3. Zimbabwe
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over zes ontwerpresoluties over Zimbabwe.
Jaroslav Paška
Mijnheer de Voorzitter, dit is niet de eerste keer dat we de wijze van regeren van Robert Mugabe en zijn partij bespreken. Al in juli 2008 heeft het Europees Parlement een resolutie aangenomen waarin sancties werden uitgevoerd tegen Robert Mugabe en de zijnen. De reden hiervoor waren, evenals nu, ernstige schendingen van de mensenrechten door de regering.
Nieuwe voorbeelden van intimidatie, arrestaties en ononderzochte verdwijningen van politieke tegenstanders van de regeringspartij tonen aan dat Robert Mugabe en zijn partij beseffen dat zij met eerlijke en transparante politieke wedijver hun macht zouden verliezen en het risico zouden lopen om gestraft te worden voor het jarenlange terroriseren van de bevolking en plunderen van de rijkdom van het land.
We zijn het vast allemaal erover eens dat we voorliggende resolutie moeten aannemen in de hoop dat de door de Europese Unie ingevoerde maatregelen ertoe kunnen bijdragen dat de door de regering geterroriseerde bevolking van Zimbabwe met hulp van burgerlijk leiders en oppositieleiders er op zo vredig mogelijke wijze in zal slagen de huidige moeilijke situatie in Zimbabwe te kenteren. Accreditatie van een ambassadeur van Robert Mugabe in de Europese Unie zou in deze situatie beslist worden gezien als een belediging van fatsoenlijke mensen. Dames en heren, laten we daarom in elk geval in ons politiek gedrag proberen steun te geven aan belangrijke democratische veranderingen in Zuid-Afrika.
Geoffrey Van Orden
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, al zolang als ik lid ben van dit Parlement - nu zo'n twaalf jaar - hebben we geprobeerd om de mensen in Zimbabwe aan een beter leven te helpen en hun de toekomst met meer optimisme tegemoet te kunnen laten zien.
Over twee elementen zijn we duidelijk geweest. Ten eerste, zolang Robert Mugabe aan de macht bleef en bescherming genoot van een klein, uit eigenbelang handelend deel van zijn politieke partij, Zanu-PF, en de veiligheidstroepen, die de rijkdommen van het land plunderden om zichzelf te verrijken, was er weinig kans op echte veranderingen. Ten tweede was het aan de bevolking van Zimbabwe om de noodzakelijke veranderingen tot stand te brengen met de steun van hun Afrikaanse buren - en dan vermeld ik natuurlijk met name Zuid-Afrika.
Misschien, heel misschien is er eindelijk wat beweging in de juiste richting. Je weet wanneer Mugabe zich zorgen maakt; dan raakt hij in paniek. Zijn politie en milities vallen dan iedereen aan die ze als tegenstanders beschouwen. De MDC en de Zanu-PF zouden de macht moeten delen in een coalitie, maar de voorbije dagen zijn ministers en parlementsleden van de MDC, alsmede mensenrechtenactivisten in elkaar geslagen en gearresteerd.
Ik veronderstel dat Mugabe steeds nerveuzer wordt om twee redenen. Hij heeft gezien wat er is gebeurd met zijn vriend en belangrijkste geldschieter, Kadhafi, en precies een week geleden, op 31 maart, verklaarde de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika (SADC), waar Zuid-Afrika en alle buurlanden van Zimbabwe lid van zijn, eindelijk dat ze zich grote zorgen maakte over het heropflakkeren van geweld in Zimbabwe. Ze riep op om een einde te maken aan dat geweld en om alle onderdelen van het algemene politieke akkoord uit te voeren. Ze heeft een team aangesteld dat een stappenplan moet opstellen voor vreedzame, vrije en eerlijke verkiezingen in Zimbabwe, en momenteel bevindt dat team zich in Harare.
Wij dringen er bij de Europese regeringen en de EU op aan dat ze zich meer inspannen en al hun politieke invloed in zuidelijk Afrika aanwenden om snelle veranderingen tot stand te brengen die Zimbabwe ten goede komen en de weg effenen voor verkiezingen onder internationaal toezicht in een sfeer die gespeend is van intimidatie.
Tot er bewijzen zijn van echte verandering, moeten de beperkende maatregelen die gericht zijn tegen Mugabe en zijn nauwe bondgenoten, van kracht blijven. Wat dat betreft mag de EU de unilateraal door Mugabe benoemde gezant onder geen beding erkennen als ambassadeur. Ik ben er zeker van dat, wanneer het volk in Zimbabwe opnieuw vrij is, er echte democratie heerst en de rechtsstaat een feit is, de internationale gemeenschap, met inbegrip van de EU, bereid is om met gulle steun over de brug te komen.
Judith Sargentini
auteur. - Ik ben nu ondertussen, denk ik, een jaar of tien betrokken bij de situatie in Zimbabwe. Ik werkte bij een ontwikkelingsorganisatie in Amsterdam en eens in de zoveel tijd haalden wij Zimbabwaanse mensenrechtenactivisten naar Nederland, naar Europa, ook om even bij te komen. Niet alleen om hier mensen te leren kennen en hun verhaal te aanhoren, maar ook om hen in de gelegenheid te stellen even weg te komen uit Zimbabwe.
Eén van de mensen die ik in die tijd ontmoet heb, is Abel Chikomo, over wie wij ook in deze resolutie spreken. Een mensenrechtenactivist die in al die jaren zijn enthousiasme voor de zaak, zijn motivatie niet heeft verloren. Het is voor dat soort mensen dat wij dit soort resoluties aannemen. Want om eerlijk te zijn denk ik niet dat mijnheer Mugabe er wakker van ligt. Het gaat er wel om dat hij en ook collega's van de MDC hun motivatie behouden om hun werk voort te zetten. Wat kunnen wij daar nog in betekenen, behalve de sancties handhaven?
Dan zou ik erop willen aandringen dat wij het Kimberley-proces voor de handel in conflictdiamanten zo aanscherpen dat diamanten uit Zimbabwe niet te koop zijn, omdat de overheid daar mensenrechten schendt, daar mensen onderdrukt, daar kinderarbeid inzet, enz. enz. Onze betrokkenheid bij Zimbabwe is bekend, maar die zullen wij keer op keer moeten blijven benoemen, juist vanwege mensen als Abel Chikomo.
Kristiina Ojuland
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het is bijzonder zorgelijk dat de mensenrechtensituatie in Zimbabwe er met name in de voorbije maanden op achteruit is gegaan. Het baart ons zorgen dat Zanu-PF de regering van nationale eenheid in Zimbabwe opzettelijk een spaak in het wiel steekt.
Het Europees Parlement moet eisen dat er onmiddellijk een einde wordt gemaakt aan de vervolging van politieke tegenstanders van Zanu-PF, van activisten uit het maatschappelijk middenveld die worden gearresteerd en gemarteld, en van niet-gouvernementele organisaties tegen wie razzia's zijn uitgevoerd en waarvan de leden willekeurig zijn gearresteerd. Tot er tastbare bewijzen zijn dat de situatie in Zimbabwe in de goede richting evolueert, moet de EU haar beperkende maatregelen handhaven die gericht zijn tegen individuen en rechtspersonen die banden hebben met het regime van Mugabe.
Het volk van Zimbabwe moet gebruik kunnen maken van zijn recht op vrije meningsuiting zonder bang te hoeven zijn om op gewelddadige wijze te worden vervolgd, willekeurig te worden gearresteerd of gefolterd, en diegenen die zich schuldig hebben gemaakt aan systematische politieke pesterijen, moeten worden vervolgd.
Ana Gomes
auteur. - (PT) De golf van onderdrukking die zich nu over Zimbabwe uitstort is een duidelijk voorteken van de problemen die aan de komende verkiezingen zullen voorafgaan. De internationale gemeenschap en in het bijzonder de politieke spelers in de regio, zoals de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika, mogen de pesterijen en willekeurige arrestaties van burgerrechtenactivisten en MDC-leden en -aanhangers door Zanu-PF en de veiligheidsdiensten niet tolereren. Deze politieke spelers moeten meer respect eisen van de mensenrechten alvorens verkiezingen worden gehouden.
Politieaanvallen op kantoren van mensenrechtenorganisaties zoals het Zimbabwe Human Rights Forum en verschillende andere, zogenaamd omdat gezocht wordt naar subversief materiaal, en de arrestaties van verschillende NGO-medewerkers en leden van de MDC zelf, naast studenten en jonge activisten, arrestaties die sinds februari zijn toegenomen, zijn de tactische middelen die worden ingezet in een onaanvaardbare intimidatiecampagne. In plaats van een terreurcampagne te ontketenen tegen degenen die weigeren een petitie te ondertekenen tegen de beperkende maatregelen die door de EU zijn opgelegd aan leiders die banden hebben met Mugabe, zouden de leiders van Zanu-PF meer aandacht moeten hebben voor de lessen die geleerd kunnen worden uit de Arabische lente en zouden ze moeten toestaan dat werkelijk vrije verkiezingen plaatsvinden.
Seán Kelly
ter vervanging van de auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou om te beginnen willen zeggen dat ik het woord voer uit naam van de heer Cadec, die hier vanmiddag het woord had moeten voeren. Van de drie onderwerpen die we bespreken, is dit veruit het ergste en waarschijnlijk het onderwerp dat al het vaakst is teruggekomen, zoals voorgaande sprekers hebben gezegd. Robert Mugabe paradeert nu al veel te lang op het wereldtoneel en gedraagt zich al lang bijzonder dictatoriaal en brutaal jegens zijn eigen volk, en met name jegens tegenstanders in zijn land.
Het is duidelijk dat de regering van nationale eenheid, die in 2009 werd gevormd om democratie tot stand te brengen, niet werkt, als gevolg van zijn inspanningen om te verzekeren dat ze niet werkt. De intimidatie, willekeurige arrestaties en verdwijningen - hier waarschijnlijk synoniem met parate executies - van tegenstanders, met name in de voorbije maanden, zijn volkomen onaanvaardbaar. Zelfs niet-gouvernementele organisaties ontspringen de dans niet: er worden razzia's uitgevoerd op hun kantoren en hun medewerkers worden gearresteerd. Het is dus absoluut duidelijk dat er tegen deze dictator moet worden opgetreden.
Zoals de heer Van Orden zei, begint ten minste de Afrikaanse Unie nu een soort oppositie tegen hem op de been te brengen, en dat biedt ons hier in de Europese Unie de kans om de kant van de Afrikaanse Unie te kiezen en alle diplomatieke macht die we hebben in de strijd te gooien om ervoor te zorgen dat, ten eerste, de heer Mugabe een einde maakt aan de arrestaties en executies, en, ten tweede, de grondwet wordt aanvaard voor de vrijheid van het Zimbabwaanse volk, wat tot vrije verkiezingen en een echt democratische regering in Zimbabwe zal leiden.
Rui Tavares
Mijnheer de Voorzitter, we weten allemaal dat het in 2008 gesloten en in 2009 uitgevoerde akkoord inzake het delen van de macht tussen Robert Mugabe en Morgan Tsvangirai, of tussen Zanu-PF en de MDC geen ideaal akkoord was. Noch was het een akkoord waaruit een ideale wereld kon voortkomen, maar het was wel het enig mogelijke akkoord waarmee kon worden geprobeerd de toestand van de mensenrechten en de democratie in Zimbabwe te verbeteren. Feit is dat Mugabe en zijn bondgenoten alles hebben gedaan wat in hun macht lag om te verzekeren dat dit akkoord niet werkte. Ze hebben druk uitgeoefend en geïntimideerd, in een poging om de oppositiebeweging, die nu beschikt over een meerderheid in het Lagerhuis, te breken. Nog maar enkele minuten geleden kwam het bericht dat gewelddadige aanvallen zijn uitgevoerd op mensen die waren bijeengekomen bij een gedenkplaats waar MDC-militanten elkaar ontmoetten.
Het is van vitaal belang dat de EU niet de blik afwendt van de gebeurtenissen in Zimbabwe en Mugabe niet in staat stelt weg te komen met zijn laatste truck om een ambassadeur aan te stellen zonder hierbij alle constitutionele mechanismen van het land te doorlopen. Daarnaast moet de EU er voor zorgen dat Mugabe en zijn bondgenoten niet profiteren van de verkoop van diamanten.
Filip Kaczmarek
namens de PPE-Fractie. - (PL) Niet iedereen in Zimbabwe zal gelukkig zijn met dit debat, want over een paar dagen, op 18 april, wordt daar Onafhankelijkheidsdag gevierd. Het feestje is nu verpest voor degenen die slechte dingen doen in dit land.
Akkoorden over machtsdeling zijn meestal problematisch. Dit komt omdat zij vaak niet het resultaat zijn van een democratisch besluit van de burgers, maar van een door de situatie afgedwongen compromis. Dat is in Zimbabwe ook het geval. Akkoorden over machtsdeling kunnen echter ook worden geaccepteerd en de samenleving positief beïnvloeden, mits aan een aantal voorwaarden wordt voldaan. Een van die voorwaarden is de verbetering van de mensenrechtensituatie. Daarom houden wij ons bezig met de mensenrechten in dit land. Het staat iedereen bijvoorbeeld vrij te twijfelen aan de noodzaak en doeltreffendheid van de beperkende maatregelen. Het is echter ontoelaatbaar dat personen die weigeren een petitie te ondertekenen waarin wordt gevraagd om opheffing van die maatregelen, geslagen en vervolgd worden. Daarom verdedigen wij de mensenrechtenactivisten.
Kriton Arsenis
Mijnheer de Voorzitter, zoals de collega's reeds zeiden, wordt eenieder die in Zimbabwe strijdt voor democratie, democratische vrijheden en overgang naar een normaal democratisch bestel door de partij van Mugabe en zijn mechanismen bedreigt, geslagen en gefolterd.
Wij hebben een verantwoordelijkheid voor hetgeen in Afrika gebeurt. Wij hebben ons vaak bemoeid met de geschiedenis van de democratie op dit continent, met name in het begin, toen nieuwe landen werden gecreëerd, en wij hebben democratische processen gedwarsboomd toen onze eigen belangen werden bedreigd. Daarom hebben wij een dubbele plicht en moeten wij Zimbabwe helpen een democratisch gekozen regering te verkrijgen.
Emotioneel gezien is deze situatie voor de Grieken uitermate belangrijk. Wij hebben zelf een keiharde dictatuur gehad van 1967 tot 1974, en toen was elke veroordeling door de Raad van Europa of andere internationale organisaties een hart onder de riem voor de burgers die in Griekenland streden.
Daarom mogen wij geen betrekkingen onderhouden met onwettig benoemde vertegenwoordigers van Zimbabwe en met voormalige collaborateurs van het Mugabe-regime. De Europese Unie moet samen met de landen in de regio de overgang naar democratie in Zimbabwe en de toepassing van het Kimberley-proces waarborgen.
Charles Tannock
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de EU steunt het Kimberley-proces dat bedoeld is om Afrikaanse conflictdiamanten - of zogenaamde bloeddiamanten - van de mondiale markt te bannen. De recente ontwikkelingen in Zimbabwe zijn echter zorgelijk. De voorzitter van het Kimberley-proces, de heer Mathieu uit de Democratische Republiek Congo, heeft unilateraal en zonder overleg besloten dat diamanten uit het diamantveld van het Zimbabwaanse Marange op de markt mogen worden gebracht. Dat diamantveld, dat we vorig jaar in dit Parlement bespraken, werd in beslag genomen door president Robert Mugabe en zijn trawanten. Honderden mensen werden uit hun huizen gejaagd en er zijn betrouwbare verslagen waaruit blijkt dat zijn veiligheidstroepen lokale bewoners folteren, verkrachten en zelfs doden.
De verkoop van diamanten uit het diamantveld van Marange zal Mugabe zijn tirannieke greep op Zimbabwe helpen te verstevigen en de boeven van zijn Zanu-PF helpen te verrijken. Daarom roep ik de Europese Unie, als partij bij het Kimberley-proces, op om dit schandaal op het hoogste niveau aan de orde te stellen en erop aan te dringen dat de op consensus gebaseerde besluitvorming in het Kimberley-proces in ere wordt hersteld. Meer algemeen roep ik al lang op om een vergelijkbaar certificeringsstelsel in te voeren voor andere natuurlijke rijkdommen die in Afrika worden gewonnen, om te voorkomen dat brute regeringen of guerrillagroeperingen mineralen verkopen om met de opbrengst wapens te kopen. Ik ben blij dat ik voor die opzet een partner heb gevonden in Global Witness, de in Londen gevestigde en internationaal befaamde niet-gouvernementele organisatie die opkomt voor de mensenrechten, en dat de regering in de VS het voortouw neemt door de Dodd-Frank Act vast te stellen.
Cristian Dan Preda
(RO) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik zeggen dat als ik hoor spreken over Robert Mugabe, ik de Roemeense dictator, Nicolae Ceauşescu, voor me zie. Inderdaad was Mugabe in de jaren tachtig een regelmatige gast van de Ceauşescu, samen met Kadhafi. Ik ben de heer Van Orden dankbaar dat hij me aan het verband tussen Mugabe en Kadhafi heeft herinnerd.
Ik denk dat Mugabe ook werkelijk iets heeft geleerd van Ceauşescu, namelijk haat tegen maatschappelijke activisten. De 46 gearresteerde leden van het maatschappelijk middenveld, die op 19 februari zijn gearresteerd door de veiligheidstroepen van Zimbabwe, worden momenteel aangeklaagd voor verraad. Ze lopen nu het risico ter dood te worden veroordeeld. Dat is de straf, maar hun enige 'misdaad' is dat ze de gebeurtenissen in Egypte en Tunesië bespraken.
De oplossing voor het regime van Mugabe is in feite het organiseren van eerlijke en vrije verkiezingen. Laten we hopen dat dat deze keer mogelijk zal zijn.
Sari Essayah
(FI) Mijnheer de Voorzitter, in februari heeft de Europese Raad Buitenlandse Zaken conclusies aangenomen over de situatie in Zimbabwe. De sancties van de Europese Unie blijven van kracht, omdat er geen wezenlijke vooruitgang is geboekt bij de interne hervormingen van het land.
Opheffing van de beperkingen vereist concrete vooruitgang in de tenuitvoerlegging van het akkoord inzake het delen van de politieke macht uit 2008. Dat zogenaamde machtsdelingsakkoord heeft niet kunnen verhinderen dat de veiligheidstroepen van Mugabe nog steeds tegenstanders vervolgen. Ook op dit moment worden deze tegenstanders willekeurig gearresteerd, gemarteld en vermoord, zelfs op ministerieel niveau.
Aangezien de EU-sancties niet gericht zijn tegen de bevolking van Zimbabwe, is de Europese Unie ook nu nog de grootste verlener van hulp aan het land, vooral voor de landbouw en de voedselproductie. De Europese Unie moet druk blijven uitoefenen op Mugabe, en als er wordt besloten om verkiezingen te houden, dan moet de Europese Unie daar als waarnemer bij betrokken zijn.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
(PL) Mijnheer de Voorzitter, sinds ons laatste debat over Zimbabwe in oktober vorig jaar is de situatie in dit land in zuidelijk Afrika niet veranderd. De werkloosheid bedraagt 90 procent, de gemiddelde levensverwachting is 44 jaar en burgers hebben geen toegang tot basisgezondheidsdiensten. Het is met het blote oog waar te nemen dat het politiek akkoord dat twee jaar geleden door president Mugabe en premier Tsvangirai is gesloten, de hoop die erop gevestigd was niet heeft kunnen waarmaken, zodat een nieuwe, volledig democratische oplossing noodzakelijk is. De binnenlandse situatie van Zimbabwe is in het afgelopen halfjaar niet veranderd, de buitenlandse echter wel. Vandaag debatteren wij over dit land in het licht van de 'Arabische lente' in Afrika. Hoewel Harare 6 000 kilometer verwijderd is van Tunis, toont de recente situatie in Ivoorkust aan dat democratie soms geen afstanden kent. Het Europees Parlement roept de regering van Zimbabwe daarom op om rekening te houden met de internationale situatie, het binnenlands beleid grondig te herzien en vooral te stoppen met intimidatie van de politieke oppositie, haar vertegenwoordigers vrij te laten en haar deelname aan verkiezingen mogelijk te maken.
Een half jaar geleden heb ik gezegd dat een arm land als Zimbabwe het zich niet kon veroorloven om plaatsvervangende problemen te zoeken. Vandaag denk ik dat de 'Arabische lente' de politieke schuld van president Mugabe verder onder druk zet.
Cristian Silviu Buşoi
(RO) Mijnheer de Voorzitter, als lid van de delegatie voor de betrekkingen met het Pan-Afrikaanse Parlement ben ik ervan overtuigd dat de Europese Unie, en mevrouw Ashton in het bijzonder, een krachtig standpunt moeten innemen tegen het optreden van het regime-Mugabe met betrekking tot intimidatie en pesterijen van mensenrechtenactivisten en respect voor publieke rechten en vrijheden moeten aanmoedigen, waaronder de vrijheid van meningsuiting en vergadering waaraan Zimbabwe zich op internationaal niveau formeel heeft verbonden. Zimbabwe moet zich houden aan zijn internationale verplichtingen, waaronder het Afrikaanse Handvest van de rechten van de mens en de volkeren, en alle wetten die indruisen tegen de internationale teksten over de bescherming van de mensenrechten intrekken.
Ik ben er eveneens van overtuigd dat de landen in de regio, met name Zuid-Afrika, mede de terugkeer naar democratie en respect voor mensenrechten in Zimbabwe zouden kunnen ondersteunen.
Elena Băsescu
(RO) Mijnheer de Voorzitter, de huidige gebeurtenissen in Zimbabwe luiden de alarmklok voor de mensenrechtensituatie op het Afrikaanse continent. Met het oog op de verkiezingen in juni voert president Mugabe een intimidatiecampagne tegen de andere kandidaten. Honderden ambtenaren, mensenrechtenactivisten en tegenstanders van het regime zijn de afgelopen twee maanden gearresteerd. Deze situatie is onacceptabel.
Daarnaast heeft Mugabe het opstellen van een democratische grondwet met een jaar uitgesteld. De nieuwe grondwet had garanties geboden voor transparante verkiezingen.
Ik wijs erop dat het land in een zeer slechte economische situatie verkeert. De president steunt nationalisatie van de mijnbouwsector, de belangrijkste sector van de Zimbabwaanse economie. Een dergelijke maatregel is schadelijk, want juist de buitenlandse investeringen in deze sector hebben de staat stabiel gehouden in de tijd van economische crisis.
Mitro Repo
(FI) Mijnheer de Voorzitter, president Mugabe en de Zanu-PF-partij hebben zich niet gehouden aan de voorwaarden van het algemeen politiek akkoord uit 2009. Zimbabwe is niet in staat geweest het democratische pad in te slaan. In de afgelopen maanden is zelfs sprake van een duidelijke toename van intimidatie van politieke tegenstanders en van het aantal willekeurige arrestaties en verdwijningen. Pogingen om stabiliteit te creëren zullen in een dergelijk politiek klimaat niets opleveren.
Zimbabwe is nog steeds een land waar je kunt worden mishandeld of gemarteld vanwege je politieke mening. Het juridisch systeem onderdrukt een vrije pers en beperkt op die manier het recht op vrije meningsuiting. Journalisten worden er onder druk gezet. Er moet alles aan worden gedaan om de vooruitgang van het land in de richting van echte democratie en economische ontwikkeling te steunen.
Terecht heeft de Europese Raad in februari van dit jaar besloten tot verlenging van de beperkende maatregelen die zijn opgelegd aan mensen en organisaties die verbonden zijn aan de regering van Mugabe en om een zwarte lijst bij te houden. Ik ben van mening dat de maatregelen gehandhaafd moeten blijven tot er concreet bewijs is van echte verandering in Zimbabwe. De maatregelen moeten echter alleen zijn gericht op de corrupte regering van Mugabe en mogen de situatie van het Zimbabwaanse volk niet verslechteren.
Albert Deß
(DE) Mijnheer de Voorzitter, als kind heb ik al brieven uit voormalig Rhodesië gekregen. Drie zussen van mijn grootvader verbleven als katholieke nonnen in het toenmalige Rhodesië en in Zuid-Afrika. Zij hebben nooit geschreven dat de mensen daar in Rhodesië honger leden. Wat wij op dit moment van dit land horen is werkelijk afschuwelijk. Rhodesië en het latere Zimbabwe was de korenschuur van zuidelijk Afrika. Mugabe - een communistisch-socialistische dictator - is erin geslaagd om deze korenschuur te veranderen in een hongergebied.
Ik wil al mijn collega's danken die deze kwestie weer op de agenda hebben gezet. Het is uiteraard onaanvaardbaar dat deze dictator, Mugabe, de bevolking van Zimbabwe zo lang kan terroriseren. De sleutel tot de beëindiging hiervan ligt mijns inziens overigens in zuidelijk Afrika. Zolang zuidelijk Afrika deze dictator niet terechtwijst, zal hij zijn volk blijven terroriseren.
Maroš Šefčovič
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat we het er allemaal over eens zijn dat Zimbabwe en de mensenrechtenschendingen in dat land al veel te lang op onze agenda staan. Elk sprankje hoop op een positieve ontwikkeling wordt onmiddellijk de kop ingedrukt door uitbarstingen van politieke repressie en geweld. Dat is precies wat er enkele maanden geleden gebeurde. In februari van dit jaar kon de Europese Unie daarom niet anders dan haar beperkende maatregelen nu al voor de achtste keer te verlengen.
Met dit duidelijke gebaar wilden we het cruciale belang onderstrepen van een akkoord tussen de regeringspartijen met betrekking tot de noodzakelijke stappen om in het land verkiezingen te laten plaatsvinden. In dat verband benadrukte de EU dat ze bereid is om haar besluit te herzien als reactie op verdere concrete ontwikkelingen in het land.
De EU maakt zich grote zorgen over het opflakkeren van het politiek geweld in de voorbije maanden in Zimbabwe. Op 11 maart publiceerde de EU samen met 21 ambassades en delegaties een verklaring waarin ze haar bezorgdheid uitte over de toename van intimidatie en geweld die op politieke motieven lijken te berusten.
In dat verband is de EU ingenomen met het resultaat van de recentste SADC-top van 31 maart 2011. In haar communiqué eist de SADC dat onverwijld een einde wordt gemaakt aan geweld, intimidatie, haat zaaiende uitspraken en pesterijen, en roept ze de Zimbabwaanse regering op om alle noodzakelijke stappen te voltooien om verkiezingen te houden. De SADC biedt steun aan om verkiezingen te kunnen organiseren conform de beginselen en richtsnoeren van de SADC inzake democratische verkiezingen. Daartoe zal de SADC ambtenaren benoemen die het Zuid-Afrikaanse facilitatieteam zullen versterken en zullen samenwerken met de gezamenlijke commissie voor toezicht en tenuitvoerlegging.
De EU denkt dat grotere facilitatie- en bemiddelingsinspanningen van de SADC en Zuid-Afrika essentieel zijn om te voorkomen dat de instabiliteit in Zimbabwe toeneemt. De EU is ingenomen met de inspanningen van de regio om te bemiddelen in de Zimbabwaanse crisis.
In zijn hoedanigheid van facilitator heeft Zuid-Afrika, samen met de SADC, die borg staat voor het algemeen politiek akkoord, besloten om de Zimbabwaanse ambassadeur te accrediteren. Op dit ogenblik is het essentieel dat er een formeel communicatiekanaal met Zimbabwe wordt opengehouden en dat er een dialoog met de hele regering blijft plaatsvinden, en we mogen de positie van de EU-ambassadeur in Harare niet in gevaar brengen. De EU zal in nauwe coördinatie met alle EU-lidstaten optreden en handelen.
De EU blijft de grootste donor van ontwikkelingshulp aan Zimbabwe. We willen duidelijk maken dat we ons hard opstellen ten aanzien van het regime maar de mensen proberen te helpen. Met een uitbetaald bedrag van om en bij de 365 miljoen euro sinds de totstandkoming van het algemeen politiek akkoord in 2009 zijn we, zoals ik al zei, de grootste donor.
Middelen worden uitsluitend ter beschikking gesteld via organen van de VN en gespecialiseerde niet-gouvernementele organisaties. Sinds 2009 heeft de EU ook bestuurlijke hervormingen gesteund, zoals vastgelegd in het algemeen politiek akkoord, met inbegrip van het grondwethervormingsproces. De EU financiert ook mensenrechtenprogramma's, waaronder programma's van mensenrechtenverdedigers. We kunnen alleen maar hopen dat alle internationale druk uiteindelijk zal leiden tot vrije en eerlijke verkiezingen in Zimbabwe en tot de geleidelijke normalisatie van de zeer moeilijke situatie in het land.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Alain Cadec
schriftelijk. - (FR) In de laatste maanden zijn veel tegenstanders van het Mugabe-regime en vertegenwoordigers van ngo's willekeurig gearresteerd door de Zimbabwaanse autoriteiten. De partij van Mugabe heeft systematisch voorkomen dat de in 2009 tot stand gekomen Zimbabwaanse regering van nationale eenheid de weg bereidde voor een democratische overgang en geloofwaardige verkiezingen. Er moet onmiddellijk een einde komen aan al het politieke geweld van de aanhangers van Mugabe. De Europese Unie en haar lidstaten moeten actief samenwerken met de Afrikaanse Unie en de Zuid-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenschap om ervoor te zorgen dat toekomstige verkiezingen niet gepaard zullen gaan met intimidatie en geweld. Ik verwelkom het feit dat het Europees Parlement er in zijn resolutie bij alle politieke partijen van Zimbabwe op aandringt samen te werken aan de opstelling van een voor alle Zimbabwanen aanvaardbare, nieuwe democratische grondwet voordat de volgende verkiezingen worden gehouden.
Monica Luisa Macovei
Opnieuw zien we dat Mugabe in de strijd tegen zijn politieke tegenstanders en het maatschappelijk middenveld gebruik maakt van intimidatie, arrestaties, geweld en zelfs marteling. De Mugabegetrouwe krachten hebben ministers van de oppositie in de regering van nationale eenheid geïntimideerd. Zij hebben leiders van mensenrechtenorganisaties lastig gevallen en 46 vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld gearresteerd voor verraad, waarbij een aantal van hen is geslagen en zelfs gemarteld in arrest. Op basis van angst en terreur en in strijd met de burgerlijke en politieke vrijheden kan er geen duurzame structuur worden opgebouwd.
Ik roep de hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie op om steun te verlenen aan de inspanningen voor vrije verkiezingen in Zimbabwe, zonder geweld of intimidatie. Er is een rechtmatige regering nodig, die rechten en fundamentele vrijheden respecteert, die met andere woorden respect toont voor de mensen. Een van de maatregelen moet zijn de aan de mensen van Mugabe opgelegde beperkingen te verscherpen.
