Przedstawienie przez Radę projektu budżetu generalnego - budżet 2008
Przewodniczący
(DE) Kolejnym punktem porządku dziennego jest przedstawienie przez Radę projektu budżetu generalnego na 2008 r.
Emanuel Santos
Urzędujący Przewodniczący Rady. - (PT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Mam zaszczyt przedstawić, w imieniu prezydencji Rady, projekt budżetu generalnego Wspólnot Europejskich na rok finansowy 2008, przyjęty przez Radę w dn. 13 lipca 2007 r.
Po pierwsze, chciałbym odnotować wspaniałą i konstruktywną atmosferę, jaka dominowała w trakcie spotkań poprzedzających pierwsze czytanie budżetu na rok 2008 przez Radę. Posiedzenie w ramach procedury pojednawczej przyniosło znaczące wyniki, a dokładnie porozumienie w sprawie pięciu wspólnych deklaracji dotyczących ważnych zagadnień, stanowiące dobrą podstawę dla przyszłych prac.
W tym odniesieniu, jestem przekonany, że doskonała współpraca między dwoma działami organu budżetowego, przy cennym wsparciu Komisji, wróży uzyskanie pozytywnych wyników. Mogę państwa zapewnić, że Rada pragnie kontynuować konstruktywny dialog w sprawie budżetu, aby uzyskać zadowalające porozumienie w sprawie dobrego budżetu Wspólnoty na 2008 r.
W marcu 2007 r. obchodziliśmy 50-tą rocznicę Traktatów Rzymskich i potwierdziliśmy nasze wspólne wartości i cele. W tak dynamicznym projekcie, jakim jest Unia Europejska, budżet Unii Europejskiej, podobnie jak wspólna waluta jest jednym z najbardziej namacalnych wyrazów tego, co oznacza dla europejskiego obywatela i podatnika bycie Europejczykiem. Dlatego też budżet Unii Europejskiej musi zostać zaprojektowany tak, aby odpowiadał naszym wspólnym wyzwaniom. Wyzwania są różne, ale jeśli mogę, zwrócę uwagę na te, które uważam za najważniejsze. Po pierwsze, wyzwanie w postaci likwidacji barier dla przedsiębiorczości w celu stworzenia dynamicznej gospodarki europejskiej w oparciu o strategię lizbońską. Drugim wyzwaniem jest stworzenie transeuropejskiej sieci transportowej, która zbliży nas do siebie i skonsoliduje europejski rynek wewnętrzny. Wyzwanie społeczeństwa informatycznego wskazuje na znaczenie zasobów ludzkich i integracji społecznej.
Unia Europejska będzie czerpać swoją siłę z oświeconego udziału swoich obywateli w tym projekcie - unikalnym w nowoczesnej historii. Na najnowsze wyzwanie, które dotyczy zwłaszcza niektórych regionów - wyzwanie zmiany klimatu - musimy znaleźć odpowiedź w postaci odnawialnych źródeł energii oraz wydajniejsze i odpowiedzialne społecznie wykorzystanie zasobów naturalnych.
Wszystkie te wyzwania pojawiają się w kontekście globalizacji gospodarki światowej, która stanowi poważne wyzwanie dla naszej starej Europy, któremu musimy sprostać na poziomie gospodarczym i społecznym, poprzez politykę, która zwiększy produktywność europejskiej gospodarki i wzmocni spójność społeczną. Tego wszystkiego oczekują Europejczycy od naszego rządu. Wszyscy musimy podwoić wysiłki, aby zagwarantować, że nasze budżety będą stanowić skuteczną i wydajną odpowiedź na polityczne priorytety.
Dlatego też musimy zmniejszyć ciężary administracyjne, obawy, jakie żywią Rada i Parlament Europejski, a Komisja musi przyśpieszyć proces zatwierdzania programów operacyjnych i projektów, aby uniknąć opóźnień w ich realizacji. Szybsze zatwierdzanie nie może jednak podważać zasad dobrego zarządzania budżetem. To prawda, że potrzebujemy większej elastyczności, ale nie za cenę zaprzestania racjonalnego i odpowiedzialnego wykorzystywania pieniędzy europejskich podatników.
Zanim przedstawię bardziej szczegółowo projekt budżetu na 2008 r., chciałbym przypomnieć o przewodnich zasadach, kierujących decyzjami Komisji. Pokrótce, zasadniczymi elementami było odpowiednie finansowanie różnych priorytetów Unii Europejskiej; starannie kontrolowany wzrost środków przeznaczonych na płatności; zgodność z bieżącymi pułapami ram finansowych, z pozostawieniem wystarczającego marginesu poniżej pułapów na różne pozycje i podpozycje; i na koniec - dyscyplina finansowa i dobre zarządzanie budżetem.
Jeśli mogę, wspomnę o jednym szczególe. Aby zakończyć analizę wstępnego projektu budżetu, Rada użyła połączenia narzędzi budżetowych, które okazały się bardzo użyteczne i zostały opracowane w kontekście budżetowania celów i działań. Spośród tych narzędzi chciałbym zwrócić uwagę na formularze planowania działań, stosowane tam, gdzie Rada uzna, po dokładnym sprawdzeniu niektórych, że ogólna jakość procesu uległa znacznej poprawie i wyraża nadzieję, że takie podejście budżetowe będzie dalej rozwijane w przyszłości.
Projekt budżetu na 2008 r. mówi o kwocie 128 000 mln euro w postaci środków na zobowiązania i 119 000 mln euro w postaci środków na płatności. Jeśli chodzi o zobowiązania, chciałbym państwu przypomnieć, że Rada uważa za najważniejsze, by osiągnęły one w budżecie na 2008 r. odpowiedni poziom ogólny, z należytym uwzględnieniem zdolności do absorpcji. Jak państwo wiedzą, uważamy, że przeszacowanie środków na płatności nie stanowi rozwiązania dla niezapłaconych zobowiązań, Reste à liquider. Jedną z naszych wiodących zasad było więc dokonanie oceny potrzeb - rzeczywistych i wyraźnie określonych. Poskutkowało to wzrostem płatności o 3,4% w porównaniu z 2007 r.
Jeśli chodzi o podpozycję 1a - Konkurencyjność dla wzrostu i zatrudnienia - Rada zamierza zapewnić odpowiednie finansowanie priorytetów wynikających ze strategii lizbońskiej, pozostawiając znaczne marginesy na pokrycie priorytetów Unii Europejskiej określonych we wnioskach z czerwcowej Rady Europejskiej, jak również innych, nieprzewidzianych jak dotychczas potrzeb. Pomimo, iż Rada zamierza ograniczyć wzrosty w tej podpozycji w porównaniu z budżetem na 2007 r., chciałbym zaznaczyć, że będzie nadal pilnować bardzo znacznego wzrostu wysokości budżetu na badania, tj. 7,75% w zobowiązaniach i 45% w płatnościach, w świetle współczynnika wykonania w ostatnich latach oraz zdolności do absorpcji. Wzrost ten odzwierciedla wielką wagę, jaką Rada przywiązuje do skutecznej realizacji strategii lizbońskiej, która - jak już wspomniałem - jest zasadniczym elementem rozwoju gospodarczego Unii Europejskiej.
Jeśli chodzi o podpozycję 1b - Spójność dla wzrostu i zatrudnienia - Rada zamierza przyjąć środki na zobowiązania proponowane przez Komisję we wstępnym projekcie budżetu. Jeśli chodzi o środki na płatności, chciałbym podkreślić, że proponowana podwyżka utrzymana została na jeszcze wyższym poziomie - tj. 6,2%, z uwzględnieniem zdolności do absorpcji i dotychczasowych doświadczeń dotyczących zakończenia starych programów i realizacji nowych.
Jeśli chodzi o pozycję 2 - Ochrona i zarządzanie zasobami naturalnymi - środki proponowane przez Radę zostały określone w oparciu o dotychczasowe wyniki, a doświadczenie pokazało, że pomimo ich horyzontalnego stosowania, środki te, ogólnie rzecz biorąc, są zawsze bardzo zbliżone do końcowego poziomu wykonania.
Chciałbym przejść do kilku przemyśleń dotyczących aprobowania programów operacyjnych i projektów w obszarach rozwoju obszarów wiejskich oraz funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności na okres 2007-2013 r. Taki był temat wspólnego oświadczenia, zatwierdzonego podczas posiedzenia w ramach procedury pojednawczej. Mogę zapewnić, że Rada przywiązuje największe znaczenie polityczne do możliwie najszybszej i najlepszej realizacji wszystkich programów operacyjnych i projektów.
Jeśli chodzi o pozycje 3a i 3b - Obywatelstwo, wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość - Rada zamierza wprowadzić jedynie niewielkie korekty w środkach na zobowiązania i płatności, zgodnie z możliwościami absorpcji i wcześniejszym współczynnikiem wykonania.
Jeśli chodzi o pozycję 4 - UE jako partner globalny - Rada zamierza zawrzeć w swoim projekcie budżetu kilka priorytetów o cechach politycznych. Mówię tu o Palestynie, w odniesieniu do której projektuje się wzrost o 80 mln euro w rezerwie oraz Kosowie, dla którego projektuje się wzrost o 180 mln euro, również w rezerwie. Wciąż znajdujemy się na pierwszym etapie procesu budżetowego i jestem pewien, że będziemy mieć następne okazje, aby podać dokładniejsze liczby.
Na obecnym etapie Rada zamierza przyjąć w odpowiednim zakresie budżet Wspólnej Polityki Zagranicznej i Polityki Bezpieczeństwa, proponowany w projekcie budżetu, jako stanowiący tymczasowe minimum. Jest jednak wysoce prawdopodobne, że kwota proponowana dla budżetu Wspólnej Polityki Zagranicznej i Polityki Bezpieczeństwa okaże się niewystarczająca w świetle rozwoju sytuacji międzynarodowej. Myślę, że wszyscy rozumiemy, co jest stawką.
Chciałbym zakończyć moje wyjaśnienia kilkoma słowami na temat pozycji 5 - Administracja. Podejście Rady opiera się na kryteriach horyzontalnych, takich jak zwiększona wydajność i jednocześnie szczególny charakter każdej instytucji, zwłaszcza pod kątem tworzenia nowych stanowisk w związku z rozszerzeniem. W odniesieniu do własnego wycinka budżetu, Rada zamierza założyć wzrost w wysokości tylko 0,2%, co, jak sądzę, stanowi wyraźny sygnał polityczny.
Przeprowadzono również szczegółową analizę budżetów zdecentralizowanych agencji. Zarówno w odniesieniu do subsydiów, jak i liczby nowych stanowisk do zatwierdzenia, wykorzystano metodę opierającą się o kryteria horyzontalne.
Korzystając z tej okazji, chciałbym powiedzieć kilka słów na temat potrzeby zagwarantowania dobrego zarządzania finansami instytucji Unii Europejskiej. W tym odniesieniu, Rada jest zachwycona wspólnymi oświadczeniami, zatwierdzonymi podczas posiedzenia w ramach procedury pojednawczej i które poruszają takie zagadnienia, jak zdecentralizowane agencje, agencje wykonawcze, dochody przeznaczone na określone cele oraz rekrutację związaną z ostatnimi rozszerzeniami.
Wszyscy wiemy, że jest to tylko pierwszy krok w procedurze budżetowej, ale wyrażam głęboką ufność, że wspólnie będziemy mogli wykorzystać wszelkie możliwości, aby osiągnąć końcowe porozumienie i sporządzić pod koniec roku zadowalający budżet.
Naszym głównym celem jest posiadanie we właściwym czasie do dyspozycji takiego budżetu na 2008 r., który będzie odpowiedni dla realizacji priorytetów politycznych Unii, ale nie będzie zbyt wielki, ponieważ oznaczałoby to przyzwolenie na możliwy brak jego skutecznego i racjonalnego wykonania. Musimy nie tylko pamiętać, że ten budżet będzie mieć wpływ na dobrobyt każdego i zarazem wszystkich obywateli Unii, ale też, że to podatnicy każdego z państw członkowskich ponoszą koszty. Dlatego też musimy znaleźć odpowiednią równowagę. Jestem pewien, że trzy instytucje, których przedstawiciele są dziś tutaj, dołożą wszelkich starań, aby tak się stało.
Panie przewodniczący, panie i panowie! Bardzo dziękuję za uwagę.
Kyösti Virrankoski  
sprawozdawca. - (FI) Panie przewodniczący, panie przewodniczący Rady, pani komisarz! Parlament Europejski musi teraz przedyskutować przedstawiony przez Radę projekt przyszłorocznego budżetu. Na początku chciałbym podziękować krajowi piastującemu prezydencję, Portugalii, za doskonałą i przejrzystą współpracę. Portugalia pracowała wspaniale, wraz z Parlamentem Europejskim, a w szczególności z jego Komisją Budżetową. Debata przebiegała bardzo sprawnie. Chociaż przedstawiony przez Radę projekt daje okazję do uwag, praca prezydencji daje nam dobre powody do założenia, że osiągniemy doskonały rezultat końcowy.
Przedstawiony przez Radę projekt budżetu jest oszczędny. W porównaniu ze wstępnym projektem budżetu, środki na zobowiązania zostały zmniejszone o 717 mln euro, przy marginesie dla wieloletnich ram finansowych wynoszącym 3,9 mld euro. Środki na płatności uległy jeszcze większym cięciom - zmniejszono je o 2,1 mld, co oznacza, że całe 10,3 mld euro znalazło się w ramach finansowych, co oznacza tylko 95% dochodu krajowego brutto UE. Gdy teraz, po długich i trudnych rozmowach wspomnimy ramy finansowe przyjęte zaledwie rok temu, to będziemy musieli uznać poziom środków na płatności - i zwłaszcza ten poziom - za nierealistycznie niski.
Szkoda, że pozycje budżetu 1a (konkurencyjność dla wzrostu i zatrudnienia) i 1b (spójność dla wzrostu i zatrudnienia) stały się przedmiotami szczególnie drastycznych cięć. W pierwszym przypadku środki na płatności zmniejszono o ponad 500 mln euro, a w drugim - o 498 mln euro. Obydwie te pozycje dotyczą kluczowego priorytetu Unii Europejskiej, strategii lizbońskiej, która uległa teraz osłabieniu poprzez odebranie jej ponad miliarda euro.
Mamy również zasadnicze problemy z budżetem w związku z pozycją 1. W zeszłym roku Parlament Europejski ostrzegł Radę, że finansowanie europejskiego systemu nawigacyjnego Galileo jest niewystarczające. Obecnie brakuje kwoty 2,4 mld euro, ponieważ sektor prywatny nie wziął w nim udziału. Poprzez niniejszą rezolucję Parlament Europejski wspiera ten projekt, wykorzystując środki Wspólnoty pochodzące z budżetu Unii. Jest to procedura najprostsza, najmniej biurokratyczna i najbardziej demokratyczna. Tym niemniej, tak olbrzymią sumę, jak 400 mln euro rocznie trudno jest znaleźć z uwagi na bieżące ramy finansowe. Dlatego też potrzebujemy wspólnej decyzji Parlamentu i Rady. Możemy uratować ten ważny projekt europejski, ale należy zrobić to w kontekście tej procedury budżetowej.
Kolejny problem stanowi Europejski Instytut Technologii, EIT. Jeśli chcemy go powołać, to będzie on musiał być finansowany w zrównoważony sposób. Nie można tego robić w oparciu o nadzieje i założenia. Potrzebujemy realistycznych decyzji. Pomysł, że EIT będzie niemal na pewno dostawać pieniądze z programów UE opierających się o wolną konkurencję, to tylko marzenie. Co by to było, gdyby stało się tak naprawdę? Dlatego potrzebujemy realistycznych rozwiązań.
Mamy szczególny problem, który dotyczy przyszłorocznego budżetu. Dotyczy on funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i funduszy na rozwój obszarów wiejskich, Zatwierdzono tylko kilka Programów Operacyjnych w ramach funduszy strukturalnych. Zatwierdzono tylko 20% spośród 335 programów Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, lecz liczba ta w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Społecznego jest niższa niż 10%. Najbardziej martwi sytuacja Funduszu Rozwoju Obszarów Wiejskich, w ramach którego zatwierdzono tylko 2 programy na 96. W czerwcu Parlament Europejski i Rada przyjęły oświadczenie, które zwraca na to uwagę i obiecały monitorować działania Komisji na tym polu. Ze swej strony, Parlament przyrzeka egzekwowanie tego oświadczenia.
Na koniec, chciałbym podkreślić znaczenie dobrego zarządzania. Parlament Europejski pragnie promować zarządzanie i budżetowanie w oparciu o działalność. Wraz z Radą przegłosowaliśmy przyjęcie oświadczenia, które podkreśla znaczenie analizy kosztów i zysków oraz odpowiedzialności w odniesieniu do tworzenia nowych agencji. Musimy na to nalegać.
Temat dla przyszłorocznego budżetu brzmi: "Budżet dla wyników”. Jego celem jest podkreślenie idei, że do osiągnięcia pożądanych wyników niezbędne jest użycie środków. Zarządzanie nie jest tu główną kwestią: zasadnicze znaczenie mają wyniki. Jestem głęboko przekonany, że wspólnie z Radą i Komisją odniesiemy sukces przy ustanawianiu takiego budżetu na przyszły rok.
Przewodniczący
Bardzo panu dziękuję, pośle Virrankoski; dziękuję również za tak dokładne przestrzeganie czasu wystąpienia. Wygląda na to, że Finowie mają tu wszystko pod kontrolą. Przedstawiciele mniejszych krajów, takich jak Finlandia, podobnie, jak ci z większych krajów, mogą wywierać istotny wpływ. Innym naszym sprawozdawcą jest również Fin. Bardzo proszę, panie pośle Itälä.
Ville Itälä  
sprawozdawca. - (FI) Panie przewodniczący! Najważniejsze zasady, jakich musiał przestrzegać Parlament i inne instytucje w trakcie prac nad przyszłorocznym budżetem to gospodarność i dyscyplina budżetowa. Musimy dać przykład podatnikowi, zwykłemu obywatelowi Europy i pokazać, że my również możemy przyjąć odpowiedzialność za kwestie gospodarcze. To jedyny sposób, w jaki możemy zyskać zaufanie ludzi.
Nowy sekretarz generalny Parlamentu wystąpił z nowym projektem budżetu Parlamentu na 2008 r. Chciałbym mu pogratulować, ponieważ projekt ten jest nadzwyczaj dobry i dobrze wyważony. Pomoże on nam osiągnąć kompromis przy podejmowaniu końcowej decyzji. Powinienem wspomnieć o dwóch sprawach dotyczących projektu. Po pierwsze, projekt sekretarza generalnego wciąż nie przekracza poziomu 20% pozycji 5, tj. wzrost ten nie wykorzystuje całych 20%. Inna ważna sprawa to to, że był on w stanie przenieść wielu dotychczasowych pracowników na nowe stanowiska, zważywszy, że wszystkie stanowiska powinny zostać zwolnione.
Niemniej musimy pamiętać, jaki ten proces jest w Parlamencie ogólnie. Już w tym roku kilkakrotnie przyjmowaliśmy określone zasady. Jedna z nich głosi, że budżet Parlamentu jest budżetem podatnika i że powinniśmy starać się utrzymać poziomy wydatków na poziomie z 2007 r. w odniesieniu do nowych projektów. Jesteśmy blisko tego celu; uważam, że wszystkie proponowane projekty mogą zostać zrealizowane, jeżeli określimy dokładne sumy w zgodności z dyscypliną budżetową.
Chciałbym poruszyć jeszcze jedną sprawę dotyczącą budżetu Parlamentu. Dotyczy ona polityki informacji. W związku ze zbliżającymi się wyborami stworzono szereg projektów, takich jak Web TV przy czym najważniejsza dla wszystkich posłów i grup politycznych rzeczą jest intensywny udział we wszelkich aspektach polityki informacyjnej Parlamentu. Wszyscy posłowie i grupy muszą więc być obecni w kadrze i nie pozostawiać zarządzania polityką informacyjną administracji: ludzie chcą wiedzieć, dlaczego dany poseł lub grupa zagłosował w określony sposób lub przedłożył jakiś projekt. Ludzie chcą znać tło polityczne, dlatego powinniśmy się zaangażować. Mam nadzieję, że pomysł zapraszania także małych, lokalnych mediów, w wersji obecnie uzgodnionej, przybierze postać wersji końcowej. Jednym ze sposobów zbliżenia się do ludzi jest zapraszanie także małych, lokalnych mediów, które same nie dysponują środkami, pozwalającymi im na wizytę w Parlamencie. Muszą w tym oczywiście pośredniczyć nasi posłowie.
Chciałbym powrócić do pozostałych instytucji. Rada zaproponowała 2% cięcia we wszystkich instytucjach. Jako sprawozdawca muszę powiedzieć, że jest to bardzo trudne do przyjęcia, ponieważ instytucje te bardzo różnią się między sobą. Niektóre są małe, inne wielkie i różnią się rodzajem wykonywanej przez siebie pracy.
Pozwolę sobie przytoczyć przykład Trybunału Audytorów, który odwiedziłem wczoraj. Trybunał wykazał się dużą gospodarnością i już od wielu lat zachowuje dyscyplinę budżetową. We wszystkich pozycjach pozostały u nich nadwyżki, nie marnowali pieniędzy, a ich wydatki składają się z wynagrodzeń i kosztów stałych - i z niczego więcej. Cięcia w wysokości 2% są w przypadku Trybunału Audytorów absolutnie wykluczone. Jeżeli przeprowadzimy ten zamysł, cały ten system się rozpadnie.
Mam nadzieję, że osiągniemy porozumienie w sprawie pomysłu dokonania przeglądu możliwych obszarów, w których każda instytucja z osobna może poczynić oszczędności. Zgadzam się z Radą co do zasady, że każdy musi postępować oszczędnie i że należy znaleźć obszary, w których można poczynić oszczędności. Nie zgadzam się jednak z ogólnie narzuconą polityką 2%.
Reimer Böge  
Przewodniczący Komisji Budżetowej - (DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! Dziś omawiamy drugi rok realizacji uzgodnionej perspektywy finansowej. Omawiamy realizację wieloletnich programów charakteryzujących się europejską wartością dodaną, ustalonych drogą współdecydowania. Omawiamy dodatkowe zobowiązania dotyczące reformy wszystkich trzech instytucji. Chciałbym zapewnić prezydencję Rady, że początki są obiecujące, jeśli chodzi o podstawowe uzgodnienia, dialog trójstronny i procedurę pojednawczą z dn. 13 lipca. Pięć deklaracji, o których mówiliście, zwłaszcza te dotyczące sposobu postępowania ze zdecentralizowanymi agencjami, to krok we właściwym kierunku, taki, który, mam nadzieję, może stanowić podstawę do dalszych działań.
Chciałbym również powiedzieć pani, pani komisarz, że pani inicjatywa w sprawie dwustopniowej prezentacji w sprawie realizacji budżetu stanowi kolejne ważne posunięcie na rzecz wydajnej polityki budżetowej w imieniu zarówno Komisji, jak i Parlamentu Europejskiego.
Oczywiście, w ramach tej procedury budżetowej, na podstawie projektu Rady musimy zagwarantować dyscyplinę budżetową i zabezpieczyć realizację już podjętych zobowiązań; musimy też dostosować możliwe do przewidzenia i oczekiwane wartości. W tym kontekście nie rozumiem tego, co stara się powiedzieć Rada w dodatkowym oświadczeniu na temat podpozycji dotyczącej wzrostu i zatrudnienia (1a) oraz o polityce rolnej i wydatkach dotyczących rynku - czyli, że jeżeli kwoty będą niewystarczające, to wystąpi konieczność wnioskowania do Komisji o przedłożenie budżetu korygującego. Należy zaznaczyć, że pozycja 4, polityka zagraniczna, ponownie jest chronicznie niedofinansowana. Muszę również wskazać, że w trakcie negocjacji w sprawie perspektywy finansowej od samego początku podkreślaliśmy te braki.
Powinniśmy więc pracować nad zapewnieniem tego, aby uzgodnione programy były realizowane odpowiednio zarówno pod względem zobowiązań, jak i płatności. Jednocześnie - i muszę powiedzieć to całkiem jasno - nie możemy dopuszczać do jakiegokolwiek szufladkowania naszych politycznych priorytetów ani w ramach bieżącej procedury budżetowej, pani komisarz, ani poprzez wielkie transfery globalne pod koniec roku budżetowego.
Chciałbym powiedzieć wyraźnie, że oświadczenie w sprawie realizacji funduszy strukturalnych i rozwoju obszarów wiejskich było dla nas ważne. Zwrócimy się do Komisji o jak najszybsze przedłożenie sprawozdania z postępów, ponieważ państwa członkowskie i regiony w sposób całkiem uzasadniony oczekują, że programy, o których mówimy, zostaną wdrożone bez opóźnień.
Deklaracje dotyczące zdecentralizowanych agencji, zalecanie ulepszonych analiz kosztów i korzyści, przyczyniają się do większej przejrzystości i jasności, jeśli chodzi o zatrudniony w nich personel - na stałe lub tymczasowo - i stanowią postęp jakościowy, który w połączeniu z przedstawionym przez Komisję tzw. "sprawozdaniem z oceny” dotyczącym planów utworzenia, składają się na pozytywny postęp i muszą być dalej rozwijane, badane i bardziej precyzyjnie realizowane. W tym kontekście dodam, że hasło powinno brzmieć: rozsądek, w przeciwieństwie do zbyt żywiołowych reakcji.
Oczywiście, spora część tego, na co teraz uskarżamy się w związku z decentralizacją lub przepisami dotyczącymi wdrażania rozporządzenia finansowego, wynika z decyzji Komisji, za które wszyscy po części odpowiadamy. Rozwiązanie jest znane i obejmuje odchudzenie procedur i pewne ich uproszczenie. W tym aspekcie mamy jeszcze wiele do zrobienia.
Pozwolę sobie powiedzieć coś na temat dwóch lub trzech kluczowych punktów. Kwota płatności, wymieniona we wstępnym projekcie Komisji była mniejsza o 8,2 mld euro, niż pułap, o którym mowa w perspektywie finansowej. Teraz Rada przedstawiła projekt zawierający kwotę niższą od pułapu o 10,3 mld euro. Jeżeli jednak spojrzymy na tabelę podsumowującą Rady, to uznamy jej treść za wysoce wątpliwą. W pozycji dotyczącej strategii lizbońskiej, na przykład "wzrost i zatrudnienie”, fakt stworzenia nowego marginesu na kwotę 342 mln euro i zmniejszenie płatności o 548 mln euro w stosunku do liczby podanej w projekcie wstępnym, w praktyce oznacza stworzenie sztucznego marginesu, umożliwiającego zaadaptowanie przyjętej przez Radę Europejską kolejności priorytetów politycznych.
Zakładam, że podłoże stanowi problem finansowania Europejskiego Instytutu Technologii i projektu Galileo. Chcę tu powiedzieć bardzo wyraźnie: Parlament zdecydowanie popiera rozwiązania Wspólnoty w odniesieniu do projektu Galileo i, w ogólnym kontekście, oczekuje nowych projektów ze strony Komisji.
Mam krótką uwagę w sprawie pozycji 3; dotyczy ona klęsk żywiołowych: co stało się z projektami byłego komisarza Michela Barniera w sprawie obrony cywilnej w Europie? Czy mamy wspólne rozwiązanie, a jeżeli tak, to jaki może ono mieć wpływ na budżet roku 2008 i następnych lat?
Panie przewodniczący! Zagadnienia polityki bezpieczeństwa i polityki zagranicznej, o których raz po raz wspominałem, potwierdzają, że nasze analizy polityczne były trafne: obecne kwoty w projekcie budżetu są niewystarczające, aby sprostać wyzwaniom dotyczącym Afganistanu, Palestyny czy Kosowa, a zmniejszenie rezerwy na pomoc nadzwyczajną jest tylko rozwiązaniem wirtualnym, które nie może stanowić punktu zaczepienia. W tym kontekście chciałbym poprosić Komisję o wyraźną informację, które sprawy z jej perspektywy pozostają nam do rozwiązania na kolejne lata.
Panie przewodniczący! Chciałbym podnieść jeszcze jedną końcową kwestię. Państwa członkowskie podjęły się - i tu cytuję - odnosząc się do poświadczenia wiarygodności, o którym mowa w ust. 44 porozumienia międzyinstytucjonalnego: "przedkładania rocznego podsumowania dostępnych audytów i deklaracji”.
"przedkładania rocznego podsumowania dostępnych audytów i deklaracji”.
Mówię to bardzo poważnie: te państwa członkowskie, które nie mogą zagwarantować, że sprawozdanie roczne zostanie doręczone we właściwym czasie, mogą oczekiwać, że zakwestionujemy ten fakt na podłożu budżetowym oraz na innych. W pozostałych punktach w pełni popieram to, co powiedzieli nasi dwaj sprawozdawcy.
Dalia Grybauskaitė
komisarz. - (LT) Chciałabym powitać wszystkich w nowym sezonie, który wydaje się być równie interesujący i intensywny, jak zawsze. Bardzo cieszy fakt, że już lipcu zapoczątkowaliśmy bardzo skuteczną i pełną dobrych intencji komunikację. Na Litwie mówi się, że dobry początek to połowa pracy. Dlatego też mam nadzieję, że atmosfera, w jakiej rozpoczęliśmy prace oraz wyniki, jakie już osiągnęliśmy dzięki wynegocjowaniu i przyjęciu trzech ważnych oświadczeń stanowią bardzo dobry początek realizacji tego zadania. Dziś omawialiśmy pierwszą wersję budżetu Rady, chociaż bardzo często słyszę od Parlamentu, że my - Komisja - otrzymujemy tak wiele zadań. Akceptuję to i zgadzam się: jesteśmy gotowi odpowiedzieć i dostarczyć wszelkich niezbędnych informacji.
Jeśli chodzi o pierwszy projekt budżetu autorstwa Rady, chciałabym wspomnieć, że Komisja, przedstawiając swoją wersję mówiła o tym, że państwa członkowskie użyły w swoich prognozach naszych analiz. Dlatego też wierzymy, że nasz projekt był w pełni wiarygodny z gospodarczego i politycznego punktu widzenia. Dlatego też Komisja nie może całkowicie zgodzić się z wieloma aspektami pierwszego negocjowanego budżetu Rady. Zgadzamy się oczywiście z opinią, którą wyrazili już posłowie, że największe cięcia horyzontalne...Chciałabym powtórzyć, że metoda cięć horyzontalnych została ponownie zastosowana w stosunku do wszystkich kategorii. Oczywiście Komisja jest zdania, że takie podejście i metodologia jest błędna, zwłaszcza w stosunku do kategorii 1a i 1b. w których jest mowa o innowacji i badaniach, tym bardziej, że mamy dodatkowy problem z Europejskim Instytutem Technologii i programem Galileo, który musi zostać rozwiązany jako dodatkowe, równoległe zagadnienie w ramach europejskich rocznych procedur budżetowych. Oznacza to oczywiście, że należy powrócić do dyskusji na temat ilości i wielkości i nie rozważać obniżek arytmetycznych. To samo dotyczy rolnictwa oraz kategorii spraw zagranicznych, w których, moim zdaniem, zastosowana przez Radę metoda w postaci lokowania środków w rezerwie jest raczej konserwatywna. Na pewno będziemy musieli do tego powrócić. W ciągu najbliższych 2 tygodni Komisja przedstawi Parlamentowi i Radzie projekt dotyczący dostosowania budżetu w odniesieniu do Kosowa i Palestyny.
Oczywiście, jak zawsze, martwimy się o podejście Rady do wydatków administracyjnych i zgadzam się, że ten budżet posiada pewne zabarwienie fińskie, szczególnie w Parlamencie Europejskim. Mówię o tym w rozumieniu pozytywnym, ponieważ dostrzegam potrzebę dyscypliny, ścisłej odpowiedzialności i przejrzystości przedstawicieli państw. Zgadzamy się z tym i zawsze będziemy na to odpowiadać. Projekt Rady obejmuje horyzontalne cięcia warunków, w ramach których sama Rada nie będzie w stanie wypełnić swojego zobowiązania do zatrudnienia dodatkowych ludzi; z całą pewnością, ponad 800 członków personelu mających realizować dodatkowe zadania z zakresu rozwoju z całą pewnością będzie dla Komisji nie do przyjęcia. Naprawdę oczekujemy, że Parlament będzie zajmować takie samo stanowisko w tej sprawie, ponieważ mamy nadzieję, że ponowne dostosowanie odbędzie się we współpracy z Parlamentem. Krótko mówiąc, cieszy mnie to, że początek jest tak udany. Wciąż reagujemy krytycznie na pierwszy projekt Rady i oceniamy go krytycznie. Jesteśmy gotowi, aby wkrótce omówić problemy Kosowa i Palestyny oraz przedyskutować i podjąć decyzje w sprawie programu Galileo i Europejskiego Instytutu Technologii około 19. Spróbujemy osiągnąć w tych ważnych kwestiach wzajemne zrozumienie. Dlatego też mam nadzieję, że procedura będzie skuteczna i że moim kolegom Litwinom udało się przetłumaczyć moje pierwsze wystąpienie po litewsku dobrze i dokładnie.
Przewodniczący
(DE) Debata została zamknięta.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Silvia-Adriana Ţicău  
na piśmie. - (RO) Strategia lizbońska wymaga, by 3% PKB państw członkowskich było inwestowanych w badania naukowe. Dwie trzecie tej kwoty mają pochodzić z sektora prywatnego.
Jedynie bardzo niewielki odsetek europejskich regionów osiągnął ten cel. W 2004 r. 42% europejskich firm prowadziło badania nad swoimi działaniami, a państwa członkowskie zainwestowały w badania tylko 1,84% swojego PKB. W 2006 r. 35% aktywnej populacji Europy pracowało w dziedzinach związanych z nauką i technologią.
Edukacja ma zasadnicze znaczenie dla przyszłości Europy. Powinna być dostępna dla każdego, zarówno biednego, jak i bogatego, mieszkającego na wsi i w mieście. Równość europejskiej edukacji powinna być mierzona w zależności od procentu osób kończących szkoły i procentu osób przyjmowanych na kolejny poziom edukacji. Potrzebujemy nowej socjalnej Europy, w której obywatele powinni mieć pierwszeństwo.
Mając na uwadze fakt, że zarówno Unia Europejska, jak i jej państwa członkowskie zaaprobują swoje budżety na 2008 r. jesienią, nalegam, aby inwestycje w edukację i badania miały w Unii Europejskiej pierwszeństwo.
