Dobrostan kur niosek (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest debata nad pytaniem ustnym skierowanym do Komisji przez pana posła Paolo De Castro, w imieniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w sprawie dobrostanu kur niosek - B7-0657/2010).
Paolo De Castro
Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Mamy dziś ważną sposobność przedyskutowania strategicznej kwestii ochrony dobrostanu zwierząt w rolnictwie. W dniu 1 stycznia 2012 r. wejdą w życie przepisy dyrektywy 1999/74/WE ustalające minimalne standardy ochrony kur niosek, równoznaczne z zakazem używania zwykłych klatek w systemie bateryjnym jako systemu chowu nastawionego na produkcję jaj. Wspomniana metoda utrzymania zwierząt zostanie zakazana i zastąpiona systemami gwarantującymi lepszy dobrostan zwierząt.
Panie Przewodniczący! Mam jeszcze świeżo w pamięci posiedzenie Rady Unii Europejskiej w sprawie rolnictwa, które odbyło się 19 lipca 1999 r. Był to ważny dzień, w którym, jako przedstawiciel mojego kraju (byłem wtedy ministrem rolnictwa Włoch), głosując za tą ważną dyrektywą, przyczyniłem się do jej przyjęcia.
Teraz, w rok po nieodwołalnym wejściu w życie nowego prawodawstwa, dane pokazują, że producenci europejscy przystępują do dostosowywania swoich systemów produkcji, aczkolwiek nie bez trudności. Potrzebujemy konkretnego zaangażowania Komisji w zabezpieczenie dobrostanu zwierząt, w ochronę producentów, którzy dostosowali swój system chowu do wymagań dyrektywy 1999/74/WE, a także skutecznego zagwarantowania przyjęcia nowych przepisów pozwalających uniknąć zakłóceń konkurencji na rynku.
Dlatego koleżanki i koledzy posłowie wraz ze mną uznali za stosowne dodać ten ważny temat do porządku obrad Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, której mam zaszczyt przewodniczyć. Ciężka praca w ciągu ostatnich miesięcy, z udziałem wszystkich grup parlamentarnych, doprowadziła 28 października 2010 r. do sformułowania pytania ustnego, w którym przedstawiamy Komisji trzy istotne kwestie:
Po pierwsze, zwracamy się o przedstawienie sprawozdania o postępach w zakresie wprowadzania ustawodawstwa w państwach członkowskich;
Po drugie, o przedstawienie działań, jakie mają być podjęte w państwach członkowskich w celu zagwarantowania przestrzegania przepisów dyrektywy i osiągnięcia kompromisu w koniecznych przypadkach w odniesieniu do tych przedsiębiorstw, w których przejawia się autentyczna chęć dostosowania.
Wreszcie, o określenie środków i gwarancji, jakie należy przyjąć, by w najbliższych latach uniknąć kryzysów na rynku jaj i zapobiec nieuczciwej konkurencji ze strony państw trzecich, które nie są zobowiązane do przestrzegania dyrektywy Unii Europejskiej w obrębie wewnętrznego rynku europejskiego.
Takie są pytania, na które oczekujemy konkretnych i ostatecznych odpowiedzi ze strony Komisji. Wreszcie, zwracamy się do Pani Komisarz o zagwarantowanie większej przejrzystości rynku zgodnie z zasadą tak zwanej wzajemności przepisów, w celu poprawy perspektywy uzyskania większej zbieżności na szczeblu międzynarodowym, w zakresie norm dobrostanu zwierząt stosowanych przez Unię Europejską.
Kiedy zajmujemy się tą sprawą, szereg razy dyskutowaną w komisji od czasu rozpoczęcia działań przez ustawodawcę, trzeba pamiętać, by zapobiec temu, że rynek niezdolny uznać wartości społecznych związanych z produktami żywnościowymi zniweczy wysiłki europejskie w zakresie dobrostanu zwierząt - nasze wysiłki, Pani Komisarz. Musimy ograniczyć zakłócenia rynku wynikające z tego, że producenci spoza systemu przepisów europejskich mogą przełożyć mniejsze restrykcje, którym podlegają, na większe korzyści w zakresie konkurencyjności.
Panie Przewodniczący! Przyjęcie projektu rezolucji w sprawie dobrostanu kur niosek, nad którym będziemy dziś głosować, powinno stanowić pierwszy i ważny krok we wspomnianym kierunku.
Androulla Vassiliou
komisarz - Panie Przewodniczący! Przede wszystkim, zostałam poproszona przez pana komisarza Dalliego o przekazanie przeprosin za to, że nie mógł być tu osobiście, ale z zadowoleniem podjęłam się udzielić odpowiedzi na to pytanie, jako była komisarz odpowiadająca za sprawy dobrostanu zwierząt i zdrowia.
Chcę podkreślić w imieniu Komisji, że zakaz stosowania zwykłych klatek, który został przyjęty w 1999 roku, stanowi istotną poprawę dobrostanu zwierząt w Unii Europejskiej. Ponadto pobudził on intensywną debatę o zasięgu światowym. Pragnę też podkreślić, że to państwa członkowskie są przede wszystkim odpowiedzialne za wdrażanie ustawodawstwa UE w sprawie ochrony kur niosek.
Komisja czyni wszelkie wysiłki, by monitorować egzekwowanie przepisów w państwach członkowskich, w tym również poprzez kontrole przeprowadzane przez ekspertów Komisji oraz poprzez coroczne dostarczanie danych przez państwa członkowskie, na podstawie konkretnej decyzji Komisji odnoszącej się do kontroli gospodarstw pod kątem dobrostanu zwierząt.
W ubiegłym miesiącu, w listopadzie 2010 roku, dostarczone zostały Komisji przez 24 państwa członkowskie urzędowe dane za rok 2009 dotyczące zakładów produkcyjnych, w których trzymane są kury nioski. Do dnia dzisiejszego tylko 18 państw członkowskich złożyło kompletne dane. Wspomniane dane pokazują, że 66 % zakładów produkcyjnych w tych 18 państwach członkowskich utrzymuje kury nioski w systemie wolnego wybiegu, 29 % w systemach kurników, 3,5 % w systemach klatek zwykłych i 1 % w systemach klatek ulepszonych.
Komisja zdaje sobie jednak sprawę z istnienia wciąż istotnych luk w danych, a także z faktu, że trzy państwa członkowskie nie odpowiedziały w ogóle, podczas gdy sześć państw członkowskich przedstawiło jedynie częściowe dane. A zatem wspomniany obraz jest dalece niekompletny. Komisja nieustannie zwraca się do państw członkowskich o uzupełnienie brakujących danych, czyniąc to przy każdej możliwej okazji, również w obrębie Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i na spotkaniach głównych lekarzy weterynarii.
Ponadto dla lepszego przeanalizowania sytuacji w całej UE, Komisja zwróciła się oficjalnym pismem do państw członkowskich o przedstawienie krajowych planów działania w celu wdrożenia zakazu.
Na tym etapie Komisja koncentruje swoje wysiłki na zapewnieniu przez państwa członkowskie podjęcia w przewidzianym prawem terminie niezbędnych środków w celu wdrożenia zakazu stosowania zwykłych klatek. Państwa członkowskie odpowiadają za to, żeby jaja, które nie są wyprodukowane zgodnie z dyrektywą dotyczącą ochrony kur niosek nie były zgodnie z prawem dopuszczane do obrotu w UE.
Lepszy ogląd sytuacji możliwy będzie w przyszłym roku, po spotkaniu zainteresowanych stron. Spotkanie zainteresowanych stron odbędzie się w styczniu 2011 roku.
Obecnie import jaj w skorupkach jest bardzo ograniczony ze względu na krótki okres przydatności do spożycia tego produktu, jak również na wymagania UE w zakresie bezpieczeństwa żywności. Zgodnie z przepisami UE opakowania zawierające jaja importowane z państw trzecich, w przypadkach kiedy nie ma wystarczających gwarancji co do równoważności norm produkcji, mają nosić oznaczenie metody chowu niespełniającej norm UE. Takie oznaczenie pozwala wyraźnie odróżnić jaja wyprodukowane niezgodnie z wymaganiami UE w zakresie dobrostanu.
Jak już powiedziałam, Komisja przeanalizuje dalej rozwój sytuacji wraz ze wszystkimi odnośnymi zainteresowanymi stronami, na spotkaniu, które odbędzie się 19 stycznia 2011 r. w Brukseli, gdzie zostaną przedyskutowane rozwiązania mające na celu sprawne wykonanie dyrektywy.
Esther de Lange
Panie Przewodniczący! W karkołomnym tempie dążymy do sytuacji, w której miliony jaj nie będą spełniać przepisów europejskich. Przecież spodziewamy się, że 30 % wszystkich jaj wyprodukowanych w 2012 roku, naruszać będzie zakaz stosowania klatek w systemie bateryjnym, który uzgodniliśmy w 1999 roku.
Pani Komisarz! Jest to tylko sprawa prostej arytmetyki. Wyprodukowanie tego korzystnego dla dobrostanu zwierząt jaja od kury niezamkniętej w klatce systemu bateryjnego kosztuje rolnika od 8 do 13 % więcej. Z drugiej strony, czy nam się to podoba, czy nie, przeciętny konsument będzie nadal wybierał tańsze jaja i gotów jest zapłacić tylko 3 do 4% więcej za tego rodzaju jaja wyprodukowanego w sposób przyjazny dla dobrostanu zwierząt. Ujemny wpływ na konkurencyjność, jaki wynika z tej sytuacji widoczny jest bardzo wyraźnie.
Kluczowe pytanie brzmi: co Komisja Europejska ma zamiar zrobić w celu zapewnienia, żeby rolnicy, którzy prawidłowo przestrzegają dyrektywy i którzy zainwestowali w alternatywne sposoby produkcji nie zostali ukarani, z korzyścią dla ich kolegów, którzy pozostają w tyle. Pani Komisarz! Proszę nie zbywać nas tylko tym samym oklepanym stwierdzeniem, że to państwa członkowskie odpowiedzialne są za wdrożenie i kontrole. To Komisja jest strażniczką traktatów i oto dlaczego wszyscy kierujemy wzrok na nią. Uważam również za bardzo niefortunne, że wciąż dyskutujemy o danych i polegamy na tym, że lepszy obraz będziemy mieli w przyszłym roku, ponieważ wtedy będzie już za późno!
Co zamierzamy robić? Trzeba wzmóc naciski! W naszej rezolucji żądamy, oczywiście, między innymi, utrzymania zakazu chowu klatkowego, zwiększenia liczby inspekcji, ostatecznego sporządzenia krajowych planów działania oraz zakazu eksportu wszelkich jaj, które nie są produkowane zgodnie z przepisami.
Teraz pora na ruch Komisji! Jeżeli państwo nie zrobią nic, ucierpią nie tylko rolnicy, którzy działali w dobrej wierze, ale obawiam się, że ucierpi również państwa wiarygodność i wszystkich europejskich przepisów w zakresie dobrostanu zwierząt. To jest sytuacja, której - jak sądzę - wszyscy pragniemy uniknąć.
Luis Manuel Capoulas Santos
Panie Przewodniczący! Podobnie jak przewodniczący Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, pan poseł De Castro, 12 lat temu ja również, jako minister rolnictwa, miałem sposobność współuczestniczenia w decyzji o przyjęciu prawodawstwa, o którym tu dziś dyskutujemy. Była to bardzo długa i trudna debata, ponieważ staliśmy w obliczu dwóch sprzecznych wartości: ustanowienia warunków dobrostanu zwierząt i zapewnienia konkurencyjności sektora. Wypracowane rozwiązanie było sprzyjające dla dobrostanu zwierząt i dawało sektorowi wystarczająco długi czas na przystosowanie się.
Choć jest jeszcze rok do wejścia w życie nowych przepisów, dostępne dane o fermach, które jeszcze się nie dostosowały, stanowią dla nas powód niepokoju, co istotnie potwierdziła pani komisarz. Nie możemy pozwolić, żeby firmy, które zainwestowały i uczyniły wielki wysiłek, by móc przestrzegać przedmiotowych przepisów, zostały ukarane lub doświadczały nieuczciwej konkurencji.
Jestem wdzięczny pani komisarz za informacje, których nam udzieliła, chciałbym jednak uzyskać bardziej szczegółowe informacje dotyczące tego, w jakim punkcie rzeczywiście znalazło się każde z państw członkowskich. Chcielibyśmy też wiedzieć jakie konkretny procedury inne niż wspominane przez panią komisarz zamierza zastosować Komisja w celu zapewnienia, żeby przedsiębiorstwa mogły w ogóle przestrzegać tych przepisów od 1 stycznia 2012 r., a także, czy w rzeczywistości istnieją jakieś ramy kar, choć trochę ujednolicone pomiędzy państwami członkowskimi. Taka jest intencja rezolucji, nad którą dziś dyskutujemy, a która, czego jestem pewien, uzyska szerokie poparcie w Parlamencie. Jednakże moja grupa będzie głosować przeciwko skreśleniu, w całości lub w części, punktów F, 8, 9 i 14, które zawierają sformułowania i cele, co do których wątpimy, czy są zgodne z prawem UE, i które, jeżeli zostaną, zmniejszą wiarygodność rezolucji.
George Lyon
w imieniu grupy ALDE - Panie Przewodniczący! Chciałbym podziękować pani komisarz za informacje przedstawione na początku tej debaty.
Niezależnie od tego, czy obraz jest kompletny, czy nie, prawda jest taka, że w dniu 1 stycznia przyszłego roku 80 milionów jaj w Unii Europejskiej może być produkowane w nielegalnych systemach klatkowych. To stanie się faktem. Nioski mają dwunastomiesięczny cykl znoszenia jaj. Nie ma możliwości, żeby wspomniana liczba jaj miała się radykalnie zmienić do tego czasu.
Chciałbym wiedzieć, co mam powiedzieć ludziom takim jak John Campbell z Glenrath Farms, i tym wszystkim producentom w Wielkiej Brytanii, którzy wydali średnio po 2 miliony funtów każdy, by spełnić wymagania prawodawstwa, a obecnie ponoszą dodatkowe koszty w wysokości pomiędzy 8 a 10 % ponad koszt chowu w konwencjonalnym systemie klatkowym. Co mam powiedzieć naszym konsumentom w kraju, którym obiecaliśmy, że od 1 stycznia 2012 r. na rynku nie będzie już jaj wyprodukowanych w starych tradycyjnych systemach bateryjnych?
Wiem, co chciałbym usłyszeć od tego Parlamentu i Komisji. Chciałbym, wracając, móc powiedzieć im, że zamierzamy podjąć zdecydowane działania w celu zapewnienia przestrzegania przepisów. Żadnych derogacji i żadnych przedłużeń. Ostatecznie producenci mieli dziesięć lat na dostosowanie się. Chcę, żeby państwa członkowskie przestrzegające prawa, były w stanie chronić swoich producentów i konsumentów przez możliwość wprowadzenia zakazu importu jaj produkowanych niezgodnie z przepisami od tych producentów i z tych krajów, które nie przestrzegają przepisów. Uważam ponadto, że Komisja, kiedy już będzie miała wspomniane informacje, powinna sporządzić listę wskazującą i piętnującą tych, którzy nie przestrzegają prawa. Nie można się tu tłumaczyć, mówiąc "nie byliśmy świadomi, że termin już nadszedł”. Dziesięć lat to wystarczająco długi okres w każdym cyklu działalności gospodarczej, żeby móc się przygotować i zainwestować.
Pani Komisarz! Mam nadzieję, że zamykając tę debatę, złoży nam Pani zdecydowane oświadczenie, stwierdzając, że rozumie Pani obawy producentów i konsumentów i obiecuje nieustępliwe działanie na rzecz obu tych grup.
Martin Häusling
Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Pani odpowiedzi mnie nie przekonały. Szczegółowe informacje, jakie Komisja Europejska podała w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi były również dalece nieprzekonujące. Jak już stwierdził pan poseł Lyon, za jakiś czas przyjdzie nam zmierzyć się z tym problemem. Począwszy od roku 2012 30 % jaj na rynku będzie nielegalnych. Nie mamy jednak pomysłu jak z sobie z nimi poradzić. Jak widać, mamy zaufać państwom, że dopełnią swoich obowiązków sprawozdawczych - pragnę spytać, dlaczego nie wszczynamy postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego lub przynajmniej nie grozimy takim działaniem, by stało się całkiem jasne, że ostatecznie prawo europejskie musi być stosowane we wszystkich państwach członkowskich i do wszystkich rolników? W kwestii dobrostanu zwierząt osiągnęliśmy bardzo wysoki poziom wiarygodności, czego należy również bronić. Obywatele słusznie oczekują, by te standardy były stosowane. Społeczeństwo jest bardzo uwrażliwione na kwestie dobrostanu zwierząt. Przecież udzielamy finansowego i publicznego wsparcia społeczności rolników, ponieważ mamy bardziej rygorystyczne przepisy w dziedzinie ochrony środowiska i dobrostanu zwierząt. Nie jest zatem nieracjonalne oczekiwanie czegoś w zamian od wszystkich państw członkowskich. Z tego względu chciałbym zapytać: co Komisja ma zamiar teraz zrobić? Wysunęliśmy już pewne żądanie na szczeblu naszej komisji. Naprawdę potrzebujemy natychmiastowego przedłożenia katalogu środków. Nie możemy przyjąć możliwości dalszych dyskusji zmierzających do przedłużania terminów. Nie może być tak, że będziemy teraz karać tych, którzy wdrożyli politykę, bo pozwolimy innym działać jeszcze dłużej w ramach jakichś terminów przejściowych. To spowoduje, że rolnicy stracą wiarę w instytucje Unii Europejskiej.
Podniosła Pani kwestię związaną z oznakowaniem. Co się stanie, na przykład, z produktami zawierającymi płynną masę jajową zamiast świeżych jaj? Jak można oznakować takie produkty? Przynajmniej ta sprawa musi zostać uregulowana natychmiast.
Powiedziano już wiele razy, że 10 lat to długi czas. Wszyscy w Unii Europejskiej musieli wiedzieć, że tych terminów trzeba będzie dotrzymać Nie może być usprawiedliwieniem dla państw członkowskich, w tym nowych państw członkowskich, powiedzenie: "Przykro nam, ale zabrakło nam czasu. Naprawdę nie wystarczyło dziesięć lat”.
Jeśli idzie o przepisy dotyczące dobrostanu zwierząt, Unia Europejska znajduje się na czele stawki. Możemy to wykorzystać na poparcie naszych argumentów wszędzie na świecie. Możemy te przepisy wykorzystywać w argumentacji wobec konsumentów, dlatego też musimy wdrażać je konsekwentnie, jeżeli Parlament i Komisja nie mają utracić wiarygodności w odniesieniu do wprowadzania norm europejskich. Z tego względu pilnie wzywamy Komisję, by podjęła działanie, zamiast marnować dalej czas, ryzykując, że od 1 stycznia 2012 r. powstanie i trwać będzie sytuacja, która nie będzie zadowalać nikogo.
James Nicholson
w imieniu grupy ECR - Panie Przewodniczący! Przede wszystkim, pozwolę sobie również powiedzieć, że niezupełnie przekonało mnie to, co powiedziała nam dzisiaj pani komisarz. Urzędnicy Komisji dwa razy pojawiali się w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a ich zachowanie i to, co nam mówili, było nie tylko nie do przyjęcia - było to okropne i zawstydzające.
Teraz słuchałem tego, co mówiła pani komisarz. Z ogromnym zainteresowaniem wysłuchałem części jej wypowiedzi, ale nie przekazała nam niczego poza tym, że Komisja zamierza spotkać się z zainteresowanymi stronami w styczniu.
A więc, co Pani Komisarz zamierza powiedzieć w styczniu zainteresowanym stronom? Jaki ma być tego skutek? Chcemy wiedzieć, bo musi Pani zdawać sobie sprawę, że dziś ostatnie nioski są już w zwykłych klatkach, których dotyczy dotrzymanie ostatecznego terminu. A kury już tam są. Cykl znoszenia jaj w przypadku niosek umieszczanych w zwykłych klatkach trwa zazwyczaj 13 do 14 miesięcy.
W Pani wypowiedzi znalazł się pewien komentarz, może zechce Pani odpowiedzieć albo rozwinąć ten komentarz: powiedziała Pani, że jaja spoza UE, niespełniające równoważnych norm, nosić będą odmienne oznakowanie. Co Pani przez to rozumie? Czy zgodzi się Pani, że na terytorium UE jaja wyprodukowane nielegalnie po 1 stycznia 2012 r. będą miały taki sam stempel, nie będzie ich wolno eksportować poza kraj, w którym je wyprodukowano albo nie będzie ich wolno wprowadzić na rynek?
Mamy tu okropny problem, ponieważ, jak powiedział pan poseł George Lyon, 83 miliony jaj - a wiemy, że to fakt - będzie nielegalnych z dniem 1 stycznia 2012 r. Dla nas w Europie jest to trudna sytuacja, bo ludzie potrzebują jaj do jedzenia. Co więc zamierzamy z tym zrobić?
Naprawdę uważam, że musimy wiedzieć dokąd zmierzamy. Czy da nam Pani zapewnienie, że powróci Pani na tę salę w marcu z odpowiednią propozycją, mówiącą o tym, co Komisja ma zamiar zrobić - jakie środki zamierza wprowadzić - żeby rzeczywiście opanować tę sytuację? Jak już wspominali inni, wielu producentów wydało już miliony funtów, by przestrzegać norm. Ci, którzy nie są gotowi tego zrobić, nie mogą teraz prosić tych producentów, żeby ponosili dalsze trudy.
John Stuart Agnew
w imieniu grupy EFD - Panie Przewodniczący! Komisja wywołała ogromny kryzys we wspólnotowym sektorze produkcji jaj. Czy nam się to podoba, czy nie, 100 milionów ptaków będzie w klatkach w "godzinie zero” - a może powinienem powiedzieć w "godzinie jajo”? A nie ma ani pieniędzy, ani logistyki, żeby temu zapobiec.
Z perspektywy wygodnego fotela domaganie się w rocznym terminie bezwzględnego egzekwowania przepisów może dać mówcy poczucie wielkiej satysfakcji, ale na dłuższą metę może też poważnie zagrozić kondycji brytyjskiego sektora produkcji jaj.
Przyjrzyjmy się praktycznym następstwom. W jaki sposób w ciągu 24 godzin usunąć i pozbyć się 100 milionów kur? Albo, w jaki sposób każdego dnia bezpiecznie rozbijać i usuwać 83 miliony jaj? Przy założeniu, że w jakiś sposób można to zrobić, to gdzie zwrócą się konsumenci po 83 miliony codziennie spożywanych jaj? Na Ukrainę, do Indii, do Argentyny, do Brazylii, gdzie wszystkie jaja wyprodukowane zostaną w klatkach w systemie bateryjnym? Czy któreś z tych państw cieszy się reputacją spełniającego wysokie normy dobrostanu?
Jak już ten handel raz się zacznie, to z racji swojej przewagi konkurencyjnej rozwinie się bardzo szybko. Będzie bardzo trudno go zatrzymać. To całkowicie zniweczy wysiłki brytyjskich producentów jaj z chowu w systemie kolonijnym. Faktycznie wyeksportujemy dużą część naszego sektora, który właśnie poczynił ogromne inwestycje, by zachować przestrzeganie przepisów UE.
Uważam, że zakaz handlu wewnątrzwspólnotowego absolutnie nie nadaje się do wprowadzenia. Niemożliwe będzie nadzorowanie go na otwartych granicach, a ponadto może zostać zakwestionowany przez WTO. Tak więc rozwiązanie będące najmniejszym złem - i mówię "najmniejszym złem” - polega na zezwoleniu na czasowe odstępstwa względem producentów niespełniających wymagań, pod pewnymi warunkami.
Są pewne "gołe” obrazki, które lubię oglądać, ale nie podoba mi się obraz całych ciężarówek "gołych”, niestemplowanych jaj, wyruszających w 2012 roku z zagranicznych zakładów chowu bateryjnego w drogę do Wielkiej Brytanii. Niestemplowane jaja to prezent dla nieuczciwego handlowca. W Wielkiej Brytanii przekonaliśmy się o tym na własnej skórze.
Nasze brytyjskie rozwiązanie polega na mechanicznym stemplowaniu jaj numerami kodowymi, wskazującymi metodę chowu w danej fermie niosek. W chwili kiedy to mówię operacja taka prowadzona jest w mojej własnej fermie. Te maszyny są niezawodne. Komisja mówi, że jest dla niej o wiele za trudne zorganizowanie stemplowania specjalnym kodem jaj niezgodnych z wymogami, choć jest to niewątpliwie konieczne. Tak, oczywiście, to jest ta sama Komisja, która zmusza brytyjskich hodowców owiec do indywidualnego ich znakowania zawodnymi urządzeniami elektronicznymi. Cóż za rażąca niekonsekwencja!
Rozwiązanie będące "najmniejszym złem” - znów używam tego wyrażenia - polega na tym, żeby UE domagała się od państw członkowskich, które nie spełniły wymagań, wydania ich własnych środków z funduszy regionalnych na maszyny stemplujące, jak również na opłacenie inspektoratu z personelem składającym się z obywateli państw członkowskich, które spełniły wymagania. Inspektorzy ci będą również wizytowali zakłady pakujące i stworzą bazę danych przedsiębiorców, którzy używają jaj z bateryjnego systemu chowu w swoich produktach.
Większość brytyjskich detalistów bardzo chce uniknąć handlu jajami pochodzącymi z chowu w klatkach bateryjnych po terminie, ale uda im się to, jeżeli te jaja będą właściwie identyfikowane.
Mike Nattrass
Panie Przewodniczący! W sprawie tej nie chodzi tylko o kury nioski w nieodpowiednich klatkach, ale o zdolność UE do nadzorowania jednolitego rynku.
Państwom dano 10 lat, do 1 stycznia 2012 r., na dopełnienie wymagań lub muszą się liczyć z utratą legalności przedmiotowego produktu. Niemcy, państwa skandynawskie, Holandia, Wielka Brytania i inne państwa spełniły te wymagania, jednak niektórzy wielcy producenci po prostu odmówili, wymaga to bowiem ogromnych nakładów kapitałowych i zaciągania pożyczek. Skutkiem rozporządzenia jest dodanie około 15 pensów do ceny tuzina jaj. Ci nicponie, którzy nie spełnili wymagań, mogliby teraz dostać więcej czasu i zostać jawnie nagrodzeni, ponieważ uzyskaliby przewagę cenową.
Jaja z nielegalnych klatek sprzedawane będą po niższych cenach niż w przypadku tych, którzy posłuchali UE. Jeden z producentów pożyczył 10 milionów funtów, by spełnić wymagania przedmiotowej dyrektywy. Postąpił właściwie.
Czy Komisja ma zamiar nie dotrzymać umowy i sprawić, że jaja od tego producenta będą niekonkurencyjne? Jeżeli da się więcej czasu, morał z tej historii będzie następujący: jeżeli UE wydaje dyrektywę, opłaca się ją ignorować.
Esther Herranz García
(ES) Panie Przewodniczący! W styczniu 2012 roku 400 hiszpańskich producentów jaj może zbankrutować, co oznacza około 30 % całkowitej ich liczby w moim kraju oraz utratę produkcji 300 tysięcy ton jaj.
Może być tak, że Unia Europejska zaprzestanie produkcji 80 milionów jaj, co równa się 2 milionom ton, a jeżeli nie postąpimy w sposób bardzo inteligentny, jedynym osiągnięciem będzie pokrycie tego braku przez import z państw trzecich, których normy dobrostanu zwierząt są znacznie niższe od norm w Unii Europejskiej.
Przedmiotowa dyrektywa z 1999 roku, w której wymaga się zwiększenia przestrzeni w klatkach dla kur niosek, wymaga od nas inteligentnego postępowania, ponieważ w przeciwnym wypadku tylko osłabimy produkcję europejską i stworzymy dodatkowe możliwości rynkowe dla państw trzecich, w których przestrzeń przypadająca na jednego ptaka jest znacznie mniejsza niż obecnie przewidziana w Unii Europejskiej.
Przedmiotowa dyrektywa wymaga od producentów europejskich wielkiego wysiłku, skoro w samej Hiszpanii uważa się, że koszt dostosowania wynosi około 600 milionów euro. Nie powinno się ponadto zapominać o oddziaływaniu na gospodarkę obejmującym przemysł produktów jajecznych i w ogóle przemysł spożywczy.
Zwracam się zatem do Państwa o poparcie poprawki złożonej przez Grupę Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) do ust. 2, w której zwracamy się o znalezienie rozwiązania co najmniej dla tych odpowiedzialnych gospodarstw i odpowiedzialnych przedsiębiorstw, które są w trakcie przekształcania swoich ferm i zakończą to przekształcenie do stycznia 2012 roku. Trzeba wesprzeć ich wysiłki na rzecz przekształcania zakładów i dać im czas na dokończenie tego procesu, zapobiegając tym samym nieodwracalnym szkodom w fermach i nagłemu niedoborowi na rynku UE, prowadzącemu w konsekwencji do wzrostu cen konsumpcyjnych.
Należy przestrzegać przepisów dyrektywy, dać szansę sektorowi produkcji jaj i produktów jajecznych, a także szanować prawo do dobrostanu zwierząt i prawo konsumentów do rozsądnej ceny.
Ulrike Rodust
(DE) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Chciałabym teraz ponownie zaznaczyć, że decyzja o zakazie stosowania chowu klatkowego w systemie bateryjnym została już podjęta. Państwa członkowskie i producenci jaj mieli mnóstwo czasu na wdrożenie dyrektywy o zarzuceniu praktyki chowu w zwykłych systemach bateryjnych. Czas ten nie został jeszcze całkiem wyczerpany. Upłynie jeszcze dwanaście miesięcy zanim praktyka ta zostanie całkowicie zakazana.
Uważam, że musimy zagwarantować, żeby chów w klatkach w systemie bateryjnym został całkowicie zakazany od dnia 1 stycznia 2012 r. Musi istnieć możliwość zagrożenia wystąpieniem na drogę sądową o nałożenie kar takich jak grzywny na państwa członkowskie, które do tego czasu nie zdołały wdrożyć przedmiotowej dyrektywy.
Potrzebujemy również zagwarantowania, żeby jaja pochodzące z chowu metodami niezgodnymi z prawem europejskim nie były sprzedawane na wewnętrznym rynku europejskim.
Britta Reimers
(DE) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Od dwunastu lat wiedzieliśmy, że praktyka chowu w systemie bateryjnym będzie zakazana w UE począwszy od 1 stycznia 2012 r. Jak to być może, że dwanaście lat nie wystarczyło niektórym państwom członkowskim na wdrożenie tego zakazu we właściwym czasie i na odpowiednie przygotowanie ich przemysłu drobiarskiego? To właśnie jeden z wielu przykładów jak kiepskie wdrażanie przepisów prowadzi do frustracji. Producenci jaj w tych państwach członkowskich, które wdrożyły przepisy dyrektywy we właściwym czasie, już doświadczyli konkurencyjnych anomalii sprzecznych z zasadami UE.
Wzywam Komisję, by wymagała utrzymania odnośnego prawa we wszystkich państwach członkowskich i by dołożyła wszelkich możliwych wysiłków w celu zapewnienia, by zostało ono wdrożone. Jaja nie powinny być już produkowane w klatkach w systemie bateryjnym po styczniu 2012 roku i nie powinno się już dłużej pozwalać, by te jaja, już nielegalne, dostawały się na półki sklepowe, a tym samym należy położyć kres ich ujemnemu oddziaływaniu na konkurencję. Rolnicy, którzy zmienili swoją praktykę chowu w celu przestrzegania wymagań UE, nie powinni znaleźć się w niekorzystnej sytuacji finansowej, podczas gdy inni, którzy zlekceważyli zmianę, zbierają korzyści.
Nie jest możliwe, by wytłumaczyć ludziom w Europie, dlaczego prawo UE nie stosuje się jednakowo we wszystkich państwach członkowskich i dlaczego zawsze widać, że pewne państwa członkowskie ociągają się. Obecne kryzysy pokazują dokąd może nas to zaprowadzić. Potrzebujemy Europy działającej w sposób zgodny, a nie takiej, w której każde państwo członkowskie może robić co chce, nie licząc się z resztą.
Vicky Ford
Panie Przewodniczący! Jak wiele matek, chcę przyzwoitych norm dobrostanu zwierząt, ale chcę także jaj po przystępnej cenie. Nie znam się na drobiu, a wszystkie kurczaki, które moja córka czterokrotnie próbowała hodować, padały ofiarą miejscowego lisa.
Dlatego wolę słuchać fachowców - takich jak rolnik, hodowca 30 tysięcy zadowolonych niosek, zgodnych z prawem UE, którego odwiedziłam w ubiegłym miesiącu w moim okręgu wyborczym. W Wielkiej Brytanii, w branży hodowli świń nauczono się - za cenę poniesienia ogromnych wydatków - jaką pomyłką jest jednostronne wprowadzenie wyższych norm dobrostanu zwierząt. Brytyjscy producenci jaj zaufali Komisji i zainwestowali setki milionów funtów w przygotowania do zastosowania tych przepisów.
Zaufanie ogółu społeczeństwa do UE osiągnęło rekordowo niski poziom. Należy chronić tych, którzy w dobrej wierze spełnili wymagania przedmiotowych przepisów. To nie czas, żeby bawić się z producentami jaj w grę w cykora.
Mairead McGuinness
Panie Przewodniczący! Chciałabym podziękować Komisji za odpowiedź, nawet tak niekompletną. Przewodniczący Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi postawił konkretne pytania, ale nie było na nie pełnej odpowiedzi.
Chciałabym zakwestionować szczególnie dane liczbowe - może mogłaby Pani je wyjaśnić? Czy powiedziała Pani, że 66 % chowu odbywa się obecnie na wolnym wybiegu? Ja mam inne informacje. Ośmielę się zatem powiedzieć, że informacje jakie Pani posiada są wybiórcze i potrzebuje Pani bardzo szczegółowego spotkania z zainteresowanymi stronami, ponieważ te liczby są, niech mi wolno będzie powiedzieć, bardzo ulepszone. Nie odzwierciedlają one bynajmniej całej prawdy o produkcji jaj w Unii Europejskiej.
Pozwolę sobie również powiedzieć, że gdyby było łatwo przestrzegać przedmiotowych przepisów i gdyby nasi konsumenci rzeczywiście - i to mam właśnie na myśli: rzeczywiście bardzo chcieli systemów chowu korzystnych dla dobrostanu zwierząt, zapłaciliby za to cenę. Nie chcą ich. Nie cenią ich i nie chcą płacić za nie ceny. W całej mojej kadencji tu w Parlamencie Europejskim, od roku 2004, nie dostałam ani jednej prośby od jakiegokolwiek konsumenta, który by się u mnie dopraszał o wdrożenie przedmiotowych przepisów.
Pamiętajcie o tym, moi drodzy. Ta sytuacja jest faktem. Mimo wszystko, ważne jest, by te przepisy, przyjęte na tej sali, zostały w pełni wdrożone i żeby ci, którzy zainwestowali ogromne sumy pieniędzy byli chronieni przez Unię Europejską. Sądzę, że Komisja wie, iż będzie miała problem prawny.
Chciałabym teraz przejść do sytuacji na rynku. Nastąpi bardzo widoczne nagromadzenie jaj: 83 miliony nielegalnych jaj w dniu 1 stycznia 2012 r.! Z moralnego i etycznego punktu widzenia nie możemy tych jaj wyrzucić. Gdybyśmy to zrobili, byłaby to potworność, ucierpiałby również rynek, a ceny konsumenckie wzrosłyby, pojawiłyby się protesty i bunty.
Komisja musi nam powiedzieć, co ma się stać tego dnia, ponieważ w sposób nieunikniony jaja te będą na rynku i pojawi się czarny rynek jaj, a zatem potrzebujemy klarowności w tej kwestii.
Ci, którzy znajdują się w fazie przejściowej, też muszą wiedzieć, że nie nastąpi wycofanie się, ponieważ nie bardzo wiedzą, co myśleć o sygnałach, które otrzymują.
Ze wszystkich tych spraw, nad którymi debatowaliśmy w tym tygodniu, ta jest kluczowa dla konsumentów, jak też dla producentów. Musimy otrzymać jakieś odpowiedzi od Komisji.
Iratxe García Pérez
(ES) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Jak się Pani przekona, w Parlamencie monitorujemy przestrzeganie przepisów, również tych, które nie weszły jeszcze w życie. Gdybyśmy rozciągnęli to działanie na inne sektory, w których ostateczne terminy dopiero się zbliżają, posiedzenia plenarne musiałyby trwać piętnaście dni.
Dyskutujemy teraz o sektorze, który nie otrzymuje finansowania w ramach wspólnej polityki rolnej, a cierpi na skutek wzrostu cen pasz. Branży tej nie jest łatwo uporać się z dodatkowymi kosztami, ale musi tego dokonać, by zastosować się do wysokich norm produkcji, jakie ustanowiliśmy w UE.
Wszystko wskazuje na to, że do 1 stycznia 2012 r., producenci w wielu państwach członkowskich nie będą w stanie osiągnąć stuprocentowej zgodności w ustalonym terminie. Oblicza się, że zabraknie 30 % produkcji potrzebnej do pokrycia potrzeb rynku UE.
W rezultacie świeże jaja będą tu produkowane i będą istotnie droższe dla konsumentów. Jaja dla przetwórstwa będziemy kupować gdzie indziej i zlikwidujemy część produkcji UE, która szła na ten rynek. Do tego czasu, mam nadzieję, osiągniemy większy sukces pod względem wymagania wzajemności w naszych stosunkach z państwami trzecimi.
Podsumuję: przedmiotowe przepisy staną się obowiązujące od roku 2012. W międzyczasie Komisja może egzekwować inne przepisy, które już weszły w życie, takie jak elektroniczna identyfikacja owiec i kóz, która stanowi wartość dodaną w kategoriach identyfikowalności i właściwych wymogów weterynaryjnych i oddziałuje bezpośrednio na dobrostan zwierząt.
Jarosław Kalinowski
(PL) Wymowa omawianej rezolucji jest jednoznaczna - żadnych odstępstw i żadnych derogacji. Komisja Europejska ma przygotować instrumenty egzekucji i karania za produkcję niedostosowaną. Nic też niestety nie wynika z faktu zaznaczenia w preambule rezolucji, że jedni producenci mieli 12, inni 8 lub 5 lat na dostosowanie. Dodam jeszcze, że producenci z krótszym okresem dostosowania odkupując klatki niedostosowane, wymontowane od kolegów z 15-tki wspierali ich dostosowanie, nieświadomi kłopotów ściąganych na siebie. Eksperci dowodzą, że po wdrożeniu dyrektywy klatkowej popyt na jaja konsumpcyjne w Unii Europejskiej będzie przewyższał podaż, a to oznacza w praktyce import z krajów trzecich jaj produkowanych z pewnością w niedostosowanych klatkach. Dlatego zwracam się do Komisji o dokonanie oceny możliwości utrzymania zakazu stosowania tradycyjnych klatek od 1 stycznia 2012 r. i znalezienie rozwiązań, jasno określonych kryteriów dla tych producentów, którzy nie zakończą procesu modernizacji do 1 stycznia 2012 r., o czym mówią 2 poprawki poparte przez grupę posłów.
Zasadniczym argumentem przemawiającym za przyjęciem tej rezolucji według autorów, obok dobrostanu i konkurencyjności, jest twierdzenie, że dostosowawczy okres przejściowy był znany, zapisany w dyrektywie i nie można tego terminu zmieniać. Mam nadzieję, że posłowie, którzy będą głosować za tą rezolucją, przyjmując tę argumentację, będą również wszyscy z pełną determinacją i bez wyjątku za tym, by po roku 2013 nie było już żadnego kolejnego okresu przejściowego dotyczącego zróżnicowania wielkości dopłat bezpośrednich w Unii Europejskiej, bo ten okres przejściowy zapisany w traktacie ma trwać do roku 2013. Jest to tak zapisane i myślę, że nie będziemy tego zmieniać.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Panie Przewodniczący! Jak dotąd debata pokazała jasno, że istnieje poważny konflikt interesów pomiędzy tymi, którzy zakończyli przechodzenie na nowy system, a tymi, którzy jeszcze tego nie zrobili. Jednakże jest też poważny konflikt pomiędzy starymi i nowymi państwami członkowskimi. Zgadzam się całkowicie z panem posłem Kalinowskim co do tego, że stare państwa członkowskie miały dużo więcej czasu i faktycznie przeniosły swoje poprzednie przestarzałe urządzenia do nowych państw członkowskich przed ich przystąpieniem. Mimo wszystko, oczywiste jest, że należy postępować zgodnie z przepisami. Jest też oczywiste, że Unia Europejska znowu stawia swoich producentów w niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej przez określenie bardziej rygorystycznych regulacji od tych, jakie stosuje do zewnętrznych dostawców towarów importowanych. Unia nie tylko wymaga przestrzegania tych przepisów, ale również bardzo często nie potrafi skutecznie tego kontrolować. A zatem uważam, że Komisja Europejska ma właśnie zamiar podjąć kolejną decyzję, która postawi producentów w UE w niekorzystnej sytuacji w stosunku do rynków zewnętrznych.
Georgios Papastamkos
(EL) Panie Przewodniczący! Uznaję w pełni potrzebę ochrony równych warunków konkurencji w obrębie Unii dla dobra producentów, którzy zastosowali się do wyższych wymagań nałożonych przez dyrektywę. Jednocześnie musimy jednak wspierać producentów którzy przedsięwzięli działania zmierzające do przestrzegania przepisów, ale nie byli w stanie pokryć wysokich kosztów dostosowania do wyznaczonego terminu. Ustanowiono przepis tak, żeby od 1 stycznia 2012 r. produkty, które nie zostały wytworzone zgodnie z tymi przepisami nie mogły być legalnie wprowadzane do obrotu ani być przedmiotem handlu wewnątrz Wspólnoty.
Jednak, w tym samym czasie, produkty wytwarzane według niższych norm dobrostanu zwierząt będą nadal importowane z państw trzecich. Innymi słowy, w chwili kiedy liczne fermy w Unii zagrożone będą bankructwem ze względu na podwyższone normy dobrostanu zwierząt, z państw trzecich importowane będą produkty, które nie spełniają nawet norm obowiązujących obecnie w Unii. Tak, musimy chronić dobrostan zwierząt, musimy zapewniać właściwe traktowanie zwierząt, ale jednocześnie musimy też chronić tkankę europejskiej struktury społecznej i produkcyjnej.
Spyros Danellis
(EL) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Chociaż wszyscy producenci europejscy powinni szanować prawodawstwo Wspólnoty i dokonać na czas koniecznych dostosowań, szacuje się jednak, że 30 % producentów jaj nie dokona tego przed 1 stycznia 2012 r. Niestety, ten stan rzeczy pokazuje nam, że Komisji Europejskiej nie udało się przekonać producentów, iż działanie to jest dla nich korzystne, że wyjdzie im to na dobre, a polityka, do której nie udało się przekonać bezpośrednio zainteresowanych stron, by jej broniły, z trudnością uzyska powodzenie, niezależnie od tego, jakie środki nadzoru zostaną zastosowane. Uważamy, że zintegrowane podejście, łączące nakłady inwestycyjne z korzyściami płynącymi z zastosowania ulepszonych klatek, tak dla producenta jak i konsumenta, mogłoby lepiej przekonać producentów do zastosowania przedmiotowego środka. Oczywiście, podejście takie ochroniłoby wyraźną odmienność produktów europejskich, opartych na jakości, bezpieczeństwie i normach dobrostanu zwierząt, chroniąc je przed nieuczciwą konkurencją na nierównych warunkach ze strony państw trzecich, czyli przed tym, czego właśnie się obawiamy.
Giovanni La Via
(IT) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Sprawa dobrostanu zwierząt była wielokrotnie podejmowana na tej sali i uważam, że Parlament wraz z Komisją i Radą podjął przemyślaną i wyważoną decyzję. Nie sądzę, żebyśmy mogli się z niej wycofać.
Dlatego mamy obowiązek szukać najlepszych sposobów zastosowania tego środka, a w tym przypadku musimy to zorganizować i egzekwować odpowiedzialnie w odniesieniu do tych wszystkich podmiotów, które przystosowują swoje procesy produkcyjne. To oczywiste, że nie będziemy w stanie przełożyć tej daty i dopuścić dodatkowego okresu na przejście do systemu odpowiedzialnego pod względem dobrostanu zwierząt. Naszym obowiązkiem jest pamiętać o tych wszystkich ludziach, który rozpoczęli proces transformacji i prowadzą go w czasach kryzysu i trudności inwestycyjnych.
Dlatego chciałbym wobec państwa podkreślić kwestię fazy przejściowej, która obejmuje tych wszystkich rolników, którzy rozpoczęli proces dostosowawczy w celu uwzględnienia dobrostanu zwierząt, a którzy jeszcze go nie zakończyli. W tak trudnym czasie kryzysu uważam zatem, że powinniśmy poświęcić szczególną uwagę również tym producentom.
Rareş-Lucian Niculescu
(RO) Panie Przewodniczący! Ja również nie uważam za uczciwe z naszej strony, by w ogóle mówić o dziesięcioletnim okresie, jaki miały były państwa członkowskie. Na przykład Rumunia i Bułgaria przystąpiły do Unii Europejskiej tylko trzy lata temu, jednak przepisy są przepisami i muszą być przestrzegane przez każdego.
Chcę jednak zachęcić koleżanki i kolegów posłów do głosowania za przyjęciem poprawki nr 2 złożonej przez Grupę Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów). Jest wielu producentów, którzy już rozpoczęli wdrażanie inwestycji w modernizacją swoich systemów chowu lub niebawem rozpoczną właśnie takie inwestycje. Jednak inwestycje te nie mogą być zrealizowane natychmiast i byłoby niesprawiedliwe, żeby wspomnianych producentów karać. Chciałbym jeszcze raz podkreślić, że dotyczy to tylko producentów, którzy zaczęli modyfikować swoje systemy chowu, a poprawka dotyczy spełnienia pewnych jasno zdefiniowanych warunków
Andrew Henry William Brons
Panie Przewodniczący! Producenci w Wielkiej Brytanii zainwestowali znaczne sumy pieniędzy - windujące ich koszty produkcji - w przygotowania do wdrożenia tej dyrektywy, ponieważ wiedzieli, że Wielka Brytania wdroży przedmiotowe przepisy. Dlaczego teraz mieliby stawiać czoła nieuczciwej konkurencji ze strony państw, które nie wdrożyły tego prawa albo uzyskały możliwe zwolnienie lub też przedłużenie terminu wykonania?
Przedmiotowy środek został zredagowany tak, że zawiera bezwzględne minimum egzekucji, pozostawionej pod drogocenną opieką owych wielce różnorodnych norm w 27 państwach członkowskich. Język tekstu w ogóle prawie nie sugeruje jednolicie surowego egzekwowania. Użyto słów takich jak "proporcjonalny” i "odstraszający”.
Nie jestem bynajmniej za ustanawianiem przez UE praw w imieniu państw członkowskich. Jednak, kiedy takie prawa zostaną przyjęte, nie do przyjęcia jest, żeby niektóre państwa były zmuszane do ich wdrożenia, a innym przyznawano skuteczne zwolnienie. Czy Komisja zapewni, żeby państwa, które nie stosują się do wymagań, nie mogły eksportować jaj do państw stosujących się do nich, lub przynajmniej jaj z zakładów niespełniających wymagań? Nasi producenci żądają ochrony przed nieuczciwą konkurencją.
Maria do Céu Patrão Neves
(PT) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! W związku z zagadnieniem, nad którym dziś debatujemy, pozwolę sobie zacząć od powtórzenia, że, po pierwsze, uważam, iż dyrektyw należy naprawdę przestrzegać, co jest również prawdą w odniesieniu do dyrektywy 1999/74/WE, a po drugie, że troska o dobrostan zwierząt jest jedną z idei przewodnich, które Unia Europejska powinna kultywować. Ogólne mówiąc, ważne jest podkreślenie, że dostosowanie do dyrektywy jest sporym obciążeniem dla firm sektora - w Portugalii wynosi to ok. 30 % nakładów na nioskę. Co więcej, brakuje konkretnego wsparcia w tym względzie ze strony programu rozwoju obszarów wiejskich.
Na skutek braku kapitału w przedmiotowym sektorze, ograniczeń kredytów bankowych i ogólnie kryzysu, konieczne i pilni należy przyznać, że dostosowanie wielu przedsiębiorstw uległo opóźnieniu. Jest więc ważne, by dać dodatkowy czasu tym przedsiębiorstwom, które rozpoczęły dostosowywanie się wedle wymagań - i tylko tym przedsiębiorstwom.
Sergio Paolo Francesco Silvestris
(IT) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Nikt z nas nie chce poddawać w wątpliwość potrzeby wdrożenia dyrektywy, która datuje się z 1999 roku, gdyż stawką jest wiarygodność naszej instytucji. Nikt z nas nie chce także poddawać w wątpliwość potrzeby ochrony dobrobytu i zdrowia zwierząt.
Dyrektywy powinny się jednak również opierać na zdrowym rozsądku, tak więc dziś na tej sali chciałbym przedstawić kilka zdroworozsądkowych uwag. Po pierwsze, pomiędzy rokiem 1999 a dniem dzisiejszym wystąpił głęboki kryzys gospodarczy, który spowodował, że przedsiębiorstwa, przemysł i konsumpcja zaczęły kuleć, tak więc wiele przedsiębiorstw nie było w stanie się dostosować. Czy nie powinniśmy wziąć tego pod uwagę?
Po drugie, rygorystyczne stosowanie dyrektywy od 1 stycznia 2012 r. wyeliminuje z rynku wiele przedsiębiorstw, torując drogę importowi jaj produkowanych metodami znacznie gorzej chroniącymi zwierzęta niż metody wymagane i praktycznie stosowane w Unii Europejskiej albo prowadząc do przenoszenia europejskich zakładów produkcyjnych poza Unię Europejską.
Jeżeli tego właśnie chcemy w czasach kryzysu - przyczynić się do spadku zatrudnienia i do zwiększenia importu jaj produkowanych poza Europą metodami spełniającymi inne kryteria niż nałożone na naszych producentów - to sądzę, że dopuścimy się niesprawiedliwości.
Pracowaliśmy wiele nad wprowadzeniem jakiejś istotnej fazy przejściowej i uważam, że mogę ten pomysł poprzeć. Pani Komisarz! Zwracam się również do Pani o zagwarantowanie istnienia takiej fazy.
Diane Dodds
Panie Przewodniczący! Jak powiedziało już wiele koleżanek i kolegów na tej sali, ochrona producentów, którzy spełnili wymagania przedmiotowych przepisów i wydatkowali ogromne sumy pieniędzy jest całkowicie słuszna i na tym etapie jest powinnością Komisji.
Jestem jednakże przekonana, że jest coś, z czego Komisja powinna sobie zdać sprawę. Rozmawiałam z wieloma rolnikami w moim kraju, którym trudno jest znaleźć pieniądze na inwestycje w trudnej sytuacji finansowej i gospodarczej. Interesuje mnie kwestia znakowania lub stemplowania jaj. Posiadam niedawne pismo z Komisji, w którym w istocie stwierdza się, że dodatkowe oznakowanie nie przyniosłoby żadnej korzyści, lub bardzo niewielką, ponieważ Komisja nie uważa, by konsumenci naprawdę je rozróżniali.
Dlatego chciałabym prosić Komisję o wskazanie nam, czy zmieniła zdanie w tej kwestii, czy po prostu nie wie. Ponadto chcę poprosić Komisję o wyjaśnienie, czy zamierza pójść drogą zakazu handlu wewnątrzunijnego. W moim okręgu mam przedsiębiorstwa, które funkcjonują w oparciu o import jaj z innych państw europejskich. Czy Komisja chce po prostu zmusić te przedsiębiorstwa, by polegały na imporcie z państw trzecich? Oczywiście, te jaja zostaną wyprodukowane w systemach o znacznie niższym standardzie dobrostanu.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Panie Przewodniczący! Nie podlega dyskusji to, że rolnicy muszą dostosować się do dyrektywy z 1999 roku. Rozumiemy tych rolników, którzy już zainwestowali w modernizację klatek. Nie chodzi tu o to, aby dać więcej czasu niektórym, jak to powiedział jeden z przedmówców, lecz dajmy tyle samo czasu jednym i drugim, aby wypełnili stawiane im wymogi, aby zostały wypełnione standardy.
Bardzo ładnie brzmi określenie nielegalna produkcja, dbałość o konsumenta, ale dlaczego nie bronimy z taką samą determinacją konsumentów przed spożywaniem jajek z importu, produkowanych w warunkach, gdzie nie przestrzega się tych wymogów, które są wprowadzone w Unii. Zawsze staram się zrozumieć sytuację różnych grup rolników w poszczególnych krajach i popieram rozwiązania, które ich wspierają, bo wiem, że jest to grupa, która ma wyjątkowo trudną sytuację, jeśli chodzi o stronę dochodową. Szkoda, że inni w tym Parlamencie nie podzielają takiego myślenia.
Paul Rübig
(DE) Panie Przewodniczący! Musi być dla nas wszystkich jasne, że zdrowie zwierząt, które hodujemy, a w związku z tym i zdrowie ludzi. winno być dla nas sprawą o fundamentalnym znaczeniu. W Zespole ds. Oceny Rozwiązań Naukowych i Technologicznych (STOA), gdzie przeprowadzamy ocenę rozwiązań technologicznych prowadzimy również projekt "Lepsze Życie”, obejmujący poszukiwanie sposobów poprawy przyszłych warunków w dziedzinie żywienia i pasz. Dlatego, szczególnie w kontekście ósmego programu ramowego w zakresie badań, chciałbym zwrócić się do Komisji o działanie na rzecz wzmocnienia programów badawczych w dziedzinie żywności/pasz, aby ulepszyć badania w dziedzinie bezpieczeństwa żywności oraz zdrowia zwierząt i ludzi, byśmy mogli w przyszłości przygotować odpowiednie dokumenty dla obywateli Europy.
Mairead McGuinness
Panie Przewodniczący! Dziękuję bardzo za pańską wyrozumiałość. W moim wystąpieniu odniosę się do dwóch innych spraw. Problem jaj w skorupkach jest dość wyraźnie widoczny i jasny. Istnieje jednak również ogromny rynek jaj przetworzonych na potrzeby sektora cukierniczego i powinniśmy wiedzieć jaki będzie rodzaj wymaganego oznakowania dla tego produktu.
Uważam, że tu zachodzą największe obawy, ponieważ coraz więcej jaj dostarczanych jest do sektora przetwórstwa, i stąd moje obawy, że będziemy eksportowali nasze klatki z Unii Europejskiej, a następnie importowali produkty z płynnej masy jajowej i jaj w proszku pochodzące z takich samych systemów klatkowych w państwach trzecich.
Widzę, że Państwo kiwają głowami na znak aprobaty. To, o czym mowa, stanowi bardzo realny problem dla Unii Europejskiej.
Druga moja obawa dotyczy równoległych systemów produkcji i związanego z tym ogromnego problemu na rynku, kiedy pojawią się w produkcji klatki ulepszone, w czasie kiedy w produkcji pozostaną obecne systemy klatkowe. Może to spowodować duże kłopoty dla producentów, a ostatecznie i dla konsumentów. Tak więc dojście do prawidłowego rozwiązania wymagać będzie od Komisji ekwilibrystycznej próby godzenia interesów.
Androulla Vassiliou
komisarz - Panie Przewodniczący! Brak konsensusu co do tej sprawy jest oczywisty. Słyszałam tu posłów apelujących o to, żeby nie było wyjątków ani odstępstw, a z drugiej strony posłów apelujących o przedłużenie terminu. Zależy to od państwa, z którego się wywodzą, i od etapu rozwoju poszczególnych państwach członkowskich.
Chciałabym podkreślić stanowisko Komisji. Chcę powtórzyć, że do 1 stycznia 2012 r. zwykłe klatki należy zastąpić klatkami ulepszonymi lub alternatywnymi systemami chowu. A zatem, jaja z chowu w zwykłych klatkach nie będą prawnie dopuszczone do obrotu po styczniu 2012 roku. To jest nasze stanowisko.
Komisja dokłada wszelkich starań i koncentruje wysiłki na wspieraniu działań państw członkowskich na rzecz przestrzegania przedmiotowej dyrektywy. Co robimy? Po pierwsze, zachęcamy państwa członkowskie do przygotowania i ukończenia krajowych planów, we współpracy z przemysłem i głównymi zainteresowanymi stronami, otrzymujemy także krajowe plany, które obejmują również sankcje wobec tych sektorów lub rolników, którzy nie przestrzegają przepisów dyrektywy.
Po drugie, prowadzimy z państwami członkowskimi wymianę informacji na temat dobrych praktyk w zakresie monitorowania na potrzeby sprawozdawczości dotyczącej postępów w egzekwowaniu przepisów. Organizujemy wizyty ekspertów Komisji, aby dopilnować wdrażanie dyrektywy, a także stosowne spotkania z zainteresowanymi stronami. Jak już powiedziałam, 19 stycznia 2011 r. odbędzie się szerokie spotkanie z zainteresowanymi stronami, na którym przedstawiciele państw członkowskich omówią obecny stan tych spraw i w czasie którego zobaczymy jak najlepiej wspierać państwa członkowskie, jeszcze niebędące w stanie zgodności z dyrektywą tak, by mogły osiągnąć tę zgodność do końca 2011 roku.
To jest nasze stanowisko. Po styczniu 2012 roku, jeżeli będą jeszcze jaja niewyprodukowane legalnie, nie mogą się one znaleźć na rynku, a jeżeli zostanie wykazane nieprzestrzeganie przepisów, Komisja może podjąć - i oczywiście podejmie - wszelkie środki dostępne w obecnych ramach prawnych, wszczynając postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w celu zapewnienia prawidłowego wykonania przepisów UE. Badane są również alternatywne sposoby względem postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom pod kątem możliwości zapobiegania obrotowi jajami produkowanymi w zwykłych klatkach po styczniu 2012 roku.
Szanowni państwo posłowie przedstawili szereg innych uwag i zapewniam, że przekażę wszystkie państwa obawy panu komisarzowi Dalliemu, który - jestem pewna - poważnie rozpatrzy Państwa uwagi.
Esther de Lange
Panie Przewodniczący! Wiem, że jest to dość niekonwencjonalne, żeby zabierać głos po wypowiedzi pani komisarz. Jestem bardzo zadowolona z tego, co powiedziała pani komisarz. Jednak wniosek, że jesteśmy w tym Parlamencie podzieleni w omawianej kwestii, nie jest uzasadniony. Z całym szacunkiem, proszę Panią Komisarz o przyjrzenie się wynikom głosowania końcowego, zanim oceni Pani czy Parlament jest w tej sprawie podzielony, czy nie.
Przewodniczący
Otrzymałem cztery projekty rezolucji przedłożone zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu.
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się wkrótce.
James Nicholson
Panie Przewodniczący! Chciałbym przede wszystkim poprzeć to, co przed chwilą powiedziała Esther. Pragnę też zapytać Panią Komisarz, czy - jeśli nie może się wypowiedzieć dzisiaj - być może mogłaby nam przekazać oświadczenie pisemne, ponieważ nie uważam, żeby Parlament był choć przez chwilę podzielony.
Czy Pani Komisarz mogłaby rozwinąć szerzej to, co powiedziała na temat jaj spoza Unii Europejskiej, które nie spełniają norm równoważnych z normami UE, o tym że nie będą miały pozwolenia na wwóz i będą miały osobne oznakowanie. Jakie oznakowanie proponuje Pani Komisarz dla tych jaj w UE, którym nie wolno będzie nosić prawnego znaku po 1 stycznia 2012 r.?
Przewodniczący
Panie Pośle Nicholson! Przykro mi, ale to nie był wniosek w sprawie przestrzegania Regulaminu. Jak już powiedziałem, debata jest zamknięta. Pan poseł miał sposobność wyrazić swoje obawy, zanim zakończyliśmy debatę.
Paul Rübig
(DE) Panie Przewodniczący! Chciałbym po prostu podziękować służbom Parlamentu, ponieważ dziś skończyliśmy przykładnie, na piętnaście minut przed głosowaniem, tak więc unikniemy chaosu na posiedzeniu plenarnym. Ta zdyscyplinowana procedura stanowi właściwy sygnał dla społeczeństwa. Chciałbym wyrazić służbom Parlamentu szczególną wdzięczność.
Przewodniczący
Gdybyż tylko sprawy zawsze tak się miały. Bardzo Panu Posłowi dziękuję.
(Posiedzenie zostało zawieszone o godz. 11.40 i wznowione o godz. 12.00)
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Paolo Bartolozzi
Dyrektywa Rady 1999/74/WE ustanawia minimalne standardy ochrony kur niosek w różnych systemach chowu z dodatkowym celem zapobieżenia nieuczciwej konkurencji pomiędzy producentami w różnych państwach członkowskich. Choć popieram zasady tej dyrektywy, uważam, iż w obecnej sytuacji nie wolno lekceważyć faktu, że bardzo wielu europejskich producentów, po tym, jak rozpoczęli proces przestawiania swoich zakładów, ma prawdziwe kłopoty z zakończeniem przekształceń i ryzykuje, że nie będą gotowi przed 1 stycznia 2012 r., czyli ostatecznym terminem osiągnięcia zgodności z przepisami dyrektywy.
Jeżeli pamiętamy o rzeczywistych trudnościach, jakie wielu producentów napotyka starając się pozyskać finansowanie na wsparcie procesu przestawiania produkcji, oraz o poważnych trudnościach gospodarczych, z którymi muszą sobie dziś radzić - z poważnymi reperkusjami dla stabilności ich przedsiębiorstw i poziomu zatrudnienia - to jestem przekonany, że trzeba coś z tym zrobić. Państwa członkowskie powinny interweniować w celu propagowania środków, które mogą pomóc tym europejskim producentom w sektorze chowu drobiu, którzy rozpoczęli proces przestawiania swoich obiektów w celu dostosowania do nowych przepisów europejskich, ale mało prawdopodobne jest, że zakończą go przed początkiem 2012 roku.
