Goedkeuring van de Notulen
De Voorzitter
De Notulen van de vergadering van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Kellett-Bowman
Mevrouw de Voorzitter, ik stelde gistermorgen bij de goedkeuring van de Notulen voor om in de Notulen de gemiddelde kosten van hoofdelijke stemming te vermelden, omdat ik zag dat er de vorige dag nogal vaak hoofdelijk was gestemd. Die kosten worden niet genoemd, evenmin als het aantal bomen dat per jaar gemoeid is met de publikatie van hoofdelijke stemmingen. Ik maak hiervan vooral gewag, omdat de Fractie De Groenen om meer hoofdelijke stemmingen heeft verzocht dan de andere fracties. Zij moeten aan de bomen denken!

De Voorzitter
Mijnheer Kellett-Bowman, dit heeft niets met de goedkeuring van de Notulen te maken. Wij zullen die kwestie echter wel onderzoeken.

Van Dijk
Voorzitter, het spijt mij erg dat ik hier op moet reageren. Ik ben over het algemeen niet zo geneigd over de Notulen te praten, maar de heer Kellett-Bowman moet toch beseffen dat de groene fractie niet de enige is die hoofdelijke stemming aanvraagt. Bovendien is de groene fractie de fractie bij uitstek die er bij voortduring voor zorgt dat in Europa overal bomen worden geplant, bossen worden beschermd, wegen niet worden aangelegd omdat ze de natuur verstoren en omdat zij de natuur vernietigen. Dus beschuldigt u nu niet de groene fractie van het vernietigen van het milieu door het aanvragen van hoofdelijke stemmingen. Mijnheer Kellett-Bowman, u bent lid van een fractie die voortdurend pleit voor transeuropese netwerken die overal natuur kapot maken.

De Voorzitter
Mevrouw van Dijk, het gaat hier om de goedkeuring van de Notulen.

Wijsenbeek
Mevrouw de Voorzitter, dat was voor mevrouw Van Dijk begon over de netwerken, waarover men het niet kan hebben als er geen motorrijders zijn.
Ik wijs u op het verslag van 18-19 juni, bladzijde 18; in verband met de interventie, juist voor mevrouw Van Dijk het woord nam, van mevrouw Larive. Zij is zelf naar Cuba vertrokken - ik weet niet of dat voor goed is, maar ik mag aannemen dat zij weer terugkomt -, maar in het verslag staat "tenslotte, Voorzitter, een oproep aan de motorrijder zelf, 82 jaar, gemiddelde meetwaarde" . Motorrijders worden over het algemeen oud, wanneer zij althans weer van die motor afstappen, maar mevrouw Larive wilde niet refereren aan 82-jarige motorrijders, maar aan 82 decibel. Wilt u dat laten verbeteren.

De Voorzitter
Mijnheer Wijsenbeek, wij hebben het hier over de Notulen. U verwijst naar de voorlopige uitgave van het Volledig verslag. U kunt echter ook daarin wijzigingen vragen als u vindt dat het verslag niet juist is.

Posselt
Mevrouw de Voorzitter, gisteren werd het verslag-Schulz verdaagd. In de Notulen staat dat het tot de volgende vergaderperiode is uitgesteld. Ik zou willen weten of de zogenaamde minivergaderperiode in Brussel deel uitmaakt van deze plenaire vergaderperiode of niet, wat zou betekenen dat het verslag tot juli wordt uitgesteld, dan wel of de vergaderingen in Brussel als een aparte vergaderperiode dienen te worden beschouwd. Dan zou ik willen weten of dit verslag bij het begin van de vergadering van woensdag aan de orde komt of donderdag tijdens de stemmingen. Dat blijkt niet uit de Notulen en daarom verzoek ik u dat punt te verduidelijken.

De Voorzitter
De vergaderperiode in Straatsburg en de daaropvolgende minivergaderperiode in Brussel worden als een geheel beschouwd. Ook de agenda voor beide vormt een geheel. De stemming over het verslag-Schulz vindt op de donderdag van de minivergaderperiode om 11.00 uur plaats.

Wijsenbeek
Mevrouw de Voorzitter, als men als voorzitter optreedt, moet men zich ook zorgvuldig uitdrukken. Minivergaderperiodes bestaan niet. Alleen vergaderperiodes bestaan.

De Voorzitter
Die benaming is jammer genoeg volkomen ingeburgerd. Ik zal mij voortaan correct uitdrukken.
(De Notulen worden goedgekeurd)

Stemming
Mouskouri
Mevrouw de voorzitter, geachte collega's, ik wil u in verband met de huidige financiële situatie van de Gemeenschap vragen om bij wijze van uitzondering een mondeling amendement tot wijziging van amendement 33 van mijn verslag goed te keuren. Ik verzoek mijn verklaring in de notulen op te nemen.
De Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media verzoekt het voor de totale duur van het programma voorziene bedrag te verhogen van 15 naar 20 miljoen ecu, wat gezien het belang dat wij aan dit programma hechten, per jaar slechts een bescheiden verhoging is. Wij hechten derhalve veel waarde aan dit verzoek. De Commissie moet wel begrijpen dat zij de consequenties moet trekken uit de nieuwe initiatieven die zij ontwikkelt ten aanzien van de financiële vooruitzichten. Wij zijn derhalve van mening dat van het totaalbedrag van 20 miljoen ecu, 5 miljoen afhankelijk moet zijn van de herziening van de financiële vooruitzichten.
Ik verzoek u dan ook om de eerste zin van amendement 33 als volgt te wijzigen: " Het referentiebedrag voor de totale duur van het programma bedraagt 20 miljoen ecu, waarvan 5 miljoen afhankelijk is van de herziening van de financiële vooruitzichten" .

De Vries
Mevrouw de Voorzitter, begrijp ik onze collega Mouskouri goed dat deze zeer lange tekst wordt voorgesteld als een mondeling amendement? Mag ik dan nog een verheldering, want het was mij niet helemaal duidelijk. Behelst het voorstel van mevrouw Mouskouri wijziging van de financiële enveloppe? Want als dat zo is, vraag ik mij werkelijk af of dat in een mondeling amendement kan, zo niet zou u dan uitsluitend nog de ene zin kunnen voorlezen die dat mondelinge amendement dan wel inhoudt. Want dat is op dit moment niet helder.

De Voorzitter
Mevrouw Mouskouri, wil u de toe te voegen zin nogmaals voorlezen?

Mouskouri
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer De Vries, dit zal uiteraard het eerste deel van amendement 33 vervangen. Ik zal het in het Frans zeggen om mij duidelijker uit te drukken.
Het referentiebedrag voor de totale duur van het programma bedraagt 20 miljoen ecu, waarvan 5 miljoen afhankelijk is van de herziening van de financiële vooruitzichten.

De Voorzitter
De toevoeging houdt in dat vijf miljoen ecu onder voorbehoud van de herziening van de financiële vooruitzichten wordt uitgetrokken. Dat wordt hier mondeling voorgesteld. Mijnheer De Vries, is het nu duidelijk?
Amendement 58:

Mouskouri
Mevrouw de Voorzitter, dat is inderdaad het resultaat van amendement 33, en verder moeten we ook het laatste deel van amendement 58 aftrekken. Het eerste deel is precies hetzelfde, zoals het uit amendement 33 voortvloeit. Om die reden moet er per onderdeel over gestemd worden.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Ferrer
Met het oog op de instandhouding van de culturele diversiteit in de Unie is het initiatief van de Commissie om een programma op te zetten ter bevordering van de taalverscheidenheid in de Gemeenschap in de informatiemaatschappij, van fundamenteel belang. Dit initiatief is er zonder enige twijfel op vooruit gegaan door de amendementen die mevrouw Mouskouri heeft voorgesteld in haar uitstekende verslag, dat door mij wordt ondersteund. Met name zou ik willen wijzen op het belang van de amendementen die een wijziging van de rechtsgrondslag inhouden, in die zin dat hiermee de mogelijkheid wordt geopend om voorstellen door middel van de medebeslissingsprocedure in behandeling te nemen; van groot belang ook zijn de amendementen die zijn gericht op het benadrukken en versterken van de taalkundige pluraliteit van de Unie door streektalen en minderheidstalen in het voorstel op te nemen.
Als afgevaardigde van het volk van Catalunya hecht ik bijzondere waarde aan de amendementen hierover die ikzelf in de commissie heb ingediend, want dankzij deze amendementen kunnen de in het voorstel voorziene programma's ook het Catalaans ten goede komen.
In elk geval betekent het verslag Mouskouri een stap vooruit in de richting van een Europese Unie die haar eigen culturele verscheidenheid en de uitingen van identiteit van de volkeren welke deel van haar uitmaken, respecteert; ik hoop en verwacht dan ook, dat de Commissie de amendementen zal overnemen.

Posselt
Als voorzitter van de Interfractiegroep minderheidstalen feliciteer ik mevrouw Mouskouri met haar voortreffelijk verslag en met het feit dat haar vandaag aangenomen amendementen sterk op de bevordering van de minderheidstalen zijn gericht. Wie, zoals mevrouw Mouskouri, in vrijwel alle Europese culturen thuis is, kent de onschatbare waarde van de culturele verscheidenheid en wil graag een einde maken aan de centralistische verkramptheid die wij vaak vaststellen.
Ik roep nu de Raad, de Commissie en de afgevaardigden ertoe op de begrotingslijn voor de bevordering van de minderheidstalen te behouden en, daar ze volledig is opgebruikt en het werk toeneemt, ermee in te stemmen die middelen tijdens de komende begrotingsdebatten met 15 % te verhogen.

Bijstand ten behoeve van ACS-leveranciers van bananen
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0182/96) van de heer Castagnède, namens de Commissie ontwikkelingssamenwerking, over een voorstel voor een verordening (EG) van de Raad (COM(96)0033 - C40187/96-96/0028(SYN)) tot instelling van een bijzondere regeling voor bijstand ten behoeve van traditionele ACS-leveranciers van bananen.

Castagnède
Mevrouw de voorzitter, dames en heren, u weet dat de Overeenkomst van Lomé waarborgt dat de traditionele ACS-leveranciers van bananen aanwezig zijn op de markt van de Europese Unie. U weet ook dat in 1993 de mogelijkheid bestond dat de inwerkingtreding van een gemeenschappelijk ordening van de bananenmarkt de positie van de traditionele ACS-leveranciers van bananen op de markt van de Europese Unie zou aantasten.
Om deze reden heeft de Europese Unie in 1993 een bijzondere regeling voor technische en financiële bijstand opgesteld ten behoeve van haar traditionele ACS-leveranciers van bananen om hen in staat te stellen zich aan de nieuwe marktomstandigheden aan te passen en ook om hen van inkomenssteun te verzekeren.
Deze bijzondere regeling is ingesteld in het kader van een in 1994 aangenomen verordening welke in principe op 28 februari 1996 zou vervallen. De Commissie stelt ons voor om de geldigheidsduur van deze verordening te verlengen tot 31 december 1996 en wel om twee redenen. Ten eerste, omdat de statistische gegevens die nodig zijn om de inkomenssteun te kunnen berekenen later beschikbaar komen en ten tweede omdat tijd nodig is voor het indienen van projecten die in deze landen in aanmerking kunnen komen voor technische en financiële bijstand.
Het voorstel van de Commissie levert in de kern geen enkel probleem op, mevrouw de voorzitter, dames en heren. Daarom heeft de Commissie ontwikkelingssamenwerking voorgesteld het goed te keuren. Enerzijds blijkt dat de bananenmarkt in de Unie het afgelopen jaar nogal wat schokken te verwerken heeft gehad. Zoals bekend zijn er nieuwe lid-staten tot de Europese Unie toegetreden en daarom heeft de uitvoerende Commissie gemeend de tariefquota voor vrije invoer uit bepaalde derde landen aanzienlijk te moeten verhogen. Het betrof voornamelijk producerende landen in Midden-Amerika wier producten door Amerikaanse multinationals in de handel worden gebracht. Kennelijk is deze verhoging te groot geweest. Er was sprake van een overaanbod op de markt en de prijzen kelderden. Anderzijds blijkt dat de opzet van de gemeenschappelijke ordening van de bananenmarkt verandert en opnieuw wordt bepaald; daarover zult u zeer binnenkort worden benaderd.
De ACS-landen die onze traditionele bananenleveranciers zijn, maken zich met recht bezorgd over deze ontwikkelingen, in het bijzonder door een ontwikkeling die tot een te grote openstelling van de markt voor derde, zeer goedkoop producerende landen zou leiden, hetgeen hun positie op de markt natuurlijk in gevaar brengt.
De paritaire vergadering ACS/EU die in maart in Windhoek is bijeengekomen, heeft deze bezorgdheid nogmaals verwoord en in een resolutie van 22 maart blijk gegeven van het belang dat zij hecht aan een stelsel dat de speciale band van solidariteit die de Europese Unie met deze ACS-landen verbindt, waarborgt en verduurzaamt. De Commissie ontwikkelingssamenwerking meent dat verwijzing naar de resolutie van de paritaire vergadering nodig is, opdat de standpunten die hier verdedigd worden en de standpunten die ten overstaan van de vertegenwoordigers van de ACS-landen worden geuit met elkaar in overeenstemming zijn. Zij wil de verwijzing opnemen door middel van een amendement dat niet de kern van het Commissievoorstel aantast, maar slechts de overwegingen van het voorstel wijzigt.
Er lijkt juridisch gezien geen enkel beletsel te bestaan om in een besluit van de Europese Unie te verwijzen naar het advies van een raadgevend orgaan. Ik wil echter benadrukken dat als dit zou betekenen dat de invoering van de bijzondere regeling voor bijstand wordt vertraagd, de Commissie ontwikkelingssamenwerking niet aan een standpunt met zulke negatieve gevolgen zal vasthouden, temeer nu het Parlement zich zeer binnenkort over de kern van de zaak, de voorwaarden voor wijziging van de marktordening kan uitspreken.
Dit zijn, mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de opmerkingen die ik wilde maken over het voorstel van de Commissie.

Fernández Martín
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, de heer Castagnède heeft precies uitgelegd welke betekenis het onderhavige debat heeft over een gedeeltelijke wijziging van verordening nr. 2686/94 tot instelling van een bijzondere regeling voor bijstand ten behoeve van de traditionele ACSleveranciers van bananen.
Doel van het Commissie-voorstel is alleen, de datum waarop deze verordening verloopt - dat was op 28 maart jongstleden - te verlengen tot 31 december, en wel om de redenen die de rapporteur de heer Castagnède uitvoerig heeft toegelicht zodat ik ze, ook vanwege de tijd, niet zal herhalen.
Zoals de rapporteur al zei, is het amendement dat de Commissie ontwikkelingssamenwerking heeft voorgesteld een amendement waarin de ontwerp-resolutie is overgenomen die ik met mijn collega de heer Robles Piquer heb ingediend op de bijeenkomst van de Paritaire van de Vergadering ACS-EU in Windhoek te Namibië, en die, nadat de bijdragen van andere afgevaardigden en andere fracties van de ACS-vertegenwoordigers erin waren opgenomen, uiteindelijk met unanimiteit werd goedgekeurd. Het gaat eigenlijk gewoon om een verklaring van politieke aard die beoogt om bij de verdediging van de GMO voor bananen de positie te versterken van zowel de ACS-landen als van de Europese bananenproducenten. Die verdediging geldt verordening 403/93 die in elk opzicht wenselijk is, aangezien de GMO voor bananen sinds zijn inwerkingtreding tot op heden vrijwel voortdurend onder vuur heeft gelegen; de aanvallen die ze te verduren heeft gekregen, bestonden meestal uit rechtmatige maatregelen, ongetwijfeld, maar soms ook uit maatregelen die niet helemaal te rechtvaardigen zijn. Zo is ons sinds enkele maanden bijvoorbeeld bekend, dat in enkele Europese havens wordt gefraudeerd met de importcontingenten, in die zin dat er jaarlijks zo'n 100.000 ton bananen op illegale wijze en door middel van een simpele truc de Unie binnenkomt: elke baal bananen mag 18, 14 kilo wegen, maar de werkelijkheid - dat wil zeggen de inspecties - tonen aan dat elke baal zonder uitzondering meer weegt, de meeste tussen de 19 en de 20 kilo. Hieraan ligt een goed doordachte strategie ten grondslag die erop gericht is, de vastgestelde contingenten te ontduiken, wat betekent dat we weer met een andere alternatieve manoeuvre te maken hebben om de vigerende communautaire norm te overschrijden en te schenden.
Daarom achten wij het wenselijk dat de resolutie die de Commissie ontwikkelingssamenwerking heeft voorgesteld en die, nadat haar wijzigingen hierin waren overgenomen, is verdedigd door de heer Castagnède, door de Vergadering wordt ondersteund.

Wulf-Mathies
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de heer Castagnède heeft het voorstel hier al toegelicht, zodat ik dat niet opnieuw hoef te doen. Ik wil er alleen op wijzen dat dit voorstel dringend moet worden aangenomen omdat de verordening bepaalt dat de inkomenssteun jaarlijks in juli moet worden berekend. Van de middelen voor 1996 is 30 miljoen ecu daarvoor bestemd. Zolang het voorstel niet is aangenomen, hebben wij voor de toewijzing van die middelen echter geen rechtsgrondslag.
De Commissie kan de twee amendementen jammer genoeg niet aanvaarden omdat ze juridisch niet met de tekst van de verordening verenigbaar zijn, omdat de Commissie de resolutie van Windhoek niet aanvaardt en omdat vooral het tweede amendement het kader en de draagwijdte van de uitgetrokken middelen overschrijdt. Daarom zou ik u willen vragen van dat amendement af te zien.

De Voorzitter
Mevrouw Wulf-Mathies, ik dank u.
Het debat is gesloten.
Wij gaan nu over tot de stemming.

Fernández Martín
Mevrouw de Voorzitter, ik geloof dat de heer Castagnède op dit moment afwezig is, maar ik had de indruk dat hij duidelijk heeft gesteld dat wanneer het standpunt van de Commissie eenmaal bekend was - dat we toen, een paar dagen geleden, trouwens al kenden, en dat mevrouw de commissaris Wulf-Mathies vandaag nog eens herhaald heeft -, dat de twee amendementen dan moesten worden ingetrokken, en dus niet ter stemming moesten worden voorgelegd. We zouden hoe dan ook adviseren om tegen die amendementen te stemmen.

Castagnède
Mevrouw de voorzitter, ik vraag het woord om het door de heer Fernandez Martin naar voren gebrachte standpunt te bevestigen. Zodra de Commissie ons laat weten dat goedkeuring van de amendementen tot gevolg heeft dat de inwerkingtreding van de bijstandsregeling wordt vertraagd, zullen wij onze verantwoordelijkheid nemen en u verzoeken om deze amendementen niet goed te keuren.

Taubira-Delannon
Mevrouw de voorzitter, ik houd deze stemverklaring kort. De klaarblijkelijke overeenstemming over dit voorstel en het pragmatisme waardoor wij ons hebben laten leiden om alle noodzakelijke maatregelen te nemen ter bespoediging van de bijstand, vragen niet om verklaringen maar benadrukken veeleer de noodzaak voor de Europese Unie om haar historische verantwoordelijkheid te aanvaarden en derhalve blijk te geven van solidariteit met de ACS-landen, waar de economie sterk afhankelijk is van de verbouw van één enkel product. Een dergelijke monocultuur dateert uit het koloniale tijdperk en is niet gewijzigd nadat de vroegere koloniën zijn afgescheiden van hun Europese moederlanden.
Het is dan van belang dat de Europese Unie trouw blijft aan haar beginselen, in het bijzonder aan de sociale paragraaf. De rapporteur, de heer Castagnède, heeft er trouwens met nadruk op gewezen dat zij geleidelijk meer aandacht moet schenken aan de sociale paragraaf en derhalve uitermate strikt moet zijn ten opzichte van de invoer van bananen uit dollarzones waar maatschappelijke "dumping" in sterke mate plaats vindt en waar de democratische spelregels voor de markteconomie niet altijd op juiste wijze worden nageleefd.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Wijnen
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0196/96) van mevrouw Klaß, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling,
I.over het voorstel voor een verordening van de Raad (COM(95)0744 - C4-0111/96-96/0007(CNS)) tot wijziging van verordening (EEG) nr. 823/87 houdende vaststelling van bijzondere bepalingen betreffende in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen enII.het voorstel voor een verordening (EEG) van de Raad (COM(95)0744 - C-0112/96-96/0008(CNS)) tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2332/92 betreffende de in de Gemeenschap vervaardigde mousserende wijnen.
Klaß
Mevrouw de Voorzitter, mevrouw Wulf-Mathies, dames en heren, de sector wijn en mousserende wijn wordt door tal van Europese verordeningen gereglementeerd. Meer dan een jaar geleden heeft het Europees Parlement ten aanzien van de gemeenschappelijke marktordening voor wijn een standpunt ingenomen. Tot onze grote spijt werd de kwestie noch tijdens het Spaanse, noch tijdens het Franse voorzitterschap aangepakt en ook Italië zal de wijnmarkt niet hervormen op een wijze die aan de gerechtvaardigde eisen van de verschillende wijngebieden in de Europese Unie en aan de behoeften van de wijnmarkt beantwoordt.
Ook het in Europa geldende recht inzake de omschrijving van wijn zou in zijn geheel opnieuw moeten worden bekeken en herzien. Het vigerende recht ter zake is ontstaan door een samenvatting van de verschillende voorschriften van de lid-staten. In de beginfase kon slechts een klein aantal voorschriften met het oog op de gemeenschappelijke markt worden geharmoniseerd. Op grond van deze ontstaansgeschiedenis, die in het zogenaamde toelatings- of verbodsprincipe het duidelijkst tot uiting kwam, moest er wel een uiterst gecompliceerd, onoverzichtelijk en ten dele onsystematisch geheel van regels ontstaan. Een vereenvoudiging is dan ook dringend noodzakelijk.
Dit voorstel van de Commissie beoogt wijzigingen in vier verordeningen op het gebied van wijn en mousserende wijn. Nieuwe ontwikkelingen en inzichten maken een aanpassing van de bestaande verordeningen noodzakelijk. Het Europees Parlement wordt slechts over twee van die vier verordeningen geraadpleegd. Daar de belangrijkste punten echter in de twee andere verordeningen staan, heeft de Commissie landbouw besloten zich ook daarover uit te spreken.
Een belangrijk punt in het Commissievoorstel is de vermelding van de bereider. De Commissie landbouw vindt dat bij in een bepaald gebied voortgebrachte mousserende kwaliteitswijn de naam van de bereider op het etiket moet worden vermeld. Bovendien moet echter ook de naam van de verkoper facultatief kunnen worden vermeld. Vele hotels, restaurants en firma's, en trouwens ook het Europees Parlement, bieden een mousserende wijn aan waarbij op het etiket niet de bereider maar het hotel of restaurant als verkoper wordt vermeld. Daarmee bedoelt men dat die wijn door het hotel of restaurant speciaal voor zijn klanten is uitgezocht. De benaming staat aldus borg voor de kwaliteit en de inhoud van de fles.
De sector van de zogenaamde huismerken is voor vele producenten van mousserende wijnen een belangrijke afzetmarkt. Alleen al in Duitsland zijn er ongeveer 20.000 huismerken. Wij mogen die markt niet ten gronde richten. Daarom heeft de Fractie van de Europese Volkspartij een compromisamendement ingediend dat bepaalt dat de naam van de verkoper facultatief mag worden vermeld.
Dames en heren, in een aantal lid-staten wordt op dit ogenblik een mousserende namaakwijn vervaardigd die in Rusland als sekt op de markt wordt gebracht. Die namaaksekt bevat geen enkele druppel druivesap en bestaat uit water, alcohol, vloeibare suiker, aroma- en kleurstoffen en koolzuurgas. De Russische consument kan dat echter aan de fles niet zien daar het etiket niet in het Russisch is opgesteld. Een Duitse firma wil honderd miljoen flessen per jaar bottelen. Wij moeten dat verbieden. Het gaat niet op dat een dergelijk kunstmatig produkt in een mousserende-wijnfles kan worden verkocht. De consument gelooft immers dat hij mousserende wijn koopt. Voor de verkoop van dat produkt willen wij het gebruik van de mousserende-wijnfles verbieden.
In het verslag staat uitdrukkelijk welke dranken in mousserende-wijnflessen mogen worden gebotteld. Naast champagne en mousserende wijn mogen in die flessen ook dranken worden gebotteld die tot nu toe traditioneel in dat type fles werden verkocht. Voor mousserende namaaksekt moet de mousserende-wijnfles echter worden verboden.
Volgens een arrest van het Europees Hof van Justitie moet de benaming "crémant" overal worden toegelaten. De Commissie bepaalt de minimumregels voor de bereiding van crémant. De kwaliteitscriteria mogen niet worden verzwakt. Na een heftig debat over dat punt in de Commissie landbouw ligt nu een compromisvoorstel voor. Dat houdt in dat crémant voortaan in alle wijnbouwregio's van de Europese Gemeenschap mag worden geproduceerd waar tot nu toe traditioneel in een bepaald gebied voortgebrachte mousserende kwaliteitswijn werd bereid, maar dan wel volgens strenge kwaliteitscriteria.
Bovendien stelt de Commissie voor de vermeldingen " Qualitätswein garantierten Ursprungs" en " Qualitätsschaumwein garantierten Ursprungs" in de lijst van de voor Duitsland toegelaten begrippen op te nemen. Als rapporteur stem ik met dit voorstel in. Op die manier worden die twee omschrijvingen in het EUrecht verankerd en kunnen ze in Duitsland in gebruik blijven. Voor tafelwijn voorziet de Commissie in twee nieuwe namen. Het Italiaanse begrip " vino tipico" wordt vervangen door " indicazione geografica tipica" en de omschrijving " regional wine" wordt ingevoerd voor tafelwijn van oorsprong uit het Verenigd Koninkrijk.
Bovendien moeten er nieuwe begrippen komen voor de omschrijving van de smaak van mousserende wijnen, namelijk "brut nature" of niet-gedoseerd. De benaming "brut nature" wordt in Spanje vanouds voor mousserende wijn gebruikt. Wij moeten dat accepteren en dat begrip in het EU-recht verankeren.
Dat zijn de belangrijkste punten van mijn verslag. Ik dank de afgevaardigden en het Commissiesecretariaat voor de goede samenwerking en verzoek u mijn eisen te ondersteunen.

Hallam
Mevrouw de Voorzitter, ik wil mevrouw Klaß lof toezwaaien voor haar werk inzake dit voortreffelijke verslag. Wij hebben allen genoten van de - soms zeer breed opgezette - discussies die wij daarover gevoerd hebben. Mevrouw Klaß heeft die goedgehumeurd aangehoord en wij hebben er allen veel van geleerd en ik dank haar voor haar werk. Namens de Socialistische Fractie gesproken, wij zullen de meeste van de ingediende amendementen steunen. Op onze stemlijst hebben wij een kleine vergissing gemaakt: wij zullen nu amendement 11 steunen, waarover mevrouw Klaß het zoëven gehad heeft - daarom wil ik mijn collega's eraan herinneren dat zij voor amendement 11 moeten stemmen..
Ik juich vooral amendement 10 toe, omdat het een grens stelt aan de wijze waarop gebruik gemaakt kan worden van mousserende-wijnflessen. In Engeland, waar deze mooie wijnen niet geproduceerd worden, is een ontwikkeling te zien die te betreuren valt, namelijk dat fabrikanten van cola en frisdranken waaraan alcohol wordt toegevoegd hun produkten leveren in mousserende-wijnflessen, waardoor zij de indruk willen wekken dat deze dranken van goede kwaliteit zijn, terwijl het in feite waardeloze, niet te drinken troep is. Daarom hoop ik dat amendement 10 ertoe zal bijdragen dat deze betreurenswaardige ontwikkeling een halt wordt toegeroepen. Wij juichen dit verslag toe en hopen dat het in nauwelijks gewijzigde vorm goedgekeurd zal worden.

Redondo Jiménez
Mevrouw de Voorzitter, voor ons ligt een voorstel voor een verordening van de Raad, voor het wijzigen van vier eerdere verordeningen inzake bepalingen betreffende kwaliteitswijnen afkomstig uit bepaalde gebieden, en mousserende wijnen die in de Gemeenschap geproduceerd zijn. Het is een voorstel waarmee wij het grondig eens zijn, omdat hiermee twee fundamentele doelstellingen worden verwezenlijkt: ten eerste, de gelijktrekking van de wetgeving ter zake, en die afstemmen op de behoeften van de wijnboeren van de Europese Unie; en ten tweede, het in acht nemen van een paar kleinere problemen die er in sommige lid-staten bestonden met betrekking tot de vermeldingen bij de etikettering.
Ik wil het hier alleen hebben over deze vermeldingen op de etiketten. Wij zijn het volkomen eens met het voorstel van de Commissie om bij etikettering het gebruik van een, twee of drie wijnstokrassen te vermelden. Wij zijn er ook zonder meer voorstander van dat de naam van de producent op het etiket vermeld staat, zoals ook de naam van de verkoper. Voorts zijn we het ook eens met het voorstel betreffende de brut nature - waarop ik niet verder zal ingaan aangezien iedereen hier precies weet waarom het gaat -, zoals we ons ook kunnen vinden in de oplossing voor het probleem rond de crémant dat ertoe leidde dat de verschillende producerende regio's in gebieden van de Europese Unie op ongelijke wijze behandeld werden. Daarom is er een compromis-oplossing bereikt die naar ik meen voor een ieder aanvaardbaar is.
Zoals de heer Hallam al zei, dringen we erop aan dat er zo spoedig mogelijk een verbod wordt ingesteld op het gebruik van flessen die op dit moment nog worden gebruikt voor produkten die van wijn zijn afgeleid, maar die absoluut geen mousserende wijn zijn. Door de huidige situatie lijden de producenten van dit soort wijnen in de Unie een schade die in de miljoenen ecu loopt. Het gebruik van deze flessen moet derhalve worden verboden, en er moet op worden toegezien dat dit verbod in de hele Unie en ook in de export wordt nageleefd.

Santini
Mevrouw de Voorzitter, de vier verordeningen die vandaag ter bespreking staan, hebben de bedoeling een beetje orde te scheppen in het dichte regelpark van wat de gevoeligste sector binnen de landbouw is: die van wijn, vooral mousserende wijnen.
Werkelijk een goed idee van de Raad, waar dan ook een nauwkeurig verslag van mevrouw Klaß op gekomen is! Onze collega heeft alle zeilen bij moeten zetten om te schipperen tussen de uiteenlopende interpretaties die communautaire wijnproducenten ten beste geven. Wijn is immers niet alleen een produkt van druiven, maar ook van cultuur, en dikwijls gaat juist achter die verschillende tradities een serieuze dreiging uit voor de morele integriteit van wijn. Hoe dan ook, wijn moet altijd en overal in staat zijn te bewijzen dat het vooral een produkt van druiven is.
Wijn produceren waar geen wijnstok groeit, is een kwestie van industrieel vernuft en heeft niets met oenologie te maken. Als men teveel druiven van de ene regio naar de andere overbrengt, dan doe je de basiseigenschappen van wijn geweld aan, want de aard en identiteit van wijn houdt nauw verband met waar zijn doopceel staat. Dit staat in verordening 2392/89, die terecht met de herkomst met rood onderstreept en voor tafelwijnen de zwakke indicatie "typische wijn" vervangt met de sterkere benaming "typische geografische indicatie" , welke nu eindelijk van kracht is, nota bene ook nog met terugwerkende kracht. Dezelfde verordening beperkt de wijnstokrassen die op het etiket vermeld mogen worden tot drie. Eerlijk gezegd is dat nog te veel voor wie zijn eigen persoonlijkheid wil verdedigen.
Maar het meest prikkelende voorstel komt van verordening 2332/92 over mousserende wijnen. Dat zijn de sterren van de markt, ze treden in het voetspoor van hun edele neef in Frankrijk, champagne . Terecht gaat men hier nog behoedzamer te werk, maar misschien is het een beetje overdreven om voor alle soorten voor te stellen dat de cuvée minimaal 90 dagen moet rusten op de wijnmoer. Voor bepaalde mousserende wijnen, die worden verkregen met gebruikmaking van autoclaven voorzien van een roermechanisme, is minder ook al genoeg.
Belangrijk in deze verordening is dat een verlenging tot en met 31 augustus 1998 wordt toegestaan voor versnijding van superieure wijnen met produkten die niet uit het produktiegebied komen, zij het dat een en ander drastisch beperkt wordt.
Nog even terugkomend bij de mousserende wijnen: het is terecht dat we ook zorgvuldig zijn bij het kiezen van het jasje waarin zo'n kostbaar produkt gegoten wordt. Ik ben tegen iedere vorm van concessie dat de typische fles voor mousserende wijnen ook gebruikt mag worden voor andere wijnen of dranken. Het gevaar van fraude ligt altijd op de loer, en met de kleinste toegeving kan het hek al van de dam zijn. Daarom heb ik gevraagd om over amendement 10 in onderdelen te stemmen, want na een eerste acceptabele paragraaf presenteert dit amendement teveel gevaarlijke uitzonderingen ten gunste van andere produkten.
De markt is helaas ook al rijkelijk voorzien van vervalsers, zoals de rapporteur eveneens heeft opgemerkt. Zo zijn er producenten die van Duitsland en Frankrijk uit hele tankwagens vol druivesap of andere vruchtesap naar Oost-Europa zenden, waar met toevoeging van wat alcohol dranken worden bereid welke, gebotteld in elegante flessen die niet eens van echte te onderscheiden zijn, op de markt gegooid worden als mousserende wijn. En om het dan helemaal echt te doen lijken, worden op de etiketten fraai klinkende Italiaanse namen geschreven.

Teverson
Mijnheer de Voorzitter, de Liberale Fractie steunt het werk van de rapporteur en de meeste amendementen van harte, maar de amendementen van de Fractie Europese Radicale Alliantie steunt zij niet. Ik heb met belangstelling geluisterd naar het commentaar van de heer Hallam; het is een aloude traditie in het Verenigd Koninkrijk dat Socialisten champagneliefhebbers zijn. Ik ben het met zijn opmerkingen eens.
Ik voor mij - en de gehele Liberale Fractie - juich het toe dat bepaalde Engelse wijnen nu het predikaat "regionaal" kunnen krijgen. Het vervult mij nog steeds met grote zorg dat wijngaarden in het Verenigd Koninkrijk geen kwaliteitslabels kunnen gebruiken. In mijn kiesdistrict, in de valleien van de Fowey en de Camel, produceren wij uitstekende wijnen die nog steeds niet van dergelijke aanduidingen voorzien mogen worden.
Met uw welnemen ga ik nu over op een belangrijker onderwerp. Gisteravond werd in mijn kiesdistrict een man, Albert Tong geheten, door de Britse autoriteiten gearresteerd om naar Hong Kong gedeporteerd te worden, waardoor een Brits gezin uiteenvalt. Hij ligt nu met hartklachten in het ziekenhuis. Ik wil mijn ontzetting en afschuw uitspreken over dit optreden.

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik mevrouw Klaß met haar verslag feliciteren. Het is altijd goed dat men te maken heeft met mensen die weten waarover zij het hebben. Dat is hier zeker het geval. Op het eerste gezicht is dit een nogal technisch verslag, maar toch is het ook inhoudelijk zeer belangrijk. Dank zij de rapporteur en de Commissie landbouw wordt het regionale karakter van de wijnbouw bevestigd en komt een einde aan de tendens om de rol van de producent te verkleinen ten gunste van die van de verkoper en het namaakprodukt. Voor onze fractie heeft dat ook iets te maken met ecologie, ook al wordt daarnaar niet uitdrukkelijk verwezen omdat de vermelding van de oorsprong de consument de mogelijkheid biedt na te gaan waar een produkt vandaan komt en hoe het is gemaakt.
In deze tijd van BSE, waarin wij hebben kunnen vaststellen waartoe anonimiteit en ongecontroleerde verkoop kunnen leiden, is het uiterst belangrijk dat wij op dit terrein zeer streng zijn.
Men kan dan wel zeggen dat het in Rusland geen belang heeft hoe men dronken wordt, maar hier gaat het niet om alcohol, maar om een genotsmiddel. Daarom ben ik met dit verslag zeer ingenomen. Mijn fractie zal het, zoals ook uw amendementen, met genoegen goedkeuren.

Barthet-Mayer
Mijnheer de voorzitter, geachte collega's, mousserende wijnen doen ons altijd onmiddellijk denken aan feesten en gezelligheid. Tot deze mousserende kwaliteitswijnen behoren ook de crémants, waarvan er enkele hier in de Elzas worden geproduceerd, in een regio die velen van u kennen en waarderen.
Waarom voeren wij vandaag dit debat? Omdat de crémant, waarvan de kwaliteit boven alle twijfel verheven is, niet alleen van belang is voor een regio, maar ook voor de Europese Unie. Waarom? Omdat Europa beschikt over de grootste verscheidenheid aan wijngebieden in de wereld en omdat mousserende kwaliteitswijnen overal in Europa worden geproduceerd, bijvoorbeeld "Sekt" in Duitsland en "spumante" in het zuiden van Europa.
Maar wat is een crémant? Behalve de mousserende wijn met de zeer beschermde benaming "champagne" zijn er veel andere natuurlijk mousserende witte en roséwijnen die op dezelfde traditionele wijze met behulp van eeuwenoude vakkennis worden vervaardigd. Het woord crémant zelf is van oorsprong een woord uit de Champagnestreek. Het betekent letterlijk "schuimende wijn" en de crémant laat bij het openen dan ook licht schuimende belletjes zien.
Deze crémants die zowel in verschillende Franse gebieden, namelijk Bourgogne, de Jura, de Loirestreek, Bordeau, Die, Limoux, als in Luxemburg worden geproduceerd, hebben de laatste twintig jaar een grote reputatie opgebouwd in Europa en als exportproduct. In de Elzas bedraagt de productie 10 % van het totaal met meer dan 500 producenten-bereiders, 18 coöperatieve kelders en meer dan 7000 oogstende wijnboeren. De bereidingswijze is moeilijk en vraagt hoge investeringen. Een hele beroepsgroep houdt zich ermee bezig en er zijn in deze sector veel nieuwe banen bijgekomen. Andere lid-staten willen nu ook de naam "crémant" gaan gebruiken. Net als in de keuken is het absoluut geoorloofd om een gerecht dat men lekker vindt nogmaals te bereiden. Maar dan wel op voorwaarde dat het recept zeer precies wordt gevolgd en dat men de nodige vakkennis heeft opgedaan. Dat is waar het vandaag bij de stemming om gaat. Onze producenten kunnen trots zijn op deze belangstelling, want het bewijst dat hun crémant van uitstekende kwaliteit is.
Er zouden dus nieuwe producerende gebieden bij kunnen komen, op voorwaarde echter dat zij voldoen aan de bereidingswijze en kwaliteitseisen die Luxemburg en Frankrijk zich hebben gesteld; dat de vermelding gekoppeld is aan het bepaalde gebied waar de wijn is geproduceerd en aan de traditioneel geschikte wijnstokrassen waarbij de opbrengst beperkt blijft; dat de vermelding "crémant" gereserveerd blijft voor gebieden die al bevoegd zijn om mousserende kwaliteitswijnen te produceren en die in staat zijn om te voldoen aan de strenge regels voor de bereiding en de techniek beheersen. Laten we toch vooral bedenken dat het de bereider is die de mousserende wijn zijn bijzondere karakter geeft en de kwaliteit van de wijn in combinatie met de naam garandeert. Als dit niet het geval is, bestaat het gevaar dat de crémant een alledaags product wordt, hetgeen het imago ervan schaadt en het verlies van twintig jaar inspanningen en onderzoek in de kelders betekent.
Laten we elkaar goed begrijpen. Het is niet de bedoeling om ten strijde te trekken tegen welke lid-staat dan ook, maar wij moeten onze diversiteit en de rijkdom van onze Europese Unie, dat wil zeggen het bonte mozaïek van wijngaarden en gastronomische culturen, beschermen. Dit op kwaliteit gerichte beleid moeten wij overal bevorderen waarbij we in de eerste plaats degenen moeten beschermen die kwaliteit leveren en vervolgens de kwaliteit steeds verder verhogen. In de huidige situatie van globalisering is dat zelfs de enige mogelijkheid die Europa nog rest.
Compromisamendement 9 waarin de vermelding "crémant" uitsluitend is geoorloofd onder de strikte voorwaarden die ik u zojuist heb genoemd, is het resultaat van een dialoog met mevrouw Klaß die ik bijzonder waardeer voor haar constructieve zienswijze. Ik wilde uw aandacht in het bijzonder vragen voor de amendementen die ik namens mijn fractie heb ingediend en die de bescherming van de producenten versterken, zoals amendement 6 dat een definitie geeft van de bereider in combinatie met het productiegebied, waarmee anonieme mousserende wijnen of fantasiemerken die de consument misleiden, uitgesloten zijn.
Ik hoop dat de zon, op deze langste dag van het jaar, ook al schijnt de zon in Straatsburg niet, onze stemming zal verlichten en dat de volgende Europese Raad van Ministers naar de stem van het Parlement zal luisteren. De methode die in Luxemburg en Frankrijk zijn waarde heeft bewezen moet voor alle Europese wijngaarden verplicht worden gesteld en de term "crémant" moet altijd synoniem blijven met hoge kwaliteit en uitsluitend gebruikt worden in combinatie met het gebied waar de crémant wordt geproduceerd.

Martinez
Mijnheer de voorzitter, in afwachting van het einde van het vervolgverhaal van de GOM voor de wijnsector en in afwachting van de goedkeuring door de Commissie, die behoorlijk in de problemen zit met haar vlees, van de wetgeving over de oorsprongsbenamingen, wordt ons nu een voorstel gedaan voor een wijziging met als doel de vereenvoudiging van de wetgeving inzake in een bepaald gebied vervaardigde mousserende kwaliteitswijn. Alle sprekers hebben het reeds gezegd, veel Europese regio's zijn hierbij betrokken, met name in Frankrijk de Jura, de Loirestreek, Bourgogne en niet te vergeten mijn eigen regio Languedoc-Roussillon. Ik wil alle collega's eraan herinneren dat men al in de 16e eeuw, in 1531, dus zelfs nog voordat collega Bernard Stasi met zijn champagne startte, in de regio Limoux begonnen is met de vervaardiging van de wijn die nu de oudste brut ter wereld is. De coöperatieve kelder van Arques produceert bijvoorbeeld 6 miljoen flessen en omvat meer dan 500 producenten.
Iedereen is het derhalve eens over de minimale omschrijving. Over 100 bezonken liter per 150 kg druiven, het persen van hele druiven, een zwaveldioxydegehalte van ten hoogste 150 mg en een suikergehalte van minder dan 50 g per liter is iedereen het eens, hoewel ook nog vermeld had moeten worden dat een tweede gisting op de fles noodzakelijk is en ook - en ik betreur het dat dit niet wordt opgenomen - dat de duur van de aanwezigheid op de wijnmoer op z'n minst 9 maanden moet zijn. En iedereen is het er over eens dat het concept, het begrip crémant gekoppeld moet worden aan een bepaald gebied om te voorkomen dat door de globaliseringsgekte van de Europese Commissie de productiegebieden onophoudelijk worden uitgebreid.
Ik wil desalniettemin enig voorbehoud maken. De gistingsduur wordt voor de traditionele methoden gelijk getrokken met die van de gisting in gesloten vaten en ik zou tegen collega Santini willen zeggen, hoe langer de gistingsduur hoe beter het eindproduct. We moeten derhalve goed begrijpen dat een gistingsduur van 90 dagen het minimum is.
Ik maak me echter veel meer zorgen, mevrouw de rapporteur Klaß over de vermelding van de bereider op het etiket. Ik weet wel dat dit in de basisverordening staat, maar het begrip bereider is niet duidelijk. De producent wordt geassocieerd met een bepaald gebied, terwijl er met het begrip bereider misschien multiculturele, multietnische en multiregionale wijnen kunnen ontstaan: er wordt een mix gemaakt van Australische, Chileense, Argentijnse, Spaanse - hopelijk èchte Spaanse - en Franse wijn en men plakt er een hoteletiket op! Ik heb al gehoord van hoteletiketten, restaurantetiketten en een McDonald's crémant. Daar ben ik bang voor, mevrouw Lulling, want van de Europese Commissie kunnen we het ergste verwachten. Laten we toch nooit de vleescrisis vergeten, laten we die altijd in gedachten houden.
Er moet derhalve koste wat kost worden voorkomen dat wij een Cocacolawijn krijgen en dat de multinational Cigrav die een bereider is de hele boel door elkaar mengt en een crémant gaat produceren met schuim, met wijnschuim voorzover men dat van een crémant kan zeggen.
Dit is het punt waarop ik mijn belangrijkste voorbehoud wil maken. De productie moet worden beperkt tot een bepaald gebied en voorkomen moet worden dat wij Cocacolawijn krijgen.

Lulling
Mijnheer de voorzitter, ik kan collega Martinez onmiddellijk geruststellen. Als hij het verslag en de basisverordening goed gelezen heeft, weet hij dat zijn vrees ongegrond is als onze verstandige amendementen ten minste worden goedgekeurd.
Mijnheer de Voorzitter, zoals de zaken nu staan op het gebied van de productie van wijn en mousserende wijn in de Europese Unie, dienen de afgevaardigden die de bescherming van kwaliteitswijnen en wijnbouwproducten belangrijk vinden de gelegenheid te benutten die hen wordt geboden met de wijziging van de Communautaire regelgeving welke door een arrest van het Europese Hof van Justitie noodzakelijk is. Hiermee kunnen zij niet alleen de Communautaire wetgeving verbeteren maar ook komen tot een betere bescherming van kwaliteitswijnen en mousserende kwaliteitswijnen die in een bepaald gebied worden vervaardigd en op deze wijze ook de belangen van de wijnbouwers en hun klanten beschermen. Klanten hebben namelijk ook het recht om te weten waar het product dat zij willen nuttigen vandaan komt, wie het heeft bereid, op welke wijze en op basis van welke grondstoffen.
Van de vier gewijzigde verordeningen ben ik in hoge mate geïnteresseerd in de verordening die betrekking heeft op mousserende kwaliteitswijn die is bereid volgens de traditionele methode die we niet langer "méthode champenoise" mogen noemen en waarvoor in Frankrijk en Luxemburg de benaming crémant zijn intrede heeft gedaan. Mevrouw Barthet-Mayer heeft dit reeds uitstekend uiteengezet. Degenen die de crémant op de markt hebben gebracht, hem hebben verdedigd en ervoor gezorgd hebben dat hij erkenning heeft gekregen als kwaliteitsproduct hebben zich enorme inspanningen, zowel qua investeringen als qua toewijding, getroost; deze mogen niet geofferd worden op het Europese altaar, waarmee aan het product geen recht wordt gedaan, de deuren wijd open worden gezet voor namaak en waarmee dit kwaliteitsproduct uiteindelijk wordt blootgesteld aan oneerlijke concurrentie van anonieme en ondefinieerbare mousserende wijn.
Ik ben onze rapporteur, mevrouw Klaß, die zelf wijnbouwer is, bijzonder dankbaar dat zij het gevaar dat dit kwaliteitsproduct bedreigt, zo goed heeft ingeschat. Ook al zijn wij er niet gezamenlijk in geslaagd op basis van een amendement dat wel door mij is ontworpen maar niet ingediend, de heer Martinez heeft een oplossing gevonden waarmee het gebruik van de benaming "crémant" kan worden gebruikt in alle gebieden die traditioneel mousserende kwaliteitswijn voortbrengen volgens de strenge regels die tegenwoordig in Frankrijk en het Groothertogdom Luxemburg gelden, met inbegrip van de negen maanden. Heb vertrouwen in ons! Deze twee lid-staten waren tot het besluit van het Hof in 1994 overigens de enigen die de benaming "crémant" mochten gebruiken.
Het is duidelijk dat als wij de benaming crémant uitsluitend gebruiken voor een volgens zeer strenge bereidingseisen in een bepaald gebied voortgebrachte mousserende kwaliteitswijn (v.m.q.p.r.d.), het logische gevolg daarvan is dat we zowel voor deze benaming als voor de andere v.m.q.p.r.d. etikettering verplicht moeten stellen met de naam of de handelsnaam van de bereider, hetgeen niet betekent dat de naam van de verkoper er niet ook op kan komen te staan. Ikzelf ben van mening dat deze aanduiding voluit op het etiket moet worden vermeld ter informatie van de consument en om concurrentieverstoring te voorkomen, aangezien deze fataal zou zijn voor de productie van kwaliteitswijn in onze lid-staten. Kwaliteitswijn is absoluut noodzakelijk om te garanderen dat de wijnbouw, dit zo belangrijke voortbrengsel van onze Europese cultuur, kan overleven.
Een laatste opmerking, mijnheer de Voorzitter. Ik sluit me uiteraard van ganser harte aan bij het verbod om de meest afschuwelijk brouwsels die nog nooit een druif van dichtbij hebben gezien in mousserende-wijnflessen te verkopen aan Russen of andere volkeren.

Martin, Philippe-Armand
Mijnheer de voorzitter, geachte collega's, ik wil in de eerste plaats mevrouw Klaß bedanken voor het uitstekende verslag dat zij heeft opgesteld in samenspraak met de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling. Ook wil ik graag collega mevrouw Barthet-Mayer feliciteren met het werk dat zij in verband met de vele amendementen heeft verzet. Als u mij toestaat wil ik een aantal opmerkingen maken over de ingediende amendementen.
Allereerst over amendement 1, dat door de officiële wens om de administratieve werkzaamheden van de wijnbouwers te verlichten als nadelig effect kan hebben dat de controle op kwaliteitswijn en druivemost wordt bemoeilijkt. Zo ben ik ook tegen amendement 4, omdat het daarmee mogelijk wordt om de benaming wijn te handhaven voor mousserende wijn die de wettelijk voorgeschreven overdruk niet bereikt heeft of deze overdruk niet of niet meer heeft. De redenen hiervoor zijn eenvoudig. Als het product aan het eind van het bereidingsproces niet de benodigde kwaliteit heeft of als de kwaliteit tengevolge van de opslag is achteruitgegaan, is het logisch dat het ofwel wordt vernietigd of voordat het in de handel wordt gebracht opnieuw wordt bewerkt volgens de wettelijk erkende wijnbereidingsmethoden.
Met betrekking tot de amendementen over de definitie van de crémant, waarover we het zojuist uitgebreid hebben gehad, ben ik natuurlijk vóór amendement 9 dat het resultaat is van een in de Commissie landbouw bereikt compromis. De crémant moet namelijk een kwaliteitsproduct blijven en derhalve aan bepaalde normen voldoen, ten aanzien van zowel de traditioneel geschikte wijnstokrassen, de overdruk, het maximale zwaveldioxydegehalte als het maximale suikergehalte. De crémant wordt bovendien bereid volgens een bepaalde wijnbereidingsmethode en moet derhalve gekoppeld zijn aan een bepaald gebied in een lid-staat. We spreken over crémant uit de Elzas, crémant uit Bourgogne, crémant uit de Loirestreek, crémant uit de Jura, enz. en we mogen de term crémant dus niet los gebruiken.
Ik stem vóór amendement 10 en ik verzoek u, mevrouw de rapporteur, om een mondeling amendement van mij te willen goedkeuren. Er staat namelijk: " mogen alleen worden gebotteld in mousserende-wijnflessen" met in het Frans een verwijzing naar champagneflessen. Ik zou er de voorkeur aan geven dat het woord "champagne" , dat naar een Franse oorsprongsbenaming verwijst, wordt vervangen door de uitdrukking "bruisende wijn" , hetgeen in overeenstemming is met de originele tekst van het amendement en bovendien als voordeel heeft dat het een algemene uitdrukking is en geen elke referentie naar een bepaalde geografische aanduiding bevat.
Mevrouw de rapporteur, in het door u ingediende amendement 11 staat dat de omschrijving op het etiket aangevuld moeten worden met "de naam van de gemeente of het deel van de gemeente en van de lid-staat waar genoemde persoon zijn zetel heeft" . De zetel van ondernemingen, in het bijzonder van wijnbouwers, zal vaak in dezelfde plaats liggen als de vestiging waar de wijn wordt bereid. Grote ondernemingen daarentegen hebben één zetel, maar kunnen verschillende vestigingen hebben voor de bereiding van wijn.
Uiteraard geef ik mijn goedkeuring aan alle door collega Barthet-Mayer ingediende amendementen, met wie ik zelf zeer nauw heb samengewerkt. Ik kan echter het door haar ingediende en door de Commissie goedgekeurde amendement 6 niet aanvaarden, tenzij het woord "complete" wordt geschrapt. Er staat namelijk dat onder "bereider" wordt verstaan degene die zorgt voor de complete bereiding van het product. In sommige gebieden is het echter mogelijk om een bepaald proces van de bereiding uit te besteden, zoals bijvoorbeeld het bottelen. Dat wordt dan gewoonlijk loonbottelen genoemd. In andere gebieden is sprake van wijnverkoop aan de stok. De definitie van bereider mag niet te strikt zijn, omdat als gevolg hiervan niet alleen de etikettering onnodig moeizaam zou worden, maar ook het economische evenwicht in onze producerende gebieden zou kunnen worden verstoord.

Gasòliba i Böhm
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, hierbij wil ik mijn steun betuigen aan de voorstellen in de verslagen van mevrouw Klaß, omdat hierin speciaal aandacht wordt geschonken aan kwaliteitswijnen en mousserende wijnen - produkten uit de Europese Unie die het het meest voor de wind is gegaan, en die bovendien een gunstige ontwikkeling doormaken, zoals in mijn land, Catalonië, het geval is met onze champagne, de cava -; het was dan ook werkelijk noodzakelijk dat de verordeningen ter zake werden aangepast, en met name dat er over de kwaliteit gewaakt wordt, want het is juist dankzij de kwaliteit dat deze sector concurrerend zal kunnen zijn en het zal kunnen opnemen tegen de concurrentie van andere produkten die door het gistingsprocédé tot de wijnen behoren.

Linser
Mijnheer de Voorzitter, het verslag van mevrouw Klaß stelt een aantal fundamentele vereenvoudigingen van de huidige EU-regels en verordeningen voor. Daarom moeten wij er principieel mee instemmen. Het Commissievoorstel om voor kwaliteits- en tafelwijn drie in plaats van, zoals tot nu toe, twee wijnstokrassen op het etiket te vermelden schiet volgens ons zijn doel voorbij omdat het etiket daardoor nog ingewikkelder wordt.
Wij moeten beslist beletten dat kunst- en namaaksekt, die de consument vanouds als dusdanig herkent, in traditionele mousserende-wijnflessen worden gebotteld en op de markt worden gebracht. De Oostenrijkers, die zowat tien jaar geleden met een afschuwelijk wijnschandaal werden geconfronteerd, juichen elke maatregel toe om de kwaliteit van een produkt duidelijk, eerlijk en gemakkelijk controleerbaar aan te geven omdat men daarmee het vertrouwen van de consument versterkt.

Bébéar
Mijnheer de voorzitter, geachte collega's. De huidige regelgeving op het gebied van wijn kan, zowel wat betreft de omschrijving als de presentatie d.w.z. de etikettering als bijzonder gecompliceerd worden beschouwd. Hoewel men dit enerzijds kan betreuren, omdat de naleving van bepalingen die ons soms nogal pietluttig voorkomen een grote inspanning vergt, moet anderzijds de noodzaak ervan worden erkend. Deze noodzaak vloeit voort uit de grote complexiteit en verscheidenheid die er bestaan op het gebied van wijn, de verschillende wijnstokrassen, de verschillende gebieden, de verschillende benamingen die teruggaan op eeuwenoude traditionele productiemethoden en aan gebruiken die te maken hebben met wat ik zonder aarzeling "de wijncultuur" zou willen noemen.
Het is dus logisch dat de Commissie aanpassingen voorstelt en ik wil mevrouw Klaß bedanken en complimenteren, want zij heeft helemaal gelijk als zij zegt dat een vereenvoudiging van de regels noodzakelijk is. Ik wil nu bij enkele specifieke punten stilstaan, waarbij ik zowel de positie van de producent als van de consument wil respecteren.
Voor mousserende kwaliteitswijn lijkt ons het begrip fabrikant uitermate belangrijk, want naast de producent van de druif is hij degene die de mousserende wijn zijn eigen karakter geeft, die de kwaliteit in combinatie met de benaming waarborgt. Wij vinden het derhalve absoluut noodzakelijk dat de naam van de producent voorkomt op het etiket van een dergelijke wijn. Deze vermelding is voor ons als consumenten namelijk een waarborg voor de kwaliteit van het product. Het spreekt vanzelf dat het toegestaan blijft om de naam van de verkoper te vermelden, maar wij menen dat deze vermelding vrijblijvend moet zijn in aanvulling op de vermelding van de producent.
De beste oplossing zou zijn dat de verplichting om de naam van de bereider voluit te vermelden in alle lidstaten algemeen wordt. Als dat nog niet mogelijk of aanvaardbaar is, hoewel het daar op een dag toch van moet komen, dient deze mogelijkheid in ieder geval aan alle lid-staten geboden te worden.
Dat is de betekenis van het amendement van collega Barthet-Mayer. Ik sta er volledig achter en ik raad u aan vóór te stemmen.
Wat de crémant betreft zal ik niet lang stil blijven staan bij de reeds behandelde aspecten. Het is mijns inziens belangrijk dat wij ervoor zorgen dat de kwaliteit en de tradities in de wijnbouw bewaard blijven. Dit betekent dat er strikte bewerkingscriteria van toepassing moeten zijn, dat de term "crémant" gekoppeld moet blijven aan het gebied waaruit hij afkomstig is, bijvoorbeeld crémant uit Bordeaux, uit de Moezel, uit de Elzas, enz.: dat is de enige voorwaarde voor het openstellen van de traditionele gebieden waar mousserende kwaliteitswijn wordt vervaardigd.
Dat is de betekenis van het amendement dat onze rapporteur heeft ingediend. Het is het resultaat van een compromis waaraan langdurig en hard gewerkt is in de door mij voorgezeten intergroep die hiermee, zoals bij andere gelegenheden reeds het geval was, blijk heeft gegeven van zijn nut en dynamisme.
Mijnheer de voorzitter, ik wil besluiten met het uitspreken van de wens dat een dergelijk onderwerp, dat nu op een vrijdag in beperkte kring wordt behandeld, voortaan een betere behandeling krijgt.
Mijns inziens zou het product van onze Mediterrane en Europese beschaving, de wijn, een groter gezelschap hebben verdiend. Geachte collega's, ik wil u dan ook aansporen om in grote getale te stemmen voor het behoud van de waarde die wij in onze westerse beschaving aan wijn hechten.

Pomés Ruiz
Mijnheer de Voorzitter, omdat dit mijn eerste betoog van deze zittingsperiode is, zou ik om te beginnen het Voorzitterschap willen bedanken voor zijn vriendelijke welkomstwoorden van 20 mei jongstleden, zoals ik ook de vele vrienden hier wil bedanken voor de manier waarop ze mij hebben ontvangen bij mijn terugkeer in deze gewaardeerde Vergadering. En aangezien ik uit een uitstekend wijngebied kom, uit het oude Reino de Navarra, heb ik het prima werk van onze collega, mevrouw Klaß, met grote belangstelling gevolgd.
Helaas heb ik niet kunnen deelnemen aan de debatten, maar dat neemt niet weg dat amendement 3 me ernstig zorgen baart, waarin de datum geschrapt wordt die aangaf tot wanneer de tolerantiegrens van 15 % gold met betrekking tot druiven afkomstig uit andere gebieden die niet op het etiket vermeld staan. Het lijkt me geen goede zaak dat er geen enkele datum vermeld wordt, dat die tolerantie sine die verlengd wordt. Dit zou ertoe kunnen leiden dat niet alleen 15 % maar ook hogere percentages in onze wijnkelders terecht komen, wat problemen kan geven met de aanduiding van herkomst. De producenten van de kwaliteitswijn die wij willen beschermen, moeten de wensen van de consument alsmede de eigen regio die zij naar hun zeggen vertegenwoordigen, respecteren.
In elk geval is het lovenswaardig dat zowel de Landbouwcommissie als de Commissie willen waken over de belangen van onze wijnproduktie en van die twee miljoen wijnboeren die we nog hebben in de Europese Unie. Misschien dat sommige andere commissies problemen zien, zoals de Commissie economische zaken, waarin nu wordt gefluisterd dat er een produktie-overschot is, en dat het feit dat er onvoldoende accijnzen worden geheven het overschot wellicht in de hand werkt. Naar mijn idee is er geen sprake van een produktie-overschot, misschien blijft de vraag achter. Wat dat betreft, zijn het juist de niet-producerende landen met hun hoge accijnzen op wijn die de vraag van grote aantallen gezinnen met een lager inkomen beperken.

Wulf-Mathies
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het verheugt mij dat ik mij hier vandaag kan bezighouden met twee Europese cultuurprodukten, eerst de taalverscheidenheid en nu de kwaliteit van de wijnen en mousserende wijnen in Europa. Ik dank de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en in het bijzonder mevrouw Klaß voor het voortreffelijke werk dat zij met dit verslag hebben verricht.
Het verslag biedt een grondige analyse van de vier voorstellen tot wijziging van de verordening over in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen, hoewel het Europees Parlement formeel slechts over twee van die wijzigingsvoorstellen is geraadpleegd, namelijk die welke betrekking hebben op verordening nr. 823/87 betreffende in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen en verordening nr. 2332/92 betreffende mousserende wijnen.
De Commissie neemt akte van het voorstel inzake de vereenvoudiging van de rechtsvoorschriften betreffende de omschrijving en bereiding van wijn. Ze vindt het voorts ook goed dat de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling vele voorstellen van de Commissie ongewijzigd heeft goedgekeurd. Het gaat hier in het bijzonder om verordening nr. 823 over kwaliteitswijnen en verordening nr. 2332 over mousserende wijnen. Daarop werd slechts een enkel amendement ingediend. Jammer genoeg strekt dat amendement ertoe het gebruik van "retourwijn" bij de bereiding van mousserende wijn toe te staan. Zolang de Commissie die kwestie niet grondig met de lid-staten grondig heeft besproken, kan ze daarmee niet instemmen.
Alle andere amendementen hebben betrekking op de verordeningen nrs. 2392/89 en 2333/92 over de omschrijving van wijn en mousserende wijn. Bij amendement 1, dat bepaalt dat het alcohol-volumegehalte en het nominale volume in de officiële documenten niet moeten worden vermeld, dient het volgende te worden opgemerkt: de Commissie kan met uw voorstellen rekening houden en bepalen dat beide overeenkomstig de uitvoeringsbepalingen moeten worden vermeld.
Amendement 2 over de vermelding van slechts twee wijnstokrassen op het etiket kan de Commissie evenwel niet aanvaarden, daar de vermelding van meer dan twee wijnstokrassen vandaag volkomen gebruikelijk is en voor een betere voorlichting van de consument zorgt.
De Commissie kan ook niet instemmen met het amendement dat ertoe strekt de uitzonderingsregeling niet in de tijd te beperken, als gevolg waarvan kwaliteitswijnen de naam van een kleinere geografische eenheid mogen dragen dan die van het bepaalde gebied wanneer maximaal 15 % van de gebruikte druiven in een ander dan het op het etiket vermelde geografische gebied zijn geoogst. Wij kunnen de termijn eventueel wel verlengen zodat een aantal lid-staten de nodig aanpassingen kunnen doen.
De amendementen 5, 7, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 en 18 hebben betrekking op de verplichte vermelding van de producent of verkoper op het etiket. Van een verplichte vermelding van de producent op het etiket in de gehele Gemeenschap, zij het in enkele gevallen alleen voor in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijn, kan volgens de Commissie geen sprake zijn. Daar in de Gemeenschap verschillende soorten mousserende wijn worden vervaardigd en gelet op de verschillende situaties in de lid-staten is het volgens de Commissie aangewezen de lid-staten te laten beslissen of ze de vermelding van de producent al dan niet verplicht maken.
De Commissie kan wel instemmen met amendement 12, dat bepaalt dat de producerende lid-staten de uitdrukkelijke vermelding van de naam of de firmanaam van de producent kunnen voorschrijven. De facultatieve vermelding van de verkoper dient daarbij niet te worden vermeld omdat die aangelegenheid reeds in de bestaande voorschriften is geregeld. Ik heb begrepen dat het compromis van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling eveneens in die richting gaat.
De Commissie kan echter niet instemmen met amendement 5 over een nieuwe omschrijving van het begrip "producent van mousserende wijnen" , omdat die omschrijving beperkt is tot in bepaalde gebieden voortgebrachte mousserende wijnen die volgens de traditionele methode met gisting op fles wordt vervaardigd en dus mousserende wijnen uit bepaalde wijnbouwgebieden uitsluit die volgens het drukvatprocédé worden vervaardigd.
De Commissie kan wel instemmen met amendement 8 over de nieuwe regels voor de vermelding van het suikergehalte van mousserende wijnen, omdat daardoor de voorwaarden voor de toepassing van de voorgestelde nieuwe omschrijving duidelijker worden geformuleerd.
Wat amendement 9 inzake bijkomende criteria voor het gebruik van de benaming "crémant" betreft, kan de Commissie met sommige van de door de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling voorgestelde bijkomende criteria instemmen, onder meer dat de lid-staten moeten beslissen of die benaming in een bepaald gebied moet worden gebruikt. Onaanvaardbaar is voor de Commissie echter dat de omschrijving "crémant" alleen zou mogen worden gebruikt in regio's waar dat produkt vanouds wordt vervaardigd. De Commissie stelt daarom voor - volgens wat sommige sprekers hier hebben gezegd schijnt men daarmee ook in te stemmen - dat deze regeling voor alle in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen moet gelden waar de daarvoor voorgeschreven technische regels en derhalve ook de kwaliteitseisen in acht worden genomen. Wat het gebruik van traditionele wijnstokrassen betreft, vindt de Commissie het niet nodig dat nieuwe criterium voor "crémant" op te leggen daar het reeds voor alle in bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen geldt.
Ten slotte kan de Commissie instemmen met amendement 10 over het verbod op het gebruik van mousserende-wijnflessen of soortgelijke flessen voor zogenaamde mousserende namaakwijnen omdat het amendement ertoe strekt de produkten waarvoor vanouds zulke flessen zijn gebruikt beter kenbaar te maken en misleiding te verhinderen.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Wij gaan nu over tot stemming.

Péry
Ik ondersteun de bescherming van kwaliteitsproducten die verbonden zijn aan een gebied, aan wijnstokrassen als het wijn betreft en aan zeer strenge traditionele methoden.
Vandaag gaat het om crémants. De naam crémant mag niet worden gebruikt voor de eerste de beste mousserende wijn waarvan sommige soorten nog nooit een druif hebben gezien! Enige tijd geleden hebben wij terecht de benaming champagne moeten beschermen, waarbij het zelfs werd verboden om de benaming "méthode champenoise" te gebruiken.
Nu gaat het om de crémant, afkomstig uit de Loirestreek, de Jura, de Elzas, de Languedoc of uit Luxemburg.
Er is geen sprake van dat de eerste de beste bruisende wijn die al verwarring schept vanwege de vorm van de fles waarin hij zit, de consument mag misleiden door een tweeslachtige etikettering.

Striby
Onze fractie, die traditionele producten en producten uit een bepaald gebied wil beschermen, heeft in de Commissie landbouw en tijdens de plenaire vergadering de wens uitgesproken dat de crémant een kwaliteitsproduct blijft volgens strikte normen op het gebied van oenologie en bereiding.
Dat is ook de reden waarom wij hebben meegeholpen aan het opstellen van de amendementen die een maximaal zwaveldioxydegehalte voorschrijven (150 mg/l), een suikergehalte van ten hoogste 50 g/l, een maximum van 100 bezonken liter per 150 kg druiven en bereiding uit most van traditioneel geschikte wijnstokrassen en dat wij deze amendementen ook steunen.
Deze normen geven uiteraard een minimum kwaliteitsniveau aan, waaraan moet worden voldaan om de term "crémant" te mogen gebruiken. Het moet voor de lid-staten, de instituten die zich met de oorsprongsbenamingen bezighouden en de wijnbouwvakbonden echter altijd mogelijk zijn om, indien zij dit wensen, strengere normen vast te stellen.
De term "crémant" dient altijd gebruikt te worden in combinatie met de aanduiding van een productiegebied. Ik benadruk altijd , want ik weet dat bepaalde lid-staten en derde landen de naam "crémant" op zich en niet in combinatie met een productiegebied willen gebruiken. Hun doel is om van de "crémant" een industrieproduct te maken met een constante kwaliteit waarbij wordt voorbijgegaan aan het eigen karakter van de streek, het oogstjaar, de wijze van oogsten en vinificatie. Om de crémant derhalve als traditioneel product te laten voortbestaan, is het absoluut noodzakelijk dat de benaming gebruikt wordt in combinatie met het gebied.
De crémant uit de Elzas is anders van samenstelling, van wijnstokras, van karakter dan de crémant uit de Loirestreek, uit Bourgogne, uit de Jura enz. en dat moet ook zo blijven. Onze wijnbouwers uit de Elzas, onze wijnvakbonden, het INAO (Nationaal Instituut voor Oorsprongsbenamingen) hebben zich twintig jaar ingezet om de crémant uit de Elzas te maken tot wat hij nu is en het mag niet zo zijn dat de communautaire wetgeving, die op middellange termijn overgenomen zal worden door het OIV (Internationaal Wijnbureau), leidt tot de vernietiging van het historisch acquis van onze producten.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Sierteelt
De Voorzitter
Aan de orde is de mondelinge vraag (B4-0446/96-0-0118/96) van de leden Jacob en Filippi, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, aan de Commissie over het communautair initiatief ten behoeve van de sierteelt.

Filippi
Mijnheer de Voorzitter, twee van de thema's die dagelijks aan de orde zijn binnen de communautaire instellingen hebben een rechtstreekse relatie met de problematiek die ik thans als rapporteur aansnijd: namelijk het werkgelegenheidsprobleem en de uitbreiding van vrijhandelszones - hetgeen soms nogal akritisch en willekeurig geschiedt - plus de effecten daarvan op de landbouw en haar produktie, met name in het gebied rondom de Middellandse Zee. De ontwerp-resolutie over sierbloemen en -planten heeft enig verband met deze twee problematieken.
Wat de eerste problematiek betreft, de werkgelegenheid, aangezien dat lang niet altijd gebeurt als zogeheten marginale bedrijfstakken ter sprake komen, wilde ik er vooral op wijzen dat de sierteelt in Europa aan evenveel mensen werk biedt als de drie grootste Europese automobielfabrikanten bij elkaar, namelijk meer dan een half miljoen personen. De sierteelt gedijt op een areaal van 68.000 hectare voor een waarde van 11 miljard ecu en een omzet van 19 miljard ecu. Wij hebben de mond zo vol over werkgelegenheidspact en arbeidsbeleid, maar we vergeten nog veel te gemakkelijk dat onze bescherming ook dient te gelden voor traditionele sectoren als de sierteelt, welke binnen de landbouwsector een van de meest arbeidsintensieve takken is. Het is waar dat wij moeten streven naar modernisering van diverse economische sectoren en dat er een nieuwe ondernemingsgeest in het leven geroepen moet worden, maar eerst en vooral dienen wij onze bestaande capaciteiten te verdedigen.
Wat de vrijhandelszones betreffen, welke onlangs zijn uitgebreid tot Marokko en Israël: van de zijde van de Commissie is er een tendens om de landbouw te behandelen als ware het een tak van industriële bedrijvigheid. Wij weten dat in de hele wereld de landbouw speciale bescherming geniet, en als we daar geen rekening mee houden in Europa, dreigen wij bij het uittekenen en toepassen van vrijhandelszones ons eigen concurrentievermogen vleugellam te maken. Het gaat er dus niet om dat we vraagtekens willen plaatsen achter de samenwerking met derde landen, maar wel eisen we dat de afspraken beter uitgebalanceerd worden, zodat onze bedrijfswereld het hoofd boven water kan houden. Vandaar dat er in de landbouwsector, maar trouwens ook in andere sectoren, maatregelen nodig zijn voor promotie van Europese produkten, want nu Europa haar deuren heeft opengegooid voor de invoer worden we onderhand onder de voet gelopen door produkten van derde landen.
Er moeten dus speciale promotieacties komen in een multinationale logica van de lid-staten, dat wil zeggen dat ze onderling gecoördineerd moeten worden, en die acties moeten worden afgestemd op de afzonderlijke markten. Ook moet ervoor gezorgd worden dat de producenten zelf mee mogen doen aan het opstellen en beheren van programma's. Tussen haakjes zij gezegd dat de sierteelt toch al vrij bekneld zit, want haar produktie is sterk georiënteerd op de cadeausector, en dit betekent dat zij moet rivaliseren met produkten van industriële aard, die op het vlak van persoonlijke en gezinscadeaus een geduchte concurrentie voor de sierteelt vormen.
Sinds wij het initiatief hebben genomen om deze mondelinge vraag voor te stellen, zijn er een paar stappen vooruit gezet. Wij wisten dat er een voorstel in de la lag en het doel van onze vraag was dan ook vooral dat dit voorstel tevoorschijn werd gehaald. Dit is dus belangrijk, want zodoende wordt gehoor gegeven aan een toezegging die de Raad Algemene Zaken reeds in november 1995 had gedaan. Hopelijk worden de voorstellen snel aan ons voorgelegd. Vandaag zeggen wij alleen maar dat het voorgestelde steunbedrag veel te laag is en absoluut niet opgewassen tegen de behoefte. Volgens de betrokken bedrijfsorganisaties moeten er 60 miljoen ecu op tafel komen. Wij weten dat de Commissie van plan is niet meer dan 10 miljoen ecu aan steun te geven. Wij gaan niet zo ver dat wij de 400 miljoen ecu eisen waar destijds om werd gevraagd in een onderzoek dat in opdracht van de Commissie was uitgevoerd, maar wel vinden wij dat 60 miljoen ecu een absolute must zijn.

Wulf-Mathies
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik de heren Jacob en Filippi voor hun mondelinge vraag danken. Ik vind het immers belangrijk dat het Parlement zich ook voor deze economische sector interesseert. Zoals u weet, heeft de Commissie haar voorstel inzake maatregelen ter bevordering van de afzet van levende planten en snijbloemen voorgelegd. Dat voorstel strekt ertoe nationale programma's te ondersteunen om het gebruik van in de Gemeenschap geproduceerde levende planten en snijbloemen niet alleen in de Unie, maar ook in derde landen te bevorderen. De totale kosten van de programma's worden voor 60 % uit de communautaire begroting gefinancierd en mogen jaarlijks maximaal tien miljoen ecu bedragen.
De Commissie weet dat de beroepsorganisaties meer geld willen. Het door de Commissie voorgestelde bedrag van tien miljoen ecu is evenwel vergelijkbaar met de bedragen die in andere belangrijke sectoren van de landbouwproduktie, bij voorbeeld de melksector, voor reclamecampagnes beschikbaar worden gesteld. De Commissie rekent erop dat die programma's het inkomen van de getroffen boeren positief zullen beïnvloeden. Zulke algemene bevorderingsmaatregelen hebben tot nu toe immers altijd succes opgeleverd en de omzet en de belangstelling van de consument voor sierplanten duidelijk doen toenemen.

Sonneveld
Mijnheer de Voorzitter, het is inmiddels wel duidelijk dat er een hoog ambitieniveau is op het gebied van sierteeltproduktie in een groot aantal landen, die een vrijhandelsovereenkomst met de Europese Unie hebben gesloten of zouden willen sluiten.
Ongemerkt heeft de Europese Unie al heel wat handelsconcessies in deze sierteeltsector gedaan aan bestaande en potentiële exportlanden van deze produkten. Ik wil geenszins een pleidooi houden voor een meer protectionistisch invoerbeleid voor sierteeltprodukten. Ook de Europese Unie heeft belang bij vrije toegang op de markt van derde landen. Dat neemt niet weg dat de sierteeltsector door de grote importdruk uit derde landen en door eigen produktietoename vaak met te lage opbrengstprijzen te kampen heeft. Daarom moet iedere mogelijkheid om de marktpositie van de sierteeltproducenten in de Europese Unie te verbeteren, worden aangegrepen. Er ligt duidelijk een taak voor de Europese Commissie bij het lanceren van een communautair initiatief.
In dat opzicht is het goed een vergelijking te maken met de aan de sierteelt verwante sector groenten en fruit. In de groenten- en fruitsector stelde de Commissie voor om door middel van het ondersteunen van bepaalde activiteiten van producentenorganisaties, deze sector te versterken. Dat zou dan vooral gebeuren door een communautaire bijdrage te geven aan actiefondsen van deze producentenorganisaties. Voelt de Commissie ervoor om een dergelijk beleid, zij het in aangepaste vorm, ook voor de sierteeltsector te overwegen? Het gaat om activiteiten van de producentenorganisaties op het gebied van de marketing. In de groenten- en fruitsector kan er ook sprake zijn van ophoudprijzen en marktinterventie tegen een bepaalde vergoeding. Dat komt in de sierteeltsector niet voor en zou ook niet gestimuleerd moeten worden. Maar voor de meeste andere marketingactiviteiten, vooral in de sfeer van promotie, zou het voorgestelde systeem voor de groenten- en fruitsector, ook voor de sierteelt kunnen gelden. Is de Commissie bereid om dit te onderzoeken en daarvoor fondsen beschikbaar te stellen. Daardoor zou meer recht gedaan kunnen worden aan deze sector die nu in de EU-onderhandeling voor een vrijhandelsverkeer maar al te vaak het kind van de rekening wordt.

Vieira
Mijnheer de Voorzitter, beste afgevaardigden, de adequate ontginning van de natuurlijke hulpbronnen in de Europese regio's moet worden bevorderd en beschermd voor de instandhouding van het leven in deze regio's en hun over het algemeen bescheiden middelen. Wanneer deze regio's niet gespaard zijn door de natuur en hun ontwikkeling sneller of uitgebreider moet zijn, dan moet de bescherming van de middelen en potentialiteiten die zij bieden natuurlijk ook groter zijn, nog meer als het om landbouwproduktie gaat.
De bescherming van de sierteelt en de floricultuurprodukten is levensbelangrijk in de Europese Unie en in het land dat ik hier vertegenwoordig, en dan met name in de autonome regio Madeira. In het licht van de huidige evenwichtsstoornissen bij de commercialisatie van uitgevoerde bloemen, precies omwille van handelsakkoorden met derde landen waarbij de weerslag daarvan op de economische bedrijvigheid van de lid-staten niet behoorlijk is afgewogen, moet de Commissie dringend actie ondernemen door financiële steun te verstrekken en andere maatregelen te treffen, zodat deze produktie behouden blijft, en beter nog zodat deze wordt aangemoedigd zich uit te breiden.
Men mag evenwel niet vergeten dat, naast alle hulp van de Europese Unie aan haar lid-staten en respectieve telers, het fundamenteel is het beginsel van de communautaire preferentie in te voeren voor onze produkties, en niet alleen de landbouwprodukties, wanneer deze van hoge kwaliteit, goede prijs en duidelijk belang zijn in het Europees economisch panorama. Ik leg opnieuw de nadruk op de genoemde communautaire preferentie, zodat deze altijd genoemd wordt wanneer samenwerkingsovereenkomsten met derde landen worden gesloten. Ook al omdat wij vandaag te maken hebben met problemen zoals werkloosheid, waarvan wij niet willen dat zij direct of indirect nog worden verergerd.
Tussen haakjes herinner ik eraan dat de communautaire preferentie op de ene of de andere manier altijd wordt genoemd en toegepast, maar alleen in bepaalde gevallen en wanneer de belangen of de macht van sterkere landen op het spel staan.
Ik feliciteer de collega's Jacob en Fillippi oprecht met hun mondelinge vraag over dit onderwerp. Wat de door de heer Mulder ingediende wijzigingsvoorstellen op de tekst van de resolutie betreft, kan ik zijn eerste amendement over de toepassing van de BTW niet onderschrijven, maar steun ik zijn voorstel voor de totstandkoming van een kwaliteitsmerk dat volkomen geschikt is voor de huidige en toekomstige landbouwprodukties onvoorwaardelijk.

Mulder
Mijnheer de Voorzitter, de commissaris kan zich gelukkig prijzen vanmorgen. Ze heeft niet alleen met twee Europese cultuurprodukten te maken, ze krijgt vanmorgen ook nog met een derde te maken, dat is met Europese bloemen en sierteeltprodukten. Deze sector is op het ogenblik enigszins in gevaar en dat komt door het afsluiten van allerlei vrijhandelsakkoorden die vooral ten koste gaan van deze sector. Die gaan vooral ten koste van deze sector omdat in die landen waarmee die akkoorden worden afgesloten vooral ook de bloementeelt erg belangrijk is en er veel naar Europa wordt geëxporteerd.
Wat voor ons erg belangrijk is, is dat de concurrentievoorwaarden gelijk zijn. Het lijkt mij niet erg redelijk toe dat wij in Europa allerlei strenge milieuvoorwaarden stellen aan het telen van bloemen en dat wij bloemen importeren van producenten waaraan die voorwaarden niet worden gesteld. Vandaar mijn pleidooi voor het kwaliteitskeurmerk.
Ander punt: meer promotiefondsen, geen 0, 05 % van de totale omzet van de sector maar ik zou zeggen ongeveer een 0, 5 % van de waarde van de sector.

Van der Waal
Mijnheer de Voorzitter, de sierteelt maakt moeilijke tijden door. De groei stagneert en door vrijhandelsovereenkomsten met derde landen, zoals Marokko, is de concurrentie bijzonder scherp. De afzetmogelijkheden voor deze economisch belangrijke sector moeten daarom door marketing en promotieactiviteiten krachtig gestimuleerd worden. Het instellen van een promotiefonds door de Commissie is in dat verband een welkom initiatief. Maar het bedrag van 10 miljoen ecu dat daarvoor is gebudgetteerd is volstrekt onvoldoende.
Als gevolg van de verlaging van de tarieven op de invoer uit derde landen loopt de Commissie ongeveer 60 miljoen ecu mis. In feite is dit een vorm van subsidiëring van de sierteeltproduktie in die landen. De 10 miljoen ecu die de Commissie daar tegenover stelt voor het Europese promotiefonds steekt daarbij schril af. Het is alleszins redelijk om het promotiefonds ook met 60 miljoen ecu te steunen. In combinatie met de 40 miljoen ecu die de private organisaties zelf aan marketing en promotie besteden, is dan 100 miljoen ecu beschikbaar en dat is nog altijd ver beneden de 2 % van de handelswaarde die de Commissie in een vroegere studie voor dit doel heeft aanbevolen. Laten wij bovendien niet vergeten dat dit fonds de enige vorm van Europese steun voor de sierteelt is. Aan andere sectoren worden enorme bedragen beschikbaar gesteld.
Tenslotte wil ik er nog voor pleiten dat de Commissie zich ervoor inzet dat de snijbloemen in het lage BTWtarief blijven.

Vallvé
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik zou heel in het kort willen ingaan op de situatie in mijn land, Catalonië, in het País Valencià, waar de sierplantenteelt een belangrijke tak van de landbouw is die al sinds jaar en dag de verbouw van andere produkten vervangen heeft.
Wij beseffen heel goed dat de Europese Unie niet om overeenkomsten met derde landen heen kan, met name met de landen van de Magreb. De Conferentie van Barcelona heeft hierover geen twijfels laten bestaan. Maar het feit dat er handelsovereenkomsten met die landen moeten worden gesloten, betekent nog niet dat de behoeften van de branche van de sierplantenteelt in onze Unie over het hoofd moeten worden gezien.
In dit verband lijken de woorden van de heer Mulder me van belang, die zei dat er sprake dient te zijn van een concurrentie in gelijkwaardige omstandigheden, en dat aan de landen die bloemen in de Gemeenschap invoeren, dezelfde milieu-eisen zouden moeten worden gesteld, zodat onze produktie, die binnen de Unie een niet onbelangrijke plaats inneemt, kan blijven voortbestaan.

Kestelijn-Sierens
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, collega's, de sierteelt is ook in mijn land in een zware crisis terechtgekomen om reeds genoemde redenen maar voornamelijk ook als gevolg van het grote BTW-verschil met de buurlanden. Het Commissievoorstel dat terzake voorzag in een oplossing is lange tijd door de Belgische regering geblokkeerd geworden. Ze was immers van oordeel dat vanaf 1995 het normale tarief moest gelden in alle lid-staten. Vorig jaar nam ze zich zelfs voor naar het Hof te stappen en een klacht tegen zeven lid-staten in te dienen. Deze houding helpt de siertelers nauwelijks vooruit. Bovendien is de Belgische regering ook inconsequent omdat ze er geen voorstander van is om het verlaagd tarief op brandhout en wol, hoofdzakelijk Waalse produkten te verhogen, doch wel een tegenstander van het verlagen van het normaal tarief op snijbloemen die in hoofdzaak op Vlaamse bodem worden geteeld. Gelukkig blijkt er binnen de COREPER een voorakkoord te zijn over een toepassing van een verlaagd tarief. Ik hoop dat de ECOFIN-Raad dit akkoord op 8 juli aanstaande zal bevestigen. Verder hoop ik dat de Commissie spoedig met maatregelen zal komen om de sector concurrentieel te houden. Het voorstel van collega Mulder om ook een kwaliteitslabel in te voeren is zeker het onderzoeken waard.

Wulf-Mathies
Mijnheer de Voorzitter, naast wat ik daarstraks al heb gezegd, wil ik nog twee opmerkingen maken. Een eerste heeft betrekking op de aanbeveling van de heer Sonneveld met betrekking tot de kwestie van de vergelijkbare behandeling als de sector groenten en fruit en de BTW. Ik dank de heer Mulder dat hij mij alweer een ruiker Europese culturele eigenheid heeft geschonken.
Wat de vergelijking met de sector groenten en fruit betreft, wil ik er namens de Commissie nogmaals op wijzen dat de sierteelt eigen karakteristieken vertoont die niet vergelijkbaar zijn met die van andere sectoren, ook niet van de sector groenten en fruit. Het is wel juist dat de toegenomen invoer uit derde landen het inkomen van onze producenten onder druk zet.
Om dat te verhelpen zijn in de EU-marktordening regels inzake de naleving van minimumprijzen voor uit Middellandse-Zeelanden ingevoerde produkten en een beschermingsclausule opgenomen die vanaf 1 januari 1997 in het kader van het nieuwe stelsel van algemene preferenties van toepassing zal zijn. Samen met het voornoemde ondersteuningsprogramma zijn die maatregelen volgens de Commissie voldoende om de dynamiek van de sector veilig te stellen.
Met betrekking tot de BTW en de verlaging van het BTW-tarief hoop ik dat het door het voorzitterschap van de Raad uitgewerkte compromis op de volgende bijeenkomst van de Raad zal worden aangenomen en dat de BTW derhalve voor de sector weldra kan worden verlaagd.

De Voorzitter
Ik deel mede dat ik overeenkomstig artikel 60, lid 5, van het Reglement twee ontwerp-resoluties heb ontvangen .
Het debat is gesloten.
Thans wordt overgegaan tot de stemming.
Ontwerp-resolutie B4-0732/96
Hulthén, Waidelich en Wibe
Wij kunnen geen steun geven aan een voorstel dat de plantenteeltsector wil steunen met 60 miljoen ecu per jaar. Het is absurd dat elke afzonderlijke sector binnen de landbouw extra steun krijgt in iedere situatie waarin die sector in de problemen raakt. Dit geldt immers niet voor andere bedrijfstakken, zoals de industrie- en de dienstensector.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Bijstand aan de Slowaakse Republiek
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0157/96) van de heer Konecny, namens de Commissie externe economische betrekkingen, over het voorstel voor een besluit van de Raad (COM(96)0009 - C4-0154/96-96/0018(CNS)) tot intrekking van Besluit 94/939/EG inzake toekenning van extra macro-financiële bijstand aan de Slowaakse Republiek.

Konecny
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, toen de Commissie en het Parlement eind 1994 beslisten de Slovaakse Republiek een leningsfaciliteit ten bedrage van 130 miljoen ecu te verstrekken, deden ze dat om een aantal positieve economische hervormingen te ondersteunen en vooral om te voorkomen dat die door betalingsbalansproblemen in gevaar zouden worden gebracht. Nu wordt voorgesteld dat besluit in te trekken omdat die twee doelstellingen achterhaald zijn. Enerzijds heeft reeds in 1994 in de economische situatie van Slovakije een ommekeer plaatsgevonden die tot een indrukwekkende groei, een duidelijke daling van de inflatie en vooral een ommekeer op de betalingsbalans en de lopende rekening heeft geleid. Reeds in 1994 vertoonde het land daarop alweer een overschot.
Onder die omstandigheden is een door de EU gegarandeerde lening ter ondersteuning van de betalingsbalans niet meer nodig. Die onbetwistbare economische successen, waarmee wij Slovakije zeker moeten feliciteren, is echter slechts een van de redenen om dat besluit nu in te trekken. Even belangrijk is dat de onderhandelingen met de toenmalige nieuwe Slovaakse regering over de economische voorwaarden voor de toekenning van de lening in de lente en de zomer van 1995 zijn vastgelopen.
Slovakije was niet bereid de protectionistische maatregel van de 10 % invoerheffing in te trekken en weigerde bovendien - dat is voor mij nog belangrijker - op de koerswijziging in het privatiseringsbeleid terug te komen.
Dat is de kern van de zaak. Wij zijn het oneens met de Slovaakse Republiek en haar huidige regering en kunnen of mogen dat in de huidige omstandigheden niet verdoezelen. Ik beperk mij daarbij bewust tot de economische aspecten en zeg niets over de vele politieke problemen die hier ook al zijn besproken en gehekeld.
Het Europees Parlement beschouwt het als zijn taak de hervormingen in de Centraal- en Oosteuropese landen solidair te ondersteunen om in die landen de voorwaarden te creëren voor verdere toenadering en in vele gevallen uiteindelijk ook voor toetreding tot de Unie.
Het gaat onder meer om de totstandbrenging van gezonde economische structuren. Met betrekking tot die "gezondheid" en het succes van de economische koers die Slovakije op dit ogenblik volgt, heb ik ernstige twijfels. Dit jaar vertoont de buitenlandse handel alweer een tekort. Het is nog maar de vraag of het werkelijk gezond is dat bijna 20 % van alle export uit slechts twee ondernemingen komt, namelijk een raffinaderij, die in het land zelf geen grondstoffen heeft, en een staalfabriek, waarvan de beste produkten niet voor vreedzaam gebruik geschikt zijn.
Daarbij komt nu de privatisering, die wij ons als eerlijk, transparant en op de toekomst gericht voorstellen. De stopzetting van het privatiseringsprogramma met tegoedbonnen is uit dat oogpunt zeer problematisch. De thans in de regel toegepaste privatiseringsmethode van de zogenaamde management buy-out komt volgens vele waarnemers niet alleen neer op de uitverkoop van de nationale rijkdom, maar leidt vooral tot de vorming van ondoorzichtige en vandaar ook verdachte machtsstructuren in de Slovaakse economie. Dat zou ook voor een geordend economisch leven moeten zorgen. Daarvan is echter geen sprake. Zo werd twee weken geleden de leiding van een grote onderneming afgezet en door gewapend veiligheidspersoneel van het bedrijf meteen afgevoerd. 's Anderendaags werd de bedrijfsleiding onder begeleiding van de politie teruggebracht en werd het veiligheidspersoneel door de politie ontwapend. Onaanvaardbaar is ook dat een regeringscrisis uitbreekt over de vraag tot de invloedssfeer van welke partij een zogezegd geprivatiseerde onderneming moet behoren.
Ik begrijp dat een land dat pas korte tijd geleden onafhankelijk is geworden, erg gevoelig is. Het is zeker niet gemakkelijk uit een gedeelte van de vroegere volkseconomie een nationale economie te maken. Slovakije is erg gevoelig voor alles wat op inmenging of betutteling lijkt. Ook dat moeten wij begrijpen. Wij hebben echter beslist het recht en de plicht zonder arrogantie maar met grote nadruk aan te dringen op een economische ontwikkeling die strookt met wat onze Gemeenschap kenmerkt.
Wij hopen en wensen dat het tot een correctie komt en dat ook Slovakije de gemeenschappelijke politieke en economische waarden van de Europese Unie zal onderschrijven.

Bösch
Mijnheer de Voorzitter, na dit voortreffelijke verslag van de heer Konecny kan ik zeer kort zijn. De Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten zal dit verslag goedkeuren. Ik meen dat de heer Konecny dit verslag met zijn uitleg op voortreffelijk wijze heeft aangevuld en de ingewikkeldheid van de betrekkingen van de Europese Unie met de Slovaakse Republiek duidelijk heeft belicht.
Gelet op de reeds vermelde positieve ontwikkeling van de Slovaakse economie, die ons vandaag tot dit besluit brengt, is het inderdaad onbegrijpelijk dat Slovakije nog steeds een importheffing van 10 % toepast. De gemengde parlementaire commissie EU-Slovakije heeft begin deze maand op haar tweede bijeenkomst eenparig op de afschaffing van die heffing aangedrongen. Wij nemen aan dat Slovakije weldra op die eis zal ingaan.
Wij menen ook dat de reeds vermelde bemoedigende cijfers over de Slovaakse economie enig optimisme kunnen wettigen en dat wij mogen hopen dat de door de rapporteur terecht aangestipte politieke tekortkomingen binnen afzienbare tijd zullen worden weggewerkt.
Wij stellen ook met grote voldoening vast dat dit besluit in de moeilijke budgettaire situatie van de Europese Unie voor het Europees Garantiefonds, waar de toestand ietwat gespannen is, enige verlichting brengt.

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, het verslag van de heer Konecny bevalt mij vooral omdat het een genuanceerd beeld geeft van de situatie in Slovakije, die anders altijd slechts in grote lijnen wordt geschetst. Ik vind het goed dat hij erop heeft gewezen dat het Slovaakse volk er door zijn ijver in de voorbije jaren voor heeft gezorgd dat het geld dat wij Slovakije hadden toegezegd, naar ons terugkeert. Wij hebben dat geld wel niet meer, maar het vloeit als het ware naar ons terug.
Ik meen dat wij daaruit mogen opmaken dat Slovakije in vele opzichten op de goede weg is. Ik stel echter ook vast dat de rapporteur in de punten 9 en 10 van de toelichting zijn bezorgdheid uit over de privatisering, over de daaruit voortvloeiende machtsconcentratie in mogelijk verkeerde handen en over de politieke kadervoorwaarden.
Ik vind het belangrijk dat men economie en politieke kadervoorwaarden niet van elkaar scheidt. Een goed functionerende markteconomie is zonder goed functionerende rechtsstaat onmogelijk. Daarom wil ik er, zoals ook de heer Konecny in zijn verslag, op wijzen dat niet alleen de talenwet, waarover hij het heeft, maar ook de inmiddels aangenomen strafwet voor zogenaamd staatsvijandelijke verklaringen in het buitenland het internationale vertrouwen in Slovakije dreigen aan te tasten. Woensdag was bij de Interfractiegroep minderheidstalen, waarvan ik voorzitter ben, de ondervoorzitter van de beweging "Samenleven" van de Hongaarse bevolkingsgroep in Slovakije te gast. Hij vestigde onze aandacht op dat probleem en op het probleem van de bestuurlijke hervorming waarmee men de minderheid haar bestaansrecht tracht te ontnemen.
Wij moeten die ontwikkeling aandachtig blijven volgen. Wij mogen Slovakije niet betuttelen, maar moeten in onze dialoog met het land een onderscheid maken tussen het Slovaakse volk en bepaalde verkeerde ontwikkelingen. wij hebben steeds het zelfbeschikkingsrecht van het Slovaakse volk beklemtoond. De kleine volkeren in Centraal-Europa kunnen hun lot echter alleen in eigen handen nemen als de plaats van de uiteengevallen kunstmatige staten wordt ingenomen door een nieuwe grote bond tussen de volkeren, namelijk de tot de oostelijke landen uitgebreide Europese Unie.
In de regio mogen geen tegenstellingen tussen de volkeren groeien, maar moet een gemeenschap ontstaan die ze met elkaar verbindt. Daarom moet Slovakije op de eerste rij blijven staan van de landen waarvan wij de integratie verhopen. Dat is uiterst belangrijk en daarom vind ik het goed dat de heer Konecny de kwestie op deze manier heeft aangepakt. Ik meen dat wij Slovakije in geen geval mogen buitensluiten en dat wij gebruik moeten maken van het feit dat er wel economische successen zijn geboekt maar dat er ook nog knelpunten zijn om met het Slovaakse volk, dat duidelijk bij ons hoort, een genuanceerde dialoog te voeren.

Bertens
Mijnheer de Voorzitter, het is natuurlijk goed nieuws dat een land een eerder toegekende macro-financiële assistentie niet nodig heeft en, zoals de heer Posselt zegt, het geld dus terugvloeit. We kunnen daar dan ook mee instemmen.
Slowakije, mijnheer de Voorzitter, heeft een onverwacht positieve economische ontwikkeling doorgemaakt: economische groeicijfers van 5 tot 6 %, een aanzienlijke verbetering van de betalingsbalans - van een tekort van 1 miljard dollar in 1993 tot zelfs een klein overschot in 1995 - en een snelle daling van de inflatie. Een indrukwekkende prestatie, menig land van de Unie zou daaraan een voorbeeld kunnen nemen. Slowakije kan inmiddels op eigen kracht naar de kapitaalmarkt.
Dat is des te meer opmerkelijk daar er institutioneel-economisch nog wel degelijk problemen zijn. Slowakije wenst niet in te stemmen met de voorwaarden die aan de eerder aangevraagde macro-financiële assistentie was verbonden, met name het privatiseringsproces was een punt van zorg voor de nodige kredietverleners.
In een gestructureerde dialoog moet de Europese Unie de nodige aandacht blijven besteden aan dit land. Dit geldt op de eerste plaats - dit is al door de twee voorgangers gezegd - voor de politieke situatie en de rechten van de minderheden. Toetreding van Slowakije tot de Unie op basis van de huidige situatie lijkt voorlopig uitgesloten maar dat geldt ook voor de privatisering. Het uitzonderen van belangrijke sectoren van de economie creëert dan ook grote problemen. Breed overleg met de Slowaakse autoriteiten blijft geboden. En mag ik nogmaals van hieruit de heer Kone&#x010D;ny feliciteren met dit verslag.

Van Dijk
Voorzitter, ook ik zal mij aansluiten bij het verslag van de heer Konecny, maar ook ik zal evenals alle andere sprekers voor mij, vooral toch ook mijn bezorgdheid tot uitdrukking moeten brengen over de ontwikkelingen in Slowakije. Misschien is het toch wel zo dat het feit dat Slowakije deze lening niet nodig heeft, ook vooral een teken is van de regering-Meciar dat zij de Unie niet nodig heeft. Dat is precies wat mij zorgen baart, want ik weet dat het overgrote deel van de Slowaken er heel anders over denkt. Het probleem is natuurlijk dat de regering-Meciar tot nu toe voortdurend de druk die de Unie heeft uitgeoefend, heeft genegeerd. Er zijn voorbeelden te over genoemd hier, van de daden van de regering-Meciar tegen de minderheden in het gebruik van talen, maar bijvoorbeeld ook het opnieuw indelen van provincies, zodanig dat de Hongaren toch vooral niet in de meerderheid zullen zijn in één van die provincies, de wetten over de staatsvijandige uitspraken en dergelijke. Ik geloof toch dat de regering-Meciar zal moeten beseffen dat ze de mensenrechten zal moeten respecteren en dat ze democratische principes zal moeten respecteren. Ik denk dat het in de komende tijd, om inderdaad de deur niet dicht te hoeven slaan voor Slowakije, heel belangrijk is om juist te stimuleren dat NGO's uit het Westen en uit Slowakije met elkaar in contact treden en met elkaar proberen om de dialoog in ieder geval van onderop op gang te brengen. Ik denk dat dat eerlijk gezegd positiever kan werken dan wat we tot nu toe gedaan hebben met de druk op Slowakije die natuurlijk moet doorgaan, want anders zal Meciar helemaal zijn eigen gang gaan.

Van der Waal
Mijnheer de Voorzitter, het gaat economisch zo goed met Slowakije dat buitenlandse betalingsbalanssteun niet meer nodig is. De economie groeit aanzienlijk en de werkloosheid daalt. Redenen genoeg om in te stemmen met het voorstel van de Commissie om de macro-financiële bijstand in te trekken.
Toch zijn er ook economische minpunten. Het privatiseringsprogramma stagneert en de investeringen bevinden zich op een te laag niveau. De vraag is daarom of het economisch herstel voldoende duurzaam is, vooral omdat de Slowaakse uitvoer voor een groot deel uit twee ondernemingen komt en voorts sterk afhankelijk is van invoer van goedkope grondstoffen uit Rusland.
Op langere termijn staan dus niet alle economische lichten op groen. Het grootste probleem is echter de politieke situatie. Bekend zijn de spanningen tussen de president en de premier. Er is geen vrijheid in de media en aan de Hongaarse minderheid worden nog altijd belemmeringen in de weg gelegd. Berucht is verder de wet op de bescherming van de republiek waardoor kritiek op het regeringsbeleid strafbaar gesteld kan worden.
Commissaris Van den Broek heeft de Slowaakse regering op al deze zaken een en andermaal aangesproken. Die kritische dialoog zal moeten worden voortgezet. Het tempo van de veranderingen is weliswaar niet beslissend, maar zij moeten zich wel in de juiste richting bewegen.

Nußbaumer
Mijnheer de Voorzitter, dat de Raad voorstelt de financiële bijstand aan de Slovaakse Republiek in te trekken en dat de Slovaakse regering van verdere financiële bijstand afziet, is begrijpelijk als men weet dat Slovakije vooral op het gebied van het privatiseringsbeleid niet langer de door de Europese Unie voorgestelde weg wil volgen. Bovendien is de Slovaakse regering ook niet bereid de importheffing van 10 % op buitenlandse goederen af te schaffen.
Een andere kwestie is het Slovaakse beleid inzake kernenergie. Slovakije is kennelijk niet bereid Mochovce overeenkomstig Westerse veiligheidsnormen af te werken en de verouderde kerncentrale van Bohunice stil te leggen. Wat betekent dat voor de samenwerking tussen de Europese Unie en de Slovaakse Republiek? Door de Associatieovereenkomst en door het wegvallen van de aan voorwaarden gekoppeld financiële bijstand zal de Slovaakse regering in de nieuwe moeilijke omstandigheden gemakkelijk begrip vinden voor een terugkeer naar de planeconomie. Om al die redenen moet de Europese Unie de dialoog met de Slovaakse regering trachten te intensiveren om te verhinderen dat Slovakije zich politiek opnieuw van Europa verwijdert in plaats van naar Europa toe te groeien.

Wulf-Mathies
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie is ingenomen met het verslag van de heer Konecny namens de Commissie externe economische betrekkingen over de intrekking van de financiële bijstand aan Slovakije. De Commissie heeft in 1995 met de Slovaakse regering de economische voorwaarden voor de lening besproken.
Bij die gesprekken kon geen overeenkomst worden bereikt. De Slovaakse regering kon niet instemmen met een aantal maatregelen die de Commissie onontbeerlijk achtte, in het bijzonder de spoedige afschaffing, waarover ook alle sprekers het hebben gehad, van de aanvullende importheffing van 10 % die Slovakije sedert 1994 toepast.
Bovendien heeft de Slovaakse regering beslist het privatiseringsplan met tegoedbonnen op te doeken dat de Commissie als een essentiële voorwaarde voor de uitbetaling van de lening zag. Als gevolg van die koerswending in het privatiseringsbeleid kon ook de tussentijdse controle niet worden uitgevoerd waarin de stand by-kredietovereenkomst met het IMF voorzag. De Wereldbank achtte zich genoodzaakt de gesprekken over een lening voor de structurele aanpassing van de Slovaakse financiële en bedrijfssector af te breken. Zoals hier eveneens is opgemerkt is de situatie van de betalingsbalans van Slovakije ondertussen duidelijk verbeterd en heeft de Slovaakse regering verklaard dat ze geen belangstelling meer heeft voor de voortzetting van het met het IMF overeengekomen programma. In het licht van die feiten en vooral van de ontoereikendheid van de structurele hervormingen van de Slovaakse regering, de handhaving van de aanvullende invoerheffing en de duidelijke verbetering van de betalingsbalans van het land stelt de Commissie voor het besluit van de Raad tot toekenning van financiële bijstand in te trekken.
In een brief die de plaatsvervangende premier en minister van financiën van Slovakije begin dit jaar aan de Commissie heeft geschreven verklaart deze dat hij kennis genomen heeft van het voorstel van de Commissie om de financiële bijstand in te trekken en erkent hij dat die bijstand niet langer gerechtvaardigd is.
Na de intrekking van de bijstand moeten uiteraard de passende budgettaire correcties worden uitgevoerd. Ik wil er ook nog op wijzen dat de Commissie de kritische dialoog met de Slovaakse regering zal voortzetten.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Wij gaan nu over tot de stemming.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Visserijprodukten van oorsprong uit Ceuta
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0154/96) van de heer Valdivielso de Cué, namens de Commissie externe economische betrekkingen, over het voorstel voor een verordening (EG) van de Raad (COM(95)0687 - C4-0134/96-95/0351((CNS)) betreffende de opening en de wijze van beheer van communautaire tariefcontingenten voor bepaalde visserijprodukten van oorsprong uit Ceuta.

Valdivielso de Cué
Mijnheer de Voorzitter, in maart jongstleden heeft de Raad het Parlement geraadpleegd over het voorstel voor een verordening betreffende de opening en de wijze van beheer van communautaire tariefcontingenten voor bepaalde visserijprodukten van oorsprong uit Ceuta.
De rechtsgrondslag waarvoor de Commissie gekozen heeft, is de Akte van toetreding van Spanje, om precies te zijn artikel 25, lid 4, waarin staat dat de opening van een contingent moet worden geregeld bij een verordening van de Raad, waarbij ook het Parlement advies dient uit te brengen. Ik zou de dames en heren eraan willen herinneren dat Spanje drie verschillende douanestelsels heeft: een stelsel voor het schiereiland en de Balearen, dat wil zeggen de douane-unie met de Europese Unie, dan een ander regime voor de Canarische Eilanden, en tenslotte het stelsel voor de steden Ceuta en Melilla aan de mediterrane kust van Noord-Afrika.
Toen de Commissie externe economische betrekkingen eenmaal met dit verslag belast was, zijn we meteen op onderzoek uitgegaan om kennis te nemen van de sociale en de economische realiteit van de stad Ceuta, ten einde een zo objectief mogelijk verslag te kunnen opstellen. Uit ons verslag kan duidelijk worden opgemaakt dat Ceuta een stad in verval is, met een tekort aan grond, water en energie, een vrijhaven die, zoals we zo zullen zien, op zijn retour is. Het model van economische specialisatie in de tertiaire sector omvat 84, 5 % van de bevolking, die bijzonder afhankelijk is van de situatie op douanegebied. Die situatie is veranderd met de ondertekening van de Euro-mediterrane overeenkomst tussen de Europese Unie en Marokko, als gevolg waarvan er in de loop van 12 jaar een vrijhandelszone tot stand zal worden gebracht; dit betekent een breuk met het vorige model van handelsspecialisatie, en problemen met de toekomstige levensvatbaarheid en economische overleving van de stad. Onze analyse toont aan dat er een nieuwe ontwikkelingsstrategie voor Ceuta moet worden uitgedacht.
In het verlengde hiervan dienen we, vanuit de Commissie externe economische betrekkingen, het gebruik van maatregelen op douanegebied te zien als instrument voor de economische en sociale cohesie van de ultraperifere regio's. Als de Europese Unie in Ceuta heeft bijgedragen tot de financiering van de aquacultuur als produktie-activiteit en er met succes een viskwekerij van start is gegaan, dan is het naar ons oordeel eveneens zaak dat de mogelijkheid wordt benut - als instrument ter stimulering van de economie en de werkgelegenheid - om maatregelen te nemen op douanegebied, omdat Ceuta ofschoon het deel uitmaakt van een land van de Europese Unie, een andere behandeling ten deel valt; hierbij moeten we vooral bedenken dat de opening van het tariefcontingent dat, in combinatie met de amendementen van de betrokken Commissie zelf, in dit verslag bepleit wordt, geenszins zou leiden tot enige verstoring op de communautaire markt voor zeebrasem en zeebaars, de produkten waarom het hierbij gaat, en waarnaar een groeiende vraag bestaat. Het is dan ook niet meer dan logisch dat het karige contingent van 200 ton uit het Commissie-voorstel wordt verhoogd tot 1.000/1.200 ton, overeenkomstig de verwachte ontwikkeling die in de ontwerp-resolutie is opgenomen.
De gevolgen hiervan voor de communautaire markt zouden uiterst beperkt zijn - om niet te zeggen nihil -, behalve voor het zuiden van Spanje. De ontwikkeling van deze activiteit zou echter ten goede komen aan het bruto binnenlands produkt van de stad Ceuta, dat hierdoor met bijna 2 % zou stijgen. Ook de werkgelegenheid zou hierdoor toenemen, met bijna 1 % - althans meer dan 0, 5 % -. Bovendien betekent dit een diversificatie van de economie die er op dit moment, om redenen die al zijn toegelicht, niet zo best aan toe is.
Om al deze redenen stelt de Commissie externe economische betrekkingen de Commissie en de Raad voor, het communautaire tariefcontingent voor zeebrasem en zeebaars te verhogen. Die verhoging van het tariefcontingent zou voor de communautaire begroting neerkomen op een extra verlies aan inkomsten van 69.000 ecu. Voorts is onze commissie van oordeel dat de tariefcontingenten voor deze vis in de loop van de komende jaren geleidelijk moeten worden verhoogd, om zo de bij te dragen tot een consolidering en de harmonieuze ontwikkeling van de industrie en de economische diversificatie van deze regio.
Daarom verzoeken wij de Commissie een technisch verslag uit te werken met een evaluatie van de gevolgen van de liberalisering van de handelsbetrekkingen tussen de Europese Unie en Marokko, die zulke zware gevolgen heeft voor de stad Ceuta. Dit verzoek zou ook van toepassing kunnen zijn voor de situatie in Melilla.
Wat wij kortom bepleiten, is dat de tariefcontingenten zodanig worden beheerd dat zij als instrument dienen ter bevordering van de sociale cohesie van een regio waarvan de economische bedrijvigheid achteruit gaat.

Bertens
Mijnheer de Voorzitter, de liberale fractie kan volledig instemmen met het verslag-Valdivielso waarmee ik hem complimenteer. Het voorstel van de Commissie om een nieuw tariefcontingent voor diverse vissoorten vast te stellen, verdient steun, maar eerlijk gezegd een verdubbeling van het contingent voor zeebaars en zeebrasem, zoals voorgesteld door de rapporteur, is nog meer wenselijk.
Ceuta ondervindt grote gevolgen van de nieuwe Euro-mediterane politiek van de Europese Unie. De geleidelijke totstandkoming van een vrijhandelszone met het nabije Marokko zal, iedereen weet dat, de heer Valdivielso heeft dat al gezegd, de handelsvoordelen van Ceuta volledig uithollen. Ter verdere versterking van de aquacultuur en om redenen van de diversificatie van de economie is het dus wenselijk, dat we dit contingent creëren.
De aquacultuur in Ceuta heeft een groot potentieel. Door dit tariefcontingent kan de economie van Ceuta een impuls krijgen, terwijl het op de aquacultuur in de Unie een verwaarloosbaar effect heeft. Dus iedereen die uit hoofde van milieu zegt: daar moeten wij voor oppassen, moet toch heel voorzichtig zijn en bedenken dat dit contingent slechts betekent dat 0, 18 %, met andere woorden nog geen 2/10 % van de opnamecapaciteit van de communautaire markt, aan de orde is. Bovendien stijgt de vraag naar zeebaars en zeebrasem in de Unie en een verdubbeling van het contingent, zoals ik al heb voorgesteld, zou dus ook vanuit dat oogpunt te ondersteunen zijn.

Mohamed Alí
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats moet ik de heer Valdivielso de Cué bedanken voor het uitstekende verslag dat hij heeft opgesteld over tariefcontingenten voor bepaalde visserijprodukten van oorsprong uit Ceuta.
Het is bekend dat Ceuta zich in een uiterst gecompliceerde positie bevindt. Het nadeel van zijn perifere ligging in de Europese Unie wordt nog eens verergerd door een groot aantal andere moeilijkheden. Een ander geografisch probleem is zijn ligging in het Afrikaans continent.
En dan zijn er nog andere omstandigheden die tot deze benarde situatie hebben bijgedragen. De uitgedijde tertiaire sector in Ceuta heeft zijn grenzen bereikt, en toch moet de stad nog steeds naar mogelijkheden zoeken om zijn economie uit te breiden, ten einde aan de behoeften op sociaal gebied te kunnen voldoen.
Om de economie van Ceuta draaiende te houden, zouden de activiteiten in de primaire en de secundaire sector moeten worden gestimuleerd, met name in de primaire sector. Maar de geografische ligging van de stad is al een eerste belemmering die zijn ontwikkeling in de weg staat. Nog een ander probleem is dat het gezien het beperkte grondgebied van Ceuta en het karakter van zijn bodem en klimaat onmogelijk is, er landbouw te bedrijven.
De visserijsector van Ceuta gaat, ten gevolge van de schaarse hulpbronnen, onder dezelfde problemen gebukt als de rest van de communautaire visserijsector. Ook op dit gebied levert de geografische ligging problemen op, namelijk ten aanzien van de afzet, terwijl andere problemen samenhangen met de aard en het verouderde karakter van de vissersvloot van Ceuta.
Ondanks al deze problemen zijn de mogelijkheden van Ceuta om economische activiteiten in andere dan de tertiaire sector te ontwikkelen, uiterst beperkt. Die beperking vloeit voort uit het feit dat Ceuta dezelfde kosten moet maken om de communautaire markt te bereiken als Marokko. De loonkosten en de sociale lasten zijn evenwel veel en veel hoger dan die in Marokko.
Bovendien geldt voor Ceuta niet de preferentiële regeling voor douanetarieven die in het geval van Marokko wordt toegepast, en omdat Ceuta niet in de Douane-unie zit, zijn haar produkten aan een veel strengere tarifering onderworpen dan die uit Marokko. Ofschoon dit in overeenstemming is met het tertiaire karakter van de economie van Ceuta, is het wel een belemmering voor de ontwikkeling van activiteiten in andere sectoren.
En hier zien we een paradoxale situatie: de Europese Unie heeft een project gefinancierd waarvan de produktie ernstige afzetproblemen heeft vanwege de tarifaire positie van Ceuta. De uit Ceuta afkomstige aquacultuurprodukten kunnen alleen in de Europese Unie worden afgezet, en als de problemen rond de douanetarieven van deze produkten niet worden opgelost, dan zullen de communautaire steun en investeringen verspild zijn.
Het voorstel voor een verordening van de Raad heeft als enig pluspunt dat hierdoor het structurele beleid van de Gemeenschap en een aantal hiermee tegenstrijdige regels van de Douane-unie in zekere mate op elkaar worden afgestemd. Toch is er een probleem, en dat is dat ervan wordt uitgegaan dat de situatie statisch is, wat per definitie voor geen enkele economische activiteit opgaat. En dat geldt zeker des te meer als het om een beginnende activiteit gaat.
In zijn verslag heeft de heer Valdivielso de Cué, binnen het kader van het voorstel voor een verordening van de Raad, een heel zinnige oplossing voor dit probleem gevonden, door voor te stellen het tariefcontingent voor verse of ingevroren zeebrasem en zeebaars te verhogen. Voor de aquacultuur in Ceuta betekent dit, dat zij meer armslag krijgt, waardoor zij werkelijk van de grond kan komen, en markten met betere toekomstperspectieven kan gaan zoeken. We moeten er echter wel rekening mee houden dat dit contingent op middellange termijn zal moeten worden verhoogd.
Tot slot nogmaals mijn dank aan de heer Valdivielso de Cué voor zijn inspanningen met het oog op dit verslag.

Wulf-Mathies
Mijnheer de Voorzitter, het verslag van de heer Valdivielso de Cué over de tariefcontingenten voor bepaalde visserijprodukten van oorsprong uit Ceuta geeft een zeer goed beeld van de huidige economische situatie van Ceuta en van de ontwikkelingsmogelijkheden van zijn aquacultuur. Ceuta maakt deel uit van Spanje, maar niet van het douanegebied van de Gemeenschap. De handel tussen Ceuta en de Gemeenschap wordt geregeld in het protocol nr. 2 bij de Akte van toetreding van Spanje en Portugal.
Dit voorstel voor een verordening strekt ertoe de vorig jaar geldende regeling te verlengen en door de toevoeging van andere vissoorten uit te breiden.
Ten aanzien van de verschillende amendementen neem ik de volgende standpunten in. Wat amendement 1 betreft, kan Ceuta, daar het in de Verklaring betreffende de ultraperifere gebieden van de Gemeenschap bij het Verdrag betreffende de Europese Unie niet wordt vermeld, voor deze verordening niet als een dergelijk gebied worden beschouwd. Wat amendement 2 betreft, kan de Commissie met deze bijkomende overweging instemmen. De amendementen 3 tot 5 strekken ertoe het nu voorgestelde tariefcontingent voor zeebrasem en zeebaars van 100 tot 200 ton te verhogen. Aangezien die soorten ook in de Gemeenschap zelf worden geproduceerd en elke verhoging van de voorgestelde hoeveelheden de eenparige goedkeuring van de verordening door de Raad in gevaar zou brengen, meent de Commissie dat de hoeveelheden niet mogen worden gewijzigd. Als de Raad de verordening niet aanneemt, zou dat immers betekenen dat geen enkel van de voorgestelde tariefcontingenten kan worden toegepast daar de tot nu toe geldende regeling is verstreken.
Wat het door u gevraagde technische verslag met een evaluatie van de gevolgen betreft, zal ik de heer Monti verzoeken na te gaan of en in welke vorm het Parlement over die aangelegenheid kan worden voorgelicht.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Thans gaan we over tot de stemming.

von Habsburg
Mijnheer de Voorzitter, met betrekking tot het verslag van de heer Valdivielso de Cué wil ik nog slechts het volgende zeggen. In de streek van Ceuta is de situatie als gevolg van de ontwikkelingen in Gibraltar zeer ernstig. Dat zal politieke spanningen veroorzaken. In het verslag van de heer Valdivielso de Cué wordt iets zeer belangrijks besproken, namelijk de aquacultuur. Wie het gebied kent, weet dat het als het ware voor de aquacultuur is voorbestemd.
Ik wil alleen de vraag opwerpen of men hier geen gemeenschappelijke aquacultuurprojecten tussen Gibraltar, Ceuta en Melilla kan opzetten waarbij men dan ook Marokko zou kunnen betrekken. Een dergelijk concreet economisch project zou voor politieke ontspanning kunnen zorgen.
Ik ben ingenomen met dit voortreffelijke verslag, maar hoop dat men van dit alles ook werk zal maken. Wij kunnen hier iets op gang brengen dat in de toekomst nog zeer belangrijk kan worden.(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
(De vergadering wordt te 11.50 uur gesloten)

