Balans van het Belgisch voorzitterschap van de Raad (debat) 
De Voorzitter
Dames en heren, ik wil premier Yves Leterme graag van harte welkom heten. Een half jaar geleden hadden we de presentatie van het Belgische voorzitterschap. Nu hebben we de presentatie van de resultaten van het Belgische voorzitterschap: wetgeving, de Europese dienst voor extern optreden, financieel toezicht, het burgerinitiatief, de begroting - al deze punten komen aan de orde.
Ook Commissievoorzitter Barroso, die hier bij ons aanwezig is, en u allen wil ik graag welkom heten.
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de balans van het Belgisch voorzitterschap van de Raad.
Yves Leterme
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, excellenties, dames en heren, hoewel het misschien een beetje vreemd is hier, in de vergaderzaal van het Europees Parlement, wil ik graag beginnen met een citaat van een grote Amerikaanse denker, Ralph Waldo Emerson, die heeft gezegd, en ik citeer:
(EN) "Do not go where the path may lead. Go instead where there is no path and leave a trail”.
(FR) Met andere woorden: "Ga niet daar waar de weg toe kan leiden, maar daar waar geen weg is en laat een spoor achter”.
Dames en heren, dat is precies wat we hebben gedaan, met u allemaal, deze afgelopen zes maanden. België, mijn land, werd gevraagd om het roulerend voorzitterschap van de Europese Unie te bekleden na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon.
Het is waar dat we ons niet op totaal onbekend terrein hebben begeven, maar toch was het nodig om de criteria vast te stellen voor de nieuwe werking van de Europese Unie onder het nieuwe Verdrag, met de nieuwe instellingen waarvan de Europese Unie zich heeft voorzien. Daarom hebben we er, geheel volgens de Belgische traditie, de traditie van mijn land, alles aan gedaan om de instellingen in staat te stellen optimaal te functioneren om de juiste precedenten te scheppen.
Dames en heren, ik kan wel zeggen dat de Europese Unie, zoals zij is geconstrueerd onder het Verdrag van Lissabon, vandaag werkt en goed werkt. De Unie heeft zich voorzien van een nieuw instrument voor het toezicht op de financiële sector, dat hopelijk gaat voorkomen dat we opnieuw te maken krijgen met crises zoals de crisis die we nog steeds te boven proberen te komen. De economische governance is vooruitgegaan. Er is een overeenkomst bereikt voor de begroting 2011 en, het allerbelangrijkste, in totaal zijn in de afgelopen zes maanden bijna veertig overeenkomsten van wettelijke aard gesloten tussen het Parlement en de Raad.
Dames en heren, onze vastberadenheid om zowel de letter als de geest van het Verdrag van Lissabon na te leven was een keuze voor de toekomst van de Unie, een investering in een steeds nauwer wordende Europese samenwerking. Om dat te bereiken hebben wij tijdens dit voorzitterschap twee belangrijke richtsnoeren gevolgd.
Ten eerste wilden we onszelf niet op de voorgrond plaatsen. In plaats daarvan hebben we ons programma, het Belgische programma bestaande uit vijf prioriteiten, op de Europese agenda geplaatst, in het programma van de Commissie, in de impulsen die zijn gegeven door de staatshoofden en regeringsleiders op het niveau van de Europese Raad, in het programma van de trojka met onze Spaanse en Hongaarse collega's.
Ten tweede, dames en heren, naast het feit dat wij geen Belgische agenda hebben willen opleggen, hebben we ook gekozen voor wat ik zou noemen, een inclusief voorzitterschap. We hebben effectief geprobeerd zo goed mogelijk samen te werken naar de letter en de geest van het Verdrag van Lissabon met álle Europese instellingen, eigenlijk in een rol die niet meer was dan die van facilitator.
Samenwerking met alle partijen, uiteraard met uw Parlement, met de Commissie, maar ook met de nieuwe permanente voorzitter van de Raad, met de hoge vertegenwoordiger en uiteraard ook met de lidstaten, maar ik meen te mogen zeggen dat wij in dat geheel vooral bijzondere aandacht hebben besteed aan een goede samenwerking en een open geest met het Parlement dat zijn bevoegdheden in belangrijke mate versterkt heeft gezien onder de nieuwe regels.
Vandaag past uiteraard ook enige bescheidenheid, maar mag ik toch zeggen dat we er samen met u voor hebben gezorgd dat deze methode heeft gewerkt. Trouwens meer dan ooit, collega's, is de Unie vandaag een samenspel van instellingen en lidstaten. Ik denk dat deze methode heeft gewerkt en ook kan werken, omdat ze gericht was en is op resultaat en niet op profilering. Dat geldt voor ons voorzitterschap, maar dat geldt eigenlijk ook voor het Europees Parlement, ook al bent u zelf meester om dat te beoordelen.
Ik wil toch, mijnheer de Voorzitter, dames en heren parlementsleden, hier namens de Belgische regering, namens de collega's die raden hebben voorgezeten, mijn waardering en mijn dank uitspreken voor uw medewerking. Ik meen te mogen zeggen dat de meeste akkoorden die wij bereikt hebben uiteindelijk met een zeer brede meerderheid zijn goedgekeurd. Hieruit blijkt de kwaliteit van uw debatten alsook - en dat moet de Europese burgers geruststellen - de voorrang die u ver boven de nationale belangen geeft aan wat goed is voor Europa.
Maar, dames en heren, die zes maanden zijn voorbij. We kunnen uiteraard niet stilstaan bij het verleden. Er valt effectief de komende maanden en jaren bijzonder veel te doen, want onze Unie, onze samenleving, staat voor bijzonder grote uitdagingen. Ik wil er in dit kort bestek vier vermelden.
De eerste ligt uiteraard in de continuïteit van wat de afgelopen zes maanden is aangevat, namelijk het economisch bestuur. We hebben ondertussen samen de nodige maatregelen genomen om een crisis in de eurozone af te wenden. Maar die symptoombestrijding, waarvan tot nu toe sprake is geweest, volstaat niet. De dreigingen die op een aantal eurolanden rusten, hebben aangetoond dat een monetaire unie in feite niet kan zonder meer economische unie, zonder meer economische convergentie. We moeten dus vastberaden de weg opgaan van meer economische samenhang, meer samenhang in het fiscaal, economisch en sociaal beleid van de lidstaten.
Economische governance vereist ook een streng toezicht op het begrotings- en structureel beleid van de landen van de Unie. We moeten het Europees semester dat met dat oogmerk is ingevoerd, ten volle gebruiken. Een terugkeer naar begrotingsdiscipline mag geen vrijblijvend streefdoel zijn, maar moet controleerbaar zijn, en zo nodig op Europees niveau afdwingbaar zijn. Het gaat hierbij uiteraard niet om de discipline op zich, maar gezonde overheidsfinanciën zijn een absolute noodzaak om weer aan te knopen met een duurzame groei, een geloofwaardige groei, die banen schept voor onze burgers. Die banen zijn uiteraard noodzakelijk voor het behoud van ons heel specifiek Europees sociaal model dat gepaard gaat met politieke en economische vrijheid, sociale solidariteit en ecologische verantwoordelijkheid.
(DE) De Unie moet op efficiënte wijze gebruikmaken van de nieuwe instrumenten die zij ter controle van de financiële markten invoert. Deze instrumenten moeten nog tegen het einde van dit jaar klaar zijn voor gebruik. Dat is een absolute voorwaarde om nieuwe ontsporingen van de markt te voorkomen.
Economische convergentie, controle van de nationale begrotings- en structuurbeleidsmogelijkheden, nieuwe instrumenten ter controle van de financiële markt - dit alles zou ertoe kunnen leiden dat het apparaat van de Unie op weg is om behoorlijk zwaar en ingewikkeld te worden. Het valt uiteraard eveneens te verwachten dat een nauwlettender controle van nationale politieke besluiten van de lidstaten niet zonder discussies en wrijvingen kan worden uitgevoerd. Wij moeten ons daardoor echter niet laten afschrikken, want dat hoort bij de essentie van Europese integratie.
(EN) Het tweede gebied waarop we dit moeten doen - waarop we de vaart erin moeten houden - betreft de rol van de Unie op het wereldtoneel. Op dat gebied hebben we vooruitgang geboekt. Dankzij onze gezamenlijke voorbereiding en ons gezamenlijke optreden is het ons gelukt onze invloed in de G20 te vergroten. Gedurende de afgelopen maanden is de Unie begonnen met de opbouw van haar eigen diplomatieke vertegenwoordiging overal ter wereld. Dit zijn goede initiatieven, maar ze moeten worden bestendigd.
Het is waar dat de Europese Unie zich met één stem uitspreekt over de meeste problemen in de wereld, maar woorden alleen zijn niet genoeg. De Unie moet meer slagkracht ontwikkelen, zij moet beslissend kunnen optreden en een echte pool van invloed en macht worden in deze multipolaire wereld.
Ten derde moeten we ons buigen over de financiële perspectieven van de Unie. Het is waar dat regeringen in deze tijd geen forse verhogingen van hun bijdrage aan de EU-begroting kunnen overwegen, maar een debat over de financiële perspectieven voor de lange termijn kan ook niet worden vermeden.
Aan dit Parlement is beloofd dat er een raadpleging zal komen over de filosofie achter de toekomstige financiering van de EU, en over methoden en middelen. De Unie kan niet leven van dag tot dag: deze langetermijnvisie is noodzakelijk.
Tot slot, maar zeker niet het minst belangrijk, wil ik benadrukken dat we deze uitdagingen alleen het hoofd kunnen bieden als we, meer dan ooit, in onszelf geloven. In dit verband zou ik graag de Franse denker en schrijver André Frossard willen citeren. Ik citeer hem eerst in het Frans en geef dan een vertaling:
(FR) "L'Europe cherche, avec raison, à se donner une politique et une monnaie communes mais elle a surtout besoin d'une âme.”
(EN) "Europa streeft terecht naar een gezamenlijk beleid en een gezamenlijke munt, maar bovenal heeft het behoefte aan een ziel.”
We hebben inderdaad behoefte aan een ziel, waarde collega's. We moeten vertrouwen hebben in onszelf en onze prestaties, en ons niet willen verontschuldigen voor wie en wat we zijn. We moeten in gedachten houden dat de Unie - onze Unie - lang voor zij een markt, een munt, een set instellingen was, een visie was, een overtuiging, een droom. Zij was een droom van vrede op dit continent, dat door zo veel oorlogen is verscheurd.
Ik heb vernomen dat het een beetje passé is om over vrede te spreken met generaties in Europa die nooit oorlog hebben gekend. Daarop kan ik enkel zeggen: 'Kijk eens om u heen'. Kijk bijvoorbeeld eens naar alle vluchtelingen die naar Europa komen om te ontkomen aan oorlog, gewapende conflicten, tirannie. Die vluchtelingen kijken zeker niet neer op de prestatie die in Europa is geleverd met het creëren van een zone van vrede en veiligheid die bijna het gehele continent beslaat. En die vluchtelingen - die mensen - verlangen, net als zo veel anderen elders in de wereld, naar de rechten en vrijheden die te veel van onze EU-burgers als vanzelfsprekend beschouwen.
Naast vrede belichaamt de Unie ook vrijheid, democratie, fundamentele burgerrechten en de rechtsstaat, niet alleen voor onze burgers maar ook voor onze immigranten. We geloven dat eenieder recht heeft op menselijke waardigheid, waarmee wordt gedoeld op het recht van mensen om fier rechtop te leven en niet liggend op hun knieën, en het recht op vrijheid van gedachte, meningsuiting en geloof.
Ooit zei Jean Monnet in een veel aangehaalde verklaring dat er weliswaar niets wordt bereikt zonder mensen, maar dat niets beklijft zonder instellingen. Vandaag de dag is dit nog net zo waar als destijds, maar anderzijds is het ook waar dat instellingen te gronde gaan als ze niet worden gedragen door mensen met sterke overtuigingen. We mogen niet vergeten dat we onze burgers alleen mee kunnen krijgen als we ze een visie geven: als we ze een droom geven.
Afsluitend wens ik Hongarije al het mogelijke succes toe nu dit land de voorzittershamer van België heeft overgenomen. Ik weet zeker dat Hongarije de toorts van de Europese droom van vrede en vrijheid hoog zal houden en zich ten volle zal inzetten voor een steeds sterkere Unie.
(Applaus)
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Leterme, dames en heren, de Unie heeft tijdens het Belgisch voorzitterschap met doeltreffendheid en concentratie, met pragmatisme en gemeenschapsgeest grote stappen vooruit gezet die onze bewondering en erkenning verdienen.
Namens de Europese Commissie wil ik premier Leterme, zijn hele regeringsteam, de administratie en alle Belgen die het beste van zichzelf hebben gegeven om dit voorzitterschap tot een succes te maken, van harte feliciteren.
Het was een mooi en goed voorzitterschap op een precair en lastig moment voor de toekomst van de Europese Unie. Zelden waren de uitdagingen zo groot en de moeilijkheden zo cruciaal om te overwinnen. Gedurende deze lange maanden van harde geluiden en woede - vergeef me de uitdrukking - is het Belgisch voorzitterschap gestaag de koers van de Europese politici blijven varen. Zijn optreden was altijd overeenkomstig de fundamentele zin van het bestaan van de Europese Unie: ieders solidariteit ten gunste van het algemene Europese belang. Zijn optreden heeft ons bovendien in staat gesteld om de weg vrij te maken die we moeten volgen om onze hoofddoelen te bereiken: stabiliteit en de wederopleving van banenscheppende groei.
Het waren maanden waarin Europa in een razend tempo ontwikkelingen doormaakte met betrekking tot de financiële crisis en de staatsschuld. Alle ogen waren gericht op de toekomst van de eurozone en op onze vastberadenheid om die te verdedigen. Als we zeggen dat we er alles aan zullen doen om de stabiliteit van de eurozone als geheel te verdedigen, moeten dat geen loze woorden zijn. Het is niets meer en niets minder dan de uiting van onze sterke politieke wens om ons gezamenlijke lot te verdedigen. De toekomst van de eurozone en de toekomst van de Europese Unie zijn twee zijden van dezelfde munt. We willen dat deze toekomst stabiel en voorspoedig is voor onszelf en voor volgende generaties. Dat is en blijft de betekenis van de Europese integratie en de gemeenschapsgeest.
De fundamentele hervormingen waartoe we onszelf hebben verplicht laten zien dat we ons volledig bewust zijn van de uitdaging waarmee de Europese Unie zich geconfronteerd ziet. We moeten ons aanpassen aan de nieuwe politieke, economische en strategische situatie van een geglobaliseerde wereld die volop in beweging is. We moeten deze aanpassing tot een goed einde brengen door onze waarden te herbevestigen, onze belangen te verdedigen en onze geloofwaardigheid en invloed op het internationale toneel te versterken.
De basisbesluiten die we hebben genomen over het versterken van de Europese economische governance en het wegnemen van macro-economische onevenwichtigheden vormen de kern van deze vooruitgang. Die besluiten zijn geen mogelijkheid maar een noodzakelijkheid. Ik hoop dat het Europees Parlement en de Raad tijdens deze zes maanden de voorstellen voor economische governance zullen aannemen.
Eigenlijk is het niet de vraag wie van de verschillende politieke belanghebbenden in Europa de winnaar of de verliezer is, maar of ieder van ons bereid is om samen te werken en daarbij elkaars prerogatieven te respecteren. De vraag is eigenlijk of de Europese Unie als geheel als winnaar of verliezer uit de bus komt. Het antwoord is duidelijk: als we onze economische governance niet versterken, zullen we allemaal verliezen, niet slechts in de eurozone maar in de hele Europese Unie.
Als we onze economische governance niet versterken, zullen we de strijd om stabiliteit, groei en werkgelegenheid in Europa verliezen. Als we onze economische governance niet versterken, zullen de sterke schakels van vandaag de zwakke schakels van morgen worden. En als we onze economische governance niet versterken, zullen we onze geloofwaardigheid op het internationale toneel verliezen.
Terwijl de kwesties van governance en macro-economische onevenwichtigheden ook wereldwijde kwesties zijn en hoofdzakelijk besproken worden tijdens de G20, hoe kunnen we dan geloofwaardig en invloedrijk blijven in de ogen van onze internationale partners als we zelfs niet in staat zijn om deze kwesties op Europees niveau op te lossen? Ik zeg dit en weeg mijn woorden zorgvuldig af: in wezen gaat het hier om een existentiële kwestie voor de Europese Unie. We handelen en doen ons gelden als een Unie, of we leggen ons erbij neer en laten ons marginaliseren. Waar het echt om gaat is ons gezamenlijke lot.
Gelukkig komen we steeds beter voor onszelf op. Daarom wil ik het Belgisch voorzitterschap van harte feliciteren. De overeenstemming die bereikt is tijdens de Raad Ecofin van 17 september heeft geleid tot de totstandkoming van een nieuwe cyclus van economische governance, bekend als het Europees Semester. De eerste stap is afgelopen week gezet met de presentatie van de jaarlijkse groeianalyse door de Europese Commissie, waarin wij heel duidelijk maken dat de drie prioriteiten waarop wij onze inspanningen moeten richten bestaan uit het versterken van de macro-economische stabiliteit - met name door middel van strikte begrotingsconsolidatie - structurele hervormingen en banenscheppende groei.
We hebben ook aanzienlijke successen geboekt op het gebied van financieel toezicht, voornamelijk met de aanneming van een nieuwe Europese architectuur voor financieel toezicht die op 1 januari 2011 van start ging met de oprichting van het Europees Comité voor systeemrisico's en drie nieuwe financiële toezichthoudende autoriteiten voor respectievelijk de markten, banken en verzekeraars.
Gedurende deze zes maanden zijn we er ook in geslaagd om overeenkomsten te bereiken over het beheer van hedgefondsen en andere alternatieve investeringsfondsen alsook over ratingbureaus. Voor onze burgers zijn bezuinigingsmaatregelen geen vaag concept maar de harde werkelijkheid in hun dagelijks leven. Er zijn in Europa veel zorgen, maar er zijn in Europa ook hoge verwachtingen dat de hervormingen, die veel te lang uitgesteld zijn, eindelijk voltooid zullen worden, dat de Europese dimensie integraal deel gaat uitmaken van de oplossing, en dat Europa zijn projecten, waarden en belangen gaat verdedigen in de wereld.
Het is daarom belangrijk om op zo groot mogelijke schaal bekend te maken wat de Unie doet om duurzame, banenscheppende groei te herstellen en om aan een Europese samenleving te bouwen die rechtvaardiger en milieuvriendelijker is.
Verder wil ik enkele andere successen noemen, met name op het gebied van buitenlands beleid en externe betrekkingen. Een van die prestaties is de op 6 oktober met Zuid-Korea ondertekende vrijhandelsovereenkomst, die in feite het meest ambitieuze handelsakkoord is dat de Europese Unie ooit heeft gesloten. Deze overeenkomst moet de maatstaf worden voor onze toekomstige bilaterale handelsakkoorden.
In tegenstelling tot wat sommige pessimisten hadden verwacht, zijn we er in Cancún eveneens in geslaagd om een stap te zetten in de richting van multilateralisme in de strijd tegen klimaatverandering. Cancún heeft ook laten zien hoe belangrijk samenwerking tussen het voorzitterschap en de Commissie is om Europa in staat te stellen met een coherente en hoorbare stem te spreken op het internationale toneel.
Wat betreft concrete resultaten wil ik ook de overeenkomst verwelkomen die tijdens het Belgisch voorzitterschap op het gebied van transport eindelijk bereikt is over het Eurovignet-dossier. Dat is heel belangrijk voor onze burgers.
Verder wil ik hulde brengen aan het Belgisch voorzitterschap voor de voorbeeldige manier waarop het de naleving en uitvoering van de belangrijkste vernieuwingen van het Verdrag van Lissabon mogelijk heeft gemaakt. Het heeft op briljante wijze zijn onderhandelingstalent aangewend tijdens een lastige discussie over de begroting van de Europese Unie voor 2011 volgens de nieuwe begrotingsregels van het Verdrag. Dit was een illustratie van zijn Europese geest en van zijn compromiscultuur op zijn best. De Commissie is trots op de bijdrage die zij heeft geleverd aan dit resultaat.
Morgen heb ik, overeenkomstig mijn verplichtingen aan dit Parlement, een eerste ontmoeting met de Voorzitter van het Europees Parlement, de heer Buzek, en premier Orbán, die het roulerend voorzitterschap van de Raad bekleedt, om de volgende stappen te bespreken die op begrotingsgebied moeten worden gezet.
2010 was een vaak moeilijk en soms extreem veeleisend jaar. Uiteindelijk is het toch een zeer productief jaar gebleken. Het was onder het voorzitterschap van twee landen, België, maar ook Spanje, dat de Europese integratie een grote stap voorwaarts heeft kunnen zetten. Daarin zie ik de kracht van onze Unie en de goede werking van onze instellingen. Het is nu aan het derde land van de trojka, Hongarije, om deze ingeslagen weg te vervolgen.
De belangrijke beslissingen die we het afgelopen jaar hebben genomen zijn het bewijs dat wij allemaal, Parlement, Raad, Commissie, lidstaten, weten wat we moeten doen om een stabiele en voorspoedige toekomst voor Europa zeker te stellen. Als we weten wat we moeten doen, moeten we dat nu doen. We hebben gezegd dat we het willen doen; we moeten nu laten zien dat we echt in staat zijn om onze politieke verplichtingen na te komen zonder ze af te zwakken, zonder te zwichten en zonder onszelf voor de gek te laten houden door voorzichtige tekenen van herstel.
We moeten onze acties consolideren, laten zien dat ze geen reactie zijn op de druk van de crisis in de markten, maar eerder een sterke herbevestiging van onze wil om samen te leven in deze Unie voor vrede, democratie, solidariteit en vrijheid.
Jean-Luc Dehaene
namens de PPE-Fractie. - Voorzitter, het Belgisch voorzitterschap kreeg terecht alom lof toegezwaaid. U en uw collega's, mijnheer de Eerste Minister, kunnen een opmerkelijke palmares voorleggen. Eerder dan op de concrete realisaties in te gaan, wil ik vooral de nadruk leggen op het rolmodel dat u hebt neergezet voor het Raadsvoorzitterschap. Het Belgisch voorzitterschap van de Raad was immers het eerste dat zich volledig afspeelde binnen het nieuwe institutioneel kader van het Verdrag van Lissabon. Dat was op zich een hele uitdaging.
Het Verdrag wijzigt immers het institutioneel raamwerk grondig zoals ik al heb aangegeven in mijn verslag in de vorige legislatuur. Zo zijn de Europese Raad en de Raad nu duidelijk twee onderscheiden instellingen geworden met elk een eigen voorzitterschap. Nieuw is ook dat het Verdrag de opdracht van de Raad en het Parlement in exact dezelfde bewoordingen omschrijft. Men kan zich niet aan de indruk onttrekken dat sommige leden van de Raad enige moeite hebben om zich aan de nieuwe verhouding tussen Parlement en Raad aan te passen. Dat bleek duidelijk tijdens het begrotingsdebat.
Dat kan echter niet gezegd worden van het Belgisch voorzitterschap. In overleg met Commissie en Parlement werd vooral geïnvesteerd in het realiseren van de Europese wetgevende agenda. De Europese prioriteiten stonden hierbij altijd voorop. Dat verklaart ook mede het succes van het Belgisch Raadsvoorzitterschap. In het verleden hebben de voorzitterschappen te vaak geprobeerd voor de Europese agentschappen hun nationale prioriteiten te laten gelden. Dit is hier niet het geval en daardoor heeft Europa tijdens dit voorzitterschap écht vooruitgang geboekt. Het moeilijke begrotingsdebat heeft tijdens het Belgisch Raadsvoorzitterschap ook mede de bakens gezet voor een van de moeilijkste uitdagingen van de Unie in de komende jaren, namelijk het vastleggen van het nieuwe financieringskader. België bekwam van de vorige voorzitterschappen de toezegging dat het Parlement zal worden betrokken bij de bespreking van dit meerjarig financieel kader. De Commissie van haar kant verbond zich ertoe in het kader van haar voorstel voor het meerjarenplan ook voorstellen te formuleren voor de eigen inkomsten van de Unie en dit is essentieel. Het Parlement zal er derhalve voor waken dat zowel de Commissie als de komende voorzitterschappen zich aan deze engagementen houden.
Hannes Swoboda
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, premier Leterme, leden van het fungerend voorzitterschap van de Raad, mijnheer Barroso, wij hebben deze week de mogelijkheid om twee voorzitterschappen met elkaar te vergelijken: het voorzitterschap dat zojuist is beëindigd en het voorzitterschap dat zojuist is begonnen. Wat betreft het Belgische voorzitterschap moet ik zeggen dat dit uitstekend werk heeft geleverd; hartelijk dank daarvoor. En dat heeft het gedaan ondanks lastige omstandigheden - de politieke situatie in eigen land is niet bepaald eenvoudig, het Verdrag van Lissabon is nieuw en zelfs de verhoudingen met de Europese Raad zijn allesbehalve makkelijk. Het Belgische voorzitterschap was echter duidelijk op Europa gericht. Het wilde Europa vooruitbrengen.
Met het Hongaarse voorzitterschap hebben we daarentegen - tot dusver in ieder geval - een voorzitterschap gezien dat meer aandacht heeft voor binnenlandse aangelegenheden, dat zich meer in het bijzonder bezighield met het behouden van de macht in eigen land, en wel met een uiterst omstreden mediawet, waarover wij op een later moment nog gaan debatteren. Ik hoop dat de heer Orbán eens heel goed naar het verloop van het Belgische voorzitterschap kijkt en dat hij daar wellicht op een aantal punten een voorbeeld aan neemt.
Mijnheer Leterme, u heeft gesproken over economische governance. In dit verband kan ik niet anders dan de woorden van de heer Barroso volledig ondersteunen. Er zijn slechts twee mogelijkheden. Er volgt een nieuwe ontwikkeling naar een crisis in Europa - en niet alleen in de eurozone - of er wordt getracht een doeltreffend economisch bestuur te creëren op basis van samenwerking tussen alle lidstaten, maar ook op basis van stevig optreden van de Europese Commissie. Mijnheer Barroso, u weet dat u daarin kunt rekenen op onze volledige steun. U heeft op dit gebied veel bereikt, mijnheer Leterme, maar nu moeten we verder gaan en de volgende stappen zetten.
U heeft aangegeven dat het hoofdzakelijk gaat om samenwerking op fiscaal, budgettair en sociaal gebied. Dat brengt me bij het tweede punt waarop dit Belgische voorzitterschap uitstekend werk heeft verricht, namelijk de sociale dimensie. Mijns inziens hebben we er allemaal belang bij - hoewel de accenten wellicht verschillen - dat deze sociale dimensie op adequate wijze verder wordt ontwikkeld. Een sociaal Europa betekent niet dat werkelijk alles in de sociale beleidssfeer van Europa wordt getrokken; dit staat bijvoorbeeld veeleer voor de dingen waarover u gesproken heeft en die u bereikt heeft met betrekking tot de bestrijding van armoede. Het is een schande om te zien dat de armoede in Europa tot op zekere hoogte zelfs toeneemt. Dat geldt ook voor hetgeen u heeft opgemerkt over de toenemende ongelijkheid in de inkomensverdeling. U heeft tijdens uw voorzitterschap duidelijk gemaakt dat dit niet alleen een sociaal vraagstuk is; het is tevens een economisch vraagstuk. Meer armoede en meer sociale ongelijkheid betekenen ook een verlies aan concurrentievermogen. Dat is economisch, financieel en empirisch aangetoond. Wat u gezegd heeft, is bijzonder belangrijk.
Ook wat u over een Europa van de burgers heeft gezegd, is belangrijk. U heeft een tastbare bijdrage geleverd, samen met commissaris Šefčovič en leden van dit Huis, aan de totstandkoming van het Europees burgerinitiatief. Dat zal een grote stap voorwaarts zijn als het door pro-Europese krachten op adequate wijze wordt gebruikt om Europa dichter bij de burgers te brengen.
Wij wensen België uiteraard het allerbeste voor de toekomst. Het is niet geheel onbelangrijk hoe de spelers zich op het politieke toneel opstellen. Ik hoop dat alle politieke krachten in België streven naar daadwerkelijke consensus. Het is moeilijk om mensen in noodlijdende regio's te vertellen dat ze maar consensus moeten vinden, dat ze in belangrijke kwesties maar samen moeten werken, als dat in België - een van de kernlanden van Europa - niet mogelijk is.
In die zin wens ik u het allerbeste. U vertegenwoordigde in menig opzicht een voorzitterschap dat navolging verdient. Ik hoop dat andere, komende voorzitterschappen een voorbeeld aan u nemen.
(Applaus)
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8, van het Reglement te beantwoorden)
Krisztina Morvai
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de heer Swoboda willen vragen waar hij de moed vandaan haalt om het Hongaarse voorzitterschap te bekritiseren als het net van start is gegaan. Hij weet er zelfs helemaal niets van. Waarom richt hij zijn pijlen niet op zijn kameraden in de socialistische fractie die bij de vijftigste herdenking van de revolutie van 1956 het vuur openden op hun eigen volk en die geheel willekeurig honderden mensen achter de tralies hebben gezet? Hij moet hen vragen stellen en bekritiseren.
Hannes Swoboda
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb dit argument, dat kritiek op een regering hetzelfde is als kritiek op haar volk, vaker gehoord. In het verleden werd ook in mijn eigen land zo gedacht.
Laat ik duidelijk zijn. Wij zijn dit debat niet begonnen. Dat was de Hongaarse regering met deze - zoals ik hier al zei - omstreden wet. Het is een wet die zeer omstreden is onder de vele Hongaarse burgers die hebben geleden onder het communisme en tijdens het nazibewind. Zij vrezen dat hun vrijheid van meningsuiting in gevaar is. Daarover zouden we het moeten hebben.
Guy Verhofstadt
namens de ALDE-Fractie. - Voorzitter, ik stel voor dat we het morgen over het Hongaars voorzitterschap hebben. We moeten niet alles vermengen, anders moet Eerste Minister Leterme nog ingaan op de nieuwe mediawet in Hongarije en ik geloof niet dat dat zijn verantwoordelijkheid is.
De rol van het Parlement, collega's, is om wetgeving te maken en te controleren, dus om kritiek te leveren wanneer het verkeerd gaat, wanneer het niet goed is, maar ook om te zeggen dat het goed is geweest wanneer dat effectief zo is. We mogen zeggen dat het Belgisch voorzitterschap goed was, zeer goed was en dat het een succes is geworden dankzij de inspanning van velen: de Belgische regering, maar ook vele diplomaten, de permanente vertegenwoordiger, de adjunct-permanente vertegenwoordiger en al degenen die zich er dagelijks voor hebben ingezet.
Het is een onverhoopt succes, want, mijnheer de Eerste Minister, iedereen van ons werd in het thuisland voortdurend geconfronteerd met de vraag: hoe kan uit een regering van lopende zaken een goed voorzitterschap voortvloeien? Ik zou zeggen, we hebben voor de eerste keer een echte Europese regering gehad, want het was een regering die zich alleen bezighield met Europese zaken, met Europese dossiers en niet werd afgeleid door nationale besognes.
Het is bijna een uitnodiging aan de andere voorzitterschappen om ook in lopende zaken te gaan, wanneer zij het voorzitterschap van de Europese Unie waarnemen, zo dat ze zich zes maanden lang kunnen concentreren op Europa in plaats van Europa er zo af en toe maar eens bij te nemen tussen twee andere dossiers door.
Ik denk dat het voornamelijk een geslaagd voorzitterschap was om één reden - kijk naar de financiële supervisie, naar de hedgefondsen, naar de rating agentschappen - en wel omdat dit voorzitterschap begrepen heeft dat er met het nieuwe Verdrag gewerkt moet worden aan méér Europa en in de Raad de stem voor méér Europa heeft verkondigd. Dat kan niet van alle voorzitterschappen worden gezegd. Jean-Luc Dehaene heeft gelijk wanneer hij zegt dat er inderdaad nog een aantal lidstaten zijn die nog altijd niet begrepen hebben dat de spelregels zijn veranderd.
De spelregels zijn veranderd en het Belgisch voorzitterschap is het eerste voorzitterschap dat begrepen heeft dát de spelregels zijn veranderd. Als er een regeling is gekomen voor een Europese supervisie waarbij de stellingen van het Europees Parlement het uiteindelijk hebben gehaald is het omdat het Belgisch voorzitterschap aan de collega's in de Raad heeft gezegd, zo kan het niet, het moet een Europese oplossing worden, in tegenstelling tot de oplossing die de ministers van financiën in december 2009 hadden uitgewerkt.
Hetzelfde wil ik zeggen over het Europees patent. Een belangrijke doorbraak, Voorzitter. Ik zou een oproep willen doen aan u en alle collega's in het Parlement om zeer snel met het Europees Parlement het groene licht te geven voor dat patent, zodat het Europees patent eindelijk na meer dan 20 jaar discussie snel een realiteit zal zijn.
Isabelle Durant
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, zoals anderen voor mij al hebben gezegd, is het blijkbaar zo dat de Belgische politieke heelmeesters het tot op heden buitenshuis beter doen dan binnenshuis. Ik ben hier in elk geval blij mee en ik wil u feliciteren. Het Belgische team heeft het goed gedaan en dat is een goede zaak.
Verder ben ik van mening dat de weerstand waarop u bent gestuit in de verschillende Raden in wezen lijkt op de tegenstand die wij tegenkomen in het Belgische debat: solidariteit, overdrachten, al deze kwesties met betrekking tot terugtrekken of meedoen zijn dingen die wij in België ook goed kennen en waarmee u ook te maken heeft gehad in de Raad.
Verder, mijnheer Barroso, aangezien u uw bewondering en erkentelijkheid kenbaar heeft gemaakt, zou de Europese Unie België in de toekomst misschien een duwtje in de goede richting kunnen geven of de helpende hand kunnen bieden. Aangezien België de Europese Unie heeft geholpen, zou de Europese Unie wellicht kunnen helpen om de Belgische federale impasse te doorbreken.
Voor het overige, mijnheer de premier, om terug te komen op enkele specifieke kwesties, met name de begrotingskwestie, is de verantwoordelijkheid van degenen die het voorzitterschap verlaten groter dan die van hen die eraan beginnen. En daarom vind ik wat betreft de begroting dat we niet genoeg durf hebben getoond door nee te zeggen tegen het voorstel voor een overeenkomst betreffende de financiële middelen. De kwestie van de eigen middelen zal de komende maanden een centrale kwestie worden en ik reken heel sterk op België - dat, zo u wilt, weer vrij zal kunnen spreken omdat het niet langer alle lidstaten vertegenwoordigt maar voor zichzelf spreekt - om deze kwestie verder vooruit te helpen.
De tweede belangrijke kwestie is de Europese kieskring. Dat is iets waar de Raad op een gegeven moment mee te maken zal krijgen. Ik weet dat sommige mensen in België geen federale kieskring willen, maar ik denk dat het nodig is, en misschien is het juist omdat ze het in België niet willen, dat België het op Europees niveau wel wil. Een Europese kieskring zou een uitermate nuttig middel zijn om dat wat u de 'ziel' van de Europese Unie noemt te garanderen, dat wil zeggen het feit dat Europese burgers zichzelf kunnen beschouwen als burgers die kunnen stemmen op meer dan alleen nationale vertegenwoordigers. Ik vind dit een zeer belangrijke kwestie.
De derde kwestie, het is al gezegd, betreft het Europees burgerinitiatief. Ook hiervoor reken ik in hoge mate op België om de uitvoeringsprocedure te versnellen. Het is een belangrijk instrument naast alle hervormingen van de economische governance en ik hoop dat België ook iets kan doen om de procedure sneller en beter te laten verlopen.
Derk Jan Eppink
namens de ECR-Fractie. - Voorzitter, België is de afgelopen zes maanden een goede voorzitter geweest. Men zou niet zeggen dat de zittende regering uittredend is. Als ik kijk naar de dossiers die ik kan beoordelen, is de balans positief. Een akkoord over de regelgeving voor risicokapitaal, regelgeving over toezicht op financiële markten én een begroting voor 2011. Ik ken zowel België als Europa vrij goed. Europese politiek is als het ware de voortzetting van Belgische politiek met grotere doeleinden. Het is het zoeken naar compromissen via converseren, dineren, arrangeren en zo nodig een beetje supporteren in de naam van het resultaat.
Sommigen zeggen daarom: België is Europa in het klein. Daarin schuilt nu precies het gevaar voor Europa, want het Belgisch systeem kan geen compromissen meer maken voor zichzelf. Er is zelfs nog geen zicht op een opvolger voor de heer Leterme. Als België het voorland is van Europa, dan moeten we ons de vraag stellen: waarom loopt dat Belgisch systeem dan ten einde? Waarom is het in staat van ontbinding?
De oorzaak is volgens mij dat België een transfereconomie heeft gecreëerd die niet meer betaalbaar is. In naam van solidariteit is er een geldstroom van Vlaanderen naar Wallonië en Brussel ontstaan, maar, mijnheer Barroso, als solidariteit eenrichtingsverkeer wordt, dan scheiden de geesten en dat zien wij nu in België.
Op dit moment zijn we in Europa bezig de mechanismen van een transfereconomie te planten. U bent daarmee bezig. De euro is daarvoor al misbruikt. Nu is er de roep om eurobonds. De heer Verhofstadt doet dat op dagelijkse basis. Kijk ook naar het euronoodfonds, dat op een Ponzi Scheme begint te lijken. Eerst was het tijdelijk, nu is het permanent en nu moet er ook steeds meer geld in. Een slachtoffer hiervan is de concurrentiekracht, want de buitenlandse investeringen in Europa gaan achteruit. Wie het Europa van morgen wil zien, moet kijken naar het België van nu! Dan zien we wellicht Duitsland in de rol van Vlaanderen dat zegt: "wij willen niet altijd voor iedereen betalen". Sommigen zullen hier lachen, maar dat gevaar komt dichterbij dan u denkt. Laat het een wake-up call zijn voor ons allemaal.
Mijnheer Leterme, ik heb altijd veel respect voor u gehad. Het ga u goed in datgene wat u doet, maar België zal u nog een tijdje op uw huidige post houden, vrees ik.
Patrick Le Hyaric
namens de GUE/NGL-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Leterme, hoewel ik absoluut erken dat u het voorzitterschap van de Europese Unie heeft waargenomen in de zeer moeilijke context van de crisis, had u niettemin laten weten dat u de sociale kwesties op de eerste plaats wilde zetten en de openbare diensten wilde verdedigen.
U heeft daar niets aan gedaan. Niet alleen was er geen initiatief om diensten van algemeen belang te beschermen, maar vandaag komen we, onder het versterkte stabiliteitspact, terecht in een verontrustende spiraal waar, om de schuld van lidstaten te verminderen, de aasgieren van de financiële markten en van hun ratingbureaus de lidstaten aansporen om afstand te doen van hun openbare bezittingen, die evenwel een troef zijn voor rechtvaardigheid en gelijkheid.
Wat betreft de sociale kwesties moest het Parlement heel goed opletten om de langere werktijden van vrachtwagenchauffeurs af te wenden, of het zogenaamde 'gecombineerde vergunning'-project, uitgebreide versie, van de Bolkesteinrichtlijn.
We hebben het Europees Jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting beleefd. Er is niet één arm persoon minder in de Europese Unie; het worden er meer en meer! En we kunnen rustig constateren dat de maatregelen ter bestrijding van de crisis niet werken omdat ze de sociale rechten naar de achtergrond doen verdwijnen.
De gekozen strategie bestaat onophoudelijk uit het geruststellen van de schuldeisers van lidstaten die tot over hun oren in de schulden zitten door de afname van de belastingheffing op kapitaal en de vermindering van de groei veroorzaakt door de afname van de koopkracht en bezuinigingen - een woord dat ik voor het eerst uit de mond van de heer Barroso hoorde komen. En daarom wilt u nu de begrotingen van de lidstaten vooraf controleren in de plaats van de nationale parlementen.
U heeft heimelijk een herziening van de Europese verdragen in gang gezet, waarvan u ons gisteren vertelde dat ze onaantastbaar zijn. Toch heeft u aanhoudend geweigerd om een debat te houden over de oprichting van een fonds voor de ontwikkeling van maatschappij en milieu dat gefinancierd wordt met een belasting op kapitaalbewegingen en de opwaartse harmonisering van belasting op kapitaal, over geldschepping door de Europese Centrale Bank voor de terugkoop van de schulden van lidstaten, en over de ontwikkeling van openbare diensten die onmisbaar zijn voor gerechtigheid en sociale vooruitgang.
Aan het begin van uw voorzitterschap zei u, mijnheer de premier, dat u een sober voorzitterschap wilde en dat strekte u zeer tot eer. Maar tijdens uw voorzitterschap kunnen we niet anders dan constateren dat de financiële markten en de grootaandeelhouders meer dan hun aandeel hebben gekregen. De mensen zelf leven steeds meer in armoede.
Niki Tzavela
namens de EFD-Fractie. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik iedereen, met name de Commissie, het Bureau en alle afgevaardigden, een gelukkig nieuwjaar wensen, een jaar dat men als zeer moeilijk kan kenschetsen. En passant zou ik een kanttekening willen plaatsen en de handschoen willen opnemen die de voorzitter van de Commissie, de heer Barroso, heeft geworpen door te zeggen dat wij hem door mondiale economische governance moeten helpen bewijzen wat Europa is. Het is een macht die in economisch, cultureel en misschien ook politiek opzicht een eenheid vormt. Daarom moeten wij allen de Commissie steunen opdat Europa de grote macht blijft die het is.
Wat het Belgisch voorzitterschap betreft, wordt algemeen erkend dat het een zeer geslaagd voorzitterschap was. Aan wat is gezegd zou ik twee punten willen toevoegen die hier niet zijn genoemd en die het succes van het Belgisch voorzitterschap onderstrepen. In de eerste plaats functioneerde België volmaakt Europees: met andere woorden, het hield de agenda van de Commissie en de Europese Raad aan. Gewoonlijk voegen de voorzittende landen nationale thema's toe. België gaf ons het goede voorbeeld door te laten zien dat wij Europa zijn, dat wij ons met zaken bezighouden die de Commissie aangeeft. Het streefde er niet naar om eigen kwesties op de agenda te plaatsen. Het tweede prijzenswaardige punt van het Belgisch voorzitterschap was het model dat het toepaste, het model van de trialoog, de trilaterale samenwerking tussen Raad, Europees Parlement en Commissie. Collega's, mijn gelukwensen!
Philip Claeys
Voorzitter, mijnheer de Eerste Minister, u hebt nogal wat complimenten gekregen over het Belgisch voorzitterschap en dat is wel te begrijpen. Men is opgelucht in de Europese Commissie en in het Parlement dat het Belgisch voorzitterschap voorbij is en dat er geen grote ongelukken zijn gebeurd. Het is inderdaad niet evident dat een kunstmatig land zonder regering, een land dat niet eens in staat is om zichzelf te besturen, het voorzitterschap van de hele EU moet waarnemen.
Men zou natuurlijk kunnen zeggen dat u en de ministers veel tijd hebben gehad om zich met het voorzitterschap bezig te houden, aangezien u toch maar een regering van lopende zaken vormt. Men zou kunnen zeggen dat u beschikt over ervaren diplomaten die hun werk goed hebben gedaan en dat het belang van het roterend voorzitterschap sinds het Verdrag van Lissabon is afgenomen.
Dat klopt allemaal wel, maar ik denk dat het uw beste beslissing was om de raad van het Vlaams Belang op te volgen en vooral een laag profiel aan te nemen. U had de fouten kunnen maken van het vorige Belgisch voorzitterschap in 2001. Denk maar aan de mislukte Pralinentop in Brussel, aan de opeenstapeling van diplomatieke blunders en aan de zogenaamde Verklaring van Laeken die uiteindelijk heeft geleid heeft tot het debacle van de Europese grondwet.
Het is natuurlijk niet zo dat het Belgisch voorzitterschap een foutloos parcours heeft afgelegd, allereerst was er het incident waarbij de socialistische minister van pensioenen Daerden de Ministerraad leidde in toestand van dronkenschap - het gezicht van commissaris Andor spreekt boekdelen; de Vlaamse belastingbetalers én netto-betalers kunnen er niet meer om lachen, in de wetenschap dat deze figuur verantwoordelijk is voor hun pensioenen.
Voorts waren er de verwoede pogingen van minister van Buitenlandse Zaken Vanackere tegen de wil van de bevolking in om koste wat kost een nieuw hoofdstuk te openen in de onderhandelingen over de toetreding van Turkije, terwijl Turkije niet eens in aanmerking zou mogen komen voor onderhandelingen.
José Manuel García-Margallo y Marfil
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik zal niet uitweiden over wat al gezegd is. Het Belgische voorzitterschap is een uitstekend voorzitterschap geweest. Ik zou hier twee hoogtepunten willen noemen: het financieel toezicht en het Europese semester. Wat betreft deze hoogtepunten zou ik willen zeggen wat er al gedaan is en vooral wat er nog moet worden gedaan.
Wat betreft het financieel toezicht heeft minister Reynders in een luttele 48 uur weer beweging weten te krijgen in een dossier dat muurvast zat, en we hebben de Raad en de Commissie kunnen geven waarom de Commissie ons gevraagd had: Europese overheden die vanaf januari 2011 operationeel konden worden, sterke, authentieke Europese overheden, overheden met gezag.
Wat er daarna gebeurde, is niet erg bemoedigend. We hebben nog geen voorzitters voor die overheden; we hebben een bijzonder laag budget en ik heb horen zeggen dat de salarissen van de mensen die functies zullen bekleden bij die overheden, niet briljant zullen zijn. Natuurlijk veel minder briljant dan de bonussen die de bankiers in Londen opstrijken.
Er zijn twee kwesties die nog moeten worden aangepakt: de regulering van systeemorganen, en de heffingen en belastingen op bankactiviteiten.
Wat betreft de regulering van systeemorganen willen wij dat de Europese toezichtinstantie verantwoordelijk is, via de nationale overheden die in dit geval zouden handelen als vertegenwoordigers en onderworpen zouden zijn aan de voorschriften van het Europese gezag.
Wat betreft belastingregelingen worden in het laatste voorstel van commissaris Šemeta alle mogelijke belastingen voor banken uiteengezet. Dit Parlement heeft bij stemming al twee heffingen aangenomen: de heffing op gecoördineerde garantiefondsen en de heffing op de fondsen voor bankstabiliteit. Dat is een feit, en daarna zullen we kunnen praten over de belasting op bankactiviteiten of de belastingen op banktransacties want, nogmaals, de rest is een feit.
Aangaande het Europese semester is het enige dat wij willen dat het met alles gecoördineerd wordt: met Eurobonds, met projectobligaties, met het mechanisme, enzovoort...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Kathleen Van Brempt
Voorzitter, ik ga in herhaling vallen. Een beetje een saai debat, moet ik eerlijk toegeven, maar wel een waar we trots op kunnen zijn, dus ik sluit mij heel graag aan bij mijn collega's met lof voor het Belgisch voorzitterschap. Yves, uw team, uw ministers, maar ook uw politieke en diplomatieke corps hebben fantastisch werk geleverd. Ik heb het aan den lijve kunnen ondervinden. Ik heb het genot en het genoegen gehad om in twee trilogen over milieu te zitten en - nee, ze moeten geen dikke nek krijgen, maar ze krijgen deze keer wel een beetje lof - bij dezen mijn complimenten voor het knappe voorzitterschap.
Toch wil ik een grote en een kleine "maar" aan die lof toevoegen. Mijn eerste "maar" heeft te maken met het sociale beleid, ik denk dat er vooruitgang geboekt is in een aantal sociale dossiers. Toch moeten we eerlijk toegeven - en ik schrijf dat niet op het conto van het Belgisch voorzitterschap, maar wel op het einde van het Europese Jaar van de strijd tegen de armoede - dat het Europees belang niet zo erg groot is. Echte vooruitgang op wetgevend vlak, als het bijvoorbeeld gaat over het Europees minimuminkomen, is er niet geboekt, dus er is nog veel werk aan de winkel.
Mijn tweede "maar" heeft te maken met de rol die het Belgisch voorzitterschap heeft gespeeld in het post-Lissabon-tijdperk. Ik krijg daarvoor felicitaties van Verhofstadt en van Dehaene, twee ex-premiers die het institutionele bijzonder goed kennen. Toch heeft die rol ook een keerzijde, met name het gebrek aan politiek leiderschap van het Belgisch voorzitterschap op heel cruciale dossiers. Er is een beetje naar achter geleund en gezegd, de heer Van Rompuy moet de zaak maar trekken.
Ik denk aan het debat rond het economic governance verhaal, ik denk ook aan het debat over de schuldencrisis in de Europese Unie. Andere regeringsleiders - om Merkel en Sarkozy niet te vernoemen - hebben die rol dan wél op zich genomen. Dat heeft geleid, vind ik, tot beperkte resultaten bij de laatste Raad, onder meer naar aanleiding van de schuldencrisis. In het verleden heeft het Belgisch voorzitterschap wel politieke leiding genomen en ik zou wensen dat de volgende regering dat leiderschap in de Europese Unie toch op zich neemt.
Chris Davies
(EN) Mijnheer de Voorzitter, we maken samen wetten, maar het komt te vaak voor dat we niet weten hoe deze wetten worden toegepast door de lidstaten. U hebt in dit verband het voortouw genomen en duidelijk gemaakt dat dit Parlement de Commissie steunt in haar wens dat in alle toekomstige wetgeving correlatietabellen worden opgenomen.
Het Belgische voorzitterschap is uiterst behulpzaam geweest door de Raad een document voor te leggen waarin het gebruik van correlatietabellen wordt aangeprezen en waarin wordt benadrukt dat deze bevorderlijk zijn voor de duidelijkheid en de transparantie, en dat ze ervoor zullen zorgen dat de EU-wetgeving sneller en effectiever kan worden toegepast. Mijns inziens is er ten aanzien van dit onderwerp nu een periode van bezinning ingeluid.
Mijnheer de premier, ik hoop dat u ons in uw slotopmerkingen kunt vertellen welke reacties u hebt ontvangen op dat document en of de Belgische regering, in haar rol als onderdeel van de trojka en in de Raad, zal blijven pleiten voor de opneming van correlatietabellen.
Bart Staes
Voorzitter, collega's, één minuut heb ik om het Belgisch voorzitterschap te bejubelen. De balans mag dan wel globaal gezien positief zijn, toch kan ik iedereen, denk ik, evenveel pluimen op zijn of haar hoed steken. Ik denk dat er gelukkig de inhoudelijk sterke aanwezigheid was van de commissarissen Potočnik en Hedegaard op de grote conferenties van Nagoya over biodiversiteit en Cancun over klimaatverandering.
Er is gezegd - en dat is soms grappig bedoeld - dat het Belgisch voorzitterschap het goed heeft gedaan, want ze hadden een zee van tijd, ze konden al hun energie steken in dat voorzitterschap. Mijnheer Verhofstadt heeft bijvoorbeeld gezegd dat er voor de eerste keer een voltijdse Europese regering was. Ik denk dat dat juist is. Maar we kunnen ook niet voorbij aan het feit dat er achter die ploegen een heleboel mensen stonden, dat er een diplomatie stond die met een goede voorbereiding, met een goede kennis, met een ongelooflijk onderhandelingstalent ervoor heeft gezorgd dat dit inderdaad een goed voorzitterschap is geworden.
Morgen, mijnheer Leterme, wordt de gouden schoen in België uitgereikt. Als ik de gouden schoen mag uitreiken voor het Belgisch voorzitterschap, voor de beste actor in het Belgisch voorzitterschap, dan gaat deze zonder enige twijfel naar de Belgische diplomatie, naar de mensen die achter u zitten en ervoor gezorgd hebben dat u en uw ploeg en de deelregeringen inderdaad puik werk hebben verricht.
Paweł Robert Kowal
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik voeg mij natuurlijk bij de felicitaties en complimenten in verband met hetgeen er tijdens het Belgisch voorzitterschap is gebeurd. Terwijl ik echter naar het debat luister, komen er twee belangrijke vragen bij mij op. Is het echt zo dat iedereen in Europa tijdens het Belgisch voorzitterschap zijn nationale belangen vergat, en dat iedereen zich enkel concentreerde op de belangen die, voor zover ik begrijp, door de instellingen in Brussel werden vooropgesteld en door de Belgische regering werden ondersteund? Zo was het immers niet. We hebben de gebeurtenissen in Europa in het voorbije halfjaar geobserveerd en het is duidelijk dat het enkele feit dat het voorzitterschap niet verwijst naar nationale belangen nog niet betekent dat die belangen niet bestaan.
Een tweede zaak, die misschien het meest fundamenteel is en de grootste twijfels oproept bij dit hele debat: het zou geen goede zaak zijn als we hier zogenaamde Europese doelen tegenover zogenaamde nationale doelen zouden plaatsen. Deze nationale doelen zijn immers ideeën voor Europa die door concrete landen worden voorgesteld. Dit is concrete inbreng zonder welke Europa heel wat armer zou zijn. We mogen geen norm opleggen waardoor de doelen die in de hoofdsteden voor Europa zijn geformuleerd niet als een verrijking maar als een probleem worden behandeld.
Rui Tavares
(EN) Mijnheer de Voorzitter, mag ik de premier alstublieft even om zijn aandacht vragen? Ik sta hier, links van u, mijnheer de premier. Ik wil eerlijk met u van gedachten wisselen. Ik heb een tekst in het Portugees, maar zal improviseren in het Engels omdat u het belangrijkste deel van uw verklaring, het gedeelte over kijken naar de vluchtelingen, in die taal hebt uitgesproken. "Kijk naar de vluchtelingen als u denkt dat oorlog en vrede niet belangrijk zijn voor Europa.” U richtte zich toen tot de nieuwe generaties.
Ik moet toegeven dat mijn hart een sprongetje maakte toen u dat zei, want ik ben in het Europees Parlement de rapporteur inzake vluchtelingen. Tijdens uw voorzitterschap had u meer kunnen doen dan alleen kijken naar de vluchtelingen. U had iets kunnen ondernemen om hen te helpen, dat was niet moeilijk geweest. Zo had de Raad de medebeslissingsprocedure die het Parlement heeft gestart betreffende de hervestiging van vluchtelingen kunnen afronden. Het Europees Parlement heeft zijn mogelijkheden in het kader van de medebeslissing aangevat om het bedrag dat de we lidstaten geven om vluchtelingen te hervestigen te verhogen, om prioriteitencategorieën in het leven te roepen voor mensen die zijn verkracht, die zijn gemarteld en die ziek zijn en in kampen wachten op hervestiging. De Raad heeft de medebeslissing niet afgerond, schijnbaar vanwege artikel 290 en gedelegeerde handelingen - iets dat in het Verdrag van Lissabon staat.
U zegt: "Kijk naar de vluchtelingen.” Maar ik daag u uit te doen wat wij hebben gedaan: ga naar het vluchtelingenkamp al-Hol in Syrië. En zegt u daar dan tegen de vluchtelingen dat ze naar artikel 290 moeten kijken, naar gedelegeerde handelingen. Zij zullen dan zeggen: "Waar hebt u het over? Mijn kinderen kunnen niet naar school, ik heb geen paspoort, we zitten vast in een vluchtelingenkamp; waarom hebt u het over een onbelangrijk institutioneel probleem terwijl u iets had kunnen doen aan onze problemen?” Dit is een smet op het Belgische voorzitterschap. Het spijt me dat ik het moet zeggen, maar dat is de trieste waarheid.
Corien Wortmann-Kool
Voorzitter, ik wil mij graag aansluiten bij de hulde die hier door collega's is geuit aan het adres van het Belgisch voorzitterschap en aan uw adres, want in een periode waarin de kabinetsformatie in uw land zich voltrok als een drama in veel bedrijven, hebt u echt vanuit een Europese spirit invulling gegeven aan dat voorzitterschap.
Wat mij betreft doet u zichzelf tekort als u zich een facilitator noemt, want u bent de motor geweest en hebt op creatieve en geëngageerde wijze in heel moeilijke dossiers verschillen weten te overbruggen, ook met dit Parlement. Daarom staat er nu een stevig Europees toezicht, hebben we een richtlijn voor de alternatieve investeringsfondsen en is ook een moeilijk onderwerp als het eurovignet nu geëindigd in een duidelijke Raadsconclusie.
Maar vanuit die Europese spirit hier in uw toespraak in dit Parlement kijkt u ook vooruit. Ik zou één punt uit uw toespraak met name willen onderstrepen. U zegt terecht dat het economisch bestuur niet mag eindigen in een symptoombestrijding en dat risico dreigt nog steeds, want een stevig stabiliteits- en groeipact gaat er misschien wel komen, maar dat is slechts één steunpilaar van dat economisch bestuur.
Wat wij willen voor onze burgers, is dat wij werkelijk uit die economische crisis komen, dat er weer banen komen voor onze burgers en ook voor de jonge mensen en dan hebben we ook een stevig Europees macro-economisch toezicht nodig en een heel stevige Europese 2020-strategie. Gaat dat Europees semester dat ook echt brengen? Gaan de lidstaten zich committeren om ook op dat vlak het economisch bestuur invulling te geven? Wij zullen als Parlement in het governance-pakket, het wetgevende pakket, voluit onze medewetgevende rol spelen om dat voor elkaar te krijgen.
Marc Tarabella
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Leterme, toen u afgelopen juli het programma van het Belgisch voorzitterschap presenteerde, zei ik voor de grap tegen u dat u er in januari misschien nog wel zou zijn om de balans aan ons te presenteren. Ik moet zeggen dat ik had gehoopt dat ik me vergiste en, ik wil u niet beledigen, mijnheer de premier, net als alle Belgen had ik graag gezien dat hier vandaag de regeringsleider had gezeten die was verkozen op 13 juni. U bent echter degene die dit voorzitterschap heeft moeten aanvaarden en ik feliciteer u en alle ministers van de huidige regering.
Genoeg over onze binnenlandse politieke situatie, laten we ons richten op de balans van het Belgisch voorzitterschap.
Ook ik wil graag een beroemde Amerikaan citeren, geen filosoof, maar een tennisser. Arthur Ashe zei: "Een belangrijke sleutel tot succes is zelfvertrouwen en een belangrijke sleutel tot zelfvertrouwen is voorbereiding.” En we kunnen zonder twijfel stellen dat het Belgisch voorzitterschap daar een voorbeeld aan heeft genomen.
Wat betreft de zaken waar ik me hier mee bezighoudt, heb ik grote stappen vooruit gezien: betere samenwerking op het gebied van echtscheidingen, het Europees beschermingsbevel voor slachtoffers van geweld, de toekomstige versterkte samenwerking voor patenten en de overeenkomsten over de richtlijn betalingsachterstanden en de etikettering van levensmiddelen zijn allemaal successen waar het Belgisch voorzitterschap trots op mag zijn.
Hetzelfde geldt voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) voor de periode na 2013. Hoewel er nog geen overeenkomst is bereikt, zijn het beginsel van een sterk GLB bestaande uit twee pijlers en het beginsel van vereenvoudiging al aanvaard. Wat de landbouw in de toekomst echter het meest nodig zal hebben is regelgeving die erin slaagt de volatiliteit van de markten binnen bepaalde grenzen te houden. Tot op heden bestaat er nog geen overeenkomst voor deze kwestie en ik maak me grote zorgen met het oog op toekomstige voorzitterschappen, met name Hongarije en Polen, omdat regelgeving geen prioriteit van hen lijkt te zijn.
Naast een goede voorbereiding, de volledige betrokkenheid van ministers, de doeltreffendheid van diplomaten en Belgische ambtenaren, was het geheim van het voorzitterschap, dat heeft u zelf benadrukt, dat het niet zijn eigen agenda heeft doorgedrukt maar zich heeft gewijd aan de zaken die momenteel prioriteit hebben op Europees niveau, en er alles aan gedaan heeft om vooruitgang te boeken met deze kwesties dankzij het pragmatisme en de compromiscultuur die ons kenmerken.
Ik hoop dat toekomstige voorzitterschappen lering zullen trekken uit dit voorbeeld.
Anne E. Jensen
(DA) Mijnheer de Voorzitter, ook ik zou het Belgisch voorzitterschap willen bedanken voor zijn inzet, met name op de twee terreinen waarmee ik het best bekend ben: begroting en vervoer. Het feit dat het begrotingsoverleg in de eerste ronde mislukte, was niet te wijten aan het voorzitterschap en we hebben uiteindelijk ook een oplossing gevonden voor de begroting voor 2011. Laten we daarom hopen dat de kwestie van flexibiliteit en de financiering van het fusie-energieproject ITER binnenkort ook rond komt.
Op het gebied van vervoer heeft het Belgisch voorzitterschap een oplossing gevonden voor de moeilijke kwestie van het eurovignet. Ik zou het Belgisch voorzitterschap vooral willen bedanken voor de steun aan een zaak waaraan ik jarenlang heb gewerkt, namelijk het realiseren van een netwerk van veilige parkeerplaatsen in Europa, zodat vrachtwagenchauffeurs, die Europa letterlijk bij elkaar houden en de interne markt creëren, onder goede en veilige condities kunnen werken. Ik zou graag zien dat de regeringen van alle andere landen zich laten inspireren door de positieve kijk van de Belgische regering op deze zaak, zodat er in de praktijk eindelijk eens iets van de grond komt.
Mirosław Piotrowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, België, één van de zes oprichtende landen van de Europese Unie, heeft net zijn voorzitterschap van zes maanden beëindigd. Ondanks de interne politieke moeilijkheden in verband met het vormen van een eigen regering, wordt België officieel geprezen om zijn doeltreffendheid en succes bij het bereiken van bijna alle vooropgestelde prioriteiten. Daarom wil ik me ook bij de felicitaties voegen, omdat België in zo'n korte tijd, in het kader van de vooropgestelde prioriteiten, het hoofd heeft geboden aan de economische crisis in Europa, het milieu in Europa heeft beschermd, een open en veilige Europese Unie heeft gebouwd, een coherent samenlevingsmodel in de Europese Unie heeft gebouwd en de grondslag heeft gelegd voor een gemeenschappelijk Europees buitenlands beleid. Zelden in de geschiedenis heeft zo'n klein land in zo'n korte tijd zo veel voor het welzijn van Europa gedaan.
Mathieu Grosch
(DE) Mijnheer de Voorzitter, premier Leterme, toen de leden van dit Huis zes maanden geleden nog zoveel vragen hadden ten aanzien van het Belgische voorzitterschap en toen we het programma hadden gelezen, hadden vele leden ernstige twijfels.
Vandaag, nu wij u maar ook de permanente vertegenwoordiging danken voor uw uitstekende werk en voorbereiding, is onze vreugde des te groter. Het behalen van dit succes ging voor u uiteraard niet zonder slag of stoot. De binnenlandse politieke problemen in België zijn reeds genoemd en de heer Verhofstadt moest bovendien constateren dat er niet per definitie sprake is van efficiëntie op nationaal niveau in België of op Europees niveau. Wellicht is dat morgen ook de sleutel tot succes - dat politici die hier competent zijn wellicht ook in België de nodige erkenning krijgen.
U heeft dit succes niet op eenvoudige wijze behaald, want de externe omstandigheden waren evenmin optimaal. Dit lag niet in de laatste plaats aan het feit - en dit kan ik namens de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) met betrekking tot vervoer opmerken - dat u niet de meest eenvoudige onderwerpen heeft uitgezocht. Er is opgemerkt, en het was voor ons meer dan een genoegdoening, dat onder andere de kwestie van het eurovignet is opgelost. Het gaat bij deze kwestie niet alleen om een principe. Mijns inziens gaat het daarbij om nieuwe financieringsbronnen, om een veilige, schone, maar ook efficiënte mobiliteit op Europees niveau. Het gaat erom te zien of wij morgen in staat zijn om dit vraagstuk - mobiliteit - ingrijpender aan te passen op Europees niveau.
Als inwoner van een grensstreek ben ik uiteraard eveneens verheugd over de grensoverschrijdende handhaving van de verkeersveiligheid. Het is voor ons en in elke regio onaanvaardbaar dat het kenteken bepaalt of ernstige overtredingen al dan niet worden bestraft. U heeft dit heikele onderwerp opgepakt en de eerste stap gezet.
De rechten van busreizigers zijn een belangrijke stap waardoor Europa nu alle burgers reizigersrechten heeft gegeven in de verschillende vormen van vervoer. Tijdens de vulkaancrisis hebben we gemerkt hoe belangrijk het voor bedrijven en passagiers is dat een dergelijk Europees kader bestaat. Ik hoop dat wij de ingeslagen weg kunnen voortzetten.
Tot slot wens ik u en België slechts één ding, namelijk dat wij de vaardigheid die u op Europees niveau heeft laten zien, eindelijk op nationaal niveau in België gaan zien, volgens de plausibele gedachte dat degene die eisen moet stellen - zoals u heeft gedaan - ook oplossingen moet bieden.
Alejandro Cercas
(ES) Mijnheer de Voorzitter, namens degenen die in de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement verantwoordelijk zijn voor werkgelegenheid en sociale zaken zou ik mij willen scharen achter mijn collega's die het Belgische voorzitterschap geluk hebben gewenst met het afgelopen halfjaar.
Hoe is het mogelijk dat ik die gelukwensen onderschrijf, ondanks het feit dat u nauwelijks verwezen heeft naar de sociale dimensie en ondanks het feit dat het Belgische voorzitterschap inderdaad niet veel aandacht heeft besteed aan de sociale kwestie?
Dat komt gewoon, mijnheer Leterme, omdat ik het voorrecht heb gehad om samen te werken met uw ministers, mevrouw Onkelinx en mevrouw Milquet, en ik mij bewust ben van hun inzet en die van hun teams om de sociale agenda onder de huidige moeilijke omstandigheden te bevorderen, in een Raad als die welke we nu helaas hebben, die zich zo weinig bekommert om het sociale Europa. Desondanks hebben zij onverdroten doorgewerkt, met verantwoordelijkheidsgevoel en vanuit een sterke pro-Europese geest, om ervoor te zorgen dat het Parlement gehoord wordt en dat de Europeanen gehoord worden in deze bijzonder moeilijke tijd waarin de toekomst van Europa op het spel staat.
Daarom wil ik mij scharen achter die gelukwensen, mijnheer Leterme, en ik hoop dat in de toekomst, als we voor die uitdagingen staan, zal worden bewaarheid wat u gezegd heeft: dat Europa zijn ziel zal vinden. Die ziel, mijnheer Leterme, dient een politieke en een sociale ziel te zijn, niet alleen een economische.
Ik zou hier een aantal kwesties willen noemen die tijdens uw voorzitterschap niet zijn afgehandeld, en ten aanzien waarvan ik hoop dat u uw pro-Europese, humanistische geest zult overdragen op het Hongaarse voorzitterschap, want er staat veel op het spel voor de toekomst van Europa. Ik heb het over de kwesties die verband houden met het migratiebeleid van Europa, de gecombineerde vergunning, de twee richtlijnen inzake seizoenarbeiders en overplaatsingen binnen bedrijven.
Mijnheer Leterme, zegt u uw collega's alstublieft dat zij een langetermijnvisie moeten betrachten. Het mag niet zo zijn dat werknemers die naar Europa komen op verschillende wijzen behandeld worden. Die behandeling moet één en dezelfde zijn, want anders creëren we een kloof waarvan de gevolgen voor de toekomst van Europa niet te overzien zijn. Het mag niet zo zijn dat die werknemers in Europa aankomen onder andere voorwaarden dan die welke gelden voor de mensen die hier al werken, want dan maken we Europa kapot.
Ik hoop dat het Hongaarse voorzitterschap het komende halfjaar naar u zal luisteren, en dat u weer vrijuit zult kunnen spreken in de Raad, en dat de Raad zich zal richten op de Europese ziel, die niet anders kan zijn dan een humanistische ziel en een ziel van vooruitgang.
Raffaele Baldassarre
(IT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Leterme, dames en heren, ik kan alleen maar tevreden zijn met een voorzitterschap dat de Europese agenda in moeilijke tijden op een pragmatische en doelmatige wijze heeft beheerd.
Het Belgisch voorzitterschap ging praktisch en voortvarend te werk, wat bijvoorbeeld bleek uit de aanneming in eerste lezing van de herziening van de richtlijn betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties, die van groot belang is voor het bedrijfsleven, en uit de aanneming van het pakket betreffende het financieel toezicht.
Ik zou nog meer voorbeelden kunnen noemen, maar ga liever in op de lessen die we kunnen leren van een voorzitterschap dat we kunnen beschouwen als geslaagd. Ten eerste is het zaak een realistische agenda op te stellen, ten tweede moet men dynamisch en compromisgericht kunnen onderhandelen, en ten slotte moet men de Europese instellingen - het Parlement in de eerste plaats - volledig bij het voorzitterschap betrekken en moet men openstaande kwesties behandelen op een manier die vrij is van beperkingen en nationale belangen.
Ik hoop dat dit voorzitterschap als voorbeeld dient voor volgende voorzitterschappen. Rest mij nog het Belgisch voorzitterschap mijn oprechte felicitaties aan te bieden.
Pervenche Berès
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de premier, we hebben heel goed samengewerkt met uw ministers Joëlle Milquet en Laurette Onkelinx, zodat de stem van het Europees Parlement gehoord kon worden toen de werkgelegenheidsrichtsnoeren werden aangenomen door de Raad, waar rekening werd gehouden met onze standpunten, maar ook betreffende de kwestie van de openbare diensten, omdat de rol van deze diensten in het hart van het Europese sociale model gedurende uw voorzitterschap bevestigd is. Ik hoop dat de impuls die aan de interinstitutionele dialoog is gegeven, behouden kan blijven in het werk van de Commissie en in het werk van het nieuwe voorzitterschap.
Er is nog een ander aspect waar we samen hard aan gewerkt hebben, namelijk de vraag hoe we ervoor kunnen zorgen dat de door u ter sprake gebrachte economische governance zelfstandig kan functioneren. Als deze wordt behandeld als tegenpool van werkgelegenheid, gaat het geheid mis. En ik maak me zorgen als ik zie hoe de Commissie in het pakket voor het Europees semester met deze kwestie omgaat door de lidstaten voor te stellen de salarissen goedschiks of kwaadschiks te verlagen of op ondoordachte wijze de pensioengerechtigde leeftijd te verhogen en de pensioenen te verlagen. Het is niet in deze geest dat economische governance het Europese vraagstuk tot het succes kan maken dat onze werknemers en onze burgers verwachten.
Morten Messerschmidt
(DA) Mijnheer de Voorzitter, ik zou willen opmerken dat het Belgisch voorzitterschap uitstekend illustreert hoe de EU werkt. Ondanks het feit dat het land geen regering heeft, wordt het voorzitterschap in deze zaal van alle kanten geprezen. Dat geeft misschien een beeld van hoe de EU eigenlijk het beste werkt - zonder gekozen vertegenwoordigers en feitelijk überhaupt zonder mensen. In elk geval werd tijdens het Belgisch voorzitterschap de grootste teleurstelling tot nu toe, het grootste verraad van de Europese burgers sinds het Verdrag van Lissabon in werking is getreden, realiteit, namelijk de invoering van het nu permanente crisismechanisme.
Toen we de Europeanen ervan moesten overtuigen dat het Verdrag van Lissabon, waarbij tot dan toe ongekend veel macht aan vreemden in Brussel zou worden overgedragen, er moest komen, beloofden we dat in elk geval één ding niet zou kunnen gebeuren: we zouden nooit verantwoordelijk worden voor elkaars schulden. Tijdens het Belgisch voorzitterschap werd deze ene belofte gebroken. Nu hebben we een document vastgesteld dat in 2013 ingaat en dat tot gevolg heeft dat we tot in het oneindige verantwoordelijk zijn voor elkaars schulden. Dat is de erfenis van het Belgisch voorzitterschap en dat is betreurenswaardig.
Ivo Belet
Voorzitter, mijnheer de Eerste Minister, staatssecretaris, zowel jullie als de diplomaten hebben bewezen dat we ook in zeer moeilijke economische omstandigheden succes kunnen boeken en dat we die omstandigheden kunnen aangrijpen om Europa sterker te maken. Dat is heel belangrijk. Zoiets vereist natuurlijk dat je compromissen sluit, moeilijke compromissen. Daar komt altijd kritiek op, maar ik denk dat in deze de ijzeren wet meer dan ooit geldt dat het perfecte de vijand is van het goede. Zo'n compromis is altijd verdedigbaar als je vooruitgang boekt en als het ten goede komt aan de welvaart en het welzijn van onze burgers.
Mijnheer de Eerste Minister, ik heb ook maar één minuut. Ik verwijs even naar het volgend Belgisch voorzitterschap. Dat komt er wellicht aan in het jaar 2025 of daaromtrent. Dan bent u waarschijnlijk 65 jaar en ben ik nog een jaar ouder, dus ik ga ervan uit dat Europa dan op het wereldtoneel een sterke speler zal zijn, maar dan moeten we inderdaad wel voortgaan met hetzelfde elan als in het afgelopen halfjaar. Ik wens u in elk geval heel veel succes, hier en in Brussel.
Csaba Sándor Tabajdi
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, Belgische collega's, gefeliciteerd! Petje af! Als Hongaar zou ik heel blij zijn als het Hongaars voorzitterschap net zo succesvol zou zijn.
(HU) Ik zou nu in het Hongaars verder willen gaan. Tijdens het Belgisch voorzitterschap werd met succes voorkomen dat de crisis van de eurozone zich heeft verergerd. Het Ierse reddingspakket werd in een recordtempo samengesteld. Er werd een stelsel voor de nieuwe coördinatie van het economisch beleid voorbereid en het Hongaars voorzitterschap wacht nu op de aanneming van zes stukken wetgeving over economische governance. Er is financieel toezicht opgezet en de Europese Dienst voor extern optreden is ingesteld en ook het burgerinitiatief. Ik kan alleen maar zeggen dat ik grote bewondering heb voor de vooruitgang die is geboekt op het gebied van de praktische omzetting van het Verdrag van Lissabon, hoewel er nog steeds talrijke open kwesties voor ons liggen.
(FR) Nogmaals felicitaties voor mijn Belgische collega's. Ik hoop dat wij tijdens het Hongaars voorzitterschap net zo succesvol mogen zijn.
Petru Constantin Luhan
(RO) Mijnheer de Voorzitter, ofschoon werd gevreesd dat de binnenlandse politiek in België van invloed zou kunnen zijn op de prestaties van het roulerende voorzitterschap, verheugt het mij dat België door zijn pragmatische en doeltreffende omgang met de Europese dossiers het tegendeel heeft bewezen. In feite heeft het Belgisch voorzitterschap met de voornaamste dossiers een reeks van bij uitstek Europese projecten voorbereid: de invoering van de Europese Dienst voor extern optreden, economische groei en begrotingsconsolidatie, de aanneming van de verordening over het burgerinitiatief en het begin van de tenuitvoerlegging van de Europa 2020-strategie.
Wat de belangen van Roemenië aangaat, was de aanpak van het Belgisch voorzitterschap eerlijk en evenwichtig. In twee gevoelige dossiers voor Roemenië heeft het Belgisch voorzitterschap voor de mogelijkheden gekozen die het standpunt van Roemenië het beste weerspiegelden: het debat over het Roma-vraagstuk vanuit het oogpunt van sociale insluiting en de procedurele afhandeling van het ontwerpbesluit betreffende de toetreding van Roemenië en Bulgarije tot het Schengengebied, dat aan het Europees Parlement werd voorgelegd.
Monika Flašíková Beňová
(SK) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik benadrukken dat België het roulerend voorzitterschap heeft overgenomen in een situatie die niet alleen op het toneel van de binnenlandse politiek maar ook wereldwijd ingewikkeld was.
Daarom kunnen we België niet verantwoordelijk stellen voor alle mislukkingen van de Europese Unie. Ik denk juist dat België de trialoog tussen de Commissie, de Raad en het Parlement uitstekend heeft geleid.
Onder Belgische leiding is althans enige vooruitgang geboekt op een belangrijk gebied, het toezicht op de banksector en de regulering ervan. In oktober zijn de onderhandelingen over de regulering van hedgefondsen, beleggingsfondsen en ratingbureaus voltooid.
Ik kan me op dit gebied ambitieuzere maatregelen voorstellen, maar ik denk dat België erin is geslaagd althans de uitvoerbare maatregelen te coördineren en in elk geval enige vooruitgang te boeken.
Ook het gebied van de internationale betrekkingen was buitengewoon belangrijk. Het is de Europese Unie gelukt een diplomatieke dienst te vormen en ook daarbij heeft België zich bewezen als goed bemiddelaar.
Tot slot wil ik België daarom feliciteren en bedanken voor zijn voorzitterschap. Ik hoop dat Hongarije een voorbeeld zal nemen aan uw voorzitterschap.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, mag ik hier een breder probleem aan de orde stellen? Met Kerstmis heeft John Bruton, voormalig Iers regeringsleider en oud-voorzitter van de Raad, gezegd dat de Europese Raad door zijn deeltijdkarakter eigenlijk niet in staat is zijn taken naar behoren te vervullen gezien de omvang van de crisis waarin Europa verkeert. Hij suggereerde dat de Europese leiders niet veel meer tijd aan deze grote problemen besteden dan de tijd die ze doorbrengen in het vliegtuig naar Brussel.
Volgens Bruton kampen we met een financiële crisis - een crisis die te maken heeft met de houdbaarheid van onze verzorgingsstaat in een vergrijzende samenleving, met de globalisering van natiestaten en mogelijk zelfs met de doeltreffendheid van de Europese democratie. Hij zegt dat leiders net zo lang moeten praten tot ze het volledig met elkaar eens zijn over alle maatregelen die moeten worden genomen: het complete karwei en niet alleen stukjes ervan. Alleen een plan op die schaal zal markten blijvend vertrouwen geven. Ik wil de mensen vragen hier met elkaar over in gesprek te gaan, want misschien heeft hij gelijk.
Oreste Rossi
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in uw toespraak haalde u, mijnheer Leterme, enkele belangrijke citaten aan; het is te betreuren dat u in werkelijkheid vooral zal worden herinnerd als de premier van een land dat er 219 dagen na de verkiezingen nog steeds niet in is geslaagd om een regering te formeren.
U moet weten dat ik geen hoge pet van u ophad - al is die mening zeker bijgesteld - omdat ik u als fungerend voorzitter van de Raad op de dag van uw installatie vroeg hoe u wilde reageren op het in mijn ogen zeer kwalijke optreden tegen de katholieke kerk in België, een optreden dat later is veroordeeld door de rechterlijke macht, die de huiszoekingen onrechtmatig achtte.
U gaf mij geen antwoord. Dat beviel mij niet, omdat ik vind dat een voorzitter iedereen moet vertegenwoordigen. Als hem een vraag wordt gesteld, moet hij hoe dan ook antwoorden en een duidelijke keuze maken: hij moet zeggen of hij voor of tegen is en waarom. U heeft dat niet gedaan.
Terugkijkend kan ik zeggen dat u goed werk heeft verricht als voorzitter. Als u zich van meet af aan meer als een gelijke had opgesteld, was onze verstandhouding beter geweest.
Franz Obermayr
(DE) Mijnheer de Voorzitter, België heeft het voorzitterschap van de Raad zonder enige twijfel in een uiterst moeilijke overgangsfase op zich genomen. Enerzijds was de economische crisis immers nog niet overwonnen en anderzijds was het Verdrag van Lissabon nog niet volledig ten uitvoer gelegd, terwijl ook de beperkte deugdelijkheid ervan zichtbaar werd.
In het hele debat over het reddingspakket voor de eurozone mag een wezenlijk aspect echter niet worden vergeten, namelijk dat zowel het steunmechanisme voor de eurolanden als de leningen aan Griekenland in strijd zijn met het Verdrag van Lissabon. Voor beide maatregelen ontbreekt daarmee een geldige rechtsgrondslag. Dat betekent dat de EU hier duidelijk haar bevoegdheden overschrijdt, hetgeen een passende procedure voor herziening van het Verdrag onvermijdelijk maakt.
Na andere kandidaten voor het reddingspakket - zoals Ierland en Portugal - is ook Spanje een zorgenkind binnen de eurozone. Nettobetalers, zoals Duitsland en Oostenrijk, groeien daarentegen geleidelijk uit tot de melkkoeien van de EU. Dat kan zo natuurlijk niet doorgaan. België was niet echt in staat om beide - inderdaad moeilijke - uitdagingen op te lossen, namelijk het overwinnen van de crisis en de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon.
Andrzej Grzyb
(PL) Mijnheer de Voorzitter, er zijn heel wat positieve meningen over het Belgisch voorzitterschap uitgedrukt, in het bijzonder over de succesvolle onderhandelingen en de kalmte tijdens de moeilijke crisisperiode, de G20-top, de conferentie in Cancún en het debat over de begroting. De terugkeer van de financiële markten en de economie naar stabiliteit domineerde, maar we moeten ook zeggen dat het nationale egoïsme, in het bijzonder met betrekking tot de begroting, op hol sloeg. We moeten België feliciteren met het succes bij onderhandelingen, maar dit was dan ook al het twaalfde voorzitterschap van België. Premier Leterme stelde dat het programma van het voorzitterschap een programma van de Raad en de Commissie was, zonder de ambitie om het nationale prioriteit te geven. We moeten echter toestaan dat de volgende voorzitterschappen hun eigen prioriteiten bepalen. Ik denk dat dat de kern en het wezen is van de integratie waarover premier Leterme sprak. Waar ik me zorgen over maak, is de crisis bij het vaststellen van de begroting voor 2011, en in het bijzonder de achtergrond hiervan en de aankondiging dat de nieuwe financiële vooruitzichten in de toekomst niet zo gemakkelijk onderhandelbaar zullen zijn.
Izaskun Bilbao Barandica
(ES) Mijnheer de Voorzitter, er is op zijn minst één gebied dat van belang is voor Europa en voor de regio waartoe ik behoor - Euskadi, ofwel Baskenland - en waarvoor u helemaal niets gedaan heeft.
Het Verdrag van Lissabon heeft dit Parlement bevoegdheden toegekend op visserijgebied. De Raad heeft verscheidene plannen voor de ansjovisvisserij geblokkeerd. Aan het begin van uw voorzitterschap heb ik mij bereid verklaard de onderhandelingen voort te zetten om belangrijke plannen te deblokkeren, en u heeft helemaal niets in het werk gesteld om die te deblokkeren. Daarom kan ik u niet gelukwensen want in wezen erkent de Raad niet de bevoegdheden die aan dit Huis zijn toegekend in het Verdrag van Lissabon.
Ik denk dat u een kans verspeeld heeft om een probleem op te lossen dat zich al voortsleept sinds het Spaanse voorzitterschap. U heeft geen enkele stap gezet; ik hoop dan ook dat het volgende voorzitterschap wel in staat zal zijn dat te doen.
Ik zou u ook erkentelijk zijn geweest als u enige aandacht had gehad voor mijn betoog.
Edite Estrela
(PT) Mijnheer de Voorzitter, ook ik zou het Belgische voorzitterschap willen feliciteren met het succesvolle voorzitterschap, ondanks de moeilijke omstandigheden waaronder het plaatsvond en die hier al vermeld werden. En op het gebied waar ik het nauwst bij betrokken ben, zou ik minister Milquet willen feliciteren en bedanken voor haar inzet en haar vastberadenheid bij de voorbereidingen van het verslag over de richtlijn inzake zwangerschapsverlof, en dat nog wel ondanks het feit dat de Raad het niet met haar eens was. We hopen dat ook het Hongaarse voorzitterschap voldoende aandacht zal besteden aan deze materie. Premier Leterme herinnerde ons aan de droom waardoor de stichters van het Europese project zich lieten leiden, naast de interne markt, en voorzitter Barroso wees op het belang van een Europese mentaliteit. In de huidige context zijn dat volgens mij erg terechte opmerkingen, want we hebben behoefte aan meer eenheid en meer solidariteit om de uitdagingen die ons wachten het hoofd te bieden.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het Belgisch voorzitterschap en om precies te zijn de twee laatste voorzitterschappen vielen samen met de periode van de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon en de vormgeving van een nieuwe orde in de Europese Unie. Deze beide voorzitterschappen beperkten de nationale aanpak ten behoeve van een verdieping van de samenwerking en coördinatie in de Unie. Dit is een goede richting die de Europese en niet de nationale aanpak versterkt. Aan de andere kant moeten we opletten om de rol van nationale voorzitterschappen niet te beperken bij de bepaling van hun eigen prioriteiten. Hier moet een specifiek evenwicht worden bereikt. De versterking van het economische beleid is ongetwijfeld een succes van het Belgische voorzitterschap. Bureaus voor toezicht op financiële instellingen hebben hun werkzaamheden aangevat. Er is ook veel gedaan om de begrotingsdiscipline strikter na te leven. Van activiteiten ten behoeve van structurele hervormingen is het belangrijkste ontwikkelingsinstrument gemaakt. Bovendien is de impasse in verband met de vaststelling van de EU-begroting voor 2011 doorbroken. Hiervoor willen we gewoonweg dank zeggen.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het doet mij goed dat zo veel leden van alle politieke kleuren in dit Parlement het Belgische voorzitterschap overladen met complimenten, en dat is ook geheel terecht. Persoonlijk vreesde ik het tegenovergestelde. Naar mijn idee is het Belgische voorzitterschap onder andere een succes omdat het rekening heeft gehouden met de realiteiten van het Verdrag van Lissabon. Tegenwoordig moeten voorzitterschappen naadloos in elkaar overgaan. Het is net een estafette: hoe effectiever - en hoe onopvallender - het stokje wordt doorgegeven, hoe beter het waarschijnlijk is. De Belgen hebben dat uitzonderlijk goed gedaan en andere landen kunnen daar in de toekomst een voorbeeld aan nemen.
Ik wil de Belgen in het bijzonder bedanken voor hun inspanningen voor de begroting en de bankautoriteiten en de andere ingestelde autoriteiten. Als deze zo succesvol blijken als gehoopt zal het Belgische voorzitterschap in de komende jaren, wanneer wij terugkijken op deze zeer belangrijke besluiten, zeker in aanzien groeien.
Frédéric Daerden
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik sluit me aan bij de vrijwel unanieme berichten van vanmorgen. Mijnheer de premier, het Belgisch voorzitterschap was een goed voorzitterschap, omdat het ervoor gezorgd heeft dat het Europese project vooruitgang heeft geboekt, en dat in een moeilijke nationale context die het er echter niet van weerhouden heeft om de uitdagingen aan te gaan waaraan Europa het hoofd moet bieden. Ik denk aan de goedkeuring van de begroting voor 2011, die een bittere smaak heeft achtergelaten. U hebt echter een schadelijke institutionele confrontatie vermeden.
Op sociaal gebied zag het Belgisch voorzitterschap zich vanaf het allereerste begin geconfronteerd met de afwachtende houding van de Raad. Ik denk dan met name aan het idee van een kaderrichtlijn over het minimuminkomen. Ondanks deze context is het de verdienste van het Belgisch voorzitterschap dat er grote stappen voorwaarts zijn gezet dankzij de strijdlustigheid van uw ministers en van onze ministers: het verslag van de Raad EPSCO voor elke Europese Raad om als tegenwicht te dienen tegenover de Raad Ecofin; de conclusies over de sociale diensten van algemeen belang; pensioenen, met name de conferentie over pensioenen die in Luik is gehouden en waar is gewezen op de noodzakelijke gezamenlijke aanpak van de toereikendheid en houdbaarheid van pensioenen, dat moet ik even benadrukken, en de EPSCO-verklaring over het Jaar van de bestrijding van armoede.
Nogmaals gefeliciteerd. Laten we hopen dat deze vooruitgang voortgezet wordt onder de volgende voorzitterschappen.
Gay Mitchell
(EN) Mijnheer de Voorzitter, een motie van orde. Ik wil u verzoeken te onderzoeken wie er wel, en wie er niet het woord krijgt in het kader van de "catch-the-eye”-procedure. Ik heb de indruk dat de beschikbare spreektijd niet eerlijk wordt verdeeld over de vergaderperioden. Ik verzoek u dit te onderzoeken omdat sommigen onder ons, die andere verplichtingen hebben, niet dag in dag uit in het Parlement kunnen zitten, terwijl anderen die mogelijkheid wel hebben.
Ik ben van mening dat leden een eerlijke kans moeten krijgen om een bijdrage te leveren aan het debat. Mijn excuses voor het oponthoud, maar ik verzoek u dit onderzoek uit te voeren.
De Voorzitter
Mijnheer Mitchell, het enige dat ik u wil zeggen is dat ik een lijst heb en dat u die lijst kunt bekijken. Bijna twintig personen op de lijst hebben de gelegenheid om het woord te nemen. Als u wilt, kunt u naar mijn kantoor komen, dan laat ik u de lijst zien en kunnen we het uitleggen.
Maroš Šefčovič
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, we hebben vanochtend in dit Parlement veel positieve beoordelingen en loftuitingen gehoord. Namens de Commissie wil ik zeggen dat deze complimenten uitermate verdiend zijn. Geheel in de geest van Europa heeft het Belgische voorzitterschap een indrukwekkende efficiëntie en een zeer samenwerkingsgerichte aanpak laten zien. Wanneer het Belgische voorzitterschap zich op een kwestie stortte, konden we er allemaal op vertrouwen dat het Europese doel - en uitsluitend het Europese doel - zou worden gediend, en dat dit zou gebeuren in een sfeer van loyale samenwerking tussen de instellingen. De uitstekende samenwerking van het Belgische voorzitterschap met het Europees Parlement en zijn zeer hechte banden met de Commissie hebben geresulteerd in een zeer indrukwekkende resultatenlijst.
Vandaag kunnen we zeggen dat het Verdrag van Lissabon volledig operationeel is. Het is ons gelukt onze burgers een nieuwe stem te geven via het Europees burgerinitiatief, en we hebben overeenstemming bereikt over transparantere en effectievere regels voor de comitologie. Aan beide onderwerpen heb ik gewerkt met de Belgische minister Olivier Chastel, en ik moet zeggen dat ik altijd onder de indruk was van zijn samenwerkingsgerichte instelling en zeer professionele werkwijze.
Voor de afronding van het debat over de begroting voor 2011, en voor de lancering van de nieuwe economische governance in Europa, was een rustige en constructieve benadering geboden. Ook in complexe, slepende discussies over onderwerpen als echtscheiding, financieel toezicht en zelfs patenten, heeft het Belgische voorzitterschap een duidelijke vooruitgang weten te bewerkstelligen.
Het is heel duidelijk dat we de positieve houding en efficiëntie van het Belgische voorzitterschap moeten vasthouden. Uiteraard blijven de economie, het herstel van de crisis en de begrotingsconsolidatie voor ons allemaal topprioriteiten. Vorige week heeft ons het goede nieuws bereikt dat de Portugese, Spaanse en Italiaanse staatsobligaties met succes zijn verkocht, en waren we getuige van een daling van de spreads voor België en andere landen. Maar het is ook zonneklaar dat we de structurele hervormingen onverwijld moeten doorzetten, en dat we nog harder moeten werken. Als we geen economisch herstel zonder werkgelegenheidsgroei willen, zullen we moeten bekijken hoe we onze arbeidsmarkt anders kunnen reguleren en hoe we de obstakels voor meer werkgelegenheid in Europa kunnen wegnemen. Tegelijkertijd moeten we de kwetsbaren in onze samenleving beschermen en de armoede terugdringen. Alleen zo kunnen we in Europa onze sociale markteconomie ontwikkelen.
Er zal veel afhangen van de start van het Europese semester en van de mate waarin we gezamenlijk in staat zullen zijn de nodige ambitie aan de dag te leggen in onze nationale hervormingsprogramma's, in onze consolidatie-inspanningen en bij de tenuitvoerlegging van de EU 2020-strategie. Het Belgische voorzitterschap heeft een enorme bijdrage geleverd aan de lancering van dit nieuwe proces van economische governance en het is nu aan ons om dit uitstekende werk voort te zetten.
Mijnheer de premier, mijnheer de minister, ik ben u zeer erkentelijk voor uw voortreffelijke optreden. Ook wil ik al uw diplomaten heel hartelijk bedanken voor het creëren van een positieve sfeer waarin het nieuwe voorzitterschap het werk waaraan u zes maanden geleden zo succesvol bent begonnen, kan voortzetten.
Yves Leterme
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, dit zijn mijn laatste woorden namens het Belgisch voorzitterschap, dus ik zal het kort houden. Ik ben blij dat er zoveel mensen aanwezig zijn, maar ik weet dat dit te maken heeft met andere punten op uw agenda.
Dames en heren, ik dank uiteraard alle collega's die zijn tussengekomen voor de heel constructieve kritiek die nuttig zal zijn voor de voortzetting van uw en onze werkzaamheden. Laat me eerst en vooral zeggen dat ten aanzien van de zeer positieve evaluatie van het Europees Parlement met betrekking tot ons voorzitterschap, ik een stelregel probeer te hanteren die erin bestaat om bij negatieve kritiek sereen te zijn en bij positieve kritiek, wanneer dat zelfs een hype wordt, zeer bescheiden te blijven.
Een viertal elementen wil ik toevoegen tot conclusie van het debat. Ten eerste, ik denk dat het inderdaad belangrijk is - en dit overstijgt uiteraard het belang van ons Belgisch voorzitterschap - dat wij goede praktijken installeren met betrekking tot de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon. Het roterend voorzitterschap van een nationale lidstaat van de Europese Unie gedurende zes maanden moet vooral de Europese agenda hoog houden.
Ten tweede is het bij het hanteren van het roterend voorzitterschap wel de bedoeling, misschien niet alleen als facilitator, maar ook als motor, zoals een collega heeft gezegd, dat de instellingen hun werk kunnen doen. We hebben allemaal geknokt voor ratificatie van het Verdrag van Lissabon. Het zou natuurlijk onzinnig zijn een roterend voorzitterschap te hanteren als een middel dat niet voldoende recht doet aan de letter en de geest van dit Verdrag van Lissabon. Ik denk trouwens dat alleen op die manier een roterend voorzitterschap in de toekomst nog zin heeft en toekomstige verdragswijzigingen of nieuwe verdragen kan overleven. Tweede element: niet alles is perfect en er is door een aantal collega's terecht gewezen op een aantal lacunes. Ik zou met name willen onderstrepen dat met betrekking tot het sociale beleid Europa ambitieuzer zou mogen zijn.
(FR) Wat er is gezegd is inderdaad waar. Wat betreft sociaal beleid moet de Unie in de toekomst ambitieuzer zijn, maar toch vind ik dat België zijn rol gespeeld heeft. Het Belgisch voorzitterschap heeft de rol van het werkgelegenheidsbeleid binnen de Europa 2020-strategie versterkt, het heeft ervoor gezorgd dat dit beleid een plaats heeft gekregen in de nieuwe Europese economische governance, en ik vind dat het ook de basis heeft gelegd voor de sociale dimensie van de Europa 2020-strategie, niet alleen de bestrijding van armoede, maar ook sociale cohesie. In antwoord op enkele interventies heb ik het idee dat we de kwestie van de diensten van algemeen belang niettemin op de Europese agenda hebben, hoewel het klopt dat we meer moeten doen en vooruit moeten gaan, vooral op wetgevend niveau.
Zoals ik al eerder zei, is ons voorzitterschap niet perfect en ik denk, zoals de heer Tavares terecht opmerkte, dat we meer kunnen doen dan we nu doen wat betreft het vluchtelingenbeleid.
Ten slotte, twee slotopmerkingen, want er zijn andere dingen aan de orde nu. Ik zou me heel nadrukkelijk willen wenden tot de Belgische vertegenwoordigers in het Europees Parlement en een aantal collega's in het bijzonder, met name twee van mijn voorgangers.
Namens de Belgische regering zou ik willen zeggen dat wij de inzet die wij tijdens het Belgisch voorzitterschap aan de dag hebben gelegd ook beschouwen als een soort eresaluut voor uw werk hier. Wij hebben alles gedaan, collega's, om het Verdrag van Lissabon op een juiste manier toe te passen, ook als een soort eresaluut voor de initiatieven die sinds het elfde voorzitterschap met het Verdrag van Laeken en nadien in het kader van belangrijke verslaggeverschappen zijn ontplooid voor de implementatie van de geest van Laeken in het Verdrag van Lissabon.
Ten slotte is terecht opgemerkt dat een roterend voorzitterschap vooral de inzet en verdienste is van heel wat mensen rond de politici die de verantwoordelijkheid moeten nemen en op de eerste rij staan. Het gaat dan om de adviseurs, om de diplomaten, om heel wat mensen die daar uiteindelijk het belangrijkste werk leveren.
Aan de heer Staes zou ik willen zeggen dat voor wat betreft de uitreiking van de gouden schoen morgen in België eerder mensen als Lukaku en Boussoufa favoriet zijn, maar dat de gouden schoen voor het Belgisch voorzitterschap inderdaad gerust mag worden toebedeeld aan de diplomaten, van wie een deel hier achter mij zit.
Tot slot zou ik aan de heer Tabajdi willen zeggen - en ik probeer mijn beste Hongaars te gebruiken:
De Voorzitter
Mijnheer Leterme, dankzij u hebben we het afgelopen halfjaar op verschillende niveaus nieuwe vormen van samenwerking ontwikkeld tussen de twee wetgevende kamers van de Europese Unie: de Raad en het Europees Parlement. Uw voorzitterschap was een groot succes. Ik wens uw land en u persoonlijk het beste toe.
(Applaus)
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Mara Bizzotto
schriftelijk. - (IT) Op 31 december 2010 kwam er een einde aan een vrij kleurloos voorzitterschap, dat sommigen hebben bestempeld als flets en zwak. Meer konden we niet verwachten van een Belgische regering die in feite al acht maanden niet meer bestaat. Het is de Belgische politici niet gelukt een politiek plan te formuleren voor hun eigen land, dat een ongekende institutionele crisis doormaakt. Ik weet dan ook niet hoe het Belgisch voorzitterschap met een vooruitziende blik en visie leiding had kunnen geven aan een complexe organisatie als de Europese Unie, die ook zwak en instabiel is. Het Belgisch voorzitterschap had Europa na de economische en financiële crisis weer op weg naar herstel moeten helpen. In plaats daarvan strijden we opnieuw tegen de speculatie die de euro nog altijd bedreigt. Het Belgisch voorzitterschap is verantwoordelijk voor de versnelde uitbreiding van de EU. Zoals we de laatste jaren hebben kunnen zien, heeft de toetreding van economisch zwakke landen het werk van de Europese instellingen gecompliceerd en heel Europa verzwakt. Europa is vergeleken met vroeger minder goed in staat om de binnenlandse problemen van nieuwe lidstaten het hoofd te bieden.
Andreas Mölzer
De voorbije zes maanden is het voorzitterschap van de Europese Unie in handen van België geweest en er lijkt nauwelijks iemand te zijn geweest die dit heeft opgemerkt. Het land was voornamelijk - en bovendien zonder enig succes - bezig met de vorming van een nieuwe regering en de strijd tussen Vlamingen en Walen heeft het land lamgelegd wat betreft het nemen van politieke besluiten. Het was dan ook geen wonder dat het politieke establishment van de EU vrij spel kreeg om het centralisme binnen de Europese Unie verder door te zetten. De eurocrisis werd gebruikt als excuus om plannen voor Europese economische governance te smeden. Ondertussen was het zogenaamde 'permanente reddingspakket' voor de eurozone niets anders dan een aanslag op de nettobetalers die in de toekomst nog dieper in hun buidel moeten tasten. België zou eigenlijk moeten worden beschouwd als een afschrikwekkend voorbeeld van wat er kan gebeuren als volkeren met een verschillend economisch prestatievermogen in één keurslijf worden gedwongen. België, waar de verschillen tussen Vlamingen en Walen kennelijk onoverbrugbaar zijn en waar het federale apparaat een systeem van herverdeling van Vlamingen naar Walen vormt, laat zien wat de Europese Unie en de eurozone wellicht te wachten staat als zij de huidige dwaalwegen blijven volgen.
Sławomir Witold Nitras
Als we het Belgisch voorzitterschap samenvatten, moeten we in de eerste plaats de actieve rol bij het ontwerpen van een Europees systeem voor financiële stabiliteit waarderen. Iedereen die dit proces heeft geobserveerd, weet dat het een moeilijke operatie was, die onder tijdsdruk werd uitgevoerd. Daarom wil ik iedereen die heeft meegewerkt aan de uitvoering van dit project van harte feliciteren. Op dit gebied laat het Belgisch voorzitterschap aan het Hongaars voorzitterschap een goed uitgevoerde opdracht na. We moeten ook benadrukken dat de Belgen de richting voor de toekomstige voorzitterschappen hebben uitgestippeld in de context van de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon. Ik hoop dat de volgende voorzitterschappen, met inbegrip van het Poolse, in grotere mate zullen proberen om duidelijke eigen prioriteiten voorop te stellen, die echter wel zijn geplaatst in het kader van onze gemeenschappelijke Europese doelen. Zo'n werkwijze laat in grotere mate toe om het beleid van de Europese instellingen te plannen en uit te voeren.
Wojciech Michał Olejniczak
schriftelijk. - (PL) Ter inleiding wil ik het Belgisch voorzitterschap feliciteren, dat gedurende het voorbije half jaar schitterend leiding gaf in de Raad van de Europese Unie. Het succes van het Belgische team wordt nog vergroot door de omstandigheden waarin het land het voorzitterschap overnam. Ten eerste was dit het eerste voorzitterschap dat gestoeld was op de beginselen die door het Verdrag van Lissabon zijn ingevoerd, en ten tweede was de financiële situatie van de Unie en de verschillende lidstaten bijzonder moeilijk. Bovendien had België tijdens het voorzitterschap ook met interne problemen te kampen. Ondanks deze moeilijke en veeleisende periode was het voorzitterschap doeltreffend en voerde het op alle gebieden een beleid in echte Europese stijl. België zette zijn interne problemen en kwesties aan de kant en concentreerde zich op een beleidslijn in overeenstemming met de voorstellen van het Europees Parlement, de Europese Commissie en de Raad van de Europese Unie, en op ondersteuning van deze instellingen. Het voorzitterschap nam de rol van bemiddelaar op zich. Wat de uitvoering van zijn prioriteiten betreft, verdienen de activiteiten gericht op de strijd tegen de economische crisis erkenning. Ik denk hier in het bijzonder aan het werk aan het volgende meerjarig financieel kader. Ook de kwestie van het eurovignet is een belangrijk succes van het Belgisch voorzitterschap. Tot slot wil ik nog zeggen dat het Belgisch voorzitterschap een goede les kan zijn voor de volgende landen die het voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie op zich nemen. Ik wens zowel het Hongaarse voorzitterschap als het Poolse voorzitterschap, dat in de tweede helft van 2011 begint, hetzelfde succes toe.
Jarosław Leszek Wałęsa
Ik wil mijn dank uitspreken voor het voorbije Belgische voorzitterschap, dat een voorbeeld mag zijn voor de landen die in de toekomst de leiding krijgen over de werkzaamheden van de Raad van de Europese Unie. Deze kwestie ligt mij bijzonder nauw aan het hart omdat Polen binnenkort het voorzitterschap op zich zal nemen, en ik hoop dat het alle positieve voorbeelden van het Belgisch voorzitterschap zal navolgen. Het gebeurt niet vaak dat het voorzittende land het gemeenschappelijk beleid boven zijn eigen nationale belangen stelt. Volgens mij is het belangrijkste succes van dit voorzitterschap de consequente tenuitvoerlegging van de bepalingen van het Verdrag van Lissabon, in het bijzonder op het niveau van de Europese Raad, die een volwaardige instelling met een vaste voorzitter is geworden, en ook op het niveau van de Raad Buitenlandse Zaken, die momenteel door een hoge vertegenwoordiger wordt geleid. Ook de strijd tegen de economische crisis was niet onbelangrijk. Systematische controle en bemiddeling bij de financiële sector zullen het mogelijk maken om geleidelijk het evenwicht in de sector te herstellen. Dit is bijzonder belangrijk in een periode waarin de druk op de uitbouw van de eurozone zo groot is. Samenvattend hoop ik dat de weg die tijdens het Belgisch voorzitterschap is uitgestippeld, een kwaliteitsstandaard kan zijn voor de landen die in de toekomst het voorzitterschap zullen overnemen. Laat het welzijn van de Unie steeds onze prioriteit zijn. Dank u.
