
Plooij-Van Gorsel
Πρόεδρε, επί της διαδικασίας. Στη συνεδρίαση της 12ης Μαΐου σας υπέβαλα μία ερώτηση σχετικά με τη διαδικασία που εφαρμόστηκε στην περίπτωση της προκήρυξης διαγωνισμού για την ανάθεση έργου. Τότε μου είπατε ότι το θέμα δεν αφορά την ολομέλεια και ότι πρέπει να υποβάλω την ερώτηση γραπτώς. Αυτό το έκανα την ίδια ημέρα. Έχουν περάσει ήδη περισσότερες από έξι εβδομάδες και συγκεκριμένα επτά, πράγμα που σημαίνει ότι η προθεσμία έχει λήξει προ πολλού. Σας υπέβαλα το ίδιο ερώτημα για άλλη μία φορά στο Στρασβούργο και δεν έχω λάβει ακόμη απάντηση. Για το λόγο αυτό θα ήθελα να λάβω μία απάντηση σήμερα.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ, κυρία Plooij-van Gorsel. Η απάντηση στην ερώτησή σας ετοιμάζεται από τις υπηρεσίες. Όπως γνωρίζετε, οι απαντήσεις πρέπει να εγκρίνονται από το Προεδρείο.
Η απάντηση στην ερώτησή σας θα υποβληθεί στο Προεδρείο με την πρώτη ευκαιρία. Ελπίζω ότι αυτό θα μπορέσει να γίνει στις 10 Ιουλίου και ότι θα έχετε την απάντηση πριν την επόμενη Ολομέλεια στο Στρασβούργο.

Καλωσόρισμα
Πρόεδρος
Αντιπροσωπεία της Ομάδας του Φλαμανδικού Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CVP) στη βελγική Βουλή των Αντιπροσώπων παρευρίσκεται σε αυτήν τη συζήτηση από το θεωρείο των επισήμων. Επιτρέψτε μου να την καλωσορίσω εξ ονόματος του Κοινοβουλίου, και να χαιρετίσω αυτήν την εκδήλωση συνεργασίας μεταξύ Κοινοβουλίων.
(Χειροκροτήματα)

Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 16 και 17 Ιουνίου  Ολλανδική Προεδρία
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση:
της έκθεσης του Συμβουλίου και της δήλωσης της Επιτροπής σχετικά με τη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 16 και 17 Ιουνίου στο Αμστερνταμ, και-της δήλωσης τους Ασκούντος την Προεδρία του Συμβουλίου κατά το εξάμηνο δραστηριοτήτων της ολλανδικής Προεδρίας.
Kok
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, αισθάνομαι ιδιαίτερη ικανοποίηση που είμαι σε θέση να παρευρεθώ σήμερα στο Σώμα για να αναφερθώ στα αποτελέσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Αμστερνταμ καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο ασχοληθήκαμε κατά την περίοδο της Προεδρίας μας με τα κύρια σημεία της ημερήσιας διάταξης που είχε υποβληθεί και συζητηθεί με το Σώμα πριν από έξι μήνες. Όντως, πρόκειται για ένα θέμα οι διαστάσεις του οποίου υπερβαίνουν τη Σύνοδο Κορυφής του Αμστερνταμ, όσο σημαντική και αν είναι αυτή για την εικόνα της Ένωσης.
Κύριε Πρόεδρε, η βάση για την άσκηση των καθηκόντων της Προεδρίας του Συμβουλίου ήταν οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη μας στο κατώφλι του νέου αιώνα. Εννοώ την έγκαιρη εγκαθίδρυση της Οικονομικής και της Νομισματικής Ένωσης και τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αναπροσαρμογή της Συνθήκης του Μάαστριχτ ήταν αναγκαία και για άλλον ένα λόγο. Πράγματι, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανήκει στους πολίτες της. Αυτό σημαίνει ότι οι προσδοκίες και οι ανησυχίες τους αποτελούσαν επίσης αντικείμενο των συζητήσεων που ολοκληρώθηκαν στο Αμστερνταμ.
Επιτρέψτε μου να συνοψίσω το αποτέλεσμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Αμστερνταμ με τον ακόλουθο τρόπο: πραγματοποιήσαμε ένα θετικό βήμα προς μία Ευρώπη η οποία συνεκτιμά τον άνθρωπο, την αγορά, το ενιαίο νόμισμα και το περιβάλλον. Πραγματοποιήσαμε ένα σταθερό βήμα προς την ενιαία Ευρώπη αξιοποιώντας τις νέες δυνατότητες που δημιουργήθηκαν το 1989. Παράλληλα με την προετοιμασία του «Αμστερνταμ», παρέστη ανάγκη να ασχοληθούμε με πολλά άλλα εξωτερικά και εσωτερικά θέματα, καθήκοντα τα οποία η Προεδρία προσπάθησε να ασκήσει με ζήλο.
Η Προεδρία μας δεν θα μπορούσε ποτέ να αποβεί επιτυχής χωρίς την πρέπουσα συνεργασία με όλους τους εταίρους μας στην προσπάθεια για την προώθηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κατ'αρχάς να αναφερθώ στη συνεργασία με το Σώμα. Η σημαντική και ζωτικής σημασίας συμβολή του Σώματος στην κατάρτιση της Συνθήκης του Αμστερνταμ μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί ένα από τα θεμέλια αυτής.
Η συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήταν επίσης έξοχη. Η εποικοδομητική και εντατική υποστήριξη που προσέφερε η Γραμματεία του Συμβουλίου στην Προεδρία πρέπει επίσης να αναφερθεί ρητώς. Και βεβαίως, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου δεσμεύεται σε μεγάλο βαθμό από την κληρονομιά που του άφησαν οι προκάτοχοί του. Θα ήθελα να πω ότι, συνεχίζοντας τις προσπάθειες των Ιταλών, οι Ιρλανδοί μας προσέφεραν μία σταθερή βάση με το σχέδιο Συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ. Επ'αυτής της βάσης μπορέσαμε να στηρίξουμε τις περαιτέρω προσπάθειές μας.
Επιτρέψτε μου στη συνέχεια να αναφερθώ λεπτομερώς στα αποτελέσματα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Το κείμενο που θα υπογράψουμε τον Οκτώβριο δεν συμφωνεί σε όλα τα σημεία με το κείμενο της ολλανδικής Προεδρίας. Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι σε γενικές γραμμές πρέπει να αισθανόμαστε ικανοποίηση με τα όσα επιτύχαμε. Χαίρομαι για το γεγονός ότι η παρούσα συνθήκη συνιστά από πολλές απόψεις ένα περαιτέρω βήμα προς την κατεύθυνση μιας καλύτερης Ευρώπης, δημοκρατικότερης, αποτελεσματικότερης, και κυρίως περισσότερο ανθρώπινης. Στα πλαίσια αυτά, θα ήθελα να αναφερθώ περισσότερο συγκεκριμένα σε ορισμένα σημεία.
Κατ'αρχάς θα ήθελα να τονίσω ότι βελτιώθηκε εν γένει η ποιότητα της διοίκησης της Ευρώπης. Αυτό έγινε τόσο από πρακτική άποψη με τα νέα άρθρα της Συνθήκης για την ενίσχυση της πολιτικής όσο και από θεσμική άποψη. Το σύνθημά μας σ'αυτή την περίπτωση αποτελούν οι έννοιες της δημοκρατίας και της διαφάνειας.
Θα ήθελα να τονίσω τη σημαντική ενίσχυση του νομοθετικού ρόλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Θα αναφερθώ σε τρία στοιχεία: κατά πρώτον, η από δημοκρατική άποψη μη ικανοποιητική διαδικασία συνεργασίας καταργήθηκε σχεδόν εντελώς και με εξαίρεση την περίπτωση της ΟΝΕ αντικαταστάθηκε από τη διαδικασία συναπόφασης. Στο εξής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο καταρτίζουν επί ίσοις όροις και από κοινού την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Κατά δεύτερον, απλοποιήθηκε σημαντικά η διαδικασία συναπόφασης, κυρίως με την κατάργηση της τρίτης ανάγνωσης, που τόσο αντιπαθούσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Κατά τρίτον, η διαδικασία συναπόφασης ισχύει για τις περισσότερες νέες διατάξεις της Συνθήκης ΕΟΚ, δηλαδή για τις διατάξεις οι οποίες θεσπίσθηκαν με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ.
Ο ρόλος του Κοινοβουλίου ενισχύθηκε επίσης και στους τομείς που καλύπτονται από τον τρίτο πυλώνα. Η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων προσλαμβάνει ολοένα και περισσότερο κοινοτικό χαρακτήρα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν διαδραμάτιζε μέχρι σήμερα κάποιο σημαντικό ρόλο στον τομέα αυτό. Με τη νέα Συνθήκη προσφέρεται η δυνατότητα τροποποιήσεων με την εκχώρηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενός επίσημου δικαιώματος διαβούλευσης και ενός δικαιώματος επαρκούς ενημέρωσης. Ταυτόχρονα, διατηρήθηκαν οι ισχύουσες δημοσιονομικές δραστηριότητες.
Η έννοια «διαφανής διοίκηση» μορφοποιείται επιτέλους και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό συμβαίνει κατ'αρχές με την προαναφερθείσα βελτίωση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων. Στη συνέχεια, με την απόφαση να καταστούν περισσότερο διαφανείς για το κοινό οι κοινοτικές συνθήκες. Ορισμένες πεπαλαιωμένες διατάξεις θα καταργηθούν και θα αντικατασταθούν όσο το δυνατόν ταχύτερα μετά τη Διακυβερνητική Διάσκεψη από μία ευανάγνωστη και συγκεκριμένη συνθήκη. Η διαφάνεια αναφέρεται κυρίως στην ενημέρωση του κοινού και στη χορήγηση πρόσβασης σε έγγραφα θεσμικών οργάνων. Η αρχή αυτή καθιερώνεται με τη Συνθήκη προς περαιτέρω επεξεργασία, στα πλαίσια της διαδικασίας συναπόφασης εκ μέρους των θεσμικών οργάνων.
Πρόκειται για θέματα τα οποία αφορούν άμεσα τον πολίτη ως εργαζόμενο, ως καταναλωτή, ως άτομο που ενδιαφέρεται για ένα καλύτερο περιβάλλον. Η παρουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενισχύθηκε σε ορισμένους σημαντικούς πολιτικούς τομείς. Πρώτα απ'όλα υπάρχει ενσωμάτωση του κοινωνικού πρωτοκόλλου στη Συνθήκη. Κατ'αυτό τον τρόπο διορθώνεται μία ανωμαλία του παρελθόντος και δημιουργείται ένα σταθερό έρεισμα για την κοινωνικοοικονομική εξέλιξη της Ευρώπης. Ωστόσο, τα πράγματα δεν σταματούν στην ενσωμάτωση. Η Συνθήκη βελτιώθηκε σημαντικά σε πάρα πολλά σημεία. Εφιστώ την προσοχή στη νέα βάση για την ανάληψη δράσεων εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση των διακρίσεων και για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών. Θα αναφερθώ επίσης στις διατάξεις για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού και την παραπομπή στα θεμελιώδη κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα.
Στα πλαίσια αυτά θα ήθελα να ζητήσω την ιδιαίτερη προσοχή του Σώματος για την πρωτεύουσα θέση που έχει δοθεί για την πολιτική για την απασχόληση. Η υψηλή ανεργία αποτελεί το σημαντικότερο κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Η Συνθήκη περιλαμβάνει ένα νέο τίτλο ο οποίος πρέπει να προσφέρει ένα πλαίσιο για την ανάληψη δράσης εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα ενισχύει και θα συμπληρώνει την πολιτική που ασκούν τα κράτη μέλη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να ασκήσουν από κοινού μία περισσότερο αποτελεσματική και κυρίως συντονισμένη πολιτική. Υποβάλλονται συστάσεις προκειμένου να βελτιωθούν οι επιδόσεις μεμονωμένων κρατών μελών και στους τομείς αυτούς και προβλέπεται, επίσης, η δυνατότητα λήψης μέτρων τόνωσης στα πλαίσια των δημοσιονομικών περιθωρίων. Στο θέμα αυτό θα επανέλθω αργότερα.
Αναφέρθηκα ήδη στην κοινοτικοποίηση της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων. Η Προεδρία φιλοδοξούσε να επιτύχει μία ταχύτερη αντιμετώπιση του θέματος με λιγότερες προϋποθέσεις. Ωστόσο, και στην περίπτωση αυτή ισχύει το ρητό «να χαίρεσαι με αυτά που έχεις». Η μετάβαση στον κοινοτικό πυλώνα η οποία ήταν ακόμα αδύνατη την εποχή του Μάαστριχτ, μπόρεσε να επιτευχθεί. Από την πράξη αυτή προκύπτουν άμεσα πλεονεκτήματα όπως η χρήση των κοινοτικών μέσων, η δημοσίευση προτάσεων, η ενίσχυση του ρόλου του Δικαστηρίου, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής και η αποκατάσταση της συνοχής μεταξύ των τεσσάρων ελευθεριών. Ταυτόχρονα, όμως, προκύπτουν και έμεσα πλεονεκτήματα με τις μακροπρόθεσμες δυνατότητες εξέλιξης που δημιουργούνται. Επιπλέον, ενσωματώθηκε το κεκτημένο του Schengen και κατ'αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε μία βάση για τη συνέχεια της εποικοδομητικής συνεργασίας στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όσον αφορά την ΚΕΠΠΑ, η Συνθήκη προσφέρει ορισμένες δυνατότητες βελτίωσης. Δεν πρόκειται για δραστική κοινοτικοποίηση του θέματος, αλλά για στοιχεία βελτίωσης και μάλιστα από τρεις απόψεις: κατά πρώτον, καλύτερη προετοιμασία της πολιτικής; κατά δεύτερον, λήψη αποφάσεων και κατά τρίτον, απλούστερη εφαρμογή των αποφάσεων.
Η έκταση και η ποιότητα της προετοιμασίας της πολιτικής θα βελτιωθεί με τη σύσταση μιας υπηρεσίας σχεδιασμού και ανάλυσης. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων στα πλαίσια της ΚΕΠΠΑ διευκολύνεται με τη δυνατότητα της συνεργατικής αποχής και με τη λήψη πλειοψηφικών αποφάσεων με βάση ορισμένες προϋποθέσεις. Τέλος, ο ύπατος αρμοστής της ΚΕΠΠΑ αναμένεται ότι θα ενισχύσει την εφαρμογή της.
Θα ήθελα τέλος να εκφράσω την ικανοποίησή μου όσον αφορά τη διοργανική συμφωνία που επιτεύχθηκε σχετικά με τον προϋπολογισμό της ΚΕΠΠΑ. Για το λόγο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά εσάς, κύριε Πρόεδρε, και τα περισσότερα μέρη του Κοινοβουλίου. Η διοργανική συμφωνία προσφέρει μία πάρα πολύ καλή βάση για μία εποικοδομητική συνεργασία Συμβουλίου και Κοινοβουλίου.
Όσον αφορά το σημαντικό τομέα των θεσμικών μεταρρυθμίσεων παραπέμπω στις αποφάσεις για τη μεταρρύθμιση της Επιτροπής. Ενισχύεται η θέση του Προέδρου της Επιτροπής σε συνδυασμό με την επικύρωση της υποψηφιότητάς του εκ μέρους του Κοινοβουλίου. Ο Πρόεδρος μπορεί σε συμφωνία με τα κράτη μέλη να προβεί στη σύσταση της Επιτροπής και να θεσπίσει κατευθυντήριες γραμμές κατά τη διάρκεια της περιόδου εντολής. Λυπούμαι για το γεγονός ότι η Διακυβερνητική Διάσκεψη δεν μπόρεσε ακόμη να λάβει μία συγκεκριμένη απόφαση σχετικά με το μελλοντικό βάρος των ψήφων στο Συμβούλιο σε συνδυασμό με τη σύνθεση της Επιτροπής, επί της οποίας έχουν ήδη ληφθεί ορισμένες κατ'αρχήν αποφάσεις. Πριν από την προσεχή διεύρυνση πρέπει να ληφθούν ορισμένες σημαντικές αποφάσεις όσον αφορά το συσχετισμό των ψήφων στο Συμβούλιο. Όσον αφορά τα θεσμικά θέματα επισημαίνω τη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Όλα αυτά συμβαίνουν με στόχο την καταπολέμηση της απάτης και την καλύτερη διαχείριση των κοινοτικών πόρων εκ μέρους των θεσμικών οργάνων και των κρατών μελών. Αυξάνονται και οι αρμοδιότητες του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Θα ήθελα να επιστήσω ιδιαιτέρως την προσοχή του Σώματος στη δυνατότητα άσκησης ελέγχου επί των δράσεων των θεσμικών οργάνων με βάση τα θεμελιώδη δικαιώματα.
Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα θέμα το οποίο αφορά την ενισχυμένη συνεργασία και συγκεκριμένα την ευελιξία. Κατά τη γνώμη μου, πιστεύω ότι το θέμα αυτό διευθετήθηκε με ισορροπημένο τρόπο. Αφενός, εξασφαλίσθηκε η δυνατότητα λήψης αποφάσεων, με την κατ'αρχήν καθιέρωση του συστήματος της ειδικής πλειοψηφίας. Αφετέρου, η διαδικασία περιλαμβάνει επαρκείς εγγυήσεις κατά των πιθανών καταχρήσεων. Στα πλαίσια αυτά, δόθηκε καθοριστικός ρόλος στην Επιτροπή και πιστεύω ότι αυτό είναι ορθό δεδομένου ότι η Επιτροπή είναι ο θεματοφύλακας της Συνθήκης. Αυτός είναι και ο ακρογωνιαίος λίθος της κοινοτικής νομοθεσίας.
Σε γενικές γραμμές, έχω την εντύπωση ότι η Διάσκεψη του Αμστερνταμ οδήγησε στην αναθεώρηση της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία κρίνεται αξιόλογη, παρά τις υποχωρήσεις που έγιναν όσον αφορά τους αρχικούς στόχους.
Ολοκληρώθηκαν οι σημαντικότερες προετοιμασίες για την ΟΝΕ. Αναφέρομαι στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, στη συμφωνία για το σύστημα συναλλαγματικών ισοτιμιών, το EΝΣ II, που θα τεθεί σε ισχύ από το τρίτο στάδιο, και στο νομικό πλαίσιο που θα διέπει το ευρώ. Πρόκειται για ουσιαστικά βήματα προς την εγκαθίδρυση της ΟΝΕ από 1ης Ιανουαρίου 1999. Στην πράξη, πρέπει ακόμη να γίνουν πολλά και αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι να υπάρξει σαφής ενημέρωση του κοινού. Ωστόσο, με βάση τις αποφάσεις αυτές και ενόψει των σημαντικών προσπαθειών που καταβάλλονται για την επίτευξη μιας σταθερής σύγκλισης, πιστεύω απόλυτα ότι θα κατορθώσουμε να καθιερώσουμε εγκαίρως ένα σταθερό ευρώ. Το ενιαίο νόμισμα έχει ιδιαίτερη σημασία, ωστόσο δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Η ΟΝΕ αφορά τη συνοχή των πολιτών, του νομίσματος, και της αγοράς. Επί του σημείου αυτού, μπορέσαμε να λάβουμε σημαντικές αποφάσεις στο Αμστερνταμ εγκρίνοντας σε συνδυασμό με την απόφαση για το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης ένα ψήφισμα για την ανάπτυξη και την απασχόληση.
Η καλή λειτουργία της ενιαίας αγοράς και η μακροπρόθεσμη δημοσιονομική ισορροπία αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την προαγωγή της απασχόλησης. Κατ'αυτή την έννοια, ο συνδυασμός του ενιαίου νομίσματος με την ενιαία αγορά έχει καθοριστική σημασία. Ωστόσο, αυτό πρέπει να θεωρηθεί στα πλαίσια μιας ισορροπίας μεταξύ της νομισματικής, της οικονομικής και της κοινωνικής Ευρώπης. Η αναζήτηση αυτής της ισορροπίας αποτελεί και την ουσία των αποφάσεων που λάβαμε στο Αμστερνταμ.
Ο τομέας της απασχόλησης είναι και παραμένει κατά κύριο λόγο αρμοδιότητα των κρατών μελών, τα οποία ωστόσο μπορούν να διδάξουν ακόμη πολλά το ένα στο άλλο και να βελτιώσουν τη συνεργασία τους. Έτσι, παράλληλα με την άσκηση μιας υγιούς νομισματικής και μακροοικονομικής πολιτικής, μπορούν να καταβληθούν προσπάθειες σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την ουσιαστική προαγωγή της απασχόλησης. Όχι με τη διάθεση περισσότερων κονδυλίων αλλά με την καλύτερη χρήση ορισμένων από τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας και, όπως ήδη ειπώθηκε, με την καλύτερη συνεννόηση και την καλύτερη συνεργασία. Το νέο κεφάλαιο για την απασχόληση που συμπεριλήφθηκε στη Συνθήκη του Αμστερνταμ, το ψήφισμα που προαναφέρθηκε σχετικά με την απασχόληση και την ανάπτυξη και η κατάρτιση μιας πραγματικά κοινωνικής πολιτικής σε ευρωπαϊκό επίπεδο συμπληρώνουν από κοινού την ΟΝΕ.
Εκτός από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη και την ΟΝΕ, ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ημερήσιας διάταξης ήταν η προετοιμασία της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την προσχώρηση των κρατών της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης και της Μεσογείου. Η διεύρυνση απαιτεί κατάλληλη προετοιμασία τόσο εκ μέρους των ενδιαφερομένων χωρών, όσο και εκ μέρους μας. Πρέπει να οικοδομηθούν γέφυρες που θα διασυνδέσουν χώρες και ανθρώπους στα πλαίσια της προσπάθειας για την υλοποίηση μιας ενιαίας Ευρώπης. Προσπαθήσαμε να ανταποκριθούμε στο καθήκον αυτό καθιστώντας όσο το δυνατόν περισσότερο περιεκτικό το διαρθρωτικό διάλογο που διεξάγουμε με τις υποψήφιες χώρες. Σε στενή συνεννόηση με την Επιτροπή και μετά από προκαταρκτική συζήτηση με τις υποψήφιες χώρες, επιλέγαμε μόνο ένα ή δύο θέματα ανά συνεδρίαση, προκειμένου να μπορέσουμε να τα εξετάσουμε με την απαιτούμενη προσοχή. Κατ'αυτό τον τρόπο πραγματοποιήθηκε μία ευρεία ανταλλαγή απόψεων για μια σειρά θεμάτων που ξεκινούν από την προετοιμασία για την ενιαία αγορά και φθάνουν έως το κράτος δικαίου. Διεξήχθηκαν, επίσης, συζητήσεις σε βάθος με περισσότερο ελεύθερο περιεχόμενο. Πιστεύουμε ότι η διεξαγωγή ενός ουσιαστικού διαλόγου με τις υποψήφιες χώρες δεν είναι σημαντική μόνο από την άποψη της τεχνικής ποιότητας της προσχώρησης, αλλά και για την ενίσχυση του απαραίτητου ερείσματος στις ενδιαφερόμενες χώρες, εδώ και εκεί. Έχουμε την εντύπωση ότι οι εταίροι μας εκτιμούν τη μέθοδο που επιλέξαμε. Αύριο, στη συνάντηση που θα πραγματοποιήσουμε με τις υποψήφιες χώρες θα τις ενημερώσουμε σχετικά με τα αποτελέσματα της Διάσκεψης Κορυφής του Αμστερνταμ και θα προσπαθήσουμε παράλληλα να ενισχύσουμε την εμπιστοσύνη σε μια ενιαία Ευρώπη τη μορφή της οποίας θα καθορίσουμε από κοινού.
Η καλή λειτουργία της ενιαίας αγοράς έχει και θα εξακολουθήσει να έχει καθοριστική σημασία για την ανταγωνιστικότητα, την οικονομική ανάπτυξη, και την απασχόληση. Κατ'αυτό τον τρόπο, έχει καθοριστική σημασία και για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με την ευρεία έννοια του όρου. Αυτός είναι και ο λόγος που το θέμα αυτό αποτελούσε ένα από τα κυριότερα σημεία της ημερήσιας διάταξης. Με βάση τις συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Συμβούλιο για την ενιαία αγορά και στο ECOFIN, η Επιτροπή κατάρτισε ένα πρόγραμμα δράσης με τέσσερις στρατηγικούς στόχους: τη θέσπιση αποτελεσματικών κανόνων, την καταπολέμηση των στρεβλώσεων της αγοράς, την άρση των τομεακών εμποδίων και, τέλος, την αύξηση των πλεονεκτημάτων που προσφέρει η ενιαία αγορά στους πολίτες. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υποστήριξε με θέρμη το πρόγραμμα δράσης. Ελπίζουμε ότι θα ακολουθήσει σύντομα η έγκριση των νομοθετικών προτάσεων που πρέπει να υιοθετηθούν στα πλαίσια του προγράμματος.
Η μέριμνα για την καλύτερη εξισορρόπηση της αγοράς και του περιβάλλοντος απαιτεί την προσπάθεια όλων. Για το λόγο αυτό αισθανόμαστε ικανοποιημένοι για το γεγονός ότι παράλληλα με την καλύτερη ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής πολιτικής στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, όπως έγινε με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, πραγματοποιήθηκαν ορισμένα σημαντικά βήματα όσον αφορά την τρέχουσα πολιτική. Η Προεδρία απέδωσε ύψιστη προτεραιότητα στην προβληματική της αλλαγής του κλίματος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεφώνησε να προβάλει μια κοινή διαπραγματευτική θέση για την κατάρτιση της σύμβασης για το κλίμα, που πρέπει να υπογραφεί το Δεκέμβριο στο Κυότο. Επιδίωξή μας είναι να επιτύχουμε έως το 2010 την κατά 15 % μείωση των εκπομπών των σημαντικότερων αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση άρχισε ήδη με την προετοιμασία μέτρων που αποσκοπούν στη μείωση αυτή.
Ορισμένα άλλα σημαντικά βήματα που έγιναν το τελευταίο εξάμηνο στον τομέα της περιβαλλοντικής πολιτικής αφορούν την προώθηση ενός ολοκληρωμένου συστήματος αειφόρου διαχείρισης των υδάτων και τη μείωση των εκπομπών ρύπων από τις οδικές μεταφορές.
Σημαντική πρόοδος επιτεύχθηκε επίσης στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας της Ένωσης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δουβλίνου είχε προτείνει την κατάρτιση ενός πλήρους προγράμματος δράσης κατά του οργανωμένου εγκλήματος το οποίο θα περιλάμβανε συγκεκριμένες συστάσεις και ένα σχετικό χρονοδιάγραμμα. Η ομάδα υψηλού επιπέδου ανέλαβε να εκπληρώσει το καθήκον αυτό με ιδιαίτερο ζήλο. Η έκθεση της ομάδας που επακολούθησε εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ, το οποίο έδωσε στη συνέχεια εντολή για την εφαρμογή της. Πρόκειται για ένα ευρύ φάσμα μέτρων κατά του οργανωμένου εγκλήματος όπως: πρόληψη, νομικές διατάξεις, βελτίωση της πρακτικής συνεργασίας, μια κάποια βελτίωση της εντολής της Europol, φορολογικά και χρηματοοικονομικά θέματα, και διεθνής συνεργασία. Πρόοδος σημειώθηκε επίσης στον τομέα της καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών. Έτσι, υιοθετήθηκε πρόταση για ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης στην περίπτωση των συνθετικών ναρκωτικών. Παράλληλα, καθιερώθηκαν διάφορες μορφές πρακτικής συνεργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και εκτός αυτής.
Κατά τη διάρκεια του έτους κατά του ρατσισμού ολοκληρώθηκε η σύσταση του ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου για το ρατσισμό και την ξενοφοβία στη Βιέννη. Ελπίζω ολόψυχα ότι το κέντρο αυτό θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στον αγώνα για την καταπολέμηση των ρατσιστικών εκδηλώσεων και της αντίστοιχης ιδεολογίας, καθώς και των διακρίσεων και του αποκλεισμού, των ανθρώπινων δεινών που είναι αποτέλεσμα αυτού.
Χρειάσθηκε να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στην εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι διεθνείς σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσλαμβάνουν μία ολοένα και περισσότερο πολύπλοκη και εντατική μορφή. Σ'αυτό πρέπει να προστεθεί ότι η σχέση πολιτικής και οικονομίας στο διεθνή χώρο έχει καταστεί ακόμη περισσότερο περίπλοκη. Η Προεδρία μας προσπάθησε κατά το δυνατό να προσδώσει κάποιο ουσιαστικό περιεχόμενο στους πάμπολλους διαλόγους που διεξάγει η Ευρωπαϊκή Ένωση με τους εταίρους της.
Θα αναφερθώ εν συντομία σε ορισμένα σημαντικά θέματα εξωτερικής πολιτικής.
Η Προεδρία κατόρθωσε να προωθήσει σημαντικά τη διατλαντική συνεργασία, αφενός, με την επίτευξη συγκεκριμένων αποτελεσμάτων προκειμένου να αποδειχθεί βραχυπρόθεσμα το όφελος της εντατικοποίησης της συνεργασίας μέσω της νέας διατλαντικής ατζέντας και, αφετέρου, με ορισμένες διαρθρωτικές βελτιώσεις οι οποίες προσφέρουν τη βάση για την επίτευξη μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων.
Η συνάντηση κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ρωσίας οδήγησε στην ενδυνάμωση και εντατικοποίηση των σχέσεών μας με τη χώρα αυτή. Διευρύνθηκε ο πολιτικός διάλογος που διεξάγουμε, οι εκατέρωθεν συναλλαγές αυξάνονται τον τελευταίο καιρό, ωστόσο, λόγω του αβέβαιου νομικού και οικονομικού περιβάλλοντος, οι ευρωπαϊκές επενδύσεις στη Ρωσία διατηρούνται σε υπερβολικά χαμηλό επίπεδο.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιδοκίμασε τη νέα πράξη συνεργασίας ΝΑΤΟ και Ρωσίας, η οποία κρίνει ότι συμβάλλει σημαντικά στην ασφάλεια στην Ευρώπη.
Χθες πραγματοποιήθηκε μία εξαιρετικά ωφέλιμη και εποικοδομητική συνάντηση Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ιαπωνίας, στα πλαίσια της οποίας έγιναν ορισμένες σημαντικές συμφωνίες για τη συνέχεια του διαλόγου, εκτός άλλων, στους τομείς της άρσης των ρυθμιστικών παρεμβάσεων και της διανομής.
Η Προεδρία επεχείρησε να προάγει τη διαδικασία της Βαρκελώνης, επειδή κρίνει ότι η ευρωμεσογειακή σταθερότητα αφορά όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις 15 και 16 Απριλίου 1997, πραγματοποιήθηκε στη Μάλτα η Ευρωμεσογειακή Διάσκεψη, στα πλαίσια της οποίας αποδείχθηκε η ιδιαίτερη σημασία που αποδίδουν όλες οι πλευρές στην προσπάθεια αυτή. Επιπλέον, ο πολιτικός διάλογος που διεξάγεται με αντικείμενο την ασφάλεια θα μορφοποιηθεί σταδιακά.
Πρόκειται να εξεταστούν περαιτέρω οι δυνατότητες για τη δημιουργία, γύρω στο 2010, μιας ευρωμεσογειακής ζώνης ελεύθερων συναλλαγών, ενώ θα καταβληθούν προσπάθειες για τη διευκόλυνση των εκατέρωθεν συναλλαγών και την προαγωγή των επενδύσεων.
Πρόκειται να δοθεί περισσότερη προσοχή στην κοινωνική, πολιτιστική και ανθρώπινη διάσταση της συνεργασίας. Στα πλαίσια αυτά έχω υπόψη μου τα ανθρώπινα δικαιώματα και το ρόλο της «κοινωνίας των πολιτών».
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναλάβει ένα σημαντικό ρόλο όσον αφορά την υποστήριξη της ειρηνευτικής προσπάθειας στη Μέση Ανατολή. Στα πλαίσια μιας καλής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και σε συνδυασμό με τη σημαντική οικονομική υποστήριξη που προσφέρει στην περιοχή αυτή, η Ένωση διαδραμάτισε ένα ενεργό πολιτικό ρόλο και θα συνεχίσει να ενεργεί κατ'αυτό τον τρόπο. Επί τη ευκαιρία θα ήθελα να εκφράσω την εκτίμησή μου για το σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε ο ειδικός απεσταλμένος μας, κ. Moratinos.
Δόθηκε μία νέα ώθηση στη σχέση Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας που αποτέλεσε απόρροια ορισμένων εξελίξεων που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της Προεδρίας μας. Στην άτυπη συνεδρίαση του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων, που πραγματοποιήθηκε στο Apeldoorn το Μάρτιο, εξετάστηκαν ιδιαιτέρως οι μακροπρόθεσμες σχέσεις μας με την Τουρκία. Από τον Οκτώβριο του 1995, στις 29 Απριλίου συνήλθε για πρώτη φορά εκ νέου το Συμβούλιο Σύνδεσης.
Η σύσταση μιας επιτροπής σοφών, η οποία θα ασχοληθεί με τις περιφερειακές διαφορές που υφίστανται μεταξύ Αγκυρας και Αθήνας, αναμένεται ότι θα μπορέσει να συμβάλει σημαντικά στη βελτίωση των σχέσεων της Ελλάδας με την Τουρκία και, κατ'αυτό τον τρόπο, στη βελτίωση των σχέσεων της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και στην επίλυση του κυπριακού.
Οι σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Κύπρο προσέλαβαν μια ακόμη περισσότερο ουσιαστική μορφή με τις συνεδριάσεις που πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια του διαρθρωτικού διαλόγου. Όσον αφορά το κυπριακό, η Προεδρία μας επιχείρησε να υποστηρίξει την προσπάθεια των Ηνωμένων Εθνών, που είναι και το κατ'αρχήν αρμόδιο όργανο για τη διευθέτηση του προβλήματος. Συμπληρώνοντας την άποψη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που περιλαμβάνεται στα συμπεράσματα σχετικά με την εξέλιξη των διαφόρων χωρών της πρώην Γιουγκοσλαβίας, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή του Σώματος στη συνεκτική στρατηγική που καταρτίστηκε για την περιφέρεια αυτή. Κατά τη διάρκεια της Προεδρίας μας, καταβλήθηκαν προσπάθειες για τη χάραξη μιας στρατηγικής με αντικείμενο τις σχέσεις με χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, με εξαίρεση τη Σλοβενία, με την οποία υπάρχει μία ευρωπαϊκή συμφωνία. Το αποτέλεσμα ήταν η κατάρτιση ενός εγγράφου στο οποίο περιγράφονται λεπτομερώς οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι διατεθειμένη να συνάψει σχέσεις με την Κροατία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και την Αλβανία.
Η Επιτροπή θα καταρτίζει τακτικά εκθέσεις όσον αφορά τη συμμόρφωση των χωρών αυτών με τους όρους που έχουν τεθεί.
Ευθύς εξ αρχής παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τις ανησυχητικές εξελίξεις στην Αλβανία. Όταν η χώρα περιήλθε σε κατάσταση σοβαρής κρίσης, η Προεδρία άνοιξε το δρόμο στον ΟΑΣΕ για την κατάρτιση ενός «συντονιστικού πλαισίου» υπό την ηγεσία του πρώην Καγκελάριου Vranitzky. Αυτό που έχει βεβαίως ιδιαίτερη σημασία είναι οι προσεχείς εκλογές που υποστηρίζονται από την Ένωση τόσο με την παροχή οικονομικής ενίσχυσης όσο και με την αποστολή παρατηρητών θα ανοίξουν το δρόμο για τη σταθεροποίηση της κατάστασης και την καθιέρωση ενός συστήματος που θα εγγυάται τις βασικές δημοκρατικές αρχές και την πολυφωνία και θα επιτρέπει την εισαγωγή μεταρρυθμίσεων.
Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Η ευρωπαϊκή ημερήσια διάταξη, η οποία περιγράφεται πάρα πολύ συχνά ως τεχνοκρατική και ψυχρή, σχετίζεται στην ουσία με άμεσο τρόπο με το πολιτικό περιβάλλον της. Το περιβάλλον αυτό επηρεάζεται σημαντικά από το πολιτικό κλίμα που επικρατεί στα 15 κράτη μέλη, από τις προσδοκίες και τις ανησυχίες των πολιτών. Η αλληλεπίδραση των 15 εθνικών ημερησίων διατάξεων και της ημερήσιας διάταξης των Βρυξελλών καθίσταται ολοένα και περισσότερο περίπλοκη. Αυτή η αλληλεξάρτηση το γεγονός ότι η «Ευρώπη» αποκτά ολοένα και περισσότερη σημασία και διαδραματίζει ένα ολοένα σημαντικότερο ρόλο, για παράδειγμα, στις εθνικές εκλογές αποτελεί μια σημαντική πολιτική πρόκληση. Αυτό ισχύει και για τον Πρόεδρο του Συμβουλίου. Πρόκειται για μία πρόκληση την οποία προσπαθήσαμε να αντιμετωπίσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στα πλαίσια της Διάσκεψης του Αμστερνταμ.
Εάν λάβουμε υπόψη το ευρύτερο πολιτικό περιβάλλον κατά τους τελευταίους έξι μήνες, πιστεύω ότι δεν έχουμε λόγους να μην είμαστε ικανοποιημένοι. Πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι με τα συγκεκριμένα αποτελέσματα που επετεύχθησαν και με την πολιτική βούληση για τη σταδιακή ολοκλήρωση της Ευρώπης. Πρόκειται για μια προσπάθεια που πραγματοποιείται βήμα προς βήμα, αλλά που συνεχίζεται και μάλιστα προς την ορθή κατεύθυνση.
Ελπίζω ότι με τα αποτελέσματα που επιτύχαμε προσφέραμε μία χρήσιμη βάση στην προσεχή Προεδρία που θα αναλάβει το Λουξεμβούργο. Ευχόμαστε στο Λουξεμβούργο κάθε επιτυχία και θα θέλαμε να δηλώσουμε εκ των προτέρων ότι μπορεί να υπολογίζει στην υποστήριξή μας.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Ευχαριστώ, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου. Επιτρέψτε μου να τονίσω δημόσια τη στιγμή αυτή το πνεύμα συνεργασίας και τις διευκολύνσεις που παρείχε η ολλανδική Προεδρία σε αυτό το Κοινοβούλιο για μια εποικοδομητική εργασία στα πλαίσια της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Σας ευχαριστώ ιδιαιτέρως.

Santer
Κύριε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι βουλευτές, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ ολοκλήρωσε με επιτυχία το έργο της ολλανδικής προεδρίας, την οποία θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω για το πνεύμα δυναμισμού, δέσμευσης και αποφασιστικότητάς της που επικράτησε κατά τη διάρκεια των έξι τελευταίων μηνών.
Μετά το Μάαστριχτ, η προτεραιότητά μου ήταν να προσεγγίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση τους πολίτες. Το Συμβούλιο έκανε ό, τι έπρεπε. Τα συμπεράσματα για την απασχόληση, για την ελευθερία, για την ασφάλεια και τη δικαιοσύνη και για το περιβάλλον, καθώς και η Συνθήκη του Αμστερνταμ, δείχνουν ότι οι προβληματισμοί των πολιτών είναι στην ημερήσια διάταξη των συναντήσεών μας.
Τα συμπεράσματα δείχνουν επίσης ότι έχουμε περάσει σε μια νέα φάση της κοινοτικής ιστορίας. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο είναι δύσκολο κάθε παραπέρα βήμα, επειδή αγγίζουμε τα πιο λεπτά θέματα. Προχωρούμε αργά, αδιαμφισβήτητα. Προχωρούμε, όμως, και αυτό είναι το βασικό.
Ξεκινάω από την απασχόληση, τον πρωταρχικό προβληματισμό των πολιτών μας. Αδιαμφισβήτητα, αυτό ήταν και το επίκεντρο των συζητήσεων τόσο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, στην οποία θα επανέλθω αργότερα, όσο και των περισσότερων από τα υπόλοιπα θέματα που εξέτασαν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων.
Μετά τη διευθέτηση και των τελευταίων τεχνικών προπαρασκευαστικών ζητημάτων, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έδωσε σαφώς το πράσινο φως για την κυκλοφορία του ενιαίου νομίσματος την 1η Ιανουαρίου 1999, ενισχύοντας παράλληλα το συντονισμό ανάμεσα στις οικονομικές πολιτικές στην υπηρεσία της απασχόλησης. Οι Δεκαπέντε επιβεβαίωσαν έτσι ξεκάθαρα την αποφασιστικότητά τους να κυκλοφορήσει το ευρώ με βάση τα προβλεπόμενα. Σήμερα γνωρίζουμε όλοι την κοινή όψη των νομισμάτων: το ευρώ απόκτησε πρόσωπο! Όπως γνωρίζετε, το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης εγκρίθηκε σε όλες του τις συνιστώσες και συνοδεύεται από δύο ψηφίσματα. Το ψήφισμα για την ανάπτυξη και την απασχόληση θέτει σαφώς και λειτουργικά την απασχόληση στην καρδιά των προτεραιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στα παραπάνω προστίθεται το νέο κεφάλαιο για την απασχόληση, που θα εφαρμοστεί εκ των προτέρων, και η ενίσχυση των διατάξεων κοινωνικού ενδιαφέροντος της Συνθήκης.
Από σήμερα μέχρι το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπό την προεδρία του Λουξεμβούργου, οφείλουμε να κάνουμε τα πάντα ώστε να αναληφθούν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες με στόχο την προώθηση της δημιουργίας θέσεων εργασίας. Καλές είναι οι συζητήσεις σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, τα λόγια όμως πρέπει να μεταφραστούν σε πράξεις. Αυτός είναι ο αγώνας που διεξάγει η Επιτροπή εδώ και πάνω από δύο χρόνια, με τη στήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Εκφράζω, επίσης, τη χαρά μου για το θετικό μήνυμα που έστειλε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναφορικά με την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, το αποτέλεσμα της οποίας είναι θεμελιώδους σημασίας για την ανταγωνιστικότητα, την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση. Η Επιτροπή θα φροντίσει ώστε οι τέσσερις στόχοι του σχεδίου δράσης να υλοποιηθούν αποτελεσματικά και εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών. Όλα τα κοινοτικά όργανα οφείλουν να κινητοποιηθούν, το καθένα σε ό, τι το αφορά. Τέλος, χαιρετίζω το ξεκίνημα 90 περίπου εδαφικών συμφώνων απασχόλησης, τα οποία αποτελούν ισάριθμα εργαστήρια για την απασχόληση σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κύριε Πρόεδρε, θα περάσω τώρα στο θέμα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Είναι η τρίτη φορά που μετέχω σε αναθεώρηση της Συνθήκης της Ρώμης και όλες αυτές οι συναντήσεις ολοκληρώνονταν τα ξημερώματα. Οι 18 συνεχόμενες ώρες δουλειάς δεν είναι, λοιπόν, αυτές καθαυτές, κάτι ασυνήθιστο. Οι διαπραγματεύσεις δεν ήταν ποτέ εύκολες. Αυτή τη φορά μπορώ να πω ότι υπήρξαν ιδιαίτερα δύσκολες και, ορισμένες φορές, ακόμη και απογοητευτικές. Διαπίστωσα πολλές φορές να λείπει η πολιτική βούληση, καθώς και μία ανησυχητική τάση να προτιμώνται απόψεις αμιγώς εθνικές. Υπήρξαν, εξάλλου, και απομονωμένες προσπάθειες να αμφισβητηθούν τα στοιχεία-κλειδιά του κοινοτικού μας συστήματος, τις οποίες ευτυχώς μπορέσαμε να ανακόψουμε.
Αλλο, όμως, οι διαπραγματεύσεις και άλλο τα αποτελέσματα. Πετύχαμε τους στόχους που είχαμε θέσει με την έναρξη αυτής της Διακυβερνητικής Διάσκεψης; Κατορθώσαμε να ενισχύσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε η διεύρυνση να πραγματοποιηθεί κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες;
Εδώ και δεκαπέντε μέρες βρέθηκα και πάλι ενώπιόν σας αναφερόμενος σε κείμενο της προεδρίας που αντιπροσώπευε ένα σημείο ισορροπίας. Για μένα, το κείμενο αυτό πάντρευε τις φιλοδοξίες με το ρεαλισμό και έλπιζα ότι θα γινόταν μια ακόμη προσπάθεια από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων για την ενίσχυση και τη βελτίωσή τους. Οι φόβοι που εξέφρασα στις 11 Ιουνίου ενώπιόν σας, κύριε Πρόεδρε, επαληθεύτηκαν εν μέρει. Υπήρξε υποχώρηση σε ορισμένα σημεία. Τι να πει κανείς για τον πληθωρισμό των πρωτοκόλλων και των δηλώσεων, 14 πρωτόκολλα και 46 δηλώσεις. Πρόκειται για ρεκόρ που, όμως, δεν προσθέτει στην αναγνωσιμότητα της Συνθήκης.
(Χειροκροτήματα) Ας παραμείνουμε, ωστόσο, εχέφρονες. Σε σχέση με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, σημειώθηκε ουσιαστική πρόοδος. Το τελικό αποτέλεσμα συνάδει με τη γνώμη της Επιτροπής το Φεβρουάριο του 1996, όπως αναδεικνύει μία εν τάχει ανάλυση του αποτελέσματος. Μία από τις φιλοδοξίες μας ήταν να φέρουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση κοντά στους πολίτες της για να μπορέσουν οι πολίτες αυτοί να βρουν μια απάντηση στους προβληματισμούς τους και να παράσχουν τη στήριξή τους στη νέα Συνθήκη με την ευκαιρία των διαδικασιών της επικύρωσης. Ο απολογισμός στο θέμα αυτό είναι θετικός.
Η νέα Συνθήκη, σύμφωνα με την επιθυμία της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κοινοτικοποιεί ένα μεγάλο κομμάτι του τρίτου πυλώνα, περιλαμβάνοντας και το Σένγκεν. Εγώ θα ήθελα οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων να κάνουν από τώρα το βήμα προς την ειδική πλειοψηφία και τη διαδικασία της συναπόφασης, αντί για την περίοδο περαιτέρω εξέτασης που αποφάσισαν να ισχύσει. Αναγνωρίζω, βέβαια, ότι πρόκειται για λεπτά ζητήματα. Παράλληλα όμως, λέω σε όσους διστάζουν να προχωρήσουν στην ειδική πλειοψηφία ότι, ακριβώς επειδή πρόκειται για λεπτό και θεμελιώδες ζήτημα, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να μπορέσει να λάβει τα επιβαλλόμενα μέτρα.
Σημειώνω με ικανοποίηση ότι, μετά τη μεταβατική περίοδο, οι προβλεπόμενοι κανόνες της Συνθήκης θα ισχύσουν αναφορικά με το αποκλειστικό δικαίωμα πρωτοβουλίας της Επιτροπής. Αυτό είναι πολύ καλό. Αναφορικά με την ενσωμάτωση των κεκτημένων του Σένγκεν, ελπίζω ότι, σύμφωνα με την επιθυμία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, τα μέτρα υλοποίησης του πρωτοκόλλου θα εγκριθούν το δυνατόν συντομότερα, ενώ έχει βρεθεί λύση για το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και τη Δανία.
Όσο για την απασχόληση, έχουμε ένα νέο κεφάλαιο και μία νομική βάση για τα μέτρα ενθάρρυνσης. Το κοινωνικό πρωτόκολλο έχει ενσωματωθεί, γεγονός που συνιστά σημαντική πρόοδο, ενώ το νέο κείμενο περιλαμβάνει, επίσης, θετικά σημεία για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης μεταξύ ανδρών και γυναικών και τη νομική βάση για να βοηθηθούν τα θύματα του κοινωνικού αποκλεισμού. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα ενώσει τη φωνή του με τις αποφάσεις αυτές που ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τους πολίτες μέσα από την εφαρμογή της διαδικασίας της συναπόφασης.
Η ενίσχυση των διατάξεων για την υγεία και την προστασία των καταναλωτών δεν τέθηκε υπό αμφισβήτηση στο Αμστερνταμ. Χαίρομαι ιδιαίτερα που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στήριξε εξίσου σθεναρά την υιοθέτηση κτηνιατρικών και φυτοϋγειονομικών μέτρων. Αναφορικά με το άρθρο 100 Α4, η νέα διατύπωση επιτρέπει στα κράτη μέλη να ανταποκριθούν πληρέστερα στους προβληματισμούς των πολιτών τους για την προστασία του περιβάλλοντος. Φροντίσαμε, πάντως, να απομακρύνουμε κάθε κίνδυνο διάλυσης της εσωτερικής αγοράς, χάρη στον αποφασιστικό ρόλο που δόθηκε στην Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής.
Η παγίωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, η αναγνώριση της θέσης που κατέχουν οι υπηρεσίες γενικού συμφέροντος είναι μία από τις βασικές συνιστώσες του δικού μας ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, ενώ και η ενίσχυση του αγώνα ενάντια στις απάτες είναι και αυτή ένα από τα θετικά σημεία που πρέπει να χαιρετίσουμε.
Μερικά λόγια τώρα για την επικουρικότητα. Η Επιτροπή δεν αντιμετωπίζει δυσκολίες με το περιεχόμενο αυτό καθαυτό του πρωτοκόλλου που εγκρίθηκε, αφού αυτό είναι το πνεύμα με το οποίο ενεργεί από την αρχή της θητείας μου. Ωστόσο, η αρχή της επικουρικότητας δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως πρόφαση για να εμποδιστεί η κοινοτική δράση εκεί όπου είναι αναγκαία. Τα κράτη μέλη καλά θα έκαναν να νοικοκυρέψουν τα πράγματα στο σπίτι τους, γιατί κατακλυζόμαστε από αιτήσεις να καταθέσουμε προτάσεις ή μελέτες στους πιο διαφορετικούς τομείς. Δε θα αναφερθώ στα εθνικά γραφειοκρατικά εμπόδια, που τόσο δυσκολεύουν τη ζωή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η δεύτερή μας φιλοδοξία ήταν να δώσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα μέσα για μια εξωτερική πολιτική και μία πολιτική ασφάλειας άξιας του χαρακτηρισμού αυτού. Στον τομέα αυτό, το κείμενο ανταποκρίνεται σε μεγάλο βαθμό στις προσδοκίες της Επιτροπής. Τα μέσα διασαφηνίστηκαν και η ειδική πλειοψηφία έχει περάσει σε μεγάλο βαθμό. Υπάρχουν, βέβαια, ζώνες ή φρένα ασφαλείας, εποικοδομητική αποχή, επίκληση σημαντικών εθνικών συμφερόντων. Τα πάντα θα εξαρτηθούν από το πώς θα χρησιμοποιηθούν όλα αυτά. Έχουν, επίσης, γίνει βελτιώσεις και στις δομές. Ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου, που θα ενεργεί ως υψηλός εκπρόσωπος της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας, η νέα τρόικα, η μονάδα ανάλυσης. Κάναμε, συνεπώς, σημαντική πρόοδο η οποία, όμως, πρέπει να αξιοποιηθεί στην πράξη. Τα πάντα θα εξαρτηθούν από την πολιτική βούληση. Αντίθετα, στο ζήτημα της άμυνας δεν υπήρξε, δυστυχώς, πραγματική πρόοδος.
Οι διαπραγματεύσεις ήταν ιδιαίτερα δύσκολες για την πολιτική σε θέματα εμπορίου. Ορισμένα κράτη μέλη δεν ήταν διατεθειμένα να κάνουν ένα μεγάλο βήμα μπροστά για διάφορους λόγους, που φοβάμαι ότι είναι ενδεικτικοί μιας κάποιας μυωπίας. Αντί να αφήσω να αποδυναμωθεί το κείμενο της προεδρίας, προτίμησα να διαφυλάξω το μέλλον με την προσθήκη, στο σημερινό άρθρο 113, διάταξης που επιτρέπει στο Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να επεκτείνει τις διατάξεις του άρθρου αυτού στην πνευματική ιδιοκτησία και στις υπηρεσίες. Είμαι πεπεισμένος ότι, αργά ή γρήγορα, η λογική και η συναίνεση θα επικρατήσουν και ότι η διάταξη αυτή θα χρησιμοποιηθεί.
Έρχομαι τώρα στα θεσμικά θέματα που προκάλεσαν πολλά σχόλια. Δύο είναι οι τομείς που σημειώθηκε ιδιαίτερα σημαντική πρόοδος, τομείς που ενδιαφέρουν άμεσα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αρχικά έχουμε τη διαδικασία της συναπόφασης. Σημειώθηκε πρόοδος ως προς τον εκδημοκρατισμό, με μία εξαιρετικά διευρυμένη διαδικασία συναπόφασης και την απλούστευση της διαδικασίας που θα εξισώσει τους συννομοθετούντες. Νομίζω ότι πρόκειται, πραγματικά, για μήνυμα εμπιστοσύνης προς το θεσμό που αντιπροσωπεύει τους πολίτες. Αναμφίβολα, λοιπόν, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βγήκε κερδισμένο από τη διάσκεψη αυτή. Στη συνέχεια, έχουμε την τριπλή ενίσχυση του ρόλου της προεδρίας της Επιτροπής. Επιπλέον, ο πρόεδρος θα υπόκειται, στο εξής, στην επίσημη έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Αντίθετα, ισχνά είναι τα αποτελέσματα αναφορικά με την αύξηση των περιπτώσεων ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία. Το πακέτο της προεδρίας ήταν φιλόδοξο και λυπούμαι που η φιλοδοξία αυτή δεν πέρασε και στο επίπεδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Υπάρχουν, βέβαια, και ζώνες φωτός όπως στην έρευνα, στην κοινή εξωτερική πολιτική και στην πολιτική ασφάλειας, στην απασχόληση, στον κοινωνικό αποκλεισμό, στην ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, στην προστασία της υγείας. Όμως, πολλές άλλες διατάξεις απορρίφθηκαν και αυτό δεν είναι και τόσο καλός οιωνός για τη διεύρυνση, διατηρώ όμως τις ελπίδες μου ότι έγκαιρα θα διορθώσουμε τη σκόπευσή μας.
Δυό λόγια τώρα για την ενισχυμένη συνεργασία που θα επιτρέψει, προφανώς, στα κράτη μέλη που το επιθυμούν να προχωρήσουν, αποτελώντας ένα χρησιμότατο όργανο σε μία διευρυμένη Ευρώπη. Στον πρώτο πυλώνα, η αρχή θα γίνει με την ειδική πλειοψηφία και μετά από πρόταση της Επιτροπής. Χαίρομαι για την εξέλιξη αυτή.
Τέλος, θέλω να αναφερθώ στη σύνθεση της Επιτροπής και στην επαναστάθμιση των ψήφων. Αναφορικά με την Επιτροπή, η ενίσχυση του ρόλου του προέδρου της είναι κάτι ιδιαίτερα θετικό για τη μελλοντική της λειτουργία. Ο πρόεδρος θα μετάσχει στον ορισμό των υπόλοιπων επιτρόπων και ο καθοριστικός του ρόλος στον προσδιορισμό των πολιτικών προσανατολισμών θα κατοχυρώνεται από τη Συνθήκη. Η δήλωση για την εσωτερική οργάνωση της Επιτροπής είναι, επίσης, ευπρόσδεκτη. Εξέφρασα πολλές φορές την πρόθεσή μας για εσωτερικές μεταρρυθμίσεις και θα τις κάνουμε. Η σημασία του θέματος του αριθμού των επιτρόπων υπερτονίστηκε, μάλλον, στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, έγινε όμως δεκτό από όλους ότι δε θα πρέπει να ξεπεραστεί ένας ορισμένος αριθμός. Διαπίστωσα ότι τα μεγάλα κράτη μέλη είναι έτοιμα, υπό ορισμένες συνθήκες, να παραιτηθούν του δεύτερου επιτρόπου τους. Αυτό δεν ήταν αυτονόητο. Μία συμφωνία συνδέεται, βέβαια, με την επαναστάθμιση των ψήφων. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα βρεθεί λύση στο ζήτημα αυτό. Ας είμαστε, όμως, ειλικρινείς. Πρόκειται για κάτι που ενδιαφέρει περισσότερο τα κράτη μέλη παρά την Επιτροπή ή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εγώ μπορώ να αρκεστώ και στο σημερινό σύστημα στάθμισης.
Η λύση στο ζήτημα του αριθμού των επιτρόπων που επέλεξαν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων δε διαφέρει τελικά τόσο πολύ από τη γνώμη της Επιτροπής. Θεωρούσαμε πάντοτε ότι ο αριθμός των επιτρόπων έπρεπε να μειωθεί στον ένα ανά κράτος μέλος και ότι η διάσκεψη θα έπρεπε να προβλέψει την κατάλληλη διαδικασία για να αλλάξει το σύστημα πέρα από τα είκοσι κράτη μέλη. Η ελάττωση του αριθμού του επιτρόπων θα γίνει, όταν έρθει η στιγμή, στο πλαίσιο ενός γενικού συμβιβασμού που θα περιλαμβάνει την επαναστάθμιση των ψήφων. Επιπλέον, μία νέα Διακυβερνητική Διάσκεψη θα πρέπει να προχωρήσει στην ολοκληρωτική επανεξέταση της σύνθεσης και της λειτουργίας των κοινοτικών οργάνων, όλων των οργάνων και όχι μόνο της Επιτροπής, ένα χρόνο πριν η Ευρωπαϊκή Ένωση αποκτήσει περισσότερα από είκοσι μέλη.
Αναφορικά με το θεσμικό πακέτο, είναι αλήθεια ότι θα πρέπει, όταν έρθει η στιγμή, να υπάρξει μεγαλύτερη πολιτική βούληση. Ελπίζω να μη χρειαστεί να πούμε στα μελλοντικά κράτη μέλη στις παραμονές της διεύρυνσης: »Κάνατε τα πάντα για να προετοιμαστείτε για την είσοδό σας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά, δυστυχώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπόρεσε να προετοιμαστεί για να σας δεχτεί».
(Χειροκροτήματα) Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τώρα μπροστά της μείζονα πολιτικά ορόσημα για το μέλλον. Η Επιτροπή σε μερικές εβδομάδες θα καταθέσει τη γνώμη της για τα υποψήφια κράτη μέλη. Θα παρουσιάσει τις προτάσεις της για την Ατζέντα 2000, το μέλλον της πολιτικής μας, συμπεριλαμβανομένης και της κοινής αγροτικής πολιτικής και των διαρθρωτικών ταμείων, της διεύρυνσης, του μελλοντικού χρηματοδοτικού πλαισίου. Θα χρειαστεί αποφασιστικότητα και πολιτική βούληση. Ας ξεκινήσουμε δίνοντας ζωή στη Συνθήκη του Αμστερνταμ και αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητές της.
(Χειροκροτήματα)
Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Santer.
Το λόγο έχει τώρα η κ. Green.

Green
  Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αρχίσω εκφράζοντας την ένθερμη υποστήριξη μου για τις προσπάθειες της ολλανδικής προεδρίας τους τελευταίους έξι μήνες. Όποια κι αν είναι η αξιολόγηση του αποτελέσματος της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, αναγνωρίζουμε το σθένος και την αυστηρότητα που επέβαλε στη διαδικασία ο Πρωθυπουργός κ. Kok. Η ομάδα μου σίγουρα θα επιθυμούσε να καταγραφούν στα πρακτικά οι ευχαριστίες μας προς τον Πρωθυπουργό, τον Υπουργό Εξωτερικών του κ. Van Mierlo και τον Υπουργό του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κ. Patijn καθώς και τα άλλα μέλη της κυβέρνησής του, που έχουν προσφέρει σε αυτό το Κοινοβούλιο την ακλόνητη υποστήριξή τους.
Ο ρόλος μας εδώ σήμερα είναι να δώσουμε μια πρώτη πολιτική απάντηση στη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Η ομάδα μου πιστεύει οτι η Συνθήκη θα κριθεί σε δύο μεγάλα ζητήματα. Πρώτον, η Συνθήκη ανταποκρίνεται στις φιλοδοξίες, στις ελπίδες και στις προσδοκίες των ανθρώπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Δεύτερον, η Συνθήκη προετοιμάζει την Ένωση για τη διεύρυνση με την ένταξη της Κύπρου, των Βαλτικών χωρών και της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης; Θέλω να καταστήσω σαφές το γεγονός οτι η ομάδα μου αναγνωρίζει και καλοσωρίζει την πρόοδο που έφερε η Συνθήκη του Αμστερνταμ στις σχέσεις με μια Ευρώπη των λαών.
Πρώτον, υποδεχόμαστε ευπρόσδεκτα την απόφαση του Συμβουλίου να θέσει ως πρώτο θέμα στην ημερήσια διάταξη την απασχόληση. Η ομάδα μου υποστηρίζει την ενσωμάτωση στη Συνθήκη του νέου Τίτλου για την απασχόληση και του κοινωνικού πρωτοκόλλου καθώς και την αναφορά στα θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα. Αναγνωρίζουμε οτι οι λέξεις σε μια Συνθήκη δεν δημιούργησαν ποτέ καμία θέση εργασίας. Όμως, αναγνωρίζουμε επίσης οτι η νέα αρμοδιότητα μας επιτρέπει για πρώτη φορά να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο, μέσα στο οποίο θα αρχίσει να γίνεται με σοβαρότητα ο συντονισμός της οικονομικής πολιτικής και της πολιτικής για την απασχόληση των κρατών μελών. Αυτό είναι το σίγουρο που μπορούμε να κάνουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο για να διασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα των εργασιών που γίνονται από τα κράτη μέλη για την αντιμετώπιση του προβλήματος της ανεργίας, διασφαλίζοντας παράλληλα και το γεγονός οτι η οικονομική πολιτική και η πολιτική για την απασχόληση σε δεκαπέντε από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου που εργάζονται με στενή και αρμονική συνεργασία, θα συνεισφέρει σημαντικά στην ανάπτυξη και στη δημιουργία πραγματικών θέσεων εργασίας.
Γνωρίζοντας, όπως γνωρίζω εγώ, τη δέσμευση του Προέδρου για την καταπολέμηση της ανεργίας, θα ήθελα να του απευθύνω ένα μήνυμα από την Ομάδα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Αν το Συμβούλιο μιλούσε σοβαρά για τη δημιουργία πραγματικών θέσεων εργασίας, υπάρχει ευκαρία να το αποδείξει αμέσως. Οι ευρύτερες κατευθυντήριες γραμμές της Ένωσης θα υιοθετηθούν πλήρως από το Συμβούλιο. Υπάρχει δεδηλωμένη δέσμευση στο ψήφισμα για την ανάπτυξη και την απασχόληση, ώστε να διασφαλιστεί ότι θα δοθεί περισσότερη σημασία στην απασχόληση όταν θα καθιερωθούν οι ευρύτερες κατευθυντήριες γραμμές. Θα γνωρίζετε επίσης οτι οι Υπουργοί Οικονομικών που συναντήθηκαν στο ECOFIN έχουν τη φήμη ότι αγνοούν πλήρως τις παρακλήσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Χρειαζόμαστε τους Πρωθυπουργούς των κρατών μελών να ασκήσουν την εξουσία τους και να επιμείνουν στην άμεση αναθεώρηση των ευρύτερων κατευθυντήριων γραμμών. Τίποτα περισσότερο από αυτό δεν θα ήταν ένδειξη καλής θέλησης. Τίποτα περισσότερο από αυτό δεν θα έκανε τους κυνικούς να σωπάσουν γρηγορότερα. Και τίποτα περισσότερο, κ. Πρόεδρε, δεν θα αποδείκνυε την πολιτική δέσμευση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από την επιμονή για μια τέτοια αναθεώρηση.
Μια τέτοια κίνηση θα ήταν σαφής ένδειξη οτι η συνδιάσκεψη για την απασχόληση που έγινε τον Οκτώβριο υπό την προεδρία του Λουξεμβούργου, είχε πραγματική πολιτική υποστήριξη και προτίθεται να παρουσιάσει συγκεκριμένες προτάσεις παρά τη συνηθισμένη βερμπαλιστική τελετουργία. Οι υποσχέσεις για την απασχόληση χρειάζονται και λίγη σάρκα στα οστά τους. Η υιοθέτηση των ευρύτερων οικονομικών κατευθυντήριων γραμμών προσφέρει την πρώτη ευκαιρία και η συνδιάσκεψη για την απασχόληση τη δεύτερη.
Εκ μέρους της ομάδας μου, θέλω επίσης να αναγνωρίσω και τις άλλες θετικές πτυχές της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Την αναγνώριση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη νέα ρήτρα περί μη διακριτικής μεταχείρισης αν και είναι κρίμα που στο Ευρωπαϊκό Έτος κατά του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας, το Συμβούλιο δεν μπόρεσε να υιοθετήσει αυτή την αρμοδιότητα με ειδική πλειοψηφία. Το ξεκάθαρο βήμα προς τα εμπρός για τις ίσες ευκαιρίες, το περιβάλλον, τη δημόσια υγεία και την προστασία των καταναλωτών. Τις αναπτύξεις για τη διαφάνεια και το άνοιγμα και τη μείωση του αριθμού διαδικασιών για τη λήψη αποφάσεων καθώς και την οργάνωση και διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της διαδικασίας της συναπόφασης για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Καταλαβαίνω ότι μερικές κυβερνήσεις ακόμα και τώρα αμφισβητούν τη διευρυμένη λίστα της συναπόφασης, υποστηρίζοντας οτι οι αποφάσεις που πάρθηκαν με ομοφωνία στο Συμβούλιο δεν υπόκεινται σε διαδικασία συναπόφασης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ίσως ο Πρωθυπουργός θα έπρεπε να επισύρει την προσοχή των κρατών μελών σχετικά με την υπάρχουσα αρμοδιότητα στον τομέα του πολιτισμού, Αρθρο 128 της παρούσας Συνθήκης του Μάαστριχτ και με την υπάρχουσα αρμοδιότητα στον τομέα της έρευνας, Αρθρο 130 της Συνθήκης του Μάαστριχτ, και οι δύο αναγνωρίζουν τη συναπόφαση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενώ λειτουργούν ομοφώνως στο Συμβούλιο. Ο Πρωθυπουργός θα έχει την πλήρη υποστήριξη αυτού του Κοινοβουλίου, αν επιμείνει στη διατήρηση του καταλόγου των άρθρων που πρέπει να υπόκεινται σε συναπόφαση, όπως δημοσιεύεται στο προσχέδιο της Συνθήκης του Αμστερνταμ το οποίο κυκλοφορεί ευρέως.
Η ομάδα μου νιώθει βαθύτατη απογοήτευση όσον αφορά στην πρόοδο του δεύτερου και τρίτου πυλώνα της Συνθήκης. Καθόλη την πορεία ήμασταν σαφείς και υποστηρίξαμε τις προσπάθειές σας για την κοινοτικοποίηση κάποιων πτυχών στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων. Σεβόμαστε το γεγονός οτι έχει γίνει κάποια μετακίνηση αλλά θα ήθελα να επαναλάβω την πραγματική μας ανησυχία για την έλλειψη κοινοβουλευτικού ελέγχου που υπάρχει τώρα σε αυτούς τους τομείς κρίσιμους τομείς της μεταναστευτικής πολιτικής, ελέγχου των θεωρήσεων διαβατηρίου και του ασύλου. Διατηρώντας την ομοφωνία στο Συμβούλιο και με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απλώς να γνωμοδοτεί, εμποδίζεται η πραγματική δημοκρατία σε αυτούς τους τομείς.
Στα θέματα κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, γνωρίζαμε πάντα οτι η πραγματική πρόοδος θα ήταν δύσκολη, ιδιαίτερα σε θέματα άμυνας και η ομάδα μου είναι ικανοποιημένη που μπορούμε να ενσωματώσουμε τα καθήκοντα της Πετρούπολης στη Συνθήκη. Όμως, παραμένουμε ανήσυχοι για την έλλειψη μιας φωνής της Ευρώπης για την εξωτερική πολιτική. Ακούμε τι λέει η Συνθήκη για τον κύριο ή την κυρία ΚΕΠΠΑ, αλλά με την ομοφωνία στο Συμβούλιο, πώς θα ξέρει ο κύριος ή η κυρία ΚΕΠΠΑ ποια φωνή να χρησιμοποιήσει.
Ίσως η μεγαλύτερη απογοήτευσή μας αφορά στην διεύρυνση. Έχουμε σοβαρές υποψίες για την σαφή ανικανότητα του Συμβουλίου να συμφωνήσει σε οποιαδήποτε διεύρυνση της κατά πλειοψηφία λήψης αποφάσεων που έχει σημασία. Αυτό θέτει σε κίνδυνο τη διεύρυνση περισσότερο από κάθε άλλο ζήτημα. Με περισσότερα κράτη μέλη να κάθονται στο τραπέζι τα επόμενα χρόνια, πώς μπορούμε να περιμένουμε να δούμε υψηλά επίπεδα να τίθενται στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία των συνθηκών ζωής και εργασίας των ανθρώπων της Ευρώπης. Επομένως, η ομάδα μου πιστεύει οτι είναι ζωτικής σημασίας, πριν από τη διεύρυνση το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να ενωθεί για να αντιμετωπίσει το ζήτημα της πλειοψηφίας στο Συμβούλιο καθώς και της σύστασης της Επιτροπής και της στάθμισης των ψήφων.
Συνοψίζοντας, λέω οτι η ομάδα μου παραμένει σταθερή στην άποψη οτι η Συνθήκη η οποία, παρά τις υποψίες μας, σημείωσε σταθερή πρόοδο στην ημερήσια διάταξη που είναι σημαντική για τους ανθρώπους μας, δεν πρέπει να απορριφθεί.
(Χειροκροτήματα)

Martens
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κατ'αρχάς θα ήθελα να συγχαρώ θερμά τον Πρωθυπουργό κ. Kok και τους συνεργάτες του για το εξαιρετικό έργο που επιτέλεσαν. Κύριε Πρωθυπουργέ, η Διάσκεψη Κορυφής του Αμστερνταμ ήταν ιδιαίτερα επιτυχής όσον αφορά το ευρώ. Ελπίζουμε ότι έχουν πλέον αρθεί και τα τελευταία εμπόδια και πιστεύω ότι το ευρώ θα μπορέσει να αποδεσμεύσει τις δυνάμεις που είναι απαραίτητες προκειμένου να δοθεί μία νέα αίγλη στην Ευρώπη. Επιπλέον, στο Αμστερνταμ πετύχαμε αυτό που δεν είχαμε κατορθώσει στο Μάαστριχτ. Κατ'αρχάς, το κοινωνικό πρωτόκολλο. Ελπίζω ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα εφαρμόσει τη νομοθεσία που έχει εν τω μεταξύ υιοθετηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Εκτός αυτού, η απασχόληση καθίσταται ένας από τους κυριότερους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ήδη πριν από δέκα χρόνια, όταν είχαμε αναλάβει την Προεδρία, προσπαθήσαμε να υλοποιήσουμε την κοινωνική διάσταση σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς κοινωνικούς εταίρους, με την κατάρτιση συλλογικών συμβάσεων εργασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο και ενός κοινοτικού κοινωνικού πυρήνα. Χάσαμε πολύ καιρό. Είναι αλήθεια ότι η Ευρώπη πρέπει να προσλάβει ένα ανθρώπινο και κοινωνικό πρόσωπο. Πρέπει να μπορούμε να δώσουμε μία απάντηση στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή κοινωνία και κατά κύριο λόγο στην ανεργία. Ελπίζουμε ότι η Σύνοδος Κορυφής του Λουξεμβούργου θα αποδώσει πραγματικά αποτελέσματα.
Αξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, φαίνεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση άντλησε τα διδάγματα που έπρεπε από την αρρώστια των τρελών αγελάδων. Ενισχύεται σημαντικά η κοινοτική πολιτική όσον αφορά το περιβάλλον διαβίωσης, τη δημόσια υγεία, την προστασία των καταναλωτών. Σημαντική πρόοδος σημειώθηκε στον τομέα της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η κατάργηση των διακρίσεων με την εξίσωση των ανδρών και των γυναικών, η καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού και η απαγόρευση των διακρίσεων με βάση τις σεξουαλικές προτιμήσεις αποτελούν σχετικά παραδείγματα. Η κατάργηση της θανατικής ποινής και η εθελοντική υπηρεσία ως έκφραση της κοινωνικής αλληλεγγύης συνιστούν εξαιρετικά σημαντικά πρωτόκολλα ή δηλώσεις.
Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους οι λαοί της Ευρώπης αποδίδουν τόσο υψηλή προτεραιότητα στη δημιουργία μιας ζώνης ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Οι αρχηγοί των κυβερνήσεων ήταν βέβαιοι ότι η διακυβερνητική συνεργασία δεν μπορούσε να οδηγήσει στην ανεύρεση λύσεων, δεδομένου ότι προχώρησαν στην κοινοτικοποίηση της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων, του ασύλου και της μετανάστευσης. Ωστόσο, η απόφαση αυτή δεν θα τεθεί αυτομάτως σε εφαρμογή. Σε πέντε χρόνια θα πρέπει να αποφασιστεί ομόφωνα η καθιέρωση των πλειοψηφικών αποφάσεων στο Συμβούλιο και η χορήγηση του δικαιώματος συναπόφασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Είμαστε ικανοποιημένοι για το γεγονός ότι η Europol πρόκειται να αρχίσει να λειτουργεί εντός μιας συγκεκριμένης προθεσμίας καθώς και για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Schengen στη Συνθήκη. Ωστόσο, οι ρυθμίσεις αυτές είναι εξαιρετικά περίπλοκες. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για τα πρωτόκολλα με το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και τη Δανία, τα οποία πρέπει να επιτρέψουν στα κράτη αυτά να παραμείνουν στο περιθώριο της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων.
Η πρόοδος που σημειώθηκε στον τομέα της ΚΕΠΠΑ ήταν πολύ περισσότερο περιορισμένη. Ελπίζουμε ότι η συνεργατική αποχή θα μπορέσει να διευκολύνει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Υπάρχουν τα καθήκοντα Petersburg, η υπηρεσία σχεδιασμού και προειδοποίησης, η οποία μπορεί να συσταθεί πριν από την κύρωση της Συνθήκης, εν ολίγοις, οι υψηλοί εκπρόσωποι είναι ικανοποιημένοι.
Ωστόσο, για άλλη μία φορά δεν κατέστη δυνατό να ενσωματωθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση η Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση και να διευρυνθεί περαιτέρω η εμπορική πολιτική.
Ελέχθη ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα ήταν ο μεγάλος χαμένος του Αμστερνταμ. Ωστόσο, προέκυψε το αντίθετο. Ο απεσταλμένος μας, Elmar Brok, υπολόγισε ότι οι περιπτώσεις που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποκτά δικαίωμα συναπόφασης επεκτάθηκαν από 15 σε 38 τομείς, δηλαδή αυξήθηκαν κατά 23, και ο αριθμός των διαδικασιών κοινής γνώμης αυξήθηκε από 8 σε 11. Θα μπορούσε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να επιβεβαιώσει για άλλη μία φορά τους τομείς όπου το Συμβούλιο θα αποφασίζει ομόφωνα και το Κοινοβούλιο θα διατηρήσει το δικαίωμα συναπόφασης, όπως αναφέρεται στο επίσημο έγγραφο που μας διαβιβάστηκε;
Επιπλέον, απλοποιήθηκε σημαντικά η διαδικασία συναπόφασης. Πρόκειται για ιδιαίτερα θετικές μεταρρυθμίσεις. Θα ήθελα να συγχαρώ τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τους δύο παρατηρητές μας οι οποίοι επηρέασαν σημαντικά τα πράγματα.
(Χειροκροτήματα) Ωστόσο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει επίσης να αναλάβει τις ευθύνες του. Παρά τις προσδοκίες πολλών, το Κοινοβούλιο έχει πλέον τη δυνατότητα να καταρτίζει το ίδιο τον εσωτερικό κανονισμό του. Αυτό αποτελεί μία σημαντική πρόκληση για το Σώμα. Ελπίζω λοιπόν ότι θα μπορέσουμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και ότι θα εκπληρώσουμε τα καθήκοντά μας πριν από το τέλος της τρέχουσας νομοθετικής περιόδου. Ο κανονισμός αυτός θα πρέπει να εγκριθεί ομόφωνα εκ μέρους του Συμβουλίου. Τότε θα διαπιστώσουμε κατά πόσο το Συμβούλιο επιθυμεί να επιτρέψει στο Κοινοβούλιο να επιτελέσει το έργο με αξιόπιστο τρόπο. Οι μεταρρυθμίσεις της Επιτροπής με τις πολιτικές αρμοδιότητες που χορηγούνται στον Πρόεδρό της συνιστούν μία ιδιαίτερα θετική εξέλιξη.
Το συμπέρασμα της πολιτικής ομάδας του ΕΛΚ είναι ότι το Αμστερνταμ ακολουθεί την πορεία των μεγάλων μεταρρυθμίσεων της τελευταίας δεκαπενταετίας, οι οποίες ξεκίνησαν με τη δήλωση της Στουτγάρδης το 1983: η ενιαία αγορά, η ΟΝΕ, το ενιαίο νόμισμα, η πολιτική ένωση. Στο Αμστερνταμ σημειώθηκε για άλλη μία φορά σημαντική πρόοδος. Συνεπώς, αντιμετωπίζουμε θετικά τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Ωστόσο, έχουμε επίγνωση του γεγονότος ότι δεν βρέθηκε λύση για ένα πάρα πολύ σημαντικό πρόβλημα το οποίο, στην ουσία, μετατέθηκε στο μέλλον. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει τα προσεχή χρόνια να αναλάβει την ιστορική ευθύνη να δεχθεί στους κόλπους της τα δημοκρατικά κράτη της ευρωπαϊκής ηπείρου. Αυτό δεν είναι δυνατό χωρίς τη μεταρρύθμιση των θεσμικών οργάνων και ιδιαιτέρως χωρίς την καθιέρωση του πλειοψηφικού συστήματος λήψης αποφάσεων στο Συμβούλιο. Γι'αυτό και στο κοινό ψήφισμα που καταθέσαμε αναφέρουμε ότι δεν εθίγησαν καθόλου θέματα τα οποία θα έπρεπε να έχουν ρυθμιστεί πριν προσχωρήσουν νέα κράτη μέλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Χωρίς τις μεταρρυθμίσεις αυτές η Ευρωπαϊκή Ένωση θα καθηλωθεί. Σε περίπτωση που αποδυναμωθεί η ισχύς και η συνεκτικότητα των διαρθρώσεών της, πολύ φοβούμαι ότι θα αποβεί θύμα της ιστορικής αποστολής της διεύρυνσης.
Αξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, αναγνωρίζοντας τα θετικά αποτελέσματα που επέτυχε η Προεδρία και τα οποία τόνισα προηγουμένως, πιστεύω ότι δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια μας μπροστά σε ένα σημαντικό πρόβλημα για το οποίο πρέπει να βρεθεί λύση. Πρόκειται για κάτι που διερωτώμαι πάρα πολύ συχνά όταν διαβάζω τις δηλώσεις που επακολουθούν του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις οποίες διάφοροι υπουργοί δηλώνουν ότι κατόρθωσαν να προστατεύσουν τα εθνικά συμφέροντα της χώρας τους; ότι επέβαλαν τη θέλησή τους. Ένα κλασσικό παράδειγμα της περίπτωσης αυτής ήταν η κ. Thatcher. Όταν παρευρισκόταν στη Βουλή των Κοινοτήτων έλεγε πάντοτε: υπερασπίστηκα τα εθνικά μας συμφέροντα. Το μεγάλο ερώτημα είναι: ποιος υπερασπίζεται το κοινό συμφέρον; Ποιος υπερασπίζεται το ευρωπαϊκό συμφέρον; Αυτό το έκανε επί σειρά ετών ο Helmut Kohl.
(Χειροκροτήματα) Το ίδιο έκανε επίσης και ο Πρωθυπουργός του Βελγίου. Εσείς κύριε Πρωθυπουργέ. Αυτό είναι το νέο πνεύμα που πρέπει να επικρατήσει. Διαφορετικά φοβούμαι ότι δεν θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στην ιστορική αποστολή που έχουμε να συνενώσουμε στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης όλες τις δημοκρατικές χώρες της Ευρώπης, εφόσον δεν έχουμε στη διάθεσή μας τις πρέπουσες σταθερές διαρθρώσεις και την πολιτική βούληση να υλοποιήσουμε μια πραγματική Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι μια καθαρή ζώνη ελεύθερων συναλλαγών, αλλά μια Ένωση που μπορεί να διαδραματίσει το ρόλο που πρέπει στο παγκόσμιο.
(Χειροκροτήματα)
Pasty
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, τα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής του Αμστερνταμ, παρά τις προσπάθειες της ολλανδικής προεδρίας της οποίες χαιρετίζουμε, δείχνουν ιδιαίτερα ανεπαρκή από μία αυστηρά θεσμική σκοπιά, αν τα συγκρίνουμε με τους φιλόδοξους στόχους που διακήρυξαν οι Δεκαπέντε κατά την έναρξη της Διακυβερνητικής Διάσκεψης.
Η μεταρρύθμιση των κοινοτικών οργάνων για μεγαλύτερη διαφάνεια και αποτελεσματικότητα στη λειτουργία τους απλώς αναβλήθηκε για το μέλλον, τόσο αναφορικά με την αύξηση των περιπτώσεων ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία που δεν θα μπορούσε να γίνει πριν από μία εκ νέου στάθμιση και λαμβανομένου υπόψη του δημογραφικού και οικονομικού ειδικού βάρους των κρατών μελών, όσο και αναφορικά με τη διάρθρωση της Επιτροπής για να μπορέσει να επιτελέσει πλήρως το ρόλο που της έχει ανατεθεί από τις Συνθήκες, διασφαλίζοντας παράλληλα τα νόμιμα δικαιώματα των κρατών μελών που είναι πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όσο για την κοινή εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας, το χρήσιμο, κατά τα άλλα, ρετουσάρισμα των σημερινών ρυθμίσεων για να αξιοποιηθούν τα διδάγματα που προέκυψαν από την εμπειρία μας δεν επιτρέπουν να διακρίνει κανείς πραγματική πολιτική βούληση από την πλευρά των Δεκαπέντε να δώσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση όργανα και διαδικασίες που θα της επιτρέψουν να παίξει ενεργό ρόλο ανάλογο με την οικονομική της βαρύτητα στη διεθνή σκηνή. Δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε τη λύπη μας, είναι τόσο μεγάλες οι προσδοκίες, οι προσδοκίες της Ευρώπης θα έλεγα, πολλών τρίτων χωρών που όλο και περισσότερο ενοχλούνται από την ηγεμονία μίας και μόνο παγκόσμιας υπερδύναμης.
Η εντύπωση αυτή του ανολοκλήρωτου έργου που δίνουν τα συμπεράσματα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης έχει ως αποτέλεσμα να μη διακρίνονται οι σημαντικές και ουσιώδεις εξελίξεις που σημειώθηκαν σε άλλους τομείς. Το ότι συμπεριλήφθηκε στη Συνθήκη το κοινωνικό πρωτόκολλο, ένα κεφάλαιο για την απασχόληση και, κυρίως, η ενσωμάτωση στις κοινοτικές ρυθμίσεις των κεκτημένων του Σένγκεν είναι βήματα μη αμελητέα που πρέπει να χαιρετίσουμε αυτά καθαυτά. Οι παραπάνω εξελίξεις υπογραμμίζουν το ενδιαφέρον που παρουσιάζει η φόρμουλα της ενισχυμένης συνεργασίας που αναγνωρίζεται, στο εξής, από τη Συνθήκη και που πρόσφατα επέτρεψε να προχωρήσουμε παρακάμπτοντας το εμπόδιο του κανόνα της ομοφωνίας.
Εκφράζουμε επίσης τη χαρά μας για την απλούστευση της νομοθετικής διαδικασίας από την πλευρά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για το ότι συμπεριλήφθηκε στη Συνθήκη μία νομική βάση που επιτρέπει να προχωρήσουμε στο θέμα της ιδιότητας του Ευρωπαίου βουλευτή και για την ενιαία εκλογική διαδικασία. Με την ευκαιρία αυτή επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, να σας συγχαρώ θερμά για τον αποφασιστικό ρόλο που διαδραματίσατε στο ζήτημα αυτό.
Συμπερασματικά, το Αμστερνταμ δεν είναι ένα ολοκληρωμένο οικοδόμημα, όπως θα μπορούσαμε να περιμένουμε στο Τορίνο, αλλά ένα μη αμελητέο βήμα στο μακρύ και δύσκολο δρόμο της πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης. Ίσως να είναι ριψοκίνδυνο το στοίχημα της κυκλοφορίας του ευρώ ως ισχυρού παράγοντα πολιτικής ολοκλήρωσης, δεδομένου ότι οι δυσκολίες στις συζητήσεις για την υλοποίηση μιας κοινής πολιτικής ανάπτυξης και απασχόλησης έδειξαν τα όρια που υπάρχουν στην πράξη. Από την αρχή η Ευρώπη αντιμετώπισε το πρόβλημα της επιλογής ανάμεσα σε μία απλή ζώνη ελεύθερων συναλλαγών και στην οικοδόμηση μιας πραγματικής ένωσης ανεξάρτητων κρατών που είναι αποφασισμένα να ακουστεί η φωνή τους σε όλο τον κόσμο, όχι όπως εκείνο το μουρμούρισμα του Ντένβερ που σχεδόν δεν ακούστηκε.
Ας ευχηθούμε ότι, κατά τα επόμενα στάδια, οι προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης και της οργάνωσης του πλανήτη μας σε μεγάλα περιφερειακά σχήματα που να μπορούν να διασφαλίσουν την ανάπτυξη και την πλήρη απασχόληση θα μας υπαγορεύσουν τη σωστή επιλογή ευρωπαϊκού προσανατολισμού.
(Χειροκροτήματα)

De Vries
Πρόεδρε, η κατάρρευση του τείχους του Βερολίνου και του κομμουνιστικού συστήματος σηματοδοτούν την αλλαγή πορείας της ευρωπαϊκής ιστορίας. Τα ίδια ιστορικά γεγονότα είχαν ως αποτέλεσμα να περιέλθει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε μία νέα εξελικτική φάση. Ο στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι πλέον η ολοκλήρωση της Δυτικής Ευρώπης. Από το 1989 και μετά η κυριότερη επιδίωξή μας είναι η ενσωμάτωση των χωρών της Ανατολικής και της Δυτικής Ευρώπης. Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός κοινού νομοθετικού πλαισίου για όλους τους λαούς που επιθυμούν να ενώσουν τη μοίρα τους. Η Ένωση μπορεί να ανταποκριθεί σ'αυτό το ιστορικό καθήκον μόνο εφόσον δεν υποκύψει στο βάρος του. Όσο μεγαλύτερος θα είναι ο αριθμός των κρατών μελών της, τόσο μεγαλύτερες διαφορές συμφερόντων θα παρατηρούνται και στους κόλπους της. Συνεπώς, πριν διευρύνουμε με επιτυχία την Ένωση πρέπει να την ενισχύσουμε. Είναι βέβαιο ότι η Διάσκεψη Κορυφής του Αμστερνταμ ενίσχυσε την Ένωση. Το σημαντικότερο βήμα που έγινε μετά το 1997 προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έφερε ακόμη πιο κοντά την καθιέρωση του ευρώ με τη σύναψη του Συμφώνου Σταθερότητας. Την υποχρέωση της άσκησης μιας υγιούς και συνεπώς αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής ανέλαβε ρητώς και η Γαλλία. Ωστόσο, διακατέχομαι από ανησυχίες σχετικά με τη νομισματική ένωση. Χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία χρειάζονται ακόμη πέντε χρόνια για να εξυγιάνουν τα δημόσια οικονομικά τους και για να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας τους. Ωστόσο, δεν κάνουν αυτά που πρέπει για να αποκτήσουν την υποστήριξη του πληθυσμού για την πολιτική αυτή. Σε περίπτωση που αργότερα τα τρία μεγαλύτερα κράτη μέλη δεν θα είναι σε θέση να πληρούν τα απαιτούμενα κριτήρια, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν μπορεί παρά να αυξήσει τα επιτόκια, πράξη οποία θα βλάψει πολιτικά την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ιρλανδία και οι Κάτω Χώρες απέδειξαν ότι η μείωση των κρατικών ελλειμμάτων μπορεί κάλλιστα να συμβαδίσει με την προαγωγή της απασχόλησης. Ας προσπαθήσουν η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. Διαφορετικά, όπως φοβάμαι, το ευρώ, αντί για μέσο πολιτικής σύνδεσης μπορεί να μετατραπεί σε μέσο αποσύνθεσης. Η Διάσκεψη Κορυφής του Αμστερνταμ είχε αναλάβει επίσης το καθήκον της θεσμικής ενίσχυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιδοκιμάζω τη διεύρυνση του νομοθετικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Οι νέες διατάξεις για τα δικαιώματα του ανθρώπου, την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών, την απαγόρευση των διακρίσεων καθώς και οι ευρείες αρμοδιότητες του Δικαστηρίου συνιστούν σημαντικές βελτιώσεις. Για άλλη μια φορά ενισχύθηκαν οι νομοθετικές εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Elmar Brok, την Elisabeth Guigou και ιδιαιτέρως των Πρόεδρο του Συμβουλίου κ. Kok για τις προσωπικές προσπάθειες που κατέβαλαν στον τομέα αυτό.
Εκτός από τα σημεία αυτά, η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν προσφέρει πολλούς λόγους για επιδοκιμασίες. Η Διάσκεψη Κορυφής απέδωσε ημίμετρα. Όντως, οι σημαντικότερες αποφάσεις που έπρεπε να ληφθούν αναβλήθηκαν. Η αποτελεσματικότητα της πολιτικής στους τομείς του ασύλου, της καταπολέμησης του εγκλήματος και της εξωτερικής πολιτικής δεν βελτιώθηκε σχεδόν καθόλου. Προφανώς, τα κράτη μέλη προτιμούν την αυταπάτη της εθνικής κυριαρχίας από την αποδοχή της πραγματικότητας της αλληλεξάρτησης. Δεν αποκαταστήθηκε το λάθος που έγινε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ με την παραχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση καθηκόντων αλλά όχι και των ανάλογων μέσων για την υλοποίηση αυτών. Κατ'αυτό τον τρόπο η Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε πείθει ούτε εμπνέει. Δεν μπορεί κανείς να οικοδομήσει μία ισχυρή Ευρώπη πάνω σε ασθενείς θεσμούς. Μετά τα πενιχρά αποτελέσματα της Συνθήκης, ακούγονται σε διάφορα κράτη μέλη φωνές για την αναβολή της προσχώρησης των νέων κρατών μελών για μερικά χρόνια έως το 2005 ή ακόμη και αργότερα. Μήπως αυτή ήταν πραγματικά και η πρόθεση ορισμένων χωρών στο Αμστερνταμ; Εάν αυτό αληθεύει, πρόκειται για ένα επικίνδυνο λάθος. Είναι αλήθεια ότι οι αποφάσεις για το ευρώ και τη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αιτιολογούν παρά μόνο την περιορισμένη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τις δώδεκα χώρες που επιδιώκουν να προσχωρήσουν, μόνο ένας μικρός αριθμός θα μπορέσει πραγματικά να καταστεί μέλος το 2002. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι στο πρώτο κύμα συγκαταλέγεται και ένα από τα κράτη μέλη της Βαλτικής, νομίζω η Εσθονία. Κατ'αυτό τον τρόπο η Ένωση μπορεί να συμβάλει στην απαραίτητη πολιτική σταθερότητας στην Ευρώπη σε μία περιφέρεια όπου αυτό δεν μπορεί να γίνει από το ΝΑΤΟ. Η ενίσχυση της πολιτικής σταθερότητας της Ευρώπης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τις προσεχείς δεκαετίες. Συνεπώς, οι διαπραγματεύσεις για την προσχώρηση των νέων κρατών μελών πρέπει να αρχίσουν εγκαίρως, θα στεφθούν όμως με επιτυχία μόνο εφόσον το ευρώ καταστεί το 1999 ένα σταθερό νόμισμα και βελτιωθεί εγκαίρως η ικανότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να λαμβάνει αποφάσεις. Ας προσπαθήσουμε από κοινού να υλοποιήσουμε αυτούς τους στόχους.
(Χειροκροτήματα)

Puerta
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστούμε την ολλανδική Προεδρία για την εργασία που πραγματοποίησε, επιθυμούμε όμως να προβούμε σε μια ανάλυση των αποτελεσμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Θα πρέπει να πούμε ότι, όπως και ολόκληρο το Κοινοβούλιο, νιώσαμε κατ' αρχήν μεγάλη ανησυχία. Την εξέφρασε η Επιτροπή και σήμερα την υπενθύμισε ο κ. Santer λέγοντας ότι διέτρεξαν κίνδυνο ουσιαστικά στοιχεία του κοινοτικού συστήματος. Στη συνέχεια νιώσαμε απογοήτευση, τις τελευταίες μέρες, όταν έφτασαν οι ανησυχητικές ειδήσεις από το Αμστερνταμ, και τέλος, μαθαίνοντας τα αποτελέσματα, νιώσαμε κατάθλιψη. Δεν θέλουμε να δραματοποιούμε τα πράγματα, αλλά αυτή είναι η ψυχική μας κατάσταση. Νιώθουμε κατάθλιψη, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, διότι τα αποτελέσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου συνεπάγονται αποτυχία του σχεδίου μεταρρύθμισης των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων ενόψει της διεύρυνσης, και διότι κατά την άποψή μας διαπράχθηκε το σφάλμα να επικυρωθεί με σκληρό τρόπο το σύμφωνο σταθερότητας.
Και θα πραγματευτώ -πολύ σύντομα- τα δύο θέματα, τονίζοντας περισσότερο τις αρνητικές πτυχές παρά τις θετικές, όχι γιατί γίνομαι προάγγελος καταστροφών, αλλά γιατί έχω λιγότερο χρόνο από τις Ομάδες της πλειοψηφίας και πρέπει να εκφράσω τις επικρίσεις πριν από τους επαίνους. Κατά την άποψή μας είναι σφάλμα, και γνωρίζουμε ότι αποτελούμε μειοψηφία σε αυτό το Κοινοβούλιο, να αφήσουμε τους εθνικούς προϋπολογισμούς χωρίς την άνεση να ασκούν κοινωνικές πολιτικές, καθώς και να τιμωρούμε τα υπερβολικά ελλείμματα με κάποιες περίεργες κυρώσεις που αντιβαίνουν στην κλασική έννοια της ανακατανομής του εισοδήματος. Με αυτά τα μέτρα θα καταστήσουμε πιο ελλειμματικές τις χώρες που είναι υποχρεωτικά ελλειμματικές, και πιο φερέγγυες εκείνες που είναι πιο φερέγγυες. Αναγνωρίζουμε εντούτοις κάτι πολύ θετικό, και αυτό είναι ότι μετά από πρόταση της γαλλικής Κυβέρνησης θα διεξαχθεί, επιτέλους, μια σημαντική θεσμική συζήτηση σχετικά με την απασχόληση που θα κορυφωθεί στο Λουξεμβούργο, σε όρους όχι ρητορείας, αλλά -ελπίζω- αποφάσεων.
Όσον αφορά τους τρεις στόχους που τέθηκαν στο Τορίνο για τη ΔΚΔ και όπου υπάρχει μεγάλη ομοφωνία του Κοινοβουλίου, πιστεύουμε ότι το πρόβλημα είναι σοβαρότατο.
Στον πρώτο στόχο -να προσεγγιστεί η Ευρώπη στους πολίτες, να ξεπεραστεί το δημοκρατικό έλλειμμαεπιτεύχθηκαν δειλά βήματα, πολύ μακριά από τις προσδοκίες. Ενσωματώθηκε ένα κοινωνικό πρωτόκολλο, πολύ περιορισμένο όμως. Θα είναι απαραίτητη η ομοφωνία για μέτρα κοινωνικής προστασίας. Η «κοινοτικοποίηση» του πυλώνα δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων θα είναι πολύ περιορισμένη, και δεν γίνεται μια πραγματική εξισορρόπηση στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.
Σχετικά με τον δεύτερο στόχο -να εξοπλιστεί η Ένωση με τα κατάλληλα μέσα για μια αποτελεσματικότερη εξωτερική πολιτική- πιστεύουμε ότι δεν υπήρξε πολιτική βούληση σχετικά με την ΚΕΠΠΑ, και αν αναφερθούμε στην εμπορική πολιτική, είναι πραγματική καταστροφή ότι παρέμεινε αμετάβλητο το άρθρο 113 περί εμπορικής πολιτικής.
Στον τρίτο στόχο -να βελτιωθεί η λειτουργία των θεσμικών οργάνων ενόψει της διεύρυνσης- η αποτυχία υπήρξε τόσο μεγάλη που θα ήταν καλύτερα να είχε αναβληθεί η λήξη της Διάσκεψης. Και ούτε μπορεί τελικά να θεωρηθεί μεγάλο αποτέλεσμα η κατάργηση της τρίτης ανάγνωσης στη διαδικασία της συναπόφασης. Αυτά υποδεικνύουν τους ολιγάριθμους στόχους που επιτεύχθηκαν στη Διάσκεψη.
Το Αμστερνταμ έγινε ένα Μάαστριχτ ΙΙ, δεν αντιπροσωπεύει καμία ουσιαστική αλλαγή στην οδό προς την πολιτική Ένωση -εφόσον είναι απαραίτητη σε δημοκρατικούς όρους κατά την κορύφωση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης- και δεν προετοιμάζει για τη διεύρυνση. Ζητάμε μια σοβαρότερη αναθεώρηση της Συνθήκης ενόψει της διεύρυνσης· στο Κοινοβούλιο, χωρίς συντεχνιακό πνεύμα, δεν μπορούμε να αποδεχτούμε να μας αρνούνται τη σύμφωνη γνώμη στις αποφασιστικές στιγμές αυτής της ευρωπαϊκής πολιτικής Ένωσης που απαιτούν όλοι οι πολίτες.
(Χειροκροτήματα)

Aelvoet
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, το ερώτημα το οποίο καλούμεθα σήμερα να απαντήσουμε είναι σε ποια κατάσταση εγκατέλειψε το πλοίο της Ένωσης το λιμάνι του Αμστερνταμ. Είναι κατάλληλα εξοπλισμένο για να αντιμετωπίσει τις σφοδρές θύελλες που το αναμένουν και να υπερπηδήσει τα μεγάλα κύματα που θα βρεθούν μπροστά του; Θεωρώ εντελώς άσκοπο να ψάξω με ένα μεγεθυντικό φακό τα θετικά σημεία, τα περιβόητα μικρά βήματα προς τα εμπρός. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να κοιτάξουμε το γενικό οικοδόμημα και να κρίνουμε κατά πόσον είναι κατάλληλο. Όταν το σπίτι έχει πάρει κλίση, όταν τα θεμέλια γίνονται σαθρά, δεν μπορούμε να χαλαρώσουμε και να απολαμβάνουμε τα κέρδη μας στην κουζίνα και το καθιστικό. Όχι συνάδελφοι, στην περίπτωση αυτή πρέπει να καταγραφούν οι ζημιές χωρίς περιττολογίες και πρέπει να σκεφθούμε με ποιο τρόπο μπορούμε να αποκαταστήσουμε τα πράγματα.
Κάποτε, το Κοινοβούλιο πίστευε ότι, μετά το Αμστερνταμ, η Ευρωπαϊκή Ένωση έπρεπε να είναι έτοιμη για να αντιμετωπίσει τρεις μεγάλες προκλήσεις. Παράλληλα με τη νομισματική ένωση έπρεπε να προωθηθεί η πολιτική ένωση, προκειμένου να χρησιμεύσει ως αντίβαρο στη μονομερή δημοσιονομική πολιτική η οποία είχε ως αποτέλεσμα το ευρώ να έχει ταυτιστεί ήδη πριν από την καθιέρωσή του από εκατομμύρια Ευρωπαίους με την κοινωνική παρακμή και την απώλεια της απασχόλησής τους. Λοιπόν, η πολιτική ένωση με ευρωπαϊκά μέσα προσανατολισμού δεν υπάρχει. Στο Αμστερνταμ βελτιώθηκε κάπως η Συνθήκη όσον αφορά την απασχόληση, ωστόσο η αχίλλειος πτέρνα ήταν πάντα η ανεύρεση πόρων προκειμένου να υλοποιηθούν οι διάφοροι στόχοι που τίθενται. Για το σκοπό αυτό έπρεπε τότε να αναλάβουμε δράση με το συνάδελφο Willockx για να πείσουμε τους υπουργούς οικονομικών οι οποίοι προστατεύουν τους προϋπολογισμούς τους και όσον αφορά το σημείο αυτό δεν προσφέρονται συγκεκριμένες εγγυήσεις ούτε από το κείμενο της Συνθήκης ούτε από το ψήφισμα για την ανάπτυξη και την απασχόληση.
Κατά δεύτερον, η διαδικασία λήψης αποφάσεων στην Ευρώπη έπρεπε να κσταστεί περισσότερο απλή, διαφανής και δημοκρατική έτσι ώστε να μην προκύπτουν κωλύματα για τη διεύρυνση. Οι υποτιθέμενες θεσμικές μεταρρυθμίσεις που αφορούσαν κυρίως τη λήψη πλειοψηφικών αποφάσεων από το Συμβούλιο, το δικαίωμα συναπόφασης του Κοινοβουλίοιυ και την επέκταση του ρόλου του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Όσον αφορά το τελευταίο σημείο έχουν δημιουργηθεί ήδη προβλήματα και αμφιβολίες στα οποία αναφέρθηκαν άλλοι συνάδελφοι θέτοντας ερωτήματα επί των οποίων θα ήθελα πάρα πολύ την απάντηση του Συμβουλίου.
Ο βέλγος Πρωθυπουργός δήλωσε απροκάλυπτα ότι σημειώθηκε αποτυχία στο θεσμικό τομέα. Εμείς όμως, τουλάχιστον η πλειοψηφία, είμαστε πάρα πολύ πολιτισμένοι. Είμαστε τόσο ευγενικοί, κύριε, υποφέρουμε από μία τόσο έντονη αίσθηση ευθύνης ώστε να μην κατονομάζουμε τα πράγματα με το όνομά τους με αποτέλεσμα μέσα σε μερικούς μήνες να παραπονιόμαστε πάλι ότι δεν μας παίρνουν στα σοβαρά. Πρέπει να αρχίσουμε εμείς οι ίδιοι να παίρνουμε τον εαυτό μας στα σοβαρά και να μην ακυρώνουμε σήμερα τα όσα είπαμε εχθές.
Κατά τρίτον, η Ευρωπαϊκή Ένωση έπρεπε να κάνει αποφασιστικά βήματα επιλέγοντας σαφώς το δρόμο της αειφόρου ανάπτυξης. Στο κείμενο της Συνθήκης έχουν επέλθει βελτιώσεις, ωστόσο το κεντρικό μέσο, η οικολογική φορολογία έχει καθηλωθεί λόγω του όρου της ομοφωνίας στο Συμβούλιο. Μετά την αποτυχία του Μάαστριχτ ΙΙ ακούγονται διάφορες φωνές στις πολιτικές ομάδες να αντληθούν τα κατάλληλα διδάγματα σχετικά με το πρότυπο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Όσον αφορά το σημείο αυτό το ερώτημα είναι βεβαίως πώς πρέπει να συνεχίσουμε; Ποιος θα ασχοληθεί πραγματικά με το κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον; Πιστεύω ότι αυτό θα πρέπει να γίνει από τα συστατικά στοιχεία της και ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να πρωτοστατήσει στην προσπάθεια αυτή. Αυτό όμως θα πρέπει να το κάνει χωρίς να γελοιοποιείται πρώτα σε ένα κοινό ψήφισμα το οποίο, παρά την αντίθεση της κοινής γνώμης, παρά τις αναλύσεις των μέσων ενημέρωσης, παρά την επίγνωση που υπάρχει ήδη καταλήγει σε έναν απολογισμό ο οποίος στα μάτια των πολιτών δεν είναι έντοιμος.
(Χειροκροτήματα)

Lalumiθre
Κύριε Πρόεδρε, οι τόσες ελπίδες που αποτέθηκαν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ, αν μη τι άλλο, διαψεύσθηκαν. Δεν έχει νόημα να κρύβουμε την αλήθεια με ένα ψήφισμα, όπως αυτό το υπερβολικά αισιόδοξο που μας προτείνεται.
Η αλήθεια είναι πιο θλιβερή και, όπως είπαν ήδη ορισμένοι, το Αμστερνταμ, δυστυχώς, δεν ήταν επιτυχία. σε ορισμένα σημεία βέβαια (και συγχαίρω εδώ την ολλανδική προεδρία), ο απολογισμός δεν είναι απόλυτα αρνητικός, όπως για παράδειγμα στο ενιαίο νόμισμα. Όπως και να είναι, το ευρώ ξεπέρασε το εμπόδιο και χαιρόμαστε για αυτό, όπως επίσης χαιρόμαστε για το οικονομικό και κοινωνικό κομμάτι που λαμβάνει, επιτέλους, υπόψη του τους προβληματισμούς για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Ακόμη, όμως, και στους τομείς αυτούς τα βήματα που έγιναν είναι μισά, αφού καμία πίστωση δεν έχει πρακτικά προβλεφθεί για τις δράσεις αυτές. Όσο για τα όργανα που θα υλοποιήσουν τις εν λόγω πολιτικές, δε διευκρινίζονται πουθενά.
Αλλωστε, τα θεσμικά θέματα είναι εκείνα που παρουσιάζουν τον αρνητικότερο απολογισμό, ενώ αυτό έπρεπε να είναι το επίκεντρο της συνόδου κορυφής του Αμστερνταμ που προετοιμαζόταν εδώ και μήνες με μια Διακυβερνητική Διάσκεψη με την οποία συνδέθηκε εν μέρει και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι αισιόδοξοι θα πουν ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ενισχυθεί χάρη στη διεύρυνση της συναπόφασης. Είναι γεγονός πως η νέα Συνθήκη ενισχύει, προφανώς, τις νομοθετικές μας εξουσίες αν και, στο ζήτημα αυτό, το κείμενο του Αμστερνταμ είναι αρκετά ασαφές για να μπορεί να ερμηνευτεί περιοριστικά. Ελπίζω να μην εξελιχθούν έτσι τα πράγματα, εμείς πάντως προσέχουμε.
Αν, όμως, σήμερα επικεντρωνόμασταν στο σύνολο της θεσμικής μεταρρύθμισης, έτσι όπως μας προτείνεται, δε θα εξυπηρετούσαμε σε καμία περίπτωση το κύρος του δικού μας οργάνου. Επί μήνες επαναλαμβάναμε ότι θέλουμε ενισχυμένα όργανα, αν μη τι άλλο για να μπορέσουν να γίνουν οι επικείμενες διευρύνσεις. Οι ελλείψεις είναι εμφανείς. Απέχουμε πολύ ακόμη από την κατάργηση του κανόνα της ομοφωνίας και πολλοί τομείς παραμένουν εκτός του πεδίου της ειδικής πλειοψηφίας όπως οι κοινωνικές υποθέσεις, η φορολογία, οι εσωτερικές και δικαστικές υποθέσεις που στο εξής θα κοινοτικοποιηθούν κ.τ.λ. Ακόμη και η έγκριση ενός μελλοντικού κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα χρειάζεται ομοφωνία στο Συμβούλιο.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν μπόρεσε να λύσει ούτε το πρόβλημα της στάθμισης των ψήφων ούτε το πρόβλημα του αριθμού των επιτρόπων ούτε αναγνώρισε τη νομική υπόσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προέβλεψε μία εξαιρετικά ασαφή διαδικασία αναθεώρησης των Συνθηκών πριν τις επόμενες διευρύνσεις. Σε όλα αυτά τα σημεία και σε άλλα ακόμη, τα κείμενα που ψηφίσαμε εδώ και δύο χρόνια ήταν πολύ πιο φιλόδοξα από το κείμενο που προορίζεται να αποτελέσει τη Συνθήκη του Αμστερνταμ.
Για το λόγο αυτό ελπίζουμε ότι, το δυνατόν συντομότερα για να προετοιμαστούν αποτελεσματικά και ειλικρινά οι επόμενες διευρύνσεις, θα γίνει μία νέα Διακυβερνητική Διάσκεψη ή, εν πάση περιπτώσει, ελπίζουμε να υπάρξει μία εκ νέου μεταρρύθμιση των Συνθηκών. Αν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων δεν μπορούν να προχωρήσουν παρά με μικρά βήματα, ας τους δώσουμε τότε την ευκαιρία να κάνουν πολλά μικρά βήματα. Μακροπρόθεσμα, ίσως να φτάσουν σε ένα αποτέλεσμα που θα είναι, επιτέλους, ικανοποιητικό.
(Χειροκροτήματα)

Van der Waal
Κύριε Πρόεδρε, η ολλανδική Προεδρία μπόρεσε κάτω από πάρα πολύ δύσκολες συνθήκες να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις της Διακυβερνητικής Διάσκεψης στη Σύνοδο Κορυφής στο Αμστερνταμ. Θα ήθελα να τη συγχαρώ για την επιτυχία αυτή.
Όσον αφορά το περιεχόμενο της Συνθήκης είμαι λιγότερο ενθουσιασμένος. Δεν θα σχολιάσω επιμέρους διατάξεις, δεδομένου ότι αν το έκανα αυτό, ο αριθμός των μείον θα υπερέβαινε κατά πολύ τον αριθμό των συν. Θα ήθελα όμως στα πλαίσια αυτά να παρατηρήσω ότι εκτιμώ τον τρόπο επεξεργασίας της αρχής της επικουρικότητας και του ρόλου των εθνικών κοινοβουλίων σε δύο επιμέρους πρωτόκολλα που επισυνάφθηκαν στη Συνθήκη. Στα πρωτόκολλα αυτά βλέπω να αναγνωρίζεται η σημασία των εθνικών κρατών για την καλή λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωση και προκειμένου η διαδικασία λήψης αποφάσεων να λαμβάνει χώρα όσο το δυνατόν πλησιέστερα στον πολίτη.
Αμφιβάλλω πάντως κατά πόσο αυτοί που κατάρτισαν τη Συνθήκη είχαν υπόψη τους τα ίδια πράγματα. Το λέω αυτό, και αυτή είναι η ουσία των αντιρρήσεών μου, η Συνθήκη του Αμστερνταμ εξακολουθεί να στηρίζεται στην παλιά ιδέα της ενωμένης Ευρώπης. Όσο μικρά και αν είναι τα βήματα που έγιναν, η Συνθήκη αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς τον περαιτέρω συγκεντρωτισμό. Κατ'αυτό τον τρόπο παραγνωρίζεται το γεγονός ότι ο χάρτης της Ευρώπης τροποποιήθηκε σημαντικά μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου.
Φαίνεται λογικό να ενισχυθούν τα ευρωπαϊκά όργανα προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο η διεύρυνση να μειώσει την ικανότητα δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, είναι δύσκολο να οικοδομηθεί στο μέλλον μία Ένωση στην οποία ενδέχεται να συμμετέχουν 24 κράτη μέλη με βάση ένα πρότυπο που αναπτύχθηκε αρχικά για τη συμμετοχή έξι κρατών μελών. Η Συνθήκη του Αμστερνταμ επιτρέπει τη διεύρυνση με δύο ή τρία νέα κράτη μέλη. Ωστόσο, η ουσιαστική συνεργασία 24 κρατών μελών προϋποθέτει μία άλλη αρχιτεκτονική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για το λόγο αυτό πρέπει να τροποποιηθούν εκ βάθρων η μορφή και το περιεχόμενο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Η Διακυβερνητική Διάσκεψη πρόσφερε μία πάρα πολύ καλή ευκαιρία στην ολλανδική Προεδρία να αρχίσει τη συζήτηση αυτή. Ωστόσο, η δυνατότητα δεν αξιοποιήθηκε. Αντίθετα μάλιστα, η βασική ιδέα της Συνθήκης είναι η βελτίωση της δημοκρατίας και της ικανότητας διοίκησης με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση αρμοδιοτήτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Προστέθηκε μία παράγραφος για την απασχόληση, ενσωματώθηκε το κοινωνικό πρωτόκολλο, αν καιρώ θα κοινοτικοποιηθούν οι πολιτικές στους τομείς του ασύλου, των θεωρήσεων και της μετανάστευσης, αυξήθηκαν οι περιπτώσεις που λαμβάνονται αποφάσεις κατά πλειοψηφία και διευρύνθηκαν οι αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Κατά τη γνώμη μου, η συγκέντρωση αυτή οδηγεί μακροπρόθεσμα στο αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκεται, δεδομένου ότι πρόκειται να παρεμποδίσει τη διεύρυνση, να περιορίσει την ικανότητα διοίκησης και να αποβεί σε βάρος της δημοκρατίας. Στη σημερινή Ένωση με 15 κράτη μέλη, η συνεργασία και η εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας παρουσιάζει ήδη σημαντικές ελλείψεις. Πώς θα έχουν τα πράγματα σε μία διευρυμένη Ένωση με μία ακόμη μεγαλύτερη ποικιλία πολιτισμών, νομοθετικών συστημάτων, πολιτικών παραδόσεων και επιπέδων ευημερίας; Εκτός αυτού θα πρέπει να διερωτηθούμε κατά πόσον οι χώρες που μόλις απέκτησαν την εθνική τους κυριαρχία θα είναι διατεθειμένες να παραχωρήσουν ένα σημαντικό μέρος αυτής στις Βρυξέλλες. Στο Αμστερνταμ φάνηκε ήδη ότι η ολοκλήρωση προσκρούει σε όρια.
Ένα άλλο σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσον οι πολίτες θα μπορούν να ταυτιστούν με μία Ευρωπαϊκή Ένωση όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται σε μεγάλη απόσταση από αυτούς. Θα μπορούν να αισθάνονται ότι εκπροσωπούνται με δημοκρατικό τρόπο από ένα Κοινοβούλιο που μπορεί να έχει το πολύ 700 μέλη, με 24 εθνικότητες και πολλές γλώσσες, όπου είναι πάρα πολύ δύσκολο να προβληθούν οι διάφορες εθνικές πολιτικές αποχρώσεις; Πιστεύω ότι καταλήγουμε πάρα πολύ εύκολα στο συμπέρασμα ότι μπορούμε να υπερβούμε τις δυσκολίες και να οικοδομήσουμε μία καλύτερη κοινωνία μέσω μιας εκτεταμένης θεσμικής διάρθρωσης.
Εν ολίγοις, η διεύρυνση της Ένωσης συνιστά υψηλή προτεραιότητα ως πολιτική αναγκαιότητα και ηθική υποχρέωση. Για την προετοιμασία της προσπάθειας αυτής, έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, να γίνει μία αρχή στη Συνθήκη του Αμστερνταμ με τη μετατροπή της Ένωσης σε ένα περισσότερο αποκεντρωμένο όργανο συνεργασίας που θα διαθέτει λιγότερες αρμοδιότητες και θα τρέφει χαμηλότερες προσδοκίες.
Ο Πρόεδρος De Gaulle είπε κάποτε ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να κάνει κανείς μία ομελέτα με 6 βραστά αυγά, πόσο μάλλον με 15 ή αργότερα με 24. Προϋπόθεση για τη σταθερότητα μιας διευρυμένης Ένωσης δεν είναι μια ισχυρή κεντρική διοίκηση, αλλά η καλή λειτουργία των κοινοβουλευτικών δημοκρατιών στα πλαίσια ανεξάρτητων κρατών μελών. Ελπίζω ότι, πριν από τη διεύρυνση της Ένωσης, θα διεξαχθεί μία σε βάθος συζήτηση σχετικά με τη μελλοντική διάρθρωση της Ευρώπης.

Πρόεδρος
Έλαβα, για να λήξει η παρούσα συζήτηση, οκτώ προτάσεις ψηφίσματος, που κατατέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 37 του Κανονισμού.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί στις 12 το μεσημέρι.
Το λόγο έχει τώρα ο κ. Hδnsch.

Hδnsch
Κύριε πρόεδρε, η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν αποτελεί κατόρθωμα και για πανηγυρισμούς δεν υπάρχει κανένας λόγος. Η Συνθήκη όμως δεν αξίζει την απόρριψη, το δηλητήριο και την περιφρόνηση με την οποία την περιβάλλουν τα σχόλια. Θ'αποδειχθεί καλύτερη από τη φήμη που έχει σήμερα. Σίγουρα ενώπιον των γιγαντιαίων προβλημάτων προ των οποίων βρίσκεται η Ευρώπη, απαξάπαντες οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων αποδείχθηκαν νάνοι. Κύριε πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αυτό δεν ισχύει για σας για προφανείς πράγματι λόγους!
Η Συνθήκη παρέμεινε συνθήκη «φύρδην-μίγδην» όπως και η παλιά. Κανένα ίχνος απλούστευσης και σαφήνειας. Κυρίως όμως η Συνθήκη δεν καθιστά την Ευρωπαϊκή Ένωση ικανή για διεύρυνση. Πρέπει πριν την πρώτη ένταξη να υπάρξει περαιτέρω μεταρρύθμιση των θεσμών.
(Χειροκροτήματα) Εδώ έχει μεγαλύτερη σημασία η διεύρυνση του πεδίου των αποφάσεων πλειοψηφίας στο Συμβούλιο από τη μείωση του αριθμού των Επιτρόπων. Σε σύγκριση με όσα θα ήταν αναγκαία στην Ένωση, η Συνθήκη δεν επαρκεί. Σε σύγκριση με την ισχύουσα Συνθήκη του Maastricht η νέα αποτελεί αξιοπρόσεκτη πρόοδο. Το Κοινοβούλιο ενισχύθηκε ιδιαίτερα. Είμαστε συννομοθέτες, και μάλιστα ισότιμος. Σίγουρα υπάρχουν κενά, αλλά μπορούν να διορθωθούν. Όποιος είχε προφητέψει αυτό πριν δύο χρόνια ότι θα επιτυγχανόταν η αντικατάσταση ολόκληρης της διαδικασίας συνεργασίας από τη διαδικασία συναπόφασης θα τον νόμιζαν ονειροπόλο!
Η στρατηγική μας να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον στη συναπόφαση ήταν επιτυχής. Οι δύο εκπρόσωποί μας Elmar Brok και Elisabeth Guigou υπήρξαν επιτυχημένοι, συμμετέχοντας για ένα χρόνο υπό δύσκολες συνθήκες στην εκπόνηση της Συνθήκης. Θα ήθελα να εκφράσω ρητά τις ευχαριστίες μου στην Elisabeth Guigou και τον Elmar Brok για την εξαίρετη εργασία που έκαναν!
(Χειροκροτήματα) Ακούω τώρα ότι επιχειρείται το εκ των υστέρων «μαγείρεμα» της Συνθήκης, διότι σε ορισμένες περιπτώσεις δε χρησιμοποιήθηκε συστηματικά το δικαίωμα συναπόφασης, ότι επιχειρείται η ανάκληση του δικαιώματος συναπόφασης στις περιπτώσεις όπου το Συμβούλιο χρειάζεται ν'αποφασίσει ομόφωνα. Μόνο να προειδοποιήσω γι αυτό μπορώ! Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπορεί να συμφωνήσει με τις εκ των υστέρων τροποποιήσεις της αποφασισμένης Συνθήκης του Αμστερνταμ!
(Χειροκροτήματα) Υπάρχει πρόοδος. Ναι και εγώ θα ήθελα μια καλύτερη συνθήκη, μια καλύτερη όμως συνθήκη δε χρησιμεύει σε τίποτα, όσο λείπει η βούληση να εφαρμοσθεί και να συμπληρωθεί. Υπάρχει σαφής υπαναχώρηση όσον αφορά την αποκατάσταση της ελευθερίας εγκατάστασης, δεδομένου ότι η Συνθήκη απαιτεί για τα πέντε επόμενα ομόφωνες αποφάσεις. Για δέκα όμως χρόνια υπηρχε η δυνατότητα λήψης αποφάσεων με πλειοψηφία, παρόλα τούτα οι κυβερνήσεις δεν το έκαναν! Επικρίνουμε τις διατάξεις της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας ως τελείως ανεπαρκείς. Παρόλα τάυτα μπορούμε κάτι να κάνουμε μ'αυτές εάν υπάρχει πολιτική βούληση. Εάν θέλετε να αναλάβει παραδείγματος χάρη η SFOR στη Γιουγκοσλαβία νέα εντολή και παράτασή της εντολής της, τότε μπορείτε να το αποφασίσετε, ανεξάρτητα από τη μορφή των διατάξεων στη νέα εξωτερική πολιτική και πολιτική ααφάλειας.
Ένα κεφάλαιο για την απασχόληση πολύ απέχει από το ν'αποτελεί πολιτική απασχόλησης. Καθ'όσο χρόνο οι κυβερνήσεις δεν πράττουν όσα αποφάσισαν οι ίδιες, δηλαδή να μετατρέψουν τη λευκή βίβλο του Delors και το σύμφωνο απασχόλησης του Santer σε πολιτικές πράξεις, μπορείτε να γράφετε τόσα πολλά κεφάλαια για την απασχόληση στη Συνθήκη όσα θέλετε. Εκτός αυτού η συμπλήρωση της Συνθήκης ισχύει και για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οφείλουμε να μεταβάλουμε τον τρόπο εργασίας μας, εάν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε πραγματικά αποτελεσματικά τα νέα δικαιώματα που θέλουμε να έχουμε.
(Χειροκροτήματα) Επομένως χρειαζόμαστε αυτή τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, δε θα σταματήσουμε σ'αυτήν, αλλά κύριε πρόεδρε του Συμβουλίου, η έως τώρα μέθοδος της τροποποίησης της Συνθήκης οδεύει προς το τέλος της. Εάν συνεχίσετε με τον τρόπο αυτόν, θα επιτύχετε στο μέλλον όλο και λιγότερα, έως ότου φθάσετε προ του ουδενός. Η Ένωση θα αναγκασθεί να προβεί σε περαιτέρω μεταρρυθμίσεις πιό γρήγορα απ'ότι πιστεύετε. Εμείς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα φροντίσουμε να μη χαθεί εδώ το όραμα μιας κοινής να ενεργεί δίκαια, δημοκρατικής ενωμένης Ευρώπης που να δημιουργεί εργασία και εξασφαλίζει την Ειρήνη.
(Χειροκροτήματα)
Maij-Weggen
Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, κατ'αρχάς θα θέλαμε και εμείς να καλωσορίσουμε θερμά τον Πρωθυπουργό κ. Kok στο κτίριο του Ευρωπαϊκό Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες. Ίσως να παρατηρήσατε ότι οικοδομείται εδώ ένα τεράστιο συγκρότημα που θα αποτελέσει την έδρα μας στις Βρυξέλλες και μετά τη διεύρυνση. Ενόψει της κατάστασης αυτής, το Σώμα υποδέχθηκε με ανάμικτα συναισθήματα την απόφαση του Συμβουλίου να συνεδριάζουμε δώδεκα φορές το χρόνο στο Στρασβούργο. Για ποιο λόγο κρίνει το Συμβούλιο ότι είναι απαραίτητο να αποφασίσει για εμάς επί του θέματος αυτού; Δεν πρόκειται για κάτι το οποίο θα ήταν καλύτερα να αποφασισθεί από το ίδιο το Κοινοβούλιο;
Ανάμικτα συναισθήματα επικρατούν επίσης στη συζήτηση σχετικά με τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής του Αμστερνταμ. Το λέω αυτό επειδή, αφενός, είμαστε θετικοί όσον αφορά αυτά που επιτεύχθηκαν ενώ, αφετέρου, πρέπει να ασκήσουμε κριτική για όλα αυτά που έγιναν μόνο κατά το ήμισυ ή που δεν έγιναν καθόλου. Αισθανόμαστε ικανοποίηση όσον αφορά την ενίσχυση της θέσης των πολιτών στη Συνθήκη. Το άρθρο κατά των διακρίσεων είναι σχεδόν ταυτόσημο με το ψήφισμα που εγκρίθηκε το Μάρτιο του 1996 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αποτελεί ένα σημαντικό μέσο για την καταπολέμηση του ρατσισμού και των αρνητικών δυνάμεων στην κοινωνία. Αισθανόμαστε επίσης ικανοποίηση για τη βελτίωση των άρθρων σχετικά με την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών. Ωστόσο, εκφράζουμε τη λύπη μας για το γεγονός ότι το άρθρο αυτό δεν μπορεί να εφαρμοστεί άμεσα. Θα ζητήσουμε από την Επιτροπή να καταρτίσει σύντομα οδηγίες έτσι ώστε να δοθεί υπόσταση στα νέα άρθρα προκειμένου αυτά να αποκτήσουν ουσιαστική σημασία για τους πολίτες.
Κρίνουμε επίσης θετικά τα βήματα που έγιναν στον τομέα της διαφάνειας και του περαιτέρω εκδημοκρατισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσον αφορά τα νέα άρθρα περί διαφάνειας έχω να παρατηρήσω ότι και σ'αυτή την περίπτωση χρειάζονται οδηγίες περί εφαρμογής. Ωστόσο, η κατάρτιση ενός ευρωπαϊκού νόμου περί διαφάνειας της διοίκησης θα μπορούσε να έχει ευεργετικές επιδράσεις επί της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και να οδηγήσει ένα μέρος του στρατού των λομπιστών που δρα στις Βρυξέλλες να ζητήσει μια περισσότερο ωφέλιμη εργασία αφ'ης στιγμής δεν θα είναι πλέον απαραίτητο να αμείβονται αδρά για να παρέχουν πληροφορίες στους πολίτες επειδή οι ίδιοι οι πολίτες θα μπορούν να παίρνουν τις πληροφορίες που χρειάζονται. Ικανοποίηση αισθανόμαστε επίσης όσον αφορά τη μερική ενίσχυση του δημοκρατικού χαρακτήρα της Ένωσης. Εάν υπολόγισα σωστά με βάση τον κατάλογο του Elmar Brok, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα έχει στο μέλλον τον τελευταίο λόγο για το 80 % σχεδόν της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και συμφωνώ με την άποψη του προέδρου της πολιτικής μας ομάδας ο οποίος δηλώνει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ο νικητής της Συνθήκης.
Η γνώμη μας είναι λιγότερο θετική όσον αφορά την έλλειψη αποτελεσμάτων σχετικά με τις δημοσιονομικές αρμοδιότητες. Δεν επιτρέπεται να διατίθεται ποσό μεγαλύτερο των 50 δισεκατομμυρίων ECU, ιδιαιτέρως στο γεωργικό τομέα, χωρίς να υπόκειται σε οποιοδήποτε κοινοβουλευτικό έλεγχο.
Δυστυχώς, υπάρχουν και ορισμένα αρνητικά σημεία τα οποία αφορούν κυρίως την ασκούμενη πολιτική. Τονώνεται η ευρωπαϊκή πολιτική στον τομέα της απασχόλησης. Αυτό είναι καλό. Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες του Jean-Claude Juncker στα πλαίσια της διάσκεψης για την απασχόληση. Ακόμη και στον τομέα της περιβαλλοντικής πολιτικής έγιναν ορισμένα θετικά βήματα. Ωστόσο, τα προβλήματα αφορούν κυρίως το θέμα της εσωτερικής ασφάλειας, της εξωτερικής πολιτικής, της μεταναστευτικής πολιτικής και της πολιτικής έναντι των προσφύγων. Σε όλους αυτούς τους τομείς δεν σημειώθηκε παρά ελάχιστη πρόοδος, τη στιγμή που πρόκειται για μια πολιτική που έχει εξαιρετική σημασία για τους πολίτες μας. Οι ελλείψεις όσον αφορά την καταπολέμηση της διεθνούς εγκληματικότητας και τη διασυνοριακή συνεργασία στον τομέα της δικαιοσύνης και της αστυνόμευσης συνιστούν σοβαρό πρόβλημα και η κατάσταση είναι στην ουσία αδιανόητη εάν λάβουμε υπόψη μας ότι η μαφία εντείνει τις δράσεις της στις χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης. Πρόκειται για ένα σοβαρό κίνδυνο για τη διεύρυνση και το ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αναποφασιστικότητα θα μας καθηλώσει και στο χώρο της εξωτερικής πολιτικής. Αυτό είναι στην ουσία απαράδεκτο. Δεν επικρίνω την ολλανδική Προεδρία. Το ολλανδικό Κοινοβούλιο κατέθεσε ένα σαφές ψήφισμα το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την υποβολή εποικοδομητικών προτάσεων. Είμαι όμως υποχρεωμένη να επικρίνω ένα μέρος των πρωθυπουργών που τήρησαν αρνητική στάση. Όσον αφορά την πολιτική στον τομέα του ασύλου και των προσφύγων, απογοητεύσαμε κάπως τους πολίτες οι οποίοι προσδοκούν μία καλύτερα συντονισμένη πολιτική. Δυστυχώς αυτό δεν το κατορθώσαμε.
Ολοκληρώνω. Η διεύρυνση είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα το οποίο δεν επιτρέπεται να καθηλωθεί λόγω της απροθυμίας που παρατηρείται στη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Ωστόσο, θα ήθελα να προτείνω να επανεξετασθούν μετά από μια τετραετία τα θέματα της εσωτερικής ασφάλειας, της εξωτερικής πολιτικής, της πολιτικής του ασύλου και για τους πρόσφυγες καθώς και το θέμα της στάθμισης των ψήφων και η διαδικασία λήψης αποφάσεων, ώστε να γίνουν αυτά που πρέπει να γίνουν πριν από τη διεύρυνση της Ένωσης. Ίσως να το κατορθώσουμε αυτό δεδομένου ότι, σε τελευταία ανάλυση, η Ευρωπαϊκή Ένωση απέδωσε καλύτερα σε περιπτώσεις που βρισκόταν κάτω από μεγάλη πίεση.
Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στην Προεδρία εν γένει. Οι κατ'αρχάς ατυχείς εμφανίσεις ορισμένων ολλανδών κυβερνητικών εκπροσώπων, όπως της κ. Sorgdrager και του κ. Zalm, διορθώθηκαν από την καλή δουλειά άλλων υπουργών, όπως του κ. Van Mierlo στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της κ. De Boer για τα όσα επέτυχε στο χώρο της καταπολέμησης των εκπομπών CO2 , του κ. Melkert για τις σημαντικές προσπάθειες που κατέβαλε στον τομέα της απασχόλησης και του κ. Pronk, που κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για την υποστήριξη της Αφρικής. Ιδιαίτερη εκτίμηση τρέφει το Σώμα προς τον Πρωθυπουργό της Ολλανδίας. Λίγοι από τους σημερινούς πρωθυπουργούς διακατέχονται από ένα τόσο φιλοευρωπαϊκό πνεύμα. Ο πρόεδρος της πολιτικής μας ομάδας έχει δίκιο όταν λέει ότι το ευρωπαϊκό συμφέρον θεωρείται σε πολλές περιπτώσεις υποδεέστερο των μικρόψυχων εθνικιστικών συμφερόντων. Κύριε Πρωθυπουργέ, συγκαταλέγεστε στους πραγματικούς φίλους της Ευρώπης οι οποίοι σπανίζουν. Εύχομαι να παραμείνετε στη θέση σας για πολύ καιρό ακόμη, κύριε Πρωθυπουργέ, και ελπίζω ότι θα μπορέσετε συχνά να συμβάλετε στην πρόοδο της ευρωπαϊκής συνεργασίας.

Azzolini
Κυρία Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο συνθήκης του Αμστερνταμ είναι το αποτέλεσμα δεκαπέντε περίπου μηνών διάσκεψης, στη διάρκεια των οποίων αξιολογήθηκαν οι προτάσεις από όλους τους θεσμικούς και μη φορείς, που εργάζονται για την αναθεώρηση της συνθήκης, και οι όχι πάντοτε εύκολες διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε ένα συμβιβασμό, που επικυρώθηκε από τη συμφωνία των κρατών μελών σχετικά με το σημερινό σχέδιο συνθήκης.
Πολυάριθμες ήταν οι προσδοκίες από αυτή τη μεταρρύθμιση, πολυάριθμα τα βήματα προόδου, αλλά εξίσου πολυάριθμες είναι και οι απογοητεύσεις. Έχει ειπωθεί ότι η Ενιαία Πράξη σφυρηλάτησε την ενιαία αγορά, ότι η Συνθήκη του Μάαστριχτ πλαισίωσε την Οικονομική και Νομισματική Ένωση και ότι η μελλοντική συνθήκη του Αμστερνταμ θα επαναφέρει το κοινωνικό κεφάλαιο στο κέντρο των προτεραιοτήτων της Ευρώπης, με όλα τα εξισορροπιτικά πορίσματά του όσον αφορά τους μακροοικονομικούς παράγοντες και τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών.
Εμείς εκφράζουμε την ικανοποίησή μας για αυτή τη θετική ώθηση και οπωσδήποτε θα την υποστηρίξουμε, αλλά όχι μόνο. κρίνουμε ευνοϊκά και τα πραγματοποιηθέντα σχέδια στο πεδίο μιας πιο πραγματικής και αποτελεσματικής ενσωμάτωσης, όπως είναι, παραδείγματος χάρη, ο συμβιβασμός που κατέληξε στη συμφωνία σχετικά με τη σταθερότητα του προϋπολογισμού, η ένταξη του κοινωνικού πρωτοκόλου στη συνθήκη, το νέο κεφάλαιο για την απασχόληση, η ενίσχυση ορισμένων κοινών πολιτικών όπως εκείνη του περιβάλλοντος, της υγείας, της προστασίας των καταναλωτών, η ένταξη στη συνθήκη του κεκτημένου του Schengen, η επιτευχθείσα πρόοδος όσον αφορά την EUROPOL, η θέσπιση ενός πυρήνα προγραμματισμού και έγκαιρου συναγερμού εντός της ΚΕΠΠΑ, η επέκταση της διαδικασίας συναπόφασης και η απλοποίησή της.
Ο κατάλογος δεν είναι βεβαίως εξντλητικός και θα μπορούσε να συνεχισθεί αλλά δυστυχώς θα πρέπει να περάσω στα δυσάρεστα. Θεωρούμε όντως ότι, από θεσμικής σκοπιάς, η πρόοδος υπήρξε ανεπαρκής. Ορισμένα πρωταρχικά ζητήματα, κατά την άποψή μας, θα έπρεπε να διευκρινισθούν πριν από την προβλεπόμενη διεύρυνση, ώστε να διευκολυνθούν οι διαδικασίες ένταξης και να αποφευχθεί η προσθήκη σε σημαντικές διαπραγματεύσεις άλυτων θεσμικών προβλημάτων. Αναφέρομαι φυσικά στην παράταση της απόφασης σχετικά με τη νέα στάθμιση των ψήφων στο Συμβούλιο και το συνεπαγόμενο πολιτικό πρόβλημα της σύνθεσης και λειτουργίας της Επιτροπής. επιπλέον, η ανεπαρκής πρόοδος που έχει σημειωθεί στο θέμα της επέκτασης της ψηφοφορίας κατά πλειοψηφία, στο πλαίσιο του Συμβουλίου, ναρκοθετεί τη διαδικασία ενσωμάτωσης της Ένωσης, αποτελώντας μία σοβαρή απειλή για την ικανότητα λήψης αποφάσεων της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Χρειάζεται επίσης να επανεξετασθεί το ταχύτερο δυνατό το σημερινό σύστημα αναθεώρησης των συνθηκών και να εξέλθουμε από το στενό διακυβερνητικό πλαίσιο επιτρέποντας με αυτό τον τρόπο τη μείωση του δημοκρατικού ελλείματος και μία αμεσότερη συμμετοχή των πολιτών, μέσω των εκλεγμένων αντιπροσώπων τους, στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Όπως βλέπουμε, ο δρόμος είναι ακόμη μακρύς, είμαστε όμως αισιόδοξοι και η πρώτη επαλήθευση θα γίνει τους προσεχείς μήνες, όταν, μετά την αναγκαία εναρμόνιση των κειμένων και τη νομική διευκρίνιση, θα υπογραφεί η συνθήκη, οπότε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα εκφέρει την τελική γνώμη του επί του περιεχομένου της.
Έχουμε την πεποίθηση εντούτοις, για το καλό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των σημερινών και μελλοντικών κρατών μελών της, των λαών της, ότι μπορούμε να φθάσουμε, μέσω αυτής της περιόδου τελειοποίησης και του αναγκαίου στοχασμού, σε μία πιο επαρκή έγκριση της συνθήκης του 21ου αιώνα, εν αναμονή μιας προσεχούς και πιο επωφελούς Διακυβερνητικής Διάσκεψης.

Spaak
Κυρία Πρόεδρε, η σχέση ανάμεσα σε μια θαρραλέα μεταρρύθμιση των κοινοτικών οργάνων και το άνοιγμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων δεν αμφισβητήθηκε ποτέ ούτε από τα κράτη μέλη ούτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τον απλό λόγο ότι η σχέση αυτή είναι προφανής. Αναγκαία για τα δεκαπέντε κράτη μέλη, η μεταρρύθμιση αυτή έγινε επιτακτική προς το συμφέρον των υποψήφιων προς εισδοχή μελών έτσι ώστε οι διαπραγματεύσεις να διεξαχθούν σε μία στέρεα θεσμική βάση.
Με απογοήτευση διαπιστώνουμε την αποτυχία ως προς το θεσμικό στόχο. Για τους λόγους αυτούς, κύριε Πρωθυπουργέ, θα ήταν πιο κοντινό στην πραγματικότητα να αναγνωρίσουμε ότι δεν επιτεύχθηκε το αναμενόμενο αποτέλεσμα, ότι αυτό λύνεται με το σαφή προσδιορισμό ενός νέου χρονοδιαγράμματος και ότι, με δεδομένους αυτούς τους περιορισμούς, μπορούν να αρχίσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Ευθύνη των βουλευτών του Σώματος είναι να αξιολογήσουν το περιεχόμενο της Συνθήκης, να πουν τη γνώμη τους, να δικαιολογήσουν τη στάση τους ενώπιον των εκλογέων. Έχουμε καθήκον να απαιτήσουμε. Πώς να εγκρίνουμε ένα κείμενο όπου δεν υπάρχει τίποτε ή πολύ ελάχιστα από όσα είχαν θεωρηθεί ουσιώδη στα ψηφίσματα που υπέγραψαν κάποιοι και ψηφίστηκαν από τη μεγάλη πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου;
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την προάσπιση του απώτατου συμφέροντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με την έννοια αυτή, ο Επίτροπος κ. Oreja παρουσίασε ένα θαρραλέο και χωρίς τάσεις ωραιοποίησης κείμενο στην Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων. Πρέπει, λοιπόν, κ. Santer, οι ευρωβουλευτές να είναι εκείνοι που θα προασπίζουν τις εξουσίες της Επιτροπής ως προς την ορατότητα της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας; Η ευθύνη αυτή της Επιτροπής απαιτεί αυστηρή στάση, ανεξάρτητη κρίση και αυστηρή αξιολόγηση, που ελπίζουμε ότι θα διαφανούν στην έκθεσή της στα μέσα Ιουλίου.
Τέλος (και ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο), η αποτυχία της διάσκεψης αυτής συνεπάγεται, επίσης, και την αποτυχία της διακυβερνητικής μεθόδου. Πρέπει, τώρα, να ενεργοποιήσουμε και πάλι το μηχανισμό. Η φαντασία και το θάρρος δεν έλειψαν ποτέ στους Ευρωπαίους. Εδώ βρίσκεται η βούληση που πρέπει να μας κινητοποιήσει και είμαι πεπεισμένη, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι θα βρίσκεστε αύριο μεταξύ των αρίστων.

Elmalan
Κυρία Πρόεδρε, την ημερήσια διάταξη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Αμστερνταμ διατάραξε το θέμα της απασχόλησης, μετά από αίτημα της γαλλικής κυβέρνησης και κάτω από την πίεση του κοινωνικού κινήματος. Οπωσδήποτε, η αποδοχή του συμφώνου μου φαίνεται πράξη σοβαρή, το αδιαμφισβήτητο όμως είναι ότι άνοιξε ο διάλογος για την απασχόληση. Πρόκειται για σημαντικό αποτέλεσμα, καρπό πολλαπλών κινητοποιήσεων που έγιναν πρόσφατα στην Ευρώπη, με το Vilvorde, για παράδειγμα, ή των πολιτικών συζητήσεων στη Γαλλία και αλλού.
Οι Γάλλοι βουλευτές της πολιτικής μου ομάδας επιβεβαιώνουν την ολοκληρωτική αντίθεσή τους στο σύμφωνο σταθερότητας που πλαισιώνει περιοριστικά τις δημοσιονομικές πολιτικές επιβάλλοντας κριτήρια λιτότητας που συνοδεύονται από κυρώσεις για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των χρηματαγορών. Το σύμφωνο αυτό, που γελοιοποιεί την έννοια της κυριαρχίας των ευρωπαϊκών λαών, αποτελεί εμπόδιο για μια αποτελεσματική και βιώσιμη λύση του προβλήματος της ανεργίας.
Το ψήφισμα για την απασχόληση και την ανάπτυξη που εγκρίθηκε στο Αμστερνταμ ανοίγει κάποιους δρόμους προς διερεύνηση που θα μπορούσαν να επιτρέψουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας, εξακολουθεί όμως να φέρει έντονα τη σφραγίδα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Έσεν και να επικεντρώνεται στην ανταγωνιστικότητα, στην ευελιξία και στη μείωση του κόστους εργασίας.
Το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την απασχόληση που θα γίνει το φθινόπωρο θα είναι μια ευκαιρία για τους λαούς της Ευρώπης να εκφράσουν τις απαιτήσεις τους μέσα από το κοινωνικό κίνημα από άκρη σε άκρη της γηραιάς ηπείρου. Εμείς θα κάνουμε ό, τι μπορούμε για τη συνέχιση και την εντονότερη κινητοποίηση του κοινωνικού κινήματος των πολιτών για τον επαναπροσανατολισμό της ευρωπαϊκής οικοδόμησης και για να γίνει η κοινωνική πρόοδος και η απασχόληση η καρδιά μιας νέας οικονομικής ανάπτυξης στην Ευρώπη.

Van Dijk
Πρόεδρε, ευρισκόμαστε στο κατώφλι του 21ου αιώνα, αλλά η δημοκρατία στην Ευρώπη μοιάζει να έχει καθηλωθεί στο 19ο αιώνα. Εάν εξετάσουμε τις ρηματικές διακοινώσεις και τα κείμενα της Συνθήκης του τελευταίου εξαμήνου, θα διαπιστώσουμε ότι η Διακυβερνητική Διάσκεψη βρέθηκε σε πολλές περιπτώσεις κοντά στο χείλος του γκρεμού. Το γεγονός ότι δεν πέσαμε στο βάραθρο δεν σχετίζεται με την επίγνωση των αρχηγών των κυβερνήσεων ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση πρέπει να προωθηθεί με περισσότερο δημοκρατικό τρόπο, αλλά με την απατηλή αντίληψη της εθνικής κυριαρχίας. Βεβαίως, στη Συνθήκη του Αμστερνταμ σημειώθηκαν θετικά βήματα, αυτό όμως που είναι χαρακτηριστικό, και δεν πρόκειται να αναφέρω όλα τα σημεία επειδή αυτό το έκαναν όλοι οι άλλοι, είναι τα όσα έγιναν στον τομέα του περιβάλλοντος, οι εγγυήσεις για την προστασία του περιβάλλοντος. Τα κράτη μέλη που αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία στο περιβάλλον χρειάστηκε να δώσουν μάχη προκειμένου να είναι σε θέση να κάνουν στην επικράτειά τους αυτά που δεν κάνει η Ευρώπη. Όσον αφορά την απασχόληση, το ερώτημα είναι κατά πόσον η Ευρώπη έχει στη διάθεσή της μέσα για τη μετατόπιση των φόρων από την εργασία στη χρήση του περιβάλλοντος και στο κεφάλαιο και για την καλύτερη κατανομή της εργασίας. Η εκστρατεία για την προαγωγή της απασχόλησης δεν προωθήθηκε καθόλου. Η Συνθήκη δεν δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας αλλά αυταπάτες.
Η επιμονή στην αυστηρή τήρηση του χρονοδιαγράμματος της ΟΝΕ, παρά τις αντίθετες ενδείξεις, έρχεται σε αντίθεση με την απάθεια με την οποία η Διάσκεψη του Αμστερνταμ μετάθεσε στο μέλλον το θέμα της διεύρυνσης της Ένωσης. Οι προσεχείς διαπραγματεύσεις θα υποβιβαστούν σε ενημερωτικές συνομιλίες. Το μήνυμα θα είναι ότι η Δυτική Ευρώπη εξακολουθεί να είναι πολύ απασχολημένη με τον εαυτό της. Η διεύρυνση της Ένωσης προϋποθέτει μία μεγαλύτερη ευρωστία και αυτός είναι ο χώρος που η Συνθήκη υστερεί.
Ανησυχίες προξενεί το γεγονός ότι η κοινοτικοποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής και της πολιτικής του ασύλου δεν συνοδεύεται από την καθιέρωση ενός δημοκρατικού συστήματος ελέγχων και εξισορρόπησης. Τα εθνικά κοινοβούλια δεν θα έχουν πλέον τη δυνατότητα να ασχοληθούν με το θέμα ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποκτά το δικαίωμα να γνωμοδοτεί.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι βεβαίως το γεγονός ότι οι ηγέτες των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων αποφάσισαν ότι θα είμαστε εγκατεστημένοι στις Βρυξέλλες, το Λουξεμβούργο και το Στρασβούργο και θα συνεδριάζουμε δώδεκα φορές το χρόνο στο Στρασβούργο. Σε περίπτωση που το Κοινοβούλιο αποδεχθεί αυτή την πρόταση θα είναι ανάξιο του ονόματός του.

Hager
Κυρία πρόεδρε, το προσωρινό προσωπικό μου συμπέρασμα μετά το Αμστερνταμ είναι ότι οι πραγματικοί φραγμοί στην ολοκλήρωση ενεργοποιήθηκαν. Αποδείχτηκε ότι ο κοινός ευρωπαϊκός παρονομαστής είναι μικρότερος απόσο υποθέταμε στο Maastricht. Πιστεύω ότι θα έπρεπε να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η διαδικασία ολοκλήρωσης δεν μπορεί παρά να είναι σταδιακή, ότι η κοινοτικοποίηση δεν ορίζεται με διάταγμα, αλλά μπορεί να επιτευχθεί μόνο βήμα προς βήμα βάσει μιας κοινής πολιτικής βούλησης.
Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι ορισμένοι τομείς δεν προσφέρονται καθόλου ή όχι ακόμη προς τούτο. Μόνον εάν αναγνωρίσουμε όλα αυτά και αφήσουμε στα κράτη μέλη εθνικό περιθώριο θα γίνει δυνατή η περαιτέρω ανάπτυξη. Ακόμη και η ελπίδα που εκφράστηκε στην Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων για συμπλήρωση της Συνθήκης μέσω ερμηνείας της μου φαίνεται ιδιαίτερα απατηλή. Θεωρώ ότι δεν μπορούμε ν'αντικαταστήσουμε την έλλειψη πολιτικής σύμφωνης γνώμης με λεπτολόγους ερμηνείες, χωρίς να προκαλέσουμε στους πολίτες τη δυσαρέσκεια, η άρση της οποίας αποτελεί ένα από τους κύριους στόχους της μεταρρύθμισης της Συνθήκης.

d'Ancona
Κυρία Πρόεδρε, εάν θυμηθούμε τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν κατά τη Σύνοδο Κορυφής του Αμστερνταμ, μπορούμε να συμπεράνουμε χωρίς άλλο ότι η ολλανδική Προεδρία επιτέλεσε ένα ιδιαίτερα αξιόλογο έργο, ιδιαιτέρως επειδή κατόρθωσε να επιτύχει την υπογραφή της Συνθήκης του Αμστερνταμ και από τα δεκαπέντε κράτη μέλη. Για το λόγο αυτό θα θέλαμε να τη συγχαρούμε θερμά.
Ωστόσο, στα λίγα λεπτά που έχω στη διάθεσή μου δεν μπορώ να εκφράσω μόνο επαίνους. Πράγματι, ο ρόλος ενός μέλους του Κοινοβουλίου είναι να αξιολογήσει με αντικειμενικότητα κατά πόσον τα αποτελέσματα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης ανταποκρίνονται στις ιδέες και τους στόχους που είχαμε. Μπορώ να πω ότι αυτό έγινε όσον αφορά ορισμένα θέματα, στα οποία σημειώνεται σταδιακή πρόοδος. Δυστυχώς, όμως, αυτό δεν ισχύει για τα στοιχεία τα οποία θα έπρεπε να επιτρέψουν τη διεύρυνση. Η πρόοδος που σημειώθηκε στον τομέα αυτό μπορεί να γίνει ορατή μόνο με μεγεθυντικό φακό. Το ίδιο ισχύει και για την τόσο απαραίτητη μεταρρύθμιση της συνεργασίας στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων. Στους χώρους αυτούς αναβλήθηκε η λήψη σημαντικών αποφάσεων. Τι πρέπει για παράδειγμα να πούμε για το νέο τίτλο στον οποίο συμπεριλαμβάνεται η ελεύθερη κυκλοφορία, το άσυλο και η μετανάστευση; Τι πρέπει να πούμε για την περίπτωση της ελεύθερης κυκλοφορίας η οποία πρέπει να πληροί τόσες πολλές προϋποθέσεις ώστε να μην αξίζει πλέον να φέρει το όνομά της; Θα πρέπει επίσης να αναμείνουμε κατά πόσον θα ισχύσει τελικά η διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά πλειοψηφία και κατά πόσον η διαδικασία αυτή θα συνοδευθεί με το δικαίωμα συναπόφασης του Κοινοβουλίου. Αυτό που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι δεν εκπληρώθηκε το αίτημα του Κοινοβουλίου όσον αφορά την παραχώρηση κανονικών αρμοδιοτήτων στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η διεύρυνση δεν είναι δυνατή χωρίς την εμφάθυνση. Αυτός είναι και ο λόγος που προστέθηκε η αντίστοιχη παράγραφος στο ψήφισμά μας. Πρέπει να επανέλθουμε στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων. Όλοι αυτοί που εργάστηκαν τόσο σκληρά για την υπόθεση αυτή θα πρέπει να αισθάνονται αναστάτωση. Ωστόσο, οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να συνεχιστούν σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Brok
Κυρία πρόεδρε, κύριε πρόεδρε του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα κατ'αρχή να εκφράσω τις ευχαριστίες μου σε σας, κ. πρόεδρε του Συμβουλίου, υπουργέ εξωτερικών κ. van Mierlo και κ. Patijn και στην ομάδα σας για την πραγματικά πρόθυμη για συνεργασία στάση, της οποίας τύχαμε η Elisabeth Guigou και εγώ τους περασμένους μήνες. Είμαι πεπεισμένος ότι αυτό θα το δούμε σε ορισμένα πρακτικής φύσεως πράγματα στις επόμενες μέρες και εβδομάδες με παρόμοιο τρόπο.
Πιστεύω ότι κατά την αξιολόγηση του κειμένου αυτού θα ακολουθήσουμε συχνά τη μέθοδο του ότι το καλύτερο είναι συχνά εχθρός του καλού. Διότι, οφείλουμε να διαπιστώσουμε ότι αυτό σε σύγκριση με τις προσδοκίες που τρέφουμε για το μελλοντικό ευρωπαϊκό σύνταγμα, δεν αποτελεί φυσικά μεγαλοπρεπή πρόοδο. Από την άλλη πλευρά έγινα μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 1980 ζήσαμε με τις τρεις κυβερνητικές διασκέψεις του 1985, 1991 και 1997 μια δραματική, θετική αλλαγή της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενώ μεταξύ 1985 και 1997 έγιναν περισσότερα για την ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης απ'ότι μετξύ 1958 και 1985. Πιστεύω ότι θα έπρεπε να συγκρατήσουμε και την εξέλιξη αυτή εάν έχουμε προ των οφθαλμών μας την θέση απ'όπου ξεκινήσαμε. Πιστεύω ότι θα έπρεπε εδώ να είμαστε λίγο δίκαιοι.
Η Συνθήκη αυτή έφερε κοινωνική ισορροπία. Η Ενιαία Πράξη υπήρξε η Συνθήκη της ενιαίας αγοράς. Η Συνθήκη του Maastricht υπήρξε η συνθήκη της νομισματικής ένωσης, και εδώ προστέθηκε τώρα το κοινωνικό κεφάλαιο, συμπεριλήφθηκε ο κοινωνικός χάρτης του 1961 και 1989, ενισχύθηκε το κεφάλαιο της απασχόλησης και προστέθηκε μια σειρά πρόσθετων πολιτικών δικαιωμάτων στη Συνθήκη αυτή. Πρόκειται για εξισορρόπηση της Συνθήκης, που ίσως να μην επαρκεί αλλά θα πρέπει να ληφθεί υπόψη.
Έχω τη γνώμη ότι είναι προτιμότερο να κοινοτικοποιηθούν στον πρώτο πυλώνα τμήματα της πολιτικής στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών και να εργασθούμε για λίγο ακόμη με ομοφωνία παρά να αφεθούν σε ένα τρίτο πυλώνα προκειμένου οι αποφάσεις να λαμβάνονται ήδη από τώρα με πλειοψηφία. Γιατί; Διότι η μεταγωγή στην κοινοτική διάρθρωση σημαίνει ότι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων αναγνώρισαν ότι η διακυβερνητική πρωτοβουλία δεν είναι η ορθή αλλά είναι η κλασσική πρωτοβουλία ολοκλήρωσης του Monnet, ενώ θα επιβάλουμε και τη λήψη αποφάσεων με πλειοψηφία. Πρόκειται για τη στρατηγική απόφαση που θα έπρεπε να έχουμε προ οφθαλμών και την οποία συζητήσαμε στο παρελθόν.
Στην εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας επιτεύχθηκε και με την συμβολή του Κοινοβουλίου να συμμετέχει στο σχεδιασμό και την ανάλυση και σε άλλα πράγματα επίσης η Επιτροπή και να μην αποφασίζουν πλέον μόνον οι κυβερνήσεις και το Συμβούλιο. Αυτό εμφανιζόταν πριν μερικούς μήνες τελείως διαφορετικά. Πρόκειται για σημαντική πρωτοβουλία ώστε να καταστεί και το τμήμα αυτό βαθμιαία κοινοτικό κτήμα. Το ότι συμπεριλαμβάνεται το Πέτερσμπεργκ, το ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μόνον την ευθύνη των κατευθυντηρίων γραμμών έναντι της ΔΕΕ, το ότι η Ένωση έχει και για το δεύτερο και τρίτο πυλώνα ικανότητα σύναψης συμβάσεων έναντι τρίτων κρατών, αυτά είναι αξιοσημείωτα πράγματα, που, πιστεύω, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη!
Όσον αφορά την ευελιξία, το Σένγκεν κλπ αυτό σημαίνει ότι οι τομείς, οι οποίοι σύμφωνα με την κανονική Συνθήκη βρίσκονται στον πρώτο πυλώνα, αποφασίσθηκαν στον τομέα αυτόν σύμφωνα και με τις μεθόδους του πρώτου πυλώνα. Δεν εισήχθησαν οι πυλώνες 3α και 3β ή τα παρόμοια. Και αυτό επίσης θα έπρεπε να σημειωθεί.
Πρέπει όμως να δούμε ότι η Συνθήκη αυτή έχει μια αποφασιστικής σημασίας έλλειψη. Η έλλειψη αυτή είναι ότι έχουμε πολύ λίγες αποφάσεις πλειοψηφίας προκειμένου ν'αποκτήσουμε με τον τρόπο αυτόν ικανότητα ενεργειών. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων το παραδέχτηκαν αυτό με την επισήμανση ότι πριν την ένταξη του δεκάτου έκτου μέλους θα πρέπει να υπάρξει κι άλλη κυβερνητική διάσκεψη. Πιστεύω ότι από την παραδοχή αυτή θα μπορούσαν να προκύψουν περαιτέρω συνέπειες. Θα μπορούσα να φαντασθώ ότι παραδείγματος χάρη η απόφαση αυτή που θα πρέπει να ληφθεί στο Συμβούλιο, να οδηγηθεί η πολιτική στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών στις αποφάσεις πλειοψηφίας και τις συναποφάσεις μετά από πέντε χρόνια θα τροποποιηθεί και το διάστημα αυτό θα έρθει πιο μπροστά, παραδείγματος χάρη πριν τον πρώτο γύρο διεύρυνσης. Ετσι δε θα χρειαζόμασταν κυβερνητική συνδιάσκεψη προς τούτο, θα επιτυχαίναμε όμως στον τομέα αυτόν σημαντική πρόοδο. Ίσως να μπορέσει αυτό να συμπεριληφθεί στις συζητήσεις του Συμβουλίου.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συναποφασίζει σήμερα σε κανονικές περιπτώσεις στη νομοθεσία. Ο πρόεδρος της Επιτροπής καταλαμβάνει το αξίωμά του μόνο με τη θέληση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η Επιτροπή γενικά χρειάζεται τη σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Δεν υπάρχει προϋπολογισμός παρά τη βούληση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Δεν υπάρχουν συμφωνίες διεύρυνσης και σύνδεσης και πολλές άλλες συμφωνίες με τρίτες χώρες χωρίς τη συγκατάθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Πρέπει να κριτικάρουμε, πρέπει να βγάλουμε επιπρόσθετα πολλά έξω στο μέλλον, πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι αυτή η μέθοδος της κυβερνητικής συνδιάσκεψης ίσως να μην είναι πλέον η σωστή. Πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι θα πρέπει μακροπρόθεσμα να καταλήξουμε σε μια συντακτική συνέλευση με συμμετοχή των εθνικών κυβερνήσεων, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων, προκειμένου να υπερνικηθούν κατά τον τρόπο αυτόν οι γραφειοκρατικές αντιστάσεις. Δε θα έπρεπε όμως να λέμε πλέον ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει επιρροή! Προχωράμε το 1999 στις εκλογές και τότε θα έπρεπε να πούμε τίμια στους πολίτες, ότι το Ευρωπαϊκό αυτό Κοινοβούλιο αποτελεί παράγοντα της ευρωπαϊκής πολιτικής και ότι λίγα μόνο γίνονται στην Ευρώπη παρά τη θέληση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου! Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να καταφέρουμε τους πολίτες να συμμετάσχουν σε μεγάλο αριθμό στις εκλογές και μόνον έτσι θ'αντλήσουμε εξ αυτού τη δύναμη να παραμερίσουμε ακόμη πιό πολύ το Συμβούλιο στον επόμενο γύρο. Για το λόγο αυτόν παρακαλώ να μην υποβαθμίζονται τα αποτελέσματα για το Κοινοβούλιο, παρά θα έπρεπε να έχουμε αυτοσυνείδηση και να προχωράμε προς τα εμπρός με τα όργανα!

Van Bladel
Πρόεδρε, δύο ολόκληρα χρόνια διενεργεί διαβουλεύσεις το Κοινοβούλιο, πράγμα που οδήγησε στη σύσταση ενός καταλόγου αιτημάτων τα οποία με κανέναν τρόπο δεν έχουν εκπληρωθεί. Χάθηκε η Ευρώπη; Με κανένα τρόπο. Την τελευταία μόλις στιγμή μπόρεσε να πραγματοποιηθεί η Οικονομική και Νομισματική Ένωση, ένα προφανώς τεχνικοοικονομικό μέτρο το οποίο μακροπρόθεσμα μπορεί να οδηγήσει σε ένα αίσθημα πολιτικής ενότητας και αλληλεγγύης. Αυτό που εξακολουθεί να μας ανησυχεί είναι το γεγονός ότι, καθ'οδόν προς τη διεύρυνση προς Ανατολάς, παραμένει το εμπόδιο της διάρθρωσης των κοινοτικών μας οργάνων. Λυπούμαι ιδιαίτερα για το γεγονός ότι ούτε καν οι χώρες Μπενελούξ δεν είχαν το ηθικό ύψος να προτείνουν εκ περιτροπής Επίτροπο από αυτές. Αλλά και η επίμονη απομόνωση και μυστικότητα του Συμβουλίου στέλνει ένα λάθος μήνυμα στις νεαρές δημοκρατίες της Ανατολικής Ευρώπης. Όλα αυτά εξακολουθούν να αποτελούν ένα δημοκρατικό έλλειμμα. Τι κρίμα που τα μέλη του Κοινοβουλίου θα αυξηθούν σε 700, κάτι τέτοιο θα καταστήσει απολύτως αδύνατη τη διεξαγωγή των εργασιών του! Γιατί δεν έχουμε την τιμιότητα να πατήσουμε πόδι, κι ας μας πονάει αυτό, και να πούμε 400-500 βουλευτές, ως εδώ και μη παρέκει; Αισθάνεται μήπως ασφαλέστερος τώρα ο ευρωπαίος πολίτης; Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ανακοίνωσε ένα πακέτο μέτρων, αλλά δυστυχώς στην πράξη ο ίδιος κάνει το ακριβώς αντίθετο από ό, τι διακηρύττει. Το ένταλμα σύλληψης για τον διεθνούς δράσης λαθρέμπορο ναρκωτικών Bouterse δεν εκδόθηκε ποτέ, τη στιγμή μάλιστα που ο γενικός εισαγγελέας παύεται των καθηκόντων του δι'ασήμαντον αφορμή. Ο έλεγχος των νέων νομικών κανόνων στις Βρυξέλλες δεν έγινε τελικά. Όσοι οδηγούν μεθυσμένοι δεν υφίστανται πλέον καμία ποινή, κάτι που ελάχιστα προωθεί το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Πληροφορήθηκα ότι ο πρόεδρος της Νομικής Επιτροπής του Κοινοβουλίου, κ. De Clercq, καλεί τον υπουργό Δικαιοσύνης να δώσει εξηγήσεις σχετικά. Το Αμστερνταμ δεν στέφθηκε με επιτυχία σε σχέση με τους φιλόδοξους στόχους που είχαν εκφρασθεί πριν απ'αυτό, αλλά οι ευρωπαίοι ηγέτες, τους οποίους ψήφισαν οι ψηφοφόροι των δεκαπέντε κρατών μελών, άλλα αποφάσισαν. Ιδού λοιπόν η εικόνα που δίνει η Ευρώπη στα τέλη του 20ού αιώνα! Η ολλανδική Προεδρία ανταποκρίθηκε στα καθήκοντά της στο μέτρο του δυνατού, και αξίζει έπαινο για το γεγονός και μόνο ότι ως πρώτη μεταξύ ίσων μπόρεσε να κρατήσει ενωμένα δεκαπέντε κράτη που αντιμετωπίζουν τόσο διαφορετικά προβλήματα. Το Αμστερνταμ δεν αποτελεί φιάσκο, αποτελεί απλώς ένα δειλό βήμα μπροστά. Το Στρασβούργο είναι και παραμένει, περισσότερο από τις γραφειοκρατικές Βρυξέλλες το σύμβολο της ειρήνης στην Ευρώπη.

Frischenschlager
Κυρία πρόεδρε, παρόλο το σεβασμό μας για τις πολιτικές πλευρές πρέπει να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στους αποτυχημένους στόχους της Διάσκεψης του Αμστερνταμ. Πρώτον: με την πλήρη απουσία της θεσμικής μεταρρύθμισης βρισκόμαστε ενώπιον του ακόλουθου διλήμματος είτε οι ήδη πολύ κακές δομές λήψης αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση επιδεινώνονται κι άλλο με τα νέα μέλη, είτε αναβάλλουμε τη διεύρυνση. Και τα δύο δεν είναι αποδεκτά και για το λόγο αυτόν πρέπει να δώσουμε κάθε έμφαση στο να προηγηθούν οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις, στο να καθυστερήσουν σαφώς οι προθεσμίες που προβλέφθηκαν προς τούτο στο Αμστερνταμ.
Δεύτερον: Τα αποτελέσματα για την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας παρέμειναν περισσότερο από γλισχρά και το ποιές προκλήσεις θ'αντιμετωπίσει η Ευρώπη το έδειξε η Κορυφή του Denver, διότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να παρουσιάσουν στον υπόλοιπο κόσμο το οικονομικοπολιτικό ληστρικό τους μοντέλο ως υπόδειγμα! Πιστεύω ότι θα πρέπει να προσαρμοσθούμε στις αντιπαραθέσεις αυτές και θα ήθελα να αμφισβητήσω έντονα ότι η κυβερνητική συνδιάσκεψη του Αμστερνταμ έλαβε τα ανάλογα θεσμικά μέτρα!

Παπαγιαννάκης
Κύριε Προεδρεύων, στο 'Αμστερνταμ έγιναν σημαντικά βήματα, αποσπασματικά όμως και ασυντόνιστα. Είναι βέβαιο ένα πράγμα, ότι σώσατε την πορεία προς το κοινό νόμισμα. Δεν είναι λίγο, αλλά δεν μου φαίνεται για την ώρα αρκετό.
Πέρα από την νομισματική, εκκρεμεί και η οικονομική ένωση, η οικονομική κυβέρνηση, όπως λένε μερικοί. Πέρα από τις θετικότατες διακηρύξεις, εκκρεμεί μία σοβαρή πολιτική κατά της ανεργίας και μία πραγματικά κοινή κοινωνική πολιτική. 'Ολα αυτά παραμένουν ασαφή και εξαρτώνται από άλλες αποφάσεις που δεν πάρθηκαν στο 'Αμστερνταμ. Τί θα αποφασίσετε το φθινόπωρο; Τί προτάσεις θα μας φέρετε για τον προϋπολογισμό στο μέλλον; 'Η μήπως θα κάνετε όλες αυτές τις πολιτικές χωρίς προϋπολογισμό -ή με τον προϋπολογισμό που υπάρχει τώρα; Αστεία πράγματα και αναξιόπιστα! Και βέβαια, εκκρεμεί μία σαφής προοπτική για την πολιτική ενοποίηση. Κανένα κράτος δεν θα εκχωρήσει πόρους και εξουσίες για άλλα κράτη, παρά μόνον για ένα πολιτικό σύνολο.
Θα πρέπει λοιπόν να ξαναδοκιμάσετε μία νέα Διακυβερνητική ή να αναβάλετε την διεύρυνση. 'Εως τότε προσπαθήστε τουλάχιστον να τονώσετε την πολιτική αξιοπιστία της 'Ενωσης. Δεν θα κάνουμε δράσεις της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής εάν δεν καταδικάσουμε σοβαρά τα όσα άθλια και αποτρόπαια γινήκαν στην Σομαλία από «ειρηνευτές» χωρών που ανήκουν στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση.

Medina Ortega
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω την παρέμβασή μου συγχαίροντας την Προεδρία του Συμβουλίου για το μεγάλο έργο που επιτέλεσε σε ένα θέμα που φαινόταν δύσκολο να επιτευχθεί. Κανείς δεν πίστευε πριν από δυο-τρεις εβδομάδες ότι θα ήταν δυνατόν στο Αμστερνταμ να καταλήξει να συμφωνηθεί το σχέδιο Συνθήκης.
Ωστόσο, με το να γίνει αυτό, πιστεύω ότι καλύφθηκαν πολλές πτυχές, ότι υπήρξε μεγάλη εξέλιξη και μεγάλη πρόοδος, θα ήθελα όμως να επισημάνω κάποια σημαντική έλλειψη από νομικής άποψης. Έχουμε δεσμευτεί να δημιουργήσουμε ένα κοινοτικό σύνολο νομικών διατάξεων όπου οι αποφάσεις θα λαμβάνονται προς το γενικό συμφέρον, και όχι προς όφελος ενός Κράτους ή μιας ορισμένης ομάδας ατόμων, και συγκεκριμένα, για μένα η μεγαλύτερη ανησυχία έγκειται στις ρήτρες ελαστικότητας. Η ελαστικότητα συνεπάγεται την εισαγωγή στο κοινοτικό σύνολο διατάξεων των αρχών που εφαρμόζονται στις σχέσεις μεταξύ Κρατών στο διεθνές Δίκαιο.
Και υπάρχει κίνδυνος στο Αμστερνταμ τα κράτη να ανακάλυψαν εκ νέου το διεθνές Δίκαιο. Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι το διεθνές Δίκαιο επινοήθηκε πριν από 500 χρόνια από κάποιον άλλο Ολλανδό -που δεν είναι ο Προεδρεύων του Συμβουλίου- τον Hugo Grocio. Αρα, δεν ξέρω αν στην προκειμένη στιγμή ήταν απαραίτητο να επανέλθουμε στο διεθνές Δίκαιο, που ανακάλυψε ο επιφανής εκείνος Ολλανδός πριν από 500 χρόνια.
Το θέμα μας είναι διαφορετικό, το θέμα μας είναι η δημιουργία μιας υπερεθνικής μονάδας, και από την άποψη αυτή, πιστεύω ότι θα συναντήσουμε ελλείψεις στο ζήτημα του ευρωπαϊκού δικαστικού χώρου.
Αυτό είναι κάτι που επισήμανε προηγουμένως η Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ομάδας, και πιστεύω ότι θα έπρεπε να είχαμε προχωρήσει περισσότερο στο πεδίο της δημιουργίας ενός ευρωπαϊκού δικαστικού χώρου διότι, με την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορεί να βρεθούμε σε μια κατάσταση όπου, ενώ δεν θα υπάρχουν εθνικά σύνορα, ένα πρόσωπο να μπορεί να διαπράξει ένα αδίκημα σε μια χώρα και, χωρίς κανέναν συνοριακό έλεγχο, να περάσει σε άλλη χώρα. Δηλαδή, σε αυτήν την Κοινότητα συγκεκριμένα, δεν έχει κανένα νόημα να μιλάμε για πολιτικό άσυλο, εφόσον οι σχέσεις μεταξύ των Κρατών μελών δεν είναι σχέσεις διεθνούς Δικαίου, αλλά κοινοτικές σχέσεις. Οι ρήτρες σχετικά με το δικαίωμα πολιτικού ασύλου μπορούν μάλιστα να επιφέρουν μια οπισθοδρόμηση, εφόσον δεν πιστεύω ότι είναι δυνατόν ένα Κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μπορεί να παρέχει άσυλο σε ένα πρόσωπο που έχει διαπράξει αδίκημα σε άλλη χώρα, και δεν βλέπω τι νόημα έχει η αναφορά στο πολιτικό άσυλο όταν βρισκόμαστε σε μια Κοινότητα που κυβερνάται από δημοκρατικά Κράτη.
Σε μια Κοινότητα που κυβερνάται από δημοκρατικά Κράτη, το πολιτικό άσυλο δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Αν ένα Κράτος δεν τηρεί τις δημοκρατικές απαιτήσεις, το Κράτος αυτό δεν θα πρέπει να είναι μέλος της Κοινότητας. Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν ορισμένες διατάξεις δυνάμει των οποίων είναι δυνατή η απέλαση, δεν βλέπω όμως δυνατόν η αρχή ενός Κράτους, μια δικαστική αρχή ή μια διοικητική αρχή, να μπορεί να αρνηθεί να παραδώσει ένα πρόσωπο που έχει διαπράξει κάποιο αδίκημα σε άλλη χώρα μέλος της Κοινότητας -η οποία σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και εμπνέεται από τις συνταγματικές εγγυήσεις των κοινοτικών Συνθηκών- επικαλούμενη τις διατάξεις του δικαιώματος ασύλου. Εδώ, οι διεθνείς συμβάσεις σε θέματα ασύλου δεν είναι εφαρμόσιμες, είναι εφαρμόσιμες μόνο στο διεθνές Δίκαιο.
Αν θέλουμε να εξασφαλίσουμε έναν ευρωπαϊκό δικαστικό χώρο ελεύθερο, σύμφωνο με τις συνταγματικές αρχές, το άσυλο πρέπει να θεωρείται ως το μεγαλύτερο μειονέκτημα που έχει τη στιγμή αυτή η Συνθήκη του Αμστερνταμ, εφόσον δεν στάθηκε ικανή να θεσπίσει έναν ευρωπαϊκό δικαστικό χώρο που να παρέχει, συγχρόνως, εγγυήσεις ελευθερίας και ασφάλειας.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ κ. Medina Ortega. Η ομιλία σας ήταν τόσο ενδιαφέρουσα που σταμάτησε το ρολόι. Ευτυχώς όμως, αυτή τη φορά έχουμε περισσότερο χρόνο από ότι την προηγούμενη για τη σημαντική αυτή συζήτηση.

Fraga Estιvez
Κυρία Πρόεδρε, στην πρώτη Ολομέλεια που διεξάγεται μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ, θα ήθελα να επικροτήσω τα αποτελέσματά του, κυρίως σε ό, τι αφορά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, του οποίου η σπουδαιότητα βγήκε αναμφισβήτητα ενισχυμένη. Είμαι πεπεισμένη ότι η παροχή μεγαλύτερων εξουσιών στο θεσμικό μας όργανο είναι ο καλύτερος τρόπος να εξασφαλιστεί ότι εξακολουθεί να ζει η ιδέα της Ευρώπης που προέκυψε από τη Συνθήκη της Ρώμης.
Εντούτοις, σε άμεση σχέση με τα αποτελέσματα αυτής της συνόδου κορυφής, προέκυψε ένα γεγονός που μας δημιουργεί μεγάλη ανησυχία, εφόσον κατά κάποιον τρόπο έρχεται σε αντίθεση με τις βάσεις αυτής της ενωμένης Ευρώπης της ισότητας στην οποία προαναφέρθηκα. Στη διάρκεια της Διάσκεψης, το Ηνωμένο Βασίλειο εργάστηκε προκειμένου το δικαίωμα των κοινοτικών χωρών να νηολογούν πλοία σε οποιοδήποτε Κράτος μέλος -το αποκαλούμενο από τους ίδιους quota hopping- να περιοριστεί στο τελικό κείμενο. Η πρωτοβουλία να εισαχθούν τροποποιήσεις στη Συνθήκη δεν ευοδώθηκε λόγω της αδυναμίας να περιληφθούν παρόμοιοι περιορισμοί, αντίθετες με το νομικό κεκτημένο που υπάρχει στην Κοινότητα, αν και επιχειρήθηκε να εξαναγκαστεί η Επιτροπή σε μια δήλωση που θα διευκόλυνε το δρόμο για τις βρετανικές διεκδικήσεις, η οποία τελικά πάγωσε στο Συμβούλιο.
Μπροστά στην αδυναμία να επιτευχθεί κάποιο επίσημο κείμενο από τη ΔΚΔ, ο Πρόεδρος Santer, motu proprio και με μια εκπληκτική και άνευ προηγουμένου απόφαση, απέστειλε προσωπική επιστολή στον Βρετανό Πρωθυπουργό όπου, μονομερώς, έθετε στη διάθεσή του τις υπηρεσίες της ΓΔ XIV προκειμένου να βοηθήσουν τη χώρα του -τη Μεγάλη Βρετανία- να περάσει το δικό της απέναντι στα συμφέροντα άλλων Κρατών μελών, φτάνοντας να περιλάβει στην εν λόγω επιστολή υποδείξεις που αντιβαίνουν σαφώς στο κοινοτικό Δίκαιο, και μάλιστα σε τρεις αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Μια τέτοια μονομερής ενέργεια, όπου ο Πρόεδρος της Επιτροπής αποφασίζει να αναλάβει την υπεράσπιση μιας συγκεκριμένης χώρας απέναντι στο κοινοτικό συμφέρον, εν αγνοία των υπολοίπων Κρατών μελών και των κοινοτικών θεσμικών οργάνων όπως και του ίδιου του Κοινοβουλίου, θέτει υπό αμφισβήτηση την υποτιθέμενη αμεροληψία και την απαραίτητη διαφάνεια, κάτι που αφορά ολόκληρη την Επιτροπή, παρά τις δηλώσεις της Επιτρόπου κ. Bonino που επιχείρησε να συγκαλύψει τους όρους της επιστολής, κάτι που όπως καταλαβαίνετε, κυρία Πρόεδρε, δεν συμβάλλει ιδιαίτερα στο κύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πιστεύω ότι το πλέον στοιχειώδες καθήκον της Επιτροπής είναι η διαφάνεια ενώπιον των Κρατών μελών, και αν το θεσμικό όργανο του οποίου προεδρεύει ο κ. Santer αποφαινόταν ότι οι κοινοτικοί νόμοι συμπεριλαμβανομένων και των αποφάσεων του Δικαστηρίου του Λουξεμβούργου- επιδέχονται ερμηνείες όπως εκείνη του κ. Santer, η απόφανση αυτή θα έπρεπε να διαβιβαστεί σε όλα τα Κράτη μέλη και όχι μόνο σε ένα, και στο πλαίσιο όπου είχε τεθεί το πρόβλημα.
Κύριε Santer, δημιουργήσατε ένα σοβαρότατο αντιδημοκρατικό προηγούμενο, που ούτε τα Κράτη μέλη ούτε ο Κοινοβούλιο πρέπει να ανεχθούν, γι' αυτό και θα έπρεπε τουλάχιστον να σας ζητηθούν οι σχετικές δημόσιες εξηγήσεις.

Sjφstedt
(SV ) Κυρία Πρόεδρε, το ένα λεπτό δεν επιτρέπει μια λεπτομερή ανάλυση της Συνθήκης του Αμστερνταμ, αλλά θα επικεντρωθώ σ&#x02BC;ένα θέμα. Στο πρωτόκολλο για την πολιτική χορήγησης ασύλου υπάρχει ένα άρθρο που στην πράξη συνεπάγεται ότι υπάρχει θέληση να παρεμποδίζονται πολίτες της ΕΕ από το να τους χορηγείται άσυλο σε άλλες χώρες της ΕΕ. Εϊναι στην πράξη ένας περιορισμός του δικαιώματος χορήγησης ασύλου που έρχεται σε σύγκρουση με τη Συνθήκη της Γενεύης. Δεν είναι μόνο γι&#x02BC;αυτόν τον λόγο που αυτή η απόφαση είναι αρνητική, αλλά είναι επίσης ένα πολύ επικίνδυνο παράδειγμα αν και άλλα μέρη του κόσμου άρχιζαν να εφαρμόζουν την ίδια πρακτική, δηλαδή να μην ασχολείται η μία περιοχή με τις αιτήσεις παροχής ασύλου της άλλης. Μία πολύ αρνητική απόφαση ελήφθη επομένως στο Αμστερνταμ.
Έπειτα από την απόφαση έγιναν προσπάθειες να υποβαθμιστεί η σημασία της. Όμως είναι απολύτως προφανές ότι έρχεται σε σύγκρουση με την Συνθήκη της Γενεύης, κάτι που επίσης η Επίτροπος για τους πρόσφυγες του ΟΗΕ επιβεβαίωσε. Τιμά το Βέλγιο ότι η χώρα με μία χωριστή δήλωση αποστασιοποιήθηκε έμμεσα απ&#x02BC;αυτήν την απόφαση. Είναι κρίμα που δεν το έκαναν αυτό περισσότερα κράτη μέλη.

Αυγερινός
Κυρία Πρόεδρε, δεν περίμενα περισσότερα από το 'Αμστερνταμ και, όπως πολύ σωστά έκριναν, στο 'Αμστερνταμ δεν γεννήθηκε ούτε βουνό, ούτε ποντίκι.
Βέβαια, όπως κάθε Συνθήκη, πρέπει να κριθεί σε σχέση με την δυναμική που μπορεί να προωθήσει και τις προοπτικές που διαγράφει. Από την άποψη αυτή, θεωρώ ότι τα αποτελέσματα της Συνόδου δεν ήταν άσχημα.
Ξεκινώντας από το κεφάλαιο της απασχόλησης, θα πρέπει να υπογραμμισθεί η ισορροπία που ακολουθήθηκε στην Συνθήκη αυτή, παρά το γεγονός ότι οι νέες ρυθμίσεις για την απασχόληση θα μπορούσαν να ήταν πιο φιλόδοξες. Πολλά όμως θα εξαρτηθούν από τον τρόπο με τον οποίο θα εφαρμοσθούν οι ρυθμίσεις αυτές.
Εξ ίσου σημαντικό είναι το γεγονός της ενσωμάτωσης στην Συνθήκη του Κοινωνικού Πρωτοκόλλου. Με τον τρόπο αυτό, αίρεται και μία από τις σημαντικές αδυναμίες του Μάαστριχτ για την οποία είχαμε επανειλημμένα ασκήσει έντονη κριτική. Η Συμφωνία του 'Αμστερνταμ δεν κατάφερε να επιλύσει το θεσμικό θέμα, παραπέμπει σε μία νέα διαπραγμάτευση στην αρχή της νέας χιλιετίας και ελπίζω οι τροποποιήσεις εκείνες να στηρίζονται στις ιδέες στις οποίες στηρίχθηκε η ιδέα της ευρωπαϊκής οικοδόμησης και να αποφευχθούν οι όποιες αντιπαραγωγικές και τεχνητές διακρίσεις μεταξύ των μελών.
Δεν θα πρέπει να υποβαθμισθούν ορισμένες ρυθμίσεις της νέας Συνθήκης που κινήθηκαν σε σωστές κατευθύνσεις. Αναφέρομαι ειδικότερα στην διαδικασία της συναπόφασης και την κατάργηση της τρίτης ανάγνωσης, που επέτρεψε την ισορροπία του ρόλου του Κοινοβουλίου με αυτόν του Συμβουλίου.
Τα αποτελέσματα της Συμφωνίας του 'Αμστερνταμ στο κεφάλαιο της εξωτερικής δράσης της 'Ενωσης είναι περιορισμένα και κατώτερα των φιλοδοξιών μας. Στο 'Αμστερνταμ λειτούργησαν και πάλι παραδοσιακά ανακλαστικά. Δεν υιοθετήθηκαν ρυθμίσεις που θα επέτρεπαν στην 'Ενωση να διαμορφώσει τον δικό της ρόλο.
'Οπως ήδη ανέφερα, πολλά εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο θα εφαρμοσθεί η Συνθήκη. Οι ανεπάρκειες, που όλοι διαπιστώνουμε, μπορούν να αντισταθμισθούν στο μέτρο του δικαίου από την δυναμική αξιοποίηση των νέων κατευθύνσεων που ανοίγονται.

Berθs
Κυρία Πρόεδρε, ποιος θα μπορούσε να πει σήμερα ότι εκπλήρωσε τους σκοπούς της η Διακυβερνητική Διάσκεψη; Σε ελάχιστα σημεία στηρίζεται ο θετικός απολογισμός δύο ετών διαπραγματεύσεων. Πρώτα, έχουμε μια δυναμική είσοδο του θέματος της απασχόλησης στη Συνθήκη, δέσμευση για την οποία πρέπει να δοθούν συγκεκριμένα εχέγγυα στο έκτακτο Συμβούλιο του Λουξεμβούργου, κατόπιν στην ενσωμάτωση στη Συνθήκη του κοινωνικού πρωτοκόλλου, αποτέλεσμα αρχικά της νίκης των Εργατικών στη Μεγάλη Βρετανία, στην προώθηση των γενικών συμφερόντων που αναγνωρισμένα ανήκουν στις κοινές αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παίζουν, ως προς αυτές, ρόλο προώθησης της κοινωνικής και εδαφικής συνοχής, στη σχεδόν απροσδόκητη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της συναπόφασης, κυρίως στους τομείς που είναι συναφείς με την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, νομοθετικές προσπάθειες, σχεδόν ολοκληρωμένες.
Πέρα από την αποστολή της διακυβερνητικής διάσκεψης και όντας καρπός της εκλογικής νίκης των σοσιαλιστών στη Γαλλία, το Αμστερνταμ μας φέρνει, επιτέλους, την καλή είδηση ενός ψηφίσματος για την ανάπτυξη και την απασχόληση, αναγκαία εξισορρόπηση του ψηφίσματος για το σύμφωνο σταθερότητας, χωρίς να μπορούμε, ωστόσο, να μιλήσουμε για τη γένεση μιας πραγματικής οικονομικής κυβέρνησης.
Όσο για τα υπόλοιπα όμως, δε μας βγαίνουν. Το Αμστερνταμ όφειλε να σημάνει δημοκρατία, αποτελεσματικότητα και διαφάνεια στα κοινοτικά όργανα. Αντί για την επέκταση της ειδικής πλειοψηφίας, αντί για την κατάργηση του δικαιώματος του βέτο, το άλφα και το ωμέγα κάθε κοινοτικής εμβάθυνσης, μας δίνουν την ενισχυμένη συνεργασία που δύσκολα μπορεί να υλοποιηθεί, ένα μηχανισμό εξάντλησης της κοινοτικής δυναμικής, ενώ μια τέτοια συνεργασία θα υπάρξει εκ των πραγμάτων γύρω από το ευρώ.
Μετά τους τρεις πυλώνες του Μάαστριχτ, το σκουλήκι στο φρούτο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, να'μαστε εδώ μπροστά από τέσσερις πυλώνες. Από θεσμική άποψη, η Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι ένα στάδιο στην κατεύθυνση της μη δημοκρατικής διακυβέρνησης. Το Αμστερνταμ θα έπρεπε να δώσει στην Ευρώπη των Δεκαπέντε τη δυνατότητα να λειτουργήσει καλύτερα και να διευρυνθεί. Στη Μαδρίτη οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων δεσμεύτηκαν να ξεκινήσουν τις διαπραγματεύσεις της διεύρυνσης έξι μήνες μετά την ολοκλήρωση της διακυβερνητικής διάσκεψης, συνεκτιμώντας τα αποτελέσματά της. Προφανώς, απέχουν από το σημείο αυτό. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων οφείλουν να βγάλουν τα συμπεράσματά τους, κάτι που δεν έκαναν στο Αμστερνταμ.
Η Συνθήκη του Αμστερνταμ δε συνιστά ικανοποιητική κατάληξη της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Αύριο η Ευρώπη, για να είναι ισχυρή, χρειάζεται πολιτική και κοινωνική διάσταση. Στην κοινωνική διάσταση προχωρήσαμε κατά ένα στάδιο αλλά στην πολιτική διάσταση δεν έγινε τίποτε. Αυτό προϋποθέτει να ξεπεραστούν οι εθνικοί μας εγωισμοί και να γίνει ένα συλλογικό άλμα. Με το κείμενο Spinelli το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε μια ανάσα στην Ευρώπη που πρέπει να την ξαναβρεί.

Lφφw
(SV ) Κυρία Πρόεδρε, και εγώ επίσης θεωρώ ότι υπάρχει λόγος να χαιρετίσουμε τη Συνθήκη και να συγχαρούμε την Ολλανδική Προεδρία.
Αφότου η Σουδία έγινε μέλος της Ένωσης πριν από δυόμισυ χρόνια, εργαζόμαστε για να καταστεί ο αγώνας κατά της ανεργίας μία κοινή υπόθεση στην Ένωση. Πολλοί δεν πίστευαν ότι αυτό θα πετύχαινε, αλλά φυσικά 18 εκατομμύρια άνεργοι στην Ευρώπη ήταν μια πραγματικότητα που υποχρέωσε και τις πιο απρόθυμες κυβερνήσεις επίσης να συμφωνήσουν μ&#x02BC;αυτό στην Συνθήκη. Το θέμα βέβαια τώρα είναι να συμπληρώσουμε το άρθρο της Συνθήκης με πράξεις. Υπάρχει μια μεγάλη ευθύνη να γίνει αυτό, μεταξύ άλλων στην ειδική Σύνοδο Κορυφής για την απασχόληση.
Μια άλλη πρόταση που είχε απήχηση είναι η αυξημένη διαφάνεια στην ΕΕ, κάτι που για μας από την Σουηδία είναι πάρα πολύ ευπρόσδεκτο. Στη Σουηδία αυτό είναι ένα αδιαμφισβήτητο θέμα, διότι έχουμε μεγάλη διαφάνεια και επίβλεψη. Ταυτόχρονα υπάρχουν βέβαια μεγάλες διαφορές σ&#x02BC;αυτή τη περίπτωση μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης. Τώρα είναι σημαντικό και αυτό το άρθρο της Συνθήκης περί αυξημένης διαφάνειας να αποκτήσει ένα σαφές και συγκεκριμένο περιεχόμενο επίσης, και τα θεσμικά όργανα της Ένωσης να ανταποκριθούν πραγματικά σ&#x02BC;αυτό. Νομίζω ότι, από σουηδικής πλευράς, το αποτέλεσμα αυτής της Συνθήκης δείχνει, αντίθετα με ότι μερικές φορές λέγεται, ότι πραγματικά ακόμη και οι μικρές χώρες έχουν την δυνατότητα να επηρρεάσουν τον βασικό προσανατολισμό της πολιτικής στην Ένωση.
Ο κ. Santer εξέφρασε προηγουμένως την λύπη του γιατί υπήρχαν πολλά εθνικά συμφέροντα σ&#x02BC;αυτή τη διαδικασία. Θέλω να επισημάνω ότι, ακόμη και αν έχω τώρα αναφερθεί πολύ σε σουηδικά ζητήματα, θεωρώ ότι αυτά είναι ευρωπαϊκά συμφέροντα. Η απασχόληση είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα, η δημοσιότητα είναι ένα ευρωπαϊκό συμφέρον, η ισότητα είναι μία ευρωπαϊκή δικαιοσύνη και το περιβάλλον είναι μία ευρωπαϊκή ευθύνη.

Kirsten Jensen
Κυρία Πρόεδρε, παρά τις προβλέψεις πολλών, η ημερήσια διάταξη της Διακυβερνητικής Διάσκεψης κατέστη δυνατό να καλύψει τους τομείς που ο κόσμος θεωρεί σημαντικούς. Παντού στην Ευρώπη, ο κόσμος αναφέρει την ανεργία ως το πρόβλημα το οποίο τα πολιτικά συστήματα πρέπει πρώτα να αντιμετωπίσουν. Κατά την έναρξη της Διακυβερνητικής Διάσκεψης δεν ήταν πολλοί εκείνοι που τολμούσαν να υποστηρίξουν ότι η ΕΕ θα περιελάμβανε στη Συνθήκη ένα κεφάλαιο για την απασχόληση. Και όμως αυτό συνέβη. Φυσικά έπνευσαν ούριοι άνεμοι λόγω των αποτελεσμάτων των εκλογών στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία. Η ΕΕ είναι τώρα υποχρεωμένη να ασχοληθεί με την καταπολέμηση της ανεργίας. Στη Δανία εφαρμόστηκε μία νέα οικονομική πολιτική που συνέβαλε σημαντικά στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Όμως, τα αποτελέσματα της πολιτικής αυτής θα ήταν πολύ σημαντικότερα εάν υπήρχε μια κοινή πολιτική στην ΕΕ. Υπάρχουν μεγάλες προσδοκίες από τη Διάσκεψη Κορυφής που θα πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο στο Λουξεμβούργο.
Ωστόσο, έχει απόλυτα καθοριστική σημασία το γεγονός ότι τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν στο Αμστερνταμ συνεπάγονται ότι μπορούν να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις με τις χώρες της Βαλτικής και τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Οι χώρες αυτές έχουν δικαίωμα να ζητήσουν την ένταξή τους στην ΕΕ, η δε πολιτική συνεργασία μεταξύ των χωρών που παλαιότερα διεξήγαγαν η μία πόλεμο κατά της άλλης ή χωρίζονταν από ένα τείχος, αποτελεί τη συμβολή της ΕΕ στην ειρήνη και στη σταθερότητα στην Ευρώπη. Η συμπερίληψη στην εισαγωγή της Συνθήκης της ΕΕ ρητών διατάξεων όσον αφορά τη βάση αξιών στην οποία στηρίζεται η συνεργασία, το σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων, τα βασικά δικαιώματα και τη μη εισαγωγή διακρίσεων, αποτελούσε ευσεβή πόθο, που είχε εκφραστεί στην αρχή των διαπραγματεύσεων, αλλά στο τέλος κατέστη πραγματικότητα. Η Συνθήκη του Αμστερνταμ αποτελεί ουσιαστική βελτίωση της συνεργασίας στην ΕΕ, η οποία δίδει προτεραιότητα και αντιμετωπίζει τα προβλήματα που οι άνθρωποι θεωρούν σημαντικά.

Kok
Επιτρέψτε μου κατ'αρχάς να ευχαριστήσω τους αξιότιμους κυρίους βουλευτές για τις συμβολές τους, καθώς και για την εκτίμηση που εξέφρασαν προς την Προεδρία. Θα μεταφέρω ευχαρίστως τα καλά τους λόγια και στους συναδέλφους μου στην ολλανδική κυβέρνηση διότι, με όλη την ευγνωμοσύνη που τρέφω για ορισμένα λόγια εκτίμησης που απευθύνονταν προσωπικά σε μένα, η εργασία μας ήταν και παραμένει ομαδική. Θα μεταφέρω λοιπόν με ευχαρίστηση την εκτίμησή σας και στους συναδέλφους μου.
Θα ήθελα, στη συνέχεια, να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον κ. Brok και την κ. Guigou για τη συμβολή που παρείχαν εξ ονόματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πράγμα που ισχύει άλλωστε και για τον Πρόεδρο του ΕΚ στην πρόοδο των εργασιών. Πρόκειται για κάτι που εκτιμούμε εξαιρετικά. Το λέω αυτό ιδιαίτερα εκ μέρους της ολλανδικής κυβέρνησης, διότι και πριν αναλάβει την Προεδρία, η Ολλανδία αναζητούσε με ζήλο την ευκαιρία να συμμετάσχει ενεργά στις εργασίες του ΕΚ. Ο καταμερισμός καθηκόντων με τον υφυπουργό Patijn μου επιβάλλει να περιοριστώ σε ορισμένα μόνο θέματα; για άλλα σημεία θα παρέμβει σύντομα ο ίδιος. Ακουσα, βεβαίως, με προσοχή τις παρεμβάσεις και διαπίστωσα ότι τόσο το Κοινοβούλιο όσο και η κοινή γνώμη τρέφουν ανάμικτα συναισθήματα για τα αποτελέσματα του Αμστερνταμ. Υπάρχουν συν και πλην, με τα οποία στη συνέχεια συνδέονται διάφορες πολιτικές συνέπειες και εξάγονται ποικίλα συμπεράσματα. Είναι λιγότερα από όσα έλπιζαν, εύχονταν ή πρότειναν πολλοί μεταξύ των οποίων και η Προεδρία αλλά δεν παύουν να είναι ένα βήμα μπροστά. Ένα βήμα μπροστά που δεν πρέπει να υποτιμηθεί, έτσι πιστεύω, και αυτή τη συμβουλή θα έδινα σε όλους σας, διότι αν υποτιμήσουμε το αποτέλεσμα, τότε αυτό που θα συμβεί κατά πρώτο λόγο θα είναι μια βέβαιη αποθάρρυνση του πολίτη, ο οποίος ίσως σχηματίσει την εντύπωση ότι δεν έχει συντελεσθεί καμία πρόοδος. Κατά δεύτερον, η υποτίμηση των αποτελεσμάτων σημαίνει επίσης υποτίμηση των δυνατοτήτων μας. Ο καθένας μπορεί από τη θέση του να συμβάλει στην κοινή προσπάθεια. Αυτό ισχύει για τις εθνικές κυβερνήσεις, για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για τα εθνικά κοινοβούλια και για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Υπάρχουν οπωσδήποτε δυνατότητες για την περαιτέρω οικοδόμηση του θεμελίου που έχει τεθεί μέχρι στιγμής και η οικοδόμηση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος είναι, φυσικά, μια εξελικτική διεργασία. Έτσι ήταν πάντοτε, και έτσι θα μείνει. Αυτό που έχει σημασία είναι εάν έχουμε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας και εάν επιθυμούμε να υλοποιήσουμε τις ιδέες μας. Αυτή είναι εν πάση περιπτώσει η δική μου επιθυμία, όχι μόνο αυτές τις τελευταίες ημέρες της Προεδρίας μας, αλλά και στη μετέπειτα περίοδο.
Η απασχόληση και όλα τα κοινωνικά στοιχεία που συνδέονται μ' αυτή κατέχουν πλέον εξέχουσα θέση στην Ευρώπη των προσεχών ετών. Πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα, που είναι απολύτως απαραίτητο, διότι όλοι θέλουμε βέβαια να καθιερώσουμε το 1999 το ευρώ, πράξη η οποία θα πρέπει να συνοδευτεί με μια διαφανέστερη κοινωνικο-οικονομική πολιτική και πολιτική απασχόλησης. Το λέω αυτό και προς τους προέδρους των πολιτικών ομάδων, που αναφέρθηκαν σχεδόν όλοι τους σήμερα το πρωί σ' αυτό το θέμα: η καθιέρωση του ευρώ, η ολοκλήρωση της τελευταίας φάσης της ΟΝΕ, έχει μεγάλη πολιτική και οικονομική βαρύτητα; πρόκειται για τον ακρογωνιαίο λίθο της ενιαίας αγοράς, πρόκειται για τη βάση μιας ενισχυμένης πολιτικής συνεργασίας κατά τα επόμενα χρόνια, πρόκειται για την ενίσχυση της οικονομικής δύναμης της Ευρώπης στον κόσμο. Συχνά υποτιμάμε την απόσταση που έχουμε ακόμη να διανύσουμε, για να διατηρήσουμε και να ενισχύσουμε περαιτέρω τη διαρθρωτική θέση της Ευρώπης, μετά τον αγώνα δρόμου που έχουμε κάνει από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, όταν πρωτοεγγράφηκε ουσιαστικά στην πολιτική ημερήσια διάταξη η ενιαία αγορά. Πρέπει λοιπόν να εφαρμόσουμε τις διατάξεις της Συνθήκης όσον αφορά το χρονοδιάγραμμα και τα κριτήρια έναρξης της ΟΝΕ. Όμως, δεν πρέπει να φροντίσουμε μόνο για την οικονομική σταθερότητα της Ευρώπης, αλλά και για την οικονομική της δύναμη και για ένα υψηλό επίπεδο κοινωνικής προστασίας. Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε η διάσκεψη κορυφής του Denver, όπου οι Αμερικανοί κατέβαλαν φυσικά και αυτοί κάθε προσπάθεια για να μας καταστήσουν σαφές ότι το οικονομικό τους πρότυπο είναι το καλύτερο. Θέλω να πω και εγώ με την παρούσα ευκαιρία ότι η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να είναι υπερήφανη για το δικό της πρότυπο, ένα πρότυπο οικονομικής δυναμικής, αλλά ταυτόχρονα και κοινωνικής δικαιοσύνης; και πιστεύω πως υπάρχουν πάρα πολλοί Αμερικανοί, αλλά και κάτοικοι άλλων μεγάλων κρατών του κόσμου, που βλέπουν την Ευρώπη με θαυμασμό για την εξεύρεση αυτής της ισορροπίας. Συνδυάσαμε, συγκεκριμένα, το σκέλος της κοινωνικής Ευρώπης με μια ενισχυμένη πολιτική για την απασχόληση, κατά τρόπο που, εκτός από θαυμαστός, είναι και αναγκαίος. Απευθύνομαι ιδιαίτερα στην πρόεδρο της ομάδας των σοσιαλιστών και των σοσιαλδημοκρατών, την κ. Green, και λέω πως όλες οι κυβερνήσεις συμφώνησαν με τη δέσμευση που αναλάβαμε στο Αμστερνταμ να προχωρήσουμε: τόσο οι υπουργοί Εθνικής Οικονομίας όσο και οι υπουργοί Κοινωνικών Υποθέσεων και Απασχόλησης, οι υπουργοί Οικονομικών, οι πρωθυπουργοί, εν συντομία όλοι χωρίς καμία εξαίρεση. Και δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τις συμβολές που πρόσφεραν σ' αυτή τη διεργασία οι υπουργοί Εθνικής Οικονομίας, που και αυτοί εργάσθηκαν σκληρά τις τελευταίες μέρες, μετά το σύμφωνο σταθερότητας, για αυτές τις συμφωνίες, για το ψήφισμα υπέρ της ανάπτυξης και της απασχόλησης.
Πολλοί βουλευτές μίλησαν για την έκτακτη σύνοδο κορυφής του Λουξεμβούργου, η οποία θα είναι αφιερωμένη στην απασχόληση. Τέσσερις παρατηρήσεις έχω να κάνω επ' αυτού. Πρώτον, ότι η ημερομηνία αυτής της συνάντησης πρέπει ακόμη να προσδιορισθεί από τη νέα λουξεμβουργιανή Προεδρία. Δεύτερον, θα πρέπει να προετοιμάσουμε πολύ καλά αυτή τη σύνοδο; κυρίως βέβαια το ίδιο το Λουξεμβούργο, αλλά όλοι θα πρέπει να συμβάλουμε σ' αυτό. Τρίτον, η ημερήσια διάταξη θα πρέπει να είναι ως επί το πλείστον πρακτικής φύσεως, με λίγα, πρακτικά, απτά θέματα, ώστε να ξέρει κανείς για τι πράγμα μιλάει. Τέταρτον, προπαντός όχι υπερβολικές προσδοκίες. Δεν πρέπει να νομίζει κανείς ότι επειδή κατά το δεύτερο εξάμηνο του έτους θα πραγματοποιηθεί μια σύνοδος στο Λουξεμβούργο, μέσα στο ίδιο αυτό εξάμηνο θα προκύψουν χάρη σ' αυτή τη σύνοδο θέσεις απασχόλησης κατά χιλιάδες, γιατί μετά από λίγες μόνο ώρες συνομιλιών θα μπορέσουμε να επινοήσουμε θαυματουργές λύσεις. Είναι όμως, πράγματι, μια σημαντική στιγμή, που προσφέρει τη δυνατότητα του συνδυασμού των ευρωπαϊκού παραδόσεων και των ιδεών που υπάρχουν στην Ευρώπη, ούτως ώστε, παράλληλα με την οικονομική σταθερότητα, να προαχθεί ο συντονισμός της οικονομικής πολιτικής και να ενισχυθεί η πολιτική απασχόλησης. Ακουσα σήμερα έναν βουλευτή να λέει ότι πρέπει να διατεθούν περισσότερα κονδύλια εκ μέρους της Ευρώπης. Τι είναι τα ευρωπαϊκά κονδύλια; Εκτός από το ευρώ που πρόκειται σύντομα να καθιερώσουμε. Λαμβανομένων υπόψη των περιορισμένων εθνικών οικονομικών δυνατοτήτων των κρατών μελών να εφαρμόσουν την πολιτική απασχόλησης, δεν είναι δυνατόν έτσι, με μια απλή κίνηση, να πατήσουμε το κουμπί του ευρωπαϊκού χρήματος και να προκύψουν από μόνες τους οι λύσεις. Δεν είναι τόσο εύκολα τα πράγματα. Καταβάλλοντας πολύ περισσότερες προσπάθειες, μπορούμε όμως να διασφαλίσουμε μια μεγαλύτερη χρήση υπέρ της απασχόλησης των μέσων που διατίθνεται στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών προϋπολογισμών, όπως μπορούμε να μάθουμε να συνεργαζόμαστε καλύτερα, να μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλο, να ακούμε ο ένας τον άλλο όσον αφορά το θέμα της πρακτικής πολιτικής για την απασχόληση. Κατά τα προηγούμενα έτη και το λέω επειδή ήμουν ο ίδιος υπεύθυνος για αυτό, δεν κατηγορώ κανέναν άλλον αφιερώσαμε υπερβολικά πολύ χρόνο στα νομισματικά ζητήματα, στη σύγκλιση των απόψεων των εμπειρογνωμόνων στον τομέα της ΟΝΕ, και κάναμε αναλογικά πολύ λιγότερες ενέργειες για την κοινωνική συνιστώσα. Τώρα προσπαθούμε να καλύψουμε αυτή την καθυστέρηση και πρέπει να συνεχίσουμε με ζήλο αυτή την προσπάθεια και στο μέλλον, ακόμη και μετά την παρέλευση των λίγων ημερών που απομένουν από την Προεδρία μας.
Και τώρα θα ήθελα να απευθύνω έκκληση στο Σώμα να μην υποτιμήσει εντελώς την πρόοδο που έχει σημειωθεί στον τομέα της ΚΕΠΑ, ούτε όσον αφορά την κοινοτικοποίηση της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων. Γίνεται σήμερα λόγος για τα καθήκοντα του Petersburg. Και, φυσικά, το γεγονός ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί μεγάλη πρόοδος σε σχέση με τη Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλεται στο γεγονός ότι, εντός ετούτης της Ευρώπης των δεκαπέντε, υπάρχουν ορισμένες διαμετρικά αντίθετες αντιλήψεις μεταξύ των κρατών μελών. Αυτό που κάναμε τώρα, τουλάχιστον σε ορισμένα κείμενα, είναι να προσφέρουμε μία προοπτική αμοιβαίας προσέγγισης.
Και τώρα το θεσμικό. Κατά πρώτον, συμφωνώ με όλους όσους έχουν διατυπώσει κριτικές παρατηρήσεις για αυτό το θέμα. Πρόεδρε, θα το βρίσκετε ίσως αυτό κάπως ασήμαντο, διότι λέτε ότι εσείς υποστηρίζετε το γενικό τελικό αποτέλεσμα. Αυτό κάνω και εγώ, διότι αν δεν είχαμε καμία βάση για να ολοκληρώσουμε τη σύνοδο του Αμστερνταμ, θα έπρεπε να το αναγνωρίσουμε με ειλικρίνεια; επομένως, υποστηρίζω και εγώ το αποτέλεσμα ως έχει, ούτε υπεκφεύγουμε ούτε αναλαμβάνουμε καμιά μεγάλη ευθύνη; πιστεύω, όμως, όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων κατά πλειοψηφία, ότι θα έπρεπε να βρούμε το θάρρος να προχωρήσουμε περισσότερο από ό, τι συνέβη. Γνωρίζετε ότι εμείς από την προεδρία αγωνιστήκαμε σκληρά γι' αυτό, τόσο κατά την προετοιμασία όσο και κατά τη διάρκεια αυτής καθαυτής της συνόδου του Αμστερνταμ. Τελικά αναγκαστήκαμε να αποδεχθούμε τον περαιτέρω περιορισμό του ήδη μη εκτενούς καταλόγου των περιπτώσεων λήψης αποφάσεων κατά πλειοψηφία, εξαιτίας της παρέμβασης ορισμένων κρατών μελών. Όλα αυτά είναι αρκετά για να μπορέσουμε να τα υποστηρίξουμε, ωστόσο είναι λιγότερα από όσα θα επιθυμούσαμε.
Ερχόμαστε τώρα στο θέμα της στάθμισης των ψήφων. Για το θέμα αυτό έπρεπε κάποια στιγμή την τελευταία νύχτα της συνόδου του Αμστερνταμ να συμβιβάσουμε ορισμένες αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις των κρατών μελών. Υπήρχαν ορισμένα κράτη μέλη που δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση να έχουμε μια δεύτερη κλείδα κατανομής για τη λήψη των αποφάσεων με βάση τον αριθμό του πληθυσμού, δεν δέχονταν καμία επαναστάθμιση των ψήφων που να συμφωνεί κάπως με την ολλανδική πρόταση και δεν ήταν διατεθειμένα να συζητήσουν καμία άλλη εναλλακτική λύση. Απέναντί τους υπήρχαν άλλα κράτη μέλη με την αντίθετη ακραία άποψη. Αυτό σήμαινε ότι, στην κατάσταση ενώπιον της οποίας βρισκόμασταν την τελευταία νύχτα της συνόδου, έπρεπε να επιλέξουμε ή να δεχθούμε αυτή τη σύγκρουση και να μην καταλήξουμε σε οριστικό αποτέλεσμα ή να κάνουμε παρόλα αυτά την προσπάθεια που όντως κάναμε, συγκεκριμένα να καταλήξουμε τουλάχιστον στη συμφωνία ότι, μόλις γίνει η πρώτη διεύρυνση, τα μεγαλύτερα κράτη μέλη θα αποσύρουν τον δεύτερο επίτροπό τους, πράγμα που αποτελεί βέβαια ένα πολιτικό γεγονός μείζονος σημασίας, και να συμφωνήσουμε ήδη από τώρα ότι σε αντιστάθμισμα, πριν πραγματοποιηθεί η πρώτη διεύρυνση, υποθέτοντας ότι η διεύρυνση αυτή θα αφορά λιγότερα από έξι κράτη μέλη, θα γίνει ανακατανομή του αριθμού των ψήφων στο Συμβούλιο. Η συμφωνία αυτή αφήνει βέβαια μια παρακαταθήκη για το μέλλον, αφού δεν είναι δυνατόν να αποκλείσουμε την επανεμφάνιση των προβλημάτων που είχαμε σχετικά με αυτό το θέμα στη σύνοδο του Αμστερνταμ κατά τη στιγμή που θα πρέπει να λάβουμε τις αποφάσεις για τη διεύρυνση και, επομένως, να προσδιορίσουμε τη νέα στάθμιση των ψήφων μεταξύ μας. Τότε όμως πιστεύω και κάνω τώρα και εγώ μια πολιτική παρατήρηση τα κράτη μέλη που θα θελήσουν να εμποδίσουν τη διεύρυνση εξαιτίας αυτού του προβλήματος θα πάρουν στους ώμους τους μιαν εξαιρετικά βαριά ευθύνη. Αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι προσυπογράφω και θα συνεχίσω να προσυπογράφω τη διεύρυνση της Ένωσης, κατά προτίμηση όσο το δυνατόν συντομότερα. Γνωρίζουμε ότι αυτό απαιτεί φυσικά προετοιμασία. Γνωρίζουμε ότι τα κράτη μέλη πρέπει να πληρούν ορισμένα κριτήρια, όπως γνωρίζουμε και ότι από οικονομική άποψη δεν βρίσκονται ακόμη σε ικανοποιητικό επίπεδο. Έχουμε, επίσης, τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, που αφορούν τη δημοκρατία, τις μειονότητες, και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αλλά στο μέτρο που τα υποψήφια κράτη μέλη αναλαμβάνουν τη δέσμευση και είναι σε θέση να ανταποκριθούν σ' αυτές τις απαιτήσεις, η Ευρώπη των σημερινών 15 μελών δεν πρέπει να ανακόψει το ρυθμό της διεύρυνσης, ούτε καν με επιχειρήματα που αφορούν τον συσχετισμό των ψήφων. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε καλά, όταν το 1989 όλοι τουλάχιστον υποθέτω ότι ισχύει για όλους, ισχύει εν πάση περιπτώσει για μένα πανηγυρίζαμε για την πτώση του τείχους και την εξαφάνιση της καταστολής, της δικτατορίας και του κομμουνισμού, ήμασταν τότε βέβαιοι ότι θέλουμε να προσφέρουμε στους πληθυσμούς αυτών των χωρών την προοπτική αυτής της νέας ενιαίας Ευρώπης. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε σε προσκόμματα που αφορούν το θέμα του συσχετισμού των ψήφων να επιβραδύνουν τη διεύρυνση της Ένωσης. Για τον ίδιο λόγο διαφωνούμε και με την ιδέα που προβλήθηκε από πολλά μέλη του Σώματος, να διενεργηθούν εξ αρχής νέες διακυβερνητικές διαπραγματεύσεις πριν από τον πρώτο γύρο της διεύρυνσης. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Διατρέχουμε έτσι πολύ σοβαρά τον κίνδυνο να εμπλακούμε ξανά σε συζητήσεις για κάθε λογής θέματα, με αποτέλεσμα, ίσως χωρίς να έχουμε αυτή την πρόθεση, αλλά αθέλητα, την επιβράδυνση της δυναμικής και του ρυθμού της προετοιμασίας των διευρύνσεων. Είναι αλήθεια ότι στο Αμστερνταμ συμφωνήσαμε να πραγματοποιηθεί κάποια άλλη στιγμή μια θεσμική μεταρρύθμιση. Αυτό θα γίνει τη στιγμή που θα υπερβούμε το όριο των είκοσι κρατών μελών. Αν υποτεθεί ότι ο πρώτος γύρος θα περιορισθεί σε λιγότερα από έξι κράτη μέλη, τότε το πρώτο κύμα της διεύρυνσης θα πρέπει να συνοδευθεί με μια συμφωνία που θα έχει συναφθεί προηγουμένως σχετικά με την επαναστάθμιση των ψήφων, ενώ αν ξεπεραστεί το όριο των είκοσι, απαιτούνται θεσμικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες, κατά τη γνώμη μας, δεν θα αφορούν μόνο τον αριθμό των μελών της Επιτροπής και τον συσχετισμό των ψήφων, αλλά και τη διαδικασία της λήψης αποφάσεων. Θα συζητηθεί κατά κάποιον τρόπο όλο το θεσμικό οικοδόμημα. Αυτό αξίζει να γίνει, αλλά τίθεται δυστυχώς το ερώτημα αν πρέπει να θυσιάσουμε για χάρη του τον ρυθμό του πρώτου κύματος της διεύρυνσης. Εν πάση περιπτώσει, κατά την προσωπική μου άποψη, δεν θα το συνιστούσα.
Τέλος, ο κύριος Martens, σε μια πομπώδη ομιλία, αντιπαρέθεσε το εθνικό συμφέρον και το ευρωπαϊκό, επειδή αυτό προέκυψε σαφώς και από ορισμένες δηλώσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια και στο περιθώριο της συνόδου του Αμστερνταμ. Στην πραγματικότητα, τα πράγματα είναι μερικές φορές κάπως πιο περίπλοκα. Το εθνικό συμφέρον είναι όχι σπάνια και αποτέλεσμα πολιτικών και θεσμικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών, όπως έχουμε σε διάφορες ευκαιρίες διαπιστώσει. Διερωτώμαι, επίσης, αν είναι πράγματι λογική αυτή η αντιπαράθεση που παρατηρείται σε ορισμένες πρωτεύουσες, του εθνικού συμφέροντος έναντι της Ευρώπης, αφού η πρόοδος της Ευρώπης εξυπηρετεί και το εθνικό συμφέρον. Αυτό που χρειάζονται τώρα τα κράτη μέλη της Ευρώπης, προσβλέποντας ακριβώς στο εθνικό τους συμφέρον σε δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια μετά από σήμερα, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η σταδιακή περαιτέρω διαμόρφωση και διεύρυνση του Ευρωπαϊκού Οικοδομήματος. Όλοι γνωρίζουν ότι σε ορισμένες χρονικές φάσεις πρέπει κανείς να αποδεχθεί έναν κάπως βραδύτερο ρυθμό από ό, τι όταν ο άνεμος είναι ούριος. Υπάρχουν φυσικά ακόμη ορισμένες καταστάσεις στο εσωτερικό των κρατών μελών που δυσχαιρένουν αυτές τις διαδικασίες. Θα ήθελα ωστόσο να πω και αυτή είναι η τελευταία μου λέξη, τελειώνω δηλαδή ουσιαστικά με ένα είδος έκκλησης θα ήθελα να πω ας παραμερίσουμε την απογοήτευση που ασφαλώς μπορεί να υπάρχει και που ασφαλώς υπάρχει για ορισμένους, πράγμα που ισχύει για τα μέλη του Κοινοβουλίου, αλλά και για τα μέλη των κυβερνήσεων και για την Προεδρία, ας παραμερίσουμε την απογοήτευση που υπάρχει για ορισμένους και ας δεσμευθούμε με αποφασιστικότητα να ακολουθήσουμε αυτόν το δρόμο, έστω και με βραδύτερο ρυθμό μερικές φορές από ό, τι θα θέλαμε, ας συνεχίσουμε ακούραστα προς τη σωστή κατεύθυνση με σταθερά βήματα, γιατί θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας για τα παιδιά μας και για τα εγγόνια μας αυτή την ενωμένη, ευημερούσα, ειρηνική Ευρώπη, διότι αν σήμερα δεν ενισχύσουμε το θεμέλιο αυτού του Οικοδομήματος που τέθηκε με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, ίσως διαπράξουμε ένα ιστορικό λάθος.
(Χειροκροτήματα)

Santer
Κύριε Πρόεδρε, μετά την παρέμβαση του προεδρεύοντος του Συμβουλίου, θα ήθελα να είμαι σχετικά σύντομος και να μην επανέλθω στο σύνολο των όσων εκθέσατε με τις παρεμβάσεις σας που αντανακλούν εξάλλου, γενικά, τους προβληματισμούς που είχαμε και εμείς στην εισαγωγή μας.
Στην ουσία πρόκειται για την ιστορία του μισογεμάτου ή του μισοάδειου ποτηριού, όταν μιλάμε για την αξιολόγηση της μελλοντικής Συνθήκης του Αμστερνταμ. Εξαρτάται πώς το βλέπει κανείς, αν είναι αισιόδοξος ή περισσότερο απαισιόδοξος για τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Γνωρίζουμε πολύ καλά ποια βήματα έγιναν στο Αμστερνταμ Ο προεδρεύων μόλις αναφέρθηκε στα σημεία που τον απογοήτευσαν και στις ανησυχίες του για το μέλλον.
Από την άλλη πλευρά όμως, δεν πρέπει να ξεχνούμε τι διακυβευόταν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ. Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι αν δεν κατέστη δυνατό να επιτευχθεί συμφωνία και ως προς το ευρωπαϊκό νόμισμα και ως προς το σύμφωνο σταθερότητας, ανάπτυξης και απασχόλησης, δε θα μπορούσε να υπάρξει συμφωνία ούτε ως προς τη Διακυβερνητική Διάσκεψη και αντίστροφα. Αυτό διακυβευόταν στο Αμστερνταμ και η ολλανδική προεδρία απέφυγε την παγίδα. Εξάλλου, είναι από τα σημαντικά συν της προεδρίας ότι μπόρεσε να οδηγήσει σε συμφωνία για τις προπαρασκευαστικές εργασίες ενόψει του ενιαίου νομίσματος, καθώς γνωρίζουμε πολύ καλά πλέον ότι το ευρώ έχει δρομολογηθεί και ότι πάει καλά, παράλληλα όμως και πετυχαίνοντας την ενσωμάτωση των άρθρων 102Α και 103 της Συνθήκης μέσα από τη διατύπωση των οικονομικών προσανατολισμών και την ενσωμάτωση του στόχου της απασχόλησης. Και από την άλλη πλευρά, μπόρεσε επίσης να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης.
Οπωσδήποτε, στο πλαίσιο αυτής της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, έπρεπε να δεχτούμε συμβιβασμούς για να φτάσουμε στην ομοφωνία των δεκαπέντε κρατών μελών, για να αξιολογήσουμε όμως τους συμβιβασμούς πρέπει να ξέρουμε αν πρόκειται για συμβιβασμούς που οδηγούν μπροστά. Στην περίπτωση αυτή όντως υπήρξαν τέτοιοι συμβιβασμοί που οδηγούν μπροστά, που οδηγούν στη σωστή κατεύθυνση. Σε κανένα σημείο δεν υπήρξε υποχώρηση. Αυτό είναι το ουσιαστικό για όλους μας, για το Κοινοβούλιο, για την Επιτροπή, για το Συμβούλιο, προκειμένου να αξιοποιήσουμε όλες τις εγγενείς δυνατότητες στη νέα Συνθήκη για το μέλλον της Ευρώπης.
Θα ήθελα, αν μου επιτρέπετε κύριε Πρόεδρε, να επανέλθω σε ένα θέμα που έθιξε η κ. Fraga Estιvez απευθυνόμενη άμεσα στον πρόεδρο της Επιτροπής. Το θέμα αυτό δεν ενδιαφέρει καθόλου το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ και ούτε αναφέρθηκε εκεί. Αφορά το quota-hopping. Θα απαντήσω στην κ. Fraga Estιvez λέγοντας σαφώς ότι είναι φυσιολογικό να απαντάει η Επιτροπή σε ένα κράτος μέλος, αφού έχει προηγουμένως ερωτηθεί. Είναι στοιχειώδης ευγένεια για τον πρόεδρο της Επιτροπής να απαντήσει σε έναν πρωθυπουργό σχετικά με κάποιο πρόβλημα εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου, επειδή ακριβώς για αυτό πρόκειται στην περίπτωση του quota-hopping.
Γνωρίζοντας ότι το θέμα του quota-hopping είναι ιδιαίτερα λεπτό όχι μόνο για τους Βρετανούς αλλά και για τους Ισπανούς, η κ. Bonino που είναι η αρμόδια επίτροπος και εγώ ο ίδιος θεωρήσαμε ότι οι ισπανικές αρχές πρέπει να τηρούνται διαρκώς ενήμερες κατά τη διάρκεια των επαφών με τις βρετανικές αρχές. Η Επιτροπή, ως θεματοφύλακας των Συνθηκών, σέβεται πάντοτε τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και, για το ζήτημα του quota-hopping, πρέπει να πούμε ότι το Δικαστήριο δέχτηκε να μπορεί να απαιτηθεί μία πραγματική οικονομική σχέση ανάμεσα στο πλοίο του κράτους και στο κράτος μέλος στο οποίο έχει δοθεί η ποσόστωση αλιείας.
Αναφορικά τώρα με τον τρόπο που θα αποδεικνύεται συγκεκριμένα η ύπαρξη μιας τέτοιας σχέσης, στην επιστολή μου προς το Βρετανό πρωθυπουργό περιορίστηκα στην απαρίθμηση μιας σειράς πιθανών εναλλακτικών λύσεων όπως την εκφόρτωση ενός ελάχιστου ποσοστού αλιευμάτων σε λιμάνι του κράτους μέλους που είναι δικαιούχος της ποσόστωσης, την παραμονή τμήματος του πληρώματος στο ίδιο αυτό κράτος μέλος, στην αναχώρηση από σημεία του ίδιου αυτού κράτους μέλους για τα περισσότερα ταξίδια του πλοίου. Όλες αυτές οι εναλλακτικές λύσεις συνάδουν με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, στο μέτρο που εφαρμόζονται αναλογικά, μη διακριτικά και μη σωρευτικά, δηλαδή αφήνοντας στον ιδιοκτήτη του πλοίου να αποφασίσει με ποιον τρόπο θα αποδείξει την ύπαρξη αυτής της οικονομικής σχέσης.
(Χειροκροτήματα)

Patijn
Θα ήθελα να απαντήσω σε μία ακόμη ερώτηση, μια ανησυχία την οποία έχουν εκφράσει πολλοί αξιότιμοι κύριοι βουλευτές. Η ερώτηση αυτή αφορά το πεδίο εφαρμογής της συναπόφασης. Πράγματι, στη Συνθήκη του Αμστερνταμ αποφασίσαμε μια πολύ μεγάλη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της συναπόφασης και, συνεπώς, της συμμετοχής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη λήψη αποφάσεων. Ορισμένα κράτη μέλη επεσήμαναν ότι η μεταφορά ενός θέματος από τη διαδικασία της λήψης αποφάσεων με πλειοψηφία στη διαδικασία της ομοφωνίας πρέπει να συνεπάγεται επίσης τη μεταφορά του από τον κατάλογο των θεμάτων προς συναπόφαση στον κατάλογο των θεμάτων που αποφασίζονται κατόπιν διαβούλευσης. Η Προεδρία δεν το βρίσκει αυτό λογικό. Πρώτον, επειδή δεν συνάγεται σαφώς από τα συμπεράσματα του Αμστερνταμ και, δεύτερον, επειδή υπάρχουν ήδη από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ προηγούμενα υποθέσεων που κανονικά αποφασίζονται με ομοφωνία από το Συμβούλιο, αλλά μπορούν παρόλα αυτά να παραπεμφθούν για συναπόφαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο; τέτοια είναι, μεταξύ άλλων, τα διαρθρωτικά ταμεία και το Ταμείο Συνοχής. Η Προεδρία δεν βλέπει, επομένως, κανένα λόγο να οπισθοδρομήσουμε στη διαδικασία λήψης αποφάσεων του Αμστερνταμ.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αμέσως.

Ψηφοφορίες
Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, αναφέρομαι στο άρθρο 11 του Κανονισμού για την έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των Επιτροπών.
Εντός ολίγου θα θέσετε σε ψηφοφορία την έκθεση του κ. Tomlinson που αναφέρεται, όπως είπατε, στην κατάσταση προβλέψεων των εσόδων και δαπανών του Κοινοβουλίου για το οικονομικό έτος 1998. Η απόφαση, όμως, του Εδιμβούργου, που μόλις επικυρώθηκε στο Αμστερνταμ (αυτό είναι, άλλωστε, ένα από τα ελάχιστα θετικά αποτελέσματα της Συνόδου του Αμστερνταμ) διευκρινίζει ότι οι σύνοδοι για τον προϋπολογισμό γίνονται στο Στρασβούργο και με τον όρο σύνοδοι για τον προϋπολογισμό νοούνται όλα τα συναφή προς τον προϋπολογισμό έγγραφα. Η έκθεση του κ. Tomlinson αναφέρεται στον προϋπολογισμό του 1998 και, για το λόγο αυτό, σας ζητώ βάσει του άρθρου 11 του Κανονισμού να μην την θέσετε σε ψηφοφορία.
Προσθέτω, κύριε Πρόεδρε, ότι την τελευταία φορά αναβλήθηκε και, αφού αναβλήθηκε την τελευταία περίοδο συνόδου στις Βρυξέλλες, θα έπρεπε να μπει στην ημερήσια διάταξη του Στρασβούργου. Η ημερήσια διάταξη της περιόδου συνόδου των Βρυξελλών δεν είναι παρά συμπληρωματική, όπως άλλωστε υπενθυμίζεται στη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Πρόκειται για συμπληρωματική περίοδο συνόδου.

Πρόεδρος
. Όπως είμαι σίγουρος πως γνωρίζετε ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν έχει ακόμη επικυρωθεί. Επομένως, δεν έχει καμιά επίδραση στις εργασίες αυτού του Σώματος.

Tomlinson
Κύριε Πρόεδρε. έχετε απόλυτο δίκιο. Αυτή ήταν σαφέστατα μια από τις λιγότερο άδολες παρεμβάσεις του κ. Fabre-Aubrespy σε αυτό το Σώμα. Ως άνθρωπος που ασχολείται ιδιαίτερα με τέτοια θέματα, ίσως αν ήταν παρών χθες, να καταλάβαινε οτι σήμερα κάνουμε μόνο τις προβλέψεις. Η ψηφοφορία για τον προϋπολογισμό θα γίνει τον Οκτώβριο στο Στρασβούργο.
(Το Σώμα εγκρίνει την πρόταση ψηφίσματος)

Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, παίρνω το λόγο επί προσωπικού. Ο κ. Tomlinson που, δυστυχώς, μάλλον απουσιάζει από την αίθουσα την ώρα αυτή, με κατηγόρησε όχι μόνο λέγοντας ότι, κατά βάθος, είχα άδικο ξεχνώντας ότι και πριν τη Συνθήκη του Αμστερνταμ υπήρξε ο συμβιβασμός του Εδιμβούργου, τον οποίο σας θυμίζω, αλλά και τονίζοντας την απουσία μου από την αίθουσα χθες το απόγευμα.
Θα μπορούσε να με ικανοποιήσει το γεγονός ότι έγινε αισθητή η απουσία μου, θέλω όμως απλώς να του θυμίσω ότι ήμουν παρών στην Επιτροπή Προϋπολογισμών κατά την εξέταση της έκθεσής του, ότι μετείχα στη συζήτηση και ότι χθες δεν μπόρεσα να παρευρεθώ στην Ολομέλεια επειδή έπρεπε να πάω στο Δημοτικό Συμβούλιο και ο χρόνος αγόρευσης που δόθηκε στην πολιτική μου ομάδα δεν μου επέτρεπε να είμαι παρών την ημέρα εκείνη.

Berthu
Κύριε Πρόεδρε, πολλές φορές ακούστηκε στη συζήτηση αυτή ότι το σχέδιο της Συνθήκης του Αμστερνταμ δεν προετοιμάζει τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διεύρυνση.
Η πολιτική μου ομάδα συμφωνεί με τη διαπίστωση αυτή, ίσως όμως όχι για τους ίδιους λόγους με τους φεντεραλιστές. Για αυτούς, η προσαρμογή των οργάνων στη διεύρυνση σημαίνει απλά και μόνο ότι πρέπει να επισπευστεί η εφαρμογή του αιώνιου προγράμματός τους, αρχικά με τη γενίκευση, στο Συμβούλιο, των ψηφοφοριών κατά πλειοψηφία. Θα ήθελαν να αντισταθμίσουν τον κίνδυνο της διάσπασης, που νομίζουν ότι διακρίνουν στην προοπτική της διεύρυνσης, μέσα από την ενίσχυση των συγκεντρωτικών διαδικασιών.
Για μας όμως, αυτή η ενίσχυση της μονολιθικής Ευρώπης μέσα σε ένα ενιαίο θεσμικό πλαίσιο θα ήταν σφάλμα που θα οδηγούσε στην επιβολή περισσότερης ακαμψίας εκεί όπου, αντίθετα, χρειάζεται περισσότερη ευελιξία και ικανότητα προσαρμογής στις απαιτήσεις διαφορετικών λαών. Υπό τις συνθήκες αυτές, η διεύρυνση δε συνεπάγεται επίσπευση του φεντεραλιστικού προγράμματος. Αντίθετα, απαιτεί να ξανασκεφτούμε το θέμα της Ευρώπης και να επικρατήσουν όργανα περισσότερο διαφοροποιημένα.
Στο Συμβούλιο του Αμστερνταμ όλα έγιναν σαν να αμφέβαλαν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, μπροστά στο προπαρασκευαστικό κείμενο που τους υπέβαλε η ολλανδική προεδρία, ένα κείμενο εμπνευσμένο γενικά από παλιές θέσεις, και σαν να προτίμησαν, τελικά, να περιμένουν να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα με τις διευρύνσεις και μετά να αποφασίσουν κάποιες μεταρρυθμίσεις, εξ ου και η δική μας εντύπωση.
Οπωσδήποτε είναι λάθος η κατεύθυνση που επιλέχθηκε, το πλοίο όμως προχωρεί με τις μηχανές σβηστές. Μία σύγκλιση τρόπων σκέψης, όπως αυτή που περιμένει την Ευρώπη Δε γίνεται μέσα σε μια μέρα και δεν είναι χωρίς σημασία το γεγονός ότι εδραιώθηκε η ιδέα της ενισχυμένης συνεργασίας, εν αναμονή των αυριανών παραδειγμάτων διαφοροποιημένης συνεργασίας. Ας αφήσουμε τις ιδέες να ανθίσουν.

Nordmann
Κύριε Πρόεδρε, αντίθετα με τους περισσότερους της πολιτικής μου ομάδας που τους έκλεισε το στόμα η ολλανδική νωθρότητα και παρά το ότι ψήφισα την τροπολογία αρ. 7, δεν υπερψήφισα το ψήφισμα που μου φαίνεται εξαιρετικά αδύναμο. Πρέπει να λέμε τα σύκα σύκα, τη σκάφη σκάφη και την αποτυχία αποτυχία. Η σύμβαση δεν τηρήθηκε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι θεσμικά έτοιμη για τη διεύρυνση και το γεγονός αυτό θέτει το πρόβλημα της επικύρωσης.
Στις προηγούμενες περιπτώσεις με την Ενιαία Πράξη και το Μάαστριχτ η απογοήτευση κρυβόταν κάτω από την εντύπωση ότι, αν και με μικρά βήματα, η Ευρώπη προχωρούσε και ότι έπρεπε να ενθαρρύνουμε την πρόοδο αυτή. Σήμερα η επικύρωση είναι, άραγε, ο σύντομος δρόμος προς την πραγματική μεταρρύθμιση, προς την αναγκαία θεσμική ισχυροποίηση; Ειλικρινά αμφιβάλλω.

Corbett
  Κύριε Πρόεδρε, η Συνθήκη του Αμστερνταμ περιλαμβάνει κάποιες βελτιώσεις στις παρούσες Συνθήκες. Από την άλλη μεριά, αποτυγχάνει με μοναδικό τρόπο να κάνει τις αναγκαίες αλλαγές, ώστε η Ένωση που αποτελείται από περισσότερα από 30 κράτη μέλη να μπορεί να λειτουργήσει. Οι βελτιώσεις είναι πολυάριθμες. Αφορούν στο κεφάλαιο της απασχόλησης, στο κοινωνικό κεφάλαιο, στο περιβάλλον, στη δημόσια υγεία, την προστασία των καταναλωτών, τη διεύρυνση της διαδικασίας συναπόφασης και στις διαδικαστικές διαδικασίες αυτής της διαδικασίας τις οποίες επιθυμούσε και ζήτησε αυτό το Κοινοβούλιο. Περιλαμβάνει επίσης και πολλά άλλα πράγματα.
Επομένως η Συνθήκη πρέπει να επικυρωθεί γιατί είναι ένα βήμα προς τα εμπρός. Όμως, είναι ένα ανεπαρκές βήμα προς τα εμπρός, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την ικανότητα της Ένωσης να λειτουργήσει με περισσότερα από 20 κράτη μέλη. Σε αυτό το θέμα, το ίδιο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνώρισε οτι πρέπει να επανεξετάσει το ζήτημα τουλάχιστον σε οτι αφορά την κατανομή των ψήφων και το μέγεθος της Επιτροπής. Πρέπει να είμαστε σίγουροι οτι θα επανεξετάσει το θέμα της διεύρυνσης στον τομέα της ειδικής πλειοψηφίας, γιατί οτιδήποτε χρειάζεται ομοφωνία σε μια Ένωση με πάνω από 20 κράτη μέλη θα υπόκεινται σε παράλυση. Αυτή είναι η πρόκληση που αντιμετωπίζει το Κοινοβούλιο. Πρέπει να σιγουρευτούμε οτι η διεύρυνση θα φέρει και την ενσωμάτωση των αναγκαίων θεσμικών μεταβολών.

Ahlqvist, Theorin και Wibe
 - (SV ) Μας χαροποιεί το ότι δόθηκε στην απασχόληση ένα δικό της παράρτημα στη Συνθήκη. Πολλές από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών της ΕΕ δεν είναι διατεθειμένες να επενδύσουν δημόσιους πόρους για να βάλουν τον κόσμο στη δουλειά. Όσο λείπει αυτή η πολιτική θέληση μεταξύ, κυρίως, των Χριστιανοδημοκρατικών / Συντηρητικών και Φιλελεύθερων κομμάτων δεν πρόκειται να δούμε κάποια άξια λόγου βελτίωση της απασχόλησης στην Ευρώπη.
Αυτό ενάντια στο οποίο στρεφόμαστε στη νέα Συνθήκη είναι, μεταξύ άλλων, ότι περισσότεροι πολιτικοί τομείς θα συγκεντρωθούν σε επίπεδο ΕΕ. Στο Ευρωκοινοβούλιο θα δωθεί επίσης αυξημένο δικαίωμα συναπόφασης σε ένα σημαντικό τμήμα της νομοθεσίας της ΕΕ καθώς και επιρροή επί της χρηματοδότησης της εξωτερικής πολιτικής. Το να δώσουμε στο Ευρωκοινοβούλιο αυξημένες εξουσίες είναι ένα βήμα προς την αυξανόμενη ομοσπονδοποίηση στην Ευρώπη. Εκτός αυτού υπάρχουν λόγοι να αμφισβητήσουμε το αν το Ευρωκοινοβούλιο είναι ώριμο γι&#x02BC;αυτό το έργο. Αντίθετα ο ρόλος των εθνικών Κοινοβουλίων, δηλαδή των οργάνων που παρ΄όλα αυτά έχουν τη μεγαλύτερη νομιμοποίηση σε κάθε μία από τις χώρες της Ευρώπης, βουλιάζει στην αφάνεια. Το μόνο που προσφέρθηκε στα εθνικά Κοινοβούλια είναι το να έχουν πρόσβαση στις Πράσινες και Λευκές Βίβλους της Επιτροπής εγκαίρως.
Μία λεπτομέρεια είναι ότι τώρα για άλλη μια φορά προσδιορίζεται ότι οι συνελεύσεις του Ευρωκοινοβουλίου τοποθετούνται κατά βάσην στο Στρασβούργο, η εργασία των Επιτροπών στις Βρυξέλλες και η διοίκηση θα παραμείνει στο Λουξεμβούργο. Αυτή η σπατάλη πόρων υπό μορφή διπλών εγκαταστάσεων, περιττών ταξιδιών και μεταφορών είναι απαράδεκτη.
Η διεύρυνση της ΕΕ προς τα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που επιθυμούν την ένταξη διακινδυνεύει επίσης να καθυστερήσει εάν μια νέα Διακυβερνητική Διάσκεψη πραγματοποιηθεί όταν ενταχθούν 5 νέες χώρες, ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν 11 χώρες που ενδιαφέρονται να ενταχθούν.
Η τελική θέση που επετεύχθη στην ΚΕΠΠΑ βασίστηκε σε όλα τα ουσιαστικά μέρη της στην κοινή πρωτοβουλία που πήραν η Σουηδία και Φινλανδία ενόψει της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Αυτήν την υποστηρίζουμε. Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε το κείμενο του άρθρου 10 της κοινής πρότασης ψηφίσματος, όπου εκφράζεται απογοήτευση για την μη-ενσωμάτωση της ΔΕΕ στην ΕΕ. Θεωρούμε ότι αυτοί οι οργανισμοί θα πρέπει να είναι χωριστά. Ούτε τα άρθρα 8 και 12 μπορούμε να τα υποστηρίξουμε.
Η κοινή πρόταση ψηφίσματος υποστηρίζει τη συνέχιση της ΟΝΕ και την υλοποίηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Δεν πιστεύουμε ότι αυτά τα δύο πολιτικά μέτρα θα ωφελήσουν την αυξημένη απασχόληση, την αυξημένη ανάπτυξη ή την ειρήνη στην Ευρώπη. Δυστυχώς οι συνέπειες μπορεί να είναι το αντίθετο.
Η βασική μας τοποθέτηση είναι ότι η ΕΕ θα πρέπει να είναι η συνεργασία μεταξύ ανεξαρτήτων κρατών. Θέλουμε να δούμε μια Ευρώπη όπου οι δημοκρατίες συνεργάζονται, όχι την δημιουργία ενός «υπέρ κράτους». Είναι μύθος ότι ακριβώς μία ευρωπαϊκή ομοσπονδία θα απέφερε μέγιστη ανάπτυξη και απασχόληση.

Berθs
Καταψήφισα το τελικό ψήφισμα λόγω της έγκρισης της τροπολογίας αρ. 12 που κατέθεσαν οι Πράσινοι, η οποία απορρίπτει το πρωτόκολλο για τις έδρες των οργάνων.

Bonde
Η Συνθήκη του Αμστερνταμ προβλέπει ορισμένα μικρά βήματα και μερικά μεγάλα άλματα για περισσότερη Ένωση. Καμία απολύτως αρμοδιότητα λήψης αποφάσεων δεν παραχωρείται από τις Βρυξέλλες στα κράτη μέλη και τις περιφέρειες. Αντίθετα, προβλέπεται η παραχώρηση νέων αρμοδιοτήτων στην ΕΕ και η καθιέρωση της λήψης αποφάσεων κατά πλειοψηφία σε νέους τομείς. Τα δύο αυτά πράγματα εξασφαλίζουν το μεγαλύτερο συγκεντρωτισμό των αποφάσεων στην ΕΕ. Η Συνθήκη του Αμστερνταμ έχει τη μορφή διεθνούς συμφωνίας, αλλά το περιεχόμενό της θυμίζει σύνταγμα ενός νέου κράτους με κοινά δικαιώματα ελευθεριών και κοινή ιθαγένεια της Ένωσης. Η λήψη σημαντικών αποφάσεων εξακολουθεί να απαιτεί τη συμφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων, αλλά δεν χρειάζεται να ζητηθεί η γνώμη των ψηφοφόρων. Χάνουμε δηλαδή την κυριαρχία μας ως ψηφοφόροι.
Τα αιρετά εθνικά κοινοβούλια χάνουν τη νομοθετική τους εξουσία. Το Κοινοβούλιο της ΕΕ αποκτά μεγαλύτερη εξουσία να καταθέτει τροπολογίες και να κάνει χρήση του δικαιώματος αρνησικυρίας για τη μη θέσπιση νεών νόμων. Όμως, το δικαίωμα αρνησικυρίας δεν είναι δημοκρατικό και, μολονότι το Κοινοβούλιο της ΕΕ ανέλαβε τη νομοθετική εξουσία, η κατάσταση αυτή θα αποβεί εις βάρος της άμεσης δημοκρατίας που μπορεί να υπάρχει στα κράτη μέλη και τις περιφέρειες. Δεν υπάρχει ακόμη ένας ευρωπαϊκός λαός που να είναι πρόθυμος να έχει μια κοινή ευρωπαϊκή δημοκρατία. Και δημοκρατία χωρίς «δήμο» είναι απλώς «κράτος». Αυτό αποτελεί τη δημοκρατική φτώχεια της Ένωσης και το λόγο για τον οποίο κάθε δημοκράτης πρέπει να καταψηφίσει τη Συνθήκη του Αμστερνταμ.
Εμείς, που προτιμάμε μια Ευρώπη των Εθνών αντί των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, έχουμε και άλλους λόγους για να ψηφίσουμε κατά της Συνθήκης. Δεν επιθυμούμε να υπάρχει κοινή εξωτερική πολιτική όπου οι αποφάσεις να λαμβάνονται κατά πλειοψηφία, ένα κοινό Υπουργείο Εξωτερικών και ένας κοινός Υπουργός Εξωτερικών. Δεν επιθυμούμε να αναμιγνύεται ο στρατός στην πολιτική ζωή της ΕΕ. Δεν επιθυμούμε να υπάρχει μία κοινή νομοθετική πολιτική και μία ομοσπονδιακή αστυνομία. Επιθυμούμε να υπάρχουν χαλαρά και «φιλικά» σύνορα σε ελεύθερα και δημοκρατικά έθνη, καθώς επίσης και δεσμευτική συνεργασία για όλα τα διασυνοριακά θέματα.
Η Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι καλύτερη από την προηγούμενη σε ένα μόνο τομέα. Μιλάει φιλικά για την ανεργία. Είναι όμως δύσκολο να διακρίνει κανείς τις νέες θέσεις εργασίας, που πρέπει να αντικαστήσουν εκείνες οι οποίες θα χαθούν με την προσαρμογή στους όρους του ενιαίου νομίσματος. Η διαφάνεια μπορεί τώρα να «μπλοκαριστεί» από τρεις χώρες όπως η Ισπανία, η Γαλλία και η Γερμανία. Το περιεχόμενο, το αντικείμενο και η γεωγραφική εμβέλεια της περιβαλλοντικής διασφάλισης συρρικνώνονται. Η διεύρυνση με την ένταξη των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης αναβάλλεται.
Επιθυμούμε την ένωση και όχι τη διαίρεση της Ευρώπης, καλούμε δε όλους να ζητήσουν δημοψήφισμα.

Caudron
Τα συμπεράσματα της διάσκεψης κορυφής του Αμστερνταμ αφήνουν μια πικρή γεύση δίνοντας την εντύπωση του ανολοκλήρωτου, της χαμένης ευκαιρίας. Οπωσδήποτε (και ας μην τα συνδέουμε) είναι πολύ καλύτερα από το Μάαστριχτ! Σε όλα τα επίπεδα η πρόοδος που σημειώθηκε είναι πραγματική, πρέπει να το πούμε στους διαπραγματευτές και να συγχαρούμε την ολλανδική προεδρία. Αδιαμφισβήτητα, στο θέμα της απασχόλησης, του αγώνα ενάντια στην ανεργία και της κοινωνικής Ευρώπης, χάρη στις πολιτικές αλλαγές στη Μεγάλη Βρετανία και, κυρίως, στη Γαλλία, έγιναν πραγματικά βήματα προς τα μπρος, οι προοπτικές είναι τώρα σαφείς και το χρονοδιάγραμμα συγκεκριμένο.
Το πλαίσιο έχει πλέον καθοριστεί και μας επιτρέπει να δράσουμε, καθησυχάζοντας την πλειοψηφία της Επιτροπής και θέτοντας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενώπιον των ευθυνών του. Η διάσκεψη κορυφής του Λουξεμβούργου για την απασχόληση είναι μπροστά μας. Οι κυβερνήσεις, η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο δεν έχουν πλέον «δικαίωμα να αποτύχουν» ούτε να κάνουν ασαφείς προτάσεις και να μην είναι σίγουροι για τα χρονοδιαγράμματα. Οι Ευρωπαίοι πολίτες αναμένουν συγκεκριμένα μέτρα και συγκεκριμένες προθεσμίες... αν μη τι άλλο, εξίσου συγκεκριμένες με το νομισματικό, χρηματοπιστωτικό και τραπεζικό χρονοδιάγραμμα.
Στο θεσμικό επίπεδο, ο απολογισμός είναι πολύ πιο αρνητικός. Με τη διεύρυνση της διαδικασίας της συναπόφασης το Κοινοβούλιο κέρδισε σε αρμοδιότητες, είναι όμως σοβαρή αποτυχία η αδυναμία όμως της διάσκεψης κορυφής να αποφασίσει ποια μέτρα θα πάρει για να καταστούν το Συμβούλιο και η Επιτροπή, αν μη τι άλλο, »διοικήσιμα».
Προφανώς, δεν μπορούν, λογικά, να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις στη βάση αυτή γιατί έτσι θα καταδικάζαμε την Ευρωπαϊκή Ένωση σε πλήρη αποτελεσματικότητα και τελμάτωση.
Πρέπει, λοιπόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση να επεξεργαστεί πολύ γρήγορα τις προτάσεις της για την ανάπτυξη, για την κοινωνική διάσταση και ενάντια στην ανεργία, ξεκινώντας παράλληλα το διάλογο για τα κοινοτικά όργανα που πολύ γρήγορα πρέπει να προσαρμοστούν και να μεταρρυθμιστούν, αλλιώς η κρίση είναι προ των πυλών.
Αυτό είναι το πνεύμα που επικρατούσε στο κοινό ψήφισμα που ήμουν έτοιμος να υπερψηφίσω. Η απόρριψη, όμως, του πρωτοκόλλου που επιβεβαιώνει το Στρασβούργο ως έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με οδήγησε να καταψηφίσω, μαζί με τους Γάλλους συναδέλφους.

Cushnahan
Όπως πολλοί από τους συναδέλφούς μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ευχόμουν να δω να πραγματοποιείται στο Αμστερνταμ ένα μεγάλο βήμα προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Αυτό δεν έγινε. Αυτό που γίνεται είναι πολλά μικρά προσεκτικά βήματα για την βελτίωση και την εμβάθυνση της ολοκλήρωσης.
Όμως αυτά τα μικρά αλλά σημαντικά βήματα είναι ευπρόσδεκτα. Η δύναμη και η επιρροή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχει ενδυναμωθεί σε πολλούς τομείς, η ικανότητα μας ως μικρό κράτος μέλος να διορίζουμε Επίτροπο έχει διατηρηθεί και ένα νέο κεφάλαιο για την απασχόληση έχει προστεθεί στη Συνθήκη. Το πιο σημαντικό είναι οτι η EUROPOL, η συντονιστική αστυνομία, θα έχει επιχειρησιακό ρόλο και τα 15 κράτη μέλη έχουν υποσχεθεί να ενδυναμώσουν τον αγώνα τους για την καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών και των σχετικών εγκλημάτων.
Η πρόοδος για τη βελτίωση της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ είναι μικρή. Θα παραμένουμε αδύναμοι σε παγκόσμιο πολιτικό επίπεδο, μέχρι να βρούμε το θάρρος να αναπτύξουμε μια γερή εξωτερική πολιτική της ΕΕ. Πάντα ήμουν υπέρ μιας σωστά διαπραγματεύσιμης διεύρυνσης της Ένωσης προς την Ανατολή. Η αποτυχία στη Συνδιάσκεψη του Αμστερνταμ να συμφωνηθούν οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις θα κάνουν τις διαπραγματεύσεις απίστευτα πολύπλοκες, καθώς όλες οι αποφάσεις που δεν λήφθηκαν στο Αμστερνταμ θα πρέπει τώρα να διαπραγματευτούν με τις προσχωρούσες χώρες.

Duhamel
Διατυπώνω σήμερα τις απόψεις αυτές έχοντας πλήρη επίγνωση των ευθυνών μας, των ευθυνών μου. Ως νέος βουλευτής, επιτρέψτε μου αρχικά να σας ευχαριστήσω για την υποδοχή σας. Σαν αρχάριοι λοιπόν, ας είμαστε το δυνατόν συντομότεροι, απλούστεροι και αμεσότεροι.
Το Αμστερνταμ οδήγησε και σε αποτελέσματα και στην απογοήτευση. Πρέπει, όμως, να πούμε ότι η τελευταία γραμμή του απολογισμού δείχνει πως το Αμστερνταμ είναι αποτυχία για την Ευρώπη, μία αποτυχία που, αν δε διορθωθεί σήμερα, θα οδηγήσει σε σοβαρότερες αποτυχίες αύριο. Δε θα επιμείνω στα θετικά στοιχεία γιατί ήδη τα ανέφεραν άλλοι, υπερβάλλοντας ορισμένες φορές.
Ποιες είναι, λοιπόν, οι ατέλειες και οι αποτυχίες; Ας απαριθμήσουμε γρήγορα τις βασικότερες: 1. το κοινωνικό κομμάτι δε διαθέτει ούτε την κατάλληλη νομική διατύπωση ούτε τα απαραίτητα χρηματοδοτικά μέσα; 2. η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν απέκτησε τη νομική προσωπικότητα που χρειάζεται; 3. η προοπτική μιας ευρωπαϊκής άμυνας απομακρύνεται λίγο περισσότερο; 4. λείπουν τα μέσα για κοινές εξωτερικές πολιτικές; 5. η ενισχυμένη συνεργασία έχει, σχεδόν, μπλοκαριστεί εκ των προτέρων από τους όρους της εφαρμογής της και τα κράτη που θέλουν να προχωρήσουν περισσότερο δε θα μπορέσουν να το κάνουν; 6. οι πολίτες αγνοήθηκαν για ακόμη μια φορά, αφού τα κείμενα γίνονται όλο και πιο ακατανόητα, οι συζητήσεις πιο αδιαφανείς και τα δικαιώματά τους εξακολουθούν να μην κατοχυρώνονται σαφώς. Πώς μπορούν πραγματικά οι πολίτες, στην καθημερινή τους ζωή, να κατανοήσουν ότι η Ευρώπη αυτή, που τόσο τους την έχουν παινέψει για τα πλεονεκτήματά της, είναι προς το συμφέρον τους; Last but not least, 7. η μεταρρύθμιση των κοινοτικών οργάνων αναβάλλεται, ουσιαστικά, για την τρίτη χιλιετία.
Επιτρέψτε μου να επιμείνω για λίγο στο θεμελιώδες αυτό ζήτημα, έχοντας παρακολουθήσει τις συνεδριάσεις της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων από τις 18 Ιουνίου. Εδώ δεν πρόκειται για νομικές ψυχώσεις αλλά για το μέλλον της διευρυμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν πρόκειται να προχωρήσει με ένα μόνο νομισματικό πόδι αλλά ούτε και με δύο πόδια, ένα νομισματικό και ένα κοινωνικό, αφού τα πόδια δεν μπορούν να κινηθούν αν δεν υπάρχει ένας εγκέφαλος που να τους δίνει τις εντολές. Και ο εγκέφαλος είναι η πολιτική, άρα το θεσμικό στοιχείο, που το επιτρέπει. Είναι η πλειοψηφική λήψη αποφάσεων αντί για την παράλυση ή την προσθήκη εθνικιστικών μικροαποφάσεων.
Αν συμφωνούμε στη διαπίστωση αυτή, ας αναζητήσουμε τα μέσα να για να διορθωθεί το κακό και, κυρίως, να εμποδίσουμε τη χρόνια υποτροπή του. Το φάρμακο είναι γνωστό, είναι η μεταρρύθμιση των οργάνων και, κυρίως, η επέκταση των περιπτώσεων της λήψης απόφασης κατά πλειοψηφία. Πρέπει, βέβαια, να δεχτεί και ο άρρωστος να πάρει το φάρμακο που σήμερα αρνείται. Οφείλουμε να του εξηγήσουμε πως το χρειάζεται και να τον παρακινήσουμε σθεναρά να το δεχτεί.
Για το λόγο αυτό, ας μην είμαστε υπερβολικά διπλωμάτες σήμερα, δεν είναι αυτή η δουλειά μας. Ας πούμε σαφώς και ξεκάθαρα τι δεν πάει καλά. Και ας ζητήσουμε, πριν από οποιαδήποτε διεύρυνση, μία νέα μεταρρύθμιση των Συνθηκών, ουσιαστικά δηλαδή του συντάγματος της Ευρώπης. Ας προσπαθήσουμε ώστε η μεταρρύθμιση αυτή να γίνει όσο πιο δημοκρατικά και με όση μεγαλύτερη διαφάνεια γίνεται για να μπορέσουν οι λαοί κάπως να την κατανοήσουν και, έτσι, να την αποδεχτούν.
Πολλές είναι οι φωνές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προς την κατεύθυνση αυτή, όπως σθεναρά επιβεβαιώνει μία τροπολογία που κατατέθηκε από μέλη διαφόρων πολιτικών ομάδων επί της παραγράφου 1 της πρότασης συμβιβασμού. Το ΕΣΚ, μετά από αίτημα της γαλλικής σοσιαλιστικής αντιπροσωπείας, στηρίζει τη βασική της απαίτηση που είναι μεταρρύθμιση των οργάνων χωρίς καθυστέρηση και εκφράζουμε τη χαρά μας για αυτό.
Αν εμμείνουμε στην κριτική μας και στις προτάσεις μας, θα εκνευρίσουμε λίγο κάποιους σήμερα αλλά θα είμαστε χρήσιμοι για αύριο. Ελπίζω να μη σας εκνεύρισα πολύ και να φανώ χρήσιμος αύριο.

Gasςliba i Bφhm
Η ψήφος μου είναι θετική στην πρόταση κοινού ψηφίσματος που αποδέχεται συνολικά το αποτέλεσμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που διεξήχθη στο Αμστερνταμ, και ειδικά τη νέα Συνθήκη που θα γίνει γνωστή ως Συνθήκη του Αμστερνταμ.
Ωστόσο, δεν μπορώ να το υποστηρίξω με πλήρη ικανοποίηση. Εν πάση περιπτώσει, το καλύτερο από τις συμφωνίες του Αμστερνταμ είναι ότι υπήρξε συμφωνία σε σχέση με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, ενισχύοντας έτσι τη δέσμευση για την υλοποίηση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και του ευρώ με τις προθεσμίες και τις προϋποθέσεις που έχουν προβλεφθεί, και το ότι υπάρχει επίσημα μια νέα Συνθήκη, αν και η νέα αυτή Συνθήκη δεν μπορεί να αποκρύψει τις μεγάλες ελλείψεις και τις ανησυχητικές αναβολές που αποφασίστηκαν σε καίρια ζητήματα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση πάσχει εδώ και χρόνια από ανησυχητική έλλειψη ηγεσίας και φιλοδοξίας. Δεν ανταποκρίνεται στις προκλήσεις της σημερινής παγκόσμιας κατάστασης, ούτε επωφελείται από τις εξαιρετικές δυνατότητες που προσφέρονται στην ΕΕ μετά την κατάσταση που προέκυψε με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την απόκτηση της ελευθερίας των κοινωνιών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, κάτι που η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να υποδεχτεί με γενναιόδωρη αλληλεγγύη.
Επαναλαμβάνω την ανησυχία μου σχετικά με την υπερβολική βαρύτητα και την επιφύλαξη των Κρατών μελών στη λήψη αποφάσεων, τις ισχνές προόδους στο ρόλο που ανατέθηκε στην Επιτροπή των Περιφερειών και τους περιορισμούς που υπάρχουν τώρα για την ανάπτυξη ευρωπαϊκών πολιτικών στον τομέα της ασφάλειας, των εξωτερικών σχέσεων, της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, ακόμη και στον τομέα της οικονομικής και νομισματικής πολιτικής που είναι απολύτως απαραίτητη και αναγκαία, υπολογίζοντας ήδη στην ευρωπαϊκή εσωτερική αγορά και με την προοπτική της ΟΝΕ και ενός ευρωπαϊκού ενιαίου νομίσματος.
Επαναλαμβάνω επίσης την καταγγελία απέναντι στη σοβαρή αβεβαιότητα που δημιουργείται διότι δεν κατεβλήθη η απαραίτητη θεσμική προσπάθεια για την πολιτική διακυβέρνηση που απαιτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση του 21ου αιώνα.

Kirsten Jensen, Blak και Sindal
Οι δανοί σοσιαλοδημοκράτες έχουν ορισμένες αντιρρήσεις για το ψήφισμα. Το σημείο 10 σχετικά με την ενσωμάτωση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης στην ΕΕ δεν μπορεί να υποστηριχτεί λόγω των επιφυλάξεων της Δανίας. Δεν μπορεί επίσης να υποστηριχτεί η ενσωμάτωση της Συμφωνίας του Schengen στη Συνθήκη, ενώ δεν νομίζουμε επίσης ότι η διεύρυνση έχει καταστεί δυσκολότερη μετά τη λήξη της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Συνεπώς, ψηφίζουμε κατά του σημείου 5. Παρόλα αυτά, τασσόμεθα υπέρ του ψηφίσματος, επειδή τονίζει ότι οι τομείς που είναι σημαντικοί για εμάς, όπως η διαφάνεια, η δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το περιβάλλον, η προστασία των καταναλωτών και η απασχόληση, αποκτούν μεγαλύτερη προτεραιότητα στη Συνθήκη.
Lindqvist (ELDR), Eriksson, Seppδnen, Sjφstedt και Svensson (GUE/NGL), Gahrton, Holm, Lindholm και Schφrling (V), Bonde (I-EDN), γραπτώς. (SV) Μπορεί η Συνθήκη του Αμστερνταμ να μην πάει τόσο μακριά όπως πολλοί επιθυμούσαν ή φοβόταν. Αλλά όμως η εξουσία της ΕΕ αυξάνει σημαντικά και είναι τα υπερεθνικά όργανα, Ευρωκοινοβούλιο, Επιτροπή και Ευρωδικαστήριο που αποκτούν αυξημένη εξουσία. Το Ευρωκοινοβούλιο αποκτά δικαίωμα συναπόφασης σε περίπου 75 % της πραγματικής νομοθεσίας της ΕΕ καθώς και επιρροή επί της χρηματοδότησης της εξωτερικής πολιτικής. Η Επιτροπή και το Ευρωδικαστήριο έχουν περισσότερα δικαιώματα π.χ. σε ζητήματα τα οποία προηγουμένως ανήκαν στους τομείς διακρατικής συνεργασίας, δηλαδή ζητήματα που αφορούν την εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας καθώς και ζητήματα εσωτερικών υποθέσεων και δικαιοσύνης.
Σ&#x02BC; ένα ειδικό πρωτόκολλο, με αφορμή την σχεδιαζόμενη διεύρυνση της ΕΕ, δίνονται υποσχέσεις για περισσότερους ψήφους στις χώρες οι οποίες σήμερα έχουν δύο επιτρόπους, δηλαδή τις μεγάλες χώρες. Το μοναδικό με ουσία που προσφέρεται στα εθνικά Κοινοβούλια είναι η πρόσβαση στις Πράσινες και Λευκές Βίβλους της Επιτροπής έγκαιρα.
Η ανάπτυξη της Ένωσης πρέπει επίσης να τοποθετηθεί σ&#x02BC;ένα ευρύτερο πλαίσιο. Κατά τα τελευταία 11 χρόνια οι θεμελιώδεις νόμοι της ΕΕ έχουν τροποποιηθεί έντονα σε τρείς περιπτώσεις. Μέσω της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης κατά τη δεκαετία του 1980 εισήχθησαν οι πλειοψηφικές αποφάσεις σε ευρεία κλίμακα, ιδιαίτερα για την προαγωγή της ελεύθερης διακίνησης εμπορευμάτων, εργατικής δύναμης και κεφαλαίου, κάτι που περιόρισε δραστικά την κυριαρχία των κρατών μελών.
Η Συνθήκη του Μάαστριχτ του 1991 εισήγαγε νέες διατάξεις για την εξωτερική πολιτική καθώς και για ζητήματα εσωτερικών και δικαιοσύνης. Αλλά το Μάαστριχτ ήταν πρωτίστως η εμφάνιση της ΟΝΕ. Η νομισματική ένωση καθ&#x02BC;αυτή οδηγεί στην πράξη σε μία βαθύτερη ενοποίηση και μία ουσιαστικά μειωμένη αυτοδιάθεση για τα κράτη μέλη.
Η Συνθήκη του Αμστερνταμ επιβεβαιώνει ότι η Ένωση φαίνεται να προσανατολίζεται πάντα προς μία διαρκώς πυκνότερη ένωση, μία ομοσπονδία, παρ&#x02BC;ότι ο ρυθμός και η ένταση μπορεί να διαφοροποιείται.

McKenna
Η Συνθήκη του Αμστερνταμ για την ΕΕ είναι επίθεση κατά της δημοκρατίας. Πιστεύω οτι το ψήφισμα που κατατέθηκε από τις μεγάλες πολιτικές ομάδες δεν αντικατοπτρίζει επαρκώς τη σοβαρότητα των επιπτώσεων του. Για αυτό το λόγο ψήφισα κατά. Η δημοκρατία αποκλείστηκς από ηγέτες της ΕΕ σε μερικά από τα πιο σημαντικά θέματα που αναπτύχθηκαν από τη Συνθήκη, ιδιαίτερα στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε απλό συμβουλευτικό ρόλο στα περισσότερα θέματα για τη δικαιοσύνη, όμως τώρα δεν έχει λόγο για την Europol, το ομοσπονδιακό αστυνομικό σώμα. Ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στα περισσότερα θέματα παραμένει ασαφής.
Στην πολιτική για το περιβάλλον, η Συνθήκη έχει γίνει χάρτης στασιμότητας. Τα κράτη μέλη θα αποκλειστούν από την εφαρμογή στρατηγικών σχετικών με την προστασία του περιβάλλοντος που θα είναι πέρα από το πρότυπο της ΕΕ. Αποτελεσματικά μέτρα για τη διαχείριση των αποβλήτων, όπως η απαγόρευση της Δανίας στα αλουμινένια κουτάκια, θα είναι από αυτά τα πράγματα που θα τεθούν σε κίνδυνο. Ο στόχος για την προώθηση της απασχόλησης που επισημαίνεται στη Συνθήκη δεν συμβαδίζει με τις προσπάθειες για την επίτευξη της οικονομικής και νομισματικής ένωσης (ΟΝΕ).
Είναι ζωτικής σημασίας η Συνθήκη να τεθεί σε δημοψήφισμα σε όσα κράτη μέλη διαθέτουν το σύστημα δημοψηφίσματος. Αλλιώς οι πολίτες θα στερηθούν του δικαιώματος να ακουστούν σχετικά με τη μελλοντική πορεία της ΕΕ. Το δημοκρατικό έλλειμμα θα διευρυνθεί περισσότερο.
Απορρίπτω τις προτάσεις που εισηγούνται οτι οι φόβοι της Ιρλανδικής ουδετερότητας μετριάστηκαν στο Αμστερνταμ. Αν και αναβλήθηκε ο προτεινόμενη συγχώνευση μεταξύ της ΕΕ και της πυρηνικά εξοπλισμένης Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), η Συνθήκη ακόμα προβλέπει «την προοδευτική διαμόρφωση μιας κοινής αμυντικής πολιτικής, η οποία θα έχει την υποστήριξη, όπως τα κράτη μέλη το θεωρούν κατάλληλο, της μεταξύ τους συνεργασίας στον τομέα του εξοπλισμού».
Δεν υπάρχει αμφιβολία οτι η Ιρλανδία παρασύρεται σε μια στρατιωτική ένωση που επιθυμεί την υποστήριξη της δικής της βιομηχανίας όπλων.

Miranda
Η Σύνοδος Κορυφής του 'Αμστερνταμ αποτέλεσε μία βαθύτατη απογοήτευση και μάλισα μία σοβαρή αποτυχία. Δεν ελπίζαμε πολλά από αυτή. Αλλά τα αποτελέσματα ήταν ακόμη λιγότερα από τις μικρές προσδοκίες που υπήρχαν σχετικά με αυτή.
Καταρχή, και όσον αφορά τα θεσμικά ζητήματα, επιβάλλεται να καταλήξουμε σε ένα θεμελιώδες συμπέρασμα: οι τροποποιήσεις που επιδιώκεται να εισαχθούν στη Συνθήκη εντάσσονται πλήρως στο πνεύμα του Μάαστριχτ και δεν λαμβάνουν κατ'ελάχιστο υπόψη τις σημαντικές επιφυλάξεις και τις αυξανόμενες αντιθέσεις που προκάλεσε αυτό και συνεχίζει να προκαλεί, σχεδόν παντού.
Είναι βέβαιο ότι ορισμένες από τις αρνητικές προτάσεις που βρισκόταν πάνω στο τραπέζι δεν εξετάσθηκαν ακόμη, τουλάχιστον ρητά. Αλλά εκδηλώνεται επιμονή, χωρίς να εκφράζεται ρητά, σε ένα ομοσπονδιακό πλαίσιο, συγκεντρώνονται εξουσίες λήψης αποφάσεων στο κοινοτικό επίπεδο, απομακρύνονται όλο και περισσότερο οι πολίτες από τη λήψη αποφάσεων, και, κατά συνέπεια, αυξάνονται τα δημοκρατικά ελλείμματα.
Ωστόσο, στο οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, πρέπει να επισημανθούν ορισμένες πτυχές. Καταρχή, πρέπει να τονισθεί το γεγονός ότι η ανεργία, η αναπόφευκτη σύνδεσή της με τη βεβιασμένη πορεία προς το ενιαίο νόμισμα και το σύμφωνο σταθερότητας θεμελιώδη ζητήματα στην παρούσα φάση εγγράφηκαν τελικά στην ημερήσια διάταξη της Συνόδου Κορυφής, όπως υποστηρίζαμε πάντα.
Παρόλα αυτά, είναι απογοητευτικές, αντικειμενικά, οι αποφάσεις του Συμβουλίου στον τομέα αυτό. Η αφθονία προθέσεων αντιστοιχεί σε μία έλλειψη μέτρων και μέσων για την πρακτική υλοποίησή τους. Συνεχίζεται, στα ουσιώδη, η σημερινή περιοριστική πολιτική, με αναπόφευκτες αρνητικές συνέπειες στον τομέα της απασχόλησης και παρατηρείται, ταυτόχρονα, πλήρης απουσία πραγματικών μέτρων και μέσων προσανατολισμένων στην καταπολέμηση της ανεργίας. Γεγονός που έρχεται σε αντίφαση και συγκρούεται εντελώς με τις προθέσεις που έχουν αναγγελθεί στον κοινωνικό τομέα.
Μία πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ωστόσο, συνεχίζει να παραμένει μακρυά από την πραγματικότητα και τις αγωνίες και τις ανησυχίες των πολιτών και εκδηλώνει, για άλλη μια φορά, την έφεσή της για τυφλή παρακολούθηση όσον αφορά τις πιο σημαντικές αποφάσεις του Συμβουλίου. Αυτό καθίσταται σαφές από την πρόταση ψηφίσματος που συζητάμε. Την οποία, για το λόγο αυτό, δεν προσυπογράφουμε ούτε υπερψηφίζουμε.

Valverde Lσpez
Μετά από τις μέρες που η κοινή γνώμη παρενοχλήθηκε, με πηχυαίους τίτλους των μέσων ενημέρωσης, όπου περιλαμβάνονταν οι προκαταλήψεις και οι εθνικιστικές θεωρήσεις περί ευρωπαϊκής οικοδόμησης, είναι καλό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποτελεί το φόρουμ όπου εκφράζονται οι θεσμικές θέσεις του Συμβουλίου, της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Πέρα από οποιαδήποτε λεπτομερή ανάλυση, το μήνυμα που θα πρέπει να φτάσει στην κοινή γνώμη είναι ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι ένα νέο θετικό βήμα προς την ευρωπαϊκή πολιτική οικοδόμηση. Πέραν αυτού, θα πρέπει επίσης να τονιστεί, ως αρνητική τάση, η έλλειψη πολιτικής βούλησης προκειμένου να προχωρήσουμε σε τομείς που είχαν καθοριστεί πλήρως στις προπαρασκευαστικές εργασίες. Θα πρέπει να καταγγείλουμε τη βασική θέση εθνικιστικού χαρακτήρα ενός μεγάλου μέρους των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων. Ξεχνώντας ότι η καλύτερη υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων γίνεται στους κόλπους της ΕΕ. Η ύπαρξη 14 πρωτοκόλλων και άλλων τόσων δηλώσεων, συνεπάγονται από μόνα τους αποτυχία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, που δεν επέδειξε το πολιτικό ανάστημα που απαιτούσε η ιστορία ώστε να προχωρήσει στην ενότητα διαφυλάσσοντας την ποικιλομορφία. Επεκράτησαν οι κοντόφθαλμες μονομέρειες. Και δεν ήταν καλό σημάδι η ενσωμάτωση μακροσκελών κειμένων στα άρθρα, κάτι που επίσης αποδεικνύει μια αλλοίωση της Συνθήκης, που κατακλύζεται από ρήτρες κανονιστικού χαρακτήρα.
Ένας άλλος λόγος ανησυχίας είναι η δράση ορισμένων νεοσύστατων Κυβερνήσεων, οι οποίες δεν μπόρεσαν να σεβαστούν την αρχή της θεσμικής νομιμοφροσύνης που πρέπει να υποχρεώνει τις Κυβερνήσεις να επιβεβαιώνουν τις ανειλημμένες δεσμεύσεις. Οι πολίτες θα έπρεπε να απαιτούν η ευρωπαϊκή πολιτική να αποτελεί ζήτημα του Κράτους, πέρα από την αστάθεια της τελευταίας Κυβέρνησης.
Πάντοτε υποστήριζα ότι οι δοκιμασίες προκειμένου να αξιολογηθούν οι πρόοδοι είναι απολύτως υπολογίσιμες. Οτιδήποτε αποτελεί κοινοτικοποίηση του δεύτερου και του τρίτου πυλώνα θα αποτελούσε σαφές δείγμα πραγματικής βούλησης να επιτευχθεί η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Σημειώθηκαν πρόοδοι, βεβαίως, στον τρίτο πυλώνα και στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, αλλά όλα θα εξαρτηθούν από την πολιτική βούληση που θα επιδείξουν οι αρχηγοί Κυβερνήσεων. Οι πολίτες όμως ας μην κατηγορούν την Ευρώπη για τις πιθανές αποτυχίες σε αυτόν τον τομέα. Υπεύθυνη είναι η μη-Ευρώπη.
Η επέκταση της ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία και η επέκταση των πολιτικών που ρυθμίζονται με συναπόφαση αποτελούν ένα άλλο καίριο πολιτικό θερμόμετρο. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε κάποιες χαρακτηριστικές προόδους· Κοινοβούλιο και Συμβούλιο, σε ορισμένους τομείς, εξακολουθούν να εξισορροπούν τις εξουσίες τους, υπέρ της ευρωπαϊκής ενότητας.
Η θεσμική μεταρρύθμιση εξακολουθεί να εκκρεμεί. Καλύτερα έτσι όμως. Μερικές από τις προτάσεις που συζητήθηκαν θα συνεπάγονταν αλλοίωση του πνεύματος των Συνθηκών. Το Συμβούλιο προσκολλάται στα βέτο, την ομοφωνία και τις πλειοψηφίες παγώματος. Παρέχεται μια απατηλή εξουσία αποφάσεων. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι οι μοναχικές ψηφοφορίες δεν επιτυγχάνουν τίποτε, εκτός από την πολιτική απομόνωση. Η περίφημη μειοψηφία του παγώματος, όπως υποδεικνύει και το όνομά της, χρησιμεύει μόνο στην καθυστέρηση της ευρωπαϊκής οικοδόμησης.
Δεν θα γίνει κατανοητή η εμβέλεια της Συνθήκης του Αμστερνταμ χωρίς να αναφερθεί ότι η γέννησή της προήλθε από την επικύρωση της μη αντιστρέψιμης υλοποίησης του ενιαίου νομίσματος. Το ευρώ θα τιθασεύσει όλα τα εθνικιστικά και μονομερή ρεύματα. Πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι: η Ευρώπη συνεχίζει την άτεγκτη πολιτική της οικοδόμηση.
Έκθεση Fontaine (A4-0204/97)
Ahlqvist, Andersson, Hulthιn, Lφφw, Theorin, Wibe και Waidelich
 - (SV) Θεωρούμε ότι ο εισηγητής έχει υποβάλλει μία έκθεση η οποία δίνει μία ουσιαστικά καλύτερη πρόταση οδηγίας απ&#x02BC;ότι η πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή. Θέλουμε να υπογραμμίσουμε πρωτίστως τις προτάσεις της υποβληθείσης έκθεσης για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Είναι σ&#x02BC;αυτή τη περίσταση σημαντικό να προβάλουμε την προστασία των εργαζομένων και των μικρομετόχων. Οι εκφρασθείσες θέσεις όμως ισχύουν μόνο για τη προϋπόθεση ότι θα συσταθεί μία οδηγία σε κοινοτικό επίπεδο. Θεωρούμε ότι μπορεί να αμφισβητηθεί η άμεση ανάγκη μιας οδηγίας σε κοινοτικό επίπεδο.
Έκθεση Tomlinson (Α4-0178/97)
Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η έκθεση Tomlinson δεν απέσπασε την έγκριση της πολιτικής μου ομάδας. Τη θεωρούμε απαράδεκτη για πέντε λόγους.
Η έκθεση αυτή είναι απαράδεκτη αρχικά επειδή, όπως μόλις είπα, κατατίθεται σε μία περίοδο συνόδου συμπληρωματική προς αυτή των Βρυξελλών, ενώ η σύνοδος για τον προϋπολογισμό γίνεται και θα συνεχίσει να γίνεται στο Στρασβούργο.
Η έκθεση αυτή είναι απαράδεκτη καθότι προβλέπει έντεκα πενθήμερες περιόδους συνόδου στο Στρασβούργο και επτά συμπληρωματικές περιόδους συνόδου στις Βρυξέλλες, πράγμα που αντιβαίνει στις συνθήκες, είτε πρόκειται για την απόφαση του Εδιμβούργου είτε γι' αυτήν που επίκειται η ένταξή της στο κοινοτικό δίκαιο σε συνέχεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Αμστερνταμ.
Η έκθεση αυτή είναι, επίσης, απαράδεκτη εξαιτίας όσων αναφέρει για τις αποζημιώσεις, τις επιβαρύνσεις και τις δαπάνες των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πώς να μην επισημάνει κανείς την υποκρισία που δείχνουν οι συνάδελφοι εγκρίνοντας την προτεινόμενη τροπολογία όταν γνωρίζουμε, και προσωπικά η θέση μου είναι τέτοια που το ξέρω πολύ καλά επειδή είμαι και εγώ μέλος της, ότι η ομάδα εργασίας που συστάθηκε από το Προεδρείο δε θα καταλήξει πουθενά. Δεν άλλαξε τίποτε στο τόσο σημαντικό αυτό θέμα.
Η έκθεση είναι, ακόμη απαράδεκτη και ως προς τα κτίρια του Κοινοβουλίου. Ο εισηγητής κ. Tomlinson ανησυχεί για την υπερβολική στήριξη στις εισφορές των Ευρωπαίων φορολογουμένων. Πραγματικά, αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας, εδώ και έξω από την αίθουσα, πραγματικά δε θα μπορούσαμε να είχαμε φτιάξει ή αγοράσει περισσότερα από όσα ήδη υπήρχαν εδώ στις Βρυξέλλες.
Η έκθεση, τέλος, είναι απαράδεκτη και αναφορικά με τη χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων. Η δημοσιονομική βούληση έχει ενταθεί ακόμη περισσότερο για να επιτευχθεί ο στόχος του κεφαλαίου 138Α της Συνθήκης, με την υιοθέτηση της ονοματολογίας του κεφαλαίου 37, ενώ ούτε και αυτό δεν ανταποκρίνεται σε κάποια αναγκαιότητα.
Όλα αυτά δεν προοιωνίζουν τίποτε καλό για τον προϋπολογισμό του 1998. Εμείς θα περιμένουμε τον προϋπολογισμό αυτό, θα μετάσχουμε στη συζήτηση επί αυτού αλλά οι αποφάσεις που έχουν ληφθεί, γιατί πρόκειται για πραγματικές αποφάσεις, δεν τον οδηγούν στη σωστή κατεύθυνση.

Ojala
(FI )Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, παρόλο που υπερψήφισα την έκθεση του κυρίου Τόμλινσον, θα ήθελα να προβώ σε αιτιολόγηση ψήφου όσον αφορά την τροπολογία 15, η οποία έχει κατατεθεί από τον κύριο Ντε Κούνε και, ορισμένους άλλους συναδέλφους. Στην περίπτωση αυτή ψήφισα λευκό διότι πιστεύω ότι το Κοινοβούλιο δεν πρέπει, ήδη κατά τη φάση αυτή, να καθοδηγεί την ομάδα εργασίας την οποία συγκρότησε για να διευθετήσει το θέμα των οδοιπορικών και άλλων σχετικών αποζημιώσεων των μελών του Κοινοβουλίου. Αντιθέτως, συμφωνώ με το τελευταίο μέρος όπου καλείται η ομάδα εργασίας να ενεργήσει όσο το δυνατόν συντομότερα προκειμένου να βρεθούν οι δέουσες λύσεις.

Ahlqvist, Andersson, Theorin και Waidelich
 - (SV ) Πρέπει να καταθέσουμε κάποιες απόψεις γι&#x02BC;αυτόν τον προϋπολογισμό, έστω και αν καταψηφίζουμε την έκθεση.
1.Ένας από τους μεγαλύτερους παραλογισμούς από πλευράς κόστους είναι ότι το Κοινοβούλιο έχει τρεις τόπους εργασίας. Αυτό δημιουργεί μεγάλες και περιττές διοικητικές δαπάνες. Όμως το Κοινοβούλιο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το ίδιο αυτήν την κατάσταση.2.Είναι παράλογο να καταβάλλεται η αποζημίωση ταξιδίου σύμφωνα με έναν σταθερό χιλιομετρικό υπολογισμό. Η διαχείρηση της αποζημίωσης ταξιδίου μπορεί να γίνει εύκολη με το να δοθεί στους βουλευτές μία κάρτα ταξιδίου.
De Coene
Οι εκλογείς μας δικαίως μας ρωτούν πώς χρησιμοποιούμε τα χρήματά τους. Έτσι, θεωρούν μεταξύ άλλων σκανδαλώδεις τις πλουσιοπάροχες αποζημιώσεις μας. Σχεδόν δύο δισ. βελγικά φράγκα για τα έξοδα ταξιδιού και διαμονής 626 βουλευτών είναι, πράγματι, πολύ υψηλό ποσό.
Στο τέλος του παρελθόντος έτους, μετά τη δημοσίευση του πολλοστού σχετικού επεισοδίου στον τύπο, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου υποσχέθηκε βελτίωση. Στο μεταξύ δεν έχουμε κάνει τίποτα περισσότερο από τη σύσταση μιας ομάδας εργασίας στο επίπεδο του Προεδρείου. Ο εισηγητής Tomlinson κάνει ορισμένα βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, για τα οποία δικαίως θέλω να τον συγχαρώ. Πιστεύω, ωστόσο, ότι οι εκλογείς μας περιμένουν ένα σαφέστερο σήμα.
Γι'αυτό υπέβαλα μαζί με ορισμένους συναδέλφους μια τροπολογία, όπου προτείνεται ότι τα έξοδα ταξιδιού και διαμονής θα επιστρέφονται μόνο βάσει των πραγματικά καταβεβλημένων εξόδων, τα οποία θα πρέπει εξάλλου να συνοδεύονται με αποδεικτικά στοιχεία. Η έγκριση αυτής της τροπολογίας θα καταστήσει σαφές στην κοινή γνώμη ότι το λέμε και το εννοούμε.
Ειλικρίνεια και διαφάνεια σημαίνουν, επίσης, πως όλοι οι πολίτες της Ένωσης μπορούν να λαμβάνουν γνώση των εργασιών του ΕΚ στη γλώσσα τους. Ευχόμαστε να παγιωθεί αυτή η αρχή της «ισοτιμίας», η οποία κατοχυρώθηκε άλλωστε και στη Συνθήκη από τη Σύνοδο Κορυφής του Αμστερνταμ.

Gahrton, Holm, Lindholm και Schφrling
 - (SV) Σε γενικές γραμμές συμφωνούμε μ&#x02BC;αυτά που πρότεινε ο εισηγητής όσον αφορά τον προϋπολογισμό. Π.χ. είναι καλό ότι επιτέλους γίνεται μια περιβαλλοντική επιθεώρηση των κτιρίων και των εργασιακών μεθόδων του Ευρωκοινοβουλίου, κάτι που ελπίζουμε ότι θα οδηγήσει σε καλύτερη εκμετάλλευση της τεχνολογίας της πληροφορικής στο Κοινοβούλιο.
Όσον αφορά την τροπολογία υπ. αριθ. 3 που αφορά το συνταξιοδοτικό ταμείο των βουλευτών, επιλέξαμε φυσικά να την υπερψηφίσουμε. Είναι ένα ηθικό ζήτημα που έχει μεγάλη συμβολική αξία. Είναι σημαντικό να πληρώνουν οι βουλευτές που ανήκουν στο συνταξιοδοτικό ταμείο από τους δικούς τους λογαριασμούς, κάτι που συνεπάγεται ότι οι βουλευτές πρέπει να κάνουν μια ενεργητική πράξη, αντί να παίρνεται το ποσόν κατευθείαν από την αποζημίωση δαπανών.
Καταψηφίζουμε τις προτάσεις περί ύπαρξης ενός καταστήματος για το προσωπικό στο νέο κτίριο του Ευρωκοινοβουλίου στις Βρυξέλλες. Είναι απαράδεκτο να υπάρχουν ειδικά καταστήματα που πωλούν αφορολόγητα εμπορεύματα στην «ελίτ της ΕΕ» η οποία ήδη έχει μισθούς με μικρή φορολόγηση.
Είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι στο να διατίθενται χρήματα για τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα, καθώς σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί κανείς να θεωρήσει ότι αυτά θα είναι μόνον ένα κατασκεύασμα για αίτηση επιδόματος και δεν θα τα επιζητούν οι πολίτες.
Αντιθέτως υποστηρίζουμε το να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο όλες οι επίσημες γλώσσες στο Ευρωκοινοβούλιο, και να μεταφράζονται όλα τα έγγραφα που χρησιμοποιούνται σ&#x02BC;όλες αυτές τις γλώσσες.
Τέλος υποστηρίζουμε την τροπολογία υπ.αριθμ. 15 περί καταβολής αποζημίωσης ταξιδίου στους βουλευτές μόνον για πραγματικά έξοδα και όχι, όπως σήμερα, με την μορφή μιας γενικής, υψηλής αποζημίωσης που δεν απαιτεί να δίνεται λογαριασμός για τα πραγματικά έξοδα.

Haarder
Ψήφισα σήμερα υπέρ της τροπολογίας αριθ. 15 του κ. De Coene για το σημείο 10, μολονότι είμαι μέλος της Ομάδας Εργασίας του Κοινοβουλίου που θα υποβάλει προτάσεις για τροποποίηση του καθεστώτος των μελών. Συμφωνώ ότι οι κανόνες όσον αφορά τα οδοιπορικά έξοδα πρέπει να τροποποιηθούν, ώστε να επιστρέφονται στα μέλη τα πραγματικά έξοδα ταξιδίου με την προσκόμιση αποδεικτικών εγγράφων. Αντίθετα, θα είναι υπερβολικά γραφειοκρατικό να καλύπτονται τα έξοδα διαμονής και διατροφής κ.λπ. μέσω επιστροφής των πραγματικών εξόδων. Στην περίπτωση αυτή θα απολαμβάνουν τόσο οι δημόσιες όσο και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις ενός είδους ημερήσιων αποζημιώσεων.

Hulthιn και Wibe
 - (SV) Πρέπει να καταθέσουμε κάποιες απόψεις γι&#x02BC;αυτόν τον προϋπολογισμό, έστω και αν καταψηφίζουμε την έκθεση.
1.Ένας από τους μεγαλύτερους παραλογισμούς από πλευράς κόστους είναι ότι το Κοινοβούλιο έχει τρείς τόπους εργασίας. Αυτό δημιουργεί μεγάλες και περιττές διοικητικές δαπάνες. Όμως το Κοινοβούλιο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το ίδιο αυτήν την κατάσταση.2.Είναι παράλογο να καταβάλλεται η αποζημίωση ταξιδίου σύμφωνα με έναν σταθερό χιλιομετρικό υπολογισμό. Η διαχείριση της αποζημίωσης ταξιδίου μπορεί να γίνει εύκολη με το να δωθεί στους βουλευτές μία κάρτα ταξιδίου.3.Περαιτέρω θεωρούμε ότι το ταμείο συντάξεων των βουλευτών της ΕΕ θα πρέπει να είναι αυτοεπιδοτούμενο και να μην επιδοτείται από δημόσιους πόρους της ΕΕ. Γι&#x02BC;αυτό πρέπει να απαιτηθεί η επιστροφή προηγούμενων επιδοτήσεων.
Lindqvist
 - (SV) Οι αποζημιώσεις ταξιδίου και οι αμοιβές πρέπει να τροποποιηθούν ώστε να βρίσκονται σε συμφωνία μ&#x02BC;αυτό που η κοινή γνώμη θεωρεί αποδεκτό. Τα συστήματα αποζημιώσεων πρέπει να είναι διαφανή, εύκολα να τηρούνται και να ελέγχονται. Οι αποζημιώσεις ταξιδιού θα καταβάλλονται έπειτα από επίδειξη απόδειξης. Ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα δεν θα πρέπει να χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Πρέπει να γίνει ένας πλήρης έλεγχος δαπανών για όλα τα κτίρια που ανεγέρθησαν ή αναγείρονται στις τρείς τοποθεσίες των εργασιών του Κοινοβουλίου για να εξεταστεί αν χρησιμοποιήθηκαν αποτελεσματικά οι πόροι.
Το Κοινοβούλιο πρέπει να κάνει ότι μπορεί για να αποφευχθεί να μην χρησιμοποιούνται ή να χρησιμοποιούνται λάθος, με περιττές δαπάνες για τους πολίτες, τα κτίρια που ανεγέρθησαν, π.χ. τα διοικητικά κτίρια στις Βρυξέλλες.

Pompidou
Το STOA είναι το Γραφείο Αξιολόγησης Επιστημονικών και Τεχνικών Επιλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Διοικητικά υπάγεται στη Διεύθυνση Μελετών (4η Γενική Διεύθυνση) του Κοινοβουλίου και παραμένει ένας ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης του οργάνου μας, του οποίου προΐσταται μια ομάδα βουλευτών από όλες τις ειδικές επιτροπές: το πάνελ του STOA. Το STOA συνεπικουρεί τις επιτροπές αυτές στους τομείς όπου κυρίαρχο ρόλο παίζουν η επιστήμη και η τεχνολογία.
Στα τέλη κάθε χρόνου καθορίζεται το πρόγραμμα εργασίας του STOA για τον επόμενο χρόνο μετά από πρόταση των μελών των διαφόρων επιτροπών και λαμβανομένου υπόψη του χρονοδιαγράμματος του Κοινοβουλίου. Το πρόγραμμα εργασίας εγκρίνεται από το πάνελ του STOA και από το Προεδρείο του Κοινοβουλίου. Με βάση τις εκθέσεις που εκπονούν εξωτερικοί φορείς, μετά από διαγωνισμό, καταρτίζονται τα έγγραφα εργασίας που υποβάλλονται στο πάνελ του STOA πριν θεωρηθούν ως τελικά έγγραφά του.
Χάρη στον αναπροσανατολισμό αυτό, το STOA είναι ένα γραφείο αξιολόγησης στην υπηρεσία των δραστηριοτήτων του Κοινοβουλίου που συντονίζεται καλύτερα με το έργο των επιτροπών, διατηρώντας παράλληλα την ανεξαρτησία των εμπειρογνωμόνων του.
Υπό τις συνθήκες αυτές, φαίνεται ότι η συνένωση των κονδυλίων 260 και 261 του προϋπολογισμού δε συμβαδίζει με τις διαρκείς προσπάθειες του STOA για τη διασφάλιση μιας διαχείρισης που να βασίζεται στο μάξιμουμ της δημοσιονομικής διαφάνειας. Οι πιστώσεις που έχουν εγγραφεί στο άρθρο 261 προορίζονται συγκεκριμένα για τη χρηματοδότηση του STOA, του οποίου η εντολή επιβεβαιώθηκε από το Προεδρείο στη συνεδρίαση της 17ης Φεβρουαρίου 1997. Η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού λαμβάνει, εξάλλου, κάθε τρεις μήνες έκθεση αναφορικά με την πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού.
Η έγκριση, συνεπώς, του σημείου 37 και η μείωση κατά ένα τρίτο των ήδη κατανεμηθέντων ποσών θα οδηγούσε στη μεταβίβαση της πολιτικής ευθύνης που ασκούν το Προεδρείο του Κοινοβουλίου και το πάνελ του STOA προς μία διαχείριση καθαρά διοικητική που θα συνεπαγόταν τουλάχιστον τρεις υπεύθυνους για εντολές πληρωμών. Πέρα από την αμφισβήτηση μιας δημοκρατικής διαχείρισης, μια τέτοια ρύθμιση θα παρέτεινε την προθεσμία υποβολής των εκθέσεων, απειλώντας έτσι το συντονισμό που επανακτήθηκε μεταξύ του έργου του STOA και των επιτροπών.
Για όλους αυτούς τους λόγους και σύμφωνα με τα μέλη του πάνελ του STOA, σας ζητώ να καταψηφίσετε το σημείο 37 του ψηφίσματος της έκθεσης του κ. Tomlinson, ώστε να επιτραπεί στο STOA να συνεχίσει τις δραστηριότητες υποβοήθησης των επιτροπών στο νομοθετικό τους έργο με τη συμμετοχή της επιστήμης και της τεχνολογίας που καθορίζουν, εν μέρει, το μέλλον της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Van der Waal
Η παράδοση των νέων κτιρίων στο Στρασβούργο και στις Βρυξέλλες θέτει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενώπιον τεράστιων δημοσιονομικών προβλημάτων. Οι εξοικονομήσεις σε άλλες θέσεις του προϋπολογισμού είναι απαραίτητες για να μπορέσουν να χρηματοδοτηθούν αυτά τα συνεδριακά συγκροτήματα. Στην έκθεση Tomlinson δίδεται μια πρώτη ώθηση, μεταξύ άλλων με την πρόταση για σταθεροποίηση του οργανογράμματος. Πριν από τον οριστικό προσδιορισμό του προϋπολογισμού του Κοινοβουλίου, ωστόσο, πρέπει να αναζητηθούν συμπληρωματικές δυνατότητες εξοικονόμησης. Με την ισχύουσα δέσμη Tomlinson εξακολουθούμε πράγματι να βρισκόμαστε γύρω στα τέσσερα εκατ. ECU πάνω από την οδηγία των προέδρων των πολιτικών ομάδων του 1998, σύμφωνα με την οποία ο προϋπολογισμός του Κοινοβουλίου δεν δύναται να υπερβαίνει το 20 % των συνολικών διοικητικών εξόδων. Εκτός αυτού, κατά τη σύνταξη των καταστάσεων προβλέψεων, το Προεδρείο στηρίχθηκε σε μια πολύ ευνοϊκή ισοτιμία ECU/βελγικού φράγκου. Το 1998, όταν θα αντιστραφεί η σημερινή θετική τάση αυτής της ισοτιμίας, το Προεδρείο αναμένει σοβαρές δυσκολίες.
Θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να βρεθεί κάποιος τρόπος να αντιμετωπισθούν οι υψηλές δαπάνες που σχετίζονται με τη διάταξη για την εθελουσία συνταξιοδότηση των μελών. Για το 1997 οι δαπάνες αυτές μειώνονται κατά 28 %. Αυτός ο αριθμός δίνει όμως παραμορφωμένη εικόνα, διότι κατά τα προηγούμενα έτη είχε σημειωθεί ένα εξαιρετικά μεγάλο έλλειμμα. Το έλλειμμα αυτό καλύφθηκε κατά τα 2/3 από το Κοινοβούλιο. Στο επίπεδο των αποζημιώσεων των εξόδων ταξιδιού και διαμονής, το Κοινοβούλιο θα πρέπει επίσης να προβεί στις αναγκαίες οικονομίες. Είναι πολύ σημαντικό η ομάδα εργασίας που ασχολείται με αυτά τα προβλήματα να παρουσιάσει σύντομα συγκεκριμένες προτάσεις, ώστε να μπορέσουν να ληφθούν υπόψη στη διαδικασία κατάρτισης του προϋπολογισμού του 1998. Είμαι σύμφωνος με την πρόταση του εισηγητή να παγώσουν οι αποζημιώσεις ταξιδιού και διαμονής στο επίπεδο του 1997 εν αναμονή των συμπερασμάτων της ομάδας εργασίας,
Συμφωνώ, επίσης, με τη διαγραφή της θέσης του προϋπολογισμού για τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα. Αλλά είμαι εναντίον της έγκρισης μιας παραπομπής στο άρθρο 138Α της Συνθήκης στις αιτιολογικές εκθέσεις των θέσεων 3705, 3706 και 3707. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για τη χρηματοδοτική υποστήριξη διεθνών πολιτικών διαρθρώσεων που είναι εντελώς άσχετες με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο προϋπολογισμός του Κοινοβουλίου πρέπει κατά τη γνώμη μου να παραμείνει περιορισμένος στις εργασίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Είμαι, επίσης, αντίθετος στη δημιουργία μιας νέας θέσης Α7 για τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή. Από την ανάπτυξη αυτού του θεσμού δεν φαίνεται να προκύπτει κανένα όφελος. Τα περιθώρια του προϋπολογισμού είναι ήδη αρκετά στενά και η πρόταση του Προεδρείου για παύση των προσλήψεων πρέπει να ισχύει και για τον διαμεσολαβητή.
Με λίγα λόγια, είμαι σε γενικές γραμμές σύμφωνος με την έκθεση Tomlinson. Πριν από την πρώτη ανάγνωση, ωστόσο, θα πρέπει να πραγματοποιηθούν προληπτικά συμπληρωματικές οικονομίες επί συγκεκριμένων σημείων, ώστε να μπορέσει το Κοινοβούλιο το 1998 να διεκδικήσει περισσότερο από το 20 % του τίτλου 5.
Έκθεση Hendrick (Α4-0163/97)
Kirsten Jensen, Blak και Sindal
Οι δανοί σοσιαλοδημοκράτες ψήφισαν σήμερα υπέρ της έκθεσης σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη θέσπιση πολυετούς κοινοτικού προγράμματος παροχής κινήτρων εδραίωσης της κοινωνίας των πληροφοριών στην Ευρώπη. Η ανάπτυξη της κοινωνίας των πληροφοριών έχει πολύ σημαντική επίδραση στον τρόπο διαβίωσης, εκμάθησης και εργασίας των ανθρώπων. Η περιθωριοποίηση και ο αποκλεισμός αποτελούν πολύ συγκεκριμένους κινδύνους που έχουν σχέση με την ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών πληροφόρησης και επικοινωνίας.
Οι δανοί σοσιαλοδημοκράτες επιθυμούν να αποφευχθεί μία νέα διαίρεση της κοινωνίας σε τάξεις λόγω της ανάπτυξης της κοινωνίας των πληροφοριών και, για το λόγο αυτό, τηρούν ιδιαίτερα κριτική στάση έναντι των πρωτοβουλιών, στις οποίες ο νομοθέτης διαδραματίζει ενεργό ρόλο στον επηρεασμό των εξελίξεων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι δανοί σοσιαλοδημοκράτες ψήφισαν υπέρ της πρότασης. Όμως, οι δανοί σοσιαλοδημοκράτες τάσσονται κατά της προτεινόμενης νομικής βάσης της παρούσας υπόθεσης. Αποτελεί βασική νομική αρχή η χρησιμοποίηση μιας όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένης νομοθετικής βάσης. Κρίνουμε ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν άλλες νομικές βάσεις, π.χ. διατάξεις που επιτρέπουν την ανάληψη πρωτοβουλιών στους τομείς της εσωτερικής αγοράς, των διευρωπαϊκών δικτύων, της εκπαίδευσης, του περιβάλλοντος και των μεταφορών.

Wolf
Η διάδοση «πληροφοριών» μέσω της κοινωνίας πληροφοριών ποιός θα είχε κάτι εναντίον; Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, δραστήριοι στα πολιτιστικά και τα κοινωνικά, όλοι θα χρειασθούν πολύ περισσότερες πληροφορίες απ'όσες κυκλοφορούν σήμερα, προκειμένου να φέρουν εις πέρας τις αλλαγές, οι οποίες συνοψίζονται στη συνθηματική έκφραση «κοινωνία των πληροφοριών».
Αυτό όμως δε επαφίετε ακόμη και οι «πληροφορίες» δεν μπορούν μόνο να καταγραφούν παθητικά! Χρειαζόμαστε εν τέλει την ευρεία κοινωνική συζήτηση, τη δημοκρατική αντιπαράθεση για τη διαμόρφωση της «κοινωνίας των πληροφοριών». Το ερώτημα δε θα πρέπει να είναι μόνον, »πώς προσαρμοζόμαστε στη νέα κατάσταση», αλλά «ποιά κοινωνία των πληροφοριών» θέλουμε, πώς θα τη διαμορφώσουμε;
Θα ήθελα εδώ να αποτολμήσω μια πρόγνωση: Εάν δεν εγκαινιασθεί από την ΕΕ ένας τέτοιος πολιτικός χώρος για τη δημοκρατική συζήτηση σχετικά με την κοινωνία των πληροφοριών, οι άνθρωποι θα διεκδικήσουν μόνοι τους το χώρο αυτόν. Εάν η Επιτροπή και το Συμβούλιο εξακολουθήσουν να μην ανταποκρίνονται στις προσδοκίες για τα καθήκοντα αυτά, οι πολιτικές δυνάμεις της Ένωσης θα πρέπει ν'αρχίσουν να ενεργοποιούν την κοινωνική συζήτηση.
Έκθεση Boogerd-Quaak (Α4-0208/97)
Wolf
Θα ήθελα εδώ να υπενθυμίσω μόνον ότι ο επίτροπος κ. Bangemann που μας ταλαιπορεί εδώ και χρόνια με την (όπως λέει, για τεχνικούς λόγους αναπόφευκτη) τακτική του σαλαμιού στο ζήτημα αυτό, υποσχέθηκε ήδη στο Σώμα, να υποβάλει κατευθυντήρια γραμμή-πλαίσιο για την προετοιμασία της κοινωνίας των πληροφοριών. Την περιμένουμε!
Οπωσδήποτε εδώ δε θα πρέπει το ζήτημα να είναι η αναγωγή της απορρύθμισης και της ιδιωτικοποίησης σε βασική αρχή των μεταδιδομένων με τεχνικό τρόπο κοινωνικών και πολιτιστικών μας διαδικασιών επικοινωνίας, όπως εξακολουθεί να το κάνει ο επίτροπος κ. Bangemann (προ τη συζήτηση για τη σύγκλιση). Πολύ περισσότερο πρόκειται αντίθετα για το σαφέστερο επανακαθορισμό των όρων και προϋποθέσεων της ιδιοποίησης και το άνοιγμα και πάλι της σφαίρας της μέσης επικοινωνίας για τη δημοκρατική αυτοδιοργάνωση και διαμόρφωση και την απόσπασή τους από τα δόντια των βάρους πολλών εκατομμυρίων μονοπωλίων, τα οποία επιχειρούν να σφετεριστούν για τον εαυτό τους τη «συλλογική φαντασία» του «Παγκόσμιου χωριού» ως νέα πηγή πλουτισμού.
Έκθεση Ahlqvist (Α4-0200/97)
Titley
Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης σήμερα καθότι συμμερίζομαι το καλοσώρισμα του εισηγητή για την Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη Μάθηση στην Κοινωνία των Πληροφοριών.
Ως πρώην δάσκαλος, εντυπωσιάζομαι και από τις ευκαιρίες αλλά και από τις προκλήσεις που παρουσιάζει η τεχνολογία των πληροφοριών στις εκπαιδευτικές μας υπηρεσίες.
Επομένως, οι προτάσεις της Επιτροπής για ενθάρρυνση της χρήσης πολυμεσικής διδασκαλίας πρέπει να υποστηριχτούν. Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να μάθει ένα παιδί είναι κάνοντας κάποια πράγματα, κι αυτό είναι ευκολότερο αν το παιδί ή ο μαθητής μπορεί να χρησιμοποιεί έναν υπολογιστή πολυμέσων. Αυτού του είδους η τεχνολογία είναι συχνά πιο οικεία στα παιδιά από οτι στους ενήλικες, για αυτό έχει δίκιο η Επιτροπή που ενθαρρύνει τους δασκάλους να μάθουν την τεχνολογία των πληροφοριών για να βελτιώσουν τη διδασκαλία τους.
Παρόλ' αυτά, συμμερίζομαι την άποψη του εισηγητή οτι είναι αναγκαίο να τεθεί ένας περαιτέρω στόχος στο Σχέδιο Δράσης της Επιτροπής. Είναι επικίνδυνο να χρησιμοποιείται η τεχνολογία απλά και μόνο για δικό της λογαριασμό, χωρίς να σκεφτόμαστε τον αντίκτυπο που έχει σε όλες τις πτυχές της ζωής μας. Πρέπει να ενθαρρύνουμε τα παιδιά να δουν την κοινωνία των πληροφοριών όχι απλώς ως ένα μέσο που χρησιμοποιούν στο σχολείο για να μάθουν αλλά ούτε και ως ένα μέσο για να παίζουν παιχνίδια στο σπίτι. Αυτό θα επηρεάσει όλη τους τη ζωή στο μέλλον. Όσο πιο οικείοι είναι οι νέοι με μια τέτοια τεχνολογία σε αρχικό στάδιο, τόσο πιο πιθανό είναι να κάνουν το σύστημα να δουλέψει για αυτούς, παρά το αντίθετο.

Vaz da Silva
Στην κοινωνία της παγκοσμιοποιημένης πληροφόρησης, όταν δεν προχωράμε μπροστά σημαίνει ότι οπισθοχωρούμε. Γι'αυτό έχει μεγάλη σημασία μία επείγουσα, επίμονη και συντονισμένη δράση των κρατών μελών για τη δημιουργία μίας καλής ευρωπαϊκής βιομηχανίας περιεχομένου και νέων γενεών ικανών, γενικευμένα, να χρησιμοποιούν τις τεχνολογίες της πληροφορίας και της επικοινωνίας προς όφελός τους, δηλαδή προς όφελος μίας καλύτερης ποιότητας ζωής.
Προκειμένου η εκπαίδευση αυτή να μπορέσει να γίνει με την αποτελεσματικότητα και την ταχύτητα που απαιτούνται πρέπει να χορηγηθεί στήριξη στη μετάφραση σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες των καλύτερων εκπαιδευτικών λογισμικών και προϊόντων πολυμέσων που παράγονται στην Ευρώπη, ιδίως αυτών που προάγουν μία εκπαίδευση για την ιθαγένεια.
Τέλος, προτείνεται μία αναβάθμιση των μη κυβερνητικών πολιτιστικών φορέων που υπάρχουν σε κάθε κράτος μέλος οι οποίοι θα μπορέσουν να παράσχουν ενεργή υποστήριξη στα σχολεία για την ανάπτυξη σχεδίων επί του πεδίου, διότι μόνον έτσι θα αποφευχθεί το κοινωνικό ρήγμα, ο μεγαλύτερος κινδυνος που πρέπει να αποφύγουμε.
Έκθεση Chesa (Α4-0032/97)
Eriksson, Sjφstedt και Svensson
 - (SV) Υπερψηφίσαμε την έκθεση του κου Raymond Chesa για την συνεργασία με το Κιργιζιστάν. Αυτό το κάνουμε διότι φυσικά είμαστε υπέρμαχοι της διάνοιξης οικονομικών και εμπορικών σχέσεων με όλα τα νέα κράτη που δημιουργήθηκαν μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Είμαστε όμως επικριτικοί απέναντι στην μορφή της έκθεσης η οποία επικεντρώνεται σε τόσο μεγάλο βαθμό στην οικονομική φιλελευθεροποίηση και τις ιδιωτικοποιήσεις.
Σε μια χώρα όπου, σύμφωνα με την έκθεση, το 70 % του πληθυσμού ζεί στη φτώχεια έπρεπε να δωθεί περισσότερη προσοχή στο ζήτημα πως μπορεί να δημιουργηθεί μια πραγματική ανάπτυξη συνδεδεμένη με την δίκαιη κατανομή.
Κρέας με ορμόνες
Berthu
Κύριε Πρόεδρε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δικαίως εξεγείρεται ενάντια στην προκαταρκτική έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου που, μετά από προσφυγή των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά, τείνει να καταδικάσει την ευρωπαϊκή απαγόρευση εισαγωγής κρέατος με ορμόνες.
Το ατυχές στην περίπτωση αυτή είναι ότι η επιχειρηματολογία της έκθεσης στηρίζεται κυρίως σε μία διάταξη των συμφωνιών του Γύρου της Ουρουγουάης που ενέκρινε το Σώμα το 1994. Ουσιαστικά, το άρθρο 2 της συμφωνίας για τα υγειονομικά και φυτοϋγειονομικά μέτρα δεν προβλέπει το ενδεχόμενο κυρώσεων στο διεθνές εμπόριο για την προστασία της υγείας των πολιτών, εκτός αν οι κυρώσεις αυτές βασίζονται σε επιστημονικές αποδείξεις. Στην περίπτωση των αυξητικών ορμονών έχουμε, είναι η αλήθεια, πολύ σοβαρές ενδείξεις για τη βλαβερότητά τους αλλά όχι απόλυτες αποδείξεις.
Οπωσδήποτε, όπως και να το δει κανείς, η αρχή της σύνεσης θα έπρεπε να αρκεί για να δικαιολογήσει την απαγόρευσή μας. Δυστυχώς όμως, αυτή ακριβώς η αρχή της σύνεσης δεν αναφέρεται στο άρθρο 2 της συμφωνίας που προανέφερα ούτε και το θεμελιώδες δικαίωμα των λαών να επιλέγουν τη γεωργία τους, τα τρόφιμά τους, τον τρόπο ζωής τους και την κοινωνία τους.
Με την ευκαιρία της υπόθεσης των τρελών αγελάδων, πολλοί βουλευτές κατηγόρησαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι πρόταξε την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων σε σχέση με το πρωτεύον της υγείας των καταναλωτών. Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά στο ίδιο ακριβώς πρόβλημα, με το επιβαρυντικό στοιχείο ότι αυτή η καταστροφική πολιτική έχει γραφτεί στο μάρμαρο μιας διεθνούς Συνθήκης. Σήμερα οι Βρυξέλλες υφίστανται τις συνέπειες των πράξεών τους.
Για το λόγο αυτό ζητούμε από τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όχι μόνο να μην υποχωρήσουν στο θέμα του κρέατος με ορμόνες αλλά και να καταθέσουν επίσημη αίτηση επαναδιαπραγμάτευσης της GATT. Η περίπτωση του κρέατος με ορμόνες δείχνει ακόμη μια φορά όλα τα ελαττώματα και τις αδικίες της Συνθήκης αυτής. Η αμφισβήτησή τους δεν είναι προστατευτισμός αλλά ορθή προάσπιση των δικαιωμάτων των λαών μας.

Kirsten Jensen, Blak και Sindal
Οι δανοί σοσιαλοδημοκράτες κρίνουν ότι η ομάδα εμπειρογνωμόνων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, η οποία εξέτασε την προσφυγή των ΗΠΑ κατά της απαγόρευσης από την ΕΕ των εισαγωγών βοείου κρέατος που περιέχει ορμόνες, απέτυχε να εντάξει την υπόθεση σε ένα σωστό πλαίσιο. Η ομάδα αυτή κρίνει ότι το θέμα είναι κατά πόσο η ΕΕ έχει μια συνεκτική πολιτική όσον αφορά τα κατάλοιπα ορμονών στο βόειο κρέας. Αναφέρονται τρεις τομείς: η ΕΕ δεν έχει καθορίσει όρια για το περιεχόμενο των κρεάτων σε φυσικές ορμόνες, η ΕΕ δεν έχει οριακές τιμές για τις συγκεντρώσεις καταλοίπων ορμονών βάσει κτηνιατρικά εγκεκριμένης μεθόδου εκτροφής των ζώων και, τέλος, η ΕΕ επιτρέπει τη χρησιμοποίηση του Carbadox ως αυξητικής ορμόνης στην παραγωγή χοιρείου κρέατος.
Δεν νομίζουμε ότι είναι λογικό να υποστηρίζεται ότι εάν το ένα μπορεί να γίνει αποδεκτό, πρέπει επίσης να γίνει και το άλλο. Τα υγειονομικά μέτρα πρέπει να βασίζονται σε επιστημονικές αρχές, αλλά είναι σπάνιο να υπάρχει πλήρης επιστημονική βεβαιότητα και συμφωνία. Εάν υπάρχει επιστημονική βεβαιότητα όσον αφορά τη βλαβερότητα μιας ουσίας, η κυβέρνηση θα μπορούσε να επιλέξει τη λύση να αφήσει την αρχή της φρόνησης να αποβεί προς όφελος των καταναλωτών. Νομίζουμε ότι η πολιτική της ΕΕ όσον αφορά τους καταναλωτές πρέπει να βασίζεται στο σκεπτικό αυτό, και ότι τούτο είναι το σημείο στο οποίο υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ του ΠΟΕ και της ΕΕ. Το διεθνές εμπόριο πρέπει να βασίζεται στην αναγνώριση των δικαιωμάτων των καταναλωτών και στη συνθεώρηση της δημόσιας υγείας και όχι μόνο της αγοράς.

Novo
Η πρόσφατη διαιτητική απόφαση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου σχετκά με την αγορά της μπανάνας αποκάλυψε ήδη την αυξανόμενη και ορατή υποταγή αυτού του οργανισμού στα συμφέροντα και τις επιθυμίες της αμερικάνικης οικονομίας.
Αυτή τη φορά, η απόφαση του ΠΟΕ που θεωρεί αδικαιολόγητα τα μέτρα απαγορευσης εισαγωγής κρέατος που έχει υποστεί επεξεργασία με ορμόνες υπερβαίνει κάθε αποδεκτό όριο εφόσον παραγνωρίζει επιστημονικές και κτηνιατρικές γνωμοδοτήσεις, περιφρονεί τη δημόσια υγεία, αδιαφορεί για τους ελάχιστους κανόνες της υγιεινής και της ευημερίας των ζώων, και επιδιώκει να διακυβεύσει την εμπιστοσύνη του συνόλου των καταναλωτών στην ποιότητα του κρέατος που διατίθεται στο εμπόριο στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση.
Πρέπει να ασκήσουμε προσφυγή κατά της απόφασης αυτής του ΠΟΕ αλλά πρέπει, επίσης, να επιμείνουμε με σθένος στη συνέχιση της απαγόρευσης που ισχύει επί του παρόντος και που παρεμποδίζει την εισαγωγή από τις ΗΠΑ και τον Καναδά κρέατος ζώων που η ανάπτυξή τους και η πάχυνσή τους έχουν επιτευχθεί με ορμόνες, ιδίως μέσω της αύξησης των εξωτερικών και εσωτερικών ελέγχων που καθιστούν αποτελεσματική αυτή την απόφαση. Και επίσης να επιμείνουμε για την πλήρη απαγόρευση σε παγκόσμιο επίπεδο της χρήσης ορμονών. Προχωρώντας προς την κατεύθυνση αυτή προστατεύουμε τη δημόσια υγεία και την υγιεινή των ζώων, και θα καταστεί δυνατό να παρεμποδισθεί η εμφάνιση και διάδοση νέων ασθενειών του τύπου της ΣΕΒ.
Για όλους αυτούς τους λόγους, υπερψηφίζουμε το πολιτικό ψήφισμα που εγκρίθηκε σήμερα από το Κοινοβούλιο.
Έκθεση Novo Belenguer (Α4-0210/97)
Bernardini
Ένα χρόνο μετά τη μεταρρύθμιση των Διαρθρωτικών Ταμείων για το διάστημα 1994-1999, η Επιτροπή μας υποβάλλει την έκθεση για την πορεία εκτέλεσής τους. Δυστυχώς, η αξιολόγηση παραμένει εξαιρετικά αρνητική. Αρνητική για τη βραδύτητα των διοικητικών διαδικασιών, αρνητική για την υποεκτέλεση των κονδυλίων εκ μέρους των κρατών μελών και τέλος, αρνητική ως προς το σεβασμό της αρχής της προσθετικότητας.
Θέλω να συγχαρώ το συνάδελφο από την Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής για τη δουλειά του και το ότι συγκέντρωσε όλα αυτά τα πυρά της κριτικής.
Ως εκλεγμένος εκπρόσωπος μιας περιοχής που πληροί τις προϋποθέσεις του στόχου 2, έρχομαι, από κοινού με τους τοπικούς φορείς (αρμόδιες αρχές, κοινωνικοί εταίροι) με τις δυσκολίες υλοποίησης προγραμμάτων δημιουργίας θέσεων εργασίας. Οφείλουμε να δημιουργήσουμε ένα ευέλικτο σύστημα που να οδηγήσει στην απλούστευση των διαδικασιών λήψης αποφάσεων και μία μεγαλύτερη συμπληρωματικότητα με τις υπόλοιπες κοινοτικές πολιτικές (αγώνας ενάντια στον αποκλεισμό, απασχόληση και μικρομεσαίες επιχειρήσεις).
Νομίζω πως η έκθεση του συναδέλφου θα αποτελέσει μια καλή βάση συζήτησης για την προσέγγιση της επίσημης πρότασης της Επιτροπής σχετικά με την επόμενη μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων.

Donnay
Τα Διαρθρωτικά Ταμεία, όπως όλοι γνωρίζετε, είναι από τα βασικά στοιχεία της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι, συνεπώς, τρομερά σημαντικό να προσέξουμε κατά την υλοποίησή τους ώστε να διασφαλιστεί η μεγαλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα.
Η έκθεση του κ. Novo Belenguer αναδεικνύει τις δυσκολίες που παραμένουν στη διαχείριση και στην εκτέλεση των Διαρθρωτικών Ταμείων, προτείνοντας τρόπους δράσης για την υπέρβαση των προβλημάτων αυτών. Για το λόγο αυτό την υπερψήφισα. Θα ήθελα, όμως, να επιμείνω σε δύο ζητήματα που θίγει η έκθεση αυτή και που με ενδιαφέρουν πολύ.
Το πρώτο αφορά την υποεκτέλεση των Διαρθρωτικών Ταμείων. Το πρόβλημα είναι σημαντικό, αν και σήμερα οι αριθμοί είναι λιγότερο ανησυχητικοί από ότι το 1995, τον πρώτο χρόνο της περιόδου προγραμματισμού. Μιλώ, επίσης, και ως αιρετός εκπρόσωπος γαλλικού νομού. Αυτή η υποκατανάλωση σχετίζεται στενά με το βάρος των διαδικασιών που πρέπει να σηκώσουν οι παράγοντες της τοπικής ανάπτυξης.
Τόσο στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσο και σε επίπεδο κρατών μελών προκύπτει η ανάγκη της απλοποίησης των διαδικασιών εφαρμογής. Η απλοποίηση αυτή περνάει αδιαμφισβήτητα και από τη μείωση του αριθμού των προγραμμάτων κοινοτικής πρωτοβουλίας ώστε να αποφευχθεί ο διασκορπισμός των χρηματοδοτήσεων αλλά και προκειμένου να γίνουν τα πράγματα περισσότερο κατανοητά για τους τοπικούς φορείς.
Θα τονίσω, επίσης, σύντομα και τη σημασία της συνεργασίας, όπως υπογραμμίζει και ο ίδιος ο κ. Novo Belenguer στην έκθεσή του. Σημαντική είναι η πρόοδος που έχει ήδη γίνει, είναι όμως αναγκαίο να συνεχίσουμε στην κατεύθυνση αυτή γιατί έτσι θα φτάσουμε στην καλύτερη αντιστοίχιση ανάμεσα στις επιτόπιες ανάγκες και στην αξιοποίηση των Διαρθρωτικών Ταμείων.
Τέλος, δεν μπορώ να μην εκφράσω την απογοήτευσή μου για τις πρόσφατες αποφάσεις της συνόδου κορυφής του Αμστερνταμ. Η έκθεση του κ. Novo Belenguer αναφέρεται στην ανάγκη το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να συν-νομοθετεί σε ζητήματα που αφορούν τα Διαρθρωτικά Ταμεία. Συμμερίζομαι την άποψη αυτή και, αντίθετα με όσα προτείνει η ολλανδική προεδρία, η διαδικασία της συναπόφασης δεν εγκρίθηκε για τις ρυθμίσεις του άρθρου 130Δ για τα Διαρθρωτικά Ταμεία και για το Ταμείο Συνοχής. Η διαδικασία παραμένει αυτή της σύμφωνης γνώμης.
Εκφράζω την έντονη λύπη μου και ελπίζω ότι, μέχρι την υπογραφή της Συνθήκης τον Οκτώβριο του 1997, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα μπορέσει να εκφράσει τη διαφωνία του στο σημείο αυτό.

Titley
Χαίρομαι που υποστηρίζω αυτή την έκθεση σήμερα. Νομίζω οτι οι άνθρωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα συμμεριστούν την επιθυμία του εισηγητή για την ανεύρεση ενός αποτελεσματικότερου τρόπου να δαπανηθούν οι ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις στις περιφέρειες μας. Αυτοί που προσπαθούν να πάρουν χρηματοδοτήσεις από την ΕΕ, γνωρίζουν οτι ο αριθμός των χρημάτων είναι περιορισμένος. Εκτιμούν το γεγονός οτι πρέπει να εμφανίσουν σχέδια υψηλής ποιότητας για να τεθούν υπόψη. Είναι απαράδεκτο λοιπόν τόσα χρήματα που προορίζονται για περιφερειακά και κοινωνικά σχέδια να μένουν αξόδευτα. Είναι απλώς άδικο κάποια σχέδια να μην παίρνουν χρήματα, κάποια άλλα να λαμβάνουν μόνο ένα ελάχιστο ποσό, ενώ κάπου αλλού στον προϋπολογισμό, πολύτιμες χρηματοδοτήσεις κάθονται στην τράπεζα αχρησιμοποίητες. Ειλικρινά εκπλήσσομαι που η Γερμανία, η οποία συνεισφέρει τόσο πολύ στον προϋπολογισμό της ΕΕ, κινείται τόσο αργά για να πάρει το μερίδιο της δύο τρίτα των χρημάτων του Κοινωνικού Ταμείου που προορίζονται για τη Γερμανία δεν μπορούν να δοθούν σε σχέδια. Συμφωνώ με τον εισηγητή πως πρέπει να αποκεντρώσουμε την λήψη αποφάσεων για τις χρηματοδοτήσεις, να εμπλακούν οι τοπικές αρχές περισσότερο σε όλη τη διαδικασία και να δούμε την Επιτροπή ως ένα ρυθμιστή που επιβλέπει τη σωστή δαπάνη των χρημάτων.
Αν αυτές οι χώρες δεν επιθυμούν ή δεν μπορούν να ξοδέψουν το μερίδιο των χρηματοδοτήσεων της ΕΕ που προορίζεται για αυτούς, τότε σας διαβεβαιώ οτι πολλές άξιες ομάδες και πολλά άτομα στη δική μου περιφέρεια θα χαιρόντουσαν να χρησιμοποιήσουν σωστά αυτά τα χρήματα. Αυτή η σπατάλη των σπάνιων πόρων πρέπει να σταματήσει. Ελπίζω αυτή η έκθεση να δώσει κίνητρο στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο να δράσει γρήγορα για την επίλυση του προβλήματος.

Πρόεδρος
Έτσι ολοκληρώνεται η ώρα των ψηφοφοριών.

Διακοπή της συνόδου
Πρόεδρος
Κηρύσσω τη διακοπή της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 1.20μ.μ)

