Projekt budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok 2008 ze zmianami Rady (wszystkie sekcje) (debata)
Przewodniczący
Następnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie Kyösti Virrankoskiego i Ville Itälä, w imieniu Komisji Budżetowej, w sprawie projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok 2008 ze zmianami Rady (wszystkie sekcje) oraz w sprawie zgłoszeń poprawek nr 1/2008 (13659/2007 - C6-0341/2007) i nr 2/2008 (15716/2007 - C6-0435/2007) do projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok 2008.
Ville Itälä
sprawozdawca. - Panie przewodniczący! Jako sprawozdawca chciałbym gorąco podziękować przewodniczącemu Komisji Budżetowej, panu posłowi Böge. Jego zasługą jest to, że w wyniku ugody mamy tak wyważony rezultat. Chciałbym także podziękować memu koledze sprawozdawcy, panu posłowi Virrankoskiemu, za znakomitą współpracę w czasie procedury budżetowej. Cieszy mnie zwłaszcza, że pan poseł Virrankoski umożliwił istnienie projektów pilotażowym wspierających zrównoważony rozwój Morza Bałtyckiego.
Moim głównym celem jako sprawozdawcy ds. budżetu Parlamentu i innych instytucji było ograniczenie do minimum jego zwiększenia. Dlatego właśnie nazwałem ten budżet "budżetem podatników”. Ten cel udało się osiągnąć i zwiększenie budżetu zostało utrzymane na poziomie poniżej 4%.
(FI) Chciałbym tylko przypomnieć wszystkim państwu, że ust. 48 w projekcie rezolucji dotyczy art. 29 statutu posła do Parlamentu Europejskiego. Administracja poprosiła nas w tej sprawie, abyśmy wysłali pisma do wszystkich rządów państw członkowskich z pytaniem, jak chcą by posłowie postępowali, jeżeli zostaną ponownie wybrani, w odniesieniu do statutu dla nowych posłów do PE. Mam nadzieję, że moja poprawka w tej sprawie przejdzie i że ta sprawa zostanie rozwiązana przez kwestorów, ponieważ jest to właściwy sposób postępowania.
Ponieważ w tej sprawie toczyła się także publiczna debata, chciałbym powiedzieć, że ten art. 29, w sprawie którego decyzję podjęła Rada, oznacza, że rządy państw członkowskich decydują, czy do ponownie wybranych posłów do PE zastosować stare, czy nowe przepisy. To nie jest tak, że sami posłowie mogą dokonać wyboru. Ponadto, jako że jest to sprawa dla kwestorów, słuszne jest także, aby oni także decydowali, czy wysłać to pismo.
Przewodniczący
Teraz przez dwie i pół minuty głos ma pan poseł Virrankoski, także jako sprawozdawca.
Kyösti Virrankoski
sprawozdawca. - Panie przewodniczący! Przepraszam, czy mam dwie i pół minuty, czy pięć minut?
Przewodniczący
Z informacji z sekretariatu, którą mam przed sobą wynika, że jest dwóch sprawozdawców i każdy ma po dwie i pół minuty.
Panie i panowie! To nie jest debata łączona, gdy mamy dwa sprawozdania i jednego sprawozdawcę, który mówi na temat obydwu sprawozdań, jak to bywa przy innych okazjach. Mamy jedno sprawozdanie i dwóch współsprawozdawców, a zatem mają oni do dyspozycji łącznie pięć minut.
W każdym razie, panie pośle Virrankoski, ma pan głos i proszę przedstawić nam streszczenie. Jak wszyscy państwo wiedzą jestem dość elastyczny jeśli chodzi o czas wystąpień, inaczej poprosiłbym państwa o rozpoczęcie debaty, bo już straciliśmy dwie i pół minuty na tę wymianę zdań.
Kyösti Virrankoski
sprawozdawca. - (FI) Panie przewodniczący! Łączna suma budżetu Unii Europejskiej na przyszły rok to 129 149 700 000 euro na zobowiązania, a 120 346 800 000 euro to dodatkowe środki na płatności. Chociaż oznacza to wzrost o 5,71%, te płatności stanowią tylko 0,96% DNB, tzn. 9,3 mld w ramach wieloletnich ram finansowych.
Bezwarunkowym priorytetem Parlamentu była pozycja 1: zrównoważony wzrost i konkurencyjność. Parlament wiele zrobił dla finansowania dwuletniego projektu dotyczącego systemu pozycjonowania Galileo oraz Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii. To nam się udało. Rada zgodziła się na rewizję wieloletnich ram finansowych, tak aby projekt Galileo mógł być w całości finansowany z budżetu UE. Była luka w finansowaniu na kwotę 2,4 mld euro, gdy wycofał się sektor prywatny. Parlament nalegał, aby ta luka została wypełniona ze środków pochodzących z budżetu UE. Nie można już było działać dalej w taki mało konkretny i rozdrobniony sposób. Trzeba było dokonać wyboru w ramach tej procedury budżetowej: albo kontynuować mając wszystkie potrzebne środki, albo zakończyć to natychmiast.
Na szczęście dla Europy Rada zgodziła się na kontynuację. Za to jesteśmy wdzięczni sprawnym działaniom prezydencji portugalskiej. Jeśli chodzi o potrzebne środki, to 1,6 mld wzięliśmy z tegorocznych niewydatkowanych środków na rolnictwo, 200 mln z instrumentu elastyczności, a resztę uzyskaliśmy nadając priorytet i dokonując przesunięcia wydatków z pozycji 1a. Uratowanie projektu Galileo było dużym zwycięstwem Parlamentu podczas tej procedury budżetowej.
Kolejnym ważnym osiągnięciem była promocja działań zewnętrznych UE. Uzyskano na nią 70 mln euro z instrumentu elastyczności. Wszystko to jest potrzebne na taką działalność, jak przygotowania służby policyjnej w Kosowie oraz dalsze działania związane z trudnymi wyzwaniami dotyczącymi Palestyny, jak również przygotowania do uruchomienia tych operacji.
Komisja Budżetowa stworzyła specjalną rezerwę na rozwój zarządzania w oparciu o działania. Do tej sprawy wrócimy w rezolucji.
Szczególnym problemem jest zarządzanie funduszami strukturalnymi. Ponad połowa programów operacyjnych nie została jeszcze zatwierdzona. Istotne jest, aby zostały one natychmiast zatwierdzone.
Na koniec chciałbym w szczególności podziękować przedstawicielom prezydencji portugalskiej za ich znakomitą pracę. Takie same podziękowania kieruję pod adresem pani komisarz Grybauskaitza jej konstruktywne podejście i inicjatywę. Chcę także podziękować przewodniczącemu Komisji Budżetowej, panu posłowi Böge, wszystkim koordynatorom i wszystkim państwu posłom. Dziękuję także osobom piastującym stanowiska w Komisji Budżetowej i w mojej własnej grupie, które przygotowując projekt budżetu były w stanie osiągnąć dobre wyniki mimo bardzo napiętego kalendarza.
Na tym kończę i pozostawiam budżet Parlamentowi do dyskusji na posiedzeniu plenarnym.
(Oklaski)
Przewodniczący
Dziękuję panu bardzo, panie pośle Virrankoski, i proszę wybaczyć nieporozumienie, które mogło spowodować, że musiał pan trochę spieszyć się ze swoim wystąpieniem z powodu braku czasu.
Emanuel Santos
urzędujący przewodniczący Rady. - (PT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Cieszę się mogąc uczestniczyć w debacie Parlamentu w sprawie drugiego czytania budżetu na rok 2008. Uważnie słuchałem pierwszych dwóch wystąpień i chciałbym wyrazić moje podziękowanie za słowa pochwały dla naszej wspólnej pracy.
Jak zwykle procedura budżetowa na 2008 r. była niezwykle skomplikowana i cieszę się widząc, że zamierzając państwo w pełni respektować, w budżecie na 2008 r., porozumienie osiągnięte między naszymi dwoma instytucjami podczas spotkania pojednawczego w dniu 23 listopada 2007 r. To porozumienie miało dwa różne, ale równie ważne cele: po pierwsze, zdefiniowanie ram dla stworzenia budżetu na 2008 r. aby umożliwić Unii Europejskiej właściwe funkcjonowanie oraz właściwe wdrażanie jej polityk; po drugie, zapewnienie finansowania Galileo, jednego z najważniejszych projektów podejmowanych przez Unię Europejską w ostatnich latach na szczeblu politycznym, przemysłowym i finansowym. W tym kontekście proszę pozwolić mi wyrazić ogromną dumę z wiodącej roli odegranej wspólnie przez Parlament Europejski i Radę, jako władzę budżetową, przy poparciu Komisji, w ogólnym porozumieniu osiągniętym w sprawie projektu Galileo.
Dnia 23 listopada 2007 r. udało nam się osiągnąć porozumienie w sprawie budżetu Wspólnoty, spójne z tak ważnym przedsięwzięciem, przyspieszając w ten sposób zatwierdzenie jego wszystkich pozostałych aspektów legislacyjnych i technicznych. Ta decyzja o finansowaniu stanowiła niewątpliwie decydujący krok w sprawie umieszczenia projektu Galileo na właściwej orbicie.
Oprócz tego chciałbym wyrazić satysfakcję Rady z porozumienia, jakie osiągnęliśmy w sprawie budżetu wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na 2008 r. Jest to niezwykle ważny priorytet polityczny dla Unii Europejskiej. Uważam też, że cały budżet na 2008 r. stanowi wyważony kompromis między, z jednej strony, potrzebą zapewnienia koniecznej dyscypliny budżetowej i solidnego zarządzania finansowego, a, z drugiej strony, naszym obowiązkiem spełnienia oczekiwań obywateli Europy.
Proszę pozwolić mi dodać, że ten satysfakcjonujący rezultat był możliwy tylko dzięki synergii między wysiłkami wszystkich zainteresowanych oraz doskonałym i konstruktywnym klimatem, który naszym zdaniem od samego początku charakteryzował cały ten proces.
W związku z tym nie mogę zakończyć mojego wystąpienia nie korzystając z możliwości, aby osobiście podziękować przewodniczącemu Komisji Budżetowej, panu Reimerowi Böge, za szczerość i ducha dialogu, jakim wykazywał się podczas negocjacji, a także obu sprawozdawcom, panu posłowi Virrankoskiemu i panu posłowi Itälä, za konstruktywną współpracę międzyinstytucjonalną. Chcę również podziękować moim kolegom z Rady "Budżetowej” oraz wszystkim tym, którzy z nimi współpracowali, za zdecydowane poparcie, jakiego udzielili prezydencji. Szczególnie dziękuję pani komisarz Dalii Grybauskaite, która znakomicie spełniła rolę neutralnego mediatora, a w końcu chcę także podziękować pracownikom wszystkich trzech instytucji, którzy brali udział w tych negocjacjach, za ich cenny i profesjonalny wkład. Bardzo wszystkim dziękuję.
Dalia Grybauskaitė
Gratulacje dla wszystkich. Chciałabym przypomnieć państwu, że podczas prezentacji projektu budżetu ogólnego na 2008 r. Komisja Europejska przeznaczyła największą część środków na inwestycje sprzyjające wzrostowi gospodarczemu. Jest to bezprecedensowy przypadek w historii finansowej Europy, gdy środki finansowe przeznaczone na rozwój konkurencyjności gospodarczej stanowią największą część budżetu.
To nowa, historyczna jakość budżetu UE i odzwierciedla ona priorytety polityczne Unii - konkurencyjność, wzrost gospodarczy, spójność i harmonię społeczną.
Znaczącym elementem negocjacji w sprawie budżetu na 2008 r. była potrzeba podjęcia decyzji w sprawie dwóch nowatorskich ogólnoeuropejskich przedsięwzięć - projektu GALILEO oraz rozwoju Europejskiego Instytutu Technologii.
Negocjacje budżetowe były naprawdę skomplikowane. Jednakże konstruktywne stanowisko zajęte zarówno przez Parlament Europejski, jak i Komisję umożliwiły osiągnięcie pozytywnych wyników.
Chciałabym podziękować Parlamentowi Europejskiemu, a zwłaszcza sprawozdawcy zajmującemu się budżetem, panu posłowi Virrankoskiemu, za wzięcie pod uwagę wyjaśnień Komisji dotyczących niektórych rezerw. W pierwszym czytaniu te rezerwy zostały uchylone. Chciałabym jednak wskazać, że istnieje jeszcze kilka niezałatwionych spraw, na które Komisja zwróciła uwagę Parlamentu.
Istnieją jednak nadal pewne rezerwy, które spowodują, że wykonanie budżetu będzie trudniejsze i bardziej złożone, i mam nadzieję, że mogą one zostać jak najszybciej uchylone.
Źródłem naszych obaw są dwie rezerwy i chciałabym zwrócić na nie uwagę na posiedzeniu plenarnym. Jedna z rezerw zmniejsza o 17 mln euro przygotowanie wynagrodzeń personelu w obszarze politycznym działań zewnętrznych, a to zmusiłoby Komisję do pozostawienia nieobsadzonych stanowisk i zawieszenia rekrutacji od początku stycznia. W istocie oznacza to, że w połączonej rezerwie na wynagrodzenia personelu znajdzie się 22 mln euro, i naprawdę mam nadzieję, że Parlament będzie w stanie ponownie rozważyć swoje stanowisko w tej sprawie na posiedzeniu plenarnym.
Jeśli chodzi o rezerwę ogólną w wysokości 5 mln euro na wynagrodzenia personelu, to Komisja jest zdecydowana dostarczyć wymagane opracowanie w sprawie wdrażania ABM i wymagane przez Parlament sprawozdania w sprawie dalszych działań, czyli przeglądu, oraz w sprawie wdrażania art. 44 porozumienia międzyinstytucjonalnego.
Jednakże jeśli chodzi o wymagany plan działania w sprawie reorganizacji koordynacji i wspierania, chcę bardzo jasno wypowiedzieć się w imieniu Komisji. Parlament Europejski będzie w pełni poinformowany o wszystkich różnorodnych krokach w ramach dalszych działań związanych z przeglądem. W tej sprawie możemy przedstawić państwu zobowiązanie Komisji. Niemniej jednak chcę też podkreślić, że Komisja nie może rozpocząć reorganizacji na dużą skalę w ostatnim roku swojej kadencji i w związku z tym nie będzie planu działania w tej kwestii. O dużej reorganizacji może zdecydować dopiero następna Komisja.
Komisja jest zaangażowana w stopniowe wdrażanie rezultatów bieżącej oceny wielu działań zidentyfikowanych podczas przeglądu. Stosujemy metodę krok po kroku. Rozpoczęliśmy pracę nad działaniami w zakresie komunikacji, siecią delegacji, równowagą i strukturą kategorii w planie zatrudnienia Komisji. To obiecaliśmy i z tego się wywiążemy.
Mamy nadzieję, że Parlament weźmie pod uwagę nasze zobowiązania i naszą możliwość działania w tej kwestii i podczas wtorkowego głosowania ponownie rozważy swoje wnioski.
komisarz. - (LT) Na zakończenie chciałabym podziękować Parlamentowi Europejskiemu, zwłaszcza przewodniczącemu Komisji Budżetowej, panu posłowi Böge, oraz sprawozdawcy zajmującemu się budżetem, panu posłowi Virrankoskiemu, a także Radzie, a zwłaszcza panu przewodniczącemu Santosowi, za bardzo skuteczną współpracę i konstruktywną rolę. Mam nadzieję, że dzisiejsza dyskusja okaże się pożyteczna i owocna, i że wpłynie na wyniki głosowania w sprawie budżetu Unii Europejskiej na 2008 r.
Richard James Ashworth
w imieniu grupy PPE-DE. - Panie przewodniczący! Ten budżet na 2008 r. stanowi dobry wynik i za to muszę pochwalić moich kolegów z Komisji Budżetowej, zwłaszcza naszego przewodniczącego, pana posła Böge, i naszych dwóch sprawozdawców, pana posła Virrankoskiego i pana posła Itälä, którzy moim zdaniem wykonali doskonałą robotę. Podobnie jak pani komisarz sądzę, że ten budżet bardziej adekwatnie odzwierciedla zmieniające się priorytety dzisiejszej Unii i bardziej odpowiada wyzwaniom, z którymi mamy do czynienia.
Wyrażam zadowolenie, że stanowi on 0,96% DNB i cieszę się także widząc, że środki finansowe dla Fronteksu są dużo bardziej odpowiednie do wyzwań, jakie stoją przed tą organizacją.
Istnieją jednak dwa obszary budzące troskę. Pierwszy obszar to Galileo i chociaż nie do mnie należy komentowanie zalet technicznych tego projektu, mogą i muszę skomentować narzucanie dyscypliny finansowej. Zaniepokoiło mnie, że sektor prywatny wydawał się tak mało zainteresowany inwestowaniem w ten projekt. Wydawało mi się, że praktycznie nie przewidziano przekroczenia limitu kosztów i czasu projektu, co jest niemal nieuniknione, i niepokoi mnie, że wizja modelu działalności po zakończeniu fazy rozwoju pozostawia wiele do życzenia.
Druga sprawa, o której chcę wspomnieć to to, że nad tym budżetem ciąży cień sprawozdania Trybunału Obrachunkowego. Muszę powiedzieć, że po 13 niepowodzeniach jest to coś, co trzeba potraktować bardzo poważnie. Jest to coś, co ma wyjątkowo szkodliwe skutki dla postrzegania Unii Europejskiej przez opinię publiczną.
Dwie sprawy są absolutnie jasne. Zwracam się tutaj do prezydencji, państw członkowskich i Komisji. Muszą zwrócić większą uwagę na uzyskanie pozytywnego poświadczenia wiarygodności (DAS) ponieważ - powtarzam moje własne słowa - ma to bardzo, bardzo szkodliwe skutki dla wizerunku Unii Europejskiej. Po drugie, sądzę, że jest czas, aby Parlament bardziej zdecydowanie zadbał o to, by zostały spełnione warunki porozumienia międzyinstytucjonalnego.
Catherine Guy-Quint
w imieniu grupy PSE. - (FR) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Budżet ogólny UE odzwierciedla poważne tendencje do oszczędności, spowodowane aktualnymi bieżącymi perspektywami finansowymi. Na zobowiązania przeznaczono 120 mld euro, co stanowi 0,96% całkowitej sumy DNB państw członkowskich. To bardzo skromna suma i daleko odbiegająca od rzeczywistych potrzeb projektu politycznego ogłoszonego przez europejskich decydentów w Radzie, Komisji, a także tutaj w Parlamencie.
Często w tej Izbie wymienialiśmy przyczyny takiej sytuacji: krajowe egoizmy wprowadzające niepotrzebne zamieszanie, nadmierna ostrożność Komisji podczas wdrażania naszych wytycznych budżetowych czy też ogólna niezdolność UE do występowania z nowatorskimi, realistycznymi projektami. W tym roku ponownie, prowadzeni przez naszych znakomitych sprawozdawców - w tym pana posła Virrankoskiego - musieliśmy znaleźć rozwiązania umożliwiające rozwój strategii, które naszym zdaniem są konieczne, oraz nowych projektów pilotażowych, których oczekują nasi współobywatele. W tym roku ponownie świadkowaliśmy skromnym ramom finansowym na działania międzynarodowe UE, które nie ułatwiają nam sytuacji, gdy podejmujemy nasze zobowiązania dotyczące Palestyny i Kosowa.
W tym roku jednak jednemu projektowi udało się przezwyciężyć brak elastyczności: to Galileo. Chciałabym szczególnie podziękować pani komisarz Grybauskaitė, panu Romero, panu przewodniczącemu Böge i panu posłowi Virrankoskiemu, oraz wszystkim członkom Komisji Budżetowej, zarówno posłom, jak administratorom, których niewzruszone przekonanie i strategia negocjacyjna zaowocowały porozumieniem finansowym z Radą. Mam ochotę powiedzieć: "Na szczęście Komisja i Parlament tam były”, ale nie mogę zlekceważyć roli odegranej przez prezydencję portugalską i pana przewodniczącego Santosa, który dzięki swojej wiedzy i umiejętności słuchania sprawił, że wszystko ruszyło naprzód. Powinniśmy pamiętać, że po negocjacjach to cała Europa zapewniła finansowanie Galileo w całości z funduszy wspólnotowych. Wraz z Europejskim Instytutem Technologii pakiet obejmuje łącznie 2,7 mld euro, nie zagrażając żadnej z polityk UE.
Ten przykład wspólnego działania politycznego stanowi rzadki przypadek w historii budżetowej PE. Socjaliści interpretują to jako znak nadziei nie tylko na autonomię nawigacji satelitarnej UE od 2013 r., ale także jako oznakę, że Parlament jest zdolny do korzystania ze swoich uprawnień i wywiązywania się z obowiązków podczas przygotowywania przyszłości budżetowej UE.
Anne E. Jensen
w imieniu grupy ALDE. - (DA) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie urzędujący przewodniczący Rady! W imieniu grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy chciałabym także zwrócić uwagę na znakomite wyniki, którymi można się pochwalić w związku z przyjęciem w czwartek budżetu na 2008 r. Gratuluję mojemu koledze, panu posłowi Virrankoskiemu, jako sprawozdawcy do spraw budżetu Komisji. Udało mu się zrobić to, co wielu uważało za niemożliwe, a mianowicie doprowadzić do kompromisu w sprawie rewizji wieloletnich ram budżetowych i perspektyw finansowych, bez konieczności angażowania szefów państw i rządów, ani bez wielkiego dramatu negocjacyjnego w końcu grudnia.
Wyniki negocjacji, które mamy przed sobą to miliardy konieczne dla finansowania systemu nawigacji satelitarnej Galileo bez konieczności ograniczania środków finansowych przeznaczonych na inne kluczowe programy. Są dostępne pieniądze z rolnictwa, są pieniądze z instrumentu elastyczności i są pieniądze, które w innym przypadku nie zostałyby wykorzystane, a teraz zostaną wydane celem zagwarantowania, że UE będzie mogła pójść naprzód z ważną inwestycją w Galileo. Dadzą one do pełnej dyspozycji UE podstawową infrastrukturę i ważne umiejętności. Dzięki zastosowaniu instrumentu elastyczności znaleziono też dodatkowe pieniądze na Palestynę i Kosowo
Generalnie osiągnęliśmy tutaj historycznie dobre rozwiązanie. Potrzebny jest nam bardziej elastyczny budżet UE, dzięki czemu corocznie będziemy mogli zagwarantować środki finansowe na zasadnicze potrzeby. To nie musi koniecznie oznaczać kosztowniejszego budżetu, ale ściślejsze wdrażanie przepisów i koncentrowanie się na odnośnych problemach. Wiele osób przyczyniło się do powstania tego doskonałego rozwiązania. Pani komisarz Grybauskaitpoprowadziła nas ostrożnie i mądrze. Parlament był zjednoczony i zapewnił poparcie dla pragnień Komisji. Chciałabym podziękować przewodniczącemu Komisji Budżetowej, panu posłowi Böge, za rozsądne i sprawne kierownictwo, a koordynatorom z pozostałych grup za znakomitą współpracę. Podziękowania należą się także panu posłowi Itälä za jego racjonalne wysiłki i prezydencji portugalskiej za pracę na rzecz osiągnięcia znakomitych rezultatów. To było zwycięstwo zarówno UE, jak i zdrowego rozsądku.
Wiesław Stefan Kuc
w imieniu grupy UEN. - Panie Przewodniczący! Na dzisiejszym posiedzeniu ostatni raz dyskutujemy nad projektem budżetu Unii Europejskiej na 2008 rok. Wydaje się, że realizuje on nasze oczekiwania, choć jak zwykle, największe dyskusje wzbudza jego wysokość. Musimy się jednak poruszać w ustalonych ramach i dostosować do nich poszczególne pozycje.
Staraliśmy się uwzględnić wszystkie poprawki, ale było to czasami niemożliwe, bo się wzajemnie wykluczały. Najbardziej cieszy mnie fakt, że realizując zadania Europy jako partnera globalnego, staraliśmy się o maksymalne zwiększenie środków na działania w tym kierunku, a sądząc po dzisiejszym przemówieniu laureata nagrody Sacharowa, pana Saliha Mahmouda Osmana, świat na Unię Europejską bardzo liczy.
Przedstawiając powyższe pragnę powiedzieć, że grupa UEN, w której imieniu przemawiam, będzie głosowała za przedłożonym projektem budżetu i bardzo serdecznie dziękuję wszystkim kolegom za to, co zrobiliśmy, że nas wszyscy chwalą. Dziękuję bardzo!
Helga Trüpel
w imieniu grupy Verts/ALE. - (DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Także dla grupy Verts/ALE zasadniczym pytaniem jest, czy budżet europejski jest naprawdę ukierunkowany na przyszłe potrzeby i odpowiada ogromnym wyzwaniom nadchodzących lat, zwłaszcza jeśli chodzi o nasze obowiązki w dziedzinie polityki zagranicznej, ale także w związku z badaniami i rozwojem, edukacją i, oczywiście, walką ze zmianami klimatu.
Nie uważamy, że budżet jako całość jest dostatecznie dobry, aby sprostać tym poważnym wyzwaniom. Niemniej jednak cieszy nas, że została teraz podjęta decyzja korzystna dla Galileo. Jest to coś w rodzaju przyczółka, z którego możemy wystartować, aby zmienić budżet i dostosować go lepiej do przyszłych potrzeb, i jest to także historyczny krok dla Unii Europejskiej, która uruchamia tak ambitny projekt w dziedzinie polityki przemysłowej.
Wierzę, że jest bardzo istotne, zwłaszcza w świetle agendy lizbońskiej, aby Europa nie pozostawiała tych nowych zjawisk technicznych, tego systemu nawigacji, Stanom Zjednoczonym czy Chinom, bo naszym celem powinno być odgrywania własnej, asertywnej roli w świecie i na światowym rynku.
Uważam, że z tej przyczyny powinniśmy w nadchodzących latach zrobić jeszcze więcej w celu kształtowania tych zmian i znalezienia właściwych rozwiązań światowych problemów. Cieszę się także, że udało nam się dokonać ponownego przydziału środków z programu Euratom na finansowanie Galileo. Moim zdaniem wydawanie posiadanych pieniędzy na lepsze i mniej szkodliwe dla środowiska technologie to kolejny krok naprzód.
Chciałabym dołączyć się do podziękowań dla moich kolegów z komisji, dla pana posła Böge i dla obu sprawozdawców za ich ciężką pracę nad tym budżetem. Jestem przekonana, że to krok we właściwym kierunku.
Esko Seppänen
w imieniu grupy GUE/NGL. - (FI) Panie przewodniczący! Jutro przyjmiemy budżet UE na następny rok, budżet w którym płatności ewidentnie mieszczą się poniżej limitu 1%, nie mówiąc już o tym, że będzie to 1,24% DNB. W tym względzie wynik jest zadowalający dla tych osób w naszej grupie, które chcą oszczędzić pieniądze podatników w swoich własnych krajach. Z drugiej strony w naszej grupie jest wiele osób, które chciałyby, aby budżet Komisji, w sposobie wykorzystania zasobów, był dostosowany do polityki przyjmowanej przez Parlament, co ma posmak gorszej dyscypliny budżetowej. Zawsze próbuje się znaleźć nowe obszary dla wydatków, chociaż pieniądze nie muszą być dobrze wykorzystane.
W naszej grupie także istnieją dwa podejścia do projektu Galileo. Niektórzy chcą, aby był on finansowany z budżetu UE; inni całkowicie odrzucają Galileo ze względu na ogromne koszty. Istnieją obawy, że projekt będzie wymagał dużej ilości środków publicznych. Ponieważ przedsiębiorstwa prywatne wycofały się, przyszłość Galileo zależy obecnie od finansowania przez UE. Nasza grupa niechętnie patrzy na militaryzację projektu Galileo, który był początkowo przeznaczony wyłącznie do cywilnego użytku.
Niechętnie patrzymy także na dodatkowe finansowanie z budżetu UE polityki zagranicznej, bezpieczeństwa i obronności Unii. Trzymamy się przekonania, że UE jest organizacją pokojową i że nie powinna zostać zmilitaryzowana i stać się agentem supermocarstwa. Bo tak się stanie, jeżeli Rada będzie chciała wyłożyć więcej pieniędzy na finansowanie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Nie chcemy uczestniczyć w wykorzystaniu środków z budżetu UE na wspieranie dziedzictwa politycznego państw afrykańskich będących od dawna w stanie przejściowym czy nielegalnych działań Stanów Zjednoczonych Ameryki, które działały jak oprawca w Iraku i w Afganistanie.
W związku z tym nasza grupa będzie głosowała, w duchu porozumienia, przeciwko sprawozdaniu budżetowemu pana posła Virrankoskiego.
Nils Lundgren
w imieniu grupy IND/DEM. - (SV) Panie przewodniczący! Chciałbym podziękować i wyrazić uznanie sprawozdawcom, panu posłowi Virrankoskiemu i panu posłowi Itälä. Wykonali bardzo kompetentną i odpowiedzialna pracę, a przy tym udało im się także utrzymać budżet na poziomie niższym, niż mi się na początku wydawał możliwy. Mieli jednak obowiązek działać w narzuconych im granicach i powiedziałbym, że te granice są nieracjonalne.
Po pierwsze, po stronie przychodów figuruje w zasadzie z góry ustalona kwota. Około 1% dochodu narodowego brutto idzie do UE. Ale to nie tak powinno być w rozsądnym systemie. Właściwa metoda polega na tym, że najpierw podejmuje się decyzję, co UE ma zrobić, następnie sprawdza, ile to będzie kosztowało, a na koniec zbiera się na to pieniądze. Nie należy najpierw zbierać pieniędzy, a potem zastanawiać się na co je wydać. To jest zły sposób postępowania i wszyscy o tym wiedzą. A zatem zmieńmy go!
Po drugie, wiemy, że przynajmniej 75% pieniędzy wydawanych przez UE jest przeznaczanych na kompletnie bezużyteczne i szkodliwe cele. Stąd też mamy olbrzymią sumę pieniędzy do wydania na pożyteczne projekty. Mniej więcej połowa jest nadal wydawana w praktyce na politykę rolną, a jedna czwarta do jednej trzeciej na coś co się nazywa "fundusze strukturalne po stronie strukturalnej”. W istocie UE nie powinna robić takich rzeczy.
UE powinna rozwijać i monitorować systemy regulacyjne rynku wewnętrznego i współpracy w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego. To kosztuje naprawdę bardzo niewiele. Jeżeli na to przejdziemy, w przyszłości, będziemy mogli zmniejszyć wkład państw członkowskich i nadal będziemy mieli pieniądze na inne rzeczy, które UE powinna robić. Moim zdaniem zalicza się do nich Galileo, który teraz ma być finansowany. To jest sukces. Powinniśmy dużo inwestować w podstawowe badania, ponieważ to umożliwi na rozwój energii otrzymywanej z syntezy. To jest właściwe zadanie UE, a nie czynniki zwalczające pożary lasów, dostosowanie strukturalne do globalizacji i inne plany, które są tylko wydatkami propagandowymi.
Sergej Kozlík
(SK) Panie przewodniczący, panie posłanki i panowie posłowie, szanowni państwo! Wiele ze wspólnych polityk, które otrzymują wsparcie finansowe z budżetu UE nie jest dobrych. Ani nie sprzyjają one skutecznemu rozwojowi struktur produkcyjnych Unii Europejskiej, ani nie zwiększają ich konkurencyjności.
Typowy w tym względzie jest sektor rolny, który otrzymuje prawie 40% budżetu UE. W kontekście ogólnych zjawisk wspólna polityka rolna UE wydaje się bardzo nieelastyczna i sztywna. W trakcie swego istnienia została zniekształcona przez różne kompromisy, oparte na stopniowych ustępstwach, w przeważającej mierze na rzecz dużych państw członkowskich.
Do chwili obecnej wszystkie reformy w mniejszym lub większym stopniu utrzymywały niewydajną redystrybucję środków. Nadal mamy sytuację, w której 80% europejskich zasobów jest wykorzystywanych przez 20% przedsiębiorstw skoncentrowanych w starych państwach członkowskich. To stwarza nierówne warunki dla nowych państw członkowskich i dyskryminuje je.
Ewidentnie sprzeczne z podstawowymi zasadami rynku jest tworzenie krajowych kopert w oparciu o tak zwaną zasadę historyczną, jaka jest brana pod uwagę w związku z reformą sektora win. Wspólna polityka rolna UE musi gwarantować, że jej narzędzia będą miały równoważny skutek i że będzie istniał równy dostęp do budżetu UE oraz budżetów krajowych państw członkowskich.
Mówi się, że budżet odzwierciedla planowaną politykę gospodarczą. Obawiam się, że część europejskiego budżetu dotycząca rolnictwa stanowi niestety, nie z własnej winy, krzywe zwierciadło.
Salvador Garriga Polledo
(ES) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie urzędujący przewodniczący Rady, panowie sprawozdawcy, panie i panowie! To jest bardzo dobry projekt budżetu i powinniśmy sobie pogratulować. Dość jednak już jednak powiedziano na temat treści tego projektu.
Chciałbym powiedzieć, że jestem bardzo zadowolony z jego dwóch aspektów: wykonania budżetu i udanej procedury uzgadniania.
Jeśli chodzi o wykonanie budżetu, to myślę, że w tym roku udało nam się dodać wartość do pieniędzy wydanych z budżetu, lepiej wykonaliśmy swoje zobowiązania oraz dobrze współpracowaliśmy i prowadziliśmy ważną wymianę informacji z Komisją Europejską. Myślę, że można spokojnie powiedzieć w odniesieniu do większości dziedzin budżetu, że wykonanie w 2007 r. było zadowalające, co znaczy między innymi, że w porównaniu z latami poprzednimi mamy niższe rezerwy dla Komisji. To z kolei wiąże się z dużo płynniejszą procedurą, nawet jeśli wiemy, że to początkowy rok programowania finansowego, okresu nowych perspektyw finansowych: oznacza to, że wdrażanie funduszy strukturalnych będzie nieco wolniejsze, ale mam nadzieję, że nabierze tempa.
Jeśli chodzi o procedurę uzgadniania, to chcę raz jeszcze pogratulować Komisji Europejskiej całej pomocy ze strony pani komisarz, delegacji PE i oczywiście prezydencji portugalskiej, którzy działali tak zgodnie. To była prawdziwa praca zespołowa, a członkowie tego zespołu nawet przyszli tutaj w takich samych krawatach, aby zaznaczyć, że naprawdę działają zespołowo. Z pewnością to dzięki nim możemy sfinansować rozwój technologiczny i chronić podatników poprzez umiarkowane wykorzystanie środków na płatności.
Nie powinniśmy zmieniać tej formuły w nadchodzących latach, a podczas przyszłych procedur uzgadniania musimy zawsze mieć na względzie, że ta Izba reprezentuje obywateli i że ich wola wyrażana jest przez grupy polityczne. Nie wolno nam też zapomnieć, że budżet sam w sobie jest aktem politycznym.
Jutta Haug
(DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie urzędujący przewodniczący Rady, panie i panowie! Procedura budżetowa na 2008 r. pokazała, jakiego postępu Parlament Europejski może dokonać w negocjacjach z Radę, jeżeli jesteśmy zdecydowani, aby wdrażać nasze idee dotyczące polityki europejskiej.
Od samego początku mówiliśmy, że po upadku koncepcji partnerstwa publiczno-prywatnego projekt Galileo będzie musiał być finansowany ze środków europejskich w oparciu o metodę wspólnotową. Wszystko inne byłoby dla Parlamentu nie do przyjęcia. Parlament nie ustąpił w tej kwestii, a potem naciskał na Radę - bądźmy szczerzy, zmusił Radę - do dokonania przełomu w głosowaniu większościowym - przypominam, nie jednogłośnie - i do zatwierdzenia kompromisu z nami, który obejmuje coś, co określa się mianem małej rewizji. Mówię to jako Niemka, która jest wdzięczna prezydencji portugalskiej.
W rezultacie będziemy mogli należycie finansować Galileo i Europejski Instytut Technologii do 2013 r. To sprawia, że czuję się dumna z naszego Parlamentu, ale nie zapominam oczywiście o niezwykle pomocnej roli, jaką Komisja odegrała w tym procesie budżetowym. Serdecznie dziękuję pani, pani komisarz, i wszystkim pracownikom podległych pani departamentów. Niewątpliwie pomogła pani zagwarantować wprowadzenie Rady na właściwą drogę, nie tylko w związku z naszą polityką dotyczącą konkurencji i innowacji, ale także jeśli chodzi o ustalenia dotyczące polityk zagranicznych. Nasz kompromis zapewni nam też w chwili obecnej dość funduszy, aby dotrzymać naszych europejskich zobowiązań w Kosowie i w Palestynie.
Rozumie się samo przez się, że Parlament musiał zapłacić za ten postęp. W 2008 r. kwota 285 mln euro zostanie przeznaczona na wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa. Chociaż jest to o 125 mln euro więcej, niż kwota przydzielona na 2007 r., wszyscy mamy świadomość, że pozycja 4 będzie nadal przewlekle niedofinansowana pod koniec okresu objętego perspektywą finansową. Niezależnie od stopnia początkowego zachwytu Parlamentu tą zmianą stanowiska Rady, musimy także zdecydowanie zaznaczyć, że Rada nie tylko wciąż była skupiona się na swoim głównym celu, aby płacić jak najmniej, ale ten cel osiągnęła. Ogólna kwota na planowane wydatki wynosi 120,3 mld euro , co stanowi tylko 0,96% łącznego dochodu narodowego brutto państw członkowskich, podczas gdy perspektywa finansowa przewiduje 1,04%.
W 2008 r. będziemy mieli zatem napięty budżet, chociaż wolelibyśmy coś bardziej swobodnego. Tym bardziej jest to powód do zbiorowego wysiłku z naszej strony, aby zadbać by Komisja wdrażała wieloletnie programy sprawnie i prawidłowo, aby stosowała się do naszych uwag dotyczących konkretnych linii budżetowych w sposób odpowiadający naszym intencjom, aby jej wstępną reakcją na nasze wnioski dotyczące projektów pilotażowych i środków przygotowawczych było szukanie sposobów ich wdrażania, a nie opisywanie wszystkich przeszkód dla ich realizacji. Apeluję do wszystkich posłów, także tych, którzy działają w wyspecjalizowanych komisjach, aby systematycznie i krytycznie monitorowali wykonanie budżetu na 2008 r.
Chciałabym zakończyć gorącym podziękowaniem skierowanym do sprawozdawców, wszystkich koleżanek i kolegów posłów oraz do sekretariatu za ich pełną, konstruktywną współpracę w 2007 r. Mam nadzieję na taka samą parlamentarną solidarność w 2008 r., gdy będę miała przygotować sprawozdanie.
Gérard Deprez
(FR) Panie przewodniczący, panie i panowie! Przede wszystkim chciałbym pochwalić i pogratulować naszym sprawozdawcom i sprawozdawcy ogólnemu, naszemu koledze Kyösti Virrankoskiemu, oraz całej delegacji PE, fachowo kierowanej przez pana posła Böge. Gratuluję także Komisji i, co jest dość niezwykle, prezydencji Rady, która odważyła się podjąć swoje obowiązki. Panie ministrze, sądzę, że gdyby istniała europejska wersja légion d'honneur, słusznie by pan na nią zasługiwał.
Główną troską moją i moich kolegów w związku z budżetem na 2008 r. było zapewnienie pełnego finansowania ze środków Wspólnoty startu projektu Galileo, a w konsekwencji Europejskiego Instytutu Technologii, bez narażania środków finansowych przeznaczonych na programy mające na celu wdrażanie strategii lizbońskiej. Rezultat został osiągnięty: to dobra wiadomość dla całej Europy, a także dobra wiadomość, którą łatwo i prosto możemy wyjaśnić naszym współobywatelom, którzy rozumieją jej zakres.
Jeśli mogę na moment wystąpić jako przewodniczący komisji LIBE, to chciałbym wyrazić moje zadowolenie, że Komisja Budżetowa poparła opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w sprawie likwidacji rezerw w związku z SIS II i Fronteksem. Są to dwa instrumenty zasadnicze dla kontroli granic zewnętrznych UE i musimy zwiększyć ich zdolność operacyjną. Z drugiej strony proszę, abyśmy pozostawili w rezerwie wszystkie środki związane z Europejskim Funduszem na rzecz Uchodźców do czasu przyjęcia przez Parlament i Radę wniosku dotyczącego dyrektywy o wspólnych standardach i procedurach w państwach członkowskich na rzecz powrotu nielegalnie przebywających na terytorium UE obywateli krajów trzecich.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
Panie Przewodniczący! Budżet na rok 2008 nie napawa optymizmem, bo jest on najniższy od wielu lat w stosunku do dochodu narodowego brutto państw członkowskich, zarówno w środkach na zobowiązania, jak i w środkach na płatności.
Przypomnę, że w perspektywie finansowej na lata 2007-2013 pułap środków na zobowiązania na rok 2008 określono w wysokości 1,08 dochodu narodowego brutto, a na płatności 1,06 dochodu narodowego brutto. Mamy więc, znaczne rozbieżności pomiędzy tym, co chciano finansować jeszcze 2 lata temu, a tym, co Unia Europejska chce finansować obecnie. Nie można mieć więcej Europy za tak małe pieniądze w żadnej dziedzinie, na które przeznacza środki Unia Europejska.
Dobrze się stało, że postępowanie pojednawcze przyniosło porozumienie w sprawie finansowania programu Galileo i Europejskiego Instytutu Technologicznego. Mam również nadzieję, że Parlament zgodzi się na uruchomienie rezerw budżetowych na finansowanie Agencji FRONTEX, co ma szczególne znaczenie dla takich krajów jak Polska, których granice już w grudniu staną się w pełni zewnętrznymi granicami Unii Europejskiej.
Hans-Peter Martin
(DE) Panie przewodniczący! U podstaw polityki bez wszelkich "izmów” leży wiarygodność. Wiarygodność ma bardzo wiele wspólnego z celami, na które przeznaczane są dostępne dochody z podatków, i ludzie mogą to dostrzec najłatwiej w kwotach wydawanych na organy administracyjne. Niestety w tym budżecie znów nie ma dokładnych informacji, ile rzeczywiście zostanie wydane na administrację. Mamy tutaj pozycję w wysokości 6,6 mld euro, ale wydatki administracyjne są również ukryte wśród wielu innych środków.
Poza tym, to, czy styl życia klas politycznych ma jakikolwiek związek z warunkami życia znacznej większości ludności, czy nie, mówi coś zasadniczego o demokratycznym charakterze społeczeństwa. Mamy jaskrawy przykład przepaści między tymi sferami w Unii Europejskiej w postaci systemu emerytalnego urzędników oraz członków tej Izby, którzy są objęci luksusowym dodatkowym systemem emerytalnym. W przypadku urzędników łączna kwota rocznych płatności wynosi obecnie 963 mln euro, z czego sami urzędnicy wpłacają nie więcej niż jedną trzecią. Rachunek ponadto nadal rośnie. Sama liczba osób korzystających z emerytur ma wzrosnąć o 5.5%. Automatycznie wkalkulowana jest tu stopa inflacji. W ten sposób Bruksela staje się coraz bardziej odległa od tych, których ma jakoby reprezentować, a to bardzo źle dla demokracji.
To byłby punkt wyjścia dla racjonalnej reformy budżetowej, a także wezwanie do działania dla pani, pani komisarz.
Reimer Böge
(DE) Panie przewodniczący! Proszę pozwolić mi zacząć od serdecznych podziękowań pod adresem dwóch sprawozdawców, pana posła Itälä i pana Virrankoskiego, którzy w ciągu kilku minionych miesięcy wykonali bardzo dobrą robotę i przygotowali niezwykle rozsądne sprawozdania. Obejmuję tymi podziękowaniami także koordynatorów i personel grup politycznych, chcę także wyrazić moją szczerą wdzięczność sekretariatowi komisji. Wymienię tutaj nazwiska Anne Vitrey, Iana Vollbrachta i Marie-Cécile Bernard, aby podziękować całemu zespołowi, który pracował niezwykle ciężko dla nas wszystkich. Muszę także powiedzieć, że nie doszlibyśmy do tego ostatecznego skumulowanego wyniku, nad którym będziemy głosować w czwartek, bez ogromnej solidarności okazanej przez Parlament Europejski.
Pani komisarz! Dzięki pani umiejętności uchwycenia właściwej chwili, tak jak to pani raz jeszcze zrobiła podczas tych negocjacji, wniosła pani niezwykle ważny wkład w ich pomyślny wynik, za co serdecznie pani dziękuję. Jako ktoś, kto przeżył ładnych parę procesów koordynacji budżetowej chciałbym bardzo pochwalić prezydencję portugalską za sposób poprowadzenia negocjacji w Radzie w tej trudnej sytuacji. Napisała ona nowy rozdział w historii instytucji UE gwarantując ostateczne głosowanie i zgodę w Radzie, osiągnięcie, które bardzo i szczerze doceniamy.
W sumie mamy więc budżet na drugi rok okresu perspektywy finansowej wynoszący 120,3 mld euro, co odpowiada 0,96% łącznego dochodu narodowego brutto państw członkowskich, budżet, który jest bardzo poważnie nastawiony na dyscyplinę finansową.
Mamy budżet, który zabezpiecza programy tworzące europejską wartość dodaną, takie jak te, które właśnie przyjęliśmy. Mamy budżet, który na początek zabezpiecza podstawy strategicznego projektu Galileo do 2013 r., a sekret stanowi kombinacja rewizji, elastyczności i ponownego rozdzielenia. Mamy budżet, który zapewnia dodatkowe środki dla Fronteksu, co umożliwia konieczne reakcje na pilne wyzwania i mamy budżet, który finansuje wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, aczkolwiek tylko w 2008 r., i umożliwia korzystanie z instrumentu elastyczności dla celów WPZiB.
Chciałabym powiedzieć, że wolelibyśmy długoterminowe, wieloletnie podejście, które wsparłoby przewlekle niedofinansowaną pozycję 4, "UE jako partner globalny”. To jednak jest zagadnienie, do którego z pewnością powrócimy zmuszeni przez WPZiB, Palestynę i Kosowo, w związku z przyszłym sprawozdaniem pani poseł Haug w sprawie priorytetów dla następnego budżetu. Powierzam Wysokiej Izbie obecny budżet w uzgodnionej formie.
Vladimír Maňka
(SK) Panie przewodniczący, panie i panowie! Proszę pozwolić mi na krótkie podsumowanie w dziedzinie "inne sekcje”.
Praca Parlamentu Europejskiego nad budżetem przyniosła wielkie osiągnięcia, ale wymienię tylko kilka. Po pierwsze, osiągnęliśmy kompromis co do ogólnej wielkości budżetu.
Po drugie, jeśli chodzi o dostarczanie obywatelom UE informacji na temat pracy Parlamentu Europejskiego i jej rezultatów, to teraz mamy do dyspozycji narzędzia umożliwiające lepszą współpracę i komunikowanie się z obywatelami. Należy jednak podkreślić, że dokonanie postępu w ulepszaniu informacyjnej i komunikacyjnej strategii Parlamentu sam w sobie nie wystarcza. Jeśli strategia ma być skuteczna wymaga zaangażowania Komisji oraz biur europejskich w poszczególnych krajach. Musi być koordynowana, a jej wyniki systematycznie oceniane. W ten sposób możemy nie tylko zapewnić lepszy dostęp do informacji, ale także większą przejrzystość i lepsze wykorzystanie zasobów.
Po trzecie, panie i panowie, chciałbym państwu podziękować za wsparcie naszych wysiłków w zakresie tworzenia naszego systemu zarządzania wiedzą. Pomoże on państwu w przyszłej pracy legislacyjnej.
Po czwarte, osiągnęliśmy większą elastyczność jeśli chodzi o grupy odwiedzających.
Po piąte, uważam, że środki podjęte w celu wsparcia służb językowych zaowocują wyższą jakością usług i lepszym wykorzystaniem zasobów.
Wreszcie, osiągnęliśmy porozumienie w sprawie kilku punktów dotyczących środowiska naturalnego oraz dostępu do zatrudnienia dla niepełnosprawnych.
Jeśli chodzi o budżet na "inne sekcje” istotna jest indywidualna ocena każdej instytucji. Chciałabym jako przykład dobrej praktyki w kontekście przygotowywania budżetu wymieniu Trybunał Obrachunkowy. Dokonano oszczędności w niektórych liniach budżetowych dzięki pracy nad budżetem w oparciu o realne wydatki, a nie kalkulacje oparte na wskaźnikach.
Panie i panowie! Chciałbym podziękować naszym sprawozdawcom, a także zespołom z Komisji, Rady i Parlamentu Europejskiego. Nasze posiedzenia, debaty i procedura uzgadniania pozostawiły mi uczucie dużego zadowolenia. Kiedy wie się, ze wszyscy zainteresowani chcą dojść do porozumienia, to przyczynia się do powstania przyjaznej atmosfery, która musi przynieść dobre wyniki.
Nathalie Griesbeck
(FR) Panie przewodniczący, panie i panowie! Jak państwo wiedzą w 2006 r. wielu z nas z ciężkim sercem głosowało nad wieloletnim budżetem perspektywy finansowej. Mieliśmy pełną świadomość, że udział państw członkowskich nie wystarczy, aby podjąć poważne wyzwania stojące przez UE składającą się z 27 państw, a zwłaszcza z pół miliarda obywateli. Ten nieodpowiedni budżet, osłabiony jeszcze przez wycofanie się partnerów prywatnych, którzy do tej pory uczestniczyli w projekcie Galileo, sprawił, że staliśmy się podatni na problemy i był źródłem wielu obaw.
Cieszę się zatem, że tym razem Parlament, po długiej walce w Radzie z państwami członkowskimi, został wysłuchany. Ten budżet na 2008 r. jest w istocie zwycięstwem Europejczyków i tej Izby. Chciałabym też wyrazić moje szczere podziękowania naszemu sprawozdawcy ogólnemu i całemu jego zespołowi za trudne negocjacje, i oczywiście panu przewodniczącemu Böge, członkom komisji COBU i personelowi administracyjnemu.
Cieszę się, że po wielu godzinach intensywnych negocjacji zapewniliśmy po stronie "ma” łącznie niemal 120 mld euro, co stanowi 0,96% DNB UE. Stało się tak przede wszystkim dzięki wykorzystaniu instrumentu elastyczności, który pozwoli nam znacznie zwiększyć środki na WPZiB (pozycja 4), ze szczególnym naciskiem na Kosowo i Palestynę.
Na koniec, jako członkini Komisji Transportu i Turystyki, podobnie jak moi koledzy wyrażam zadowolenie z zapewnienia środków na projekt Galileo, który jest ważnym i kluczowym przedsięwzięciem, które umożliwi Europie utrzymanie, a nawet poprawę pozycji jako mocarstwa kosmicznego i zagwarantuje nam niezależność od innych krajów. To wielki sukces, nie tylko pod względem politycznym, ale także pod względem zatrudnienia, atrakcyjności, a zwłaszcza widoczności integracji europejskiej dla naszych współobywateli: jest to po prostu wielki sukces na przyszłość.
László Surján
(HU) Panie przewodniczący! Galileo Galilei miał jakoby powiedzieć: "A jednak się kręci!”. Teraz, po wielu latach szukania dziury w całym program Galileo zaczyna się kręcić. Chciałabym pogratulować sprawozdawcy, Komisji, pani komisarz i Parlamentowi wymuszenia porozumienia. Ale dlaczego potrzebny jest przymus? Dlaczego Rada nie zadziałała wcześniej? Dlaczego jest wstrząśnięta i zbulwersowana, że Unia znów musi płacić? Dlaczego nie cieszymy się, że Unia chce i może wdrażać ważne programy, takie jak Galileo? Dlaczego musimy wspólnie wyciskać konieczną kwotę z resztek pieniędzy, zamiast tego, by wszyscy ponosili koszty inwestycji i wszyscy korzystali z zysku? Dlaczego Rada próbuje ograniczyć środki na politykę spójności z jednego roku na drugi - w tym roku o ponad 100 mln euro? Dlaczego trzeba było wstrzymywać pomoc dla rolnictwa dla nowych państw członkowskich na dziesięć lat i zmuszać obywateli Europy korzystających z różnego rodzaju pomocy do konkurowania ze sobą na wspólnym rynku?
Kiedy cesarz Austrii będący jednocześnie królem Węgier zwrócił się o pomoc w wojnach Marii Teresy węgierska szlachta odpowiedziała żarliwie: "Masz nasze życie i naszą krew!”, dodając jednak: "Ale nie owies”, czyli innymi słowy: nie będziemy ponosić kosztów. Trudno przy takim zachowaniu odnosić sukcesy. Nie wolno nam uważać budżetu Unii za stracone pieniądze. Jest to instrument, dzięki któremu obywatele Europy odnoszą korzyści ze swoich pieniędzy. Parlament, Komisja i wreszcie Rada pracowały nad tym. Gdyby tylko myśli i zamiary wcześniej się przyjęły. Dziękuję państwu za uwagę.
Jan Mulder
- (NL) Panie przewodniczący! Raz jeszcze możemy sobie pogratulować osiągnięcia porozumienia po tak wielu próbach. To był długi i bolesny proces, i wszyscy, którzy w nim uczestniczyli mogą teraz z czystym sumieniem spojrzeć wstecz. Ważnym pytaniem jest jednak to, czy jest to najlepsza procedura przyjmowania budżetu. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby, po ratyfikowaniu nowego Traktatu, ponowne zastanowienie się, czy nie można znaleźć na to szybszego i bardziej skutecznego sposobu.
Moglibyśmy także na przykład zastanowić się, czy podejmowanie decyzji w sprawie projektów pilotażowych i działań przygotowawczych na tak późnym etapie to najlepsza metoda, czy też powinniśmy robić to na wcześniejszym etapie. Myślę, że to drugie. Jeśli przyjrzymy się negocjacjom, to największym sukcesem tego budżetu są projekt Galileo i Europejski Instytut Technologii.
Kiedy czytam sprawozdania prasowe o wszystkich negocjacjach, to zawsze wydaje się, że jest tylko jedna instytucja, która się liczy i jest to Rada Ministrów. Gdy czyta się sprawozdania prasowe po zawarciu porozumienia, to zawsze jest tam napisane: "porozumienie zostało osiągnięte na forum Rady Ministrów”. Czy nie ma sposobu, aby poinformować opinie publiczną, że to nie było zupełnie tak? Trudno było przekonać Radę do dostosowania wieloletniego budżetu.
Samo w sobie jest to godne pochwały: Traktat jest jeszcze nowy, ale istniało nań pilne zapotrzebowanie. Myślę, że powinniśmy trzymać się Traktatu i wieloletniego budżetu, ale to także ma zastosowanie do Rady, zwłaszcza jeśli chodzi o ustęp w art. 44 dotyczący prezentacji oświadczeń poszczególnych krajów dotyczących racjonalnego zarządzania finansowego. Być może Rada mogłaby na to zwrócić odrobinę uwagi.
Janusz Lewandowski
Panie Przewodniczący! Budżet na rok 2008, zarówno w swojej strukturze, jak i wielkości, jest świadectwem tego, iż jesteśmy ciągle we wstępnej fazie wdrażania programów wieloletnich nowej generacji, związanych z perspektywą finansową 2007-2013. Wyrazem tego jest choćby rekordowo niski poziom płatności w relacji do dochodu narodowego brutto.
Mam cichą nadzieję, że beneficjenci tego budżetu w roku 2008 w miły sposób zaskoczą Parlament Europejski, a w niemiły sposób zaskoczą ministrów finansów zmuszając do tak zwanego amending bugdet z uwagi na większą niż nam się obecnie wydaje konsumpcję, zwłaszcza funduszy strukturalnych.
Koncyliacja, która zwieńczona została sukcesem jest wspólnym sukcesem trzech instytucji uczestniczących. Gratuluję Panu Böge jako szefowi delegacji parlamentarnej, gratuluję sprawozdawcom, sekretariatowi itd. Ta sama koncyliacja pozostawiła niemiłe wrażenie, iż mianowicie delegacja parlamentarna, o tym już było głośno w dzisiejszej debacie, jest nie tyle stroną uzgodnienia, czy uczestnikiem negocjacji, ale raczej kimś w rodzaju obserwatora układu deal making pomiędzy kilkoma delegacjami narodowymi, zainteresowanymi w szczególności sposobem finansowania, a może jeszcze bardziej kontraktami publicznymi, zamówieniami publicznymi związanymi z programem Galileo.
To jest niemiłe wrażenie, które znalazło odzwierciedlenie później w pogłosach medialnych z tego wydarzenia, które przecież było koncyliacją budżetową a nie tylko spotkaniem ministrów finansów zainteresowanych krajów. Obiecuję, w imieniu Parlamentu, że wyciągniemy z tego wnioski w przyszłych spotkaniach tego typu w roku 2008.
Ingeborg Gräßle
(DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie urzędujący przewodniczący! Proszę pozwolić mi zacząć od pochwały dla przewodniczącego Rady. Myślę, że upiększył pan tę Izbę krawatami prezydencji portugalskiej i wytworzył w Radzie taki esprit de corps, który nie wydawał nam nigdy możliwy.
Z perspektywy kontroli budżetowej istnieją dwie sprawy, które pragniemy szczególnie podkreślić w związku z nadchodzącym rokiem finansowym. Pierwsza sprawa, do której nawiązała już pani komisarz, to kontynuacja przeglądu ukierunkowana na plan zatrudnienia w dziedzinie koordynacji i wsparcia administracyjnego. Wiemy, że sama Komisja ma wątpliwości, czy rzeczywiście potrzebuje 1700 pracowników zajmujących się komunikacją lub 3500 zajmujących się zarządzaniem dokumentami bądź 1700 w dyrekcji kadr. Wszyscy oni stanowią niemal jedną trzecią personelu w służbach zajmujących się wsparciem i koordynacją. Staramy się zadbać, aby administracja nie zajmowała się sama sobą, ale aby zatrudniała pracowników, którzy mogą wdrażać zarówno priorytety polityczne Komisji, jak i Parlamentu.
Z tej przyczyny będziemy nadal wzywać Komisję, aby w planie działania rzuciła więcej światła na te dziedziny działalności. Ta sprawa musi nadal pozostać w programie, czy z rezerwą czy bez rezerwy, czy z ust. 11 w naszej rezolucji, czy bez niego, a nawet przy wypełnieniu warunków wstępnych, albo bez nich. Apeluję usilnie, abyśmy nadal zajmowali się tą sprawą. Mówili państwo o niej, słyszałam te uwagi i będę państwa zgodnie z nimi oceniać. Uważam, że ta Komisja może z pewnością sporządzić plan działania, bo ta właśnie Komisja jest w stanie to zrobić. Jej następcy jednak nie będą. Dlatego uważam, że istotne jest aby spełnili państwo ten warunek wstępny, przeprowadzili odpowiednie prace przygotowawcze. Ja sama jestem bardzo zainteresowana tą sprawą i zawsze chętnie porozmawiam o niej z państwem.
Druga sprawa, do której przywiązujemy wagę dotyczy krajowych deklaracji w sprawie zarządzania funduszami, które są objęte systemem podziału zarządzania. Panie urzędujący przewodniczący Rady! Podczas naszej procedury uzgadniania złożył pan pewne oświadczenia, w których sugerował nam pan, że zajmie się to sprawą. Jak dotąd nie sprecyzował pan, w jaki sposób zamierza zrealizować to zadanie. Nasze wezwanie do działania odnosi się także do prezydencji słoweńskiej. Gorąco apelujemy do Komisji, aby wykorzystała odnośne wytyczne do stworzenia warunków, w których będziemy mogli przede wszystkim rozpocząć rozmowy z państwami członkowskimi. Trudno będzie podjąć jakiekolwiek działania bez uciekania się do tych wytycznych i bez odpowiednich działań ze strony państw członkowskich.
Monica Maria Iacob-Ridzi
(RO) Panie przewodniczący! Budżet Unii Europejskiej na 2008 r. jest budżetem pragmatycznym, nastawionym na rezultaty, kierowanym przez obecne priorytety rozwojowe Unii Europejskiej. W trakcie całej procedury budżetowej Parlament Europejski korzystał ze swoich uprawnień do kontroli innych instytucji celem promowania głównych celów strategii lizbońskiej, konkurencyjności gospodarczej i zatrudnienia.
Parlament przekazał środki przeznaczone dla Komisji na rezerwę, ze względu na niedostatki w systemie zatwierdzania programów operacyjnych, ponieważ przekraczanie terminów oznacza dla obywateli Europy stratę pieniędzy. Tak samo dzieje się w przypadku opóźnień w rekrutacji personelu z nowych państw członkowskich, co powoduje poważne koszty i wpływa na działalność instytucji europejskich.
Dlatego uważam za bardzo istotne, że po wejściu w życie traktatu lizbońskiego kompetencje Parlamentu znacznie wrosną, procedura współdecyzji stanie się ogólną zasadą, a weto Parlamentu podczas przyjmowania budżetu zostanie także rozszerzone na rolnictwo.
Znalezione rozwiązania dotyczące finansowania wielkich projektów technologicznych Unii Europejskiej, a mianowicie Galileo i Europejskiego Instytutu Technologii, oznaczają znaczną pomoc dla badań i rozwoju. Niemniej jednak musimy zadbać, aby pomoc europejska była rozdzielana równomiernie i nie pogłębiała już istniejących luk technologicznych i informatycznych między państwami członkowskimi. Chociaż jest to rozwiązanie techniczne celem finansowania tych programów, wykorzystywanie nadwyżki z rolnictwa nie powinno stać się regułą. Rolnictwo nie powinno być dziedziną, o której losach decyduje się z góry i której fundusze są systematycznie przekierowywane. Bardzo się cieszę z poparcia, jakiego udzielili państwo zwiększeniu kwot przeznaczonych na europejski program finansowania mleka dla szkół i rozszerzenia go także na inne produkty.
Na koniec, za bardzo ważne uważam coraz większe zaangażowanie Unii Europejskiej w dziedzinę edukacji w ogólności i rozwój stypendiów i programów kształcenia ustawicznego w szczególności. Z tej przyczyny dziękuję państwu za poparcie poprawki dotyczącej znacznego zwiększenia tej dziedziny budżetu na następny rok.
Margaritis Schinas
(EL) Panie przewodniczący! Tegoroczny budżet jest spektakularnym dowodem na to, że wspólnotowa metoda działa. W tym roku dowiedliśmy wartości dodanej, jaką Unia Europejska może dostarczyć rozwiązując skomplikowane problemy w sytuacji, gdy pierwotne plany zawiodły.
Wiąże się to nie tylko z widowiskowym sukcesem Galileo, ale także ze sposobem, w jaki mogliśmy zapewnić Fronteksowi nowe, konieczne środki finansowe na sprostanie nowym wyzwaniom; z projektami pilotażowymi i z Europejskim Instytutem Technologii. Ujmując to najprościej Unia Europejska pokazuje, że może zapewnić wspólnotowe rozwiązania poważnych, złożonych problemów tam, gdzie innym się nie udało.
To pierwsze, pozytywne przesłanie. Jest też jednak inne, negatywne przesłanie związane z ogólną tendencją reprezentowaną przez liczby w budżecie: fakt, że w tym roku wydatkujemy, na przyszły rok, 0,95% wspólnotowego PNB nie stanowi dla mnie dobrej wiadomości. Słyszałem, że niektórzy koledzy posłowie uważają to za sukces. Dla mnie to nie jest sukces. Dowodzi to, że wydajemy teraz, gdy jest 27 państw członkowskich, tyle samo, ile wydawaliśmy, gdy było ich 15. Budżet na tym poziomie nie odpowiada rozmiarom ambicji europejskiego przedsięwzięcia. Opierając się na tegorocznym sukcesie powinniśmy w odpowiednim czasie zacząć przygotować środki na przyszłość i cieszę się, że dyskusja na ten temat już się rozpoczęła.
Chciałbym zakończyć osobistym akcentem: w czwartek, gdy będziemy głosować nad budżetem minie rok od dnia śmierci Ignacii Loyola de Palacio - która była architektem tego wielkiego europejskiego projektu. To była wspaniała Europejka, wspaniała kobieta, kobieta, która rozpoczęła proces, nad którego pomyślnym zakończeniem będziemy głosować w czwartek. Sądzę, że polityk, za którego mówią jego czyny, nie może mieć piękniejszego pomnika.
Simon Busuttil
- (MT) Dziękuję, panie przewodniczący. Jednym z punktów, co do których Parlament i Rada są zgodne jest znaczne zwiększenie budżetu agencji Frontex - w istocie został on podwojony. Chciałbym powiedzieć, że między pierwszym czytaniem tego budżetu i jego drugim czytaniem, podczas którego zostanie on zatwierdzony w tym tygodniu parlamentarna Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych odbyła intensywne posiedzenie z udziałem szefa agencji Frontex, podczas którego rozmawialiśmy oraz zaprezentowano nam szczegółowo program pracy agencji na nadchodzący rok. Ta prezentacja, panie przewodniczący, przekonała nas, że robimy słusznie zwiększając budżet tej agencji, ponieważ mając w przyszłym roku do dyspozycji większą ilość środków agencja ta będzie skuteczniejsza, niż była do tej pory. Szef agencji poinformował nas też szczegółowo o kilku nowych misjach, które zostaną przeprowadzone w przyszłym roku na granicach zewnętrznych Unii - misjach lądowych, powietrznych i morskich. Jeśli chodzi o misje morskie, to cieszy nas, że zwiększy się znacznie działalność Fronteksu na granicach morskich, zwłaszcza w centralnej części Morza Śródziemnego, gdzie, jak widzieliśmy niedawno, problemy znacznie narastają. W międzyczasie będą także kontynuowane misje w okolicy Wysp Kanaryjskich. Panie przewodniczący! Nie wątpię, że obywatele krajów dotkniętych tym problemem będą zadowoleni z bardziej skutecznej obecności Fronteksu, która pomoże im poradzić sobie z napływem imigrantów, co jak wiadomo stanowi główną troskę obywateli tych krajów. Docenią zatem decyzje, jakie podjęliśmy w odniesieniu do budżetu. Ponadto nie wątpię, że ten budżet będzie stanowić wyraźne przesłanie dla sieci przestępczości zorganizowanej, która korzysta na handlu imigrantami, że jej działalność nie będzie tolerowana. Dziękuję.
Emanuel Santos
urzędujący przewodniczący Rady. - (PT) Panie przewodniczący! Bardzo uważanie słuchałem wystąpień pań i panów posłów i muszę powiedzieć, że chociaż na początku wyraziłem moje zadowolenie z osiągniętych sukcesów, teraz mam jeszcze więcej powodów do prawdziwego zadowolenia, w moim własnym imieniu i w imieniu Rady, z wyników, które udało nam się nam wszystkim wspólnie osiągnąć.
Chciałbym także dodać, że te wyniki nie tylko pozwalają nam odczuwać zadowolenie, ale także dodają prestiżu naszym instytucjom: Parlamentowi, Radzie i Komisji Europejskiej. W oczach obywateli Europy zademonstrowaliśmy wspólną wolę i wspólną ambicję, aby kontynuować budowanie Unii Europejskiej, składającej się teraz z 27 państw członkowskich, jako obszaru pokoju, demokracji, wolności, sprawiedliwości, a także dobrobytu. Muszę skorzystać z tej okazji, aby wyrazić moje wielkie nadzieje nie tylko na właściwe wykonanie budżetu, który ma zostać przyjęty, ale także na właściwe wdrożenie projektów, które były objęte tymi negocjacjami. Podziękowania dla wszystkich za życzliwe słowa pod adresem Rady. Dziękuję bardzo, panie przewodniczący.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w czwartek, 13 grudnia 2007 r.
Oświadczenia pisemne (art. 142)
Alexander Stubb  
na piśmie. - (FI) Powinniśmy pogratulować sprawozdawcom Parlamentu udanego budżetu: panu posłowi Virrankoskiemu budżetu Komisji, a panu posłowi Itälä budżetu Parlamentu i budżetu innych instytucji.
Rezultat jest rezultatem historycznym. Po raz pierwszy największa część budżetu przypadła funduszom strukturalnym i funduszowi spójności. Odzwierciedla to zmiany w priorytetach Komisji. Wielkość budżetu jest znana: nieco poniżej 1% DNB, co oznacza około 120,3 mld euro na 2008 r.
Budżet jest także przyszłościowy, bo 3.4 mld euro pójdzie na system nawigacji radiowej Galileo, a 309 mln euro na Europejski Instytut Technologii (EIT). Były też dalsze inwestycje we wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa. To jest niezwykle ważne dla umocnienia wiarygodności naszej roli międzynarodowej.
Jeśli chodzi o Parlament, to pan poseł Itälä podkreślił znaczenie dyscypliny budżetowej i odpowiedzialnego wykorzystania środków publicznych.
Uważam zatem, że nowy budżet jest doskonały.
