1 lipca 2008 r., czterdzieści lat Unii Celnej
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest oświadczenie Komisji w sprawie obchodów czterdziestolecia Unii celnej dnia 1 lipca 2008 r.
László Kovács
komisarz. - Panie przewodniczący! Zawsze kiedy mówimy o handlu międzynarodowym bądź integracji europejskiej, musimy myśleć o odprawie celnej, która jest odpowiedzialna za odpowiednie zarządzanie działaniami związanymi ze stawieniem czoła podwójnemu wyzwaniu, z jakim mają do czynienia celnicy na naszych granicach zewnętrznych: ułatwieniem handlu przy równoczesnej ochronie obywateli europejskich i środowiska naturalnego.
W ciągu ostatnich 40 lat europejskie urzędy celne robiły wszystko, co w ich mocy, by pracować wspólnie i skutecznie jako jedna, odgórnie zarządzana sieć jednostek. Często było to na bakier z ideami integracji europejskiej. To niesamowite, że działania, które nie trafiają zbyt często na pierwsze strony gazet, mimo wszystko odegrały rolę pioniera, jeżeli chodzi o otwieranie nowych możliwości rozwoju gospodarczego i integracji we wspólnocie.
Obecnie rola urzędów celnych jest równie ważna, trudna i niestety niewystarczająco doceniana przez społeczeństwo. Jednakże prawidłowe funkcjonowanie tych urzędów stanowi podstawę sukcesu naszego wspólnego rynku oraz wolnego przypływu produktów, ludzi, kapitału i usług. Działania celne są związane z podstawową działalnością we Wspólnocie i wpływają na życie codzienne naszych obywateli, choć często nie zdają sobie oni z tego sprawy.
Aby uświadomić ludziom jak ogromne znaczenie mają urzędy celne, postanowiłem rozpocząć ogólnounijną kampanię komunikacyjną z okazji czterdziestolecia Unii Celnej. Władze celne państw członkowskich poparły ten pomysł.
W zeszłym tygodniu odwiedziłem trzy główne punkty importu towarów spoza Unii - port w Rotterdamie, lotnisko we Frankfurcie i przejście graniczne w Röszke na granicy węgiersko-serbskiej. Moim celem było podkreślenie codziennej pracy urzędników celnych i ich dużej motywacji. Jest to tematem pakietu wiadomości dostępnych obecnie w mediach, których celem jest informowanie społeczeństwa na te tematy w ciągu nadchodzących miesięcy.
Wracając do sprawy najważniejszej, obecnie urzędy celne muszą spełnić pięć celów strategicznych:
Pierwszym z nich jest ochrona interesów finansowych Wspólnoty i jej członków. W 2007 r. całkowita suma podatków celnych przekazanych do budżetu UE wyniosła 16,6 mld euro, co stanowi 16% budżetu Wspólnoty.
Drugim celem jest ułatwianie uzasadnionego handlu i wspieranie konkurencyjności przedsiębiorstw europejskich: modernizacja Wspólnotowego Kodeksu Celnego i wprowadzenie systemu eCustoms to dwa główne narzędzia niezbędne do wypełnienia tego celu. Ostatnim ważnym osiągnięciem w tej dziedzinie było wprowadzenie pojęcia upoważnionego podmiotu gospodarczego z dniem 1 stycznia 2008 r.
Trzeci cel to ochrona obywateli przed terrorystami, narkotykami, a także podrabianymi i pirackimi towarami, które mogą nawet wystawić na szwank nasze życie lub zdrowie, poprzez kontrolowanie łańcuchów dostaw wykorzystywanych do międzynarodowego obrotu towarami.
Czwarty cel polega na utrzymaniu, rozwijaniu i zwiększaniu współpracy między władzami celnymi państw członkowskich, między urzędami celnymi a pozostałymi agencjami do spraw egzekwowania prawa, a także między urzędami celnymi i społecznością biznesową.
Piątym celem jest współpraca między Unią Europejską a krajami trzecimi - współpraca z innymi krajami docelowymi przemytu fałszywych towarów i urządzeń terrorystycznych, jak na przykład ze Stanami Zjednoczonymi.
Nasza działalność opiera się na wymianie informacji, współpracy, ocenie ryzyka, zarządzaniu ryzykiem, wzajemnym poszanowaniu norm bezpieczeństwa, badaniach związanych z kontrolą bezpieczeństwa oraz partnerstwie celno-handlowym; lecz także na współpracy z krajami, z których pochodzą podrabiane i pirackie produkty, takimi jak Chiny, które są źródłem handlu 60% fałszowanych towarów. W 2005 r. podpisaliśmy porozumienie o współpracy celnej oraz powołaliśmy Wspólny Komitet Współpracy Celnej, który spotyka się co roku. W zeszłym roku zapoczątkowaliśmy projekt pilotażowy dotyczący bezpiecznych dróg handlowych między Europą a Chinami (Smart and Secure Tradelanes), a ostatnio rozpoczęliśmy prace nad programem działania, który ma być podpisany podczas grudniowego szczytu między Europą a Chinami. Potrzebna jest nam podobnego typu współpraca z innymi krajami, takimi jak Indie, Turcja, Zjednoczone Emiraty Arabskie i inne.
Od 1993 r., jeżeli dana przesyłka zostanie zatwierdzona przez krajowy urząd celny, może krążyć pomiędzy wszystkimi pozostałymi państwami członkowskimi. Oznacza to, że władze celne mają tylko jedną szansę na kontrolę towarów i przechwycenie ewentualnych nielegalnych produktów. W rezultacie Unia Celna ma taką władzę, jak najsłabsze ogniwo. Chodzi mi o to, że handlarze w łatwy sposób mogliby się przekonać, który z punktów kontroli celnej jest najsłabszy i najmniej uważny, i tam przekierować handel. Jest to dodatkowym podkreśleniem tego, jak duża odpowiedzialności spoczywa na urzędach celnych państw członkowskich, które znajdują się na zewnętrznych granicach UE.
W obliczu ciągłego rozwoju handlu międzynarodowego i konieczności walki z fałszerstwem, działania celne muszą być nadal intensywne. Aby przybliżyć państwu rozmiar tych działań, chciałbym przytoczyć kilka liczb z 2007 r.: W roku tym rozpatrzone zostały 183 mln deklaracji celnych, co oznacza około 5,5 deklaracji na sekundę; obsłużono 1 545 mln ton ładunku morskiego i 3 mln ton towarów przewożonych drogą powietrzną; wykryto 43 przypadki handlu fałszywymi towarami, które były odpowiedzialne za 79 mln fałszywych i pirackich produktów, których liczba nadal wzrasta.
Stawienie czoła podwójnemu wyzwaniu stojącemu przed władzami celnymi będzie możliwe jedynie wtedy, gdy ponownie przemyślimy metody naszej pracy. Oznacza to, na przykład, przejście z opierania działań i kontroli celnej na transakcjach do podejścia systemowego skupiającego się na wewnętrznych systemach kontroli oraz na łańcuchu dostaw operatorów gospodarczych.
Oczywiście nie oznacza to odejścia od indywidualnej kontroli. Chodzi o opieranie jej na ocenie ryzyka. Tego typu nowe podejście oznacza nowe metody pracy i kontroli, a także nową strategię zarządzania ryzykiem wspólną dla wszystkich europejskich urzędów celnych. Pozwoli ono również na stworzenie platformy wspólnych działań państw członkowskich na rzecz utworzenia jak najbardziej odpowiedniej struktury operacyjnej, która w przyszłości zapewni skuteczne funkcjonowanie Unii Celnej.
Nowe metody pracy oznaczają również, że wszystkie krajowe urzędy celne są wyposażone w niezbędne umiejętności, kompetencje i zasoby, które mogą zwiększać ich skuteczność i wydajność.
Aby osiągnąć wszystkie wspomniane cele, Komisja zaproponowała, w swoim komunikacie dotyczącym strategii ewolucyjnej dla Unii Celnej, przygotowanie strategii działań. To długoterminowe podejście ma za zadanie umożliwić władzom krajowym przewidywanie przyszłego zapotrzebowania na zasoby, szkolenia i sprzęt niezbędne do wprowadzenia odpowiednich zmian w sposób zsynchronizowany i zharmonizowany we wszystkich 27 państwach członkowskich. Tego typu stała platforma komunikacyjna pomoże nam również zagwarantować równoczesne wdrożenie nowych inicjatyw.
W przeddzień czterdziestej rocznicy ustanowienia Unii Celnej proszę więc państwa o wsparcie polityczne dla tej inicjatywy Komisji, której celem jest przygotowanie strategii rozwoju Unii Celnej. Cieszę się, że tekst rezolucji, która będzie przedmiotem czwartkowego głosowania, uwzględnia większość pomysłów Komisji na temat głównych osi ewolucyjnych Unii Celnej w sprawie zacieśnienia współpracy, zwiększenia bezpieczeństwa i wydajności oraz skuteczności działań i ukierunkowania działalności celnej na przynoszenie większych korzyści dla rynku wewnętrznego.
Oczywiście nie mogę zakończyć mojej przemowy bez podziękowania Parlamentowi Europejskiemu za wsparcie, jakiego udzielał w sprawach celnych przez te wszystkie lata.
Malcolm Harbour
w imieniu grupy PPE-DE. - Panie przewodniczący! W imieniu mojej grupy chciałbym przede wszystkim pogratulować panu komisarzowi przewodnictwa w zakresie polityki celnej w Komisji. Chciałbym również powiedzieć, że dzisiejszego wieczora mamy doskonałą okazję nie tylko docenić, jak pan komisarz powiedział, osiągnięcia Komisji i wszystkich władz celnych w państwach członkowskich do dnia tej ważnej rocznicy, lecz także spojrzeć w przyszłość. Chciałbym zapewnić pana komisarza, że z naszej strony Izby może liczyć na pełne poparcie strategii, o której mówił. Zobaczą państwo w rezolucji, że wezwaliśmy również w szczególności państwa członkowskie do wyrażenia poparcia i zapewnienia odpowiednich środków na realizację tego niezwykle ważnego projektu.
Jak komisarz mówił, urzędy celne są niepisanymi bohaterami rynku wewnętrznego, jednak Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów z pewnością o nich nie zapomina. Jak pan komisarz wie, szczególnie zainteresowała nas ta sprawa i nie tylko to: podobnie jak pan komisarz w zeszłym tygodniu, my również regularnie odwiedzaliśmy urzędy celne podczas naszych misji w Unii Europejskiej, a ostatnio poza nią, szczególnie w Chinach, aby poznać zasady ich działania i problemy, z którymi się spotykają; dlatego możemy powiedzieć, że nasze zaangażowanie w sprawę jest bardzo duże.
Chciałbym jedynie wspomnieć o kilku rzeczach, które należy w związku z tym zrobić. Wydaje mi się, że jednym z głównych działań jest zachęcenie przedsiębiorstw do ściślejszej współpracy z urzędami celnymi w sprawach związanych z produktami fałszowanymi i nielegalnymi. Urzędy celne potrzebują odpowiednich informacji, aby móc powstrzymać import takich produktów. Potrzebują działań wywiadowczych. Myślę, że przedsiębiorstwa nie do końca zdają sobie sprawę z wagi tego typu informacji.
Po drugie, w związku z rosnącą skalą handlu, szczególnie z takimi krajami jak Chiny, musimy zwrócić się do państw członkowskich, by poważnie zastanowiły się, czy mają odpowiednie środki na obsługę ogromnych ilości produktów napływających na ich terytoria, a także związane z tym inspekcje, których celem jest rozprawienie się z podróbkami, które starają się uniknąć kontroli celnej. Jeszcze raz dziękuję panu komisarzowi za wszystkie wysiłki włożone w tę sprawę.
Evelyne Gebhardt
w imieniu grupy PSE. - (DE) Panie przewodniczący! Ponieważ zdajemy sobie sprawę z tego, że społeczeństwo coraz bardziej sceptycznie patrzy na Unię Europejską, szczególnie ważne wydaje mi się świętowanie tego typu rocznic, a 40. rocznica założenia Unii Celnej jest z pewnością datą pamiętną. Jak sam pan zauważył, panie komisarzu, jest to dzień o tyle ważny, że najważniejsze kroki na rzecz integracji zostały podjęte 40 lat temu, kiedy to stworzono podstawy wspólnego rynku i swobodnego przepływu osób, towarów i usług. Uważam za niezwykle ważne, żebyśmy nadal mówili ludziom jasno o tym, jakie korzyści odnoszą z istnienia Unii Europejskiej i co zostało zapoczątkowane już wiele lat temu, by umożliwić obecną sytuację.
Dlatego nadal będę mówić o tym wydarzeniu w sposób przychylny, ponieważ było ono rzeczą bardzo pozytywną. Prace na rzecz współpracy z Chinami i innymi państwami spoza Unii Europejskiej, o których pan wspominał, są równie ważne dla naszej gospodarki, co dla konsumentów europejskich, ponieważ chcemy, by na naszym rynku dostępne były bezpieczne produkty i usługi, które będziemy mogli rozwijać. Jest to niezwykle ważne. Dyrektywy przygotowane ostatnio dla Unii Celnej obejmowały również przepisy związane z nowoczesnymi technologiami i wprowadzeniem elektronicznego systemu kontroli celnej. Myślę, że jest to krok naprzód. Jeżeli uda nam się podkreślić tak pozytywne aspekty polityki Unii Europejskiej i uświadomić ludziom, jakie korzyści czerpią z Unii, z pewnością zaczniemy odzyskiwać utracone zaufanie. To właśnie powinniśmy razem robić. Chciałabym złożyć szczere wyrazy podziękowania na ręce pana komisarza za wszystkie wysiłki, jakie włożył w Komisji Europejskiej w tej sprawie.
Janelly Fourtou
w imieniu grupy ALDE. - (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Mamy zamiar świętować niewątpliwy sukces UE, jakim jest 40. rocznica założenia Unii Celnej w momencie, w którym Europa zmaga się z problemami, z coraz większą nieufnością i spadającym entuzjazmem.
W latach 1968-2008 urzędy celne służyły nam za przykład do naśladowania pod względem zaradności i umiejętności przystosowania się. Być może pamiętają państwo zamknięcie punktów kontroli granicznej między państwami członkowskimi w 1993 r. Władze celne zdołały przerzucić swoje siły w inne miejsce i w sposób nowoczesny. Obecnie ich rola jest złożona ze względu na potrzebę odpowiedzi na ogólnoświatowe wyzwania. Muszą one zapewniać bezpieczeństwo Unii Europejskiej i jej obywatelom, zapewniać bezpieczeństwo logistyczne, a także utrzymać odpowiednią równowagę między kontrolą a ułatwianiem legalnego handlu w celu zwiększenia konkurencyjności Europy.
Aby ich zadanie zakończyło się powodzeniem, musiały radykalnie zmienić swoje zasady działania, w czym pomogły wzajemna współpraca oraz nowy kodeks celny, który jest równocześnie prostszy i bardziej dalekosiężny w wyniku zastosowania nowych technologii, które umożliwią stworzenie pozbawionego papierowych dokumentów środowiska pracy. Współpraca, która stanowi podstawę funkcjonowania Unii Celnej, musi się stosować tak do organizacji międzynarodowych, takich jak WTO czy Światowa Organizacja Celna, a także do nowych zasad administracji i przemysłu.
Wyniki tej współpracy są szczególnie dostrzegalne w dziedzinie wykrywania fałszerstw. Niestety istnieją również pewne granice współpracy międzynarodowej, tak więc obecnie możemy jedynie ubolewać nad jednogłośną decyzją Kongresu Stanów Zjednoczonych na temat stuprocentowego skanowania ładunków w portach UE.
Urzędy celne potrzebują naszego wsparcia, aby móc przeprowadzić realistyczne rozmowy. Powinniśmy uważnie słuchać informacji na temat inicjatyw podjętych na rzecz przyszłości Unii Celnej i być przygotowani na wspieranie wszelkich działań, których celem jest zwiększenie jej skuteczności, szczególnie jeśli chodzi o walkę z fałszerstwem i przestępczością zorganizowaną.
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Andreas Schwab
(DE) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Jak mówiła pani poseł Gebhardt, świętowanie czterdziestolecia założenia Unii Celnej uświadamia ludziom, że Unia Europejska spełniła część obietnic złożonych 40 lat temu. W ciągu wszystkich tych lat - i zaznaczę, że moja grupa polityczna wspierała wszystkie inicjatywy prawodawcze przedstawione Parlamentowi przez Komisję w ciągu ostatnich kilku miesięcy - Unia Celna chroniła interesy finansowe Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich w dużo bardziej skuteczny sposób niż mogłyby tego dokonać same państwa członkowskie. Umożliwiła wewnątrzunijne inwestycje transgraniczne do stopnia, który nie byłby możliwy gdyby używać jedynie narzędzi dostępnych w poszczególnych państwach. Modernizując Kodeks Celny i wprowadzając elektroniczny system kontroli celnej, o którym mówił pan komisarz, w dużej mierze przyczyniliśmy się do uproszczenia przyszłych działań inwestycyjnych w Europie. Chciałbym jednak zaznaczyć, że to przedsiębiorstwa muszą ponosić koszty zmiany systemu, co nie jest dla nas zadowalające. Myślę, że system celny ma przed sobą ogromne wyzwania. Dlatego tak ważne jest, panie komisarzu, by pańska strategia odpowiadała na te wyzwania w sposób możliwie jak najbardziej wydajny i skuteczny.
W moim okręgu wyborczym, jak państwo wiedzą, są problemy z odprawą celną na granicy ze Szwajcarią. Mam nadzieję, że w przyszłości uda nam się rozwiązać drobne acz bardziej specyficzne problemy, z którymi zmagają się nasze przedsiębiorstwa, podobnie jak to było w latach ubiegłych.
W najbliższej przyszłości - i jest to sprawa, która powinna stać się częścią pańskiej strategii - system odprawy celnej musi się bardziej skupić na interesach Unii Europejskiej związanych z bezpieczeństwem. Obejmuje to oczywiście ochronę przed fałszerstwem i piractwem, jednak coraz bardziej potrzeba nam ściślejszego związku między pracą celników a walką ze światowym terroryzmem. W sferze światowego handlu, jak wspomniała pani poseł Fortou, będziemy mieli do czynienia z rosnącą potrzebą zastanowienia się, na szczeblu WTO oraz innych szczeblach, nad sposobami, w jakie administracja celna może przyczynić się do ochrony granic zewnętrznych.
Ostatnim punktem, który chciałbym poruszyć, jest skanowanie wszystkich produktów, które nie wydaje mi się praktyczne z perspektywy przyjętej przez nas koncepcji jednego, wspólnego rynku transatlantyckiego. Życzę dalszych sukcesów.
Arlene McCarthy
Panie przewodniczący! Jako przewodnicząca Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, odpowiedzialna za politykę celną, cieszę się, że mamy okazję zaznaczyć czterdziestolecie założenia Unii Celnej podczas dzisiejszej debaty. Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, jak to już zostało powiedziane, przykłada dużą wagę do odpraw celnych, ponieważ są one praktyczną demonstracją działań Unii Europejskiej. Bez wątpienia Unia Celna pomogła zwiększyć konkurencyjność przedsiębiorstw UE poprzez uproszczenie procedur i pozbycie się niepotrzebnych przepisów obowiązujących dawniej przedsiębiorstwa i legalnych handlarzy. Rocznie przetwarzanych jest 175 milionów deklaracji celnych, przy czym średnio odprawa zajmuje zaledwie dwie minuty.
Jednak nadal pozostaje bardzo dużo do zrobienia. Sektor MŚP potrzebuje wsparcia w celu zminimalizowania problemów związanych z handlem w Europie. Zcentralizowana odprawa elektroniczna i uproszczona procedura pomogą przedsiębiorstwom, jednak państwa członkowskie muszą za wszelką cenę dążyć do realizacji tych planów, jeśli chcemy szybko zobaczyć efekty.
Jest to również okazja do przyspieszenia i wzmocnienia działań na rzecz walki z napływem fałszowanych produktów i piractwa. Podrabiane towary i leki nie tylko wpływają negatywnie na przedsiębiorstwa, lecz także stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa naszych obywateli, co jest niezwykle ważne dla Komisji Ochrony Konsumentów.
Dlatego współpraca z krajami trzecimi, szczególnie z Chinami, ma ogromne znaczenie w przechwytywaniu niebezpiecznych i nielegalnych produktów, jednak celem ostatecznym jest usprawnienie funkcjonowania Unii Celnej. Wzywamy państwa członkowskie do wzięcia na siebie odpowiedzialności za wdrażanie tych działań oraz poparcie ich odpowiednimi środkami finansowymi.
Panie komisarzu! Może pan nadal liczyć na poparcie naszej komisji oraz współpracę w zakresie usprawniania funkcjonowania Unii Celnej jako podstawy działania naszego rynku wewnętrznego i głównego czynnika sukcesu gospodarki UE. Musimy się upewnić, że 27 państw członkowskich podejmie ścisłą współpracę w zakresie dostarczania informacji, dzielenia się nimi i ułatwiania działalności legalnym przedsiębiorstwom w Europie. Musimy również poważnie usiąść nad rosnącym problemem fałszerstwa i piractwa coraz częściej trafiającego na nasz rynek.
Małgorzata Handzlik
Panie Przewodniczący! Unia celna jest niezbędnym elementem rynku wewnętrznego Unii Europejskiej, który nie może funkcjonować właściwie bez wspólnych zasad na jej granicach zewnętrznych. Poza oczywistą funkcją w postaci pobierania ceł, unia celna odgrywa bowiem ogromną rolę w ochronie zdrowia i bezpieczeństwa naszych obywateli.
W ostatnich miesiącach sporo czasu w Parlamencie poświęcamy dyskusjom na temat, między innymi bezpieczeństwa produktów, w tym w szczególności zabawek czy zagadnieniom podróbek. Wszystkim nam zależy, aby do naszych rąk trafiały przecież produkty spełniające ustalone kryteria, przede wszystkim niestanowiące zagrożenia dla naszego zdrowia czy życia. Pragnę przypomnieć, iż wbrew powszechnym opiniom podróbki nie dotyczą tylko ekskluzywnych i drogich produktów, ale także części do samochodów, produktów codziennego użytku, jak żywność czy leki.
Wiele takich produktów jest wprowadzanych do obiegu na europejskim rynku wewnętrznym z krajów trzecich. Skalę tego zjawiska obrazują liczby. W 2007 roku służby celne przechwyciły około 128 mln podrobionych produktów. W porównaniu z rokiem 2005 oznacza to wzrost o 70%. Przy czym w przypadku samych leków wyniósł on aż 380%. Oczywiście powody tego wzrostu mogą być różne. Może on wynikać z większego napływu podróbek do Unii, ale także z poprawy w ich wykrywaniu przez służby celne.
Pamiętajmy jednak, iż same standardy nie wystarczą, jeżeli brak będzie skutecznej kontroli na naszych granicach, a zwłaszcza kontroli prowadzonej w jednakowy sposób na każdym odcinku naszej granicy zewnętrznej. Skuteczna walka z podróbkami napływającymi do Unii wymaga wzmocnienia współpracy władz celnych i organów nadzorów państw członkowskich Unii, ale także współpracy z organami celnymi państw trzecich. Wzmocnienie to musi nadążać za technologicznymi zmianami. Dlatego tak ważne jest, aby służby celne w całej Unii Europejskiej dysponowały odpowiednim sprzętem pozwalającym na skuteczne wykonywanie powierzonych zadań.
Zuzana Roithová
(CS) Czterdzieści lat temu Unia Celna była kluczem do sukcesu Europy, ponieważ dawała możliwość ustanowienia wspólnego rynku. Dziś zmagamy się z nowymi problemami związanymi z globalizacją handlu. Wiemy, że nie więcej niż 0,5% importowanych produktów może być zrewidowane w europejskich portach, a także że w jednym na każde trzy kontenery znajdują się podrabiane produkty. Produkty, które nie spełniają naszych standardów technicznych ani norm bezpieczeństwa, to kolejne zagrożenie.
Chciałabym podkreślić, że musimy zapewnić naszym konsumentom lepszą ochronę przed napływem tego typu towarów. Skuteczniejsza koordynacja działań będzie możliwa tylko dzięki pełnemu wdrożeniu najnowszych przepisów, które są (lub były) doskonałym prezentem z okazji rocznicy Unii Celnej. W naszym prawodawstwie zwracaliśmy również szczególną uwagę na prawo do pozbywania się niebezpiecznych produktów i podróbek. Oznacza to duże nakłady pracy ze strony celników, co jest dla nich doskonałym prezentem. Jednak pozostało jeszcze wiele innych kierunków, w których powinniśmy podążać: bliższa współpraca z sektorem przedsiębiorstw, skuteczniejsza koordynacja działań poszczególnych państw członkowskich dzięki wprowadzeniu systemu elektronicznego oraz nowa koncepcja współpracy z krajami trzecimi. Mam również nadzieję, że udało nam się poprawić nieco sytuację małych i średnich przedsiębiorstw.
Andrzej Jan Szejna
Panie Przewodniczący! Utworzona 1 lipca 1968 roku unia celna była pierwszym krokiem ku pogłębieniu integracji gospodarczej wówczas sześciu krajów członkowskich. Możemy ją uznać za sukces w historii integracji europejskiej. Obchodząc 40stą już rocznicę istnienia unii celnej należy także zauważyć, że jest to doskonały przykład, że można efektywnie współpracować w gronie 27 krajów członkowskich, bo przecież nie istnieje tylko jedna służba celna Unii Europejskiej, jest 20 krajowych służb celnych o różnych kompetencjach i różnych formach organizacji, które współpracują ze sobą opierając się na wspólnej polityce europejskiej i wspólnych ramach prawnych określających obowiązujące przepisy i procedury. Administracje celne 27 państw członkowskich muszą działać jak jedna administracja.
Przed 40 laty unia celna miała na celu zniesienie ceł na granicach wewnętrznych między państwami członkowskimi i urzeczywistnienie idei wspólnego rynku. Aktualnie urzędy celne wspólnie chronią zewnętrzne granice Unii Europejskiej oraz podejmują działania mające na celu zwalczanie przemytu, zajmowanie niebezpiecznych podrobionych towarów, i inne zadania, które również, gratulując panu komisarzowi, zostały uwzględnione w strategii do spraw rozwoju unii celnej Komisji Europejskiej przedstawionej w kwietniu 2008 roku.
Marios Matsakis
Panie przewodniczący! Unia Celna to doskonałe narzędzie, jednak byłoby jeszcze lepiej, gdyby wszystkie państwa stosowały się do jej postanowień. Chodzi mi oczywiście o Turcję, która mimo nacisków ze strony UE nadal nie stosuje się do protokołu z Ankary w stosunkach z Cyprem, ani nie ma zamiaru go ratyfikować, narzucając embargo na wszystkie towary napływające z Cypru drogą morską i powietrzną.
Dlatego chciałbym zapytać dlaczego UE pozwala, by Turcja lekceważyła nasze zasady i przepisy. Dlaczego pozwalamy, by tego typu niedopuszczalne zachowanie uchodziło Turcji na sucho? Dlaczego Komisja nie może zmusić Turcji do pełnego stosowania się do zasad Unii Celnej bądź też całkowitego od niej odstąpienia? Jak długo będziemy musieli użerać się z brakiem szacunku i kpinami ze strony kandydata na państwo członkowskie, który uważa się za państwo europejskie?
Jean-Pierre Audy
(FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Po pierwsze chciałbym wyrazić uznanie dla pracy pana komisarza i jego administracji w tej sprawie, co stanowi zasługę Unii Europejskiej. Dziękuję również moim kolegom oraz mojej grupie politycznej za poparcie poprawki, którą zaproponowałem w sprawie potrzeb sektora MŚP, które obejmują problemy ze stosowaniem procedur eksportowych i importowych jako jednej z głównych przeszkód handlu”
Uważam jednak, że powinniśmy pójść dalej w naszych działaniach i nie poprzestawać na współpracy, o której mowa w rezolucji. teraz, kiedy traktat lizboński proponuje ochronę obywateli jako jeden z celów działań UE, a WTO zmaga się z poważnymi problemami, musimy zrobić więcej, ponieważ, jak powiedział pan komisarz, statystyki dotyczące ochrony celnej są niepokojące, a fałszerstwo wystawia na szwank nasze zdrowie, bezpieczeństwo i naszą gospodarkę. Nadszedł czas na to, by zastanowić się nad ujednoliceniem administracji celnej do tego stopnia, by w dużej mierze wykraczała poza obecne granice współpracy, które są dziś dla nas jasne.
László Kovács
komisarz. - Panie przewodniczący! Po pierwsze chciałbym podziękować za tę niezwykle ciekawą debatę. Uważnie przysłuchiwałem się wszystkim komentarzom, które są dla mnie i Komisji, a także dla urzędów celnych, bardzo przydatne. Dzięki nim możemy wziąć pod uwagę polityczne priorytety wyznaczone przez Parlament Europejski.
Powszechne poparcie i docenienie działań Unii Celnej zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Mogę państwa zapewnić, że działania te będą kontynuowane. Jaką możemy mieć tego gwarancję? Otóż mamy do dyspozycji narzędzia, strategię i podstawy prawne - unowocześniony Kodeks Celny Wspólnoty, który zawiera przepisy i procedury gwarantujące legalny handel i ochronę rynku wewnętrznego, bezpieczeństwo oraz ochronę zdrowia i życia naszych obywateli.
Dysponujemy technologią identyfikacji w ramach elektronicznego systemu eCustoms, a nasza sieć współpracy jest bardzo rozbudowana: obejmuje ona współpracę między urzędami celnymi poszczególnych państw członkowskich, współpracę z innymi organami egzekwowania prawa, z przedsiębiorstwami, a odnosząc się do słów pani Harbour chciałbym powiedzieć, że w ubiegłym tygodniu we Frankfurcie miałem okazję uzyskać informacje na temat projektu MediFake, który dotyczy podrabianych leków i muszę przyznać, że jeżeli by dokonać podziały pomiędzy poszczególne podróbki, produkty farmaceutyczne należałyby w tym przypadku do najbardziej niebezpiecznej grupy.
Z przyjemnością mogę państwu powiedzieć, że zaledwie kilka dni temu w kraju, który znam zdecydowanie najlepiej, czyli na Węgrzech, doszło do porozumienia władz celnych z węgierskim Stowarzyszeniem Producentów Leków na temat zapobiegania dostawania się podrabianych farmaceutyków na rynek.
Możemy się również pochwalić współpracą z organizacjami międzynarodowymi, z państwami trzecimi takimi jak Chiny, i muszę przyznać, że po ponad trzech latach regularnych spotkań z władzami chińskimi dostrzegłem pozytywną zmianę podejścia tego kraju do problemu. Władze chińskie stały się bardziej konkretne, mówią bardziej do rzeczy, są także bardziej chętne do współpracy i bardziej konstruktywne.
Najprawdopodobniej przyczyn tego należy szukać w tym, że ich podejście coraz bardziej staje się kwestią prestiżu politycznego. Chiny, które odgrywają coraz większą rolę nie tylko na polu światowego handlu, lecz również i polityki, nie mogą pozwolić sobie na etykietkę głównego źródła, głównego kraju pochodzenia podróbek stanowiących zagrożenie bezpieczeństwa, zdrowia, a nawet życia obywateli innych krajów.
Kolejną przyczyną zmiany postawy, o czym świadczy wiele dowodów, jest to, że Chiny coraz częściej są krajem docelowym handlu, a nie tylko krajem pochodzenia.
Co najmniej dwóch mówców poruszyło sprawę skanowania wszystkich towarów z inicjatywy Kongresu amerykańskiego. Chciałbym powiedzieć, że robimy co w naszej mocy, by wywołać wpływ na administrację amerykańską, a także pośrednio na ustawodawstwo amerykańskie, ponieważ jesteśmy absolutnie pewni, - i będziemy do nadal podkreślać - że tego typu działanie gwałtownie zaburzyłoby funkcjonowanie handlu drogą morską, stworzyłoby mylne poczucie bezpieczeństwa i jedynie odwróciło uwagę i środki finansowe od prawdziwych problemów. Mamy nadzieję, że uda nam się odwieść Stany Zjednoczone od tego pomysłu.
Tak więc myślę, że wsparcie Parlamentu i takich grup, jak Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisja Handlu Międzynarodowego, które czynnie wspierają działania Unii Celnej, pomoże zagwarantować skuteczność działań na rzecz usprawnienia funkcjonowania Unii Celnej w przyszłości.
Dziękuję bardzo za wkład w tę debatę i wsparcie z państwa strony.
Przewodniczący
Otrzymałem jeden projekt rezolucji złożony zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu.
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w czwartek, 19 czerwca 2008 r.
Sirpa Pietikäinen
, na piśmie. - Istnieje wiele powodów, dla których powinniśmy szczególnie uczcić 40. rocznicę założenia Unii Celnej. Daleko idąca likwidacja punktów kontroli celnej między poszczególnymi państwami członkowskimi to bez wątpienia jedno z najważniejszych osiągnięć Unii Europejskiej. Przyniosła ona ogromne korzyści tak przedsiębiorstwom, jak i konsumentom europejskim.
Duża odpowiedzialność spoczywa w rękach celników na zewnętrznych granicach Unii. Podrabiane produkty, nielegalny handel narkotykami i innymi szkodliwymi substancjami, a także przemyt zagrożonych gatunków i produktów to prawdziwe wyzwania dla wspólnego rynku, który dysponuje rekordowo niewielką ilością wewnętrznych kontroli granicznych. Europa stanowi jeden z największych na świecie rynków podróbek. Istnienie i ilość tych produktów poważnie naruszają prawa własności intelektualnej. Aby naprawić tę sytuację należy poszukać bardziej zdecydowanych działań i wprowadzić je w życie.
Odpowiedź na wspomniane wyzwania jest przede wszystkim kwestią bardziej zharmonizowanej, zdeterminowanej współpracy między urzędami celnymi poszczególnych państw członkowskich. Jednak ogólnie rzecz biorąc, rozwój wspólnego rynku europejskiego stał się niewątpliwym sukcesem UE i zasługuje na uczczenie jako jeden z głównych czynników wpływających na zwiększenie bogactwa całej UE.
