Emissienormen voor nieuwe personenauto's (debat)
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Guido Sacconi, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van emissienormen voor nieuwe personenauto's, in het kader van de communautaire geïntegreerde benadering om de CO2-emissies van lichte voertuigen te beperken- C6-0022/2008 -.
Guido Sacconi
rapporteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, we hebben het beste voor het laatste bewaard. Dit is het verslag dat als eerste werd afgerond, precies twee weken geleden en gek genoeg is dit het laatste verslag dat we bespreken
Allereerst en zonder al te formeel te willen doen wil ik iedereen die aan dit verslag heeft meegewerkt hartelijk bedanken, met name de delegatie, een van de vele, van het Franse voorzitterschap. Ook ik wil graag de heer Léglise-Costa noemen, die deze onderhandelingen zeer professioneel heeft geleid. Gezamenlijk hebben we een intelligente oplossing gevonden voor de kwestie, op misschien wel het lastigste moment denkbaar, namelijk nu de automobielsector middenin een diepe crisis zit.
Welbeschouwd is dit resultaat allesbehalve vanzelfsprekend, met name als we bedenken hoe dit verslag zijn reis is begonnen. U zult zich allen de polemiek herinneren toen de Commissie in december vorig jaar het betreffende voorstel aannam. Het is ons niet alleen gelukt dit proces tot een goed einde te brengen, maar we hebben ook nog voor drie andere dingen gezorgd: we hebben onze inspanningen opgevoerd, onze strategie verbeterd en meer flexibiliteit geregeld.
Ik heb het over het opvoeren van onze inspanningen omdat de door het Parlement goedgekeurde prioriteit, zoals u weet, is aanvaard, namelijk de opname van een reductiestreefcijfer voor de lange termijn van 95 gram CO2 per kilometer in 2020. Dit is uiteraard belangrijk omdat het deze sector in lijn brengt met andere sectoren, waarvoor andere wetgevingsinstrumenten gelden, zoals het emissiehandelssysteem, maar vooral ook omdat het bedrijven de kans biedt een goede planning te maken voor hun investeringen, innovaties en onderzoek. Ik vind dit zeer belangrijk, juist in deze tijden van crisis.
In de tweede plaats hebben wij onze strategie verbeterd vanwege de redenen die mevrouw Corbey eerder noemde. We hebben de contouren van de toekomst aangegeven door eco-innovaties te stimuleren en deze aan streng toezicht te onderwerpen. We hebben het onderzoek naar nieuwe motoren of, zeg maar, nieuwe brandstoffen een impuls gegeven en we hebben superkredieten ingevoerd voor voertuigen met een zeer lage emissie. Dit biedt een strategisch vooruitzicht dat natuurlijk zal draaien om de beoordeling in 2015 van testsystemen die het mogelijk maken op nauwkeurige en geloofwaardige wijze de bijdragen van de verschillende technologieën aan emissiereductie te meten.
Tenslotte hebben we, zoals ik zei, voor meer flexibiliteit gezorgd, omdat het juist door het versterken van de verordening mogelijk, redelijk en fair is gebleken bedrijven de mogelijkheid te bieden de nieuwe maatregelen geleidelijk in te voeren tussen 2012 en 2015. Tegelijkertijd hebben we, zoals u weet, de procedures zodanig veranderd dat we bedrijven nog steeds onder druk kunnen zetten om te investeren, zodat ze hun eigen reductiestreefcijfers halen, en hebben we hun overgang naar het nieuwe systeem vergemakkelijkt.
Ik wil nogmaals zeggen hoe blij ik ben met dit voorstel. Het is volgens mij een prachtig voorbeeld van industrieel beleid. Het is jammer dat wij niet de bevoegdheid, noch alle benodigde instrumenten hebben om ook met andere maatregelen of stimulansen te komen. Ik hoop echt dat alle lidstaten, onder coördinatie van de Commissie, met intelligente beleidsmaatregelen zullen komen om de vraag te stimuleren, bijvoorbeeld via milieuheffingen, zoals de Franse regering heeft gedaan, ook om concurrentieverstoring te voorkomen. Dit zou een uiterst nuttige aanvullende maatregel zijn om bestaande, oude voertuigen te vervangen en het op grote schaal op de markt brengen van efficiëntere auto's mogelijk te maken.
Ik hoop dat we vandaag ook het genoegen mogen hebben het standpunt van de Commissie over dit compromis te horen, omdat dat tot op heden niet officieel is uitgesproken.
Jean-Louis Borloo
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur, de heer Sacconi, oprecht bedanken. Dit is namelijk een moeilijk dossier, aan de ernst waarvan de grote industriële en sociale crisis die Europa momenteel in haar greep heeft, zeker niets heeft afgedaan.
Bovendien raken wij hier aan iets dat in feite emblematisch is voor ons stadsleven, voor de manier waarop wij ons verplaatsen en voor onze levensstijl, onze industrie en onze samenleving. Daarom is dit een haast onmogelijke uitdaging, en daarbij zijn wij bovendien ook nog geconfronteerd met veel meer verbruikende dan producerende landen. Met andere woorden, het is een zeer complex vraagstuk.
De Commissie had zich in eerste instantie reeds van deze moeilijke taak gekweten, en wel binnen de grenzen van het mogelijke. De rapporteur en het Parlement hebben deze grenzen echter verlegd, en ik geloof dat met het vooruitzicht van 95 gram - waarvan de details weliswaar opnieuw in 2013 ter sprake zullen worden gebracht, maar die nu toch al duidelijk uit de verf zijn gekomen - de fabrikanten weten waar ze aan toe zijn en de technologie in de auto's kunnen integreren teneinde in 2020 tot die 95 gram te komen.
Wij weten niet precies hoeveel het huidig autopark uitstoot. Wij kennen alleen het autopark dat is verkocht, en dat is niet ver verwijderd van 160 gram. Het streefdoel is 95 gram, maar het bestaand autopark zal waarschijnlijk boven de 200 gram zitten. Dat is de orde van grootte waarbij het hier om gaat. Dit is dus werkelijk een spectaculaire stap vooruit. Ik weet niet wat de Commissie nu zal gaan zeggen, maar aangezien zij dit project van meet af aan met veel intelligentie, deskundigheid en finesse heeft bepleit, zal er uiteindelijk ongetwijfeld een consensus uit de bus komen.
Stavros Dimas
Mijnheer de Voorzitter, met de voorgestelde wetgeving inzake koolstofdioxide en auto's zullen voor het eerst bindende emissiedoelstellingen voor de automobielindustrie worden vastgesteld. Deze wetgeving is tegelijkertijd een belangrijk middel om de lidstaten te helpen bij het verwezenlijken van hun emissiedoelstellingen in het kader van het voorstel inzake de verdeling van de inspanningen tussen de lidstaten.
Met het bereikte compromisakkoord wordt een reeks wijzigingen aangebracht in het Commissievoorstel. Daaronder vallen onder meer de geleidelijke overname van de doelstellingen tussen 2012 en 2015, lagere boetes tot 2018 voor de eerste drie gram waarmee de fabrikant zijn doel overschrijdt en tot slot de bepaling voor het in ogenschouw nemen van eco-innovatie, waarmee tot nu toe bij de meting van de uitstoot in de testprocedure geen rekening werd gehouden.
Deze wijzigingen zouden ook kunnen worden opgevat als een afzwakking van het Commissievoorstel. Het compromisakkoord betekent echter dat de geleden verliezen op de lange duur worden gecompenseerd via de vaststelling van een langetermijndoel voor de uitstoot van alle nieuwe auto's, namelijk 95 gram CO2 per kilometer in 2020. Met de opneming van dit doel zal deze wetgeving ongeveer een derde van de reducties bewerkstelligen die nodig zijn in de buiten de regeling voor de handel in emissierechten vallende sectoren. Dat is min of meer wat wij aan het begin voor het jaar 2020 hadden berekend.
Het bereikte compromisakkoord is zowel goed voor het milieu als voor de consumenten, die geld zullen besparen dankzij lagere brandstofrekeningen. Ook zal dit investeringsstabiliteit opleveren, de fabrikanten voorspelbaarheid bieden, innovatie aanmoedigen en tot meer investeringen in onderzoek en ontwikkeling leiden. Op die manier krijgen de autofabrikanten de gelegenheid om het voortouw te nemen op de wereldmarkt, waar de vraag naar milieuvriendelijke auto's naar verwachting zal toenemen en waar bijgevolg het concurrentievermogen van de Europese automobielindustrie zal toenemen. Ik wil de rapporteur, de heer Sacconi, bedanken voor zijn grote bijdrage aan het bewerkstelligen van het akkoord en hoop dat u morgen tijdens de stemming steun zult geven aan het compromisakkoord.
Werner Langen
rapporteur voor advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, namens de Commissie industrie, onderzoek en energie wil ik de rapporteur, Guido Sacconi, hartelijk danken. De onderhandelingen zijn op een positieve en eerlijke manier verlopen en het resultaat mag er naar mijn mening zijn. Op de essentiële punten komt het in de trialoog bereikte resultaat overeen met wat de Commissie industrie, onderzoek en energie heeft geëist. We hebben voor 2020 ambitieuze doelstellingen geëist en we hebben een langzame overgangsfase, oftewel phasing in, geëist. Daarnaast willen we een eerlijke lastenverdeling, vernieuwingen op milieugebied en erkenning van innovaties op milieugebied en ook dit alles kon op een meerderheid rekenen. Verder willen we de nichevoertuigen en kleine series afzonderlijk behandelen en het enige punt waarover nog gediscussieerd wordt, is de hoogte van de sancties. Naar mijn overtuiging hadden we de sancties nog verder kunnen afzwakken om toch hetzelfde effect te bereiken. Ten slotte hebben we nu voor het eerst bindende doelstellingen en deze bindende doelstellingen zullen voor een zekere druk zorgen. Dit is een ambitieus programma en daarom verdient het onze steun.
Als we dit alles beoordelen zoals de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie, moeten we concluderen dat zij de koe willen slachten die de melk moet geven. Anderen willen de koe doorlopend melken zonder haar te voederen. We hebben een redelijk compromis gevonden en zo moet het ook zijn!
Martin Callanan
Mijnheer de Voorzitter, laat ik beginnen met mijn oprechte respect uit te spreken voor het werk van Guido Sacconi over dit onderwerp. Het was een genoegen met hem samen te werken. Misschien ga ik binnenkort zelfs wel Italiaans leren om eens echt met hem te kunnen praten, hoewel hij het Parlement volgend jaar verlaat. Hij heeft geweldig werk verricht voor deze verordening.
De Europese auto-industrie is van grote betekenis, en wel op verschillende manieren: miljoenen mensen in Europa zijn voor hun werk en levensonderhoud afhankelijk van deze zeer belangrijke en in sommige opzichten zeer geavanceerde industrie. Deze industrie is verantwoordelijk voor een groot deel van onze totale export van producten uit de verwerkende industrie. Door diverse maatregelen is nu een groot deel van onze overige productiecapaciteit buiten Europa gelokaliseerd. We moeten goed oppassen dat er niet hetzelfde gebeurt met de auto-industrie.
Ik moet zeggen dat ik dacht dat het oorspronkelijke voorstel van de Commissie te streng was en een te zware last op de auto-industrie legde. Een groot deel ervan zou waarschijnlijk ook onuitvoerbaar zijn zonder ingrijpende aanpassingen binnen de industrie.
Nu hebben we echter een heel goed en acceptabel compromis bereikt. Het was belangrijk dat we in plaats van onze wil op te leggen, ook wat ruimte overlieten voor initiatieven vanuit de sector. Ik denk dat we dat bereikt hebben: we hebben stimulansen ingebouwd om de bedijfstak schonere en groenere technologieën te laten ontwikkelen in plaats van hen voortdurend te dreigen met hoge boetes.
We moeten de belangrijke rol die de lidstaten hierin moeten spelen nooit vergeten, namelijk het aanpassen van de belastingsystemen om de aanschaf van schonere en groenere auto's veel aantrekkelijker te maken.
Het is nu een goed voorstel en mijn fractie zal het morgen in de stemming steunen. Ik bedank Guido Sacconi nogmaals voor zijn werk. Ik denk dat we, na veel onderhandelingen, argumentenen en debatten, een acceptabel compromis hebben bereikt, en spreek daarvoor mijn hulde uit aan het Franse voorzitterschap. Desondanks vind ik dat het proces van de eerste lezing behoorlijk is gefrustreerd en ik hoop dat we het voor toekomstige wetgevingsbesluiten anders zullen aanpakken.
Pierre Pribetich
Mijnheer de Voorzitter, "Als Europa een groot idee ontmoet, gaan zij samen de wereld rond”. Met dit citaat van de woorden van president Mitterand wil ik duidelijk maken dat het klimaatpakket een kans, een echte kans is voor de ontwikkeling van ons grondgebied.
De CO2-verordening voor nieuwe auto's, die deel uitmaakt van dit pakket, is het resultaat van een compromis, zoals ook onze collega, Guido Sacconi, reeds opmerkte, die ik bij deze gelegenheid geluk wil wensen.
Net als elk ander compromis kunnen wij ook dit zien als een glas dat half vol of half leeg is. Het doel van 95 gram CO2 per kilometer tot 2020 sluit echter perfect aan bij de technologische revolutie, de ambitie en de filosofie die zich, als het aan ons ligt, moeten gaan aftekenen in het industriebeleid voor de door crises geteisterde automobielsector, en maakt het compromis tastbaar.
In deze industriële situatie zijn echter verscheidene ingrediënten nodig. Zo moet de Unie het financieel vermogen hebben om te investeren, om een echt Europees aanpassingsfonds voor een koolstofarme economie op te stellen, met name in de sector van het auto-onderzoek, en om de werknemers in de sector te laten participeren via een raadgevend comité klimaatverandering, zodat de sociale dialoog betekenis krijgt.
Door de crises en de vereisten van de strijd tegen klimaatverandering is het hoogstnoodzakelijk geworden een nieuw industrieel beleid op te stellen, een beleid dat gekenmerkt wordt door anticiperend vermogen, beheer van de sociale dialoog en ontwikkeling van de werkgelegenheid. "De wijze geneest van zijn ambitie door de ambitie zelf”.
De leden van de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement herinnerden zich dan ook dat....
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Jorgo Chatzimarkakis
namens de ALDE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dit onderdeel van het klimaatpakket is een van de belangrijkste onderdelen, aangezien de automobielindustrie de kern van de economieën van onze lidstaten vormt. Om deze reden zou dit hoofdstuk nu afgesloten moeten worden, zodat de automobielindustrie zich kan concentreren op de gevolgen van de crisis en niet steeds hoeft te worstelen met cijfers die al dan niet haalbaar zijn voor de sector.
We hadden behoefte aan planningszekerheid en met dit pakket hebben we nu planningszekerheid. Dit pakket is een kwestie van nu of nooit en deze beslissing is er tevens een van nu of nooit. Als we dit pakket nu niet aangenomen krijgen en in tweede lezing moeten behandelen, zullen we geen regeling voor de automobielindustrie krijgen. Om deze reden, en ook omdat het een bijzonder voorteken is, wil ik Guido Sacconi van harte feliciteren.
Toen de heer Sacconi rapporteur werd voor dit lastige onderdeel, is het hem niet gemakkelijk gevallen een evenwicht te vinden, maar het is hem gelukt. Ik moet zeggen dat ik uw werk ten zeerste respecteer, aangezien u erin bent geslaagd om op dit gebied stimulansen voor de bedrijfstak te creëren, maar tegelijkertijd ook boetes in te voeren, die, zoals Werner Langen reeds heeft opgemerkt, een beetje hoog zijn, maar hoe dan ook voor een fundamentele verandering zorgen en dat is wat hier nodig is.
We kunnen niet steeds de automobielindustrie blijven bekritiseren door te zeggen dat de door de sector zelf geformuleerde doelstellingen niet zijn bereikt. Hoe zat het ook alweer, toen de automobielindustrie de Smart, de Lupo en de A2 had ontwikkeld en niemand deze auto's wilde kopen? Auto's die in de showroom staan, leveren niets op. Nu bevinden we ons echter in een fase waar het wel mogelijk is om een nieuw tijdperk van mobiliteit in te slaan, vanwege de economische situatie en door middel van de wetgeving waarover we vandaag debatteren.
Daarom ben ik niet van mening dat het klimaatpakket is uitgekleed. Integendeel, we staan aan de vooravond van een fundamentele verandering, waaraan we mede vorm hebben gegeven en die binnen de geschiedschrijving met de naam Stavros Dimas verbonden zal blijven. Ik wil ook de commissaris danken voor zijn koppigheid, zijn eigenzinnigheid, want juist daardoor hebben we uiteindelijk dit resultaat kunnen bereiken.
Rebecca Harms
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ook ik wil Stavros Dimas uitdrukkelijk prijzen, aangezien hij een zeer verstandig voorstel heeft voorbereid. Het is betreurenswaardig dat milieuminister Borloo de heer Dimas niet sterker heeft gesteund tegen de eeuwig achterlopende regeringsleiders uit Duitsland en met name ook Italië. De heer Berlusconi en mevrouw Merkel hebben ervoor gezorgd dat we nu een richtlijn krijgen die als gevolg heeft dat in 2012, wanneer de regelingen van deze richtlijn aflopen, nieuwe Europese auto's gemiddeld een hogere emissiewaarde hebben dan vandaag de dag. Wat is er met onze ambitie gebeurd?
Tegen mijn collega, de heer Langen, wil ik zeggen dat ik hem de laatste keer al heb verzocht om mij te bewijzen dat hij de basisprincipes van de rekenkunde beheerst. Ik kwam in ieder geval per saldo tot de conclusie dat de richtlijn helemaal geen innovatiedruk met zich meebrengt, aangezien hij, nog afgezien van de weinig ambitieuze grenswaardenregeling, geen werkelijke sanctiemechanismen bevat en de grenswaarde voor 2020 niet bindend is gemaakt.
De crisis waarin de automobielindustrie in Europa zich vandaag de dag bevindt, is ook door de automobielindustrie zelf veroorzaakt. De bedrijfstak heeft zich jarenlang niets aangetrokken van innovatiedruk en is niet ingegaan op de uitdagingen van de energiecrisis. Nu verzuimen we opnieuw om op dit gebied voor constructieve druk te zorgen, en deze kans laten we tot ver in het volgende decennium aan ons voorbijgaan.
Als we het morgen niet eens kunnen worden over een bindende langetermijndoelstelling, zal mijn fractie niet kunnen instemmen met deze richtlijn. Dit spijt mij ten zeerste, mijnheer Dimas, maar het is niet anders. We moeten deze richtlijn ten voorbeeld stellen. We moeten ons afvragen of de Europeanen werkelijk serieuze ambities koesteren op het gebied van klimaatbescherming, als zij niet meer durven te doen tegen brandstof slurpende auto's en tegen de auto als statussymbool in Europa dan dat we met deze richtlijn doen.
Alessandro Foglietta
namens de UEN-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik dank de heer Sacconi voor zijn uitstekende verslag over het compromis, dat doortastend, vastberaden en ook met enig uithoudingsvermogen tot stand is gekomen.
Het verslag over de beperking van CO2-emissies van lichte voertuigen heeft een belangrijk element toegevoegd: de strijd tegen klimaatverandering. Voor het eerst hebben we de CO2-emissies van voertuigen gereguleerd, door ook voor de lange termijn een ambitieus en bindend streefcijfer vast te stellen: 95 gram CO2 per kilometer in 2020, op een moment waarop de ernstige financiële crisis en de subsidies aan de automobielindustrie van landen buiten de EU onze eigen industrie zwaar op de proef stellen. We hebben met succes gevochten voor de opname van een vermindering van de sancties voor lichte afwijkingen van de vastgestelde streefcijfers.
Wij zijn van mening dat de methode die de Commissie heeft gekozen om de reductiestreefcijfers vast te stellen, op basis van het autonome gewicht van de gemiddelde auto, vanuit milieuoogpunt discutabel en niet gerechtvaardigd is. Een dergelijke vaststelling leidt tot de paradoxale situatie dat lichtere, kleinere en dus minder vervuilende voertuigen worden 'bestraft'. Toch denk ik en hoop ik dat de tekst, met de nodige aanpassingen, een belangrijke impuls kan geven aan gerichte inspanningen. Daarom beschouw ik het verslag over de beperking van CO2-emissies van voertuigen als een belangrijk resultaat en ben dan ook vóór de goedkeuring ervan.
Jens Holm
namens de GUE/NGL-Fractie. - (SV) Sinds 1990 zijn de emissies van de Europese vervoersector met meer dan 30 procent toegenomen. Al in 1995 stelde de Europese Commissie een emissienorm voor van 120 gram per kilometer voor Europese auto's. Waar we nu over moeten stemmen is echter een gemiste kans. Wanneer deze wet in 2012 in werking treedt, zal 35 procent van de auto's uitgezonderd zijn. Via zogenaamde eco-innovaties kunnen automobielproducenten nog meer uitstoten. De boetes zijn zo laag dat het goedkoper is de wet aan zijn laars te lappen dan op een andere productie over te stappen. Wat komt er terecht van de eis van het Europees Parlement inzake 95 gram per kilometer tegen 2020? Niets!
Stemt u voor amendement 50 van de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links en de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie? Dan krijgen we een echt bindende emissienorm voor auto's: 95 gram kooldioxide tegen 2020. Als dat amendement wordt aangenomen, is de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links bereid dit te steunen. Anders niet.
Er wordt gezegd dat als je twee bedrijfsleiders in een kamer opsluit, ze onmiddellijk beginnen te bespreken hoe ze de markt onder elkaar kunnen verdelen en een kartel kunnen vormen. Helaas geldt dat ook voor de twee grootste fracties in dit Parlement, de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten en de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement. De conservatieven en de sociaaldemocraten hebben er opnieuw voor gekozen om over de rest van ons heen te walsen. De grote verliezers hiervan zijn het milieu en de Sociaal-democratische Fractie. Voor het milieu is dit een gemiste kans om de emissies van auto's onder controle te krijgen. Wat de Sociaal-democratische Fractie betreft, toont deze overeenkomst aan dat ze steeds meer op hun politieke tegenstanders van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten beginnen te lijken die het milieu geen warm hart toedragen. Dat voorspelt weinig goeds.
Johannes Blokland
namens de IND/DEM-Fractie. - Voorzitter, al in het vorige decennium werden er vrijwillige afspraken gemaakt tussen autofabrikanten om de CO2-uitstoot van personenauto's terug te dringen. Volgens die afspraken zou op dit moment al een forse emissiereductie bewerkstelligd moeten zijn.
In de praktijk is daar echter bitter weinig van te zien. De gemiddelde CO2-uitstoot van auto's verschilt niet veel van die van tien jaar geleden. Daarom moeten we strenge bindende regels opleggen. Een sterke industrielobby heeft het oorspronkelijke Commissievoorstel echter danig doen afzwakken, wat ik betreur.
Wel is een langetermijndoel van 95 gr/km opgenomen voor 2020, waar ik op zich tevreden mee ben, maar het hangt van de interpretatie af in hoeverre dit echt goed is verankerd in de huidige tekst. Ook zijn de afspraken op korte termijn verwaterd, onder meer door een phase in op zowel volume als boetes, waardoor de inspanning die geleverd moet worden, afneemt.
Ik kan daarom het voorliggende akkoord, dat is bereikt tussen Raad en Parlement, niet steunen en vind het jammer dat het Commissievoorstel eigenlijk gesneuveld is.
Amalia Sartori
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ook ik wil graag mijn dank uitspreken voor het werk dat is geleverd, allereerst door de heer Sacconi, die inmiddels zoveel ervaring heeft dat hij ook de moeilijkste problemen kan oplossen, maar ook door het Franse voorzitterschap, de Raad en de Commissie, die er met hun serieuze inspanningen voor hebben gezorgd dat we al deze klimaatdossiers hebben kunnen afronden, met name dit dossier over de automobielindustrie dat, zoals velen al hebben gezegd, tot zorgen heeft geleid, mede vanwege de huidige economische situatie.
Velen die vandaag aan het woord zijn geweest hebben al gezegd dat dit ambitieuze streefcijfers zijn, van de eerste voor 2012 tot de laatste voor 2020, en dat het een goede beslissing was alleen dit tijdvak te kiezen, dat ook van toepassing zal zijn op de andere verslagen die we in deze dagen zullen goedkeuren. Hetzelfde geldt voor de keuze om het gemoduleerde sanctiesysteem geleidelijk in te voeren en de mogelijkheid om rekening te houden met reducties die zijn bereikt door het gebruik van eco-innovaties. Al deze zaken zijn het gevolg van de interinstitutionele trialoog en hebben er volgens mij voor gezorgd dat we oplossingen hebben kunnen vinden die de economische kosten voor fabrikanten in deze moeilijke tijden verlagen, zonder dat dit gevolgen heeft voor de algemene streefcijfers. Een voorbeeld hiervan is de invoering van superkredieten voor auto's die minder dan 50 gram CO2 per kilometer uitstoten.
Ook ik wil er echter graag op wijzen dat de aanpak waarbij de emissiegrenswaarde stijgt naar gelang het gewicht van de auto, zal betekenen dat de algemene regel "wie het meest vervuilt, moet ook het meeste betalen” niet opgaat voor de kleinste voertuigen. Toch zijn we blij met het behaalde resultaat en stemmen graag vóór dit verslag.
Inés Ayala Sender
- (ES) Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik Guido Sacconi bedanken voor het enorme geduld en de scherpzinnige intelligentie waarmee hij niet alleen een verordening vlot heeft getrokken die cruciaal is voor het milieu, de economie, de werkgelegenheid en de industrie, maar waarmee hij ook het energie- en klimaatveranderingspakket vlot heeft getrokken, dat van deze steen der wijzen afhing.
Ik wil hem en onszelf feliciteren, omdat hij een fundamenteel evenwicht tussen stokken en wortels heeft bereikt, en vooral omdat hij de juiste wortels heeft gekozen om deze complexe tekst aangenomen te krijgen.
Dit verslag bevordert de 'groene' innovatie, die wordt geassocieerd met een vermindering van de uitstoot van CO2, steunt onderzoek en innovatie om die uitstoot terug te dringen en stimuleert ook het gebruik van biobrandstoffen en de bouw van de pompstations die daarvoor nodig zijn.
Ook bevat het verslag schattingen over het nieuwe wagenpark aan de hand van de vereiste doelstelling, met een herziening en een voorstel dat de Commissie in 2014 moet presenteren en waarin ook rekening met het kader moet worden gehouden.
Er wordt ook rekening gehouden met voertuigen met geen of heel weinig uitstoot en het multipliereffect daarvan. Hiermee wordt de industrie geholpen, en de industrie wordt niet alleen een wortel voorgehouden, maar krijgt ook een verplichting opgelegd, en ook wordt informatie gegeven aan de consumenten.
Rest me alleen nog Guido Sacconi te vragen er alles aan te doen om in dit Parlement terug te keren.
Chris Davies
(EN) Mijnheer de Voorzitter, als we de ambities in ogenschouw nemen die we nog maar een paar maanden geleden hadden om CO2-emmissies van auto's te verminderen, dan zijn deze voorstellen zeer teleurstellend. Ze laten het milieu in de steek, ze laten de autobezitters in de steek, die meer zullen moeten betalen voor auto's die buitensporig veel brandstof verbruiken, en ze laten zelfs de Europese auto-industrie in de steek, die het risico zal lopen overgenomen te worden door meer vernieuwingsgezinde concurrenten.
Het argument is dat de auto-industrie zich in een financiële crisis bevindt. Echter, welke voorstellen we ook doen, welke wetgeving we nu ook in het leven roepen, niets zal ook maar enig verschil maken voor de huidige situatie van de industrie. Het enige wat we zouden doen is de auto-ontwerpers opdragen achter hun computers te gaan zitten om de auto's van de toekomst te ontwerpen.
Deze wetgeving is treurig en slecht. En gezien het feit dat het Internationaal Energieagentschap onlangs heeft voorspeld dat de oliereserves in de wereld binnen tien jaar zullen pieken, kan zij zelfs volstrekt waanzinnig genoemd worden. Ik zal er niet mee instemmen.
Matthias Groote
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Guido Sacconi uitdrukkelijk bedanken, aangezien hij erin is geslaagd om van een cirkel een vierkant te maken. Als we kijken naar wat we met het verslag-Davies aangenomen hebben, en ook met het CARS 21-verslag, waarin we met deze wetgeving eigenlijk in 2015 wilden beginnen, is de essentie van het voorstel van de Commissie over het geheel genomen gewaarborgd en is er een evenwicht tussen sociale, economische en milieucriteria.
Ook op het gebied van innovaties moet ik zeggen dat Guido Sacconi met de innovatiebonus een goed instrument heeft geïntroduceerd. Het is namelijk zo dat producenten van auto's die minder dan 50 gram CO2 uitstoten, worden beloond als ze deze auto's verkopen en niet, zoals Jorgo Chatzimarkakis heeft gezegd, als de voertuigen in de showroom staan of bij autobeurzen worden tentoongesteld. De bonus wordt alleen toegekend als de auto's verkocht worden. Dat oefent de nodige druk uit op de branche, zodat deze auto's snel bij de consumenten terechtkomen.
Bogusław Liberadzki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, toevallig hebben we gisteren het verslag van de heer Groote besproken. Het was een zeer goed verslag, en eveneens gerelateerd aan de autosector, maar dan voor zware voertuigen.
Vandaag ligt het verslag van de heer Sacconi voor ons. We hebben alle redenen om luid en duidelijk te zeggen dat we als Europese Unie, als Parlement al het mogelijke doen om ervoor te zorgen dat onze mensen, dat wil zeggen onze burgers, profiteren van een steeds hogere levensstandaard, met betrekking tot milieubescherming. We moeten ervoor zorgen dat de industrie deze maatregelen daadwerkelijk kan uitvoeren. Dat zal niet gemakkelijk zijn, maar het lijkt niet onmogelijk.
Verder wil ik nog zeggen dat er kopers moeten zijn voor de nieuwe producten die we plannen. Het werk van de heer Sacconi geeft aan dat we hoopvol kunnen zijn over deze positieve kenmerken, dat wil zeggen de bescherming van het milieu en de mogelijkheid om dit type voertuigen te produceren, die vervolgens steeds meer hun weg zullen vinden op de markt. Ik wil hem hiervoor bedanken.
Juan Fraile Cantón
- (ES) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Guido Sacconi feliciteren met het werk dat hij heeft verricht en met het resultaat daarvan.
Het voorstel dat we nu onderzoeken is gericht op het verwezenlijken van twee elementaire doelstellingen: het bereiken van 95 gram per kilometer in 2020 door het gebruik van de beste technologieën in nieuwe auto's, en een extra vermindering door het verbeteren van andere systemen en componenten, zoals de banden en de airconditioning, en het bevorderen van ecologisch meer verantwoorde rijstijlen.
We steunen het akkoord omdat het evenwichtig is. Het draagt bij aan een aanzienlijke vermindering van de CO2-emisssies en het houdt de concurrentiekracht van de Europese auto-industrie in stand.
We zetten in op een ambitieus akkoord met als horizon 2020. Wat we van de autosector vragen is vergelijkbaar met wat we van andere productiesectoren vragen en het is nu aan de bedrijfstak om een strategie te ontwikkelen om de vastgestelde streefcijfers te halen.
Europa produceert een derde van het aantal auto's dat wereldwijd wordt geproduceerd. Als we deze bevoorrechte positie willen handhaven, moeten ze schoner en veiliger worden. Daarom zal er moeten worden geïnvesteerd in innovatie en het stimuleren van de vernieuwing van het wagenpark.
Czesław Adam Siekierski
(PL) (microfoon werkt niet) ... vertegenwoordigt ongeveer een derde van de broeikasgasemissies in de atmosfeer. Er kan geen twijfel bestaan aan de noodzaak om innovatieve oplossingen te ondersteunen, gericht op het introduceren van milieuvriendelijke technologie.
We hebben onlangs aanzienlijke successen geboekt op dit gebied. De voortdurende toename van het aantal motorvoertuigen betekent echter dat de positieve gevolgen nog steeds niet echt goed merkbaar zijn. Daarom lijkt het voorstel van de Commissie om de veranderingen te versnellen een stap in de goede richting.
We moeten het bereiken van het doel van de top in gedachten houden, namelijk het beperken van de emissies van schadelijke chemische verbindingen. Maar we moeten ook rekening houden met de argumenten die door de autofabrikanten naar voren zijn gebracht. Zij wijzen er op dat de Europese auto-industrie een van de symbolen van de economische macht van Europa is en werkgelegenheid biedt aan duizenden werknemers. Het opleggen van te strenge vereisten kan de concurrentiepositie van deze industrie verzwakken als gevolg van de hogere prijzen van de geproduceerde auto's. En dat zou weer leiden tot een enorm verlies aan banen.
Dergelijke zorgen zijn zeker gerechtvaardigd als we ons buigen over de negatieve gevolgen van de economische crisis voor de motorvoertuigsector.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Ik zou graag de heer Sacconi willen complimenteren met zijn verslag over een beleidsterrein dat uit economisch en sociaal oogpunt uiterst belangrijk is, een feit dat ook door het Europees economisch herstelplan wordt bevestigd. Deze doelstelling zal worden bereikt door verbeteringen in de motortechnologie en technologische innovaties.
In 2012 mag de door personenauto's veroorzaakte kooldioxide-uitstoot niet hoger zijn dan 130 g/km. Autofabrikanten dienen er door middel van een geleidelijk proces voor te zorgen dat in 2012 65 procent van de nieuwe auto's aan deze eis voldoet en dat in 2015 alle nieuwe auto's eraan voldoen. Er zal een bonussyteem gelden voor auto's waarvan de uitstoot onder de gespecificeerde limietwaarde blijft, terwijl sancties zullen worden opgelegd aan fabrikanten van auto's waarvan de uitstoot de limietwaarde overschrijdt. De auto-industrie dient daarom te investeren in nieuwe technologieën om groene auto's te kunnen produceren. Dank u.
Marios Matsakis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik bewonder de heer Sacconi zeer en ben het doorgaans met hem eens, maar in dit geval niet.
De doelstelling van 95 g/km in twaalf jaar is helaas geen prestatie. Het is een grote stap terug en ik vraag me af of deze wetgeving bedoeld is om het milieu te redden of de autofabrikanten.
Ik heb de indruk dat de milieuactivisten, commissaris Dimas niet uitgezonderd, in dit geval de strijd zijn aangegaan om het milieu te redden, maar het moesten afleggen tegen de grote autofabrikanten. Dat is erg treurig, omdat we de kans hadden om het anders te doen en die hebben we voorbij laten gaan.
Carl Schlyter
(SV) Mijnheer de Voorzitter, wie proberen we te beschermen door lage eisen te stellen aan de automobielindustrie? We hebben het over achterdeurtjes in de wetgeving. Dit zijn geen achterdeurtjes. Dit zijn hele autosnelwegen met nooduitgangen voor de automobielindustrie, die alle verantwoordelijkheid ontloopt en aan alle vereisten ontsnapt. Wie heeft daar baat bij? Moeten wij auto's blijven produceren waar niemand ter wereld mee wil rijden? Nee. De meeste auto's zullen in de toekomst in India en China en andere ontwikkelingslanden worden verkocht, en daar wil men energiezuinige auto's. Moeder aarde wil energiezuinige auto's en de Europese consumenten willen energiezuinige auto's. Mogen we de automobielindustrie dan in een fantasiewereld laten leven waarin ze auto's kan blijven produceren die niemand wil? Nee, dat is een slecht beleid voor het milieu, voor de consumenten, voor de economie en voor het onderzoek. Een totale mislukking met andere woorden. Daarom kunnen wij dit voorstel niet steunen.
De Voorzitter
Mijnheer Sacconi, we zijn aan het eind van het debat gekomen, maar de discussie zal zo te zien nog wel even voortduren..
Guido Sacconi
rapporteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik geef u een simpele berekening, die iedereen zelf met pen en papier kan maken. De gemiddelde CO2-uitstoot van auto's die in 2005 zijn verkocht bedroeg 159 gram per kilometer. Op basis van de verordening die een bindend emissiestreefcijfer vaststelt voor 2020 van 95 gram per kilometer, zal dat leiden tot een vermindering van 38 procent van de gemiddelde uitstoot van de verkochte auto's. Het is een eenvoudige berekening, waar je geen effectbeoordeling voor nodig hebt. Ik vind dit buitengewoon.
Mijn excuses aan allen die mij hebben geprezen en mij hebben bedankt voor het werk dat ik heb gedaan en die het eens zijn met dit compromis, volgens mij een grote meerderheid van u, maar ik wil me vooral even richten tot degenen die het er niet mee eens zijn en tot onze vrienden van de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa, waaronder met name de heer Davies, die opnieuw hebben aangetoond niet in staat te zijn hun verantwoordelijkheid te nemen. Zij roepen slechts om prachtige streefcijfers, maar wanneer het aankomt op het nemen van beslissingen, laten ze het aan ons over.
Goed, ik hoop alleen maar dat mij niet dezelfde poets wordt gebakken als met REACH, want ook bij REACH zeiden dezelfde fracties dat we te veel hadden toegegeven, dat het verraad was. Een maand later werd REACH op hun websites geroemd als een groot milieusucces van de Europese Unie, een regeling de EU wereldleider maakte op het gebied van het toezicht op chemische stoffen. Ik hoop dat deze grap mij dit keer bespaard blijft.
Dank u, minister en dank u, mijnheer de commissaris. Het standpunt zoals u dat heeft geuit is helder en helpt ons deze lastige taak morgen met de stemming af te ronden.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt woensdag 17 december 2008 plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Ivo Belet  
schriftelijk. - Ik ben vanmorgen nog langs geweest bij een clean mobility conferentie in een hogeschool in Limburg. De conferentie was gefocused op elektrische auto's. Het is duidelijk dat de tijd rijp is om over te schakelen op die milieuvriendelijke technologie. Het tijdperk van de fossiele brandstoffen loopt op zijn einde.
De actuele crisissituatie waarin de autosector zich bevindt, biedt ook opportuniteiten om voluit die nieuwe weg in te slaan. De constructeurs moeten in ruil voor de overheidssteun en -garanties veel forser investeren in die technologie van de toekomst, in betaalbare batterijen met een grotere actieradius met andere woorden.
En de overheid moet die omwenteling nu ook veel resoluter gaan ondersteunen, ook fiscaal.
Al sinds 2005 ligt er een voorstel van de Europese Commissie voor om de autobelasting te hervormen en dat gecoördineerd te doen in Europees verband. Dat voorstel moet opnieuw op de tafel van de ministers komen. De autotaks moeten worden geheroriënteerd op basis van emissie-criteria. Wie elektrisch rijdt en nauwelijks of geen CO2 of roetdeeltjes uitstoot, moet daarvoor fiscaal worden beloond.
Het is tijd voor een radicale omschakeling. De ingenieurs zijn klaar met hun werk. De overheid moet de autoconstructeurs nu verder en snel in de juiste richting duwen.
Krzysztof Hołowczyc  
Het huidige debat over het zogeheten milieupakket bevestigt de ambitieuze doelstellingen die Europa zichzelf heeft gesteld met betrekking tot het bestrijden van de klimaatverandering. De Europese auto-industrie is een essentieel onderdeel van de Europese strategie om de broeikasgasemissies met 20 procent te verminderen, onze economie minder energie-intensief te maken en het deel van de energie afkomstig uit hernieuwbare bronnen te vergroten tegen 2020, in vergelijking met 1990.
Dit is met name relevant met betrekking tot het terugbrengen van CO2-emissies. Volgens EU-gegevens produceren personenauto's 12 procent van alle CO2-emissies op het grondgebied van de Europese Gemeenschap. Dit hoge emissieniveau wordt hoofdzakelijk veroorzaakt door het toenemende aantal auto's en het intensievere wegvervoer, wat niet is gecompenseerd door verbeteringen in motorconstructies of voertuiggewicht.
Men is voornemens om de limieten van CO2-emissies voor personenauto's te verlagen tot 120 gram per kilometer in 2012. Men is ook voornemens om een strategie voor de lange termijn te ontwikkelen voor de verlaging van deze limiet naar 95 gram per kilometer in 2020. Dit ligt in de lijn van het standpunt van het Europees Parlement dat het vijf tot zeven jaar duurt om nieuwe typen motorvoertuigen op de markt te brengen. Dit heeft uiteraard gevolgen voor de ontwikkelings- en productiecycli van de motorvoertuigindustrie.
De gekozen uitgangspunten zijn zeker ambitieus vanuit milieuoogpunt. Aan de andere kant zal een grotere investering in onderzoek en ontwikkeling, die nodig is als gevolg van de nieuwe normen, wetenschappelijk onderzoek naar technische oplossingen om brandstof te besparen, stimuleren. Dit verhoogt het innovatieniveau in de motorvoertuigsector, dat op zijn beurt het concurrentievermogen van de economie van Europa zal vergroten.
Martin Kastler  
schriftelijk. - (DE) Door de huidige financiële en economische crisis wordt de Duitse automobiel- en toeleveringsindustrie met grote uitdagingen geconfronteerd. De verkoopcijfers dalen en vele fabrieken hebben hun productie tot het einde van het jaar gestaakt. In Duitsland is een op de zeven arbeidsplaatsen direct of indirect verbonden met de automobielindustrie. Een belangrijk doel van het beleid moet zijn om de randvoorwaarden te scheppen om arbeidsplaatsen in Duitsland ook in tijden van crisis te beschermen. Om deze reden komt de verordening op een volledig verkeerd tijdstip.
Ik betreur het dat het ontwerpverslag niet in stimulansen voorziet voor het indammen van emissies. Dit is naar mijn mening ook in tijden van crisis de juiste aanpak van klimaatbescherming. De dreiging die van torenhoge boetes uitgaat, is geen oplossing.
Derhalve ben ik van mening dat dit beleid duidelijk alleen privébelangen dient ten koste van de Duitse economie. Ik vind het belangrijk om de klimaatbescherming te bevorderen, maar niet ten koste van individuele EU-lidstaten. Deze verordening treft niet alleen de Duitse autoproducenten zelf, maar vooral ook hun toeleveranciers, die meestal kleine en middelgrote ondernemingen zijn. Een groot aantal van deze ondernemingen zijn in de grootstedelijke regio van Nürnberg gevestigd. Als nieuw, door Nürnberg afgevaardigd lid van het Europees Parlement stem ik derhalve tegen dit verslag.
