Standpunt van het Parlement inzake de ontwerpbegroting 2011 als gewijzigd door de Raad - alle afdelingen - Ontwerp van gewijzigde begroting 03/2010: Afdeling III - Commissie - BAM (begeleidende maatregelen bananen) (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van:
het verslag va mevrouw Jędrzejewska en mevrouw Trüpel, namens de Begrotingscommissie, over het standpunt van de Raad inzake het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 - alle afdelingen en over de nota's van wijzigingen nrs. 1/2011, 2/2011 en 3/2011 bij het ontwerp van algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 (12699/2010 - C7-0202/2010 -, en
het verslag van de heer Surján, namens de Begrotingscommissie, over het standpunt van de Raad betreffende het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 3/2010 van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2010, Afdeling III - Commissie - BAM (begeleidende maatregelen bananen) (13472/2010 - C7-0263/2010 -.
Sidonia Elżbieta Jędrzejewska
rapporteur. - (PL) We zijn hier vandaag bijeengekomen om te praten over de EU-begroting 2011. 2011 is om een aantal redenen een bijzonder begrotingsjaar. Dit is eerst en vooral het vijfde jaar van het meerjarig financieel kader 2007-2013. We weten dus al heel wat over de implementatie ervan, over wat een succes is geworden en wat niet, en veel programma's zijn reeds vergevorderd in hun zogenaamde levenscyclus.
Intussen is er heel wat gebeurd in de Europese Unie. We hebben immers het Verdrag van Lissabon goedgekeurd, dat de Europese Unie nieuwe bevoegdheidsterreinen oplegt of toekent. Ik neem de vrijheid om gewag te maken van een aantal ervan, en van vooral de dure, namelijk de nieuwe bevoegdheidsterreinen in het kader van het beleid ter bestrijding van klimaatverandering en energiebeleid. Het Verdrag opent nieuwe terreinen voor optreden van de Europese Unie op wereldniveau. We hebben het hier dus over de totstandbrenging van een Europese diplomatie. Ook zijn er nieuwe bevoegdheidsterreinen op het vlak van ruimteonderzoek, sport en toerisme. Geen van deze nieuwe taken gaat helaas echter gepaard met dienovereenkomstige financiële middelen. Men zou kunnen stellen dat de EU nieuwe ambities, nieuwe plannen heeft, maar niet per se ook beschikt over nieuwe financiële middelen voor de verwezenlijking ervan. En dit is hoe 2011 eruit ziet.
Volgens het Europees Parlement heeft de Commissie in haar ontwerp de activiteiten op verstandige wijze geprogrammeerd en daarvoor passende middelen uitgetrokken voor 2011. Zoals we hier al eerder hebben besproken heeft de Raad in deze middelen gesnoeid. Ik zou graag kort willen uiteenzetten wat er in de Begrotingscommissie is gebeurd tijdens onze lezing. Ter opfrissing: het nieuwe Verdrag van Lissabon voert ook een nieuwe begrotingsprocedure in. We beschikken niet meer over twee kansen. Er zijn geen twee lezingen meer, noch voor de Raad, noch voor het Europees Parlement. We hebben slechts afzonderlijke lezingen; vandaar dat van beide takken van de begrotingsautoriteit een bijzondere inspanning en discipline gevraagd wordt, want in feite hebben we elk maar een kans. Ik herhaal: we hebben geen twee lezingen meer.
Morgen gaan we stemmen en ons over het door de Begrotingscommissie uitgewerkte standpunt buigen. Het is belangrijk te onderstrepen dat wat de Begrotingscommissie heeft uitgewerkt een standpunt is dat het meerjarige financieel kader respecteert. In tegenstelling tot de voorbije jaren zal het Europees Parlement zijn lezing aannemen zonder dat deze lezing het meerjarig financieel kader overschrijdt, voor zover het over de geplande bedragen gaat. Dit is een innoverend standpunt, maar daarin wordt evenzeer rekening gehouden met de spanningen en de situatie binnen de Raad. De situatie in de Raad, waar zeven lidstaten het standpunt van de Raad hebben verworpen, is niet aan het oog van het Europees Parlement ontsnapt. We hebben naar de vrees van bepaalde lidstaten en van de Raad zelf geluisterd en er rekening mee gehouden. We hebben met volle aandacht kennis genomen van het standpunt van de Raad en daarom is onze lezing, de lezing van het Europees Parlement, gedisciplineerd en blijft ze binnen het meerjarig financieel kader. Aan de andere kant mogen we ook niet onverschillig blijven tegenover de feiten, waarover ik het eerder had, namelijk dat we nieuwe bevoegdheidsterreinen hebben, terreinen waarop de Europese Unie verantwoordelijkheid moet dragen zonder over de benodigde financiële middelen te beschikken. Sterker nog, de Raad heeft zich verbonden tot een groot aantal maatregelen in bijvoorbeeld de bananensector, tot compensatie van bananenproducenten die verbonden zijn aan het ITER-programma en andere programma's, die nieuwe financiële middelen vereisen, maar waarvoor er geen middelen zijn. Ze moeten blijkbaar gefinancierd worden met de huidige middelen. En hierover hebben wij, als Europees Parlement, onze twijfels.
Met onze lezing wilden we vooral de prioriteitendriehoek: jongeren, onderwijs en mobiliteit nogmaals benadrukken. Sinds maart hebben we als Europees Parlement iedereen duidelijk gemaakt dat dit de lijst met onze prioriteiten voor 2011 is en dat we willen dat de begrotingslijnen voor jongeren, onderwijs en mobiliteit navenant gefinancierd worden en dat er ook financiële middelen worden uitgetrokken voor innovatieve ondernemingen op het gebied van jongeren, onderwijs en mobiliteit. Hetzelfde geldt voor de programma's voor onderzoek en innovatie. We weten dat er in het huidige financieel kader onvoldoende middelen zijn, en daarom hebben we pijnlijke, maar naar onze mening noodzakelijke besnoeiingen uitgevoerd in het ITER-programma. Ik zou heel graag willen dat deze lezing van het Parlement beschouwd werd als een uiting van discipline maar ook als een lezing die de financiering van de verplichtingen van de Europese Unie voor het jaar 2011 mogelijk maakt.
Helga Trüpel
rapporteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Wathelet, commissaris Lewandowski, dames en heren, we hebben zojuist de rapporteur voor de Commissiebegroting horen spreken over de grote uitdagingen waar we voor staan. Ik zal nu spreken als rapporteur voor de begroting van het Parlement en van de andere, vooral kleinere instellingen.
Het politieke conflict waarmee we moeten omgaan - en dit geldt niet alleen voor de begroting van het Parlement, maar in gelijke mate ook voor de begroting van de Commissie - luidt als volgt: met het Verdrag van Lissabon heeft het Parlement meer bevoegdheden gekregen op het gebied van energiebeleid en buitenlands beleid en het recht op medebeslissing bij de landbouw. We hebben meer te zeggen over sport- en ruimtevaartbeleid. Kortom, onze bevoegdheden zijn toegenomen, en dat is een goede zaak. We hebben hier altijd voor gestreden als overtuigde Europese parlementariërs. Tegelijkertijd hebben we echter te maken met een situatie in de lidstaten die hen dwingt tot bezuinigingsmaatregelen en schuldenlastvermindering, en daarom moeten we tussen deze twee grote doelstellingen - enerzijds hebben we nieuwe taken en anderzijds moeten we laten zien dat we begrijpen onder welke druk de overheidsbegrotingen staan - een politieke lijn zien te vinden. Dat is precies wat ik heb geprobeerd te doen als rapporteur voor de begroting van het Parlement, namelijk om een echt eerlijk evenwicht te vinden tussen de nieuwe bevoegdheden, en dus onze nieuwe arbeidseisen en eisen voor aanvullend personeel, en de noodzaak om een signaal uit te zenden naar de burgers van de Europese Unie en de regeringen dat wij ook willen doen aan zelfbeperking en zelfdiscipline.
Het Bureau heeft, zoals het zijn taak is, voorstellen gedaan met betrekking tot de uitgaven die verhoogd moeten worden in de begroting van het Parlement om adequaat te kunnen werken. We hebben nu in de Begrotingscommissie besluiten genomen over een kredietvolume dat ongeveer 25 miljoen euro lager is dan wat oorspronkelijk was voorgesteld door het Bureau. Dat betekent dat we ons willen beperken bij onze reiskosten, de bedragen voor studies, de middelen voor beveiliging hier in dit Parlement en voor informatietechnologie, en we zullen minder posten beschikbaar stellen voor de bibliotheek. We hebben echter een conflict en dat heeft betrekking op de vraag hoeveel geld er in de nabije toekomst moet zijn voor assistenten van Parlementsleden. Het voorstel is om deze vergoeding in 2011 nogmaals met 1 500 euro te verhogen. Ik wil graag uitdrukkelijk zeggen dat ik als lid van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie dit voorstel niet steun. Ik denk dat het op dit moment buitensporig is. In de Begrotingscommissie is de meerderheid het ermee eens dat we meer informatie nodig hebben en dat dit geld voorlopig in de reserve moet worden gezet, met andere woorden niet vrijgegeven mag worden, en dat er eerst nog meer politieke besluiten moeten worden genomen over de vraag of wij dit geld al dan niet willen vrijgeven of dat wij het verstandiger vinden om dit geld in 2011 niet beschikbaar te stellen.
Verder is het heel belangrijk voor mij - omdat wij er natuurlijk groot belang bij hebben om de Europese instellingen milieuvriendelijker te maken en ons eigen gedrag zoveel mogelijk te veranderen - dat wij hebben opgeroepen tot een nieuwe, milieuvriendelijkere benadering van mobiliteit. Er moet bijvoorbeeld een kaartje komen voor het openbaar vervoer in Brussel, en daar moet verder over onderhandeld worden. Het zou heel goed zijn als we onze chauffeursdiensten sterk konden terugdringen, maar dit betekent ook dat we hier in dit Parlement in Straatsburg meer fietsen beschikbaar moeten stellen voor Parlementsleden en personeel, zodat we ons ook hier in Straatsburg op een milieuvriendelijke manier kunnen verplaatsen.
Een tweede punt dat ik heel belangrijk vind, is het feit dat we hebben geprobeerd om een goed evenwicht te vinden met de meerderheid van de Begrotingscommissie. We hebben niet alleen gekeken naar onze eigen belangen als vertegenwoordigers van het Parlement en naar een verantwoorde verhoging van onze begroting, maar we moesten natuurlijk ook kijken naar de andere, kleinere instellingen: het Comité van de regio's, het Economisch en Sociaal Comité, de Rekenkamer, de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming en ook de Europese Ombudsman. We hebben dienaangaande een verantwoordelijk standpunt ingenomen, zodat we niet alleen meer personeel en middelen beschikbaar hebben gesteld voor onszelf, maar ook heel doelgericht het Comité van de regio's en het Economisch en Sociaal Comité een bepaalde verhoging hebben toegezegd, zij het dan niet de verhoging waarom ze hadden gevraagd, omdat natuurlijk ook zij meer capaciteit nodig hebben tengevolge van de extra bevoegdheden op grond van het Verdrag van Lissabon. Met name bij een kleine instelling als de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, die heel belangrijk is in verband met veel debatten die we op dit moment voeren over de manier waarop we moeten omgaan met gegevensbescherming in de digitale wereld - en deze belangrijke instelling bevindt zich nog in de opbouwfase - is het goed tegemoet te komen aan de wensen met de beschikbaarstelling van twee nieuwe dienstverbanden. Hiermee kunnen we, dames en heren, duidelijk maken dat de Begrotingscommissie heeft geprobeerd om een zeer verantwoordelijk standpunt in te nemen tussen enerzijds weloverwogen verhogingen waar we achter staan, en die we ook naar de Raad toe moeten verdedigen omdat we hier goed werk willen leveren, en anderzijds begrip voor het feit dat een zekere mate van zelfbeperking op dit moment absoluut gepast is.
László Surján
rapporteur. - (HU) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Wathelet, mijnheer de commissaris, dames en heren, het is mijn taak om een post uit de begroting 2010 op orde te brengen, indien mogelijk, en een ontwerp van gewijzigde begroting te beoordelen. Het gaat hier om een belofte die de Commissie jaren geleden heeft gedaan om billijke compensatie te bieden aan landen die bananen produceren, en we moeten ons dan ook aan deze belofte houden. Het enige kleine probleem hiermee is dat toen de Commissie deze beslissing nam en deze aankondiging deed, ze daar met geen van beide takken van de begrotingsautoriteit op het juiste niveau over had onderhandeld, en sindsdien is het ook niet gelukt met een voorstel te komen waarover de betrokken partijen het eens zijn. Het gaat om een bedrag van 300 miljoen euro waarvan 75 miljoen euro zou moeten worden betaald uit de begroting 2010. De vraag is waar dat geld vandaan zou moeten komen. En hierover bestaat na twee onsuccesvolle trialogen nog steeds onenigheid tussen de Raad en het Parlement.
Helaas is het niet gelukt de standpunten nader tot elkaar te brengen, terwijl er wel een compromis nodig is, omdat deze betalingen zouden worden gedaan aan landen die in een situatie verkeren waarin ze deze compensatie echt nodig hebben en verdienen. Maar we zijn het niet eens geworden met de Raad, want in onze optiek gaat het hier echt om een nieuwe taak die niet voorkomt in het voorontwerp van begroting, en voor zulke situaties hebben we het instrument bedacht dat flexibiliteitsinstrument wordt genoemd. Het is bedoeld om dergelijke problemen op te lossen, en het beschikt over het juiste wettelijke kader en over mobiliseerbare middelen. De Raad was echter van mening dat, gelet op de huidige stand van zaken de lidstaten, niet bereid zouden zijn om dit instrument te mobiliseren, aangezien dat nieuwe betalingen zou vereisen, en de nationale begrotingen zich dat niet kunnen permitteren. In het Parlement waren we echter van mening dat onze bestaande programma's die al van start zijn gegaan er niet zodanig voor staan dat daar geld kan worden weggehaald, en zo is het dus niet gelukt om tot een compromisoplossing te komen. Daarom moet ik tot mijn grote spijt en met de steun van de grote meerderheid van de Begrotingscommissie, het Parlement voorstellen om ook als Parlement het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 6, dat wil zeggen het voorliggende compromisvoorstel van de Commissie dat niet door de Raad is aangenomen, te verwerpen.
Mijnheer de Voorzitter, in dit debat zou ik ook het woord moeten krijgen namens de Commissie regionale ontwikkeling. Staat u mij toe dat ik deze twee toespraken combineer en zeg dat ik de Commissie hulde wil betuigen. De Commissie heeft gedaan wat zij kon, met volledige inachtneming van de regels en de plafonds van de begroting 2011. We weten allemaal dat de Europese Unie ondergefinancierd is. We zouden meer geld beschikbaar moeten stellen voor de uitvoering van taken. Maar we moeten ook beseffen dat we krap in het geld zitten en dat we de beschikbare middelen beter moeten beheren. Wat betreft regionale ontwikkeling vonden we het erg pijnlijk dat de Raad ook de uitgaven hiervoor heeft ingetrokken of beperkt. Dit is de grootste vermindering van betalingen van de afgelopen tien jaar. In onze optiek zal dit zo niet kunnen werken. Hierna zal bemiddeling plaatsvinden en hopelijk zullen daarbij de standpunten nader tot elkaar worden gebracht en zullen we ook voor de bananenproducenten een passende begroting hebben. Dank u voor uw aandacht.
Janusz Lewandowski
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de rapporteur heeft al opgemerkt dat dit de eerste begroting is onder het Verdrag van Lissabon. Het is dan ook begrijpelijk dat deze in de belangstelling staat; niet zozeer vanwege de cijfers, maar vanwege de institutionele dimensie van de jaarlijkse begrotingsprocedure.
Uiteraard zijn wij verheugd dat het Parlement, bij zowel de vastleggings- als de betalingskredieten, de ontwerpbegroting heeft teruggebracht naar het oorspronkelijke niveau - ik doel hier op het verschil van bijna 8,62 miljoen euro aan vastleggingskredieten en van ongeveer 3,6 miljoen euro aan betalingskredieten tussen de stemming van het Parlement en de stemming van de Raad.
Uitgaande van de herziene raming is het zo goed als zeker dat onze programmering juist was. Verder zijn de speciale cohesiefondsen in deze fase van het financieel perspectief op stoom gekomen en moeten de rekeningen volgend jaar worden betaald, en dus herhalen we onze raming voor 2011. Dat gezegd hebbende wil ik u er ook op wijzen dat voor de goedkeuring van de rekeningen voor de landbouw de oorspronkelijke bedragen uit de ontwerpbegroting weer moeten worden opgevoerd. Door de voorgestelde bezuiniging is namelijk een deel van de geraamde landbouwuitgaven ongedekt.
We zijn ook ingenomen met de amendementen van het parlement op dit vlak. De lijn van het Parlement, zoals uiteengezet door rapporteur Jędrzejewska, is heel duidelijk. Deze betreft horizontale amendementen en politieke prioriteiten die in de raming zijn opgenomen onder rubriek 3b inzake jeugd en jeugdmobiliteit.
Er zijn ook amendementen voorgesteld die verder gaan dan de ontwerpbegroting, waarvan er enkele ten uitvoer zouden kunnen worden gelegd als er daarvoor een rechtsgrond bestaat. We zullen in onze uitvoerbaarheidsnota ingaan op deze beide amendementen, en ook op de proefprojecten en voorbereidende parlementaire acties die in de parlementaire commissie zijn goedgekeurd.
We betreuren het dat het Parlement een aanzienlijk aantal reserves heeft opgenomen. Zowel de omvang van de reserves op de salarissen (75 miljoen euro, waarvan 41 miljoen euro geen verband houdt met de salarisverhoging van 1,85 procent) als het aantal voorwaarden dat hieraan is verbonden - en die in sommige gevallen niets te maken hebben met personeelskwesties - baren ons zorgen.
We doen ons best om te voldoen aan de voorwaarden, zodat de reserves uiterlijk tijdens de bemiddeling kunnen worden gedeblokkeerd.
Tot slot begrijpt de Commissie dat het Parlement de plafonds van het meerjarig financieel kader niet wil overschrijden. Om dat te bereiken is echter op een aantal punten bezuinigd, onder andere op het ITER en op het buitenlands beleid, waarvoor juist meer geld nodig is en niet minder.
Ik beschouw dit als een uitnodiging om het gesprek aan te gaan en we zullen dit oplossen wanneer wij gaan bemiddelen over het complete pakket.
Ik verwijs ook naar de gewijzigde begroting nr. 3, die rapporteur Surján al heeft besproken. Deze betreft de begeleidende maatregelen in de bananensector, en de rapporteur van het Parlement heeft het standpunt van het Parlement, dat heel ver af staat van dat van de Raad, nog eens bevestigd. De Raad is een voorstander van herschikking, terwijl het Parlement meer gebruik wil maken van de flexibiliteitsinstrumenten. Ook hier staat de geloofwaardigheid van onze instellingen in de ogen van de ACS-landen op het spel. We moeten dan ook proberen een compromis te vinden in de komende bemiddeling.
Zoals gebruikelijk zal de ontwerpbegroting, naast de gewijzigde begroting voor dit jaar en de gewijzigde begroting voor de begeleidende maatregelen in de bananensector voor volgend jaar, vergezeld gaan van een nota van wijzigingen inzake de Europese Dienst voor extern optreden en een nota van wijzigingen inzake de nieuwe toezichthoudende agentschappen, waarover reeds politieke overeenstemming is bereikt. Verder zal de Commissie morgen de gebruikelijke nota van wijzigingen met de actuele ramingen betreffende de landbouw- en visserij-akkoorden goedkeuren en naar het Parlement zenden.
De institutionele dimensie moet een grote rol spelen in de komende bemiddeling. We zijn het onze burgers verplicht compromissen te sluiten, en te laten zien dat het Verdrag van Lissabon in hun voordeel werkt en dat onderlinge geschillen kunnen worden beslecht via het complexe raderwerk van de Europese Unie. Dus ik zal als bemiddelaar optreden op onze weg naar het definitieve akkoord.
Melchior Wathelet
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte afgevaardigden, allereerst mijn verontschuldigingen voor mijn enigszins verlate aankomst door de welbekende verkeersproblemen.
Ik heb het einde van de interventie van de commissaris gehoord. Mij is ook verslag uitgebracht over de interventie van de rapporteur. Ik zal mij hier uiteraard beperken tot de hoofdlijnen van het standpunt van de Raad, en mocht het Parlement alle amendementen goedkeuren, je weet maar nooit, dan zullen wij alle politieke standpunten kunnen bijschaven in het kader van de bemiddelingsprocedure. Ik zal dan ook ingaan op de amendementen van het Parlement en de amendementen waarover het Parlement zal stemmen.
Niettemin maak ik van de gelegenheid gebruik om u deelgenoot te maken van enkele inleidende reacties en ook te wijzen op de zorgen van de Raad in het kader van deze procedure voor de begroting 2011. Allereerst zij benadrukt dat deze begrotingsprocedure wordt gevolgd op een moment waarop wij de economische crisis een halt trachten toe te roepen. Met de Europese begroting kunnen en moeten wij de crisis achter ons laten, maar we mogen de aanzienlijke beperkingen van onze nationale begrotingen daarbij uiteraard niet uit het oog verliezen. Strikte controle van de uitgaven is dan ook geboden. Tegen deze achtergrond hecht de Raad niet alleen grote waarde aan de eerbiediging van de plafonds in de verschillende rubrieken van het meerjarig financieel kader, maar vooral ook aan het behoud van voldoende speelruimte voor onvoorziene situaties.
In dit verband waardeert de Raad de terughoudendheid van de Commissie met betrekking tot vastleggingskredieten in haar ontwerpbegroting. Wat ons uiteraard veel meer zorgen baart, is het feit dat een deel van de speelruimte met de amendementen van het Europees Parlement aanzienlijk wordt beperkt.
De Raad betreurt natuurlijk ook dat het Parlement wil stemmen voor een verhoging van het niveau van de betalingskredieten, des te meer omdat dit bedrag hoger is dan de kredieten in de ontwerpbegroting van de Commissie. De betalingskredieten moeten toereikend zijn maar niet te hoog worden ingeschat, en er moet rekening worden gehouden met de uitvoering van de vorige begroting en de echte behoeften voor 2011. We moeten koste wat het kost voorkomen dat er een verkeerd signaal wordt afgegeven nu de overheidsfinanciën van de lidstaten aan sanering onderhevig zijn. Ik wijs u erop dat de Raad door de problemen van deze lidstaten slechts met een nipte meerderheid een akkoord heeft weten te bereiken over een percentage van 2,91 procent voor de verhoging van de betalingskredieten ten opzichte van 2010.
Nu zou ik uw aandacht op een aantal specifiekere punten willen richten. De Raad heeft kennis genomen van het voornemen van het Europees Parlement om binnen de plafonds van de verschillende rubrieken in het meerjarig financieel kader te blijven, maar heeft er bezwaar tegen dat de gevolgde benadering met betrekking tot vastleggingskredieten ten koste gaat van belangrijke programma's, met name binnen rubriek 1a, die betrekking heeft op concurrentievermogen voor groei en werkgelegenheid, en ook ten koste van beleidsterreinen die vallen onder rubriek 4, betreffende de Europese Unie als speler op het internationale toneel.
In dit verband verbaast het mij dat het Europees Parlement voorstelt de kredieten voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid te verminderen, terwijl alle inspanningen juist zijn gericht op een snelle inrichting van de Europese Dienst voor extern optreden.
De Raad acht het ook verwonderlijk dat de kredieten voor het ITER-project in 2011 worden verlaagd, terwijl juist wordt getracht middelen vrij te maken om de financiële problemen van dit project in 2010, 2012 en 2013 op te lossen. De Raad heeft echter kennis genomen van de prioriteiten van het Europees Parlement met betrekking tot jongeren, onderwijs en mobiliteit, en sluit niet uit dat deze prioriteiten in een algemeen akkoord aan bod zullen komen. In de toekomstige discussies zullen voorstellen worden gedaan.
Voor wat betreft de betalingskredieten toont de Raad zich bezorgd over de echte opnamecapaciteiten onder rubriek 1b betreffende cohesie voor groei en concurrentievermogen. Als de ontwerpbegroting naar aanleiding van de amendementen van het Europees Parlement wordt gewijzigd en de kredieten dus nog verder worden verhoogd, kan dit problemen opleveren met de opname van deze verschillende kredieten. Ik wil graag benadrukken dat de Raad na zorgvuldige bestudering van de voorstellen van de Commissie, waarbij is uitgegaan van de beste basis, namelijk de uitvoeringsgraad van de kredieten voor 2010, akkoord is gegaan met een verhoging van de betalingskredieten met 14 procent.
Dan is er nog een laatste punt met betrekking tot het voornemen van het Europees Parlement om acht nieuwe begrotingslijnen in te voeren zonder toewijzing van kredieten, betreffende de uitgaven voor de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon enerzijds en de ontvangsten in verband met eigen middelen anderzijds. Ik denk dat de begroting 2011 niet de meest gepaste plaats is om de conclusies van belangrijke debatten en moeilijke besluiten die bij de onderhandeling over het volgend meerjarig financieel kader moeten worden genomen voor de toekomstige financiering van de Europese Unie nu al te vertalen in de begrotingsinstrumenten. Het is een lange en complexe discussie, waarvoor de komende weken geen oplossing kan worden gevonden in het betrekkelijk beperkte kader van de begrotingsprocedure 2011.
Ik constateer echter dat diverse andere dossiers deel uitmaken van de politieke discussie over de begroting voor 2011, wat in het licht van de nieuwe bevoegdheden van het Parlement begrijpelijk en te verwachten is. Sommige dossiers houden rechtstreeks verband met de begroting voor dit jaar of de komende jaren, binnen het meerjarige kader 2007-2013. Dat geldt bijvoorbeeld voor het ITER-dossier en de afronding van de goedkeuringsprocedure voor regels voor het functioneren van het meerjarig financieel kader krachtens de bepalingen van het Verdrag van Lissabon, en over deze twee onderwerpen moeten wij tot overeenstemming zien te komen. De Commissie heeft een aantal voorstellen gedaan en de Raad heeft hiervoor grotendeels zijn fiat gegeven. Binnenkort bespreekt de Raad een voorstel van het voorzitterschap over de netelige kwestie van de flexibiliteit, een dossier dat ik noodzakelijk acht.
Voor andere kwesties, zoals deze aanpassing aangrijpen om de begrotingsmiddelen van het meerjarig financieel kader aanzienlijk te verhogen met inachtneming van de nieuwe bevoegdheden overeenkomstig het Verdrag, moet ik realistisch zijn: dit is niet mogelijk boven het huidige financieringsniveau van de lidstaten. Gelet op de noodzaak om de crisis de rug toe te keren en op het nationale begrotingsbeleid van de lidstaten, dat in ruime mate wordt beïnvloed en gestuurd door de Europese Unie, is het onmogelijk.
Bij deze onderhandelingen zullen zoals bekend ook andere kwesties ter sprake komen. Deze zullen worden uiteengezet in de mededeling van de Commissie over de begrotingsherziening. De Raad is van nature een orgaan dat zijn oor te luisteren legt, zaken in overweging neemt en antwoorden tracht aan te reiken. In het kader van deze discussie zal uiteraard geen andere houding worden aangenomen. De Raad zal luisteren naar de voorstellen en zich een mening vormen. Daarna moeten deze vragen natuurlijk worden beantwoord en moeten er besluiten worden genomen. Aangezien het om complexe kwesties gaat waarvoor aanzienlijke mechanismen en hulpbronnen nodig zijn, weten we dat de antwoorden niet zullen worden gevonden tijdens de bespreking van de begroting 2011, maar in de discussie over het volgend meerjarig financieel kader. Maar voor sommige kwesties kan uiteraard al een aantal initiatieven of in ieder geval een aantal opmerkingen van de Raad worden verwacht.
Tot slot zou ik erop willen wijzen hoe belangrijk het is dat we de komende weken tot een akkoord komen over de begroting 2011. Met het oog daarop zal het voorzitterschap actief blijven bijdragen aan het uitstekende klimaat van samenwerking dat tot dusver heeft geheerst, en ik denk dat het imago van de Europese Unie bij de Europese burgers een flinke deuk zou oplopen als we er niet in zouden slagen overeenstemming te bereiken over deze eerste begroting die volgens het nieuwe Verdrag van Lissabon tot stand is gekomen.
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik dank u voor uw aandacht.
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Wathelet, mijnheer de commissaris, dames en heren, in de eerste plaats zou ik willen zeggen dat ik de algemeen rapporteur voor de begroting erkentelijk ben voor haar werk.
Ofschoon wij in de Commissie buitenlandse zaken dit begrotingsjaar matiging hebben betracht en wij ons bewust zijn van het feit dat de kredieten van rubriek 4 aanzienlijk meer dan gemiddeld stijgen, zijn zij naar ons oordeel ontoereikend om een samenhangend, zichtbaar en doeltreffend buitenlands beleid te garanderen dat strookt met de ambities die naar voren zijn gekomen met het Verdrag van Lissabon.
Tot onze verbazing is de Raad verbaasd over sommige tactische bezuinigingen die het Parlement heeft voorgesteld, gezien het belang van de bezuinigingen bij zowel de vastleggings- als de betalingskredieten, die de Raad zelf heeft ingevoerd.
Ik wil de Begrotingscommissie bedanken, die hier vertegenwoordigd is door haar voorzitter, voor het feit dat zij de kredieten voor de nieuwe posten in de Europese Dienst voor extern optreden heeft ondergebracht in de reserve.
Natuurlijk wil dat niet zeggen, mijnheer de Voorzitter, dat we geen positieve, constructieve houding zouden moeten aannemen, maar het is duidelijk dat het Parlement in de bemiddelingsprocedure standvastig moet zijn en echt voet bij stuk moet houden als het om zijn prioriteiten gaat. Ons doel is een begroting 2011 op te stellen, precies zoals de fungerend voorzitter van de Raad net gezegd heeft.
Thijs Berman
rapporteur voor advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking. - Voorzitter, geld dat we hebben vrijgemaakt voor ontwikkelingssamenwerking moet ook daadwerkelijk ontwikkelingsdoelen dienen, zodat we arme landen bijstaan bij het opvangen van de klappen die vallen door de financiële en economische crisis die zij niet hebben veroorzaakt.
Als we ervoor zorgen dat zij worden opgenomen in de wereldeconomie, worden ze een nieuwe markt en dus een deel van de oplossing. Ontwikkelingsgeld, DCI-geld is daarvoor bedoeld. Voor armoedebestrijding en niet voor de samenwerking van de EU met geïndustrialiseerde landen.
Ook het vinden van geld voor de hervorming van de bananenproductie - Banana Accompanying Measures - hoort niet ten koste te gaan van huidige ontwikkelingsprogramma's. Daarnaast moeten bedragen voor versterking van democratie en mensenrechten, in het EIDHR, op peil blijven.
De recente overstromingen in Pakistan hebben wederom aangetoond dat een snelle en effectieve reactie noodzakelijk is. Niet via noodgrepen in het budget, maar door een structureel bedrag voor humanitaire hulp. De EU moet direct kunnen handelen en een bijdrage kunnen blijven bieden.
Bogusław Liberadzki
Namens de Commissie begrotingscontrole wil ik graag uw aandacht vestigen op de volgende vraagstukken. Het eerste vraagstuk betreft het percentage fouten dat optreedt bij de opstelling en de uitvoering van de begroting. Twee gebieden die van bijzonder belang zijn, zijn het extern optreden en de structurele fondsen. Het volgende dat voor ons van cruciaal belang is, zijn de bedragen die op traditionele wijze worden toegekend, volgens een coëfficiënt die gebaseerd is op de beoordeling van de resultaten van de aangewende middelen. Dit tweede aspect ontbreekt vaak wanneer we beslissingen nemen over de begroting. Het derde gebied is de geharmoniseerde begroting, zoals het cohesiefonds en de trans-Europese vervoersnetwerken. Het lijkt alsof we tijdens de opstelling van de begroting te weinig gebruik maken van Europese methodologie en te veel nationale fragmentering van de begroting toepassen. De laatste factor die verband houdt met de begroting is het verzoek om rekening houden met de informatie uit bijvoorbeeld de nationale verslagen over de uitvoering van de begrotingsramingen in het voorbije jaar. Momenteel legt slechts de helft van de lidstaten een dergelijk verslag voor en in de verslagen die worden voorgelegd worden sterk uiteenlopende methodes gevolgd.
Pervenche Berès
rapporteur voor advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Wathelet, mijnheer de commissaris, met betrekking tot de begroting voor 2011 is de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ingenomen met het feit dat de Begrotingscommissie de kredieten voor het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering heeft hersteld. In deze tijden van crisis achten wij dat absoluut essentieel, en wij dringen er bij de Raad op aan om deze verstandige benadering van het Parlement te volgen, gezien het huidige klimaat.
Tevens dient er bijzondere aandacht uit te gaan naar de snelheid waarmee de kredieten voor het Europees Sociaal Fonds worden uitgevoerd, anders kunnen de doelstellingen van dit Fonds niet worden verwezenlijkt.
Ook verzoeken wij met klem meer middelen in te zetten voor de sociale dialoog, want de ervaringen met de huidige herstructureringen leren ons dat zaken harmonieuzer verlopen en betere oplossingen worden gevonden wanneer er een sociale dialoog wordt gevoerd. Dat is van grote betekenis.
Tot slot zijn wij verheugd dat de Begrotingscommissie het initiatief "Je eerste Eures-baan" heeft gesteund. Dit initiatief vormt een concrete bijdrage van het Europees Parlement aan het vlaggenschipinitiatief "Jeugd in Beweging” en is tevens een instrument voor maatschappelijke vernieuwing waaraan wij moeten werken.
Jutta Haug
rapporteur voor advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Wathelet, mijnheer de commissaris, dames en heren, als rapporteur voor advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid over de begroting zal ik niemand van de aanwezigen hier iets nieuws vertellen. Toch wil ik nog een keer benadrukken dat de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid verantwoordelijk is voor minder dan 1 procent van de hele begroting, minder dan 1 procent voor alle maatregelen op het gebied van milieubescherming, biodiversiteit en strijd tegen klimaatverandering. Zij is verantwoordelijk voor de hele volksgezondheid, de voedsel- en voederveiligheid en veterinaire maatregelen, alsmede voor het zeer belangrijke werk van vijf Europese agentschappen. 1 Procent! Dat kun je toch echt geen buitensporige hoeveelheid noemen! Dit kleine beetje geld hebben we daarom echt nodig om ons werk te kunnen uitvoeren. Het zal dan ook niemand verbazen dat we de kredietverminderingen van de Raad niet kunnen accepteren. We hebben de middelen nodig.
Heide Rühle
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Wathelet, mijnheer de commissaris, ik sluit me aan bij de woorden van de vorige spreker. Als Commissie interne markt en consumentenbescherming zijn wij verantwoordelijk voor het enge terrein van douane, interne markt en consumentenbescherming. We hebben erg ons best gedaan om op de cijfers te letten en alleen het echt noodzakelijke in te zetten. In crisistijden is er natuurlijk echter ook geld nodig voor consumentenbescherming, douane, opleiding van douanebeambten, enzovoort. Wij zijn daarom van mening dat de oude cijfers hersteld moeten worden.
Wij willen de Begrotingscommissie bedanken voor de uitstekende samenwerking tot dusverre en we hopen dat die zo zal doorgaan.
Mairead McGuinness
rapporteur voor advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank de rapporteur voor haar vlijt en inzet voor de begroting 2011.
Ik wil meteen overgaan tot een punt van zorg ten aanzien van de landbouwbegroting, namelijk de goedkeuring van de rekeningen. Als commissie hebben we opnieuw een amendement ingediend en verzoeken wij het Parlement dit amendement ten volle te steunen. De Raad heeft zich bezig gehouden met creatief boekhouden om 420 miljoen euro tevoorschijn te kunnen toveren. Als ons amendement het niet haalt, zullen we volgend jaar te maken krijgen met een gigantisch probleem in de begroting en zal er in alle onderdelen van de landbouwbegroting moeten worden gesneden.
Als Parlement mogen we dit niet laten gebeuren, en we hopen dan ook dat dit amendement in alle fracties steun zal vinden. Ik dank de Begrotingscommissie voor haar begrip en de steun die zij heeft verleend aan de amendementen van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling met betrekking tot het zuivelfonds en tot onze subsidiëring van de schoolmelkregeling en de schoolfruitregeling, van de bijenvolken en van het programma voor de meest behoeftigen.
Ik hoop dat het optimisme van de Commissie ten aanzien van de zuivelmarkten terecht blijkt. Persoonlijk maak ik mij echter zorgen over de volatiliteit.
Morten Løkkegaard
rapporteur voor advies van de Commissie cultuur en onderwijs. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, als rapporteur van de Commissie cultuur en onderwijs voor de begroting ben ik er trots op te kunnen zeggen dat wij er in het Parlement in geslaagd zijn te doen wat de Commissie niet heeft kunnen en wat de Raad niet heeft willen doen, namelijk nota nemen van de verplichtingen in de nieuwe EU 2020-strategie en daaraan gevolg te geven in de vorm van financiële middelen om de in de strategie gestelde doelen te verwezenlijken.
Het is van essentieel belang dat we investeren in onderwijs en een leven lang leren teneinde de zogenaamde 'new skills for new jobs' te creëren, een centraal element van de strategie. Daarom zouden we ook graag zien dat de Raad steun gaf aan het standpunt dat het Parlement morgen naar verwachting ten aanzien van de begroting 2011 zal aannemen. Dit omvat uiteraard met name de extra 18 miljoen euro voor het programma voor een leven lang leren. Daarmee zullen meer dan 3 500 Europese studenten in staat worden gesteld mee te doen aan het Erasmus-programma voor uitwisseling. We willen ook het aantal studenten in het beroepsonderwijs dat stage kan lopen uitbreiden. We willen meer volwassenen op door de EU gefinancierde vervolgopleidingen krijgen. En dan is er de 10 miljoen euro voor het People-programma, dat is bedoeld om de mobiliteit van afgestudeerden en PhD-studenten te vergroten, een nauwere samenwerking met het bedrijfsleven mogelijk te maken en de universiteiten binnen de EU te moderniseren, en geld beschikbaar te maken voor communicatie. We zouden de steun van de Raad hiervoor op prijs stellen.
Juan Fernando López Aguilar
Mijnheer de Voorzitter, ik zou kort verslag wil uitbrengen over de bijdrage die de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken heeft geleverd aan het begrotingsdebat, waarvan dit Parlement zich bewust is. Ik wil hierbij vier punten benadrukken.
Het eerste punt betreft Europol, daar onze commissie de begroting voor dit agentschap hersteld heeft na de door de Raad voorgestelde bezuinigingen. Daarnaast hebben we een verhoging van een half miljoen euro voorgesteld zodat het agentschap de verantwoordelijkheden het hoofd kan bieden die zijn ontstaan als gevolg van de inwerkingtreding van de tweede versie van het Programma voor het traceren van terrorismefinanciering (TFTP).
In de tweede plaats hebben we verzocht de kredieten uit de reserve vrij te maken en de voorgestelde verhoging beschikbaar te maken voor Europol.
Voorts hebben wij besloten om de kredieten voor de tweede generatie van het Schengeninformatiesysteem, het SIS, in de reserve te plaatsen en daaraan de voorwaarde te verbinden dat ze worden vrijgemaakt zodra we de vereiste informatie over de in de toekomst te zetten stappen binnen hebben.
Ook hebben we voorgesteld de kredieten te herstellen voor de drie fondsen voor immigratie en integratie: het Buitengrenzenfonds, het Europees Terugkeerfonds, en het Europees Integratiefonds, aangezien wij deze van het grootste belang achten voor de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid.
Tenslotte hebben we tevens de begroting hersteld die is voorgesteld voor het agentschap Eurojust, waarvan de taken onlangs zijn uitgebreid, daar dit een essentieel instrument is voor het ontwikkelen van de justitiële samenwerking in Europa.
Algirdas Saudargas
Ik wil de rapporteur feliciteren met het feit dat zij tot een uitgebalanceerd standpunt is gekomen. Ik geloof dat het voorstel voor de begroting 2011, waar we morgen over zullen stemmen, een perfect evenwicht heeft gevonden tussen bezuinigingen en economische stimulering en dat het voldoet aan de prioriteiten die het Europees Parlement herhaaldelijk naar voren heeft gebracht. Ik begrijp de wens van de lidstaten om te bezuinigen en hun begrotingstekort zo veel mogelijk te beperken, maar veel van de bezuinigingsvoorstellen van de Raad zijn ongefundeerd. We moeten niet uit het oog verliezen dat de begrotingsdoelstellingen van de Europese Unie anders zijn. EU-begrotingsmiddelen zijn gericht op investeringen in onze toekomst. Hoe we uit de crisis tevoorschijn komen hangt af van hoe dat geld wordt verdeeld en gebruikt. Energie, innovatie, wetenschappelijk onderzoek, onderwijs en mobiliteit zijn van fundamenteel belang voor onze economische groei en het scheppen van werkgelegenheid. We moeten daarom niet alleen zorg dragen voor de continuïteit van effectieve, reeds bestaande programma's, maar ook voor passende financiering van de nieuwe beleidsterreinen in het Verdrag van Lissabon. Ik roep mijn collega's op het ontwerp van begroting goed te keuren.
Peter Šťastný
rapporteur voor advies van de Commissie internationale handel. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, met het Verdrag van Lissabon heeft het Europees Parlement nieuwe bevoegdheden gekregen op het gebied van internationale handelsovereenkomsten, en de Commissie internationale handel wil deze bevoegdheden gebruiken om een positieve invloed uit te oefenen.
Een flexibiliteitsinstrument in de begeleidende maatregelen in de bananensector zal de producerende landen helpen de nieuwe uitdagingen het hoofd te bieden en zal voordelen opleveren voor de Europese consument en de minst ontwikkelde landen. Handelsgerelateerde bijstand, zoals economische partnerschapsovereenkomsten en Hulp voor handel, zal de groei stimuleren, niet alleen via handel met de Europese Unie, maar ook via handel binnen de regio's.
Afsluitend wil ik nog gewag maken van onze focus op de parlementaire dimensie van de WTO en externe zakenbelangen in India, ASEAN en China. Betrekkingen met snelgroeiende landen via dergelijke centra zullen onze economieën in het algemeen, en kleine en middelgrote bedrijven in het bijzonder, veel goed doen.
Dominique Riquet
rapporteur voor advies van de Commissie vervoer en toerisme. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie vervoer, die in deze tijden van crisis zeer redelijke voorstellen op tafel heeft gelegd, wijst erop dat vervoer en toerisme meer dan ruim 10 procent van het bruto binnenlands product van de Unie uitmaken en dat het essentiële groeisectoren zijn met een sterke Europese toegevoegde waarde.
Drie punten verdienen extra nadruk en wij willen hiervoor graag steun. Allereerst gaat het om de financiering van agentschappen. Waarom zouden we wetgeving opstellen zonder upstream criteria of downstream instrumenten voor tenuitvoerlegging? Deze amendementen moeten agentschappen de middelen bieden die benodigd zijn voor de uitvoering van hun taken en dus Europese taken.
Ten tweede is toerisme - met Europa topbestemming wereldwijd - sinds de invoering van het Verdrag van Lissabon een feitelijke bevoegdheid geworden, maar het heeft geen eigen begrotingslijn. Voortzetting van de twee reeds bestaande voorbereidende acties alleen is niet voldoende. Wij dringen aan op versterking van ons optreden, op ten minste een symbolische versterking via de ondersteuning van nieuwe proefprojecten, met name op het gebied van het industrieel en cultureel toerisme.
Tot slot heeft de uitbarsting van de vulkaan op IJsland de noodzaak blootgelegd van een Europese interface voor informatie over en reservering van vervoerbewijzen voor alle mogelijke middelen van vervoer, en dat is de strekking van ons laatste verzoek.
László Surján
rapporteur voor advies van de Commissie regionale ontwikkeling. - (HU) Mijnheer de Voorzitter, bedankt dat u me het woord hebt gegeven. De Raad haalt 4 miljard euro weg en beroept zich op de economische crisis. Wat lossen ze met dit geld op? De crisis zeker niet. Maar deze stap leent zich er goed voor om de solidariteit tussen de lidstaten te beschadigen en lopende programma's onmogelijk te maken. Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de minister, dit is het niet waard. Daarom moeten wij volgens onze commissie bij hoofdstuk 1B van de begroting 2011 terugkomen op de voorstellen van de Commissie - ik bedoel hier de Europese Commissie - die overigens zijn gebaseerd op ramingen van de lidstaten. De lidstaten moeten niet spelen met twee tegenstrijdige oplossingen. Ik dank u voor uw aandacht.
Paul Rübig
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik wil vragen waarom er geen standpunt is van de Commissie industrie, onderzoek en energie. Daar zijn de bezuinigingen het grootst. Waarom is hier geen spreker voor?
De Voorzitter
Dat is een goede vraag, mijnheer Rübig. In dit verslag is geen plaats ingeruimd voor een advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie. Ik heb hier een lijst van alle commissies die een advies moesten opstellen en ik zie de Commissie industrie, onderzoek en energie daar niet op staan.
Hoe dan ook, we zullen dit uitzoeken, mijnheer Rübig.
Salvador Garriga Polledo
Mijnheer de Voorzitter, een optimaal begrotingsbeleid is niet een beleid dat ervoor zorgt dat er meer geld wordt opgenomen in de begroting maar een beleid dat ervoor zorgt dat dit op goede manier gebeurt, ofwel op intelligente manier, zoals de commissaris zegt in zijn mededeling.
Ik ben ingenomen met de wijze waarop de Commissie de begroting 2011 heeft opgesteld, maar er is wel ruimte voor verbeteringen. Onze rapporteur, mevrouw Jędrzejewska, heeft dan ook bijzonder belangrijk werk verricht. Waar ik niet van houd en nooit van gehouden heb, is de manier waarop de Raad de Europese begroting aanpakt. Ieder voorstel van Commissie of Parlement met de botte bijl wegsnoeien is geen begrotingstechniek maar een echt voorbeeld van een financiële slachtpartij.
We zouden de vertegenwoordiger van de Raad trouwens willen vragen of hij commissaris Lewandowski niet heeft horen praten over de behoefte aan betalingskredieten.
Mijn fractie denkt dat het mogelijk is een evenwicht te vinden tussen budgettaire soberheid enerzijds en een impuls aan Europa anderzijds. Duidelijk is dat de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten dit evenwicht niet haalbaar acht en daarom dient zij een aantal amendementen in die de begrotingsplafonds zouden doen kraken en die onvermijdelijk zouden leiden tot een veldslag met de Raad.
Daarom verzoek ik dit Parlement deze strategie af te wijzen en zijn brede steun te geven aan de strategie van de rapporteur, die vorige week al de meerderheidssteun in de Begrotingscommissie heeft gekregen.
Göran Färm
namens de S&D-Fractie. - (SV) Ik wil de rapporteur, mevrouw Jędrzejewska van harte bedanken. Ze heeft buitengewoon goed werk geleverd en in grote lijnen zijn we het in de Begrotingscommissie eens, ook al zijn er enkele aspecten - en daar kom ik nog op terug - waar wij in de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement een ietwat andere mening zijn toegedaan.
We zijn ons terdege bewust van de crisistoestand waarin de overheidsfinanciën van de lidstaten verkeren. Desondanks verdedigen wij in wezen de EU-begroting, ook al houden we de niveaus nu erg laag, met name wat betreft nieuwe beleidstoezeggingen voor volgend jaar, waarbij ook het Parlement het bij een stijging van minder dan één procent houdt. Dat is zeer bescheiden.
Met betrekking tot de betalingen is de toename groter en dat is ook redelijk. Als we nu de vinger op de knip van de structuurfondsen houden, zou dat direct die landen treffen die de grootste problemen hebben op het gebied van werkgelegenheid en groei. We mogen niet vergeten dat landen als Griekenland, Ierland, Portugal, Spanje en Letland netto-ontvangers zijn van de EU-begrotingsmiddelen. Als we snoeien in de begroting, bewijzen we hun geen dienst. Dat mogen we niet vergeten.
Ten eerste houden we het dus sober. Als je het over de periode van de voorbije twintig jaar bekijkt, is de EU-begroting feitelijk minder snel gestegen dan de begrotingen van de lidstaten. Ook dat mogen we niet vergeten.
Ten tweede aanvaarden wij, sociaaldemocraten, niet dat besparingsmaatregelen de enige manier zijn om de crisis aan te pakken. Daarom vechten wij voor een stijging, met name in rubriek 1a, waaronder investeringen, onderzoek en ontwikkeling, en arbeidsmarktmaatregelen vallen. Daar moet meer geld voor komen. We zijn het daarentegen niet volledig met de Raad en de Commissie eens in verband met het ITER-project. We zijn voor dat project, maar het mag niet de enige prioriteit zijn op het gebied van onderzoek en ontwikkeling. Het mag niet alle andere verdringen. Daarom zullen herzieningen en meer geld nodig zijn als we met ITER willen doorgaan.
Ten derde - en zeker even belangrijk - moeten we in deze crisissituatie de solidariteit in stand houden. Als de besnoeiingen in de structuurfondsen diegenen die steun broodnodig hebben, het hardst treffen, is dat geen aanvaardbaar beleid.
Ten vierde vinden wij ook dat een zekere stijging gerechtvaardigd is op grond van het Verdrag van Lissabon. De EU krijgt een reeks nieuwe taken met betrekking tot de Europese Dienst voor extern optreden, nieuwe financiële instellingen, energie en klimaat. We kunnen de EU geen nieuwe taken geven en er vervolgens niet voor betalen.
Tot slot zou ik willen vermelden dat de begroting voor het extern beleid duidelijk te weinig middelen krijgt. Als we steun willen kunnen geven aan Palestina en de uitbreiding willen kunnen financieren, dan hebben we meer geld nodig. Daarom was het voor ons, sociaaldemocraten, ook belangrijk om de begroting 2011 te koppelen aan een debat met een perspectief op langere termijn: over eigen middelen, over het begrotingsplafond voor 2012 en 2013 en over de financiering van de nieuwe stelsels voor financiële steun. De commissaris vermeldde flexibiliteit als een mogelijke oplossing om te kunnen slagen en daar ben ik mee ingenomen. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat we deze begrotingsonderhandelingen niet tot een goed einde zullen kunnen brengen als we niet op de een of andere manier het begrotingsplafond kunnen herzien of het flexibiliteitsinstrument kunnen gebruiken. Volgens mij is dat absoluut noodzakelijk.
Anne E. Jensen
namens de ALDE-Fractie. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Wathelet, commissaris, in de meeste lidstaten gaat het mes van de bezuiniging in de overheidsbegroting. Moeten we dan ook niet de begroting van de EU binnen de perken zien te houden? Absoluut, en dat doen we in zekere zin ook. Het is de rode draad in het voorstel van het Parlement voor de begroting van volgend jaar. We zijn onder de plafonds gebleven die in het meerjarig financieel kader zijn vastgelegd, maar dat kan alleen door te snijden in duidelijk afgebakende prioriteiten en in internationale verplichtingen. Anders komen we niet aan voldoende fondsen voor research, energie en hulp voor Palestina. Concreet betekent dat dat we hebben moeten snijden in fondsen voor het fusieproject ITER, in het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en in hulp voor bananenproducerende landen en samenwerking met recentelijk geïndustrialiseerde landen. Naar mijn mening blijkt hieruit dat het meerjarig financieel kader te restrictief is en ik zou vandaag nogmaals willen opmerken dat het mij spijt dat de Commissie niet als beloofd een echte tussentijdse evaluatie van het kader heeft aangeleverd. We moeten het financiële perspectief tot aan 2013 kunnen bekijken, want anders komen we in de problemen. De Commissie heeft ons juist een mededeling over de begrotingsevaluatie verstrekt, waarin zij de lijnen voor een aantal jaren schetst, maar daarin wordt niet duidelijk gemaakt hoe we in 2011, 2012 en 2013 de eindjes aan elkaar moeten knopen.
Namens de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa fractie zou ik mevrouw Jędrzejewska willen bedanken voor haar kundige leiding aan het begrotingsoverleg. Wij zijn tevreden met het resultaat. Bij bepaalde delen van de landbouwbegroting hadden we graag andere cijfers gezien. Wij wilden geen 300 miljoen euro voor een zuivelfonds. We zouden ook moeten helpen bij het oplossen van het probleem betreffende de goedkeuring van de rekeningen. In dat opzicht hebben we verkeerd gestemd. Bovendien zijn er een paar punten in de begroting van het Parlement waar wij graag bezuinigingen hadden gezien, maar alles bij elkaar zijn wij tevreden met wat er nu voor ons ligt en ik zie uit naar een constructief overleg met de Raad.
Isabelle Durant
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer de minister, op mijn beurt complimenteer ik de rapporteurs en met name mevrouw Jędrzejewska en mevrouw Trüpel. Ik vind dat mevrouw Trüpel geweldig werk, werkelijk uitstekend werk heeft verricht, waardoor zelfs begrotingsveteranen, degenen die al jaren begrotingen opstellen in dit Parlement, onder nieuwe omstandigheden konden werken - namelijk de bepalingen van het Verdrag van Lissabon - en dat alles in één lezing. Dat is een prachtig resultaat, waarvoor ik u van harte wil danken.
Dit is een marathon geweest waaraan onze fractievoorzitters - waarvan er nu nog maar één in de zaal aanwezig is - op een gegeven ogenblik ook hebben deelgenomen. Er zijn momenten geweest waarop we vreesden dat de situatie uit de hand zou lopen, maar dat is gelukkig niet gebeurd, en dat hebben we te danken aan onze rapporteurs en aan onze voorzitter. Het is wellicht niet gebruikelijk, maar ik wil ook graag mijn hulde betuigen voor zijn werk. Wat ons tot voordeel heeft gestrekt, is dat de fractievoorzitters met ons aan een ambitieuze begroting wilden werken en vooral een brug wilden slaan naar het vervolg, naar wat erna komt, in de tijdelijke commissie Beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen (SURE), in de volgende begrotingsvooruitzichten, want de begroting 2011 is één ding, maar wat daarna komt is natuurlijk veel belangrijker. Ik ben blij dat wij samen met de fractievoorzitters en de Begrotingscommissie tot een akkoord zijn gekomen.
We zullen zien! Feit is dat we op dit moment een standpunt van het Parlement hebben, en nu ik de uiteenzetting van de heer Wathelet heb gehoord over de zienswijze van de Raad, maak ik me uiteraard enigszins zorgen over de bemiddelingsprocedure die ons staat te wachten, die niet gemakkelijk zal zijn. Het zal immers geen sinecure zijn om de standpunten van de Raad en het Parlement meer op één lijn te krijgen. Ik reken op uw hulp hierbij, en ook bij het uitstippelen van een echt ambitieuze begroting.
Degenen binnen de Raad die bijvoorbeeld kritiek hadden op de verhoging van de betalingskredieten geven deze begroting geen eerlijke kans. Het zijn verplichtingen uit het verleden, het is een kwestie van geloofwaardigheid: als we betalen wat we hebben beloofd, doen we enkel wat we moeten doen, zelfs als de betalingskredieten hiermee worden overschreden. We moeten uitkijken dat we geen verkeerde discussie voeren.
Wij zullen de resolutie morgen weliswaar steunen, maar ik denk dat deze begroting op een aantal punten inconsistent is. Daarvan zou ik er twee willen aanstippen die mij van belang lijken.
Een paar maanden geleden hebben wij allen vóór de belangrijke resolutie over het programma voor 2020 gestemd, waarin wij hebben besloten zaken op te nemen als een groenere economie, bevordering van hernieuwbare energie, groene technologieën en dergelijke, alles wat kan zorgen voor banen en werkgelegenheid. Vanuit dit oogpunt hebben wij als concrete invulling van onze intenties een amendement ingediend dat tot doel heeft de criteria voor duurzame ontwikkeling uit het programma LIFE te halen maar op alle andere terreinen op te nemen. Ik denk dat dit amendement morgen zal worden verworpen. Niettemin nodig ik u uit ons amendement te steunen, zodat de criteria voor duurzame ontwikkeling niet alleen woorden blijven, maar ook daden worden.
Dan is er de tweede tegenstrijdigheid, ITER. Er is 45 miljoen euro bij het project weggehaald. Dat is op zich al heel wat, maar vooral zijn er pogingen ondernomen om dit geld bij het landbouwbeleid weg te halen. Gelukkig is dat niet gebeurd, maar nu is het bedrag afkomstig van onderzoek, wat niet veel beter is. Ook hier verwijs ik naar de woorden van de heer Ban Ki-moon van vanmorgen. Hij riep ons, Europeanen, op om pioniers te worden op het gebied van hernieuwbare energie, om op de bres te springen voor nieuwe vormen van energie en niet voor energie uit het verleden, energie die in de eerste plaats geld oplevert voor aandeelhouders, en niet voor de Europese consumenten noch voor de toekomstige generaties Europeanen, die hun afvalbeheer in goede banen moeten blijven leiden. Met deze alles-of-niets-strategie met betrekking tot ITER, die uiteindelijk 1,5 miljard euro zal kosten, begaan we mijns inziens een grote fout. Ik denk dat wij niet doen wat we ons hebben voorgenomen in de resolutie over 2020.
Tot slot zijn diverse kwesties toevallig tegelijkertijd op de agenda terechtgekomen: we hebben ook economisch bestuur, de afronding van de task force van de Raad en de voorstellen van de Commissie. Er staat ons nog veel werk te wachten om een brug te slaan tussen deze begroting, de volgende begrotingen en de vooruitzichten.
Michał Tomasz Kamiński
namens de ECR-fractie. - (PL) Dit begrotingsdebat en de hele cyclus van debatten waarmee we nu van start gaan, is een grote test voor de Europese elite. We hebben Europa het Verdrag van Lissabon gegeven, dat de burgers meer Europa geeft. Ik zou heel duidelijk willen zeggen dat we niet mogen zeggen dat we meer Europa willen als we dan voor dat Europa geen geld vrijgeven. Dit is mijn uitgangspunt. We kunnen niet in alle eerlijkheid zeggen dat we meer Europa willen, maar dat we er niet voor willen betalen. Europa kost geld en als we de structuur van de uitgaven voor de Europese begroting onder de loep nemen binnen de structuur van de grootste bijdragers, dan gaat het niet om veel geld. Als vertegenwoordiger van Polen, als vertegenwoordiger van Centraal- en Oost-Europa zou ik nog een kwestie willen aanhalen: alle middelen die besteed worden aan de ontwikkeling van onze regio, die een grote consument is van afgewerkte, in West-Europa geproduceerde goederen, en alle geld dat in de nieuwe EU-lidstaten wordt geïnvesteerd is geld dat geïnvesteerd wordt in de toekomst van Europa. Een rijker Centraal- en Oost-Europa, rijkere nieuwe EU-lidstaten leveren ook winst op voor die West-Europese landen waarvoor we enorm veel respect hebben en die nettobijdragen in de EU-begroting storten. Ook tijdens dit debat hebben we meer Europese solidariteit nodig.
Miguel Portas
namens de GUE/NGL-Fractie. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, ik wil bij dit debat zeer openhartig zijn. Dit is geen discussie tussen boekhouders maar een debat over projecten en keuzes voor de toekomst.
Het standpunt van de regeringen komt er gewoon op neer dat iedereen zich moet onderwerpen aan de nieuwe consensus van Brussel. Op nationaal niveau volgen de begrotingen één parool: bezuinigen. Op Europees niveau is het gevolg daarvan heel simpel: een restbegroting.
Ik zou de Raad erop willen wijzen dat de crisis nog niet achter de rug is. Ondertussen worden op nationaal niveau wel alle sociale maatregelen ingetrokken. De crisis is nog gaande maar al onze nationale begrotingen richten zich op het bevriezen of korten van de lonen, het verlagen van de pensioenen en het verhogen van de meest onrechtvaardige belasting, de btw.
Bij die stand van zaken weigeren de regeringen ook maar één euro meer uit te trekken voor de Europese begroting. Het voorstel van de Raad is drie miljard euro minder dan waar we hier vandaag over spreken. Maar let wel, ook wat wij hier bespreken is een bescheiden voorstel zonder enig lef.
In werkelijkheid hebben we een Europese begroting nodig die het nationale beleid kan compenseren met gerichte investeringen voor het scheppen van werkgelegenheid. Wij hebben een Europese begroting nodig die een tegenwicht kan vormen voor de negatieve effecten van het nationale begrotingsbeleid.
Die keuze is echter niet gemaakt. De regeringen hevelen nieuwe bevoegdheden over naar Europa zonder te zorgen voor nieuwe middelen en snoeien achter elkaar in de verschillende begrotingslijnen. Zij zijn echter wel in staat een aantal nieuwe verhogingen voor te stellen die we alleen kunnen verklaren met het feit dat de lobbies de regeringen in hun zak hebben. Dat geldt bijvoorbeeld voor het bedrag van 350 miljoen euro dat is voorgesteld voor het Instituut voor Kernfusie. Die investering valt bij de huidige conjunctuur zeer twijfelachtig te noemen.
Dat is dus de echte reden waar het allemaal om draait. Op nationaal niveau betreft het een begrotingsdiscipline gestoeld op domme sancties, zoals die vandaag nog eens in het Frans-Duitse communiqué zijn bekrachtigd. Op Europees niveau hebben we een middelmatige restbegroting die chronisch is ondergefinancierd.
Daarom is het zo belangrijk om nu te discussiëren over de eigen middelen van de Europese Unie en de noodzaak van een belasting op financiële transacties op Europese schaal teneinde een minimum aan rechtvaardigheid in de economie tot stand te brengen. Overal in Europa worden er algemene stakingen georganiseerd: in Griekenland, Spanje en, vandaag nog, in Frankrijk. Ook in Portugal en Italië zijn er de volgende maand algemene stakingen. Dat strijdende en wanhopige Europa moeten wij een antwoord geven dat gebaseerd is op rechtvaardigheid, investeringen en het scheppen van werkgelegenheid.
Marta Andreasen
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, dit Parlement schaart zich achter de Commissie en eist een verhoging van bijna zes procent voor de begroting 2011, terwijl de nationale regeringen in deze crisistijd flink het mes moeten zetten in hun eigen begrotingen.
De voorvechters van de verhoging voeren aan dat er extra middelen nodig zijn met het oog op de nieuwe bevoegdheden die voortvloeien uit het Verdrag van Lissabon. Persoonlijk kan ik mij echter niet heugen dat ik ooit heb gehoord - of dat iemand ten tijde van de ratificatie heeft opgemerkt - dat er met het Verdrag van Lissabon kosten gemoeid zouden zijn, laat staan hoe hoog die kosten dan zouden zijn. Tot op de dag van vandaag is onduidelijk wat de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon de belastingbetaler zal kosten.
Er wordt ook beweerd dat bezuinigen geen goede tactiek is in tijden van crisis, en dat er juist meer moet worden geïnvesteerd in onderwijs, hernieuwbare energie, enzovoort. Blijkens de onderbesteding van de afgelopen jaren is de Europese Unie niet in staat een efficiënte begroting te produceren. Dit falen houdt verband met de onregelmatigheden die jaar na jaar worden geconstateerd door de Europese Rekenkamer. Wederom is de grootste verhoging die is voorgesteld - een verhoging van zeventien procent - bestemd voor het Cohesiefonds, terwijl de auditoren juist op dat gebied de meeste onregelmatigheden melden.
Ik vind het schokkend dat de Europese Unie in deze crisistijd haar eigen begroting wil verhogen, maar ik vind het zo mogelijk nog moeilijker te begrijpen dat het Europees Parlement zijn ontvangst- en representatiebudget wil verdubbelen. Moet het Verenigd Koninkrijk de kinderbijslag en subsidies voor universiteiten afschaffen, plannen om scholen te bouwen op de lange baan schuiven en andere pijnlijke bezuinigingen doorvoeren om het Europees Parlement in staat te stellen meer champagne en oesters naar binnen te werken? Is het redelijk dat het Verenigd Koninkrijk moet snijden in zijn defensie-uitgaven, terwijl de Britse nettobijdrage aan de Europese Unie in de komende paar jaar zal stijgen van ongeveer zes miljard pond naar acht miljard pond? Voor het Britse volk is dit echt niet te verteren.
(Applaus van de EFD-Fractie)
Lucas Hartong
Voorzitter, als ik de opmerkingen over de begroting 2011 van met name de Christen-democraten en Socialisten hoor, bekruipt mij het beschamende gevoel dat ik niet bij dit Europees Parlement wil horen. Terwijl men thuis onzeker is over baan en inkomen, en wacht op inspirerende politici die bezuinigen waar mogelijk en investeren waar hard nodig is, presteren de Commissie en het Parlement het om over bijna de hele linie de uitgaven te verhogen voor allerlei nutteloze en overbodige hobby's.
Terwijl meneer Barroso naar de lidstaten roept om te bezuinigen, wordt tegelijkertijd de begroting 2011 door zijn Commissie en het Europees Parlement verhoogd. Dat kun je toch niet serieus meer nemen. Maar het gebeurt wel. Het lijkt alsof dit Parlement niet beseft wat de burgers thuis werkelijk bezighoudt. Een enkele gunstige uitzondering daargelaten, is het één grijs, grauw en geldverslindend monster.
Ach, hoor ik diversen in de zaal denken, het is die rare PPV maar die het roept. En inderdaad, Voorzitter, we houden de spiegel voor en zeggen "is het nodig om geld van onze burgers te verspillen aan dure dienstauto's, ook in privé-tijd? Is het nodig om geld te stoppen in feestjes, terwijl Europa in een diepe economische crisis zit? Is het nodig om een dure buitenlandse dienst op te tuigen, terwijl iedere lidstaat dit ook prima zelf kan. Is het nodig om nutteloze dure comités in leven te houden en nog meer geld naar Jemen en de Palestijnen te sturen?"
Het is de PVV maar, Voorzitter. Vergis u echter niet. De PVV staat in Europa niet meer alleen. We vechten voor de burger, willen een stem zijn in dit geldverslindende circus. Ik ben trots op mijn land en mijn burgers en zal blijven roepen. Omdat het moet, en omdat ik niet anders wil. Daarom zullen wij tegen de begroting 2011 stemmen.
(Spreker verklaart zich bereid om op een "blauwe kaart"vraag overeenkomstig artikel 149, lid 8, van het Reglement te antwoorden).
Gerben-Jan Gerbrandy
Voorzitter, dat de PVV een anti-Europese partij is, dat hebben we gemerkt aan zijn betoog en dat hebben we ook gemerkt aan de amendementen. De PVV afficheert zich ook als een partij die de criminaliteit bestrijdt en mensen weer terug wil sturen naar hun thuisland. Mijn vraag aan de heer Hartong is: hoe kunt u dat doen als u de volledige begroting van Europol op nul zet, als u het Schengen-informatiesysteem volledig wegbezuinigt en als u de 113 miljoen van het European Returnfund volledig schrapt?
Lucas Hartong
Voorzitter, dank u wel voor deze vraag van mijn collega. Zoals ook bekend is bij mijn collega, hoort het beleid voor het bestrijden van terrorisme en dat soort zaken bij de nationale lidstaten en vinden wij dat dat niet onder de bevoegdheid van de Europese Unie valt. Daarnaast zal mijn gewaardeerde collega ook zeker op de hoogte zijn het feit dat er de afgelopen jaren bij Europol enorme fraudes hebben plaatsgevonden, waar we onlangs over hebben gediscussieerd in dit Huis, en dat lijkt me reden genoeg om ook het politiebeleid weer onder de nationale lidstaten te brengen.
(Spreker verklaart zich bereid om op een "blauwe kaart"vraag overeenkomstig artikel 149, lid 8, van het Reglement te antwoorden).
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik heb ook een vraag aan de heer Hartong. Ik zou heel graag willen weten of, op grond van deze kritiek op de EU-financiën, zijn partij, die nu immers ook een toonaangevende rol speelt in het Nederlandse parlement vanwege steun aan de regering, wil dat Nederland, dat ook een nettobetaler is, zijn nettobijdragen vermindert?
Lucas Hartong
Een heel interessante vraag, en het is ook een discussie die nog veel in dit Huis gevoerd zal worden. De nieuwe regering van Nederland heeft inderdaad ingezet op een verlaging van de afdracht aan de Europese Unie en daar ben ik ontzettend blij mee en dankbaar voor. En wij zullen zeker in de discussie omtrent het meerjarige financiële kader van dit Huis onze imput geven. Dan kunt u ervan overtuigd zijn dat we zeer kritisch zullen staan tegenover verdere verhogingen van de begroting 2011 en de jaren daarna.
José Manuel Fernandes
(PT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer de voorzitter van de Raad, dames en heren, de begroting 2011 die het Parlement voorstelt is ambitieus, intelligent, streng, realistisch en in overeenstemming met de aangegane verplichtingen. Ik weet heel goed dat deze intelligente ambitie mogelijk is daar de begroting van de Europese Unie nog steeds ongeveer 1 procent van het bruto nationaal inkomen van de EU bedraagt.
Deze begroting laat voorts duidelijk zien dat het noodzakelijk is het vierde meerjarig financieel kader te herzien gezien de geringe marges in de rubrieken, met name de rubrieken 1A, 3B en 4. Ook is duidelijk dat er met spoed een debat moet worden gehouden over de noodzaak van nieuwe eigen middelen voor de communautaire begroting.
De uitvoering van het beleid en de programma's die de instellingen van de Europese Unie zijn overeengekomen is gegarandeerd. Dat is tegen de wil van de Raad die blindelings en willekeurig wil snijden in zowel de betalings- als de vastleggingskredieten. Die voorgenomen bezuinigingen zijn niet in overeenstemming met de regels voor goed financieel en begrotingsbeheer. Het ergste is dat die voorstellen de uitvoering van initiatieven en investeringen op losse schroeven zetten die een meerwaarde voor de Europese Unie vormen.
Jongerenbeleid, onderwijs en mobiliteit leggen we als prioriteiten vast. Daarmee wil ik de rapporteur feliciteren. De kredieten voor het programma voor een leven lang leren, het Pessoa-programma, het programma voor de mobiliteit van onderzoekers, Erasmus Mundus en het kaderprogramma voor het concurrentievermogen en innovatie hebben we verhoogd. Met betrekking tot de mobiliteit van de werkgelegenheid van jongeren noem ik het proefproject waar ik persoonlijk bij betrokken was: Je eerste EURES-baan.
Ik zou tot slot de doelstelling van het Parlement van uitmuntendheid op wetgevingsgebied willen benadrukken. Dat doel is gekoppeld aan zuinig beleid, wat blijkt uit de 25 miljoen lagere uitgaven in deze begroting in vergelijking met het oorspronkelijke voorstel vóór het overleg met het Bureau.
Derek Vaughan
(EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de rapporteurs bedanken voor hun inspanningen ten behoeve van de begroting. Iedere begroting is moeilijk, maar door de bezuinigingen in de lidstaten is deze begroting wellicht moeilijker dan normaal.
De coalitieregering in het Verenigd Koninkrijk zal morgen meedogenloze bezuinigingen aankondigen van ongeveer 83 miljard pond. Letterlijk iedereen in het Verenigd Koninkrijk zal hierdoor getroffen worden. Wij vinden dat te ondoordacht, te snel en te veel.
We weten echter allemaal dat we terughoudend moeten zijn met de EU-uitgaven, en we moeten er dan ook op toezien dat de EU haar geld verstandig besteedt. Ook moeten we ervoor zorgen dat de EU en het Europees Parlement hun plichten kunnen vervullen, en dat we onze prioriteiten kunnen financieren - prioriteiten zoals de structuurfondsen en onderzoek en ontwikkeling, waarvan individuele mensen, gemeenschappen en kleine en middelgrote ondernemingen overal in de EU de vruchten plukken. Dit alles zal ons ook helpen om onze tekorten en schulden te boven te komen. Deze uitgaven moeten niet worden beschouwd als geldverspilling, maar als investeringen in onze toekomst.
De lidstaten hopen uit de crisis te komen door te bezuinigen, maar wij geloven dat we een andere strategie kunnen helpen ontwikkelen, een strategie die uitgaat van economische groei als remedie tegen schulden, tekorten en de toenemende werkloosheid. Om deze prioriteiten te financieren hebben we natuurlijk geld nodig. Daarom moeten we oppassen voor onnodige uitgaven en administratieve kosten. Wanneer extra uitgaven gerechtvaardigd zijn, moeten we ze steunen. Laten we niet vergeten dat de huidige extra uitgaven van de EU deels voortvloeien uit besluiten die door de lidstaten zijn gesteund, zoals de Europese Dienst voor extern optreden en de oprichting van drie nieuwe agentschappen voor financieel toezicht.
Wanneer uitgaven onnodig zijn, moeten we ons ertegen verzetten. Dit geldt niet alleen voor de algemene begroting, maar ook voor de begroting van het Europees Parlement. De rapporteur heeft al een aantal voorbeelden gegeven van gebieden waarop wij ons hebben ingespannen voor besparingen. Hiermee doel ik onder andere op het vrijmaken van de middelen uit de reserve met betrekking tot de tweede tranche van 1 500 euro per lid per maand voor de medewerkersvergoeding. We moeten weten wat de totale kosten zijn die gemoeid zijn met het aantrekken van extra personeel, voor wij overwegen de reserve vrij te maken, en ik hoop dat de leden deze mening delen.
Ik hoop ook dat de leden, wanneer zij morgen gaan stemmen, elk amendement zorgvuldig in overweging zullen nemen om een goede balans te realiseren tussen investeringen en het vervullen van onze taken als Parlement enerzijds, en beheersing van de openbare uitgaven anderzijds. Ik twijfel er niet aan dat elk lid erop zal willen toezien dat de EU waarde toevoegt aan de uitgaven van de lidstaten, en ook toegevoegde waarde levert aan individuele mensen en gemeenschappen.
Tot slot spreek ik de hoop uit dat de Raad in de bemiddelingsbijeenkomsten zal inzien dat hij niet alleen naar bezuinigingen moet kijken, maar ook naar investeringen en groei ter bevordering van de werkgelegenheid in de hele EU. Die hebben we nu heel hard nodig.
Carl Haglund
(SV) Ik wil de rapporteur bedanken die uitstekend werk heeft geleverd. Ik wil ook de voorzitter van de Begrotingscommissie bedanken die de onderhandelingen zeer goed heeft geleid.
Mijn collega's hebben er al op gewezen dat we momenteel economisch harde tijden doormaken. Ik was namens mijn fractie verantwoordelijk voor de zogenaamde overige delen van de begroting. In economisch moeilijke tijden ontstaat dan al vlug een symbolisch debat over de eigen kosten van het Europees Parlement en de stijging ervan. Dat wordt gemakkelijk als populistisch geïnterpreteerd, maar zoals mijn Britse collega al zei, zijn de kosten voor medewerkers en de representatiekosten voor de Voorzitter weliswaar niet buitengewoon hoog in het ruimere perspectief en in de EU-begroting, maar ze hebben een symbolische betekenis. We zouden waarschijnlijk onze eigen kosten onder de loep moeten nemen en ze in economische gespannen tijden niet mogen laten stijgen.
Wat de ontwerpbegroting in het algemeen betreft, wil ik kritiek uiten op de Raad. Ik begrijp dat de Raad in bepaalde delen van de begroting voor dit jaar wilde snoeien. Het is volkomen logisch dat we bijvoorbeeld geen stijging met zes procent willen, maar tezelfdertijd is het niet zeer consequent om te snoeien in onderzoek en ontwikkeling en in innovatie wanneer we het dit voorjaar nog eens zijn geworden over de EU 2020-strategie waarin die gebieden centraal staan. De prioriteiten van de Raad voor de begroting 2011 lijken daarom ietwat onlogisch.
Wat, tot slot, het debat over de eigen middelen betreft, zijn velen van ons in de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa bijzonder ingenomen met dat debat. Dat debat is nodig. Momenteel houden we een wedstrijd armworstelen met de financiering van de begroting als inzet, en dat is niet bijzonder constructief. Het is goed dat we nu over andere modellen kunnen praten om de toekomstige EU-begroting veilig te stellen.
François Alfonsi
(FR) Mijnheer de Voorzitter, deze begroting voor 2011 is de eerste begroting die wordt opgesteld volgens de nieuwe bepalingen van het Verdrag van Lissabon. Onze rapporteurs hebben uitstekend werk verricht voor de Europese instellingen, en ik spreek daarvoor mijn dank uit. Ons Parlement heeft de druk van bezuinigingen ten koste van onze prioriteiten weten te weerstaan, met name op het gebied van duurzame ontwikkeling. Wij zijn verheugd over een aantal amendementen die zijn goedgekeurd.
Zo ben ik als afgevaardigde uit Corsica blij dat de Europese kredieten voortaan ook beschikbaar zijn voor bedreigde talen in Europa, ongeacht hun status in de desbetreffende lidstaat. Wij vinden ook dat met deze begroting van de Unie discussies worden aangezwengeld die van fundamenteel belang zijn voor de toekomst van Europa. De stemming vóór de begroting 2011 vormt voor ons een eerste stap. Dit is nog maar het begin van het werk van het Parlement.
Ten eerste moeten we onze nieuwe bevoegdheden concrete invulling geven. De Commissie en staatshoofden hebben in dit verband interessante signalen ontvangen, vooral met betrekking tot het project ITER.
Ten tweede moeten wij een debat tot stand brengen, en daarmee zorgen voor een evenwichtige machtsverhouding, over verhoging van onze middelen binnen het volgende meerjarig financieel kader 2014-2020. De Unie moet over eigen middelen komen te beschikken, bijvoorbeeld middels belasting op financiële transacties of de invoering van een Europese energieheffing.
Met deze begroting 2011 is dus expliciet het startschot gegeven voor debatten, ook al zijn deze er slechts symbolisch in opgenomen. Met deze begroting heeft het Parlement zijn nieuwe verantwoordelijkheden kunnen peilen en het maakt zich nu op voor debatten die de toekomst van de Unie gaan bepalen.
Lajos Bokros
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de EU-begroting 2011 is de eerste die tot stand komt onder het Verdrag van Lissabon, maar het is niet de eerste begroting in dit tijdperk van soberheid. De mondiale financiële crisis heeft de diepgewortelde, structurele mankementen van het Europese ontwikkelingsmodel, dat gestoeld is op hoge belastingen, een vergaande financiële herverdeling, inflexibele arbeidsmarkten en onnodig uitgebreide bijstandsregelingen, aan het licht gebracht. Het is tijd om het financieel bestel opnieuw te overdenken en te herstructureren, op zowel nationaal als Europees niveau.
De EU-begroting 2011 vertoont wel enige tekenen van soberheid, maar gaat niet ver genoeg qua structurele veranderingen. Dit heeft ermee te maken dat veel mensen denken dat kwantiteit gelijkstaat aan kwaliteit, in die zin dat meer geld uitgeven automatisch beter is voor de Europese economie en samenleving. Bovendien eisen zij meer financiële middelen omdat het Verdrag van Lissabon en de EU 2020-strategie nieuwe taken hebben opgelegd aan de Gemeenschap.
Maar aan deze gedachtegang ligt een fundamentele misvatting ten grondslag. Vergeleken met nationale begrotingen is de EU-begroting maar klein - en terecht. De EU-begroting hoeft niet te groeien om functioneel te zijn. Veel hangt af van de structuur van de begroting en de effectiviteit van het bestedingsbeleid. Een scherpe focus op innovatie, onderzoek en ontwikkeling, hoger onderwijs, bepaalde aspecten van energietransport, landbouw en plattelandsontwikkeling volstaat. Onze begroting is niet te vergelijken met nationale begrotingen, die weinig discretionaire uitgaven bevatten. Europa doet daar juist heel veel aan. De EU-begroting moet worden beschouwd als een investeringbegroting, niet als een lopende begroting. Zij moet uitsluitend zijn gericht op investeringen in de gemeenschappelijke toekomst van Europa.
Onze fractie is dan ook stellig van mening dat de EU-begroting niet hoeft te groeien. Zij zal nooit de nationale begrotingen vervangen, die de nationale soevereiniteit vertegenwoordigen. Een EU-brede belasting is niet nodig. Belastingen op EU-niveau zouden de nationale belastingen niet vervangen, maar daar onvermijdelijk nog bovenop komen, waardoor de fiscale nadelen van Europa ten opzichte van de rest van de wereld alleen nog maar groter zullen worden.
De ECR-Fractie is ook tegen de uitgifte van obligaties. Obligaties impliceren schuld en leiden tot tekorten, die weer leiden tot schuld. We hebben al genoeg schuld op nationaal niveau, en zelfs nog meer ongefinancierde verplichtingen. We hebben geen behoefte aan nog meer schulden, die de toekomst van de Europese jeugd zullen verwoesten en de dreigende teloorgang van Europa onomkeerbaar zullen maken. De ECR-Fractie onderschrijft de prioriteiten van de begroting 2011 zoals voorgesteld door de rapporteur - jeugd, onderwijs en mobiliteit - maar, als we deze doelstellingen serieus nemen moeten we ons ook realiseren dat jonge mensen in deze tijd van demografische krimp absoluut niet zitten te wachten op een hogere fiscale last, maar wel op meer solidariteit en investeringen in onze gezamenlijke toekomst.
João Ferreira
(PT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, deze begroting is net als de voorgaande bepaald door een zeer mager meerjarig financieel kader dat in de praktijk elke vorm van economische en sociale cohesie onmogelijk maakt. Daarom is een urgente tussentijdse herziening van dit financieel kader noodzakelijk, zoals een aantal sprekers al hebben gezegd. Maar eens te meer blijft de ontwerpbegroting achter bij het bedrag dat was overeengekomen in het meerjarig financieel kader. Terwijl de crisis, de werkloosheid en de levensomstandigheden van miljoenen mensen verslechteren, hebben we nu allemaal weer eens gemerkt wat voor sommigen de werkelijke betekenis is van de overal rondgebazuinde Europese solidariteit.
Of de begroting is een instrument voor solidariteit, terugdringing van ongelijkheid, economische en sociale cohesie, werkgelegenheid en sociale vooruitgang, en dient daarmee de belangen van de arbeiders en het volk of de begroting is een instrument voor ongelijkheid, neoliberale vooruitgang, onzekere dienstverbanden, werkloosheid, buitenlandse inmenging en oorlog, en is daarmee een belediging van de belangen van de arbeiders en het volk.
Dat is ook de boodschap waarvan de groeiende strijd in heel Europa doortrokken is. De geringe omvang van deze begroting brengt al direct de herverdelende functie van de begroting in gevaar, maakt de begroting minder rechtvaardig en accentueert de schadelijke effecten van het beleid van de Europese Unie.
Daarom willen wij laten weten dat er een alternatief voor deze begroting bestaat. Dat alternatief is niet alleen mogelijk maar ook steeds noodzakelijker. In dat verband hebben we onder meer voorgesteld een Europees programma voor werkgelegenheid en duurzame ontwikkeling te maken ten bedrage van 1 procent van het bruto binnenlands product van de Europese Unie. Het programma moet aangevuld worden met eigen middelen van de lidstaten en gericht zijn op reële convergentie, het bevorderen van de potentiële mogelijkheden van elke lidstaat, het duurzaam gebruik van de hulpbronnen van de lidstaten, het inzetten op de productie en het scheppen van banen met rechten.
Bastiaan Belder
Voorzitter, de economische crisis noopt tot bezuinigingen, zoals zo duidelijk merkbaar is in de begrotingen van de lidstaten. Het Europees Parlement kiest daarentegen voor verhoging van de begroting van de Europese Unie in 2011. Dat de rapporteurs op hoog politiek niveau nog wordt verweten dat ze te lage bedragen voorstellen, is onverantwoord.
Daarnaast uit het Europees Parlement de wens tot een meer zelfstandige vergaring van eigen financiële middelen voor de Europese Unie. Het principe dat lidstaten de Europese Unie financieren, ligt daarmee onder vuur. De Sociaal-democraten stellen een belasting op financiële transacties voor, waarvan de opbrengst naar de EU-begroting zou gaan. Een Europese belasting is echter ongewenst. Indien er een belasting komt voor banken, moet de opbrengst daarvan ten goede komen aan de aflossing van de hoge staatsschuld van de lidstaten. Zij hebben immers grote bedragen moeten uitgeven om banken te redden.
Angelika Werthmann
(DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de EU-begroting voor 2011 wordt een uitdaging voor ons allemaal: het Parlement, de Raad en de Commissie. Sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon heeft het Europees Parlement meer verantwoordelijkheid en meer wetgevende werkzaamheden gekregen. Om te beginnen wil ik erop wijzen dat de EU-begroting momenteel iets meer dan 1 procent van het bni bedraagt.
Ik wil er drie punten uitlichten.
Ten eerste staan in de EU-begroting 2011 prioriteiten die meer aandacht moeten krijgen vanwege de economische problemen in heel Europa, na de structurele crisis van de afgelopen jaren. Vooral het terugdringen van het huidige werkloosheidsniveau in Europa moet in het middelpunt van onze inspanningen blijven staan, bijvoorbeeld door investeringen op het gebied van economie, industrie, toerisme en energie- en milieubeleid, en door het veiligstellen van bestaande banen en het scheppen van nieuwe. Ik denk hier met name aan de prioriteiten jeugd, onderwijs en mobiliteit. We moeten onze aandacht vestigen op programma's als levenslang leren en Jeugd in actie. Ze ondersteunen de EU-strategie voor economisch herstel en de EU 2020-strategie. Met beter onderwijs - vooral op kwalificaties gericht onderwijs - krijgen jonge mensen veel betere mogelijkheden op de arbeidsmarkt. Erasmus maakt niet alleen taalverwerving mogelijk, maar ook mobiliteit - wat essentieel is in een tijdperk van globalisering. Wat betreft mobiliteit wordt van jonge mensen echter ook verantwoordelijkheid gevraagd, en deze programma's zouden veel meer gebruikt moeten worden.
Ten tweede moet de hoofddoelstelling van het gemeenschappelijk landbouwbeleid blijven liggen in het behoud van marktstabiliteit en voedselveiligheid.
Last but not least is mijn derde punt dat geld schaars is in deze moeilijke economische tijden. Zoals ik al vele malen eerder heb gezegd, moeten we de bureaucratie op alle mogelijke terreinen efficiënter maken, en we moeten synergetische effecten vinden met de lidstaten en deze gebruiken.
Alain Lamassoure
(FR) Mevrouw de Voorzitter, heren ministers, mijnheer de commissaris, met de goedkeuring van deze amendementen op de ontwerpbegroting 2011 heeft de Begrotingscommissie haar verantwoordelijkheid willen tonen. Mijnheer de minister, wij begrijpen het standpunt van de regeringen.
In ieder land worden moedige en impopulaire maatregelen ten uitvoer gelegd om de ondraaglijke tekorten terug te dringen. Het Europees Parlement heeft zich achter deze maatregelen geschaard. Tegen een dergelijke achtergrond kunnen wij de lidstaten niet vragen om verhoging van hun belastingen of hun schuldenlast voor de financiering van een aanzienlijke verhoging van de Europese begroting.
Voor het eerst in twintig jaar zal het Europees Parlement dan ook niet stemmen over amendementen die de plafonds van de huidige financiële vooruitzichten overschrijden. Waar de Raad is uitgekomen op een symbolische verhoging van 0,2 procent van de vastleggingskredieten, stelt de Begrotingscommissie 0,8 procent in huidige euro voor, wat neerkomt op een volumeverlaging. En wat de betalingen betreft, mijnheer de minister, zal het Europees Parlement zijn oor te luisteren leggen bij de Raad, wiens duidelijke boodschap is overgekomen.
Daartegenover verwacht het Europees Parlement eenzelfde verantwoordelijkheidszin van de Raad. Sinds het Verdrag van Lissabon beschikt de Unie over nieuwe of versterkte bevoegdheden: een gemeenschappelijk energiebeleid, een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, een gemeenschappelijk immigratiebeleid, een gemeenschappelijk ruimtevaartbeleid en dergelijke. Zou het verantwoordelijk zijn om de burgers te doen geloven dat al dit beleid ten uitvoer zal worden gelegd zonder er vóór de tweede helft van het huidige decennium ook maar een euro aan te besteden? Het ambitieuze EU 2020-programma is in juli met algemene stemmen goedgekeurd door de Europese Raad. Zou het verantwoordelijk zijn om zes maanden later weer bijeen te komen zonder een flauw idee te hebben van de manier waarop het zal worden gefinancierd? Wij stellen vast dat financiering van de Europese begroting middels heffingen op de nationale begrotingen tot een politieke en financiële impasse heeft geleid. Zou het verantwoordelijk zijn om de verdere ontwikkeling van dit systeem te weigeren?
Voor ons moet de onderhandeling over de begroting 2011, de eerste begroting die tot stand komt volgens het Verdrag van Lissabon, ook gepaard gaan met een politiek akkoord om de toekomstige financiering van EU-beleid te waarborgen. Er moet een akkoord zijn over de herziening van de financiële vooruitzichten die met ingang van 2012 zullen gelden, ter aanvulling van de financiering van reeds gestarte projecten, zoals ITER of Galileo, en voor het beschikbaar stellen van middelen voor de nieuwe bevoegdheden op grond van het Verdrag van Lissabon en de prioriteiten voor EU 2020, en er moet een akkoord zijn over de opening van de discussie over de hervorming van eigen middelen. Het Parlement heeft hier drie jaar geleden al om gevraagd. Wij zijn blij dat de Commissie een aantal van de mogelijke opties voorzichtig op tafel begint te leggen.
Onze drie instellingen moeten hier samen aan werken en de nationale parlementen daarbij betrekken. Er moet overeenstemming worden bereikt over de procedure en de termijnen, in het kader van dit algemene akkoord waaraan wij net zoals de Raad zo veel belang hechten.
Ivailo Kalfin
(BG) Zoals mijn collega's reeds gezegd hebben, wordt de EU-begroting 2011 aan de hand van een nieuwe procedure goedgekeurd, waarmee het Europees Parlement en de Raad tot een consensus moeten komen. Het Europees Parlement erkent dit bijzondere punt ten volle.
Tijdens de discussies in de Begrotingscommissie hebben wij een zeer verantwoordelijke houding aangenomen en hebben we niet gedaan wat voor elk individueel lid van het elk parlement de normaalste zaak is om te doen, namelijk om meer financiële middelen vragen, omdat we dan in botsing zouden komen met de vertegenwoordigers van de uitvoerende macht.
In tegendeel, wij hebben erkend dat in het klimaat van economische recessie, waarin de nationale begrotingen continu onder druk van bezuinigingen staan, de begroting van de Europese Unie een voorbeeld moet zijn. De oproep van de lidstaten, die een weerspiegeling is van die van de Europese burgers, is dat men geen kans voorbij laat gaan om voorzichtigheid te betrachten en de overheidsmiddelen doelmatiger te besteden.
Wij hebben geen kans voorbij laten gaan om de doelmatigheid te vergroten. De uitkomst hiervan is datgene wat wij hebben voorgesteld. Voor de allereerste keer heeft het Europees Parlement zich meteen vanaf het begin van het begrotingsdebat zo verantwoordelijk opgesteld. Tegelijkertijd verwacht ik dat de Raad zijn standpunten ook nog eens zal bekijken.
We moeten niet vergeten dat er grenzen zijn aan een grotere doelmatigheid. Een verlaging van de financiële middelen betekent een verlaging van de politieke ambities. Wat voor soort signaal geeft de Raad door in paragraaf 1a een drastische verlaging van de financiële middelen voor te stellen? Dit zijn de financiële middelen die specifiek bedoeld zijn voor innovatie en slimme groei, en die tevens de grondslag bieden voor alle nationale programma's om uit de recessie te komen en voor de EU 2020-strategie.
Hoe kunnen deze doelstellingen worden bereikt terwijl de begroting wordt verminderd? Dit betekent in praktische termen dat we een aantal prioriteiten van Europa verwerpen. Wanneer zijn we eerlijk ten opzichte van de Europese burgers? Wanneer de Raad officieel nieuwe beleidsmaatregelen aankondigt, Europese instellingen nieuwe functies toekent of wanneer men het er niet met elkaar over eens wordt dat de financiële middelen verminderd moeten worden?
De Europese begroting is de afgelopen jaren een steeds kleiner deel van de economie van de EU gaan uitmaken. Tegelijkertijd is het aantal functies dat de Europese Unie bekleedt toegenomen. Daaruit blijkt dus dat de begroting een essentieel instrument is om bepaalde politieke doelstellingen te bereiken. Zij is geen doel op zich. De Europese begroting geeft de belastingbetaler toegevoegde waarde. Er wordt veel meer mee bereikt dan met dezelfde financiële middelen bereikt kan worden als zij door de 27 lidstaten afzonderlijk worden uitgegeven.
Er kan geen rechtstreeks verband worden gelegd tussen de Europese begroting en de nationale begrotingen. De huidige vermindering van de uitgaven in de nationale begrotingen is een gevolg van het feit dat deze uitgaven verleden jaar zijn verhoogd. Dat is niet gebeurd met de Europese begroting, die veel stabieler is.
Alexander Alvaro
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik zou in het bijzonder de twee rapporteurs willen bedanken. Zoals veel collega's al hebben gezegd, lijkt het erop dat wij de vergelijking "meer geld is gelijk aan beter beleid” hanteren. Ik geloof dat precies het tegenovergestelde het geval is, namelijk dat beter beleid meer geld rechtvaardigt. Het moet zo zijn dat het geld dat we beschikbaar stellen, efficiënt wordt uitgegeven. Als we dat als een essentieel criterium beschouwen, samen met de bijbehorende controles, zal dat ook tot succes leiden. Het heeft voor ons geen zin om heilige koeien als de landbouwbegroting en het structuur- en cohesiebeleid te financieren als we ze niet tegelijkertijd hervormen en moderniseren. Veel collega's hebben gezegd - en ik ben het helemaal met hen eens - dat we ons moeten richten op de terreinen onderzoek en ontwikkeling, hernieuwbare energieën, energieveiligheid en onderwijsmobiliteit.
Wat betreft het onderwerp discipline wil ik graag nog ingaan op het akkoord van Deauville, omdat discipline iets is dat we ook moeten verwachten van de lidstaten. Het persbureau AFP citeert een Franse vertegenwoordiger: "Er zijn ayatollahs in Duitsland die een harde, Pruisische lijn voorstaan in dit soort zaken”, zei hij met het oog op de onbuigzame houding van de Duitse regering. Persoonlijk betwijfel ik of de Franse vertegenwoordiger van Europa gelooft dat savoir-vivre betekent dat geld dat we niet hebben, met handenvol moet worden uitgegeven en dat toekomstige generaties moeten betalen voor schulden die vandaag worden gemaakt. Ik kan me niet voorstellen dat dit is wat de lidstaten willen, en het is dus de hoogste tijd dat we dit demonstreren in de betreffende begrotingsonderhandelingen door de discipline op te brengen die we in mei hebben gevraagd en laten zien.
James Elles
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil mijn felicitaties overbrengen aan de rapporteurs, die zich in uiterst moeilijke financiële omstandigheden van hun taak hebben moeten kwijten, zoals wij vanmiddag ook in het debat hebben gehoord.
Nu de Britse regering zich genoodzaakt ziet de meest verreikende bezuinigingen in dertig jaar voor te stellen roepen wij, de conservatieven, op tot bevriezing van de Europese uitgaven. Wij vinden dat de begroting van de Europese Unie moet worden aangewend om een reële bijdrage te leveren aan economische groei nu, en economisch herstel in de toekomst, aan stabiliteit in de EU en in de rest van de wereld, aan de bestrijding van armoede in de wereld en aan de gezamenlijke strijd tegen de klimaatverandering.
Verder hebben wij amendementen op de begotingsresolutie ingediend waarin wij om meer informatie vragen op drie specifieke gebieden: bijvoorbeeld over de kosten van de externe bureaus van het Parlement in de lidstaten, over de ophef omtrent de financiering van niet-gouvernementele organisaties, waarover wij graag nadere informatie willen van de Europese Commissie, en tot slot over de riante pensioenregelingen waarin het statuut van de ambtenaren voorziet, ook voor commissarissen die met pensioen gaan. Dit zijn allemaal zaken waarover wij in de komende maanden opheldering willen.
Over de meer algemene visie heeft de Europese Commissie vanmiddag een perscommuniqué uitgebracht.
Ten eerste geeft het in onze ogen geen pas om nu, temidden van de ergste financiële crisis van de afgelopen zeventig jaar, te beginnen over meer eigen middelen.
Ten tweede is het, mijnheer de commissaris, waar dat we meer flexibiliteit nodig hebben en dat er meer moet worden gestuurd op resultaten en investeringen. Maar hoe rijmt u dit met een pleidooi voor financiële vooruitzichten voor tien jaar wanneer we zien dat de resultaten van een tussentijdse evaluatie totaal vruchteloos zijn in dit soort van gedachteoefening? We kunnen cijfers niet tien jaar van tevoren vastleggen als we niet eens weten hoe de Europese economie er over twee jaar uit zal zien.
Tot slot nog een punt over mijn eigen land. Onze nettobijdrage gaat de komende twee jaar met zestig procent omhoog, maar in het GLB hebben we geen dienovereenkomstige verandering gezien. Waarom zou dat dit jaar anders zijn? We zouden een nettoplafond voor onze bijdrage moeten voorstellen totdat we een eerlijk systeem hebben gevonden voor de EU-begroting.
Kyriacos Triantaphyllides
(EL) Mevrouw de Voorzitter, wij weten dat de begroting van de Europese Unie het instrument bij uitstek is om beleidsoriëntaties en -prioriteiten te verwezenlijken. Wij weten eveneens dat de kenmerken van de begroting in feite al bij voorbaat vastliggen omdat er een financieel kader 2007-2013 is. Politiek gezien is dit dus een onbuigzaam instrument. Één ding begrijpen wij echter niet, en neemt u mij niet kwalijk dat ik dit zo zeg: we zitten midden in een enorme economische crisis waarvan gezinnen en werknemers, mkb's en jongeren het slachtoffer zijn, maar in alle voorstellen die worden gedaan door zowel de Commissie als de Raad komen enkel stimulansen voor ten behoeve van het bedrijfsleven en de particuliere sector. Dat is absurd. Zijn de acute verschijnselen van werkloosheid, armoedetoename en deeltijdbanen van de afgelopen jaren niet juist veroorzaakt door het dogmatisch vasthouden aan de zogenaamde vrije markt en de zogenaamde ambitieuze strategie van Lissabon? Waar hebben de aandrang op bewapeningen en de militaire benadering van de internationale betrekkingen - die ook met de voorgestelde begroting wordt voortgezet - toe geleid? Waarom worden er geen moedige voorstellen gedaan voor maatschappelijke veranderingen als het huidig model is mislukt?
Tot slot wil ik de aandacht vestigen op het probleem van de mensen die tijdens de Cyprische tragedie zijn verdwenen ten gevolge van niet alleen de Turkse invasie maar ook de problemen die tussen de twee gemeenschappen op het eiland bestonden gedurende de periode 1963-1967. Het verheugt ons dat het Europees Parlement opnieuw drie miljoen euro heeft uitgetrokken voor de commissie die op Cyprus zoekt naar de vermisten. Dat is een aangelegenheid die zowel onze Turks-Cyprische medeburgers als de Grieks-Cyprioten aangaat. Ik moet echter wel nadrukkelijk wijzen op de noodzaak dat Turkije toestaat dat het lot van de vermisten volledig wordt opgehelderd, dat het zich daar stelselmatig voor inzet en alle als militair geheim geclassificeerde inlichtingen vrijgeeft.
Frank Vanhecke
Voorzitter, ik vertegenwoordig in dit Parlement het volk dat proportioneel en netto het meeste belastinggeld afdraagt aan de Europese Unie. Elke Vlaming betaalt per jaar netto zo'n 290 euro om de werking van de Europese instellingen veilig te stellen. Wij Vlamingen zijn de kampioenen Europese belastingbetalers.
Het is voor mij in het bijzonder dan ook onaanvaardbaar dat dit voorliggende verslag al in de eerste paragrafen een belerend vingertje opheft naar mensen die vragen durven te stellen - terechte vragen - over de grootte van de afdracht van de Europese Unie en over het nut van veel bestedingen van de Europese Unie. Het is allesbehalve zeker dat het Europese niveau efficiënter belastinggeld besteedt dan niveaus die dichter bij de belastingbetaler staan. Integendeel.
Ook de wijze waarop de reusachtige administratieve EU-kolos nog wordt uitgebreid is voor mij onaanvaardbaar. Zeker nu in al die Europese instellingen prinselijke lonen en vergoedingen worden betaald. En dan spreek ik nog niet over de Europese subsidiestromen. Een miljard euro per jaar voor de NGO's bijvoorbeeld, waar nauwelijks efficiëntiecriteria gelden.
Alle Europese lidstaten staan voor enorme begrotingsinspanningen en besparingen. Van de Europese Unie zouden wij een veel grotere inspanning mogen verwachten, maar blijkbaar achten wij ons boven het plebs verheven. Een zoveelste gemiste kans voor het Parlement en voor de Europese Unie.
Reimer Böge
(DE) Mevrouw de Voorzitter, met betrekking tot de uitspraken van de heer Vanhecke kom ik in de verleiding te zeggen dat dit wel een heel lage verzekeringspremie is voor de Vlaamse EU-burgers. De EU staat immers garant voor vrede, vrijheid, welvaart en hopelijk ook voor respect en tolerantie voor iedereen in de Europese Unie.
We discussiëren over de begroting 2011 in een periode waarin overheidsbegrotingen worden geconsolideerd. Hoewel de structuur van de Europese begroting natuurlijk helemaal niet te vergelijken is met die van de nationale begrotingen, moeten ook wij terughoudend zijn, en we moeten desondanks praten over richtingen voor de toekomst. Hier ligt inderdaad de spagaat. De weigering van de Commissie en de Raad om een review en herziening uit te voeren, zou de facto leiden tot een verlate inwerkingtreding van de begrotingsaspecten van het Verdrag van Lissabon. In een tijd van globalisering, waarin het gaat om de economische en politieke overleving van de Europese Unie, is dit geen adequaat antwoord op vraagstukken die belangrijk zijn voor de toekomst. Tijdens de bemiddeling zullen we hopelijk eindelijk de gelegenheid krijgen om zinnig en gelijkwaardig te praten over toegevoegde waarde en subsidiariteit, over positieve en negatieve prioriteiten en tegelijkertijd over de dringende politieke vereisten.
Tegelijkertijd moeten we ook discussiëren over aanpassing van het Interinstitutioneel Akkoord over de begroting (IIA). We moeten een procedure afspreken over hoe we in de toekomst samen willen discussiëren en besluiten nemen over het meerjarig financieel kader. We hebben meer flexibiliteit nodig op basis van de punten 21 en 23 van het IIA. En - mijn verontschuldigingen, Commissie - als in uw document staat dat gebruikmaking van de EU-begroting voor het stabiliteitsmechanisme een innovatief gebruik van de EU-begroting vormt, zou ik willen zeggen dat dit in principe een omzeiling van het Parlement betekent. Dat is iets waar we ook aan zullen moeten werken.
Ik heb een laatste en zeer belangrijke opmerking aan het adres van de Raad. U klaagt dat we geschrapt hebben bij ITER. Wij willen echter een betrouwbare, meerjarige oplossing voor ITER, maar u zou niet moeten klagen over huidige bezuinigingen zolang de managementstructuren van ITER slecht zijn. Dit moet eerst worden opgelost en dan zullen we een redelijke oplossing vinden, maar niet een die in kleine porties wordt opgedeeld en dan over drie jaar verdeeld.
Eider Gardiazábal Rubial
(ES) Mevrouw de Voorzitter, we zetten nieuwe beleidsvormen op, we gaan nieuwe uitdagingen aan, we doen beloftes aan derde landen, maar als puntje bij paaltje komt willen we niet meer geld op tafel leggen.
Het lijkt wel of de Raad en de Commissie als motto hebben gekozen "tegemoet komen aan nieuwe prioriteiten, vorige prioriteiten wegbezuinigen”. Met die houding zijn wij het niet eens. Verder denk ik dat hiervoor maar twee verklaringen zijn: of er is een gebrek aan verantwoordelijkheid voor recent genomen beslissingen, of je zou denken dat er een gevoel heerst van een min of meer verhulde anti-Europese gezindheid.
Aan degenen die tot de eerste groep behoren, zou ik willen zeggen dat wanneer je een belofte doet je die ook moet waarmaken. Daarom kunnen wij er niet mee instemmen dat in de meest recente behoefte voor 100 procent voorzien wordt terwijl we voorbij gaan aan de behoeftes die ogenschijnlijk minder actueel zijn.
Degenen die er enkel op uit zijn te bezuinigen op de begroting van de Europese Unie zou ik willen vragen zich twee maal te bedenken. Ik weet wel dat sommigen dat doen omdat ze niet geloven in de Europese integratie. Sommige mensen voelen - zoals we hier in deze vergaderzaal helaas gezien hebben - inderdaad niets voor het idee om gezamenlijk wat dan ook op te bouwen. Zij werken liever voor zichzelf, zonder zich te bekommeren om de buren. Voorlopig zijn zij echter in de minderheid.
In elk geval zullen wij in het bemiddelingscomité een beslissing moeten nemen, en op essentiële punten zijn wij het met elkaar eens. Ook wij willen de internationale thermonucleaire experimentele reactor, ITER, financieren, maar de vraag is alleen: hoe? Financieren we nieuwe prioriteiten door de vorige weg te bezuinigen, zoals de Raad en de Commissie willen, of doen we het echt goed?
Wij waren het eens geworden en hadden 1 800 miljoen euro gevonden voor het Europees economisch herstelplan. Waarom moeten we dan nu gaan snijden in het kaderprogramma voor onderzoek om ITER te financieren? We moeten wel consequent zijn.
We kunnen niet met veel tamtam een EU 2020-strategie aankondigen, die gericht is op duurzame groei vanuit economisch, sociaal en milieuoogpunt en die moet bereiken wat de Strategie van Lissabon niet bereikt heeft, om daarna meteen te gaan snijden in bijvoorbeeld onderzoekskosten om weer andere onderzoekskosten te financieren. Dat wordt gerechtvaardigd met de woorden dat we leven in tijden van bezuinigingen.
Er wordt toch immers ieder jaar bezuinigd op de begroting, en het huidige financiële kader is immers opgesteld in 2005 toen we in economische hoogtijdagen verkeerden! Daarom zitten we hier nu te kibbelen over een paar honderd miljoen euro: vanwege hun gebrek aan ambitie in 2005, en omdat we nu in een crisis zitten.
Ze moeten niet aankomen met het argument dat de schatkist van de lidstaten failliet zal gaan door de inspanningen waarvoor wij pleiten. Ik wil er alleen op wijzen dat het gaat om een begrotingsinspanning die overeenkomt met 0,003 procent van het bruto nationaal product van de Unie. Dat lijkt mij vrij aanvaardbaar.
Riikka Manner
(FI) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, tijdens de voorbereidingen op deze begroting hebben wij van verschillende kanten gehoord dat de Europese Unie gezien de huidige economische maalstroom haar broekriem moet aanhalen. Wij kunnen ons echter niet tevredenstellen met een recessiebegroting, waarin wij moeten snijden in onze gemeenschappelijke en mogelijk ook internationale verplichtingen.
Een zeer zorgwekkend aspect van de bezuinigingen van de Raad is dat die onder meer zijn gericht op onderzoek en ontwikkeling, zoals al eerder is gezegd. De wens van de lidstaten om economische groei en minder overheidsschuld te creëren, staat ons niet toe onze prioriteiten te grabbel te gooien. Terwijl de storm voortraast, moeten wij meer dan ooit naar de toekomst kijken. Dat is bijvoorbeeld in mijn eigen land, Finland, een succesvol recept gebleken.
In de doelstellingen van Lissabon werd al het percentage van 3 procent van het bbp als streefcijfer voor onderzoek en ontwikkeling genoemd. Momenteel ligt dat percentage op ongeveer 1,9 procent in de Europese Unie als geheel. Een toename met 1 procentpunt zal naar schatting maar liefst enkele miljoenen banen opleveren. Wij hebben dus een goede reden om dit zeer belangrijke en ambitieuze doel na te streven.
De begroting 2011, die morgen in stemming wordt gebracht, toont naar mijn mening aan dat de Begrotingscommissie het belangrijk vindt dat wij in de toekomst ook via de regio's groei proberen te creëren. Daarom zijn de bezuinigingen van de Raad op regionale ontwikkeling volkomen onhoudbaar. Ik hoop dat ook de Raad het belang van het regionaal beleid en de nauwe relatie ervan met de EU 2020-strategie inziet.
Hynek Fajmon
(CS) Ik heb drie opmerkingen bij het ontwerp van algemene begroting voor volgend jaar. Naar mijn mening dienen we ons sterk te maken voor de volgende werkwijze: allereerst dient het Europees Parlement oog te krijgen voor de werkelijke economische situatie in de lidstaten, en beseffen dat er in het leeuwendeel van de Europese lidstaten ofwel sprake is van economische teruggang, ofwel van economische stagnatie en dat slechts in een klein aantal lidstaten de economie groeit. We dienen ons daar gedegen rekenschap van te geven en kunnen dan ook niet om verhoging van de Europese uitgaven vragen wanneer er juist weinig geld is. Ten tweede dient het Europees Parlement de traditie van het begrotingsevenwicht hoog te houden. Het is een groot goed dat de Europese Unie over een gesloten begroting beschikt en dus niet zoals bijna alle lidstaten gedwongen is om schulden te saneren. Ten derde dient het Europees Parlement bij de behandeling van de begroting dusdanig te werk te gaan dat de begroting zoals te doen gebruikelijk nog tijdens de plenaire vergadering vóór de kerst wordt goedgekeurd. De zekerheid van een goedgekeurde begroting is belangrijk voor de economische stabiliteit in Europa en het is dan ook aan ons om op die manier ons steentje bij te dragen.
Giovanni La Via
(IT) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Wathelet, commissaris, dames en heren, allereerst wil ik mevrouw Jędrzejewska en de andere leden bedanken voor het uitstekende werk dat zij de afgelopen maanden hebben geleverd. Daardoor werd het mogelijk een standpunt over de begroting 2011 vast te leggen - eerst de begroting van de Commissie en morgen die van het Parlement.
Naar mijn mening moet het concept van Europese meerwaarde het uitgangspunt vormen bij het vastleggen van het Europees begrotingsbeleid, wat zoals u weet inhoudt dat de Europese uitgaven moeten leiden tot duidelijke en zichtbare voordelen voor de Unie en haar burgers. In het licht hiervan moet worden benadrukt dat de introductie van nieuwe beleidslijnen en het versterken van de bevoegdheden van de Unie, die bijvoorbeeld het gevolg zijn van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, eens te meer de noodzaak van een passende begroting hebben aangetoond.
Daarom geloof ik dat de Europese begroting op een dusdanig niveau moet blijven dat er resultaten kunnen worden geboekt die met nationale en lokale uitgaven onmogelijk geboekt kunnen worden, zeker nu er sprake is van een crisis waarin de lidstaten zich voor de moeilijke taak gesteld zien om de uitgaven binnen de perken te houden en de eigen begroting in evenwicht te brengen, en waarin de Begrotingscommissie volledig heeft aangetoond dat zij een zorgvuldig en verantwoordelijk beleid voert, aangezien zij voor de eerste keer in twintig jaar binnen de grenzen van het meerjarig financieel kader is gebleven.
Het Parlement heeft besloten om het oorspronkelijke voorstel van de Commissie grotendeels te volgen, en heeft daarnaast een aantal stijgingen vastgesteld om te voorzien in de financiering van de sinds maart 2010 voorgestelde eigen prioriteiten, zoals jongeren, mobiliteit, onderzoek en innovatie. Om die reden heeft het Parlement de door de Raad vaak willekeurig voorgestelde kortingen geschrapt, die vaak betrekking hadden op fundamentele begrotingslijnen, zoals het geval is met de goedkeuring van de rekeningen onder rubriek 2, waaruit duidelijk wordt dat het in dit voorstel ontbreekt aan duidelijke, beargumenteerde politieke keuzen.
Daarnaast acht ik het noodzakelijk om de begroting van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) op peil te houden, vooral in het licht van de komende herziening van het GLB na 2013, waarvoor voldoende financiële middelen beschikbaar moeten zijn, dus met een omvang die overeenkomt met wat voorzien is in de huidige begroting.
Edit Herczog
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik weet niet wat er echt is gebeurd, maar ik wil graag spreken als rapporteur voor de Commissie industrie, onderzoek en energie (ITRE). Ik wil met genoegen mijn spreektijd als lid van de PSE-Fractie opofferen, omdat het maar zelden voorkomt dat de Europese socialisten, de Commissie ITRE en de Begrotingscommissie het volledig met elkaar eensgezind zijn. Ik kan dus spreken in welke hoedanigheid dan ook. Er is unanimiteit.
Ten aanzien van de rubrieken 1a en 5 inzake onderzoek en ontwikkeling zou ik willen aangeven dat wij allen de bezuiniging die de Raad heeft voorgesteld niet acceptabel vinden vergeleken met het voorstel van de Commissie. Bezuinigingen op het gebied van economisch herstel en stimuleringsmaatregelen, en van beleid gericht op ondernemers en kleine en middelgrote ondernemingen, de Digitale Agenda, innovatieplatformen, onderzoek en ontwikkeling, het ruimtevaartbeleid en programma's zoals ITER zijn eenvoudigweg onaanvaardbaar.
De begroting moet in overeenstemming zijn met de fraaie woorden van ons Verdrag en met beleidslijnen zoals de EU 2020-strategie, de fantastische Innovatie-Unie, digitale toegang voor iedereen, netwerken van de volgende generatie (Next Generation Networks), enzovoort.
Onze woorden moeten stroken met de cijfers in de begroting. Dus de begroting moet de uitdagingen van de geglobaliseerde wereld in de eenentwintigste eeuw weerspiegelen.
We kunnen Europa wel tegenhouden, maar we kunnen de wereld niet tegenhouden in zijn ontwikkeling, en daarom zijn we het er in onze commissie unaniem over eens dat, ten eerste, de begroting opnieuw op het niveau van het Commissievoorstel moet worden gebracht - en dit was al een compromis aangezien wij meer hadden gewild - en, ten tweede, dat er extra middelen moeten worden vrijgemaakt voor de nieuwe beleidslijnen op grond van het Verdrag van Lissabon, te weten het ruimtevaartbeleid en ITER.
De show moet doorgaan. We zijn bereid om in de bemiddelingsprocedure een compromis te sluiten waarbij de Europese burgers van de eenentwintigste eeuw optimaal gebaat zijn.
Gerben-Jan Gerbrandy
Voorzitter, voor mijn partij hoefde de begroting 2011 niet hoger te zijn dan die van 2010. Nodig is dat niet. Wat wij wel willen, is dat het geld veel slimmer besteed gaat worden, op zo'n manier dat we echt die Europese toegevoegde waarde bereiken.
De Raad heeft dat helaas niet gedaan. Integendeel. De Raad heeft juist die terreinen landbouw, cohesie - waar de toekomst niet ligt - in stand gehouden en bezuinigt op kennis, innovatie, duurzaamheid en energie. En laten dat nu juist de investeringen zijn die in de toekomst onze concurrentiepositie bepalen. Ik vind het daarom ook niet vreemd dat maar liefst zeven lidstaten tegen het gemeenschappelijk standpunt van de Raad hebben gestemd.
Voorzitter, u weet allen dat de begroting in beton gegoten is en dat wij als Parlement vrijwel geen flexibiliteit hebben om tussen de hoofdstukken te schuiven. De Raad heeft zich daar ook al over beklaagd. Het is ook heel jammer dat de review van de huidige financiële vooruitzichten vandaag pas komen, veel te laat om nog wel die flexibiliteit tot stand te brengen. Dit alles heeft tot gevolg dat we als Parlement wat mij betreft geen keus hebben. We moeten wel de investeringen die we nodig hebben in kennis, innovatie, duurzaamheid en energie verhogen en dat geeft die hogere begroting. Maar de Raad laat ons geen keus.
Tot slot, Voorzitter, we zullen eigen middelen moeten krijgen, want dat is de enige manier om de Raad op andere gedachten te krijgen.
Konrad Szymański
(PL) We praten over de nieuwe EU-begroting binnen de context van de crisis van de overheidsfinanciën in heel veel lidstaten, binnen de context van ernstige besnoeiingen in de nationale begrotingen. Daarom is het niet vreemd dat we ook in de EU-begroting op zoek gaan naar dergelijke besnoeiingen. Ik zou alleen willen wijzen op het feit dat de interne markt het meest doeltreffende en sterkste anticrisisinstrument is dat we in handen hebben. Een evenwichtige interne markt kan sneller bereikt worden met cohesiebeleid en structurele investeringen. Probeer daarom alstublieft niet te bezuinigen op de gebieden waar er geen sprake is van sociaal hulpbeleid of geldverspilling, maar wel van investeringen die ons helpen alle voordelen uit de interne markt te halen, die we in 2004 en 2007 hebben uitgebreid.
Ten slotte heb ik nog een opmerking. Vandaag hebben we het over de nieuwe begroting in het licht van de oprichting van diplomatieke instellingen. Verwacht niet dat de Parlementsleden uit Centraal-Europa onvoorwaardelijk steun zullen geven aan een stijging van de uitgaven voor de Dienst voor extern optreden als hun belangen en hun landen in die instellingen niet gelijkwaardig vertegenwoordigd zullen zijn.
Ingeborg Gräßle
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Wathelet, mijnheer de commissaris, dames en heren, in de begroting 2011 gaat het in de allereerste plaats om de publieke opinie in de lidstaten, en we moeten het de Raad nageven - dat hebt u heel goed gedaan. U hebt een cijfer van min 2,77 procent gepresenteerd, maar dat is pure nonsens voor de nationale parlementen die hier geen kaas van hebben gegeten. U hebt met andere woorden bezuinigd op lijnen waar sowieso te veel geld was, en achteraf is het Europees Parlement, dat in goed vertrouwen probeert om deze bezuinigingen ongedaan te maken, zogezegd de boosdoener en krijgt het de schuld hiervan. Dat is allemaal behoorlijk ingenieus, maar veel te doorzichtig voor u om ermee weg te komen. Als lid van de Commissie begrotingscontrole zie ik niets waaruit ik kan opmaken dat de Raad geïnteresseerd is in een EU-begroting die op lange termijn beter is. Waar is ons gezamenlijke toezicht en waar is onze gezamenlijke begrotingscontrole? Bij de Raad ben je dan aan het verkeerde adres.
Ik zou ervoor willen pleiten - en ik richt me hier vooral tot mijn collega's, omdat wij het morgen zullen hebben over de reserves - dat wij onze controlemechanismen verfijnen. Het gaat mij hier vooral om de huishoudelijke begroting, simpelweg omdat deze ook altijd centraal staat in de lidstaten. Sinds 2007 hebben we een screening van personeel op het gebied van administratie en coördinatie. We moeten doorgaan met deze screening. Wij hebben hier wederom een reserve voor gecreëerd. De Commissie heeft honderd officiële posten voor directeuren-generaal - honderd sinds de zomer. Volgens haar eigen benchmark mag zij er echter maar 87 hebben. Een andere reserve dient ertoe om te eisen dat de Commissie terugkeert naar haar eigen cijfer van 87. We hebben gezegd dat we een beter toezicht nodig hebben op de implementatie van EU-wetgeving in de lidstaten, omdat naleving van de wet een hoeksteen is van de Europese Unie. Ook hiervoor is een reserve. We moeten onszelf afvragen wat er zal worden van het directoraat-generaal Ontwikkeling met de oprichting van de Dienst voor extern optreden, en wat zal er gebeuren met de dienst voor samenwerking EuropeAid (AIDCO)? Er zitten veel mensen daar, en als we niet oppassen, zullen er in de delegaties nog steeds evenveel mensen zitten uit de Commissie als uit de Dienst voor extern optreden. Tot dusverre hebben we de efficiëntie in de Dienst voor extern optreden slechts met 1 procent kunnen verbeteren, terwijl de doelstelling 10 procent is. Ook hier ligt een dankbare gezamenlijke taak en ik nodig de Raad van harte uit zich hiervan te kwijten.
Jens Geier
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Wathelet, mijnheer de commissaris, ik geloof dat wij, afgezien van de heren en de enkele dames van de eurosceptische en anti-Europese fracties in dit Parlement, het allemaal met elkaar eens zijn dat de EU belangrijke taken vervult en dat het vervullen van deze taken een Europese toegevoegde waarde betekent, omdat de lidstaten ze niet kunnen uitvoeren of omdat de uiteindelijke ontvangers dit geld niet zouden ontvangen van de lidstaten. Het laatste scenario is in het bijzonder belangrijk, omdat de lidstaten besparingen niet zouden investeren, maar zouden gebruiken om schulden te verminderen, terwijl de Europese begroting er meer een van investeren is. Als we dus de doelstellingen willen bereiken waarover we hier iedere week besluiten, hebben we een ambitieuze begroting nodig, en dat betekent niet minder geld, maar in de toekomst meer geld. In dit verband geloof ik dat het belangrijk is om te benadrukken dat de nationale begrotingen en de Europese begroting complementair zijn aan elkaar.
De Raad en de lidstaten doen alsof geld dat naar de Europese begroting gaat, als het ware in een groot zwart gat verdwijnt. Dat is niet waar; het wordt geïnvesteerd in doelstellingen die we hier eerder zijn overeengekomen. We hebben daarom, zoals de heer Böge voorstelt, een kritisch onderzoek nodig naar het financieringsprogramma op middellange termijn. Hieruit kan natuurlijk alleen naar voren komen dat de Raad niet "ja” kan zeggen tegen het Verdrag van Lissabon en tegelijkertijd nog het een of andere project voor financiering naar voren kan schuiven en zeggen: maar je krijgt geen geld voor de implementatie ervan. Als het niet mogelijk is, zullen we onze toevlucht nemen tot de noodzakelijke verwijdering van de begrotingslijnen die het Parlement niet als prioriteiten beschouwt.
Dames en heren, we zullen deze discussie net zo lang blijven voeren als noodzakelijk is om ervoor te zorgen dat de EU genoeg eigen middelen krijgt. Wat belangrijk - nee, essentieel - is, is dat deze eigen middelen geen extra belasting vormen voor mensen met een modaal inkomen. Als sociaaldemocraat ben ik voorstander van de invoering van een belasting op financiële transacties, omdat het in het algemeen geen invloed zal hebben op mensen met een modaal inkomen en zal helpen om de financiële markt af te remmen. Wij zijn ervan overtuigd dat degenen die een crisis hebben veroorzaakt die zijn weerga niet kent, en waarvan wij de kosten allemaal hebben moeten betalen uit de overheidsbegrotingen van onze lidstaten, op het matje moeten worden geroepen om deze schade te compenseren.
Oldřich Vlasák
(CS) Alle overheidsniveaus, van de lokale overheden tot de nationale overheid, moeten bezuinigen. Alle Europese regeringen zien zich zonder enige uitzondering gedwongen de staatsuitgaven te verminderen, dus niet alleen in Griekenland - waar men er overigens in geslaagd is het begrotingstekort tijdens de eerste zes maanden van dit jaar met 46 procent terug te dringen - maar ook in de Tsjechische Republiek, Duitsland, Ierland en alle andere lidstaten. Bovendien roept de Europese Commissie zelf tegen de lidstaten: "Breng de overheidsfinanciën als wiedeweerga op orde!”
Ik vind het dan ook nogal onlogisch dat in tijden van aanhoudende economische crisis de Commissie voorstelt om de Europese begroting voor 2011 andere maal te laten groeien. Ook Europa zal de buikriem moeten aanhalen. Om begrijpelijke redenen is er echter geen overeenstemming over op welke posten er dan bezuinigd moet worden. Het regionaal beleid dient absoluut buiten schot te blijven. Waar het mes wel in zou moeten worden gezet, is de Europese administratie, de voorlichtingskosten en de kosten van de Brusselse bureaucratie die goed is voor bijna 7 procent van de begroting. Meestal zijn het de huishoudelijke uitgaven die leiden tot de meeste ruzie. Mijn mening daarover wijkt echter helaas af van dat van de meerderheid van het Parlement.
Véronique Mathieu
(FR) Mevrouw de Voorzitter, voortbordurend op het besluit van het Europees Parlement van vorige week om geen kwijting te verlenen voor de begroting van de Europese politieacademie (Cepol) voor 2008 zal het Parlement zijn standpunt nu kracht bijzetten door een deel van de Cepol-begroting te bevriezen.
Ons streven is dat de door de Begrotingscommissie voorgestelde reserve haar doel bereikt. Met andere woorden, wij zullen erop aandringen dat een deel van de Cepol-begroting wordt vrijgegeven op basis van de antwoorden van het agentschap op onze vragen in het kwijtingsverzoek. Onze stemming van woensdag vormt dus een aanvullend instrument waarmee het Parlement de politieacademie ertoe kan dwingen haar betrouwbaarheid aan te tonen.
Ik wijs nogmaals op de verhoging met 610 procent van de aanvullende bijdragen tussen 2000 en 2010 aan decentrale agentschappen. Deze bijdragen zijn gestegen van 95 naar 579 miljoen euro, terwijl hun personeelsbestand met ongeveer 271 procent is toegenomen. In 2000 waren er bij de agentschappen 1219 personen werkzaam, terwijl zij nu 4794 medewerkers tellen.
Nu Europa te maken heeft met bezuinigingsmaatregelen op nationaal niveau moeten de bevoegdheden, de doeltreffendheid en de beoordeling van de taken van de agentschappen worden gerationaliseerd en moet het Parlement daartoe voorstellen doen. De vraag rijst nu of Cepol in de huidige omstandigheden nog moet blijven bestaan.
Als politiek verantwoordelijken moeten wij Europese regels opstellen voor een zo efficiënt mogelijke besteding van de begrotingsmiddelen die zijn vastgesteld voor Europese agentschappen.
Roberto Gualtieri
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, het is van groot belang om deze begrotingsprocedure tot een goed einde te brengen, niet alleen omdat het de eerste begroting is die onder het Verdrag van Lissabon valt, met nieuwe procedures en nieuwe taken voor de Europese Unie, maar vooral omdat deze op een moment komt dat cruciaal is voor de toekomst van Europa, dat onder een ernstige crisis gebukt gaat.
Veel regeringen willen de crisis bestrijden met een model van economisch bestuur dat volledig gebaseerd is op stabiliteitsmechanismen, wat neerkomt op bezuinigingen op de nationale en wellicht ook de Europese begroting. Wij denken daarentegen dat een stevigere Europese begroting, ondersteund door eigen middelen en een belasting op financiële transacties, een voorwaarde is voor effectief Europees economisch bestuur en voor meer begrotingsdiscipline op nationaal niveau. We moeten daarom besluiten welke kant we opgaan, en om die reden zijn de amendementen die de fungerend voorzitter van de Raad ongepast acht, juist van fundamenteel belang.
Toch hebben de grootste meningsverschillen natuurlijk betrekking op de cijfers en in het licht hiervan wil ik de Raad uitnodigen een besluit te nemen, omdat hij niet tegelijkertijd kan verwachten dat de marges strikt worden nageleefd en dat het Parlement zijn prioriteiten niet inbrengt. Het Verdrag van Lissabon is hier duidelijk over: de Raad bepaalt de hoogte van de uitgaven, maar het Parlement heeft het laatste woord over de bestedingsdoelen. Voor wat betreft rubriek 4 zijn wij niet tegen een verhoging van de financiële middelen voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) of het instrument voor geïndustrialiseerde landen (ICI+), maar wij willen niet dat die verhoging ten koste gaat van onze prioriteiten: ten eerste Palestina, ten tweede ontwikkelingssamenwerking.
Daarom kan de Raad kiezen uit drie opties: de prioriteiten van het Europees Parlement accepteren, akkoord gaan met een herziening van de begrotingsmarges, of akkoord gaan met meer flexibiliteit van en in de begroting, in de wetenschap dat het Parlement zijn prerogatieven en prioriteiten eensgezind zal verdedigen.
Maria Da Graça Carvalho
(PT) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de minister, mijnheer de commissaris, het economisch herstel in Europa kunnen we alleen realiseren via een ambitieuze begroting die zorgt voor de versterking van sleutelgebieden als onderwijs, jongeren, wetenschappelijk onderzoek en innovatie.
Ik ben verheugd over de ontwerpbegroting van het Parlement voor 2011 die we vandaag bespreken daar er precies de aangekondigde prioriteiten in staan. Daarmee wil ik de rapporteur gelukwensen. Voor het eerst staat het Parlement op het vlak van begrotingszaken op gelijke voet met de Raad, want het is de eerste begroting na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Daarom en vanwege de crisis die door Europa waart, is het belangrijk dat de bemiddelingsprocedure succesvol verloopt.
Het is van fundamenteel belang dat de EU een begroting krijgt waarmee de prioriteiten en de nieuwe bevoegdheden die het Verdrag ons heeft gegeven, zoals energie-, ruimte- en buitenlands beleid, uitgevoerd kunnen worden. Het is belangrijk voor onze overtuiging te strijden, voor een visionaire begroting in tijden van crisis. Het voorstel van het Parlement vormt een weerspiegeling van deze ambitie. Alleen via de versterking van beleidsterreinen als wetenschap en innovatie, die een bijdrage leveren aan de economische groei en aan meer en betere banen, kunnen we Europa tot een aantrekkelijker plek maken om te leven en te werken.
Estelle Grelier
(FR) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, uit onze discussies blijkt weer dat wij allen tot dezelfde constatering komen: naarmate de Unie groter wordt, worden haar steeds meer bevoegdheden toegekend, toont zij haar ambities, maar beschikt zij over minder middelen om deze ambities te kunnen waarmaken. Wij zijn het dus allemaal eens over het probleem, maar we zijn het klaarblijkelijk niet eens over de oplossingen waarmee we deze financiële impasse moeten doorbreken. Er is lange tijd gekozen voor tijdelijke maatregelen. De begroting van de Unie is afhankelijk geworden van nationale bijdragen, die bijna 75 procent van haar middelen vormen.
Als we vandaag zouden besluiten de maximale uitgaven te verhogen tot de maximumgrens die op grond van de Verdragen is toegestaan, zou dat een extra heffing vormen van meer dan vijf miljard voor landen zoals Frankrijk en Duitsland. Iedereen hier begrijpt dat dat onmogelijk is. Het is niet de bedoeling om de bezuinigingsmaatregelen te versterken, want in de eerste plaats draaien de armste burgers op voor de gevolgen van deze nationale bezuinigingsmaatregelen.
Aangezien de financiële sector de grootste verantwoordelijkheid draagt voor de crisis en de explosie van de staatsschuld, stelt de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement voor een lijn "eigen middelen" in te voeren, die zal worden gefinancierd met een belasting op financiële transacties. Dit voorstel is door rechts afgewezen in de Begrotingscommissie, maar de rechtervleugel kan hierop morgen terugkomen en haar daden laten aansluiten op de talrijke verklaringen in de media vóór deze maatregelen.
Iets meer dan twee jaar na de val van Lehman Brothers mag het Parlement deze historische kans niet missen om de fundamenten te leggen voor een nieuw ontwikkelingsmodel, dat stoelt op middelen die duurzamer en vooral rechtvaardiger zijn doordat rijkdom eerlijker wordt verdeeld en solidariteit wordt geboden.
Dit is de eerste begroting waarover in het kader van het Verdrag van Lissabon wordt gestemd en het Parlement zal hiermee een sterk signaal kunnen afgeven en duidelijk kunnen maken dat het er geen genoegen mee neemt zijn nieuwe bevoegdheden voor medebeslissing te gebruiken om tekorten te beheren, dat wil zeggen om te kiezen of Jantje of Pietje moet worden uitgekleed. Als we morgen ervoor zorgen dat de begroting van de Unie wordt verhoogd, beschikken we over de middelen om ambitieus beleid te voeren voor herstel, onderzoek, industrie en werkgelegenheid. We mogen deze kans, waarop de Europese burgers hun hoop hebben gevestigd, en die financiële dienstverleners in ieder geval verwachten, niet missen.
Georgios Stavrakakis
(EL) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Wathelet, mijnheer de commissaris, dames en heren, wij zijn het er allemaal over eens dat het meerjarig financieel kader in de huidige economische crisis herhaaldelijk ontoereikend is gebleken voor de financiering van talloze belangrijke beleidsprioriteiten. De onderhandelingen over de begroting 2011 vinden plaats op een uitermate moeilijk tijdstip. Enerzijds dringen vrij veel lidstaten aan op bezuinigingen wegens de economische crisis, en anderzijds is er een groot gebrek aan middelen voor belangrijke begrotingssectoren zoals groei, werkgelegenheid en externe betrekkingen. De economische en sociale crisis treft heel Europa en dus kan daarop alleen maar een Europees antwoord worden gegeven met een communautaire begroting die beschikt over alle noodzakelijke middelen.
Daarom hebben wij als socialisten bij de vastleggingskredieten voorstellen gedaan die een ambitieuzere benadering bevatten dan die van de Raad, met name als het gaat om werkgelegenheid, innovatie en onderzoek. De vastleggingskredieten geven uiting aan het niveau van politieke ambitie van de Europese Unie. De begroting van de Europese Unie is een begroting die investeringen stimuleert en mag niet gezien worden als een blok aan het been van de nationale begrotingen. Integendeel, zij creëert meerwaarde voor de begrotingen van de lidstaten. De communautaire begroting is een uiting van solidariteit tussen de lidstaten, met name in tijden van crisis, wanneer zij een beslissende rol kan spelen bij de aanpak van de economische situatie in heel de Europese Unie en met name in de lidstaten met de grootste moeilijkheden.
Vladimír Maňka
(SK) Ik ben voorzitter van een regionaal bestuur in mijn land. Als gevolg van de economische crisis is de regionale begroting 25 procent lager dan vorig jaar. Daarom moeten we ons er niet over verbazen dat er in de regio's stemmen opgaan om ook de begroting van de Europese Unie te verlagen.
We weten echter allen dat het voor vele beleidsgebieden goedkoper en effectiever is als we onze krachten niet versnipperen, maar ze financieren uit een gemeenschappelijke Europese begroting en niet uit de begrotingen van de lidstaten. Daar zijn de middelen die we zoeken. Dames en heren, het Verdrag van Lissabon is van invloed op de werking van diverse Europese instellingen. Al tijdens het debat over de begroting 2010 zijn we het erover eens geworden dat we de reserve in rubriek 5 bij voorkeur willen gebruiken om de kosten die voortvloeien uit het Verdrag van Lissabon te financieren.
Als algemeen rapporteur van de EU-begroting 2010 'andere instellingen' heb ik tijdens de trialoog op 30 juni de Raad verzocht om een standpunt in te nemen ten opzichte van de gewijzigde begroting met het oog op de gevolgen van het Verdrag van Lissabon voor het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. De Raad heeft tot op heden geen standpunt ingenomen ten opzichte van deze begroting. Dit heeft ernstige gevolgen voor de manier waarop de instellingen zich moeten kwijten van de taken waarvoor ze verantwoordelijk zijn. Wat een oplossing zou zijn - maar helaas slechts voor de toekomst - is een herziening van de financiële instrumenten, aangezien de procedure die geldt voor de begroting ook moet gelden voor gewijzigde begrotingen.
Andreas Schwab
rapporteur voor advies van de Commissie economische en monetaire zaken. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Wathelet, mijnheer de commissaris, mijnheer Lewandowski, in deze zittingsperiode was ik de rapporteur van de Commissie economische en monetaire zaken voor de begroting en ik kan u zeggen dat ik sommige toespraken die ik net heb gehoord, niet helemaal begrijp.
Natuurlijk zijn wij als leden van het Europees Parlement solidair met de lidstaten, die aanzienlijke stappen achteruit moeten zetten in hun begrotingen en deze stappen moeten motiveren. Wij zijn natuurlijk bereid om hen niet alleen te laten op de moeilijke weg van het motiveren van deze besluiten. Als u echter kijkt naar bijvoorbeeld de begroting voor de nieuwe Europese agentschappen, dan zult u ontdekken dat u daar niet kunt besparen omdat er juist meer uitgaven nodig zijn.
Wat betreft het tweede punt met betrekking tot de Europese statistieken, hier heeft de Raad jarenlang geprobeerd om ze tot op zekere hoogte opzij te schuiven en te omzeilen. Vandaag kunnen we zien dat meer geld voor Europese statistieken een goede investering zou zijn geweest.
Ik zeg dat niet om u de schuld van alles te geven. Ik geloof echter wel dat we in de komende weken een debat moeten voeren over afzonderlijke, themaspecifieke punten waarin niet wordt gekeken naar de besparingspercentages in Europa, omdat het uiteindelijk ons doel moet zijn dat de mensen in Europa gezamenlijk profiteren van een gemeenschappelijk begrotingsbeleid van de lidstaten en de Europese Unie. Wij zien uw voorstellen hierover graag tegemoet.
Giovanni Collino
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, het Parlement maakt zich op voor de stemming over de eerste begroting van het Lissabon-tijdperk. Dit krachtige instrument dat ons in het Verdrag is toebedeeld valt samen met de slechtste economische situatie die Europa sinds 1929 heeft gekend. We moeten ervoor zorgen dat deze zware economische crisis niet overgaat in een nog ernstiger politieke crisis.
Als de trialoog niet tot een goed einde wordt gebracht en de hoogte van de begroting voor 2011 daarmee gelijk zal zijn aan die voor 2010, opgedeeld in twaalfden, wordt de werking van de structuurfondsen, en de verdeling van middelen hieruit, een behoorlijk ingewikkelde zaak, en ontstaat het gevaar dat de Europese Dienst voor extern optreden niet eens van de grond komt. Dit zou ons te denken moeten geven.
Wij zijn blij met het belangrijke werk dat de rapporteur, mevrouw Jędrzejewska, heeft verricht en zijn haar dankbaar, niet in de laatste plaats vanwege haar inzet om de middelen van de Europese Unie te concentreren op jongeren, onderzoek en innovatie. We mogen echter nooit vergeten hoe belangrijk het in de eerste plaats voor onszelf is om een voorbeeld te stellen van gezond en gedisciplineerd financieel beheer, waarbij wij verspilling en misschien ook structurele dubbele uitgaven zo veel mogelijk dienen te voorkomen, die onze burgers niet zouden begrijpen en die zeker niet bijdragen aan het Europa van de toekomst.
Andrew Henry William Brons
(EN) Mevrouw de Voorzitter, in het verslag staat dat 'de EU-begroting niet moet worden gevoeld en beoordeeld als een last voor de nationale begrotingen.' In de ogen van landen zoals het Verenigd Koninkrijk, die zich genoodzaakt zien te snijden in hun binnenlandse uitgaven, zou zelfs de kleinst mogelijke verhoging van de EU-begroting misplaatst zijn, laat staan de oorspronkelijk voorgestelde verhoging met 5,9 procent. Een verlaging of een bevriezing van de begroting zou waarschijnlijk meer op zijn plaats zijn.
Het Verenigd Koninkrijk heeft twee keer een bittere pil moeten slikken. Het afgelopen jaar is onze korting met een derde teruggebracht, waardoor onze nettobijdrage nog hoger is geworden dan hij al was. Er wordt gezegd dat de EU een nettobijdrager is en dat de nieuwe lidstaten netto-ontvangers zijn, een gegeven waaraan hun burgers natuurlijk niets kunnen doen. Zou het, gezien dit onomstotelijke feit, geen pure waanzin zijn om verdere uitbreiding na te streven met nog armlastiger landen, zoals Turkije, waarmee wij zeker veel te stellen zullen krijgen en die zelfs met de beste wil van de wereld niet Europees genoemd kunnen worden?
Milan Zver
(SL) Ik begrijp dat de begroting moet worden goedgekeurd, ik begrijp ook dat deze niet te veel mag worden opgeblazen en redelijk moet zijn. Ik begrijp echter niet waarom de Raad op dit moment, na de goedkeuring van het Verdrag van Lissabon, niet meer inspanningen heeft gedaan om de begroting of de begrotingsposten samen met het Parlement te coördineren.
Ik begrijp ook dat we op sommige vlakken van het gemeenschappelijke beleid moeten besparen. Ik begrijp echter niet waarom de zogenaamde zachte beleidsdomeinen, vooral onderwijs en mobiliteit, het slachtoffer van die besparingen moeten zijn.
Zoals u weet, werd het Erasmus-programma in 1987 opgestart en namen er toen drieduizend studenten aan het programma deel. In 2012 zal dat aantal toenemen tot drie miljoen, voor 2020 voorzien we een uitwisseling van vijftien miljoen studenten.
Dankzij mobiliteit kunnen we de Europese dimensie verstevigen en kunnen we de kwaliteit van de onderwijssystemen en van kennis in het algemeen verbeteren.
Hoe kunnen we die belangrijke doelstellingen, die we voor onszelf in de EU 2020-strategie hebben vooropgesteld, bereiken, wanneer we tegelijk de middelen voor die gebieden beperken?
Janusz Lewandowski
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil kort reageren op de opmerkingen van mevrouw Andreasen, de heer Hartong, de heer Belder, de heer Vanhecke, de heer Fajmon, de heer Vlasák en de heer Brons - van wie de laatste het niet eens is met het standpunt van het Parlement inzake de begroting en het voorstel van de Commissie.
96 procent van de bescheiden verhoging voor 2011 is geoormerkt voor de bevordering van groei en werkgelegenheid. Het gaat om rekeningen die moeten worden betaald, een soort wettelijke verplichting. Bovendien wordt met deze verhoging het tekort aan investeringen aangevuld, een tekort op de kredietmarkt op nationaal niveau, waar investeringen het eerste zijn waarop wordt bezuinigd. Ik vind dan ook dat deze zeer bescheiden verhogingen en de daaraan gerelateerde verantwoordelijkheden wel degelijk een toegevoegde waarde hebben. Bovendien liggen de kosten 4 miljard euro onder het plafond dat in 2005-2006 is afgesproken voor 2011.
Wat u ook moet weten is dat 6 procent van het totaal bestaat uit huishoudelijke uitgaven, en we hebben het hier over een begroting die overeenkomt met één procent van het bbp. Dat betekent dat 94 procent direct naar de begunstigden gaat. Dat moeten we ons realiseren wanneer we het hebben over de toekomst van de Europese begroting.
Nu wij de bemiddelingsfase ingaan zou ik beide takken van de begrotingsautoriteit willen verzoeken toenadering tot elkaar te zoeken en te laten zien dat het Verdrag van Lissabon een compromismachine is.
Melchior Wathelet
Mevrouw de Voorzitter, ik kan onmogelijk alle vragen beantwoorden die aan de Raad zijn gesteld. Ik zal in plaats daarvan ingaan op een aantal beginselen die ik hier tijdens het debat over de presentatie van de begroting van de Raad heb uiteengezet. Er zij nogmaals op gewezen dat alle kredieten die door de Raad zijn goedgekeurd binnen het kader van de uitvoering van de begroting 2010 vallen, en dat voor al deze lijnen inderdaad een aantal aanpassingen is voorzien in de vorm van nota's van wijziging in het kader van de uitvoering van de begroting voor 2011.
Het zijn moeilijke tijden, tijden waarin de groei van begrotingen beperkt is, en u weet dat de verhoging van 2,91 procent waarover een akkoord tot stand is gekomen binnen de Raad, met een zeer nipte meerderheid is bereikt. Er is vrijwel geen speelruimte voor een aanvullende of andere meerderheid. We moeten deze mogelijkheid dan ook open kunnen houden om de begroting in de loop van het jaar middels nota's van wijziging aan te passen.
Rubriek 1b is vaak ter sprake gekomen. De Raad heeft zich er in een verklaring toe verbonden de ontwikkeling van de uitvoering van begroting 1b te beoordelen, en daarom willen wij hieraan echt vasthouden en getuige zijn van deze realiteit en deze uitvoering.
Maar zoals ik in mijn inleiding reeds heb gezegd, zal de begroting 2011 geen debat zijn dat zich beperkt tot de begroting 2011. Er zal net zozeer worden gesproken over andere elementen die verband houden met de begroting. Er zal een discussie plaatsvinden over de begrotingsherziening. Uiteraard zullen alle kwesties die in het kader van de begrotingsherziening aan de orde komen en met name die van eigen middelen, het onderwerp vormen van discussies die wij samen zullen moeten voeren. Bij de begrotingsherziening zullen we het bijvoorbeeld moeten hebben over flexibiliteit.
Hopelijk kunnen we door het voeren van deze algemene discussie laten zien dat de begroting 2011, op basis van deze nieuwe procedure krachtens het Verdrag van Lissabon, een succes zal zijn. Als we geen akkoord weten te bereiken over de begroting 2011, zullen de vooruitzichten voor aanvullende uitgaven in 2011 nog beperkter zijn en niet stroken met hetgeen de Raad op dit moment voorstelt. We moeten ons dus goed bewust zijn van al deze elementen, zodat deze eerste begrotingsprocedure volgens het Verdrag van Lissabon een succes wordt, en daar moeten wij samen voor zorgen.
Sidonia Elżbieta Jędrzejewska
rapporteur. - (PL) Ik zou willen beklemtonen wat een samenvatting zou kunnen zijn van de punten die zijn aangehaald door de sprekers voor mij, die in detail hebben gesproken over onderwerpen met betrekking tot de gebieden waarop zij gespecialiseerd zijn. De lezing van de begroting 2011, die morgen door het Europees Parlement wordt aangenomen, getuigt bovenal van discipline. Voor het eerst sinds vele jaren doet het Europees Parlement niet meer voorstellen dan wat al in 2006 in het meerjarige financiële kader was gepland. Er dient op te worden gewezen dat dit een redelijk uitzonderlijke situatie is en een teken van onze discipline als Europees Parlement. We begrijpen eveneens de twijfels van de Raad. Ik zou willen onderstrepen dat de EU-begroting een ander soort begroting is dan de nationale begrotingen. Het is een begroting die gericht is op investeringen en werkt als een anticrisismaatregel. Het is de moeite waard om er gebruik van te maken. Ik zou er eveneens op willen wijzen dat ik als algemeen rapporteur natuurlijk hoop dat we dankzij gezamenlijke inspanningen de begroting 2011 met succes en op effectieve wijze zullen kunnen goedkeuren en wel dusdanig dat wij al vanaf januari 2011 de EU-beleidsvormen kunnen implementeren overeenkomstig de beslissingen van 2006 en in overeenstemming met al het werk dat wij heel dit jaar hebben verricht.
De Raad dient rekening te houden met hetgeen in onze lezing van de begroting extra aandacht krijgt. Men kan bezwaarlijk nieuwe taken en nieuwe ambities toevoegen als men niet bereid is nieuwe financiële verplichtingen te aanvaarden. In het geval van de Raad doe ik een oproep op zijn voorzitter, die hier vandaag aanwezig is, om de Raad te vragen in onze lezing de goede wil van het Europees Parlement te zien. Ik hoop dat de Raad er tijdens het Belgische voorzitterschap in slaagt om een grotere steun te verwerven voor het oorspronkelijke idee van de Commissie voor de begroting 2011 en voor haar voorstellen. De kern van deze zaak en het voorstel van het EP zijn niet verzonnen maar ontsproten aan het werk dat we eerder hebben verricht, en ik denk dat het scepticisme van de Raad eigenlijk vooral voortvloeit uit het feit dat de Raad zijn lezing tijdens een schriftelijke procedure heeft goedgekeurd, want het is veel gemakkelijker om negatief te zijn op papier dan tijdens een mondelinge discussie. Ik hoop op een open en rechtstreekse dialoog die ons zal toelaten om een verstandige en redelijke begroting 2011 goed te keuren.
Helga Trüpel
rapporteur. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Wathelet, mijnheer de commissaris, dames en heren, ik zou iedereen in dit Parlement willen bedanken die een bijdrage heeft geleverd aan het debat, en ik wil ook nogmaals mijn collega's uit de Begrotingscommissie bedanken voor hun bereidheid tot compromissen. Daardoor was het voor ons mogelijk om bij de begroting van het Parlement en bij die van de andere instellingen toch een zeer verantwoordelijke koers aan te houden tussen enerzijds de nieuwe financieringsvereisten die ons met het Verdrag van Lissabon en de nieuwe bevoegdheden zijn opgelegd en anderzijds een doelgerichte zelfbeperking. Ik zou nogmaals willen benadrukken dat het volgens mij goed is dat wij hebben laten zien bereid te zijn om onze uitgaven onder de loep te leggen, maar dat we natuurlijk ook, heel zelfbewust, moeten vragen wat we nodig hebben om aan de nieuwe voorwaarden te voldoen, en ervoor moeten strijden zodat we ook de passende financiering krijgen. Ik zou hier graag een politieke boodschap aan willen toevoegen, als het mag. Na de stemming van morgen zullen wij aan het begin staan van een drie weken durende overlegperiode met de Raad waarin we hopelijk een akkoord zullen bereiken.
Het is natuurlijk de eerste keer dat we met deze nieuwe procedure te maken hebben sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, maar ik geloof dat wij onszelf allemaal, inclusief de echte anti-Europese fracties en sceptici, duidelijk moeten maken dat de Europese Unie ons sterker maakt, ondanks alle kritiek en ook specifieke doelgerichte kritiek. Ieder van ons en alle lidstaten profiteren van het feit dat we de Europese Unie hebben, vooral gelet op de veranderde uitdagingen op wereldniveau. Het is ons allemaal duidelijk dat iedere lidstaat afzonderlijk zwakker zou zijn als we kijken naar de situatie in de wereld. Dat moet ons gemeenschappelijke uitgangspunt zijn en daarom is het goed te strijden voor meer middelen in de Europese Unie en samen heel goed te bekijken wat de belangrijkste financieringvereisten zijn, op welke manier we onze begroting duurzamer kunnen maken en op welke manier zij socialer en meer toekomstgericht kan worden.
Ik hoop dat wij als Parlement een akkoord kunnen bereiken met de Raad over een dergelijke aanpak en dat de Europese burgers daar dan ook van kunnen profiteren.
László Surján
rapporteur. - (HU) Graag overhandig ik een banaan aan degenen die de last van deze taak hebben gedragen. In de eerste plaats aan onze rapporteurs, de projecteigenaars van de begroting 2011. Ook zou ik graag een banaan aan de Raad willen geven, in de hoop dat hij niet alleen met smaak wordt opgegeten maar tevens de juiste compromisbereidheid oproept, zodat we deze bananenkwestie eindelijk af kunnen ronden. Ook Janusz Lewandowski verdient een mooie, grote banaan, aangezien hij een begroting 2011 bij ons heeft ingediend waarin de denkwijze van het Parlement veel beter wordt benaderd. Het is niet toevallig dat we vijf jaar samen hebben doorgebracht. Dank u, commissaris. Maar we zijn ook dank verschuldigd aan de sprekers die het standpunt van het Parlement zeer markant hebben uitgedragen. Dit standpunt was niet geheel uniform, maar er was wel een hoofdlijn in te bespeuren. We willen een betere, effectievere begroting, waarin we niet maanden of semesters lang hoeven te debatteren over bijvoorbeeld de vraag of we al dan niet 75 miljoen kunnen uittrekken voor compensatie aan landen die bananen produceren.
Ik denk dat de essentie van ons debat is dat in onze optiek - zoals we dat ook al hadden gesteld in de begroting 2010 - de Europese begroting een instrument is voor de aanpak van de crisis en niet een soort oorzaak daarvan. Daarover zouden we het eens moeten zijn en ik vraag de Raad de toezegging op te merken die hier wordt gedaan. Dit betekent ook dat het Parlement voornemens is om in samenwerking met de Commissie de lidstaten aan te zetten tot efficiënter werk. Met dit werk moeten de doelen daadwerkelijk worden nagestreefd, namelijk een toename van de productie en het aantal banen. In dit geval is het de moeite waard de begroting van de Europese Unie op het juiste niveau te handhaven. Ik dank u voor uw aandacht, en geniet van uw banaan!
Göran Färm
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil een probleem aan de orde stellen met betrekking tot de toewijzing van spreektijd in dit debat. Mevrouw Herczog wees erop dat de Commissie industrie, onderzoek en energie geen spreektijd heeft gekregen. De reden hiervan is dat deze commissie haar voorstellen voor de begroting in een andere vorm heeft ingediend en niet in de vorm van een advies. Het is niet redelijk dat deze commissie wordt gestraft omdat zij heeft gekozen voor een aanpak die effectiever is dan het indienen van een advies.
Daarnaast is er enige verwarring ontstaan tussen die twee delen van het debat - dit debat over 2011 en het debat over de begrotingsevaluatie, dat zo begint. U hebt wellicht opgemerkt dat vier van de laatste vijf sprekers in het vorige debat tot de S&D-Fractie behoorden. In het komende debat hebben we maar één spreker van de S&D-Fractie, maar ik denk wel zes sprekers van de PPE-Fractie. Er is een soort misverstand ontstaan tussen het secretariaat, de Voorzitter en de fracties. Ik weet niet wie de fouten heeft gemaakt - misschien zijn wij dat wel geweest - maar laten we ons hier even in verdiepen, zodat de spreektijd in toekomstige debatten eerlijker kan worden verdeeld.
De Voorzitter
Dank u voor uw opmerkingen. We hebben er alles aan gedaan om na te gaan hoe het precies zat met de Commissie industrie, onderzoek en energie, en er was geen formeel advies, maar wij nemen vanzelfsprekend nota van het punt dat u naar voren brengt. Wat de spreektijd betreft: het is natuurlijk aan de fracties om die te organiseren en toe te wijzen.
Het debat is gesloten.
De stemmingen vinden woensdag plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Cătălin Sorin Ivan
De begrotingsprocedure 2011 is ingeluid met een teleurstellend voorstel van de Commissie. De rapporteur, mevrouw Jędrzejewska, heeft ons echter beloofd dat ze de lat hoog zal leggen en zal strijden voor een begroting die de beleidsprioriteiten van het Parlement beschermt, en dan in het bijzonder de beleidslijnen die zijn gericht op jonge mensen.
De Raad heeft nu zijn standpunt gepresenteerd en blijk gegeven van totale ambitieloosheid of, om precies te zijn, van een populistische benadering. Enerzijds presenteert hij ambitieuze strategieën zoals Europa 2010 maar anderzijds weigert hij de middelen beschikbaar te stellen die nodig zijn om deze strategie enige kans van slagen te geven.
Maar vandaag behandelen we het standpunt van het Parlement, en we zien nu dat ook het Parlement een ambitieuze visie op de begroting 2011 ontbeert. We zitten inderdaad midden in een recessie, maar met een middelmatig ontwerp komen wij daar niet bovenop. Dat lukt alleen als we vindingrijk zijn en politieke moed aan de dag leggen, en onszelf de middelen bezorgen die we nodig hebben om een wezenlijke verandering teweeg te brengen.
Elisabeth Köstinger
De effectiviteit van de Europese Unie staat of valt met haar begroting. Ik steun deze voorstellen voor de begroting 2011 omdat daarin rekening is gehouden met de belangrijke beleidsterreinen en de individuele adviezen. Het moge duidelijk zijn dat de EU in de toekomst haar talrijke taken niet kan vervullen met minder financiële middelen. Als vertegenwoordiger van boeren ben ik het absoluut oneens met bezuinigingen op de landbouw. Terugvorderingen moeten worden gebruikt om onze boeren planningszekerheid te geven; dat geld mag niet worden toegewezen aan andere beleidsterreinen. Het ziet er nu naar uit dat er middelen zullen worden onttrokken aan de landbouw om daarmee het nucleaire onderzoeksproject ITER te financieren. De financiering van grootschalige onderzoeksprojecten is dus afhankelijk gemaakt van terugvorderingen op andere gebieden, en het is van tevoren moeilijk vast te stellen om welk bedrag het gaat. Het mag niet zo zijn dat er voor de financiering van Europees onderzoek geen gedegen langetermijnplanning wordt gemaakt. Ook het landbouwbeleid heeft overwegingen en plannen voor de lange termijn, en dit soort zekerheden moeten we doorgeven aan landbouwondernemingen. Als de zwakste schakel in de voedselvoorzieningsketen hebben boerderijen zekerheden nodig om hun plannen op te baseren; hun voortbestaan hangt ervan af. Om de concurrentiepositie van de landbouw in de EU te versterken is het noodzakelijk dat de uitgetrokken financiële middelen uitsluitend daarvoor bestemd blijven. Investeringen in agrarisch onderzoek en groene technologie zijn investeringen in de toekomst en zullen nieuwe werkgelegenheid opleveren.
Véronique Mathieu
De schoolfruitregeling, die loopt sinds het begin van het schooljaar 2009, is een specifiek Europees initiatief, en de positieve en directe resultaten voor onze burgers verdienen de aandacht.
Door de financiering van deze regeling te steunen investeren wij op effectieve wijze in de gezondheid van jonge Europeanen. De toename van obesitas onder jonge kinderen in Europa is erg zorgwekkend. Ondanks de stijging van de kosten voor levensonderhoud moet fruit een vast bestanddeel blijven van het voedingspatroon van kinderen in Europa. Door de voedingswaarde van hun voeding te verbeteren kunnen wij hen ook beschermen tegen hart- en vaatziekten, kanker en diabetes.
De schoolfruitregeling staat voor een Europa dat dicht bij zijn burgers staat en de dagelijkse uitdagingen van zijn burgers aangaat. Ik hoop dat deze regeling nog heel lang zal bestaan.
