Partnerschapsovereenkomst inzake visserij EU-Mauritanië (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over de mondelinge vraag van Carmen Fraga Estévez, namens de Commissie visserij, aan de Commissie: Onderhandelingen over verlenging van de visserijpartnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en Mauritanië (B7-0018/2011).
Carmen Fraga Estévez
auteur. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, het Visserijprotocol met Mauritanië loopt af op 31 juli 2012. Gezien het belang van dit protocol heeft de Commissie de Raad al verzocht haar een mandaat te verlenen om de onderhandelingen te hervatten. Wij hebben vernomen dat de Raad het voorstel voor een mandaat thans bestudeert en binnenkort hierover zal beslissen.
Op grond van artikel 218 van het Verdrag, dat het Parlement speciale bevoegdheden toekent bij de uiteindelijke goedkeuring van de visserijovereenkomsten, hebben wij ons voornemen al te kennen gegeven om optimaal gebruik te maken van de mogelijkheden die het Verdrag en het interinstitutionele kaderakkoord ons verlenen om deel te nemen aan de formulering van visserijovereenkomsten, met het recht net zo volledig geïnformeerd te worden als de Raad.
Wij vinden dat we al bij het proces moeten worden betrokken vanaf het moment dat het onderhandelingsmandaat is goedgekeurd. De Visserijcommissie heeft dan ook besloten om een nieuwe procedure te starten met het protocol voor Mauritanië, waarbij we een mondelinge vraag zullen indienen en vanaf het begin van het proces over de toekomstige onderhandelingen geïnformeerd zullen worden. Die procedure zal ons ook in staat stellen een ontwerpresolutie op te stellen waarin de kwesties uiteen worden gezet die wij van belang vinden ten aanzien van de betreffende overeenkomst - in dit geval, die met Mauritanië - met het verzoek dat ze in aanmerking worden genomen door de onderhandelaars en ten slotte worden opgenomen in het uiteindelijke protocol.
De overeenkomst met Mauritanië is zowel voor dat land zelf als voor de Europese Unie van vitaal belang. Voor Mauritanië komt deze overeenkomst neer op 29 procent van de nationale begroting; voor de Europese Unie is hij een van de drie gemengde overeenkomsten die nog van kracht zijn, wat de aanwezigheid van verschillende vormen van visserij in de wateren van dat land mogelijk maakt, die alle van cruciaal belang zijn voor de visvoorziening van de Europese Unie.
Het belang van deze overeenkomst en van de ervaring die we hebben opgedaan, hebben ons ertoe gebracht om een hele reeks voorstellen te doen die zullen worden weergegeven in de gezamenlijke resolutie waarover de fracties de komende dagen zullen onderhandelen, en om een aantal aandachtspunten te belichten met betrekking tot de wijze waarop het huidige protocol werkt. Ik zal er hier een aantal noemen:
In de eerste plaats dient het Parlement te begrijpen hoe belangrijk het is de steun van de sector voor de financiële compensatie en het juiste gebruik daarvan veilig te stellen, met inachtneming van de behoeften van zowel de sector als het Mauritaanse visserijautoriteiten om de ontwikkeling van een geavanceerd en duurzaam visserijbeleid te bevorderen.
In de tweede plaats dient het gemeenschappelijk wetenschappelijk comité een sleutelrol te spelen, en moet er goed op worden toegezien dat het die rol naar behoren vervult, daar het als orgaan verantwoordelijk is voor de beoordeling van de visbestanden en voor het doen van aanbevelingen over de biologische staat van de bestanden, en dus over de visserijmogelijkheden die beschikbaar zijn voor de verschillende vloten die in Mauritaanse wateren actief zijn.
In de derde plaats is er meer informatie nodig over de vangsten door andere, niet-communautaire landen die in de regio actief zijn, zodat we met grotere nauwkeurigheid kunnen vaststellen wat nu precies de visserijoverschotten zijn die Mauritanië de Europese Unie te bieden heeft, en tegelijkertijd wordt gewaarborgd dat de visserijmogelijkheden waarover wordt onderhandeld in lijn zijn met de reële behoeften van de vloten. Dit om elke vorm van verleiding te vermijden om te betalen voor "vis van papier”.
In de vierde plaats is het belangrijk, wat de vissersvloot betreft, om ervoor te zorgen dat er wordt onderhandeld over de technische maatregelen voor de verschillende visgebieden en tegelijkertijd over de visserijmogelijkheden, om zo een einde te maken aan de absurde situatie dat er betaald wordt voor vis die vanuit technisch oogpunt niet te vangen is.
Ten slotte moet er dringend opheldering worden verschaft over de manier waarop Mauritanië gebruik maakt van de toezichtsbepalingen in het protocol, wat betreft zijn voorkeur voor andere methoden dan het VSM, en ook zijn variabele normen aangaande aanhoudingen van schepen. Het is belangrijk dat beide partijen zich houden aan de afspraken over het oplossen van geschillen in verband met zulke aanhoudingen, die moeten worden aangehouden in het nieuwe protocol.
Commissaris, om al deze redenen zullen wij de Commissie als onderhandelende partij verzoeken om rekening te houden met deze en andere aandachtspunten, die vervat zullen zijn in de gezamenlijke resolutie die op de volgende plenaire vergadering zal worden aangenomen, en die onze instelling op de voet zal blijven volgen.
Maria Damanaki
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil mevrouw Fraga Estévez, de voorzitter van de Commissie visserij, bedanken voor deze mondelinge vraag en zeggen dat ik de betrokkenheid van het Parlement bij deze procedures zeer verwelkom. Ik deel ook haar zorgen in het algemeen. We zullen onze best doen om zo goed mogelijke resultaten te boeken.
Laat ik u iets vertellen over de huidige visserijovereenkomst met Mauritanië. Deze overeenkomst heeft tot doel de instandhouding en duurzame exploitatie van visbestanden te waarborgen. We willen ook illegale visvangst voorkomen en bestrijden en de ontwikkeling van haveninfrastructuren en de bescherming van het mariene milieu bevorderen.
Door middel van deze overeenkomst zijn de vangstmogelijkheden afgenomen en zijn de bedragen die reders moeten betalen voor vergunningen en per ton gevangen vis aanzienlijk gestegen. Er blijven problemen, en we kijken hoe we deze het best kunnen aanpakken. Ik ben het op dit punt met mevrouw Fraga Estévez eens.
De overeenkomst met Mauritanië is de belangrijkste overeenkomst geworden in financieel opzicht - het is de belangrijkste van onze overeenkomsten. Gezien deze ontwikkeling overweegt de Commissie om in het nieuwe protocol met betrekking tot de sectorale steun een krachtig element van voorwaardelijkheid in te voeren. Dit zal gebeuren door onder andere de ontkoppeling van de betalingen voor toegangsrechten en de betalingen voor sectorale steun. We gaan deze loskoppelen. Dit zal ons in staat stellen om doelmatiger te reageren op problemen in de tenuitvoerlegging van de sectorale steun en tegelijkertijd de betaling voor toegang, en daarmee de visserijactiviteiten van Europese schepen, te waarborgen, want we willen de visserijactiviteiten van Europese schepen niet verstoren.
Wat betreft sectorale steun: het uitvoeringspercentage was in 2008 en 2009 heel hoog. Het jaar 2010 werd daarentegen gekenmerkt door een heel lage uitvoeringsgraad van de sectorale beleidsfondsen door Mauritanië - slechts 52 procent. Dit was grotendeels te wijten aan het hoge retentiepercentage van relevante middelen voor het ministerie van Financiën van Mauritanië. In de afgelopen jaren heeft de Commissie, in overleg met Mauritanië, besloten om de betaling van de sectorale steun te splitsen in twee tranches. De Commissie heeft ook 9 miljoen euro op een totaal van 18 miljoen euro - de helft van het totale bedrag - vastgehouden tot een hogere absorptie was bereikt.
Teneinde al deze tekortkomingen aan te pakken, is bovendien bij wijze van tijdelijke maatregel een nieuw mechanisme ingevoerd, een rekening voor gelden van derden (trustrekening) - de CAS. De CAS zal in de eerste helft van 2011 operationeel worden. De opening van deze nieuwe speciale rekening zal helpen garanderen dat de toegewezen middelen direct naar de sectorale steun gaan. Dit is wat we willen.
Het nieuwe protocol na 1 augustus 2012 zal rekening houden met de aanstaande herziening van de CAS. In verband hiermee omvat het onderhandelingsmandaat voor het eerst een clausule inzake 'mensenrechten en democratische beginselen'. We hopen dat de Raad dit nieuwe mandaat volgende week zal vaststellen. Wat betreft de strijd tegen illegaal, ongemeld en ongereglementeerd (IOO) vissen, heeft de Commissie sinds de inwerkingtreding van onze nieuwe verordening nauw samengewerkt met de Mauritaanse controlerende autoriteiten. We proberen passende informatie over de instandhoudings- en beheersmaatregelen te waarborgen overeenkomstig die verordening.
Tot slot vinden investeringen van de Europese visserijsector plaats overeenkomstig het actieplan voor Mauritanië. Dit plan heeft tot doel de oprichting van Europese privaatrechtelijke ondernemingen en gemeenschappelijke ondernemingen tussen Mauritaanse en Europese marktdeelnemers te vergemakkelijken en de meest geschikte vormen van publiek-privaat partnerschap te identificeren.
Alain Cadec
namens de PPE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, overeenkomstig artikel 218, lid 10 van het Verdrag van Lissabon, moet het Parlement nu zijn goedkeuring geven aan de internationale overeenkomsten waarover onderhandeld is door de Europese Commissie. Met het oog daarop wil ik eraan herinneren dat het Parlement op de hoogte gehouden dient te worden tijdens alle fasen van de onderhandelingen over de overeenkomst.
Het protocol bij de visserijpartnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en Mauritanië moet op 31 december 2012 vernieuwd zijn. De financiële bijdrage van de Europese Unie onder deze visserijpartnerschapsovereenkomst is haar hoogste bijdrage. Met 900 000 ton aan vangsten staat deze overeenkomst ook voor het grootste visserijpotentieel. Het is na de visserijovereenkomst met Guinee-Bissau de enige overeenkomst waarin potentieel wordt geboden voor het vissen op koppotigen en schaaldieren.
Er zijn echter nog steeds een paar problemen met betrekking tot deze overeenkomst. Een recent bezoek aan Mauritanië met de Commissie visserij - dat u ook al hebt genoemd, commissaris - heeft mijn mening over deze kwestie versterkt. Ten eerste is er het gebrek aan infrastructuur, met name de afwezigheid van een haven in Nouakchott, wat gevolgen heeft voor de ontwikkeling van lokale visserij en, meer in het algemeen, de investeringen van de Europese Unie. Ten tweede is een aantal Europese vaartuigen zonder goede reden aangehouden en doorzocht door de Mauritaanse autoriteiten. Verder maken de Mauritaanse autoriteiten gebruik van andere systemen dan het satellietvolgsysteem voor vissersvaartuigen dat is voorzien in de overeenkomst, wat het werk van de eigenaren van de vissersvaartuigen bemoeilijkt. De eigenaren zijn van mening dat de eigen bijdrage te hoog is in verhouding tot de effectieve vangstmogelijkheden die ze tot hun beschikking hebben. Er moet meer opheldering komen over de technische maatregelen die van toepassing zijn op Europese vaartuigeigenaren, die gediscrimineerd worden ten opzichte van andere vloten die in de Mauritaanse wateren vissen.
Tot slot moeten we de Chinese invloed op de Mauritaanse visserijsector niet onderschatten, die tot uiting komt in joint ventures onder dekking van de Mauritaanse vlag en die overduidelijk van invloed zijn op deze visserij, aangezien zij niet worden gecontroleerd op gezondheids-, economische en sociale aspecten. Om nog maar te zwijgen van het feit dat deze vorm van visserij de beschikbare visbestanden in de Mauritaanse wateren uitput. We moeten deze visserijactiviteiten in kaart kunnen brengen en kunnen controleren om bij te dragen aan de ontwikkeling van de lokale visserij en het werk van de Europese vaartuigeigenaren te vergemakkelijken. Ik denk dat dit heel belangrijk is. Ik wil eraan herinneren dat de leden van de Commissie visserij de volledige versie van de ex-postevaluatie van de overeenkomst zo spoedig mogelijk willen ontvangen en aanwezig willen zijn bij de vergaderingen van de Gemengde Commissie om toe te kunnen zien op de tenuitvoerlegging van deze overeenkomst.
Ik zeg het nog een keer, mijnheer de Voorzitter, wij zitten prima hier in Straatsburg, waar dit Parlement thuishoort.
Kriton Arsenis
namens de S&D-Fractie. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega's, het initiatief van de socialisten voor een resolutie over Mauritanië voorziet in een leemte. Nu het Verdrag van Lissabon er is, is er een duidelijke rol voor het Parlement, een rol waarin het meebeslist over Europese kwesties, waarin het overeenkomsten en internationale visserijverdragen moet ratificeren. Deze taak kan het Parlement echter niet uitvoeren als het niet tijdig over volledige informatie beschikt, als het niet tijdig en volledig aan de onderhandelingen deelneemt en als deze verdragen niet aan het Parlement worden voorgelegd voordat zij in werking treden.
Helaas is er ondanks de inspanningen van de commissaris, die wij erkennen, een groot probleem. Het Parlement wordt gevraagd verdragen te ratificeren die reeds een jaar geleden in werking zijn getreden, het heeft geen officiële informatie over het verloop van de onderhandelingen en ten slotte ondervindt het moeilijkheden bij de toegang tot effectbeoordelings-, voortgangs- en uitvoeringsverslagen van vorige verdragen.
Wij moeten onze visserijverdragen op vele punten wijzigen. Wij moeten daar vissen waar een surplus aan visbestanden bestaat, wij moeten het preventiebeginsel toepassen, wij moeten praktische maatregelen treffen om illegale en ongereguleerde visserij aan te pakken, en de verdragen moeten ook werkelijk groei stimuleren in de landen waarmee zij worden afgesloten. Met name in Mauritanië is er een groot probleem, zowel ten gevolge van de illegale visserij als het misbruik van materieel. De rol en het ingrijpen van het Parlement zullen inderdaad bevorderlijk zijn voor het bereiken van betere verdragen in het algemeen, die echter, zoals in het geval van Mauritanië, op de juiste wijze uitgevoerd moeten worden.
Carl Haglund
namens de ALDE-Fractie. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de commissaris bedanken voor haar inleiding.
Ik ben een van diegenen die het voorrecht hadden om Mauritanië eind vorig jaar te bezoeken om na te gaan hoe de huidige overeenkomst heeft gewerkt. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de overeenkomst en haar toepassing veel te wensen overlaten.
We hebben met name een allesbehalve goed zicht op waar het geld van de belastingbetaler precies heen gaat. We mogen niet vergeten dat we jaarlijks om en nabij de 75 miljoen euro uittrekken voor die overeenkomst, wat betekent dat een kwart van de nationale begroting van Mauritanië door onze communautaire middelen voor de visserijsector wordt gespijsd. In die optiek is dit een bijzonder belangrijke overeenkomst, niet alleen voor ons, maar ook voor het land in kwestie.
We mogen verder niet vergeten dat de Europese Commissie nog in 2007 zelf voorstelde om een punt te zetten achter deze overeenkomst omdat ze voor Europa niet de gewenste meerwaarde opleverde die een overeenkomst zou moeten opleveren. De wind waait nu duidelijk uit een andere hoek, en het is mogelijk dat er vraag is naar dit soort overeenkomsten. In dat geval moeten we echter nadenken over de manier waarop dat geld wordt gebruikt en welke meerwaarde zo'n overeenkomst ons oplevert.
We mogen niet vergeten dat in een onderdeel van die overeenkomst ook staat dat het geld moet worden gebruikt om de lokale visserij te bevorderen. Op basis van de ervaringen die we tijdens onze reis hebben opgedaan, moeten we zeggen dat de lokale vissers niet veel hebben gezien van de ongeveer achttien miljoen euro die jaarlijks in de lokale visserij zou moeten worden gepompt. Ook in dat opzicht vereist een verlenging van de overeenkomst een zeer grondige evaluatie, en de overeenkomst moet ook anders worden geformuleerd.
Tot slot hebben wij hier in het Europees Parlement, zoals reeds is gezegd, immers een verantwoordelijkheid met betrekking tot die kwesties, aangezien we onze toestemming moeten geven voor die overeenkomsten. Daardoor zijn we er ook als besluitvormers toe gehouden om onszelf vertrouwd te maken met deze kwesties. Op basis van de informatie waarover we momenteel beschikken, lijkt het moeilijk om een positieve houding aan te nemen ten aanzien van een verlenging van zo een overeenkomst. Met het oog op de toekomst hebben we dus samen met de Commissie nog heel wat werk voor de boeg.
Isabella Lövin
namens de Verts/ALE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst zeggen dat ik de intenties zoals de Commissie deze heeft verwoord in de ontwerponderhandelingsrichtsnoeren, zeer verwelkom.
Een clausule over de consequenties in geval van schending van de mensenrechten en democratische beginselen: dat is uitstekend.
Versterking van de dialoog over sectoraal beleid om de tenuitvoerlegging van verantwoorde visserij te bevorderen: ook dat is heel hard nodig. Helaas hebben we in de bestaande overeenkomst gezien dat hiervan vrijwel nooit sprake is.
Dan hebben we de punten over het waarborgen dat Europese schepen uitsluitend toegang hebben tot de overschotten aan vis die niet worden gebruikt door lokale vissers. Wetende dat koppotigen ernstig overbevist zijn en dat Europese trawlers zwaar concurreren met lokale trawlers, verwacht ik op dit punt dat deze visserij in de komende overeenkomst zal worden beperkt.
En op het punt van het rekening houden met het beste wetenschappelijk advies inzake visbestanden dat beschikbaar is: de Northwest Africa Small Pelagic Fish Working Group van de FAO van 2010 heeft geconcludeerd dat horsmakreel, Spaanse makreel, sardinella's, sardines, ansjovis en bonga-elft volledig zijn weggevist of zwaar worden overbevist. Wat betreft demersale vissoorten is de biomassa op het Mauritaans continentaal plat sinds 2007 met 75 procent gedaald.
Kortweg, wat voor overschotten aan vis denkt de Commissie in Mauritanië te vinden?
Tot slot verwacht ik dat de EU Mauritanië toch sectorale steun en partnerschap zal aanbieden, ook als de vangstmogelijkheden worden beperkt vanwege de meervoudige samenhang op het gebied van ontwikkeling. We kunnen deze wateren niet overbevissen, gewoon betalen, de laatste vissen opvissen en dan vertrekken.
João Ferreira
namens de GUE/NGL-Fractie. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, al meer dan twintig jaar heeft de Europese Unie visserijovereenkomsten met Mauritanië. Sinds vijftien jaar bevatten die overeenkomsten ook expliciete doelstellingen voor samenwerking bij de duurzame ontwikkeling van de visserijsector in Mauritanië.
Vandaag stellen we de vraag wat de praktische resultaten zijn van die overeenkomsten. De ontwikkeling van de visserijsector in Mauritanië staat nog steeds in de kinderschoenen. De modernisering en ontwikkeling van de kleine ambachtelijke kustvisserij en van de met de visserij verbonden industrieën, de ontwikkeling van haveninfrastructuur en betere aanlandingsmogelijkheden voor de vis, de ontwikkeling van projecten op het gebied van aquacultuur en betere controle en toezicht op zee zijn allemaal papieren doelstellingen gebleven of hebben de afgelopen decennia slechts geringe vooruitgang geboekt.
Alles of bijna alles blijft beperkt tot het overmaken van geldbedragen in ruil voor het recht de visvoorraden van dit land te exploiteren. Zo wordt Mauritanië de toegevoegde waarde ontnomen die het zou verkrijgen indien het zelf die vis zou exploiteren, verwerken en verkopen. Dat betekent verlies voor Mauritanië op het gebied van het genereren van inkomen, scheppen van werkgelegenheid, ontwikkeling, zelfstandigheid, soevereiniteit en onafhankelijkheid.
Het is met name onbegrijpelijk dat er geen gepaste voorzieningen zijn voor het aanlanden van vis langs de 600 km lange kust van het midden en het zuiden van het land. Daarom wordt een aanzienlijk deel van de vis die gevangen is in de wateren van Mauritanië aangeland in havens van andere landen. We moeten erkennen dat het samenwerkingsbeleid van de Europese Unie op dit gebied gefaald heeft. Er zullen radicale veranderingen moeten worden doorgevoerd, en de autoriteiten van Mauritanië zullen bij de discussie betrokken moeten worden, zodat er een echte en vruchtbare ontwikkelingssamenwerkingsrelatie met het land tot stand komt.
Maria do Céu Patrão Neves
(PT) Mijnheer de Voorzitter, visserijovereenkomsten met derde landen moeten zorgen voor het juiste evenwicht tussen economische belangen en het bevorderen van duurzame visserij. Daarom dient de Europese Unie ook buiten haar grenzen de goede visserijpraktijken toe te passen die zij in haar eigen wateren gebruikt om een bijdrage te leveren aan het evenwicht van de mariene ecosystemen in de wereld.
De visserijovereenkomst met Mauritanië is in dit verband bijzonder belangrijk. Het scheppen van arbeidsplaatsen, het terugdringen van de armoede en de ontwikkeling van structuren ter ondersteuning van de sector zijn belangrijke doelstellingen die we dienen te handhaven. Daarom moeten de inspanningen vooral gericht zijn op het bevorderen van de duurzame visserij door de illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te bestrijden. Op die manier garanderen we de bevoorrading van de communautaire markt met vis van goede kwaliteit.
Het volstaat dus niet dat de communautaire vissersvaartuigen praktijken toepassen die recht doen aan het milieu en in overeenstemming zijn met de gedragscodes van de FAO. Het is essentieel dat alle partijen die samenwerken in het gebied van de overeenkomst zich zo opstellen. Daarom moet Mauritanië van derde landen waarmee het partnerschapsovereenkomsten afsluit absoluut eisen dat dezelfde regels worden geëerbiedigd als die welke gelden voor de vaartuigen die onder communautaire vlag varen. Indien dat niet het geval is, worden onze reders onterecht in een nadelige concurrentiepositie geplaatst en zullen de doelstellingen voor de instandhouding en het duurzaam beheer van de visvoorraden ernstig in gevaar worden gebracht.
Guido Milana
(IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, bij dit onderwerp hebben we met twee problemen te maken: een probleem in verband met de methode en een probleem in verband met de inhoudelijke kant van deze zaak.
Het probleem van de methode betreft de kunstgreep die we hier toepassen. We gebruiken een mondelinge vraag, waarvoor ik mevrouw Fraga dankzeg, om te kunnen debatteren over een zaak die sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon een recht van dit Parlement zou moeten zijn. Ik meen dat er een eind moet komen aan die praktijk, want we kunnen niet langer onze toevlucht nemen tot een strategie om een gewone wetgevingsprocedure te begeleiden. Medebeslissing dient vanaf het begin van de procedure gekoesterd te worden. Vandaag houden we dit debat dat ook een einde kent. De overeenkomst zal echter doorgaan, en aan het eind zullen we er al of niet mee instemmen. Deze methode dient echter veranderd te worden.
Inhoudelijk ben ik het eens met vele zaken die hier door collega's te berde zijn gebracht. Ik zou alleen willen wijzen op het belang van het meten van de effecten van visserijovereenkomsten, zodat die akkoorden niet beperkt blijven tot handelsovereenkomsten waarmee we voor een euro per kilo in Mauritanië koppotigen kunnen kopen.
We moeten de duurzaamheid kunnen meten maar vooral de effecten voor de economie van dat land. Er moet inzichtelijk worden gemaakt hoe de werkgelegenheid is veranderd, wat het innovatieniveau is voor de ambachtelijke visserij en hoe de middelen gebruikt zijn. Het gaat niet alleen om handel, maar om visserijovereenkomsten met alles wat eruit voortvloeit.
Josefa Andrés Barea
(ES) Mijnheer de Voorzitter, over één jaar loopt de overeenkomst met Mauritanië af, en we maken ons momenteel op voor een nieuwe overeenkomst. Ik denk dat de overeenkomst met Mauritanië een goed instrument is. Het is een instrument voor de ontwikkeling van het land zelf en van zijn visserijbeleid. We moeten niet vergeten dat dit instrument 29 procent van het bruto binnenlands product vertegenwoordigt, en de enige kans op ontwikkeling is die het land heeft.
De overeenkomst versterkt de bilaterale samenwerking tussen de Europese Unie en Mauritanië en dient duurzame visserij te garanderen. De kwestie van de illegale visserij is hier ter sprake gebracht, en de rol van het wetenschappelijk comité moet beslist worden versterkt opdat het andere manieren kan aandragen om vast te stellen welke visbestanden beschikbaar zijn. Het moet echter wel gaan om duurzame visserij. Nog een punt dat gegarandeerd moet worden, is de veiligheid van de vaartuigen.
Commissaris Damanaki heeft ook gewezen op het onvermogen van de regering van Mauritanië, die zijn beheerstructuur zal moeten ontwikkelen om de financiële bijdragen van de Europese Unie te kunnen integreren; ook dat zal een bijdrage zijn.
Uiteraard moeten deze overeenkomsten worden gebruikt om de regering van Mauritanië ertoe aan te zetten de mensenrechtenclausules op te nemen en de democratisering van het land te ondersteunen. Internationale visserijovereenkomsten zijn ook een instrument; ze zijn een middel om de ontwikkeling en de democratisering van de betreffende landen te bevorderen.
Antolín Sánchez Presedo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, het is heel goed nieuws dat de Commissie verzocht heeft om een mandaat om de onderhandelingen te starten voor het vernieuwen van het protocol van de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Unie en Mauritanië, dat het huidige protocol met ingang van 31 juli 2012 zal vervangen.
De onderhandelingen moeten worden gevoerd in een geest van ware samenwerking tussen de instellingen, gezien de nieuwe bevoegdheden van het Europees Parlement na het Verdrag van Lissabon.
Op basis van de situatie van de visbestanden dient het nieuwe protocol de EU-vloot die in de Mauritaanse wateren actief is, duurzaam te maken op de lange termijn. Het dient ervoor te zorgen dat de Europese Unie een redelijke bijdrage levert aan de duurzame ontwikkeling van de visserij in Mauritanië - een bijdrage die verder gaat dan alleen een financiële bijdrage - en moet er ook toe bijdragen dat het internationale recht op doeltreffende wijze beschermd wordt en de mensenrechten worden nageleefd.
De compensaties van de Europese Unie vormen op het ogenblik een derde deel van de begroting van Mauritanië. Het is dan ook buitengewoon belangrijk dat het protocol goed ten uitvoer wordt gelegd, dat het een verantwoorde vorm van visserij stimuleert ten behoeve van de bevolking die van deze sector afhankelijk is, en dat het bijdraagt aan het bestrijden van illegale visserij door het gebruik van de toezicht- en controlesystemen te continueren.
Jarosław Leszek Wałęsa
(PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, als gevolg van de historische aanwezigheid van de EU-vloot in de Mauritaanse wateren ontstonden in een ver verleden al economische betrekkingen tussen de Unie en West-Afrika. Deze contacten dragen onder andere bij tot het in stand houden van duurzame banen, zowel in Europa als in de regio. Het opbouwen van dergelijke betrekkingen heeft tot gevolg dat de West-Afrikaanse regio zich in toenemende mate aan de EU-normen aanpast, ook wat het beheer van mariene rijkdommen betreft.
Visserijovereenkomsten met derde landen, in het bijzonder in het pelagische segment van de Europese vloot, zijn niet alleen voor het voortbestaan van de vloot zelf van strategisch belang. Ze zijn een bron van grondstoffen voor de voedselverwerkende industrie en een voedingsbron voor ontwikkelingslanden, met name in West-Afrika. Het lijdt geen twijfel dat beide partijen voordeel hebben bij deze overeenkomsten en dat de voortzetting ervan ook in het belang van de Unie is. Het behoud van deze overeenkomsten is van vitaal belang voor de Europese Unie, voor Mauritanië en voor de hele regio - op voorwaarde dat de technische voorschriften van de protocollen en de transparantie van de procedures worden gerespecteerd en nageleefd.
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de verlenging van de visserijpartnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en Mauritanië is vooral van belang omdat het hier om een overeenkomst gaat met gevolgen voor een zeer gevoelig gebied - Noord-Afrika -, dat juist op het moment in het middelpunt van de wereldpolitiek staat. We weten dat visserijpartnerschapsovereenkomsten aan de ene kant economisch voordeel voor de betrokkenen moeten opleveren, terwijl ze aan de andere kant ecologische principes in acht moeten nemen. Wanneer de visserij - zoals in Mauritanië het geval is - een derde van de begroting uitmaakt, dan is duidelijk van welk economisch belang deze sector voor het land is. Aan de andere kant is de vloot van de EU ook een belangrijke economische factor voor Europa.
Het ecologische beginsel is een goede zaak, maar nog belangrijker is dat met dergelijke overeenkomsten ook democratisering en mensenrechten worden versterkt in een land dat eventueel eendere problemen zal krijgen als andere Noord-Afrikaanse landen. Daarom moeten we hier zeer zorgvuldig mee omgaan.
Maria Damanaki
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de afgevaardigden bedanken voor hun interventies. Ik wil heel duidelijk herhalen dat ik de betrokkenheid van het Parlement bij de onderhandelingen voor deze overeenkomst en de andere overeenkomsten zeer verwelkom.
Ik wil u er ook aan herinneren dat we een nieuwe kaderovereenkomst hebben tussen de Commissie en het Parlement over de details van deze betrokkenheid. We moeten ons houden aan deze overeenkomst. In de speelruimte die deze kaderovereenkomst biedt, ben ik hier om uw betrokkenheid en de informatieverstrekking aan u op alle mogelijke manieren te vergemakkelijken. Als we dit beter kunnen doen, ben ik bereid om samen te werken. Zoals u al hebt gezegd, gaat het hier om de procedure en de methode.
Inhoudelijk moeten we deze kwestie op een heel zorgvuldige en evenwichtige wijze benaderen, vanwege het grote belang van dit land en vanwege de ontwikkelingen die we nu op dit gebied zien. We hebben een evenwicht nodig tussen respect voor de overschotten en de middelen daar, en ook tussen dit en de belangen van onze schepen. We willen het voor de Europese schepen mogelijk maken om daarheen te gaan, en we willen voor hen gelijke concurrentievoorwaarden scheppen, want we zijn niet de enige schepen in deze wateren. Veel andere landen mengen zich in de regio, en we moeten ervoor zorgen dat we gelijke concurrentievoorwaarden voor Europese schepen waarborgen.
We moeten ook een ander evenwicht bewaren: we moeten heel voorzichtig zijn met het uitgeven van het geld van onze belastingbetalers. Ik erken dat we meer moeten doen om te waarborgen dat het geld dat we geven ook echt naar de beoogde begunstigden gaat. Zij hebben ook grote invloed. Zij verdienen alle procedures en alle verbeteringen die dit land nodig heeft.
Dit is dus de wijze waarop we deze zeer gevoelige kwestie aanpakken. Ik ben het er ook mee eens dat we meer wetenschappelijk - en concreter - advies nodig hebben, en we hebben meer concrete gegevens nodig om onze positie daar te beoordelen. We gaan volgende week naar de Raad en proberen dan een eerste mandaat voor deze onderhandelingen te krijgen. Daarna zullen wij de Commissie visserij in het Parlement - op concrete en vaste basis - informeren over de onderhandelingen.
Tot slot wil ik u zeggen dat deze overeenkomst voor ons en voor Mauritanië een win-winsituatie zal zijn, als u bedenkt dat dit nieuwe protocol een humanitaire clausule en een mensenrechtenclausule zal bevatten.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt tijdens de volgende vergaderperiode plaats.
