Jaarverslag over de mensenrechten in de wereld in 2008 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Raimon Obiols i Germà, namens de Commissie buitenlandse zaken, over het jaarverslag over de mensenrechten in de wereld in 2008 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie.
Raimon Obiols i Germà
rapporteur. - (ES) Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag snel enkele opmerkingen maken over dit jaarverslag over de mensenrechten in de wereld en de rol van de Europese Unie op dit terrein. Om te beginnen wil ik erop wijzen dat het verslag feitelijk uit twee onderdelen bestaat. Allereerst wordt een beschrijving en een (helaas negatieve) beoordeling gegeven van de mensenrechten in veel landen en regio's in de wereld, waarbij vaak sprake is van menselijke tragedies. Verder wordt een beoordeling gegeven op basis van de standpunten die het Parlement in het verleden ten aanzien van de verschillende problemen heeft ingenomen. Bij de beoordeling heb ik geprobeerd me te positioneren in de mainstream van de standpunten en handelingen van de Europese instellingen, waarbij ik niet zozeer de verschillen maar de overeenstemmingen heb benadrukt. Ik geloof namelijk dat we in dit trage en moeilijke werk voor het verbeteren van de mensenrechtensituatie in de wereld, aan kracht en effectiviteit winnen wanneer we streven naar gezamenlijke standpunten.
Iets waar ik bijzondere nadruk op heb gelegd, is het vaststellen van specifieke prioriteiten, met andere woorden het samenvatten van wat wereldwijd de leidende beginselen voor het optreden van de Europese Unie op het terrein van de mensenrechten kunnen zijn.
Ik zou met betrekking tot dit onderwerp op negen punten willen wijzen die duidelijk een bijzondere positie innemen in de bijdragen van mijn medeafgevaardigden en in het algemene kader van het verslag. Het verslag beschouwt de definitieve afschaffing van de doodstraf in de wereld als zeer spoedeisend, ook al klinkt dat in de historische context misschien wat grootsprakerig. Net zoals voorgaande generaties hun doel van de universele afschaffing van slavernij konden verwezenlijken, zouden de huidige generaties erin moeten slagen om het historische doel van de universele afschaffing van de doodstraf te realiseren. De Europese Unie moet daarbij een toonaangevende rol, een sleutelrol vervullen.
Op de tweede plaats is bijzondere nadruk gelegd op wat in het verslag de "vervrouwelijking van de strijd voor de mensenrechten” wordt genoemd. Er wordt op gewezen dat vrouwen het vaakst het slachtoffer van mensenrechtenschendingen zijn en dat de Unie bijzondere aandacht en prioriteit aan dit feit moet geven. Tot deze prioriteit wordt ook het vraagstuk van de mensenrechten van kinderen gerekend, waarover in het verslag een aantal interessante opmerkingen worden gemaakt.
Op de derde plaats wordt opgeroepen tot synergie tussen de communautaire instellingen. Het is niet goed dat de rollen zo sterk verdeeld zijn: terwijl de Raad en mogelijk ook de Commissie realpolitik bedrijven, wordt in het Parlement beginselpolitiek gevoerd. De instellingen moeten hun standpunten sterker tot elkaar brengen, zodat de Unie effectiever kan optreden.
Op de vierde plaats wordt gesproken over de noodzaak de dialoog met derde landen over mensenrechtenkwesties te verbreden en verdiepen, wat een zeer positieve ontwikkeling is.
Tot slot wordt in het verslag gesproken over de noodzaak van allianties binnen internationale instellingen, om te voorkomen dat situaties ontstaan zoals in de VN-Mensenrechtenraad, waarin de Europese Unie soms in zekere zin een minderheid vormt.
Jan Kohout
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil uiting geven aan de waardering van de Raad voor het werk van de rapporteur, de heer Obiols i Germà, en van de Subcommissie mensenrechten van het Parlement. Mijnheer Obiols i Germà, u bent gedurende deze zittingsperiode een onvermoeibare en waardevolle partner geweest in ons gezamenlijke werk ten behoeve van de mensenrechten.
Uw verslag biedt ons de mogelijkheid om het algemene beleid van de Europese Unie op het gebied van de mensenrechten onder de loep te nemen. We zijn ons zeer wel bewust van de continue uitdagingen waarmee we op dit gebied geconfronteerd zijn. Dankzij de versterking van de betrekkingen tussen EU-instellingen kunnen wij deze uitdagingen samen aangaan. Het verslag is een waardevol hulpmiddel om terug te kijken op wat er is bereikt.
Het verslag van het Europees Parlement onderstreept de relevantie van het jaarverslag over de mensenrechten van de Europese Unie. Onze poging om het verslag interessanter, leesbaarder en nuttiger te maken is gedeeltelijk geslaagd, maar er is nog duidelijk ruimte voor verbetering. We zullen hier aan blijven werken. Uw verslag zal ons zeker helpen bij onze overpeinzingen over de manier waarop we de coherentie van het mensenrechtenbeleid van de EU in het algemeen kunnen verbeteren. Er worden al besprekingen over deze kwestie gevoerd en ik zou u willen verzekeren dat, ongeacht de uitkomst van deze besprekingen, we ons uiterste best zullen doen om ons werk aan de mensenrechtenkwesties zichtbaarder te maken. Dit kan bijvoorbeeld door het internet effectiever te gebruiken of door het jaarverslag sterker in de publiciteit te brengen.
U hebt ook onderstreept dat er meer aandacht moet worden besteed aan de rol van de VN op dit gebied. We hebben onze gecoördineerde inspanningen in internationale fora voortgezet, met name in de Raad voor de mensenrechten van de VN, zoals ook werd aanbevolen in het verslag-Andrikienė, en in de Derde Commissie van de Algemene Vergadering van de VN. We proberen onze voorlichtingsinspanningen te verbeteren in een steeds moeilijker omgeving. Dit is niet gemakkelijk, maar ik wil u wijzen op een aantal successen.
We hebben hard gewerkt om de Raad voor de mensenrechten van de VN meer geloofwaardigheid te geven. Het jaar 2009 kan worden beschouwd als een belangrijk testjaar voor de werking van de Raad voor de mensenrechten. De EU heeft tijdens de tiende zitting van de Raad voor de mensenrechten een belangrijke rol gespeeld en ervoor gezorgd dat een aantal belangrijke initiatieven kon worden genomen, zoals bijvoorbeeld de verlenging van de mandaten voor Birma/Myanmar en de DVK, en de EU-GRULAC-resolutie over de rechten van het kind. Helaas hebben we het mandaat van een onafhankelijke deskundige voor de DRC niet kunnen verlengen.
Op de Algemene Vergadering is de rol van de Derde Commissie bij het beschermen en bevorderen van de mensenrechten bevestigd, en de EU heeft een actieve rol gespeeld in de 63ste zitting van de Algemene Vergadering van de VN. Dit heeft tot positieve resultaten en met name tot een vervolgresolutie over de doodstraf geleid. Een aanzienlijk deel van uw verslag is aan deze kwestie gewijd. We hebben deze kwestie voortdurend aan de orde gebracht, ook op het hoogste niveau, bij partners die onze standpunten delen, om de wereldwijde trend naar afschaffing te steunen. Deze inspanningen zullen worden voortgezet.
Ik wil nu iets zeggen over de EU-richtsnoeren. Nu de EU-richtsnoeren inzake mensenrechten zijn herzien en nieuwe richtsnoeren inzake geweld tegen vrouwen zijn aangenomen, richten we ons op een effectieve tenuitvoerlegging ervan. Als onderdeel hiervan heeft het voorzitterschap enkele voorstellen gedaan. Zo heeft het ervoor gezorgd dat er nota's met richtsnoeren worden verzonden naar de missiehoofden en de leiders van de commissiedelegaties. We zijn ook voornemens deze kwestie te bespreken in de dialoog en het overleg met derde landen.
Het verslag vestigt de aandacht op de kwestie van de vrouwenrechten, en ik weet dat de heer Obiols i Germà hier bijzondere aandacht aan besteedt. Dit is een van onze belangrijkste prioriteiten. We werken aan de tenuitvoerlegging van VN-resolutie 1325, die we als richtsnoer voor EVDB-operaties gebruiken en die ons in staat heeft gesteld om een kader voor gendermainstreaming te ontwikkelen.
Voor wat betreft mensenrechtenactivisten zal de EU blijven samenwerken met maatschappelijke organisaties. Het werk op officieel niveau binnen de Raad met betrekking tot de mogelijkheid om visumverstrekking aan mensenrechtenactivisten uit te breiden, wordt voortgezet. In de dialogen met derde landen blijft vrijheid van meningsuiting en het bespreken van individuele gevallen centraal op de agenda staan.
Voor wat betreft de dialoog en het overleg met derde landen spant de EU zich tot het uiterste in om er voor te zorgen dat deze instrumenten nog effectiever kunnen worden ingezet bij de tenuitvoerlegging van ons mensenrechtenbeleid. We zijn met name overeengekomen om lokale dialogen te houden met vijf Latijns-Amerikaanse landen: Brazilië, Colombia, Argentinië, Chili en Mexico, en zullen in gesprek blijven met de resterende landen in Midden-Azië.
Ik wil iets zeggen over de 27ste mensenrechtendialoog tussen de EU en China, die op 14 mei in Praag wordt gehouden. Het is van belang om er voor te zorgen dat onze dialogen zo productief mogelijk zijn en dat ze inhoudelijke resultaten opleveren. De mensenrechtendialoog tussen de EU en China is de oudste dialoog. Deze moet in staat zijn zich aan te passen en de vooruitgang te weerspiegelen die er is bereikt voor de manier waarop we de mensenrechtenkwesties bespreken. Onze beide instellingen volgen de ontwikkelingen in China op de voet. Door de diverse evenementen die dit jaar zijn gepland, kunnen we een direct communicatiekanaal met onze Chinese collega's openhouden. Deze dialoog is waardevol. We kijken uit naar steeds tastbaardere resultaten van deze besprekingen.
Tot slot zou ik willen onderstrepen dat het bevorderen en het respecteren van de mensenrechten in de hele wereld een van de belangrijkste prioriteiten van ons externe beleid is. Met démarches en verklaringen en door middel van diverse dialogen en crisisbeheersoperaties werkt de EU aan een beter respect voor de mensenrechten in de hele wereld. Om resultaten te bereiken, moeten we echter een coherente benadering vaststellen. Dit Parlement was altijd haantje de voorste als werd aangedrongen op meer coherentie op alle niveaus, en we zijn hier heel blij mee.
Ik ben in het algemeen zeer dankbaar voor het werk van dit Parlement en zijn steun voor de mensenrechten. De waarde van de Sacharov-prijs als instrument voor het bevorderen van onze gedeelde waarden wordt overal erkend. We zullen verdergaan met de beoordeling van de mate waarin de instrumenten van mensenrechtenclausules, - sancties en -dialogen, die allemaal uitvoerig zijn bestudeerd door dit Parlement, een effectieve rol spelen binnen ons alomvattend extern beleid en gelijktijdig naleving van de hoogste normen bij de eerbiediging van de mensenrechten verzekeren.
Jacques Barrot
vice-voorzitter van de Commissie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik neem met veel plezier deel aan dit debat tijdens het debat in plenaire vergadering over uw verslag, mijnheer Obiols i Germà. Ik vervang mijn collega mevrouw Ferrero-Waldner, die in Praag de top van de Europese Unie en Canada bijwoont.
Om te beginnen bedank ik de heer Obiols i Germà voor zijn kwaliteitswerk. Dank u voor de positieve toon van uw verslag, waarmee wordt aangetoond welke inspanningen de Commissie en de Raad zich door de jaren heen hebben getroost om de aanbevelingen van het Parlement op te volgen.
In het kader van de mensenrechtendialogen of in dat van de politieke dialogen binnen internationale organisaties hebben de instellingen ernaar gestreefd vorderingen te maken en de Europese Unie het imago te geven van een fervente en geloofwaardige ambassadrice voor de bescherming en bevordering van mensenrechten, fundamentele vrijheden, democratie en rechtsstaat.
Vorig jaar, 2008, stond in het teken van de festiviteiten rond de zestigste verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, die alle Europese instellingen samen hebben gevierd. Het was ook het jaar waarin de Commissie twee prioriteiten heeft kunnen stellen, namelijk vrouwen en kinderen, en waarin een interinstitutionele aanpak werd aangemoedigd.
Wij hebben getracht verschillende algemene aanbevelingen op te volgen, die in eerdere verslagen voorkwamen en prima zijn geherformuleerd in het onderhavige verslag. We hebben afgesproken ons optreden te richten op bepaalde landen voor wat betreft de toepassing van de richtsnoeren inzake de rechten van het kind en we hebben de ambassades van de EU-lidstaten en de EG-delegaties gemobiliseerd om toezicht te houden op dit optreden. Zo hebben wij de leiding genomen in de strijd tegen een van de ergste vormen van schending van de rechten van de mens en het kind, te weten het ronselen van kindsoldaten en het aan kinderen in gewapende conflicten aangedane leed.
Een paar voorbeelden hiervan. De Unie heeft op 10 december 2007 nieuwe richtsnoeren inzake de rechten van het kind aangenomen. In de eerste uitvoeringsfase zal zij haar aandacht richten op geweld tegen kinderen. Wij lanceren een proefprogramma voor tien landen op verschillende continenten. Deze landen zijn uitgekozen omdat hun regeringen zich er al toe hebben verbonden geweld tegen kinderen te bestrijden en omdat zij bovendien extra internationale steun nodig hebben om dit te kunnen blijven doen. In juni 2008 heeft de Raad van de Europese Unie de richtsnoeren inzake kinderen en gewapende conflicten herzien om zo de korte-, middellange- en langetermijneffecten van gewapende conflicten op kinderen effectiever en globaler te kunnen aanpakken.
De Commissiemededeling ruimt een speciale plaats in voor kinderen binnen het extern optreden van de Europese Unie en beveelt aan een consequente aanpak te volgen om de rechten van het kind te bevorderen en de situatie van kinderen wereldwijd te verbeteren. Aan deze mededeling is een uitgebreide raadpleging voorafgegaan en daarin wordt speciale aandacht besteed aan niet-gouvernementele organisaties. Op basis van deze mededeling en het bijbehorende actieplan heeft de Raad van de Europese Unie in mei 2008 conclusies aangenomen ter versterking van het externe beleid van de Unie op het gebied van de rechten van het kind.
In 2009 gaan wij voort op de ingeslagen weg met de volgende initiatieven. De Commissie zal in juni te Brussel het Europees Forum voor de rechten van het kind organiseren, dat zich zal focussen op kinderarbeid. Wij proberen alle belanghebbenden bijeen te brengen. Persoonlijk hecht ik veel belang aan dit forum. Het toekomstige Zweedse voorzitterschap en de Commissie zullen in juli in Stockholm een NGO-forum organiseren, dat zich specifiek zal richten op geweld tegen kinderen. In het najaar zullen wij, tot slot, een verslag uitbrengen over de door de Unie in het kader van de bestrijding van kinderarbeid genomen maatregelen, met name die met betrekking tot kinderhandel. 2009 is dus een jaar waarin het engagement van de Europese Unie ten aanzien van kinderen verder gestalte zou moeten krijgen.
Nu iets over de rechten van de vrouw. De Europese Unie heeft in de afgelopen maanden haar externe beleid op het gebied van de rechten van de vrouw versterkt. In de nieuwe richtsnoeren inzake geweld tegen vrouwen en de bestrijding van alle vormen van discriminatie van vrouwen wordt een aantal maatregelen aanbevolen. Deze maatregelen zullen profiteren van de inzet en steun van de missies van de Unie en de delegaties van de Commissie.
Ik wijs op de recente goedkeuring door de EU-ministers van Buitenlandse Zaken van de alomvattende aanpak van de Unie met betrekking tot de uitvoering van Resolutie 1325 en 1820 van de VN-Veiligheidsraad. We mogen evenmin vergeten dat de secretaris-generaal van de Verenigde Naties positief heeft gereageerd op de gezamenlijke oproep uit 2008 van mevrouw Ferrero-Waldner en veertig vrouwen die op internationaal vlak een prominente positie bekleden.
In deze oproep werd de VN verzocht een ministeriële conferentie te organiseren over de herziening van Resolutie 1325. Deze conferentie is nu gepland voor 2010. Wij zullen natuurlijk samen met het toekomstige Zweedse voorzitterschap werken aan de voorbereiding van de standpunten die wij zullen innemen bij de herziening van deze resolutie.
Tot zover, mijnheer de Voorzitter - er valt waarschijnlijk nog meer te zeggen, maar ik benadruk nogmaals dat de versterking van het Europees beleid op het gebied van democratie en mensenrechten natuurlijk een grote mate van synergie tussen de instellingen vereist. De Commissie is bereid hiernaar te handelen. Zij streeft naar nauwe samenwerking, zodat onze drie instellingen elkaar daadwerkelijk kunnen steunen. Het Europees Parlement kan in dit opzicht een essentiële rol spelen aangezien het - per definitie en door roeping - bij uitstek geschikt is om het woord te voeren namens zij die lijden en onderdrukt worden.
Dit is wat ik u wilde zeggen na de toespraak van het voorzitterschap en ik zal nu aandachtig luisteren naar de toespraken van de afgevaardigden.
Laima Liucija Andrikienė
namens de PPE-DE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil onze collega, Raimon Obiols, bedanken voor zijn verslag en resolutie. De ontwerpresolutie waarover we in de Commissie buitenlandse zaken hebben gestemd, was evenwichtig. Er zijn compromissen bereikt. In het verslag wordt een lange lijst van belangrijke kwesties over mensenrechten behandeld en ik hoop dat het verslag morgen met een grote meerderheid wordt aangenomen.
Dit gezegd hebbende zou ik enkele kwesties willen benadrukken en wijzen op een zeer controversieel amendement dat is ingediend voor de plenaire vergadering. Ik heb het dan over het amendement dat is ingediend door onze collega's van de ALDE-Fractie. We zijn het er allemaal over eens dat de Europese Unie is gebaseerd op waarden, inclusief christelijke waarden. Hoe kan iemand zich dan voorstellen dat dit Parlement zijn zittingsperiode afsluit met een veroordeling van paus Benedictus XVI wegens zijn verklaringen? Ik ben van mening dat de formulering die door de ondertekenaars van het amendement is gebruikt, absoluut onaanvaardbaar is en moet worden afgewezen.
Wat betreft mensenrechtenactivisten stel ik voor dat wij, het Europees Parlement, in de resolutie onze eis herhalen dat alle winnaars van de Sacharov-prijs en in het bijzonder Aung San Suu Kyi, Oswalda Payá Sardiñas, de Cubaanse Damas de Blanco en Hu Jia toegang krijgen tot de Europese instellingen. We betreuren het dat het geen van hen werd toegestaan om de viering van de twintigste verjaardag van de Sacharov-prijs bij te wonen.
Mijn laatste maar niet minst belangrijke punt betreft de strijd tegen terrorisme en mensenrechten. Ik stel voor dat het Europees Parlement de Europese Unie en haar lidstaten vraagt om terrorisme te bestrijden met volledige inachtneming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, aangezien dit een van de belangrijkste prioriteiten van de Europese Unie en een belangrijk element van haar extern optreden is. Het noemen van specifieke namen in onze resolutie zou averechts werken.
Richard Howitt
namens de PSE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, mag ik mijn vriend en collega Raimon Obiols i Germà feliciteren met dit verslag. Als een van degenen die eerder in dit mandaat rapporteur van het Parlement was voor het jaarverslag over de mensenrechten en ook als de sociaal-democratische ondervoorzitter in de Subcommissie mensenrechten wil ik in dit debat aan het eind van de vijf jaar van dit Europees Parlement, dit Parlement prijzen met datgene wat we hebben bereikt.
Ik vind dat we goed hebben samengewerkt met de delegaties van het Parlement zodat de leden van dit Europees Parlement moeilijke vragen hebben kunnen stellen aan regeringen in onze vertegenwoordigingen wereldwijd, een proces waaraan ik zelf met trots heb deelgenomen: van Colombia tot Turkije, en van Georgië tot Kroatië. Ik ben bijzonder trots op het werk van de commissie en de leden van het Europees Parlement met betrekking tot het opbouwen van de democratie en het toezicht houden op verkiezingen. Ik kan wel zeggen dat mijn eigen ervaringen in Afghanistan, de Democratische Republiek Congo, de Palestijnse Gebieden en Angola gedurende de afgelopen vijf jaar enkele van de meest speciale ervaringen voor mij zijn geweest.
Ik ben bijzonder trots op het feit dat we dit Parlement hebben ingeschakeld en vertegenwoordigd - uitstekend, vind ik - met betrekking tot de Raad voor de rechten van de mens in Genève. Ik denk dat we daar echt invloed hebben uitgeoefend. We hebben geprobeerd om Europa weg te leiden van een mentaliteit van blokkering naar openstelling voor andere gebieden van de wereld, en uiteraard hebben we nauw samengewerkt met de speciale vertegenwoordigers en rapporteurs, inclusief het recente bezoek van de speciale vertegenwoordiger van de VN op het gebied van handel en mensenrechten, een kwestie die mij na aan het hart ligt en waarvoor ik medegastheer mocht zijn.
Ik ben zeer verheugd dat we campagne hebben gevoerd en voorop hebben gelopen in de campagne om de Europese Gemeenschappen voor het eerst een mensenrechteninstrument te laten ondertekenen, het VN-verdrag inzake de rechten van mensen met een handicap. Ik ben zeer verheugd, commissaris, dat dit Parlement, ondanks het oorspronkelijke verzet binnen de Commissie, er op heeft gestaan dat we een afzonderlijk initiatief voor democratie en mensenrechten zouden handhaven, zodat onze financiering voor mensenrechten zichtbaar is en op de voorgrond treedt en zelfs wordt voortgezet in landen met regimes die mensenrechten willen tegenhouden.
Wij in dit Parlement worden vaak geprezen voor ons werk voor mensenrechten maar ik prijs de moed en dapperheid van de mensenrechtenactivisten die we dagelijks ontmoeten en spreken, die hun leven op het spel zetten voor waarden en normen die universeel zijn in de wereld en ons allen dierbaar zijn.
Jules Maaten
namens de ALDE-Fractie. - Voorzitter, het is altijd moeilijk om een aantal punten uit zo'n resolutie te lichten. Het wordt toch al gauw een kerstboomachtige resolutie. Maar de rapporteur heeft voortreffelijk werk verricht en de punten die hij zojuist aanhaalde, zoals de doodstraf, moeten natuurlijk inderdaad een absolute prioriteit blijven in alles wat wij doen op het gebied van mensenrechten. Zeer juist dat hij dat aanhaalt.
Ook de vervrouwelijking van het debat over de mensenrechten vind ik een belangrijk onderwerp dat al veel te lang onderbelicht is gebleven, zeker als het gaat om human rights defenders. Mijn fractie gaat niet zo ver dat we ook seksistisch taalgebruik op dat punt willen aanpakken. Ik denk niet dat je dit soort problemen oplost met een soort newspeak en politieke correctheid, maar het is zeer terecht dat het probleem op de agenda is geplaatst.
Hetzelfde geldt voor kinderen. De resolutie zegt een aantal zeer goede dingen daarover en ik verwijs met name naar de tekst over kindersekstoerisme. Met een aantal andere Europarlementariërs zijn we een actie begonnen - nu op internet ondertekend door meer dan 37.000 mensen. Nog steeds gaan iedere week honderden Europese mannen op het vliegtuig naar Zuidoost-Azië, naar Latijns-Amerika, naar Afrika, om daar kinderen, soms kleine kinderen, te misbruiken en het is echt de hoogste tijd dat vanuit Europa op dat vlak actie wordt ondernomen.
Ik ben blij dat de commissaris hier nu zit, want het is juist commissaris Barrot geweest die op dat punt zijn nek heeft uitgestoken en met een aantal zeer goede voorstellen is gekomen; ik vind dat een belangrijk signaal.
Mensenrechten blijven toch een beetje het stiefkindje van het Europees buitenlands beleid. Als je naar het buitenlands beleid kijkt, staan toch steeds weer handelsbevordering en dergelijke op de voorgrond. Ik vind dat we mensenrechten toch een steeds duidelijker prioriteit moeten geven. Ik zou met name de Commissie willen oproepen om het punt van internetcensuur meer aandacht te geven. Er is een initiatief geweest van parlementariërs uit de vier grote fracties hier voor een Global Online Freedom Act, gebaseerd op de voorstellen in het Amerikaanse Congres.
Ik heb begrepen dat een aantal commissarissen, zoals mevrouw Reding en mevrouw Ferrero-Waldner, daar ook belangstelling voor hebben getoond. Ik hoop op dat punt werkelijk dat we concrete voorstellen gaan krijgen, want boter bij de vis leveren is belangrijk, als we ook onze Europese identiteit voor mensenrechten en democratie willen uitdragen.
Konrad Szymański
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, wij bespreken vandaag alweer een verslag over de mensenrechten dat op maat van een bepaalde ideologie is geschreven. De huidige linkse ideologie is volledig blind voor de problemen in verband met de eerbiediging van de godsdienstvrijheid in verschillende delen van de wereld. Christenen worden vervolgd in China, India, Iran, Vietnam, Rusland en de laatste tijd ook in Pakistan. Ondanks de duidelijke bepalingen van artikel 18 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens en van artikel 9 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens lijkt de linkervleugel van het Europees Parlement geen belangstelling te hebben voor godsdienstvrijheid. In plaats daarvan heeft de linkse ideologie een ziekelijke obsessie voor het beginsel van non-discriminatie van seksuele minderheden dat veel minder sterk verankerd is in het internationaal recht.
Het voorstel van de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa Fractie om de Heilige Vader Benedictus XVI aan te vallen wegens zijn uitspraken in Afrika is zeer merkwaardig. De liberalen lijken het beginsel van scheiding tussen kerk en staat vergeten te zijn, hoewel ze ons daar in het verleden zo vaak op hebben gewezen. Nu wordt duidelijk dat de liberalen willen dat religieuze instellingen ondergeschikt worden gemaakt aan staat en overheid. Deze eis richt zich tegen de vrijheid van de kerk en de vrijheid van meningsuiting. Als dit voorstel wordt aangenomen, zullen wij tegen het verslag stemmen.
Hélène Flautre
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, het door de heer Obiols i Germà opgestelde jaarverslag is uitstekend. Het doel ervan - net zoals dat van alle in deze zittingsperiode door de Subcommissie mensenrechten uitgevoerde activiteiten - is in het extern optreden van Europa de daad bij het woord te voegen en de eventuele inconsistenties en zwakke punten in ons beleid aan te pakken, te beginnen met de lidstaten, die te vaak nalaten te handelen naar het internationale recht. Ik noem alleen maar de behandeling van migranten, de medewerking aan de geheime vluchten van de CIA of het niet ratificeren van internationale verdragen.
De eisen van de Raad zijn eveneens inconsequent. Hoe valt het te verklaren dat de Raad nog steeds niet het groene licht heeft gegeven voor de uitvoering van artikel 2 van de associatieovereenkomst met Israël na de huidige, aanhoudende schendingen? Er zitten schotten tussen onze beleidslijnen en daarom ontberen ze vaak een globale visie, zijn ze niet geïntegreerd en worden onze instrumenten niet optimaal gebruikt en aaneengeschakeld. Stelt u zich eens voor: de Raad heeft een communiqué uitgevaardigd om zijn genoegen uit te spreken over het subcomité mensenrechten met Tunesië, ofschoon we nog steeds geen steun kunnen verlenen aan mensenrechtenactivisten in dit land vanwege de obstakels die hiertegen worden opgeworpen.
In onze opeenvolgende initiatiefverslagen hebben wij specifieke aanbevelingen gedaan, zoals de opzet van mensenrechtenstrategieën per land en de directere participatie van Parlementsleden in het beleid, en zijn wij erin geslaagd de grenzen te verleggen. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan de richtsnoeren inzake marteling.
Mensenrechtenactivisten zijn tegenwoordig beter beschermd en ik verheug mij erover dat de Raad en de Commissie zich nu buigen over mensenrechtenclausules. Ik herinner er overigens aan dat wij een herformulering van deze clausule wensen. Wij vinden dat er een mechanisme moet komen voor de regeling van de opening van een dialoog en dit mechanisme systematisch moet worden opgenomen in alle EU-overeenkomsten.
We zijn al vijf jaar paraat om met de Raad en de Commissie te gaan werken aan de verbetering van het beleid van de Unie. Dit proces is nu - in elk geval voor vandaag - in gang gezet en ik wil de Raad en de Commissie hartelijk bedanken, aangezien hun ontvankelijkheid, en die van al mijn collega's, van essentieel belang is geweest voor dit succes en de grotere geloofwaardigheid die we vandaag op dit gebied hebben.
Erik Meijer
namens de GUE/NGL-Fractie. - Voorzitter, in de wereld buiten Europa zien we nog steeds dat de overheid mensen ter dood laat brengen vanwege daden die bij ons niet strafbaar zijn of hoogstens kunnen leiden tot een lichte straf. Nog steeds proberen regimes aan de macht te blijven door middel van geweld, nog steeds worden mensen ongelijkwaardig behandeld en nog steeds leven mensen in ellendige en vernederende omstandigheden onder de armoedegrens.
Nog steeds zijn er volkeren zonder eigen staat, die het gevoel hebben dat de regering van de staat waarbij ze zijn ingedeeld, het liefst zou zien dat ze het land verlaten om plaats te maken voor mensen die behoren tot de meerderheidsgroep. Regeringen zijn niet geïnteresseerd in een deel van hun bevolking en willen hun problemen niet oplossen.
In Europa zijn we het erover eens dat dit alles onaanvaardbaar is. Toch wordt er met twee maten gemeten. Landen die we te vriend willen houden, omdat ze groot zijn, economisch machtig zijn, een belangrijke handelspartner zijn, of als een bondgenoot worden beschouwd, kunnen zich meer veroorloven dan kleine machteloze landen. Daaraan moet een eind komen, anders verliezen onze goede inventarisaties van onrecht hun waarde.
Bastiaan Belder
namens de IND/DEM-Fractie. - Voorzitter, als rapporteur voor de betrekkingen tussen de Europese Unie en China, schenkt het mij voldoening dat het voorliggende verslag zowel in paragraaf 87 als in paragraaf 80, ruim aandacht besteedt aan de ernstige mensenrechtensituatie in China. Eén grove schending van de mensenrechten in de Volksrepubliek wordt evenwel niet genoemd: het politieke misbruik van de psychiatrie jegens dissidenten.
Deze pervertering van de gezondheidszorg staat bekend onder de naam "ankang", hetgeen navrant genoeg gezondheid door rust betekent. Ja, als je mensen platspuit, krijg je rust. Van officiële Chinese zijde is de paragraaf over het ankang-systeem in mijn verslag altijd hartgrondig ontkend. Commissie, graag zie ik uw informatie over het politieke gebruik van de psychiatrie door Peking tegemoet.
Ik vond het interessant dat het Tsjechische voorzitterschap van de Europese Unie zojuist meldde dat er volgende week een mensenrechtendialoog plaatsvindt. Ik verzoek het Tsjechische voorzitterschap de kwestie van de politieke psychiatrie in China te agenderen. Ik zou u daar zeer erkentelijk voor zijn, zeker gezien de Chinese ontkenningen.
Tot slot, Voorzitter, een jaar geleden ondervond ik aan den lijve in China wat leden van protestante huiskerken kunnen meemaken. Wanneer zij een buitenlander willen spreken, wacht hen een langdurig verblijf op een politiebureau of preventieve intimidatie. Gelukkig kwamen mijn drie Chinese gesprekspartners in spe redelijk snel vrij.
Adequate initiatieven van Commissie en Parlement zorgen daarvoor; collega Jarzembowski was erbij, en ik dank hem daar ook voor; dit is voor mij een steekhoudend bewijs dat de Europese Unie effectief kan zijn inzake de bescherming van mensenrechten. Dat geeft moed voor de toekomst.
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
(ES) Mevrouw de Voorzitter, het verslag van de heer Obiols over de mensenrechtensituatie in de wereld is een voorbeeld van het totaal en permanent engagement van het Parlement voor de mensenrechten in de wereld. Zoals ik al bij eerdere gelegenheden heb gezegd, mag dit engagement zich niet beperken tot één regio, één land of één werelddeel, maar moet het een universeel karakter hebben.
De stand van de zaken die in het verslag wordt geschetst over de mensenrechtensituatie in landen als Iran, China en Rusland, in Guantánamo, en in andere landen als Cuba - waar de 'Damas en Blanco' (dames in het wit) het fundamentele recht werd ontzegd om vrijelijk hun eigen land binnen te komen en te verlaten, omdat ze geen toestemming kregen hier naar toe te komen om de Sacharov-prijs in ontvangst te nemen -, Nicaragua of Venezuela - die onderwerp van een aparte resolutie zijn waarover morgen wordt gestemd - laat zien dat we nog ver weg van zijn van een universele eerbiediging van de mensenrechten.
Mevrouw de Voorzitter, ik wil graag nog iets zeggen over het amendement dat enkele van mijn collega's hebben ingediend en waarin het Parlement wordt gevraagd zijn veroordeling uit te spreken over het hoofd van een instelling die ondanks alle fouten die ze in meer dan tweeduizend jaar al dan niet heeft gemaakt, en waarvoor ze tal van keren vergiffenis heeft gevraagd, zich steeds heeft gekenmerkt door een onwrikbare verdediging van de menselijke waardigheid. Dat de paus als geestelijk leider van honderden miljoenen mensen en als hoofd van een soevereine staat niet zijn mening zou mogen geven over een gevoelig vraagstuk van deze tijd zonder daarvoor veroordeeld te worden, lijkt me eerlijk gezegd behoorlijk intolerant. Dit amendement is grotesk.
Ik heb bij andere gelegenheden met de auteurs van dit amendement samengewerkt, maar door juist nu dit amendement in te dienen, geven ze er blijk van bijzaken niet van hoofdzaken, het bijkomstige niet van het essentiële te kunnen onderscheiden. Wat in dit verband essentieel is, is het eerbiedigen van andermans mening, ook wanneer dat niet onze mening is, zonder die persoon te veroordelen. Dat betekent ook, mevrouw de Voorzitter, dat je de schaduw van een schilderij niet met het schilderij zelf moet verwarren.
Maria Eleni Koppa
(EL) Mevrouw de Voorzitter, het debat in het Europees Parlement over de mensenrechten in de wereld is een van de hoogtepunten in het politieke proces. De Unie kan echter enkel invloed uitoefenen op de bescherming van de mensenrechten in heel de wereld indien zijzelf, op intern vlak, voorbeeldig is.
De opneming van de clausule inzake de eerbiediging van de mensenrechten in alle onderhandelingen is een grote overwinning, ofschoon de resultaten daarvan op gezette tijden moeten worden geëvalueerd, zodat de beleidvormen en initiatieven eventueel kunnen worden aangepast.
In een algemene context blijft de afschaffing van de doodstraf en van foltering een van onze fundamentele prioriteiten, en de Unie moet op deze gebieden nog actiever worden. Tot slot mogen wij niet vergeten dat 2008 werd afgesloten met de tragische gebeurtenissen in de Gazastrook waar zich flagrante schendingen van de mensenrechten hebben voorgedaan en experimentele en verboden wapens werden ingezet door de Israëlische strijdmachten.
Als Europees Parlement hebben wij niet alleen de plicht te eisen dat volledig licht op deze zaak wordt geworpen maar moeten wij ook de onderzoeken ernaar op de voet volgen en druk uitoefenen, opdat degenen die zich schuldig hebben gemaakt aan schendingen van het internationaal humanitair recht ter verantwoording worden geroepen. De internationale gemeenschap mag niets door de vingers zien als het gaat om oorlogsmisdaden, ongeacht waar en door wie deze begaan zijn. Tot slot wil ik onze rapporteur bedanken voor zijn uitstekende werk.
Milan Horáček
(DE) Mevrouw de Voorzitter, collega's, ook ik maak van de gelegenheid gebruik om rapporteur Obiols i Germà te feliciteren met zijn uitstekende verslag.
Het is in veel landen overal ter wereld slecht gesteld met de eerbiediging van de mensenrechten. Dit geldt ook voor Europa, bijvoorbeeld als het gaat om Wit-Rusland. Daarom moet Europa veel sterker het voortouw nemen door het mensenrechtenbeleid op alle gebieden ten uitvoer te leggen en adequate criteria vast te stellen. Volgens ons zijn de mensenrechten ondeelbaar. Dit kan worden onderstreept door bijvoorbeeld tijdens de onderhandelingen over een nieuwe overeenkomst met Rusland een bindende mensenrechtenclausule op te nemen die van invloed is op alle punten waarover wordt onderhandeld.
Verder wil ik er nogmaals voor pleiten dat de Subcommissie mensenrechten een vaste commissie wordt.
Tunne Kelam
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de mensenrechtensituatie in de wereld ziet er slecht uit, en er worden meerdere grote landen - belangrijke partners van de EU - genoemd. Het is dan ook van belang dat de resolutie van het Parlement erop aandringt dat meer aandacht wordt besteed aan mensenrechten, met name politieke rechten, bij de onderhandelingen over en de tenuitvoerlegging van bilaterale handelsovereenkomsten, zelfs wanneer deze worden gesloten met belangrijke handelspartners.
De vraag is dus: wat kunnen we in praktisch opzicht doen om de situatie te verbeteren? Misschien moeten we beginnen met pogingen om Europa te "ont-Schröderen”. Echter, democratische landen kunnen hun deel van de verantwoordelijkheid voor de slechte situatie in grote delen van de wereld niet uit de weg gaan.
Laten we eens naar Rusland kijken. Met betrekking tot het mensenrechtenoverleg tussen de EU en Rusland is de conclusie van het Parlement vernietigend. De EU is er niet in geslaagd om het beleid in Rusland te veranderen, in het bijzonder niet voor wat de onafhankelijkheid van de rechtspraak, de behandeling van mensenrechtenactivisten en politieke gevangenen betreft. De zaak Khodorkovsky is slechts symbolisch. Eén maand in zijn tweede rechtszaak was voldoende om ons aan te tonen hoever de veranderingen in de laatste zes jaar zijn gevorderd. De strafrechtbanken zijn totaal ondergeschikt aan de staatsmacht.
Tot slot wil ik de boodschap van het Parlement aan de Raad benadrukken, waarin het Parlement vraagt om inhoudelijke antwoorden op met name de in het kader van de urgenties aangenomen resoluties van het Parlement. Het Europees Parlement is een optimale belichaming van het democratisch geweten van onze planeet. Het reageert snel en resoluut op menselijke tragedies in de hele wereld, maar om werkelijk iets te kunnen doen aan de mensenrechtensituatie hebben we de snelle en positieve reactie van de Raad nodig. Het is vaak ook een probleem van waarden versus economisch belang.
Georg Jarzembowski
(DE) Mevrouw de Voorzitter, de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten roept de regering en de Communistische Partij van China op, zich bij de komende dialoog over de mensenrechten constructief op te stellen. Dit zou de spanningen in de betrekkingen tussen de EU en China in belangrijke mate kunnen wegnemen. We hebben oprecht belang bij een verbetering van de bilaterale betrekkingen, maar de dialoog moet dan wel een oprecht karakter hebben. Daarom dienen we vast te houden aan onze legitieme eisen aan China. Wij vinden bijvoorbeeld dat de dissident Hu Jia onmiddellijk moet worden vrijgelaten. Verder dienen de gesprekken met de Dalai Lama als religieus leider van de Tibetanen te worden hervat. Ook dient de Chinese regio Tibet onverwijld toegankelijk te worden gemaakt voor journalisten en de mensenrechtendeskundigen van de VN.
Ik vind dat de Volksrepubliek China ons vóór de Olympische Spelen heeft laten zien dat zij bijvoorbeeld meer persvrijheid kan toestaan zonder daarmee de stabiliteit van het land in gevaar te brengen. Nu moet zij nieuwe hervormingen durven doorvoeren met betrekking tot heropvoedingskampen, de rechten van beschuldigden, de doodstraf, de vrijheid van religie en de vrijheid van vergadering. Ze moet echt werk maken van deze mensenrechten en het gesprek met ons aangaan.
Robert Evans
(EN) Mevrouw de Voorzitter, mijn felicitaties voor de rapporteur en andere collega's. Dit verslag moet echter meer zijn dan slechts woorden in een document; het moet een verslag voor actie zijn. Paragraaf 1 zegt: "is van oordeel dat de EU zich moet inzetten voor een coherent en consequent beleid waarin mensenrechten over de hele wereld worden gewaarborgd en bevorderd” en dat dit 'efficiënter' moet gebeuren. Ik wil mijn opmerkingen richten op de situatie in Sri Lanka en meerdere punten uit dit verslag zijn hier van toepassing.
Paragraaf 63 verwijst naar het werven van kindsoldaten, hetgeen ik betreur, en met mij ook vele collega's, dat weet ik zeker. Ik geloof dat het paragraaf 48 is die naar de doodstraf verwijst. Sinds het begin van het jaar zijn er ongeveer 5 000 burgers gedood door aanvallen van de regering van Sri Lanka op haar eigen gebied, hetgeen, zou ik willen zeggen, min of meer hetzelfde is als doodstraf en de dood van onschuldige burgers. De regering van Sri Lanka en haar leger worden beschuldigd van een reeks schendingen van mensenrechten van hun eigen inwoners, van het bombarderen van ziekenhuizen, het gebruik van illegale wapens tot het onthouden van humanitaire en medische...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken.)
Andrzej Wielowieyski
(FR) Mevrouw de Voorzitter, ik begrijp waarom mijn collega's uit de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa fractie amendement 2 inzake de bestrijding van aids hebben ingediend en ik benadruk dat ik hun beweegredenen in het algemeen deel.
Toch verwerp ik dit amendement. De katholieke kerk staat los van de lidstaten en heeft het recht aids op zijn eigen manier te bestrijden, zelfs indien wij vinden dat dit beter kan.
Het is in feite eerlijk noch redelijk om de paus vlak voor de Europese verkiezingen fel aan te vallen. Dit zou een diepere verdeeldheid in onze samenlevingen teweeg kunnen brengen en veel mensen de waarde van hun deelname opnieuw ter discussie kunnen doen stellen.
Een scherpe veroordeling door het Parlement van de geestelijk leider van vele miljoenen gelovigen zou een grote vergissing zijn.
Árpád Duka-Zólyomi
- (SK) Als iemand die zeer goed op de hoogte is van de situatie in Cuba, wil ik u graag wijzen op een aantal feiten ten aanzien van Cuba. Ik acht het van groot belang dat de paragrafen 84 en 96 in het verslag worden gehandhaafd. In paragraaf 84 heeft het Europees Parlement wederom zijn standpunt bevestigd ten aanzien van de Cubaanse laureaten van de Sacharov-prijs, Oswaldo Payá Sardiñas en de Women in White-beweging. Paragraaf 96 juicht de opening toe van een dialoog over mensenrechten met Latijns-Amerikaanse landen en daarin wordt aangedrongen op de vrijlating van politieke gevangenen en de eerbiediging van de mensenrechten.
Ik wil eveneens naar voren brengen dat de tabel in het verslag slechts twee zaken van mensenrechtenschendingen in Cuba bevat, terwijl er tientallen zaken aan zouden kunnen worden toegevoegd. Neem bijvoorbeeld de 49-jarige Librado Linares García, 'Black Spring' slachtoffer en echtgenoot van een van de vrouwen van de "Vrouwen in Wit", die in de gevangenis zit en lijdt aan meerdere ziekten, waaronder een ooginfectie die tot gevolg heeft dat het zicht aan het ene oog geleidelijk minder is geworden en waardoor nu ook het andere oog is geïnfecteerd. Deze man heeft in de gevangenis geen enkele gezondheidszorg ontvangen.
Marios Matsakis
(EN) Mevrouw de Voorzitter, om geloofwaardig kritiek te leveren op anderen moet men eerst kritisch naar zichzelf kijken. Daarom moeten we bij het veroordelen van de schendingen van mensenrechten in de wereld altijd het oog gericht houden op de schendingen van de mensenrechten in de EU.
Ik wil u herinneren aan twee voorbeelden. Ten eerste heeft Turkije, een kandidaat-lidstaat, de afgelopen 35 jaar het noordelijke deel van Cyprus militair bezet gehouden, waarbij 200 000 mensen met geweld uit hun huizen zijn verdreven. In het door het Turkse leger bezette Cypriotische gebied zijn meer dan 500 christelijke kerken en kloosters verwoest en zijn honderden christelijke begraafplaatsen ontheiligd. Vandaag de dag worden nog steeds 1 600 EU-burgers vermist sinds de Turkse invasie van Cyprus in 1974.
Ten tweede: Groot-Brittannië. Een lidstaat houdt onder de soevereiniteit van zijn kroon twee kolonies in Cyprus: de gebieden Akrotiri en Dhekelia. Duizenden burgers - EU-burgers - die in deze gebieden wonen, zijn onderworpen aan...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Sophia in 't Veld
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik ben een beetje verbaasd over de kwalificaties van mijn amendement als 'grotesk' en 'onaanvaardbaar'. Ik denk dat niemand boven kritiek verheven is - zelfs niet de paus - en in dit Parlement hebben we altijd stevige kritiek gehad op US gag rule ten tijde van de regering Bush, en die gaat niet zover als de uitspraken van de paus. De paus weet dat hij een zeer belangrijke en invloedrijke religieuze leider is en dat zijn woorden gewicht in de schaal leggen en direct of indirect tot duizenden, zelfs miljoenen aidsdoden kunnen leiden. Ik vind het niet meer dan terecht dat het Parlement dit bekritiseert.
Ten tweede is de EU altijd een drijvende kracht geweest op het gebied van mensenrechten, maar we verliezen aan geloofwaardigheid. In de afgelopen acht jaar hebben we ons moreel gezag verloren vanwege onze steun aan de manier waarop de VS het terrorisme heeft bestreden. Ik vind het hoog tijd dat de EU het voorbeeld van de regering Obama volgt en duidelijkheid geeft over onze rol in de strijd tegen terrorisme.
Jan Kohout
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, voordat ik met mijn afsluitende opmerkingen begin, wil ik de geachte afgevaardigden op de hoogte stellen van de uitkomst van de discussie over het Verdrag van Lissabon in de Tsjechische senaat.
Met vreugde kan ik u mededelen dat de meerderheid van de senatoren voor het Verdrag van Lissabon heeft gestemd.
(Applaus)
Dank u zeer. Dit is een klein moment van vreugde in ons voorzitterschap.
Dan kom ik weer terug bij het onderhavig onderwerp en wil ik de rapporteur nogmaals bedanken voor zijn werk en voor de moeilijk taak waarvan hij zich moest kwijten bij het opstellen van dit verslag. Hij heeft meerdere prioriteiten aangegeven waar ik even stil wil bij staan in mijn opmerkingen.
Met betrekking tot de doodstraf is het duidelijk dat we de afschaffing ervan tot de prestatie van onze generatie moeten maken.
Vrouwenrechten zijn voor mij een uiterst belangrijke kwestie, met name omdat de EU steeds meer betrokken wordt bij EVDB-operaties en -missies in gebieden waar vrouwen nog steeds worden bedreigd en slachtoffer zijn van de ergste schendingen van de mensenrechten. Ik denk dan met name aan de DRC en Afghanistan, waar EU-missies aan het werk zijn en waar we echt al het mogelijke moeten doen om de situatie te verbeteren.
Een van de grootste uitdagingen die we internationaal moeten aangaan is de sterkere integratie van de mensenrechten in het EVDB en GBVB, hetgeen ook in het debat werd genoemd. De fungerende voorzitterschappen hebben, samen met de persoonlijke vertegenwoordiger voor de mensenrechten van de hoge vertegenwoordiger van de secretaris-generaal, de integratie van de mensenrechten in de relevante geografische en thematische werkgroepen en in de politieke dialoog voortgezet.
Dit voorzitterschap gaat door met de inspanningen van vorige voorzitterschappen om de integratie van de mensenrechten in de activiteiten van de speciale vertegenwoordiger en in EVDB-operaties te bevorderen. In deze context heeft de persoonlijke vertegenwoordiger van de heer Solana, mevrouw Kionka, een workshop georganiseerd met speciale en hoge vertegenwoordigers van de EU over brandpunten, met de bedoeling een gereedschapskist te bieden ter ondersteuning van hun dagelijks werk voor de bevordering van de mensenrechten.
Last but not least hebben we de strijd voor mensenrechten uitgeroepen tot een van de grootste uitdagingen die we in de internationale fora moeten aangaan.
Ik ben van mening dat we onze inspanningen moeten verdubbelen om regeringen te benaderen. We moeten steun bieden aan opkomende maatschappelijke organisaties en mensenrechtenverdedigers die intern de beste pleitbezorgers zijn voor de bescherming van de mensenrechten. De democratieën hebben veel te danken aan de opkomende burgerbewegingen die, net als Charta 77 destijds in mijn land, kunnen helpen om verandering tot stand te brengen.
Jacques Barrot
vice-voorzitter van de Commissie. - (FR) Allereerst ben ik verheugd over dit goede nieuws na de mislukkingen. Daarmee wordt de weg vrijgemaakt voor het Verdrag van Lissabon waar wij al onze hoop op hebben gevestigd en waarin het Handvest van de grondrechten is opgenomen, wat ik in deze discussie niet wil vergeten.
Mijn dank aan het Europees Parlement is groot. In zekere zin heeft het Parlement zich ontpopt tot een klankbord voor alle rechtmatige eisen die met de bescherming van de mensenrechten gepaard gaan. Ik moet zeggen dat wij er in Europa trots op zijn een Parlement te hebben dat zo gevoelig is voor alle problemen in de wereld die verband houden met mensenrechten, met rechten van kinderen en van vrouwen die geweld ondergaan en worden gediscrimineerd.
Voortbordurend op het uitstekende verslag van uw rapporteur, de heer Obiols i Germà, aan wie ik nogmaals mijn dank wil uitspreken, hebt u alle lopende werkzaamheden aangestipt. Ik wil zeggen dat wij deze samenwerking met het Europees Parlement dolgraag willen voortzetten, en mevrouw Benita Ferrero-Waldner had misschien beter dan ik kunnen uitleggen waarom het buitenlandse beleid van de Europese Unie moet zijn gestoeld op waarden, op de waarden die de leden van het Europees Parlement in hun verschillende toespraken nogmaals hebben onderstreept.
Op mijn beurt zou ik willen zeggen dat ik doodstraf en marteling absoluut afwijs. In dit verband wil ik er echter op wijzen dat de Europese Unie momenteel verheugd vaststelt dat de Verenigde Staten, met president Obama, de bladzijde omslaan van bepaalde uitwassen die zijn begaan in de strijd tegen het terrorisme. Dat is een belangrijk element dat ons ertoe moet aanzetten nog vastberadener te zijn in de strijd tegen iedere vorm van marteling in de wereld. Dat is ook een persoonlijke verbintenis die me na aan het hart ligt.
Ik wil ook de rol benadrukken die de Europese Unie speelt in een groot aantal missies voor bijstand en verkiezingswaarneming, die uiteraard ook de bescherming en de bevordering van de democratie in de wereld dienen. We weten dat democratie en respect voor de mensenrechten onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. Dat kan mijns inziens ook op het conto van de Europese Unie worden geschreven.
Ik had nader kunnen ingaan op specifieke vragen over kinderen. Ik heb ervoor gezorgd dat de Commissie groen licht heeft gegeven voor de herziening van het kaderbesluit inzake seksuele uitbuiting van kinderen, zodat sekstoerisme in onze lidstaten kan worden vervolgd, ook al hebben de overtredingen niet in Europa plaatsgevonden. Hiermee wordt orde op zaken gesteld, wat op dit terrein zeer wenselijk was.
Ik kan niet ingaan op alle vragen die in uw uitstekende redevoeringen aan de orde zijn gekomen. Mevrouw de Voorzitter, ik wil het Parlement wel graag bedanken voor zijn waakzaamheid op dit gebied. Deze is uiteindelijk een blijk van wat het beste is in onze Europese Gemeenschap, namelijk de gehechtheid aan gemeenschappelijke waarden.
Raimon Obiols i Germà
rapporteur. - (ES) Mevrouw de Voorzitter, twee korte opmerkingen. Ten eerste is op het terrein van de mensenrechten de beste benadering ongetwijfeld die waarmee mensen bij elkaar worden gebracht. Dus als er in dit verslag een boodschap staat die vóór alle andere boodschappen komt, dan is het wel het belang van eenheid. Op de eerste plaats eenheid tussen de lidstaten, omdat we de laatste tijd daarbij problemen hebben vastgesteld die zo snel mogelijk moeten worden opgelost, op de tweede plaats eenheid tussen de instellingen, en op de derde plaats eenheid of convergentie van standpunten en benaderingen.
Tussen realpolitik, waarbij ingeval van mensenrechtenschendingen naar de andere kant wordt gekeken, omdat andere belangen vóór gaan, en halfhartigheid, ligt het pad van de politieke wil en intelligentie, en dat is het pad dat we moeten volgen.
Mijn tweede opmerking is dat, als we de effectiviteit willen die alleen met eenheid kan worden verkregen, we morgen met een zo groot mogelijke meerderheid vóór dit verslag moeten stemmen. Hoe groter namelijk die meerderheid zal zijn, hoe effectiever het verslag kan worden uitgevoerd. Dus wanneer we morgen over de amendementen stemmen, moeten we ons voor alles de vraag stellen hoe we in het Parlement de grootste meerderheid voor dit verslag kunnen winnen. Ik zeg dit niet voor mij persoonlijk - want op verslagen zitten geen auteursrechten - maar omwille van de politieke effectiviteit op het moment van uitvoering.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen plaats.
Voordat we overgaan tot het volgende verslag, wil ik, geachte collega's, gebruik maken van het feit dat ik het Parlement voor het laatst voorzit om te zeggen dat nu een verslag van mijn eigen commissie aan de orde is. Ik wil van uw aanwezigheid hier gebruik maken om u te vertellen met hoeveel plezier en waardering ik de afgelopen tien jaar dit werk heb verricht; de afgelopen vijf jaar waren fantastisch.
Ik spreek met name mijn dank uit aan commissaris Barrot, die ons altijd zo welwillend - met zijn welwillend gezag, als ik dat zo mag zeggen - heeft begeleid, en ik wil ook in het bijzonder de voorzitter van onze commissie, de heer Gérard Deprez, en al mijn collega's hartelijk bedanken.
Ik zal niet iedereen noemen, maar ik zie Jeanine Hennis-Plasschaert, Sophie in 't Veld, mevrouw Lambert, de heer Busuttil, Antonio, Barbara. Ik wil u allen oprecht danken en afscheid van u nemen. Misschien zien we elkaar nog eens terug. Ik zal dit keer niet voorzitten maar mij enkel kwijten van de inleiding van het debat, waarna de heer McMillan-Scott het van mij overneemt.
Welnu, nogmaals hartelijk dank!
(Applaus)
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Kinga Gál  
schriftelijk. - (HU) Geachte mijnheer de Voorzitter, dames en heren, als we de situatie van de mensenrechten in 2008 evalueren, in het bijzonder aan de hand van het EU-beleid dienaangaande, geeft dit nog altijd aanleiding tot bezorgdheid.
In dit verband wil ik graag stilstaan bij de kinderrechtensituatie, die een wereldwijd probleem is. Voor de waarborging van kinderrechten is het onontbeerlijk dat we niet alleen aandacht besteden aan concrete rechtsschendingen, maar ook aan indirecte bedreigingen, zoals internetmisdrijven of geweld in de media.
Ons mensenrechtenbeleid moet zijn gebaseerd op het inzicht dat de schending van mensenrechten geen verschijnsel is dat alleen in andere landen voorkomt. Helaas zijn er binnen de Europese Unie verscheidene actuele voorbeelden te noemen.
Concreet doel ik dan op de gebeurtenissen van 23 oktober 2006 in Boedapest, waar we getuige waren van een massale schending van de mensenrechten, toen er gewelddadige acties en machtsmisbruik door de politie plaatsvonden jegens onschuldige mensen die deelnamen aan een vreedzame herdenking. Dit alles is ook te zien op de foto's van de tentoonstelling die momenteel in dit Parlement kan worden bezocht.
We moeten er alles aan doen om ervoor te zorgen dat dergelijke gevallen zich niet meer kunnen voordoen, en we moeten inzien dat we zelfs binnen de Europese Unie nog elke dag moeten blijven strijden voor de verwezenlijking van de fundamentele menselijke vrijheidsrechten, voor democratie, vrijheid van meningsuiting en rechtsstaat.
