Resultaten van de Top van de G20 (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de resultaten van de Top van de G20.
Olivier Chastel
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, het voorzitterschap van de Raad en het Parlement hebben reeds op 20 oktober 2010 de gelegenheid gehad een debat te voeren over de G20, toen wij aan de vooravond van de ministeriële bijeenkomst van de G20 stonden en zaten te wachten op hetgeen in Seoul zou gebeuren.
Wij Europeanen hadden ons goed voorbereid op deze ontmoetingen, zowel op het niveau van de ministers als op dat van de staatshoofden en regeringsleiders. Wij zagen in dat een gebrek aan samenhang onder de Europeanen de geloofwaardigheid van de Europese Unie op het internationale toneel snel ongedaan zou maken. Gezegd moet worden dat de Top van Seoul in de wereld gemengde reacties opriep. Ik ben van mening dat wij blijk moeten blijven geven van optimisme, ook al waren de resultaten niet zo geweldig als wij hadden gewild.
Vóór Seoul waren wij ervan overtuigd dat de moeilijkste en belangrijkste opgave zou zijn om de vaart erin te houden. Wij mogen niet de fout maken te denken dat wij geen behoefte meer hebben aan coördinatie op wereldvlak omdat wij niet meer in dezelfde kritieke situatie verkeren als anderhalf jaar of zelfs zes maanden geleden. Men denkt altijd dat de verantwoordelijkheid voor de besluiten bij de politieke leiders ligt. Dat is ook zo, en dat is ook de kern van de politiek, maar mijns inziens hebben de politieke leiders ook een andere, nog belangrijker verantwoordelijkheid: zij moeten ervoor zorgen dat de besluiten geen dode letter blijven maar concrete resultaten opleveren en volledig worden uitgevoerd.
De Top van Seoul heeft nu aangetoond wat de werkelijke uitdaging is voor de G20 en dus voor ons: we moeten nagaan hoe wij de uitvoering kunnen voortzetten en zelfs versnellen. Men moet van goede voornemens overstappen op concrete resultaten, en dat is belangrijk om ten minste twee redenen. Ten eerste nemen de markten geen genoegen met verklaringen. Zij houden de concrete ontwikkelingen in de gaten die zich twee, tien, dertig dagen na de top voordoen, wanneer de mediacamera's van het toneel zijn verdwenen. De toestand van de Europese economie moet in zijn geheel worden beschouwd. Deze wordt niet bepaald door de voortgang tijdens tweedaagse topbijeenkomsten. De vooruitgang waar wij naar streven is trouwens alleen mogelijk als daar continu, dagelijks aan wordt gewerkt, en als leden van het Europees Parlement weet u dat beter dan wie ook.
De tweede reden is net zo belangrijk als de eerste en gaat u rechtstreeks aan. Mijns inziens kunnen het Europees Parlement en de nationale parlementen een rol spelen, niet alleen wanneer het gaat om controle maar ook wanneer een politieke impuls moet worden gegeven aan de Europese en internationale economische agenda. Zij moeten namelijk verzekeren dat de besluiten in de tijd tussen de ene top en de andere goed worden uitgevoerd en dat de G20 een echt proces wordt en niet enkel een reeks ontmoetingen blijft.
Inhoudelijk gezien is nu wel duidelijk welke bijdrage de Unie kan leveren aan een sterke, duurzame en evenwichtige groei, aan een groei die gebaseerd is op een aantal principes, te weten: plannen voor financiële consolidering gericht op duurzame en gedifferentieerde groei, de EU 2020-strategie voor de hervormingen die noodzakelijk zijn om met name steun te kunnen geven aan het scheppen van banen, het programma voor de hervorming van de financiële sector en markten, en tot slot de versterking van de economische governance van de Unie. Ik voeg hieraan toe dat de Unie heel veel belangstelling heeft voor het peer review-proces dat zich in het kader van de G20 voltrekt. Als Europeanen zijn wij daaraan gewend en weten wij maar al te goed hoe nuttig een dergelijke exercitie kan zijn. Natuurlijk moet iedereen zich van zijn taken kwijten en blijk geven van een nieuwe wil om bij te dragen aan het stimuleren van groei.
Ik wil nogmaals, in dezelfde geest als mijn eerdere opmerkingen, duidelijk maken dat de strijd tegen protectionisme niet nu in één keer gewonnen kan worden, maar alleen door dag in dag uit wereldwijd voldoende waakzaam te blijven.
Ik wil verder nog drie belangrijke ontwikkelingen van de afgelopen maand onderstrepen. Ten eerste de hervorming van het Internationaal Monetair Fonds, daar de Europeanen duidelijk hebben aangetoond bereid te zijn te doen wat zij moeten doen om ervoor te zorgen dat het nieuwe IMF representatiever wordt en de nieuwe internationale economische realiteit beter weergeeft, zodat de opkomende economieën hun stem kunnen laten horen en een grotere rol kunnen spelen. Wij hebben ingestemd met een vermindering van onze aanwezigheid in het uitvoerend comité van het IMF, en wij hebben belangrijke concessies gedaan wat onze aandelen in het kapitaal betreft. Ik denk dat wij daarnaast hebben behouden wat ons het meest na aan het hart lag, en dat meer in het algemeen de internationale gemeenschap er uiteindelijk bij gewonnen heeft.
De tweede ontwikkeling betreft de overeenkomst Basel III. Wat de kapitaalvereisten van banken betreft gaan wij momenteel in de juiste richting, en het is natuurlijk zeer belangrijk dat de toezegging om Basel III uit te voeren ook inderdaad wordt nagekomen door de betrokken landen. Het is wat dat betreft duidelijk dat het uitvoeringsvraagstuk op de politieke agenda van zowel de Unie als de G20 zal blijven staan.
Als ik tot slot kijk naar hetgeen de afgelopen weken is gebeurd in verband met de zogenaamde valutaoorlog, denk ik dat de Europese Unie goed werk heeft verricht en een evenwichtig standpunt heeft weten te verdedigen, een standpunt dat inhoudt dat de wisselkoersen de fundamentele parameters van een economie moeten weergeven en dat geen toevlucht mag worden genomen tot devaluatie uit concurrentieoverwegingen.
Frankrijk heeft sinds Seoul de verantwoordelijkheid voor het voorzitterschap van de G20, en ik denk dat dit een unieke kans is voor de Europeanen en voor de Europese Unie als zodanig. Het zal zeer belangrijk zijn dat wij op gecoördineerde wijze samen werken teneinde ervoor te zorgen dat de G20 gedurende het hele komende jaar, in de aanloop naar de Top van Cannes van november 2011, maar ook daarna, in staat is aan de gewekte verwachtingen te voldoen.
De werkelijke uitdaging waar wij voor staan, is om aan te tonen dat het forum dat in het leven werd geroepen om het hoofd te bieden aan de crisis, ook in staat is de noodzakelijke bijdrage en impuls te geven aan de verwezenlijking van de doelstellingen op middellange termijn, zoals sterkere, meer duurzame en evenwichtiger groei in de wereld, duidelijke en billijke regels voor de internationale financiële markt, en internationale organisaties die representatiever zijn voor de wereld van vandaag en beter in staat zijn om de nationale regeringen en de Europese instellingen te helpen bij het beheersen van de globalisering. Mijnheer de Voorzitter, het is mijns inziens aan de G20 om in de komende jaren aan te tonen dat het niet alleen gaat om economische maar eerst en vooral ook om politieke globalisering.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, voor de Top van Seoul van deze maand was er bezorgdheid dat de G20, zodra de druk van de crisis die de G20-landen bij elkaar had gebracht afnam, onmogelijk nog zijn rol zou kunnen spelen als het primaire forum voor wereldwijde economische coördinatie. Na de Top van Seoul van deze maand kan ik u geruststellen dat dat negatieve scenario niet is bevestigd. We hebben de G20 zien verschuiven van een crisisinstelling naar een stabielere benadering van wereldwijd bestuur.
Ondanks de lastige kwesties die zijn besproken en het feit dat over sommige andere kwesties, zoals belasting voor de financiële sector, geen overeenstemming is bereikt, heeft de G20 wederom een belangrijke boodschap van wereldwijde vastbeslotenheid afgegeven; er is werkelijke en gestage vooruitgang geboekt als het gaat om het aanpakken van wereldwijde economische uitdagingen. Ik weet dat de resultaten met enige scepsis zijn ontvangen, want er was geen spectaculaire doorbraak op het laatste moment, perfect getimed voor het achtuurjournaal. Maar wat de sceptici niet begrijpen, is dat het proces van de G20 zelf spectaculair nieuws is; het is niet zoals ons Europese, meer geïntegreerde proces waarin iedereen aan tafel een gemeenschappelijke cultuur van onderhandeling en compromis gewend is.
Buiten de Europese Unie en enkele van haar lidstaten omvat de G20 uiteenlopende landen als de VS, China, Rusland, Brazilië, Japan, Argentinië, Saudi-Arabië, Korea en Zuid-Afrika. Het feit alleen al dat zij zich bezighouden met een gezamenlijk proces om wereldwijde onevenwichtigheden aan te pakken en bijvoorbeeld afspraken te maken over financiële regulering, moet worden gezien als wat het is: een enorme vooruitgang die een paar jaar geleden nog niet mogelijk zou zijn geweest. De Top van Seoul was een belangrijke volgende stap voor dat proces en voor het presenteren van een nieuwe agenda, geen eenmalige spectaculaire gebeurtenis.
Dus ja, het was een succes en ik denk dat de Europese Unie, die werd vertegenwoordigd door de voorzitter van de Europese Raad en mijzelf, tevreden kan zijn met de conclusies van de Top. We hebben ook een zeer belangrijke bijdrage geleverd op het niveau van de ministers van Financiën, waar de Europese Unie werd vertegenwoordigd door Olli Rehn, de commissaris die verantwoordelijk is voor die portefeuille. In het geheel genomen weerspiegelen de conclusies de prioriteiten die de Europese Unie in de aanloop naar Seoul had vastgesteld en de Europese Unie mag trots zijn op de zeer belangrijke bijdrage die zij levert aan dit proces.
Ik zal enkele van de belangrijkste resultaten belichten. Allereerst wilde de Europese Unie dat deze Top vooruitgang zou boeken op het gebied van gezamenlijk optreden ter bevordering van de wereldwijde groei en werkgelegenheid en om oplossingen te vinden voor het aanpakken van wereldwijde onevenwichtigheden en valutaspanningen. We wisten allemaal dat het moeilijk zou worden om het eens te worden over een manier om wereldwijde onevenwichtigheden aan te pakken, maar na lange, zware onderhandelingen heeft de G20 gekozen voor een coöperatieve oplossing door de instelling van een mechanisme en een tijdlijn om onze economieën nader tot elkaar te brengen en deze kwestie aan te pakken.
De G20-partners hebben afgesproken de buitensporige onevenwichtigheden te verkleinen en de huidige financiële onevenwichtigheden op een aanvaardbaar niveau te houden. Onderschat niet hoe belangrijk dat is. De discussie van de G20 over het aanpakken van onevenwichtigheden liet zien dat de EU voorop loopt. De resultaten van ons eigen denken over interne onevenwichtigheden in de Europese Unie hebben de leiders van de G20 geïnspireerd als de beste manier om de wereldwijde onevenwichtigheden aan te pakken. Onze methode met het gebruik van indicatoren die aanleiding geven tot een beoordeling van macro-economische onevenwichtigheden en de hoofdoorzaken daarvan, vormt de basis voor het nieuwe mechanisme van de G20. Het zal halverwege 2011 worden ingesteld en de eerste beoordeling zal plaatsvinden voor de volgende top in november 2011.
Wij zullen ons nu concentreren op het zo veel mogelijk versterken van dit mechanisme en het waarborgen van de correcte toepassing ervan tijdens het Franse voorzitterschap van de G20 in 2011. De conclusies waren dus belangrijk, maar ik ben het ermee eens dat we nu moeten afwachten hoe ze ten uitvoer worden gelegd.
Het tweede dat we hebben bereikt, heeft betrekking op de valutakoersen. Het opnieuw in evenwicht brengen van de groei kan niet slagen zonder dat de valutaspanningen worden aangepakt. Ook hier heeft de Europese Unie geholpen consensus binnen de G20 te bereiken over coöperatieve oplossingen. We hebben afgesproken om te gaan werken aan meer door de markt bepaalde wisselkoerssystemen waarin de onderliggende economische parameters tot uitdrukking komen. We hebben ook afgesproken de evaluaties niet te zullen vergelijken en op te passen voor overmatige volatiliteit en ongeregelde bewegingen in de wisselkoersen.
Dit besluit biedt een politieke impuls voor het Franse voorzitterschap van de G20, dat een uitgebreide hervorming van het internationale monetaire stelsel zal ondernemen. Ik ben ook blij om te zien dat de G20-top de historische hervorming van het IMF heeft gesteund. We hebben de verwachtingen van Pittsburgh met betrekking tot de quotumverschuiving en de vertegenwoordiging van opkomende economieën zelfs overtroffen. Dankzij de open en coöperatieve aanpak van de EU-lidstaten, onze aanzienlijke concessies en ons vermogen om de verantwoordelijkheid te delen, heeft het fonds nu de legitimiteit die het nodig heeft om de uitdagingen van de toekomst het hoofd te kunnen bieden, vooral als het gaat om het aanpakken van de onevenwichtigheden en de valutaspanningen. De opkomende economieën moeten nu bewijzen dat ze in ruil voor meer vertegenwoordiging bereid zijn meer verantwoordelijkheid voor het mondiale economische bestuur op zich te nemen.
Een vierde wapenfeit van de Top was het vasthouden van de impuls voor wereldwijde hervorming van de financiële regelgeving, met een duidelijke nadruk op de tenuitvoerlegging. We zijn blij met de steun voor de Basel III-hervorming en het feit dat de G20 zal blijven werken aan systeemrelevante financiële instellingen. De financiële hervormingsinspanningen van de G20 zullen worden voortgezet op gebieden als macroprudentiële beleidskaders, schaduwbanken, van grondstoffen afgeleide markten en marktintegriteit en -efficiëntie.
De Europese Unie loopt bij veel van deze punten voorop en ons interne werk zal terugkomen in het G20-proces. Het is nu belangrijk om te zorgen voor strikte en consistente tenuitvoerlegging van al deze beloften volgens het overeengekomen tijdschema om wereldwijd een gelijk speelveld te garanderen. We hebben van de Verenigde Staten sterke garanties gekregen dat zij daar even veel waarde aan hechten als wij. De Top van Seoul heeft ook een nieuwe impuls gecreëerd om de Doha-ronde af te ronden en heeft het streven van de G20 om protectionisme in al zijn vormen te bestrijden, opnieuw benadrukt.
Een prestatie die mij persoonlijk voldoening schenkt, is dat we met de Consensus van Seoul inzake ontwikkeling, waarin ontwikkeling, handel en investering nauw met elkaar samenhangen, het onderwerp ontwikkeling stevig op de agenda van de G20 hebben gezet. Deze nieuwe groeigerichte aanpak zal een aanvulling vormen op de bestaande donorgerichte activiteiten en het stelsel van de Verenigde Naties. Hij zal onze inspanningen voor het bereiken van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling bevorderen en is volmaakt in overeenstemming met de recente voorstellen van de Commissie in haar groenboek over de toekomst van het ontwikkelingsbeleid. Dit groenboek is nu beschikbaar voor raadpleging en ik kijk uit naar commentaar vanuit dit Huis.
Tot slot ben ik erg blij met de inzet van de G20 als het gaat om het actieplan van de G20 tegen corruptie, toekomstig werk aan energiezaken en grote inspanningen voor het bereiken van een evenwichtige en succesvolle uitkomst van de klimaatonderhandelingen in Cancún.
(FR) Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, de groeiende belangstelling onder ondernemings- en vakbondsvertegenwoordigers toont aan dat het G20-proces nu is uitgegroeid tot het belangrijkste forum voor economische coördinatie op wereldniveau. Ik heb ook deelgenomen aan de G20 Business Summit, waar ik heb gewezen op het belang van de sociale verantwoordelijkheid van ondernemingen. Ik heb tevens een delegatie van Europese, Noord-Amerikaanse en Zuid-Aziatische vakbonden ontvangen. Ik heb met deze delegatie, die werd begeleid door het Europees Verbond van Vakverenigingen, afgesproken dat werkgelegenheid de prioriteit is, en ik heb daarbij onderstreept dat Europa inderdaad heeft voorgesteld om de werkgelegenheid en de sociale dimensie op te nemen in de conclusies.
Na Seoul hebben wij onze blik gericht op het volgende G20-voorzitterschap en op de Top van Cannes in november 2011. Nu wij een van onze lidstaten in de cockpit hebben zitten, krijgen wij een kans die wij niet mogen missen. Wij zullen onverwijld een standpunt moeten innemen en op actieve en gecoördineerde wijze moeten bijdragen aan de vaststelling van de agenda van de G20.
De Commissie staat klaar om het Franse voorzitterschap steun te geven bij al zijn prioriteiten. Een daarvan betreft de hervorming van het internationaal monetair stelsel, waarvoor wij een reeks coherente voorstellen moeten doen, met name voor de verbetering van de stabiliteit en de vermindering van de volatiliteit van wisselkoersen.
Een andere prioriteit betreft de volatiliteit van grondstofprijzen. De Commissie zal in de komende maanden een bijdrage leveren met betrekking tot de primaire markten van alle grondstoffen.
Laten wij het Franse voorzitterschap als een unieke kans zien, als een kans die wij moeten grijpen om Europa in staat te stellen zijn stempel te drukken op de mondiale agenda. Als Europa eensgezind optreedt in de G20 zal het zijn positie in het brandpunt van het economisch en financieel debat in de wereld kunnen consolideren en een sleutelrol in de respons op de wereldwijde uitdagingen kunnen spelen.
Jean-Paul Gauzès
Mijnheer de Voorzitter, als mijn informatie klopt, heb ik één minuut.
Mijnheer de vertegenwoordiger van het Belgisch voorzitterschap, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, ik wil allereerst tegen u, minister, zeggen dat ik enorme waardering heb voor uw nuchtere oordeel over de laatste G20 en het roerend eens ben met uw voorstellen voor de toekomst.
Mijns inziens kunnen wij niet anders dan vaststellen dat ondanks de goedkeuring van Basel III en de hervorming van het IMF, de resultaten niet om over naar huis te schrijven zijn. We kunnen, net als de voorzitter van de Commissie, alleen maar hopen dat de top van Seoul de weg vrijmaakt voor de tenuitvoerlegging van de ambitieuze voorstellen van het Franse voorzitterschap. Deze voorstellen zijn gerechtvaardigd, want er is spoed geboden en de situatie blijft moeilijk. Er moet samenhang zijn in de Europese Unie als wij willen dat zij gewicht in de schaal legt.
Er is behoefte aan concrete resultaten, en ik ben het met u eens, mijnheer de voorzitter van de Commissie, wanneer u zegt dat onze medeburgers op daden wachten en niet op woorden of verklaringen. De economische en financiële globalisering vereist echte vooruitgang bij de internationale harmonisatie van regelgeving. De markten reageren veel sneller dan de politici. Europa mag niet naïef zijn en moet wederkerigheid waarborgen.
Udo Bullmann
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mevrouw Harms heeft vanochtend in het debat de vraag gesteld waarom de vonk niet meer overspringt van de toppen naar de bevolking, waarom er niet nieuwe moed, geen nieuw optimisme uitgaat van de discussies tijdens de topconferenties. Nu ik u vanochtend en ook nu heb gehoord, mijnheer Barroso, en ook de heer Van Rompuy of de Raad, begin ik een idee te krijgen waarom de vonk niet overspringt. De vonk springt niet eens hier in de zaal over, kijk maar om u heen. Natuurlijk is het belangrijk dat er meer collega's aanwezig zijn. Waarom zijn ze er niet? Het is niet goed dat ze er niet zijn. Maar ze krijgen ook niet echt iets nieuws te horen. U vertelt ons dingen die al twintig keer in de krant hebben gestaan, en u geeft geen antwoord op de scherpe vragen die gesteld zijn. Hoe zit het nu met de belasting op financiële transacties? De heer Schulz heeft hier meermaals naar gevraagd. Waar blijft het antwoord? Het staat niet op de agenda van de G20-top in Seoel. Ik wil een verklaring.
Ik wil ook weten waarom de Europese Raad, bij monde van het Belgisch voorzitterschap, zegt dat hij ervoor is, waarom de Europese Raad het er bij de laatste drie toppen alleen maar over heeft gehad en een haalbaarheidsstudie op mondiaal niveau adviseert en niet een op Europees niveau. Waarom eigenlijk niet? Merkt u in de Raad niet in welke impasse u dit onderwerp manoeuvreert? Dus nogmaals, mijnheer Barroso: wanneer komt de heer Šemeta voldoen aan de eis die het Parlement begin dit jaar gesteld heeft, namelijk dat wij de haalbaarheidsstudie ook voor Europa willen? Als u een mening over dit onderwerp uitdraagt, is deze zaal ook vol en luisteren wij naar u. Maar stop met deze uitwijkmanoeuvres. Alleen voor Europa hebben we het al over 200 miljard euro per jaar. Vraagt u eens aan mijn collega's in de Begrotingscommissie over welke kruimels ze op dit moment strijd leveren met de Raad, om welke kleine bedragen het gaat. Met een initiatief zouden we vooruitgang kunnen boeken. Je moet gepassioneerd blijven, dan springt de vonk weer over. Dat verwachten we van u.
Marielle De Sarnez
Mijnheer de Voorzitter, men kan net zoveel toppen en vergaderingen beleggen als men wil, maar als Europa geen offensieve gemeenschappelijke visie heeft, zal het geen gewicht in de schaal kunnen leggen en zal de komende G20 een onderonsje worden tussen China en de Verenigde Staten en zullen wij onvermijdelijk aan het kortste eind trekken. En toch is er genoeg werk aan de winkel!
De eurozone heeft zo haar eigen moeilijkheden, waarop intern krachtig moet worden gereageerd; het internationaal monetair systeem maakt een kritieke tijd door waardoor onze problemen alleen maar groter worden en een zowel destabiliserende als onrechtvaardige concurrentie voor Europa ontstaat. Dat was mijn eerste opmerking. De Europeanen moeten tijdens de G20 een voorstel doen voor een nieuwe internationale monetaire orde in de wereld, die berust op een rekeneenheid bestaande uit een mandje van munten waaronder met name de dollar, de euro en de yuan.
Ook moeten wij opnieuw de problematiek van de financiële regelgeving oppakken. De toezeggingen in verband met de strijd tegen belastingparadijzen hebben nog steeds geen concrete vorm gekregen en er is ook nog steeds geen kader voor de activiteiten van ratingbureaus. Dat is zeer betreurenswaardig, vooral omdat ook andere uitdagingen de kop op steken, zoals de regelgeving voor de markt van grondstoffen, van fossiele, minerale of landbouwgrondstoffen. Wat dat betreft wil ik een suggestie doen. Mijns inziens moeten de Europeanen in dit verband voorstellen een wereldgrondstoffenorganisatie op te richten.
De wereldeconomie heeft namelijk te kampen met een daadwerkelijk gevaar, het gevaar van een door bepaalde productielanden - en ik denk daarbij vooral aan China - veroorzaakt tekort en van speculatie met landbouwgrondstoffen die absoluut immoreel is omdat daardoor, naast klimaatproblemen, een verhoogde kans op hongersnood in ontwikkelingslanden ontstaat.
Ten aanzien van al deze grote vraagstukken, die onmiskenbaar het evenwicht in de wereld betreffen, ben ik de overtuiging toegedaan dat het Franse voorzitterschap pas echt nuttig zal zijn als het zich van meet af aan in een Europees kader plaatst.
Patrick Le Hyaric
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de omvang van de mondiale crisis en de noden op sociaal en milieugebied vragen om resoluut optreden van de Europese Unie in de G20, om een optreden dat verder gaat dan het afleggen van intentieverklaringen over de regulering van de internationale financiën.
Allereerst mogen de onderhandelingen in de Wereldhandelsorganisatie de wereld niet veranderen in een kapitalistische jungle, maar moeten ze ervoor zorgen dat de sociale en milieunormen worden toegepast en er nieuwe banen worden geschapen in het handelssysteem. Daarin moet de plaag van de werkloosheid worden aangepakt, die meer dan 250 miljoen mensen op deze planeet treft, en een eind worden gemaakt aan het huidige bezuinigingsbeleid.
Aan de andere kant moeten de belastingparadijzen worden gesloten. Er moet een mechanisme worden uitgevonden om kapitaalbewegingen te belasten, en er moet een wereldfonds worden opgericht voor de stabilisering van de grondstofprijzen, om te beginnen de prijzen van landbouwgrondstoffen. Ook moet het internationaal monetair systeem grondig worden hervormd en het Internationaal Monetair Fonds een andere rol worden gegeven, een rol die is gericht op het creëren van werkgelegenheid en op duurzame menselijke ontwikkeling, en er moet een universele wereldmunt worden ingevoerd om de overheersing van de dollar aan te tasten.
Ook moeten we nu korte metten maken met het schandaal van de ratingbureaus die rechter en partij zijn en enkel in dienst staan van de banken. De mensen moeten een stem in het kapittel hebben bij al deze vraagstukken, die hen raken.
Georgios Papanikolaou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, het lijdt geen twijfel dat de verklaring over de resultaten van de G20-bijeenkomst belangrijk was, maar bij tweede lezing rijst er toch een aantal belangrijke vragen over bepaalde punten.
Zo hebben de twintig ontwikkelde landen een strenge waarschuwing gericht tot de landen die een ongecoördineerd economisch beleid toepassen. Maar is het niet zo dat op dit moment de VS een op meer liquiditeit gericht economisch beleid voert, de lidstaten van de Europese Unie kiezen voor bezuinigingen en China de waarde van zijn munt laag houdt?
Daarom probeer ik erachter te komen wat voor zin een dergelijke verklaring heeft en tot wie deze eigenlijk is gericht. Het wil er bij mij niet in dat deze boodschap is gericht tot landen die van weinig belang zijn voor de wereldeconomie. Als de G20 een dergelijke verklaring echter ten eigen bate heeft afgelegd, dan moeten wij wel beseffen dat er een groot politiek complotprobleem bestaat op een moment waarop juist een onmiddellijk reactie is vereist.
Charles Goerens
(FR) Mijnheer de Voorzitter, de vraag die ik wilde stellen was eigenlijk bedoeld voor de heer Barroso, maar aangezien hij er niet is, zal ik haar tot het Belgische voorzitterschap richten.
In deze tijd kan men handelsdumping bedrijven zonder de antidumpingregels van de WTO te overtreden. Met een chronisch ondergewaardeerde munt komt men namelijk op hetzelfde resultaat uit. Het vraagstuk van de concurrentiële devaluatie wordt nu weliswaar, zij het schoorvoetend, aangepakt, maar de vraag blijft wat aanvaardbaar is voor de Europese Unie.
Mijn vraag aan het Belgische voorzitterschap luidt als volgt: als de G20 er niet in slaagt een einde te maken aan de monetaire wanorde, denkt u dan dat de WTO-onderhandelingen er ongedeerd uit zullen komen?
Nikolaos Salavrakos
(EL) Mijnheer de Voorzitter, de G20-bijeenkomst van november heeft mijns inziens geen echte resultaten opgeleverd. Eens te meer is gebleken dat de Verenigde Staten de scepter zwaaien en dat China probeert een plaats te verwerven op het internationale toneel.
Zoals bekend is de economische crisis in de wereld begonnen in 2007 toen in de Verenigde Staten de ene investeringsbank na de andere liquiditeitsproblemen kreeg. Naar het schijnt - en iedereen weet dat dat zo is - werd de Amerikaanse regering daardoor gedwongen geld te drukken. Aanvankelijk ging het om 700 miljard dollar, maar onlangs moest nog eens 600 miljard dollar worden gedrukt.
In tegenstelling tot de Verenigde Staten bleef Europa, en met name de eurozone, wat het monetaire vraagstuk betreft vasthouden aan het beginsel van begrotingsdiscipline en aan een streng gecontroleerd monetair beleid. Daardoor kregen de markten alle ruimte om speculatieve spelletjes te spelen ten koste van de minst weerbare economieën van Europa en van met name de eurozone.
Daarom wil ik voorstellen om te overwegen nieuw geld te drukken in Europa, hetzij in de vorm van bankbiljetten, hetzij in de vorm van euro-obligaties.
Michel Dantin
(FR) Mijnheer de Voorzitter, onze medeburgers hebben verwachtingen van ons. Zij hebben verwachtingen van Europa wat het vraagstuk van de mondiale governance betreft. Wij moeten met voorstellen komen en wij moeten besluiten nemen. Meerdere sprekers hebben vanmorgen onderstreept dat het Franse voorzitterschap van de G20 een kans kan zijn voor Europa. Ik ben het daar natuurlijk mee eens en ik geloof dat het goed zou zijn indien ons Parlement regelmatig zou worden geïnformeerd over de vorderingen in de werkzaamheden van de G20 door het voorzitterschap zelf. Als ik het wel heb, is de president van de Franse republiek ook bereid om naar ons toe te komen en daarover met ons te spreken. Mijns inziens zou u, mijnheer de Voorzitter, hem daartoe moeten uitnodigen.
Andris Piebalgs
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de G20 is een erg bijzondere organisatie, waarin alle besluiten door middel van consensus moeten worden genomen. Maar zoals onze voorzitter van de Commissie en de Belgische voorzitter hebben benadrukt, is het proces in voortgang. Ik zal slechts een van de onderwerpen bespreken, namelijk de belasting van de financiële sector.
Er is dan misschien geen doorbraak bereikt, maar er is wel afgesproken verder te werken aan innovatieve financiering onder het Franse voorzitterschap. De Europese Unie staat klaar om het werk in de G20 voor het onderzoeken en ontwikkelen van een belasting op financiële transacties op wereldwijd niveau te ondersteunen. Zoals ik al zei, werkt de G20 met consensus en veel G20-partners delen in dit stadium ons standpunt over dit onderwerp niet, maar we zullen blijven werken aan een consensus.
In de tussentijd moeten we werken aan andere manieren om ervoor te zorgen dat de financiële sector een billijke bijdrage levert door middel van maatregelen zoals de belasting op financiële activiteiten. Op 7 oktober 2010 heeft de Commissie haar standpunt over deze kwestie uiteengezet en zij zal de volgende doelstellingen blijven nastreven. Ten eerste moeten we ervoor zorgen dat de financiële sector een eerlijke bijdrage levert aan de overheidsfinanciën. Dat is vooral belangrijk in het licht van de steun die de sector heeft ontvangen tijdens de crisis. Ten tweede moeten we ervoor zorgen dat een eventuele belasting die we instellen echte voordelen oplevert en aanzienlijke inkomsten zal genereren zonder het concurrentievermogen van de EU te ondermijnen. Ten derde moeten we ervoor zorgen dat de lappendeken van uiteenlopende nationale belastingen voor de financiële sector geen nieuwe belemmeringen vormt voor de eengemaakte markt.
Op basis daarvan heeft de Commissie een tweeledige benadering van de belasting voor de financiële sector ontwikkeld. Een belasting op financiële activiteiten lijkt de beste manier om deze kwestie in de EU aan te pakken. Het belasten van de winsten en lonen in de financiële sector kan ervoor zorgen dat de belasting eerlijk is, terwijl tegelijkertijd de broodnodige inkomsten worden gegenereerd. Daarnaast levert een belasting op financiële activiteiten minder risico's op voor het concurrentievermogen van de EU dan andere belastingmiddelen zouden opleveren als ze unilateraal werden ingevoerd.
Een belasting op financiële transacties moet op wereldwijd niveau worden bevorderd. Een internationale transactiebelasting voor de wereldwijde financiële sector is de beste manier om de internationale doelstellingen op het gebied van onder meer ontwikkelingshulp en klimaatverandering te financieren. Met een goed gekozen belasting en een correcte tenuitvoerlegging daarvan kunnen we een belangrijke nieuwe inkomstenbron scheppen en tegelijkertijd ons concurrentievermogen behouden.
De Commissie wil blijven werken aan deze mogelijkheden teneinde in 2011 beleidsinitiatieven te presenteren. De eerste stap wordt een effectbeoordeling van het belasten van de financiële sector volgens de ideeën die we hebben ontwikkeld. In dat verband zullen we ook rekening houden met de analyses van de lidstaten. Het is belangrijk dat het cumulatieve effect van de nieuwe regelgeving, mogelijke bankenheffingen en belastingen op de instellingen in de financiële sector, wordt beoordeeld voordat er een voorstel wordt gepresenteerd.
Ik wil persoonlijk ook iets noemen wat heel belangrijk is: de G20 heeft heel duidelijke doelstellingen voor ontwikkelingsbeleid op de agenda gezet. Ik ben van mening dat dit een goed teken is en dat het G20-proces, met voldoende inzet van de Europese Unie, gunstig kan zijn voor de belangen van de burgers.
Olivier Chastel
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, ter afsluiting van dit debat zou ik meer algemeen willen herhalen dat wij aan de vooravond van de G20-bijeenkomst heel goed beseften dat het verkrijgen van een aanvaardbaar resultaat voor een groot aantal dossiers in het belang van de Unie was, en dat wij ervoor moesten zorgen dat de G20 eerst en vooral een geloofwaardig en legitiem forum blijft, dat zoals ik zo straks al zei spijkers met koppen kan slaan, een gecoördineerde politieke impuls kan geven aan de globalisering en de Unie uiteindelijk in staat kan stellen om haar stem in deze context te laten horen. Ik wil de moeilijkheden niet verdoezelen - en velen onder u hebben naar die moeilijkheden verwezen - maar mijns inziens heeft de Unie haar rol naar behoren gespeeld en kunnen wij het werk van de Europese instellingen en van de landen van de Unie die deelnemen aan de discussies in de G20 als tevredenstellend beschouwen.
Seoul was de vijfde top in twee jaar en er is gesproken over een groot aantal collectieve verbintenissen. Vele daarvan hebben een positief effect gehad op de economische groei, op de financiële stabiliteit in de wereld, ook al is het werk inderdaad verre van af.
Wat nu de Unie betreft, wil ik inhaken op hetgeen de Commissie zojuist heeft gezegd over de bankheffingen en de belasting op financiële transacties, en vermelden dat overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van 29 oktober de werkzaamheden voor deze dossiers moeten worden voortgezet, zowel op intern vlak, in de Unie, als ten aanzien van de internationale vraagstukken. Wat het vraagstuk van de heffingen betreft, wordt de consensus over de grondslag en de geest van dergelijke heffingen almaar groter, maar er is nog geen consensus over het doel, noch over het gebruik van de opbrengsten.
De lidstaten zijn inmiddels aan de slag gegaan om nationale systemen op te zetten. Deze verschillen onderling echter sterk en dus is het noodzakelijk om op korte termijn een minimale mate van coördinatie tot stand te brengen en op middellange termijn na te denken over een kader waarmee een veel betere harmonisatie van de structuren voor crisisoplossing tot stand gebracht kan worden, met name aan de hand van wetgevingsvoorstellen van de Commissie. Op basis daarvan heeft de Europese Raad van oktober geconcludeerd dat het nodig is de diverse bestaande heffingssystemen sterker te coördineren. Hij heeft daarom de Raad Ecofin gevraagd om conclusies ter zake voor te leggen aan de Europese Raad van december.
Wat tot slot de belasting op financiële transacties betreft, waar de Commissie zojuist naar verwees, heeft de Europese Raad de Raad, dat wil zeggen de Raad Ecofin, gevraagd om te onderzoeken welke opties er zijn om belastingparadijzen en belastingontduiking te bestrijden; de Raad Ecofin heeft de groep op hoog niveau voor belastingvraagstukken belast met het onderzoek van deze problematiek.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Ioan Mircea Paşcu
schriftelijk. - (EN) Ons internationale institutionele economische en financiële bouwwerk, dat van het eind van de oorlog dateert, staat op dit moment onder grote druk. Als gevolg van de mondiale crisis en een internationaal stelsel dat aan grote veranderingen onderhevig is, wordt de druk bijna te groot. Het bouwwerk moet zich aan de nieuwe omstandigheden aanpassen. Ook worden er in reactie op de veranderde omstandigheden nieuwe instellingen gevormd, zoals de G20. De G20 is echter een intergouvernementeel organisme. De beslissingen die daar genomen worden en die gevolgen hebben voor ons allemaal, moeten op nationaal niveau ten uitvoer worden gelegd. Daarom is het belangrijk dat bij het nemen van die beslissingen niet alleen rekening wordt gehouden met de belangen van de leden van de G20, maar met die van ons allemaal.
Vanuit dat oogpunt is het bemoedigend dat op de G20-top in Seoel de nadruk werd gelegd op samenwerking tussen de leden, waardoor tenuitvoerlegging van besluiten gewaarborgd wordt, en er aanwijzingen zijn dat men vastbesloten is fundamentele, structurele veranderingen aan te brengen en de groei te bevorderen door het creëren van werkgelegenheid, zonder de behoeften van de ontwikkelingslanden uit het oog te verliezen. Laten we hopen dat de EU als zodanig zal profiteren van de besluiten van een orgaan waarin slechts enkele van haar leden participeren en dat ook de landen buiten de eurozone er iets aan zullen hebben.
