EUROMED (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem jest oświadczenie Rady i Komisji dotyczące przygotowań do konferencji ministrów państw partnerstwa eurośródziemnomorskiego (EUROMED) w sprawie migracji.
Przed oddaniem głosu Radzie i następnie Komisji, chciałbym poprosić posłanki i posłów do PE o ścisłe przestrzeganie czasu wystąpień, ponieważ został już wykorzystany dodatkowy czas, który mamy do dyspozycji. Prawdą jest, że poprzednia debata była bardzo istotna. Teoretycznie, jeśli każdy będzie przestrzegał czasu wystąpienia, wszystko będzie w porządku.
José Magalhães
urzędujący przewodniczący Rady. - (PT) Panie przewodniczący, panie wiceprzewodniczący Komisji, panie i panowie! Pierwsza eurośródziemnomorska konferencja ministrów w sprawie migracji odbędzie się w Santa Eulália, w prowincji Algarve w Portugalii, w dniach 18 i 19 listopada. Powiedziane w ten sposób brzmi to jak bardzo banalne stwierdzenie, jednak wcale tak nie jest. Udało się zorganizować tę konferencję ministerialną na wysokim szczeblu po tym, jak zostało to określone jako priorytet przez głowy państw i rządy w listopadzie 2005 roku. Było to prawie dwa lata temu, z okazji dziesiątej rocznicy procesu barcelońskiego, kiedy to uznano coraz większe znaczenie kwestii migracyjnych w ramach partnerstwa eurośródziemnomorskiego. Następnie, jak niektórzy z państwa z pewnością pamiętają, w Rabacie i Tripoli mieliśmy okazję do zatwierdzenia naszego wspólnego programu politycznego.
Według opinii Rady zrobiliśmy to w sposób realistyczny i klarowny. Po dwóch stronach regionu śródziemnomorskiego istnieją spore społeczności imigracyjne, które w naszym społeczeństwie odgrywają znaczną rolę. Mamy obowiązek, aby nadać nowy rozpęd Partnerstwu, które może wykorzystać istnienie tych prężnych społeczności. Złożoność i doniosłość kwestii migracyjnych oznacza, że wszyscy muszą się nimi zająć, zarówno kraje pochodzenia, jak i kraje tranzytowe i docelowe. Podczas tej pierwszej konferencji w Algarve zdaniem Rady debata powinna się skupić tylko na najbardziej palących kwestiach, a także na podejściu do tych spraw według zasady "krok po kroku”.
Główne punkty porządku obrad to obszary priorytetowe uzgodnione na spotkaniu ministerialnym w Tampere, mianowicie imigracja i rozwój, legalna migracja i walka z nielegalną migracją. Te obszary obejmują tak istotne kwestie jak program przekazów migrantów, nowe wyzwanie, jakim są mikrokredyty, szanse dla legalnej migracji stwarzane w Unii Europejskiej i po obu stronach Morza Śródziemnego, poruszana w innym kontekście przez wiceprzewodniczącego Frattiniego podstawowa kwestia bezpieczeństwa dokumentów - bezpieczeństwo dokumentów podróżnych jest kluczowe do bezpiecznego rozwoju przepływów migracyjnych - i bardzo istotna kwestia warunków powrotu, tam gdzie ma to zastosowanie.
Uważam, że prace przygotowawcze przeprowadzone w ostatnich tygodniach mogą doprowadzić do pozytywnych wniosków, które dobrze wróżą debacie, która ma być przeprowadzona w Algarve. Po obu stronach istnieje wyraźna determinacja do znalezienia pozytywnych rozwiązań i konkretnych środków i do zatwierdzenia i wdrożenia tych środków. Rada informuje Parlament Europejski o swoim przekonaniu, że konferencja osiągnie porozumienie w sprawie konkretnych środków umożliwiających dalszy rozwój Partnerstwa.
Mamy nadzieję, że te starania zaowocują ostatecznym oświadczeniem, które ze względu na staranny proces przygotowawczy uzyska poparcie ministerialne w Algarve. Oświadczenie to musi jednoznacznie zdefiniować priorytety i konkretne projekty, które mają w krótkim czasie zostać wdrożone. Dlatego też uważamy, że inicjatywa ta rozwija się we właściwym kierunku i okaże się inspirującym i znaczącym momentem w partnerstwie eurośrodziemnomorskim. Jest to obowiązek Rady i rezultat, którego pragniemy i który jest w naszym zasięgu.
Franco Frattini
wiceprzewodniczący Komisji. - Panie przewodniczący! Poprawienie zarządzania migracją w regionie śródziemnomorskim będzie z pewnością jednym z priorytetów dla UE i partnerów z Euromedu. Zbyt wielu ludzi tonie, a my nie odnosimy odpowiednich korzyści z potencjału, który może wnieść dobrze zarządzana migracja.
Podczas szczytu w 2005 r., który został właśnie wspomniany, szefowie państw i rządy państw Euromedu przyjęli program prac, który wyznacza cele dla współpracy w zakresie migracji, integracji społecznej, wymiaru sprawiedliwości i bezpieczeństwa. Teraz, dzięki doskonałej inicjatywie podjętej przez prezydencję portugalską, ministrowie odpowiedzialni za migrację będą mieli szansę podjąć dalsze kroki w celu nadania współpracy konkretnego wymiaru. Ma to być kamieniem milowym. Z zadowoleniem przyjmuję nacisk prezydencji na konkretne wyniki operacyjne z konferencji, ponieważ nasi obywatele chcą widzieć konkretne rezultaty.
Te trzy zagadnienia, które mają być poruszone na spotkaniu, są zrównoważone i w pełni zgodne z podejściem globalnym. Po pierwsze, legalna migracja: żyjemy w świecie wzrastającej mobilności, a dobrze zarządzana migracja leży w interesie wszystkich partnerów. Unia Europejska potrzebuje migracji w pełni szanującej prawo. Wyraźnie widać, że w wielu państwach członkowskich potrzebni są pracownicy, na przykład w rolnictwie, opiece zdrowotnej i turystyce. Unia Europejska musi jednak być w stanie radzić sobie z migrantami i integrować ich. Musimy lepiej niż w przeszłości dopasowywać umiejętności, a także musimy przygotować imigrantów do życia w UE i do ich ewentualnego powrotu, jeśli migracja jest tymczasowa lub z natury wahadłowa. Żadna strategia imigracyjna nie będzie możliwa, dopóki europejska polityka dotycząca integracji imigrantów, którzy mieszkają i pracują w UE, nie będzie w pełni zgodna z prawem.
Będziemy omawiać, jak wykorzystać Europejski Fundusz na rzecz Integracji, który po raz pierwszy jest dostępny w UE, dzięki wnioskowi przedstawionemu półtora roku temu przez Komisję i popartemu przez Radę i Parlament. Musimy sprawić, by Europa była bardziej atrakcyjna dla imigrantów. Nasz ostatni wniosek dotyczący europejskiej "niebieskiej karty” dla wysoce wykwalifikowanych imigrantów jest pierwszym przykładem i jest także istotny w kontekście Euromedu.
W przyszłym roku pojawią się inicjatywy legislacyjne dla pracowników niewykwalifikowanych i sezonowych, a także dla stażystów pobierających wynagrodzenie. Wnioski dotyczące rozpoczęcia dyskusji na temat tych kwestii z partnerami Euromedu wydają się logiczne i przedstawione w odpowiednim czasie.
Kolejnym punktem jest migracja i rozwój. Aby z powodzeniem zarządzać migracją, musimy także zająć się kwestią głównych powodów migracji, czyli nierównościami ekonomicznymi, brakiem możliwości zawodowych, niestabilnością, słabym zarządzaniem etc. Aby to osiągnąć, konieczna jest dobra współpraca z miastami partnerskimi i szczegółowa znajomość sytuacji w zakresie zapotrzebowania na pracę, braku wykwalifikowanych pracowników i wymagań w zakresie budowania potencjału. Dlatego też ministrowie będą omawiać z Komisją konkretne propozycje dotyczące przekazów migrantów i jak mogą być bardziej owocne dla rozwoju - ta debata jest bardzo oczekiwana.
Trzecim obszarem rozmów jest migracja nielegalna, ponieważ abyśmy byli wszechstronni, musimy także zająć się nielegalna migracją i chronić granice zewnętrzne.
Nasi partnerzy Euromedu są krajami pochodzenia, tranzytu i docelowymi. Naszym celem powinno być ustanowienie współpracy, aby ludzie nie tonęli w morzu. Podczas Konferencji Euromedu będziemy rozmawiać z ministrami na temat współpracy i możliwej nowej roli agencji Frontex w poszukiwaniach i działaniach ratowniczych, a nie tylko w patrolowaniu i w zawracaniu nielegalnych migrantów. Robiąc to musimy się upewnić, że szanujemy nasze zobowiązania w kwestii ochrony międzynarodowej i praw człowieka. Poparlibyśmy projekt, zgodnie z którym Frontex stałby się narzędziem wspierania krajów trzecich w ich wysiłkach mających na celu lepsze zarządzanie migracją i kontrolę granic przy jednoczesnych poszanowaniu zobowiązań międzynarodowych.
Czekamy na to spotkanie ministerialne. Migracja jest tematem, który nas wszystkich interesuje, a to powoduje powstawanie gwałtownych emocji na szczeblu państw członkowskich i na szczeblu Wspólnoty. Nie inaczej dzieje się w naszych krajach partnerskich. Wspólna praca jest jednak jedynym sposobem na to, by pójść do przodu. Sama współpraca już nie wystarcza. Potrzebujemy partnerstwa opartego na wspólnych celach i na równości wszystkich partnerów. Potrzebujemy pakietów politycznych, w tym także działań mających na celu zarówno przemieszczanie się uczciwych ludzi, poszanowanie krajowego i europejskiego prawa, a także wzrost wskaźników lokalnego rozwoju w krajach pochodzenia.
Na koniec chciałbym powiedzieć, że wierzę, że ministrowie odniosą sukces w identyfikowaniu konkretnych obszarów współpracy. Komisja jest gotowa do wspierania procesu wdrażania, w tym także w zakresie finansów. Jesteśmy oddani wspieraniu takich działań poprzez program MEDA, poprzez Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa, a także nowe programy tematyczne.
Francisco José Millán Mon
w imieniu grupy PPE-DE. - (ES) Panie przewodniczący! Z zadowoleniem przyjmuję to spotkanie z partnerami śródziemnomorskimi. Wolałbym jednak, aby obecni byli ministrowie spraw zagranicznych, tak jak podczas spotkania Europa-Afryka w Rabacie. Dlaczego? Chciałbym, aby byli tam obecni, aby podkreślić fakt, że imigracja musi być główną kwestią w naszych stosunkach z krajami na południu regionu śródziemnomorskiego.
Są to sąsiednie kraje o dużych różnicach w dochodach. Wielu z ich obywateli pracuje na północy regionu i ich transfer stanowi ważną kwestię rozwojową, jak to już zostało powiedziane. Kraje te doświadczają znacznego wzrostu populacji, która teraz szuka lepszego życia w Europie. Cierpimy z powodu efektów nielegalnej imigracji z tych krajów, którą są z kolei krajami tranzytowymi dla emigrantów z obszarów subsaharyjskich.
Oznacza to, że integracja mieszkańców, związek pomiędzy imigracją i rozwojem i nielegalna imigracja są niezwykle istotne. Dlatego też podczas spotkania ministerialnego w Algarve mamy dużo do zrobienia.
Ostatnio omawialiśmy w tej Izbie imigrację: mam na myśli sprawozdania Klich i Moreno. Mam nadzieję, że podczas dyskusji zostanie im poświęcona należyta uwaga.
Chciałbym w tej kwestii wygłosić kilka komentarzy.
Pierwszy dotyczy konieczności zapewnienia, by kraje południowe ściśle z nami współpracowały w zakresie kontroli przepływów migracyjnych i zachęcania ich do tego, co określiłbym mianem "pozytywnej warunkowości”. Zjawisko imigracji jest znacznie łatwiej kontrolować tam, gdzie istnieje wola polityczna, by to robić. Rezultaty osiąga się wtedy, kiedy sąsiad naprawdę chce współpracować.
Po drugie, nielegalna imigracja jest bardzo aktualną kwestią. Musimy dopilnować, by nielegalni imigranci nie przybywali drogą morską; narażają oni też swoje życie. Są wśród nich nawet dzieci, ofiary działań tych, którzy bez skrupułów handlują ludzkim życiem. Kraje śródziemnomorskie powinny podpisać i ratyfikować dwa protokoły do Konwencji ONZ przeciwko ponadnarodowej przestępczości zorganizowanej w zakresie handlu ludźmi.
Po trzecie, muszę ponownie podkreślić konieczność przygotowania umów o readmisji. Stało się tak w przypadku Rosji, Ukrainy i Mołdawii; dlaczego nie zrobiono tego przez tyle lat w przypadku Maroko? Co się dzieje z Algierią?
Panie przewodniczący! Życzę sukcesów podczas konferencji Euromedu. Mam nadzieję, że uczestnicy uzyskają konkretne zobowiązania i stałe porozumienia, które zostaną wdrożone i nie skończą jako zestawienie wzajemnych życzeń, niepoparte żadnymi praktycznymi działaniami.
Javier Moreno Sánchez
w imieniu grupy PSE. - (ES) Panie przewodniczący, panie wiceprzewodniczący Komisji, panie urzędujący przewodniczący Rady, panie i panowie! Naukowcy twierdzą, że prawie dwa miliony lat temu zmiana klimatyczna doprowadziła do pierwszej migracji na dużą skalę z Afryki do Europy. W naszym stuleciu, pomimo że zmiany klimatyczne mogą mieć z tym coś wspólnego, ubóstwo i niedostatek wolności i szans są nadal głównymi przyczynami, dla których imigranci ryzykują życie, by mieć większe możliwości na naszym kontynencie.
Wyzwaniem, przed którym stoimy jako Europejczycy, jest sprawienie, by imigracja stała się prawdziwą częścią rozwoju dla kraju pochodzenia i kraju docelowego, a także, by rozwój przyczynił się do ograniczenia nielegalnej imigracji. Dlatego też musimy pracować razem z krajami pochodzenia i krajami tranzytu w kierunku prawdziwej mobilności siły roboczej, która ma prawa i obowiązki, a nie siły roboczej niewolników.
Chciałbym zatem powtórzyć, że potrzebujemy dialogu, współpracy i solidarności, aby zbudować pomiędzy północą a południem miejsce, w którym wszyscy będą mogli zamieszkać. Dlatego też z ogromnym zadowoleniem przyjmujemy szczyt Euromedu, zgodnie z konferencjami ministerialnymi w Rabacie i Tripoli. Dialog pomiędzy krajami pochodzenia i tranzytowymi a europejskimi krajami przyjmującymi imigrantów musi zostać zinstytucjonalizowany, aby stać się kamieniem węgielnym dla prawdziwego stowarzyszenia opartego na rozwoju.
Panie i panowie! Chciałbym przyjrzeć się pewnym obszarom, które mogą zostać przeanalizowane podczas szczytu. Imigranci muszą przybywać do Europy i pracować tam w pełnym poszanowaniu prawa. Oznacza to, że inicjatywy takie jak dyrektywa w sprawie niebieskiej karty stanowi konieczny krok, jednak to nie wystarczy. Musi to zostać wzmocnione poprzez dyrektywę mającą zastosowanie do mniej wykwalifikowanych imigrantów i popartą działaniami w sprawie zwiększenia migracji wahadłowej, prawdziwej migracji wahadłowej, która zapobiega drenażowi mózgów i pozwala powracającym imigrantom na pomyślne przeprowadzenie istotnych projektów w swoich własnych krajach, które mają odpowiednie warunki społeczne i ekonomiczne.
Przestrzeń Euromed musi być obszarem dobrobytu, wolności i rozwoju. Musimy nadal badać, jak to robi w niektórych krajach Hiszpania, możliwość wynajmowania i szkolenia pracowników poprzez tworzenie warsztatów i zaplecza szkoleń zawodowych.
Panie i panowie! Poprzez kampanie informacyjne prześlijmy jasną wiadomość w kwestii emigracji i legalnej pracy w Europie, a także ostrzeżenie w kwestii daremnego ryzyka nielegalnej emigracji, tak by zapobiec dostawaniu się tysięcy młodych ludzi w ręce mafii i ryzykowaniu życia w prowizorycznych łodziach czy kajakach.
Na koniec chciałbym poprosić o poświęcenie podczas szczytu szczególnej uwagi najsłabszym emigrantom, kobietom i dzieciom, a zwłaszcza dzieciom bez opieki.
Marco Pannella
w imieniu grupy ALDE. - (IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Kwestie te zostaną omówione podczas spotkania, które ma mieć miejsce w Parlamencie w dniach 6-8 grudnia z inicjatywy grupy ALDE wspólnie z ponadnarodowymi radykałami. Uważam, że potrzebujemy nowej drogi naprzód.
Panie i panowie, komisarzu Frattini, panie przewodniczący! Być może jestem zbyt arogancki, ale apeluję do państwa osobiście o to, by nie pozwolić naszym instytucjom na spuszczenie wzroku z piłki. Omawiana kwestia, polityka sąsiedztwa, godna pochwały nowa inicjatywa, bez wątpienia ugrzęźnie w bagnie biurokracji, tak jak wiele innych: Lizbona, ale także Barcelona i cała reszta. Przewodniczący Prodi powiedział wiele podczas ujawniania polityki sąsiedzkiej; mówił o wszystkim oprócz instytucji. Nie, problem leży gdzie indziej.
Panie Frattini! Powiedział pan, że musimy zrobić więcej w naszej dziedzinie pracy. Nie jest to tradycyjny problem; jesteśmy na odpowiednim poziomie. Jednak z drugiej strony Morza Śródziemnego istnieje potrzeba przedsiębiorczości, takiej na jaką od dawna Izrael przeznacza swoje obszary pustynne. Mój czas dobiega końca, więc zachęcam do odnotowania daty tego spotkania i do pamiętania, że problemem, kwestią sporną, jest partnerstwo; wyzwaniem jest członkowstwo. Europa w ogóle by nie powstała, gdyby została ograniczona do partnerstwa, jak w tamtym czasie chcieli niektórzy. Problem leży w tym, że Europa ma swoje granice. Sułtan Hassan II wskazał rozwiązanie w 1987 r.; realizujmy je teraz w obliczu zaślepienia Europy.
Hélène Flautre
imieniu grupy Verts/ALE. - (FR) Panie przewodniczący! Jak wszyscy mówili, również ci przemawiający dziś rano, migracja jest priorytetem dla Unii Europejskiej i dla stosunków Euromedu. Jest to główna kwestia dla ludzi, którzy są często zmuszani do opuszczenia ojczyzny zniszczonej przez ubóstwo, pustynnienie, powodzie, wojny itd.
Czy eurośródziemnomorska konferencja ministrów sprosta temu zadaniu? Nic nie jest mniej pewne. Dokumenty przygotowawcze są pozbawione treści. Nie jest to zaskoczeniem, ponieważ wiemy, że żadna organizacja - również te, które codziennie stykają się z imigrantami, którzy są przerzucani, wałęsają się bez celu lub ryzykują życie, dryfując na Morzu Śródziemnym - żadna z nich nie wzięła udziału w przygotowaniach, nawet UNHCR.
Wstępne wnioski oznaczają przymykanie oka na azyl, na bezprawne zatrzymywanie migrantów i brak poszanowania ich praw, bez względu na to, czy przebywają legalnie, czy też nie, na niedopuszczalną przemoc, na którą są narażeni, szczególnie kobiety, na prawa nieletnich i na uznawanie za przestępstwo udzielania pomocy migrantom i ich rodzinom. To zaślepienie jest całkowite, jeśli chodzi o wypełnienie międzynarodowych zobowiązań Unii i o wdrażane lub ratyfikowane porozumienia: dla niektórych jest to konwencja genewska, a dla innych, czyli dla wszystkich krajów Unii Europejskiej, jest to Międzynarodowa Konwencja o Ochronie Praw Wszystkich Pracowników - Migrantów i Członków Ich Rodzin.
Jaki jest nasz prawdziwy cel, skoro mamy taką politykę eurośródziemnomorską, tak wyraźny brak wymagań w kwestii wspólnych praw i zobowiązań? Gdzie jest ryzyko? Będziemy mieć zasłonę dymną ze starannie dobranej legalnej migracji i masowe naruszanie praw wszystkich innych osób. Jeśli uczestnicy konferencji mają na celu uratowanie bardziej wrażliwych duszyczek poprzez rezygnowanie z naprawdę ambitnej polityki, jest ona na najlepszej drodze do bycia zupełną porażką. Od samego początku zapewniłoby to usprawiedliwienie dla rozpowszechniania porozumień dwustronnych podobnych do porozumienia Włochy-Libia, podpisanych ukradkiem, które bezkarnie naruszają zasadę wstrzymania wydalenia.
Nie jest zbyt późno na działania. Należy zaprosić do rozmów UNHCR, przedstawiciela organizacji pozarządowych, zacząć jeszcze raz od początkowego dokumentu przedstawionego przez kraje położone na południu regionu śródziemnomorskiego, co jest znacznie bardziej ambitne, a wtedy konferencja może okazać się kamieniem milowym.
Luisa Morgantini
w imieniu grupy GUE/NGL. - (IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Nadchodząca eurośródziemnomorska konferencja ministrów jest bez wątpienia skomplikowana, acz istotna i pilna w obliczu rozgrywających się na morzu tragedii, których codziennie jesteśmy świadkami. Niemniej jednak szkoda, że w pracę nie włączyły się organizacje pozarządowe, które w rzeczywistości mają znaczne doświadczenie w sprawach migracyjnych, także w projektach takich jak mikrofinanse.
W zeszły weekend w miejscowości Volterra odbyło się spotkanie parlamentarzystów, wysiedleńców, uchodźców i organizacji pozarządowych, gdzie opublikowaliśmy Kartę praw uchodźców, co jest kwestią, której brak w Konferencji Ministerialnej. Z tej okazji przeprowadziliśmy rozróżnienie uchodźców i migrantów, gwarantując prawa obu tych grup: poprzednia została sankcjonowana przez Konwencję Genewską w 1951 r. a druga podczas Międzynarodowej Konwencji o Ochronie Praw Wszystkich Pracowników - Migrantów i Członków Ich Rodzin, którą ratyfikowało jedynie pięć z 37 krajów uczestniczących w procesie barcelońskim.
Dlatego też mam nadzieję, że Komisja i Rada będą starać się ustalić, jakie są w tym zakresie przeszkody i nawoływać do ratyfikacji.
Gerard Batten
w imieniu grupy IND/DEM. - Dziękuję, panie przewodniczący. Pan poseł Magalhães stwierdził, że spotkanie Euromedu w dniach 18 i 19 listopada będzie pierwszym spotkaniem Euromedu dotyczącym imigracji.
Nielegalna imigracja do Europy jest rzeczywiście poważnym problemem dla wielu krajów europejskich, zwłaszcza dla krajów, do których linii brzegowej można łatwo dotrzeć z Afryki Północnej. Wielka Brytania ma też szczególny problem z imigracją. Nielegalna - i legalna - imigracja do Wielkiej Brytanii jest teraz niekontrolowana, nieograniczona i masowa; nie dyskryminuje ona nikogo. Wielka Brytania ma znaczny problem z nielegalną imigracją, jednak obecnie największym problem jest spowodowany legalną imigracją z Unii Europejskiej. Wskaźnik imigracji do Wielkiej Brytanii wynosi ok. 500 000 - 600 000 osób rocznie, a wzrost populacji wynosi 200 000 osób rocznie, co daje milion osób więcej co pięć lat. Wielka Brytania jest jednym z najbardziej zaludnionych krajów na świecie, a Anglia jest na samym szczycie krajów o największej gęstości zaludnienia. Nie można utrzymać imigracji do Wielkiej Brytanii na tym poziomie. Nadwyręża ona infrastrukturę i usługi państwowe. Kontrolowanie imigracji do Wielkiej Brytanii byłoby możliwe po podjęciu pewnych prostych działań. Żadne z tych działań nie jest możliwe dla członków UE: są one nielegalne. Jeśli Wielka Brytania chce kontrolować imigrację, musi ona wystąpić z Unii Europejskiej.
Dimitar Stoyanov   -
(BG) Nasza grupa odwiedziła najbardziej wysunięte na południe miejsce w Europie - wyspę Lampedusa, na której zlokalizowane jest centrum imigracyjne. Spotkaliśmy tam grupę osób, których łódź zatonęła, w wyniku czego zginęli ludzie. Pomimo że stracili przyjaciół, ci nielegalni imigranci byli w całkiem dobrym nastroju; powodem tego jest, według mnie, zbytnia tolerancja WE dla nielegalnych imigrantów. Po dopłynięciu do brzegu UE uważali, że ich misja została zrealizowana.
Dlatego też należy podjąć działania mówiące nielegalnym imigrantom jeszcze przed wyruszeniem, że ryzyko utonięcia jest zbyt wysokie. Nawet jeśli tak się nie stanie i imigrant dotrze do terytorium Unii Europejskiej, musi być jasne, że tu nie pozostanie.
Jeśli obchodzi nas los ludzi umierających podczas prób nielegalnej imigracji, powinniśmy dopilnować, aby nie było takich prób.
Dziękuję!
Patrick Gaubert
(FR) Panie przewodniczący, panie i panowie! Najpierw chciałbym wyrazić poparcie, nasze poparcie, dla komisarza Frattiniego, a także zaznaczyć, że przypuszczone na jego osobę ataki w związku z Romami we Włoszech są zupełnie niedopuszczalne.
Wszyscy wiemy, jakich wartości broni komisarz; wartości związanych z obroną praw człowieka, wartości Unii Europejskiej; w kwestii tych wartości, komisarzu, jest pan bez zarzutu.
Wracając do Euromedu, z zadowoleniem przyjmuję wiadomość na temat eurośródziemnomorskiej konferencji ministrów, która ma mieć miejsce w Algarve, ponieważ będzie to pierwsze spotkanie tego rodzaju, poświęcone jedynie kwestii ruchów migracyjnych w rejonie Euro-Śródziemnomorskim.
Zagadnienie ruchów migracyjnych jest kluczową kwestią, która musi znajdować się w centrum naszego dialogu, naszego partnerstwa i współpracy z krajami regionu eurośródziemnomorskiego, jako kontynuacja konferencji w Rabacie i Tripoli.
Jest to nowy obszar w którym państwa członkowskie nie mogą działać w pojedynkę. Jeśli nasza polityka migracyjna ma być bardziej efektywna, potrzebujemy wsparcia i współpracy od krajów partnerskich, które często są krajami źródłowymi lub tranzytowymi.
Musimy razem pracować, by osiągnąć konsensus w kwestii polityki powrotów, aby zwiększyć liczbę porozumień dotyczących readmisji i wspólnie wdrażać politykę inteligentnego współrozwoju, tak aby obywatele tych krajów mogli pozostać w swojej ojczyźnie i przyczyniać się do jej wzrostu.
Kwestia ruchów migracyjnych ma również wymiar bezpieczeństwa, ale także wymiar ludzki, którego nie można ignorować. Dlatego też chciałbym, aby poszanowanie podstawowych praw człowieka stało się jednym z głównych tematów konferencji. Mam nadzieję, że to spotkanie stanie się okazją do otwartej i realistycznej wymiany, tak abyśmy razem mogli znaleźć najodpowiedniejsze rozwiązania dla wszystkich zainteresowanych.
Béatrice Patrie
(FR) Panie przewodniczący, panie ministrze, panie komisarzu, panie i panowie! Ja także jestem bardzo zadowolona, że temat imigracji został wybrany jako główny temat kolejnego spotkania ministrów spraw zagranicznych strefy Euromed.
Uważam, że do tej pory nie udawało nam się umieścić europejskiej polityki imigracyjnej na właściwym jej miejscu. Wiemy, że jest to trudna kwestia, ponieważ ma ona wpływ na suwerenność państw członkowskich, które w tej dziedzinie chcą surowego stosowania zasady pomocniczości. Wiemy także, że kwestia imigracji czy migracji jest sprawą sporną w postępowaniu z krajami partnerskimi na południu, które często robią nam wyrzuty w związku z traktowaniem tej sprawy wyłącznie jako sprawy bezpieczeństwa. Dziękuję komisarzowi Frattiniemu za przyjęcie znacznie bardziej globalnego podejścia do tej kwestii, co obejmuje wymiar gospodarczy i społeczny związany z ruchami migracyjnymi.
Legalna i nielegalna imigracja to dwie strony medalu i walka z nielegalną imigracją nie jest możliwa bez jednoczesnego ustanowienia kanałów legalnej migracji do Europy. Dlatego też z zadowoleniem przyjmuję projekt niebieskiej karty, który jest europejskim odpowiednikiem zielonej karty; jestem też zadowolona, że kanały legalnej imigracji polecane przez Radę biorą pod uwagę wymagania gospodarcze Europy, jak i zaspokojenie prawdziwych potrzeb krajów Południa.
W kwestii wiz uważam, że Unia powinna uprościć ten proces, szczególnie dla studentów, pracowników naukowych i osób związanych ze społeczeństwem obywatelskim. Uważam, że porozumienia o readmisji, szczególnie z Algierią i Maroko, powinny gwarantować ścisłą kontrolę wszystkich procedur powrotnych przez mechanizmy gwarantujące prawa migrantów. Na koniec chciałabym powiedzieć, że w obliczu stojącej przed nami nowej fali migracji z Afryki Subsaharyjskiej, stanowczo popieram pogląd, że Europa nie może wykorzystywać procesu barcelońskiego to przerzucania odpowiedzialności za zarządzanie ruchami migracyjnymi na granice strefy śródziemnomorskiej, ponieważ nie jest w stanie uporać się z tym problemem na własnych granicach.
Cem Özdemir
(DE) Panie przewodniczący! Migracja jest jednym z priorytetów Unii Europejskiej. Region eurośródziemnomorski ma dla nas w tym zakresie strategiczne znaczenie. Eurośródziemnomorska konferencja ministrów dotycząca migracji będzie pierwszym tego rodzaju wydarzeniem poświęconym w całości tej kwestii uwzględniającym partnerów Euromedu. Dlatego też godny ubolewania jest fakt, że przed konferencją nie przeprowadzono żadnych konsultacji z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego.
Godne ubolewania jest również to, że kwestia azylu została usunięta z programu prac konferencji ministrów, szczególnie biorąc pod uwagę beznadziejną sytuację uchodźców w wielu południowych i wschodnich częściach regionu śródziemnomorskiego z powodu braku odpowiedniego chroniącego ich ustawodawstwa. Jak wiemy, żaden z tych krajów nie ma ustaw dotyczących azylu. Jedynie kilka z nich uznaje Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców. Libia, Syria, Liban i Jordania nie ratyfikowały Konwencji Genewskiej dotyczącej statusu uchodźców.
Godny ubolewania jest także fakt, że członkowie procesu barcelońskiego mówią o prawach migrantów, jednak milczą w kwestii praw nielegalnych imigrantów. Faktem jest, że nielegalni imigranci także mają prawa, szczególnie w kwestii egzekwowania wynagrodzenia, dostępu do edukacji dla dzieci, podstawowej opieki medycznej, zwłaszcza dla kobiet, tam gdzie zastosowanie mają przepisy ochronne.
Jeśli chcemy współpracować w naszych wysiłkach mających na celu zwalczenie nielegalnej imigracji, nie możemy negować czy zaniedbywać jednego aspektu: poszanowania praw migrantów i uchodźców.
Miroslav Mikolášik  . - (
SK) Przygotowując się do eurośródziemnomorskiej konferencji ministrów, która ma się odbyć w dniach 28 i 29 listopada, ważne jest, aby Unia zauważyła, że spotkanie parlamentarne Euromedu jest jedynym forum, na którym posłowie i posłanki do PE reprezentują UE wraz z posłami i posłankami parlamentów krajowych z południowego regionu śródziemnomorskiego, w tym także Izraela i Palestyny.
Jestem zadowolony, że możemy brać udział w pracy politycznej Euromedu, który, jak sądzę, odgrywa kluczową rolę w kontekście procesu barcelońskiego. Nie można było lepiej wybrać tematu tego spotkania. Problem migracji stawia przed nami wiele wyzwań, na przykład związanych z rozwojem, z potrzebnymi migrantom informacjami na temat mikrokredytu i innych rodzajów pożyczek, aspektami legalnej migracji do UE, ale także z palącą kwestią nielegalnej migracji, która wymaga pilnego rozwiązania.
Z radością przyjmuję fakt, że UE pogłębia swoje relacje z niektórymi krajami śródziemnomorskimi, które wykazują wolę polityczną i podejmują kroki mające na celu zmiany. Co więcej, z niektórymi z nich podpisano już nawet porozumienia. Jeśli chodzi o nielegalną imigrację, konieczne jest znalezienie rozwiązania trudnej sytuacji spowodowanej przybyciem tysięcy niemile widzianych migrantów, którzy mają znaczny wpływ na bezpieczeństwo, szczególnie Malty i Włoch, ale także innych państw członkowskich. Mój kraj także doświadcza napływu zarówno legalnych, jak i nielegalnych migrantów. Popieram Unię Europejską witającą z zadowoleniem wykwalifikowanych migrantów, których umiejętności, jak powiedział komisarz Frattini, mogą rzeczywiście zostać wykorzystane w rolnictwie, opiece zdrowotnej i turystyce w UE, jednak muszą być oni wykształceni już w momencie przybycia; niewykwalifikowani migranci nie powinni być przyjmowani i uważam, że niebieska karta pomoże rozwiązać ten problem.
Hubert Pirker
(DE) Pani przewodnicząca, pani wiceprzewodnicząca Komisji, panie urzędujący przewodniczący! Kwestia migracji pokazuje wyraźnie, że Afryka jest blisko Europy. To, co dzieje się w Afryce, bezpośrednio wpływa na Europę.
Napływ migracyjny z obszarów kryzysowych położonych na południe od regionu śródziemnomorskiego kończy się w krajach śródziemnomorskich południowej Europy, co oznacza, że wpływa bezpośrednio na całą Europę.
Afryka jest kontynentem obfitującym w utalentowanych ludzi. My sami i Afryka musimy być mądrzy i wykorzystać potencjał w Afryce i dla Afryki. Partnerstwo z Afryką, o które zabiegamy, oferuje ogromną szansę. Oferta, którą mamy zamiar rozszerzyć z Unii Europejskiej, stanowi wyzwanie. Obejmuje ona pomoc i samopomoc w obszarze bezpieczeństwa, handlu i dobrego zarządzania programami stabilizacyjnymi, w tym także pomoc w zwalczaniu przestępczości, w tworzeniu miejsc szkoleniowych i miejsc pracy, w oferowaniu mikrokredytów i w kampaniach informacyjnych dotyczących szans dla legalnych form migracji i wszystkich konsekwencji nielegalnej imigracji i działań mających na celu jej zwalczanie.
Unia Europejska podczas kolejnego szczytu będzie jednak musiała stawiać żądania. Jednym z tych żądań muszą być porozumienia o readmisji ze wszystkimi krajami na południu regionu śródziemnomorskiego, podpisane przez rozpoczęciem działań, ponieważ wszystkie te czynniki oddziałują na siebie nawzajem i ponieważ chcemy partnerstwa.
Zgadzam się z komisarzem Frattinim, który mówi, że teraz nie mówimy już o współpracy, ale o partnerstwie; jest to partnerstwo i oferuje ono złożone pakiety. Parlament Europejski jest na to gotowy, Komisja także to popiera, tak jak Parlament; musimy zachęcać Afrykę do wykorzystania tych propozycji, co leży w interesie ustabilizowania Afryki Północnej i w interesie bezpieczeństwa obywateli Unii Europejskiej.
Zuzana Roithová
(CS) Komisja i Parlament dały już zielone światło proaktywnej i, co ważniejsze, wspólnej polityce imigracyjnej, bez względu na to, jak niepopularna może on być. Dla zamożnej, starzejącej się Europy imigracja jest faktem. Wiemy, że nielegalna imigracja może obniżyć PKB kilku krajów nawet o 20%, podczas gdy ich wzrost gospodarczy jest ograniczony przez zredukowanie liczby wykwalifikowanych robotników. Nadszedł czas, aby umocnić międzynarodową koordynację i zgodzić się co do rozsądnych wspólnych zasad.
Mam nadzieję, że w przyszłym tygodniu w Algarve eurośródziemnomorska konferencja ministrów będzie posuwać się w tym kierunku i że będzie nie tylko debatować, ale także osiągnie porozumienie w kwestii wspólnych działań dotyczących udanego zarządzania migracją i zaproponuje środki łagodzące wpływ na kraje tranzytowe. Musimy się zgodzić co do międzynarodowych zobowiązań z krajami trzecimi, aby ochraniać życie migrantów, którzy podejmują ryzyko morskiej podróży.
Jako region tranzytowy, kraje śródziemnomorskie doświadczają nieproporcjonalnego napływu imigrantów podróżujących do UE, dlatego też wymagają specjalnych działań. Zbliżająca się konferencja może być pewna, że Parlament traktuje tę kwestię bardzo poważnie. Nasze wspólne priorytety mają zapewnić przyzwoite warunki w miejscach przetrzymywania imigrantów z krajów trzecich i zwalczanie czynników powodujących masową migrację. Musimy chronić życie i godność migrantów.
Zachęcam także Euromed, aby wyjaśnili, że niebieska karta regulująca status wykwalifikowanych imigrantów nie jest zagrożeniem dla Europejczyków; wręcz przeciwnie, jest to szansa stworzona dla nas przez globalizację. Opór związków zawodowych w stosunku do niebieskiej karty jest nieodpowiedzialnym, populistycznym gestem, graniczącym z ksenofobią. To nie legalna, ale nielegalna migracja powoduje dumping europejskiego rynku pracy.
Komisarz Frattini chce, aby Europa przyciągała wykwalifikowana siłę roboczą. Będziemy musieli przyciągnąć ich tutaj z USA, gdzie roczny napływ wynosi 55%, z porównaniu z 5% napływającymi dziś do Europy. Jestem przekonana, że jest to słuszna strategia i że jest zgodna ze stanowiskiem Europy w kontekście globalnym. Legalna i nielegalna imigracją są ze sobą połączone. Powodzenie spójnej, bezpiecznej i wspólnej polityki migracyjnej będzie testem dojrzałości Unii Europejskiej.
José Magalhães
urzedujący przewodniczący Rady. - (PT) Pani przewodnicząca, panie wiceprzewodniczący, panie i panowie! Rada wyniesie z tej debaty przekonanie, że partnerstwo eurośródziemnomorskie musi być rozwijane i umacnianie i że słuszne jest, że konferencja ministrów odbędzie się w Santa Eulália. Ta współpraca, to partnerstwo - co jest nowym pojęciem - musi być oparte na konkretnych projektach, jeśli ma ono odnieść sukces. Istnieje ku temu wiele powodów, a także wiele dramatycznych sytuacji, w bardzo ekspresyjny sposób przywoływanych przez posłów i posłanki w tej Izbie, które wymagają od nas zmiany status quo. Stanie się to tylko wtedy, kiedy będziemy patrzeć z długoterminowej perspektywy i szybko działać.
Musimy patrzeć całościowo, przyjąć podejście globalne, plan działania i ambitne wnioski prawodawcze, jak wspomniał dziś wiceprzewodniczący Frattini. Musimy podjąć konkretne działania w związku z tymi projektami, szczególnie w trzech wymienionych obszarach. Po pierwsze, w obszarze migracji i rozwoju, musimy podjąć kroki mające na celu rozwinięcie konkretnych działań. To właśnie planuje zrobić konferencja ministrów w obszarze transferu, przekazów i mikrokredytów. Dlatego też będziemy musieli doprowadzić do spotkania wszystkich zainteresowanych (co nie jest decyzją, którą mogą podjąć posłowie i posłanki, Komisja czy Rada), takich jak banki, Bank Światowy, Europejski Bank Inwestycyjny, stowarzyszenia imigrantów i społeczeństwo obywatelskie w celu znalezienia konkretnych sposobów zachęcania do stosowania usług finansowych i zwiększania ich wydajności, szczególnie poprzez alternatywne metody transferu pieniędzy i użycia nowych technologii, które mogą pomóc osiągnąć nasze cele. Z pewnością nie będziemy mieć trudności z założeniem eurośródziemnomorskiej strony internetowej, gdzie znajdą się pełne informacje dotyczące przekazów, w tym także kosztów, aby stymulować konkurencję i zredukować koszty, co jest głównym celem jednoczącym nas z naszymi partnerami.
W kwestii legalnej migracji także potrzebujemy konkretnych inicjatyw. Chcielibyśmy stworzyć grupę roboczą wraz z przedstawicielami partnerów Euromedu i innych partnerów społecznych, aby głębiej przeanalizować sytuację na rynku pracy i potrzeby rynku pracy, rozwinąć działania szkoleniowe dla pracowników migracyjnych zanim wyemigrują, aby przeanalizować możliwość udostępnienia portalu Unii Europejskiej wszystkim partnerom Euromedu w obszarze migracji i zatrudnienia, aby stworzyć centra poszukiwania pracy i informacji w krajach Euromedu, oczywiście zgodnie z krajowymi kompetencjami w tej dziedzinie.
Potrzebujemy także konkretnych projektów w obszarze nielegalnej migracji. Pamiętając o tym, że partnerzy Euromedu są także krajami docelowymi i tranzytowymi dla przepływów migracyjnych, ważne jest, abyśmy rozwijali kompetencje instytucjonalne w obszarze zwalczania nielegalnej migracji. Dlatego też musimy rozwinąć następujące konkretne działania: po pierwsze, powinniśmy pracować nad bezpieczeństwem dokumentów, ponieważ tylko to może pozwolić na poprawną identyfikację osób i przepływów, większą pewność i łatwość przemieszczania się; po drugie, powinniśmy ułatwić dostęp partnerów Euromedu do szkoleń Frontexu, tak aby mogli oni poprawić swoją wiedzę specjalistyczną w kwestii zwalczania nielegalnej migracji, w zgodzie z wiążącymi nas instrumentami międzynarodowymi, zwłaszcza instrumentami związanymi z poszukiwaniem i ratownictwem morskim. Może to być początkowy konkretny krok w kierunku uczestnictwa we wspólnych działaniach koordynowanych przez Frontex. Potrzebujemy także inicjatyw w obszarze dobrowolnych powrotów i readmisji. W tej kwestii przydatna byłaby otwarta dyskusja, tak aby zastanowić się nad kampaniami informacyjnymi, procesem identyfikacji, wspomaganym procesem dobrowolnego powrotu i negocjacjami w sprawie porozumień o readmisji z krajami pochodzenia. Te i wiele innych punktów zostanie poruszonych w Santa Eulália w Algarve.
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Mogą istnieć różne opinie, ale jedna rzecz jest całkowicie pewna i opuszczam tę debatę z następującym wnioskiem: nie ma alternatywy dla ścieżki dialogu i efektywnego partnerstwa. Jest to jedyny sposób na zmianę status quo i wszyscy zgadzamy się z tym, że konieczna jest zmiana status quo. Santa Eulália może być w tej kwestii bardzo ważnym krokiem.
Franco Frattini
wiceprzewodniczący Komisji. - (IT) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Ta debata przyniosła wiele praktycznych sugestii, jak i pewne interesujące pomysły.
Uważam, że jedną ze strategicznych kwestii politycznych jest przejście od współpracy do prawdziwego partnerstwa, tak aby ostatecznie osiągnąć członkostwo w prawdziwym wspólnym obszarze eurośródziemnomorskim. Pomysł pana posła Pannelli jest bardzo interesujący, a taka strategia wymaga z naszej strony myślenia długoterminowego. Wspólne poczucie przynależności zachęcające do pracy nad wspólnym celem jest możliwe po ustanowieniu prawdziwego wspólnego obszaru eurośródziemnomorskiego. Najpierw musimy uzyskać zgodę wszystkich 27 państw członkowskich; teraz konsultujemy się z naszymi partnerami na południowym brzegu. Wyznaczono drogę naprzód.
Kolejnym praktycznym pomysłem, który na pewno poruszę podczas spotkania Euromedu, jest apel do wszystkich uczestników spotkania w celu zapewnienia, że poszczególne kraje ratyfikują istniejące konwencje międzynarodowe. Zanim wymyślimy jakiekolwiek nowe zasady, pamiętajmy, że zaledwie kilka państw ratyfikowało i wdrożyło niezwykle ważne konwencje międzynarodowe. Myślę tu między innymi o Konwencji Rady Europy o działaniach zapobiegających handlowi ludźmi. Jeśli istnieje jedna konwencja, która musi być natychmiast ratyfikowana, jest to właśnie konwencja zapobiegająca handlowi ludźmi.
Trzeci pomysł pochodzi od pana posła Gauberta, któremu jestem szczególnie wdzięczny za podkreślanie humanitarnego wymiaru tej ważnej debaty. Nie mówimy tu o prawach czy kwestiach biurokratycznych; mówimy o kobietach, mężczyznach i dzieciach którzy - jak mówili inni - ryzykują i często tracą życie. Dlatego też jest to kwestia solidarności. Uważam, że wykazywanie solidarności z cierpiącymi ludźmi jest podstawą budowania relacji opartej na równych prawach partnerów.
Czwartym pomysłem, który wyniosę z tej debaty, jest to, jak przejść, mówiąc bez ogródek, od ostatecznych dokumentów do konkretnych działań. Przygotowaliśmy niezliczone dokumenty i, prawdę mówiąc, przeprowadziliśmy pewne znaczące praktyczne inicjatywy. Musimy teraz działać na podstawie tych praktycznych działań, na przykład decydując o tym, jak najlepiej wykorzystać fundusze pomocy rozwojowej. Oczywiście jeśli mamy w Unii Europejskiej fundusze dostępne dla rozwoju lokalnego, musimy także wiedzieć, jak najlepiej ich używać. Jak ktoś powiedział, musimy na przykład mieć sposoby na zachęcanie partnerów, krajów, które aktywnie współpracują w ramach naszej wspólnej strategii.
Biorąc pod uwagę, że istnieje wspólna strategia, znana od czasów Barcelony jako strategia eurośródziemnomorska i biorąc pod uwagę, że niektóre kraje wdrażają ją w większym stopniu niż inne, uważam, że kraje te powinny otrzymać jakąś zachętę, że należy uznać ich wysiłki. Według mnie jest to znaczący sposób na wyeliminowanie korupcji. Korupcja jest jedną z podstawowych przyczyn nielegalnej imigracji. Jeśli będzie mniej korupcji w krajach pochodzenia i w krajach tranzytowych, wielu przemytników przemycających ludzi zostanie zatrzymanych w drodze do Europy i współpraca będzie lepsza; jest to tylko jeden przykład.
Na koniec poruszę kwestię zajmowania rzetelnego i pewnego stanowiska w sprawie postępowania niezgodnego z prawem. Pan poseł Magalhães kładzie nacisk na tę kwestię, a ja całkowicie się z tym zgadzam: nie będziemy wiarygodni, jeśli nie pokażemy, że postępowanie niezgodne z prawem nie będzie nagradzane ani tolerowane. Musimy zająć w tej sprawie jasne stanowisko. Niektórzy poruszyli w tym kontekście temat porozumień o readmisji. Porozumienia o readmisji dodają naszej polityce wiarygodności, ponieważ ludzie, którzy nie stosują się do naszych praw muszą być repatriowani, z należnym poszanowaniem dla ich praw.
Jest to jednakże również kwestia polityczna: kraje pochodzenia, które przyjmują swoich obywateli, nie mogą funkcjonować jako strażnicy granic Unii Europejskiej. Powiem to bez ogródek: nie mają one zamiaru współpracować z nami jedynie w zakresie bezpieczeństwa.
Z tego powodu jeden z tematów, które mam zamiar poruszyć na konferencji, dotyczy tego, jak można zastosować naszą politykę wizową i przemieszczanie się osób jako zachętę polityczną dla tych krajów, na przykład w kwestii większej mobilności dla studentów i ludzi biznesu. Niech polityka wizowa Europy umożliwi swobodę przemieszczania się, wysyłając pozytywny sygnał polityczny dla krajów, z którymi chcemy podpisać porozumienia o readmisji. Uczyniliśmy tak za Zachodnich Bałkanach i według mnie nadszedł czas, by przewidzieć takie samo ogólne podejście dla regionu śródziemnomorskiego.
Przewodnicząca
Debata została zamknięta.
