Wręczenie Nagrody im. Sacharowa (uroczyste posiedzenie) 
Przewodniczący
Panie Urzędujący Przewodniczący Chastel, Pani Wysoka Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa/Wiceprzewodnicząca Komisji Lady Ashton, Drodzy Goście!
Guillermo Fariñas
(ES) Przesłanie do Parlamentu Europejskiego: Santa Clara, 14 grudnia 2010 r.
Szanowny Panie Przewodniczący Parlamentu Europejskiego,
Szanowni Wiceprzewodniczący i Posłowie do Parlamentu Europejskiego - tego demokratycznego i wielonarodowego forum,
Ze szkodą dla tolerancji, której tak nam brakuje na tej targanej wstrząsami planecie, nie mogę być z Państwem jako przedstawiciel niepokornego narodu kubańskiego i tej jego części, która już przestała odczuwać strach przed uciskającym nas od 52 haniebnych lat totalitarnym rządem, którego najświeższą ofiarą padł męczennik Orlando Zapata Tamayo.
Niestety dla tych, których rządy w naszej ojczyźnie wprowadzają nieład, uważam, że brak możliwości swobodnego wyjazdu i powrotu na wyspę, na której się urodziłem, sam w sobie jest najlepszym dowodem na to, że nic się jednak nie zmieniło w autorytarnym systemie panującym w moim kraju.
Dla aktualnie rządzących Kubą osób, my, obywatele, jesteśmy tym, czym byli moi przodkowie porwani w Afryce i siłą przywiezieni do Ameryki w minionych wiekach. Abym ja lub jakikolwiek szary obywatel mógł
podróżować za granicę, potrzebuję czegoś na kształt dawnego "listu wyzwoleńczego” (Carta de Libertad), jak dawniej niewolnicy, tylko że dziś nazywa się go "białym listem” (Carta Blanca).
Moją największą nadzieją jest, że nie dadzą się Państwo zwieść syrenim śpiewom okrutnego reżimu "dzikiego komunizmu”, którego jedynym celem - kiedy udaje wprowadzanie rzekomych reform gospodarczych - jest doprowadzenie do zniesienia przez Unię i Parlament Europejski wspólnego stanowiska, aby móc korzystać z pożyczek i inwestycji, które otrzymują kraje Trzeciego Świata w ramach umowy z Kotonu.
Obok Państwa z pewnością siedzieć będą byli więźniowie polityczni lub więźniowie sumienia niedawno uwolnieni przez reżim "dzikiego komunizmu”. Błędem byłoby myśleć, że zostali naprawdę wypuszczeni na wolność - oni i ich rodziny znoszą "psychologiczne wygnanie”, ponieważ ich najukochańsi są represjonowani przez neostalinowski rząd kubański.
Pokojowo nastawieni opozycjoniści, którzy pozostaliśmy w kraju, znosimy ze stoicyzmem i cierpliwością wszystkie trudności materialne lub duchowe, a także groźby utraty wolności, a nawet życia, gdyż jesteśmy znajdującą się w najtrudniejszej sytuacji grupą ludności. Tu, na wyspie, cierpimy wszyscy, ale nie skarżymy się i liczymy na Wasze wsparcie.
Szanowni Posłowie, zwracam się do Was z prośbą, abyście nie uginali się pod naciskiem kubańskich elit rządowych, jeśli nie zostanie spełnionych pięć następujących warunków:
Po pierwsze: kontynuowania uwalniania więźniów politycznych i więźniów sumienia, bez skazywania ich na wygnanie, oraz publiczne zobowiązanie, że nieuciekający się do przemocy opozycjoniści polityczni nie będą aresztowani.
Po drugie: natychmiastowego zaprzestania aktów przemocy i gróźb wobec pokojowo nastawionej opozycji wewnętrznej stosowanych przez militarnych i paramilitarnych zwolenników reżimu.
Po trzecie: ogłoszenia, że zostaną zweryfikowane i usunięte wszystkie kubańskie przepisy, które stoją w sprzeczności z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka.
Po czwarte: zagwarantowania w codziennej praktyce udogodnień umożliwiających tworzenie opozycyjnych partii politycznych, prasowych środków przekazu niepodlegających systemowi socjalizmu państwowego, niezależnych związków zawodowych i innych pokojowych podmiotów społecznych.
Po piąte: publicznego przyznania kubańskiej diasporze prawa do udziału w życiu kulturalnym, gospodarczym, politycznym i społecznym Kuby.
W tym kluczowym momencie historycznym, w jakim znajduje się moja ojczyzna, Państwo, wraz z mężczyznami i kobietami dobrej woli na całym świecie, musicie uważnie śledzić ciągłe wybuchy społecznego protestu w naszym kraju, spowodowane frustracją wobec wszechmocy rządu, który może w każdej chwili wydać nakaz eksterminacji moich rodaków.
Miejmy nadzieję, że Bóg nie pozwoli, aby na Kubie wybuchła nikomu niepotrzebna wojna domowa, w zaślepieniu spowodowanym niemożnością zaakceptowania klęski, jaką poniosło socjalistyczne państwo jako model polityczny we wszystkich strefach geograficznych, w których próbowano go zaszczepić, co sam historyczny przywódca wydarzenia błędnie nazywanego rewolucją kubańską przyznał przed prasą zagraniczną.
Wiekowi przywódcy Kuby nie chcą zrozumieć w swej stałej pogardzie dla rządzonych, że powinni służyć obywatelom i że wszyscy przywódcy prawdziwie pełniący służbę publiczną umożliwiają swym rodakom swoją wymianę lub kontrolę. Żaden rządzący nie powinien oczekiwać, że rządzone przez niego społeczeństwo będzie mu służyć, jak to ma miejsce w przypadku Kuby.
Bracia i siostry, którzy towarzyszycie mi w walce i dzielicie moje prodemokratyczne ideały, wy, którzy nadal przebywacie w więzieniach, którzy rzekomo jesteście wolni oraz wy, którzy ruszyliście na ciężkie wygnanie, będziemy kontynuować naszą nierówną i pokojową walkę z reżimem Castro i, z Bożą pomocą, zwyciężymy bez przelewu krwi.
Jeśli mam czegoś wspólnie dokonać z moimi kolegami dysydentami, to wyrzucić z mej duszy wszelkie urazy w stosunku do mych politycznych przeciwników. Tym, co czyni nas lepszymi istotami ludzkimi przygotowanymi, aby odbudować Ojczyznę, jest fakt, że w tej walce nauczyłem się brać przykład ze słów pierwszego dysydenta w historii, jakim był Jezus Chrystus: "miłujcie waszych nieprzyjaciół”.
Dziękuję Parlamentowi Europejskiemu za to, że nie opuścił narodu kubańskiego w trwającej ponad pół wieku mozolnej walce o demokrację. Przyznaną mi nagrodę im. Sacharowa za wolność myśli za 2010 r. przyjmuję tylko dlatego, że czuję się niewielką cząstką buntu, który odczuwa naród, do którego mam zaszczyt i honor należeć.
Bardzo dziękuję Szanownym Państwu za ten gest, który świadczy o tym, że pamiętacie o naszym nieszczęściu i który przybliża blask wolności ku mojej Ojczyźnie.
Oby Bóg zechciał sprawić, że wkrótce na Kubie nastąpi pojednanie między jego dziećmi i dostąpi ona błogosławieństwa demokracji.
Magister psychologii
Guillermo Fariñas Hernández
Bibliotekarz i niezależny dziennikarz, były trzykrotny więzień polityczny
(Oklaski)
