Vooruitgang op het gebied van gelijke kansen en non-discriminatie in de EU (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van mevrouw Lynne, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over de vooruitgang die in de EU op het gebied van gelijke kansen en non-discriminatie is geboekt (de omzetting van Richtlijnen 2000/43/EG en 2000/78/EG).
Elizabeth Lynne
rapporteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de andere fracties bedanken voor hun medewerking, met name enkele van de schaduwrapporteurs. Ik denk dat we door samen te werken een goed verslag hebben gemaakt.
Ik heb in dit verslag gekeken naar de omzetting en toepassing van de huidige richtlijnen, namelijk de richtlijn inzake gelijke behandeling in arbeid en beroep en de richtlijn inzake gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming. Ik heb mij meer gericht op de richtlijn inzake gelijke behandeling in arbeid en beroep omdat gelijke behandeling ongeacht ras vorig jaar in een zeer goed verslag van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken werd behandeld. De omzetting en toepassing is overal in de EU verschillend, vooral met de richtlijn inzake gelijke behandeling in arbeid en beroep. Er zijn echter ook problemen met de richtlijn inzake gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming. Er is ook een tekort aan informatie voor burgers over mogelijke oplossingen bij discriminatie.
De Commissie, de lidstaten, de vakbonden, alsmede gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties moeten doen wat ze kunnen om het bewustzijn van rechten in het kader van deze richtlijnen te verbeteren. De lidstaten moeten ook goede, onafhankelijke instanties financieren om gelijkheid te bevorderen. De lidstaten moeten worden aangemoedigd om ervoor te zorgen dat de opdracht van die instanties ook alle vormen van discriminatie omvat.
Het gebeurt te vaak dat individuele slachtoffers van discriminatie zelf de discriminatie moeten oplossen zonder de ondersteuning van advocaten of de middelen om juridische stappen te zetten. Dat moet veranderen. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat slachtoffers van discriminatie automatisch verzekerd zijn van juridische stappen en daarbij worden geholpen. Hoewel ik blij ben met de statistieken die de Commissie al over discriminatie heeft verzameld, denk ik dat we meer gegevens en een algemene norm voor het verzamelen van gegevens nodig hebben.
Ik ben blij met de interesse van de Commissie in meervoudige discriminatie. Dat is een van de redenen dat ik in mijn verslag oproep tot uitgebreide antidiscriminatiewetgeving. We moeten afstappen van de stuksgewijze aanpak. Bij discriminatie mag van een hiërarchie geen sprake zijn. Een nieuwe richtlijn moet discriminatie en toegang tot goederen en diensten op alle gronden die nog niet in de wetgeving krachtens artikel 13 zijn behandeld, regelen. De richtlijn moet handicaps, leeftijd, religie of geloof en seksuele geaardheid omvatten. Ras en geslacht zijn net als werk al inbegrepen.
Commissaris Špidla had zich hieraan verplicht en de Commissie heeft een horizontale richtlijn voor het werkprogramma voor 2008 gepland. Dit vind ik vooral bijzonder lovenswaardig van commissaris Špidla. Helaas lijkt men hier echter binnen de Commissie wat op terug te komen. Kan de Commissie ons mededelen in welke fase de effectbeoordeling plaatsvindt, wat wordt behandeld en wanneer dit bekend wordt gemaakt? Begrijp ik goed dat er nu wordt gezegd dat er misschien alleen wetgeving wordt voorgesteld op het gebied van handicaps? Dat is niet acceptabel. Vandaar ons amendement.
Ik heb jaren campagne gevoerd voor wetgeving ex artikel 13 op basis van handicap en op basis van leeftijd. Nu ben ik er echter van overtuigd dat we niemand moeten vergeten. Antidiscriminatie en mensenrechten zijn de basis van de Europese Unie. Elke burger in de EU moet gelijk worden behandeld.
Ik dring er bij u op aan voor mijn verslag te stemmen, en nog belangrijker voor een allesomvattende richtlijn over antidiscriminatie zodat we een signaal geven aan diegenen in de Commissie die het hier niet mee eens zijn. De lidstaten zien dan ook dat we als Parlement tenminste toegewijd zijn aan het volledig beëindigen van discriminatie en het belachelijke idee dat het is geaccepteerd om tegen een deel van onze maatschappij te discrimineren.
(Applaus)
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil ten eerste mevrouw Lynne bedanken voor haar uitgebreide en actuele verslag. De Commissie is het volledig eens met de inhoud. De Commissie ondersteunt de roep om een volledige omzetting van Richtlijnen 2000/43/EG en 2000/87/EG zonder meer. Zoals u weet heeft de Commissie enkele lidstaten aangeklaagd wegens niet-naleving van de wetgeving. De Commissie zal niet aarzelen om van haar bevoegdheden gebruik te maken om te zorgen dat in de toekomst de EU-wetgeving nauwgezet wordt nageleefd en om een snelle en systematische verbetering te bereiken in de gevallen waar deze wetgeving nog niet ten uitvoer wordt gelegd.
De Commissie erkent ook dat het toezicht op de toepassing van de beide richtlijnen moet worden verbeterd. De Commissie werkt daarom momenteel aan programma's zodat discriminatiegevallen beter worden vastgelegd. De echt belangrijke kwestie is de daadwerkelijke impact op personen, niet slechts een abstract beeld van hoe een en ander zou kunnen werken.
Het verslag onderstreept terecht ook de essentiële rol van de instellingen bij het ondersteunen van gelijke behandeling: ze spelen een belangrijke rol bij het toezicht houden, steun bieden aan slachtoffers en het verhogen van bewustzijn van rechten. Ik wil het cruciale belang van de non-gouvernementele sector op dit gebied benadrukken. De Commissie ondersteunt een uitbreiding van de rol van de instellingen en de rol van de non-gouvernementele sector op een wijze die discriminatie op andere gronden dan etniciteit en geslacht zou omvatten.
Zoals beschreven in het Werkprogramma van de Commissie voor 2008, wil ik een amendement voordragen op basis van artikel 13 van het EG-verdrag. Dit zou de bestaande bescherming tegen discriminatie uitbreiden tot gebieden buiten de arbeidsmarkt. Dit zal worden inbegrepen in het bredere programma voor gelijke kansen, opvattingen en solidariteit dat eind juni goedgekeurd wordt.
Er vinden levendige politieke debatten plaats over de vraag of er op EU-niveau uitgebreidere antidiscriminatiewetgeving nodig is. Laat het duidelijk zijn dat deze discussies er niet zijn om te bespreken of discriminatie wel of niet bestreden moet worden. De discussie gaat over de meest effectieve manier om dit te doen. Gezien de politieke gevoeligheid van deze kwestie en de allesbehalve toeschietelijke houding van sommige lidstaten, moet dit zeer zorgvuldig worden voorbereid.
Tijdens het seminar van 29 april dat voor de start van de vernieuwde sociale agenda werd gehouden zijn we overeengekomen dat meer diepteanalyses nodig waren voordat een besluit over de beste maatregelen wordt genomen. Wat de Commissie in de komende weken ook besluit, het wordt een beslissing op basis van een gedetailleerde analyse. Daarin zal rekening worden gehouden met alle aspecten van meervoudige discriminatie en de principes van subsidiariteit en evenredigheid. Het belangrijkste is dat het genomen wordt om echte voordelen op te leveren voor diegenen die dat nodig hebben.
Ik zou tenslotte willen noemen dat de Commissie van plan is om als vervolg op het Europees Jaar van gelijke kansen een mededeling te presenteren waarin concrete maatregelen worden genomen voor betere bescherming in de Europese Unie tegen discriminatie. De Commissie zal tegelijk met deze mededeling ook een verslag publiceren over de bijdrage van het EU-beleid aan de verbetering van de situatie van de Roma.
Tatjana Ždanoka
rapporteur voor advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de rapporteur, mevrouw Lynne van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken namens de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en mijn politieke fractie bedanken voor haar uitstekende werk en dit uitstekende verslag.
Helaas is discriminatie nog steeds een van de belangrijkste en meest wijdverspreide mensenrechtenproblemen in de Europese Unie. Wat betreft antidiscriminatierichtlijnen die al van kracht zijn, wil ik benadrukken dat ze slechts in minimumnormen voorzien. Het is een schandelijke situatie dat een aantal lidstaten zelfs die minimumnormen niet hebben omgezet en geïmplementeerd. Wij denken dat de Europese Commissie actiever de inbreukprocedure tegen zulke lidstaten moet gebruiken.
Iedereen in de Europese Unie moet er zeker van zijn dat hij of zij niet gediscrimineerd kan worden en dat hij of zij effectieve juridische middelen heeft om discriminatie te bestrijden. De lidstaten en de Commissie moeten ook actief het bewustzijn vergroten. Daarbij moeten mensen worden getraind in het bestrijden van discriminatie.
Een andere kwestie die we net vandaag hebben gehoord baart me zelfs nog meer zorgen. Het is dat we echt een allesomvattend juridisch kader moeten hebben voor het bestrijden van discriminatie. Voor zover ik deze mededeling van de commissaris begrijp kunnen we op dit moment niet zeker weten of het werkprogramma dat de commissiaris voor 2008 heeft aangekondigd hierin zal voorzien. We hebben het programma met een voorstel voor een richtsnoer om het principe van gelijke behandeling buiten de werksituatie op welke grond ook zeer welkom geheten.
Ik zou het zeer ontstellend vinden als de Commissie enkele gronden van het bereik van bescherming zou uitsluiten. Dit zou betekenen dat we onze waarden gemakkelijk laten varen en dat we ons vrij voelen om zodra het Europees Jaar van gelijke kansen is afgelopen Europeanen verschillend te behandelen. Dit kunnen we niet tolereren.
Edit Bauer
namens de PPE-DE-Fractie. - (HU) Bedankt, mijnheer de Voorzitter. Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het is een fundamentele menselijke waarde om tegen discriminatie te zijn. Over dit punt zijn we het allemaal eens. De Europese Volkspartij hecht bijzonder belang aan antidiscriminatiebeleid. Het is onze overtuiging dat lidstaten een onweerlegbare en onontkoombare verantwoordelijkheid hebben om te zorgen dat geen enkele burger van de Europese Unie met discriminatie te maken heeft.
Onze fractie is zich er ook van bewust dat helaas niet alle problemen met wetgeving opgelost kunnen worden. Om geleidelijk een einde te maken aan discriminatie, is een goed politiek milieu nodig, is tolerantie in het dagelijks leven, op het werk, in het openbaar, bij communicatie en van nationaal tot plaatselijk niveau nodig. Het is ook nodig dat de hele burgermaatschappij een eenheid vormt.
De praktijk heeft uitgewezen dat de tenuitvoerlegging van Europese richtlijnen op het gebied van discriminatie geen eenvoudige taak is. De helft van de lidstaten zijn er niet in geslaagd om de richtlijnen goed om te zetten in nationale wetgeving, of om deze goed toe te passen. Het is een feit dat er in de Europese wetgeving een kloof is tussen artikel 13 van het EG-Verdrag en de bestaande richtlijnen. Dit betekent dat niet alle "beschermde” groepen, diegenen waar artikel 13 om gaat, zeker zijn van gelijke rechten onder Europese wetgeving wat betreft toegang tot goederen en diensten.
De Europese Volkspartij gelooft echter niet dat de oplossing voor overbrugging van deze kloof ligt in het aannemen van allesomvattende richtlijnen die inefficiënt en moeilijk te implementeren zijn. Wij denken dat in plaats daarvan dringend een Europese richtlijn nodig is die op een niet-hiërarchische manier helpt een einde te maken aan de discriminatie tegen de 84 miljoen gehandicapten in Europa zodat mensen met een handicap overal in de EU dezelfde rechten hebben.
Als we in gedachten houden dat de gemiddelde levensverwachting van de bevolking toeneemt en dat chronische ouderdomsziekten vaak de gezondheid van een persoon beschadigen, zal het aantal personen met een handicap in de toekomst toenemen. We zijn ervan overtuigd dat deze benadering effectievere, praktischere hulp zal geven aan mensen met een handicap. Onze fractie zou daarom een initiatief van de Europese Commissie met dit doel ondersteunen. Dank u.
Magda Kósáné Kovács
namens de PSE-Fractie. - (HU) Bedankt, mijnheer de Voorzitter. Het uitstekende verslag van mevrouw Lynne gaat uit van de verantwoordelijkheid die ontstaat doordat er onder ons negatieve discriminatie bestaat. Dit is niet alleen niet verdwenen uit het excellente Europa, volgens het onderzoek van de Eurobarometer neemt discriminatie zelfs toe. Dit merken de Europese burgers. Ik zou ook willen toevoegen dat de uitbreiding een stijging in nieuwe vormen van discriminatiebedreiging met zich heeft meegebracht, zoals waar meervoudig achtergestelde mensen mee te maken hebben. De discriminatie van de Roma wordt tegenwoordig steeds geweldadiger.
De meerderheid van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken heeft gestemd voor goedkeuring van een horizontale richtlijn. We herinneren ons allemaal nog de sporen van wantrouwen in het Parlement richting de nieuw gevormde Commissie. Dat wantrouwen werd de mening van de meerderheid door de openlijke gezichtspunten van een van de genomineerden over discriminatie. De Commissie beloofde toen dat zij actie zou ondernemen op basis van haar bevoegdheid krachtens artikel 13 van het EG-Verdrag om wetgeving voor te stellen tegen alle vormen van discriminatie en een juridisch kader te vormen voor het optreden tegen overtredingen.
Het is ook een urgente kwestie voor de Commissie om het omzetten van bestaande wetgeving van de Europese Unie door lidstaten te beoordelen en ook om inbreukprocedures te starten tegen lidstaten die bestaande richtlijnen niet hebben omgezet. Wat betreft de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement is het niet acceptabel dat er enige vorm van hiërarchie ontstaat, of dit nu in het EG-Verdrag is of in de voorschriften op het gebied van discriminatie die in de wijziging van het Verdrag van Lissabon worden genoemd. Wij willen geen onderscheid maken op basis van wie het meest lijdt, mensen met een handicap, homoseksuelen of ouderen.
Wat ons betreft is het voorstel van het verslag van mevrouw Lynne een potentiële juridische oplossing. Met andere woorden: we wachten op een algemene, horizontale richtlijn van de Commissie. Dit sluit natuurlijk niet uit dat specifieke bepalingen voor verschillende sectoren en andere gevallen moeten worden vastgesteld. Het maakt dit zelfs noodzakelijk.
Ik ben ervan overtuigd dat dit ook overeenstemt met de opvattingen van Europese burgers die slachtoffer van discriminatie zijn of dat mogelijk worden. Hartelijk bedankt.
Bernard Lehideux
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren. Mevrouw Lynne, het is opmerkelijk hoe veel werk en inzet u aan dit belangrijke dossier hebt gewijd. Van onze fractie was ik een van de eersten die dit, binnen de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, hebben gezien en ik dank u daar hartelijk voor.
Beschermende wetgeving werkt alleen maar bij een doeltreffende toepassing. Daarom deel ik uw zorg, mevrouw Lynne, over de gebrekkige implementatie van richtlijnen ter bestrijding van discriminatie in bepaalde lidstaten. Dat is onacceptabel en de Commissie behoort in dergelijke situaties krachtige en weloverwogen maatregelen te nemen. We mogen ons op dit gebied geen toegeeflijkheid veroorloven.
Beschermende wetgeving heeft ook alleen maar waarde als zij gebruikt kan worden door diegenen waaraan bescherming geboden moet worden. Daarom ben ik, net als u, van mening dat we ervoor moeten zorgen dat de slachtoffers van discriminatie toegang hebben tot informatie en tot de middelen waarmee ze zich kunnen verdedigen. Dat is de verantwoordelijkheid van de lidstaten en ook daarbij mag nalatigheid niet worden getolereerd.
Hoewel uw verslag een belangrijke stap in de goede richting betekent, is dat vooral zo vanwege de brede aanpak van discriminatie waarvoor u zich sterk maakt. Ik steun uw verzoek om een uitgebreide richtlijn ter bestrijding van alle vormen van discriminatie onvoorwaardelijk. Ik ben er net als u van overtuigd dat een gemeenschappelijke aanpak, waarbij rekening gehouden wordt met alle vormen van discriminatie, essentieel is. Artikel 13 roept niet op tot het niet nemen van maatregelen of tot ongecoördineerde maatregelen, maar nodigt uit tot het nemen van maatregelen.
Commissaris, dames en heren, laat uw angsten en theoretische discussies varen. Het voorstel tot een uitgebreide richtlijn is noodzakelijk en getuigt van gezond verstand. De grote meerderheid hier is die mening toegedaan en vraagt u, commissaris, te luisteren.
Jean Lambert
namens de Verts/ALE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ook wij verwelkomen het verslag van mevrouw Lynne en steunen de voorkeur daarin voor een uitgebreide richtlijn. Wij zien dit als deel van de culturele verschuiving waar mevrouw Bauer naar verwees. Maar we horen de eierschalen kraken nu de Commissie voorzichtig probeert hierbij vooruitgang te boeken en we dringen er bij de Commissie op aan zich moedig te gedragen en de leiding te nemen.
Wij vinden dat het voor ons belangrijk is dat er veelomvattende wetgeving komt. Daardoor zouden sommige mazen in de wet, die racisten en vreemdelingenhaters proberen te gebruiken voor godsdienstdiscriminatie om hun racistische standpunten te verhullen, gedicht kunnen worden.
Het is belangrijk dat we afstappen van bepaalde willekeurige grenswaarden, bijvoorbeeld op grond van leeftijd, bij doorlichtingen en in de gezondheidszorg. Feiten moeten de doorslag geven.
We steunen de rapporteur volledig in haar wens om mensen proactief bewust te maken van hun rechten en ze in staat te stellen van die rechten gebruik te maken. Daarvoor zijn doeltreffende rechtshulp en sterke, onafhankelijke instellingen nodig.
Wij juichen dit verslag daarom toe en we zijn het eens met de huidige vorm ervan.
Jan Tadeusz Masiel
Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer mevrouw Lynne met dit zeer praktische verslag over dit belangrijke onderwerp. Toch ben ik een beetje verrast door de taal waarin het verslag gesteld is. Het doet me een beetje denken aan de taal van het totalitarisme. Als ik niet had geweten dat de rapporteur lid was van de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa, dan had ik gedacht dat iemand uit het communistische kamp het verslag had opgesteld. Ik vind het gevaarlijk om in details te treden, zoals hier gedaan is, en om precies aan te geven welke soorten discriminatie niet mogen en hoe we ons moeten gedragen; er zou gewoon geen discriminatie moeten zijn. De mensheid heeft al haar geboden en verboden neergelegd in de Tien Geboden en ze zijn daarin in het kort vervat: gij zult niet doden, gij zult geen overspel plegen. We zouden gewoon moeten zeggen: "gij zult niet discrimineren”, en de rest overlaten aan de fijngevoeligheid en competentie van menselijke groeperingen en lidstaten. Toch vind ik dit een acceptabel verslag, aannemende dat amendement 7 van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten wordt aangenomen.
Bairbre de Brún
namens de GUE/NGL-Fractie. - (GA) Mijnheer de Voorzitter, het verslag van Liz Lynne geeft aan dat er een veelomvattend wetgevingskader nodig is, met een breed scala aan onderwerpen, ter voorkoming van discriminatie buiten het werk.
Miljoenen mensen - zowel ouderen als andere groepen - worden elke dag gediscrimineerd bij hun pogingen toegang te krijgen tot de gezondheidszorg, het onderwijs en het vervoer of een verzekering of lening af te sluiten.
Het zijn de zelfde groepen die problemen hadden met het krijgen van werk toen daar nog geen krachtiger Europese wetgeving voor was. Door doeltreffende EU-wetgeving veranderden de werkgevers hun houding. Het was een Europese richtlijn waardoor de lidstaten gedwongen werden te proberen een eind te maken aan discriminatie met betrekking tot werk, al moet er nog veel werk verzet worden. Er moet brede EU-wetgeving gemaakt worden om het recht van mensen op goederen en diensten te versterken.
Ik wil de rapporteur graag prijzen voor haar verslag en mijn medeparlementariërs vragen tegen amendementen te stemmen die de bescherming van de mensenrechten ondermijnen.
Philip Bushill-Matthews
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben de afgelopen negen jaar samen met mijn zeer gewaardeerde collega uit de West Midlands, de huidige rapporteur Elizabeth Lynne, lid geweest van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken.
Vrijwel altijd bleken we het eens te zijn over bijna elk onderwerp. We hoefden helemaal niet te onderhandelen over compromisamendementen, want onze opvattingen lagen altijd dicht bij elkaar.
Ik neem aan dat er op elke regel een uitzondering moet zijn en tot mijn grote verbazing is dit verslag die uitzondering. Ik vind het eerlijk gezegd bijzonder teleurstellend dat wat wij zien als politieke ijdelheid, blijkbaar de aanpak van het werkelijke probleem in de weg is komen te staan.
Laat ik meteen zeggen, voordat sommigen uit de linkse fracties zich overgeven aan hun gebruikelijke verdraaiing van de feiten, dat wij bij centrum-rechts allemaal discriminatie in al haar vormen verafschuwen. Wij willen allemaal praktische manieren vinden om discriminatie uit te bannen en we zouden in principe een specifieke richtlijn voor hulp aan gehandicapten, waar de Commissie op dit moment over denkt, willen ondersteunen.
Maar het is ons heel duidelijk dat een "algemene en brede” EU-richtlijn tegen discriminatie, die eigenlijk een ongespecificeerde uitnodiging aan de Commissie zou zijn om nog maar weer eens wetgeving te produceren "die iedereen past”, over een onderwerp dat heel gevoelig ligt, weinig oplossingen zal bieden voor de huidige problemen en zelfs contraproductief zou kunnen zijn. Wij hebben zelf amendementen ingediend om dit te benadrukken.
Het is misschien zo dat sommige aspecten van voortdurende discriminatie nog steeds problemen opleveren, maar de suggestie dat meer algemene EU-wetgeving daarvoor een oplossing zou zijn, is in onze ogen volstrekt onjuist. Het blijkt nog steeds lastig om bestaande EU-wetgeving over discriminatie in de praktijk te brengen. Het is nodig om bestaande wetgeving beter uit te voeren en de problemen daarbij beter te begrijpen voordat we de kant opgaan van nog meer EU-richtlijnen.
Een Britse organisatie verwoordde het vorige week kernachtig: "De meeste discriminatie zal niet opgelost worden door extra wetgeving. Er zou veel beter tijd besteed kunnen worden aan multiculturele, multireligieuze evenementen, zodat mensen een andere kijk op de dingen krijgen.” Wij zijn het daarmee eens.
Ik wil de commissaris graag bedanken voor zijn wijze openingswoorden. Wij kijken heel erg uit naar de reactie van de Commissie te zijner tijd.
Stephen Hughes
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat de kritiek van Philip Bushill-Matthews precies aangeeft hoe goed het verslag van Elizabeth Lynne is! Zij verdient onze gelukwensen! Ze heeft er heel goed aan gedaan de nadruk te leggen op de gebrekkige implementatie en omzetting van de twee richtlijnen die in 2000 zijn aangenomen over risico's en discriminatie op de werkplek.
Ook toen al, commissaris, beseften u en de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken dat discriminatie niet ophoudt bij de muren van kantoor of fabriek. We zagen er toen de noodzaak van in meeromvattende maatregelen te nemen en met een horizontale richtlijn te komen ter bestrijding van alle vormen van discriminatie in de hele samenleving. U hebt in het openbaar gezegd dat u dat idee steunde; de voorzitter van de Commissie, de heer Barroso, zegde in het openbaar een dergelijke horizontale richtlijn toe.
Het stoort ons daarom zeer dat de Commissie blijkbaar aan het terugkrabbelen is, dat men er nog eens naar kijkt, dat men zich misschien alleen op invaliditeit wil richten. Ik heb gehoord dat de Commissie op dit moment drie mogelijkheden overweegt, namelijk de horizontale richtlijn (die dus nog niet afgeschreven is), een specifieke richtlijn met betrekking tot invaliditeit en, ten derde, een richtlijn waarin naast discriminatie op grond van invaliditeit ook nog een andere vorm van discriminatie wordt meegenomen.
De logica achter die laatste mogelijkheid ontgaat mij. Wat we nodig hebben, commissaris, is een krachtige pleitbezorger voor de horizontale richtlijn die u zelf hebt toegezegd. Zoals Elizabeth Lynne al zei, het kan niet zo zijn dat er een hiërarchie is in de vormen van discriminatie die er binnen de Europese Unie bestaan. Alle burgers van de EU zijn gelijk en zo moeten ze ook behandeld worden. We kunnen op geen enkele grond discriminatie tegen welk deel van onze Gemeenschap dan ook, tolereren.
Ik hoorde het zeggen op een bijeenkomst vorige week in Brussel, en u verwees er zelf ook naar vandaag, commissaris, net als Philip Bushill-Matthews: we moeten geen maatregelen nemen omdat er tegen een aantal lidstaten een inbreukprocedure is gestart vanwege hun niet-naleving van eerdere richtlijnen. Wij zijn het met dat argument niet eens. We kunnen niet toestaan dat lidstaten ons dwingen te handelen in het tempo van het land dat de richtlijnen het langzaamst implementeert en handhaaft. U hebt het recht van initiatief, commissaris. U moet dat recht gebruiken. We moeten rigoureuze maatregelen nemen. U moet rigoureuze maatregelen nemen zodat lidstaten volledig meewerken en niet met elkaar samenspannen om ons te dwingen het tempo van de langzaamste aan te nemen.
We moeten ons ook duidelijk richten op de noodzaak van rechtsmiddelen en handhaving. Er zijn krachtige rechtsmiddelen nodig om ervoor te zorgen dat lidstaten inderdaad volledig meewerken aan de richtlijnen waarover we in 2000 overeenstemming hebben bereikt. Ik beveel het verslag van Elizabeth Lynne sterk aan.
De Voorzitter
Ik wil graag een pauze inlassen om namens ons allemaal hier in het Parlement de verschillende bezoekersgroepen op de tribune welkom te heten. Laten we het debat voortzetten.
Sophia in 't Veld Veld
(EN) Mijnheer de Voorzitter, deze Europese Commissie kreeg in 2004 van het Europees Parlement het groene licht, maar alleen op basis van de plechtige belofte dat zij voorvechter zou zijn van de grondrechten. Lippendienst bewijzen aan gelijkheid is niet genoeg. De EU-burgers moeten juridische hulpmiddelen krijgen om hun rechten voor het gerecht te kunnen verdedigen. De Europese Commissie zoekt nu uit alle macht naar smoesjes om maar geen algemeen verbod op discriminatie te hoeven uitvaardigen, smoesjes als dat er meer onderzoek nodig is - alsof we niet allemaal zien dat er overal discriminatie is - of dat er onenigheid binnen de Raad is - terwijl de Commissie zich daar nooit iets van aangetrokken heeft bij het indienen van voorstellen op andere gebieden, zoals het energiebeleid. En laten we ook niet vergeten dat discriminatie al verboden is op grond van de Verdragen, maar als we geen wetgeving uitvaardigen, zullen de rechtbanken dat voor ons doen. Ik ga er dus van uit dat de Europese Commissie haar verantwoordelijkheid zal nemen en de rechten van de burgers zal verdedigen. Als de horizontale richtlijn niet kan doorgaan, laat dat dan gebeuren in de Raad en niet in de Commissie.
(Applaus)
Elisabeth Schroedter
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mevrouw In 't Veld heeft het al duidelijk gezegd en ik kan het alleen maar herhalen: we hebben de kaderrichtlijn nodig om iedereen dezelfde bescherming tegen discriminatie te verschaffen. Het is bijvoorbeeld niet aanvaardbaar dat homoseksuelen of bejaarden minder mensenrechten krijgen dan mensen met een migrantenachtergrond. We moeten aan deze toestand heel snel een eind maken.
Bovendien kan ik u er alleen nog maar eens aan herinneren dat de heer Barroso zelf - toen hij aan het stemmen werven was voor de Commissie - hier in het Parlement beloofd heeft dat hij deze kaderrichtlijn zou uitvaardigen. Ik ben zelf Duitse, maar ik moet zeggen dat ik het gedrag van de Duitse regering cynisch vind. Er is in Duitsland een wet gelijke behandeling, maar de regering leidt nu zonder goede redenen een campagne tegen de Europese kaderrichtlijn. Ik vind dat een volstrekt populistische houding, die ten koste gaat van de mensenrechten.
Ria Oomen-Ruijten
(NL) Voorzitter, de strijd tegen discriminatie, zij het op basis van geloof, geslacht of handicap, is een van de pijlers waarop de Europese Unie rust. Dat beleid is neergelegd in al onze Verdragen en ook in wetgeving.
Ten aanzien van de strijd tegen directe of indirecte discriminatie op grond van geslacht is dat beleid in de Europese Unie heel succesvol gebleken. Wij kunnen thans de situatie toetsen aan richtlijnen en verdragen en stellen dan vast dat, ondanks het meest ontwikkelde wetgevingsproces ter wereld, het beleid niet goed functioneert.
Dan kun je twee lijnen kiezen. De lijn van de oppositie is: wij komen met een heel breed nieuw traject en kunnen daarmee de problemen oplossen. Ik denk niet dat dat op deze wijze mogelijk is. Het bewijs werd geleverd met de wetgeving van 2000 krachtens welke tegen tien lidstaten inbreukprocedures zijn ingesteld waarbij lidstaten, zoals onder andere Nederland, zijn aangepakt vanwege het onduidelijk functioneren van bepaalde bepalingen in de wetgeving inzake gelijke behandeling. Nieuwe brede wetgeving zal dus evenmin helpen. Het blijft dan bij mooie woorden.
Wij zouden veel en veel meer moeten inzetten op mentaliteit en op actieprogramma's, en ervoor moeten zorgen dat er niet langer, ook indirect, gediscrimineerd wordt. Wij moeten ervoor zorgen dat de implementatie beter wordt en dan zullen wij ook voor die problemen die helder geformuleerd kunnen worden, te weten die van mensen met een handicap, een oplossing moeten vinden.
Ik sluit mij dus van ganser harte aan bij het betoog van mevrouw Bauer en bij het betoog van een aantal leden van onze fractie, en hoop dat wij dat mooie wetgevingskader waarover wij beschikken, nu ook werkelijk eens in de praktijk gaan brengen. Ik dank u zeer.
Lissy Gröner
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil mevrouw Lynne graag bedanken voor haar verslag; het komt precies op tijd. Een opmerking voor alle leden van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten: het Verdrag rept al veertig jaar van de loondiscriminatie van vrouwen en toch is daar niets wezenlijks aan veranderd. Als u, de PPE-DE-Fractie, wenst te blijven bij uw afwijzing van een horizontale richtlijn, dan is mij één ding duidelijk, namelijk dat uw waarden en beginselen alleen maar tot uiting komen in mooie woorden en bij vieringen in de EU. U wilt helemaal geen gelijke behandeling! U accepteert bijvoorbeeld discriminatie tegen homoseksuelen en lesbiennes. U wilt dat dat een politieke cultuur is, maar dat is het voor mij niet.
Gelijke kansen hebben te maken met alle criteria van artikel 13 en met meervoudige discriminatie zal uiteindelijk ook rekening gehouden moeten worden. Antidiscriminatiebeleid kan alleen geloofwaardig zijn als het zelf niet discrimineert. Er is een stroom van rechtszaken en procedures geweest in de Europese Unie. Dat was allemaal propaganda met het doel bepaalde minimumnormen te ontduiken. De lidstaten die nog niet zo ver zijn, moeten zich haasten. Er zijn inbreukprocedures gestart, zelfs tegen mijn eigen land - Duitsland.
Ik doe nu een beroep op de Commissie en op iedere commissaris afzonderlijk om ondubbelzinnig aan te geven dat zij voorstander zijn van een duidelijke horizontale richtlijn en dat ze een eind maken aan de "hiërarchiesering” van de mensenrechten in de EU. We moeten ons EU-beleid overeenkomstig het Verdrag uitvoeren. Artikel 13 maakt deel uit van het Verdrag en moet daarom alles wat in het het rapport-Lynne aangegeven wordt, omvatten.
Marco Cappato
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil mevrouw Lynne graag bedanken voor haar werk. Het Parlement gaat weer om een horizontale richtlijn vragen. Dat zal de negende keer zijn, commissaris Špidla. Omdat het Parlement dit verzoek precies voor de negende keer doet, hadden we vandaag van de Commissie meer duidelijkheid in dit Huis verwacht, gedeeltelijk omdat het hier gaat om een toezegging van Commissievoorzitter Barroso en gedeeltelijk omdat we vertrouwen hebben in het effectbeoordelingsproces dat gaande is.
Eerlijk gezegd is het onbegrijpelijk dat sommige leden van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese democraten zich tegen een horizontale richtlijn verzetten. In het verleden is links terecht bekritiseerd omdat het de maatschappij zou willen verdelen in belangengroepen en vertegenwoordigers daarvan, maar het lijkt erop dat u nu precies hetzelfde probeert te doen. Gehandicapten? Ja, want dat is politiek correct. Andere vormen van discriminatie? Nee, daar wachten we mee.
Mevrouw Oomen-Ruijten is hier niet, maar ook links zegt soms graag dat er meer nodig is dan alleen wetgeving om de houding van mensen te veranderen. Deze keer hebben we dat van de leden van de PPE-DE-Fractie gehoord. Laten we het hebben over individuele rechten en over hoe we niet één maatschappelijke groepering tegen een andere moeten uitspelen, één minderheid tegen een andere, maar moeten zorgen voor de uitbanning van discriminatie voor alle burgers. Daar gaat het om en dat vragen we u te doen. We hebben echt geen maatregelen nodig die de ene categorie boven de andere bevoordelen. Dat hebben de burgers van de EU niet nodig.
Anja Weisgerber
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, we zijn het allemaal over een ding eens: we zijn tegen elke vorm van discriminatie. Dat wil ik graag meteen duidelijk maken. Er zijn echter verschillende wegen om dit doel te bereiken. Ik vind dat bescherming tegen discriminatie niet per se beter op Europees niveau geregeld kan worden dan op nationaal niveau. Ook op dit punt moeten we het subsidiariteitsbeginsel respecteren. Op velerlei gebied worden we tegenwoordig gereguleerd door antidiscriminatiewetgeving van de EU. In de laatste jaren zijn er vier antidiscriminatierichtlijnen goedgekeurd: de rassenrichtlijn, de werkgelegenheidsrichtlijn, de richtlijn gelijke behandeling en de richtlijn gelijke behandeling bij de toegang tot goederen en diensten.
Er is een veelvoud aan inbreukprocedures gaande tegen lidstaten in verband met problemen bij de omzetting. Om precies te zijn lopen er tegen twintig landen inbreukprocedures, dat is tegen driekwart van alle lidstaten. Blijkbaar heerst er grote rechtsonzekerheid. Een nieuwe, brede en simplistische benadering in de vorm van een kaderrichtlijn is niet het juiste antwoord op de hier bestaande onzekerheden. De bestaande problemen moeten eerst onder de loep worden genomen voordat de Commissie met nieuwe richtlijnen komt, omdat het resultaat anders alleen maar meer bureaucratie, hogere kosten voor de burgers en minder juridische duidelijkheid zal zijn. Daar heeft niemand iets aan en het is zeker niet goed voor de strijd tegen discriminatie. Daarom ben ik, net als mijn fractie, tegen de oproep tot een kaderrichtlijn, een horizontale richtlijn, in het verslag van mevrouw Lynne. Als de andere fracties bij hun eis voor een kaderrichtlijn blijven, ben ik echter genoodzaakt tegen het verslag te stemmen - niet omdat ik tegen bescherming tegen discriminatie ben, maar omdat naar mijn mening een EU-kaderrichtlijn niet het geëigende middel daartoe is. Wat discriminatie tegen gehandicapten betreft, alle lidstaten en de Europese Gemeenschap hebben het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap ondertekend. Op dat gebied moeten en zullen we onze verplichtingen nakomen, maar we helpen niemand door maar weer eens een onduidelijke kaderrichtlijn vol grote woorden aan te nemen.
Richard Howitt
(EN) Mijnheer de Voorzitter, toen ik in 2000 voor dit Parlement co-rapporteur was voor de rassenrichtlijn, beloofde de toenmalige Portugese Voorzitter ons dat er geen hiërarchie zou zijn met betrekking tot discriminatie en dat er meer wetgeving zou volgen.
Op 26 oktober 2004, tijdens de ambtstermijn van deze Commissie, beloofde Voorzitter Barroso dit Parlement een kaderrichtlijn inzake "alle vormen van discriminatie”. Die belofte werd herhaald in de jaarlijkse beleidsstrategie voor 2008. Het is tijd om die belofte waar te maken.
Ik zou zeggen dat het geen excuus is dat lidstaten in sommige gevallen opzettelijk treuzelen met de tenuitvoerlegging van de werkgelegenheidsrichtlijn, maar het is een excuus, en de Commissie mag niet toestaan dat de traagste de rest het tempo oplegt.
Twee week geleden had ik een ontmoeting met minister Zypries in Duitsland en minister Follett in Engeland. Zij zijn bereid te praten. Geef ze dan ook iets om over te praten!
Ik ben blij dat we 1,3 miljoen handtekeningen voor wetgeving over gehandicapten verzameld hebben. Als voorzitter van de werkgroep Gehandicapten verklaar ik echter duidelijk mijn steun voor een horizontale richtlijn. U moet niet verdelen en heersen.
Tot slot, het deugt niet dat de conservatieven zeggen dat ze discriminatie op grond van godsdienst, leeftijd of seksuele geaardheid verafschuwen, maar dat ze stemmen tegen wetgeving over discriminatie op die gronden, want daarmee ontzeggen ze gelijke rechten aan Europeanen - homo's, jong en oud, en godsdienstige minderheden. En Business Europe zou zich moeten schamen over haar bijdrage aan het overleg met de Commissie d.d. 12 oktober 2007, waarin gezegd wordt: "Business Europe is van mening dat er geen bewijs is van discriminatie op de gronden vermeld in artikel 13”. De uitkomsten van het testpanel voor bedrijven, ingesteld door de Commissie zelf, geven aan dat 89 procent van de 293 geënquêteerde bedrijven EU-wetgeving over gelijke behandeling wil. Zij willen het, het Parlement zal erover stemmen: Europa heeft het nodig.
(Applaus van het centrum en links)
Holger Krahmer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik dank mevrouw Lynne dat zij tijd besteedt aan het onderwerp antidiscriminatie, en tot op zekere hoogte sta ik ook geheel aan haar kant. Maar, mevrouw Lynne, mevrouw Schroedter, mevrouw Gröner en mevrouw In 't Veld, u bedoelt het goed, maar u doet de zaak geen goed door nu te eisen dat er nog een richtlijn tegen discriminatie gemaakt wordt, die nog verder gaat dan dat wat we in Europa al hebben.
Ik zeg dat hier heel duidelijk en open als homo: u bewijst de mensen die u wilt beschermen geen enkele dienst. Uiteindelijk zal een vergaande antidiscriminatieregelgeving zich richten tegen de mensen die u wilt beschermen. En waarom dan wel? Omdat er een klimaat zal ontstaan van stiekeme discriminatie als we de antidiscriminatie uitbreiden tot de toegang tot goederen en diensten en tot een omkering van de bewijslast. Er zullen nog maar heel weinig werkgevers discriminatie openlijk willen bespreken. In geval van twijfel zullen werkgevers geen contact opnemen met sollicitanten die mogelijk een risico opleveren, bijvoorbeeld gezien de foto op hun paspoort.
Uiteindelijk bewijzen we de mensen geen dienst. We kunnen ons beter bezighouden met de omzetting van de antidiscriminatierichtlijn die we al hebben en kijken wat het resultaat ervan is. Als we een woud van bureaucratie en rechtszaken veroorzaken, en ook rechtsonzekerheid, zal de acceptatie van antidiscriminatieregelgeving in de EU teruglopen.
Carlo Fatuzzo
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik heb zo veel tijd dat ik hoop dat ik die tijd goed zal besteden, want ik ben eraan gewend dat ik maar één minuut kan spreken. Ik hoorde mijn collega Bushill-Matthews zeggen dat hij het eigenlijk altijd met mevrouw Lynne eens is, maar dat er op iedere regel een uitzondering is en dat hij nu in een totaal andere positie verkeerde.
Ik moet tegen mijn dierbare vriend Bushill-Matthews zeggen dat wij het ook altijd met elkaar eens zijn, en dat ik onze traditie van samenvallende meningen niet wil verraden, maar dat hij hier toch ook met een uitzondering geconfronteerd wordt, want ik sta absoluut achter het voorstel van mevrouw Lynne aan de Commissie voor een horizontale richtlijn. Hoe zou ik daar niet achter kunnen staan, terwijl ik de afgelopen veertig jaar in Italië, waar ik woon, gezien heb hoe mensen op grond van hun leeftijd gediscrimineerd worden -oudere mensen die alleen vanwege hun leeftijd van hun rechten beroofd worden?
Ik verwijs daarbij vooral naar het feit dat er een wet in Italië is die zegt dat jonge gehandicapten recht hebben op allerlei voordelen, terwijl die mensen als ze oud zijn, en dezelfde beperkingen hebben, daar geen recht op kunnen laten gelden. Ik zie niet in hoe we jaren kunnen wachten voordat er de wettelijke mogelijkheid is, zoals mevrouw In 't Veld uitlegde, om via de rechtbank eerbiediging af te dwingen van de rechten die artikel 13 van het Verdrag van Amsterdam aan alle burgers van de Europese Unie biedt.
Zita Gurmai
(HU) Dames en heren, de eenheid van Europa is niet alleen op de economie gebaseerd, maar ook op vele belangrijke waarden, zoals de onschendbaarheid van de menselijke waardigheid, vrijheid, verantwoordelijkheid, solidariteit, verscheidenheid en de naleving van het non-discriminatiebeginsel. Tot deze waarden behoren ook verdraagzaamheid en wederzijds respect.
Het is belangrijk dat hierover niet alleen beleidsuitspraken gedaan worden, maar dat deze beginselen ook wettelijk vastgelegd worden, zodat er niet langer onderscheid gemaakt kan worden vanwege discriminatie en mensen ruimhartig beschermd worden. Het Europese ideaal is alleen levensvatbaar als we ervoor zorgen dat minder bevoorrechte groepen in de maatschappij hun rechten kunnen uitoefenen. Een alomvattende integratie van deze groeperingen is in het belang van ons allen en we moeten maatregelen nemen om die integratie teweeg te brengen.
Het is daarom in het belang van iedere lidstaat dat de EG-richtlijnen 2000/43 en 2000/78 nauwkeurig en doeltreffend in hun geheel omgezet worden en op de juiste manier toegepast worden, zodat minder bevoorrechte groeperingen werkelijk van de omzetting van deze richtlijnen in nationale wetgeving profiteren.
De wetgeving heeft alleen zin als zij ook in de praktijk toegepast wordt. Het toezicht op de toepassing van de wetgeving is bijzonder belangrijk en daar moet zowel op het niveau van de lidstaten als van de Gemeenschap speciale aandacht aan besteed worden. Het is nodig dat we inspectiemechanismen ontwerpen voor de uitvoering van effectbeoordelingen. We moeten non-gouvernementele organisaties concrete terugkoppelingen laten verzorgen en een maatschappelijke dialoog met hen aangaan. Ik ben ervan overtuigd dat de heer Barroso meende wat hij in 2004 zei bij het begin van zijn ambtsperiode. Ik hoop dat hij dat blijft doen.
Marian Harkin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag twee aspecten van het uitstekende verslag van Elizabeth Lynne behandelen. Ik steun volledig de oproep aan de lidstaten en de overige betrokkenen om algemene, nauwkeurige, vergelijkbare, betrouwbare en afzonderlijke statistieken over discriminatie te verzamelen, samen te stellen en te publiceren, en om daarna deze statistieken zo te publiceren dat het publiek ze begrijpt. Ik denk dat de burgers op die manier zelf kunnen zien dat verandering noodzakelijk is. Ik ondersteun ook volledig de oproep tot een algemene, brede richtlijn. Het gaat hier om een onderwerp waarbij de EU strategische veranderingen kan bereiken als de wetgeving toegepast wordt.
Tot slot, in verband met het Verdrag van Lissabon was ik vorige week heel blij met de opmerkingen van het Sloveense voorzitterschap, in het kader van het werkprogramma voor 2008, met betrekking tot de reactie op de "One Million Signatures for Disability”-campagne. Het geeft aan dat het voorzitterschap, en de Commissie hopelijk ook, naar de burgers luistert en hun zorgen begrijpt. Dit is zeker een hoopvol teken voor het burgerinitiatief zoals dat in het Verdrag van Lissabon opgenomen is, maar ik wil opnieuw mijn krachtige steun voor een brede richtlijn uitspreken. Discriminatie mag geen hiërarchie kennen.
Pier Antonio Panzeri
(IT) (Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik onderschrijf de conclusies van mevrouw Lynne. Ik moet zeggen dat deze discussie op een voor Europa belangwekkend tijdstip plaatsvindt. Ik wou willen dat de Commissie en uzelf ook, commissaris, beter op de hoogte waren dan ze blijkbaar zijn.
Het gaat bij dit onderwerp niet alleen om de vooruitgang die in verband met gelijke kansen en non-discriminatie gemaakt is op het gebied van werk en werkomstandigheden, het gaat vooral om de noodzaak van een horizontale richtlijn inzake gelijke behandeling die alle vormen van discriminatie omvat. Er is in Europa een klimaat van onverdraagzaamheid en vijandigheid aan het ontstaan, die al tot discriminatie op grond van etnische discriminatie geleid heeft - kijk maar naar de immigratie en de Roma. God sta ons bij als we dat door de vingers zien.
Daarom is het dringend noodzakelijk dat er een brede richtlijn komt over alle vormen van discriminatie, zodat het antidiscriminatiepakket in artikel 13 van het Verdrag aangevuld kan worden. Daardoor zal ook het niveau van de ontmoeting tussen culturen in Europa omhoog gaan. Zulke ontmoetingen verhogen de kwaliteit van de cultuur. Ze hebben veel effect en zijn op dit moment heel erg nodig.
Daarom zeg ik tegen u, commissaris, en tegen de Commissie: toon wat meer politieke moed, want tot nu toe is die moed volstrekt afwezig!
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
(PL) Mijnheer de Voorzitter, werk is een van de belangrijkste aspecten van maatschappelijke integratie. Desondanks is de werkloosheid onder vele groeperingen, met name onder vrouwen, gehandicapten, etnische minderheden, migranten, ouderen en jonge mensen die pas de arbeidsmarkt betreden, nog steeds onaanvaardbaar hoog.
Het is zorgelijk dat sommige lidstaten zwaar tekortschieten bij de omzetting en tenuitvoerlegging van de richtlijnen 2000/43/EG en 2000/78/EG en dat EU-burgers te weinig informatie krijgen over de mogelijkheid van juridische stappen als ze gediscrimineerd worden. Het is belangrijk dat de regeringen van de lidstaten zo snel mogelijk de hinderpalen wegnemen die ontstaan door discriminatie bij wervingsprocessen op de arbeidsmarkt.
Overheidsinstellingen spelen een sleutelrol bij de bevordering van gelijkheid en non-discriminatie, omdat lidstaten volgens artikel 13 van het EG-Verdrag moeten zorgen voor volledige, juiste en doeltreffende omzettingen en een correcte tenuitvoerlegging van die richtlijnen, zodat de strijd tegen discriminatie in de Europese Unie bestaat uit acties die goed gecoördineerd zijn en opgezet zijn volgens een gezamenlijke aanpak.
Metin Kazak
(BG) Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, de aanneming en tenuitvoerlegging van algemene antidiscriminatiewetgeving in de lidstaten van de Europese Unie is een duidelijke prestatie die aangeeft hoe gevoelig een samenleving is die de beginselen van gelijke behandeling van alle burgers eerbiedigt, ongeacht hun etnische afkomst, geloof, geslacht, leeftijd, gezondheid of welstand.
Ik steun de oproep in het verslag van mevrouw Lynne om een brede richtlijn aan te nemen, die geen hiërarchie in antidiscriminatieprincipes aanbrengt. We moeten echter wel bedenken dat discriminatie van mensen die tot etnische of religieuze minderheden behoren, in Europa nog steeds de meest voorkomende schending is van het grondrecht net zo behandeld te worden als medeburgers uit een meerderheidsgroepering.
In bepaalde lidstaten wakkeren haatzaaiende taal, islamofobie en andere vormen van vreemdelingenangst die voortkomen uit stereotypen, vooroordelen en clichés uit het verleden, een latente discriminatoire houding tegenover etnische of religieuze minderheden aan. Daarom moet het Europees Parlement de aandacht van de Commissie en de lidstaten vestigen ....
(De spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Hubert Pirker
(DE) Mijnheer de Voorzitter, we zijn het er allemaal over eens dat elk mogelijk middel aangewend moet worden om discriminatie tegen te gaan. Daarom heeft het Europees Parlement steeds maar weer besloten een nieuwe richtlijn aan te nemen. Er zijn inmiddels vier van zulke richtlijnen en een conceptrichtlijn is bijna klaar. Dat betekent dat we al een heel breed spectrum aan antidiscriminatiemaatregelen hebben.
Het gaat er nu om die maatregelen eindelijk uit te voeren. Er lopen nu 28 inbreukprocedures, wat betekent dat er een appel op de lidstaten gedaan wordt om eindelijk de in dit Huis genomen besluiten uit te voeren. Ik ben ertegen om voor de muziek uit te lopen door weer een andere richtlijn aan te nemen, met allerlei nieuwe problemen waarvoor weer allerlei ambtenaren nodig zijn. Dan krijgen we weer meer bureaucratie. Dat voor alle wetgeving NGO's ingeschakeld moeten worden voor consultatie et cetera, brengt ons niet verder. Als we discriminatie willen bestrijden, moeten we ervoor pleiten dat de huidige EU-wetgeving eindelijk eens in alle lidstaten omgezet wordt.
Ewa Tomaszewska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag iets opmerken over onaanvaardbare discriminatie van zwangere vrouwen, vooral in verband met de teruggang van de bevolking in Europa. Hoewel het wettelijk verboden is, eisen werkgevers nog steeds van jonge vrouwen die solliciteren dat ze een doktersverklaring overleggen dat ze niet zwanger zijn. Als ze dat niet doen, zijn hun kansen op werk verkeken. Voor de Arbeidsinspectie is dit een moeilijk maar noodzakelijk werkterrein. Ook kinderrijke gezinnen worden gediscrimineerd. Het gemiddeld inkomen per gezinslid is in zulke gezinnen meestal flink wat lager dan in het gezin van een alleenstaande moeder. Aan de andere kant zijn daar de gezinstoeslagen en de sociale bijstand gewoonlijk lager en de belastingen hoger. Als mensen het over discriminatie hebben, praten ze meestal niet over die problemen.
Gabriela Creţu
(RO) Terwijl we wachten op een horizontale richtlijn, zien we dat we Europese en nationale wetgeving tegen discriminatie hebben, talloze politieke beloftes en ook specifieke institutionele mechanismen. Dat ziet er rooskleurig uit, maar de mate van omzetting, tenuitvoerlegging en doeltreffendheid van de aangenomen maatregelen is nog steeds zeer laag in vele lidstaten. Voor gelijkheid tussen mannen en vrouwen is het essentieel dat werk fatsoenlijk betaald wordt.
Daarom stellen we voor dat de Commissie de aanzet geeft tot een geïntegreerd actieplan voor de arbeidsmarkt, om de kunstmatige scheidingsmuur tussen de seksen op de arbeidsmarkt te verlagen en de structurele loonkloof tussen wat men als vrouwelijke en mannelijke bedrijfstakken beschouwt, te verkleinen. Dat plan, dat het genderaspect introduceert bij het opstellen van de Europese, nationale en plaatselijke begrotingen, is een wezenlijk hulpmiddel voor het verkleinen van structurele kloven en het uitvoeren van het beginsel van gelijke beloning voor gelijk werk.
Jim Allister
Mijnheer de Voorzitter, in haar toespraak zei de rapporteur dat iedere EU-burger gelijk behandeld moet worden. Helaas schijnt de rapporteur dat zelf niet te geloven. Als ze dat wel deed, dan zou ze in het verslag ernstig geprotesteerd hebben tegen het feit dat deze EU, via een afwijking, discriminatie op grond van godsdienst toestaat in mijn kiesdistrict in Noord-Ierland, met name discriminatie tegen protestanten die in Noord-Ierland bij de politie willen.
Ja, in deze Unie wordt opzettelijke godsdienstdiscriminatie op die manier gewettigd. Als ik dan zo luister naar de hoogdravende verklaringen tegen discriminatie, denk ik aan de vele jonge protestanten die een baan bij de politie wilden en hogere punten haalden dan de rooms-katholieke sollicitanten, maar die anderen toch voor zagen gaan, omdat discriminatie legaal is en vastgelegd in wetgeving. Dus, zolang we geen horizontale richtlijn tegen discriminatie krijgen ...
(De spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Siiri Oviir
(ET) Commissaris, Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, gelijkheid voor de wet en bescherming tegen discriminatie is een mensenrecht voor iedereen - dat staat in de grondwet van onze lidstaten, van al onze lidstaten. Toch is discriminatie onze burgers niet vreemd. Gelijke rechten op het werk in het algemeen worden bijvoorbeeld geregeld in Gemeenschapswetgeving, maar we hebben niet zo veel gedaan aan de tenuitvoerlegging ervan. Hoe kunnen we anders verklaren dat in de jaarlijkse Eurostat-onderzoeken grote verschillen naar voren komen tussen de salarissen voor mannen en vrouwen in de lidstaten? In mijn land, Estland, krijgen de vrouwen 27 procent minder loon. Dat percentage is in ruim tien jaar niet veranderd.
De handhaving van dat recht is even belangrijk als de juridische vastlegging ervan. We moeten hier iets aan doen en zo nodig rechtszaken aanspannen tegen overtreders. Wat onze burgers nodig hebben, is rechtszekerheid.
Neena Gill
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer mevrouw Lynne met deze richtlijn, want in het Europees jaar van de interculturele dialoog, dat tot doel heeft wederzijds begrip te bevorderen en de diversiteit van Europa te vieren, ben ik geschokt en verbijsterd over de mate waarin er heden ten dag wordt gediscrimineerd - niet alleen op grond van ras, maar ook van handicaps, geslacht, seksuele geaardheid en ouderdom. Discriminatie is niet alleen een probleem op de arbeidsmarkt maar ook bij huisvesting, onderwijs, publieke en private dienstverlening, en zelfs religieuze kwesties.
Ik maak me vooral zorgen over de verschillen in de integratieniveaus van minderheden in de diverse lidstaten zoals deze naar voren komen uit de Migrant Integration Policy Index. Dit is een teken voor het falen van de tenuitvoerlegging en handhaving van de minimale antidiscriminatienormen die we voor de hele EU wilden vaststellen. Ik roep de Commissie op om dit punt niet alleen bij de lidstaten aan de orde te stellen maar ook daadkrachtiger op te treden binnen de EU-instellingen.
Tot slot zou ik - met het oog op de komende Europese verkiezingen - willen vragen hoe dit Huis de rest van Europa een voorbeeld denkt te stellen op het gebied van antidiscriminatie. Nog steeds is slechts dertig procent van de EP-leden vrouw en zijn er slechts negen niet-blank.
Thomas Mann
(DE) Mijnheer de Voorzitter, hoe pak je discriminatie doeltreffend aan en draag je bij aan de bescherming van mensen met een handicap? Door bewustmakingscampagnes, voorlichting en actie, en niet door juridische aspecten door middel van nieuwe communautaire wetgeving te centraliseren. Misschien een papieren tijger in plaats van een brede horizontale richtlijn? Het is van belang dat de vier bestaande richtlijnen worden geïmplementeerd. In Duitsland alleen al hebben de cursussen die vereist waren als onderdeel van de algemene wet op de gelijke rechten meer dan 1,7 miljard euro per jaar gekost.
Ik denk dat de Civil Rights Act juist is. Hij voorziet in voorschriften voor bedrijven met vijftien werknemers of meer en voorkomt hoge administratieve en financiële lasten - een dergelijke clausule ter bescherming van het MKB is op zijn plaats. Verder is het van belang dat onze twijfels, die mevrouw Lynne helaas nog steeds niet heeft kunnen wegnemen omdat ze geen rekening heeft gehouden met onze amendementen, duidelijk worden: we kunnen niet vóór een verslag stemmen waarin wordt gesteld dat publieke middelen worden gebruikt om de slachtoffers van discriminatie te steunen. Mevrouw Lynne had op dit punt naar ons moeten luisteren, maar helaas heeft ze dat niet gedaan.
Miloslav Ransdorf
(CS) Ik wil graag twee punten aan de orde stellen. Het eerste is vervoer. Ongeveer een derde van de bevolking van de EU kampt met mobiliteitsproblemen. Om mensen gelijke kansen te geven bij de toegang tot informatie, werk en dergelijke, moet er veel werk worden verzet om een norm in te voeren voor "vervoer zonder drempels”. Het tweede betreft geestelijke gehandicapten. Ik denk dat het nuttig zou zijn het Witboek over de bescherming van de geestelijke gezondheid te herzien, want grote aantallen mensen in de Europese Unie lijden aan stress, wat ook een nadeel is voor mensen die zich moeten aanpassen aan omstandigheden op de arbeidsmarkt.
Gay Mitchell
Ik heb een motie van orde, Mijnheer de Voorzitter. Ik weet dat ik niet het woord heb gekregen, maar wat de heer Allister heeft gezegd over discriminatie tegen protestanten bij de politie in Noord-Ierland is absoluut onwaar. Het korps bestaat voor negentig procent uit protestanten ...
(De spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Dames en heren, de discussie heeft het belang van de bestrijding van discriminatie aangetoond. Het eerste punt waar bijna iedereen het over eens is, is de behoefte aan een doeltreffender tenuitvoerlegging van de wetgeving in de lidstaten. Het debat heeft al aangetoond dat de Commissie op dit punt heel rigoureus bezig is en niet aarzelt inbreukprocedures aan te spannen tegen de landen die de wetgeving niet volledig nakomen. Eenvoudige cijferstatistieken laten echter niet het volledige beeld zien, want er zijn verschillende soorten inbreukprocedures, van technische en organisatorische procedures tot procedures vanwege de mate van bescherming. In ieder geval kan ik met een gerust hart zeggen dat alle landen waarmee we in discussie zijn klaar zijn, en dat er geen twijfel mogelijk is over hun bereidheid de antidiscriminatierichtlijnen volledig ten uitvoer te leggen.
Het volgende punt betreft de vraag naar de voortgang van de wetgeving. Ik heb duidelijk uiteengezet dat de Commissie de laatste fase heeft bereikt van de besluitvorming over de maatregelen die genomen moeten worden. Die fase wordt voor juni dit jaar afgerond en daarna zullen we de voorstellen presenteren. De discussie die nu in het Parlement gevoerd wordt, vormt absoluut een belangrijke bron van informatie in het besluitvormingsproces.
Ik wil verder graag iets zeggen over twee toespraken die afweken van de algemenere discussie doordat er wat ongewone argumenten in gebruikt werden. Een van de argumenten was dat een antidiscriminatiecursus in de Bondsrepubliek Duitsland 1,7 miljard euro kostte. Ik bestrijd dat bedrag niet. Ik denk dat het heel interessant zou kunnen zijn het te vergelijken met de kosten van. bijvoorbeeld, cursussen belastingwetgeving. Dan zouden we wel eens tot de conclusie kunnen komen dat veranderingen in wetgeving meestal dit soort omzettingskosten met zich meebrengen. Met andere woorden, zuiver financiële argumenten geven nooit een volledig beeld.
De andere toespraak ging over de politie in Noord-Ierland. Ik kan alleen maar zeggen dat volgens mijn informatie de politie in Noord-Ierland maatregelen heeft genomen om het door de heer Allister genoemde probleem op te lossen.
Dames en heren, de aan ons toegewezen tijd staat ons niet toe dit diepgaande en zeer belangwekkende debat voort te zetten. Laat het voldoende zijn als ik zeg dat we een belangrijke besluitvormingsfase zijn ingegaan en dat uw debat deel uit maakt van dit besluitvormingsproces.
Elizabeth Lynne
rapporteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik dank mijn collega's zeer voor hun bijdragen. Het verheugt mij zeer dat de meerderheid van dit Huis kennelijk voorstander is van een uitgebreide richtlijn. Ik hoop dat de stemming later op de dag dat zal uitwijzen.
Ik wil ook graag opnieuw hulde brengen aan commissaris Špidla, omdat ik weet dat op zijn initiatief het voorstel tot een uitgebreide richtlijn is gedaan en er binnen het werkprogramma om gevraagd is. Het spijt me alleen dat zijn mening niet gedeeld lijkt te worden door de andere leden van de Commissie. Laten we hopen dat zijn mening meer gewicht in de schaal zal leggen als wij de oproep voor een uitgebreide richtlijn steunen.
Ik heb commissaris Špidla gevraagd de effectbeoordelingen vrij te geven. Ik weet dat ze al gedaan zijn. Ik ben een beetje bang, omdat ik heb horen zeggen dat er verschillende effectbeoordelingen zijn verricht en dat er op dit moment wat veranderingen aan worden aangebracht ten gunste van een bepaald gezichtspunt binnen de Commissie. Ik wil daar graag wat duidelijkheid over, zodat ik weet of de geruchten juist zijn.
Ik ben erg blij dat andere leden binnen het werkprogramma uw oproep voor die uitgebreide richtlijn gesteund hebben. Ik ben van mening dat specifieke thema's betreffende alle terreinen - invaliditeit, leeftijd, geloof of overtuiging en seksuele geaardheid - door één uitgebreide richtlijn bestreken kunnen worden. Onderwijs helpt ons niet vooruit; dat hebben we al geprobeerd. Tegen iedereen die het over onderwijs gehad heeft, zeg ik: het werkt niet.
Bovendien hebben we het over de toegang tot goederen en diensten, niet over werk. Ik weet dat alle Duitse delegaties daar moeite mee hebben, omdat de Duitse regering de werkgelegenheidsrichtlijn extra versierd heeft. Dat kunnen we dus buiten beschouwing laten. In verschillende lidstaten heeft men met verschillende problemen te maken: invaliditeit, leeftijd, seksuele geaardheid, godsdienst of geloofsovertuiging. Sommige lidstaten hebben het ene terrein geregeld, andere andere terreinen. Daarom is het belangrijk om het goed te regelen en een uitgebreide richtlijn te hebben, zodat niemand achterblijft.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Iles Braghetto
schriftelijk. - (IT) Ik wil graag mijn waardering uitdrukken voor het werk van de rapporteur over dit onderwerp, dat volgens mij van enorm belang is voor de ontwikkeling van een eerlijker en doeltreffender Europees antidiscriminatiebeleid.
Het non-discriminatiebeginsel is in feite een kernwaarde die altijd de basis voor de Europese integratie gevormd heeft en daarom goed beschermd moet worden, zodat Europeanen, vooral de minder bevoorrechte groeperingen als gehandicapten, doeltreffend tegen iedere vorm van discriminatie beschermd worden.
Non-discriminatie is essentieel op het werk, maar ook noodzakelijk en wenselijk in alle sectoren van het openbare leven als het onderwijs of de maatschappelijke dienstverlening, omdat de maatschappelijke integratie en de ontwikkeling van de mogelijkheden van alle Europese burgers er zeer door bevorderd kunnen worden.
Ik wil graag afsluiten met het uitspreken van mijn steun voor een snelle goedkeuring van een volledige en effectieve kaderrichtlijn tegen discriminatie, die lidstaten in staat stelt hun krachten op dit gebied te bundelen en een samenhangend en doeltreffend beleid te voeren, zodat de mensen zich werkelijk beschermd voelen door heldere en veelomvattende Europese en nationale wetgeving.
Genowefa Grabowska  
schriftelijk. - (PL) Als lid van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken steun ik het verslag van mevrouw Lynne volledig. Het lijdt geen twijfel dat het geldende internationale recht en onze eigen EU-uitspraken vanuit formeel oogpunt wenselijk en goed zijn. Daarom betreur ik het dat het van kracht worden daarvan steeds met zoveel problemen gepaard gaat, zelfs in ons eigen Europa, waar toch meer democratie en minder discriminatie lijken te zijn.
Het is schokkend dat we misschien EU-lidstaten moeten sommeren richtlijn 2000/78/EG volledig te eerbiedigen en voortdurend en systematisch toe te zien op de vooruitgang bij de eliminatie van alle vormen van discriminatie uit het politieke, maatschappelijke en economische leven.
Dat is vooral van belang voor de burgers van mijn eigen land, Polen, die, gebruik makend van de voordelen van de gemeenschappelijke markt en het vrije verkeer van personen, in vele andere EU-landen wonen en werken. Het spijt me zeer dat ik moet zeggen dat er steeds meer bewijzen komen van discriminatie tegen mijn landgenoten, alleen op basis van hun nationaliteit. Er komt steeds meer van dergelijke informatie uit landen als Duitsland, Groot-Brittannië en Ierland. Het zou een paradox zijn als het Europees Parlement zich zo hevig en doeltreffend zou inzetten voor de strijd tegen uitingen van discriminatie in de wereld en tegelijkertijd niet in staat zou zijn in de eigen lidstaten de mensenrechten te eerbiedigen. Alle burgers van de EU verdienen toch een gelijke en niet-discriminatoire behandeling?
Anneli Jäätteenmäki
, schriftelijk. - (FI) Het onderwerp hier betreft gelijke kansen en non-discriminatie in de Europese Unie.
Gelijke kansen en non-discriminatie op het werk zijn grondbeginselen in de werkgelegenheid en de lidstaten zouden geen moeite mogen hebben die beginselen te eerbiedigen. Volgens het verslag van mevrouw Lynne worden de richtlijnen echter niet juist of doeltreffend uitgevoerd.
Dat is een ernstig probleem, want de bestrijding van discriminatie en de mensenrechten vormen krachtens artikel 13 van het EG-Verdrag een prioriteit in de EU.
Er was in Finland een zaak waarbij een vrouw niet in aanmerking kwam voor een werkloosheidsuitkering nadat ze een tijd voor haar gehandicapte zoon had gezorgd. Het is een verkeerde zaak dat verzorgend werk thuis niet hoog wordt gewaardeerd en dat de regels dit soort discriminatie mogelijk maken. Met deze kwestie in gedachten sta ik achter punt 36 van het verslag van mevrouw Lynne, waarin gezegd wordt dat de beginselen van gelijkheid en non-discriminatie een brede reikwijdte zouden moeten hebben en zich tot de sociale zekerheid zouden moeten uitstrekken.
Ik sta ook achter de oproep van mevrouw Lynne aan het Europees Parlement om een aanbeveling te doen aan de lidstaten om meer geld en mogelijkheden te geven aan instellingen die eraan werken deze beginselen te bevorderen. Verder steun ik haar oproep NGO's een hogere status te geven, zodat zij ook doeltreffender en efficiënter de bestaande problemen in de lidstaten kunnen aanpakken.
Katalin Lévai
schriftelijk. - (HU) Het is een heel goede zaak dat het verslag van mevrouw Lynne over gelijke kansen vandaag op de agenda staat. Pasgeleden, op 17 mei, hebben we onze solidariteit betoond met transseksuele, biseksuele en homoseksuele mensen.
Op speciale dagen of bij bijzondere gelegenheden kijken mensen vaak terug op het verleden. Helaas toont het verslag aan dat er nog steeds veel werk te doen is op het gebied van de gelijke kansen. De werkloosheid onder vrouwen, migranten, mensen met een handicap, etnische minderheden en mensen met heel specifieke of niet-herkende talenten is nog steeds onaanvaardbaar hoog. Op het gebied van de werkgelegenheid stel ik daarom voor een Europees controlesysteem voor gelijke kansen in te stellen. Binnen dat systeem zou men, door middel van belastingvoordelen en/of PR, werkgevers die het belangrijk vinden gelijke kansen te scheppen, een steuntje in de rug kunnen geven.
Ook zou er een zwarte lijst kunnen komen van werkgevers die zich volstrekt niet aan de regels houden. Dat zou bedrijven motiveren en tegelijkertijd werkzoekenden nieuwe perspectieven en een grotere duidelijkheid bieden. Helaas wint extremistische en populistische politiek in Midden- en Oost-Europa nog steeds terrein, maar het beeld dat we soms uit West-Europa krijgen stemt ook niet gelukkig. De Roma-bevolking wordt steeds meer gediscrimineerd en extremisten breken huizen van Roma af. Op dit punt zijn de grote behoefte aan een Europese strategie voor Roma, die door de socialisten is voorgesteld, en de dringende behoefte aan Europese maatregelen, heel duidelijk. De mate van bescherming tegen discriminatie in de wetgeving van de lidstaten is zeer uiteenlopend.
Vaak is er geen uniforme methode om de wetgeving toe te passen, met als gevolg dat de toepassing onvoldoende is. Het is nodig de tenuitvoerlegging van de wetgeving te coördineren, rekening te houden met het horizontale perspectief van de Europese Unie en van de nationale en plaatselijke overheden en de naleving te waarborgen. Voordat wetgeving aangenomen wordt, is het belangrijk een maatschappelijke effectbeoordeling uit te voeren. Verder zouden de lidstaten jaarlijks de tenuitvoerlegging moeten evalueren.
Marianne Mikko
schriftelijk. - (ET) Non-discriminatie en mensenrechten zijn de kernwaarden van de Europese Unie. Zij vormen het fundament waarop wij een gezamenlijke toekomst proberen te bouwen en we mogen over deze waarden geen compromissen sluiten. Dat alles is duidelijk geformuleerd in artikel 13, dat als leidraad moet dienen voor onderwerpen die burgers van Europa betreffen..
Bescherming tegen discriminatie op grond van leeftijd, seksuele geaardheid, geloofsovertuiging of invaliditeit ontbreekt op het gebied van het maatschappelijk welzijn, goederen en diensten, de gezondheidszorg en het onderwijs. We hebben op die terreinen helaas geen EU-wetgeving. Als non-discriminatie en mensenrechten voor ons van primair belang zijn, dan is er geen twijfel mogelijk dat we behoefte hebben aan een enkele, horizontale richtlijn die een eind maakt aan de hiërarchie van rechten: aan de situatie waarin discriminatie op het ene gebied wel is toegestaan en op het andere gebied niet, aan de situatie waarin veel meer aandacht wordt besteed aan het tegengaan van discriminatie op grond van ras en invaliditeit dan aan de andere in artikel 13 vastgelegde vormen van discriminatie. In het licht van dit verslag roep ik de Commissie op niet terug te krabbelen, maar een algemene richtlijn op te stellen ter bestrijding van discriminatie krachtens artikel 13 van het EG-Verdrag.
Het is nog niet eerder voorgekomen dat veel Europese non-profitorganisaties zich uitgesproken hebben voor een horizontale richtlijn om die bescherming tegen discriminatie te verschaffen. Ook zijn er verscheidene overkoepelende organisaties in Brussel op verschillende terreinen actief, onder andere de Europese Vrouwenlobby en AGE. Een horizontale richtlijn inzake non-discriminatie die maatschappelijk welzijn, goederen en diensten, gezondheidszorg en onderwijs bestrijkt, is de enige manier om de mensenrechten in de Europese Unie te beschermen. Er is meer dan genoeg bewijs dat er op allerlei terreinen gediscrimineerd wordt. De Commissie moet haar ogen daarvoor niet sluiten en geen hiërarchie aanbrengen tussen de rechten in de Europese Unie.
Csaba Sándor Tabajdi
, schriftelijk. - (HU) Als voorzitter van de Intergroup for National Minorities juich ik het verslag van mevrouw Lynne toe. Het maakt de balans op van wat er al bereikt is met betrekking tot de vrijwaring van discriminatie en schetst wat er gedaan moet worden.
Gemeenschapswetgeving over vrijwaring van discriminatie is vooral belangrijk omdat het niet voldoende is het individu te beschermen. Mensen gaan niet als individu onder discriminatie gebukt, maar als leden van een groep, bijvoorbeeld omdat ze tot een etnische minderheid behoren, oud zijn, vrouw zijn, gehandicapt zijn, tot een seksuele minderheid behoren of Roma zijn. Daarom is de enige manier om individuen die tot een minderheidsgroep behoren effectief te beschermen, de bescherming van de hele groep. In het verslag staat terecht dat in de twee bestaande richtlijnen alleen minimumeisen zijn vastgelegd. Daarom moeten we de zaak naar een ander niveau tillen en een Gemeenschapsbreed beleid tegen negatieve discriminatie ontwikkelen en een horizontale antidiscriminatierichtlijn opstellen. Het is ook heel belangrijk dat in het verslag aan de Commissie gevraagd wordt te werken aan een gemeenschappelijke, EU-brede definitie van de term "positieve actie”. Ook wordt in het verslag speciaal aandacht gevraagd voor de noodzaak van specifieke maatschappelijke bescherming voor minderheidsgroeperingen, vooral de Roma-gemeenschap. In dit verband wil ik u graag herinneren aan artikel 25 van het verslag-Ždanoka over dit onderwerp, waarin het belang van participatie van traditionele nationale minderheden in de beleidsvorming benadrukt wordt.
Volgens dat artikel hebben nationale minderheden een beleidskader nodig dat hen in staat stelt effectief een rol te spelen in de besluitvormingsprocessen over hun identiteit door middel van verschillende vormen van zelfbestuur of autonomie.
