Investeren in de toekomst: een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa (voortzetting van het debat) 
De Voorzitter
We gaan nu verder met het debat over het verslag van Salvador Garriga Polledo over een nieuw meerjarig financieel kader (MFK) voor een concurrerend, duurzaam en integratiegericht Europa.
François Alfonsi
(FR) Mijnheer de Voorzitter, het verslag van de heer Garriga Polledo - die ik bedank voor zijn uitstekende werk - is een ambitieus en toekomstgericht overzicht.
In zijn verslag wordt namelijk aangedrongen op meer middelen, zodat de Europese Unie haar in het Verdrag van Lissabon vastgelegde doelstellingen beter kan verwezenlijken. Ook wordt de kwestie van de eigen middelen krachtig aan de orde gesteld en dus, in feite, die van de vrijheid van onze instelling bij het verrichten van haar fundamentele politieke activiteit, te weten de stemming over haar begroting. In het verslag wordt voorgesteld het communautair beleid te verlengen en uit te breiden, in het bijzonder het cohesiebeleid, dat er in het verleden al in hoge mate toe heeft bijgedragen dat de Europese Unie een voorbeeld werd van begrip en samenwerking tussen volken en dit ook in de toekomst zal kunnen doen.
Als het Europees Parlement wordt gehoord, zal het cohesiebeleid met het toekomstige meerjarig financieel kader een nieuwe fase kunnen ingaan dankzij de totstandbrenging van intermediaire regio's. Wij stellen derhalve een nieuw pakket voor dit fonds voor, dat gelijke kansen voor alle Europese gebieden bevordert, ongeacht hun economische verleden, hun handicaps vergeleken met ontwikkelder regio's en hun kwetsbaarheid met betrekking tot de huidige economische crisis en de crises die ons wellicht nog te wachten staan.
De cohesie tussen de verschillende gebieden van de Europese Unie is een essentiële en strategische doelstelling die bepalend is voor de toekomst van Europa. De gedane voorstellen zijn een stap in de goede richting en leggen, als zij worden uitgevoerd, een goede basis voor de toekomst.
Mijnheer de Voorzitter, de stemming over dit verslag van de heer Garriga Polledo zal in feite een simpele keus zijn: die voor een Europa dat vooruitgaat, een stemming door mensen die - los van hun politieke kleur - geloven in de toekomst van Europa.
Ilda Figueiredo
(PT) Mijnheer de Voorzitter, op dit moment van zware crisis in de eurozone, vanwege de neoliberale politiek en door gebrek aan solidariteit en economische en sociale cohesie, is het onacceptabel dat er niet gebroken wordt met en verandering komt in het beleid van de Europese Unie en haar financiële middelen.
In deze economische en sociale crisis is een van de grootste uitdagingen waarvoor we ons geplaatst zien een nieuw meerjarig financieel kader te vinden waarin de begroting van de Unie voor economische en sociale cohesie significant verhoogd wordt, terwijl verplichte nationale bijdragen worden gereduceerd tot, ten hoogste, 10 procent van het gepresenteerde project, in het bijzonder voor de landen met de grootste financiële problemen, een kader waarbinnen een sterke betrokkenheid bestaat bij investeringen, bij openbare diensten, bij hulp aan productie, bij het creëren van banen met rechten, bij het uitbannen van armoede, bij sociale ongelijkheid en bij allerlei vormen van discriminatie, in het bijzonder bij genderdiscriminatie. Het is ook nodig vrede, samenwerking en ontwikkelingshulp te bevorderen en significant te snijden in militaire kosten en vertegenwoordiging in het buitenland.
Om al deze redenen zijn wij van mening dat dit rapport ver blijft van alles wat nodig is voor een betere en rechtvaardigere toekomst voor Europa en haar burgers.
De Voorzitter
Dames en heren, ik denk dat iedereen er begrip voor zal hebben dat ik bij het innemen van mijn plek als voorzitter eerst uiting geef aan mijn bedroefdheid en ontzetting over de dood van Jorge Semprún, die enkele uren geleden op 87-jarige leeftijd is overleden.
In Jorge Semprún eren we iemand die gevangen zat in het concentratie- en vernietigingskamp in Buchenwald, en die de strijd aanbond met de nazi's in Frankrijk en de dictatuur van Franco in mijn eigen land, Spanje.
We herdenken in hem ook de briljante, politiek geëngageerde schrijver, die vooral met ons samenwerkte in het kader van ons Europese Boekenprijs-programma, en de zelfverzekerde pro-Europese politicus.
Ik rouw om zijn dood als collega en vriend en zal Voorzittter Buzek verzoeken om zijn familie en de Spaanse regering de welgemeende condoleances en onze steun over te brengen, gevoelens waarvan ik zeker ben dat iedereen die hier zal delen.
(Applaus)
Lorenzo Fontana
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dit is zonder twijfel een van de belangrijkste momenten in de geschiedenis van de economie van de Europese Unie. Juist daarom is deze commissie, die we in de loop van dit jaar hebben weten op te stellen, zonder twijfel van cruciaal belang.
Wij zijn niet bij voorbaat al tegen een verhoging van de begroting, maar toch achten we het noodzakelijk om te kijken op welk vlak kan worden bezuinigd. Want het is duidelijk dat er bezuinigd moet worden op de Europese begroting, aangezien de Europese middelen niet altijd op de juiste manier worden gebruikt, en de manier waarop de middelen wordt gebruikt is er misschien juist de oorzaak van dat veel Europeanen niet meer zo overtuigd zijn van het nut van de Europese Unie.
Om enkele voorbeelden te geven: van veel van de middelen die we beschikbaar stellen voor het uitbreidingsbeleid hebben we soms geen idee waar ze terechtkomen. En wat te denken van de ontelbare fondsen voor immigratie, die zo weinig resultaat hebben geboekt? Verder zijn er enkele welvarende regio's die geen gebruik maken van de middelen, zodat die middelen worden toegewezen aan andere regio's die er ook geen gebruik van maken, of die ze verkeerd gebruiken of voor niet altijd even legale doeleinden.
Wij willen dat hieraan zo veel mogelijk aandacht wordt besteed en dat ervoor wordt gezorgd dat Europa ook door streng te zijn haar geloofwaardigheid terugkrijgt.
Frank Vanhecke
(NL) Voorzitter, ik moet mij uiteraard tot een paar essentiële opmerkingen beperken.
Ten eerste vind ik in dit nochtans zeer lijvige verslag geen enkele ernstige poging om structurele besparingsvoorstellen te doen, bijvoorbeeld de afschaffing van in mijn ogen compleet overbodige Europese instellingen, als het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de regio's en een flink pak Europese agentschappen allerhande. Er wordt trouwens ook geen enkele poging gedaan om de vraag te stellen of Europa zich niet beter tot een aantal strikte kerntaken zou beperken, wel integendeel.
Ten tweede huiver ik absoluut bij de herhaalde voorstellen voor eigen Europese belastingen of voor de uitgifte van Europese overheidsleningen, die dan toch vroeg of laat ook eens door iemand zullen moeten worden terugbetaald. En dat zoiets de globale belastingsdruk voor de burgers niet zou verhogen, is in dit verslag zonder meer een leugen, een bedrog van het laagste allooi. Bovendien zou dat het laatste beetje toezicht en controle van de lidstaten op de uitgavendiarree van de Europese instellingen nog verminderen.
Dat zijn de essentiële redenen waarom ik dit verslag onmogelijk kan steunen.
Marian-Jean Marinescu
(RO) Mijnheer de Voorzitter, de uitdagingen waar de Unie op dit moment mee wordt geconfronteerd behoeven een krachtige en doorgaande reactie op Europees niveau. Het antwoord op deze uitdagingen wordt gevormd door de Europa 2020-strategie, een instrument waarmee Europa hersteld en bestendigd kan worden. Het vandaag gepresenteerde verslag positioneert de Europa 2020-strategie centraal in de uitwerking van het komende MFK, samen met de nieuwe context die de bevoegdheden en het beleid van het Verdrag van Lissabon met zich mee hebben gebracht.
Nu vele lidstaten geconfronteerd worden met moeilijke fiscale aanpassingen, moet de EU-begroting, die voor 95 procent een investeringsbegroting is, een zeer hoge Europese toegevoegde waarde opleveren. Het verslag vraagt om voortzetting van twee zeer belangrijke Europese beleidsterreinen, landbouw en cohesie, op ten minste het huidige niveau. Het toekennen van middelen in het kader van dit beleid moet gebaseerd zijn op nieuwe criteria die een goede besteding van de middelen moeten waarborgen om maximale doeltreffendheid en naleving van de convergentie- en cohesiecriteria te bereiken.
Het vervoers- en energiebeleid moeten worden versterkt. De middelen voor onderzoek en ontwikkeling - nationaal en Europees - moeten zorgen voor vooruitgang voor alle Europese beleidsterreinen. De periode van zeven jaar, de nieuwe voorgestelde structuur en een hoge graad van flexibiliteit geven meer zekerheid aan de uitvoering en aanpassing aan prioriteitswijzigingen. Voor de stabiliteit is het nodig om de begrotingsmiddelen van de EU-begroting opnieuw vorm te geven om de nationale bijdragen in te wisselen voor Europese begrotingsmiddelen.
De Europese Raad heeft de afgelopen tijd ambitieuze doelstellingen aangenomen voor de ontwikkeling van de Unie. Diezelfde Raad moet accepteren dat een stijging van de begroting met 5 procent een minimale voorwaarde is om deze doelstellingen te bereiken. Het toekomstige MFK moet worden uitgevoerd met een systeem van economisch bestuur dat de nodige financiële stabiliteit voor het Europees beleid kan garanderen. Mijn gelukwensen aan de rapporteur, de heer Salvator Garriga.
Eider Gardiazábal Rubial
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik zou deze interventie willen beginnen met woorden van lof voor het werk dat de rapporteur en alle collega's van de Bijzondere Commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013 (SURE) hebben verzet, en in het bijzonder voor de vastberadenheid die ze het afgelopen jaar hebben laten zien om tot een meerderheidsakkoord te komen en meerderheidssteun in het Europees Parlement te krijgen voor een verslag zoals we dat hier vandaag presenteren. Een verslag dat als leidraad moet dienen voor de Europese Unie als we de politieke en sociaaleconomische doelen die we onszelf hebben gesteld willen nakomen en als we de uitdagingen waarvoor wij ons de komende jaren gesteld zien willen overwinnen. Het vormt de gids om uit de crisis te komen en om ervoor te zorgen dat onze groei verstandig, duurzaam en integratiegericht is, zoals uiteengezet in de strategie Europa 2020.
Als we het erover eens zijn dat de waarde van de Europese Unie veel hoger is dan de som van de zevenentwintig lidstaten waaruit zij bestaat, als we voor een kwalitatief goede en verantwoordelijke landbouw zijn, als we willen voldoen aan de millenniumontwikkelingsdoelen, of als we onze buren in het Middellandse Zeegebied willen steunen op de weg naar democratie, als we willen blijven investeren in onderzoek en innovatie, als we onze strijd tegen de klimaatverandering of onze investeringen in onderwijs, scholing en Erasmusbeurzen willen voortzetten, als we nog steeds geloven in het cohesiebeleid als een instrument voor duurzame ontwikkeling en solidariteit tussen onze landen, en als we onze steun blijven verlenen aan, bijvoorbeeld, de trans-Europese netwerken voor energie en transport, kortom, als we meer Europa willen, dan moeten we voor een hogere EU-begroting stemmen.
Daarom wijzen we er in dit verslag op dat we de doelen die we onszelf hebben gesteld niet kunnen bereiken zonder voldoende middelen. We weten dat enkele leden van de Raad - we hebben het hier gezien - het niet eens zijn met een verhoging van de begroting. De Raad was het daar ook niet mee eens in tijden dat het economisch goed ging. Nu zegt de Raad dat het vanwege de crisis is, maar de Raad heeft ook in de begroting gesnoeid toen er werd onderhandeld over de huidige financiële vooruitzichten. Daarom verzoeken we de Raad, als die het niet eens is met een verhoging van de begroting, ons te zeggen welke doelstellingen hij niet wil nakomen.
In dit verslag zetten we echter niet alleen het beleid uiteen dat we willen volgen. We laten ook zien hoe het wordt gefinancierd en we brengen een discussie op gang over de eigen middelen. Een debat dat wil afrekenen met het valse debat van de nettobetalers, een debat dat streeft naar financiering zonder cheques, zonder uitzonderingen, dat streeft naar een rechtvaardige financiering. Daartoe hebben we verschillende opties voorgesteld, waarvan er één mijn voorkeur geniet, en commissaris Lewandowski weet heel goed welke dat is: de heffing op financiële transacties, in veel van onze landen bekend als de 'Robin Hood-heffing'. Deze heffing zou tussen de 200 en 300 miljard euro kunnen opleveren, zou speculanten benadelen en zou al diegenen laten betalen die zich hebben verrijkt door te spelen met het geld van ons allemaal. Een heffing die de transparantie zou verhogen en financiële speculaties zou terugdringen en, vooral, een heffing die de burgers niet benadeelt omdat ze ervoor zou zorgen dat de direct verantwoordelijken voor de crisis zouden betalen voor hun excessen.
In feite vragen wij u slechts één ding: meer ambitie. Meer ambitie om ervoor te zorgen dat het Europese project voortgang vindt en niet stagneert, omdat we dan de toekomst zouden verliezen.
Alexander Alvaro
- (DE) Mijnheer de Voorzitter, in 1975 werd ik geboren in de Europese Unie en de EU is sindsdien bepalend geweest voor mijn politieke leven. Daarom is het voor mij des te pijnlijker om water bij de wijn te moeten doen.
Als er over verhogingen gesproken wordt, dan moet het debat over de correcte inzet van middelen gaan. Hoewel het verslag ambitieus is in die zin dat er wordt geprobeerd een zo groot mogelijke meerderheid in het Parlement te bereiken, ben ik helaas van mening dat het niet ambitieus genoeg is voor wat betreft de doelstellingen en streefdoelen.
De landbouwbegroting en de begroting van de structuurfondsen worden ongewijzigd gelaten. Wel wordt er meer geld gevraagd voor onderzoek en ontwikkeling. Het enige antwoord van het Parlement, en dat in het verslag wordt gegeven, is meer geld, hoewel niet duidelijk wordt aangegeven waar dat geld vandaan moet komen. Er wordt gesproken over eigen middelen, zonder dat wordt uitgelegd wat eigen middelen zijn.
Als mensen echt de structuurfondsen hadden willen hervormen, hadden we bijvoorbeeld het voorstel van David Cameron kunnen oppakken en ons tot de Raad kunnen wenden om te zeggen: de middelen moeten worden bevroren, maar we eisen dat ongebruikte middelen kunnen worden overgedragen naar het volgende begrotingsjaar, zodat we ze verder kunnen gebruiken voor duurzame projecten en geld kunnen sparen.
De toekomstbestendigheid van de EU moet niet worden gemeten in cijfers na de komma. In dat opzicht vind ik het verslag behoorlijk teleurstellend
Derk Jan Eppink
(EN) Mijnheer de Voorzitter, vanochtend kwam de heer Daul eraan rennen om het in de plenaire vergadering te hebben over de noodzaak van een hogere EU-begroting, maar hij rende zo hard dat hij buiten adem raakte en moest stoppen met praten. Dit geeft heel goed weer hoe het debat over de meerjarige begroting verloopt.
De EU-begroting is vastgesteld op ongeveer 1 procent van het bbp van de EU; de Commissie en het Parlement zeggen: "Dat is niet genoeg, we willen meer geld”. Maar de EU is niet in staat om het beschikbare geld uit te geven; miljarden euro's in regionale cohesiefondsen blijven onaangeroerd. Er moet geld aan de lidstaten worden teruggegeven. Dus waarom hebben we meer geld nodig als we het beschikbare geld niet eens allemaal kunnen uitgeven?
Maar ja, we hebben hier in dit Parlement een paar 'Pavlovs': de heer Schulz, de heer Daul, de heer Verhofstadt, die er nu allemaal niet zijn - ze zijn weggelopen in plaats van het hier te hebben over de vraag hoe we kunnen komen tot een begroting die gericht is op kwaliteit in plaats van op kwantiteit, bijvoorbeeld door regionale en cohesiefondsen te beperken tot de armere lidstaten, 30 procent van deze fondsen te besparen en dat geld te investeren in innovatie en op de toekomst gericht beleid. Maar ik weet zeker dat de Pavlovs van de EU later dit jaar opnieuw met hun kop tegen de muur van de Europese Raad zullen lopen.
Isabelle Durant
(FR) Mijnheer de Voorzitter, zoals reeds is gezegd, is het duidelijk dat de nationale begrotingen om vergelijkbare of uiteenlopende redenen - die echter in alle gevallen zijn verergerd door de crisis - onder druk staan. In al onze landen moet de begrotingssituatie worden aangepakt, welke meerderheid er ook op het pluche zit.
We hebben twee opties. De eerste is dat alle landen alleen opereren en proberen uitgaven en inkomsten met elkaar in evenwicht te brengen, waarbij in sommige gevallen - naar ik heb vernomen - soberheid zelfs een doel op zich is geworden en er zeer drastisch wordt bezuinigd op de overheidsuitgaven en sociale uitkeringen, waardoor de situatie voor de burgers nog verder verslechtert.
Ik pleit voor de tweede optie, namelijk dat we onze inspanningen op begrotingsgebied samenvoegen en budgettaire solidariteit betrachten alsook gebruikmaken van de eigen middelen, onder andere via een belasting op financiële transacties. Dat is het doel van de budgettaire complementariteit die wij willen verwezenlijken via deze conferentie in de vorm van een conventie, een voorstel dat wij tijdens de bemiddelingsprocedure aan de Raad hebben gedaan en in dit verslag herhalen.
Wij - de Europese Unie, nationale parlementen en regeringen - moeten samenwerken om onze uitgaven en onze werkwijzen op begrotingsgebied samen te voegen. We kunnen niet alles hebben: we kunnen niet bezuinigen en tegelijkertijd investeren in infrastructuur. Minder bijdragen en toch meer ontvangen is onmogelijk. Ik denk dat deze dialoog, in de vorm van een conventie, tussen regeringen, de Europese Unie, nationale parlementen en het Europees Parlement dé manier is om het vertrouwen in Europa te vergroten, zowel nu als op de langere termijn.
Cornelis de Jong
(NL) Voorzitter, dit is een heel slecht verslag, dat zo de prullenbak in kan. Juist nu burgers overal worden geconfronteerd met ongelofelijk pijnlijke bezuinigingsmaatregelen, is het te gek voor woorden dat we in de Europese Unie voorstellen eens flink wat geld extra uit te geven. En dat terwijl het ook anders kan: geen rondpompen van geld meer, geen financiering van pannenkoekenhuisjes en fietspaden in een land als Nederland, maar de structuurfondsen concentreren op de armste lidstaten en alleen nog op innovatieve projecten van Europese betekenis in de rest van de lidstaten.
Volgens dit verslag moet alles bij het oude blijven: voor het landbouwfonds moet er meer geld komen, voor de structuurfondsen worden geen hervormingen voorgesteld, nergens worden concrete voorstellen gedaan voor meer efficiency. Dit Parlement moet zich schamen, en in het bijzonder de liberalen en de christendemocraten. Terwijl in Nederland het kabinet Rutte nota bene zieken en gehandicapten in de kou laat staan, hebben dezelfde fracties in dit Huis een gat in de hand. Bezuinigingskampioen in eigen land, big spenders in Brussel. Het is een schande!
Claudio Morganti
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil een aantal punten uit dit belangrijke verslag benadrukken, te beginnen bij het inkomstenstelsel van de Europese Unie.
Het is onderhand duidelijk dat het huidige mechanisme teveel onregelmatigheden vertoont, met als bekendste voorbeeld het Britse correctiemechanisme. Sindsdien zijn verschillende andere correcties en compensaties toegevoegd, waardoor het inkomstenstelsel van de EU inmiddels totaal onrechtvaardig en verre van transparant is geworden.
Het zou nu beter zijn om naar een stelsel van directe inkomsten toe te werken, dat uitsluitend is gebaseerd op het bruto binnenlands product van de lidstaten, of naar een gemeenschappelijke en uniforme vorm van inkomsten, zoals belasting over de toegevoegde waarde. Natuurlijk is het niet de bedoeling dat de Europese burgers extra lasten moeten dragen, noch dat Europa het belastingbeleid van de lidstaten bepaalt, want dat moet op dit gebied absoluut onafhankelijk blijven.
In het verslag worden verschillende prioriteiten aangeduid, waarvan sommigen belangrijk zijn en anderen minder belangrijk, maar ze kosten allemaal erg veel geld. Voor het verkrijgen van middelen kunnen we instrumenten als projectobligaties of euro-obligaties gebruiken, waarmee we echter wel zo verstandig mogelijk moeten omgaan om het gevaar van eventuele grotere schulden te vermijden.
Als leden van het Europees Parlement kunnen wij een directe bijdragen leveren aan de verbetering van de Europese financiën. We moeten er, eindelijk, voor kiezen dat het Parlement nog maar op één plek vergadert, hetgeen ons tientallen miljoenen euro's per jaar zou schelen. Dit is geen demagogie, maar simpelweg...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Diane Dodds
(EN) Mijnheer de Voorzitter, uit het feit dat de heer Verhofstadt de spot dreef met de regering van Hare Majesteit toen hij zijn logica over het punt dat Groot-Brittannië meer geld en meer bevoegdheden aan de EU zou moeten geven met ons deelde, blijkt maar weer eens de uitgesproken minachting waarmee sommigen in dit Parlement neerkijken op het Verenigd Koninkrijk, zijn nationale regering en zijn burgers. Wat de heer Verhofstadt naliet te zeggen is dat er andere bezuinigingen mogelijk zijn in het Verenigd Koninkrijk. Bedrijven die gedwongen zijn om dertig miljoen pond uit te geven om aan EU-regelgeving te voldoen, kunnen dit geld besparen door de macht uit Europa terug te halen. Britse vissers zouden die 3,3 miljard euro - de waarde van de vangst die verloren ging toen de EU andere landen in hun territoriale wateren liet vissen - graag in hun zak houden.
Commissaris, u zegt dat de Europese begroting geen kopie is van een nationale begroting. Ze kan evenwel niet worden gescheiden van de realiteiten van de burgers. De bijdrage van het Verenigd Koninkrijk is momenteel 6,4 miljard Britse pond en dat bedrag stijgt tot meer dan 10 miljard pond als de korting wordt geschrapt. Dat kan alleen maar worden opgebracht door de belastingen te verhogen, te bezuinigen op voorzieningen, scholen ...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Othmar Karas
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, er zijn vijf vragen die we onszelf moeten stellen:
Ten eerste: welke begroting is nodig voor de groei- en werkgelegenheidsstrategie voor 2020?
Ten tweede: welke begroting is nodig voor een monetaire unie?
Ten derde: welk potentieel hebben we om geld te sparen?
Ten vierde: welke begroting hebben de Verenigde Staten van Europa nodig?
Ten vijfde: welke rol moet Europa 2020 spelen? Willen we überhaupt een rol spelen?
Wij, het Europees Parlement, nemen onze verantwoordelijkheid serieus. Wij zeggen waar het op staat. In Oostenrijk zouden we zeggen: zonder geld geen muziek. We willen onze doelen realiseren, onze plichten vervullen, uitdagingen aangaan, beloften waarmaken. Meer taken, een groter concurrentievermogen, duurzamere groei, meer werkgelegenheid, meer groei en stappen naar meer integratie kunnen niet worden gerealiseerd met minder geld, zonder financieringsoverzicht, zonder evaluatie van de huidige toewijzing van middelen en zonder eigen middelen.
Meer Europa zorgt ook voor potentieel voor besparingen in de lidstaten. Meer Europa zorgt ook voor hogere efficiëntie, en het is ons antwoord op de globalisering, op de toekomst, op de staatsschulden.
Wat willen we? We willen de begroting niet bevriezen. Wie de begroting bevriest, brengt Europa schade toe en verzwakt ons vermogen om onze taken voor de burgers uit te voeren. We willen een belasting op transacties invoeren om over eigen middelen te kunnen beschikken, uitdagingen aan te pakken en het Verdrag toe te passen in plaats van de kop in het zand te steken. Dat is onze strategie. Laten we nu echt de aanzet geven en voor dit verslag stemmen
Ivailo Kalfin
(BG) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, het hoofdthema van het verslag van Salvador Garriga is niet de financiën, maar het beleid. Ik zou hem en Jutta Haug willen bedanken, evenals alle collega-afgevaardigden in de commissie, dat we dit als het belangrijkste inzicht hebben tijdens het werk dat gedurende het hele jaar is uitgevoerd. Financiële middelen zijn slechts een middel om de doelen te bereiken. Beleid is wat belangrijk is en waar de aandacht op moet worden gevestigd wanneer over het komende financieel kader wordt gediscussieerd.
We weten allemaal dat de overheid in alle lidstaten van de Europese Unie bezuinigt. Dat zal ook in de komende jaren doorgaan. Deze bezuinigingen vormen een onderdeel van de pogingen om uit de crisis te komen. We moeten echter niet vergeten dat het uit de crisis komen ook Europese aspecten heeft: het plan voor economische ontwikkeling, regels voor de financiële markten om te voorkomen dat deze crisis zich opnieuw zal voordoen, de maatregelen die momenteel in de Europese Unie worden besproken inzake economische governance, EU-maatregelen die de nationale maatregelen alleen maar efficiënter maken. Daarom is het niet gepast dat nationale maatregelen die op het aanpakken van de crisis en haar gevolgen zijn gericht zo worden opgesteld dat ze botsen met de Europese maatregelen.
Het levert toegevoegde waarde op om tot de Europese Unie te behoren. Toegevoegde waarde en solidariteit zijn geen holle frasen. Aan de Nederlandse belastingsbetaler uitleggen dat zijn bijdrage aan de Europese Unie wordt verhoogd is niet hetzelfde als aan Bulgaarse of Poolse boeren uitleggen dat ze drie keer minder subsidie krijgen en dat ze verplicht zijn om in dezelfde concurrerende markt te concurreren. Het is niet gemakkelijk om de Griekse belastingbetaler te beschuldigen, die op dit moment buitengewoon moeilijke tijden doormaakt, omdat het Europese financiële stelsel nog maar enkele jaren geleden een enorme hoeveelheid geld van Griekenland heeft gekregen.
Solidariteit kent specifieke aspecten. Deze aspecten zijn ook verbonden met de prioriteiten die de Europese Unie voor de komende jaren heeft gesteld. Er kan geen doorbraak worden bereikt voor de sectoren wetenschap, energie, vervoer, economische governance of digitale technologieën, als ze niet door gemeenschappelijk Europees beleid worden gesteund.
Sterker nog, we moeten ook nadenken over hoe we de huidige Europese begroting gaan veranderen. Die bevat inderdaad reserves en die moeten worden aangesproken. Maar ik zal u een voorbeeld geven. Deze reserves kunnen niet beschikbaar worden gemaakt door bijvoorbeeld alle beleidsmaatregelen of doelen die betrekking hebben op energie-efficiëntie, vervoer. enzovoort, op te nemen in het cohesiebeleid. Het weghalen van middelen uit bestaande programma's zal de behoefte aan extra nieuwe middelen niet verminderen als we nieuwe doelen voor de Europese Unie willen stellen, als we willen dat de Europese integratie echt toegevoegde waarde oplevert, ook voor de belastingbetaler, die terecht op elke cent let die voor de Europese begroting wordt bestemd.
Daarom moeten we ook naar de Europese begroting kijken als onderdeel van één systeem voor zowel de economische governance als het reguleren van de eenheidsmunt. Deze minimumstijging van 5 procent, die nu ter discussie wordt gesteld, is onvoldoende om al deze problemen aan te pakken. Daarom moeten we ook vragen stellen over Europese projectobligaties, euro-obligaties en andere financieringsmiddelen.
Marit Paulsen
(SV) Mijnheer de Voorzitter, ik moet zeggen dat in al mijn jaren als lid van dit Parlement de werkzaamheden van de Bijzondere Commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013 de meest aangename, de meest visionaire, kortom de prettigste zijn - het is echt bijzonder fijn werk. Alles wat noodzakelijk en positief is voor de toekomst van Europa komt erin aan bod.
Persoonlijk maak ik me echter ontzettend veel zorgen over datgene wat we niet hebben gedaan: we hebben namelijk geen prioriteiten vastgesteld. We hebben alle nieuwe uitdagingen opgenomen, maar ook alle oude uitdagingen behouden. Het zal misschien niet mogelijk zijn om zowel het ene als het andere te doen. We hadden moeten prioriteren. We hadden veel rigoureuzer moeten prioriteren. Maar wat in dit verband nog het zorgwekkends van allemaal is, is dat we het vaststellen van prioriteiten aan de Raad hebben overgelaten. Dat belooft niet veel goeds voor de toekomst, dames en heren.
Martin Callanan
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het publiek, de hardwerkende belastingbetalers in heel Europa, die het geld verdienen dat zo velen in dit Parlement zo graag willen uitgeven, wil dat Europa minder doet en wil dat Europa het beter doet. Het wil een afgeslankte Europese begroting waarin rekening wordt gehouden met het feit dat we in een tijd van bezuinigingen leven, of we dat nu leuk vinden of niet. Het wil dat Europa zich richt op het zeer beperkte aantal terreinen waar Europa een toegevoegde waarde kan bieden en de rest van de activiteiten overlaat aan onze lidstaten. Helaas wordt in dit verslag niets van dit alles voorgesteld.
Laten we er duidelijk over zijn: het voorstel voor een verhoging van 5 procent is volstrekt onaanvaardbaar en het idee van zogenaamde eigen middelen is al even onaanvaardbaar - het is gewoon een greep naar de macht door de EU. De begroting moet worden gemoderniseerd, middelen moeten opnieuw worden toegewezen, en dan aan programma's die in de toekomst echt voordeel opleveren, en moeten niet de mislukkingen van het verleden aan het zicht onttrekken. De financiering van reddingsoperaties voor de euro moet worden overgelaten aan landen die om te beginnen echt wilden meedoen met de euro. Degenen van ons die waarschuwden dat de euro een vergissing was, moeten niet worden gedwongen eraan bij te dragen.
De commissie was in de gelegenheid om veel van deze constructieve en toekomstbestendige voorstellen op te volgen, maar ze heeft ze afgewezen. Ze heeft geen van deze dingen gedaan en het verslag moet door dit Parlement worden afgewezen.
László Surján
(HU) Mijnheer de Voorzitter, het onderhavige verslag is misschien het belangrijkste van deze cyclus. Het Europees Parlement formuleert als eerste van de instellingen zijn gedachten over de komende zeven jaar, zonder af te doen aan het alleenrecht van de Commissie op het indienen van voorstellen. Dit is echter de enige mogelijkheid om een schandaal over ons recht op goedkeuring te vermijden, dat ons zou verplichten het voorstel van de Raad af te wijzen. Op deze manier weten al onze partners wat het Europees Parlement wil en kunnen zij dit, voor zover mogelijk, in hun eigen ideeën verwerken.
Voordat zij zich op het uiten van grove kritiek richten, wil ik mijn gewaardeerde collega's adviseren om twee documenten te lezen: het Verdrag van Lissabon en het verslag zelf. Eigen middelen steunen is niet meer en niet minder dan steunen wat in het Verdrag van Lissabon is vastgelegd. Ik beschouw de boodschap dat de Europese begroting licht verhoogd moet worden als zeer belangrijk. Ik zeg 'licht' omdat deze 5 procent ook wordt gerealiseerd door de inflatie, dus er is geen sprake van een abnormale verhoging. Het gaat ons er niet om de uitgaven aan landbouw of cohesie te verhogen, maar om het feit dat ze niet verlaagd mogen worden.
De rond 1600 levende Kroatisch-Hongaarse Miklós Zrínyi formuleerde het destijds als volgt aan de Turken: "Kom niet aan de Hongaren!" Ik citeer hem omdat ik wil zeggen: kom niet aan het landbouwbeleid en kom niet aan het cohesiebeleid, want wie dat doet komt niet alleen aan de Hongaren, de Roemenen en de Slowaken, maar aan de burgers van alle Europese naties. Hoe minder stemmen een politicus heeft, hoe meer hij naar de burgers verwijst. Ik denk dat wij met de grotere politieke steun die we hebben evengoed het belang van de burgers vertegenwoordigen. Daarom zeggen wij: kom niet aan het landbouwbeleid en de cohesie!
Derek Vaughan
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur en de voorzitter graag bedanken voor hun inspanningen omwille van dit verslag. Het debat van vandaag over dit verslag laat duidelijk zien dat er in de Raad een conflict zal ontstaan over een aantal kwesties, waaronder de algehele verhoging, de korting ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk en de eigen middelen. Eerlijk gezegd denk ik dat het Parlement, behalve in de kwestie van de korting ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk, waarin de Britse leden helemaal alleen staan, getracht heeft een aantal compromissen te sluiten.
Bij dit soort uitvoerige, complexe en belangrijke verslagen zijn compromissen haast niet te vermijden, maar ik ben wel verheugd over een aantal van de compromissen. Ik ben verheugd over het compromis inzake de duur en de structuur van de volgende financiële vooruitzichten. Ik ben ook verheugd over het compromis inzake het cohesiebeleid. Ik ben van mening dat het cohesiebeleid noodzakelijk is als we in de EU na 2013 banen en groei willen realiseren. We hebben voor het cohesiebeleid dan ook adequate financiering nodig op ten minste het huidige niveau, en in de toekomst misschien nog wel meer.
De volgende financiële vooruitzichten zullen over banen en groei moeten gaan, willen ze voor de burgers van betekenis zijn. Daarom hebben we, naast een sterk cohesiebeleid, ook beleid nodig voor de financiering van onderzoek en ontwikkeling binnen onze universiteiten en kmo's. Om die reden vereist het achtste kaderprogramma (KP8) adequate financiering voor de toekomst. Ook moeten we investeren in onze infrastructuur binnen de Europese Unie - infrastructuur als vervoer, energie en de verbetering van breedband in veel plattelandsgebieden - en onze plattelandsgebieden zelf mogen niet worden vergeten.
Voor de uitvoering van al dit beleid met betrekking tot banen en groei hebben we uitvoeringsmechanismen nodig. Daarnaast hebben we partners nodig.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Riikka Manner
(FI) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, om te beginnen wil ik de rapporteur complimenteren met het uitstekende verslag en zijn goede werk in de Bijzondere Commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013. Een van de belangrijkste doelen van toekomstige financiële kaders is het creëren van instrumenten om de EU 2020-strategie naar de gewone mensen te brengen. In dit verslag staat heel terecht dat dit doel niet zal worden bereikt zonder cohesie- en landbouwbeleid dat krachtig is en over een ruime begroting beschikt. Cohesiebeleid is bijvoorbeeld het enige concrete instrument waarmee we innovatie kunnen ontwikkelen en arbeidsplaatsen en groei kunnen creëren. We hebben hervormingen nodig, maar die kunnen we ook binnen deze beleidssectoren doorvoeren.
Daarom verzoek ik u, mijnheer de commissaris, om te waarborgen dat in de komende financieringsperiode zowel het regionaal als het landbouwbeleid zijn huidige begrotingsniveau behoudt, in overeenstemming met het standpunt van het Parlement. Ik ben daarnaast blij dat in het verslag ook aandacht wordt besteed aan regio's met ongunstige omstandigheden, zoals de dunbevolkte gebieden in het noorden. Die hebben ook in de komende financieringsperiode hun eigen aanvullende begroting nodig.
Peter van Dalen
(NL) Voorzitter, het sleutelwoord voor Europa is 'vertrouwen'. De Europese instellingen en zeker dit Europees Parlement moeten het vertrouwen herstellen bij de burgers. Hoe kan dat?
Ten eerste, niet méér Europa of meer geld naar Europa, maar een béter Europa, een Europa met toegevoegde waarde, en geen Europese bemoeienis met zaken die de lidstaten prima zelf kunnen regelen zoals sport of toerisme.
Ten tweede, het Cohesiefonds inzetten voor de écht arme regio's in Europa. Nu nog gaat vijftig procent naar rijke lidstaten zoals Duitsland en Frankrijk. Onacceptabel. Als we het goed regelen, kan ook het onnodige rondpompen van geld worden teruggedrongen en houden we netto nog meer over.
Ten derde, investeren in een toekomstbestendige landbouw en industrie. Het verslag Polledo is een flop. Van alles en nog wat wordt in de grote kookpot geduwd en de burger moet de smurrie maar verteren. Eet smakelijk, maar pas op, stik er niet in.
José Manuel Fernandes
(PT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil de rapporteur gelukwensen met het uitstekende werk dat hij heeft verricht en dat heeft geresulteerd in een rapport dat een goed begin van het opstellen van het meerjarig financieel kader (MFK) mogelijk maakt en dat een uitdaging betekent voor de Commissie en voor de Raad.
Dit is een ambitieus en tegelijkertijd realistisch rapport. Ik hoop dat alle instituties de juiste conclusies hebben getrokken uit de financiële, economische en sociale crisis die ons zo lang in zijn greep houdt. Eén ding is mij duidelijk: alleen een verenigd Europa dat solidariteit toont en een versterkt, geharmoniseerd en convergent economisch bestuur heeft zal in staat zijn met succes het hoofd te bieden aan de politieke uitdagingen die we voor de boeg hebben.
We hebben meer Europa en een beter Europa nodig. We moeten prioriteit geven aan de communautaire methode, in plaats van aan de intergouvernementele methode. We moeten de begroting verruimen.
De strategie van de Europese Unie 2020 is goedgekeurd, de prioriteiten zijn helder en de doelen zijn meetbaar. Deze strategie zal de gids zijn voor de komende financiële perspectieven. De strategie zal echter alleen succes hebben als er een begroting is die in overeenstemming is met de activiteiten en de doelen. In die zin heeft het MFK de financiële ruggensteun nodig om tegemoet te komen aan de ambitie en de gecommitteerdheid aan de Europese Unie 2020-strategie. Het cohesiebeleid is ook het resultaat van het solidariteitsbeginsel. Het is belangrijk dat deze cohesie economisch, sociaal en territoriaal is en dat deze de armste regio's bereikt.
Ik ben daarom ook van mening dat het essentieel is dat de financiering van het cohesiebeleid ten minste op hetzelfde niveau wordt gehandhaafd, evenals de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB). Het is ook belangrijk om richting een MFK te koersen waarvan meer dan 80 procent van de financiering niet uit nationale begrotingen afkomstig is.
Kinga Göncz
(HU) Mijnheer de Voorzitter, de crisis dwingt ons de begrotingen van de Europese Unie te onderzoeken vanuit het oogpunt van effectiviteit en de mate waarin zij hun doel dienen, en in de eerste plaats om te zien hoeveel toegevoegde waarde - Europese toegevoegde waarde - zij opleveren. Ik wil graag een onderwerp bespreken dat vandaag nog niet aan bod is gekomen, namelijk samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, hetgeen door het Verdrag van Lissabon van een bevoegdheid van de lidstaten is overgebracht naar het beleidsniveau van de EU. Onze wens om hierin aanzienlijke vooruitgang te boeken moet in de komende begrotingsperiode worden weerspiegeld.
We moeten absoluut geld beschikbaar stellen voor het Stockholmprogramma, dat een tamelijk ambitieus programma is. Europa heeft goed opgeleide immigranten nodig die overeenkomstig de regels Europa binnenkomen, alsmede een gemeenschappelijk immigratiebeleid met voldoende middelen. De gebeurtenissen in Noord-Afrika hebben het belang van een gemeenschappelijk Europees vluchtelingenbeleid opnieuw onder de aandacht gebracht en aangetoond dat integratie financieel gesteund moet worden en Europa solidariteit moet betonen.
De laatste maanden hebben ons erop gewezen dat de bescherming van onze gemeenschappelijke waarden, non-discriminatie en mensenrechten, bescherming en financiële steun nodig hebben, dat we het gebruik van middelen voor de omgang met extreme situaties moeten vereenvoudigen en dat we eigen middelen nodig hebben voor een beter, sterker en uitgebreider Europa in de komende periode.
James Elles
(EN) Mijnheer de Voorzitter, mijn complimenten aan de rapporteur voor al het werk dat hij heeft verricht. Hij heeft een fantastische prestatie geleverd omdat het is gelukt om consensus te bereiken. Ik zou willen pleiten voor amendementen op drie terreinen.
In de eerste plaats hebben we op de langere termijn financiële vooruitzichten voor vijf jaar nodig. Ook al gaat het tot 2020 om een periode van zeven jaar, we moeten de absolute voorwaarde stellen dat het volgende meerjarenkader betrekking zal hebben op een periode van vijf jaar.
In de tweede plaats is er onvoldoende onderzocht hoe we een betrouwbaarheidsverklaring krijgen voor de uitgaven. Diegenen die pleiten voor meer geld op Europees niveau zouden sterker staan als we zeker zouden weten dat we een absoluut ondubbelzinnig inzicht hadden in waar het geld daadwerkelijk aan wordt uitgegeven.
Tot slot, maar daarom niet minder belangrijk, is het - in reactie op mijnheer Verhofstadt - onverstandig om welke lidstaat dan ook apart te beschouwen als meerdere lidstaten nettobetalers van de begroting zijn. Ik dring er nadrukkelijk op aan dat we een limiet stellen aan de nettobijdrage van de lidstaten in de vorm van een percentage van het bbp. Met het oog op de toekomst is het namelijk niet realistisch te verwachten dat de lidstaten hun goedkeuring zullen geven als hun nettobijdragen in deze tijd van forse bezuinigingen verdubbelen.
Markus Pieper
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de uitbreiding van de begroting met 5 procent is verklaarbaar, namelijk door de uitgaven voor de Dienst voor extern optreden, het beheer van de buitengrenzen, de strijd tegen terrorisme, de verhoging van de ontwikkelingshulp en geld voor onderzoek en transnationale infrastructuren. Al met al is dit verzoek van het Parlement zonder meer gerechtvaardigd. Het Parlement laat met het verslag-Garriga Polledo echter ook een kans aan zich voorbijgaan. We zouden nog geloofwaardiger zijn als we zouden laten zien waar Europa efficiënter kan zijn en waar geld kan worden bespaard.
Daartoe behoren zeker het grote aantal agentschappen, die een erg duur onafhankelijk bestaan leiden, maar ook de landbouw, waar enkele lidstaten er nog steeds niet in zijn geslaagd een meer marktgerichte forfaitaire areaalbetaling in te voeren. Als rapporteur voor de toekomst van het structuurbeleid zeg ik echter dat ook het Europees cohesiebeleid daartoe behoort. Wat dat betreft zijn veel regio's er gelukkig in geslaagd de drempel voor de maximale financiering van 75 procent te overschrijden. Als er minder armoede in de Europese regio's heerst, kan ook de Europese solidariteit omlaag. Het gespaarde geld kan beter worden geïnvesteerd in de Europese meerwaarde, bijvoorbeeld in een slimme verbinding tussen structuurfondsen en transnationale netwerken in de grensregio's. Hierover is de Commissie regionale ontwikkeling momenteel in beraad, net als over een tussenliggende categorie van 75 tot 90 procent van het bbp, zoals nu wordt voorgesteld in het verslag-Garriga Polledo. Mevrouw Krehl was misschien aan het dromen toen ze dacht dat wij in de Commissie regionale samenwerking al een compromis hadden bereikt.
Ik denk niet dat de tijdelijke Commissie politieke uitdagingen en de begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013 het juiste orgaan is om aanbevelingen te doen voor een dergelijke tussenliggende categorie. We maken het onszelf ook te makkelijk als we simpelweg ook de welvarendere regio's aanmerken als regio's die speciale steun nodig hebben. Ik zie dat als een uitnodiging tot geldverspilling. We laten het beproefde phasing-out/phasing-in-systeem achter ons, maar bieden geen prikkels meer. We garanderen permanente subsidie voor alle regio's, bijna tot een niveau van de gemiddelde economische kracht. Er mag in het regionaal beleid van Europa geen toekomst zijn voor zulk een systeem. Daarom moeten we paragraaf 73 van het verslag schrappen. Afgezien daarvan is het verslag aanvaardbaar.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart”-vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement te beantwoorden)
Elisabeth Schroedter
(DE) Mijnheer Pieper, het verbaast mij dat u zegt dat mevrouw Krehl droomt. De tussentijdse doelstelling kon bij de stemming in de Commissie plattelandsontwikkeling rekenen op een grote meerderheid. Ik ben ervan overtuigd dat er ook hier een meerderheid voor zal stemmen, omdat een meerderheid voor de solidariteit tussen regio's is. Daarvoor hebben we deze tussentijdse doelstelling nodig. Ik zou graag willen weten waarom u deze meerderheid als dromerij betitelt.
De Voorzitter
Mijnheer Pieper, kunt u uitleggen waarom het een droom is?
Markus Pieper
(DE) Mevrouw Schroedter, dat is uw mening. Wij hebben in de Commissie regionale ontwikkeling een andere tekst voorgesteld dan de tekst die in het verslag-Garriga Polledo staat. Dat is punt één.
Ten tweede bestaat er binnen de fracties nog steeds aanmerkelijke principiële weerstand tegen de tussencategorie. Dat weet u. In zoverre ben ik ook verbaasd over uw vraag. Als gewoon wordt beweerd dat we al tot compromissen zijn gekomen en dat deze ook nog eens eenduidig zouden zijn, dan noem ik dat wel degelijk dromerij. Overigens is het aan de Commissie regionale ontwikkeling om dit voor de plenaire vergadering voor te bereiden. Ik ben hooglijk verbaasd over uw wel erg optimistische zienswijze dat we al klaar zouden zijn.
Estelle Grelier
(FR) Mijnheer de Voorzitter, het debat over de financiële vooruitzichten van de Europese Unie werpt vragen op over het Europese project en de inhoud en ambitie ervan.
De grote verdienste van dit verslag is dat het erop is gericht de begrotingsmiddelen van de Unie te mobiliseren teneinde te voldoen aan de Europa 2020-strategie. Hierdoor staat het haaks op de tunnelvisie van de meeste lidstaten.
Terwijl de lidstaten Europa zien in termen van hun financiële bijdrage, waarvan zij vinden dat deze moet worden gereduceerd, en het financieel rendement, dat ze juist graag zien toenemen, wordt er in dit verslag gepleit voor krachtig en geïntegreerd Gemeenschapsbeleid, of het nu gaat om reeds lang bestaand beleid of nieuwe bevoegdheden uit hoofde van het Verdrag van Lissabon.
Dit initiatiefverslag van het Parlement moet derhalve de basis vormen voor toekomstige discussies, zelfs al is er in mijn ogen sprake van overdreven consensusvorming en voorzichtigheid. Toegegeven, een stijging van ten minste 5 procent van de Europese begroting verdient de voorkeur boven de begrotingsplannen van de lidstaten voor 2012. De crux - en waarschijnlijk ook het struikelblok - zal echter zijn om een cijfer overeen te komen dat past bij het in het verslag omschreven beleid.
We zijn ons bewust van de nadelen van bezuinigingsbeleid: de gevolgen ervan voor de werkgelegenheid en de wanhoop van een groeiend aantal burgers. We hebben de verantwoordelijkheid om contracyclisch beleid te financieren, met name door middel van een krachtig cohesiebeleid, mijnheer Pieper, dat overheidsinvesteringen en werkgelegenheid in alle Europese regio's bevordert. Ik onderstreep het belang van de totstandbrenging van een categorie intermediaire regio's opdat de toewijzing van de structuurfondsen de economische en sociale realiteiten in de regio's correct weerspiegelt.
Ik vind, tot slot, dat we een belasting moeten instellen op financiële speculatie, waardoor de steun van onze burgers voor een goed gefinancierd Europa zou toenemen.
Gunnar Hökmark
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik de rapporteur complimenteren voor het belichten van de problemen die voor ons liggen. Ik ben het ook eens met de zeer duidelijke boodschap van het verslag, waarin wordt opgeroepen tot een aanzienlijke uitbreiding van de activiteiten op het gebied van onderzoek en wetenschap, want dat is een van de prioriteiten die we moeten stellen.
Ik wil graag opmerken - en ik richt mij hierbij tot de Commissie - dat het in de politiek en bij leiderschap draait om prioriteiten. Zonder prioriteiten is er geen sprake van leiderschap. Er zijn altijd taken en problemen die belangrijker zijn dan andere. Dat is bijvoorbeeld het geval met de begroting van de Europese Unie en die van de lidstaten. We moeten de activiteiten op het gebied van onderzoek en wetenschap verder uitbreiden, maar we moeten ook het bedrag voor wetenschap en onderzoek in de regionale financiering opvoeren. We moeten rekening houden met de ontwikkeling van de landbouwmarkten en de uitgaven op dat gebied verminderen.
Maar laten we niet vergeten dat we op alle niveaus prioriteiten moeten stellen, zowel op Europees niveau als in de lidstaten. Ik moet zeggen dat ik een hekel heb aan het bekritiseren van de EU of Brussel, maar ik heb ook een hekel aan het bekritiseren van de lidstaten, want dat gaat ten koste van het belang van de uitgaven die we in de lidstaten doen: de gezondheidszorg, de sociale zekerheid, de pensioenen, het onderwijs. Dit is geen conflict tussen de EU en de lidstaten. Dit is een voortdurende strijd om het leiderschap en de prioriteiten. Als wij deze prioriteiten niet durven te stellen, dan tonen we geen leiderschap.
Ik moet zeggen dat als we niet kunnen begrijpen in welke moeilijke situatie de lidstaten zich vandaag de dag bevinden, we de realiteit voor de burgers niet begrijpen. We moeten prioriteiten stellen en problemen niet oplossen door eenvoudigweg de begrotingen op te voeren. Daarom wil ik de commissaris vragen om leiderschap te tonen, om moedig te zijn en niet te vergeten om onderzoek en wetenschap, de infrastructuur...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Andrea Cozzolino
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de tekst waarover we vandaag stemmen is van groot strategisch belang en biedt een solide referentiekader voor de onderhandelingen over de financiële vooruitzichten van na 2013. Het begint met het verzoek om coherentie tussen de doelstellingen en de middelen, en tussen de nieuwe rol die de Europese instellingen - in het licht van het Verdrag van Lissabon en de recessie - moeten uitoefenen, en de middelen die we, gezamenlijk, besluiten in te zetten.
Die coherentie impliceert dat we een serieus antwoord moeten geven op de roep om innovatie van het volk, van de subjecten van Europees beleid, en van de sociale groepen en industrieën in Europa. Dat hebben we ook gedaan voor cohesie, en dat was cruciaal voor onze beslissing over wat we de komende jaren van de Europese Unie willen maken . De ervaring leert dat cohesie nu een belangrijk verbindingspunt is voor het Europese project, dat we moeten beschermen en vernieuwen.
De geleverde inspanningen voor een eventuele introductie van een tussenliggende categorie voor regio's zijn op dit vlak van buitengewoon belang, omdat de jarenlange recessie waar we nu uit komen in sommige gevallen de interne verschillen heeft vergroot, zodat het nu nog belangrijker is om de minder ontwikkelde gebieden in Europa op doeltreffende en toereikende wijze te steunen, verspilling te beperken en het vizier op ontwikkelingsbeleid te richten.
Ik ben echter wel van mening dat we de uitdaging van tussenliggende categorieën en de vrijwaringsclausule aan moeten gaan, om een nieuwe fase van het Europese cohesiebeleid in te gaan en om, binnen het cohesiebeleid, de gebalanceerde en duurzame ontwikkeling die we de komende jaren voor Europa willen waarborgen te kunnen verwezenlijken.
Frank Engel
(FR) Mijnheer de Voorzitter, de vijfhonderd miljoen EU-burgers vormen nu nog 8 procent van de wereldbevolking.
In 2050 zal dit 5 of 6 procent zijn. In 2100 zullen we 3 procent van de wereldbevolking vormen. Dit grote aantal Europeanen blijft er, hoofdzakelijk met nationale begrotingsmiddelen, wereldwijd onder andere tweeduizend ambassades, 27 legers en vijftig gemeenschappelijke strijdkrachten op na houden. Ik geloof dat China nu extra viceministers inzet, louter en alleen om al deze belangrijke Europese ministers te ontvangen, die Peking om gunsten en bilaterale akkoorden komen vragen. Op het wereldtoneel begint dit alles belachelijk te worden.
8 procent van de wereldbevolking verdelen over dertig soevereine budgettaire beleidslijnen is waanzin. Deze soevereiniteit blijft in wezen absoluut. Europa beheert 2,5 procent, ofwel een veertigste deel, van de totale begrotingsuitgaven in Europa. De bijdragen van de lidstaten vormen een veertigste deel van hun nationale uitgaven. Blijkbaar is zelfs dat te veel.
Laten we nu meteen eens kijken naar de kwestie van de eigen middelen. Of niet. We moeten echter in ieder geval ophouden ons te beklagen over 2,5 procent van de overheidsuitgaven waarmee we het hele apparaat overeind moeten houden dat vereist is om de 2020-strategie te ontplooien en uitvoering te geven aan alle ons bij het Verdrag van Lissabon verleende bevoegdheden. Niet wij hebben deze strategie en bevoegdheden bedacht, maar de lidstaten. Deze realiteiten in ogenschouw nemend, is het verslag van de heer Garriga Polledo bescheiden. Toch zijn er mensen die ons nog meer beperkingen willen opleggen en het verslag als ambitieus beschouwen. Om deze reden moet dit Huis het verslag aannemen.
Frédéric Daerden
(FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, dit verslag is belangrijk voor de toekomst van het Europese project, dat solidair en ambitieus moet zijn, met name gezien de begrotingscrises die de lidstaten momenteel doormaken.
De meeste staatshoofden en regeringsleiders in de Raad hanteren een ultraliberale aanpak, kiezen ervoor wild te blijven snoeien in de begrotingen en zijn bereid investeringen in essentieel toekomstgericht beleid, zoals dit wordt gefinancierd door de Europese begroting, op te offeren. Het bevriezen van deze begroting zal de groei schaden, wat andere Parlementsleden ook mogen zeggen. De in dit consensusverslag aanbevolen stijging van ten minste 5 procent is het minimum, willen we de uitdagingen kunnen aangaan en elkaar kunnen bijstaan.
Europese solidariteit houdt ook in dat de 2020-strategie moet worden gefinancierd, in het bijzonder de sociale doelstellingen ervan, waaronder armoedebestrijding. Dit verslag heeft mij er tevens van overtuigd dat de Europese solidariteit moet worden versterkt door de invoering van een categorie intermediaire regio's, opdat het cohesiebeleid heel Europa kan dekken.
Een ander voorbeeld, tot slot, is het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, dat echte solidariteit biedt voor de Europese werknemers. In het verslag wordt de belangrijke rol van dit fonds erkend. Meer middelen voor het meerjarig financieel kader zijn noodzakelijk. Dit mag niet worden gezien als last voor de lidstaten, omdat de Europese begroting een toegevoegde waarde heeft en in de toekomst een belasting op financiële transacties zal omvatten.
Marietta Giannakou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, het Verdrag van Lissabon heeft nieuwe bevoegdheidsterreinen gecreëerd en het beleid van de Unie versterkt. Dit feit zal ook worden weerspiegeld in het nieuwe meerjarig financieel kader 2013-2020 dat momenteel wordt opgesteld. Ik feliciteer de rapporteur, de heer Garriga, met zijn volledige verslag. Daarin schetst hij de beleidsprioriteiten die nodig zijn voor een ander Europa dan het Europa dat wij nu kennen.
Omdat niet alleen de Unie als zodanig, maar ook haar burgers geconfronteerd zijn met grote interne uitdagingen en omdat de Unie een sterk internationaal karakter heeft, beseffen wij dat het hoofddoel moet zijn om de bestaande sociale, economische en territoriale ongelijkheden te verminderen. Een goed uitgewerkt en succesvol cohesiebeleid is op zich al een bron van toegevoegde waarde en moet alle lidstaten van de Unie ten goede komen.
Het nieuwe programma en het nieuw zevenjarig kader wortelen in de acties van de EU 2020-strategie en zijn erop gericht Europa in staat te stellen zich ter herstellen van de crisis door middel van slimme, duurzame en inclusieve groei. De beleidsprioriteiten en -doelstellingen zijn: bevordering van werkgelegenheid, versterking van innovatie, onderzoek, ontwikkeling, bestrijding van klimaatverandering, verbetering van onderwijs, sociale integratie, bestrijding van armoede en migratiebeleid. Daarnaast moeten er middelen komen voor de ontwikkeling van moeilijk toegankelijke en ultraperifere gebieden.
De begroting van de Unie is het belangrijkste instrument om actief solidariteit te beoefenen tussen de lidstaten. Zij is een krachtig instrument om hervormingen door te voeren waarmee aanvullende particuliere en openbare middelen kunnen worden aangetrokken. Dergelijke middelen zijn noodzakelijk om investeringen te ondersteunen die een katalysatorwerking kunnen hebben en een multiplicatoreffect van de uitgaven van de Unie kunnen verzekeren. Als we een Europa willen dat sterk is - niet alleen voor haar burgers, maar ook tegenover de rest van de wereld - dan moeten we ervoor zorgen dat de Europese begroting wordt verhoogd, mijnheer de Voorzitter, en wordt gebaseerd op echte eigen middelen. De begroting van de Unie is een instrument voor alomvattende en geïntegreerde ontwikkeling op een moment waarop de lidstaten niet in hun staat zijn om in hun eentje...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Sophie Auconie
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, er wordt vaak gezegd dat geld het zenuwstelsel van oorlog is. We mogen niet vergeten dat het ook het zenuwstelsel is van een vredesproject als de Europese Unie. Als Europa namelijk echt het in de Verdragen verankerde beleid wil uitvoeren, ook het nieuwe beleid uit hoofde van het Verdrag van Lissabon, moet het beschikken over voldoende middelen om deze doelstellingen te verwezenlijken.
Ik ben dan ook voorstander van eigen middelen en een belasting op financiële transacties. De noodzakelijke verhoging van de Europese begroting moet gepaard gaan met aanzienlijke besparingen, te bereiken door de optimalisering van de uitgaven. Laten we ons bijvoorbeeld uitrusten met een echt gemeenschappelijk buitenlands en defensiebeleid, opdat Europa een grotere invloed krijgt in de wereld en publieke middelen optimaal worden gebruikt.
Het verslag van de heer Garriga Polledo is van essentieel belang, het is bijna een complete herziening: er wordt een bijzonder sterk politiek en financieel kader voor de Europese Unie in aanbevolen. Twee cruciale EU-beleidslijnen nemen in dit verslag bovendien terecht een prominente plaats in. Wat het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) betreft - dat van essentieel belang is voor de voedselzekerheid en de onafhankelijkheid van voedselhulp - wordt er in het verslag bepleit dat de begroting ervan wordt hernieuwd. Ten aanzien van het cohesiebeleid - het financieel instrument ter bevordering van solidariteit en de economische ontwikkeling van de regio's - wordt in het verslag voorgesteld de doelstellingen ervan te ondersteunen door de invoering van een categorie intermediaire regio's, opdat regio's met eenzelfde ontwikkelingsniveau kunnen profiteren...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Danuta Maria Hübner
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag iets zeggen over de noodzaak om ons te richten op de hervorming van de eigen middelen. Ik ben van mening dat een besluit over de EU-begroting door de overheersende rol van de bni-inkomsten een al te politieke zaak wordt en minder gericht is op doelmatigheid. Verzoeken om de uitgaven van de EU te bevriezen of te verlagen worden er eveneens door in de hand gewerkt. Het gevolg is de logica, die tot uiting werd gebracht tijdens de onderhandelingen over de begroting voor 2011, dat als we vanwege de crisis snijden in onze nationale begrotingen, we dezelfde aanpak moeten hanteren voor de EU-begroting.
Het ligt echter absoluut niet voor de hand dat we met extra eigen middelen die de afhankelijkheid van het bni zouden verminderen een drastische verandering kunnen verwachten in het vermogen van de EU om de groei en de structurele veranderingen te financieren. Er bestaat altijd een kans dat dezelfde coalitie die het begrotingsbesluit neemt in de Raad, in het Europees Parlement hetzelfde besluit aanneemt.
Als wij om Europa geven, dan moeten we geen gehoor meer geven aan de verwachtingen van de ministers van Financiën, maar ons richten op de verwachtingen van de burgers. Het succes van een nationaal politicus die terugkeert van de onderhandelingen in Brussel moet niet afhangen van de boodschap dat de overheid minder zal bijdragen aan de EU-begroting, maar bijvoorbeeld wel van de boodschap dat de EU ervoor zal zorgen dat kleine ondernemingen innovatieprojecten kunnen financieren.
Het is duidelijk dat de EU-kosten op een volkomen transparante manier moeten worden gefinancierd. Dit zou gemakkelijker gaan met slechts één belasting, maar het is ook mogelijk om de inkomsten te baseren op een combinatie van belastingen die voldoen aan de criteria op het gebied van transparantie, rechtvaardigheid, zichtbaarheid, doelmatigheid en voldoende harmonisatie.
Maria Da Graça Carvalho
(PT) Mijnheer de Voorzitter, Commissaris, ik begin met de rapporteur geluk te wensen met zijn uitstekende werk. Ik verheug me over het feit dat de in dit rapport gepresenteerde prioriteiten in overeenstemming zijn met de Europa 2020-strategie en dat ze groei tot een centraal punt van het Europees beleid maken. We hebben meer en beter Europa nodig.
In die zin moeten we de gebieden promoten die het meest bijdragen aan het concurrentievermogen, zoals het wetenschappelijke onderzoek, innovatie en energie. Het is daarom nodig financiering van wetenschap en innovatie substantieel te verhogen om zo de wetenschappelijke topprestaties in heel Europa te bevorderen. Het is eveneens van belang het Europese systeem van wetenschapsfinanciering te versterken in heel Europa om zo het doel van investering van 3 procent van het bruto binnenlands product (BBP) te realiseren.
De nieuwe begroting moet ook de energie-efficiëntie bevorderen, de constructie van toekomstige infrastructuur steunen, in het bijzonder de energie-infrastructuur, en zo de nodige voorwaarden scheppen voor een concurrerende Europese industrie. Het is nodig om de rol van de industrie te vergroten, en in het bijzonder die van de kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's), en zo bij te dragen aan versterking van de Europese leiderschapspositie in een geglobaliseerde wereld.
Barbara Matera
(IT) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Garriga Polledo feliciteren met het uitstekende werk dat hij het afgelopen jaar heeft verricht, en dat brede politieke steun heeft gekregen. Ik verwelkom de boodschap die in dit verslag wordt afgegeven: de Europese Unie moet zich manifesteren als wereldspeler om de crisis op te lossen.
Het toekomstige financiële kader volgt de doelstellingen die in de Europa 2020-strategie zijn vastgelegd en vindt een solide basis in het Verdrag van Lissabon. Maar voor de geloofwaardigheid van de prioriteiten van Europa zijn toereikende middelen nodig. De toekomstige EU-begrotingen moeten de ontwikkeling van transport- en energie-infrastructuur, de investeringen in onderzoek en ontwikkeling, het onderwijs en het jeugdbeleid nieuw elan geven, en middelen die beschikbaar worden gesteld voor de belangrijkste zaken van het cohesiebeleid en het landbouwbeleid moeten worden gehandhaafd.
De grote Europese projecten botsen met de beperkte nationale begrotingen van de lidstaten, en daarom is een grotere betrokkenheid van de private sector, door middel van projectobligaties of publiek-private partnerschappen, de sleutel tot een grotere groei en concurrentievermogen.
Samen met de andere Italiaanse afgevaardigden ben ik verontrust door het voorstel van een zogenaamde "tussenliggende categorie" in het regionaal beleid, omdat dit schadelijk kan zijn voor de zwakkere gebieden in de Europese Unie. Tot slot ben ik van mening dat een volledige financiering van de EU door middel van een systeem dat is gebaseerd op eigen middelen de enige manier is om de toekomst en ontwikkeling van de Europese Unie veilig te stellen.
Ingeborg Gräßle
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, waarde collega's, tegelijkertijd met het MFK-pakket wordt ook de hervorming van het Personeelsstatuut ingediend. De vraag hoe de EU eigenlijk wordt bestuurd, wordt uitstekend behandeld in de punten 125 en 126 van het verslag van Salvador Garriga Polledo. Ik wil u vragen, commissaris, om bij de presentatie van het Personeelsstatuut ambitieus te zijn. Want de vraag wat we doen - waarover hier fel werd gedebatteerd - is minstens zo belangrijk als de vraag hoe we dat doen.
De vraag is welke rol de Europese Commissie in de toekomst bij de tenuitvoerlegging van alle punten in het vandaag door ons gepresenteerde 2020-programma gaat spelen. Ik hoop dat de Commissie een grotere rol voor zichzelf ziet weggelegd en niet alle taken door anderen moet laten uitvoeren. Daarom is het belangrijk dat we genoeg mankracht voor deze nieuwe taken kunnen vrijspelen, zodat de Commissie haar verantwoordelijkheid kan nemen. Wij hebben een overweldigend groot aantal vrije dagen. De ambtenaren van de Commissie hebben tot wel dertien weken betaalde vakantie. Commissaris, ik stel voor: neemt u een deel van deze vrije dagen en gebruik deze voor de tenuitvoerlegging van de begroting, zodat we de beleidsdoelstellingen die we willen verwezenlijken ook verwezenlijken. Ik pleit ervoor dat er ook een EU 2020-strategie voor de EU-administratie komt. Ik richt mijn verzoek niet alleen aan u, maar aan het hele college en ook aan de Commissievoorzitter zelf.
Sidonia Elżbieta Jędrzejewska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer de heer Garriga Polledo met zijn uitstekende verslag over het meerjarig financieel kader. Het verslag heeft bijzonder veel steun gekregen in de Bijzondere Commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013. Ik hoop dat het verslag een belangrijke basis zal vormen voor de onderhandelingen over de nieuwe meerjarige begroting van de Europese Unie die binnenkort van start gaan.
Ik ben bijzonder verheugd dat de leden van het Parlement het door mij voorgestelde amendement over de versterking van het jongerenbeleid hebben gesteund. Jonge Europeanen behoren tot de grootste slachtoffers van de economische crisis, en daarom moeten we alle initiatieven steunen die beogen de situatie van jongeren te verbeteren, vooral de initiatieven die de toegang van jongeren tot onderwijs en hun situatie op de arbeidsmarkt verbeteren. Programma's als "Jeugd in actie" en "Een leven lang leren", die worden gekenmerkt door lage kosten per begunstigde en derhalve uiterst doelmatig zijn, moeten in het volgende meerjarig financieel kader worden gehandhaafd als afzonderlijke programma's, en er moet veel meer in worden geïnvesteerd.
Ik wil ook mijn waardering uitspreken voor het voorstel om de financiering voor het cohesiebeleid op een hoog niveau te houden. Het cohesiebeleid speelt niet alleen een sleutelrol bij het bereiken van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie, maar het heeft vooral de taak om de Europese integratie en solidariteit te versterken door het wegwerken van de helaas nog steeds bestaande sociale, economische en territoriale verschillen in de Europese Unie.
Rareş-Lucian Niculescu
(RO) Mijnheer de Voorzitter, de rapporteur is zijn presentatie begonnen met een zeer belangrijke zin, namelijk dat we het traditionele beleid van de Europese Unie moeten combineren met de nieuwe prioriteiten. Deze elementen kunnen niet zonder elkaar functioneren. Zodoende verwelkom ik de visie op het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) in dit verslag.
Ik wil een aantal belangrijke ideeën in herinnering brengen. In de eerste plaats het behoud van het GLB-budget voor de duur van de volgende financiële programmaperiode. De traditionele rol van de Europese landbouw, naast de nieuwe ambities die wij uitspreken, rechtvaardigt behoud van dit budget volledig.
In de tweede plaats is het nodig om een GLB met twee pijlers te behouden. Het stimuleren van plattelandsgebieden in het kader van de tweede pijler is daarbij nauw gelieerd aan de doelstellingen van de Europa 2020-strategie.
Een laatste punt is de noodzaak van een hervormd toekomstig GLB, dat een doeltreffender gebruik van middelen nastreeft, onder andere door middel van een eerlijker verdeling van de betalingen.
Zigmantas Balčytis
(LT) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik alle rapporteurs bedanken voor het enorme karwei dat zij hebben geklaard. We beschikken nu over een duidelijk standpunt van het Parlement met betrekking tot wat wij en onze burgers verwachten van de volgende financiële programmeringsperiode. We beseffen allemaal dat de huidige beleidskoers ingrijpend gewijzigd dient te worden. Dit besef komt duidelijk tot uiting in de Europa 2020-strategie. We moeten een veilige Europese interne energiemarkt tot stand brengen, we moeten waarborgen dat alle delen van Europa met elkaar verbonden zijn via vervoersnetwerken en we moeten de nog steeds bestaande ongelijkheden tussen de diverse regio's van de Europese Unie uit de wereld helpen. Het gemeenschappelijk landbouwbeleid is aan een grondige herziening toe en moet garanties bieden voor een rechtvaardig en uniform systeem van directe steun. Hetzelfde geldt voor vele andere belangrijke terreinen. Als dat niet gebeurt, zullen we er niet in slagen om een concurrerend en sterk Europa tot stand te brengen. Uiteraard vergt dit een toename van de investeringen, vooral op onderzoeksgebied. Daarom moeten we op zoek naar nieuwe financiële instrumenten, zoals de invoering van een belasting op financiële transacties, enzovoorts. Ik ben van mening dat...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Jan Mulder
(NL) Voorzitter, een van de centrale punten die in dit debat naar voren zijn gekomen is: "Wat is precies de Europese toegevoegde waarde?" Ik hoop dat de Commissie, als ze eind van deze maand met haar voorstellen komt, duidelijk omschrijft waarom bepaalde begrotingsposten een duidelijke toegevoegde waarde hebben. Het lijkt mij dat we dát precies moeten weten, want dan kunnen wij ook verdedigen waar wij voor stemmen.
Ten tweede zal de discussie ook heel sterk worden beïnvloed door de debatten over de eigen middelen. Een van de dingen die de discussie vergald heeft, is een besluit van 1984 over de British rebate. Hoe heeft dat eeuwig kunnen duren? Volgens mij hoort er helemaal geen rebate te zijn ofwel moeten de andere landen die in een soortgelijke situatie verkeren als Groot-Brittannië in 1984, ook een gelijke behandeling krijgen. Ik hoop dat de voorstellen van de Commissie ook in die richting zullen gaan.
Raül Romeva i Rueda
(ES) Mijnheer de Voorzitter, de obsessie om alleen aandacht te hebben voor de omvang van de bezuinigingen en niet voor het hoe er moet worden bezuinigd en waar, en nog minder voor de manier waarop de inkomsten kunnen worden verhoogd, is zorgwekkend.
Ten eerste betekent meer Europa een beter Europa voor zover het minder economische macht voor de lidstaten betekent.
Ten tweede moeten we uiteraard ook de uitgaven herzien. Maar laten we goed kijken welke uitgaven: een voorstel zou zijn om te bezuinigen op de defensie-uitgaven, een ander om de twee zetels van het Europees Parlement terug te brengen naar een. Wij vinden dit de twee belangrijkste suggesties.
Wat mij, ten derde, het meest heeft verontrust, was de naar mijn mening zorgwekkende glimlach van de heer Lewandowski op het moment dat er werd gesproken over de heffing op financiële transacties.
Dit heeft mij verontrust en ik zou hem willen vragen waarom het zo slecht is, zo nadelig, om degenen die door speculatie rijk geworden zijn voor de crisis te laten betalen, in plaats van degenen die er het minst schuld aan hebben, en niet te doen wat u gisteren hebt gedaan, namelijk aan Spanje vragen om te snoeien in de sociale voorzieningen door reductie van de uitgaven van...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Alfreds Rubiks
(LV) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de leden graag op het volgende attent willen maken: bij de goedkeuring van de begroting mogen we niet uit het oog verliezen dat het scepticisme van de inwoners van Europa met betrekking tot wat wij hier doen gestaag toeneemt. Gelet hierop ben ik van oordeel dat de begroting onvoldoende is afgestemd op de ambitieuze doelstellingen die vervat zijn in het EU 2020-programma. Verder had ik nog een vraag voor de commissaris. U hebt de Letse boeren beloofd dat de directe steun in deze begroting gelijkelijk verdeeld zou worden, maar als de tekst wordt aangenomen zoals deze nu voorligt, zal het moeilijk voor u zijn om uw belofte na te komen. Ik zou willen dat alles wat we hier bespreken en bediscussiëren in overeenstemming is met de belangen van onze kiezers.
Andrew Henry William Brons
(EN) Mijnheer de Voorzitter, juist toen ik dacht dat het niet meer slechter kon met de EU, stuitte ik op dit verslag. Het begint met een flinke portie zelfmisleiding: "De Europese burgers eisen momenteel meer dan ooit van de EU". Welnu, steeds meer Britten eisen van ons dat we eruit stappen. Misschien is dat wat ze bedoelen. Het idee om de begroting na 2013 te bevriezen wordt in het verslag compleet van tafel geveegd en er wordt in volgehouden dat zelfs een toename van 5 procent slechts een beperkte bijdrage aan de doelstellingen van de EU mogelijk zou maken. Nou ja, we moeten dankbaar zijn voor de kleine dingen.
Weggestopt in het midden van punt 166 staat een oproep om de kortingen af te schaffen. Dit is het instrument waardoor het Verenigd Koninkrijk slechts een onacceptabele nettobijdrage betaalt in plaats van een buitensporige nettobijdrage. Het is al erg genoeg dat wordt volgehouden dat het Verenigd Koninkrijk zijn zuurverdiende geld moet afdragen, maar in punt 169 wordt nog eens voorgesteld dat de EU de bevoegdheid moet krijgen om haar eigen belastingen te heffen zonder onze goedkeuring en zonder ons toezicht. Dat is eenvoudigweg onacceptabel.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, we hebben een belangrijke consensus bereikt. Het gepresenteerde verslag biedt de noodzakelijke continuïteit en stelt de wijzigingen voor die we hadden verwacht. EU-beleid kenmerkt zich door stabiliteit. Daarom wordt voorgesteld om de huidige begroting voor het cohesiebeleid en het gemeenschappelijk landbouwbeleid te handhaven.
Nivellering van het ontwikkelingsniveau versterkt de interne markt, die positieve resultaten oplevert voor alle EU-lidstaten. Alle consumenten in de EU profiteren van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. We moeten wel in ons achterhoofd houden dat landbouwers bijzonder lage inkomens hebben, ondanks de steun die zij uit de EU-begroting ontvangen. De landbouw ziet zich geconfronteerd met nieuwe taken op het gebied van milieu, klimaat, dierenwelzijn en onrealistische onderhandelingen in de WHO die extra kosten voor de landbouwers met zich mee brengen. Wie gaat dat betalen? We verwachten dat de financiering van duurzame en slimme ontwikkeling zal stijgen en dat er meer nadruk komt te liggen op innovatievermogen, wetenschappelijk onderzoek en onderwijs.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Georgios Stavrakakis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, het Parlement stuurt vandaag een duidelijke boodschap aan zowel de Commissie als de premiers van de Europese Unie. Wij maken namelijk duidelijk dat er voor de periode tot 2020 een begroting moet komen die de Unie in staat stelt haar verantwoordelijkheid te nemen en aan de verwachtingen van de burgers te voldoen.
Wat het cohesiebeleid betreft is onze boodschap glashelder. Wij zeggen ja tegen een cohesiebeleid dat is voorzien van voldoende financiële middelen en een beslissende bijdrage kan leveren aan ontwikkeling, nieuwe banen en innovatie. Wij zeggen ja tegen een autonoom cohesiebeleid, ja tegen coördinatie op alle niveaus van de beleidsvorming, van de strategische planning tot de uitvoering, ja tegen de introductie van een tussencategorie van voor steun in aanmerking komende regio's, en ja tegen speciale maatregelen voor insulaire en berggebieden in Europa.
We zeggen ook twee keer heel duidelijk nee, nee tegen elke poging om dit beleid op te splitsen in verschillende sectoren en tot slot nee tegen het opleggen van sancties in de context van het Stabiliteits- en groeipact.
De Voorzitter
Hiermee is de "catch the eye"procedure beëindigd, en ik verontschuldig mij bij de elf of twaalf leden die op de lijst stonden en niet konden spreken, maar daar is absoluut geen tijd voor.
Janusz Lewandowski
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb mijn spreektijd al opgebruikt, dus ik zal me beperken tot twee korte opmerkingen.
In de eerste plaats kan het wanbeheer van de nationale financiën in de huidige internationale context van bezuinigingen niet geweten worden aan de Europese begroting, die geen tekorten vertoont. Deze begroting kan echter wel bijdragen tot het creëren van banen en groei, omdat zij betrekking heeft op investeringen. Hierin verschilt de Europese begroting van de nationale begrotingen, die hoofdzakelijk betrekking hebben op sociale overdrachten.
In de tweede plaats is, met betrekking tot de beloften aan de Europese boeren, geleidelijke convergentie realistisch. Op dit moment is een forfaitair bedrag niet haalbaar, en ik denk dat dit de komende jaren zo zal blijven.
Uiteindelijk verwacht ik, namens de Commissie, dat de aanstaande stemming de brede consensus van deze vergadering zal weergeven en daardoor de stem van het Europese Parlement krachtig en invloedrijk zal maken.
De Voorzitter
We sluiten het debat af met een toespraak van de rapporteur, de heer Garriga Polledo, die ik van harte feliciteer met zijn excellente werk op dit onderwerp.
Salvador Garriga Polledo
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik de nationale afvaardigingen bedanken die, naar ik heb begrepen, de druk van hun lidstaten hebben weerstaan en voor dit voorstel zullen stemmen.
Ik heb het gevoel dat dit niet een debat is over de hoogte van de begroting, maar over de suprematie van de communautaire methode, en ik denk dat diegenen die in dit debat hebben geprobeerd om het budget van de Unie te verlagen zich hebben vergist. Zij willen nieuwe prioriteiten en een lagere begroting. Ik verzeker hen dat ze op deze manier uiteindelijk een lagere begroting en minder prioriteiten zullen krijgen.
Ik begrijp in ieder geval niet hoe ze in dit Parlement kunnen zitten en voor een intergouvernementele benadering kunnen zijn. Laten we die stap overlaten aan de Raad; het zou uw taak moeten zijn om op te komen voor een Europese Unie met haar beleid, haar prioriteiten, haar verantwoordelijkheden en een passende begroting.
Wij willen geen verhoging van 5 procent van de openbare uitgaven in Europa. In plaats daarvan streven we naar een verlichting van de nationale budgettaire lasten en het opnemen van transnationale investeringen in de begroting van de Unie, waar ze efficiënter kunnen worden aangewend. Dat is de toegevoegde waarde van Europa, die alle partijen in dit parlement dit jaar hebben onderschreven in de Bijzondere Commissie beleidsuitdagingen (SURE).
Ik denk dat dit zeker een voorstel is met een grote reikwijdte; het is een ambitieus voorstel dat om belangrijke beslissingen van de lidstaten vraagt, en we vragen de lidstaten dan ook om de uitdaging die het met zich meebrengt aan te gaan.
Ik wil tevens mijn erkentelijkheid uitspreken voor de constructieve voorstellen en voor het debat, dat naar mijn idee voldoende levendig is geweest en het hele scala aan meningen tot uitdrukking heeft gebracht dat dit Europese Parlement bindt. Ik denk dat wij als Parlement in ieder geval beter uit dit debat komen, en met een veel sterker politiek profiel.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats.
(De vergadering wordt kortstondig onderbroken)
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Elena Băsescu
schriftelijk. - (RO) Vanwege de huidige crisis en de ernstige beperkingen wat betreft de publieke bestedingen hebben de lidstaten steeds meer moeite om economische groei te laten zien. Ik wijs erop dat de EU een antwoord moet bieden op de demografische uitdaging. De daling van de beroepsbevolking als percentage van de totale bevolking, in combinatie met de stijging van het relatieve aantal gepensioneerden, zal de socialebeschermingsstelsels onder druk zetten.
Ik steun het idee dat het geheel van de EU-financiering moet leiden tot een betere algemene toestand van het Europese milieu. Daarom moeten de positieve en negatieve gevolgen voor het klimaat, het milieu en gebruik van EU-middelen op alle niveaus worden geanalyseerd. De investeringen op EU-niveau kunnen leiden tot significant hogere besparingen op nationaal niveau, met name op gebieden waar de EU onbetwistbaar een hogere toegevoegde waarde heeft dan de nationale begroting.
Zuzana Brzobohatá
schriftelijk. - (CS) Uit het lopende debat over de aankomende programmaperiode blijkt dat we het belangrijkste economische instrument van het EU-beleid ditmaal holistisch moeten aanpakken. De wereldwijde financiële crisis en de moordende wereldwijde concurrentie door de economische tijgers China en India nopen ons ertoe het meerjarig financieel kader dusdanig in te richten dat het overeenstemt met de basisdoelstellingen van de 2020-agenda. Het idee van de rapporteur om alle beleidsvormen in verband met de 2020-agenda samen te bundelen in één onderdeel van het meerjarig financieel kader acht ik uiterst gewaagd. Het voorstel van de rapporteur om wettelijk vast te leggen dat halverwege de programmaperiode een verplichte analyse gemaakt moeten worden van de beperkingen van de verschillende onderdelen van het kader, acht ik echter zeer gewenst. Ook de gedachte om de looptijd van het meerjarig financieel kader in overeenstemming te brengen met de politieke cycli van de EU-organen is zeer interessant, omdat er op die manier voor meer democratische controle en rekenschap gezorgd kan worden. De woorden van de rapporteur dat er moet worden nagedacht over de hervorming van de inkomsten van de EU zijn meer dan terecht. Er dient geleidelijk te worden overgegaan op een systeem van eigen middelen van de EU. Het huidige systeem van bijdragen van de lidstaten dient met andere woorden te worden vervangen, want het moedigt aan tot vergelijkingen van de balans tussen de EU en de lidstaten. En dat leidt tot verkeerde conclusies onder het brede publiek ten aanzien van de zin en het nut van het lidmaatschap van de Europese Unie. Uiteraard slaan dergelijke conclusies, gezien de huidige onderlinge verwevenheid van de economieën en het beleid, de plank volledig mis.
Alain Cadec
schriftelijk. - (FR) Het doel van het verslag van de heer Garriga Polledo is het vaststellen van de politieke prioriteiten van het Parlement voor het meerjarig financieel kader (MFK) na 2013, zowel wat betreft de wetgeving als wat betreft de begroting. Twee punten zijn mij vooral opgevallen: ten eerste dat cohesie voor groei en werkgelegenheid een politieke prioriteit is. Ik ben een groot voorstander van de vorming van een intermediaire categorie voor regio's waar het bbp per hoofd van de bevolking tussen 75 en 90 procent van het EU-bbp ligt. Het doel is om een beter evenwicht tussen de regio's te creëren. Met dit voorstel wordt uitvoering gegeven aan het beginsel van territoriale samenhang zoals dit is vastgelegd in artikel 174 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Wat, ten tweede, de financiële vooruitzichten betreft, ben ik vóór de invoering van een belasting op financiële transacties met het oog op de vorming van eigen middelen voor de Europese Unie.
Proinsias De Rossa
schriftelijk. - (EN) Ik wil de aandacht vestigen op het voorstel dat in dit verslag wordt gedaan voor een belasting op financiële transacties. Met een belasting op financiële transacties kunnen twee problemen tegelijkertijd worden aangepakt - hoe de almaar toenemende vraag om de invoering van nieuw EU-beleid moet worden gefinancierd, en hoe de financiële sector kan bijdragen aan het oplossen van de economische crisis waarvan deze sector medeveroorzaker is. Door de belastingopbrengsten zouden de betalingen die de lidstaten op dit moment aan de EU-begroting doen kunnen worden gematigd. Tegelijkertijd wordt het hierdoor mogelijk om probleemloos het beleid te ontwikkelen dat de economische toekomst van Europa moet waarborgen. Wij zouden de middelen hebben om te investeren in onderzoek en ontwikkeling, de bestrijding van klimaatverandering en het opbouwen van solidariteit tussen de EU-regio's. Europa zou de toon moeten zetten in de wereld door deze belasting binnen zijn grenzen te heffen en campagne te voeren voor de invoering ervan in de rest van de wereld. Ik dring er bij de Europese Commissie op aan om onmiddellijk te handelen op basis van dit verslag en tegemoet te komen aan de verzoeken van dit democratisch gekozen Parlement om passende maatregelen voor te stellen.
João Ferreira
schriftelijk. - (PT) Laten we naar het huidige meerjarig financieel kader (MFK) kijken. De uitbreiding van de EU met twaalf nieuwe landen, over het algemeen met een ontwikkelingsniveau beneden het gemiddelde niveau van de vijftien landen die tot dan toe de EU vormden, bracht onmiskenbare uitdagingen en eisen met zich mee voor de effectiviteit van het beginsel van economische en sociaal cohesie. Wat we echter hebben gezien is een vermindering van de structuurfondsen 0,42 procent naar 0,37 procent van het bruto nationaal inkomen (bni) van de EU. Met andere woorden: er is in gesneden in relatieve zin op het moment dat deze middelen het meest nodig waren. De resultaten zijn duidelijk te zien: in plaats van de beloofde convergentie hebben we een zichtbare divergentie, die is verergerd door de effecten van de economische en sociale crisis en door het functioneren en ontwikkelen van instrumenten zoals de interne markt, die voordelig is voor sommigen en duidelijk nadelig is voor anderen. Dit is het MFK dat nu dienst doet als ijkstok voor het debat over de financiële vooruitzichten 2013-2020, met in essentie de bedoeling
om het te handhaven. De toename met 5 procent zal de EU-begroting niet substantieel doen stijgen boven 1 procent van het bni van de Unie. Nogmaals, dit bedreigt het bejubelde principe van cohesie. Dit wordt nog verergerd door het feit dat beschikbare bronnen nu gekanaliseerd worden naar andere doelen - die echter wel inbegrepen zijn in de Verdragen: militarisme en overzeese interventie, onder andere - die dit beginsel nog meer secundair van aard maken.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
schriftelijk. - (PL) Hoewel er voldoende reden is om in tijden van economische crisis de EU-uitgaven te bevriezen, mogen we nu, bij het overwegen van het meerjarig financieel kader, niet dezelfde argumenten gebruiken als twee jaar geleden. In plaats daarvan moeten we ons afvragen volgens welk principe we de EU in de komende zeven jaar willen laten functioneren. Wordt het een solidaire EU die haar verbintenissen nakomt en in overeenstemming met het Verdrag van Lissabon een innovatieve economie en een gemeenschappelijk extern beleid ontwikkelt? Of wordt het een EU die weliswaar ambitieuze doelstellingen heeft geformuleerd in het Verdrag, maar waarvan iedereen weet dat zij slechts deed alsof? Ik ben een groot voorstander van het eerste model en sta daarom achter het advies van de rapporteur dat het noodzakelijk is om in het komende meerjarig financieel kader de middelen ten opzichte van het niveau van 2013 met 5 procent te verhogen. Deze verhoging brengt verwezenlijking van de ambitieuze doelstellingen uit het Verdrag dichterbij. Een stijging van 5 procent betekent slechts een minimale stijging van de uitgaven, omdat de inflatie momenteel 3,2 procent bedraagt. Bovendien is deze lichte stijging van het EU-budget gunstig voor de armste regio's. Zij profiteren het meest van de EU-steun om hun ontwikkelingsachterstanden weg te werken. Ik reken erop dat het komende Poolse voorzitterschap prioriteit geeft aan de verzoening van de standpunten van de zogenoemde nettobetalers, namelijk Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, met het standpunt van het Parlement dat is verwoord in het ambitieuze verslag van de heer Garriga Polledo.
Jiří Havel
schriftelijk. - (CS) Leden van het Europees Parlement hadden in het verleden slechts beperkte invloed op de behandeling van het meerjarig financieel kader van de Europese Unie. Maar met het Verdrag van Lissabon is er een fundamentele verandering gekomen ten aanzien van deze meerjarige programmering van de begroting. De begroting dient voortaan te worden vastgesteld door de Raad na goedkeuring door het Europees Parlement. Dat is ook de reden voor de oprichting van de Bijzondere Commissie beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen voor een duurzame Europese Unie na 2013 (SURE). Zij heeft voorafgaand aan de opening van de onderhandelingen over het volgende meerjarige financiële kader voor na 2013 in haar verslag de politieke prioriteiten van het Europees Parlement uiteengezet. Uit het verslag van de heer Garriga Polledo komt duidelijk naar voren dat de EU, wil zij haar ambitieuze doelstellingen van de Europa 2020-strategie waarmaken, een passend financieel EU-beleid tot stand moet brengen. Zonder voldoende nieuwe middelen na 2013 zal de EU noch haar huidige politieke prioriteiten, noch de nieuwe taken en doelstellingen voortvloeiend uit de Europa 2020-strategie kunnen waarmaken. Gezien het feit dat de traditionele eigen middelen van de EU ontoereikend zijn, is in de commissie SURE een deskundige discussie opgestart over nieuwe eigen middelen voor de EU-begroting. We hebben in het volgende financiële kader een ongelooflijke kans om de Europese burgers te laten zien dat de EU oog heeft voor hun langetermijnbelangen en in staat is dienovereenkomstig te handelen, door doeltreffend te zorgen voor interne solidariteit en een solide groei. Daarom ben ik het absoluut eens met de hoofdconstatering van de rapporteur dat de in de volgende programmaperiode voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid en het cohesiebeleid uit te trekken middelen niet lager mogen zijn dan in de huidige periode.
Edit Herczog
schriftelijk. - (HU) Het ontwerpverslag, dat door acht commissies is gesteund, gaat uit van uitdagingen waarop ook het nieuwe meerjarige financiële kader antwoord moet geven. De huidige crisis is de laatste waarschuwing aan Europa om te reageren op de veranderende wereldorde. Zoals dit altijd bij veranderingen gebeurt, zal ook de orde die nu ontstaat winnaars en verliezers kennen. Europa zal niet bij de verliezers horen. Jean Monnet heeft destijds gewaarschuwd, dat "Europa nooit heeft bestaan, het moet door ons gecreëerd worden". De vader van de Europese integratie beschouwde deze opdracht niet als een eenmalige handeling, maar als een continu werk. Wij moeten daarom de concrete en te verwachten omstandigheden beoordelen en vaststellen wat we moeten doen om het bestaan van Europa veilig te stellen en te voorkomen dat het in het kamp van de verliezers terechtkomt. De Commissie heeft vorig jaar de Europa 2020-strategie ingediend. De hierin geformuleerde doelen zijn: herstellen van de crisis en de economie van Europa voorbereiden op het volgende decennium. De drie sleutelgebieden die de economische groei zullen stimuleren, zijn: kennis, innovatie en onderwijs, of: "slimme groei" die de digitale maatschappij in het middelpunt plaatst, "duurzame groei" die effectiever gebruik van hulpbronnen stimuleert en het concurrentievermogen vergroot, alsmede "inclusieve groei" die de deelneming aan de arbeidsmarkt vergroot. Het meerjarige financiële kader van de Europese Unie moet op communautair niveau worden vastgesteld, en de nationale ontwikkelingsprogramma's moeten zo op elkaar worden aangepast dat ze leiden tot optimale uitvoering van de 2020-strategie door het creëren van de nodige synergiëen.
Anneli Jäätteenmäki
In economisch moeilijke tijden verwachten de burgers meer dan ooit concrete resultaten van de Europese Unie. We hebben betere en eenvoudigere wetgeving nodig die de belangen van de Europeanen behartigt. Er mag niet te veel regelgeving zijn en er is geen reden om Europese regelgeving op te stellen, tenzij er concrete behoefte aan is. De komende Europese begroting moet meer oplossingen bieden voor de dagelijkse problemen van de burgers. De begroting moet groei en nieuwe banen bevorderen, maar bovenal Europese meerwaarde creëren.
Eind deze maand zal de Commissie haar voorstellen voor de Europese begroting na 2014 publiceren. Met de economische crisis hebben de lidstaten van de Europese Unie lastige besluiten moeten nemen met betrekking tot hun eigen begrotingen. In tijden van crisis mag ook de Europese begroting niet groeien. Er moet juist op worden bezuinigd.
Ik hoop dat we ons uiteindelijk ontdoen van de vele onzinnigheden met betrekking tot de Europese begroting. De maandelijkse trek van het Europees Parlement tussen Brussel en Straatsburg kost de Europese belastingbetalers ruim tweehonderd miljoen euro per jaar. Dat geld kan beter worden gebruikt. De verschillende kortingen die worden verleend aan Groot-Brittannië, Zweden, Oostenrijk, Nederland en Duitsland moeten helemaal worden afgeschaft. Dit jaar krijgt alleen Groot-Brittannië al een restitutie van ongeveer drie miljard euro op basis van een korting op de bijdragen waarover in 1984 is onderhandeld.
Het wordt tijd om de Europese Unie en haar begroting te hervormen. Het geld van de Europese belastingbetalers moet efficiënter worden gebruikt en concrete Europese meerwaarde voor de lidstaten opleveren. Meer administratie, bureaucratie en onnodige EU-wetgeving doen dat niet.
Filip Kaczmarek
schriftelijk. - (PL) Het nieuwe meerjarig financieel kader is bijzonder belangrijk, omdat het in grote mate de toekomst van de Europese Unie bepaalt. Het debat over de financiële vooruitzichten is geen gemakkelijk debat, omdat in veel lidstaten de gevolgen van de economische crisis worden gevoeld. Hun weerstand tegen verhoging van de EU-begroting is daarom goed te begrijpen. Desondanks zouden de financiële sceptici zich moeten realiseren dat de interne markt veel voordelen oplevert voor de economieën van de verschillende lidstaten. De Europese integratie heeft een positieve en stimulerende invloed op de economie. Bovendien wil het Europees Parlement dat het nieuwe financiële kader zodanig wordt geconstrueerd dat het concurrentievermogen toeneemt en de sociale integratie wordt bevorderd. Uit de EU-begroting worden maatregelen gefinancierd die buitengewoon belangrijk zijn voor de burgers van alle lidstaten. Dit is geen abstracte uitspraak: het cohesiebeleid en het gemeenschappelijk landbouwbeleid beïnvloeden het dagelijks leven van miljoenen burgers en het staat buiten kijf dat een deel van de taken die de EU nu uitvoert nooit met behulp van andere bronnen gerealiseerd zou kunnen worden. Het is de moeite waard om steun te geven aan doelen als het vergroten van de sociale, economische en infrastructurele cohesie en het creëren van gelijke kansen in de agrarische sector en om er Europees geld aan uit te geven. Het is voor de Europese Unie ondoenlijk om met een kleinere begroting meer taken uit te voeren in een groter aantal lidstaten. Juist daarom hebben we een ruimere en ambitieuze begroting nodig.
Jarosław Kalinowski
schriftelijk. - (PL) Zoals de rapporteur schrijft, is steun van de Europese Unie voor de lidstaten noodzakelijk om toekomstige uitdagingen het hoofd te kunnen bieden. De Europa 2020-strategie geeft aan op welke gebieden de steun moet worden geconcentreerd en schetst het visioen van een sterk, stabiel en modern Europa; een Europa dat lering trekt uit de recente economische problemen en een Europa dat haar burgers verzekert van arbeidsplaatsen, energiezekerheid en gezonde voeding. Begrotingsplannen moeten rekening houden met de belangrijkste doelstellingen van duurzame ontwikkeling en moeten tegelijkertijd flexibel zijn en zich richten op concrete maatregelen. Dat de middelen op transparante wijze en gemotiveerd moeten worden uitgegeven, spreekt natuurlijk vanzelf. Publieke acceptatie en begrip maken tegenwoordig integraal deel uit van het beleid en vormen de basis voor het functioneren van de EU.
Tunne Kelam
schriftelijk. - (EN) Om de doelstellingen voor 2020 te verwezenlijken, is een Europese aanpak nodig. Tegelijkertijd dient men zich te realiseren dat méér Europa niet haalbaar is met minder geld. Bevriezing van de middelen door de lidstaten is geen houdbare optie. Als de lidstaten eenmaal de pan-Europese strategische politieke verbintenissen voor de lange termijn hebben geaccepteerd, kan financiering hen niet geweigerd worden. Dat zal alleen maar de geloofwaardigheid van de EU in de ogen van miljoenen burgers ondermijnen. In de praktijk is er een veel betere coördinatie van de programma's nodig, met een focus op hun onderlinge complementariteit. Zo lang het huidige middelenniveau gehandhaafd blijft, is de financiering van de nieuwe prioriteiten - R&D, innovatie en energie- en vervoersnetwerken - niet realistisch. De echte internationale uitdaging voor de EU is om de oudere EU-15 en de jongere EU-12 aan het einde van het volgend financieel kader bij elkaar te laten komen. Het doorgaan met oude programma's en het opzetten van nieuwe programma's moet grondig worden onderzocht. De gecommitteerdheid aan de EU-beginselen van gelijkheid en solidariteit zou een einde moeten maken aan het bestaan van uiteenlopende normen, evenals aan vooroordelen in de besluitvorming. De EU kan slagen als alle lidstaten volgens dezelfde normen worden behandeld. Echte financiële vooruitzichten moeten zelfs een langere periode dan zeven jaar bestrijken. Desondanks steun ik flexibele mechanismen voor de noodzakelijke aanpassingen.
Lena Kolarska-Bobińska
schriftelijk. - (PL) De armste EU-regio's maken op dit moment een snelle ontwikkeling door, onder andere dankzij de Europese fondsen. Ondanks de bouw van veel nieuwe wegen, de reparatie van bestaande wegen en de aanleg van internetverbindingen is nog lang niet voorzien in alle behoeften, omdat het gat met de meest ontwikkelde regio's nog steeds erg groot is. Toen Polen en de andere nieuwe lidstaten toetraden tot de Europese Unie, bestond de angst dat zij onvoldoende gebruik zouden maken van de kansen die het lidmaatschap te bieden had en dat zij de Europese middelen op ondoordachte wijze zouden spenderen. Ook was men bang voor corruptie, want de gelegenheid - namelijk veel geld - maakt de dief. Ondertussen blijkt uit analysen dat Polen de Europese middelen verstandig uitgeeft en dat niets wijst op oneerlijke praktijken. Gezien het gat dat we proberen te overbruggen en de uitdagingen waar de EU zich voor gesteld ziet, kan er geen sprake zijn van verlaging van de EU-begroting of de middelen voor de uitvoering van het cohesiebeleid. Ik hoop dat het Europees Parlement een verhoging van de Europese begroting steunt. Desondanks is het nu belangrijk om ook de individuele lidstaten ervan te overtuigen dat zij het politieke standpunt van het Parlement moeten steunen.
Jan Kozłowski
schriftelijk. - (PL) Ik wil de heer Garriga Polledo oprecht feliciteren met het allesomvattende verslag dat hij heeft voorbereid en de imponerende hoeveelheid werk die hij heeft gestoken in het opstellen van compromisamendementen. Ik ben het met de rapporteur eens dat het cohesiebeleid, dat zijn effectiviteit al heeft bewezen, een plaats moet krijgen in het meerjarig financieel kader die past bij zijn betekenis. We moeten echter wel streven naar betere coördinatie en complementariteit van de verschillende fondsen en vereenvoudiging van de procedures. De wijziging van de controle- en beheerssystemen van de fondsen, die gericht is op verhoging van de efficiëntie van de maatregelen, moet gebaseerd zijn op een grondige analyse van hun huidige functioneren. Ook steun ik de opvatting dat de niet-bestede bedragen van het Cohesiefonds in de EU-begroting moeten blijven en niet moeten worden terugbetaald aan de lidstaten. Ik vind het verder absoluut noodzakelijk dat de mogelijke gevolgen van het onderbrengen van het Europees Ontwikkelingsfonds in de EU-begroting grondig worden geanalyseerd, vooral in het licht van de EU-verplichtingen aan derde landen.
Vladimír Maňka
schriftelijk. - (SK) Europa beleeft een crisis. De autonome regio's hebben ten opzichte van de periode van voor de crisis een tekort aan belastinginkomsten van meer dan 20 procent van de begroting en dat is een onhoudbare situatie. Steden en gemeentes hebben vergelijkbare tekorten. Ze kunnen hun basisactiviteiten niet meer financieren, moeten mensen ontslaan en steken zich in de schulden.
In een dergelijke situatie moeten we niet verbaasd zijn dat ze niet begrijpen waarom het Europees Parlement om meer financiële middelen vraagt.
Als staten hun beleid en financiering op het gebied van prioriteiten echter zouden coördineren, zouden ze betere resultaten boeken en meer besparen dan het bedrag waarmee we de gemeenschappelijke begroting van de EU willen vergroten. Er bestaat dan ook geen beter alternatief dan waarover we vandaag spreken.
We moeten het verder bespreken en beargumenteren. Niet alleen in het Europees Parlement, maar vooral met de ministers in de Raad, met de afgevaardigden in de nationale parlementen, maar ook in de regio's. Zodat ze begrijpen dat een gemeenschappelijke oplossing niet alleen het beste voor onze burgers is, maar dat er daardoor ook nog eens op de nationale begrotingen bespaard kan worden.
Andreas Mölzer
schriftelijk. - (DE) Sinds het debacle met het reddingsplan voor de euro betalen de nettobetalers niet alleen via de reusachtige herverdelingsmachine van de EU-begroting, maar dubbel en drievoudig. In de komende jaren wordt in plaats van garanties echt contant geld in deze reddingsplannen gepompt. En dat geld moeten de nettobetalers, dat wil zeggen de vlijtige Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse burgers, uit hun nationale begrotingen opbrengen, waarop nu al flink wordt bezuinigd. De mensen in de economisch sterke lidstaten zijn kwaad dat zij voor de PIIG-landen moeten bezuinigen - minstens net zo kwaad als de demonstranten in Athene. Het getuigt van wereldvreemdheid en het is ongehoord dat in deze gespannen situatie om een verhoging van de begroting wordt gevraagd. We hebben geen behoefte aan een opgeblazen EU-begroting, die misschien wel tien keer zo groot wordt, en al helemaal geen begroting die uit EU-belastingen wordt gefinancierd, want dit zal ertoe leiden dat elke prikkel om zuinig met de middelen om te springen verdwijnt, de Brusselse bureaucratie nog verder uitdijt en de nettobetaler compleet wordt uitgekleed. In plaats daarvan moet het potentieel voor besparingen consequent worden benut. De landbouwsubsidies, als grootste en meest omstreden begrotingspost, moeten worden gerenationaliseerd. Dat ontlast de EU-begroting, en de lidstaten kunnen beter ingaan op de bijzondere kenmerken van hun eigen landbouw. Als we in plaats van grootgrondbezitters, landbouwbedrijven die op industriële schaal produceren, grote concerns, monarchen en golfclubs met miljoenen aan belastinggeld te sponsoren het geld aan de kleine en middelgrote boeren geven, voorkomen we misschien ook eindelijk dat steeds meer boeren hun bedrijf moeten opdoeken.
Marie-Thérèse Sanchez-Schmid
schriftelijk. - (FR) De aanneming van het verslag van de heer Garriga Polledo is een belangrijke stap voor dit Huis: het vormt een duidelijk, pragmatisch en realistisch statement van de begrotingsambities voor na 2013 van het Europees Parlement. Om te beginnen wil ik het hebben over het cohesiebeleid, dat zo belangrijk is voor de regionale ontwikkeling. Ik ben ervan overtuigd dat we het budget hiervoor moeten behouden en een systeem moeten opzetten waarmee eerlijke steun kan worden gegeven aan alle regio's met een middelhoog inkomen, opdat toekomstige EU-investeringen in de regio's transparant en fair zijn. De stijging van de begroting met 5 procent is redelijk. Dat is niet, zoals de eurosceptici beweren, een voorbeeld van Europese spilzucht, maar eerder een dappere erkenning dat we geïsoleerd en onmachtig zullen blijven als we onszelf niet de middelen geven om Europa samen op te bouwen. Teneinde de acties die verband houden met de nieuwe bevoegdheden van de EU uit hoofde van het Verdrag van Lissabon te kunnen financieren, steun ik het verzoek om de kwestie van de eigen middelen en nieuwe Gemeenschapsinkomsten te bestuderen, waardoor de nationale begrotingen zouden worden ontlast en er wordt afgestapt van het beginsel van 'billijke tegenprestatie', dat economisch gezien onjuist en in politiek opzicht schadelijk is.
Theodor Dumitru Stolojan
schriftelijk. - (RO) Voor het eerst presenteert het Europees Parlement de Europese Commissie en de Raad haar visie op de prioriteiten van de Europese Unie voor de periode 2014-2020. Nu is het de beurt van de Europese Commissie om in haar wetgevingsvoorstel rekening te houden met het standpunt van het Europees Parlement. Ik onderstreep in het bijzonder - als prioriteit voor de komende periode - het behoud van de ontwikkeling van een competitieve landbouw en sociaaleconomische cohesie. Daarnaast hebben de leden van het Parlement de nodige aandacht besteed aan de Europese inspanning op onderzoeksgebied. De gehele visie van het Europees Parlement is verankerd in de Europa 2020-strategie.
Csaba Sándor Tabajdi
schriftelijk. - (HU) Bij het vaststellen van het volgende begrotingskader moeten we ons in de eerste plaats afvragen of we meer of minder Europa willen. Ik ben van mening dat het Parlement met betrekking tot deze vraag al een standpunt heeft ingenomen. Reeds door de ambitieuze doelen van de Europa 2020-strategie te accepteren hebben wij uitgesproken dat we meer Europa nodig hebben. Nu moeten we hardop en eenduidig uitspreken dat deze doelen alleen verwezenlijkt kunnen worden als we aan deze doelen een passende begroting toewijzen. Nu meerdere landen van de Europese Unie onder het "mediterrane dilemma" lijden, wat wil zeggen dat ze budgettaire expansie nodig hebben om hun economische groei te stimuleren, hetgeen niet mogelijk is omdat de schulden van het land zouden leiden tot eindeloze bezuinigingen, kan ons antwoord niet zijn dat we de begroting van de EU, die in beginsel is gericht op ontwikkeling, verlagen of goedkeuren. We kunnen dit niet doen, omdat we hiermee de achterblijvende regio's de enige kans ontnemen om hun economie in een groeitraject te krijgen.
Rafał Trzaskowski
schriftelijk. - (PL) De creatie van zogenaamde tussengebieden, zoals het verslag voorstelt, betekent dat de relatief rijkere gebieden in de armere lidstaten voorlopig steun blijven ontvangen en in staat zullen zijn zich stapsgewijs voor te bereiden op het moment dat zij deze extra steun kwijtraken. De mogelijkheid om een groep van dergelijke gebieden te vormen, is zeker voor de belangrijkste begunstigden van het cohesiebeleid een welkome ontwikkeling, omdat zij op de lange termijn moeten denken. Het aannemen van dit voorstel door het Parlement levert een bijzonder belangrijke bijdrage aan het debat over de toekomstige vorm van het cohesiebeleid.
Zbigniew Ziobro
schriftelijk. - (PL) In het verslag van de heer Garriga Polledo wordt veel aandacht besteed aan het Europa 2020-programma. Ik denk dat het reserveren van aanzienlijke bedragen voor de doelstellingen van dit programma kan leiden tot een daling van de middelen voor belangrijke programma's voor de Europese cohesie en ontwikkeling zoals het Cohesiefonds. De resultaten wijzen erop dat dit fonds het meest effectieve instrument is om de doelen uit het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag van Lissabon te verwezenlijken. Daarom is het belangrijk dat het meer middelen krijgt toegewezen. De economische crisis heeft in veel Europese landen diepe sporen achtergelaten. Voor deze landen is het Cohesiefonds de hefboom voor actieve bestrijding van de werkloosheid en activering van de regio's. Anderzijds is het belangrijk dat de EU financiële steun geeft aan energie- en innovatieprojecten, omdat deze twee investeringsterreinen cruciaal zijn voor een snelle ontwikkeling van de Europese Unie. Op dit moment wordt twee derde van de energiebronnen geïmporteerd uit landen van buiten de EU, hoofdzakelijk uit Rusland, waardoor een aanzienlijke kapitaaluitstroom plaatsvindt. We moeten daarom meer middelen reserveren voor steun aan investeringen in infrastructuur, zodat diversifiëring van de leveringen mogelijk wordt en de prijs omlaag kan. Dit betreft onder andere het belangrijkste project op dit gebied, de Nabucco-pijpleiding. In het verslag ontbreken verder duidelijke richtlijnen voor steun aan de exploratie van schaliegas in de nabije toekomst. De EU mag niet vergeten dat een wijze investering in energiebronnen vandaag, morgen een kapitaalbesparing oplevert.
Paul Rübig
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik wil alleen maar melden dat de microfoon bij mijn zitplaats 759 het niet doet. Ik heb gisteren al gevraagd of deze kon worden gerepareerd. Kunt u een monteur sturen? Dank u.
De Voorzitter
Collega's, zoals u weet zijn de stemming en de stemverklaringen gisteren uitgesteld vanwege de brandoefening, dus die komen vandaag aan de beurt als onderdeel van de stemming. Ze zijn ingevoegd in de volgorde van uw stemlijst.
