Richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten - Europa 2020 - Toepassing van de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van:
de verklaringen van de Raad en de Commissie over Europa 2020;
het verslag van Pervenche Berès, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten - C7-0033/2011-;
de verklaring van de Commissie over de toepassing van de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten.
János Martonyi
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik ben zeer verheugd dat ik deze kans krijg om hier te spreken over een onderwerp dat van bijzonder belang is voor het Hongaarse voorzitterschap: de Europa 2020-strategie. Dit onderwerp is van bijzonder belang voor ons allen.
Het is duidelijk dat Europa een aantal serieuze uitdagingen moet overwinnen als het wil kunnen blijven concurreren met de rest van de wereld. Sommige van deze uitdagingen zijn ontstaan door de financiële en economische crisis, maar andere zijn inherent aan onze beperkte capaciteiten en onze vastberadenheid om de doelstellingen van de strategie van Lissabon te verwezenlijken.
Zoals vaak wordt gezegd, kan een crisis een kans vormen, zowel in de beleving van de Oude Grieken als in die van de Chinezen. Het kan een kans zijn voor een doorbraak, een oplossing en om vooruitgang te boeken. Daarom denken wij dat de crisis momenteel een belangrijke factor is om de lidstaten te motiveren om snel een nieuwe Europese strategie voor banen en intelligente, duurzame en inclusieve groei aan te nemen: de Europa 2020-strategie.
Ik ben ervan overtuigd dat deze strategie een belangrijke rol zal spelen om Europa te helpen zich van de crisis te herstellen en zich te versterken, zowel intern als op internationaal niveau, door de productiviteit, het groeipotentieel, de sociale cohesie en de economische governance te stimuleren.
Dit is van essentieel belang om concurrerend te blijven op wereldniveau, niet in de laatste plaats met het oog op de snel groeiende markten in Azië. Het is ook van essentieel belang voor het in stand houden van ons sociaal model en onze manier van leven. Die vormen namelijk een belangrijke onderscheidende factor voor Europa, die wij allen belangrijk vinden en die we moeten beschermen.
De Europa 2020-strategie heeft vijf kerndoelen van de EU bevestigd. Deze kerndoelen zijn gemeenschappelijke doelstellingen die een richtlijn vormen voor het optreden van de lidstaten en de Unie op het gebied van werkgelegenheid, verbetering van de voorwaarden voor innovatie, onderzoek en ontwikkeling, het realiseren van onze klimaat- en energiedoelstellingen, het verbeteren van het onderwijsniveau en de bevordering van sociale insluiting, met name door de vermindering van de armoede.
In het kader van de verwezenlijking van deze doelstellingen heeft de Commissie zeven kerninitiatieven ontwikkeld en gepresenteerd. Deze initiatieven omvatten acties die zij voorstelt om de interne markt te versterken en groei en de arbeidsmarkt te versterken: de Digitale Agenda voor Europa, de Innovatie-Unie, Jeugd in Beweging, efficiënt gebruik van hulpbronnen, een industrieel beleid voor het globaliseringstijdperk, een agenda voor nieuwe vaardigheden en banen en het Europees platform tegen armoede.
Voor elk initiatief moeten de EU en de nationale autoriteiten hun inspanningen coördineren, zodat de maatregelen op nationaal niveau en de acties van de EU elkaar versterken.
In december 2010 gaf het eerste uitvoeringsverslag, opgesteld door het voorzitterschap in nauwe samenwerking met de Commissie en het nieuwe Hongaarse voorzitterschap, een overzicht van het werk dat is verricht sinds de lancering van de strategie in juni. Het verslag geeft extra aandacht aan het belangrijkste werk dat in de Raad is verricht, in al zijn vormen, in het kader van de zeven kerninitiatieven. Bovendien wordt in het verslag de nadruk gelegd op de technologische vooruitgang die is geboekt in de diverse beleidsgebieden die een belangrijke rol spelen in de nieuwe strategie, de interne markt, het cohesiebeleid en het landbouwbeleid. Het biedt tevens een overzicht van de activiteiten en initiatieven die de laatste zes maanden op EU-niveau zijn uitgevoerd in het kader van de vijf kerndoelen van de EU.
Ik zou graag enkele elementen met betrekking tot economische governance willen uitlichten. De uitvoering van de hervorming van de economische governance is een fundamentele voorwaarde voor de bestrijding van de crisis en het stimuleren van de Europese economie. Om die reden is de strategie voor 2020 nauw verbonden met wat bekend staat als het "Europese semester”: een nieuw belangrijk instrument voor macro-economisch toezicht, dat voor het eerst moet worden ingezet onder dit voorzitterschap. Dit nieuwe proces begon in januari 2011 met de presentatie van de jaarlijkse groeianalyse van de Commissie.
Het Hongaarse voorzitterschap zet zich extra in om ervoor te zorgen dat het Europees semester soepel en succesvol verloopt. Daarvoor zullen we een reeks debatten organiseren in alle relevante Raadsbijeenkomsten in de aanloop naar de Europese Raad van maart.
De Raad Algemene Zaken heeft in het bijzonder opdracht gekregen om een samenvattend verslag op te stellen voor zijn bijeenkomst van 21 maart waarin de belangrijkste punten uiteen worden gezet van het werk dat wordt verricht in de diverse Raadsformaties. Dit verslag zal in maart aan de Europese Raad worden voorgelegd en zal de basis vormen voor de besprekingen, met als doel om overeenstemming te bereiken over een reeks prioriteiten voor structurele hervormingen en fiscale consolidatie.
In navolging van de Europese Raad in maart zullen de lidstaten de nationale hervormingsprogramma's en hun stabiliteits- of convergentieverslagen voltooien, die in april bij de Commissie zullen worden ingediend. Daarna moet worden gewerkt aan het formuleren van landspecifieke aanbevelingen die de lidstaten in aanmerking zullen nemen bij de definitieve opstelling van hun begrotingen voor 2012 en bij de tenuitvoerlegging van hun groeistrategieën. Ik geef toe dat dit tijdschema vrij strak is, maar we hopen het tegen juni of juli klaar te hebben.
De Europa 2020-strategie is van cruciaal belang om het economische succes van de Europese Unie in de toekomst te garanderen. De strategie is nauw verbonden met economische governance, die ook een belangrijke rol zal spelen. Tenzij we concurrerend blijven en krachtige groei in de toekomst kunnen waarborgen, zal het steeds moeilijker worden om intern de sociale bescherming op een aanvaardbaar niveau te houden en om extern bij belangrijke gelegenheden de stem van Europa te laten horen.
Dit is de belangrijkste uitdaging voor Europa in de komende jaren. Ik ben er zeker van dat we kunnen rekenen op de steun van het Europees Parlement om succes te boeken.
De Voorzitter
Mijnheer de fungerend voorzitter, dank u wel voor uw inleidende toespraak. Wij behandelen een zeer belangrijk onderwerp: de Europa 2020-strategie. We bevinden ons in een crisis en de werkloosheid is zeer hoog. Die werkloosheid vormt de grootste bedreiging voor onze burgers. Werkgelegenheidsbeleid, mede in het kader van de Europa 2020-strategie, is derhalve van cruciaal belang. Wij heten de ter zake bevoegde commissaris, de heer László Andor, welkom in het Europees Parlement.
László Andor
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie heeft afgelopen maand de eerste jaarlijkse groeianalyse in samenhang met de Europa 2020-strategie geanalyseerd. De jaarlijkse groeianalyse zet een streep onder het verleden en zet de eerste fase van economische beleidscoördinatie in het kader van het Europees semester in gang.
Het belangrijkste idee achter het Europees semester is zeer eenvoudig: om te zorgen voor de stabiliteit van de Economische en Monetaire Unie, zijn we ertoe genoodzaakt om een ex-ante coördinatie van het economische beleid binnen de EU uit te voeren. Dat blijkt wel uit de recente schuldencrisis in enkele eurolanden. Deze stevigere en meer veeleisende aanpak laat zien dat de Europese Unie inziet hoe nauw de economieën van de lidstaten met elkaar zijn verbonden en hoe beleidskeuzen in een lidstaat van invloed kunnen zijn op de andere lidstaten.
Het coördineren van het Europees semester zal voor de EU een echte test zijn. De versterking van de politieke verantwoordelijkheid voor de strategie en lokale partnerschappen is voor ons een centrale prioriteit geweest. Nu is de uitdaging om te laten zien dat de Unie in staat is als collectief de belangrijkste en meest urgente beleidshervormingen aan te wijzen en de juiste beleidsmaatregelen te treffen.
In de jaarlijkse groeianalyse komt heel duidelijk naar voren wat de hoogste prioriteiten zijn. Er wordt een geïntegreerde benadering van herstel beschreven met tien prioritaire acties onder de drie belangrijkste titels: ten eerste, een rigoureuze begrotingsconsolidatie en de herstructurering van de financiële sector om de macro-economische stabiliteit te verhogen; ten tweede, structurele hervormingen voor meer werkgelegenheid; en tot slot groei stimulerende maatregelen.
We hebben met zorg nota genomen van uw bezorgdheid dat de hoofdpunten van de jaarlijkse groeianalyse lijken af te wijken van de geïntegreerde richtsnoeren. Hier wil ik echter duidelijk over zijn. De Commissie heeft er bewust voor gekozen om de jaarlijkse groeianalyse dit jaar te richten op de meest directe uitdagingen die zijn voortgekomen uit de huidige economische crisis en op de noodzaak om invulling te geven aan de hervormingen die nodig zijn voor economisch herstel en het scheppen van banen. De jaarlijkse groeianalyse is volledig in lijn met de geïntegreerde richtsnoeren, waaronder ook de werkgelegenheidsrichtsnoeren.
Ik ben verheugd dat het Parlement achter het voorstel van de Commissie staat om de werkgelegenheidsrichtsnoeren in 2011 ongewijzigd te laten. Het is namelijk van wezenlijk belang om tot de tussentijdse herziening van de Europa 2020-strategie in 2014 te zorgen voor een stabiel beleidskader, zodat de lidstaten genoeg tijd hebben om de vereiste hervormingen door te voeren.
De werkgelegenheidsrichtsnoeren vormen tevens de basis voor het gezamenlijk werkgelegenheidsverslag (onderdeel van de jaarlijkse groeianalyse), waarin de meest urgente maatregelen op het gebied van werkgelegenheid worden omschreven. Deze maatregelen omvatten ten eerste de invoering van werkgelegenheidsvriendelijke belastingstelsels door belastingen op arbeid weg te halen; ten tweede de vermindering van de segmentering van de arbeidsmarkt; ten derde het wegnemen van de hindernissen voor evenwicht tussen privéleven en werk; ten vierde de ondersteuning van werklozen via hoogwaardige opleidingen en hulp bij het zoeken naar werk, om terug aan het werk te gaan of als zelfstandige te beginnen; en tot slot de deelname van oudere werknemers aan de arbeidsmarkt verhogen.
Nog belangrijker is dat de werkgelegenheidsrichtsnoeren de basis zullen vormen voor eventuele landspecifieke aanbevelingen van de Raad aan lidstaten op grond van artikel 148 van het Verdrag.
De jaarlijkse groeianalyse vormt de basis voor discussie tijdens de Europese Voorjaarsraad in maart en voor de richtsnoeren voor het economisch beleid die aan de lidstaten moeten worden aangereikt. De Commissie verwacht van de lidstaten dat zij deze richtsnoeren in aanmerking zullen nemen bij het opstellen van de stabiliteits- of convergentieprogramma's en de nationale hervormingsprogramma's in het kader van de Europa 2020-strategie.
De Commissie zal de nationale hervormingsprogramma's, die in de tweede helft van april klaar moeten zijn, grondig bestuderen. Op basis van dat onderzoek en in overeenstemming met het Verdrag zullen wij landspecifieke beleidsrichtsnoeren en aanbevelingen voorstellen die de lidstaten in aanmerking moeten nemen bij het ontwerpen van hun definitieve begroting voor 2012. De beleidsrichtsnoeren en aanbevelingen moeten voor de zomer door de Raad worden goedgekeurd.
Tot slot wil ik graag het belang onderstrepen van uw rol bij de succesvolle tenuitvoerlegging van Europa 2020 en in het bijzonder de zeven kerninitiatieven. Uw rol als medewetgever is essentieel voor de succesvolle tenuitvoerlegging van die initiatieven. Het formuleren van de juiste randvoorwaarden is van wezenlijk belang als we de doelstellingen van Europa 2020 willen behalen. Er zal binnenkort worden gestart met het bespreken van het nieuwe meerjarig financieel kader. De Commissie zal in juni met voorstellen komen. De rol als begrotingsautoriteit die u samen met de Raad vervult, zal cruciaal zijn om ervoor te zorgen dat de prioriteiten van Europa 2020 in de EU-begroting zichtbaar zijn. Als we geloofwaardig willen zijn, moeten we ervoor zorgen dat onze financiële prioriteiten in lijn zijn met onze strategieën en politieke prioriteiten.
In een tijd van budgettaire beperkingen is het belangrijker dan ooit om te laten zien dat de EU toegevoegde waarde heeft en dat een euro die op EU-niveau wordt uitgegeven meer invloed kan hebben dan een euro die op nationaal niveau wordt besteed.
Om het succes van Europa 2020 veilig te stellen hebben we op alle niveaus politieke verantwoordelijkheid nodig. Alleen als iedereen zijn bijdrage levert kunnen we onze doelstellingen bereiken en de juiste route bepalen voor groei in de toekomst.
Pervenche Berès
rapporteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de commissaris, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ben ik blij met deze eerste gelegenheid om een debat te voeren over het Europees semester en over het belang dat in dat semester moet worden toegekend aan de jaarlijkse groeianalyse.
In dat kader heeft u, mijnheer de commissaris, samen met de leden van het college besloten de werkgelegenheidsrichtsnoeren te verlengen en dit Parlement stelt nu voor die verlenging te bevestigen. We willen alleen uw aandacht vestigen op drie punten.
Het eerste punt betreft de inhoud van die jaarlijkse groeianalyse. Het verbaasde ons dat werkgelegenheid en werkloosheid ondergeschikt lijken te zijn aan het streven om de begroting te consolideren. Bij het behandelen van deze kwesties die rechtstreeks gekoppeld zijn aan de werking van de arbeidsmarkt, hebben wij de indruk dat u een breuk veroorzaakt in het Sociaal Pact tussen de burgers van de lidstaten en hun regeringen. U stelt voor de pensioenleeftijd te verhogen, de werkloosheidsuitkeringen te verlagen, het beloningspeil en de loonvaststellingsregelingen aan te passen en de winkelsluiting op zondag af te schaffen.
Wij denken dat dit een zeer gevaarlijke inmenging in het Sociaal Pact is. Wij denken dat er meer aandacht moet worden besteed aan de meest kwetsbare groepen, of het nu gaat om jongeren, vrouwen, ouderen of gehandicapten. Wij denken ook dat er een groot risico bestaat dat begrotingsconsolidering de alfa en omega van deze jaarlijkse groeianalyse wordt.
Onze tweede punt van zorg is dat u op basis van die jaarlijkse groeianalyse nationale hervormingsprogramma's gaat vaststellen - dat heeft u zelf gezegd. Maar hier worden de belangrijke zaken beslist. Wat doet u met het debat in het Parlement over deze kwesties, terwijl de richtsnoeren verlengd worden? Hoe ziet u een democratisch debat voor ogen over datgene wat er op het spel staat? Hoe ziet u het verband tussen artikel 148, waarin het werkgelegenheidsbeleid gecoördineerd wordt, en artikel 121, waarin het economisch beleid gecoördineerd wordt?
In het Europees Parlement heerst er momenteel veel verwarring, want we moeten ons tegelijk buigen over de Europa 2020-strategie, over de werkzaamheden van de werkgroep van de heer Herman Van Rompuy, over het pakket voor economische governance waar dit Parlement zich hard voor heeft ingezet, en over een herziening van het Verdrag om het Europees financieel stabiliteitsmechanisme in het Verdrag te verankeren. Daarnaast, terwijl dit alles gaande is, bespreken we ook een eventuele wijziging van dat mechanisme. U lanceert uw Europees semester, terwijl bondskanselier Merkel en president Sarkozy hun competitiviteitspact lanceren. En tegelijkertijd verlengt u de werkgelegenheidsrichtsnoeren, die waarschijnlijk niet meer zijn dan een vage gemeenschappelijke noemer om die nationale programma's te definiëren.
Ik wil u dus waarschuwen, mijnheer de commissaris, voor een derde punt van zorg dat wij hebben. Toen we vorig jaar in goed samenspel met het Belgisch voorzitterschap de koers van de werkloosheidsrichtsnoeren wat wisten bij te sturen, hadden we zwaar aangedrongen op een punt, namelijk de governance. En wat wil dat zeggen, die governance? Dat wil zeggen dat je geen succesvol economisch en sociaal beleid kan voeren zonder een echt democratisch debat erover. En voor een democratisch debat moeten het Europees Parlement en de nationale parlementen bevoegdheden hebben, moet er sprake zijn van respect en een echte goede verstandhouding en moeten de sociale partners er echt bij betrokken worden. En we hebben soms de indruk dat u zich met uw voorstellen niet veel gelegen laat liggen aan al die onderdelen van het echte democratische leven in onze landen.
Ik denk dat als u niet goed beseft wat er op het spel staat, er een gebrek aan samenhang dreigt en het risico dat onze bevolking zich afkeert van datgene wat we samen proberen te bereiken en dat de sleutel tot ons succes, het communautaire gedachtegoed, omzeild wordt.
Sharon Bowles
rapporteur voor advies van de Commissie economische en monetaire zaken. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, we zijn een nieuw tijdperk van economische governance ingegaan. Het Europees semester biedt een structuur waarin de bestaande instrumenten van de geïntegreerde richtsnoeren, zoals voorzien in de artikelen 121 en 148 van het Verdrag, moeten worden geïntegreerd, met een nauwe betrokkenheid van het Parlement.
Breder gezien kunnen het toezicht op het Stabiliteits- en groeipact en het macro-economisch toezicht samengaan met de Europa 2020-strategie en de geïntegreerde richtsnoeren in het kader van het Europees semester. Dit betekent dat het semester een coherent kader kan vormen voor de diverse processen van economische governance in de Unie op zodanige wijze dat ze elkaar versterken. In algemenere zin benadrukt de Commissie economische en monetaire zaken dat economische governance gebaseerd moet zijn op de communautaire methode. De processen moeten transparant en verklaarbaar zijn, als we willen dat ze met de burgers verbonden zijn en door hen worden ondersteund. Hiervoor is de betrokkenheid van het Parlement nodig.
Het Parlement heeft al een rol gekregen, maar het moet ook de nodige tijd krijgen om zijn democratisch mandaat uit te voeren. De Commissie economische en monetaire zaken staat in dat streven zij aan zij met de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken.
Corien Wortmann-Kool
namens de PPE-Fractie. - De financiële en economische crisis heeft pijnlijk duidelijk gemaakt dat onze concurrentiekracht en daarmee de houdbaarheid van onze sociale markteconomie gevaar loopt. Daarom moeten we nu lering trekken uit de crisis, om onze interne markt beter te benutten, de houdbaarheid van onze pensioenen te versterken en ook de arbeidsmarkt beter te laten werken.
Daarom verwelkomt onze fractie de annual growth survey en ook de conclusies van de Ecofin van 15 januari 2011, die een stevig ambitieniveau uitstralen, als het gaat om het semester.
Wij allen in dit Huis willen een Europa met duurzame economische groei, met gezonde bedrijven en voldoende banen voor onze burgers. Dat kunnen wij alleen bereiken met een stabiele munt en een stabiele economie. Voor beide geldt dat de lidstaten hun huishoudboekjes op orde moeten hebben, want daarmee voorkomen wij niet alleen problemen zoals we die nu zien in de lidstaten die kampen met torenhoge tekorten en schulden, maar leggen we ook de basis voor groei en banen voor onze burgers, en ook voor onze kinderen en toekomstige generaties.
Voorzitter, de PPE-Fractie blijft inzetten op een stevig Europees economisch governance-pakket met drie pijlers: een stevig Stabiliteits- en groeipact, ambitieus macro-economisch toezicht en een ambitieuze Europa 2020-strategie. Maar dat vereist de communautaire methode, betrokkenheid van het Europees Parlement en nationale parlementen. Als wij dat gaan doen hebben wij een nieuw competitiviteitspact niet nodig, want dan hebben wij het al.
Udo Bullmann
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren. Geachte commissaris, geachte fungerend voorzitter van de Raad, ik heb goed naar u geluisterd, ik heb de jaarlijkse groeianalyse gelezen, ik heb de conclusies van Ecofin gelezen, en sindsdien is het me volledig duidelijk dat de Europese Unie zich niet alleen in een economische crisis, maar ook in een politieke crisis bevindt. Uw aanbevelingen zijn niet nieuw. Laat u zich maar eens door uw medewerkers de documenten van de afgelopen tien jaar voorleggen. Daar staat altijd hetzelfde in, namelijk dat de overheidsuitgaven te hoog zijn, dat aanpassingen aan nieuwe tijden alleen bij de lonen mogelijk zijn, en die zijn altijd te hoog. Ik heb nog nooit andere aanbevelingen mogen lezen. Het kan regenen of sneeuwen, er kan een crisis zijn of een boom - het is steeds dezelfde ideologie, die niets heeft uit te staan met de empirische, wetenschappelijke realiteit.
Ik stel u voor om diegenen die dit voor u opschrijven en die bij de Raad en de Commissie de economische analyses maken, eens naar de Commissie economische en monetaire zaken te sturen. We willen hun economische modellen graag leren kennen. We willen hen vragen of ze niet inzien dat Europa op het randje van een recessie staat. Laat even de Duitse exportcijfers en het Duitse groeipercentage buiten de rekening, dan begrijpt u waar ik het over heb. En dan vraag ik u waarom er met geen woord wordt gerept over investeringen - nu we de laagste investeringsquote ooit hebben, die we ons ook niet meer kunnen permitteren - en waarom met geen woord wordt gerept over verbeteringen aan de inkomstenzijde, over rechtvaardigheid in de economische cyclus of over het feit dat we eindelijk moeten leren om samen te groeien, hoe we uit de crisis komen. Hierover staat geen wordt in uw documenten.
U heeft de start in het nieuwe jaar gemist en u zult moeite moeten doen om aan de verwachtingen van de burgers in Europa te voldoen. Maar als dit de geest is waarin u in maart een besluit wilt nemen over het pakket inzake economische governance, over de hervorming van het Stabiliteits- en groeipact, kan ik u zeggen dat mijn fractie hieraan niet zal meewerken.
Lena Ek
Mijnheer de Voorzitter, een jaar geleden debatteerden we hier in deze zaal over welke acties nodig waren om de wereldwijde financiële crisis aan te pakken. Destijds werden sommige van de voorstellen van mijn fractie over economische governance afgedaan als te ambitieus of te verreikend, maar vandaag ben ik verheugd dat verschillende van onze suggesties werkelijkheid worden.
Er is nu echter een aanzienlijke kloof tussen de ambities die zijn vastgelegd in de Europa 2020-strategie en de financiële middelen die nodig zijn om de doelstellingen te behalen. In de ontwerpbegroting voor 2012 moet de Commissie verduidelijken, helder vaststellen en zichtbaar maken wat de uitgaven zijn die verband houden met de strategie. Dit geldt ook voor de aanstaande herziening van het meerjarig financieel kader.
Ik wil ook graag de lidstaten direct toespreken. In de Raad is er onder de ministers van Financiën, waaronder ook die van mijn land, Anders Borg uit Zweden, duidelijk onwilligheid om in de toekomst te investeren. In de nationale begrotingen moeten de ambities die de Raad heeft vastgesteld, zichtbaar zijn. En voor EU-projecten zijn begrotingen nodig, als we willen dat ze ooit worden uitgevoerd. We moeten niet vergeten dat er zonder geld op de juiste plaats geen groei- en werkgelegenheidsstrategie zal zijn en onze plannen dreigen te mislukken.
Derhalve roep ik de Commissie dringend op met meer concrete wetgevingsvoorstellen te komen. En ik roep de lidstaten op om meer inzet te tonen. We hebben bindende toezeggingen nodig om hoofddoelen en wetgeving te realiseren in belangrijke banengenererende gebieden, zoals doelstellingen voor energie-efficiënte op een gemeenschappelijk Europees niveau. Bestaande initiatieven, zoals het programma een leven lang leren en het actieplan energie-efficiëntie, zijn al aangenomen, maar in de Raad bent u er niet in geslaagd het geld op tafel te leggen. We hebben financiering nodig voor deze projecten. Ze hebben alle het potentieel om banen en groei te creëren.
Met onze resolutie over Europa 2020 zendt de ALDE-Fractie een krachtige boodschap uit naar de Raad om te laten zien dat de huidige governancestructuur te zwak is, de open coördinatiemethode is mislukt en de communautaire methode moet worden hersteld. Ik ben zeer verheugd dat een overgrote meerderheid achter de gemeenschappelijke ontwerpresolutie staat. Die vormt een krachtige boodschap van het Parlement om op te roepen tot actie.
Philippe Lamberts
Mijnheer de Voorzitter, zoals u weet zijn De Groenen sterk voorstander van een meer geïntegreerd Europa dat ons in staat stelt onze burgers duurzame ontwikkeling te garanderen, en dat ons continent ook de mogelijkheid geeft om in de 21e eeuw in deze wereld iets te betekenen.
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Ons vertrouwen is vandaag zwaar aangetast door een stap die u heeft gezet - de jaarlijkse groeianalyse - want daaruit blijkt dat u een ideologisch vooroordeel koestert dat niets te maken heeft met de feiten, maar alles met ideologische keuzes.
Uw aanbeveling, waaruit bestaat die? Snijden in de overheidsuitgaven! Je hebt alleen maar duurzame overheidsfinanciën, als je snijdt in de uitgaven. Er wordt niet gesproken over inkomsten. Verder wil u de arbeidsmarkten flexibiliseren - hervormen zult u zeggen -, dat wil zeggen flexizekerheid scheppen zonder zekerheid. U komt mij vertellen dat je het zo en zo moet aanpakken om de economie weer aan te zwengelen.
Maar er is toch veel meer! Je hebt ook nog de maatregelen voor de financiële sector. Laten we het daar eens over hebben, want daaruit blijkt duidelijk dat er met twee maten gemeten wordt. Wat zegt u over de maatregelen voor de lonen en de overheidsuitgaven? Dat we snel en hard moeten ingrijpen. Voor de financiële sector daarentegen zegt u dat we de zaken moeten bestuderen, de gevolgen moeten bekijken, moeten nadenken en dat er vooral overgangsperiodes nodig zijn.
Zo zegt u bij de economische governance en de sanering van de begrotingen onmiddellijk: 1 januari 2011 - 1 januari 2012. Voor de banken wordt het 1 januari 2019, alsof er voor de duurzame aanpassing van de arbeidsmarkten of het duurzaam herstel van de overheidsfinanciën geen studies of overgangsperiodes nodig zijn.
En hoe past Europa 2020 in dat hele plaatje, zult u me zeggen? Want dat is toch het onderwerp en daar heeft u het niet over. Europa 2020, mijnheer de commissaris, mijne heren van de Raad, wordt gewoonweg onmogelijk gemaakt door de aanbevelingen die u doet in het kader van de jaarlijkse groeianalyse.
U houdt ons voor de gek, als u het doet voorkomen dat er met het beleid dat u aanbeveelt, een beleid kan worden gevoerd met de nodige investeringen in onderwijs, armoedebestrijding, bestrijding van de klimaatverandering en werkgelegenheid. Dat is een leugen en ik denk dat dit debat puur en alleen voor de bühne is.
Malcolm Harbour
Mijnheer de Voorzitter, mijn fractie heeft deze resolutie ondertekend en zal die steunen. Ik zeg niet dat we het eens zijn met alles wat er in staat, maar we keuren de kern ervan wel goed. Ik wil het volgende zeggen tegen de Commissie en de Raad, en ik zal de kernboodschap oplezen waarover wij het eens zijn geworden: "Een krachtige Single Market Act en Small Business Act voor het scheppen van banen”.
Maar waar gaan die banen vandaan komen? Van particuliere investeringen en van startende ondernemingen. We weten al dat kleine ondernemingen het afgelopen decennium de drijvende kracht van de werkgelegenheid zijn geweest. Mijn boodschap van vandaag aan de Commissie en de Raad is dat alle 27 lidstaten moeten beginnen het creëren van werkgelegenheid serieus te nemen op het niveau van de interne markt. We geloven allen in de interne markt en de lidstaten hebben enorm veel geld en middelen geïnvesteerd in het openstellen van de dienstenmarkt, maar hebben zij ook hun ondernemingen daarvan op de hoogte gesteld? Hebben ze promotie gemaakt voor de interne markt? Hebben ze de ondernemingszin aangemoedigd? Hebben ze onlinehandel gestimuleerd?
Waarom beginnen ze niet met die praktische dingen om de kracht van ons gedane werk tot zijn recht te laten komen, naast alle andere projecten waar mijn collega's over hebben gesproken? Ze moeten daar liever vandaag dan morgen mee beginnen, in plaats van te praten over andere langetermijnprojecten. Het is tijd dat zij de handen uit de mouwen steken!
Lothar Bisky
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Harms heeft gisteren een belangrijk punt aangekaart. In de buitenwereld begrijpt bijna niemand meer welke strategie, welk stabiliteitsmechanisme, welk pact door wie en volgens welke regels wordt voorgesteld, aangevuld, goedgekeurd of gewijzigd. Wel is duidelijk dat de Europa 2020-strategie de bevolking in de crisis tot dusver geen oplossing aan de hand heeft gedaan. Integendeel, de strategie berust nog steeds op het Stabiliteits- en groeipact, dat men nu beoogt aan te scherpen en van betere sanctiemechanismen te voorzien.
In de praktijk komt dit neer op een bezuinigingsbeleid ten koste van de burger. Het doel is om de deelname aan het arbeidsproces te verlengen, dat wil zeggen op de pensioenen te besnoeien. Of nu de loonindexering wordt afgeschaft, de onderhandelingspositie van de sociale partners wordt beperkt of flexibeler arbeidstijdenregelingen worden ingevoerd, het doel is steeds loonmatiging en loonkorting. En het doel is om de mogelijkheden voor een sturend ingrijpen door de overheid in het economische leven van de maatschappij te beperken. Sommigen hebben het in dit verband over vermindering van de staatsschuld. Het is mij om het even of dit economic governance, stabiliteits- en groeibeleid, competitiviteitspact of aanbeveling van de Commissie op basis van de groeianalyse wordt genoemd. In ieder geval verlenen mijn fractie en ik geen steun aan dit anti-sociale beleid.
Natuurlijk is het wel van belang of parlementen met betrekking tot dit beleid nog wat in de melk te brokkelen hebben. Het debat van gisteren over de procedure voor de herziening van het Verdrag wekt de hoop dat de leden van het Europees Parlement ten minste als één man optreden. Een terugkeer naar het 'geheimraadsbewind' van de 19e eeuw mogen we niet accepteren. Dat wil niemand. Maar net zo min mogen we de terugkeer naar een Europa met twee snelheden accepteren.
Mario Borghezio
namens de EFD-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, Energie 2020 is een omvangrijk programma, maar we moeten ons afvragen of de doelstelling van 20 procent hernieuwbare energie tegen 2020 bereikt kan worden, niet in de laatste plaats vanwege de financiële crisis die de investeringen afremt.
Een probleem blijft voortbestaan: door zonne-energie te ondersteunen, subsidiëren we China, de grootste exporteur van zonnepanelen in de wereld, en India, de grootste exporteur van windmolens. Daarom moeten we het onderzoek naar in Europa ontwikkelde en geproduceerde zonnepanelen steunen en moeten we een schaalvergroting in de sector zonne-energie bevorderen, bijvoorbeeld door grote hoeveelheden zonnepanelen in Europese steden te installeren.
We hadden een heel andere weg moeten inslaan: er had een pan-Europees energiebedrijf moeten worden opgericht om een Europese openbare dienst te waarborgen, aangezien er bij de distributienetwerken en bijbehorende infrastructuren al sprake is van natuurlijke monopolies die absoluut door één orgaan beheerd zouden moeten worden.
In plaats daarvan heeft men vanuit een gretig economisch liberalisme de voorkeur gegeven aan andere oplossingen waarvan zeker niet de consumenten en gebruikers, maar de aandeelhouders van deze grote monopolies profiteren. We mogen niet vergeten dat de CO2-productie van auto's in 150 jaar niet is gedaald. We kunnen ons daarom afvragen of het niet tijd is geworden om het onderzoek naar watermotoren weer van stal te halen.
Philip Claeys
Om het werkgelegenheidshoofdstuk van de Europa 2020-doelstellingen te kunnen realiseren is het van primair belang dat het immigratiebeleid van de meeste lidstaten en van de EU grondig wordt bijgestuurd.
Zoals het voorstel van de Commissie zelf stelt, zijn de prioriteiten onder meer vergroting van de arbeidsmarktparticipatie, verlaging van de structurele werkloosheid, ontwikkeling van geschoolde arbeidskrachten die aan de behoeften van de arbeidsmarkt voldoen, levenslang leren, enzovoorts.
Het massaal importeren van arbeidskrachten van buiten de Europese Unie getuigt van een korte termijnvisie en is strijdig met de prioriteiten die ik net genoemd heb. Er zijn ongeveer 25 miljoen werklozen in de Europese Unie. Laat ons beginnen met die mensen eerst aan het werk te helpen, in plaats van weer een beroep te doen op massale immigratie.
Geschoolde werknemers naar Europa halen, zeg maar de braindrain, zorgt voor nog grotere problemen in de landen van herkomst, waardoor de immigratie van ongeschoolde mensen naar Europa opnieuw wordt aangezwengeld. Het is een vicieuze cirkel en wij moeten leren inzien dat op langere termijn niemand daar beter van wordt.
Het wordt hoog tijd dat er een kosten- en batenanalyse wordt gemaakt van de immigratie van buiten de EU. Ook dat aspect zou een onderdeel moeten zijn van de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten.
Marian-Jean Marinescu
(RO) Mijnheer de Voorzitter, de Europa 2020-strategie omvat doelstellingen die onhaalbaar zijn indien er niet de nodige aandacht wordt besteed aan een aantal niet expliciet in de strategie genoemde onderwerpen. Zo heeft Europa een dynamische en concurrentiekrachtige landbouwsector nodig die een belangrijke bijdrage kan leveren aan het geheel door duurzame en slimme groei die mede tot sociale inclusie leidt, te stimuleren. Betrouwbare voedselproductie, een duurzaam beheer van natuurlijke hulpbronnen en instandhouding van de territoriale balans en de diversiteit van plattelandsgebieden zijn een voor een sleutelelementen van een doeltreffend gemeenschappelijk landbouwbeleid en een productieve landbouwsector.
Industriebeleid dient over een infrastructuur te beschikken. Voor deregulering van het spoorwegvervoer is de totstandbrenging van een Europese spoorwegruimte een sine qua non. De voltooiing van het Gemeenschappelijk Europees luchtruim en een vlotte tenuitvoerlegging van het SESAR-project zijn evenzeer van groot belang daarvoor. De ontwikkeling van trans-Europese netwerken is echter nog wel een van de allerbelangrijkste factoren bij dit alles, en dit niet alleen in de vervoersector, maar ook in de energiesector. Hiervoor zijn afdoende financiële middelen nodig voor projecten met een toegevoegde waarde voor Europa. Het Nabuccoproject bijvoorbeeld is, doordat het de afhankelijkheid van de EU van een enkele bron opheft, ten voordele van alle lidstaten.
Marita Ulvskog
(SV) Mevrouw de Voorzitter, om na de economische crisis een nieuwe start te kunnen maken, is het essentieel dat mensen vertrouwen hebben. Richard Wilkinson, de Britse onderzoeker die het boek "The Spirit Level” heeft geschreven en die vorige week in Brussel te gast was in het Europees Parlement, heeft dat treffend beschreven: er is gelijkheid nodig en de kloven moeten klein zijn om samenlevingen te hebben waar zekerheid en vertrouwen heersen. Dat kan direct worden vertaald naar de Europa 2020-strategie.
Ten eerste moeten we, als we willen slagen, de werknemers en hun vakbonden erbij betrekken en hen respecteren. Nu wordt de crisis in plaats daarvan gebruikt om de vakbonden, de werknemers en het vrije loonvormingsproces aan te vallen, en om werkloosheidsuitkeringen en pensioenen aan te tasten. Die aanvallen moeten ophouden.
Ten tweede moeten wij vrouwen in Europa dezelfde kansen hebben als mannen. Dat blijkt niet altijd duidelijk uit de resoluties van het Parlement, maar in de realiteit moet dat wel evident zijn.
Ten derde moeten een moderne en sterke industrie en bijhorend industrieel beleid en toekomstgerichte investeringen, ook in infrastructuur, een centrale rol spelen in ons verdere werk. We moeten veel meer werk maken van processen en producten die goed zijn voor het klimaat en minder hulpbronnen vereisen, alsmede van groene energie en groene banen. Hoe moeten we anders kunnen concurreren?
Ten vierde moeten we duidelijke steun hebben voor het energie-efficiëntiebeleid. We weten dat we onze huidige doelstellingen niet zullen halen omdat ze niet bindend zijn. We moeten bindende doelstellingen hebben omdat dit essentieel is om de doelstellingen inzake groei en concurrentievermogen te kunnen halen, die de belangrijkste elementen van de Europa 2020-strategie zijn. Het lage ambitieniveau en het gebrek aan politieke wil zijn verbazingwekkend, met name aangezien energie-efficiëntiemaatregelen een van de beste en verstandigste manieren zijn om de financiële kosten voor de consumenten te reduceren, bedrijven te versterken en echt het verschil te maken.
Elizabeth Lynne
(EN) Mevrouw de Voorzitter, als we willen dat de Europa 2020-strategie een succes wordt, dan moet het volgende gebeuren: de werkgelegenheidsrichtsnoeren moeten daadwerkelijk worden toegepast, de nationale hervormingsprogramma's moeten worden doorgevoerd en ze moeten de prioriteit krijgen die ze werkelijk verdienen.
We moeten ervoor zorgen dat niemand achterop raakt. De werkloosheid onder ouderen en gehandicapten is schandalig hoog. Het doet mij deugd dat in beide teksten wordt gewezen op de noodzaak van anti-discriminatiewetgeving op het werk om ervoor te zorgen dat banen voor iedereen bereikbaar zijn.
Het is van belang dat de streefcijfers die we op EU-niveau hebben afgesproken ook echt worden gehaald. Ja, het klopt dat het aan de lidstaten is om concrete doelen in de vorm van streefcijfers te stellen en daaraan vast te houden, maar de Europese Unie heeft een belangrijke rol te spelen bij de verbetering van de uitwisseling van beste praktijken. Ik ben dan ook blij dat hier zo sterk de nadruk op wordt gelegd in paragraaf 27 van de resolutie van de commissie.
We hebben maandenlang nagedacht en gediscussieerd over de vorm die de Europa 2020-strategie moet aannemen, maar we hebben de werkgelegenheidsrichtsnoeren. Het is nu tijd om die in de praktijk om te zetten en waar te maken.
Emilie Turunen
(DA) Mevrouw de Voorzitter, er wordt deze dagen in Europa veel gesproken over economische verantwoordelijkheid en dat wordt bijna altijd geassocieerd met bezuinigingen binnen overheidsbestedingen en zeer zelden met een verbetering van de werkgelegenheidssituatie. Ik ben van mening dat we ons moeten afvragen wat economische verantwoordelijkheid eigenlijk inhoudt. Wij van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie zien op dit moment een zeer grote tegenstelling tussen het in Europa gevoerde beleid en het beleid van de lidstaten. Enerzijds hebben we de jaarlijkse groeianalyse, waaruit blijkt dat het Europees semester leidt tot minder banen en minder groei in Europa. Anderzijds zeggen we in de Europa 2020-strategie en in de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid dat we meer en betere banen moeten creëren. Dat is niet consistent.
Het is een feit dat we in Europa 23 miljoen werklozen hebben. We hebben 5,5 miljoen werklozen die jonger zijn dan 25 jaar. We hebben steeds meer werkende behoeftigen. De cijfers zijn stijgende en het gevoerde economische beleid leidt niet tot een verbetering van de situatie. Naar mijn mening is het van cruciaal belang voor het creëren van nieuwe banen in Europa dat we de Europa 2020-strategie en de richtsnoeren voor werkgelegenheid daadwerkelijk omzetten in economische beleidsmaatregelen. Dat zou van economische verantwoordelijkheid getuigen, maar ik betwijfel of het ook echt zal gebeuren.
Nikolaos Salavrakos
(EL) Mevrouw de Voorzitter, klimaatverandering, het geboortetekort, immigratie, energie, maar vooral de aanpak van de werkloosheid zijn de belangrijkste problemen die wij tegenwoordig in de Europese Unie tegenkomen. Voor de aanpak daarvan zijn geld en kredieten nodig. Helaas zien wij dat in heel Europa de kredieten opdrogen. Wat betekent dit? Dat de strategie Europa-2020 in gevaar komt en moeilijk te realiseren wordt. Wij moeten het echter toch proberen.
Ik ben van mening dat wij bijzondere aandacht moeten schenken aan de werkloosheid, waarvan de omvang het grootst is sinds tien jaar. Ik ben eveneens van mening dat wij de Europese jongeren kwalitatief hoogwaardig onderwijs moeten bieden, dat beantwoordt aan de vraag van de arbeidsmarkt, en dat wij de onderwijsprogramma's moeten hervormen en dat de lidstaten zich moeten binden om vroegtijdige schooluitval te verminderen.
Voor het vervullen van vacatures is gespecialiseerd personeel nodig. Ik doe een beroep op Europa om zonder vertraging de voorgestelde Europese vacaturemonitor in te stellen, die ook een Europees vaardighedenpaspoort zal bevatten. Wij moeten slagen. Woorden zijn niet voldoende. Wij moeten iets doen.
José Manuel García-Margallo y Marfil
(ES) Mevrouw de Voorzitter, er rijst hier een vraag, één vraag slechts: wat kunnen we op Europees niveau doen om werk te geven aan degene die het niet heeft?
Voor we antwoord op deze vraag kunnen geven, wil ik eerst duidelijk maken waarover overeenstemming is: duurzame groei bestaat niet zonder macro-economische stabiliteit. Sommige van de voorstellen, vooral van links, brengen misschien vandaag brood op de plank maar bieden geen enkele garantie voor de dag van morgen.
Een tweede punt waar we het over eens zijn is dat Europa 2020 een verzameling goede bedoelingen is. Deze voornemens zijn goed, maar de vraag is hoe ze moeten worden bekostigd. Wat gaan we doen? Hoe gaan we de voorstellen en maatregelen, die hier genoemd zijn, uitvoeren? Gaat de ambitie, die vorm heeft gekregen in de Europa 2020-strategie, samen met de aangekondigde bezuinigingsmaatregelen?
Het derde punt waarover consensus bestaat: we hebben een volledige routekaart nodig om het pad van duurzame groei te kunnen bewandelen, maar deze kaart bestaat op dit moment nog niet. Uit de Raad Economische en Financiële Zaken blijkt dat er veel uiteenlopende, incoherente en inconsistente ideeën zijn.
Er zijn drie belangrijke maatregelen. In de eerste plaats mogen we de landen die in moeilijkheden zijn niet blijven verstikken. Dit kan worden opgelost door een gezamenlijke uitgave van euro-obligaties. Ten tweede moeten de specifieke euro-obligaties uit het verslag-Monti ingevoerd worden, maar ze worden niet genoemd in de Europa 2020-strategie. Ten derde moet er gebruik gemaakt worden van de middelen van de Europese Investeringsbank, waarvan een derde van de Europese Commissie is, en die in tien jaar tijd slechts verviervoudigd hoeven te worden om op hetzelfde bedrag uit te komen als het bedrag dat beschikbaar was voor het Marshallplan voor de reconstructie van de Europese economie.
Anni Podimata
(EL) Mevrouw de Voorzitter, sinds een paar maanden hebben wij het in de Europese Unie over een effectief, coherent en duurzaam antwoord op de crisis, een antwoord dat het realiseren van onze strategische doelen van duurzame ontwikkeling, bescherming van de werkgelegenheid, sociale vooruitgang en sociale cohesie garandeert.
Er zijn echter twee problemen: ten eerste, het debat over de Europa 2020-strategie staat nog steeds structureel los van het pakket van economische governance, het Europees semester en de jaarlijkse groeianalyse met als gevolg dat er óf een verbrokkelde strategie is óf parallelle strategieën, strategieën die naast elkaar lopen, zonder voldoende coördinatie, met het risico dat ze elkaar ondergraven.
Het tweede probleem is dat de Raad en de Commissie tegenwoordig de nadruk leggen op aanscherping van de regels van het Stabiliteits- en groeipact en op budgettaire discipline en ombuiging zonder dat er overtuigende antwoorden en oplossingen voor een doelmatige toepassing en financiering van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie bestaan.
Ik ben van mening dat wij het risico lopen dat vele van onze doelstellingen papieren doelstellingen blijven, zoals dat ook bij de Lissabonstrategie het geval was, en ik ben bang dat dit zal gebeuren als we de Europese burgers niet overtuigen, die het door de crisis het zwaarst te verduren hebben, die de technische discussies over de herziening van het Stabiliteits- en groeipact, over de indicatoren en de sancties niet kunnen en niet hoeven te volgen. Wij moeten inzien dat wij ons niet alleen met indicatoren en getallen kunnen bezighouden. Wij moeten ons met mensen bezighouden.
Sylvie Goulard
(FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, luister alstublieft naar me, commissaris, ik heb maar één minuut en toch zou ik eigenlijk willen zwijgen, niets zeggen: zo ver staat deze Europa 2020-strategie af van datgene wat we nodig hebben. U debiteert holle frasen. Denkt u dat u met richtsnoeren, met 'kerninitiatieven', met al die dingen die u heeft uitgevonden en die u uren en dagen bezighouden, de Europeanen werk en vertrouwen geeft? U vergist zich. En als u momenteel de toestand van de wereld bekijkt, denk ik niet dat de Chinezen, de Indiërs of de opkomende landen erg onder de indruk zullen zijn van wat wij doen op het gebied van groei.
Dus als rapporteur over het pakket voor economische governance, krijg ik bijna zin om er tegenover u het zwijgen toe te doen en u maar een ding te zeggen. Wij zullen ons been stijf houden bij ons werk. U moet niet denken dat de Raad ons alleen maar hoeft te zeggen dat we op moeten schieten om er zeker van te zijn dat we in juni een akkoord hebben. We zullen pas een akkoord hebben, wanneer dit Parlement zijn debatten heeft gevoerd en de Raad naar ons heeft geluisterd. En wat mij betreft maken de eurobonds, waarmee een door de euro ondersteunde wereldmarkt gecreëerd kan worden, deel uit van dat pakket.
Derk Jan Eppink
Als ik het woord eurobonds hoor, dan word ik altijd een beetje ziek, maar goed, het is een veelgebruikt woord hier. De meeste werkgelegenheid komt van economische groei en een gezonde private sector. Daar is geen alternatief voor. Regeringen creëren geen banen en zijn geen banenscheppers.
Het grote probleem in Europa is het gebrek aan competitiviteit. Het verschil tussen Duitsland en Zuid-Europa is bijna 35 procent. Die kloof is heel groot. Mevrouw Merkel heeft daarom ook gesproken van een competitiviteitspact. Op zichzelf ben ik het daarmee eens. Het proces van Lissabon was eigenlijk al zo een idee, maar daar is weinig van terechtgekomen.
Voor één ding zou ik echter willen waarschuwen, namelijk de harmonisering van de vennootschapsbelasting. Dat is een heel slecht idee. Het is ook een heel Frans idee, en we moeten dat niet hebben, net zomin als een economische regering. Het is een job killer. Vorige week heeft een studie van de OECD nog eens laten zien - een studie in 21 landen - dat als wij meer werk willen hebben in Europa, wij een lagere vennootschapsbelasting nodig hebben. Naar dat soort dingen moeten wij kijken, want dit Europees Parlement maakt geen banen.
Herbert Reul
(DE) Mevrouw de Voorzitter, geachte fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren, we bevinden ons in een grote financiële crisis - we hebben het er immers sinds maanden over, het klopt allemaal - maar we spreken over het algemeen in slogans en nemen hier vervolgens besluiten, zo alsof er niets aan de hand is. Volgens mij ligt dit eraan dat we hier in het Parlement niet concreet en eerlijk genoeg te werk gaan, maar als het ware een sloganbeleid voeren.
Wat doen we immers echt om groei en stabiliteit te bevorderen? Leveren we zelf wel een bijdrage aan een zorgvuldiger en verstandiger omgang met de beschikbare financiële middelen? Bekijken wel echt wel kritisch of we de juiste uitgaven doen of heeft niet ieder van ons elke dag weer een nieuw idee waar we nog geld aan kunnen uitgeven? Als we het niet voor elkaar krijgen om de financiële middelen te concentreren op toekomstprojecten - wat geschillen, discussies en beslissingen met zich mee zou brengen - dan heeft het ook geen zin om over innovatie en onderzoek te praten en er geen middelen voor uit te trekken. Dat is nogal oneerlijk.
Als we de economie een nieuwe impuls willen geven, moeten we een beleid voeren dat de economie stimuleert en moeten we er niet dag in dag uit over piekeren hoe we de industrie of de economie nu weer in de weg kunnen zitten. We nemen rustig weer allerlei besluiten en roepen ook vandaag weer constant om nieuwe besluiten die de ontwikkeling van de economie belemmeren. Gelooft echt iemand dat bijvoorbeeld bindende energie-efficiëntiedoelstellingen ertoe bijdragen dat de economie wordt bevorderd? Gelooft u echt dat we met de talrijke besluiten die we op het gebied van energie hebben genomen, de economie een impuls hebben gegeven? Of hebben we de economie belemmerd? Ik zou wensen dat we hierover eerlijker zouden spreken en dan misschien wat minder besluiten zouden nemen, maar misschien wel besluiten die ons echt vooruit helpen. Dat is lastiger, moeizamer en gaat ook niet zonder meningsverschillen, maar daar draait alles om in de democratie.
Kinga Göncz
(HU) Mevrouw de Voorzitter, de financiële en economische crisis is een sociale crisis op het vlak van werkgelegenheid geworden. Daarom is het dan ook bijzonder belangrijk dat er uitvoering wordt gegeven aan het binnen Europa gegroeide besef dat er een strakkere coördinatie moet komen binnen het economisch en werkgelegenheidsbeleid. Ieder land dat structurele hervormingen doorvoert op fiscaal vlak, of dat de openingsuren van de winkels op zondag herbekijkt, moet onderzoeken of dat de werkgelegenheid ten goede komt.
Overleg met de sociale partners is ook cruciaal bij iedere beslissing. Het Europees semester wordt daar de eerste test van. Europa zal, onder leiding van het Hongaarse voorzitterschap, voor het eerst kunnen zien in welke mate de richtlijnen kunnen worden omgezet, en of we op dit pad kunnen voortgaan. Ik ben van mening dat het Hongaarse voorzitterschap en de Hongaarse regering daar een speciale rol in spelen. Dat is niet enkel zo omwille van het voorzitterschap van dit land, maar ook omdat het een gidsrol vervult door hiermee rekening te houden bij alle economische veranderingen en beslissingen inzake werkgelegenheid. Op die manier is het een voorbeeld voor andere landen.
(Het lid stemt in met een "blauwe kaart”-vraag volgens artikel 149, lid 8, van het Reglement.)
Krisztina Morvai
(HU) Mevrouw de Voorzitter, ik heb de indruk dat mevrouw Göncz heel goed begrijpt wat de Europese Unie doet om de werkloosheid te verminderen. Ik zit naar dit debat te luisteren, maar begrijp er nog steeds niet meer van. Daarom wil ik graag een antwoord op deze vraag: wat moeten we de mensen in Borsod en Szabolcs vertellen? Waar en wanneer zullen ze aan werk raken? Ik zou graag een antwoord krijgen van mijnheer Martonyi, vertegenwoordiger van de Raad, en van de commissaris, gelukkig iemand met de Hongaarse nationaliteit. Waar zullen Hongaren en mensen uit andere plaatsen in Europa werk vinden? Waar en wanneer? Ik hoop op een concreet antwoord.
De Voorzitter
We moeten consequent zijn in de uitoefening van het recht een "blauwe kaart"vraag te stellen. Een "blauwe kaart"vraag wordt niet gesteld aan de plenaire vergadering in het algemeen, of aan de commissaris of de vertegenwoordiger van de Raad. De vraag wordt gesteld aan een collega als u iets in zijn of haar betoog verduidelijkt wil hebben.
Mevrouw Morvai, dat was niet wat u op het oog had met uw vraag.
Kinga Göncz
(HU) Mevrouw de Voorzitter, ik zou heel graag een antwoord geven, maar we hebben geen tijd om hier echt in detail op in te gaan. Dit is waar ik op doelde. Als er veranderingen komen in het belastingsysteem, zullen er dan minder sociale verschillen zijn? Zullen bedrijven zich kunnen ontwikkelen en zullen ze nieuwe banen kunnen creëren? Of zullen er net minder nieuwe banen komen? Gebeurt de hervorming van het onderwijs in dienst van sociale integratie? Bereidt het verdere onderwijs mensen echt voor op de arbeidsmarkt? Daar had ik het over.
Liisa Jaakonsaari
(FI) Mevrouw de Voorzitter, onze collega daar rechts beweerde glashard dat beleid de economie alleen maar hindert en dat wij hier alleen maar dingen doen die het beleid hinderen. Is hij echt van mening dat bijvoorbeeld economische governance de economie alleen maar hindert?
(Spreekster stelt de "blauwe kaart”-vraag aan de heer Reul krachtens artikel 149, lid 8, van het Reglement)
Herbert Reul
(DE) Als u naar de maatregelen kijkt die hier de afgelopen maanden zijn genomen en eens optelt hoeveel kosten we daarmee hebben veroorzaakt, dan hebben we er zo misschien niet in alle gevallen, maar toch heel vaak toe bijgedragen de economische ontwikkeling te belemmeren. We moeten dus grondiger nadenken. Daarom is het ook een goed idee van de commissaris voor Industrie om bij toekomstige besluiten altijd te letten op het criterium of zij bevorderlijk of nadelig zijn voor de Europese industrie.
Richard Seeber
(DE) Mevrouw de Voorzitter, iedereen in deze zaal weet dat naarmate de Europese integratie voortschrijdt, de onderlinge afstemming van het economisch beleid steeds nauwer moet zijn. Daarom is een instrument als het Europees semester ook zinvol. De grens is echter bereikt als het om taken gaat die traditioneel door de sociale partners worden uitgeoefend, zoals onderhandelingen over lonen en cao's. Hier moeten we echt afblijven: het is niet zinvol om op Europees niveau te bepalen hoe hoog de lonen in de verschillende landen zijn. We moeten ons er meer op concentreren marktobstakels weg te nemen om de Europese economie tot bloei te brengen. Het gaat hier om oligopolies, monopolies, maar ook om belemmeringen van de markttoegang. Het kan ook niet door de beugel dat aan sommige branches bepaalde winstmarges worden toegezegd. Hier is meer concurrentie nodig, zodat de Europese economie haar potentieel kan ontplooien.
Voorts moet de Europese Unie zich tot taak stellen onze infrastructuur op de nieuwste stand te brengen. Dat geldt voor de energie-, de vervoers- en de communicatiesector. Hiervoor dient de Europese Unie ook over de nodige middelen te beschikken om met name de knelpunten tussen de lidstaten uit de wereld te kunnen helpen. In dit verband moeten we ons ook afvragen welke middelen we aan de Unie ter beschikking willen stellen. Ook is een solide financiering door eigen middelen nodig. Daarom moeten de Raad en de lidstaten er in alle duidelijkheid toe worden opgeroepen de EU eindelijk van de nodige middelen te voorzien.
Overigens geldt dit natuurlijk ook voor onderwijs en O&O, gebieden waar de EU een aanzienlijke bijdrage moet leveren. Maar ook op dit gebied staat of valt alles met de financiering.
Jutta Steinruck
(DE) Mevrouw de Voorzitter, geachte commissaris, dames en heren, de Europa 2020-strategie is niet alleen heel belangrijk voor de ontwikkeling van het sociale en economische beleid van de EU, maar ook voor het sociale en economische beleid van de lidstaten. We moeten oppassen dat deze strategie niet wordt misbruikt om via het Europese niveau tot sociale kaalslag in de lidstaten over te gaan. Ik ben geschokt door het feit dat de Commissie in de jaarlijkse groeianalyse loonkortingen en een vermindering van de sociale bescherming voorstelt. Andere sprekers zijn hier reeds op ingegaan. De gevolgen van dergelijke maatregelen zijn catastrofaal voor de betrokkenen. Het is onmogelijk dat de burgers, de werknemers alleen moeten opdraaien voor de consolidatie van de begroting.
Ook wil ik een beroep doen op de lidstaten om zich bij de uitwerking van hun nationale hervormingsprogramma's aan de geïntegreerde richtsnoeren te houden, daar deze voor een veel beter evenwicht tussen sociale bescherming en economische groei zorgen. In de jaarlijkse groeianalyse wordt, net als eerder in de agenda New Skills for New Jobs, weer van arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd gerept. Mijnheer Andor, in november hebben we het er al eens over gehad dat jongeren door een uitholling van de werknemersrechten niet in de arbeidsmarkt worden geïntegreerd. De ervaringen in Europa leren dat deze uitholling er alleen voor zorgt dat werknemers in onzekere arbeidsverhoudingen terechtkomen, terwijl er geen nieuwe banen worden gecreëerd. In plaats van verschillende losstaande, niet op elkaar afgestemde vlaggenschipinitiatieven, moeten er concrete maatregelen komen om de meest kwetsbare mensen te helpen.
Danuta Maria Hübner
(EN) Mevrouw de Voorzitter, hoe ik tegen de realiteit van vandaag en morgen aankijk, is dat Europese banen alleen duurzaam zullen zijn als ze steunen op een concurrerende economie, en ik vertel niets nieuws als ik zeg dat dat niet een van onze sterke punten is.
Voor een Europa met een sterke concurrentiepositie is een geïnstitutionaliseerd concurrentieproces nodig. We moeten nagaan welke factoren tot succes kunnen leiden en hoe we die op de situatie kunnen afstemmen. We beschikken inderdaad al over een groot aantal instrumenten op het gebied van concurrentievermogen, en met een beetje politieke wil kunnen we een substantieel deel van het institutionele kader gebruiken om onder leiding van de Commissie een concurrentieproces op te starten op basis van het communautaire systeem.
Ik doel hier op het Europees semester, de groeianalyse die al is genoemd. Ik zou het ook kunnen hebben over onevenwichtigheden en nauwkeurigheid - met name wat het scorebord betreft, dat structurele, op het concurrentievermogen betrekking hebbende factoren zou moeten omvatten. En er is de 2020-strategie, die nu al onverkort moet worden uitgevoerd en niet pas na 2013. Alle beleidsvormen moeten bijdragen tot de verbetering van het concurrentievermogen van de Europese economie: we hebben iedereen nodig, de kern van Europa loskoppelen van de rest zou alleen maar zorgen voor een verdeeld Europa. Er kunnen alleen duurzame banen komen als Europa de handen ineenslaat.
Een verdeeld Europa zal geen concurrerend Europa zijn.
Csaba Őry
(HU) Mevrouw de Voorzitter, bedankt dat ik het woord krijg als rapporteur voor de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van 2010 en als coördinator van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten). Ik sta achter het voorstel van de Commissie om de richtsnoeren van 2010 ook te behouden in het jaar 2011. Wij zijn daarmee akkoord en steunen dat voorstel dan ook. Het Verdrag van Lissabon verwacht jaarlijkse richtsnoeren, en daarom is het belangrijk om alle veranderingen in kaart te brengen en een goed contact te bewaren tussen de Commissie, de Raad en het Parlement. Natuurlijk moeten ook de nodige aanpassingen gebeuren.
Daarom stel ik voor dat we de geïntegreerde richtsnoeren voor het economisch beleid en het werkgelegenheidsbeleid gebruiken als leidraad bij de herziening van de 2020-strategie en bij het werk voor het Europees semester. Als er verschillen worden opgemerkt, moeten we amendementen maken. Het is mogelijk dat er problemen zullen optreden. Ik heb onlangs vernomen dat er al een marge is genomen op de inspanningen inzake werkgelegenheid. In plaats van de vooropgestelde 75 procent, stellen we slechts 72 procent vast. Er is natuurlijk een herziening nodig om te voorkomen dat we een herhaling krijgen van de strategie van Lissabon. Daar waren er grootse plannen, maar werd er weinig bereikt. Daarom moeten we enkele basisbeginselen vastleggen.
Ik ben het eens met het standpunt over pensioenen en salarissen. We mogen niet tussenkomen en er moet subsidiëring zijn. Er zijn specifieke nationale inspanningen nodig voor speciale groepen, jonge mensen, mensen met een beperking en mensen met allerlei nadelen.
(Spreker stemt in met een "blauwe kaart”-vraag volgens artikel 149, lid 8, van het Reglement.)
Krisztina Morvai
(HU) Ik kan niet anders dan een vraag stellen aan mijn Hongaarse collega. Betekent subsidiariteit voor de pensioenen en salarissen dat de pensioenen en salarissen van mensen in Hongarije of andere ex-communistische landen slechts een fractie zullen blijven bedragen van die in West-Europa? Want dat zou natuurlijk heel jammer zijn. Toch is het op dit moment het geval. Een verpleegster verdient 70 000 forint per maand, een leraar 90 000. Gepensioneerden kunnen dan ook moeilijk overleven. Hoe moeten we dat opvatten?
Csaba Őry
(HU) Nee, mevrouw Morvai. Zo moet u dat niet opvatten, maar pensioenen zijn afhankelijk van economische prestaties. Ze zijn afhankelijk van onze productie, en op die basis kunnen wij pensioenen uitkeren. De strategie die hier ter discussie staat, waarmee we Europa competitief, functioneel en succesvol willen maken, zou ons in staat moeten stellen om de pensioenen te verhogen, zelfs in landen die nu minder bemiddeld zijn. Toch kunnen we geen uniforme regels maken, de verschillen zijn momenteel te groot. Uiteraard moeten we in de toekomst geleidelijk te werk gaan.
Elisabeth Morin-Chartier
(FR) Mevrouw de Voorzitter, deze werkgelegenheidsrichtsnoeren moeten in het kader van de Europa 2020-strategie drie grote uitdagingen aangaan.
Ten eerste moeten we uit de crisis geraken door middel van onderzoek, innovatie en concurrentiekracht om te zorgen voor een echte economische heropleving waardoor we ook een sociale heropleving kunnen garanderen. Ten tweede moet er een hele generatie werknemers vervangen worden die nu met pensioen gaat. Ten derde moeten we concurrentieel zijn in een gemondialiseerde economie door onze bedrijven te verlossen van enkele fiscale lasten waaronder ze gebukt gaan en waardoor ze gehinderd worden.
In die context moeten we ons richten op drie bijzonder kwetsbare doelgroepen.
Op de eerste plaats de jongeren: we moeten er absoluut voor knokken om te voorkomen dat ze de school verlaten zonder diploma, want daardoor zijn ze voorgoed uitgesloten van de arbeidsmarkt. Jongeren, want we moeten het hun makkelijker maken om de arbeidsmarkt te betreden en niet alleen door middel van onzekere contracten of stages; we moeten de jeugdwerkloosheid bestrijden, want dat is een blijvende plaag in de huidige omstandigheden, aangezien de crisis hen al zwaarder getroffen heeft dan anderen. De tweede doelgroep zijn vrouwen, vrouwen die het slachtoffer zijn van onzekere banen en die onderbetaald worden. De derde doelgroep zijn ouderen die we aan de slag moeten weten te houden. Daarvoor beschikken we over Europese instrumenten, met name het Europees Sociaal Fonds, dat we, denk ik, hier dan ook voor moeten inzetten.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, er is bijna een jaar verstreken sinds de Commissie de Europa 2020-strategie heeft gepresenteerd. Het is geen makkelijke tijd geweest voor Europa. De lidstaten worstelen nog steeds met de gevolgen van de crisis. Maatregelen om de nieuwe strategie in te voeren zijn op een laag pitje gezet. De ambitieuze doelstellingen uit de Europa 2020-strategie, zoals de verhoging van de werkgelegenheid tot 85 procent, de vermindering van het aantal personen dat dreigt in armoede te vervallen met 20 procent of de stijging van de uitgaven aan onderzoek tot 3 procent, lijken slechts een jaar na de start van de strategie al in gevaar te komen. De werkloosheid in de EU bedraagt op dit moment 10 procent zonder dat er zicht is op een substantiële daling. Integendeel, wanneer we ervan uitgaan dat Europa zich verder in het huidige lage tempo ontworstelt aan de crisis, dan zal de werkloosheid in ieder geval in de komende paar jaar nog verder stijgen. De lage werkgelegenheid werkt uitbreiding van de armoede en sociale marginalisering in de hand. De Eurobarometer-enquête van juni vorig jaar bevestigt dit.
Enrique Guerrero Salom
(ES) Mevrouw de Voorzitter, voor 2020 en verder kent de Europese Unie een echt systeemrisico: het niet meer kunnen concurreren door het bestaan van grote economische sectoren, die steeds technischer en krachtiger worden.
We hebben concurrentievermogen nodig: we moeten concurreren om te groeien en om werkgelegenheid te creëren om ons sociale model te kunnen beschermen en behouden.
De enige onmisbare grondstof die wij hebben is kennis en we moeten hiervan gebruik maken om te innoveren, om ons te aan te passen aan veranderingen, en vooral om deze veranderingen zelf in te zetten.
Daarom moeten we veel meer investeren in universiteiten, in ons onderwijssysteem en in wetenschap om een grootmacht te zijn op het gebied waarop we dat kunnen zijn: kennis.
Riikka Manner
(FI) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de doelen van Europa 2020 zijn goed en ambitieus. Ik wil mij in mijn interventie vooral richten op wat de praktische factoren, de instrumenten, zijn waarmee wij deze doelen naar de burgers kunnen brengen, wat wij bijvoorbeeld bij de Lissabonstrategie niet hebben gedaan.
Ten eerste hebben wij Europa als geheel nodig. Wij hebben de regio's van Europa nodig. Wij moeten de succesfactoren en het kennispotentieel van elke regio kunnen identificeren. Dat kunnen wij vooral doen met het cohesiebeleid. Om meer arbeidsplaatsen, innovatieve activiteiten en vooral praktische innovatie te kunnen creëren, hebben wij een cohesiebeleid nodig dat heel Europa dekt om deze doelen in de regio's te realiseren. Wij hebben daarnaast natuurlijk onderzoeks- en ontwikkelingsbeleid nodig en financiering voor die sector, maar een doeltreffend cohesiebeleid beschouw ik als de belangrijkste zaak.
Ilda Figueiredo
(PT) Mevrouw de Voorzitter, het is onacceptabel dat sociale problemen nog steeds het stiefkindje zijn van het communautair beleid en dat er systematisch te weinig aandacht wordt besteed aan de sociale gevolgen van het begrotings-, het financieel en het mededingingsbeleid, waarin nog steeds wordt vastgehouden aan de neoliberale dogma's die zich niets aantrekken van de bijna 25 miljoen werklozen, de ongeveer 30 miljoen mensen met onzeker en slecht betaald werk en de ruim 85 miljoen mensen die in armoede leven, terwijl de winsten van de economische en financiële groepen onverminderd blijven toenemen.
Daarom, mevrouw de Voorzitter, wil ik hier de schreeuw van verontwaardiging doorgeven die verschillende sociale organisaties onlangs hebben laten horen tijdens het Burgerforum Agora, dat het Europees Parlement georganiseerd had in Brussel. Dat is de verontwaardiging van de miljoenen werknemers, werklozen, vrouwen en jongeren die zich in heel Europa verzetten tegen dit beleid.
Het wordt tijd dat er gebroken wordt met het Stabiliteits- en groeipact, het competitiviteitspact en andere vergelijkbare pacten. Mensen en werknemers moeten gerespecteerd worden.
Oreste Rossi
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik ben het ermee eens dat het Parlement genoeg tijd moet hebben om de beste werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 2020 voor te kunnen stellen. In tijden van crisis, zoals nu in Europa het geval is, kunnen we niet om de behoeften van de burgers heen. We moeten de gezinnen, de jongeren die op zoek zijn naar werk en degenen die zonder werk komen te zitten, hulp bieden.
Europa moet keuzes durven maken en moet in de eerste plaats banen garanderen voor Europese burgers en dan pas voor burgers uit derde landen, en moet samenwerkingsverbanden tussen de arbeidsbureaus in de verschillende lidstaten opzetten zodat iedereen, in welke lidstaat dan ook, inzicht heeft in de beschikbare banen.
De bescherming van de grenzen behoeft bijzondere aandacht om een ongecontroleerde invasie van honderdduizenden immigranten te voorkomen. Zij dreigen onze landen te overspoelen als gevolg van de politieke situatie in Noord-Afrika. Burgers uit derde landen zouden alleen mogen integreren aan de hand van gecontroleerde immigratie en hun aantal zou beperkt moeten worden tot het aantal beschikbare banen. Op die manier kunnen spanningen en discriminatie die ten koste gaan van de economische groei en het sociale welzijn, worden voorkomen.
Franz Obermayr
(DE) Mevrouw de Voorzitter, de verwachtingen met betrekking tot de strategie lopen zeer uiteen. Terwijl sommigen ervan overtuigd zijn dat hier alleen hete lucht wordt geproduceerd en de strategie geen stuiver waard is, zien wij dat er dramatische, reële scenario's zitten aan te komen - men denke aan de flexibilisering van de arbeidsmarkten. Die leidt ertoe dat slecht opgeleide, goedkope arbeidskrachten massaal naar Midden-Europa komen, met loondumping als gevolg.
De in de strategie geformuleerde doelstelling dat 40 procent van de jongeren een diploma in het hoger onderwijs moet gaan halen, lijkt me wel heel naïef. Ik vraag me af: waarom? We hebben nu al te maken met een situatie waarin - bijvoorbeeld in Italië - nauwelijks gekwalificeerde banen voor jonge academici worden aangeboden, die van slecht betaalde baantjes moeten rondkomen. Waarvoor hebben we dan zo'n hoog percentage academici nodig, als er geen geschikte banen zijn? Dat we hogere kwalificaties nodig hebben mag dan kloppen, maar dit kunnen we niet bereiken door 40 procent van de bevolking aan een universiteitsdiploma te helpen. Dat is de verkeerde weg.
Paulo Rangel
(PT) Mevrouw de Voorzitter, ik wil hier aan de orde stellen dat het in deze tijden van ernstige staatsschuldencrisis en financiële crisis, van fundamenteel belang is dat we inzetten op economische ontwikkeling op basis van groei en groeistrategieën, en vooral dat we een beleid voeren ter bevordering van de werkgelegenheid. Ik denk dat we met een werkgelegenheidsbeleid niet alleen een economisch probleem oplossen. We lossen daarmee ook een sociaal probleem op. En daarom wil ik hier de aandacht vragen voor een specifieke categorie werknemers waarmee we in de Europa 2020-strategie speciaal rekening moeten houden.
We hebben het hier - en ook vanochtend is daar veel over gesproken - gehad over de jongeren, maar er is een groep werknemers, een leeftijdsgroep die van cruciaal belang is, en dat zijn werknemers van 50 jaar en ouder, mensen dus die de pensioengerechtigde leeftijd naderen. Als we de pensioengerechtigde leeftijd willen verhogen en een actievere samenleving willen creëren, hebben we een strategie nodig voor werknemers met onzekere banen en voor werknemers van 50 jaar en ouder die problemen ondervinden.
Vasilica Viorica Dăncilă
(RO) Mevrouw de Voorzitter, de Europa 2020-strategie dient de weg te bereiden voor een nieuw model van economische groei in Europa, en wel door bevordering van op lidstaatniveau gecoördineerde structurele hervormingen. Deze hervormingen zijn gezien de hoge jeugdwerkloosheid van cruciaal belang voor alle lidstaten. We moeten daarbij tevens het midden- en kleinbedrijf ondersteunen, opdat het volledige banenscheppingspotentieel van het mkb uitgebuit wordt. Ook de opname op de EU-lijst van doelstellingen van economische groei, de sociale doelstellingen alsook de armoedebestrijdingsdoelstellingen zijn van groot belang voor Europa, want als deze worden gehaald kan de economische onafhankelijkheid van de Europese Unie daardoor mede in stand worden gehouden.
En niet in de allerlaatste plaats ben ik van mening dat de Europa 2020-strategie toegankelijk moet zijn voor de Europese burger. Want deze moet per slot van rekening een goed begrip hebben van wie op welke wijze en in welke mate verantwoordelijk is voor de tenuitvoerlegging van deze strategie, zoals bijvoorbeeld nationale, lokale en regionale overheden. Hun inspanningen kunnen dan worden aangevuld met de bijdrage van de Europese burger.
Jan Kozłowski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, de werkgelegenheidsrichtsnoeren zijn het voornaamste instrument in het proces van economische governance dat onderdeel uitmaakt van het Europees semester en moeten ook dusdanig worden behandeld. Deze richtsnoeren vormen het fundament voor de nationale hervormingsprogramma's die op dit moment door de lidstaten worden ontwikkeld. Het succes van de Europa 2020-strategie hangt af van deze programma's. Het werk aan de nationale hervormingsprogramma's is volgens het tijdschema in april afgerond. Ik benadruk dat betrokkenheid van de nationale parlementen en de regionale en lokale autoriteiten bij de opstelling van de nationale hervormingsprogramma's van grote betekenis is en in dit verband verwijs ik ook naar het advies van het Comité van de Regio's. Dit proces kan verstoord raken als we op dit moment wijzigingen gaan aanbrengen in de richtsnoeren. Ik wijs erop dat een geïntegreerde horizontale aanpak nodig is voor de uitvoering van de Europa 2020-strategie en onderstreep daarom opnieuw dat de instrumenten uit het cohesiebeleid belangrijk zijn voor de Europa 2020-strategie.
Anna Záborská
(SK) Mevrouw de Voorzitter, de vier richtsnoeren van de Raad voor het werkgelegenheidsbeleid zouden moeten blijven gelden in 2011. De richtsnoeren met betrekking tot de verhoging van de kwalificaties zou waarschijnlijk ook zonder ingrijpen van de lidstaten gerealiseerd kunnen worden volgens het principe van vraag en aanbod.
Een dergelijk ingrijpen is nodig om de werkgelegenheid onder vrouwen de verhogen, maar voordat we daartoe overgaan zouden de lidstaten het werk van vrouwen als moeders die voor hun kinderen zorgen, moeten erkennen en de bijdrage die ze daarmee leveren aan het bruto binnenlands product. Laten we geen werk geven aan diegenen die nu al genoeg werk hebben.
De staat zou zich moeten concentreren op de strijd tegen armoede en sociale uitsluiting, want het lukt slechts weinigen om op eigen kracht de armoedekloof te overbruggen.
Pervenche Berès
rapporteur. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, misschien kan u voorzitter Barroso zeggen dat we hem graag hadden zien deelnemen aan dit debat, want dit is het eerste debat over de inzet van de jaarlijkse groeianalyse, de hoeksteen van dit Europees semester dat hij zo vurig wenste en dat hij beschouwt als een cruciaal onderdeel om de Europese Unie uit de crisis te helpen.
Misschien kan u hem ook zeggen dat het Europees Parlement onder deze omstandigheden geen gemakkelijke partner zal zijn en dat de Commissie in het pakket voor economische governance meer aandacht zal moeten schenken aan wat het Parlement hierover te zeggen heeft.
Zou u hem tot slot ook kunnen zeggen dat de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon, het hele Verdrag van Lissabon, en met name artikel 9 waarin u gevraagd wordt van het sociale vraagstuk een horizontale kwestie te maken, voor dit Parlement geen dode letter is. Wij verwachten dat er ten volle gebruikt wordt gemaakt van het Verdrag van Lissabon. Er wordt voortdurend gezegd dat we over moeten gaan tot een minimale herziening van het Verdrag en dat we al het potentieel moeten benutten. We hebben soms de indruk dat de jaarlijkse groeianalyse het potentieel uit dat artikel 9 links laat liggen.
Tot slot wil ik u zeggen wat me aan het einde van dit debat opvalt. We hebben soms de indruk dat de Europese Commissie ook na deze crisis blijft denken op basis van de "oude recepten”, met als idee dat het hervormen van de arbeidsmarkt het belangrijkste is. We weten heel goed dat de overheersende gedachte binnen de Europese Commissie, waar u waarschijnlijk geen vertegenwoordiger van bent, luidt dat wanneer men het over hervormingen van de arbeidsmarkt heeft, men het heeft over flexibiliteit, niet eens over flexizekerheid, maar over flexibiliteit.
Nu hebben de afgelopen tien jaar ons zelfs al voor de crisis duidelijk gemaakt dat die denktrant - zolang er maar groei is, zal er werkgelegenheid komen - niet meer volstaat. De echte uitdaging waarvoor we staan, is de werkgelegenheid, zowel voor ons als voor de landen om ons heen.
Wanneer ik nu het debat over het concurrentievermogen beluister, hoor ik een debat dat deze hele voorrang voor werkgelegenheid links laat liggen en dat baart me zorgen.
László Andor
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de leden bedanken voor deze zeer inhoudelijke, geïnspireerde en stimulerende discussie. Ik wil ingaan op alle belangrijke punten die in de vorm van een vraag, een aanmerking of een opmerking aan de orde zijn gekomen over de jaarlijkse groeianalyse, het economisch semester en Europa 2020 in het algemeen.
Het belangrijkste is dat we ons een goed beeld vormen van de documenten en de economische situatie in de Europese Unie. De ongemakkelijke waarheid is dat Europa een periode van herstel doormaakt. Afgelopen jaar hadden we al economische groei in de Europese Unie - niet in elke lidstaat trouwens - en daar begint het tweede deel van de ongemakkelijke waarheid. We hebben te maken met een uiterst broos en verdeeld herstel. De Commissie heeft heel goed naar deze situatie gekeken en passend beleid ontwikkeld.
We moeten het herstel gaande houden en versterken, en iets doen aan de huidige tweedeling. Dit kan echter alleen maar als we zwakke punten aanpakken die aan het licht zijn gekomen door de crisis in de economische en monetaire unie, wat we zullen doen door de architectuur van het economisch en monetair bestuur in de Europese Unie verder uit te bouwen. Dat is het punt waar de complicaties beginnen, waar het misschien wel inderdaad zo is dat de prioriteiten niet altijd meteen door iedereen worden onderkend.
Voor ons is economische groei de absolute prioriteit, en al het andere beleid staat in deze fase in het teken hiervan. We moeten de groei versterken en kracht bijzetten, maar we hebben daarvoor wel meer financiële stabiliteit nodig, die op haar beurt vraagt om begrotingsconsolidatie. Het is onontkoombaar dat begrotingsconsolidatie de komende jaren een belangrijk agendapunt zal blijven in het belang van stabilisatie en samenhang met de verschillende vormen van conjuncturele interventie die de lidstaten de voorgaande jaren tegen de recessie hebben toegepast.
We hebben slimme consolidatie nodig, die geen bedreiging vormt voor de economische vraag en die borg staat voor de integriteit van de EU-economie als geheel. Deze lering moeten we trekken. Dit moet beginnen met de stabilisering van de euro. Ik zou me hier ook wel krachtiger kunnen uitdrukken, maar laat ik het bij het volgende houden. We moeten de euro en de economische en monetaire unie stabiliseren. De les die we allemaal moeten leren is dat we daarvoor de economische poot van deze Unie en de economische poot van de beleidscoördinatie op Europees niveau moeten versterken.
Ik wil gewoon een vraag stellen en het antwoord daarop even in het midden laten. De vraag is of de versterking van de economische poot van het bestuur kans van slagen heeft zonder een collectieve inspanning op het gebied van de lonen, de afstemming van de loonontwikkeling in de Europese Unie. Als ik zoiets zeg, en als we de suggesties op dit vlak opnemen in de jaarlijkse groeianalyse, wil dat niet zeggen dat we het belang van de sociale dialoog in twijfel trekken - integendeel. We hebben ons lovend uitgelaten over landen met een traditie en cultuur van krachtig sociaal partnerschap. We onderkennen dat zij minder zwaar onder de crisis hebben geleden en vooral op het vlak van human resources lagere verliezen hebben geleden. De werkloosheid is in deze landen lager gebleven. We pleiten voor de versterking van de sociale dialoog in andere lidstaten die zwaarder zijn getroffen en die minder flexibel op de crisis hebben gereageerd dan landen als Duitsland, Nederland en Oostenrijk.
We hebben de sociale dialoog ook op Europees niveau geïntensiveerd. Onlangs hielden we een macro-economische dialoog met de sociale partners, en we zullen in maart opnieuw een tripartiet sociaal forum houden om de coördinatie en dialoog met de sociale partners naar een hoger plan te tillen.
Ik wijs de suggestie dat de Commissie niets anders doet dan anders, categorisch van de hand. Afgelopen jaar heeft de Commissie een aantal inhoudelijk nieuwe initiatieven geïntroduceerd. We volgen een robuuste agenda voor het Financieel Reglement. Het werk van commissaris Barnier mag niet worden onderschat.
Als onderdeel van Europa 2020 hebben we de contouren geschetst van een nieuw concept voor het EU-industriebeleid, dat veel meer betekent voor het concurrentievermogen en de duurzaamheid van de werkgelegenheid in de Europese Unie. We hanteren een innovatieve aanpak om de investeringen te stimuleren en de benodigde financiering te vinden. Een aantal commissarissen heeft zich beziggehouden met de ontwikkeling van innovatieve financiële instrumenten. Het eerste voorbeeld hiervan is een schets voor de ondersteuning van de ontwikkeling van energienetwerken in Europa. Dit is absoluut noodzakelijk voor de ontwikkeling van de energiemarkten en de benodigde infrastructuur die in dit verband van doorslaggevend belang is.
We hebben de microfinancieringsfaciliteit geïntroduceerd. Ik bedank het Parlement en de Raad voor de definitieve consensus waardoor dit vorig jaar mogelijk werd. Vorige week nog was ik in Nederland bij de introductie van de eerste door de EU ondersteunde microfinancieringsfaciliteit, en er komen er nog meer aan ter ondersteuning van potentiële ondernemers, die hier wellicht voor kiezen nadat ze de werkloosheid zelf hebben ondervonden: vrouwen die terugkeren op de arbeidsmarkt nadat ze kinderen hebben gekregen, of mensen die al hebben gewerkt maar op zoek zijn naar een nieuwe vorm van ondernemen na hun vijftigste, of zelfs zestigste.
Als we het hebben over werkgelegenheidsbeleid - een paar weken terug hadden we een goed voorbeeld hiervan, toen de Raad EPSCO onder het Hongaarse voorzitterschap bijeenkwam in Gödöllő - richten we ons vooral op de vraag hoe we veel werkgelegenheid opleverende doelen moeten stellen, maar ook op de groepen die met de grootste problemen te kampen hebben. Hier moet ik met name jongeren noemen.
De jeugdwerkloosheid neemt in sommige lidstaten dramatische vormen aan. Ook hier is er sprake van een divers beeld. Er zijn gelukkig lidstaten met een lage jeugdwerkloosheid, maar het Europees gemiddelde is te hoog. In sommige lidstaten, zoals Spanje en de Oostzeelanden, heeft deze werkloosheid een tragisch peil bereikt. De regeringen zijn zich hiervan bewust en er is een complex geheel van beleidsmaatregelen, van onderwijs tot arbeidsvoorzieningsdiensten en andere soorten maatregelen, nodig. Maar jongeren vormen niet de enige probleemgroep. Het is waar dat we meer moeten doen aan de werkgelegenheid voor oudere werknemers. Daarom hebben we 2012 aangewezen als Europees Jaar voor actief ouder worden.
Voor wat betreft de institutionele vragen over de werkgelegenheidsrichtsnoeren - die mijns inziens centraal blijven staan bij ons en zowel een leidraad als inhoud bieden - is er een duidelijke rol voor het Europees Parlement weggelegd krachtens artikel 148 van het Verdrag. De werkgelegenheidrichtsnoeren moeten worden vernieuwd. Dit staat gelijk aan de bevestiging dat we in elk geval willen dat ze tot 2014 doorlopen; ze moeten niet ingrijpend worden gewijzigd of worden overruled door jaarlijkse groeianalyses. De richtsnoeren geven de richting aan voor de lange termijn, terwijl de groeianalyse een jaarlijkse activiteit is die betrekking heeft op de inhoud. Maar het is inderdaad juist dat de nationale hervormingsprogramma's cruciaal zijn en dat de Commissie haar activiteiten in dit verband zeer ernstig neemt in de context van Europa 2020. Het Parlement zal op verschillende manieren bij de discussies worden betrokken. Ik noem hier bijvoorbeeld de onderhandelingen over het meerjarig financieel kader. Ook de EU-begroting moet een afspiegeling zijn van de prioriteiten voor 2020, en we zullen het Parlement op de hoogte houden van de voorbereiding van het nationale hervormingsprogramma naarmate de landspecifieke aanbevelingen vorm krijgen.
Het is duidelijk dat er in dit vroege stadium bezorgdheid bestaat over de toekomst van Europa 2020. In zekere zin hangt boven Europa 2020 een donkere schaduw: die van de strategie van Lissabon. Ik heb in dit Huis vaak de gelegenheid gehad om uiteen te zetten waarom wij denken dat Europa 2020 een veel grotere kans van slagen heeft, namelijk door de specifiekere, meer concrete doelstellingen en beter gerichte verslaglegging en uitvoering.
Alleen de Commissie kan de samenhang tussen deze initiatieven bewaken. We houden een aantal ballen tegelijk in de lucht en moeten ervoor zorgen dat geen enkele daarvan de grond raakt bij het voeren van het economisch beleid: Europa 2020, economisch bestuur, de interne markt en het cohesiebeleid. Aan geen enkel van deze beleidsterreinen mag afbreuk worden gedaan tijdens deze inspanningen. Al dit beleid moet zonder enige concessie worden uitgevoerd, met betrokkenheid van alle 27 lidstaten. De Commissie is absoluut tegen een Europa van twee snelheden. We moeten ervoor zorgen dat het ongelijke herstel van dit moment de komende tijd niet ontaardt in politieke verdeeldheid.
János Martonyi
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik u allen bedanken voor het zeer constructieve en nuttige debat. Ik wil in het bijzonder mevrouw Berès bedanken voor haar uitstekende verslag en haar uiterst belangrijke opmerkingen en kritische kanttekeningen.
Of het nu gaat om de crisis of om het herstel, we kunnen weliswaar verschillend tegen de realiteit aankijken, zoals mevrouw Danuta Hübner zei, maar ik denk dat we het allemaal over één punt eens zijn, namelijk dat niemand geïnteresseerd is in herstel zonder banen. We streven allemaal naar een evenwicht tussen begrotingsconsolidatie aan de ene kant en groei en banen aan de andere kant. Begrotingsdiscipline en meer werkgelegenheid moeten inderdaad hand in hand gaan.
Op een wat algemener vlak, dat van de economische problematiek, weten we allemaal dat we nu een brede aanpak hebben, een breed 'pakket' of 'Gesamtpaket', zoals sommigen het noemen, waarvan de meeste aspecten zojuist al zijn genoemd door commissaris Andor. Wat het voorzitterschap betreft wil ik nogmaals onderstrepen dat we ons moeten focussen op twee van die aspecten. Het eerste is zonder enige twijfel de tenuitvoerlegging en toepassing van het Europees semester. Dit is de eerste keer, de eerste oefening. Die zal van grote invloed zijn op de verdere ontwikkeling van het gehele Europese integratieproces.
Ik wil even twee punten aanstippen. Omdat we met een strakke planning zitten moet iedereen zich aan de deadlines houden, en de kerndoelstellingen moeten worden gehaald. We moeten al het mogelijke doen om ervoor te zorgen dat ook de algemene deadlines worden gehaald door de bijdragen van de lidstaten zelf op het gebied van werkgelegenheid, innovatie en energie.
Over energie gesproken, op 4 februari vond er een zeer geslaagde bijeenkomst van de Europese Raad plaats. Voor velen van ons was dat een soort doorbraak, zowel voor de totstandbrenging van de geïntegreerde energiemarkt als op het vlak van energie-efficiëntie. Er werden ook belangrijke besluiten genomen over de externe aspecten van het gemeenschappelijk energiebeleid.
En het tweede, maar niet minder belangrijke punt dat ik wil noemen is de armoedebestrijding, de strijd voor sociale insluiting. In dit verband wil ik u feliciteren met de resolutie die u onlangs heeft aangenomen over de integratie van Roma. Mijn bijzondere gelukwensen en dank wil ik overbrengen aan Lívia Járóka, die een beslissende rol heeft gespeeld bij het opstellen van het verslag en het aannemen van deze uiterst belangrijke resolutie, die ons zeer goed van pas zal komen bij het werken aan en afronden van de Europese kaderstrategie voor de integratie van Roma.
Het tweede aspect waar we ons speciaal op willen richten, is dat van de zes wetsteksten. Op dit punt wil ik Sylvie Goulard geruststellen en verzekeren dat we niet alleen maar naar het Parlement willen luisteren. We willen én moeten namelijk toewerken naar een akkoord met het Parlement in het kader van de gewone wetgevingsprocedure. We zullen alles in het werk moeten stellen om vaart te zetten achter deze procedure en haar voor het einde van het Hongaarse voorzitterschap af te ronden.
Ik wil verder niet ingaan op de andere onderdelen van het brede pakket, maar nog wel één ding benadrukken. De Raad wil op geen enkele manier ook maar iets afdoen aan de communautaire methode, en we maken wat dit betreft geen enkel voorbehoud. Zoals we al zo vaak hebben gezegd, zijn er veel dingen veranderd door het Verdrag van Lissabon. Qua bevoegdheden hebben er belangrijke verschuivingen plaatsgevonden. Dat weten we allemaal. Maar het Verdrag van Lissabon heeft niets veranderd aan de kern van het Europese bouwwerk, de communautaire methode. Daar zullen we ons strikt aan houden. Uiteraard moeten we te allen tijde handelen overeenkomstig het Verdrag. Ik noem hier slechts het feit dat u, bij zorgvuldige lezing van de conclusies van de Europese Raad van 4 februari, zult zien dat alles in overeenstemming met het Verdrag moet gebeuren.
Mijn laatste opmerking is kort en gaat over geld. Zoals Lena Ek zei is er voor beleid geld en financiering nodig. Daar ben ik het helemaal mee eens. Maar we weten heel goed dat de aanpak van lidstaat tot lidstaat verschilt. Ik wil hier en nu één ding benadrukken vanuit de invalshoek van het voorzitterschap: laten we het vooral eerst over de inhoud hebben en daarna pas over de cijfers, het geld en de middelen. Het debat zal lang zijn. We gaan zeer nuttige, richtinggevende debatten voeren over het cohesiebeleid, het energiebeleid, de landbouw enzovoort, maar zoals het gezegde luidt:
(FR) "Je moet het paard niet achter de wagen spannen”.
(EN) Dus al met al willen we al deze debatten echt vooruithelpen en dan pas tot het echte debat komen, het finale debat over de middelen. Ik wil u allen nogmaals van harte gelukwensen en u hartelijk danken voor de input die we mochten ontvangen.
De Voorzitter
Er zijn zes ontwerpresoluties over Europa 2020 ingediend en er is één ontwerpresolutie over het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten ingediend, alle overeenkomstig artikel 110, lid 2, van het Reglement.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen, donderdag 17 februari, om 12.00 uur plaats.
Jean-Pierre Audy
(FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de minister verwijst terecht naar het in acht nemen van het Verdrag en hij benadrukte dat er op 4 februari een Europese Raad heeft plaatsgevonden. Overeenkomstig artikel 15 van het Verdrag over de Europese Unie zou ik graag weten wanneer de voorzitter van de Europese Raad voor het Europees Parlement rekenschap komt afleggen over de Europese Raad van 4 februari, want ik geloof dat hij deze vergaderperiode niet komt.
De Voorzitter
Wij hebben nota genomen van uw opmerking. Hartelijk dank.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Petru Constantin Luhan
schriftelijk. - (RO) Ik wil hierbij opnieuw onderstrepen dat het uiterst belangrijk is om alle technische aspecten van het initiatief "Jeugd in beweging” zo snel mogelijk af te ronden, want meer dan 100 miljoen jongeren in de Europese Unie staan te springen om de noodzakelijke middelen en gepaste instrumenten om een bijdrage te kunnen leveren aan de doelstellingen die wij ons gesteld hebben voor 2020. Ik ben ingenomen met het feit dat met het programma voor levenslang leren en de opname van jongeren in een dergelijk programma uiteindelijk wordt beoogd om slimme en duurzame groei te bevorderen en de volwassenen van de toekomst een gezond leven te bieden.
Door hoogstaand onderwijs te bieden en door met allerhande maatregelen de betrokkenheid van jongeren in onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten te bevorderen, kunnen we ervoor zorgen dat de inspanningen om het economisch concurrentievermogen te versterken daadwerkelijk een succes worden. Er kunnen nieuwe activiteiten worden ontwikkeld, telkens met het creatieve potentieel van jongeren in het achterhoofd. Bovendien kan er door het bieden van mogelijkheden tot het opdoen van werkervaring in combinatie met hoogstaande scholing, voor worden gezorgd dat jongeren veel meer kansen krijgen om te integreren in de arbeidsmarkt. Daarvoor is het nodig dat we zo snel mogelijk alle technische details van dit initiatief te weten komen, om zo de activiteiten die nodig zijn voor een volledige benutting van dit Europees Jaar van het vrijwilligerswerk te kunnen opstarten.
Joanna Senyszyn
schriftelijk. - (PL) De kwaliteit van het menselijk kapitaal is van doorslaggevende betekenis voor het slagen van de Europa 2020-strategie. Het principe van gender mainstreaming is cruciaal voor beroepsonderwijs en -opleiding. Het is een onmisbare voorwaarde voor de beroepsontwikkeling van vrouwen op de lange termijn die is aangepast aan de marktbehoeften. Ook kan hierdoor beter gebruik worden gemaakt van het potentieel van vrouwen en komt er meer werkgelegenheid voor vrouwen in niet-traditionele beroepen, in sectoren van de economie met een lage CO2-emissie en in hogere en besluitvormende functies. Ik roep op om beroepsonderwijs en -opleiding aan te passen aan de behoeften van vrouwen en om het aandeel van vrouwen te verhogen, omdat in deze vorm van onderwijs op dit moment geen rekening gehouden wordt met de behoeften en economisch-maatschappelijke omstandigheden van vrouwen. Hierdoor ervaren vrouwen aanzienlijk meer problemen dan mannen wanneer zij zich begeven op de arbeidsmarkt of bij herintreding.
Beroepsonderwijs en -opleiding voor vrouwen moet compleet zijn om effectief te kunnen functioneren. Dit betekent dat hierbij rekening wordt gehouden met de ervaring, levenssituatie en meerdimensionale behoeften van vrouwen op het gebied van onderwijs, inclusief de specifieke behoeften van gehandicapte vrouwen, oudere en arme vrouwen en immigrantes. Flexibele en financieel haalbare toegang tot opleidingen van hoge kwaliteit moet prioriteit krijgen. Verder is het essentieel om werkgevers te stimuleren scholingen te organiseren voor vrouwen die thuis of in kleine bedrijven werken. Het is ook in lijn met de doelstellingen van de Europa 2020-strategie om een effectievere koppeling tussen beroepsonderwijs en de arbeidsmarktbehoeften te bewerkstelligen, zodat nieuwe scholingsmogelijkheden voor vrouwen op het gebied van wetenschap, wiskunde en techniek worden gecreëerd.
Rovana Plumb
schriftelijk. - (EN) De Europa 2020-strategie is bedoeld om Europa te helpen zich te herstellen van de crisis en er sterker uit te voorschijn te komen, en wel door middel van het creëren van banen en slimme, duurzame en inclusieve groei op basis van vijf EU-kerndoelstellingen voor de bevordering van werkgelegenheid. Stevige sociale beschermingsregelingen, investeringen in actief arbeidsmarktbeleid en onderwijs- en opleidingsmogelijkheden voor iedereen zijn essentieel om de werkloosheid te verminderen en uitsluiting op lange termijn tegen te gaan. Flexizekerheid is geen optie in lidstaten waarvan de mogelijkheden tot versteviging van hun sociale beschermingsstelsels gering zijn als gevolg van budgettaire beperkingen en macro-economische onevenwichtigheden, zoals in Roemenië, en ik ben van mening dat de segmentering van de arbeidsmarkt moet worden teruggedrongen door werknemers - ongeacht het type arbeidsovereenkomst waaronder zij vallen - adequate bescherming te bieden. Eventuele hervormingen van de arbeidsmarkt moeten worden doorgevoerd door via overeenkomsten met de sociale partners op nationaal en EU-niveau een hoge mate van sociale consensus te bereiken. Een wetgevingsagenda is essentieel om de bestaande salarisverschillen tussen vrouwen en mannen jaarlijks met 1 procent te verkleinen om tegen 2020 de nagestreefde reductie van 10 procent te kunnen bereiken. De Europa 2020-strategie moet ook het terugdringen van armoede onder vrouwen in de EU als doelstelling omvatten, aangezien 17 procent van de vrouwen als arm worden beschouwd, waarbij het meestal gaat om alleenstaande moeders, immigranten en oudere vrouwen.
Silvia-Adriana Ţicău
schriftelijk. - (RO) De Europa 2020-strategie dient te worden ondersteund door het financiële kader voor 2014 tot en met 2020. Vervoer, energie en communicatie vormen de ruggengraat van de Europese economie. Door hierin te investeren, kunnen we banen scheppen en zorgen voor economische en sociale ontwikkeling. Het Europees industriebeleid vormt een cruciaal onderdeel van de Europa 2020-strategie. Door te zorgen voor industriële groei en de schepping van banen in heel de Europese Unie kunnen we ervoor zorgen dat de EU kan concurreren op de wereldmarkten.
In de afgelopen tientallen jaren is er, ingegeven door een koortsachtige jacht op winsten, industriële productie naar derde landen met lage productiekosten verhuisd. Dat heeft aanzienlijk veel banen gekost. Een sterk cohesiebeleid voorzien van afdoende financiële middelen en zonder uitzondering gericht op alle Europese regio's, dient een belangrijk aanvullend element te vormen voor de Europa 2020-strategie. Alleen met een dergelijke horizontale aanpak komen de doelstellingen van het Europa 2020-kader binnen handbereik. Alleen met een dergelijke horizontale aanpak kan worden gezorgd voor sociale, economische en territoriale cohesie. Een goede illustratie daarvan is de EU-strategie voor de Donauregio, een strategie die zal bijdragen tot zowel welvaart, economische en sociale ontwikkeling, als veiligheid in deze regio. Aangezien de Europese burger nog wel het allermeest inzit over de vraag of hij morgen nog wel werk heeft, denk ik dat de Europa 2020-strategie alleen een succes kan worden als gezorgd wordt voor een sociaal Europa.
Frédéric Daerden
schriftelijk. - (FR) De Europa 2020-strategie is ambitieus, vooral op het gebied van werkgelegenheid, en de tenuitvoerlegging van de werkgelegenheidsrichtsnoeren draagt bij tot de verwezenlijking van die strategie. De doelstellingen ervan zijn van fundamenteel belang, vooral om de pensioenen financierbaar te houden en om een Europees sociaal model op te bouwen dat gebaseerd is op welzijn. De mogelijke bouwstenen van de grondslag van dat model zijn op de helling gezet door de voorstellen van mevrouw Merkel en de heer Sarkozy. Een van de voorstellen voor het competitiviteitspact is namelijk het afschaffen van de automatische aanpassing van lonen aan de inflatie. Met als argument dat door die afschaffing de concurrentiekracht vergroot wordt en daarmee de werkgelegenheid. Niets bewijst dat die redenering automatisch opgaat. Het afschaffen van de automatische indexering zou in sommige gevallen zelfs de inflatie kunnen aanwakkeren, iets wat niemand wil. Er bestaan nog andere middelen om voor werkgelegenheid te vechten, zoals strategisch investeringen of opleidingen in de sectoren van de toekomst. De indexering van lonen en de uitkeringen is een door sommige landen goed begrepen instrument om het risico op armoede onder werknemers te verminderen, iets wat steeds meer voorkomt in Europa. Daarmee kunnen we dan een andere doelstelling van de Unie voor 2020 halen: 20 miljoen armen minder.
João Ferreira
schriftelijk. - (PT) We zien nu de ware agenda van de Europa 2020-strategie. De laatste Europese Raad heeft het bevestigd. Meer liberaliseringen, marktwerking in nog meer sectoren, flexibilisering van de arbeidsmarkt en ongekende aanvallen op lonen en sociale rechten. De instrumenten voor de uitvoering van deze agenda zijn vastgesteld: het zogenaamde "economisch bestuur” en het recente competitiviteitspact, ons opgelegd door Duitsland en Frankrijk. In de praktijk betekent dit, dat ze de maatregelen die de Europese Unie en het IMF aan verschillende lidstaten hebben opgelegd onder de noemer van 'steunmaatregelen' overal als regel willen opleggen, met desastreuze gevolgen op sociaal en economisch gebied. Het uitvoeren van de nu voorgestelde maatregelen verhult de ware oorzaken van de moeilijke economische en sociale situatie in landen als Portugal. Erger nog, het zal ernstige gevolgen hebben voor die landen en voor de levensomstandigheden van de burgers van die landen. We hebben hier van doen met een zeer ernstige aanval op de rechten van werknemers en burgers van Europa die de vorm begint aan te nemen van een wraakzuchtige kruistocht tegen arbeidsrechten en sociale rechten. Daarbij wordt gepoogd deze rechten uit te kleden, door aanvallen op de lonen, verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd en opheffing van de restricties op het vrije verkeer van werknemers in de EU. Dit kan ertoe leiden dat arbeid in de EU nog minder waard wordt en dat er nog meer flexibilisering komt binnen het arbeidsrecht.
Danuta Jazłowiecka
schriftelijk. - (PL) Er is een jaar verstreken sinds de Europa 2020-strategie is aangenomen en de tijd is aangebroken om de eerste conclusies te trekken. De strategie is destijds met de nodige scepsis begroet vanwege de complete mislukking van de Lissabonstrategie. In vele commentaren is de verwachting geuit dat ook deze strategie weer een leeg document zou blijken te zijn, vol doelstellingen die even nobel als onrealistisch zijn. Wie herinnert zich niet het fundamentele uitgangspunt van de Lissabonstrategie dat de EU in 2010 de meest concurrerende economie ter wereld zou zijn? En waar staan we nu? Door de grote economische crisis en de begrotingscrises in de eurozone vecht de EU om te overleven en niet om de positie van economisch wereldleider.
Is de Europa 2020-strategie ook gedoemd te mislukken? Veel factoren wijzen hierop. In plaats van te bedenken hoe we een economie kunnen creëren die is gebaseerd op kennis en innovatie, of hoe we sociale uitsluiting kunnen voorkomen, discussiëren we over de mate waarin de financiering in de EU-begroting moet worden beperkt. Het wordt steeds duidelijker dat de politieke wil ontbreekt om daadwerkelijk de door de Commissie voorgestelde strategie aan te pakken. Het ziet er naar uit dat actuele problemen voor de zoveelste keer de langetermijnvisie op de ontwikkeling van de EU overschaduwen. Als de Gemeenschap haar positie in de wereldeconomie wil behouden, om niet alleen te kunnen concurreren met de VS en China, maar ook met Brazilië en India, dan moet zij langetermijndoelstellingen vaststellen en consequent werken aan hun realisatie. Het plan is er, we hoeven slechts te zorgen voor consequente uitvoering.
Ádám Kósa,
Ten tijde van de formulering van de Europa 2020-strategie ging die al verder dan de strategie van Lissabon, maar bovendien moest ze worden aangepast aan de crisisperiode. Meer nog, nu moet in dit kader worden nagedacht over economische governance en de redding van de euro. De nieuwe lidstaten moeten ervoor zorgen dat ze voldoende bewegingsvrijheid en competitiviteit bewaren om de structurele problemen en werkgelegenheidsproblemen op te lossen. Die zijn er gekomen na de verandering van het regime in Oost-Europa. Door verkeerde beslissingen en verwaarlozing door de regering in het verleden moeten we ook naar de gezinssituaties kijken: de arbeidsmarkt bestaat niet enkel uit werkgevers en werknemers, maar ook uit families van verschillende generaties met een hechte of minder hechte band. Die vormen de basis van de maatschappij en zijn een belangrijk element voor de toekomst. Als generaties nauwer zouden samenwerken, kan dat een boost geven aan de werkgelegenheid (bijvoorbeeld tewerkstelling van jonge moeders, steun aan mensen met beperkingen in hun zoektocht naar een baan, de mobilisering van ouderen, zelfs in de burgerlijke sector). Planning (woningen) zou ook een hulpmiddel kunnen zijn om financiële problemen van individuen of gezinnen te vermijden, net als faillissementen. Door hoge betalingen worden gezinnen immers vaak de grijze economie ingedreven. Het kan niet langer gaan zoals voorheen. Er is een nieuwe manier van benaderen nodig, vermits de oude formules niet langer voldoen. Ook de Europese Unie moet dat beseffen. De EU moet oplossingen steunen die misschien momenteel ongewoon lijken.
Zita Gurmai
schriftelijk. - (EN) De Europa 2020-strategie is een van de belangrijkste projecten die we hebben opgezet, en toch is er geen garantie voor succes. Gendergelijkheid moet deel uitmaken van alle doelstellingen, vlaggenschipinitiatieven en nationale hervormingen - en vrouwen moeten een thema zijn op alle beleidsterreinen. De open coördinatiemethode is een zwak middel om gemeenschappelijke doelen te verwezenlijken, er zullen alleen resultaten komen als er echte betrokkenheid is!
De werkgelegenheidsdoelstellingen van de Europa 2020-strategie roepen op tot meer werkgelegenheid voor vrouwen. Dit, het kunnen combineren van werk en gezin en het uitbannen van genderstereotypen op de arbeidsmarkt zijn een must. Er moeten meer vrouwen participeren in beroepsopleidingen, de wetenschap en sectoren van onderwijs die tot nu toe beschouwd werden als 'mannelijk'. We moeten een eind maken aan de op gender gebaseerde segregatie van de arbeidsmarkt, vooral waar het gaat om de nieuwe groene banen.
De volledige integratie van vrouwen in het arbeidsproces is een manier om een eind te maken aan de demografische crisis. Alle studies laten zien dat vrouwen gemakkelijker aan kinderen beginnen als we zeker en behoorlijk werk bieden, middelen en methoden aanreiken om werk en gezin te combineren en erin slagen om mannen meer huishoudelijke taken te laten verrichten.
Lena Kolarska-Bobińska
schriftelijk. - (EN) De Europa 2020-strategie gaat over economische groei en werkgelegenheid. We mogen niet vergeten dat een intelligent energiesysteem zowel op milieu- als werkgelegenheidgebied de toekomst heeft. Met zo'n systeem kunnen we economische groei loskoppelen van het energiegebruik. Zo kunnen we meer produceren met dezelfde of minder energie en duizenden banen scheppen waarvoor outsourcing niet mogelijk is. We moeten ervoor zorgen dat slimme energie geen droom blijft. We werken op dit moment aan een compleet nieuwe energie-infrastructuur in Europa. We moeten ervoor zorgen dat dit de kloof tussen West- en Midden-Europa op het vlak van duurzame werkgelegenheid verkleint. Een Europa van twee snelheden op energiegebied zal de energiearmoede en -inefficiëntie niet oplossen. We moeten de helpende hand reiken aan de regio's die achterlopen, ook al is dat in de economische realiteit van nu geen gemakkelijke opgave. We hebben een intelligent energiesysteem nodig voor alle Europese burgers tegelijk. We moeten voorkomen dat er een stapsgewijs systeem komt waarbij sommige burgers pas vijftig jaar na andere iets van een toekomst zien. Kortom: we hebben slimme-energiebanen nodig voor alle Europeanen, niet alleen voor degenen die die ook al gekregen zouden hebben zonder Europa.
Alexander Mirsky
schriftelijk. - (EN) Direct na de toetreding van Letland tot de EU besloot de Letse regering dat het voor de allocatie van gelden uit de EU-fondsen volstond om het land tot één regio te verklaren (Polen is verdeeld in 16 regio's).
Als gevolg daarvan behoort een van de vier regio's van Letland, Latgale, nog altijd tot een van de minst beschermde regio's in Europa. De inzet van fondsen in Latgale is vele malen minder efficiënt dan in Letland als geheel. De arbeidsmarkt van Latgale is daar een goed voorbeeld van; de werkloosheid ligt er tussen de 20 en 25 procent, dit in tegenstelling tot de werkloosheid in de hoofdstad van Letland, Riga, van 8 tot 9 procent. De bevolking van steden als Livani, Preili, Kraslava, Ludza, Aglona en Dagda hebben nul en generlei toegang tot Europese werkgelegenheidsprogramma's.
In plaats van de industriële en andere productie in Latgale op poten te zetten en te ontwikkelen, blijft de Letse regering de belastingen maar verhogen, met het massale faillissement van kleine en middelgrote ondernemingen aldaar als rampzalig gevolg. Om sociale spanningen onder de inwoners van Latgale in de hand te houden worden de mensen daar afgekocht met een maandelijks bedrag van LVL 100,-.
Het beleid van de Letse regering heeft geleid tot de emigratie van meer dan 150 000 werknemers. Ik wil de Europese Commissie oproepen onmiddellijk in deze situatie in te grijpen. Er dient met drang een kader voor de werkgelegenheid te worden opgesteld voor perifere EU-regio's als Latgale.
De Voorzitter
Wij gaan nu over tot de stemming.
(Uitslagen betreffende de stemmingen: zie notulen)
