Επαvάληψη της συvόδoυ
Πρόεδρος
Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είχε διακοπεί στις 18 Σεπτεμβρίου 1998.

Διάταξη τωv εργασιώv
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τον καθορισμό της διάταξης των εργασιών.
Το τελικό σχέδιο της ημερήσιας διάταξης, που κατάρτισε η Διάσκεψη των Προέδρων, σύμφωνα με το άρθρο 95 του Κανονισμού, έχει διανεμηθεί.
(Εγκρίνεται η διάταξη των εργασιών χωρίς τροποποιήσεις.)

Πρόεδρος
Τον λόγο έχει η κυρία Van Bladel για ένα διαδικαστικό θέμα.

Van Bladel
Κύριε Πρόεδρε, αναφερόμενη στο άρθρο 42, παρ. 5, υπενθυμίζω ότι στις 3 Αυγούστου υπέβαλα στην Επιτροπή γραπτή ερώτηση με προτεραιότητα σχετικά με τον επαπειλούμενο πόλεμο στην Αγκόλα. Η προθεσμία για την απάντηση είναι επισήμως τρεις εβδομάδες. Εν τω μεταξύ καθαιρέθηκαν εβδομήντα μέλη της αντιπολίτευσης και την περασμένη Παρασκευή έγινε ένοπλη επίθεση κατά του αρχηγού της αντιπολίτευσης Chivu Kuvuku, ο οποίος επέζησε, όπως επέζησε και μετά από την απόπειρα του 1992, ενώ επιθέσεις σημειώνονται και εναντίον βουλευτών στη Λουάντα. Πιστεύω ότι είναι πλέον καθήκον του Κοινοβουλίου να διαμαρτυρηθεί. Στον πορτογαλικό Τύπο διάβασα ότι ο δήμαρχος της Λισσαβώνας καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να προστατεύσει τη ζωή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ να εκφράσετε, εξ ονόματος όλων των ευρωβουλευτών, τις διαμαρτυρίες μας στην κυβέρνηση, και σας παρακαλώ ιδιαίτερα να ζητήσετε από την Επιτροπή να απαντήσει στο ερώτημά μου. Σας ευχαριστώ που μου δώσατε τον λόγο.

Πρόεδρος
Λαμβάνω υπόψη μου την ερώτησή σας με προτεραιότητα. Το σημείο αυτό θα εξετασθεί ούτως ώστε να σας δοθεί απάντηση το συντομότερο δυνατόν.

Αρση της ασυλίας του κ. Le Pen
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0317/98) του κυρίου Wibe, εξ ονόματος της Επιτροπής Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών, σχετικά με την αίτηση για άρση της ασυλίας τoυ κ. Le Pen.
Μου ζητά τον λόγο ο κ. Fabre-Aubrespy.

Fabre-Aubrespy
Κύριε Πρόεδρε, σας ζητώ συγγνώμη, αλλά η έκθεση του κ. Wibe δεν αναφέρει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας που διεξήχθη στην Επιτροπή Κανονισμού. Ωστόσο, μία ψηφοφορία δι' ονομαστικής κλήσεως είχε ζητηθεί από την ολομέλεια, νομίζω, των παρευρεθέντων μελών της επιτροπής, και θα ήθελα να σας ρωτήσω γιατί δεν αναφέρεται αυτό στην έκθεση. Γιατί αυτή η ψηφοφορία δι' ονομαστικής κλήσεως, που δημοσιοποιεί εξ ορισμού την ψήφο του καθενός, δεν μνημονεύεται στην έκθεση του κ. Wibe;

Πρόεδρος
Θα δώσω αμέσως τον λόγο στον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής επιτροπής. Σας υπενθυμίζω ότι σε θέματα ασυλίας οι αποφάσεις της Επιτροπής Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών λαμβάνονται κεκλεισμένων των θυρών και, συνεπώς, δεν τίθεται θέμα δημοσιοποίησης μέχρι τη στιγμή που δημοσιεύεται η έκθεση.
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Επιτροπής Κανονισμού.

Fayot
Κύριε Πρόεδρε, κατά την ψηφοφορία της έκθεσης του κ. Wibe, που διεξαγόταν κεκλεισμένων των θυρών, είχε πράγματι ζητηθεί ψηφοφορία δι' ονομαστικής κλήσεως, αίτημα που υποστηρίχθηκε από τον προβλεπόμενο στον Κανονισμό αριθμό βουλευτών της σχετικής επιτροπής. Προβήκαμε, λοιπόν, στην ψηφοφορία δι' ονομαστικής κλήσεως, το αποτέλεσμα της οποίας αναφέρεται στην έκθεση, ήτοι αναφέρονται επακριβώς οι συνάδελφοι που ψήφισαν υπέρ, κατά ή που απείχαν. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφερθούν τα ονόματα των συναδέλφων που συμμετείχαν σε αυτήν την ψηφοφορία δι' ονομαστικής κλήσεως. Αυτό που έχει σημασία είναι η δημοσίευση του αποτελέσματος και, εξάλλου, δεν βλέπω καμία διάταξη του κανονισμού που να μας υποχρεώνει να δημοσιεύσουμε στην έκθεση τα ονόματα των συναδέλφων που ψήφισαν. Αυτή είναι η άποψή μου και νομίζω ότι μπορούμε να περάσουμε τώρα στη συζήτηση της έκθεσης του κ. Wibe.

Πρόεδρος
Πράγματι. Απευθυνόμενος στον κ. Fabre-Aubrespy θα ήθελα να προσθέσω ότι τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας δι' ονομαστικής κλήσεως αναφέρονται στα συνοπτικά πρακτικά των συζητήσεων της Επιτροπής Κανονισμού. Όλα τα μέλη της επιτροπής μπορούν, συνεπώς, να συμβουλευθούν τα συνοπτικά πρακτικά και να λάβουν γνώση των αποτελεσμάτων.

Wibe
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση αυτή βασίζεται σε αίτηση της Εισαγγελίας του Μονάχου για άρση της κοινοβουλευτικής ασυλίας του Le Pen εξαιτίας μιας δήλωσης που αποδίδεται σε αυτόν και στην οποία προέβη σε μία συνέντευξη τύπου τον Δεκέμβριο του 1997.
Υπάρχουν δύο σειρές κανόνων που ακολουθεί το Κοινοβούλιο όταν πρόκειται για απόφαση που αφορά άρση ασυλίας. Η πρώτη σειρά υπάρχει στον Κανονισμό του Κοινοβουλίου που ρυθμίζει την τυπική διαδικασία, δηλαδή πώς θα ενεργούμε. Η δεύτερη σειρά κανόνων περιέχεται στο πρωτόκολλο του 1965 για τις ασυλίες των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και θίγει την κατεξοχήν ουσία του θέματος, δηλαδή τί θα περιλαμβάνει η ασυλία.
Πιστεύω ότι, όσον αφορά το πρώτο σκέλος, δηλαδή την τυπική εξέταση, μπορώ να πω ότι η αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε όλες οι διαδικασίες να είναι τυπικά ορθές. Εξακριβώσαμε ότι η εισαγγελική αρχή είναι η σωστή και αρμόδια αρχή στη Γερμανία για την υποβολή αυτής της αίτησης, καθώς και ότι η αίτηση υπεβλήθη στο Υπουργείο Δικαιοσύνης της Γερμανίας. Επιπλέον, καλέσαμε τον Le Pen σε ακρόαση, συζητήσαμε το θέμα στην αρμόδια επιτροπή και ψηφίσαμε επ' αυτού. Πιστεύω ότι μπορώ να διαβεβαιώσω τους βουλευτές της ολομέλειας ότι η τυπική διαδικασία αυτού του θέματος είναι απολύτως ορθή.
Όσον αφορά την ίδια την ουσία του θέματος, το σημαντικότερο είναι ότι δεν λαμβάνουμε θέση στο ζήτημα της ενοχής. Το ερώτημα αν ο Le Pen προέβη στις συγκεκριμένες δηλώσεις ή αν υπάρχει διαφορετική εκδοχή δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την τοποθέτησή μας. Επίσης, δεν έχει καμία απολύτως σημασία αν ο γερμανικός νόμος τον οποίο επικαλούμαστε υπάρχει και σε άλλες χώρες, αν ο νόμος είναι λογικός, αν οι συνέπειες είναι πολύ αυστηρές ή πολύ επιεικείς - όλα αυτά δεν έχουν καμία απολύτως σχέση. Το μόνο που έχει σημασία για την τοποθέτησή μας είναι αν αυτή καθαυτή η κατηγορία της δίωξης εμπίπτει ή όχι στο πλαίσιο των στόχων της ασυλία μας. Είναι πιθανόν, κύριε Πρόεδρε, να υπάρχει μία περίπτωση όπου μπορεί να γίνει εξαίρεση σε αυτήν την αρχή, και, συγκεκριμένα, αν πρόκειται για εμφανή πολιτική δίωξη κάποιου βουλευτή μας. Αν π.χ. στην προκειμένη περίπτωση ο Le Pen δεν βρισκόταν αποδεδειγμένα τη δεδομένη στιγμή σε εκείνο το μέρος παρά στην Αργεντινή, τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για περίπτωση πολιτικής δίωξης και δεν πρέπει να ασχοληθούμε με το θέμα. Είναι, όμως, απολύτως σαφές ότι, εν προκειμένω, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι ο Le Pen προέβη στη δήλωση που του αποδίδουν.
Το γεγονός ότι η αίτηση υπεβλήθη από μία χώρα που δεν είναι η πατρίδα του Le Pen αποτελεί, εν προκειμένω, μια ιδιαίτερη περίπτωση. H αίτηση υπεβλήθη από τη Γερμανία, ενώ ο Le Pen είναι Γάλλος υπήκοος. Μπορούμε επομένως να αναρωτηθούμε μήπως το άρθρο 10 του πρωτοκόλλου, που αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια των συνόδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τα μέλη του απολαύουν των ασυλιών εντός της επικράτειας άλλων χωρών μελών, δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε αυτήν την περίπτωση. Είναι απολύτως προφανές, όμως, ότι αυτή η παράγραφος δεν αναγνωρίζει μία γενικευμένη ασυλία για όλους τους βουλευτές μας, αναφορικά με ενδεχόμενα αδικήματα στην επικράτεια άλλων κρατών μελών. Ας αναλογιστούμε μία ακραία περίπτωση: έστω ότι κάποιος από τους βουλευτές μας κατηγορηθεί για φόνο σε ένα άλλο κράτος μέλος. Στην περίπτωση αυτή θα ήταν αυτονόητη η άρση της ασυλίας.
Όλη η ουσία της νομοθεσίας περί ασυλίας περιέχεται στο άρθρο 9 του πρωτοκόλλου που αναφέρει ότι «Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν υπόκεινται σε έρευνα, κράτηση ή δίωξη για γνώμη ή ψήφο δοθείσα» - και ακολουθεί το απολύτως διευκρινιστικό - "κατά την άσκηση των καθηκόντων τους». Αυτό σημαίνει ότι η ασυλία δεν είναι προνόμιο που έχει δοθεί σε εμάς τους βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά ότι μας προστατεύει προκειμένου να ασκούμε το υπηρεσιακό μας καθήκον. Σημαίνει ότι θα πρέπει να έχουμε ασυλία για θέματα που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με το υπηρεσιακό μας καθήκον ως βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Το τελικό ερώτημα που τίθεται, κύριε Πρόεδρε, είναι εάν μπορεί να ειπωθεί ότι αυτή η δήλωση σε μία συνέντευξη Τύπου εμπίπτει στην άσκηση των υπηρεσιακών καθηκόντων ενός βουλευτή. Εγώ προσωπικά και ολόκληρη η αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή υποστηρίζουμε ότι επρόκειτο σαφέστατα για μια εμπορική παρουσίαση ενός βιβλίου, που δεν έχει καμία σχέση με την κοινοβουλευτική έδρα του κ. Le Pen. Γι' αυτόν τον απλό λόγο πρέπει να αποφασίσουμε εν προκειμένω ότι θα πρέπει να αρθεί η ασυλία.
(Χειροκροτήματα)

Rothley
Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος προτείνει να εγκριθεί η έκθεση και να αρθεί η βουλευτική ασυλία του συναδέλφου κ. Le Pen, ο οποίος χαρακτήρισε τους θαλάμους αερίων λεπτομέρεια της ιστορίας. Σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο η δήλωση αυτή είναι αξιόποινη. Εάν το Κοινοβούλιο άρει την ασυλία, ο κ. Le Pen θα κατηγορηθεί και θα κλητευθεί, και, εάν δεν υπακούσει στην κλήτευση, θα συλληφθεί, αν κάποτε ξαναπατήσει το πόδι του στο έδαφος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο διώκεται ποινικά τόσο η άρνηση του Αουσβιτς, όσο και η σκόπιμη υποβάθμισή του. Η γερμανική νομοθεσία θέλει να προστατεύσει την αλήθεια, την αλήθεια γύρω από την τρομακτικότερη περίοδο της ιστορίας μας! Πρέπει να κοιτάξουμε τη φρίκη κατάματα γιατί τότε μόνο δεν θα υπάρχει περίπτωση να επαναληφθεί. Γι' αυτόν τον λόγο το γερμανικό ποινικό δίκαιο θεωρεί αξιόποινη την εν λόγω πράξη. Μόνο η αλήθεια θα μας απελευθερώσει και, συνεπώς, όποτε έχουμε να αντιμετωπίσουμε άτομα όπως τον κ. Le Pen, είναι σαν να αγωνιζόμαστε για το δικό μας μέλλον.
Επιπλέον, δεν είναι αλήθεια ότι με το ποινικό αυτό δίκαιο περιορίζεται η ελευθερία της έκφρασης. Η ιστορική αυτή αλήθεια αποτελεί αγαθό στον τομέα του δικαίου που οφείλουμε να προφυλάξουμε ως γενικό νόμο. Ούτε αληθεύει ότι περιορίζεται η ελευθερία για τη διεξαγωγή έρευνας. Τα τελευταία χρόνια υπήρξε συνεχής διαμάχη μεταξύ των ιστορικών - γεγονός που δεν επιθυμώ να σχολιάσω περαιτέρω. Γεγονός είναι ότι η ελευθερία για τη διεξαγωγή έρευνας δεν περιορίζεται μέσω του νόμου αυτού. Πρωταρχικός σκοπός μας είναι η προστασία των νέων ανθρώπων από τους παραχαράκτες της ιστορίας και τους πολιτικούς φενακιστές, και χαίρομαι ιδιαίτερα που κατά τις πρόσφατες κοινοβουλευτικές εκλογές στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας έμειναν έξω οι ακροδεξιοί.
(Χειροκροτήματα) Αυτό αποτελεί ένδειξη για την ωριμότητα της δημοκρατίας μας και με κάνει υπερήφανο για τη χώρα μας!
(Χειροκροτήματα)
Donnelly, Brendan
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα αρχικά να αναφερθώ και πάλι στον ιδιαίτερα σημαντικό διαχωρισμό που έκανε ο κ. Wibe. Δύο είναι τα ερωτήματα που τίθενται: πρώτον, αν ο κ. Le Pen είναι, δυνάμει της γερμανικής νομοθεσίας, ένοχος για το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται, και, δεύτερον, εάν πρέπει να αρθεί η ασυλία του, ούτως ώστε να αντιμετωπίσει τη γερμανική δικαιοσύνη.
Πολύ σωστά διευκρινίζεται στον Κανονισμό ότι δεν είναι αρμόδια η Επιτροπή Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών να αποφανθεί όσον αφορά το πρώτο ερώτημα. Προσωπικά πιστεύω ότι ο κ. Le Pen έχει κάποια τεκμηριωμένα και νομικά επιχειρήματα που θα επιθυμεί αναμφίβολα να αναπτύξει ενώπιον του δικαστηρίου της Γερμανίας. Από την άλλη πλευρά, δεν νομίζω ότι υφίσταται fumus persecutionis . Είμαι πεπεισμένος ότι κάθε Γερμανός υπήκοος - ή, αν συνέτρεχε λόγος, κάθε υπήκοος της Γαλλίας ή της Βενεζουέλας - θα είχε κληθεί να λογοδοτήσει ενώπιον των γερμανικών δικαστηρίων, ακριβώς όπως και ο κ. Le Pen.
Το δεύτερο ερώτημα, για το οποίο και πρέπει να αποφανθούμε εδώ, είναι αν θα πρέπει να φροντίσουμε ώστε να μη δοθεί η δυνατότητα στον κ. Le Pen, και ουσιαστικά να μην αναγκαστεί δυνάμει της γερμανικής νομοθεσίας, να λογοδοτήσει ενώπιον δικαστηρίου της Γερμανίας για όσα είπε και έκανε. Σε αυτή την περίπτωση είναι σημαντικό να έχουμε υπόψη μας το σκεπτικό για την παραχώρηση ασυλίας. Συμφωνώ με τον κ. Wibe ότι πρόκειται για μια από τις περιπτώσεις όπου το Κοινοβούλιο έχει περιθώρια διακριτικής ευχέρειας.
Δεν είναι υποχρεωτικό να διατηρηθεί η ασυλία του κ. Le Pen. Πρέπει να εξετάσουμε τα γεγονότα και την κατάσταση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Πρέπει να έχουμε υπόψη μας, ως αποφασιστικής σημασίας στοιχείο του σκεπτικού μας, ότι μια δημοκρατική κοινωνία αποφάσισε να υπάρχει νόμος, βάσει του οποίου η δημόσια άρνηση ή υποβάθμιση του Ολοκαυτώματος θα θεωρείται εγκληματική πράξη, αν και πιθανόν να διίστανται οι απόψεις για τη σκοπιμότητα αυτού του νόμου.
Επί τη ευκαιρία θα ήθελα να παρατηρήσω ότι σε καμία χώρα στον κόσμο δεν υπάρχει απόλυτη ελευθερία έκφρασης. Τα θέματα του απορρήτου, της συκοφαντίας ή του λίβελου είναι πάντα σχετικά. Ωστόσο, έχοντας διδαχθεί από την ιστορία της, η Γερμανία αποφάσισε δημοκρατικά ότι θα πρέπει να υπάρχει νομοθεσία για την άρνηση του Ολοκαυτώματος. Ισχυριζόμενοι ότι οι ευρωβουλευτές εξαιρούνται από τον συγκεκριμένο γερμανικό νόμο, τον οποίο πρέπει να τηρεί κάθε Γερμανός πολίτης, δεν θα προσφέρουμε καμία απολύτως υπηρεσία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, και όχι λόγω συμπάθειας ή αντιπάθειας προς τον κ. Le Pen, εμείς ως μέλη της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος εγκρίνουμε την έκθεση Wibe όσον αφορά την τεχνική και νομική της ανάλυση, και θα την υπερψηφίσουμε αύριο.
(Χειροκροτήματα)

Nordmann
Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών (ΦΙΛ), θα ήθελα να υποστηρίξω την έκθεση του κ. Wibe για πολλούς λόγους.
Κατ' αρχάς γιατί θα πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας συνεχίζει αυτό που ήδη καταδίκασε η γαλλική δικαιοσύνη; Ας μην προσποιούμαστε ότι τα λόγια του κ. Le Pen ακούγονται για πρώτη φορά. Η μαγγανευτική επανάληψη της λέξης «λεπτομέρεια», αυτή η επιμονή να χρησιμοποιείται όταν γίνεται αναφορά στο Ολοκαύτωμα, ενέχει μια θέληση πρόκλησης που είναι προφανής, ακόμα κι αν συνοδεύεται από ρητορικές προφυλάξεις που εκφράζουν, με μισή καρδιά, λύπη.
Ο δεύτερος λόγος είναι ότι θεωρούμε πάρα πολύ λογικό να υπάρχει στη Γερμανία αυτή η νομοθεσία που απαγορεύει την άρνηση των εγκλημάτων και των βιαιοπραγιών και την ίδια την υποβάθμιση του Ολοκαυτώματος. Επιθυμούμε πολύ η γερμανική δικαιοσύνη να επιληφθεί όλων των εκδηλώσεων αυτού του είδους, και κυρίως των σκανδαλωδών δηλώσεων στις οποίες προέβη πρόσφατα ο επιζήσας γιατρός του Αουσβιτς.
Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω ότι μας συνετάραξε ιδιαίτερα το γεγονός ότι κάποιος από τους οικείους του κ. Le Pen τον υπερασπίσθηκε στην Επιτροπή Κανονισμού επαναλαμβάνοντας, και μάλιστα με επιμονή, τους ανατρεπτικούς υπαινιγμούς που βρίσκονται στο επίκεντρο της σημερινής συζήτησης.
Η συζήτηση, όπως διεξήχθη στην Επιτροπή Κανονισμού, δείχνει ότι δεν πρόκειται για γλωσσικό ολίσθημα αλλά, αντιθέτως, για μία επίθεση που γίνεται ήδη εδώ και πολλά χρόνια για να υποβαθμίσει, έστω και με σοφιστίες σχετικά με τους όρους και τις στατιστικές, αυτό που εξακολουθεί να αποτελεί το πιο φρικαλέο έγκλημα του 20ού αιώνα.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, πέρα και από την τέλεια νομική ανάλυση του κ. Wibe, η Ομάδα του ΦΙΛ - και δεν είναι η μόνη - υποστηρίζει την άρση της ασυλίας, εφόσον εξυπακούεται ότι αυτή η άρση δεν προδικάζει μία καταδίκη, αλλά επιτρέπει να διεξαχθεί η δίκη, και μάλιστα στο σωστό μέρος.
(Χειροκροτήματα)

Εφραιμίδης
Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή Κανονισμού και Ασυλιών με μεγάλη πλειοψηφία αποφάσισε, όπως νομίζω ότι θα κάνουμε και μεις σ'αυτήν την αίθουσα, την άρση της ασυλίας του κ. Le Pen. Ούτε τον δίκασε ούτε τον καταδίκασε. Για να πάρει την απόφασή της συμπέρανε, ύστερα από πολύωρη συζήτηση, παρόντος και του κυρίου Le Pen και συναδέλφων του που τον υποστήριξαν, ότι τηρήθηκε απολύτως η νόμιμη διαδικασία, έτσι ώστε να μην παραβιάζεται ο βασικός κανόνας που καθιέρωσε τη βουλευτική ασυλία, για να μπορεί ο βουλευτής να ασκεί ελεύθερα τα καθήκοντά του και, ταυτόχρονα, να μην υπονομεύεται ο κοινοβουλευτικός θεσμός. 'Εδωσε, όμως, απλώς, την άδεια να ασκηθεί η ποινική δίωξη, και εκεί θα εξακριβωθεί εάν υπέπεσε ή όχι στο αδίκημα για το οποίο κατηγορείται.
Η ενέργεια για την οποία κατηγορείται μοιάζει, κύριε Πρόεδρε, κατά κάποιο τρόπο με το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Είναι μία απόπειρα να ξεπλυθούν τα ναζιστικά εγκλήματα, και δεν πρόκειται μόνο για το ολοκαύτωμα εις βάρος των Ισραηλιτών, αλλά και για ολοκαυτώματα σ'όλη την Ευρώπη; στη δική μου χώρα, πολλές τοποθεσίες, πολλά χωριά έχουν υποστεί αυτό το ολοκαύτωμα. Πρέπει, λοιπόν, να δοθεί μεγάλη προσοχή, ώστε να ανασταλεί αυτή η απόπειρα ξεπλύματος των εγκλημάτων αυτών και να μην επαναληφθούν τέτοιες φρικαλέες πράξεις όπως εκείνες που συνέβησαν την εποχή της κυριαρχίας του ναζισμού.
(Χειροκροτήματα)

Voggenhuber
Kύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ανέκαθεν η Ομάδα μου επιδεικνύει τη μέγιστη δυνατή επιφύλαξη στο θέμα της άρσης της ασυλίας των βουλευτών, και μάλιστα με στόχο την προστασία της ελευθερίας της έκφρασης και της ελεγκτικής ικανότητας του Κοινοβουλίου. Εάν αύριο εγκρίνω την άρση της ασυλίας του βουλευτή κ. Le Pen, θα το πράξω για άλλους λόγους, κι όχι επειδή οι δηλώσεις του έγιναν σε χρόνο που δεν ασκούσε τα καθήκοντά του. Λυπάμαι που η κοινοβουλευτική επιτροπή προσέφυγε σε τέτοιου είδους τυπικές αποφάσεις, οι οποίες φαίνονται υπερβολικές κατά τα άλλα.
Εάν εγκρίνω την άρση της ασυλίας του, θα το πράξω επειδή θεωρώ ανυπόφορο και αισχρό να παρέχει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προστασία κατά της δικαστικής δίωξης σε βουλευτή ο οποίος υποβαθμίζει τη σημασία του Ολοκαυτώματος, χλευάζει τα θύματα που επέζησαν και προσβάλλει τους νεκρούς, καθώς και επειδή πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει το δικαίωμα να αφήνει να χλευάζονται και να προσβάλλονται από έναν βουλευτή του τα εκατομμύρια των νεκρών του έσχατου αυτού εγκλήματος. Εάν δεν θέλουμε να καταντήσει κενή η φράση «καταστείλατε στις αρχές», δεν μπορούμε να παράσχουμε ασυλία σε έναν τέτοιο βουλευτή.
(Χειροκροτήματα)

Dell'Alba
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, θέλω πρώτα απ' όλα να διευκρινίσω ότι η πλειοψηφία των συναδέλφων μου της Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ριζοσπαστικής Συμμαχίας θα υπερψηφίσει αύριο την άρση της ασυλίας του Jean-Marie Le Pen.
Προσωπικά δεν είμαι, ωστόσο, πεπεισμένος ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να καταπολεμήσουμε τις θέσεις του Jean-Marie Le Pen, και εκφράζω κατ' αυτόν τον τρόπο την άποψη της μειοψηφίας της Ομάδας μου. Δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο πρόεδρος ενός κόμματος που στηρίζεται στην αδιαλλαξία προσπαθεί να τοποθετήσει την αντιπαράθεση στο επίπεδο της ελευθερίας της έκφρασης που προσφέρουμε στα πλαίσια του δημοκρατικού μας συστήματος. Εκείνος επιθυμεί την αδιαλλαξία και θέλει κι εμείς να απαντήσουμε με την ίδια αδιαλλαξία για να μπορέσουμε να οδηγηθούμε ενώπιον της γερμανικής δικαιοσύνης και να ακολουθήσουμε, ίσως για εβδομάδες ή και μήνες, τη δική του προκλητική στάση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, με εκείνα τα λόγια, εκείνες τις τραγικές φράσεις που επανέλαβε πολλές φορές πέρυσι. Πρόκειται, όμως, για επικίνδυνο έδαφος. Πριν από χρόνια η Επιτροπή Κανονισμού δεν ψήφισε σε ανάλογη περίπτωση υπέρ της άρσης της ασυλίας, ακριβώς γιατί πίστευε ότι αυτό θα μπορούσε όχι μόνο να χρησιμοποιηθεί από τον αξιότιμο κ. Le Pen, αλλά και να έρθει σε αντίθεση με την ίδια την αρχή της ελευθερίας της έκφρασης, την οποία, ακριβώς, οι αδιάλλακτες θέσεις του Le Pen προσπαθούν να μας αφαιρέσουν για να οδηγηθούμε σε μια βίαιη αντιπαράθεση, ίσως μονομαχία μεταξύ ανδρών, ανάμεσα σε δύο αντίπαλες μορφές αδιαλλαξίας. Προσοχή λοιπόν στην αυριανή ψήφο! Η θέση αυτή - το επαναλαμβάνω - αποτελεί την άποψη της μειοψηφίας στην πολιτική ομάδα μου, την οποία ήθελα εντούτοις να εκφράσω.

Πρόεδρος
Δίνω τον λόγο στον κύριο Le Pen για τρία λεπτά.

Le Pen
Πέντε λεπτά, κύριε Πρόεδρε!

Πρόεδρος
Όχι, κύριε Le Pen, έχετε τρία λεπτά.

Le Pen
Μπορείτε επίσης να με εκτελέσετε χωρίς να με αφήσετε να μιλήσω.

Πρόεδρος
Σας παρακαλώ, κύριε Le Pen.

Le Pen
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, απέναντι στο αίτημα άρσης της βουλευτικής μου ασυλίας, που τέθηκε από τη γερμανική Εισαγγελία του Μονάχου και για την οποία η Επιτροπή Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών ζητά την έγκριση από την πλειοψηφία του Κοινοβουλίου, το μόνο που θα έπρεπε να αναρωτηθείτε, πέρα από κάθε κομματική σκέψη, είναι κατά πόσον ο συνάδελφός μας Le Pen είχε το δικαίωμα να εκφράσει τη γνώμη του για τους θαλάμους αερίων και όχι για το Ολοκαύτωμα, όπως λέτε.
Αυτή την ελευθερία γνώμης και έκφρασης εγγυώνται σε αυτόν, όπως και σε όλους τους άλλους πολίτες, τα δημοκρατικά μας συντάγματα. Η ελευθερία αυτή συνεπάγεται την άρνηση επιβολής δογματικών αληθειών, την άρνηση της μοναδικότητας της σκέψης και της έτοιμης σκέψης. Για έναν βουλευτή η εν λόγω ελευθερία είναι ακόμα πιο σημαντική, και για αυτόν τον λόγο θα πρέπει να απορρίψετε μαζικά την άρση της ασυλίας, επειδή η ασυλία δεν αποσκοπεί στην υπεράσπιση του προσώπου του βουλευτή, αλλά της ελευθερίας, της ελευθερίας του να σκέφτεται και να εκφράζεται. Τα κοινοβούλια είναι νόμιμα μόνο εφόσον τα μέλη τους είναι ελεύθερα, η δε πολιτική ελευθερία είναι αδιαίρετη. Δεν υπερασπίζομαι τη βουλευτική μου ασυλία, αλλά την ασυλία του λειτουργήματός μου, καθώς και του δικού σας.
Εάν, ωστόσο, θέλετε να προχωρήσετε σε βάθος και να προδικάσετε, θα πρέπει να αναρωτηθείτε κάτι απλό: από ποιά άποψη η κατάφαση ότι «οι θάλαμοι αερίων αποτελούν μια λεπτομέρεια στην ιστορία του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου», που διατυπώθηκε σε μία συνέντευξη τύπου ως απάντηση στην ερώτηση ενός δημοσιογράφου, μπορεί να αποτελέσει αδίκημα άρνησης των εγκλημάτων και βιαιοπραγιών; Η φράση για την οποία κατηγορούμαι δεν περιέχει καμία άρνηση. Δεν αρνήθηκα την ύπαρξη των θαλάμων αερίων, ούτε υποβάθμισα το θέμα. Εξάλλου, η ίδια η λέξη «λεπτομέρεια», τουλάχιστον στα γαλλικά, δεν εκφράζει υποβάθμιση. Μία λεπτομέρεια μπορεί να είναι ανώδυνη, μπορεί όμως να είναι και βασική. Ωστόσο, το κείμενο παραποιήθηκε από τον εισαγγελέα του Μονάχου, ο οποίος προσέθεσε την λέξη «ανώδυνη» και τον σύνδεσμο «παρά». Αυτός ο εισαγγελέας εψεύσθη!
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι το όλον είναι ένα σύνολο λεπτομερειών. Αποσαφηνίζοντας τη διατύπωση, είπα ότι «σε ένα βιβλίο ιστορίας χιλίων σελίδων για τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο υπάρχουν κατά μέσο όρο δύο σελίδες αφιερωμένες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και μερικές γραμμές στους θαλάμους αερίων». Αυτό είναι μία λεπτομέρεια, και δεν υπάρχει τίποτα σε αυτά τα λόγια που να εκφράζει υποβάθμιση ή περιφρόνηση. Είχα προσθέσει δε ότι λυπόμουν, αν ειλικρινείς άνθρωποι υπέφεραν από τις ερμηνείες που εδόθησαν σε αυτές τις δηλώσεις, γιατί σέβομαι τους νεκρούς και τα δεινά των ζώντων.
Πρέπει να σημειωθεί ότι, ακόμα και στα απομνημονεύματα πολέμου του Τσώρτσιλ, του Ντε Γκώλ και του Αϊζενχάουερ, δεν γίνεται νύξη σε αυτό το θέμα. Οι μεγάλες μάχες προκάλεσαν τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων και οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί τον θάνατο πληθυσμών σε αστικές περιοχές. Αυτά τα γεγονότα αποτελούν τις λεπτομέρειες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Όπως τόσα εκατομμύρια Ευρωπαίοι, είμαι ένα από τα θύματα αυτού του πολέμου: η οικογένειά μου καταστράφηκε και ο πατέρας μου σκοτώθηκε από γερμανική νάρκη. Η πρώτη δοκιμασία της ζωής μου ήταν σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, όταν έπρεπε να πάω με τη μητέρα μου για αναγνώριση του πτώματος του πατέρα μου, που ήταν παραπεταμένο σε μία παραλία, χωρίς μάτια, χωρίς μύτη, με το στόμα γεμάτο άμμο και με το σώμα άμορφη μάζα, δεμένο με μουσαμά. Επιπλέον, προσωπικά θεωρώ σκανδαλώδες και προσβλητικό να καλούμαι, 55 χρόνια μετά από τον πόλεμο, ενώπιον ενός γερμανικού δικαστηρίου που παραποίησε τη δήλωση για να μπορέσει να τη χρησιμοποιήσει ως ενοχοποιητικό στοιχείο. Αυτή η δολοπλοκία είναι ατιμωτική.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ να παραθέσετε την απόφαση του Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Θα προσθέσω...

Πρόεδρος
Κύριε Le Pen, σας έδωσα 3 λεπτά κι εσείς μιλήσατε 4 λεπτά και 35 δευτερόλεπτα.
(Διαμαρτυρίες του κ. Le Pen) Η Ομάδα των Μη Εγγεγραμμένων μπορούσε να σας δώσει όσο χρόνο επιθυμούσε. Προτίμησε, όμως, να δώσει τον χρόνο στον κ. Gollnisch. Αυτή είναι η απόφασή της. Ο κ. Gollnisch θα έχει τον χρόνο...
(Διακοπή από τον κ. Le Pen: «Και η απόφαση του Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων!» ) Δεν συζητάμε σήμερα την απόφαση του Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Είχατε τη δυνατότητα να εκφραστείτε ελεύθερα ενώπιον της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής.
Σας έδωσα 3 λεπτά που δεν ήταν...
(Διαμαρτυρίες του κ. Le Pen) Σας παρακαλώ πολύ να δώσετε προσοχή σε αυτά που σας λέω.
Μου ζητήθηκε να σας δώσω χρόνο ομιλίας για να μπορέσετε να εκφραστείτε στην ολομέλεια. Συμφώνησα με την πολιτική ομάδα και σας έδωσα 3 λεπτά. Σε παρόμοιες περιπτώσεις συνέβη άλλοι βουλευτές να λάβουν χρόνο από την πολιτική τους ομάδα. Οι Μη Εγγεγραμμένοι προτίμησαν να δώσουν αυτόν τον χρόνο των 6 λεπτών στον κ. Gollnisch: αυτή είναι η απόφασή τους. Σας έδωσα 3 λεπτά, όσο χρόνο δηλαδή δικαιούται ένας βουλευτής για να εκφραστεί επί προσωπικού θέματος. Όταν έρθει η σειρά του κ. Gollnisch, θα του δώσω τα 6 λεπτά που θα μπορούσε να σας δώσει πριν η πολιτική ομάδα και που δεν θα σας τα δώσει τώρα πια.

Duhamel
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι εξ ορισμού δυσάρεστο για έναν δημοκράτη να ζητά την άρση της ασυλίας ενός βουλευτή, ιδιαίτερα όταν το αίτημα βασίζεται σε κάποια λόγια, σε μια ομιλία. Είναι δυσάρεστο, γιατί η ελευθερία έκφρασης είναι μία από τις θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας και ο περιορισμός της η απόλυτη άρνηση της δημοκρατίας.
Κατά συνέπεια το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διατήρησε δύο φορές την ασυλία του κ. Le Pen, προς όφελος του τελευταίου, παρά την αντιπάθεια που προκαλεί σε όλους τους δημοκράτες αυτού του Σώματος. Η δυσαρέσκεια οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι, 60 σχεδόν χρόνια μετά από το Ολοκαύτωμα (Sho'ah), θα μπορούσαμε να ελπίζουμε ότι κανένας εκλεγμένος δεν θα αμφισβητούσε τη φοβερή βαρβαρότητα που συντελέστηκε τότε.
Ο κ. Le Pen δεν μπορεί, όμως, να συγκρατηθεί. Ο αντισημιτισμός είναι το πάθος του, η άρνηση των εγκλημάτων και των βιαιοπραγιών το παραλήρημά του. Στην απάνθρωπη λογιστική του ο θάνατος ενός εβραιόπουλου, που βρέθηκε στον θάλαμο αερίων επειδή γεννήθηκε Εβραίος, δεν διαφέρει από τον θάνατο ενός στρατιώτη στη μάχη. Δεν βλέπει καν ότι η αριθμητική του τον συντρίβει. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγκάσθηκε να άρει για πρώτη φορά την ασυλία του στις 11 Δεκεμβρίου 1989 για το αποτρόπαιο λογοπαίγνιό του «Durafour crιmatoire» (κρεματόριο Durafour), και μία δεύτερη φορά στις 12 Μαρτίου 1990 για τις επιθέσεις του κατά της Εβραϊκής Διεθνούς.
Τα γαλλικά δικαστήρια έχουν πολλάκις καταδικάσει τον κ. Le Pen για τα προσβλητικά και ρατσιστικά του λόγια. Η ελευθερία της έκφρασης σταματά στον ρατσισμό. Να γιατί είναι σήμερα παρηγορητικό για έναν Γάλλο σοσιαλιστή δημοκράτη να απαντά στο αίτημα ενός Γερμανού δικαστή. Η θέση του Εθνικού Μετώπου, σύμφωνα με την οποία ο Le Pen είναι θύμα πολιτικών καταδικών και πολιτικών χειρισμών της γαλλικής δικαιοσύνης για να τον απομακρύνει από τις κάλπες, καταρρέει. Η επανάληψη της λέξης «λεπτομέρεια» στο Μόναχο, γύρω από πρώην Waffer-SS (Γουάφεν-Ες Ες), περιείχε κάτι το ιδιαίτερα αχρείο. Είναι δε ιδιαίτερα ευχάριστο το γεγονός ότι λαμβάνουμε το αίτημα ενός Γερμανού δικαστή προκειμένου να καταστεί δυνατόν να ασκηθεί αγωγή εναντίον του Le Pen. Διακρίνω εδώ ένα έντονο χαρακτηριστικό της ευρωπαϊκής συνείδησης που μας τρέφει με την ευρωπαϊκή δημοκρατία που οικοδομούμε.
Τελειώνοντας, οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές με πολύ χαρά...
(Ο Πρόεδρος αφαιρεί τον λόγο από τον ομιλητή)

Gollnisch
Κύριε Πρόεδρε, το πρόβλημα που τίθεται σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ξεπερνά κατά πολύ την περίπτωση, αν και σημαντική, του Jean-Marie Le Pen.
Στην πραγματικότητα, το θέμα είναι να μάθουμε αν ένα από τα μέλη του Κοινοβουλίου τυγχάνει, σε πνευματικό επίπεδο, της ίδιας προστασίας που προσφέρετε στα μέλη των πλειοψηφούντων πολιτικών ομάδων αυτού του Σώματος, ενίοτε μάλιστα για αδικήματα αστικού δικαίου. Το θέμα είναι να μάθουμε την ερμηνεία που δίνετε στην ελευθερία της έκφρασης. Υφίσταται αυτή η ελευθερία για όλους, συμπεριλαμβανόμενων αυτών που εκφράζουν γνώμες με τις οποίες δεν συμφωνείτε, ή υπάρχει μόνο, όπως ένα μέλος της Επιτροπής Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών θεώρησε ότι είχε το δικαίωμα να πει, για εκείνους που εκφράζουν, όπως είπε, τη συναίνεση την οποία επιτύχαμε, μία συναίνεση που εφ' εξής θα μετατραπεί σε κυρίαρχη σκέψη, η αποδοχή της οποίας θα επιβληθεί, προς μεγάλη ικανοποίηση του κ. Duhamel, από τους κεραυνούς των δικαστηρίων;
Τα λόγια για τα οποία κατηγορείται ο Jean-Marie Le Pen δεν είναι ούτε σκανδαλώδη ούτε υπερβολικά. Δεν προσβάλλει κανέναν. Αν η λέξη «λεπτομέρεια» δημιουργούσε αμφιβολίες σε ορισμένους από εσάς, ο ίδιος ο Jean-Marie Le Pen διέλυσε αυτήν την αμφιβολία, δηλώνοντας εύστοχα σε επτά συγκεκριμένες περιπτώσεις ότι δεν προτίθετο να της δώσει καμία χροιά υποτίμησης ή υποβάθμισης. Θα ήταν διαφορετικά αν η Επιτροπή Κανονισμού ακολουθούσε ακόμα τη νομολογία του μεγάλου έντιμου άνδρα και πρώην προέδρου της κ. Donnez.
Σύμφωνα με αυτή τη νομολογία, η ασυλία πρέπει να διατηρείται όταν υφίσταται fumus persecutionis , υπόνοια για πρόθεση δίωξης. Ωστόσο, είναι πράγματι η έβδομη φορά, κ. Duhamel, που ζητείται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η άρση της βουλευτικής ασυλίας του Jean-Marie Le Pen, του Ευρωπαίου πολιτικού που έχει δεχθεί τις περισσότερες επιθέσεις από τις καθεστηκυίες αρχές, και πάντα για αδικήματα γνώμης. Σε αυτόν τον βαθμό, η δίωξη ξεπερνά πλέον την υπόνοια και μετατρέπεται σε ολέθρια καταδίωξη.
Κατά δεύτερον, η ασυλία πρέπει να αίρεται σε περιπτώσεις αστικού δικαίου και να διατηρείται προς όφελος της πολιτικής έκφρασης του βουλευτή. Μήπως υπάρχει, όμως, σημαντικότερη πολιτική έκφραση από μια απάντηση του υπεύθυνου πολιτικού Jean-Marie Le Pen σε μία συνέντευξη Τύπου πολιτικού περιεχομένου, παρουσία ενός πολιτικού, πρώην βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σε μία πολιτική ερώτηση ενός δημοσιογράφου επί πολιτικών θεμάτων, ερώτηση σχετική με την ακριβή σημασία των όσων είχε πει πριν από μία δεκαετία σε μία πολιτική εκπομπή του ραδιοφώνου όπου ήταν καλεσμένος ως υποψήφιος για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές;
Ενάντια σε αυτή την ολοφάνερη πραγματικότητα, ορισμένοι πιστεύουν ότι μπορούν να πουν ότι τους αρκεί που τα λόγια του κ. Le Pen είναι αξιόποινα στο πλαίσιο της γερμανικής νομοθεσίας. Αυτό αποτελεί την ίδια την άρνηση της βουλευτικής ασυλίας, ίσως δε και της χρησιμότητας της Επιτροπής Κανονισμού, η έκθεση της οποίας αποτελείται κατά 90 % από συνηθισμένες κοινοτυπίες. Η λογική αυτή θα είχε οδηγήσει πριν από τέσσερις αιώνες την εν λόγω επιτροπή στο να σας προτείνει να άρετε την ασυλία του βουλευτή Γαλιλαίου ως ενόχου για τη δήλωση ότι η γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο, και θα είχε δηλώσει ότι της αρκεί που η δήλωση είναι αξιόποινη στο πλαίσιο του νόμου του Βατικανού. Η σύγκριση σας φαίνεται ακραία, αλλά δεν είναι. Πριν από τριάντα χρόνια, για παράδειγμα, η Επιτροπή Κανονισμού, με τα ίδια πραγματικά και νομικά επιχειρήματα, θα οδηγείτο στο να σας προτείνει να άρετε τη βουλευτική ασυλία του πρώτου που θα κατηγορούσε τους Σοβιετικούς ως υπεύθυνους για τη δολοφονία 11.000 Πολωνών αξιωματούχων που βρέθηκαν στους ανοιχτούς τάφους του Katyn, έγκλημα το οποίο άδικα καταλογίστηκε στη Γερμανία κατά τη διάρκεια της δίκη της Νυρεμβέργης και που αναγνωρίστηκε μόλις πρόσφατα από τη Ρωσία.
Εξάλλου, εξετάζοντας προσεκτικά το αίτημα του Γερμανού εισαγγελέα, θα ανακαλύψετε την απουσία μιας ουσιαστικής τυπικής διατύπωσης, της διαβίβασης μέσω της διπλωματικής οδού που πάντα απαιτείτο μέχρι τότε. Βρισκόμαστε μπροστά σε πλασματικό υλικό, τη χειρόγραφη προσθήκη από τον εισαγγελέα του συνδέσμου «παρά» και του επιθέτου «ανώδυνη», και, τέλος, μία θεωρητική εικασία: καθώς είναι προφανές ότι τα λόγια του Le Pen δεν αντίκεινται στο γράμμα του νόμου, ο εισαγγελέας έφθασε στο σημείο να επικαλεστεί μία συγκεκριμένη ερμηνεία, το σχόλιο του Schφncke-Schrφder, που θα έπρεπε όλοι μας να έχουμε διαβάσει για να μάθουμε τί επιτρέπεται ή τί απαγορεύεται να πούμε στη Γερμανία.
Για να ολοκληρώσω, επιτρέψτε μου να σας διηγηθώ μια ιστορία που σας διαβεβαιώνω ότι είναι αληθινή. Την προηγούμενη Παρασκευή, στις Βρυξέλλες, απάντησα στις ερωτήσεις ενός δημοσιογράφου του BBC σχετικά με το θέμα που μας απασχολεί. Εκ φύσεως ανακριτικός, απαιτούσε να έχω σκανδαλιστεί από τη λέξη «λεπτομέρεια». «Ρώτα τον Γουίνστον Τσώρτσιλ», του απάντησα. «Μα είναι νεκρός», μου είπε. Ίσως, όμως τα απομνημονεύματά του των 5.040 σελίδων για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δεν περιέχουν ούτε μία γραμμή για τους θαλάμους αερίων. Μετά από μία στιγμή βαθιάς περισυλλογής, ο συνομιλητής μου δήλωσε κατηγορηματικά, αλλά ανακριβώς: «Ενδεχομένως, αφού, όταν ο Τσώρτσιλ έγραφε, δεν ήταν γνωστές οι λεπτομέρειες της ιστορίας». Έτσι, ο ίδιος άνθρωπος, με μεγάλη πείρα στις τεχνικές της επικοινωνίας, χρησιμοποιούσε καλή τη πίστη την ίδια λέξη για την οποία κατηγορούσε τον Jean-Marie Le Pen λίγα λεπτά πριν. Προστατεύοντας την ελευθερία του Le Pen, προστατεύετε την ελευθερία της έκφρασης και την ελευθερία του Τύπου, την ελευθερία των απλών πολιτών. Μακάρι να έχετε αυτό το κουράγιο και την εντιμότητα.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα των Μη Εγγεγραμμένων)

Ford
Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Gollnisch προκάλεσε εντύπωση προσποιητής αγανάκτησης, υπαινισσόμενος ότι δήθεν το Κοινοβούλιο ασχολείται με την ποινική δίωξη του κ. Le Pen.
Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω τα γεγονότα: η άρση της ασυλίας του κ. Le Pen ζητήθηκε σε πέντε ή έξι περιπτώσεις κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής συνόδου, και, μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις το Κοινοβούλιο αποφάσισε ότι οι κατηγορίες δεν δικαιολογούσαν την άρση της ασυλίας του. Αυτό μάλλον υποδηλώνει ότι, αν όντως έχουμε προγραμματίσει την ποινική δίωξη του κ. Le Pen, οι ενέργειές μας είναι μάλλον αναποτελεσματικές.
Δεν τίθεται θέμα ενοχής ή μη ενοχής του κ. Le Pen. Αυτό που πραγματικά μας απασχολεί είναι αν υπάρχει μια καλά τεκμηριωμένη κατηγορία για την οποία θα ασκείτο ποινική δίωξη εναντίον ενός Γερμανού ευρωβουλευτή. Υπάρχουν βέβαια πολλές ενδείξεις ότι ο κ. Le Pen υποστηρίζει μια άποψη που προσεγγίζει πολύ εκείνη που κατηγορείται ότι εξέφρασε κατ' επανάληψη στη Γερμανία. Στη Γαλλία έχει πει επανειλημμένα ότι το Ολοκαύτωμα αποτελεί μια λεπτομέρεια της ιστορίας, όπως ο ίδιος παραδέχεται. Σε μια τουλάχιστον περίπτωση,
(Διακοπή από τους Μη Εγγεγραμμένους Γάλλους βουλευτές: «Ψεύδεσθε! Ψέμματα!) είπε ότι οι Αμερικάνοι κατασκεύασαν τους θαλάμους αερίων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Buchenwald μετά από τον πόλεμο. Η δήλωσή του δημοσιεύθηκε στη Γαλλία, στο περιοδικό Globe . Δεδομένου ότι δεν υπέβαλε μήνυση κατά του περιοδικού, το μόνο που μπορεί κανείς να υποθέσει είναι ότι παραδέχεται την ακρίβεια όσων δημοσιεύθηκαν.
Βάσει των ανωτέρω, πρόκειται για μια καλά τεκμηριωμένη κατηγορία, για την οποία θα ασκείτο ποινική δίωξη εναντίον κάθε Γερμανού πολίτη. Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι είναι δίκαιο και πρέπον να επιτρέψουμε στον κ. Le Pen να αντιμετωπίσει όσους τον κατηγορούν.
Όπως είπε ο κ. Donnelly, ο κ. Le Pen ισχυρίστηκε στην Επιτροπή Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών ότι η εν λόγω έκθεση ήταν ανακριβής. Αυτό δεν θα το κρίνει το Κοινοβούλιο ή η Επιτροπή Κανονισμού, αλλά το Δικαστήριο του Μονάχου, και ανυπομονώ να εκδικασθεί η υπόθεση.
Ο κ. Gollnisch αναφέρθηκε στο μακελλειό στο δάσος Katyn. Απ' όσο ξέρω, η γερμανική νομοθεσία δεν καλύπτει το συγκεκριμένο σημείο. Αν όμως υπήρχε σχετική διάταξη, όπως πολύ σωστά υποστηρίζει ο ίδιος, θα επρόκειτο για θέμα επί του οποίου θα έπρεπε να αποφανθούν τα γερμανικά δικαστήρια κι όχι εμείς.
Με ικανοποίηση διαπιστώνω ότι ο κ. Le Pen τάσσεται τώρα υπέρ της ελευθερίας του λόγου. Έχει φυσικά σημειώσει πρόοδο τα τελευταία χρόνια. Όταν πήγα στη Μασσαλία με μια επιτροπή για θέματα ρατσισμού, προκειμένου να δώσω συνέντευξη Τύπου χρειάσθηκε να κληθούν οι γαλλικές δυνάμεις καταστολής, να στηθούν οδοφράγματα και να χρησιμοποιηθούν δακρυγόνα, επειδή το Εθνικό Μέτωπο αποφάσισε ότι δεν επιθυμούσε να δώσω συνέντευξη Τύπου στη Μασσαλία. Χαιρετίζω, λοιπόν, την αλλαγή στάσης εκ μέρους του κ. Le Pen, και ανυπομονώ να μου δοθεί στο μέλλον η ευκαιρία να πάω στη Μασσαλία χωρίς τη συνοδεία της γαλλικών δυνάμεων καταστολής και του Εθνικού Μετώπου.
(Διακοπή από τους Μη Εγγεγραμμένους Γάλλους βουλευτές: «Ψεύδεσθε! Ψέμματα!) Διερωτώμαι γιατί να μην είναι αυτή η νομοθεσία πιο διαδεδομένη στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ελπίζω ότι κάποια από τα κράτη μέλη παραδέχονται ότι ίσως θα ήθελαν να εισαγάγουν νομοθεσία σχετικά με την άρνηση του Ολοκαυτώματος.
Τέλος, χαιρετίζω το γεγονός ότι η άκρα δεξιά ζήτησε να διεξαχθεί ψηφοφορία δι' ονομαστικής κλήσεως. Κατ' αυτόν τον τρόπο θα αναγκαστεί ο κ. Bruno Mιgret να πειθαρχήσει και να υποστηρίξει τον αρχηγό του με πρωτόγνωρο γι' αυτόν τρόπο.
(Χειροκροτήματα)
Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Ναρκωτικά
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της δεύτερης έκθεσης (Α4-0211/98) της κυρίας d'Ancona, εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με την πρόταση σύστασης τoυ Ευρωπαϊκoύ Κoιvoβoυλίoυ πρoς τo Συμβoύλιo, σχετικά με τηv ευρωπαϊκή συvεργασία στo πλαίσιo της έκτακτης συvόδoυ της Γεvικής Συvέλευσης τωv Ηvωμέvωv Εθvώv για τηv Καταπoλέμηση τωv Ναρκωτικώv (UNGASS) (COM(97)0670 - C4-0113/98).

d'Ancona
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση για την ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα των ναρκωτικών ήταν ήδη πριν από μερικούς μήνες εγγεγραμμένη στην ημερήσια διάταξη της ολομέλειας. Ζητήσαμε τότε την αναπομπή της στην Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων, διότι ως εισηγήτρια ήλπιζα ότι με την επανάληψη της συζήτησης θα μπορούσε να υπάρξει σύγκλιση των αποκλινουσών απόψεων, στόχος που επετεύχθη, κύριε Πρόεδρε, κατά μεγάλο μέρος. Η έκθεση ανασυντάχθηκε με τρόπο που να εξισορροπούνται οι δύο διαφορετικοί τρόποι αντιμετώπισης που υπάρχουν στα κράτη μέλη μας, δηλαδή η ηθική-νομική προσέγγιση και η λεγόμενη ιατρική προσέγγιση. Η ηθική-νομική προσέγγιση θέλει μια κοινωνία χωρίς ναρκωτικά. Η ιατρική προσέγγιση, δεδομένου ότι η χρήση ναρκωτικών πάντα υπήρχε, προσπαθεί να βρει λύσεις ελαχιστοποίησης των κινδύνων, όπως η χορήγηση μεθαδόνης ή η αλλαγή σύριγγας για την πρόληψη μόλυνσης με HIV.
Μια ισορροπία, μια εξισορρόπηση ανάμεσα στις δύο φιλοσοφίες, δεν σημαίνει μεν ότι μπορεί να υπάρξει εναρμόνιση - διότι το καθένα από τα κράτη μέλη πιστεύει ακράδαντα στη δική του πολιτική - αλλά μπορούν τουλάχιστον να συνδυαστούν τα θετικά αποτελέσματα των δύο μεθόδων αντιμετώπισης. Ως εισηγήτρια εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων, συστείνω μεταξύ άλλων ενίσχυση και βελτίωση της έρευνας του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης των Ναρκωτικών στη Λισσαβώνα σχετικά με τα αποτελέσματα των διαφόρων πολιτικών για τα ναρκωτικά. Μείναμε άλλωστε ικανοποιημένοι, διότι το εν λόγω κέντρο παρακολούθησης αποκτά όλο και περισσότερη πείρα και γνώση, και η αναζήτηση δεικτών οδήγησε σε θετικό αποτέλεσμα.
Στην έκθεση δεν συνιστάται μόνο η ανταλλαγή των ερευνητικών αποτελεσμάτων, αλλά και η ανταλλαγή πρακτικών εμπειριών ανάμεσα στα θεσμικά όργανα και τα άτομα που αντιμετωπίζουν προβληματικούς χρήστες ναρκωτικών. Συνιστάται ακόμα συνεργασία, ιδίως στις παραμεθόριες περιοχές. Λαμβάνουμε υπόψη σημαντικές πρωτοβουλίες σε τοπικό και περιφεριακό επίπεδο, διότι εκεί γνωρίζουν συχνά καλύτερα πώς να αντιμετωπίσουν ορισμένα προβλήματα στην πράξη. Γι' αυτόν τον λόγο μερικές διάσκεψεις που διοργάνωσαν σχετικά με το θέμα αυτό το Κοινοβούλιο και η Επιτροπή σημείωσαν αξιοσημείωτη επιτυχία. Παρακαλώ την κυρία Επίτροπο να σκεφθεί πώς θα συνεχίσουμε σε αυτόν τον δρόμο, ο οποίος αποδείχθηκε πολύ χρήσιμος.
Κύριε Πρόεδρε, παρά την προσπάθειά μου να εξευρεθεί ισορροπία μεταξύ των διαφορετικών αντιλήψεων, δεν μπόρεσα να αποφύγω την εκ νέου υποβολή πολλών τροπολογιών. Η χρυσή τομή που προσπαθεί να συνδυάσει τα θετικά στοιχεία διαφορετικών μοντέλων πολιτικής για τα ναρκωτικά απογοητεύει, φυσικά, εκείνους που πιστεύουν σε έναν και μόνο δρόμο. Αν πιστεύεις ακράδαντα ότι «μόνον αυτό βοηθά», τότε η μέση οδός σου φαίνεται αναποτελεσματική. Υπάρχει, λοιπόν, πλήθος τροπολογίων, και εκ μέρους εκείνων που υπεραμύνονται μιας πιο φιλελεύθερης προσέγγισης και εκ μέρους εκείνων που θεωρούν κάθε χρήστη ναρκωτικών πρόβλημα που απαιτεί νομικά και άλλα μέτρα αντιμετώπισης.
Απορρίπτω όλες αυτές τις τροπολογίες, κύριε Πρόεδρε, διότι διαταράσσουν την ισορροπία της έκθεσης που τόσο δύσκολα επιτεύχθηκε. Μόνο μερικές τροπολογίες, δύο εκ μέρους των σοσιαλιστών και τρεις εκ μέρους των χριστιανοδημοκρατών, δεν επηρεάζουν την ισορροπία και γι' αυτό τις προτείνω.
Με την έκθεση, κύριε Πρόεδρε, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι, παρά τις υπάρχουσες διαφορές, μπορούμε να συνεργαζόμαστε όπου είναι χρήσιμο και απαραίτητο, διότι, εάν θέλουμε να καταπολεμήσουμε τα ναρκωτικά και την εγκληματικότητα που τα συνοδεύει, πρέπει να παραδεχθούμε ότι κανείς και κανένα κράτος μέλος δεν κατέχει την αποκλειστικότητα της αλήθειας.

Andersson
Κύριε Πρόεδρε, θέλω κι εγώ να ευχαριστήσω την εισηγήτρια για την έκθεση. Δεν είναι μυστικό ότι η εισηγήτρια κι εγώ έχουμε πολύ διαφορετικές απόψεις όσον αφορά την αντιμετώπιση των προβλημάτων των ναρκωτικών. Ωστόσο, αν συγκρίνουμε την έκθεση που υπήρχε τον Ιανουάριο με την έκθεση που συζητάμε σήμερα, πρέπει να παραδεχθώ ότι υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές και, κατά την γνώμη μου, ουσιαστικές βελτιώσεις.
Θέλω να αναφέρω δύο από αυτές τις βελτιώσεις. Πρώτον, θεωρώ ότι είναι αυτονόητο, και αναφέρεται πλέον στην έκθεση, ότι θα πρέπει να τηρήσουμε τις διεθνείς συνθήκες τις οποίες έχουμε όντως υπογράψει. Δεύτερον, είναι αυτονόητο, αν και δύσκολο να επιτευχθεί, ότι ο στόχος της πολιτικής θα πρέπει να είναι μία κοινωνία χωρίς ναρκωτικά.
Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν κάποια μειονεκτήματα. Επιτρέψτε μου να αναφέρω δύο εξ αυτών, για τα οποία έχω υποβάλει προτάσεις τροπολογίας. Το πρώτο αφορά τη σύσταση υπ. αριθ. 12 που αναφέρεται στις προσπάθειες για μείωση των επιβλαβών επιπτώσεων. Δεν έχω τίποτα ενάντια στην αξιολόγηση αυτών των προσπαθειών, και, αντιθέτως, θεωρώ ότι θα πρέπει να γίνει. Ωστόσο, πέραν αυτού, θεωρώ ότι η πολιτική που έχει εφαρμοσθεί, π.χ. στην Ελβετία, θα πρέπει να συγκριθεί με μία διαφορετική πολιτική, που έχει εφαρμοσθεί σε άλλες χώρες, ώστε να δούμε αν τα αποτελέσματα είναι καλύτερα ή χειρότερα σε διάφορα μέρη.
Όσον αφορά τη μείωση των επιζήμιων επιπτώσεων , θέλω να επισημάνω ότι δεν τάσσομαι εναντίον, ακόμα κι αν θέλω να διαγραφεί από κάποια σημεία της έκθεσης. Αυτό στο οποίο αντιτίθεμαι είναι ότι αποτελεί κυρίαρχο στόχο. Δεν μπορεί ποτέ να είναι αυτός ο κυρίαρχος στόχος της πολιτικής για τα ναρκωτικά! Ο κυρίαρχος στόχος είναι να μην αρχίσουν ποτέ οι νέοι, και γενικά οι άνθρωποι, να χρησιμοποιούν ναρκωτικά! Αυτό είναι το πιο σημαντικό σημείο της πολιτικής για τα ναρκωτικά.
Η πολιτική για τα ναρκωτικά έχει τέσσερις πυλώνες: το έργο της πρόληψης, την πολιτική ελέγχου, την περίθαλψη και αποτοξίνωση, καθώς και τη διεθνή δράση. Όλα αυτά αποτελούν μία ολότητα στην οποία το σημαντικότερο είναι το έργο της πρόληψης.

Stewart-Clark, Sir Jack
Κύριε Πρόεδρε, η νέα έκθεση της κ. d'Ancona είναι ένα συμβιβαστικό έγγραφο, που υποβάλλει, ωστόσο, πολλές λογικές και ρεαλιστικές προτάσεις οι οποίες μπορούν να υποστηριχθούν από τη συντριπτική πλειοψηφία και στις οποίες εφιστώ την προσοχή της Επιτροπής και του Συμβουλίου.
Κύριος στόχος μας θα πρέπει να είναι να αποτρέψουμε όσο το δυνατόν περισσότερους νέους από τη σκλαβιά των ναρκωτικών. Αυτό συνεπάγεται πρακτική συνεργασία και την ικανότητα να διδάσκεται ο ένας από τον άλλο. Από πολλές απόψεις έχουμε σημειώσει σημαντική πρόοδο κατά τα τελευταία δέκα χρόνια. Έχει ιδρυθεί το Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών στη Λισσαβώνα και λειτουργεί κανονικά η Europol, επίσημα αυτή την εβδομάδα, έχοντας, όμως, μπροστά της πολύ δρόμο.
Το Κέντρο Παρακολούθησης μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά μόνο με την κατάλληλη χρηματοδότηση των εθνικών φορέων συλλογής και παροχής πληροφοριών και εφόσον παρέχονται στατιστικά στοιχεία σε κοινή βάση. Η Europol μπορεί να κάνει σωστή δουλειά μόνο αν έχει τη δυνατότητα ανάλυσης, καθώς και ανταλλαγής πληροφοριών, σχετικά με τη διακίνηση ναρκωτικών.
Και στις δύο περιπτώσεις, σκοπός πρέπει να είναι ο καθορισμός των αποτελεσματικών και αναποτελεσματικών μεθόδων καταπολέμησης των ναρκωτικών, καθώς και των κονδυλίων που αξιοποιούνται σωστά ή κατασπαταλώνται. Οι Ολλανδοί και οι Σουηδοί έχουν εντελώς διαφορετικές πολιτικές καταπολέμησης των ναρκωτικών, αλλά σίγουρα κανείς δεν θα πρέπει να αμφισβητεί ότι και οι δύο χώρες θα βρίσκονταν σε πολύ πιο ισχυρή θέση, αν είχαν στη διάθεσή τους αντικειμενικές πληροφορίες που να δεικνύουν ποια τμήματα των πολιτικών τους είναι επιτυχή και ποια μπορούν να βελτιωθούν.
Υπάρχουν πολλά κοινά ερωτήματα: ποιοί νέοι κινδυνεύουν περισσότερο από τα ναρκωτικά; Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος προσέγγισης αυτών των νέων; Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος διαπαιδαγώγησής τους κατά της χρήσης ναρκωτικών ή αποκατάστασής τους σε περίπτωση που έχουν ήδη αρχίσει να παίρνουν ναρκωτικά; Πρόκειται για ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν.
Χρειαζόμαστε επίσης νέα πρωτότυπα προγράμματα για να κρατήσουμε τους νέους μακριά από τα ναρκωτικά και να βοηθήσουμε τους ναρκομανείς να επανέλθουν στον φυσιολογικό ρυθμό ζωής. Αυτό προϋποθέτει, σε πολλές περιπτώσεις, μια προσέγγιση τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο. Ο καλός μου φίλος, Hubert Pirker, θα μιλήσει αναμφίβολα για σχολεία χωρίς ναρκωτικά. Πιστεύω ότι θα πρέπει να ξεκινήσουμε με μια συντονισμένη τηλεοπτική διαφημιστική εκστρατεία σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Χρειάζεται να σκεφθούμε τη δημιουργία ενός δικτύου από λέσχες νέων σε όλη την Κοινότητα, για να βοηθήσουμε τους νέους να μείνουν μακριά από τα ναρκωτικά και να καλύψουμε το χρονικό κενό μεταξύ της στιγμής που τελειώνει το σχολείο και της επιστροφής των γονέων τους στο σπίτι.
Πρέπει να γίνουν πολύ περισσότερα όσον αφορά τη θεραπεία και την αποκατάσταση των τοξικομανών. Προκειμένου να επηρεάσουμε τη δράση σε ανώτατο επίπεδο, χρειαζόμαστε τη βοήθεια των τοπικών κοινοτήτων που ενεργούν από κοινού, και γι' αυτό ακριβώς η συγκεκριμένη έκθεση δίνει τόσο μεγάλη έμφαση στο έργο που επιτελείται σε αστικό και τοπικό επίπεδο.
Εν κατακλείδι, κύριος στόχος πρέπει να είναι η υιοθέτηση μιας ισορροπημένης και αντικειμενικής πολιτικής καταπολέμησης των ναρκωτικών, υποστηριζόμενης από επαρκή χρηματοδότηση, έτσι ώστε να αξίζει τον κόπο. Ελπίζω ότι η Επίτροπος θα συμφωνήσει με όσα έχω πει, καθώς επίσης ότι μπορούμε να περιμένουμε από αυτή μια θετική αντίδραση.

Wiebenga
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση της συναδέλφου d'Ancona έρχεται - ευτυχώς - όπως η μουστάρδα μετά το φαγητό. Αρχικός σκοπός της έκθεσης ήταν να χρησιμοποιηθεί κατά την έκτακτη σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ για την Καταπολέμηση των Ναρκωτικών, τον περασμένο Ιούνιο, αλλά ευτυχώς αυτό δεν έγινε, διότι αρχικά επικράτησε η θέση να σταματήσει πλέον η ποινικοποίηση να βρίσκεται στο επίκεντο του θέματος των ναρκωτικών. Διαφάνηκε, μάλιστα, ένα είδος νομιμοποίησης, υποστηρίχθηκε δε ακόμα και η χορήγηση ηρωίνης με ιατρική συνταγή. Αυτές οι θέσεις ήταν υπερβολικά αμφιλεγόμενες, η έκθεση θα διαδραμάτιζε μόνον αρνητικό ρόλο, και η αναπομπή της, τον περασμένο Ιανουάριο, ήταν το καλύτερο που μπορούσαμε να κάνουμε στο Κοινοβούλιο.
Η παρούσα δεύτερη παρουσίαση της έκθεσης είναι πολύ πιο ισορροπημένη. Δεν μπορούμε πλέον να επισημάνουμε πολλά μειονεκτήματα στην έκθεση. Είναι, όμως, απογοητευτικό το γεγονός ότι - όπως επεσήμανε και η κυρία d'Ancona - δεν έφτασε ακόμα το πλήρωμα του χρόνου για μια πραγματική εναρμόνιση της πολιτικής για τα ναρκωτικά στην Ευρώπη. Κάτι τέτοιο, βέβαια, θα είχε πολλά πλεονεκτήματα. Όσο υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση, οι χώρες θα υφίστανται τα μειονεκτήματά της κατάστασης. Με την υπερβολή της πολιτικής τους για τα ναρκωτικά οι Κάτω Χώρες επιβαρύνονται από τουρισμό·χρηστών ναρκωτικών ουσιών, ενώ άλλες χώρες υφίστανται όχληση από την ολλανδική πολιτική. Το σύνθημά μας, λοιπόν, είναι «συνεργασία».
Πώς θα γίνει κάτι τέτοιο; Αναφέρω εν συντομία τρεις πτυχές: πρόληψη, θεραπεία, καταπολέμηση.
Τέλος, ακόμα κι οι υποστηρικτές της αποποινικοποίησης των ήπιων ναρκωτικών, όπως της κάνναβης, πρέπει να θεωρήσουν απαραίτητη την ευρωπαϊκή συνεργασία. Αποποινικοποίηση θα σήμαινε αποχώρηση από τις ισχύουσες συνθήκες του ΟΗΕ, κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μιλάμε, επομένως, για μακροπρόθεσμα σχέδια. Βραχυπρόθεσμα, θεωρώ ότι πρέπει να αγωνισθούμε για μια κοινωνία χωρίς εθισμό σε παραισθησιογόνα.

Andrews
Κύριε Πρόεδρε, αυτή η έκθεση της καλής μου φίλης κ. d'Ancona έχει και θετικά και αρνητικά. Το θετικό είναι ότι στη σύσταση 11 ορίζεται σαφώς ότι ο στόχος των προσπαθειών καταπολέμησης των ναρκωτικών είναι μια κοινωνία χωρίς ναρκωτικά, σε απόλυτη συμμόρφωση προς το σημείο 12 της πολιτικής διακήρυξης που εγκρίθηκε πέρυσι τον Ιούνιο από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, όπου ζητείται επίσης η ενεργός προώθηση μιας κοινωνίας απαλλαγμένης από την κατάχρηση ναρκωτικών. Θα θεωρούσαμε οποιαδήποτε τροποποίηση αυτού του στόχου αιτία να καταψηφίσουμε την εν λόγω έκθεση. Πουθενά στη διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών δεν γίνεται αναφορά σε υποστήριξη πολιτικών «περιορισμού των επιζήμιων επιπτώσεων», αφού αυτές οι πολιτικές δεν οδηγούν σε απεξάρτηση των τοξικομανών. Η πολιτική περιορισμού των επιβλαβών επιπτώσεων είναι το πρώτο βήμα προς την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών.
Στην έκθεση των Ηνωμένων Εθνών δεικνύεται ότι η αποποινικοποίηση θα οδηγούσε σε αύξηση της κατανάλωσης ηρωίνης και κοκαΐνης, σε ποσοστό περίπου 100 % και 50 % αντίστοιχα.
Τον Ιούνιο 150 χώρες υιοθέτησαν μια παγκόσμια στρατηγική στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών σε παγκόσμιο επίπεδο. Η πολιτική διακήρυξη που εγκρίθηκε απαιτεί από τις κυβερνήσεις να θέσουν σε εφαρμογή πριν από το 2003 νέες στρατηγικές και προγράμματα για τη μείωση της ζήτησης των ναρκωτικών και νέους νόμους για την καταπολέμηση του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Η έκθεση που εκπονήθηκε για τη διάσκεψη του Ιουνίου προειδοποίησε ότι το διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα αποτελεί όνειρο για όσους ξεπλένουν βρώμικο χρήμα, καθώς νομιμοποιείται μεγάλο μέρος των εσόδων από τη διακίνηση των ναρκωτικών, που υπολογίζονται σε 200 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Κάθε δυνατό μέσο, περιλαμβανομένης της κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων, που εφαρμόσαμε στην Ιρλανδία, πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο μιας διεθνώς συμπεφωνημένης στρατηγικής. Προσυπογράφουμε πλήρως τις ανησυχίες που εκφράσθηκαν στα πλαίσια της διακήρυξης των Ηνωμένων Εθνών. Συγκεκριμένα τονίζουμε την άποψη ότι τα ναρκωτικά καταστρέφουν ζωές και κοινότητες.
Η πολιτική ομάδα μας θα πρέπει να αποφανθεί αύριο για την παρούσα έκθεση βάσει των τροπολογιών που θα εγκρίνει το Σώμα.

Pailler
Κύριε Πρόεδρε, η τοξικομανία αποτελεί σήμερα πραγματικό στοίχημα που πρέπει να κερδίσει ο πολιτισμός. Συγκεκριμένα, πλήττει όλο και περισσότερο τους νέους, σε όλο και μικρότερη ηλικία, και η εξάρτησή τους αυξάνεται όσο περισσότερο ζουν σε επισφαλείς συνθήκες. Επιπλέον, η ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων και κεφαλαίων προσφέρει ένα πραγματικά ανέλπιστο πλεονέκτημα στους εμπόρους. Οφείλουμε να διαπιστώσουμε ότι, μέχρι σήμερα, οι βαρυσήμαντες δηλώσεις του ΟΗΕ ή της Ευρώπης για τον αγώνα κατά των ναρκωτικών, όπως και οι πολιτικές που στηρίζονται στην καταστολή της διακίνησης όλων των ουσιών, αποδεικνύονται αναποτελεσματικές.
Απέναντι σε ένα τόσο ευρύ και περίπλοκο πρόβλημα, δεν μπορούμε να αρκεστούμε στην επινόηση σλόγκαν ή σε συστάσεις για μέσες οδούς. Αντιθέτως, δεν πρέπει να διστάσουμε να ανοίξουμε τον δρόμο των σκέψεων, των εμπειριών και των προτάσεων για να βρούμε διέξοδο προς νέους πολύ ρεαλιστικούς ορίζοντες.
Η πρώτη έκθεση d'Ancona εντασσόταν στο πλαίσιο αυτού του ανοίγματος, αλλά ήταν υπερβολική για ένα μέρος των βουλευτών του Σώματος, που προτιμούσε να κρυφτεί πίσω από τα τείχη της βεβαιότητάς του. Η δεύτερη έκθεση που εκπονήθηκε εξομάλυνε τις ανωμαλίες και αρκέστηκε στο να εφαρμόσει τις συμβάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο κανόνας της συναίνεσης, πραγματική γεροντική ασθένεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενέσκηψε πάλι και καταλήξαμε σε αυτόν τον ευγενή στόχο: «Ο στόχος της καταπολέμησης των ναρκωτικών είναι μια κοινωνία χωρίς ναρκωτικά». Καταπληκτικό εύρημα!
Επεκτείνοντας αυτό το θεώρημα σε όλους τους τομείς της κοινωνίας, το αποτέλεσμα θα είναι, για παράδειγμα, ότι «ο στόχος της καταπολέμησης της βίας είναι μια κοινωνία χωρίς βία», ή ακόμα ότι «ο στόχος της καταπολέμησης της ηλιθιότητας είναι μια κοινωνία χωρίς ηλιθίους». Μπράβο! Πρέπει να παραδεχθείτε, όπως κι εγώ, ότι είναι μακρύς ο δρόμος.
Η έκθεση αναγνωρίζει, ωστόσο, την ανάγκη να προχωρήσουμε σε μία ανεξάρτητη, επιστημονική, αντικειμενική και επακριβή μελέτη των συμβάσεων των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τα ναρκωτικά, με στόχο να τις εκσυγχρονίσουμε και να τις συμπληρώσουμε. Μία μελέτη τέτοιου είδους πρέπει να βασίζεται στις σκέψεις και τις προτάσεις των άμεσα εμπλεκομένων, και πρέπει να διεξαχθεί χωρίς ταμπού και με πολιτικό θάρρος που λείπει πάρα πολύ συχνά.
Από την πλευρά μου θα ήθελα να υποβάλω τρεις συγκεκριμένες προτάσεις. Πρέπει, εν πρώτοις, να τελειώσουμε με τους νόμους που τιμωρούν τόσο τον χρήστη όσο και τον έμπορο, και να ακολουθήσουμε αποφασιστικά τον δρόμο της αποποινικοποίησης της χρήσης των ναρκωτικών. Πρέπει να δώσουμε έμφαση στην πρόληψη των κινδύνων, κυρίως ενισχύοντας τις δομές επικοινωνίας και περίθαλψης και χωρίς να ξεχνάμε τα κοινωνικά ζητήματα που συνδέονται με αυτούς.
Πρέπει, τέλος, να εντείνουμε τον αγώνα κατά των ισχυρών εμπόρων σε παγκόσμιο επίπεδο μέσα από μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των κρατών και με την κατάργηση των φορολογικών παραδείσων, οι οποίοι χρησιμεύουν μόνο στο ξέπλυμα του χρήματος από τα ναρκωτικά και το λαθρεμπόριο άλλων ειδών ή στη φοροδιαφυγή των κερδοσκόπων.
Τέλος, αν ειλικρινά ο στόχος είναι η καταπολέμηση των ναρκωτικών, θα πρέπει ο προϋπολογισμός για τη δημόσια υγεία και την εκπαίδευση, κυρίως, να αυξηθεί ανάλογα με τα όσα διακυβεύονται.

Lagendijk
Κύριε Πρόεδρε, θα αναφερθώ εν συντομία στις συστάσεις της κ. d'Ancona. Ορισμένες συστάσεις είναι πολύ καλές, ιδίως όσον αφορά την πολυδιάστατη προσέγγιση και την εκτεταμένη προσοχή σε τοπικά και περιφερειακά πειράματα. Σε άλλα σημεία, που είναι, δυστυχώς, αρκετά, είναι ολοφάνερο ότι πρόκειται - όπως είπε και η κ. d'Ancona - για συμβιβασμό, όπως προκύπτει από τη σύγκριση με το σχέδιο σύστασης του 1996.
Ελπίζω ότι η παρούσα και οι επόμενες συζητήσεις θα σημάνουν ένα άνοιγμα και ότι τόσο όσοι είναι υπέρ, όσο και όσοι είναι κατά, θα εγκαταλείψουν τα ιδεολογικά οχυρά τους, διότι, διαφορετικά, οι συζητήσεις στο Κοινοβουλίο κινδυνεύουν να καταντήσουν περιοδικός αριθμός. Το πιο σημαντικό σημείο είναι, κατά τη γνώμη μας, τα τοπικά και περιφερειακά πειράματα. Είμαι πεπεισμένος ότι στις πόλεις και στα χωριά, όχι μόνο στις Κάτω Χώρες, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, υπάρχουν άνθρωποι που με μετριοπάθεια και σύνεση προσπαθούν να βρουν λύσεις σε προβλήματα των οποίων την ύπαρξη δεν αμφισβητεί κανείς. Κι εκεί ακριβώς θα εξευρεθούν οι λύσεις για τη μελλοντική πολιτική στον τομέα των ναρκωτικών. Οι λύσεις θα προέλθουν από τη βάση, ούτε σε ευρωπαϊκό, ούτε σε εθνικό επίπεδο, παρά από αυτά τα τοπικά και περιφερειακά πειράματα.

Dupuis
Κύριε Πρόεδρε, λυπάμαι για τη συμπαθητική μας εισηγήτρια. Υπάρχουν ενδιαφέροντα στοιχεία στην έκθεσή της, υπάρχουν όμως και απαράδεκτα. Όπως είπε η κ. Pailler, «η κοινωνία χωρίς ναρκωτικά», είναι κάτι παράλογο. Αληθεύει επίσης ότι αυτά τα ενδιαφέροντα στοιχεία καταπολεμούν επιφανειακά το πρόβλημα των ναρκωτικών, αλλά όχι την ουσία του προβλήματος, δηλαδή το γεγονός ότι αυτό το γιγαντιαίο εμπόριο αντιπροσωπεύει το 8 % του παγκόσμιου ΑΕΠ. Γίνεται επίσης αναφορά σε αυτή την εξουσία των διεθνών κυκλωμάτων μαφίας που διαβρώνουν τις αστυνομίες μας, τους δικαστές μας, τους δημοσιογράφους μας και τις οικονομίες μας, επενδύοντας εκ νέου το βρώμικο χρήμα σε υγιείς οικονομικούς τομείς. Υπάρχουν όλα αυτά τα στοιχεία, αλλά τίποτα ουσιαστικά.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν θέλει να κοιτάξει την κατάσταση κατάματα. Οι διεθνείς συμβάσεις των Ηνωμένων Εθνών ισχύουν εδώ και τριάντα χρόνια, εδώ και τριάντα χρόνια παρακολουθούμε, χρόνο με τον χρόνο, μια αύξηση της κατανάλωσης. Ο συνάδελφός μου Andrews ανέφερε ότι, ακόμα και φέτος, σημειώθηκε αύξηση της τάξης του 50 % στην κατανάλωση ηρωίνης, και έπεται συνέχεια. Όλα αυτά το Σώμα δεν θέλει να τα δει. Κρυβόμαστε πίσω από έναν παραλογισμό.

Blokland
Κύριε Πρόεδρε, όπως είπε και ο κ. Wienbenga, η υπό συζήτηση πρόταση σύστασης μπορεί να περιγραφεί με τον πλέον ταιριαστό τρόπο ως «μουστάρδα μετά το φαγητό». Η έκτακτη σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών για την Καταπολέμηση των Ναρκωτικών (UNGASS) έλαβε χώρα την περασμένη άνοιξη. Διερωτάται κανείς, λοιπόν, σε ποιόν απευθύνονται πια οι συστάσεις της έκθεσης.
Το πιο σημαντικό δε ερώτημα είναι τί περιέχουν οι συστάσεις, τις οποίες θεωρώ προσωπικά αρκετά ουδέτερες. Από τη δική μου οπτική γωνία, χρειάζονται σε κάποια σημεία μερικές τροποποιήσεις, όπως τις πρότειναν η συνάδελφος κ. Lindholm και η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Ωστόσο, ακόμα και σε αυτή την περίπτωση αναρωτιέμαι ποιό είναι το νόημα της έκθεσης, αφού δεν προσφέρει νέα στοιχεία και οι συστάσεις δεν απευθύνονται σε κανέναν. Η δυσαρέσκεια διαφαίνεται και από τον μεγάλο αριθμό τροπολογιών που υποβλήθηκαν.
Συνοψίζοντας, η έκθεση δεν προκαλεί παρά απογοήτευση, ενώ προσωπικά θεωρώ την εκ νέου υποβολή της στην ολομέλεια εντελώς άσκοπη.
Ένα άλλο σημείο αγανάκτησης είναι το δεύτερο μέρος, η αιτιολογική έκθεση της έκθεσης d'Ancona. Τώρα που άλλαξαν ριζικά οι συστάσεις, η αιτιολογική αυτή έκθεση είναι άτοπη, και μου φαίνεται λογικό να αναπροσαρμοσθεί. Η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου δεν φαίνεται να συμμερίζεται τις πολιτικές απόψεις της συναδέλφου κ. d'Ancona, και νομίζω ότι θα έπρεπε να βγάλει τα συμπεράσματά της από αυτό το δεδομένο.
Οι παρατηρήσεις της κ. d'Ancona σχετικά με την ηθική-νομική προσέγγιση, σε αντιδιαστολή με την ιατρική προσέγγιση, δεν ευσταθούν και περιπλέκουν την υπόθεση. Η εμπειρία από περιπτώσεις εγκληματιών οι οποίοι υποβάλλονται σε αναγκαστική αποτοξίνωση, αντί να εκτίσουν την ποινή τους, μας δείχνουν διαφορετικά πράγματα. Τοξικομανείς σε κρίσιμη κατάσταση, που κόντευαν να πεθάνουν, ξαναγυρίζουν στη ζωή και βλέπουν νέες προοπτικές. Δεν επιτρέπεται, δεν χρειάζεται να αφήσουμε αυτούς τους ανθρώπους στη μοίρα τους. Η «μείωση των επιζήμιων επιπτώσεων» δεν αποτελεί λύση, ούτε και η δωρεάν χορήγηση ηρωίνης. Σας παραπέμπω σε σχετικό άρθρο της εφημερίδας NRC του περασμένου Σαββάτου.
Ήμουν αντίθετος με την εγγραφή της έκθεσης στην ημερήσια διάταξη. Η εγγραφή της, για τον απλούστατο λόγο ότι, έτσι κι αλλιώς, δεν περιέχει πια τίποτα, δεν συμβάλλει στην εικόνα ενός σοβαρού Κοινοβουλίου.

Lindeperg
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα αρχικά να χαιρετίσω το πνεύμα συζήτησης και διαλόγου της εισηγήτριας, η οποία, καθ' όλη τη διάρκεια της βραδείας διαδικασίας που μας οδήγησε στην εκπόνηση της έκθεσης που συζητάμε σήμερα, κατάφερε να επιδείξει πραγματικό πνεύμα διαλόγου.
Γνωρίζοντας τις προσωπικές της θέσεις, υπολογίζουμε πόσο μεγάλες προσπάθειες έπρεπε να καταβάλει για να μας προτείνει ένα κείμενο απαλλαγμένο κατά βάση από τα διαφιλονικούμενα θέματα, τα οποία είναι πολυάριθμα και με έντονη συναισθηματική φόρτιση, όταν τίθεται θέμα ορισμού μιας πολιτικής στον τομέα των ναρκωτικών.
Έχοντας υπόψη της τις ισχυρές αποκλίσεις που μας χωρίζουν, θέλησε να ευνοήσει την πολιτική των μικρών βημάτων και έβαλε στοίχημα ότι, παρά τις διαφορετικές φιλοσοφίες μας, θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε και να σημειώσουμε κάποια πρόοδο που να επιτρέπει τον περιορισμό των μεγάλων ζημιών που προκαλούν ορισμένα ναρκωτικά: μείωση των κινδύνων και της ζήτησης, κοινωνική συμπαράσταση, δικαίωμα ιατρικής περίθαλψης, και, κυρίως, υποστήριξη ορισμένου αριθμού πρότυπων πειραματικών δράσεων.
Προσωπικά, ενέκρινα τον τρόπο εργασίας της, αν και προφανώς το αποτέλεσμα δεν με ικανοποιεί καθόλου. Πιστεύω, όμως, ότι είναι κρίμα που οι υποχωρήσεις ήταν μονόπλευρες και που ορισμένες τροπολογίες οι οποίες παρουσιάστηκαν και ψηφίστηκαν στην επιτροπή αλλοίωσαν την ισορροπία που αναζητούσε η Hedy d'Ancona. Δεν αναφέρομαι στο πλήθος των τροπολογιών που παρουσιάστηκαν στην ολομέλεια.
Ποιά είναι, όμως, ουσιαστικά η κατάσταση; Από τη μία, οι οπαδοί της πολιτικής επιβολής περιορισμών υποστηρίζουν τον στόχο μιας κοινωνίας χωρίς ναρκωτικά, αλλά χωρίς να προτείνουν κανένα νέο μέσο για να επιτευχθεί, εκτός από το να ακολουθήσουμε χωρίς αντίδραση τη σημερινή πολιτική, αν και όλοι διαπιστώνουν την αποτυχία της. Για να εμποδίσουμε δε την παρέκκλιση από αυτή τη γραμμή και για να παρεμποδίσουμε κάθε νέο πειραματισμό, τονίζουμε αδιάκοπα την τήρηση των συμβάσεων του ΟΗΕ, που είναι τόσο ακατάλληλες για τη σημερινή κοινωνία, ώστε πολύ λίγα κράτη είναι σε θέση να τις εφαρμόσουν. Το γεγονός αυτό δημιουργεί μια πραγματικά υπερρεαλιστική, νοσηρή απόκλιση μεταξύ των νομοθεσιών των κρατών μελών και της εφαρμογής τους.
Προβάλλεται το ουτοπικό όνειρο μιας κοινωνίας χωρίς ναρκωτικά. Ήθελα να εκφρασθώ με ειρωνία, αλλά η κ. Pailler μου πήρε την μπουκιά από το στόμα και μίλησε με τους ίδιους ακριβώς όρους που ήθελα να χρησιμοποιήσω. Το προσπερνώ, λοιπόν, αλλά, εκτός από το γεγονός ότι αυτό το σλόγκαν είναι εκτός πραγματικότητας, ουτοπικό, υπάρχει και κάτι χειρότερο: θεωρώ ότι είναι προφανώς επικίνδυνο. Με το να διατηρούμε φρούδες ελπίδες στο μυαλό των πολιτών και να τους κάνουμε να δέχονται ψεύτικα φάρμακα, που δεν θα επιλύσουν κανένα πρόβλημα, τρέφουμε ουσιαστικά τον σκεπτικισμό για την αδυναμία της πολιτικής και τις ανεκλήρωτες υποσχέσεις.
Αντιμέτωποι με αυτούς τους υποστηρικτές που είναι τόσο σίγουροι για τους εαυτούς τους και για τη σημερινή νομοθεσία, τί ζητάμε; Να μπορούμε να διερευνήσουμε άλλες οδούς που απέδωσαν ενθαρρυντικά αποτελέσματα όπου επιχειρήθηκαν. Επιπλέον, δεν θα πρέπει οι συμβάσεις του ΟΗΕ να λειτουργούν ως τροχοπέδη και απαγόρευση. Η κ. d'Ancona επανέλαβε ότι, προς στιγμήν, δεν είναι δυνατή η εναρμόνιση. Δεν τίθεται, επομένως, θέμα επιβολής ορισμένων κανόνων σε ένα κράτος που δεν θα ήθελε να τους εφαρμόσει. Αν οι Σουηδοί συνάδελφοί μας είναι ευχαριστημένοι με την πολιτική τους, ας συνεχίσουν. Κανείς δεν έχει την πρόθεση να τους εμποδίσει. Θέλουμε μόνο να δεχθούν ότι μπορεί να μην είμαστε της ίδιας γνώμης. Θέλουμε να καταστεί δυνατόν να υπάρξει μια ήρεμη και αμερόληπτη συζήτηση, δίχως αυθαίρετες αποφάσεις και αφορισμούς. Είναι τόσο υπερβολικά αυτά που ζητάμε;

Cedershiφld
Κύριε Πρόεδρε, συμμερίζομαι την άποψη του κ. Blokland ότι η ιδέα της αναπομπής στην αρμόδια επιτροπή και το Κοινοβούλιο ήταν κατ' ουσία εσφαλμένη. Ωστόσο, το προηγούμενο εγκώμιο που έπλεξε η κ. Hedy d' Ancona για την αποποινικοποίηση της κάνναβης και της κατοχής ηρωίνης οδήγησε τώρα σε μία πρόταση που δεν έρχεται σε σύγκρουση με τις θεμελιώδεις αρχές της πολιτικής της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) για τα ναρκωτικά, γεγονός στο οποίο συνέβαλε η ενιαία στάση της Ομάδας του ΕΛΚ σε αυτό το θέμα. Τώρα, ευτυχώς, το ζήτημα είναι τί εννοούμε με την καταπολέμηση των ναρκωτικών.
Με ανησυχεί, ωστόσο, η σκέψη να καθιερωθεί κεντρικό σύστημα ελέγχου για την αποκατάσταση και την αποτοξίνωση των τοξικομανών. Αποφάσεις σε υπερεθνικό επίπεδο δεν θα πρέπει να λαμβάνονται για ζητήματα που μπορούν να αντιμετωπισθούν εξίσου ικανοποιητικά σε τοπικό επίπεδο, παρά για θέματα που μπορούν να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά μόνο σε επίπεδο ΕΕ, όπως π.χ. η συνεργασία της Europol και η συνεργασία για κοινούς κανόνες ως προς τους συνοριακούς ελέγχους. Η ευρωπαϊκή συνεργασία αποτελεί εξαιρετικό μέσο στον αγώνα κατά της εγκληματικότητας που σχετίζεται με τα ναρκωτικά. Όμως, αμφιβάλλω αν είναι εξίσου αποτελεσματικό, όταν πρόκειται να ασχοληθούμε με την καθημερινή δουλειά στους δρόμους, στα στέκια των τοξικομανών και στα κέντρα αποτοξίνωσης.
Όλοι είμαστε ενάντια στις βλάβες που προκαλούν τα ναρκωτικά, και θέλουμε να περιορίσουμε τον πόνο. Απομένει να προσδιοριστεί λεπτομερώς πώς θα γίνει αυτό. Η έννοια της μείωσης των επιζήμιων επιπτώσεων έχει κηλιδωθεί με αποτυχημένα προγράμματα που δεν επιτυγχάνουν την απεξάρτηση του χρήστη. Γι' αυτό εγώ προσωπικά και η Ομάδα του ΕΛΚ παρουσιάσαμε κάποιες προτάσεις τροπολογίας που αποσκοπούν στον αυστηρότερο έλεγχο αναφορικά με την ελαχιστοποίηση των βλαβών και στη δημιουργία αυστηρότερων κανόνων. Για την ελαχιστοποίηση του πόνου απαιτείται αποτοξίνωση, εκπαίδευση, κοινωνικές δράσεις και οτιδήποτε προσφέρει στους χρήστες αξίες ζωής διαφορετικές από τα ναρκωτικά. Η Συνθήκη του ΟΗΕ για τα παιδιά τους δίνει το δικαίωμα να ζήσουν μια ζωή χωρίς ναρκωτικά, και η πολιτική του ΟΗΕ για την καταπολέμηση των ναρκωτικών, όπως εκφράσθηκε τον περασμένο Ιούνιο, πρέπει να είναι οδηγός και για την ΕΕ.
Τέλος, θέλω να συγχαρώ την κ. d' Ancona, όχι ίσως για μία καθ' όλα επιτυχή έκθεση, αλλά για το ότι θα έχει πλέον χρόνο και δύναμη για άλλα πράγματα, πέρα από την αναθεώρηση εκθέσεων σχετικά με την πολιτική για τα ναρκωτικά. Απομένει να ανταλλάξουμε στο μέλλον στοιχεία για τα διάφορα μοντέλα πολιτικής που ακολουθούνται στον τομέα των ναρκωτικών, ούτως ώστε να επωφεληθούμε από τις καλύτερες λύσεις.

Brinkhorst
Κύριε Πρόεδρε, δεν ωφελεί να υιοθετούμε την υψηλή ηθική όταν συζητάμε για τα ναρκωτικά. Η μάστιγα των ναρκωτικών έχει πολλές πτυχές, αλλά, πάνω από όλα σημαίνει αδικοχαμένες ζωές και ανθρώπινο πόνο, και η καταπολέμησή της απαιτεί κάτι παραπάνω από ιδεολογία, απαιτεί αποτελεσματικές πολιτικές.
Η έκθεση της κ. d' Ancona συντάχθηκε με αυτό το πνεύμα και ζητά από τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε οι αρχές σε διαφορετικά επίπεδα να αναπτύξουν νέες, καινοτόμες και αποτελεσματικές προσεγγίσεις. Είμαστε υπέρ αυτού του μηνύματος, γιατί πιστεύουμε ότι καμία πολιτική δεν θα πρέπει απλά να καταργηθεί. Η αντιμετώπιση των προβλημάτων που συνεπάγονται τα ναρκωτικά απαιτεί πραγματισμό και ανοιχτό μυαλό. Ως εκ τούτου, προτιμώ την προσέγγιση του κ. Jack Stewart-Clark από εκείνη του κ. Blokland.
Ασφαλώς, οι προσεγγίσεις των νέων κρατών μελών διαφοροποιούνται στο θέμα των ναρκωτικών. Το γεγονός αυτό δημιουργεί από μόνο του πρόβλημα, το οποίο επιτείνεται με τη μορφή τουρισμού για ναρκωτικά. Υπό ιδανικές συνθήκες θα υπήρχε εναρμόνιση της νομοθεσίας. Η έκθεση d' Ancona είναι ρεαλιστική από αυτή την άποψη - αρκεί να παρακαλουθήσουμε τη σημερινή συζήτηση. Αναγνωρίζεται σε αυτή ότι η εν λόγω εναρμόνιση είναι πρόωρη και, αντ' αυτής, ζητείται συγκεκριμένη και μεγαλύτερη συνεργασία ανάμεσα στις αρχές σε εθνικό, περιφερειακό και αστικό επίπεδο. Αυτό είναι απαραίτητο προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι διαφωνίες μεταξύ των κρατών μελών, οι οποίες απορρέουν από την ύπαρξη διαφορετικών πολιτικών. Θα βοηθήσει, επίσης, στην καλύτερη συνειδητοποίηση των πολιτικών που είναι αποτελεσματικές και κάτω από ποιες συνθήκες αποδίδουν, γεγονός που σίγουρα θα αποτελέσει θεμέλιο λίθο για μια αποτελεσματική ευρωπαϊκή πολιτική στο θέμα των ναρκωτικών.
Μπορεί στην πράξη να διαπιστώσουμε ότι οι εμπειρίες μας όσον αφορά τις αποτελεσματικές πολιτικές δεν διαφέρουν και τόσο από χώρα σε χώρα. Ήμουν στη Σουηδία και θεωρώ ότι στην πράξη οι ενέργειες της αστυνομίας αυτής της χώρας δεν διαφέρουν και πολύ από ό, τι γίνεται στην Ολλανδία.
Εδώ η έκθεση d'Ancona θίγει ένα άλλο επίμαχο σημείο: ζητεί να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ της πολιτικής που ανακοινώνεται και της πολιτικής που τελικά εφαρμόζεται. Ας θέσουμε τέλος στην υποκρισία μεταξύ της νομοθεσίας και της έμπρακτης εφαρμογής της. Τα νομικά όργανα που έχουμε στη διάθεσή μας θα πρέπει να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα. Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών για την Καταπολέμηση των Ναρκωτικών που έλαβε χώρα τον Ιούλιο του 1998 θα μπορούσε να αποτελέσει μια ευκαιρία για την αντιμετώπιση των πιο σοβαρών αποκλίσεων μεταξύ της νομοθεσίας και της εφαρμογής της, ενσωματώνοντας παράλληλα στη Σύμβαση τις πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα των ναρκωτικών. Γι' αυτό ακριβώς προτιμώ την ανθρώπινη προσέγγιση της έκθεσης της κ. d'Ancona από την ιδεολογική προσέγγιση που εξακολουθούν να υποστηρίζουν πολλοί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Crowley
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ να συγχαρώ την κ. d'Ancona για την προσπάθειά της να επιτύχει συναίνεση στο πλαίσιο του Κοινοβουλίου σε ένα ιδιαίτερα δύσκολο ζήτημα για το οποίο υπάρχουν πολλές αποκλίνουσες απόψεις στο Σώμα.
Ωστόσο, το Κοινοβούλιο ενεργεί κατά κάποιον τρόπο σαν να είναι πολιτικά ευνουχισμένο, εφόσον συζητάμε και υποβάλλουμε συστάσεις για μια έκτακτη σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών για τα ναρκωτικά που έχει ήδη διεξαχθεί. Έχοντας κατά νου το γεγονός αυτό, όπως και τα σχόλια άλλων βουλευτών, είναι σημαντικό να τεθούν ορισμένοι βασικοί παράγοντες, έτσι ώστε να μπορέσουν οι πολίτες να κατανοήσουν τί επιδιώκουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Κατ' αρχάς, υποστηρίζουμε την προστασία των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεύτερον, υποστηρίζουμε ότι πρέπει να βοηθήσουμε τον πληθυσμό του πλανήτη η διαβίωση του οποίου εξαρτάται από την καλλιέργεια φυτών που παράγουν ναρκωτικά λόγω των οικονομικών συνθηκών της χώρας του. Τρίτον, υποστηρίζουμε ότι πρέπει να εξασφαλίσουμε τη δυνατότητά μας να προσφέρουμε στους νέους μας την καλύτερη εκπαίδευση και τα καλύτερα μέσα πληροφόρησης, έτσι ώστε να είναι βέβαιο ότι θα λάβουν συνειδητές αποφάσεις για τον τρόπο ζωής τους. Τέταρτον, υποστηρίζουμε ότι πρέπει να απαλλαγούμε από τις περιττές και ανώφελες ιδεολογίες και, συγκεκριμένα, οφείλουμε να υιοθετήσουμε μια πολιτική στάση και ένα όραμα για τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο με τον οποίο μπορούμε να βοηθήσουμε όλους τους πολίτες να ζήσουν σε μια κοινωνία χωρίς ναρκωτικά.
Δεν είναι η τέλεια λύση και ίσως να μην είναι απολύτως εφικτή. Αν όμως επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να είμαστε ικανοποιημένοι λέγοντας ότι μπορούμε να αποδεχθούμε ορισμένο ποσοστό τοξικομανίας, τότε έχουμε ήδη χάσει τη μάχη. Θα πρέπει να αγωνισθούμε για το καλύτερο δυνατόν ουτοπικό ιδανικό και να εργασθούμε προς αυτή την κατεύθυνση.

Eriksson
Κύριε Πρόδρε, την προηγούμενη φορά που είχε υποβληθεί αυτή η έκθεση προς ανάγνωση μου είχε προκαλέσει έκπληξη η κατάσταση στην ολομέλεια. Ήταν βέβαια αρκετά σαφές ότι, εν πάση περιπτώσει, βρισκόμαστε πάρα πολύ μακριά από οποιουσδήποτε στόχους εναρμόνισης. Πιστεύω ότι, πέρα από τη συζήτηση για τα δικά μας προνόμια, αυτό που μας έχει αναστατώσει περισσότερο για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα είναι σίγουρα η παρούσα έκθεση.
Έγινε εκτεταμένη αναφορά κατά τη συζήτηση στην οπτική της Σουηδίας επ' αυτού του θέματος. Θέλω επ' ευκαιρία να ανακοινώσω το αποτέλεσμα μιας έρευνας που δημοσιεύθηκε την προηγούμενη εβδομάδα και αφορά νέους στην αρχή της εφηβείας, σύμφωνα με το οποίο ο αριθμός των νέων που είχαν δοκιμάσει ναρκωτικά έχει μειωθεί σημαντικά. Αυτό δεν προέκυψε από κάποιο είδος ηθικολογικής στάσης, αλλά από πολύ μεγάλες τοπικές προσπάθειες με στόχο τους νέους των προαστίων, εκεί κυρίως όπου παρατηρείται έντονη περιθωριοποίηση στις μεγάλες πόλεις. Αυτό δείχνει ότι πρέπει φυσικά να είμαστε πραγματιστές, και μάλιστα πρωτίστως όσον αφορά τις ανθρωπιστικές ακριβώς παρεμβάσεις μας για τους νέους.
Νομίζω, επιπλέον, ότι θα πρέπει να εμβαθύνουμε στην έννοια της πολιτικής επιβολής περιορισμών , η οποία δεν πρέπει επ' ουδενί να ταυτίζεται με την πολιτική καταπίεσης .

Lindholm
Κύριε Πρόεδρε, η παγκόσμια κοινότητα έχει εκφράσει με απόλυτη σαφήνεια την άποψή της για την πολιτική όσον αφορά τα ναρκωτικά με τις τρείς Συνθήκες του ΟΗΕ για τα ναρκωτικά και με την πολιτική θέση που υιοθετήθηκε στη Διάσκεψη της Νέας Υόρκης, στις 8-11 Ιουνίου του τρέχοντος έτους. Επίσης, το 1989 η παγκόσμια κοινότητα, συμπεριλαβανομένων των χωρών της ΕΕ, δεσμεύθηκε, με τη Συνθήκη του ΟΗΕ για τα παιδιά, άρθρο 33, να προστατεύει τα παιδιά από τη χρήση ναρκωτικών, παρανόμων ναρκωτικών ουσιών, καθώς και από την εμπλοκή τους σε παράνομη παραγωγή και διανομή.
Σήμερα, 5 Οκτωβρίου, είναι η Διεθνής Ημέρα του Παιδιού. Όλοι εμείς εδώ έχουμε ευθύνη να τηρήσουμε τις Συνθήκες που τα κράτη μέλη μας έχουν επικυρώσει. Ως εκ τούτου, κάνω έκκληση στο Κοινοβούλιο να καταψηφίσει όλες τις προτάσεις τροπολογίας και τις συστάσεις που έρχονται σε σύγκρουση με τη Συνθήκη για τα παιδιά και με μία κοινωνία χωρίς ναρκωτικά.

Schulz
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η συζήτηση που διεξάγουμε εδώ και μήνες, καθώς και η σημερινή συζήτηση, απ' όσο μπόρεσα να την παρακολουθήσω, χαρακτηρίζονται πολύ περισσότερο από μία αντιπαράθεση ως προς το εάν θα καταφέρουν οι βουλευτές να εξηγήσουν ότι η γνώμη τους ή η εκάστοτε στρατηγική που ακολουθείται στη χώρα τους είναι καλύτερη από αυτήν που ακολουθείται σε μια άλλη χώρα, παρά από μία αντιπαράθεση ως προς το πώς θα μπορέσουμε να πορευθούμε με τον αποτελεσματικότερο δυνατό τρόπο στο τομέα της πρόληψης ή της απεξάρτησης.
Τι μας διδάσκει αυτή η ατέλειωτη συζήτηση; Πρώτον, ότι δεν υπάρχει ιδανικός τρόπος για την καταπολέμηση του προβλήματος των ναρκωτικών: και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά και έξω από αυτό, δεν υπάρχει κανείς που θα μπορούσε να ισχυρισθεί, αναφερόμενος στον εαυτό του, ότι έχει βρει τρόπο με τον οποίο μπορεί να λύσει το πρόβλημα, τόσο στη φάση της πρόληψης όσο και της απεξάρτησης. Προσωπικά, τουλάχιστον, δεν γνωρίζω κανέναν.
Δεύτερον, αυτό σημαίνει ότι, παρ' όλες τις συζητήσεις για τους διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης του προβλήματος της καταπολέμησης των ναρκωτικών, το μόνο που μας μένει τελικά είναι η ανεπάρκεια και η αμηχανία περί του πρακτέου, διότι οι πολλές και διάφορες απόπειρες που έγιναν δεν πέτυχαν τον μοναδικό αυτό στόχο, την αποτελεσματική δηλαδή καταπολέμηση του φαινομένου. Αυτό πρέπει πράγματι να το παραδεχθούμε πρώτα εμείς οι ίδιοι, για να καταλήξουμε στη συνέχεια, κατά τη γνώμη μου, στο συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε και η συνάδελφος d'Ancona. Ουσιαστικά αυτό σημαίνει ότι πρέπει να καταλήξουμε σε συμπεράσματα τα οποία να είναι - θα το πω απλά - ειδικά προσαρμοσμένα ανά χώρα, λαμβάνοντας υπόψη τις ιστορικές προϋποθέσεις που έχουν διαμορφώσει την εκάστοτε κοινωνία στην κάθε χώρα, λαμβάνοντας υπόψη τις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες και τις διαφορετικές κρατικές δομές - το ιατρικό σύστημα μιας χώρας, λόγου χάρη, διαφέρει εντελώς από αυτό μιας άλλης. Δεν καταλογίζω έλλειψη εντιμότητας ούτε στους Ολλανδούς ούτε στους Σουηδούς: οι δύο χώρες έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, για να δείξουμε και τα διαμετρικά αντίθετα μέρη αυτής της συζήτησης, αλλά και οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα.
Θα πρέπει να σεβαστούμε και τις δύο προσεγγίσεις, διότι και οι δύο χώρες προσπαθούν εξίσου. Οφείλουμε, ωστόσο, να πάψουμε να προσποιούμαστε ότι μπορεί να έχει νόημα μια συζήτηση κατά την οποία η μία χώρα προσπαθεί να πείσει την άλλη ότι οι δικές της προσεγγίσεις είναι καλύτερες από αυτές των άλλων χωρών. Για τον λόγο αυτό η κ. d'Ancona προσπάθησε, ύστερα από μία μακρά συζήτηση, να προτείνει μια συμβιβαστική λύση, λέγοντας ότι έχει μεν τις δικές της θέσεις - τις οποίες και ανέπτυξε εδώ καλύτερα από ό, τι θα μπορούσα να το είχα κάνει εγώ - στο πλαίσιο των οποίων υπάρχει, όμως, χώρος για πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις, τις οποίες θα πρέπει κανείς να εξετάσει και μεμονωμένα ως ισότιμες, δίχως να τις υποβιβάζει ή να τις θεωρεί ανώτερες των άλλων. Νομίζω ότι πρόκειται για εξαιρετική προσπάθεια προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία, τουλάχιστον με τον ελάχιστο αυτό βαθμό συναίνεσης. Γι' αυτόν τον λόγο ευχαριστώ εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος την κ. d'Ancona για αυτήν την έκθεση, στην οποία έγινε προσπάθεια να καταλήξουμε σε μια κάποια συναίνεση, έστω και με τον μικρότερο κοινό παρονομαστή.

Pirker
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, η χρήση ναρκωτικών αυξάνεται δραματικά όχι μόνον στην Ευρώπη, αλλά παντού. Πιστεύω πως όλοι μας έχουμε έναν κοινό στόχο, να προστατεύσουμε, δηλαδή, κατά το δυνατόν τη νεολαία και ολόκληρη την κοινωνία από τα ναρκωτικά και τη χρήση τους. Συμφωνούμε δε και ως προς το ότι το πρόβλημα αυτό δεν μπορεί να καταπολεμηθεί παρά μόνο με ένα πακέτο μέτρων και ως προς το ότι πρέπει να υπάρχει ισορροπία μεταξύ της πρόληψης, της καταστολής, της θεραπείας και της επανένταξης. Εάν εγκαταλείψουμε αυτήν την ισορροπία - όπως έκανε η κ. Hedy d'Ancona στην πρώτη της έκθεση, ζητώντας την αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών, την ελεύθερη πώληση των προϊόντων κάνναβης ή τη χορήγηση ηρωίνης με ιατρική συνταγή - θα τιμωρηθούμε. Δικαίως, λοιπόν, αναπέμφθηκε η έκθεση.
Η σημερινή έκθεση ακολούθησε μια διαφορετική οδό, καθώς καταβλήθηκε προσπάθεια να ληφθεί υπόψη αυτή η ισορροπία. Η έκθεση αυτή περιέχει πολλά από τα στοιχεία που πρότεινε ο ειδικός μας στον τομέα των ναρκωτικών Sir Jack Stewart-Clark, φέρνοντας καθαρά στο προσκήνιο και την κοινωνική όψη του προβλήματος. Η έκθεση αυτή μπορεί να εγκριθεί στη σημερινή της μορφή.
Ωστόσο, θεωρώ δραματικό το γεγονός ότι, μέσω τροπολογιών, γίνεται και πάλι απόπειρα να διαταραχθεί αισθητά αυτή η ισορροπία και να πεισθεί το Κοινοβούλιο να αποποινικοποιήσει τα ναρκωτικά. Δεν μπορεί να είναι αυτό το ζητούμενο! Αυτό που χρειαζόμαστε για το μέλλον είναι να πιστέψουμε ότι η πρόληψη είναι το στοιχείο που παρέχει προστασία. Γι' αυτό και θα ήθελα εδώ να ζητήσω την εντατικοποίηση της πρόληψης: να υπάρξουν για τα παιδιά και για την κοινωνία σχολεία απαλλαγμένα από τα ναρκωτικά, αλλά και σκληρές ποινές για τους εμπόρους ναρκωτικών, καθώς και υποστήριξη που θα μας επιτρέψει να απομακρύνουμε από τα ναρκωτικά τους εξαρτώμενους νέους. Με την ισορροπία μεταξύ των τριων αυτών μέτρων θα έχουμε την ευκαιρία να υλοποιήσουμε το όραμα μιας κοινωνίας και μιας ζωής χωρίς ναρκωτικά.

Thors
Κύριε Πρόεδρε, η υπόληψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενισχύεται από την αναπομπή της έκθεσης, η οποία, αντιθέτως, θέτει τώρα ως στόχο μια κοινωνία χωρίς ναρκωτικά. Η Ομάδα μας υποστήριξε την αναπομπή και πιστεύω ότι η πραγματοποίησή της ενίσχυσε την υπόληψη του Κοινοβουλίου. Προσωπικά, δεν μπορώ να υποστηρίξω όλες τις συστάσεις, εκ των οποίων κάποιες αναφέρθηκαν από τον κ. Jan Andersson.
Η συζήτησή μας είναι πολύ πολωμένη. Θεωρείται ότι κάποιος, που υποστηρίζει μία πολιτική όπως αυτή που εκπροσωπώ εγώ, δεν μπορεί να πρεσβεύει τη μείωση των επιζήμιων επιπτώσεων . Νομίζω ότι πρόκειται για λάθος, για μια παρανόηση: κι εγώ θέλω να μειώσω τον πόνο, αλλά δεν μπορώ να εγκρίνω «δούρειους ίππους».
Υποστηρίζεται ότι η κατάσταση που επικρατεί στις φυλακές οφείλεται στην πολιτική για τα ναρκωτικά. Ωστόσο, εγώ πιστεύω ότι η κατάσταση οφείλεται σε μία εσφαλμένη πολιτική πάταξης του εγκλήματος. Η Φινλανδία είναι μια χώρα με λίγες φυλακές, αλλά με μια αυστηρή πολιτική πάταξης του εγκλήματος. Είναι, επομένως, δυνατός ο συνδυασμός. Ο φορέας που πρέπει να κάνει κάτι γι' αυτή καθαυτή την πολιτική της πάταξης του εγκλήματος και των συναφών σφαλμάτων είναι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Στους ανθρώπους, αντίθετα, πρέπει να παρέχεται καλύτερη περίθαλψη.

Schulz
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ την κατανόησή σας. Δεν θα ήθελα να καθυστερήσω τη διαδικασία, όμως τόσο ο κ. Pirker όσο και η κ. Thors έκαναν μια λανθασμένη δήλωση όσον αφορά την ουσία. Η έκθεση δεν αναπέμφθηκε από την ολομέλεια: εγώ ήμουν αυτός που παρακάλεσα εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος να αναπεμφθεί η έκθεση στην κοινοβουλευτική επιτροπή. Πρόκειται για μια σημαντική διαφορά. Εδώ όλη την ώρα μιλάμε σαν να είχε πει η ολομέλεια πως δεν θέλει αυτά τα σκουπίδια. Η κ. d'Ancona με παρακάλεσε να αποσύρθεί η έκθεση για να έχει τη δυνατότητα να διαπραγματευθεί συμβιβασμούς. Αυτή είναι μία σημαντική διαφορά επί της ουσίας!

Thors
Κύριε Πρόεδρε, δεν πρέπει να διυλίζουμε τον κώνωπα και να καταπίνουμε την κάμηλο.
(ΕΝ) Δεν πρέπει να είστε τόσο εριστικός. Χρησιμοποίησα μια λέξη που καλύπτει και τις δύο καταστάσεις στις οποίες αναφερθήκατε. Η λέξη Εterremiss χρησιμοποιείται στα σουηδικά για περιπτώσεις όπου ζητείται να ανακληθεί κάτι, το οποίο αναπέμπεται στη συνέχεια στον φορέα προπαρασκευής.

Kerr
Κύριε Πρόεδρε, η πάσα αλήθεια είναι ότι η έκθεση αναπέμφθηκε στην επιτροπή, επειδή οι Βρετανοί βουλευτές του Εργατικού Κόμματος - που αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος - επρόκειτο να την καταψηφίσουν, ύστερα από εντολή του Βρετανού Υπουργού Εσωτερικών, ο γιος του οποίου συνελήφθη πρόσφατα για εμπόριο ναρκωτικών. Συνεπώς, ήταν δύσκολο για τους Εργατικούς να υποστηρίξουν την έκθεση. Η αρχική έκθεση της κ. d'Ancona ήταν πολύ καλή, ενώ η παρούσα δεν είναι τόσο καλή, αν και περιέχει κάποια καλά σημεία.
Υπάρχει μια γλυκιά μυρωδιά υποκρισίας απόψε στο Σώμα, που αναμειγνύεται με τη μυρωδιά ενός ναρκωτικού που έρχεται απ' έξω - μιας ναρκωτικής ουσίας που ονομάζεται καπνός και σκοτώνει μισό εκατομμύριο Ευρωπαίους κάθε χρόνο. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπορεί καν να εμποδίσει κάποιους να καπνίζουν σε χώρους όπου δεν επιτρέπεται, όπως ακριβώς έξω από αυτή την αίθουσα. Αντ' αυτού, προσπαθεί να υποβαθμίσει μια λογική πολιτική που προτείνει η κ. d'Ancona για τα ναρκωτικά. Ξέρω ότι πολλοί βουλευτές του Βρετανικού Εργατικού Κόμματος έχουν καπνίσει στο παρελθόν ναρκωτικά, ενώ μερικοί συνεχίζουν ακόμα. Θα καταψηφίσουν, όμως, όλοι την έκθεση λόγω της υποκρισίας που κυριαρχεί στο Ημικύκλιο.
Χρειαζόμαστε μια συνετή πολιτική αποποινικοποίησης της κάνναβης, ανάλογη με εκείνη που εφαρμόζεται στην Ολλανδία, στην Αυστραλία και σε πολλά μέρη του κόσμου. Στη συνέχεια θα αντιμετωπίσουμε πολύ πιο αποτελεσματικά το πραγματικό πρόβλημα των σκληρών ναρκωτικών, και ίσως τότε οι νέοι μας πάρουν στα σοβαρά.

Oostlander
Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι η έκθεση της κ. d'Ancona στη σημερινή μορφή της αποτελεί σημαντικό βήμα. Οπωσδήποτε θα προκαλέσει στη χώρα μου ζωηρό ενδιαφέρον το γεγονός ότι διατυπώθηκαν μερικές ξεκάθαρες αρχές. Γίνεται λόγος για μια κοινωνία χωρίς ναρκωτικά, για τη «ζωή χωρίς ναρκωτικά». Γίνεται λόγος για μείωση της ζήτησης και τονίζεται η τήρηση του νόμου και των διεθνών συμφωνιών. Αυτό σημαίνει να εκλείψει η πολιτική της ανοχής και αποτελεί όντως δήλωση! Έχω την εντύπωση ότι έτσι έσβησαν αθόρυβα αρχές του είδους «κοινωνία ανοχής», στις οποίες γίνεται καμιά φορά αναφορά στα κομματικά προγράμματα των φιλελευθέρων. Το γεγονός αυτό έχει μεγάλη σημασία, διότι η ζημία που προκαλεί ο χρήστης ναρκωτικών στον εαυτό του και στο περιβάλλον του είναι τεράστια, ιδίως μάλιστα, όπως όλοι γνωρίζουν, στα κοινωνικα και οικονομικά κατώτερα στρώματα της κοινωνίας. Είναι αυτονόητο ότι κάποια στιγμή σοσιαλδημοκράτες και χριστιανοδημοκράτες τα βρίσκουν στο θέμα αυτό, διότι ο αγώνας κατά της μιζέριας, ιδίως για τις πιο ευάλωτες ομάδες, πρέπει να είναι το πρώτο μας μέλημα.
Θεωρώ σωστό ότι παρουσιάσθηκε ως ιδεώδης μια κοινωνία χωρίς ναρκωτικά. Μου προκαλεί έκπληξη ότι μερικοί απορρίπτουν αυτό το ιδανικό, σαν να μην αποτελούν ιδανικά προς υπεράσπιση και ο αγώνας για πλήρη απασχόληση, ο αγώνας για την εξάλειψη της φτώχειας, η αναζήτηση μιας κοινωνίας δικαίου και ο αγώνας για την απομάκρυνση των ηλιθίων από το Κοινοβούλιο. Χαίρομαι, λοιπόν, για την ύπαρξη της έκθεσης: πρόκειται για συμβιβασμό, αλλά δίνει ευτυχώς και κατευθύνσεις προς μια πολιτική, και αυτό έχει σημασία.

Matikainen-Kallstrφm
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, η κυρία d' Ancona έχει εργασθεί επιμελώς προκειμένου να εκπονήσει αυτή την έκθεση. Η δεύτερη αυτή έκθεση είναι σαφώς πιο ορθολογική, μετριοπαθής και, πάνω απ' όλα, πιο εποικοδομητική από την προηγούμενη. Πιστεύω ότι η μακρά και εμπεριστατωμένη εξέταση εκ μέρους του Κοινοβουλίου των εκθέσεων της κυρίας d' Ancona έχει ενισχύσει στους περισσότερους την άποψη, πως δεν είναι δυνατόν να κερδιθεί η μάχη κατά των ναρκωτικών με την υπόδειξη να πραγματοποιηθεί η εναρμόνιση των νομοθετικών διατάξεων των κρατών μελών της ΕΕ σε αυτόν τον τομέα μόνο σύμφωνα με τους όρους της φιλελεύθερης πολιτικής στον τομέα των ναρκωτικών. Είμαστε όλοι κατά κάποιον τρόπο θύματα της χρήσης των ναρκωτικών.
Η συνεργασία των κρατών μελών για την καταπολέμηση των ναρκωτικών πρέπει να είναι ενεργός και όχι αντιδραστική. Η επικέντρωση των προσπαθειών στην καταπολέμηση των επιζήμιων επιπτώσεων από τη χρήση των ναρκωτικών δεν αποτελεί σωστή τακτική. Η συζήτηση για τα συνθετικά ναρκωτικά έχει καταδείξει ότι η ΕΕ θα έπρεπε να επικεντρώσει τις προσπάθειες της ειδικά στην ενημέρωση των παιδιών και των νέων. Η καταπολέμηση των διαφόρων ναρκωτικών που είναι της μόδας μεταξύ των νέων, όπως των συνθετικών ναρκωτικών τύπου «έκσταση», αποτελεί τον μόνο τρόπο για να διατηρηθεί υψηλό το όριο για την έναρξη χρήσης των ναρκωτικών. Θα πρέπει να αναπτυχθούν και να επεκταθούν το ταχύτερο δυνατόν οι ανταλλαγές πληροφοριών ανάμεσα στις αρχές και η ίδρυση κοινών βάσεων δεδομένων, προκειμένου να καταγραφούν οι νέες συνθέσεις ναρκωτικών, ακόμα και με τη βοήθεια των κονδυλίων της ΕΕ.
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, τελειώνοντας θα ήθελα επίσης να υπενθυμήσω ότι, κατά τη γνώμη μου, δεν επιτρέπονται οι εκφράσεις διαμαρτυρίας από το βήμα.

Burtone
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, θεωρώ σημαντικό το γεγονός ότι και απόψε επανήλθαμε στη συζήτηση σχετικά με την τοξικομανία, και κυρίως ότι δεν τονίσθηκαν θαυματουργές λύσεις, καθώς η εξάρτηση από τα ναρκωτικά δεν μπορεί να καταπολεμηθεί με μαγικό ραβδί! Δεν είναι δυνατόν να βρούμε μια λύση που θα μπορέσει να μας οδηγήσει απευθείας, μονομιάς, σε μια κοινωνία χωρίς ναρκωτικά. Έχουμε μπροστά μας ένα δύσκολο έργο που θα πρέπει να δεσμεύσει, όχι μόνο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά και όλα τα κράτη μέλη στο μέτωπο μιας συνολικής στρατηγικής που διατυπώθηκε εκ νέου κατά την τελευταία Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, μια στρατηγική που μας καλεί πρώτα απ' όλα να ακολουθήσουμε τον δρόμο της πρόληψης, να προσπαθήσουμε να μειώσουμε τη ζήτηση ναρκωτικών ουσιών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητά, φροντίζοντας για την εκπαίδευση και την πληροφόρηση και γνωρίζοντας ότι ελλοχεύει και ο μεγάλος κίνδυνος των συνθετικών ναρκωτικών.
Η πρόληψη δεν αρκεί. Πρέπει κυρίως να περιθάλψουμε τους νέους που διασχίζουν τη σήραγγα του θανάτου, το τούνελ των ναρκωτικών, όχι μόνο στρεφόμενοι προς την στρατηγική της μείωσης των επιζήμιων επιπτώσεων, αλλά γνωρίζοντας ότι υπάρχουν σημαντικές εμπειρίες εθελοντικής προσφοράς, που εξελίχθηκαν στηριζόμενες στην προαγωγή της αλληλεγγύης. Οι θεραπευτικές κοινότητες επανέφεραν στη ζωή πολλούς νέους. Πρόληψη και θεραπεία συνδέονται με την αποκατάσταση, με την επανένταξη και, τέλος, με τις πολιτικές καταστολής, όχι μόνο της διακίνησης μικρών ποσοτήτων, αλλά κυρίως του λαθρεμπορίου ναρκωτικών. Είναι σημαντικό να προσπαθήσουμε να σπάσουμε αυτό το απόστημα, αντιμετωπίζοντας κατά προτεραιότητα το θέμα του τραπεζικού απορρήτου, γιατί τεράστιες εισροές χρημάτων που προκαλούν τον θάνατο διεισδύουν στη νόμιμη οικονομία, κι εδώ ακριβώς είναι που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει πρώτα απ' όλα να παρέμβει.

Gradin
Κύριε Πρόεδρε, παρακολούθησα με ενδιαφέρον την ανασκευασμένη έκθεση της κυρίας d' Ancona και τη σημερινή πολύ ζωηρή συζήτηση. Εδώ και πολλά χρόνια το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο των Υπουργών και η Επιτροπή έχουν μία στενή και καρποφόρα συνεργασία στον τομέα των ναρκωτικών. Έχουμε διοργανώσει μαζί σημαντικές διασκέψεις και η ανταλλαγή πληροφοριών έχει λειτουργήσει καλά. Επίσης, εκπρόσωποι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συμμετείχαν στην αποστολή της Επιτροπής στην έκτακτη σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ για την καταπολέμηση των ναρκωτικών, το καλοκαίρι. Ελπίζω κι εγώ, όπως και η κυρία d' Ancona, να συνεχισθεί μια καλή συνεργασία.
Το έχω αναφέρει ήδη πολλές φορές, αλλά αξίζει να επαναληφθεί: αυτή η συνεργασία εγγυάται έναν διάλογο εποικοδομητικό και επικεντρωμένο σε βασικά θέματα του τομέα της πολιτικής για τα ναρκωτικά. Μία απόδειξη είναι ότι βοηθάμε ο ένας τον άλλον να συμπεριλάβουμε ουσιαστικά τις συνθετικές ναρκωτικές ουσίες στην πολιτική ημερήσια διάταξη της ΕΕ. Θεωρώ ότι αυτό ενισχύει την εικόνα μιας Ευρώπης που αγωνίζεται ενωμένη ενάντια στην εξάπλωση των ναρκωτικών. Έχει συμβάλει, επίσης, στην προσαρμογή της πολιτικής ημερήσια διάταξης της ΕΕ, ούτως ώστε να ανταποκρίνεται καλύτερα στις καθημερινές ανησυχίες και υποθέσεις των πολιτών μας.
Με τη συνεργασία αποδείξαμε επίσης ότι οι νόμοι και οι κανόνες σε αυτόν τον τομέα είναι σήμερα αρκετά ομοιογενείς εντός της ΕΕ, γεγονός που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο κοινό υπόβαθρο που θέτουν για όλους μας οι συνθήκες του ΟΗΕ. Σημαντικό ρόλο έχουν διαδραματίσει φυσικά και οι κανόνες της ΕΕ, όσον αφορά π.χ. το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και τα συνθετικά πρόδρομα. Ταυτόχρονα, δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε μπροστά στο γεγονός ότι εξακολουθούν να υφίστανται σημαντικές διαφορές. Οι ποινές για την κατοχή, το εμπόριο και τη λαθραία εισαγωγή ποικίλλουν, το ίδιο και η αντιμετώπιση της προσωπικής χρήσης, καθώς και το κατά πόσο ορισμένα ναρκωτικά θα πρέπει να θεωρούνται λιγότερο επικίνδυνα από άλλα. Θα πρέπει, επίσης, να έχουμε επίγνωση των σημαντικών διαφορών που υπάρχουν αναφορικά με τον τρόπο εφαρμογής των νόμων και των κανόνων, διαφορές που δεν είναι άνευ σημασίας, παρά αντανακλούν ουσιαστικές αντιθέσεις αντιλήψεων για το πώς πρέπει να διαμορφωθούν μελλοντικά οι στρατηγικές στον τομέα των ναρκωτικών. Απομένει, συνεπώς, αρκετή δουλειά μέχρι την επίτευξη μιας συνεκτικής ευρωπαϊκής πολιτικής για τα ναρκωτικά. Ωστόσο, δεν πρέπει να μεγαλοποιούνται οι διαφορές, διότι τότε υπάρχει κίνδυνος να δαπανούμε υπερβολικά πολύ χρόνο και ενέργεια για σχετικά μικρά προβλήματα, γεγονός που παρεμποδίζει έναν εποικοδομητικό διάλογο για τα μεγάλα κοινά προβλήματα, τα οποία πρέπει να επιλύσουμε με συναίνεση και με κοινούς πόρους.
Στην έκθεση d' Ancona ορίζεται επίσης με απόλυτη σαφήνεια ότι ο κοινός στόχος μας στην ΕΕ είναι και παραμένει μία κοινωνία χωρίς ναρκωτικά. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, διότι ως προς αυτό το σημείο δεν πρέπει να υπάρχουν ασάφειες.
Κύριε Πρόεδρε, ο συνδυασμός προληπτικών και κατασταλτικών μέτρων που χαρακτηρίζει σήμερα την πολιτική για τα ναρκωτικά στην Ευρώπη είναι αποτέλεσμα προσπαθειών 30, σχεδόν, χρόνων. Πολλά κράτη μέλη έχουν δοκιμάσει κατά καιρούς διάφορα μοντέλα, και όλοι έχουν καταλήξει στο ότι η πρόληψη, καθώς και τα μέτρα στον κοινωνικό τομέα, είναι εξίσου σημαντικά, όσο οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί.
Η πολιτική για τα ναρκωτικά περιέχει στην πράξη τρία διαφορετικά συστατικά στοιχεία. Πρώτον, μέτρα για τη μείωση της ζήτησης, δεύτερον, μέτρα για τον περιορισμό της πρόσβασης, και τρίτον, διεθνή συνεργασία. Αυτοί οι τρείς θεμέλιοι λίθοι ήταν η βάση του πενταετούς σχεδίου δράσης της Ένωσης για την καταπολέμηση των ναρκωτικών, που ξεκίνησε το 1994 και τώρα βρίσκεται στη διαδικασία εκσυγχρονισμού. Εν προκειμένω, οι λέξεις-κλειδιά είναι συνέχεια και αντοχή. Αυτό τονίζεται και στο τελικό κείμενο που ενέκρινε ο ΟΗΕ στην έκτακτη σύνοδό του το καλοκαίρι. Γι' αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι μία από τις συστάσεις της έκθεσης d' Ancona στηρίζει σαφέστατα τις συνθήκες του ΟΗΕ. Αυτό δημιουργεί ευεργετική σαφήνεια, όσον αφορά το πλαίσιο του μελλοντικού προσανατολισμού του αγώνα ενάντια στα ναρκωτικά. Το ζήτημα είναι τώρα να ρυθμιστεί λεπτομερώς και να προσαρμοσθεί η συνεργασία, ώστε να ανταποκρίνεται καλύτερα στις νέες τάσεις. Αντίθετα, δεν υπάρχει περιθώριο για ριζικές αλλαγές ή ριψοκίνδυνα πειράματα.
Φαίνεται, κύριε Πρόεδρε, ότι οι περισσότεροι συμφωνούν σήμερα ότι το βάρος θα πρέπει να δοθεί στην πρόληψη. Το να ζητάμε μόνο για αύξηση του αριθμού των αστυνομικών και των τελωνειακών, για αυστηρότερες ποινές ή για την αμείλικτη καταστροφή των καλλιεργειών παραγωγής ναρκωτικών ουσιών στις αναπτυσσόμενες χώρες μάλλον δεν οδηγεί πουθενά. Αντίθετα, το θέμα είναι τόσο να τεθούν σταθερά πλαίσια, όσο και να αναληφθεί μια εκτεταμένη κοινωνική ευθύνη. Ως εκ τούτου, εκτιμώ το γεγονός ότι η εισηγήτρια αναφέρεται στην έκθεσή της στο οικονομικό πρόγραμμα για τα κοινοτικά μέτρα πρόληψης της χρήσης ναρκωτικών. Η Ένωση έχει επενδύσει 27 εκατομμύρια Εcu για τη στήριξη του έργου της πρόληψης στα κράτη μέλη για μία πενταετία. Το πρόγραμμα παρέχει μοναδικές δυνατότητες συνεργασίας για τη σύνδεση κυβερνητικών οργάνων και μη κυβερνητικών οργανώσεων. Δημιουργεί επίσης προϋποθέσεις για την ανάπτυξη μεθοδολογίας, όσον αφορά π.χ. την αξιολόγηση των προληπτικών δράσεων στα κράτη μέλη. Το σκεπτικό είναι να μπορούν να εντοπισθούν οι στρατηγικές που προωθούν μια μεγαλύτερη ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειριών. Αντίθετα, πρέπει να ειπωθεί με σαφήνεια ότι το κοινοτικό πρόγραμμα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη στήριξη πειραματικών δράσεων στον τομέα των ναρκωτικών - δυστυχώς ορισμένες φορές δημιουργούνται κάποιες παρερμηνείες επ' αυτού του σημείου.
Τέλος, θέλω να αναφέρω ότι το έργο του εκσυχρονισμού του προγράμματος δράσης της Ένωσης κατά των ναρκωτικών έχει μόλις αρχίσει, και είμαι υπεύθυνη για τον συντονισμό του έργου της Επιτροπής κατά την προετοιμασία της συνεισφοράς της στο νέο σχέδιο. Υπολογίζω ότι θα έχουμε έτοιμο ένα πρώτο προσχέδιο κάπου στην αρχή του επομένου έτους. Έως τότε εγώ και οι συνεργάτες μου της Επιτροπής θα αξιολογήσουμε όλες τις προσπάθειες που έχουν γίνει στην Ένωση τα τελευταία χρόνια σε αυτόν τον τομέα. Υποθέτω ότι ως Επίτροπος υπεύθυνη για τον συντονισμό θα έχω πολλές ευκαιρίες να συζητήσω γι' αυτά τα θέματα με το Κοινοβούλιο, τόσο στο πλαίσιο της αρμόδια επιτροπής, όσο και στην ολομέλεια.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Καταπολέμηση της δωροδοκίας
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης του κ. Bontempi, εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων (Α4-0285/98), σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κονοβούλιο για την πολιτική της Ένωσης κατά της δωροδοκίας.

Bontempi
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση που παρουσιάζουμε σήμερα προς συζήτηση και ψηφοφορία αφορά κυρίως την ανακοίνωση της Επιτροπής κατά το 1997 σχετικά με τις προτεινόμενες από αυτήν κατευθύνσεις. Επιπλέον, δεδομένου ότι σημειώθηκαν πολλές και ενδιαφέρουσες εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο ως προς τον καθορισμό μιας στρατηγικής καταπολέμησης της δωροδοκίας, η έκθεση αυτή παρέχει τις αναγκαίες διευκρινίσεις και αναφέρεται στις προτεραιότητες, εντοπίζοντας επιπλέον τις επείγουσες πρωτοβουλίες που πρέπει να αναληφθούν και να υλοποιηθούν. Στην πραγματικότητα, στο τραπέζι των διαφόρων διεθνών συνομιλιών υπάρχουν πολλές προτάσεις και πολλές ιδέες: χρειάζεται τώρα να περάσουμε στην πρακτική εφαρμογή και στην ενεργό δράση.
Σχετικά με την έκθεση της Επιτροπής θα ήθελα να εκφράσω μια σύντομη συνοπτική κρίση, επιφυλασσόμενος να επανέλθω στη συνέχεια σε μερικά σημαντικά σημεία. Πρόκειται για μια καλή έκθεση, που περιέχει, όμως, δύο μάλλον σημαντικά κενά: το πρώτο αφορά την ελλειπή λειτουργικότητα ακόμα και στους τομείς όπου η πρωτοβουλία ανήκει στην πραγματικότητα στην Κοινότητα και δεν απαιτείται από άλλα όργανα. Το δεύτερο - το οποίο είναι ακόμα πιο ουσιώδες από πολιτική άποψη - έγκειται στο γεγονός ότι δεν γίνεται καμία νύξη στα προβλήματα, στους κινδύνους, ούτε και στα πιθανά μέτρα που αφορούν την δωροδοκία στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Έχουμε δει πρόσφατες περιπτώσεις που προκάλεσαν μεγάλο θόρυβο - και τελευταία την περίπτωση του ECHO - που αποδεικνύουν πόσο αναγκαίο είναι, για να είμαστε αξιόπιστοι όταν υποδεικνύουμε κατευθύνσεις σε άλλους, να διαθέτουμε στο εσωτερικό μας ένα εξαιρετικά σαφές πλαίσιο, που θα υπαγορεύει τουλάχιστον κανονισμούς και προτεραιότητες. Στον τομέα αυτόν η έκθεση διατυπώνει μια σειρά προτάσεων και πιστεύω να έχω κάποια συναίνεση εκ μέρους της Επιτροπής για να ενισχύσω αυτή την πλευρά. Το ζήτημα, εξάλλου, θα αποτελέσει αντικείμενο της έκθεσης Bφsch, που θα συζητηθεί αύριο και η οποία πραγματεύεται ακριβώς και αυτές τις πτυχές.
Όσον αφορά το γενικό πλαίσιο, θα ήθελα να θυμίσω ότι κατά τα τελευταία τρία ή τέσσερα χρόνια έχει αυξηθεί πολύ η επαγρύπνηση. Αυτό γίνεται φανερό από τις τρανταχτές περιπτώσεις που έχουν διαπιστωθεί σε διάφορα μέρη του κόσμου - Κένυα, Ιαπωνία, Μεξικό, Νότια Κορέα, Δημοκρατία της Βοημίας, Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία - όπου αρχηγοί ή ολόκληρες κυβερνητικές ομάδες ανατράπηκαν από περιπτώσεις δωροδοκίας. Το εν λόγω γεγονός προκύπτει εξάλλου και από τις εκτιμήσεις, σύμφωνα με τις οποίες το 5 τοις εκατό όλων των άμεσων εξωτερικών επενδύσεων στις εισαγωγές των πιο εκτεθειμένων χωρών σπαταλάται σε δωροδοκίες, χωρίς να υπολογίσουμε την ημεδαπή δωροδοκία. Στην πράξη αντιληφθήκαμε την αύξηση της επαγρύπνησης από το γεγονός ότι ακόμα κι αυτοί που έως πριν λίγο καιρό φοβόντουσαν να προφέρουν την λέξη δωροδοκία σήμερα την συμπεριλαμβάνουν ως βασικό θέμα στην ημερήσια διάταξη. Αναφέρομαι, χωρίς εχθρική διάθεση, αλλά τονίζοντας αυτήν την πλευρά, στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα, στην Παγκόσμια Τράπεζα, στον ΟΟΣΑ, με λίγα λόγια σε όλα τα όργανα που προηγουμένως - το επαναλαμβάνω - αν και μάρτυρες σε πολλές περιπτώσεις, ακόμα και διαδεδομένες, δωροδοκίας, στο διεθνές εμπόριο για παράδειγμα, ποτέ δεν είχαν πάρει θέση. Τώρα είμαι πολύ ικανοποιημένος που, εν όψει των τελευταίων επικίνδυνων εξελίξεων, ο ίδιος ο επιχειρηματικός κόσμος και αυτοί οι φορείς συνειδητοποίησαν την κατάσταση. Αναφέρω σχετικά ότι στις 14 και 15 Απριλίου διεξαγάγαμε ένα ενδιαφέρον σεμινάριο από κοινού - Συμβούλιο, Επιτροπή και Κοινοβούλιο - όσον αφορά τη δωροδοκία στον επιχειρηματικό κόσμο, κι εκεί εκφράσθηκαν σημαντικές δεσμεύσεις εκ μέρους κάποιων εκπροσώπων του εν λόγω περιβάλλοντος. Τώρα αναμένουμε όλα αυτά να επικυρωθούν και να επαληθευθούν.
Ένα νέο πολύ σημαντικό γεγονός που θέλω να αναφέρω είναι η εμφάνιση μιας ΜΚΟ - της Διεθνούς Διαφάνειας (Transparency International) - που από το 1993 δρα στο Βερολίνο για την καταπολέμηση της δωροδοκίας, εκφράζοντας τον επιχειρηματικό κόσμο. Αυτό προκάλεσε νέα γεγονότα, τα οποία απλώς αναφέρω: μια σύμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εγκρίθηκε πρόσφατα από το Συμβούλιο μαζί με το Πρωτόκολλο για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων, και κυρίως, τον Δεκέμβριο, μια σύμβαση του ΟΟΣΑ, εξαιρετικά σημαντική, που είναι η πρώτη συλλογική πράξη, σε ένα τόσο σημαντικό φόρουμ, σαφούς και συγκεκριμένης δράσης για την καταπολέμηση της δωροδοκίας. Θέλω όμως να υπενθυμίσω και τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, η νέα νομική βάση της οποίας επιτρέπει να δεσμευθούμε για την καταπολέμηση της δωροδοκίας χρησιμοποιώντας και μέσα ενισχυμένης συνεργασίας. Όλα αυτά δείχνουν ότι υπάρχουν τα μέσα και, σε τελευταία ανάλυση, η έκθεση, ορισμένα σημεία της οποίας προσπαθώ να θίξω εν συντομία, προτίθεται ακριβώς να υποδείξει τις κατευθύνσεις και τις βασικές προτεραιότητες για να υλοποιηθεί και αυτό το έργο, με την προϋπόθεση να υπάρξει αγώνας μεγάλης εμβέλειας. Θυμίζω την επικύρωση των συνθηκών, θυμίζω κυρίως την ανάγκη να εγκρίνουν - τα κράτη μέλη και η Επιτροπή - δράσεις κατά της δυνατότητας φορολογικής έκπτωσης των δαπανών για δωροδοκία - τρανταχτό σκάνδαλο που συνεχίζεται στις χώρες μας - θυμίζω, τέλος, όλα τα πολύ σημαντικά μέτρα πρόληψης, όπως η διαφάνεια και η εξάλειψη της γραφειοκρατίας, που μπορούν να συμβάλλουν ούτως ώστε και ο πολιτικός κόσμος να αναλάβει δεσμεύσεις σχετικά με την δωροδοκία. Η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης είναι βασική, αλλά η νίκη προϋποθέτει και μια ηθική δέσμευση των πολιτών και, επιτρέψτε μου, μια ηθική δέσμευση εκ μέρους των θεσμικών οργάνων και της πολιτικής.
Προσωπικά πιστεύω ότι πολλοί σε αυτή την αίθουσα θέλουν να ασκούν πολιτική που να βασίζεται στην εκτίμηση και όχι στην ανοχή, και η δοκιμασία της δωροδοκίας είναι αποφασιστικής σημασίας.

McIntosh
Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών υπογράμμισε πέντε μέτρα, που είτε υπήρχαν ήδη, είτε πρόκειται να εισαχθούν, για την αντιμετώπιση και την καταπολέμηση της δωροδοκίας. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις για τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της υπάρχουσας οδηγίας για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος προκειμένου να καλυφθούν αδικήματα όπως η δωροδοκία.
Θα θέλαμε επίσης να κατονομάσει ρητώς η Επιτροπή τα κράτη μέλη τα οποία επιτρέπουν φορολογικές εκπτώσεις για τη δωροδοκία αλλοδαπών υπαλλήλων, ούτως ώστε να καταργηθεί η δυνατότητα έκπτωσης του φόρου από δωροδοκίες που καταβάλλονται σε αλλοδαπούς υπαλλήλους.
Θα θέλαμε επίσης να υποβάλει η Επιτροπή νομοθετικές προτάσεις για την αποσαφήνιση των όρων πρόσβασης των υποβαλλόντων προσφορές σε διαδικασίες συμβάσεων κρατικών προμηθειών, με στόχο να αποκλεισθεί μελλοντικά από αυτές τις διαδικασίες κάθε πρόσωπο που έχει καταδικασθεί για δωροδοκία.
Θα θέλαμε επίσης να μελετήσει η Επιτροπή τα κριτήρια που θα καθιστούσαν δυνατή τη λήψη μέτρων για τη θέσπιση ενός ολοκληρωμένου συστήματος καταχώρισης ανέντιμων οικονομικών παραγόντων σε μαυροπίνακες, προκειμένου αυτοί να αποκλεισθούν από συμμετοχή σε διαδικασίες ανάθεσης συμβάσεων ή παροχής ωφελημάτων και να προειδοποιούνται τρίτα μέρη για τους πιθανούς κινδύνους που διατρέχουν από τις συναλλαγές με αυτούς τους οικονομικούς παράγοντες. Η Επιτροπή θα πρέπει να θεσπίσει σαφή κριτήρια καταχώρησης σε έναν τέτοιο μαυροπίνακα, καθώς και κατάλληλες διαδικασίες προσφυγής κατά μιας καταχώρησης.
Τέλος, η Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων πιστεύει ότι όλοι οι υποψήφιοι για την ανάθεση συγκεκριμένου έργου θα πρέπει να αναλαμβάνουν γραπτώς τη δέσμευση ότι δεν θα καταφύγουν σε δωροδοκία προκειμένου να επιτύχουν την κατακύρωση μιας σύμβασης.Πιστεύουμε ότι το θέμα αυτό χρήζει περαιτέρω προσοχής στο μέλλον. Παρ' όλο που κατανοούμε ότι η αρμοδιότητα σε θέματα ποινικού δικαίου ανήκει στα κράτη μέλη, θα θέλαμε να εισαγάγει η Επιτροπή σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης τα πέντε προαναφερθέντα μέτρα.

Bφsch
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς ένα ευχαριστώ για την καλή έκθεση του συναδέλφου Bontempi και για το γεγονός ότι περιέλαβε στην έκθεσή του ένα μεγάλο μέρος των προτάσεών μας. Στο θέμα της δωροδοκίας η Επιτροπή οφείλει να βάλει πρώτα τάξη στα εσωτερικά της, και μετά να δίνει μαθήματα σε άλλους. Αυτή ήταν η βασική μας δήλωση, όταν η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού ψήφιζε για τη γνωμοδότησή της επί της έκθεσης του συναδέλφου Bontempi στις 21 Οκτωβρίου 1997, άρα πριν από έναν χρόνο και κάτι.
Τότε είχαμε διαπιστώσει ότι η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με μία πολιτική της ΕΕ για την καταπολέμηση της δωροδοκίας περιείχε μεν πολλά σωστά και σοβαρά θέματα, χωρίς όμως να αναφέρεται στο θέμα της δωροδοκίας στους κόλπους της Επιτροπής και των άλλων θεσμικών οργάνων της ΕΕ. Ας το πούμε ανοικτά, αυτή η πτυχή του θέματος είχε απλά απωθηθεί.
Όμως εδώ και λίγο καιρό το θέμα αυτό βρίσκεται στο επίκεντρο έντονων συζητήσεων, γεγονός που επιβεβαιώνει πόσο σωστή ήταν η θέση που έλαβε την άνοιξη το Κοινοβούλιο για αναβολή της απαλλαγής της Επιτροπής. Τότε διατυπώσαμε δύο βασικές απαιτήσεις: πρώτον, την τακτική ενημέρωση του Κοινοβουλίου αναφορικά με όλες τις τρέχουσες εσωτερικές έρευνες για περιπτώσεις ενδεχόμενης εμπλοκής υπαλλήλων της ΕΕ σε απάτες και δωροδοκία, και δεύτερον, μια ταχεία και περιεκτική ενημέρωση των αρμοδίων δικαστικών αρχών σχετικά με κάθε περίπτωση υπόνοιας.
Δυστυχώς πρέπει να καταγραφεί ότι μέχρι σήμερα οι όροι αυτοί δεν έχουν πληρωθεί. Τα πνεύματα οξύνονται στιγμιαία με τη μία ή την άλλη υπόθεση, είναι όμως πράγματι σοβαρό το γεγονός ότι δεν έχουμε μια αξιόπιστη εικόνα σχετικά με την έκταση, τον χαρακτήρα και τα αποτελέσματα των ερευνών που διενεργεί η Επιτροπή σε περιπτώσεις υπόνοιας περί εσωτερικής διαφθοράς. Το μόνο που ξέρουμε είναι ένας αριθμός: αυτή τη στιγμή διερευνώνται 27 περιπτώσεις, σε μερικές από τις οποίες πιθανολογείται ότι εμπλέκονται και υπάλληλοι της Επιτροπής. Ωστόσο, η Επιτροπή μας αρνείται σχεδόν συστηματικά την πρόσβαση στις σχετικές εκθέσεις και δεν μας δίνει ούτε καν έναν κατάλογο των περιπτώσεων.
Εάν αυτό δεν αλλάξει γρήγορα και ουσιαστικά, δεν διακυβεύεται μόνο το πολιτικό μέλλον της Επιτροπής, αλλά βλάπτεται και το κύρος ολόκληρης της ΕΕ. Στην προκειμένη επομένως περίπτωση δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα να δίνει μαθήματα σε άλλους όσον αφορά τον σωστό τρόπο καταπολέμησης της δωροδοκία!

Schulz
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, λογικά ο συνάδελφος Bφsch εξέφρασε ήδη από σήμερα την τοποθέτησή του, προκρίνοντας την αυριανή συζήτηση. Λαμβάνοντας υπόψη την προσωπική του αφοσίωση, δεν θέλω να προβώ αυτή τη στιγμή σε περαιτέρω αναλύσεις όσων είπε ο Herbert Bφsch, τα οποία θα μας απασχολήσουν έντονα αύριο.
Ωστόσο, υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί κατά κανένα τρόπο: η δωροδοκία είναι φαινόμενο που εγκυμονεί σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια τάξη. Πρέπει να κατανοήσουμε καλά ότι, όταν οι εκπρόσωποι του κράτους δικαίου καθίστανται ευάλωτοι στη διαφθορά, ακολουθεί η αποσταθεροποίηση του εν λόγω κράτους. Είτε πρόκειται για ελεύθερα εκλεγμένους βουλευτές, είτε για υπαλλήλους, είτε για οποιονδήποτε φέρει κρατική ευθύνη, οποιονδήποτε συμμετέχει de facto στην ανάληψη κρατικής ευθύνης στην ελεύθερη οικονομία, όλοι, όταν καθίστανται ευάλωτοι και ανοιχτοί στη διαφθορά, συμβάλλουν στην καταστροφή του βασικού στοιχείου της δημοκρατίας, δηλαδή της διαφάνειας και της καθαρότητας στην κρατική δράση. Το γεγονός αυτό συνεπάγεται και την απώλεια της εμπιστοσύνης στον θεσμό της δημοκρατίας, και, από τη στιγμή που οι πολίτες δεν θα εμπιστεύονται πλέον αυτόν τον θεσμό, η δημοκρατία θα πάψει να υφίσταται. Αυτό σημαίνει πως ο αγώνας κατά της δωροδοκίας δεν είναι μόνο αγώνας κατά του εγκλήματος, αλλά και αγώνας με στόχο τη σταθεροποίηση των δημοκρατικών θεσμών, κι αυτό δεν πρέπει κανείς να το ξεχάσει κατά τη διεξαγωγή της συζήτησης για την έκθεση του κ. Bontempi.
Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει να συνειδητοποιήσουμε - και επανέρχομαι στο σημείο αυτό στον κ. Bφsch και τις παρατηρήσεις του - ότι με την ΕΕ υπό τη σημερινή της δομή κατασκευάσαμε έναν οργανισμό στον οποίο συσσωρεύεται μια τεράστια οικονομική δύναμη, όπου δημιουργούνται τεράστιες χρηματοδοτικές δυνατότητες, όλα αυτά, όμως, σε ένα ολοένα και πιο αδιαφανές σχήμα. Θέλω να διευκρινίσω ότι αυτό δεν είναι καν σφάλμα όσων εργάζονται εδώ. Θέλω, όμως, να παροτρύνω τον συνάδελφό μου κ. Bφsch να αναλογισθεί ότι η Επιτροπή ήταν συχνά εκείνη που μας υποστήριξε ως Κοινοβούλιο στα αιτήματά μας για μεγαλύτερη διαφάνεια, πολύ δε περισσότερη είναι η μέριμνα των κυβερνήσεων των κρατών μελών, του Συμβουλίου αυτής της Ένωσης, για την οικοδόμηση αυτού που μόλις περιέγραψα, δηλαδή μιας ισχυρότερης οικονομικής και δημοσιονομικής δύναμης. Ταυτόχρονα, όμως, το ίδιο φροντίζει ώστε να μην αναπτυχθεί παράλληλα και η δυνατότητα ελέγχου, και ιδιαίτερα μάλιστα η δυνατότητα κοινοβουλευτικού ελέγχου.
Γι' αυτό και πιστεύω ότι, εάν ένας τόσο σημαντικός θεσμός όπως είναι η ΕΕ υπό την παρούσα μορφή της, μεταβιβάσει τη δυνατότητα της οικονομικής και δημοσιονομικής δράσης σε μια εκτελεστική εξουσία η οποία δεν μπορεί να ελεγχθεί επαρκώς, τότε ανοίγουν φυσικά και οι πόρτες για τη διαφθορά. Γι' αυτόν τον λόγο επανέρχομαι σε αυτό που είπα και στην αρχή: έχουμε να κάνουμε με μία διεθνοποίηση της οικονομικής δύναμης στην Ευρώπη και με τη διατήρηση των εθνικών δομών για την καταπολέμηση της κατάχρησης της οικονομικής αυτής δύναμης, και αυτό ακριβώς ήταν το σημείο εκκίνησης του Rinaldo Bontempi. Χρειαζόμαστε μια διεθνή εναρμόνιση των συστημάτων καταπολέμησης της διαφθοράς, με στόχο - και σε αυτό νομίζω πως συμφωνούμε με την Επίτροπο - να τα μεταφέρουμε μακροπρόθεσμα σε δομές κοινοτικού δικαίου, χρειαζόμαστε, συνεπώς, ένα περιθώριο αρμοδιότητας και κρίσεως της ΕΕ στην καταπολέμηση της διαφθοράς - και με αυτό επανερχόμαστε στην αυριανή έκθεση Bφsch.

Chanterie
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, κατ' αρχάς θέλω να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου προς τον εισηγητή κ. Bontempi, η έκθεση του οποίου έχει την πλήρη υποστήριξη της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Συμφωνώ απόλυτα με τον συνάδελφο κ. Schulz ότι οι πολλές μορφές δωροδοκίας που εμφανίσθηκαν την τελευταία δεκαετία σε διάφορα κράτη μέλη της Ένωσης προκάλεσαν μεγάλη αναταραχή στην κοινή γνώμη και στους πολίτες γενικά. Χωρίς υπερβολή μπορούμε να μιλήσουμε για κρίση αξίων, πρόκειται δε για τις ίδιες αξίες για τις οποίες μιλάμε όταν αναφερόμαστε στη δημοκρατία στην Ευρώπη. Το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο δημιούργησε μεγάλη αμφισβήτηση για την ακεραιότητα σημαντικών προσωπικοτήτων του επιχειρηματικού κόσμου, της δημόσιας διοίκησης και της πολιτικής. Εκτός από το περιστατικό που ανέφεραν οι συνάδελφοι κ.κ. Bφsch και Schulz σχετικά με την απάτη ύψους 700.000 Ecu, χρήματα που προορίζονταν για ανθρωπιστική βοήθεια προς την πρώην Γιουγκοσλαβία, αναφέρω την πολύκροτη δίκη ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου στο Βέλγιο, σχετικά με τα εκατοντάδες εκατομμύρια που ξόδεψαν οι Agusta και Dassault για την αγορά ελικοπτέρων και αεροσκαφών για τον βελγικό στρατό. Πρέπει να δώσουμε ακριβή ορισμό, διαχωρίζοντας την ενεργητική και παθητική δωροδοκία από αλλές αξιόποινες ή μη συναλλαγές. Αυτός ο ορισμός πρέπει να ισχύσει για το σύνολο των κρατών μελών της Ένωσης, και μεμονωμένα. Ωστόσο, δεν αρκεί ένας εύχρηστος ορισμός. Πρέπει να ληφθούν προληπτικά και κατασταλτικά μέτρα. Η πρόληψη συνίσταται στην κατά το δυνατόν μεγαλύτερη διαφάνεια των κρατικών προμηθειών, των εμπορικών συμφωνιών, κ.λπ.. Το μεγάλο ζητούμενο είναι η διαφάνεια, η δυνατότητα ελέγχου, η δυνατότητα να σύγκρισης με προδιαγραφές και κριτήρια. Αυτός ο έλεγχος αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της δημοκρατίας. Πρέπει να διδαχθούμε, κυρία Επίτροπε, από την πείρα της Europol και της Ομάδας Συντονισμού Καταπολέμησης της Απάτης (UCLAF). Εκτός από τις συμβάσεις, τις διεθνείς συμφωνίες και τους κώδικες συμπεριφοράς στον ΟΟΣΑ, κ.λπ., χρειαζόμαστε μια κοινοτική πλατφόρμα, και βαζιζόμαστε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να μας την παρουσιάσει.
Κύριε Πρόεδρε, η δωροδοκία υποσκάπτει το κράτος δικαίου και υπονομεύει τη δημοκρατία μας: στο σημείο αυτό συμφωνώ απόλυτα με τον κ. Schulz.

Caccavale
Κύριε Πρόεδρε, θέλω πρώτα απ' όλα να συγχαρώ τον εισηγητή, αξιότιμο κύριο Bontempi, για την εξαιρετική εργασία που επιτέλεσε. Πιστεύω ότι όλοι πρέπει να είμαστε σύμφωνοι ότι το θέμα της δωροδοκίας είναι ένας παράγοντας έντονης αποσταθεροποίησης όχι μόνο των δημοκρατικών μας δομών, αλλά, θα έλεγα, ακόμα προφανέστερα, της ελεύθερης αγοράς και του ελεύθερου ανταγωνισμού. Προκαλεί εξαιρετική αναστάτωση στον ελεύθερο ανταγωνισμό, όπου δεν κερδίζει ο ικανότερος, δεν κερδίζει αυτός που προσφέρει την πιο αποτελεσματική υπηρεσία, αλλά, αντίθετα, ο πιο πονηρός και ο πιο ανέντιμος στα πλαίσια του φαινομένου της διαφθοράς. Πιστεύω, συνεπώς, ότι χρειάζεται να εξετάσουμε περισσότερο το θέμα αυτό.
Το σημείο, όμως, πάνω στο οποίο πρέπει όλοι να σκεφθούμε είναι εάν, εν όψει αυτής της ενίσχυσης του φαινομένου της δωροδοκίας - που, πρέπει να καταστεί απόλυτα σαφές, υπάρχει από τότε που υπάρχουν οι δημόσιες και οι κρατικές δομές και, κατά συνέπεια, ουσιαστικά από καταβολής κόσμου - η σωστή απάντηση είναι μια μεγαλύτερη χρήση των ποινικών κυρώσεων και μια αύξηση των κατασταλτικών κυρώσεων. Εγώ πιστεύω, αντίθετα, όπως ελέχθη και κατά τις τελευταίες παρεμβάσεις, ότι οι λόγοι της διαφθοράς προέρχονται εκ των ένδον. Πρέπει να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε μήπως είναι συχνά οι ίδιοι οι μηχανισμοί που γεννούν το έγκλημα, που δημιουργούν τη διαφθορά, μήπως είναι οι μηχανισμοί περιορισμών, οι μηχανισμοί μεσολάβησης που τίθενται ανάμεσα στους εμπορικούς και οικονομικούς παράγοντες και η ανάπτυξη καθορισμένων δραστηριοτήτων που επιτρέπουν πράγματι την εμφάνιση της διαφθοράς.
Θεωρώ, ωστόσο, σημαντικό ότι ο εισηγητής ανέλυσε - και η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών αποδέχθηκε - την αρχή σύμφωνα με την οποία, για να αγωνιστούμε κατά της δωροδοκίας, χρειάζεται να εξαλείψουμε τη γραφειοκρατία, να απλοποιήσουμε τις διαδικασίες και να καταστήσουμε πιο διαφανείς τους μηχανισμούς σύναψης συμβάσεων.

Blak
Κύριε Πρόεδρε, είμαι υπέρμαχος της άτεγκτης και αποτελεσματικής καταπολέμησης της διαφθοράς και της απάτης. Πρέπει εντείνουμε την κοινή μας προσπάθεια βοηθώντας την ΟΣΚΠΑ και την Europol να λειτουργήσουν όσο το δυνατόν καλύτερα, πρέπει να απαιτήσουμε από την Επιτροπή να διαμορφώσει μια κοινή στρατηγική για την καταπολέμηση της διαφθοράς και πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε η εν λόγω κοινή στρατηγική να μεταφραστεί σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Παρ' όλα αυτά δεν πρέπει να αποκτήσουμε κοινή εισαγγελική αρχή ή κοινό ποινικό δίκαιο. Τουναντίον πρέπει να αποδυθούμε σε μια κοινή και συντονισμένη προσπάθεια και πρέπει να τονώσουμε την πρακτική συνεργασία. Πρέπει επίσης να είμαστε στο ελάχιστο συμβιβαστικοί όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη διαφθορά εντός των θεσμικών οργάνων της ΕΕ. Δυστυχώς τα ζητήματα που συζητάμε σήμερα εδώ είναι εξαιρετικά καίρια. Η Επιτροπή αυτόν τον καιρό φέρει πολλά στη συνείδησή της, και άλλωστε είναι κάτι που δεν βελτιώνει την ήδη αμαυρωμένη εικόνα της Επιτροπής που έχουν δημιουργήσει πολλοί Ευρωπαίοι πολίτες - μια εικόνα ενός οργάνου κλειστού και ελιτίστικου που προστατεύει τους ημέτερους.
Επί τη ευκαιρία θα ήθελα να παρακαλέσω την Επιτροπή να προβεί σε δήλωση όσον αφορά ένα πραγματικά σκανδαλώδες ζήτημα. Αναφέρομαι στην ακύρωση του γενικού διαγωνισμού της Επιτροπής. Κατ' αρχάς είναι το γενικό χάος που κυριαρχούσε στους διαγωνισμούς, με τον πλημμελή έλεγχο κατά τις επισκέψεις στην τουαλέτα και τη χρήση κινητών τηλεφώνων. Κάλλιστα όμως μπορούμε να το αποκαλέσουμε διαφθορά όταν συνεργάτες της Επιτροπής δίνουν τις απαντήσεις σε επιλεγμένους διαγωνιζόμενους. Το θεωρώ απαράδεκτο και πιστεύω πως θα έχουμε πρόβλημα να εξηγήσουμε στους φορολογούμενους πολίτες της Ευρώπης ότι ο συγκεκριμένος γενικός διαγωνισμός σχεδιαζόταν για τρία χρόνια και η διεξαγωγή του κόστισε 1, 2 εκατομύρια Ecu.

Mendes Bota
Κύριε Πρόεδρε, το τελευταίο Σαββατοκύριακο, όταν έφευγα από την Πορτογαλία, είχε ξεσπάσει ένα σοβαρότατο σκάνδαλο που προκλήθηκε από μια δημόσια καταγγελία στην οποία προέβη ο πρώην πρόεδρος ενός κρατικού οργανισμού, με μεγάλη επιρροή στον τομέα των δημοσίων έργων, ένας τομέας όπου βασίλευε - σύμφωνα με τις δηλώσεις του εν λόγω προσώπου - η πλέον αχαλίνωτη των διαφθορών με κρούσματα χρηματοδότησης πολιτικών κομμάτων. Στη συνέχεια, περνώ από το Βέλγιο και μαθαίνω για το σκάνδαλο δωροδοκίας στην υπόθεση «Agusta», που εδώ και μερικές εβδομάδες δεσπόζει στα δελτία ειδήσεων του βασιλείου και στο οποίο εμπλέκονται πρώην μέλη της κυβέρνησης και πολιτικά κόμματα. Φθάνουμε μετά πιο ψηλά, στα κορυφαία κλιμάκια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και πληροφορούμαστε ότι κάποιος διαγωνισμός, στον οποίο συμμετείχαν δεκάδες χιλιάδες υποψήφιοι για μια θέση «ευρωκράτη», ματαιώθηκε επειδή διαπιστώθηκαν σοβαρές ατασθαλίες, ή ακόμη μαθαίνουμε για μπερδεμένες καταστάσεις όσον αφορά τον ίδιο τον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας.
Ανάμεσα σε άλλα συστατικά, υπάρχουν δύο που, απ' ότι φαίνεται, βρίσκονται παντού στον παραδεισένιο κόσμο της διαφθοράς: το ένα είναι η γραφειοκρατία και το άλλο είναι η έλλειψη διαφάνειας κατά τη λήψη αποφάσεων. Συμμεριζόμαστε το γενικό πλαίσιο της διάγνωσης που κάνει ο εισηγητής και συμφωνούμε γενικώς με τις προτάσεις του. Αλλά όταν αναφέρεται στη συμβολή των πολιτικών κομμάτων στον αγώνα κατά της δωροδοκίας, δεν επιδεικνύει την τόλμη να βάλει πραγματικά το μαχαίρι στο κόκαλο: να παραδεχθεί, με άλλα λόγια, ότι ο δημοκρατικός αγώνας για την εξουσία έτσι όπως αυτός διεξάγεται από τα κόμματα και τους πολιτικούς άνδρες, από τη στιγμή που υποτάσσεται στις επιταγές του μάρκετινγκ, της διαφήμισης και της χειραγώγησης των ψηφοφόρων μέσω των μέσων ενημέρωσης, προϋποθέτει τη δαπάνη αφάνταστα μεγάλων χρηματικών ποσών τα οποία, κατά το πλείστον, προέρχονται από γενναιόδωρες προσφορές ισχυρών κέντρων οικονομικών συμφερόντων, που βεβαίως δεν βάζουν το χέρι στην τσέπη μόνο και μόνο για τα όμορφα μάτια του τάδε ή του δείνα πολιτικού, αλλά μάλλον επειδή ποντάρουν σε αναλόγως επωφελή ανταλλάγματα. Στη χώρα μου συνηθίζουμε να λέμε: «προσφέρω ένα λουκάνικο και περιμένω σε αντάλλαγμα ένα καλοθρεμμένο γουρούνι».
Δυστυχώς όμως, μας περιβάλλει ένα κύμα κόκκινων και ροζ ψευδαισθήσεων, όπου οι δημοσκοπήσεις της κοινής γνώμης έχουν υποκαταστήσει τις πεποιθήσεις εκείνων που έχουν καθήκον να ασκούν κυβερνητική εξουσία ή να προβάλλουν εναλλακτικές διεξόδους στην εξουσία. Είναι ο ονομαζόμενος τρίτος δρόμος του δημοκρατικού σοσιαλισμού, που βαδίζει χέρι χέρι με το μεγάλο κεφάλαιο και που σαρώνει το δυτικό κόσμο, και που προφανώς δεν ενδιαφέρεται να προχωρήσει στη θαρραλέα ενέργεια που θα συνίστατο, λόγου χάρη, στην απαγόρευση της χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων από ιδιώτες. Tout court .

Gradin
Διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον την έκθεση του κ. Bontempi για τη δωροδοκία. Παρέχει μια πολύ χρήσιμη επισκόπηση των διαφόρων πρωτοβουλιών που έχουν αναληφθεί σε αυτόν τον τομέα. Όπως ξέρετε, τα τελευταία χρόνια η Ένωση αυξάνει όλο και περισσότερο τη δράση της για την καταπολέμηση της δωροδοκίας. Το 1996 η Σύμβαση για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας διευρύνθηκε με το πρώτο πρωτόκολλο, με το οποίο ποινικοποιήθηκε η δωροδοκία εκ μέρους ή εις βάρος ημεδαπών ή κοινοτικών υπαλλήλων με αντίκτυπο στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Με ένα άλλο πρωτόκολλο, που εγκρίθηκε το 1997, ποινικοποιήθηκε η νομιμοποίηση των εσόδων από τη δωροδοκία. Τον ίδιο χρόνο το Συμβούλιο συμφώνησε επίσης ως προς τη Σύμβαση με την οποία ποινικοποιείται η δωροδοκία που επηρεάζει τα επίσημα καθήκοντα των υπαλλήλων των κρατών μελών και των κοινοτικών υπαλλήλων. Δυστυχώς, κανένα από τα μέσα που μόλις ανέφερα δεν έχει επικυρωθεί μέχρι στιγμής από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών.
Το μήνυμα είναι λοιπόν αντιφατικό: ενώ όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να καταπολεμήσουμε τη δωροδοκία, όταν έρχεται η στιγμή να εγκριθεί η κοινοτική νομοθεσία από τα κοινοβούλια των κρατών μελών ακινητοποιείται σταδιακά η όλη διαδικασία.
Η περυσινή ανακοίνωση της Επιτροπής για την καταπολέμηση της δωροδοκίας καλύπτει πολλούς τομείς: δυνατότητα φορολογικής έκπτωσης, κρατικές προμήθειες, οικονομικές συναλλαγές, καταχώρηση ανέντιμων παραγόντων σε μαυροπίνακες, λύσεις πολιτικής φύσεως, και την καταπολέμηση της δωροδοκίας στους τομείς της αναπτυξιακής βοήθειας και της προενταξιακής στρατηγικής.
Θα ανατρέξω σύντομα στην πρόοδο που έχει επιτευχθεί. Η Σύμβαση του ΟΟΣΑ που υπεγράφη τον Δεκέμβριο του 1997 ποινικοποιεί τη δωροδοκία των αλλοδαπών υπαλλήλων στο πλαίσιο διεθνών επιχειρηματικών συναλλαγών. Η Σύμβαση θα τεθεί κατά πάσα πιθανότητα σε ισχύ το 1999. Τα περισσότερα κράτη μέλη είτε έχουν ήδη αλλάξει τη νομοθεσία τους, είτε έχουν δεσμευθεί να την αλλάξουν. Τα κράτη μέλη θα πρέπει προφανώς να αλλάξουν τη φορολογική τους νομοθεσία, προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι δεν θα υπάρχει η δυνατότητα φορολογικών απαλλαγών των προσφερομένων δώρων. Έχει πλέον αποσταλεί σχετικό ερωτηματολόγιο στα κράτη μέλη. Η Επιτροπή και το Συμβούλιο θα εξετάσουν τον Νοέμβριο την πρόοδο που έχει σημειωθεί.
Για να σας δώσω ένα παράδειγμα, δεν είναι αρκετό να καταργηθεί η δυνατότητα έκπτωσης φόρου μόνο σε περιπτώσεις όπου κάποιος αλλοδαπός υπάλληλος έχει καταδικαστεί για δωροδοκία. Θα πρέπει να καταστεί σαφές στη φορολογική νομοθεσία ότι μόνο οι νόμιμες δαπάνες μπορούν να συμψηφίζονται στο φορολογητέο εισόδημα. Είναι, επομένως, πιθανόν να απαιτείται η θέσπιση κοινοτικής νομοθεσίας, όπως πρότεινε ο κ. Bontempi.
Όσον αφορά τις κρατικές προμήθειες, όλοι γνωρίζουν ότι η διαφάνεια της αγοράς λειτουργεί ως ισχυρή τροχοπέδη της δωροδοκίας. Η Επιτροπή έχει ασκήσει πίεση για μεγαλύτερη διαφάνεια όσον αφορά τις τιμές και τους όρους των διαγωνισμών. Έχουμε επίσης υποστηρίξει ότι στις διαδικασίες ανάθεσης συμβάσεων πρέπει να συμπεριληφθούν συγκεκριμένα μέτρα καταπολέμησης της δωροδοκίας. Αύριο, η Συμβουλευτική Επιτροπή Δημοσίων Συμβάσεων θα συζητήσει πώς μπορούν τα κράτη μέλη να αποκλείσουν από αυτές τις διαδικασίες επιχειρήσεις ή άτομα για τα οποία διερευνάται το ενδεχόμενο ανάμειξής τους σε οργανωμένο έγκλημα. Η Επιτροπή προτείνει επίσης τη συνεργασία των κρατών μελών σε αυτά τα θέματα.
Ο οδηγός για τη διαχείριση των παροχών θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1999 και θα ορίζει τα ελάχιστα κριτήρια για την ανάθεση και παρακολούθηση ορισμένων επιδοτήσεων. Σκοπός είναι να διασφαλισθεί μεγαλύτερη διαφάνεια, δημοσιότητα και αποτελεσματικότητα κατά τις διαδικασίες.
Τον Μάιο η Επιτροπή ξεκίνησε μια συζήτηση σχετικά με τη μεταρρύθμιση των οικονομικών ελέγχων. Η βελτίωση των ελέγχων πρέπει να καταστεί ανασταλτικός παράγοντας ενάντια στην απάτη και τη δωροδοκία. Μια νέα επιτροπή οικονομικού ελέγχου πρόκειται να ελέγχει την προσέγγιση των ελεγκτών όσον αφορά περιπτώσεις απάτης. Οι ελεγκτές και τα συμβούλια των επιχειρήσεων θα πρέπει να αναφέρουν περιπτώσεις πιθανολογούμενης απάτης.
Η Επιτροπή εξετάζει επίσης τον κίνδυνο δωροδοκίας στο επαγγελματικό περιβάλλον. Ορισμένα επαγγέλματα, όπως λογιστές, συμβολαιογράφοι, δικηγόροι και ελεγκτές, ίσως είναι περισσότερο εκτεθειμένα στον κίνδυνο της δωροδοκίας και της επιρροής από το οργανωμένο έγκλημα. Η Επιτροπή συγκεντρώνει επί του παρόντος πληροφορίες από τους εκπροσώπους τους, για να έχει πλήρη εικόνα του κινδύνου και να συνεχίσει να εξετάζει κατά πόσο χρειάζεται και είναι εφικτή η θέσπιση σε κοινοτικό επίπεδο κάποιων βασικών κανόνων δεοντολογίας.
Όσον αφορά το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, ο κ. Monti σκοπεύει να προτείνει στις αρχές του 1999 μια ισχυρότερη οδηγία, για να καλύψει διάφορα επαγγέλματα εκτός του οικονομικού τομέα. Ο κ. Bontempi θεωρεί ιδιαίτερα σημαντική την καταπολέμηση της δωροδοκίας εντός των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Επιτροπή κι εγώ προσωπικά συμμεριζόμαστε την ανησυχία του και, όπως ξέρετε, το Συμβούλιο έχει ζητήσει από όλα τα θεσμικά όργανα να συνδράμουν τη μονάδα συντονισμού καταπολέμησης της απάτης (UCLAF) για τη διεξαγωγή εσωτερικών ερευνών. Θα επανέλθουμε σε αυτό το θέμα αύριο, στα πλαίσια της έκθεσης του κ. Bφsch.
Ωστόσο, η Επιτροπή έχει ήδη αναλάβει αρκετά μεγάλη δράση για την πρόληψη της δωροδοκίας. Το ορθό και αποτελεσματικό πρόγραμμα διαχείρισης για το 2000 αποσκοπεί στον εκσυχρονισμό της διοίκησης, την απλοποίηση των διαδικασιών, τη βελτίωση της διαφάνειας και τη μείωση της γραφειοκρατίας στον διοικητικό τομέα μας. Τώρα λαμβάνεται από τον συνάδελφό μου κ. Liikanen ένα σύνολο συμπληρωματικών μέτρων, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ορθή εφαρμογή όλων των αποφάσεων και των αρχών διαχείρισης.
Δράση έχει αναλάβει επίσης η υπηρεσία καταπολέμησης της απάτης της ίδιας της Επιτροπής, η UCLAF, οι προσπάθειες της οποίας αρχίζουν να καρποφορούν. Ενίσχυσα πρόσφατα την ανεξαρτησία και την οργάνωσή της, ενώ έχει συγκροτηθεί μια ομάδα που ασχολείται αποκλειστικά με την καταπολέμησης της δωροδοκίας και μια νομική μονάδα. Πέρυσι δημιουργήθηκε ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης, το οποίο εντοπίζει ύποπτους δικαιούχους κοινοτικών κεφαλαίων που εμπλέκονται ενδεχομένως σε υποθέσεις δωροδοκίας. Η Επιτροπή ελέγχει στην παρούσα φάση τη δυνατότητα να εισαχθούν τέτοιου είδους μέθοδοι καταχώρησης σε μαυροπίνακες σε όλους τους τομείς της κοινοτικής πολιτικής όπου δαπανώνται κοινοτικά κονδύλια.
Όσον αφορά τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες, η καταπολέμηση της δωροδοκίας αποτελεί προτεραιότητα στο πλαίσιο της προενταξιακής στρατηγικής. Στις εταιρικές σχέσεις για την ένταξη σκιαγραφώνται τα προγράμματα και η χρηματοδότησή τους, και παντού απαιτείται πρόοδος ως προς την καταπολέμηση της δωροδοκίας. Η Επιτροπή αναπτύσσει επί του παρόντος δύο νέες δράσεις καταπολέμησης της δωροδοκίας. Στα πλαίσια του οριζόντιου προγράμματος για τη δικαιοσύνη και τις εσωτερικές υποθέσεις, και οι δέκα υποψήφιες χώρες θα συμμετάσχουν, από κοινού με το Συμβούλιο της Ευρώπης, σε διετές πρόγραμμα καταπολέμησης της δωροδοκίας και του οργανωμένου εγκλήματος, το πρόγραμμα Octopus 2, για το οποίο θα διατεθούν 1, 5 εκατ. Ecu. Κύριος στόχος αυτού του προγράμματος θα είναι η βελτίωση των μέσων διερεύνησης, η διοργανική συνεργασία, η προστασία όσων αποτελούν εύκολους στόχους και η ποινικοποίηση της δωροδοκίας. Έχει επίσης εισαχθεί ένα νέο μέσο διευκόλυνσης για την προενταξιακή περίοδο και την αναπλήρωση κενών, στο πλαίσιο του οποίου θα διατεθούν 100 εκατομμύρια Ecu για το 1998/1999 ως βοήθεια στη Βουλγαρία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, τη Ρουμανία και τη Σλοβακία. Στους τρεις τομείς προτεραιότητας συγκαταλέγεται η καταπολέμηση της δωροδοκίας. Πρέπει, προφανώς, να μειωθούν οι περιπτώσεις δωροδοκίας σε όλες τις υποψήφιες χώρες, προκειμένου αυτές να πληρούν απόλυτα τα πρώτα κριτήρια της Κοπεγχάγης. Η καταπολέμηση της δωροδοκίας είναι επίσης ένα από τα κύρια θέματα της ημερήσιας διάταξης για την αναπτυξιακή βοήθεια και αποτελεί πλέον θεμελιώδη αρχή της καλής διακυβέρνησης.
Όσον αφορά τις χώρες ΑΚΕ, η ανακοίνωση για τον εκδημοκρατισμό, το κράτος δικαίου, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την καλή διακυβέρνηση υπογραμμίζει την έννοια της καλής διακυβέρνησης που πρέπει να ακολουθείται και προτείνει ένα σχέδιο δράσης που αποσκοπεί στην προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, ενώ προτείνει επίσης τη χρησιμοποίησή του και σε άλλους τομείς της εξωτερικής βοήθειας και συνεργασίας.
Ως προς όλα τα προαναφερθέντα είμαι διατεθειμένη να ενημερώνω τακτικά το Κοινοβούλιο για την πρόοδο που σημειώνεται, όπως ζητήθηκε από τον εισηγητή.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Επίτροπε Gradin.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Αλιεία: σύστημα ελέγχου
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0331/98) του κ. Teverson, εξ ονόματος της Επιτροπής Αλιείας, σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά την τροποποίηση του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου που εφαρμόζεται στην κοινή αλιευτική πολιτική.[COM(98)0303 - C4-0357/98-98/0170(CNS)].

Teverson
Κύριε Πρόεδρε, είναι πάντα πολύ συγκλονιστικό να λαμβάνει κανείς τον λόγο σε μια τόσο γεμάτη αίθουσα, και μάλιστα τόσο αργά το απόγευμα. Συγχαίρω τους συναδέλφους που είναι παρόντες για τη συζήτηση ενός τόσο σοβαρού ζητήματος.
Θα ήθελα να καταστήσω σαφές στην κ. Επίτροπο ότι ο έλεγχος και η παρακολούθηση της κοινής αλιευτικής πολιτικής έχει τύχει μεγάλης ομοφωνίας, ξεπερνώντας σχεδόν κάθε άλλο ζήτημα που έχει υποβληθεί στην επιτροπή προς εξέταση. Πρόκειται για ζήτημα περί του οποίου έχουμε αποκρυσταλλωμένες απόψεις, όπως αποδείχθηκε από την εξαιρετική έκθεση του κ. Provan την οποία συζητήσαμε κατά την διάρκεια της προηγούμενης περιόδου συνόδου.
Για μας τους νομοθέτες που ασχολούμαστε με τον τομέα της αλιείας και για τους ίδιους τους αλιείς είναι σαφές ότι πρόκειται για μια κοινή πολιτική. Συνεπώς, εφόσον μιλάμε για κοινή πολιτική, όλοι περιμένουν ότι θα ισχύουν παντού στα κοινοτικά ύδατα οι ίδιοι κανόνες με εφαρμογή σε ισότιμη βάση, καθώς και ότι θα επιβάλλονται σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση παρόμοιες ποινές στους παραβάτες. Αυτή θα ήταν μια δίκαιη και αποδεκτή κοινή πολιτική.
Είναι, ωστόσο, εξίσου σαφές ότι αυτό δεν ισχύει για την ώρα. Συνεπώς, ως κοινοβουλευτική επιτροπή χαιρετίζουμε ιδιαίτερα τις προτάσεις της Επιτροπής να ενισχυθεί ο έλεγχος και η παρακολούθηση της συγκεκριμένης πολιτικής. Η έκθεση αυτή ήταν ευπρόσδεκτη, αλλά θα ήθελα να πω ότι, παρ' όλα αυτά, εντοπίσαμε κάποιους τομείς που ήταν ελλιπείς και άλλους που μπορούσαν να ενισχυθούν περαιτέρω. Πρόκειται για τομείς που θα πρέπει να ενισχυθούν από το Συμβούλιο των Υπουργών κατά τη λήψη των αποφάσεών του εντός του μηνός.
Ποιοί είναι, όμως, αυτοί οι τομείς; Κατ' αρχάς υφίσταται το ζήτημα των κοινοτικών επιθεωρητών. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τον τελευταίο καιρό αφιερώνουν σημαντικό μέρος του χρόνου τους στον θυνναλιευτικό στόλο, στην Οργάνωση Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού (NAFO), και σε πολλά άλλα θέματα της κοινοτικής συμμετοχής στην αλιευτική βιομηχανία. Το κύριο, όμως, καθήκον τους είναι να διασφαλίζουν τη σωστή εφαρμογή της κοινής αλιευτικής πολιτικής, και είναι σαφές ότι αυτό δεν συμβαίνει. Αυτό που έχουμε, επομένως, να πούμε στην Επιτροπή είναι ότι την καλούμε όχι μόνο να εφαρμόσει τις ίδιες της προτάσεις της για ενίσχυση των κοινοτικών αυτών επιθεωρητών, αλλά και να αυξήσει τις αρμοδιότητές τους έναντι των αρμοδιοτήτων των εθνικών επιθεωρητών. Οι κοινοτικοί επιθεωρητές δεν θα πρέπει να είναι απλοί παρατηρητές, αλλά θα πρέπει να είναι σε θέση να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, ούτως ώστε όλοι οι αλιείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης να είναι βέβαιοι ότι οι κανόνες εφαρμόζονται σε ισότιμη βάση.
Στην έκθεση υποστηρίζεται επίσης ότι η αλιευτική πολιτική πρέπει να ενισχυθεί πρωτίστως όσον αφορά τις εκφορτώσεις και τα επακόλουθα στάδια της αλυσίδας εφοδιασμού. Κατ' αυτόν τον τρόπο μπορεί να ασκηθεί πίεση και να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα και η εφαρμογή αυτών των κανόνων. Υποστηρίζουμε σε αυτή την έκθεση ότι θα πρέπει να υφίσταται νομική ευθύνη - όχι απλά σύνταξη εκθέσεων, σύμφωνα με την πρόταση της Επιτροπής - για όλους όσους εμπλέκονται στην αλυσίδα εφοδιασμού, έτσι ώστε να είναι νομικά υπεύθυνοι όσοι εν γνώσει τους πωλούν ή μεταφέρουν παράνομα αλιεύματα, είτε πρόκειται για αλιεύματα μικρότερα του επιτρεπομένου μεγέθους ή για αλιεύματα εκτός ποσοστώσεων. Τότε μόνο θα αρχίσει πραγματικά να γίνεται αυστηρότερη η εν λόγω πολιτική.
Κάτι άλλο που χρειαζόμαστε είναι καλύτερη πληροφόρηση. Όταν αυξηθεί η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, θα πρέπει να υπάρχει η κατάλληλη ανταλλαγή πληροφοριών, ούτως ώστε να είναι δυνατόν να ασκηθούν ποινικές διώξεις άμεσα από τις εθνικές αρχές, βάσει των πληροφοριών που παρέχονται από τα κράτη μέλη. Κατ' αυτόν τον τρόπο θα επεκταθούν και θα αυξηθούν οι εξουσίες που έχουν ζητηθεί από την Επιτροπή.
Η κ. Fraga έχει εισηγηθεί ότι πρέπει να φροντίσουμε ώστε οι τρίτες χώρες που εμπλέκονται στον τομέα των αλιευτικών προϊόντων και εκφόρτωσης στα κοινοτικά ύδατα να αντιμετωπίζονται ακριβώς όπως και οι δικοί μας στόλοι, σύμφωνα με τις αρχές της δικαιοσύνης και της ισοτιμίας.
Μας δίνεται εδώ μια πολύ καλή ευκαιρία. Γνωρίζω ότι η Επιτροπή υποστηρίζει δυναμικά την ενίσχυση του ελέγχου και της παρακολούθησης. Έχουμε μια ετήσια έκθεση που πρέπει να συγκρίνει παρόμοια πράγματα, εξασφαλίζοντας ότι μπορούμε να αξιολογούμε την κατάσταση. Έχετε την αμέριστη υποστήριξή μας και σας ζητούμε να ενισχύσετε τις προτάσεις μέσω τροπολογιών και να εξασφαλίσετε ότι το Συμβούλιο των Υπουργών θα εγκρίνει αργότερα εντός του μηνός έναν κανονισμό που θα αποσκοπεί στη διασφάλιση της ισοτιμίας, προκειμένου όλοι να μπορέσουν επιτέλους να εμπιστευθούν αυτή την κοινή πολιτική.

Baldarelli
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κατά τα τελευταία χρόνια σημειώθηκε μεγάλη αύξηση της αλιευτικής ικανότητας στην ανοιχτή θάλασσα, αύξηση που επηρεάσθηκε επίσης από τις τάσεις κατανάλωσης κατεψυγμένου ψαριού. Ίσως, έπειτα, να μην ήμασταν σε θέση να αντιμετωπίσουμε την παράλληλη αύξηση της υδατοκαλλιέργειας, αν και στην αγορά η υδατοκαλλιέργεια ανταποκρίνεται επαρκώς σε μια σχετική αύξηση. Υπάρχει μια πολύ έντονη ζήτηση αλιευμάτων. Αναμφίβολα οι προτάσεις που γίνονται στον κανονισμό 28/47/93 για απλοποίηση των διαδικασιών, διεξαγωγή των ελέγχων με πιο ακριβή τρόπο, πριν και μετά την εκφόρτωση, και χρησιμοποίηση των ηλεκτρονικών μέσων αποτελούν μια σημαντική προσπάθεια, την οποία συμμεριζόμαστε, και είμαστε επίσης πεπεισμένοι ότι η πρόταση που γίνεται από την Επιτροπή Αλιείας είναι θετική ως προς την ευθύνη των χωρών, μέσω της συμμετοχής των επιθεωρητών.
Αρχικά όμως συναντάμε ένα πρόβλημα που βρίσκεται έξω από το πεδίο δράσης μας, το πρόβλημα των διεθνών συμβάσεων, του τρόπου με τον οποίο προσπαθούμε πραγματικά να εφαρμόσουμε μια αλιεία με αίσθημα ευθύνης. Όσον αφορά τις διεθνείς συμβάσεις, ανησυχούμε για το γεγονός ότι η συμφωνία για την οποία δεσμευθήκαμε άμεσα ως κοινοβουλευτική επιτροπή, ως Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφορικά κυρίως με τα είδη ανοιχτής θαλάσσης επικυρώθηκε μόνο από 18 χώρες. Πρόκειται για σημείο μεγάλης πολιτικής αδυναμίας: εμείς κάναμε ότι ήταν δυνατόν, αλλά πολλές χώρες αρνούνται αυτό το είδος συμφωνίας. Είμαστε επιπλέον πεπεισμένοι ότι η πρόταση του Παγκοσμίου Ταμείου για τη Φύση (WWF) για ένα πρωτόκολλο αλιείας με αίσθημα ευθύνης αποτελεί τουλάχιστον μια λύση, αλλά αυτό το πρωτόκολλο δεν γίνεται αποδεκτό από όλες τις χώρες. Ο κώδικας δεοντολογίας του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργία (ΟΤΓ), που υποδεικνύεται ουσιαστικά ως μια σημαντική λύση, αφορά τις πλεονασματικές χωρητικότητες, και οι εν λόγω χωρητικότητες καθίστανται μακροπρόθεσμα πολύ σοβαρό πρόβλημα για τους πλοιοκτήτες. Με δυο λόγια, χρειάζεται ένα διεθνές πλαίσιο αναφοράς, όπου θα καταφέρουμε πραγματικά να επιτελούμε σωστά τη δουλειά μας προσπαθώντας παράλληλα να αναπτύξουμε την πολιτική μας δράση σε διεθνές επίπεδο. Το σκεπτικό πρέπει να επεκταθεί, όμως, πέρα από την αλιευτική προσπάθεια, και όσον αφορά τις λεγόμενες εξωτερικές προς την αλιευτική δραστηριότητα σχέσεις. Συμφωνώ, συνεπώς, με την ανάγκη να προωθήσουμε όλες εκείνες τις δραστηριότητες που ανταποκρίνονται σε βάθος στην οδηγία 96/61, που αφορά τα νιτρικά ιόντα, και στην οδηγία 91/676, που αφορά την πρόληψη και τον ολοκληρωμένο αγώνα για την μόλυνση, αφού τα νιτρικά ιόντα και η πρόληψη, καθώς και ο ολοκληρωμένος αγώνας κατά της μόλυνσης είναι δύο πλευρές που επιδρούν άμεσα στα προβλήματα περιβαλλοντικής ισορροπίας. Αναμφίβολα, όμως, πρέπει να υλοποιηθεί και μια έντονη καινοτόμος ερευνητική δράση για διαφορετικά εργαλεία, όπου συνεπώς θα ληφθεί υπόψη και μια σχετική επιλεκτικότητα. Από αυτήν την άποψη είναι πολύ σημαντικοί οι δορυφορικοί έλεγχοι, τους οποίους επιθυμούμε, όπως εξίσου σημαντική είναι και η αναζήτηση της επιλεκτικότητας.
Υπό μία έννοια, στο Πολυετές Πρόγραμμα Προσανατολισμού αναφέρθηκαν σημαντικοί στόχοι: χρειάζεται, όμως, τα κράτη μέλη να σεβαστούν αυτούς τους στόχους και, παράλληλα, να προχωρήσει η έρευνα. Για παράδειγμα, η έρευνα σχετικά με τα δίχτυα και η δοκιμή που έγινε για τα διχτυωτά, για τα τετράγωνα μάτια και για άλλα επιλεκτικά εργαλεία κατέληξαν σε σημαντικά αποτελέσματα. Εξίσου σημαντικά αποτελέσματα προέκυψαν και από τα τεχνικά εργαλεία όσον αφορά τα οστρακόδερμα και τα μαλάκια, εργαλεία που δοκιμάστηκαν στη Μάγχη. Με δυο λόγια, βλέπουμε μια πολύπλευρη αλιευτική πολιτική όπου ο έλεγχος αποτελεί σημαντική πτυχή. Αυτή η πρόταση κανονισμού είναι μια θετική λύση, αλλά είναι φανερό ότι όλα πρέπει να γίνουν καθιστώντας υπεύθυνους και τους αλιείς, που αποτελούν τον κυριότερο παράγοντα σε μια αλιευτική πολιτική συμβατή με τις περιβαλλοντικές ισορροπίες.

Provan
Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι η κ. Επίτροπος αναγνωρίζει το γεγονός, κάτι που είναι σαφέστατο και στις προτάσεις της Επιτροπής, ότι παράλληλα με τον κοινό κανονισμό χρειαζόμαστε και κοινό έλεγχο, και αυτό στην ουσία σημαίνει κοινές ποινές. Κατά τους τελευταίους μήνες έχω συνεργασθεί στενά με τον κ. Robin Teverson γι' αυτό το θέμα. Είναι σημαντικό που το Κοινοβούλιο συζητά εδώ και δύο μήνες τη λήψη μέτρων ελέγχου, γεγονός που δείχνει τη σημασία που αποδίδεται σε αυτό το θέμα από την Επιτροπή Αλιείας και από το Κοινοβούλιο.
Τον προηγούμενο μήνα η έκθεση εγκρίθηκε ομόφωνα, γεγονός εξίσου σημαντικό. Αυτή η έκθεση δίνει πραγματική υπόσταση σε όσα συζητήθηκαν τον περασμένο μήνα.
Κατά τη θέσπιση κανονισμών είναι σημαντικό να διασφαλίζουμε την κατάλληλη εφαρμογή τους. Οι κανονισμοί θα πρέπει να καλύπτουν όχι μόνο τις δραστηριότητες αλίευσης, όπως ανέφερε ο κ. Robin Teverson στην έκθεσή του, αλλά και τους λιανοπωλητές και επεξεργαστές.
Ορισμένοι από εμάς εντυπωσιάστηκαν πολύ όταν, πριν από μερικά χρόνια, επισκεφθήκαμε τη Νορβηγία και είδαμε το εθνικό ρυθμιστικό της σύστημα: απλό, χωρίς γραφειοκρατία και υποστηριζόμενο από τους αλιείς. Αυτό ακριβώς πρέπει να προσπαθήσουμε να επιτύχουμε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν χρειαζόμαστε τόσο μεγάλη γραφειοκρατία.
Οφείλω να πω ότι υπάρχουν μερικές τροπολογίες σε αυτή την έκθεση, υποστηριζόμενες από την Ομάδα των Πρασίνων, τις οποίες εμείς οι βουλευτές της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος πιθανόν να μην υποστηρίξουμε αύριο κατά την ψηφοφορία. Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε κατά του ελέγχου, αλλά απλά ότι αντιτιθέμεθα σε μια επιπλέον βαθμίδα γραφειοκρατίας. Θα προτιμούσαμε οι μηχανισμοί ελέγχου να λειτουργούν μάλλον από τη βάση προς τα επάνω και όχι αντίστροφα. Χρειαζόμαστε την υποστήριξη των αλιέων, είναι ανάγκη να διασφαλίσουμε τη σωστή υλοποίηση των προγραμμάτων, γεγονός που σημαίνει τοπικό έλεγχο με τη συμμετοχή των αλιέων, αντί για υπερβολική γραφειοκρατία.

Gallagher
Κύριε Πρόεδρε, επιθυμώ κατ' αρχάς να συγχαρώ τον κ. Teverson για την παρουσίαση μιας εξαιρετικής έκθεσης, την οποία και χαιρετίζω. Πρόκειται για μια περιεκτική και πλήρη έκθεση που περιλαμβάνει πολλές καινοτόμες προτάσεις και τροπολογίες.
Συμφωνώ ότι θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην εντατικοποίηση της επιθεώρησης και της εποπτείας σκαφών εναντίον των οποίων έχουν λάβει κάποιο μέτρο οι περιφερειακές ή διεθνείς οργανώσεις αλιείας. Έτσι θα αναγκασθούν να συμμορφωθούν ιδιαίτερα εκείνοι που έχουν επανειλημμένα παραβεί τους κανόνες ατιμωρητί.
Εδώ και πολύ καιρό θα έπρεπε να είχαν καθιερωθεί κοινοί ορισμοί για την ισχύ του κινητήρα και τη χωρητικότητα των αλιευτικών σκαφών σε όλη την Κοινότητα. Υπάρχουν πάρα πολλά αδιευκρίνιστα σημεία. Για να είναι πλήρως αποτελεσματικά τα συστήματα ελέγχου, οι προσπάθειες παρακολούθησης πρέπει να είναι μετρήσιμες, συγκρίσιμες και διαφανείς ανάμεσα στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη, όπως και μεταξύ των κρατών μελών. Απαιτείται εναρμόνιση και μάλιστα το συντομότερο δυνατόν.
Συμφωνώ επίσης ότι πρέπει να εγκριθούν διαδικασίες που θα διασφαλίζουν την επιβολή παρόμοιων ποινών για παρόμοιες παραβάσεις σε όλη την Κοινότητα. Είναι ουσιαστικής σημασίας να εξασφαλίζεται η ακριβής επαλήθευση και καταγραφή των μεταφορτώσεων και εκφορτώσεων.
Όσο αξιέπαινες κι αν είναι όλες αυτές οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν θα φέρουν κανένα αποτέλεσμα χωρίς την παρουσία των κατάλληλων εθνικών επιθεωρητών. Οι Ιρλανδοί και οι Βρετανοί αλιείς ισχυρίζονται ότι έχουν τους πιο οργανωμένους στόλους στην Ένωση και ότι αυτή η ανάγκη για αποδεικτικά στοιχεία από επιτόπου επιθεωρήσεις ισχύει για όλους εμάς. Ωστόσο, αν εξετάσουμε τις γελοιότητες των διανεμητών ποσοστώσεων και δούμε την εχθρότητα των αλιέων και άλλων εταιρειών που προκαλούν τα τηλεοπτικά συνεργεία, δεν θα εκπλαγούμε αν και οι Ιρλανδοί και οι Βρετανοί αλιείς αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα.

Novo
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κύριοι βουλευτές, διακρίνουμε στην παρούσα πρόταση μια προσπάθεια βελτίωσης του συστήματος ελέγχου της αλιείας, εφόσον επιδιώκει να καταστήσει τη συγκεκριμένη δραστηριότητα περισσότερο υπεύθυνη και πιο επιρρεπή στη διαφύλαξη των πόρων. Αυτό φαίνεται από τις υποβαλλόμενες τροπολογίες που σκοπό έχουν την αξιολόγηση και την αξιόπιστη συγκριτική μελέτη της ισχύος και της χωρητικότητας των σκαφών, καθώς και την εναρμόνιση των κριτηρίων περί παραβάσεων ή διαδικασιών επιθεώρησης. Μόνο που γίνεται εξίσου εμφανές το γεγονός ότι η εισαγωγή αυξημένων υποχρεώσεων και μεγαλύτερου αριθμού διαδικασιών δεν συνοδεύεται από μια αντίστοιχη αύξηση των μέσων, τα οποία δεν θα πρέπει να συνεχίσουν να επαφίονται, σχεδόν αποκλειστικά και σε θέματα που αφορούν την άσκηση μιας κοινής πολιτικής, στις δυνατότητες και στη διαθεσιμότητα των κρατών μελών.
Είναι επίσης προφανές ότι οι διαδικασίες ελέγχου στις οποίες θα υπόκεινται τα κοινοτικά σκάφη και τα σκάφη των τρίτων χωρών θα συνεχίσουν να είναι διαφορετικές: περισσότερες απαιτήσεις για τα κοινοτικά σκάφη και πολύ λιγότερες γι' αυτά των τρίτων χωρών. Ενδέχεται ακόμη να μην επιτευχθεί μια ισορροπία ούτε καν στα ίδια τα κοινοτικά ύδατα ή/και στους κοινοτικούς λιμένες, ενώ είναι βέβαιο ότι κάπου αλλού θα εφαρμόζονται σαφώς διαφορετικά κριτήρια. Η έλλειψη μέσων και η άνιση μεταχείριση μεταξύ σκαφών διαφορετικών προελεύσεων ενδέχεται να γεννήσουν ένα κλίμα καχυποψίας και να σταθούν αιτία για μια λιγότερο αποτελεσματική και διαφανή εφαρμογή του κανονισμού απ' αυτήν που θα ήταν επιθυμητή ή εφικτή.
Θα ήθελα να επωφεληθώ της παρουσίας της κυρίας Επιτρόπου Gradin και να της ζητήσω να μας ανακοινώσει τη θέση της και τη θέση της Επιτροπής όσον αφορά τις τροπολογίες που υπεβλήθησαν στην έκθεση Teverson.

Tamino
Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι όλοι οι ομιλητές που προηγήθηκαν συμφωνούν σχετικά με την ανάγκη να βελτιωθεί με αυτόν τον κανονισμό η κατάσταση των ελέγχων και της παρακολούθησης σχετικά με την κοινή αλιευτική πολιτική και, συνεπώς, η κατάσταση της αλιείας. Ωστόσο, από αυτήν την άποψη, και εξ ονόματος της Ομάδας των Πρασίνων, θέλω να επαναλάβω ότι εμείς συμμεριζόμαστε το πνεύμα με το οποίο η Επιτροπή παρουσίασε αυτήν την τροποποίηση κανονισμού, αλλά συμμεριζόμαστε και την πρόταση με τις τροπολογίες της Επιτροπής Αλιείας του Ευρωπαϊκού Κονοβουλίου. Συγκεκριμένα θεωρούμε ότι το σύνολο των τροπολογιών πρέπει να γίνει αποδεκτό, συμπεριλαμβανομένων φυσικά και των τροπολογιών εκείνων - και απευθύνομαι στον συνάδελφο κ. Provan - που παρουσιάστηκαν από την Ομάδα μας και τις οποίες εμείς θεωρούμε εξαιρετικά σημαντικές καθώς στοχεύουν προφανώς στη βελτίωσης των ελέγχων και της παρακολούθησης. Συγκεκριμένα όσον αφορά την τροπολογία 8, είναι αλήθεια ότι αναφέρεται σε μια σύμβαση που σήμερα έχουν υπογράψει μόνο 18 χώρες, αλλά είναι καλό η Κοινότητα να προβλέψει από τώρα αυτό το είδος επιλογών που θα πρέπει να αποτελέσουν μελλοντικά κοινό θέμα σε όλα τα μέρη του κόσμου.

Ewing
Κύριε Πρόεδρε, ενδιαφέρομαι για την αλιεία από πολύ παλιά - παλαιότερα από οποιονδήποτε άλλο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - από το 1975.
Θυμάμαι την εποχή που δεν είχαμε κοινή αλιευτική πολιτική. Μόλις την αποκτήσαμε, όλοι σκεφτήκαμε ότι θα ορίζαμε επιθεωρητές που θα είχαν τις εξουσίες εθνικών επιθεωρητών σε οποιοδήποτε λιμάνι, οπουδήποτε σε όλη την ένωσή μας, προτού ονομαστεί Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιτέλους , στην έκθεση του κ. Teverson υποβλήθηκε η ίδια αυτή πρόταση που είχαμε φανταστεί με τη λέξη «πηγαίνω», να έχουν δηλαδή το δικαίωμα οι επιθεωρητές να κάνουν χωρίς προειδοποίηση επισκέψεις για διενέργεια παρατηρήσεων από κάθε άποψη σε σκάφη, χώρους και έγγραφα. Γι' αυτό τον λόγο χαιρετίζω θερμά αυτή την έκθεση της Επιτροπής και του κ. Teverson.
Θα πρέπει να διαθέτουμε ένα σύστημα που να θεωρείται δίκαιο. Μου άρεσε ο όρος «εμπιστοσύνη» που χρησιμοποιήθηκε στην αιτιολογική έκθεση. Οι αλιείς είναι πάντα καχύποπτοι, και η εμπιστοσύνη είναι σημαντική. Αν το σύστημα δεν θεωρείται δίκαιο για όλους, ποτέ δεν πρόκειται να το εμπιστευθούν και ποτέ δεν θα λειτουργήσει πραγματικά.
Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει κάνει πολλά λάθη, δεν έχει υποστηρίξει τον παροπλισμό και πολλά άλλα, αλλά και η Ισπανία έχει διαπράξει επίσης σφάλματα. Για πολλά χρόνια μερικοί από τους επιθεωρητές αλιείας της Ισπανίας ζούσαν στη Μαδρίτη. Έχουν προβληθεί ταινίες στην τηλεόραση που παρουσιάζουν αλιεύματα μικρότερα του επιτρεπομένου μεγέθους τα οποία πωλούνται στα σούπερ μάρκετ της Ισπανίας. Για να είμαστε δίκαιοι ως προς την Ισπανία, η Βρετανία δεν κάνει τίποτα γι' αυτό: απλά αφήνει να συνεχίζεται η ίδια κατάσταση.
Επιτέλους υποβλήθηκε μια πρόταση να προσπαθήσουμε να είμαστε αμερόληπτοι ως προς τις κυρώσεις και την επιθεώρηση, πρόταση την οποία πραγματικά χαιρετίζω, όπως χαιρετίζω και τη σύνδεση των εκφορτώσεων και την αντιμετώπιση όλων των δυσκολιών μεταφόρτωσης.
Υπάρχει μια πρόταση συγχώνευσης της αλιείας με τη γεωργία. Όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς του τομέα της αλιείας είναι κατά αυτής της πρότασης, όπως και οι πρόεδροι της Επιτροπής Αλιείας και της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου. Χρειαστήκαμε 10 χρόνια για την ανάπτυξη μιας κοινής πολιτικής. Πώς τολμά κανείς να προτείνει ότι οι γεωργοί είναι οι καταλληλότεροι να αποφασίσουν γι' αυτήν την τόσο ζωτικής σημασίας βιομηχανία!

Souchet
Αφού αποφανθήκαμε, κατά την τελευταία ολομέλεια, σχετικά με τη βελτίωση της εφαρμογής της κοινής αλιευτικής πολιτικής και υπογραμμίσαμε, εγκρίνοντας την έκθεση Provan, τη βασική θέση του ελέγχου σε αυτή, συζητάμε σήμερα την τροποποίηση του κανονισμού σχετικά με το καθεστώς ελέγχου.
Η έκθεση του συναδέλφου μας Teverson, όπως τροποποιήθηκε στην Επιτροπή Αλιείας, παρουσιάζει πλέον αντιφατικές διατάξεις. Υπάρχουν αντιφάσεις μεταξύ της τροπολογίας αριθ. 1, που προτάθηκε από την Επιτροπή Αλιείας, και των τροπολογιών αριθ. 8, 9 και 10, που εγκρίθηκαν στην επιτροπή με την υποστήριξη του εισηγητή. Η τροπολογία αριθ. 1 διευκρινίζει ότι, για να είναι πλήρως αποτελεσματικό ένα σύστημα ελέγχου, οι προσπάθειες και τα αποτελέσματα θα πρέπει να είναι μετρήσιμα και συγκρίσιμα. Ωστόσο, οι τροπολογίες 8, 9, και 10 υποχρεώνουν τους αλιείς να καταγράφουν στο ημερολόγιο του σκάφους τα είδη και τις ποσότητες ιχθύων που απορρίπτουν στη θάλασσα, διαδικασία που όχι μόνο αποτελεί έναν επιπλέον εξαναγκασμό αλλά είναι, επιπλέον, και εντελώς αναποτελεσματική.
Πώς μπορούμε να ελέγξουμε την ακρίβεια του ημερολογίου του σκάφους; Είναι απλώς αδύνατο. Αν εγκριθεί αυτό το μέτρο, κινδυνεύει να καταδικαστεί από τους αλιείς ολόκληρη η διαδικασία ελέγχου. Το να θέλουμε να εφαρμόσουμε μη ρεαλιστικά μέτρα, που δεν μπορούν να εξακριβωθούν και επιβάλλουν ποινές, δεν μπορεί παρά να μειώσει την αξιοπιστία του συστήματος ελέγχου. Για αυτόν τον λόγο η Ομάδα μας θα αντιταχθεί στην έγκριση αυτών των τροπολογιών.
Σίγουρα υφίσταται το πρόβλημα των απορρίψεων αλιευμάτων στη θάλασσα, και το γνωρίζουμε όλοι, αφού η Επιτροπή Αλιείας εκπονεί γι' αυτό το θέμα μία έκθεση πρωτοβουλίας που θα υποβληθεί προσεχώς στο Σώμα. Πρέπει να βρούμε άλλα μέσα πραγματικά αποτελεσματικά για να μειώσουμε τις απορρίψεις στη θάλασσα, οι οποίες θεωρήθηκαν υπεύθυνες για τη μείωση πολλών αλιευτικών αποθεμάτων και μας στερούν μία πολύτιμη πηγή πρωτεϊνών.
Θα ήθελα αντίθετα να υποστηρίξω πλήρως τις προτάσεις του εισηγητή που αφορούν την εναρμόνιση των κυρώσεων. Οι αλιείς είναι κάθε άλλο παρά εχθρικοί έναντι των ελέγχων, αρκεί να έχουν την εγγύηση ότι αυτοί οι έλεγχοι είναι δίκαιοι, δίκαιοι μεταξύ των κρατών μελών, και δίκαιοι ως προς τις τρίτες χώρες. Ένας καλός έλεγχος πρέπει επιπλέον να είναι απλός, εφικτός, φθηνός και αποτρεπτικός για τους επίδοξους παραβάτες.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, χωρίς να αυξήσουμε την κοινοτική γραφειοκρατία, αλλά ευνοώντας τις ανταλλαγές των εθνικών επιθεωρητών, ενισχύοντας τους ελέγχους προς τις τρίτες χώρες και φροντίζοντας για την ένταξη των επαγγελματιών, θα είναι ενδεχομένως δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, να βελτιώσουμε σημαντικά τη διαδικασία ελέγχου.

Langenhagen
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, η νέα αυτή πρόταση κανονισμού συνιστά τη συγκεκριμένη εφαρμογή της ανακοίνωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που συζητήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μόλις τον Σεπτέμβριο και που αφορά την τροποποίηση των διατάξεων του συστήματος ελέγχου που εφαρμόζεται στην κοινή αλιευτική πολιτική. Πρέπει επιτέλους να εξαλειφθούν οι πολλές αδυναμίες που υπάρχουν σήμερα στην πολιτική εποπτείας και ελέγχου της αλιείας, με μέτρα όπως η απλοποίηση των διαδικασιών καταγραφής των αλιευμάτων στο ημερολόγιο του σκάφους, η ενίσχυση των ελέγχων μετά τον ελλιμενισμό, η ακριβής καταχώριση των αλιευτικών προϊόντων από τη στιγμή της αλίευσης μέχρι και την τελευταία βαθμίδα της εμπορίας, η άμεση πρόσβαση της Επιτροπής στις βάσεις δεδομένων των κρατών μελών, η ενίσχυση των συστημάτων εποπτείας και ελέγχου σε σκάφη με σημαία τρίτης χώρας που αλιεύουν στα κοινοτικά μας ύδατα, καθώς και η δυνατότητα αιφνιδιαστικών ελέγχων που θα διεξάγονται από τους κοινοτικούς επιθεωρητές στα κράτη μέλη.
Πρόκειται για ένα ολόκληρο πακέτο μέτρων που εμείς έχουμε ζητήσει επανειλημμένα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και που πρόκειται τώρα να εφαρμοσθούν. Γι' αυτόν τον λόγο δεχθήκαμε με ικανοποίηση τη σημερινή πρόταση κανονισμού της Επιτροπής. Ωστόσο, υπάρχει ακόμα, κατά την άποψή μου, σωρεία προβλημάτων που παραμένουν άλυτα και τα οποία αφορούν προπάντων έναν ενιαίο κατάλογο κυρώσεων που θα ισχύει σε ολόκληρη την Κοινότητα. Οι παραβάσεις των διατάξεων ελέγχου τιμωρούνται κατ' επανάληψη με διαφορετικές κυρώσεις στα διάφορα κράτη μέλη - θα έλεγα μάλιστα πολύ διαφορετικές. Επίσης δεν ρυθμίζεται τελικά το πρόβλημα της μέτρησης της ισχύος του κινητήρα.
Επομένως, η σημερινή πρόταση δεν θα αποτελέσει την τελευταία τροποποίηση του αρχικού κανονισμού, εφόσον δεν περιελήφθησαν σε αυτή σημαντικότατα θέματα, όπως η ανάγκη μεγαλύτερης συμμετοχής των ίδιων των αλιέων στην πολιτική ελέγχου και εποπτείας, γεγονός κατά βάση αυτονόητο. Παρ' όλα αυτά κάναμε ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός. Γι' αυτόν τον λόγο ζητώ την έγκριση της εν λόγω πρότασης κι ευχαριστώ τον εισηγητή για την εποικοδομητική και σημαντική έκθεσή του.

Fraga Estιvez
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τον κύριο Teverson για την προσπάθεια που κατέβαλε στην έκθεσή του για τον εκ νέου προσδιορισμό των αδύνατων σημείων της κοινοτικής πολιτικής ελέγχου, ιδιαίτερα δε της έλλειψης εναρμόνισης των κανόνων όσον αφορά τις παραβάσεις, τις έρευνες και τις κυρώσεις στα διάφορα κράτη μέλη.
Είναι, όντως, δύσκολο να ληφθούν μέτρα εναντίον αυτών των στόλων που παραβιάζουν τους κανόνες, αν κάθε κράτος μέλος συνεχίσει να εφαρμόζει διαφορετικά μέτρα για παρόμοιες παραβάσεις και αν, επιπλέον, τα στοιχεία που διαβιβάζονται στην Επιτροπή είναι τόσο διαφορετικά ώστε καθιστούν ανώφελη οποιαδήποτε προσπάθεια ανάλυσης.
Αν αληθεύει ότι ο έλεγχος αποτελεί εθνική αρμοδιότητα, εμείς πιστεύουμε πως η Επιτροπή μπορεί να κάνει περισσότερα ώστε να πιέσει τα κράτη μέλη να εναρμονίσουν τις νομοθεσίες τους. Ακόμα κι έτσι, το σίγουρο είναι πως ο κοινοτικός τομέας υποβάλλεται - τουλάχιστον στα χαρτιά - σε αυστηρότερους κανόνες από αυτούς που ισχύουν για τις τρίτες χώρες. Γι' αυτόν τον λόγο επικροτούμε την εισαγωγή ενός νέου τίτλου στον κανονισμό ελέγχου σχετικά με τις δραστηριότητες αυτών των σκαφών, αλλά ελλείπουν κάποια συγκεκριμένα μέτρα για τα σκάφη με σημαία ευκαιρίας, οι δραστηριότητες των οποίων αποτελούν όλο και σοβαρότερο πρόβλημα. Τα σκάφη αυτά δεν σέβονται κανέναν κανόνα - ούτε διατήρησης των αλιευμάτων, ούτε ασφάλειας, ούτε εργασιακό - γεγονός που τους επιτρέπει να συνεχίζουν να αλιεύουν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και να μειώνουν το κόστος σε σημείο που να απειλούν με αφανισμό πολλές επιχειρήσεις οι οποίες σέβονται τους διεθνείς κανόνες.
Γι' αυτόν τον λόγο ζητάμε από την Επιτροπή να υιοθετήσει άμεσα τα μέτρα ελέγχου που προκύπτουν από τις τοπικές και διεθνείς οργανώσεις αλιείας και επίσης, εντός του πλαισίου του κανονισμού που θα εφαρμόζεται σε σκάφη τρίτων χωρών, να έχουν προτεραιότητα στους κοινοτικούς λιμένες οι έρευνες και οι έλεγχοι σε σκάφη εναντίον των οποίων οι εν λόγω οργανώσεις έχουν ασκήσει κάποια δίωξη για λόγους παράβασης.
Δεδομένου, λοιπόν, ότι η κυρία Ewing αναφέρθηκε στη χώρα μου, πρέπει να σας επισημάνω, κυρία Ewing, πως εδώ και πολύ καιρό δεν ασχολείστε με θέματα αλιείας, και σας καλώ απλά να εξετάσετε τώρα πόσοι ελεγκτές υπάρχουν, συμπεριλαμβανομένων αυτών από τις διάφορες αυτόνομες κοινότητες της χώρας μου.

Bonino
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κατ' αρχάς να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο και τον εισηγητή γι' αυτή την έκθεση, που μπορεί να βοηθήσει την Επιτροπή, κυρίως στη συζήτησή της με το Συμβούλιο που προβλέπεται να διεξαχθεί στο τέλος του μήνα.
Θα ήθελα να αναφερθώ σε τρία πράγματα για να έχω μία ειλικρινή συζήτηση μαζί σας. Αναγνωρίζω απόλυτα - το βλέπω κάθε μέρα - ότι, όταν έχουμε μια κοινή πολιτική, είναι σημαντικό να εξετάζουμε με τρόπο δίκαιο τις άλλες πτυχές, δηλαδή τους ελέγχους και τις κυρώσεις. Χαίρομαι που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γίνεται όλο και περισσότερο οπαδός του ομοσπονδιακού συστήματος - αν και σήμερα αυτή η λέξη έχει προσλάβει πολύ αρνητική σημασία. Επιπλέον, ευχαριστώ την κ. Ewing που κατέβαλε τουλάχιστον μια προσπάθεια, που μπορέσαμε να ολοκληρώσουμε για να βελτιώσουμε το σύστημα ελέγχου, αλλά απομένουν πολλές δικαιοδοσίες που εμπίπτουν στα κράτη μέλη.
Δεύτερον, κύριε Teverson, ακόμα κι αν ενισχυθούν οι έλεγχοι, δεν μπορεί ο τομέας της αλιείας να χαίρει ιδιαίτερης μεταχείρισης. Ακόμα και στη γεωργία, στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής δεν υπάρχει εναρμόνιση ως προς τους επιθεωρητές και τις κυρώσεις, οι δε επιθεωρητές, οι οποίοι ανήκουν επίσης στη δικαιοδοσία μου, δεν έχουν καθόλου όλες τις εξουσίες που εξαίρετε, έστω κι αν θα ήταν ίσως δίκαιο να τις έχουν. Απλώς, δεν έχουμε φθάσει ακόμα στο σημείο αυτό.
Προσωπικά, δεν είμαι καν σίγουρη ότι θα αποκτήσουμε από το Συμβούλιο τη δυνατότητα να διενεργούν οι επιθεωρητές επιθεωρήσεις χωρίς προειδοποίηση, παρ' όλο που είναι κάτι που θέλουμε πολύ, όχι για να αντικαταστήσουμε τους επιθεωρητές, αλλά απλώς για να έχουμε επιπλέον εργαλεία. Εν πάση περιπτώσει, το Κοινοβούλιο προχωρά περισσότερο από την πρόταση της Επιτροπής και το ευχαριστώ, ακόμα κι αν δεν μπορώ να αποδεχθώ όλες τις τροπολογίες, για λόγους δικαίου.
Στο βάθος δεν υπάρχει καμία ουσιαστική διαφορά ανάμεσά μας, αλλά - αφού μου ζητήσατε να είμαι συγκεκριμένη - η Επιτροπή πιστεύει ότι οι τροπολογίες αριθ. 1, 5, 7, 10 και 12, με τις οποίες συμφωνούμε επί της ουσίας, έχουν ήδη περιληφθεί στο σχέδιο δράσης. Κυρία Fraga Estιvez, ίσως θα μπορούσα να κάνω πολύ περισσότερα, και η Επιτροπή προσπαθεί να κάνει ό, τι μπορεί: εξετάζει ακόμα και ένα σχέδιο δράσης ελέγχου, που είναι ένα μονόπλευρο στοιχείο. Εν πάση περιπτώσει, χαίρομαι για την υποστήριξη του Κοινοβουλίου και σας δηλώνω ότι τα συμβούλια και οι κυβερνήσεις σας δεν έχουν ακριβώς την ίδια άποψη. Ως συνήθως, κάθε υπουργός νομίζει ότι είναι τέλειος στο κράτος μέλος από το οποίο προέρχεται και ότι οι κακοί είναι οι άλλοι.
Αφού είδατε την τελευταία έκθεση ελέγχου, σας επισημαίνω ότι η Επιτροπή εκτιμά ότι ο έλεγχος είναι μέτριος παντού στην Ευρώπη, ακόμα και στις τρίτες χώρες. Ως προς τις τρίτες χώρες, σας υπενθυμίζω ότι οι διεθνείς κανόνες είναι πολύ σαφείς, δηλαδή το παράκτιο κράτος είναι υπεύθυνο στα ύδατά του και το κράτος σημαίας φέρει την ευθύνη για τα σκάφη. Δεν είναι δυνατόν να ανατρέψουμε σήμερα τους διεθνείς κανόνες του ναυτικού δικαίου. Γι' αυτόν τον λόγο η Επιτροπή οφείλει να απορρίψει ορισμένες τροπολογίες, όχι επειδή δεν αναγνωρίζει το πρόβλημα, αλλά, απλούστατα, επειδή στο σημερινό στάδιο εξέλιξης του διεθνούς δικαίου δεν έχουμε φθάσει ακόμα σε αυτό το σημείο. Αυτό εξάλλου δεν μας εμποδίζει να προχωρήσουμε πολύ περισσότερο στα πλαίσια των περιφερειακών διασκέψεων. Θέλω επίσης να σημειώσω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι θα έπρεπε ίσως να κάνουμε μια μέρα έναν μικρό υπολογισμό του κόστους των ελέγχων. Ίσως να ανακαλύψουμε ότι, αν συνεχίσουμε έτσι, τα ψάρια που τρώμε θα φθάσουν σε δυσανάλογες τιμές. Γι' αυτό προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε τις νέες τεχνολογίες. Προσπαθούμε ούτως ώστε οι αλιείς να διαδραματίζουν όλο και πιο ενεργό ρόλο σε αυτόν τον τομέα, χωρίς ωστόσο να τους επιβαρύνουμε άσκοπα. Οι τροπολογίες, για παράδειγμα, αναφορικά με το ημερολόγιο του σκάφους και τα 50 κιλά απόρριψης είναι πράγματι απαράδεκτες. Η εξακρίβωση είναι δύσκολη. Υπάρχει κίνδυνος να θεσπίσουμε κανόνες που θα είναι στη συνέχεια ανεξέλεγκτοι, αφού πρόκειται για απορρίψεις.
Συμμερίζομαι όμως την ανησυχία σας ότι πρέπει συνεχώς να προσπαθούμε να επιτυγχάνουμε κυρώσεις λίγο πολύ ομοιογενείς, γεγονός που δεν συμβαίνει σε όλους τους τομείς της κοινής πολιτικής. Υπάρχει κάτι στο οποίο ποντάρουμε: αποφασισμένοι να επιτύχουμε μεγαλύτερη εναρμόνιση, ας εισαγάγουμε τουλάχιστον μεγαλύτερη διαφάνεια. Ας μάθει όλος ο τομέας ποιές είναι οι κυρώσεις στα διάφορα κράτη μέλη, για να αρχίσουν τη σύγκριση οι ενδιαφερόμενοι. Ωστόσο απέχουμε ακόμα πολύ από αυτό.
Συμφωνώ με την ιδέα της πρόσβασης στα αρχεία, πρέπει μόνο να βρεθεί ένας τρόπος διατύπωσης. Το δικαίωμα πρόσβασης σε όλα τα αρχεία δεν είναι νομικώς δυνατό, γιατί πρέπει να τηρείται μια σχετική εμπιστευτικότητα ως προς τα εμπορικά συμφέροντα που διακυβεύονται. Αυτό, όμως, δεν μας εμποδίζει να προχωρήσουμε αρκετά στην πρόσβαση, διαφυλλάσσοντας εντούτοις το απόρρητο όταν υπάρχουν εμπορικές πληροφορίες.
Όσον αφορά την έρευνα, κύριε Baldarelli, το πρόβλημα είναι και πάλι ότι η έρευνα ανήκει στη δικαιοδοσία των κρατών μελών. Όσο για μας, εκπονούμε πρότυπες μελέτες, που αποτελούν εξάλλου μία πτυχή του προϋπολογισμού μας για την αλιεία. Προσπαθούμε όλο και περισσότερο να ωθούμε τα κράτη μέλη στη διεξαγωγή ερευνών και, επ' αυτού πρέπει να πω ότι, εκτός από κάποια πολύ συγκεκριμένα παραδείγματα, δεν υπάρχει γενικά ενδιαφέρον. Η προσπάθειά μας είναι σημαντική, αλλά με μηδαμινά αποτελέσματα.
Ελπίζω, συνεπώς, ότι καταλαβαίνετε ότι δεν μπορούμε να αποδεχθούμε τις τροπολογίες σχετικά με τις κυρώσεις ή τις εξουσίες των επιθεωρητών. Δεν μπορούμε επίσης να αποδεχθούμε τις τροπολογίες που αναφέρονται ήδη στο άρθρο 26 και στο σχέδιο δράσης. Συμμεριζόμαστε την αρχή στην οποία βασίζονται, αλλά νομίζουμε ότι θα ήταν καλύτερο να περιληφθούν σε άλλα κανονιστικά έγγραφα.
Τέλος, κύριε Teverson, θα αναφερθώ στην ατομική ευθύνη, αφού επιλέξαμε τον έλεγχο της αλυσίδας εφοδιασμού: η νομική ευθύνη απορρέει, κατά την γνώμη μας, από τα άρθρα 9 και 28, όπως προβλέπει ο κανονισμός, με την έννοια ότι άπαξ και λάβετε τα έγγραφα, κάθε παράβαση συνεπάγεται νομική ευθύνη του ατόμου. Αυτή είναι ουσιαστικά η ερμηνεία της νομικής μας υπηρεσίας.
Τέλος, κυρίες και κύριοι, περιμένω την έκθεση πρωτοβουλίας σας σχετικά με τον έλεγχο. Θα ήθελα, ωστόσο, να σας διαβεβαιώσω ότι πρόκειται για μία από τις υποθέσεις του αλιευτικού τομέα που μας απασχολεί περισσότερο. Χρησιμοποιούμε ό, τι μέσο μπορούμε, ακόμα και τους κώδικες δεοντολογίας. Έχω πλήρη επίγνωση ότι οι τελευταίοι δεν είναι τέλειοι, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να περάσουμε από αυτό το στάδιο, όταν δεν μπορούμε να ανατρέξουμε σε κανονισμούς. Σας ευχαριστώ ακόμα μια φορά για την υποστήριξή σας, κι ελπίζω οι προσπάθειά μας στο τέλος του μήνα στο Συμβούλιο να είναι επιτυχείς, γεγονός που δεν είναι καθόλου δεδομένο.

Provan
Κύριε Πρόεδρε, δεν επιθυμώ να παραβώ τον κανονισμό του Κοινοβουλίου ή να καταχραστώ τον χρόνο των διερμηνέων, αλλά η κ. Επίτροπος έκανε μια σημαντική παρατήρηση λέγοντας ότι πιστεύει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει αρχίσει να αποκτά έντονα ομοσπονδιακό χαρακτήρα.
Θέλω να της επισημάνω ότι πιθανόν όλοι θα συμφωνούσαν ότι η κοινοβουλευτική Επιτροπή Αλιείας ανυπομονεί ιδιαίτερα να εξασφαλίσει ότι θα φτάσουμε σε στάδιο μεγαλύτερης περιφερειακής διαχείρισης της κοινής αλιευτικής πολιτικής και των οικονομικών ζωνών. Πρόκειται για ένα σημαντικό σημείο που η Επίτροπος πρέπει να αναγνωρίσει ότι αποτελεί το υπόβαθρο της έκθεσης.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Τετάρτη, στις 11.30 .

