Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών της προηγούμενης συνεδρίασης
Πρόεδρος
Τα συνοπτικά πρακτικά της προηγούμενης συνεδρίασης έχουν διανεμηθεί.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;

Valdivielso de Cuι
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση σχετικά με τα χθεσινά συνοπτικά πρακτικά. Δεν υπάρχει το όνομά μου στους υπογράψαντες τον κατάλογο παρουσιών. Χθες, ήμουν παρών ολόκληρη την ημέρα και κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας που πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι και, παρόλα αυτά δεν υπάρχει το όνομά μου στα συνοπτικά πρακτικά. Θα σας ήμουν ευγνώμων για τη διόρθωση αυτού του λάθους.

Πρόεδρος
Θα το ελέγξουμε, κύριε Valdivielso, και θα κάνουμε την απαραίτητη διόρθωση.

Bethel, the Lord
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πληροφορήσω το Σώμα, βάσει του άρθρου 111, ότι στη Μόσχα η επονομαζόμενη φορολογική αστυνομία επέδραμε την περασμένη Πέμπτη ένστολη και οπλισμένη στα γραφεία του ομίλου "Moss Media", ο οποίος περιλαμβάνει ανεξάρτητο τηλεοπτικό δίκτυο και αριθμό εφημερίδων και περιοδικών. Έγγραφα κατασχέθηκαν, τα τηλέφωνα διακόπηκαν και εξακολουθούν να υπάρχουν απειλές για νομικές αγωγές. Κύριε Πρόεδρε, αυτό το ζήτημα είναι υψίστης σημασίας. Αφορά την ελευθερία του Τύπου στη Ρωσία και αναμένονται περαιτέρω βιαιοπραγίες τις επόμενες δύο ή τρεις ημέρες. Ο κ. Robin Cook βρίσκεται σήμερα στη Μόσχα. Θα συζητήσει το θέμα με τον κ. Ivanov, τον ρώσο Υπουργό Εξωτερικών, και οι 15 υπουργοί εξετάζουν το ενδεχόμενο ενός κοινού διαβήματος. Αλλά, εμείς, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τι κάνουμε; Τίποτα. Το ζήτημα είναι, αν θέλετε, υπερβολικά επείγον για να συμπεριληφθεί στην ημερήσια διάταξη, διότι συνέβη την περασμένη Πέμπτη και δεν μπορεί να τεθεί προς συζήτηση ως κατεπείγον. Θα μπορούσατε παρακαλώ να αναφέρετε αυτό το ζήτημα στη Διάσκεψη των Προέδρων, έτσι ώστε να μπορέσει να βρεθεί κάποιο σύστημα που να ανταποκρίνεται στα εξαιρετικά επείγοντα και σημαντικά ζητήματα όπως αυτό;

Πρόεδρος
Σημειώνουμε αυτή σας την παρατήρηση και την πρόταση, Λόρδε Bethell, την οποία θα διαβιβάσουμε στην Πρόεδρο.

Stenzel
Κύριε Πρόεδρε, επειδή θεωρώ ότι αυτό ενδιαφέρει την Ολομέλεια και την Προεδρία, επιθυμώ να σας ανακοινώσω ότι χθες στη Βιέννη, με την ευκαιρία της διάσκεψης συμφιλίωσης συνήφθη συμφωνία μεταξύ του εντεταλμένου της αυστριακής κυβέρνησης Schaumayer και του Αμερικανού Υφυπουργού Οικονομικών Stuart Eizenstat σχετικά με την αποζημίωση στα θύματα της καταναγκαστικής εργασίας στην Αυστρία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι εκπρόσωποι των θυμάτων - και θέλω εν προκειμένω να το αναφέρω αυτό - έκριναν ότι σε μερικά σημεία η Αυστρία πρόκειται να χορηγήσει πιο γενναιόδωρη αποζημίωση απ ' ό,τι η Γερμανία, επειδή συμπεριλαμβάνουμε α) εκείνους που εργάσθηκαν στη γεωργία και β) τα παιδιά κάτω των 12 ετών και τις γυναίκες που έφεραν στον κόσμο τα παιδιά τους εργαζόμενες σε καθεστώς καταναγκαστικής εργασίας. Θεωρώ ότι αυτό αξίζει να ανακοινωθεί στο Σώμα.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ για αυτή σας την ανακοίνωση, κυρία Stenzel.
(Εγκρίνονται τα συνοπτικά πρακτικά)

Γενικοί προσανατολισμοί των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Κοινότητας
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α5-0134/2000) του κυρίου Κατηφόρη, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με τη σύσταση της Επιτροπής για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Κοινότητας το 2000, που καταρτίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 99, παράγραφος 2 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Κατηφόρης
. Κύριε Πρόεδρε, το ψήφισμα που προτείνει στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής περιλαμβάνει μια, σε γενικές γραμμές, ιδιαίτερα θετική αποτίμηση της σύστασης της Επιτροπής για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών. Η Επιτροπή εργάστηκε με την συνηθισμένη αποτελεσματικότητα και επιμέλειά της και υποστηρίζει τις προτάσεις της με μια εντυπωσιακή οικονομετρική ανάλυση, την οποία θα ήθελα δημόσια να επαινέσω.
Η σύσταση για το 2000 διατυπώθηκε μέσα σε συνθήκες ευνοϊκών εξελίξεων και αισιόδοξης προοπτικής για την πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας. Οι προοπτικές για την αύξηση του εθνικού εισοδήματος στην Ευρώπη σε ποσοστό πάνω από 3% για τα έτη 2000 και 2001­ 3,4% σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις για το 2000 ­ είναι πολύ ανώτερες από τα απογοητευτικά πράγματι μέσα ποσοστά αυξήσεων όλης της δεκαετίας του 1990. Προσφέρουν έτσι ένα παράθυρο ευκαιρίας αυτά τα αποτελέσματα, εφόσον πραγματοποιηθούν, μια πλατφόρμα, από την οποία η οικονομία της Ευρώπης μπορεί να εκτιναχθεί σε πορεία μόνιμα υψηλότερου και οικολογικά βιώσιμου ποσοστού μεγέθυνσης. Περιττό να τονίσουμε ότι τα μόνιμα υψηλότερα ποσοστά μεγέθυνσης αποτελούν προϋπόθεση για τη βελτίωση της κατάστασης της απασχόλησης και την ενίσχυση της ανταγωνιστικής θέσης της Ευρώπης στην παγκόσμια οικονομία.
Η Οικονομική Επιτροπή δέχεται ότι ο απαιτούμενος ρυθμός προόδου εκφράζεται καλύτερα με ποσοστό αύξησης του ΑΕΠ 3% ή περισσότερο, ότι ο ρυθμός αυτός δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνιμα, χωρίς την ουσιαστική αύξηση του δυνητικού ρυθμού αύξησης προϊόντος (potential product) της οικονομίας της Ένωσης και ότι η αύξηση του δυνητικού προϊόντος προϋποθέτει παραγωγικές επενδύσεις· η Επιτροπή, όμως, αποφεύγει να προσδιορίσει το ποσοστό των επενδύσεων αυτών στο ΑΕΠ. Η Οικονομική Επιτροπή υιοθετεί την άποψη ότι οι ποσοτικοί οικονομικοί στόχοι μπορεί να είναι χρήσιμοι, αλλά επιμένει ότι ο καθορισμός των στόχων αυτών δεν πρέπει να υπονομεύσει τους στόχους που τίθενται στο σύμφωνο σταθερότητας και που αποτελούν τον θεμελιώδη οδηγό για τις οικονομικές πολιτικές στη ζώνη του ευρώ. Παρ' όλη αυτή την γενική επιφύλαξη, η έκθεση της Οικονομικής Επιτροπής εκφράζει την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι στη σύσταση της Επιτροπής επαναλαμβάνεται ο ποσοτικά προσδιορισμένος στόχος που καθορίστηκε στα συμπεράσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβώνας για την αύξηση του ποσοστού εργασιακής συμμετοχής από το 61% στο 70% έως το 2010 και την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών από το 51% σε πάνω από 60% έως το 2000.
Η Οικονομική Επιτροπή υποστηρίζει ότι η αναγκαία οικονομική αύξηση οφείλει να στηριχθεί σε ένα καθεστώς σταθερότητας των τιμών σε δημοσιονομική πειθαρχία, λογικές αυξήσεις μισθών με κριτήριο τη σταθερότητα των τιμών και την αύξηση της παραγωγικότητας και τη μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας ακόμη και στην περίπτωση μείωσης των εργασίμων ωρών. Πιστεύει επίσης στην μεγαλύτερη απελευθέρωση του ανταγωνισμού, την ενίσχυση των εθνικών αρχών ανταγωνισμού και την ιδιαίτερη υποστήριξη των ενώσεων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, την παγίωση της ενιαίας αγοράς ­ ιδίως στον τομέα επιχειρήσεων κοινής ωφελείας ­ καθώς και στον τομέα χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Για τις τελευταίες ειδικότερα, ύστερα από ευρύτερη συμφωνία μεταξύ μας, θα ζητήσουμε με κοινή τροπολογία επίσπευση της εφαρμογής του προγράμματος δράσης των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών για το 2003, αντί για το 2005. Η πλειοψηφία της επιτροπής πιστεύει ότι η δραστηριοποίηση της αγοράς θα συνεπιφέρει και την αναγκαία αύξηση των επενδύσεων με καθαρά μέσα της αγοράς. Ταυτόχρονα, όμως, επικροτεί την αναδιάρθρωση των κρατικών δαπανών υπέρ των επενδύσεων που πρέπει να δικαιολογούνται ­ όταν δικαιολογούνται ­ από τη σχέση κόστους-οφέλους, αλλά απορρίπτει δημόσιες επενδύσεις για λόγους απλής διαχείρισης του οικονομικού κύκλου.
Στα γενικότερα θέματα, η επιτροπή επιδοκιμάζει τις προκλήσεις που επεσήμανε το Έκτακτο Συμβούλιο της Λισσαβώνας, την πλήρη απασχόληση, την οικονομία της γνώσης και τον εκσυγχρονισμό των συστημάτων κοινωνικής προστασίας και την αντιμετώπιση της γήρανσης του πληθυσμού. Εκφράζει όμως την ανησυχία της για το χάσμα που διαπιστώνει ανάμεσα στις μεγάλες προκλήσεις και τις συχνά τετριμμένες επιμέρους συστάσεις για ειδικές δράσεις. Καλεί, κατά συνέπεια, την Επιτροπή και το Συμβούλιο να εξετάσουν σοβαρά την ανάγκη ριζικής ανανέωσης του όλου διανοητικού μηχανισμού που παράγει τους γενικούς προσανατολισμούς.
Η Επιτροπή επανέρχεται επίσης, με επιμονή, στο παλαιό αίτημα του Κοινοβουλίου να συναφθεί διοργανική συμφωνία μεταξύ Συμβουλίου, Επιτροπής και Κοινοβουλίου στο θέμα υιοθέτησης του ψηφίσματος, μολονότι ευχαριστεί την πορτογαλική Προεδρία για την πρόθυμη συνεργασία της πάνω στο θέμα αυτό. Αλλά πρόκειται για συνεργασία ad hoc και όχι για συνεργασία που να αντικατοπτρίζεται σε μια διοργανική συμφωνία, και αυτό το θεωρούμε ελάττωμα της διαδικασίας μας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στις εργασίες μας στην Οικονομική Επιτροπή επετύχαμε έναν σημαντικό βαθμό συναίνεσης. Θα ήθελα να υπογραμμίσω την γενική αποδοχή του εφικτού του στόχου της επίτευξης πλήρους απασχόλησης στο διάστημα της επόμενης δεκαετίας. Βεβαίως, διατηρούμε και ορισμένες διαφορές εκτιμήσεων σχετικά με την καλύτερη μέθοδο που χρειάζεται για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί. Ορισμένοι από εμάς πιστεύουμε ότι ο προσδιορισμός ποσοτικών στόχων, έστω και χωρίς μηχανισμούς επιβολής, θα διευκόλυνε την Ευρώπη να συγκεκριμενοποιήσει τις προσπάθειές της προς τις αναγκαίες κατευθύνσεις. Η παρατήρηση αυτή ισχύει ιδιαίτερα για τον στόχο του ποσοστού των επενδύσεων, που επιβάλλεται για να ανεβάσουμε τον δυνητικό ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας στο 3% σε μόνιμη βάση. Το ποσοστό αυτό είναι γνωστό. Η Επιτροπή, με τις μελέτες της, το έχει προσδιορίσει επανειλημμένα και δεν θα έβλαπτε αν το είχαμε περιλάβει. Θα μπορούσαμε επίσης να είχαμε εκφράσει κατηγορηματικότερα τη γενική, πιστεύω, αίσθηση ότι επιβάλλεται ένα νέο ξεκίνημα στα διευρωπαϊκά δίκτυα και να αντιμετωπίσουμε την ανάγκη νέων μορφών χρηματοδότησής τους, καθώς και το θέμα της σύμπραξης του ιδιωτικού κεφαλαίου και των δημοσίων επενδύσεων στον τομέα αυτό. Χωρίς κατά κανένα τρόπο να δώσουμε το σύνθημα της σπατάλης στη δημόσια κατανάλωση, θα μπορούσαμε να έχουμε προσπαθήσει να δώσουμε στον δημόσιο τομέα της οικονομίας έναν ρόλο κάπως θετικότερο από το να διατηρούμε απλώς "ένα μαντρόσκυλο" της σταθερότητας των τιμών. Υπάρχουν περιθώρια για όλα αυτά, ιδίως μέσα στο παράθυρο της ευκαιρίας, εάν ο κύριος κίνδυνος για την οικονομία μας προέρχεται ακριβώς από το ενδεχόμενο μιας κρίσης στις αμερικανικές χρηματαγορές, που μπορεί να προκαλέσει παράλυση του μηχανισμού των ιδιωτικών επενδύσεων. Σκεφθείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να πραγματοποιηθεί αυτός ο κίνδυνος και εμείς εν τω μεταξύ να έχουμε ξεχάσει πώς γίνονται οι δημόσιες επενδύσεις. Υπάρχει τεράστιο περιθώριο για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής οικονομίας· είναι σωστό ότι μπορεί να γίνει παραγωγικότερη η οικονομία στην Ευρώπη, αλλά χρειάζεται περισσότερη τόλμη στον τρόπο που θα κινηθούμε.

Cocilovo
Κύριε Πρόεδρε, κατά την κατάρτιση αυτής της έκθεσης γνωμοδότησης, που απευθύνεται στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων εκτίμησε πλήρως τη σπουδαιότητα αυτού του ψηφίσματος, του πρώτου που διατύπωνε το Κοινοβούλιο σχετικά με τους προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής έπειτα από τη Σύνοδο Κορυφής της Λισσαβόνας. Η Επιτροπή αυτή εγκωμίασε ιδιαίτερα τη σύνδεση ακριβώς μεταξύ αυτών των δύο ημερομηνιών, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να αξιοποιήσουμε κατά τον καλύτερο τρόπο τη διάρθρωση των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής με το συντονισμό μεταξύ των διαφόρων διαδικασιών που ενέκριναν τα Συμβούλια κατά την πάροδο του χρόνου, και λέγοντας αυτό αναφέρομαι στις διαδικασίες του Λουξεμβούργου, του Κάρντιφ και της Κολωνίας. Η πεποίθησή μας είναι ότι η μέθοδος του ανοιχτού συντονισμού, που υποδείχθηκε πειραματικά με τη Σύνοδο Κορυφής της Λισσαβόνας, πρέπει να δώσει τη δυνατότητα να αξιοποιήσουμε την απαραίτητη, κατά τη γνώμη μας, σύνδεση μεταξύ μεγέθυνσης και απασχόλησης.
Πρέπει να ενισχύσουμε την αρχή της επικουρικότητας, όσον αφορά το ρόλο των κυβερνήσεων αλλά και των αποκεντρωμένων θεσμικών οργάνων, προς αυτήν την κατεύθυνση, ώστε να μη μειωθεί ο αποφασιστικός ρόλος μιας καλύτερης συνεργίας, ενός καλύτερου συντονισμού μεταξύ των γενικών προσανατολισμών, καθώς και της αξιοποίησης της ευρωπαϊκής κοινοτικής διάστασης σε μια προοπτική οικονομικής πολιτικής που να μπορεί να προάγει τις δυνατότητες ανάπτυξης στην Ευρώπη και να επιτυγχάνει αποτελεσματικά τους στόχους που έχουμε θέσει σε επίπεδο απασχόλησης, με σκοπό την πλήρη απασχόληση.
Λάβαμε υπόψη τα κεφάλαια των γενικών κατευθύνσεων, πτυχές κυρίως που αφορούν την εισαγωγή στοιχείων ελαστικότητας και αποτελεσματικότητας στην αγορά των προϊόντων, των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, ακόμα και στην αγορά εργασίας, τα οποία αντισταθμίζονται από την κατάλληλη αξιοποίηση των διαπραγματεύσεων με τους κοινωνικούς εταίρους και από κοινωνικούς στόχους.
Μια τελευταία παρατήρηση: πιστεύουμε - παραπέμποντας κατά τα άλλα σε αυτά που περιέχονται στη γνωμοδότηση - ότι ο ρόλος του Κοινοβουλίου σε αυτό το θέμα πρέπει να ενισχυθεί μέσα από την επισημοποίηση της διαδικασίας που θα προβλέπει μια σαφή διοργανική συμφωνία για τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου στην επίσημη διαβούλευση σχετικά με τους προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής και τη μελέτη των επιπτώσεών τους.

von Wogau
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, σε μια προηγούμενη συζήτηση σχετικά με την οικονομική πολιτική, ο Jacques Delors είχε πει στο Σώμα ότι σήμερα το 70% των όρων που πλαισιώνουν την οικονομία με τη μορφή νόμων, θεσπίζονται με βάση ευρωπαϊκές οδηγίες. Δεν θέλω να δεσμευθώ εδώ ως προς το ακριβές ποσοστό, αλλά οφείλουμε από κοινού να διαπιστώσουμε ότι ένα τμήμα του οικονομικού πλαισίου ορίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και ένα άλλο τμήμα από τα εθνικά κράτη. Μακροπρόθεσμα αυτό μπορεί να έχει επιτυχία μόνο εάν γίνεται σύμφωνα με κοινές αρχές. Η αρχή που έχει θεσπισθεί στη Συνθήκη είναι εκείνη της οικονομίας της αγοράς. Η πλειοψηφία του Σώματος θα έλεγε η κοινωνική οικονομία της αγοράς και εδώ έχουμε δύο κεντρικά σημεία. Πρώτον, τον ανταγωνισμό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πολύ ισχυρή όσον αφορά τη διαμόρφωση των όρων του ανταγωνισμού. Χαιρετίζω ρητά τις πρωτοβουλίες της Επιτροπής για τη σταδιακή αποκέντρωση της πολιτικής ανταγωνισμού καθώς και τις προσπάθειες να μεταφέρει επίσης και στα έθνη και τις περιφέρειες την ευθύνη για την πραγμάτωση του στόχου αυτού, δηλαδή τη δημιουργία όρων ανταγωνισμού. Πρόκειται για μια πολύ σημαντική εξέλιξη.
Η δεύτερη σημαντική βάση στην οποία στηρίζεται η κοινωνική οικονομία της αγοράς είναι η σταθερότητα του νομίσματος. Καταρχάς έχουμε την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ένα ισχυρό θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατόπιν έχουμε τους υπεύθυνους για τη σταθερότητα του νομίσματος κοινωνικούς εταίρους και τέλος έχουμε τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια που διαμορφώνουν τους δικούς τους προϋπολογισμούς. Θεωρώ αναγκαία την επισήμανση ότι η σταθερότητα του νομίσματος δεν αποτελεί μόνο μία από τις βάσεις της οικονομικής πολιτικής αλλά και βάση κάθε κοινωνικής πολιτικής, δεδομένου ότι η κοινωνική πολιτική ξεκινά από τη σταθερότητα του νομίσματος, μια και ο πληθωρισμός δεν πλήττει εκείνους που διαθέτουν μεγάλες περιουσίες, αλλά εκείνους που είναι αναγκασμένοι να ζουν με χαμηλά εισοδήματα. Για τον λόγο αυτό η σταθερότητα του νομίσματος αποτελεί σημαντικότατο θεμέλιο της πολιτικής μας. Και στο σημείο αυτό έχουμε δημιουργήσει μια πολύ ουσιαστική βάση, το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Χαιρετίζω ρητά το γεγονός ότι η παρούσα έκθεση απαιτεί τη συνεπή εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, εφόσον αυτό που επιθυμούμε είναι η ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στηριζόμενη στη σταθερότητα του νομίσματος.

Randzio-Plath
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να συγχαρώ τον εισηγητή για την έκθεσή του και με χαροποιεί πολύ το γεγονός ότι η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής που θα διαπραγματευθεί για πρώτη φορά τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών με την τρόικα των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα εμφανισθεί στις εν λόγω διαπραγματεύσεις με μιαν έκθεση που τυγχάνει ευρείας πλειοψηφίας. Όλοι γνωρίζουμε ότι το φρέσκο αεράκι που φύσηξε στη Λισσαβόνα υπόσχεται ένα νέο ξεκίνημα και καλό θα ήταν αν και οι γενικοί προσανατολισμοί των οικονομικών πολιτικών απέπνεαν εντονότερα το πνεύμα της Συνόδου Κορυφής της Λισσαβόνας. Εξακολουθεί να ισχύει ότι το κύριο μέλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η καταπολέμηση της ανεργίας, δεν έχει αναγορευθεί σε κύριο ζήτημα των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών. Όπως και να έχουν τα πράγματα, εκτιμάται ότι το κόστος της ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανέρχεται στο 12% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ. Ως εκ τούτου δικαιολογημένα επιθυμεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να στοχεύσει στην πλήρη απασχόληση.
Στους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών εξακολουθεί να λείπει η δέσμευση ως προς το όφελος της ενίσχυσης των επενδυτικών δραστηριοτήτων - και είναι μια έλλειψη που μου είναι ιδιαίτερα αισθητή. Ασφαλώς είναι σωστό να δίδεται ειδικό βάρος στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις των αγορών εμπορευμάτων, υπηρεσιών, κεφαλαίου και εργασίας. Ωστόσο παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστη η επίδραση που έχουν τέτοιου είδους διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στην απασχόληση. Γνωστή μας είναι ωστόσο η επίδραση της ανάπτυξης που στηρίζεται σε επενδύσεις. Γνωρίζουμε ότι και οι δημόσιες επενδύσεις μπορούν να προωθήσουν την ανάπτυξη και την απασχόληση. Ως εκ τούτου θα πρέπει να ειδωθεί θετικά η υιοθέτηση ποσοτικών στόχων για την ανάπτυξη και το ποσοστό απασχόλησης, ώστε να συμπληρώσουν τους ποσοτικούς στόχους των επενδύσεων και την αξιολόγησή τους βάσει κριτηρίων.
Με λυπεί επίσης ότι οι ποσοτικοί στόχοι λείπουν από τους στόχους που τέθηκαν στη Λισσαβόνα και κατά λογική συνέπεια και από τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Αυτό θα ήταν επιθυμητό σε μια Ευρώπη που θέλει να καταστεί η πιο ανταγωνιστική ζώνη της υφηλίου. Λείπουν επίσης παντελώς στοιχεία σχετικά με το ποσοστό των επενδύσεων στο ΑΕΠ και το ακριβές χρονικό διάστημα που θα χρειαστούν, προκειμένου να επιτευχθεί μια αειφόρος οικονομική ανάπτυξη. Η σημερινή ανοδική τάση μας ενθαρρύνει, αφού μάλιστα έχει επιτέλους αρχίσει η συγκυριακή ανάκαμψη στη Γερμανία και την Ιταλία, χώρες στις οποίες αναλογεί το ήμισυ της παραγωγής προστιθέμενης αξίας στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εδώ γίνονται καθαρά εμφανείς οι αλληλεξαρτήσεις, και αλληλοσυνδέσεις των ευρωπαϊκών εθνικών οικονομιών, δεδομένου ότι δεν επέδρασαν στην ευρωπαϊκή ανάπτυξη συνολικά σαν ατμομηχανή που οδεύοντας προς την οικονομική ανάκαμψη θα έσυρε και τα υπόλοιπα βαγόνια πίσω της.
Γνωρίζουμε λοιπόν ότι χρειαζόμαστε στην Ευρώπη ένα είδος οικονομικής κυβέρνησης. Η Ευρώπη πρέπει να μιλά με μια φωνή ως προς την οικονομική πολιτική. Χρειαζόμαστε λοιπόν καλύτερο συντονισμό απ' ό,τι είχαμε μέχρι σήμερα. Ως εκ τούτου εύχομαι να συγκεκριμενοποιηθούν οι γενικοί προσανατολισμοί των οικονομικών πολιτικών, ώστε να καταστήσουν και γλωσσικά σαφέστερες τις αποφάσεις της Λισσαβόνας και να ορισθεί ένα χρονικό πλαίσιο. Ασφαλώς πρέπει να υποστηριχθεί η επιθυμία του εισηγητή την οποία έχει επανειλημμένα εκφράσει το παρόν Κοινοβούλιο: Χρειαζόμαστε μια διοργανική συμφωνία μεταξύ Συμβουλίου, Επιτροπής και Κοινοβουλίου προκειμένου θέσουμε τέλος στο δημοκρατικό έλλειμμα της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.

Gasςliba i Bφhm
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Ομάδα των Φιλελευθέρων θα υποστηρίξει την έκθεση του κ. Κατηφόρη σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, με την οποία είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι αφού ορισμένες από τις παρατηρήσεις μας και προτάσεις έγιναν δεκτές κατά τη συζήτηση στην επιτροπή.
Σε μια χρονική στιγμή που συζητείται η αδυναμία του ευρώ, τουλάχιστον σε σχέση με το δολάριο, πιστεύω ότι θα ήταν καλό να υπενθυμίσουμε ότι η κατάσταση της ευρωπαϊκής οικονομίας είναι σταθερή και ότι προσφέρει ένα πλαίσιο σταθερότητας και ισχύος όπως και ορισμένες εξαιρετικές προοπτικές ανάπτυξης και απασχόλησης, δηλαδή τελικά, μια πολύ θετική εξέλιξη για τα επόμενα χρόνια..
Επομένως, το γεγονός ότι, κατά κάποιον τρόπο η βορειοαμερικανική οικονομία πηγαίνει καλύτερα από την ευρωπαϊκή, τουλάχιστον όσον αφορά την εξέλιξη των προοπτικών ανάπτυξης, δεν πρέπει να επισκιάζει την καλή στιγμή της ευρωπαϊκής οικονομίας. Εξάλλου, η ευρωπαϊκή οικονομία είναι εκείνη που χρηματοδοτεί μεγάλο μέρος της βορειοαμερικανικής ανάπτυξης.
Εδώ όμως, ο ρόλος μας δεν είναι να ασχοληθούμε αποκλειστικά με τις θετικές πλευρές, αλλά και να παρατηρήσουμε το πόσο εύθραυστη είναι η διατήρηση αυτής της ανάπτυξης και αυτής της σταθερότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας. Προφανώς, από τη δική μας πλευρά, για να υπερνικήσουμε αυτή την αδυναμία χρειαζόμαστε καλύτερη λειτουργία της ευρωπαϊκής οικονομίας, η οποία υπόκειται ακόμη σε κάποια υπερβολική αυστηρότητα συντεχνιακού τύπου, τόσο στον δημόσιο τομέα όσο και στον ιδιωτικό, και από μέρους τόσο των οικονομικών φορέων όσο και των κοινωνικών.
Κατά συνέπεια, εμείς υποστηρίζουμε μια μεγαλύτερη ευκινησία και ελαστικότητα στην αγορά εργασίας: προφανώς, την κατάργηση των ήδη υφιστάμενων εμποδίων για την καλή λειτουργία της εσωτερικής ευρωπαϊκής αγοράς, μια μεταρρύθμιση εις βάθος, του φορολογικού συστήματος, με την υιοθέτηση ενός φορολογικού πακέτου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και συνολικά, την υπέρβαση του συντηρητισμού που υπάρχει ακόμη σε ορισμένους οικονομικούς και κοινωνικούς τομείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Lipietz
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η Ομάδα των Πρασίνων δεν υπερψήφισε την έκθεση του κ. Κατηφόρη όπως τροποποιήθηκε από την Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής. Γιατί;
Εγκρίνουμε προφανώς το γενικό προσανατολισμό της έκθεσης Κατηφόρη. Εγκρίνουμε κυρίως την προσδοκία για πλήρη απασχόληση καθώς και την προσδοκία για υγιείς κοινωνικές και κυρίως μισθολογικές σχέσεις. Τουναντίον, δεν εκτιμήσαμε μία σειρά τροπολογιών που νομίζουμε ότι είναι υπερβολικά επικίνδυνες. Θα απορρίψουμε τις τροπολογίες αυτές και μάλιστα θα τις απορρίπτουμε συστηματικά και ελπίζουμε ότι, κατά τη διάρκεια της παρούσας κοινοβουλευτικής περιόδου, θα πείσουμε τους συναδέλφους μας, συμπεριλαμβανομένων όσων ανήκουν στην Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, ότι είναι επικίνδυνες.
Κατά πρώτον, δεν μπορούμε πλέον να συνεχίσουμε να επικαλούμαστε μία μεταρρύθμιση, μία ελαστικοποίηση των μισθολογικών συμβάσεων χωρίς να διασαφηνίζουμε τη σκέψη μας. Η συγκατάθεση στο στόχο μίας όσο το δυνατόν πιο ανταγωνιστικής ευρωπαϊκής κοινωνίας σε επίπεδο γνώσης, σημαίνει επένδυση στο μέγιστο σε ανθρώπινους πόρους. Οι ολοένα και πιο πλούσιοι όμως ανθρώπινοι πόροι δεν είναι κάτι που το παίρνουμε και το πετάμε, οι ανθρώπινοι πόροι τέτοιου είδους είναι κάτι που το σεβόμαστε, που το προσφέρουμε σε κάποιον δίνοντας του το χρόνο να εκπαιδευτεί, να αποκτήσει εμπειρία και να τους αναδείξει. Αν συνεπώς πρέπει να υπάρξει διαρθρωτική μεταρρύθμιση της μισθολογικής σχέσης, θα πρέπει να διεξαχθεί στο πλαίσιο μεγαλύτερης και όχι μικρότερης σταθερότητας της απασχόλησης.
Υπάρχει ένα δεύτερο θεμελιώδες σημείο για το οποίο ευελπιστώ να πείσω τους συναδέλφους μου στα επόμενα πέντε -τέσσερα πλέον- χρόνια: δεν μπορούμε να υποστηρίζουμε ότι θέλουμε να σεβαστούμε τη συμφωνία του Κυότο το 2008. Γνωρίζουμε ότι, και η έκθεση το αναγνωρίζει, για την ώρα, η εξασφάλιση ενός στόχου ανάπτυξης της τάξης του 3% το χρόνο έρχεται σε αντίθεση με την άρνηση της έντονης υποχρέωσης για επενδύσεις στις οικονομίες που βασίζονται στην ενέργεια, στα συστήματα μεταφορών, στη βελτίωση της στέγασης, κατά τρόπο ώστε να γίνει συμβατός ο στόχος του Κυότο και ο στόχος του 3% του ποσοστού ανάπτυξης.

Θεωνάς
). Κύριε Πρόεδρε, η σύσταση της Επιτροπής για τους γενικούς οικονομικούς προσανατολισμούς του 2000, αν και αποδέχεται την επιστροφή στην πλήρη απασχόληση, διατηρεί τα βασικά χαρακτηριστικά των προηγούμενων ετών. Αναγνωρίζοντας τη συμβολή του Κοινοβουλίου και του εισηγητή μας στην αποδοχή εκ νέου της έννοιας της πλήρους απασχόλησης, νομίζω ότι θα συμφωνεί και ο ίδιος ο εισηγητής, τον οποίο συγχαίρω για την προσπάθειά του, ότι χρειάζεται να ξαναορίσουμε τί εννοούμε ως απασχόληση και μάλιστα πλήρη. Τί σημαίνει απασχολούμενος, όταν μπροστά μας έχουμε μια πολιτική που αποδιαρθρώνει τις εργασιακές σχέσεις, ελαστικοποιεί την απασχόληση και, μέσα απ' αυτή τη διαδικασία, μαζικοποιεί τη γενική φτώχεια. Σε ό,τι αφορά τη γενική κατεύθυνση, η σύσταση της Επιτροπής κινείται στη γενικότερη νεοφιλελεύθερη οικονομική και κοινωνική πολιτική, που, με την στήριξη της πλειοψηφίας της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, βρίσκει την έκφρασή της και στη συζητούμενη έκθεση. Για μας, βασικά στοιχεία πολιτικής θα έπρεπε να είναι η στήριξη των δημοσίων επενδύσεων, η σταθερή, μόνιμη και πλήρης απασχόληση, η προστασία και βελτίωση του κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος και γενικότερα του συστήματος κοινωνικής προστασίας, η ενίσχυση της ενεργού ζήτησης με τη βελτίωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων. Σ' αυτή την κατεύθυνση θα έπρεπε να κινούνται οι γενικοί προσανατολισμοί. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται οι τροπολογίες που προτείνουμε προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και καλούμε τους συναδέλφους να τις υπερψηφίσουν.

Berthu
Κύριε Πρόεδρε, η ανάγνωση των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής, που παρουσίασε η Επιτροπή για το 2000, μας δημιουργεί μία περίεργη εντύπωση έλλειψης, γιατί δεν γίνεται πουθενά αναφορά στο ενιαίο νόμισμα, παρά μόνο με σύντομο και δευτερεύοντα τρόπο για να μας υπενθυμίσει τη σημασία του κριτηρίου του Μάαστριχτ σχετικά με την εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών ή την ανάγκη στήριξης της νομισματικής πολιτικής στη σταθερότητα των τιμών.
Όσον αφορά όμως τη σημερινή υποτίμηση του ευρώ και την επίδρασή του στην οικονομία και τις οικονομικές πολιτικές, τίποτα. Αυτό που μας εκπλήσσει ακόμη περισσότερο είναι ότι το έγγραφο της Επιτροπής επαναλαμβάνει κάθε τρεις σελίδες ότι η αποτελεσματικότητα απαιτεί μία σφαιρική στρατηγική.
Το ίδιο ισχύει, δυστυχώς, για την έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αφού κανένα από τα 35 σημεία που θίγονται στο ψήφισμα δεν πραγματεύεται το ενιαίο νόμισμα και βρίσκουμε μόνο έναν λακωνικό υπαινιγμό στην αιτιολογική σκέψη.
Προφανώς, είναι ο νόμος της σιωπής που επικρατεί, όπως επικράτησε όταν οι μεγάλες Ομάδες αυτού του Σώματος αρνήθηκαν την πρόταση της Ομάδας Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών να διοργανωθεί, σήμερα μάλιστα, μία συζήτηση για τις επιπτώσεις της διακύμανσης του ευρώ. Η συζήτηση αυτή λοιπόν, για μία ακόμη φορά, ανεβλήθη για αργότερα. Ωστόσο, έχουμε πολλά να πούμε. Εδώ και χρόνια, μας αναμασάνε όλα τα οικονομικά και χρηματοοικονομικά πλεονεκτήματα που θα επέφερε ένα ισχυρό ευρώ. Τώρα που είναι αδύναμο, η εξαφάνιση των πλεονεκτημάτων αυτών δεν έχει λοιπόν καμία επίπτωση ώστε να μην την αναφέρουμε; Κάπου έχει γίνει λάθος! Όσον αφορά το αδύναμο ευρώ, παρέχει μεγάλα πλεονεκτήματα στις εξαγωγές -τα οποία επαινούμε συχνά- και μεγάλα μειονεκτήματα όμως, τα οποία αποκρύπτουμε, όπως η υπεξαίρεση κεφαλαίων, η εξαγορά από τρίτους επιχειρήσεων της ζώνης του ευρώ, ή η εξασθένηση των κινήτρων για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες είναι ωστόσο τόσο απαραίτητες.
Τέλος, μένει το πρόβλημα ουσίας. Το ευρώ υποτιμήθηκε επειδή εμφανίζεται ως τεχνητό νόμισμα. Αν όμως κανένας δεν το λέει ξεκάθαρα, δεν θα βρούμε ποτέ αντίδοτο. Και σε αυτό το σημείο, ας ελπίσουμε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα έχει την καλοσύνη να διοργανώσει προσεχώς μία συζήτηση, πριν φτάσει η στιγμή όπου δεν θα υπάρχει τίποτε πλέον να πούμε.

de Gaulle
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, μόλις η Ευρώπη βγήκε από τη μουντή ατμόσφαιρα της δεκαετίας του 1980, άρχισε να υφίσταται τα δεινά της διεθνούς κερδοσκοπίας. Μας είχαν υποσχεθεί ένα ευρώ-μάρκο πιο ισχυρό από το δολάριο, που θα προοριζόταν στην αντιστάθμιση της αδυναμίας της οικονομικής μεγέθυνσης με μία συνεχή ανατίμηση των περιουσιακών στοιχείων. Έχουμε ένα υποκατάστατο νομίσματος, ο χαρακτήρας του οποίου δεν έχει αναγνωριστεί και αυξάνει τη μεταβλητότητα.
Εχθές, η κερδοσκοπία στις αγορές συναλλάγματος ήταν η λίρα. Σήμερα, είναι το ευρώ. Εμείς, οι Ευρωπαίοι βουλευτές, δεν εκπλησσόμαστε καθόλου που βλέπουμε την Ευρώπη να λειτουργεί καθημερινά σε καθεστώς αποκλίσεων και ανταγωνισμού. Τι θα γίνει όμως μετά τη διεύρυνση, όταν οι αγορές θα αντιδρούν σε κάθε γεγονός που επηρεάζει τη μία ή την άλλη από τις τριάντα χώρες που συγκροτούν την ευρωπαϊκή τεχνοδομή; Λες και είναι ο ΟΗΕ αυτός που εκδίδει νομίσματα.
Ο κ. Duisenberg δεν μπορεί να κάνει τίποτα για αυτή την πτώση του ευρώ, αφού η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα -ό,τι και να λέμε- προέρχεται από τα δύο βασικά κράτη της ζώνης του ευρώ και η οδηγία της γαλλικής και της γερμανικής κυβέρνησης είναι να μη γίνει τίποτα. Για να διατηρηθεί η αξία του ευρώ σε σχέση με το δολάριο, θα έπρεπε να ανεβάσουμε τα επιτόκια του ευρώ σε επίπεδο ελαφρώς ανώτερο από το επίπεδο του δολαρίου, ενδεχομένως σε ένα επίπεδο της τάξης των 50 μονάδων βάσης. Ως υποστηρικτής του μετακεϋνισμού νομίζω ότι θα υπήρχαν μικρές επιπτώσεις στην οικονομική μεγέθυνση, αφού εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, οι πιο σημαντικοί εκ των οποίων είναι ψυχολογικοί.
Είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να δεχθούμε να υποτιμηθεί το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων που βρίσκεται στη Γαλλία, επειδή η πτώση του ευρώ δεν θα είναι μάλλον μόνο βραχυπρόθεσμη. Σε αυτή την περίπτωση -που προφανώς δεν ευχόμαστε- θα έπρεπε να καταγγείλουμε τους υπευθύνους και υπεύθυνος δεν είναι ο κ. Duysenberg. Θα κρίνουμε τους υποψηφίους για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές σύμφωνα με τις προσπάθειες που θα έχουν καταβάλει για να μας βγάλουν από αυτή την παγίδα.

Bonde
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση είναι αντιφατική. Στο σημείο 14 υποστηρίζεται η απαίτηση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης σύμφωνα με την οποία προτεραιότητα έναντι της απασχόλησης έχει πάντοτε η σταθερότητα των τιμών. Σε άλλα σημεία εκφράζεται η επιθυμία για καλύτερη απασχόληση και επίδραση της δημοκρατίας στην οικονομική πολιτική. Ωστόσο ο πληθωρισμός πρέπει πάντα να κυμαίνεται μεταξύ μηδέν και ενός τοις εκατό. Το υποστηρίζουν αυτό, παρ' ότι σε αυτά τα επίπεδα ο πληθωρισμός κυμάνθηκε μόνο για έξι χρόνια στη μεταπολεμική Γερμανία και Δανία. Τώρα όμως είναι εντελώς σίγουρο ότι αυτή η πορεία θα είναι πάντα καλύτερη για όλες τις χώρες όλες τις εποχές. Δεν έχουμε πλέον ανάγκη τους εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού να δημιουργούν το σωστό μείγμα πολιτικής. Έχουμε μια κεντρική τράπεζα που καθορίζει το επιτόκιο βάσει του πληθωρισμού. Και στη συνέχεια επιτρέπουν το ευρώ να κατακρημνιστεί, το επιτόκιο αυξάνεται, οπότε πέφτει η ανάπτυξη και η ανεργία ξανά ανεβαίνει. Είναι χειρότερο ακόμη και από τις ιερές αγελάδες της Ινδίας, αλλά δεν γίνεται καμία διαμαρτυρία στην έκθεση. Στο σημείο Η επινοούμε μια νέα ιερή αγελάδα: την υψηλή φορολογική πίεση. Τα καθεστώτα κοινωνικής ασφάλισης πρέπει να υποβληθούν σε κριτική ανάλυση και να μειωθούν οι κοινωνικές δαπάνες, αλλά θα μπορούσε βέβαια να γίνει οικονομία στις κοινωνικές δαπάνες δίνοντας ύψιστη προτεραιότητα στην απασχόληση από όλους τους οικονομικούς στόχους. Ώστε οι άνθρωποι που λαμβάνουν οικονομική βοήθεια και επίδομα ανεργίας να αντικαταστήσουν τα επιδόματα με έναν πραγματικό μισθό. Πρόκειται για μια άλλη συνταγή οικονομικής πολιτικής, αλλά βρίσκεται σε σύγκρουση με τη Συνθήκη. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού πρέπει σε κανονικές συνθήκες να μην υπερβαίνει το πολύ το 1% του εθνικού προϊόντος - ανεξάρτητα από το αν τα χρήματα χρησιμοποιούνται για επενδύσεις, που μακροπρόθεσμα μπορούν δημιουργήσουν ακόμη μεγαλύτερα ελλείμματα. Αυτό δεν αλλάζει όσες εκλογές και να γίνουν στα κράτη μέλη ή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πράγμα εντελώς παράλογο, διότι αντιβαίνει όλη μας την πείρα και αποτελεί απάρνηση των δημοκρατικών αρχών που συνενώνουν τις χώρες μας, αρχές σύμφωνα με τις οποίες οι εκλογείς έχουν τη δυνατότητα να πάνε στην κάλπη και να ψηφίσουν για περισσότερη απασχόληση, παρ' όλο που μ' αυτόν τον τρόπο ο πληθωρισμός μπορεί μια φορά στις τόσες να υπερβεί το δύο τοις εκατό.

Ilgenfritz
Κύριε Πρόεδρε η ευρωπαϊκή ατμομηχανή της οικονομίας δεν έχει μπορέσει να προχωρήσει κανονικά μπροστά. Το ποσοστό ανεργίας στην Ευρώπη είναι υπερβολικά υψηλό και πέραν τούτου η ανεργία πλήττει ιδίως τους αδύναμους, δηλαδή τους νέους, τις γυναίκες και τους μακροχρόνια ανέργους. Παράλληλα με την τεχνικής υφής επιθετική οικονομική πολιτική στην Ένωση - δημιουργία λεωφόρων των πληροφοριών, συγκέντρωση των δαπανών για την έρευνα και την ανάπτυξη - θα πρέπει να αυξηθεί προπάντων και το ποσοστό των επενδύσεων κατά 10% περίπου, ώστε να διασφαλισθεί η ανάπτυξη και να μειωθεί η ανεργία. Η σημαντική ενίσχυση για την ίδρυση και τη συνέχιση μικρομεσαίων επιχειρήσεων θα πρέπει να συνεχισθεί, ώστε να βελτιωθεί η πρόσβαση σε δανειακό κεφάλαιο, να αρθούν τα εμπόδια της γραφειοκρατίας, να μειωθεί η φορολογική επιβάρυνση και να παρέχονται δωρεάν συμβουλές οικονομικής υφής.
Πρέπει όμως να μεταρρυθμίσουμε και τα συστήματα διοίκησης. Η Ένωση πρέπει λοιπόν να εκδώσει οδηγία για την απλοποίηση της διοίκησης που θα απαιτεί από τα κράτη μέλη να θεσπίζουν μόνο τέτοιους κανονισμούς για τη διοικητική μέριμνα που θα μπορούν να εφαρμοσθούν από τους πολίτες εύκολα και γρήγορα και που να είναι απλοί και κατανοητοί.

Suominen
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, υποστηρίζω θερμά την εμβάθυνση της ολοκλήρωσης - για τα νέα θέματα υπάρχει άριστη μέριμνα σε κοινοτικό επίπεδο - όμως, διαβάζοντας την έκθεση του σεβαστού συναδέλφου μου Κατηφόρη, στην οποία υπάρχουν πολλοί θετικοί και επομένως άξιοι στήριξης προσανατολισμοί για την οικονομία της αγοράς, δεν μπορώ εντούτοις να συνταχθώ με κάποιο τμήμα των προτάσεων της έκθεσης. Η δυναμική και η επιθυμητή ανάπτυξη της ευρωπαϊκής οικονομίας δεν ενισχύεται όταν δημιουργούμε ολοκληρωμένα γενικά κοινοτικά προγράμματα, ακόμη και εάν στο παρελθόν αφορούσαν καλοπροαίρετα τον τομέα ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας ή της εκπαίδευσης ή κοινά καθεστώτα στήριξης των οργανώσεων των ΜΜΕ. Προσωπικά, είμαι επίσης δύσπιστος απέναντι στην ανωτερότητα της κοινής ευρωπαϊκής επιστημονικής κοινότητας, εάν επιδιώκουμε τη δημιουργία της σύμφωνα με τη θέληση της Επιτροπής και του Συμβουλίου εκ των άνω, κι ούτε θεωρώ ότι θα δημιουργηθεί φυσιολογικά μεταξύ των πανεπιστημίων ή των επιχειρήσεων μέσω της δικτύωσης των επιστημονικών κοινοτήτων. Η χρηματοδότηση σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο πρέπει φυσικά να διασφαλισθεί.
Αυτό το οποίο με παραξενεύει είναι η πεποίθηση που διαπνέει την έκθεση σχετικά με τη σημασία των υπερβολικών δομών. Ο σχεδιασμός και το πρόγραμμα υψηλού επιπέδου μπορεί ακόμη και να επιβραδύνει αντί να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη. Αυτή τη στιγμή, η ευρωπαϊκή δυναμική βελτιώνεται καταργώντας τις υπερβολικές δομές, μεταξύ άλλων τα εμπορικά εμπόδια που εξακολουθούν να δυσκολεύουν τη δημιουργία μιας ακραιφνούς εσωτερικής αγοράς. Αυτό ζητά επίσης και ο σεβαστός συνάδελφος Κατηφόρης, στην πραγματικότητα από την Επιτροπή, όταν θα έπρεπε να το ζητά από εκείνα τα εθνικά κράτη τα οποία σε μεμονωμένες περιπτώσεις εγείρουν εμπόδια, επί παραδείγματι στον τομέα των μεταφορών, των δημοσίων προμηθειών ή της ενέργειας.
Όταν μιλάμε στο πλαίσιο της έκθεσης για τους προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής, δεν μπορούμε επίσης να λησμονούμε την πολιτική ανταγωνισμού. Η ουδετερότητα της πολιτικής ανταγωνισμού της Κοινότητας εύλογα τέθηκε τον τελευταίο καιρό υπό αμφισβήτηση, μεταξύ άλλων στην περίπτωση Volvo-Scania. Η εξήγηση για τα περιφερειακά μονοπώλια ή για τη συγκέντρωση του δυναμικού της πληθυσμιακής βάσης στις μικρές περιοχές χωλαίνει. Αυτό αποτελεί σαφώς πλήγμα για τη βιομηχανία και το εμπόριο των μικρών και απομακρυσμένων χωρών κατά την προσπάθειά τους να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητά τους σε όλη την επικράτεια της Ένωσης.

McNally
Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω τον κ. Κατηφόρη και τον Επίτροπο Solbes, καθώς αμφότεροι επέδειξαν μεγαλύτερη κατανόηση από τη συνήθη σχετικά με το τι είναι απαραίτητο για μια επιτυχημένη οικονομία.
Πρέπει να αξιοποιήσουμε το γεγονός ότι βρισκόμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να ενεργούμε συλλογικά. Θέλω να επικεντρωθώ στην έρευνα και την ανάπτυξη. Λυπάμαι που η Επιτροπή Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας δεν εκπόνησε γνωμοδότηση για την έκθεση του κ. Κατηφόρη - έπρεπε να το είχε πράξει.
Σε σύγκριση με τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, διαπιστώνουμε τη θλιβερή έλλειψη μιας σωστής στρατηγικής για την έρευνα σε όλα σχεδόν τα κράτη μέλη, εκτός από τη Φινλανδία, τη Σουηδία και τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας - χώρες που όπως έδειξε το έγγραφο της Επιτροπής έχουν ασυνήθιστη επιτυχία.
Χρειαζόμαστε επιστήμονες προκειμένου να έχουμε έρευνα και ανάπτυξη. Ας κάνουμε τους νέους να σταματήσουν να επιλέγουν άλλους κλάδους. Ας ενθαρρύνουμε τις γυναίκες. Ας διασφαλίσουμε ότι αυξάνεται η ικανότητα αναφορικά με τις ευρύτερα χρησιμοποιούμενες γλώσσες. Προπαντός, ας εξετάσουμε τους μισθούς που λαμβάνουν οι επιστήμονες και οι τεχνολόγοι. Αυτό ακριβώς τους κάνει να επιλέγουν να σταδιοδρομήσουν σε άλλους κλάδους.
Ασφαλώς, χρειαζόμαστε υποδομή στις επιστημονικές εγκαταστάσεις και επικοινωνίες. Χρειαζόμαστε μια στρατηγική. Ο Jacques Delors το εξήγησε σαφώς στη Λευκή Βίβλο του, επομένως δεν χρειάζεται να επινοήσουμε εκ νέου τις σκέψεις του.
Ωστόσο, η μεγάλη διαφορά μεταξύ ημών και των επιτυχημένων οικονομιών παγκοσμίως - των ΗΠΑ ιδιαιτέρως - είναι ότι δαπανούν ασύγκριτα περισσότερα χρήματα για επενδύσεις στην επιστήμη, και το γεγονός αυτό αποζημιώνεται.
Η ανακοίνωση του Επιτρόπου Busquin σχετικά με τον Ευρωπαϊκό Χώρο Έρευνας είναι πολύ καλή. Εντούτοις, αυτό που είναι σημαντικό είναι το επόμενο στάδιο: η μεταφορά αυτής της γνώσης σε αγαθά, προϊόντα και διαδικασίες που μπορούν να πωληθούν. Ας είμαστε καινοτόμοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ας ξεκινήσουμε μεταφέροντας τη μονάδα για την καινοτομία πίσω στις Βρυξέλλες από το Λουξεμβούργο, όπου μπορεί να χρησιμοποιήσει τις δεξιότητές της συνεργαζόμενη με άλλα τμήματα της Επιτροπής. Αυτό δεν θα ήταν μια πολύ επαναστατική, αλλά μια λογική πράξη.

Ainardi
Κύριε Πρόεδρε, όλοι τονίζουν ότι το ευρώ έχει χάσει σχεδόν 30% της αξίας του σε δεκαέξι μήνες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όμως, όπως και η Κεντρική Τράπεζα, δεν δείχνει ιδιαίτερη προθυμία να διδαχθεί από αυτήν την κατάσταση, αφού αυτό θα επέφερε ενδεχομένως την επανεξέταση της σημερινής νομισματικής πολιτικής, η οποία δεν είναι ωφέλιμη παρά μόνο στις χρηματιστηριακές συναλλαγές και στην κερδοσκοπία.
Η προσδοκία της πλήρους απασχόλησης και η σύγχρονη οικονομία, όπως επιβεβαιώθηκαν στη Λισσαβόνα, είναι πράγματι πολύ αξιέπαινοι στόχοι, οι οποίοι όμως προσκρούουν de facto στο φιλελεύθερο κλοιό. Η Επιτροπή, στο έγγραφό της για τους γενικούς προσανατολισμούς, συνεχίζει αυτή τη φιλελεύθερη πορεία και οι προσανατολισμοί αυτοί αποτελούν εφεξής το έγγραφο αναφοράς για το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών στα κράτη μέλη. Η Επιτροπή, άλλωστε, δεν διστάζει να δίνει προσταγές στο τάδε ή δείνα κράτος ενόψει της προετοιμασίας του προϋπολογισμού του. Προσδίδει πράγματι ιδιαίτερη έμφαση στην αναζήτηση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προχωρώντας μάλιστα πέρα από τις απαιτήσεις του συμφώνου σταθερότητας. Όπως και η Κεντρική Τράπεζα, απαιτεί την περιοριστική μισθολογική πολιτική, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις της αγοράς εργασίας, κυρίως για να την κάνει πιο ελαστική.
Η έκθεση της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής εγγράφεται στο πλαίσιο αυτής της πορείας και στην επέκταση των αποφάσεων της Λισσαβόνας. Εκθειάζει την επιτάχυνση της διαδικασίας ελευθέρωσης και πίεσης επί των μισθών· προτείνει την ενίσχυση της ελαστικότητας της αγοράς εργασίας. Για αυτό το λόγο δεν μπορώ να εγκρίνω τους προσανατολισμούς αυτής της έκθεσης, που δυσχεραίνει άλλωστε ακόμη την εισαγωγή πολυάριθμων τροπολογιών της δεξιάς.
Η σημερινή οικονομική κατάσταση, κυρίως με την πτώση του ευρώ, θα έπρεπε να οδηγήσει την Ένωση και τις κυβερνήσεις των κρατών μελών να εργαστούν προς έναν επαναπροσανατολισμό της ευρωπαϊκής πολιτικής που να της επιτρέπει επιτέλους να ανταποκρίνεται στις κοινωνικές προσδοκίες. Πρέπει να ανατρέψουμε τα δόγματα του συμφώνου σταθερότητας. Πρέπει να αντιστρέψουμε τη σημερινή πορεία που καθιστά την κοινωνική πολιτική μία απλή συνέπεια της οικονομικής και νομισματικής πολιτικής, η οποία είναι υπεύθυνη μόνο να επανορθώσει τις ζημίες της αγοράς με μία επικουρική πολιτική. Η νέα αυτή πολιτική θα έπρεπε να βασιστεί, κυρίως, στη στήριξη των επενδύσεων που δημιουργούν θέσεις εργασίας χάρη σε μία επιλεκτική πολιτική των πιστώσεων, στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας με μία μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς ελαστικότητα ή αβεβαιότητα, στη φορολόγηση των χρηματοοικονομικών εσόδων και κινήσεων για την αναχαίτιση της κερδοσκοπίας και την αποδέσμευση νέων πόρων.

Cappato
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να δώσω τα συγχαρητήριά μου στους εισηγητές για τους λόγους ακριβώς που τόσο δυσαρέστησαν την προηγούμενη ομιλήτρια, για όλα δηλαδή τα στοιχεία φιλελεύθερου προσανατολισμού που περιέχουν αυτές οι εκθέσεις. Πράγματι, όπως αποδεικνύουν και τα πρόσφατα γεγονότα με το ευρώ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα θεσμικά της όργανα έχουν σήμερα να αντιμετωπίσουν ένα δίλημμα: από τη μια πλευρά, η οδός της ευημερίας και της ανάπτυξης, που αν θέλει να ακολουθήσει η Ευρώπη πρέπει να πραγματοποιήσει με θάρρος, ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές απελευθέρωσης. Από την άλλη πλευρά, η οδός της συντήρησης και της διατήρησης μιας συντεχνιακής και κρατικιστικής αντίληψης για την οικονομία, η οποία καταδικάζει πολλές ευρωπαϊκές χώρες σε ποσοστά ανεργίας διπλά και τρίδιπλα από τα αντίστοιχα αμερικανικά και σε ένα δευτερεύοντα ρόλο στους πιο καινοτόμους και δυναμικούς τομείς της οικονομίας.
Βάσει αυτών, δεν μπορώ συνεπώς να εκφράσω ικανοποίηση για όσα περιέχονται στις προτάσεις Κατηφόρη και Pomιs Ruiz, που τονίζουν με σαφήνεια ότι η απελευθέρωση και η ελαστικότητα των αγορών, και ιδιαίτερα της αγοράς εργασίας, η δραστική μείωση της φορολογικής πίεσης, η εις βάθος μεταρρύθμιση των κρατικών συνταξιοδοτικών συστημάτων και η σταδιακή έξοδος του Κράτους από την οικονομία, μέσω πρώτα απ' όλα της ιδιωτικοποίησης των δημοσίων επιχειρήσεων, είναι όλες τους επιλογές που δεν επιδέχονται πλέον αναβολή εάν θέλουμε να αποφύγουμε τη δημιουργία μιας Ευρώπης που θα είναι μεν ενωμένη, αλλά θα είναι ενωμένη λόγω της ανεργίας, της περιθωριοποίησης των ασθενέστερων, νέων και γυναικών ιδιαίτερα, λόγω της γραφειοκρατικοποίησης των κοινωνικών εκφάνσεων της κοινωνίας, μια Ευρώπη, δηλαδή, που δεν μπορεί να δημιουργήσει ούτε ανάπτυξη ούτε απασχόληση.
Αυτό είναι, εξάλλου, και το πρόβλημα του ευρώ, ενός νομίσματος που υποφέρει από δομική κρίση, από αυστηρές και υπερ-ρυθμισμένες αγορές. Γίνεται λόγος για μια πολιτική διαχείριση της οικονομίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ως απάντηση σε αυτήν την κρίση. Ας είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί! Εάν η πολιτική διαχείριση πρέπει να είναι μια διαχείριση που μεταφέρει στις Βρυξέλλες το διευθυντισμό των εθνικών οικονομιών, πιστεύω ότι αυτό θα ήταν μια κακή επιλογή. Και εμείς, οι ιταλοί ριζοσπάστες, είμαστε υπέρ μιας πολιτικής διαχείρισης, αλλά μιας φεντεραλιστικής φιλελεύθερης διαχείρισης με λίγους και σαφείς νόμους και καμία παρέμβαση του Κράτους, ούτε και του ευρωπαϊκού, στην οικονομία.

Blokland
Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν πολλά θετικά σημεία στην εξεταζόμενη πρόταση ψηφίσματος του συναδέλφου κυρίου Κατηφόρη. Σε ένα σημαντικό σημείο όμως ταιριάζει μία σημαντική διευκρίνιση. Τόσο στη σύσταση της Επιτροπής όσο και στο ψήφισμα, ο στόχος για μία υψηλή και αειφόρο οικονομική ανάπτυξη καταλαμβάνει την πρώτη θέση και επιδιώκεται με έναν αγωνιώδη τρόπο. Αυτό είναι παράδοξο, λαμβανομένης υπόψη της παγκόσμιας γνώμης, σύμφωνα με την οποία η πλούσια Δύση θεωρείται ως μία πάμπλουτη συνοικία επαύλεων. Ποθούμε εμείς ακόμη περισσότερα; Έχουμε ανάγκη από τόσο μεγάλη πρόοδο ή μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την ανεργία και με άλλους τρόπους;
Η μονομερής επιμονή στις υλικές πτυχές της ζωής δεν είναι προς όφελος της κοινωνίας μας. Ενισχύει τον εγωισμό, τον κοινωνικό αποκλεισμό, την υποκατάσταση των κανόνων και την εξαχρείωση των ηθών. Η αποσύνθεση της κοινωνικής ζωής έχει τελικά αρνητικό αντίκτυπο στην οικονομική ανάπτυξη.
Θετική είναι η προσοχή στις συνέπειες επί της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών της γήρανσης του πληθυσμού. Ήδη από το 1999, μειώνονται τόσο οι δημόσιες δαπάνες όσο και οι δημόσιες εισπράξεις. Μία περαιτέρω σταθεροποίηση και μείωση του χρέους σε πολλά κράτη μέλη είναι αναγκαία, ώστε να είναι διαθέσιμα στο μέλλον τα μέσα για την υγειονομική φροντίδα και για την εξασφάλιση των ηλικιωμένων. Η φορολογία και οι εισφορές στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι υψηλές και σε σύγκριση με εκείνες στις ΗΠΑ. Αλλά η εικόνα τροποποιείται σημαντικά, αν ληφθούν υπόψη οι συχνά τεράστιες ασφαλιστικές εισφορές, τις οποίες οφείλουν να καταβάλλουν οι αμερικανοί πολίτες.
Υποστηρίζουμε τις τροπολογίες για τη μετατόπιση της φορολογικής πίεσης επί της εργασίας προς τη χρησιμοποίηση σπάνιων πρώτων υλών και ορυκτών. Η συμφωνία του Κυότο αξίζει να τηρηθεί.

Evans, Jonathan
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να συνταχθώ κι εγώ σήμερα το πρωί με εκείνους τους ανθρώπους που μίλησαν σε αυτή τη συζήτηση και εξέφρασαν κάποια επιθυμία αμφισβήτησης του κλίματος αυτοϊκανοποίησης σχετικά με την παρούσα κατάσταση της ευρωπαϊκής οικονομίας. Συμμερίζομαι την άποψη που εξέφρασε νωρίτερα η κυρία McNally, ότι μπορούμε να κοιτάξουμε στις ΗΠΑ και να δούμε ότι πραγματοποιούνται επενδύσεις στην έρευνα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καλύτερες επιδόσεις από την Ευρώπη. Ωστόσο, πρέπει να τονίσουμε επίσης ότι ένας άλλος λόγος που οι ΗΠΑ συνεχίζουν να έχουν τόσο καλύτερες επιδόσεις από την Ευρώπη είναι επειδή η Ευρώπη δεν έχει ακόμη αντιμετωπίσει δεόντως το ζήτημα της διαρθρωτικής μεταρρύθμισης και της ελευθέρωσης της αγοράς.
Αναφέρομαι στις παρατηρήσεις που πραγματοποίησε νωρίτερα ο κ. Lipietz για την Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής. Είμαι πολύ χαρούμενος που θα βρίσκομαι σε διάλογο μαζί του τα επόμενα τέσσερα χρόνια γι' αυτό το ζήτημα της ελευθέρωσης της αγοράς. Είναι γεγονός ότι δεν έχουμε δει ακόμη να εφαρμόζεται σε ορισμένα κράτη μέλη, ιδιαίτερα στο δικό του, η συμφωνηθείσα ελευθέρωση της αγοράς στο εσωτερικό της Ευρώπης. Συμμερίζομαι την ανησυχία σχετικά με τις θέσεις εργασίας των εργαζομένων. Με μεγάλη μου χαρά θα έφερνα τον κ. Lipietz να μιλήσει στους εργαζομένους του Ηνωμένου Βασιλείου, που ενδέχεται να χάσουν τη δουλειά τους ως αποτέλεσμα των αποφάσεων που έλαβε ένας γάλλος ιδιοκτήτης εταιρειών ενέργειας στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη στιγμή που οι βρετανικές εταιρείες δεν επιτρέπεται να αποκτήσουν πρόσβαση στη γαλλική αγορά, επειδή οι Γάλλοι δεν έχουν εφαρμόσει τη συμφωνηθείσα ευρωπαϊκή πολιτική. Αυτή είναι η διαρθρωτική μεταρρύθμιση που πρέπει να φέρουμε εις πέρας.
Δεν πρόκειται όμως μόνο γι' αυτόν τον τομέα. Βλέπουμε ότι τα πλουσιότερα κράτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθούν να είναι τα κράτη που εφαρμόζουν τα υψηλότερα ποσά κρατικής ενίσχυσης. Το γεγονός αυτό αποστερεί θέσεις εργασίας από ορισμένα από τα πιο φτωχά κράτη που εκπροσωπούνται εδώ. Αυτός είναι επίσης ένας από τους λόγους που δεν συμμερίζομαι την άποψη που εξέφρασε ο κ. von Wogau σε σχέση με την πολιτική ανταγωνισμού. Η ανησυχία μου, σε ό,τι αφορά την αποκέντρωση, είναι πως δεν πρέπει να υπάρξει επανεθνικοποίηση της πολιτικής ανταγωνισμού.

Van den Burg
Κύριε Πρόεδρε, κατά τις προηγούμενες ημέρες τέθηκε προς συζήτηση, για άλλη μια φορά, από διάφορες πλευρές το θέμα ενός ευρωπαϊκού οικονομικού καθεστώτος. Είναι προφανές ότι χρειάζεται περισσότερος οικονομικός συντονισμός σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά δεν είναι το ίδιο προφανές ότι μόνο οι 11 χώρες του ευρώ και το Συμβούλιο ECOFIN θα πρέπει να αναλάβουν αυτόν το συντονισμό. Στη Σύνοδο Κορυφής της Λισσαβόνας επιλέχθηκε να ακολουθηθεί μία ευρύτερη κοινωνικοοικονομική προσέγγιση, στην οποία η απασχόληση, οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις και η κοινωνική συνοχή θα αντιμετωπιστούν βάσει της αμοιβαίας συνοχής τους. Για μένα, το σημαντικότερο συμπέρασμα αυτής της Συνόδου Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ήταν η ανάληψη από το ίδιο ενός ενεργητικού, κατευθυντήριου και συντονιστικού ρόλου. Οι επικεφαλής των κυβερνήσεών μας θα συζητούν κάθε Ανοιξη την κοινωνικοοικονομική πολιτική, βάσει μιας ολοκληρωμένης έκθεσης για την πρόοδο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Δυστυχώς, αυτή την φορά η Ανοιξη είχε ήδη αρχίσει. Το κείμενο για τις ευρύτερες οικονομικές κατευθυντήριες γραμμές για το 2000 ήταν ήδη έτοιμο, σύμφωνα με την παλαιά βάση. Γιατί η Επιτροπή δεν διέθεσε χρόνο, προκειμένου να συντάξει αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές, σύμφωνα με την κατεύθυνση της Λισσαβώνας και κατά έναν πολυτομεακό τρόπο, τον οποίο θα είχαν προετοιμάσει οι διάφορες ΓΔ; Η Επιτροπή θα πρέπει να προωθήσει και να στήσει σε κοινωνικοοικονομικό πεδίο αυτού του είδους τη συνεργασία, η οποία χρησιμοποιήθηκε για την προετοιμασία της Λισσαβώνας. Αυτή μου φαίνεται μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πρόκληση για το νέο Γενικό Γραμματέα της Επιτροπής, τον κύριο David O'Sullivan.
Τώρα θα ήθελα να αναφερθώ στο συμπέρασμα 29 της εξεταζόμενης έκθεσης. Αυτό τάσσεται υπέρ μιας δραστικής ανανέωσης του νοητικού μηχανισμού, ο οποίος βρίσκεται πίσω από τη χάραξη οικονομικής πολιτικής, προκειμένου αυτή να είναι σύμφωνη με τα συμπεράσματα της Λισσαβόνας. Θα ήθελα να σας παραπέμψω στα συμπεράσματα της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων αυτού του Κοινοβουλίου, τα οποία συνέταξε ο κύριος Cocilovo. Τη σύνταξη ετησίως μιας ολοκληρωμένης ετήσιας έκθεσης για την οικονομική και κοινωνική κατάσταση της Ένωσης, καθώς και μιας δέσμης κατευθυντήριων γραμμών για την αειφόρο ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή. Μια συμπληρωματική πρόταση που θα ήθελα να κάνω σχετικά είναι το κοινωνικοοικονομικό φόρουμ, το οποίο έχει προγραμματιστεί για τον επόμενο μήνα, να μετατεθεί νωρίτερα στον ετήσιο κύκλο και να γίνεται στις αρχές του έτους. Τώρα αυτό δίνει την εντύπωση ότι είναι κάπως καθυστερημένο.
Τέλος, θα ήθελα να παραπέμψω τους συναδέλφους μου της οικονομικής επιτροπής στη συναινετική συνεργασία, την οποία είχαμε στην κοινωνική επιτροπή, σχετικά με αυτό το θέμα και με αυτό να υπογραμμίσω ότι εμείς στο Κοινοβούλιο πρέπει να εξαλείψουμε τον κατακερματισμό και να προσπαθήσουμε να υπερβούμε τις διαφορές μεταξύ της μιας και της άλλης πλευράς και ακριβώς επί αυτής της βάσης να συνεισφέρουμε, κατά το παράδειγμα αυτού του φόρουμ που θα πραγματοποιηθεί τον επόμενο μήνα.

Brie
Κύριε Πρόεδρε, αντιμετωπίζω οπωσδήποτε διαφοροποιημένα τις συστάσεις της Επιτροπής για την οικονομική πολιτική καθώς και την έκθεση του συναδέλφου Κατηφόρη και θεωρώ ότι αξίζει να ληφθούν υπόψη αρκετά σημεία, απορρίπτω ωστόσο τη συνολική προσέγγιση. Πρώτον: είναι εντυπωσιακό με πόση έλλειψη κριτικής υιοθετούν οι άλλες Ομάδες αυτόν τον αρκετά δογματικό νεοφιλελευθερισμό. Στην αιτιολογική σκέψη επισημαίνεται με προφανή ανησυχία η μείωση των δημοσίων επενδύσεων σε έργα υποδομής, αλλά στα συμπεράσματα διατυπώνεται ρητά η προειδοποίηση κατά μιας ενεργού πολιτικής δημοσίων επενδύσεων.
Πιστεύω ότι η ευελιξία, η ελευθέρωση και ο μονεταρισμός αποτελούν μονόπλευρες προσεγγίσεις της πολιτικής αυτής. Όταν λέγεται ρητά ότι οι στόχοι του Συμφώνου Σταθερότητας αποτελούν επί του παρόντος τον γνώμονα της οικονομικής πολιτικής και η Επιτροπή θέλει μάλιστα να υπερθεματίσει, τότε προφανώς καταρχήν θα θυσιαστούν αναγκαστικά στον βωμό αυτό τα κοινωνικά, πολιτιστικά και περιβαλλοντικά αιτήματα.
Δεύτερον: με αφετηρία την επανάσταση στον χώρο της τεχνολογίας απαιτείται - παραθέτω " η γενική αναθεώρηση των συνθηκών εργασίας, των αμοιβών και της φορολογίας" χωρίς καμία παραπομπή στην ανάγκη διατήρησης και ανανέωσης κοινωνικών θεσμών και θεσμών συμμετοχής των κοινωνικών εταίρων που υπήρξαν τα συστατικά στοιχεία της υφής και της επιτυχίας των ευρωπαϊκών κοινωνικών προτύπων.
Τρίτον: αναφέρθηκε ήδη ότι στην έκθεση προβάλλεται ως αξίωμα ένας νέος φετιχισμός ως προς την ανάπτυξη. Η πλήρης απασχόληση και ακόμα και η ίδια η μετάβαση στην αποκαλούμενη κοινωνία της γνώσης τίθενται στην πράξη σε αποκλειστική εξάρτηση από την αύξηση της ανάπτυξης. Από την άλλη πλευρά, αγνοούνται πλήρως η δίκαια κατανομή της υπάρχουσας εργασίας, η πραγματοποίηση ενός σύγχρονου τρίτου οικονομικού τομέα για κοινωνικές πολιτιστικές και περιβαλλοντικές υπηρεσίες, η περιφερειοποίηση των οικονομικών κύκλων, η πολιτική της ζήτησης καθώς επίσης και τα κοινωνικά, μορφωτικά και πολιτισμικά περιεχόμενα μιας κοινωνίας της γνώσης. Στο όνομα της ανάπτυξης προβλέπεται προφανώς ακόμα και η ενδεχόμενη παραβίαση των υπαρξιακής σημασίας αποφάσεων του Κυότο για το κλίμα. Αυτό το θεωρώ πραγματικά σκανδαλώδες.
Τέταρτο: επικροτείται η περαιτέρω αύξηση της ευελιξίας των χρηματοοικονομικών συστημάτων, αντί επιτέλους να στραφεί το ενδιαφέρον στο πρόβλημα που επισημαίνεται και στην έκθεση ότι η διαρθρωτική αδυναμία των επενδύσεων εξαρτάται σαφώς από το γεγονός ότι η συγκεκριμένη πολιτική προωθεί την κερδοσκοπία στο συνάλλαγμα και στον χειρισμό μετοχών εις βάρος των επενδύσεων που αφορούν πραγματικά μεγέθη της οικονομίας. Από άποψη οικονομικής πολιτικής, η σοβαρή διερεύνηση προσεγγίσεων παρόμοιων με εκείνη του φόρου Τόμπιν, αποτελεί επιταγή της λογικής.

Krarup
Μπορούμε να αξιολογήσουμε τη σύσταση και την έκθεση της Επιτροπής υπό το πρίσμα των εντελώς βασικών προβλημάτων της ζώνης του ευρώ - προβλήματα που αδιαμφισβήτητα είναι μεγάλα και εξόφθαλμα. Είμαι από μια χώρα της οποίας ο λαός χαίρει του σπάνιου προνομίου να ερωτάται, όσον αφορά τις τρέχουσες αποφάσεις, όπως τη συμμετοχή στη ζώνη του ευρώ. Ο λαός της Δανίας εκφράζει μεγάλο σκεπτικισμό και αντίσταση ως προς την απορρόφηση του εθνικού νομίσματος από το ευρώ. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι τον εν λόγω σκεπτικισμό και αντίσταση τον συμμερίζονται ολοένα και μεγαλύτερες ομάδες πληθυσμού στις υπόλοιπες χώρες μέλη, των οποίων ο λαός δεν ερωτήθηκε. Έχω χρόνο να αναφέρω μόνο ένα δυο σημεία. Το ένα σημείο είναι άκρως ουσιαστικό για τον όλο προβληματισμό γύρω από το ευρώ. Ο κάτοχος του Νόμπελ Franco Modigliani ισχυρίζεται ότι η ανεργία κατά την αντίληψή του σκόπιμα δημιουργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ως εργαλείο της οικονομικής πολιτικής για τη χειραγώγηση του πληθωρισμού. Πρόκειται για αποφασιστικής σημασίας σημείο. Το άλλο άκρως κομβικό σημείο που θα αναφέρω έχει άμεση συνάρτηση με το θέμα της υποβληθείσας πρότασης ψηφίσματος: την πολιτική αδυναμία της ζώνης του ευρώ. Με άλλα λόγια, λείπει ένα πολιτικό εποικοδόμημα που θα διαχειρίζεται την οικονομική πολιτική. Αυτό αποτελεί και το σκεπτικό της γαλλικής πρότασης να εξοπλιστεί η ζώνη του ευρώ με μια πραγματική οικονομική κυβέρνηση. Πρόκειται για πολιτικές εξελίξεις που είναι αποφασιστικής σημασίας όταν αφορούν τη συμφωνία του λαού της Δανίας. Μπορώ να προβλέψω ότι το θέμα της διεύρυνσης της ζώνης του ευρώ με τη Δανία, τη Σουηδία και τη Μεγάλη Βρετανία θα αποφασιστεί κατά το δημοψήφισμα της 28ης Σεπτεμβρίου. Ο σκεπτικισμός που εξέφρασα πρωτύτερα συνεχίζει να μεγαλώνει.

Karas
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Eπίτροπε, κυρίες και κύριοι, η συζήτηση και η έκθεση δείχνουν ότι αντιμετωπίζουμε την παρούσα έκθεση με αισιοδοξία λόγω των προγνωστικών αλλά και λόγω της ανάκαμψης της ευρωπαϊκής οικονομίας από το καλοκαίρι του 1999. Ωστόσο αντιμετωπίζουμε την έκθεση επίσης και με ρεαλισμό και αποφασιστικότητα. Ρεαλισμό επιδεικνύουμε όσον αφορά τα προγράμματα, τα ελλείμματα και τη συναλλαγματική αξία του ευρώ και αποφασιστικότητα όσον αφορά την όσο δυνατόν ταχύτερη άρση του ελλείμματος απέναντι στις ΗΠΑ. Το έλλειμμα αυτό ανάγεται στο ότι σε σύγκριση με τις ΗΠΑ έχουμε αργότερους ρυθμούς ανάπτυξης, υψηλότερη ανεργία, χαμηλότερο επίπεδο επενδύσεων, μικρότερη ποσότητα έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, πιο αργούς ρυθμούς υλοποίησης και χαμηλό μέσο εισόδημα.
Από αυτό προκύπτει το σχέδιο για τα ποικίλα μας προγράμματα και τα απαραίτητα μέτρα, ένα σχέδιο που στοχεύει σε επιταχυνόμενη ανάπτυξη χωρίς στενωπούς στην παραγωγική μας ικανότητα, χωρίς την πίεση του πληθωρισμού, δηλαδή με ταυτόχρονη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών και μια προσεκτική εξέλιξη των μισθών, μια αύξηση των προσπαθειών για έρευνα και τεχνολογική ανάπτυξη, και μια περαιτέρω μείωση των ελλειμμάτων και των χρεών. Χρειαζόμαστε τη συνέχιση λήψης μέτρων για τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση και μάλιστα τη λήψη θαρραλέων και αποφασιστικών μέτρων, τη συνέχιση της ελευθέρωσης και με αυτήν μια μείωση της κρατικής συμμετοχής. Χρειαζόμαστε προσπάθειες για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, δηλαδή την υποστήριξη της Νέας Οικονομίας, και χρειαζόμαστε τη στροφή προς μια οικονομία που θα στηρίζεται στη γνώση, πράγμα που ανάγεται στο ότι χρειαζόμαστε τον ανταγωνισμό κατά την είσοδο της νέας τεχνολογίας των τηλεπικοινωνιών στην εκπαίδευση, κατάρτιση και έρευνα. Εάν τα υλοποιήσουμε αυτά, τότε θα έχουμε για πρώτη φορά εδώ και χρόνια την ευκαιρία να καταστεί και πάλι δυνατή η πλήρης απασχόληση στην Ευρώπη και αυτός είναι ο στόχος μας.

Bordes
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση Κατηφόρη αποτελεί ένα χυδαίο εγκώμιο των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών.
Από τις 29 παραγράφους, 8 προσανατολίζονται αρχικά προς την έγκριση και 4, έπειτα, προς την επιδοκιμασία τους. Όσον αφορά τον εργατικό πληθυσμό των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο να αισθάνεται ικανοποίηση. Σε τι χρησιμεύει η οικονομική μεγέθυνση, για την οποία υπερηφανεύεται η έκθεση, εάν σκοπός της είναι να συνιστά στους μισθωτούς, βέβαια, μία λογική στάση κατά τις μισθολογικές διαπραγματεύσεις ή να φθάνει στο σημείο να υποστηρίζει ότι πρέπει να αναθεωρήσουμε ριζικά το συνταξιοδοτικό καθεστώς με μόνη έγνοια τη διασφάλιση της οικονομικής τους κατάστασης; Είναι ένας τρόπος να παραδεχθούμε ότι, σε αυτή την ανάπτυξη, δεν υπάρχει χώρος ούτε για τους μισθωτούς, ούτε για τους συνταξιούχους.
Για ακόμη μία φορά, το Συμβούλιο και η Επιτροπή συμπεριφέρονται ως φερέφωνο της εργοδοσίας και ζητούν από το Κοινοβούλιο να την υποστηρίξουν.
Από την πλευρά μας, δεν εκλεγήκαμε για να συγχαίρουμε τις κυβερνήσεις που παρέχουν βοήθεια στους μεγάλους εργοδότες και στους μεγάλους χρηματοπιστωτικούς ομίλους για να τους επιτρέπουν να πλουτίζουν, αυξάνοντας τις ανισότητες, αφήνοντας χωρίς εργασία 18 εκατομμύρια γυναίκες και άνδρες, γενικεύοντας την ελαστικότητα και την αβεβαιότητα, μειώνοντας απότομα το μισθολογικό κόστος για τη διασφάλιση μίας συνεχούς ανάπτυξης του εισοδήματος κεφαλαίου, ακόμη και στις πιο παρασιτικές κερδοσκοπικές του μορφές.
Εάν η επιστροφή της ανάπτυξης είναι αλήθεια, όπως επιβεβαιώνει η έκθεση, είναι ακόμη πιο σκανδαλώδες το ότι, σε όλη την Ευρώπη, δεν ωφελείται παρά μία μικρή μειονότητα. Συνεπώς, θα καταψηφίσουμε την έκθεση.

Musotto
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται να αντεπεξέλθει σε μια σειρά προκλήσεων που προέρχονται από την παγκοσμιοποίηση και από τη γέννηση μιας νέας οικονομίας, που στηρίζεται στη γνώση και στις νέες τεχνολογίες.
Ο στρατηγικός στόχος της Ένωσης για τη νέα δεκαετία, πρέπει να είναι η στήριξη της οικονομικής ανάπτυξης και της ελεύθερης επιχείρησης χωρίς να αμελεί το κοινωνικό ζήτημα μέσω προσανατολισμών που βασίζονται στην ανταγωνιστικότητα, τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Αναφορικά με αυτό το τελευταίο σημείο - όπως τόνισε η έκθεση του κυρίου Κατηφόρη - στην Ευρώπη παρατηρήθηκε μια ελαφρά μείωση της ανεργίας, η οποία εξακολουθεί όμως να παραμένει σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα, και ιδιαίτερα όσον αφορά το ποσοστό γυναικείας και νεανικής ανεργίας. Η κατάσταση παρουσιάζεται ακόμα πιο δραματική σε ορισμένες περιοχές της Νοτίου Ευρώπης και ιδιαίτερα στο Νότο της Ιταλίας, όπου οι άνεργοι αποτελούν το 21,9 τοις εκατό της εργατικής δύναμης και το 56,6 τοις εκατό για την ομάδα ηλικίας που περιλαμβάνεται μεταξύ των 14 και 25 ετών. Κατά συνέπεια, οι γενικοί προσανατολισμοί για την ανάπτυξη της οικονομίας και της απασχόλησης θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, να συνεπάγονται μέτρα που θα αποβλέπουν στην επίτευξη μιας μεγαλύτερης ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής αγοράς και στην εισαγωγή μιας μεγαλύτερης ελαστικότητας της εργασίας.
Με την προοπτική μιας βιώσιμης ανάπτυξης θα χρειαστεί να ολοκληρώσουμε την εσωτερική αγορά και να άρουμε τα εμπόδια που εξακολουθούν να υφίστανται, μέσα από την απελευθέρωση των τομέων εκείνων που δεν είναι ακόμα εντελώς ανοιχτοί στον ελεύθερο ανταγωνισμό, όπως ο τομέας των μεταφορών, του φυσικού αερίου, της ηλεκτρικής ενέργειας και των ταχυδρομικών υπηρεσιών. Θα χρειαστεί να προχωρήσουμε προς την οδό των μεταρρυθμίσεων, που τα κράτη μέλη θα πρέπει αναγκαστικά να υλοποιήσουν, ώστε να περιορίσουν τις δαπάνες που βαρύνουν τις επιχειρήσεις, να μειώσουν το κόστος της εργασίας, να στηρίξουν τις δράσεις που αποβλέπουν στην ενίσχυση της συνεχούς κατάρτισης στα πλαίσια μιας οικονομίας που στηρίζεται στη γνώση και να στηρίξουν την έρευνα, ούτως ώστε η Ευρώπη να καλύψει το χάσμα που τη χωρίζει από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία. Θα χρειαστεί να προάγουμε τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις της δημόσιας διοίκησης στις χώρες όπου η υπερβολική γραφειοκρατικοποίηση αποτελεί εμπόδιο στις ιδιωτικές επενδύσεις και να προσαρμόσουμε τα συστήματα κοινωνικής προστασίας και φορολόγησης στις απαιτήσεις που επιβάλλονται τόσο από τους νέους κανόνες της οικονομίας όσο και από τις δεσμεύσεις που τίθενται από το σύμφωνο ανάπτυξης και σταθερότητας.

Bullmann
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, η Σύνοδος Κορυφής της Λισαβώνας έστειλε ένα σαφές μήνυμα: έθεσε και πάλι στο επίκεντρο τους ανθρώπους ως εκείνους που παράγουν την επιτυχία της οικονομίας. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα, δηλαδή μια οικονομία της γνώσης όπου ο καθένας θα πρέπει να αναπτύσσει τις ικανότητές του. Είναι και η κεντρική ιδέα της σύνδεσης μεταξύ καινοτομίας και κοινωνικής συμμετοχής, μιας σύνδεσης με την οποία θέλουμε να θέσουμε σε κίνηση το συνολικό δυναμικό και τον συνολικό πλούτο μιας κοινωνίας προκειμένου να επιτύχουμε και πάλι την πλήρη απασχόληση.
Οι κατευθυντήριες γραμμές της οικονομικής πολιτικής έχουν το καθήκον να μετατρέψουν αυτόν τον υπέροχο στόχο σε συγκεκριμένη πολιτική. Οι συστάσεις της Επιτροπής το επιτυγχάνουν όμως μόνο ανεπαρκώς.
Είναι πολύ συχνά μικρόψυχες και προσκολλημένες στον παλιό τρόπο σκέψης, και μάλιστα στα σημεία όπου θα έπρεπε να σχεδιάσουν μια απαιτητική νέα μορφή της σύνθεσης των πολιτικών. Για τον λόγο αυτό χρειαζόμαστε διορθώσεις των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών και προπάντων χρειαζόμαστε και στο μέλλον κάθε άνοιξη μια έκθεση που θα συντάσσεται από κοινού και θα είναι σε θέση να συνδέει πραγματικά μεταξύ τους την αειφόρο ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή. Τούτο θα πρέπει να οδηγήσει και σε αισθητές επιτυχίες της πολιτικής στην πράξη.
Τούτο σημαίνει επίσης ότι θα υπάρξουν συνέπειες ιδίως σε δύο τομείς. Όποιος επιθυμεί αειφόρο οικονομική ανάπτυξη της τάξης του 3% ή περισσότερο, πρέπει να αυξήσει δραστικά τις επενδύσεις ιδίως σε πεδία που έχουν νόημα για την οικολογία. Αυτό πρέπει να γίνει τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα. Η Επιτροπή πρέπει εν προκειμένω να αποφασίσει ποια κατεύθυνση θα επιλέξει. Δεν μπορεί να ακολουθεί τους στόχους της Λισαβώνας και ταυτόχρονα να μιλάει για μια πολιτική που θα στοχεύει σε πάγιες περικοπές στη φορολογία και τις δαπάνες.

Cossutta
Κύριε Πρόεδρε, εκφράζουμε τη διαφωνία μας σχετικά με τις κατευθύνσεις της Επιτροπής. Βρισκόμαστε ενώπιον ανεπίκαιρων και ξεπερασμένων από τα γεγονότα διατυπώσεων, οι οποίες δεν προβάλλουν καμία προοπτική λύσης των σοβαρότατων προβλημάτων που βαρύνουν όχι μόνο την οικονομική ανάπτυξη της Ένωσης αλλά κυρίως τις λαϊκές μάζες. Οι μέθοδοι που προτείνονται υποδεικνύουν λανθασμένα μονοπάτια: την ελαστικότητα με κάθε τίμημα, την περαιτέρω διάλυση του κοινωνικού κράτους με την περικοπή των συντάξεων, τη δογματική καταστολή κάθε δίκαιης μισθολογικής διεκδίκησης, έως τις διαφοροποιημένες διακρίσεις μεταξύ των διαφόρων περιοχών, τη μείωση των κρατικών επενδύσεων και μια μανιώδη επίκληση σε εκείνο το σύμφωνο σταθερότητας, σε εκείνον το μονεταρισμό, που όχι μόνο οδήγησαν ήδη σε ανεπανόρθωτες ζημιές, αλλά χρησίμευσαν φυσικά και ως στηρίγματα ενός ευρώ όλο και πιο αποδυναμωμένου απέναντι στην παντοκρατορία του δολαρίου. Η διακηρυχθείσα μακροοικονομική ανάπτυξη για τη δημιουργία θέσεων εργασίας παγιδεύεται έτσι στην αυτορρύθμιση της ελεύθερης αγοράς η οποία, έως σήμερα, δε δημιούργησε αλλά κατέστρεψε τις υπάρχουσες εργασίες τροφοδοτώντας, επιπλέον, τους χαμηλούς μισθούς στον έκτακτο τομέα. Κατά τον τρόπο αυτό, αντί να καταπολεμηθεί η ανεργία, αγαπητοί συνάδελφοι, η ανεργία, αυξάνονται η κοινωνική δυσχέρεια, το δημοκρατικό έλλειμμα και η λαϊκή δυσπιστία προς τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Solbes
Κύριε Πρόεδρε, καταρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή και την επιτροπή για την καταπληκτική της εργασία, καθώς και όλους όσους παρενέβησαν στη σημερινή συζήτηση για τις πρόσθετες ιδέες που συνεισέφεραν, αναμφίβολα χρήσιμες για την Επιτροπή και για τη συζήτηση στο Συμβούλιο Υπουργών.
Σήμερα, μαζί με τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής, εθίγησαν κι άλλα θέματα, ειδικότερα σχετικά με το ευρώ.
Όταν συζητάμε για το ευρώ, εγώ θα επισήμανα δύο πράγματα: καταρχήν, το αίτημα να αναλύεται το θέμα στο σύνολό τους, όχι αποκλειστικά το θέμα της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Κατά δεύτερον, θα επισήμαινα ότι η θέση της Επιτροπής εξακολουθεί να είναι η ίδια, δηλαδή ότι μια ξεκάθαρη ανάπτυξη και μια σταθερότητα των τιμών μας οδηγούν, λογικά, σε βελτίωση του ευρώ. Αυτή είναι μια συζήτηση που δεν είναι της παρούσης, αλλά ήθελα να κάνω αυτές τις δηλώσεις.
Σήμερα συζητάμε, κυρίως, για τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής. Οι νέοι γενικοί προσανατολισμοί έχουν ένα διαφοροποιητικό στοιχείο σε σχέση με τους προηγούμενους στο μέτρο που σε αυτούς εντάσσονται εν μέρει, οι αποφάσεις της Λισαβόνας. Είπα ότι δεν εντάσσονται εξ' ολοκλήρου. Είναι βέβαιο ότι δεδομένου ότι η Λισαβόνα είναι υπερβολικά κοντά στην παρουσίαση των γενικών προσανατολισμών και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς είχε γίνει προηγουμένως. Ωστόσο, πιστεύω ότι ήδη υπήρχαν στοιχεία προηγούμενα της Λισαβόνας που προδίκαζαν ή προέβλεπαν τα όσα θα συνέβαιναν εκεί και που εμπεριέχονται στους γενικούς προσανατολισμούς.
Πολλοί από σας, αναφερθήκατε στην ιδέα της πλήρους απασχόλησης ως θεμελιώδες στοιχείο. Η πλήρης απασχόληση, σύμφωνα με το αρχικό κείμενο της Επιτροπής - που χρησιμοποιήθηκε για την απόφαση της Λισσαβόνας - είναι κάτι που μπορεί να επιτευχθεί με την προϋπόθεση ότι θα τεθούν σε εφαρμογή οι προτεινόμενες πολιτικές. Είναι αλήθεια ότι το πρόβλημα της πλήρους απασχόλησης αποτελεί, χωρίς καμία αμφιβολία, έναν από τους θεμελιώδεις προβληματισμούς μας. Μπορούν η πλήρης απασχόληση και οι στόχοι για την απασχόληση να μετατραπούν σε αριθμητικούς στόχους, όπως ορισμένοι από εσάς προτείνουν. Τα πάντα εξαρτώνται από το τι θεωρούμε στόχους. Είναι απαρέγκλιτος όρος, όταν συζητάμε για στόχους, να γνωρίζουμε αν πρόκειται για όρους πολιτικής φύσεως ή για δυνατότητες επίτευξης καθορισμένων αποτελεσμάτων από οικονομικής πλευράς, ως αποτέλεσμα των πολιτικών που θα εφαρμόσουμε.
Εν πάση περιπτώσει, θα βεβαίωνα ορισμένους από εσάς που ανησυχείτε σχετικά με τα θέμα αυτό, ότι στο μέτρο που θα θέτουμε σε εφαρμογή δείκτες σχετικά με διαφορετικές πολιτικές, η ποσοτική και ποιοτική αξιολόγηση της πλήρους απασχόλησης θα είναι αποτελεσματικότερη.
Ορισμένοι από όσους συμμετείχαν στη συζήτηση έδειξαν μια ανησυχία σχετικά με τις συνήθεις προτάσεις της Επιτροπής, σχετικά με την ευελιξία της αγοράς εργασίας. Αυτή η ευελιξία συνεπάγεται, από τη δική μας άποψη, μια καλύτερη προσαρμογή της προσφοράς και της ζήτησης εργαζομένων. Επομένως, συνεπάγεται μεγαλύτερη ποσότητα απασχόλησης, αλλά και - όπως πάντα υποστηρίζουμε - καλύτερη ποιότητα της απασχόλησης. Σε αυτό το σημείο επιμένουμε τακτικά. Η ευελιξία της αγοράς εργασίας συνεπάγεται πολλά άλλα πράγματα: μπορούμε να μιλήσουμε για διευθέτηση του χρόνου εργασίας, αλλά και για την κατάργηση όλων των εμποδίων που αυτή τη στιγμή δρουν κατά της απασχόλησης, μεταξύ των οποίων, παραδείγματος χάριν, των στοιχείων που συνδέονται με τη φορολογία.
Ένα βασικό σημείο προβληματισμού κατά τη διάρκεια της συζήτησης ήταν η εξέλιξη των επενδύσεων. Πράγματι, η σπονδυλική στήλη των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής είναι η προσπάθεια αύξησης του δυναμικού μεγέθυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν δεν είμαστε ικανοί να το υλοποιήσουμε, είναι προφανές ότι οι τρέχουσες προοπτικές ρυθμών ανάπτυξης άνω του 3% θα επηρεαστούν σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα και δεν θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε με την παρούσα τάση.
Για τον λόγο αυτό οι δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις είναι θεμελιώδεις. Μπορούμε να πούμε ότι από το 1997 οι επενδύσεις ανέρχονται και πάλι, προοδευτικά. Για το έτος 2001, οι δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις θα πρέπει να φτάσουν το 21% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος και το έτος 2004, το 23% δηλαδή θα πλησιάσουμε πολύ αυτόν το στόχο του 24%, που συμπεριλήφθηκε στο Λευκό Βιβλίο της Επιτροπής σχετικά με την ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη και την απασχόληση, την εποχή της εκπόνησής του.
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να επισημάνω ένα σημείο που θεωρώ ουσιαστικό: κατά την άποψή μου, δεν υπάρχει αντίφαση μεταξύ μεγαλύτερων επενδύσεων και μεγαλύτερων δημοσίων επενδύσεων και Συμφώνου Σταθερότητας. Αντίθετα, πιστεύω ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας, στο μέτρο που επέτρεψε την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, θα μας επιτρέψει μεγαλύτερες δημόσιες επενδύσεις στο μέλλον. Θα ήμουν σύμφωνος με εκείνους που υποστηρίζουν ότι, με αυτές τις νέες συνθήκες, η βελτίωση της ποιότητας των δημόσιων οικονομικών πρέπει να συνεπάγεται μεγαλύτερες δημόσιες επενδύσεις. Αυτό είναι ένα σημείο το οποίο η Επιτροπή ξεχώρισε στα διαφορετικά προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης και, φυσικά, είναι ένα σημείο στο οποίο θα εξακολουθήσουμε να επιμένουμε.
Επίσης, ορισμένοι ομιλητές σχολίασαν τη σημασία της έρευνας και ανάπτυξης και της νέας οικονομίας. Αυτό είναι ένα από τα στοιχεία κλειδιά των γενικών προσανατολισμών, αλλά θα ήθελα να υπενθυμίσω - όπως το κάνω πάντοτε - ότι το κύριο σημείο της εισαγωγής της νέας οικονομίας είναι η βελτίωση της παραγωγικότητας, στοιχείο το οποίο είναι σαφέστατο ότι θα μας επιτρέψει τη μελλοντική ανάπτυξη.
Θα ήθελα να κάνω ένα επιπλέον σχόλιο σχετικά με δύο σημεία. Πρώτον, όσον αφορά τη Διοργανική Συμφωνία, η οποία έγινε αντικείμενο προβληματισμού της Επιτροπής, και δεύτερον, όσον αφορά τα προβλήματα για περισσότερο συντονισμό έναντι της μεγαλύτερης επικουρικότητας.
Όσον αφορά τη Διοργανική Συμφωνία, είναι βέβαιο ότι αποτελεί ένα επαναλαμβανόμενο αίτημα του Κοινοβουλίου. Επίσης, η εφαρμογή του θέτει προβλήματα νομικής μορφής, μεταξύ των οποίων και προβλήματα διαστάσεων των συμμετεχόντων, αλλά πιστεύω ότι, από κάθε άποψη, πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι από τις προόδους που πραγματοποιήθηκαν φέτος. Σας υποσχέθηκα πριν από μερικούς μήνες, όταν συζητήσαμε αυτό το θέμα για πρώτη φορά στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, ότι η Επιτροπή θα προσπαθούσε να κάνει τα μέγιστα στη συνεργασία της με το Κοινοβούλιο. Δεν έχει τη μορφή Διοργανικής Συμφωνίας, αλλά η παρουσίαση του εγγράφου σχετικά με αποτελέσματα των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής με στοιχεία που επιτρέπουν μια προκαταρκτική συζήτηση από μέρους του Κοινοβουλίου, μου φάνηκε θετική. Επίσης, πιστεύω ότι άλλα θέματα με μεγαλύτερο βάθος, όπως η εφαρμογή της ιδέας για ορισμένες οικονομικές συζητήσεις με ευρύτερο χαρακτήρα, με συμμετοχή του Κοινοβουλίου, οι περίφημες entretiens ιconomiques, θα πρέπει να μας δώσουν στο μέλλον νέες δυνατότητες και ιδέες για τις πολιτικές μας συζητήσεις.
Κατά τη γνώμη μου, η ιδέα της πορτογαλικής Προεδρίας - την οποία υποστηρίζουμε - να θεσπίσει μια συζήτηση με το Κοινοβούλιο σχετικά με αυτά τα θέματα, όχι σε θεσμικό επίπεδο όπως θέτει το θέμα το Κοινοβούλιο, αλλά με μια διαφορετική μορφή, είναι επίσης καθαρά θετική. Πιστεύω ότι αυτή είναι μια καλή κατεύθυνση στην οποία πρέπει να συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε στο μέλλον.
Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω ότι προτείνεται κάτι που μπορεί να φανεί αντιφατικό μεταξύ των προτάσεων που υποστηρίζουν έναν μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών και εκείνων που υποστηρίζουν μια μεγαλύτερη επικουρικότητα όσον αφορά την εφαρμογή των προτάσεων αυτών.
Όπως όλοι γνωρίζετε, οι οικονομικές πολιτικές αποτελούν ευθύνη των κρατών μελών και, με αυτή την έννοια, η επικουρικότητα είναι διασφαλισμένη. Κατά τη γνώμη μου, ένας μεγαλύτερος συντονισμός είναι απαραίτητος. Επομένως, υποστηρίζω τη θέση να προχωρήσουμε με τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, ακόμη και όσον αφορά το τι πρέπει να κάνουν τα κράτη μέλη. Κατανοώ ότι για ορισμένους από εσάς αυτό μπορεί να φαίνεται σαν ανάμιξη της Επιτροπής στις ευθύνες των κρατών μελών, αλλά είναι αυτό που ορίζει η Συνθήκη, αυτό που θεσπίζει η νομοθεσία που έχουμε δημιουργήσει, και αυτή είναι η εντολή που έχει δοθεί στην Επιτροπή: να κάνει συγκεκριμένες συστάσεις.
Έλεγα ότι ο συντονισμός είναι απαραίτητος, αλλά πιστεύω ότι αυτό δεν είναι υποχρεωτικά αντίθετο με την επικουρικότητα. Ο μεγαλύτερος συντονισμός και ο μεγαλύτερος καθορισμός συνολικών πολιτικών δεν αποκλείουν, ωστόσο, την ύπαρξη περιθωρίου δράσης από μέρους των κρατών μελών.
Θα ήθελα να ολοκληρώσω την παρέμβασή μου ευχαριστώντας όλους εσάς για την προσφορά σας, τη συμμετοχή σας στη συζήτηση και για την υποστήριξη που παρείχατε κατά πλειοψηφία στο έγγραφο που σας παρουσιάσαμε.

Προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α5-0108/2000) του κ. Pomιs Ruiz, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με την ετήσια αξιολόγηση της εφαρμογής των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης των κρατών μελών (2000/2041(INI))

Pomιs Ruiz
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, με χαρά επανέρχομαι στα τελευταία σας λόγια στη συζήτηση για την επικουρικότητα ή τον συντονισμό. Συμφωνώ με σας κύριε Επίτροπε, ότι δεν υπάρχει αντίφαση μεταξύ των δύο όρων, αντίθετα πρέπει και οι δύο να μπορούν να αφομοιωθούν απόλυτα. Ίσως να είναι αυτή - με τη συζήτηση σχετικά με τα 11 προγράμματα σταθερότητας που παρουσίασαν οι χώρες που συμμετέχουν στο ευρώ και τα τέσσερα προγράμματα σύγκλισης - η συγκεκριμένη στιγμή για αναθεώρηση της εναρμόνισης μεταξύ της απαραίτητης επικουρικότητας και του συντονισμού, που απαιτούνται από την εφαρμογή και το μέλλον του νέου νομίσματος.
Αυτή όμως, είναι η άλλη όψη της συζήτησης που μόλις είχαμε σχετικά με την έκθεση του συναδέλφου μου κ. Κατηφόρη, και πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε, καταρχήν, στο πλαίσιο του θεσμικού οργάνου. Αυτή είναι η πρώτη φορά που αυτή η ολομέλεια συμμετέχει στη διαδικασία συζήτησης των 15 προγραμμάτων που παρουσίασαν τα κράτη μέλη. Υποπτεύομαι ότι, σε επόμενες δημοσιεύσεις, η έκθεση δεν θα χρειάζεται να είναι ένα μοναδικό σύνολο, αλλά θα πρέπει να πραγματοποιείται μια ελάχιστη μελέτη των λύσεων, των δυνατών και των αδύνατων σημείων, που αυτό το Σώμα ανακαλύπτει στις οικονομικές πολιτικές που προτείνουν τα κράτη μέλη.
Επομένως, θα ζητήσουμε περισσότερες λεπτομέρειες στα προγράμματα που υποβάλλονται, στη διάρθρωση των δαπανών και των εσόδων, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στις επενδύσεις. Επίσης θα ζητήσουμε οι προβολές που γίνονται μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, να εξετάζουν διαφορετικά σενάρια εξέλιξης των επιτοκίων, της δημογραφικής εξέλιξης και άλλων παραμέτρων που επηρεάζουν τη σταθερότητα των λογαριασμών μας μακροπρόθεσμα.
Επίσης ζητάμε εδώ - και επιστρέφω στη συζήτηση για την επικουρικότητα - μια μεγαλύτερη πολιτική δέσμευση των 15 εθνικών κοινοβουλίων. Με την έννοια ότι αυτό αποτελεί ένα συνολικό έργο, που δεν αποτελεί αρμοδιότητα μόνο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Κάποια κράτη μέλη υπέβαλαν τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης σε εσωτερικές συζητήσεις, προκειμένου να λάβουν την πολιτική υποστήριξη σε αυτή την ιδέα της κοινής δημιουργίας μιας οικονομικής μονάδας, και θα έπρεπε να ζητήσουμε από τα κράτη μέλη που δεν το έπραξαν, να συζητήσουν αυτά τα προγράμματα στα κοινοβούλιά τους σε μια προσπάθεια, πρώτον, συμμετοχής των κοινοβουλίων σε αυτό το κοινό έργο, και δεύτερον, για να καταστεί δυνατή η πολιτική υποστήριξη στις δεσμεύσεις που λαμβάνονται, όσον αφορά τον απαραίτητο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών.
Προσεγγίζοντας τις προτάσεις που υποβάλλει στην ολομέλεια η έκθεση, δεν μπορώ παρά να παρατηρήσω με ικανοποίηση ότι εκπληρώθηκαν, ακόμη και ξεπεράστηκαν όλοι οι στόχοι του προϋπολογισμού που είχαν οριστεί σε προηγούμενα προγράμματα. Αλλά αυτός ο λόγος ικανοποίησης έχει ένα αντιστάθμισμα, δηλαδή, ανεξάρτητα με το ότι υπάρχουν κάποιοι που μπορούν να ισχυριστούν ότι οι στόχοι ίσως δεν ήταν αρκετά αυστηροί ή απαιτητικοί, βλέπουμε ότι η επίτευξή τους δεν οφείλεται στο ενδιαφέρον και στην προσπάθεια των κρατών μελών, αλλά απλώς σε παράγοντες όπως η ευνοϊκή εξέλιξη των επιτοκίων ή μεγαλύτερα από τα αναμενόμενα φορολογικά έσοδα.
Γι' αυτό, πιστεύουμε ότι, παρόλο που η ενοποίηση του προϋπολογισμού πρέπει να συνεχίσει να αποτελεί προτεραιότητα, το οικονομικό περιβάλλον - το οποίο έχει βελτιωθεί πολύ - πρέπει να μας δώσει τη δυνατότητα να επιταχύνουμε αυτή τη σταθεροποίηση και, ταυτόχρονα, να αναλάβουμε μεσοπρόθεσμες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Δεν μπορούμε να δεχτούμε αυτή η σχετική οικονομική νηνεμία να οδηγήσει τα κράτη μέλη να πάψουν να λαμβάνουν αποφάσεις - μερικές φορές δύσκολες - σχετικά με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται, καταρχήν, η μεταρρύθμιση σχετικά με την απασχόληση στην οποία αναφερθήκαμε προηγουμένως. Είναι σαφές ότι δεν προέβησαν όλα τα κράτη μέλη στις εργασιακές μεταρρυθμίσεις που θεωρούμε προσήκουσες. Πράγματι, η καλύτερη συμπεριφορά της αγοράς εργασίας - που είναι εμφανής - στηρίχτηκε στην ικανοποιητική οικονομική μεγέθυνση, και δεν πραγματοποίησαν όλα τα κράτη μέλη τις αυστηρές μεταρρυθμίσεις που πρέπει να κάνουν, μεταρρυθμίσεις πιο ριζοσπαστικές που επιλύουν το απαράδεκτο πρόβλημα του υψηλού ποσοστού ανεργίας των ευρωπαϊκών κρατών σε σύγκριση με άλλες χώρες και που συνεπάγεται όχι μόνο έναν οικονομικό στιγματισμό, αλλά κυρίως, έναν προσωπικό και οικογενειακό στιγματισμό που δεν μπορούμε να επιτρέπουμε τον 21ο αιώνα σε μια σύγχρονη Ευρώπη.
Επίσης, επείγει η υλοποίηση της ελευθέρωσης των αγορών των τηλεπικοινωνιών και της ενέργειας, στην οποία δεν προβαίνουν με τον ίδιο τρόπο όλες οι χώρες.
Όσον αφορά τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις, πρέπει να χαιρετίσουμε τη μείωση του υψηλού επιπέδου φορολογίας στη Γαλλία, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και την Ισπανία, και πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι το υψηλό ποσοστό ανεργίας συχνά έχει σχέση με το υψηλό επίπεδο της φορολογίας.
Στις μακροπρόθεσμες μεταρρυθμίσεις, θα πρέπει να συμπεριλάβουμε το σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα. Στα προγράμματα που μας υποβάλλονται, βλέπουμε ότι αφιερώνεται ειδική μέριμνα στη γήρανση του πληθυσμού. Ίσως να είναι πια καιρός, από το βήμα μας, να επιμείνουμε στα κράτη μέλη να επιλύσουν το δημογραφικό πρόβλημα στην πηγή του, μέσω κατάλληλου προσανατολισμού τόσο των πολιτικών φορολογικών εσόδων, όσο και των κοινωνικών δαπανών, προστατεύοντας τις οικογένειες με παιδιά. Αυτός είναι ο τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος στην πηγή του και όχι μόνο των συνεπειών του. Μόνο έτσι θα αποφύγουμε η γηραιά Ευρώπη να μετατραπεί σε μια εξασθενημένη Ευρώπη.

Karas
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, για μας είναι σαφές ότι οι στόχοι που έχουν ορισθεί στο Σύμφωνο Σταθερότητας αποτελούν τον κεντρικό γνώμονα για την οικονομική πολιτική της ζώνης του ευρώ. Ως εκ τούτου η παρούσα έκθεση είναι σημαντική. Όταν όμως ο εισηγητής επισημαίνει στην αιτιολογική του σκέψη ότι δεν θα προβεί σε λεπτομερή εξέταση του προγράμματος που αφορά την Ελλάδα, εφόσον αυτό θα αποτελέσει αντικείμενο ξεχωριστής έκθεσης, τότε εξ ονόματος της Ομάδας μου οφείλω να πω ότι η ξεχωριστή έκθεση θα έρθει πολύ αργά για μας, δεδομένου ότι σημειώνεται μια άνιση μεταχείριση του ζητήματος σε σύγκριση με τη συζήτηση για τις χώρες ένταξης το 1998, δηλαδή πριν από δύο χρόνια. Τότε είχαμε ψηφίσει τον Απρίλιο τις εκθέσεις σχετικά με τη σύγκλιση και η συζήτηση για την προσχώρηση είχε διεξαχθεί τον Μάιο. Εφόσον όμως σήμερα, στο επόμενο σημείο της ημερήσιας διάταξης, θα συζητηθεί η είσοδος της Ελλάδας και αύριο θα ληφθεί η απόφαση, η Ομάδα μας υπέβαλε αρκετές τροπολογίες προκειμένου να καταστεί δυνατή η ίση μεταχείριση.
Ως εκ τούτου θέλω να αναφερθώ πολύ σύντομα στο ότι στην περίπτωση της Ελλάδας δεν πληρούνται ακόμα επαρκώς τα κριτήρια για το δημόσιο χρέος καθώς και στο ότι η επιταγή της διατηρησιμότητας των κριτηρίων στην οποία δίνουμε μεγάλη σημασία, τουλάχιστον σε σχέση με τον πληθωρισμό, προκαλεί ανησυχίες τόσο στην ΕΚΤ όσο και στην Επιτροπή καθώς και στην πολιτική μου Ομάδα. Συνεπώς οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι επικροτούμε μεν τη συμμετοχή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα από τις 18 Μαίου 1998 και τις επιδόσεις της, αλλά θα πρέπει και στη δική της περίπτωση να εφαρμοστούν πλήρως τα κριτήρια που ισχύουν για όλες τις χώρες σε σχέση με την είσοδό τους στην ΟΝΕ.
Διαπιστώνουμε ότι, σύμφωνα με τις εκθέσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ, η Ελλάδα πληροί μεν επί του παρόντος τα κριτήρια σύγκλισης με μια ευρύτερη έννοια, όπως συνέβαινε και το 1998, αλλά δεν μπορούν να αποκλεισθούν πλήρως οι αμφιβολίες ως προς την διατηρησιμότητά τους. Τούτο αφορά το κριτήριο του πληθωρισμού και απαιτούμε μια περαιτέρω μείωση του δημοσίου χρέους και την εκτέλεση ενός προγράμματος. Επίσης ζητούμε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης για την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση ελληνικών επιχειρήσεων του δημοσίου και την επιβολή της εσωτερικής αγοράς.

Randzio-Plath
Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών υποστηρίζει τις προτάσεις του εισηγητή, επειδή στην πρώτη έκθεση ετήσιας αξιολόγησης της εφαρμογής των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης αποδεικνύεται με μεγάλη σαφήνεια ότι τα εν λόγω προγράμματα και η αξιολόγησή τους δεν αποτελούν απλά και μόνο μιαν άσκηση επί χάρτου, αλλά ότι για πρώτη φορά στην ευρωπαϊκή επικράτεια και ιδιαίτερα στην ευρωζώνη των 11 καθίσταται αντιληπτό, ότι οι οικονομικές εξελίξεις, οι δημοσιονομικές προοπτικές και οι δημοσιονομικές δεσμεύσεις δεν αποτελούν υπόθεση μόνο ενός κράτους, αλλά όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως εκ τούτου είναι σωστό που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αντιμετωπίζει με σοβαρότητα τις εκθέσεις αυτές και ελέγχει το ίδιο, όχι μόνο κατά πόσο με τη σύσταση της Νομισματικής Ένωσης έχει δημιουργηθεί μια εσωτερική αγορά χωρίς διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών, και με τις συνεπαγόμενες αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη και την απασχόληση, αλλά και κατά πόσο τα κράτη μέλη τηρούν τις υποσχέσεις τους, τόσο τα μέλη της ευρωζώνης των 11 όσο και τα κράτη που υποχρεούνται να υποβάλλουν τα αποτελέσματα των προγραμμάτων σύγκλισης.
Σε τελική ανάλυση, ήδη η Συνθήκη του Μάαστριχτ είχε θέσει τις βάσεις και είχε προβλέψει τη σύσταση της Νομισματικής Ένωσης ως μιας ένωσης σταθερότητας. Στη Νομισματική Ένωση συμμετέχουν μόνο κράτη που έχουν αποδείξει πως προσανατολίζονται προς τη σταθερότητα των τιμών και τη μακροοικονομική τους σταθερότητα και είναι σε θέση να συμβάλουν ώστε η Νομισματική Ένωση να είναι πράγματι ένωση σταθερότητας. Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα, σχετικά με την οποία πρόκειται να συζητήσουμε. Κύριε Karas, οφείλω να σας πω ότι θα ισχύσουν φυσικά και για την Ελλάδα οι ίδιες απαιτήσεις που έχουμε απέναντι λ.χ. στην Ιταλία και το Βέλγιο όσον αφορά τη μείωση του δημόσιου χρέους τους. Έχουμε ορθάνοικτα τα μάτια μας ώστε να μην μας υποβληθούν υπερβολικά αισιόδοξα στοιχεία. Θα πρέπει να περάσουν και το τεστ της πραγματικότητας.
Αυτή η ετήσια άσκηση κατά την οποία αξιολογείται η εφαρμογή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης καθιστά εμφανές ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαθέτουν ωριμότητα ως εταίροι και είναι σε θέση να δέχονται την κριτική που τους γίνεται. Είναι υποχρεωμένα αφενός να δεχθούν την αξιολόγησή της οικονομικής και δημοσιονομικής τους κατάστασης από την πλευρά των εταίρων τους και αφετέρου να αποδεχθούν το πόρισμα της αξιολόγησης αυτής και να το υλοποιήσουν. Ως εκ τούτου, ο δεύτερος γύρος θα είναι πολύ πιο σημαντικός από τον σημερινό πρώτο γύρο, επειδή ασκήθηκε για πρώτη φορά συγκεκριμένη κριτική. Πρέπει να παρακολουθήσουμε τι είδους επίδραση θα έχει η εν λόγω κριτική στα περαιτέρω προγράμματα.
Θεωρώ λυπηρό που η μέθοδος εργασίας της διαδικασίας του Λουξεμβούργου σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση δεν συνιστά ακόμα κριτήριο στο οποίο θα όφειλαν να προσανατολιστούν οι Υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ. Λυπηρό είναι επίσης ότι δεν υπήρξε λόγω αυτού ακόμα μεγαλύτερη συμβολή στην πρόοδο της σταθερότητας και της σύγκλισης, καθότι δεν έγινε σύγκριση της ποιότητας των προγραμμάτων. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι, εάν επιβληθούν οι απόψεις αυτές, θα μπορούσε να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στην εναρμόνιση της ανάπτυξης της εσωτερικής αγοράς καθώς και της ευρωζώνης των 11. Το ίδιο ισχύει και για τον συντονισμό των φορολογικών διαδικασιών. Θα πρέπει επιτέλους να επιβληθεί ένας συντονισμός της φορολογίας, επάξιος της ονομασίας του.

Gasςliba i Bφhm
Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα των Φιλελευθέρων στηρίζει την απαιτητική και αυστηρή έκθεση του συναδέλφου μας κ. Pomιs Ruiz. Στην έκθεση αυτή εκτίθενται και αναδεικνύονται τόσο τα επιτεύγματα όσο και οι ελλείψεις των κρατών μελών στην εφαρμογή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης, τα οποία, όπως ανέφερα στην προηγούμενη παρέμβασή μου σχετικά με την έκθεση του κ. Κατηφόρη, έδωσαν ικανοποιητικά αποτελέσματα για το σύνολο της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Η παρούσα ικανοποιητική κατάσταση όμως, δεν πρέπει να κρύβει μια σειρά ελλείψεων και πρέπει να δώσει τη θέση της σε ορισμένες συστάσεις τις οποίες, πολύ εύστοχα, κάνει στην έκθεσή του ο εισηγητής, ο κ. Pomιs Ruiz.
Ανέφερε μία από αυτές τις συστάσεις στην παρέμβασή του: την ανάγκη να εκμεταλλευτούμε την καλή αυτή στιγμή, την καλή κατάσταση των δημόσιων λογαριασμών - υπό την πειθαρχία των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης - προκειμένου να επιχειρήσουμε τη μείωση του ελλείμματος έως τον μηδενισμό του και την ελάττωση των επιπέδων του χρέους, ακόμη και κάτω από τα όρια που ορίζονται στα προγράμματα σύγκλισης. Και αυτό, ακριβώς για να θέσουμε σε εφαρμογή βαθιές φορολογικές μεταρρυθμίσεις που να συνεισφέρουν σε ένα ευνοϊκότερο περιβάλλον για την οικονομία μας, για την επιχειρηματική πρωτοβουλία, για την απελευθέρωση πόρων και την εκμετάλλευσή τους μέσω της φορολογίας σε ένα ζήτημα για το οποίο έχουμε δεσμευτεί κατά προτεραιότητα: να είμαστε ενήμεροι και να είμαστε ανταγωνιστικοί στα πιο προχωρημένα επίπεδα της κοινωνίας της πληροφορίας και στην εφαρμογή νέων τεχνολογιών.
Θα ήθελα να τελειώσω κύριοι βουλευτές επισημαίνοντας - και μου φαίνεται ότι είναι ένα από τα πορίσματα που πρέπει να εξαγάγουμε από την έκθεση του κ. Pomιs Ruiz- την ανάγκη να υπάρχει μεγαλύτερος συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών σε σχέση με την εφαρμογή αυτών των προγραμμάτων. Γεγονός που μας οδηγεί να επιμείνουμε για μια ακόμη φορά στην ανάγκη για μια πραγματική διεύθυνση της οικονομικής και νομισματικής πολιτικής σε ευρωπαϊκή κλίμακα.

Ilgenfritz
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, θα μπορούσα να αρχίσω ζητώντας συγνώμη που ο Αυστριακός Υπουργός Οικονομικών δεν ήταν σε θέση να καλύψει στη διάρκεια της προηγούμενης κοινοβουλευτικής περιόδου τους στόχους που έθεσε το Συμβούλιο το 1998. Στην παρούσα έκθεση διαφαίνεται ωστόσο ξεκάθαρα ότι όχι μόνο η Αυστρία αλλά και άλλα κράτη μέλη δεν μπόρεσαν να τηρήσουν σε όλα τα σημεία τον εν λόγω κανονισμό που είχε θεσπίσει το Συμβούλιο. Ο σημερινός Υπουργός Οικονομικών της Αυστρίας Grasser υποχρεώθηκε να καταρτίσει υπό μεγάλη χρονική πίεση τον προϋπολογισμό του 2000, όπου πληρούνται σημαντικά κριτήρια του κανονισμού του Συμβουλίου, π.χ. η λήψη μέτρων στον τομέα της ασφάλισης γήρατος. Οι προσπάθειες για την εξυγίανση του προϋπολογισμού στην ευρωπαϊκή επικράτεια θα έχουν επιτυχία μόνον εάν μειωθούν αισθητά οι φορολογικές επιβαρύνσεις και οι εισφορές εντός της ΕΕ.
Ήταν και είναι μεγάλο λάθος να πιστεύει κανείς ότι οι υψηλοί φορολογικοί συντελεστές και οι υψηλές εισφορές διασφαλίζουν ταυτόχρονα και υψηλά έσοδα από τους φόρους. Συμβαίνει το αντίθετο. Η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ μας αποδεικνύουν ότι μπορεί κανείς να έχει επιτυχία με χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές. Οι ΗΠΑ επιβαρύνουν τους πολίτες τους κατά μέσον όρο με έναν συντελεστή της τάξης του 30% σε σχέση με εκείνον της ΕΕ που ανέρχεται στο 46% και επί του παρόντος θα έχουν να παρουσιάσουν ένα πλεόνασμα μεγαλύτερο των 250 δις δολαρίων.

Κατηφόρης
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η έκθεση Pomιs Ruiz έχει την καλή τύχη να αξιολογεί την εφαρμογή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης κάτω από οικονομικές συνθήκες που έχουν διευκολύνει την επιτυχία αυτών των προγραμμάτων. Ο εισηγητής παραπονείται ότι η επίτευξη των στόχων οφείλεται μάλλον σε φορολογικά έσοδα υψηλότερα από τα αναμενόμενα και στην ευνοϊκή εξέλιξη των επιτοκίων παρά στις προσπάθειες των ιδίων των κρατών μελών. Αυτή η αντιμετώπιση προδίδει ένα μάλλον στενό πνεύμα δημοσιονομικής πολιτικής. Κατά την δική μου αντίληψη, δεν υπάρχει τίποτα το επιλήψιμο εάν μπορούμε να επιτύχουμε εξισορρόπηση των προϋπολογισμών μέσα από την ανάπτυξη και όχι μόνον μέσα από μιαν επιβολή νηστείας και προσευχής εις τα κράτη μέλη.
Το να επιδιώξουμε εξισορρόπηση προϋπολογισμών αποκλειστικά με την περικοπή δαπανών, όταν βεβαίως παράλληλα θέλουμε και περικοπή των φόρων, είναι κάτι που πηγαίνει πέρα από την οικονομική εξυγίανση και το πνεύμα του συμφώνου σταθερότητας, απα ό,τι το καταλαβαίνω εγώ τουλάχιστον, στον περιορισμό της συμμετοχής του δημοσίου τομέα στην οικονομία. Αυτό είναι κάτι το πρόσθετο προς το σύμφωνο σταθερότητας. Η τάση αυτή διαφαίνεται και από την αναφορά στο ότι οι φόροι και οι κοινωνικές εισφορές στην Ευρώπη ανέρχονται σε 46% περίπου του ΑΕΠ, ενώ στις ΗΠΑ και την Ιαπωνία είναι μόνο 30%. Αλλά είναι περισσότερο εις την Ευρώπη λόγω του κοινωνικού κράτους. Εάν η παράταξη του κ. Pomιs Ruiz θέλει να αλλάξει πολιτική σχετικά με το κοινωνικό κράτος, οφείλει να το θέσει καθαρά και όχι να το θέτει σαν παράρτημα του συμφώνου σταθερότητας.
Δεν είδα στην έκθεση καμία αναφορά που να δικαιολογεί ειδική μνεία για την Ελλάδα, όπως έκανε ο κ. Karas, αλλά θα ήθελα μια και αναφέρθηκε το θέμα να πω το εξής: δεν είναι σοβαρό να λέγεται ότι ο πληθωρισμός στην Ελλάδα μειώθηκε μόνο τους τελευταίους μήνες. Επί οκτώ χρόνια ο πληθωρισμός, ύστερα από μια συνεχή και σκληρή προσπάθεια, έπεσε από 18% σε 2%. Ήλπιζα ότι θα είχαμε δικαίωμα σε μια πιο γενναιόδωρη υποδοχή αυτής της μεγάλης προσπάθειας, που χρειάστηκε θυσίες από πλευράς του ελληνικού λαού.
Το να λέγεται ότι δεν είναι διατηρήσιμη η επίτευξη των κριτηρίων στην Ελλάδα, με συγχωρείτε, είναι δίκη προθέσεων. Πού το ξέρουμε ότι δεν είναι διατηρήσιμη στην Ελλάδα και είναι διατηρήσιμη, π.χ. σε τόσες άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ο ελληνικός λαός είναι αποφασισμένος να εφαρμόσει τα κριτήρια και θα δείξει αυτή την αποφασιστικότητά του σα αυτά που θα επακολουθήσουν.
(Χειροκροτήματα)

Nobilia
Κύριε Πρόεδρε, εμείς συμμεριζόμαστε τον κύριο σκοπό της υπό συζήτηση πρότασης ψηφίσματος, την ανάγκη δηλαδή μιας όλο και πιο σαφούς δημοσιονομικής ρύθμισης από την πλευρά των μεμονωμένων κρατών, συναφούς με τους στόχους του συμφώνου σταθερότητας. Πιστεύουμε ωστόσο ότι, λαμβάνοντας ακριβώς υπόψη τις δεσμεύσεις εκείνες και υπό το φως της παρούσας κατάστασης, δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε πλήρως και από την αρχική της φάση, την ποιότητα των ενδεχόμενων παρεμβάσεων, με σκοπό τη διατήρηση μιας χρηστής διαχείρισης στους προϋπολογισμούς.
Πράγματι, στα πλαίσια μιας διασύνδεσης που διαφέρει από κράτος σε κράτος, ο μεγάλος αριθμός των μεταβλητών που υπεισέρχονται σε αυτό το σενάριο καθιστά αδύνατη τη σύνθεσή τους σε γενικές, κατά κύριο λόγο, υποδείξεις. Η αναφορά ισχύει για τις επαναλαμβανόμενες προτροπές σχετικά με τη συγκράτηση των δαπανών κοινωνικής πρόνοιας, τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, καθώς και την ιδιωτικοποίηση των τομέων των τηλεπικοινωνιών και των μορφών ενέργειας. Είναι γνωστή αντίθετα η απαίτηση για μια πιο αποφασιστική διαδικασία σύγκλισης, και, κατά συνέπεια, οικονομικής συνοχής, λόγω επίσης της προσέγγισης του ενιαίου νομίσματος, που δε θα έχει πλέον τη δυνατότητα να αμφιταλαντεύεται, αλλά και ευθυγράμμισης τιμών και δεικτών. Η απαίτηση για σίγουρα πιο εναρμονισμένες οικονομικές, φορολογικές αλλά και δασμολογικές πολιτικές, πιο εναρμονισμένες πολιτικές για τις επενδύσεις, τόσο στο πλαίσιο της έρευνας όσο και στην υπέρβαση των διαφορών στις υποδομές, και στο εσωτερικό των επιμέρους κρατών, αλλά και μεγαλύτερης ομοιογένειας στη δράση των δημόσιων διοικήσεων. Μεταξύ των μεταβλητών, η συγκεφαλαιωτική είναι σίγουρα αυτή που αποτελείται από τις προθεσμίες και τα περιεχόμενα της μεταρρύθμισης των συνθηκών και από τη διαδικασία συνταγματοποίησης της Ένωσης, μιας μεγαλύτερης ή μικρότερης δηλαδή ευρωπαϊκής πολιτικής παρουσίας.

Solbes
(ΕS) Κύριε Πρόεδρε, καταλαβαίνω ότι δεν είναι πάντοτε εύκολο σε μια συζήτηση όπως η σημερινή, να διαφοροποιήσουμε τις πλευρές εκείνες της πολιτικής μας που συνήθως εκθέτουμε στους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής, με τα σύμφωνα σταθερότητας και μεγέθυνσης ή με τις αναφορές στις εκθέσεις για τη σύγκλιση, που θα αποτελέσουν το αντικείμενο της τρίτης συζήτησης σήμερα.
Στη συζήτηση που μόλις είχαμε, αναμίξαμε λίγο και από τα τρία στοιχεία. Θα ήθελα να αναφερθώ κυρίως σε ό,τι πιστεύω ότι είναι ουσιαστικό αυτή τη στιγμή, που είναι το θέμα των συμφώνων σταθερότητας, παρόλο που θα κάνω κάποια σχόλια σχετικά με αναφορές που έγιναν σε άλλα σημεία.
Καταρχήν, συμμερίζομαι την ανάλυση του κ. Pomιs, με την έννοια της αναγκαιότητας για μεγαλύτερο συντονισμό, που δεν είναι ασυμβίβαστος με την επικουρικότητα, και μου φαίνονται ενδιαφέροντα τα πρόσθετα αιτήματά του για περισσότερο λεπτομερή εργασία όσον αφορά τις δαπάνες και τα έσοδα, την ύπαρξη διαφόρων σεναρίων ή τις μεγαλύτερες δεσμεύσεις από τις εθνικές πολιτικές. Θα ήθελα ωστόσο να του υπενθυμίσω ότι, σε ένα πλαίσιο επικουρικότητας, αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών να ορίσουν τα δικά τους προγράμματα σταθερότητας και ανάπτυξης. Η Επιτροπή πρέπει να τα αξιολογήσει αλλά δεν αποτελεί αρμοδιότητά της να δώσει οδηγίες σε αυτό το θέμα. Ούτε σχετικά με τα προγράμματα σταθερότητας ούτε σχετικά με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, τις οποίες σχολιάσατε. Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις αποτελούν περισσότερο αντικείμενο των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής.
Ωστόσο, υπάρχει ένα σημείο - το τρίτο που αναφέρατε - που βρίσκεται μεταξύ του κόσμου της διαρθρωτικής μεταρρύθμισης και των υποχρεώσεων φορολογικού τύπου όσον αφορά το έλλειμα και κυρίως, τη σταθερότητα των δημόσιων οικονομικών, ιδιαίτερα στο τμήμα του δημόσιου χρέους. Αναφέρομαι στο δημογραφικό πρόβλημα και συγκεκριμένα στη γήρανση του πληθυσμού. Είναι αλήθεια ότι αυτό είναι ένα πρόβλημα πολύ πιο ευρύ από το ειδικό πρόβλημα, καθαρά οικονομικής φύσεως, αλλά είναι βέβαιο ότι αυτό αποτελεί αντικείμενο προβληματισμού, όπως το υπογραμμίσαμε στη Λισσαβώνα.
Θα σας έλεγα ότι σε αυτή την περίπτωση - όπως και σε μια ακόμη αναφορά, της κ. Randzio-Plath, στην αναγκαιότητα σύγκρισης της ποιότητας των προγραμμάτων της μεγαλύτερης εναρμόνισης, ή στην αναφορά που έκανε ο κ. Gasςliba i Bφhm, για παράδειγμα, για εμβάθυνση των φορολογικών μεταρρυθμίσεων - το παρόν σχέδιό μας περιλαμβάνει μια λογική δυνατότητα εκπλήρωσης των στόχων των προγραμμάτων σταθερότητας και μεγέθυνσης, και πιστεύουμε ότι πρέπει να εφιστούμε περισσότερη προσοχή σε αυτό που ονομάζουμε βιωσιμότητα και ποιότητα των δημόσιων οικονομικών.
Θα παρουσιάσουμε μια έκθεση τον Μάιο, σχετικά με αυτό το συγκεκριμένο σημείο, στην οποία επιχειρούμε να εξετάσουμε όχι μόνο ποια είναι η φύση των εσόδων, αλλά και η φύση των δαπανών. Πώς επιτεύχθηκε η μείωση του δημόσιου χρέους και ποια μέσα χρησιμοποιήθηκαν. Είναι μέσα που έχουν μόνιμο χαρακτήρα και παρουσιάζουν τα ίδια χαρακτηριστικά σε καθένα από τα κράτη μέλη. Επίσης θα θέσουμε το ζήτημα των μελλοντικών μας υποχρεώσεων. Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν υποχρεώσεις των κρατών μελών που δεν περιλαμβάνονται ως χρέος, αλλά που θα καταλήξουν να αποτελούν χρέος με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Όλα αυτά θα μας επιτρέψουν να αρχίσουμε αυτή τη συζήτηση, που εσείς προκαλέσατε. Πιστεύω ότι θα είναι η στιγμή για εμβάθυνση και για ολοκλήρωση των συγκρίσεων αυτού του είδους.
Κατόπιν τούτου, εκτιμώ την προσπάθειά σας για την αξιολόγηση της εργασίας μας. Πιστεύω ότι τα προβλήματα σταθερότητας και σύγκλισης χαρακτηρίζονται κυρίως - όπως εσείς τονίσατε κ. Pomιs - πρώτον, γιατί εκπληρώθηκαν οι προβλεπόμενοι στόχοι, δεύτερον, γιατί ακολουθούμε την ίδια γραμμή. Ωστόσο, αυτή η αντικειμενική εκπλήρωση, κυρίως όσον αφορά τη μείωση των δημόσιων ελλειμμάτων, είναι λιγότερο φιλόδοξη - και σίγουρα, ως συνέπεια ενός καλύτερου οικονομικού πλαισίου - και αυτό το καλύτερο οικονομικό πλαίσιο πρέπει να το εκμεταλλευτούμε και όχι να κάνουμε ένα βήμα πίσω, αλλά να προχωρήσουμε στη σωστή κατεύθυνση.
Έλεγα ότι ήθελα να κάνω ορισμένα επιπλέον σχόλια σχετικά με δύο σημεία που τέθηκαν σχετικά με ζητήματα που δεν συνδέονται αυστηρά με αυτή την έκθεση, αλλά με την επόμενη. Αναφέρθηκε ο κ. Καράς στο ελληνικό πρόβλημα και στα προβλήματα βιωσιμότητας όσον αφορά τα κριτήρια σύγκλισης. Με την Ελλάδα δεν έγινε τίποτε περισσότερο από το να εφαρμοστεί ακριβώς το ίδιο κριτήριο που είχε εφαρμοστεί σε προηγούμενες αξιολογήσεις. Κατανοώ αυτή την ανησυχία, που περιλαμβάνεται στην έκθεση της Επιτροπής, για τη διατήρηση του πληθωρισμού, αλλά θα ήθελα να καταθέσω ένα στοιχείο που μπορεί να αποσαφηνίσει την κατάσταση.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του εναρμονισμένου δείκτη τιμών καταναλωτή - που δημοσιεύτηκαν στις 15 Μαΐου και αναφέρονται στον Απρίλιο - η Ελλάδα βελτιώνει σημαντικά τον πληθωρισμό της σε σύγκριση με τη προηγούμενη κατάσταση: περνά από το 2,8% στο 2,1% και στον εναρμονισμένο δείκτη, τον Απρίλιο υπάρχει επίσης καλύτερη συμπεριφορά σε σχέση με τον Μάρτιο. Επομένως, πιστεύω ότι αυτές οι ανησυχίες που υπάρχουν σχετικά με τον πληθωρισμό στην Ελλάδα είναι μερικές φορές υπερβολικές.
Δεύτερον, εμπίπτει σε σας η πραγματοποίηση της συζήτησης των προβλημάτων, όσον αφορά τις τροπολογίες που επιθυμείτε να εγκρίνετε σχετικά με την έκθεση Pomιs. Θα σας έλεγα μόνο, σχετικά με τις τροπολογίες της Ομάδας σας, ότι μια από αυτές έχει ένα μικρό σφάλμα που αφορά την ημερομηνία κατά την οποία η Ελλάδα εισέρχεται στον συναλλαγματικό μηχανισμό του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος. Στην τροπολογία 4, κατά τη γνώμη μου, θα ήταν εξυπνότερη μια θετική τοποθέτηση, από την πλευρά των μελλοντικών υποχρεώσεων της ελληνικής Κυβέρνησης, από μια τοποθέτηση που δημιουργεί αμφιβολίες σχετικά με την ικανότητα της τελευταίας να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κύριε Επίτροπε.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος στην Ελλάδα
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α5-0135/2000) του κ. Goebbels, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 122, παράγραφος 2, της Συνθήκης, για την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος στην Ελλάδα από 1.1.2001 (COM(2000) 274 - C5-0226/2000 - 2000/0110(CNS)).

Goebbels
Κύριε Πρόεδρε, η Ελλάδα θα είναι το δωδέκατο μέλος του ευρώ. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να επαιτεί την ένταξή της στη ζώνη. Προκρίνεται δικαιωματικά για να αποτελέσει μέρος του συνόλου των κρατών που το 2002 θα εισάγουν το ευρώ ως πραγματικό και οριστικό μέσο πληρωμών.
Η πραγματοποίηση των κριτηρίων οικονομικής σύγκλισης στην Ελλάδα είναι πραγματικότητα. Είναι το αποτέλεσμα μία πολιτικής σταθερότητας που εφαρμόζεται με μεγάλη συνοχή από τις ελληνικές αρχές από το 1996. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Ελλάδα θεωρείτο ως ο σοβαρότερος οικονομικός ασθενής της Ευρώπης. Ο πληθωρισμός υπερέβαινε το 20%. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χαρακτήριζε επισήμως το δημοσιονομικό έλλειμμα ως υπερβολικό. Η διαχείριση του δημοσίου τομέα ήταν εμφανώς κακή. Το μισό περίπου του δημόσιου χρέους προέρχεται από τις συνεχείς μεταφορές του κράτους προς τις δημόσιες επιχειρήσεις.
Σήμερα, οι μεγάλοι διεθνείς οργανισμοί όπως το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ, η Επιτροπή ή ακόμη η ΕΚΤ εκφράζουν γενικώς επαινετικά σχόλια για τις προσπάθειες που έχουν καταβάλει οι Έλληνες. Πρέπει να διαπιστώσουμε ότι οι ιδιωτικοί φορείς έχουν επίσης ανακαλύψει την Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια είναι σημαντικός καθαρός αποδέκτης ξένων κεφαλαίων. Το χρηματιστήριο γνώρισε γρήγορη άνθιση. Οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας έχουν βελτιώσει την κατάταξη των ελληνικών δανείων. Βέβαια, η κατάσταση απέχει πολύ από την τελειότητα. Συνεχίζουν να υφίστανται προβλήματα, κυρίως όσον αφορά την αναδιάρθρωση του δημοσίου τομέα.
Η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής εμμένει στα ακόλουθα στοιχεία. Η Ελλάδα οφείλει να συνεχίσει να καταβάλλει προσπάθειες, προκειμένου η πρόοδος που έχει επιτευχθεί, όσον αφορά τον αποπληθωρισμό, να αποκτήσει βιώσιμο χαρακτήρα. Η κυβέρνηση οφείλει να ενισχύσει τον αντιπληθωριστικό προσανατολισμό των μέσων της οικονομικής πολιτικής που διαθέτει, κυρίως στους τομείς του προϋπολογισμού και της εισοδηματικής πολιτικής.
Η συνεργασία όλων των κοινωνικών εταίρων είναι προφανώς απαραίτητη για τη διατήρηση ενός περιβάλλοντος μη πληθωριστικής ανάπτυξης. Αν και έχει επιτευχθεί σημαντική πρόοδος, όσον αφορά την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, η Ελλάδα οφείλει να επιταχύνει το ρυθμό των μεταρρυθμίσεων που παραμένουν απαραίτητες, μία εκ των οποίων είναι η αποτελεσματική μεταφορά της ευρωπαϊκής νομοθεσίας στο εθνικό δίκαιο. Το Κοινοβούλιο γνωμοδοτεί στο πλαίσιο μιας πολιτικής απόφασης, την οποία πρόκειται να λάβει το Συμβούλιο Οικονομίας/Οικονομικών ύστερα από τις συζητήσεις του προσεχούς Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Η απάντηση λοιπόν του Κοινοβουλίου δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική, δηλαδή θετική ή αρνητική, όπως ορίζει κάθε λήψη τελικής απόφασης σε ένα σωστό δημοκρατικό καθεστώς.
Η ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ δεν περιλαμβάνει κανένα πολιτικό κίνδυνο. Η Ελλάδα έχει το δικαίωμα, και μάλιστα την υποχρέωση, να ενταχθεί στην ΟΝΕ. Αναμφίβολα, υπάρχουν οικονομικοί κίνδυνοι, είναι όμως πιο σημαντικοί για την Ελλάδα παρά για τις χώρες της ζώνης του ευρώ. Προσχωρώντας στη ζώνη του ευρώ, η Ελλάδα θα είναι αναγκασμένη να συνεχίσει να εμφορείται από τη νοοτροπία σταθερότητας που εγκαθιδρύθηκε από το 1996 και συνίσταται στην εφαρμογή μίας υπεύθυνης οικονομικής πολιτικής. Έχει όμως ήδη δημιουργήσει έναν ενάρετο κύκλο που οδηγεί σε μία αειφόρο, μη πληθωριστική ανάπτυξη, γεγονός που αποδεικνύει ότι η σταθερότητα δεν είναι αυτοσκοπός αλλά πρέπει να εξυπηρετήσει μία υγιή ανάπτυξη. Η Επιτροπή EMAC, στη μεγάλη της πλειοψηφία, ζητά ως εκ τούτου από το Κοινοβούλιό μας να ψηφίσουμε υπέρ της ένταξης της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ το 2001.
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να εκθέσω ορισμένες προσωπικές σκέψεις. Συγχαίρω τη δανική και σουηδική κυβέρνηση που αποφάσισαν να ζητήσουν τη γνώμη των υπηκόων τους για την ένταξή τους στο κοινό νόμισμα. Εύχομαι τα αποτελέσματα αυτών των δημοκρατικών διαβουλεύσεων να είναι ευνοϊκά. Παρομοίως, εύχομαι το Ηνωμένο Βασίλειο να επιλέξει το κοινό νόμισμα στο εγγύς μέλλον.
Η κοινή φιλοδοξία των δεκαπέντε κρατών να δημιουργήσουν μία ολοένα στενότερη Ένωση, που να περιλαμβάνει κυρίως ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα, δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί στο ακέραιο χωρίς κοινό νόμισμα. Το Ηνωμένο Βασίλειο, που είναι ένα από τα σημαντικότερα χρηματοπιστωτικά κέντρα του κόσμου, δεν θα είναι δυνατόν να ζητήσει όλα τα πλεονεκτήματα μιας ολοένα περισσότερο ενοποιημένης χρηματαγοράς, χωρίς να ανήκει πλήρως σε αυτή και χωρίς να αναλαμβάνει όλες τις κοινές ευθύνες και υποχρεώσεις σε μία Οικονομική και Νομισματική Ένωση.
Ορισμένοι συνάδελφοι θα καταψηφίσουν αύριο την έκθεσή μου ή θα δηλώσουν αποχή. Οι μεν αντιτίθενται στο ευρώ -κάτι που είναι δικαίωμά τους- οι δε προσπαθούν να στηριχθούν πολιτικώς στις πραγματικές ανησυχίες που η σχέση "δολάριο-ευρώ" προκαλεί στους συμπολίτες μας.
Πρέπει να εμμείνουμε στο γεγονός ότι το ευρώ είναι ένα σταθερό νόμισμα. Η αγοραστική δύναμη των πολιτών της ζώνης του ευρώ δεν υποχώρησε στην ουσία από τη στιγμή που ο πληθωρισμός είναι και παραμένει πολύ χαμηλός.
Βέβαια, η αξία του ευρώ μειώθηκε έναντι του δολαρίου και, σε μικρότερο βαθμό, έναντι του γεν και της λίρας. Σε ένα σύστημα κυμαινόμενων συναλλαγματικών ισοτιμιών, τέτοιες διακυμάνσεις είναι αναπόφευκτες. Το ευρώ ωστόσο δεν έγινε αδύναμο νόμισμα. Τα τελευταία είκοσι χρόνια, το γερμανικό μάρκο γνώρισε πολύ πιο σημαντικές διακυμάνσεις έναντι του δολαρίου. Το 1985, ένα δολάριο αντιστοιχούσε σε 3,5 μάρκα. Για να επιτευχθεί ένα τόσο χαμηλό επίπεδο έναντι του δολαρίου, θα έπρεπε η ισοτιμία του ευρώ να μειωθεί σε επίπεδα χαμηλότερα του 0,6 ανά δολάριο. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι το ευρώ δεν χαίρει της εκτίμησης των χρηματαγορών λόγω της καθυστέρησης της Ευρώπης, όσον αφορά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Ποιες είναι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που πραγματοποίησε η Γερμανία μετά το 1985 για να επιστρέψει το μάρκο στο επίπεδο του 1,7 ή 1,8 ανά δολάριο;
Γεγονός είναι ότι η οικονομική κατάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πολύ υγιής, πολύ πιο ευνοϊκή σε σύγκριση με την προηγούμενη δεκαετία. Το μόνο μελανό σημείο είναι η ανεργία, η οποία σίγουρα παρουσιάζει μείωση, είναι όμως ακόμη πολύ σημαντική. Σίγουρα, όμως, δεν είναι οι χρηματαγορές που θα χαρούν περισσότερο με την επιστροφή στην πλήρη απασχόληση. Γενικά, τα καλά νέα που αφορούν την απασχόληση κάνουν το χρηματιστήριο πολύ διστακτικό, γιατί φοβάται μία ανάκαμψη του πληθωρισμού. Στην ουσία, οι χρηματαγορές λειτουργούν με τη δική τους λογική. Αναζητούν την άμεση απόδοση, την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες εγγυώνται σήμερα καλύτερα, κυρίως με υψηλότερα επιτόκια. Η τάση αυτή θα συνεχιστεί αφού η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ μόλις αύξησε τα επιτόκιά της. Παρόλη την αγελαία τους όμως συμπεριφορά, οι αγορές θα αντιληφθούν τελικά, κύριε Πρόεδρε, ότι μεσοπρόθεσμα, το ευρώ θα είναι πιο ασφαλές νόμισμα από το δολάριο.

Karas
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, καταρχήν θέλω να επισημάνω ακριβώς όπως και ο προηγούμενος ομιλητής ότι μια εσωτερική αγορά που λειτουργεί καλά, χρειάζεται ένα κοινό νόμισμα. Δεύτερον, ότι ήδη στην αρχή της συζήτησης θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε μια φήμη που κυκλοφορεί και συγκεκριμένα ότι η συναλλαγματική αξία του ευρώ έχει να κάνει με την ενδεχόμενη είσοδο της Ελλάδας στην ΟΝΕ. Είναι σαφές ότι η συναλλαγματική αξία του ευρώ δεν έχει τίποτα να κάνει με την είσοδο της Ελλάδας στην ΟΝΕ, έχει πολύ περισσότερο να κάνει με την έλλειψη αποφασιστικότητας μερικών κρατών μελών κατά την υλοποίηση των αναγκαίων διαρθρωτικών μέτρων και βημάτων προς την ελευθέρωση, και βέβαια με μερικές διαφορές μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ ως προς τη διάρθρωση της οικονομίας - ξεκινώντας από τα επιτόκια.
Ως εκ τούτου επιθυμώ να συγχαρώ και εξ ονόματος της Ομάδας μου την Ελλάδα και να εκφράσω την εκτίμησή μου για τις προσπάθειες και τις επιτυχίες της στην πορεία της προς την Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Συμπληρώνοντας όσα είπα ήδη με την ευκαιρία της έκθεσης για τη σύγκλιση, λέμε ένα σαφές Ναι για την είσοδο της Ελλάδας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Αυτό το σαφές Ναι δεν μειώνεται, όταν φυσικά, μέσα από το αίσθημα ευθύνης για την αυτοκατανόησή μας, για ένα ισχυρό ευρώ, για την αειφορία, για τη σταθερότητα των τιμών, για την ίση μεταχείριση όλων των κρατών, ενθαρρύνουμε την Ελλάδα να συνεχίσει τις προσπάθειές της και επισημαίνουμε ότι θα πρέπει να καταβάλει ακόμα πολλές προσπάθειες για να επιδείξει μια διαρκή σταθερότητα τιμών και ένα ισοσκελισμένο και μικρό χρέος στον κρατικό τομέα.
Τα λέω αυτά επειδή γνωρίζουμε ότι ο πληθωρισμός έχει υποχωρήσει κατά πολύ, αλλά αυτή η υποχώρηση ανάγεται εν μέρει σε προσωρινούς παράγοντες. Επομένως είναι αναπόφευκτες οι περαιτέρω προσπάθειες για τη στήριξη μιας διαρκούς σταθερότητας των τιμών. Και το λέω αυτό επειδή ενόψει των απαιτήσεων που περιέχει το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης είναι αναγκαίες σημαντικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και διαρκή πλεονάσματα του προϋπολογισμού προκειμένου να μειωθεί το ποσοστό του χρέους σε εύλογο χρονικό διάστημα στο επίπεδο του 60%.
Λέμε Ναι στην είσοδο της Ελλάδας, την ενθαρρύνουμε, αλλά ζητούμε να συνεχίσει τη λήψη αναγκαίων μέτρων που θα διασφαλίζουν τη διατηρησιμότητα των κριτηρίων με το πνεύμα του Συμφώνου Σταθερότητας.
Επιτρέψτε μου όμως τελειώνοντας να απευθύνω έκκληση και στη Σουηδία, η οποία πέρα από την εκπλήρωση πολλών κριτηρίων θα πρέπει επιτέλους να αντεπεξέλθει και στα πολιτικά της καθήκοντα, επειδή επί του παρόντος η σουηδική κυβέρνηση καθυστερεί όσον αφορά την προσχώρηση στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα -2 και την τροποποίηση της νομοθεσίας για την κεντρική τράπεζα προκειμένου να διασφαλίσει την ανεξαρτησία της ΕΚΤ μετά από την προσχώρησή της.
(Χειροκροτήματα)

Randzio-Plath
Κύριε Πρόεδρε, οι προσπάθειες της Ελλάδας για την εκπλήρωση των κριτηρίων σύγκλισης πείθουν την Ομάδα του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Υποστηρίζουμε τη σύσταση και την έκθεση του εισηγητή. Είναι σημαντικό που επιτέλους ολοκληρώνεται πραγματικά η ευρωπαϊκή εσωτερική αγορά. Τούτο μπορεί βέβαια να γίνει μόνο εάν γίνουν μέλη της Νομισματικής Ένωσης πραγματικά όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τις οικονομικές συναλλαγές έχει λοιπόν μεγάλη σημασία να είναι μέλη όλα τα κράτη της ΕΕ, προπάντων μάλιστα εκείνα που είναι σε θέση να εκπληρώσουν τα κριτήρια σύγκλισης. Μόνο τότε θα μπορέσει να προστατευθεί ένα ακόμα μεγαλύτερο τμήμα του οικονομικού χώρου από διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών.
Με μια μεγάλη Νομισματική Ένωση βελτιώνονται και οι δυνατότητες για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών και κατά συνέπεια και της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Όπως κάθε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης, έτσι και η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίσει τις προσπάθειες και να εκτελεί τα καθήκοντά της. Αυτό είναι αυτονόητο, και ισχύει για την Ελλάδα ιδίως ως προς τα ποσοστά του χρέους της. Εδώ βρίσκεται, όπως αναφέρθηκε ήδη, υπό παρακολούθηση όπως το Βέλγιο και η Ιταλία. Θέλω ωστόσο να επισημάνω ότι ο έλεγχος των προγραμμάτων σταθερότητας και άλλων κρατών έδωσε πέρυσι αφορμή να τους ασκηθεί κριτική. Επομένως η Ελλάδα δεν είναι το μοναδικό κράτος που θα πρέπει να αποδεικνύει συνεχώς τις καλές του επιδόσεις.
Μια ανέκκλητη κοινότητα αλληλεγγύης - γιατί αυτό είναι η Νομισματική Ένωση - απαιτεί μια σταθερή και συνεχή αναπροσαρμογή. Αυτή την υπόσχεση έχουν δώσει μεταξύ τους οι εταίροι της Νομισματικής Ένωσης και οφείλουν να την τηρήσουν. Αυτή η αξίωση προβάλλεται τόσο στη Συνθήκη όσο και στο Σύμφωνο Ανάπτυξης και Σταθερότητας.
Η Ελλάδα, όπως εξάλλου και άλλα μέλη, θα πρέπει να καταβάλει προσπάθειες για τη διατηρησιμότητα της εκπλήρωσης των κριτηρίων σύγκλισης. Οι απαιτούμενες προσαρμογές των επιτοκίων στα δεδομένα της ζώνης του ευρώ απαιτούν πολλά από την οικονομία, την κοινωνία και τους κοινωνικούς εταίρους στην Ελλάδα. Κατά συνέπεια είναι πολύ σημαντικό να υπάρξει η συναίνεση των μεγάλων πολιτικών κομμάτων και των κοινωνικών εταίρων. Τούτο μας κάνει αισιόδοξους ότι με την Ελλάδα θα έχουμε έναν επιτυχημένο εταίρο στη Νομισματική Ένωση.
Δεν χρειάζεται να φοβάται κανείς ότι η Νομισματική Ένωση θα αποδυναμωθεί με την είσοδο της Ελλάδας, διότι όλα εξαρτώνται από την εσωτερική νομισματική σταθερότητα. Όποιος θέλει να προσχωρήσει στη ζώνη του ευρώ πρέπει να πληροί τα κριτήρια σύγκλισης. Η εσωτερική σταθερότητα έχει μακροπρόθεσμα αποφασιστική σημασία για την εξωτερική αξία ενός νομίσματος. Το μέσο ποσοστό του πληθωρισμού στη ζώνη του ευρώ, το οποίο ανέρχεται στο 1,9% είναι ένα σαφές μήνυμα γι' αυτό. Θέλω εν προκειμένω να υπενθυμίσω ότι η Συνθήκη του Μάαστριχτ αναφέρει πως χρειαζόμαστε μια νομισματική πολιτική που να διασφαλίζει τη σταθερότητα του νομίσματος. Τούτο είχε επιτευχθεί τους πρώτους μήνες ύπαρξης του κοινού χώρου του ευρώ. Η συναλλαγματική ισοτιμία μεταξύ δολαρίου και ευρώ δεν μπορεί να αποτελέσει γνώμονα για τη νομισματική πολιτική. Σημαντικό είναι το ότι η εσωτερική αγοραστική δύναμη του ευρώ είναι τόσο σταθερή, όπως ήταν και το γερμανικό μάρκο!

Huhne
Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος της Ομάδας των Φιλελευθέρων θα ήθελα να καλωσορίσω την Ελλάδα στο ευρώ και να δηλώσω ότι ασφαλώς θα ψηφίσουμε υπέρ της ελληνικής ένταξης. Σε ό,τι αφορά εκείνες τις άλλες χώρες εκτός της ζώνης ευρώ, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μου, ελπίζω ένθερμα να μπορέσουν να προσχωρήσουν στο ευρώ σύντομα. Λυπάμαι πάρα πολύ επίσης που υπάρχουν τόσο λίγοι Συντηρητικοί Βρετανοί εδώ στο Κοινοβούλιο σήμερα, καθώς καταδεικνύεται, με την Ελλάδα να αποτελεί τώρα το δωδέκατο μέλος της ζώνης ευρώ, πόσο μακριά από την πραγματικότητα βρίσκεται ο βρετανικός ευρωσκεπτικισμός σχετικά με το μέλλον του νομίσματος.
Το ευρώ απέφερε με επιτυχία χαμηλό πληθωρισμό, αυξανόμενη ανάπτυξη, μείωση της ανεργίας και προστασία των οικονομιών της ζώνης ευρώ από τις έντονες διακυμάνσεις των ξένων συναλλαγμάτων. Μάλιστα, η βρετανική αντίληψη ότι το ευρώ είναι αποτυχημένο, εξαιτίας της πτώσης του έναντι του δολαρίου, απλώς παρανοεί το συνολικό σχέδιο. Η λυδία λίθος για ένα νόμισμα είναι η σταθερότητα των τιμών εντός της οικονομίας, όχι η αξία του νομίσματος έναντι άλλων νομισμάτων εκτός της οικονομίας.
Σε ό,τι αφορά τον έλεγχο της εσωτερικής σταθερότητας, με πληθωρισμό μικρότερο από 2% και ανάπτυξη 3,1% στη ζώνη ευρώ, δηλαδή μεγαλύτερη από ό,τι στη Βρετανία, το ευρώ είναι σαφώς επιτυχημένο. Μάλιστα, μια έρευνα στην Τράπεζα του Τόκυο Mitsubishi υπολόγισε πρόσφατα την αξία του ευρώ σαν να υπήρχε ήδη τις τελευταίες δεκαετίες, σταθμίζοντας την αξία κάθε προκατόχου νομίσματος για να δημιουργήσει ένα τεχνητό ευρώ. Ιστορικά, η εν λόγω έρευνα έδειξε ότι το ευρώ στην πραγματικότητα προσγειώθηκε μεταξύ μιας ανώτερης τιμής, 1,70 δολάρια ΗΠΑ τον Δεκέμβριο του 1979 και μιας χαμηλής τιμής, μόλις 0,69 δολάρια ΗΠΑ τον Φεβρουάριο του 1985. Με άλλα λόγια, το ευρώ θα μπορούσε ευχαρίστως να παραμείνει στο πλαίσιο του ιστορικού συναλλακτικού εύρους του και τώρα, είτε παρουσιάσει πτώση κατά 23% είτε αύξηση κατά 188%. Βεβαίως, αυτό το τεχνητό ευρώ συμπεριέλαβε νομίσματα όπως η ιταλική λιρέτα, αλλά το ίδιο ισχύει ακόμη και για το ισχυρό γερμανικό μάρκο μεμονωμένα.
Εάν το ευρώ είναι ένα ασθενές νόμισμα, τότε το μάρκο ήταν θετικά αναιμικό. Βούτηξε στα 3,45 μάρκα το δολάριο στο τέλος του Φεβρουαρίου 1985, τιμή κατά ένα τρίτο χαμηλότερη της τρέχουσας ισοτιμίας των 2,16 μάρκων το δολάριο. Μέσα σε τρία χρόνια και ένα κραχ του δολαρίου, το μάρκο επέστρεψε στα 1,57 μάρκα τον Δεκέμβριο του 1987.
Είναι αλήθεια ότι η ιστορία του ξένου συναλλάγματος είναι μια ιστορία κατάφωρων παρεκκλίσεων, υπερτιμήσεων και υποτιμήσεων, που η κάθε μία προξενεί είτε την οδύνη της οικονομικής κρίσης είτε πληθωριστικό κόστος στην οικονομία και, όπως αναγνώρισε σωστά η Ελλάδα, το ευρώ αποτελεί έναν τρόπο ανάκτησης του ελέγχου σε ένα καίριο τμήμα του οικονομικού περιβάλλοντός μας.

Παπαγιαννάκης
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση που συζητάμε είναι ακριβής στα στοιχεία της και αντικειμενική στην αξιολόγησή της. Η Ελλάδα κρίνεται, όπως κρίθηκαν και οι πρώτες χώρες της ΟΝΕ· και η κρίση αυτή της δίνει τη θέση που της αξίζει, τη θέση που μπορούσε να καταλάβει τότε και να γίνει μαζί με τους άλλους μέλος της ΟΝΕ, δεν κατέλαβε, όμως, εξ αιτίας της αδυναμίας αυτών που την κυβέρνησαν. Πάντως, η στιγμή είναι ιστορική για την Ελλάδα, κύριε Πρόεδρε, και, επιτρέψτε μου να το πω, και για την Ευρώπη. Ελπίζω να ζήσουμε και άλλες τέτοιες στιγμές, όταν και οι άλλες χώρες θα ενταχθούν· και ακόμα περισσότερο όταν θα προχωρήσουμε, όπως είναι αναγκαίο, στην πολιτική ολοκλήρωση της ενοποίησης. Το ευρώ επανέφερε την πολιτική στην Ευρώπη. Σε εμάς εναπόκειται να χαράξουμε τον δρόμο για τη θεσμοποίηση της πολιτικής της Ευρώπης και, μεθαύριο, μέσω της ενωμένης Ευρώπης, για την πολιτικοποίηση μιας παγκοσμιοποίησης, που προχωράει τυφλή, χωρίς ιστορικό και πολιτικό σχέδιο.
Για την Ελλάδα και τα άλλα μέλη της ΟΝΕ, το πρόβλημα της διατηρησιμότητας είναι καίριο. Είναι πρόβλημα κατ' εξοχήν πολιτικό εάν θα μπορέσουν να δράσουν μαζί στην οικονομική τους πολιτική, σαν να είχαν ήδη πετύχει την πολιτική ενοποίηση. Είναι πρόβλημα αναπτυξιακών επιλογών και αλλαγών· και φυσικά είναι και πρόβλημα διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών. Η Ελλάδα, κύριε Πρόεδρε, έχει πρόβλημα φορολογικής μεταρρύθμισης. Μέγα μέρος της οικονομίας της δεν πληρώνει φόρους, ενώ βασικοί φόροι που υπάρχουν σε άλλες χώρες μέλη, δεν υπάρχουν στην Ελλάδα. Ο μέσος έλληνας φορολογούμενος επιβαρύνεται περισσότερο από τους άλλους Ευρωπαίους, αλλά το σύνολο των φορολογικών εσόδων της Ελλάδας είναι πολύ χαμηλότερο ως ποσοστό του ΑΕΠ. Να μια διαρθρωτική αλλαγή που εκκρεμεί, ενώ η κυβέρνησή μας περιορίζεται κυρίως στις αποκρατικοποιήσεις. Εκκρεμούν και άλλες σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές, όπως η ενίσχυση των περιφερειακών εξουσιών και της οικονομικής αυτοτέλειάς τους, η εκ βάθρων αναδιοργάνωση των συνεταιρισμών σε όλους τους τομείς, η απελευθέρωση και η ενίσχυση της κοινωνικής οικονομίας και του τρίτου τομέα. Αυτές είναι οι κατευθύνσεις που πρέπει να ενισχυθούν αμέσως για να έχει η διατηρησιμότητα μέλλον.

Berthu
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος στην Ελλάδα από την 1η Ιανουαρίου 2001 είναι αξιοθαύμαστη, περισσότερο επειδή εκφράζει πολιτική θέληση για τη διεύρυνση της ζώνης του ευρώ, παρά επειδή φροντίζει να είναι ακριβής σε τεχνικό επίπεδο. Είναι αλήθεια, ωστόσο, ότι η Ελλάδα κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για να ικανοποιήσει τα κριτήρια του Μάαστριχτ και το επέτυχε αρκετά καλά, εκτός ορισμένων περιπτώσεων όπως το δημόσιο χρέος, για αυτό όμως το θέμα, ορισμένες χώρες της ζώνης του ευρώ δεν έχουν να της διδάξουν τίποτα.
Αυτές οι κάποιες αδυναμίες, οι οποίες θα έπρεπε να είχαν μικρό αντίκτυπο αν το ευρώ ήταν ισχυρό, κινδυνεύουν τώρα, στα πλαίσια της υποτίμησης, όπου η παραμικρή ασάφεια καταγράφεται εις βάρος του ενιαίου νομίσματος, να έχουν ένα πολύ πιο αρνητικό αποτέλεσμα, για ψυχολογικούς λόγους. Ωστόσο, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα δεν πίστεψαν ότι έπρεπε να διαφοροποιήσουν την ένταξη της Ελλάδας για να μην δώσουν την εντύπωση ότι φοβούνται και, από τη δική τους άποψη, η θέση αυτή φαίνεται αρκετά λογική, αν και λίγο ριψοκίνδυνη.
Η Ομάδα Ευρώπη των Εθνών είναι έτοιμη να τους δώσει δίκιο, ακολουθώντας όμως έναν εντελώς διαφορετικό συλλογισμό. Προφανώς, η πρώτη μας κίνηση θα ήταν να μην συμμετάσχουμε σε μία συζήτηση η οποία, σύμφωνα με πολλούς από εμάς, δεν είναι δική μας. Από μία άλλη πλευρά, όμως, νομίζουμε ότι η επέκταση της ζώνης του ευρώ θα μπορέσει τελικά να χρησιμεύσει ως πρωταρχικό κίνητρο για ωφέλιμες μεταρρυθμίσεις. Πράγματι, όσο περισσότερο θα διευρύνεται η ζώνη του ευρώ, τόσο δυσκολότερο θα είναι για το ενιαίο νόμισμα να αντιπροσωπεύει πολύ διαφορετικά έθνη και τόσο περισσότερο θα αντιλαμβανόμαστε ότι θα ήταν πιο απλό να καταστήσουμε το σύστημα πιο ελαστικό, επιτρέποντας στο ευρώ να εξελιχθεί σε ένα απλό κοινό νόμισμα, το οποίο θα προστίθετο στα εθνικά νομίσματα με μία ορισμένη ελαστικότητα, χωρίς να τα εξαλείφει. Αυτή η λύση της εξέλιξης προς ένα κοινό νόμισμα θα επέτρεπε αναμφίβολα να ενωθούν οι χώρες της Ένωσης, οι οποίες έως τώρα έχουν μείνει εκτός της ζώνης του ευρώ, να δημιουργηθεί μία κοινή αναφορά σε όλους και να τεθεί τέλος σε έναν καταστροφικό σήμερα διαχωρισμό για την αξιοπιστία όλης της Ευρώπης.

Γιαννάκου-Κουτσίκου
Κύριε Πρόεδρε, η νομοθετική πρόταση του Συμβουλίου για την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος στην Ελλάδα από την 1η Ιανουαρίου 2001 είναι θετική και ανταποκρίνεται στους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενίσχυση της κοινωνικής και οικονομικής συνοχής μέσω της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Η Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, υποστήριξε πάντοτε σθεναρά όλες τις πολιτικές που ήσαν αναγκαίες, ώστε η Ελλάδα, που παρέμεινε εκτός του πρώτου κύκλου των κρατών μελών, να μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που απαιτούνται για τη συμμετοχή της στη ζώνη ευρώ. Η αλήθεια είναι ότι η χώρα μου πληροί σήμερα τα κριτήρια σύγκλισης, πλην εκείνου του δημοσίου χρέους. Τούτο όμως, συνέβη και στις περιπτώσεις της Ιταλίας και του Βελγίου και δεν είναι δυνατόν, φυσικά, στην προκειμένη περίπτωση η Ελλάδα να υποστεί δυσμενή διάκριση.
Οι πολιτικές για την οικονομική ανάπτυξη και σύγκλιση άρχισαν πραγματικά στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 90, όπως τόσο ο Επίτροπος όσο και ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τόνισαν κατά τη συνεδρίαση της Οικονομικής και Νομισματικής Επιτροπής, και αφορούν σε διαφορετικές κυβερνήσεις και σε διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις. Οφείλονται όμως, κυρίως, στις προσπάθειες του ελληνικού λαού, στο σύνολό του. Σήμερα στην Ελλάδα, η πολιτική πρέπει να επικεντρωθεί σε περαιτέρω διαρθρωτικές αλλαγές, διατηρώντας την αντιπληθωριστική λογική, με στόχο μια πραγματική κοινωνική οικονομία της αγοράς υπό συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού, ώστε η χώρα μου να μπορεί να τηρήσει με άνεση το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης του Δουβλίνου.
Η ΟΝΕ, κύριε Πρόεδρε, θα είναι πραγματικά επιτυχής όταν επιτευχθεί η συμμετοχή όλων των κρατών μελών, πολύ περισσότερο χωρών όπως η Σουηδία, της οποίας η σύγκλιση εμφανίζει εξαιρετική πορεία. Ευχόμεθα σύντομα η ετυμηγορία του σουηδικού λαού να μπορεί να προσθέσει ένα ακόμα βήμα ολοκλήρωσης στη ζώνη ευρώ. Επί του παρόντος, καλούμε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να υπερψηφίσει την προσχώρηση της Ελλάδας στη ζώνη ευρώ και σας βεβαιώνουμε, ότι, όσο μας αφορά ως μείζονα αντιπολίτευση, θα συμβάλουμε με την πολιτική μας στις προσπάθειες που θα γίνουν για την εφαρμογή των κανόνων του συμφώνου σταθερότητας και για την τήρηση των κοινών ευρωπαϊκών υποχρεώσεων, στο πλαίσιο ενός ενιαίου χώρου χωρίς σύνορα.
(Χειροκροτήματα)

Blokland
Κύριε Πρόεδρε, η Ελλάδα πληροί τα κριτήρια σύγκλισης, αυτή είναι η κρίση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αυτή η κρίση βασίζεται σε μία ιδιαίτερα ονομαστική ερμηνεία. Κάθε καλός οικονομολόγος γνωρίζει ότι η Ελλάδα, παρά τις εντυπωσιακές επιδόσεις των περασμένων ετών, στον τομέα του πληθωρισμού και του δημόσιου χρέους δεν έχει κατορθώσει ακόμα να ελέγξει ή να διευθετήσει απόλυτα την κατάσταση.
Το ελληνικό δημόσιο έχει μεγάλα οικονομικά συμφέροντα σε ένα εκτεταμένο σύνολο κρατικών επιχειρήσεων, οι οποίες στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι ζημιογόνες. Το 2001 λήγει η ισχύς της παρέκκλισης για την ελευθέρωση διάφορων τομέων. Τότε θα διαφανεί το τεράστιο κρυμμένο δημόσιο χρέος, το οποίο ανέρχεται στο ήμισυ του σημερινού. Γιατί η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της αυτά τα κρυμμένα πτώματα στη ντουλάπα; Η ελληνική δραχμή, στις 17 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους, ανατιμήθηκε κατά 2,5% με σκοπό να περιορίσει τις πληθωριστικές πιέσεις. Τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια στην Ελλάδα βρίσκονται 600 βασικές μονάδες πάνω από το επίπεδο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η συμμετοχή στο ευρώ από την 1η Ιανουαρίου 2001 σημαίνει ότι αυτά τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια θα πρέπει οπωσδήποτε μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους να μειωθούν. Εξαιτίας αυτού, η χορήγηση πιστώσεων πρόκειται να επεκταθεί σημαντικά και η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να πληροί το κριτήριο του πληθωρισμού. Γιατί η Επιτροπή κλείνει τα μάτια της σε αυτήν την εξέλιξη;
Προς όφελος των ελλήνων πολιτών και μιας πιο ευέλικτης ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, θεωρούμε αναγκαίο να μην υποστηρίξουμε την πρόταση της Επιτροπής.

Κατηφόρης
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τον εισηγητή για την σοβαρότητα και την αντικειμενικότητα με την οποία αντιμετώπισε την υποψηφιότητα της Ελλάδος. Θέλω να τον ευχαριστήσω γιατί την αντιμετώπισε με την ίδια αυστηρότητα που επιδείχθηκε για όλα τα κράτη μέλη που προηγήθηκαν από εμάς στη συγκρότηση του ενιαίου νομίσματος. Αυτό είναι το μεγαλύτερο κοπλιμέντο που θα μπορούσε να κάνει σε μια χώρα που για κάποιο διάστημα έδωσε την εντύπωση ότι η οικονομία της είχε πάρει τον κατήφορο προς ένα γενικό ξεχαρβάλωμα. Υπάρχουν στον κόσμο πολλά παραδείγματα για το πού μπορεί να οδηγήσει ένας τέτοιος κατήφορος, υπάρχουν σχετικά λιγότερα παραδείγματα όπου μια χώρα βρήκε τη δύναμη όχι μόνο να σταματήσει, αλλά και να αντιστρέψει το κατρακύλισμα και να φtάσει να ικανοποιήσει τα αυστηρότερα κριτήρια σταθερότητας που υπάρχουν στο σύγχρονο κόσμο.
Η επιτυχία αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί οικοδομήθηκε στη βάση μιας οικονομίας όχι πλούσιας, όχι ιδιαίτερα ισχυρής. Δεν χρειαζόμαστε εσάς, να μας θυμίσετε ότι η ελληνική οικονομία είναι αδύνατη. Το ξέρουμε αυτό. Για να οικοδομήσει ένας λαός την νομισματική σταθερότητα πάνω σε τέτοια βάση χρειάζεται να κάνει και προσπάθειες και θυσίες μεγαλύτερες από εκείνες που απαιτήθηκαν στις πλουσιότερες οικονομίες. Το ότι ο ελληνικός λαός δέχθηκε να κάνει αυτές τις θυσίες αποτελεί την μεγαλύτερη απόδειξη της αποφασιστικότητάς του να ξεφύγει οριστικά, με δικές του προσπάθειες, αξιοποιώντας ασφαλώς την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από την μοίρα της οικονομικής καθυστέρησης. Τις ίδιες προσπάθειες θα κάνει και στο μέλλον, όχι γιατί μας το επιβάλλει η δική σας αυστηρότητα, αλλά γιατί μας το επιβάλλει το δικό μας συμφέρον. Μας το υπαγορεύει η δική μας θέληση να ζήσουμε καλύτερα, να λειτουργήσουμε σαν σύγχρονη οικονομία, να ευημερήσουμε μαζί με την υπόλοιπη Ευρώπη. Είμαστε εδώ όχι γιατί θελήσαμε να συγκαλύψουμε τις αδυναμίες μας, αλλά γιατί θελήσαμε να αγωνιστούμε και αγωνιστήκαμε και επιτύχαμε.
Σε ό,τι αφορά εμάς, είμαστε ένας μικρός λαός, αλλά είμαστε ένας λαός μαχητικός και η προσχώρησή μας στο ενιαίο νόμισμα αποτελεί ψήφο εμπιστοσύνης για το μεγάλο αυτό εγχείρημα της Ευρώπης, αποτελεί ένα δείγμα του ό,τι υποστηρίζουμε την ευρωπαϊκή προσπάθεια και ευχόμαστε και άλλες χώρες, πολύ πλουσιότερες από εμάς, να το δούνε αυτό και να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο.
Ας μην χαίρεται κανείς πρόωρα για τις σημερινές περιπέτειες του ενιαίου νομίσματος. Εμείς, με την προσχώρησή μας, δείχνουμε την εμπιστοσύνη μας στην Ευρώπη, στην νομισματική της ένωση, στην προοπτική της οικονομικής της ενοποίησης, την επιτυχία της κοινής της οικονομικής μοίρας. Αυτό είναι το νόημα της προσχώρησης της Ελλάδας, αυτό είναι το νόημα της αποδοχής της. Η Ευρώπη γίνεται σήμερα, κύριε Πρόεδρε, ισχυρότερη και όχι πιο αδύνατη από την ελληνική προσχώρηση.
(Χειροκροτήματα)

Olle Schmidt
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση σύγκλισης της Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν εξετάζει μόνο το ελληνικό πρόγραμμα σύγκλισης, αλλά και το σουηδικό επίσης. Το ίδιο κάνει και η έκθεση Goebbels, έστω κι αν το σκέλος που αφορά τη Σουηδία είναι περιορισμένο. Η σουηδική οικονομία πηγαίνει καλά - πολύ καλά, κάτι που επισημαίνεται επίσης και στην έκθεση Goebbels. Πέραν αυτού ο κ. Goebbels υπενθυμίζει, όπως επίσης κάνουν οι κ.κ. Karas και Randzio-Plath, ότι ι ισχύς της ΕΕ θα αυξηθεί αν όλα τα κράτη μέλη συμμετέχουν στην ΟΝΕ. Είναι καλό ότι ο κ. Goebbels υπενθυμίζει το αυτονόητο. Αν κάποιος είναι μέλος της ΕΕ, τότε, θα πρέπει, επίσης, να είναι πλήρες μέλος.
Πρέπει, ακόμη κι αν η οικονομία της Μ. Βρετανίας, της Δανίας και της Σουηδίας πηγαίνουν πολύ καλά, πρέπει, να τονιστεί με σαφήνεια, όπως ακριβώς έκανε ο Επίτροπος, κ. Solbes Mira, στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, ότι το πνεύμα της Συνθήκης συνεπάγεται ότι κανένα κράτος μέλος δεν μπορεί, μακροπρόθεσμα, να μείνει εκτός ενός τόσο στρατηγικού τομέα συνεργασίας, όπως είναι το κοινό νόμισμα. Αυτό θα μπορούσε να είχε υπογραμμιστεί με μεγαλύτερη σαφήνεια στην έκθεση.
Το ευρώ έχει επιφέρει μεγαλύτερη σταθερότητα, κάτι που έχει ευνοήσει τις επιχειρήσεις, πέραν των άλλων, τις πολλές μικρές επιχειρήσεις. Έχει αυξηθεί ο ανταγωνισμός στις τιμές και έχει βελτιωθεί η διαφάνεια. Το ευρώ δεν είναι αδύναμο, αλλά, το δολάριο είναι εξαιρετικά ισχυρό. Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω στις ";ευρισκόμενες εκτός χώρες"; ότι υπάρχει κίνδυνος να μειωθεί η επιρροή τους ακόμη περισσότερο. Την προηγούμενη εβδομάδα ακούσαμε ότι ο Πρωθυπουργός της Γαλλίας επιθυμεί μια ομάδα των 11 του Ευρώ - σύντομα δώδεκα, που να έχει μεγαλύτερη επιρροή και εξουσία στον τομέα της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής πολιτικής.
Στην Ευρώπη υπάρχει ανάκαμψη σήμερα, αλλά, όμως, θα έλθουν και άλλες εποχές - και στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Κύριε Πρόεδρε, δεν αγοράζουμε ομπρέλα όταν αρχίζει να βρέχει, αλλά, όταν ο ήλιος λάμπει ώστε να είμαστε έτοιμοι όταν αρχίσουν οι βροχές. Το ευρώ φέρνει οικονομική σταθερότητα και ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη.
Υπάρχουν πολύ ισχυροί οικονομικοί και ηθικοί λόγοι υπέρ της αναγκαιότητας ένταξης της Σουηδίας στην ΟΝΕ. Η Σουηδία θα έπρεπε να αισθάνεται την υποχρέωση να συμβάλει στην ενίσχυση της οικονομικής ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης. Γι' αυτόν τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, θα ευχόμουν η πατρίδα μου, η Σουηδία, να μπορούσε να συμπορευθεί σήμερα με την Ελλάδα.

Κουλουριάνος
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, οι επιφυλάξεις μας για την προσχώρηση της Ελλάδος στην ΟΝΕ δεν είναι θέμα αρχής αλλά βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα, τόσο για την ΟΝΕ γενικώς όσο και για την ελληνική οικονομία. Για την ΟΝΕ γενικότερα είμαστε υπέρ μιας πραγματικής οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Δυστυχώς, η ένωση είναι μόνο νομισματική και όχι οικονομική. Είναι ΝΕ και όχι ΟΝΕ. Ξέρουμε ότι η ΟΝΕ γεννήθηκε πριν από την ώρα της για πολιτικούς λόγους που ξεκινούν από τα γεγονότα του 1989 και 1990. Έτσι, είχαμε πρόωρο τοκετό με το παιδί, το Ευρώ στην θερμοκοιτίδα να χάνει βάρος. Αυτή την γνώμη έχουν διατυπώσει και οι νομπελίστες οικονομολόγοι Friedman, Tobin και Modigliani. Της δημιουργίας της ΟΝΕ δεν προηγήθηκε συμφωνία επί της οικονομικής πολιτικής που πρέπει να ακολουθήσουν τα κράτη μέλη. Μόλις τώρα προσπαθούν η Επιτροπή και το Συμβούλιο να σκιαγραφήσουν κοινές πολιτικές για μερικά οικονομικά προβλήματα, όπως για παράδειγμα η ανεργία και η ανταγωνιστικότητα. Αλλά είναι μαρκύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, όπως λέει ο ποιητής.
Η έκθεση Goebbels μας λέει ότι η γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική και μας διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει κανένας πολιτικός κίνδυνος με την προσχώρηση της Ελλάδος στην ζώνη του Ευρώ. Προσθέτει όμως η έκθεση ότι οικονομικοί κίνδυνοι υπάρχουν και είναι μεγαλύτεροι για την Ελλάδα παρά για τις χώρες της ζώνης του Ευρώ. Συμφωνούμε. Δεν κινδυνεύουν οι οικονομίες των άλλων 14 χωρών μελών. Μου είναι βέβαια δύσκολο να καταλάβω πώς μπορεί κανείς να κάνει τόσο εύκολα διάκριση μεταξύ πολιτικών και οικονομικών κινδύνων. Αλλά ας είναι.
Σχετικά με την Ελλάδα οι επιφυλάξεις μας αναφέρονται στους οικονομικούς κινδύνους που μνημονεύει η έκθεση. Η οικονομική πολιτική που ακολουθήθηκε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια είχε μοναδικό σκοπό την ικανοποίηση των κριτηρίων σύγκλισης. Η προσπάθεια επικεντρώθηκε στην βελτίωση των αριθμοδεικτών και όχι των πραγματικών μεγεθών της οικονομίας. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας δεν βελτιώθηκε, η ανεργία συνεχίζει να αυξάνεται. Οι απαραίτητες δομικές αλλαγές δεν έγιναν και οι ιδιωτικοποιήσεις παρουσιάστηκαν σαν η νέα πανάκεια για ανάπτυξη και ευημερία. Οι εισοδηματικές ανισότητες μεγάλωσαν στον βωμό των αριθμοδεικτών, με αποτέλεσμα οι αριθμοί να ευημερούν αλλά ο λαός να υποφέρει.
Με πλήρη ειλικρίνεια η έκθεση Goebbels λέει ότι ως προς την σύγκλιση κάθε κυβέρνηση της Ένωσης έχει υποχρέωση αποτελεσμάτων αλλά δυνατότητα επιλογής μέσων. Είναι λοιπόν στην επιλογή των μέσων της ελληνικής κυβέρνησης που έχουμε αντιρρήσεις. Τα μέσα που επελέγησαν δεν ήταν τα οικονομικά πρέποντα, ούτε τα κοινωνικά δίκαια. Οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Με την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ βουτάμε στα βαθιά νερά και όποιος αντέξει.

Collins
Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς απευθύνω τα συγχαρητήριά μου στον κ. Goebbels για την πολύ επαγγελματική έκθεση και την άριστη παρουσίασή του. Ορισμένα δημόσια οικονομικά συνιστούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την οικονομική σταθερότητα και πρόοδο. Η εξασφάλιση δημοσιονομικής πειθαρχίας ενισχύει τη σταθερότητα των τιμών και διαμορφώνει συνθήκες πρόσφορες για τη δημιουργία της πολύ αναγκαίας απασχόλησης στo έδαφος της Ένωσης.
Τα κράτη του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης παρέχουν στα 15 κράτη μέλη της Ένωσης μια ολοκληρωμένη διαδικασία επιτήρησης, προκειμένου να παρακολουθούν τις δημοσιονομικές πολιτικές τους. Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης ζητά από τα κράτη μέλη να φθάσουν μεσοπρόθεσμα σε μια δημοσιονομική κατάσταση είτε σχεδόν ισοσκελισμένη είτε πλεονασματική. Πρέπει επίσης να καθορισθούν τα σύμφωνα προσαρμογής που υιοθετήθηκαν για τη μείωση του λόγου του γενικού δημόσιου χρέους.
Η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο παρακολουθούν τις αιτήσεις που υποβάλει κάθε κράτος μέλος της Ένωσης ώστε να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Πρέπει επίσης να ενθυμούμαστε ότι υπάρχουν ευρύτερες διατάξεις για στενότερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών γενικότερα μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης. Η αρχή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης αποτελεί επίσης το λογικό επόμενο βήμα των κριτηρίων που καθορίστηκαν στο Μάαστριχτ για τη συμμόρφωση των κρατών μελών με τους οικονομικούς όρους για τη συμμετοχή στο νέο ευρωπαϊκό ενιαίο νόμισμα.
Το μόνο σχόλιο που θα ήθελα να διατυπώσω για την κατάσταση του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος είναι το εξής: γιατί τόσα πολλά κράτη μέλη θέλουν να συμμετάσχουν σε ένα τέτοιο καθεστώς; Είναι σαφές ότι η Ελλάδα θα προστεθεί σύντομα στα υφιστάμενα 11 κράτη μέλη που συμμετέχουν στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, και επιθυμώ να συγχαρώ την Ελλάδα για την οικονομική της ανάκαμψη και της εύχομαι να έχει επιτυχία στο μέλλον. Καλωσορίζω την Ελλάδα στη ζώνη του ευρώ.
Είναι επίσης σαφές ότι η Σουηδία και η Δανία θα προσχωρήσουν στο καθεστώς του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος στα επόμενα δύο χρόνια. Είναι γνωστό ότι η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης επιθυμεί να συμπεριληφθεί στη διαδικασία της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης όσο το δυνατόν συντομότερα, ωστόσο θεωρώ ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα οφείλει να σκιαγραφήσει μια σαφή στρατηγική ως προς τον τρόπο με τον οποίο σκοπεύει να στηρίξει την αξία του νέου ευρώ.
Τα 290 εκατομμύρια πολίτες στις υφιστάμενες 11 χώρες της ΟΝΕ έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τι σκοπεύει να πράξει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να διατηρήσει και να ενισχύσει την αξία του ευρώ τώρα και στο μέλλον.

Πρόεδρος
Θα διακόψουμε την εξέταση της έκθεσης του κ. Goebbels, η οποία θα επαναληφθεί στις 15.00 σήμερα το απόγευμα, γιατί έφθασε η ώρα των ψηφοφοριών. Η ώρα των ψηφοφοριών θα διεξαχθεί από τις 11.30 έως τις 12.00. Θα διακοπεί για μία πανηγυρική συνεδρίαση και οι ψηφοφορίες θα επαναληφθούν αμέσως μετά την πανηγυρική συνεδρίαση. Καλώ συνεπώς τους συναδέλφους να μην εγκαταλείψουν την αίθουσα μετά το τέλος της πανηγυρικής συνεδρίασης.

Ημερήσια διάταξη
Πρόεδρος
Όσον αφορά την έκθεση της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων σχετικά με την πρόταση απόφασης πλαισίου του Συμβουλίου, που αφορά την καταπολέμηση της απάτης και της πλαστογραφίας, όσον αφορά τα μέσα πληρωμών πλην των μετρητών, που προβλέπεται για την Πέμπτη 18 Μαΐου, ο εισηγητής κ. Gerhard Schmid μόλις διαπίστωσε ότι το κείμενο που θα υποβληθεί στο Συμβούλιο στις 29 Μαΐου διαφέρει ουσιαστικά από το κείμενο που υπεβλήθη στο Κοινοβούλιο, το οποίο αποτέλεσε τη βάση της εν λόγω εκθέσεως, γεγονός που επιβάλλει μία εκ νέου διαβούλευση με το Κοινοβούλιο. Προκειμένου να αποφευχθεί μία δεύτερη συζήτηση επί του θέματος αυτού, ο εισηγητής επιθυμεί να περιμένει τα αποτελέσματα μίας νέας διαβούλευσης εκ μέρους του Συμβουλίου για να συντάξει ένα νέο κείμενο. Συνεπώς, η Ομάδα των Σοσιαλιστών ζητά την αναπομπή του θέματος σε επιτροπή και ως εκ τούτου τη διαγραφή του σημείου αυτού από την ημερήσια διάταξη της επόμενης Πέμπτης.
(Το Σώμα εκφράζει τη σύμφωνη γνώμη του)
Σας πληροφορώ ότι λόγω της καθυστερημένης κατάθεσης της έκθεσης της κ. Buitenweg, εξ ονόματος της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με την ίση μεταχείριση προσώπων ανεξάρτητα από τη φυλετική ή εθνική τους καταγωγή, η έκθεση αυτή δεν ήταν διαθέσιμη στα γαλλικά, ισπανικά και σουηδικά στις συνεδριάσεις των πολιτικών ομάδων που έγιναν χθες το βράδυ. Σας προτείνω συνεπώς να γίνει η συζήτηση επί της έκθεσης αυτής, που έχει εγγραφεί ως πρώτο σημείο στην ημερήσια διάταξη της Πέμπτης 18 Μαΐου, να αναβληθεί όμως η ψηφοφορία για την προσεχή περίοδο συνόδου.
Υπάρχουν αντιρρήσεις;

Barσn Crespo
Κυρία Πρόεδρε, θα ήταν πιο συνεπές και θα ήταν περισσότερο σύμφωνο με τους κανόνες μας, να προβούμε στην ψηφοφορία, αν τότε πραγματοποιηθεί η συζήτηση, την Πέμπτη, στο τέλος της συνεδρίασης ή την Παρασκευή το πρωί.

Πρόεδρος
Κύριε Barσn Crespo, το κείμενο δεν είναι ακόμα διαθέσιμο στα γαλλικά, ισπανικά και σουηδικά, γεγονός που, όσον αφορά τον κανονισμό λειτουργίας μας, θέτει πρόβλημα. Για το λόγο αυτό το Προεδρείο είχε προτείνει τη λύση αυτή.

Barσn Crespo
Κυρία Πρόεδρε, σέβομαι την ανακοίνωση του Προεδρείου αλλά οι πληροφορίες μου είναι διαφορετικές: ότι σήμερα το πρωί ήδη διατίθενται όλες οι γλωσσικές αποδόσεις. Δέχομαι τη δήλωση της Προέδρου, αλλά επισημαίνω ότι εδώ υπάρχει μια ασυνέπεια.

Πρόεδρος
Κύριε Barσn Crespo, κατανοώ την αντίρρησή σας. Οι υπηρεσίες μού υποδεικνύουν ότι ο άλλος λόγος για τον οποίο έγινε η πρόταση αυτή έγκειται στο λίγο χρόνο που διαθέτουν οι ομάδες για να καταθέσουν τροπολογίες. Δηλαδή, κατόπιν της αιτήσεώς σας, σας προτείνω να προβείτε σε διαβούλευση με το Σώμα για την ορθότητα της πρότασης που μόλις σας έκανα. Μπορεί ίσως η κυρία εισηγήτρια να μας δώσει τη γνώμη της;

Buitenweg
Κύριε Πρόεδρε, θα έβρισκα ιδιαίτερα λυπηρό εάν η έκθεσή μου διαγραφεί από την ημερήσια διάταξη και δεν πραγματοποιηθεί ψηφοφορία αυτήν την εβδομάδα. Έχει συμφωνηθεί με όλες τις πολιτικές Ομάδες από το Κοινοβούλιο ότι θα ακολουθήσουμε ταχεία διαδικασία για αυτή την οδηγία. Η εν λόγω ταχεία διαδικασία απαιτείται, προκειμένου να ολοκληρώσουμε σύντομα την επεξεργασία αυτής της οδηγίας και μάλιστα εντός της πορτογαλικής Προεδρίας.
Το Συμβούλιο συγκαλείται πριν από την επόμενη σύνοδο ολομέλειας μας. Αυτό σημαίνει ότι, εάν εμείς αυτήν τη στιγμή δεν λάβουμε απόφαση, τότε και το Συμβούλιο δεν θα μπορέσει να λάβει θέση και αυτό θα μετατεθεί σε μεταγενέστερη προθεσμία. Θα ήθελα να επισημάνω ότι η Ομάδα, η οποία έχει τα περισσότερα προβλήματα και η οποία προσπαθεί, χρησιμοποιώντας διοικητικά προβλήματα, απλά να αναβάλει τη διαδικασία, είναι η Ομάδα, η οποία στην Επιτροπή Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών ψήφισε εναντίον αυτής της έκθεσης. Επομένως, δεν αποκλείω το γεγονός πίσω από αυτήν τη στάση να βρίσκονται άλλοι λόγοι.
Αυτό θα έχει συνέπειες επί της ταχύτητας, με την οποία θα υπάρξει νομοθετική ρύθμιση στην Ευρώπη εναντίον των διακρίσεων, με την οποία οι άνθρωποι θα μπορούν να προστατευθούν εναντίον των διακρίσεων εξαιτίας της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής και δεν εκτιμώ το γεγονός ότι αυτό το Κοινοβούλιο συνηγορεί υπέρ της αναβολής αυτής της προστασίας.

Poettering
Κυρία Πρόεδρε, αυτή η διαδικασία με την έκθεση Buitenweg είναι εντελώς απαράδεκτη και αυτό δεν έχει τόσο να κάνει με την ίδια την έκθεση αλλά με τη διαδικασία αφ' εαυτού. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επικρατεί βασικά η συμφωνία πως όταν εκθέσεις δεν ψηφίζονται παρά μόλις κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης μιας επιτροπής εδώ στο Στρασβούργο, δεν τίθενται στην ημερήσια διάταξη κατά τη διάρκεια της ίδιας εβδομάδας συνεδριάσεων του Κοινοβουλίου. Πρόκειται για μια γενική συμφωνία. Προφανώς την περασμένη Πέμπτη στη Διάσκεψη των Προέδρων, όπου συμμετείχε ο αντικαταστάτης μου επειδή αδυνατούσα να είμαι παρών, συμφωνήθηκε μια παρέκκλιση από τον εν λόγω κανόνα, αλλά μόνο στην περίπτωση που θα ήταν έτοιμες μέχρι τις 19.00 χθες το βράδυ όλες οι μεταφράσεις, έτσι με ενημέρωσαν τουλάχιστον. Οι συγκεκριμένες μεταφράσεις δεν υπήρχαν όμως χθες το βράδυ και είναι αδύνατον να υποβληθούν τροπολογίες σε μερικές γλώσσες, αν δεν υπάρχει μεταφρασμένη η έκθεση στις γλώσσες αυτές.
Για τον λόγο αυτό η δική μου συμβουλή είναι να μην συνεχιστεί η συζήτηση, αλλά να συζητήσουν σήμερα το απόγευμα οι Ομάδες μεταξύ τους τι θα κάνουμε με την έκθεση και να αποφασίσουμε σχετικά αύριο το πρωί. Θέλω ωστόσο να πω με απόλυτη σαφήνεια ότι μελλοντικά θα είναι εντελώς απαράδεκτο να πραγματευόμαστε εδώ εκθέσεις, ενδεχομένως μάλιστα να ψηφίζουμε για αυτές, όταν α) η ψηφοφορία στις επιτροπές γίνεται την ίδια εβδομάδα και β) όταν δεν υπάρχουν οι μεταφράσεις. Αυτό δεν ανταποκρίνεται στην αξιοπρέπεια του Κοινοβουλίου και είμαι αντίθετος σε μια τέτοιου είδους διαδικασία.

Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, αναλογίζομαι τη σημασία αυτής της συζήτησης, σας προτείνω όμως να εγγράψετε τη συζήτηση στην αυριανή ημερήσια διάταξη όπως επιθυμεί το Προεδρείο.
Προτείνω η Διάσκεψη των Προέδρων, ή εν πάση περιπτώσει, οι ομάδες να συμφωνήσουν για τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί σχετικά με τη ψηφοφορία μετά τη συζήτηση και να αναβληθεί για αύριο η τελική μας απόφαση για τη στιγμή της ψηφοφορίας αυτής.
Συμφωνούν σε αυτή την αρχή οι διάφοροι πρόεδροι των ομάδων και οι συνάδελφοι, γιατί φοβάμαι πως αν δώσω το λόγο σε όλους τους συναδέλφους που τον ζητούν, θα αρχίσουμε τη συζήτηση επί της ουσίας;

Howitt
Κυρία Πρόεδρε, όπως γνωρίζετε είμαι συνεισηγητής μαζί την κυρία Buitenweg αναφορικά με αυτή τη σημαντική οδηγία εξ ονόματος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων. Ελπίζω να αποφασίσετε ότι θα πραγματοποιηθεί η ψηφοφορία, όπως συμφωνήθηκε στην ημερήσια διάταξή μας τη Δευτέρα, και έχω να κάνω δύο παρατηρήσεις επ' αυτού προς τους συναδέλφους μας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Η πρώτη είναι η εξής: από τη στιγμή που προτάθηκε για πρώτη φορά αυτή η οδηγία, όλη αυτή η αναταραχή στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξαιτίας των γεγονότων στην Αυστρία και αλλού, όπου εμφανίστηκε στο προσκήνιο η άκρα δεξιά, μας επέβαλε να συνεργασθούμε ως Κοινοβούλιο, έχοντας την ευρύτερη δυνατή διακομματική υποστήριξη, με το Συμβούλιο και την Επιτροπή για να συμφωνήσουμε σε ένα επιταχυμένο χρονοδιάγραμμα, προκειμένου να μπορέσει να υπερψηφισθεί αυτή η οδηγία για να υπάρξει η ισχυρότερη δυνατή απάντηση στις απειλές των ρατσιστών και των εξτρεμιστών που υπονομεύουν τις κοινές μας αξίες. Η εν λόγω συμφωνία με το Συμβούλιο και την πορτογαλική Προεδρία προέβλεπε ότι θα υπήρχε συμφωνία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αυτή την εβδομάδα, πριν από τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Υπουργών τον Ιούνιο. Εάν αποτύχουμε να εκπληρώσουμε αυτή τη δέσμευση τι μήνυμα στέλνουμε στους ρατσιστές;
Και η δεύτερη παρατήρησή μου: κάνουμε λόγο για την αξιοπρέπεια του Κοινοβουλίου. Τι γίνεται με την αξιοπρέπεια των μαύρων και των ανθρώπων των εθνοτικών μειονοτήτων που υφίστανται φυλετική παρενόχληση, κακομεταχείριση και διακρίσεις;
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω τα πράγματα.
Η συζήτηση όντως θα διεξαχθεί αύριο όπως προβλέπεται στην ημερήσια διάταξη και αναλογίζομαι, καθώς και το σύνολο του Σώματος, το πόσο σημαντική είναι. Ωστόσο, σας συνιστώ να αποδεχθείτε την πρότασή μου που είναι η ακόλουθη: η συζήτηση θα διεξαχθεί αύριο όπως προβλέπει η ημερήσια διάταξη και, αύριο, το κυρίαρχο Σώμα, μετά από διαβούλευση των ομάδων, θα αποφασίσει εάν θα διεξαχθεί ή όχι η ψηφοφορία επί της εκθέσεως αυτής στην παρούσα σύνοδο. Δεν νομίζω ότι είναι σκόπιμο να ψηφίσουμε αμέσως.

Cohn-Bendit
Κυρία Πρόεδρε, δεν βλέπω το λόγο γιατί θα έπρεπε να αποφασίσει η Διάσκεψη των Προέδρων. Όλοι μας εδώ, η ολομέλεια, έχουμε τη δικαιοδοσία να αποφασίσουμε αν η ψηφοφορία θα διεξαχθεί ή όχι σε αυτή την περίοδο συνόδου και όχι η Διάσκεψη των Προέδρων.
Θέλουμε να αποφασίσουμε εδώ, σήμερα ή αύριο, αν η ψηφοφορία επί της οδηγίας αυτής και επί της έκθεσης αυτής πρέπει να διεξαχθεί αυτή την εβδομάδα και να μην αφήσουμε τη Διάσκεψη των Πρόεδρων να λάβει την απόφαση αυτή.

Πρόεδρος
Κύριε Cohn­Bendit, δεν ακούσατε τα λόγια μου με αρκετή προσοχή. Δεν πρότεινα να αποφασίσει η Διάσκεψη των Προέδρων: αυτή δεν είναι αρμόδια επί του θέματος. Πρότεινα να υπάρξει μία προσέγγιση των απόψεων των ομάδων και να αποφασίσει αύριο το Σώμα για το κατά πόσο είναι κατάλληλο να διεξαχθεί μία ψηφοφορία αυτή την εβδομάδα. Είναι αυτονόητο ότι η αρμοδιότητα αυτή ανήκει στην Ολομέλεια.
Θα ήθελα να διακόψω τις παρεμβάσεις επί του θέματος αυτού, γιατί φοβάμαι ότι με το να τις πολλαπλασιάζουμε δεν καταλήγουμε σε καμία σαφή απόφαση.
Δίνω απλά το λόγο στην κ. Ludford, η Ομάδα της οποίας δεν εξέφρασε ακόμη την άποψή της.

Ludford
Κυρία Πρόεδρε, θέλω απλώς να τονίσω εκ μέρους της Ομάδας των Φιλελευθέρων ότι επιθυμούμε να συζητήσουμε και να ψηφίσουμε για την προκειμένη έκθεση αυτή την εβδομάδα.
Παρά το σύντομο χρονοδιάγραμμα για την εξέταση του εν λόγω ζητήματος, υπήρξε πλήρης επεξεργασία του θέματος στην Επιτροπή Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και υπήρξε κάθε δυνατότητα για την υποβολή τροπολογιών.
Είναι λυπηρό που υπήρξαν διοικητικές καθυστερήσεις στην εκπόνηση όλων των γλωσσικών αποδόσεων. Ωστόσο, θεωρώ ότι υπάρχει κάποιο ίχνος καιροσκοπισμού στις αντιρρήσεις της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για την πραγματοποίηση της ψηφοφορίας αυτή την εβδομάδα. Στο κάτω κάτω, εάν ήταν τεχνικά αδύνατο, οι υπηρεσίες δεν θα είχαν προτείνει ποτέ να πραγματοποιηθεί αύριο η ψηφοφορία. Συνεπώς, θα πρέπει να συζητήσουμε και να ψηφίσουμε επί της έκθεσης αύριο, διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος παρεμπόδισης του έργου από μια Ομάδα.

Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, σας προτείνω λοιπόν να λάβετε την ακόλουθη απόφαση: θα αρχίσουμε τη συζήτηση όπως προβλέπεται στην ημερήσια διάταξη και το Σώμα θα συνεδριάσει αύριο για να αποφασίσει αν η ψηφοφορία θα διεξαχθεί όπως είχε προβλεφθεί, μετά από διαβούλευση των διαφόρων ομάδων.

ΨΗΦΟΦΟΡΙΕΣ
Πρόεδρος
Κυρία Muscardini, υποθέτω ότι θέλατε να παρέμβετε στο επόμενο σημείο, ειλικρινά όμως σας καλώ να μην πάρετε το λόγο. Ωστόσο, δεν μπορώ να σας στερήσω την ελευθερία του λόγου, επικαλούμαι όμως την υπευθυνότητά σας.

Muscardini
Η δική μου υπευθυνότητα, κυρία Πρόεδρε, είναι η υπευθυνότητα της βουλευτού η οποία, για έντεκα χρόνια, εργάστηκε σε αυτό το Κοινοβούλιο και το βλέπει να χειροτερεύει μέρα με τη μέρα. Δε θα υπεισέλθω στην ουσία όσων συζητήσαμε από πριν λίγο, αν και είχα ζητήσει να μιλήσω σχετικά με το προηγούμενο σημείο. Δεν είναι η πρώτη φορά, δυστυχώς, που η Προεδρία δεν κοιτά προς αυτήν την πλευρά του Ημικυκλίου, για την οποία παρεμβαίνω σχετικά με τη διάταξη των εργασιών του Σώματός μας. Παρακαλώ την Προεδρία να οργανώσει τη γραμματεία και να οργανωθεί και η ίδια, ώστε όλοι οι βουλευτές να έχουν το ίδιο δικαίωμα παρέμβασης σχετικά με τα σημεία για τα οποία επιθυμούν να μιλήσουν. Είναι απαράδεκτο να μιλάμε για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα και να μη δίνουμε στους βουλευτές το δικαίωμα ούτε να διαβάζουν τα κείμενα στη γλώσσα τους ούτε να μπορούν να παρεμβαίνουν στην Αίθουσα.

Κοινή πρόταση ψηφίσματος
σχετικά με τους διορισμούς των ανωτάτων υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)
 Απλοποιημένη διαδικασία
Κοινή θέση η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο για τη θέσπιση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την πρόσθια προστασία των μηχανοκινήτων οχημάτων έναντι ενσφήνωσης και για την τροποποίηση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου (5378/1/2000 - C5-0179/2000 - 1999/0007(COD)) (Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς)
(Η Πρόεδρος κηρύσσει την έγκριση της κοινής θέσης)
- Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με μέτρα που πρέπει να ληφθούν κατά της ρύπανσης του αέρα από τις εκπομπές των μηχανοκινήτων οχημάτων (COM(2000) 42 - C5-0091/2000 - 2000/0040(COD)) (Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών)
(Το Σώμα εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής)
Έκθεση χωρίς συζήτηση (Α5-0120/2000) της κ. Jackson, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών, σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που αφορά την εξ ονόματος της Κοινότητας υπογραφή της νέας σύμβασης για την προστασία του Ρήνου (COM(2000) 61 - C5-0168/2000 - 2000/0037(CNS))
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα νομοθετικού περιεχομένου)
Έκθεση (Α5-0128/2000) της κ. Gonzαlez Αlvarez, εξ ονόματος της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου στην επιτροπή συνδιαλλαγής, σχετικά με το εγκριθέν από την επιτροπή συνδιαλλαγής κοινό σχέδιο απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καθιέρωση συστήματος παρακολούθησης των μέσων όρων ειδικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακος από τα νέα επιβατηγά οχήματα (C5­0105/2000 - 1998/0202(COD))
(Το Σώμα εγκρίνει το κοινό σχέδιο)
Έκθεση (Α5-0129/2000) της κ. Smet, εξ ονόματος της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου στην επιτροπή συνδιαλλαγής, σχετικά με το εγκριθέν από την επιτροπή συνδιαλλαγής κοινό σχέδιο οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί τροποποίησης της οδηγίας του Συμβουλίου 93/104/ΕΚ σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας προκειμένου να καλυφθούν τομείς και δραστηριότητες που εξαιρούνται από την εν λόγω οδηγία (C5­183/2000 - 1998/0318(COD))
(Το Σώμα εγκρίνει το κοινό σχέδιο)(Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 11.55 για την πανηγυρική συνεδρίαση και συνεχίζεται στις 12.30)
Έκθεση (Α5-0117/2000) της κ. Roth-Behrendt, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών, σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τη θέσπιση κανόνων πρόληψης και καταπολέμησης ορισμένων μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών (COM(1998) 623 - C4­0025/1999 - 1998/0323(COD))
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα νομοθετικού περιεχομένου)
Έκθεση (Α5-0113/2000) του κ. Savary, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού, σχετικά με πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη διαλειτουργικότητα του συμβατικού διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος (COM(1999) 617 - C5 - 0301/1999 - 1999/0252(COD))
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα νομοθετικού περιεχομένου)
Έκθεση (Α5-0112/2000) του κ. Savary, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού, επί της έκθεσης της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την εφαρμογή και τις επιπτώσεις της Οδηγίας 96/48/ΕΚ όσον αφορά τη διαλειτουργικότητα του διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος μεγάλης ταχύτητας (COM(1999) 414 - C5­0207/1999 - 1999/2165(COS))
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)
ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΨΗΦΟΥ- Έκθεση Gonzαlez Αlvarez (Α5-0128/2000)

Fatuzzo
Κυρία Πρόεδρε, ψήφισα υπέρ της πρότασης της κυρίας Gonzαlez Αlvarez σχετικά με τον κανονισμό για το έλεγχο των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα των νέων επιβατικών αυτοκινήτων. Γιατί τάσσομαι υπέρ; Είμαι φυσικά υπέρ στο να ελέγχονται τα νέα αυτοκίνητα όταν εισάγονται στην αγορά, αλλά αυτή η θετική ψήφος εμπεριέχει και την πρόσκληση να εργαστούμε περισσότερο για τον έλεγχο των χρησιμοποιημένων αυτοκινήτων, γιατί στην πραγματικότητα δεν κυκλοφορούν ποτέ νέα αυτοκίνητα αφού, λόγω του ίδιου του γεγονότος ότι αυτά κινούνται στο δρόμο έχουν, εξ ορισμού θα έλεγα, μια κάποια ηλικία. Είναι κυρίως τα " ηλικιωμένα " αυτοκίνητα, τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν εδώ και αρκετά χρόνια, εκείνα που μολύνουν την ατμόσφαιρα. Προσωπικά θα ήθελα αυτά τα " ηλικιωμένα " αυτοκίνητα να ελέγχονταν ώστε να βρίσκονται πάντα σε καλή υγεία και να μη βλάπτουν τη γήινη ατμόσφαιρα. Είμαι υπέρ συνεπώς της χρήσης και της διατήρησης και των συνταξιούχων αυτοκινήτων.

Krivine και Vachetta
Η έκθεση Gonzalιz Αlvarez αφορά τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, ένα απαραίτητο στόχο που έγκειται κυρίως στην καταπολέμηση του φαινομένου του θερμοκηπίου. Ένας τέτοιος στόχος θα απαιτούσε η Ευρώπη να διαθέτει αποτελεσματικά μέσα για να μειώσει τις εκπομπές αυτές, είτε μέσω προτύπων αναγκαστικού χαρακτήρα, όπως συμβαίνει με τους άλλους ρύπους, είτε με κίνητρα, που να συνοδεύονται από ελέγχους και κυρώσεις. Επιπρόσθετα, η αύξηση του αριθμού των οχημάτων διαδραματίζει ένα μείζονα ρόλο στην αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Είναι απαραίτητο να θίξουμε επίσης αυτή την πτυχή του προβλήματος, χαράσσοντας μία πολιτική ανάπτυξης των σιδηροδρομικών και πλωτών μεταφορών, των συνδυασμένων μεταφορών και δημοσίων υπηρεσιών που να μπορούν μάλιστα να προσφέρουν μία αποτελεσματική εναλλακτική λύση στα αυτοκίνητα ιδιωτικής χρήσης.
Ενόψει της αιτιολογικής έκθεσης, η Επιτροπή έφτασε στο σημείο να "προσπαθεί να επιτηρεί" , δηλαδή να συλλέγει στατιστικά στοιχεία, χωρίς όμως να διεξάγει έναν πραγματικό έλεγχο και αποκλείοντας προφανώς τα ελαφρά φορτηγά οχήματα και τα βαριά φορτηγά οχήματα. Καλύτερα από το τίποτα...κοντά όμως στο τίποτα! Ωστόσο, παρ' όλους τους περιορισμούς αυτούς, υπερψηφίσαμε την έκθεση Gonzalιz Αlvarez.
Έκθεση Smet (Α5-0129/2000)

Fatuzzo
Κυρία Πρόεδρε, ψήφισα υπέρ της έκθεσης σχετικά με τη συνδιαλλαγή που αφορά την οργάνωση του χρόνου εργασίας, και κυρίως όσον αφορά το άρθρο που σχετίζεται με τους ειδικευόμενους γιατρούς. Πράγματι, είναι καλό οι γιατροί αυτοί να έχουν τη δυνατότητα να ξεκουράζονται μεταξύ δύο χειρουργικών επεμβάσεων, ειδικά κατά την περίοδο της εκπαίδευσής τους, και γιατί έπειτα, κατά τη διάρκεια της καριέρας τους, είναι κυρίως - όχι μόνο αλλά κυρίως - τα ηλικιωμένα άτομα εκείνα που θα βρεθούν κάτω από τα χειρουργικά τους εργαλεία. Γι' αυτό το λόγο πρέπει να έχουν μάθει καλά τη δουλειά τους, χωρίς να ανησυχούν για το χρόνο εργασίας. Κυρίως, όμως, με τη θετική μου ψήφο θα ήθελα να απευθύνω την προτροπή να εξετάσουμε την πιθανότητα της μείωσης, όχι μόνο του χρόνου εργασίας κατά τη διάρκεια της ημέρας ενός εργαζομένου, αλλά και το χρόνο εργασίας κατά τη διάρκεια ολόκληρης της ζωής του εργαζομένου: είναι καλό πράγματι, να μην εργάζεται κανείς ογδόντα χρόνια εάν ζει ενενήντα, αλλά τριάντα, εάν ζει εξήντα, ή εβδομήντα χρόνια.

Speroni
Κυρία Πρόεδρε, ψήφισα υπέρ της τροποποίησης της οδηγίας σχετικά με το χρόνο εργασίας γιατί αυτή η οδηγία επεκτείνεται περιλαμβάνοντας μερικούς κλάδους οι οποίοι είχαν αρχικά αποκλειστεί: αναφέρομαι συγκεκριμένα σε κλάδους του τομέα των μεταφορών. Ελπίζω μάλιστα ότι, στον απόηχο αυτής της έγκρισης, θα αποφασιστεί επιτέλους η έγκριση του κανονισμού σχετικά με τις ώρες πτήσης και τις ώρες υπηρεσίας του ιπτάμενου προσωπικού. Δεν πρόκειται, στην περίπτωση αυτή, για ένα αποκλειστικά κοινωνικό ζήτημα προστασίας του εργαζομένου - αν και υπάρχει φυσικά και αυτός ο παράγοντας - αλλά για ένα ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί και από την άποψη της ασφάλειας των πτήσεων.

Αλαβάνος
. Είναι γεγονός ότι οι δυνάμεις και οι δυνατότητες του ανθρώπου έχουν τα όριά τους. Το ωράριο εργασίας μπορεί να είναι επιβλαβές όχι μόνο για τη σωματική υγεία αλλά και για την πνευματική, τόσο των ατόμων όσο και των οικογενειών. Για τον λόγο αυτό, το ωράριο εργασίας πρέπει να διοργανώνεται με τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε η ασφάλεια και η υγεία των εργαζομένων να μην τίθεται σε κίνδυνο. Όμως, 7.000.000 εργαζόμενοι στην ΕΕ στις μεταφορές, στην αλιεία, καθώς και οι ειδικευόμενοι ιατροί εξαιρούνται από την οδηγία 104/93/ΕΚ για την οργάνωση του χρόνου εργασίας. Οι απαράδεκτες καταστάσεις και οι καταχρήσεις ως προς τον χρόνο εργασίας στους εργαζόμενους των παραπάνω εξαιρούμενων κλάδων είναι τέτοιου είδους και προσλαμβάνουν τέτοιες διαστάσεις που δεν μπορεί πλέον να καθυστερήσει η επιβολή κανόνων, όταν υπάρχουν εργαζόμενοι όπως οι ειδικευόμενοι ιατροί στη Μεγάλη Βρετανία που απασχολούνται έως 72 ώρες την εβδομάδα.
Η επέκταση λοιπόν της οδηγίας είναι απαραίτητη αλλά δεν επαρκεί. Οι διατάξεις που προτείνονται δεν είναι ικανές να προστατεύσουν αποτελεσματικά την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων, αφού υπάρχουν ακόμα αρκετές εξαιρέσεις και ορίζονται μεγάλα διαστήματα για την εφαρμογή της οδηγίας. Και ας μην ξεχνάμε ότι στην αρχική οδηγία δεν ορίζεται το ημερήσιο ωράριο (ορίζεται εβδομαδιαίο ωράριο 48 ωρών - υπόνοιες καταστρατήγησης του μέτρου).

Blokland
Η Ομάδα μου συμφώνησε τελικά με το συμβιβασμό που επιτεύχθηκε, μέσω της επιτροπής διαμεσολάβησης σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας για το χρόνο εργασίας στους εξαιρούμενους τομείς. Είναι αποφασιστικής σημασίας να επέλθει τελικά και σε αυτούς τους τομείς μία ρύθμιση, έτσι ώστε και αυτοί να περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής αυτής της οδηγίας.
Αντιμετωπίσαμε μεγάλη δυσκολία με τις μακρές μεταβατικές περιόδους για τον τομέα των καταρτιζομένων γιατρών. Συνολικά, τα κράτη μέλη διαθέτουν εννέα χρόνια, μετά από την έναρξη ισχύος της οδηγίας προκειμένου να υποχρεωθούν να μεταφέρουν την οδηγία στην εθνική τους νομοθεσία. Υπό ορισμένες προϋποθέσεις, αυτή η προθεσμία μπορεί να παραταθεί κατά δύο ή τρία ακόμη χρόνια
Φυσικά, κατανοούμε τη δύσκολη κατάσταση όσον αφορά το προσωπικό, την οποία αντιμετωπίζει ο τομέας υγειονομικής μέριμνας πολλών κρατών μελών. Αφετέρου, γνωρίζουν τα κράτη μέλη εδώ και αρκετό καιρό ότι η προσαρμογή με τη οδηγία για το χρόνο εργασίας μακροπρόθεσμα θα είναι αναγκαία. Θα πίστευε κανείς ότι η αντιμετώπιση αυτού του σοβαρού προβλήματος μετατίθεται συνεχώς και, ως εκ τούτου, τα επιχειρήματα υποστήριξης των μακρών μεταβατικών περιόδων, κατά τη γνώμη μου, φανερώνουν περισσότερο την έλλειψη βούλησης και όχι την έλλειψη δυνατοτήτων.
Τα προηγούμενα σημαίνουν ότι απαιτείται αυστηρός έλεγχος για την εφαρμογή αυτής της οδηγίας και για τη μεταφορά της στην εθνική νομοθεσία, προκειμένου να επιτευχθεί η συμμόρφωση με τους νομοθετικούς κανόνες της εβδομαδιαίας εργασίας των καταρτιζόμενων γιατρών.

Darras
Δεν μπορώ παρά να προτείνω την έγκριση του κειμένου αυτού, καρπού μίας μακράς και δύσκολης συνδιαλλαγής έπειτα από συνεδριάσεις του Συμβουλίου, της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου. Η θετική αυτή ψήφος είναι πρωταρχικής σημασίας γιατί αφορά την ασφάλεια και την υγεία 7 περίπου εκατομμυρίων εργαζομένων στην Ευρώπη. Οι εργαζόμενοι του τομέα των μεταφορών και οι εργαζόμενοι ανοικτής θαλάσσης, οι αλιείς θαλάσσης και οι ειδικευόμενοι ιατροί θα έχουν επιτέλους το δικαίωμα να ωφελούνται από ευρωπαϊκές διατάξεις σχετικά με το χρόνο εργασίας.
Ως μέλος της Γαλλίας στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, είχα υποστηρίξει, κατά τη δεύτερη ανάγνωση, τη θέση του Κοινοβουλίου η οποία έγκειτο κυρίως στην πρόβλεψη μίας μεταβατικής περιόδου, για τους ειδικευόμενους ιατρούς, τεσσάρων ετών, με μέγιστο αριθμό των ωρών εργασίας εβδομαδιαίως τις 54 ώρες, για μία περίοδο αναφοράς τεσσάρων μηνών.
Η συμφωνία που επετεύχθη σε αυτό το σημείο στην επιτροπή συνδιαλλαγής προβλέπει ότι οι ειδικευόμενοι ιατροί θα ενταχθούν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας (μέγιστος αριθμός ωρών εργασίας οι 48 ανά εβδομάδα σε τετράμηνη περίοδο αναφοράς) ύστερα από μία περίοδο εννέα ετών. Η περίοδος των εννέα ετών υποδιαιρείται ως εξής: τετραετής περίοδος για τη μεταφορά της οδηγίας και πενταετής μεταβατική περίοδος. Κατά τα πρώτα τρία έτη της μεταβατικής περιόδου ο αριθμός των ωρών εργασίας ανά εβδομάδα δεν θα υπερβαίνει τις 58 ώρες και κατά τα δύο τελευταία έτη τις 56 ώρες.
Για ορισμένα κράτη ωστόσο, η περίοδος των εννέα ετών δεν θα είναι επαρκής ώστε να προβούν στις απαραίτητες διευθετήσεις. Ως εκ τούτου, ένα κράτος θα μπορεί να διαθέτει συμπληρωματική περίοδο δύο ετών. Η Επιτροπή θα εκφέρει γνώμη σχετικά με την κοινοποίηση του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, αφού προηγουμένως διεξαγάγει διαβουλεύσεις σε ευρωπαϊκή κλίμακα με τους εργοδότες, τους εργαζομένους και τους αντιπροσώπους των κρατών μελών. Η κοινοποίηση, η γνώμη της Επιτροπής και, αν δεν υπάρξει συνέχεια, η αιτιολόγηση του κράτους μέλους θα δημοσιευθούν στην Επίσημη Εφημερίδα των ΕΚ και θα διαβιβασθούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σε περίπτωση ειδικών δυσχερειών, η διετής περίοδος μπορεί να παραταθεί για ένα ακόμη έτος αλλά το κράτος μέλος πρέπει να επαναλάβει εκ νέου όλη τη διαδικασία. Ο μέγιστος αριθμός των ωρών εβδομαδιαίας εργασίας δεν θα μπορεί λοιπόν να υπερβεί τις 52 ώρες.

Reis
) Ψήφισα κατά επειδή, ως επαγγελματίας ιατρός, θεωρώ απαράδεκτο τον εξοντωτικό χρόνο εργασίας που προτείνεται στην παρούσα έκθεση για τους ειδικευόμενους ιατρούς.

Wurtz
Το κείμενο που υποβάλλεται εδώ προς έγκριση μετά από πολυετείς διαπραγματεύσεις, ένα κείμενο που επιδιώκει να καθορίσει ένα ανώτατο όριο για την εβδομαδιαία διάρκεια του χρόνου εργασίας, αναδεικνύει από πολλές απόψεις τις ασάφειες και τις ανεπάρκειες της ευρωπαϊκής κοινωνικής πολιτικής.
Πρώτα απ' όλα, όσον αφορά την ίδια την αρχή της προώθησης μιας ευρωπαϊκής κοινωνικής πολιτικής, η Συνθήκη του Μάαστριχτ περιορίζει την εμβέλειά της στη θέσπιση ελάχιστων κανόνων, υπό τον όρο, επιπλέον, ότι οι κανόνες αυτοί δεν θα συνεπάγονται "υπερβολικά βάρη για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις". Τέτοιοι περιορισμοί δεν μπορούν πλέον, τη σήμερον ημέρα, να γίνονται δεκτοί. Έχουμε ήδη εδώ, λοιπόν, ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να τεθεί επειγόντως επί τάπητος, επ' ευκαιρία της επικείμενης αναθεώρησης της Συνθήκης.
Αλλά η ασάφεια και οι ανεπάρκειες διαφαίνονται ξεκάθαρα και στο ίδιο το κοινό σχέδιο που καλούμαστε να εγκρίνουμε. Ξέρουμε πολύ καλά ότι το 1994, όταν τα κράτη μέλη κατέληξαν σε συμφωνία για μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας 48 ωρών, είχαν εξαιρέσει από τη ρύθμιση πολλά εκατομμύρια εργαζόμενους, είτε επρόκειτο για οδικούς μεταφορείς, είτε για εργαζόμενους σε υπεράκτιες εξέδρες εξόρυξης πετρελαίου, είτε ακόμη για ειδικευόμενους νοσοκομειακούς γιατρούς.
Η κυρία Smet προτείνει την ένταξη ορισμένων εξ αυτών των εργαζομένων στο κοινό καθεστώς των 48 ωρών. Αλλά συνεχίζει να αφήνει σε εκκρεμότητα το ζήτημα των μισθωτών στις οδικές μεταφορές μεγάλων αποστάσεων ενώ, στην περίπτωση των νοσοκομειακών γιατρών, προτείνει μια προθεσμία εφαρμογής της οδηγίας που όντως είναι υπερβολικά μεγάλη!
Η κατάσταση αυτών των ειδικευόμενων γιατρών είναι παρόμοια σε πολλές χώρες: εργάζονται επί 70 ή και 80 ώρες την εβδομάδα, υπό συνθήκες που αρκετά συχνά είναι ανάξιες ή ακόμη και επικίνδυνες για τους ασθενείς. Η πρόσφατη απεργία των νοσοκομειακών γιατρών στη Γαλλία φανέρωσε ότι μια τέτοια κατάσταση είναι απαράδεκτη, τόσο για τους γιατρούς όσο και για τους νοσηλευόμενους ή για την παροχή δημοσίων υγειονομικών υπηρεσιών.
Ενώ όμως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε προτείνει, πέρυσι τον Νοέμβριο και σχεδόν ομόφωνα, μια τετραετή περίοδο μεταφοράς της οδηγίας περί 48 ωρών, σήμερα μας απευθύνεται η πρόταση να μεταβάλουμε ριζικά τη θέση μας. Φαίνεται πως πρέπει να εγκρίνουμε την κοινή θέση που καθόρισαν οι υπουργοί και η αντιπροσωπεία του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με την οποία παραχωρείται στα κράτη μέλη προθεσμία μέχρι και δώδεκα ετών (!) για να μεταφέρουν την οδηγία περί 48 ωρών στην περίπτωση των ειδικευόμενων γιατρών.
Θα πρέπει να αντιληφθούμε πολύ καλά τι σημαίνει αυτό: σημαίνει ότι οι πρώτοι ειδικευόμενοι γιατροί που θα ευεργετηθούν από τις συγκεκριμένες διατάξεις μόλις τώρα ξεκίνησαν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση! Δεν έχω υπόψη μου κανέναν άλλο τομέα ­ ευρώ, ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των εμπορευμάτων ή των κεφαλαίων ­ όπου καθορίζεται μια τόσο μακρόχρονη προθεσμία εφαρμογής.
Υπό αυτές τις συνθήκες, πώς θα μπορούσε κανείς να πιστέψει ότι η κοινωνική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενδέχεται να ληφθεί στα σοβαρά;
Για τον πρόσθετο λόγο ότι η προαναφερόμενη δωδεκάχρονη προθεσμία καταμερίζεται σε διάφορες περιόδους, με αντίστοιχο καθορισμό του μέγιστου αριθμού ωρών εργασίας:
μέχρι το 2004: καμία αλλαγή, δεν καθορίζεται μέγιστος αριθμός ωρών εργασίας·
μεταξύ 2004 και 2007: ο μέγιστος χρόνος εργασίας θα είναι 58 ώρες·
μεταξύ 2007 και 2009: καθορίζεται στις 56 ώρες·
μεταξύ 2009 και 2012: καθορίζεται στις 52 ώρες.
Εγκρίνοντας αυτό το κείμενο, δεν κάνουμε παρά να μεταδώσουμε ένα αρνητικό μήνυμα.
Πράγματι, πρόκειται για την πρώτη οδηγία στον τομέα των κοινωνικών υποθέσεων που εκδίδεται μετά τη Σύνοδο Κορυφής της Λισσαβόνας για την απασχόληση. Επιτρέψτε μου λοιπόν να εκφράσω την ευχή ότι η Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα ασχοληθούν, επιτέλους, πιο σοβαρά με την ευρωπαϊκή κοινωνική πολιτική. Δεν είναι με παρόμοια σχέδια που η κοινωνική Ευρώπη θα επιτύχει θετικά βήματα και θα πείσει τους πολίτες των χωρών μας.
Έκθεση Roth-Berendt (A5-0117/2000)

Fatuzzo
Σχετικά με την έκθεση Roth-Behrendt, κυρία Πρόεδρε, ψήφισα υπέρ και, παρ' όλα αυτά, και στην περίπτωση αυτή, η θετική μου ψήφος θέλει να αποτελέσει μια ευχή για τη βελτίωση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας στον τομέα της εφαρμογής της αρχής πρόληψης. Σίγουρα, είναι σωστό, σκεφτόμενοι την υγεία μας ως άνθρωποι, να φροντίζουμε για τη σφαγή τόσο πολλών επικίνδυνων ζώων. Είναι σωστό που θέτουμε κανόνες, με τον κανονισμό που εγκρίναμε, ώστε οι γεωργοί και οι κτηνοτρόφοι να προσαρμοστούν σε αυτούς, αλλά πρέπει επίσης να είμαστε ρεαλιστές. Και εξηγούμαι: παρατηρώ, αυτή τη στιγμή, γεωργούς οι οποίοι τρέχουν πίσω από την αγελάδα τους - που μπορεί και να τη φωνάζουν Καρολίνα - και προσέχουν να τρέφεται με σανό, χόρτο, προϊόντα του αγρού τους και οι οποίοι ίσως και να μην πρόλαβαν να ελέγξουν εάν η υγεία του ζώου βρίσκεται στην καλύτερη κατάσταση. Έτσι λοιπόν, πρέπει να συνδυάσουμε την πρακτικότητα με την επιθυμία για βελτίωση!

Caudron
Οφείλω να εκφράσω την ικανοποίησή μου αναφορικά με το περιεχόμενο αυτής της έκθεσης. Σας υπενθυμίζω ότι, με την υποβολή της παρούσας πρότασης κανονισμού, η Επιτροπή ανταποκρίνεται στη δέσμευση που είχε αναλάβει το 1997 έναντι της έκτακτης εξεταστικής επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, να προτείνει μέτρα με στόχο την αποτελεσματική παρακολούθηση των μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών (ΜΣΕ). Η παρούσα πρόταση αποβλέπει στη δημιουργία ενιαίας νομικής βάσης για τα μέτρα ελέγχου και πρόληψης που εφαρμόζονται στις ΜΣΕ κάθε τύπου, καθώς και σε όλα τα προϊόντα ζωικής προέλευσης. Περιλαμβάνει όλες τις διατάξεις για τις ΜΣΕ που ισχύουν μέχρι σήμερα στην Κοινότητα.
Παρομοίως με την εισηγήτρια, έτσι και εγώ συμφωνώ με τη γενική στρατηγική που επέλεξε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Πιστεύω ωστόσο ότι επιβάλλεται μια βελτίωση του προτεινόμενου κειμένου, κατά τρόπο ώστε να διασφαλισθεί μια μέγιστη ασφάλεια για τους καταναλωτές. Αυτός είναι ο λόγος γιατί υποστήριξα τις τροπολογίες που κατέθεσε η Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών.
Οι εν λόγω τροπολογίες προσέβλεπαν στο να δοθεί η δυνατότητα συστηματικής χρησιμοποίησης των δοκιμασιών ταχείας διάγνωσης, στην επαναφορά του αιτήματος που απηύθυνε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της παρακολούθησης των συστάσεων για τη ΣΕΒ, δηλαδή την απομάκρυνση ολόκληρης της αγέλης από την τροφική αλυσίδα, καθώς και στην απαγόρευση κάθε μετακίνησης ζώων που εκτιμάται ότι ανήκουν σε ομάδες κινδύνου, προτρέποντας τη σφαγή και την καταστροφή τους, με εξαίρεση τα ζώα που προορίζονται για την επιστημονική έρευνα. Ανέκυψε επίσης η ανάγκη συμπλήρωσης της πρότασης, καλώντας την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις σχετικά με τη συμπερίληψη ορισμένων καλλυντικών και φαρμακευτικών προϊόντων και να καθιερώσει μια διαδικασία καθορισμού της επιδημιολογικής κατάστασης των χωρών ή των περιφερειών ως προς τη ΣΕΒ (με άλλα λόγια, να υπάρχει μια ταξινόμηση των χωρών ανάλογα με το επίπεδο μόλυνσης).
Ολοκληρώνοντας, θέλω να υπογραμμίσω το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να συμμετέχει, μέσω της διαδικασίας συναπόφασης, στη λήψη των βασικών αποφάσεων που αφορούν την πρόληψη των ΜΣΕ.

Figueiredo
Έχει σημασία να προωθηθούν όλα τα αναγκαία μέτρα που αποσκοπούν στην περιστολή, στην πρόληψη και στην καταπολέμηση κάθε τύπου μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών τα οποία εντάσσονται στη στρατηγική που χαράχθηκε, μετά την κρίση της ΣΕΒ, με στόχο την καταπολέμηση αυτών των ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμασιών ταχείας διάγνωσης, με απώτερο στόχο την προστασία της δημόσιας υγείας και την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών.
Έχει επίσης σημασία να ληφθούν από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλισθεί η διεξαγωγή των μελετών, η προώθηση της έρευνας και η δρομολόγηση των έμπρακτων ενεργειών που θα επιτρέψουν την ταχεία εξάλειψη των συγκεκριμένων ασθενειών.
Αλλά έχει θεμελιώδη σημασία να μη παραβλεφθούν και τα δικαιώματα των κτηνοτρόφων, ιδίως των μικρών αγροτών και των οικογενειακών κτηνοτροφικών μονάδων, που βρίσκονται αντιμέτωποι με δυσβάστακτες καταστάσεις. Θα πρέπει, επομένως, να τους παρασχεθούν οι αναγκαίες ενισχύσεις, συγκεκριμένα στην περίπτωση της Πορτογαλίας, όπου αυτή η υπόθεση των ενισχύσεων λαμβάνει ιδιαίτερη σημασία, κυρίως εάν αποφασισθεί γι' άλλη μια φορά η παράταση του αποκλεισμού.

Souchet
Το πρόβλημα για το οποίο συζητάμε σήμερα το πρωί έχει εντοπιστεί εδώ και πολύ καιρό. Είναι βεβαίως αξιέπαινο το γεγονός ότι μεριμνούμε σήμερα για τη λήψη προληπτικών μέτρων σε κοινοτικό επίπεδο έναντι των κινδύνων της ΣΕΒ, αλλά έχουν ήδη περάσει 15 χρόνια από τότε που οι επιστήμονές μας κατέληξαν στο σαφές συμπέρασμα ότι ένα από τα αίτια της ασθένειας των τρελών αγελάδων ήταν η κατανάλωση ζωοτροφών, όπου είχαν προστεθεί ζωικά άλευρα στη σύνθεση των οποίων περιλαμβάνονταν νεκρά αιγοπρόβατα, που είχαν μολυνθεί από την τρομώδη νόσο των προβάτων.
Αυτός είναι ο λόγος γιατί είχαμε επισημάνει σθεναρά, επ' ευκαιρία της συμβολής μας στη σύσταση της εξεταστικής επιτροπής του Κοινοβουλίου μας με αντικείμενο τη ΣΕΒ, ότι οποιοδήποτε κανονιστικό διατακτικό θα έπρεπε ανελλιπώς να συμπεριλάβει το σύνολο των μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών. Γιατί άραγε χρειάστηκε να περιμένουμε τόσο πολύ μέχρις ότου προβούμε στις αναγκαίες προσαρμογές της νομοθεσίας; Προς τι αυτό το χρονικό χάσμα ανάμεσα στις κοινοτικές προτάσεις και τις επιστημονικές ανακαλύψεις;
Όσον αφορά την προστασία του πληθυσμού, το ευτύχημα είναι ότι οι αντιδράσεις σε εθνικό επίπεδο και σε ορισμένα κράτη μέλη υπήρξαν όντως αστραπιαίες και αποτελεσματικές, σε αντίθεση με την απίστευτη κωλυσιεργία και τις συνήθεις αντιφάσεις που επέδειξε η κοινοτική γραφειοκρατία. Σας υπενθυμίζω ότι, πράγματι, για να μπορέσουν κάποια κράτη να εγγυηθούν την ασφάλεια των τροφίμων που προσφέρονται στους καταναλωτές τους, υποχρεούνται προς το σκοπό αυτό να παραβαίνουν σκοπίμως την κοινοτική νομοθεσία.
Είναι απολύτως ορθή η ιδέα της γενίκευσης των δοκιμασιών ταχείας διάγνωσης. Οι δοκιμασίες αυτές θα αποτελέσουν ένα ουσιαστικό στοιχείο της παρακολούθησης της ΣΕΒ σε κοινοτική κλίμακα. Αλλά ας μην αντιλαμβανόμαστε το συγκεκριμένο μέτρο σαν πανάκεια. Πράγματι, είναι γεγονός ότι οι εν λόγω δοκιμασίες δεν μπορούν να ανιχνεύσουν την παρουσία της μεταλλαγμένης πρωτεΐνης prion παρά μόνον όταν η περιεκτικότητά της υπερβαίνει ένα κατώτατο όριο. Επομένως, δεν είναι σε θέση να υποκαταστήσουν άλλα μέτρα προφύλαξης, ιδίως την αφαίρεση του ειδικού υλικού κινδύνου.
Και πάνω απ' όλα, θα ήταν παράξενο το να τεθούν τα κράτη μέλη που έχουν δρομολογήσει ένα πρόγραμμα ανίχνευσης θεμελιωμένο σε δοκιμασίες πολύ πιο αυστηρές από αυτές που προβλέπονται από το κοινοτικό πρόγραμμα σε δυσμενέστερη θέση, όσον αφορά την κατάταξη των χωρών με γνώμονα τους κινδύνους που συνδέονται με τη ΣΕΒ, σε σύγκριση με τα κράτη που αρκούνται στην εφαρμογή των ελάχιστων κανόνων που εμπεριέχονται στο κοινοτικό πρόγραμμα. Η κοινοτική νομοθεσία δεν θα πρέπει, όντως, σε καμία περίπτωση να αποτελέσει τροχοπέδη ή εμπόδιο για τα κράτη μέλη που επιθυμούν να παράσχουν περαιτέρω προστασία στον πληθυσμό τους. Από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε η κρίση της ΣΕΒ, φαίνεται ξεκάθαρα ότι η επίτευξη του καταλληλότερου και αποτελεσματικότερου επιπέδου προστασίας για τον πληθυσμό των χωρών μας συνιστά άμεση συνάρτηση της παρακολούθησης από πλευράς των εθνικών αρχών, ενώ οι διαδικασίες σε κοινοτικό επίπεδο, εφόσον τελικώς καθιερωθούν, θα μπορούν προφανώς, από τη μεριά τους, να διαδραματίσουν έναν χρήσιμο συμπληρωματικό ρόλο.
Έκθεση Savary (A5-0113/2000)

Caudron
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να χαιρετίσω, εν συντομία, το έργο που έφερε σε πέρας ο συνάδελφος Savary, ο οποίος γι' άλλη μια φορά αναδεικνύεται ένας φανατικός υπέρμαχος του σιδηροδρόμου και της κοινής ωφέλειας. Έπειτα, απευθυνόμενος σε όσους ψήφισαν υπέρ αυτής της έκθεσης, θα επιθυμούσα να επισημάνω ότι βεβαίως και συμφωνώ με την άποψη πως δεν πρέπει πλέον να αποδεχόμαστε τη διαρκή συρρίκνωση του μεριδίου των σιδηροδρόμων προς όφελος των οδικών μεταφορών, και ότι επίσης δεν πρέπει πια να ανεχόμαστε τις τεχνικές, ή ακόμη και κανονιστικές τροχοπέδες άλλων εποχών που εμποδίζουν την αναγκαία κυκλοφορία στο έδαφος όλης της Ευρώπης.
Παρά ταύτα, και με προοπτική το μέλλον, θα ήθελα επί τη ευκαιρία αυτή να δηλώσω ότι το να προβαίνουμε στη συγκεκριμένη διαπίστωση και το να διατρανώνουμε αυτή τη βούληση να προχωρήσουμε μπροστά δεν θα πρέπει να μας οδηγεί σε μια αχαλίνωτη ελευθέρωση και ιδιωτικοποίηση, διότι παρόμοια εξέλιξη ενέχει κινδύνους για την ασφάλειά μας ­ υπάρχουν σήμερα πολλά παραδείγματα σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες ­ και συνεπάγεται καταστροφικές επιπτώσεις για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας. Ίσως αυτό να μην αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας έκθεσης αλλά, έχοντας κατά νου τις μελλοντικές μας συζητήσεις, επιθυμούσα να εκφράσω δημοσίως την παραπάνω άποψη.

Cauquil
Κυρία Πρόεδρε, παρ' ότι τασσόμαστε υπέρ της επίτευξης της συμβατότητας και της πλήρους εναρμόνισης των ευρωπαϊκών σιδηροδρομικών δικτύων ­ κάτι που συνιστά αναγκαιότητα ­, παρ' όλο που υποστηρίζουμε την ανάπτυξη του συγκεκριμένου τρόπου μαζικής μεταφοράς, τόσο στους μεγάλους διεθνείς άξονες όσο και σε επίπεδο περιφερειακών και τοπικών δικτύων, απείχαμε από την ψηφοφορία για την παρούσα έκθεση, επειδή πουθενά δεν επισημαίνει την ανάγκη να λειτουργεί παντού ο σιδηρόδρομος σαν υπηρεσία κοινής ωφέλειας, δηλαδή να σχεδιάζονται και να υλοποιούνται τα αντίστοιχα έργα με στόχο την κάλυψη των αναγκών των χρηστών και όχι με σκοπό να αποφέρουν κέρδη σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Fatuzzo
Κυρία Πρόεδρε, ψήφισα υπέρ του κανονισμού, που περιέχεται στην έκθεση Savary, ο οποίος ρυθμίζει το διευρωπαϊκό συμβατικό σιδηροδρομικό σύστημα. Και πώς θα μπορούσα να μη το κάνω! Αυτό είναι ένα ακριβώς από τα παραδείγματα στο οποίο, λόγω της αρχής της επικουρικότητας, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να παρέμβει. Δεν είναι δυνατό να ρυθμίσουμε τις μεταφορές σε μεγάλες αποστάσεις εάν δε το κάνουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ωστόσο, σε αυτόν το κανονισμό θα μπορούσε να υπάρχει κάτι καλύτερο, το οποίο ελπίζω όμως ότι θα καταφέρουμε να πετύχουμε κατά τα επόμενα χρόνια. Θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε από εδώ για να δημιουργήσουμε επιτέλους ένα ευρωπαϊκό υπουργείο για τις ευρωπαϊκές διασυνδέσεις, αλλά κυρίως θα μπορούσαμε να διευκολύνουμε τα ταξίδια από τη μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα στην άλλη για τους ηλικιωμένους και τους συνταξιούχους, οι οποίοι ταξιδεύουν με μεγάλη ευχαρίστηση και θα είχαν το δικαίωμα να αποκτήσουν μια δωρεάν κάρτα για να πηγαίνουν από την πρωτεύουσα ή την πόλη τους στις πρωτεύουσες των άλλων δεκαπέντε ευρωπαϊκών κρατών.

Miranda
Δεν μπορούμε παρά να υποστηρίξουμε τη διαλειτουργικότητα των ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων ως έναν παράγοντα αναζωογόνησης και ανάπτυξης του τομέα σε διεθνή κλίμακα, ως ένα βήμα με στόχο την καλύτερη ανταπόκριση στις ανάγκες των χρηστών, αλλά επίσης ως μέσο προστασίας του περιβάλλοντος. Εντούτοις, στα υπό εξέταση κείμενα δεν προβάλλονται δεόντως οι λύσεις για τα προβλήματα των εργαζόμενων στον τομέα που συνεπάγονται της συγκεκριμένης πρότασης.
Γνωρίζουμε επίσης το γεγονός - και πρόκειται για κάτι που μας προξενεί ανησυχίες - ότι οι προτάσεις για τις οποίες συζητάμε αποτελούν σκέλος ενός ευρύτερου πακέτου μέτρων που αποβλέπουν στην ελευθέρωση του τομέα. Και είναι βέβαιο πως οι προσπάθειες που έχουν ήδη δρομολογηθεί προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση επέφεραν την επιδείνωση των συνθηκών ασφαλείας, καθώς και την υποβάθμιση των κοινωνικών συνθηκών των εργαζομένων.
Έκθεση Savary (A5-0112/2000)

Fatuzzo
Κυρία Πρόεδρε, ψήφισα υπέρ της δεύτερης έκθεσης Savary, που διαφοροποιείται από την προηγούμενη γιατί αναφέρεται στο διευρωπαϊκό σιδηροδρομικό σύστημα μεγάλης ταχύτητας. Αυτό που θα ήθελα να πω επί τη ευκαιρία αυτή είναι ότι, και εδώ, θα μπορούσε να υπάρξει βελτίωση του ευρωπαϊκού συστήματος μεταφοράς μεγάλης ταχύτητας, το οποίο πρέπει να υλοποιηθεί με γνώμονα τη χρησιμοποίησή του και από απλούς πολίτες και όχι μόνο από επιχειρηματίες που θέλουν να φτάσουν γρήγορα από τη Μαδρίτη στην Κοπεγχάγη ή ακόμα πιο μακριά: αυτοί οι επιχειρηματίες έχουν τα αεροπλάνα. Οι γραμμές μεγάλης ταχύτητας πρέπει να επινοηθούν με βάση κυρίως τις ανάγκες του τουρισμού, την ξεκούραση και την ψυχαγωγία όλων των ευρωπαίων πολιτών, και ιδιαίτερα των ηλικιωμένων που συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που θα ταξίδευαν ευχαρίστως εάν υπήρχαν περισσότερες ανέσεις, περισσότερα τρένα κρουαζιέρας παρά μεταφοράς.

Gorostiaga Atxalandabaso
Καταψήφισα την έκθεση σχετικά με το διευρωπαϊκό σιδηροδρομικό σύστημα μεγάλης ταχύτητας (A5-0112/2000).
Είναι πολύ διαφωτιστικό να συγκρίνουμε τις δύο εκθέσεις που παρουσίασε ο συνάδελφός μας κ. Savary, μολονότι αυτά τα δύο έγγραφα έχουν διαφορετική νομική βάση.
Ο τομέας του σιδηροδρομικού συστήματος μεγάλης ταχύτητας και το συμβατικό σιδηροδρομικό σύστημα ανταποκρίνονται σε πολύ διαφορετικές φιλοσοφίες. Η πρώτη έκθεση έλαβε την ομόφωνη υποστήριξη της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού. Μόνο οι μισοί βουλευτές της ίδιας αυτής επιτροπής υπερψήφισαν τη δεύτερη έκθεση. Το γεγονός αυτό είναι από μόνο του αρκετά ενδεικτικό.
Σχετικά με την έκθεση για το σιδηροδρομικό σύστημα μεγάλης ταχύτητας, προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι δεν γνωμοδότησε η Επιτροπή Περιβάλλοντος, ακόμη και αν δεν αναφέρονται καθόλου οι περιβαλλοντικές πτυχές στην έκθεση.
Φαίνεται ότι οι περισσότεροι άνθρωποι σε αυτό το Σώμα δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για την ανάγκη να επέλθει εκ νέου ισορροπία στους τρόπους μεταφοράς προς όφελος των σιδηροδρόμων μας, προκειμένου να επιτύχουμε μια σημαντική αύξηση του όγκου των αγαθών και των επιβατών που στις μέρες μας χρησιμοποιούν κατά συντριπτική πλειοψηφία τις οδικές μεταφορές.

Caudron
Οφείλω πρώτα απ' όλα να συγχαρώ τον κ. εισηγητή για την εξαίρετη εργασία του, η οποία εξετάζει την έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή και τις επιπτώσεις της Οδηγίας 96/48/ΕΚ όσον αφορά τη διαλειτουργικότητα του διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού δικτύου μεγάλης ταχύτητας. Η διαμόρφωση των τεχνικών προϋποθέσεων για την επίτευξη της διαλειτουργικότητας των ευρωπαϊκών σιδηροδρομικών δικτύων ισοδυναμεί με εναρμόνιση των πολυάριθμων συστημάτων και των διαφορετικών στοιχείων που εξασφαλίζουν την κυκλοφορία των τρένων ανάμεσα στα διάφορα σιδηροδρομικά δίκτυα. Στην πραγματικότητα, ο αναζητούμενος στόχος είναι τριπλός. Συνίσταται, πρώτον, στη σταδιακή δημιουργία των προϋποθέσεων για μια κυκλοφορία χωρίς διακοπές των συρμών στα δεκαπέντε εθνικά δίκτυα (στόχος ελεύθερης κυκλοφορίας), δεύτερον, στην κατάργηση του επιπλέον κόστους και των καθυστερήσεων που υφίστανται σήμερα, προκειμένου να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα και η αξιοπιστία του σιδηροδρόμου έναντι των ανταγωνιστών του (στόχος βιώσιμης κινητικότητας), και τρίτον, στη δημιουργία, μέσω της εναρμόνισης των σιδηροδρομικών στοιχείων, των προϋποθέσεων για μια ενιαία ευρωπαϊκή αγορά σιδηροδρομικού εξοπλισμού (οικονομικός και τεχνολογικός στόχος).
Η οδηγία επί της οποίας συζητούμε σήμερα απέβλεπε στη διατύπωση τεχνικών προδιαγραφών διαλειτουργικότητας (ΤΠΔ) για έξι υποσυστήματα (συντήρηση, υποδομές, ενέργεια, τροχαίο υλικό, εκμετάλλευση, έλεγχος-χειρισμός), στην έναρξη ενός έργου τυποποίησης των στοιχείων σε συνεργασία με το CEN, το CENELEC και το ETSI, και στον καθορισμό, σε κάθε κράτος μέλος, ενός καταλόγου κοινοποιημένων οργανισμών επιφορτισμένων με την αξιολόγηση της συμβατότητας των σιδηροδρομικών στοιχείων που παράγουν οι βιομηχανίες. Η παρούσα έκθεση, που εκπονήθηκε με βάση την οδηγία 96/48/ΕΚ, προσφέρει μια πρώτη αξιολόγηση των προόδων που επιτεύχθηκαν.
Είμαστε υποχρεωμένοι να διαπιστώσουμε ότι, τέσσερα χρόνια μετά την έκδοση της οδηγίας, δεν έχει καταρτισθεί ούτε μία τεχνική προδιαγραφή διαλειτουργικότητας (ΤΠΔ), αν και η διαλειτουργικότητα κρίνεται ως θεμελιώδης παράγοντας για την κινητικότητα των προσώπων και την αποτελεσματική λειτουργία των διευρωπαϊκών σιδηροδρομικών συστημάτων. Επί του παρόντος, τα περισσότερα κράτη μέλη δεν έχουν ακόμη μεταφέρει τους όρους της οδηγίας ως διατάξεις του εθνικού τους δικαίου. Πόρρω απέχουμε από τις διακηρύξεις περί προτεραιότητας που υποτίθεται ότι πρέπει να δοθεί στο σιδηρόδρομο!
Παρ' όλα αυτά, θα ήταν άδικο να ισχυριζόμαστε ότι δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος. Έτσι, συγκροτήθηκε ένας τριμελής οργανισμός, η ΑΕΙF (Ευρωπαϊκή Ένωση Σιδηροδρομικής Διαλειτουργικότητας), ο οποίος ανέλαβε ένα έργο εντοπισμού και συγκεκριμενοποίησης των υφιστάμενων τεχνολογιών, συστατικών στοιχείων και διεργασιών, που θα έπρεπε να καταλήξει σύντομα σε δύο ΤΠΔ. Από την άλλη, στις τελευταίες επενδύσεις του δικτύου μεγάλης ταχύτητας, όπως το Thalys, σημειώθηκε για πρώτη φορά μια προσπάθεια σύγκλισης και τεχνικής συνέπειας.
Εντούτοις, όλα τα παραπάνω θετικά βήματα είναι ανεπαρκή μπροστά στο μέγεθος των διακυβευμάτων. Οι υπάρχουσες διαφορές από χώρα σε χώρα συνιστούν ένα σημαντικό μειονέκτημα για την ανάπτυξη των σιδηροδρομικών μεταφορών στην Ευρώπη, παρά τα πολλαπλά πλεονεκτήματα που προσφέρει ο συγκεκριμένος τρόπος μεταφοράς, από άποψης βιώσιμης ανάπτυξης, ρύπανσης και ασφάλειας. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: το 1970, ο σιδηρόδρομος κατείχε το 21% της αγοράς των μεταφορών εμπορευμάτων ενώ σήμερα κατέχει μόλις το 8,5%.
Η ίδια τάση παρατηρείται όσον αφορά τη μεταφορά επιβατών: το μερίδιο της αγοράς, από το 10% το 1970, πέρασε στο 6%. Σε ό,τι αφορά τις εμπορευματικές μεταφορές, ο σιδηρόδρομος έχει μεγάλες πιθανότητες να εξαφανιστεί πλήρως από ευρείς τομείς της αγοράς της κυκλοφορίας εμπορευμάτων. Δεν υπάρχει ουδεμία αμφιβολία ότι η παύση λειτουργίας σημαντικών τμημάτων του ευρωπαϊκού δικτύου θα συνεπάγετο σημαντικές απώλειες θέσεων εργασίας.
Είναι λοιπόν αναγκαίο να δοθεί μια νέα ώθηση προς την κατεύθυνση της διαλειτουργικότητας.
(Η συνεδρίαση, διακοπείσα στις 13.20, συνεχίζεται στις 15.00)

Εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος στην Ελλάδα (συνέχεια)
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συνέχεια της συζήτησης επί της έκθεσης (Α5-0135/2000) του κυρίου Goebbels, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος στην Ελλάδα από 1.1.2001 (άρθρο 122, παράγραφος 2, της Συνθήκης).

von Wogau
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι φυσικά πάντα ιδιαίτερα συναρπαστικό, όταν προσφέρεται σε κάποιον η δυνατότητα να βγάλει λόγο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τόσο πολύ κόσμο στα έδρανα. Βέβαια ίσως αυτό να βοηθά να υπερνικήσει κανείς το τρακ που αισθάνεται, μια και αποφασιστική σημασία έχει η ποιότητα και όχι η ποσότητα εκείνων που ακούν.
(Γέλια, χειροκροτήματα) Συνεχίζουμε τώρα τη συζήτηση για την προσχώρηση της Ελλάδας στην ΟΝΕ. Πρέπει βέβαια να δούμε ότι η συζήτηση για την είσοδο της Ελλάδας διεξάγεται σε μια ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζεται από την αδυναμία της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ καθώς και από την επικείμενη διεύρυνση, σε σχέση με την οποία μας είναι απόλυτα συνειδητό ότι κάθε απόφαση που λαμβάνεται τώρα μπορεί να αποτελέσει προηγούμενο για τα υπόλοιπα κράτη της διεύρυνσης. Θεωρώ ότι αυτό πρέπει να το έχουμε υπόψη στην όλη διάρκεια της συζήτησης.
Ωστόσο θα πρέπει ταυτόχρονα να παραμένουμε στα γεγονότα. Γεγονός είναι ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Κεντρική Τράπεζα μας υπέβαλαν εκθέσεις. Και οι δύο εκθέσεις μας λένε - ίσως η έκθεση της Κεντρικής Τράπεζας να περιέχει μεγαλύτερες επιφυλάξεις - ότι η Ελλάδα έχει εκπληρώσει τα κριτήρια της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Όταν κοιτάξει κανείς προσεκτικότερα αριθμούς και γεγονότα θα διαπιστώσει θετικά αλλά και αρνητικά σημεία. Ως προς τη θετική πλευρά πρέπει κανείς ασφαλώς να παρατηρήσει ότι ο πληθωρισμός του 1990 - μια και τότε άρχισε στην Ελλάδα αυτή η διαδικασία εξυγίανσης, όταν ο πληθωρισμός ήταν στο επίπεδο του 20,4% - έπεσε τον Μάρτιο του 2000 στο επίπεδο του 2%. Τούτο αποτελεί ασφαλώς μια πολύ αξιοπρόσεκτη επίδοση.
Το δεύτερο σημαντικό κριτήριο αφορά το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Το 1996 ήταν ακόμα 7,6% και το 1999 μειώθηκε στο 1,5%. Και τούτο αποτελεί ασφαλώς επίσης πολύ αξιοσέβαστη επίδοση της ελληνικής οικονομικής πολιτικής. Ωστόσο, στο σημείο αυτό υπάρχουν ενδοιασμοί που πρέπει να εκφραστούν. Από τη μία πλευρά αποτελεί γεγονός ότι τα κριτήρια που αφορούν τον πληθωρισμό εκπληρώθηκαν βραχυπρόθεσμα, μόλις τους προηγούμενους μήνες, και εν προκειμένω έχει παίξει ασφαλώς κάποιο ρόλο ότι ταυτόχρονα μειώθηκαν και οι φόροι κατανάλωσης. Από την άλλη πλευρά υπάρχει το ζήτημα του συνολικού χρέους που εξακολουθεί να ξεπερνά το 100% και κινείται πολύ αργά προς τα προβλεπόμενα 60%. Εδώ πρέπει να σταθμιστούν τα πράγματα.
Θεωρώ ότι πρέπει να ληφθεί επίσης υπόψη πως σύμφωνα με τη δήλωση της ΕΚΤ οι αγορές έχουν ουσιαστικά προεξοφλήσει την είσοδο της Ελλάδας στη Νομισματική Ένωση και δεν θα χρησιμεύσει τίποτα στο ευρώ εάν προβούμε τώρα σε αρνητική δήλωση, αντίθετα αυτό θα βλάψει σημαντικά την ελληνική οικονομία. Θεωρώ ότι θα πρέπει να το συνεκτιμήσουμε αντικειμενικά. Ως εκ τούτου λέμε "Ναι μεν Αλλά" στην είσοδο της Ελλάδας. Η πλειοψηφία της Ομάδας μου θα υπερψηφίσει την πρόταση. Έχουμε υποβάλει όμως μερικές τροπολογίες όσον αφορά την έκθεση Pomιs Ruiz που καθιστούν σαφείς τους ενδοιασμούς μας.
Πρώτον, καθίσταται σαφές ότι τα κριτήρια του Μάαστριχτ θα πρέπει να εφαρμοσθούν πλήρως και για όλες τις περαιτέρω υποψήφιες χώρες και δεν θα πρέπει να δημιουργηθεί εδώ κι άλλο προηγούμενο.
Δεύτερον, ως προς τον πληθωρισμό πρέπει να διασφαλισθεί η διατηρησιμότητα των κριτηρίων. Πιστεύω ότι η ενισχυμένη επιβολή οδηγιών για την εσωτερική αγορά, οι οποίες θα οδηγούν στε μεγαλύτερο ανταγωνισμό, θα μπορούσε να συμβάλει ώστε να επιτευχθεί ο στόχος αυτός στην Ελλάδα.
Τρίτο, τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση του χρέους. Αυτές είναι οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες η πλειοψηφία της Ομάδας μου θα συγκατατεθεί στην είσοδο της Ελλάδας στη Νομισματική Ένωση.

Fδrm
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς, επιτρέψτε μου να συγχαρώ την Ελλάδα για τις εξαιρετικές προόδους της οικονομίας της. Η Επιτροπή αποφαίνεται τώρα ότι η Ελλάδα πληροί όλα τα κριτήρια σύγκλισης. Είμαι πεπεισμένος ότι αυτό θα βρεί σύμφωνο το Κοινοβούλιο. Το να πληροί μια χώρα τα κριτήρια σύγκλισης, ενώ, ταυτόχρονα, αυξάνει, όπως κάνει τώρα η Ελλάδα, την ανάπτυξη και την απασχόληση είναι ένα μεγάλο επίτευγμα.
Η Ευρώπη, πέραν των άλλων οι εναπομείνασες χώρες σε ό,τι αφορά τη σύγκλιση, δηλαδή η Σουηδία και η Ελλάδα, δείχνει τώρα ότι είναι απολύτως δυνατόν να ικανοποιηθούν τα σταθεροποιητικά κριτήρια της διαδικασίας της σύγκλισης και, παρ' όλα αυτά, να διατηρείται μια δυναμική οικονομία με ανάπτυξη και μειούμενη ανεργία. Με αυτό το υπόβαθρο, δεν αισθάνομαι ανησυχία όσον αφορά το να προτείνω ότι η Ελλάδα πρέπει να ενταχθεί στη ζώνη του ευρώ από το έτος 2001.
Και η Σουηδία, επίσης, πληροί τις βασικές οικονομικές προϋποθέσεις. Η σουηδική οικονομία είναι, σήμερα, μία από τις ισχυρότερες της Ευρώπης, με χαμηλό πληθωρισμό, υψηλή ανάπτυξη και πλεόνασμα στα δημοσιονομικά της. Ωστόσο, η Σουηδία δεν πληροί, ακόμη, όλες τις περισσότερο τυπικές προϋποθέσεις. Η Σουηδία δεν έχει ενταχθεί στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών, ΜΣΙ και η σουηδική νομοθεσία σχετικά με την Τράπεζα της Σουηδίας δεν ικανοποιεί, ακόμη, πλήρως τις προϋποθέσεις της Συνθήκης. Όμως, η σουηδική Βουλή έχει ξεκινήσει μια σειρά τροποποιήσεων της νομοθεσίας σε ό,τι αφορά τη νομισματική πολιτική, ώστε να καταστεί δυνατή η ένταξη της Σουηδία στη ζώνη του ευρώ. Αυτά που απομένουν θα αλλάξουν την ημέρα εκείνη που η Σουηδία θα ζητήσει, πραγματικά, να ενταχθεί στη ζώνη του ευρώ κάνοντας, μεταξύ άλλων, αίτηση ένταξης στον ΜΣΙ.
Έχω πλήρη επίγνωση του τι συνεπάγεται η Συνθήκη. Όμως, είναι απαραίτητο, για δημοκρατικούς λόγους, σε μια χώρα όπου επικρατεί ευρωσκεπτικισμός, όπως η Σουηδία, η οποία εξακολουθεί να αισθάνεται ως ένα νέο κράτος μέλος, να προηγηθεί μιας τόσο μεγάλης αλλαγής, όπως είναι η ένταξη στη ζώνη του ευρώ, μια πολύ προσεκτική δημοκρατική διαδικασία.
Στην ακρόαση της Επιτροπής του Κοινοβουλίου, ο Επίτροπος Solbes, δήλωσε ότι εναπόκειται στην κάθε χώρα να κάνει αίτηση ένταξης στον ΜΣΙ. Με άλλα λόγια, όσον αφορά την ένταξη της Σουηδίας, η δική μου εκτίμηση και, εξ όσων καταλαβαίνω, της Επιτροπής, είναι ότι το αν επιθυμεί κάποιος να έχει, μέσω της ένταξης στον ΜΣΙ, απολύτως ισότιμη θέση στην ΟΝΕ, είναι μια πολιτική τοποθέτηση. Ο Επίτροπος Solbes δήλωσε στην Επιτροπή του Κοινοβουλίου ότι σέβεται τη βούληση της σουηδικής κυβέρνησης να αφήσει τον λαό να αποφασίσει με δημοψήφισμα γι' αυτό το θέμα. Γι' αυτόν τον λόγο, ευχαριστούμε επίσης και για τις διατυπώσεις της έκθεσης Goebbels, όπου αυτή η δημοκρατική διαδικασία είναι ευπρόσδεκτη.
Εγώ, που εργάζομαι σκληρά υπέρ της σουηδικής "ένταξης στη ζώνη του ευρώ";, είμαι πεπεισμένος ότι σε λίγα χρόνια θα λάβουμε την ίδια απόφαση και για τη Σουηδία, όπως αυτή που, τώρα, λαμβάνουμε για την Ελλάδα, δηλαδή, θα καλωσορίσουμε και θα εγκρίνουμε τη Σουηδία ως πλήρες μέλος της ΟΝΕ και του κοινού νομίσματος. Ανυπομονώ να έρθει εκείνη η ημέρα!

Peijs
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ εν συντομία στη Σουηδία. Η Σουηδία εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς το δικαίωμα επιλογής. Και αυτό σίγουρα όχι όσον αφορά την νομισματική ένωση. Η χώρα απαλλάσσεται από τις υποχρεώσεις της μόνο σε ορισμένα σημεία, όπως η νομοθεσία τον έλεγχο της οποίας έχει η ίδια η Σουηδία. Τώρα γίνεται λόγος για ένα δημοψήφισμα. Θα ήθελα να γνωρίζω την ημερομηνία, αλλά αυτή δεν έχει οριστεί. Πόσο ακόμη θα καθυστερήσει η Επιτροπή να πράξει το καθήκον της και να υπενθυμίσει στην σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της Σουηδίας την υπογραφή της σε ένα πολύ σημαντικό συμβόλαιο; Η σουηδική κυβέρνηση δίνει ένα πολύ κακό παράδειγμα στα υποψήφια κράτη μέλη, τα οποία επί του παρόντος βρίσκονται στην αίθουσα αναμονής.
Και τώρα για την Ελλάδα, κύριε Πρόεδρε. Έχω σχετικά ένα πρόβλημα. Οι Έλληνες κατάφεραν μία απίστευτη επίδοση. Οι αμφιβολίες μου, εντούτοις, επικεντρώνονται στο θέμα της διάρκειας αυτής της επίδοσης. Αλλά έχω επίγνωση ότι εμείς, σε περίπτωση που τιμωρήσουμε την Ελλάδα για μία πολύ θετική επίδοση, θα αφήσουμε να διαφύγουν οι πραγματικοί ένοχοι. Η Ελλάδα πληροί προφανώς τα κριτήρια ούτε λίγο ούτε πολύ όσο και άλλα κράτη μέλη. Η ζώνη του ευρώ θα μπορέσει να αντέξει τη συμμετοχή μιας μικρής οικονομίας, όπως της Ελλάδας, εύκολα. Αυτή τη στιγμή, δίδεται πραγματικά ένα λανθασμένο ψυχολογικό σήμα προς την κατεύθυνση των αγορών και των πολιτών, οι οποίοι κοιτούν έκπληκτοι την κάθοδο του ευρώ από τον Όλυμπο. Για αυτό, θα πρέπει το Κοινοβούλιο, εξ ονόματος των πολιτών, να δώσει ένα σήμα προς την κατεύθυνση των μεγάλων κρατών μελών αυτής της Ένωσης. Επειδή η Κεντρική Τράπεζα δεν μπορεί να παρέμβει, για παράδειγμα, στην εξωτερική αξία του ευρώ. Οι πραγματικοί ένοχοι είναι οι κυβερνήσεις της Γερμανίας, της Γαλλίας, του Βελγίου και κυρίως της Ιταλίας. Αυτές οι χώρες αντιμετωπίζουν με ελαφρότητα τις ευθύνες τους έναντι του νομίσματος και έναντι των ευρωπαίων πολιτών. Και όχι μόνο έναντι των δικών τους πολιτών.
Δεν αναλαμβάνουν τις επιθυμητές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις της αγοράς τους. Οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τη σχέση μεταξύ τους με ιδιαίτερη χαλαρότητα, σε περίπτωση που κάποιος δεν τηρεί τις συμφωνίες, βάσει του συνθήματος: Εσύ σήμερα και ίσως εγώ αύριο. Γιατί δεν κατηγορούν την Ιταλία όταν αυτή δεν τηρεί τις ορθές αποφάσεις τους. Τα μεγάλα κράτη μέλη και το Βέλγιο παίζουν με τα συμφέροντα όλων των ευρωπαίων πολιτών. Υποστηρίζεται συνεχώς ότι αυτοί δεν αντιλαμβάνονται τίποτα για όσο χρόνο βρίσκονται εντός της Ευρώπης. Αλλά εμείς δεν πρέπει να αποφασίσουμε κάτι για αυτούς, κύριε Πρόεδρε; Στις Κάτω Χώρες, μεταναστεύουν πολλοί αγρότες προς τη Βόρειο Αμερική. Ένα αδύναμο ευρώ τους δημιουργεί πολλά προβλήματα. Οι επιχειρήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατέστησαν κατά ένα τέταρτο φθηνότερες, σε περίπτωση αγοράς του από πολίτες των ΗΠΑ. Νομίζω ότι ήλθε καιρός να επέλθουν αλλαγές. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται να απόσχω σήμερα από την ψηφοφορία.

Langen
Κύριε Πρόεδρε, αναμφίβολα η Ελλάδα έχει καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για να ανταποκριθεί στα κριτήρια σύγκλισης. Οπωσδήποτε οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε αυτό, ωστόσο δεν έχει κατακτήσει πλήρως τα απαιτούμενα προσόντα, όπως είπε ο εισηγητής, κ. Goebbels. Τίθεται εκ νέου το ζήτημα της διατηρησιμότητας ως προς την τήρηση των κριτηρίων σύγκλησης. Η συνάδελφος Randzio-Plath το υπογράμμισε για άλλη μια φορά. Αν κοιτάξουμε γύρω μας στην Ευρώπη θα διαπιστώσουμε ότι παντού όπου υπάρχουν κυβερνήσεις Σοσιαλιστών ή όπου ανέλαβαν την κυβέρνηση οι Σοσιαλιστές, συναντάμε προβλήματα διατηρησιμότητας. Τούτο αφορά και τα μεγάλα κράτη όπως η Γερμανία και η Ιταλία και η Επιτροπή, ως θεματοφύλακας των Συνθηκών, δεν είναι δυνατόν να το παραβλέψει και να ισχυριστεί ότι όλα είναι εντάξει. Αυτό που θα αποφασίσουμε σήμερα έχει μεγάλη σημασία, επειδή υπάρχουν και άλλα κράτη που πρόκειται να ενταχθούν στη ζώνη του ευρώ και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να εφαρμόσουμε τα κριτήρια σύγκλισης και στην Ελλάδα.
Η Ελλάδα προσχώρησε στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα πριν από δύο χρόνια και στις αρχές του χρόνου ανατίμησε τη δραχμή. Στο σημείο αυτό ανταποκρίθηκε σε μεγάλο βαθμό στα κριτήρια. Δεύτερον, το κριτήριο του πληθωρισμού εκπληρώθηκε βραχυπρόθεσμα. Κατά πόσο θα μπορέσει να διατηρηθεί το επίπεδο αυτό, θα αποδειχθεί στο μέλλον. Εγώ θα προτιμούσα να αναβληθεί η είσοδός της κατά ένα έτος, δηλαδή για την 1η Ιανουαρίου του 2002. Η διαφορά στα επιτόκια - και επισημάνθηκε ήδη αυτό - δεν ανταποκρίνεται καθόλου στα κριτήρια του Μάαστριχτ. Το χρέος μειώθηκε μόνο κατά ένα μικρό ποσοστό και συγκεκριμένα μόνο κατά 6% σε οκτώ χρόνια, σε αντίθεση προς την Ιταλία και το Βέλγιο, όπου είχε μειωθεί πολύ περισσότερο. Έχω πραγματικά πολύ μεγάλες αμφιβολίες κατά πόσο είναι δεδομένη η διατηρησιμότητα της τήρησης των κριτηρίων σύγκλισης.
Η ιδιωτικοποίηση κρατικών επιχειρήσεων έχει προχωρήσει μόνο λίγο. Εξακολουθεί να ισχύει ότι επιτρέπεται η πώληση μόνο του 49% των κρατικών μετοχών και αυτό δεν είναι παρά εξεύρεση ιδιωτικού κεφαλαίου και τίποτα περισσότερο. Δεν πρόκειται για πραγματική ιδιωτικοποίηση. Η απόφαση για την προσχώρηση της Ελλάδας δεν μπορεί να είναι μια απόφαση φιλοφροσύνης. Υπάρχει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μια ισχυρή μειοψηφία που επιθυμεί την είσοδο της Ελλάδας στην Νομισματική Ένωση αλλά την θεωρεί πρόωρη στο σημερινό στάδιο, και ο τρόπος με τον οποίο θα αντιμετωπίσουμε την κατάσταση σήμερα θα συντελέσει στην εξέλιξη του ευρώ, κατά πόσο δηλαδή θα είναι μακροπρόθεσμα σταθερό προς τα μέσα και προς τα έξω.
Επιτρέψτε μου να κάνω μια παρατήρηση για τη σύγκριση με το γερμανικό μάρκο του 1985. Είναι αδύνατον να τεθεί θέμα μιας τέτοιας σύγκρισης. Το 1985 δεν υπήρχε καν η Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη, και σήμερα έχουμε ήδη πραγματοποιήσει την εσωτερική αγορά. Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε μήλα με αχλάδια, κύριε συνάδελφε. Επομένως πιέστε και εσείς μαζί μας για την αυστηρή τήρηση των κριτηρίων σύγκλισης.

Fatuzzo
Κύριε Πρόεδρε, στηρίζω απόλυτα και αποφασιστικά την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος, του ευρώ, στην Ελλάδα. Όπως έγραψε στην έκθεσή του ο κύριος Goebbels, δεν είναι της αρμοδιότητας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να αξιολογήσει με συγκεκριμένο τρόπο την τήρηση των παραμέτρων του Μάαστριχ, την οποία η Επιτροπή και τα αρμόδια όργανα σύμφωνα με τα περιεχόμενά του μας έχουν ήδη υποδείξει να επιτηρούμε και να ακολουθούμε αυτές τις υποδείξεις. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να εκφράζει μια πολιτική γνώμη, πρέπει να μιλά με την καρδιά και όχι με τα στοιχεία, πρέπει να μιλά με την ψυχή και όχι με τους αριθμούς.
Πώς μπορεί να υπάρξει μια Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία ένα από τα δεκαπέντε κράτη, που ζητά να συμμετάσχει και στο τελευταίο και πιο σημαντικό στάδιο ευρωπαϊκής συνοχής, το ενιαίο νόμισμα δηλαδή, να μένει ακόμα έξω από την πόρτα; Όταν θεωρείται - όπως υποστηρίζει η έκθεση - ότι έχουν γίνει σεβαστές όλες οι παράμετροι του Μάαστριχ και, επιπλέον, αυτή η χώρα ονομάζεται Ελλάδα - ένα όνομα που από μόνο του είναι μαγικό - αυτό δεν μπορεί κατά κανένα τρόπο να μην μας προκαλεί τον ενθουσιασμό και τη συνειδητοποίηση ότι δεν μπορούμε να πούμε όχι. Και αναφέρομαι κυρίως στους συνταξιούχους της Ελλάδος. Θα μου πείτε, τι δουλειά έχω εγώ, από το Κόμμα των Συνταξιούχων Ιταλίας, με τους συνταξιούχους της Ελλάδος. Μα βέβαια, κύριε Πρόεδρε: εάν επιπλέον πρέπει να ζητήσουμε από την Ελλάδα να μειώσει το συνολικό χρέος - και γνωρίζουμε ότι αυτό δυστυχώς συμβαίνει σήμερα μόνο με την περικοπή των συντάξεων των ηλικιωμένων και των συνταξιούχων - αντί να αποφύγει τις σπατάλες - που στις σοσιαλιστικές κυρίως κυβερνήσεις, όπως έλεγε πριν από λίγο ο προηγούμενος ομιλητής, είναι δημοσιονομικές σπατάλες - για να μπει στη νομισματική Ευρώπη, δεν πρέπει να πληρώσουν το τίμημα οι συνταξιούχοι και οι ηλικιωμένοι της Ελλάδος.

Berend
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι πράγματι εντυπωσιακή η πρόοδος που σημείωσε η Ελλάδα κατά την εκπλήρωση των κριτηρίων σύγκλισης. Αποδεικνύει ότι υπάρχει η βούληση της χώρας αυτής να μην φοβηθεί τις μεγάλες προσπάθειες που χρειάζονται ώστε να γίνει μέλος της ζώνης του ευρώ. Υποστηρίζω ότι όλα τα κράτη πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο αξιολογώντας την εκπλήρωση των κριτηρίων σύγκλισης. Τούτο σημαίνει ένα γενικό Ναι στην προσχώρηση της Ελλάδας και ένα σαφές Αλλά κατά την αξιολόγηση του προκείμενου συμπεράσματος.
Το κριτήριο του πληθωρισμού και του χρέους μας δίνουν πράγματι λαβή να ανησυχούμε. Η Ελλάδα κατόρθωσε μόλις τους τελευταίους μήνες να επιτύχει την τιμή αναφοράς για το επιτρεπόμενο ποσοστό του πληθωρισμού. Και χρησιμοποιήθηκαν όλα τα μέσα για να φθάσει σε αυτόν τον στόχο. Επομένως τίθεται πιεστικά το ερώτημα εάν θα μπορέσει να διασφαλισθεί και μακροπρόθεσμα η σταθερότητα του νομίσματος που πέτυχε τώρα, ή με άλλα λόγια τι γίνεται στην πραγματικότητα με τη διατηρησιμότητα; Λαβή για ανησυχίες μας δίνει και το συνολικό χρέος που ξεπερνά το 100% του ΑΕΠ και είναι υπερβολικά υψηλό σε σύγκριση με την τιμή αναφοράς του 60%. Εν προκειμένω θα πρέπει βέβαια να συνυπολογισθεί ότι αυτή την εποχή, με την ελεύθερη πτώση του ευρώ, δεν ευνοείται η διατηρήσιμη μείωση του δημόσιου χρέους στην Ελλάδα και καθώς μεσοπρόθεσμα περιμένουμε μια αύξηση των επιτοκίων στη ζώνη του ευρώ δεν μπορούμε να αναμένουνε θετικά μηνύματα στο ζήτημα αυτό.
Αποφασίζοντας θα πρέπει να μας είναι σαφές το εξής: οι χρηματοοικονομικές αγορές συνάγουν αμέσως συμπεράσματα ως προς την επικείμενη διεύρυνση προς ανατολάς. Για όλες τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που προσβλέπουν στην ένταξη, ο πήχυς δεν θα μπορέσει να τεθεί ούτε ένα εκατοστό υψηλότερα απα ό,τι σήμερα, για την Ελλάδα. Ας είμαστε λοιπόν προσεκτικοί σε γενναιόδωρες ερμηνείες των αποτελεσμάτων που έχουμε σήμερα μπροστά μας. Το τονίζω για άλλη μια φορά: πρόκειται για την εικόνα ενός στιγμιότυπου που κόστισε τεράστιες προσπάθειες και καθιστά την Ελλάδα de jure ικανή για την προσχώρηση. Εν ολίγοις σε ένα Ναι θα πρέπει να προστεθεί ένα εξίσου σαφές Όμως.

Carlsson
Κύριε Πρόεδρε, πριν δύο χρόνια γεννήθηκε το ευρώ. Για εμένα, ως υπέρμαχο της ευρωπαϊκής ιδέας, ήταν μια μεγάλη μέρα όταν υλοποιήθηκε η νομισματική ένωση, έτσι, ακριβώς, όπως είχε σχεδιαστεί, με 11 κράτη μέλη. Για εμένα, ως Σουηδή, το γεγονός ότι η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση στη Σουηδία δεν οδήγησε τη χώρα σε ένα θετικό αποτέλεσμα τότε, ήταν μια απογοήτευση. Έχουν περάσει δύο χρόνια - χωρίς απάντηση ή πρόοδο από σουηδικής πλευράς. Δυστυχώς, είμαστε η χώρα που δεν έχει στρατηγική για την ΟΝΕ. Από πλευράς μου, έχω μόνο συγχαρητήρια για την Ελλάδα που θα γίνει η δωδέκατη χώρα του ευρώ.
Τώρα, που εστιάζουμε τη συζήτηση στην Ελλάδα και εξετάζουμε εξονυχιστικά την οικονομία της, θα έπρεπε να κάνουν το ίδιο όλες οι χώρες της ΕΕ. Ακούμε πολλούς να εξηγούν την πτώση του ευρώ με το γεγονός ότι η οικονομική ανάπτυξη των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ισχυρότερη από αυτήν της Ευρώπης. Αυτό είναι ένα γεγονός που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Απεναντίας, προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι δεν γίνονται περισσότερα από πλευράς της Ευρώπης για να αντιστραφεί αυτή η τάση. Για εμένα, η αιτία της πτώσης είναι σαφής. Υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Είναι καιρός να πραγματοποιηθούν οι διαρθρωτικές αλλαγές, για τις οποίες συχνά γίνεται λόγος, αλλά, όμως, ακόμη δεν υλοποιούνται. Η Ευρώπη μπορεί, με χαμηλότερους φόρους και μια αγορά εργασίας περισσότερο ευέλικτη, να εισέλθει στη νέα οικονομία. Απαιτείται μεγαλύτερη εξυγίανση του προϋπολογισμού, περισσότερη έκθεση στον ανταγωνισμό, περισσότερη ελευθέρωση και ταχύτερη κατάργηση των μονοπωλίων. Αν δώσουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προτεραιότητα σε αυτά τα μέτρα, τότε, θα δούμε αμέσως να ενισχύεται η εμπιστοσύνη προς το ευρώ. Όμως, πολλές από τις υπό σοσιαλδημοκρατικό έλεγχο κυβερνήσεις της ΕΕ αδυνατούν να παράγουν έργο. Υπάρχει έλλειψη ηγεσίας. Δεν θα ανεβάσει ο Διευθυντής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας την αξία του νομίσματος "μιλώντας", αλλά, τα κράτη μέλη τα οποία μπορούν να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ και του ευρώ.

Radwan
Κύριε Πρόεδρε, η συζήτηση, ειδικά στους κύκλους της Ομάδας του ΕΛΚ, δείχνει ότι δεν αντιμετωπίζουμε αψήφιστα το ζήτημα αυτό, ότι σε τελική ανάλυση οι εκτιμήσεις για την κατάσταση είναι παρόμοιες και ότι ενδέχεται να καταλήξουμε σε άλλα συμπεράσματα.
Αρχικά θέλω όμως να συγχαρώ την ελληνική κυβέρνηση για τα εξαιρετικά αποτελέσματα που πέτυχε τον τελευταίο χρόνο όσον αφορά το δημόσιο χρέος και τον πληθωρισμό. Πρέπει ωστόσο να εξετάσουμε τη σημερινή κατάσταση. Ασφαλώς, από την άποψη της εθνικής της οικονομίας η Ελλάδα δεν θα αποτελέσει κινητήρια δύναμη εντός της ζώνης του ευρώ ούτε μεγάλη αγορά.
Ως προς τον πληθωρισμό, κύριε Goebbels, ελπίζω - δεν ξέρω αν σας κατάλαβα καλά σήμερα το πρωί - ότι θα παραμείνει για πάντα δεδομένο το χαμηλό επίπεδο του πληθωρισμού, όπως είπατε. Στο σημείο αυτό θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε προβλήματα. Πρόκειται όμως για την πρώτη προσχώρηση στη ζώνη του ευρώ. Σε αντίθεση προς το ξεκίνημα, όπου είχαμε και εκεί με την Ιταλία και το Βέλγιο περιπτώσεις που αποτέλεσαν προηγούμενο, θα πρέπει τώρα ενόψει της διεύρυνσης προς ανατολάς να δώσουμε προσοχή ώστε να μην δημιουργηθεί εδώ ένα νέο προηγούμενο και να καταλήξουμε σε μια 'ιστορία χωρίς τέλος'. Ακριβώς αυτό όμως φαίνεται ότι είναι το πρόβλημα που μας δημιουργείται. Είναι σημαντικό να ληφθεί σήμερα μια απόφαση που θα ενισχύσει από πολιτική πλευρά την εμπιστοσύνη στο ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι οι αγορές θα πιστεύουν μελλοντικά ότι πρόκειται για οικονομικούς στόχους και κριτήρια και όχι για πολιτικές αποφάσεις.
Η Χριστιανοκοινωνική Ένωση θα ψηφίσει κατά, ένα κατά που δεν στρέφεται κατά της Ελλάδας και του ευρώ, αλλά θα είναι ένα Όχι για την τωρινή στιγμή, ελπίζοντας ταυτόχρονα ότι θα μπορέσουμε τον επόμενο χρόνο να εντάξουμε και την Ελλάδα στην ΟΝΕ. Η ΕΚΤ αναφέρθηκε και η ίδια στο ζήτημα της "διατηρησιμότητας των κριτηρίων". Ειδικά αυτή η άποψη, - ένας ακόμη χρόνος καιρό και σταθεροποίηση της οικονομίας επί τόπου - θα μπορούσε να αποτελέσει ένα μήνυμα τόσο προς τη ζώνη του ευρώ, όσο και προς τα κράτη μέλη αλλά και προς τις χρηματοοικονομικές αγορές.

Solbes
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Goebbels για την έκθεσή του και τους άλλους συμμετέχοντες σε αυτή τη συζήτηση. Σήμερα θα αναλύσουμε την έκθεση σχετικά με τη σύγκλιση, που αφορά το σουηδικό και το ελληνικό πρόβλημα. Όσον αφορά τη Σουηδία, η κατάσταση δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά από το 1998. Η οικονομική κατάσταση είναι θετική, αλλά δεν πληρούται ούτε η νομοθετική προσαρμογή της σουηδικής Κεντρικής Τράπεζας ούτε αποτελεί μέρος του μηχανισμού συναλλαγματικών ισοτιμιών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος.
Όσον αφορά την Ελλάδα, η κατάσταση είναι ριζικά διαφορετική. Η Ελλάδα δεν πληρούσε τα κριτήρια σύγκλισης το 1998, αντίθετα, σήμερα τα πληροί. Όταν το λέω αυτό, θέλω να πω ότι τα πληροί με την αυστηρή έννοια, ακριβώς με την ίδια ερμηνεία που δόθηκε το 1998. Προφανώς, η Ελλάδα έκανε μια μεγάλη προσπάθεια και, με αυτή την έννοια, δεν έχω τίποτα να προσθέσω στα θετικά αποτελέσματα, που επισημαίνονται από τον κ. Goebbels στην έκθεσή του.
Θα ήθελα πάντως, να υπεισέλθω σε ορισμένα από τα σημεία που σχολιάστηκαν σήμερα, όσον αφορά τον προβληματισμό σχετικά με το ελληνικό μοντέλο. Κατανοώ αυτόν τον προβληματισμό στο μέτρο που η Ελλάδα αποτελεί ένα προηγούμενο όχι μόνο για τους νέους υποψηφίους για ένταξη αλλά και για τα τρέχοντα μέλη της Ένωσης που, μελλοντικά, μπορούν να γίνουν μέλη στο ενιαίο νόμισμα. Με αυτή την έννοια, είναι απόλυτα σαφές ότι θα είναι θεμελιώδους σημασίας αυτό που θα κάνουμε με την Ελλάδα, αλλά επιμένω ότι με την Ελλάδα δεν έγινε τίποτε άλλο παρά αυτό που είχε εφαρμοστεί στις υπόλοιπες χώρες όταν αναλύθηκε η κατάστασή τους το 1998.
Τα στοιχεία που αποτέλεσαν αντικείμενο ανησυχίας ήταν κυρίως δύο: το χρέος και ο πληθωρισμός. Είναι βιώσιμα; Είναι βιώσιμη - ή διαρκείας, όπως εσείς την αποκαλείτε - αυτή η κατάσταση του πληθωρισμού; Είναι βέβαιο ότι, στην περίπτωση της Ελλάδας, το χρέος είναι ανώτερο από το 100% του ΑΕγχΠ, μια κατάσταση ουσιαστικά όμοια με την ιταλική και τη βελγική. Δεν μου φαίνεται λογικό να συγκρίνουμε την τρέχουσα κατάσταση της Ελλάδας με την τρέχουσα κατάσταση της Ιταλίας και του Βελγίου. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Βέλγιο και η Ιταλία ευνοήθηκαν από την πτώση του δημόσιου χρέους ως αποτέλεσμα της μείωσης των επιτοκίων, που προήλθε κυρίως από την προσέγγιση των επιτοκίων των Κεντρικών Τραπεζών τους με εκείνα της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας. Υπό όρους σύγκρισης, η κατάσταση της Ελλάδας είναι παρόμοια με την ιταλική ή τη βελγική την ανάλογη γι' αυτές στιγμή.
Το δεύτερο σημείο που προκάλεσε κάποια ανησυχία ήταν ο πληθωρισμός. Κατανοώ αυτόν τον προβληματισμό με βάση δύο επιχειρήματα: πρώτον, αληθεύει ότι επιτεύχθηκε το απαραίτητο επίπεδο πληθωρισμού για την εκπλήρωση των κριτηρίων εδώ και σχετικά μικρό διάστημα. Δεύτερον, επίσης αληθεύει ότι θα πραγματοποιηθεί μια μείωση των επιτοκίων που, χωρίς αμφιβολία θα είναι θετική για την επιτάχυνση της μείωσης του ελλείμματος και του χρέους, αλλά που μπορεί να προκαλέσει πιέσεις στην αγορά.
Όσον αφορά το πρώτο σημείο, πέτυχε η Ελλάδα αυτή την κατάσταση των επιτοκίων με μη βιώσιμο τρόπο; Πρέπει να κάνω κάποια σχόλια σχετικά. Η Ελλάδα πληροί το κριτήριο του πληθωρισμού ήδη εδώ και μερικούς μήνες και η κατάσταση βελτιώνεται σημαντικά. Σήμερα το πρωί, είχα την ευκαιρία να μιλήσω για τα ελληνικά στοιχεία που εκδίδει η εθνική στατιστική υπηρεσία της Ελλάδας. Επίσης, σήμερα το πρωί εκδόθηκαν τα στοιχεία της Eurostat. Αυτή τη στιγμή, ο εναρμονισμένος IPC στην περίπτωση της Ελλάδας, βρίσκεται στο 2,1%, με μια πτώση επτά δεκαδικών μονάδων σε σχέση με τον Μάρτιο, που αποτελεί καλύτερη κατάσταση από εκείνη ορισμένων κρατών της Νομισματικής Ένωσης όπως του Βελγίου, της Ισπανίας, της Ιρλανδίας, της Ιταλίας, του Λουξεμβούργου και της Φινλανδίας. Κατά συνέπεια, η κατάσταση της Ελλάδας συγκριτικά, είναι σήμερα καλή από οικονομικής απόψεως.
Αν τηρήσουμε το αυστηρό κριτήριο των 12 τελευταίων μηνών, βλέπουμε ότι η κατάσταση αυτή τη στιγμή είναι σε έναν πληθωρισμό 2%. Κατάσταση σαφώς καλύτερη από εκείνη της Ισπανίας και της Ιρλανδίας, και ουσιαστικά όμοια με εκείνη της Ιταλίας, του Λουξεμβούργου ή της Ολλανδίας. Επομένως, από πλευράς αριθμητικών στοιχείων, πιστεύω ότι η κατάσταση της Ελλάδας δεν θα πρέπει να μας ανησυχεί.
Η Επιτροπή όμως, συμμερίζεται και τον προβληματισμό που επισήμαναν ορισμένοι βουλευτές. Γι' αυτό επιμείναμε σε δύο σημεία στη συζήτηση τόσο των γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής όπως και της έκθεσης σύγκλισης. Η Ελλάδα πρέπει να κάνει δύο πράγματα - και η ελληνική Κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να τα πραγματοποιήσει και έχει δεσμευτεί σχετικά -: πρώτον, να προχωρήσει στις πολιτικές ελευθέρωσης και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που επιτρέπουν τη βελτίωση της κατάστασης του πληθωρισμού, δεύτερον, η Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει την πολιτική μείωσης του ελλείμματος, αλλά σε ένα πλαίσιο συνδυασμού πολιτικών (policy mix) που να της επιτρέπει, στην περίπτωση που η αύξηση της ζήτησης ως αποτέλεσμα της μείωσης των επιτοκίων προκαλέσει πληθωριστικές πιέσεις, να επανεξετάσει τη φορολογική της πολιτική έτσι ώστε να μην έχει αρνητικές επιπτώσεις στην διαδικασία ολοκλήρωσης της Νομισματικής Ένωσης.
Είμαι πεπεισμένος ότι όλα αυτά θα συμβούν. Αυτή είναι η δέσμευση της ελληνικής Κυβέρνησης. Επομένως, πιστεύω ότι η είσοδος της Ελλάδας στο ευρώ δεν θα αποτελέσει εμπόδιο για το ευρώ, αλλά στήριγμα. Το ευρώ αποδεικνύει ότι συνεχίζει να είναι ένα ελκυστικό νόμισμα στο οποίο κάποιες χώρες επιθυμούν να ενσωματωθούν. Ελπίζω ότι τον δρόμο που χαράζει σήμερα η Ελλάδα θα μπορέσουν να ακολουθήσουν κι άλλες χώρες μέλη τα προσεχή έτη. Αυτή είναι η κατάληξη μιας διαδικασίας. Πρέπει να περιμένουμε την κορύφωσή της με τις αποφάσεις του Ιουνίου, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι, καλωσορίζοντας την Ελλάδα στο ευρώ την ώρα εκείνη, θα εμπνεύσουμε περισσότερη εμπιστοσύνη απέναντι σε οποιουδήποτε είδους αντίθετα επιχειρήματα σχετικά με την μελλοντική πορεία του ενιαίου νομίσματος.

Peijs
Κύριε Πρόεδρε, ρώτησα τον κύριο Επίτροπο πότε θα κάνει το καθήκον του έναντι της Σουηδίας και θα υπενθυμίσει στην σουηδική σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση την υπογραφή την οποία η ίδια έχει θέσει. Πότε η Επιτροπή θα τηρήσει τους όρους της Συνθήκης;

Solbes
Η Επιτροπή πάντοτε τηρεί τη Συνθήκη, είναι υποχρέωσή της να την τηρεί. Μην ξεχνάτε, κύριε, ότι είναι βέβαιο ότι η Σουηδία δεν συμμετέχει γιατί η Κεντρική της Τράπεζα δεν προσαρμόστηκε στις ευρωπαϊκές προϋποθέσεις, απόφαση που ανήκει στη σουηδική νομοθετική εξουσία. Δεύτερον, δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης, ότι η συμμετοχή στον μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος είναι μια απόφαση εκούσια.
Κύριε βουλευτά, μπορείτε να μου θέσετε το ερώτημα αν αυτό δεν αντίκειται στο πνεύμα της Συνθήκης του Μάαστριχτ, αλλά αυτό είναι ένα θέμα που, λογικά, δεν μπορούμε να συζητήσουμε τώρα.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε Solbes Mira.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, στις 12.00.

Διαφάνεια των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση επί της έκθεσης (Α5-0109/2000) της κυρίας Randzio-Plath, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με το σχέδιο οδηγίας της Επιτροπής για την τροποποίηση της οδηγίας 80/723/ΕΟΚ περί της διαφάνειας των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων (SEC(1999)404 - C5-0102/2000 - 2000/2065(COS)).

Randzio-Plath
Κύριε Πρόεδρε, στόχος της οδηγίας είναι να αποκαλύψει και να εμποδίσει επιδοτήσεις που προκαλούν στρέβλωση στον ανταγωνισμό. Για τον σκοπό αυτό η οδηγία επιθυμεί να επιβάλει στις δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις οι οποίες αναλαμβάνουν δημόσιες εργασίες την τήρηση ξεχωριστής λογιστικής κατά τρόπον ώστε να υπάρξει σαφής διαχωρισμός μεταξύ του προστατευόμενου και του ανταγωνιστικού τομέα όσον αφορά τις εν λόγω επιχειρήσεις. Η οδηγία στηρίζεται στο άρθρο 86, παράγραφος 3 και εκδίδεται από την Επιτροπή που είναι αρμόδια για το ζήτημα αυτό. Ουσιαστικά, τούτο δεν ανταποκρίνεται πια στο πνεύμα των καιρών, αλλά ούτε και στην αντίληψή μας περί ευρωπαϊκής νομοθεσίας και κατά συνέπεια πρέπει να αλλάξει. Ωστόσο η σημερινή συζήτηση πρέπει να χαιρετιστεί ρητά, καθότι αποτελεί παράδειγμα για τη νέα μορφή διαφάνειας στις νομοθετικές εργασίες της Επιτροπής σε τομείς που έχει και τον έλεγχο, αλλά επίσης και παράδειγμα για το ενδιαφέρον του Επίτροπου Monti και των υπηρεσιών του για την άποψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Η οδηγία αναφέρεται σε επιχειρήσεις με ιδιαίτερα ή με αποκλειστικά δικαιώματα ή σε επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος. Ως εκ τούτου υπάρχουν δυνατότητες για διατομεακές ενισχύσεις αλλά και για καταγγελίες σχετικά με τις ενισχύσεις αυτές. Θα θιγούν χιλιάδες επιχειρήσεων. Είναι πολύ αμφίβολο εάν θα θεωρήσουν πραγματικά το μέγεθος της επιβάρυνσης ανάλογο με τους στόχους της οδηγίας. Η πλειοψηφία της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής υπογράμμισε με έμφαση τη ρύθμιση αυτή, επειδή απαιτείται περισσότερη διαφάνεια στην εσωτερική αγορά. Ως εκ τούτου αυτή είναι και η άποψη της επιτροπής στο σύνολό της ακόμα και εάν η εισηγήτρια υποστηρίζει σε μερικά σημεία την άποψη της μειοψηφίας. Είναι αμφίβολο το κατά πόσο το μέτρο αυτό είναι κατάλληλο να διαλευκάνει ευκολότερα τις υπόνοιες για ενισχύσεις που στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό, καθώς δεν υπάρχουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο εναρμονισμένες μέθοδοι για την εσωτερική λογιστική των επιχειρήσεων.
Διατυπώνω τις αμφιβολίες αυτές ώστε κατά την επανεξέταση της οδηγίας να έχει η Επιτροπή τη δυνατότητα να διαλύσει συγκεκριμένα και εποικοδομητικά τις τυχόν αμφιβολίες. Ανέφερα ήδη ότι η Επιτροπή αναμένει καταγγελίες σχετικά με διατομεακές ενισχύσεις, και στο παρελθόν έχει επεξεργαστεί ήδη τέτοιου είδους καταγγελίες. Στο παρελθόν όμως η Επιτροπή προέβλεπε πάντα ειδικές ρυθμίσεις ανά τομέα σε ποικίλες ζώνες διακανονισμού. Δυστυχώς δεν συνέχισε αυτή την πορεία. Μπορεί κανείς φυσικά να πει ότι είναι απλούστερο να έχουν τώρα οι υπόλοιποι τομείς μια ενιαία ρύθμιση και αυτή ήταν και η άποψη της πλειοψηφίας στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής. Πιστεύω ωστόσο πως η κάθε οδηγία θα πρέπει να ελέγχεται ως προ την αποδοτικότητά της, την ευστοχία της και τη διαφοροποίησή της, ώστε να είναι σε θέση η Επιτροπή να ασκεί έλεγχο κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Υπήρξε ακόμα ένα πρόβλημα στις διαβουλεύσεις σχετικά με την παρούσα οδηγία. Η Επιτροπή δεν επεσήμανε ρητά ότι σύμφωνα με το άρθρο 295 της Συνθήκης ΕΚ εναπόκειται απόλυτα στην αρμοδιότητα των κρατών μελών να καθορίζουν ποιες υπηρεσίες χαρακτηρίζονται ως γενικού οικονομικού συμφέροντος και τον τρόπο με τον οποίον αυτές παρέχονται. Αναρωτιέμαι μήπως παραλείποντας να το επισημάνει αυτό στην οδηγία περί διαφάνειας, η Επιτροπή προσπαθεί σταδιακά να αναμιχθεί σε αυτή την ανεξαρτησία ως προς τον καθορισμό και να υποσκάψει την αρχή της επικουρικότητας. Είναι υπόθεση των κρατών μελών να αποφασίζουν αν η προσφορά ενός τηλεοπτικού σταθμού εκπληρώνει στόχους δημόσιας υπηρεσίας, και αν θα συμπεριληφθούν ή όχι όλες του οι εκπομπές. Εδώ δεν μπορεί να επέμβει η ΕΕ. Ως εκ τούτου θα πρέπει και το κείμενο της οδηγίας να παραπέμπει άλλη μια φορά στο πρωτόκολλο του Αμστερνταμ το οποίο ορίζει ότι είναι και υπόθεση των κρατών μελών να εξειδικεύουν τις οικονομικές και οργανωτικές δομές της δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής υπηρεσίας και τις επιμέρους δραστηριότητές της. Επιτρέπονται ρητά οι ενισχύσεις για την εκπλήρωση του στόχου δημόσιας υπηρεσίας και αυτό αποφάσισε και η πλειοψηφία της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής. Για τομείς όμως που βρίσκονται εκτός του πεδίου αυτού και δεν παρέχουν τέτοιου είδους κοινωνικές υπηρεσίες οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί δεν επιτρέπεται να λαμβάνουν κρατικές ενισχύσεις.
Η Επιτροπή πρέπει λοιπόν να διευκρινίσει καταρχήν ότι οπωσδήποτε δεν αμφισβητεί τη σημασία της παροχής υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος. Πρέπει να καταστήσει σαφές ότι το σχέδιο της οδηγίας δεν είναι μια ακόμα επίθεση ενάντια στο σύστημα των δημοσίων επιχειρήσεων. Είναι αυτονόητο πως όλοι πρέπει να τηρούν τους κανόνες του ανταγωνισμού. Είναι μεν σημαντικό και σωστό να εφαρμόζονται κατά τρόπο θεμιτό και αποτελεσματικό οι κανόνες του ανταγωνισμού και να εμποδίζονται διατομεακές ενισχύσεις που αντίκεινται στις αρχές χορήγησης ενισχύσεων. Ωστόσο οι κανόνες του ανταγωνισμού δεν αποτελούν αυτοσκοπό αλλά ένα μέσο για την άνευ προβλημάτων λειτουργία μιας κοινωνικής οικονομίας της αγοράς στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς.

Peijs
Κύριε Πρόεδρε, η βάση του ψηφίσματος είναι το άρθρο 86 της Συνθήκης. Στην παράγραφο 1, ορίζεται ότι τα κράτη μέλη δεν λαμβάνουν ή δεν διατηρούν οποιοδήποτε μέτρο, το οποίο έρχεται σε αντίφαση με τους κανόνες αυτής της Συνθήκης, όσον αφορά τις δημόσιες επιχειρήσεις και εταιρείες, στις οποίες παραχωρούν αποκλειστικά δικαιώματα. Στην παράγραφο 2, προστίθεται εν συντομία ότι οι επιχειρήσεις, οι οποίες διαχειρίζονται υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος υπόκεινται στους κανόνες της Συνθήκης. Εναπόκειται στην Επιτροπή να φροντίσει για την εφαρμογή αυτού του άρθρου και να απευθύνει στα κράτη μέλη τις κατάλληλες οδηγίες ή διατάξεις.
Η τροποποίηση αυτής της οδηγίας, την οποία αφορά το παρόν ψήφισμα, πρέπει να δώσει τη δυνατότητα στην Επιτροπή να ασκήσει καλύτερα αυτό το καθήκον της, επειδή είναι αναγκαίο, δεδομένης της διαρκώς μεγαλύτερης ελευθέρωσης της οικονομίας των τελευταίων χρόνων. Οι δημόσιες επιχειρήσεις και οι πρώην δημόσιες επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται όλο και περισσότερο σε εμπορικό πεδίο, όπου με δημόσια χρήματα ανταγωνίζονται τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, δηλαδή τους ίδιους τους πολίτες τους.
Επομένως, πρέπει να είναι σαφές ότι δεν πρόκειται πλέον για το επιθυμητό level playing field. Πρόκειται για κατασπατάληση χρημάτων, παρεμπόδιση της διεθνούς εμπορικής κυκλοφορίας και, κατ' αυτόν τον τρόπο, αποτελεί απειλή για την εσωτερική αγορά. Επομένως, είναι περισσότερο λογικό οι δημόσιες επιχειρήσεις από τη στιγμή που εισέρχονται στην αγορά να υπόκεινται στους ίδιους κανόνες με εκείνους στους οποίους υπόκεινται οι ιδιωτικές επιχειρήσεις. Προκειμένου να διασφαλιστεί ένα level playing field, η Επιτροπή επιλέγει να επιβάλει την υποχρεωτική τήρηση ξεχωριστών λογαριασμών, για τις επιχειρήσεις με καθαρό κύκλο εργασιών μεγαλύτερο των 40 εκατ. ευρώ οι οποίοι θα πρέπει να συμφωνούν με το διαχωρισμό μεταξύ των διαφόρων δραστηριοτήτων, καθώς και με τις σχετιζόμενες δαπάνες και έσοδα κάθε δραστηριότητας και τη μέθοδο υπολογισμού των δαπανών και των εσόδων, όπως και τη χρήση των καθαρών εσόδων κάθε δραστηριότητας. Εξ αυτού, προέρχονται οι θεωρήσεις αυτής της πρότασης. Εν συντομία, την προέλευση των επενδύσεων σε εμπορικούς τομείς.
Στην ΕΟΜΑ και την Επιτροπή υπήρξαν σημαντικές αντιδράσεις εναντίον της πρότασης της Επιτροπής. Μόνο ορισμένα μέλη του ΕΛΚ και της Ομάδας των Φιλελεύθερων τάχθηκαν υπέρ της απαιτούμενης διαφάνειας. Αυτό μου προκαλεί ανησυχίες. Μας εξέλεξαν μέλη του Κοινοβουλίου για να ασκούμε δημοκρατικό έλεγχο επί του εκτελεστικού οργάνου που σε αυτήν την περίπτωση είναι η Επιτροπή. Η Επιτροπή είναι με τη σειρά της υπεύθυνη για την εφαρμογή του άρθρου 86. Επομένως, αφενός, από τη μία είμαστε υποχρεωμένοι να ελέγχουμε κατά πόσο η Επιτροπή θα ασκεί ορθά τα καθήκοντά της ενώ, αφετέρου, παράλληλα ορισμένοι από εμάς θέλουν να καταστήσουν αδύνατο κάτι τέτοιο. Τί εντύπωση δίνουμε εμείς, πραγματικά, σε αυτήν την περίπτωση; Διακηρύσσουμε όπου μπορούμε ότι αγωνιζόμαστε για το θεμιτό ανταγωνισμό και τα συμφέροντα της εσωτερικής αγοράς, αλλά όταν τίθεται το θέμα τότε εμείς σκεφτόμαστε τα δικά μας συμφέροντα.
Στην έκθεση για την ένταξη της Ελλάδος κατηγορώ τις κυβερνήσεις ότι δεν πράττουν αυτό που θα έπρεπε. Οι αντίθετοι προς αυτήν την οδηγία βοηθούν τις κυβερνήσεις σε αυτό. Εμείς, ως Κοινοβούλιο, δεν μπορούμε να πράξουμε διαφορετικά από το να φροντίζουμε οι αγορές να λειτουργούν κατά υγιή και διαφανή τρόπο και να μην προωθούμε μία επιχείρηση εναντίον των άλλων.
Αυτή η οδηγία φαίνεται βαρετή, αλλά στην πραγματικότητα είναι "proof putting".

Berθs
FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα να υπογραμμίσω τρία σημεία σχετικά με την οδηγία αυτή, με τη διαβούλευση αυτή για την οποία θέλω να συγχαρώ την εισηγήτριά μας. Νομίζω ότι μπόρεσε στις συνεδριάσεις της επιτροπής μας, μέσα από μία συζήτηση που ενίοτε παίρνει σχεδόν ιδεολογικές διαστάσεις, να βρει μία λογική ισορροπία.
Στην πρότασή σας, κύριε Επίτροπε, αποκλείετε πολύ σωστά έναν ορισμένο αριθμό τομέων και είναι βέβαιο ότι μας χαροποιεί το γεγονός αυτό. Θα ήθελα να παρατηρήσω κατά δεύτερον, όπως σημείωσε η εισηγήτριά μας, ότι δεν πρέπει να αγνοήσουμε την αρμοδιότητα των κρατών μελών σε αυτόν τον τομέα. Σήμερα, δεν υπάρχει ένας ορισμός των υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει λοιπόν να επικαλεστούμε την αρχή της επικουρικότητας και γνωρίζουμε πολύ καλά ότι σε αυτούς τους τομείς οι εθνικές ευαισθησίες μπορούν να εκφραστούν προς διάφορες κατευθύνσεις. Δεν μπορώ λοιπόν παρά να σας καλέσω, κύριε Επίτροπε, να εκμεταλλευτείτε με την ίδια ενεργητικότητα και αποφασιστικότητα όλες τις διατάξεις της Συνθήκης και ιδιαίτερα αυτές που, μετά τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, σας παρέχουν νέα μέσα δράσης, κυρίως για τον καθορισμό της ικανότητας προσφοράς υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος.
Καλώ την κ. Peijs να διαβάσει ξανά την τελευταία έκδοση της Συνθήκης, όσον αφορά αυτό που θεωρεί ότι είναι το άλφα και το ωμέγα του δικαίου του ανταγωνισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η τρίτη μου παρατήρηση, κύριε Επίτροπε, αφορά τις δημόσιες ραδιοφωνικές υπηρεσίες. Δεν μπορώ, ούτε εδώ, να ξεχάσω το σημείο που συμπεριλάβαμε στη Συνθήκη μας όταν τροποποιήθηκε στο Αμστερνταμ. Είναι απολύτως σαφές ότι ο τομέας αυτός αποτέλεσε αντικείμενο ιδιαίτερων διατάξεων. Έτσι δήλωσαν τα κράτη μέλη την επιθυμία τους να χειριστούν αυτόν τον τομέα ως αυτοτελή και πέρα από τους κανόνες του ανταγωνισμού όπως ισχύουν στους άλλους τομείς.
Νομίζω συνεπώς ότι οι προτάσεις που διατυπώνετε όσον αφορά τη διαφάνεια δεν δύνανται να εφαρμοστούν υπό τις ίδιες συνθήκες στον τομέα αυτό και πιστεύω ότι η ιδέα μίας χωριστής λογιστικής που θα επέτρεπε να γίνει η διάκριση μεταξύ των δραστηριοτήτων που υπόκεινται στον ανταγωνισμό και των δραστηριοτήτων των δημοσίων υπηρεσιών του ραδιοφωνικού τομέα, είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί σε έναν τέτοιο τομέα, πόσο μάλλον τη στιγμή που δεν υφίσταται, ειρήσθω εν παρόδω, εναρμονισμένη ευρωπαϊκή λογιστική.

Maes
Θα ήθελα απλά να παραπονεθώ για την ποιότητα του ενισχυτή του ήχου. Υπάρχουν πάρα πολλά παράσιτα στην αίθουσα. Δεν μπορούμε να ακούσουμε αυτούς που μιλούν σχεδόν καθόλου στη μητρική τους γλώσσα, εξαιτίας των παρασίτων. Είναι δυνατόν να γίνει κάτι σχετικά;

Πρόεδρος
Κυρία Maes, θα προσπαθήσουμε να βρούμε μια λύση για το πρόβλημα που αναφέρατε στην παρέμβασή σας.

Olle Schmidt
Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα των Φιλελευθέρων καλωσορίζει την πρόταση της Επιτροπής, η οποία θα έχει ως συνέπεια να αυξηθεί η δημόσια επίβλεψης των δημόσιων επιχειρήσεων και να ενισχυθεί ο ανταγωνισμός. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε την κυρία Randzio-Plath για την καλή συνεργασία.
Οι κρατικές επιδοτήσεις στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό και αδικούν τόσο τους καταναλωτές όσο και τις επιχειρήσεις. Ουσιαστικά, η Συνθήκη απαγορεύει κάθε μορφή κρατικής οικονομικής ενίσχυσης, συμπεριλαμβανομένων των λεγομένων σταυρωτών επιδοτήσεων, δεν απαγορεύει, ωστόσο, να υπάρχουν δημόσιες επιχειρήσεις για να παρέχουν κοινωφελείς υπηρεσίες. Ανεξαρτήτως τι πιστεύει κανείς γι' αυτό, εναπόκειται στα ίδια τα κράτη μέλη να ορίσουν τι σημαίνει κοινωφελής υπηρεσία, αλλά δεν μπορούν, όμως, να αποφασίζουν αυτοβούλως για τις μορφές ενίσχυσης που θα εγκρίνουν γι' αυτές τις επιχειρήσεις.
Την προηγούμενη, μόλις, εβδομάδα, το Πρωτοδικείο του Λουξεμβούργου καθόρισε ότι επιτρέπεται να χορηγείται κρατική οικονομική ενίσχυση σε επιχειρήσεις στον τομέα των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών μέσων μόνο αφού η Επιτροπή εκφέρει τη γνώμη ότι αυτό είναι σύμφωνο με τη Συνθήκη. Οι κανόνες του παιχνιδιού πρέπει να εφαρμόζονται ισότιμα για όλα τα μέρη. Απαγορεύεται και πρέπει να καταπολεμηθεί κάθε μορφή οικονομικής ενίσχυσης η οποία δεν προορίζεται για τη χρηματοδότηση κοινωφελών υπηρεσιών. Σήμερα, οι δημόσιες επιχειρήσεις στον τομέα των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών μέσων παρέχουν, συχνά, υπηρεσίες οι οποίες βρίσκονται πέραν αυτού που ονομάζουμε κοινωφελείς υπηρεσίες. Ένα παράδειγμα είναι η σύνδεση με το Διαδίκτυο. Οι πόροι που το κράτος χορηγεί στις επιχειρήσεις για να χρηματοδοτήσουν τη βασική τους λειτουργία δεν πρέπει, φυσικά, να χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση προσφορών σύνδεσης στο Διαδίκτυο. Κατ' αυτόν τον τρόπο, στρεβλώνεται ο ανταγωνισμός εις βάρος τόσο του καταναλωτή όσο και των ιδιωτικών επιχειρήσεων.
Η πρόταση της Επιτροπής απαιτεί από τις δημόσιες επιχειρήσεις να ανακοινώνουν υπό καθεστώς διαφάνειας τους πόρους που τους έχουν χορηγηθεί, καθώς και το πώς έχουν χρησιμοποιηθεί. Επίσης, οι επιχειρήσεις πρέπει να ανακοινώνουν τις δαπάνες τους, τις πηγές των εσόδων τους και με ποιον τρόπο αυτά τα έσοδα προέρχονται από τις διάφορες δραστηριότητες. Πρόκειται για πολύ λογικές απαιτήσεις. Και οι δύο αυτές υποχρεώσεις συνιστούν απλά μέσα για τη διατήρηση των κανόνων του παιχνιδιού μεταξύ των ιδιωτικών και των δημοσίων επιχειρήσεων. Είναι σημαντικό για τη διατήρηση πραγματικών κανόνων παιχνιδιού στα πλαίσια της ενιαίας αγοράς.

Jonckheer
FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε Monti, θα ήθελα, όσον αφορά το σχέδιο που μας υπεβλήθη, να διατυπώσω, εξ ονόματος της Ομάδας μου, τέσσερις παρατηρήσεις ή σχόλια, αφού όμως πρώτα συγχαρώ τη συνάδελφό μας, κ. Randzio­Plath.
Θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τον Επίτροπο κ. Monti που είχε την ευγένεια να προβεί σε διαβούλευση με το Κοινοβούλιο. Πράγματι, συνεδριάζουμε για μία οδηγία της Επιτροπής για την οποία νομίζω ότι η διαβούλευση με το Κοινοβούλιο δεν είναι νομικώς υποχρεωτική, αν και το θέμα είναι προφανώς πρωταρχικής σημασίας. Το γεγονός αυτό με προτρέπει να εκφράσω εκ νέου την επιθυμία η επόμενη Διακυβερνητική Διάσκεψη να προτείνει την υποβολή του συνόλου της σχετικής με την πολιτική του ανταγωνισμού νομοθεσίας σε μία διαδικασία συναπόφασης, γεγονός που θα μας επέτρεπε, από νομικής άποψης, να εργαστούμε με πιο ίσους όρους.
Η δεύτερη παρατήρηση αφορά το ίδιο το αντικείμενο αυτής της πρότασης οδηγίας. Έχει έναν πολύ ακριβή στόχο ο οποίος έγκειται στο να αποφευχθεί, υπό την επίβλεψη της Επιτροπής, η δυνατότητα κατάχρησης κάθε νόμιμης κρατικής ενίσχυσης για τις υπηρεσίες γενικού συμφέροντος προς όφελος δραστηριοτήτων, οι οποίες υπόκεινται στην άμιλλα και στον ανταγωνισμό. Δηλαδή, η λύση του προβλήματος δεν είναι απλή και αυτό φαίνεται από την παρέμβαση του προλαλήσαντα συναδέλφου. Πράγματι, όταν δηλώνει -και είμαι περίεργος να μάθω την απάντηση του κ. Monti σε αυτό το θέμα- ότι η σύνδεση Ίντερνετ δεν υπόκειται για παράδειγμα στην παγκόσμια υπηρεσία, νομίζω ότι έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με τους στόχους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισαβώνας και ότι, ως εκ τούτου, πρέπει, αντιθέτως, να έχουμε μία ευρεία άποψη της παγκόσμιας υπηρεσίας. Θα μπορούσαμε να φτάσουμε στο σημείο να φανταστούμε, ακόμη κι αν αυτό υπάγεται στην αρχή της επικουρικότητας, ότι η Κοινότητα ως οντότητα καθορίζει τουλάχιστον τα ελάχιστα πρότυπα αυτού του οποίου θα μπορούσε να είναι η παγκόσμια υπηρεσία, αλλιώς οδεύουμε προς μία σχετικά χαώδη κατάσταση.
Τρίτη παρατήρηση, θα ήθελα να μάθω ποιες είναι οι αντιδράσεις της Επιτροπής σε σχέση με την αιτιολογική σκέψη 4 της έκθεσής μας, όπου η εισηγήτριά μας και η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής ζητούν πράγματι μία διευκρίνηση εκ μέρους της Επιτροπής για τη σημασία που δίδει στις υπηρεσίες γενικού συμφέροντος. Διατυπώθηκε συνεπώς ένα αίτημα και περιμένω την απάντηση της Επιτροπής.
Τέταρτον, τέλος, υπάρχει η τροπολογία 3 που στοχεύει σαφώς στο να αποκλείσει από το πεδίο εφαρμογής της πρότασης οδηγίας τον τομέα της ραδιοφωνίας. Νομίζω ότι η τροπολογία αυτή είναι καλύτερη από το σημερινό κείμενο, την παράγραφο 6, η οποία αποτελεί έργο τέχνης της διπλωματικής γλώσσας, είναι όμως σχετικά δυσνόητη. Εύχομαι λοιπόν να μπορέσει η Επιτροπή να εκφράσει την υποστήριξή της στην τροπολογία 3 όπως προτείνεται στην Ολομέλεια.

Crowley
Σας ευχαριστώ πολύ κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να συνταχθώ με τους συναδέλφους μου και να ευχαριστήσω τον Επίτροπο Monti για τη διαβούλευσή του με το Κοινοβούλιο αναφορικά με το προκείμενο θέμα και να συγχαρώ την εισηγήτριά μας για την εξαίρετη εργασία της.
Η έκθεση αυτή αφορά ουσιαστικά την ανάλυση σχετικά με το ποιες δημόσιες επιχειρήσεις, που λειτουργούν εντός της ΕΕ, μπορούν να λαμβάνουν χρηματοδοτική ενίσχυση από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών. Υπάρχουν σαφώς αντικρουόμενες απόψεις σε αυτό το Σώμα για το εν λόγω ζήτημα. Υπάρχουν εκείνοι που θα ήθελαν να δουν να υπάγονται στους όρους αυτής της οδηγίας μόνο οι επιχειρήσεις που βρίσκονται σε άμεσο ανταγωνισμό με τον δημόσιο τομέα, ενώ άλλοι προτείνουν ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις που είναι σαφώς κοινής ωφέλειας πρέπει να εμπίπτουν στις εξαιρέσεις αυτής της οδηγίας. Μπορούμε να πούμε ότι το δικαίωμα που διατηρούν τα κράτη μέλη να αποφασίζουν τι συνιστά υπηρεσία κοινής ωφέλειας παραμένει, και ο τομέας με τον οποίο θα ήθελα να ασχοληθώ ιδιαίτερα είναι το ζήτημα των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω σε αυτό το Σώμα ότι το πρωτόκολλο που έχει προσαρτηθεί στη Συνθήκη του Αμστερνταμ της ΕΕ αναγνωρίζει ότι το σύστημα των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών στα κράτη μέλη της ΕΕ συνδέεται άμεσα με τις δημοκρατικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανάγκες της κοινωνίας μας. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι με την πρόοδο της νέας τεχνολογίας δεν θα υπονομευθεί η φύση του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Υποστηρίζω ότι είναι πιο ουσιαστικό, τώρα που διαθέτουμε έναν ισχυρό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό τομέα, να διασφαλίσουμε τη διατήρηση αυτού του δημοκρατικού, κοινωνικού και πολιτιστικού τομέα.
Εν κατακλείδι, κύριε Πρόεδρε, για τον λόγο αυτό θεωρώ ότι ο ρόλος των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων πρέπει να διατηρηθεί, και μολονότι χαιρετίζω το γεγονός ότι πρέπει να διατηρούν τα κράτη μέλη το δικαίωμα να αποφασίζουν τι συνιστά ·
(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

Langen
Κύριε Πρόεδρε, το παρόν σχέδιο για την τροποποίηση της οδηγίας 80/723/ΕΟΚ ρυθμίζει ένα σημαντικό πρόβλημα της πολιτικής ανταγωνισμού και συγκεκριμένα το αίτημα προς το δημόσιο να αποκαλύψει τις σχέσεις του με τις δημόσιες επιχειρήσεις. Δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο. Η οδηγία ισχύει από το 1980 και έφτασε ασφαλώς η ώρα για την επανεξέτασή της, επειδή σε πολλά σημεία έχει ξεπερασθεί λόγω της διαδικασίας ελευθέρωσης. Το ερώτημα είναι ωστόσο το εξής: εάν επικροτήσει κανείς αυτή την ουσιαστική τροποποίηση, στοχεύει πράγματι το εγχείρημα προς την σωστή κατεύθυνση, με τον τρόπο που το προτείνει η Επιτροπή;
Θα αναφέρω αρκετά σημεία και θα παρακαλέσω τον Επίτροπο να τα εξετάσει για άλλη μια φορά και να τα συνεκτιμήσει κατά την επεξεργασία της τελικής εκδοχής της οδηγίας για τη διαφάνεια. Πρώτο, η παρέκκλιση για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που από το 1980 προβλέπει για αυτές το όριο των 40 εκατ. ευρώ. Από τότε όμως οι δείκτες για τον κύκλο εργασιών έχουν αυξηθεί πολλαπλά. Ως εκ τούτου θα ήταν αναγκαίο και εύλογο να αυξηθεί το όριο αυτό στα 100 εκατ. ευρώ.
Δεύτερον, αναφέρομαι στο νέο όριο για το σύνολο του ενεργητικού που καθιερώθηκε για τα πιστωτικά ιδρύματα του δημοσίου και ανέρχεται στα 800 εκατ. ευρώ και το οποίο δεν υπήρχε μέχρι σήμερα. Μέχρι σήμερα τα πιστωτικά ιδρύματα αποκλείονταν εντελώς. 800 εκατ. ευρώ δεν είναι τίποτα. Στην προηγούμενη εκλογική μου περιφέρεια που μετρούσε 70.000 κατοίκους το ταμιευτήριο του οποίου η δράση περιορίζεται στην περιφέρεια διέθετε ενεργητικό ύψους 1,5 δις ευρώ! Δεν είναι δίκαιο να δημιουργήσουμε εν προκειμένω μια νέα δυνατότητα παρέμβασης της Επιτροπής.
Το τρίτο σημείο αφορά τη χωριστή λογιστική. Μέχρι σήμερα τα κράτη μέλη ήταν υποχρεωμένα να ανακοινώνουν τις χρηματοδοτικές τους παροχές. Τώρα πρέπει οι ίδιες οι επιχειρήσεις να τηρούν χωριστούς λογαριασμούς. Μοναδικός σκοπός αυτής της ρύθμισης δεν μπορεί παρά να είναι ένα επιπλέον μέσο άσκησης ελέγχου από την πλευρά της Επιτροπής.
Τέταρτον, ο καθορισμός των υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος. Οι υπηρεσίες αυτές εξαιρούνται - και τώρα ακούστε προσεκτικά - μόνον όταν τους χορηγούνται ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα για μια αντίστοιχη περίοδο σύμφωνα με ανοιχτή, διαφανή και μη προκαλούσα διακρίσεις διαδικασία, δηλαδή μόνο κατόπιν προκήρυξης διαγωνισμού. Τι γίνεται όμως με τις κοινωνικές υπηρεσίες; Τι γίνεται με τις παραδοσιακές κοινωνικές παροχές; Κύριε καθηγητά Monti, δεν επιθυμώ μια γενική ρήτρα για την Επιτροπή, ώστε να μπορεί να επεμβαίνει παντού.Σε εσάς, κύριε καθηγητά Monti, έχουμε εμπιστοσύνη ότι δεν επιθυμείτε να ελέγχετε τα πάντα. Έχουμε όμως κάποιες αμφιβολίες κατά πόσο αυτό μπορεί να ισχύσει απεριόριστα για τους δημοσίους υπαλλήλους.

Skinner
Κύριε Πρόεδρε, και εγώ επίσης επιθυμώ να προσθέσω τα συγχαρητήριά μου στην κυρία Randzio-Plath για το έργο που επιτέλεσε επ' αυτής της έκθεσης, η οποία ενίοτε προκάλεσε δυσκολίες.
Η παρούσα οδηγία ξεκινά με σκοπό να προσδιορίσει και να αποτρέψει τις επιδοτήσεις εκείνες που στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό. Προκειμένου να το πράξει, η οδηγία προτείνει να απαιτηθεί από τις δημόσιες και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις που επιτελούν δημόσια καθήκοντα να τηρούν ξεχωριστές διαδικασίες λογιστικής. Προφανώς συμφωνώ με την εισηγήτρια ότι οι κανόνες του ανταγωνισμού πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρά, προκειμένου να αποφεύγονται οι σταυροειδείς επιδοτήσεις που αντιβαίνουν στον σκοπό της ενίσχυσης. Ωστόσο, στο πεδίο του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού τομέα είναι ουσιαστικό να ενθυμούμαστε ότι, συμφώνως προς το πρωτόκολλο του Αμστερνταμ, σε ό,τι αφορά το σύστημα των δημοσίων ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών στα κράτη μέλη, εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να καθορίσει την οικονομική και οργανωτική δομή των κρατικών ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών.
Επρόκειτο, όπως είπα, για μια δύσκολη έκθεση. Το βάρος της ήταν μεγάλο και συχνά υπήρχε μεγάλη ένταση στην επιτροπή και, πιο συγκεκριμένα, στις ψηφοφορίες της επιτροπής. Ωστόσο, θεωρώ ότι το τελικό αποτέλεσμα θα είναι λειτουργικό, και συνιστά μια πρακτική και ορθή προσέγγιση.

Maes
Κύριε Πρόεδρε, παρά αυτή τη συζήτηση στο Κοινοβούλιο για τις τροποποιήσεις τις οποίες επιθυμεί η Επιτροπή να επιφέρει στην οδηγία για τη χρηματοοικονομική διαφάνεια, εμείς δεν έχουμε να πούμε πολλά καθώς η Επιτροπή είναι η μόνη η οποία θα αποφασίσει, χωρίς την περαιτέρω παρέμβαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, και αυτό μας λείπει πολύ. Βάσει των αρμοδιοτήτων της για την πολιτική του ανταγωνισμού, η Επιτροπή, κατά τη γνώμη μας, αντιμετωπίζει ορισμένους τομείς καθαρά οικονομικά, ενώ θα έπρεπε να λάβει υπόψη της και άλλες κοινωνικές πτυχές. Έτσι, η Επιτροπή, στην υπόθεση της χρηματοδότησης των δημόσιων μέσων μαζικής ενημέρωσης δεν λαμβάνει κατά τη γνώμη μας, υπόψη τις πολιτιστικές πτυχές και την πτυχή της πολυφωνίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Γίνεται φυσικά μία εξαίρεση, αλλά και σε αυτήν την εξαίρεση υπάρχουν και πάλι εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, ένα δημόσιο μέσο μαζικής ενημέρωσης είναι δύσκολο να διατηρηθεί σε ένα όλο και περισσότερο εμπορευματοποιημένο περιβάλλον. Είμαι εναντίον της εμπορευματοποίησης του πολιτισμού. Πιστεύω ότι ο πολιτισμός θα πρέπει να βρίσκεται υπεράνω και εκτός των κανόνων της αγοράς.
Έτσι, η Επιτροπή υπερβαίνει τις αρμοδιότητές της. Επειδή επιχειρεί, με αυτή την τροποποίηση της οδηγίας, να τροποποιήσει τη Συνθήκη του Αμστερνταμ και συγκεκριμένα το πρωτόκολλο, το οποίο προστέθηκε σε αυτήν σχετικά με τα δημόσια μέσα μαζικής ενημέρωσης. Πιστεύω ότι και η ΔΔ, όσον αφορά τη γενική νομοθεσία σχετικά με την πολιτική του ανταγωνισμού, πρέπει να ακολουθήσει την κανονική νομοθετική διαδικασία της συναπόφασης του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου. Σας αναφέρω, ήδη εκ των προτέρων, ότι εγώ θα βρίσκομαι στην ίδια θέση σε περίπτωση που υποβληθεί οδηγία για τις κινηματογραφικές ταινίες.

Μonti
Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη σημαντική εργασία που επιτέλεσε επί τη ευκαιρία της έκθεσης της κυρίας Randzio-Plath. Ευχαριστώ ιδιαίτερα το Κοινοβούλιο για τη στήριξη που παρείχε στην πρωτοβουλία της Επιτροπής και χαίρομαι που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμμερίζεται τις προσπάθειες που αποσκοπούν στη βελτίωση της διαφάνειας κατά τη χρήση των κρατικών πόρων, ώστε να εξασφαλιστεί έτσι ένας θεμιτός ανταγωνισμός. Χαιρετίστηκε θετικά από την πλευρά σας το γεγονός ότι η Επιτροπή θέλησε να υπάρξει διαβούλευση με το Κοινοβούλιο, παρότι δεν ήταν υποχρεωμένη θεσμικά να το κάνει, γεγονός που υπενθύμισε και ο κύριος Jonckheer και άλλοι. Εξάλλου, η πορεία αυτής της συζήτησης με καθησυχάζει για το λόγο ότι η διαβούλευση με το Κοινοβούλιο απέβη χρήσιμη για την Επιτροπή και για το αίσιο τέλος αυτής της πρωτοβουλίας.
Η οδηγία σχετικά με τη διαφάνεια, στην τωρινή της εκδοχή, παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να διεξάγει έρευνες σχετικά με τις οικονομικές σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεών τους. Εν συντομία, το σχέδιο τροποποίησης της οδηγίας έχει σκοπό να εξασφαλίσει την εισαγωγή μιας ξεχωριστής λογιστικής για ορισμένα είδη επιχειρήσεων. Οι επιχειρήσεις αντικείμενο αυτού του μέτρου είναι αυτές που, από τη μια πλευρά, παρέχουν υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος, λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα αντισταθμίσεις διαφόρων ειδών, που μπορούν να αποτελούνται από ειδικά δικαιώματα ή πληρωμές, και που, από την άλλη πλευρά, ασκούν και κανονικές εμπορικές δραστηριότητες, δρώντας έτσι σε ανταγωνισμό με άλλες επιχειρήσεις. Είναι προφανές ότι τα κέρδη που προέρχονται από την άσκηση ειδικών δραστηριοτήτων ή από πληρωμές που καταβλήθηκαν για λόγους γενικού συμφέροντος ή δημόσιας υπηρεσίας, δεν έχουν σκοπό να χρηματοδοτήσουν τις ανταγωνιστικές δραστηριότητες και κατά συνέπεια δεν πρέπει να παρέχουν τη δυνατότητα για διατομεακές επιδοτήσεις.
Κατά τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η Επιτροπή χρειάστηκε να εξετάσει έναν αυξανόμενο αριθμό καταγγελιών σχετικά ακριβώς με διατομεακές αντισταθμίσεις αυτού του είδους. Κατά τη διάρκεια των ερευνών της - όπως υπενθύμισε η κυρία Peijs - η Επιτροπή χρειάστηκε να εξετάσει αυτές τις περιπτώσεις διατομεακών αντισταθμίσεων, και συχνά δεν κατάφερε να λάβει κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με τις δαπάνες και τα έσοδα που σχετίζονται με τις διάφορες δραστηριότητες. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή προτείνει τώρα την εισαγωγή μιας ξεχωριστής λογιστικής, γι' αυτού του είδους την επιχείρηση, που θα της επιτρέπει να επιτελεί με σωστό τρόπο τα καθήκοντά της ως εγγυήτρια του ανταγωνισμού.
Θα ήθελα επίσης να τονίσω ότι η υποχρέωση τήρησης μιας ξεχωριστής λογιστικής είναι ένα χρήσιμο μέσο και για τα κράτη μέλη, γιατί τους παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε να σεβαστούν την υποχρέωση να μην παραχωρούν κρατικές ενισχύσεις που δε συμβαδίζουν με τη Συνθήκη και να γνωστοποιούν τις προβλεπόμενες ενισχύσεις στην Επιτροπή.
Η οδηγία επιβάλλει την τήρηση ξεχωριστής λογιστικής στις επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες γενικού συμφέροντος και, την ίδια στιγμή, δρουν και πέρα από αυτήν την αποστολή δημόσιας υπηρεσίας. Αυτή η υποχρέωση ισχύει κατά τον ίδιο τρόπο τόσο για τις ιδιωτικές όσο και για τις δημόσιες επιχειρήσεις. Η οδηγία δεν εφαρμόζεται στις επιχειρήσεις, κατ' αρχήν που παρέχουν μόνο υπηρεσίες γενικού συμφέροντος χωρίς να εξασκούν άλλες δραστηριότητες. Δεύτερον, η οδηγία δεν επιβάλλει ένα διαχωρισμό μεταξύ διαφορετικών δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στον ορισμό της υπηρεσίας γενικού συμφέροντος.
Με άλλα λόγια, αγαπητοί συνάδελφοι, η οδηγία θέλει να φωτίσει με διαφάνεια τη ζώνη που ξεπερνά τα σύνορα μεταξύ υπηρεσίας γενικού συμφέροντος και άλλων δραστηριοτήτων. Και θέλει να το κάνει αυτό προκαλώντας τη μικρότερη δυνατή ενόχληση ώστε να επιτύχει αυτή τη διαφάνεια.
Θέλω να τονίσω ότι η οδηγία δεν τροποποιεί, φυσικά, ούτε τις διατάξεις της Συνθήκης σχετικά με την ανάθεση των υπηρεσιών γενικού συμφέροντος, ούτε την ανάθεση σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις της διαχείρισης αυτών των υπηρεσιών. Η οδηγία ορίζει τις αρχές για τη εδραίωση μιας μεγαλύτερης διαφάνειας αφήνοντας ωστόσο ελεύθερα τα κράτη μέλη, με σεβασμό της αρχής της επικουρικότητας, να εγκρίνουν τα κατάλληλα εθνικά μέτρα.
Έρχομαι τώρα σε ορισμένες παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν. Ο κύριος Jonckheer αναρωτιέται τι μπορούμε να πούμε σχετικά με την πρόσβαση στο Διαδίκτυο, τη συμπερίληψή του ή μη στην καθολική υπηρεσία. Σχετικά με αυτό μπορώ μόνο να θυμίσω ότι το τελευταίο Συμβούλιο για τις τηλεπικοινωνίες διεξήγαγε μια σχετική συζήτηση.
Όσον αφορά τις αμφιβολίες που εξέφρασε η εισηγήτρια, κυρία Randzio-Plath, θα ήθελα να τις εξετάσω εν συντομία. Όσον αφορά τον καθορισμό των υπηρεσιών γενικού συμφέροντος, θα ήθελα να επαναλάβω ότι η οδηγία δεν τροποποιεί σε τίποτε και δε μειώνει τις παρούσες αρμοδιότητες των κρατών μελών - κυρία Berθs, και κύριε Langen - αναφορικά με τον ορισμό του δημοσίου συμφέροντος. Αυτό ισχύει και στον τομέα της δημόσιας ραδιοφωνίας, για τον οποίο το Πρωτόκολλο του Αμστερνταμ επικύρωσε την αρμοδιότητα των κρατών μελών στον ορισμό της αναγνώρισης της δημόσιας υπηρεσίας. Οι βουλευτές Berθs, Jonckheer, Crowley, Skinner και Maes, παρατήρησαν ότι ίσως θα μπορούσε να εξαιρεθεί ο τομέας της ραδιοτηλεόρασης. Πρέπει να πω ότι αυτός ο τομέας θα μπορούσε να αποτελέσει ένα από τα πεδία μεγαλύτερης εφαρμογής και μεγαλύτερης χρησιμότητας αυτής της οδηγίας για τη διαφάνεια, γιατί, παρ' όλο που λαμβάνει, φυσικά, υπόψη το Πρωτόκολλο του Αμστερνταμ, παραχωρεί ωστόσο πλήρως στην Επιτροπή το καθήκον να ελέγχει ότι η εκτέλεση των καθηκόντων της δημόσιας υπηρεσίας δεν υπερ-αντισταθμίζεται σε σχέση με το κόστος της. Εξακολουθεί ως εκ τούτου να υπάρχει μια υποχρέωση ελέγχου, και για το σκοπό αυτό, η οδηγία αυτή θα είναι χρήσιμη.
Δεν τίθεται θέμα μεγέθους των επιχειρήσεων, και απευθύνομαι εδώ στον κύριο Langen και σε άλλους: το κατώφλι των 40 εκατομμυρίων ευρώ αποκλείει τις μικρές και τις μεσαίες επιχειρήσεις. Το να αυξήσουμε αυτό το όριο θα απέκλειε επιχειρήσεις όπου, σίγουρα εξαιτίας του μεγέθους, δεν μπορούμε να υποθέσουμε ότι η ενίσχυση δε θα έχει επίδραση στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών. Παρ' όλα αυτά, για να δώσουμε μια ένδειξη μεγέθους, μονάχα το 0,2 τοις εκατό του συνόλου των μη γεωργικών επιχειρήσεων στην Κοινότητα βρίσκονται πάνω από αυτό το κατώφλι.
Τέλος θα ήθελα να παρατηρήσω - και μου φαίνεται ότι αυτό έγινε απολύτως αντιληπτό από τους αγαπητούς συναδέλφους - ότι αυτή η οδηγία δεν αποτελεί ουδόλως επίθεση κατά των δημοσίων επιχειρήσεων. Αντίθετα, εγώ - για να είμαι ειλικρινής - τη θεωρώ μεγάλη σύμμαχο της δημόσιας υπηρεσίας. Γιατί; Γιατί επιτρέπει να ρίξουμε φως και να μην εκθέσουμε, κατά συνέπεια, τη δημόσια υπηρεσία σε επιθέσεις που θα υπήρχαν σε διαφορετική περίπτωση. Αυτή η διαφάνεια - όπως τόνισε και ο κύριος Olle Schmidt - είναι σημαντική όχι μόνο για μια καλή εφαρμογή της πολιτικής ανταγωνισμού, αλλά επιτρέψτε μου να πω, ότι αυτή η διαφάνεια είναι ζωτικής σημασίας και για μια καλή σχέση μεταξύ των κρατικών εξουσιών και των φορολογουμένων, των πολιτών.
Πιστεύω, συνεπώς, ότι με μια πολύ βαρετή, φαινομενικά, οδηγία, όπως τόνισε η κυρία Peijs, στην πραγματικότητα αντιμετωπίζουμε ένα ουσιαστικό σημείο, όχι μόνο του ανταγωνισμού αλλά και της κοινωνικής συμβίωσης και της οικονομικής δημοκρατίας.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε Monti.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, στις 12.00.

Το χρέος των φτωχών χωρών
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση επί των ακολούθων προφορικών ερωτήσεων:
Β5-0221/2000, του βουλευτού Mantovani και άλλων, εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, προς το Συμβούλιο, σχετικά με το χρέος των φτωχών χωρών·
Β5-0222/2000, του βουλευτού Mantovani και άλλων, εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, προς την Επιτροπή, σχετικά με το χρέος των φτωχών χωρών·
Β5-0224/2000, του βουλευτού Miranda και άλλων, εξ ονόματος της Συνομοσπονδιακής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς - Αριστεράς των Πρασίνων των Βορείων Χωρών, προς το Συμβούλιο, σχετικά με το χρέος των φτωχών χωρών·
Β5-0311/2000, του βουλευτού Miranda και άλλων, εξ ονόματος της Συνομοσπονδιακής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς - Αριστεράς των Πρασίνων των Βορείων Χωρών, προς την Επιτροπή, σχετικά με το χρέος των φτωχών χωρών·
Β5-0312/2000, του βουλευτού Coϋteaux, εξ ονόματος της Ομάδας Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών, προς το Συμβούλιο, σχετικά με το χρέος των χωρών του τρίτου κόσμου·
Β5-0313/2000, του βουλευτού Rod και άλλων, εξ ονόματος της Ομάδας των Πρασίνων / Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία, προς το Συμβούλιο, σχετικά με την παραγραφή του χρέους των φτωχών χωρών·
Β5-0314/2000, του βουλευτού Rod και άλλων, εξ ονόματος της Ομάδας των Πρασίνων / Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία, προς την Επιτροπή, σχετικά με την παραγραφή του χρέους των φτωχών χωρών.

Mantovani
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους κυρίους Tajani, Van Velzen και Poettering που συνέβαλαν με καθοριστικό και συγκεκριμένο τρόπο στη συζήτηση αυτή. Εκφράζω ικανοποίηση επίσης για την εντολή που δόθηκε από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα για την παρουσίαση ενός τόσο σημαντικού θέματος όπως το εξωτερικό χρέος, που ταλανίζει την οικονομία των φτωχότερων αναπτυσσόμενων χωρών του κόσμου.
Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πρόβλημα παγκόσμιας σημασίας που εμπλέκει όλες τις πολιτισμένες και δημοκρατικές χώρες που παρακολουθούν ανήμπορες τη συνεχή αύξηση του χρέους των φτωχών χωρών, οι οποίες χρησιμοποιούν σήμερα, κατά μέσο όρο, το 40 τοις εκατό των ετήσιων προϋπολογισμών τους για να το χρηματοδοτήσουν. Αρκεί να σκεφτούμε ότι κάθε χρόνο το χρέος αυξάνεται κατά 12 τοις εκατό περίπου και ότι από τα 110 δισεκατομμύρια δολάρια της δεκαετίας του ' 80 ανέρχεται σήμερα στα 350 δισεκατομμύρια δολάρια.
Το Κοινοβούλιο ασχολήθηκε πολλές φορές με το πρόβλημα, χωρίς ποτέ να καταλήξει - πιστεύω - σε ποιοτικές λύσεις. Σήμερα από την Αγία Έδρα και από πολλές πλευρές, επί τη ευκαιρία του Έτους του Ιωβηλαίου, ζητείται μια σημαντική μείωση, εάν όχι η πλήρης διαγραφή, του διεθνούς χρέους, με όρους που να μπορούν να βοηθήσουν την ένταξη των περισσότερο χρεωμένων χωρών, στο παγκόσμιο σύστημα της παραγωγής και των εμπορικών ανταλλαγών. Και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, στις 3 Απριλίου, απηύθυνε, για τη χιλιετία, δυναμική έκκληση προς τις χώρες χορηγούς και τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ώστε να διαγράψουν από τα λογιστικά τους βιβλία όλα τα επίσημα χρέη των περισσότερο χρεωμένων φτωχών χωρών.
Η ίδια έκκληση φτάνει από την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Σήμερα, όμως, οι εκκλήσεις είναι άχρηστες: αυτό που χρειάζεται είναι, πιστεύω, οι πράξεις. Εάν αναλύσουμε την κατάσταση, αντιλαμβανόμαστε ότι, από τη μια πλευρά, απαιτείται η εξόφληση οφειλών που είναι σχεδόν αδύνατο να εισπραχθούν και, από την άλλη πλευρά, ενόψει της διαγραφής, θα μπορούσαμε να απαιτήσουμε ένα μεγαλύτερο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, περισσότερη δημοκρατία, καθώς και παρεμβάσεις κοινωνικού χαρακτήρα υπέρ των φτωχών πληθυσμών, και εδώ αρκεί να σκεφτούμε τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τους αναπήρους. Επίσης θα περιορίζαμε τα μεταναστευτικά ρεύματα, που αποτελούν πρόβλημα όχι μόνο για τις χώρες καταγωγής αλλά κυρίως για τις χώρες υποδοχής.
Ερωτώ, συνεπώς, εάν γνωρίζει το Συμβούλιο όλες τις πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί έως τώρα από κάθε επιμέρους κράτος της Ένωσης, ώστε να μειωθεί και να καταπολεμηθεί το χρέος των περισσότερο χρεωμένων φτωχών χωρών και εάν είναι δυνατό να μας δοθεί σχετικά ένας συνοπτικός κατάλογος που να δείχνει ποιες ήταν οι συγκεκριμένες δράσεις που ανέλαβαν οι εν λόγω χώρες και να διευκρινίζει τις δεσμεύσεις τους, ώστε οι πρωτοβουλίες να μη φαίνονται αποκλειστικά σαν απλοί πολιτικοί χειρισμοί, που πολύ συχνά πραγματοποιούνται μονάχα για εκλογικές σκοπιμότητες.
Τέλος, δεδομένου ότι παρατηρείται η απαίτηση για μια κοινή εξωτερική πολιτική, που να δίνει την αίσθηση ότι η Ευρώπη αποτελεί ένα ομοιόμορφο σύστημα ικανό να αναλάβει ενωτικές πρωτοβουλίες, δεν κρίνει, άραγε, η Επιτροπή αναγκαία τη δημιουργία μιας δομής που να μπορεί να αναλύσει αυτό το πρόβλημα σε συμφωνία με την τοπική Εκκλησία, τις ΜΚΟ και την κοινωνία των πολιτών, ώστε να αντλήσουμε τα απαραίτητα συμπεράσματα; Είναι ένας καινούργιος τρόπος, πιστεύω, για να ερμηνεύουμε τη νέα χιλιετία, υπό το έβλημα, αυτή τη φορά, της αλληλεγγύης των λαών.

Miranda
Κύριε Πρόεδρε, είναι αδιαμφισβήτητο το ότι η επίλυση του προβλήματος του εξωτερικού χρέους των χωρών με χαμηλότερο επίπεδο ανάπτυξης συνιστά έναν ουσιαστικό παράγοντα για την εξασφάλιση της σταθερότητας, της ασφάλειας και της ανάπτυξης αυτών των χωρών, όπως επίσης και για την εξάλειψη της φτώχειας και την ανακοπή των μεταναστευτικών ροών που τις μαστίζουν και προκαλούν την αφαίμαξή τους. Η κατάσταση είναι γνωστή. Ό,τι έχουν και δεν έχουν σε διαθέσιμους πόρους επιστρατεύεται και αναλώνεται για την εξυπηρέτηση του χρέους. Κάποιες από αυτές τις χώρες υποχρεούνται να διαθέσουν μέχρι και το 40% του αντίστοιχου προϋπολογισμού τους ώστε να αντεπεξέλθουν στην πληρωμή των τόκων και των τελών απόσβεσης. Παρά ταύτα, το ύψος του χρέους συνεχίζει να αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο και, συνεπώς, διευρύνεται όλο και περισσότερο το χάσμα που τις χωρίζει από τις βιομηχανικές χώρες, οι οποίες πολύ συχνά συμπεριφέρονται σαν αδίστακτοι τοκογλύφοι. Στη δημιουργία αυτού του χάσματος συμβάλλουν και τα μη ενδεδειγμένα προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αλλά επίσης η ανεπάρκεια των δράσεων συνεργασίας και παροχής αναπτυξιακής βοήθειας από μεριάς των βιομηχανικών χωρών, δράσεις για τις οποίες διατίθεται πολύ λιγότερο από το 0,7% του ΑΕγχΠ που συνιστάται από τα Ηνωμένα Έθνη. Στην εμφάνιση αυτής της κατάστασης παίζει ακόμη σημαντικό ρόλο και η εμπορευματική αντίληψη, σύμφωνα με την οποία όλα τα προβλήματα θα μπορούσαν να αμβλυνθούν και να διευθετηθούν χάρη στη λειτουργία των αγορών υπό την αιγίδα του ΠΟΕ, τη στιγμή που είναι βέβαιο ότι, απεναντίας, η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας έχει συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην αύξηση των ανισοτήτων, στην όξυνση των αδικιών και στην επιδείνωση των καταστάσεων καθυστέρησης. Για το λόγο αυτό, το ξεπέρασμα αυτής της κατάστασης προϋποθέτει απαραιτήτως τη δρομολόγηση ενός συνολικού σχεδίου, την εγκαθίδρυση μιας νέας διεθνούς τάξης πραγμάτων, η οποία θα θέτει ως πρώτη προτεραιότητα την ανάπτυξη των συγκεκριμένων χωρών, μιας τάξης πραγμάτων που θα θεμελιώνεται στην αντίληψη ότι όλοι, μα όλοι ανεξαιρέτως, συμπεριλαμβανομένων και των πλουσίων χωρών, θα αποκομίζουμε οφέλη από αυτή την ανάπτυξη. Όμως ένα τέτοιο σχέδιο δεν θα μπορούσε να προωθηθεί χωρίς την παραγραφή του χρέους, μια κατεύθυνση που δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια απλή διακήρυξη καλών προθέσεων όπως αυτή που προβάλλεται από την Ομάδα των Επτά, η οποία δεν αφορά παρά μόνον το 1% του χρέους των χωρών του τρίτου κόσμου και που, εξ αντικειμένου, περιορίζεται σήμερα στη μερική μείωση του χρέους αποκλειστικά και μόνο τριών ή τεσσάρων χωρών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη που την συναπαρτίζουν μπορούν και οφείλουν να εκφέρουν άποψη επί της συγκεκριμένης υπόθεσης, αφήνοντας στην άκρη τις κοντόφθαλμες προοπτικές και τους περιοριστικούς όρους με τους οποίους πολύ συχνά συνοδεύουν κάποιες επαίσχυντες εξαγγελίες περί παραγραφής του χρέους, θέτοντας τέρμα στις περικοπές της βοήθειας όπως αυτές που καταγράφονται σήμερα και προβάλλονται για το μέλλον, και προκρίνοντας, αντιθέτως, ένα χειροπιαστό σχέδιο ευρείας εμβέλειας το οποίο θα συνεισφέρει καθοριστικά ώστε να λήξει αυτή η κατάσταση και συγχρόνως θα βοηθήσει ώστε αυτές οι τόσο σημαντικές περιοχές του πλανήτη να εισέλθουν σε μια αναπτυξιακή πορεία.

Coϋteaux
FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, οι πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στην παραγραφή όλου ή μέρους του χρέους του τρίτου κόσμου πολλαπλασιάζονται σήμερα το 2000. Η συνάντηση στο Κάιρο δεν κατέληξε, σε αυτό το θέμα, όπως και σε άλλα άλλωστε, σε κανένα κάπως εμφανές συμπέρασμα. Όμως, ένα τέτοιο μέτρο υπόκειται στην απλή λογική και θα θέλαμε να ρωτήσουμε το Συμβούλιο πότε υπολογίζει να συνεδριάσει.
Γιατί εδώ αγγίζουμε πράγματι τα όρια του γελοίου. Όχι μόνο οι χώρες του Νότου στερούνται χρηματοοικονομικών πόρων για να εξοφλήσουν τα χρέη τους, επιπλέον όμως, η διεθνής οικονομική τάξη, που επέβαλε στον κόσμο μία παθιασμένη με το φιλελευθερισμό αντίληψη, στερεί στους περισσότερους εταίρους μας του Νότου -αναφέρομαι ιδιαίτερα σε αυτούς της Βορείου Αφρικής και στα κράτη που βρίσκονται νοτίως της Σαχάρας- την πρόσβαση στις συνθήκες μίας κάπως αειφόρου ανάπτυξης. Οι συνθήκες αυτές πλήττονται αδιάκοπα από την τυφλή εφαρμογή των ελευθέρων συναλλαγών, που συνοδεύονται από μία καταναγκαστική και ιδεολογική ιδιωτικοποίηση της εκμετάλλευσης του μεγαλύτερου μέρους του πλούτου τους. Οι πλούσιες χώρες, οι οποίες έχουν ηλιθίως ευθυγραμμίσει τις πολιτικές τους με τους ιμπεριαλιστικούς κανόνες του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, ήταν ωστόσο οι πρώτοι που κατάλαβαν ότι τέτοιου είδους ιδιωτικοποίηση δεν μπορεί να καταστρέψει κάθε οικονομική άνθιση αφού, και για τη δική τους ανάπτυξη, χρειάστηκε να καταφύγουν συχνά στους κανόνες τους προστατευτισμού, εξασφαλίζοντας μάλιστα έναν προνομιούχο ρόλο στο κράτος και σε κάθε είδους κρατική παρέμβαση.
Δεν θα υπάρξει ειρήνη μεταξύ των εθνών παρά μόνο εάν επέλθει ισορροπία. Η οικονομική και πολιτική ισορροπία καταστρέφει αντίθετα έναν κόσμο που επικεντρώνεται ολοένα και περισσότερο σε έναν πόλο. Παρόλη την πολιτική της στρουθοκαμήλου που εφαρμόζουν οι πλούσιες χώρες χωρίς να νοιάζονται για το μέλλον και που οδηγεί τον κόσμο σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια, γνωρίζουμε καλά ότι έφθασε η στιγμή για εμάς, ενώ το Κοινοβούλιο αυτό πελαγώνει με τις λεπτομέρειες και τα δευτερεύοντα ζητήματα, να μάθουμε να κοιτάζουμε τον κόσμο συνολικά. Αντί να εγκαταλείψουμε στην ερημιά τη μόνη λογική πολιτική που αντιπροσωπεύουν οι συμφωνίες του Λομέ, θα ήταν προτιμότερο να αρχίσουμε μία πραγματική οικονομική, και κυρίως πολιτική, εταιρική σχέση με τις χώρες της Μεσογείου και της Αφρικής. Για να το επιτύχει όμως αυτό η Ευρώπη θα χρειαζόταν μία αρκετά νόμιμη και διορατική εξουσία για να βγει από την παγίδα του ασυγκράτητου φιλελευθερισμού και, βέβαια, δεν έχει καμία που να είναι άξια αυτού του χαρακτηρισμού.

Rod
FR) Κύριε Πρόεδρε, ακούγοντας τους συναδέλφους μου, παρατηρώ ότι όλοι συμφωνούμε σε αυτά που διαπιστώνουμε. Έχουμε μπροστά μας δραματικά, αδυσώπητα στοιχεία. Οι 50 φτωχότερες χώρες δαπανούν δύο φορές περισσότερο για το χρέος τους από τις ενισχύσεις που δέχονται. Οι φτωχές χώρες διαθέτουν κατά μέσο όρο 40% του προϋπολογισμού τους για την κάλυψη του χρέους. Το γεγονός αυτό όχι μόνο αναχαιτίζει την οικονομική τους ανάπτυξη, όχι μόνο μειώνει σημαντικά τις δυνατότητές τους να προσφέρουν τις βασικές κοινωνικές υπηρεσίες, όπως είναι η υγεία και η εκπαίδευση, αλλά δημιουργεί μία μορφή δουλείας προς όφελος των δυτικών κοινωνιών.
Τα δύο τρίτα του χρέους προέρχονται πράγματι από τους τόκους των παλαιότερων δανείων, τα οποία πραγματοποιήθηκαν για να πληρώσουν αυτά που τους πουλήσαμε, αυτά που τους πούλησαν οι πολυεθνικές εταιρείες. Αυτό μας θυμίζει έντονα την εκμετάλλευση ενός ορισμένου αριθμού εργαζομένων στη γεωργία, σε ορισμένες χώρες, οι οποίοι, στην ουσία, αγοράζουν με υψηλή τιμή από την αποθήκη του εργοδότη-ιδιοκτήτη και έπειτα αναγκάζονται να εργάζονται εφ' όρου ζωής για μισθούς πείνας, για να μπορέσουν να εξοφλήσουν τα δάνειά τους στην ίδια το αποθήκη. Τι κάνουμε εμείς για αυτό;
Οι χώρες της Ομάδας των 7 είχαν ανακοινώσει με πομπώδη τρόπο ένα πρόγραμμα μείωσης του χρέους, οι συνθήκες όμως είναι τέτοιες που δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Η πρωτοβουλία αυτή συνεχίζει να υπάγεται σε προγράμματα μακροοικονομικής μεταρρύθμισης υπό την αιγίδα του ΔΝΤ ή της Παγκόσμιας Τράπεζας, τα οποία έρχονται σε αντίθεση με τους στόχους εξάλειψης της φτώχιας, λόγω του περιοριστικού τους αντίκτυπου στις δυνατότητες δαπάνης για τις κοινωνικές υπηρεσίες και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Οι ανακοινώσεις που έγιναν σχετικά με την παραγραφή του χρέους, από ορισμένες μεγάλες χώρες, είναι επιλεκτικές, συνδέονται με ορισμένα ιδιαίτερα συμφέροντα και γίνονται εις βάρος των αναπτυξιακών προϋπολογισμών. Οι χρεωμένες χώρες περίμεναν ένα ισχυρό σήμα από τη Διάσκεψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Αφρική, η οποία διεξήχθη προσφάτως στο Κάιρο. Ακούστηκαν καλά λόγια, όχι όμως συγκεκριμένες ενέργειες.
Ποιες είναι οι πρωτοβουλίες που προτείνει η Επιτροπή και το Συμβούλιο, σε ευρωπαϊκό ή διεθνές επίπεδο, προκειμένου να μειωθεί περισσότερο ή να παραγραφεί το χρέος ούτως ώστε να βοηθηθούν οι πιο φτωχές χώρες; Πώς σκοπεύει η Επιτροπή να δράσει προκειμένου οι πιστώσεις που θα ληφθούν χάρη στην παραγραφή του χρέους να επενδυθούν σωστά στην εξάλειψη της φτώχιας και στην αειφόρο ανάπτυξη; Τέλος, πώς αντιδρά η Επιτροπή στις διεκδικήσεις ορισμένων οργανώσεων που αντιπροσωπεύουν την κοινωνία των πολιτών των χωρών του Νότου, προκειμένου να βελτιώσουν τον έλεγχο του προγράμματος μακροοικονομικής προσαρμογής, με τη διοργάνωση διασκέψεων για την εθνική ανάπτυξη, ούτως ώστε να δοθεί μία ευκαιρία στην κοινή γνώμη των χωρών αυτών να καθορίσουν εθνικές προτεραιότητες και σχέδια;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, αναφορικά με τη συγκεκριμένη υπόθεση του χρέους των φτωχών χωρών, θα επιθυμούσα καταρχάς να υπογραμμίσω ότι το πρόβλημα της μερικής παραγραφής και της ακύρωσης του χρέους των διαφόρων χωρών είναι κάτι που, κατ' ουσίαν, εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών και, στην προκειμένη περίπτωση, ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως ενιαίο σύνολο, περιορίζεται σε αυτόν του περιθωριακού δανειοδότη. Παρά ταύτα, είναι αναγκαίο να επισημάνουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν παρέλειψε να συμμετάσχει σε όλες τις αναληφθείσες πρωτοβουλίες με σκοπό την ανακούφιση του άχθους του χρέους των φτωχότερων χωρών. Θα σας υπενθυμίσω ότι, το 1996, οι προσωρινές επιτροπές που επιφορτίζονται με θέματα ανάπτυξης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας ενέκριναν, κατά τις αντίστοιχες ετήσιες συνεδριάσεις τους, μια πρωτοβουλία σχετικά με το χρέος των υπερχρεωμένων φτωχών χωρών. Επί τη ευκαιρία εκείνη, η Κοινότητα και τα κράτη μέλη δεσμεύθηκαν να λάβουν μέρος στην εν λόγω πρωτοβουλία, χορηγώντας μια έκτακτη βοήθεια στις χώρες ΑΚΕ στο πλαίσιο της δέσμευσης που ανέλαβε η διεθνής χρηματοπιστωτική κοινότητα με σκοπό τη μείωση, σε ανεκτά επίπεδα, του ύψους του χρέους των διαφόρων χωρών, και υπό τον όρο ότι οι ενδιαφερόμενες χώρες θα δρομολογούσαν προγράμματα οικονομικών μεταρρυθμίσεων.
Τον Ιούλιο του 1998, το Συμβούλιο έλαβε μια απόφαση αναφορικά με τη χορήγηση μια έκτακτης βοήθειας στις υπερχρεωμένες χώρες ΑΚΕ, για τους σκοπούς της οποίας διέθεσε ένα αρχικό ποσό 40 εκατομμυρίων Ecu, το οποίο αντλήθηκε από τους τόκους των πόρων του ΕΤΑ (Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης).
Τον Ιούνιο του 1999, κατά τη Διάσκεψη Κορυφής της Ομάδας των Επτά, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων συμφώνησαν να επεκτείνουν την πρωτοβουλία σχετικά με τις υπερχρεωμένες φτωχές χώρες κατά τρόπο, ώστε να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη και γοργότερη μείωση του ύψους του χρέους. Η συγκεκριμένη προσέγγιση ενισχύθηκε περαιτέρω από τα ιδρύματα του Bretton Woods επ' ευκαιρία των ετησίων συναντήσεων που πραγματοποίησαν το Σεπτέμβριο του 1999.
Σε κοινοτικό επίπεδο, κατά τη σύνοδο που πραγματοποίησε πέρυσι τον Δεκέμβριο, το Συμβούλιο Υπουργών ΑΚΕ-ΕΕ αποφάσισε την αξιοποίηση, υπό μορφή επιχορηγήσεων, των προγραμματισμένων πιστώσεων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης που δεν είχαν διατεθεί, οι οποίες ανέρχονταν συνολικά σε 320 εκατομμύρια ευρώ, με στόχο την κάλυψη των οφειλόμενων προς την Κοινότητα δόσεων εξόφλησης του χρέους, καθώς και των αντίστοιχων ποσών εξυπηρέτησης του χρέους που επιβάρυναν τις πρώτες χώρες ΑΚΕ που είχαν επιλεχθεί προς το σκοπό αυτό, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας για τις υπερχρεωμένες φτωχές χώρες. Οι ίδιοι αυτοί πόροι θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν, μέχρις ανωτάτου ορίου 680 εκατομμυρίων ευρώ, ως συνεισφορά στο ταμείο χορήγησης πιστώσεων στις υπερχρεωμένες φτωχές χώρες, τη διαχείριση του οποίου επωμίζεται η Παγκόσμια Τράπεζα, για σκοπούς συνολικής χρηματοδότησης της προαναφερόμενης πρωτοβουλίας. Αναμένεται ότι τον προσεχή Ιούλιο, κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής του ΕΤΑ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα υποβάλει προτάσεις με στόχο την υλοποίηση της παραπάνω απόφασης.
Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διασφαλίσει τα πρόσθετα ιδρυτικά κεφάλαια που προορίζονται για τη διαρθρωτική προσαρμογή, ύψους 250 εκατομμυρίων ευρώ, με σκοπό τη διευκόλυνση της πρόσβασης των επιλέξιμων χωρών στα ευεργετήματα των μέτρων παραγραφής του χρέους. Θα ήταν ενδιαφέρον να προσθέσουμε ακόμη ότι, στη συνέχεια των αποφάσεων που αναφέρονται ανωτέρω, αλλά και βάσει των αποφάσεων που ελήφθησαν κατά την πρόσφατη Διάσκεψη Κορυφής του Καΐρου, μια σειρά κρατών μελών δήλωσαν ήδη διατεθειμένα να προωθήσουν παραπέρα μονομερώς τα μέτρα που λαμβάνουν προς την κατεύθυνση της μείωσης, της μετατροπής ή της ολικής απόσβεσης μεγάλων χρηματικών ποσών που οφείλονται από αναπτυσσόμενες χώρες, και ειδικότερα από τις υπερχρεωμένες φτωχές χώρες.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση εκτιμά πως η βελτίωση της προαναφερόμενης πρωτοβουλίας θα πρέπει να θεμελιώνεται σε ολοκληρωμένα προγράμματα, τα οποία θα συναρτούν πιο στενά τη μείωση του χρέους με τους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης και της ανακούφισης της φτώχειας. Παρά τις συγκεκριμένες προσπάθειες που κατέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση, το σημερινό πρόβλημα δεν έχει τόσο να κάνει με την περαιτέρω προώθηση της παραγραφής του χρέους, αλλά μάλλον με την ανάγκη να διασφαλισθεί ότι η ενισχυμένη πρωτοβουλία προς όφελος των υπερχρεωμένων φτωχών χωρών πράγματι δρομολογείται από όλους ανεξαιρέτως τους χορηγούς βοήθειας. Και θα είχε σημασία εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεισέφεραν στη μείωση του πολυμερούς χρέους με το μερίδιο που τους αναλογεί, ειδ' άλλως όλη αυτή η πρωτοβουλία θα καταρρεύσει από μόνη της. Οπότε, ευελπιστούμε ότι όλοι οι χορηγοί βοήθειας θα συνεχίσουν να καταβάλλουν προσπάθειες προς την κατεύθυνση της συντονισμένης έμπρακτης προώθησης των αποφάσεων που ελήφθησαν, κατά τρόπο ώστε να ευεργετηθούν όσο το δυνατόν περισσότερες επιλέξιμες χώρες. Αυτό το Κοινοβούλιο θα ενημερώνεται τακτικά για τις εξελίξεις σε αυτή την υπόθεση, και συγκεκριμένα για τις περαιτέρω εξελίξεις της απόφασης περί συμμετοχής στην πρωτοβουλία για τις υπερχρεωμένες φτωχές χώρες.
Σχετικά με τις ερωτήσεις που τέθηκαν αναφορικά με την παρακολούθηση της χρησιμοποίησης των πιστώσεων που αποδεσμεύονται χάρη σε αυτές τις πρωτοβουλίες, θεωρώ πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο από το παροτρύνουμε τις δικαιούχες χώρες να αξιοποιήσουν όσο το δυνατόν καλύτερα αυτές τις ευκολίες, μιας και δεν είμαστε σε θέση να εγγυηθούμε ­ όπως υποδεικνύετε ­ ότι οι πόροι που θα εξοικονομηθούν χάρη στην παραγραφή του χρέους θα επενδυθούν σε τομείς κοινωνικού ενδιαφέροντος, και συγκεκριμένα στην παιδεία και στην εκπαίδευση. Πιστεύω ότι παρόμοια λογική και τέτοιου είδους τοποθετήσεις ­ όσο αγαθές και αν είναι οι προθέσεις που υποκρύπτουν ­ θα μπορούσαν να ερμηνευθούν, ανάλογα με τις διαθέσεις, σαν μια πρόθεση για επέμβαση νεοαποικιοκρατικού χαρακτήρα, η οποία δεν νοείται ούτε θα μπορούσε να νοηθεί ότι συγκαταλέγεται ανάμεσα στους σκοπούς μιας παρέμβασης, τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και των κρατών μελών, σε επίπεδο διαχείρισης των εσωτερικών υποθέσεων, και συγκεκριμένα σε επίπεδο δημοσιονομικής διαχείρισης εκείνων των χωρών.
Όσο για την ολοκληρωτική παραγραφή του χρέους, μια πρόταση που επίσης απευθύνουν οι κύριοι βουλευτές, αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι οι ειδικοί επί του θέματος θα μπορούσαν να προβάλουν κάποια επιχειρήματα κατά της επιλογής αυτής. Συγκεκριμένα, είναι πολύ απίθανο να χορηγηθούν δάνεια από ιδιωτικές τράπεζες σε αυτές τις χώρες σε περίπτωση που οι τελευταίες ελπίζουν ότι τα χρέη θα αποσβεσθούν ολοκληρωτικά από δημόσιους δανειοδότες. Πέραν τούτου, οφείλουμε να έχουμε κατά νου το γεγονός ότι, από πολιτικής σκοπιάς, η δημιουργία προσδοκιών για αυτόματη παραγραφή των χρεών σε τακτά χρονικά διαστήματα θα επέφερε, προφανώς, μια μείωση της διαθεσιμότητας χορήγησης δανειοδοτήσεων από μεριάς των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Nielson
(ΕΝ) Η συμβολή της Επιτροπής στην ανακούφιση από το χρέος μπορεί να διαπιστωθεί στην πρωτοβουλία για τις φτωχές χώρες με βαρύ εξωτερικό χρέος (ΗΙPC). Ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1996 με σκοπό να βοηθήσει στην ανακούφιση από το βάρος του χρέους τις φτωχότερες χώρες που καταβάλλουν συντονισμένες προσπάθειες διευθέτησής του. Αντικατοπτρίζει μια συντονισμένη προσπάθεια εκ μέρους όλων των χορηγών βοήθειας, συμπεριλαμβανομένων, ιδιαιτέρως, των πολυμερών πιστωτών. Ήταν η πρώτη φορά που αντιμετωπίστηκε άμεσα η πολυμερής πτυχή.
Το 1999, επ' ευκαιρία της Διάσκεψης Κορυφής της G7 στην Κολωνία, οι υπουργοί συμφώνησαν σε μια διευρυμένη και πιο ευέλικτη πρωτοβουλία που θα προσφέρει ταχύτερη, βαθύτερη και ευρύτερη ανακούφιση από το χρέος. Ως αποτέλεσμα των προταθεισών αλλαγών, το κόστος αυτής της Πρωτοβουλίας HIPC II αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά, σε περίπου 27,4 δις δολάρια, σε σύγκριση με το προηγούμενο επίπεδο της HIPC I που είχε εκτιμηθεί στα 13 δις δολάρια. Στην πραγματικότητα, η αρχική εκτίμηση του κόστους της HIPC I υπολογιζόταν μόνο στα 8 δις δολάρια περίπου.
Χάριν αντικειμενικότητας πρέπει να λεχθεί ότι η Επιτροπή έχει ήδη συνεισφέρει σημαντικά στην HIPC I. Το Συμβούλιο ενέκρινε στις 6 Ιουλίου 1998 μια απόφαση για τη συμμετοχή της Κοινότητας στην Πρωτοβουλία HIPC σχετικά με τις απαιτήσεις της, τα ειδικά δάνεια και το επιχειρηματικό κεφάλαιο που διαχειριζόταν η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για τις επιλέξιμες χώρες ΑΚΕ. Όπως προαναφέρθηκε, η Κοινότητα ως πιστωτής αποτελεί μόνο μια μικρή πλευρά αυτής της συζήτησης. Ευτυχώς, είμαστε κυρίως ένας χορηγός άμεσων μη επιστρεπτέων ενισχύσεων και όχι δανείων.
Θέτουμε σε αποθεματικό 40 εκατ. ευρώ από τους συσσωρευμένους τόκους των πιστώσεων του ΕΤΑ, τα οποία θα πρέπει να καλύψουν το κόστος στις περιπτώσεις των 6 πρώτων χωρών. Η βοήθεια της Κοινότητας προς την Ουγκάντα και την Γουιάνα πραγματοποιήθηκε στα μέσα του 1998 και στις αρχές του 2000, ανερχόμενη σε 4,59 εκατ. ευρώ και 6,44 εκατ. ευρώ αντίστοιχα.
Η Κοινότητα αποφάσισε έκτοτε να αυξήσει σημαντικά την υποστήριξη προς την Πρωτοβουλία HIPC II. Στην ετήσια συνεδρίαση στην Ουάσινγκτον, τον Σεπτέμβριο του 1999, ανακοινώθηκε ότι η συνεισφορά της Κοινότητας θα είναι της τάξεως του 1 δις ευρώ. Η Επιτροπή υπέβαλε ακολούθως σχέδια προτάσεων για αποφάσεις του Κοινού Συμβουλίου ΕΕ/ΑΚΕ και του Συμβουλίου της ΕΕ, τα οποία εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων στις 6 Δεκεμβρίου και από το Κοινό Συμβούλιο ΕΕ/ΑΚΕ στις 8 Δεκεμβρίου.
Πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι απαιτείται η συμφωνία των χωρών ΑΚΕ, διότι πρόκειται για ανακατανομή των κονδυλίων του ΕΤΑ, έτσι απαιτείται η συναίνεσή τους ως τμήμα αυτών των αποφάσεων. Επί του παρόντος, η Επιτροπή βρίσκεται στη διαδικασία της οριστικοποίησης των συζητήσεων με τα κράτη μέλη της, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, την Παγκόσμια Τράπεζα και την Τράπεζα Αφρικανικής Ανάπτυξης σχετικά με τις κύριες αρχές της πραγματικής εφαρμογής της κοινοτικής υποστήριξης σε ό,τι αφορά την Πρωτοβουλία HIPC II τόσο ως χορηγός βοήθειας όσο και ως πιστωτής. Τον Ιούνιο θα παρουσιάσει τις σχετικές χρηματοδοτικές προτάσεις.
Η συνολική συνεισφορά της Κοινότητας στο Ταμείο υπέρ της HIPC με τη δυνατότητά της ως χορηγού βοήθειας θα ανέλθει σε 680 εκατ. ευρώ για τις δικαιούχες χώρες ΑΚΕ. 670 εκατ. ευρώ θα διοχετευθούν στην Τράπεζα Αφρικανικής Ανάπτυξης, προκειμένου να καλυφθεί το χρηματοδοτικό της κενό αναφορικά με την Πρωτοβουλία HIPC και 10 εκατ. ευρώ για τη μοναδική μη αφρικανική χώρα ΑΚΕ της Πρωτοβουλίας HIPC, τη Γουιάνα.
Τα 680 εκατ. ευρώ της συνεισφοράς της Κοινότητας που προέρχονται από το ΕΤΑ θα διοχετευθούν στο Ταμείο υπέρ της HIPC σε 3 δόσεις, λαμβάνοντας υπόψη τις πραγματικές χρηματοδοτικές ανάγκες, καθώς και την υποστήριξη από τους άλλους χορηγούς βοήθειας. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, οι ανάγκες για το πρώτο κονδύλι φέτος θα είναι της τάξης των 250 εκατ. ευρώ. Το πρώτο κονδύλι της ΕΚ θα καταβληθεί τον Ιούλιο. Εκτός από αυτές τις συνεισφορές που θα χρηματοδοτηθούν από μη δεσμευμένες πιστώσεις του ΕΤΑ, θα καταβληθεί επίσης μια συνεισφορά 54 εκατ. ευρώ προς το Ταμείο υπέρ της HIPC για χώρες της Πρωτοβουλίας ΗΙPC που δεν ανήκουν στις χώρες ΑΚΕ, χρησιμοποιώντας πόρους των θέσεων του προϋπολογισμού για τη Λατινική Αμερική και την Ασία. Με άλλα λόγια, επιθυμούμε να διασφαλίσουμε ότι η συμμετοχή της ΕΕ στην HIPC είναι καθολική και σύμφωνη με τους αριθμούς της HIPC.
Τέλος, πρέπει να τονισθεί ότι η απόφαση του Συμβουλίου ΑΚΕ/ΕΕ να ενισχυθεί η διευκόλυνση διαρθρωτικής προσαρμογής της ΕΚ κατά 250 εκατ. ευρώ θα χρησιμοποιηθεί εν μέρει για την προσφορά προσωρινής ανακούφισης στις επιλέξιμες χώρες HIPC που ανήκουν στις χώρες ΑΚΕ. Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι η συνεισφορά της Κοινότητας στην ανακούφιση από το χρέος δεν πρέπει να θεωρείται ως υποκατάστατο των συνεισφορών διμερών χορηγών βοήθειας. Αυτές οι συνεισφορές παραμένουν αναγκαίες προκειμένου να χρηματοδοτηθεί πλήρως η πρωτοβουλία που εξαγγέλθηκε στη Διάσκεψη Κορυφής της G7 στην Κολωνία. Η προσδοκία που δημιουργήθηκε έναν χρόνο πριν ήταν ότι οι χώρες G7 θα εξεύρισκαν επιπρόσθετους πόρους.
Σε ό,τι αφορά τις άλλες συνεισφορές προς το Ταμείο υπέρ της HIPC, αξίζει ίσως να σημειωθεί ότι το σχέδιο προϋπολογισμού της διοίκησης των ΗΠΑ προτείνει μια συνεισφορά των ΗΠΑ ύψους 600 εκατ. δολαρίων, ως επακόλουθο των προηγούμενων δεσμεύσεων, και η οποία ανταποκρίνεται στο μερίδιο της HIPC που υπολόγισε η Παγκόσμια Τράπεζα για τις ΗΠΑ. Αυτό το σχέδιο προϋπολογισμού χρειάζεται να υπερψηφισθεί στο Κογκρέσο και οπωσδήποτε αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες. Στην πραγματικότητα, φαίνεται πολύ αμφίβολο οι ΗΠΑ να προσφέρουν το μερίδιό τους όπως έχει σχεδιασθεί.
Οι πιστώσεις που αποδέσμευσε η Επιτροπή για την Πρωτοβουλία HIPC υπόκεινται στις ίδιες αρχές όπως και οι άλλες πιστώσεις που προέρχονται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης και η Επιτροπή διασφαλίζει προσεκτικά τη συμμετοχή της επιτροπής ΕΤΑ, δηλαδή των κρατών μελών, σε όλα τα στάδια.
Το άρθρο 366β της Σύμβασης της Lomι υπό την παρούσα μορφή του επιβάλλει αυστηρούς όρους για την πιθανή χρήση των χρημάτων του ΕΤΑ. Με πολιτικούς όρους, δεν είναι λογικό να σταματήσουν τα σχέδια που χρηματοδοτούνται από το ΕΤΑ στις χώρες του άρθρου 366β και να τους χορηγηθεί οιονεί άμεση υποστήριξη από την ΕΕ, η οποία δεν έχει τεθεί στο αποθεματικό στον προϋπολογισμό, για παράδειγμα μέσω των μηχανισμών της HIPC για την ανακούφιση από το χρέος. Είναι ευθύνη της Επιτροπής να διασφαλίσει ότι τα χρήματα του ΕΤΑ δεν θα διευκολύνουν κάποιο πραξικόπημα ή ότι δεν θα παράσχουν επιπλέον δημοσιονομικό περιθώριο ελιγμών που να επιτρέπει στους δικτάτορες να καταπιέζουν τους λαούς τους. Ο ίδιος ο σκοπός του άρθρου 366β στην παρούσα μορφή του είναι να περιπλέκει τα πράγματα για τις χώρες που παραβιάζουν τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα και τις αρχές της χρηστής διακυβέρνησης. Την άποψη αυτή έχει επίσης εκφράσει σαφώς το Ελεγκτικό Συνέδριο όταν σχολίασε τα θέματα αυτά. Κατά κάποιο τρόπο, τα χέρια μας είναι δεμένα σε αυτή τη συζήτηση για το πώς μπορούμε να φέρουμε εμπράκτως εις πέρας αυτά τα ζητήματα.
Στις συζητήσεις που οδήγησαν πέρυσι στη συμφωνία ενίσχυσης της Πρωτοβουλίας HIPC υπήρχε έντονη συναίνεση στην κοινότητα των χορηγών βοήθειας, ότι χρειάζεται να δοθεί εκ νέου έμφαση στη μείωση της φτώχειας ως βασικού επίκεντρου των αναπτυξιακών προσπαθειών. Η ιδέα των εγγράφων για τη στρατηγική μείωσης της φτώχειας ξεκίνησε για να παράσχει ένα πλαίσιο για την οριζόντια ενσωμάτωση της μείωσης της φτώχειας στις πολιτικές των κυβερνήσεων και των χορηγών βοήθειας. Θα απαιτήσει μια ειδική προσέγγιση ανά χώρα ώστε να αξιολογηθεί η θέση της χώρας στις στρατηγικές για την ανάπτυξη και τη φτώχεια, καθώς και το θεσμικό δυναμικό της.
Η Επιτροπή εξέφρασε την έντονη υποστήριξή της γι' αυτή τη ρηξικέλευθη νέα προσέγγιση που ξεκίνησε η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ. Η κυριότητα της χώρας είναι υψίστης σημασίας για την ανάπτυξη αυτών των ιδεών και οι κυβερνήσεις θα έχουν την ευθύνη τόσο για τη διαδικασία σχεδιασμού όσο και για το τελικό προϊόν. Η Επιτροπή αποδίδει ιδιαίτερη σημασία σε μια ανοικτή διαδικασία συμμετοχής που θα περιλαμβάνει την κοινωνία των πολιτών, τα κοινοβούλια και όλα τα σχετικά διεθνή ιδρύματα και χορηγούς βοήθειας. Οι πολιτικές που αντιμετωπίζουν τα ζητήματα της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ισότητας είναι εξίσου κομβικής σημασίας με την οικονομική πολιτική για την ανάπτυξη και τη μείωση της φτώχειας. Η Κοινότητα διατηρεί και εντείνει τη δέσμευσή της για την υποστήριξη των μακροοικονομικών αλλαγών, των κοινωνικών τομέων, της περιφερειακής ενσωμάτωσης και της υγιούς οικονομικής διαχείρισης.
Όλα τα παραπάνω είναι απαραίτητα, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι η καταπολέμηση της φτώχειας παραμένει το κεντρικό ζήτημα όταν βελτιώνουμε πράγματι την κατάσταση αυτών των φτωχών χωρών μέσω της ενισχυμένης Πρωτοβουλίας HIPC. Θεωρώ ότι είναι πολύ καλό που η Επιτροπή και η ΕΕ γενικότερα ξεχωρίζει σαφώς ως ο μοναδικός πιο σημαντικός χορηγός που επιδιώκει να έχει όντως αποτέλεσμα αυτή η πρωτοβουλία.

Corrie
Κύριε Πρόεδρε, όταν κάποιος ακούει για το τρομερό χρέος που έχει συσσωρευτεί σε πολλά αφρικανικά κράτη, η πρώτη αντίδραση είναι αυτή της βαθιάς συμπάθειας. Ωστόσο, είχα το προνόμιο να επισκεφθώ πολλές από αυτές τις χώρες τον προηγούμενο χρόνο και έχω να πω ότι, σε πολλές περιπτώσεις, η συμπάθεια μετατρέπεται σε οργή όταν κάποιος αντικρίσει την απελπιστική φτώχεια στην οποία ζουν οι άνθρωποι σε αυτές τις χώρες, ενώ οι ηγέτες και οι υπουργοί τους απολαμβάνουν τα πλούτη και την ευμάρεια, και αρχίζει να αμφισβητεί τη διανομή της βοήθειας και την ανακούφιση από τα χρέη.
Παρόλη τη βοήθεια που έχουν χορηγήσει η Ευρώπη, τα μεμονωμένα εθνικά κράτη και τα ιδρύματα, το εξωτερικό χρέος της Αφρικής αυξάνεται περίπου κατά 12% κατ' έτος, και ορισμένες χώρες καταβάλλουν περισσότερα χρήματα σε τόκους από όσα λαμβάνουν ως βοήθεια. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να συνεχισθεί αυτό, αλλά ούτε και τα γενεσιουργά ιστορικά αίτιά του. Θα επικριθώ από ορισμένους αξιότιμους βουλευτές για τα λεγόμενά μου, αλλά η αρχή της υπό όρους χορήγησης βοήθειας πρέπει να ενσωματωθεί όχι μόνο στην αναπτυξιακή βοήθεια, αλλά και στην ανακούφιση από τα χρέη.
Υποστήριζα ανέκαθεν ότι η χρηστή διακυβέρνηση είναι πιο σημαντική από την αμιγή δημοκρατία, εάν θέλουμε να καταστείλουμε τις πρακτικές της διαφθοράς. Και εάν δεν μπορούμε να εξαλείψουμε αυτές τις πρακτικές τότε το μόνο που κάνουμε είναι να σπαταλούμε άσκοπα χρήματα. Οφείλουμε συνεπώς να είμαστε σε θέση να παρακολουθούμε την επίδραση της ανακούφισης από τα χρέη και να διασφαλίσουμε ότι όλα τα κονδύλια δαπανώνται στην κοινωνία των πολιτών για να παράσχουν καλύτερη υγεία, εκπαίδευση και προοπτικές απασχόλησης στους ανθρώπους που τα έχουν στερηθεί.
Υπάρχει μια δευτερεύουσα συνέπεια της κακής διακυβέρνησης και αυτή είναι η έλλειψη εξωτερικών επενδύσεων προς αυτές τις χώρες, γεγονός που τους αποστερεί την ευκαιρία για μεγαλύτερη ευημερία, καλύτερες προοπτικές απασχόλησης και υψηλότερο επίπεδο διαβίωσης. Ο αγώνας κατά της απάτης και της διαφθοράς πρέπει να καταστεί προϋπόθεση για τη χορήγηση της ανακούφισης από τα χρέη και για την αναπτυξιακή βοήθεια - αυτά δεν είναι δικά μου λόγια, κύριε Πρόεδρε, αλλά τα λόγια του Προέδρου Obasanjo της Νιγηρίας στην Abuja, κατά την έναρξη της 13ης συνεδρίασης της Συνέλευσης ΑΚΕ-ΕΕ. Εάν και κάθε άλλος αφρικανός πρόεδρος εξέφραζε κάτι τέτοιο, η αντίδραση για την παροχή ανακούφισης από τα χρέη θα μειωνόταν και θα μπορούσε να σημειωθεί πραγματική πρόοδος στην καταπράυνση της δυστυχίας και της φτώχειας εκατομμυρίων ανθρώπων.

Veltroni
Κύριε Πρόεδρε, ενώ εμείς διεξάγουμε αυτή τη συζήτηση, στη Σιέρα Λεόνε, διαπράττεται το πολλοστό επεισόδιο μιας τραγωδίας που διαρκεί εδώ και δέκα χρόνια: ένας εμφύλιος πόλεμος που έχει προκαλέσει 50.000 νεκρούς, 2 εκατομμύρια πρόσφυγες, 40.000 άνδρες και γυναίκες όλων των ηλικιών που έχουν ακρωτηριαστεί κατά φρικτό τρόπο σε μια συστηματική εκστρατεία τρομοκρατίας. Οι ανάλογες ανθρωπιστικές τραγωδίες αφορούν σήμερα μεγάλο τμήμα της Αφρικής έως την τραγωδία του λαού saharawi, που σήμερα το πρωί είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε εδώ ακριβώς απέξω.
Το άλλο πρόσωπο της παγκοσμιοποίησης αποτελείται από φτώχεια, από τα χρέη των φτωχότερων αναπτυσσόμενων χωρών, από την επέκταση των συγκρούσεων που περιορίζουν τις δυνατότητες για ανάπτυξη και τροφοδοτούν νέες συγκρούσεις και νέες μορφές φτώχειας. Να γιατί αποκτά εξαιρετική σημασία η πρόσφατη Διάσκεψη Κορυφής που έγινε στο Κάιρο μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αφρικής, που ξεκινά και πάλι ένα σφαιρικό διάλογο με τις χώρες αυτής της ηπείρου και για πρώτη φορά συνδέει την πολιτική ενίσχυσης στην ανάπτυξη με την εδραίωση των αρχών της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων και του αγώνα κατά της διαφθοράς. Είναι απαραίτητο να διαθέτουμε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική, και η διαγραφή του χρέους είναι το σημείο εκκίνησης αυτής της στρατηγικής. Για το λόγο αυτό είναι σημαντικό - όπως υποδεικνύεται στο ψήφισμα που παρουσίασε η ομάδα του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών - να αυξήσουμε το ποσοστό των πόρων που οι αναπτυγμένες χώρες προορίζουν για τις φτωχότερες χώρες, αλλά βασική είναι, συγχρόνως, και η ποιότητα της δέσμευσής μας.
Το ψήφισμα προτείνει δύο σημαντικές επιλογές: νέα κριτήρια βιωσιμότητας και μεγαλύτερη ελαστικότητα για τις περισσότερο χρεωμένες χώρες και την αμφίπλευρη διαγραφή για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες ΑΚΕ. Είναι οι πρώτες σωστές υποδείξεις, αν και πρέπει να αποφύγουμε στο μέλλον την επαναδημιουργία του σπειρώματος πιστώσεις / χρέη, χωρίς κανέναν έλεγχο όσον αφορά τις επιλογές που γίνονται. Γνωρίζουμε, πράγματι, ότι δεν αρκεί να διαγράψουμε το χρέος εάν εξακολουθούν να παραμένουν αναλλοίωτοι οι άλλοι μηχανισμοί που κατευθύνουν το σύνολο των πολιτικών. Η διαγραφή του χρέους πρέπει να εξαρτάται από τη χρήση των πόρων που αποδεσμεύονται κατ' αυτό τον τρόπο, πόροι που πρέπει να επενδύονται σε σχολεία, νοσοκομεία και την ανθρώπινη ανάπτυξη των λαών, και όχι να κατασπαταλώνται, όπως συμβαίνει ακόμα συχνά, σε πρακτικές διαφθοράς ή, ακόμα χειρότερα, στην τροφοδότηση της αγοράς όπλων και καταστροφικούς πολέμους. Σε μια παγκόσμια οικονομία πρέπει να αντιστοιχεί μια παγκόσμια πολιτική. Η ανάπτυξη πρέπει να συνδυάζεται τόσο με τη εδραίωση των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων, όσο και με την ενδυνάμωση της δημοκρατίας.
Για να ξεπεράσουμε το σπείρωμα του χρέους χρειάζεται συνεπώς ολοκλήρωση των μέσων παρέμβασης: περισσότερη συνεργασία, περισσότερες εμπορικές συναλλαγές, περισσότερη πρωτοβουλία κατά της δημιουργίας συγκρούσεων και περισσότερη συνοχή κατά διεφθαρμένων και χρεωμένων κυβερνήσεων που φορτώνουν στους πληθυσμούς τις επιπτώσεις των κρίσεων και της ελλιπούς ανάπτυξης. Η δέσμευση για τη διαγραφή του χρέους είναι μια προκαταρκτική συνθήκη ώστε να ξεκινήσει το σύνολο των πολιτικών μείωσης της φτώχειας. Η λύση του προβλήματος του χρέους πρέπει να συνδυαστεί με παρεμβάσεις προαγωγής της τοπικής ανάπτυξης. Για να υπάρχει επιτυχία χρειάζεται να εναρμονίσουμε τις εθνικές πολιτικές και να τις συνδυάσουμε με ένα μεγαλύτερο άνοιγμα των αγορών.
Οι πρόσφατες συμφωνίες Ευρωπαϊκής Ένωσης-ΑΚΕ κινούνται προς αυτήν την κατεύθυνση και βοηθούν τις 31 λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες σε ένα καθορισμένο χρονικό περιθώριο έως το 2005. Στο πλαίσιο αυτό, η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα είναι ουσιαστική για την αύξηση των εμπορικών συναλλαγών και τη δημιουργία, εκτός από τη μεταφορά των πόρων, των προϋποθέσεων για την ανάπτυξη μιας εσωτερικής αγοράς στις αναπτυσσόμενες χώρες, και εκτός από τις δεσμεύσεις, τη δημιουργία των κινήτρων.

Van den Bos
Κύριε Πρόεδρε, αυτοί οι οποίοι επιθυμούν να εξέλθουν από τη δύσκολη κατάσταση, δεν πρέπει να επιβαρύνονται περισσότερο. Για αυτό, ο καταστροφικός φαύλος κύκλος του δανεισμού, του χρέους και του εκ νέου δανεισμού θα πρέπει να διαγραφεί. Οι μεγάλες δαπάνες αποπληρωμής παρεμποδίζουν κάθε μορφή ανάπτυξης. Έτσι παραμένουν ελάχιστα χρήματα για την εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη και την εγκαθίδρυση ενός δημόσιου διοικητικού μηχανισμού ο οποίος λειτουργεί ορθά. Επομένως, η ελάφρυνση του χρέους είναι ιδιαίτερα επείγουσα. Αυτή πρέπει να ενισχυθεί από μία κοινή προσπάθεια όλων των πιστωτών, της Ένωσης, των κρατών, και κυρίως των ΗΠΑ καθώς και των διεθνών ιδρυμάτων και τραπεζών.
Με μία ιδιαίτερα σφαιρική στρατηγική δεν προχωρούμε πραγματικά. Τα προγράμματα διαγραφής του χρέους θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε επιμέρους χώρας. Για αυτό, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μην αντιμετωπιστούν μόνο τα κοινωνικά προβλήματα, αλλά να τεθεί και μία στέρεα βάση για μία βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη. Αν αυτή καθυστερήσει, τότε και οι εξωτερικές επενδύσεις δεν θα προοδεύσουν.
Απόλυτες προϋποθέσεις για την ελάφρυνση των χρεών είναι μία υγιής χρηματοοικονομική διαχείριση των ενδιαφερόμενων αρχών. Σε αυτό το θέμα, δεν πρέπει να είμαστε αφελείς. Δεν πρέπει πλέον να υπογράφουμε λευκές επιταγές. Στο παρελθόν, πολλά δισεκατομμύρια δεν χρησιμοποιήθηκαν για το σκοπό για τον οποίο δόθηκαν. Πάρα πολλά χρήματα κατέληξαν στα χέρια διεφθαρμένων καθεστώτων, τα οποία προσέφεραν κέρδος στις τράπεζες της Ελβετίας, εξαιτίας της μεγάλης κλίμακας κλοπής των αναπτυξιακών κονδυλίων. Γιατί είναι επείγουσα η ανάγκη να συμφωνηθεί στον πολιτισμένο κόσμο ότι οι χώρες, οι οποίες διατηρούν το τραπεζικό μυστικό, θα θεωρούνται συνεργοί των μεγάλων απατών εις βάρος φτωχών πληθυσμών.
Το ΔΝΤ και η Διεθνής Τράπεζα, ήδη το 1991, ανέλαβαν μία πρωτοβουλία για να βοηθήσουν τις φτωχότερες χώρες να αντιμετωπίσουν τα χρέη τους. Το παρελθόν καλοκαίρι, οι προϋποθέσεις προσαρμόστηκαν ανάλογα. Η ενίσχυση εξαρτάται από τα ενδιάμεσα αποτελέσματα. Θα ήταν πολύ θετικό εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη έδειχναν μεγάλη κατανόηση στις περιπτώσεις που τηρούνται οι προϋποθέσεις. Ας πράξουμε ότι μπορούμε, ώστε οι φτωχότερες χώρες να εξέλθουν από τη δύσκολη κατάσταση. Αλλά αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν το θύμα συνεργάζεται για τη σωτηρία του.

Schφrling
Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι όλοι είμαστε σύμφωνοι ότι είναι εντελώς παράλογο να πληρώνουν πολλές από τις πιο φτωχές χώρες του πλανήτη, κάποιες φορές, περισσότερα χρήματα σε τόκους και για την αντιμετώπιση των χρεών από όσα λαμβάνουν ως οικονομική ενίσχυση. Θεωρώ ότι πρέπει να δοθεί απάντηση σε δύο, τουλάχιστον ερωτήσεις· η πρώτη είναι η εξής: με ποιόν τρόπο θα τηρήσουν η ΕΕ και οι χώρες της ομάδας G7, καθώς επίσης και άλλες δυτικές χώρες, τις δεσμεύσεις τους, ώστε αυτές να μην μείνουν μόνο κενές υποσχέσεις; Παρ' όλα όσα έχουν δηλώσει το Συμβούλιο και η Επιτροπή, στην πραγματικότητα, οι χώρες που αποτελούν την ομάδα G7, παρ' όλες τις αξιέπαινες πρωτοβουλίες που έχουν ληφθεί, δυστυχώς, δεν έχουν, μέχρι στιγμής, ανταποκριθεί σε αυτήν την πρωτοβουλία με τη μορφή κάποιων μέτρων. Έχουν παραγράψει τα χρέη των αναπτυσσόμενων χωρών με ένα ποσοστό της τάξης του 0,25%, μόνο, μέχρι τώρα και αυτό αφορά τρεις, μόνο, χώρες. Φυσικά, δεν είναι αρκετό. Ακόμη και εκείνες οι χώρες της ΕΕ που έχουν δηλώσει ότι επιθυμούν την παραγραφή των χρεών, δεν έχουν διαθέσει χρήματα στον προϋπολογισμό για να γίνει αυτό· ενίοτε, αυτή η χρηματοδότηση έχει αφαιρεθεί από τους τομείς της συνεργασίας και της ανάπτυξης.
Η πλέον σημαντική ερώτηση είναι η εξής: τι μέτρα λαμβάνονται ώστε να γίνεται σωστή χρήση των πόρων στις χώρες της ΕΕ; Το Συμβούλιο απάντησε ότι δεν τάσσεται υπέρ μιας τέτοιας ρύθμισης. Όμως, η ΕΕ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα έχουν θέσει κάποια κριτήρια σε άλλα πλαίσια, επομένως, γιατί δεν θα μπορούσαμε εμείς να θέσουμε κάποια κριτήρια ώστε να φροντίσουμε να αποβεί, πραγματικά, προς όφελος του πληθυσμού η παραγραφή των χρεών ·
(Η ομιλήτρια διακόπτεται από τον Πρόεδρο)

Gollnisch
FR) Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, οι Αφρικανοί, που είναι 800 εκατομμύρια σήμερα και θα είναι δύο φορές περισσότεροι σε 25 χρόνια και οι οποίοι δεν είναι οι μόνοι, προφανώς, που ζουν στις αναπτυσσόμενες χώρες, βυθίζονται βαθιά μέσα στην αθλιότητα και μεταναστεύουν όλο και πιο πολύ στις ευρωπαϊκές χώρες που γνωρίζουν πλήρη δημογραφική ύφεση. Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η αθλιότητα αυτή συμπίπτει με την εσπευσμένη αναχώρηση των αποίκων στη δεκαετία του 1960, εξαιτίας της οποίας ορισμένες από αυτές τις χώρες βρέθηκαν στην αθλιότητα και στους εθνοτικούς πολέμους που συνδέονται επίσης με την εγκαθίδρυση διεφθαρμένων και πιο συχνά, οφείλουμε να παραδεχθούμε, σοσιαλιστικών δικτατοριών.
Αυτό που θα επιθυμούσαμε να πούμε είναι ότι το να αναβάλλουμε το χρέος των φτωχών χωρών είναι αναμφίβολα μία αξιέπαινη πρόθεση και τασσόμαστε υπέρ των κλιμακωτών πληρωμών, θα θέλαμε όμως να χτυπήσουμε με την ίδια σοβαρότητα τις αιτίες του κακού. Διαπιστώνουμε, για παράδειγμα, ότι έως τη δεκαετία του 1990, τα κράτη της Αφρικής που συνέχιζαν να συνδέονται με τη Γαλλία με συμφωνίες οικονομικής, νομισματικής και στρατιωτικής συνεργασίας αποτελούσαν ένα λιμάνι σταθερότητας και σχετικής ευημερίας. Το ίδιο ισχύει για τα κράτη που συνέχιζαν να συνδέονται με άλλες δυτικές δυνάμεις με παρόμοιες οικονομικές συμφωνίες.
Νομίζουμε ότι το γεγονός αυτό αποτελεί μια πιο σοβαρή λύση για τα προβλήματα του τρίτου κόσμου από την εξωφρενική σύσταση που έκανε ο ΟΗΕ στις 4 Ιανουαρίου, σύμφωνα με την οποία η Ευρώπη έπρεπε, για να λύσει πρόσκαιρα το πρόβλημα της υπογεννητικότητας, να δεχθεί μέσα σε 25 χρόνια, 159 εκατομμύρια μετανάστες που προέρχονται από τις αφρικανικές χώρες. Δεν νομίζουμε ότι με το να κάνουμε την Ευρώπη τριτοκοσμική, θα καταφέρουμε να φθάσει ο τρίτος κόσμος σε ένα πραγματικό επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης.
Η πραγματική λύση έγκειται στην Αφρική σε μία πολιτική ανάπτυξης που θα επιτρέπει στους Αφρικανούς να ζήσουν στη χώρα τους και οφείλουμε να αναρωτηθούμε από αυτή την άποψη για τα επικαλούμενα οφέλη των ελευθέρων συναλλαγών. Εμείς νομίζουμε ότι δεν είναι αληθινά, ή μάλλον ότι υπάρχουν μόνο μεταξύ χωρών συγκρίσιμου οικονομικού και κοινωνικού επιπέδου και ότι μόνο χωρίς ασφαλή σύνορα και τελωνειακούς δασμούς οι χώρες αυτές θα περάσουν προοδευτικά από το στάδιο της βιοτεχνίας στη βιομηχανοποίηση.

Van Dam
Κύριε Πρόεδρε, διανύουμε το έτος 2000 μ.Χ., ένα έτος ιωβηλαίου. Ένα έτος κατά το οποίο, βάσει του πνεύματος του βιβλικού ιωβηλαίου έτους, θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε σοβαρά την ελάφρυνση του χρέους των πάμφτωχων. Κατά το ιωβηλαίο έτος, κάθε 50 χρόνια, στο Ισραήλ χαρίζονταν τα κέρδη, ελευθερώνονταν οι σκλάβοι και η γη έμενε ακαλλιέργητη. Ένα ανάλογο έτος δημιουργούσε τη δυνατότητα για την αντιμετώπιση του μέλλοντος χωρίς χρέη. Κατά αναλογία με το βιβλικό σημείο εκκίνησης, το έτος 2000 θα πρέπει να καταστεί ιωβηλαίο έτος για τους πάμφτωχους του κόσμου. Επομένως, υποστηρίζουμε θερμά τις εθνικές και διεθνείς πρωτοβουλίες στον τομέα της μείωσης του χρέους.
Εντούτοις, δεν μπορώ να μην εκθέσω μία σειρά κριτικών παρατηρήσεων επί των υπερήφανων δηλώσεων μιας σειράς χωρών του G-7 τα τελευταία χρόνια. Αυτές οι πλούσιες χώρες θα πραγματοποιήσουν διαβουλεύσεις, προκειμένου να μην δυσκολεύουν πλέον τις φτωχές χώρες εξαιτίας των γιγαντιαίων ποσών από αυτές τους οφείλουν. Οι εμπειρίες από την αποκαλούμενη πρωτοβουλία HIPC του 1996 καταδεικνύουν ότι η μείωση του χρέους δεν επέδρασε πάντοτε απόλυτα θετικά στην ανάπτυξη των φτωχών. Στις καλύτερες των περιπτώσεων, η μείωση του χρέους κατά 100% επέφερε την πραγματική μείωση του χρέους κατά μόνο 40%. Αιτία αυτού είναι, καταρχήν, ότι τέθηκαν τόσες πολλές προϋποθέσεις για την ελάφρυνση του χρέους που μόνο ελάχιστες χώρες μπορούσαν να εκπληρώσουν. Επιπλέον, τα ποσά για την ελάφρυνση του χρέους όχι σπάνια διατέθηκαν από εθνικούς και διεθνείς προϋπολογισμούς για την αναπτυξιακή πολιτική. Επομένως, δεν πρόκειται για τη διάθεση επιπλέον χρηματοοικονομικών μέσων, αλλά κυρίως για τη μεταφορά δαπανών. Οι φτωχές χώρες, πιθανόν, να χρειάζεται να καταβάλουν λιγότερα για την αποπληρωμή των χρεών τους, αλλά ταυτόχρονα αντιμετωπίζουν τη μείωση της εξωτερικής βοήθειας. Εάν εμείς επιθυμούμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τη φτώχεια στον κόσμο, θα πρέπει η μείωση του χρέους να συνοδεύεται από μία ενεργό πολιτική στον τομέα της καταπολέμησης της φτώχειας. Η συμβολή των τοπικών αρχών και των ΜΚΟ σε αυτό θα ήταν ιδιαίτερα επιθυμητή.
Αυτά τα στοιχεία δεν σημαίνουν ότι δεν θα πρέπει να εφαρμοσθούν οι πραγματοποιηθέντες συμβιβασμοί και να αναληφθούν νέες πρωτοβουλίες. Επ' αυτού, είναι επιθυμητή μία φροντισμένη και ολοκληρωμένη στάση. Η Επιτροπή, τα κράτη μέλη και οι διεθνείς δωρητές θα πρέπει να καταβάλουν κάθε προσπάθεια, ώστε πραγματικά το έτος 2000 να αποτελέσει ιωβηλαίο έτος.

Maij-Weggen
Κύριε Πρόεδρε, ο κύριος Van Dam, τόσο επ' ευκαιρία της χιλιετίας, όσο και επ' ευκαιρία της συμφωνίας των G-7, καθώς και της Ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής στη Λισσαβόνα, όπως και της πρόσφατης Ευρωαφρικανικής Συνόδου Κορυφής στο Κάιρο, αναφέρεται με ωραία λόγια στη διαγραφή των τεράστιων χρεών ενός μεγάλου αριθμού αναπτυσσόμενων χωρών. Η σημερινή ερώτηση είναι: τι συμβαίνει πραγματικά; Έχουμε ακούσει μία σειρά παραδειγμάτων σχετικά με το HIPC-I και HIPC-II και κατάλαβα ότι τώρα διατίθεται σε αυτό το δεύτερο πρόγραμμα 1 δισεκατομμύριο. Το συνολικό χρέος όλων των αναπτυσσόμενων χωρών ανέρχεται σε 350 δισεκατομμύρια. Αυτό σημαίνει, επομένως, ότι το 1 εκατ. σε σύγκριση με το σύνολο του ποσού αποτελεί ψίχουλο. Πολλές από αυτές τις χώρες καταβάλλουν 25 μέχρι 40% του εθνικού τους προϋπολογισμού για δάνεια και επιτόκια σε τράπεζες της Δυτικής Ευρώπης, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ιαπωνίας. Η πικρή αλήθεια είναι ότι τα δισεκατομμύρια, τα οποία καταβάλλονται για την αποπληρωμή των χρεών, υπερβαίνουν κατά πολύ τα κονδύλια για την ανάπτυξη. Πρόκειται για μία καταστροφική κατάσταση, για την οποία συχνά διερωτόμαστε γιατί η αναπτυξιακή μας βοήθεια δεν βοηθά στην επίλυσή της. Μία από τις σημαντικότερες αιτίες είναι η παρακάτω. Εάν τα χρήματα με το ένα χέρι εισέρχονται και στη συνέχεια με τρία ή τέσσερα χέρια εξέρχονται, τότε αυτές οι χώρες δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν.
Ένα ερώτημα που παραμένει είναι: πρέπει να παραχωρήσουμε απαλλαγή από τα χρέη χωρίς όρους; Επ' αυτού δεν συμφωνώ με το συνάδελφο κύριο Miranda, καθώς και με άλλους συνάδελφους οι οποίοι πιστεύουν κάτι τέτοιο. Νομίζω ότι θα πρέπει να τεθούν σχετικά ορισμένοι όροι. Αυτή πρέπει να αφορά τις φτωχότερες χώρες. Ας ξεκινήσουμε με αυτές. Θα πρέπει, καταρχήν, να τεθεί θέμα δημοκρατικής διακυβέρνησης και ενός πολυκομματικού Κοινοβουλίου, το οποίο θα ελέγχει καλά την κυβέρνηση. Η χώρα θα πρέπει να καταπολεμά δραστήρια τη διαφθορά. Οι ενδιαφερόμενες χώρες δεν θα πρέπει να είναι σε εμπόλεμη κατάσταση, ούτε να συμμετέχουν σε πολέμους και ένα συμφωνημένο μέρος του προϋπολογισμού τους θα πρέπει να διατίθεται σε κοινωνικά προγράμματα για τους φτωχότερους πολίτες και, επομένως, για την εκπαίδευση, την υγειονομική μέριμνα και την κοινωνική ασφάλιση. Δεν είμαι σύμφωνη με αυτό που μόλις ανέφερε ο κύριος Da Costa, ότι δηλαδή κάτι τέτοιο μοιάζει κάπως με νεο-αποικιακή πολιτική. Κάτι τέτοιο συμφωνήθηκε και στην Κοπεγχάγη, κατά την Κοινωνική Σύνοδο Κορυφής για τις Αναπτυσσόμενες Χώρες, δηλαδή ότι ένα μέρος θα πρέπει να διατεθεί για αυτές τις δαπάνες.
Κύριε Πρόεδρε, η έκκληση την οποία πρέπει πραγματικά να κάνουμε είναι: κάντε κάτι. Διαθέστε απλά 10% από το συνολικό αναπτυξιακό προϋπολογισμό για την αποπληρωμή αυτών των χρεών. Εάν εμείς δεν πράξουμε τίποτα, οι χώρες αυτές θα παραμείνουν σε μία καθοδική σπείρα.

Sauquillo Pιrez del Arco
Κύριε Πρόεδρε, άκουσα με μεγάλο ενδιαφέρον τόσο το Συμβούλιο όσο και την Επιτροπή.
Η σοσιαλιστική Ομάδα θεωρεί ότι το χρέος που αναστέλλει την ανάπτυξη των φτωχότερων χωρών του κόσμου δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται απομονωμένα, σαν ένα πρόβλημα αυστηρά οικονομικό, αλλά πρέπει να περιέχεται σε μια ευρεία και συνεκτική στρατηγική η οποία, περνώντας από την εκρίζωση της φτώχειας, να καταλήξει στην ανάπτυξη.
Για τον σκοπό αυτό, απαιτείται, πρώτον, η παραγραφή του χρέους να μην προέρχεται από την κατάργηση άλλων πηγών χρηματοδότησης, αλλά η εν λόγω παραγραφή μα αποτελεί ένα ακόμη μέτρο συνεκτικής αναπτυξιακής πολιτικής. Δεύτερον, οι πόροι που θα απελευθερωθούν από την παραγραφή, να μετατραπούν σε πόρους για την ανθρώπινη ανάπτυξη, ειδικότερα σε επενδύσεις για την υγεία και την εκπαίδευση. Δεν συμφωνώ με αυτό που είπε το Συμβούλιο, ότι αυτό μπορεί να είναι μια νέα μορφή αποικισμού. Δεν το πιστεύω αυτό.
Για να είναι αποτελεσματική, από πλευράς ανάπτυξης, η παραγραφή του χρέους απαιτεί επιπλέον, όπως ζητάμε στο ψήφισμα, μια διεθνή στρατηγική που να ολοκληρωθεί αρμονικά, στο πλαίσιο των διεθνών οικονομικών οργανισμών και από αυτούς.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως ο μεγαλύτερος χορηγός αναπτυξιακής βοήθειας, πρέπει να συντονίσει τη δράση των κρατών της και να ορίσει την απάλειψη της φτώχειας ως κοινό στόχο των κρατών μελών της. Και μια από τις πλευρές αυτής της δράσης αποτελεί η παραγραφή του χρέους των φτωχότερων χωρών.
Βρισκόμαστε έτσι, απέναντι από μια περίπτωση συνεκτικότητας και συντονισμού των κοινοτικών πολιτικών. Η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας, που συνήθως, εννοούμε μόνο ως πολιτική ασφάλειας, πρέπει να μεριμνήσει σχετικά όπως και οι εμπορικές και οι αναπτυξιακές πολιτικές.
Όσον αφορά τις φτωχές χώρες με υψηλό χρέος, οι οποίες είναι δικαιούχοι αυτής της στρατηγικής που έχει ήδη αναλάβει η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, πρέπει να δεσμευτούν σε ορισμένες κατάλληλες μακροοικονομικές πολιτικές, σε ορισμένους στόχους κοινωνικής ανάπτυξης, στην αύξηση του επιπέδου αξιοπιστίας του κράτους, ως μοναδικό τρόπο προσέλκυσης εξωτερικών επενδύσεων και ενδυνάμωσης των θεσμικών τους ικανοτήτων.
Ενώνοντας τις δράσεις των χρεωστών και των πιστωτών σε μια συνολική στρατηγική με σκοπό την εξάλειψη της φτώχειας, είναι πιθανό να επιτύχουμε τον στόχο 15 της Συνόδου Κορυφής της Κοπεγχάγης σχετικά με την κοινωνική ανάπτυξη, στόχος με τον οποίο ταυτιζόμαστε απόλυτα.
Ζητάμε επομένως, θερμά από όλα τα κράτη μέλη και από την Επιτροπή να υποστηρίξουν την πρωτοβουλία HIPC για τις φτωχές χώρες με υψηλό χρέος των διεθνών οικονομικών οργανισμών.

Van Hecke
Κύριε Πρόεδρε, είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι τώρα η διεθνής κοινότητα φαίνεται ότι ασχολείται με τη μείωση του χρέους. Δυστυχώς, αυτή η εμπνευσμένη πολιτική έρχεται πολύ αργά. Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ' 80, η UNICEF επεσήμανε ορθά ότι είναι οι πλούσιοι στον τρίτο κόσμο που εισπράττουν τα δάνεια και οι φτωχοί που επιβαρύνονται με τα χρέη.
Σύμφωνα με την Oxfam, καθημερινά στις αναπτυσσόμενες χώρες πεθαίνουν 19 000 παιδιά εξαιτίας του χρέους. Πιθανόν, ως έμμεσο αποτέλεσμα των προγραμμάτων του ΔΝΤ, σύμφωνα με τα οποία ορισμένες χώρες υποχρεούνται να περικόψουν κατά ένα τρίτο τις δαπάνες τους για την υγειονομική μέριμνα. Δεν είναι παράλογο το γεγονός ότι ορισμένες χώρες συχνά θα πρέπει να διαθέσουν μέχρι 40% του προϋπολογισμού τους για την αποπληρωμή του χρέους, το οποίο συχνά δημιούργησαν ανεύθυνοι και άπληστοι δικτάτορες, με τη σιωπηλή συνεργασία της Διεθνούς Τράπεζας και των δυτικών ιδιωτικών τραπεζών;
Ας διδαχθούμε, επομένως, από το παρελθόν. Τάσσομαι υπέρ της μείωσης του χρέους, αλλά όχι κατά τρόπο ισοπεδωτικό και χωρίς όρους. Αυτό πρέπει να πλαισιωθεί με μία ολοκληρωμένη και πολυμερής στρατηγική. Αυτό πρέπει να συνδυαστεί με απαιτήσεις για συνετή διοίκηση. Έναντι αυτών των απαιτήσεων, οι ενδιαφερόμενες χώρες πρέπει να δώσουν σοβαρά εχέγγυα. Εχέγγυα ότι το χρηματοοικονομικό περιθώριο, το οποίο θα προέλθει από την απόσβεση του χρέους, θα διατεθεί για την καταπολέμηση της φτώχειας. Εχέγγυα ότι αυτό δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση της αγοράς όπλων και άλλων στρατιωτικών δραστηριοτήτων.
Κύριε Da Costa, δεν πρόκειται για ένα νέο αποικιακό πνεύμα. Θα πρέπει να μεριμνούμε, ώστε τα χρήματα του ευρωπαίου φορολογούμενου να μην καταχρώνται για τη χρηματοδότηση πολέμων, ανόητων πολέμων, στην Αφρική. Η επιβολή όρων απαιτεί τόλμη και, συγχωρήστε με, αλλά μέχρι στιγμής η Επιτροπή και τα κράτη μέλη δεν έδειξαν αρκετή τόλμη.

Kinnock, Glenys
Κύριε Πρόεδρε, όπως είπαν και άλλοι, έχουν δοθεί πολλές υποσχέσεις για την ανακούφιση από τα χρέη, αλλά στην πραγματικότητα ελάχιστα έχουν πραγματοποιηθεί. Έπειτα από όλους αυτούς τους τίτλους που ακούσαμε στην Κολωνία πέρυσι, λιγότερα από 13 δις δολάρια από τα υποσχεθέντα 100 δις δολάρια έχουν στην πραγματικότητα διαγραφεί και, όπως μας είπαν η Επιτροπή και το Συμβούλιο, οι συνεισφορές στο Ταμείο υπέρ της HIPC μακράν απέχουν ακόμη του στόχου. Όπως δικαίως δηλώνει ο Επίτροπος, χρειάζεται να μοιρασθεί το βάρος. Είναι γεγονός ότι, παρά το δημοσιονομικό πλεόνασμα του 1 τρις δολαρίων σε δέκα χρόνια, ο Πρόεδρος Clinton δεν είναι ικανός να αποσπάσει από το Κογκρέσο 210 εκατ. δολάρια για την HIPC. Αυτό είναι ένα τρομακτικό γεγονός που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας.
Είναι επίσης αλήθεια ότι περιμένουμε ακόμη την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ να κάνουν κινήσεις ανάλογες με εκείνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλες οι χώρες G7 υποσχέθηκαν κάποια μορφή 100% διαγραφής των χρεών, αλλά πολλές εξ αυτών είναι πολύ αργές και απρόθυμες να το πράξουν με τον τρόπο που θα θέλαμε. Επίσης κάθε χώρα, για να δικαιούται ανακούφιση από τα χρέη, πρέπει να ολοκληρώσει μια μακρά και συχνά αντιφατική διαδικασία 'HIPC', και μόνο 5 χώρες έχουν κατορθώσει μέχρι στιγμής να περάσουν τις δοκιμασίες στις οποίες τους έχει ζητηθεί να υποβληθούν.
Μέχρι στιγμής, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι η μοναδική χώρα που έχει προσφέρει 100% διαγραφή των χρεών. Η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιαπωνία περιλαμβάνουν μόνο τα χρέη που έχουν ήδη διακοπεί από πριν, συνεπώς αγνοούν ένα σημαντικό τμήμα του χρέους. Η Ιαπωνία, παρεμπιπτόντως, συνδέει την ανακούφιση από τα χρέη με την ευθύνη αγοράς ιαπωνικών εξαγωγών.
Στη Μοζαμβίκη, για παράδειγμα, είναι πολύ σημαντικό ότι το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα και η Λέσχη των Παρισίων απλώς ανέβαλαν τις πληρωμές από τη Μοζαμβίκη και στη συνέχεια δάνεισαν στην πραγματικότητα περισσότερα χρήματα.
Συνεπώς, αυτό που θα ήθελα τελικά να πω είναι εμείς, σε αυτό το Κοινοβούλιο, να παροτρύνουμε όλους τους πιστωτές να σταματήσουν να κωλυσιεργούν και να αρχίσουν να δουλεύουν πραγματικά σκληρά για να εκπληρώσουν την πλήρη διαγραφή των χρεών για τις φτωχότερες χώρες. Ασφαλώς, συμφωνώ με όλους τους συναδέλφους μου και εννοώ τις φτωχότερες χώρες που εκπληρώνουν τα κριτήρια για τη χορήγηση ανακούφισης από τα χρέη σε εκείνες τις χώρες που εκδηλώνουν δέσμευση απέναντι στον κοινωνικό τομέα και στην υποστήριξη της ανθρώπινης ανάπτυξης.

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, πιστεύω ότι σήμερα κατέστη εδώ σαφές το γεγονός ότι, η κατάσταση στην οποία αναφέρεται η υποβληθείσα ερώτηση είναι ανησυχητική και αποτέλεσε αντικείμενο ενασχόλησης από πλευράς του Συμβουλίου. Επί της ουσίας, πρόκειται για ένα ζήτημα γύρω από το οποίο υπάρχει, στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μια σχετική συναίνεση. Η πορτογαλική Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης φρόντισε, άλλωστε, να συμπεριλάβει αυτή την υπόθεση στο πρόγραμμα δραστηριοτήτων της, ενώ το συγκεκριμένο πρόβλημα προσεγγίστηκε και στο πλαίσιο της ημερήσιας διάταξης των εργασιών της ευρωαφρικανικής Διάσκεψης Κορυφής του Καΐρου. Αλλά θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτό το θέμα με ψυχραιμία και περίσκεψη, ανεξαρτήτως των δραματικών πτυχών που παρουσιάζει, δεδομένης της σοβαρότατης κατάστασης στην οποία έχουν περιέλθει οι πληθυσμοί των υπερχρεωμένων χωρών.
Το ουσιαστικό ζήτημα του χρέους δεν αποτελεί το βασικό πρόβλημα των ενδιαφερόμενων χωρών, μιας και το βασικό τους πρόβλημα είναι η ανάπτυξή τους, και αυτό ακριβώς συνιστά το θεμελιώδες θέμα που υποβόσκει σε όλη αυτή την υπόθεση. Και όλοι θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως το ζήτημα που τίθεται την παρούσα στιγμή επί τάπητος είναι ο συνολικός προβληματισμός, που αφορά τη γενικότερη αναπτυξιακή πολιτική, και ειδικότερα το πώς τοποθετούνται η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της μέσα στο παγκόσμιο πλαίσιο της χάραξης της συγκεκριμένης πολιτικής. Εκεί έγκειται το θεμελιώδες ζήτημα: το χρέος δεν είναι παρά ένα σύμπτωμα, η ασθένεια είναι η υπανάπτυξη. Ανακύπτουν προβλήματα ανισοτήτων και υπάρχουν προβλήματα άνισης κατανομής του πλούτου σε εκείνες τις χώρες. Αλλά τα συγκεκριμένα προβλήματα θα πρέπει να διευθετηθούν με πολιτικές λύσεις.
Πριν από λίγο μίλησα για νεοαποικιακούς πειρασμούς ή εκτροπές, αλλά επ' ουδενί δεν εννοούσα ότι οι διάφοροι περιοριστικοί όροι που επιβάλλονται στη χορήγηση των διαφορετικών μορφών βοήθειας ­ όπως απορρέει, άλλωστε, από το πνεύμα που διέπει σήμερα τη συνεργασία μεταξύ χωρών ΑΚΕ και Ευρωπαϊκής Ένωσης ­ δεν είναι κάτι το απολύτως θεμιτό και πέρα για πέρα φυσιολογικό. Εκείνο που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι υπάρχει ένας κώδικας συμπεριφοράς σε ό,τι αφορά την εσωτερική διαχείριση των χορηγούμενων πιστώσεων, ιδίως των πιστώσεων που αποδεσμεύονται προς όφελος των συγκεκριμένων χωρών χάρη στη μείωση του ύψους του χρέους. Οφείλουμε να επιδείξουμε κάποια προσοχή και ως προς την ανάγκη να σεβόμαστε, κατά κάποιο τρόπο, το πώς οι κυβερνώντες αυτών των χωρών διαχειρίζονται τα παρεχόμενα χρηματικά ποσά. Θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι οφείλουμε να καταβάλουμε προσπάθειες, ώστε να εγγυηθούμε ότι οι πολιτικοί περιοριστικοί όροι και η ενδυνάμωση της δημοκρατίας στις συγκεκριμένες χώρες αποτελούν πράγματι θεμελιώδεις παράγοντες, οι οποίοι καθοδηγούν τη δράση μας. Οι προσπάθειες με στόχο τη χρηστή διακυβέρνηση, οι προσπάθειες για ενδυνάμωση των δημοκρατικών δομών και για αύξηση της πολιτικής συμμετοχής, συνιστούν στοιχεία θεμελιώδους σημασίας ώστε να διαμορφωθούν ελεύθερες κοινωνίες, όπου θα προσφέρεται η δυνατότητα καλύτερης διαχείρισης των εγχώριων πόρων και καταλληλότερης διαχείρισης της κατανομής του πλούτου και, ειδικότερα, όπου δεν θα ευνοείται η εμφάνιση φαινομένων διαφθοράς και παρεκτροπής χρημάτων. Εκτιμούμε πως όλα αυτά τα ζητήματα αποτελούν θέματα θεμελιώδους σημασίας που συνδέονται με την ανάπτυξη. Όπως προανέφερα, νομίζω ότι το ζήτημα του χρέους δεν είναι παρά ένα σύμπτωμα ενός πολύ συνολικότερου προβλήματος: του προβλήματος της ανάπτυξης. Θεωρώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της έχουν αποδείξει πως μεριμνούν γι' αυτή την υπόθεση και πως έχουν να προτείνουν συγκεκριμένα μέτρα αναφορικά με αυτό το ζήτημα.

Nielson
(ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, επιθυμώ να ξεκινήσω σχολιάζοντας την αναγκαιότητα της υπό όρους χορήγησης ανακούφισης από τα χρέη. Συμφωνώ με ορισμένες από τις παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν εδώ. Θα ήθελα επίσης να πω ότι αυτό που αντιμετωπίζουμε εδώ δεν είναι ένα καθεστώς της υπό όρους χορήγησης ανακούφισης από τα χρέη αυστηρότερο από εκείνο που επιδιώκουν στην πραγματικότητα τα κράτη μέλη κατά τη διμερή συνεργασία τους για την ανάπτυξη, καθώς στις μέρες μας είναι αναγκαίο να διασφαλίζεται ότι η χρήση των πόρων ανταποκρίνεται στους στόχους που έχουν τεθεί.
Εάν κοιτάξουμε την ουσία, θα δούμε ότι αυτό αποτελεί επίσης τον σύνδεσμο για την καλύτερη επικέντρωση στις κοινωνικές πτυχές στις χώρες HIPC - αυτό είναι το κλειδί για εκείνα που πρέπει να πράξουν. Υπάρχουν επίσης στοιχεία ότι το ζήτημα αυτό τίθεται από την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ, με αυτά τα ιδρύματα να συμφωνούν να δοθεί προτεραιότητα σε αυτές τις πτυχές. Κατά κάποιο τρόπο, θα μπορούσε κανείς να πει ότι γινόμαστε μάρτυρες της μετάβασης από τη συναίνεση της Ουάσινγκτον στη συναίνεση της Κοπεγχάγης.
Το θετικό αυτής της κατάστασης είναι ότι το ΔΝΤ, με τα έγγραφα στρατηγικής για τη μείωση της φτώχειας, ευθυγραμμίζεται κι αυτό με τους στόχους της Παγκόσμιας Τράπεζας οι οποίοι τέθηκαν λίγα χρόνια πριν. Όλα αυτά καταδεικνύουν ότι η καταπολέμηση της φτώχειας βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας. Έτσι, ο συνδυασμός διατήρησης της εστίασης στις ενδεχομένως στενά καθορισμένες χώρες HIPC και στην εξέταση των κοινωνικών συνεπειών στο εσωτερικό αυτών των χωρών είναι αρκετά λογικός.
Στρέφομαι τώρα στο ζήτημα του εάν είναι υπερβολικά λίγες οι χώρες που λαμβάνουν μέρος σε αυτή την πρωτοβουλία. Θα ήταν λάθος να σκεφθεί κανείς ότι θα μπορούσαμε απλώς να διευρύνουμε το πεδίο της πρωτοβουλίας και να καλωσορίσουμε όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες σε αυτή. Θα υπήρχαν ορισμένες δυσμενείς συνέπειες εάν πράτταμε κάτι τέτοιο. Πρώτον, το κόστος της πρωτοβουλίας HIPC θα αυξανόταν δραματικά, διότι όσο πλουσιότερες είναι αυτές οι χώρες, ή όσο λιγότερο φτωχές, τόσο μεγαλύτερο χρέος έχουν συσσωρεύσει. Έτσι, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι η πρωτοβουλία έχει σκοπό να βοηθήσει τις φτωχότερες χώρες να προσδιορίσουν τους τομείς εκείνους στους οποίους μπορούν να διαχειρισθούν το απομένον χρέος. Ο σκοπός δεν ήταν ποτέ να καταργηθεί το σύνολο των χρεών των χωρών του Τρίτου Κόσμου, διότι αυτό ήταν εντελώς ανέφικτο. Βρισκόμαστε σε ένα επίπεδο 0,22% ή 0,23% σε ό,τι αφορά την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια, μακριά από τον στόχο του 0,7% στον οποίο συμφώνησαν καταρχήν όλοι, και τον οποίο μόνο ένας περιορισμένος αριθμός χωρών έχει στην πραγματικότητα εκπληρώσει.
Τα 350 δις δεν θα ήταν ένας εύχρηστος αριθμός, και επίσης η αξία για τις φτωχότερες χώρες θα μειωνόταν εάν το ποσό μοιραζόταν μεταξύ των λιγότερο φτωχών μεσαίου εισοδήματος χωρών.
Θα ήθελα να πω στην κυρία Schφrling ότι όλα σχεδόν τα χρήματα για την HIPC βρίσκονται από τους υφιστάμενους προϋπολογισμούς ανάπτυξης. Αυτό συμβαίνει και για το δισεκατομμύριο από τα χρήματα του ΕΤΑ, το οποίο ανακατανέμουμε. Το θετικό σχετικά με αυτό είναι ότι οι χώρες ΑΚΕ το αποδέχθηκαν, και αυτή είναι μια ανακατανομή που μεταφέρει χρήματα από τις σχετικά πιο ευημερούσες χώρες προς τις φτωχότερες χώρες της ομάδας ΑΚΕ. Έτσι, πραγματοποιούμε κάτι πολύ συγκεκριμένο βελτιώνοντας την εστίαση της γενικής δραστηριότητάς στη φτώχεια στη συγκεκριμένη ανακατανομή. Αυτό το τμήμα της είναι λίαν ευπρόσδεκτο. Το καλό είναι ότι είχαμε τα χρήματα, επομένως μπορούσαμε να κάνουμε κάτι πραγματικά αξιόλογο ως ο μοναδικός πρόθυμος χορηγός βοήθειας, εκτός από ορισμένους "εκλεκτούς" χορηγούς βοήθειας που προσπαθούν να ντροπιάσουν τους υπόλοιπους προχωρώντας μπροστά και δίνοντας το θετικό παράδειγμα - η συνήθης ομάδα. Διαφορετικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η μόνη που μπορεί να κάνει κάτι πραγματικά αξιόλογο.
Τέλος, επιδοκιμάζω πολύ θερμά τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε αυτή η συζήτηση. Το ενδιαφέρον του Κοινοβουλίου αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κύριε Επίτροπε.
Έλαβα πέντε προτάσεις ψηφίσματος, που κατατέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 42, παράγραφος 5, του Κανονισμού.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, στις 12.00.

Κατάσταση στη Ζιμπάμπουε
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις ανακοινώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση στη Ζιμπάμπουε.

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, κατά την τρέχουσα προετοιμασία της προεκλογικής περιόδου στη Ζιμπάμπουε συνεχίζει να επικρατεί ένα κλίμα εκφοβισμού της αντιπολίτευσης και καταπάτησης της νομιμότητας και των δικαιωμάτων των πολιτών, το οποίο ενίοτε σηματοδοτείται με τραγικά επεισόδια. Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί τον τελευταίο καιρό, παρά τις τεράστιες προσπάθειες που καταβάλλονται διεθνώς, και ειδικότερα από πλευράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με σκοπό να διατάξει αμέσως ο Πρόεδρος Robert Mugabe τον τερματισμό της κατάληψης των αγροκτημάτων των γαιοκτημόνων στα οποία έχουν εισβάλει οι ονομαζόμενοι "απόμαχοι του αγώνα", και με στόχο να δοθούν εγγυήσεις για την ασφάλεια όλων των πολιτών, ιδίως των αλλοδαπών πολιτών που διαμένουν στη Ζιμπάμπουε.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση εκφράζει βαθύτατες ανησυχίες για την κατάσταση που κυριαρχεί στη Ζιμπάμπουε, και το Συμβούλιο εξέδωσε δύο δηλώσεις της Προεδρίας, στις 13 Μαρτίου και στις 7 Μαΐου, με τις οποίες εξεδήλωνε τις έντονες ανησυχίες του για την επικρατούσα κατάσταση. Οι συγκεκριμένες δηλώσεις έλαβαν την ομόφωνη υποστήριξη όλων των υποψηφίων προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρών, όπως επίσης και των χωρών του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου. Επιπλέον, επίσης κατόπιν πρωτοβουλίας του Συμβουλίου, πραγματοποιήθηκαν διάφορα διαβήματα προς τις αρχές εκείνης της χώρας. Όσο για το βασικό ζήτημα που συνιστά την αιτία της παρούσας κρίσης, το πρόβλημα της γης, η Ευρωπαϊκή Ένωση διατρανώνει και πάλι τη θέση της, ότι είναι έτοιμη να βοηθήσει τη Ζιμπάμπουε να δρομολογήσει μια ανακατανομή των αγροτικών γαιών, η οποία δεν θα αντίκειται στο σεβασμό των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και, ειδικότερα, στις αρχές και τα συμπεράσματα της διάσκεψης των χορηγών βοήθειας με θέμα την αγροτική μεταρρύθμιση στη Ζιμπάμπουε, που έλαβε χώρα το 1998 στη Χαράρε. Αναφορικά με τη διενέργεια των επικείμενων βουλευτικών εκλογών στη Ζιμπάμπουε, οι οποίες αναγγέλθηκαν για τις 24 και 25 Ιουνίου, είναι επιτακτική ανάγκη οι εκλογές αυτές να είναι ελεύθερες και δίκαιες και να διεξαχθούν υπό συνθήκες διαφάνειας και στις προβλεπόμενες ημερομηνίες. Θα ήταν ευχής έργον να παρίστανται σε αυτές τις εκλογές διεθνείς παρατηρητές με σκοπό να παρακολουθήσουν τον τρόπο διενέργειάς τους και να εγγυηθούν το τελικό αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, την αναγκαία νομιμότητα και την παραδοχή αυτής της νομιμότητας από μεριάς της διεθνούς κοινότητας.
Επί του συγκεκριμένου αυτού ζητήματος, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι έτοιμη να στείλει επί τόπου μια αποστολή παρατηρητών εκλογικών αναμετρήσεων, αν και, βεβαίως, προειδοποιεί τις αρχές της Ζιμπάμπουε όσο για την αναγκαιότητα παροχής ικανοποιητικών εγγυήσεων ασφαλείας, καθώς και για την ανάγκη εξασφάλισης της απρόσκοπτης πρόσβασης σε όλους τους χώρους. Η τρόικα των επικεφαλής αποστολών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Χαράρε θα διαβιβάσει αυτοπροσώπως το παραπάνω μήνυμα στις αρχές της Ζιμπάμπουε. Την ερχόμενη Παρασκευή, 19 Μαΐου, οι εκπρόσωποι της Επιτροπής θα μεταβούν σε εκείνη τη χώρα με σκοπό να προετοιμάσουν το έδαφος για την άφιξη των εκλογικών παρατηρητών, εφόσον διαπιστώσουν ότι πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις. Την ερχόμενη Δευτέρα, το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων θα αξιολογήσει τις εντυπώσεις που θα αποκομίσουν οι εκπρόσωποι της Επιτροπής μετά την πραγματοποίηση της επίσκεψής τους.
Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω, κύριε Πρόεδρε και κύριοι βουλευτές, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί τη Ζιμπάμπουε ως εταίρο της στο πλαίσιο της Σύμβασης της Λομέ και ότι, δυνάμει των όρων αυτής της σύμβασης, η Ζιμπάμπουε υποχρεούται να σέβεται τις αρχές που διατρανώνονται σε αυτήν, αρχές άλλωστε που εμπνέουν την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της συνεργασίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα συνεχίσει να παρακολουθεί τις εξελίξεις σε εκείνη τη χώρα, εμπνεόμενη από τις προαναφερόμενες αρχές, και δεν θα παραλείψει να συναγάγει τα ανάλογα συμπεράσματα εφόσον διαπιστώσει ότι οι εν λόγω αρχές δεν γίνονται σεβαστές.

Nielson
(ΕΝ) Η Επιτροπή ανησυχεί για την κατάσταση που εκτυλίσσεται στη Ζιμπάμπουε. Η Ζιμπάμπουε, που ήταν για δεκαετίες μια σταθερή χώρα, υφίσταται τώρα μια όλο και πιο σοβαρή οικονομική και πολιτική κρίση. Οι βουλευτικές εκλογές έχουν τώρα εξαγγελθεί από την κυβέρνηση για τις 24 ή 25 Ιουνίου. Αυτό είναι ένα θετικό σημάδι.
Φαινόμενα όπως η παράνομη κατοχή των αγροκτημάτων, η συνεχιζόμενη βία, ο θάνατος, η συκοφάντηση και ο εκφοβισμός της αντιπολίτευσης ερμηνεύονται ως μέρος της εκλογικής εκστρατείας του κυβερνώντος κόμματος. Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρήθηκε μια σειρά διεθνών πρωτοβουλιών για τη διευκόλυνση της διεξαγωγής ελεύθερων και δίκαιων εκλογών. Το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων της 10ης Απριλίου παρότρυνε την κυβέρνηση της Ζιμπάμπουε να διαμορφώσει τις συνθήκες για τη διεξαγωγή ελεύθερων και δίκαιων εκλογών. Η Επιτροπή συνεχίζει να παροτρύνει την κυβέρνηση της Ζιμπάμπουε να διεξαγάγει εκλογές χωρίς τρομοκρατία. Είχα μια πολύ άμεση συνομιλία με τον Πρόεδρο Mugabe στη Διάσκεψη Κορυφής ΕΕ-Αφρικής. Έδωσα συνέχεια στη συνομιλία αποστέλλοντάς του μια επιστολή αυτή την εβδομάδα.
Έπειτα από τη συμφωνία των κρατών μελών της ΕΕ στις Αζόρες στις 6 και 7 Μαίου, η Επιτροπή έχει αυτή την εβδομάδα μια αποστολή στη Ζιμπάμπουε για να εξετάσει τις απαραίτητες ρυθμίσεις που αφορούν μια ομάδα παρατηρητών της ΕΕ και για να συντονισθεί με άλλες πρωτοβουλίες της Κοινότητας για την Ανάπτυξη της Νότιας Αφρικής (SADC), της Κοινοπολιτείας και των ΗΠΑ αναφορικά με την παρακολούθηση των εκλογών. Η Επιτροπή έχει προσφέρει ήδη 220.000 ευρώ για την εκπαίδευση 1.440 Ζιμπαμπουανών εκλογικών παρατηρητών και έχει διαθέσει ακόμη 6 εκατ. ευρώ για την υποστήριξη πρωτοβουλιών της κοινωνίας των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων της χρηστής διακυβέρνησης και του εκδημοκρατισμού. Η αποστολή της Επιτροπής για την εκλογική αξιολόγηση που βρίσκεται τώρα στη Ζιμπάμπουε συζητά με τα κράτη μέλη τις ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση των υλικοτεχνικών και λειτουργικών πτυχών αυτού του εγχειρήματος, και ιδιαίτερα τη χρηματοδότηση, την ελευθερία κινήσεως και την ασφάλεια των υπηρεσιών.
Οι παρατηρητές της ΕΕ δεν αποστέλλονται για να νομιμοποιήσουν μια εκλογική διαδικασία που μέχρι τώρα σημαδεύεται από την τρομοκρατία και τη βία. Ωστόσο, οι διεθνείς παρατηρητές θα μπορούσαν να διαδραματίσουν ένα σημαντικό ρόλο στην αποτροπή της βίας και στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης, ιδιαίτερα στις αγροτικές περιοχές. Μια προκαταρκτική πρόταση της ΕΕ που βρίσκεται υπό εξέλιξη μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη 150 παρατηρητών, εκ των οποίων 100 θα αναπτυχθούν την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου για να παρακολουθήσουν την εκλογική εκστρατεία και οι υπόλοιποι για να αυξήσουν την παρακολούθηση της ΕΕ κατά την ψηφοφορία και την καταμέτρηση. Οι διαβουλεύσεις με την κυβέρνηση και ο συντονισμός με άλλες διεθνείς αποστολές παρατηρητών, όπως της Κοινοπολιτείας, των ΗΠΑ και της Νορβηγίας, καθώς και με τις τοπικές πρωτοβουλίες παρακολούθησης συνεχίζονται. Αναγνωρίζοντας τη μακρά εμπειρία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην παρακολούθηση εκλογών, καλούμε τους αντιπροσώπους να λάβουν μέρος.
Σεβόμενη την αναπτυξιακή συνεργασία, η Επιτροπή διατηρεί τη βοήθεια για την ανακούφιση της φτώχειας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης, η οποία διοχετεύεται μέσω των κοινωνικών τομέων της υγείας, της εκπαίδευσης και της αγροτικής ανάπτυξης, και ιδιαίτερα για την καταπολέμηση της επιδημίας του ΗΙV/AIDS. Aυτά τα προγράμματα ανακούφισης της φτώχειας διευκολύνουν την πραγματοποίηση διαλόγου με την κοινωνία των πολιτών και προσφέρουν το κατάλληλο πολιτικό μήνυμα. Η διεθνής κοινότητα, μολονότι καταδικάζει ορισμένες κυβερνητικές δράσεις, εξακολουθεί να στηρίζει τον λαό της Ζιμπάμπουε. Δεδομένων των ισχνών μακροοικονομικών επιδόσεων της κυβέρνησης, η ΕΕ, όπως το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα, έχει ήδη παγώσει τη διαρθρωτική υποστήριξη προσαρμογής.
Σε ό,τι αφορά το ζήτημα της ενδεχόμενης διακοπής των προνομίων της Ζιμπάμπουε βάσει της Σύμβασης της Lomι, θα μπορούσαν να υπάρξουν λόγοι διακοπής εάν η Επιτροπή θεωρήσει, αφού διαβουλευθεί εκτενώς με τα κράτη μέλη, ότι αυτό δεν απέβαινε επιζήμιο σε αυτό το προεκλογικό στάδιο. Φοβούμαστε ότι αυτό θα γινόταν αντικείμενο εκμετάλλευσης και θα ερμηνευόταν ως μια ενορχηστρωμένη μαζική αντίδραση των επιθετικά αποκαλούμενων "πρώην αποικιακών δυνάμεων" εναντίον της Ζιμπάμπουε και της κυβέρνησής της.
Στη χειρότερη των περιπτώσεων, εάν ο σεβασμός του κράτους δικαίου επιδεινωθεί περαιτέρω ή εάν οι εκλογές πρόκειται να είναι διαβλητές, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει εάν η Ζιμπάμπουε αξίζει τα προνόμια που παραχωρούνται βάσει της Σύμβασης της Lomι. Η αναστολή αυτών των προνομίων θα αποτελέσει οικονομική παράλυση για τη Ζιμπάμπουε και θα επιδείνωνε την κρίση. Αλλά, ως στιγμής, θεωρώ ότι έχουμε ακολουθήσει τη σωστή πορεία.

Corrie
Κύριε Πρόεδρε, υποθέτω ότι μπορώ να ξεκινήσω με μια ελαφρώς αισιόδοξη παρατήρηση, ότι δηλαδή ο Πρόεδρος Mugabe έχει καθορίσει τώρα ως ημέρες εκλογών την 24η και την 25η Ιουνίου. Από την άλλη πλευρά όμως, αυξάνει όλους τους μισθούς του στρατού και των δημοσίων υπαλλήλων εν είδει άμεσης δωροδοκίας. Ελπίζω ειλικρινά οι βουλευτές αυτού του Κοινοβουλίου να έχουν την ευκαιρία να δράσουν ως παρατηρητές, καθώς αυτές οι εκλογές πρέπει να αποδειχθούν ελεύθερες, δίκαιες και διαφανείς εν μέσω της ατμόσφαιρας φόβου που έχει καλλιεργήσει ο Πρόεδρος Mugabe.
Μόλις τον περασμένο μήνα υπερψηφίσαμε σε αυτό το Σώμα ένα ψήφισμα που καταδίκαζε τη βία, ζητούσε την επιστροφή στην πλήρη δημοκρατία και τη διεξαγωγή ελεύθερων και δίκαιων εκλογών. Ορισμένα εξ αυτών των αιτημάτων έχουν τώρα ευτυχώς εκπληρωθεί, αλλά όχι προτού δολοφονηθεί ένας ακόμη λευκός αγρότης. Όλοι δεχόμαστε ότι πρέπει να υπάρξει αναδιανομή της καλύτερης γης στη Ζιμπάμπουε, αλλά αυτό πρέπει να πραγματοποιηθεί μέσω διαπραγματεύσεων στρογγυλής τραπέζης, και όχι με τις βίαιες πράξεις που βλέπουμε τους τελευταίους μήνες.
Ο Πρόεδρος Mugabe έχει συστήσει τώρα μια επιτροπή λευκών γεωργών και υποστηρικτών του Mugabe, η οποία ευελπιστούμε ότι θα καταλήξει σε μια λογική συμφωνία για την αναδιανομή της γης. Ο Πρόεδρος Mugabe δεν πρέπει να ξεχνά ποτέ την οικονομική ζημία που θα προκληθεί στην οικονομία της Ζιμπάμπουε, εάν η αναδιανομή της γης σημαίνει απλώς ότι η γη θα καλλιεργείται ξανά για λόγους συντήρησης ανά μικρά τεμάχια.Υπάρχουν ελάχιστοι άνθρωποι στον όχλο που είδαμε να εισβάλλει στα αγροκτήματα, οι οποίοι θα είχαν την οικονομική δυνατότητα να διαθέτουν υπαλλήλους, μηχανήματα, σπόρους και λιπάσματα για την καλλιέργεια αυτών των μονάδων, προκειμένου να αποδώσουν πιθανά εξαγώγιμα προϊόντα.
Έχω δει ορισμένα από τα αγροκτήματα που διεκδικούσε μερικά χρόνια πριν ο κ. Mugabe, και η πλειοψηφία της γόνιμης παραγωγικής γης έχει μετατραπεί σε θάμνους, ενώ τα κτίρια και οι αγροικίες είναι τώρα ερείπια υπό κατάρρευση. Τι κρίμα για μια χώρα που εξαρτάται από τις γεωργικές εξαγωγές!
Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια κίνηση για να πεισθούν οι πολιτικοί ηγέτες στις αφρικανικές περιοχές να αναλαμβάνουν μεγαλύτερη ευθύνη για την πρόληψη των συγκρούσεων. Συνεπώς, ήταν ικανοποιητικό να ακούμε τον Nelson Mandela να καταδικάζει τις πολιτικές του προέδρου της Ζιμπάμπουε ο οποίος καταστρέφει τη χώρα του. Λυπάμαι που ο Πρόεδρος Mbeki, ο διάδοχός του, που είναι πιθανώς ο πιο ισχυρός ηγέτης στην Αφρική, δεν έχει καταδικάσει δημοσίως τη βία στη Ζιμπάμπουε.
Εμείς στο Κοινοβούλιο δικαιούμαστε να ζητάμε από την Επιτροπή να αναθεωρήσει την αναπτυξιακή της συνεργασία με τη Ζιμπάμπουε εάν δεν διεξαχθούν διαφανείς εκλογές ή εάν κερδίσει η αντιπολίτευση και η βία συνεχισθεί. Η χρήση του άρθρου 366 θα πρέπει να εξετασθεί. Η Παγκόσμια Τράπεζα περικόπτει τώρα τη χρηματοδότηση εξαιτίας καθυστερούμενων χρεών και η Ζιμπάμπουε, ως χώρα, βρίσκεται υπό διάλυση. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ζούμε και να ελπίζουμε ότι θα μπορέσει να επέλθει ένα ειρηνικό τέλος στη Ζιμπάμπουε, καθώς είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι που υποφέρουν περισσότερο από αυτή την ασταθή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα.

Kinnock, Glenys
Οφείλω να πω καταρχάς ότι έχω ενθαρρυνθεί εξαιρετικά από το γεγονός ότι η Επιτροπή έχει διαμορφώσει μια τόσο πολύ σαφή στρατηγική για την αντιμετώπιση αυτών των πολύ κρίσιμων εβδομάδων πριν από τη διεξαγωγή των εκλογών. Χαιρετίζω ιδιαίτερα το γεγονός ότι εκπαιδεύουμε εσωτερικούς παρατηρητές - θεωρώ πως είναι πολύ σημαντικό και θα αντισταθμίσει την πιθανότητα να μας επικρίνει ο Mugabe ότι συμμετέχουμε με νεοαποικιακό τρόπο για να αναμειχθούμε στην εκλογή του. Επιδοκιμάζω επίσης το γεγονός ότι θα υποστηρίζουμε τους στόχους της κοινωνίας των πολιτών αυτές τις επόμενες εβδομάδες. Ελπίζω θερμά, κύριε Επίτροπε, να διαδώσουμε αυτές τις πληροφορίες στη Ζιμπάμπουε, διότι εκείνοι οι άνθρωποι που προσπαθούν να οργανώσουν μια αντιπολιτευτική εκστρατεία θα εμψυχωθούν από αυτές τις πληροφορίες που μας δώσατε σήμερα και θεωρώ ότι αυτό θα είναι σημαντικό.
Ένα από τα ζητήματα για τα οποία θέλω να μιλήσω συνοπτικά είναι ο ρόλος των κρατικών μέσων ενημέρωσης κατά την προεκλογική περίοδο. Ο Επίτροπος δεν το ανέφερε, αλλά θα ήταν λογικό να αναφερθεί επειδή η τηλεόραση, το ραδιόφωνο και οι κρατικές εφημερίδες στη Ζιμπάμπουε συμπεριφέρονται τώρα σαν να ήταν οι αντιπρόσωποι του κόμματος Zanu-PF. Όλες οι αναφορές στα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι αρνητικές, με ιδιαίτερο στόχο το κόμμα MDC. Θα ήθελα όντως να μάθω τι μπορούμε να κάνουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να επιδιώξουμε να διασφαλίσουμε ότι οι ομάδες της αντιπολίτευσης - και υπάρχουν 26 κόμματα υποψήφια στις εκλογές - θα έχουν κάποια πρόσβαση στα μέσα ενημέρωσης. Τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχονται από το κράτος, κύριε Επίτροπε, αρνούνται να δημοσιεύσουν πληρωμένες διαφημίσεις ακόμη και από τις βασικές ΜΚΟ που εργάζονται απλώς για να υποστηρίξουν την εκλογική διαδικασία και τη δημοκρατία στη Ζιμπάμπουε, ή από οποιοδήποτε κόμμα της αντιπολίτευσης. Μόνο τρεις ανεξάρτητες εφημερίδες δημοσιεύουν οποιουδήποτε είδους καταχωρήσεις από άλλα κόμματα εκτός του Zanu-PF, συνεπώς ότι οι άνθρωποι βλέπουν ή διαβάζουν μόνο τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης και αυτό προφανώς αποτελεί αντίφαση εάν μιλάμε για την παροχή δημοκρατίας.
Είναι γεγονός ότι ο ανεξάρτητος Τύπος δεν έχει την τυπογραφική ικανότητα να ανταποκριθεί στη ζήτηση. Οι άνθρωποι στη Ζιμπάμπουε φοβούνται. Οι θάνατοι και οι ζημιές στις αγροτικές περιοχές και σε αυξανόμενο βαθμό στις πόλεις είναι βαθύτατα ανησυχητικές. Το Zanu-PF διαθέτει τους κυβερνητικούς πόρους, και οι υποστηρικτές του MDC είναι πολύ φοβισμένοι για να δωρίσουν χρήματα στο κόμμα. Διάβασα μάλιστα στον βρετανικό Τύπο ότι ο Kabila και ο Qadhafi χορηγούν τώρα χρήματα για την εκστρατεία του Mugabe, γεγονός που είναι κάπως τρομακτικό.
Είναι πολύ ανησυχητικό που η αντιπολίτευση διεξάγει τον προεκλογικό της αγώνα με τους όρους του Zanu-PF. Δεν έχει κανέναν έλεγχο στους εκλογικούς καταλόγους, δεν έχει κανέναν έλεγχο στα εκλογικά τμήματα, τα οποία θα διοικούνται από κυβερνητικούς δημοσίους υπαλλήλους. Αυτό είναι σφάλμα, διότι ο ρόλος αυτών των κυβερνητικών δημοσίων υπαλλήλων στο τελευταίο δημοψήφισμα ήταν όντως πολύ ύποπτος. Οι άνθρωποι το αντιλαμβάνονται και το γνωρίζουν. Υπάρχουν επίσης στοιχεία ότι η εν λόγω Πέμπτη Ταξιαρχία έχει αναμειχθεί στα μέτρα καταστολής κατά την προεκλογική περίοδο. Η Πέμπτη Ταξιαρχία ευθύνεται για τις βαρβαρότητες που διαιώνισε ο Mugabe στην Matabeleland κατά τη δεκαετία του 1980. Αυτό είναι επίσης κάτι που με ανησυχεί και το οποίο θα ήθελα να εξετάσει η ΕΕ.
Εν κατακλείδι, κύριε Πρόεδρε, ας διασφαλίσουμε ότι ως Ευρωπαϊκή Ένωση εργαζόμαστε για να διαμορφώσουμε τις συνθήκες που θα επιτρέψουν στον λαό της Ζιμπάμπουε να εκφράσει τις επιλογές του σε αυτές τις εκλογές του Ιουνίου και να εκφράσει τις επιλογές του μυστικά και χωρίς φόβο.

Van den Bos
Κύριε Πρόεδρε, γιατί υπάρχουν τόσοι πολλοί Αφρικανοί ήρωες της ελευθερίας, τους οποίους εμείς θαυμάζουμε και οι οποίοι τελικά καταντούν τύραννοι; Γιατί υπάρχουν τόσες λίγες πρώην αποικίες, οι οποίες κατέστησαν ένα κράτος δικαίου; Όπου επικρατεί αναρχία και ανομία, επικρατεί το δίκαιο του πιο βίαιου. Στη Ζιμπάμπουε, αυτός είναι ο κύριος Mugabe. Αυτή η χώρα ήταν αρχικά ένα παράδειγμα για τον τρίτο κόσμο, όπως έπρεπε, και τώρα έχει βρεθεί στην αντίθετη περίπτωση. Διοικείται από ένα δικτάτορα, ο οποίος θεωρεί την εξουσία του και τα πλεονεκτήματά του πιο σημαντικά από την αποσταθεροποίηση της χώρας του και τα βάσανα του ίδιου του λαού του. Φυσικά, είναι αναγκαία η γεωργική μεταρρύθμιση. Η γαιοκτησία στη Ζιμπάμπουε απεικονίζει ακόμη τις παλαιές αποικιακές σχέσεις και φυσικά αυτό προκαλεί εντάσεις. Αλλά ο Mugabe διέθετε χρόνια για να πραγματοποιήσει αυτές τις γεωργικές μεταρρυθμίσεις, φυσικά με εξωτερική βοήθεια. Το ερώτημα είναι: ποιους ανέντιμους λόγους έχει ο Mugabe, ώστε στην αρχή να μην πράττει τίποτα και λίγο πριν τις εκλογές να αφήνει τους υποστηριχτές του να καταλαμβάνουν τα αγροκτήματα των λευκών;
Σύμφωνα με το εκλογικό συμβούλιο της Ζιμπάμπουε, η επικρατούσα βία καθιστά αδύνατη την πραγματοποίηση ελεύθερων και έντιμων εκλογών. Εφόσον επικρατεί αυτή η κατάσταση, οι εκλογές πρέπει να αναβληθούν. Είναι απολύτως απαραίτητο να εμποδιστεί ο Mugabe να νομιμοποιήσει τη θέση του μέσω της βίας και του εκφοβισμού. Θα ήταν ευκταίο εάν ορισμένοι βουλευτές αυτού του Κοινοβουλίου συμμετείχαν ως παρατηρητές στις εκλογές και, στο πλαίσιο της κριτικής τους λάμβαναν υπόψη τους και τις προεκλογικές ραδιουργίες του Mugabe.
Εάν οι εκλογές δεν πραγματοποιηθούν έντιμα, θα πρέπει να σταματήσει η χορήγηση της ευρωπαϊκής βοήθειας. Αλλά, επίσης, εάν ο Mugabe καταστήσει αδύνατη την πορεία προς τις εκλογές, τότε δεν πρέπει να σταματήσει η εφαρμογή της συνεργασίας του Λομέ.
Μία περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης στη Ζιμπάμπουε θα είχε αρνητικές συνέπειες για τις αφρικανικές χώρες γενικότερα και για τη Νότιο Αφρική ειδικότερα. Ο πληθυσμός της Ζιμπάμπουε αξίζει μία καλύτερη κυβέρνηση από τη σημερινή. Επομένως, είναι καιρός η Ευρωπαϊκή Ένωση να χρησιμοποιήσει σαφή γλώσσα. Η υπομονή μας αρχίζει να εξαντλείται με τους αφρικανούς ηγέτες, των οποίων ο ηρωισμός συνίσταται μόνο στην κατάχρηση εξουσίας.

Lucas
Κύριε Πρόεδρε, κι εγώ επίσης θα ήθελα να ξεκινήσω χαιρετίζοντας τη στρατηγική της Επιτροπής για την προεκλογική περίοδο, την οποία μόλις παρουσίασε ο κ. Επίτροπος, και ιδιαίτερα την εκπαίδευση Ζιμπαμπουανών εκλογικών παρατηρητών.
Οι μαύροι της Ζιμπάμπουε υποφέρουν ακόμη από την κληρονομιά της αποικιοκρατίας. Ο Cecil Rhodes, ένας από τους πιο επιτυχημένους βρετανούς αποίκους, δήλωσε ότι ο σκοπός της αποικιοκρατίας ήταν: "Να βρούμε νέα εδάφη στα οποία να μπορούμε εύκολα να αποκτούμε πρώτες ύλες και ταυτόχρονα να εκμεταλλευθούμε το φθηνό εργατικό δυναμικό που είναι διαθέσιμο από τους αυτόχθονες των αποικιών". Η κληρονομιά αυτής της βαρβαρικής επιτυχούς στρατηγικής μπορεί να διαπιστωθεί στο χάος που επικρατεί σήμερα στη Ζιμπάμπουε.
Σήμερα, μόλις 4.000 λευκοί γεωργοί εξακολουθούν να κατέχουν περισσότερο από το 70% των αρόσιμων εκτάσεων, ενώ ταυτόχρονα περισσότεροι από 7 εκατ. μαύροι Ζιμπαμπουανοί μόλις μετά βίας συντηρούνται στη ζωή στις κοινοτικές περιοχές που μαστίζονται από υπερπληθυσμό. Καταδικάζουμε τη βία, αλλά διαπιστώνουμε επίσης ότι οι μαύροι Ζιμπαμπουανοί έχουν συντριπτικά επιχειρήματα. Το γεγονός αυτό καθιστά την άρνηση του Προέδρου Mugabe να υλοποιήσει το πρόγραμμα της νόμιμης αναδιανομής της γης ακόμη πιο αποδοκιμαστέα.
Πρόκειται για ένα τρομακτικά δύσκολο πρόβλημα, εφόσον ο Mugabe δεν θα προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις. Καλώ εντούτοις την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου να πράξει ό,τι μπορεί για να πείσει τη Ζιμπάμπουε να συστήσει μια ανεξάρτητη επιτροπή διαιτησίας στην οποία θα αντιπροσωπεύονται πλήρως οι ακτήμονες και, μόλις συσταθεί η επιτροπή ενδεχομένως και με τη βοήθεια της Κοινοπολιτείας, να επαναληφθεί το συντομότερο δυνατό η χορήγηση οικονομικής βοήθειας.
Η βρετανική κυβέρνηση πρέπει να αναγνωρίσει το ηθικό χρέος που φέρει για τα εγκλήματα της δουλείας και της αποικιοκρατίας και να συνεχίσει να πράττει ό,τι περνάει από το χέρι της για να υποστηρίξει μια ειρηνική και σταδιακή διευθέτηση των εδαφικών ζητημάτων στη Ζιμπάμπουε.

Ribeiro e Castro
­ (PT) Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα πρώτα απ' όλα να δηλώσω ότι διαφωνώ με όσα είπε η συνάδελφος που προηγήθηκε. Είναι αδιαμφισβήτητο το ότι υπήρξαν σοβαρά προβλήματα κατά το παρελθόν, αλλά τα προβλήματα της αποικιοκρατίας διευθετήθηκαν μετά την ανεξαρτησία. Και η εικόνα που μεταφέρθηκε εδώ από τη συνάδελφο που μίλησε πριν από μένα είναι μια στρεβλή εικόνα, η οποία δεν βοηθά παρά να διαιωνίζεται ο δεσποτισμός του κυρίου Mugabe με ακόμη περισσότερα δεινά για το λαό της Ζιμπάμπουε ­ και αυτό ακριβώς είναι που τίθεται επί τάπητος. Ήδη κατά την τελευταία συζήτηση επέστησα την προσοχή σας σε κάτι που, κατά τη γνώμη μου, αποτελεί ένα ουσιαστικό στοιχείο: όταν ένας από τους κυριότερους πρωταγωνιστές αυτής της κρίσης, ο αρχηγός του Κινήματος των Βετεράνων και συνάμα το ένοπλο χέρι του Προέδρου Mugabe, διαλέγει για παρατσούκλι το όνομα "Χίτλερ", αυτό τα λέει όλα. Δεν μένει κανένα περιθώριο αμφιβολιών για το τι παίζεται αυτή τη στιγμή, και τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους.
Το ψήφισμα του Απριλίου, στο οποίο ήδη έγινε μνεία, μας άφησε κάπως με την αίσθηση ­ παρ' όλο που το υποστηρίξαμε ­ ότι παρά το γεγονός ότι κινείτο προς τη σωστή κατεύθυνση, ήταν ολίγον τι ήπιο μπροστά στη σοβαρότητα των εξελίξεων. Και αξίζει τον κόπο να θυμηθούμε: το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προέβαλλε την άποψη πως η ημερομηνία των εκλογών θα έπρεπε να καθορισθεί για όσο το συντομότερο δυνατόν, αλλά σε καμία περίπτωση για μετά την 1η Ιουνίου. Η ημερομηνία των εκλογών καθορίσθηκε μεν, αλλά για τις 24 και 25 Ιουνίου. Και μέχρι τότε, ποιος ξέρει τι έχουν ακόμη να δουν τα μάτια μας.
Στη συνέχεια, ζητούσαμε από τις αρχές της Ζιμπάμπουε να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, και να τηρούν τους διεθνώς αποδεκτούς κανόνες όσον αφορά τις εκλογές. Γνωρίζουμε ότι τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει. Αυτό που παρατηρούμε είναι μια χώρα που περιήλθε σε κατάσταση ομηρίας, ενώ εμείς η ίδιοι δυσκολευόμαστε να καθορίσουμε μια δίκαιη θέση έναντι του δραματικού χαρακτήρα της κατάστασης, διότι οι εκκλήσεις που έρχονται από τη Ζιμπάμπουε, από το MDC και τις δημοκρατικές δυνάμεις, συνηγορούν στο ότι η διενέργεια εκλογών είναι κακό πράγμα επειδή αυτές δεν θα είναι δίκαιες, λαμβανομένης υπόψη της έντασης της μαινόμενης εκστρατείας εκφοβισμού, αλλά το να μη διενεργηθούν θα ήταν ακόμη χειρότερο. Αρα, αυτό που βλέπουμε είναι μια χώρα η οποία περιήλθε σε ομηρία μπροστά στα μάτια μας και στα μάτια όλου του κόσμου, που απ' ότι φαίνεται έχει παραλύσει και δεν είναι σε θέση να τηρήσει μια πιο αυστηρή στάση.
Θα πρέπει όμως να είμαστε πιο σαφείς όταν καθορίζουμε μια θέση. Εδώ δεν τίθεται επί τάπητος μόνο το πρόβλημα των λευκών. Ήδη μνημονεύθηκαν, και πολύ ορθώς, οι φρικαλεότητες που διεπράχθησαν στην Matabeleland, και ·
(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

Deva
Κύριε Πρόεδρε, η ιστορία της Ζιμπάμπουε είναι μια ιστορία ελπίδας που κατέληξε στην απελπισία - ελπίδα ότι το 1980 η Ζιμπάμπουε θα είχε πραγματώσει το πλήρες δυναμικό της και θα καθίστατο μια ηγετική χώρα στην Αφρική· απελπισία τώρα, διότι ο πατέρας του έθνους μείωσε το επίτευγμά του και αντί να καταστεί μια από τις πιο πλούσιες αφρικανικές χώρες με τη μεγαλύτερη εκπαίδευση, έχει καταντήσει μια από τις φτωχότερες χώρες. Αυτό είναι όντως ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα και θα αποτελέσει υπόδειγμα κακοδιαχείρισης στην πρόσφατη ιστορία. Είμαι σίγουρη ότι η θέση του κ. Mugabe στα βιβλία της ιστορίας έχει πλέον εξασφαλισθεί, αλλά για εντελώς λάθος λόγους.
Σήμερα η χώρα υποφέρει από 50% ανεργία και 60% πληθωρισμό· δαπανά 1 εκατ. δολάρια την ημέρα για μια ξένη περιπέτεια στο Κονγκό· τα αποθέματα ξένου συναλλάγματος έχουν εξανεμισθεί και η Παγκόσμια Τράπεζα διέκοψε τη χρηματοδότηση των έργων. Έμεινα κατάπληκτη από την ομιλία που μόλις άκουσα από τη συνάδελφό μου των Πρασίνων. Εντούτοις, από την απελπισία ξεπηδά η δυναμικότητα, η αποφασιστικότητα και η ελπίδα. Η χώρα είναι μια από τις χώρες της Αφρικής με τη μεγαλύτερη εκπαίδευση, και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να είναι περήφανη για τον ρόλο που διαδραμάτισε βοηθώντας να οργανωθεί αυτή η δομή εκπαιδευτικής υποστήριξης τα τελευταία 20 χρόνια. Η χώρα διαθέτει λειτουργικούς αστικούς θεσμούς και κουλτούρα. Οι εκλογές έχουν δρομολογηθεί και οι εκλογικοί κατάλογοι καταρτίζονται, αλλά αυτοί οι εκλογικοί κατάλογοι πρέπει να επαληθευθούν πριν από την εκλογή. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης θέλουν μεγαλύτερη διαφάνεια.
Είκοσι άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και περισσότερα από 1.200 αγροκτήματα έχουν καταληφθεί παράνομα. Ο κ. Mugabe απώλεσε τον έλεγχο της χώρας, κυβερνώντας υπό το κράτος της παρανομίας και της διαφθοράς. Στις 24 Ιουνίου θα διεξαχθούν εκλογές. Χθες ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοπολιτείας δήλωσε ότι είναι ακόμη δυνατό να διεξαχθούν ελεύθερες εκλογές. Το μέλλον της χώρας βρίσκεται στους νέους της Ζιμπάμπουε. Απαιτούν τις εκλογές. Πρέπει να τους δοθεί μια ευκαιρία. Είναι το μέλλον τους. Κάτι που πρέπει να κάνουμε είναι να αλλάξουμε τη νοοτροπία που κυριαρχεί σήμερα στην Αφρική πως ο νικητής κερδίζει τα πάντα. Πρέπει να σταματήσουμε αυτή τη νοοτροπία πως ο νικητής κερδίζει τα πάντα, η οποία διέπει κάθε αφρικανική χώρα, και εννοώ κάθε χώρα. Πρέπει να φροντίσουμε να διεξαχθούν ελεύθερες και δίκαιες εκλογές και να καταδείξουμε ότι υπήρξαν δίκαιες και ελεύθερες.

Mulder
Κύριε Πρόεδρε, όπως αναφέρθηκε από όλους τους ομιλητές, το μόνο ελπιδοφόρο σημείο για την επίλυση της κατάστασης αναρχίας που επικρατεί σήμερα στη Ζιμπάμπουε είναι η πραγματοποίηση σύντομα εκλογών. Και είμαι σύμφωνος με όλους τους ομιλητές, οι οποίοι δήλωσαν ότι πρέπει να φροντίσουμε, ώστε αυτές οι εκλογές να γίνουν έντιμα. Αυτό δεν θα είναι εύκολο. Και θεωρώ ιδιαίτερα ενθαρρυντικό αυτό που δήλωσε ο Επίτροπος κύριος Nielson, ότι δηλαδή στις αρχές Ιουλίου θα αποσταλούν παρατηρητές στη Ζιμπάμπουε. Νομίζω ότι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, επειδή αυτοί, οι οποίοι δεν εγκρίνουν την κυβέρνηση του Mugabe και οι οποίοι ασκούν αντιπολίτευση, έχουν σαφώς ανάγκη προστασίας. Για αυτό, θα ήθελα να υποστηρίξω αυτή την απόφαση της Επιτροπή. Οι παρατηρητές πρέπει να αποσταλούν το συντομότερο δυνατόν στη Ζιμπάμπουε και αν αυτό είναι δυνατό να γίνει σήμερα, τότε θα ήταν καλύτερο από ό,τι αύριο.
Αλλη ανησυχητική εξέλιξη είναι η αντίδραση των γειτονικών χωρών. Από την Ευρώπη, αγωνιστήκαμε πολλά χρόνια, προκειμένου στη Νότιο Αφρική να υπάρξει ισότητα των φυλών, ισότητα των ευκαιριών, δημοκρατία κλπ. Αυτή τη στιγμή, επικρατεί σιωπή θανάτου στις γειτονικές χώρες. Αυτό, κατά τη γνώμη, μου είναι μία ιδιαίτερα ανησυχητική εξέλιξη.
Πιστεύω, επίσης, ότι, σε περίπτωση που οι εκλογές στη Ζιμπάμπουε δεν πραγματοποιηθούν έντιμα για οποιοδήποτε λόγο, τότε η Επιτροπή θα πρέπει να συνεχίσει να τηρεί τη στάση την οποία μέχρι στιγμής έχει τηρήσει. Εάν υπάρξουν σαφείς αποδείξεις για μεγάλης κλίμακας απάτη και ο Mugabe παραμείνει με παράνομο τρόπο στην εξουσία, τότε πρέπει η βοήθεια, βάσει των διατάξεων της σύμβασης του Λομέ, να σταματήσει. Εάν η Επιτροπή δεν πράξει αυτό, τότε οι παράνομες καταπατήσεις γης θα επεκταθούν και στο υπόλοιπο μέρος του νότιου τμήματος της Αφρικής και αυτό θα είναι καταστροφικό, όχι μόνο για την περιοχή, αλλά και για την υπόλοιπη Αφρική. Αυτό θα πρέπει να αποφευχθεί με κάθε τρόπο.

Sacrιdeus
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να απεθυνθώ προσωπικά στον Πρόεδρο της ελεύθερης Ζιμπάμπουε, σε εσάς, Ρόμπερτ Μουγκάμπε, στη κυβέρνησή σας και στο σοσιαλιστικού προσανατολισμού κόμμα σας, το ZANU - PF : Πρόεδρε Μουγκάμπε, ποτέ δεν μπορεί μια κοινωνία να θεμελιωθεί στο μίσος. Ποτέ δεν μπορούν οι απειλές να δημιουργήσουν εμπιστοσύνη και κοινωνική συνοχή. Ποτέ δεν μπορεί η ανομία να δημιουργήσει ασφάλεια και ανθρωπιά. Η βία και οι δολοφονίες δεν ταιριάζουν στη χριστιανική αντίληψη με την οποία γνωρίζω ότι εσείς, Πρόεδρε Μουγκάμπε, έχετε ανατραφεί και έχετε ασπαστεί. Οι εκκλησίες της Ζιμπάμπουε, η Λουθηρανική Οικουμενική Ένωση και το Εκκλησιαστικό Οικουμενικό Συμβούλιο κάνει έκκληση στη συνείδησή σας.
Η Σουηδία, η πατρίδα μου έχει στηρίξει, στη βάση της ισότιμης, μοναδικής και απαραβίαστης ανθρώπινης ακεραιότητας, ανεξαρτήτως από το χρώμα του δέρματος, σθεναρά και συγκεκριμένα τη Ζιμπάμπουε, τόσο στον αγώνα της για τη δημιουργία μιας ελεύθερης και δημοκρατικής χώρας, όσο και στην ανάπτυξη της οικονομίας της χώρα σας. Συνολικά, η Σουηδία έχει χορηγήσει ως βοήθεια μετά την ανεξαρτησία το 1980, το ποσόν των δύο δισεκατομμυρίων κορωνών, που αντιστοιχεί σε 220 εκατομμύρια δολάρια Αμερικής.
Πριν 20 χρόνια, οι οργανώσεις της νεολαίας της σουηδικής Εκκλησίας, όπου και εγώ συμμετείχα ενεργά, πραγματοποίησε μια ιδιαίτερη εκστρατεία, την οποία είχαμε ονομάσει "Γίνε φίλος της Ζιμπάμπουε" , όπου με ενθουσιασμό είχαν συναντηθεί νεολαίοι από τις δύο χώρες μας. Πιστεύαμε, στη βάση του ότι θέλατε να προασπίσετε τις χριστιανικές αντιλήψεις στη Ζιμπάμπουε, σε εσάς, Πρόεδρε Μπουγκάμπε και στο μέλλον της χώρας σας. Θέλουμε να πιστέψουμε και πάλι σε εσάς, έστω κι αν έχουν γίνει πολύ άσχημα πράγματα. Βάλτε στην άκρη το μίσος! Κάντε το χάριν της μεταθανάτιας υστεροφημίας σας! Κάντε το χάριν των πολιτών της Ζιμπάμπουε - και χάριν της Αφρικής.

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, παρεμβαίνω εν συντομία για να επισημάνω πόσο σημαντική είναι η παρούσα συζήτηση και, ειδικότερα, για να αναφέρω το γεγονός ότι έχει ιδιαίτερη σημασία το ότι αυτό το Κοινοβούλιο εξέφρασε γι' άλλη μια φορά την αγωνία του μπροστά σε ένα τόσο επίκαιρο θέμα, το οποίο γεννά πολλές ανησυχίες μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκτιμούμε ότι η δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως και η μέριμνα που επιδεικνύει γι' αυτό το πρόβλημα, διατηρούνται στο ακέραιο, και είμαι σε θέση να σας εγγυηθώ, εξ ονόματος του Συμβουλίου ­ αλλά νομίζω επίσης, προφανώς, και εξ ονόματος της Επιτροπής, η οποία έχει ήδη προετοιμάσει μια πολύ συγκεκριμένη ενέργεια ενόψει της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης ­, ότι η υπόθεση αυτή θα παραμένει διαρκώς στην ημερήσια διάταξη των ασχολιών μας.
Θα ήθελα να προσθέσω ότι, στους κόλπους του Συμβουλίου διαβλέπουμε επίσης το ενδεχόμενο να κινήσουμε τους μηχανισμούς διαβούλευσης, που προβλέπονται στο πλαίσιο της Σύμβασης της Λομέ, σε περίπτωση μιας λιγότερο ευνοϊκής εξέλιξης της κατάστασης μετά τις εκλογές. Το ζήτημα αυτό, ως γνωστόν, εξετάστηκε επ' ευκαιρία της άτυπης συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών, που πραγματοποιήθηκε στις αρχές Μαΐου. Θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε αυτή την υπόθεση στο πλαίσιο του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων και, βεβαίως, θα βρισκόμαστε σε εγρήγορση όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα εξελιχθούν η προεκλογική εκστρατεία και η διενέργεια των εκλογών, ευελπιστώντας ότι οι αρχές της Ζιμπάμπουε θα συνειδητοποιήσουν το γεγονός ότι, ανάλογα με το πώς θα διενεργηθεί η συγκεκριμένη εκλογική αναμέτρηση, θα υπάρξουν βεβαίως και οι αντίστοιχες επιπτώσεις σε επίπεδο αξιοπιστίας του ίδιου του καθεστώτος στα μάτια της διεθνούς κοινότητας.
Θεωρούμε πολύ σημαντικό, όπως επεσήμανε ο κ. Ribeiro e Castro, να εξετάσουμε την εξέλιξη που θα σημειώσει αυτή η υπόθεση από τώρα μέχρι την ημερομηνία των εκλογών. Καταγράφουμε αυτή τη στιγμή πάνω από 20 νεκρούς, θύματα των βιαιοτήτων που παρατηρήθηκαν στη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων, και επίσης γνωρίζουμε ­ και αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο, με βάση όσα επισημάνθηκαν σχετικά με τις συνέπειες στην περιοχή της Μεσημβρινής Αφρικής ­ ότι μια κατάσταση αστάθειας στη Ζιμπάμπουε κινδυνεύει να παρασύρει στη δίνη των εξελίξεων και άλλες περιοχές εκείνου του τμήματος της αφρικανικής ηπείρου. Και εδώ έχουμε ένα πρόβλημα το οποίο θα πρέπει να συνεχίσει να μας απασχολεί όλους.

Nielson
(ΕΝ) Καταρχάς, απαντώντας στην κυρία Kinnock - βρισκόμαστε πράγματι σε στενή επαφή με την κοινωνία των πολιτών. Η κοινωνία των πολιτών αντιπροσωπεύει την ελπίδα για την επίτευξη μιας πολιτισμένης κοινωνίας. Αλλά έχουμε ακόμη τώρα κάποιο δρόμο που πρέπει να διανύσουμε.
Βρισκόμαστε επίσης σε άμεση επαφή με την αντιπολίτευση. Δίνουμε έμφαση στο να βρισκόμαστε σε επαφή με όλες τις συμμετέχουσες πλευρές με πολύ ξεκάθαρο και σαφή τρόπο. Παροτρύνουμε την κυβέρνηση του Mugabe να αποδεχθεί πως η πολυφωνία πρέπει να εδραιωθεί άπαξ δια παντός, και αυτό είναι επίσης το μήνυμα που στέλνουμε στους παρατηρητές.
Ελπίζω πως μπορούμε να επιλύσουμε τα προβλήματα της χρηματοδότησης της αποστολής των παρατηρητών. Οφείλω να δηλώσω στο Κοινοβούλιο ότι αυτό καταδεικνύει για μια ακόμη φορά την ανεπάρκεια του συστήματός μας. Δεν μπορούμε να πατήσουμε απλώς κάποιο κουμπί κάπου στο σύστημά μας και να εμφανισθούν τα κονδύλια. Είναι εξαιρετικά περίπλοκο να εξευρεθούν τα χρήματα γι' αυτό εγκαίρως. Τέτοιου είδους σύστημα έχουμε. Η χθεσινή συζήτηση για την αναθεώρηση των εξωτερικών σχέσεων είναι ακόμη και σήμερα σχετική. Τουλάχιστον, έχουμε άψογο επιτόπιο συντονισμό στη Ζιμπάμπουε με τα κράτη μέλη, γεγονός που είναι πολύ εξυπηρετικό.
Επιτρέψτε μου τέλος να σας εξηγήσω τι πράττουμε επιτόπου ακόμη και σε αυτή την περίπτωση. Αποφασίζουμε για τη χορήγηση 19 εκατ. ευρώ για τον πολύ συγκεκριμένο σκοπό της ανακούφισης από τη φτώχεια στη Ζιμπάμπουε μέσω ενός προγράμματος μικρών έργων, τμήμα του οποίου θα χρησιμοποιηθεί για την υποστήριξη της μετεγκατάστασης των φτωχότερων ανθρώπων στη νόμιμα αποκτηθείσα γη. Αυτό θα καταδείξει εμπράκτως με ποιον τρόπο πρέπει να αναδιανεμηθεί η γη - σε σαφή αντίθεση με τα όσα συμβαίνουν τώρα ακριβώς στη Ζιμπάμπουε.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κύριε Επίτροπε.
Έλαβα έξι προτάσεις ψηφίσματος, που κατατέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 37, παράγραφος 2, του Κανονισμού.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, Πέμπτη, στις 12.00.

Ώρα των Ερωτήσεων (Συμβούλιο)
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την Ώρα των Ερωτήσεων προς το Συμβούλιο (Β5-0220/2000).
Θα ήθελα να σας προειδοποιήσω ότι έχουμε 20 λεπτά καθυστέρηση. Δεν είναι δυνατή η παράταση της εργασίας μας μετά τις 19.00 γιατί ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου έχει μια επίσημη συνάντηση, στις 19.05 με την ομάδα επαφής του Κοινοβουλίου, προκειμένου να συζητήσουν για το καθεστώς των βουλευτών. Είναι μια εργασία πολύ σημαντική και ήδη προγραμματισμένη και είναι απαραίτητο να εργαστούμε με μεγάλη σπουδή για να απαντηθεί ο μεγαλύτερος δυνατός αριθμός ερωτήσεων. Οι υπόλοιπες ερωτήσεις θα απαντηθούν γραπτώς.
Ας προχωρήσουμε στην Ώρα των Ερωτήσεων.

Πρόεδρος


Αλέξανδρου Αλαβάνου
Ερώτηση αριθ. 1 του κ. (H-0350/00):
Θέμα: Ανεπιθύμητα πρόσωπα στην Τουρκία Η εφημερίδα Σαμπάχ της Τουρκίας δημοσίευσε κατάλογο με 56 πρόσωπα που είναι ανεπιθύμητα στην Τουρκία. Στον κατάλογο περιλαμβάνεται πλήθος βουλευτών από πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Δανία, Ιταλία, Ελλάδα, Σουηδία, Ισπανία) αλλά και από τρίτες χώρες, όπως και μεγάλος αριθμός δημοσιογράφων, κληρικών, μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων κλπ. Η ύπαρξη του εν λόγω καταλόγου παρά το θόρυβο που δημιουργήθηκε, δεν έχει διαψευστεί από την τουρκική κυβέρνηση.
Επειδή η ύπαρξη λίστας με ανεπιθύμητα πρόσωπα αποτελεί απαράδεκτη και αντιδημοκρατική ενέργεια εκ μέρους της τουρκικής κυβέρνησης, προτίθεται το Συμβούλιο να διερευνήσει το θέμα και να παρέμβει άμεσα προς την τουρκική κυβέρνηση για την κατάργησή του;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, θα επιδιώξω να είμαι όσο το δυνατόν πιο σύντομος στις απαντήσεις μου σε αυτές τις ερωτήσεις, δίχως ωστόσο, προς χάριν της συντομίας, να επηρεάζεται το έντονο ενδιαφέρον του Συμβουλίου να παρέχει όσο το δυνατόν πληρέστερες απαντήσεις σε αυτό το Κοινοβούλιο.
Πράγματι, είναι γεγονός ότι μια τουρκική εφημερίδα δημοσίευσε πληροφορίες σχετικά με έναν κατάλογο προσώπων τα οποία θεωρούνται ανεπιθύμητα στην Τουρκία. Το θέμα αυτό θίχθηκε συγκεκριμένα από την Προεδρία επ' ευκαιρία του Συμβουλίου Σύνδεσης Ευρωπαϊκής Ένωσης ­ Τουρκίας που πραγματοποιήθηκε στις 11 Απριλίου 2000, και θα ήθελα να επισημάνω ότι ο κύριος Τζεν, υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, δήλωσε επισήμως πως ένας τέτοιος κατάλογος δεν υπάρχει. Για το λόγο αυτό, και ενόψει παρόμοιας επίσημης δήλωσης, εκτιμήσαμε πως δεν θα έπρεπε να επιμείνουμε σε αυτό το θέμα. Εάν τυχόν διαπιστώσουμε οποιαδήποτε ενέργεια από μεριάς των τουρκικών αρχών, η οποία θα ερχόταν να διαψεύσει όσα μας διαβεβαίωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, τότε προφανώς το Συμβούλιο θα ενεργήσει αναλόγως.

Αλαβάνος
Eυχαριστώ τον κύριο Προεδρεύοντα και διότι έθεσε το θέμα, αλλά και για την απάντησή του. Ελπίζω να είναι έτσι τα πράγματα. Με την ευκαιρία που έχω να θέσω μια δεύτερη συμπληρωματική ερώτηση, καθώς και με την ευκαιρία που βρίσκονται εδώ ο σύζυγος και ο γιος της Leila Zana, που είχε κερδίσει το Βραβείο Ζαχάρωφ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα ήθελα να θέσω στον υπουργό το εξής ερώτημα: δεν νομίζει ότι πριν απέλθει καν η πορτογαλική Προεδρία, θα έπρεπε να τεθεί το θέμα της απελευθέρωσης μιας βουλευτίνας η οποία έχει τιμηθεί από το ίδιο το δικό μας το Σώμα με το Βραβείο Ζαχάρωφ για τον αγώνα της για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη στιγμή που η Τουρκία θέλει να κάνει βήματα προσέγγισης και ένταξης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση; Δεν θα έπρεπε το Συμβούλιο και η Προεδρία να πάρουν μια πρωτοβουλία για τη Leila Zana;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ελσίνκι οδήγησαν σε μια κατάσταση όπου στο εξής η Τουρκία θεωρείται ως μια χώρα υποψήφια προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ορίστηκε ότι, με βάση την προαναφερόμενη απόφαση, θα προβαίναμε στη χάραξη μιας ενταξιακής στρατηγικής, στο πλαίσιο της οποίας περιλαμβάνεται και η στενή παρακολούθηση συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων που, κατά την κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν ουσιαστική σημασία και εμπίπτουν ειδικότερα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπό το φως των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, μεταρρυθμίσεων που συνιστούν θεμελιώδη προϋπόθεση για την προσχώρηση οιασδήποτε χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το Συμβούλιο θα παρακολουθεί την εξέλιξη όλων αυτών των υποθέσεων και, κάθε φορά που θα χρειαστεί, θα παρέχει σε αυτό το Κοινοβούλιο πλήρη ενημέρωση σχετικά με το πώς δρομολογείται η προαναφερθείσα ενταξιακή στρατηγική, και ειδικότερα σχετικά με το πώς αντιλαμβάνεται την ανταπόκριση, από πλευράς της Τουρκίας, σε όσα απαιτούμε από εκείνη τη χώρα ως όρο για τη μελλοντική έναρξη διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση ενόψει της προσχώρησής της.

Purvis
Κύριε Πρόεδρε, σχετικά με ένα θέμα διαδικασίας. Παρακολουθώ σχεδόν ανελλιπώς την Ώρα των Ερωτήσεων, και κάθε φορά οι πρώτες μια δυο ερωτήσεις είναι των συναδέλφων μας από το ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, και ιδιαίτερα του κ. Αλαβάνου. Θα παρατηρήσατε ότι η ημερομηνία αυτής της ερώτησης είναι η 30ή Μαρτίου 2000, δηλαδή δύο εβδομάδες πριν από την τελευταία περίοδο συνόδου. Συνεπώς, κατά την άποψή μου, δεν θα έπρεπε να είναι η πρώτη ερώτηση σε αυτό τον κατάλογο, αλλά να βρίσκεται στον κατάλογο των ερωτήσεων της προηγούμενης περιόδου συνόδου. Φαίνεται πως υπάρχει κάποιο σύστημα με το οποίο ο κ. Αλαβάνος και οι συνάδελφοί του αποκτούν πάντοτε τις πρώτες και δεύτερες ερωτήσεις και πάντοτε επιτίθενται στην Τουρκία. Θα ήθελα να ερευνήσετε για ποιον λόγο πρέπει να συμβαίνει αυτό.

Πρόεδρος
Κύριε Purvis, πιστεύω ότι δεν θα πρέπει να προβούμε σε κρίση προθέσεων. Σας ανακοινώνω -παρόλο που το γνωρίζετε ήδη - ότι η ίδια η Πρόεδρος, με το γραφείο της, καθορίζει τη σειρά των ερωτήσεων. Δεν γνωρίζω αν ο κ. Αλαβάνος έχει τόση επιρροή στο Προεδρείο του Κοινοβουλίου. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι δεν ανήκει στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, αλλά στο κόμμα του Συνασπισμού. Είμαι ενήμερος σχετικά με αυτό. Αλλά ας συνεχίσουμε με την ημερήσια διάταξη. Θα λάβω υπόψη μου την ερώτησή σας.

Πρόεδρος


Marie Isler Bιguin
Ερώτηση αριθ. 2 της κ. (H-0361/00):
Θέμα: Διένεξη Αρμενίας-Τουρκίας Στις 11 Δεκεμβρίου το Συμβούλιο δέχθηκε την υποψηφιότητα της Τουρκίας με στόχο την προσχώρησή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στην παράγραφο 3 το ψήφισμα του ΕΚ της 18ης Ιουνίου 1987 "ζητεί από το Συμβούλιο να επιτύχει από τη σημερινή τουρκική κυβέρνηση την αναγνώριση της γενοκτονίας που διαπράχθηκε εις βάρος των Αρμενίων την περίοδο 1915-1917 και να καταβάλει προσπάθειες για την εγκαθίδρυση πολιτικού διαλόγου μεταξύ της Τουρκίας και των αντιπροσωπευτικών εκπροσώπων των Αρμενίων".
Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την εν λόγω γενοκτονία και εξακολουθεί να επιβάλλει οικονομικό αποκλεισμό στην Αρμενία.
Ποιες είναι οι ενέργειες που έχουν αναληφθεί από το Συμβούλιο για την ανάπτυξη πολιτικών σχέσεων μεταξύ της Αρμενίας και της Τουρκίας;
Το Συμβούλιο θεωρεί την άρση του εμπάργκο ως αναπόφευκτο όρο για την προσχώρηση της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Seixas da Costa
Στόχος της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην συγκεκριμένη περιοχή υπήρξε, προφανώς, η προώθηση της σταθερότητας στον Καύκασο, τόσο μεταξύ των χωρών της περιοχής, κυρίως αναφορικά με το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, όσο και μεταξύ αυτών και των γειτόνων τους.
Θεωρώ πως το γεγονός ότι την παρούσα στιγμή οι σχέσεις μας με την Τουρκία έχουν εισέλθει σε ένα νέο πλαίσιο, ένα πλαίσιο όπου ­ καλό είναι να το επισημάνουμε ­ δεν είναι αυτονόητο ότι ενδίδουμε αυτομάτως και ανελλιπώς στα τουρκικά συμφέροντα, αλλά όπου επίσης προβάλλονται αυξημένες απαιτήσεις προς την πλευρά της Τουρκίας, ώστε να ανταποκριθεί σε αυτά που ζητά από αυτήν η Ευρωπαϊκή Ένωση, διαμορφώνει νέους όρους διαλόγου, βάσει των οποίων η Τουρκία θα υποχρεωθεί, φυσικά, να τηρήσει συγκεκριμένη στάση σε σχέση με μια σειρά υποθέσεων, που κατά παράδοση εντάσσονται στις εξωτερικές σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις χώρες της περιοχής. Στην προκειμένη περίπτωση, οφείλουμε να πούμε ότι οι σχέσεις συνεργασίας ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Αρμενία αποτελούν τμήμα του κεκτημένου, το οποίο η Τουρκία θα πρέπει να αποδεχθεί εάν και εφόσον ξεκινήσει η διαδικασία των διαπραγματεύσεων για την προσχώρησή της. Η ανταπόκριση εκ μέρους της Τουρκίας στις συγκεκριμένες απαιτήσεις θα οδηγήσει, βεβαίως, συν τοις άλλοις, και σε προφανή αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ της Τουρκίας και της Αρμενίας.

Isler Bιguin
FR) Κύριε Πρόεδρε, ήθελα με τη σειρά μου να ευχαριστήσω τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου για την απάντησή του. Δυστυχώς όμως οφείλω να πω ότι παραμένει ιδιαίτερα ασαφής αφού, στην ερώτησή μου, αναφέρομαι σε ένα ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του 1987 και όπου, πράγματι, αναγνωρίζαμε, για παράδειγμα, τη γενοκτονία των Αρμενίων το 1915-1917. Δεν γνωρίζουμε όμως σήμερα ποια μέτρα ελήφθησαν από τα διαδοχικά Συμβούλια στην προσπάθεια να συναφθούν σχέσεις μεταξύ των δύο αυτών χωρών, γνωρίζοντας ότι σήμερα ακόμη η Τουρκία επιβάλλει οικονομικό αποκλεισμό στην Αρμενία.
Θέτω συνεπώς την εξής ερώτηση: στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων ενόψει της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ετέθη το ζήτημα του αποκλεισμού, η άρση του αποκλεισμού αυτού θα μπορούσε να αποτελέσει έναν απαραίτητο όρο για την ένταξη της Τουρκίας;

Seixas da Costa
Η κυρία βουλευτής θέτει δύο ερωτήσεις: η πρώτη αφορά το ψήφισμα του 1987 σχετικά με την αναγνώριση της γενοκτονίας του 1915-1917, ενώ η δεύτερη αναφέρεται, επί της ουσίας, στις πολιτικές σχέσεις μεταξύ Αρμενίας και Τουρκίας. Όσον αφορά το πρώτο θέμα, είναι προφανές ότι πρόκειται για μια χαρακτηριστική υπόθεση που χρήζει πολιτικής ερμηνείας, παρ' όλο που θεμελιώνεται σε ένα ιστορικό συμβάν παραδεκτό από όλους, σε ένα συμβάν μείζονος σημασίας αλλά που δεν συνιστά προκαταρκτική προϋπόθεση για την επανέναρξη του διαλόγου με την Τουρκία. Σε ό,τι αφορά τις σχέσεις ανάμεσα στην Αρμενία και την Τουρκία, οι οποίες ευχόμαστε να οδηγηθούν σε θετική έκβαση στο μέλλον, εκείνο που έπραξε η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι απλώς να επιδιώξει τη συμμόρφωση της Τουρκίας με το ομαλό πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και το συγκεκριμένο πλαίσιο ενέχει ένα σκέλος ευνοϊκών σχέσεων με την Αρμενία, ιδίως στον τομέα του εμπορίου. Το ευνοϊκό αυτό πλέγμα των σχέσεων, καθώς και το συνολικό πλαίσιο της συνεργασίας που συνεπάγεται, αποτελεί τμήμα του κεκτημένου που η Τουρκία θα πρέπει να αποδεχθεί. Εντούτοις, σε διεθνή κλίμακα, δεν μπορούμε εμείς να επιβάλλουμε τις καλές σχέσεις ανάμεσα στις χώρες. Αυτές δεν επιβάλλονται με διατάγματα, αλλά απορρέουν από πολιτικές αποφάσεις. Η Τουρκία οφείλει να αποδείξει στην πράξη ότι σε περίπτωση που επιθυμεί να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και εάν θέλει να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα υποχρεωθεί προφανώς, ανεξαρτήτως της αντίληψης που έχει για την κατάσταση στην Αρμενία, να συμμορφωθεί με το συνολικό πλαίσιο των καλών σχέσεων που έχει οικοδομηθεί ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Αρμενία. Έχουμε εδώ ένα ζήτημα που, μέχρις ότου φθάσουμε στο σημείο που προανέφερα, δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίζεται σε διμερές επίπεδο και, υπό αυτή την έννοια, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να παρέμβει.

Πρόεδρος


John Purvis
Ερώτηση αριθ. 3 του κ. (H-0365/00):
Θέμα: Συμφωνία σύνδεσης ΕΕ-Ιορδανίας Θα μπορούσε το Συμβούλιονα επισημάνει ποια κράτη μέλη δεν έχουν ακόμη επικυρώσει τη συμφωνία σύνδεσης ΕΕ-Ιορδανίας και να αναφέρει τι βαθμό προτεραιότητας δίνει στο να τα ενθαρρύνει να επισπεύσουν τη διαδικασία;

Seixas da Costa
Σχετικά με αυτή την ερώτηση, κύριε Πρόεδρε, εκτιμώ πως θα μπορούσαμε να αποκομίσουμε κάποιο όφελος σε επίπεδο έμπρακτης λειτουργίας της σχέσης μεταξύ του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εάν καταφέρναμε να αξιοποιήσουμε εξ ολοκλήρου τις ευκολίες που παρέχει σε όλους τους πολίτες, μεταξύ αυτών και στα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η διαδικασία προώθησης της διαφάνειας στην πληροφόρηση που εφαρμόζει το Συμβούλιο. Υπό αυτή την έννοια, θα ήθελα να παρακαλέσω τους κυρίους βουλευτές που ενδιαφέρονται γι' αυτό το θέμα να συμβουλεύονται την ιστοσελίδα του Συμβουλίου στο Διαδίκτυο, η οποία ενημερώνεται καθημερινά, ώστε να αντλούν πληροφορίες για τις ημερομηνίες υπογραφής, καθώς και για την κατάσταση της επικύρωσης, της έγκρισης και της έναρξης ισχύος όλων συνολικά των συμφωνιών, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών με μεσογειακές χώρες, όπως είναι η συγκεκριμένη συμφωνία με την Ιορδανία, η οποία αποτελεί το θέμα της ερώτησης του κυρίου βουλευτού.
Αναφορικά με αυτό το ζήτημα, θα ήθελα να επισημάνω ότι, με βάση τις πιο πρόσφατες πληροφορίες, υπάρχουν αυτή τη στιγμή οκτώ κράτη μέλη τα οποία δεν έχουν ακόμη επικυρώσει τη Συμφωνία Σύνδεσης ΕΕ-Ιορδανίας. Ως γνωστόν, πρόκειται για μια υπόθεση που εμπίπτει στην αρμοδιότητα των εθνικών κοινοβουλίων. Τα εθνικά κοινοβούλια είναι αυτά που έχουν τον τελευταίο λόγο, εφόσον πρόκειται για μικτές συμφωνίες, οι οποίες περιλαμβάνουν ένα κοινοτικό σκέλος και ένα σκέλος διμερούς χαρακτήρα. Είναι ευνόητο ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα να παρεμβαίνουμε στο έργο των εθνικών κοινοβουλίων. Ωστόσο, μπορούμε και οφείλουμε να παρεμβαίνουμε προς την κατεύθυνση των κυβερνήσεων των χωρών μας. Και θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι η πορτογαλική Προεδρία προτίθεται, επ' ευκαιρία της προσεχούς άτυπης συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών με αντικείμενο την ευρω-μεσογειακή διαδικασία, να απευθύνει ένα μήνυμα σχετικά με τη σημασία της ευαισθητοποίησης των κοινοβουλίων των κρατών μελών, όσον αφορά την αναγκαιότητα της επικύρωσης της συγκεκριμένης συμφωνίας ειδικότερα, αλλά και άλλων συμφωνιών των οποίων η επικύρωση ακόμη εκκρεμεί.
Θα επιθυμούσα όμως να θέσω και μια άλλη πτυχή η οποία συνήθως δεν λαμβάνεται υπόψη. Είναι ότι, από τη στιγμή που οι εν λόγω συμφωνίες περιλαμβάνουν και ένα κοινοτικό σκέλος, και το συγκεκριμένο σκέλος αφορά θέματα που άπτονται του εμπορίου, η έναρξη ισχύος τους κατά κανόνα επισπεύδεται κατόπιν αποφάσεως της Επιτροπής. Και η Επιτροπή, όπως συνέβη, άλλωστε, και στην περίπτωση άλλων συμφωνιών που εντάσσονται στο πλαίσιο της ευρω-μεσογειακής συνεργασίας, έχει ήδη θέσει σε εφαρμογή τα μονομερή μέτρα στον τομέα της κατάργησης δασμών, τα οποία διευκολύνουν την ταχεία πρόσβαση ιορδανικών προϊόντων στην κοινοτική αγορά.

Purvis
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ξεκινήσω λέγοντας πόσο χαίρομαι που η Προεδρία είναι πρόθυμη να ασκήσει κάποια πίεση στις κυβερνήσεις, οι οποίες με τη σειρά τους ελπίζω ότι θα ασκήσουν πίεση στα κοινοβούλιά τους ώστε να προχωρήσουν στην επικύρωση. Είναι αρκετά επαίσχυντο που έπειτα από έξι μήνες και πλέον υπάρχουν ακόμη οκτώ κράτη μέλη που πρέπει να προβούν στην επικύρωση. Οι Ιορδανοί είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι απέναντι στον αργό ρυθμό προόδου.
Ο Επίτροπος Patten είναι αποφασισμένος να αναζωογονήσει εκ νέου την όλη διαδικασία της Βαρκελώνης και την ευρω-μεσογειακή σχέση. Ελπίζω ότι το Συμβούλιο θα ακολουθήσει αυτό το παράδειγμα και θα διασφαλίσει τη μετάδοσή του μέσω των κυβερνήσεων στα κοινοβούλια των κρατών μελών.
Θα μπορούσα να έχω τη διαβεβαίωση ότι το Συμβούλιο υποστηρίζει πλήρως τον κ. Patten σε ό,τι προσπαθεί να πραγματοποιήσει στην περιοχή της Μεσογείου;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, αναφορικά με το τελευταίο σκέλος της ερώτησης του κυρίου βουλευτού, θα ήθελα να του πω ότι η σημασία των δράσεων που δρομολογούνται στην περιοχή της Μεσογείου ανάγεται σε μία από της προτεραιότητες που έχουμε καθορίσει κατά τη θητεία της πορτογαλικής Προεδρίας. Επίσης, η πορτογαλική Προεδρία έχει την πρόθεση να συνεχίσει να προωθεί, σε βάθος και με όλα τα μέσα, το έργο εγκαθίδρυσης μιας κοινής στρατηγικής για την περιοχή της Μεσογείου και, προς το σκοπό αυτό, έχει αναλάβει μια σειρά πρωτοβουλιών. Πιο συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά τη συμφωνία με την Ιορδανία, και ανεξαρτήτως από την παραδοχή και την έκφραση της λύπης μας για το γεγονός ότι η εν λόγω συμφωνία δεν τέθηκε ακόμη σε ισχύ, η προηγούμενη εμπειρία έχει δείξει ότι παρόμοιες συμφωνίες θέλουν περίπου τρία χρόνια μέχρις ότου επικυρωθούν. Η συμφωνία της οποίας η επικύρωση χρειάστηκε λιγότερο χρόνο είναι αυτή με την Τυνησία, η οποία υπεγράφη τον Ιούλιο του 1995 και τέθηκε σε ισχύ τον Μάρτιο του 1998, άρα σε λιγότερα από τρία χρόνια. Η εμπειρία που αποκτήσαμε στην περίπτωση όλων των υπολοίπων συμφωνιών δείχνει ότι χρειάζεται μια προθεσμία περίπου τριών χρόνων, και νομίζω ότι επί του παρόντος κινούμαστε μέσα στον μέσο όρο, όσον αφορά τη συμφωνία με την Ιορδανία. Αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα εθνικά κοινοβούλια. Παρά ταύτα, η πορτογαλική Προεδρία θα κάνει το παν, ώστε να ευαισθητοποιήσει τις διάφορες κυβερνήσεις σχετικά με αυτό το πρόβλημα.

Πρόεδρος
Δεδομένου ότι ο συντάκτης της απουσιάζει, η ερώτηση αριθ. 4 καθίσταται άκυρη.

Πρόεδρος


Brian Crowley
Ερώτηση αριθ. 5 του κ. (H-0370/00):
Θέμα: Πολιτιστικά αγαθά και ΔΟΕ Η πορτογαλική προεδρία έδωσε έμφαση στο ρόλο που πρέπει να έχει ο πολιτισμός στη διαδικασία της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, και συνέδεσε ειδικότερα το θέμα αυτό με την ευρωπαϊκή στρατηγική κατά τον επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων του ΔΟΕ. Είναι διατεθειμένο το Συμβούλιο να προβεί σε δήλωση επί του θέματος;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, απ' όσο μπόρεσα να αντιληφθώ, η ερώτηση που τίθεται αφορά το θέμα του πολιτισμού στο πλαίσιο του ΠΟΕ. Όπως γνωρίζετε, κατά τον καθορισμό της εντολής του Συμβουλίου ενόψει της Διάσκεψης Κορυφής του Seattle, πολλά κράτη μέλη φρόντισαν ιδιαιτέρως να δώσουν έμφαση στην πολιτιστική διάσταση και κυρίως την ανάγκη να τηρήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο αυτών των διαπραγματεύσεων, μια ιδιαίτερα σθεναρή στάση στο θέμα της προάσπισης της πολιτιστικής ιδιαιτερότητας. Επομένως, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι στις αποφάσεις του Συμβουλίου της 26ης Οκτωβρίου, με αντικείμενο την προετοιμασία της Υπουργικής Συνόδου του Seattle, κατέστη σαφές το εξής: η Ένωση θα επιδιώξει να διασφαλίσει κατά τις επερχόμενες διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ, όπως έπραξε και επ' ευκαιρία του Γύρου της Ουρουγουάης, τη δυνατότητα της Κοινότητας και των κρατών μελών της να διατηρήσουν και να προασπίσουν την ικανότητα προσδιορισμού της μορφής με την οποία εφαρμόζουν τις αντίστοιχες πολιτικές τους στους τομείς του πολιτισμού και των οπτικοακουστικών μέσων, κατά τρόπο ώστε να διαφυλάξουν την πολιτιστική τους πολυμορφία.
Οι κύριοι βουλευτές γνωρίζουν κάλλιστα την τύχη που είχε η έναρξη του νέου κύκλου διαπραγματεύσεων του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου στο Seattle, κάτι που βεβαίως επέφερε καθυστερήσεις στην όλη αντιμετώπιση αυτής της υπόθεσης. Εντούτοις, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι στο ειδικό πλαίσιο της Συμφωνίας της ΓΣΔΕ, της Συμφωνίας περί Εμπορίου και Υπηρεσιών, είχε διαβλεφθεί η ανάγκη να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για τη διαμόρφωση της ονομαζόμενης "ολοκληρωμένης ημερήσιας διάταξης" από την 1η Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους. Οι εν λόγω διαπραγματεύσεις έχουν ξεκινήσει και επί του παρόντος δεν σημειώθηκε κανένα ουσιαστικό βήμα, για να χρησιμοποιήσω μια συγκρατημένη έκφραση αναφερόμενος στην πρόοδο αυτών των ζητημάτων, οπότε φαίνεται ξεκάθαρα ότι όλη αυτή η διαδικασία συναρτάται από την έναρξη της συνολικής διαπραγματευτικής διαδικασίας. Θα μπορούσα ακόμη να προσθέσω ότι, κατά την άποψη του Συμβουλίου, δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις, ώστε η έναρξη αυτών των διαπραγματεύσεων να μπορέσει να γίνει με ικανοποιητικό τρόπο κατά τη διάρκεια της φετινής χρονιάς.

Crowley
Θέλω να ευχαριστήσω τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου για την απάντησή του. Ο λόγος που έθεσα αυτή την ερώτηση είναι επειδή οι ιδεολογίες μας σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης εμπεριέχουν πολλά διαφορετικά πρότυπα τα οποία είναι μοναδικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως σύνολο: πολλές φορές κάνουμε λόγο για το ευρωπαϊκό γεωργικό πρότυπο ή για το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο, και ούτω καθεξής. Ειδικότερα σε ό,τι αφορά τομείς όπως ο οπτικοακουστικός τομέας, είχαμε σήμερα μια συζήτηση στο Κοινοβούλιο σχετικά με την έκθεση Randzio-Plath αναφορικά με τη διαφάνεια και τις οικονομικές σχέσεις μεταξύ των δημοσίων επιχειρήσεων και των κρατικών ενισχύσεων. Υπάρχει τώρα μια τεράστια απειλή για την πολιτιστική πολυμορφία στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαιτίας της εισαγωγής προγραμμάτων από την Αμερική και της παγκοσμιοποίησης ακόμη και αλυσίδων φαγητού όπως τα McDonalds. Αυτό υπονομεύει συνεχώς τη μοναδικότητα όχι μόνο της Ευρώπης ως ηπείρου αλλά και των επιμέρους κρατών μελών. Ελπίζω εσείς και οι συνάδελφοί σας να επαγρυπνείτε για να διασφαλίσετε ότι θα έχουμε την ευκαιρία να διατηρήσουμε αυτήν την πολυμορφία, καθώς επαυξάνει βασικά την ουσία της Ευρώπης.

Seixas da Costa
Μπορώ να παράσχω στον κύριο βουλευτή τη διαβεβαίωση ότι, τόσο από τη σκοπιά της συνολικής θέσης που υιοθετεί το Συμβούλιο (η οποία προφανώς θα καθοδηγεί τη στάση της Επιτροπής στις διαπραγματεύσεις που αυτή θα διεξαγάγει, εξ ονόματος της Ένωσης, στο πλαίσιο του επόμενου γύρου), όσο και στο επίπεδο των επιμέρους κρατών ­ και εκεί βρίσκεται η προοπτική της Πορτογαλίας σχετικά με αυτή την υπόθεση ­, το ζήτημα της διαφύλαξης της πολιτιστικής ταυτότητας και της αναγκαιότητας διατήρησης ενός συνόλου μέσων παρέμβασης τα οποία, δίχως να προϋποθέτουν οιαδήποτε στρέβλωση ανταγωνισμού, θα προσφέρουν κατά κάποιο τρόπο εγγυήσεις για διαφύλαξη των θεμελιωδών αξιών της ευρωπαϊκής ταυτότητας, θα συνεχίσει να αποτελεί αντικείμενο της ενασχόλησής μας. Πιστεύω, άλλωστε, ότι η χώρα μου δεν κινείται στην υπόθεση αυτή σαν μοναχικός καβαλάρης.

Rόbig
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, στον ΠΟΕ πρόκειται κυρίως για θέματα που αφορούν το άνοιγμα των αγορών, π.χ. τώρα σε σχέση με την Κίνα και το ερώτημα εάν θα ανοίξει η αγορά της κλωστοϋφαντουργίας και για τους Ευρωπαίους παραγωγούς. Πρόκειται για μια αγορά όπου κυκλοφορούν δισεκατομμύρια και η οποία θα μπορούσε να δημιουργήσει στην Ευρώπη πολλές νέες θέσεις εργασίας, ιδίως εάν σκεφτεί κανείς ότι η μοναδική περιουσία πολλών Κινέζων είναι το μοναδικό τους παντελόνι. Το πολιτιστικό ζήτημα που τίθεται για μένα πιεστικά είναι το εξής: πώς θα αντιμετωπιστεί στο μέλλον το ζήτημα των γλωσσών; Η Γαλλία ακολουθεί στο ζήτημα αυτό μια απόλυτα αυτόνομη πολιτική με τη γαλλική γλώσσα. Βλέπετε παρόμοιες τάσεις και για τα γερμανικά, τα ισπανικά και τα πορτογαλικά; Θα υπάρξει ίση μεταχείριση των γλωσσών ή θα αξιολογούνται οι γλώσσες ανάλογα με τα κράτη και το μέγεθος του πληθυσμού τους;

Seixas da Costa
Με μεγάλη μου χαρά θα έδινα μιαν απάντηση στον κύριο βουλευτή εάν ήμουν σε θέση, την παρούσα στιγμή, να έχω κάποια ιδέα για το πώς θα εξελιχθούν οι συζητήσεις για το συγκεκριμένο θέμα. Πιστεύω, ωστόσο, ότι πρόθεση του Συμβουλίου είναι να τονίσει όλα αυτά τα διαφορετικά εθνικά χαρακτηριστικά που συνδιαμορφώνουν το χώρο πολυμορφίας που αποτελεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι, τουλάχιστον από πλευράς της δικής μου χώρας, υπάρχει μεγάλη μέριμνα ώστε όλα αυτά τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά, και συγκεκριμένα το θέμα της γλώσσας, να αναχθούν ως βασική προτεραιότητα στο πλαίσιο των συζητήσεων που θα διεξαγάγει η Ευρωπαϊκή Ένωση με τους εταίρους της στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.

Πρόεδρος
Δεδομένου ότι οι συντάκτες τους απουσιάζουν, οι ερωτήσεις 6 και 7 καθίστανται άκυρες.

Πρόεδρος


Maria Izquierdo Rojo
Ερώτηση αριθ. 8 της κ. (H-0376/00):
Θέμα: Η Ευρωπαϊκή Ένωση πληρώνει με τον προϋπολογισμό για τη γεωργία την αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στο Κοσσυφοπέδιο Θα πληρώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση με κονδύλια του προϋπολογισμού για τη γεωργία την αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στο Κοσσυφοπέδιο;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, αναφορικά με κάποιες από τις προηγούμενες ερωτήσεις, νομίζω ότι, ειδικά στο θέμα της γεωργίας, η πορτογαλική Προεδρία έχει ήδη δώσει αρκετά δείγματα γραφής με την έως τώρα πρακτική της, και αυτό αποτελεί απάντηση στην ερώτηση του κυρίου βουλευτή, αν και απουσιάζει από την αίθουσα.
Σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση της πολιτικής μας στο Κοσσυφοπέδιο με τον προϋπολογισμό για τη γεωργία, νομίζω ότι κατά δύναμιν οδηγούμαστε στη διαπίστωση πως δεν είναι δυνατόν να χρηματοδοτήσουμε την αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στο Κοσσυφοπέδιο με πόρους των κονδυλίων του προϋπολογισμού για τη γεωργία, από τη στιγμή δεν υπάρχει μια κατάλληλη νομική βάση για τα συγκεκριμένα κονδύλια. Αρα, ο ισχύων δημοσιονομικός κανονισμός δεν επιτρέπει τη μεταφορά πιστώσεων ανάμεσα σε δύο κονδύλια που εντάσσονται στις δημοσιονομικές προοπτικές. Αυτό δεν σημαίνει κατ' ανάγκην ότι δεν εκδηλώνεται η πρόθεση (η οποία εξαγγέλθηκε συγκεκριμένα από την Επιτροπή) να προταθεί ενδεχομένως μια τροποποίηση των δημοσιονομικών προοπτικών για την περίοδο 2000-2006, μια τροποποίηση που, κατά την άποψη της Επιτροπής, δεν θα μετέβαλλε ουσιαστικά το ύψος των κονδυλίων που διατίθενται για την ΚΓΠ. Την παρούσα στιγμή το Συμβούλιο εξετάζει αυτό το ζήτημα. Πρόκειται για ένα θέμα εξαιρετικά επίμαχο. Γνωρίζουμε ότι και στους κόλπους αυτού του Κοινοβουλίου έχει εκφραστεί μια πλειοψηφική θέση, η οποία αντιτίθεται σε οποιαδήποτε αναθεώρηση των δημοσιονομικών προοπτικών που θα προϋπέθετε μείωση των κονδυλίων που διατίθενται για την Κοινή Γεωργική Πολιτική. Θα ήθελα, ωστόσο, να επαναλάβω ότι η Επιτροπή δηλώνει πως σε καμία περίπτωση δεν διαβλέπει το ενδεχόμενο μείωσης των άμεσων ενισχύσεων στα αγροτικά εισοδήματα, και το ζητούμενο είναι απλώς και μόνο να κινηθούμε με βάση εξοικονομήσεις πόρων που θα προέλθουν ουσιαστικά από την αλλαγή της ισοτιμίας μεταξύ ευρώ και δολαρίου, και που θα συσσωρευθούν κατά τα προσεχή δύο έτη.
Από την άλλη, η Επιτροπή εκτιμά επίσης πως η μεταρρύθμιση της ΚΓΠ που θα συντελεστεί μετά το 2002, η οποία, ως γνωστόν, προκρίθηκε στο πλαίσιο των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Βερολίνου, θα ανοίξει ενδεχομένως το δρόμο για νέες εξοικονομήσεις πόρων. Όπως προανέφερα, όμως, η σημερινή θέση του Συμβουλίου, από πολιτικής σκοπιάς, είναι αντίθετη με την αναθεώρηση των δημοσιονομικών προοπτικών. Το Συμβούλιο εκτιμά πως είναι αναγκαίο να υπάρξει μια πολύ συγκεκριμένη αξιολόγηση ­ και το αίτημα αυτό έχει ήδη διαβιβασθεί τόσο στην Επιτροπή όσο και στον Ανώτατο Εκπρόσωπο για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας ­ των αναγκών και της αντικειμενικής ικανότητας απορρόφησης στην περιοχή των Βαλκανίων, κυρίως λαμβάνοντας υπόψη μας και επικεντρώνοντας σαφέστατα την προσοχή μας στο ρόλο που διαδραματίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση ανάμεσα στους διεθνείς χορηγούς βοήθειας στη συγκεκριμένη περιοχή. Αυτός είναι ο λόγος γιατί ζητήσαμε από την Επιτροπή ένα σχεδιάγραμμα όπου θα εμφανίζεται η ενδεικτική κατανομή όλων των εξαγγελλόμενων συνεισφορών, στο οποίο θα διακρίνονται οι συνιστώσες που αποτελούν μη επιστρεπτέες επιχορηγήσεις και οι συνιστώσες που είναι δάνεια. Το Συμβούλιο θεώρησε ότι, μόνον εάν διαθέτει αυτές τις πληροφορίες θα είναι σε θέση να προβεί σε συγκεκριμένη αξιολόγηση των προτάσεων της Επιτροπής. Για το λόγο αυτό, επί του παρόντος δεν διαβλέπουμε το ενδεχόμενο οιασδήποτε αναθεώρησης των δημοσιονομικών προοπτικών.

Izquierdo Rojo
Τα όσα μόλις μας είπε ο Προεδρεύων του Συμβουλίου έρχονται σε πλήρη αντίθεση με αυτά που είπε χθες, προχθές και σε προηγούμενες φορές η Επίτροπος σε αυτή τη Συνέλευση. Αληθεύει αυτό που πιστεύει το Συμβούλιο: διακυβεύονται οι πληρωμές των αγροτών. Πραγματικά, δεν είναι δυνατό να μην καταβληθούν οι επιδοτήσεις στα όσπρια - των οποίων η συνέχεια αμφισβητείται - ή να μην παραχωρηθεί στους αγρότες αυτό που ζητούν: η μείωση της τιμής του πετρελαίου κίνησης. Ωστόσο, αυτό που κάνει η Επιτροπή είναι να αφαιρεί πόρους που έχουν ήδη εγκριθεί από την Ατζέντα 2000, στη Σύνοδο Κορυφής του Βερολίνου, προοριζόμενοι για τη γεωργία - σαν να περίσσευαν - και τους κατευθύνει στην εξωτερική πολιτική.
Ανεξάρτητα με το γεγονός ότι είμαι υπέρ της βοήθειας στο Κοσσυφοπέδιο, δεν συμφωνώ, και θεωρώ σαφέστατα μια ανοησία, να αφαιρούνται κονδύλια από τα ταμεία που προορίζονται για τη γεωργία, τα οποία έχουν εγκριθεί στην Ατζέντα 2000 - που αν έτσι γίνει, θα αποδειχθεί ένα πυροτέχνημα - και να διατίθενται στην εξωτερική πολιτική.
Η ερώτησή μου είναι η εξής: τι κάνουμε όταν αυτό που λέει το Συμβούλιο είναι διαμετρικά αντίθετο με τα όσα λέει η Επιτροπή; Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, τι κάνουμε σε αυτή την περίπτωση;

Seixas da Costa
Εάν το Κοινοβούλιο θεωρεί ενδεχομένως ότι υπάρχει αντίφαση, αυτό που έχει να κάνει είναι να εξετάσει την εν λόγω αντίφαση αντιπαραβάλλοντάς την με την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι μία: σε αντίθεση με όσα δήλωσε η κυρία βουλευτής, σε κανένα σημείο της παρέμβασής μου δεν ισχυρίστηκα ότι θα θιχθούν οι άμεσες ενισχύσεις χάρη στη συγκεκριμένη ανακατανομή των κονδυλίων. Και οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι το μόνο πράγμα που δήλωσε η Επιτροπή είναι ότι θα χρησιμοποιούσαμε αποκλειστικά τους διαθέσιμους πόρους, οι οποίοι θα εξοικονομούνταν από τις πιστώσεις για την Κοινή Γεωργική Πολιτική. Αυτό είπα και τίποτα άλλο. Δεν αποκλείεται, ωστόσο, το ενδεχόμενο να υποβάλει η Επιτροπή προτάσεις με στόχο την ανακατανομή των κονδυλίων, η οποία όμως ­ όπως τονίζει και πάλι η ίδια η Επιτροπή ­ επίσης δεν πρόκειται να επηρεάσει τις άμεσες ενισχύσεις στο αγροτικό εισόδημα.

Κόρακας
Κύριε Πρόεδρε, πραγματικά ο Πρόεδρος του Συμβουλίου με αφήνει κατάπληκτο. Από τη μια μεριά μας διαβεβαιώνει ότι δεν πρόκειται να αφιερωθούν κονδύλια από τη ΚΑΠ στο Κοσσυφοπέδιο ή στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, από την άλλη μεριά, λέει ότι, εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή είπε ­ και καλώς το είπε ­ ότι θα μοιράσει κονδύλια τα οποία δεν έχουν καταναλωθεί. Θα γίνει δηλαδή μια ανακατανομή των κονδυλίων από την ΚΑΠ. Εμείς θέλουμε να επιμείνουμε στο ερώτημα εάν πραγματικά το Συμβούλιο πιστεύει ότι είναι δυνατό να παρθούν κονδύλια από έναν αγροτικό προϋπολογισμό, ο οποίος είναι εξαιρετικά μειωμένος για το 2000, για να διατεθούν σε σκοπούς ολωσδιόλου ανεξάρτητους απ' αυτούς για τους οποίους είχαν εγκριθεί αυτά τα κονδύλια.
Πέρα από την αντίθεσή μας σε όλη την πολιτική που ασκεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στο Κοσσυφοπέδιο, εδώ το θέμα είναι συγκεκριμένο: θέλουμε δέσμευση από το Συμβούλιο ότι ούτε ένα ευρώ από τον αγροτικό προϋπολογισμό δεν πρόκειται να πάει αλλού. Ήδη οι αγρότες μας είναι φοβερά στριμωγμένοι, έχουν τεράστιες ανάγκες, το βλέπουμε καθημερινά, και θα ήταν απαράδεκτο να αφαιρεθούν κονδύλια από τα ήδη μειωμένα κονδύλιά τους.

Seixas da Costa
Θα ήθελα καταρχάς να διευκρινίσω στον κύριο βουλευτή ότι το μεγαλύτερο μέρος των πιστώσεων που διατίθενται για τις χώρες ΑΚΕ αντλούνται από πόρους του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης, αποτελούν συνεισφορές μη εγγεγραμμένες στον κοινοτικό προϋπολογισμό και έχουν να κάνουν με τον ειδικό προϋπολογισμό του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης. Οπότε, θα μπορούσα να πω ότι είναι κάπως δύσκολο να χρησιμοποιηθούν κονδύλια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης για τη χορήγηση βοήθειας στο Κοσσυφοπέδιο, για τον πρόσθετο λόγο ότι αυτά δεν είναι εγγεγραμμένα στον κοινοτικό προϋπολογισμό.
Από την άλλη μεριά, θα επιθυμούσα να καταστήσω σαφές το εξής: δήλωσα ξεκάθαρα ότι, μέχρι στιγμής, τα κονδύλια που αποδεσμεύθηκαν για την παροχή βοήθειας στο Κοσσυφοπέδιο είναι κονδύλια τα οποία δεν έχουν διατεθεί στο πλαίσιο της ΚΓΠ. Το επαναλαμβάνω: πρόκειται για κονδύλια που δεν έχουν διατεθεί.
Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι, όσον αφορά την πρόταση της Επιτροπής, υπήρξα πολύ σαφής όταν δήλωσα πως την παρούσα στιγμή δεν παρατηρείται στους κόλπους του Συμβουλίου μια γενικώς θετική τοποθέτηση υπέρ της τροποποίησης των δημοσιονομικών προοπτικών για την περίοδο 2000-2006. Στο πλαίσιο του Συμβουλίου υπήρξε η εκτίμηση ότι δεν θα πρέπει, την παρούσα φάση, να διαταραχθεί η εσωτερική ισορροπία των δημοσιονομικών προοπτικών. Αλλά είναι επίσης πασιφανές ότι θα πρέπει να ερμηνεύσουμε τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Βερολίνου. Έτσι, θα διαπιστώσουμε ότι προβλέπεται μια ενδιάμεση αναθεώρηση των δημοσιονομικών προοπτικών για την περίοδο 2000-2006, ιδίως του σκέλους που αφορά την Κοινή Γεωργική Πολιτική. Και ίσως θα άξιζε τον κόπο να αρχίσουν και οι ίδιοι οι κύριοι βουλευτές να προβληματίζονται για το εάν η Κοινή Γεωργική Πολιτική θα συμβιβάζεται, μακροπρόθεσμα, με την κατάσταση που θα προκύψει μετά τον προσεχή γύρο διαπραγματεύσεων του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου. Διαβλέπεται επίσης μια αναθεώρηση των δημοσιονομικών προοπτικών για την περίοδο 2000-2006, η οποία άλλωστε θα αποφασιστεί για πρώτη φορά με ειδική πλειοψηφία, και θα ζητούσα από τους κυρίους βουλευτές να εξετάσουν προσεκτικά και αυτό το θέμα.

Πρόεδρος
Δεδομένου ότι ο συντάκτης της απουσιάζει, η ερώτηση αριθ. 9 καθίσταται άκυρη.

Esko Olavi Seppδnen
Ερώτηση αριθ. 10 του κ. (H-0381/00):
Θέμα: Χρηματοδοτική ενίσχυση των πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο Στην απάντηση που έδωσε στις 12 Απριλίου ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επί της προφορικής ερωτήσεως H-0268/00 η Επιτροπή αναφέρει τα εξής:
"Το ισχύον σήμερα άρθρο 191 της Συνθήκης περί Ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας δεν αποτελεί νομική βάση για τη χρηματοδοτική ενίσχυση των πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το άρθρο προβλέπει τη σημασία των πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο αλλά δεν παρέχει σε κανένα φορέα την αρμοδιότητα της ανάληψης πιστώσεων για την χρηματοδοτική ενίσχυση των κομμάτων αυτών και ούτε καθορίζεται στο εν λόγω άρθρο μία διαδικασία που να καθιστά δυνατή την ανάληψη παρόμοιας δαπάνης.
Για τον λόγο αυτό η Επιτροπή θεωρεί ότι, για την ασφάλεια του δικαίου, είναι προτιμότερο να εγγραφεί στη Συνθήκη περί Ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας μία νομική βάση που να καλύπτει τέτοιου είδους πιστώσεις.
Το ζήτημα θα μπορούσε ενδεχομένως να συζητηθεί στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής Διασκέψεως."
Προτίθεται το Συμβούλιο να αναφέρει αν έχει την ίδια γνώμη με την Επιτροπή σε ό,τι αφορά τη νομική βάση και εάν προβλέπεται να εγγραφεί το ζήτημα αυτό στην ημερήσια διάταξη της Διακυβερνητικής Διασκέψεως;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, όπως επισημαίνεται στην ίδια την ερώτηση του κυρίου βουλευτού, είναι αλήθεια ότι το άρθρο 191 της Συνθήκης δεν αποτελεί μια νομική βάση που να παρέχει τη δυνατότητα χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το ζήτημα αυτό εξετάστηκε από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη που κατέληξε στη θέσπιση της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Επί τη ευκαιρία εκείνη εκφράστηκε η εκτίμηση ­ και μιλώ από θέση, εφόσον παραβρέθηκα στις εργασίες της Διακυβερνητικής ως εκπρόσωπος της πορτογαλικής κυβέρνησης ­ ότι δεν θα μπορούσε να διαμορφωθεί μια πλειοψηφική άποψη, πόσον μάλλον να επιτευχθεί μια ομόφωνη συναίνεση ανάμεσα στα κράτη μέλη, που θα μας επέτρεπε, συγκεκριμένα, να διαβλέψουμε τη δημιουργία μιας ειδικής νομικής βάσης γι' αυτή την υπόθεση.
Έχουμε εδώ ένα ζήτημα το οποίο θα τεθεί και πάλι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στη διάρκεια των εργασιών της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, ιδίως λαμβάνοντας υπόψη την παρέμβαση της κ. Nicole Fontaine, Προέδρου του Κοινοβουλίου, επ' ευκαιρία της υπουργικής συνάντησης που πραγματοποιήθηκε στις 10 Απριλίου στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής. Εγώ προσωπικά σκοπεύω να επαναφέρω αυτό το ζήτημα στο πλαίσιο της ΔΚΔ, ως πρόεδρος της ομάδας προπαρασκευής, το αργότερο μέχρι τη λήξη της θητείας της πορτογαλικής Προεδρίας.
Εν πάση περιπτώσει, η γνώμη μου είναι πως αυτή τη στιγμή, εφόσον δεν υπάρχει οποιαδήποτε νομική βάση, εκείνο που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε γι' άλλη μια φορά να διερευνήσουμε εάν υπάρχει ή όχι βούληση, από μεριάς των διαφόρων κρατών μελών που λαμβάνουν μέρος σε αυτή τη Διακυβερνητική, να γίνουν προσπάθειες προς την κατεύθυνση της χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων που συγκροτούνται σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Kauppi
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ με τον κ. Seppδnen ότι η νομική βάση είναι πρωταρχικής σημασίας, με άλλα λόγια ότι θα πρέπει να υπάρχει η νομική βάση προτού ξεκινήσει η καταβολή τέτοιου είδους ενίσχυσης. Κατόπιν τούτου, εμπίπτει βεβαίως στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο τι ύψους, τι είδους και ποιας μορφής ενισχύσεις θα χορηγηθούν. Θα ήθελα μάλιστα να ρωτήσω τι είδους σχέδια έχει πιθανώς το Συμβούλιο για την καθιέρωση αυτών των έμπρακτων ρυθμίσεων. Συγκεκριμένα σε εκείνη την έκθεση, όπου εξεταζόταν η δημοσιονομική διαχείριση του Κοινοβουλίου και όπου όλες οι πολιτικές ομάδες επικρίθηκαν για το γεγονός ότι αυτές οι πιστώσεις του Κοινοβουλίου διοχετεύθηκαν και στα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα, δεν ελήφθη υπόψη για παράδειγμα ότι το γραφείο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος εδρεύει στα κτίρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ αντίθετα η δική μου Ομάδα, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, επικρίθηκε πάρα πολύ, μολονότι το γραφείο του δικού μας κόμματος δεν εδρεύει στην πραγματικότητα κοντά στις υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Θα ήθελα επομένως να ακούσω εάν υπάρχουν κάποια σχέδια σχετικά με το τι θα αποφασισθεί συνολικά, από αυτό το Κοινοβούλιο μαζί με το Συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένης ενδεχομένως στη συνέχεια και της ενίσχυσης, και τι έχει ληφθεί υπόψη στα εν λόγω σχέδια.

Πρόεδρος
Θα ήθελα να σας ανακοινώσω, στον κ. Προεδρεύοντα του Συμβουλίου και στους βουλευτές, ότι τα θέματα αυτά τα συζητάμε στο εσωτερικό του Κοινοβουλίου. Η ερώτηση αφορά τη νομική βάση και την Διακυβερνητική Διάσκεψη. Αποτελεί έργο που αφορά το Κοινοβούλιο.
Δεδομένου ότι η συντάκτρια δεν είναι παρούσα, η ερώτηση αριθ. 11 καθίσταται άκυρη.
Δεδομένου ότι ο συντάκτης της είναι άρρωστος, η ερώτηση αριθ. 12 του κ. Bowis θα απαντηθεί γραπτώς.

Μιχαήλ Παπαγιαννάκη
Ερώτηση αριθ. 13 του κ. (H-0389/00):
Θέμα: Τουρκική εισβολή στο Ιράκ Πώς αξιολογεί το Συμβούλιο τη νέα μαζικής κλίμακας εισβολή βαρέος εξοπλισμένου τμήματος τουρκικού στρατού στο Ιράκ;

Seixas da Costa
Είναι γνωστό ότι η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο Βόρειο Ιράκ, και ειδικότερα το γεγονός ότι υπάρχει μειωμένος έλεγχος της βόρειας περιοχής της χώρας από πλευράς των αρχών της Βαγδάτης, οδηγεί σε μια κατάσταση πολιτικού, ή ακόμη και στρατιωτικού κενού, που στάθηκε αφορμή για την εξαπόλυση συγκεκριμένων επιχειρήσεων από μεριάς της Τουρκίας. Πρόκειται για μια υπαρκτή πραγματικότητα η οποία, σε τελευταία ανάλυση, απορρέει από τη θολή και ασαφή κατάσταση που κυριαρχεί σε εκείνη την περιοχή. Επί του προκειμένου, είναι προφανές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διαφωνεί με οποιαδήποτε ενέργεια η οποία συνδέεται με την παραβίαση των συνόρων άλλων κρατών. Δεν μπορώ να προσθέσω τίποτα άλλο σχετικά με αυτό το θέμα, πέραν του ότι θα συνεχίσουμε να μεριμνούμε για την εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ και ότι θεωρούμε μη επιθυμητή την οποιαδήποτε ενέργεια που θα μπορούσε να απειλήσει αυτή την εδαφική ακεραιότητα.

Παπαγιαννάκης
Κύριε Πρόεδρε, κύριε προεδρεύων, ευχαριστώ για την απάντησή σας. Είναι ενδιαφέρουσα. Λέτε ότι είναι ασαφής η κατάσταση και ότι υπάρχει ένα πολιτικό και στρατιωτικό κενό· δηλαδή ότι το Ιράκ δεν ελέγχει την βόρεια περιοχή του. Τώρα, να με συγχωρείτε, κύριε προεδρεύων, αλλά το Ιράκ δεν ελέγχει την βόρεια περιοχή του διότι δεν το αφήνουμε να την ελέγξει· και ίσως κάνουμε πολύ καλά. Αλλά αν δεν αφήνουμε το Ιράκ να ελέγξει την βόρεια περιοχή του, δεν σημαίνει αυτό ότι πρέπει να ανεχόμαστε να την ελέγχει κάποιος άλλος. Είναι εντελώς παράλογο αυτό που ακούω. Φαντάζομαι ότι δεν μπορείτε να απολογηθείτε εσείς για όσους τέλος πάντων παίρνουν τις αποφάσεις εκεί. Απλώς, βεβαίως, μεταξύ τους βρίσκονται και μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μήπως θα μπορούσαν εκείνα να σας πληροφορήσουν για το τί γίνεται σα αυτή την περιοχή και να σας πούνε, παραδείγματος χάριν, γιατί αφήνουν σε μια βόρεια περιοχή του Ιράκ, που δεν την ελέγχει το Ιράκ εξαιτίας τους, να πηγαίνουν κάποιοι άλλοι και να κάνουν έλεγχο, δηλαδή ­ για να μην κοροϊδευόμαστε ­ εισβολή στρατιωτική; Νομίζω ότι αυτή η κατάσταση είναι κυριολεκτικά εξωφρενική από διεθνή και πολιτική άποψη και απορώ πώς την ανέχεστε.

Seixas da Costa
Το μόνο που θα ήθελα να πω είναι το εξής: από πουθενά απ' όσα είπα δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση τηρεί, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, μια στάση καταδεκτικότητας έναντι οποιωνδήποτε επιχειρήσεων των τουρκικών στρατευμάτων έξω από την επικράτεια της χώρας τους.

Πρόεδρος


Pat the Cope Gallagher
Ερώτηση αριθ. 14 του κ. (H-0390/00):
Θέμα: Ευρωπαϊκός Χάρτης για τις μικρές επιχειρήσεις Στο πλαίσιο της δημιουργίας κατάλληλου περιβάλλοντος που θα συμβάλει στην ανάπτυξη επιχειρηματικού πνεύματος και καινοτομίας, το Συμβούλιο καλείται να εκπονήσει τον Ευρωπαϊκό Χάρτη για τις μικρές επιχειρήσεις. Μπορεί το Συμβούλιο να διαβεβαιώσει ότι, στο χάρτη αυτό, θα υποστηρίξει ότι πρέπει να αναγνωρισθεί δεόντως η ιδιαιτερότητα του αλιευτικού τομέα, όπου θα πρέπει να ληφθεί επαρκώς υπόψη ο εποχικός χαρακτήρας;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τον κύριο βουλευτή για την ερώτηση που απηύθυνε, πρώτα και κύρια επειδή μας προσφέρει γι' άλλη μια φορά τη δυνατότητα να παράσχουμε σε αυτό το Κοινοβούλιο πληροφορίες σχετικά με τις εργασίες που δρομολογούνται μετά την έγκριση, από το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε στη Λισσαβόνα, μιας δέσμης μέτρων τα οποία προσβλέπουν στην ενδυνάμωση της πάλης κατά της ανεργίας, καθώς και στην παραπέρα προώθηση των οικονομικών μεταρρυθμίσεων και της καινοτομίας.
Θεωρούμε ότι ο Ευρωπαϊκός Χάρτης για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, ο οποίος προβλέπεται να εγκριθεί φέτος τον Ιούνιο, αποτελεί ένα εξαιρετικά σημαντικό μέσο το οποίο ενδέχεται να εξασφαλίσει την ένταση της πάλης κατά της ανεργίας, την περαιτέρω κοινωνική συνοχή και, επιπλέον, τη θεμελίωση του υπόβαθρου της νέας κοινωνίας της γνώσης, μέσω της συμβολής του στον παραπέρα εκδημοκρατισμό των μέσων που εισάγουν την καινοτομία.
Θα ήθελα να επισημάνω ότι στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβόνας τονίζεται ο ρόλος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων ως κινητήρια δύναμη της ευρωπαϊκής οικονομίας και ως φορείς, άλλωστε, που προσφέρουν το 80% περίπου των θέσεων εργασίας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως επίσης, υπογραμμίζεται το γεγονός ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν θα μπορούσαν να αποσυνδεθούν από τον στρατηγικό στόχο που χαράχθηκε στη Λισσαβόνα, ο οποίος συνίσταται στη διαμόρφωση μιας οικονομίας περισσότερο ανταγωνιστικής, με μεγαλύτερο δυναμισμό και θεμελιωμένης στη γνώση. Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο και θα πρέπει να ενισχυθούν περαιτέρω. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο το Συμβούλιο και η Επιτροπή εκπονούν έναν Χάρτη για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, τον οποίο αναμένουμε, όπως προανέφερα, να εγκρίνουμε τον Ιούνιο, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Santa Maria da Feira.
Σκοπός αυτού του Χάρτη είναι να κάνει τα κράτη μέλη να δεσμευθούν ότι θα επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους σε αυτά τα μέσα και να προσφέρει μια ειδική ανταπόκριση στις ειδικές ανάγκες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Θα ήθελα να επισημάνω ότι, παρά το γεγονός ότι αυτή η υπόθεση του Χάρτη για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις δεν είναι κάτι το νεοεμφανιζόμενο, ουδέποτε άλλοτε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν είχε τονίσει με τόσο ξεκάθαρο τρόπο τη σημασία της υλοποίησής του. Εκτιμούμε πως, επί του προκειμένου θέματος, θα δρομολογηθεί ειδικότερα ένα ιδιαίτερα διεξοδικό έργο, ένα έργο που θα επιτρέψει τον αναπροσανατολισμό των μέσων παρέμβασης κοινοτικής εμβέλειας ώστε να ενθαρρύνουν τις προσπάθειες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αλλά που επίσης θα αναδείξει την ανάγκη να αναλάβουν δεσμεύσεις τα κράτη μέλη όσον αφορά ένα σύνολο διαδικασιών, στο μέτρο του δυνατού εναρμονισμένων, που θα τους προσφέρουν τη δυνατότητα να αναλάβουν δράση σε αυτό τον τομέα.

Gallagher
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου για την απάντησή του και χαίρομαι που το έργο που ανέφερε εξελίσσεται και μάλιστα σχεδόν ολοκληρώνεται. Ελπίζω ότι δεν θα περάσει πάρα πολύς καιρός προτού να μάθουμε τις λεπτομέρειες των προτάσεων. Χαίρομαι επίσης που ο Προεδρεύων του Συμβουλίου αναγνώρισε ότι η κινητήριος δύναμη της οικονομικής ανάπτυξης είναι οι ΜΜΕ, οι οποίες προσφέρουν το 70% των θέσεων εργασίας. Συνεπώς, είναι καταφανές ότι οι ΜΜΕ θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο εάν θέλουμε να επιλύσουμε τα προβλήματα της πολύ υψηλής ανεργίας που έχουμε γενικά στην Ένωση και ιδιαίτερα σε διάφορες περιοχές της Ένωσης.
Έθεσα μια συγκεκριμένη ερώτηση για την αλιεία. Ασφαλώς, η αλιεία από την ίδια της τη φύση δημιουργεί πολύ αναγκαίες θέσεις εργασίας στις παράκτιες περιφέρειες της Ένωσης. Η αλιεία, αντίθετα με οποιονδήποτε άλλο κλάδο, εξαρτάται τόσο πολύ από την εποχικότητα και τους καιρικούς παράγοντες. Θα μπορούσε ο Πρόεδρος να επιβεβαιώσει ότι η μελέτη που έχει διεξαχθεί θα εξετάσει, ακόμη και σε αυτό το τελευταίο στάδιο, την αλιεία μεμονωμένα αντί να εξετάζει την αλιεία στο συνολικό πλαίσιο;

Seixas da Costa
Κύριε βουλευτά, λυπούμαι που στην απάντησή μου δεν αναφέρθηκα συγκεκριμένα στο σημείο που αφορά την αλιεία. Εντούτοις, θα ήθελα να σας πω ότι, εάν κρίνουμε από την αντίληψη που επικράτησε κατά την επεξεργασία αυτού του θέματος, τόσο από πλευράς της Επιτροπής όσο και του Συμβουλίου ­ και το ζήτημα αυτό, για παράδειγμα, θα εξεταστεί αύριο στο Συμβούλιο Υπουργών Βιομηχανίας ­, φάνηκε ότι αναγνωρίζουμε τον εξαιρετικά ιδιόμορφο χαρακτήρα του τομέα της αλιείας και ότι συμμεριζόμαστε τις ανησυχίες που εκφράζετε για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε αυτό τον τομέα.
Ωστόσο, αυτός ο Χάρτης αποτελεί ένα έγγραφο που ενέχει μια συνιστώσα συνολικού πολιτικού χαρακτήρα και που χαράζει γενικές κατευθύνσεις για όλες τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Δεν πρόκειται για έγγραφο όπου παρατίθεται μια καταγραφή κατά τομείς, και κυρίως δεν θέτει προτεραιότητες στον έναν ή τον άλλο τομέα όσον αφορά τα μέτρα που πρέπει να προωθηθούν.
Ο Χάρτης αποβλέπει στη θέσπιση ενός συνολικού ρυθμιστικού πλαισίου για τις επιχειρήσεις που ορίζονται σε ευρωπαϊκή κλίμακα ως μικρομεσαίες και, επιπλέον, προβλέπει τον καθορισμό διαδοχικών σταδίων για την προώθηση των συγκεκριμένων μέτρων. Δεν προβλέπει ­ και αυτό θα μπορέσει να γίνει μόνο στο πλαίσιο ενός εγγράφου με περισσότερο τεχνικό χαρακτήρα, που θα εμφανιστεί κατά την ίδια τη διαδικασία εφαρμογής του Χάρτη ­ τη θέσπιση ειδικών ρυθμίσεων τομεακού ενδιαφέροντος οι οποίες θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε επίπεδο Ένωσης σε περίπτωση έγκρισης του Χάρτη.

Martin, David W
Όταν μιλάω με μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, υπάρχει ιδιαίτερη ικανοποίηση για τις διαφαινόμενες διαθέσεις του Συμβουλίου, αλλά ειλικρινά υπάρχει κάποιος σκεπτικισμός για το αν ο Χάρτης θα πραγματοποιήσει κάτι εποικοδομητικό γι' αυτές. Θεωρούν ότι είναι ένα ακόμη κομμάτι χαρτί που δηλώνει πόσο θαυμάσιες είναι.
Μπορεί ο Προεδρεύων του Συμβουλίου να μας πει εάν αυτός ο Χάρτης θα εξετάζει το ενδεχόμενο δημιουργίας νέων κοινοτικών μέσων για τη συνδρομή των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων; Για παράδειγμα, κονδυλίων τα οποία θα τους βοηθήσουν στην κατάρτιση, την εκπαίδευση, την προσαρμογή των κτιρίων ή τη χρήση της νέας τεχνολογίας. Εάν ναι, μπορεί επίσης να δηλώσει ότι θα είναι όσο το δυνατόν απαλλαγμένα από τη γραφειοκρατία, διότι το άλλο παράπονο που εκφράζουν οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις είναι ότι τα κονδύλια που ήδη υπάρχουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι σχεδόν αδύνατον να τα εξασφαλίσουν εξαιτίας των εμποδίων που πρέπει να υπερπηδήσουν για να τα αποκτήσουν.

Seixas da Costa
Παραδέχομαι ότι η υπομονή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων έχει μάλλον εξαντληθεί εδώ και πολύ καιρό, λόγω της απουσίας χειροπιαστών μέτρων προς όφελός τους. Εντούτοις, παρ' όλο που είμαστε σε γνώση αυτής της κατάστασης, θα ζητούσαμε από τους κυρίους βουλευτές να κάνουν υπομονή για τρεις ακόμη εβδομάδες, και τότε θα δουν συγκεκριμένα το σχέδιο Χάρτη που πρόκειται να υποβληθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Εξάλλου, ήδη από αύριο το σχέδιο του εν λόγω Χάρτη θα έλθει προς εξέταση στο Συμβούλιο Υπουργών Βιομηχανίας, και σε τρεις εβδομάδες θα δημοσιευθεί. Αλλωστε, όπως συμβαίνει και με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβόνας, που ο κύριος βουλευτής θα συμφωνήσει μαζί μου ότι δεν απέχουν και πολύ από τις παραδοσιακές φραστικές διακηρύξεις καλών προθέσεων και αερολογίες, αλλά που ωστόσο περιλαμβάνουν συγκεκριμένα μέτρα, που επιζητούν την επίτευξη στόχων με καθορισμένο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, κάπως έτσι και αυτός ο Χάρτης θα ακολουθήσει, κατά τη γνώμη μου, την ίδια κατεύθυνση. Όσο για τα δυνητικά προτερήματα αυτού του Χάρτη, ας περιμένουμε πρώτα να δημοσιευθεί και, προφανώς, θα είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε οποιαδήποτε κριτική από μεριάς των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, και ειδικότερα από πλευράς των ευρωπαϊκών οργάνων που συντονίζουν τη δράση τους και τις εκπροσωπούν. Θα είμαστε διατεθειμένοι να λάβουμε υπόψη μας την κάθε επιθυμία που θα εκφράσουν οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Πρόεδρος
Δεδομένου ότι αναφέρονται στο ίδιο θέμα, οι ακόλουθες ερωτήσεις θα εξεταστούν από κοινού:

Carmen Cerdeira Morterero
Ερώτηση αριθ. 15 της κ. (H-0391/00):
Θέμα: Ιδιαίτερη οδηγία κατά των διακρίσεων εις βάρος των ατόμων με ειδικές ανάγκες Κατα εφαρμογή του άρθρου 13 της Συνθήκης του Αμστερνταμ, κατά των διακρίσεων, η Επιτροπή παρουσίασε δέσμη μέτρων στην οποία περιλαμβάνονται τρείς οδηγίες. Ωστόσο, και παρά το γεγονός ότι οι αναπηρίες αποτελούσαν μία από τις αιτίες των διακρίσεων που καταδικάζονται από το προαναφερθέν άρθρο 13, στη συγκεκριμένη δέσμη μέτρων δεν περιλαμβάνεται ιδιαίτερη οδηγία κατά των διακρίσεων λόγω αναπηρίας.
Ποιά είναι η γνώμη του Συμβουλίου όσον αφορά την προώθηση ιδιαίτερης οδηγίας κατά των διακρίσεων λόγω αναπηρίας; Εάν το Συμβούλιο συμφωνεί, πότε σκέπτεται να αναλάβει μια πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση αυτή;

Ρόδης Κράτσα-Τσαγκαροπούλου
Ερώτηση αριθ. 16 της κ. (H-0396/00):
Θέμα: Καταπολέμηση των διακρίσεων Στο ξεκίνημα του 21ου αιώνα, που σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα της ευρωπαϊκής κοινωνίας για περισσότερη δημοκρατία, συνοχή και αναγνώριση του ρόλου όλων των πολιτών, παρατηρούνται απαράδεκτα φαινόμενα ρατσισμού και κοινωνικού αποκλεισμού. Κοινωνικό και πολιτικό πρόβλημα δημιουργείται στην Ελλάδα από τον αποκλεισμό κινητικά αναπήρων και παραπληγικών πολιτών από δύο διαγωνισμούς, έναν για πρόληψη υπαλλήλων σε κρατικές τράπεζες και άλλον για διαγωνισμό εκπαιδευτικών (διδασκάλων - καθηγητών) στη δημόσια εκπαίδευση, λόγω του ότι ο νέος δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας περιλαμβάνει τον όρο της "αρτιμέλειας". Σημειώνουμε ότι ο εν λόγω δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας ψηφίστηκε από την Ελληνική Βουλή το 1999, σχεδόν ταυτόχρονα με την επικύρωση της Συνθήκης του Αμστερνταμ, η οποία προστατεύει τους πολίτες των κρατών - μελών από κάθε είδους διάκριση σε βάρος τους (Αρθρο 13). Το Συμβούλιο πώς επεμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις για νααποκαθιστά την αξιοπιστία της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αξιοπρέπεια των πολιτών της;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 13 της Συνθήκης περί Ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Επιτροπή υπέβαλε, σε εύθετο χρόνο, τρεις προτάσεις οι οποίες βρίσκονται σήμερα υπό εξέταση στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας για τις κοινωνικές υποθέσεις: ένα σχέδιο οδηγίας που καθιερώνει ένα γενικό πλαίσιο ισότιμης μεταχείρισης στην απασχόληση και κατά την επαγγελματική δραστηριότητα, ένα σχέδιο οδηγίας περί εφαρμογής της αρχής της ισότιμης μεταχείρισης όλων των ανθρώπων, δίχως διακρίσεις λόγω φυλής ή εθνοτικής καταγωγής, καθώς και μια πρόταση απόφασης του Συμβουλίου με την οποία καθιερώνεται ένα πρόγραμμα κοινοτικής δράσης για την καταπολέμηση των διακρίσεων, το οποίο θα εφαρμοστεί κατά την περίοδο 2000-2006. Οι τρεις προτάσεις που υπέβαλε η Επιτροπή θεσπίζουν διαφορετικές μορφές καταπολέμησης των διακρίσεων. Βάσει της πρώτης προτάσεως, απαγορεύεται οποιαδήποτε διάκριση στον τομέα της απασχόλησης λόγω φυλής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας ή θρησκευτικών φρονημάτων, αναπηρίας, ηλικίας ή σεξουαλικών προτιμήσεων. Το δεύτερο σχέδιο οδηγίας απαγορεύει οιαδήποτε διάκριση λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής στους τομείς της απασχόλησης, της εκπαίδευσης, της πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες, καθώς και στον τομέα της κοινωνικής προστασίας. Τέλος, η πρόταση απόφασης σχετικά με την καθιέρωση ενός προγράμματος κοινοτικής δράσης για την καταπολέμηση των διακρίσεων, και που αποβλέπει στην υποστήριξη και τη συμπλήρωση της εφαρμογής των οδηγιών μέσω της ανταλλαγής πληροφοριών και εμπειριών, θα προωθηθεί εμπράκτως μέσω της διάδοσης των βέλτιστων πρακτικών, στον τομέα της νομοθεσίας και αλλού.
Από την άλλη, η πάλη κατά των διακρίσεων λόγω αναπηρίας εντάσσεται στο πλαίσιο του πρώτου σχεδίου οδηγίας, το οποίο επιδιώκει την εφαρμογή της αρχής της ισότιμης μεταχείρισης στην απασχόληση και κατά την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας. Το πεδίο εφαρμογής της συγκεκριμένης πρότασης καλύπτει έναν τομέα θεμελιώδους σημασίας για την άσκηση των δικαιωμάτων των πολιτών, δεδομένου ότι πρόκειται για έναν τομέα όπου οι διακρίσεις είναι περισσότερο οφθαλμοφανείς και έχουν πιο έντονες αρνητικές επιπτώσεις, όσον αφορά την ένταξη των ανθρώπων στην κοινωνία. Όπως γνωρίζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την αρμοδιότητα λήψης νομοθετικών πρωτοβουλιών επωμίζεται η Επιτροπή και όχι το Συμβούλιο. Επομένως, το κάθε σχέδιο που το Συμβούλιο ενδεχομένως θα εγκρίνει θα στηρίζεται σε ανάλογες προτάσεις της Επιτροπής.

Cerdeira Morterero
Καταρχήν, θα ήθελα να εκφράσω την ικανοποίησή μου, τόσο για την ύπαρξη του άρθρου 13 που αναφέρθηκε όσο και για το πρόγραμμα δράσης στο οποίο μόλις αναφέρθηκε ο Προεδρεύων του Συμβουλίου και που έχει εκπονηθεί σχετικά με το θέμα που σήμερα μας απασχολεί. Αλλά όπως η χαρά δεν μπορεί να είναι απόλυτη, αυτό συμβαίνει και με την ικανοποίησή μου αυτή τη στιγμή. Είναι βέβαιο ότι το άρθρο 13 περιλαμβάνει στην ουσία, σχεδόν το σύνολο, τουλάχιστον σήμερα, των πιθανών μορφών διακρίσεων. Αλλά η ανάπτυξη των κανονιστικών ρυθμίσεων που ακολουθεί και οι πρωτοβουλίες που προτείνονται, πιστεύω ότι είναι ατελείς και άνισες.
Ο κύριος Προεδρεύων του Συμβουλίου ανέφερε μόλις τρία παραδείγματα, και θα ήθελα να αναφερθώ συγκεκριμένα σε αυτά. Υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις που εξετάζονται στο άρθρο 13 που είναι υποκείμενες σε διακρίσεις, όπως αυτή που μας απασχολεί σήμερα, εκείνη των αναπήρων, που πιστεύω ότι αναπτύσσονται με τρόπο πολύ ιδιόμορφο. Βέβαια, υπάρχουν άλλες περιπτώσεις που αναπτύσσονται ακόμη λιγότερο, όπως οι διακρίσεις για λόγους σεξουαλικών προτιμήσεων. Αλλά, αν επιστρέψουμε στην αναπηρία, πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ανάγκη από μια νομοθεσία που να περιλαμβάνει όλους τους δυνατούς τύπους της, καθώς και τις περιπτώσεις της διπλής αναπηρίας. Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη του Συμβουλίου - καθώς και εκείνη της Επιτροπής - και αν υπάρχει πρόβλεψη για κάποια πρωτοβουλία για περιπτώσεις όπως, παραδείγματος χάρη, γυναίκας και αναπηρίας, διάκρισης λόγω φύλου και για την αναπηρία του ιδίου ατόμου, αυτή είναι η περίπτωση στην οποία αναφέρομαι.

Seixas da Costa
Όπως προανέφερα, κύριε Πρόεδρε και κυρία βουλευτά, η υποβολή των συγκεκριμένων προτάσεων νομοθετικού περιεχομένου θα γίνει κατόπιν πρωτοβουλιών της Επιτροπής η οποία, βάσει των πληροφοριών που της διαβιβάζουν οι διάφορες επιτροπές της, λαμβάνει προφανώς υπόψη τη γνώμη των διαφόρων ομάδων ενδιαφέροντος, ιδίως εκείνων που δικαιολογημένα εκφράζουν θέσεις κατά των διακρίσεων. Πιστεύω, κυρία βουλευτά, ότι ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι αντικειμενικά έχετε το δίκιο με το μέρος σας αναφορικά με αυτά τα ζητήματα, οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι τα τελευταία χρόνια (και κυρίως μετά τη θέσπιση της Συνθήκης του Αμστερνταμ) έχουν σημειωθεί πολύ συγκεκριμένα βήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση αυτών των υποθέσεων με πολύ ορθότερο τρόπο, μεριμνώντας για τα συμφέροντα των διαφόρων στρωμάτων του πληθυσμού που αισθάνονται ότι θίγονται. Στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων και κατά την τελευταία δεκαετία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δρομολογήσει μια πληθώρα πολιτικών σε αυτό τον τομέα, οι οποίες, αν και απέχουν ακόμη πολύ από το να διαμορφώσουν μια ιδανική κατάσταση, δεν παύουν ωστόσο να αντιπροσωπεύουν ένα αξιοθαύμαστο ποιοτικό άλμα. Είναι γεγονός ότι, εάν συγκρίνουμε με το τι συμβαίνει σε παγκόσμια κλίμακα, μπορούμε να υπερηφανευόμαστε για τα βήματα που έχουμε καταφέρει σε αυτό τον τομέα. Αλλά παραδέχομαι, βεβαίως, ότι μένουν ακόμη πολλά να γίνουν και ότι, πολύ πιθανόν, η παρατηρούμενη συσσώρευση των διακρίσεων ενδέχεται, επιπλέον, να επιφέρει την ανάγκη κάποιας άλλης νομικής αντιμετώπισης του θέματος. Θεωρώ πως έχει σημασία να συνεχίσουμε να ευαισθητοποιούμε την Επιτροπή σε αυτή την υπόθεση, και το Συμβούλιο θα φροντίσει δραστήρια γι' αυτό.

Κράτσα-Τσαγκαροπούλου
Κύριε Πρόεδρε και κύριε Προεδρεύοντα, σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις που μας δώσατε. Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην προαγωγή της κοινωνικής ένταξης και κάλεσε την Επιτροπή, καθώς και το Συμβούλιο, να αναλάβουν δράσεις προτεραιότητας για συγκεκριμένες ομάδες-στόχους. Μια τέτοια ομάδα είναι και τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Τα κράτη μέλη θα επιλέγουν, μεταξύ των δράσεων αυτών, εκείνες που ταιριάζουν στην ιδιαίτερη κατάστασή τους και, στη συνέχεια, θα υποβάλλουν εκθέσεις για την εφαρμογή τους. Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα ­ και που περιγράφω στην ερώτησή μου ­ μου δημιουργεί μια ευρύτερη ανησυχία για τη δυνατότητα που η διαδικασία αυτή, την οποία περιγράφει το Συμβούλιο της Λισσαβώνας, μπορεί να δίνει στις εθνικές νομοθεσίες και στις πρακτικές να εφαρμόζουν έμμεσες διακρίσεις.
Μήπως θα έπρεπε να δημιουργηθεί ένα ευρωπαϊκό παρατηρητήριο για την καλύτερη παρακολούθηση των ιδιαιτεροτήτων των κρατών μελών και την εφαρμογή της ευρωπαϊκής πολιτικής; Σκοπεύει επίσης το Συμβούλιο να συνεργαστεί με τις υποψήφιες χώρες για την αναγνώριση των δικαιωμάτων των μειονεκτούντων ατόμων, δεδομένου ότι γνωρίζουμε ότι σε πολλές από αυτές δεν υπάρχει ο κατάλληλος σεβασμός;

Seixas da Costa
Κυρία βουλευτά, δεν έχω να προσθέσω πολλά σε όσα είπα προηγουμένως. Η κυρία βουλευτής εκφράζει ανησυχίες σχετικά με τις ελλείψεις που παρατηρούνται στη διαδικασία εφαρμογής αυτών των αρχών. Εγώ θα έλεγα πως οι εν λόγω ελλείψεις θα πρέπει να καλυφθούν. Είμαι πεπεισμένος ότι, τη σήμερον ημέρα, έχει μεγάλη σημασία να αποτελέσουν όλες οι μορφές διακρίσεων αντικείμενο πολιτικής αντιμετώπισης και παρακολούθησης. Δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να γίνει με τη δημιουργία ενός ειδικού παρατηρητηρίου ή με την αξιοποίηση των ήδη υφιστάμενων μηχανισμών, που είναι περισσότερο σε θέση να διασφαλίσουν την παρακολούθηση και τη διαχείριση των εμπειριών που αποκτούνται σε εθνικό επίπεδο. Εν πάση περιπτώσει, θα ήθελα να δηλώσω ότι το Συμβούλιο εκδηλώνει έντονο ενδιαφέρον για την παρακολούθηση αυτών των υποθέσεων, εκφράζοντας ταυτόχρονα την ελπίδα ότι η μέριμνα του Κοινοβουλίου για τα συγκεκριμένα ζητήματα θα αποβεί καθοριστική ώστε αυτά να παραμείνουν στην κοινοτική ημερήσια διάταξη και ώστε οι διάφορες χώρες της Ένωσης να μην υποκύψουν στον πειρασμό να εισαγάγουν, στη δική τους επικράτεια, οιεσδήποτε εξαιρέσεις σε σχέση με εκείνο που θα αποφασίσει η Ένωση σαν σύνολο.

Πρόεδρος
Δεδομένου ότι ο συντάκτης της απουσιάζει, η ερώτηση αριθ. 17 καθίσταται άκυρη.

Glenys Kinnock
Ερώτηση αριθ. 18 της κ. (H-0392/00):
Θέμα: Βιρμανία Ποια επιπρόσθετα μέτρα προτίθεται να λάβει το Συμβούλιο, εάν τα ήδη ισχύοντα αποδειχθούν ανεπαρκή και εάν η δεύτερη αποστολή της τρόικας της ΕΕ δεν έχει μεγαλύτερη επιτυχία από την πρώτη, κατά την επανεξέταση της κοινής θέσης για τη Βιρμανία τον Οκτώβριο;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, το ζήτημα της Βιρμανίας υπήρξε αντικείμενο μόνιμης ενασχόλησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης εδώ και αρκετά χρόνια. Πιο πρόσφατα, κατά τη σύνοδο που πραγματοποίησε τον Απρίλιο, το Συμβούλιο αποφάσισε να επιβάλει τρεις επιπρόσθετες κυρώσεις κατά του καθεστώτος της Βιρμανίας. Στο συγκεκριμένο Συμβούλιο, στο πνεύμα άλλωστε της ενασχόλησης που υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, εκδηλώθηκαν οι ανησυχίες της Ένωσης για την επικρατούσα κατάσταση στη Βιρμανία-Μυανμάρ, ιδίως όσον αφορά τα επαναλαμβανόμενα και σοβαρότατα κρούσματα καταπάτησης των αστικών και πολιτικών δικαιωμάτων, καθώς και αναφορικά με τις σκληρές συνθήκες που έχουν επιβληθεί, οι οποίες δεν αφήνουν τον πληθυσμό να απολαύσει τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά του δικαιώματα.
Το Συμβούλιο απηύθυνε και πάλι έκκληση προς την κυβέρνηση της Βιρμανίας-Μυανμάρ ώστε να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα, να αποκαταστήσει τη δημοκρατία και να ξεκινήσει έναν διάλογο με την αντιπολίτευση με σκοπό την επίτευξη της εθνικής συμφιλίωσης στο πλαίσιο ενός ενωμένου και δημοκρατικού κράτους. Για το λόγο αυτό, το Συμβούλιο αποφάσισε να παρατείνει γι' άλλους έξι μήνες την ισχύ της κοινής θέσης που καθόρισε σχετικά με τη χώρα εκείνη και, ταυτόχρονα, να απαγορεύσει τις εξαγωγές εξοπλισμού που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για εσωτερική τρομοκρατία και καταστολή και να ενισχύσει το υφιστάμενο καθεστώς χορήγησης θεωρήσεων μέσω του προσδιορισμού των προσώπων στα οποία εφαρμόζεται το εν λόγω καθεστώς, καθώς και των υπερασπιστών τους. Επιπλέον, με τη σύμφωνη γνώμη όλων των κρατών μελών, αποφασίστηκε η απαγόρευση χορήγησης θεώρησης εισόδου στον υπουργό Εξωτερικών, ένα μέτρο που μπορεί να αρθεί εάν κάτι τέτοιο επιτάσσεται από το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το πάγωμα των κεφαλαίων που τοποθετήθηκαν σε λογαριασμούς στο εξωτερικό από τα άτομα που αναφέρονται ανωτέρω, τα οποία εμπλέκονται σε κρούσματα καταστολής, και η ανάπτυξη περαιτέρω προσπαθειών με σκοπό την αποσαφήνιση και την προώθηση των πολιτικών στόχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι εκείνης της χώρας, μέσω της εγκαθίδρυσης ενός ουσιαστικού πολιτικού διαλόγου. Προς το σκοπό αυτό, η Ευρωπαϊκή Ένωση προτίθεται να στείλει μια δεύτερη αποστολή της τρόικας στη Ρανγκούν. Από την άλλη μεριά, το Συμβούλιο αποφάσισε επίσης να ζητήσει από την Επιτροπή να εξετάσει το ενδεχόμενο αύξησης του όγκου της χορηγούμενης ανθρωπιστικής βοήθειας στη Βιρμανία-Μυανμάρ, με σκοπό την παροχή άμεσης βοήθειας στον πληθυσμό, προβαίνοντας ειδικότερα σε διαχωρισμό ανάμεσα στην κρατική βοήθεια και την άμεση ενίσχυση του πληθυσμού, συγκεκριμένα με τη μεσολάβηση των μη κυβερνητικών οργανώσεων.
Θεωρώ ότι η μέριμνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι της κατάστασης στη Βιρμανία-Μυανμάρ έχει ήδη εκδηλωθεί επαρκώς, και νομίζω πως αυτή η μέριμνα ανταποκρίνεται στις ανησυχίες που έχουν εκδηλωθεί σε αυτό το Κοινοβούλιο.

Kinnock, Glenys
Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, σας ευχαριστώ για την απάντηση. Είμαι βεβαίως πολύ χαρούμενη που το Συμβούλιο έχει καθορίσει την νέα κοινή θέση και που έχει ενισχύσει τη θέση σε σύγκριση με το παρελθόν.
Προτιμώ να χρησιμοποιώ το όνομα Βιρμανία κι όχι το όνομα Μυανμάρ, εφόσον ο λαός της Βιρμανίας και ο San Suu Kyi τώρα, ο νόμιμος ηγέτης της Βιρμανίας, δεν αναφέρονται σε αυτήν ως Μυανμάρ. Θα προτιμούσα επίσης και το Κοινοβούλιο να αποφεύγει τον όρο Μυανμάρ. Έχω να πω στον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου ότι ο σαφής αντίκτυπος των διαφόρων μέτρων που επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση από το 1996 ήταν πολύ περιορισμένος: οι Βιρμανοί δεν έχουν ξεκινήσει διάλογο με την Aung San Suu Kyi και οι δημοκρατικές δυνάμεις στη Βιρμανία παραμένουν όπως πάντα εκτός της συνολικής διαδικασίας.
Μολονότι εκφράζω την υποστήριξή μου, ένα πράγμα εξακολουθεί να μου δημιουργεί σύγχυση. Τη στιγμή που λαμβάνουμε αυτά τα μέτρα, δεν υπάρχει πρόοδος στην πίεση που ορισμένοι από μας στο Κοινοβούλιο επιχειρήσαμε να ασκήσουμε στο Συμβούλιο σχετικά με την ανάγκη κυρώσεων - κυρώσεων, ασφαλώς, τις οποίες ζητά συνεχώς η Aung San Suu Kyi. Σε σχέση με αυτό συνεχίζουμε να αντιτιθέμεθα στους ομοσπονδιακούς νόμους της Μασαχουσέτης που επιβάλλουν πολύ δραστικές κυρώσεις στη Βιρμανία. Αναμένουμε οι ΗΠΑ να αποφανθούν εναντίον αυτών των ομοσπονδιακών νόμων. Θα συμβεί όμως αυτό; Εάν οι ΗΠΑ αποφανθούν υπέρ της Μασαχουσέτης, θα υποβάλει στη συνέχεια εκ νέου η Ευρωπαϊκή Ένωση την αντίθεσή μας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου για τα εν λόγω μέτρα που έχουν ληφθεί στη Μασαχουσέτη;

Seixas da Costa
Κυρία βουλευτά, χαίρομαι με το γεγονός ότι τελικώς συμφωνούμε στο ότι είναι σημαντικό να παραταθεί η ισχύς της κοινής θέσης. Παραδέχομαι ότι όλες οι ενέργειες που προώθησε η Ευρωπαϊκή Ένωση σε αυτό το πλαίσιο ίσως να μην οδηγήσουν σε χειροπιαστά αποτελέσματα, όσον αφορά την αλλαγή της κατάστασης. Σας υπενθυμίζω ότι, σε σχέση με μια παρεμφερή υπόθεση, επί συναπτά χρόνια η χώρα μου προσπαθούσε, καμιά φορά κάπως σαν μοναχικός καβαλάρης μέσα στην Κοινότητα, να επιστήσει την προσοχή στην κατάσταση που επικρατούσε στην Ινδονησία, και μπορούμε να αξιολογήσουμε την επιτυχία αυτών των πιέσεων μόνο σε συνάρτηση με την ίδια την εσωτερική αντίσταση και, πάνω απ' όλα, με τη δράση του λαού του Ανατολικού Τιμόρ. Αλλά είναι πασιφανές ότι οι ενέργειες που δρομολογούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε μια τόσο μακρινή περιοχή του πλανήτη, όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, δεν μπορούν να έχουν πάντα άμεσο αντίκτυπο στη μεταβολή των πολιτικών συνθηκών που χαρακτηρίζουν το σημερινό καθεστώς, και συγκεκριμένα στο θέμα της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της καταπάτησης των στοιχειωδέστερων δημοκρατικών αρχών σε χώρες σαν κι αυτήν.
Θα επιθυμούσα ωστόσο να επισημάνω ότι έχει επίσης σημασία - και αυτό δεν το ανέφερα προηγουμένως - το ψήφισμα σχετικά με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βιρμανία, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών φέτος τον Απρίλιο. Επιπλέον, θα ήθελα να σας πω - και εδώ έχουμε ένα σημαντικό ζήτημα που επίσης εντάσσεται στο συνολικό πλαίσιο των σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις χώρες της περιοχής, ενώ μπορεί να αξιοποιηθεί σαν πρόσθετο μέσο άσκησης πιέσεων - ότι οι σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συνδέσμου Κρατών Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN) διανύουν από το 1998 μια κάπως τεταμένη φάση λόγω ακριβώς των προβλημάτων που ανέκυψαν από την προσχώρηση της Βιρμανίας στο συγκεκριμένο οργανισμό. Και χάρη στην κοινή θέση για τη Βιρμανία, στάθηκε ανέφικτη η μετάβαση στο Βερολίνο της βιρμανικής αντιπροσωπείας στην υπουργική σύνοδο ΕΕ-ASEAN, γεγονός που οδήγησε στη ματαίωση της εν λόγω συνάντησης. Όσο για την πιθανή αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενώπιον της κατάστασης που αναφέρατε, δεν είμαι σε θέση να προδικάσω από τώρα ποια μπορεί να είναι αυτή.

Πρόεδρος
Δεδομένου ότι ο συντάκτης της απουσιάζει, η ερώτηση αριθ. 19 καθίσταται άκυρη.

Per Gahrton
Ερώτηση αριθ. 20 του κ. (H-0395/00):
Θέμα: Εξουσία λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο του Ευρώ 11 Εάν είναι σχετικά σύνηθες το φαινόμενο ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης παρουσιάζουν το Ευρώ 11 ως ένα επίσημο όργανο λήψεως αποφάσεων εντός των, θεσμικού χαρακτήρα, δομών της ΕΕ, η ενημερωτική επιστολή Infeuro αριθ. 13 το καθορίζει όμως ως ακολούθως: "Δεν πρόκειται καθόλου για ένα συμβούλιο σύμφωνα με τη νομική έννοια του όρου, αλλά για μια ανεπίσημη συνέλευση των Υπουργών Οικονομικών των 11 κρατών μελών της ζώνης ευρώ. Θα πρέπει όμως να υπογραμμίσουμε ότι το ECOFIN παραμένει το όργανο λήψεως αποφάσεων". Ως εκ τούτου μπορεί το Συμβούλιο να αναφέρει λεπτομερώς, ποιο είναι το περιεχόμενο των συνεδριάσεων του Ευρώ 11 διευκρινίζοντας τις επιπτώσεις που προκύπτουν για τη διαδικασία λήψεως επίσημης απόφασης εντός της ΕΕ; Το Συμβούλιο μπορεί να επιβεβαιώσει ότι καμία απόφαση δεν εγκρίθηκε κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων του Ευρώ 11, και, τέλος, είναι σε θέση να διαψεύσει τις πληροφορίες που αναφέρονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σύμφωνα με τις οποίες, κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων του Συμβουλίου ECOFIN, υπήρξε παραπομπή σε αποφάσεις που είχαν ήδη ληφθεί από το Ευρώ 11.

Seixas da Costa
Γι' άλλη μια φορά εκφράζω τη λύπη μου για το γεγονός ότι ο συντάκτης της ερώτησης 19 απουσιάζει από την αίθουσα, και έτσι δεν έχω την ευκαιρία να του απαντήσω αναφερόμενος στην ίδια μου τη χώρα. Εν πάση περιπτώσει, όμως, με μεγάλη μου χαρά θα απαντήσω στην ερώτηση αριθ. 20 λέγοντας τα ακόλουθα: όπως μνημονεύεται στην Απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 1997, οι συνεδριάσεις της αποκαλούμενες ομάδας Ευρώ 11 έχουν άτυπο χαρακτήρα και σκοπό έχουν να διευκολύνουν το συντονισμό των κρατών μελών, μέσω του διαλόγου, επί θεμάτων που άπτονται των κοινών ευθυνών που επωμίζονται στο ζήτημα του ενιαίου νομίσματος. Καμία επίσημη απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί σε αυτό το πλαίσιο. Σε κάθε περίπτωση, όπως άλλωστε μνημονεύεται στην προαναφερόμενη απόφαση, οι επίσημες αποφάσεις λαμβάνονται από το Συμβούλιο ECOFIN σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζονται στη Συνθήκη. Θεωρώ ότι αυτό είναι σαφές, και ότι το συγκεκριμένο διττό πλαίσιο λειτουργίας κινείται βάσει της δικής του λογικής. Υπάρχει, με άλλα λόγια, για ένα άτυπο όργανο το οποίο λειτουργεί εκ παραλλήλου με ένα επίσημο όργανο, που είναι το ECOFIN. Οι πρώτες συνεδριάσεις δεν έχουν άλλο σκοπό από το συντονισμό των χωρών που αποτελούν μέρος της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και έχουν καθιερώσει το ενιαίο νόμισμα.

Gahrton
Ευχαριστώ για την απάντηση η οποία θεωρώ ότι ήταν σημαντική και πολύτιμη, διότι στις συζητήσεις που λαμβάνουν χώρα σε εκείνες τις χώρες που δεν συμμετέχουν στην τρίτη φάση της ΟΝΕ και, επομένως, δεν ανήκουν στην ομάδα των 11 χωρών του Ευρώ, έχει ακουστεί ότι η επιρροή των υπουργών αυτών των χωρών θα μειωθεί, όχι μόνο σε θέματα που αφορούν άμεσα το ευρώ, αλλά, επίσης και σε άλλα θέματα τα οποία εξετάζονται στο Συμβούλιο ECOFIN, καθώς συντελείται μια πραγματική μετατόπιση εξουσιών από τις διασκέψεις του ECOFIN στις συναντήσεις της ομάδας Ευρώ 11, παρ' ό,τι αυτές είναι άτυπες.
Ως εκ τούτου, θα επιθυμούσα να επιβεβαιώσει ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου ότι δεν συντελείται καμία, απολύτως, ουσιαστική μετατόπιση εξουσιών από τις επίσημες, τακτικές διασκέψεις του ECOFIN στην ομάδα των 11 χωρών του Ευρώ. Θα ήθελα την πραγματική επιβεβαίωση του εκπροσώπου του Συμβουλίου ότι δεν ισχύει το ότι οι υπουργοί, π.χ. της Δανίας ή της Μ. Βρετανίας στερούνται ισχύος σε άλλα θέματα που εξετάζονται στο Συμβούλιο ECOFIN, αφού δεν συμμετέχουν στην ομάδα των 11 χωρών του Ευρώ.

Seixas da Costa
Τέτοιου είδους ανησυχίες, κύριε βουλευτά, θα εκλείψουν την ημέρα όπου αυτές οι χώρες θα συμμετάσχουν στο Συμβούλιο, που δεν θα λέγεται πλέον Ευρώ 11 αλλά Ευρώ 15. Εν πάση περιπτώσει, θα ήθελα να σας πω ότι, μέχρι τότε, τίποτα δεν απαγορεύει να γίνονται, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συναντήσεις χωρών με σύνθεση πιο ολιγομελή από την κανονική κοινοτική σύνθεση. Όλοι μαθαίνουμε από τις εφημερίδες ή από κουβέντες στους διαδρόμους ότι διάφορες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και συγκεκριμένα οι σκανδιναβικές χώρες, προβαίνουν συστηματικά σε συντονισμό των θέσεών τους σε μια φάση προγενέστερη από την κοινοτική διαδικασία λήψης αποφάσεων. Τέτοιες διαδικασίες συντονισμού δεν συνεπάγονται, προφανώς, κανενός είδους μεταβιβάσεις εξουσιών στο ειδικό πλαίσιο όπου διεξάγονται αυτές οι συζητήσεις. Πρόκειται απλώς και μόνο για τον συντονισμό θέσεων που λαμβάνονται από κοινού, και είναι απολύτως φυσιολογικό οι χώρες που προσχώρησαν στην τρίτη φάση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και που εισήγαγαν το ενιαίο νόμισμα να χρειάζονται να εξεύρουν ειδικά μέσα έκφρασης της δράσης τους, μεταφέροντας στη συνέχεια μια συλλογική θέση στους κόλπους του ECOFIN. Δεν νομίζω, ωστόσο, ότι με τον τρόπο αυτό οι δυνατότητες των υπολοίπων χωρών περιορίζονται σε σχέση με παλαιότερα στις συνεδριάσεις του ECOFIN. Όμως η αλήθεια να λέγεται: οι μειοψηφίες είναι μειοψηφίες. Αρα, η δημοκρατική λογική είναι αυτή που επικρατεί μέσα στο ECOFIN. Αλλά όσον αφορά αυτό το θέμα, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα: είναι κανόνας στην Ένωση.

Sandbζk
Κύριε Πρόεδρε, Θα ήθελα κι εγώ να ευχαριστήσω τον Πορτογάλο προεδρεύοντα για την απάντηση και θα ήθελα επίσης να του ζητήσω να επιβεβαιώσει αν θα ήταν αδύνατο να πει κανείς ότι επειδή ένα θέμα συζητήθηκε από το Ευρώ 11 διαγράφεται από την ημερήσια διάταξη του ECOFIN. Εάν συμβαίνει αυτό, δεν θα μπορούσε ένας οποιοσδήποτε υπουργός να επιμείνει να εγγραφεί εκ νέου στην ημερήσια διάταξη του Συμβουλίου ECOFIN;

Seixas da Costa
Κυρία βουλευτά, ας μιλήσουμε ξεκάθαρα. Η ομάδα Ευρώ 11 είναι ένα πλαίσιο που συγκροτήθηκε για τη διασύνδεση ορισμένων χωρών, οι οποίες πέτυχαν ένα διαφορετικό επίπεδο ολοκλήρωσης, ή μάλλον, για να χρησιμοποιήσω μια πιο μοντέρνα έκφραση, μια ενισχυμένη συνεργασία που προβλεπόταν ήδη στη Συνθήκη και η οποία προϋποθέτει την ύπαρξη συγκεκριμένων μηχανισμών συντονισμού. Είναι προφανές ότι το Συμβούλιο Ευρώ 11 έχει την ευχέρεια να συζητήσει για οποιοδήποτε θέμα θελήσει, και επιπλέον, εάν έτσι το κρίνει, να αποφασίσει ότι κάποιο συγκεκριμένο ζήτημα δεν θα πρέπει να συζητηθεί στους κόλπους του ECOFIN. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι χώρες που δεν συμμετέχουν στο Ευρώ 11, αλλά που βεβαίως λαμβάνουν μέρος στο ECOFIN, δεν έχουν τη δυνατότητα να εγείρουν αυτό το θέμα σε επίπεδο ημερήσιας διάταξης του Συμβουλίου ECOFIN. Εκείνο που δεν μπορούμε να απαιτήσουμε είναι κάποιος που βρίσκεται απ' έξω να μπορεί να καθορίζει την ημερήσια διάταξη όσων είναι μέσα. Και θα επιθυμούσα, κυρία βουλευτά, να προσθέσω ένα πολύ απλό πράγμα: είναι ότι οι υπόλοιπες χώρες δεν συμμετέχουν στο Ευρώ 11 ή στο Ευρώ 15 μόνο και μόνο γιατί δεν θέλουν, όχι γιατί κάποιος τους απαγόρευσε να λάβουν μέρος σε αυτό.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ, κύριε Seixas da Costa. Σας ευχόμαστε καλή επιτυχία στη συνάντησή σας με την ομάδα του Κοινοβουλίου για το σημαντικό θέμα του καθεστώτος των βουλευτών.
Δεδομένου ότι έληξε ο προβλεφθείς χρόνος για την Ώρα των Ερωτήσεων, οι ερωτήσεις 21 έως 31 θα απαντηθούν γραπτώς.
Η Ώρα των Ερωτήσεων προς το Συμβούλιο έληξε.
(Η συνεδρίαση, διακοπείσα στις 19.05, συνεχίζεται στις 21.00)

Τηλεπικοινωνίες / Πολιτική στον τομέα του ραδιοφάσματος
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση επί των ακολούθων εκθέσεων:
Α5-0094/2000, του κυρίου Paasilinna, εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με τίτλο: "Πέμπτη έκθεση για την εφαρμογή του πλέγματος κανονιστικών ρυθμίσεων στις τηλεπικοινωνίες" (COM(1999)537 - C5­112/2000 - 2000/2072(COS))·
Α5-0122/2000, του κυρίου Αλυσανδράκη, εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με τίτλο: "Επόμενα βήματα στην Πολιτική Ραδιοφάσματος - Αποτελέσματα της Δημόσιας Διαβούλευσης για την Πράσινη Βίβλο" (COM(1999)538 - C5-0113/2000 - 2000/2073(COS)).

Paasilinna
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, η κατάργηση των κανονιστικών ρυθμίσεων στον τομέα των τηλεπικοινωνιών συνεχίζεται εδώ και μια δεκαετία και μάλιστα με επιτυχία. Σε ό,τι αφορά τα τηλέφωνα ελάχιστα πράγματα έχουν μείνει τα ίδια. Παλαιότερα, οι άνθρωποι αποκτούσαν τηλέφωνο για να επικοινωνούν μεταξύ τους, τώρα όμως έχουν γίνει μέτοχοι σε εταιρείες, οι οποίες δραστηριοποιούνται για παράδειγμα στη μεταβίβαση ερωτικών υπηρεσιών. Αυτό εκπλήσσει σίγουρα πολλούς. Το ίδιο το μέσο είναι μάλιστα τόσο μικρό, ώστε μπορεί κανείς να το βάλει κατά λάθος ακόμη και στο στόμα του στη θέση της τεχνητής οδοντοστοιχίας, και από αυτή την άποψη οι αλλαγές είναι βεβαίως μεγάλες.
Η κατάργηση των κανονιστικών ρυθμίσεων είχε προκαλέσει φόβους πως θα επιδεινωθούν οι δημόσιες υπηρεσίες και θα αυξηθούν τα τηλεφωνικά τέλη. Αυτό όμως διόλου δεν συνέβη, αντιθέτως υπήρξε διαφοροποίηση των υπηρεσιών και μείωση των τιμών. Τα χρήματα που επενδύθηκαν σε αυτό τον τομέα παρήγαγαν ασφαλώς νέο τερματικό εξοπλισμό, δίκτυα και υπηρεσίες. Το πλέγμα κανονιστικών ρυθμίσεων του 1988 ήταν αρκετά έγκαιρο και χάρη στην αποτελεσματική εφαρμογή του λειτούργησε θετικά σε πολλά κράτη μέλη. Βεβαίως, σε ορισμένες χώρες η εφαρμογή καθυστέρησε ή ήταν ακόμη και τυπική. Στηρίζουμε ασφαλώς την Επιτροπή προκειμένου να μπορέσουν να βελτιωθούν οι διασυνοριακές υπηρεσίες και ο υγιής ανταγωνισμός. Μας προξενεί ανησυχία το γεγονός ότι οι περιορισμένες προσφορές στο επίπεδο του τοπικού βρόχου εμποδίζουν αρκετές ομάδες χρηστών, κυρίως εκείνες με τους ολιγότερους πόρους, να επωφεληθούν για παράδειγμα από το αρκετά οικονομικό κόστος πρόσβασης στο Διαδίκτυο. Χρειάζεται όντως να αυξηθούν οι εναλλακτικές διαδρομές μετάδοσης και να αναπτυχθούν οι ασύρματες διαδρομές μετάδοσης, όπως επίσης επί παραδείγματι η χρήση του τηλεοπτικού καλωδιακού δικτύου, χωρίς ωστόσο να χρειαστεί ειδική νομοθεσία. Το Κοινοβούλιο επισημαίνει ότι το εν ισχύι καθεστώς λειτουργίας έχει οδηγήσει, εξαιτίας της ποικιλομορφίας του, σε νομική αβεβαιότητα σε διάφορα κράτη μέλη. Πρέπει να υπάρχει ικανοποιητική διαφάνεια στους ειδικούς όρους για την παροχή αδειών, και να αποφεύγονται κατ' αυτόν τον τρόπο περιττές καθυστερήσεις κατά τη λήψη της απόφασης.
Η σημαντικότερη στρατηγική μεταρρύθμισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αυτό το πρόγραμμα αλλαγών της επονομαζόμενης e-Europe. Τα πλαίσιά της εγκρίθηκαν πρόσφατα στη Λισσαβόνα. Η Επιτροπή αξίζει την επιδοκιμασία μας για το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή διάρθρωση και η ευρωπαϊκή στρατηγική της κοινωνίας των πληροφοριών διαφοροποιούνται θετικά από τις άλλες, καθώς έχει ληφθεί υπόψη σε αυτές, εκτός από την ανταγωνιστικότητα, για παράδειγμα η αλληλεγγύη, η κοινωνική ισότητα και η απασχόληση. Ο στόχος είναι να αποτρέπονται οι κοινωνικές διακρίσεις, να αυξηθεί η εμπιστοσύνη των καταναλωτών και η κοινωνική αλληλεγγύη. Ο τίτλος του συνολικού προγράμματος είναι βεβαίως μεγαλόπρεπος: Κοινωνία των Πληροφοριών για Όλους.
Οι ραδιοφωνικές συχνότητες αποτελούν έναν περιορισμένο φυσικό πόρο, που έχει αρχίσει τώρα να δημοπρατείται. Η θέση μας απέναντι σε αυτό είναι αρνητική, εκτός από ορισμένες ειδικές περιπτώσεις. Μάθαμε ήδη πριν από δύο χρόνια ότι η δημοπρασία του Παγκόσμιου Συστήματος Κινητής Επικοινωνίας (GSM) στις ΗΠΑ οδήγησε σε μεγάλη αναταραχή και σε πτωχεύσεις. Στην Ινδία υπάρχουν ομοίως αρνητικές εμπειρίες. Η δημοπράτηση, σύμφωνα με την άποψη των υποστηρικτών της, είναι ένας καλός τρόπος διαχείρισης των πόρων. Κατά την άποψή μας, οδηγεί σε αύξηση των τελών των χρηστών και επιβραδύνει την ανάπτυξη και εξάπλωση των υπηρεσιών επικοινωνιών. Οι τιμές δημοπράτησης αγγίζουν τώρα απίστευτα υψηλά επίπεδα και μεταφέρονται στον καταναλωτή, γεγονός που σημαίνει την επιβολή ενός καινούριου φόρου τηλεπικοινωνιών, ενός φόρου άδικου, διότι επιβαρύνει ισοδύναμα τόσο τους φτωχούς όσο και τους πλούσιους. Τώρα, που μόλις έχουμε εγκρίνει το πρόγραμμα e-Europe με όλους αυτούς τους θετικούς στόχους του, θέτουμε, με την αρχή της άπληστης φοροείσπραξης, μια τεράστια τροχοπέδη, έναν νέο "ψηφιακό διαχωρισμό", και ουσιαστικά μέσω του φόρου αυτή η τροχοπέδη βάλλει τώρα εναντίον του πυρήνα του δικού μας σχεδίου, της ανάπτυξης της κοινωνίας των πληροφοριών. Αυτό προκαλεί ανησυχία και, κατά την άποψή μου, θα έπρεπε να αποσαφηνισθεί, ζητώ επομένως από την Επιτροπή να μελετήσει αμέσως τις επιπτώσεις που θα έχει στις διάφορες χώρες, με άλλα λόγια τι συνεπάγεται η αρχή της δημοπράτησης, προκειμένου να μπορέσουμε να λάβουμε θέση έχοντας περισσότερα στοιχεία. Επιπροσθέτως, αυτή η αρχή ευνοεί τους μεγάλους φορείς, οι οποίοι αρχίζουν να μοιράζουν την αγορά και εν τέλει υπάρχει ο φόβος μήπως ενώ εμείς μειώνουμε τις κανονιστικές διατάξεις, αίρουμε δηλαδή τις ρυθμίσεις, αυτοί να συμφωνήσουν μεταξύ τους και να δημιουργήσουν νέες κανονιστικές διατάξεις, να επαναρυθμίσουν δηλαδή την αγορά, γεγονός που δεν μπορεί να είναι ορθό.

Αλυσανδράκης
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριοι συνάδελφοι, η χρησιμοποίηση του ραδιοφωνικού φάσματος για την μετάδοση σημάτων προκάλεσε πραγματική επανάσταση στις τηλεπικοινωνίες. Στις δεκαετίες που πέρασαν από τότε αναπτύσσονται συνεχώς νέες εφαρμογές που κάνουν χρήση του ραδιοφωνικού φάσματος. Έτσι, από την απλή ασύρματη τηλεγραφία έχουμε φθάσει σήμερα στην ψηφιακή μετάδοση ήχου και εικόνας, στην πλοήγηση μέσω δορυφόρων και στην τρίτη γενιά κινητής τηλεφωνίας. Στο σημείο αυτό θέλω να τονίσω ότι οι τηλεπικοινωνίες δεν είναι η μόνη χρήση του ραδιοφωνικού φάσματος. Πέρα από τις εφαρμογές που στηρίζονται στην εκπομπή και λήψη ραδιοφωνικού σήματος, υπάρχουν και οι λεγόμενες παθητικές χρήσεις που έχουν να κάνουν με τη λήψη μόνο σημάτων που παράγονται από φυσικά φαινόμενα. Οι κυριότερες από αυτές είναι η ραδιοαστρονομία, που μελετάει τα φυσικά φαινόμενα πέρα από τον πλανήτη μας με βάση την εκπομπή τους στα ραδιοκύματα, και η παρατήρηση της Γης, που αξιοποιεί το ραδιοφωνικό φάσμα.
Η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση ραδιοφωνικών συχνοτήτων για νέες εφαρμογές βάζει φυσιολογικά σε επανασυζήτηση τις αρχές με βάση τις οποίες θα γίνεται η κατανομή τους, καθώς και την πολιτική που θα πρέπει να ακολουθήσει στο θέμα αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανταποκρινόμενη στην ανάγκη αυτή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έθεσε στα τέλη του 1998 για δημόσια συζήτηση την Πράσινη Βίβλο για την πολιτική στο ραδιοφωνικό φάσμα. Στη συνέχεια, με βάση και τη δημόσια συζήτηση που προαναφέραμε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε την ανακοίνωση που εξετάζουμε σήμερα. Η Επιτροπή Βιομηχανίας, Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας, αφού εκφράζει την ικανοποίησή της για την εργασία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προβαίνει σε μια σειρά διαπιστώσεις και διατυπώνει ορισμένες αρχές.
Ξεκινώντας από την διαπίστωση ότι το φάσμα είναι ζωτικός φυσικός πόρος εν ανεπαρκεία και ότι υπάρχει συνεχής αύξηση της ζήτησής του, τονίζει ότι η χρήση του θα πρέπει να γίνεται αποτελεσματικά, ώστε να εξυπηρετείται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο το δημόσιο συμφέρον και να βοηθείται η ανάπτυξη νέων υπηρεσιών υψηλής ποιότητας. Από τη σκοπιά αυτή, η Επιτροπή Βιομηχανίας θεωρεί ότι η πολιτική για το φάσμα δεν μπορεί να καθοδηγείται αποκλειστικά από την αγορά και ότι η οικονομική και κοινωνική αξία της χρήσης των συχνοτήτων δεν πρέπει να εκτιμάται στη βάση ευκαιριών για κέρδη, αλλά ότι πρέπει να υπάρξει εξισορροπημένος συνδυασμός εμπορικών συμφερόντων και συμφερόντων της κοινωνίας.
Παραπέρα, η Επιτροπή Βιομηχανίας τονίζει ότι θα πρέπει να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα για να εξασφαλιστεί ικανοποιητικός αριθμός συχνοτήτων για δημόσιες και ιδιωτικές ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, για ραδιοερασιτέχνες, για συστήματα πλοήγησης και για παθητικές χρήσεις, όπως η ραδιοαστρονομία και η παρατήρηση της Γης. Η Επιτροπή Βιομηχανίας δέχεται την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την δημιουργία ομάδας ειδικών για την πολιτική του φάσματος με καθαρά συμβουλευτικό ρόλο και διαφανή εσωτερική δομή και λειτουργία. Εντούτοις, μολονότι αναγνωρίζει ότι θα ήταν επιθυμητή η μέχρις ενός βαθμού μεγαλύτερη εναρμόνιση της κοινοτικής πολιτικής ραδιοφάσματος σε ό,τι αφορά υπηρεσίες και εφαρμογές πανευρωπαϊκής εμβέλειας, δεν υιοθετεί την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για θέσπιση κανονιστικού πλαισίου σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, την οποία θεωρεί πρόωρη και βιαστική.
Θέλω να επιστήσω την προσοχή σας σε ένα θέμα το οποίο υπήρξε αντικείμενο σοβαρού προβληματισμού στην Επιτροπή Βιομηχανίας -το ανέφερε και ο κ. Paasilinna προηγούμενα-, κατά πόσο δηλαδή θα πρέπει να υιοθετηθεί η αρχή καθορισμένων πληρωμών για την χρήση των συχνοτήτων, δημοπράτηση και δημιουργία δευτερογενούς αγοράς. Η θέση του εισηγητή είναι ότι η ραδιοσυχνότητα αυτή καθαυτή δεν μπορεί να είναι αντικείμενο αγοραπωλησίας, διότι τούτο θα οδηγούσε σε διαχωρισμό της παραχώρησης της συχνότητας από την χρήση για την οποία προορίζεται. Επιπλέον πρακτικές, όπως οι δημοπρασίες και η δευτερογενής αγορά, θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια στην επικράτηση των ισχυροτέρων οικονομικών συμφερόντων, που θα μονοπωλήσουν την αγορά. Ο εισηγητής τάσσεται υπέρ της καταβολής μιας συνολικής πληρωμής για κάθε εμπορική υπηρεσία που χρησιμοποιεί το φάσμα. Η Επιτροπή Βιομηχανίας δεν υιοθέτησε την άποψή μου και, χωρίς να τάσσεται συνολικά υπέρ της δημοπράτησης, θεωρεί ότι αυτή μπορεί να αρμόζει σε εμπορικές χρήσεις.
Θα ήθελα να επισημάνω στους συναδέλφους ότι τα αποτελέσματα της πρόσφατης δημοπράτησης ραδιοσυχνοτήτων για κινητή τηλεφωνία τρίτης γενιάς στο Ηνωμένο Βασίλειο δίνουν αφορμή για δεύτερες σκέψεις στο θέμα αυτό. Πράγματι, τα τεράστια ποσά που διατέθηκαν στην δημοπρασία δεν θα προέλθουν από τα κέρδη των εταιρειών, αλλά θα πληρωθούν από τους χρήστες. Ακουσα ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο, για να βγουν όσα πληρώθηκαν στην δημοπράτηση, κάθε άνδρας, γυναίκα και παιδί θα πρέπει να ξοδεύει κάθε χρόνο 400 λίρες σε τηλεφωνήματα. Ας σκεφτούμε λοιπόν τις συνέπειες που θα έχουν τέτοιες πρακτικές στον τελικό χρήστη. Καλώ λοιπόν τους συναδέλφους να υπερψηφίσουν τις τροπολογίες 4, 12, 5 και 6, ώστε η τελική μας απόφαση να συμπεριλάβει μια σαφή τοποθέτηση κατά της δημοπράτησης.

Harbour
Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Paasilinna για την έκθεσή του, για την οποία εκφράζουμε ιδιαίτερη ικανοποίηση. Ο κ. Paasilinna κατήρτισε μια έκθεση που όχι μόνο είναι λακωνική αλλά μιλάει με θάρρος για επίμαχα θέματα. Είναι ακριβώς η κατάλληλη απάντηση στην ανακοίνωση της Επιτροπής για τις τηλεπικοινωνίες και ακριβώς αυτό που χρειαζόμασταν για να μας παράσχει μια βάση πάνω στην οποία μπορούμε να προχωρήσουμε στον περαιτέρω προβληματισμό μας για ολόκληρο το πακέτο των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, που θα το συζητήσουμε ξανά σε ένα μήνα.
Θα ήθελα να εστιάσω την παρέμβασή μου σε ορισμένα από τα κεντρικά σημεία που τονίζει αυτή η έκθεση. Θα αφήσω τα θέματα τα σχετικά με την πολιτική ραδιοφάσματος στη συνάδελφο κ. Niebler, η οποία θα απαντήσει στην έκθεση του κ. Αλυσανδράκη εξ ονόματος της Ομάδας μας.
Ας προχωρήσουμε μόνο σε κάποια θέματα σχετικά με το άνοιγμα της αγοράς. Το πρώτο και το πιο ενθαρρυντικό κατά την άποψή μας είναι το γεγονός ότι τώρα καταλαβαίνουμε πόσο συνετό είναι να ανοίξει η αγορά των τηλεπικοινωνιών. Πρέπει να έχουμε ένα ανοικτό, ανταγωνιστικό καθεστώς, αυτή η θέση είναι τώρα κοινά παραδεκτή ως ορθή. Αυτό γίνεται πλήρως αποδεκτό και τώρα πρέπει να το μεταφράσουμε και να το προωθήσουμε το συντομότερο δυνατόν προς περαιτέρω απορρύθμιση και προς ακόμα ταχύτερο άνοιγμα των αγορών εκείνων οι οποίες ακόμα λειτουργούν ατελώς.
Στην έκθεσή αυτή περιέχονται πάρα πολλές λεπτομερείς αναλύσεις και αποδεικνύεται σαφώς το όφελος για τον καταναλωτή υπό τη μορφή μειωμένων τιμών, δυνατοτήτων επιλογής και περισσότερων υπηρεσιών, που απορρέουν από την απορρύθμιση. Ωστόσο, αποδεικνύεται επίσης σαφώς ότι υπάρχουν υπερβολικά πολλά εμπόδια και η Επιτροπή έχει την πλήρη υποστήριξή μας στην προσπάθεια αντιμετώπισής τους.
Για να επωφεληθούν οι καταναλωτές από αυτή τη δυνατότητα επιλογής πρέπει να τους ενθαρρύνουμε να εξετάζουν τις διάφορες εμπορικές προσφορές, να συγκρίνουν τις πολλές φορές άκρως περίπλοκες προσφορές τιμών, όρων σύμβασης και πακέτων υπηρεσιών. Θα θέλαμε να ενθαρρύνουμε τις ανεξάρτητες κανονιστικές αρχές να εργάζονται μαζί για να παράσχουν απλές, αμερόληπτες συγκρίσεις τιμών για τους καταναλωτές και να χρησιμοποιούν τα νέα εργαλεία που έχουν στη διάθεσή τους, όπως το Ίντερνετ, για να δίνουν στους καταναλωτές τη δυνατότητα να υπολογίζουν το πραγματικό κόστος των τηλεφωνημάτων τους. Παροτρύνουμε τις κανονιστικές αρχές να μοιράζονται μεταξύ τους τις βέλτιστες πρακτικές προκειμένου να παρέχουν ένα ενοποιημένο σύστημα σύγκρισης τιμών και όρων σύμβασης.
Δεν θα επιτύχουμε την ανάπτυξη της αγοράς αν δεν έχουμε επενδύσεις. Το άλλο ζήτημα που πρέπει να εξετάσουμε είναι η ικανότητα των επενδυτών να αποκομίζουν αρκετά από τις επενδύσεις τους. Επομένως, εξετάζοντας τους κανονισμούς για το άνοιγμα της αγοράς πρέπει να εξετάσουμε τις μεθόδους ανταγωνισμού και να ενθαρρύνουμε τον ανταγωνισμό ανάμεσα στα διάφορα τμήματα και στοιχεία των προγραμμάτων. Αυτό θα το εξετάσουμε στην επόμενη ανακοίνωση.
Χαιρετίζουμε αυτή την έκθεση, η οποία όντως θα ενθαρρύνει το άνοιγμα της αγοράς προς όφελος των καταναλωτών και της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Glante
Κύριε Επίτροπε Liikanen, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω εξ ονόματος της Ομάδας μου να τοποθετηθώ στο τμήμα της ανακοίνωσης της Επιτροπής που αφορά την έκθεση Αλυσανδράκη για την πολιτική του ραδιοφάσματος. Η ανακοίνωση καθώς και η έκθεση σχετικά με την ανακοίνωση αποτελούν τμήμα των εκθέσεων του Κοινοβουλίου για τον τομέα των τηλεπικοινωνιών και βρίσκονται σε συνάρτηση μεταξύ τους. Επιτρέψτε μου να αναφέρω την έκθεση της κ. Thors η οποία θα ψηφισθεί προσεχώς, καθώς και τις εκθέσεις του κ. van Velzen και του κ. Paasilinna που μίλησε προηγουμένως, καθώς και εκείνη του συναδέλφου μου Αλυσανδράκη.
Στο σημείο αυτό θέλω να ευχαριστήσω απερίφραστα για μια ακόμα φορά τους συναδέλφους εισηγητές και τους σκιώδεις εισηγητές καθώς και τους υπεύθυνους στις Ομάδες για τη διακομματική συνεργασία στην εκπόνηση της παρούσας έκθεσης. Σε αντίθεση προς την υποδομή που στηριζόταν στους αγωγούς, το ραδιοφάσμα δεν είναι ανεξάντλητος φυσικός πόρος. Ως εκ τούτου χρήζει ειδικής μεταχείρισης. Η σημασία της πολιτικής ραδιοφάσματος αυξάνεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και παγκοσμίως σε σχέση με τις νέες τεχνικές - το Παγκόσμιο Σύστημα Κινητών Τηλεπικοινωνιών UMTS αναφέρθηκε ήδη - αλλά και σε σχέση με τη γεφύρωση ακόμα και των πιο απομακρυσμένων περιοχών για να τεθούν σε κίνηση τα τέλη των τοπικών κλήσεων.
Η χορήγηση αδειών - είτε μέσω δημοπρατήσεων είτε μέσα από τα επονομαζόμενα "καλλιστεία" - έχει ρυθμιστεί, και έχουμε ήδη τις πρώτες εμπειρίες στο Ηνωμένο Βασίλειο και αυτό αναφέρθηκε από τους προηγούμενους ομιλητές. Ο κ Paasilinna και ο κ. Αλυσανδράκης επεσήμαναν ότι οι δημοπρατήσεις ενδέχεται να οδηγήσουν σε υψηλές τιμές. Και στη Γερμανία επικρατεί η υπόνοια ότι οι δημοπρατήσεις οδηγούν σε υψηλές τιμές. Μερικοί των συναδέλφων μου από την Ομάδα μου έχουν ενδοιασμούς διότι υποπτεύονται πως αυτά τα τεράστια ποσά που προκύπτουν από τις δημοπρατήσεις, παράλληλα με τις επενδύσεις που απαιτούνται στον τομέα αυτό, θα έχουν σε τελευταία ανάλυση ως συνέπεια να μετακυληθεί το συνολικό κόστος στους καταναλωτές. Ίσως να έχουν δίκιο. Θέλω ωστόσο να επισημάνω ένα πράγμα: όταν καθιερώθηκε το GMS οι πρώτες συσκευές ήταν ακριβές και τα τέλη πολύ υψηλά. Στη πορεία της αυξανόμενης διείσδυσης στην αγορά οι τιμές μειώθηκαν.
Θεωρώ σημαντική την έκκληση στις κυβερνήσεις να χρησιμοποιήσουν τα χρήματα από τις δημοπρατήσεις στους εν λόγω τομείς και για την επιβολή της κοινωνίας των πληροφοριών και τη διεύρυνση της βάσης της στα κράτη μέλη. Eπιτρέψτε μου να αναφέρω σαν εκφράσεις κλειδί τα προγράμματα που απαιτούμε συνεχώς: "τα σχολεία στο δίκτυο" ή "η δημόσια διοίκηση και οι βιβλιοθήκες στο δίκτυο". Πιστεύω ότι κατά μέσο όρο οι Ευρωπαίοι πολίτες θα εξακολουθήσουν ασφαλώς να χρησιμοποιούν τον υπολογιστή τους στο σπίτι, στη βιβλιοθήκη ή στη διοίκηση, όταν θέλουν να μπουν στο Διαδίκτυο. Δεν νομίζω ότι θα αποτελέσουν τους πρώτους χρήστες των συσκευών του UMTS.
Εξάλλου τα έσοδα από τις δημοπρατήσεις θα μπορέσουν να ανακουφίσουν τους προϋπολογισμούς των κρατών μελών. Η ανακούφιση του προϋπολογισμού οδηγεί επίσης στο να καταστεί η πολιτική ικανή για δράση - αλλά αυτό είναι βέβαια λίγο εκτός θέματος όσον αφορά το εξειδικευμένο τεχνικό μας ζήτημα. Επομένως θεωρώ ότι είναι δικαιολογημένα τα έσοδα αυτά. Ελπίζω ότι οι συνάδελφοι θα συνταχθούν με την τροπολογία 8 που υπέβαλε η Ομάδα μου. Δυστυχώς δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε όλες τις υπόλοιπες τροπολογίες.

Thors
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμε Επίτροπε, έγινε αναφορά από προηγούμενους ομιλητές στην ευρεία συναίνεση που επικρατεί τώρα σε ό,τι αφορά τα οφέλη της φιλελευθεροποίησης στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και η οποία δεν υπήρχε παλαιότερα. Προς μεγάλη μου χαρά μπόρεσα να διαπιστώσω ότι αυτής της εξέλιξης ηγήθηκαν άνθρωποι φιλελευθέρων πεποιθήσεων, ο Επίτροπος κ. Bangemann, όπως επίσης και ο τέως Υπουργός Μεταφορών της Φινλανδίας κ. Norrback, οι οποίοι ήταν μεταξύ των πρώτων υπουργών που φιλελευθεροποίησαν αυτόν τον τομέα.
Θέλω, π.χ., να αναφέρω ότι στη Φινλανδία το προηγούμενο έτος οι τιμές του δικτύου GSM ήταν, κατά μέσο όρο, 7% χαμηλότερες. Επίσης, οι κλήσεις εξωτερικού ήταν 10% χαμηλότερες από ό,τι παλαιότερα. Εξακολουθούμε, λοιπόν, να κάνουμε μεγάλες προόδους σε αυτόν τον τομέα.
Ελπίζω, επίσης, ότι από ' δω και πέρα θα μπορέσουμε να διεξάγουμε έναν εξίσου ανοιχτό διάλογο με την Επιτροπή για την ανάπτυξη σ' αυτόν τον τομέα. Η Επιτροπή διεξάγει πολλές μελέτες και έρευνες. Για να μπορούμε να παρακολουθούμε και για να μπορούμε να λαμβάνουμε τις αναγκαίες αποφάσεις ως αρμόδιοι για τη λήψη αποφάσεων σε κοινωνικό επίπεδο, χρειαζόμαστε αμερόληπτες πληροφορίες.
Σε αυτές τις δύο εκθέσεις εξετάζονται μεγάλα και μικρά θέματα. Εκφράζω και εγώ, όπως έκαναν και προηγούμενοι ομιλητές, τις ευχαριστίες μου για την καλή συνεργασία με τους εισηγητές. Τα μεγάλα θέματα αφορούν τη δυνατότητα πρόσβαση για όλους σε δίκτυα ευρείας ζώνης, καθώς επίσης και τους πλειοδοτικούς διαγωνισμούς τους οποίους εξετάσαμε. Φυσικά, επαφίεται σε κάθε κράτος μέλος να καθορίσει τη δική του στρατηγική σε ό,τι αφορά τη διαδικασία πρόσβασης για όλους στα δίκτυα μεταφοράς δεδομένων υψηλών ταχυτήτων. Ωστόσο, σήμερα, θέλουμε να προσφέρουμε μια ισχυρή στήριξη στη σύσταση της Επιτροπής να έχουν οι κυρίαρχοι φορείς του δικτύου την υποχρέωση να επιτρέπουν τη διασύνδεση έως τους συνδρομητές, κάτι που σε ορισμένα κράτη μέλη, όπως, π.χ. στην πατρίδα μου, τη Φινλανδία, ισχύει ήδη. Θα μπορούσαν και εκεί, ωστόσο, να σκεφτούν να κάνουν ένα βήμα παραπέρα υποχρεώνοντας τους κυρίαρχους φορείς να εκμισθώνουν το περιθώριο εξοπλισμού των επιχειρήσεων τηλεπικοινωνίας. Θεωρώ ότι πρέπει να φροντίσουμε να υπάρχει μια πραγματικά σωστή εκμετάλλευση του δυναμικού, καλύτερες υπηρεσίες και, κατ' επέκταση, χαμηλότερες τιμές.
Το θέμα των πλειοδοτικών διαγωνισμών προκάλεσε συζητήσεις και αυτό γίνεται κάθε μέρα. Χρησιμοποιώντας τη γνωστή παροιμία, μπορεί κανείς να αναρωτηθεί αν είμαστε φτηνοί στο αλάτι και ακριβοί στα πίτουρα; Πέραν του ότι υπάρχει ο κίνδυνος οι τιμές των πλειοδοτικών διαγωνισμών για τα κινητά τηλέφωνα τρίτης γενεάς να οδηγήσουν σε μείωση του ρυθμού ανάπτυξης, θα ήθελα να υπογραμμίσω δύο, ακόμη, πράγματα. Ίσως, τίθεται εν κινδύνω το roaming σε ό,τι αφορά την κινητή τηλεφωνία τρίτης γενεάς. Επίσης, μπορεί να υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθούν φραγμοί μεταξύ των κρατών μελών. Γι' αυτό, λοιπόν, ελπίζω ότι η Επιτροπή θα εστιάσει την προσοχή της σε αυτό το θέμα και ότι θα μπορέσουμε να διεξάγουμε έναν δημιουργικό διάλογο σε σχέση με αυτό το θέμα.

Ortuondo Larrea
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριοι βουλευτές, έχουν περάσει είκοσι χρόνια από τότε που ο φιλόσοφος και δοκιμιογράφος Alvin Toffler χαρακτήριζε τις νέες τεχνολογίες της πληροφορίας ως την τρίτη από τις μεγάλες επαναστάσεις της Ανθρωπότητας.
Ωστόσο, στην Ευρώπη, για μια ακόμη φορά δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στους διανοητές μας και, εν τω μεταξύ, κατά την τελευταία δεκαετία, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αυξήσει το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν τους και το κατά κεφαλήν τους εισόδημα, και έχουν ξεπεράσει εκείνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου το περασμένο έτος οι δείκτες αυτοί έφθαναν μετά βίας το 75% σε σχέση με του βορειοαμερικανικούς. Επιπλέον, ενώ οι μισοί από τους χρήστες του Διαδικτύου είναι Βορειοαμερικανοί, και το 44% των νοικοκυριών έχουν άμεση πρόσβαση στο δίκτυο των δικτύων, στην Ευρώπη αυτή η αναλογία φθάνει μόλις το 15%.
Τώρα, στοιχηματίζουμε εσπευσμένα, υπέρ της κοινωνίας της πληροφορίας, υπέρ της πληροφορικής, του Διαδικτύου, του δικτύου Γαλιλαίος για την παρακολούθηση και την επικοινωνία μέσω δορυφόρου, υπέρ της απελευθέρωσης και της σύγκλισης των τηλεπικοινωνιών και, γενικά υπέρ της τεχνολογικής προόδου.
Για όλους αυτούς τους λόγους, θα ήθελα να ζητήσω την ταχεία μεταφορά σε όλα τα κράτη μέλη, όλων των οδηγιών που σχετίζονται με τη μετάδοση μέσω ραδιοφάσματος και την φωνητική τηλεφωνία, με τη διασύνδεση και τη διατήρηση της μέτρησης, με τις γενικές εγκρίσεις και άδειες, με τις μισθωμένες γραμμές, με την προσφορά ανοιχτού δικτύου, με την κινητή τηλεφωνία και με την προστασία δεδομένων.
Οφείλουμε να καταγγείλουμε και να εκφράσουμε την αντίθεσή μας σχετικά με το γεγονός ότι σε ορισμένα κράτη - όπως στην περιπτωση της Ισπανίας, της Γερμανίας, της Σουηδίας και της Μεγάλης Βρετανίας - οι εθνικές νομοθετικές αρχές δεν ασκούν τα καθήκοντά τους με τον μεγάλο ζήλο, γεγονός που προκάλεσε τα παράπονα των νέων επιχειρήσεων που βλέπουν με ποιον τρόπο τα προϋπάρχοντα μονοπώλια των τηλεπικοινωνιών τους θέτουν εμπόδια και καθυστερούν την εδραίωση του ελεύθερου ανταγωνισμού ζημιώνοντας τους χρήστες.
Από την άλλη πλευρά, ζητάμε, το συντομότερο δυνατό, την εξομοίωση των τιμών για την πρόσβαση στο Διαδίκτυο, στο δίκτυο των δικτύων, υποστηρίζοντας ακόμη και την δωρεάν πρόσβαση σε αυτό, που θα έπρεπε να παρέχεται, όπως η υγεία ή η εκπαίδευση, σαν μια δημόσια υπηρεσία βασική για τους πολίτες.

Seppδnen
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, στην Ευρώπη - όπως και παγκοσμίως - βαίνουμε προς έναν ηλεκτρονικό καπιταλισμό. Στα χρηματιστήρια ο πυρετός του χρυσού στρέφεται προς τις μετοχές εταιρειών της τεχνολογίας των πληροφοριών (ΙΤ). Οι μετοχές εταιρειών ΙΤ είναι στις μέρες μας σαν τον χρυσοφόρο ποταμό Klondyke. Στις εκθέσεις των κυρίων Paasilinna και Αλυσανδράκη τονίζεται η αναγκαιότητα ύπαρξης κανόνων γι' αυτή τη χρυσοθηρία: εάν δεν προστατευθεί το κοινό και το δημόσιο συμφέρον, οι πλούσιοι, οι μεγάλοι και όσοι προλαβαίνουν θα απολαμβάνουν όλους τους καρπούς της νέας τεχνολογικής ανάπτυξης. Βρίσκεται εν εξελίξει η ταχεία συγκέντρωση της συνειδητοποιημένης βιομηχανίας, την οποία πληρώνουν οι καταναλωτές. Ο ανταγωνισμός για τα μερίδια της αγοράς, φερ' ειπείν για τις συχνότητες της επόμενης γενεάς κινητών τηλεφώνων εκτινάσσει στα ύψη τις τιμές για τους καταναλωτές. Τα κέρδη των μετοχών σε τελική ανάλυση προέρχονται πάντοτε από τις τιμές των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων. Τώρα οφείλουμε να μεριμνήσουμε επ' αυτού - όπως ακριβώς προτείνει ο κ. Αλυσανδράκης - για να διασφαλίσουμε δηλαδή το δημόσιο συμφέρον και να εξασφαλίσουμε επαρκείς ζώνες ραδιοφωνικών συχνοτήτων που θα χρησιμοποιούνται για τη δημόσια μετάδοση. Αυτό δεν θα επιτευχθεί εάν σπάνιοι φυσικοί πόροι, όπως οι ραδιοφωνικές συχνότητες, δημοπρατούνται για μονοπωλιακή χρήση από τις μεγάλες εταιρείες οι οποίες πλειοδοτούν.

Niebler
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, αξιότιμε κύριε Επίτροπε, αξιότιμοι συνάδελφοι. και εγώ επιθυμώ καταρχάς να ευχαριστήσω θερμά τον συνάδελφο Αλυσανδράκη, τον εισηγητή της έκθεσης για την πολιτική ραδιοφάσματος. Η σημασία των συχνοτήτων για την οικονομία εμφανίζεται ξεκάθαρα στη πορεία που είχε η δημοπράτηση ραδιοσυχνοτήτων για την κινητή τηλεφωνία τρίτης γενιάς, των επονομαζόμενων συχνοτήτων UMTS που διεξάγεται αυτόν τον καιρό σε μερικά από τα κράτη μέλη. Στο ζήτημα αυτό αναφέρθηκε ήδη ο κ. Paasilinna και άλλοι. Στη Μεγάλη Βρετανία οι φορείς της κινητής τηλεφωνίας υποχρεώθηκαν να δαπανήσουν για ραδιοσυχνότητες 38,5 δις ευρώ. Στη Γερμανία αναμένεται η είσπραξη από τη δημοπράτηση να φτάσει στο επίπεδο των 50 μέχρι 60 δις ευρώ. Κανείς δεν περίμενε τέτοιες εξελίξεις. Αναμένονταν από τις δημοπρατήσεις εισπράξεις που θα αποτελούσαν το ένα δέκατο των αναφερθέντων ποσών, και αυτό θα μπορούσε να το αντέξει η αγορά.
Οι σημερινές εξελίξεις στις δημοπρατήσεις θα πρέπει, κατά την άποψή μου, να μας κάνουν να ανησυχούμε. Από τις επιχειρήσεις αφαιρείται η οικονομική δυνατότητα για επενδύσεις στην υποδομή και σε καινοτομίες. Παράλληλα, οι φορείς της κινητής τηλεφωνίας δεν μπορούν να προσφέρουν στους πελάτες τους την μέσω της κινητής τηλεφωνίας πρόσβαση στο Internet σε ευνοϊκές τιμές. Ωστόσο, πριν από λίγο καιρό, ειδικά αυτό το σημείο αξιολογήθηκε ως καλή ευκαιρία να μειώσουμε την απόσταση από τις ΗΠΑ στον ανταγωνισμό. Εξάλλου οι διαφορετικές πρακτικές στα κράτη μέλη - είτε πρόκειται για δημοπρατήσεις είτε για τα επονομαζόμενα καλλιστεία - οδηγούν με αυτά τα αστρονομικά ποσά σε στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά.
Μερικές κυβερνήσεις είναι προφανώς διατεθειμένες να διακυβεύσουν την εξέλιξη της κινητής τηλεφωνίας, μιας βιομηχανίας του μέλλοντος για την Ευρώπη, για να εξυγιάνουν τους κρατικούς τους προϋπολογισμούς. Κύριε Επίτροπε Liikanen, επιτρέψτε μου να σας μιλήσω ανοικτά. Ποια είναι η θέση της Επιτροπής σε αυτή την εξέλιξη; Θεωρείτε ότι υπάρχει ανάγκη δράσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο; Επιτρέψτε μου εν προκειμένω να επισημάνω ότι κατ' αρχήν θεωρώ τις δημοπρατήσεις μια πολύ καλή εναλλακτική, όταν πρόκειται για εμπορική χρήση. Παρ' όλα αυτά πιστεύω όμως ότι οι εξελίξεις στον τομέα των δημοπρατήσεων για τη χορήγηση αδειών όσον αφορά το UMTS θα πρέπει να σας οδηγήσει σε μια επανεξέταση της "καθαρής θεωρίας".
Όσον αφορά την ίδια την έκθεση έχω εν συντομία να πω το εξής: Πιστεύω ότι κατά τη διάρκεια της συζήτησης που είχαμε και στην Επιτροπή Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας, κατέστησαν σαφείς τρεις προτεραιότητες για τον επαναπροσδιορισμό της πολιτικής ραδιοσυχνοτήτων. Οι εν λόγω προτεραιότητες επισημάνθηκαν και στην έκθεση Αλυσανδράκη. Πρώτο τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα πρέπει να έχουν ισχυρότερη εκπροσώπηση στην Παγκόσμια Διάσκεψη Ραδιοεπικοινωνιών (WRC). Δεύτερο, η Ένωση θα πρέπει να μπορεί να εκφράζεται στις διαπραγματεύσεις εντός της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης των Ταχυδρομικών και Τηλεπικοινωνιακών Οργανισμών (CEf), κατά τρόπο ώστε να λαμβάνονται περισσότερο υπόψη τα κοινοτικά συμφέροντα στην πολιτική ραδιοφάσματος. Τρίτον, για τις υπηρεσίες και χρήσεις πανευρωπαϊκής εμβέλειας που αποφασίσθηκαν από το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο θα πρέπει η Επιτροπή να είναι σε θέση να απαιτεί από τα κράτη μέλη την ελευθέρωση των απαιτούμενων συχνοτήτων έγκαιρα και απρόσκοπτα. Για το σημείο αυτό θα πρέπει να εκπονηθούν οι αντίστοιχες διατάξεις.

Caudron
Κύριε Πρόεδρε, κύριε εισηγητά, αγαπητοί συνάδελφοι, ήταν το 1993 όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεσμεύθηκε να ελευθερώσει τον τομέα των τηλεπικοινωνιών.
Έκτοτε, αυτή η απόφαση οδήγησε στην έγκριση μιας σειράς οδηγιών και μας επανέλαβαν επανειλημμένως ότι πίσω από αυτή τη ρύθμιση υπήρχε ένας πολιτικός στόχος: η ανάπτυξη, η απασχόληση, η ανταγωνιστικότητα, η παροχή πρόσβασης σε όλους στην κοινωνία των πληροφοριών, μαζί με την κατάλληλη νομική προστασία.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή διαδραμάτισε τον ρόλο της ως επιτηρητή και εκπόνησε μια ολόκληρη σειρά εκθέσεων. Η ανακοίνωση για την οποία συζητούμε απόψε εγγράφεται στο πλαίσιο αυτών των ενεργειών. Θέλω να δηλώσω ότι το συνολικό αποτέλεσμα που μας παρουσιάζεται είναι το λιγότερο ασαφές. Στην πραγματικότητα, μολονότι εδώ και δύο χρόνια, από την πλήρη ελευθέρωση, οι αγορές των τηλεπικοινωνιών χαρακτηρίζονται από κάποιο ποσοστό μεγέθυνσης, από νέους φορείς εκμετάλλευσης και από μείωση ορισμένων τελών, παρακολουθούμε ταυτόχρονα ότι ανακύπτουν κενά που είναι, το λιγότερο, σοβαρά: αυτό που ονομάζουμε αριθμητικό ρήγμα μεταξύ των περιοχών και των πολιτών, εξαιτίας των τελών πρόσβασης σε αυτές τις νέες υπηρεσίες, και με αυτό το ρήγμα επέρχεται ο αποκλεισμός ορισμένων πολιτών ή ορισμένων περιοχών από την κοινωνία των νέων τεχνολογιών. Πρέπει λοιπόν να διαφυλάξουμε οπωσδήποτε τον στόχο της ποιοτικής καθολικής υπηρεσίας, εάν θέλουμε να αποφύγουμε ένα νέο ρήγμα στους κόλπους της κοινωνίας μας.
Εξάλλου, συζητούμε σήμερα τη μείωση των τελών πρόσβασης στο Διαδίκτυο στο πλαίσιο του ανταγωνισμού σε επίπεδο τοπικού βρόχου. Θεωρώ ότι ο στόχος είναι αξιέπαινος, όμως πρέπει να αποφευχθούν ορισμένα σφάλματα και, κατά συνέπεια, να συζητήσουμε πολύ σοβαρά με τις εθνικές αρχές.
Θα αναφέρω ακόμη την αναγκαιότητα απλοποίησης των κανόνων, την προστασία των καταναλωτών, τον ρόλο των εθνικών κανονιστικών αρχών και το καθεστώς χορήγησης αδειών για τα οποία μιλήσαμε εκτενώς. Θα ήθελα να πω κάτι τελευταίο: η ελευθέρωση δεν συνιστά αυτοσκοπό, πρόκειται για τη διασφάλιση της μετάβασης από όλους και για όλους στην κοινωνία των πληροφοριών δημιουργώντας βιώσιμες θέσεις εργασίας, γεγονός που μακράν απέχει από το να ισχύει πάντοτε σε αυτόν τον τομέα.

Matikainen-Kallstrφm
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τον Reino Paasilinna για την εμπεριστατωμένη και καλή εργασία του κατά την εκπόνηση της έκθεσης, όμως ταυτόχρονα ευχαριστώ επίσης την Επιτροπή η οποία έκανε πολλά προς όφελος αφενός της εξάπλωσης του Διαδικτύου και αφετέρου αυτού του προγράμματος eEurope. Όπως διαπιστώνει και η Επιτροπή, έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος τα τελευταία χρόνια στον τομέα των τηλεπικοινωνιών της ΕΕ, ωστόσο, προπαντός στην αγορά της κινητής τηλεφωνίας υπάρχουν ακόμη πολλά που πρέπει να μάθουμε. Επί παραδείγματι, οφείλουμε να εξετάσουμε τη δυνατότητα προεπιλογής του φορέα κινητής τηλεφωνίας. Η δυνατότητα πρέπει να προσφέρεται εάν στις εκθέσεις μπορεί να αποδειχθεί ότι οι καταναλωτές επωφελούνται από αυτή την προεπιλογή. Η Επιτροπή οφείλει στη συνέχεια να μεριμνήσει πιο δυναμικά από ό,τι στο παρελθόν για να μειωθούν τα τέλη των χρηστών των φορέων, οι επονομαζόμενες εισφορές περιαγωγής, σε ένα λογικό επίπεδο βάσει των πραγματικών δαπανών σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Ταυτόχρονα, η Επιτροπή οφείλει να διασφαλίσει ότι οι πληρωμές των φορέων εκμετάλλευσης θα παραμείνουν στα ίδια επίπεδα.
Το σκεπτικό δράσης της ΕΕ είναι επομένως διπλό. Οι φορείς εκμετάλλευσης δεν πρέπει να επιβαρύνουν τους χρήστες, όπως δεν πρέπει επίσης οι φορείς εκμετάλλευσης να εισπράττουν έσοδα από τις δημόσιες αρχές. Οι δαπάνες που επιβαρύνουν τους φορείς εκμετάλλευσης ενδέχεται να αυξηθούν υπερβολικά, εάν δημοπρατηθούν οι συχνότητες των μέσων κινητής επικοινωνίας νέας γενεάς. Οι δημοπρατήσεις ενδέχεται επίσης να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό, εάν οι φορείς εκμετάλλευσης αρχίσουν να προβαίνουν στις επονομαζόμενες προσφορές τακτικής για τις συχνότητες, προκειμένου να ζημιώσουν τη θέση των ανταγωνιστών τους στη δημοπρασία. Λόγω αυτού, τα "καλλιστεία" μεταξύ των φορέων εκμετάλλευσης είναι σίγουρα μια εναλλακτική λύση πιο φιλική για τον καταναλωτή. Τουλάχιστον στη Μεγάλη Βρετανία, η τελευταία δημοπράτηση για το Παγκόσμιο Σύστημα Κινητών Τηλεπικοινωνιών που άγγιξε αστρονομικά ποσά στερλινών προκάλεσε συναγερμό. Μετά την κατακύρωση, τον λογαριασμό τον πληρώνει πάντα ο καταναλωτής, και αυτό ασφαλώς δεν το θέλουμε, γιατί όλοι εμείς είμαστε αυτοί οι καταναλωτές. Εάν θέλουμε μελλοντικά να είναι σε πολύ ευρεία κλίμακα προσβάσιμο το Διαδίκτυο και στα σχολεία, στις βιβλιοθήκες και σε όλους, καθώς και να εκμεταλλευθούμε τις μελλοντικές του δυνατότητες και στον ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ, το Διαδίκτυο πρέπει να είναι επικερδές για όλους.

Read
Πρόεδρε, Επίτροπε, συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να συγχαρώ κι εγώ την Επιτροπή και τους δύο συναδέλφους, τους εισηγητές, για την ταχύτητα με την οποία συνέταξαν τις εκθέσεις τους και για τον λεπτομερέστατο χαρακτήρα των τελευταίων. Θα ήθελα να κάνω πολύ λίγες αλλά σημαντικές, ελπίζω, παρατηρήσεις και για τις δύο εκθέσεις.
Σχετικά με την έκθεση του κ. Paasilinna θα ήθελα να σχολιάσω και ενδεχομένως να ζητήσω από την Επιτροπή να σχολιάσει το όλο ζήτημα της ισορροπίας μεταξύ ρυθμίσεων και ελευθέρωσης. Ο κ. Caudron έθιξε το ζήτημα αυτό στις παρατηρήσεις του λέγοντας ότι τα οφέλη από την απορρύθμιση έγιναν αισθητά με τρόπο δυσανάλογο, ευνοώντας την επιχειρηματική κοινότητα και εκείνους που κάνουν υπεραστικές κλήσεις και κλήσεις εσωτερικού, ενώ οι εγχώριοι καταναλωτές επωφελήθηκαν πολύ λιγότερο, όπως επίσης, ιδιαίτερα, εκείνοι οι οποίοι κάνουν λίγα τηλεφωνήματα ή μένουν μόνοι τους. Θα ήθελα να ρωτήσω τον Επίτροπο σχετικά με την ταχύτητα της ρύθμισης και τον σκοπό της ρύθμισης. Ήταν πολύ ευχάριστο το γεγονός ότι η Επιτροπή ανέλαβε δράση ταχύτατα, παραδείγματος χάρη όσον αφορά την μισθωμένη γραμμή και τη χρέωση για μισθωμένες γραμμές, όπου η υπάρχουσα νομοθεσία δεν εφαρμόζεται ικανοποιητικά. Οι διαφορές στις συμπεριφορές, στη νοοτροπία, τους πόρους, τον βαθμό ανεξαρτησίας ανάμεσα στις εθνικές κανονιστικές αρχές νομίζω ότι εξακολουθούν να αποτελούν αιτία ανησυχίας.
Σχετικά με την έκθεση για το φάσμα, κάποιοι άλλοι ανέφεραν το ερώτημα πόσο μεγάλη σημασία έχει το γεγονός ότι διακρίνονται διαφορετικά συστήματα λήψης αποφάσεων για τη χορήγηση αδειών κινητών τρίτης γενεάς. Έχει όντως σημασία και θα ήθελα να ζητήσω από την Επιτροπή να κάνει κάποια σχόλια επί του θέματος, όσον αφορά τα κινητά τρίτης γενεάς και την ψηφιακή τηλεόραση, που είναι οι δύο τομείς στους οποίους η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει το προβάδισμα. Θα ήθελα επίσης να ρωτήσω τον Επίτροπο αν πιστεύει ότι η εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας όσον αφορά την κατανομή αδειών μπορεί κατά κάποιον τρόπο να περιορίσει αυτό το προβάδισμα. Αν το πιστεύει αυτό, αν πιστεύει ότι οι διαφορές στις μεθόδους θα προκαλέσουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, μπορεί να πει στο Σώμα σε ποια βήματα σκοπεύει να προβεί για την παρακολούθηση και την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος;

Rόbig
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμε κύριε Επίτροπε Liikanen, αγαπητέ φίλε Paasilinna, μου δίνει χαρά το γεγονός ότι σήμερα συζητάμε για το θέμα της ηδονής που προκαλεί η δημοπράτηση έναντι της απογοήτευσης που προκαλούν οι φόροι. Είναι μια ηδονή, όταν πετυχαίνει κανείς υψηλά έσοδα, αλλά είναι μια απογοήτευση, όταν γνωρίζει ότι η είσπραξη από αυτήν τη δράση αποτελεί στην πραγματικότητα μια εκούσια πρόωρη φορολόγηση. Πιστεύω πως στο σημείο αυτό θα πρέπει να διδαχθούμε από τη δημοπράτηση στη Μεγάλη Βρετανία. Εκείνοι που υπέβαλαν αίτηση για χορήγηση αδείας, έκαναν de facto λάθος στους υπολογισμούς τους κατά ένα κόμμα. Αναγκάστηκαν να πληρώσουν περισσότερο από το δεκαπλάσιο για να πάρουν την άδεια. Πιστεύω ότι αυτό θα επιφέρει μακροπρόθεσμα στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό, μια και άλλες επιχειρήσεις που δεν χρειάζεται παρά μόνο να συμμετάσχουν στα "καλλιστεία" μπορούν φυσικά τώρα να ασκήσουν μια πολύ πιο επιθετική πολιτική τιμών και στο τέλος να αναλάβουν τις επιχειρήσεις τηλεπικοινωνιών που πάσχουν από έλλειψη ρευστότητας. Ως εκ τούτου αποτελεί καθήκον μας να εξετάσουμε βραχυπρόθεσμα τις ευκαιρίες και τους κινδύνους που ενέχουν οι διάφορες μορφές ανάθεσης.
Πιστεύω ότι θα ήταν ένα πολύ σημαντικό αίτημα προς την Επιτροπή να αναλύσει τα ποσά των δημοπρατήσεων και τις επιπτώσεις τους. Σε εκείνους που απέκτησαν την άδεια στη δημοπράτηση πρέπει να θέσουμε με κάθε σαφήνεια το ερώτημα αν έχουν επίγνωση των κινδύνων που διατρέχουν λόγω μέτρων που ενδεχομένως θα θεσπίσει ο νομοθέτης. Είναι άγνωστο πώς θα υποστηρίξει στο μέλλον ο νομοθέτης το Παγκόσμιο Σύστημα Κινητών Τηλεπικοινωνιών. Η Ομάδα μας είναι εναντίον για τον τομέα κινητών τηλεπικοινωνιών. Παρ' όλα αυτά είναι άγνωστο τι πρόκειται να γίνει στο μέλλον με τη φορητότητα των αριθμών ή με την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Θα μπορούσα να απαριθμήσω ακόμα πολλά πράγματα που ενδέχεται να θεσπιστούν στο μέλλον από τη νομοθετική εξουσία και που θα αποτελούσαν σημαντικό ρίσκο για τη δημοπράτηση. Θα πρέπει να δει κανείς και τις τιμές του χρηματιστηρίου. Όταν μια επιχείρηση στην Ισπανία συμμετέχει μόνο σε "καλλιστεία" και πληρώνει μόνο ένα μικρό ποσό, η τιμή των μετοχών της επιχείρησης αυτής θα αυξηθεί αντίστοιχα στο χρηματιστήριο. Θα διαθέτει αυξημένη ρευστότητα και έτσι δημιουργούνται άνισες συνθήκες στην αγορά. Αντίθετα, επιχειρήσεις που πρέπει να πληρώσουν και δεν έχουν αυτή την ευκαιρία των 'καλλιστείων', είναι δυνατόν να συναντήσουν μεγάλες δυσκολίες στο χρηματιστήριο. Ως εκ τούτου, εάν πρέπει να διεξαχθεί δημοπράτηση, τότε απαιτείται ένα κανονιστικό πλαίσιο. Θα μπορούσε κανείς για παράδειγμα να φανταστεί ότι από τις εισπράξεις της δημοπράτησης θα ενισχύονται κατά προτεραιότητα επενδύσεις για την εκπαίδευση και μετεκπαίδευση. Θα μπορούσαν επίσης να ενισχυθούν επενδύσεις για την έρευνα και την ανάπτυξη με κέντρο βάρους την ίδρυση επιχειρήσεων ή τις μικρές ή οικογενειακές επιχειρήσεις που αναπτύσσουν κυρίως προγράμματα τηλεπικοινωνιών, Διαδικτύου και πολυμέσων. Τέλος θα μπορούσε κανείς να ενισχύσει και την υποδομή για να προωθηθούν ανταγωνίσιμες γραμμές, δίκτυα και η ανάπτυξη του υλικού εξοπλισμού. Κατά την άποψή μου δεν επαρκεί η απλή μεταβίβαση των χρημάτων στον προϋπολογισμό.

Liikanen
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Paasilinna και τον κ. Αλυσανδράκη για την πολύ επίκαιρη και ανεκτίμητη εργασία τους. Ως τμήμα μιας συνεχιζόμενης διαδικασίας παρακολούθησης εκ μέρους της Επιτροπής, η Πέμπτη έκθεση προετοιμάζει το έδαφος για πολλά από τα συμπεράσματα και τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στην αναθεώρηση της ανακοίνωσης η οποία εκδόθηκε ταυτόχρονα και πάνω στην οποία εμείς, αλλά και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εργαζόμαστε αυτή τη στιγμή.
Η έκθεση του κ. Paasilinna θίγει αναπόφευκτα κάποια από τα ζητήματα που θα εξετάζονται στις τελικές προτάσεις, που θα τις συζητήσουμε και πάλι εδώ τον άλλο μήνα.
Η Επιτροπή συμμερίζεται πολλούς από τους προβληματισμούς που εκφράζονται στην έκθεση του κ. Paasilinna σχετικά με την ισχύουσα κανονιστική κατάσταση. Έχουν ζωτική σημασία για την πρόσβαση των πολιτών στην κοινωνία της πληροφορίας, για την ανάπτυξη του Διαδικτύου, του ηλεκτρονικού εμπορίου (e-commerce) και του m-commerce, του εμπορίου μέσω κινητού τηλεφώνου. Προσφέρουν ανεμπόδιστη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο, διευκολύνοντας τις εξελίξεις στη χορήγηση αδειών, στη συν-τοποθέτηση, στην προεπιλογή φορέα και στην ανεξαρτησία και τις εξουσίες των εθνικών κανονιστικών αρχών.
Η Επιτροπή εξετάζει πολλά από αυτά τα προβλήματα τα οποία κατονομάζετε αυτή τη στιγμή. Έχει την πολύ πρόσφατη σύσταση σχετικά με τον τοπικό βρόχο και την κατασκευή δεσμίδων. Η Επιτροπή θα κάνει επίσης χρήση των εξουσιών της όσον αφορά τον ανταγωνισμό για να παρακολουθεί προσεκτικά τις δεσπόζουσες θέσεις.
Έχουμε επίσης υποβάλει μια αναθεωρημένη σύσταση σχετικά με τις τιμές διασύνδεσης και τώρα έχουμε θέσει σε ισχύ μέτρα εφαρμογής και έχουμε ξεκινήσει διαδικασίες επί παραβάσει, παραδείγματος χάρη εναντίον κάποιων κρατών μελών σχετικά με προεπιλογή φορέα και τις τοπικές δομές τιμών.
Ενώ εκκρεμεί η έγκριση του νέου πλαισίου, το οποίο θα παρουσιαστεί τον Ιούνιο, η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να ασκεί πιέσεις για αποτελεσματική εφαρμογή των υφισταμένων κανόνων. Αυτό ζητούν οι παράγοντες της αγοράς, οι εθνικές κανονιστικές αρχές και οι εθνικές διοικήσεις και τώρα έχει δώσει και σχετική ομόφωνη εντολή η Σύνοδος Κορυφής της Λισαβόνας.
Προς το παρόν, η Επιτροπή ετοιμάζει την έκτη έκθεση πλαίσιο η οποία θα εγκριθεί μέσα στο 2000. Η έκθεση του Κοινοβουλίου θα συμβάλλει σημαντικά σε αυτό. Είμαι βέβαιος ότι η έκθεση θα αποτελέσει ένα σημαντικό σημείο αναφοράς καθώς παρακολουθούμε την εξέλιξη της κοινωνίας της πληροφορίας.
Τα καλωδιακά συστήματα θα εξεταστούν πιο προσεκτικά από την Επιτροπή. Ήδη ακολουθούμε μια πολιτική ενθάρρυνσης της ελευθέρωσης δικτύων καλωδιακής τηλεόρασης, προκειμένου να διασφαλίσουμε μεγαλύτερο ανταγωνισμό σε τοπικό επίπεδο και να δώσουμε ώθηση στις επενδύσεις και τις υπηρεσίες, όπως ζητά το Κοινοβούλιο σε αυτές τις εκθέσεις.
Σχετικά με το ζήτημα του ραδιοφάσματος και με την έκθεση του κ. Αλυσανδράκη, συμφωνώ ότι το ραδιοφάσμα είναι ένας πόρος όλο και περισσότερο εν ανεπαρκεία και πολύτιμος. Χρησιμοποιείται σε πολλούς τομείς πολιτικής που απασχολούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως οι τηλεπικοινωνίες, οι ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, οι μεταφορές, η έρευνα και η ανάπτυξη, που όλα είναι πολύ σημαντικά για την ευρωπαϊκή οικονομία. Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή προτείνει μια εναρμονισμένη προσέγγιση.
Οι επικοινωνίες με κινητά τηλέφωνα και οι ασύρματες επικοινωνίες αναπτύσσονται ταχύτατα και τα απρόσμενα υψηλά αποτελέσματα της δημοπράτησης αδειών χρήσης ραδιοφάσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο δείχνουν την όλο και μεγαλύτερη σημασία του τομέα. Επιπλέον, τα μηνύματα της Πράσινης Βίβλου για το φάσμα αποδεικνύουν την ανάγκη να αντιμετωπιστούν σε κοινοτικό επίπεδο ορισμένα θέματα σχετικά με το ραδιοφάσμα και να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ των διαφόρων ομάδων χρηστών. Δεύτερον, η κοινοτική δράση στον τομέα του ραδιοφάσματος είναι επωφελής αν γίνεται εντός ενός σαφούς κανονιστικού πλαισίου. Επιπλέον, απαιτείται πολιτική υποστήριξη προκειμένου να διευκολυνθεί η επίτευξη των στόχων της Κοινότητας σε διεθνές επίπεδο.
Έχουμε την εν εξελίξει διάσκεψη περί ραδιοφάσματος στην Κωνσταντινούπολη, όπου θα συζητηθούν ζητήματα όπως το GALILEO ή το φάσμα τρίτης γενεάς. Η Επιτροπή επομένως εκφράζει την ικανοποίησή της για την έκθεση του κ. Αλυσανδράκη. Καθώς αυτή η έκθεση ζητά μια πολιτική ραδιοφάσματος, η οποία θα εκπληρώνει τις πολιτικές της Κοινότητας,, είναι απαραίτητη η περαιτέρω εναρμόνιση του ραδιοφάσματος. Πρέπει να δούμε την ανάπτυξη της τεχνολογίας της πληροφορίας και της τεχνολογίας της επικοινωνίας και μια ισορροπία μεταξύ όλων των σχετικών με το φάσμα αναγκών, που θα περιλαμβάνει τόσο τις ανάγκες ιδιωτικών συμφερόντων όσο και του δημόσιου συμφέροντος. Η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας σε παγκόσμιο επίπεδο πρέπει να αναπτυχθεί προς όφελος του ευρωπαίου πολίτη.
Ταυτόχρονα, η Επιτροπή θα ήθελε να τονίσει ότι είναι επείγον και δεν είναι πρόωρο να έχουμε ένα κατάλληλο πλαίσιο σε επίπεδο Κοινότητας για την εφαρμογή των επιλογών πολιτικής ραδιοφάσματος που συμφωνήθηκαν στην Ομάδα Εμπειρογνωμόνων για την Πολιτική Φάσματος και για να διασφαλίσουμε ότι τα αποτελέσματα των εντολών εναρμόνισης εφαρμόζονται στην Ένωση. Πρέπει να είμαστε σε θέση να προωθήσουμε χωρίς καθυστέρηση μέτρα εναρμόνισης τα οποία να ανταποκρίνονται στις τεχνολογικές εξελίξεις και στις εξελίξεις της αγοράς. Η Επιτροπή θα υποβάλλει ετήσια αναφορά προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τα μέτρα που εγκρίνονται.
Όσον αφορά τις περαιτέρω δράσεις, η Επιτροπή θα παρουσιάσει κατά τα τέλη Ιουνίου - μετά τις συζητήσεις του Κοινοβουλίου και τις ψηφοφορίες επί των εκθέσεων σχετικά με το ραδιοφάσμα - το κατάλληλο πλαίσιο για την πολιτική ραδιοφάσματος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Αυτό θα λαμβάνει επίσης υπόψη τα αποτελέσματα της συνολικής συζήτησης που λαμβάνει χώρα τώρα στην αναθεώρηση για το 1999.
Καταλαβαίνουμε πολύ καλά τη συζήτηση σχετικά με τις τιμές της δημοπράτησης στις οποίες δίδεται πολλή προσοχή εδώ. Σύμφωνα με τους νέους κανόνες που ισχύουν αυτή τη στιγμή, η Επιτροπή πρέπει να αναγνωρίσει την εξουσία των κρατών μελών να επιλέγουν τον τρόπο που προτιμούν για την παραχώρηση αδειών χρήσης ραδιοφάσματος, είτε αυτή είναι η διοικητική μέθοδος είτε η μέθοδος της δημοπράτησης, η Επιτροπή όμως θα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις για να προλαμβάνει στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να διασφαλίζει την εφαρμογή της οδηγίας για την παραχώρηση αδειών, αλλά και τις τεχνολογικές εξελίξεις και εξελίξεις στην παροχή υπηρεσιών προς όφελος των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η κ. Read έθεσε ένα ερώτημα σχετικά με την ισορροπία μεταξύ ανταγωνισμού και ρυθμίσεων. Θα έλεγα ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι ρυθμίσεις, οι οποίες θα πιέζουν για ανταγωνισμό, επειδή σε αντίθετη περίπτωση τα μποτιλιαρίσματα μπορεί στην πραγματικότητα να εμποδίσουν τον ανταγωνισμό που μπορεί να βοηθήσει τους πολίτες, καθώς θα αποτελεί κίνητρο για χαμηλότερες τιμές και υπηρεσίες υψηλότερης ποιότητας. Υπάρχουν όμως τομείς στους οποίους έχουμε και εμείς ένα σημαντικό συμφέρον δημόσιας πολιτικής, ιδιαίτερα όσον αφορά την καθολική υπηρεσία και την προστασία των δεδομένων ιδιωτικού χαρακτήρα. Σε αυτούς τους τομείς η Επιτροπή θα υποβάλει προτάσεις στο πλαίσιο της νέας νομοθεσίας για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες που θα παρουσιαστεί στα τέλη Ιουνίου.
Ταυτόχρονα, η Επιτροπή σκοπεύει επίσης να ορίσει αυτήν την ισορροπία ανάμεσα στις αγορές και στη δημόσια πολιτική στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Σχεδίου Δράσης που αναμένεται να παρουσιαστεί την επόμενη εβδομάδα.
Τέλος, όσον αφορά τη συνοχή των ρυθμίσεων για την παραχώρηση αδειών, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι δεν θα υπάρξουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να εγγυηθούμε την εφαρμογή της οδηγίας για την παραχώρηση αδειών. Η όλη αυτή συζήτηση είναι πολύ σημαντική για τον καθορισμό του περιεχομένου της νέας νομοθεσίας για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες, και είμαι βέβαιος ότι αυτά τα ζητήματα δεν θα απασχολήσουν μόνον λίγους παθιασμένους και ειδικούς στον τομέα βουλευτές όπως συμβαίνει σήμερα - οι ηλεκτρονικές επικοινωνίες θα είναι ένα σημαντικότατο πολιτικό ζήτημα τα επόμενα χρόνια.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε Liikanen.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Συνεκτική ευρωπαϊκή προσέγγιση για το διάστημα
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση επί της έκθεσης (Α5-0119/2000) του κυρίου Αλυσανδράκη, εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας, σχετικά με το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής: "Για μια συνεκτική ευρωπαϊκή προσέγγιση για το διάστημα" (SEC(1999)789 - C5­0336/1999 - 1999/2213(COS)).

Αλυσανδράκης
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εκτόξευση του πρώτου τεχνητού δορυφόρου το 1957 από την Σοβιετική Ένωση σημάδεψε το ξεκίνημα της εξερεύνησης του διαστήματος και ταυτόχρονα αποτέλεσε την αρχή μιας νέας εποχής για την ανθρωπότητα. Η δυνατότητα του ανθρώπου να εκτοξεύει διαστημικά οχήματα έχει επεκτείνει τα όριά μας πολύ πέρα από την ατμόσφαιρα της Γης και μας πρόσφερε πληθώρα από νέες γνώσεις για το ηλιακό σύστημα, αλλά και για το σύμπαν ολόκληρο. Ταυτόχρονα έδωσε δυνατότητες για πρακτικές εφαρμογές που έχουν αλλάξει τη ζωή μας. Η χρήση τεχνητών δοαρυφόρων στις τηλεπικοινωνίες, στην πρόγνωση καιρού, στην επισκόπηση της Γης, στην πλοήγηση, είναι τόσο εκτεταμένη που δύσκολα κανείς θα μπορούσε να σκεφθεί αυτές τις δραστηριότητες να συνεχίζουν χωρίς τη χρήση του διαστήματος. Εξάλλου, οι υψηλές τεχνικές απαιτήσεις των διαστημικών συσκευών έγιναν αφορμή για τεράστια τεχνολογική πρόοδο που σταδιακά έχει μπει στην καθημερινή μας ζωή. Τέλος, το διάστημα είχε πάντοτε μια στρατηγική σημασία, αφού όποιος ελέγχει το διάστημα ελέγχει ταυτόχρονα και τη Γη. Το διάστημα είναι ένας τομέας όπου κατεξοχήν η διεθνής συνεργασία είναι ιδιαίτερα σημαντική. Στον ευρωπαϊκό χώρο η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA), ανεξάρτητος οργανισμός στον οποίο συμμετέχουν 14 ευρωπαϊκές χώρες, 12 από τις οποίες είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει παίξει κρίσιμο ρόλο στη συνεργασία για την εξερεύνηση του διαστήματος, στις διαστημικές εφαρμογές και την ανάπτυξη της έρευνας από το διάστημα.
Τόσο το Συμβούλιο, όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχουν ασχοληθεί με θέματα διαστημικής πολιτικής σε αρκετές ευκαιρίες μέχρι τώρα. Κύριο πολιτικό ζήτημα της όλης συζήτησης αναδεικνύεται η διαμόρφωση μιας συνεκτικής προσέγγισης για το διάστημα καθώς και η προώθηση της συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ESA στη βάση συγκεκριμένων στόχων και με σαφές πλαίσιο.
Το έγγραφο εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που εξετάζουμε σήμερα έρχεται ως απάντηση στο ψήφισμα του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου του 1998 όπου καλούσε την Επιτροπή να πάρει πρακτικά μέτρα προώθησης της συνεργασίας Ευρωπαϊκής Ένωσης - ESA. Το κείμενο συζητά πτυχές της διαστημικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορούν πρακτικές εφαρμογές κυρίως στους τομείς τηλεπικοινωνιών, πλοήγησης, παρατήρησης της Γης, χωρίς να κάνει αναφορά ούτε στην εξερεύνηση του διαστήματος ούτε στην χρήση του για επιστημονική έρευνα. Από την άποψη αυτή, η εμβέλεια του εγγράφου είναι κάπως περιορισμένη, επειδή μια συνολική πολιτική για το διάστημα δεν θα έπρεπε να καλύπτει μόνο τις πρακτικές εφαρμογές. Η Επιτροπή κάνει σαφές το γεγονός ότι μια συνεκτική προσέγγιση είναι απαραίτητη για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για το σκοπό αυτό έχει δημιουργηθεί ήδη μια συμβουλευτική δομή για το διάστημα και σχετικά θέματα με ενεργή συμμετοχή της ESA. Η δομή αυτή περιλαμβάνει την συμβουλευτική ομάδα για το διάστημα καθώς και άλλες υψηλού επιπέδου ομάδες. Το έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καταλήγει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να βρει νέους τρόπους να θέσει σε εφαρμογή μια διαστημική πολιτική και προτείνει συγκεκριμένους άξονες.
Το ψήφισμα της Επιτροπής Βιομηχανίας, Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας εκφράζει έντονα την ευχή το διάστημα να χρησιμοποιείται για ειρηνικούς σκοπούς προς όφελος όλης της ανθρωπότητας. Παράλληλα, θεωρεί ότι η πολιτική για το διάστημα δεν μπορεί να κυριαρχείται μόνο από την αγορά και ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη μακροπρόθεσμες εκτιμήσεις για τα οφέλη και τους κινδύνους από την εκμετάλλευση του διαστήματος, όχι μόνο από την σκοπιά των συμφερόντων της βιομηχανίας, αλλά επίσης και για την ευημερία όλων των ανθρώπων. Τονίζει τη σημασία της διεθνούς συνεργασίας, την ανάγκη συμμετοχής όλων των κρατών μελών στις διαστημικές δραστηριότητες, την σημασία της συνεργασίας με τρίτες χώρες και επισημαίνει ότι η ESA έχει λειτουργήσει αποτελεσματικά και έχει παίξει ηγετικό ρόλο στην έρευνα και τις εφαρμογές του διαστήματος τόσο στον ευρωπαϊκό χώρο, όσο και παγκοσμίως.
Η Επιτροπή Βιομηχανίας χαιρετίζει την πρόθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να καθιερώσει πλαίσιο πολιτικής για τα μελλοντικά προγράμματα και τονίζει ότι αυτό θα πρέπει να αναπτυχθεί μετά από εκτενείς και σε βάθος διαβουλεύσεις μεταξύ όλων των εμπλεκομένων μερών. Τάσσεται υπέρ της παραπέρα ανάπτυξης συστημάτων εκτόξευσης, υπέρ της ανάπτυξης νέων συστημάτων τηλεπικοινωνιών, επίσης υπέρ της ανάπτυξης της ευρωπαϊκής συμμετοχής στο πρόγραμμα του Σταθμού Alpha και επαναλαμβάνει τη στήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην ανάπτυξη ενός παγκόσμιου συστήματος δορυφορικής πλοήγησης, του γνωστού Galileo. Καλεί την Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποτελεσματική χρησιμοποίηση διαστημικών συστημάτων για την παρακολούθηση του περιβάλλοντος και για την ασφάλεια, προκειμένου να προστατεύει την ζωή των πολιτών και τους φυσικούς πόρους, να εντοπίζει σε πρώιμο στάδιο και μάλιστα να αποτρέπει φυσικές ή τεχνητές καταστροφές και να βοηθά στην καταπολέμηση της απάτης. Έχω την πεποίθηση, κύριοι συνάδελφοι, ότι η συζήτηση που κάνουμε σήμερα θα βοηθήσει την παραπέρα ανάπτυξη της πολιτικής μέσα στον χώρο του διαστήματος.

Radwan
Κύριε Πρόεδρε, αρχικά ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Επιτροπή, και στον εισηγητή για την εργασία και την καλή συνεργασία. Το διάστημα είναι ένα θέμα υψηλής τεχνολογίας που σε πολλούς τομείς η επίδρασή του είναι χρόνια μπροστά, και ήδη σήμερα παρουσιάζει εφαρμογές που θα τεθούν στη διάθεση του ευρύτερου κοινού μετά από δέκα με δεκαπέντε χρόνια. Η Ευρώπη βρίσκεται εδώ σε ανταγωνισμό με χώρες, όπως οι ΗΠΑ που φυσικά κατέχουν την πρώτη θέση, αλλά και με ασιατικές χώρες και τη Ρωσία. Πρέπει να δώσουμε προσοχή ώστε η Ευρώπη να αποκτήσει ισχυρότερη θέση σε αυτόν τον στρατηγικής σημασίας τομέα και να αποκτήσει ηγετικό ρόλο. Θετικό παράδειγμα σε συνάρτηση με αυτά αποτελεί το σε όλους μας γνωστό Airbus, που μετά από πολύχρονη συνεργασία των κρατών και των βιομηχανιών οδήγησε στο να παίζουμε ηγετικό ρόλο στην κατασκευή αεροπλάνων της πολιτικής αεροπορίας και σε μερικούς τομείς να κατέχουμε ήδη το 50% της αγοράς.
Εδώ λοιπόν δεν πρόκειται μόνο για το ίδιο το διάστημα αλλά και για την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης στο μέλλον. Αναφέρθηκαν ήδη μερικά παραδείγματα: η επισκόπηση της γης, οι τηλεπικοινωνίες, η προστασία του περιβάλλοντος, η ασφάλεια. Δεν πρόκειται μόνο για πρακτικές εφαρμογές, αλλά όπως ήδη αναφέρατε, πρόκειται και για την έρευνα.
Θέλω να υπογραμμίσω τρία σημεία που θεωρώ σημαντικά. Το πρώτο αφορά τη μελλοντική συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (ESA), της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών. Τηρώντας την αρχή της επικουρικότητας θα πρέπει ασφαλώς να δοθεί στα κράτη μέλη δικός τους χώρος. Θα πρέπει όμως, λόγω έντασης κεφαλαίου στον συγκεκριμένο τομέα, να επιτευχθεί ένας καλύτερος συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών, της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να δημιουργηθεί κάτι το αντίστοιχο με τη βιομηχανία. Η βιομηχανία ενοποιείται, και υπάρχουν όλο και περισσότερες εταιρικές σχέσεις μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών φορέων στον τομέα αυτό. Είναι λοιπόν επειγόντως αναγκαίο η βιομηχανία να έχει έναν συνομιλητή, κάποιον στον οποίο μπορεί να απευθυνθεί και να μην εξαντλείται στα γρανάζια της διοίκησης.
Το δεύτερο σημείο αφορά τη μελλοντική εκμετάλλευση του διαστήματος για εμπορικούς σκοπούς. Πρέπει να προσέξουμε ώστε τα διαστημικά προϊόντα, οι διαστημικές εφαρμογές να μπορούν και μελλοντικά να έχουν πρακτική χρήση και για τους καταναλωτές. Εδώ πρέπει να διανοιχτούν νέες ευκαιρίες ειδικά για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις καθώς και για τις start-up companies, ώστε να τους δοθεί η δυνατότητα για καινοτομίες. Μια λέξη κλειδί είναι εδώ το σχέδιο GALILEO. Εν προκειμένω βρισκόμαστε φυσικά σε ανταγωνισμό με το αμερικανικό σύστημα GPS. Ωστόσο πιστεύω ότι εάν συμβάλουμε περισσότερο στην εμπορία θα μπορέσουμε να επωφεληθούμε περισσότερο και από καινοτομίες του συστήματος.
Ο τρίτος σημαντικός τομέας είναι εκείνος της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή της εξωτερικής ασφάλειας. Στην πολεμική σύγκρουση του Κοσσυφοπεδίου είδαμε τι σημαίνει να έχει κανείς το δικό του σύστημα πληροφόρησης. Για τον λόγο αυτό, όταν η Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση ενταχθεί στην ΕΕ, θα πρέπει να κρατήσουμε ανοικτή αυτή την δυνατότητα. Το να έχει κανείς δική του εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας περιλαμβάνει επίσης και τις δικές του δυνατότητες πληροφόρησης. Δεν θα πρέπει να αποκλείουμε εξ αρχής τον δρόμο αυτό. Θα πρέπει τουναντίον να τον έχουμε πάντα κατά νου.

Caudron
Κύριε εισηγητά, αγαπητοί συνάδελφοι, όλος ο κόσμος παραδέχεται ότι η άμεση ή έμμεση πρόσβαση του ανθρώπου στο διάστημα αποτελεί πρώτα από όλα ένα όνειρο, μια εξαίσια περιπέτεια και μια πηγή προόδου στη γνώση. Πέραν τούτου όμως, είναι κυρίως μια καταπληκτική πηγή αλλαγών στην καθημερινή μας ζωή. Μιλήσαμε για δορυφόρους, για τηλεπικοινωνίες, και θα μπορούσαμε να προσθέσουμε τις μετεωρολογικές προβλέψεις. Πρέπει ωστόσο να παραδεχθούμε επίσης ότι το διάστημα αποτελεί ένα στρατηγικό διακύβευμα. Υπενθυμίσαμε τον επικίνδυνο πόλεμο στον οποίο αφοσιώθηκαν κατά τη διάρκειά του οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ.
Σήμερα, μολονότι οι ΗΠΑ και η Ρωσία εξακολουθούν να κυριαρχούν σε αυτόν τον τομέα, οι ευρωπαϊκές χώρες διαδραματίζουν έναν σημαντικό και αυξανόμενο ρόλο. Για να ενισχυθεί το κύρος της Ένωσής μας, είναι πρωταρχικής σημασίας η θέσπιση μιας στρατηγικής σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Η στρατηγική αυτή οφείλει να βρει την κατάλληλη ισορροπία μεταξύ των διαφορετικών χρήσεων του διαστήματος.
Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο για τη συνεργασία μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών στον τομέα της εκμετάλλευσης του διαστήματος και της ανάπτυξης της έρευνας. Ωστόσο, όπως προτείνει ο εισηγητής, θεωρείται αναγκαία η επέκταση των δραστηριοτήτων της σε σχέδια που υλοποιούνται σε κοινοτικό πλαίσιο.
Πρέπει επίσης να καλύψουμε στην Ευρώπη την έλλειψη μιας πραγματικής πολιτικής και στρατηγικής που να αποσκοπεί στην αποτελεσματική χρήση των διαστημικών συστημάτων για την παρακολούθηση του περιβάλλοντος και την κατοχύρωση της ασφάλειας, την προστασία των φυσικών πόρων, την ανίχνευση ή την πρόληψη φυσικών ή ανθρωπογενών καταστροφών και την καταπολέμηση της απάτης. Ένα σημαντικό τμήμα των πρακτικών εφαρμογών του διαστήματος ελέγχεται ήδη από την αγορά, γεγονός που μου φαίνεται επικίνδυνο. Η Επιτροπή πρέπει να προτείνει μέτρα για τον έλεγχο αυτών των πραγματικών παρεκκλίσεων.
Χαίρομαι τέλος, όπως πολλοί συνάδελφοί μου, για την πολύ θερμή υποδοχή που επιφυλάχθηκε στο πρόγραμμα Galileo, το οποίο θα καταστήσει εφικτή μια ισχυρή ευρωπαϊκή συμμετοχή στη θέσπιση ενός παγκόσμιου συστήματος δορυφορικής πλοήγησης. Για να ολοκληρώσω, η νέα προσέγγιση στον τομέα της πολιτικής για το διάστημα πρέπει να θεμελιωθεί σε μια στενή εταιρική σχέση μεταξύ των κρατών μελών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος. Είναι το μόνο μέσο για να καταλήξουμε στη συναίνεση που απαιτεί μια τέτοια πολιτική.

Plooij-Van Gorsel
Κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, κύριε Επίτροπε, η ευρωπαϊκή αγορά για τις διαστημικές εφαρμογές είναι κατακερματισμένη. Υπάρχουν πολλές μικρότερες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο πεδίο αυτό και που δεν συνεργάζονται αρκετά. Επομένως, η αναδιάρθρωση της διαστημικής βιομηχανίας, και αυτό σημαίνει την ενσωμάτωση περισσότερων επιχειρήσεων σε μία επιχείρηση ή σε έναν όμιλο επιχειρήσεων, είναι αναγκαία για να μπορέσει να είναι ανταγωνιστική στην παγκόσμια αγορά. Υπάρχει, κατά συνέπεια, αρκετή δουλειά για το space advise group. Η κοινοτική και διεθνής συνεργασία όσον αφορά τις διαστημικές δραστηριότητες είναι απολύτως αναγκαία.
Το δεύτερο σημείο αφορά τη θέση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας δορυφόρων. Η στρατηγική σημασία της ύπαρξης δικής μας βιομηχανίας δορυφόρων είναι, μετά από το τέλος του ψυχρού πολέμου οικονομικής σημασίας. Ο τομέας αναπτύσσεται με ρυθμό 10% ετησίως και, κατά αυτόν τον τρόπο, συμβάλλει και στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Εάν η ΕΕ δεν επιθυμεί να χάσει το πλοίο, τότε θα πρέπει η Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προωθήσουν την ανάπτυξη της βιομηχανίας. Τα δορυφορικά συστήματα είναι ο τρόπος για την περαιτέρω ανάπτυξη των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών. Δυστυχώς, η ευρωπαϊκή βιομηχανία δορυφόρων κυριαρχείται σε μεγάλο βαθμό από τις δημόσιες αρχές.
Για το λόγο αυτό, η εν λόγω βιομηχανία λειτουργεί ιδιαίτερα απομονωμένη χωρίς πολλές αλληλεπιδράσεις με τη βιομηχανία ηλεκτρονικών υπολογιστών, δικτύων λογισμικού υλικού και συσκευών πλαισίωσης, με αποτέλεσμα η βιομηχανία να χάνει όλο και μεγαλύτερα τμήματα της αγοράς στις ΗΠΑ. Είναι αναγκαία η μεγαλύτερη συνεργασία και συγχώνευση εταιρειών, καθώς και η περαιτέρω ενίσχυση της ανάπτυξης των τεχνολογιών, μεταξύ άλλων μέσω του προγράμματος-πλαίσιο.
Η Ομάδα μου περιμένει με ανυπομονησία το έγγραφο που υποσχέθηκε η Επιτροπή για ένα ευρωπαϊκό διαστημικό δορυφόρο, στον οποίο είναι ιδιαίτερα σημαντική και η συμμετοχή της European Space Agency
Είναι πολύ δύσκολο εδώ, με όλον αυτόν τον θόρυβο: η αντήχηση είναι τρομερή. Πιστεύω λοιπόν ότι οι τεχνικοί θα μπορούσαν να κάνουν κάτι!

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Plooij-van Gorsel. Και το Προεδρείο είχε διαπιστώσει ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τον ήχο, αλλά πρόκειται προφανώς για ένα πρόβλημα το οποίο θα μπορέσει να επιλυθεί μόνο μετά τη διακοπή των εργασιών μας. Ας ελπίσουμε πως αύριο η κατάσταση με τον ήχο θα έχει βελτιωθεί.

Fatuzzo
Κύριε Πρόεδρε, παρότι συγχαίρω τον κύριο Κωνσταντίνο Αλυσανδράκη για τη διεξοδική του έκθεσή, πρέπει να πω, επί τη ευκαιρία αυτή, ότι κυρίως η Επιτροπή - αλλά και αυτή η τελική έκθεση - δεν επέδειξαν αρκετή τόλμη όσον αφορά την πρωτοβουλία της Ευρώπης για τη διαστημική έρευνα. Δεν υπάρχει πια, όπως ελέχθη, ο ανταγωνισμός μεταξύ του μπλοκ των Ηνωμένων Πολιτειών και του μπλοκ της Σοβιετικής Ένωσης, και παρ' όλα αυτά η Ευρώπη, με τους επιστήμονές της και τις τεχνικές της ικανότητες, δεν καταφέρνει να απογειωθεί στο διάστημα και στη διαστημική έρευνα.
Είναι αναγκαίο να αυξήσουμε τη χρηματοδότηση και να θεσπίσουμε ένα κονδύλι στον προϋπολογισμό. Είναι αναγκαίο η Ευρωπαϊκή Ένωση να διαχειριστεί τους εθνικούς προϋπολογισμούς στη διαστημική έρευνα, γιατί η έρευνα αυτή λόγω των χαρακτηριστικών της συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των πρωταρχικών δραστηριοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, εάν διεξάγεται σε επίπεδο επιμέρους κρατών, δε θα μπορέσει φυσικά να επιφέρει ικανοποιητικά αποτελέσματα. Χρειάζεται να προχωρήσουμε στη δημιουργία μιας διαστημικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που να μην είναι η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος: η ESA είναι άλλο πράγμα. Χρειάζεται να οργανώσουμε τη θέση σε τροχιά δορυφόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με χαμηλό κόστος ώστε να χρησιμοποιήσουμε τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες.
Εν κατακλείδι, θα ήθελα να θυμίσω ότι κατά κάποιο τρόπο σε αυτήν τη διαστημική έρευνα πρέπει να συμμετάσχουν και οι συνταξιούχοι. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Στις Ηνωμένες Πολιτείες ένας διάσημος συνταξιούχος, ο αστροναύτης John Glenn, πήγε στο διάστημα στην ηλικία των 69 ετών. Εγώ είμαι 55, σε 15 χρόνια θα γίνω 69. Είμαι ήδη πολιτικός, θα μπορούσα να γίνω και αστροναύτης, ο πρώτος συνταξιούχος αστροναύτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παίρνω από τώρα σειρά!

Busquin
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τον εισηγητή κ. Αλυσανδράκη και όλους τους βουλευτές που συνέβαλαν στην εκπόνηση αυτού του ψηφίσματος.
Εξ ονόματος της Επιτροπής, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι χαιρόμαστε γι' αυτό το ψήφισμα του Κοινοβουλίου, διότι υπογραμμίζει τη σπουδαιότητα που έχει η πολιτική ενίσχυση της ανάλυσης της Επιτροπής, σε ό,τι αφορά μεταξύ άλλων τον στρατηγικό και οικονομικό ρόλο του διαστήματος και την ανάγκη ισχυροποίησης των ευρωπαϊκών επενδύσεων και της θέσης της ευρωπαϊκής διαστημικής βιομηχανίας, καθώς και της επινόησης νέων προσεγγίσεων για μια πολιτική σχετικά με το διάστημα.
Όπως γνωρίζετε, στις 2 Δεκεμβρίου το Συμβούλιο Υπουργών Έρευνας ενέκρινε ένα ψήφισμα που καλούσε την Επιτροπή να εκπονήσει, από κοινού με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος, μια ευρωπαϊκή στρατηγική για το διάστημα. Αυτή η στρατηγική πρέπει να διαβιβασθεί για αξιολόγηση στο Συμβούλιο πριν από το τέλος του τρέχοντος έτους.
Χθες, διεβίβασα ένα υπόμνημα στην Επιτροπή που καταρτίζει τον ισολογισμό των εργασιών. Σας υπενθυμίζω ότι αυτές οι εργασίες διεξάγονται στους κόλπους μιας ομάδας αποτελούμενης από εκπροσώπους της Υπηρεσίας Διαστήματος, των διαφόρων ενδιαφερόμενων Διευθύνσεων της Επιτροπής, αλλά και της βιομηχανίας και της ΔΕΕ. Αυτή η ομάδα έχει ήδη πραγματοποιήσει αρκετές συνεδριάσεις. Θα πραγματοποιήσει ακόμη μία τον Ιούλιο. Το πληροφοριακό υπόμνημα που θα σας διαβιβασθεί, σας ενημερώνει για την πορεία προόδου των εργασιών. Αυτό το εγχείρημα για την εκπόνηση μιας ευρωπαϊκής στρατηγικής για το διάστημα είναι υπόθεση όλων μας και πρέπει να χρησιμεύσει ως εφαλτήριο για τις αποφάσεις που αναμένονται στο τέλος του 2000 σε ό,τι αφορά πιο συγκεκριμένα το πρόγραμμα Galileo και τον προβληματισμό που θα ξεκινήσει εφεξής σχετικά με το περιβάλλον και την ασφάλεια, ο οποίος πρέπει να καταλήξει σε πρωτοβουλίες, η σημασία των οποίων υπογραμμίζεται στην πρόταση ψηφίσματος του Κοινοβουλίου.
Θεωρώ ότι ο διάλογος που έχει ξεκινήσει με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος σχετίζεται πλήρως με τη δυναμική που επιθυμεί η ευρύτερη ανακοίνωση, την οποία θα συζητήσουμε σε επόμενη έκθεση, τη δυναμική ενός ευρωπαϊκού χώρου έρευνας. Θεωρώ ότι η προσπάθεια είναι ανάλογη· αφορά την καθιέρωση στην Ευρώπη μιας συνέργειας αποτελούμενης από το σύνολο του δυναμικού, έτσι ώστε η Ευρώπη να βρει τη θέση της, η οποία να είναι όσο το δυνατόν πιο ευρεία και πιο ολοκληρωμένη, στον κόσμο του αύριο.
Χαίρομαι λοιπόν για τη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε εδώ και η οποία, όπως είπα, προσφέρει πολιτική υποστήριξη. Θεωρώ ότι τους επόμενους μήνες, με την αποδοχή του Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος, εφόσον επιθυμούμε να εργασθούμε παράλληλα, θα διαθέτουμε στοιχεία για τις σχετικές μελλοντικές διαστημικές δραστηριότητες, οι οποίες, όπως υπογράμμισε η έκθεση, είναι ουσιαστικές.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε Busquin.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, στις 12.00.

Ευρωπαϊκός χώρος έρευνας
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση επί της έκθεσης (Α5-0131/2000) της κυρίας Plooij-van Gorsel, εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με τίτλο: "Για έναν ευρωπαϊκό χώρο στον τομέα της έρευνας" .

Plooij-Van Gorsel
. (NL) Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, κύριε Επίτροπε, καταρχήν, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Επίτροπο κύριο Busquin, επειδή προκάλεσε μία ευρεία συζήτηση για ένα ευρωπαϊκό χώρο στον τομέα της έρευνας. Η συζήτηση αυτή είναι επίκαιρη, επειδή διεξάγεται στο διάστημα μεταξύ δύο προγραμμάτων-πλαίσιο. Επί του παρόντος, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι υπάρχει μία ευρωπαϊκή πολιτική έρευνας. Η πολιτική έρευνας των κρατών μελών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ασκούνται παράλληλα, χωρίς να αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο. Εκτός αυτού, οι επενδύσεις μας στην έρευνα είναι λιγότερο σημαντικές από ό,τι εκείνες των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας.
Αυτοί οι δύο παράγοντες συμβάλλουν ώστε η καθυστέρησή μας έναντι των ΗΠΑ κατά τα παρελθόντα έτη να έχει μεγαλώσει. Εάν η ΕΕ επιθυμεί να επενδύσει σε μεγαλύτερη ανταγωνιστική ισχύ και, επομένως, σε περισσότερες θέσεις εργασίας, τότε απαιτείται μία ευρύτερη και περισσότερο καινοτόμα προσέγγιση από την ακολουθούμενη μέχρι σήμερα.
Η προσεχής διεύρυνση της Ένωσης καθιστά κάτι τέτοιο ακόμη περισσότερο αναγκαίο. Τα ευρωπαϊκά κράτη μέλη πρέπει να εγκαταλείψουν τον τεχνολογικό εθνικισμό τους και να στραφούν περισσότερο προς μία ΕΕ και στους τομείς της έρευνας και της τεχνολογίας. Αυτό σημαίνει ότι οι ευρωπαίοι ερευνητές θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στα διάφορα εθνικά προγράμματα. Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα-πλαίσιο για την Ε&ΤΑ αποτελεί ένα χρήσιμο μέσο για την ενίσχυση της διεθνούς συνεργασίας, αλλά το πρόγραμμα αυτό μόνο του δεν επαρκεί για τη βελτίωση των κοινών ευρωπαϊκών ερευνητικών προσπαθειών.
Το πρόγραμμα-πλαίσιο ενέχει ένα πολλαπλασιαστικό ρόλο, ένα είδος κινητήριας λειτουργίας, παρά το γεγονός ότι καλύπτει μόνο ποσοστό 6% των συνολικών ευρωπαϊκών ερευνητικών δαπανών. Οι επιχειρήσεις πραγματοποιούν το 60% των συνολικών επενδύσεων για την έρευνα στην Ευρώπη. Εξ αυτών, ποσοστό 90% διατίθεται στην έρευνα για τη βελτίωση των υφιστάμενων παραγωγικών διαδικασιών και επομένως για τη διατήρηση της ανταγωνιστικής ισχύος. Μόνο ποσοστό 10% διατίθεται για νέα καινοτόμα έρευνα. Σε αυτό το 10%, επομένως, το πρόγραμμα- πλαίσιο έχει σημαντική συμβολή.
Η Ευρώπη δεν αντιμετωπίζει προβλήματα για να διαθέσει ευρώ για την έρευνα. Εντούτοις, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εξαγάγει από την έρευνα ευρώ. Η εμπορική αξιοποίηση ή η συγκέντρωση πρόσθετων γνώσεων για ένα προϊόν φαίνεται να επιτυγχάνει περισσότερο στις ΗΠΑ από ό,τι στην Ευρώπη. Απαιτείται η καλύτερη σύνδεση μεταξύ της ανάπτυξης νέων τεχνολογιών και των εφαρμογών της στην αγορά., Ως εκ τούτου, ο πολλαπλασιασμός των γνώσεων δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Αλλά ο προσανατολισμός των γνώσεων προς την καινοτομία και τη βιομηχανική επιτυχία. Αυτό δημιουργεί θέσεις εργασίας και ευημερία. Κατά συνέπεια, τα πανεπιστήμια και οι επιχειρήσεις πρέπει να συνεργάζονται στενότερα. Οι επιστήμονες πρέπει, όπως ακριβώς στις ΗΠΑ, να εναλλάσσουν τα ακαδημαϊκά τους καθήκοντα με εμπορικά καθήκοντα σε επιχειρήσεις.
Ο Επίτροπος κύριος Busquin κατέδειξε μόλις πώς είναι δυνατόν να δημιουργηθεί ένας ευρωπαϊκός χώρος στον τομέα της έρευνας. Αυτός προσανατολίζεται κυρίως στη βελτιστοποίηση των υποδομών, μεταξύ άλλων με τη συνένωση των centers of excellence σε ένα δίκτυο και με τη δημιουργία εικονικών κέντρων. Αλλά πιστεύω ότι για ένα ευρωπαϊκό χώρο έρευνας είναι περισσότερο αναγκαία μέτρα στον τομέα των υποδομών. Καινοτομίες στις υποδομές όσο και στα ηλεκτρονικά δίκτυα, είναι το ίδιο απαραίτητες. Αλλά ένας ευρωπαϊκός χώρος έρευνας μπορεί να υπάρξει μόνο, εάν πέρα από προωθημένες υποδομές, παράλληλα διαθέτει και μία ευρωπαϊκή ταυτότητα, καθώς και μία ευρωπαϊκή δημιουργικότητα. Κατά τη γνώμη μου, το δυναμικό των γυναικών σχετικά έχει αγνοηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το τελευταίο σημείο μου αφορά την έλλειψη ενός κοινοτικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Το υφιστάμενο ευρωπαϊκό σύστημα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας προκαλεί τον κατακερματισμό και οδηγεί σε σημαντικές πρόσθετες δαπάνες. Μία αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στην Ευρώπη είναι δέκα φορές ακριβότερη από ό,τι στις ΗΠΑ και πολύ πιο περίπλοκη. Πέρα από ένα κοινοτικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, δεν υπάρχουν μηχανισμοί που να βοηθούν τις μικρές επιχειρήσεις να προστατεύουν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας τους. Προτίθεται ο Επίτροπος, σε διαβούλευση και με το συνάδελφό του κύριο Bolkestein, να πράξει κάτι σχετικά; Οι ΜΜΕ δεν διαθέτουν τα μέσα για να αναλάβουν ακριβές δικαστικές διαδικασίες.
Τέλος, θα ήθελα να προσθέσω ότι η Ευρώπη χρειάζεται μία κοινοτική πολιτική έρευνας, στο πλαίσιο της οποίας θα υπάρχει χώρος τόσο για εφαρμοσμένη όσο και για θεμελιώδη έρευνα σε διάφορους τεχνικούς τομείς και θα λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι οι καινοτομίες συχνά αναπτύσσονται σε οριακές περιοχές μεταξύ διάφορων επιστημών. Στο μέλλον, είναι δυνατό να δημιουργηθούν νέες θέσεις απασχόλησης κυρίως στους τομείς της βιοτεχνολογίας και της ΤΠΕ, αλλά και η έρευνα στον τομέα του ανθρώπου και των κοινωνικών επιστημών παραμένει στην ΕΕ, η οποία διαθέτει μεγάλη ποικιλία πολιτισμών, αναγκαία. Θα ήθελα να ευχαριστήσω του συναδέλφους μου για την ευχάριστη συνεργασία.

MacCormick
Κύριε Πρόεδρε, οφείλω να πω, με μεγάλη μου λύπη, ότι διαφωνώ με τη συνάδελφο κυρία Plooij-van Gorsel σχετικά με ένα θέμα, το εξής: αν υπάρχει στη ζωή του ανθρώπου οποιοσδήποτε στόχος που αξίζει να τον επιδιώκει κανείς, αυτός είναι η γνώση για χάρη της ίδιας της γνώσης. Αν υπάρχει κάποια παρόρμηση που συμβάλει σε μια καλή έρευνα, αυτή η παρόρμηση είναι η καθαρή περιέργεια. Έχει συμβεί εργασία που επιτελείται από καθαρή περιέργεια και για χάρη της γνώσης, μιας γνώσης που αποτελεί αυτοσκοπό, στο τέλος να δώσει απρόσμενα αποτελέσματα που αλλάζουν πραγματικά τη ζωή μας.
Συμφωνώ μαζί της, ωστόσο, ότι δεν αρκεί ως λόγος για να δικαιολογήσει τη δαπάνη δημοσίου χρήματος το γεγονός ότι κάποιος πάσχει από οξεία περιέργεια. Επομένως η υπόσχεση μακροπρόθεσμης δυνατότητας εφαρμογής και μακροπρόθεσμης οικονομικής συνεισφοράς είναι αυτή που δικαιολογεί τη δαπάνη δημοσίων πόρων. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι οι δημόσιοι πόροι δεν θα δαπανηθούν καλά παρά μόνον εάν δαπανηθούν σε ανθρώπους που τους κινεί η περιέργεια και είναι αφοσιωμένοι στη γνώση για χάρη της ίδιας της γνώσης. Αυτό είναι κάτι που το ξεχνάμε εμείς στην Ευρώπη, με δικό μας κίνδυνο. Αυτό αναφέρεται στα σημεία ΙΔ και ΙΕ του προοιμίου. Είμαι ευγνώμων γι' αυτό.
Μάλιστα είμαι ευγνώμων στην κ. Plooij-van Gorsel για τον τρόπο με τον οποίο εργάστηκε και ενσωμάτωσε στην έκθεση της Επιτροπής Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας όλα σχεδόν τα σημεία που περιλάμβανε το σχέδιο γνωμοδότησης της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς για την οποία ήμουν αρμόδιος και αυτός είναι και ο λόγος που σας μιλώ απόψε. Το όλο είναι καλύτερο από το άθροισμα των δύο μερών του. Ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους της να ενσωματώσει τη γνωμοδότηση τόσο αποτελεσματικά.
Οι τροπολογίες του κ. Pietrasanta και της κ. Maes που προσθέτουν παρατηρήσεις σχετικά με τη βιωσιμότητα, τα περιβαλλοντικά αγαθά και την υγεία στις άλλες παρατηρήσεις μας σχετικά με οικονομικά θέματα είναι σημαντικές και πρέπει να εγκριθούν.
Υπάρχει πράγματι κρίση στην Ευρώπη στη χρηματοδότηση της έρευνας. Πρέπει να την αυξήσουμε. Πρέπει να φτάσει σε ποσοστό 3% του ΑΕΠ από το σημερινό αξιολύπητο 1,8% - περίπου το μισό από αυτό που δίνουν οι Ιάπωνες και Αμερικανοί φίλοι και ανταγωνιστές μας.
Οι νομικοί μηχανισμοί είναι σημαντικοί. Πρέπει να βελτιώσουμε το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Η επικουρικότητα είναι πάρα πολύ σημαντική· επικουρικότητα, όπως είπε ο Επίτροπος, υπό την ευρύτερή της έννοια - και οι περιφέρειες να συμβάλλουν στην έρευνα όπως και τα κράτη μέλη και η Επιτροπή, μέχρι το τέλος της αλυσίδας, μέχρι την ερευνητική ομάδα. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που επιτελούν το πιο δύσκολο έργο. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι δεν θα έχουμε ποτέ συστήματα υποστήριξης της έρευνας, τα οποία θα είναι τόσο βεβαρημένα λόγω γραφειοκρατίας και θα έχουν μηχανισμούς διαλογής αιτήσεων που είναι τόσο δύσκολο να τους διαπεράσει κανείς ώστε να χρησιμοποιούνται στην υποβολή αιτήσεων για χρηματοδότηση ερευνών πόροι που θα έπρεπε να διατίθενται στην ίδια την έρευνα. Η επικουρικότητα δεν σημαίνει τίποτε άλλο παρά απλότητα και, σε αυτό το πλαίσιο, απλότητα και μια κατάλληλη χρονική περίοδος για την επιθεώρηση της έρευνας.
Χρειαζόμαστε επίσης και άλλα πράγματα. Χρειαζόμαστε τη δέουσα και κατάλληλη προσοχή στην κινητικότητα και σε όλα όσα συνοδεύουν την κινητικότητα, κατάλληλες ευκαιρίες καριέρας στην έρευνα σε ολόκληρη την Ευρώπη, δυνατότητα να βρίσκουν οι ενδιαφερόμενοι απασχόληση στην έρευνα και να μετακινούνται ελεύθερα. Οι οιωνοί δεν είναι απολύτως καλοί. Είδαμε, στην περίπτωση των Λεκτόρων Ξένων Γλωσσών στην Ιταλία, ότι πέρασαν δώδεκα χρόνια και ακόμα η μη κινητικότητα περιέχεται στην ευρωπαϊκή νομοθεσία γιατί το δικαίωμα στην ελεύθερη κυκλοφορία ανεξαρτήτως εθνικότητας δεν χορηγείται και γιατί η Επιτροπή δεν το έχει ακόμα εφαρμόσει αποτελεσματικά. Πρέπει πράγματι να επιμείνουμε προκειμένου να επιτευχθούν βελτιώσεις εδώ και να μεταφερθούν από την κοινότητα των καθηγητών στη στενά συνδεδεμένη ερευνητική κοινότητα.
Εν συντομία, πρέπει να κάνουμε σε επίπεδο Κοινότητας και Ένωσης τα πράγματα που μπορούν να γίνουν μόνο σε αυτά τα επίπεδα και τα υπόλοιπα να γίνονται σε χαμηλότερο επίπεδο. Όλα αυτά αναφέρονται στην παράγραφο 40 της έκθεσης. Πρέπει επίσης να βελτιωθούμε στην ανάπτυξη και την εφαρμογή των γνώσεων που αποκτούμε. Ο συνάδελφός μου στο Εδιμβούργο, ο καθηγητής Salter, ανέπτυξε έναν μηχανισμό για την ασφαλή καταστροφή ναρκών. Ποτέ δεν έγινε βιομηχανική παραγωγή αυτής της εφεύρεσης. Πολλές καλές ιδέες που αναπτύσσονται δεν αξιοποιούνται. Αυτό επίσης έχει ζωτική σημασία.

Harbour
Κύριε Πρόεδρε, έχω τη μεγάλη ευχαρίστηση να απαντώ εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Ευρωπαίων Δημοκρατών και εξ ονόματος της συναδέλφου μου κυρίας Quisthoudt-Rowohl, η οποία ήταν η σκιώδης εισηγήτρια στην Επιτροπή Βιομηχανίας, αλλά η οποία δυστυχώς δεν μπορεί να παρευρεθεί εδώ απόψε. Έχω την ευχαρίστηση να είμαι η σκιά του κ. MacCormick στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων. Ακούσατε ήδη ότι η έκθεση αυτή της κ. Plooij van-Gorsel ήταν ένας εξαιρετικός συνδυασμός και ότι ήταν πάρα πολύ περιεκτική και λεπτομερής, αλλά ο κ. MacCormick προσέθεσε στην έκθεση τις δικές του χαρακτηριστικές πινελιές την ουσία των οποίων ακούσατε μόλις τώρα.
Σαφώς η ουσία της σκέψης της Επιτροπής, η οποία έχει περάσει σε αυτή την έκθεση, αλλά και η δική μας απάντηση επικεντρώθηκε σε δύο πτυχές: την ανταγωνιστικότητα και τον συντονισμό, γιατί το ερευνητικό δυναμικό σε συνδυασμό με τη δυνατότητα να μεταφράζεται αυτή η έρευνα σε προϊόντα και υπηρεσίες πραγματικής εμπορικής αξίας θα αποτελέσει το κλειδί για την ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ένωσης μετά τη διεύρυνση αυτόν τον νέο αιώνα.
Πρέπει πράγματι να κάνουμε καλύτερη χρήση όλου του πνευματικού δυναμικού που έχουμε σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, βελτιώνοντας τους τρόπους που διαθέτουμε για να εργαζόμαστε μαζί και ιδιαίτερα εστιάζοντας καλύτερα τις προσπάθειές μας, αποφεύγοντας τη διπλή εργασία, φέρνοντας κοντά τους πραγματικούς διανοητές για τους οποίους μίλησε ο κ. MacCormick. Όποιος έχει εργαστεί στην έρευνα γνωρίζει ότι αν φέρεις τους ανθρώπους μαζί τότε ξεπετάγονται νέες και δημιουργικές ιδέες διαρκώς. Αυτή η δραστηριότητα δεν μπορεί πραγματικά να επιτευχθεί μέσω πολλής συγκέντρωσης. Η Επιτροπή έχει ένα έργο να επιτελέσει ως ο καταλύτης της όλης διαδικασίας. Όπως λέει ο κ. MacCormick, πρέπει να φέρουμε τους ανθρώπους από ολόκληρη την Ένωση κοντά, να ανταλλάσσουν απόψεις, περιοχή με περιοχή, πανεπιστήμιο με πανεπιστήμιο. Πρέπει να έχουμε καλύτερα δίκτυα πληροφόρησης, πρέπει να γίνεται αυτή η ανταλλαγή πληροφοριών οριζόντια, όχι να έρχονται οι πληροφορίες στο κέντρο και να ξαναφεύγουν.
Τώρα έχουμε φανταστικά νέα εργαλεία που μας επιτρέπουν να το κάνουμε αυτό. Σε τελική ανάλυση, το Διαδίκτυο ήταν ένα εργαλείο που σκοπό είχε να διευκολύνει τη διαδικτύωση των ερευνητών. Αυτόν τον προορισμό είχε αρχικά και τώρα έχουμε την ευκαιρία να το χρησιμοποιήσουμε και να αναλογιστούμε πώς θα αναπτύξουμε το τηλεπικοινωνιακό δυναμικό, τους τρόπους χρήσης του, τη δομή για την οποία μιλήσαμε στην προηγούμενη συζήτησή μας για τις τηλεπικοινωνίες, την ιδέα εικονικών κέντρων αριστείας. Αυτό, νομίζω, είναι πάρα πολύ σημαντικός παράγων στην προσπάθειά μας να επιτύχουμε αυτή την εστίαση και αυτή τη σύνθεση ιδεών. Αν υπάρχει κάτι που πρέπει να παρουσιαστεί πολύ γρήγορα σε ένα πιλοτικό στάδιο από τον κ. Busquin και το επιτελείο του είναι η ιδέα να προχωρήσουμε σε εικονικά κέντρα αριστείας και να επιτύχουμε πρόοδο σε ορισμένους κεντρικής σημασίας τομείς.
Η δεύτερη παρατήρηση που θα ήθελα να κάνω συνδέεται με την ανταγωνιστικότητά μας. Απηχώ σε μεγάλο βαθμό τις τελευταίες φράσεις της παρέμβασης της κ. Plooij-van Gorsel που ακούσαμε μόλις τώρα: πρέπει να ενθαρρύνουμε την έρευνα και την ανάπτυξη των δεξιοτήτων κατά την μεταφορά των προϊόντων στην αγορά. Πρέπει να βελτιώσουμε τους τρόπους που έχουμε στη διάθεσή μας για να το κάνουμε αυτό. Τα στάδια του πρωτότυπου σχεδιασμού είναι η κατασκευή του πειραματικού μοντέλου, ο έλεγχος και η παραγωγή του προϊόντος. Πρέπει να μειώσουμε το χρονικό διάστημα που χρειάζεται για να φτάσουν τα προϊόντα αυτά στην αγορά, πρέπει να πάρουμε αυτές τις ιδέες και να τις μεταφέρουμε στους καταναλωτές το συντομότερο δυνατόν, πρέπει να κατασκευάζουμε προϊόντα απλά, γρήγορα, πιο αποτελεσματικά, πιο ευέλικτα. Αυτές είναι πολύ σημαντικές δεξιότητες που πρέπει να αναπτύξουμε και η έρευνα έχει έναν πολύ σημαντικό ρόλο να παίξει σε αυτό. Χαιρετίζοντας την έκθεση της κ. Plooij-van Gorsel προετοιμάζουμε το επόμενο στάδιο, κύριε Busquin, προσπαθώντας να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις αυτές που καθορίσαμε. Περιμένουμε από εσάς να μετατρέψετε αυτές τις προτάσεις σε απτές ιδέες για την επίτευξη των στόχων που όλοι συμμεριζόμαστε.

Desama
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ την Επιτροπή και τον αρμόδιο για την έρευνα Επίτροπο για το γεγονός ότι κατά κάποιο τρόπο καλύφθηκε, με ένα στέρεο έγγραφο, το χάσμα που εμφανίζεται πάντοτε στις δραστηριότητές μας, μεταξύ ενός ήδη θεσπισμένου προγράμματος πλαισίου και εκείνου που θα το διαδεχθεί. Έτσι έχουμε μερικές φορές περιόδους δύο ετών, τις οποίες ορισμένοι αποκαλούν περιόδους ανάπαυσης, άλλοι περιόδους συλλογισμού, ενώ στην προκειμένη περίπτωση δεν θα μας αφήσετε να αναπαυθούμε, και δικαίως, προτείνοντάς μας μια απολύτως καίρια ανακοίνωση για τον ευρωπαϊκό χώρο στον τομέα της έρευνας και της ανάπτυξης.
Θα έλεγα ότι αυτή η συμβολή είναι ακόμη πιο επιτυχής διότι περιβάλλει κατά κάποιο τρόπο, για να το καταστήσει εύφορο, ένα χέρσο έδαφος, το έδαφος του τομέα της έρευνας που αφορά τη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών. Αυτή η συνεργασία, την οποία θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ήδη ως ενισχυμένη, και την οποία προβλέπει η Συνθήκη στα άρθρα 165, 168 και 169, υπήρχε μέχρι τώρα μόνο σε εντελώς θεωρητικό επίπεδο. Η ανακοίνωσή σας της δίνει ζωή. Ελπίζουμε ότι πέραν της γέννησης θα υπάρξει επίσης ανάπτυξη, αλλά θα επανέλθω σε αυτό.
Και επ' αυτού, θα ήθελα επίσης να συγχαρώ ασφαλώς - και όχι μόνο με συντροφικό ή συναδελφικό πνεύμα - την κυρία Plooij-Van Gorsel για την έκθεσή της. Μολονότι ήταν αναγκασμένη να την εκπονήσει ταχέως, υπό συνθήκες που δεν ήταν πάντα εύκολες, το αποτέλεσμα είναι απολύτως ικανοποιητικό. Εν πάση περιπτώσει, στηρίζουμε την έκθεση, κι ακόμη περισσότερο επειδή συνέβη να βελτιωθεί στην πορεία από την Επιτροπή Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας.
Ωστόσο, δεν θα ήθελα επίσης η ερμηνεία και η παρουσίαση της έκθεσης της κυρίας Plooij-Van Gorsel εδώ, στην Ολομέλεια, να δημιουργήσει την εντύπωση ότι το άλφα και το ωμέγα της έρευνας και της ανάπτυξης περιορίζεται στην εξεύρεση λύσης γι' αυτό που αποκαλούμε ως ευρωπαϊκό παράδοξο της έρευνας, μιας έρευνας υψηλού επιπέδου, από την οποία λείπει το τμήμα της καινοτομίας για να φθάσουμε το επίπεδο των Ηνωμένων Πολιτειών. Συνεπώς, ο πειρασμός είναι μεγάλος και υποκύψατε σε αυτόν, αγαπητοί συνάδελφοι, λέγοντας ότι το ουσιαστικό είναι προφανώς η μετάβαση από την εργαστηριακή έρευνα στην πραγματικότητα της αγοράς. Υπογραμμίσατε, με μεγάλο δυναμισμό θα έλεγα, όλα τα στοιχεία που διευκολύνουν αυτή τη μετάβαση, την αξιολόγηση βάσει καθορισμένων κριτηρίων, την ενίσχυση των ιδιωτικών επενδύσεων, τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης και ορισμένα στηρίγματα για τους νέους βλαστούς ή για τις ΜΜΕ με υψηλή προστιθέμενη τεχνολογική αξία. Όλα αυτά είναι σημαντικά και αναγκαία. Οφείλουμε πράγματι να μετατρέψουμε την έρευνα σε ανάπτυξη και την ανάπτυξη σε θέσεις εργασίας.
Όμως πώς θα μπορούσαμε να φαντασθούμε ότι μια Ευρωπαϊκή Κοινότητα που αφιερώνει δύο φορές λιγότερα μέσα στην έρευνα και την ανάπτυξη από ό,τι οι ΗΠΑ ή η Ιαπωνία μπορεί να διαφυλάξει ένα τέτοιο υπόβαθρο γνώσεων και παιδείας το οποίο να παραμένει ικανοποιητικό; Εάν επιθυμούμε αύριο να προχωρήσουμε στην καινοτομία, το υπόβαθρο των γνώσεων πρέπει να είναι ικανοποιητικό. Αυτό το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι το βέλτιστο που προτείνει η εν λόγω σημαντική ανακοίνωση για τον σκοπό αυτό είναι ακριβώς η καθιέρωση κέντρων αριστείας, δικτύων που θα συνδέουν αυτά τα κέντρα, οι υποδομές, η κοινή χρήση μεγάλων εγκαταστάσεων έρευνας και μια καλύτερα διαρθρωμένη κινητικότητα. Εν συντομία, όλα όσα θα συμβάλουν στην ενίσχυση του υπόβαθρου των γνώσεών μας.
Και, όπως είπε ο προηγούμενος ομιλητής κ. Harbour, μπορείτε να υπολογίζετε εφεξής, κύριε Επίτροπε, σε μια συντριπτική υποστήριξη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Γνωρίζω ότι έχετε ήδη την υποστήριξη της ευρωπαϊκής επιστημονικής κοινότητας, γεγονός που είναι εξαιρετικά σημαντικό. Θα πρέπει τώρα να μετατρέψουμε την προσπάθεια σε προτάσεις, αλλά και σε πιο δραστικές αλλαγές. Θα έχουμε μια συνάντηση στο μέσον της περιόδου του πέμπτου προγράμματος πλαισίου και, χωρίς να αναμένουμε το έκτο, η συνάντηση θα αποτελέσει ενδεχομένως την ευκαιρία να μεταφράσουμε σε πράξεις και σε νέες προτεραιότητες αυτά που μας ανακοινώνετε σήμερα, τα οποία είναι πολύ ελπιδοφόρα.

Pohjamo
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, αξιότιμε κύριε Επίτροπε, η υπό εξέταση ανακοίνωση είναι μια σημαντική αφετηρία διαλόγου για την επίτευξη στενότερης συνεργασίας στον τομέα της έρευνας. Υπό τις παρούσες συνθήκες, οι πόροι κατασπαταλούνται εξαιτίας της έλλειψης συντονισμού και των αλληλεπικαλύψεων. Εκ μέρους της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών ευχαριστώ την εισηγήτρια της έκθεσης, κυρία Plooij-van Gorsel, για την καλή έκθεση και για την πολύ ενθουσιώδη εργασία που πραγματοποίησε προς όφελος του εν λόγω θέματος: η Ομάδα μας στηρίζει τις απόψεις σας.
Τα στατιστικά στοιχεία που παρουσιάζονται στην ανακοίνωση σχετικά με τις μηδαμινές επενδύσεις των χωρών της ΕΕ στην έρευνα είναι μια ανησυχητική πληροφορία. Ακόμη χειρότερο είναι το γεγονός ότι αυξάνεται η διαφορά σε σχέση με τις ΗΠΑ. Ωστόσο, ορισμένα κράτη μέλη έχουν επενδύσει δυναμικά στην έρευνα, γεγονός που φαίνεται ότι απέφερε οφέλη ιδιαίτερα στον τομέα της τεχνολογίας των πληροφοριών.
Επιθυμώ σε αυτή την παρέμβαση να προβάλω ακόμη κάποιες πτυχές. Δεν μου αρέσει να μιλώ μόνο για τη συνεργασία ή τη στρατηγική αναφορικά με την πολιτική για την έρευνα. Η λέξη "πολιτική" υποδηλώνει πως η δράση κατευθύνεται αυστηρά από τις Βρυξέλλες. Εντούτοις, ο στόχος της δράσης στον τομέα της έρευνας δεν πρέπει να προσδιορίζεται με υπερβολική ακρίβεια. Σε κάθε ερευνητική κοινότητα γνωρίζουν καλύτερα από όλους τις ανάγκες σε ό,τι αφορά τις επενδύσεις και την ανάπτυξη, δεν πρέπει λοιπόν να τους καθοδηγούμε τόσο ισχυρά με την πολιτική. Η συμμετοχή των γυναικών στην έρευνα παραμένει ακόμη σε υπερβολικά χαμηλά επίπεδα στην ΕΕ. Προκειμένου να προωθηθεί πρέπει να ληφθούν επιπρόσθετα συγκεκριμένα μέτρα στα προγράμματα. Η ανταλλαγή ερευνητών και η αλληλεπίδραση μεταξύ των ερευνητικών ομάδων είναι ζητήματα που αξίζουν πολύ την υποστήριξή μας. Μέσω αυτών διαδίδεται η πληροφόρηση και η γνώση, με αυτές τις δράσεις δημιουργείται η πραγματική ευρωπαϊκή συνεργασία, καθώς και δίκτυα τα οποία θα αποφέρουν επίσης αργότερα καρπούς. Η γραμματεία της COST έχει ήδη τώρα πραγματοποιήσει αξιέπαινο έργο. Η θέση της ως συντονιστού του ερευνητικού έργου πρέπει να ενισχυθεί περαιτέρω.

Piιtrasanta
Κύριε Πρόεδρε, είναι όντως απαραίτητο να αναπτυχθεί ένας κοινός χώρος στον τομέα της έρευνας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όμως αυτός δεν θα πρέπει να συγκεντρώνει μόνο το υπόλοιπο των δραστηριοτήτων που δεν πραγματοποιούν τα κράτη. Πρέπει να οικοδομηθεί με ανοικτό τρόπο, καθιστώντας κοινές τις ικανότητες και τα μέσα, σε όσο το δυνατόν υψηλότερο επίπεδο, για την επίτευξη καλύτερης συνέργειας. Ευχαριστώ την κυρία Plooij για την πολύ δυναμική εργασία της στο πλαίσιο αυτής της έκθεσης.
Ασφαλώς, πρέπει να συνυπολογίσουμε τον οικονομικό αντίκτυπο και τη δημιουργία απασχόλησης, όπως είπε ο συνάδελφός μας κ. Desama, αλλά η δική μας Ομάδα των Πρασίνων / Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία δεν αποδίδει προτεραιότητα σε μια έρευνα πάση θυσία ανταγωνιστική, ούτε στην εμπορευματοποίησή της. Η έρευνα, τόσο η βασική όσο και η εφαρμοσμένη, πρέπει να διατηρήσει πρωτίστως το δημόσιο έρεισμα και τον δημόσιο χαρακτήρα της.
Αντιτιθέμεθα στη βιοτεχνολογία που βασίζεται σε γενετικά πειράματα ή στην κατοχύρωση ευρεσιτεχνίας για ζωντανούς οργανισμούς, αλλά είμαστε ευνοϊκά διατεθειμένοι απέναντι στην έρευνα που στηρίζεται στις λεγόμενες βιώσιμες τεχνολογίες, κυρίως στους τομείς του περιβάλλοντος και της υγείας.
Όπως συνέστησε η Επιτροπή των Περιφερειών στην έκθεση της κυρίας Blandin, προσδίδουμε έμφαση στην υποστήριξη μιας αποκεντρωμένης έρευνας, στη σύσταση δικτύων και στη συνεργασία με τις περιφέρειες. Επί παραδείγματι, η έρευνα που αναπτύχθηκε μέσω των οικολογικών ιστοθέσεων στον τομέα των οικολογικών τεχνολογιών, σύμφωνα με το κριτήριο της αειφόρου ανάπτυξης, προσαρμόσθηκε στην τοπική ανάπτυξη και στην υποστήριξη των ΜΜΕ/ΜΜΒ. Η Ευρώπη μπορεί να αποτελέσει μια σημαντική κινητήριο δύναμη σε αυτόν τον τομέα.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω επίσης τη συνδρομή που μπορούμε να προσφέρουμε στις νέες τεχνολογίες των πληροφοριών και των επικοινωνιών, αναπτύσσοντας εικονικά εργαστήρια για τη συλλογή των δεδομένων, τη διαγνωστική ανάλυση και την πρόληψη στον τομέα μείζονων κινδύνων. Υπάρχει στον εν λόγω τομέα ένα δυναμικό το οποίο δεν μπορεί να πραγματωθεί απόλυτα παρά μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε συνεργασία με τα πανεπιστήμια, τα κέντρα αριστείας και τις δημόσιες αρχές.
Τέλος, θα γνωστοποιήσω το ενδιαφέρον που επιδεικνύουμε για το Κοινό Κέντρο Ερευνών, σχετικά με το οποίο δεν μπορούμε να μην εκφράσουμε τον συλλογισμό μας. Χρειάζεται να επανεξετάσουμε τον πυρηνικό προσανατολισμό του, ο οποίος ήταν επίκαιρος κατά τη σύστασή του από την άποψη της Ευρατόμ. Το ζήτημα δεν είναι να αντιγράψουμε τον εξοπλισμό ή την έρευνα που πραγματοποιείται σε ορισμένα κράτη μέλη της Ένωσης, αλλά να αναπτύξουμε, όπως προτείνει η κυρία McNally ένα κοινό σύστημα τεχνικών και επιστημονικών στοιχείων για πολιτικές εφαρμογές. Υπό αυτή την έννοια, είναι εξίσου αναγκαίο να σκεφθούμε σχετικά με την Αξιολόγηση των Επιστημονικών και Τεχνικών Επιλογών.
Για να ολοκληρώσω, ευχαριστώ τον Επίτροπό μας, κ. Philippe Busquin, διότι ξεκίνησε από τη στιγμή της έλευσής του αυτόν τον προβληματισμό σχετικά με τον κοινό χώρο, τον οποίο υποστηρίζουμε. Δεν λησμόνησε τις προσπάθειες για τη νεολαία και τη συμμετοχή των γυναικών στην έρευνα και, σε συνεχή διαβούλευση με τα κράτη και το Κοινοβούλιο, προχωρεί προς την ανάπτυξη μιας Ευρώπης της γνώσης στους τομείς των τεχνολογιών αιχμής, χωρίς να παραμελεί την κοινωνική και ανθρώπινη πτυχή.

Montfort
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, πρέπει πράγματι να κάνουμε πολλές έρευνες για να βρούμε άκρη κατά την ανάγνωση των 27 αιτιολογικών σκέψεων και των 60 παραγράφων μιας έκθεσης, την οποία επιβάρυναν πολύ οι εργασίες της Επιτροπής Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας, και όπου βρίσκει κανείς τα πάντα, μολονότι μερικές φορές είναι ασαφή και συχνά ανακριβή.
Ωστόσο, για να ξεκινήσω με εποικοδομητικό πνεύμα, εκφράζω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι αυτή η συμβολή για την επίτευξη μεγαλύτερης ολοκλήρωσης στην ευρωπαϊκή επιστημονική κοινότητα επιδιώκει να διασφαλίσει την ισορροπία μεταξύ της βασικής και της εφαρμοσμένης έρευνας, προκειμένου να καταπολεμήσει τη φυγή των καλύτερων επιστημόνων μας, να αναγάγει την ανεργία στον κλάδο των νέων ερευνητών σε πρωταρχικό πρόβλημα μιας πραγματιστικής ευρωπαϊκής πολιτικής, ή ακόμη να καθιερώσει τον πειραματικό ρόλο που διαδραματίζουν οι επιχειρήσεις στην έρευνα και την ανάπτυξη.
Θα μπορούσα στη συνέχεια να επαναλάβω τα λεγόμενα της έκθεσης, υπογραμμίζοντας τον κίνδυνο που εγκυμονεί η συγκέντρωση των υποδομών της έρευνας, καθώς μεριμνούμε για τη συγκρότηση μιας ορθολογικής κρίσιμης μάζας σε ό,τι αφορά το κόστος, για τις απομακρυσμένες περιφέρειες, που είναι γενικότερα όλο και περισσότερο λησμονημένες από τα ευρωπαϊκά προγράμματα.
Θα επισύρω επίσης την προσοχή στην αναγκαιότητα να γίνει αυστηρώς σεβαστή η αρχή της επικουρικότητας, προκειμένου να υπάρξει επιτόπου, στα κράτη μέλη, και μέσω αυτών στις περιφέρειες που αποτελούν τους πραγματικούς μοχλούς των ερευνητικών κέντρων ευρισκόμενες σε άμεση σύνδεση με τον κόσμο των επιχειρήσεων και των πανεπιστημίων, η ικανότητα και η ευθύνη να καθορίσουν τις προτεραιότητές τους και τους τρόπους δράσης τους.
Αποτολμώ τέλος να ελπίζω ότι η αξιέπαινη μέριμνά σας να αναπτύξετε την επικοινωνία και τις μεταφραστικές υπηρεσίες για την κατάργηση των γλωσσικών φραγμών κατά την επιθυμητή συνέργεια των εργασιών των αντίστοιχων ερευνητών μας δεν υποκρύπτει μια πρόσθετη προσπάθεια προώθησης μίας από τις γλώσσες της Ένωσης εις βάρος των υπολοίπων, μίας γλώσσας ο ιμπεριαλισμός της οποίας δεν θα πρέπει να είναι εδώ λιγότερο ουδέτερος από ό,τι αλλού.
Κυρία εισηγήτρια, η Ομάδα Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών θα υπερψηφίσει την έκθεσή σας, αλλά συγκεκριμένα, θα είναι αυτό αρκετά αποτελεσματικό για την επίτευξη του κοινού μας στόχου; Μιας υψηλού επιπέδου επιστημονικής γνώσης για καλύτερες επιδόσεις σε όλους τους τομείς;

Novelli
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, η καλή έκθεση της κυρίας Plooij, η οποία υποβλήθηκε ενώπιόν μας σχετικά με την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής "Για έναν ευρωπαϊκό χώρο στον τομέα της έρευνας" προκάλεσε πραγματικό ενδιαφέρον στο Σώμα μας, εάν κρίνουμε από το γεγονός ότι κατατέθηκαν σχεδόν 150 τροπολογίες.
Είναι προφανές ότι η ανάπτυξη της έρευνας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ένα από τα κλειδιά του μέλλοντος. Ο 21ος αιώνας θα αποτελέσει τον αιώνα της γνώσης και της φαιάς ουσίας. Η πρόοδος της επικοινωνίας επιταχύνει όντως τη διάδοση της γνώσης, όπως καταδεικνύει η ανάπτυξη του Διαδικτύου, και αποτελεί ισχυρό επιταχυντή της οικονομικής ανάπτυξης. Η έρευνα στην ευρεία έννοια αποτελεί επομένως, περισσότερο παρά ποτέ, θεμελιώδες στοιχείο του μέλλοντος.
Σύμφωνα με τα αριθμητικά στοιχεία που παρείχε η Επιτροπή, η Ευρώπη πλήττεται από κάποια καθυστέρηση σε σχέση με τις ΗΠΑ. Ορισμένα παραδείγματα: η μέση ερευνητική προσπάθεια για το σύνολο της Ένωσης αντιπροσωπεύει μόλις το 1,8% του ΑΕΠ, σε σύγκριση με το 2,8% των ΗΠΑ· ο αριθμός των ευρωπαίων φοιτητών του τρίτου κύκλου που βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι δύο φορές μεγαλύτερος από τον αριθμό των αμερικανών σπουδαστών στην Ευρώπη.
Εν προκειμένω, οι προτάσεις τόσο της Επιτροπής όσο και της έκθεσης Plooij με οδηγούν σε ορισμένες παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι ότι η ευρωπαϊκή προσπάθεια για την έρευνα υπολογίζεται το λιγότερο όσο και ο ευρωπαϊκός χώρος έρευνας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενδιαφέρονται κάπως λιγότερο για τη σημασιολογία και κάπως περισσότερο για τις συγκεκριμένες δράσεις. Η δεύτερη είναι ότι τα 2/3 σχεδόν της έρευνας είναι επίτευγμα των ιδιωτικών επιχειρήσεων και η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει λοιπόν να επικεντρώσει τις προσπάθειές της, λαμβάνοντας υπόψη αυτή την πραγματικότητα. Η τρίτη είναι ότι πρέπει οπωσδήποτε να αποφύγουμε όλα αυτά που, από κοντά ή από μακρυά, θα έμοιαζαν, έτσι όπως μνημονεύθηκε πριν λίγο, με ένα ευρωπαϊκό υπερ-πρόγραμμα για την έρευνα. Η έρευνα είναι καταρχάς ελευθερία και όχι πρόγραμμα.
Η ανακοίνωση της Επιτροπής και η έκθεση της συναδέλφου μας περιλαμβάνουν τα πάντα. Ως προς τις προτάσεις, υπάρχει εντούτοις έλλειψη ιεράρχησης των προτεραιοτήτων, την οποία θα ήθελα να προτείνω. Αυτή η ιεράρχηση θα πρέπει να στηρίζεται στους ερευνητές και στις επιχειρήσεις. Σε ό,τι αφορά τους ερευνητές πρέπει οπωσδήποτε να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής τους στην Ευρώπη. Σε ό,τι αφορά τις επιχειρήσεις, πρέπει να ενθαρρύνουμε την ερευνητική τους προσπάθεια.
Το συμπέρασμά μου είναι το εξής: ας επενδύσουμε πρώτα στους ανθρώπους, στη συνέχεια στις επιχειρήσεις και, τέλος, ας μεριμνήσουμε ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση να μην παρεμποδίζει ούτε τη δράση των μεν ούτε την ανάπτυξη των δε. Έτσι πρέπει να ενεργήσουμε. Επομένως, ο χώρος ·
(Ο Πρόεδρος αφαιρεί τον λόγο από τον ομιλητή)

McNally
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κυρία Plooij-van Gorsel για την ως συνήθως πολύ καλή έκθεσή της. Ευχαριστώ τον Επίτροπο, ο συγχρονισμός του οποίου είναι πολύ καλός όπως πολύ καλή είναι και η ιδέα να ξεκινήσει αυτή η συζήτηση. Υπάρχει πράγματι ένα εντεινόμενο αίσθημα ανησυχίας λόγω της έλλειψης συντονισμού στην επιστήμη και την έρευνα στην Ευρώπη. Η ανταπόκριση ήταν θετική, όπως γνωρίζει ο Επίτροπος από τις επαφές που πραγματοποίησε σε ολόκληρη την Ευρώπη, μεταξύ των οποίων ήταν και μια πρόσφατη επίσκεψη στο Καίμπριτζ. Ανυπομονούμε να δούμε την ανάλυσή του σχετικά με τα αποτελέσματα της διαβούλευσης.
Η Ευρώπη συνειδητοποιεί όλο και περισσότερο τις διαστάσεις της απειλής που έρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής που διαθέτουν πολύ καλούς πόρους και έχουν σαφέστατους στόχους. Ειλικρινά, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ρίχνει όλο της το βάρος στην έρευνα, αν και κάποια κράτη μέλη τα πάνε πολύ καλά. Θα μπορούσα να αναφέρω τη Φινλανδία, τη Σουηδία και χώρες όπως η Δημοκρατία της Ιρλανδίας, οι οποίες έχουν σημειώσει αρκετή πρόοδο. Πέρα βεβαίως από την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας, όπως λέει ο κ. Desama, υπάρχουν σοβαρά περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα που χρειάζονται την έρευνα για να επιλυθούν.
Ο στόχος του 3% του ΑΕΠ για την έρευνα είναι ρεαλιστικός και ουσιώδης όπως είναι και η στρατολόγηση πολύ περισσότερων επιστημόνων, μεταξύ των οποίων και γυναικών. Σας παρακαλώ, ας μην υποτιμάμε το δυναμικό του Κοινού Κέντρου Ερευνών, το οποίο από μόνο του είναι ένα επιστημονικό κέντρο πολιτικής - ένα κέντρο αναφοράς για την πολιτική - και του ταιριάζει τέλεια ο ρόλος της διαδικτύωσης των κέντρων αριστείας. Είναι και το ίδιο ένα κέντρο αριστείας σε πολλούς τομείς.
Υποστηρίζω με σθένος τις παραγράφους 16 και 17, οι οποίες ζητούν να πληροφορείται το κοινό της Ευρώπης σχετικά με τα επιστημονικά επιτεύγματα και να εξετάζονται τα ζητήματα ηθικής. Ανυπομονούμε να λάβουμε τις τακτικές εκθέσεις του Επιτρόπου σχετικά με την εφαρμογή και την υλοποίηση αυτού του συναρπαστικού και πολύ σημαντικού σχεδίου.

Maes
Κύριε Πρόεδρε, είναι αδύνατο μέσα σε δύο λεπτά να πει κανείς κάτι σημαντικό για την προκλητική έκθεση, την οποία συνέταξε η κυρία Plooij, χωρίς παράλληλα να απογοητευθεί, επειδή πραγματικά θα μπορούσε και θα επιθυμούσε να πει πολύ περισσότερα.
Θα επιθυμούσα να συγχαρώ τον Επίτροπο για τη φιλοδοξία του, επειδή αυτή είναι μεγάλη. Η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου στον τομέα της έρευνας είναι ένας φιλόδοξος στόχος, επειδή αυτός ο χώρος έρευνας δεν υφίσταται και αυτό αποτελεί δικό μας λάθος. Επειδή έχουμε διαθέσει περιορισμένα μέσα, αν και όλοι μας, και η κυρία McNally το τόνισε σαφώς, κατανοούμε τη σύνδεση μεταξύ προόδου, ανάπτυξης και δημιουργίας ευημερίας και θέσεων απασχόλησης. Όλοι μας το κατανοούμε και, εντούτοις, οι αρχές μας δεν επενδύουν αρκετά. Ούτε τα κράτη μέλη, ούτε οι περιφέρειες και σε ορισμένα μάλιστα από αυτά τα ποσοστά είναι απαράδεκτα χαμηλά. Θα μπορούσαμε, εν προκειμένω, να πλέξουμε το εγκώμιο ορισμένων, αλλά δεν πρέπει να εργαζόμαστε με μέσους όρους.
Για αυτό, καλώς επισημάνθηκε η ανάγκη για συνεργασία. Ελάχιστοι τάχθηκαν υπέρ μιας πυραμίδας και μιας ιεραρχίας, επειδή γνωρίζουμε ότι το ταλέντο εμφανίζεται από τη βάση και από όλες αυτές τις περιφέρειες και όλους αυτούς τους χώρους, όπου καλλιεργούνται τόσο ανδρικά όσο και γυναικεία ταλέντα. Αν και υπάρχουν γυναικεία ταλέντα, και αυτό επισημάνθηκε συχνά, αυτά πολύ δύσκολα, στους ακαδημαϊκούς κύκλους μας, μπορούν να αναρριχηθούν στην κορυφή.
Αλλά όποιος αναφέρεται στη συνεργασία, αναφέρεται και στην οργάνωση. Και αυτό είναι κάτι για το οποίο μπορούμε να κατηγορήσουμε μόνο τους εαυτούς μας. Εάν η οργάνωση των επιστημονικών κύκλων μας καθυστερεί, τότε δεν πρόκειται να έχουμε κανένα ευρωπαϊκό χώρο στον τομέα της έρευνας. Επειδή είναι αυτός ο χώρος, όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να επικοινωνούν πολύ ευκολότερα από ό,τι στο παρελθόν και όπου οι επιστήμονες θα αισθάνονται την Ευρώπη σπίτι τους.

Rόbig
Κύριε Πρόεδρε, η προσανατολιζόμενη στον ανταγωνισμό πολιτική για την έρευνα την οποία ασκούμε σήμερα είναι η καλύτερη κοινωνική πολιτική και πολιτική απασχόλησης για το αύριο. Ως εκ τούτου ο κ. Busquin φέρει μεγάλη ευθύνη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για μας το ζητούμενο είναι να ενισχυθούν οι προσωπικές συνομιλίες μεταξύ των ερευνητών - επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι προσωπικές συνομιλίες μεταξύ ερευνητών έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία. Το ζητούμενο είναι να φέρουμε στην Ευρώπη ερευνητές από όλον τον κόσμο, αλλά ειδικά από τις χώρες που επιθυμούν την ένταξή τους στην ΕΕ. Εκεί υπάρχουν εξαίρετα ερευνητικά αποτελέσματα που περιμένουν γίνουν κατανοητά και να αποτελέσουν αντικείμενο εμπορικοποίησης και τα οποία μπορεί κανείς να τα προωθήσει πολύ εντατικά.
Αυτό μας οδηγεί στο ζήτημα της νεολαίας. Θεωρώ ότι θα πρέπει να μεταδώσουμε και στη νεολαία αυτό το επιχειρηματικό πνεύμα, αυτή την ευχαρίστση της καινοτομίας και της έρευνας. Είναι πολύ ωραίο να βλέπει κανείς τους νέους να συμμετέχουν σε ερευνητικά προγράμματα. Ίσως να ήταν επίσης εύλογο ένα πρόγραμμα LEONARDO για τους ερευνητές, ένα πρόγραμμα ανταλλαγών μεταξύ πανεπιστημίων, σχολείων, επιχειρήσεων και ερευνητικών κέντρων. Πιστεύω ότι το κάθε άτομο μπορεί να μεταφέρει πολλή γνώση και ότι η επικοινωνία μεταξύ ειδικών αποτελεί τελικά τον καλύτερο μεταφορέα της γνώσης αυτής.
Είναι επίσης σημαντικό να αποκτήσουν και οι μικρές καθώς και οι οικογενειακές επιχειρήσεις αλλά και οι επιχειρήσεις υπεργολαβίας πρόσβαση στα μεγάλα ερευνητικά κέντρα, πρόσβαση στην έρευνα αιχμής. Εμείς από την Επιτροπή Έρευνας υποβάλαμε στην Επιτροπή Προϋπολογισμού ένα ειδικό αίτημα. Είπαμε ότι τουλάχιστον το 10% των δαπανών για την έρευνα πρέπει να χρησιμοποιείται για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Θα πρότεινα επίσης ότι ένα ακόμα τμήμα, περίπου το 20% ή το 30% θα πρέπει να συνδέεται με τη συνεργασία μεταξύ μικρών επιχειρήσεων, υπεργολαβιών και μεγάλων ερευνητικών κέντρων, ώστε να βελτιωθεί δραστικά η επικοινωνία στον τομέα αυτό καθώς και τα αντίστοιχα δίκτυα και να δημιουργηθούν εντελώς νέες ευκαιρίες. Μια ενεργητική και παθητική πολιτική χορήγησης αδειών και διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας - έγραψα τη διατριβή μου στο πανεπιστήμιο γύρω από το θέμα αυτό - αποτελεί τη βάση για την πετυχημένη έρευνα. Η ενασχόληση με το ζήτημα αυτό αποτελεί, όπως ακούσαμε σήμερα, σημαντικό μέλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ποια είναι τα εμπόδια; Πιστεύω ότι θα πρέπει να διακρίνουμε μεταξύ μεγάλων και μικρών προγραμμάτων ενίσχυσης ιδιαίτερα σε σχέση με το κόστος που έχουν. Ειδικά στις μικρές επιχειρήσεις και τα μικρά προγράμματα θα πρέπει να μειωθεί στο ελάχιστο το κόστος της διαχείρισης. Η Επιτροπή θα έπρεπε να επικεντρωθεί στα μεγάλα προγράμματα, όμως υπό τον όρο ότι τα μεγάλα προγράμματα θα κατανέμονται σε μικρές ενότητες, και εδώ θα έπρεπε να θεσπιστούν ποσοστώσεις. Τελειώνοντας θα ήθελα να πω κύριε Επίτροπε το εξής: Χαίρομαι ήδη όσον αφορά τα επόμενα σχέδια για την αξιολόγηση βάσει κριτηρίων ·
(Ο Πρόεδρος αφαιρεί τον λόγο από τον ομιλητή.)

Πρόεδρος
 Θα ήθελα να ζητήσω από τους βουλευτές, αν και δεν βρίσκω ευγενικό να σας διακόψω, αλλά είναι αργά, να επιδείξουν λίγη αυτοπειθαρχία, γιατί διαφορετικά θα παραμείνουμε εδώ και μετά από τα μεσάνυχτα και αυτό δεν αποτελεί το στόχο μας. Επιπλέον, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι τέτοιο στον Επίτροπο.

Linkohr
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι επιθυμώ και εγώ να ευχαριστήσω θερμά την εισηγήτρια κ. Plooij-van Gorsel για την παρούσα έκθεση, αλλά και την Επιτροπή για το κείμενο που μας υπέβαλε. Θα κάνω δύο σύντομες παρατηρήσεις. Θα συνεχίσω αυτό που είπε ο κ. Rόbig για τη νεολαία. Αυτή την περίοδο παραπονιόμαστε όπου σταθούμε και όπου βρεθούμε ότι δεν έχουμε αρκετούς μηχανικούς. Οι νέοι δεν πηγαίνουν πια στο πανεπιστήμιο να σπουδάσουν φυσικές επιστήμες. Στην πατρίδα μου έγινε μια δημοσκόπηση για την αιτία αυτού του φαινομένου, και το αποτέλεσμα προκάλεσε μεγάλη έκπληξη. Μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι οι νέοι δεν πήγαιναν να σπουδάσουν φυσικές επιστήμες ή να γίνουν μηχανικοί επειδή οι επαγγελματικές τους προοπτικές ήταν πολύ άσχημες. Δεν ευσταθεί αυτό. Δεν σπουδάζουν φυσική ή χημεία, επειδή δεν τους αρέσει. Σε αυτή την κοινωνία της ευχαρίστησης είναι προφανώς εξαιρετικά σημαντικό να μας αρέσει κάτι. Προφανώς δεν προσφέρουμε το γνωστικό αντικείμενο με τρόπο ελκυστικό για τους ανθρώπους και τις συνήθειές τους. Πρόκειται για μια διαφορετική γενιά από τη δική μου. Σας παρακαλώ να ληφθεί αυτό υπόψη, όταν συζητούμε τόσο επιστημονικά για τις επόμενες γενιές.
Το δεύτερο που θέλω να προτείνω είναι το εξής: Μιλάμε για τον ευρωπαϊκό χώρο στον τομέα της έρευνας. Διευρύνουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θαυμάσια! Όλα τα υποψήφια κράτη συμμετέχουν ήδη στο 5ο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και θα συμμετάσχουν και στο 6ο πρόγραμμα πλαίσιο. Συνεπώς προτείνω να συμπεριλάβουμε στην προετοιμασία του 6ου προγράμματος και τους κοινοβουλευτικούς εκπρόσωπους των εν λόγω κρατών καθώς και τους Υπουργούς που είναι υπεύθυνοι για την έρευνα. Θα μπορούσα να φανταστώ εδώ στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να γίνεται αυτό που οι Γάλλοι αποκαλούν assises de recherche για να συζητήσουμε από κοινού τις κατευθυντήριες γραμμές του 6ου προγράμματος πλαισίου για την έρευνα.

Nisticς
Κύριε Πρόεδρε, ως επιστήμονας - ευρισκόμενος, όπως συνηθίζω να λέγω, στην υπηρεσία της πολιτικής - έχοντας εργαστεί στα πιο εξειδικευμένα εργαστήρια, στην Ιταλία και στο εξωτερικό, και έχοντας διατηρήσει επαφές επιστημονικής συνεργασίας με χώρες εξαιρετικά προηγμένες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ιαπωνία, θέλω να ευχαριστήσω την εισηγήτρια για τη βαθιά ευαισθησία που επέδειξε, για την ικανότητά και το πάθος της αλλά, φυσικά, να ευχαριστήσω και όλους τους συναδέλφους της επιτροπής, ανεξαρτήτως από πολιτικά κόμματα, και να εκφράσω κυρίως, εξ ονόματος του ακαδημαϊκού κόσμου, την πιο έντονη ευγνωμοσύνη μου στον Επίτροπο Philippe Busquin, για την ιδιαίτερη ευαισθησία που επέδειξε για τη δημιουργία επιτέλους στην Ευρώπη ενός κοινού χώρου έρευνας.
Η δημιουργία ενός κοινού χώρου έρευνας στην Ευρώπη θα δώσει, επιτέλους, τη δυνατότητα να αξιοποιήσουμε δίκτυα κέντρων αριστείας και να πετύχουμε την κρίσιμη εκείνη μάζα που είναι απαραίτητη, αφ' ενός, για την πρόοδο των γνώσεων αλλά, και αφ' ετέρου, για να δοθούν πρακτικές απαντήσεις στον απλό κόσμο: απαντήσεις όχι μόνο για τον έλεγχο των τρομερών ασθενειών, όπως το AIDS, ο καρκίνος, οι νευροεκφυλιστικές ασθένειες, αλλά και τις αλλοιώσεις που προκαλούνται από την περιβαλλοντική μόλυνση και ούτω κάθ' εξής. Να γιατί θα στηρίξουμε τον Επίτροπο! Αγαπητέ Επίτροπε, αυτό θα είναι μια πρόκληση! Εμείς θα επιμείνουμε ώστε να νικήσουμε τη γραφειοκρατία εκείνη που μερικές φορές καθυστερεί την επίτευξη αυτών ακριβώς των στόχων.
Η έγκριση των τροπολογιών που θέλησα να παρουσιάσω παρέχει μεγαλύτερα και σημαντικά περιεχόμενα στην αξιοποίηση και στην αποτελεσματικότητα του κοινού χώρου έρευνας. Έτσι η πρώτη τροπολογία, με την οποία ζητείται σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οικονομικοί πόροι να φτάνουν το 3 τουλάχιστον τοις εκατό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, αποτελεί μια μεγάλη κατάκτηση και μας δίνει τη δυνατότητα να είμαστε ανταγωνιστικοί απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία.
Η δεύτερη τροπολογία που παρουσίασα υπέρ των αδύναμων περιοχών, των ευαίσθητων, των εγκαταλελειμμένων, των νοτίων περιοχών του Στόχου 1, να επενδύσουμε δηλαδή τουλάχιστον το 5 τοις εκατό μη χρησιμοποιημένων περιφερειακών πόρων - που σε διαφορετική περίπτωση θα ανακληθούν - υπέρ αυτών των περιοχών, επιτρέπει επιτέλους την αξιοποίηση της εξαιρετικής ανθρώπινης κληρονομιάς που έχουμε και τη μείωση του χάσματος στις υποδομές και στην τεχνολογία που υπάρχει μεταξύ αυτών ακριβώς των περιοχών και των περιοχών της Ευρώπης.
Η τρίτη τροπολογία, που συμφωνήθηκε και με το φίλο κύριο Novelli - τον οποίο ευχαριστώ - επιτρέπει επιτέλους, μέσω μιας αποφορολόγισης, την επιπλέον αύξηση του επιπέδου έρευνας σε όλους τους τομείς.
Να γιατί θέλω να κλείσω, κύριε Επίτροπε, εγκωμιάζοντας τη νέα διατύπωση της επιστημονικής έρευνας, όπως εσείς τη θελήσατε, στην οποία, στις 20 Ιουνίου, θα αποτίσουν φόρο τιμής δύο βραβεία Νόμπελ, στη Rita Levi Montalcini, βραβείο Νόμπελ για τις νευροεπιστήμες και στο Renato Dulbecco, για να τονίσω ακριβώς ότι εσείς, μέσα από αυτόν το χώρο έρευνας, δώσατε μεγάλη αξία σε όλους τους ερευνητές.

Corbey
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, η συνεργασία στον τομέα της έρευνας είναι δύσκολη στην Ευρώπη. Πολύ δυσκολότερη από ό,τι στις ΗΠΑ και ακριβώς για αυτό η ανακοίνωση του Επιτρόπου Busquin είναι σημαντική. Η πραγματοποίηση επενδύσεων στην έρευνα και στη συνεργασία θα πρέπει να οδηγήσει σε μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη και περισσότερες θέσεις απασχόλησης. Αυτός ο στόχος αξίζει κάθε υποστήριξη εκ μέρους του Κοινοβουλίου και για αυτό μπορώ να υποστηρίξω θερμά την έκθεση της κυρίας Plooij. Επ' ευκαιρία, θα ήθελα να της εκφράσω τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια.
Αλλά θα επιθυμούσα να ήμασταν σαφέστεροι στη συζήτησή μας. Θα πρέπει να διαπιστώσουμε ότι δεν είναι κάθε είδους έρευνα που οδηγεί σε μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη και σε περισσότερες θέσεις απασχόλησης. Υπάρχει μεγάλη ζήτηση για έρευνα προς υποστήριξη των επιλογών πολιτικής, για αναλύσεις κινδύνων, για εκθέσεις σχετικά με τις συνέπειες επί του περιβάλλοντος, για την παρακολούθηση, καθώς και άλλη σχετική έρευνα. Όλες αυτές οι μορφές έρευνας απαιτούνται για την προετοιμασία της αξιολόγησης των πολιτικών αποφάσεων στον τομέα του περιβάλλοντος, στο πεδίο των τροφίμων ή της δημόσιας υγείας. Ακριβώς σε αυτά τα πεδία η ευρωπαϊκή συνεργασία αποκτά νόημα. Τα Κοινοτικά Κέντρα Έρευνας, τα ΚΚΕ, προσφέρουν πολλά παραδείγματα καλών σχεδίων συνεργασίας.
Σε πολλά από τα πεδία έρευνας, οι ερευνητές των ΚΚΕ αισθάνονται σαν αράχνη στον ιστό. Επομένως, στην έρευνα που υποστηρίζει την πολιτική, οι πρωτοβουλίες της Επιτροπής είναι μεγάλου ενδιαφέροντος, προκειμένου να προληφθεί η επανάληψη των εργασιών, να αποφευχθεί η διάσπαση και ο κατακερματισμός των προσπαθειών και να προωθηθεί η κατάληψη αποφασιστικής θέσης εκ μέρους των καλύτερων μεθόδων και των καλύτερων τεχνικών. Αλλά σε αυτόν τον τύπο έρευνας δεν θα πρέπει να αναμένεται η εξαγωγή κερδοφόρων υποπροϊόντων ή η δημιουργία πολλών θέσεων απασχόλησης εκτός των ερευνητικών κέντρων.
Επιπλέον, υπάρχει μεγάλη ζήτηση για εφαρμοσμένη έρευνα. Στην περίπτωση αυτή, μπορούμε να αναμένουμε σημαντικότερα αποτελέσματα για την απασχόληση. Αλλά η ευρωπαϊκή πολιτική θα πρέπει να περιορίζεται, εν προκειμένω, στη δημιουργία των κατάλληλων προϋποθέσεων και στην εξάλειψη των πρακτικών εμποδίων αυτής της έρευνας.
Τέλος, η θεμελιώδης έρευνα. Η έρευνα στο χώρο μεταξύ της εφαρμοσμένης και της θεμελιώδους έρευνας περιορίζεται, αλλά παραμένει σημαντική. Πολλές θεμελιώδεις ερωτήσεις στον τομέα της γης, της φύσης και των επιστημών της ζωής παραμένουν αναπάντητες. Ακριβώς στους τομείς αυτούς ο συντονισμός των εθνικών ερευνητικών προσπαθειών είναι μεγάλου ενδιαφέροντος.

Matikainen-Kallstrφm
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ την εισηγήτρια της έκθεσης για την πολύτιμη εργασία της. Η έκθεση διευρύνθηκε μέσω των τροποποιήσεων που πραγματοποιήθηκαν στην επιτροπή, και στα ζητήματα που αφορούν τον τομέα της έρευνας δεν πρέπει να επικεντρωνόμαστε μόνο στις επιστημονικές κοινότητες. Επίσης, πρέπει να έχουμε σαφώς υπόψη μας τον κεντρικό ρόλο του τομέα των ΜΜΕ ως κινητήριου μοχλού για τις καινοτομίες και τις ερευνητικές δράσεις.
Η ανακοίνωση της Επιτροπής προσφέρει μια ανώφελη μονόπλευρη εικόνα των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή έρευνα. Από την ανακοίνωση φαίνεται ότι κατά την εκπόνησή της δεν αξιοποιήθηκε οριζοντίως η εμπειρογνωμοσύνη των διαφόρων Γενικών Διευθύνσεων. Εφόσον στον διάλογο για τον τομέα της έρευνας υπάρχουν κοινά σημεία, επί παραδείγματι σε ό,τι αφορά τη διαδικασία διεύρυνσης της Ένωσης και τη βιωσιμότητα του τομέα των ΜΜΕ, θα ήταν ευκταίο η ανακοίνωση της Επιτροπής να χαρακτηριζόταν από μεγαλύτερη οξυδέρκεια και πιο συγκεκριμένες θέσεις. Δεν αρκεί να μιλάμε γενικά για την ανταγωνιστικότητα της Ένωσης. Οι λέξεις κλειδιά για την πολιτική του τομέα της έρευνας είναι η ευελιξία, η παγκόσμια θεώρηση και η αποτελεσματικότερη από ό,τι μέχρι σήμερα χρήση των πόρων. Πρέπει να αφήσουμε αρκετό χώρο ώστε να ορίζει η ίδια η επιστήμη την κατεύθυνσή της και τα κράτη μέλη να προσδίδουν τη δική τους πολιτική έμφαση στην έρευνα. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να σκεφθούμε προσεκτικά τι επιθυμούμε στο μέλλον από τα κοινά κέντρα ερευνών στα οποία δίδει έμφαση η πρόταση της Επιτροπής. Σε καμία περίπτωση δεν είναι σωστό να διευρυνθεί ο ρόλος των κοινοτικών κέντρων ερευνών σε σημείο ώστε η λειτουργία των εθνικών κέντρων ερευνών να καταστεί δυσκολότερη κατά την αναδιανομή των πόρων.
Η αντίληψη της εσωτερικής αγοράς στην έρευνα επιφέρει μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία, μέσω της πιο ισότιμης κατανομής, ακριβώς στην έρευνα και την τεχνογνωσία που δεν χρηματοδοτούνται με δημόσιους πόρους,. Η πράξη έχει αποδείξει ότι με τη βοήθεια των προγραμμάτων πλαισίου δεν μπορούμε να αντιδρούμε με αρκετή ευελιξία σε προβλήματα τέτοια όπως η κρίση της ΣΕΒ, που απαιτούν ταχεία δράση. Επί παραδείγματι, η αύξηση της αναγκαίας κινητικότητας των ερευνητών, καθώς και η ενίσχυση της κοινής δράσης μεταξύ των επιστημονικών κοινοτήτων της ΕΕ και της Ανατολικής Ευρώπης δημιουργούν μια αξιόπιστη βάση για τα σχέδια του τομέα της έρευνας.
Στη συζήτηση αυτή πρέπει επίσης να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη θέση των γυναικών στην ευρωπαϊκή πολιτική έρευνας, και ιδιαίτερα στο γεγονός ότι το σύνολο των ειδικών στον τομέα της τεχνολογίας που πλήττεται από έλλειψη εργατικού δυναμικού απαρτίζεται σε ανησυχητικό βαθμό από άνδρες. Η ΕΕ πρέπει να θεωρήσει την πρόκληση να αφυπνίσει το ενδιαφέρον των γυναικών γι' αυτόν τον τομέα ως μία από τις ουσιαστικότερες πολιτικές στον τομέα της εκπαίδευσης και της έρευνας.

Caudron
Κύριε Πρόεδρε, κυρία εισηγήτρια, αγαπητοί συνάδελφοι, προσωπικά είμαι πολύ ικανοποιημένος που μπορώ κι εγώ να εκφράσω την άποψή μου σχετικά με την ανακοίνωση του Επιτρόπου και να του πω ότι πρόκειται για ένα έγγραφο πολύ υψηλής ποιότητας το οποίο, όπως είδαμε και απόψε, έδωσε την ευκαιρία να ξεκινήσει ένας σωστός προβληματισμός για να καταστήσουμε ξανά δυναμική την έρευνα στην Ευρώπη.
Έχουμε εισέλθει πράγματι σε μια κοινωνία της γνώσης, η οποία μας οδηγεί να θέσουμε ξανά την έρευνα στο επίκεντρο της κοινωνίας μας. Κι όμως, στην Ευρώπη, όπως είπαν πολλοί, η κατάσταση αναφορικά με την έρευνα είναι ανησυχητική ως προς τους αριθμούς. Είναι λοιπόν απαραίτητο και επείγον να υιοθετήσουμε μια συνολική στρατηγική σε ευρωπαϊκό επίπεδο για να καλύψουμε την καθυστέρησή μας. Το ζήτημα δεν είναι να αμφισβητήσουμε ξανά την αποτελεσματικότητα των Προγραμμάτων Πλαισίου για την Έρευνα και την Ανάπτυξη, των οποίων τα αποτελέσματα μπορέσαμε να παρακολουθήσουμε. Αλλά είναι επιβεβλημένη η διαπίστωση ότι πρέπει να ληφθούν νέες πρωτοβουλίες για να απομακρυνθούν τα διαχωριστικά στοιχεία των εθνικών συστημάτων των κρατών μελών, τα οποία αντιπροσωπεύουν σήμερα μόνο ένα άθροισμα προσπαθειών.
Από το σύνολο των ποικίλων μέτρων που πρέπει να εφαρμοσθούν, θα μιλήσω απόψε πιο συγκεκριμένα για την κατάρτιση και την κινητικότητα των ερευνητών, απηχώντας μια συζήτηση που έχουμε ήδη διεξαγάγει με τον Επίτροπο και με ερευνητές της περιφέρειάς μου. Υποδύομαι λοιπόν τον εκπρόσωπο των ανησυχιών τους, διότι δεν εκπαιδεύουμε ικανοποιητικά επιστημονικούς ερευνητές και ακόμη λιγότερο ευρωπαίους ερευνητές. Θα πρέπει επομένως να καθιερώσουμε στην εκπαίδευση των ερευνητών μια ευρωπαϊκή διάσταση, η οποία συνεπάγεται μεγαλύτερη κινητικότητα. Δράσεις υπάρχουν, όμως στην πράξη τα διοικητικά εμπόδια που παρεμποδίζουν την κινητικότητα, πριν και κατά την υλοποίησή της, όπως η κοινωνική κάλυψη, αποθαρρύνουν πολλούς ερευνητές.
Θα ολοκληρώσω λέγοντας ότι πρέπει επίσης να αναλάβουμε να πληροφορήσουμε τους πολίτες, στους οποίους η επιστημονική πρόοδος προκαλεί τόσες ελπίδες όσες και ανησυχίες. Ελπίζω λοιπόν οι υπουργοί μας να μπορέσουν τον προσεχή Ιούνιο να δώσουν τη συγκατάθεσή τους, προκειμένου να υλοποιηθεί ταχέως μια ολόκληρη σειρά ενεργειών στην Ευρώπη, βάσει των προτάσεων του Επιτρόπου.

Gutiιrrez Cortines
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τον Επίτροπο κ. Busquin που προσδιόρισε και είχε την τόλμη να δημιουργήσει έναν ευρωπαϊκό χώρο έρευνας, αν λάβουμε υπόψη ότι, στον τομέα της γνώσης, η αρχή της επικουρικότητας αποτελούσε πάντα τον μεγάλο αγώνα.
Είμαι μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού και, βέβαια, το Κοινοβούλιο δεν έλαβε τη γνώμη αυτής της επιτροπής. Είμαι το μοναδικό άτομο από αυτή την επιτροπή που ομιλεί σε αυτή τη συζήτηση. Λυπούμε βαθύτατα που παραλήφθηκε ο εμπλουτισμός που θα σήμαινε η συμβολή της Επιτροπής Πολιτισμού. Με αυτό το πνεύμα, θα ήθελα να κάνω μια εποικοδομητική κριτική.
Καταρχήν, θα ήθελα να πω ότι η εργασία, παρ' ότι είναι αξιέπαινη και πολύ αξιόλογη - γιατί η επικουρικότητα είναι σαν μολυβένια παπούτσια που τραβούν προς τα κάτω τους Ευρωπαίους παρά τις εξαιρετικές τους επιθυμίες και μυαλό - δεν διαθέτει ένα παράλληλο πρόγραμμα σχετικά με τους ανθρώπινους πόρους. Γίνεται πολύς λόγος για χρήματα και επιχειρήσεις, αλλά δεν λαμβάνεται ποτέ υπόψη - ή αυτό συμβαίνει μόνο με μικρά γράμματα και με έμμεσο τρόπο - ότι πρόκειται για ανθρώπινους πόρους και ότι, κατά συνέπεια, η έρευνα προϋποθέτει κατάρτιση, κατάρτιση και κατάρτιση.
Στην Ευρώπη δεν υπάρχουν προγράμματα κατάρτισης ερευνητών. Το ΕΤΠΑ και τα σχέδια του ΕΤΠΑ δεν προβλέπουν υπότροφους. Επιπλέον, το πέμπτο ερευνητικό πρόγραμμα περιλαμβάνει μόνο ένα άτομο ανά πρόγραμμα ενώ είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί πρόγραμμα μεγάλης εμβέλειας μόνο με υποτρόφους.
Οι πυραμίδες πληθυσμού που διαθέτουμε περιλαμβάνουν ελάχιστους καθηγητές "post doc" και δεν έχουμε επαρκές προσωπικό. Για ποιο σκοπό συζητάμε για κινητικότητα αν δεν έχουμε ερευνητές; Αυτό είναι η μεγάλη πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπίσουμε και στην περίπτωση αυτή, θα υποστήριζα τον κ. Rbig και άλλους που πρότειναν ειδικά προγράμματα κατάρτισης.
Πρέπει να υποστηρίξουμε τα πανεπιστήμια και τους ερευνητές γιατί στην Ευρώπη η έρευνα συνεπάγεται θυσίες και μια σταδιοδρομία γεμάτη κινδύνους και με πολύ λίγες ανταμοιβές, και βέβαια, καμία οικονομική ανταμοιβή.
Είναι απαραίτητο - το επαναλαμβάνω - να ανακυκλώνεται το σώμα των καθηγητών. Και μόνο με τη βοήθεια ενός ευρωπαϊκού στρατηγικού σχεδίου για τους ανθρώπινους πόρους θα μπορούσε να γίνει κάτι.
Τέλος, θα ήθελα να πω, ότι φοβάμαι πως θα αναγνωρίζονται μόνο τα σημαντικότερα κέντρα.

Bodrato
Κύριε Πρόεδρε, περιορίζομαι να τονίσω τρία ζητήματα που έθιξε ο Επίτροπος Busquin και συμπεριλήφθηκαν στην έκθεση που συζητάμε. Το πρώτο αφορά τη στενή σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην έρευνα, την ανάπτυξη της οικονομίας και την απασχόληση. Για να ανταποκριθούμε στην πρόκληση των Ηνωμένων Πολιτειών είναι αναγκαίο η Ένωση στο σύνολό της, αλλά κυρίως μερικές χώρες, να διαθέσουν για την έρευνα ένα υψηλότερο ποσοστό πόρων και να ενισχύσουν τις επενδύσεις των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Συμφωνώ με όποιον θεωρεί αναγκαίο να προτείνουμε φορολογικές ελαφρύνσεις, εναρμονισμένες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ως προσανατολισμό για τα κράτη μέλη.
Δεύτερο ζήτημα: έρευνα και ανάπτυξη αποτελούν πλέον ένα εξαιρετικά ολοκληρωμένο σύστημα. Σε ορισμένους τομείς δεν είναι εύκολο να κάνουμε τη διάκριση μεταξύ βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας. Ωστόσο, είναι αναγκαίο η κρατική χρηματοδότηση, καθώς και τα ευρωπαϊκά προγράμματα να είναι κατά κύριο λόγο προσανατολισμένα σε μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους, και όχι μόνο οικονομικής φύσης, ενώ στις επιχειρήσεις επαφίεται η κύρια αρμοδιότητα στον τομέα της έρευνας που αφορά την αγορά.
Τρίτο ζήτημα: ο εδαφικός χαρακτήρας των πολιτικών έρευνας και η ενίσχυση του ρόλου των περιφερειών. Η εδαφική διάσταση των πολιτικών έρευνας έχει σημασία κυρίως για τη διάδοση των επιστημονικών και τεχνολογικών γνώσεων προς τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που χαρακτηρίζουν πολλά βιομηχανικά διαμερίσματα. Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν ένα ισχυρό στοιχείο της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, και ιδιαίτερα σε ορισμένες χώρες, αλλά η θέση τους παραμένει δευτερεύουσα στο σύστημα της έρευνας.

Busquin
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα καταρχάς να συνταχθώ με τις ευχαριστίες που άκουσα μέχρι τώρα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω κι εγώ την κυρία Plooij-van Gorsel για την εξαίρετη έκθεση που εκπόνησε, σε πολύ σύντομη προθεσμία. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. MacCormick της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς για τη γνωμοδότησή του και όλους εσάς για τη συμβολή σας και για όλα όσα προσφέρατε, ακόμη και απόψε, στη συζήτηση.
Όπως έχω ήδη πει σε όλους σας, θεωρώ ότι αυτή η συζήτηση απαιτεί συλλογική δραστηριότητα και ότι οι βουλευτές, όπως εσείς, μπορούν να διαδραματίσουν αποφασιστικό ρόλο στις σχέσεις με την επιστημονική κοινότητα και τις βιομηχανίες. Να είστε σίγουροι ότι είμαι έτοιμος, μαζί με τα άλλα μέλη της Επιτροπής, να συνεχίσω αύριο αυτόν τον διάλογο και αυτή τη συζήτηση.
Από την άποψη αυτή, θεωρώ ότι το παρόν ψήφισμα του Κοινοβουλίου θα προσφέρει ένα ισχυρό δημοκρατικό στήριγμα στην επικύρωση του σχεδίου του Συμβουλίου της Λισαβώνας, το οποίο καθόρισε εξάλλου συγκεκριμένους στόχους, συνοδευόμενους από προθεσμίες. Πρέπει να υπολογίσουμε καλά μέχρι ποιο σημείο η συνεδρίαση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων στη Λισαβώνα επέτρεψε να υπογραμμισθεί - και θεωρώ ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό - ο καίριος ρόλος της πολιτικής για την έρευνα, τον οποίο υπενθυμίσαμε μάλιστα απόψε, και να αναγνωρίσουμε αυτόν τον ρόλο στην έλευση μιας οικονομίας και μιας κοινωνίας βασισμένων στη γνώση. Είναι μια στιγμή που μας επιτρέπει να ελπίζουμε σε πιο σημαντικές και πιο αποφασιστικές προόδους στον εν λόγω τομέα.
Πέραν τούτου, θέλω να υπογραμμίσω τη σημασία που αποκτά η διαβούλευση της επιστημονικής κοινότητας, η οποία είναι πολύ προσεκτική, αλλά και του βιομηχανικού κόσμου, ο οποίος υπολογίζει τη σημασία των διακυβευμάτων.
Θα ήθελα να μου επιτρέψετε τώρα να υπογραμμίσω εν τάχει ορισμένα σημεία του ψηφίσματος, όχι για να ανοίξω ξανά τη συζήτηση, κύριε Πρόεδρε, καθώς είναι αργά, αλλά για να σας υποβάλω ορισμένα σύντομα σχόλια.
Σε ό,τι αφορά τα κέντρα αριστείας, θεωρώ ότι πρόκειται για μια ιδέα στην οποία πρέπει ενδεχομένως να εμβαθύνουμε. Και, από την άποψη αυτή, υπολογίζεται κάτι που μου φαίνεται απαραίτητο, ότι δηλαδή η υπεροχή είναι ο εκ των ων ουκ άνευ όρος της επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου. Όμως, αυτή η υπεροχή υπάρχει στην Ευρώπη, σε όλα τα κράτη μέλη, αλλά σε ανεπαρκές επίπεδο κρίσιμης μάζας, το οποίο πρέπει ακόμη να βελτιωθεί. Αυτό είναι το νόημα όλων αυτών των δικτύων των κέντρων αριστείας που πρέπει να δημουργηθούν, χωρίς να εξετάσουμε απαραίτητα τις υποδομές. Υπάρχει εν προκειμένω ένα στοιχείο που ανήκει στο ανθρώπινο δυναμικό, αλλά που πρέπει να δημιουργηθεί για να διαθέτει η Ευρώπη αυτή την ικανότητα να αυξήσει το επίπεδό της. Και, όπως επεσήμανε ο κ. Harbour, αυτή η υπεροχή μπορεί επίσης να διαμορφωθεί με εικονικό τρόπο, στις τεχνολογίες του σήμερα και στα δίκτυα μεγάλης ταχύτητας, την καθιέρωση των οποίων ευχόμαστε.
Ως προς τη βασική και την εφαρμοσμένη έρευνα, θεωρώ ότι πρόκειται εδώ για ένα ζήτημα ισορροπίας. Υπάρχει ένας στενός δεσμός μεταξύ αυτών των δύο πτυχών. Όλος ο κόσμος το αναγνωρίζει, ο βιομηχανικός κόσμος καθώς βεβαίως και ο κόσμος της έρευνας, όπως ακριβώς και τις πολυκλαδικές δραστηριότητες, που είναι μια από τις συνέπειες της εξέλιξης της επιστήμης. Είναι λοιπόν αναγκαίο, για να δημιουργηθεί η απαραίτητη δυναμική, να αναπτύξουμε την ιδέα της αξιολόγησης βάσει καθορισμένων κριτηρίων. Θεωρώ ότι εκεί βρίσκεται ένα μέσο που καθιστά εφικτή, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τη δημιουργία αυτής της δυναμικής, αλλά και την καθιέρωση ενός εθελοντικού, ενός ανοικτού συντονισμού. Όσον αφορά τις ευρεσιτεχνίες, θεωρώ ότι, όπως υπενθυμίσατε επαρκώς, πρόκειται επίσης για έναν εκ των ων ουκ άνευ όρο. Ο κ. Bolkenstein, αρμοδιότητα του οποίου είναι η εσωτερική αγορά, έχει πλήρη επίγνωση αυτού.
Θα ήθελα εξάλλου να επωφεληθώ της ευκαιρίας για να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο που φρόντισε, ενόψει της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, να ξεκινήσει μια συζήτηση για μια ευρωπαϊκή νομική αρχή, η οποία είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την πραγμάτωση αυτού του κοινοτικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Τέλος, για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, το ζήτημα του διπλώματος ευρεσιτεχνίας είναι αποφασιστικός παράγοντας πέραν των πιο ειδικών στοιχείων.
Η περιφερειακή διάσταση έχει υπογραμμισθεί και προσδίδω μεγάλη σημασία σε αυτή, διότι υπήρξαν ευτυχείς εμπειρίες σε ορισμένες περιφέρειες, οι οποίες θα έπρεπε να αποτελέσουν παράδειγμα για το σύνολο της Ευρώπης. Αποδίδω επίσης μεγάλη σημασία στη σύνδεση μεταξύ της έρευνας και των διαρθρωτικών πόρων, μη λησμονώντας παράλληλα τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Από την άποψη αυτή, διεξήχθησαν συζητήσεις με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και έχουν δρομολογηθεί σχέδια προκειμένου η ΕΤΕ να έχει έναν ακόμη πιο δυναμικό ρόλο σε όλα όσα άπτονται της καινοτομίας και της μετάβασης, μεταξύ άλλων και με τις υποψήφιες χώρες όπως έγινε λόγος.
Το Κοινό Κέντρο Ερευνών και ο ρόλος του ως εμπειρογνώμονα έχει υπογραμμισθεί και ο στόχος του 3% του ΑΕΠ είναι κατά την άποψή μου ένα φιλόδοξος αλλά αναγκαίος στόχος σε όλα τα κράτη μέλη.
Έτσι, για να είμαι σύντομος, θα ήθελα απλώς να πληροφορήσω το Κοινοβούλιο για τα επόμενα στάδια. Το πρώτο από αυτά τα στάδια είναι προφανές. Θα ήθελα καταρχάς να τονίσω σαφώς πόσο σημαντικό ήταν το γεγονός της σημερινής γνωμοδότησης του Κοινοβουλίου. Για τον λόγο αυτό ευχαρίστησα την κυρία Plooij για την ταχύτητα με την οποία εκπόνησε την έκθεσή της, καθώς και όλους τους βουλευτές για το γεγονός ότι πραγματεύθηκαν το θέμα εις βάθος σε πολύ σύντομη προθεσμία. Το επόμενο στάδιο λοιπόν είναι το Συμβούλιο των Υπουργών που είναι αρμόδιοι για την έρευνα, το οποίο θα διεξαχθεί στις 15 Ιουνίου. Αυτή η έκθεση θα καταστήσει εφικτή τη στήριξη της αποφασιστικότητας, την οποία οφείλουμε να επιδείξουμε με απτά παραδείγματα. Διότι είναι καλά υπολογισμένο ότι χρειάζονται συγκεκριμένες δράσεις.
Σε ό,τι αφορά τις συγκεκριμένες δράσεις θα αναφέρω τηλεγραφικά την αξιολόγηση βάσει καθορισμένων κριτηρίων. Υπάρχει μια μεθοδολογία με τις εθνικές πολιτικές έρευνας. Θεωρώ ότι τα κράτη μέλη αποδέχονται, με την καθιέρωση μιας ομάδας αντιπροσώπων υψηλού επιπέδου, αυτή τη μεθοδολογία. Τα πρώτα αποτελέσματα θα βρίσκονται στη διάθεσή μας μέχρι το τέλος του έτους. Αυτή τη στιγμή πραγματοποιείται η χαρτογράφηση των σημείων υπεροχής στην Ευρώπη, με τη συνεργασία εθνικών ειδικευμένων ιδρυμάτων. Φρονώ ότι δεν πρέπει να εκπλήξουμε κανέναν. Ελπίζω ότι αυτός ο πρώτος χάρτης θα είναι και αυτός έτοιμος μέχρι το τέλος του έτους.
Η κινητικότητα των ερευνητών συνεπάγεται κινητικότητα των εργαζομένων γενικότερα. Με την κυρία Διαμαντοπούλου έχουμε τη φιλοδοξία να δημιουργήσουμε μια ομάδα με αντιπροσώπους από κάθε κράτος μέλος για να διαπιστώσουμε πού εντοπίζονται τα εμπόδια. Στο θέμα "Γυναίκες και Επιστήμη" έχει συγκροτηθεί μια σημαντική ομάδα 500 γυναικών, με πρωτοβουλία άλλωστε αυτού του Κοινοβουλίου. Υπάρχει, όπως γνωρίζετε, μια πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση από αυτή την ομάδα, η οποία κινητοποιεί μια ολόκληρη προσπάθεια σε κάθε κράτος μέλος μαζί με μια αξιολόγηση, της οποίας τα αποτελέσματα θα μπορέσω να σας δώσω σύντομα. Τέλος, σε ό,τι αφορά τα ηλεκτρονικά δίκτυα, μαζί με τον κ. Liikanen επιθυμούμε να τα μεταφέρουμε ταχέως σε αρκετά γιγαμπάιτ.
Αυτά, κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι όσα ήθελα να πω εν συντομία, διότι ο χρόνος πιέζει και δεν θέλω να τον καταχραστώ περισσότερο. Ωστόσο, θέλω να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για το ενδιαφέρον που επιδείξατε σε αυτή τη συζήτηση. Φρονώ ότι πρόκειται για μια δυναμική που οφείλουμε να δημιουργήσουμε, για μια δυναμική που οφείλουμε να εμπλουτίσουμε και, από την πλευρά μου, θα σας ενημερώνω τακτικά. Ελπίζω ότι όλοι μαζί μπορούμε να συγκροτήσουμε έναν ευρωπαϊκό χώρο για την έρευνα, στον οποίο πιστεύω βαθύτατα.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε, για τη συμβολή σας. Λαμβανομένης υπόψη της προχωρημένης ώρας, δεν μπορούμε να συζητήσουμε για πολύ ακόμη. Δεν είμαι εκπρόσωπος σε αυτή τη συζήτηση, αλλά εύχομαι στην κυρία Plooij-Van Gorsel κάθε επιτυχία για αυτή τη σημαντική έκθεσή της.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Πλατφόρμα δράσης του Πεκίνου
Πρόεδρος
 Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση επί της έκθεσης (A5-0125/2000) της κυρίας Smet και της κυρίας Grφner, εξ ονόματος της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τις Ίσες Ευκαιρίες, σχετικά με τη συνέχεια της δόθηκε στην πλατφόρμα δράσης του Πεκίνο. [2000/2020(INI)].

Smet
. (NL) Κύριε Πρόεδρε, αυτή η έκθεση πρωτοβουλίας αποτελεί τη συμβολή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην έκτακτη συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης των ΗΕ, η οποία πρόκειται να πραγματοποιηθεί σε τρεις εβδομάδες στη Νέα Υόρκη και όπου θα αξιολογηθούν οι ενέργειες των παρελθόντων πέντε ετών, ως συνέπεια της Παγκόσμιας Διάσκεψης για τις Γυναίκες στο Πεκίνο, και όπου, επίσης, θα εκδοθεί δήλωση για τον καθορισμό εκ νέου της δέσμευσης και τον προγραμματισμό των δράσεων κατά τα επόμενα πέντε έτη. Επομένως, πρόκειται για σημαντική έκθεση, επειδή αποτελεί τη μόνη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ελπίζω ότι θα έχουμε τη δυνατότητα, και αυτό το ζητώ τώρα από την Επιτροπή, να πραγματοποιηθεί μεταξύ Επιτροπής και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κάποια προετοιμασία πριν να αναχωρήσουμε για τη Νέα Υόρκη, προκειμένου οι δύο πλευρές να υποστηρίξουμε την ίδια θέση.
Νομίζω ότι είναι χρήσιμο να υποστηρίξουμε την ίδια θέση, επειδή σε ό,τι αφορά τη χειραφέτηση της γυναίκας στην Ευρώπη αναμένεται από εμάς να διαδραματίσουμε ένα πρωτοπόρο ρόλο. Η Ευρώπη έπραξε αυτό στο παρελθόν και πρέπει να συνεχίσει να το πράττει. Αλλά πριν φτάσουμε σε αυτόν τον πρωτοπόρο ρόλο, θα ήθελα πρώτα να πω ορισμένα πράγματα για αυτή την ίδια την αξιολόγηση.
Κυρία Επίτροπε, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να πραγματοποιηθεί, μία αξιολόγηση, εάν δεν υπάρχουν ακριβή δεδομένα, τα οποία να μαρτυρούν το βαθμό προόδου των διάφορων ευρωπαϊκών χωρών. Δεν υπάρχουν αριθμητικά δεδομένα. Υπάρχουν εκθέσεις για τα 12 θέματα, τα οποία θα συζητήσουμε στη Νέα Υόρκη, ανά χώρα, οι οποίες ανακλούν το βαθμό προόδου της αξιολόγησης. Επομένως, είμαι πολύ ευτυχής που εσείς, στη συζήτηση για το 5ο Πρόγραμμα Δράσης, ανακοινώσατε ότι επιθυμείτε να ιδρύσετε ένα είδος παρατηρητηρίου, στο οποίο θα καταβληθούν προσπάθειες για να συγκεντρωθούν όλα τα δεδομένα, τα σχετικά με τα φύλα. Επειδή σε αυτή την υπόθεση υπάρχει ένα τεράστιο κενό.
Ένα δεύτερο σημείο, και σε αυτή την περίπτωση απευθύνομαι προς το ίδιο το Κοινοβούλιο. Ο τρόπος, με τον οποίο χρειάστηκε να εργαστούμε για να ολοκληρώσουμε αυτή την έκθεση, καταδεικνύει κατά πόσο υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις προσωπικού στην Επιτροπή για τα Δικαιώματα της Γυναίκας. Ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να βρούμε συνεργάτες και αν η κυρία Grφner και εγώ δεν είχαμε τόσο καλούς βοηθούς, πιθανόν αυτή η έκθεση δεν θα ολοκληρωνόταν ποτέ. Θεωρώ ότι αποτελεί ντροπή για το Κοινοβούλιο το γεγονός ότι άλλες Επιτροπές διαθέτουν μία πολύ καλή γραμματεία, μία καλά εξοπλισμένη γραμματεία με πολλούς υπαλλήλους, αλλά αυτό δεν συμβαίνει στην περίπτωση της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας. Είναι πιθανόν χρήσιμο εμείς να λάβουμε μία σχετική πρωτοβουλία και για το θέμα των γυναικών.
Αυτά όσον αφορά την αξιολόγηση. Δεν πρόκειται να αναφερθώ περαιτέρω. Όσον αφορά τα επόμενα 5 χρόνια νομίζω ότι το πρόγραμμα δράσης, το πενταετές πρόγραμμα το οποίο η Επιτροπή αυτή τη στιγμή θέτει σε συζήτηση, είναι μεγάλης σημασίας. Σε αυτό περιλαμβάνονται τα κλασσικά θέματα και αυτό είναι φυσικό επειδή ο κόσμος μεν προοδεύει, αλλά τα διάφορα θέματα εξακολουθούν να παραμένουν στην ημερήσια διάταξη, πιθανόν με νέες επισημάνσεις, αλλά είναι πάντοτε τα ίδια θέματα τα οποία επιστρέφουν.
Το θέμα του κόσμου της εργασίας. Και πιστεύω ότι είναι σε αυτό το θέμα που θα πρέπει να δοθεί νέα σημασία. Σε αυτό το θέμα ανήκουν οι νέες τεχνολογίες και η πολύ μικρή παρουσία γυναικών σε αυτές. Και αυτό έχει ορθά επισημανθεί. Η απόσταση μεταξύ εργασίας και οικογένειας, όπως αυτή προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές για την εργασία. Ίδιος μισθός για ίδια εργασία. Κάτι για το οποίο πιστεύω ότι η Επιτροπή ελάχιστα πράττει. Νομίζω ότι, έχει δοθεί ελάχιστη προσοχή. Εξακολουθούν να παρατηρούνται διαφορές εις βάρος των γυναικών στο θέμα των μισθών.
Η λήψη αποφάσεων. Η Επιτροπή έχει καταβάλει προσπάθειες. Η Ευρώπη έχει καταβάλει προσπάθειες, κυρίως στο πεδίο της πολιτικής. Θεωρώ ότι αυτό δεν συμβαίνει και με τους κοινωνικούς εταίρους. Θα πρέπει να δοθεί πολύ περισσότερη προσοχή, επειδή αυτοί διοικούν και διαχειρίζονται ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής ζωής.
Βία. Νομίζω ότι έχει δοθεί πολύ λίγη προσοχή στη βία μέσα στην οικογένεια. Για τη βία στην εργασία και στους άλλους τομείς έχει δοθεί προσοχή, αλλά πολύ λίγη προσοχή για τη βία μέσα στην οικογένεια.
Νομίζω ότι θα πρέπει να δοθεί περισσότερη προσοχή στα ΜΜΕ. Νομίζω ότι διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο για την κοινωνική ζωή. Οι γυναίκες έχουν πολύ μικρή παρουσία σε αυτά.
Όσον αφορά τα γυναικεία δικαιώματα και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ελπίζω ότι στη Διακυβερνητική Διάσκεψη θα υπάρξει κάποια πρόοδος.
Τέλος, έχω ήδη αναφέρει ότι αναμένεται από την Ευρώπη να διαδραματίσει ένα πρωτοπόρο ρόλο. Εν προκειμένω εννοώ δύο ειδικούς τομείς. Πρώτον, όταν εμείς χορηγούμε αναπτυξιακή βοήθεια ή συνάπτουμε συμβάσεις με τρίτες χώρες, ας μην θέτουμε μόνο προϋποθέσεις για την οικονομική θέση των γυναικών. Αυτό το γνωρίζουμε ήδη. Εμείς γνωρίζουμε ήδη ότι σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, η οικονομία στηρίζεται στις γυναίκες και εμείς το ενισχύουμε αυτό. Αυτό το γνωρίζουμε ήδη.
Στο σημείο που δίνουμε λίγη έμφαση στις συμβάσεις με τρίτες χώρες είναι ότι και τα ανθρώπινα δικαιώματα όσον αφορά τις γυναίκες, πρέπει να γίνονται σεβαστά. Αυτό που συμβαίνει στο Αφγανιστάν είναι ανεπίτρεπτο. Είναι ανεπίτρεπτο ότι μία σειρά χωρών εξακολουθούν να εφαρμόζουν την περιτομή των γυναικών και εμείς, κατά τρόπο αυτονόητο, συνεχίζουμε να διατηρούμε με τις χώρες αυτές τις καλύτερες σχέσεις.
Ένα δεύτερο σημείο. Κατά τη διεύρυνση στον Πρώην Ανατολικό Συνασπισμό, έχει μεγάλη σημασία οι εκθέσεις ελέγχου της προόδου, τις οποίες συντάσσει η Επιτροπή να περιλαμβάνουν και την παρακολούθηση αυτού του θέματος, επειδή εκεί παρατηρείται μία οπισθοδρόμηση αντί να υπάρξει πρόοδος.

Grφner
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, πέντε χρόνια μετά από το Πεκίνο, υποβάλλεται σε επισταμένη ανάλυση η εφαρμογή της πλατφόρμας δράσης του Πεκίνου. Στην Επιτροπή για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τις Ίσες Ευκαιρίες αξιολογήσαμε με κριτικό πνεύμα τους δώδεκα κρίσιμους τομείς μέριμνας: φτώχεια, εκπαίδευση και κατάρτιση, υγεία, βία, ένοπλες συγκρούσεις, οικονομία, εξουσία και λήψη αποφάσεων, θεσμικοί μηχανισμοί, δικαιώματα του ανθρώπου, περιβάλλον, κορίτσια. Το ζητούμενο είναι τώρα πώς θα υλοποιηθεί η πολιτική βούληση για τη βελτίωση των εν λόγω τομέων.
Θέλω να υπογραμμίσω ότι η συνεργασία των δύο συνεισηγητριών ήταν πολύ εποικοδομητική και ότι στην παρούσα έκθεση επικεντρωθήκαμε στα μέτρα που έλαβαν η ΕΕ και τα κράτη μέλη. Επιχειρήσαμε να καταδείξουμε τις ελλείψεις και να υποβάλουμε μια σειρά συστάσεων για την ταχεία υλοποίηση της πλατφόρμας δράσης του Πεκίνου. Αντιμετωπίζω την έκθεση και ως σχέδιο δράσης για την Αποστολή της ΕΕ που θα πρέπει να αναλάβει τον Ιούνιο στη Νέα Υόρκη εξέχουσα θέση κατά τις διαπραγματεύσεις και σε στενή συνεννόηση με τις κυβερνήσεις και τις εκπροσώπους των ΜΚΟ να ενισχύσει τα δικαιώματα των γυναικών.
Στο σημείο αυτό θέλω να ευχαριστήσω θερμά και την Πρόεδρο του Συμβουλίου κ. Belιm καθώς και την κ. Επίτροπο για το ότι είχαμε ενσωματωθεί πολύ καλά στη διαδικασία της προετοιμασίας της Διάκεψης που διεξήχθη τον Φεβρουάριο στις Βρυξέλλες και ελπίζω ότι αυτό θα συνεχιστεί το ίδιο καλά και στην περαιτέρω προπαρασκευαστική διαδικασία.
Μπορούμε να πάμε στη Νέα Υόρκη έχοντας σημειώσει μια σειρά επιτυχιών. Η ενσωμάτωση της ισότητας ευκαιριών σε όλους τους τομείς της πολιτικής, δηλαδή το gender mainstreaming, έχει στο μεταξύ εισδύσει ως οριζόντια αρχή σε πάρα πολλούς τομείς της ΕΕ. Η παράλληλη προσέγγιση των θετικών δράσεων θα συνεχιστεί με το τέταρτο και πέμπτο πρόγραμμα δράσης.
Παρά τις σημαντικές επιτυχίες, το κύριο μέλημά μας θα είναι να υλοποιηθούν επιτέλους τα δικαιώματα και στην πράξη. Εδώ μας συνδράμει η Συνθήκη του Αμστερνταμ στα άρθρα 2 και 3 όπου η ισότητα ορίζεται ως στόχος και ως καθήκον της Κοινότητας, ή το άρθρο 141 όπου μπορούμε να κάνουμε περισσότερα πράγματα στην πολιτική απασχόλησης. Παρ' όλα αυτά χρειαζόμαστε ακόμα μιαν ασφαλή νομική βάση. Χρειαζόμαστε στη Συνθήκη μια ενιαία, συνεκτική νομική βάση για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών σε όλους τους τομείς της πολιτικής και ακόμα μιαν οδηγία για την υλοποίηση των θετικών δράσεων του άρθρου 141. Το πέμπτο πρόγραμμα δράσης αποτελεί σε τελευταία ανάλυση ένα Συμβούλιο Υπουργών για τις γυναίκες και τις ίσες ευκαιρίες που θα μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις.
Θεωρώ ότι κατά τη διαδικασία διεύρυνσης - η συνεισηγήτριά μου το ανέφερε ήδη - και στη συνεργασία με τις αναπτυσσόμενες χώρες στις εξωτερικές σχέσεις της ΕΕ πρέπει να υπάρχει ενισχυμένη συνεργασία και να συμπεριλαμβάνεται η προοπτική φύλου. Με τη διαπίστωση ότι στην Τέταρτη Παγκόσμια Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τη Γυναίκα η ενδυνάμωση των γυναικών έπαιξε μεγάλο ρόλο, βλέπουμε αυτό θα είναι το κατ' εξοχήν ζητούμενο και στην περαιτέρω ανάπτυξη της κοινωνίας των πληροφοριών. Πρόκειται για θέσεις εργασίας, τα έχουμε καταγράψει πολύ καλά, πρόκειται για μελλοντικά καθήκοντα, για το ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να χάσουν τον αγώνα δρόμου της παγκοσμιοποίησης.
Έχουμε επίσης αναπτύξει ένα εντυπωσιακό φάσμα μέτρων για το πώς μπορεί κανείς να ενισχύσει την απασχόληση. Παρα όλα αυτά απομένουν πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν σχετικά με την ίση αμοιβή. Όσον αφορά τη συμβατότητα μεταξύ οικογένειας και επαγγέλματος θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι δύο - και ο πατέρας και η μητέρα -και να ενισχυθεί η νέα εικόνα του ανδρός που αναλαμβάνει και οικογενειακές ευθύνες.
Στο ζήτημα της ισότητας στην πολιτική γίνονται κινήσεις υπέρ των γυναικών. Στα κοινοβούλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχουν κατά μέσον όρο 20% γυναίκες βουλευτές. Εδώ στο Σώμα είναι 30%. Πρέπει όμως να γίνουν ακόμα πολλές βελτιώσεις για να επιτευχθεί, όπως θα λέγαμε, μια κρίσιμη μάζα. Νομίζω ότι όσον αφορά την Ομάδα μου μπορώ να πω ότι είναι αδύνατον να παρακαμφθούν οι ποσοστώσεις. Πρέπει επιτέλους να θεσπιστούν ποσοστώσεις, ώστε να μην χρειάζονται άλλα εκατό χρόνια μέχρις ότου οι γυναίκες να μπορούν να εκπροσωπούν τα ίσα τους δικαιώματα με τους άνδρες και αυτό σε όλους τους τομείς της κοινωνίας, στην οικονομία, σε επίπεδο κοινωνικών εταίρων, στα πανεπιστήμια, στην επιστήμη. Πρέπει να το επιβάλουμε και στα μέσα ενημέρωσης.
Ένα άλλο ευρύ πεδίο είναι η βία κατά των γυναικών. Ζητήσαμε εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την υποστήριξη 350 βουλευτών ένα Ευρωπαϊκό Έτος κατά της Βίας. Πρέπει όμως να γίνουν ακόμα πολλά. Στη Νέα Υόρκη είναι σημαντικό να επιτύχουμε μιαν απόφαση - Πεκίνο συν 10, δηλαδή μια περαιτέρω Παγκόσμια Διάσκεψη για τη Γυναίκα τον 21ο αιώνα.
(Χειροκροτήματα)

Avilιs Perea
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, η έκτακτη συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, που θα πραγματοποιηθεί τις πρώτες ημέρες του Ιουνίου, με τίτλο "Γυναίκες 2000: ισότητα των φύλων, ανάπτυξη και ειρήνη για τον 21ο αιώνα" , θα έχει μεγάλη σημασία για την κατάσταση της γυναίκας.
Η συνέχιση της εφαρμογής της Πλατφόρμας του Πεκίνου αποκαλύπτει ότι η μείζων ανησυχία, όσον αφορά τους προτεινόμενους στόχους, συνεχίζει να είναι η εκπαίδευση και η απόκτηση ικανοτήτων, η εξουσία και η λήψη αποφάσεων, η υγεία, η φτώχεια και η βία. Οι κοινωνικές αλλαγές που σημειώθηκαν τα τελευταία χρόνια επηρεάζουν με ειδικό τρόπο τις γυναίκες. Η αύξηση του ηλικιωμένου πληθυσμού έχει μεγάλες επιπτώσεις στη ζωή των γυναικών που, συνήθως, τελειώνοντας την ενασχόλησή τους με τα παιδιά τους, αρχίζουν να ασχολούνται με τους γονείς.
Παρά τις σημαντικές προόδους στην κατάσταση της γυναίκας, παραμένουν σημαντικές διαφορές, ιδιαίτερα η εργασιακές διακρίσεις και οι διαφορές στους μισθούς για την ίδια εργασία. Το μεγαλύτερο μέρος των οικιακών ευθυνών και καθηκόντων εμπίπτει στις γυναίκες, και σε πολλές περιπτώσεις το σύνολό τους.
Η κατάσταση των γυναικών με οικογενειακές υποχρεώσεις, σε συνδυασμό με τις δυσκολίες στην αγορά εργασίας, καθιέρωσαν έναν όρο σαφή αλλά και άδικο: τη μετατροπή της φτώχειας σε γυναικεία φτώχεια. Χρειαζόμαστε ακόμη πρωτοβουλίες που να διευκολύνουν την πρόσβαση των γυναικών στην αγορά εργασίας και που να τους επιτρέπουν μια πλήρη επαγγελματική εξέλιξη. Και για τον σκοπό αυτό θα είναι απαραίτητο να διευκολύνουμε την άλλη εργασία των γυναικών με περισσότερους παιδικούς σταθμούς και οικονομικές ενισχύσεις. Οι άνδρες θα πρέπει να αναλάβουν περισσότερες οικογενειακές ευθύνες και να προσαρμοστούν σε μια κοινωνία σε συνεχή εξέλιξη που έχει τροποποιήσει τους παραδοσιακούς ρόλους.
Η κοινωνία της πληροφορίας απαιτεί συνεχώς περισσότερα άτομα με τεχνολογική κατάρτιση στην οποία πρέπει να ενσωματωθούν οι γυναίκες, δεδομένου ότι αυτός είναι ένας τομέας για τον οποίο έχουν ιδιαίτερα προσόντα. Αν αυξανόταν ο αριθμός των γυναικών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, θα επιλύονταν ευκολότερα τα προβλήματα που τις αφορούν. Έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος, αλλά υπάρχουν ακόμη τομείς της πολιτικής και της οικονομίας όπου οι γυναίκες υπο-εκπροσωπούνται.
Μεταξύ των προβλημάτων που είναι, δυστυχώς, επίκαιρα, δεν μπορούμε να παραλείψουμε εκείνα που αναφέρονται στη βία κατά των γυναικών: βία στον οικιακό χώρο, στις ένοπλες συρράξεις και - τα τελευταία χρόνια σε άνοδο - στη μεταχείριση των γυναικών. Μια μορφή βίας που προσβάλλει τα θεμελιώδη δικαιώματα του ατόμου, προσβάλλει την αξιοπρέπειά του και τη σωματική του ακεραιότητα.
Η Συνθήκη του Αμστερνταμ διευκολύνει την ένταξη των στόχων της ισότητας στις πολιτικές της κοινότητας και ειδικότερα το άρθρο 141, τις θετικές δράσεις στον τομέα της απασχόλησης. Η απασχόληση είναι επίσης συχνά, η λύση σε άλλα προβλήματα περιθωριοποίησης, οικονομικής εξάρτησης, έλλειψης προσωπικής ελευθερίας κτλ. Το πέμπτο Πρόγραμμα κοινοτικής δράσης θα πρέπει να δώσει έμφαση στα προβλήματα που παραμένουν ακόμη, με μια χρηματοδότηση από τον προϋπολογισμό που να επιτρέπει την υλοποίηση προγραμμάτων στους πιο επείγοντες τομείς. Η συνεργασία των μέσων ενημέρωσης έχει αποδειχθεί απαραίτητη για την επίτευξη αυτών των στόχων.

Theorin
- (SV) Κύριε Πρόεδρε, ένας επιτυχημένος άνδρας είπε κάποτε, ότι το μισό του ουρανού είναι οι γυναίκες. Ο ουρανός, όμως, δεν αρκεί. Οι γυναίκες αποτελούν περισσότερο από το ήμισυ του πληθυσμού της γης και εξακολουθούν, στους περισσότερους πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς τομείς να μην εισακούγονται και εκπροσώπησή τους να είναι ελλειπής. Είναι απαράδεκτο!
Ανά τους αιώνες, από τις σουφραζέτες στον Βορρά ως τις ομάδες ενάντια στον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων στον Νότο, οι γυναίκες απαίτησαν το δικαίωμα να αντιμετωπίζονται ως ισότιμοι πολίτες. Το 1995, στη διάσκεψη του Πεκίνου ελήφθη η απόφαση για ένα ενιαίο πρόγραμμα δράσης για τις διάφορες αυτές γυναικείες ομάδες κάτι που απετέλεσε ένα ορόσημο στη διαδικασία της αναγνώρισης των δικαιωμάτων της γυναίκας ως ένα σκέλος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όλες οι κυβερνήσεις του κόσμου υπέγραψαν το σχέδιο δράσης της Διάσκεψης του Πεκίνου.
Η διακήρυξη του Πεκίνου ξεχωρίζει δώδεκα κρίσιμους τομείς και προσδιορίζει τους μακροπρόθεσμους στόχους και τις αντιλήψεις, οι οποίες θα πρέπει να υιοθετηθούν από τις κυβερνήσεις, τον ΟΗΕ, τις μη κυβερνητικές οργανώσεις και τον ιδιωτικό τομέα, έτσι ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες ζωής των γυναικών. Τώρα, πέντε χρόνια μετά, εξακολουθούν να γίνονται σε ευρεία κλίμακα διακρίσεις εις βάρος των γυναικών και η βία κατά των γυναικών συνεχίζει να είναι ένα οικουμενικό φαινόμενο. Ένα υπαρκτό, αλλά μη ορατό εμπόδιο αποκλείει τις γυναίκες από το να προαχθούν στον επαγγελματικό χώρο, στη διοίκηση και στην πολιτική. Οι γυναίκες αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία του ενός δισεκατομμυρίου ανθρώπων που ζουν σε ακραίες συνθήκες εξαθλίωσης και αναλφαβητισμού και οι αποφάσεις που αφορούν τις γυναίκες εξακολουθούν να λαμβάνονται από τους άνδρες.
Ήρθε η ώρα να ληφθούν στη Διάσκεψη του Πεκίνου + 5, που θα λάβει χώρα τον Ιούνιο, συγκεκριμένες αποφάσεις οι οποίες θα οδηγήσουν ντε φάκτο στην υλοποίηση των στόχων του σχεδίου δράσης του Πεκίνου. Η έκθεση, την οποία θα ψηφίσουμε αύριο, υπογραμμίζει ότι για να μπορούν οι γυναίκες να επωφεληθούν πλήρως από τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αναγκαίο να υπάρξει πρόοδος και στους δώδεκα τομείς. Μια τριπλή στρατηγική είναι αναγκαία για να μη καταλήξει αυτή η διάσκεψη να είναι ακόμη μια άσκηση ρητορικής.
Κατ' αρχάς, πρέπει να υιοθετήσουν όλες οι κυβερνήσεις στον κόσμο ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης και να δεσμευτούν εκ νέου ότι θα υλοποιήσουν τους στόχους του Πεκίνου. Δεύτερον, πρέπει να δεσμευτούν ότι θα διαθέσουν οικονομικούς πόρους για την υλοποίηση των αποφάσεων και τρίτον, πρέπει να δημιουργηθούν ελεγκτικά όργανα για την επίβλεψη της υλοποίησης. Μέχρι στιγμής, στην υλοποίηση του σχεδίου δράσης του Πεκίνου απουσιάζουν αυτά τα τρία εργαλεία. Το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις του πλανήτη αρνούνται να αναγνωρίσουν ότι από την κούνια μέχρι τον τάφο τα κορίτσια και οι γυναίκες πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης και διώκονται, αποτελεί το πλέον κατάφωρο και εκτεταμένο παράδειγμα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των εποχών παγκοσμίως. Η Επιτροπή για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τις Ίσες Ευκαιρίες θέλει να το αλλάξει αυτό. Οι γυναίκες δεν θα πρέπει να είναι μόνο το μισό του ουρανού, αλλά, επίσης, να έχουν το δικαίωμα της ανάληψης ευθύνης για τις αποφάσεις που αφορούν ολόκληρη τη γη μας· Έτσι δεν είναι κυρία Επίτροπε;

Hautala
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, πηγαίνουμε στη Νέα Υόρκη για να συζητήσουμε πρώτα από όλα τη θέση των γυναικών παγκοσμίως. Βεβαίως, και εμείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουμε λόγους για να βελτιώσουμε τη θέση των γυναικών σε όλους τους τομείς της ζωής, αλλά τώρα πρόκειται πρωτίστως για μια παγκόσμια διάσκεψη. Πιστεύω ότι αξίζει να μας συντροφεύει εκεί η σκέψη ότι η ενίσχυση της θέσης των γυναικών μπορεί να θεωρηθεί ως μια στρατηγική ανάπτυξης της κοινωνίας. Όταν επενδύουμε στις γυναίκες, τότε ταυτόχρονα βοηθούμε το σύνολο των κοινοτήτων και των κοινωνιών να βαδίσει στον δρόμο της ανάπτυξης. Γι' αυτό υπάρχουν ιδιαίτερα πειστικά στοιχεία: επενδύοντας φερ' ειπείν στη στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη μπορούμε να υπερνικήσουμε πολλά δύσκολα προβλήματα. Επί παραδείγματι η στήριξη των γυναικών σε ό,τι αφορά την εξάλειψη της φτώχειας , με ασήμαντα χαμηλά μικροδάνεια, αποδείχθηκε κατά την άποψή μας ως μια εξαιρετικά καλή στρατηγική για την προώθηση της οικονομικής δραστηριότητας. Η εκπαίδευση των γυναικών είναι βεβαίως εκείνη που δίδει στις γυναίκες τις δυνατότητες να αναδειχθούν σε ισότιμα μέλη της κοινωνίας.
Θεωρώ ότι εάν εμείς έχουμε να κομίσουμε κάτι από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε αυτή τη διάσκεψη, τότε αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι έχουμε ξεκινήσει μια διαδικασία τέτοια, όπως η ενσωμάτωση της αρχής της ισότητας των ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών στο σύνολο των κοινοτικών πολιτικών και στόχων, όπου επιδιώκουμε να εισαγάγουμε τη διάσταση των δύο φύλων σε όλες τις λήψεις αποφάσεων. Όπως όλοι μας εδώ γνωρίζουμε, αυτό δεν είναι εύκολο, αποτελεί και για εμάς τους ίδιους ακόμη τεράστιο καθήκον, ωστόσο μπορούμε να θίξουμε το γεγονός ότι, για παράδειγμα στα ζητήματα πολέμου και ειρήνης η θέση των γυναικών πρέπει να αξιολογηθεί εκ νέου. Οι γυναίκες είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό τα θύματα και εκείνες που υποφέρουν από τους σύγχρονους πολέμους. Για ποιον λόγο δεν συζητούμε τι μπορούν να κάνουν οι γυναίκες για την πρόληψη και την επίλυση αυτών των τωρινών συγκρούσεων;
Στη Διάσκεψη του Πεκίνου πέντε χρόνια πριν αναφέρθηκε ότι τα δικαιώματα των γυναικών είναι ανθρώπινα δικαιώματα. Ακριβώς όπως διαπίστωσε η εισηγήτρια Smet δεν μπορούμε να αποδεχθούμε αυτά που συμβαίνουν στις γυναίκες στο Αφγανιστάν και οφείλουμε να προωθήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών στη διάσκεψη της Νέας Υόρκης.

Eriksson
Κύριε Πρόεδρε, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι σε ό,τι αφορά αυτήν την έκθεση, η ομοφωνία στην Επιτροπή για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τις Ίσες Ευκαιρίες είναι πλήρης. Θα ήθελα όμως να υπογραμμίσω κάποια πράγματα.
Διαπιστώνουμε ότι τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών αποτελούν ένα αναφαίρετο και αναπόσπαστο σκέλος των γενικότερων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για να επιτευχθεί η πραγματική ισότητα, τότε, η οικονομική ανεξαρτησία των γυναικών αποτελεί αναγκαιότητα. Οι γυναίκες, τόσο εντός όσο και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στη φτώχεια.
Στο σχέδιο δράσης του 1995 αναφέρεται κατηγορηματικά το δικαίωμα της ελευθερίας ανάληψης ιδίας ευθύνης σε θέματα που αφορούν τη σεξουαλικότητα και τον πλήρη σεβασμό της ακεραιότητας του ατόμου και της ισότητας στις σχέσεις μεταξύ γυναικών και ανδρών, καθώς επίσης και σε θέματα που αφορούν τις σεξουαλικές σχέσεις και την αναπαραγωγή.
Αυτά είναι τα σημεία εκείνα, που οι διαφόρων αποκλίσεων θρησκευτικοί φονταμενταλιστές αρνούνται τώρα να αποδεχθούν. Το κίνημα Pro life και οι γνωστές ως ομάδες για τη διατήρηση της οικογένειας, το Βατικανό και οι ισλαμιστές φονταμενταλιστές έχουν αναπτύξει έντονη δραστηριότητα και το ίδιο έκαναν, όντας πολύ καλά οργανωμένοι, στις διασκέψεις που διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, μεταξύ άλλων, στη Νέα Υόρκη. Τουτέστιν, υπονομεύουν τη διεξαγωγή ενός εποικοδομητικού διαλόγου μεταξύ κυβερνήσεων και μη κυβερνητικών οργανώσεων. Θα ήθελα να κάνω έκκληση στη μεγάλη χριστιανοδημοκρατική ομάδα αυτού του Κοινοβουλίου να αποστασιοποιηθεί από αυτήν την υπονόμευση της Διάσκεψης του ΟΗΕ σχετικά με την εκτίμηση της κατάστασης.
Επίσης, θέλω να κάνω έκκληση στις κυβερνήσεις των κρατών μελών και στην αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που θα μεταβεί σε μερικές εβδομάδες στη Νέα Υόρκη, να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν ώστε να συνταχθεί το τελικό κείμενο της Διάσκεψης του Πεκίνου + 5, το οποίο, όντως, απειλείται από αυτές τις ομάδες. Το ζητούμενο είναι να συνταχθεί ένα τελικό κείμενο στο οποίο θα έχουν διατηρηθεί τα υιοθετημένα δώδεκα σημεία του σχεδίου δράσης, ώστε να μπορέσουμε όλοι να εργαστούμε υπέρ της προώθησης των δικαιωμάτων των γυναικών και της ισότητας - και όχι να οπισθοχωρήσουμε.

Turco
Κύριε Πρόεδρε, εμείς συμφωνούμε με τη βασική εργασία που επιτέλεσαν οι συνεισηγήτριες, συμφωνούμε με τη διατύπωσή τους και με το γεγονός ότι συνεχίζεται να παρουσιάζεται μια σειρά από καλών προθέσεων, στη συνέχεια όμως, όταν φτάνουμε στο σημείο να αξιολογήσουμε όλα όσα έγιναν κατά τα τελευταία πέντε χρόνια - όπως ελέχθη - δεν έχουμε στοιχεία, δε λέγω αντικειμενικά, αλλά ούτε και γενικά, ώστε να μπορέσουμε να προβλέψουμε νέες δράσεις ή να μελετήσουμε τρόπους διόρθωσης των δράσεων που απέτυχαν. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συνεπώς, θα παρουσιάσει για μια ακόμα φορά μεγάλες προθέσεις αλλά λίγες συγκεκριμένες δράσεις.
Κατά τη γνώμη μας θα μπορούσε να είναι χρήσιμο, στην περίπτωση αυτή, να ελάμβανε η Ένωση μια πρωτοβουλία, μια πρωτοβουλία όμως που να είναι σωστή, που να έχει καθορισμένες προθεσμίες και να αποτελεί πρωταρχικό στόχο. Εμείς πιστεύουμε ότι, στην ευρύτητα της προβληματικής, το ζήτημα των σεξουαλικών ακρωτηριασμών των γυναικών αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Θα θέλαμε να μάθουμε από την Επίτροπο, κυρία Διαμαντοπούλου, εάν εξετάστηκε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η ρήτρα σχετικά με τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες όσον αφορά τους γυναικείους σεξουαλικούς ακρωτηριασμούς, ώστε να μπορέσει να έχει σύντομα μια κατάληξη, με την έννοια ότι όλες οι χώρες εκείνες που επιτρέπουν ή ανέχονται τους γυναικείους σεξουαλικούς ακρωτηριασμούς δε θα λαμβάνουν πλέον ενισχύσεις από την Ένωση.
Πρόκειται για ένα σημαντικό πρόβλημα, μια τόσο τρέχουσα και διαδεδομένη πρακτική, που ακόμα και στην Ευρώπη βρίσκεται όλο και περισσότερο στις πρώτες σελίδες της επικαιρότητας καθημερινά.

Καραμάνου
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, μιλώντας για την πλατφόρμα δράσης για την ισότητα που αποφασίστηκε στο Πεκίνο το 1995, θα ήθελα με την ευκαιρία να εξάρω τον ρόλο και τις προσπάθειες του ΟΗΕ πάνω σα αυτό το θέμα, αλλά και να θυμίσω τον σημαντικό ρόλο και την συμβολή της Ένωσης στην υιοθέτηση μιας κοινά αποδεκτής πλατφόρμας δράσης σε παγκόσμια κλίμακα. Ενόψει της Διάσκεψης του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη, νομίζω ότι είναι επίκαιρο να διεκδικήσουμε μια πιο ενεργή και αποτελεσματική ευρωπαϊκή και παγκόσμια πολιτική σε όλους τους τομείς, μια πολιτική που θα φθάνει μέχρι το Αφγανιστάν και τα κράτη του Κόλπου, όπου οι γυναίκες εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να μην έχουν στον ήλιο μοίρα, στερούμενες θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι υποτιμούμε την πρόοδο που έχει επιτευχθεί και την συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη δυναμική παρουσία των γυναικών σε όλους τους επαγγελματικούς και επιστημονικούς κλάδους, τις επιδόσεις των γυναικών σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, τις επιτυχίες τους παντού όπου εφαρμόζονται πολιτικές ίσων ευκαιριών και συστήματα αξιοκρατικά. Ωστόσο, παρά την αναμφισβήτητη πρόοδο που συντελείται, σοβαρά προβλήματα ανισοτήτων και διακρίσεων παραμένουν με σοβαρές επιπτώσεις στη λειτουργία της δημοκρατίας, αλλά και με μεγάλο οικονομικό και κοινωνικό κόστος από την μη πλήρη αξιοποίηση του πολύτιμου ανθρώπινου δυναμικού που αντιπροσωπεύουν οι γυναίκες.
Για αυτό στο εξής χρειάζεται να πορευτούμε με συγκεκριμένο όραμα και σχέδιο, με στρατηγικές και μηχανισμούς, με ακριβή χρονοδιαγράμματα και δείκτες, με μετρήσιμους στόχους που θα μας επιτρέψουν το 2005, στην νέα Διάσκεψη του ΟΗΕ για την αξιολόγηση της δεκαετίας, να μπορούμε με ακρίβεια να αποτιμήσουμε την πρόοδο που επιτυγχάνεται. Σήμερα χρειάζεται να εντείνουμε την δράση μας για την εξάλειψη των διακρίσεων στην αγορά εργασίας, για τη συμμετοχή των γυναικών στο κοινωνικό διάλογο και την αντιμετώπιση της βίας εις βάρος των γυναικών. Χρειάζεται να διασφαλίσουμε μια δίκαιη αναδιανομή των ευθυνών και των υποχρεώσεων ανάμεσα στα δύο φύλα, τόσο στη δημόσια όσο και στην ιδιωτική σφαίρα. Χρειάζεται με δυο λόγια να δημιουργήσουμε ένα νέο θεσμικό και κοινωνικό πλαίσιο που θα αντανακλά τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί και θα λύνει τα προβλήματα και τις αντιφάσεις που απορρέουν από ένα παρωχημένο συμβόλαιο των φύλων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι στην πρώτη γραμμή αυτού του αγώνα.

Διαμαντοπούλου
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κατ' αρχάς να συγχαρώ την κυρία Grφner και την κυρία Smet για την εξαιρετικά αξιόλογη έκθεσή τους. Πέρα από τις 28 συγκεκριμένες συστάσεις, οι οποίες είναι ιδιαίτερα υποβοηθητικές, όχι μόνον για το Πεκίνο, αλλά και για το πέμπτο πρόγραμμα της Επιτροπής ­ και θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι θα ληφθούν απολύτως υπόψη ­, θα πρέπει να τονίσω ότι συνοδεύονται και από μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πολιτική ανάλυση με στοιχεία, με θέσεις, που είναι ένα πολύ καλό εργαλείο, και νομίζω ότι είναι πολύ ενδιαφέρον να το αναπαραγάγουν και τα κράτη μέλη.
Στο Πεκίνο προχωράμε μετά από 5 χρόνια κάνοντας μια αποτίμηση της πενταετίας που πέρασε. Όπως είπαν οι ομιλήτριες, πολλά έχουν γίνει και πολλά πρέπει να γίνουν. Και βεβαίως, δεν μπορεί παρά το Αφγανιστάν να αποτελέσει ένα στοιχείο συζήτησης, μία αναφορά και ένα ψήφισμα στη Νέα Υόρκη γιατί είναι μια από τις μεγαλύτερες ντροπές του αιώνα μας· είναι μία από τις μεγαλύτερες ντροπές της ανθρωπότητας το 2000.
Αναλάβαμε δεσμεύσεις το 1995, και οι δεσμεύσεις αυτές έχουν πληρωθεί μέχρι ένα σημείο και προχωράμε στην πλήρη ανάλυσή τους στο Πεκίνο. Υπάρχει το ερώτημα εάν διαθέτουμε τα απαραίτητα στοιχεία σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι η Επιτροπή αγωνίζεται εδώ και πολύ καιρό να συλλέξει στοιχεία από όλα τα κράτη μέλη, να πάρει απαντήσεις σε ερωτηματολόγια, τα οποία έχουν σταλεί και ξανασταλεί, να πάρει απαντήσεις σε όλα τα επιμέρους θέματα που αφορούν νομοθεσία, υποδομές, δράσεις, στατιστικά. Έχουμε καταλήξει, μετά από πολύ κόπο, πρέπει να ομολογήσω, σε ένα συγκεκριμένο σύνολο στοιχείων και θα υπάρξει μια δημοσίευσή τους όσο γίνεται πιο σύντομα ­ ελπίζω να το έχουμε σε δεκαπέντε μέρες ­ όπου θα υπάρχουν και τα στοιχεία του 1999. Και αυτός ήταν ο λόγος που υπήρξε μια ιδιαίτερη καθυστέρηση.
Όσον αφορά την έκθεση, θα ήθελα να αναφερθώ σε τρία σημεία, τα οποία, σύμφωνα και με τα ερωτηματολόγια που εστάλησαν από τις χώρες της Ευρώπης, έχουν προτεραιότητα στον προβληματισμό των ευρωπαϊκών χωρών. Το πρώτο είναι οι νέες αλλαγές στην κοινωνία της πληροφορίας. Οι νέες αλλαγές, που αλλάζουν την οικονομία, την κοινωνία και το μοντέλο εργασίας, δημιουργούν μεγάλες προκλήσεις, αλλά και μεγάλα προβλήματα, ιδιαίτερα στα πιο αδύναμα στρώματα, και μεγάλα προβλήματα στις γυναίκες, οι οποίες συμμετέχουν με πολύ μικρότερα ποσοστά σ' αυτόν τον νέο κόσμο των τεχνολογιών και, βεβαίως, παρουσιάζουν μεγαλύτερα επίπεδα ανεργίας. Εδώ λοιπόν θα πρέπει να υπογραμμίσουμε τον νέο στόχο της εκπαίδευσης, της διά βίου εκπαίδευσης, της επανακατάρτισης, των ειδικών προγραμμάτων που αφορούν την συμμετοχή των γυναικών στη νέα κοινωνία της πληροφορίας, άρα και την συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας.
Το δεύτερο θέμα αφορά τη δημοκρατία· συνδέεται και με την κοινωνία της πληροφορίας, όπου ένας νέος τρόπος επικοινωνίας μεταξύ των πολιτών και των πολιτικών ανοίγεται, αλλά ένας νέος δρόμος που χρειάζεται να τον ξέρεις και να έχεις και το κατάλληλο όχημα. Και βέβαια, το κλασικό πρόβλημα της εκπροσώπησης των γυναικών που έχει ήδη θιγεί από όλες τις ομιλήτριες.
Το τρίτο θέμα, που φάνηκε ότι είναι και αυτό στο οποίο δίνουν σημασία τα κράτη μέλη είναι το θέμα της βίας κατά των γυναικών, με σοβαρότερο πρόβλημα την διακίνηση των γυναικών, δηλαδή την σύγχρονη σωματεμπορία. Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι, πρέπει να υποθέσουμε ότι η νέα εποχή φέρνει στο προσκήνιο, εκτός από το ηλεκτρονικό εμπόριο, όπως αυτό ορίζεται στην οικονομία, και το ηλεκτρονικό εμπόριο των γυναικών, των παιδιών. Και βεβαίως, αυτά είναι θέματα που απαιτούν καινοτόμες λύσεις, που απαιτούν νέες προσεγγίσεις, και τα οποία δεν μπορούμε απλά να τα θεωρήσουμε σαν το τίμημα της νέας εποχής. Νομίζω ότι αυτά είναι και από τα βασικά στοιχεία που χρειάζεται ένας απολογισμός, αλλά, κυρίως, ανανέωση των δεσμεύσεών μας.
Θα ήθελα να τονίσω ότι στο Πεκίνο είναι σαφές ότι θα υπάρξει πρόβλημα διαπραγμάτευσης. Θα συμφωνήσω ότι θα υπάρξουν κέντρα και οργανωμένες δυνάμεις, που θα θελήσουν να πισωγυρίσουν όλη αυτή την πρόοδο, να ανοίξουν την πόρτα ξανά στην Ατζέντα την οποία έχουμε συμφωνήσει. Και έχει πολύ μεγάλη σημασία το πώς θα οργανωθούμε σε όλα τα επίπεδα και πώς θα λειτουργήσουν τα λόμπι μας σε όλα τα επίπεδα, ώστε να μην επιτρέψουμε καμία επανεξέταση της Ατζέντας, καμία επιστροφή στο παρελθόν, αλλά και να ανανεώσουμε τις δεσμεύσεις μας και να δημιουργήσουμε μια καινούργια προωθητική δύναμη για την υλοποίηση αυτών για τα οποία δεσμευθήκαμε στη νέα εποχή.
Νομίζω ότι επειδή, όπως κάθε διαπραγμάτευση εξαρτάται και από την προετοιμασία, αλλά και από την καλή γνώση και των δικών μας δεδομένων, αλλά και των δεδομένων αυτών τους οποίους έχουμε απέναντί μας, θα χρειάζεται μια ιδιαίτερη συνεργασία με την πορτογαλική Προεδρία, μια συνεργασία και από πλευράς Κοινοβουλίου και από πλευράς Επιτροπής. Είναι περιττό, νομίζω, να διαβεβαιώσω ότι η Επιτροπή είναι -και εγώ προσωπικά- στη διάθεση της πορτογαλικής Προεδρίας, ώστε να προετοιμάσουμε αυτή την διαπραγμάτευση όσο γίνεται καλύτερα.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κυρία Επίτροπε.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους παρόντες βουλευτές για την επιμονή τους, καθώς και τους παρόντες συνεργάτες για τις μακρές προσπάθειες τις οποίες κατέβαλαν.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 23.53)

Προσφώνηση του κ. Kuηan, Προέδρου της Δημοκρατίας της Σλοβενίας
Πρόεδρος
Ως Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχω την τιμή και τη πολύ μεγάλη ευχαρίστηση να καλωσορίσω τον κ. Milan Kuηan, Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Σλοβενίας. Είναι η πρώτη φορά, κύριε Πρόεδρε, που μας δίνεται η ευκαιρία να σας υποδεχθούμε και το γεγονός αυτό με χαροποιεί.
Πριν ακριβώς δέκα χρόνια, στις 8 Απριλίου 1990, διεξήχθησαν οι πρώτες ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές, οι οποίες αποτέλεσαν το αποκορύφωμα της σλοβένικης άνοιξης. Η άνοιξη αυτή υπέθαλπε τις συγκρούσεις και τις εντάσεις του καλοκαιριού του 1991, κατά το οποίο η Σλοβενία απέκτησε την ανεξαρτησία της.
Όλοι μας έχουμε βέβαια ακόμη χαραγμένες στη μνήμη μας τις εικόνες εκείνων των δέκα δραματικών ημερών του καλοκαιριού του 1991. Εκείνη την εποχή, το θάρρος, η αγάπη για την ελευθερία και η αποφασιστικότητα του λαού της Σλοβενίας και του Προέδρου της υπερίσχυσαν των απειλών της βίας. Έτσι γεννήθηκε η ελεύθερη και δημοκρατική Σλοβενία. Το γεγονός αυτό σημάδεψε ταυτόχρονα την επιστροφή στις κοινές ευρωπαϊκές αξίες της ελευθερίας και της ειρήνης, της δημοκρατίας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Αυτά τα ουσιαστικά κεκτημένα του ευρωπαϊκού πολιτισμού μας σφραγίζουν το αναφαίρετο θεμέλιο των κοινών μας δράσεων του σήμερα και του αύριο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πάνω από όλα μία κοινότητα αξιών.
Με μεγάλη ικανοποίηση διαπιστώνω ότι μετά από πολλές δεκαετίες κομμουνιστικής δικτατορίας, η Σλοβενία εξήρε τις αξίες αυτές και τις έθεσε ως θεμέλιο του κράτους. Και σήμερα, η Σλοβενία ανήκει στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια που ευχόμαστε να συγκεντρώσουμε σύντομα.
Το 1996, η συμφωνία σύνδεσης μάς επέτρεψε να δημιουργήσουμε μία μεικτή κοινοβουλευτική επιτροπή Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο-Κοινοβούλιο της Σλοβενίας. Στις 10 Ιουνίου 1996, η χώρα σας παρουσίασε την επίσημη αίτηση ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τον Μάρτιο 1998, άρχισαν οι διαπραγματεύσεις και ξέρω ότι συνεχίζονται ενεργά υπό την καθοδήγηση του Προέδρου της Επιτροπής, κ. Romano Prodi και του Επιτρόπου, κ. Verheugen.
Γνωρίζουμε ότι ως Πρόεδρος της Σλοβενίας έχετε διαδραματίσει, τα τελευταία δέκα χρόνια, έναν αποφασιστικό ρόλο στη θετική πορεία της χώρας σας.
Για το λόγο αυτό χαίρομαι ιδιαίτερα που σας υποδέχομαι σήμερα στο Κοινοβούλιο μας. Καλωσορίσατε, κύριε Πρόεδρε, και χωρίς άλλη καθυστέρηση σας δίνω το λόγο.
(Χειροκροτήματα)

Kuηan

(ΕΝ) Κυρία Πρόεδρε, αξιότιμοι βουλευτές, με τιμά το γεγονός πως έχω τη δυνατότητα να μιλήσω σε αυτό το διακεκριμένο Σώμα.
Χαίρομαι ιδιαιτέρως που μου δίδεται η δυνατότητα να το πράξω την 50ή επέτειο από την έκκληση του Robert Schuman προς τη Γαλλία, τη Γερμανία και άλλες χώρες για να συμμετάσχουν σε μια κοινή οικονομική πολιτική χάλυβα και άνθρακα. Εκείνη την ημέρα ξεκίνησε η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Είναι η ημέρα κατά την οποία εορτάζουμε τη δική σας και τη δική μας κοινή ημέρα της Ευρώπης, και σας απευθύνω τα ειλικρινή συγχαρητήριά μου.
Σας συγχαίρω με εμπιστοσύνη και πίστη απέναντι στην ευρωπαϊκή ιδέα της ένωσης. Είμαι πεπεισμένος γι' αυτή την πίστη έπειτα από την πρόσφατη πολύ επιτυχημένη επίσκεψη της διακεκριμένης Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της κυρίας Fontaine, στη Σλοβενία. Στην προσφώνησή της στο Κοινοβούλιο της Σλοβενίας, η κυρία Fontaine εξέφρασε τη σαφή δέσμευσή της για την προώθηση του σχεδίου της ενωμένης Ευρώπης, λέγοντας: "Είναι σημαντικό να υποστηρίξουμε τη βούληση για την ενίσχυση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών εκάστης των χωρών μας. Πρέπει επομένως να εδραιώσουμε βαθύτερα τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να την προετοιμάσουμε για τη διεύρυνση κατά τρόπον ώστε να είναι αύριο σε θέση να διατηρεί στο ακέραιο την ικανότητα λειτουργίας της, ανταποκρινόμενη τόσο στις εσωτερικές όσο και στις εξωτερικές προκλήσεις. Αυτό θα καταστεί δυνατό μόνο υπό τον όρο ότι θα διατηρήσουμε την υφιστάμενη ισορροπία μεταξύ των μικρών και μεγάλων χωρών και ότι θα συνεχίσουμε προς την κατεύθυνση της Ευρώπης των πολιτών."
Αυτή η ιδέα μου φαίνεται ιδιαίτερα σημαντική, διότι δίνει έμφαση στη συνύπαρξη.
Η συνύπαρξη είναι η μόνη πραγματική εναλλακτική λύση για το μέλλον της ανθρωπότητας, συμπεριλαμβανομένου του μέλλοντος της Ευρώπης. Ωστόσο, τίθεται το ερώτημα: σε ποιες βάσεις θα εδραιωθεί η συνύπαρξη; Η δική μου ακλόνητη πεποίθηση είναι ότι πρέπει να εδραιωθεί, πρωτίστως και προπαντός, στην εμπειρία που έχουμε αποκομίσει και η οποία γέννησε τις αξίες που έχουμε συναρμόσει ως την πεμπτουσία της ευρωπαϊκής δημοκρατίας και έχουμε διακηρύξει ως τις αρχές που συνέχουν την ίδια τη δομή της νέας Ευρώπης.
Η εμπειρία που κομίζουμε στην τρίτη χιλιετία είναι η εμπειρία της ανόδου και της πτώσης των αποικιακών δυνάμεων και του ιδεολογικού, πολιτικού και κοινωνικού ολοκληρωτισμού. Αντίστοιχο αυτού, και μάλιστα αναπόσπαστο τμήμα της εμπειρίας μας, είναι η ύστατη καθιέρωση του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ελευθερία των ατόμων και των εθνών, η δημοκρατία ως κριτήριο πολιτικής εξουσίας, η κοινωνική δικαιοσύνη και η σταθερότητα ως στόχοι τους οποίους πρέπει να επιδιώκουμε αδιάλειπτα.
Παράλληλα με την εμπειρία, η συνύπαρξή μας πρέπει να θεμελιωθεί σε μια νομοθετική δέσμη που θα προσδιορίζει την ανθρώπινη ύπαρξη στο κατώφλι της νέας χιλιετίας και όπου θα εφαρμόζονται και θα επιβεβαιώνονται αυτές οι αξίες. Αυτοί είναι οι νόμοι της παγκόσμιας κοινότητας. Επί του παρόντος, η παγκόσμια κοινότητα φαίνεται να περιορίζεται σε αγορές, οικονομίες και στην τεχνολογία των πληροφοριών και επικοινωνιών. Η πολιτική υστερεί σε σχέση με αυτή τη γενική τάση. Εντούτοις, τα σταθερά θεμέλια της συνύπαρξης στον κόσμο απαιτούν παγκοσμιοποιημένη πολιτική, η οποία θα είναι ικανή να καθιερώσει την κοινωνική συνοχή που θα εξισορροπήσει τις συνέπειες του ήδη παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου.
Η παγκοσμιοποιημένη πολιτική προϋποθέτει ότι οι εθνικές πολιτικές και τα συμφέροντα που θεμελιώνονται στην κυριαρχία του εθνικού κράτους θα πρέπει να συνδέονται στενά με τις παγκόσμιες πολιτικές κοινής ευθύνης. Αυτό θα αποτελεί ένα είδος παγκόσμιων "εσωτερικών πολιτικών", έναντι των οποίων θα δεσμεύονται όλες οι χώρες. Θα θεμελιωθούν εν μέρει στα ακόλουθα στοιχεία: στην παγκόσμια εξάπλωση της πολιτικής και οικονομικής δημοκρατίας, σε δεσμευτικά πρότυπα ατομικών και συλλογικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στον διάλογο μεταξύ των διαφορετικών πνευματικών παραδόσεων, θρησκειών και πολιτισμών, στην αντίθεση προς τον εθνικισμό και την ξενοφοβία, σε μια νέα ισορροπία μεταξύ των οικονομικά αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων περιοχών του κόσμου, στην παγκοσμιοποίηση της μάθησης, της γνώσης, της έρευνας και της πληροφορίας, στην ανάπτυξη διεθνούς και διαπεριφερειακής συνεργασίας, στην οικοδόμηση μιας κοινωνικής τάξης θεμελιωμένης στο πρότυπο της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης, στην κοινή ασφάλεια και άμυνα και στην καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος. Με τέτοιες πολιτικές ίσως επιδιώξουμε έναν τρόπο εξασφάλισης ώστε οι παρελθούσες ιδεολογικές, πολιτικές και στρατιωτικές αντιπαραθέσεις του Ψυχρού Πολέμου να μην αντικατασταθούν από συγκρούσεις μεταξύ των πνευματικών παραδόσεων, θρησκειών και πολιτισμών.
Εάν πρόκειται να μεταβούμε προς μια παγκόσμια πολιτική ευθύνη, πρέπει να κινηθούμε το συντομότερο δυνατό προς μια πολιτική κοινής ευθύνης στην Ευρώπη· στην ίδια αυτή Ευρώπη που τώρα ακριβώς εδραιώνει τα θεμέλια της συνύπαρξης για το μέλλον. Αυτό αναγγέλεται τώρα με τις κοινές ευρωπαϊκές πολιτικές - όχι μόνο την νομισματική, αλλά και την εξωτερική πολιτική και την πολιτική άμυνας και ασφάλειας - με τον ευρωπαϊκό χάρτη ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και πιθανώς με ένα μελλοντικό ευρωπαϊκό σύνταγμα. Αναγγέλεται επίσης με τις προσπάθειες να καθιερωθεί η διαχείριση των κρίσεων, η οποία θα απέτρεπε την εκτράχυνση των εξωτερικών ή εσωτερικών κρίσεων των χωρών της περιοχής σε ένοπλη σύγκρουση και επιθετικότητα που ενδεχομένως να απειλούσαν την κοινή ειρήνη, ασφάλεια και ευημερία. Μια παγκόσμια πολιτική κοινής ευθύνης απαιτεί όχι μόνο να αποτρέψουμε τις δράσεις άλλων που βλάπτουν την κοινότητα, αλλά επίσης, και το πιο σημαντικό, να απέχουμε εμείς από τέτοιες πράξεις.
Στον ανοικτό, πολυπολικό κόσμο όπου ο ευρωκεντρισμός έχει τη συγκεκριμένη θέση του, η Ευρώπη μπορεί να αποτελέσει έναν φορέα προτύπων πολιτισμένης ανάπτυξης μόνο εάν ενωθεί εσωτερικά, μόνο εάν όλα τα μέρη της συνενωθούν στο εσωτερικό της, και εάν κανείς δεν αποκλείεται ή περιθωριοποιείται από το κοινό μέλλον.
Εντούτοις, στα ερείπια του Τείχους του Βερολίνου, εμφανίζονται ίχνη νέων διαχωρισμών στην Ευρώπη. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν αρκετές Ευρώπες. Εδώ έχουμε τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέλη του ΝΑΤΟ, οι οποίες αναπτύσσονται στη βάση της μακράς ευρωπαϊκής δημοκρατικής παράδοσης, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των προοπτικών μιας νέας οικονομικής προόδου, με επιστέγασμα ένα κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Αυτή η ομάδα χωρών περιλαμβάνει επίσης ορισμένες μικρές χώρες που βίωσαν μείζονες εξελίξεις εντός της ΕΕ και διατήρησαν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους.
Η δεύτερη Ευρώπη είναι εκείνη των χωρών που διαπραγματεύονται με την Ευρωπαϊκή Ένωση: χώρες, επομένως, που βρίσκονται στον πρώτο ή δεύτερο προθάλαμο αναμονής του ευρωπαϊκού τραίνου.
Η τρίτη Ευρώπη απαρτίζεται από τις χώρες της Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης (Ουκρανία, Κροατία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Αλβανία, FYROM και Μολδαβία), οι οποίες δεν έχουν φθάσει ακόμη στον σταθμό, μολονότι επιθυμούν να το πράξουν. Ορισμένες εξ αυτών δεν θα τα καταφέρουν χωρίς βοήθεια.
Υπάρχει επίσης μια ομάδα χωρών που επί του παρόντος δεν επιθυμούν να προσχωρήσουν στην ΕΕ. Επιθυμούν να παίζουν με το σχέδιο της νέας ιδεολογικής διάσπασης της Ευρώπης. Μπορούμε ίσως να την αποκαλέσουμε την τέταρτη Ευρώπη. Η Σερβία, έτοιμη να επηρεάσει τη σταθερότητα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, εισέβαλε βίαια σε αυτή την τέταρτη Ευρώπη με την επιθετική εθνική πολιτική αφρόκρεμά της, η οποία υποστηρίζεται κατά καιρούς από τις εθνικιστικές φιλοδοξίες της πολιτικής αφρόκρεμας άλλων βαλκανικών εθνών. Καθώς επηρεάζεται από την ανθεκτικότητα των θεμελίων της ειρήνης, και, έπειτα από τη φρίκη του πολέμου στα Βαλκάνια, από το μέλλον του Κοσσυφοπεδίου και του Μαυροβουνίου, η ευρωπαϊκή ενότητα αντιμετωπίζει ξανά μια μεγάλη δοκιμασία. Η πιθανότητα αιματηρών στρατιωτικών συγκρούσεων είναι ακόμη υπαρκτή.
Αυτή η ενότητα θα είναι ακόμη πιο ζωτικής σημασίας όταν η Σερβία χρειαστεί βοήθεια κατά τη διαδικασία της δημοκρατικής αλλαγής, όταν θα έλθει αντιμέτωπη με την αλήθεια και με τη δική της ευθύνη. Αυτή η αλλαγή θα ανοίξει το πεδίο της δημοκρατικής, πολυφωνικής πολιτικής και των προσπαθειών να γνωρίσει ξανά ο σερβικός λαός το ευρωπαϊκό σύστημα αξιών. Τότε θα είναι απαραίτητο για τη Σερβία - και για άλλες βαλκανικές χώρες επίσης - το εν λόγω σύστημα να παρουσιασθεί με την προκλητική αλλά ρεαλιστική προοπτική της ένταξης στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, και να παρουσιασθεί σε κάθε χώρα με τους ίδιους όρους, χωρίς ειδική εύνοια, αλλά γι' αυτόν τον λόγο απαιτείται ακόμη περισσότερο η συνδρομή.
Καμία από αυτές τις "Ευρώπες" δεν είναι άτρωτη απέναντι στις πολιτικές ή πολιτισμικές παρεκτροπές, που ενδεχομένως να στρεβλώσουν τη δημοκρατική τους εικόνα, ούτε ακόμη και η πρώτη Ευρώπη. Έχω υπόψη μου τις βάναυσες μορφές ξενοφοβίας και μίσους προς τους ξένους, την αντίδραση στην ελεύθερη κυκλοφορία του εργατικού δυναμικού και τον αντισημιτισμό, που όλα αποτελούν τμήμα του σημερινού πολιτικού λαϊκισμού. Το γεγονός αυτό ασκεί πίεση στις θεμελιώδεις αξίες και απειλεί τη συνύπαρξη και το κοινό μας μέλλον. Η απάθεια απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα θα δημιουργήσει νέους φραγμούς μεταξύ μας. Μας το υπενθυμίζει η εμπειρία που έχουμε αποκομίσει. Θεωρώ ότι οι επιφυλάξεις ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών απέναντι στη στάση του Φιλελεύθερου Κόμματος της Αυστρίας ελαύνονται από αυτή την εμπειρία· κι αυτή η αντίδραση θα είναι συνεκτική, ανεξαρτήτως του ποιος ενδεχομένως θίγεται από αυτή.
Παράλληλα με όλους τους παλιούς διαχωρισμούς, ανακύπτουν και νέοι, και βάλλουν ακόμη πιο δραστικά εναντίον της Ευρώπης, διότι η κοινωνία των πληροφοριών του σημερινού κόσμου θέτει προκλήσεις σε κάθε πλευρά της ζωής μας. Αυξάνονται όλο και πιο πολύ τα σημάδια ανάδυσης δύο τάξεων στην κοινωνία. Ο κόσμος αρχίζει να διαχωρίζεται με νέο τρόπο. Αφενός, υπάρχουν οι άνεργοι και εκείνοι που λόγω της ανεπαρκούς γνώσης δεν έχουν πρόσβαση στη σύγχρονη τεχνολογία των πληροφοριών. Απειλούνται με κοινωνικό αποκλεισμό, στασιμότητα και περιθωριοποίηση. Αφετέρου, υπάρχουν εκείνοι που διαθέτουν την απαραίτητη εκπαίδευση, και επομένως το μέλλον τους είναι εγγυημένο. Αυτό είναι ένα νέο φαινόμενο, το οποίο προσδιορίστηκε πρόσφατα στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στη Λισαβόνα για την κοινωνική συνοχή.
Είναι σαφές ότι σήμερα όλοι στην Ευρώπη αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα και ανταποκρινόμαστε άπαντες σε αυτά. Ασφαλώς, δεν ανταποκρινόμαστε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Εντούτοις, είναι ουσιαστικό ότι κατά την αναζήτηση απαντήσεων αφετηρία όλων μας είναι το ίδιο σύστημα αξιών. Οι κοινοί ακρογωνιαίοι λίθοι των αξιών της συνύπαρξης έχουν καθιερωθεί. Τώρα πρέπει όλοι να έχουν την ευκαιρία να ζουν σύμφωνα με αυτές τις αξίες.
Αποφασιστική σημασία γι' αυτό μπορεί πιθανώς να αποδοθεί στο νέο αίσθημα της δέσμευσης προς την Ευρώπη, το οποίο αντιλαμβάνομαι ως ένα πανευρωπαϊκό σύστημα ανθρώπινων δεσμών, συνεργασίας, αλληλεγγύης, σεβασμού και άλλων αξιών. Αυτό δεν περιλαμβάνει απλώς την ελεύθερη κυκλοφορία ιδεών, εργατικού δυναμικού, αγαθών και κεφαλαίου, αλλά επίσης αξίες όπως ο σεβασμός της διαφορετικότητας, η ανοχή, η ισότητα απέναντι στον νόμο των "πολιτών της Ευρώπης", ανεξαρτήτως της εθνικής, εθνοτικής και πολιτισμικής ταυτότητας ή θεώρησής τους. Το γεγονός αυτό θα καταστήσει εφικτό σε μεγάλο βαθμό τον προσδιορισμό της ταυτότητας με τις ίδιες αξίες σε όλη την Ευρώπη, το οποίο με τη σειρά του μπορεί να αντικατοπτρίζει τον βασικό συνεκτικό ιστό της Ευρώπης.
Αυτός ο τρόπος σκέψης θα αποτελέσει την καλύτερη εγγύηση ότι η μισαλλοδοξία και η εχθρότητα θα παραμείνουν περιθωριακό φαινόμενο. Ταυτόχρονα, θα σήμαινε ότι σε καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν θα τολμούσαν οι κυβερνόντες, στο όνομα της κυριαρχίας ή της αρχής της μη παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις, να καταπνίγουν ή να περιορίζουν συστηματικά είτε τα ατομικά είτε τα συλλογικά ανθρώπινα δικαιώματα. Ένα τέτοιο γεγονός θα απαιτήσει κοινή δράση, χωρίς αμφιταλαντεύσεις ή συμβιβασμούς.
Η επέμβαση του NATO στο Κοσσυφοπέδιο αποτελεί ενδεχομένως το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Η αξία των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπερίσχυσε της αξίας της κλασικής κρατικής κυριαρχίας. Η συστηματική μαζική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα πρέπει εφεξής να μην αποτελεί απλώς εσωτερική υπόθεση μιας μεμονωμένης χώρας. Καθίσταται ζήτημα ευθύνης της διεθνούς κοινότητας. Εάν αυτό θα σηματοδοτήσει την έναρξη ενός νέου κεφαλαίου στις διεθνείς σχέσεις και στο διεθνές δίκαιο, αυτό μόνο ο χρόνος θα το δείξει. Η Ευρώπη, και ιδιαίτερα η ΕΕ, δεν θα πρέπει να αμφιταλαντεύεται σχετικά με αυτό.
Το πραγματικό μονοπάτι της παγκοσμιοποίησης είναι για την Ευρώπη η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να συμπεριλάβει όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό είναι ένα προκλητικό εγχείρημα, διότι ξεκινά τώρα μια περίοδος διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς χώρες με διαφορετικό πολιτικό παρελθόν από τα τωρινά μέλη της. Τώρα είναι η σειρά των χωρών που κατά τη μεγάλη διαίρεση του κόσμου ανήκαν στην πάλαι ποτέ ιδεολογική Ανατολική Ευρώπη. Είναι η σειρά χωρών που εξαιτίας αυτού του γεγονότος έχουν μείνει πίσω στην οικονομική τους ανάπτυξη. Ωστόσο, είναι γεγονός ότι μόνο αυτή η διεύρυνση θα σημάνει την πραγματική ολοκλήρωση και ένωση της Ευρώπης και θα σημάνει για την Ανατολή και τη Δύση της Ευρώπης το τέλος του παρελθόντος και την έναρξη και για τις δύο ενός συνολικού ευρωπαϊκού μέλλοντος.
Για εκείνες τις χώρες, όπως η Σλοβενία, που αποσπάστηκαν αναγκαστικά από το σύστημα συνασπισμού προς μια διαφορετική κουλτούρα, η συμπερίληψη στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση θα αντιπροσωπεύει επίσης την απόδειξη ότι τελικά οι χώρες αυτές επέστρεψαν στον δυτικό πολιτισμό τους. Εν πάση περιπτώσει, δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι αυτές οι χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Σλοβενίας, έδειξαν ότι σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα μπόρεσαν να υιοθετήσουν τους κανόνες που χρειάστηκαν ένα σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα για να εγκαθιδρυθούν στην ΕΕ και στην ευρωπαϊκή Δύση. Οι μεγάλες προσπάθειες που επενδύθηκαν στις μεταρρυθμίσεις μπορούν να χρησιμεύσουν ως εγγύηση ότι η διεύρυνση της ΕΕ θα είναι επωφελής τόσο για τα τωρινά μέλη όσο και για εκείνες τις χώρες που επιθυμούν να γίνουν μέλη. Η καθυστέρηση στην πραγματοποίηση της διεύρυνσης θα υποδήλωνε ότι η Ευρώπη δεν έχει θάψει ακόμη το παρελθόν, ότι δεν έχει μάθει ακόμη αρκετά από την ιστορία και ότι η ένωση δεν αποτελεί ακόμη εσωτερική της απαίτηση. Θα υποδήλωνε επίσης ότι η Ευρώπη εγκαταλείπει την επιρροή και την παρουσία της στον κόσμο.
Παράλληλα με αυτό το νέο ποιοτικό βήμα προς τα εμπρός, εμφανίζονται αμφιβολίες μεταξύ των μελών της ΕΕ. Μεταβαίνουν από το απολύτως γνωστό προς το εν μέρει άγνωστο. Η απόφαση για τη διεύρυνση εμπεριέχει εντελώς νέα διακυβεύματα, και πρέπει να υπάρχει κάποιος βαθμός κατανόησης του διλήμματος που αντιμετωπίζει η ΕΕ.
Αναφέρομαι πρωτίστως στην εφαρμογή σοβαρών εσωτερικών, θεσμικών και ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων στην ΕΕ, την ετοιμότητά της να αποδεχθεί νέα μέλη και την αναβολή της ημερομηνίας διεύρυνσης. Μήπως συμβαίνει ακόμη μια φορά να αναδύονται στην επιφάνεια τα ιδιαίτερα συμφέροντα των μεμονωμένων κρατών μελών; Η μετατροπή της άποψης για τη διαδοχική αποδοχή νέων χωρών, μόλις είναι σε θέση να γίνουν δεκτές, σε μια άποψη για ομαδική αποδοχή των υποψηφίων σε έναν πρώτο και δεύτερο γύρο δεν σημαίνει μια νέα μετατόπιση της διεύρυνσης προς το τέλος αυτής της πρώτης δεκαετίας;
Διλήμματα, αμφιβολίες και αβεβαιότητες ξεπροβάλλουν επίσης μεταξύ των υποψηφίων χωρών. Μεγαλώνει η εντύπωση ενός "κινούμενου στόχου" που μεταβάλλεται και μειώνει τον ενθουσιασμό των καλύτερα προετοιμασμένων υποψηφίων χωρών με το αίσθημα ότι θα πρέπει να περιμένουν και τις λιγότερο προετοιμασμένες χώρες. Η σαφήνεια και η διαφάνεια αυτών των απόψεων θα έχει ασφαλώς ενθαρρυντικό αποτέλεσμα, και θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη εάν όλοι σταματούσαν να προσφέρουν αμοιβαίες δικαιολογίες. Η ΕΕ δεν πρέπει να χρησιμοποιήσει τα προβλήματα μεταξύ των υποψηφίων χωρών ως δικαιολογία για να καθυστερήσει τις δικές της μεταρρυθμίσεις, ενώ παράλληλα οι υποψήφιες χώρες δεν πρέπει να χρησιμοποιήσουν τις δυσκολίες των εσωτερικών μεταρρυθμίσεων της ΕΕ ως δικαιολογία για την αναβολή των μεταρρυθμίσεων που χρειάζονται για την πλήρη ένταξή τους στην ΕΕ.
Τέτοιες δικαιολογίες θα επιβράδυναν τις προοπτικές ανόδου της μελλοντικής Ευρώπης, και η εξάρτηση της διεύρυνσης από διμερή αιτήματα και συμφέροντα μεμονωμένων χωρών θα έχει εξίσου επιπτώσεις. Αυτό περιλαμβάνει όρους που χάνονται πίσω στην ιστορία και επιχειρούν την αναθεώρησή της, ιδιαίτερα την ιστορία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Τέτοια αιτήματα προβάλλουν από πλεονεκτική θέση εκείνοι που βρίσκονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εις βάρος εκείνων που από μειονεκτική θέση ασκούν απλώς και μόνο το δικαίωμά τους να προσχωρήσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να υπενθυμίσω την ομιλία μου τον Νοέμβριο του 1995 ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής του Κοινοβουλίου σας υπό την προηγούμενη σύνθεσή του. Τότε, επιχειρηματολόγησα εναντίον της διακριτικής μεταχείρισης της Σλοβενίας, διότι η τότε ιταλική κυβέρνηση μας εμπόδιζε, μέσω του δικαιώματος αρνησικυρίας της, να υπογράψουμε τη συμφωνία σύνδεσης, και έθετε ως όρο την επίλυση των κατά την Ιταλία επίμαχων ζητημάτων που απέρρεαν από τις συνοριακές συνθήκες μεταξύ της Ιταλίας και της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Με την πλάτη στον τοίχο, η Σλοβενία υπέγραψε τον επονομαζόμενο "ισπανικό συμβιβασμό". Δεν αναφέρω αυτό το συμβάν για να αναβιώσω μνήμες, αλλά περισσότερο επειδή στις τωρινές διαπραγματεύσεις εμφανίστηκαν επίσης τάσεις να τεθούν τα λεγόμενα δικαιολογημένα συμφέροντα σε σχέση με τη Σλοβενία σε αίτημα επιπέδου ΕΕ. Αναφέρομαι στο αίτημα για αποκατάσταση της περιουσίας εκείνων από τους οποίους αφαιρέθηκε έπειτα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως μέρος της τιμωρίας τους επειδή συνεργάστηκαν με το ναζιστικό και φασιστικό καθεστώς κατοχής. Στην τότε Γιουγκοσλαβία, η Σλοβενία δεν έπραξε τίποτα το οποίο δεν επράχθη στο πνεύμα των αποφάσεων του Potsdam από τους συμμάχους, με τους οποίους οι Σλοβένοι πολέμησαν μαζί ενάντια στον φασισμό και τον ναζισμό. Η Σλοβενία δεν επιθυμεί τώρα να αποδεχθεί τέτοιου είδους επιβολή όρων, και αναμένει ότι θα υπάρξει κατανόηση και συμπάθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Θεωρώ ότι δεν θα πρέπει επ' ουδενί να επιτραπεί σε μεμονωμένα διμερή ζητήματα να αποτελέσουν λόγο για την επιβολή όρων αναφορικά με την αποδοχή ως πλήρους μέλους της ΕΕ· ούτε θα πρέπει να επιτραπεί να κερδίσουν τη δογματική υποστήριξη των μελών της ΕΕ, προς χάριν των σαφών και ανοικτών θεμελίων της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και του μέλλοντός της.
Η Σλοβενία είναι ένα μικρό έθνος. Για πολλούς αιώνες ζούσαμε σε μια πολυεθνική πολιτική κοινότητα, στην αυστροουγγρική αυτοκρατορία και στις δύο Γιουγκοσλαβίες. Αισθανόμασταν όλη την αγωνία του μη σεβασμού της εθνικής ταυτότητας, των πιέσεων για εξάλειψη της εθνικής ταυτότητάς μας και των ολέθριων συνεπειών της ανισότητας στην κοινωνία και ενώπιον του νόμου. Το χειρότερο όλων ήταν η επιθετικότητα κατά τη διάρκεια της ναζιστικής και φασιστικής κατοχής. Μας αποστερούσαν το δικαίωμα ύπαρξής μας ως έθνους. Για τον λόγο αυτό εκτιμούμε πολύ τις προσπάθειες εκείνων που προωθούν το σχέδιο ενός κοινού ευρωπαϊκού οίκου, θεμελιωμένου στην ιδέα της ανοικτής αυτονομίας των εθνικών και άλλων οντοτήτων της κοινωνίας. Η ζωή στη διαφορετικότητά της είναι το κλειδί της επιτυχίας για την ευρωπαϊκή σύνδεση, και η Σλοβενία έχει προσδέσει το μέλλον της σε αυτό. Οι ιστορικές μας εμπειρίες και το μέλλον των πολιτών μας υπαγορεύουν ότι δεν μπορούμε να συμβιβασθούμε είτε με την εθελοντική είτε με την αναγκαστική απομόνωση από τους ευρωατλαντικούς θεσμούς. Η Σλοβενία επιθυμεί να αποτελέσει τμήμα τους, και είναι πρόθυμη να συμβάλει όσο μπορεί στην κοινή ζωή των ευρωπαϊκών κρατών, αλλά δεν είναι πρόθυμη να καταβάλει ένα άνισο τίμημα γι' αυτό.
Η Σλοβενία θα είναι έτοιμη για προσχώρηση στην ΕΕ στο τέλος του 2002 και θεωρεί ότι θα είναι τότε ευπρόσδεκτη στη λέσχη των κρατών μελών της ΕΕ. Με ικανοποίηση διαπιστώσαμε επίσης ότι στο Ελσίνκι τα κράτη μέλη της ΕΕ δεσμεύτηκαν να πραγματοποιηθεί την ίδια ημερομηνία η διεύρυνση για εκείνες τις υποψήφιες χώρες που είναι καλύτερα προετοιμασμένες. Προκειμένου να επιτευχθούν οι τωρινοί στόχοι, οι διαπραγματεύσεις θα ολοκληρωθούν τον επόμενο χρόνο. Είμαστε πεπεισμένοι ότι η παρούσα πρόοδος των διαπραγματεύσεων θα καταστήσει κάτι τέτοιο εφικτό.
Θα ήθελα τέλος να τονίσω ότι δεν αντιμετωπίζω την παγκοσμιοποίηση και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ως ενοποίηση. Τα θετικά αποτελέσματα αυτών των διαδικασιών αλληλεξαρτώνται από την ταυτόχρονη καθιέρωση της ελευθερίας της εξατομίκευσης και της κατάτμησης. Δεν πρόκειται απλώς για ελευθερία και αυτονομία του ατόμου, αλλά επίσης για την ελευθερία των κοινωνικών ομάδων να εκφράζουν την εθνοτική, πολιτισμική, θρησκευτική, πολιτική και πνευματική ταυτότητά τους και πεποιθήσεις τους. Αυτές οι ελευθερίες έχουν ιδιαίτερη σημασία στις ζωές των ανθρώπων, και μέσω αυτών οι άνθρωποι εκφράζουν τους δεσμούς τους με συγκεκριμένες αξίες. Μόνο ο σεβασμός τέτοιων ελευθεριών μπορεί να αποτελέσει το θεμέλιο της ευρωπαϊκής συνύπαρξης. Αυτό περιλαμβάνει την καθιέρωση της αρχής της "ενότητας στη διαφορετικότητα".
Η εναλλακτική λύση είναι σαφής. Εάν δεν επιτύχουμε να ανακαλύψουμε σε αυτή τη νέα χιλιετία τα θεμέλια της συνύπαρξης, γεγονός που δεν μπορεί να συνεπάγεται απλώς άρνηση του παρελθόντος, αλλά επίσης μια ενεργή αποδοχή του μέλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της διαμόρφωσης μιας παγκόσμιας ευρωπαϊκής πολιτικής κοινής ευθύνης σε μια ανοικτή Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρώπη θα οδηγήσει το πεπρωμένο της πίσω στο παρελθόν αντί προς το μέλλον. Στην πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα και της νέας χιλιετίας, η δημοκρατική Ευρώπη αντιμετωπίζει επίσης νέες δοκιμασίες. Σταθερή πεποίθησή μου είναι ότι οι ενωμένοι Ευρωπαίοι μπορούν να ανταποκριθούν με το παραπάνω σε αυτές.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, που μας μιλήσατε με σθένος, πεποίθηση και ειλικρίνεια. Αναφερθήκατε στην πεντηκοστή επέτειο της δήλωσης του Robert Schuman που το Κοινοβούλιο πράγματι γιόρτασε πολύ πανηγυρικά. Σημείωσα, κύριε Πρόεδρε, ότι μιλήσατε για "την κοινή μας επέτειο" και επιτρέψτε μου να σας πω ότι μας άγγιξε ιδιαίτερα η αναφορά αυτή.
Σας ευχαριστώ επίσης που αναφερθήκατε στην επίσκεψη που πραγματοποίησα πριν λίγες εβδομάδες στη Λουμπλιάνα. Η επίσκεψη αυτή εγγράφετο στο πλαίσιο της ένατης συνάντησης των Προέδρων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των Προέδρων των υποψηφίων χωρών, μία συνάντηση που καθιερώθηκε πριν πολλά χρόνια από τους προκατόχους μου Enrique Barσn Crespo, Klaus Hδnsch και Josι Maria Gil Robles. Στη διάρκεια της επίσκεψης αυτής, είχα τη μεγάλη τιμή να μου δώσετε την ευκαιρία να εκθέσω τις απόψεις μου στο κοινοβούλιο της Σλοβενίας και οφείλω να πω ότι, με τον κ. Podestα, Αντιπρόεδρο, υπεύθυνο για τα θέματα της διεύρυνσης, με τον κ. Brok, Πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και τον κ. Ebner, Πρόεδρο της αντιπροσωπείας, εξεπλάγημεν με τις αξιοσημείωτες προόδους που έχει σημειώσει η χώρα σας στην πορεία της προς την ένταξη στην Ευρώπη.
Επιτρέψτε μου τέλος να σας πω ότι το Κοινοβούλιο μας, συμφώνησε, νομίζω, με πολλά από τα σημεία που αναφέρατε στην ομιλία σας. Μεταξύ των στόχων που αναφέρατε, μιλήσατε για την επιθυμία σας να εισέλθετε σε μία κοινή, στερεή, ισχυρή, ενωμένη οντότητα και νομίζω ότι δύναμαι να πω ότι αυτή είναι η επιθυμία της πλειοψηφίας του Σώματός μας. Αναφέρατε επίσης την ενότητα μέσα από τη διαφορά. Θα ήθελα να υπενθυμίσω ως προς αυτό, ότι πριν λίγες εβδομάδες, 80.000 νέοι από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμμετείχαν σε ένα διαγωνισμό για την εύρεση ενός εμβλήματος για την Ευρώπη και ότι το έμβλημα που επελέχθη τελικά από μία μεγάλη επιτροπή ήταν "Η ενότητα μέσα από την πολυμορφία" . Οφείλω να ομολογήσω ότι ενδεχομένως να μην είναι μεγαλοφυές, είναι όμως πιο ενδιαφέρον από ό,τι φαίνεται γιατί πιστεύω ότι απαντά στο πολύ βαθύ αίσθημα πολλών πολιτών των χωρών μας.
Τέλος, υπενθυμίσατε, κύριε Πρόεδρε, τις αξίες στις οποίες είστε προσκολλημένος και που αποτελούν τη βάση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αναφέρατε επίσης την επιθυμία να μην χαθεί η κοινωνική αλληλεγγύη στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης. Και σε αυτό το σημείο, νομίζω ότι τα λόγια σας συμπίπτουν με τους στόχους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μας.
Εύχομαι καλή τύχη σε εσάς καθώς και σε όλες τις αρχές της Σλοβενίας που συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις. Ελπίζουμε σφόδρα αυτές οι διαπραγματεύσεις να ολοκληρωθούν με επιτυχία στις προβλεπόμενες προθεσμίες. Καλή τύχη, κύριε Πρόεδρε, και σας ευχαριστούμε άλλη μια φορά για την παρουσία σας και την παρέμβασή σας.
(Η πανηγυρική συνεδρίαση λήγει στις 12.30) ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών της προηγούμενης συνεδρίασης 1
Γενικοί προσανατολισμοί των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Κοινότητας 1
Προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης 14
Εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος στην Ελλάδα 18
Ημερήσια διάταξη 25
ΨΗΦΟΦΟΡΙΕΣ 27
Εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος στην Ελλάδα (συνέχεια) 34
Διαφάνεια των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων 39
Το χρέος των φτωχών χωρών 45
Κατάσταση στη Ζιμπάμπουε 56
Ώρα των Ερωτήσεων (Συμβούλιο) 62
Τηλεπικοινωνίες / Πολιτική στον τομέα του ραδιοφάσματος 76
Συνεκτική ευρωπαϊκή προσέγγιση για το διάστημα 84
Ευρωπαϊκός χώρος έρευνας 87
Πλατφόρμα δράσης του Πεκίνου 98
Παράρτημα - Πανηγυρική συνεδρίαση 104
Προσφώνηση του κ. Kuηan, Προέδρου της Δημοκρατίας της Σλοβενίας 104

