Groenboek over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Maria do Céu Patrão Neves, namens de Commissie visserij, over het groenboek over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid -.
Maria do Céu Patrão Neves
rapporteur. - (PT) Met uw goedvinden richt ik mijn woorden ook tot de groep van vijftig vissers die op dit moment de zaal zou moeten binnenkomen om het debat en de stemming over het verslag bij te wonen.
Ik denk namens alle collega's van de Commissie visserij te kunnen spreken, die hard aan dit verslag hebben gewerkt, wanneer ik zeg dat ik zeer blij ben dat deze dag is aangebroken, de dag waarop het verslag ter behandeling en ter stemming wordt voorgelegd in de plenaire vergadering. En waarom? Omdat het gemeenschappelijk visserijbeleid een van de uithangborden is van de Europese Unie. Het is een beleid dat een nogal moeizame start heeft gekend, dat formeel tot stand is gekomen in de jaren tachtig en voor het eerst werd hervormd in 2002. En de reden waarom we ons vandaag bewust zijn van een aantal van de voornaamste problemen die toen zijn vastgesteld (ik verwijs naar overcapaciteit, overbevissing, en overinvestering die niet overal in de Europese Unie gelijk was, zo blijkt), is dat ze in grote mate nog steeds bestaan.
Dat is het uitgangspunt voor de hervorming, een hervorming die breed en grondig moet zijn en waarop de sector al lang zit te wachten.
In welke richting moet deze hervorming gaan volgens dit verslag? Ten eerste, wat betreft de beginselen, moet er een evenwicht zijn tussen de sociale, economische en milieuaspecten: milieuaspecten zijn nodig om het behoud van de bestanden te garanderen; sociale aspecten om de waardering voor en de waardigheid van het beroep te garanderen; en economische aspecten om de rentabiliteit van de sector te garanderen. Zonder deze drie aspecten zal er geen visserij zijn in de Europese Unie, althans geen duurzame visserij die zich kan ontwikkelen, en dat is wat we allemaal nastreven.
Hoe moeten deze algemene beginselen, gericht op minder vissen, meer verdienen en een beter behoud van de bestanden, worden toegepast? In het verslag wijzen we op een aantal fundamentele aspecten: investeren in decentralisatie; de vissers en de hele visserijsector meer macht geven om besluitvormingsbevoegdheden tot stand te brengen, de vissers en de sector meer betrekken bij het beheer, hetgeen ook een beleid van naleving en verantwoordelijkheid zal mogelijk maken; de noodzaak een onderscheid te maken tussen ambachtelijke en industriële visserij, met specifieke regelingen voor elk type; de noodzaak om na te denken over beheersmodellen die beter aangepast zijn aan de verschillende visserijgebieden en de verschillende types visserij; het belang van de markt versterken door middel van een visserij die gericht is op producten met een toegevoegde waarde en op een hogere prijs bij eerste verkoop; subsidies koppelen aan goede praktijken; de modernisering van de vloot ondergeschikt maken aan veiligheid en hygiëne; resoluut inzetten op de ontwikkeling van aquacultuur, een duurzame aquacultuur in de Europese Unie; ontwikkeling van andere sectoren die verwant zijn aan de vangst, zoals de verwerkende industrie. En we mogen ook niet vergeten om de aandacht te vestigen op de toenemende rol van de vrouw in de visserij, en op het feit dat we moeten eisen dat de producten van derde landen, die in onze Europese Unie worden ingevoerd, voldoen aan dezelfde voorwaarden als die van onze producenten: certificering, etikettering, opspoorbaarheid; en, tot slot, de integratie van de visserij in het Europees maritiem beleid dat het ruime kader is waarbinnen zij haar mogelijkheden verder kan ontplooien.
Tot slot zou ik nog willen zeggen dat het document dat we hier vandaag voorleggen het resultaat is van de gezamenlijke inspanning van alle leden van de Commissie visserij, in het bijzonder van de schaduwrapporteurs met wie ik hard heb gewerkt, en ook met de Commissie, het secretariaat van het Europees Parlement, de adviseur van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) en de adviseurs van andere fracties, en uiteraard mijn medewerkers en mijn assistent die verantwoordelijk is voor visserij. Het document dat we vandaag voorleggen is echt het resultaat van een gezamenlijke inspanning, en we hopen dat het verslag ook hier zal worden aangenomen.
Juan Carlos Martín Fragueiro
Mijnheer de Voorzitter, ook het voorzitterschap is blij met dit debat in het Europees Parlement, want het levert een belangrijke bijdrage aan de brede raadplegingsprocedure over het groenboek, en de Commissie dient de bijdragen van het Europees Parlement dan ook serieus in overweging te nemen als zij haar wetgevingsvoorstellen opstelt.
Ook de Raad zal alle gezichtspunten van het Parlement nauwkeurig bestuderen, om het in staat te stellen naderhand de wetgevingsvoorstellen te bestuderen en aan te nemen volgens de gewone medebeslissingsprocedure.
In het groenboek van april 2009 worden verschillende structurele tekortkomingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid behandeld: overcapaciteit, gebrek aan duidelijke doelstellingen, kortetermijnbeslissingen, gebrek aan verantwoordelijkheid in de sector en een algemeen gebrek aan naleving.
Het groenboek gaf ook verschillende mogelijke manieren om die structurele tekortkomingen te bestrijden, en het ging in op vitale kwesties zoals de gedifferentieerde regelingen voor de industriële vloten en de kleinschalige vissersvloten, de teruggooi, de relatieve stabiliteit, de individuele overdraagbare quota, een bredere oriëntatie op de markten, de opneming van het gemeenschappelijk visserijbeleid in het algemene kader van het maritiem beleid, de overheidsfinanciering en de externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid.
De lidstaten zijn thans individueel alsook gezamenlijk in de Raad nauwkeurig alle aspecten aan het bestuderen van de kwesties die aan de orde zijn gesteld. De eerste raadplegingsfase is in december 2009 afgesloten en de Commissie heeft 1 700 voorstellen ontvangen en tot nog toe meer dan 125 bijeenkomsten en werkgroepen georganiseerd.
In de tweede fase, die ingaat op 1 september dit jaar, zullen de verzamelde bijdragen geanalyseerd worden en de voornaamste ideeën worden besproken. In januari heeft de Commissie al werkgroepen georganiseerd over de kernpunten van de hervorming en over het beheer op basis van de visserijrechten, en vandaag nog is er een werkgroep over de kleinschalige visserij De effectrapportage staat voor de maand maart op de agenda, het Europees Visserijfonds en de financiële vooruitzichten zullen in de maand april worden behandeld, gevolgd door de externe dimensie in mei, en de teruggooi en de selectiviteit in de maand juni.
Op 2 en 3 mei zal in La Coruña de conferentie worden gehouden die het voorzitterschap en de Commissie samen georganiseerd hebben. Daarin zullen drie fundamentele elementen van de hervorming behandeld worden, namelijk goed bestuur, het beheer van de visbestanden, en de differentiatie tussen grootschalige en kleinschalige visserij.
Op 4 en 5 mei zullen de ministers in Vigo bijeenkomen om de resultaten van de conferentie te behandelen, en het is mogelijk dat de Raad van juni een informeel debat in zijn agenda opneemt over een werkdocument betreffende mogelijke wijzigingen.
Zoals ik eerder al gezegd heb, zal de Commissie in de derde fase, die begint in de tweede helft van 2010, een witboek en vervolgens vier wetgevingsvoorstellen voorleggen: de basisverordening, de nieuwe GMO, technische maatregelen en een nieuwe verordening inzake de financiering. De bedoeling is dat het gemeenschappelijk visserijbeleid met de nieuwe hervorming op 1 januari 2013 in werking treedt.
Wat dat betreft heeft de Raad nog geen standpunt ingenomen; hij zal uitsluitend officiële beslissingen nemen op grond van de wetgevingsvoorstellen die hij in 2011 van de Commissie ontvangt, en dat zal hij doen volgens de regels van de medebeslissingsprocedure.
Maria Damanaki
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, aangezien dit mijn eerste toespraak voor de leden van dit Huis is in mijn hoedanigheid van commissaris, wil ik u bedanken dat u mij de gelegenheid geeft om het Europees Parlement toe te spreken. Het is een grote eer dat ik me hier bij u mag voegen om de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid, die van levensbelang is voor de gehele visserijsector, te bespreken. Ik wil mijn felicitaties overbrengen aan mevrouw Patrão Neves; zij heeft hard gewerkt om verschillende standpunten bij elkaar te brengen in een samenhangend document. Ik ben het er volledig mee eens dat er radicale hervormingen nodig zijn om de structurele tekortkomingen van ons beleid te verhelpen. Zoals u allen weet is met de vorige hervorming, in 2002, onvoldoende resultaat geboekt.
Aan ons nu de taak om alle fouten uit het verleden te herstellen, om betere resultaten te boeken in zowel ecologisch, sociaal als economisch opzicht. Bij de openbare raadpleging is duidelijk naar voren gekomen dat deze hervorming brede steun geniet. Ik kan vandaag natuurlijk niet ingaan op alle punten die aan de orde worden gesteld in uw verslag, dat in stemming zal worden gebracht. Ik houd echter uw compromisamendementen over duurzaamheid, overcapaciteit, kleinschalige visserijbedrijven, decentralisatie op horizontaal vlak, het geleidelijk laten verdwijnen van teruggooi, nieuwe visserijovereenkomsten en inzet van middelen in de visserij in gedachten. Ik ben u zeer erkentelijk voor uw constructieve bijdrage.
Ik wil twee specifieke punten nader belichten: ten eerste, overheidsfinanciering. Ik denk dat we betere resultaten kunnen boeken als we onze subsidies gericht inzetten door ze toe te spitsen op de doelstellingen van ons beleid. We zouden bijvoorbeeld niet de bouw van nieuwe boten moeten subsidiëren, maar in plaats daarvan steun moeten verlenen aan innovatie op het gebied van selectiviteit en vergroening, en producentenverenigingen moeten helpen om beter in te spelen op de uitdagingen van de toekomst.
Ten tweede deel ik uw mening over de sociale dimensie: we willen een visserijsector die aantrekkelijke en veilige banen schept. Ik zie ernaar uit vandaag, tijdens dit debat, te horen wat uw ideeën hierover zijn.
Daarnaast licht ik u graag in over onze volgende stappen. We zullen een samenvattend verslag opstellen over de raadpleging van vorig jaar, dat ons zal helpen om de voorstellen voor het nieuwe beleid op te stellen. We organiseren workshops om specifieke onderwerpen te bespreken met belanghebbende partijen, de instellingen en de lidstaten. In samenwerking met het Spaanse voorzitterschap zullen we in mei een brede conferentie organiseren over de hervorming van het GVB.
Ik weet, en er is ook al over gesproken, dat er op dit moment bij de Commissie een technische workshop wordt gehouden, met deelnemers uit heel Europa. Het spijt me dat u hieraan geen deel kunt nemen. Ik zal mij inspannen om ervoor te zorgen dat vergaderingen, indien ook maar enigszins mogelijk, niet meer op hetzelfde moment vallen.
Op basis van deze input zullen we eind 2010 beginnen met de ontwikkeling van onze voorstellen, die in het voorjaar van 2010 in de Commissie moeten worden goedgekeurd. Dit uitgebreide raadplegingsproces zal uitmonden in een zeer vruchtbare discussie met u. Als medewetgevers zult u dan samen met de Raad een voorname rol spelen bij de vormgeving van het nieuwe beleid. Ik kijk bijzonder uit naar onze samenwerking.
Antonello Antinoro
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik ben de Raad dankbaar voor zijn commentaar. Ik zou de nieuwe commissaris, die vandaag in dit Parlement haar debuut maakt, willen bedanken en succes wensen met het werk dat ons te doen staat.
Ik denk dat hetgeen we aan het implementeren zijn belangrijk is en ik hoop dat dit groenboek, waarover we vandaag beginnen te debatteren en later zullen stemmen, niet zal eindigen zoals in 2002.
Maar vandaag de dag bevindt het Europees Parlement zich in een andere positie. We hebben de gewone wetgevingsprocedure en het Verdrag van Lissabon en daarom denk ik dat we daar allemaal van zullen moeten profiteren om de doelen te bereiken.
De fundamentele punten zijn beschreven door onze rapporteur, mevrouw Patrão Neves, aan wie we als Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) onze dankbaarheid uiten voor het werk dat ze heeft verricht, voor de beknoptheid van haar verslag en voor alles wat ze in hoofdlijnen heeft weten aan te geven.
Ik wilde alleen maar het woord nemen en van deze mogelijkheid profiteren om het onderwerp van de visserij ter sprake te brengen, maar ik wil verder gaan dan het normale groenboek - en dan het witboek dat is aangekondigd voor de maand juni - en bestaande behoeften met betrekking tot de zeeën van Europa aanpakken, in het bijzonder met betrekking tot de Middellandse Zee.
Nu moeten we onszelf regels geven die we al een aantal jaren aan onze economie en aan onze vissers hebben opgelegd. Kuststaten - zelfs staten die grenzen aan Europa - hoeven deze regels dikwijls of beter gezegd heel erg vaak echter niet te respecteren en we bevinden ons in de paradoxale situatie dat onze vissers dit alles wordt opgelegd terwijl anderen kunnen doen wat ze willen.
De Europese Commissie heeft nu een andere, sterkere rol; ze heeft een minister van Buitenlandse Zaken en een sterker Parlement. Mijn hoop is dat we binnen het groenboek, en voordat we bij het witboek belanden, kunnen werken met derde landen - die landen die geen deel uitmaken van de Europese Unie - om tot gedeelde en gemeenschappelijke regels te komen, zodat degenen aan wie de regels worden opgelegd zich niet verraden en verwaarloosd voelen door de Unie en de Unie niet zien als een vijand maar als een vriend.
Josefa Andrés Barea
Dank u, mijnheer Martín Fragueiro, welkom, en dank u, mevrouw Damanaki.
Ik spreek hier vandaag ook voor de eerste maal over de kwestie van de visserij, en die stelt ons inderdaad voor een belangrijke uitdaging. Wij hebben de verplichting en de verantwoordelijkheid om de beleidslijnen te bepalen waarmee we de duurzaamheid van de zeeën, de visserij, kortom, van onze planeet kunnen veiligstellen.
We hebben het hier ook over een belangrijk onderdeel van de productie in onze landen, onze kusten en onze regio's - een economisch en cultureel onderdeel met tal van waarden - en zoals u zeer terecht heeft opgemerkt, mevrouw Damanaki, zijn er problemen met de hervorming van 2002.
We moeten het beginsel van de relatieve stabiliteit herzien, we moeten nieuwe beheersformules zien te vinden die soepeler zijn en die gemakkelijker kunnen worden aangepast, want er zijn problemen ontstaan rond de totaal toegestane vangst (TAC) en de quota. Er zijn problemen ontstaan als gevolg van de overbekende kwestie van de teruggooi, en die teruggooi kunnen wij ons niet veroorloven, de vissers niet en de planeet evenmin.
De hervorming van het GVB moet een duurzaam visserijsysteem waarborgen en wij pleiten dan ook voor een nieuw beheerssysteem dat gebaseerd is op de visserij-inspanning. We moeten ons meer openstellen, we moeten over de dingen nadenken en proberen het beheer flexibeler te maken.
We moeten ervoor zorgen dat er op brede schaal milieucriteria worden ingevoerd en ook een differentiatie tussen visserij in riviermondingen en visserij op volle zee. Dat is belangrijk en het is iets waar de hele sector op aandringt. We moeten de overcapaciteit van sommige vloten beperken. Dan moeten we nog een oplossing vinden voor de gemeenschappelijke marktordening, voor de stabilisatie van de markt en de manier om die af te stemmen op de invoer van vis uit derde landen.
Voor het bestrijden van de illegale visserij, die veelvuldig bekritiseerd is en die tot op heden niet efficiënt is geweest, hebben we meer middelen nodig, meer fondsen, geharmoniseerde sancties, en internationale verdragen gebaseerd op de beginselen van legaliteit, de beginselen van de mensenrechten, en de beginselen van naleving van de verdragen.
Een financieel kader, waarvan u gezegd heeft dat het betere resultaten moet opleveren, dient betere resultaten op te leveren dan het huidige beleid.
Bovenal echter moeten we de sociale dimensie in het oog houden: het gaat hier om mensen, we moeten ervoor zorgen dat zij hun waardigheid behouden, dat zij een gevoel van professionaliteit hebben, dat zij professionele erkenning krijgen en de economische capaciteit om hun brood te verdienen.
Natuurlijk mogen we ook de integratie van vrouwen niet vergeten, die een onzichtbare rol spelen in de wereld van de visserij waarin zij nooit erkend zijn. Wij moeten die rol duidelijk maken en daarvoor moeten we ons inzetten.
De hervorming van het visserijbeleid houdt meer in dan gewoon wetten opstellen. Het gaat erom dat we, van binnen uit de Europese Unie, een belangrijk aspect van de hervorming aanpakken, waarmee we de duurzaamheid van de zeeën, van de visserij en van een deel van de wereld veiligstellen.
Al deze uitdagingen dwingen ons dus om moedig te zijn, en moedig zijn betekent dat we niet bang zijn om een beleid aan te pakken. Die angst moeten we loslaten. We moeten de situatie recht in het gezicht zien, en het evenwicht bewaren van de staat, de Europese Unie zelf, en de wereld.
Carl Haglund
Mijnheer de Voorzitter, voor ons die zo hard aan dit groenboek en het verslag hebben gewerkt, voelt het heel goed dat deze nu de plenaire vergadering hebben bereikt. Ten eerste wil ik de rapporteur bedanken, die uitstekend werk heeft verricht.
Ons gemeenschappelijk visserijbeleid moet worden hervormd. Voor de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa was het belangrijk dat wij bij het doorvoeren van de hervorming uitgaan van het ecosysteem. De tekst van het verslag is wat dit betreft goed. Tegelijkertijd staan wij voor een situatie waarin ernstige problemen moeten worden aangepakt, zoals de teruggooi, de enorme overcapaciteit op sommige plaatsen en veel andere zaken. Ik ben daarom blij dat wij het met elkaar eens konden worden over de maatregelen om juist deze zaken aan te pakken. Wie is echt van mening dat het teruggooibeleid van de Europese Unie gerechtvaardigd is? Ik in ieder geval niet.
Een andere belangrijke kwestie is de regionalisering van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Aangezien de situatie zo gevarieerd is in de verschillende delen van Europa is het belangrijk dat besluiten op regionaal niveau kunnen worden genomen en uitgevoerd. Een andere welkome hervorming is het plan om een eigen aanpak voor de kleinschalige kustvisserij in te voeren. Dit zijn ook kwesties die wij in het verslag van de ALDE-Fractie aan de orde hebben gesteld.
Als Fin en iemand die aan de Oostzee woont, ben ik ook blij met de tekst over de mogelijkheid om maatregelen te nemen tegen te grote populaties zeehonden en aalscholvers, want die vormen een van de grootste bedreigingen voor de visserij in de Oostzee.
Tot slot wil ik de visserijovereenkomsten met derde landen noemen. Het is belangrijk dat ons beleid op dit punt hand in hand gaat met het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie. De overeenkomst met Guinee is een goed voorbeeld van een overeenkomst dat door het Parlement werd verworpen en dat geeft de richting aan die wij in de toekomst moeten volgen.
Ik ben heel blij dat de hervorming zo ver is gevorderd. Wij hebben een goed Groenboek en ik ben ervan overtuigd dat wij vanaf 2013 een veel beter visserijbeleid zullen hebben.
Isabella Lövin
Mijnheer de Voorzitter, commissaris Damanaki, dames en heren, in 2002 werden mijn ogen geopend voor het gemeenschappelijk visserijbeleid en zijn verwoestende gevolgen toen Zweden met een meerderheid van stemmen in het Zweedse parlement had besloten tot een eenzijdig verbod van een jaar op het vangen van kabeljauw en de Europese Commissie vervolgens tegenhield dat dit verbod ten uitvoer werd gelegd.
Ondanks het feit dat Zweden van plan was zijn beroepsvissers te compenseren voor het verbod en dat onderzoekers in de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) een totaalverbod van enkele jaren op de kabeljauwvangst hadden aanbevolen en ondanks het feit dat de verschillende kabeljauwbestanden langs de Zweedse kust waren weggevaagd of gereduceerd met 70 à 90 procent, had het beginsel van het gemeenschappelijke visserijbeleid voorrang. Als iedereen aan overbevissing doet, moet Zweden dat volgens de Commissie ook doen. Met andere woorden hadden de EU-lidstaten exploitatieplicht.
In 2002 werd de laatste hervorming van het visserijbeleid afgerond en het is gebleken dat die niets heeft kunnen doen tegen de grote problemen waar de visserij tien jaar geleden al mee te kampen had, namelijk dat veel te veel en veel te efficiënte schepen strijden om veel te weinig en steeds minder vis. De laatste schepen die op blauwvintonijn visten werden in 2005 nog door de Europese Unie gesubsidieerd in de Middellandse Zee. Tussen 2000 en 2008 betaalden de Europese belastingbetalers 34 miljoen euro voor het bouwen en moderniseren van tonijnschepen, terwijl de bestanden bijna waren verdwenen. In de Oostzee zien wij een soortgelijke logica. De afgelopen jaren heeft de Zweedse Visserijraad 5,4 miljoen euro betaald voor het verschroten van enkele van de grootste kabeljauwschepen - dezelfde schepen die met EU-geld waren gebouwd.
Er is een radicale hervorming van het visserijbeleid nodig. Wij zijn van mening dat alle soorten schadelijke subsidies moeten worden stopgezet. EU-schepen met belastingvrije brandstof en toegangscontracten van de belastingbetalers beroven momenteel de Afrikaanse zeeën van onmisbaar voedsel en concurreren op oneerlijke wijze met Afrikaanse vissers, terwijl zij tegelijkertijd de ecosystemen verstoren.
Voorafgaand aan de stemming van vandaag over het verslag over het groenboek wil ik al mijn collega's oproepen ten minste één slecht punt uit het verder overwegend uitstekende verslag te verwijderen. Het gaat om paragraaf 121, waarin staat dat het gemeenschappelijk visserijbeleid van de Europese Unie de belangen van de Europese visserij moet dienen. Ik denk niet dat het de Europese Unie betaamd in 2010 nog een dergelijk beleid te voeren.
Marek Józef Gróbarczyk
namens de ECR-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Damanaki, allereerst zou ik mevrouw Patrão Neves van harte willen bedanken voor het werk dat zij heeft verricht met het oog op de voorbereiding van dit verslag. Om tot een zo coherent document te komen, is niet alleen een flinke dosis doorzettingsvermogen, maar ook compromisbereidheid nodig. Dit verslag is evenwel slechts de basis voor de verdere vormgeving van het toekomstige gemeenschappelijk visserijbeleid dat grondig hervormd en ingrijpend gewijzigd dient te worden, zodat de zorg voor het milieu kan worden verzoend met de ontwikkeling van het historische erfgoed van de visserij. Het visserijbeleid moet gebaseerd zijn op regionalisering, een aspect dat op zijn beurt afhankelijk moet zijn van de specifieke voorwaarden in de verschillende regio's. Dit zal het mogelijk maken om de situatie correct te beoordelen, niet alleen op basis van adviezen van de visserij-industrie zelf, maar ook van wetenschappelijk onderzoek. Het bereikte compromis zal een eerlijk en gelijk beheer van de visserij verzekeren.
Het nieuwe visserijbeleid moet een impuls geven aan de ontwikkeling van de visserijsector in een Europa dat in een diepe crisis is weggezakt. Er dient echter ook aandacht te worden besteed aan de plunderende overbevissing door de industriële visserij, met name in de Oostzee, die tot gevolg heeft dat gezonde en waardevolle vis wordt verwerkt tot vismeel dat vervolgens in pluimvee- en rundveehouderijen wordt gebruikt. In de plaats daarvan komt op de borden van de Europeanen giftige panga uit het Verre Oosten terecht. Dit is een zware slag voor de duurzame Europese kustvisserij, een sector waaraan we speciale zorg zouden moeten besteden.
Deze evolutie maakt tevens duidelijk dat het absoluut noodzakelijk is om een rationele en billijke vangstregeling vast te stellen ter vervanging van het gemakkelijk te manipuleren quotasysteem. Het komt erop aan om alle vissers in alle landen van de Europese Unie gelijke kansen te bieden. De Fractie Europese Conservatieven en Hervormers steunt dit verslag in de hoop dat het bestaande systeem zal veranderen.
João Ferreira
namens de GUE/NGL-Fractie. - (PT) In haar groenboek doet de Commissie een poging om, al dan niet in fasen, een communautair systeem van overdraagbare visserijrechten vast te stellen, dat wil zeggen van particuliere eigendomsrechten om een openbaar goed te mogen exploiteren: de visbestanden.
Dit voorstel werd tijdens de laatste hervorming verworpen, maar tien jaar later gaat de Commissie er opnieuw voor, en het is de Commissie zelf die vooruitblikt op de onvermijdelijke gevolgen van de privatisering van de bestanden: een concentratie van de visserijactiviteit door die organisaties die meer economische en financiële macht hebben en de vernietiging van een aanzienlijk deel van de kleine ambachtelijke kustvisserij. Het is veelzeggend dat de landen die ervoor kozen deze weg te bewandelen, zoals IJsland, daar nu van af willen stappen omdat ze geconfronteerd worden met de ongunstige en perverse gevolgen van dit systeem.
Dit Parlement zou een duidelijke positie moeten innemen en dit voorstel moeten verwerpen. Deze oplossing biedt trouwens geen enkele garantie voor de bescherming van de duurzaamheid van de bestanden, omdat het verminderen van de rechten en de concentratie van die rechten bij een handvol marktdeelnemers niet noodzakelijkerwijs leidt tot en vermindering van de visserij-inspanningen, maar enkel tot een geconcentreerde exploitatie van de hulpbronnen.
Om de duurzaamheid van de hulpbronnen te beschermen zijn andere maatregelen nodig, zoals het garanderen van een rechtvaardig inkomen binnen de sector. Dit vergt dan weer marktinterventie, een betere marketing in de sector, een betere prijs bij eerste verkoop, een betere beloning van de vissers, een lagere marge voor de tussenpersonen en een rechtvaardige verdeling van de toegevoegde waarde over de hele waardeketen van deze sector.
De realiteit van de visserij in de Europese Unie is complex en gediversifieerd. In die zin is er een regelrechte tegenspraak tussen het belang van het lokaal bestuur, dat wijdverbreid erkend is, en het institutioneel kader van het Verdrag van Lissabon dat bepaalt dat de Europese Unie alleen bevoegd is voor het behoud van de mariene hulpbronnen.
We hebben een beheer nodig dat gestoeld is op wetenschappelijke kennis, dat rekening houdt met de realiteit en de bijzondere kenmerken van elk land, elk visserijgebied, elke vloot en van de hulpbronnen. Dit betekend dat de vissers betrokken moeten worden bij het vinden en uitvoeren van oplossingen. Dat is iets heel anders dan de louter gedecentraliseerde uitvoering van een centraal geformuleerd beleid.
John Bufton
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil commissaris Damanaki vragen om rekening te houden met het Verenigd Koninkrijk bij de herziening van het gemeenschappelijk visserijbeleid, waarmee wordt beoogd de recreatiezeevisserij onder één noemer te scharen met de commerciële zeevisserij en ze gezamenlijk te reguleren en controleren.
Ik verkeerde in de veronderstelling dat quota bedoeld waren om de visbestanden op peil te houden. Het Europees visserijbeleid is er zo slecht in geslaagd duurzaamheid te realiseren dat, zoals het er nu uitziet, 91 procent van alle visgronden in 2015 overbevist zullen zijn.
Maar het probleem schuilt in de manier waarop de wateren worden bevist - niet in degenen die de wateren bevissen. Door niet-selectieve sleepvisserij en beuglijnvisserij worden onze zeeën helemaal leeggevist. Maar het teruggooien van dode vis die reeds is gevangen en die geschikt is voor consumptie heeft met duurzaamheid helemaal niets te maken.
Een vorm van visserij die wel duurzaam is, is de recreatieve zeevisserij, een hobby waaraan circa een miljoen mensen in het Verenigd Koninkrijk plezier beleven en die in heel Europa naar schatting ongeveer twee miljard euro aan handel vertegenwoordigt, en dan heb ik het alleen nog maar over het visgerei.
In Engeland en Wales hebben zo'n 19 000 mensen een baan bij ongeveer 1 300 bedrijven, allemaal dankzij de recreatievisserij. Recreatieve zeevissers halen alleen uit zee wat ze willen opeten, laten kleine, jonge vissen met rust zodat ze zich kunnen ontwikkelen en voortplanten en gooien terug wat ze niet echt nodig hebben. Soms voorzien ze de vissen eerst van een merkteken en leveren op die manier een bijdrage aan beschermingsprogramma's.
Als de Commissie haar zin krijgt, zullen recreatieve zeevissers worden gedwongen om hun complete vangst aan te landen en hun visquotum in mindering te brengen op het nationale quotum.
Recreatieve zeevisserij ondersteunt ecologisch verantwoorde zelfvoorzienendheid die, wanneer meer mensen daarvoor zouden kiezen, zou leiden tot een daling van de vraag die op dit moment de niet-selectieve commerciële visserij aanvuurt en mariene diersoorten in gevaar brengt.
Het gemeenschappelijk visserijbeleid heeft de Britse vloot altijd al benadeeld; wij mogen momenteel slechts 7 procent van het kabeljauwquotum voor het Kanaal vangen, en slechts een vijfde van het quotum in onze eigen territoriale wateren.
Wellicht behaagt het de commissaris om de belangen van onschuldige recreatievissers in het Verenigd Koninkrijk op dezelfde wijze te behartigen als haar voorganger heeft gedaan voor de vissers uit zijn eigen land, toen hij in het geweer kwam tegen een verbod op de verkoop van blauwvintonijn - een sector die zijn land, Malta, honderd miljoen euro per jaar opleverde.
Het GVB heeft wat een fantastische hernieuwbare voedingsbron had moeten zijn bijna compleet weggevaagd. Recreatieve zeevissers vertegenwoordigen misschien 1 procent van de totale vangst die overblijft. De Commissie aarzelt over de bescherming van een bijna bedreigde diersoort, maar vindt het wel nodig om de hobbyvisserij te reguleren. Het is wel duidelijk waar de belangen van de Commissie liggen.
Diane Dodds
(EN) Mijnheer de Voorzitter, wat mij en mijn kiezers in Noord-Ierland betreft worden de visserijsector en 27 jaar gemeenschappelijk visserijbeleid samengevat in paragraaf 138 van dit verslag, waarin er nogmaals op wordt gewezen dat één van de weinige gebieden waarop het GVB vrij succesvol is geweest, onder de bevoegdheid van de lidstaten valt.
Voor ons zou het ideaal zijn als het GVB werd geschrapt of als het Verenigd Koninkrijk zich eruit zou terugtrekken, zodat de lidstaten weer zeggenschap krijgen over hun eigen wateren.
Helaas leven we niet in deze ideale wereld. De hervorming van het GVB zal onvermijdelijk weer resulteren in een minder dan ideale situatie voor de Noord-Ierse vissers; een minder dan ideale situatie die, gedurende de afgelopen drie decennia, werd gekenmerkt door een ongerechtvaardigde neergang van onze visserijsector en onbeantwoorde vragen met betrekking tot de toestand van de visbestanden waarvan onze visserij afhankelijk is.
Het debacle rond de Visserijraad van december en de besluiten over quota vormen hier een onomstotelijk bewijs van.
Hoewel verre van ideaal kan de regionalisering van het GVB, zoals voorzien door de rapporteur, mijn goedkeuring zeker wegdragen. Ik onderschrijf dat de visie dat het GVB gestoeld moet zijn op drie kernbeginselen met een ecologische, sociale en economische dimensie. En mijn meest oprechte hoop is dat we een beleid kunnen afleveren dat de rampzalige gevolgen van het GVB ongedaan kan maken.
Ik vrees echter dat de radicale verandering die sommigen in deze herziening in het vooruitzicht stellen, zal resulteren in een volgende gemiste kans voor onze visserijsector en onze visbestanden.
Carmen Fraga Estévez
(ES) Mijnheer de Voorzitter, met deze hervorming staat alles op het spel. Als we nu niet moedig zijn, zal er later geen kans meer zijn om een echt visserijbeleid te ontwikkelen en zullen wij medeverantwoordelijk zijn voor die mislukking.
Het gemeenschappelijk visserijbeleid ligt al jaren onder vuur, met steeds meer reden, en het is ontmoedigend dat dit Parlement wanneer hem deze laatste kans geboden wordt niet in staat is om alternatieve oplossingen aan te dragen voor datgene wat we zo vaak bekritiseerd hebben, met name voor het onmiskenbare falen van het stelsel voor de instandhouding en het beheer van de visserij, wat is aangetoond door de staat van de visrijkdommen en door de achteruitgang van de sector.
Ik begrijp niets van de terughoudendheid om op heldere wijze alternatieve oplossingen voor te stellen, die in dit Parlement in 1996 al ter sprake zijn gebracht, zoals het systeem van overdraagbare quota of het systeem van beheer overeenkomstig de vangstactiviteit, die zulke positieve resultaten hebben opgeleverd en die zouden kunnen bijdragen tot de instandhouding van ten minste de meer industriële vloten.
In het verslag wordt gezegd dat er niet één enkele oplossing voor iedereen kan zijn, maar tegelijkertijd wordt de mogelijkheid uitgesloten dat er verschillende oplossingen zouden kunnen bestaan. Ik begrijp die tegenstelling niet, zoals ik het evenmin begrijp waarom, als iemand geen gebruik wenst te maken van een instrument, de oplossing gezocht wordt in een verbod voor iedereen om dat instrument te gebruiken.
Dat is geen bescherming van de zwaksten, dat is angst van een deel van sommige sectoren die alleen oplossingen zien in permanente financiële steun.
Het gemeenschappelijk visserijbeleid zou ook ons concurrentievermogen moeten waarborgen in de geglobaliseerde wereld van de visserijproducten, waarvan de markt ongetwijfeld zal blijven groeien maar, naar het zich laat aanzien, zonder ons.
De communautaire beleidsvormen zouden congruent moeten zijn, en het is ontoelaatbaar dat het handelsbeleid en de regels betreffende de oorsprong zoals die welke zijn voortgevloeid uit de nieuwe economische associatieovereenkomsten, het concurrentievermogen van de communautaire visserijsector kapotmaken zonder derde landen iets meer te bieden dan loze gebaren, die echter wel ten koste gaan van onze visserijsector.
Mijnheer de Voorzitter, een consensus is goed als hij bereikt wordt om verder te komen, maar niet als we erdoor verlamd worden om iets te doen aan de problemen, en problemen die opgelost moeten worden hebben we meer dan genoeg.
Ulrike Rodust
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, hartelijk welkom aan alle vissers hier! De stemming van vandaag is een mijlpaal voor het Europees Parlement. Voor de eerste keer sinds de ratificatie van het Verdrag van Lissabon kunnen we ons uitspreken over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB). De komende jaren zullen we heel wat meer macht en verantwoordelijkheden krijgen. Dit verslag is acceptabel en ik wil mevrouw Patrão Neves en mevrouw Andrés Barea bedanken voor hun harde werk.
We zijn erin geslaagd om belangrijke sociaaldemocratische kwesties in het verslag op te laten nemen, waaronder specifieke ondersteuning voor de kleinschalige visserij. De betrokkenen zullen nu bij het besluitvormingsproces worden betrokken. Vooral kleine familiebedrijven hebben steun nodig. Hun aanwezigheid in de kustgebieden zorgt niet alleen voor werkgelegenheid, maar vergroot ook de toeristische aantrekkingskracht van veel van deze gebieden. Sommige delen van dit verslag behoeven nog verdere verbetering en daarvoor hebben we amendementen ingediend. Wij sociaaldemocraten willen duidelijk maken dat een van de centrale problemen de nog altijd aanwezige overcapaciteit is. Het is een feit dat ecologische duurzaamheid een fundamentele basisvoorwaarde is voor de economische toekomst van de vissers. Daarom moet het milieu prioriteit hebben.
Een derde belangrijk punt is de werking van het GVB en de partnerschapsovereenkomsten met derde landen. Wij stellen voor om paragraaf 121 waarin overdreven nadruk wordt gelegd op de belangen van de Europese visserij, te schrappen. We moeten ons buiten Europese wateren net zo gedragen als thuis. Dit betekent dat we in de hele wereld duurzaamheid, mensenrechten en democratie bevorderen en ervoor zorgen dat de inkomsten uit partnerschapsovereenkomsten niet in de zakken van corrupte dictators verdwijnen.
Tot slot wil ik nog een fundamenteel punt noemen. Het Europees visserijbeleid is een heet hangijzer, want er spelen tal van grote nationale belangen. Het zal geen verrassing zijn dat ze de afgelopen weken tot verhitte discussies in de fracties hebben geleid. Gelukkig zijn we er allemaal in geslaagd om goede compromissen te vinden. Maar als we dan bij het wetgevingsproces zijn aanbeland, moeten we ons nog meer dan vandaag op deze kwestie oriënteren en gemeenschappelijke Europese oplossingen uitwerken. De trivialiteit van nationale hebzucht moeten we aan de Raad overlaten.
Pat the Cope Gallagher
(EN) Mijnheer de Voorzitter, voor ik van wal steek wil ik de commissaris, die vandaag voor het eerst het Parlement toespreekt, welkom heten in dit Huis en haar veel succes wensen tijdens haar ambtstermijn. Verder wil ik onze collega, mevrouw Patrão Neves, feliciteren met haar verslag.
(GA) Voor het nieuwe gemeenschappelijk visserijbeleid zijn duidelijkere, betere doelstellingen nodig, waarin ecologische, economische en sociale uitgangspunten te herkennen zijn. Het beleid moet compleet heroverwogen worden, natuurlijk door alle belanghebbenden samen.
We moeten de visbestanden duurzaam beheren. Tegelijk is het van belang om een leefbaar en duurzaam bestaan voor de Europese vissers veilig te stellen.
(EN) Ik maak mij met name zorgen over vissers die opereren onder de kust en vanaf kleine eilanden aan de kust. Dergelijke kleinschalige visserij is uitermate belangrijk voor de perifere gebieden waar geen andere sociale werkgelegenheid is, en ik vind het hoopgevend dat de commissaris vanochtend enkele woorden heeft gewijd aan dergelijke visserij.
De meeste boten die vissen in deze gebieden zijn minder dan vijftien meter lang, vangen vissen en hoeveelheden die geen noemenswaardig effect hebben op de visbestanden, en uiteraard gaat het in veel gevallen om soorten waarvoor geen quotum geldt. Het belangrijkste is wel dat er voor deze mensen geen ander werk voorhanden is. Daarom heb ik een amendement ingediend waarin de Commissie wordt opgeroepen om in het bijzonder rekening te houden met deze plattelandsgemeenschappen.
De regionalisering en de introductie van de regionale adviesraden hebben vruchten afgeworpen, dus valt aan te nemen dat regiogebonden beheersstructuren legio positieve effecten zullen hebben, waaronder meer verantwoordelijkheden voor belanghebbenden en de ontwikkeling van een nieuw gemeenschappelijk visserijbeleid dat meer rekening houdt met lokale aspecten.
Nu het Verdrag van Lissabon in werking is getreden naar aanleiding van het referendum dat vorig jaar in mijn land is gehouden, heeft het Europees Parlement meer wetgevende bevoegdheden. De commissaris heeft dit wederom onderkend en ik zie uit naar de samenwerking met haar.
Tot slot spreek ik de hoop uit dat de belangrijkste elementen van dit verslag zullen worden meegenomen in toekomstige substantiële herzieningen.
Ian Hudghton
(EN) Mijnheer de Voorzitter, onze rapporteur heeft over het GVB gezegd dat een groot deel van de oorspronkelijke problemen van dit beleid nog altijd niet verholpen is. Ik sluit me daar bij aan, en gedurende de afgelopen 27 jaar heeft Schotland geen positieve ervaringen opgedaan met het GVB. Als we willen overgaan op een beheerssysteem voor de visserij dat werkt, en ik ga ervan uit dat we dat allemaal willen, dan moeten we bereid zijn om een totaal andere weg in te slaan.
Het overgecentraliseerde, inflexibele GVB heeft jammerlijk gefaald en dat moeten we onder ogen zien. Daar staat tegenover dat de Commissie erkent dat het lokale beheer in de 12-mijlszone, tot nu toe, over het algemeen goed heeft gewerkt; daaruit moeten we lering trekken.
Ik heb amendementen ingediend waarvoor ik graag steun van collega's zou krijgen. Met deze amendementen wil ik de werkelijke bevoegdheden teruggeven aan de Europese visserijlanden, de samenwerking tussen visserijlanden en belanghebbenden op een logische basis bevorderen, namelijk per zeebekken, maatregelen op lokaal en lidstaatniveau stimuleren om de visserij op duurzame wijze te beheren en ervoor zorgen dat de historische rechten en voordelen, die een voortvloeisel zijn van het beginsel van relatieve stabiliteit, worden erkend en gehandhaafd.
Ik ben er vast van overtuigd dat diegenen die het meeste belang hebben bij de succesvolle instandhouding van de visbestanden, namelijk de visserijgemeenschappen en de visserijlanden zelf, het beste in staat zijn om de werkelijke besluiten te nemen over beheersplannen, en deze ook het beste zelf ten uitvoer kunnen leggen voor hun eigen visserij met gebruikmaking van regionale samenwerkingsverbanden. Het GVB is niet alleen op een mislukking uitgelopen voor de visserijsector en de visbestanden, maar heeft daarnaast ontegenzeglijk bijgedragen aan een negatieve trend in de publieke opinie over de EU als geheel; ook op dat gebied hebben we dus wat te verliezen. Als we met deze hervorming van het GVB geen doel weten te treffen...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Struan Stevenson
(EN) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de rapporteur, mevrouw Patrão Neves, feliciteren met het harde werk dat zij heeft verricht om dit verslag te produceren. Vandaag hebben we de kans om daadwerkelijk iets te betekenen en een beleid dat unaniem wordt beschouwd als een vreselijke mislukking een andere richting op te sturen. Maar om die radicale verandering teweeg te brengen mogen we niet in oude fouten vervallen.
Weg met het micromanagement vanuit het centrum, weg met de "topdown”-regulering, weg met het hanteren van een uniforme aanpak voor de hele EU. Met de hervorming van het GVB, in welke vorm van ook, moet een einde komen aan het debacle van de teruggooi. De belanghebbende partijen moeten worden betrokken bij het dagelijks beheer van de visbestanden. De capaciteit van de vissersvloten moet in evenwicht worden gebracht met het niveau van de visbestanden. Duurzaamheid en instandhouding moeten een centrale plek krijgen op onze agenda. We moeten een einde maken aan de illegale, niet aangegeven en ongereglementeerde vangst en zorgen voor een fatsoenlijk bestaansniveau voor allen die in de sector werken. Als we erin slagen om daadwerkelijk inhoud te geven aan de kernwaarden van het GVB, namelijk de instandhouding van de werkgelegenheid en de visbestanden, hebben we werkelijk vooruitgang geboekt.
Anna Rosbach
(DA) Mijnheer de Voorzitter, het is hoog tijd dat er een hervorming van ons visserijbeleid komt, maar ik had liever een meer ambitieuze hervorming gezien, met name omdat het gaat om de toekomstige duurzaamheid van de visbestanden in onze zeeën. Het gebeurt zeer zelden dat ik zeg dat ik het volledig eens ben met de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie, maar ik moet toegeven dat dit nu wel het geval is. In feite zijn hun amendementen zowel verantwoordelijk als noodzakelijk voor het behoud van de visserij in de toekomst.
Ik wil de Raad en de Commissie een vraag stellen die onze gasten van vandaag niet leuk zullen vinden, maar die van cruciaal belang is voor de toekomst. Mijn vraag luidt namelijk: hoe kunnen we in de gehele EU een vangstverbod invoeren voor alle vissen en schaaldieren in hun respectieve paaiperioden? Iedereen weet immers dat telkens wanneer er slechts één kabeljauw vol met kuit (viseieren) wordt gevangen, daarmee tegelijk alle komende generaties kabeljauw worden gevangen. Hierdoor is het bijna onmogelijk om een stabiel kabeljauwbestand te handhaven, om maar een actueel voorbeeld te noemen.
Het verheugt mij dat er in het nieuwe groenboek meer aandacht is voor kleinschalige visserij. Dit is niet alleen gunstig voor het milieu, maar ook voor het behoud van lokale arbeidsplaatsen. Het is ook goed dat het groenboek belang hecht aan duurzame aquacultuur, zodat voorkomen kan worden dat we de zeeën rondom de kusten van derde landen leegvissen. Ook moeten we ophouden met het vissen op exotische en bedreigde vissoorten, alleen omdat sushi in de mode is geraakt.
Andrew Henry William Brons
(EN) Mijnheer de Voorzitter, onze partij vindt dat de instandhouding van de visbestanden de verantwoordelijkheid zou moeten zijn van de individuele lidstaten, wier vissers exclusieve toegang zouden moeten hebben tot de territoriale wateren van hun eigen land.
Wij onderkennen echter dat Europa, en feitelijk de hele wereld, kampt met het probleem van overbevissing en onduurzame visbestanden.
Het huidige beleid, krachtens hetwelk vissers overtollige en te kleine vis moeten teruggooien in zee, ook als ze dood of stervende zijn doordat ze zo snel naar het wateroppervlak zijn gehaald dat hun zwemblaas is beschadigd, moet worden herzien.
Nieuwe technologieën moeten uitkomst bieden. Zo heeft een van mijn kiezers, Jeff Stockdale uit Hull, een voormalig visser, een revolutionaire 'potval' ontwikkeld die vissen aanmoedigt naar binnen te zwemmen om te ontkomen aan de getijdenstroom, maar die kleine vissen laat ontsnappen en grotere vissen kan vrijlaten voor zij naar het oppervlak worden gehaald, indien dat noodzakelijk is om het quotum niet te overschrijden.
Ik beveel de Commissie en eigenlijk de hele wereld aan deze uitvinding in overweging te nemen.
Alain Cadec
(FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, in tegenstelling tot sommigen onder ons ben ik van mening dat het verslag van het Europees Parlement over het groenboek een wezenlijke en zelfs essentiële bijdrage aan de ontwikkeling van het toekomstige gemeenschappelijk visserijbeleid vormt. Het is een uitgebreid verslag dat ingaat op alle aspecten van dit beleid en in het bijzonder op de bescherming van visrijkdommen, een wereldwijde benadering voor het beheer van de visbestanden en gedecentraliseerd bestuur. Dat alles lijkt mij uiterst relevant en zeer zinvol.
Ik wil hier vandaag graag kenbaar maken hoe tevreden Frankrijk is over deze bijdrage door het Parlement, waaraan we gezamenlijk hebben gewerkt, en ik bedank mevrouw Patrão Neves voor het werk dat ze heeft verricht. Dit verslag wijst op de noodzaak om wetenschappelijke kennis in de visserijsector te vergroten zodat op de genomen besluiten niets af te dingen valt.
We moeten inderdaad streven naar de instandhouding van rijkdommen en duurzame visserij bevorderen, maar laten we oppassen niet een beroepsgroep te stigmatiseren die al lang tot het inzicht is gekomen dat het voortbestaan van de sector staat of valt met naleving van de regels. Inderdaad, we gaan richting een markteconomie. Dat betekent echter niet dat we georganiseerde reguleringsmiddelen moeten afschaffen. Ik ben met name te spreken over de compromissen die naar aanleiding van onze commissiedebatten zijn bereikt.
Er wordt inderdaad niet expliciet verwezen naar overdraagbare individuele visrechten. Deze vorm van beheer wordt door sommigen beschouwd als een beheersinstrument dat voldoet aan de ecologische, economische en sociale doelstellingen van de sector. Dat is niet mijn mening. Een Europese markt die ongereguleerd mag produceren is vandaag de dag niet wenselijk. Dit zou leiden tot oncontroleerbare speculatie en een concentratie van individuele rechten.
Ofschoon het beslist cruciaal zal zijn om nieuwe beheermethoden voor industriële visvangst ten uitvoer te leggen - ik ben het in dat opzicht eens met mijn collega, mevrouw Fraga Estévez - blijf ik ervan overtuigd dat een te ruime toepassing van dit systeem noodlottig zou zijn voor onze kleinschalige visserij, waaraan wij zeer gehecht zijn.
Mevrouw Damanaki, wij rekenen op u.
Kriton Arsenis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, mijnheer Martín Fragueiro, het huidige gemeenschappelijk visserijbeleid heeft gefaald. De meeste visbestanden storten ineen. De visbestanden worden voor 88 procent boven de maximale duurzame opbrengst bevist en liggen voor 30 procent buiten de veilige biologische grenzen, en dat betekent dat deze visbestanden slechts marginale kansen krijgen om zich te herstellen. Een typerend voorbeeld is de kabeljauw in de Noordzee, die nog voordat het voortplantingsproces op gang komt wordt gevangen. De onderhavige hervorming is dus absoluut noodzakelijk.
De bescherming van de vangst is een voorwaarde voor de bescherming van de beroepsvissers. Om de ineenstorting van de Europese visserij te voorkomen zijn wij genoodzaakt de vangstcapaciteit en de Europese vissersvloot te verkleinen. De ecologische benadering dient het uitgangspunt te zijn voor een nieuw gemeenschappelijk visserijbeleid, en daarbij moet een langetermijnplanning worden gevolgd, moeten participatieprocedures worden gebruikt en moet het voorzorgsbeginsel worden toegepast. Deze langetermijnbenadering voor het behoud van de soorten dient tevens te worden toegepast in al onze internationale visserijovereenkomsten.
Ik wil u vragen deze grondbeginselen aan te nemen, zodat een gedecentraliseerd en participerend systeem kan worden ontwikkeld waarbinnen op het laagst mogelijke niveau besluiten kunnen worden genomen en waaraan de beroepsvissers kunnen deelnemen, met respect voor de behoeften van maritieme ecosystemen.
Britta Reimers
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, dit is slechts een stap op de lange weg naar de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Ik wil de rapporteur bedanken voor het verslag en onze coördinator voor het efficiënte werk.
Ik ben voorstander van een fundamentele hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Maar wanneer wij de moed niet hebben om dit te doen, vind ik het belangrijk dat we vasthouden aan het beginsel van relatieve stabiliteit. Verder wil ik nadrukkelijk het grote probleem van de vraatzuchtige aalscholvers noemen en wijzen op het beheersplan waarom het Parlement al eerder heeft verzocht.
De visserij is van fundamentele economische en culturele betekenis voor onze kustgebieden. Daarom vind ik het heel belangrijk dat we een evenwicht bereiken tussen economie en milieu bij de verwachte hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid.
Peter van Dalen
Voorzitter, terecht is duurzaamheid kernbegrip in het groenboek. Duurzaam zowel in de zin van toekomstbestendig voor de visserij, als goed in de zin van het milieu. De door de Europese Commissie gestelde doelen zijn niet nieuw, maar Europa is er tot dusverre niet in geslaagd die doelen te realiseren. Dit legt extra druk op de noodzaak van hervorming.
Ik steun de oplossingsrichting van de Commissie: regionalisering. Er moet meer ruimte komen voor de visserijsector zelf, met aandacht voor ecologie. Het huidige beleid is te ver doorgeschoten, bevat te veel details en is niet effectief.
Tevens is momenteel de naleving van de regels slecht. De goeden lijden onder de kwaden. Ik ben trots op de Nederlandse vissers. Zij hebben samen met Denemarken als enigen de vangstquota op orde. Wij moeten de Europese visserijsector aanzetten tot meer betrokkenheid en verantwoordelijkheid naar Nederlands model. Ik ben blij dat terug te zien in het groenboek. Alleen zo is er een duurzame toekomst voor de visserijsector.
Bastiaan Belder
Het bestaande visserijbeleid schiet te kort. Er is een radicale ommekeer vereist. Dat zijn de tamelijk vergaande bewoordingen waarmee de Europese Commissie het groenboek begint. Opmerkelijk. Niet dat ik ze wil bestrijden, integendeel.
Er zijn er die stellen dat het GVB mislukt is, niet in de eerste plaats omdat het zo'n fout beleid is, maar omdat het zo slecht uitgevoerd en gehandhaafd is. Hier zijn belangrijke lessen te trekken. Beleid moet uitvoerbaar zijn. Daarom moet het eenvoudiger. Ik ben daarom blij met de richting die de Europese Commissie wijst. Regionalisering, meer betrokkenheid van de sector en vooral regels naleven.
In het verslag van mijn Portugese collega over dit groenboek wordt gewezen op de grote verschillen tussen visserijen en vloten. Terecht. Wij kunnen niet in het algemeen spreken over dé overcapaciteit of dé overbevissing of hét gebrek aan naleving. Een regionale en sectorspecifieke aanpak vereist hier een genuanceerd spreken. Juist afgelopen zaterdag heb ik intensief gesproken met vertegenwoordigers van de sector. Vissers en wetenschappers werken steeds beter samen, vertelden zij mij. Dat lijkt mij een voorbeeld van hoe het ook kan. Het vergroot het draagvlak voor het beleid aanzienlijk, wanneer vissers hun kennis kunnen inbrengen en mede het beleid kunnen vormgeven. Dan zijn wij op de goede weg. Tot slot wil ik de rapporteur hartelijk danken voor haar uitstekende verslag.
Ioannis A. Tsoukalas
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ook ik zou graag commissaris Damanaki willen verwelkomen, en ook zou ik in het bijzonder mevrouw Maria do Céu Patrão Neves willen bedanken voor haar grondige en uitmuntende werk.
Al het belangrijke is reeds gezegd. Ik zal mijn aandacht concentreren op drie punten: ten eerste, de overbevissing. Overbevissing is een onbetwistbaar feit. Zoals de heer Arsenis al zei wordt inderdaad geschat dat 88 procent van de visbestanden in de Europese zeeën bedreigd worden door overbevissing, hetgeen betekent dat hiervan zo veel wordt gevangen dat herstel niet meer mogelijk is.
De immer aanhoudende overbevissing heeft ertoe geleid dat de vangst in Europa steeds verder afneemt en er tegelijkertijd banen verloren gaan. De gevangen vissen worden steeds kleiner in omvang, hebben vaak nog niet eens de voortplantingsleeftijd bereikt en zijn steeds moeilijker te lokaliseren.
Ten tweede, Europa vangt nu veel minder vis dan zo'n vijftien jaar geleden, ongeveer 25 procent minder, terwijl de vangstcapaciteit en de kosten zijn toegenomen. Toch moeten we geen overdreven maatregelen nemen, want die zouden averechts kunnen werken, aangezien er volgens experts weliswaar sprake is van overbevissing, maar niet van ineenstorting van de visbestanden.
Zoals ook in het verslag van Patrão Neves wordt aangegeven, moeten we niet vergeten dat duurzaamheid drie dimensies kent: een sociale, een economische en een ecologische dimensie. Een visserijbeleid dat zich concentreert op duurzame ontwikkeling kan zich niet alleen maar met vissen bezighouden, maar moet ook de mens centraal laten staan.
De vissen, de mens, de aalscholvers en de zeehonden vormen concurrerende systemen binnen hetzelfde ecologische systeem.
Tot slot wil ik benadrukken dat zowel ikzelf als een aantal andere collega's er op staan dat meer onderzoek wordt gedaan naar de visserij. Het gaat hier niet om mijn eigen standvastigheid, maar om een realiteit die wij in het kader van alles wat de heer Cadec heeft verteld moeten aanpakken.
Catherine Trautmann
(FR) Voorzitters, commissaris, dames en heren, allereerst wil ik alle rapporteurs bedanken voor hun uitstekende samenwerking en voor de enorme hoeveelheid werk die ze ondanks soms uiteenlopende belangen hebben verzet.
Het eerste resultaat van onze inspanningen is dat het Parlement nu kan aangeven welke richting het wil geven aan het toekomstige gemeenschappelijk visserijbeleid.
Het tweede resultaat: tijdens de onderhandelingen was onze prioriteit dat deze tekst tegemoetkomt aan de door vissers kenbaar gemaakte zorgen. We zijn hierin geslaagd: de bepalingen die betrekking hebben op overdraagbare individuele quota zijn ingetrokken, en de steun voor kleinschalige en kustvisserij is gehandhaafd.
Het derde verwachte resultaat is dat het op te stellen document moet uitmonden in een participatieve en bottom up-benadering, dat wil zeggen in overleg met alle betrokken partijen in de sector. Ook moet het rekening houden met de aspecten die cruciaal zijn voor de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement, met name de menselijke en maatschappelijke dimensie van de hele sector, die op doeltreffende wijze moet worden gekoppeld aan de bevordering van duurzame visserij en aan de instandhouding van de visbestanden in het kader van een ecosysteembenadering.
Ik zou daaraan willen toevoegen dat, als we een ambitieuze hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid tot een goed einde willen brengen, we er een budget aan moeten toekennen dat past bij onze ambities. Onze politieke verbintenis zal worden afgerekend op de middelen die we ervoor vrijmaken. Wij verwachten van de Commissie...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Izaskun Bilbao Barandica
(ES) Mijnheer Martín Fragueiro, mevrouw Damanaki, we hebben duidelijke doelstellingen nodig, we hebben moed nodig en we moeten vermijden dat er weer iets fout gaat; participatie is daarvoor van essentieel belang.
De visserijsector en de verwerkende industrie hebben als eerste belang bij duurzame visserij, en daarom zijn zij betrokken bij de voorbereiding van de hervorming, of nemen zij daaraan deel, zoals aan de herziening van een controleregeling in 2009, die op een meer transparante wijze had moeten worden opgesteld. Hun participatie is essentieel om de doelstellingen van de hervorming te verwezenlijken: het garanderen van een duurzame en rendabele visserijsector, en het veiligstellen van de voorraden.
De overige sleutelwoorden zijn: regionalisering, verantwoordelijkheid, stabiliteit en rechtvaardigheid: regionalisering, om de specifieke eigenschappen van elk visserijgebied en elke vorm van visserij in aanmerking te nemen, waarbij een onderscheid moet worden gemaakt tussen de kleinschalige en de industriële visserij; verantwoordelijkheid, door goede visserijpraktijken en de al geleverde inspanningen om de vangstcapaciteit te beperken, centraal te stellen; stabiliteit, door het uitvoeren van beheersplannen voor de lange termijn op basis van wetenschappelijke resultaten, die steeds betrouwbaarder worden; rechtvaardigheid, door de GMO van de sector te herzien en inspecties en controles van derde landen aan te bieden om de sector aan te zetten tot duurzaam gedrag. Rechtvaardigheid ook voor de vrouwen van de zee, die in deze sector altijd en eeuwig over het hoofd worden gezien; zonder hun werk zou visserij in vele gebieden onmogelijk zijn.
Oldřich Vlasák
(CS) Ik sta positief tegenover het ingediende groenboek over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Evenals Tsjechië in de Raad van Ministers ondersteun ik het streven naar verbetering, vereenvoudiging en verhoging van de effectiviteit van de wetgeving op dit gebied. Vooral de poging van de Commissie om voor meerdere jaren een strategie voor de instandhouding van de visbestanden vast te leggen en meer de nadruk te leggen op het vinden van een goed compromis tussen de belangen van de visserij en het milieu vind ik erg waardevol.
We moeten het groenboek beschouwen als een eerste stap in de richting van hervorming op dit gebied. In volgende voorstellen zou ik graag zien dat er meer aandacht wordt besteed aan de mogelijkheden op het gebied van aquacultuur. Een herleving van de aquacultuur, zowel in zoet als in zout water, zou een impuls kunnen zijn voor de ontwikkeling van kustgebieden en plattelandsgebieden en kan tegelijkertijd voordeel opleveren voor de consument in de vorm van ecologisch verantwoorde levensmiddelen. Wat dat betreft ben ik het eens met alle ingediende amendementen.
Jarosław Leszek Wałęsa
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de visserijsector vormt niet alleen een essentiële bron van inkomsten in de Europese kustgebieden, maar vervult ook een rol van betekenis in de voedselvoorziening van de Europese burgers. Jammer genoeg biedt het gemeenschappelijk visserijbeleid in zijn huidige vorm geen antwoord op de uitdagingen die verband houden met bepaalde problemen die zich vandaag voordoen, zoals de ongecontroleerde exploitatie van visgronden en de overcapaciteit in de visserij. Het maritieme beleid dient volledig te worden omgevormd. We staan slechts aan het begin van een proces dat zou moeten resulteren in een ingrijpende herziening van het bestaande ondoeltreffende Europese visserijbeleid.
Mevrouw Patrão Neves, ik zou u van harte willen bedanken voor uw veelomvattende verslag. In de tekst is een aantal onontbeerlijke maatregelen opgenomen waarop deze hervorming zou moeten worden gebaseerd. Een eerste voorbeeld is de beperking van de overcapaciteit. Dit is een fundamenteel probleem dat moet worden opgelost door de invoering van passende marktmechanismen en het toezicht daarop. Ik doel in dit verband op een systeem van individuele overdraagbare quota (ITQ's). Ik geloof dat dit een soort economisch medicijn kan zijn om de omvang van de vloot aan te passen aan de beschikbare visbestanden en om de rentabiliteit van de visserijsector te verzekeren. Een tweede belangrijke maatregel betreft de decentralisering van het beleid en het garanderen van een grotere betrokkenheid van belanghebbende partijen en adviesorganen bij dit proces. Deze aanpak is gericht op het bevorderen van de participatie van de vissers en het uitwerken van gedetailleerde regelingen, teneinde het vertrouwen tussen de vissers en de instanties voor visserijbeheer te versterken.
Het groenboek bevat een juiste beoordeling van het huidige visserijbeleid en legt daarbij de vinger op de vele tekortkomingen. In het verslag van mevrouw Patrão Neves worden enkele oplossingen geanalyseerd die een einde zouden kunnen maken aan de ongunstige situatie van de visserijsector in Europa. Deze voorstellen dienen echter nog verder te worden besproken. Indien dit niet gebeurt, loopt onze Gemeenschap het risico dat er een andere versie van de hervorming wordt goedgekeurd die geen oplossing zal bieden voor de problemen waarmee de Europese visserijsector te kampen heeft.
Iliana Malinova Iotova
(BG) Dit is de eerste keer sinds de goedkeuring van het Verdrag van Lissabon dat we over het gemeenschappelijk visserijbeleid debatteren en we zijn ons daarbij terdege bewust van de grote verantwoordelijkheden die we als gevolg van de toegenomen macht van het Parlement hebben. Er heeft een verhitte discussie over het Groenboek plaatsgevonden en ik wil de rapporteurs van harte danken voor al het werk dat ze hebben verricht.
Er is één specifiek aspect van de voorgestelde hervorming dat ik wil benadrukken en dat van doorslaggevend belang is voor de ontwikkeling van de hele sector. Het is belangrijk dat de sector rekening houdt met de veranderingen als gevolg van de uitbreiding van de Europese Unie in 2004 en 2007, evenals met de nieuwe lidstaten zelf. In het bestaande systeem voor de uitvoering van onderzoek en analyse en ook in het besluitvormingsproces moet er naar de nieuwe waterwegen en hun specifieke kenmerken worden gekeken. Ik wil hierbij de noodzaak onderstrepen om bijzondere aandacht te schenken aan de Zwarte Zee en speciale instanties op te richten die dit coördineren. We moeten oog hebben voor de belangen van de mensen die in deze kustgebieden wonen, voor de ecologische belangen en voor de visserij. Dat zeg ik ook in het licht van het volgend meerjarig financieel kader 2014-2020 waarin deze hervorming moet worden gefinancierd.
Tot slot moeten we het voorstel om de overcapaciteit van de vloot terug te dringen mijns inziens niet ondersteunen. Dit zou gezien de ernstige financiële en economische crisis averechtse gevolgen voor de visserij kunnen hebben.
Chris Davies
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik hoop dat de commissaris moed put uit de stemming die we deze maand hebben gehouden over de blauwvintonijn. Mijn inziens vormt die een goede indicatie van de overtuiging die leeft in dit Huis, en wellicht ook een indicatie dat u erop kunt rekenen dat veel van de leden hier zullen stemmen voor een behoorlijk radicale hervorming.
Gisteren hebben veel leden een door mij georganiseerd seminar bijgewoond, een presentatie van de Marine Stewardship Council (MSC). Ik heb deze organisatie altijd een warm hart toegedragen. De MSC is ongeveer tien jaar geleden opgericht door een samenwerkingsverband van bedrijven en milieuactivisten, wat altijd een goede combinatie is. De organisatie kwam traag op gang, maar naar schatting zal eind dit jaar ongeveer 10 procent van de mondiale visserij MSC-gecertificeerd zijn.
Het MSC-keurmerk geeft de detailhandelaren die de MSC ondersteunen geloofwaardigheid. Het vergroot het consumentenvertrouwen en vissers wier bedrijf in het bezit is van dit duurzaamheidskeurmerk kunnen rekenen op hogere inkomsten. Bovendien kunnen deze vissers hun families en gemeenschappen met trots een stuk papier laten zien waarop zwart op wit staat dat hun harde werk van vandaag geen negatieve gevolgen heeft voor het voortbestaan van de visbestanden in de toekomst.
Dit alles sluit naadloos aan bij de inspanningen van de Commissie en ik hoop dat de commissaris het werk van de MSC tijdens haar termijn zal steunen. De MSC-norm zal uitgroeien tot een gouden norm.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank de rapporteur voor de toewijding en nauwgezetheid waarmee zij zich voor dit dossier heeft ingespannen.
Nu het Verdrag van Lissabon is aangenomen krijgt dit Huis te maken met twee grote beleidshervormingen op twee gebieden, namelijk landbouw en visserij. De vragen die moeten worden beantwoord zijn vergelijkbaar: we willen allemaal het beste voor de sectoren en we proberen ze zo te hervormen dat er optimale resultaten worden behaald.
Het baart mij enige zorgen, en de rapporteur vermeldt dit ook in haar toelichting, dat we in 2002 ook vol goede bedoelingen waren, maar dat de hervorming desondanks is uitgedraaid op een mislukking voor de visserijsector, en dat het ook niet is gelukt om te voldoen aan de duurzaamheidscriteria.
Ik put echter hoop uit haar uiterst praktische benadering van de problemen: de drie beginselen waarnaar we moeten kijken - ecologische, sociale en economische duurzaamheid - en dan de praktijken die nodig zijn om die beginselen te implementeren. Het gaat om lokale en regionale aspecten en om rekening houden met de mensen die door de maatregelen worden getroffen. Ik ben met name gecharmeerd van het idee dat we minder kunnen vissen en meer kunnen verdienen. Als we dat voor elkaar krijgen, kunnen we misschien hetzelfde doen voor de landbouw.
Luis Manuel Capoulas Santos
(PT) Zoals verschillende sprekers al gezegd hebben, is het doel dat we met het gemeenschappelijk visserijbeleid hebben proberen te realiseren - totnogtoe zonder succes - vanuit milieuoogpunt duurzaam, vanuit economisch oogpunt rendabel, en vanuit sociaal oogpunt waardig. In het groenboek van de Commissie wordt een goede diagnose gesteld van de situatie in de sector en worden veel vragen gesteld, maar het schiet tekort als het erop aankomt om oplossingen te bieden. In dit verslag wordt ook verwezen naar talrijke beginselen en sporen waarover een consensus bestaat en die nu moeten worden omgezet in concrete maatregelen zodat we ons doel zo snel mogelijk kunnen bereiken.
De inspanningen van de rapporteur verdienen een bijzondere vermelding. Ze heeft een poging gedaan om maatregelen voor te stellen en ze heeft zich vooral bereid getoond om compromissen te aanvaarden waardoor de meeste controversiële kwesties uit haar oorspronkelijke verslag zijn verdwenen. De Commissie heeft nu de enorme verantwoordelijkheid om in haar wetgevingsvoorstel concrete maatregelen voor te leggen waarmee we de beginselen die in dit verslag zijn vastgelegd kunnen uitvoeren. Ik ben er zeker van dat we dit verslag met een grote meerderheid zullen goedkeuren.
Antolín Sánchez Presedo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, een belangrijk deel van de toekomst van Europa staat op het spel met de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid.
De visserij is een middel van bestaan en een leefwijze in onze kuststreken, en zij vormt de basis van onze conservenindustrie en van het mariene onderzoek. Deze sector is van fundamenteel belang voor de veiligheid, de kwaliteit en de prijs in de voorziening van voedingsmiddelen aan onze consumenten. Hij is ook van essentieel belang voor onze buitenlandse betrekkingen en ontwikkeling.
De hervorming moet gericht zijn op een verantwoordelijke, duurzame en concurrerende visserij. Zij moet de sociale dimensie ervan beklemtonen, prioriteit geven aan het ecosysteem en zij moet worden opgenomen in het mariene beleid.
Het is belangrijk dat de instandhouding en het herstel van de hulpbronnen worden veiliggesteld en dat het beginsel van de relatieve stabiliteit herzien wordt. In het beheersbeleid op basis van de TAC's en quota moet ruimte komen voor het beheer volgens omvang van de vangstcapaciteit. Van groot belang is ook dat de controle wordt uitgebreid en er een einde wordt gemaakt aan oneerlijke concurrentie.
De kleinschalige visserijvloot en de regio's die in hoge mate afhankelijk zijn van de visserij hebben een andere benadering nodig en meer sociaaleconomische hulp. De vangst van schaaldieren moet volledig in het gemeenschappelijk visserijbeleid geïntegreerd worden.
Het verslag heeft mijn steun, en ik wens de rapporteur en de schaduwrapporteurs geluk met de compromissen die bereikt zijn. Ik zou de Commissie en het voorzitterschap van de Raad willen vragen om dit verslag serieus in aanmerking te nemen bij hun toekomstige werk.
Ole Christensen
(DA) Mijnheer de Voorzitter, ik ben van mening dat het gemeenschappelijk visserijbeleid belangrijk is. Het is echter ook belangrijk dat het visserijbeleid wordt gesteund door de burgers in Europa en door alle belanghebbenden binnen de visserijsector. Derhalve hebben we geen andere keus dan een sterkere regionalisering door te voeren, zodat de verantwoordelijkheid voor het uitvoeren van de Europese kaders en doelstellingen worden gedecentraliseerd. Het teruggooien van vis moet tot het minimum worden beperkt, maar voordat dit bereikt kan worden, moet eerst het beleid achter het teruggooien worden veranderd. Aan illegale visserij moet een einde worden gemaakt gezien de desastreuze gevolgen ervan voor legale vissers. In de lidstaten moet strenger en op uniforme wijze worden gecontroleerd. De kleinschalige visserij moet worden versterkt door kleinere boten een speciale status te geven. Vistochten waarbij de vis dezelfde dag nog aan land wordt gebracht, zorgen voor verse vis die een goede prijs opbrengt, terwijl het milieu en de visbestanden worden gespaard. Ik hoop dat deze elementen uitdrukkelijk worden opgenomen in de uiteindelijke hervorming. Er is namelijk behoefte aan.
Marie-Thérèse Sanchez-Schmid
(FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik sluit me graag aan bij de opmerkingen van de rapporteur over dit groenboek, die in de goede richting gaan. De nieuwe strategie moet visserij op lokaal niveau bevorderen, en ik wil erop wijzen dat de aquacultuur hiervan een wezenlijk onderdeel vormt, aangezien het een grote hoeveelheid rijkdommen en tienduizenden arbeidsplaatsen vertegenwoordigt. Europa heeft een aquacultuur nodig die sterk, duurzaam en kwalitatief hoogwaardig is.
Ik wil in het bijzonder uw aandacht vestigen op de schelpdiercultuur, waarvoor specifieke beperkingen gelden die pragmatische en passende oplossingen vereisen. Dit soort cultuur is vaak het werk van kleine bedrijven, die hard zijn getroffen door de crisis. Vervuiling en veranderingen in het natuurlijke milieu leiden tot een steeds kwetsbaardere en onstabielere productie. Producenten verwachten dat Europa hun forse steun biedt, dat wil zeggen op korte termijn tijdelijke financiële bijstand zodat ze van hun productie kunnen blijven leven, op middellange termijn overgangssteun om ervoor te zorgen dat de vissoorten de biologische tijd krijgen die ze nodig hebben om zich voort te planten, en op lange termijn...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Luís Paulo Alves
(PT) Ik zou de rapporteur en de vissers uit de Azoren die hier vandaag aanwezig zijn, willen feliciteren. Ook ik juich dit verslag toe omdat het een belangrijke ontwikkeling inhoudt ten opzichte van het huidige gemeenschappelijk visserijbeleid en maatregelen bevat die bijzonder relevant zijn voor de ultraperifere regio's, zoals het onderscheid tussen een kleinschalige en een industriële vloot en de oprichting van bio-geografische regio's. Ik vind het eveneens positief dat de amendementen van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten zijn overgenomen omdat zij het oorspronkelijke standpunt van de rapporteur over de bescherming van de individuele overdraagbare quota, waar de visserijorganisaties van de Azoren voor pleiten, hebben gematigd.
In dat opzicht wijzen we ook op de amendementen van de S&D-Fractie over de bescherming van het beginsel van de relatieve stabiliteit. We vinden dat, wat betreft de ultraperifere regio's, er verdere inspanningen moeten worden geleverd om bio-geografische regio's op te richten, om ze te gebruiken als een bevoorrecht beheersmodel, dat is aangepast aan de bestaande hulpbronnen. Bovendien moeten we, om de goede milieutoestand van de mariene gebieden te beschermen en het voorzorgsbeginsel in acht te nemen, de grens van honderd zeemijl rond de eilanden opnieuw beoordelen. We moeten dringend de tweehonderd mijl opnieuw opeisen, zodat...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
George Lyon
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil beginnen met het overbrengen van mijn felicitaties aan de rapporteur. Het gemeenschappelijk visserijbeleid heeft geen enkele geloofwaardigheid meer, en deze hervorming geeft ons de kans een frisse start te maken. Naar mijn idee moet het GVB, wil het zijn geloofwaardigheid terugwinnen, draaien om duurzaamheid; zonder vis heeft de sector geen toekomst. Ten tweede moet het beleid voorzien in stabiliteit en voorspelbaarheid voor onze visserijgemeenschappen en onze vissers. Ten derde moet het iets doen aan de overcapaciteit; we moeten daar een oplossing voor zien te vinden. Ten vierde - en dat is mijn belangrijkste punt - moet het de inspanningen uit het verleden onderkennen. Tot slot hebben we een beleid nodig dat een echte oplossing biedt voor het probleem van de teruggooi.
Uiteindelijk gaat het erom dat de hervorming van het GVB onze visserijgemeenschappen en onze vissers een toekomst moet geven. In mijn ogen ligt de oplossing met betrekking tot het GVB in wezen...
(De spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Raül Romeva i Rueda
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik zou deze gelegenheid eveneens willen aangrijpen om een aantal punten te belichten waarvan sommigen onder ons vinden dat ze van fundamenteel belang moeten zijn in het eindverslag waarover we gaan stemmen.
Die punten zijn onder meer: het voorzorgsbeginsel, dat fundamenteel en onontbeerlijk is, de beperking van de vangstcapaciteit, die buitengewoon urgent is, de beperking van het subsidiebeleid, de verbetering van de controle en de vervolging, niet-aflatend en met duidelijke gevolgen, van misdrijven begaan door degenen die de dingen op de verkeerde manier doen en anderen aanmoedigen dat ook te doen. We moeten echter ook duurzame methoden en duurzame visserij bevorderen, wat betekent dat we beter moet definiëren wat we onder kleinschalige visserij verstaan, iets wat ongetwijfeld duidelijker moet worden.
Ik wil ook de rol van de vrouwen noemen en de erkenning die hun werk verdient, een aspect waarover wij eveneens amendementen hebben ingediend.
Ten slotte denk ik dat we extra aandacht moeten geven aan en moeten pleiten voor meer samenhang en verantwoordelijk ten aanzien van de visserijovereenkomsten met derde landen; de overeenkomsten die we bijvoorbeeld met Marokko en Guinee hebben gesloten, maken dat noodzakelijk.
Werner Kuhn
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, om te beginnen wil ik de commissaris, mevrouw Damanaki, veel succes wensen. We kijken ernaar uit om met haar samen te werken. Ik wil ook mijn dank betuigen aan mevrouw Patrão Neves, die de onderhandelingen uitstekend heeft geleid.
Het is belangrijk dat ook de landen met een kleine visserijsector vertegenwoordigd zijn. Zoals hier al is gezegd, speelt relatieve stabiliteit een doorslaggevende rol voor Duitsland. We zijn natuurlijk allemaal overtuigd van de noodzaak om de visbestanden te beschermen en economisch rendabel te houden, zodat ze op een niveau blijven dat het bestaan van onze vissers in de toekomst garandeert. We mogen echter niet alleen discussiëren over de economische en milieuaspecten. We moeten ook nadenken over de overdreven bescherming die sommige soorten genieten, zoals hier al eerder is gezegd, bijvoorbeeld aalscholvers en zeehonden.
De kustlijn van Europa is duizenden kilometers lang en kent in veel streken een kleinschalige visserijtraditie. Veel gezinnen zijn voor hun bestaan afhankelijk van deze visserij. Ook het toerisme speelt een belangrijke rol. Met al deze zaken moeten we rekening houden. Ik geloof dat het groenboek een heel goede oplossing is waarmee we met de Commissie verder...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Czesław Adam Siekierski
(PL) Het gemeenschappelijk visserijbeleid moet streven naar een evenwicht tussen ecologische en milieudoelstellingen enerzijds en de omvang van de vangsten en kwesties als werkgelegenheid en de levensstandaard van de vissersgezinnen anderzijds. De vangstcapaciteit zou in overeenstemming moeten worden gebracht met de beschikbare visbestanden waarvan de omvang op basis van de meest recente bevindingen van wetenschappers en deskundigen moet worden vastgesteld. De totstandbrenging van duurzame vangstquota moet gepaard gaan met een proces waarbij de vissersgemeenschap op tal van domeinen wordt ondersteund, onder meer op het gebied van investeringen, modernisering en sociale aangelegenheden, niet alleen op korte, maar ook op lange termijn.
Het gemeenschappelijk visserijbeleid zou rekening moeten houden met de specifieke kenmerken van de verschillende regio's en zeeën. Met het oog hierop dienen de bevoegdheden van de regionale adviesraden te worden versterkt. Zij zouden nauw moeten samenwerken met de visserijautoriteiten van de lidstaten en de Europese Commissie. Tot slot is het noodzakelijk om de organisatie van vissers te versterken en de volledige keten van de vangst tot de verkoop te verbeteren, zonder daarbij de kwaliteit en de hoge normen van visproducten uit het oog te verliezen.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, tijdens mijn zeven maanden als lid van het Europees Parlement heb ik nooit kwadere mensen ontmoet dan de vissers en vissersvrouwen die ik heb gesproken in mijn kiesdistrict.
Het is duidelijk dat het gemeenschappelijk visserijbeleid wat hun betreft een mislukking is. Ze zien de hervorming dan ook hoopvol tegemoet. Ik denk dat we het er allemaal over eens zijn dat we de visbestanden in stand moeten houden maar dat we ook de kustgemeenschappen moeten beschermen, en deze twee doelen hoeven elkaar niet noodzakelijkerwijs uit te sluiten. Ook de stem van de kleine vissers en vissersvrouwen moet worden gehoord.
Zoals reeds onder de aandacht gebracht door de heer Brons moeten er nieuwe technologieën worden ingezet, in het bijzonder de door hem genoemde technologieën die kunnen helpen om de teruggooi te verminderen.
Tot slot moeten we ons buigen over het thema onderzoek. We hebben de neiging om informatie klakkeloos over te nemen zodra we iets horen over onderzoeken of wetenschappelijk bewijs. Zoals de heer Cadec zei moet dit soort informatie onweerlegbaar, objectief en actueel zijn.
Juan Carlos Martín Fragueiro
Mijnheer de Voorzitter, ook ik zou mevrouw Patrão Neves willen bedanken voor haar werk.
In hun besprekingen in de Raad zijn de ministers totnogtoe unaniem geweest in hun steun aan de noodzaak van de hervorming, bestaande uit een vereenvoudiging van de regels, versterking van de rol van de regio's en decentralisering van de besluitvorming, met uitzondering van besluiten over strategische elementen en beginselen, en zij zijn het ook eens over de noodzaak om de teruggooi, overcapaciteit en overbevissing te beperken.
De specifieke punten waarover totnogtoe overeenstemming bereikt is, zijn de volgende: handhaving van de huidige 12-zeemijlsregeling; een lange termijn-beheer van de visbestanden; een grotere betrokkenheid van de werkers in de visserijsector; maatregelen ter stimulering van de markt - zoals etiketten en certificaten - om het aandeel van de vissers in de globale inkomsten te stimuleren; het gebruik van subsidies alleen als uitzonderingsmaatregel om de overcapaciteit te verminderen; het belang van onderzoek in het visserijbeleid; de integratie van aquacultuur; de verhouding tussen het gemeenschappelijk visserijbeleid en het geïntegreerde maritieme beleid; en de noodzaak tot handhaving en versterking van het optreden van de Europese Unie op internationaal niveau.
Totnogtoe is in de discussies gebleken dat er verschillende standpunten bestaan ten aanzien van de volgende aspecten: de relatieve stabiliteit; het huidige systeem van TAC's en quota en het gebruik van overdraagbare quota; beperking van de vangstcapaciteit als beheersinstrument; de methoden om de teruggooi, overcapaciteit en overbevissing te beperken; de algemene financiering en de toekenning daarvan; en de verhoging van steun aan de kleinschalige visserij en gemeenschappen in de kuststreken.
Zoals ik aan het begin van mijn betoog al zei, heeft de Raad zijn standpunten nog niet bepaald, en hij is niet van plan officiële beslissingen nemen voor volgend jaar, wanneer de Commissie officieel de wetgevingsvoorstellen heeft ingediend.
Ten slotte wil ik ook de vertegenwoordigers van de visserijsector begroeten, die hier vandaag in deze vergaderzaal aanwezig zijn.
Maria Damanaki
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil alle leden bedanken voor hun bijdragen. Het is bemoedigend dat zo veel mensen hier vandaag hebben gesproken.
Ik heb begrepen dat 'duurzaamheid' het meest gebezigde woord was, dus dat is iets waarover we het over het algemeen eens zijn, een kader voor een brede consensus. Ik kan niet reageren op alle punten die naar voren zijn gebracht, maar wil graag enkele prioriteiten onderstrepen.
Kleinschalige visserij en kuststreken vormen een prioriteit. Ik wil u allen ervan verzekeren dat ik uw bijdragen over dit onderwerp uiterst serieus neem. Ook kan ik u geruststellen dat ik geen plannen heb om strenge maatregelen en regels voor recreatievissers in het leven te roepen.
De tweede prioriteit is regionalisering. Ik zou heel graag nader met u bespreken wat we precies gaan ondernemen om dit beginsel toe te passen. Op dat gebied hebben we namelijk heel veel gespreksstof.
Overdraagbare visserijrechten: het is mij reeds duidelijk dat dit een zeer geëngageerd debat is met veel tegenstrijdige meningen. Ik weet niet hoe de stemming zal uitpakken, maar we kunnen dit onderwerp niet negeren. Een groot aantal lidstaten is al bezig om dit systeem in te voeren. Ik stel dus voor om hierover een heldere discussie te voeren, wellicht in de Commissie visserij. Aangezien dit niet het einde is van de dialoog kunnen we een heldere discussie voeren over deze individueel overdraagbare quota's (ITQ's). Ik zie dat mevrouw Fraga hier aanwezig is; we kunnen een goede discussie organiseren om dit onderwerp in zijn geheel te doorgronden.
Dan wil ik kort enkele andere prioriteiten noemen: een duidelijk, gelijk speelveld voor het Middellandse Zeegebied en de andere gebieden met betrekking tot vissers uit andere landen - dit is een terechte doelstelling, die we moeten realiseren om eerlijke concurrentie te garanderen voor onze vissers en vissersvrouwen; de geleidelijke afschaffing van het teruggooien van vis; en etikettering.
Dit zijn onze prioriteiten. Afsluitend wil ik onderstrepen dat er behoefte is aan een nieuwe vorm van visserijovereenkomsten, een nieuwe vorm waarin een mensenrechtenclausule is opgenomen. Dank u voor uw bijdragen. Wat mij betreft is dit niet het einde van de dialoog; het is het begin van een uitstekend debat tussen ons.
Maria do Céu Patrão Neves
rapporteur. - (PT) Ik zou iedereen willen bedanken die hier vandaag in het Parlement aanwezig was en die zijn waardevolle steun blijft verlenen aan dit proces dat al lang aansleept en waar we, zoals de Commissie net zei, doorheen moeten om onze doelstellingen te kunnen verwezenlijken.
Eerlijk gezegd beseffen we dat we met dit verslag niet iedereen kunnen behagen. Velen zullen zeggen dat we op bepaalde punten niet ver genoeg zijn gegaan, anderen dat we op andere punten of zelfs op dezelfde punten te ver zijn gegaan. Ik denk dat het op dit moment belangrijk is om te benadrukken dat we er met dit verslag in geslaagd zijn een goed evenwicht te treffen tussen de voornaamste kwesties, dat er een brede consensus is, en dat het in zijn geheel in staat is en de mogelijkheid in zich draagt om een toereikend antwoord te geven op de noden, ik zou zelfs zeggen de eisen, van de sector.
Zoals we in de Commissie visserij hebben gewerkt, onder het voorzitterschap van Carmen Fraga, hoop ik dat we dit werk nu binnen de commissie kunnen voortzetten, en, bij uitbreiding, met de Raad en de Europese Commissie, teneinde samen stappen te zetten in de richting van wetgevingsvoorstellen, wat net zo intensief zal zijn.
Ik ben ervan overtuigd dat als we in die richting blijven werken, als een team en met begrip voor het feit dat we alle aspecten moeten behandelen die van belang zijn voor de verschillende partijen in onze ruime Europese Unie, dat als we daadwerkelijk proberen om een antwoord te bieden op alle noden van de visserijsector in de ruime exclusieve economische zone, we ook echt iets doen voor de sector. En daartoe verbinden wij ons: de voorwaarden te creëren voor een daadwerkelijk duurzame visserijsector die zich op lange termijn verder kan ontwikkelen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 11.30 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Vito Bonsignore  
schriftelijk. - (IT) Bovenal feliciteren we de rapporteur, mevrouw Patrão Neves, met het uitstekende werk dat ze tot nu toe heeft verricht en met de positieve uitkomst van de stemming.
We hopen dat het groenboek, dat spoedig de commissie zal bereiken, de voorbode zal zijn van een snelle komst van het witboek in het Parlement. Europa heeft altijd aandacht gehad voor de visserijsector. We vinden het echter essentieel dat er wordt gezorgd voor grotere investeringen in het wetenschappelijke onderzoek, vooral in de visserijsector, ook binnen het volgende kaderprogramma. Ook essentieel vinden we een grotere kennis van de regels in de sector, middels een grotere flexibiliteit van het quotasysteem en een grotere verantwoordelijkheid wat betreft controle en visbestand.
Bovendien willen we sterkere partnerschappen met derde landen om de illegale visserij te bestrijden en een grotere mate van samenwerking met de landen van het Middellandse Zeegebied, zodat we de visserij in een zee als de Middellandse Zee - die altijd de wieg van verschillende beschavingen en culturen is geweest - effectiever kunnen reglementeren.
Ten slotte zijn we het eens met wat is voorzien in paragraaf 23 over modernisering, vooral van de kleinschalige vloot, al verzoeken we om meer details over deze kwestie. Met betrekking tot de paragrafen 62 en 63 over de beroepskwalificaties van personen die werkzaam zijn in de sector zouden we meer duidelijkheid willen, vooral aangaande de kleinschalige visserij, die het zwaarst wordt gestraft als de normen voor het beheer van de vloten worden aangescherpt.
Nessa Childers  
schriftelijk. - (EN) Recreatievisserij vertegenwoordigt weliswaar slechts een klein percentage van de Europese visserijsector, maar vormt een wezenlijk economisch en sociaal element van vele Europese regio's, en in het bijzonder van Oost-Ierland. De hengelsport wordt daar van oudsher beoefend en is een belangrijk onderdeel van het Ierse erfgoed; denk maar aan de afbeeldingen van hengelaars aan rivieren als de Slaney of aan de oostkust die vaak worden gebruikt om de Ierse cultuur tot uitdrukking te brengen. Deze reputatie op het gebied van de hengelsport is bovendien essentieel voor zowel het binnenlandse als het internationale toerisme in grote delen van Ierland. Tiger Woods is bijvoorbeeld een beroemde vaste bezoeker van de Liffey in County Kildare. Omdat de visbestanden teruglopen, zijn er voorstellen gedaan om de kustvisserij aan controles te onderwerpen en de vangsten in mindering te brengen op de quota van de commerciële visserij.
Deze voorstellen zouden ernstige gevolgen kunnen hebben voor de opbrengsten van het vistoerisme, en daarnaast de cultuur in vele Ierse gebieden negatief kunnen beïnvloeden. Derhalve is het noodzakelijk dat dit Huis recreatievisserij in al haar verschijningsvormen erkent als een belangrijke belanghebbende in de visserijsector, en dat het hervormde gemeenschappelijk visserijbeleid in het witboek rekening houdt met de economische en sociale voordelen van dit type visserij.
Robert Dušek  
schriftelijk. - (CS) Het verslag over het groenboek over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid heeft tot doel een openbaar debat te ontketenen binnen de instellingen van de EU en de lidstaten. Het visserijbeleid is evenals het gemeenschappelijk landbouwbeleid een strategische agenda die directe gevolgen heeft voor alle burgers van de EU. In het beleid moet rekening worden gehouden met drie grondvoorwaarden: economische rentabiliteit van de visserij, instandhouding en bescherming van de visbestanden en behoud van een aanvaardbaar bestaansniveau voor de mensen die werken in de visserijsector. Indien deze grondvoorwaarden in de voorgestelde wetgeving niet met elkaar in evenwicht zijn, zou dit kunnen leiden tot economische recessie in de kuststreken, overbevissing van bepaalde vissoorten of groei van de illegale visserij en het overschrijden van visquota. Gezien het feit dat 88 procent van het visbestand bevist wordt boven het maximale duurzaamheidsniveau en 80 procent van de totale visvangst wordt afgekeurd, is het nodig quota vast te stellen, zodat de vispopulaties zich kunnen herstellen. Op deze wijze zal in de toekomst de visvangst aanzienlijk kunnen toenemen en toch duurzaam blijven. De rapporteur wijst terecht op het feit dat het evenwicht tussen kopers en verkopers wordt verstoord door tussenkomst van een tussenschakel (de verkoopketens), waardoor de visprijzen dalen en de situatie in de visserijsector nog meer onder druk komt te staan. In het voorliggende verslag wordt rekening gehouden met alle drie grondvoorwaarden voor de visserij en worden concrete oplossingen aangedragen voor een duurzaam visserijbeleid. Daarom is het een goede stap in de richting van het behoud van de visserij voor ons allen.
Diogo Feio  
schriftelijk. - (PT) Ik zou mevrouw Maria do Céu Patrão Neves willen feliciteren met haar werk en met het verslag waarover nu gestemd is. Visserij is zonder twijfel een gevoelig onderwerp voor de Portugezen omdat Portugal verschillende visserijgemeenschappen telt. Visserij is ook absoluut cruciaal voor de Portugese CDS-PP (Democratisch Sociaal Centrum / Volkspartij).
Ik ben van mening dat we een nieuw gemeenschappelijk visserijbeleid nodig hebben dat efficiënter is en beter aangepast is aan de realiteit van de verschillende grondgebieden. Daarom juich ik het voornemen toe om de nadruk te leggen op regionalisering en subsidiariteit, waardoor de lidstaten meer autonomie krijgen en het GVB meer flexibiliteit. Tegelijk ben ik mij ervan bewust dat de uitdagingen op milieuvlak zware problemen vormen voor de visbestanden en daarom vind ik het van fundamenteel belang dat het nieuwe GVB een visserij mogelijk maakt die duurzaam is vanuit milieuoogpunt, en rendabel vanuit economisch oogpunt. We zijn niet onverschillig voor de problemen van de vissers en daarom pleiten wij ervoor dat het nieuwe GVB de vangstcapaciteit van de gemeenschappen die van de visserij leven adequaat beschermt.
Ik denk ook dat het van vitaal belang is dat het nieuwe GVB voldoende hoogwaardige vis garandeert zodat we een visrijk dieet kunnen blijven volgen, want we weten tegenwoordig dat een visrijk dieet evenwichtig is en goed is voor een gezond leven.
Ik zal de toekomstige hervorming van het GVB met belangstelling en met bijzondere aandacht volgen en ik zal daarbij de belangen van de Portugezen in deze strategische sector altijd verdedigen.
Alan Kelly  
schriftelijk. - (EN) In praktische zin ben ik ingenomen met de voorgestelde ontwikkelingen die zijn gericht op de bescherming van de mariene hulpbronnen voor de lange termijn, met het oog op zowel ecologische als economische doeleinden. Ook ben ik een voorstander van de introductie van nieuwe technologieën, en de nadruk die hierdoor komt te liggen op de noodzaak van beroepskwalificaties in de sector. Ik ben met name ingenomen met de aanbeveling om eventuele verplichte wijzigingen geleidelijk in te voeren, met een overgangsperiode zodat de sector, en met name individuele vissers, voldoende tijd krijgen om in deze toch al moeilijke sector de financiële middelen op te brengen die nodig zijn om de extra kosten te dekken. Ik onderken dat het verslag schetst wat het verschil is tussen de behandeling die wordt voorzien voor de diepzeevisserij en de behandeling die kleinschaliger visserijen moeten krijgen; ik vind het echter te betreuren dat met name de laatstgenoemde nog meer kosten te dragen krijgt. Vissen is meer dan alleen een economische activiteit; het is een sociale en culturele bezigheid, en de leefwijze van de kleine visser moet in stand worden gehouden. Tot nu toe is hij voor zijn levensonderhoud afhankelijk geweest van de historische aanspraak van zijn gemeenschap op de visserijrechten in zijn kuststreek. Daarom mogen we de toezegging die in het verslag wordt gedaan, namelijk "dat de vissersbevolking de waarborg voor een degelijke levenstandaard moet krijgen”, niet uit het oog verliezen.
James Nicholson  
schriftelijk. - (EN) Het is nu algemeen geaccepteerd dat de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid van 2002 jammerlijk is mislukt, en dat de situatie in de visserijsector niet verbetert maar juist steeds verslechtert. Het GVB is verworden tot een bureaucratische nachtmerrie; de sector wordt geplaagd door overregulering en micromanagement en positieve resultaten zijn amper geboekt. De aanstaande hervorming van het GVB geeft ons de kans het beleid een nieuwe richting op te sturen, weg van de buitensporige bureaucratie, en goede resultaten af te leveren op alle noodzakelijke punten - op ecologisch, sociaal en economisch gebied. Het hoofddoel van een hervormd GVB moet erin bestaan vissers een fatsoenlijk bestaansniveau te garanderen en tegelijkertijd ecologische duurzaamheid te realiseren. De uitdaging is een gemeenschappelijk visserijbeleid te formuleren dat zowel de werkgelegenheid als de visbestanden in stand houdt. Een hervormd GVB moet een einde maken aan de gecentraliseerde overregulering vanuit Brussel en in plaats daarvan de aandacht richten op ideeën, bijvoorbeeld over de wijze waarop belanghebbende partijen het dagelijks beheer van de visbestanden lokaal zouden kunnen aanpakken.
Wojciech Michał Olejniczak  
schriftelijk. - (PL) Het groenboek over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid heeft zowel voor de Europese Commissie als voor de lidstaten geen goed woord over. Dit is een onomstotelijk bewijs dat niet alle projecten en hervormingen die in de Europese Unie op touw worden gezet met succes worden bekroond. Wij moeten bijgevolg de juiste conclusies trekken, zowel op het vlak van institutionele als van praktische oplossingen.
Een van de fundamentele fouten bij de hervorming van 2002 was de overdreven centralisatie. De diversiteit en het specifieke karakter van de verschillende regio's in de Europese Unie zouden ons ertoe aan moeten zetten om te regionaliseren. De Europese Commissie mag de Oostzee niet op één hoop gooien met de Atlantische Oceaan of de Middellandse Zee. De regionalisering van het visserijbeleid zou gepaard moeten gaan met concrete oplossingen voor sociale en economische vraagstukken. Als we de situatie bekijken vanuit het oogpunt van de inwoners van gebieden die afhankelijk zijn van de visserij, dient in de eerste plaats werk te worden gemaakt van economische en sociale diversificatie en herstructurering, met inbegrip van het scheppen van nieuwe banen buiten de visserijsector. Het is nu eenmaal onmogelijk om de vangstcapaciteiten te verhogen en meer werkgelegenheid te creëren in de visserijsector in het Oostzeegebied. Dit feit zou ertoe moeten leiden dat de eerder genoemde maatregelen in praktijk worden gebracht. Een dergelijke benadering ligt eveneens in de lijn van de sociale verwachtingen en behoeften.
Uit onderzoek blijkt dat twee derde van de Europese visbestanden bedreigd is, waaronder ook zeer bekende soorten als tong, schol en kabeljauw. Door het WWF uitgevoerde analyses laten er geen twijfel over bestaan: als er geen doelgerichte veranderingen worden doorgevoerd, zal tegen 2012 niet alleen de zich voortplantende tonijnpopulatie in de Middellandse Zee volledig verdwijnen, maar zullen ook tal van andere vissoorten uitsterven.
Sirpa Pietikäinen  
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, al decennialang wordt de visserij in de Gemeenschap en in de territoriale wateren van derde landen gecontroleerd door het gemeenschappelijk visserijbeleid van de Europese Unie.
Helaas is het gemeenschappelijk visserijbeleid een van de minst succesvolle beleidsterreinen en heeft het geleid tot een situatie die terecht als een crisis kan worden omschreven. De situatie van de visstanden is alarmerend: twee derde van de commercieel te exploiteren visbestanden in de Europese Unie is verdwenen. Door dalende winstgevendheid en verdwijnende scholen vis is de visserij in grote problemen. Buitensporige visquota's en illegale visserij zorgen ervoor dat visbestanden in versneld tempo verdwijnen.
De crisissituatie is ontstaan door langdurige onverschilligheid ten opzichte van opgestapelde problemen door overbevissing en illegale visserij. Bovendien vernietigen agressieve visserijmethoden ook de rest van het mariene milieu. Vissen met een bodemtrawl is een van de schadelijkste methoden.
De Europese Unie moet de crisis in de visbestanden serieus nemen. Er is een nauw verband met het externe perspectief, want de Europese Unie importeert bijna een derde van de vis die zij verkoopt uit derde landen. Een cruciaal onderdeel van het nieuwe gemeenschappelijk visserijbeleid is het op duurzamere wijze herzien van de overeenkomsten met onze visserijpartners. Het aanpakken van de overcapaciteit van vissersschepen en doeltreffender toezicht om illegale visserij te stoppen, moeten de belangrijkste hervormingen zijn.
Het ecosysteem als uitgangspunt en het voorzorgsbeginsel moeten, zoals de Commissie in haar Groenboek voorstelt, de hoekstenen van de hervorming van het visserijbeleid zijn. De kern van het beleid moet erin bestaan dat elke vissoort daadwerkelijk op duurzame wijze wordt gevangen, en om dit te bereiken is er voor elke vispopulatie een eigen beheers- en beschermingsstrategie nodig. Zo nodig moet de Europese Unie ook bereid zijn maatregelen te nemen om het herstel van visbestanden te waarborgen, bijvoorbeeld door een totaalverbod op de vangst van en de handel in vis.
Nuno Teixeira  
schriftelijk. - (PT) Het groenboek over de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid biedt de kans om de verschillende aspecten (economische, sociale en milieuaspecten) van dit Europees beleid te herzien en een nieuwe aanpak te definiëren om de aanhoudende problemen in deze sector op te lossen. De hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid heeft in het bijzonder aandacht voor de ultraperifere regio's, waar de visserij enorm belangrijk is voor de plaatselijke ontwikkeling en voor het inkomen van de bevolking.
In het verslag over het groenboek wordt de nadruk gelegd op hervormingen die volgens mij noodzakelijk zijn om dit beleid beter uit te voeren op regionaal vlak, met name de decentralisering van het beheer van de visserij om rekening te houden met de specifieke kenmerken van elk van de regio's en om de duurzaamheid van de sector te koppelen aan het behoud van de soorten. Op Madeira moeten de schepen dringend gemoderniseerd worden en moeten maatregelen worden bevorderd die de economische rendabiliteit van de visserijsector garanderen. Een efficiënter beheer van de visserijbronnen en een strategie voor financiële steun aan de beroepsvissers zijn prioriteiten die, ik herhaal het, van wezenlijk belang zijn in deze hervorming en die op regionaal niveau moeten worden uitgevoerd.
De hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid is het begin van een nieuwe fase in de ontwikkeling van de sector waarbij de verschillende actoren op nationaal en regionaal vlak en de visserijsector actiever betrokken worden.
