Stemverklaringen
Mondelinge stemverklaringen
Charles Goerens
(FR) Mijnheer de Voorzitter, gisteren heeft de Voorzitter terecht benadrukt dat de communautaire methode gerespecteerd moet worden. Deze methode verzekert de betrokkenheid van alle lidstaten en van de gemeenschapsinstellingen bij de besluitvormingsprocessen en wel vanaf de beginfase.
Bij de manier waarop de G4 in 2008 de bancaire en financiële crisis heeft aangepakt werd de genoemde methode, die de heer Barroso gistermiddag zo wenselijk achtte, juist helemaal niet nageleefd. In 2008 hebben we tevergeefs gewacht op de terechtwijzing van voorzitter Barroso.
De Europese Unie bestaat natuurlijk uit Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, de Bondsrepubliek Duitsland en Italië, alle lid van de G4, maar ook uit Oostenrijk, België, Estland, Letland, Roemenië, Polen, Hongarije, Luxemburg enzovoort, die in 2008 afzijdig werden gehouden tijdens een belangrijke fase van het besluitvormingsproces.
Met de woorden die u gisteren heeft gesproken, voorzitter Barroso, had u in 2008 moeten afdwingen dat de communautaire methode werd nageleefd. Daarom kan ik uw kandidatuur niet steunen.
Mijnheer de Voorzitter, ik wil een persoonlijke opmerking maken. Voor degenen die hier aan het woord zijn is het moeilijk om te spreken met al dat rumoer.
Crescenzio Rivellini
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, na mijn interventie zal ik enkele woorden in het Napolitaans spreken (deel niet opgetekend in dit document, omdat het Napolitaans geen officiële taal van de EU is). Niet uit folkloristische overwegingen, maar om de aandacht van de politiek en de media te vestigen op de noodsituatie in Zuid-Italië. Ik heb ook voor Commissievoorzitter Barroso gestemd, onder andere omdat ik hoop dat hij voorzitter zal zijn van heel Europa, ook van Zuid-Italië.
Door zijn ligging in het midden van de Middellandse Zee is het zuiden de toegangspoort tot Europa en vormt het het scharnier tussen verschillende werelden. Door zijn geschiedenis, zijn geografische ligging en zijn gastvrije cultuur kan het een belangrijke rol spelen voor heel het oude continent. Het zuiden van Italië moet met dezelfde waardigheid worden behandeld als de andere delen van Europa en nu het in moeilijkheden verkeert moet Europa ingrijpen met dezelfde energie als toen het 150 miljoen burgers uit het oosten tot burgers van de Gemeenschap maakte. Die operatie was niet gratis en als een arbeider uit Gdańsk nu 28 keer meer verdient dan wat hij eerst verdiende, heeft hij dat ook te danken aan de economische inspanningen van Italië en Zuid-Italië.
(Spreker vervolgt in het Napolitaans)
Daniel Hannan
(EN) Mijnheer de Voorzitter, wellicht zijn we met de tijd gewend geraakt aan het inhoudsloze ritueel dat we net hebben uitgevoerd. Zo vertrouwd als we zijn met de structuren van de EU, zien we niet langer hoe merkwaardig en verschrikkelijk het is dat we de hoogste uitvoerende en wetgevende macht uit handen hebben gegeven aan niet-gekozen bureaucraten zonder verantwoordingsplicht. Het merendeel van de wetten in de lidstaten zijn afkomstig van een Europese Commissie waar niemand op heeft gestemd en waar niemand zich van kan ontdoen. Het enige wat nog een beetje neigt naar democratisch gezag, is het ritueel dat we zojuist in dit Parlement hebben uitgevoerd. Ik kan er niets aan doen, maar het doet me denken aan een vergadering van de voormalige Raad voor wederzijdse economische bijstand (COMECON) waarin iedereen opstond en elkaar feliciteerde met het pro forma goedkeuren van een besluit.
Ik heb niets tegen de persoon José Manuel Barroso. Als we een federalistische voorzitter van de Commissie zouden krijgen - en ik zie dat dit de wens is van het Parlement - kan hij dat net zo goed zijn als ieder ander. Hij lijkt me een aardige vent. Bovendien voel ik, net als alle Britse politici, een sterke verbondenheid met Portugal en ben ik me bewust van de relatie die we hebben met onze oudste bondgenoot. Maar we moeten niet net doen alsof er ook maar iets democratisch is aan een systeem waarin het recht op het uitvaardigen van wetten volledig berust bij mensen op wie we niet kunnen stemmen en van wie we ons niet kunnen ontdoen.
Syed Kamall
(EN) Mijnheer de Voorzitter, net als de vorige spreker sta ik sceptisch tegenover een herverkiezing van de heer Barroso tot voorzitter van de Commissie.
Tenslotte bepleit hij meer dan wie ook een verdergaande Europese integratie, dikwijls tegen de wil van de burgers van Europa. Niettemin is hij naar de vergadering van onze ECR-Fractie gekomen en heeft daar gezegd dat hij voorstander is van intelligente wetgeving.
Natuurlijk is er veel onduidelijkheid over de precieze betekenis van "intelligente wetgeving". Veel mensen denken dat intelligente wetgeving gelijk staat aan slechte wetgeving, of dat wetgeving per definitie geen intelligente wetgeving is.
Wat ik hem zou willen vragen is of hij, als hij werkelijk voorstander is van intelligente wetgeving, ervoor kan zorgen dat de Commissie bij iedere richtlijn een gedegen economische effectbeoordeling uitvoert. Volgend jaar behandelen we in het Parlement de richtlijn inzake beheerders van alternatieve beleggingsfondsen. Vooralsnog heeft de Commissie geen gedegen economische effectbeoordeling uitgevoerd. Naar eigen zeggen kan de Commissie dat niet.
Als dat waar is, hoe kunnen we dan tot intelligente wetgeving komen? Ik verzoek de heer Barroso om dat opnieuw te bekijken.
Andrew Henry William Brons
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik was tegen de gezamenlijke ontwerpresolutie over bosbranden, ook al moeten de Europese landen op vrijwillige basis samenwerken bij het voorkomen en bestrijden van bosbranden en bij het herstellen van de enorme schade die deze branden aanrichten.
Ik ben echter tegen het oprichten van communautaire organen die op meer gebieden dan nodig gezag uitoefenen over de lidstaten om dit probleem aan te pakken. Ik wil de aandacht vestigen op de paragrafen 3, 7 en 8 van de gezamenlijke ontwerpresolutie.
In dit voorstel wordt de bewonderenswaardige wijze waarop humanitaire hulp is verleend bij de afschuwelijke tragedies die we hebben gezien, aangegrepen om te komen tot de oprichting van de Europese noodhulpmacht "Europe Aid", als bedoeld in het verslag-Barnier.
Philip Claeys
Voorzitter, ik heb mij onthouden bij de eindstemming over de resolutie, hoewel dat met enig voorbehoud en met enige twijfels was, want uiteraard bevat die tekst heel wat positieve elementen, zaken waar niemand iets tegen kan hebben. Ik denk bijvoorbeeld aan de ondersteuning van maatregelen om de civiele bescherming van de lidstaten te versterken door middel van uitwisseling van deskundigen en werkmethodes. De voorbije zomer hebben we opnieuw kunnen zien dat sommige bosbranden een dergelijke omvang hebben aangenomen dat samenwerking noodzakelijk is, maar die samenwerking tussen lidstaten vindt nu al plaats. Die kan natuurlijk verder verdiept worden, maar men kan zich afvragen wat het nut is van bijvoorbeeld een aparte EU-reaction force. Daarmee onttrekt men alleen maar middelen aan de lidstaten, creëert men weer een nieuwe EU-instelling met eigen personeel en met weer extra bureaucratie.
Schriftelijke stemverklaringen
Maria da Graça Carvalho  
Voorzitter Barroso heeft Europa tot wereldleider gemaakt in de strijd tegen de klimaatverandering. De Europese Unie is het enige internationale blok dat een duidelijk en coherent onderhandelingsstandpunt heeft vastgesteld met het oog op de conferentie van Kopenhagen. De politieke richtsnoeren voor de volgende Commissie die voorzitter Barroso hier heeft uiteengezet, getuigen van een ambitieuze en moderne visie van Europa, waarin de strijd tegen de klimaatverandering en de pijlers van de kennisdriehoek een centrale plaats innemen.
De uitdagingen die ons te wachten staan, zijn complex en vergen derhalve holistische oplossingen. Daarom dringt voorzitter Barroso voor de periode na 2010 aan op een gecoördineerde en convergente aanpak waarin tegelijkertijd aandacht wordt besteed aan de strategie van Lissabon, het energie- en klimaatbeleid en het sociale beleid. Hij kiest voor nieuwe bronnen van groei en sociale samenhang op basis van een nieuwe industriële strategie voor Europa, een moderne dienstensector en een dynamische plattelandseconomie.
Voorzitter Barroso verleent met andere woorden prioriteit aan de reële economie en de modernisering van deze economie door middel van wetenschappelijk onderzoek, technologische ontwikkeling, innovatie en duurzaamheidsbeginselen. Een Commissie onder leiderschap van voorzitter Barroso, die nauw samenwerkt met het Europees Parlement en de Raad, zal ongetwijfeld bijdragen aan de totstandkoming van een welvarend, duurzaam en vanuit sociaal oogpunt geavanceerd Europa.
Françoise Castex  
Om politieke redenen en uit respect voor mijn kiezers heb ik tegen de herverkiezing van de heer Barroso gestemd. Gedurende de vijf jaar van zijn mandaat is de heer Barroso, de organisator van de steun van een aantal Europese landen aan de oorlog in Irak van G.W. Bush, nooit in staat geweest om de Europese Unie weer op gang te brengen en te versterken tegenover nationaal egoïsme. Hij was niet tegen de situatie opgewassen toen de financiële, economische en sociale crisis zich aandiende.
Gedurende deze vijf jaar is hij slechts meegegaan in de uitbreiding van het financiële kapitalisme in plaats van nieuwe wetgeving voor te stellen die Europa nodig heeft in de 21e eeuw. Het beleid van de Europese Commissie is aan een heroriëntatie toe. De heer Barroso is niet de man die we nodig hebben! Zijn programma is helemaal niet in overeenstemming met de omvang van de huidige crisis: een Europees herstelplan, afspraken voor werkgelegenheid, doeltreffende regelgeving en toezicht van de financiële markten en betere en snellere instrumenten om de huidige verstoorde balans te herstellen, ontbreken. We hebben behoefte aan een richtlijn voor de openbare diensten en een heroriëntatie van de Commissie op salarisgebied. Als we ons Europese sociale model willen redden, dan hebben we een veel ambitieuzere sociale agenda nodig.
Diogo Feio  
Als Portugees en lid van het Europees Parlement was het voor mij een genoegen om vóór de herverkiezing van José Manuel Durão Barroso als voorzitter van de Europese Commissie te stemmen. Ik ben van oordeel dat zijn optreden tijdens het vorige mandaat, waarin talloze politieke, financiële en sociale moeilijkheden de kop opstaken, en de ervaring die hij met deze functie heeft, de steun van de regeringen en het vernieuwde vertrouwen van het Europees Parlement ten volle rechtvaardigen.
Ik betreur het dat tal van - soms dubieuze en niet serieus te nemen - pogingen zijn ondernomen om de herverkiezing van voorzitter Barroso te dwarsbomen en stel vast dat die pogingen niet alleen mislukt zijn bij gebrek aan een geloofwaardig alternatief, maar ook vanwege de dwaze argumenten die eraan ten grondslag lagen. Tot mijn spijt hebben ook diverse afgevaardigden uit mijn eigen land zich tot deze gemakkelijke en inconsequente farce laten verleiden.
Ik hoop dat de Commissie-Barroso II erin slaagt technische kennis te combineren met "iets extra". Ik hoop ook dat zij het subsidiariteitsbeginsel naar behoren zal respecteren en toepassen en dat zij zal kiezen voor de veiligheid en de zekerheid van de bescheiden stapsgewijze aanpak van Jean Monnet, in plaats van snel resultaten te willen bereiken die veel beloven maar weinig bijdragen aan de echte vooruitgang van het Europese project en de Europese droom. Hoezeer we ook ons best doen om de horizon te bereiken, we kunnen er slechts voetje voor voetje komen. Laten we de juiste weg inslaan.
José Manuel Fernandes  
schriftelijk. - (PT) Ik ben blij met het resultaat van de stemming en de herverkiezing van dr. José Manuel Durão Barroso tot voorzitter van de Europese Commissie. Portugal is trots dat een Portugees met de kennis en de kwaliteiten van dr. Barroso aan het hoofd van de Europese Commissie staat. Portugal is nog trotser dat deze Portugees tijdens zijn eerste mandaat, van 2004 tot 2009, uitstekend werk heeft geleverd. Met deze stemming heeft het Europees Parlement de prestatie van dr. Barroso erkend. Hij is niet voor niets herverkozen bij een zeer ruime meerderheid die ver boven het aantal vereiste stemmen van het Verdrag van Lissabon ligt.
Tijdens de afgelopen vijf jaar heeft dr. Barroso blijk gegeven van een sterk en alomvattend leiderschap. Het energie- en klimaatdossier, de dienstenrichtlijn en de verordening inzake chemische stoffen zijn slechts enkele voorbeelden van het geboekte succes en zijn onmiskenbare leiderschap. Hij heeft tevens een voortrekkersrol gespeeld in de zoektocht naar oplossingen en concrete voorstellen om een eind te maken aan de economische crisis die ons nog steeds teistert. Het Europees Parlement heeft zojuist een signaal afgegeven dat Europa sterk is en een sterke leider heeft. Daarom kunnen wij nu vol vertrouwen en hoop de weg inslaan naar een welvarender en meer solidair Europa.
João Ferreira  
Uit de politieke richtsnoeren voor het volgende mandaat van de Commissie die hier zijn uiteengezet, blijkt de intentie van de Commissievoorzitter om de hoofdlijnen van de acties uit het programma dat thans ten einde loopt voort te zetten. Die richtsnoeren liggen ten grondslag aan de diepe economische en sociale crisis waarvan wij het slachtoffer zijn. De dramatische gevolgen van de crisis - werkloosheid, ongelijkheid, armoede en uitsluiting - hebben de werknemers en de rest van de bevolking van Europa genadeloos getroffen.
In Portugal heeft de tenuitvoerlegging van de uit de richtsnoeren voortvloeiende beleidsacties geleid tot de ondergang of althans sterke verzwakking van essentiële productiesectoren zoals landbouw, visserij en industrie; inperking van de rechten van werknemers, devaluatie van de lonen en bijbehorende toename van de werkloosheid en het aantal onzekere banen; een ongelijke inkomensverdeling, die thans sterk afwijkt van het Europese gemiddelde; het falen van de beleidsmaatregelen inzake deregulering, liberalisering en privatisering van basissectoren die geleid hebben tot de ontmanteling van de overheidsdiensten en de commercialisering van essentiële aspecten van ons collectieve bestaan. De instandhouding van de oude richtsnoeren zal er alleen maar voor zorgen dat de concentratie van de rijkdom voortduurt, de divergentie blijft woekeren ten koste van de convergentie en zich eerder vroeg dan laat nieuwe, schadelijke uitbarstingen van de latente systemische crisis zullen voordoen.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg  
schriftelijk. - (PL) Wij willen allemaal een sterker Europa en een beter leven voor de Europese burgers. U wilt dat ook, zo blijkt althans uit de "Politieke richtsnoeren voor de volgende Commissie" die u in het Europees Parlement hebt voorgesteld. Van de kandidaat-voorzitter van de Commissie wordt echter meer verwacht. We verwachten dat hij duidelijk uitlegt hoe hij de vooropgestelde doelstellingen wil bereiken en dus verder gaat dan alleen het opnoemen van een reeks uitdagingen.
De doelstellingen zijn immers zo uiteenlopend dat het risico bestaat dat het ene doel het andere uitsluit. In ieder geval zal vroeg of laat moeten worden bepaald welke van deze prioriteiten 'belangrijker' zijn dan andere. Welke keuze zou u bijvoorbeeld maken wanneer de doelstelling van het Europese concurrentievermogen in strijd zou zijn met de doelstelling van een hoog werkgelegenheidsniveau? In de tekst die u aan het Parlement hebt overgemaakt, vind ik geen antwoord op die vraag.
Ik heb de indruk dat uw document niet meer is dan een verlanglijstje van zaken die we tijdens de vorige zittingsperiode niet hebben verwezenlijkt. De vraag is evenwel waarom dit ons niet is gelukt.
Ik zou echter willen ingaan op uw programmapunt in verband met het internet. U wijst op het belang van het internet voor de economische ontwikkeling en de sociale samenhang in Europa en belooft zelfs dat de nieuwe Commissie een 'Europese digitale agenda' zal opstellen. Ik wil graag van u weten hoe u dit idee concreet ten uitvoer wilt leggen en welke nieuwe resultaten de agenda zal opleveren in vergelijking met eerdere initiatieven.
Bruno Gollnisch  
Net als mijn vrienden die de nationale bewegingen in Europa vertegenwoordigen behoor ik tot de 219 leden van het Parlement die tegen de heer Barroso hebben gestemd. Hij is een sympathieke en beschaafde man, maar bovenal personifieert hij het falen van de Europese Unie. Hij is er niet in geslaagd onze economieën en banen te beschermen tegen oneerlijke mondiale concurrentie; Europese landen te helpen een uitweg te vinden uit de crisis; het financieel stelsel te hervormen om ongebreidelde speculatie in te tomen; de democratie te waarborgen; bij de voedselvoorziening voor zelfvoorzienendheid te zorgen; en de versnelde de-industrialisatie van onze landen te beteugelen.
Kortom, hij heeft verzuimd om aan te tonen dat het Europa van Brussel meer is dan een machine om naties en volkeren te onderdrukken, te verzwakken en te onderwerpen. Welbeschouwd staat de verkiezing van de heer Barroso eigenlijk ook symbool voor de wijze waarop dit Europa functioneert. Wat voor tumult zou het geven wanneer het in plaats van de voorzitter van de Commissie, die met zijn beleid de levens van 500 miljoen Europeanen zal beïnvloeden, een staatshoofd was geweest dat, ondanks het feit dat hij de enige kandidaat was, met slechts iets meer dan de helft van de stemmen was verkozen?
Sylvie Guillaume  
Ik heb gisteren tegen de kandidatuur van de heer Barroso gestemd om drie belangrijke redenen. Ten eerste zijn persoonlijke balans gedurende de vijf afgelopen jaren: een zwak, conservatief en liberaal voorzitterschap, een statische houding tegenover de crisis, niet in staat om een gecoördineerd herstel te stimuleren en met uitsluitend aandacht voor de wensen van de staatshoofden en regeringsleiders. José Manuel Barroso heeft zich zeker niet in dienst gesteld van een sterk Europa. Vervolgens de ontoereikendheid van zijn antwoord op de voorwaarden die de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement heeft gesteld: geen echt herstelplan, geen afspraken voor werkgelegenheid, geen reglementering, toezicht of doeltreffende instrumenten om de verstoorde balans op de financiële markten te herstellen en geen enkele toezegging over een kaderrichtlijn om de openbare diensten te beschermen. Tot slot het respect voor de boodschap van de kiezers ten tijde van de Europees raadpleging, die ons hebben aangegeven geen verzwakt, onbegrijpelijk Europa te willen, waarin het compromis tot hoogste deugd is verheven ten koste van de politieke richtingen.
Jacky Hénin  
De verkiezing van de voorzitter van de Europese Commissie is een zeer belangrijke zaak en de burgers van de Europese Unie zouden het recht moeten hebben om op de hoogte te zijn van de keuze van hun vertegenwoordigers.
Persoonlijk betreur en verwerp ik de methode van de geheime stemming, die in het geheel niet leidt tot het afleggen van verantwoording.
Bovendien bevestig ik dat ik de kandidatuur van de heer Barroso voor het voorzitterschap van de Commissie niet steun, omdat ik geen enkele binding heb met het beleid dat hij voorstaat.
Cătălin Sorin Ivan  
Aan het eind van de vijfjarige termijn (2004-2009) stelt de beoordeling van de activiteiten van de Europese Commissie voorzitter Barroso niet bepaald in een gunstig daglicht. Op basis hiervan lijkt het noodzakelijk ons te onthouden van stemming, met name gezien het feit dat een negatieve uitkomst een onverstandig politiek besluit zou zijn, gezien het gebrek aan een alternatief, terwijl een positieve uitkomst zou neerkomen op een uiting van onvoorwaardelijk en ongerechtvaardigd vertrouwen in een onbevredigend programma.
Ik ben van mening dat de steun die voorzitter Barroso krijgt van de lidstaten een overduidelijk bewijs is van het feit dat hij geen sterke voorzitter is geweest en meer een voorzitter waarvoor nationale belangen voorgingen. Met andere woorden, het zijn de nationale leiders geweest die de richtsnoeren voor zijn mandaat hebben opgesteld. De Europese Commissie heeft een voorzitter nodig om de ontwikkeling van Gemeenschapsbeleid te steunen, om continu te streven naar integratie en om het concept van een verenigd Europa te bevorderen. Hij mag in geen geval een verdediger zijn van nationale belangen. Vanuit sociaaldemocratisch oogpunt heeft voorzitter Barroso een groot aantal van de beloftes van het begin van zijn mandaat in 2004 niet vervuld. De Commissie heeft voor veel van deze beloftes, waaronder de consolidatie van een 'sociaal Europa' zeer weinig interesse getoond. Als gevolg daarvan heb ik ervoor gekozen niet te stemmen voor de herbenoeming van voorzitter Barroso.
Astrid Lulling  
Ik heb vóór de benoeming van de heer Barroso als voorzitter van de Europese Commissie gestemd.
Mijn standpunt is gebaseerd op vier overwegingen.
De Europese Raad heeft de heer Barroso unaniem voorgedragen als kandidaat.
In mijn opvatting van de democratie kunnen winnaars van de verkiezingen het recht opeisen om een van hen aan te wijzen.
Er is geen andere keuze dan de heer Barroso, aangezien geen enkel alternatief serieus is overwogen.
In de verwijten jegens de vertrekkende voorzitter wordt een essentieel feit verloochend, namelijk het feit dat de Commissie de voorstellen doet, maar dat de lidstaten beslissen.
Mijn steun gaat ook gepaard met een aantal verwachtingen.
De heer Barroso zou tijdens zijn tweede mandaat wat meer onafhankelijkheidszin aan de dag moeten leggen, met name richting de grote lidstaten, en zijn handelen zou uitsluitend in het teken moeten staan van het dienen van het algemene communautaire belang.
Ik betreur het dat de Commissie de neiging heeft om te verworden tot een conglomeraat van commissarissen, die vrij zijn om te handelen zoals het hun goeddunkt. Ik verzoek de heer Barroso om druk uit te oefenen om deze tendens tegen te gaan.
Ik zou willen dat de instelling in haar hoedanigheid van "hoedster van de verdragen" haar oorspronkelijke kracht terugvindt, namelijk het vermogen om de weg te wijzen met stimulerende projecten.
Willy Meyer  
De heer Barroso, de voorzitter van de Europese Commissie, is verantwoordelijk voor de huidige situatie, waarin Europa gebukt gaat onder een financiële, economische, voedsel- en milieucrisis. Tot op heden heeft niemand hier zijn fouten erkend en is de schuld bij de Verenigde Staten gelegd. Tot nog toe heeft de Commissie getracht Europa op te bouwen door middel van privatiseringsmaatregelen en maatregelen voor het ontmantelen van de verzorgingsstaat.
De Commissie heeft de Lissabon-strategie aangenomen, die voor januari 2010 een economische groei van 3 procent en 20 miljoen nieuwe arbeidsplaatsen voorspelde. Het is overduidelijk dat deze strategie mislukt is. Desondanks stelt de Commissie voor die strategie nieuw leven in te blazen en de beleidsvormen voort te zetten die de crisis hebben veroorzaakt. Deze crisis is namelijk niet een algemene epidemie, maar het resultaat van het nastreven van een concreet beleid, het beleid dat de Europese Commissie gevoerd heeft. In haar programma voor het buitenlands beleid komen de Sahara of Palestina niet aan de orde: ze behoren niet alleen niet tot de prioriteiten van de Commissie, de Europese Unie is zelfs van plan een hogere status aan Marokko toe te kennen, en de betrekkingen met de staat Israël te upgraden.
Maria do Céu Patrão Neves  
Het werk dat voorzitter Barroso de laatste vijf jaar heeft verricht om de hoogste belangen van Europa te dienen, getuigt van sterk pragmatisme, ernst en vastberadenheid.
Zijn wereldwijde leiderschap in de strijd tegen de klimaatverandering, het inzicht om de afstand tussen de Europese burgers en de oceanen op het juiste moment te verkleinen door een nieuw Europees maritiem beleid te lanceren en zijn vermogen om overeenstemming te bereiken over de financiële vooruitzichten in de EU-27 zijn slechts enkele voorbeelden die de herverkiezing van de heer Barroso aan het hoofd van de Europese Commissie rechtvaardigen.
De economische groei, de investering in innovatie en opleiding en de bestrijding van de werkloosheid zijn van fundamenteel belang om het Europese integratieproces in goede banen te leiden en het zijn tevens de prioriteiten die de heer Barroso vooropstelt voor de toekomst.
Op een moment dat de economische en financiële situatie wereldwijd te wensen overlaat, heeft Europa een sterke leider nodig die in staat is het Europese project nieuw leven in te blazen.
Om al deze en nog vele andere redenen ben ik van oordeel dat de heer Barroso de ideale voorzitter is om tijdens het komende mandaat het lot van de Europese Unie in handen te nemen.
Frédérique Ries  
Evenals 381 van mijn collega's heb ik de kandidatuur van de heer Barroso als hoofd van de Commissie gesteund. Ik heb dat om verschillende redenen gedaan, waarvan een van de belangrijkste waarschijnlijk is dat sommigen de kandidaat bijzonder onrechtvaardig behandelen. Ik hoor hier en daar mensen dromen over een nieuwe Delors, terwijl ze vergeten dat de wereld en Europa ondertussen veranderd zijn. Het Europa van de twaalf, van Kohl en Mitterrand, bestaat niet meer en zal waarschijnlijk nooit meer terugkomen.
Als eerste voorzitter van een Commissie van 25 lidstaten en vervolgens van 27, had de heer Barroso de moeilijke taak om de uitbreiding in 2004 te leiden. Een mandaat van consolidatie. Het tweede mandaat zal in het teken staan van ambitie. Daar hoop ik op en ik stel daarvoor vertrouwen in hem. En ik weiger om tovenaarsleerling te spelen en te wachten, niet op Godot, maar op een hypothetische andere kandidaat die de Raad helemaal niet van plan is naar voren te schuiven. Ik weiger te wachten en onze instellingen en het krediet dat Europa nog heeft bij de Europeanen verder te ondermijnen. Dus ja, wij verwachten dat hij zijn beloften houdt, zoals de strijd tegen de klimaatverandering, tegen discriminatie en de dringende gezamenlijke reactie op de economische en sociale crisis. Het nogmaals uitstellen van deze stemming zou een verkeerde keuze zijn geweest. Wachten op een spookkandidaat zou een vergissing zijn geweest.
Nuno Teixeira  
Een sterk en ambitieus voorzitterschap van de Europese Commissie is essentieel om te waarborgen dat Europa op het wereldtoneel opnieuw het voortouw neemt en daarbij een evenwicht zoekt tussen enerzijds economische en politieke doelstellingen en anderzijds sociale en territoriale samenhang. De Europese prioriteiten moeten op pragmatische wijze worden vastgesteld, evenwel zonder dat de waarden die aan het Europese project ten grondslag liggen met voeten worden getreden.
Er staan ons tal van uitdagingen te wachten, te beginnen met de hervorming van de Gemeenschapsbegroting. Bij de aanpak van deze uitdagingen moet Europa bewijzen dat het in staat is op tal van gebieden de wereldagenda vast te stellen, onder meer in de strijd tegen de klimaatverandering en de regulering van de financiële markten. Op een moment dat de werkloosheid in tal van lidstaten de pan uit rijst, moet gezocht worden naar een duurzame uitweg uit de huidige economische en sociale crisis. Deze doelstelling moet de lidstaten verenigen op basis van het beginsel van solidariteit en versterking van de interne markt.
Ik steun de herverkiezing van José Manuel Durão Barroso tot voorzitter van de Europese Commissie omdat ik van oordeel ben dat hij de nodige kwaliteiten bezit om tegemoet te komen aan de verwachtingen die wij van hem hebben, omdat het mijns inziens een eer is voor Portugal dat hij deze functie bekleedt en omdat ik vind dat een kleine, geïsoleerde, afgelegen en ultraperifere regio als Madeira er baat bij heeft dat de Commissie wordt voorgezeten door iemand die de realiteit van de regio begrijpt.
Frank Vanhecke  
schriftelijk. - Ik heb tegen de herbenoeming van Barroso aan het hoofd van de Europese Commissie gestemd omdat hij de voorbije vijf jaren als het ware symbool stond voor een Commissie die op bijzonder arrogante wijze en met misprijzen de democratische verwerping van het Verdrag van Lissabon naast zich neerlegde. Barroso pleitte ook herhaaldelijk voor nieuwe massale immigratie en minimaliseerde constant de problemen betreffende de potentiële toetreding van Turkije tot de EU. Het is ook tekenend dat Barroso gisteren weigerde te antwoorden op de terechte vraag van een Britse collega over zijn voornemen om een Eurocommissaris voor de mensenrechten - intern voor de EU - te benoemen. Big Brother Europa marcheert, maar niemand mag het blijkbaar weten, zelfs Parlementsleden niet.
Derek Vaughan  
schriftelijk. - (EN) Ofschoon het niet mijn gewoonte is mij van stemming te onthouden, had ik bij de stemming van vandaag over de verkiezing van de voorzitter van de Commissie het gevoel dat onthouding van stemming de juiste keuze was. Ik erken dat de heer Barroso een aantal concessies heeft gedaan, bijvoorbeeld wat betreft de kwestie van de sociale-effectbeoordelingen. De heer Barroso heeft echter niet laten zien dat hij bereid is met voorstellen te komen waar de S&D-Fractie belang aan hecht, bijvoorbeeld het versterken van de detacheringsrichtlijn, een richtlijn die van essentieel belang is voor de bescherming van werknemers in Wales. Verder hebben we behoefte aan concretere toezeggingen over de portefeuilles van de nieuw benoemde commissarissen en verwachten we van de heer Barroso een duidelijke uitleg over de organisatie van het volgende college. Ik denk dat het pleidooi van de heer Barroso voor het bestrijden van de sociale dumping in Europa bij lange na niet toereikend is. Om deze en bovengenoemde redenen heb ik besloten mij van stemming te onthouden.
Bernadette Vergnaud  
Ik heb tegen de kandidatuur van de heer Barroso gestemd, vooral omdat ik geloof in een echt politiek Europa, dat geen genoegen kan nemen met een Commissie die onderdanig is aan de wensen van de grote hoofdsteden. Ik vind ook dat je geen campagne kunt voeren door een nieuw Europees leiderschap te verlangen om vervolgens een blanco volmacht te verstrekken aan een bezinger van het liberalisme met een programma waarin ambitie en waarden deerlijk ontbreken. Een man die zich heeft verscholen achter het concept van "betere regelgeving" voor "minder regelgeving" bij alles waar ik als socialist voor strijd: bescherming van de openbare diensten, sociale bescherming van werknemers, het respecteren van gezondheidszorgstelsels, regulering van de financiële economie, bescherming van consumenten en het milieu tegen de macht van industriële concerns. Uit respect voor mijn overtuigingen en die van de kiezers, denk ik dat deze waarden niet op losse schroeven kunnen worden gezet door berekening en misleidende spelletjes, gericht op onbeduidende concessies van de kant van de conservatieven die de meerderheid hebben in de lidstaten, het Parlement en de Commissie, en die maar door zullen gaan met hun deregulerende beleid.
Dominique Vlasto  
Hoewel de stemming over de voorzitter van de Europese Commissie geheim is, wil ik graag openlijk mijn steun uitspreken voor de kandidaat van onze politieke richting, José Manuel Barroso, die ik van harte feliciteer met zijn herverkiezing. Het was logisch dat de voorzitter van de toekomstige Commissie uit onze gelederen zou komen, omdat de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) de Europese verkiezingen heeft gewonnen. De heer Barroso is dan ook gemakkelijk herkozen, ondanks de vruchteloze opwinding van het verdeelde links en de Groenen, die evenwel niemand hadden om voor te dragen. Ik verheug me ook over zijn nogmaals bevestigde toezegging om nauw samen te werken met ons Parlement, waarbij hij zal kunnen rekenen op onze vastberadenheid en steun telkens als er over de voorstellen van ons Europese project gestemd moet worden. Het Parlement en de Commissie kunnen nu onverwijld aan het werk, wat het belangrijkst was in deze moeilijke periode waarin vele uitdagingen wachten om snel aangepakt te worden voor alle Europeanen. Nu Europa verwikkeld is in de onderhandelingen over de G-20 en het klimaat, is het bovendien belangrijk dat het verenigd is en goed functioneert: de heldere en duidelijke stemming van vandaag versterkt Europa ook tegenover de andere wereldmachten.
Jean-Pierre Audy  
Ik heb vóór de resolutie van het Europees Parlement van 16 september 2009 over de bosbranden in de zomer van 2009 gestemd. Deze resolutie volgt op verscheidene andere, die de frequentie, de ernst, de complexiteit en de gevolgen van natuurrampen en rampen van menselijke oorsprong in Europa, die de laatste jaren steeds vaker voorkomen, benadrukken. Het verschijnsel van de bosbranden wordt verergerd door de leegloop van het platteland, het geleidelijk verdwijnen van traditionele werkwijzen, onvoldoende onderhoud van de bossen, het bestaan van uitgestrekte bossen van dezelfde boomsoort, de aanplant van ongeschikte boomsoorten, het ontbreken van een doeltreffend preventiebeleid, de lichte straffen voor brandstichting, en door de gebrekkige toepassing van wetten die illegale bouw verbieden en herbebossing garanderen. Ik betreur het dat de Commissie, ondanks verzoeken van het Parlement, geen stappen heeft ondernomen om een Europese civiele beschermingsmacht in te stellen, en ik juich het optreden van mijn vriend de heer Barnier toe die de instelling ervan al lang geleden heeft voorgesteld. Tot slot, nu de particuliere verzekeringsmaatschappijen geen branddekking bieden voor de bossen, moet er, gezien het feit dat de particuliere sector in gebreke blijft, dringend gekeken worden naar een openbaar/particulier collectief instrument om de bossen tegen storm en brand te verzekeren.
Carlos Coelho  
Helaas nemen de frequentie en intensiteit van droogteperioden en bosbranden steeds meer toe in Zuid-Europa. Dat heeft immense gevolgen gehad: verlies aan mensenlevens (elf dodelijke slachtoffers alleen al deze zomer), teruggang in economische activiteit en milieuschade, met name door oprukkende woestijnvorming. Zo is in het laatste decennium jaarlijks circa 400 000 hectare Europees bos verloren gegaan.
Klimaatverandering draagt bij aan de stijging van het aantal natuurrampen, maar nog steeds waren veel gevallen onvoorspelbaar of veroorzaakt door criminele handelingen. Er moet daarom wetenschappelijk onderzoek worden ontwikkeld met het oog op een verbetering van de risicobeoordelingsprocedures, brandpreventiesystemen en brandbestrijdingsfaciliteiten. Ook moeten de vereiste financiële middelen worden vrijgemaakt.
We hebben een Europese strategie nodig voor de bestrijding van natuurrampen, en de interoperabiliteit en coördinatie van de verschillende communautaire instrumenten moeten worden verbeterd. De lidstaten moeten meer werk maken van samenwerking en coördinatie om solidariteit en spoedige mobilisatie van aanvullende middelen ter bestrijding van deze rampen te waarborgen.
Ik roep het voorzitterschap van de Raad op snel een besluit te nemen over de verordening betreffende het nieuwe Solidariteitsfonds om de transparantie te verhogen en de mobilisatie van dit Fonds in geval van een noodsituatie flexibeler te laten verlopen.
Diogo Feio  
Zuid-Europa wordt geteisterd door rampen (droogte en branden) die mensenlevens, economieën en lokale ecosystemen in gevaar brengen en tot gevolg hebben dat uitgestrekte gebieden die vroeger bevolkt waren en bewerkt en verzorgd werden thans stilaan ten prooi vallen aan woestijnvorming. Het gaat niet langer om een probleem dat bepaalde landen treft, maar om een kwestie met ernstige gevolgen die grensoverschrijdende proporties begint aan te nemen en derhalve een antwoord op Europees niveau verdient.
Zoals ik al eerder zei, heeft de Europese Unie er baat bij om ook in tegenspoed de handen ineen te slaan en gebruik te maken van middelen zoals het Solidariteitsfonds en systemen en methoden waarmee de oorzaken van het probleem kunnen worden aangepakt, de gevolgen van de rampen kunnen worden verlicht en kan worden voorzien in een flexibel, snel en passend antwoord.
Behalve de Europese Commissie, die een voortrekkersrol moet spelen bij het zoeken naar oplossingen en het toepassen van beste praktijken, is het aan de gehele bosbouwsector om kennis uit te wisselen, oplossingen vast te stellen en manieren te bedenken die kunnen bijdragen aan de diversificatie van de met de bosbouw samenhangende activiteiten.
Een van onze Portugese kinderliedjes zegt dat een boom een vriend is. De Europese Unie moet deze vriendschap belonen en zodoende de toekomst van de plattelandsgebieden veiligstellen.
João Ferreira  
De reden waarom ik heb voor gestemd, is gekoppeld aan de overtuiging dat er daadwerkelijke solidariteit nodig is en onmiddellijk financiële middelen beschikbaar moeten worden gesteld om met de nodige urgentie een oplossing aan te kunnen dragen voor de gevolgen van de bosbranden van afgelopen zomer. Immers, de geteisterde gebieden en de getroffen bevolking verkeren in een dramatische situatie vanuit zowel sociaal oogpunt als op milieuvlak.
Ik ben echter van oordeel dat de resolutie meer nadruk zou moeten leggen op het effect van bepaalde Europese beleidsmaatregelen - met name op het gebied van de landbouw - die tot gevolg hebben dat de bevolking het platteland en de productiesystemen verlaat, en op activiteiten die bijdragen aan een preventieve aanpak van het probleem van de bosbranden.
De gevolgen van het GLB behoren, vooral in landen zoals Portugal, tot de onderliggende oorzaken van de bosbranden die tegenwoordig jaar na jaar uitgestrekte gebieden verwoesten. Samenwerking tussen de lidstaten in de strijd tegen dit soort branden is mogelijk en wenselijk. Ze mag echter niet worden gebruikt als middel om belangrijke elementen aan de individuele soevereiniteit van de lidstaten te onttrekken. Ik denk daarbij aan maatregelen inzake civiele bescherming en controle- en interventieacties op het eigen grondgebied.
Sylvie Guillaume  
Deze zomer hebben bosbranden wederom het zuiden van Frankrijk geteisterd. Net als in Europese buurlanden hebben onze burgers strijd moeten leveren met het vuur en hebben de rampzalige branden niet alleen tot materiële schade geleid, maar ook tot menselijk lijden. Daarom ben ik voorstander van de instelling van een onafhankelijke en permanente Europese reactiemacht, die tot taak zou moeten hebben om de lidstaten en de regio's die getroffen worden door branden en andere rampen bij te staan. Zoals we in ons verzoek aan de Commissie hebben gesteld, hebben we behoefte aan een strategie voor het behoud van de ecosystemen waar onze natuurparken, zoals de Bauges, de Ardèche of de Luberon, zo rijk aan zijn, tezamen met een financiering die bestemd is voor preventieacties en voor herstel van verwoeste ecosystemen. Een beroep op het gemeenschappelijk landbouwbeleid zou gerechtvaardigd kunnen worden voor de preventie van de verspreiding van bosbranden, die vaak veroorzaakt wordt door de aanwezigheid van overvloedig struikgewas in bepaalde gebieden. Tot slot heb ik me uitgesproken voor een beroep op het Solidariteitsfonds van de Europese Unie, dat vandaag door de Raad is geblokkeerd terwijl de nood nog steeds schrikbarend hoog is.
Eija-Riitta Korhola  
Mijnheer de Voorzitter, in het debat van maandag over de bosbranden in de zomer van 2009 zei ik dat de natuurlijke omstandigheden met de klimaatverandering anders zullen worden. Dat is een feit dat niet in twijfel kan worden getrokken. Dat verklaart echter niet het ontstaan van milieurampen, vooral niet als dezelfde verschijnselen zich om de paar jaar voordoen. Wij kunnen en moeten beter voorbereid zijn. Daarom moest ik vandaag tegen het standpunt van mijn eigen fractie stemmen met betrekking tot amendement 5 en eerlijk gezegd verbaast dat standpunt mij zeer. Het wordt hoog tijd dat de lidstaten van de Europese Unie in de spiegel kijken. Het is zeer juist te zeggen dat de door bosbranden veroorzaakte schade voorkomen had kunnen worden als bepaalde lidstaten doeltreffender preventieve maatregelen hadden ontwikkeld en uitgevoerd en meer hadden gedaan tegen criminele activiteiten bij het verwerven van meer land om op te bouwen.
Onze politieke omgeving mag er niet een zijn waarin mensen hun ogen sluiten voor de feiten. Dat komt niemand ten goede, vooral niet wanneer het gaat om de schaal van de menselijke tragedies die veroorzaakt worden door bosbranden. Er is geopperd dat de klimaatverandering een oorzaak is van de toename van het aantal bosbranden en het is waar dat men zich ook in Europa moet voorbereiden op langere bosbrandperioden dan de normale periode van juni tot en met september. De zomers beginnen eerder en zijn warmer en droger, vooral in het zuiden, en het risico op branden neemt daardoor toe. Het feitelijke probleem van de branden ligt echter heel ergens anders dan in de voortdurend veranderende natuurlijke omstandigheden. Je aanpassen aan een veranderend milieu is iets anders dan het accepteren van starre slechte gewoonten en onvoorbereid zijn.
Willy Meyer  
In Griekenland heeft het vuur 130 000 olijfbomen en vele hectaren wijngaarden verwoest, het heeft vee, bijenkorven, opslagplaatsen, stallen en een groot aantal kassen en huizen vernietigd. In Spanje zijn 95 769 hectaren verwoest als gevolg van de bosbranden, waarbij elf doden zijn gevallen en de schade geschat wordt op 395 miljoen euro.
De sociale, economische en milieuschade die de bosbranden hebben aangericht aan de lokale economie, de productieactiviteit en het toerisme, is enorm, en er moet dan ook een steunregeling komen voor de getroffen burgers en voor het herstel van het milieu in zijn oude staat, door een snel nationaal en communautair ingrijpen.
Wij dringen er bij de Commissie op aan het huidige Solidariteitsfonds van de Europese Unie onverwijld te mobiliseren voor het vrijmaken van de middelen die nodig zijn voor het ondersteunen van de herstelplannen van de getroffen regio's, voor de wederopbouw van hun productiepotentieel en voor herbebossing van de afgebrande gebieden.
De ontbossing is deels te wijten aan de aanleg van snelwegen of spoorwegen. De Commissie zal regelingen moeten instellen om ervoor te zorgen dat in de openbare werken die met EU-geld bekostigd zijn een deel van de overheidsinvestering bestemd wordt voor de verbetering, het onderhoud en de uitbreiding van de openbare bossen.
Andreas Mölzer  
schriftelijk. - (DE) Helaas drukten verwoestende bosbranden in Zuid-Europa ook hun stempel op de zomer van 2009. Deze branden veroorzaakten grote materiële en ecologische schade. In dit verband is duidelijk geworden dat brandstichters die profiteren van het vernietigen van de bossen, worden aangemoedigd door gebrekkige bosregisters, als die er überhaupt zijn, of doordat een duidelijke definitie van de bestemming van gebieden ontbreekt. Het was daarom belangrijk dat deze ontwerpresolutie ook een oproep deed aan de lidstaten om deze registers te herzien of te wijzigen.
Naast herbebossing is het vooral nodig dat deskundigen, brandweerkorpsen en andere teams die worden ingezet, samenwerken, zowel in noodsituaties als ter voorkoming daarvan. Deze ontwerpresolutie bevat redelijke voorstellen met betrekking tot de manier waarop de lidstaten op grond van het solidariteitsbeginsel door de Gemeenschap kunnen worden ondersteund in het geval van rampen. Daarom heb ik voor de gemeenschappelijke ontwerpresolutie over de bosbranden tijdens de zomer van 2009 gestemd.
Frédérique Ries  
Laten we direct zeggen dat het voorkomen van natuurrampen of de aanpassing aan klimaatveranderingen niet gemakkelijk is. Ook al doet de Europese Unie het wat beter dan andere regio's in de wereld door de instelling van een systeem voor intensieve civiele bescherming en de welkome financiële bijdragen van het Solidariteitsfonds, toch wordt jaarlijks niet minder dan 600 000 hectare verwoest.
En dan heb ik het alleen nog maar over de bosbranden in het Middellandse Zeegebied, met als dieptepunt de branden tijdens de zomer van 2009 in de heuvels rond Athene. Twee voorstellen lijken me noodzakelijk om de situatie te verbeteren. Ten eerste moet het rapport van de heer Barnier uit 2006 over de Europese civiele beschermingsmacht in zijn geheel worden uitgevoerd. We wachten nog steeds op de Europese groenhelmen om uitvoering te geven aan een Europees beleid op het gebied van civiele bescherming, waar de burgers om hebben gevraagd. Ten tweede is het van belang dat de Commissie het recht heeft om te zien wat er lokaal gebeurt. Het zou op zijn minst verbazingwekkend zijn als er Europese subsidies zouden worden verleend, terwijl sommige bosbranden waarschijnlijk door criminelen worden veroorzaakt met als enige doel om de grond geschikt te maken voor bebouwing.
Joanna Senyszyn  
schriftelijk. - (PL) Ik heb voor de resolutie over de bosbranden tijdens de zomer van 2009 gestemd. Dit jaar hebben branden in de Europese Unie al meer dan tweehonderdduizend hectare bossen verwoest. Dat is meer dan in heel 2008 samen! Polen behoort tot de EU-landen waar het risico op bosbranden het grootst is. In april 2009 werd het hoogste aantal branden in de afgelopen vijf jaar genoteerd.
We dienen dringend doeltreffende maatregelen te nemen om de klimaatverandering binnen de perken te houden, aangezien zij een van de voornaamste oorzaken van branden is. Een andere belangrijke kwestie in de aangenomen resolutie betreft de coördinatie van de communautaire mechanismen ter voorkoming van de klimaatverandering en met name een efficiënt gebruik van het Solidariteitsfonds om de gevolgen van branden te beperken.
Daarenboven moeten we een Europese structuur in het leven roepen die snel tussenbeide kan komen in geval van natuurrampen. Dit zou een financiële en organisatorische aanvulling zijn op de maatregelen die door de lidstaten worden genomen. Ik hoop dat deze resolutie van het Europees Parlement aangaande het beperken van de gevolgen van bosbranden naar behoren in overweging zal worden genomen door de Commissie en haar ertoe zal aanzetten om zelf meer actie te ondernemen op dit gebied.
Catherine Stihler  
Ik ben ingenomen met het debat van vandaag over bosbranden. De verwoesting van veel prachtige natuurgebieden is voor ons allen een groot verlies. We moeten solidariteit tonen met onze collega's en de getroffen landen te hulp schieten.
Nuno Teixeira  
Uit recente studies blijkt dat de bossen van Madeira de laatste 36 jaar met bijna vijfduizend hectare gegroeid zijn dankzij de herbebossingsprojecten van de regionale regering en de initiatieven van milieuorganisaties. Deze ontwikkeling is des te opmerkelijker omdat zij haaks staat op de nationale trend. Dit onschatbare patrimonium moet beschermd worden. Het is een feit dat wij bosbranden naar behoren moeten kunnen aanpakken, maar anderzijds lijkt het mij essentieel dat de beschikbaar gestelde middelen evenwichtig worden verdeeld over de preventie, de detectie en de bestrijding van branden. Ik heb voor deze resolutie gestemd, omdat ik van oordeel ben dat dit beleid op Europees niveau bevorderd kan worden door middel van een strategie voor solidariteit die de acties ter bestrijding van bosbranden coördineert en voorziet in een doeltreffende preventie van risicogedrag.
Deze aanpak, waarbij ultraperifere regio's bijzondere aandacht verdienen, moet zowel overheden als eigenaars van bosgronden betrekken bij het opschonen van bossen, het aanplanten van autochtone soorten en het herbevolken van plattelandsgebieden. Voorts moet crimineel gedrag op passende wijze worden gestraft binnen de lidstaten. Een flexibele toepassing van de procedures die ten grondslag liggen aan het gebruik van de bestaande en nieuwe structuurfondsen, waaronder het Solidariteitsfonds van de Europese Unie, zal waarborgen dat de bevolking die geconfronteerd wordt met verlies van landbouwgrond, huisvesting en vee ten gevolge van branden en andere rampen sneller geholpen kan worden.
Frank Vanhecke  
schriftelijk. - Bij de eindstemming over de compromisresolutie over de nasleep van de bosbranden in 2009 heb ik mij onthouden. Ik constateer namelijk dat dit Parlement in meerderheid van oordeel is dat de bestrijding van bosbranden op Europees niveau zich niet mag beperken tot steun en coördinatie, maar dat er waarachtig een soort eigen Europese brandweerkorps moet worden opgericht, een zoveelste Europese instelling die zeer veel centen gaat kosten om dubbel werk te verrichten.
Het is in elk geval een illustratie van het feit dat het er de Eurofederalisten minder om te doen is efficiënt en oordeelkundig ons continent te besturen dan wel een "statement" te maken: alles moet per se Europees geregeld worden - in weerwil van het zo dikwijls bejubelde subsidiariteitsprincipe.
