Tura pytań do Przewodniczącego Komisji
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest tura pytań do Przewodniczącego Komisji.
Pytania wolne
Corien Wortmann-Kool
Panie przewodniczący! Oczekiwania co do strategii UE 2020 rosną, nie tylko w naszej grupie, ale także wśród obywateli europejskich. Liczą oni na dobrą koniunkturę, miejsca pracy oraz osiągnięcie zrównoważonej i innowacyjnej społecznej gospodarki rynkowej do 2020 roku, jak również oczekują konkretnych propozycji dotyczących silnych MŚP oraz otwartego jednolitego rynku europejskiego, również w sferze budowania kapitału oraz wiedzy. Spodziewają się strategii 2020 opartej na stabilnej, przejrzystej strukturze rządów, bez ogólnej przepychanki między państwami członkowskimi.
Panie przewodniczący, Parlament chce nie tylko być informowany po fakcie o propozycjach Komisji i Rady; chce rzeczywistego uczestnictwa w tworzeniu i realizacji strategii 2020. Jak zamierza pan o to zadbać i jaki pan przyjął harmonogram? Przewodniczący Rady obwieścił zamiar osiągnięcia konkluzji do marca. Czy podejmie pan inicjatywę? Czy w najbliższej przyszłości możemy spodziewać się konkretnych ram działania określających punkty wyjścia oraz cele, stanowiących podstawy uczestnictwa Parlamentu w tej dyskusji? Czy powie nam pan, jakiego harmonogramu się pan trzyma i na kim spoczywa odpowiedzialność? Czy Mr 2020 to pan?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Odpowiedzialny będę ja, jako przewodniczący Komisji, w koordynacji z kolegami komisarzami, ponieważ strategia ta będzie głównym zadaniem następnej Komisji, co przedstawiłem w moich wytycznych politycznych. Co się tyczy harmonogramu, mamy nadzieję przygotować formalny komunikat na wiosenny szczyt Rady, natomiast uważam, że lepiej się stanie, jak z formalnymi konkluzjami poczekamy do czerwcowego szczytu. Taka będzie moja propozycja dla Rady, aby Parlament mógł stać się pełnoprawnym uczestnikiem i autorem strategii - czego bardzo bym sobie życzył.
Na szczeblu Rady Europejskiej mieliśmy bardzo ciekawy przyczynek do dyskusji o gospodarce; w istocie zachęciliśmy Radę Europejską do pełnoprawnego współautorstwa ze strony Rady, jak również do ugruntowania mechanizmów rządów. Jak państwo wiedzą, pięć lat temu, kiedy wznowiliśmy strategię lizbońską, niektóre państwa członkowskie oponowały przeciwko pewnym zaleceniom zawartym w sprawozdaniu Koka. Tym razem zachodzą przesłanki do umocnienia systemu rządów w ramach strategii.
Hannes Swoboda
Panie przewodniczący, panie komisarzu Barroso! Rok 2009 kończymy będąc w trudnym położeniu, z dużym bezrobociem i problemami budżetowymi. Jednocześnie dobiega końca pięcioletnia kadencja Komisji pana Barroso. Jakie wnioski z pierwszych pięciu lat wyciągnie pan na kolejne pięć lat - o ile Komisja zostanie zatwierdzona - zwłaszcza w kwestiach gospodarczych i społecznych? Co ma pan do powiedzenia naszym obywatelom, a także swoim komisarzom o tym, co powinno wyglądać inaczej w nowej kadencji?
Powinniśmy współpracować, by wyznaczyć nowe priorytety gospodarcze i społeczno-ekonomiczne oraz uniknąć nawrotu sytuacji, w której obecnie się znajdujemy. Pytam zatem ponownie, jakie wnioski wyciągnął pan z pierwszych pięciu lat i co chce pan zrobić inaczej, lepiej i przejrzyściej w kolejnych pięciu latach, aby spełnić życzenia obywateli Europy.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Przede wszystkim ponowne głosowanie Parlamentu za mandatem dla mnie odbieram jako sygnał poparcia dla podejmowanych przez nas działań. Poza tym są kwestie wymagające zmiany i poprawy.
Dzisiejsza sytuacja jest inna. Istnieje o wiele większy niż dotąd nacisk na kwestie społeczne. Jak często powtarzam, najpoważniejszym problemem, z którym dziś borykamy się w Europie - i z którym najprawdopodobniej będziemy zmagać się jeszcze przez pewien czas -jest bezrobocie. Musimy znaleźć nie tylko nowe źródła wzrostu, lecz także przyjrzeć się temu, co było nie tak w poprzednim modelu wzrostu.
To oczywiste, że poprzedni model wzrostu był niesprawny. Choć wywołał sztuczne poruszenie - nie tylko w sektorze finansowym, ale i w innych sektorach - nie był zrównoważony, zwłaszcza pod względem energii i zmian klimatu. Na tym koncentruje się moja obecna strategia - strategia, którą przedłożyłem Parlamentowi i którą mam nadzieję rozwijać z kolejną Komisją, rzecz jasna przy bardzo ścisłym współudziale tego Parlamentu.
Hannes Swoboda
Panie przewodniczący Barroso! Chciałbym zadać krótkie pytanie dodatkowe. Jeżeli w toku obrad Parlamentu będziemy zdania, że rozdział teczek nie w pełni odpowiada tym celom i zgłosimy propozycje zmian w teczkach, czy jest pan w gruncie rzeczy gotów uwzględnić nasze zastrzeżenia i wprowadzić zmiany? Czy co do zasady odrzuci pan jakieś zastrzeżenia, czy też jest pan skłonny je uznać?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Traktat lizboński wyraźnie stanowi, że wewnętrzna organizacja kolegium oraz służb Komisji leży w zakresie odpowiedzialności Komisji.
Jestem zawsze gotów wysłuchać waszych uwag i sugestii. W istocie niektóre innowacje są rezultatem debat z pańską grupą oraz innymi grupami. Liczę, że będziecie opowiadać się za pełnym poszanowaniem kompetencji Komisji; ja ze swojej strony zawsze będę szanował kompetencje Parlamentu.
Pozostaję otwarty na wasze sugestie, jakkolwiek uważam, że powinniśmy bardziej skupić się na sprawach polityki, na aspektach materialnych. Jeżeli chodzi o organizację Komisji, sądzę, że po pięciu latach codziennej pracy w Komisji mam dość dobre rozeznanie, jak najlepiej rozdzielić zasoby wewnątrz Komisji.
Guy Verhofstadt
Panie przewodniczący! Moje pytanie dotyczy sytuacji w Grecji. A sytuacja ta jest zatrważająca, deficyt rządowy sięga 12,7 %, a zadłużenie państwa przekracza 130 %. Dokładnie taką sytuację zastałem w Belgii, kiedy to w 1985 roku w młodym wieku obejmowałem stanowisko ministra budżetu. Dane liczbowe były identyczne - nigdy ich nie zapomnę - 12,7 % deficytu rządowego. Bez wątpienia Grecja musi ciężko pracować, by przeprowadzić reformy, których dotąd nie przeprowadziła. Lecz i my możemy coś zrobić, panie Barroso. Możemy obniżyć koszty związane z zadłużeniem państw członkowskich, zaprowadzając na stałe europejski rynek obligacji, który umożliwiłby pokrycie sporej części zadłużenia państwa. Obecnie na odsetki od naszego zadłużenia państwa tracimy o setki milionów euro za dużo, ponieważ nie ma europejskiego rynku obligacji, a wszystkie rynki obligacji są wciąż posegmentowane i borykają się z drastyczną utratą płynności. Pytam zatem, czy podejmie pan inicjatywę w tej sprawie i ustanowi trwały europejski rynek obligacji. Nie uwolni to Grecji od potrzeby samodzielnego podjęcia wysiłków, lecz te wysiłki wspomoże.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Uspokoiło mnie wczorajsze oświadczenie premiera Papandreou o obniżeniu deficytu publicznego i zmniejszeniu zadłużenia państwa poprzez cięcia wydatków stałych i zwiększenie dochodu. Mamy nadzieję, że budżet na 2010 rok obecnie dyskutowany przez grecki parlament, oraz oświadczenia premiera Papandreou to posunięcia w dobrym kierunku. Wraz z obecnym, oraz poprzednim greckim rządem bardzo uważnie śledziliśmy sytuację, a konkretnie kwestię finansów publicznych.
Byliśmy również pod wrażeniem szczerej prezentacji greckiego premiera podczas ostatniej Rady Europejskiej. Jest on w pełni świadom problemu i pokazał determinację, by mu sprostać. W styczniu Grecja przedłoży Komisji zaktualizowany program stabilności, przewidziany w pakcie stabilności i wzrostu. Ufam, że w tym programie znajdą się konkretne działania wzmacniające regulację fiskalną w 2010 roku oraz zapewniające trwałą konsolidację finansów publicznych. Naturalnie Komisja nadal będzie ściśle monitorować sytuację makroekonomiczną i fiskalną, jak również realizację odpowiednich działań w Grecji.
Nie uważam przy tym, jakoby na obecnym etapie należało wypracować możliwe scenariusze. Uważam, że obecnie Grecja podejmuje właściwe działania i powinniśmy wspierać Grecję w ich realizacji.
Guy Verhofstadt
Panie przewodniczący! Wracając do tego, o czym mówiłem, europejski rynek obligacji mógłby okazać się pomocny dla Grecji. Nie uwolni on tego kraju od potrzeby przeprowadzenia reform, natomiast przysłuży się również i innym państwom członkowskim, znacznie obniżając stopę odsetkową zadłużenia. Porównajmy stopy odsetkowe stosowane w Niemczech i Stanach Zjednoczonych. Amerykanie wypłacają o 0,4 % mniejsze odsetki od obligacji skarbowych niż Niemcy, choć niemieckie finanse publiczne są w znacznie lepszej kondycji. To dowód, że musimy bezzwłocznie obrać ten kurs. I tego oczekuję od Komisji.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Na obecnym etapie nie rozpatrujemy takiego rodzaju sugerowanych środków. Osobiście uważam, że łączenie tego rodzaju propozycji z konkretną sytuacją w Grecji nie jest najszczęśliwsze; w istocie mógłby to być niewłaściwy sygnał.
Powiedzmy to sobie szczerze. Grecja i inne kraje strefy euro mają szczególny obowiązek wcielania warunków paktu stabilności i wzrostu. Jest to dla nich, a przede wszystkim dla ich gospodarek bardzo ważne. Ważne jest również dla innych. Uważam, że podnoszenie tej kwestii teraz i sugerowanie, że istnieje rozwiązanie inne niż własne starania Grecji nie jest najlepszym sposobem pomocy greckim przyjaciołom w stanowczej realizacji działań zapowiedzianych przez premiera Papandreou.
Rebecca Harms
Pragnę dziś zapytać o strukturę kolejnej Komisji. Rozkład teczek, jaki pan zaprezentował, wydaje się mieć wyraźne podteksty prezydenckie. Uważamy, że organizuje pan strukturę w taki sposób, aby samemu, będąc przewodniczącym Komisji, dysponować sporą władzą. Jesteśmy zaskoczeni, że chce pan znieść grupy robocze komisarzy. Naszym zdaniem praca tych grup podczas ostatniej kadencji parlamentarnej była owocna. Dziwi nas również, że zakres odpowiedzialności w niektórych obszarach został pofragmentowany w niepojęty sposób. Zagadką jest, jak rozdzieli pan zakresy odpowiedzialności pani Reding i pani Malmström. Sądzimy że komisarz Malmström utworzy coś na kształt urzędu bezpieczeństwa wewnętrznego. Oczywiście nie mam nic przeciwko wydzielaniu odrębnego zakresu odpowiedzialności za klimat. Jeżeli jednak powoła pan komisarza ds. klimatu, to musi pan zadbać, aby dysponował on rzeczywistą władzą, oraz miał dostęp do dziedzin takich jak energia, przemysł, transport, środowisko czy rolnictwo. A nie wierzymy, że tak się stanie.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Dwa różne pytania: jedno dotyczące teczek sprawiedliwości i bezpieczeństwa, drugie dotyczące klimatu. Co do kwestii bezpieczeństwa i sprawiedliwości, przekazałem sugestię wielu z posłów, aby stworzyć teczkę bardziej skoncentrowaną na prawach podstawowych. Zatem komisarz Reding, jeśli zostanie przez was zatwierdzona, będzie komisarzem do spraw sprawiedliwości, praw podstawowych i obywatelstwa.
Będzie również komisarz do spraw wewnętrznych, bowiem w większości państw członkowskich - o ile nie we wszystkich - występuje minister spraw wewnętrznych i minister sprawiedliwości. Sądzę, że tak będzie efektywniej - komisarze ci będą mogli pracować ze swoimi kolegami w odpowiednich radach. Tak będzie lepiej również pod względem nakładu pracy, ponieważ jak wiecie, właśnie zatwierdziliśmy program sztokholmski. To bardzo ambitny program, w ramach którego Parlament nabywa szereg istotnych kompetencji, zatem dwa osobne stanowiska komisarskie są zasadne. Nie chodzi tu o rolę przewodniczącego. Nie ma to z rolą przewodniczącego nic wspólnego. Wiąże się to natomiast z potrzebą rozdziału prac w tej ważnej sferze. Chciałbym, aby komisarz praw podstawowych dzierżył w swoich rękach aspekty bezpieczeństwa, a komisarz do spraw bezpieczeństwa wykonywał swoje powinności z poszanowaniem praw podstawowych oraz ducha swobód w Unii Europejskiej.
Rebecca Harms
Powtórzę moje pierwsze pytanie. Jak komisarz do spraw klimatu ma dysponować władzą i jak ma budować autorytet, skoro nie znajduje on, według drugiego wariantu, odzwierciedlenia w strukturach? Po drugie, jest kolejna kwestia szczegółowa, która wydaje się nam zupełnie nielogiczna - chodzi o to, że ekoinżynieria genetyczna, za którą opowiada się pan Barroso, obecnie należy do teczki zdrowia, a nie środowiska i rolnictwa. Musi nam pan to wyjaśnić.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Rad jestem, że cieszą się państwo z utworzenia stanowiska komisarza do zmian klimatu. Komisarz ten będzie mieć mnóstwo pracy, ponieważ jak widzimy, Kopenhaga to nie koniec drogi. Po Kopenhadze będzie wiele do zrobienia.
Jej główne zadanie będzie polegać na utrzymaniu kwestii zmian klimatu w głównym nurcie działań we wszystkich sektorach polityki Komisji - nie tylko tych wspomnianych przez panią, lecz wielu innych. Nie ma prawie żadnej polityki w Unii Europejskiej, która nie wpływa w ten czy inny sposób na zmiany klimatu: od rolnictwa po badania, od przedsiębiorczości po sprawy morskie. Właśnie na tym polega owo zadanie.
Komisarz będzie mieć Dyrekcję Generalną poświęconą zmianom klimatu. Chcę, aby komisarz do zmian klimatu dysponowała instrumentami do wykonywania swojej polityki, lecz oczywiście musi to robić we współpracy z innymi komisarzami, mianowicie z komisarzem do spraw środowiska, komisarzem do spraw energii i innymi - jako że powierzona jej polityka jest bardzo ważna, posiada również istotny wymiar zewnętrzny.
Michał Tomasz Kamiński
Panie przewodniczący! Chciałem zapytać pana o ocenę odbytego niespełna dwa tygodnie temu szczytu UE-Ukraina. Przy okazji chciałbym poruszyć dwie kwestie. Będąc w Kijowie, dowiedziałem się, że strona europejska odmówiła wpisania do końcowej deklaracji sformułowania o europejskiej tożsamości Ukrainy. Nie ukrywam, że bardzo mnie to dziwi, ponieważ wydaje mi się, że kwestia europejskiej tożsamości Ukrainy nie powinna być sporna. Po drugie, dowiedziałem się w Kijowie, że nasza europejska delegacja odmówiła złożenia wieńców na pomniku ofiar głodu ukraińskiego, co jest dyplomatycznym zwyczajem wszystkich odwiedzających Ukrainę i nie ukrywam, że te dwa fakty bardzo mnie dziwią.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Uważam, że spotkanie, które odbyliśmy z Ukrainą było owocne. Będę z panem szczery - nasi ukraińscy przyjaciele muszą zrobić więcej, jeśli oczekują większej pomocy z naszej strony.
Na kwestie ukraińskie poświęciłem więcej czasu niż na sprawy większości państw członkowskich Unii Europejskiej, co dowodzi wagi, jaką przywiązujemy do spraw ukraińskich. Jest to państwo znajdujące się bardzo blisko nas, państwo, do którego my chcemy się zbliżyć. Dlatego zaproponowaliśmy im kompleksowy i innowacyjny układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską a Ukrainą. Jest to najwyższy status, jaki możemy zaoferować państwu - poza przystąpieniem, które jednakowoż nie jest możliwe w obecnej sytuacji.
Odbyło sie kilka dyskusji, lecz jeśli przyjrzeć się ich konkluzjom, potwierdza się, że Ukraina to kraj europejski, Ukraina hołduje tym samym wartościom europejskim i chcemy być bliżej Ukrainy. Chcemy im pomóc zbliżyć się do nas. Uważam, że to było owocne spotkanie, ale szczerze nie powinniśmy spodziewać się utworzenia nowego statusu dla Ukrainy, ilekroć mamy szczyt.
Przedostatni szczyt odbył się w Paryżu. Przyznaliśmy Ukrainie możliwość stowarzyszenia, lecz nie możemy zmieniać jej statusu na nowy ilekroć mamy szczyt. Odbyliśmy bardzo szczerą, otwartą i przyjacielską dyskusję na ten temat z prezydentem Juszczenką i innymi rozmówcami.
Lothar Bisky
Panie przewodniczący! Moje pytanie dotyczy podatku Tobina. Podatek ten to interesująca propozycja, lecz póki co nikt go nie wprowadził. Mówi się, że nie zostanie on wprowadzony, o ile wszystkie państwa członkowskie nie zrobią tego jednocześnie. Obawiam się teraz, po decyzji zapadłej na szczycie europejskim - którą przyjąłem z zadowoleniem - że jego wprowadzenie zostanie ponownie odroczone, jako że nie wszyscy zaczynamy w tym samym czasie.
Ciekaw jestem pańskiej opinii na ten temat. Jakie pana zdaniem są szanse na wprowadzenie podatku Tobina.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Jeśli chodzi o ogólny podatek od transakcji finansowych, to powinniśmy go popierać. W rzeczy samej osobiście poparłem taką propozycję podczas dyskusji na Radzie Europejskiej. Rada Europejska zwróciła się do Komisji o przedstawienie kilku pomysłów na to i właśnie je przygotowujemy.
Nawiązując do kwestii innowacyjnych finansów, osobiście uważam, że jeśli chcemy wykonać nasze zobowiązania dotyczące powstrzymywania zmian klimatu, pieniądze na to nie mogą pochodzić wyłącznie z naszych budżetów. Nie ulega wątpliwości, że nasze budżety są tak obciążone, że same budżety krajowe przez kilka następnych lat nie są w stanie zapewnić zasobów na przeciwdziałanie zmianom klimatu. Musimy rozważyć innowacyjne metody finansowania. Globalny podatek od transakcji finansowych to moim zdaniem znakomity pomysł, i pracujemy nad tym, aby w stosownym czasie przedłożyć odpowiednie propozycje. Mam nadzieję, że nowa Komisja przedstawi jakieś propozycje w tym zakresie.
Paul Nuttall
w imieniu grupy EFD. - Panie przewodniczący Barroso! Ostatnio doszły nas słuchy, że ma nastąpić zamknięcie huty stali Corus w Teesside, północna Anglia. Powodem jest unijny cel obniżenia emisji dwutlenku węgla o 20 %. Na skutek przydziału jednostek emisji węgla Corus nie może sobie pozwolić na zatrudnianie ponad 5 tysięcy pracowników, w tym dostawców. Obserwujemy również zachowanie brytyjskiego rządu, który utrzymuje, że ma związane ręce z powodu braku sankcji w unijnym prawie konkurencji.
Rzeczywistą korzyścią Corusa z zaniechania produkcji w Teeside jest oszczędność na unijnych przydziałach emisji w ramach systemu handlu emisjami, która przez następne trzy lata wyniesie 600 milionów funtów. Lecz tu pojawia się niespodzianka: szef IPCC Rajendra Pachauri jest również szefem fundacji Tata, należy zatem zapytać, cui bono? Ponieważ to Tata jest właścicielem Corusa.
(Protesty z sali obrad)
Moje pytanie brzmi: czy zachęcanie koncernów do zamykania zakładów takich jak Teeside, aby przenosiły działalność do krajów takich jak Indie to teraz oficjalna polityka UE, czy też może kryje się za tym bardziej osobisty interes?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Naprawdę nie jestem w stanie skomentować pańskich insynuacji. Jeśli w grę wchodzi interes osobisty, to należało by oddać sprawę do sądu.
Co się tyczy przedmiotowej kwestii, powiedział pan, jakoby rząd brytyjski stwierdził, że to stanowisko Unii Europejskiej. Nic mi nie wiadomo o takim oświadczeniu, ale powiem panu, że jeśli jest jeden rząd, który popycha Unię Europejską ku ambitniejszym celom związanym z przeciwdziałaniem zmianom klimatu, jest to właśnie rząd pańskiego kraju, czy się to panu podoba, czy też nie.
W istocie wspólna agenda Unii Europejskiej obecnie polega na obniżeniu emisji gazów cieplarnianych. Rodzi to pewne skutki w sensie dostosowania waszego przemysłu. Chcemy utrzymać przemysł w Europie, lecz zależy nam na przemyśle innego rodzaju, mniej energochłonnym i bardziej przyjaznym dla środowiska.
Paul Nuttall
Nie odpowiedział pan na moje pytanie, które brzmiało: czy zachęcanie koncernów do zamykania zakładów takich jak Teeside, aby przenosiły działalność do krajów takich jak Indie to teraz oficjalna polityka UE? Nie odpowiedział pan na nie. Czy może pan udzielić odpowiedzi?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Moja odpowiedź brzmi"nie”.
Przewodniczący
Koledzy, procedura niebieskiej kartki nie znajduje zastosowania teraz, ponieważ dochodzi do dyskusji między dwiema osobami. Bardzo trudno użyć niebieskiej kartki, by zadać dodatkowe pytanie teraz, skoro nie wiem, dla kogo z dwojga osób jest przeznaczona. Bardzo mi przykro z tego powodu. Będzie rzecz jasna stosowana podczas innych debat.
Marine Le Pen
(FR) Panie przewodniczący! Komisja Europejska w reakcji na referendum w Szwajcarii w sprawie minaretów posunęła się do oświadczenia, które jest delikatnie mówiąc niepokojące i dwuznaczne. Dla dobra tych państw członkowskich, które mogą pokusić się o podobne decyzje, uznała za konieczne potwierdzenie potrzeby "poszanowania praw podstawowych takich jak wolność wyznania”. Ta ledwie skrywana groźba wymaga wyjaśnienia z pańskiej strony, kiedy sondaże opinii publicznej pokazują, że zdecydowana większość europejczyków zagłosowałaby w takim referendum, jeśli miałaby taką możliwość we własnych krajach.
Panie Barroso, czy państwa członkowskie mają prawo przeprowadzić wśród swoich obywateli referendum identyczne w każdym aspekcie z tym, które odbyło się 29 listopada w Szwajcarii? Czy Komisja będzie się sprzeciwiać suwerennej decyzji narodów, jeśli zagłosują tak, jak Szwajcarzy? Jeśli, jak mniemamy, dzisiejsza Europa jest bardziej totalitarna niż demokratyczna, najwyższy czas to przyznać.
José Manuel Barroso
Państwa członkowskie mają suwerenne prawo decydować zgodnie z zapisami konstytucyjnymi o tym, jak zamierzają bezpośrednio zasięgnąć opinii narodu. Nie zamierzam wygłaszać hipotetycznych oświadczeń o hipotetycznych referendach. Mogę tylko powiedzieć, że państwa członkowskie podejmują w tej sprawie własne decyzje. Nie będę zatem z góry osądzał referendum w kraju bądź reakcji na referendum zwołane przez Komisję.
Komisja jest uprawniona do weryfikacji działań i decyzji podjętych przez państwa członkowskie w zakresie stosowania prawa europejskiego. W tym przypadku Komisja ma nie tylko prawo, lecz także obowiązek wyrażenia opinii.
Marine Le Pen
(FR) Panie Barroso, znów, pytanie było jasne. Nie pytałam pana o hipotetyczne referendum, ale o referendum identyczne w każdym aspekcie z tym, które odbyło się w Szwajcarii.
Jeśli jedno z państw członkowskich UE w zupełnie identycznym referendum zada pytanie, jakie zostało zadane narodowi szwajcarskiemu, jak zareaguje na to Komisja? Czy państwa mają prawo tak postąpić? I czy Komisja sprzeciwi się decyzji suwerennego narodu, jeśli zapadnie taka sama decyzja jak u Szwajcarów? Pytanie jest jasne.
José Manuel Barroso
Pani poseł Le Pen, zadaje pani pytanie hipotetyczne. Mój francuski nie jest tak dobry jak pani, ale kiedy mówi pani "jeśli” - pada pytanie hipotetyczne. "Jeśli byłoby referendum” - to pytanie hipotetyczne.
(Oklaski)
Nie zwykłem odpowiadać na takie pytania. Rzeczywistość jest wystarczająco złożona. Powiem pani zatem, że Komisja jest przeciwna wszelkim formom dyskryminacji, w tym wszystkim formom dyskryminacji religijnej. Oto nasze stanowisko. Jest ono jednoznaczne. To nie tylko stanowisko Komisji, a również stanowisko wszystkich demokratycznych państw członkowskich Unii Europejskiej.
To powiedziawszy nie zamierzam wyrażać opinii o hipotetycznym referendum.
David Casa
(MT) Zamierzałem zadać przewodniczącemu Komisji pytanie o Komisję. Jednakże dziś Partia Socjalistyczna interweniowała w kwestii wysłuchania komisarzy. Mam nadzieję, że Partia Socjalistyczna nie zacznie pogrywać z teczkami powierzonymi nominowanym komisarzom. Nie dysponujemy uprawnieniami do zmiany teczek komisarzy, jako że należy to do wyłącznej kompetencji przewodniczącego Komisji.Wszystkie wybrane osoby z naszej partii, Partii Liberałów i Socjalistów to osoby wielce właściwe i nie powinniśmy rozpoczynać debaty teraz, przed wysłuchaniem, czy możemy zmieniać teczki komisarzy. Wiem, że nie taki był temat, ale po interwencji Partii Socjalistycznej uznałem, że sam muszę zainterweniować.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Nie było to pytanie, zatem nie muszę udzielać odpowiedzi, ale korzystając z okazji powiem kilka słów.
Zasada lojalności między różnymi instytucjami jest bardzo ważna. Również teraz, kiedy mamy nowy traktat, musimy szanować kompetencje każdej instytucji. Mówiłem już, jak ważne są szczególne stosunki między Komisją a Parlamentem i będę nad nimi pracował. Wiąże się to rzecz jasna z poszanowaniem kompetencji każdej instytucji w jej sferze, zgodnie z traktatami.
Liisa Jaakonsaari
(FI) Panie przewodniczący! Na początku wystąpienia przewodniczący Komisji napomknął o tym, co było nie tak w poprzednich modelach. Z pewnością niewłaściwe jest to, że choć Komisja miała kilka dobrych programów, to państwa członkowskie i tak robią co chcą. Innymi słowy metoda kija i marchewki nie wystarczy, by przewodzić państwom członkowskim.
Zauważyłam też, że dokument 2020 nie zawierał żadnych innowacyjnych postulatów dotyczących przewodzenia państwom członkowskim. Pytam zatem, czy Komisja zamierza użyć ostrzeżeń przewidzianych w art. 121 traktatu lizbońskiego, jeśli państwo członkowskie nie będzie realizować, czy nawet nie zechce realizować postulatów strategii 2020.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Dziękuję za pytanie oraz towarzyszącą mu intencję.
Zamierzam zaproponować państwom członkowskim wzmocnienie zarządu gospodarczego w Europie. Sądzę, że teraz mamy ku temu sposobność. Szczerze mówiąc dotychczas kilkakrotnie odmawiałem. Pewnie czytała pani ostatni wywiad z jednym z moich poprzedników, panem Delorsem, który przypomniał, że taka propozycja wzmocnionej współpracy w sprawach społecznych upadła w 1993 roku. Odrzuciły ją państwa członkowskie.
To ciekawe. Sprawdziłem, jakie było moje stanowisko jako ministra spraw zagranicznych mojego kraju. Należałem do zwolenników wzmocnionej współpracy państw członkowskich w tej dziedzinie. Niestety nie była ona możliwa.
Podczas przeglądu strategii lizbońskiej przedłożyliśmy wniosek na podstawie sprawozdania Wima Koka, ale został odrzucony przez państwa członkowskie. Uważam, że po kryzysie bardziej uświadomiliśmy sobie potrzebę rzeczywistej współpracy w reagowaniu na kryzys. Zamierzam o nią zabiegać, ale potrzebne nam rzecz jasna poparcie państw członkowskich. Potrzebujemy państw członkowskich, ponieważ niektóre z polityk powstają na szczeblu krajowym, a inne na szczeblu Wspólnoty.
Jestem dobrej myśli w związku z pierwszą wymianą opinii z Radą Europejską. W istocie nowy przewodniczący Rady Europejskiej, pan Van Rompuy już obwieścił, że chce, by na początku lutego doszło do nieformalnej wymiany opinii. Mam nadzieję, że w ten sposób Rada Europejska bardziej zaangażuje się we wzmocnienie mechanizmu rządów w ramach strategii Unii Europejskiej 2020.
Frédérique Ries
(FR) Panie przewodniczący Barroso! Strategia lizbońska miała swój czas. Unia Europejska nie stanie się najbardziej konkurencyjną gospodarką od 1 stycznia. Proszę wybaczyć szorstkie słowa, ale równie dobrze można by mówić o cudzie. Obecnie potrzebujemy zapewnić, by w nadchodzących latach, w 2020 roku UE stała się bardziej oazą spokoju dla przedsiębiorców i obywateli europejskich.
W związku z tym zapoznałem się z treścią notatki, w której pisze pan o umiędzynarodowieniu MŚP, głównych twórców miejsc pracy w UE. Nie uważa pan, panie Barroso, że dziś pilnie potrzeba ustabilizować sytuację, uspokoić ludzi? Poza tym czy może pan dziś zagwarantować, że Komisja przeciwstawi się każdej histerii regulacyjnej i będzie konsekwentnie stosować we wszystkich swoich politykach zasadę, strategię "najpierw myśleć na małą skalę”?
José Manuel Barroso
Dziękuję, pani Ries. Był to jeden z priorytetów mojej Komisji, jest to priorytet dla obecnej Komisji i z pewnością będzie to priorytet dla następnej Komisji. Małe i średnie przedsiębiorstwa - to one tworzą miejsca pracy. W oparciu o zasadę "najpierw myśleć na małą skalę”, o której pani wspomina, przygotowaliśmy program Small Business Act i rozpoczynamy program zmniejszenia obciążeń administracyjnych, zwłaszcza dla małych i średnich przedsiębiorstw. Dlatego do istoty naszych priorytetów zaliczamy ukończenie rynku wewnętrznego, jako że w nim tkwi potencjał do wykorzystania, jak również ma on wymiar międzynarodowy. Prawdą jest bowiem, że nasze małe i średnie przedsiębiorstwa wciąż napotykają na liczne przeszkody, kiedy próbują działać na innych rynkach. Dlatego uważam to za priorytet nowej strategii 2020. Dokładnie rzecz ujmując ta strategia jest ściślej powiązana z wymiarem międzynarodowym, ponieważ dziś odczuwalne są skutki globalizacji, a tylko przyjmując agresywną, postępową postawę zdołamy wygrać bitwę na polu konkurencyjności.
Przewodniczący
Panie i panowie! W związku z bardzo ważnym pytaniem zadanym przez panią Ries chcę udzielić wyjaśnienia. O godzinie 15.00, kiedy zaczął się ten punkt porządku dziennego, zaczęliśmy tworzyć listę wystąpień. Na liście widnieje około 30 osób, w kolejności, w jakiej braliście niebieskie kartki. Możemy rzecz jasna dodać kolejnych występujących do listy, ale nie zdołają oni zabrać głosu podczas tego punktu porządku dziennego.
Jeśli państwo chcą, mogą trzymać teraz swoje kartki, a w kolejnym jednominutowym wystąpieniu zabierze głos pani Durant. Możemy postarać się dodać do listy pozostałych posłów, którzy chcą zabrać głos, ale naprawdę nie damy rady wysłuchać tylu wystąpień. Mam ich na liście około 30.
Zaczęliśmy zajmować się listą o 15.00. Jeśli ktoś jeszcze chce dodać swoje nazwisko, proszę nie przekraczać jednej minuty.
Isabelle Durant
(FR) Panie przewodniczący, panie przewodniczący Komisji! Chce zapytać, w kontekście strategii 2020, a zwłaszcza systemu wzmocnionych rządów, jak zamierza pan postąpić w kwestii lobby. Wie pan równie dobrze jak ja, że podczas projektowania strategii 2020 nieuniknione jest lobbowanie na całej linii. Lobbowanie odbywa się wszędzie, dotyczy ono Komisji, Parlamentu, Rady.
Jak pan również wie, dziś odbywa się międzyinstytucjonalna debata na temat lobby. W poprzedniej Komisji za tę kwestię odpowiedzialny był komisarz Kallas. Proszę mi powiedzieć, kto w Komisji będzie zajmował się kwestią lobby, i jak będzie wyglądał mandat tego komisarza. Czy chce pan dokonać postępu - na co liczymy z członkami grupy międzyinstytucjonalnej - w kierunku wprowadzeniu obowiązkowego systemu rejestracji lobby?
Taki jest warunek przejrzystości i w moim odczuciu również warunek poparcia obywatelskiego. Musimy zdołać zrozumieć, jak zapadają decyzje na szczeblu europejskim w Komisji, Radzie i Parlamencie.
José Manuel Barroso
Panie przewodniczący! To dobrze znany, bardzo istotny problem. Naprawdę jestem dumny, że za kadencji tej Komisji zdołaliśmy poczynić postęp. Jak pani wspomniała, komisarz, a zarazem wiceprzewodniczący Komisji pan Kallas włożył w to wiele pracy, i zdołaliśmy osiągnąć postęp w kwestii systemu rejestracji lobby.
Moim zdaniem należy przyznać, że najlepszą metodą poradzenia sobie z tym problemem jest utrzymanie przejrzystości, a nie ukrywanie informacji. To jedyne naturalne rozwiązanie! Jedyne naturalne w otwartym społeczeństwie i w otwartej gospodarce, aby wyrażać różne, czasem sprzeczne ze sobą interesy.
W myśl tego założenia Komisja prowadzi swoje działania: jej stosunki z przedstawicielami różnych interesów - interesów biznesu, związków zawodowych, czasem interesów w szczególnych przypadkach - staną się bardziej przejrzyste.
Osoba odpowiedzialną za tę sprawę w Komisji będzie komisarz i wiceprzewodniczący Maroš Šefčovič - polecam go waszemu poparciu. To jemu administracyjnie powierza się owo zadanie w nowej Komisji.
Vicky Ford
Panie przewodniczący Barroso! Podoba mi się pańska wizja na 2020 rok. Dowodzi pan, że nawet w ponurym czasie recesji można marzyć o Utopii. Podobają mi się pańskie uwagi o europejskich obszarach badawczych. Reprezentuję Cambridge, matecznik wiodącego klastera badawczego, który odniósł sukces w zaawansowanej technologii, ekotechnologii i biotechnologii. Jeśli mamy ziścić pańskie marzenia, to winniśmy czerpać i korzystać z doświadczenia Cambridge. Na badania potrzeba funduszy; na innowacyjną działalność trzeba funduszy, na innowacje klasy światowej trzeba funduszy klasy światowej.
W zeszłym tygodniu spotkałam się z przedstawicielami Wellcome Trust, największej organizacji charytatywnej w Wielkiej Brytanii, która w zeszłym roku ofiarowała 750 milionów na badania medyczne. Przybyli do Brukseli, by oznajmić Parlamentowi, że jeśli przyjmiemy projektowane przepisy w sprawie alternatywnych inwestycji, obetniemy wtedy finansowanie ich organizacji o dwie trzecie. Proszę, by nie mówić jednego, robiąc zarazem coś innego.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Gratulacje dla Cambridge. Uważam Cambridge za jeden z najlepszych uniwersytetów w Europie i na świecie. Ściśle mówiąc dlatego, że nie mamy w Europie zbyt wiele takich Cambridge, gdzie pracujemy nad prawdziwą europejską przestrzenią badawczą; dlatego, że Cambridge i inne ważne uniwersytety w Europie są umiędzynarodowione. Potrafią przyciągnąć bardzo ważne finansowanie, lecz w innych krajach, zwłaszcza w małych czy biedniejszych brakuje takich zasobów. Oto dlaczego potrzeba nam nie tylko prywatnych funduszy, takich jak wspomniane przez panią - cieszy mnie cała praca takich fundacji - ale potrzeba nam również finansowania z państw, oraz budżetu Unii Europejskiej. Będzie to jeden z punktów, które zamierzam zgłosić do kolejnego budżetu UE.
Jeżeli chodzi o menedżerów alternatywnych inwestycji, naprawdę nie widzę tego związku. Sądzę, że nie powinniśmy stosować jednego lub drugiego. Uważam, że potrzebujemy sensownych regulacji dotyczących produktów na rynkach finansowych, zważywszy na to, co zaszło, również w pani kraju. To w pani kraju miała miejsce największa w historii Unii Europejskiej pomoc państwa, ściśle rzecz ujmując z powodu problemów na rynkach finansowych.
Nikolaos Chountis
(EL) Panie przewodniczący, panie Barroso! Pozwolę sobie zauważyć, że podczas gdy debatujemy nad celami strategii 2020, istnieją kraje, takie jak Grecja, które przystąpią do tej strategii na niekorzystnych warunkach, z ogromnymi problemami gospodarczymi i wysokim bezrobociem.
Wczoraj premier ogłosił działania, które jak ma nadzieję zmniejszą deficyt. Ateny czekają z zapartym tchem na reakcję rynków oraz ocenę sytuacji przez różne firmy. Po wysłuchaniu pańskiej odpowiedzi na wcześniejsze pytanie oraz po lekturze dzisiejszego oświadczenia pana Almuni pragnę pana zapytać: Jak, poza monitorowaniem deficytu publicznego w Grecji przez Komisję można jej pomóc uporać się z tym problemem?
I druga sprawa, jak w ramach strategii lizbońskiej na 2020 uporano się z takimi krajowymi dziwactwami, aby nie pojawiały się tego typu problemy?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Przede wszystkim w ramach strategii 2020 nasz zamysł polega na tworzeniu programów krajowych, jak również poziomych programów ogólnowspólnotowych.
Zamierzamy zwrócić się do każdego państwa członkowskiego o wyznaczenie konkretnych, uproszczonych celów dla każdego kraju, biorąc pod uwagę różne uwarunkowania. Jak pan wspominał, Grecja znajduje się dziś w szczególnej sytuacji, a my bardzo się tym przejmujemy. Grecja będzie oczywiście czerpać z funduszy spójności jako jeden z krajów korzystających z tych funduszy, ale to jest niezależne od strategii Unii Europejskiej 2020.
Należy jednak zrozumieć, dlaczego kraje takie jak Grecja muszą skorygować swoje deficyty i nadmierne zadłużenia. Odsetki, jakie płacą kraje z tytułu zadłużenia to środki, których nie mogą przeznaczyć na szpitale czy szkoły przyszłości. Nie chodzi zatem o to, że trzymamy się koncepcji dyscypliny makroekonomicznej, zalecając państwom członkowskim nie utrzymywać zbyt wysokich poziomów zadłużenia i deficytu, myślimy raczej o kosztach społecznych i trosce o obawy ludności.
Ivo Belet
(NL) Panie przewodniczący, panie Barroso! Zadam pytanie dotyczące przyszłości branży motoryzacyjnej, która pozostanie w istocie jedną z najważniejszych branż przemysłu po 2020 roku. Niektóre z naszych pereł w koronie mają zostać sprzedane do Chin, co jest niekorzystnym obrotem spraw. Moim zdaniem nie jest za późno, by temu zapobiec, lecz pan, panie przewodniczący wraz z nową Komisją Europejską musicie pilnie wrzucić wyższy bieg. Musimy zmobilizować więcej zasobów do badań i rozwoju, bardziej skupiając sie na branży motoryzacyjnej. Musimy również pozyskać rzecz jasna więcej środków finansowych z Europejskiego Banku Inwestycyjnego. W moim odczuciu to jedyny sposób na zapewnienie, by nasza obecna zależność od ropy naftowej nie zamieniła się w przyszłą zależność np. od chińskich akumulatorów. Stąd moje pytanie: czy pan i Komisja Europejska jesteście gotowi przyjąć rolę koordynatora w krótkim terminie, w tym również i w sprawie dossier Opla, abyśmy mogli zdecydowanie skupić się na nowych, przyjaznych środowisku technologiach w branży motoryzacyjnej?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - W sprawie Opla, jak panu wiadomo, Komisja zajęła ważne stanowisko, zachęcając do niezbędnych spotkań między zainteresowanymi krajami i przedsiębiorstwami.
Co się tyczy branży motoryzacyjnej, w Europie i na świecie występuje problem nadmiaru zdolności produkcyjnych. Przyszłość zatem rysuje się dokładnie tak, jak sugeruje pan w swoim pytaniu - poszukiwanie nowych metod i technologii, tworzenie pojazdów bardziej przyjaznych środowisku. Popieraliśmy ten pomysł, nie tylko w kategoriach koncepcji, ale również finansowania.
W istocie Europejski Bank Inwestycyjny, przy naszym pełnym poparciu utworzył, jak pan wie, specjalny instrument w tym celu. To jeden z priorytetów kolejnego mandatu: rozwój czystszej i bardziej zaawansowanej technologicznie branży motoryzacyjnej w Europie. W ten sposób zdołamy utrzymać wiodącą rolę w branży motoryzacyjnej na świecie.
Stephen Hughes
Panie przewodniczący Barroso! Europejska Sieć Przeciwko Ubóstwu opisała w swoim dokumencie konsultacyjnym strategię 2020 jako krok wstecz od zobowiązań kolejnych Rad Europejskich do nasilenia wymiaru społecznego.
W pańskim dokumencie zaledwie pojawia się wzmianka o flexicurity i szkoleniach. Powinien pan wiedzieć, że po tej stronie Izby nie możemy zaakceptować strategii pozbawionej treści społecznej. Rok 2010 będzie Europejskim Rokiem Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym. Czy nie powinien pan umieścić walki z plagą ubóstwa i wykluczenia społecznego centrum strategii 2020?
Wreszcie, mając na względzie, że jedna trzecia miejsc pracy powstałych od 2000 roku w Unii Europejskiej to praca w służbie zdrowia, usługach socjalnych i zatrudnienia - co przyczynia się podwójnie do zmniejszenia ubóstwa, świadczenia usług i tworzenia zatrudnienia - czy strategia 2020 nie powinna wyznaczać celów świadczenia usług socjalnych wysokiej jakości?
Przewodniczący
Dziękuję, panie kolego, ale proszę nie zadawać dwóch pytań w ciągu jednej minuty, ponieważ panu Barroso jest bardzo trudno odpowiedzieć w minutę na dwa pytania.
Które pytanie pan wybiera, pierwsze czy drugie?
Panie i panowie, to bardzo ważne.
Stephen Hughes
Panie przewodniczący, gwoli ścisłości - postawiłem trzy pytania i pragnę usłyszeć trzy razy "tak”!
(Śmiech)
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Panie przewodniczący, bardzo dziękuję za zrozumienie. Postaram się wybrać najlepsze pytanie!
Szczera odpowiedź brzmi: to jest dokument konsultacyjny; to jeszcze nie strategia, ale bardzo doceniam pański wkład.
Moja osobista opinia jest następująca: Tak, musimy zrobić więcej w sprawie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, ale do tego potrzebne nam poparcie państw członkowskich. Wyznam panu, że kilkakrotnie proponowałem konkretne działania, i zawsze słyszałem stanowcze "nie” poparte argumentacją, że niektóre państwa członkowskie postrzegają sprawy społeczne jako sprawy krajowe, nie europejskie.
To interesująca debata. Przekonajmy się, czy zgodzimy się w tej sprawie. Bardzo liczę na wasze poparcie w tej kwestii, ponieważ jak wiecie, aby podjąć walkę z wykluczeniem społecznym i ubóstwem, potrzebujemy instrumentów na szczeblu europejskim uzupełniających instrumenty krajowe. Oto stanowisko, którego będę bronił. Mam nadzieję, że wszystkie państwa członkowskie będą gotowe poprzeć ten pogląd.
Danuta Jazłowiecka
(PL) Panie Komisarzu! Wdrażanie strategii lizbońskiej wygląda bardzo mizernie. Jak zamierza pan zmienić dokument dotyczący strategii Europa 2020, by osiągnąć cele? Czy przewiduje pan przygotowanie czegoś w rodzaju programu realizacji strategii, osobnego dokumentu na pięcioletnią kadencję dla Komisji, gdzie byłyby rozpisane działania, które muszą być zrealizowane? Myślę, że to byłoby dobre. Moglibyśmy monitorować realizację tej strategii i jednocześnie rozliczać Komisję z tego, co zostało wdrożone.
Na koniec pozwolę sobie na komentarz: uważam, że czas poświęcony na konsultacje społeczne, a więc wyznaczenie terminu na dzień 15 stycznia, jest zbyt krótki. Powinniśmy troszeczkę poważniej traktować naszych partnerów społecznych. To oni będą realizować strategię i powinni mieć więcej czasu, żeby w tych konsultacjach uczestniczyć.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Wspomniany termin dotyczy konsultacji na podstawie tego dokumentu, lecz będą również i inne okazje do konsultacji. Faktycznie były już konsultacje w sprawie przyszłości strategii lizbońskiej, przynajmniej od 2008 roku. Komitet Regionów przygotował bardzo ciekawe sprawozdanie, podobnie jak Komitet Ekonomiczno-Społeczny. Przy okazji powiem, że jeżeli takie jest życzenie Parlamentu, to jestem gotów na debatę w tej sprawie - nie tylko na turę pytań z jednominutowymi odpowiedziami, ale specjalną debatę poświęconą temu zagadnieniu - kiedykolwiek chcecie, ponieważ kwestię tę uważam za naprawdę ważną.
(Oklaski)
Autorska rola w tym procesie, jak również zaangażowanie parlamentów krajowych są bardzo ważne dla tego Parlamentu, ponieważ chodzi o centralny punkt strategii za przyszłość. I to podkreślam.
Co się tyczy mechanizmów rządów, dokładnie nad tym właśnie pracujemy. Istnieje kilka koncepcji. Aktualnym pomysłem jest znalezienie sposobów na mierzenie i monitorowanie postępu w określonych dziedzinach, na podstawie wskaźników. Właśnie nad tym pracujemy, i potrzeba nam poparcia Parlamentu oraz - na co mam nadzieję - zgody państw członkowskich.
Werner Langen
(DE) Nawiązując do pytania, które tu padło, chcę wrócić do strategii klimatycznej 2020. Panie przewodniczący! Czy to prawda, że tymczasowy system handlu przydziałami emisji przyznaje największej spółce stalowej w Europie 90 milionów ton CO2 pomimo iż w zeszłym roku wyemitowała 68 milionów ton, a w tym roku wyemituje około 43 milionów ton? Czy to dopuszczalne, by do 2012 roku największy koncern stalowy w Europie zyskał 1 miliard funtów na emisjach z uwagi na zbyt szczodry przydział wskutek działań lobbingowych miedzy innymi w kręgach Komisji?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Pośle Langen, nie wiem dokładnie, do czego pan nawiązuje, ale skoro mowa o emisjach w Europie, to postawmy sprawę jasno: nasze emisje to około 14 % emisji globalnych z tendencją malejącą, ponieważ istnieją wielkie gospodarki, w których następuje wzrost emisji.
Jednakże licząc w jednostkach emisji na obywatela, wciąż bijemy na głowę te gospodarki i bądźmy szczerzy: ciąży na nas historyczna odpowiedzialność. Amerykanie emitują więcej gazów cieplarnianych na obywatela niż my, natomiast my wciąż wytwarzamy więcej emisji niż Chiny i znacznie więcej niż np. Indie, jeśli chodzi panu o przypadek Indii. To faktycznie jest problem, któremu musimy zaradzić w imię globalnej sprawiedliwości. Jeśli chcemy rozwiązać problem uważając, że stanowi on zagrożenie dla naszej planety - w związku ze zmianami klimatu - musimy podjąć wspólne wysiłki na wszystkich frontach. Tak, mamy surowsze warunki niż w innych częściach świata, ale postrzegamy to również jako sposobność do rozwoju nowych technologii, aby osiągnąć wyznaczone cele nie narażając naszych przedsiębiorstw, ponieważ nie chcemy eksportu przedsiębiorstw ani eksportu naszych miejsc pracy.
Przewodniczący
Koledzy i koleżanki posłowie! Podczas tury pytań do przewodniczącego Barroso proszę nie zadawać dodatkowych pytań, ponieważ dużo osób czeka, by zadać pierwsze pytanie. Bardzo mi przykro, ale wolałbym przejść do kolejnego pytania.
Stavros Lambrinidis
Panie przewodniczący Barroso! Jak pan wspomniał, stan naszej gospodarki faktycznie wpływa na wysokość stóp odsetkowych. Odzwierciedlają one zaufanie do danej gospodarki i oddziaływają na międzynarodową społeczność gospodarczą. Wpływ na stopy odsetkowe ma zaufanie Wspólnoty do danej gospodarki, a z kolei na owo zaufanie wpływają po wielokroć świadectwa zaufania, jakie daje Komisja Europejska wobec środków podejmowanych przez państwa członkowskie. W tym sensie spekulanci również próbują spekulować na kiepskiej sytuacji gospodarczej, niejednokrotnie jeszcze bardziej ją pogarszając.
Panie przewodniczący Barroso, czy jest pan gotów dziś, w tej Izbie dać świadectwo swojego poparcia dla środków zapowiedzianych wczoraj przez grecki rząd w celu poprawy sytuacji gospodarczej w Grecji? Czy Komisja jest przekonana, że jest to posunięcie we właściwym kierunku, a zastosowane środki zmienią sytuację finansową, choć w przeszłości nazywał je pan problematycznymi?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Już mówiłem, że ucieszyło mnie wczorajsze zobowiązanie premiera Papandreou do zmniejszenia deficytu publicznego oraz redukcji zadłużenia państwa poprzez ciągłe cięcia wydatków i wzrosty dochodów. Dodałem nawet, że obecnie w greckim parlamencie trwa dyskusja nad budżetem na 2010 rok, a oświadczenie premiera jest posunięciem we właściwym kierunku. Naturalnie Komisja nadal będzie ściśle monitorować sytuację makroekonomiczną i fiskalną, jak również realizację odpowiednich działań w Grecji. Stwierdziłem to wyraźnie w oświadczeniu poparcia dla zapowiedzianych środków. Uważam, że to najlepszy sposób, w jaki możemy pomóc Grecji w tej niezwykle trudnej sytuacji związanej z budżetem i zadłużeniem. Ufam, że środki te przyniosą ważne rezultaty.
Malcolm Harbour
Panie przewodniczący! Ogromnie cieszy mnie sposobność zadania pytania panu przewodniczącemu Barroso, jako że po raz pierwszy konferencja przewodniczących komisji opóźniła posiedzenie o godzinę, aby przewodniczący komisji mogli po raz pierwszy wziąć udział w turze pytań.
Pragnę zapytać o politykę pomocy w ramowych warunkach dla badań i innowacji - której ku mojemu rozczarowaniu zabrakło w pierwszym projekcie strategii na 2020, ale mam nadzieję, że pojawi się w przyszłości - chodzi o to, by wykorzystać ogromny potencjał zamówień publicznych Unii Europejskiej do stymulacji innowacyjnych produktów i usług. Chcę dziś zapytać, że uwzględni pan zalecenia zawarte w moim sprawozdaniu z listopada zeszłego roku - zatwierdzone nieomal jednomyślnie przez Parlament - dotyczące sposobu, w jaki można to zrobić. Gwoli przypomnienia i wymiany poglądów z kolegami - jeśli 1 % europejskich zamówień publicznych zostanie zarezerwowane na innowacyjne produkty i usługi, podniesie się poziom inwestycji w innowacje na obszarze Unii Europejskiej o przynajmniej 15 miliardów euro.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Dziękuję za pańskie uwagi, ale przypomnę, że nie jest to pierwszy projekt nowej strategii. To dokument roboczy Komisji do konsultacji. nie jesteśmy jeszcze na etapie przedstawiania projektu. Dlatego wszystkie pańskie komentarze są mile widziane.
Proszę ode mnie nie oczekiwać, że w ciągu jednej minuty udzielę wiążącej odpowiedzi w tej ważnej kwestii, którą pan podniósł. Wiem o pańskim sprawozdaniu. Wiem o niektórych pańskich ciekawych propozycjach dotyczących zamówień publicznych i tak, taki jest również mój zamiar - zostało to uwzględnione w ogólnych wytycznych. Przedstawiłem je Parlamentowi, jak pan pamięta, nawiązując do potrzeby pogłębienia zobowiązań dotyczących bardziej przyjaznych rynkowi, bardziej innowacyjnych zasad zamówień publicznych w Europie. Będzie to z pewnością częścią naszej przyszłej strategii, jednakże na tym etapie nie mogę dokładnie przyrzec, w jaki sposób zostanie to ujęte.
Carl Haglund
(SV) Panie przewodniczący! Jedną z największych słabości strategii lizbońskiej, która w innych aspektach jest dobrym dokumentem, jest to, że w pewnym zakresie nie daliśmy państwom członkowskim osiągnąć celów wyznaczonych w strategii.
Posłanka z Finlandii zapytała pana Barroso, jak jego zdaniem mogliśmy umożliwić państwom członkowskim lepiej realizować strategię. Jednym z jej celów było określenie, ile procent PKB państwa członkowskie powinny inwestować w badania i rozwój. Chciałbym dowiedzieć się, czy Komisja zamierza ustalić podobne cele dla państw członkowskich, innymi słowy, jaki odsetek produktu krajowego brutto każde państwo członkowskie winno inwestować w badania i rozwój?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Obecnie rozpatrujemy przyczyny nie osiągnięcia wszystkich celów. Wraz z nową propozycją sporządzimy ocenę - mam nadzieję rzetelną i obiektywną - tego, co poszło dobrze, a co źle w strategii lizbońskiej.
Na tym etapie nie mogę obiecać, co zaproponujemy; w tej chwili zastanawiamy się nad przyszłą drogą. Dlatego ilekroć mówię o dyskusjach, jakie chcę z wami przeprowadzić, to mam na myśli rzeczywiste dyskusje, ponieważ wasz wkład jest bardzo istotny.
Osobiście uważam, że przyjęcie ogólnego celu dla wszystkich państw członkowskich nie jest zbyt realistyczne. Sądzę, że na kolejnym etapie tworzenia strategii Unii Europejskiej 2020 będziemy musieli wykazać się większą precyzją i finezją oraz uzgodnić konkretne cele - rzecz jasna z państwami członkowskimi - ale biorąc pod uwagę różne położenia.
To moje osobiste zdanie. Nie jesteśmy jeszcze na etapie prezentacji propozycji. Chciałbym również, aby pełne autorstwo propozycji przypadło nowej Komisji. Przedstawimy bilans ostatniej strategii lizbońskiej.
William
Panie przewodniczący! W nadchodzącym roku składka Wielkiej Brytanii netto ulegnie podwojeniu w porównaniu do składki za 2008 rok. W 2020 roku przybędzie nam przynajmniej od czterech do siedmiu nowych państw członkowskich. Przy ich obecnej kondycji gospodarczej, każde z nowych państw członkowskich będzie otrzymywać fundusze spójności - innymi słowy dotacje - począwszy od daty przystąpienia do 2020 roku.
Czy zatem brytyjski podatnik powinien spodziewać się kolejnego podwojenia unijnej składki Wielkiej Brytanii netto do 2020 roku, a jeśli nie, to czemu?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji. - Nie jestem jeszcze na etapie omawiania perspektyw finansowych i nie jestem w stanie przewidzieć, ile wyniesie składka Wielkiej Brytanii. Rozumiem wyrażane przez pana obawy, ponieważ obecnie brytyjscy podatnicy płacą największą składkę z powodu tego, co zaszło w sektorze finansowym w Wielkiej Brytanii. Nigdy dotąd nie było przypadku tak wielkiej pomocy państwa jak w pańskim kraju.
Obecnie znajdujemy się w następującym punkcie: uważamy, że istotne jest wytycznie priorytetów na przyszłość, aby móc stwierdzić, ile mamy wydać na szczeblu krajowym, a ile na szczeblu europejskim, a następnie przejdziemy do dyskusji na temat sprawiedliwego podziału tej inwestycji. Sądzimy jednak, że w niektórych przypadkach większy sens ma wydanie jednego euro na szczeblu europejskim, niż na krajowym, z uwagi na potencjalne korzyści z operowania w wymiarze europejskim i na wewnętrznym rynku europejskim. Dojdzie do tej dyskusji i mam nadzieję, że na końcu osiągniemy porozumienie.
Przewodniczący
To była trzecia tura pytań z udziałem przewodniczącego Komisji Europejskiej. Bardzo dziękuję zgromadzonym za zadawanie pytań do dyskusji.
Jeżeli chodzi o obecność, pod koniec tury pytań mieliśmy w Izbie więcej zgromadzonych, niż na początku, o godz. 15.00. Bardzo mi przykro z tego powodu. Wolelibyśmy, aby było was tu mnóstwo.
Dziękuję ponownie, panie Barroso.
John Bufton
Panie przewodniczący! Pragnę zauważyć, że wiele z obecnych osób nie miało szansy zadania pytania panu Barroso. Zważywszy na ogromne uposażenie pana Barroso, czy nie mógłby on poświęcać nam 30 minut więcej, aby w sumie wyszło półtorej godziny?
Pierwsze 30 minut przypada na liderów grup. W izbie zasiada 750 posłów. Uważam, że 30 minut to kpina. Czy nie można poświęcić nam półtorej godziny? Panie Barroso, jest pan sowicie wynagradzany. Niech pan przychodzi na 90 minut, nie na 60.
Przewodniczący
Przewodniczący Barroso życzliwie się uśmiecha, ale zobaczymy. Musimy o tym zdecydować. Dziękuję za pański wniosek.
