechten en plichten niet worden erkend, zolang immigranten dus geen recht hebben op actief en passief kiesrecht. Mijns inziens kleven er aanzienlijke ethische bezwaren aan het standpunt van vele conservatieve collega’s. Zij hebben er niets op tegen om de arbeidskracht van de immigranten uit te buiten, zeer zeker als het gaat om banen die de Europeanen zelf niet willen. Zij zien immigranten ook zonder enig bezwaar als een oplossing voor het demografische probleem, maar zij willen zelfs niet horen spreken over de toekenning van politieke rechten aan immigranten. Het is immoreel om met opportunistische en avontuurlijke uitspraken en daden op het vuur te blazen van de vreemdelingenhaat en het racisme in Europa, en pogingen te ondernemen om nieuwe muren van Berlijn op te trekken in de hersenen en in het geweten van de mensen.
Mijn fractie heeft de afgelopen tien jaar gestreden voor een humanere benadering van de problemen in verband met de grote volksverhuizingen en vluchtelingenstromen. Wij zetten ons in voor een pluralistische en multiculturele Unie, voor eenheid in verscheidenheid, voor een Unie waarin allen een plaats en rechten hebben, waarin geen onderscheid wordt gemaakt en geen imaginaire muren worden opgetrokken.
De Europese integratie, de sociale samenhang en de strategie van Lissabon zullen, zoals u ook al zei, mijnheer de commissaris, onbereikbare doelstellingen zijn als niet alle mensenrechten en politieke rechten worden verankerd en toegepast, hetgeen de Europese regeringen trouwens ook hebben beloofd. Ik wil mijn voldoening uiten over hetgeen de heer Ahern vanmorgen zei. Hij zei namelijk dat de bevordering van de mensenrechten onder de prioriteiten van het Iers voorzitterschap valt. De mensen die van elders komen en een andere cultuur hebben, zullen zich pas opgenomen voelen in de samenleving waarin zij legaal leven en werken, als zij rechten en plichten hebben, als zij inspraak krijgen en kunnen meebeslissen over hun dagelijkse leven en hun werk, over zaken als onderwijs, talen leren, huisvesting, gezondheidsdiensten, sociale diensten, culturele omgeving en politieke activiteiten. Herhaaldelijk hebben wij als Parlement voorgesteld degenen die langer dan vijf jaar in de Europese Unie verblijven alle politieke rechten toe te kennen.
Tot slot wil ik nog als voorzitter van de Commissie rechten van de vrouw aandringen op iets dat ontbreekt in de mededeling van de Commissie, namelijk op de van alle beleidsvormen met betrekking tot de rechten van de immigranten. Vrouwen zijn de meeste kwetsbare groep en vaak ook als eerste het slachtoffer van economische en seksuele uitbuiting. Daarom moeten vooral maatregelen worden genomen ter bestrijding van discriminatie en ter vergemakkelijking van de integratie van vrouwen in de samenleving en het beroepsleven. Ik denk daarbij aan beroepsopleiding, kinderopvang, individualisering van de rechten, advisering, specifiek onderzoek, enzovoort. 
Attwooll (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, iedereen die ooit gewoond of gewerkt heeft in een ander land of zelfs maar in een stad of dorp ver van huis zal te maken hebben gekregen met problemen, met al de problemen die iemand tegenkomt als hij verhuist van de ene omgeving naar de andere. Dergelijke problemen worden zelfs nog belangrijker als er sprake is van een grote verandering in taal en culturele context. Toch leert de geschiedenis ons ook hoe groot de wederzijdse voordelen van migratie kunnen zijn, mits deze in goede banen wordt geleid.
In het verslag-Moraes worden deze kwesties behandeld op een manier die tegelijkertijd realistisch, meelevend en robuust is. Er worden tevens praktische suggesties gedaan. Ervaringen in Canada hebben reeds geleerd dat een aantal van deze suggesties effectief bijdraagt aan het behalen van de gewenste resultaten. Ik ben met name dankbaar voor het feit dat de problemen van migrantenvrouwen en de maatregelen die getroffen moeten worden om deze op te lossen, uitgebreid in het verslag aan bot komen.
Ik spreek hier ook namens onze schaduwrapporteur, mevrouw Boogerd-Quaak. Zij kan hier vandaag helaas niet aanwezig zijn, maar zij wilde dat ik haar dank uitsprak voor de steun die haar amendementen in de commissie hebben gekregen. Gezien de ruime consensus in de commissie over dit verslag betreuren wij het enigszins dat de mogelijkheid werd gegeven tot indiening van amendementen in de plenaire vergadering. Desalniettemin kunnen we het merendeel van deze amendementen, geheel of gedeeltelijk, aanvaarden. We ondersteunen met name amendement 10 dat het verslag positiever maakt ten aanzien van de uitbreiding, en de amendementen 7 en 12 over gezinshereniging. We hebben echter wel ernstige problemen met amendement 4 waarin terug wordt gekrabbeld ten aanzien van de reeds in het Handvest van de Grondrechten opgenomen verplichtingen.
Tot slot wil ik de heer Moraes bedanken voor zijn werk aan een dermate waardevol verslag en de hoop uitspreken dat dit verslag de steun krijgt die het zonder meer verdient. 
Figueiredo (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega’s, overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 1999 heeft de Commissie diverse voorstellen uitgewerkt om een doeltreffend beheer van de migratiestromen te waarborgen en illegale immigratie te bestrijden. Het beeld van het fort Europa dat de Europese Unie met haar wel zeer restrictieve migratiebeleid heeft gecreëerd, staat echter in schril contrast met de reële economische behoefte aan migranten op de arbeidsmarkt.
Daarom wordt immigratie in dit Commissievoorstel beschouwd als een antwoord op de vergrijzing van de Europese bevolking en de daling van de beroepsbevolking. Ik betreur het dat de Commissie de economische en demografische aspecten laat prevaleren boven de sociale en humane aspecten die tot emigratie leiden. Helaas krijgt ook de verbetering van de levensomstandigheden en arbeidsvoorwaarden van de immigranten die in de verschillende landen van de Europese Unie gevestigd zijn onvoldoende aandacht.
De strijd tegen illegale immigratie en mensenhandel mag niet resulteren in een repressief beleid tegen illegalen, maar wèl tegen mensenhandelaren en werknemers die van de situatie profiteren. Daarom dienen wij een reeks voorstellen in die ons inziens een belangrijke verbetering van het verslag-Moraes inhouden. Wij hopen van harte dat onze amendementen zullen worden aangenomen. Wij betreuren met name de inhoud van de richtlijn van de Raad inzake gezinshereniging, die inbreuk maakt op het grondrecht om in gezinsverband te leven. Uiteraard zijn wij ook gekant tegen het onaanvaardbare voorstel om migrantenkinderen vanaf twee jaar te onderwerpen aan een test alvorens te beslissen of zij zich bij hun ouders mogen voegen. Verder roepen wij de lidstaten op om het internationaal verdrag inzake de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers en hun gezinsleden te ratificeren, dat middels resolutie nr. 45/158 op 18 december 1990 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties is goedgekeurd. Wij dringen echter niet alleen aan op de ratificatie van dat verdrag. Wij zijn tevens van oordeel dat in het merendeel van de gevallen moet worden overgegaan tot automatische regularisatie van migrerende werknemers die niet over een verblijfsvergunning beschikken maar wel belastingen en socialezekerheidspremies in het gastland betalen. Wij hopen ook dat er rekening wordt gehouden met het feit dat de burgers van derde landen die naar de EU-lidstaten emigreren voor het overgrote deel extreme armoedesituaties in hun land van herkomst ontvluchten en niet als potentiële delinquenten maar als slachtoffers moeten worden behandeld. Ten slotte betreur ik het dat de Europese Volkspartij in het verslag-Moraes verworven rechten van migrerende werknemers ter discussie wil stellen, met name het stemrecht bij gemeenteraads- en Europese verkiezingen. Immigranten mogen niet worden beschouwd als wegwerparbeiders die na gebruik worden afgedankt. Integendeel, immigranten, met name vrouwen, moeten toegang hebben tot opvangmogelijkheden waarbij de mensenrechten, fundamentele vrijheden en de gelijkheid van economische en sociale en culturele rechten in acht worden genomen. 
Lambert (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de rapporteur graag bedanken voor zijn werk aan dit buitengewoon waardevolle verslag, dat een zeer breed terrein bestrijkt. Een deel van het probleem die we in de Europese Unie tegenkomen is te wijten aan het feit dat bepaalde lidstaten zichzelf nu zien veranderen van emigratielanden in immigratielanden, terwijl andere landen het feit onder ogen moeten zien dat zij zeer slecht gebruik hebben gemaakt van de talenten en vaardigheden van veel langdurige migranten en zeer zeker van de migranten van de tweede en derde generatie die nu in sommige landen bestaan.
In een ideale wereld zou migratie een kwestie van vrije keuze moeten zijn en niet onder druk van de omstandigheden moeten plaatsvinden. Daarom juichen wij toe dat in dit verslag wordt erkend dat het noodzakelijk is de oorzaken van gedwongen migratie weg te nemen. Of mensen hier uit eigen beweging willen komen om ons te helpen met ons tekort aan arbeidskrachten en met onze demografische problemen, zal afhangen van de omstandigheden waaronder zij hier verwelkomd worden en de manier waarop zij hier als inwoners behandeld worden. Ik juich de verwijzing van de heer Pérez Álvarez naar het Handvest van grondrechten toe, evenals de positieve standpunten van veel van de andere sprekers vanmiddag.
Deze wil om te komen werken in de Europese Unie hangt af van diverse kwesties, die vooral verband houden met de arbeidsmarkt en gelijke behandeling. De richtlijnen overeenkomstig artikel 13 ter bestrijding van racisme en discriminatie - waarmee veel migrerende werknemers te maken krijgen - evenals de kwesties betreffende de daadwerkelijke toegang tot de arbeidsmarkt, tot gelijke beloning en werkomstandigheden, zijn buitengewoon belangrijk. Daarmee kunnen wij goedkope arbeidsmigranten beschermen tegen uitbuiting.
Er zijn aanwijzingen dat in een groot aantal Europese landen bepaalde bedrijfstakken in hoge mate afhankelijk zijn van migrerende werknemers met een vaak twijfelachtige status. We moeten bijzonder waakzaam zijn en erop toezien dat de behoeften van onze economie geen stimulans gaan vormen voor de verspreiding van slechte arbeidsomstandigheden en de smokkel van arbeidskrachten.
Wij zijn het tot slot volledig eens met actief burgerschap, zoals dit in het verslag is opgenomen. Wij ondersteunen de huidige tekst, inclusief het stemrecht. Uit de ervaring in het Verenigd Koninkrijk is bijvoorbeeld gebleken dat een aantal gemeenteraden sterk profijt trekken van het feit dat hierin migranten van de eerste generatie zijn vertegenwoordigd. 
Crowley (UEN ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil mij bij mijn collega’s aansluiten en de heer Moraes feliciteren met de buitengewone diplomatieke en goedgehumeurde aanpak die hij heeft gevolgd bij het behandelen van een potentieel zeer controversiële kwestie, die tot grote meningsverschillen had kunnen leiden. Hij is er bij zijn streven naar de gemeenschappelijke doelstellingen in geslaagd een gemeenschappelijke noemer te vinden en overeenstemming te bereiken tussen de verschillende fracties van dit Parlement.
Het is belangrijk dat hij heeft benadrukt dat deze kwestie onder de bevoegdheid van de lidstaten valt en dat via samenwerking en coördinatie - in plaats van via het indienen en handhaven van afzonderlijke wetten - de beste resultaten kunnen worden bereikt. Wij worden immers allemaal met dezelfde uitdaging geconfronteerd als het gaat om het optimaal beheer van de migratiestromen en het integratiebeleid.
Wij staan in de Europese Unie op de drempel van onze grootste uitbreiding tot nu toe. Wij openen onze deuren voor tien nieuwe landen en moeten ervoor zorgen dat deze Europese Unie voordelen te bieden heeft aan de burgers van Midden- en Oost-Europa. Zij hebben zo lang moeten lijden onder een gebrek aan kansen, onder een gebrek aan economische ontwikkeling en politieke vrijheid en vaardigheden. Wij leggen bovendien, net als het Ierse voorzitterschap vandaag deed, de klemtoon op het proces van Lissabon. Wij willen dat Europa een succes wordt en op die manier ervoor zorgt dat de mensen die een baan vinden ook voldoende betaald en beschermd worden voor het werk dat ze doen.
Dat brengt ons bij een punt dat reeds door vele afgevaardigden hier vandaag besproken werd, namelijk bij de vraag hoe wij het best kunnen garanderen dat degenen die naar de Europese Unie emigreren de bescherming en de mogelijkheid krijgen om de vruchten te plukken van eventuele economische groei of van de sociale rechten die daar eventueel bestaan.
Dit is geen proces dat onmiddellijk plaatsvindt. Dit kan niet allemaal in één keer gebeuren. De huidige demografische ontwikkelingen verplichten ons mensen van elders te halen. Dit idee van beheerste migratie is een belangrijke reactie op de demografische en economische veranderingen die zich voordoen. Alleen als we gecoördineerd samenwerken met die derde landen - en het doet mij deugd dat de rapporteur mijn amendement hierover heeft kunnen overnemen - kunnen we ten eerste voorkomen dat de beste personen in die derde landen eruit worden gepikt, en er dus een plaatsvindt, en ten tweede ervoor zorgen dat de Europese Unie hier de vruchten van plukt.
In tegenstelling tot hetgeen bepaalde afgevaardigden hier in deze vergaderzaal zeggen, is dit geen open-deurbeleid, en dat mag het ook niet zijn. We hebben gezien dat, wanneer er sprake is van een gebrek aan controle en van tekortschietende besluitvorming in de lidstaten, er problemen ontstaan met betrekking tot racisme. De meeste mensen zijn immers bang voor massale veranderingen.
Met betrekking tot de vrouwenkwesties, en met name tot de bescherming van vrouwen die het slachtoffer zijn van illegale praktijken als vrouwenhandel, heeft iedereen van ons de verantwoordelijkheid ervoor te zorgen dat deze praktijken worden uitgeroeid, waar ze zich ook mogen voordoen. Wanneer er sprake is van illegale uitbuiting van migrerende werknemers, moet ook dit uitgeroeid worden en onder de aandacht worden gebracht. Vervolgens moeten de schuldigen met naam en toenaam genoemd worden, vanwege de zeer negatieve effecten die dit heeft.
Mijn laatste punt is dat we vanavond de dienstensector en het scheppen van werkgelegenheid zullen bespreken. Ook dat houdt verband met deze kwestie van de bescherming van personen. 
Blokland (EDD ).
   - Voorzitter, ook ik, als kind van immigranten, besef maar al te goed dat er aandacht moet zijn voor de verschillende kanten van immigratie, voor de problemen die gesignaleerd worden, maar ook voor de kansen die er zijn.
In grote lijnen kan ik met het verslag van collega Moraes instemmen. Graag wil ik echter de aandacht vestigen op de samenhang tussen de drie vitale kwesties die de rapporteur noemt in overweging één. De noodzaak van migratie naar de Europese Unie, verbetering van de integratie en samenwerking met landen van herkomst.
Allereerst zie ik de noodzaak van migratie naar de Europese Unie in verband met de vergrijzing niet. Het werven van migrantenarbeiders kan in ieder geval geen oplossing zijn zolang er nog een arbeidsreserve is in de Europese Unie.
Ook bij de tweede kwestie zou ik graag een kanttekening willen plaatsen. Het is juist dat verbetering van de integratie nodig is. In Nederland is het debat daarover volop gaande maar, zoals de rapporteur terecht zegt, hangt integratie samen met een heel scala aan binnenlandse factoren. Dat zijn bijvoorbeeld de maatschappelijke context, het onderwijs en de taalvaardigheid. Juist vanwege deze constatering kan een Europees beleid niet effectief zijn en dient arbeidsimmigratie en integratie een nationale prioriteit te zijn.
In paragraaf 28 wordt aandacht gevraagd voor de problemen die kunnen spelen op het gebied van gezondheid en voortplanting. Ik onderken de noodzaak hiervan. Wel moet ik nadrukkelijk stellen dat bevordering van abortus provocatus hierbij niet aan de orde kan zijn. Ik hoor graag van de rapporteur wat hij met deze paragraaf beoogt. Ook ben ik van mening dat uitbreiding van de gezinsdefinitie in dit kader niet integratiebevorderend zal werken. Hiermee vergroten we het integratieprobleem in plaats van het op te lossen. Deze kanttekeningen nemen echter de noodzaak tot samenwerking met de landen van afkomst niet weg. Evenmin als overleg tussen de lidstaten van de Unie. De noodzaak tot verbetering van de situatie van immigranten en hun plek op de arbeidsmarkt is duidelijk. 
Claeys, Philip (NI ).
   - Voorzitter, het verslag dat we nu bespreken is een catalogus van utopische standpunten, die zoals alle utopische standpunten in de praktijk bewezen hebben dat ze niet werken. Om te beginnen zijn de migratiestromen geen onontkoombare realiteit zoals de rapporteur stelt. Het is niet omdat hij en zijn politieke vrienden het graag willen dat de immigratie een onontkoombare fataliteit is. Integendeel, de lidstaten hebben tot nader order nog altijd het recht om zelf te bepalen wie het land binnenkomt, wanneer en onder welke voorwaarden. En het is niet omdat de meeste regeringen uiterst laks zijn in de toepassing van hun eigen immigratie- en integratiewetgeving dat de bevolking daarmee akkoord gaat. Er bestaat bijvoorbeeld helemaal geen democratische meerderheid onder de bevolking voor het vreemdelingenstemrecht of voor nieuwe immigratiegolven, zoals het verslag bepleit.
Voor ons als democraten kan het geen kwaad daar eens bij stil te staan en er rekening mee te houden. Welke legitimiteit heeft een Europese Unie trouwens die zaken beslist die regelrecht indruisen tegen de wil van de bevolking? Het van rechten zonder plichten, zoals het jammer genoeg ook verwoord is in dit verslag, heeft afgedaan. Het is achterhaald en het is dringend aan een grondige evaluatie toe, zoals in Nederland waar een onderzoekscommissie is ingesteld voor het gevoerde integratiebeleid en waar nu al twee regeringspartijen tot de conclusie zijn gekomen dat het knuffelbeleid gefaald heeft.
In het verslag wordt met geen woord gerept over de sociaal-economische en maatschappelijke problemen die er nu bestaan. In Vlaanderen bijvoorbeeld ligt de werkloosheid bij mensen van Noord-Afrikaanse origine relatief gezien vier tot vijf maal hoger dan bij de autochtone bevolking, zodat de vraag rijst wie eigenlijk belang heeft bij een nieuwe vorm van immigratie. En wat met de autochtone mensen die zich nu al niet meer thuis voelen in hun eigen stad, hun eigen straat? Wat met de opkomst van de islam en de bewuste onwil om te integreren? Daar wordt allemaal niet over gesproken en daarom is dit verslag, vrees ik, een zoveelste verspilling van tijd en middelen. 
Smet (PPE-DE ).
   - Voorzitter, ik zou willen beginnen met zowel de Europese Commissie als de heer Moraes te feliciteren. Het wordt tijd dat Europa zich niet alleen bezighoudt met de wijze waarop het vluchtelingenstromen kan inperken, maar ook eens een positief geluid laat horen. Dat positieve geluid is noodzakelijk omdat we op dit ogenblik al zeer veel migranten in onze landen hebben.
De vorige spreker heeft terecht gewezen op de zeer hoge werkloosheid onder migranten. Als ik de cijfers van de Europese Unie over 2002 bekijk, dan zie ik dat het werkloosheidspercentage bij onderdanen van de Europese Unie op 7,1% ligt, terwijl het voor de niet-EU-onderdanen die in de EU leven meer dan het dubbele bedraagt, namelijk bijna 16%. Als ik vervolgens kijk naar mijn eigen land, dan is dat 33,5%. Dat wil zeggen dat een derde van de immigranten zonder werk zit.
Als ik kijk naar het bestuur van die landen - en ik zeg dit zonder polemiek te willen voeren, maar ik wil het toch eens zeggen omdat men van de andere kant zeer dikwijls polemiseert -, dan zie ik dat de landen met een links bestuur het absoluut niet beter doen dan de landen met een rechts bestuur. Hetzelfde geldt, tussen haakjes, voor het stemrecht. Ik sta altijd stomverbaasd over de ideologie die sommigen in het Europees Parlement uitdragen, terwijl zij er in hun eigen land, waar ze het bestuur in handen hebben, niet in slagen diezelfde ideologie in beleid om te zetten. In al die landen is er geen stemrecht - en u mag het nog 77 keer in uw nota's of in uw documenten zetten -, maar uw regeringen willen geen stemrecht en uw partijen willen geen stemrecht. Het is dus zeer gemakkelijk om het hier vrijblijvend te komen bepleiten. Ik zeg dit omdat ik geprobeerd heb om in de tekst op een gematigde manier toch te laten verwijzen naar politieke rechten, zonder daar direct het stemrecht aan te koppelen. Blijkbaar is dat voor een heel aantal mensen wier landen bestuurd worden door een linkse regering toch nog niet genoeg, hoewel ze het er in eigen land niet door krijgen.
Waarom spreek ik nu specifiek over de werkgelegenheid? Omdat werk de beste integratiemethode is. Al de rest volgt daaruit. Ik vind dat de Europese Unie en onze landen daar te weinig aandacht aan besteden. Mensen die werk hebben, hebben een inkomen, kunnen naar een betere huisvesting uitkijken en krijgen meestal een legaal statuut. Zij leren de taal op hun werk en kunnen hun kinderen op een normale manier in de landen laten studeren. Werk is dus een van de allerbelangrijke integratiemogelijkheden. Helaas merken wij dat de Europese Unie op dat stuk verstek laat gaan.
Ik ben voorstander van de oplossing die men voorstelt voor de toekomst, namelijk dat we de migratie gaan op basis van het werk dat we kunnen aanbieden. Dat houdt natuurlijk in dat we de huidige migranten ook werk moeten geven en dat de niet alleen gericht wordt op de toekomstige migranten. Als ik dan de cijfers van de Europese Unie zie, is er nog heel wat werk te doen.
Ik wil ook nog de aandacht vestigen op een ander punt. Als het gaat om hoogopgeleide migranten - en dan spreek ik niet speciaal over migranten uit Afrikaanse landen, maar bijvoorbeeld over Amerikanen - dan vragen wij nooit dat ze onze taal spreken, want zij komen bij bedrijven terecht waar de voertaal Engels is. Dat is zo gemakkelijk, de hoogopgeleiden worden verondersteld de taal van het bedrijf te kennen. Aan laagopgeleiden stellen we zeer veel eisen - straks moeten ze nog examen afleggen ook -, waardoor het voor hen zeer moeilijk wordt. 
Andersson (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik zowel de Commissie als de rapporteur gelukwensen met dit werkelijk uitstekende verslag over een belangrijk onderwerp.
Het valt niet te ontkennen dat in onze samenleving veel vreemdelingenhaat en racisme voorkomt, of in elk geval angst voor wat van buiten komt. Er heerst een zeer groot wantrouwen. Men denkt dat mensen uit andere landen hier komen om onze banen af te pakken, terwijl in feite het omgekeerde het geval is. De mensen uit andere landen hebben in zeer hoge mate bijgedragen tot onze welvaart, en doen dat nog steeds. Ik spreek uit eigen ervaring. Ik ben na de oorlog geboren en opgegroeid in een woonwijk waar de inwoners voornamelijk uit Estland, Letland, Litouwen en Finland kwamen. Ongeveer de helft van mijn buren bestond uit immigranten uit andere landen. Zij hebben net als alle anderen bijgedragen tot de welvaart in Zweden. Wij zouden de huidige welvaart niet gehad hebben als deze mensen daar niet samen met ons toe hadden bijgedragen.
Vandaag ligt de situatie anders. We kennen enerzijds een vluchtelingenbeleid en anderzijds een immigratiebeleid. Het vluchtelingenbeleid moeten wij gezamenlijk opzetten, en het moet gebaseerd zijn op internationale verdragen. Europa moet een vrijplaats zijn voor mensen die in andere landen vervolgd worden en met de dood bedreigd worden. Ons vluchtelingenbeleid moet een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid zijn.
Immigratiebeleid is iets anders. Dat beleid heeft betrekking op mensen die niet met de dood bedreigd worden, maar die graag naar Europa willen komen om persoonlijke redenen, om een beter bestaan op te bouwen, maar ook om bij te dragen aan onze maatschappij, en dat doen ze in de praktijk ook. Dat doen ze op dit moment al, en de behoefte aan deze mensen zal in de toekomst nog groter worden. We weten hoe de demografische ontwikkeling eruit ziet, en we hebben groei, werkgelegenheid en welzijn nodig in Europa. We moeten de werkgelegenheid in de toekomst uitbreiden, we hebben meer mensen nodig om het probleem van de ouderenzorg en de gezondheidszorg aan te kunnen. We hebben mensen nodig, ook uit andere landen, samen met degenen die hier al zijn. Helaas is het zo dat een groot deel van de huidige immigranten geen werk krijgt, en daar moeten we natuurlijk wat aan doen.
Ik ben ervan overtuigd dat we een immigrantenbeleid nodig hebben. Immigranten moeten zo snel mogelijk integreren. Het integratiebeleid is belangrijk, en werkgelegenheid ontstaat door scholing. Dat geldt vooral voor vrouwen, zoals collega Dybkjær al betoogde. Het is belangrijk voor de vrouwen zelf, maar ook omdat op die manier wordt bijgedragen aan de integratie van de volgende generatie in de maatschappij.
Ik wil nog iets zeggen over een kwestie die nogal wat stof heeft doen opwaaien, namelijk het stemrecht. Ik heb ervaring opgedaan met het referendum over de euro in Zweden. Daar hebben we dezelfde regels toegepast als bij plaatselijke verkiezingen, dat wil zeggen dat mensen uit andere landen ook mochten stemmen, en ze kwamen in groten getale stemmen. Als het resultaat van de stemming in Zweden van hen had afgehangen, had Zweden vandaag de euro als munt gehad. Zij waren voor de euro, zij waren Europeser dan de overige Zweden. Houdt u dat in gedachten. 
Ludford (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik verheug mij over dit uitstekende verslag en feliciteer de rapporteur ermee. Ik moet echter wel zeggen - en dat is geen verwijt aan het adres van de heer Moraes, noch een kwestie van territoriumdrift - dat het feit dat sociale overwegingen op de voorgrond staan bij de vraagstukken van burgerschap en niet-discriminatie in feite een triest commentaar is op de wijze waarop justitie en binnenlandse zaken in de EU-instellingen worden opgevat, namelijk als wetshandhaving en gesloten grenzen. We moeten deze mensenrechtenkwesties net zo goed in een justitieel kader plaatsen als in een sociaal beleidskader.
De nadruk op lokaal en Europees stemrecht voor legale immigranten is een belangrijk punt. Hoe kunnen we immers van hen verwachten dat zij integreren als hun het recht op burgerlijke en politieke vertegenwoordiging wordt ontzegd? Een actieve aanpak van de integratie laat al veel te lang op zich wachten. Uit de controverse over het dragen van de , de islamitische hoofddoek - of , zoals de Fransen nogal verwarrend zeggen - blijkt hoe heftig deze onenigheid kan zijn. Het fascinerende verschil tussen bijvoorbeeld de Franse en de Britse houding toont aan dat er geen vaststaande definitie bestaat van integratie. Waar we echter duidelijk over moeten zijn is dat integratie niet hetzelfde is als assimilatie. Bij integratie is er zonder meer sprake van tweerichtingsverkeer, waarbij alle partijen zich moeten aanpassen aan een dynamische en veranderende maatschappij. Het is ook zeker niet de makkelijkste weg. Deze vereist zware inspanningen, niet alleen van de immigranten zelf - zoals het leren van de taal en gelijkheid - maar ook van de autochtone gemeenschappen, die verschillen moeten accepteren en hiervan moeten leren.
Tot slot hoop ik dat iedereen van ons hier - en ik weet dat de heer Moraes zijn best doet - zal proberen onze nationale regeringen ervan te overtuigen af te zien van het nemen van populistische en verachtelijke maatregelen, die alleen maar gebaseerd zijn op hysterische verslaggeving in de media. Als asielzoekers bijvoorbeeld toestemming zouden krijgen om te werken, dan zou men hun niet het verwijt mogen maken gelukszoekers te zijn, dat zij nu onterecht naar hun hoofd geslingerd krijgen. Op deze manier begint hun uiteindelijke integratie, wanneer zij een wettelijke status krijgen, namelijk al op een slechte manier. 
Laguiller (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, sinds het op betaalde arbeid gebaseerd economisch bestel algemeen ingang vond, heeft emigratie bijgedragen aan het leveren van arbeidskrachten voor de bedrijven in de westerse landen. De macht van Amerika is op die manier opgebouwd; Frankrijk, Groot-Brittannië en andere landen zouden zich niet zo ontwikkeld hebben zonder de bijdrage van de immigranten uit hun koloniën of uit armere Oost-Europese landen.
In tegenstelling tot de slavenhandel waren deze verhuizingen van mensen vrijwillig. De migranten waren niet geketend en kregen geen zweepslagen. De honger en de ellende in het gebied waar ze vandaan kwamen waren voldoende reden om ze te doen immigreren. Toen deze emigratie werd gereguleerd, was dat aan de hand van de belangen van de kapitalistische bedrijven, dat wil zeggen van de werkgevers in het ontvangende land. Het verslag blinkt dus niet uit in originaliteit. Zeker, het bevat voorstellen voor een goede integratie van de loonslaven en zelfs positieve maatregelen voor vrouwen, maar vooral ook voor de controle op de immigratie en de aanpassing ervan aan de behoeften van de arbeidsmarkt.
Waar het verslag daarentegen wel innoverend is, is in de voorstellen voor tijdelijke immigratie. Hierdoor kan het westerse grootkapitaal profiteren van personeel dat elders is opgeleid, zodat dat geen geld meer kost, en zich weer ontdoen van deze mensen zodra het er geen behoefte meer aan meent te hebben. Welnu, dit is een onmenselijk systeem omdat de markt beslist in plaats van de mensen. Die situatie zal pas ophouden te bestaan als het huidige economische systeem verdwijnt.
Maar als de arbeiders - burgers en migranten - hun gezamenlijke belangen veilig willen stellen, dan moeten ze over de hele linie gelijke rechten krijgen, zodat de werkgevers hen niet tegen elkaar kunnen uitspelen door ze tot elkaars concurrenten te maken, hetgeen voor allen schadelijk is. Daarom eisen wij volledig gelijke burgerrechten en politieke rechten voor allen die leven en werken op Europese bodem, inclusief het recht er vrij rond te reizen, het te verlaten en er terug te keren. En wij eisen ook dat de zogenaamd illegale gastarbeiders een wettelijke status krijgen, want zij zijn alleen maar illegaal omdat men weigert hun papieren te verstrekken.
Borghezio (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, het verslag-Moraes over de mededeling van de Commissie over integratie en werkgelegenheid toont op voorbeeldige wijze aan dat een goed beleid nooit kan worden opgebouwd op enkel goede intenties. Dat heeft Macchiavelli ons trouwens ook al geleerd. In dit geval zijn de goede intenties de pogingen om vooruitgang te maken bij de tenuitvoerlegging van de besluiten van de Europese Raad van Tampere. In het verslag staan intentieverklaringen die inderdaad heel verstandig zijn. Zo zegt men bijvoorbeeld dat de ver verspreide en ongecontroleerde zwartwerkpraktijken waar illegale immigranten bij betrokken zijn, aanzetten tot illegale immigratie.
Daarna wordt echter letterlijk gezegd dat het huidig politieke klimaat met betrekking tot asiel en illegale immigratie - let wel - een mogelijke hinderpaal is voor de samenwerking bij het beheer van immigratie en integratie. Dit is een grote tegenstrijdigheid en kan alleen verklaard worden met een sterk geïdeologiseerde visie op de migratieproblematiek. Daarvan hebben wij zojuist, met de spreekbeurten van een aantal collega’s, ook al enkele opvallende voorbeelden gehad. Deze visie kan alleen maar leiden tot beweringen die niets hebben uit te staan met de realiteit. Zo zegt men bijvoorbeeld dat de bestrijding van illegale immigratie en mensenhandel zal uitmonden in een tegen immigranten gericht repressief beleid. Dit is geen seculiere maar een geïdeologiseerde, misleidende visie en deze visie zal de steeds duidelijkere doelstellingen die de Europese Unie de laatste tijd, en met name onder Italiaans voorzitterschap, nastreeft alleen maar kunnen verdraaien.
Wij zijn het er niet mee eens dat burgerschap met stemrecht in lokale en zelfs Europese verkiezingen wordt toegekend. Op die manier zou de Europese Unie in zekere zin de plaats gaan innemen van de lidstaten. Zij gaat dan immers een recht toekennen, het recht op actief stemrecht, waarover ons inziens in een echte democratie alleen het volk en niet de bureaucratische en technocratische, mondialistische, Europese supermacht mag beslissen. 
Hernández Mollar (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijns inziens is het heel belangrijk dat we nu - voor het eerst tijdens deze zittingsperiode, overigens, en dan ook nog eens vrij laat - een debat voeren over het verschijnsel immigratie en daarbij kijken naar twee heel belangrijke onderwerpen: de integratie van immigranten die legaal in de Europese Unie verblijven - en ik leg de nadruk op dat aspect: het legaal in het gastland verblijven –, en de relatie tussen immigratie en de mogelijkheden op het verkrijgen van werk. Werk staat bij economische immigratie immers centraal.
Het gaat er nu om te bepalen hoeveel mensen de lidstaten op basis van de behoeften op hun arbeidsmarkt kunnen opnemen. We moeten dan niet alleen naar de kwantiteit maar ook naar de kwaliteit kijken. Het is dus van groot belang dat de regeringen een realistische en geactualiseerde opgave doen van het aantal tijdelijke of permanente banen die voor immigranten beschikbaar zijn. Op die wijze herstellen ze het demografisch tekort van de Europese Unie. Dat is goed voor de lidstaten en goed voor de landen waar de immigranten vandaan komen.
Het probleem is nu dat er in sectoren als de landbouw, huishoudelijk werk en de bouw een zwarte economie is ontstaan, en dat heeft - zoals we kunnen vaststellen - vaak tragische gevolgen. Deze zwarte economie steunt voor een deel op de bijdragen van illegale immigranten, die vaak aan onmenselijke omstandigheden worden blootgesteld, niet alleen in de zin van slechte arbeidsomstandigheden, maar ook in sociaal opzicht. Dat leidt tot de vorming van getto’s en gemeenschappen die in het geheel niet geïntegreerd zijn in de gastlanden en daar een zeer precair bestaan leiden.
Mijnheer de Voorzitter, we kunnen eindeloos doorgaan met het organiseren van seminars en dialogen over multiculturele samenlevingen, integratie vanuit een religieus oogpunt en allerlei andere zaken. Het zal allemaal nergens toe leiden als we geen duidelijke en doorzichtige regels opstellen voor legale immigratie, waaronder inbegrepen de garantie dat zulke immigranten een baan krijgen in de Europese Unie. Dat moet hun sociale, culturele en politieke integratie vereenvoudigen. We hebben het dan eigenlijk over hun integratie in humanitaire zin.
Er wordt veel gesproken over het integratiebeleid. Ik wil de overige fracties in dit verband vragen om amendement 4 van onze fractie eens goed te bekijken. Hoe kan men bijvoorbeeld verlangen dat immigranten die legaal - laten we daarvan uitgaan - in de Unie verblijven het recht krijgen om bij Europese verkiezingen te stemmen, als diezelfde mensen om logische en constitutionele redenen niet het recht hebben om mee te doen aan de parlementsverkiezingen in de staten waar ze verblijven? Ze kunnen dus niet stemmen voor de regering in de lidstaten, maar ze zouden wel aan verkiezingen voor de Europese Unie mogen meedoen.
Dames en heren ter linkerzijde, staat u mij toe dat ik dit als een onzinnig voorstel afdoe. De fracties die dit voorstel willen steunen, zouden dat toch eens opnieuw moeten overwegen. Als het om stemrecht gaat is alle demagogie uit den boze.
Hoe dan ook, we zullen niets bereiken als we uitsluitend de Europese Unie verantwoordelijk stellen voor dit probleem. We moeten van de herkomstlanden eisen dat ze actief meewerken aan het ordentelijk beheren van hun eigen migrantenstromen. Dat betekent dat deze landen over de administratieve structuur moeten beschikken voor zulk beheer. Ze moeten er bovendien voor zorgen dat hun eigen werkers weer willen terugkeren naar het land van herkomst. Anders ontstaat er een massale vluchtbeweging. Dat is nu reeds het geval in een aantal grenslanden en ook - laten we dat niet vergeten - in landen aan de overzijde van de Atlantische Oceaan, als gevolg van de politieke, economische en sociale instabiliteit in die landen. 
Berthu (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid begint met een lofzang op immigratie en gaat voort met het uiteenzetten van allerlei maatregelen om de integratie te bevorderen, zonder dat ooit de vraag gesteld wordt of dat allemaal wel echt mogelijk is en, in het bijzonder, wat daarvan de algehele kosten zijn voor onze samenlevingen.
Door dit soort verslagen hebben de regeringen van de Europese landen zich decennialang in slaap laten sussen, en nu ze wakker worden zien ze zich geconfronteerd met een enorme mislukking en een gigantische puinhoop. De Commissie is daar ook voor een niet gering deel verantwoordelijk voor.
Ik zou u dus willen vragen, mijnheer de commissaris, onder wat voor omstandigheden dit soort mededelingen, dit soort documenten wordt geschreven in de Commissie. Wie leveren de ideeën? Worden de nationale parlementen geraadpleegd? En wie schrijft ze uiteindelijk? Gebeurt dat door de bureaus van de Commissie of wordt een deel van het werk uitbesteed, iets waaraan ik niet durf te denken?
Deze vragen zijn fundamenteel want de bevoegdheden van de Commissie worden straks uitgebreid, op grond van de Verdragen van Nice en Amsterdam. We moeten transparant te werk gaan zodat de burgers niet worden misleid. 
Mann, Thomas (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, tot het jaar 2030 zal de omvang van de beroepsbevolking in de EU teruglopen van 303 naar 280 miljoen mensen. Aangezien de geboortecijfers verder afnemen, maar het aantal pensioengerechtigden daarentegen toeneemt, zijn negatieve effecten te verwachten, en niet alleen op de economische groei. Helpt het wanneer er meer immigratie uit derde landen plaatsvindt? Het zijn de lidstaten die beslissen over de opneming van arbeidskrachten. Dat is ook in het belang van de landen van herkomst, die vaak een belangrijk potentieel kwijtraken. Een goed beheerde immigratie maakt de toegang tot de arbeidsmarkten overzichtelijk. De voorwaarden voor toelating moeten uiterst voorzichtig en slechts stapsgewijs op EU-niveau worden geharmoniseerd. Daarbij moeten dezelfde beproefde procedures voor het aanwervings- en toelatingsbeleid worden gehanteerd, zoals het in een van de door de Europese Volkspartij ingediende amendementen staat. Daarover ben ik het absoluut met collega Hernández Mollar eens. Gesprekken met sociale partners zijn nodig, evenals met instanties die voor het lokale arbeidsmarktbeleid verantwoordelijk zijn.
De lidstaten moeten krachtiger en meer gecoördineerd optreden, zodat legaal werk wordt toegestaan maar illegaal werk wordt tegengegaan. Door illegaal werk worden veel arbeidskrachten gedwongen onredelijke loons- en huisvestingsvoorwaarden te accepteren. Immigratie vormt natuurlijk niet de enige waarborg voor onze socialezekerheidsstelsels. Om een duidelijke stijging van de geboortecijfers te bewerkstelligen moet er voor vaders en moeders veel meer rechtszekerheid komen. Voor ons allemaal geldt dat onze samenleving gezinsvriendelijker moet worden. Willen we hoger gekwalificeerde werknemers en meer banen, dan moeten de arbeidsmarkten en de onderwijs- en opleidingsstelsels worden hervormd. Rapporteur Moraes streefde naar consensus en heeft veel van mijn amendementen in compromissen verwerkt die door een meerderheid gesteund worden. Voor de nieuwe amendementen van de Fractie van de Europese Volkspartij lijkt echter in zijn fractie vooralsnog geen meerderheid te vinden te zijn.
Een is - sommigen hebben daarop gewezen - dat iedere lidstaat zelf verantwoordelijk is voor de regels voor de gemeenteraadsverkiezingen. Dat moet ook in de toekomst zo zijn. Aan de Europese verkiezingen mogen alleen burgers van de EU deelnemen. Laten we oppassen voor eigenaardigheden die dicht in de buurt komen van laster! Mocht dit standpunt geen instemming vinden, dan zal het voor sommigen van ons erg moeilijk worden om het verslag in zijn geheel aan te nemen.
Pronk (PPE-DE ).
   - Voorzitter, ik wil de rapporteur van harte bedanken. Dat doe je in het algemeen altijd, maar ik denk dat het nu bijzonder op zijn plaats is.
De rapporteur heeft namelijk echt geprobeerd om zich met name bezig te houden met de positie van migranten op de arbeidsmarkt. Ik geloof dat hij daar in geslaagd is, maar helaas niet helemaal, omdat anderen met allerlei afleidende amendementen zijn gekomen. Ik wil in het bijzonder amendement 13 noemen, waarin min of meer wordt gezegd dat iedereen die ook ergens maar een beetje belasting heeft betaald automatisch recht zou moeten hebben op een verblijfsvergunning. Ik denk dat je over dit hele vraagstuk niet kunt spreken als je er niet van uitgaat dat Europa, met 450 miljoen mensen, niet een opvangtehuis kan zijn voor tien keer zoveel mensen die buiten Europa wonen. Dat kan niet, en als je dat niet wilt aanvaarden, wordt het heel moeilijk. De rapporteur heeft dat natuurlijk wel aanvaard en spreekt dan ook over "". Dat betekent automatisch dat je er iets aan doet, dat je het in handen houdt. Ik vind dat op zichzelf erg goed. Als je je daaraan zou houden, is dit een heel mooi verslag. Ik verschil dan ook hartgrondig van mening met diegenen achter mij die gezegd hebben dat het alleen maar onzin en luchtfietserij is. Dat is onjuist.
De gevaarlijke luchtfietserij ligt aan de andere kant van dit Huis, waar men rechten wil geven die niet na te komen zijn. Als je er niet voor kunt zorgen dat er werkgelegenheid is, dan heeft het geen zin om rechten te geven. Dan ben je net als die rijke mensen van vroeger die vanuit hun huizen een mooi uitzicht hadden en er niets om gaven dat de armen in moesten gaan wonen, want dat is waar je dan uiteindelijk naartoe gaat. Als je dat wilt, dan moet je het ook zeggen. Dan moet je zeggen dat wij inderdaad iedereen moeten opnemen en daarna wel naar de gevolgen zullen kijken. Dat is het probleem dat we hier op de achtergrond hebben.
De rapporteur heeft er blijk van gegeven dat hij dat beseft. De rapporteur heeft er ook blijk van gegeven dat hij probeert dat te vermijden, maar helaas zitten er in zijn eigen partij - en ook in sommige andere partijen - nog navolgers van die oude aristocraten die vonden dat iedereen maar rechten moest krijgen, maar die niet bereid waren de consequenties daarvan te trekken in hun eigen omgeving en ze op anderen afwentelden. Dat leidt tot versterking van de ellende, zoals we in Amerika zien, en dat willen we vermijden. Daar hoeven we helemaal niet over te praten.
Ten slotte, met betrekking tot het Europees burgerschap. Dat is geregeld in het Verdrag en het is wel zeer merkwaardig om dat hier in een paar woordjes mee te nemen. Daarvoor zou een verdragswijziging nodig zijn. Wij hebben ons echter akkoord verklaard met de Conventie en daar staat dat niet in. Het is dan wel heel vreemd als we dat hier in dit verslag even zouden gaan regelen. 
Bastos (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, commissaris Vitorino, waarde collega’s, het verslag over immigratie, integratie en werkgelegenheid, dat wij hier vandaag bespreken, verschaft een goed inzicht in dit veelzijdige, actuele probleem waarvoor de Europese Unie en de verschillende lidstaten nog geen antwoord hebben gevonden.
Het Verdrag van Amsterdam en de Europese Raad van Tampere hebben de grondslag gelegd voor het communautaire migratiebeleid. De behoefte aan een oplossing is thans dringender dan ooit, met name vanwege de recente toename van de migratiestroom in Europa, de noodzakelijke instandhouding van het economische ontwikkelingsniveau van de Europese Unie ten gevolge van het groeiende demografisch tekort en de daling van het aantal arbeidskrachten, de aanstaande uitbreiding en de daaruit voortvloeiende wijzigingen in de migratiedynamiek.
Zo zal Italië bijvoorbeeld volgens de Verenigde Naties jaarlijks 6500 immigranten per miljoen inwoners nodig hebben. Mijn land, Portugal, telt momenteel 400.000 legale migranten die 8 procent van de beroepsbevolking vertegenwoordigen. Verwacht wordt dat Portugal in de komende 50 jaar 17 procent van zijn huidige bevolking zal verliezen. Kortom, de immigranten spelen een onmisbare rol op de arbeidsmarkt. Maar er is meer. Hun rechten zijn onlosmakelijk verbonden met de fundamentele mensenrechten. Daarom moeten de verschillende lidstaten de migratiestroom in overleg met de Unie afstemmen op de behoeften van de arbeidsmarkt. Tegelijkertijd moeten zij een solidair, humaan en alomvattend opvangbeleid ontwikkelen ten aanzien van deze mensen die naar Europa komen in de hoop hier een beter leven te kunnen leiden.
De lidstaten moeten met andere woorden een gemeenschappelijke uitdaging aangaan: zij moeten de beleidsacties voor de integratie van nieuwe en reeds gevestigde immigranten verbeteren in overleg met de landen van herkomst om een doeltreffender beheer van de migratiestromen te waarborgen. Nog een laatste woord over de burgerschapsrechten, die in deze benadering uiteraard niet mogen ontbreken. Wij vinden het voorbarig om migranten stemrecht toe te kennen bij de Europese verkiezingen en sluiten niet uit dat deze eis te ver gaat. Wat de gemeenteverkiezingen betreft, moet elke lidstaat het voorrecht behouden om al dan niet stemrecht toe te kennen aan de immigranten die legaal op zijn grondgebied verblijven. 
Hermange (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, allereerst zou ik onze collega willen bedanken, omdat hij erin geslaagd is de zo gevoelige problematiek van immigratie en integratie te benaderen met een verslag dat over de gehele linie tevredenstellend is. Gezien de nieuwe demografische uitdagingen waarvoor de Europese Unie zich over een paar jaar gesteld zal zien, hebben de Commissie en de rapporteur gelijk dat ze immigratie presenteren als een onderdeel, maar dan ook maar één onderdeel, van het antwoord voor Europa.
Vanwege de sociaal-economische consequenties van de vergrijzing van de bevolking is het vandaag de dag helder als glas dat beheerste immigratie waarschijnlijk een afname van de economische groei en een vermindering van de levenskwaliteit van onze medeburgers kan voorkomen. Ik betwijfel echter of deze immigratie wel echt beheerst plaats kan hebben, want ieder mens verlangt natuurlijk naar een andere leefomgeving en een betere levensstandaard. Bovendien roepen we deze migratiestromen soms ook ergens wel op door ons stemgedrag; ik denk in het bijzonder aan het verslag-Lambert, verslag 1481, waarmee ons socialezekerheidsstelsel wordt uitgebreid naar vluchtelingen en immigranten.
We hebben echter behoefte aan een aantal maatregelen om de opvang en de integratie van buitenlanders te vergemakkelijken en te verbeteren, zonder dat het ontvangende land of de buitenlanders die geregeld het grondgebied van de Europese Unie betreden daar last van hebben. Een van de noodzakelijke voorwaarden voor een geslaagde integratie is de toegang van immigranten tot de arbeidsmarkt van de Europese Unie. Daar zijn we het allemaal over eens.
Het lijkt me echter voorbarig om met een verslag over werkgelegenheid en integratie burgers van derde landen stemrecht te verlenen bij gemeenteraads- en Europese verkiezingen. Zoals mijn fractiecollega, de voorzitter van de Commissie vrijheden al zei, kan het toch niet zo zijn dat burgers van derde landen mogen deelnemen aan Europese verkiezingen maar in onze landen niet mogen deelnemen aan kamerverkiezingen? Voor de gemeenteraadsverkiezingen heeft elk van de vijftien lidstaten het stemrecht anders geregeld - volgens het persoonlijkheidsbeginsel of het territorialiteitsbeginsel - en het is op dit moment ondenkbaar dat we diezelfde regeling middels een haastige stemming zouden invoeren voor de hele Unie van vijftien landen.
Daarom zal ik voor amendement 4 stemmen, waarin akte genomen wordt van het stemrecht van burgers van derde landen bij gemeenteraadverkiezingen in sommige landen, maar waarin andere lidstaten niet worden gedwongen dit over te nemen. 
Santini (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur, de heer Moraes, van harte bedanken voor zijn bereidwilligheid en samenwerking. Ik dank hem ook namens de heer Mantovani die hier eigenlijk het woord had moeten voeren maar plotseling terug moest naar Italië.
De dynamiek van de immigratie in de Unie maakt deel uit van een algemeen kader waarin rekening wordt gehouden met de voordelen van immigratie voor alle betrokken partijen. Daar heeft vanmorgen ook het Iers voorzitterschap nog aan herinnerd. De migratiestromen moeten zo worden beheerd dat zowel de belangen van het gastland als de belangen van het oorsprongsland worden behartigd. Met het beheer van deze stromen kan namelijk, zoals reeds werd gezegd, een antwoord worden gegeven op de demografische en economische ontwikkelingen in de Unie. Daarom moet de integratie van legale immigranten worden verbeterd. Zij zijn een hulpbron maar de geïmmigreerde bevolkingen moeten soms ook de fundamentele waarden van het land dat hen gastvrijheid biedt eerbiedigen. Hier wordt voorgesteld de burgers van derde landen die legaal in de Unie verblijven, stemrecht te geven bij lokale en Europese verkiezingen. Mijns inziens is het iedereen duidelijk dat dit zuiver een kwestie van subsidiariteit moet blijven.
Ik dank de rapporteur vooral voor het compromis dat werd bereikt met de regeringen van de lidstaten over de vaststelling van een contingentenstelsel voor legale binnenkomst in de lidstaten en dus ook in Europa. Dit kunnen wij de landen van herkomst en doorreis aanbieden als een van de belangrijkste tegenprestaties voor de sluiting van overnameovereenkomsten. Dit is een belangrijk vraagstuk en daarvoor moeten worden samengewerkt.
Het is hoe dan ook duidelijk dat deze ingewikkelde problematiek samen met de planning van het beheer van de migratiestromen zo spoedig mogelijk op Europees vlak moet worden getild. Men moet de immigranten rechten geven, mits men deze gepaard doet gaan met een zeer strikt beleid voor regeling van de migratiestromen.
Tot slot is Italië het land met het op een na grootste aantal immigranten en het enige Europese land met een ellenlange oost- en zuidgrens. Europa moet rekening houden met de sterke migratiedruk en de sterke sociale druk, met heel het gewicht en de rijkdom daarvan. Het echte probleem ontstaat weliswaar in Italië, maar verplaatst zich dan onmiddellijk en automatisch naar alle andere landen van de Unie. 
Coelho (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, waarde collega’s, commissaris Vitorino - gefeliciteerd met uw verjaardag -, wij worden geconfronteerd met een toename van illegale migratiebewegingen die beheerd worden door criminele netwerken. De toekomstige immigranten worden bedrogen. Uiteindelijk komen zij terecht in arbeidssituaties die in het geheel niet overeenstemmen met wat hun is beloofd. Sommigen onder hen worden zelfs het slachtoffer van lichamelijk en/of psychologisch misbruik en schendingen van hun mensenrechten.
Daarom juich ik dit initiatief van harte toe en breng ik mijn oprechte felicitaties over aan de rapporteur, de heer Moraes, die een evenwichtige oplossing heeft gevonden voor drie onderling met elkaar verbonden problemen. Ten eerste is er het beheer van de migratiestromen. Er moet een communautair migratiebeleid komen met gemeenschappelijke voorwaarden en voorschriften voor binnenkomst en verblijf van migrerende werknemers. Daarbij moet steeds rekening worden gehouden met de reële behoeften van de arbeidsmarkt en de economie van elk van de lidstaten. Het is aan de landen van de Unie om te oordelen en te beslissen of zij al dan niet meer arbeidskrachten nodig hebben, hoeveel en in welke sector, met inachtneming van hun reële behoeften en hun opvang- en integratiecapaciteit. Tegelijkertijd moet illegale immigratie bestreden worden. Economische immigranten moeten de mogelijkheid krijgen om duidelijk afgebakende, transparante en legale kanalen te gebruiken waarmee de lidstaten een mogelijk tekort aan arbeidskrachten kunnen compenseren. Het voorstel voor een richtlijn betreffende de toelating van onderdanen van derde landen met het oog op tewerkstelling moet er mede voor zorgen dat toekomstige immigranten inzicht krijgen in de voorwaarden voor legale toegang tot het grondgebied van de Unie. Er moet tevens resoluut worden opgetreden tegen illegale werkgelegenheid en er moeten sancties worden opgelegd aan degenen die daarmee hun voordeel doen.
Ten tweede wordt er gestreefd naar een betere integratie van de immigranten in de Europese Unie. Ook hier is een gemeenschappelijke aanpak nodig. Wij moeten ervoor zorgen dat de onderdanen van derde landen zich in onze samenleving integreren. In deze context is het van wezenlijk belang dat hun rechten en plichten gewaarborgd worden, met name het recht van verblijf en het recht op onderwijs en op arbeid. Bovendien moeten wij voorkomen dat zij het slachtoffer worden van economische, sociale of culturele discriminatie.
Het derde en laatste punt betreft de noodzakelijke samenwerking met de landen van herkomst. Dat moet leiden tot een versterking van de capaciteit van derde landen om de migratie te beheersen. In dit kader dient er ook onderhandeld te worden over overnameovereenkomsten en programma’s voor hulp bij terugkeer. 
Sartori (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ook ik ben voldaan over de aandacht die dit Parlement en de Commissie beginnen te schenken aan een thema dat inmiddels alle landen in de Unie aangaat.
Emigratie is altijd een noodzaak, vaak een hoop maar zelden een keuze. Ik zeg dit omdat ik uit een land kom dat het emigratieprobleem tientallen jaren lang aan eigen lijf heeft ondervonden. In de afgelopen jaren heeft het migratievraagstuk in veel Europese landen een bittere en soms dramatische bijsmaak gekregen. Mijns inziens is het goed dat de lidstaten een gemeenschappelijk standpunt innemen. Volgens mij kan er van positieve scenario’s geen sprake zijn als niet alle landen van de Unie dezelfde normen aanleggen. Anderzijds is dit echter ook een van de meeste delicate vraagstukken, een van de vraagstukken die meer dan elk ander vraagstuk behoefte heeft aan goed beheer. Beheer betekent dat men kijkt naar vraagstukken als visa, arbeid, gezondheid, rechten en plichten van de burgers en burgerschap. Stemrecht bij niet alleen Europese maar ook lokale verkiezingen moet een uitvloeisel zijn van deze rechten, en geen voorafgaande voorwaarde, zoals soms uit de debatten van de afgelopen jaren naar voren is gekomen.
Het angstvallig streven naar integratie mag ons onze eerste plicht echter niet uit het oog doen verliezen, en dat is dat wij in de ontwikkelingslanden dergelijke omstandigheden teweeg moeten brengen dat iedereen in zijn eigen land kan blijven. Onze tweede plicht is ervoor te zorgen dat immigranten kunnen terugkeren naar hun land van herkomst en daar kunnen bijdragen aan ontwikkeling en groei. Ons Europa wordt oud: de geboortecijfers zijn laag en er is een gebrek aan werknemers, en daarom hebben onze landen immigranten nodig. Voor mij komt die noodzaak echter pas op de derde plaats. Dit gezegd zijnde lijdt het geen twijfel dat wij controlemechanismen nodig hebben om illegale immigratie te bestrijden maar ook om in de lidstaten naleving van de regels van het gastland af te dwingen. 
De Voorzitter.
   - Dank u, mevrouw Sartori.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.

De Voorzitter.
   - Goede middag, dames en heren.
Wij heten het door de heer Roche vertegenwoordigd fungerend voorzitterschap van harte welkom. Ik kan u verzekeren dat het Parlement zijn volledige medewerking zal geven en ik hoop dat u, op uw beurt, zult meewerken door de vragen te beantwoorden van de geachte afgevaardigden, die veel belang hechten aan deze gelegenheid om met de Raad van gedachten te wisselen.
Aan de orde is het Vragenuur (B5-0002/2004).
Wij behandelen een reeks vragen aan de Raad.
De Voorzitter.
   - Aan de orde is 
Welke maatregelen zullen onder het Ierse voorzitterschap worden genomen om ervoor te zorgen dat EU-wetgeving inzake dierlijk welzijn beter wordt nageleefd? Het gaat vooral om de behandeling van hazewindhonden. Deze in Ierland voor renwedstrijden gefokte honden worden vaak naar Spanje geëxporteerd wanneer hun sportieve loopbaan erop zit. In Spanje worden zij ontzettend slecht behandeld. De Spaanse autoriteiten hebben nauwelijks aandacht voor hun welzijn. Tot het jaar 2002 is er EU-geld gestoken in het fokken met hazewindhonden in Ierland.
Welke maatregelen worden genomen voor het welzijn van deze honden wier fokprogramma gedeeltelijk door de EU is gefinancierd? Hoeveel van de door de EU gefinancierde honden zijn uit Ierland naar Spanje uitgevoerd en onder welke omstandigheden?
Roche,
   . - De Raad beschouwt dierenwelzijn als een prioriteit en heeft, op basis van voorstellen van de Commissie, reeds een aantal communautaire regels op dit terrein goedgekeurd, met name in verband met het vervoer van dieren en het gebruik van dieren, en met name honden, voor onderzoeksdoeleinden.
De omstandigheden waaronder bijvoorbeeld hazewindhonden gefokt worden en deelnemen aan races in de lidstaten vallen niet onder de communautaire wetgeving. Op grond van het aan het EG-Verdrag gehecht Protocol betreffende de bescherming en het welzijn van dieren dienen de Gemeenschap en de lidstaten bij het formuleren en uitvoeren van het communautair beleid op het gebied van de landbouw, het vervoer, de interne markt en het onderzoek ten volle rekening te houden met de vereisten inzake dierenwelzijn, en daarbij de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen en gebruiken van de lidstaten met betrekking tot met name godsdienstige riten, culturele tradities en regionaal erfgoed, in acht te nemen.
Het is dan ook de taak van de lidstaten een oplossing te vinden voor dit probleem. De Raad kan enkel de bevoegde autoriteiten oproepen de door de geachte afgevaardigde beschreven slechte behandeling te bestrijden. 
McKenna (Verts/ALE ).
   - Het is fijn dat ik de eerste Ierse afgevaardigde ben die een vraag stelt aan het Ierse voorzitterschap. Ik kom net uit een vergadering van de intergroep voor dierenwelzijn. Ook die hoopt dat dierenwelzijn, en vooral dierentransport, hoog op de agenda komt te staan. Commissaris Byrne heeft gezegd dat deze kwestie niet onder de verantwoordelijkheid van de EU valt en niet in de EU-wetgeving is geregeld.
Er was een periode waarin EU-subsidies bijdroegen aan het fokken van hazewindhonden in Ierland. Dat is nu niet meer zo, maar elke lidstaat heeft op dit gebied een taak, zoals u zei. Het is de taak van de Ierse regering om regels voor het fokken op te stellen en passende controles in te voeren. Daarnaast moet zij ervoor zorgen dat de eigenaars de verantwoordelijkheid op zich nemen voor de dieren, niet alleen gedurende hun sportieve loopbaan, maar tot het einde van hun leven. In Ierland worden verreweg de meeste hazewindhonden na de leeftijd van ongeveer twee jaar door de race-industrie als opgebrand beschouwd. Ze worden dan voor een habbekrats verkocht aan Spanje, waar men ze laat racen tot ze er letterlijk dood bij neervallen. Ze worden afschuwelijk wreed behandeld.
Godsdienstige riten hebben hier helemaal niets mee te maken. Dit is niets anders dan een kwestie van dierenwelzijn en de Ierse regering moet met ideeën komen om controle uit te oefenen op het fokken van hazewindhonden en om ervoor te zorgen dat de mensen die deze honden fokken hiervoor tot het einde van hun leven verantwoordelijk blijven. Verder zou een soort identificatiemechanisme, zoals een oormerksysteem, het veel eenvoudiger maken de honden te identificeren.
Ik sprak zojuist met iemand die net terug is uit Spanje. Zij hebben daar een bezoek gebracht aan een illegale renbaan waar ze negen Ierse honden zagen racen. We moeten dus onze verantwoordelijkheid nemen voor deze dieren, of ze zich nu in ons land bevinden of geëxporteerd zijn. 
Roche,
   . - Ik wil de geachte afgevaardigde bedanken voor haar vraag. In bepaalde opzichten denk ik dat de punten die zij in het laatste deel van haar aanvullende vraag aan de orde stelde, zaken zijn die moeten worden voorgelegd aan de nationale regeringen, zowel in Ierland als misschien in Spanje. Ik begrijp haar zorgen volledig en, zoals zij weet, hebben we hierover ook daadwerkelijk gesproken. Ik heb het standpunt van de Raad weergegeven met betrekking tot deze kwestie, die tevens het onderwerp was van een vraag aan de Commissie. 
Dhaene (Verts/ALE ).
   - Voorzitter, ook in mijn land is een groep mensen zeer bezorgd om deze praktijken en zij willen daar een einde aan maken. Zij gaan zover dat zij die honden adopteren en 150 euro betalen voor die adoptie. Er is in Spanje een asiel als tussenstation. Uiteindelijk moet de Raad echter aankloppen bij de lidstaat die hier wordt beschuldigd, want er is inderdaad sprake van mishandeling van deze honden. Het gaat niet enkel over het vervoer van de honden. Ik denk dat de Raad hierover een standpunt moet innemen en duidelijk moet stellen dat dierenrechten in de hele Unie gelden. Deze honden, die later gezelschapsdieren worden bij mensen in mijn land, verdienen een eerlijke kans en verdienen respect en een goede behandeling. 
Roche,
   . - Het lijkt mij dat we allemaal de zorg delen dat ieder dier, ongeacht het land waar het zich bevindt, goed en gepast behandeld wordt. Dit illustreert wederom dat dit een zaak is van nationale wetgeving en van regels in de individuele lidstaten. Dit is geen zaak voor de Raad. Ik neem echter nota van het genoemde initiatief, dat bijzonder waardevol is en dient te worden toegejuicht. 
De Voorzitter. -
   Aan de orde is 
Zal het Voorzitterschap in samenwerking met de Commissie en Euratom een onderzoek instellen naar de recente bevindingen van onderzoekers van de Universiteit van Dundee in Schotland en de Britse regeringscommissie voor onderzoek naar het risico van straling door interne stralende substanties (Committee Examining Radiation Risks from Internal Emitters - CERRIE) die erop wijzen dat de vervuiling door plutonium uit Sellafield de gezondheid van mensen in Groot-Brittannië en Ierland in gevaar brengt?
Roche,
   . - De Raad is niet op de hoogte van de bevindingen waarnaar de geachte afgevaardigde verwijst. Ik wil hieraan echter toevoegen dat de Raad nogmaals verklaart dat hij veel belang hecht aan nucleaire veiligheid en het streven naar een hoog niveau van nucleaire veiligheid in de gehele Europese Unie volledig ondersteunt.
Zoals de geachte afgevaardigde weet, is het de bedoeling dat Sellafield, net als alle andere reactoren, in werking blijft zolang de installatie voldoet aan de bestaande normen met betrekking tot een hoog niveau van nucleaire veiligheid. De huidige communautaire wetgeving in verband met de veiligheid van nucleaire installaties is grotendeels gebaseerd op hoofdstuk 3, titel II van het Euratom-Verdrag. Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid van de bevolking en de werknemers tegen de met ioniserende straling verbonden gevaren bevat de basisnormen inzake bescherming tegen straling waaraan voldaan moet worden. 
Ahern, Nuala (Verts/ALE ).
   - Hoewel ik begrijp dat het voorzitterschap van de Raad zich binnen bepaalde perken moet bewegen, moet ik toch zeggen dat de mensen in Groot-Brittannië en Ierland, en in heel de Europese Unie, deze reactie op hun zorgen volstrekt onvoldoende zullen vinden.
Ik wil nogmaals zeggen volgens de onthullingen van de Britse minister van Volksgezondheid, mevrouw Johnson, uit een studie van het Britse ministerie van Volksgezondheid is gebleken dat hoe dichter kinderen in de buurt van Sellafield wonen hoe hoger het gehalte plutonium in hun gebit is. Deze stof is een van de gevaarlijkste stoffen voor het menselijk leven die we kennen, en niet alleen voor het menselijk leven trouwens. Mevrouw Johnson heeft gezegd dat volgens de analyse de plutoniumgehaltes afnamen naarmate men zich verder van de kust van West Cumbria en de aldaar gevestigde nucleaire opwerkingsfabriek van Sellafield verwijderde, hetgeen zou kunnen betekenen dat deze fabriek de bron is van de plutoniumbesmetting van de rest van bevolking. Dat zijn de woorden van de Britse minister van Volksgezondheid.
Ik zou graag willen dat het Ierse voorzitterschap een bijzondere vergadering belegde met deskundigen van de EG en de lidstaten en andere deskundigen om de gevolgen hiervan te beoordelen. Dat is wel het minste dat de burgers mogen verwachten. Ik zou uitvoerig op de wetenschappelijke gegevens kunnen ingaan - bij het onderzoek zijn befaamde wetenschappers betrokken - maar daarvan zal ik nu afzien. Wij hebben een echt antwoord van de minister nodig, uit sympathie met de betrokkenen. 
Roche,
   . - Uit de privé-gesprekken die ik in de loop der jaren met de geachte afgevaardigde heb gevoerd, heeft zij kunnen opmaken dat ik veel van haar zorgen over dit specifieke punt deel. Ik geef hier echter antwoord in mijn hoedanigheid van fungerend voorzitter van de Raad. Ik zal zeker nota nemen van de suggestie die zij heeft gedaan. Ook ik erken dat wij hier te maken met een verontrustende situatie en ik neem zonder meer nota van haar laatste voorstel.
Atkins (PPE-DE ).
   - Weet de minister dat zelfs de opstellers van dit rapport erkennen dat de gehaltes zo laag zijn dat zij geen enkele betekenis hebben voor de volksgezondheid? Dat de gehaltes duizend keer zo laag zijn als die van andere radioactieve stoffen die van nature worden aangetroffen in het gebit? Dat het merendeel van de hoogste resultaten ruim vierhonderd kilometer van Sellafield werd gemeten? Dat het waarschijnlijker is dat dit materiaal radioactieve neerslag is afkomstig van wapentesten die gedurende een aantal jaren op het gehele noordelijk halfrond hebben plaatsgevonden? Dat de gevestigde wetenschappelijke en academische opvatting in Noord-Ierland - waarvoor ik als minister enige jaren verantwoordelijk was - evenals in zijn eigen land, in tegenspraak is met veel van de beweringen van de Ierse anti-Sellafield lobby, en dat, als het puntje bij paaltje komt, dit weinig meer is dan politiek paniek zaaien met als doel duizenden van de banen van de mensen uit mijn kiesdistrict in noordwest Engeland te laten verdwijnen en schade toe te brengen aan de broodwinning van de talrijke gemeenschappen die afhankelijk zijn van deze vitale en waardevolle recyclingindustrie?
Roche,
   . - Ik weet niet of het bestempelen van oprechte zorgen als paniek zaaien nuttig is. Zoals ik aan het begin heb gezegd, is de Raad niet op de hoogte van de bevindingen die de geachte afgevaardigde onder de aandacht van het Parlement heeft gebracht. Ik kan dus op de aanvullende vraag ternauwernood een beter antwoord dan op de oorspronkelijke, behalve dan dat het bestempelen van oprechte zorgen als paniek zaaien niet nuttig is.
Wynn (PSE ).
   - Ik zou de fungerend voorzitter willen vragen of hij het ermee eens is dat de oorspronkelijke vraag feitelijk onjuist is. Daarin wordt namelijk gezegd dat de gezondheid wordt bedreigd van de mensen in Groot-Brittannië en Ierland. In het rapport dat mevrouw Johnson aanhaalde, wordt door de auteurs zelf verklaard dat - zoals de heer Atkins zojuist opmerkte - er van gezondheidsrisico’s absoluut geen sprake is. Er bestaat hier geen enkel verband met de oorspronkelijke vraag. In werkelijkheid werden enkele van de hoogste waarden op meer dan vierhonderd kilometer afstand van Sellafield gemeten, terwijl enkele van de laagste waarden op slechts tachtig kilometer van Sellafield werden gemeten.
Deze opmerkingen lijken ironisch te zijn. In het eigen rapport van het Britse ministerie wordt namelijk verklaard dat de hoeveelheden duizend keer zo klein waren als die van andere radioactieve stoffen afkomstig van natuurlijke bronnen, en daarom vraag ik de fungerend voorzitter of hij het niet met mij eens is dat de vraag feitelijk onjuist was en dat deze werd gesteld om paniek te zaaien, zoals Sir Robert Atkins opmerkte?
Roche,
   . - Ik heb hier verder echt niets aan toe te voegen, en kan alleen herhalen wat ik reeds heb gezegd, namelijk dat de Raad de details niet kent en dat ik hierover geen oordeel kan vellen. Ik zou ook allerminst een oordeel willen vellen over het bonafidekarakter van een vraag van een afgevaardigde van dit Parlement.
De Voorzitter.
   - Dit is niet het moment om een debat te voeren, dames en heren. De vragensteller heeft een aanvullende vraag gesteld en er zijn nog twee andere aanvullende vragen. Meningen verschillen, uiteraard. U zou allemaal het woord wel willen voeren, maar dat staat het Reglement niet toe.
Mevrouw Ahern, u heeft 15 seconden om te reageren.
Ahern, Nuala (Verts/ALE ).
   - Mijn standpunt wordt hier in een kwaad daglicht gesteld. Ik vraag slechts om een deskundig onderzoek naar de implicaties van deze bevindingen. Ik beweer niet dat ik zelf een expert ben. Zouden we voor één keer in dit Parlement eens een beschaafd debat over Sellafield kunnen houden? Laten we onze mensen beschermen. Dat is het enige waar ik om vraag.
De Voorzitter.
   - Mijnheer Fitzsimons, er kunnen niet meer dan twee aanvullende vragen gesteld worden. Ik heb de vragen van de afgevaardigden genomen die zich het eerst gemeld hadden. U kunt als u dat wilt tijdens de volgende vergadering andere vragen stellen. Zoals u weet heeft u daartoe het recht. Vandaag mogen echter slechts twee afgevaardigden het woord voeren. Ik moet mij aan het Reglement houden en verzoek u het Reglement eveneens te eerbiedigen.
Aan de orde is 
Artikel 7, lid 1 van het EU-Verdrag bepaalt het volgende: "de Raad [...] kan [...] een ernstige en voortdurende schending door een lidstaat van in artikel 6, lid 1, genoemde beginselen constateren [...]".
De leider van de belangrijkste oppositiepartij in Spanje (PSOE) heeft in het openbaar zijn verontwaardiging uitgesproken over de "ad hoc"-hervorming van het wetboek van strafrecht, zoals die door de Spaanse regering is doorgevoerd via een in de Senaat ingediend amendement op de arbitragewet. In dit amendement wordt het organiseren van een volksraadpleging door de Baskische regering over de hervorming van het autonomiestatuut van Baskenland strafbaar gesteld. De oppositieleider kwalificeert dit als kwalijk, stom, onvoorzichtig, met geheimzinnigheid omgeven en in strijd met de basisbeginselen van wetgeving. De coördinator van Izquierda Unida heeft verklaard dat deze hervorming niets meer en niets minder betekent dan de herinvoering van het concept van politiek misdrijf in de Spaanse democratie, zoals dit vroeger onder de Franco-dictatuur bestond.
Is de Raad van mening dat het instellen van een gevangenisstraf voor de politieke raadpleging van burgers in overeenstemming is met de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden en de rechtsstaat, beginselen die algemeen aanvaard worden in alle lidstaten? Is de Raad niet van oordeel dat de beste manier voor het oplossen van historische politieke conflicten als in Palestina, Ierland of Baskenland, de dialoog en het debat is en dat burgers om hun mening moet kunnen worden gevraagd teneinde vrijelijk en democratisch een besluit te nemen over aan hen voorgelegde voorstellen, die volstrekt verenigbaar zijn met de mensenrechten?
Roche,
   . - Zoals de geachte afgevaardigde weet, geeft de Raad geen commentaar op verslaggeving in de media, noch is de Raad gewoon een standpunt in te nemen met betrekking tot binnenlandse politieke zaken in de lidstaten.
Ortuondo Larrea (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, in mijn vraag heb ik verwezen naar de Verdragsartikelen die iedereen - Raad, Parlement, regeringen, fungerend voorzitter van de Raad en Commissie - de plicht geven toe te zien op de eerbiediging van de mensenrechten.
U wilt mij geen antwoord geven. Dan zal ik u op iets wijzen waar u vermoedelijk meer van weet dan ik. Als ik mij niet vergis gold er in Ierland vóór de onafhankelijkheid een voorlopig statuut, dat in uw maatschappij de aanleiding is geweest van een ernstig conflict tussen radicalen en gematigden. U heeft dat probleem opgelost door de Ierse burgers te raadplegen, met ander woorden, door een referendum.
In Baskenland is de situatie ook heel ernstig, en dat leidt tot spanningen en geweld. Daarom willen wij dat de burgers zich kunnen uitspreken om zo een besluit te nemen. De Spaanse regering weigert dat. Ze neemt zelfs de toevlucht tot bedreigingen en wetswijzigingen om mensen die voor een referendum pleiten op te sluiten, alhoewel een volksraadpleging juist het meest democratische is dat men kan ondernemen. 
De Voorzitter.
   - Mijnheer Ortuondo, dit is het moment om aanvullende vragen te stellen en niet om politieke verklaringen af te leggen.
Oreja Arburúa (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag wat aanvullende informatie verstrekken bij de vraag van de heer Ortuondo en hem erop wijzen dat we hier niet te maken hebben met een beslissing van de Spaanse regering. Het is eenvoudigweg zo dat de grondwet niet toestaat dat autonome gemeenschappen unilateraal een referendum organiseren. De grondwet bepaalt dat referenda moeten worden uitgeschreven door de koning, en wel op verzoek van de eerste minister, als deze daartoe van het parlement opdracht heeft gekregen.
Dat is wat onze grondwet bepaalt. Wat de heer Ortuondo had moeten vragen - al zult u vermoedelijk ook op die vraag geen antwoord willen geven - is of aan degenen die de wet overtreden sancties moeten worden opgelegd. Dat is namelijk wat de Spaanse autoriteiten gezegd hebben. We hebben het dan over de hervormde Spaanse strafwet. 
De Voorzitter.
   - Dames en heren, en mijnheer Oreja, mijns inziens is dit geen aanvullende vraag en de fungerend voorzitter van de Raad hoeft uiteraard niet te antwoorden, maar als hij iets wil zeggen, geef ik hem hierbij het woord.
Roche,
   . - Ik heb werkelijk niets toe te voegen aan hetgeen ik reeds zei in antwoord op de oorspronkelijke vraag. Geen van beide bijdragen zet mij aan tot een antwoord.
De Voorzitter.
   - Mijnheer MacCormick, het antwoord van de fungerend voorzitter van de Raad liet aan duidelijkheid niets te wensen over en biedt eigenlijk geen ruimte voor aanvullende vragen. Hoe dan ook, u heeft het woord en ik hoop dat u daar met uw welbekende wijsheid gebruik van zult maken.
MacCormick (Verts/ALE ).
   - Ik wilde tegen de heer Roche zeggen - en het doet mij overigens bijzonder veel deugd hem hier te zien na onze vele gedachtewisselingen tijdens de Conventie - dat de kwestie die door de heer Ortuondo Larrea aan de orde werd gesteld, bijzonder gewichtig is. Het gaat hier immers om de rol en de plaats van landen binnen lidstaten. Het Ierse voorzitterschap zou, niet in de laatste plaats vanwege haar belangen met betrekking tot de problemen in Noord-Ierland maar ook om andere redenen, zijn gedachten moeten laten gaan, en collega’s moeten vragen hun gedachten te laten gaan over de kwestie van een adequate en betere vertegenwoordiging van dit soort landen.
De Voorzitter.
   - Mijnheer Ortuondo, aangezien u waarschijnlijk geen echte motie van orde zult hebben - en ik niet weet of u een persoonlijk feit aan de orde wilt stellen - geef ik u vijftien seconden spreektijd. Ik verzoek u echter vriendelijk geen nieuwe persoonlijke verklaringen uit te lokken. Het Vragenuur moet niet vertroebeld worden door debatten die elders horen te worden gevoerd, in dit geval in Spanje.
Ortuondo Larrea (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik neem het woord om persoonlijke redenen. Wat ik heb gezegd volgt uit de Spaanse grondwet. Hoe kan de en de regering van de heer Aznar, in het geniep en gebruik makend van een wet …
De Voorzitter.
   - Ik verzoek u dit debat te voeren in het Baskische parlement en in het Spaanse congres van afgevaardigden. Dit is niet de geëigende plaats om het debat over dit vraagstuk voort te zetten. Zoals u weet negeer ik het feit dat ook ik verkozen ben in een Spaans kiesdistrict en Spanjaard ben. Zoals ik tegen u pleeg te zeggen, doe ik alsof ik bijvoorbeeld een Fin of een Ier ben.
De Voorzitter.
   - Aan de orde is 
In het kader van haar initiatiefrecht heeft de Commissie een voorstel ingediend tot wijziging van de verordening betreffende het financieringsinstrument voor het milieu (LIFE) (COM(2003)0402/def.).
Het voorstel gaat hoofdzakelijk over comitologievraagstukken die de Europese burger weinig of niet interesseren en van twijfelachtig belang zijn voor de bescherming van het milieu, maar het lanceert het debat over uitermate belangrijke kwesties waar de verordening geen oplossing voor biedt.
Is de Raad voornemens van de herziening van dit financieringsinstrument gebruik te maken om er de nodige wijzigingen in aan te brengen die voortvloeien uit het eindverslag over de financiering van het Natura 2000-netwerk, dat is opgesteld door de werkgroep van artikel 8 van de Habitatrichtlijn van de Europese Commissie, waarin de noodzaak werd onderstreept van een jaarlijkse begroting tussen 3.400 en 5.700 miljoen euro alleen al voor het beheer van Natura 2000?
Roche,
   . - De Commissie heeft onlangs een voorstel ingediend tot wijziging van verordening (EG) nr. 1655/2000 betreffende het financieringsinstrument voor het milieu - LIFE - en met name met betrekking tot twee aspecten. Het eerste aspect heeft uitsluitend te maken met de comitologie. Het tweede aspect is echter de verlenging van de LIFE-structuur met twee jaar teneinde het gat te overbruggen tussen de huidige structuur en de nieuwe financiële vooruitzichten vanaf 2007. Op 22 december 2003 heeft de Raad van gedachten gewisseld over dit tweede aspect en over de eventuele opties voor de financiering van het milieubeleid van de EU vanaf 2007. Bovendien heeft de Raad conclusies over biodiversiteit goedgekeurd waarin hij verklaarde uit te kijken naar de komende mededeling van de Commissie over de financiering van Natura 2000. Zodra u deze mededeling heeft ontvangen, is er een nieuwe mogelijkheid om deze buitengewoon belangrijke kwestie te bespreken.
Casaca (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik dank het Ierse voorzitterschap voor zijn bereidheid om een duidelijk antwoord op mijn vraag te formuleren. Excuseert u mij dat ik desondanks blijf aandringen op dit mijns inziens uitermate belangrijke probleem. Volgens de conclusies van de door de Commissie zelf ingestelde werkgroep vergt de instandhouding van het Natura 2000-netwerk jaarlijks meer dan 3,4 miljard euro. Ik zou graag van u vernemen of de Raad, ik herhaal, met deze conclusies rekening zal houden en of hij van oordeel is dat met de financiële vooruitzichten de nodige middelen zullen bestaan om deze verplichtingen van de Europese instellingen na te komen. Ik verzoek de Raad dit concrete punt nader toe te lichten. 
Roche,
   . - De afgevaardigde heeft een fundamentele vraag aan de orde gesteld: is een jaarlijkse begroting van 3,4 miljoen euro of een begroting van 5,7 miljoen euro gepast? Daar gaat het in feite om.
Veel van de inspanningen die tot nu toe met betrekking tot het netwerk van Natura 2000-gebieden, habitats en vogelrichtlijnen zijn ondernomen, waren gericht op de aanvankelijke vaststelling van gebieden. Dat is de puur mechanische kant. Het is buitengewoon moeilijk om in deze fase de waarschijnlijke kosten te ramen die het beheer van deze gebieden in de komende jaren met zich mee zal brengen.
Ik heb begrepen dat de Commissie deze vraag diepgaander heeft onderzocht bij de voorbereiding van haar mededeling over de financiering van Natura 2000. 
Samenvattend, tot nu toe is gewerkt aan de vaststelling van de gebieden. Zolang deze fase van het werk niet is afgesloten, valt moeilijk te overzien wat de waarschijnlijke kosten zullen zijn. Ik wil echter wel de afgevaardigde complimenteren en hem bedanken voor het aan de orde stellen van deze kwestie.
De Voorzitter.
   - Daar de vraagsteller afwezig is komt vraag nr. 5 te vervallen.
Gelet op de verslechterende situatie in Zimbabwe, wordt de Raad verzocht mede te delen welke maatregelen hij overweegt op te nemen in het gemeenschappelijk standpunt waarmee een duidelijk en niet mis te verstaan signaal aan president Mugabe kan worden afgegeven.
Roche,
   . - Overeenkomstig het gemeenschappelijk standpunt betreffende beperkende maatregelen tegen Zimbabwe, houdt de Raad de situatie in Zimbabwe nauwlettend in de gaten. Op 28 november 2003 heeft het voorzitterschap namens de Europese Unie een verklaring afgelegd over de huidige situatie in Zimbabwe, waarin het zijn aanhoudende bezorgdheid uitsprak over de gespannen toestand in Zimbabwe en de regering opriep de internationaal gewaarborgde rechten van het Zimbabwaanse volk te eerbiedigen.
De kwestie-Zimbabwe werd in het kader van de EU-Afrika dialoog aan de orde gesteld tijdens de ministeriële trojkavergadering in Rome op 10 november 2003, waar de Europese Unie nogmaals bevestigde bereid te zijn een dialoog aan te gaan met de regering in Harare op basis van de gebruikelijke criteria. Dezelfde boodschap werd rechtstreeks aan Zimbabwe en de andere lidstaten van de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika (SADC) overgebracht tijdens de vergadering van hoge ambtenaren van de EU en de SADC-landen in Brussel, die plaatsvond op 12 en 13 november 2003, en werd nog eens overgebracht aan Zuid-Afrika tijdens de politieke dialoogvergadering in Pretoria op 8 december 2003.
In het op 18 februari 2002 goedgekeurd gemeenschappelijk standpunt wordt uiting gegeven aan de ernstige bezorgdheid over de situatie in Zimbabwe, in het bijzonder over de recente escalatie van het geweld tegen en de intimidatie van politieke opponenten en over de pesterijen van de onafhankelijke pers.
Bij de herziening van het gemeenschappelijk standpunt in 2003 werd het volgende opgemerkt: “De situatie in Zimbabwe is verder verslechterd en er doen zich nog steeds ernstige schendingen voor van de mensenrechten en van de vrijheid van meningsuiting, vereniging en vreedzame vergadering.”
Zoals ik reeds eerder opmerkte, heeft de Europese Unie zich buitengewoon bezorgd betoond over de verdere verslechtering van de situatie in Zimbabwe. Het gemeenschappelijk standpunt wordt op 18 februari 2004 opnieuw herzien. In deze context is binnen de relevante Raadsinstanties reeds een begin gemaakt met het voorbereidende werk voor de aan de Raad voor te leggen aanbevelingen. Deze zullen op genoemd tijdstip aan de Raad worden voorgelegd en daar worden besproken.
Kinnock, Glenys (PSE ).
   - Ik wil de fungerend voorzitter hartelijk bedanken voor zijn antwoord. Ik ben redelijk bekend met en een voorstander van het harde standpunt dat de Ierse regering inneemt met betrekking tot Zimbabwe.
Mijn vraag betreft de verlenging van het gemeenschappelijk standpunt. Ik vraag me af of het voorzitterschap problemen verwacht bij de verlenging van de huidige sancties tegen Zimbabwe. Heb ik goed begrepen dat er lidstaten zijn - waarvan één in het bijzonder - die problemen hebben met de verlenging die het voorzitterschap en anderen in de Raad graag zouden zien? Ik zou u dan ook willen vragen of de lidstaten volgens u het met elkaar eens zullen worden over de verlenging.
Ten tweede, zou de fungerend voorzitter het gepast vinden als de Raad nu aan zou dringen op uitbreiding van de lijst van personen met een reisverbod - een lijst van mensen tegen wie sancties van kracht zijn en die geen visa kunnen krijgen - om daarin familieleden, mensen die zijn overleden of van functie zijn veranderd, enzovoort, op te nemen? Volgens mij en volgens het Parlement - dit staat ook in onze resolutie over dit onderwerp - moet de lijst worden uitgebreid en herzien. Ik zou heel graag uw standpunt hierover horen. Dit is iets waar het Europees Parlement veel belang aan hecht en ik kijk dan ook uit naar uw antwoord
Roche,
   . - Mijn collega’s en ik waarderen de niet aflatende interesse van mevrouw Kinnock voor deze specifieke zaak. De besprekingen zijn op dit moment echter aan de gang. Het is in deze fase voorbarig om te zeggen wat de uitkomsten van deze besprekingen zullen zijn. De lijst zal zonder meer herzien worden en wellicht worden uitgebreid.
Moraes (PSE ).
   - Ik zou graag een zeer korte aanvullende vraag willen stellen naar aanleiding van de vraag van mevrouw Kinnock. Eén aspect van het voeren van deze campagne - waar de lidstaten, inclusief het Verenigd Koninkrijk en misschien ook Ierland, steeds meer mee te maken krijgen - is dat door de escalatie van het geweld er steeds grotere aantallen vluchtelingen en asielzoekers naar de Europese Unie komen. Hoe kijkt het Ierse voorzitterschap hier tegenaan, gezien de gestegen aantallen en het feit dat deze mensen duidelijk recht op asiel hebben en in nood zijn, maar ook in steeds grotere getale in de EU aankomen? Heeft de fungerend voorzitter hier een mening over? Wij hebben een nieuw voorzitterschap, het geweld escaleert en het aantal vluchtelingen en asielzoekers uit Zimbabwe naar de EU-lidstaten neemt onvermijdelijk toe.
Roche,
   . - Het rechtstreekse antwoord hierop is: ja, het voorzitterschap beseft uiteraard dat het onvermijdelijk is dat iedere vorm van geweld of actie tegen de burgerbevolking mensen op de vlucht doet slaan. Wij maken ons daar ook zorgen over en zijn ons bewust van de gevolgen die sancties kunnen hebben voor de bevolking.
Voor de details verwijs ik naar het antwoord dat ik eerder heb gegeven op de vraag van mevrouw Kinnock over hetgeen wij nu gaan doen. Over de volgende fase wordt op dit moment overleg gevoerd en ik wil niet vooruitlopen op die discussie door meer te zeggen dan ik reeds heb gedaan.
De Voorzitter.
   - Ik merk dat de collega’s een groot vertrouwen hebben in hun kruissnelheid wanneer zij de lift nemen. Als wij het Reglement toepassen, zou dat tot een opstopping kunnen leiden. Ik zou degenen die meeluisteren vanuit hun kantoor willen verzoeken naar de vergaderzaal te komen, aangezien zojuist geen van de leden die aan de beurt waren om vragen te stellen aanwezig was.
Op 9 december 2003 hebben de Europese Commissie en Syrië overeenstemming bereikt over een associatieovereenkomst tussen dit land en de Europese Unie naar het voorbeeld van de andere met de mediterrane partners gesloten overeenkomsten. Deze overeenkomst bestaat uit een politiek hoofdstuk, een economisch en financieel hoofdstuk en een sociaal en cultureel hoofdstuk.
Welke vooruitzichten biedt deze overeenkomst volgens de Raad voor beide partijen? Is de Raad van mening dat de ondertekening van deze overeenkomst in een nabije toekomst zal bijdragen aan/tot regionale integratie, de totstandbrenging/het scheppen van een positief klimaat voor de oplossing van het politieke conflict tussen de Israëliërs en de Arabieren en de democratisering van Syrië?
Wat denkt de Raad van het volkomen tegenovergestelde standpunt van de Verenigde Staten op grond waarvan het Congres en president Bush (nauwelijks enkele dagen geleden) een wet hebben goedgekeurd met het oog op economische en diplomatieke sancties tegen Syrië evenals restricties ten aanzien van het land en is de Raad het eens met de beweegredenen van de Verenigde Staten voor een dergelijk beleid ten aanzien van genoemd land?
Roche,
   . - De Raad kan de geachte afgevaardigde bevestigen dat de Europese Commissie en Syrië op 9 december 2003 op technisch niveau overeenstemming hebben bereikt over alle openstaande kwesties met betrekking tot de onderhandelingen over de Euromediterrane associatieovereenkomst. Zodra deze overeenkomst in werking treedt, zal deze de bestaande samenwerkingsovereenkomst uit 1977 vervangen, die, als onderdeel van de algehele mediterrane benadering, de beide partijen nu met elkaar verbindt. De onderdelen van de toekomstige overeenkomst zullen nu op politiek niveau door beide partijen moeten worden goedgekeurd, en dat is de weg vrij voor ratificatie door beide partijen.
De Raad onderstreept dat het politieke doel van de ontwerpovereenkomst is een raamwerk te bieden voor het voeren van een regelmatige politieke dialoog over internationale kwesties en wederzijdse belangen. Deze dialoog moet het wederzijds begrip stimuleren en convergentie van standpunten bevorderen. De overeenkomst bevat met name bepalingen inzake de eerbiediging van de democratische beginselen die ten grondslag liggen aan de in de Universele Verklaring van de rechten van de mens opgenomen grondrechten, inzake de samenwerking bij de bestrijding van de verspreiding van massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor, overeenkomstig de conclusies van de Raad Externe Betrekkingen van november 2003, en inzake de uitwisseling van informatie en gezamenlijke inspanningen ter preventie en bestrijding van terrorisme, inclusief de tenuitvoerlegging van de relevante resoluties van de Verenigde Naties.
Met betrekking tot het tweede element uit de vraag van de geachte afgevaardigde over het vredesproces in het Midden-Oosten in het algemeen, verwijst de Raad de geachte afgevaardigde naar de conclusies van het voorzitterschap van de vergadering van de Europese Raad die plaatsvond in Brussel op 12 december 2003. In paragraaf 61 herinnert de Europese Raad eraan dat een volledige vrede in het Midden-Oosten ook Syrië en, uiteraard, Libanon moet omvatten.
Tot slot bevatte de vraag een derde element. De Raad heeft nooit eerder commentaar gegeven op de standpunten die met betrekking tot deze kwestie zijn ingenomen door de Verenigde Staten en hij is niet voornemens dat in deze fase wel te doen.
Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE ).
   - Ik dank de fungerend voorzitter voor zijn antwoord. Ik wil niet verder aandringen op een antwoord op het gedeelte van mijn vraag waarop u uitdrukkelijk verklaarde geen commentaar te willen leveren, alhoewel volgens mij een open dialoog, een dialoog waarin de gemeenschappelijk punten maar ook de tegenstellingen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten naar voren komen, geen negatieve dialoog is. Een dialoog is altijd positief als deze ons bewust maakt van de situatie en ons gemeenschappelijk optreden.
Kunt u mij echter concreet zeggen hoe deze overeenkomst met Syrië, die naar wij hopen zal worden ondertekend en in praktijk worden gebracht, de politieke en economische belangen van de Europese Unie in dit gebied zal behartigen? Welke bijzondere rol speelt Syrië in het proces van Barcelona? Welke positie neemt het daarbinnen in? Houdt dit verband met Libanon en met de standpunten van de Europese Unie na de overeenkomst met Libanon? 
Roche,
   . - Ik wil de afgevaardigde hiervoor bedanken. Ik ben het met haar eens dat het geen zin heeft negatieve vergelijkingen te maken tussen onze benadering en die van bijvoorbeeld de Verenigde Staten.
Het is een heel goede overeenkomst en ik ben er zeker van dat de afgevaardigde de kans gehad heeft deze te lezen. Laten we eens kijken naar de doelstellingen: het bieden van een geschikt kader voor een politieke dialoog, het scheppen van voorwaarden voor een geleidelijke liberalisering van de handel in goederen, diensten en kapitaal, het vergroten van de welvaart en de economische en sociale ontwikkeling in Syrië, het stimuleren van de samenwerking binnen het Euromediterrane kader en, tot slot, het bevorderen van de samenwerking op economisch, sociaal, cultureel en financieel terrein. Het belangrijke van deze overeenkomst is dat deze zeer duidelijk de nadruk legt op het Europese ethos, op de Europese visie op de weg voorwaarts. Dit is een bijzonder positieve ontwikkeling die zonder meer door het Ierse voorzitterschap wordt toegejuicht en waar het zeker aan bij zal dragen.
Het heeft geen zin negatieve vergelijkingen te maken met anderen, met de benadering van de Verenigde Staten bijvoorbeeld. Wij onderhouden op vele niveaus een dialoog met de Verenigde Staten, ook op het allerhoogste niveau. De kwestie van het Midden-Oosten, de kwestie van de gehele regio en van de vrede in de regio is uiteraard een belangrijk onderdeel van deze dialoog. De plaats van Syrië in het vredesproces zal in deze dialoog ook zeker aan bod komen.
Ik bedank de afgevaardigde nogmaals voor haar scherpe en diepgaande vraag. Deze is een aanknopingspunt voor de behandeling van een groot aantal belangrijke terreinen.
Tannock (PPE-DE ).
   - Mijnheer de fungerend voorzitter, zou ik u hierover nog iets verder aan de tand mogen voelen? U refereerde kort aan de kwestie van de massavernietigingswapens, die president Assad tot ieders verbazing op 6 januari 2004 feitelijk toegaf te bezitten. Zou u mij kunnen vertellen wat voor soort mandaat u aan de Commissie zult geven als het gaat om de opneming van bepalingen met betrekking tot met name de kwestie van de biologische en chemische wapenvoorraad van Syrië? Zal men de Syriërs met deze bepalingen er nadrukkelijk toe aanzetten deze wapens effectief te ontmantelen en zich in te spannen voor de preventie van de verspreiding van dergelijke gevaarlijke wapens?
Roche,
    - De Raad zal zich in dat opzicht over de exacte details moeten buigen, maar er is sprake van een specifieke verwijzing naar de bestrijding van de verspreiding van massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor. Dat stemt overeen met de besluiten die in november 2003 door de Raad Externe Betrekkingen genomen zijn. U kunt er gerust op zijn dat het voorzitterschap en de Raad zich bewust zijn van de positieve elementen van deze specifieke overeenkomst, met het oog op de regio en de massavernietigingswapens in het algemeen.
Purvis (PPE-DE ).
   - Het is interessant te horen dat u samenzweert of overlegt met de VS over de aanpak van Syrië en desondanks zulk verschillend beleid voert. Is hier sprake van een soort “”-aanpak van Syrië?
Ik zou u een vraag willen stellen die vooral betrekking heeft op Libanon. Syrië houdt grote delen van Libanon, zijn buurland, bezet. Hoe kijkt u tegen deze situatie aan met betrekking tot de bevordering van deze overeenkomst?
Roche,
   . - Ik maak bezwaar tegen het woord “samenzweren”. Er is sprake van een dialoog tussen Europa en de Verenigde Staten, hetgeen zonder meer passend is. Kwesties die verband houden met de relatie tussen Libanon en Syrië zullen uiteraard deel uitmaken van die dialoog. Het is zeker geen kwestie van “”. Europa heeft een eigen visie op de manier waarop we zaken doen en de Verenigde Staten hebben hun visie op de manier waarop zij zaken doen. Die visies zijn het resultaat van onze eigen uiteenlopende achtergronden. Wat ik over deze overeenkomst wil zeggen is dat deze een zeer positieve indicatie is van de Europese benadering van deze specifieke zaak.
De Voorzitter.
   - Aan de orde is 
Het aftredende Italiaanse voorzitterschap van de Raad heeft aan de Werkgroep Drugs van de Raad voorgesteld dat politiefunctionarissen van de lidstaten in Albanië zouden moeten worden gestationeerd. Het is de Raad stellig bekend dat Albanese benden niet alleen in toenemende mate betrokken zijn bij het verbouwen en naar het grondgebied van de Europese Unie smokkelen van vele tonnen ter plaatse geteelde cannabis, maar zich ook zijn gaan begeven op het gebied van de handel in "harde" narcotica, zoals heroïne en cocaïne, die buiten Albanië worden geproduceerd.
Zijn onze politieteams al aanwezig in Albanië? Zo niet, wanneer zullen zij daar aankomen? Wie staat aan het hoofd van deze teams?
Roche,
   . - De Raad blijft bezorgd over de kwestie van de georganiseerde misdaad en drugssmokkel in Albanië. In de conclusies van de laatste vergadering van de Raad Externe Betrekkingen van 9 december 2003 heeft de Raad zijn zorgen geuit over het trage hervormingsproces in Albanië en heeft hij de Albanese regering met klem verzocht haar inspanningen te intensiveren, met name wat haar strijd tegen de georganiseerde misdaad betreft. De steun aan de Albanese regering bij het bestrijden van drugssmokkel is een integraal onderdeel geweest van de inspanningen van de EU in het kader van haar bijdrage aan de strijd tegen de georganiseerde misdaad in Albanië. Er zijn voortdurend politiekorpsen en deskundigen van de Europese Unie en de lidstaten aanwezig geweest in Albanië, vooral sinds de crisis van 1997, om de Albanese regering op allerlei manieren te helpen, onder meer met specifieke operaties, capaciteitsopbouw en de strijd tegen de georganiseerde misdaad, inclusief de productie en smokkel van drugs.
Met betrekking tot drugs, zijn er in 2003 onder Grieks en Italiaans voorzitterschap belangrijke initiatieven ontplooid om de strijd tegen de drugshandel in de Balkanregio in het algemeen, en in Albanië in het bijzonder, te intensiveren. In juni 2003 hebben de Europese Unie en de landen van de westelijke Balkan overeenstemming bereikt over een alomvattend actieplan inzake drugs. Een groot deel van dit plan had betrekking op de strijd tegen de drugssmokkel. Op 2 december 2003 vond in Brussel een zeer vruchtbare vervolgvergadering plaats. Wat meer specifiek Albanië betreft heeft de Raad in november 2003 een resolutie goedgekeurd over de detachering in Albanië van verbindingsfunctionarissen die deskundig zijn op het gebied van drugs. Deze resolutie voorziet in het opzetten van een coördinatiemechanisme tussen de verbindingsfunctionarissen, teneinde een constante uitwisseling van informatie over drugsgerelateerde activiteiten te garanderen en gemeenschappelijke overeenstemming te stimuleren.
Op meer algemeen niveau vond er op 27 november 2003, in de marge van de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken, een vergadering plaats van de ministers van de EU-lidstaten met de ministers van de landen van de westelijke Balkan. In de gemeenschappelijke conclusies van die vergadering werd de noodzaak benadrukt de capaciteit voor wetshandhaving op de westelijke Balkan te versterken.
Met betrekking tot de kwestie van de landen van de westelijke Balkan in het algemeen zal het Ierse voorzitterschap alles doen wat binnen zijn mogelijkheden ligt om de regeringen in die regio - die geconfronteerd worden met aanzienlijke uitdagingen - te assisteren en hun zoveel mogelijk bij ons beleid te betrekken.
Newton Dunn (ELDR ).
   - Hartelijk dank voor uw volledige, bruikbare en informatieve antwoord. Ook wil ik de Ieren graag complimenteren vanwege het leiderschap dat zij in deze moeilijke kwestie tonen. Voor de kerst heb ik de conferentie over georganiseerde misdaad in Dublin bijgewoond. Het was een uitstekende conferentie en de Ieren hebben groot leiderschap getoond. Ik wil u van harte complimenteren, omdat u op dit punt zo ondernemend bent.
Bestaat er een hiërarchische structuur voor de verbindingsofficieren van de EU die in Albanië zullen worden gestationeerd? Aan wie moeten zij hun bevindingen melden? Aan hun eigen nationale hoofdstad? Of aan Europol in Den Haag? Heeft er iemand de leiding? Hoe is deze operatie georganiseerd? Het grootste probleem met politiebewaking is - en u weet dat beter dan ik - dat individuele nationaliteiten en korpsen niet echt bereid zijn tot samenwerking. Allemaal proberen ze de informatie waarover ze beschikken, voor zichzelf te houden. Er moet veel meer coördinatie en samenwerking komen, zelfs tussen politiekorpsen binnen de EU. Kunt u mij garanderen dat dit ook gebeurt? Wie heeft de leiding? Wie onderhoudt contacten met wie? 
Roche,
   - Wat betreft de verbindingsofficieren ben ik het met de afgevaardigde eens dat het geen zin heeft mensen op individuele basis te stationeren. Op zeer elementair niveau moet er enige vorm van coördinatie en zeker enige vorm van informatie-uitwisseling zijn. Ik verwijs de afgevaardigde naar wat ik in mijn vorige antwoord heb gezegd. Daarin heb ik aangegeven dat in de resolutie gewag wordt gemaakt van de oprichting van een coördinatiemechanisme tussen de verbindingsofficieren om zo een constante uitwisseling van informatie te waarborgen.
De afgevaardigde heeft absoluut gelijk: het heeft geen zin inlichtingen te verzamelen als deze niet met anderen worden gedeeld. We slaan een nieuwe richting in. We zijn er nu klaar voor om dit coördinatiemechanisme in het leven te roepen. Ik ben er zeker van dat de opmerkingen van de afgevaardigde daarbij zullen helpen. 
De Voorzitter.
   - Aan de orde is 
Kan de fungerend Voorzitter meedelen in hoeverre het programma van het Voorzitterschap wordt ondersteund door de onlangs overeengekomen meerjarige strategische programma's?
Roche,
   - De Raad wijst erop dat de Europese Raad van 12 en 13 december 2003 het eerste meerjarige strategische programma voor de drie komende jaren heeft goedgekeurd. Dit was reeds voorzien in de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad in Sevilla van 21 en 22 juni 2002. Het programma heeft betrekking op de periode 2004-2006. Het is gezamenlijk door zes voorzitters opgesteld, namelijk Ierland, Nederland, Luxemburg, Verenigd Koninkrijk, Oostenrijk en Finland. Deze landen zullen in de genoemde periode om beurten leiding geven aan de Raad.
Samen moeten zij ervoor zorgen dat de Raad tijdig resultaten boekt als het gaat om de prioriteiten die tot 2006 zijn overeengekomen. Het voorzitterschap vond het onlangs overeengekomen meerjarige strategische programma een zeer nuttige basis voor de opstelling van zowel het operationele jaarprogramma als het programma van het Ierse voorzitterschap.
Het voorzitterschap acht het steeds belangrijker dat er binnen de Raad vanuit een langetermijnperspectief wordt gewerkt, dat zich uitstrekt tot buiten de zesmaandelijkse termijn van elk voorzitterschap. In dat opzicht vormen het meerjarige strategische programma en het operationele jaarprogramma essentiële hulpmiddelen bij de opstelling van het programma van het voorzitterschap. Hiermee zetten we een nieuwe koers uit die zeer waardevol en welkom is. Op deze wijze wordt er meer structuur gebracht in de huidige betrekkingen van de Gemeenschap met de rest van de wereld. 
Howitt (PSE ).
   - Ik kan mij vinden in wat de fungerend voorzitter heeft gezegd over de waarde van deze hulpmiddelen en ik ben wat dat betreft blij met het programma van het Ierse voorzitterschap. De fungerend voorzitter heeft het over een nuttige basis. Het zou voor ons allemaal leerzaam zijn te vernemen wat dat in de praktijk betekent. Of is dit weer een staaltje van bureaucratie dat geen echt doel dient en geen werkelijk verschil maakt? In welk opzicht is het programma van het Ierse voorzitterschap anders dan anders door de gezamenlijke meerjarige aanpak van de zes voorzitters? Wordt misschien op een bepaald punt bijzonder de nadruk gelegd, wat anders niet zou zijn gebeurd?
Ik vraag mij af of Ierland als een neutraal land dat geen deel uitmaakt van de NAVO, extra nadruk zal leggen op de voortgang van de veiligheidsstrategie, de geplande interventie in Bosnië-Herzegovina en het bureau voor defensievermogens. Ik zou heel graag willen weten hoe u over deze zaken denkt. 
Roche,
   De geachte afgevaardigde zal begrijpen dat deze gang van zaken volledig nieuw is en dat het enige tijd zal duren voordat alles soepel verloopt. Niettemin is een meerjarige aanpak duidelijk een logische stap en beter dan de vorige benadering. Het is erg nuttig dat aankomende voorzitters meedenken, zodat zij een verband kunnen leggen tussen alle vragen die er spelen.
Ik kan alleen maar zeggen dat het meerjarige strategische programma een bruikbaar instrument is. Het biedt ons beslist een veel sterker kader en geeft ons meer tijd. Het is nu aannemelijker dat de programma’s volledig zullen worden uitgevoerd. In al deze opzichten - en ik denk dat de afgevaardigde daarop doelt - gaat het om een veel betere aanpak dan de vorige. 
De Voorzitter.
   - Aan de orde is 
Welke stappen stelt de Raad voor, om te komen tot een gemeenschappelijk politiek standpunt betreffende de richtlijn uitzendkrachten, gezien het belang van deze wetgeving voor de vooruitgang inzake de agenda van Lissabon?
Roche,
    - De Raad verwijst de geachte afgevaardigde naar de antwoorden die reeds zijn gegeven op een vraag van de heer Moraes van juli 2003 en een vraag die u vorig jaar november over dezelfde kwestie hebt gesteld. Daarin heeft de Raad toegezegd dat hij zijn best zal doen om tot een gemeenschappelijk politiek standpunt over dit ingewikkelde en politiek gevoelige dossier te komen.
In het eerste halfjaar van 2003 heeft het voorzitterschap een compromisvoorstel over de belangrijkste lopende kwesties ingediend. Deze kwesties werden op 3 juni 2003 door de Raad in een openbare zitting besproken. De voorgestelde oplossing is echter niet aanvaardbaar voor alle delegaties. In het tweede halfjaar werden diverse besprekingen op hoog niveau gevoerd. Daar werden evenwel geen nieuwe elementen ingebracht waarmee de bestaande impasse zou kunnen worden doorbroken en daarom werd deze zaak niet aan de orde gesteld tijdens de bijeenkomst van de Raad van 1 december 2003. Aanvankelijk hadden wij dat wel gepland en gehoopt.
De afgevaardigde weet dat het Ierse voorzitterschap het uitermate belangrijk vindt dat de strategie van Lissabon een succes wordt; hij heeft deze kwestie immers in verschillende fora aangekaart. Natuurlijk zal het voorzitterschap zich bezinnen op hoe dit dossier in de context van deze strategie kan worden afgerond. De Raad heeft zich voortdurend sterk gemaakt voor de volgende doelstelling van Lissabon: het scheppen van meer en betere banen. Hij wil toewerken naar een eerlijke en praktische oplossing waarbij rekening wordt gehouden met alle legitieme zorgen, en dat zijn er vele.
Met het oog hierop zal het voorzitterschap nadenken over de verschillende sporen die in dit dossier kunnen worden gevolgd. Het zal alert blijven op nieuwe ontwikkelingen die kunnen helpen de bestaande pijnpunten weg te nemen.
Overigens heeft het voorzitterschap dankzij de inspanningen van de heer De Rossa vorige week in Dublin een zeer goede ontmoeting met leden van zijn fractie gehad. De kwestie die we hier bespreken, is toen ook aan de orde gekomen. Het was een zeer vruchtbare ontmoeting waarbij alle aspecten van deze zaak werden behandeld. Daarom wil ik de afgevaardigde nogmaals mijn complimenten maken. Ik ben mij volledig bewust van de zorgen die hij op dit punt heeft, en dat geldt eveneens voor het voorzitterschap. Zoals de afgevaardigde weet, zullen wij aan dit dossier werken in het kader van onze algemene werkzaamheden met betrekking tot de agenda van Lissabon. 
De Rossa (PSE ).
   - Ik wil de fungerend voorzitter van de Raad bedanken voor zijn volledige en welkome antwoord. Hij heeft zich bereid getoond voortgang te maken met dit dossier, dat in de context van de agenda van Lissabon behoorlijk omvangrijk is.
Ik weet dat het voorzitterschap de agenda van Lissabon beschouwt als een adequaat instrument om sociale en economische vooruitgang te boeken. Dankzij deze richtlijn, die enige orde moet scheppen in het vraagstuk van de uitzendkrachten, zou de kwaliteit van het werk verbeteren en zouden tevens vele zorgen van werknemers in vaste dienst en uitzendkrachten worden weggenomen. Wij weten dat er in bepaalde omstandigheden van deze laatste groep misbruik wordt gemaakt. Ik zou het daarom op prijs stellen dat de fungerend voorzitter dit probleem actief zou aanpakken. Ik wil hier geen partijpolitieke standpunten uitdragen. Aangezien de Ierse regering zich echter ernstige zorgen over deze kwestie maakt, bent u in een ideale positie om daarvoor oplossingen te vinden. 
Roche,
   Ik wil de heer De Rossa bedanken voor zijn inbreng en ik besef heel goed dat het belangrijk is overeenstemming te bereiken over voorstellen die bedoeld zijn om de rechten van de werknemers te verbeteren. Ik begrijp ook precies waar de heer De Rossa op doelt. Er wordt getracht iedereen een betere positie te geven. Het is niet de bedoeling dat iemand erop achteruitgaat. Ik ben blij met zijn oprechte betoog en volgens mij begrijpt hij ook het standpunt van het voorzitterschap over deze kwestie. 
Bushill-Matthews (PPE-DE ).
   - Dank u wel, fungerend voorzitter, voor uw volledige antwoord. Bent u zich ervan bewust dat niet alleen de Raad duidelijk over deze kwestie verdeeld is, maar dat dit ook geldt voor het Parlement? Er bestaan verschillende visies en dat weet mijn goede vriend de heer De Rossa ook. Voor u staat een Parlementslid van de Britse Conservatieven die de Britse Labour-regering steunt en zich uitspreekt tegen de standpunten van de Parlementsleden van de Britse Labour-partij. Hieruit blijkt dat het om een gevoelige en nogal gecompliceerde kwestie gaat.
Ik ben blij dat u zich gaat bezinnen, maar ik vraag u ook na te denken over de tekst van het programma van uw voorzitterschap. Het is een uitstekend document waar ik zeer content mee ben. Op bladzijde 16 noemt u de belangrijkste uitdagingen die u wilt aangaan: het stimuleren van aanpassingsvermogen en flexibiliteit bij werknemers en bedrijven en het wegnemen van obstakels voor de werkgelegenheid. Volgens mij wordt met de huidige versie van de richtlijn precies het tegenovergestelde bereikt en wordt het onmogelijk de agenda van Lissabon te verwezenlijken. Kunt u mij verzekeren dat uw gehele voorzitterschap in het teken zal staan van de uitvoering van deze agenda? Ik vertrouw erop dat dat inderdaad het geval is en ik wens u daar veel succes bij! 
Roche
   Ik wil de afgevaardigde voor zijn woorden bedanken. Ik geloof niet dat het stimuleren van aanpassingsvermogen en flexibiliteit noodzakelijkerwijs in strijd is met de verbetering of ondersteuning van de rechten van werknemers.
In Ierland hebben we de afgelopen jaren gemerkt welke enorme vooruitgang er op economisch gebied kan worden geboekt, als een inclusieve aanpak wordt gehanteerd. Ik ben het met de afgevaardigde eens dat het om een ingewikkelde kwestie gaat. Er bestaan verschillende meningen over, zowel in dit Parlement als in Europa. In het algemeen is het echter een misverstand te denken dat meer flexibiliteit, een groter aanpassingsvermogen of vooruitgang ten koste van de werknemers zouden gaan. Dat moet niet ons uitgangspunt zijn voor het bewerkstelligen van groei. Ik ben ervan overtuigd dat de afgevaardigde dat ook niet bedoelt. 
Crowley (UEN ).
   - Net als mijn collega’s wil ik de fungerend voorzitter, de heer Roche, van harte welkom heten in dit Parlement en hem voor de komende zes maanden succes toewensen.
De heer Bushill-Matthews, de heer De Rossa en ik hebben zitting in dezelfde commissie en dus weten we welke problemen er zoal spelen. Ik vraag mij echter af of het voorzitterschap zich wel bewust is van het feit dat er in de lidstaten verschillende definities van het begrip uitzendkracht worden gehanteerd en dat het daarom moeilijk wordt geharmoniseerde verordeningen of richtlijnen op te stellen. In zulke regelgeving gaat het er nu juist om de werknemers te beschermen en hun arbeidspositie te verbeteren.
De heer Bushill-Matthews heeft enkele opmerkingen gemaakt over de agenda van Lissabon. Als reactie daarop wil ik zeggen dat individuele werknemers keuzevrijheid moeten hebben, omdat in sommige gevallen uitzendkrachten meer geld verdienen en flexibeler kunnen werken dan wanneer zij een vast contract zouden hebben. 
Roche
   Ik ben het eens met de laatste opmerking van de afgevaardigde, waaruit blijkt hoe complex dit vraagstuk is. Er zijn enkele specifieke gevallen. Zo kiezen jonge afgestudeerde geneeskundestudenten er soms voor op uitzendbasis aan de slag te gaan, omdat ze dan flexibeler kunnen werken en hun dat beter past. Daar zijn we ons van bewust.
Als tweede punt noemde de heer Crowley de rechten van werknemers in vaste dienst. Ik besef dat het belangrijk is overeenstemming te bereiken over voorstellen die bedoeld zijn om de rechten van de werknemers te verbeteren, inclusief die van uitzendkrachten. Op grond van deze voorstellen mag echter niemand tegen zijn wil een bepaalde vorm van werken opgelegd krijgen.
Zoals ik reeds heb gezegd, ziet het voorzitterschap dit als een belangrijke kwestie, niet in het minst in het kader van de strategie van Lissabon. De afgevaardigde weet heel goed dat wij ons sterk maken voor de volgende doelstelling van Lissabon: het scheppen van meer en betere banen. Daartoe behoort ook een grotere keuzevrijheid voor de werknemers. De teneur van de oorspronkelijke vraag was dat dit niet ten koste van de werknemers mocht gebeuren; dat is het grootste punt van zorg van de heer De Rossa.
Er is op gewezen dat dit een ingewikkelde zaak betreft. Er bestaan verschillende visies op dit punt en zoals uit de laatste aanvullende vraag blijkt, kunnen er omstandigheden zijn waaronder werknemers de voorkeur geven aan een meer flexibele benadering. Aan hun vrijheid om te kiezen mag beslist niet worden getornd. 
De Voorzitter.
   - Aan de orde is 
Artikel 4, lid 1, letter d) van richtlijn 2003/86/EG(1) inzake het recht op gezinshereniging biedt de lidstaten de mogelijkheid bij kinderen van boven de twaalf jaar om een onderzoek te vragen, alvorens toestemming te geven tot toegang en verblijf op grond van deze richtlijn. De onderzochte kinderen zijn afkomstig uit ontwikkelingslanden en kunnen niet voldoen aan de getoetste criteria. Kan de Raad meedelen of het recht op gezinshereniging daarmee in de praktijk wordt afgeschaft?
Roche,
   Mijn antwoord is heel kort. Ik wil de geachte afgevaardigde wijzen op het feit dat het volgens het Verdrag niet aan de Raad is commentaar te leveren op de interpretatie van wetgevingsbesluiten van de Gemeenschap. 
Alavanos (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de fungerend voorzitter hoeft het echt niet zo kort te houden, hoor. Dit is de laatste vraag en wij hebben nog een half uur de tijd. Ik vraag hem niet om commentaar op iets dat hem onbekend is. Ik wil enkel dat hij iets zegt over een richtlijn van de Raad waar ook de Voorzitter van het Europees Parlement het een en ander voor heeft ondernomen. Er is een procedure op gang gebracht voor het Europese Hof van Justitie en daarvoor zijn ook niet-gouvernementele organisaties in het geweer gekomen. In de richtlijn staat namelijk dat kinderen vanaf 12 jaar, kinderen van 13 en 14 jaar examens moeten afleggen om voor gezinshereniging in aanmerking te komen. Stelt u zich voor dat het uw dochter was, mijn dochter of die van een collega of een werknemer! Wij kunnen op een dergelijke vraag niet zo technocratisch, zonder enige gevoeligheid antwoorden als de fungerend voorzitter heeft gedaan. Ik wil een echt, inhoudelijk antwoord. 
Roche
   Ik houd evenmin van nonchalante of technocratische antwoorden en ik zou graag meer inhoudelijk op uw vraag willen ingaan. Het punt is echter dat op grond van het Verdrag het Hof van Justitie als enige instelling bevoegd is communautaire wetgeving te interpreteren. De afgevaardigde weet dat ook en ik hoef hem wat dit betreft dan ook niets te vertellen.
Er moet evenwel op gewezen worden dat het Hof van Justitie verzocht is een uitspraak te doen over de richtlijn inzake het recht op gezinshereniging die in september 2003 is aangenomen. Er is namelijk een rechtstreeks beroep tot nietigverklaring van de richtlijn ingesteld.
Ik heb geenszins de bedoeling onbeleefd tegen de afgevaardigde te zijn of zijn vraag als onbelangrijk terzijde te schuiven; ik probeer alleen maar duidelijk te maken dat voor de Raad geen taak is weggelegd als het gaat om de interpretatie van de wetgeving van de Gemeenschap. Het spijt mij dat ik daar verder niets over kan zeggen. 
De Voorzitter.
   - Het vragenuur aan de Raad is gesloten(2).


De Voorzitter.
   – Verslag (A5-0419/2003) van de heer Pirker, namens de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ten behoeve van de Europese Raad van Thessaloniki betreffende de ontwikkeling van een gemeenschappelijk beleid inzake illegale immigratie, mensensmokkel en mensenhandel, buitengrenzen en de terugkeer van illegaal verblijvende personen (COM(2003) 323 - 2003/2156(INI)). 
Pirker (PPE-DE ),
    – Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, de fungerend voorzitter van de Raad, de heer Ahern, zei vandaag dat het Ierse voorzitterschap zich ten doel stelt de veiligheid en welvaart van alle burgers in de Europese Unie te vergroten. Dat kan ik ten volle beamen. Ik stel dan ook meteen voor om in het belang van de veiligheid het pakket maatregelen dat het Europees Parlement voorstaat, nog tijdens het Ierse en het daarop volgende Nederlandse voorzitterschap in te voeren. Het gaat om maatregelen die het Parlement voorstelt op het gebied van illegale immigratie, mensensmokkel, mensenhandel, beheer van de buitengrenzen en terugkeer van personen die illegaal in de Europese Unie verblijven.
Ik werd belast met de taak om voor het Parlement een initiatiefverslag op te stellen. Ik heb tot mijn genoegen kunnen vaststellen dat de besprekingen uitstekend verliepen en goede resultaten hebben opgeleverd. We konden in de parlementaire commissie tot een brede consensus komen, waarbij we ook de steun van Raad en Commissie hebben gekregen. Ik wil iedereen bedanken die aan dit verslag heeft meegewerkt.
Wat zijn nu de belangrijkste punten uit dit verslag? In principe kan het Parlement de prioriteiten die in Thessaloniki werden vastgelegd, van harte steunen. We vinden echter wel dat bepaalde punten bijzondere aandacht verdienen. Ik wil hier zes hoofdpunten noemen.
Het eerste hoofdpunt betreft het beheer van de buitengrenzen. Straks moeten overal, met name aan de nieuwe buitengrenzen, dezelfde hoge veiligheidsnormen worden gehanteerd. Consequentie daarvan is dat het grensbewakingspersoneel op basis van een gemeenschappelijk trainingsplan moet worden opgeleid. We moeten een Europees college oprichten waar leidinggevende ambtenaren snel en adequaat worden opgeleid.
Een andere kwestie in verband met de buitengrenzen is de oprichting van een grenswacht. Dat betekent echter niet dat we de lidstaten bevoegdheden mogen ontnemen. De bevoegdheid van de grensbewaking moet juist bij de lidstaten blijven, maar de Europese Unie stelt gemeenschappelijk gefinancierde speciale eenheden beschikbaar. Die kunnen op verzoek van de lidstaten tijdelijk in risicogebieden worden ingezet om de veiligheid te garanderen, indien er tijdelijk sprake is van specifieke dreigingen. Dit is het zogenaamde Korps Grensbewaking dat we graag gerealiseerd zouden zien.
Vervolgens moet natuurlijk ook zo snel mogelijk aan alle nieuwe buitengrenzen worden voldaan aan de Schengen-normen. Het is dus de taak van de nieuwe lidstaten om met steun van de Europese Unie alle maatregelen zo efficiënt en zo snel mogelijk ten uitvoer te leggen.
Het tweede hoofdpunt heeft betrekking op gestandaardiseerde databanken. Als we willen dat er een intensieve en correcte informatie-uitwisseling plaatsvindt tussen de lidstaten onderling, tussen lidstaten en de Commissie en tussen lidstaten en derde landen, dan hebben we gestandaardiseerde records nodig. Hier moeten passende maatregelen worden getroffen zodat we straks over een gestandaardiseerd datasysteem beschikken. Het is erg belangrijk dat deze gegevens ook met de landen van herkomst en doorreis kunnen worden uitgewisseld.
Het derde hoofdpunt betreft de totstandkoming van een gemeenschappelijk asielbeleid, maatregelen voor een gemeenschappelijk immigratiebeleid en het terugkeerbeleid. Wij gaan ervan uit dat het Verdrag wordt nageleefd en dat het Ierse voorzitterschap erin slaagt voor mei 2004 de noodzakelijke maatregelen op het gebied van de asielwetgeving vast te stellen, zodat we aan het Verdrag voldoen en politiek de nodige stappen kunnen zetten voor een gemeenschappelijke asielwetgeving. Dit houdt in dat we snel beslissingen kunnen nemen om vluchtelingen te helpen en vervolgens ook maatregelen nemen. Dat is het tweede punt met betrekking tot een gecontroleerde en legale immigratie.
Het volgende hoofdpunt gaat over de invoering van fraudebestendige documenten. Ik juich het toe dat de visa en verblijfstitels van biometrische gegevens moeten worden voorzien. Wat we ook nodig hebben zijn fraudebestendige paspoorten. Verder moeten we ernaar streven dat voor het visuminformatiesysteem snel het noodzakelijke juridische kader en de nodige technische voorzieningen worden gecreëerd.
Het vijfde hoofdpunt – ik rond nu bijna af - is voorlichting in de landen van herkomst, zodat mensensmokkelaars met effectieve instrumenten worden bestreden.
Het laatste punt betreft de financiële aspecten. We hebben ons bereid verklaard tot 2006 meer middelen beschikbaar te stellen voor het visuminformatiesysteem, het terugkeerprogramma en het beheer van de grenzen, als het Parlement daarbij op behoorlijke wijze wordt betrokken.
Het zijn stuk voor stuk ambitieuze maatregelen, maar we hopen dat ze tijdens dit voorzitterschap gerealiseerd worden, zodat we de burgers een veilig Europa kunnen garanderen. 
Santini (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dit langverwachte verslag komt precies op tijd gezien de strategieën die in samenhang met de Europese Raad van Thessaloniki worden uitgestippeld voor de ontwikkeling van een gemeenschappelijk beleid ten aanzien van de illegale immigratie, mensensmokkel en mensenhandel, buitengrenzen en de terugkeer van illegaal verblijvende personen.
De Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken heeft ten aanzien van het beleid voor illegale immigratie een standpunt ingenomen dat strookt met dit initiatiefverslag van collega Pirker. Ik wil hem dan ook complimenteren met de resultaten die hij heeft bereikt. Iedereen is doordrongen van de noodzaak om een Europees, uit speciale eenheden bestaand Korps Grensbewaking in te stellen dat uit de communautaire begroting moet worden betaald. Voor de oprichting daarvan is echter wel een nieuwe rechtsgrond nodig. Met het voorstel voor deze oplossing komt automatisch het voorstel te vervallen voor de oprichting van een onafhankelijk bureau voor de grensbewaking. Iedereen is het er verder ook over eens dat de communautaire grenzen open moeten blijven voor personen die vluchten voor onderdrukking en een verzoek om asiel indienen in de lidstaten van de Unie. Ook wordt algemeen erkend dat het bepalen van de aard en omvang van de legale immigratie tot het exclusief recht van de lidstaten behoort, dat voortkomt uit het subsidiariteitsbeginsel. Desalniettemin is er behoefte aan een gezamenlijk beleid wat betreft de sociale integratie, een probleem waar in een ruimte van veiligheid, gemeenschappelijk beleid, gemeenschapszin en economische rechtvaardigheid niemand meer omheen kan.
De besprekingen in de Commissie vrijheden en rechten van de burger, tot slot, hebben tot de conclusie geleid dat de bilaterale terugnameovereenkomsten tussen de lidstaten en de landen van herkomst en doorreis zo mogelijk vervangen zouden moeten worden door daadwerkelijk communautaire overeenkomsten die idealiter door alle lidstaten erkend zouden moeten worden, zonder uitzondering, dus zonder de mogelijkheid van een .
Ten aanzien van deze gemeenschappelijke Europese inspanning op het gebied van immigratie doet het me deugd, ten slotte – en nu sluit ik echt af – te kunnen wijzen op een initiatief met een echte meerwaarde in de strijd tegen de illegaliteit. Ook de rapporteur heeft daar aan het eind van zijn betoog naar verwezen. Ik doel op de verordening die per 1 januari van dit jaar van kracht is geworden, dus slechts enkele dagen geleden, en waarmee over een periode van vijf jaar een bedrag van 250 miljoen euro beschikbaar wordt gesteld ter ondersteuning van derde landen in de strijd tegen illegale immigratie bij de bron van de migratiestromen. Dit initiatief is in eerste instantie bedoeld om personen die van plan zijn te emigreren voor te lichten, en in tweede instantie om hen te instrueren en te doordringen van de voordelen van legale emigratie en van alle risico’s die de illegale emigratie met zich meebrengt. 
Diamantopoulou,
   Mijnheer de Voorzitter, wat betreft het verslag van de heer Pirker heeft de heer Santini reeds gewezen op het vraagstuk van de sociale integratie, waarover in december overeenstemming werd bereikt. De Commissie is blij met de steun die in het verslag-Pirker aan haar mededeling wordt gegeven.
De voornaamste beleidsaanbevelingen in de mededeling werden door de Europese Raad van Thessaloniki goedgekeurd en verder ontwikkeld tijdens de bijeenkomst van de Raad in Brussel in oktober 2003.
In 2003 werd dan ook belangrijke vooruitgang geboekt in de afronding van het beleidskader voor de gemeenschappelijke beheersing van migratiestromen. Niettemin moeten deze positieve ontwikkelingen worden aangevuld met aanzienlijke vorderingen op andere terreinen van het migratiebeleid, met name legale migratie en asiel.
De Commissie heeft laten zien dat zij heeft kunnen bewerkstelligen wat in de mededeling was aangekondigd en door de Raad van Thessaloniki werd verlangd, soms zelfs binnen zeer korte termijn. Als voorbeeld hiervan zou ik het Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen kunnen noemen. Binnenkort zullen andere voorstellen volgen, zoals voor visuminformatiesystemen en een financieel instrument voor het regelen van de terugkeer, en een voorstel voor een richtlijn over minimumnormen voor terugkeerprocedures.
Nu er politieke overeenstemming is bereikt over de voornaamste aspecten van het Agentschap voor de buitengrenzen, is het belangrijk dat de Raad – gewapend met het advies van het Europees Parlement – het voorstel zo spoedig mogelijk formeel goedkeurt. Dan kan de Commissie voorbereidingen treffen voor de oprichting van het agentschap in het voorjaar. Het is de bedoeling dat het agentschap in januari 2005 start met zijn werkzaamheden.
Een andere belangrijke ontwikkeling is het creëren van een visuminformatiesysteem (VIS). De noodzaak van een dergelijk systeem werd genoemd in onze mededeling over illegale immigratie in 2001. De Europese Raad van Thessaloniki vroeg de Raad en de Commissie zich te richten op de juridische en technische regelingen voor de ontwikkeling van het VIS.
Naar verwachting zal de Raad zeer binnenkort een besluit nemen over de basisaspecten van het systeem, waaronder de structuur en de functie ervan. Daarbij wordt rekening gehouden met financiële aspecten en de keuze van biometrische identificatiekenmerken.
De Commissie is van plan het eerste instrument voor de ontwikkeling van het VIS in de komende weken te presenteren.
De Commissie heeft reeds twee voorstellen ingediend tot wijziging van het uniforme model voor visa en verblijfsvergunningen voor onderdanen uit derde landen, zodat in de toekomst rekening kan worden gehouden met de biometrische identificatiekenmerken voor zulke documenten.
De Raad is gekomen tot een gemeenschappelijke benadering van deze voorstellen, in afwachting van het advies van het Europees Parlement. Op andere toekomstige voorstellen op dit gebied, zoals het voorstel voor Europese paspoorten, moet het samenhangende beleid worden toegepast dat in onze mededeling wordt verdedigd en door de Europese Raad is goedgekeurd. Dit geldt in het bijzonder voor de gekozen biometrische identificatiekenmerken. 
Roure (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik vind het verslag van de heer Pirker heel goed, al had ik graag nog verder gegaan.
Want nog steeds koestert men de illusie dat door middel van rigoureuze regulering beheersing van migratiestromen mogelijk is, terwijl de afgelopen jaren het tegendeel is gebleken. Maar weinig landen zijn bereid de beperkingen, laat staan het mislukken van de programma's zijn die zij wilden uitvoeren toe te geven. Die programma's zijn niet toegesneden op de complexiteit en de diversiteit van de migratiestromen, waarbinnen immers diverse bewegingen samenkomen: traditionele migratiestromen van arbeidskrachten naast mensen die de armoede ontvluchten of asiel zoeken. De verschillen in beleid met betrekking tot immigratie tussen de lidstaten kunnen worden verklaard uit nationale gebruiken, culturele bijzonderheden, de mate van vreemdelingenhaat en de bereidheid tegemoet te komen aan de eisen van minderheden.
In een situatie waarin praktisch geen mogelijkheden meer bestaan voor immigratie en legaal verblijf, wordt de status van vluchteling wel bijzonder aantrekkelijk en deze is in een groot aantal lidstaten in feite nog de enige mogelijkheid om binnen te komen. Doordat een groot aantal mensen dat probeert binnen te komen niet valt onder de strakke bepalingen van het Verdrag van Genève, maar past binnen het veel grotere kader van economische migratie, waarin zij soms slachtoffer zijn van mensensmokkel, worden alle asielzoekers verdacht en wordt onder dat mom het asielrecht steeds verder ingeperkt; dit is een rampzalige ontwikkeling. De aanwezigheid binnen de Europese Unie van personen zonder rechten die in extreme onzekerheid leven, die elk moment kunnen worden aangehouden en zijn overgeleverd aan de op winst beluste uitbuiters van illegale arbeid of in de criminaliteit vervallen, maar die niettemin aan deze situatie de voorkeur geven in plaats van terug te moeten keren naar hun land van herkomst, leidt inderdaad onherroepelijk tot sociale, morele en juridische problemen.
Deze problematiek gaat alle Europeanen aan en moet dus beslist als zodanig worden benaderd. Wij zijn er ons dan ook zeer van bewust dat het voeren van een rationeel beleid onmogelijk is zolang wij ons uitsluitend laten leiden door strikt nationale belangen. Gezien de groei van populistische stromingen die kenmerkend is voor angst voor de vreemdeling, bestaat alom de vrees dat de gemeenschappelijke benadering van het immigratievraagstuk een gevaarlijk repressieve richting opgaat, terwijl we heel goed weten dat zulk beleid geen antwoord biedt op de problemen en deze zelfs juist kan vergroten.
Tot slot wil ik graag zeggen dat een krachtiger bestrijding van terrorisme niet mag leiden tot aantasting van de integriteit van het immigratie- en asielbeleid in de lidstaten en vooral niet van de zelfstandige ontwikkeling van nationaal integratiebeleid. Immigratie is een feit en wij zullen altijd te maken hebben met migratiestromen naar Europa van mensen die werk willen vinden of aan vervolging trachten te ontkomen. Het is waar dat illegale immigratie niet wordt uitgebannen door legale immigratie mogelijk te maken, maar legale immigratie kan wel bijdragen aan een meer positieve ontwikkeling van onze samenleving. Migratie is een verschijnsel van de moderne wereld. Wij mogen ons niet onttrekken aan de verantwoordelijkheden die wij als rijke landen hebben. 
Sørensen (ELDR ).
   – Mijnheer de Voorzitter, de titel van het verslag-Pirker is lang en verwijst naar een groot aantal onderwerpen. Door de vermenging van onderwerpen is het verslag in zekere zin vrij vaag en mist het voeling met de werkelijkheid, maar dat is geenszins de schuld van de heer Pirker.
Samengevat kan ik de algemene doelstelling van het verslag steunen met het oog op samenwerking en coördinatie van deze belangrijke en grensoverschrijdende beleidsterreinen binnen de EU. Een van de voorstellen in het verslag gaat naar mijn mening echter te ver, namelijk de oprichting van een federaal Europees Korps voor Grensbewaking, dat in tegenstelling tot Europol verregaande operationele machtsbevoegdheden zou hebben. Ik ben tegen de oprichting van een federaal Korps voor Grensbewaking.
Volgens het subsidiariteitsbeginsel heeft de Commissie naar mijn mening geen bevoegdheid om de operationele behoefte aan een dergelijk korps noch de gevolgen van het bestaan van zo'n korps in kaart te brengen. Ten tweede ben ik van oordeel dat het te vroeg is om een federaal korps op te richten. Wij weten niet welke gevolgen de vele goede ideeën betreffende versterkte samenwerking en coördinatie van de nationale douaneautoriteiten zullen hebben. Er is bijvoorbeeld geen rekening gehouden met het positieve element dat wij werken aan een betere economische lastenverdeling. Ten derde is er voor een federaal grenskorps geen enkele rechtsgrondslag in de huidige Verdragen en zelfs als het door de Conventie voorgesteld ontwerp voor een nieuw Verdrag wordt aangenomen, is het nog twijfelachtig of het een rechtsgrondslag zal bieden voor een grenskorps.
Ik heb vastgesteld dat het voorstel betreffende de oprichting van een Europees Korps voor Grensbewaking zich in zijn huidige vorm beperkt tot een model dat gebaseerd is op vrijwillige deelname vanwege de lidstaten. Het is echter duidelijk dat de oprichting van een grenskorps slechts zin heeft als de Commissie op termijn een aantal EU-taken aan dit orgaan delegeert. Het gemeenschappelijk grenskorps zal met andere woorden in toenemende mate deel gaan uitmaken van de algemene EU-wetgeving, waardoor het element van vrijwilligheid al snel een illusie zal worden. Op de voorstellen betreffende biometrische gegevens wil ik nu niet verder ingaan. Ik ben zelf rapporteur voor het verslag over dit onderwerp, waar het Parlement zich nog over moet uitspreken. Het debat daarover zal binnenkort plaatsvinden.
Samengevat kan ik namens de liberale fractie aanbevelen voor de ontwerp-resolutie in het verslag te stemmen, maar ik wens toch nog eens te onderstrepen dat ik voorstander ben van een gemeenschappelijk beleid, maar niet van een gemeenschappelijke politie. 
Boumediene-Thiery (Verts/ALE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik zie de zorg van de rapporteur om een evenwicht te vinden tussen veiligheid aan de grenzen en eerbiediging van de grondrechten en ik ben blij met het werk van de commissie om dit verslag een meer humanitair gezicht te geven. Ik ben ook blij met de inspanningen van de Europese Commissie om een echt Europees immigratie- en asielbeleid uit te zetten. Maar ondanks al die inspanningen wordt de agenda van Tampere niet gehaald. Talrijke voorstellen van de Commissie worden op dit moment aangehouden door de Raad. De paar maatregelen die zijn genomen, worden stelselmatig bekritiseerd en dit Parlement heeft tegen de richtlijn inzake gezinshereniging beroep aangetekend bij het Hof van Justitie. Wij moeten helaas constateren dat de lidstaten zich de laatste tijd voor hun immigratie- en asielbeleid vooral laten leiden door de eigen veiligheid. Feitelijk komt dat neer op een intensieve en vaak buitenproportionele strijd tegen illegale immigratie, die wordt gezien als bedreiging, als bron van terrorisme en als destabiliserende factor.
De Raad en de lidstaten beogen dus een repressief en utilitaristisch beleid dat is gericht op de openbare veiligheid; het hoeft slechts rekening te houden met het eigenbelang en niet met dat van anderen. Het toenemende aantal controle-instanties aan de grenzen is daarvan een illustratie. Hoewel het volkomen legitiem is voor de Unie om haar ingezetenen en belangen te beschermen, moeten de lidstaten zich ervan bewust zijn dat alleen een globale, integrale benadering tot een doelmatig gemeenschappelijk beleid kan leiden. In een dergelijke benadering moet tegelijkertijd het beheer van migratiestromen worden meegenomen met ruimte voor legale immigratie, sociaal-economische, culturele en politieke integratie van ingezetenen van derde landen en samenwerking met derde landen binnen een gemeenschappelijk kader. Bestrijding van illegale immigratie is voor alles een zaak van bescherming van de slachtoffers, met name waar het gaat om de bestrijding van mensenhandel en netwerken van gewetenloze mensensmokkelaars. In dat opzicht roepen wij de lidstaten op om het Verdrag van Palermo te ratificeren. Tot nu toe hebben alleen Denemarken, Frankrijk en Spanje dat gedaan.
Er zal geen einde komen aan illegale immigratie zolang de economische en sociale kloof tussen Noord en Zuid nog zo diep is. Iedereen heeft het recht om dramatische omstandigheden te ontvluchten. Te vaak gaat gebrek aan democratie gepaard met gebrek aan goede sociale en humanitaire omstandigheden. Maar laten wij er geen doekjes om winden: onze economie kan niet buiten de illegale immigratie. Tegenwoordig wordt binnen het liberaal beleid alom gepleit voor terugkeer naar een bepaalde mate van immigratie op specifieke terreinen. Op die manier kunnen de noordelijke landen van de zuidelijke landen een soort supermarkt van arbeidskrachten maken, waaruit bedrijven naar hartenlust en voor bepaalde tijd kunnen putten. Dat betekent een ware plundering van de productiekrachten van het Zuiden.
Wil een Europees beleid ter bestrijding van illegale immigratie geloofwaardig zijn, dan moet ook het zwartwerken worden bestreden. Daartoe moeten we niet de mensen bestraffen die hier naar toe komen voor een sprankje hoop, maar de werkgevers aanpakken die er niet voor terugdeinzen om immigranten zonder papieren schaamteloos uit te buiten. Een dergelijk beleid moet zich juist richten op legalisering van de situatie van immigranten: zij moeten erkend worden en rechten krijgen en wij moeten ze middelen geven om zich te weren tegen discriminatie en uitsluiting; zij moeten onze gelijken worden.
De terugkeer van mensen zonder een legale status moet plaatsvinden met volledige eerbiediging van de mensenrechten en de internationale verdragen. Het Europees Parlement behandelt binnenkort het Italiaanse initiatiefvoorstel om vreemdelingen voortaan gecoördineerd uit te zetten door middel van Europees georganiseerde charters. Wij keuren een dergelijk voornemen met klem af omdat daarmee geen sprake is van naleving van internationale verdragen, noch van grondrechten. Terugnameovereenkomsten mogen alleen dienen als passend kader voor terugkeerbeleid wanneer voldoende rekening wordt gehouden met enerzijds de belangen van de derde landen en anderzijds met de bereidheid en de persoonlijke omstandigheden van de belanghebbende. Om dat te realiseren is daadwerkelijk steun bij terugkeer noodzakelijk, zodat een volledige sociale en economische herintegratie kan worden gewaarborgd.
Angelilli (UEN ).
   – Mijnheer de Voorzitter, uit het verslag van de heer Pirker, die ik bij dezen wil gelukwensen, blijkt duidelijk hoe noodzakelijk het is dat we eindelijk eens een gemeenschappelijk Europees beleid opstellen tegen de illegale immigratie en de mensenhandel. Weliswaar moeten de lidstaten hun eigen specifieke bevoegdheden behouden inzake de veiligheid van hun buitengrenzen en de vaststelling van quota’s voor interne immigratie, maar het is dringend noodzakelijk tot een effectieve transnationale samenwerking te komen. Zoals de rapporteur heeft beklemtoond zou een dergelijke samenwerking een gemeenschappelijke kunnen vormen op het gebied van visa, grenscontroles en terugkeer.
Aan de hand van een doelmatig coördinatiebeleid, geharmoniseerde procedures en de tijdige uitwisseling van informatie zou niet alleen de illegale immigratie doeltreffender bestreden kunnen worden, maar ook de vele andere vormen van criminaliteit die daaraan verbonden zijn, zoals de smokkel van drugs en de mensenhandel, om maar enkele voorbeelden te noemen. We moeten niet uit het oog verliezen dat een strikte aanpak van de illegale immigratie het vertrouwen en de veiligheid van de Europese burgers zou versterken, en tegelijkertijd ook ten goede zou komen aan de rechten en kansen van alle legale immigranten.
Het is hoe dan ook belangrijk te benadrukken dat de externe betrekkingen van de Europese Unie met alle derde landen die concreet willen meewerken aan de bestrijding van de illegale immigratie versterkt moeten worden. De Unie dient voor deze landen ook het zogenaamde speciale contingentenbeleid te bevorderen.
Het lijkt mij, ter afsluiting, niet overbodig erop te wijzen dat we ons tot het uiterste moeten inspannen voor een krachtig samenwerkings- en ontwikkelingsbeleid dat meer in algemene zin bijdraagt aan de beheersing van de immigratie, zodanig dat de uitstroom van personen en daarmee van de beroepsbevolking, maar ook de zogenoemde uit de landen van herkomst, kan worden ingedamd. Dit is niet alleen nodig om de ontwikkelingslanden te behoeden voor verlies van hun menselijk potentieel, maar ook om te voorkomen dat zij tot een gewisse en onomkeerbare economische neergang worden veroordeeld. 
Blokland (EDD ).
   – Voorzitter, in deze mededeling beoordeelt de Commissie de voortgang bij de bestrijding van illegale immigratie. De Commissie geeft zich rekenschap van wat er tot nu toe gebeurd is en wil lijnen uitzetten voor de toekomst. Zij gaat daarbij in op een aantal punten die voor haar wezenlijk zijn bij de totstandkoming van effectief beleid. Een aantal daarvan wil ik met name noemen.
Allereerst is er het visumbeleid, waarbij de Commissie terecht aandringt op spoedige afronding van het visa-informatiesysteem. Fraudebestendigheid van documenten is van levensbelang voor een veilig systeem en daarom is een eenduidige keuze voor één of meer biometrische identificatiekenmerken die in het systeem zullen worden opgeslagen, noodzakelijk.
Vervolgens het buitengrensbeleid, in het kader waarvan de Commissie een Europese grenswacht onder haar controle voorstelt. Dat gaat ons te ver. Ik ben het wat dat betreft eens met de heer Sörensen. Het beheer van de buitengrenzen blijft een principieel nationale zaak. Samenwerking is noodzakelijk, maar deze samenwerking kan ook in minder vergaande vorm plaatsvinden dan de Commissie voorstelt. Terecht benadrukt de Commissie het belang van een gezamenlijk terugkeerbeleid voor de geloofwaardigheid van het Europese immigratie- en asielbeleid, maar het verband dat gelegd lijkt te worden tussen het toestaan van legale immigratie en de directe afname van asielzoekers en illegale immigratie zie ik niet. Met de rapporteur, de heer Pirker, wil ik ook benadrukken dat alleen de lidstaten gerechtigd zijn maatregelen te nemen over het wel of niet toestaan van legale immigratie. Het voorstel van de Raad om contingenten voor legale immigratie af te spreken, heeft mij nog niet overtuigd. Helemaal niet als dit wordt gedaan om tot betere onderhandelingsresultaten over terugnameovereenkomsten met derde landen te komen. De optie om geen legale immigratie toe te staan, moet voor individuele lidstaten in ieder geval open blijven.
Ten slotte sta ik volledig achter de wens van de Commissie dat de begrotingsdimensie van het solidariteitsbeginsel op het gebied van immigratie en grenscontrole wordt erkend, zolang dit beginsel ook maar erkend wordt op andere terreinen, zoals asielbeleid en de opvang van vluchtelingen. 
Coelho (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, de laatste tijd wordt de Europese Unie geconfronteerd met een toename van de illegale immigratie. Het is dan ook van essentieel belang dat er een geïntegreerde en alomvattende oplossing wordt uitgewerkt om dit probleem te voorkomen en uit te bannen, en om de oorzaken die er aan ten grondslag liggen weg te nemen. In Tampere is beslist dat er een gemeenschappelijk asiel- en migratiebeleid moet komen. In Laken en Sevilla is opnieuw aangedrongen op een doeltreffende bestrijding van illegale immigratie en in het kader van de beslissingen van Thessaloniki is voor de eerste maal een balans opgemaakt van de gemaakte vorderingen. Daarop is dit initiatief gebaseerd. Ik feliciteer de heer Pirker met het uitstekende verslag dat hij ons heeft voorgelegd. Ik steun zijn pleidooi voor een alomvattende en coherente benadering. Mijns inziens zijn er acht punten die extra aandacht verdienen:
- ten eerste, de ontwikkeling van immigratiekanalen die burgers uit derde landen in de gelegenheid stellen legaal het grondgebied van de Unie te betreden, met inachtneming van de opvangcapaciteit van elke lidstaat en in nauw overleg met de landen van herkomst;
- ten tweede, de integratie van immigranten die legaal in de Europese Unie verblijven en werken, op basis van een gemeenschappelijk beleid voor sociale integratie waarmee het evenwicht wordt gewaarborgd tussen de rechten en plichten van deze burgers en de maatschappij die hen opvangt;
- ten derde, de totstandkoming van een gemeenschappelijk beheer van de migratiestromen, met name wat betreft het visabeleid, waarbij zo spoedig mogelijk een overeenkomst moet worden bereikt over de juridische, technische en financiële voorwaarden van het VIS, het visuminformatiesysteem;
- ten vierde, de verbetering van de controle aan de buitengrenzen, waarvoor een Europese grenswacht moet worden opgericht;
- ten vijfde, de tenuitvoerlegging van het Europees asielsysteem waarop al eerder is aangedrongen;
- ten zesde, het openen van onderhandelingen over terugnameovereenkomsten, met een gemeenschappelijk beleid voor de terugkeer van illegaal verblijvende personen, vaststelling van minimumnormen voor terugkeerprocedures, wederzijdse erkenning van deze beslissingen en medefinanciering van samenwerkingsprojecten in het kader van programma’s voor hulp bij terugkeer;
- ten zevende, de doelmatige bestrijding van mensenhandel, waarbij degenen die van deze situatie profiteren worden aangepakt en steun moet worden verleend aan de slachtoffers, met bijzondere aandacht voor de operationele rol die Europol bij het voorkomen en bestrijden van dit soort handel kan spelen;
- ten achtste en ten laatste, de doeltreffende bestrijding van illegale immigratie, waarbij meer geïnvesteerd moet worden in informatie over perspectieven van legale immigratie, die een reëel alternatief voor illegale immigratie bieden. 
Evans, Robert J.E. (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, zoals hier gebruikelijk is, wil ik allereerst de rapporteur feliciteren. Deze felicitaties zijn echt gemeend, wat niet altijd het geval is, daar de heer Pirker werkelijk onze lof verdient. Als hij mij gevraagd had of het mogelijk zou zijn dat in onze commissie bijna unaniem steun zou worden verkregen voor een verslag over immigratie of asiel of dat het verslag met slechts een paar stemmen tegen in de plenaire vergadering zou worden aangenomen, had ik nee gezegd. Dankzij handig manoeuvreren lijkt hij er echter in te zijn geslaagd een verslag in te dienen dat op brede steun van het Parlement kan rekenen en dat strekt hem tot eer. Ook verdienen de Commissie en de Raad lof voor de wijze waarop zij het verslag hebben gepresenteerd.
De heer Pirker en anderen hebben specifieke aspecten voor het voetlicht gebracht en het zou gemakkelijk zijn daar aandacht aan te schenken. Er zijn heel wat zaken waarop we ons kunnen richten, maar ik hoop dat dit verslag wordt gezien als onderdeel van een breder pakket en dat we ons hoofddoel niet uit het oog verliezen: de ontwikkeling van een gemeenschappelijk Europees asielbeleid en tegelijkertijd ook van een afzonderlijk maar niet minder belangrijk gemeenschappelijk Europees beleid inzake legale immigratie. Dit wordt onderstreept in de punten 16 en 17.
Nu wil ik het hebben over de buitengrenzen (zie de punten 2, 3, 4 en 5, enz.) en over de samenwerking tussen de lidstaten. Ik ben het niet eens met de heren Blokland en Sörensen, die stellen dat het hier volledig om een subsidiariteitskwestie gaat. Iedereen heeft te maken met buitengrenzen, zelfs in landen waar dergelijke grenzen ontbreken. Een wezenlijk kenmerk van migratie is dat mensen niet blijven in het eerste land waar ze naartoe gaan; ze trekken verder. Dus is het heel belangrijk voor alle landen om samen te werken, vooral in een uitgebreide Europese Unie van 25 lidstaten. De heer Pirker heeft dit duidelijk aangegeven.
Als we over al deze vraagstukken nadenken, is het belangrijk dat we ook kijken naar de landen net buiten de Europese Unie en ons bewust zijn van de situatie daar. Dat geldt ook voor minder welvarende landen die nog verder van ons vandaan liggen en waaruit mensen om allerlei redenen proberen weg te trekken. Daar heeft mevrouw Roure ook al naar verwezen.
Als onze prioriteiten en financiering erop gericht zouden zijn de landen te helpen die minder zijn ontwikkeld of door interne conflicten worden geteisterd, zouden we het migratieprobleem wellicht even adequaat kunnen aanpakken als nu gebeurt via alle plannen die na Sevilla en Thessaloniki worden uitgevoerd.
Ik ben blij met dit verslag. Het is een stap in de goede richting en ik hoop van harte dat het morgen de steun van het Parlement krijgt.
Tot slot wil ik een taalkundige opmerking maken, zoals ik reeds eerder heb gedaan. Ik hoop dat we in het vervolg niet meer zullen spreken over lastenverdeling, maar over de verdeling van de verantwoordelijkheid. Met samenwerking is dat het punt waar het om draait. 
Ludford (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de afgelopen vijf jaar hebben parlementsleden, waaronder ikzelf, erover geklaagd dat de Raad het alleen maar over de bestrijding van illegale immigratie heeft wanneer hij zogenaamd een debat voert over het asiel- en immigratiebeleid als geheel. Ik ben blij dat de heer Pirker zich daar in zijn verslag niet toe heeft laten verleiden. In dit verslag, dat geschreven is naar aanleiding van een mededeling van de Commissie over illegale immigratie, behandelt hij uitvoerig hoe legale migratie kan helpen mensensmokkel en mensenhandel te bestrijden. In zijn verslag, waarmee ik hem overigens wil feliciteren, wordt vijftien maal naar illegale immigratie verwezen. Dat is nauwelijks meer dan de elf verwijzingen naar legale migratie. Ik vind dat zeer positief.
Net als de heer Sörensen ben ik minder enthousiast dan de heer Pirker over een Europees Korps Grensbewaking. Het lijkt voor niemand duidelijk te zijn wat dit inhoudt. Volgens de heer Pirker gaat het om een eenheid die nationale grenswachten ondersteunt en niet om een supranationale instantie die deze vervangt. Uit sommige documenten van de Commissie kan echter worden opgemaakt dat het uiteindelijke doel wel degelijk is te komen tot een supranationale autoriteit die macht heeft over nationale instanties. Het is gevaarlijk deze weg in te slaan, zonder dat we duidelijk weten wat onze eindbestemming is. Natuurlijk moeten we zorgen voor maximale coördinatie en uitwisseling van informatie om een meer uniform veiligheidsniveau aan de buitengrenzen te realiseren. Op dit punt kan nog heel wat gedaan worden. Laten we daarover nadenken, voordat we overhaast een centraal geleide EU-instantie in het leven roepen. Anders kunnen er allerlei juridische problemen ontstaan, doordat grenswachten buiten hun eigen rechtsgebied gezag gaan uitoefenen.
Er kunnen zich ook heel praktische problemen voordoen. Stel dat bij een grens een Europese wacht wordt gestationeerd en dat de salarissen ter plaatse lager liggen dan elders. Dit zou kunnen leiden tot wrevel bij het lokale personeel, dat immers minder betaald krijgt. Iets dergelijks zien we al op de Balkan.
Ten slotte roep ik de Britse regering op de tegenstrijdigheden in haar eigen aanpak te onderkennen. Zij leest andere lidstaten voortdurend de les, omdat die de controle aan de buitengrenzen zouden moeten versterken. Zelf weigert zij echter een constructieve bijdrage aan Schengen te leveren of het gemeenschappelijk immigratiebeleid te steunen. Aan deze ambivalente houding moet een eind komen. 
McKenna (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Pirker feliciteren met zijn verslag. Er staan enkele interessante dingen in waaraan ik mijn steun kan geven. De oprichting van een grenswacht met politiebevoegdheden is echter een verontrustende ontwikkeling. Er is onder andere niet echt nagedacht over de vraag hoe dit politiekorps moet worden gecontroleerd en op welke wijze het rekenschap van zijn daden moet afleggen. Hiermee slaan we een verkeerde richting in.
Over het algemeen wordt dit onderwerp te veel in de criminele sfeer getrokken. Ik heb geluisterd naar de spreker van de UEN-Fractie die illegale immigranten op één lijn plaatste met drugshandelaren. Er is echter een groot verschil tussen beide groepen. Illegale immigranten mogen dan illegaal zijn, het gaat nog altijd om gewone mensen en niet om criminelen. Zij proberen alleen maar wanhopig een plek te vinden waar ze kunnen leven.
De nadruk wordt eenzijdig gelegd op het buiten de grenzen houden van mensen. We zouden moeten onderzoeken waarom mensen naar de Europese Unie toe willen, in plaats van grotere obstakels op te werpen. Steeds meer mensen worden in de handen van mensensmokkelaars gedreven. Daarnaast moet er aandacht worden geschonken aan alle aspecten van arbeidspraktijken en uitbuiting, zoals mijn collega reeds heeft gezegd. We moeten nagaan wat de belangrijkste oorzaak is van het feit dat mensen gedwongen worden hun eigen land te verlaten. Dat heeft te maken met mensenrechten en niet met criminaliteit. 
Queiró (UEN ).
   – Mijnheer de Voorzitter, het communautaire beleid met betrekking tot het verkeer van niet-nationale onderdanen van de lidstaten van de Unie moet tegelijkertijd innoverend en verantwoord zijn. Zoals blijkt uit het verslag, is dit initiatief innoverend vanwege de nauwe interactie tussen enerzijds doeltreffende maatregen ter bestrijding van de illegale immigratie en anderzijds een beleid voor legale immigratie dat is afgestemd op de mogelijkheden en behoeften van de lidstaten. Deze innoverende benadering komt ook tot uiting in de beoogde ontwikkeling van een gemeenschappelijk beleid inzake asiel en terugkeer, de invoering van fraudebestendigere documenten en een betere voorlichting in de landen van herkomst en doorreis over de consequenties van illegale immigratie.
Wat verstaan wij echter onder een verantwoord beleid? Het volstaat niet om de buitengrenzen te versterken en van de Unie een fort te maken, maar het gaat ook niet aan om de grenzen zomaar voor iedereen open te stellen en degenen die onze landen in willen aan hun lot over te laten. De ervaring heeft ons geleerd dat geen van deze twee methoden een oplossing biedt. Daarom willen wij toegangsnormen invoeren en een goede integratie waarborgen.
Hier werpen zich echter problemen op van sociale aard. Wij willen niet dat deze personen in ons land wonen en leven zonder zich te integreren, zonder deel te nemen aan de maatschappij en zonder de rechten en plichten die eigen zijn aan de Gemeenschap waarvan zij deel uitmaken. Het leven van de mens in de maatschappij wordt bepaald door deze dialoog tussen rechten en plichten die wij hoe dan ook willen handhaven. Wij gaan ervan uit dat zowel de persoon in kwestie als de ontvangende lidstaat baat hebben bij de opvang. Daarom zijn wij van oordeel dat het gemeenschappelijk beleid minder efficiënt zal zijn als het slechts door een van de betrokken partijen ten uitvoer wordt gelegd. Het verheugt ons dan ook ten zeerste dat er samenwerkingsovereenkomsten zijn gesloten met de landen van herkomst en doorreis. Wij kunnen echter niet akkoord gaan met het voorstel om een Europees Korps voor Grensbewaking op te richten. Dat is immers een zaak die nader moet worden besproken.
Wij vinden het wel een goede zaak dat er in de overeenkomsten in voorkomend geval economische en commerciële maatregelen kunnen worden opgenomen, die alleen maar worden toegepast als de aangegane verplichtingen daadwerkelijk worden nagekomen. Het komt erop aan de afspraken te eerbiedigen. Ter afsluiting feliciteer ik de rapporteur met zijn lovenswaardige inspanning ten behoeve van een communautair beleid inzake personenverkeer. Hij kiest daarbij voor een verantwoorde, ambitieuze en ruimhartige benadering waarin voor alle betrokken partijen een actieve rol is weggelegd. 
De Voorzitter.
   – Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   – Aan de orde is het verslag (A5-0479/2003) van mevrouw Kratsa-Tsagaropoulou, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over de ontwikkeling van de dienstensector met het oog op het scheppen van werkgelegenheid (2003/2132(INI)). 
Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE ),
    Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, wij hebben het initiatief tot het opstellen van dit verslag genomen omdat wij allen ervan overtuigd zijn dat het noodzakelijk is meer vaart te zetten achter het proces van Barcelona. Met name moeten wij de Europese economie en de Europese arbeidsmarkt versterken en zorgen voor nieuwe en hoogwaardige arbeidsplaatsen.
De dienstensector bestrijkt een hele reeks openbare en particuliere activiteiten. Dit is de snelst groeiende sector van heel de Europese economie. De afgelopen twintig jaar kwam ongeveer twee derde van de groei van het bruto binnenlands product in de Europese Unie voor rekening van de dienstensector. Ongeveer 69 procent van de totale werkgelegenheid komt nu uit de dienstensector en het doel van ons beleid is dit percentage te verhogen. Hierbij zij vermeld dat dit percentage in de Verenigde Staten 80 procent is. Tegelijkertijd moeten wij echter aandacht besteden aan de verschillen tussen de landen van de Europese Unie wat de groei van de dienstensector betreft. Het werkgelegenheidspercentage in de dienstensector is het laagst in de landen met de grootste structurele problemen, zoals Griekenland en Portugal. Ook in de nieuwe lidstaten is dit percentage laag, met uitzondering van Cyprus.
Ons beleid op zowel Europees als nationaal vlak moet een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van de dienstensector. Een efficiënte regeling van de dienstenmarkt is van doorslaggevend belang voor de bescherming van de consumentenbelangen en de waarborging van goede kwaliteit en gezonde concurrentie. Er zijn echter nog talrijke starre regelgevingen die de economische activiteiten verstikken. Men moet derhalve onmiddellijk maatregelen vaststellen en toepassen om de dienstverleners, en de diensten zelf, een tevredenstellende bescherming te bieden en hen in staat te stellen zich op heel het grondgebied van de Europese Unie te vestigen.
Bovendien zal Europa zonder moderne en goedkope infrastructuur niet opgewassen zijn tegen de toekomstige uitdagingen, aangezien in heel de wereld de internationale concurrentie in de dienstensector steeds sterker wordt. De verwezenlijking van deze infrastructuur hangt echter af van de liberalisatie van de energie- en telecommunicatiemarkten, waardoor gemakkelijke en goedkope toegang moet worden gegarandeerd, en van het programma voor de trans-Europese netwerken, dat de dynamiek van de markt moet versterken.
De Commissie werkgelegenheid en sociale zaken vraagt de Europese Commissie een witboek op te stellen met beleidsvoorstellen voor elke werkgelegenheidssector. Aan de hand daarvan zal dan binnenkort een efficiënte Europese markt kunnen worden verwezenlijkt. Wij vragen de Commissie eveneens om in het kader van de interne markt een voorstel te doen voor een richtlijn betreffende diensten en aldus een einde te maken aan de hinderpalen die het vrij verkeer van werknemers en dienstverlening nog in de weg staan. De lidstaten moeten echter van hun kant maatregelen nemen om de formaliteiten te beperken voor de oprichting of exploitatie van een dienstverleningsbedrijf.
Er moet een geschikt kader komen met voorwaarden en reglementaire en economische bepalingen voor eerlijke concurrentie. Ook moeten de nieuwe vormen van arbeid in de dienstensector worden versterkt, zoals deeltijdwerk, thuiswerk en tijdelijk werk. Er moet gezorgd worden voor bekwaam, flexibel, productief en zich voortdurend bijscholend personeel, voor gezonde en hoogwaardige arbeidsomstandigheden en bestrijding van zwartwerk. Zwartwerk schaadt immers niet alleen het werk als dusdanig maar ook de werknemers, en is een bron van concurrentieverstoring. Verder dient ook in de dienstensector te worden geïnvesteerd in innovatie. Dergelijke investeringen geschieden nu vooral in de industriële sector. Met andere woorden, wij moeten zowel in de particuliere als in - de ver achtergebleven - openbare sector investeren in innovatie en onderzoek en een koppeling aanbrengen tussen het dienstenbeleid en het beleid ter de ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf en de industriële sector in zijn geheel, want de industrie en de dienstensector zijn van elkaar afhankelijk. Wij moeten het ondernemerschap van jongeren aanmoedigen en zelfstandig werk bevorderen, aangezien voor de ontwikkeling van nieuwe activiteiten in de dienstensector moed, fantasie en innovatie nodig zijn. 
Diamantopoulou,
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil mevrouw Kratsa van harte gelukwensen met het dit initiatief en de opstelling van haar verslag. Inderdaad houdt de ontwikkeling van de dienstensector rechtstreeks verband met de werkloosheidsbestrijding, dat wil zeggen met de verwezenlijking van nieuwe arbeidsplaatsen.
Zoals mevrouw Kratsa al zei is er een nauwe band tussen de economische groei en het werkgelegenheidspercentage in de dienstensector. Als wij beseffen dat wij tot 2010 22 miljoen arbeidsplaatsen moeten creëren om de doelstelling van Lissabon te bereiken en dat uitgaande van de huidige gegevens 67 procent van de arbeidsplaatsen zich in de dienstensector bevindt, beseffen wij ook hoe belangrijk de groei van de dienstensector is voor de verwezenlijking van volledige werkgelegenheid.
De voorstellen uit het verslag komen in sterke mate overeen met de doelstellingen van de Europese werkgelegenheidsstrategie, zoals deze zijn opgenomen in de richtsnoeren voor de werkgelegenheid 2003 die vorig jaar juli zijn goedgekeurd en herhaaldelijk onderwerp van discussie zijn geweest in de Commissie werkgelegenheid en de plenaire vergadering.
Ik wil enkele punten aanhalen uit de richtsnoeren die samenvallen met de in het verslag opgenomen voorstellen. Ik herinner eraan dat in richtsnoer 2 heel concreet wordt verwezen naar ondernemerschap, naar het verband tussen de verwezenlijking van nieuwe arbeidsplaatsen en ondernemerschap. De lidstaten worden ook gevraagd innovatie in ondernemerschap en investeringscapaciteit aan te moedigen en ervoor te zorgen dat er een gunstig ondernemersklimaat wordt geschapen voor alle bedrijven. Natuurlijk is er een verband tussen deze afzonderlijke sectoren en de aanpasbaarheid. Met andere woorden, de ondernemingen en de openbare sector moeten in staat zijn hun organisatievormen voortdurend aan te passen. Ook moeten zij levenslang leren aanmoedigen en het gelijkekansenvraagstuk bevorderen, opdat de overgang van de verwerkende sector naar de dienstverlening wordt vergemakkelijkt. Een belangrijk deel van de voorstellen heeft dus al zijn beslag gevonden in de richtsnoeren voor de werkgelegenheid.
Een tweede categorie met initiatieven en voorstellen van de Commissie heeft betrekking op de investering in menselijke hulpbronnen. Wij kunnen geen diensten ontwikkelen als wij niet investeren in menselijke hulpbronnen. Met het oog daarop heeft de Commissie voorstellen gedaan voor onderzoek, scholing en levenslang leren en hebben de lidstaten concrete doelstellingen vastgesteld op het gebied van onderwijs, of het nu gaat om kinderen die vroegtijdig de school verlaten, gezinsondersteuning of sociale infrastructuur.
Het derde belangrijke initiatief van de Commissie houdt verband met de ontwerprichtlijn die zij gisteren heeft goedgekeurd voor de diensten in het kader van de interne markt. Daarmee zal deze sector dynamischer worden, met alle gunstige gevolgen van dien voor de werkgelegenheid.
Uitgaande van deze drie sectoren, dat wil zeggen ten eerste de concrete richtsnoeren van de werkgelegenheidsstrategie, waarmee terdege rekening wordt gehouden met de noodzaak van steun voor de dienstensector, ten tweede de noodzaak van investeringen in menselijke hulpbronnen en ten derde de richtlijn betreffende diensten in het kader van de interne markt, geloof ik dat wij als Commissie een belangrijk kader hebben vastgesteld en daarmee de lidstaten kunnen helpen bij de verwezenlijking van hun nationale beleidsvormen.
Ik wil er nog op wijzen dat ook uit het verslag van mevrouw Kratsa duidelijk blijkt dat niet wordt gevraagd om een extra instrument, maar om een verdere specialisatie van de bestaande werkgelegenheidsstrategie en op die manier rekening moet worden gehouden met de specifieke eigenschappen van de dienstensector. Ik ben het roerend met haar eens dat dit debat in het Europees Parlement voorlopig nog niet voorbij is. 
Koukiadis (PSE ),
    Mijnheer de Voorzitter, de jonge generaties hebben heel hun hoop gevestigd op de ontwikkeling van de dienstensector, als springplank voor hun integratie in de nieuwe economie. Diensten gaan een steeds grotere rol spelen in elke sector van de economie, ook in de particuliere sector. De aangeboden diensten worden ook steeds interessanter. Daarom moet men op vele fronten actief worden om de veelbelovende toekomstperspectieven van de dienstensector waar te maken. Ik wil mijn collega, mevrouw Kratsa, dan ook van harte gelukwensen met dit initiatief en met haar verslag.
Als lid van de Commissie juridische zaken en interne markt, waarvoor ik dit advies mocht opstellen, wilde ik enkele vraagstukken aan de orde stellen die verband houden met het raakvlak tussen de interne markt en de ontwikkeling van de arbeidsmarkt, met name in de dienstensector maar ook bij het beleid ter bestrijding van uitsluiting.
Zoals wij weten zullen de toekomstperspectieven van de interne markt en de daarmee verband houdende voordelen voor de consument afhangen van de mate waarin het grensoverschrijdend verkeer zal worden ontwikkeld. Het grensoverschrijdend dienstenaanbod laat echter nog veel te wensen over. Daarom moeten wij ons in eerste instantie inzetten voor de opheffing van de hindernissen die de grensoverschrijdende ontwikkeling van de dienstensector nog in de weg staan. Wij moeten de bestaande problemen bij vrij verkeer en vrije vestiging indammen en de erkenning van beroepskwalificaties verbeteren. Dit laatste betekent dat men vastgeroeste opvattingen, waar helaas nog heel wat organisaties van zelfstandigen onder gebukt gaan, moet opgeven.
Als wij de grensoverschrijdende dienstverlening willen versnellen via zowel rechtstreekse dienstverlening aan consumenten als dienstverlening tussen ondernemingen onderling, moeten wij bovendien de elektronische handel versterken en nieuwe consumptiemodellen toepassen, consumptiemodellen waarmee diensten kunnen worden geproduceerd maar natuurlijk ook het vertrouwen van de consumenten kan worden gewonnen.
Het handvest van het midden- en kleinbedrijf is een initiatief dat inmiddels hoge verwachtingen heeft gewekt. Daarom moeten wij de mogelijkheden daarvan onderzoeken. Ik denk aan het verstrekken van krediet, het waarborgen van verzekeringsrechten en het aanmoedigen van het initiatief van jongeren die als zelfstandigen of met een eigen bedrijf actief willen worden in de dienstensector.
Ik wil er nog aan herinneren dat de dienstensector bij uitstek een sector is waarin emplooi te vinden is voor gehandicapten en oudere werknemers die actieve leden van de samenleving willen blijven. Iedereen weet trouwens dat een belangrijk deel van de dienstverlening in de samenleving afkomstig is van diensten van algemeen belang.
Het huidig beleid voor de diensten van algemeen belang heeft naar men schat goede resultaten opgeleverd, maar wij weten nog niet precies wat de gevolgen hiervan zijn voor de werkgelegenheid. Daarom moet de Commissie, met het oog op de onderhavige ontwerpresolutie betreffende het Groenboek over de diensten van algemeen belang, een inventaris opmaken van de gevolgen die de liberalisatie van deze diensten heeft voor de werkgelegenheid en daarbij natuurlijk ook kijken naar de mate waarin aan de behoeften van de samenleving wordt voldaan.
Concluderend kan ik zeggen dat het verslag een uitstekende gelegenheid is om de specifieke beleidsvormen van de Europese Unie op horizontale wijze te herlezen en te onderzoeken welke bijdrage deze leveren aan de ontwikkeling van de diensten. 
Bastos (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, om te beginnen wil ik mevrouw Kratsa-Tsagaropoulou feliciteren met de opstelling van dit verslag, waaruit blijkt hoe belangrijk en noodzakelijk het is dat er op communautair niveau concrete beleidsmaatregelen worden vastgesteld voor de dienstensector. Deze sector vormt immers een belangrijke motor voor de groei van de werkgelegenheid en verdient derhalve de nodige aandacht. Als wij de doelstellingen van Lissabon willen halen moeten wij in actie komen, en snel. De situatie van de economische dienstensector varieert van lidstaat tot lidstaat. Portugal bijvoorbeeld beschikt over een enorm potentieel voor het creëren van arbeidsplaatsen, met name wat betreft kennisintensieve diensten voor bedrijven en andere instellingen, gezinssteun, toerisme en aanverwante activiteiten.
Gelet op de beslissende rol van de dienstensector bij de verbetering van het concurrentievermogen van de Portugese economie en het creëren van meer en betere arbeidsplaatsen, krijgt deze sector in het Portugese nationale werkgelegenheidsplan voor de periode 2003-2006 extra aandacht. Desondanks hebben Portugal en Griekenland op dit vlak het laagste werkgelegenheidspercentage van de Europese Unie, zoals hier ook al door de rapporteur is gesignaleerd.
Daarom is het van essentieel belang dat aan deze sector een nieuwe impuls wordt gegeven op communautair niveau. Samen met de rapporteur verzoek ik de Commissie een witboek op te stellen over de totstandbrenging van een doeltreffende Europese dienstenmarkt. Voor de lidstaten is op dit gebied een fundamentele rol weggelegd. Zij zullen in samenwerking met de sociale partners een volwaardig en duidelijk politiek kader moeten ontwikkelen voor de dienstensector. Bovendien moeten zij zorgen voor de toepassing van adequate beleidsmaatregelen en investeren in opleiding en training van het personeel.
Anderzijds moeten alle administratieve belemmeringen die het vrij verkeer van werknemers en grensoverschrijdende dienstverrichting in de weg staan, worden afgeschaft. Ten slotte roep ik de Commissie en de lidstaten op om te werken aan een open methode van coördinatie van het nationaal beleid dat betrekking heeft op de werkgelegenheid in de dienstensector. Dat zal hen in de gelegenheid stellen informatie en goede praktijken uit te wisselen. 
Caudron (GUE/NGL ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, ik wil graag beginnen met een persoonlijke felicitatie aan het adres van de rapporteur voor haar werk en voor het uitputtende karakter van de voorstellen op het gebied van de dienstensector en het scheppen van werkgelegenheid. Je kunt natuurlijk meer of minder voor bepaalde voorstellen zijn, maar het geheel vormt voor mij een belangrijke bijdrage op dit terrein, juist nu vele mensen hard worden getroffen door werkloosheid en banen en contracten steeds onzekerder worden.
Na deze persoonlijke felicitaties moet ik als woordvoerder van de GUE/NGL-fractie trouwens wel melden dat wij er bezwaar tegen hebben dat er permanent wordt verwezen naar concurrentie en naar de markt en haar regels, en ook dat het wij het niet eens zijn met een te strikte toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning in een sector waaronder ook de openbare diensten en de diensten van de sociale economie vallen. Bovendien mag niet worden vergeten dat wij, en ik zal daar vandaag niet uitgebreid op ingaan, ons niet zomaar neerleggen bij de afname van de industriële activiteiten in Europa, zeker niet nu het steeds moeilijker is om het banenverlies in die industrie te compenseren door banen in de dienstverlening.
Het is dan ook heel belangrijk om, zoals u hebt gedaan, mevrouw de rapporteur, te wijzen op het belang van die dienstensector, met name in het genereren van potentieel en voorwaarden voor het scheppen van arbeidsplaatsen. Maar de werkelijke behoeften op het vlak van de dienstverlening zijn voor ons nog belangrijker. Die zijn nijpend op het terrein van de zorg, voor kinderen, baby's, gehandicapten en ouderen. Voor deze groepen is de dienstensector een noodzakelijke voorwaarde om volwaardig en volledig burger te blijven, ongeacht hun leeftijd, fysieke gesteldheid of gezondheid.
Maar in dit stadium wil ik ook nog eens duidelijk zeggen dat er behoefte bestaat aan een wettelijk kader, opgelegd of overeengekomen, om uitwassen te voorkomen zoals we die kennen uit het Amerikaanse systeem en die leiden tot grote onzekerheid. Wij moeten de bestaande beroepen in de dienstensector dan ook opwaarderen, zodat wij banen van goede kwaliteit met behoorlijke salaris- en arbeidsvoorwaarden kunnen aanbieden. De kwaliteit van deze nieuwe arbeidsvormen, met name het deeltijdwerk, moet worden verhoogd door alle werknemers hetzelfde hoge niveau van bescherming en werkzekerheid te bieden en door de arbeidsomstandigheden voor vrouwen te verbeteren. Het verschil in beloning tussen mannen en vrouwen moet worden afgeschaft, net als de verschillen in toegang tot de arbeidsmarkt en promotie. Tot slot moet er meer worden samengewerkt bij de bestrijding van zwartwerken.
De rapporteur en de commissieleden hebben goed werk verricht. En ook al denk ik net als de meerderheid van mijn fractie dat uitvoering van deze maatregelen niet alle fundamentele problemen van werk en werkgelegenheid zal kunnen oplossen, ben ik persoonlijk, mijnheer de Voorzitter, voor elke vorm van verbetering, mits het reële verbeteringen zijn. 
Lambert (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de rapporteur bedanken. In haar verslag wordt zowel gekeken naar de mogelijkheden als naar de uitdagingen van een dienstensector die volop in ontwikkeling is. Het gaat hier om een uiterst ingewikkeld vraagstuk, niet in de laatste plaats omdat er twee vormen van dienstverlening bestaan: diensten die geografisch gezien gebonden zijn aan een vaste plaats, afhankelijk van waar de klanten of de middelen zich bevinden, en diensten die veel mobieler zijn. Die mobiliteit is een van de aandachtspunten voor de toekomst: niet zozeer dat deze diensten zich binnen de nationale of Europese grenzen bewegen, maar geheel uit de Europese Unie verdwijnen. Dit soort mobiliteit, waar we misschien niet echt naar hebben verlangd, zal in de toekomst voor ons een uitdaging vormen.
Ik ben erg blij met de aandacht die in dit verslag aan vrouwen wordt geschonken. Zoals aangegeven werken er bijzonder veel vrouwen in de dienstensector. Sommige functies worden zelfs voor het overgrote deel door vrouwen vervuld, met name in de openbare dienstverlening en de zorg. In veel van deze sectoren werken ook talloze migranten, zwarten en leden van etnische minderheden. Zij zijn dan ook belangrijk voor de maatschappelijke integratie.
Wij zijn blij met de nadruk die wordt gelegd op de specifieke opleidingsbehoeften met het oog op het scheppen van hoogwaardige werkgelegenheid. We moeten echter wel heel zorgvuldig nagaan hoe we de enorme kloof kunnen dichten die momenteel in de dienstensector bestaat tussen hoogwaardige en zeer goed betaalde arbeidsplaatsen en slecht betaalde banen waarvoor hoge kosten moeten worden gemaakt. Het gaat erom dat de werkers in deze sector hun talenten ontwikkelen en in hun beroep mobiel worden. Onze rol is daarbij uitermate belangrijk: hoe scheppen wij de juiste voorwaarden om dit doel te bereiken? 
Sacrédeus (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik wil rapporteur Kratsa-Tsagaropoulou hartelijk bedanken voor haar toekomstgerichte verslag over de ontwikkeling van de dienstensector met het oog op de bevordering van nieuwe werkgelegenheid voor de toekomst. Ik wil met nadruk wijzen op het belang van die werkgelegenheid. Tevens wil ik mijn vreugde en genoegen uitspreken over het feit dat rapporteur Kratsa-Tsagaropoulou en de parlementaire commissie in haar geheel de door mij ingediende amendementen zo welwillend hebben behandeld. Ik wil een aantal ervan puntsgewijs behandelen.
Ten eerste moet ongedeclareerd werk, dat wil zeggen zwartwerk, worden omgezet in regulier werk in de dienstensector, om het algemene ondernemingsklimaat en de belastingmoraal te verbeteren en om te zorgen voor concurrentie op gelijke voorwaarden. De EU moet nauwer samenwerken bij de bestrijding van zwartwerk.
Ten tweede moet het Europees Parlement de lidstaten aansporen om de thuiszorgsector uit te breiden en te stimuleren, zodat het makkelijker wordt om het beroeps- en gezinsleven te combineren, vooral gezien het feit dat de Europese Unie de demografische uitdaging heeft bestempeld als een van haar belangrijkste vraagstukken voor de toekomst.
Ten derde moet het Europees Parlement de aandacht van de lidstaten vragen voor het feit dat de demografische ontwikkeling in de meeste lidstaten van dien aard is dat het werk in de ouderenzorg een hogere waardering verdient, vooral onder jongeren. Ik wil hier met nadruk op wijzen.
Ten vierde moet het Europees Parlement de lidstaten erop wijzen dat het belangrijk is gehandicapten en immigranten meer mogelijkheden te bieden om de arbeidsmarkt in de dienstensector te betreden. Dergelijke verbeteringen zijn nodig om tegemoet te komen aan de toekomstige behoeften van bijvoorbeeld de ziekenzorg en sociale zorg, en om de economische en maatschappelijke deelname en integratie van deze groepen te vergroten.
Verder wil ik wijzen op de noodzaak om in het verslag een passage op te nemen over de waarde van ondernemerschap, van nieuwe initiatieven in de dienstensector en ook van de ontwikkeling van een dynamische, creatieve en coöperatieve dienstensector en een dito bedrijfsleven.
Pérez Álvarez (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, ik wil mij graag van harte aansluiten bij de felicitaties aan het adres van mevrouw de rapporteur vanwege de kwaliteit van haar verslag.
Als wij de ontwikkeling van de werkgelegenheidscijfers in de verschillende economische sectoren analyseren, dan zien wij al snel dat zich een snelle en belangrijke afname voordoet van het aantal mensen dat werkzaam is in de agrarische sector en dat er tevens banenverlies plaatsvindt in de industriële sector, terwijl er daarentegen sprake is van een kwantitatief positieve ontwikkeling in de dienstensector. Dat komt misschien onder andere door de capaciteiten en de technische, intellectuele en professionele vaardigheden van de mensen die actief zijn in de dienstensector.
Anderzijds is de dienstensector zeer breed en vallen er veel branches onder, van transport tot onderwijs, van handel tot horeca, van toerisme tot recreatie. Bovendien wordt de dienstensector sterk beïnvloed door demografische veranderingen in de samenleving. De zorg voor ouderen of de activiteiten die gericht zijn op het verenigen van het beroepsleven met het gezinsleven zijn daar duidelijke voorbeelden van.
Aan de andere kant conditioneert deze sector ook de andere sectoren, waaronder de agrarische, alsmede de kennis- en informatie-economie en genereert de dienstverlener nieuwe werkgelegenheid.
Het is van belang om de mogelijkheden die voortkomen uit het geheel, uit de samenwerking tussen de verschillende bestuurslagen, te onderstrepen aangezien het lokale bestuur – het meest nabije – beter op de hoogte is van de behoeften van de potentiële aanvragers en de middelen om die te bevredigen. Tegelijkertijd lijkt het mij van belang om het beleid ten aanzien van de gezondheid en veiligheid op het werk, gelijke kansen voor vrouwen en het non-discriminatiebeginsel te “horizontaliseren”, overeenkomstig de artikelen 20 en 21 van ons Handvest van de grondrechten.
Mijnheer de Voorzitter, wij moeten de voortdurende scholing dus niet uit het oog verliezen, want zoals de rapporteur al zei impliceert een dienstensector met lage salarissen een laag kwaliteits-, kwalificatie- en productiviteitsniveau en dat betekent verlies van economische capaciteit die innovatie, duurzame rijkdom en maatschappelijke cohesie kan genereren. 
De Voorzitter.
   – Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   – Aan de orde is het verslag (A5-0448/2003) van mevrouw Glase, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 96/71/EG in de lidstaten (COM(2003) 458 - 2003/2168(INI)). 
Glase (PPE-DE ),
    – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in 1996 werd de richtlijn inzake de terbeschikkingstelling van werknemers uitgevaardigd. Doel van deze richtlijn is belemmeringen en onzekerheden weg te nemen bij de terbeschikkingstelling van werknemers voor het verrichten van diensten. De richtlijn zorgt voor meer rechtszekerheid en biedt de mogelijkheid om na te gaan welke arbeidsvoorwaarden van toepassing zijn op werknemers die tijdelijk werkzaamheden verrichten in een andere lidstaat dan de lidstaat waarvan het recht van toepassing is op de arbeidsovereenkomst.
In de onderhavige mededeling heeft de Commissie overeenkomstig artikel 8 van de richtlijn de resultaten samengevat van haar onderzoek naar de omzetting van de richtlijn in de vijftien lidstaten en de tenuitvoerlegging daarvan in de praktijk. Dit moet antwoord geven op de vraag in hoeverre herziening van de richtlijn nodig is. De mededeling laat zien dat de situatie met betrekking tot de omzetting van de richtlijn in het algemeen bevredigend is. Daarbij moet wel worden opgemerkt dat Groot-Brittannië en Ierland geen speciale omzettingsvoorschriften hebben en dat Luxemburg als laatste land de omzetting pas dertien maanden geleden heeft afgerond.
Ik wil er ook nog eens aan herinneren dat het vijf jaar van zware onderhandelingen gekost heeft, voordat deze richtlijn in 1996 werd aangenomen. Nu blijkt het problematisch te zijn dat de richtlijn van de betrokken ondernemingen verlangt dat zij het recht toepassen van een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn en waarvan het vigerende nationale recht soms moeilijk toegankelijk en moeilijk te begrijpen is. Deze problemen moeten op nationaal niveau worden opgelost. Het gaat immers om problemen bij de omzetting van de richtlijn in het recht van de lidstaten, die moeilijkheden opleveren bij de controle en het toezicht op de naleving van de wettelijke voorschriften.
De Commissie stelt in haar mededeling dat de problemen bij de omzetting en tenuitvoerlegging van de richtlijn eerder van praktische dan van juridische aard zijn. De Commissie heeft daarom een werkgroep van deskundigen ingesteld, waarin nationale ambtenaren zitting hebben, die tot doel heeft oplossingen te vinden voor de genoemde problemen. Het gaat dan bijvoorbeeld om het verbeteren van de toegankelijkheid en uitwisseling van informatie over nationale regels en wetten, of om het opstellen van de noodzakelijke uniforme informatie. De parlementaire commissie is nog steeds van mening dat deze richtlijn nodig is en verlangt uitdrukkelijk dat de problemen die zich voordoen zo spoedig mogelijk uit de weg worden geruimd, juist ook met het oog op het feit dat op 1 mei aanstaande het toepassingsgebied van de richtlijn met tien nieuwe landen wordt uitgebreid. We moeten rechtszekerheid creëren voor de ter beschikking gestelde werknemers in de betrokken bedrijven binnen de Europese interne markt.
De parlementaire commissie wijst er voorts op dat controle op de uitvoering van de richtlijn van essentieel belang is om de effectiviteit van de wetgeving te beoordelen en dat dit met het oog op de uitbreiding van de Unie alleen maar belangrijker wordt. Ook wordt de Commissie verzocht betere en concretere gegevens te verzamelen over de gevolgen van de nationale tenuitvoerlegging en duidelijk te definiëren wat bijvoorbeeld moet worden verstaan onder de status van werknemers, minimumlonen of overwerk. Misbruik bij terbeschikkingstelling van werknemers door oneerlijke concurrentie en sociale dumping moet worden voorkomen.
Bovendien vragen wij de Commissie de voorschriften te onderzoeken op het gebied van aansprakelijkheid in het geval van onderaanneming in het kader van deze richtlijn. Uitvoerig onderzoek in de 15 – binnenkort 25 – lidstaten is nodig om een exact beeld van de situatie en vergelijkbare gegevens te verkrijgen. De parlementaire commissie acht het noodzakelijk dat de Commissie de werkgroep van deskundigen steunt en de CAO-partners, het Europees Parlement, de regeringen en parlementen van de lidstaten en de sociale partners bij de werkzaamheden betrekt.
De parlementaire commissie verzoekt de Commissie om in nauwe samenwerking met de sociale partners diepgaand onderzoek te doen en voorstellen in te dienen ter vereenvoudiging en verbetering van de bestaande richtlijn, waarbij in het bijzonder aandacht wordt besteed aan de gevolgen van de uitbreiding van de EU. Het hele scala van verzoeken aan de Commissie en de lidstaten duldt geen uitstel. Desondanks ben ik als rapporteur van mening dat het verzoek dat de sociaal-democratische fractie aan de Commissie heeft gedaan om reeds eind dit jaar een tweede verslag over de tenuitvoerlegging van de richtlijn voor te leggen, niet haalbaar is, gezien het vele werk waarmee wij de Commissie en de lidstaten opzadelen.
Ik kan daarom niet instemmen met amendement 1. Daarentegen houd ik wel een pleidooi voor amendement 4 van de Fractie De Groenen. Ik dank alle schaduwrapporteurs voor de goede samenwerking.
Diamantopoulou,
   Ik wil het Parlement bedanken voor de interesse die het heeft getoond in de richtlijn over de terbeschikkingstelling van werknemers en de mededeling van de Commissie. Die interesse bleek duidelijk in het ontwerp-verslag over de tenuitvoerlegging van die richtlijn en in de gesprekken op basis waarvan het in de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken werd goedgekeurd. De Commissie deelt deze interesse en vindt net als het Parlement dat de richtlijn nog steeds van groot belang is voor zowel bedrijven als werknemers.
Wat betreft de praktische toepassing van de richtlijn en de wetgeving ter uitvoering ervan zijn we het er allemaal over eens dat de samenwerking tussen de overheden van de lidstaten moet worden verbeterd. Hetzelfde geldt voor de verspreiding van informatie over de toepasselijke arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden voor werknemers en dienstverleners.
Mijn diensten zullen de bestaande moeilijkheden onder de loep nemen. Daarbij gaan zij samenwerken met een groep regeringsdeskundigen en de sociale partners. Wij zullen dit punt bespreken tijdens het contactforum, dat gepland staat voor 10 februari, en proberen praktische oplossingen voor politieke problemen te vinden.
De rapporteur heeft reeds onderstreept hoe belangrijk het is dat de toetredingslanden deze richtlijn uitvoeren. Zij hebben tot 1 mei de tijd om de richtlijn om te zetten en toe te passen. In de loop van dit jaar zal de Commissie een verslag opstellen over de tenuitvoerlegging van deze richtlijn; we hopen het eind mei 2005 te kunnen presenteren.
Wat betreft de noodzaak van wetgevende maatregelen ben ik mij ervan bewust dat sommigen van u het niet eens zijn met het standpunt van de deskundigen van de lidstaten en van de Commissie, dat luidt dat wijziging van de richtlijn in dit stadium niet nodig is. Hoewel ikzelf ook van mening ben dat de tekst van de richtlijn in dit stadium niet ingrijpend hoeft te worden gewijzigd, kan ik u verzekeren dat mijn diensten zorgvuldig zullen kijken naar de argumenten die nationale overheden en sociale partners tijdens hun besprekingen op tafel leggen. Binnen datzelfde kader zal de Commissie er eveneens voor zorgen dat er samen met de deskundigen van de lidstaten en de sociale partners grondig studie wordt gemaakt van de kwesties die door het Europees Parlement aan de orde worden gesteld. 
Pérez Álvarez (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, geachte afgevaardigden, ik wil mevrouw Glase graag van harte feliciteren met haar goede verslag.
Binnen het vrije verkeer van personen concentreert het verslag zich op drie mogelijkheden: de terbeschikkingstelling in het kader van een contract dat is afgesloten tussen het bedrijf dat de diensten levert en het bedrijf dat de diensten afneemt; in de tweede plaats de terbeschikkingstelling van werknemers aan een werkplek of een bedrijf dat tot hetzelfde concern behoort; en in de derde plaats de terbeschikkingstelling van werknemers door een uitzendbureau gevestigd in een lidstaat aan een afnemer die actief is in een andere lidstaat dan die van de cedent.
Al deze mogelijkheden kunnen op allerlei soorten bezwaren stuiten bij de gedetacheerde werknemers. Het eerste wat in het oog springt is denkelijk de werkomstandigheden; dat is ook waarom richtlijn 96/71 EG zo belangrijk is, aangezien die de minimale bepalingen bevat uit het Gemeenschapsrecht ter bescherming van de werknemers. Die richtlijn is overigens ontoereikend, aangezien er geen aspecten in zijn opgenomen als de sociale zekerheid.
Ik denk dat de rapporteur de problemen goed heeft aangegeven: oneerlijke concurrentie, verschillen in sociale bescherming, die immers ongunstig zijn voor de werknemers, en de noodzaak om de status van de werknemers duidelijk te omschrijven. Zoals hier ook al is besproken moet daar echter nog een aantal elementen aan worden toegevoegd, namelijk het mogelijke misbruik bij de detachering en de problemen die voortvloeien uit de onderaanneming en de nieuwe vormen van externalisering, decentralisering en deconcentratie van de productie in het algemeen, of zo u wilt, de nieuwe vormen van productieorganisatie.
Samenvattend denk ik, mevrouw de commissaris, dat het nu mogelijk of misschien zelfs noodzakelijk is om in ieder geval gezamenlijke verplichte minimumnormen op te stellen, met daarbij de garantie dat werkomstandigheden of diensten die niet aan die normen voldoen onwettig zijn als de wetgeving van het land waarin de dienst wordt verleend, minder bescherming biedt dan de wetgeving in het land waar de uitgezonden werknemers vandaan komen.
Zonder een dergelijke garantie denk ik dat de mogelijkheden voor misbruik en fraude voor onverantwoordelijke ondernemers binnen handbereik liggen. Erger nog, we zouden met ons beleid wellicht zelfs uitnodigen tot fraude en misbruik. 
Weiler (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, het verrast ons enigszins dat de Commissie bij zulke gecompliceerde wetgeving op het gebied van sociaal beleid, zoals de richtlijn inzake de terbeschikkingstelling van werknemers, soms moeilijkheden heeft met evaluaties, met de noodzakelijke herzieningen, met de verslaglegging aan het Parlement en ook met nieuwe ideeën. Dat was helaas zo bij de Europese ondernemingsraad en dat is ook nu weer bij deze richtlijn het geval. Dat wekt verbazing, omdat juist van deze twee wetten een signaalwerking uitgaat voor de werknemers en de burgers in het algemeen, namelijk dat we inderdaad een Europees sociaal model hebben. Daarom is het jammer.
Tijdens het debat in de parlementaire commissie wilde u ons zelfs doen geloven dat de problemen met deze richtlijn helemaal niets met Europa te maken hebben, maar grotendeels voortvloeien uit tekortkomingen bij de nationale omzetting. Dat is naar onze mening niet het geval. De situatie met betrekking tot de omzetting kan amper bevredigend worden genoemd wanneer er honderden klachten liggen bij nationale en regionale rechtsprekende instanties op het gebied van arbeidsrecht en sociaal recht. Ook al zijn dat gerechten in de lidstaten, het laat toch zien dat ook de richtlijn zelf tekort schiet en dat de rechtszekerheid niet voldoende is. Om die reden zijn wij van mening – en het gebeurt echt zelden dat wij op dit punt kritiek op de Commissie hebben – dat u zich er met uw verslag te gemakkelijk van af hebt gemaakt en dat geldt helaas ook voor de rapporteur. Toch was de samenwerking uitstekend, mevrouw Glase, en ik kan u slechts dankbaar zijn, omdat u immers negen van de tien amendementen die ik namens de sociaal-democratische fractie heb ingediend, hebt overgenomen.
Ik wil ook de vorige spreker bijvallen, die zei dat er nog altijd sprake is van misbruik, van uitbuiting door werkgevers. Het is verbazingwekkend – we stellen dit allemaal vast, niet alleen in Duitsland, maar ook in andere landen – hoe creatief werkgevers zijn in het ontduiken van wetten. Het enige geschilpunt dat we dus als Parlement hebben is de termijn. Ik zeg u heel eerlijk dat het ons er niet om gaat de Commissie een maandje meer of minder te geven voor het opstellen van een nieuw, gedegen verslag. Wanneer wij u echter nu 14 in plaats van 12 maanden geven, dan neemt u er – zo leert de ervaring – 22 of 26. Wij vinden het dus nodig om enige druk uit te oefenen en daarom hebben we besloten 12 maanden voor te stellen. Het is jammer, omdat we het verder eens zijn, maar ik ben ervan overtuigd – laat ik dat ter afsluiting zeggen – dat u zich ook aan die termijn kunt houden wanneer u de sociale partners en de Europese vakbonden bij de analyse betrekt. Zij kennen immers al alle nodige gegevens, tekortkomingen en misstanden. 
Schroedter (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, mevrouw Glase constateert in haar verslag terecht dat de richtlijn inzake de terbeschikkingstelling van werknemers weliswaar sinds 1996 bestaat, maar dat er in de praktijk voor ter beschikking gestelde werknemers geen rechtszekerheid op de werkvloer bestaat en dat zij vaak ook geen fatsoenlijke arbeidsovereenkomst hebben. Wat we ter plekke zien, zijn de . Dat weet ik uit de gesprekken die ik afgelopen jaren heb gevoerd op het grootste bouwterrein in het centrum van Berlijn. Station, kantoorgebouwen van grote ondernemingen en regeringsgebouwen zijn gebouwd door bouwvakkers uit Groot-Brittannië, Portugal en vele andere Europese landen, zonder dat ze geregelde werktijden hadden of hetzelfde loon als hun Duitse collega’s verdienden, laat staan dat ze een ziektekosten- en ongevallenverzekering hadden.
Is de richtlijn inzake de terbeschikkingstelling van werknemers dus geen geschikt instrument of wordt ze niet op de juiste wijze omgezet? Het verslag-Glase geeft daarop een duidelijk antwoord: de richtlijn is een geschikt instrument om hetzelfde loon voor hetzelfde werk op dezelfde werkplek te garanderen, maar de toepassing in de lidstaten is daarentegen miserabel. Dat komt vanuit mijn optiek vooral door een gebrek aan effectieve sancties. Zelfs wanneer vastgesteld wordt dat een Portugees bedrijf zijn bouwvakkers niet tegen dezelfde voorwaarden betaalt als het Duitse bedrijf naast hem en de controles van de arbeidsinspectie dat ook aantonen, gebeurt er niets. Een paar weken later zit het bedrijf weer in Portugal en niemand trekt zich daar iets aan van de boetebeschikking uit Duitsland. Het ontduiken van wetten levert pure winst op voor het bedrijf. Boetes moeten daarom in heel Europa kunnen worden verhaald en de Raad had hieromtrent allang een besluit moeten nemen. We zijn de rapporteur dankbaar dat ze dit amendement steunt. Het omzeilen van regels mag niet meer worden beloond, en zwarte schapen moeten worden gebrandmerkt. Alleen dan zal het lukken de angst van de burgers voor de uitbreiding naar het Oosten en voor vermeende sociale dumping weg te nemen. 
Pronk (PPE-DE ).
   – Voorzitter, ik wil de rapporteur en de anderen die aan het verslag hebben meegewerkt van harte bedanken.
Ik geloof dat het erg belangrijk is dat we tot de conclusie zijn gekomen dat er nog nader onderzoek moet plaatsvinden. Ik vind het op zichzelf jammer dat dit nader onderzoek niet heeft plaatsgevonden parallel aan de gesprekken die zijn gevoerd met de lidstaten, want dan had men zich misschien wat tijd kunnen besparen. Maar nu dit eenmaal zo is, denk ik inderdaad dat mevrouw Glase volkomen gelijk heeft als zij zegt dat we dat met het voorgestelde amendement niet kunnen verwachten. Dus ik denk dat het gewoon niet kan.
Voorzitter, wij hebben hier met een heel belangrijke richtlijn te maken. Waarom is deze richtlijn zo belangrijk? Daarvoor moeten we even terug in de geschiedenis. Er zijn twee belangrijke periodes geweest. Er is een periode geweest waarin met name vanuit Groot-Brittannië nogal wat mensen op het continent kwamen werken en er is een periode geweest waarin voornamelijk uit Oost-Europa nogal wat mensen kwamen werken. Beide periodes gaven nogal wat problemen. In die tijd werd er in Duitsland nog een echt sociaal beleid gevoerd, dat is nu naar mijn indruk wat afgezwakt, maar in die tijd was dat er nog. Toen heeft men de -wetgeving bedacht en daaruit is deze zaak op Europees niveau voortgekomen.
Ik ben het ermee eens dat de praktische toepassing nog lang niet is wat zij moet zijn, maar we moeten erkennen dat dit uiteindelijk een zaak is voor de nationale regeringen. We kunnen erop aandringen dat het veel beter moet - en ik ben ook van mening dat er volstrekt onvoldoende prioriteit aan deze kwestie wordt gegeven -, maar ik wil toch ook waarschuwen. Ik ben toevallig onlangs op werkbezoek geweest in het oosten van Nederland en daar zagen we dat de nieuwe uitbreiding tot nieuwe problemen zal leiden, die wij heel passend kunnen oplossen als we de gedachte en de principes van deze richtlijn toepassen. Als we dat niet doen, kunnen we inderdaad nog het een en ander aan problemen verwachten. Niet omdat mensen dat willen, maar omdat er altijd mensen zijn die op zoek zijn naar de mazen in de wet en daar wellicht misbruik gaan van maken, en dat roept vervolgens allerlei onaangename reacties op. Ik denk dus dat we in de komende twee jaar heel voorzichtig moeten zijn. Ik denk dat de lidstaten de praktische toepassing van de bestaande richtlijn moeten verbeteren, maar ik vind ook dat de Commissie - en ook wij - erop moet aandringen dat deze zaak goed vorm wordt gegeven, want anders brengen we de feitelijke, de praktische toepassing van de uitbreiding op het gebied van arbeidsmarkten in gevaar. Dat moeten we niet vergeten, want dat is erg gevaarlijk.
Dit vraagstuk wordt buitengewoon onderschat en ik ben daar ongerust over. Men denkt dat het niet toepassen van dit soort regels niet zo vreselijk belangrijk is op de lange termijn, maar het leidt tot verloedering van de sociale stelsels. Het leidt er ook toe dat de eerbied voor de wet daarbuiten afneemt, omdat men gaat denken dat wanneer op dit gebied een loopje met de regels kan worden genomen, dat elders ook kan. Het is dus een gevaarlijk punt en het is duidelijk dat deze kwestie moet worden voortgezet. 
De Voorzitter.
   – Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   – Aan de orde is de mondelinge vraag (O-0076/2003 – B5-0417/2003) van Stephen Hughes, Proinsias De Rossa en Jan Andersson, namens de PSE-Fractie, aan de Commissie over pesterijen op het werk. 
Hughes (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, we hebben de vraag laten circuleren en ik wil tegen u en de commissaris zeggen dat de maatregelen op dit gebied veel te laat zijn.
Psychosociale gezondheids- en veiligheidsrisico’s op het werk zoals geweld, pesterijen, intimidatie, stress en angstgevoelens noemen we nieuwe opkomende risico’s. Ik begin me af te vragen hoe lang we dergelijke zorgwekkende feiten nog als “nieuwe opkomende risico’s” kunnen betitelen. Onlangs keek ik enkele van mijn oude papieren weer eens door en ik zag toen dat de vakbondsgroep van gezondheids- en veiligheidsfunctionarissen waar ik destijds mee samenwerkte, deze beschrijving eind jaren tachtig al gebruikte. Nu, vijftien jaar later, hanteren we nog steeds dezelfde terminologie en in de tussentijd is er door de EU weinig tot niets gedaan om deze risico’s direct aan te pakken.
Toen ik onze vraag nog eens overlas, realiseerde ik me dat een gedeelte van de vraag een beetje dom lijkt, namelijk: “Is de Commissie van plan op dit terrein snel actie te ondernemen?” Het antwoord is duidelijk “nee”. In het uitstekende verslag van de heer Andersson, dat in 2001 is goedgekeurd, werden twee maatregelen vermeld die de Commissie zou moeten treffen. Zij werd opgeroepen uiterlijk eind 2002 een Groenboek en een actieplan te publiceren. We wachten nog steeds op een antwoord.
Verder werd de Commissie in het verslag verzocht de werkingssfeer van de kaderrichtlijn over gezondheid en veiligheid op het werk uit te breiden of een nieuwe richtlijn op te stellen om pesterijen op de werkplek tegen te gaan. Ook wat dit betreft wachten we nog steeds op een antwoord. We willen graag weten of de Commissie nog actie op dit gebied denkt te ondernemen en zo ja, wat dan haar plannen zijn.
Veel parlementsleden voelen steeds meer woede en frustratie over de schandelijke wijze waarop het werk van de Commissie in verband met gezondheids- en veiligheidskwesties de afgelopen jaren volledig stil is komen te liggen. De gezondheids- en veiligheidsstrategie 2002-2006 van de Commissie blijkt net zo’n schijnvertoning te zijn als ik had vermoed. Toen ik het parlementsverslag over die strategie schreef, heb ik serieus overwogen te adviseren deze te verwerpen tenzij ze vergezeld zou gaan van een gedetailleerd actieplan. Vervolgens deed commissaris Diamantopoulou bepaalde toezeggingen, waarna wij een verslag aannamen dat kritisch was maar waarin niet tot verwerping van de strategie werd opgeroepen. Ik erken nu dat dat een grote fout was. Precies datgene is gebeurd, waar ik bang voor was, namelijk dat er helemaal niets zou gebeuren. Ik geef commissaris Diamantopoulou niet de schuld, maar het is duidelijk dat er binnen DG Werkgelegenheid hoge ambtenaren zijn die er andere ideeën op na houden dan zij. Dit beleidsterrein is volledig naar de zijlijn gemanoeuvreerd.
In de strategie zelf worden de risico’s op dit gebied wel even aangestipt. Onder de kop “Aandacht voor de nieuwe risico’s” staat: “De ontwikkeling van psychosociale stoornissen en ziekten stelt ons voor nieuwe problemen en brengt de verbetering van het welzijn op het werk in gevaar. De uiteenlopende vormen van mobbing en geweld op het werk vormen tegenwoordig een bijzonder probleem, dat wetgeving rechtvaardigt.” Op de volgende bladzijde valt onder de kop “De Commissie zal” te lezen: “nagaan of een communautair instrument betreffende mobbing en geweld op het werk wenselijk is en zo ja, wat de reikwijdte ervan moet zijn.” Nu, we wachten nog steeds op een daadkrachtig optreden van de Commissie. In het werkprogramma voor dit jaar wordt melding gemaakt van een instrument tegen geweld, maar niet tegen mobbing.
Mijn laatste punt is het volgende: ik heb iemand horen zeggen dat het moeilijk zou zijn op dit gebied wetgeving op te stellen, omdat het probleem te complex, te diffuus of te subjectief zou zijn. Twee lidstaten, namelijk Zweden en België, hebben echter al wetgeving op dit terrein. Het is dus wel degelijk mogelijk wat dit aangaat wetten te formuleren. Het betekent dat sommige werknemers in de EU wettelijke bescherming genieten, terwijl dat voor verreweg het grootste deel van hen niet geldt. Dat is tevens de beste reden om op EU-niveau wetgeving tot stand te brengen. De genoemde risico's berokkenen de werknemers in de Europese Unie enorm veel leed. Het wordt hoog tijd dat de Commissie in actie komt. 
Diamantopoulou,
    Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de heren Hughes, De Rossa en Andersson van harte bedanken voor de belangstelling die zij koesteren voor het vraagstuk van de pesterijen op de werkplek. Daarmee steekt u ongetwijfeld de Commissie een hart onder de riem.
Ik moet echter zeggen dat ik de algemene kritiek van de heer Hughes niet deel. Ik heb begrip voor de reactie van het Parlement, maar zoals de heer Hughes zelf toegaf is dit een facetrijk en uiterst moeilijk vraagstuk. De situatie verschilt namelijk sterk van land tot land. Het is zeker niet gemakkelijk om tot een definitie te komen van psychisch geweld en om wetgeving daarvoor op te stellen, maar zeggen dat er helemaal niets wordt gedaan aan gezondheid en veiligheid is doorslaan naar de andere kant. Ik wil de heer Hughes eraan herinneren dat er gedurende de afgelopen drie jaar geen voorzitterschap voorbij is gegaan zonder dat een stuk wetgeving op het gebied van de gezondheid en veiligheid werd uitgevaardigd. Op het programma van het Iers voorzitterschap staan twee richtlijnen: de ene is bijna af en wat de andere betreft - de richtlijn inzake optische straling - zullen binnenkort de besprekingen beginnen met de sociale partners. Het Iers voorzitterschap zal daar ook een eerste seminar voor organiseren. Het is dus duidelijk dat de Commissie hier wel degelijk actief is. Wij hebben wetgeving voorgesteld die zeer innovatief is, want in de meeste lidstaten bestond iets dergelijks niet, maar die tegelijkertijd ook heel moeilijk ligt daar ze, zoals u weet, doorgaans door de sociale partners wordt afgewezen.
Hoe positief uw kritiek op dit punt voor mij ook is, wilde ik u toch verzoeken niet te generaliseren. U weet dat gezondheid en veiligheid een prioriteit zijn van deze Commissie. Wij hebben een mededeling gepubliceerd met een Witboek over gezondheid en veiligheid in de periode tot 2006. Daarin wordt duidelijk gezegd dat de Commissie zal onderzoeken in hoeverre de invoering van een communautair instrument voor pesterijen en psychisch geweld op de werkplek gewenst en geschikt is.
Momenteel werken de diensten van de Commissie aan dit probleem. Zij verzamelen en analyseren de beschikbare gegevens uit alle landen. In hun analyse kijken zij onder meer naar de wetgevende en reglementaire maatregelen die in de lidstaten genomen zijn of zullen worden, evenals naar de moeilijkheden bij de tenuitvoerlegging en naar de resultaten daarvan.
Ik moet hierbij vermelden dat de resolutie van het Europees Parlement betreffende pesterijen op het werk - de resolutie-Andersson waar de heer Hughes over sprak - en het advies over geweld op de werkplek dat werd opgesteld door het raadgevend comité voor de veiligheid en de bescherming van de gezondheid op de werkplek zeer belangrijke teksten zijn voor het onderhavig thema en onze inspanningen ondersteunen.
De heer Hughes vroeg om een tijdschema. Ik kan vermelden dat de Commissie in 2004, op grond van artikel 138 van het Verdrag, zal beginnen met de raadpleging van de sociale partners over communautaire acties op dit gebied. U weet dat deze raadpleging deel uitmaakt van het aangekondigde werkprogramma van de Commissie voor 2004. Ik moet hierbij aantekenen dat wij uitgaande van de reacties van de sociale partners tijdens de raadpleging zullen besluiten welk wetgevend instrument wij zullen inzetten om elke vorm van geweld op de werkplek te voorkomen. Dit is echter een van onze activiteiten, niet de enige.
De nieuwe communautaire strategie voor de gezondheid en veiligheid op de werkplek 2002-2006 maakt het mogelijk de bestaande, wetgevende en niet-wetgevende instrumenten te combineren, teneinde elke vorm van geweld op de werkplek op efficiënte wijze te voorkomen. Ook is daarin sprake van andere, niet bindende maatregelen, zoals aanbevelingen, en niet-wetgevende initiatieven, zoals richtsnoeren, informatie- en bewustwordingscampagnes en verbeterde scholing van werknemers en werknemers. Deze activiteiten sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan en moeten natuurlijk worden gezien in verband met het wetgevingskader.
Tot slot is de Commissie van mening dat psychisch geweld en pesterijen concrete vormen van geweld zijn op de werkplek. Een andere concrete vorm van geweld zijn ongewenste intimiteiten, waar twee jaar geleden wetgeving voor is uitgevaardigd. Daarom zal het voornoemde overleg met de sociale partners elke vorm van geweld dekken die de gezondheid, de lichamelijke en psychische integriteit en de waardigheid van de werknemers aantast. 
Glase (PPE-DE ).
   – Mevrouw de commissaris, mijnheer de Voorzitter, het is nu bijna drie jaar geleden dat het verslag over pesterijen op het werk werd aangenomen. Wie zich, zoals de heer Andersson en ik, met dit onderwerp heeft bezighouden, ontdekt hoe diep mensen kunnen zakken in hun omgang met anderen. Acht procent van de werknemers in de EU verklaart zelf slachtoffer te zijn van pesterijen. Dat is het officieel geregistreerde cijfer. Het werkelijke aantal zou wel eens vele malen hoger kunnen liggen. In het verslag werd uitvoerig ingegaan op oorzaken, factoren en omstandigheden die tot pesterijen en seksuele intimidatie op het werk leiden. Het hele scala van geweld en pesterijen op het werk is een buitengewoon ernstig probleem. Zoals in het verslag beschreven wordt, leidt het tot extreme fysieke en psychische druk en zelfs tot ernstige aandoeningen. De gevolgen beïnvloeden het privé-leven, ze drukken op de sociale verzekeringen en op de algemene economische prestaties. De bestrijding van dit probleem is een uiterst moeilijke onderneming. Het is haast niet mogelijk om een standaarddefinitie van pesterijen op het werk te geven. De Commissie kreeg de opdracht andere factoren in kaart te brengen die het pesten in de hand werken. Alleen wanneer we een duidelijk beeld van de daadwerkelijke omvang van het probleem hebben, kunnen de juiste tegenmaatregelen worden genomen.
Kan de Commissie binnen niet al te lange tijd aan dit verzoek voldoen? Ik ben ervan overtuigd dat de bestrijding van pesterijen op het werk een zaak van de lidstaten is. De sociale partners, de nationale rechtspraak, onderwijsinstellingen en organisaties moeten worden gesteund in het tegengaan van pesterijen. Het zou zinvol zijn om op Europees niveau een voorlichtingscampagne op te zetten die de burgers in de Unie wakker schudt en het probleem concreet onder de aandacht brengt. Dat kan misschien een einde maken aan hun onverschilligheid. Bij pesterijen en seksuele intimidatie gaat het niet om onschuldige overtredingen. Het zijn misdrijven en de bestrijding ervan moet daar beginnen waar deze misdrijven gepleegd worden. Het valt daarom te betwijfelen of een Europese richtlijn effect heeft, maar de Commissie kan misschien wel voorstellen doen hoe eigen initiatieven in de lidstaten kunnen worden gesteund. 
Andersson (PSE ).
   Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik even herinneren aan wat we in 2001 zeiden in het verslag waarvoor ik verantwoordelijk was. We weten dat het hier om een groot probleem gaat. Het komt in alle lidstaten voor en waarschijnlijk overal in ongeveer dezelfde mate. Daarop duiden de studies die zijn verricht door het Europees fonds voor de verbetering van leef- en werkomstandigheden (het Dublinfonds). De berekening van het Dublinfonds kwam neer op 8 procent. Dat kan men vergelijken met de 4 procent voor geweld op de werkplek en met de 2 procent voor seksuele intimidatie. Dit geheel van pesterijen, puur geweld, psychologisch geweld en seksuele intimidatie is een groot probleem.
We kunnen ook aannemen dat dit probleem nog groeit. Waarom? Omdat dit probleem een duidelijke relatie heeft met stress en spanning op het werk. We weten wat voor veranderingen de arbeidsmarkt op dit moment ondergaat. De arbeidsmarkt en de onzekere werkomstandigheden veranderen voortdurend. De zekerheid van een baan was altijd van groot belang. Nu zien we hoe de organisatie van het werk verandert. Banen staan op de tocht en men is minder zeker van werk, en daardoor neemt het onderhavige probleem waarschijnlijk toe.
We hebben destijds gevraagd om een analyse, om een groenboek dat dit probleem nader in beeld brengt, en ook om mogelijke wetgeving, maar dat waren niet de enige instrumenten. Dus ik vraag begrip voor onze frustratie over het feit dat er volgens ons niets is gebeurd.
Mevrouw de commissaris, ik ben het met u eens als u zegt dat het nu heel belangrijk is om contact op te nemen met de sociale partners. Het is ook waar dat het belangrijk is een scala van instrumenten te gebruiken omdat het juridische instrument ontoereikend is. We moeten waarschijnlijk studie maken van de problemen rond de organisatie van het werk en hoe een en ander het werk beïnvloedt, maar we hebben ook juridische instrumenten nodig. Nu wij maatregelen moeten voorstellen en uitvoeren ter bestrijding van geweld op het werk, is dat een uitstekende gelegenheid om ook het psychologische geweld met pesterijen op het werk daarbij te betrekken. Dit is een goede gelegenheid om dat te doen. Er is op Europees niveau behoefte aan juridische instrumenten en aan beste praktijken bij de aanpak van problemen rond de organisatie van het werk. Er is niet erg veel gebeurd op het niveau van de lidstaten. In Zweden hadden we al wetgeving en in België heeft men wetgeving ingevoerd, maar verder is er niet veel gebeurd. Omdat dit een communautaire aangelegenheid is – het gaat om gezondheid en veiligheid op het werk – ligt er op dit gebied een verantwoordelijkheid voor de Commissie en voor ons. 
Bushill-Matthews (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag reageren op de opmerkingen van de heer Hughes. Ik ben het met hem eens, en ik hoop dat dat geldt voor iedereen in dit Parlement, dat pesterijen een ernstig probleem vormen. Misschien zijn slechts bepaalde mensen daar de dupe van en komt pesten slechts in bepaalde gevallen of in bepaalde bedrijven voor. Toch is het voor de betrokkenen wel een ernstig en te betreuren probleem dat moet worden aangepakt.
Bij pesterijen op de “werkplek” doelen we niet slechts op de traditionele werkplek, op de verhoudingen tussen werknemers of tussen werkgever en werknemer, maar ook op plaatsen als scholen waar het gaat om de verhouding tussen leerlingen en docenten en waar steeds vaker sprake is van pesterijen en intimidatie. In al deze gevallen ben ik het echter fundamenteel oneens met de kern van het betoog van de heer Hughes dat elk probleem door wetgeving en dan ook nog eens door EU-wetgeving moet worden opgelost.
Er is meer sturing nodig en we moeten meer aandacht aan deze kwestie besteden, maar we hebben beslist geen behoefte aan een wettische benadering. Wat we nodig hebben, is gezond verstand en geen EU-wetgeving. Ik ben het met de commissaris eens en ik denk dat ze zich terecht teweer heeft gesteld tegen de kritiek die over haar is uitgestort, en dat moet ze ook blijven doen. De heer Hughes heeft gelijk als hij zegt dat sommige ambtenaren binnen DG Werkgelegenheid er andere ideeën op na houden. Er zijn veel mensen met andere ideeën en ik hoop dat dat er steeds meer zullen worden.
Als laatste spreekt de heer Hughes, wellicht op iets lichtere toon, over mobbing op de werkplek. Ik heb op mijn werkplek, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, voortdurend te maken met deze vorm van pestgedrag. Dat ik daar last van heb, komt vooral doordat ik mij constant moet buigen over verslagen van de heer Hughes. Ik vermoed dat geen enkele wetgeving daartegen helpt! 
Weiler (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, het klopt dat er al erg veel initiatieven zijn geweest om pesterijen op het werk tegen te gaan en te voorkomen, ook in de lidstaten. Ik kan me nog een initiatief uit Duitsland van dertig jaar geleden herinneren, bedoeld om de werkomgeving menselijker te maken. Ook hebben we betrekkelijk kort geleden nog gedebatteerd over een mededeling van de Commissie over de modernisering van de arbeidsorganisatie. Ik denk dat we dat allemaal nog weten. We herinneren ons ook nog dat het Belgische voorzitterschap een initiatief nam tot kwaliteitsverbetering op het werk. Dit alles is echter niet voldoende gebleken.
Mevrouw de commissaris, ik begrijp dat u zegt dat er tussen de lidstaten verschillen bestaan waar het gaat om interpretatie en analyse, maar we moeten toch constateren dat alle industrielanden hetzelfde probleem hebben. Ik ben het met de heer Andersson eens wanneer hij zegt dat het niet alleen gaat om dat cijfer van 8 procent dat de Europese Stichting in Dublin berekend heeft - wat overigens altijd nog neerkomt op twaalf miljoen werknemers - maar dat er helaas sprake is van een uitbreiding van dit verschijnsel en een toename van deze aantallen. Doordat er in veel sectoren sprake is van een concentratie van arbeid, ook in de dienstensector, wordt het probleem van pesterijen op het werk lastiger en groter. Daarom hebben we een wettelijk kader nodig, iets waarover we het binnen de sociaal-democratische fractie allemaal eens zijn. Het is niet voldoende bewustwordingscampagnes te organiseren, hoe noodzakelijk die ook zijn – dat vind ik ook -, maar het is niet genoeg!
Mevrouw de commissaris, we weten hoe doortastend u kunt optreden wanneer bepaalde lidstaten niet vooruit te lijken te slaan. We beseffen dat het bij een kwestie als deze lastiger is om een wetsvoorstel voor te leggen dan bij onderwerpen als het asbestverbod of bescherming tegen lawaai. Het is echter ook bekend dat veel grote bedrijven al regelingen hebben – ik weet het van Volkswagen en ik ken ook andere. Het zijn er al veel, maar de meeste hebben nog niets geregeld. De meeste werkgevers realiseren zich nog niet hoe groot het verlies in euro’s is doordat zieke werknemers uitvallen, doordat de arbeidsmotivatie vermindert, doordat werknemers het opgeven, doordat het enthousiasme voor het werk ontbreekt of afneemt, allemaal veroorzaakt door pesterijen. Als de werkgevers dit namelijk zouden inzien, dan hadden we deze problemen niet. Nu deze problemen er echter zijn, moeten we ook een wettelijk kader scheppen. Europa is verantwoordelijk voor de bescherming van werknemers tegen gevaren op het werk. Dat is onze taak en die moeten we dan ook op ons nemen. 
Pérez Álvarez (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, als het al moeilijk is om met alle lidstaten overeenstemming te bereiken, dan is dat in dit geval nog moeilijker, omdat wij het geloof ik zelfs niet eens zijn over de definitie van pesterijen op het werk. Dit zeg ik omdat het iets is waarover nagedacht moet worden.
Samengevat kunnen wij zeggen dat enkele basiselementen van pestgedrag bestaan uit de intentie om inbreuk te maken op de meest essentiële persoonlijke rechtensfeer en wel op een complexe, voortdurende, van te voren bepaalde en systematische wijze – hetzij door de werkgever, hetzij door het management, hetzij door collega’s.
In de praktijk komen pesterijen op het werk neer op vijandig gedrag gericht tegen het gevoel van eigenwaarde van het slachtoffer, bijvoorbeeld in de vorm van laster, grappen, spotternij of geroddel; het gaat ook om vijandig gedrag ten opzichte van zijn of haar vakkundigheid dat zich uit in monotone, onnodige, denigrerende, onbillijke en onredelijke opdrachten. Zo nu en dan zien wij in de media – en niet alleen de meest sensatiebeluste – voorbeelden van dit soort situaties, die zich bovendien vaak min of meer indirect voordoen: er wordt een onduidelijke situatie gecreëerd, fouten worden geaccentueerd en successen worden gebagatelliseerd. Het zijn situaties die in sommige gevallen de vorm aannemen van een openlijk conflict maar soms ook een sluimerend conflict aanwakkeren of in stand houden, met alle gevolgen van dien voor de gepeste collega en diens gezin en omgeving.
Het zijn altijd situaties die moeilijk zijn te bewijzen of aan te tonen en die vaak slecht zijn onder te brengen in specifieke categorieën van juridische of bestuurlijke misdrijven. In lid 1 van artikel 31 van het Handvest van de grondrechten staat het volgende: “iedere werknemer heeft recht op gezonde, veilige en waardige arbeidsomstandigheden”. Bovendien zegt artikel 1: “De menselijke waardigheid is onschendbaar. Zij moet worden geëerbiedigd en beschermd.”
Mevrouw de commissaris, ik denk dat er tijdens deze zittingsperiode veel is gebeurd op het gebied van de veiligheid en gezondheid op het werk, maar de situatie die ik zonet al dan niet juist heb geschetst, vereist dat wij de handen aan de ploeg slaan, want evenals bij andere gelegenheden hebben wij het over de bescherming van de waardigheid en het recht op gezondheid en veiligheid en in dit geval moeten wij ons buigen over de noodzaak om de waardigheid van de mensen te beschermen. 
Sacrédeus (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de heren Hughes en Andersson bedanken omdat zij deze kwestie aan de orde hebben gesteld. Naar mijn mening zijn het psychosociale milieu, het geestelijke milieu, ja de hele geest op het werk fundamentele waarden, die ernstig onderschat worden in de misschien wel al te zielloze maatschappijen waarin onze Europese welvaartsstaten zich ontwikkelen. Ik vind het absoluut onvergeeflijk dat werknemers op hun werkplek worden gekrenkt en dat ze niet worden beschouwd als medewerkers, als de mensen die ze zijn, met hun volledige menselijke waardigheid. Hoe wij ons tegenover elkaar gedragen is een kwestie van fatsoen. Het is uiteindelijk ook een kwestie van beschaving en van onze visie op elkaar als mens. Ik wil u bedanken dat u dit aspect van het arbeidsmilieu op zo’n positieve wijze naar voren brengt. Ik deel het standpunt van eerdere sprekers en van het Parlement dat dit een zeer belangrijk en onderschat thema is.
Laten we nu over gaan tot uw verzoek, mijnheer Andersson en mijnheer Hughes. U hebt er nauwelijks vertrouwen in dat de nationale wetgeving voldoende bescherming biedt. Is dat wel zo zeker? Laten we er eens van uitgaan dat de Zweedse wetgeving en de daarna gekomen Belgische wetgeving een goed en gezond voorbeeld kunnen vormen voor de rest van Europa. Die weg moeten we niet overslaan, want hij is nog niet in erg veel landen uitgeprobeerd. Zegt u nu eens eerlijk, komt Europese wetgeving voor dit probleem dichter bij het werk en de werknemers? Maakt Europese wetgeving de oplossing van dit probleem effectiever? Ik ben bang dat men de problematiek verplaatst, dat men in plaats van een oplossing te zoeken het probleem veel te ver van de werkplek verwijdert. Laten we in dit geval de weg van de nationale wetgeving bewandelen. 
Hughes (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik verheug mij erover dat er zulke verstandige taal door de PPE-DE-Fractie wordt gebezigd.
Ik kan mij niet vinden in het betoog van de commissaris. Volgens haar beweer ik ten onrechte dat dit beleidsterrein naar de zijlijn is gemanoeuvreerd. Vervolgens geeft zij enkele voorbeelden waaruit moet blijken dat er recentelijk vorderingen zijn gemaakt. Ik wil de commissaris erop wijzen dat de dossiers over optische straling, velden en golven, trillingen en lawaai allemaal dateren van tien jaar geleden. Ze maakten deel uit van het oorspronkelijke voorstel voor fysische agentia. Ik ben blij dat de Raad iets heeft ondernomen, maar dit zijn wel erg oude voorstellen.
Tegen de heer Bushill-Matthews zou ik willen zeggen dat er op het gebied van gezondheid en veiligheid nieuwe en opkomende risico’s ontstaan. In mijn verslag over de strategie heb ik gezegd dat daarop een heel scala aan reacties mogelijk is, waaronder begeleiding, opleiding en voorlichting. Mijns inziens hoort wetgeving daar ook bij.
Ten slotte lijkt het erop dat ik een goede kans maak ook in het volgende boek van de heer Bushill-Matthews genoemd te worden en daarom wil ik de volgende troostende woorden tot hem richten: als u het gewoon wat vaker met mij eens was, zou het gevoel van stress dat u in de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ervaart, als sneeuw voor de zon verdwijnen. 
Diamantopoulou,
   Mijnheer de Voorzitter, allereerst vind ik dit een heel positieve discussie, die bijdraagt tot de noodzakelijke bewustwording, niet alleen bij het grote publiek, maar ook bij politici, internationale parlementen en de sociale partners. Ik wil de parlementsleden dan ook bedanken voor hun inbreng.
Ik ben het niet eens met de laatste opmerking van de heer Hughes. Het was inderdaad erg lastig om deze richtlijn op te stellen, maar hij is wel goedgekeurd. Het was helemaal niet eenvoudig en er was een echte onderhandelingsmarathon voor nodig, maar we zijn er uitgekomen. We hebben reeds overeenstemming bereikt over de Trillingenrichtlijn en nu gaan we besprekingen voeren over een richtlijn over optische straling. Kent u veel lidstaten die wetgeving over optische straling hebben? Dit vraagstuk wordt nu op Europees niveau aangepakt dankzij de gezamenlijke inspanningen van het Parlement, de Commissie en de sociale partners.
De heer Hughes beweerde dat er niets is gebeurd en dat de Commissie evenmin iets heeft gedaan. We zijn het er allemaal over eens dat het erg moeilijk is het probleem te omschrijven, daarvoor wetgeving op te stellen en daarover tussen de lidstaten tot een akkoord te komen, omdat er sprake is van enorme verschillen. En dan laat ik hier de sociale partners nog buiten beschouwing, omdat het overleg met deze groep later in 2004 zal starten.
Laten we eens bekijken wat nodig is en wat we de afgelopen jaren allemaal hebben gedaan, vooral sinds het verslag-Andersson, dat geleid heeft tot talrijke discussies en beslissingen. Het Europees Agentschap voor de gezondheid en veiligheid op het werk in Bilbao heeft dit vraagstuk tot een van zijn hoofdprioriteiten gemaakt. Er is reeds een onderzoek aan de gang, waarvan het eerste deel gaat over het voorkomen van geweld en pesterijen op de werkplek. Tevens is er opdracht gegeven tot een tweede onderzoeksproject. De vele discussies en analyses en studies van deskundigen hebben niet tot de slotsom geleid dat de problemen in kwestie door wetgeving kunnen worden opgelost.
In 2003 werd hier in het Parlement een campagne tegen intimidatie en geweld op het werk gelanceerd. Voor elke kwestie bestaan er aparte websites waar u bijdragen zult vinden van analisten, academici, nationale agentschappen en sociale partners, allemaal vanuit een andere invalshoek. Het is absoluut geen gemakkelijk vraagstuk. Het is niet alleen een ingewikkeld, maar ook een controversieel probleem. De verschillende vakbonden, analisten en wetenschappers hebben allemaal hun eigen visie op deze zaak. De Commissie kan niet zomaar met een voorstel voor een richtlijn komen zonder met al deze analyses rekening te houden. Overigens is er op dit punt nog maar weinig wetenschappelijk onderzoek verricht.
De afgelopen jaren is er hard gewerkt, er zijn gegevens verzameld en er zijn studies verricht. Het is dus beslist niet waar dat er niets is gebeurd, mijnheer Hughes. Wij hebben dit punt op de agenda voor 2004 geplaatst en we gaan overleg plegen met de sociale partners. Een van de belangrijkste onderwerpen die aan de orde zullen komen, is de wetgeving. Tegelijkertijd zullen we naar alle andere opties kijken, zoals aanbevelingen, richtsnoeren en een bewustwordingscampagne.
Ik wil het Parlement bedanken. Wat dit vraagstuk betreft vormt u altijd de drijvende kracht en daarmee bent u echt een grote steun voor de Commissie. Beseft u echter wel hoe complex deze kwestie is. Dat de lidstaten het onderling oneens zijn, is niet het enige probleem: het vraagstuk is op zichzelf al erg gecompliceerd en we moeten rekening houden met alle aspecten die daarop betrekking hebben. 
De Voorzitter.
   – Ik wil de commissaris en alle collega’s bedanken voor hun aandeel in dit debat. Het gebeurt niet vaak dat wij in dit Parlement in de buurt van een daadwerkelijk debat komen. Mijns inziens kwamen we er vanavond zeer dichtbij.
Het debat is gesloten.

