Vragenuur (vragen aan de Commissie) 
De Voorzitter
Aan de orde is het vragenuur (B6-0462/2008).
Wij behandelen een reeks vragen aan de Commissie.
Eerste deel

Betreft: Grenzen aan het begrotingstekort in de eurozone
Overeenkomstig het Stabiliteits- en groeipact van de Europese Unie mag het begrotingstekort van de landen van de eurozone niet meer bedragen dan 3 procent van het BBP.
Kan de Commissie een actueel overzicht geven van de wijze waarop de voorschriften momenteel worden nageleefd?
Acht de Commissie de huidige belastingregels soepel genoeg om regeringen in staat te stellen te reageren op economische problemen maar strikt genoeg om de duurzaamheid van de overheidsfinanciën te waarborgen?
Op welke voorwaarden mogen landen in de eurozone de grens van 3 procent voor het begrotingstekort eventueel overschrijden?
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Het onderwerp van de eerste vraag komt in detail aan bod in het verslag van de Commissie "Openbare financiën in de EMU 2008”. De enige belangrijke ontwikkeling met betrekking tot de begroting die niet in dit verslag aan bod komt, is de recente lancering van de procedure bij buitensporige tekorten voor het Verenigd Koninkrijk.
Gezien het feit dat de Commissie verwacht dat het begrotingstekort in het Verenigd Koninkrijk de referentiewaarde van 3 procent zal overschrijden zowel in het fiscale jaar 2008-2009 als in 2009-2010, heeft de Raad dit jaar besloten, in overeenstemming met artikel 104, lid 6, van het Verdrag, dat er inderdaad een buitensporig tekort bestaat in het Verenigd Koninkrijk. Tegelijkertijd heeft hij, in overeenstemming met artikel 104, lid 7, van het Verdrag, een deadline van een jaar vastgesteld voor de correctie van dit buitensporige tekort.
Meer in het algemeen houdt de Commissie, ingevolge haar mandaat krachtens het Verdrag en het Stabiliteits- en groeipact, voortdurend de economische en budgettaire ontwikkelingen in de lidstaten in de gaten en is de Commissie erop voorbereid de instrumenten voor het toezicht op de begrotingssituaties waar nodig te activeren.
Op de tweede vraag kan ik bevestigend antwoorden, met name wat betreft het corrigerende deel. Sinds de hervorming van 2005 zijn buitensporige tekorten gecorrigeerd, waarbij op dit moment alleen het Verenigd Koninkrijk en Hongarije onderworpen zijn aan de procedure bij buitensporige tekorten. Over het algemeen genomen had de eurozone in 2007 het laagste structurele begrotingstekort sinds 1973. Niettemin is de toepassing van preventieve maatregelen niet altijd even gelijkmatig geweest. Zo beloofden de ministers van Financiën van de eurozone in april 2007 in de Verklaring van Berlijn dat zij hun begrotingsdoelstellingen voor de middellange termijn uiterlijk in 2010 zouden bereiken. In principe werd deze belofte dit jaar herhaald. Tegelijkertijd kreeg het Pact bij de hervorming van 2005 een toereikende economische basis om waar nodig flexibel te kunnen reageren op ernstige verstoringen, met name via de herziene flexibiliteitsclausule en de opname van impliciete verplichtingen in middellangetermijndoelstellingen voor de begroting.
Het functioneren van het Pact is goed gedocumenteerd in de verslagen van de Commissie over openbare financiën in de EMU voor 2006, 2007 en 2008 en in de begeleidende mededelingen. In het verslag van dit jaar wordt ook de voorgestelde methodologie gepresenteerd om impliciete verplichtingen op te nemen in de middellangetermijndoelstellingen van het corrigerende deel.
Wat betreft de derde vraag mogen begrotingstekorten in EU-lidstaten volgens het herziene Stabiliteits- en groeipact de referentiewaarde van 3 procent slechts onder strikt beperkte omstandigheden overschrijden, zonder dat dit leidt tot het ontstaan van een buitensporig tekort. Het moet dan met name gaan om kleine en ook tijdelijke tekorten. Daarbij komt dat de overschrijding van de referentiewaarde uitzonderlijk dient te zijn en/of een tekort dient te bevatten dat ontstaan is onder omstandigheden van ernstige economische achteruitgang, wat wordt gedefinieerd als negatieve groei of een gecumuleerd productieverlies.
Als het gaat om een klein en tijdelijk tekort, moet er verder ook altijd rekening worden gehouden met diverse andere factoren, maar dit moet op een zeer evenwichtige manier gebeuren. Andere relevante factoren zijn onder andere groeibevorderende uitgaven aan onderzoek en ontwikkeling. Het is echter niet toegestaan om welke uitgaven dan ook direct van het tekort af te trekken. Ten slotte moet in alle gevallen een jaarlijkse structurele verbetering van de begroting in de orde van 0,5 procent van het bbp als benchmark gerealiseerd worden.
Mairead McGuinness
(EN) Ik zal de tijd nemen om de details van uw antwoord in me op te nemen. U noemde met name het Verenigd Koninkrijk. Ik ben natuurlijk in de Ierse situatie geïnteresseerd en we voorzien in Ierland dat we over een aantal weken met een lastige begroting te maken krijgen. Ik zou u willen verzoeken uitleg te geven over de gesprekken die u met de Ierse minister over ons tekort hebt gehad en te verduidelijken of we inderdaad de referentiewaarde gaan overschrijden en welk effect dat zal hebben vanuit het perspectief van de EU.
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) We baseren ons altijd op de feiten. Elk gesprek tussen mijn collega Joaquín Almunia en Ierse collega's is altijd bedoeld om meer informatie te verkrijgen, maar we analyseren de feiten en cijfers aan het einde van het jaar. Daarom kan ik deze vraag helaas niet beantwoorden, maar het is een heel begrijpelijke vraag. Zoals ik vandaag reeds heb gezegd, er lopen procedures bij buitensporige tekorten tegen het Verenigd Koninkrijk en Hongarije.
Richard Corbett
(EN) Accepteert de Commissie het feit dat krachtens het Verdrag - in tegenstelling tot het Stabiliteitspact - de 3 procent geen limiet is, maar een referentiewaarde? In het verslag van de Commissie over een lidstaat die de referentiewaarde overschrijdt, moeten - en ik citeer artikel 104, lid 3 van het Verdrag - "alle andere relevante factoren in aanmerking [worden] genomen, met inbegrip van de economische en budgettaire situatie van de lidstaat op middellange termijn”.
Is de Commissie het niet met mij eens dat de economische situaties van de lidstaten noodzakelijkerwijs veranderd zijn en een extra mate van flexibiliteit daarom wellicht gerechtvaardigd is?
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Ik denk dat we over een nogal goed track record beschikken op het moment dat we de procedures opstarten. Drie procent is een drempel waar we echt rekening mee hebben gehouden. Als hij wordt overschreden, zullen we onder zeer uitzonderlijke omstandigheden de procedures niet opstarten. Dus waar het op neerkomt, is dat 3 procent de drempel is waar we mee te maken hebben en ik denk dat we de procedures blijven volgen die we altijd gevolgd hebben. We zullen zelfs in de huidige situatie de lat niet lager leggen.
Betreft: Hypotheekcrisis en financiële regelgeving
De economische problemen op de financiële markten zijn dit voorjaar blijven aanhouden en nog steeds staan de financiële markten van de wereld onder druk, niet in de laatste plaats omdat de hypotheekcrisis om zich heen grijpt. Fannie Mae en Freddy Mac ontvangen kapitaalinjecties van de Amerikaanse overheid en de hypotheekmarkt schudt op zijn grondvesten. Onlangs in juli was ik in Washington en heb ik enkele senatoren gesproken die van mening waren dat het dieptepunt van de hypotheekcrisis pas in 2010 zou worden bereikt.
Hoe lang gaat de financiële crisis volgens de Commissie duren? Welke boodschap wordt naar de markt gestuurd doordat in de VS tegen de gewoonte in door de overheid instellingen worden gered die zich in zwaar weer bevinden? Het is, zoals iedereen weet, begonnen met Bear Stearns en nu dus Fannie Mae en Freddy Mac.
Hoe ziet de Commissie, ten slotte, de huidige en toekomstige actualiseringen van bestaande regelgeving zoals Lamfalussy en de Kapitaaltoereikendheidrichtlijn? Het gevaar van buitensporige veranderingen is momenteel niet denkbeeldig zodat de concurrentiekrachtige Europese financiële markt wordt aangetast.
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Internationale financiële markten bevinden zich nu ongeveer een jaar in een staat van beroering en de interactie tussen gecumuleerde verliezen binnen het financiële systeem en de verslechterende vooruitzichten voor de wereldeconomie maakt het zeer lastig om te voorspellen wanneer aan alle onrust een einde komt. De huidige situatie op de financiële markten illustreert hoe een probleem dat zich aanvankelijk leek te beperken tot een specifiek marktsegment, dat wil zeggen risicovolle hypotheken in de Verenigde Staten, zich snel kan uitbreiden naar het internationale financiële systeem in zijn totaliteit.
Naarmate de aan Amerikaanse risicovolle hypotheken gerelateerde verliezen zich via gekoppelde markten en complexe financiële producten verspreidden, zijn enkele belangrijke kredietmarkten verstoord geraakt. De problemen in het functioneren van deze markten zijn echter nog het hardst aangekomen in de banksector, waar omvangrijke verliezen zijn geleden en liquiditeitstekorten op de markt de steun van centrale banken nodig maakten.
Niettemin zijn enkele financiële instellingen in de Verenigde Staten en in Europa van insolvabiliteit gered na ernstige moeilijkheden bij het verwerven van liquide middelen. Deze overheidsinterventies waren een antwoord op de bezorgdheid over risico's voor de financiële stabiliteit en werden over het algemeen positief ontvangen door de financiële markten.
In de Verenigde Staten zal men naar verwachting tot midden 2009 doorgaan met het aanpassen van risicovolle hypotheekcontracten, ten gevolge van het ten onrechte verkopen van deze hypotheken in het verleden. De problemen binnen de internationale financiële markt blijven acuut - deze kwesties hebt u vandaag ook al aan de orde gesteld - deels ten gevolge van ontwikkelingen in de financiële sector zelf en deels door de effecten van de verslechterende economische omstandigheden.
Onzekerheid over de uiteindelijke schaal en locatie van kredietverliezen blijft het vertrouwen van investeerders ondermijnen en de totale verliezen die tot dusver door de banken bekend zijn gemaakt, liggen nog steeds ruimschoots onder de schattingen voor de totale verliezen in het gehele financiële systeem die gebaseerd zijn op verschillende projecties van toekomstige hypotheekverliezen.
Banken zien zich in toenemende mate gedwongen te herkapitaliseren, vaak tegen hoge kosten en onder moeilijke marktomstandigheden. Daar komt bij dat de problemen in de banksector steeds meer gepaard gaan met striktere voorwaarden voor kredietverstrekking en een vermindering van de kredietverstrekkingsactiviteiten van banken.
De hogere financieringskosten en de beperktere toegang tot krediet zullen naar verwachting een wisselwerking aangaan met andere tegenvallers voor de wereldeconomie, zoals hoge olieprijzen en stijgende inflatie.
Op basis hiervan zijn de vooruitzichten voor de EU en de economie van de eurozone nog verder verslechterd sinds de prognose van de Commissie van voorjaar 2008. De economische vooruitzichten verschillen per lidstaat. Naarmate de economische omstandigheden verslechteren, neemt de druk op de balanscijfers van de banken verder toe.
De kwetsbare marktomstandigheden vragen om voortdurende waakzaamheid van overheidsinstanties die marktontwikkelingen volgen, in het bijzonder centrale banken, toezichthouders en ministers van Financiën. De noodzaak van verdere interventies in het geval van een systemische crisis kan niet worden uitgesloten.
In een bredere context worden er concrete stappen gezet om de zwakke punten van het kader voor financiële markten aan te pakken. In aansluiting op de behandeling door de Raad Economische en Financiële Zaken in oktober 2007 is een routekaart van regulerende maatregelen goedgekeurd.
Hoewel alleen geldend voor de EU is deze routekaart consistent met vergelijkbare initiatieven op mondiaal niveau. De doelstellingen van de routekaart zijn het verbeteren van de transparantie, het aanpakken van problemen met waardebepaling, het versterken van het bedrijfseconomische toezicht op banken en het onderzoeken van structurele marktkwesties door de relevante zwakke punten in het regelgevingskader te analyseren en passende beleidsmaatregelen te formuleren. De Commissie spant zich op dit moment in om ervoor te zorgen dat deze routekaart op tijd wordt voltooid, inclusief concrete initiatieven voor het verbeteren van de transparantie voor investeerders, markten en toezichthouders, herziene kapitaalvereisten voor banken en de regulering van ratingbureaus.
Wat dit punt aangaat, heeft de Commissie haar externe overleg over de voorgestelde wijzigingen in de richtlijn kapitaalvereisten afgerond en is de Commissie voornemens gedurende de komende maanden een voorstel in te dienen.
De Commissie heeft tevens wetgeving betreffende ratingbureaus in behandeling. In dit verband is eind juli 2008 een openbare raadpleging gestart.
Er is daarnaast vooruitgang geboekt wat betreft grensoverschrijdende samenwerking op het gebied van toezicht binnen de EU, doordat begin juli 2008 een nieuw memorandum van overeenstemming in werking is getreden.
Meer in het algemeen gesproken, een van de doelstellingen van het verslag-Lamfalussy is de verbetering van de nieuwe toezichtregeling, waarbij de Commissie bijvoorbeeld voornemens is om de besluiten over de Europese comités van toezichthouders te herzien.
De Commissie is zich in al haar inspanningen zeer bewust van de mondiale dimensie van de benodigde respons en in dat opzicht stemmen we onze maatregelen ook af met onze partners.
Olle Schmidt
(EN) Soms gaat een vraag een eigen leven leiden en ik geeft toe dat dit misschien enigszins achterhaald is, maar ik dank de Commissie voor het eerlijke antwoord. Waar ik op doel, en waar ik me zorgen over maak, is dat we overdreven aan het reageren zijn en ik hoop dat de Commissie dat in overweging kan nemen. Ik ben het ermee eens dat we moeten handelen en reageren, maar we moeten het niet overdrijven, omdat we een evenwichtige aanpak nodig hebben. Anders - en ik denk dat we hier op de lange termijn rekening mee moeten houden - zouden we de groei in Europa schaden. Daarom ben ik voor een evenwichtige aanpak en ik vertrouw erop dat de Commissie ervoor zorgt dat deze maatregelen op een passende manier worden uitgevoerd.
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Ik vind dat de Commissie het werkelijk evenwichtig aanpakt. We hebben een uur lang gedebatteerd waarbij veel leden van het Parlement om zeer haastige maatregelen riepen, maar de Commissie hanteert werkelijk een evenwichtige aanpak.
DanutBudreikait
(EN) Vandaag hebben we een debat gehouden over de wereldwijde financiële crisis en de effecten van de crisis op onze economie. Een afgevaardigde vermeldde het feit dat er in haar land al een bank failliet is gegaan. Is u bekend of er een direct gevaar bestaat dat banken in onze landen, de EU-lidstaten, failliet zullen gaan?
Paul Rübig
(DE) Ik zou wel eens willen weten hoe het er in de energiesector nu voorstaat met de werkelijke en de financiële transacties. Is de Commissie voornemens in de statistieken duidelijk het verschil tot uitdrukking te laten komen tussen wat er werkelijk aan energie gekocht wordt en wat er slechts op de financiële markt verhandeld wordt en bent u ook van plan een regeling voor blancoverkopen te treffen?
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Mijn land, Letland, heeft heel wat banken en insolventie zou zeker kunnen gebeuren. Naar mijn mening hebben we een vrij ontwikkelde markt. Maar hij staat onder het toezicht van de centrale bank en op de Letse financiële markten was er in elk geval helemaal geen onrust. Daarom kan ik u verzekeren dat de Letse financiële markt zeer stabiel is en dat er geen verstoring van de markt is geweest. Niettemin is het van groot belang om de rol te benadrukken die het toezicht op de banken moet spelen en dat alle voorwaarden van dit toezicht door de commerciële banken moeten worden nageleefd.
Wat betreft de energieaankopen zou ik met toestemming van de heer Rübig schriftelijk willen antwoorden, aangezien dit een zeer specifieke vraag is en ik op dit moment geen concreet cijfer zou willen noemen.
Betreft: Veiligheid van de luchtvaart
De recente crash van een vliegtuig van Spanair bij Madrid, waarbij een groot aantal doden te betreuren viel, en de noodlanding van een Boeing 737 van Ryanair bij Limoges, waarbij 26 mensen gewond raakten, doen opnieuw vragen rijzen omtrent de toepassing van het communautaire wetgevings- en controle-arsenaal op het gebied van de luchtvaartveiligheid. Verordening (EG) nr. 1899/2006/
verplicht luchtvaartmaatschappijen expressis verbis programma's inzake ongelukkenpreventie en vluchtveiligheid te implementeren, en bevat vereisten waaraan elk civiel luchtvaartuig moet voldoen (met betrekking tot certificering, toezicht, onderhoud, uitrusting, veiligheid, enzovoorts).
Is de Commissie van mening dat deze vereisten bevredigend zijn en volstaan, of vindt ze dat de luchtvaartmaatschappijen aan strengere controles moeten worden onderworpen? Hoe beoordeelt de Commissie de toepassing tot nu toe van Richtlijn 2003/42/EG inzake de melding van voorvallen in de burgerluchtvaart? Is de Commissie tevreden over de doorgevoerde verscherping van de mechanismen voor controle en vroegtijdige waarschuwing ten aanzien van luchtvaartmaatschappijen met een twijfelachtige veiligheidsgeschiedenis, en over de handhavingsinspecties van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart bij de luchtvaartautoriteiten van de lidstaten, en over hetgeen aan nieuws naar buiten komt over het opstellen van een zwarte lijst?
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Met betrekking tot de toepassing van de communautaire wetgeving betreffende luchtvaartactiviteiten heeft de Commissie geen aanwijzingen dat er zwakke plekken of aan de veiligheid gerelateerde mazen in de betreffende wetgeving betreffende luchtvaartveiligheid zitten, die pas recentelijk, op 16 juli 2008, in werking is getreden in de Gemeenschap. De reeks technische vereisten voor luchtvaartactiviteiten is voortdurend aan verandering onderhevig, in navolging van de ontwikkelingen van de wetenschappelijke kennis op dit gebied. Dit wordt bereikt door de prestaties van luchtvaartmaatschappijen continu te monitoren en om deze redenen acht de Commissie een strikter controlekader niet noodzakelijk.
Wat betreft de toepassing van communautaire wetgeving aangaande het melden van voorvallen is de Commissie ingenomen met het feit dat alle lidstaten een verplicht meldingssysteem hebben opgezet en de informatie in nationale databanken verzamelen. Deze regels bevatten een systeem voor het uitwisselen van informatie en voorzien in de verspreiding van informatie. De uitwisseling van informatie is nog niet volledig operationeel, omdat hiervoor overeenstemming over individuele protocollen tussen elke lidstaat en de Commissie nodig is voor het actualiseren van de centrale opslagplaats in overeenstemming met de verordening van de Commissie. De lidstaten en de Commissie werken actief aan deze kwestie, maar de informatie is in deze fase reeds beschikbaar op nationaal niveau.
De verspreiding van informatie wordt op de juiste manier uitgevoerd op basis van de verordening van de Commissie van 24 september 2007. De uitvoering van de bescherming van informatie is omgezet in nationale wetgeving, maar we zullen moeten wachten tot we de doeltreffendheid van deze bepalingen kunnen beoordelen die de grondslag vormen van een goede meldingscultuur doordat ze de betrouwbaarheid van de melders garanderen.
Met betrekking tot de controle op luchtvaartmaatschappijen met een twijfelachtige veiligheidsgeschiedenis kan ik de geachte afgevaardigde verzekeren dat de Commissie nauwgezet de bepalingen toepast van de Gemeenschapsregelgeving betreffende het opleggen van exploitatieverboden voor luchtvaartmaatschappijen die niet voldoen aan de veiligheidsvereisten. Vandaag de dag heeft 54 procent van alle platforminspecties van luchtvaartuigen betrekking op Europese luchtvaartmaatschappijen. Dat betekent dat de Commissie evenveel aandacht aan de veiligheidsprestaties van Europese en niet-Europese luchtvaartmaatschappijen besteedt. Dankzij de voortdurende en nauwe samenwerking met de Commissie intensifiëren de instanties voor civiele luchtvaart in de lidstaten het toezicht op hun luchtvaartmaatschappijen. De resultaten van de platforminspecties zijn een bijzonder succesvol preventief instrument gebleken om te voorkomen dat luchtvaartmaatschappijen worden geconfronteerd met exploitatiebeperkingen in de Gemeenschap.
Wat betreft de handhavingsinspecties bij de burgerluchtvaartmaatschappijen door het Europees Agentschap voor de Veiligheid van de Luchtvaart zou ik de geachte afgevaardigde willen verzekeren dat dankzij de nauwe samenwerking en het wederzijdse vertrouwen tussen de civiele instanties in de lidstaten en het EASA duurzame oplossingen worden overeengekomen en uitgewerkt tussen het Agentschap en de geïnspecteerde instanties. Ten bewijze van de goede samenwerking zij vermeld dat het Agentschap erin is geslaagd het aantal inspecties te verdubbelen sinds de betreffende regels in 2006 werden aangenomen en dat de veiligheidsmaatregelen die aan het einde van dat jaar aan een lidstaat werden opgelegd, deze week zijn opgeheven.
Rodi Kratsa-Tsagaropoulou
(EL) Ik dank de Commissie hartelijk voor haar antwoord, maar ik vraag mij toch het volgende af, mijnheer de commissaris. Het kan best zijn dat er, gezien het aantal vluchten, maar weinig vliegtuigongevallen gebeuren, maar deze ongelukken veroorzaken wel vaak heel veel doden, waardoor de publieke opinie twijfels krijgt en haar vertrouwen in ons beleid en onze controles verliest.
U hebt naar ik heb kunnen vaststellen geen maatregelen voorgesteld. U hebt het Agentschap voor de veiligheid geen extra bevoegdheden of taken gegeven. Het gaat niet alleen om de luchtvaartmaatschappijen maar ook om de burgerlijke instanties die bevoegd zijn voor de controle in de lidstaten. Er is een zwarte lijst. Met welke criteria wordt die opgesteld? Zult u die versterken? Uw antwoord was ontoereikend wat betreft de gevolgen van deze ongelukken en de daardoor ontstane problemen, afgezien nog van het tragische verlies aan mensenlevens.
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Ik kan u verzekeren dat het veiligheidssysteem in Europa van het hoogste niveau is. Het staat buiten kijf dat het operationeel is en dat we alle nodige maatregelen hebben getroffen.
Helaas kan dit niet voorkomen dat er ongelukken gebeuren. Het spijt mij ten zeerste dat er mensen zijn omgekomen, maar de oorzaak is niet dat de veiligheidsniveaus in Europa niet toereikend zijn.
Zodra we de resultaten weten, wat de oorzaak van een ongeluk was, zullen we analyses uitvoeren en als de noodzaak bestaat om een aantal van de maatregelen te versterken, zal dat ook gebeuren.
Toch kan ik u op dit moment verzekeren dat de luchtvaartveiligheid in Europa voldoet aan de hoogste normen die waar dan ook ter wereld gelden.
Jörg Leichtfried
(DE) De situatie is als volgt: het Europees Agentschap voor de Veiligheid van de Luchtvaart (EASA) krijgt tegenwoordig steeds meer bevoegdheden om voor heel Europa eenzelfde mate van veiligheid te waarborgen. En dat is goed. Nu voltrekt zich een tweede uitbreidingsgolf in de bevoegdheden, maar zonder dat het EASA ook meer of andere middelen tot zijn beschikking heeft gekregen. Daar kunnen we twee dingen mee doen. De eerste mogelijkheid is om niet alle agentschappen gelijk te behandelen. Ik ga niet zover als sommige van de collega's, die stellen dat niemand er iets van zou merken als bepaalde agentschappen hun activiteiten zouden staken. Het EASA is wel degelijk anders. Als dat geen geld heeft, zijn er mensenlevens in het geding.
De tweede mogelijkheid is financiering door derden, namelijk het EASA door een heffing op de vliegtickets van meer geld te voorzien. Mijn vraag is welke van beide mogelijkheden uw voorkeur heeft.
Mevrouw de Voorzitter, staat u mij nog een opmerking buiten de agenda toe: ik onderschrijf volledig wat onze Poolse collega over het vergaderverloop gezegd heeft.
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Ongeacht welk agentschap het betreft, is directe financiering via geld van belastingbetalers de beste manier, omdat als een agentschap geen eigen inkomsten heeft, naar mijn mening nooit gegarandeerd kan worden dat de nodige publieke diensten ook worden geleverd. Ik vind de beste manier dus dat alle agentschappen hun middelen uit de begroting krijgen toegewezen, maar als er een mogelijkheid bestaat om aanvullende middelen te verwerven, dient die mogelijkheid geëvalueerd te worden. Hoe dan ook wordt elke begroting behandeld volgende de procedure en strikte regels die door Europese wetgeving worden voorgeschreven.
Tweede deel
Betreft: Veilige werking van kerncentrales
De Europese Unie moet onmiddellijk een oplossing vinden om haar steeds groeiende energiebehoeften te dekken. De petroleum- en gasvoorraden en de hernieuwbare energiebronnen dekken slechts gedeeltelijk deze behoeften en het gebruik van kernenergie dringt zich op. Tegelijk maken de Europese burgers zich steeds meer ongerust over de veilige werking van de kerncentrales en het correcte beheer van kernafval, met name na de recente nucleaire lekken in Frankrijk en Slovenië.
Vanzelfsprekend rijzen dus de volgende vragen: Hoe veilig is de werking van de kerncentrales in alle landen van de EU? Hoe zit het met de toekomstige bouw van nieuwe kerncentrales in Turkije en andere Balkanlanden en welke garanties worden geboden voor de veilige werking van deze centrales? Heeft de Commissie onderzocht of het nodig is om nieuwe kerncentrales te bouwen? Wat is haar conclusie? Heeft zij ten slotte berekend hoe afhankelijk de Europese Unie in de nabije toekomst zal zijn van kernenergie?
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) De EU maakt op dit moment voor 30 procent van haar elektriciteitsproductie gebruik van kernenergie en kernenergie vertegenwoordigt twee derde van de koolstofvrije elektriciteit van de EU. In 2030 zal de energiebehoefte naar verwachting met 20 procent zijn gegroeid en de elektriciteitsbehoefte met 38 procent.
Ten gevolge hiervan zou het aandeel van elektriciteit in de verwachte energiebehoefte groeien van 20 procent tot 23 procent. De capaciteit voor het opwekken van elektriciteit wordt verwacht met 31 procent toe te nemen, maar op basis van de PRIMES-uitgangswaarden die door de Commissie zijn onderzocht, zal het aandeel van kernenergie in de opwekking van elektriciteit dalen van 30 procent tot 20 procent.
Daarnaast concludeerde het Internationaal Energie Agentschap in zijn onlangs gepubliceerde evaluatie van het EU-energiebeleid dat "de kernenergiecapaciteit in de EU van nu af aan zal afnemen tenzij in de nabije toekomst aanzienlijk wordt geïnvesteerd in verlenging van de levensduur van centrales en vervanging van reactoren die het einde van hun levensduur hebben bereikt”.
Het is aan iedere individuele lidstaat om te beslissen over het al dan niet gebruiken van kernenergie voor het opwekken van elektriciteit en het opstarten van nieuwe projecten of om te besluiten over te gaan tot een afschaffingsbeleid voor kernenergie. Indien lidstaten besluiten te investeren in nieuwe opwekking van kernenergie, zal de Commissie al haar bevoegdheden uitoefenen om ervoor te zorgen dat de nieuwe projecten op dit gebied voldoen aan de hoogste normen aangaande veiligheid, beveiliging en niet-verspreiding, zoals voorgeschreven door het Euratom-Verdrag.
Het verzekeren van het hoogste niveau van veiligheid, beveiliging en waarborgen gedurende de totale levensduur van een nucleaire installatie is tevens een prioriteit in de context van de uitbreiding van de EU en in betrekkingen met derde landen via het instrument voor samenwerking op het gebied van nucleaire veiligheid.
De Commissie volgt het algemene beeld van de lopende investeringen in de kernenergiesector in de EU. In 2007 heeft de Commissie het Indicatief programma op het gebied van de kernenergie goedgekeurd, dat een overzicht geeft van de stand van zaken binnen de Europese nucleaire sector. De Commissie is bezig deze mededeling te actualiseren, als onderdeel van de algemene strategische energiebeleidsevaluatie. Deze mededeling zou vóór eind 2008 beschikbaar moeten zijn.
Daarnaast heeft de Commissie twee initiatieven gelanceerd om de toekomst van kernenergie nader te bespreken en de vereisten voor de ontwikkeling van kernenergie te identificeren. Het eerste is de "Groep op hoog niveau voor nucleaire veiligheid en afvalbeheer”; dit initiatief richt zich op het identificeren van veiligheidskwesties die met voorrang behandeld moeten worden en het aanbevelen van op EU-niveau te treffen maatregelen.
Het tweede initiatief, het "Europees kernenergieforum”, is bedoeld als platform voor een brede en transparante discussie over de mogelijkheden en risico's van kernenergie tussen de belanghebbenden.
Εmmanouil Angelakas
(EL) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik begrijp dat wij moeten wachten tot het eind van het jaar, tot de resultaten van dit onderzoek bekend zijn, voordat wij goede conclusies kunnen trekken.
Ik wilde graag dat de commissaris commentaar gaf op de volgende inlichting, die vorig jaar al bekend was. Rusland bouwt aan een drijvende kerncentrale. De bouw zou in 2010 voltooid moeten zijn en dan zou die centrale naar een verafgelegen gebied van Rusland worden verplaatst. Rusland is van plan nog eens zes van die centrales te bouwen en te verkopen aan landen die daarom vragen en er belangstelling voor hebben.
Wat is uw commentaar, vanuit de veiligheidsoptiek bekeken?
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Rusland behoort ook tot de Internationale Organisatie voor Atoomenergie en Russische nucleaire technologie voldoet aan internationale normen. Dus als landen geïnteresseerd zijn in Russische nucleaire technologie, zijn er een aantal internationale regels die Rusland naleeft.
Voor de EU zou Russische productietechnologie kunnen worden gebruikt, op voorwaarde dat het advies van de Commissie daarover positief is en als de Russische technologie minimaal aan de geldende normen voldoet en concurrerend is in vergelijking met andere technologieaanbieders.
Dus alleen het feit dat de technologie Russisch is, wil niet zeggen dat zij minder veilig is.
Justas Vincas Paleckis
(EN) Mijnheer de commissaris, ik zou u opnieuw iets willen vragen over onze beroemde Ignalina-kerncentrale.
Onlangs had onze minister-president een ontmoeting met de voorzitter van de Europese Commissie, de heer Barroso. Daarna maakte een aantal van onze kranten gewag van een opening: dat de mogelijkheid bestaat dat de centrale langer in bedrijf zou kunnen blijven.
Wat is uw mening daarover en wat zou u de Litouwse regering aanraden in deze situatie?
Zita Pleštinská
(EN) Kernenergiecentrales en nucleaire faciliteiten behoren tot de meest zorgvuldig gecontroleerde installaties wat betreft veiligheid.
De vooruitzichten voor het gebruik van kernenergietechnologie in Slowakije, waarvoor de bouw van de derde en vierde reactor in Mochovce noodzakelijk is, en het voornemen van de Republiek Slowakije om de reactoren in Jaslovské Bohunice in 2006 en 2008 te sluiten, confronteren Slowakije met lastige uitdagingen.
Kan de commissaris mededelen waarom de Commissie met zoveel politieke omzichtigheid reageert op de bouw van de kernenergiecentrale in Mochovce? Heeft de Commissie reële reserves ten aanzien van de veiligheid van deze kernenergiecentrale?
Andris Piebalgs
Ik zal met Ignalina beginnen, omdat ik al vaak over dit onderwerp gesproken heb.
In het Toetredingsverdrag zijn Litouwen en de onderhandelingspartners - de andere lidstaten - overeengekomen dat de centrale om veiligheidsredenen uiterlijk eind 2009 gesloten zou moeten worden. Dit Verdrag is primair recht en is geratificeerd door alle lidstaten. De Commissie maakt geen deel uit van dit proces. De Commissie is de hoedster van dit Verdrag en heeft tot taak ervoor te zorgen dat het recht daarin daadwerkelijk gerespecteerd wordt.
Vandaar dat ik u niets steekhoudends kan vertellen over welke standpuntswijziging dan ook, omdat het standpunt van de Commissie bepaald wordt door het Verdrag. Hoe kunnen we hier een mouw aan passen? Naar ik meen omvat het Verdrag ook algemene bepalingen ter ondersteuning van Litouwens hervormingen in de energiesector - een totaalpakket van, als ik het wel heb, 1,3 miljard euro, dat bedoeld is voor terreinen waarop de energievoorziening van Litouwen versterkt zou kunnen worden, door het uitbouwen van dwarsverbindingen, het financieren van rendementsverhogende maatregelen, van alternatieve energiebronnen. Die kant moet het dus op, maar er is, althans in mijn ogen, geen enkele manier waarop het Verdrag gewijzigd zou kunnen worden, omdat alleen een intergouvernementele conferentie met aansluitende ratificatie primair recht van de Europese Unie aan kan passen.
Wat Mochovce betreft, gaat het in de ogen van de Commissie om hetzelfde punt als bij Ignalina. Wel hebben we de situatie rond Mochovce nader bekeken en vastgesteld dat er specifieke eisen zijn, voortkomend uit de nieuwe uitdagingen waar de wereld van vandaag ons voor stelt. Zo zou niet alleen de bedrijfs- maar ook de algehele veiligheid in gevaar kunnen komen als vliegtuigen gebruikt worden om nucleaire installaties aan te vallen. De technologie die voor de nieuwe reactoren is voorgesteld, houdt onvoldoende rekening met deze mogelijkheid. Vandaar dat wij de eigenaar en de Slowaakse toezichthouder in de kernenergiesector gevraagd hebben om aanvullende maatregelen, die ervoor zorgen dat er geen blijvende schade ontstaat, zelfs als een kerncentrale op deze manier wordt aangevallen.
Betreft: Investeringen in eerste generatie: prioriteit voor tweede generatie
In het ontwerpverslag Turmes (2008/0016/COD) over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen dat op dit moment bij de parlementaire commissies in behandeling is, wordt het door de Raad en de Commissie vastgestelde bindend streefcijfer voor biobrandstoffen en hernieuwbare energie in het wegvervoer opnieuw aan de orde gesteld omdat in onderzoek en ontwikkeling van de tweede generatie geen doorbraak is bereikt.
Maar moeten wij dan geen duidelijk regelgevingsbeleid formuleren voor de investeerders in biobrandstoffen van de eerste generatie? En wel omdat het precies dezelfde investeerders zullen zijn die in O&O van de tweede en derde generatie zullen investeren, en die nu installaties bouwen die gemakkelijk aan de eisen van tweede en derde generatietechnologie aan te passen zullen zijn. Zij kunnen zich immers niet permitteren om O&O-investeringen met het oog op de volgende generatie achterwege te laten, omdat hun installaties dan snel verouderen.
Andris Piebalgs
De Commissie deelt de mening van de geachte afgevaardigde dat er een duidelijk reguleringsbeleid voor investeerders in biobrandstoffen van de eerste generatie moet komen, willen brandstoffen van een tweede generatie van de grond komen.
De Commissie ziet biobrandstoffen van de eerste generatie als brug naar een tweede generatie op basis van de cellulose van houtige planten.
Zonder goede productievoorwaarden in eigen land voor biobrandstoffen van de eerste generatie zullen innovatieve producten met hoog rendement moeilijk een weg naar de markt vinden. Een helder reguleringsbeleid is echter niet alleen de ultieme voorwaarde om groei in de biobrandstoffenindustrie op gang te brengen, het is ook nodig om negatieve gevolgen voor het milieu te voorkomen. Daarnaast mag de ontwikkeling van biobrandstoffen niet ten koste gaan van de voedselvoorziening en evenmin van invloed zijn op de prijs van voedingsmiddelen.
Toch mag er geen enkele twijfel over bestaan dat de Commissie de ontwikkeling van biobrandstoffen van de tweede generatie wil versnellen.
De voorgestelde richtlijn voor de bevordering van het gebruik van hernieuwbare energie stelt expliciet dat voor het aandeel dat biobrandstoffen, gewonnen uit afval, residuen en cellulose van andere dan voedingsgewassen hebben in de nationale doelstellingen voor biobrandstoffen, het dubbele gerekend mag worden van andere biobrandstoffen.
Daar komt bij dat de lidstaten de verplichting krijgen verslag uit te brengen over de manier waarop zij hun subsidieregelingen ten gunste van biobrandstoffen van de tweede generatie hebben aangepast.
De EU geeft verder aanzienlijke steun aan lopend onderzoek ter ontwikkeling van tweede-generatie-productietechnieken. De activiteiten in het kader van het Zevende Kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling draaien nadrukkelijker om biobrandstoffen van de tweede generatie, met name om conversieprocessen ten behoeve van vloeibaar biogas.
Het onderzoek zou zowel technisch als economisch georiënteerde pilot-projecten moeten omvatten, zodat niet alleen en aantrekkelijke kosten-batenverhouding verzekerd is, maar ook een productiewijze die een nettobijdrage levert aan de doelen die de Gemeenschap zich gesteld heeft voor wat het beteugelen van de klimaatverandering en betaalbare voeding voor de gehele wereldbevolking betreft.
U ziet dat het beleid en het voorstel van de Commissie helemaal toegesneden zijn op de behoefte aan de ontwikkeling van tweede-generatiebiobrandstoffen, alsook op een eventuele noodzaak om van eerste-generatiebiobrandstofffen gebruik te maken, maar dan op duurzame wijze.
Liam Aylward
(EN) Mijnheer de commissaris, mag ik u vragen hoe u erbij komt dat de Europese Unie de informatieslag rond de voordelen van stevige en consequente streefcijfers voor biobrandstof aan het verliezen is en dat in tijden van grotere energiekrapte? Ik stel mijn vraag met het oog op biodiesel, die het in zich heeft een substantiële bijdrage te leveren aan het veiligstellen van de energietoevoer van de Europese Unie. Biodiesel kan in overeenstemming met duurzaamheidsbeginselen geproduceerd worden, zonder de voedselvoorziening in gevaar te brengen - een feit waar u ook naar verwezen hebt - en biodiesel is de enige vorm van hernieuwbare energie waarbij Europa een sterke, duidelijk leidende positie inneemt.
Andris Piebalgs
Het voorstel van de Commissie ontmoedigt de ontwikkeling van de biodieselindustrie niet en het gebruik van de brandstof in de transportsector evenmin, zeker niet nu de raffinaderijen duidelijk te lijden hebben onder een gebrek aan dieselproductie binnen de Europese Unie. Het is dus niet zo dat wij het ontmoedigen, maar ik denk wel dat als een duidelijke duurzaamheidseis ontbreekt, de schade die door een enkel mislukt project wordt aangericht voor de hele bedrijfstak van nadeel zal zijn. Omdat de aandacht nu zo sterk gericht is op biobrandstoffen kunnen we ons geen mislukkingen veroorloven, omdat die het einde van de hele bedrijfstak zouden betekenen.
Misschien kan ik u met een verwijzing naar het vervoersbeleid het best duidelijk maken waarom mij zoveel aan het biobrandstoffenbeleid is gelegen. In het vervoer gaat het ten eerste om zuiniger auto's - en er is in het Parlement een aantal bijzonder stevige debatten over auto's gevoerd; ten tweede om een verschuiving in vervoermiddelen, al zullen de mensen in veel gevallen de voorkeur blijven geven aan de auto; en dan ten derde om het overschakelen op alternatieve brandstoffen. Een van die alternatieven is biobrandstof, maar we dienen ons wel te realiseren dat die geproduceerd wordt op land dat ook voedingsgewassen voort zou kunnen brengen. Dat is waarom ik vind dat alle nodige voorzorgsmaatregelen genomen dienen te worden, hoewel dit zonder twijfel een positieve maatregel is.
Teresa Riera Madurell
(ES) Mevrouw de Voorzitter, als het over biobrandstoffen gaat, worden mythe en werkelijkheid vaak zodanig door elkaar gehaald dat de burgers er geen wijs meer uit kunnen worden, waardoor het onderzoek, de innovatie en industriële investeringen op dit gebied schade lijden.
Overweegt de Commissie om op Europees niveau een voorlichtingscampagne te lanceren, die nauwkeurig en objectief moet zijn, om duidelijkheid over deze situatie te verschaffen?
Avril Doyle
(EN) Inderdaad, de beide vragen hadden bijna samengenomen kunnen worden, maar de onuitgesproken boodschap in de vraag van mijn Ierse collega is, als ik die goed begrijp, dat hij voorstander is van investering in biobrandstoffen van de eerste generatie (of van een regeling die dat stimuleert), of toch zeker dat hij vindt dat we ons niet hoeven te verontschuldigen voor een regeling ten gunste van investeringen in die eerste generatie, aangezien die leiden tot een tweede en een derde generatie.
Dat is niet helemaal mijn insteek en daarom zou ik u, commissaris, met welnemen van de Voorzitter willen vragen: zou niet alle wetgeving op dit terrein uit principe technologie-neutraal moeten zijn?
Andris Piebalgs
Ik zal met het tweede punt beginnen. Ik denk dat we van de discussie over aardolie moeten leren dat we ook op andere terreinen geconfronteerd kunnen worden met een onvoorspelbare groei van de vraag, ook ten aanzien van voedsel, wat toch een echte basisbehoefte van de mens is. Daarom hebben we behoefte aan technologieën die onze mogelijkheden uitbreiden. En met uitbreiding hebben we duidelijk van doen als er stoffen gebruikt worden die doorgaans als afval beschouwd worden. Om die reden zouden we de tweede generatie vol overtuiging moeten propageren. Je zou kunnen zeggen dat zelfs dat niet genoeg is, omdat daar de risico's niet zitten. We hebben nieuwe technologieën nodig. Het is niet zo dat we simpelweg olie door biobrandstoffen willen vervangen. Nee, we willen over de technologie beschikken die ons echt vrijwaart van deze concurrentie, hoe beperkt ook. Om die reden geloof ik dat de tweede generatie onze bijzondere aandacht verdient, ook al horen we in theorie alle technologieën gelijk te behandelen.
Ik denk dat we waar het de bewustwording betreft, te maken hebben met een bredere vorm van educatie, die niet zozeer gaat over biobrandstoffen, als wel over duurzaamheid, zuinig omgaan met energie en een volkomen nieuwe houding ten opzichte van het milieu, het bewustzijn dat alles wat we gebruiken ergens gewonnen is en daar altijd schade aanricht. Bij alle opwinding over biobrandstoffen vergeten we wel eens dat er ook nog olie geproduceerd wordt en dat die soms gewonnen wordt uit teerzand. Onlangs zijn foto's gepubliceerd van locaties waar deze olie geproduceerd wordt. Dat is waarachtig geen plattelandsidylle en ook dat vormt een groot probleem. Ik vind dus dat elk van ons zo zuinig mogelijk zou moeten omspringen met energie en mee moet gaan in de trend richting groene energie, ook al kost het dan wat meer.
Betreft: Biobrandstoffen
Moet bij het vaststellen van de doestellingen voor biobrandstoffen geen prioriteit worden gegeven aan biodiesel, veeleer dan aan bio-ethanol?
Andris Piebalgs
De Commissie erkent dat er in de Europese Unie een grotere vraag is naar biodiesel (meer dan naar bio-ethanol) als vervanging van gewone diesel en dat die het aardolieverbruik omlaag kan helpen brengen.
Het ligt dan ook in de verwachting dat het biodieselverbruik in de EU de komende jaren boven dat van bio-ethanol zal liggen. Desondanks acht de Commissie specifieke streefcijfers voor elk van beide technieken niet noodzakelijk, omdat ze beide een voorname rol kunnen spelen in het verminderen van de aardolieafhankelijkheid in de Europese vervoersbranche.
Van de tweede generatie biobrandstoffen gaat voor biodiesel en bio-ethanol gelijkelijk een stimulans uit, maar toch blijft de markt voor biodiesel in de EU duidelijk groter. Het lijkt mij niet goed een onderscheid te maken tussen ethanol en diesel, maar wel dat we aan stimulering van de tweede generatie de voorkeur geven boven de eerste generatie.
Avril Doyle
(EN) Zou u uw kijk op het hele vraagstuk van levenscyclusduurzaamheid voor biobrandstoffen, dan wel voor de brandstoffen in de vervoersbranche in het algemeen kunnen geven en die kunnen relateren aan het verslag-Turmes? Dus op de CO2-reductie van begin tot eind, inclusief het telen van de gewassen, de winningmethode, het transport, de raffinage en het gebruik? Waar komt u dan uit binnen de discussie over de mate van CO2-reductie? Behoort u tot het kamp van de 40 tot 45 procent, of dat van de 35 procent?
Andris Piebalgs
Ik reken mijzelf tot het kamp van de 35 procent omdat het zaak is te voorkomen dat biobrandstoffen door te hoge eisen van de markt gedrukt of speelbal van speculatiekredieten worden, waarna we weer terugvallen op aardolie, of nog verder, op steenkool en coal-to-liquid-technologie.
Dat lijkt mij erger dan vasthouden aan 35 procent als drempel, waarbij CO2-reductie zeker is.
Ik blijf dus bij 35 procent en het komt nu op de besprekingen tussen Parlement en Raad aan. Als daar in een ander percentage uitrolt, kan ik daar mee leven, maar ik denk dat die 35 procent een behoorlijk hard getal is, omdat we tijdens de discussie in ons college ook in kampen verdeeld waren en dit getal al een compromis was tussen de twee kampen, waarvan het ene in biobrandstoffen gelooft en het andere bang is voor biobrandstoffen. En zo vonden we elkaar op 35 procent.
Zita Pleštinská
(EN) Mevrouw de Voorzitter, heden te dage zoeken we naar manieren om vorderingen te boeken op het gebied van alternatieve energiebronnen. Samen met een collega, de heer Rack, ben ik in juli naar Nieuw-Zeeland geweest, waar het gebruik van geothermische energie mij aantrekkelijk voorkwam. Mijn regio, Stará Ľubovňa in Slowakije, heeft soortgelijke geothermische bronnen, maar de ontwikkeling ervan vereist een aanzienlijke investering van financiële middelen.
Wat is het standpunt van de Commissie ten aanzien van het gebruik van geothermische bronnen voor de productie van energie?
Reinhard Rack
(DE) Ik zou een punt aan willen snijden dat nog nauwelijks een rol gespeeld heeft in onze discussie. Biobrandstoffen, biodiesel, bio-ethanol zijn brandstoffen met een verschillend rendement en verschillende eigenschappen, ook waar het de CO2 -uitstoot betreft. Waar we het nog niet echt over gehad hebben, is het directe energieverbruik bij de productie van de verschillende brandstoffen. Zou u, mijnheer de commissaris, daar ook iets over kunnen zeggen?
Andris Piebalgs
We staan zeer positief tegenover de geothermische energiewinning en ik ben ervan overtuigd dat de ontwerprichtlijn die nu onderwerp van gesprek is, evenals het klimaat- en energiepakket, het gebruik van hernieuwbare energie, inclusief de geothermische, zal bevorderen.
Waarom wordt er nu nog geen gebruik van gemaakt? Deels omdat het niet genoeg is hernieuwbare energiebronnen centraal te stellen. Het is veel makkelijker de kosten die voor fossiele brandstoffen gemaakt zijn, aan de consument door te berekenen. Voor hernieuwbare energie zoals de geothermische zijn immers investeringen nodig en die vragen weer om een gunstige context. Ik verwacht wel dat een hernieuwbare energiebron als de geothermische in de EU veel meer zal worden ontwikkeld, niet alleen voor het opwekken van stroom, maar ook, zoals in Kopenhagen gebeurt, voor stadsverwarming. Er zijn dus verschillende toepassingen voor deze technologie, die een groei zal doormaken in de Europese Unie.
Wat de energetische waarde betreft: het is waar dat die bij biobrandstoffen lager is en dat er voor dezelfde prestatie meer brandstof nodig is, maar laat er geen misverstand over bestaan dat die brandstof een goede vervanger voor aardolie is. Hier rijd ik in elk geval wel op biobrandstof en het enige nadeel daarvan is dat ik veel vaker naar een tankstation moet, maar dat vind ik niet erg. Ik zou daarom zeggen: het is wel anders, maar niet zoveel anders, dat ik mijn gedrag ervoor moet aanpassen.
Met de elektrische auto wordt dat wel een probleem. Die is op het moment nog veel langzamer, in elk geval in de huidige uitvoering als stadsauto. Wellicht is er behoefte aan een soort hybride, omdat elektrische auto's bij reizen over langere afstanden misschien niet voldoen, maar voor auto's die op biobrandstof rijden is er geen probleem.
De Voorzitter
Vraag nr. 41 is niet ontvankelijk verklaard, en de vragen nrs. 42 t/m 45 zullen schriftelijk worden beantwoord. Aangezien de vragen nrs. 46, 47, 48 en 49 over hetzelfde onderwerp gaan, worden zij tezamen behandeld:

Betreft: Prijszettingsbeleid in de telecomsector
Na het regelgevend optreden van de Commissie om de tarieven voor roaminggesprekken bij te sturen, heeft de commissaris die bevoegd is voor de informatiemaatschappij aangekondigd dat zij voornemens is de tarieven voor roaming van bepaalde mobieletelefoondiensten te verminderen vanaf de zomer van 2009, met name om de bestaande tariefverschillen in de sms-sector weg te werken.
Wat is het antwoord van de Commissie op de beschuldigingen van de industrie dat zij "populistische" maatregelen neemt en probeert de markt te sturen via de tactiek van prijszetting, in plaats van de voorwaarden te creëren voor een gezonde concurrentie in de telecomsector? Hoe zal zij reageren op de aangekondigde weigering van de industrie om zich naar deze geplande maatregelen te voegen? Denkt zij dat er ook in andere sectoren van de interne markt een prijszettingsbeleid moet worden toegepast?
Betreft: Daling van de prijzen voor sms'en in een andere lidstaat (roaming)
De "Europese groep van regelgevende instanties" (ERG), die de 27 regelgevende instanties van de EU groepeert, vraagt al een jaar lang dat de Commissie een maximumprijs vaststelt voor het versturen en het ontvangen van sms'jes in een andere lidstaat dan de lidstaat van herkomst. De Commissie had de marktdeelnemers tot 1 juli 2008 de tijd gegeven om hun prijzen voor sms en internet te verlagen wat het versturen en ontvangen van boodschappen betreft tijdens verplaatsingen in de EU. Deze hebben echter niet gereageerd en blijven de consumenten financieel zwaar belasten.
Kan de Commissie meedelen aan welke maatregelen zij denkt om de marktdeelnemers te dwingen de exorbitante prijzen die zij voor sms en internet aanrekenen aan de consumenten die zich binnen de EU verplaatsen te verlagen en of zij van plan is de maxima die in 2007 zijn ingevoerd voor mobiele telefoongesprekken ook na 2010 te prolongeren?
Betreft: Roamingverordening
Welke vooruitgang is precies gemaakt met de EU-verordening inzake roaming en is er succes geboekt met de vrijwillige verlaging van het roamingtarief voor sms-berichten en mobiele datadiensten in de mobiele telefonie?
Betreft: Kosten voor roaming
Welke stappen heeft de Commissie, in het licht van haar verbintenis om maximumtarieven vast te leggen voor roaming bij tekstberichten en gegevensuitwisseling, genomen om ervoor te zorgen dat personen die wonen in of reizen naar grensstreken van een bepaald land niet worden geconfronteerd met onverwachte roamingkosten?
Viviane Reding
lid van de Commissie. - (EN) U weet dat de Commissie gisteren een mededeling heeft aangenomen betreffende het tweede roamingpakket, deze keer over roaming bij sms-berichten en gegevensuitwisseling. Het Parlement zal zich nog goed kunnen herinneren dat deze marktanalyse is uitgevoerd op verzoek van het Parlement, en dat het Parlement vorig jaar juni tijdens het pakket over spraakroaming artikel 11 van de verordening heeft ingevoerd, dat bepaalt dat de Commissie in de loop van 2008 moest terugkomen op sms- en dataroaming. Dat heeft de Commissie nu gedaan, en u weet dat we bovengrenzen voor de prijzen hebben voorgesteld.
Dit brengt me op de vraag over prijszetting. Nee, we stellen geen prijzen vast. We stellen bovengrenzen vast waaronder exploitanten de ruimte hebben om te concurreren en te vernieuwen, hetzij met roamingaanbiedingen onder de maximale tarieven voor spraaktelefonie of met andere pakketten die klanten vervolgens kunnen kiezen. Flexibiliteit is dus gegarandeerd.
Wat betreft sms-berichten, laten de feiten zien dat de prijzen het afgelopen jaar min of meer gelijk zijn gebleven en op een niveau blijven dat niet te rechtvaardigen is door te verwijzen naar de onderliggende kosten, en dat de sms-markt grofweg dezelfde problemen vertoont als de markt in spraakroaming.
In februari van dit jaar ben ik naar het wereldcongres van de GSM Association in Barcelona geweest en heb ik de bedrijfstak gewaarschuwd. Ik heb persoonlijk met de leiders van de sector gesproken om hun te vertellen dat ze de tijd kregen de prijzen zelf te verlagen en dat de uiterste datum daarvoor 1 juli was. We hebben gezien dat er tussen afgelopen jaar en dit jaar geen enkele beweging zat in de prijzen voor sms-roaming. We stellen daarom voor een bovengrens voor de retailtarieven vast te stellen van 11 cent, en een bovengrens voor het wholesaletarief van 4 cent.
Wat betreft dataroaming, hebben we acties opgenomen om de beruchte exorbitant hoge rekeningen aan te pakken waarbij klanten duizenden euro's moeten betalen wanneer ze terugkomen van een verblijf van een of twee weken in het buitenland, omdat ze hun mobiele telefoon hebben gebruikt om data te downloaden zoals ze dat thuis ook gewend zijn te doen. Thuis kost het downloaden van een megabyte aan data tussen de 5 en 15 cent, maar in het buitenland kan het tarief oplopen tot 16 euro per megabyte. U kunt zich dus wel voorstellen wat voor rekeningen u kunt ontvangen als u zich niet bewust bent van wat er gebeurt.
Dat is ook de reden waarom we meerdere maatregelen hebben voorgesteld. De eerste is een transparantiemaatregel om burgers die een grens oversteken, te informeren over de tarieven voor dataroaming. De tweede is een maatregel die de consument de mogelijkheid geeft om samen met de exploitant een maximumbedrag vast te stellen dat hij bereid is te betalen, waarna de communicatie wordt afgebroken wanneer het maximumbedrag is bereikt. De derde maatregel wordt voorgesteld omdat we hebben gezien dat het hele probleem hier wordt veroorzaakt door de veel te hoge wholesalekosten die de ene exploitant de andere exploitant in rekening brengt. We stellen daarom voor een plafond voor de wholesaletarieven in te stellen van 1 euro per megabyte, in de hoop dat dan normale prijsstructuren kunnen worden ontwikkeld en aan de klant kunnen worden aangeboden.
Georgios Papastamkos
(EL) Mevrouw de Voorzitter, voordat ik een aanvullende vraag stel wil ik commissaris Reding van harte gelukwensen, want het pakket voor de elektronische communicatie is vandaag door het Europees Parlement aangenomen. Dit is het zoveelste initiatief waar u, mevrouw de commissaris, uw stempel op heeft gedrukt, net als u uw stempel hebt gedrukt op het beleid inzake roamingtarieven, waar u zo vastberaden aan hebt gewerkt.
Brengt dit roamingbeleid echter niet het risico met zich mee dat de Europese mobiele-telefoonmaatschappijen dezelfde praktijk gaan volgen als in derde, niet-Europese landen en de consumenten laten betalen niet alleen als ze zelf bellen, maar ook als ze gebeld worden?
Marian Harkin
(EN) Ik wil allereerst de commissaris feliciteren met het pakket inzake roaming. Ik denk dat het voor veel telefoongebruikers in de EU goed nieuws is. Mijn vraag heeft betrekking op onverwachte roamingkosten, wanneer mensen in de buurt van een grens reizen - en daar heb ik zelf volop ervaring mee. Ik heb gehoord wat u hebt gezegd over het transparantie-initiatief, namelijk dat gebruikers zullen worden geïnformeerd over de kosten wanneer ze een grens oversteken. Dat had geen betrekking op telefoongesprekken, maar ik wil u toch vragen of u op dat gebied initiatieven hebt, en als dat niet het geval is, of u dan het transparantie-initiatief zou willen overwegen waarover u zojuist in uw antwoord sprak?
Viviane Reding
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil allereerst de geachte afgevaardigde bedanken voor zijn felicitaties, maar ik wil zijn felicitaties graag doorgeven aan het Parlement. Het Parlement heeft in een zeer moeilijke situatie met vijf richtlijnen over zeer ingewikkelde zaken op tafel namelijk uitstekend werk verricht. Ik ben het misschien niet 100 procent eens met alles waar het Parlement voor heeft gestemd, maar het Parlement heeft vandaag wel de interne markt voor telecommunicatie op de agenda gezet. De Raad moet nu eerst kijken naar wat het Parlement heeft voorgesteld, en proberen een gemeenschappelijke manier te vinden om dit telecompakket voor de bedrijfstak en de consumenten te verwezenlijken.
Wat betreft de vraag over roaming: bestaat niet het risico dat de exploitanten zullen proberen de prijzen op een andere manier te verhogen omdat we de prijzen van roaming omlaag brengen? We hebben afgelopen jaar, toen we het pakket inzake spraakroaming hebben geïntroduceerd, al gehoord dat de exploitanten zouden worden gedwongen de nationale kosten voor mobiele spraaktelefonie te verhogen, maar we zagen uiteindelijk precies het tegenovergestelde. Want wat gebeurde er? Op de eerste plaats gebruiken burgers nu hun telefoon wanneer ze in het buitenland zijn, in plaats van hem uit te schakelen. De omvang van de gesprekken is dus enorm gestegen, met 34 procent in één jaar.
Op de tweede plaats zijn de nationale prijzen niet gestegen, maar zijn ze met 10 tot 20 procent gedaald, doordat er nu concurrentie is op nationaal niveau. De geachte afgevaardigde herinnert zich vast de polemieken die op een gegeven moment woedden over bill and keep. Het is aan de exploitanten om te bepalen welk type toerekensysteem zij willen hanteren. Onze Europese manier van toerekenen is niet bill and keep. Dat is de Amerikaanse manier van toerekenen. Ik heb zojuist gezien dat de prijzen in de Verenigde Staten lager zijn dan de prijzen hier, en ik heb de exploitanten heel duidelijk gezegd dat ze hun bedrijfsmodel moeten kiezen. Het is niet aan de commissaris dat te doen, maar ze moeten op goede voet staan met hun klanten. Het enige dat mij aangaat, is dat er transparantie is, dat prijzen niet op onaanvaardbare wijze prijsplafonds overschrijden, en dat alle Europese consumenten zich thuis kunnen voelen wanneer ze binnen Europa op reis zijn en wanneer ze binnen Europa communiceren.
Wat betreft de vraag over de onverwachte roamingkosten: ja, we zijn ons bewust van dit probleem. Ik kom uit Luxemburg. U kunt zich dus wel voorstellen hoeveel klachten van consumenten ik hierover ontvang, want sommige Luxemburgers die in een grensgebied wonen, hebben een exploitant in de woonkamer, een andere in de keuken en een derde in de slaapkamer. Ik ben me dus volledig bewust van dit probleem. We hebben deze kwestie daarom aangekaart bij de nationale regelgevende instanties, en we houden dit probleem in de gaten met de Europese Groep van regelgevende instanties. We zullen dat ook blijven doen met de nationale regelgevende instanties. We hebben ook de transparantie-initiatieven voor gegevensuitwisseling en sms-berichten uitgebreid in het pakket dat nu in het Europees Parlement wordt besproken. Er zijn al enige positieve ontwikkelingen met betrekking tot onverwachte roamingkosten. In Ierland wordt bijvoorbeeld goed werk verricht aan beide zijden van de grens. Ik denk dat dit een positieve manier is om er tegenaan te kijken, en ik denk dat de exploitanten zich ook goed bewust moeten zijn van het probleem van onverwachte roamingkosten. Zelfs als slechts een heel klein deel van de bevolking last heeft van dit probleem, is het de verantwoordelijkheid van de exploitanten om te proberen het probleem op te lossen.
Paul Rübig
(DE) Ook van mijn kant felicitaties met de uitkomst van de stemming van vandaag. Waar ik benieuwd naar ben, is of u eigenlijk van plan bent een werkplan voor BERT op te stellen, waarin doelen en een tijdpad vastgelegd worden, zodat we op het terrein van de bilaterale samenwerking duidelijke voortgang kunnen boeken. Onlangs stond in New Europe, de nieuwsbron voor Europa, te lezen dat roaming de Europese consument voor 30 miljard euro schade berokkend zou hebben.
Ik dank u voor uw voortvarende aanpak van het roamingprobleem. Voorziet u trouwens de noodzaak van het opstellen van een actieplan voor de lidstaten, nu een aantal taken door het Europees Parlement uit het voorstel gehaald zijn? Moet hier een nieuwe instantie voor komen?
Reinhard Rack
(DE) Mevrouw de commissaris, door tussenkomst van anderen is u de terechte lof ter ore gekomen dat de burgers u erkentelijk zijn voor het feit dat telecommunicatie binnen ons gezamenlijke Europa een stuk goedkoper is geworden en naar het zich laat aanzien nog verder in prijs daalt.
Laat mij in dit verband een vraag formuleren die ook mij zelf steeds weer gesteld wordt. Mocht u daarvoor niet het juiste aanspreekpunt zijn, dan zou ik u willen vragen de vraag aan de betreffende persoon door te willen spelen. Kan de Commissie, kan mevrouw de commissaris er op het terrein van de telecommunicatie voor zorgen dat de vrije mededinging functioneert, dat caps en andere maatregelen de prijs omlaag brengen? Waarom lukt dat op het terrein van de olie en aanverwante producten niet? Waarom zitten we daar met een situatie waarin de prijzen in principe maar één tendens vertonen, namelijk omhoog?
Viviane Reding
Mevrouw de Voorzitter, eigenlijk zou commissaris Piebalg deze vraag dienen te beantwoorden, maar ik zal de vraag aan hem voorleggen. Tja, een roamingsysteem voor aardolieproducten, als we dat toch eens voor elkaar kregen!
Wat het tijdpad betreft waar de heer Rübig naar vroeg: als ik het wel heb, ligt momenteel het tweede roamingpakket op tafel. Ik kan mij voorstellen dat het Parlement de nodige haast zal maken om zijn standpunt daarover te bepalen, zodat het nog onder het Franse voorzitterschap vastgesteld kan worden.
Ik heb vanmiddag ook met de Franse Raadsvoorzitter gesproken. Hij zal zijn schouders onder de zaak zetten en de Raad zo snel mogelijk met een oordeel over de Commissievoorstellen laten komen, zodat de termijn van 1 juli 2009 gehaald moet kunnen worden, het tijdstip waarop de nieuwe bepalingen van kracht moeten worden. Dat is in elk geval wat de burgers, de consumenten, zowel van het Parlement als van de Raad verwachten.
Brian Crowley
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil mijn excuses aanbieden voor mijn afwezigheid toen de commissaris mijn vraag beantwoordde. Ik zat nog in een andere vergadering. Het spijt me zeer.
De Voorzitter
Dank u mijnheer Crowley, ook daarvoor dat u niet aandringt op een aanvullende vraag.

Betreft: Uitzendstop van de Chinese televisiezender NTDTV
Op 16 juni 2008 werden de uitzendingen van NTDTV (New Tang Dynasty Television) naar het vasteland van China via de satellietexploitant Eutelsat abrupt stopgezet. Als reden werd een "storing in de stroomtoevoer" van de satelliet opgegeven. Sindsdien heeft Eutelsat geen bevredigende verklaring over de oorzaken van de storing gegeven. NTDTV is niet geïnformeerd over eventuele pogingen om het technische defect te verhelpen. NTDTV is de grootste onafhankelijke Chineestalige televisiezender en de enige die tot 16 juni ongecensureerd kon worden ontvangen in China. NTDTV zendt programma's uit in het Chinees en het Engels. Al in 2005 wilde Eutelsat het uitzendingscontract met NTDTV voor Azië niet meer verlengen, maar daar werd door een internationale campagne een stokje voor gestoken.
Welke maatregelen zal de Commissie nemen om ervoor te zorgen dat deze onafhankelijke tv-zender in China de uitzending van zijn programma's kan hervatten?
Viviane Reding
lid van de Commissie. - (EN) Ik sta tot de beschikking van de heer Crowley als hij straks met me wil spreken en een aanvullende vraag heeft.
Wat betreft de vraag over de stopzetting van de uitzendingen van het Chinese televisiekanaal NTDTV: de Commissie is helemaal op de hoogte van dit probleem en heeft Eutelsat daarom gevraagd de situatie toe te lichten.
We hebben een brief van Eutelsat ontvangen, waarin werd geantwoord dat het onherroepelijke verlies van een van de twee zonnepanelen van de V5 is bevestigd door zowel Eutelsat als door de fabrikant van de satelliet, Thales Space.
Om de werking van de satelliet te waarborgen, heeft Eutelsat de vier transponders uitgeschakeld die rechtstreekse televisiediensten per satelliet leveren, en heeft het de twintig overige transponders die worden gebruikt voor telecommunicatiediensten, in bedrijf gehouden.
Aangezien Eutelsat geen andere satelliet exploiteert die Azië bestrijkt, heeft het zijn klanten, inclusief de aanbieder van NTDTV, een lijst verstrekt van satellieten van concurrenten met een passende dekking en beschikbare capaciteit.
Eutelsat heeft er ook op gewezen dat zijn satellieten kanalen doorgaven die alle kanalen, culturen en politieke stromingen vertegenwoordigden. Ze willen geen enkel oordeel uitspreken over het ideologische en politieke standpunt van de kanalen. Eutelsat heeft tegenover de Commissie nogmaals bevestigd dat het noch op verzoek van de regering van China noch op dat van iemand anders actie heeft ondernomen tegen NTDTV. NTDTV wordt in feite nog steeds doorgegeven door een van zijn Europese satellieten.
Eutelsat heeft ook technische informatie verstrekt waaruit blijkt dat tamelijk grote satellietschotels nodig waren om NTDTV te ontvangen. Dat maakt het onwaarschijnlijk dat een groot deel van de bevolking van de Volksrepubliek China de zender kon ontvangen.
Paul Rübig
Kunt u inschatten wanneer dit programma en het nodige zendvermogen zich laten realiseren? Mijn tweede vraag heeft een vergelijkbare strekking: denkt u dat we ook in Europa een gemeenschappelijke omroepzone kunnen creëren, waarin alle nationale uitzendingen overal elders ontvangen kunnen worden?
Viviane Reding
lid van de Commissie. - (EN) Wat betreft de eerste vraag, heeft Eutelsat ons verteld dat het defect onherroepelijk is en dat de transmissie van de televisiediensten niet kan worden hervat. Het is dus een zuiver technische aangelegenheid. Helaas is de capaciteit nog maar 50 procent, dus er kan nog maar 50 procent van de energie worden geabsorbeerd. Het is een technisch probleem dat helaas niet kan worden opgelost.
Dan nu de meer fundamentele vraag van de geachte afgevaardigde of we op een dag niet een "Europa zonder grenzen” zouden moeten hebben voor televisie. We zijn nog niet zover. We hebben de richtlijn "Televisie zonder grenzen”. Deze wordt nu ten uitvoer gelegd in de richtlijn "Audiovisuele mediadiensten zonder grenzen”. Ik hoop heel erg dat de "video-on-demand”-diensten daarbij Europabrede diensten kunnen worden. De droom is natuurlijk dat er op een dag geen grenzen meer zullen zijn en dat burgers elk gewenst televisiekanaal kunnen ontvangen, waar ze zich ook bevinden. We zijn er nog niet, want de verkoop van rechten geschiedt nog steeds volgens nationale systemen. Op een dag zal er in Europa echter een situatie zijn waarin de verkoop van rechten ook op Europees niveau kan plaatsvinden. Ik ben daarvoor. Ik kan het niet opleggen, maar ik ben er voorstander van en ik denk dat we langzaam maar zeker van de nationale verkoop van rechten naar een Europese verkoop van rechten zullen gaan.
De Voorzitter
Mijn excuses aan de overige twee vragenstellers voor commissaris Reding, maar de vragen nrs. 51 en 52 zullen schriftelijk worden beantwoord.

Betreft: Iers als officiële werktaal van de Europese Unie
Op welke manier is de Commissie van plan haar nieuwe strategie voor meertaligheid toe te passen, met name op het vlak van het versterken van het Iers als officiële werktaal van de Europese Unie?
Leonard Orban
lid van de Commissie. - (RO) De nieuwe strategie van de Europese Commissie op het gebied van de meertaligheid, getiteld "Meertaligheid, een voordeel voor Europa en een gemeenschappelijke verbintenis” is aangenomen op 18 september 2008. Het hoofdthema van de strategie is de taalkundige diversiteit en de optimale wijze van gebruik en ontwikkeling hiervan met als doel het bevorderen van de interculturele dialoog, het stimuleren van het concurrentievermogen van de Europese bedrijven, alsmede het verbeteren van de bekwaamheden en de capaciteit van de Europese burgers om een baan te vinden.
De strategie richt zich daarom op het stimuleren van het gebruik en het leren van vreemde talen in de lidstaten en niet op de interne regeling van het taalgebruik van de Europese instellingen. We benadrukken ons engagement om de vaardigheid van de burgers te ontwikkelen om te communiceren in twee talen naast hun moedertaal en tegelijkertijd wordt de noodzaak duidelijk gemaakt om aan de burgers een uitgebreider talengamma ter beschikking te stellen, waardoor het voor hen mogelijk wordt om die vreemde talen te leren waarvoor hun belangstelling het grootst is. De Commissie zal de bestaande communautaire programma's gebruiken, in het bijzonder het programma Een leven lang leren, om de lidstaten te steunen bij het promoten van de vreemde talen door het implementeren van deze strategie.
Op grond van Verordening nr. 1/58 van de Raad van 15 april 1958, gewijzigd door artikel 1 van Verordening(EG) nr. 920/2005 van de Raad van 13 juni 2005, heeft de Ierse taal de status gekregen van officiële taal en van werktaal binnen de instellingen van de Europese Unie, met ingang van 1 januari 2007. Desondanks voorzien de artikelen 2 en 3 van de verordening in een gedeeltelijke en eens per vijf jaar hernieuwbare vrijstelling aangaande het gebruik van de Ierse taal door de instellingen van de Europese Unie. Praktisch brengt deze vrijstelling met zich mee dat vooralsnog alleen voorstellen voor verordeningen in het kader van de medebeslissingsprocedure en bepaalde daarmee samenhangende documenten, evenals directe correspondentie met het publiek, naar of uit het Iers worden vertaald.
In deze zin heeft de Commissie, in overeenstemming met de eerder genoemde bepalingen, alle binnen het legislatieve proces noodzakelijke vertalingen naar het Iers kunnen realiseren en er tevens voor kunnen zorgen dat deze tijdig zijn verstuurd. Bovendien zijn er in het Iers antwoorden geformuleerd naar aanleiding van de interpellaties die door burgers of rechtspersonen aan de Commissie werden gericht. Naast de verplichtingen die voortvloeien uit de gewijzigde Verordening nr. 1/58 en binnen de grenzen van de beschikbare middelen, is de Commissie tevens begonnen om een aantal van haar belangrijkste webpagina's aan te bieden in een versie in de Ierse taal, waarbij prioriteit is gegeven aan inhoud die van bijzonder belang is voor Ierstalige burgers.
Aangaande het tolken is het Directoraat-generaal Tolken in staat om te voldoen aan alle van de Raad, de Commissie of comités ontvangen tolkverzoeken naar of uit de Ierse taal en zal het zich inspanningen blijven getroosten om er zich ervan te verzekeren dat men over voldoende middelen beschikt om ditzelfde ook in de toekomst te kunnen doen.
Seán Ó Neachtain   -
(GA) Mevrouw de Voorzitter, ik ben de Commissie zeer dankbaar voor haar steun en voor de vooruitgang die zij heeft geboekt met betrekking tot de Ierse taal. Het Iers heeft een uitdrukking die neerkomt op "als iets niet wordt gebruikt, raakt het in verval". Ik heb nog maar 30 seconden over, dus moet ik opschieten. Een minuut is de maximale hoeveelheid tijd die ik normaal gesproken in het Parlement krijg om me in mijn eigen taal uit te drukken.
Kan de commissaris mededelen of de Commissie verheugd zou zijn als de Ierse taal zich verder ontwikkelt en of het mogelijk zou zijn de taal meer te gebruiken in het Parlement en de andere instellingen, en met name op het niveau van de commissies, waar de taal gedurende langere periodes zou kunnen worden gesproken. Een taal kan niet overleven met slechts een paar seconden.
Leonard Orban
lid van de Commissie. - (RO) Indien we de eisen bezien die zijn gesteld aan de Europese Commissie, kunnen we ons tevreden verklaren aangezien niet alleen aan deze eisen is voldaan, maar de Europese Commissie ook nog verder is gegaan. Anderzijds zijn er, ter bevordering en aanmoediging van het gebruik op grotere schaal van de Ierse taal op Gemeenschapsniveau, verdere samenhangende inspanningen nodig door zowel de communautaire instellingen als, en met name, de Ierse autoriteiten en de Ierse samenleving als zodanig. Zo hebben wij bijvoorbeeld behoefte aan meer tolken en vertalers en tenzij er in nationaal verband, dus in Ierland, aanzienlijke middelen daarvoor worden uitgetrokken, zal het moeilijk zijn om dit doel te halen.
Dit is de reden waarom ik in nauw contact sta met de Ierse autoriteiten om degenen die het willen doen, aan te moedigen en te stimuleren om zich te komen laten opleiden en de noodzakelijke vaardigheden te verwerven om taalkundig werk te doen bij de communautaire instellingen.
Tevens zou ik willen onderstrepen dat we in nauw contact staan met de Ierse autoriteiten, niet alleen met betrekking tot de verschillende ontwikkelingen van de Ierse taal, maar ook aangaande de institutionele aspecten ervan. We willen ons best doen om de Ierse terminologie te versterken en, zoals ik al zei, werken we nauw samen met alle belanghebbenden.
De Voorzitter
Vraag nr. 54 van de heer Higgins is ingetrokken.

Betreft: Meertaligheid in de Europese instellingen
De Europese Commissie publiceert stageprogramma's alleen in het Engels, Frans en Duits. De Europese Commissie publiceert de oproepen tot het indienen van projecten in het kader van het Europees Instrument voor democratie en mensenrechten alleen in het Engels, Frans en Spaans, en verlangt dat alle Europese organisaties, ongeacht hun nationaliteit, hun projecten in een van deze talen indienen. De Europese Commissie beperkt zich op haar site over haar campagne tegen discriminatie ; net als op vele andere sites, tot het Engels; ook de logo's op de homepage zijn uitsluitend in het Engels.
Welke maatregelen overweegt de Commissie om ervoor te zorgen dat de meertaligheid, die zij tegenover de buitenwereld altijd heeft verdedigd en formeel in al haar documenten heeft vastgelegd, daadwerkelijk wordt toegepast in haar dagelijkse werkzaamheden?
Leonard Orban
lid van de Commissie. - (RO) Het stageprogramma van de Europese Commissie richt zich op iedereen die een universitaire studie heeft afgerond, die nog geen enkele stage bij de Europese instanties heeft gelopen en beschikt over diepgaande kennis van ten minste een van de werktalen van de Europese Commissie: Duits, Engels of Frans. Dit is een noodzaak van praktische aard die het een stagiair mogelijk maakt om deel te nemen aan de activiteiten binnen de diensten en om de stageperiode volledig te benutten. Alle praktische informatie met toelichting ten behoeve van de kandidaten is alleen in deze drie talen beschikbaar. Anderzijds zijn de bepalingen met betrekking tot het stageprogramma beschikbaar in alle talen die op de datum van goedkeuring van het Commissiebesluit als officiële talen van de Unie te boek stonden.
Met het oog op de uitvoering van de in artikel 177 van het EG-Verdrag voorziene taak dient het aantal toelaatbare talen, waarin de voorstellen van het Europese Instrument voor democratie en mensenrechten geaccepteerd kunnen worden, zich te beperken tot die talen die in de betreffende derde landen veel worden begrepen en gebruikt. Desondanks worden documenten die door niet-gouvernementele organisaties worden ingediend ter onderbouwing van hun voorstellen op het gebied van projecten voor buitenlandse hulpverlening, nu in alle officiële talen van de Unie geaccepteerd, via PADOR, het online registratiesysteem voor non-gouvernementele organisaties.
Met betrekking tot bewustmakings- of coördinatiecampagnes die alleen op Europese burgers gericht zijn, worden de aanvragen in de taal/talen van de betreffende lidstaat/lidstaten beoordeeld. Inderdaad gebruikt de home page van de online campagne tegen discriminatie een logo in het Engels, maar dit geeft toegang tot webpagina's in bijna alle officiële talen van de Unie.
Volgens het actieprogramma voor betere communicatie met de burgers heeft de Commissie in 2006 in het kader van het Directoraat Vertaling een dienst in het leven geroepen voor het maken van webvertalingen, waarmee de Commissie haar capaciteit voor meertalige communicatie heeft vergroot. Desondanks, gelet op de snelle ontwikkeling van het internet, alsook op de noodzaak om eerst te voldoen aan de verplichtingen aangaande juridische vertalingen die voortvloeien uit de vereisten van Verordening nr. 1/58, moet de Commissie permanent het juiste evenwicht bewaren tussen de optie om relevante en geactualiseerde informatie te verschaffen aan alle belanghebbenden in de Unie en de optie om alle websites van de Commissie een volledig meertalig karakter te geven.
Aangaande het gebruik van de talen op webpagina's geldt als algemeen principe dat de taalkeuze van iedere site wordt afgestemd op het beoogde publiek. Derhalve draagt de Commissie zorg voor de vertaling van de sites of van delen van sites die voor alle burgers van belang zijn, in een zo groot mogelijk aantal talen, terwijl de meer technische onderwerpen, die voornamelijk voor specialisten van belang zijn, beschikbaar zijn in een beperkt aantal talen of alleen in de taal waarin het document is opgesteld. Evenzo wordt informatie, die verwacht wordt langere tijd geldig te blijven, in meer talen gepubliceerd dan inhoud met een meer tijdelijk karakter.
De verplichtingen van de Commissie uit hoofde van Verordening nr. 1/58 brengen enerzijds met zich mee dat de verordeningen en richtlijnen, evenals alle wetsvoorstellen en mededelingen die officieel zijn goedgekeurd door de Commissie en zijn verzonden aan de instellingen, in alle officiële talen worden vertaald, en anderzijds dat de antwoorden op brieven van burgers worden opgesteld in de taal die door laatstgenoemden wordt gekozen. Naast de vervulling van deze taken en volgens het principe van meertaligheid en multiculturalisme, verplicht de Commissie zich om zich alle mogelijke inspanningen te getroosten om zorg te dragen voor gelijke behandeling van de burgers, culturen en talen.
Marco Cappato
. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, allereerst denk ik dat het onderscheid dat u maakt tussen documenten van technische aard en, als ik het uit de vertolking goed heb begrepen, documenten van algemeen belang, uitermate gevaarlijk en riskant is, omdat juist documenten van technische aard in feite een groot algemeen belang hebben.
Het probleem is eenvoudig: voor documenten die uitsluitend als werkdocumenten worden gebruikt, gelden bepaalde regels met betrekking tot taalgebruik, maar voor alle documenten die potentieel aan het publiek zijn gericht, ook als ze van technische aard zijn, geldt dat ze absoluut meertalig moeten zijn, dat wil zeggen dat ze in alle talen moeten worden vertaald. Ik vind het met name onbegrijpelijk waarom oproepen tot het indienen van projecten ter bevordering van democratie en mensenrechten alleen in het Engels, Frans en Spaans beschikbaar zouden moeten zijn. De websites moeten niet alleen meertalig zijn, maar ook in alle talen zijn geregistreerd. En ten slotte begrijp ik niet waarom de nieuwsbrief Commission en direct bijna uitsluitend in het Engels gesteld is.
Leonard Orban
lid van de Commissie. - (RO) Zoals ik zei, heeft de Europese Commissie enerzijds wettelijke verplichtingen die voortvloeien uit Verordening nr. 1/58 en er bestaat geen enkele aarzeling om deze verplichtingen volledig na te komen; anderzijds zijn er bepaalde kwesties zoals door u genoemd, in verband met de vertalingen op de websites van de Europese Commissie, waarbij de Commissie zich evenals de andere communautaire instellingen geplaatst ziet voor een groot dilemma.
Enerzijds is het niet mogelijk om een compleet meertalige inhoud van deze sites te bieden; gezien de beperkte financiële en menselijke middelen waarover de Europese Commissie beschikt, is het gewoon onmogelijk om te zorgen voor volledige meertaligheid voor alle op de sites van de Commissie gepresenteerde documenten.
Anderzijds zijn we er nu mee bezig om zonder afbreuk te doen aan onze wettelijke verplichtingen en binnen het bestek van onze beperkte middelen, het aantal documenten dat wordt vertaald in zoveel mogelijk officiële talen van de Europese Unie, uit te breiden. Wij hebben blijk gegeven van flexibiliteit wanneer de Europese Commissie daartoe strekkende verzoeken ontving, voor zover we materieel in staat zijn om deze verzoeken te honoreren, zijn wij bereid om dezelfde flexibiliteit aan de dag te leggen.
De Voorzitter
Het spijt me dat ik de overige vragenstellers moet teleurstellen, maar gezien de tijd moet ik het hier helaas bij laten.
De vragen die wegens tijdgebrek niet zijn beantwoord, zullen schriftelijk worden beantwoord (zie bijlage).
Robert Evans
(EN) Dit is indirect een beroep op het Reglement. De heer Orban en ik kennen elkaar al lang, dus ik hoop dat hij dit zal opvatten in de geest zoals het is bedoeld. Een van zijn antwoorden duurde namelijk wel zes minuten. Aangezien we proberen in de toekomst veel vragen te behandelen, vroeg ik me af of hij misschien zou kunnen proberen om ten behoeve van alle afgevaardigden zijn antwoorden in de toekomst iets zakelijker of beknopter te formuleren.
De Voorzitter
Mijnheer Evans, we hebben de kwestie besproken met vicevoorzitter Wallström. Enerzijds weten we dat de Commissie zo volledig mogelijk antwoord probeert te geven, zoals wij graag willen, maar uiteraard kunnen dan minder Parlementsleden hun vragen stellen. U allen bedankt, en u ontvangt schriftelijk ongetwijfeld een volledig antwoord.
(De vergadering wordt om 19.15 uur onderbroken en om 21.00 uur hervat)
