Wsparcie rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) - Program wspomagania naprawy gospodarczej poprzez przyznanie pomocy finansowej Wspólnoty na projekty w dziedzinie energetyki - Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. w odniesieniu do wieloletnich ram finansowych (debata) 
Przewodniczący
Następnym punktem posiedzenia jest debata łączna na temat:
sprawozdania pani Petyi Stavrevej w imieniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) - C6-0051/2009 -,
sprawozdania pana Eugenijusa Maldeikisa w imieniu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego program wspomagania naprawy gospodarczej poprzez przyznanie pomocy finansowej Wspólnoty na projekty w dziedzinie energetyki - C6-0049/2009 - oraz
sprawozdania pana Reimera Böge w imieniu Komisji Budżetowej w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami w zakresie wieloletnich ram finansowych - C6-0508/2008 -.
Petya Stavreva
sprawozdawczyni. - (BG) Dziś w Parlamencie Europejskim rozpoczynamy ważną debatę na temat zapewnienia dodatkowych środków z budżetu europejskiego na obszary wiejskie we Wspólnocie, by pomóc im radzić sobie z konsekwencjami kryzysu gospodarczego. Musimy tu wspomnieć, że na wsparcie sektora rolnego w Unii Europejskiej w trudnych czasach zostanie przeznaczone 1,02 miliarda euro. Wierzę, że rolnicy i mieszkańcy Wspólnoty zrozumieją ten ważny komunikat, jeśli chodzi o zapewnienie środków finansowych na dodatkową pomoc.
Kwota, jaką otrzyma każdy kraj, jest przeznaczona na rozwój Internetu szerokopasmowego i na sprostanie nowym wyzwaniom określonym w regularnym przeglądzie wspólnej polityki rolnej za 2008 rok . Uważam, że inwestycje w infrastrukturę internetową, restrukturyzacja rynku mleczarskiego, odnawialne źródła energii, ochrona różnorodności biologicznej i zasobów wody to czynniki kluczowe dla rozwiązania dużej części problemów w tych regionach, stanowiące alternatywę dla ich mieszkańców.
W moim sprawozdaniu proponuję, by z budżetu i funduszy przeznaczonych na 2009 rok przeznaczyć dodatkowo 250 milionów euro na pozycję: rozwój obszarów wiejskich. W wyniku tej poprawki łączna kwota środków dostępnych na rok 2009 osiągnęłaby prawie 850 milionów euro. Ze względu na potrzebę szybkiej reakcji na obecny kryzys gospodarczy dobrym pomysłem na początek byłoby dokonanie wypłat zaplanowanych na lata 2010 i 2011 w roku 2009.
Chcę podkreślić możliwość dystrybucji środków pomiędzy państwa członkowskie w zależności od ich szczególnych wymogów. Ta elastyczność pozwoli poszczególnym krajom wykorzystać środki finansowe według potrzeb ich rolników i mieszkańców obszarów wiejskich.
W związku z ograniczoną dostępnością kredytów w czasach kryzysu finansowego oraz biorąc pod uwagę przeszkody nie pozwalające na wykorzystanie środków z programów dotyczących obszarów wiejskich, myślę, że to dobra okazja, by niektóre z tych środków zostały przeznaczone na fundusze pożyczkowe i gwarancje kredytowe. Naprawdę możemy pomóc ludziom, którzy chcą wdrażać projekty, ale nie mają niezbędnego kapitału na rozruch.
Ważne jest, by państwa członkowskie przestrzegały wyznaczonych terminów i uwzględniały dodatkowe działania w programach rozwoju obszarów wiejskich, pozwalając tym samym na wykorzystanie tych funduszy. Im szybciej pieniądze dotrą do rolników i regionów, tym większa korzyść z tej pomocy finansowej. Innym ważnym warunkiem skutecznego wykorzystania środków jest to, by każdy kraj szybko udzielił regionalnym i lokalnym organom i potencjalnym beneficjentom stosownych, łatwo dostępnych informacji o nowych możliwościach dotyczących projektów w ramach zweryfikowanego programu rozwoju obszarów wiejskich.
Chcę powiedzieć, że praca nad sprawozdaniem, które zwraca uwagę na aktywne podejście i wsparcie ze strony instytucji europejskich dla przyszłości sektora rolnego i obszarów wiejskich Wspólnoty była dla mnie bardzo przyjemna. Zawsze wierzyłam, że pomoc jest najcenniejsza wtedy, gdy ludzie najbardziej jej potrzebują, a obecnie obszary wiejskie potrzebują więcej środków na rozwój i modernizację. To jedyny sposób na zatrzymanie migracji, ochronę środowiska i zapewnienie zatrudnienia i nowych miejsc pracy.
Kończąc, chcę podziękować moim kolegom z Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, którzy uczestniczyli w sporządzaniu sprawozdania, oraz przedstawicielom Komisji Europejskiej i Rady za ich pomocną współpracę. Chcę też podziękować organizacjom z przedmiotowego sektora za ich propozycje. Wzywam państwa do poparcia tego sprawozdania, abyśmy mogli nadać nowy impet rozwojowi obszarów wiejskich w Unii Europejskiej.
Eugenijus Maldeikis
Komisja przedstawiła niezwykle ważny dodatkowy pakiet w ramach planu naprawy gospodarczej w odniesieniu do projektów w dziedzinie energetyki, co jest ogromnie ważne, gdyż kryzys gospodarczy to wyzwanie dla energetyki europejskiej.
Pakiet ten składa się z trzech części. Pierwsza to infrastruktura gazowa i elektroenergetyczna oraz projekty dotyczące szczególnie ważnych międzysieciowych połączeń gazowych i elektroenergetycznych. Wiemy, że jest to bardzo delikatny i stary problem. Zważywszy na bieżący kryzys, finansowanie projektów dotyczących międzysieciowych połączeń byłoby wielkim bodźcem dla regionalnego rozwoju energetyki i współpracy między regionami, a także wzmocniłoby tworzenie europejskiego rynku energetycznego.
Druga cześć pakietu to projekty dotyczące morskiej energii wiatrowej, a trzecia to projekty dotyczące wychwytywania i składowania dwutlenku węgla, które uwzględniają potrzeby związane ze zmianami klimatu i z odnawialnymi źródłami energii. Uważam, że w obliczu kryzysu gospodarczego europejski sektor energetyczny musi dokonać fundamentalnej reformy swej struktury i systemów. To byłby naprawdę bardzo dobry moment na ocenę obecnej sytuacji i na ponowne rozważenie niektórych problemów energetycznych.
Myślę, że ten pakiet, te trzy programy znacznie wzmocniłyby europejski sektor energetyczny, miałyby wpływ na inne sektory i bardzo pomogłyby w naprawie gospodarczej w Europie.
Uważam, że wartość tego pakietu wynosząca 3,9 miliarda euro to ogromna suma, która pomogłaby rozwiązać szczególnie pilny problem bezpieczeństwa energetycznego Europy. Zważywszy konsekwencje kryzysu energetycznego i konsekwencje społeczno-gospodarcze, istnieje wielkie ryzyko, że poszczególne kraje Europy będą miały problemy z dostawami gazu. Ryzyko to wciąż jest duże.
Finansowanie projektów dotyczących międzysieciowych połączeń znacznie wzmocniłoby pozycję Europy i stanowiłoby dodatkową gwarancję dostaw. Chcę dodać, że debatując nad tym dokumentem, Parlament Europejski zaproponował, by pakiet obejmował następujące aspekty.
Po pierwsze, Parlament skoncentrował się na ewentualnej redystrybucji środków finansowych niewykorzystanych w projektach. Ponieważ proponujemy określenie bardzo sztywnych terminów na przygotowanie i opracowanie projektów, myślimy, że gdyby jakiekolwiek kwoty miały pozostać niewykorzystane, powinny one zostać przeznaczone na projekty, które dotyczą wydajności energetycznej i energii odnawialnej.
W bardzo krótkim czasie odbyły się rozmowy trójstronne i udało się osiągnąć porozumienie z Radą. Rada rozważyła propozycje Parlamentu i włączyła je do tego pakietu. Jestem z tego bardzo zadowolony i chcę podziękować przedstawicielom Rady, prezydencji czeskiej oraz komisarzowi Piebalgsowi za tę ścisłą i owocną współpracę. Naprawdę udało nam się osiągnąć dobry wynik w bardzo krótkim czasie.
Reimer Böge
sprawozdawca. - (DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! Kiedy tylko osiągnięto porozumienie w sprawie budżetu na rok 2009, Komisja przedstawiła wniosek w sprawie przeglądu wieloletnich ram finansowych mającego na celu finansowanie transeuropejskich mostów energetycznych oraz projektów dotyczących infrastruktury szerokopasmowej w kontekście europejskiego planu naprawy gospodarczej.
Teraz muszę powiedzieć po pierwsze, że to skomplikowało postępowanie, gdyż uważaliśmy, że nowe wnioski nie powinny być przedstawiane zaledwie w kilka dni po osiągnięciu porozumienia w sprawie budżetu, a po drugie, że praktycznie niemożliwe byłoby osiągnięcie porozumienia z Radą zarówno w sprawie pomocy żywnościowej, jak i przedmiotowych elementów pakietu bodźców gospodarczych po zamknięciu budżetu na rok 2009. W pierwotnym wniosku dotyczącym zapewnienia pięciu miliardów poprzez zmianę perspektywy finansowej i podział na dwie transze - 3,5 miliarda euro w roku 2009 i 2,5 miliarda w roku 2010 - Komisja odebrała lekcję z katastrofalnego wniosku dotyczącego pomocy żywnościowej. To, co Komisja wówczas przedstawiła, nie odpowiadało temu, co ustalono w budżecie. Tak najwyraźniej ma się rzecz i tutaj.
Z zadowoleniem przyjmuję fakt, że Komisja przyjęła sugestię Komisji Budżetowej, którą wysunęliśmy w pierwszej debacie, aby ograniczyć zmiany i pozostawić kwestie dotyczące obszarów wiejskich i połączeń szerokopasmowych oraz modernizacji tych struktur w obszarach wiejskich w dziale 2 budżetu rolnego, a nie przenosić ich do działu 1a. To była słuszna sugestia, która pochodziła z tej Izby i do której się zastosowano.
W drugiej turze dowiedzieliśmy się, że to Rada pierwotnie powiedziała, że Komisja nie może przedstawić tego wniosku dotyczącego pomocy żywnościowej i że był to zasadniczo przegląd. Rada po prostu chciała prześliznąć się przez warunki budżetowe i ustalenia. Wyjaśniliśmy to stosownie w negocjacjach i w rozmowach trójstronnych 2 kwietnia. Uważam, że uczyniliśmy pierwszy właściwy krok w naszym wniosku o zapewnienie 2,6 miliarda euro w pierwszym etapie, o podniesienie pułapu dotyczącego środków na zobowiązania na rok 2009 z poddziału 1a o kwotę 2 miliardów euro, o obniżenie pułapu w dziale 2 o tę samą kwotę oraz o zapewnienie 600 milionów euro na rozwój obszarów wiejskich. Będziemy się starali zapewnić pozostałe 2,4 miliarda euro poprzez kompensację na posiedzeniu pojednawczym w ramach procedur budżetowych w latach 2010 i 2011 przy użyciu - tu zacytuję, gdyż jest to ważne - "wszystkich środków budżetowych przewidzianych w budżetowych ramach prawnych i bez uszczerbku dla środków finansowych programów uzgadnianych w ramach procedury współdecyzji i rocznej procedury budżetowej”.
Ważne dla nas było także to, by podjęte zobowiązania nie były ograniczane ani uzależnione od działów. Dlatego przyjęty przez nas podział mógł być negocjowany w tych ramach czasowych, ponieważ zdawaliśmy sobie sprawę, że musimy drążyć kwestie solidarności energetycznej i modernizacji infrastruktur, włącznie z oceną funkcjonowania reformy WPR, w tej kadencji parlamentarnej.
Jest jednak jasne i to, że to, co mówiliśmy na sesji planarnej Parlamentu Europejskiego w dniu 25 marca na temat przeglądu wieloletnich ram finansowych, musi się znaleźć w porządku obrad jeszcze pilniej. Wzywamy Komisję, by uwzględniła wszystkie te rozważania na temat elastyczności i usprawniła prowadzenie negocjacji w kontekście rocznej i wieloletniej polityki budżetowej podczas jesiennych obrad w sprawie przeglądu wieloletniego planu finansowego. Te negocjacje z Radą prowadzone co roku na te same tematy, w których ugrzęźliśmy, ponieważ jedna strona nie chce iść do przodu, to prawdziwe utrapienie i trzeba z nimi skończyć, gdyż nikt na zewnątrz nie rozumie już, co się dzieje. Potrzebujemy większej elastyczności, więcej możliwości manewru w wieloletniej procedurze budżetowej. Wzywamy Komisję, by wyciągnęła wnioski z tych doświadczeń z ostatnich dwóch, trzech lat i przedstawiła konkretne wnioski jesienią. Tego właśnie oczekujemy!
Andris Piebalgs
komisarz. - Panie przewodniczący! Obecne pogorszenie koniunktury gospodarczej wymaga jakiegoś bodźca także na szczeblu UE. O tym jesteśmy przekonani od początku kryzysu w zeszłym roku.
W listopadzie 2008 roku Komisja Europejska zaproponowała wszechstronny europejski plan naprawy gospodarczej, który w grudniu zatwierdziły głowy państw i rządów. Bazując na tym, w styczniu zaproponowano "pięciomiliardowy pakiet” jako natychmiastowy bodziec dla gospodarki UE. Pakiet jest bodźcem ukierunkowanym na kluczowe cele, takie jak rozwój połączeń szerokopasmowych, bezpieczeństwo energetyczne i technologie niskoemisyjne.
Komisja z wielkim zadowoleniem przyjmuje porozumienie osiągnięte w sprawie tego pakietu w bardzo krótkim czasie, po trudnych acz konstruktywnych dyskusjach.
Chcę podziękować Parlamentowi za poparcie naszego wniosku oraz za jego elastyczność i zdolność do kompromisu prezentowaną w trakcie dyskusji międzyinstytucjonalnych. Ten przypadek pokazuje, że UE potrafi działać szybko, jeżeli kryzys wymaga natychmiastowej reakcji.
Jeżeli chodzi o stronę budżetową - a teraz wypowiadam się w imieniu wiceprzewodniczącego Kallasa - Komisja może przyjąć rozwiązanie ustalone obecnie przez trzy instytucje, choć jej podejście różni się od naszego pierwotnego wniosku z grudnia 2008 roku. Wierzymy, że te projekty będą wdrażane zgodnie z planem.
Chcę także potwierdzić, że Komisja rozumie oczekiwania Parlamentu co do przeglądu budżetu i oceny funkcjonowania porozumienia międzyinstytucjonalnego. Jak państwo wiecie, pracujemy nad tymi kwestiami i jesienią, a najdalej do końca roku, przekażemy nasze wnioski.
Teraz przejdę do mojego tematu: energetyki. Rozporządzenie w sprawie projektów w dziedzinie energetyki jest ważnym instrumentem w osiąganiu dwóch celów: jest ono reakcją na kluczowe kwestie bezpieczeństwa oraz wyzwania dotyczące ochrony środowiska w sektorze energetycznym, a jednocześnie przyczynia się do naprawy naszej gospodarki. Pakiet jest także przykładem solidarności w Unii Europejskiej. Szybkiej reakcji wymagały szczególnie kryzysy związane z gazem.
Nigdy wcześniej Unia Europejska nie zgodziła się przeznaczyć tak dużej kwoty na kluczowe projekty w dziedzinie energetyki.
Wiem, że niektórzy z państwa woleliby, aby w tym pakiecie więcej środków przeznaczono na projekty dotyczące odnawialnych źródeł energii i wydajności energetycznej, ale uważam, że kompromis osiągnięty w końcu w tej kwestii jest dobry. Komisja zapewnia w swym kompleksowym oświadczeniu, że rozważy sytuację ponownie w 2010 roku, odnosząc się wyraźnie do opcji, aby zasugerować przeznaczenie niewykorzystanych środków na działania w dziedzinie wydajności energetycznej i odnawialnych źródeł energii. Oświadczenie to wysłano do Parlament i zostanie ono opublikowane w Dzienniku Urzędowym wraz z rozporządzeniem, zatem nie będę go tu odczytywać.
Z zadowoleniem przyjmuję fakt, że zasada zgłaszania nowych projektów - jeżeli stwierdzimy poważne zagrożenia związane z wdrażaniem bieżących projektów - znajduje także odzwierciedlenie w motywach i artykułach rozporządzenia.
Ponadto zapewniam państwa, że zgodnie z naszym oświadczeniem będziemy szybko przeć do przodu z wieloma nowymi inicjatywami w dziedzinie odnawialnych źródeł energii i wydajności energetycznej.
Po udanym i szybkim zamknięciu procedury ustawodawczej Komisja skoncentruje się na wdrożeniu tego pakietu. Mogę powiedzieć w odniesieniu do projektów w dziedzinie energetyki, że zamierzamy zaprosić do składania wniosków przed końcem maja i spodziewam się pierwszych decyzji w sprawie wsparcia do końca bieżącego roku.
Chcę szczególnie podziękować sprawozdawcom, pani poseł Stavrevej, panu posłowi Maldeikisowi i panu posłowi Böge, za ich zaangażowanie w szukanie szybkiego rozwiązania w odniesieniu do tego ważnego wniosku.
Mariann Fischer Boel
komisarz. - Panie przewodniczący! Chcę tylko odnieść się do tej części pakietu, która dotyczy rozwoju obszarów wiejskich. Po pierwsze, tak jak pan Piebalgs, chcę podziękować Parlamentowi, a w szczególności Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, za współpracę. W minionym miesiącu trwał bardzo dobry i konstruktywny dialog, i oczywiste jest, że wasze poparcie w tej kwestii jest istotne dla osiągnięcia dobrego wyniku.
Należy jak najszybciej dostosować ustawodawstwo, tak aby te środki można było zainwestować w rozwój obszarów wiejskich w 2009 roku, i aby można je wydać, tj. zarówno w odniesieniu do planowania, jak i do wydatków.
Ostateczny kompromis pozostawił nam nieco mniej środków na rozwój obszarów wiejskich niż chcieliśmy. Pierwotnie chcieliśmy 1,5 miliarda euro, a skończyło się na 1,02 miliarda. Zakres inwestycji w sieci szerokopasmowe na obszarach wiejskich został rozszerzony, a państwa członkowskie mają teraz pełną swobodę wyboru pomiędzy sieciami szerokopasmowymi a nowymi wyzwaniami. Myślę, że to dość dobry pomysł, nieograniczający ludzi, którzy dostrzegają szczególne trudności w nowych wyzwaniach w pewnych częściach Unii Europejskiej.
Komisja rozumie też poprawki. Prosicie o rozszerzenie zakresu kwalifikowalnych działań związanych z infrastrukturą szerokopasmowego Internetu o działania miękkie, takie jak szkolenia w zakresie TIK oraz inwestycje w usługi i obiekty związane z TIK. Chcę podkreślić, że te inwestycje i działania są już powszechnie wspierane zarówno w ramach funduszy strukturalnych, jak i funduszy związanych z rozwojem obszarów wiejskich. Główny nacisk kładzie się na infrastrukturę szerokopasmową, ponieważ uważa się, że najbardziej przyspieszy ona rozwój technologiczny i wzrost.
Jeśli chodzi o propagowanie planu naprawy, Komisja zgadza się, że jest ono potrzebne, ale może być prowadzone w ramach już istniejących instrumentów dotyczących rozwoju obszarów wiejskich. Obecne ramy polityczne także pozwalają na wydatkowanie środków na projekty w 2009 roku.
Przeanalizowaliśmy też wniosek o ujęcie już w finansowaniu tych 250 milionów euro, które Parlament dodał do budżetu na rozwój obszarów wiejskich na rok 2009 w swym ostatnim głosowaniu w sprawie budżetu w ubiegłym roku. Ten wniosek nie był jednak częścią porozumienia w sprawie finansowania planu naprawy osiągniętego w rozmowach trójstronnych. Aby uniknąć opóźnień w ostatecznym przyjęciu tego pakietu, uważam, że powinniśmy skorzystać z okazji, by wrócić do tego tematu później w tym roku, kiedy będą uzgadniane pozostałe kwestie dotyczące finansowania planu naprawy.
Ponieważ jest to ostatnie posiedzenie plenarne przed wyborami do Parlamentu, chcę wyrazić szczere podziękowanie za bardzo dobrą współpracę i wymianę poglądów, której towarzyszyły czasem wielki patriotyzm i dynamika, ale przyjemna. Tym z państwa, którzy nie kandydują ponownie, chcę powiedzieć, że współpraca z wami była dla mnie przyjemnością.
(Oklaski)
Przewodniczący
Bardzo dziękuję pani komisarz Fischer Boel. Bardzo miło z pani strony, że pani o tym wspomina. Z panią i z pani kolegami w Komisji zawsze współpracowało i współpracuje się miło. Oczywiście istnieją pewne różnice, ale z panią i z komisarzem Piebalgsem zawsze pracuje się przyjemnie i chcę wam bardzo podziękować w imieniu Parlamentu, jak również osobiście.
Mario Mauro
Panie przewodniczący, panie i panowie! Podczas rozmów trójstronnych z 2 kwietnia osiągnięto w końcu porozumienie pomiędzy Parlamentem a czeską prezydencją. Jako sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Budżetowej jestem z tego porozumienia bardzo zadowolony, gdyż umożliwiło ono kontynuację procesu legislacyjnego w odniesieniu do planu naprawy w takim czasie, jaki sobie wyznaczyliśmy.
Metody finansowania na 2009 rok są bardzo proste: z łącznej kwoty 3,98 miliarda euro 2 miliardy euro zostaną przeznaczone na energetykę poprzez kompensację w dziale 2: "Ochrona i zarządzanie zasobami naturalnymi”. Pozostałe 1,98 miliarda euro przeznaczone na energetykę będzie podlegać decyzji w ramach procedury budżetowej na 2010 rok, i jeśli okaże się to konieczne, ostatnie decyzje zapadną w czasie procedury budżetowej na rok 2011.
Uważam jednak, że ważne jest, by mechanizm kompensacji stosowany w różnych działach pozostawał bez uszczerbku dla środków finansowych programów uzgadnianych w ramach procedury współdecyzji i rocznej procedury budżetowej. Uważam też, że w świetle deficytu, na jaki zwrócono uwagę w obecnym porozumieniu międzyinstytucjonalnym, musimy lepiej przyjrzeć się tej kwestii, aby to porozumienie było bardziej elastyczne, i aby mogło stanowić odpowiedź na kolejne potrzeby finansowe.
Vicente Miguel Garcés Ramón
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Budżetowej. - (ES) Panie przewodniczący! Przekazuję opinię Komisji Budżetowej, której byłem sprawozdawcą, w sprawie wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Wniosek stanowi część europejskiego planu naprawy gospodarczej.
Rada Europy obradująca pod koniec marca 2009 roku zaproponowała alokację 3,98 miliarda euro na sektor energetyczny i 1,02 miliarda euro na Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w celu zbudowania nowej infrastruktury szerokopasmowej w obszarach wiejskich, usprawnienia istniejącej infrastruktury i odpowiedzenia na nowe wyzwania, jakimi są zmiany klimatu, energia odnawialna, różnorodność biologiczna i restrukturyzacja rynku mleczarskiego.
Komisja Budżetowa jednogłośnie zdecydowała, że kwota odniesienia wskazana we wniosku legislacyjnym jest zgodna z pułapem określonym w dziale 2 bieżących wieloletnich ram finansowych na lata 2007-2013.
Rumiana Jeleva
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Rozwoju Regionalnego. - (BG) Jako sprawozdawca opinii Komisji Rozwoju Regionalnego chcę powiedzieć, jak bardzo cieszy mnie ostateczna wersja europejskiego programu energetycznego na rzecz naprawy gospodarczej. Parlament mocno bronił swego stanowiska podczas negocjacji z Radą i uzyskał najlepszy możliwy wynik dla obywateli Europy.
Program energetyczny na rzecz naprawy gospodarczej jest niezwykle ważny dla przyszłości gospodarek europejskich. Obecny kryzys gospodarczy i finansowy utrudnia realizację różnych programów w dziedzinie bezpieczeństwa energetycznego, co jest niekorzystne dla naszego przyszłego wzrostu i powodzenia.
Dlatego właściwym podejściem jest przyznanie dodatkowych zachęt finansowych na projekty w sektorze energetycznym, które pomogą odbudować naszą gospodarkę i promować bezpieczeństwo dostaw energii, a które mają też za cel zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych.
Ten nowy program skutecznie wzmocni bezpieczeństwo energetyczne także w moim kraju, w Bułgarii, dzięki zapewnieniu finansowania dla gazociągu Nabucco i naszego przyłączenia do infrastruktury w Grecji i Rumunii. Dzięki temu będziemy mniej wrażliwi w czasach kryzysów, takich jak ten, którego doświadczyliśmy minionej zimy.
Szanowni posłowie, nasza europejska gospodarka i infrastruktura zależy od dobrego dostępu do energii. W tym aspekcie europejski program energetyczny na rzecz naprawy gospodarczej toruje drogę do skuteczniejszej i wydajniejszej infrastruktury energetycznej w Europie. Dlatego chcę ponownie podkreślić potrzebę wspólnej polityki energetycznej w Unii Europejskiej. Tylko działając wspólnie, możemy osiągnąć większy sukces i zapewnić naszym obywatelom bezpieczeństwo energetyczne, na jakie zasługują. Kończąc, chcę pogratulować sprawozdawczyni jej skrupulatnego dzieła.
Domenico Antonio Basile
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Komisja Rozwoju Regionalnego została wezwana przez Komisję Rolnictwa i Rozwoju Wsi do wydania opinii w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), który dotarł teraz do Izby i jest przedmiotem debaty w kontekście bardziej ogólnego pakietu 5 miliardów euro.
Przedmiotowe działanie można postrzegać jako szybką odpowiedź Komisji na potrzeby kryjące się pod tą decyzją, przyjętą przez Radę w dniach 11 i 12 grudnia 2008 r., zatwierdzającą europejski plan naprawy gospodarczej, obejmujący konkretne działania w wielu sektorach Wspólnoty i kompetencje państw członkowskich w walce z kryzysem gospodarczym i finansowym obserwowanym na rynkach Europy od 2007 roku.
W sektorze rozwoju obszarów wiejskich w środkach przyjętych przez Komisję proponuje się wprowadzenie stosownych aktualizacji rozporządzenia Rady nr 1698/2005, które mają na celu wdrożenie wytycznych do wspomnianego planu.
Podsumowując, wniosek Komisji, który przewiduje udostępnienie kwoty 1,5 miliarda euro wszystkim państwom członkowskim za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na rozwój dostępu do Internetu szerokopasmowego w obszarach wiejskich i zmierzenie się z nowymi wyzwaniami określonymi w ocenie śródokresowej reformy wspólnej polityki rolnej, sformułowany w listopadzie 2008 roku - ma pełne poparcie Komisji Rozwoju Regionalnego, która jest zdania, że zasugerowane działania, jeżeli zostaną wdrożone szybko i w całości, z pewnością pomogą podźwignąć gospodarki krajowe i przywrócą konsumentom zaufanie do systemu, jednocześnie w skutecznym dążeniu do celów dotyczących terytorialnej i społecznej konwergencji w regionach Unii. Wszystko to sprawdzi się, jeśli działania te zostaną skorelowane z wyrażoną przez Radę potrzebą maksymalizacji możliwości dotyczących wydatków w pierwszych latach.
Wyrażając swą opinię, nasza komisja nie ograniczyła się do zwykłej oceny działań zaproponowanych przez Komisję Europejską, lecz zdecydowała się przyjąć własny wniosek poprzez wprowadzenie pewnych poprawek do przedstawionego jej tekstu. Główny aspekt, jaki chciała podkreślić Komisja Rozwoju Regionalnego, dotyczy potrzeby zwiększenia przejrzystości i informacji o wynikach uzyskanych w latach 2009-2011 oraz zapewnienia stosownych instrumentów koordynacji działań finansowanych przez EFRROW i fundusze strukturalne w odniesieniu do infrastruktury Internetu szerokopasmowego.
Zrobiła to, prosząc Komisję o wprowadzenie rozdziału poświęconego konkretnie weryfikacji wyników uzyskanych w odniesieniu do tego działania w rocznym sprawozdaniu monitorującym, wymaganym przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w formie konkretnej poprawki wprowadzonej w tekście proponowanego wniosku.
Romana Jordan Cizelj
w imieniu grupy PPE-DE. - (SL) Zmierzenie się z kryzysem finansowym i gospodarczym jest ważnym sprawdzianem jedności i solidarności Europy. Musimy pokazać dwie rzeczy: po pierwsze, że zamierzamy podjąć wspólne działania i że przyniosą nam one korzyść; po drugie, że potrafimy utrzymać priorytety strategiczne, które wyznaczyliśmy w ciągu kilku ostatnich lat, tj. priorytety umożliwiające budowanie społeczeństwa opartego na wiedzy i innowacyjności, a także utrzymanie niskiego poziomu emisji gazów cieplarnianych.
Cieszy mnie, że Europa odpowiedziała na to wyzwanie szybko i w sposób ujednolicony. Wystąpiliśmy przeciwko protekcjonizmowi i ustanowiliśmy rynek wewnętrzny, co było jednym z ważnych osiągnięć Europy, które trzeba utrzymać w czasie kryzysu. Dzięki temu udało nam się zachować naszą wizję i podjąć działania, nie tracąc jednocześnie z oczu naszych długoterminowych wyzwań, które zdecydowanie obejmują także zmiany klimatu.
Chcę także krótko wspomnieć o projektach w dziedzinie energetyki. W stosunkowo krótkim czasie zapewniliśmy dodatkowe środki finansowe, które zamierzamy przeznaczyć na przyszły rozwój nowych, czystszych technologii i na zwiększenie niezawodnych dostaw energii. Ważne jest, byśmy w tym pakiecie ujęli także technologie wychwytywania i składowania dwutlenku węgla, promowanie morskiej energii wiatrowej oraz międzysieciowe połączenia gazowe i elektroenergetyczne.
Chcę jednak zwrócić państwa uwagę na fakt, że mimo szeregu dobrych projektów, na które przeznaczona ma być dodatkowa pomoc, brakuje w tym portfolio pewnych ważnych projektów. Dlatego prosiłabym, aby te projekty były uważnie monitorowane, aby ich wdrażanie było nadzorowane i abyśmy także znaleźli dodatkowe środki na finansowanie projektów, które propagują wydajność energetyczną i odnawialne źródła energii.
Chcę także dodać w tym kontekście, że energia geotermalna na pewno niesie ze sobą kolejny ważny, a niedoceniany przez nas potencjał. Uważam to za jedno z naszych najważniejszych działań na sam początek naszej kolejnej kadencji.
Hannes Swoboda
w imieniu grupy PSE. - (DE) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Mam wrażenie, że zstąpił na nas jakiś bożonarodzeniowy spokój - wszystko przechodzi tak spokojnie. Niestety, muszę wprowadzić gorzki akcent.
Radzie, której przedstawicieli dziś tu nie ma, miesiące zajął przegląd i ponowne rozpatrzenie wniosków przedstawionych przez Komisję i podanie rozwiązania, podczas gdy mamy problem z ogromnym i wciąż rosnącym bezrobociem. Dlatego nie jest to winą Parlamentu. W tym przypadku osoby odpowiedzialne za budżet nawet wyprzedziły nas w dziedzinie energetyki. To z pewnością nie ułatwiło nam życia. Zwykle to oni nas blokują. Potem jednak próbowaliśmy znaleźć rozwiązanie, a komisarz był bardzo pomocny, lecz Rada pozostawała nieugięta.
Uważamy - i to naprawdę powinno być oczywiste - że wszelkie niewykorzystane środki z budżetu powinny zostać przeznaczane na projekty tworzące miejsca pracy, szczególnie projekty mające na celu bezpieczeństwo energetyczne, wydajność energetyczną i ochronę energii. To naprawdę powinno być oczywiste. Gdybyśmy zapytali obywateli Europy, czy byliby za przeznaczeniem niewykorzystanych środków na tę konkretną dziedzinę, ogromna większość powiedziałaby: tak. Tylko Rada nie przyznała jeszcze, że tego właśnie potrzebujemy. W tym kontekście wszyscy - włącznie z nowymi posłami do Parlamentu - powinni nalegać, by właśnie to działanie zostało wdrożone.
Nie wiem, czy pan Piebalgs nadal będzie komisarzem i czy nadal będzie odpowiadał za tę dziedzinę, ale mam nadzieję, że Komisja także jest zdania, że musimy sprawić, aby wszystkie niewykorzystane środki z budżetu były kierowane do innych dziedzin, do projektów związanych z zatrudnieniem, obejmujących też kwestie wydajności energetycznej i bezpieczeństwa energetycznego.
Na koniec chcę zarówno osobiście, jak i w imieniu mojej grupy, podziękować obojgu komisarzom za ich współpracę. Czy zawsze było przyjemnie, to inna kwestia, ale zawsze byliście gotowi do dialogu i mam nadzieję, że to samo można powiedzieć o nas. Trwa kampania wyborcza, ale sprawy nieco się teraz uspokoiły. Myślę jednak, że dacie sobie radę bez nas, parlamentarzystów.
Donato Tommaso Veraldi
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Wniosek, o którym mówimy, jest częścią pakietu 5 miliardów euro przeznaczonego na europejski plan naprawy gospodarczej, z czego 1 040 euro przeznaczono na budowę i dokończenie infrastruktur Internetu szerokopasmowego w obszarach wiejskich oraz na rozwój w odniesieniu do nowych wyzwań określonych w ocenie funkcjonowania reformy WPR.
Aby odpowiedzieć na obecny kryzys finansowy, musimy podjąć działania przede wszystkim w obszarach wiejskich, przy użyciu instrumentów mających pomagać tym obszarom wyrwać się ze strukturalnej izolacji, w jakiej się znajdują. Dlatego ważne jest zagwarantowanie wykorzystania dostępnych środków wspólnotowych, zwiększenie ich efektywności i wartości dodanej. W dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich trzeba przyjąć każdą możliwą taktykę zapewniającą większą elastyczność i wydajność finansową.
Uważam, że ważne jest, by Komisja podjęła się pomocy państwom członkowskim w przyjmowaniu krajowych strategii i programów rozwoju obszarów wiejskich mających podnieść poziom zatrudnienia. Muszę jednak powiedzieć, że zgodnie z zasadami Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, projekty dotyczące wdrożenia sieci szerokopasmowych są administrowane głównie przez administracje publiczne - prowincje, miasta i społeczności góralskie - które nie mogą w swej księgowości ujmować podatku VAT. Inaczej jest w przypadku innych programów, innych zasad rządzących funduszami strukturalnymi, gdzie takie wydatki uważa się za kwalifikowalne.
Kryzys gospodarczy zaakcentował po prostu trudności, z jakimi już borykały się lokalne władze, zatem wpływ podatku VAT na budżety związane z wdrażaniem różnych prac jest tak duży, że istnieje ryzyko, iż władze publiczne nie będą w stanie inwestować i niewykorzystane środki będą wracać do budżetu Wspólnoty. Na koniec, jeśli chodzi o dystrybucję środków, uważam, że musimy się skoncentrować na zastosowaniu kryteriów historycznych, jak to zaproponowała Komisja.
Guntars Krasts
Dziękuję, pani przewodnicząca. Uważam, że porozumienie w sprawie wsparcia dla polityki energetycznej Unii Europejskiej w długiej perspektywie, zapewniające w krótkiej perspektywie zachęty na rzecz naprawy gospodarki, pomoże osiągnąć oba cele. Jedynym wyjątkiem, który nie zapewni zwrotu gospodarczego, jest finansowanie projektów dotyczących wychwytywania i składowania dwutlenku węgla. Bez wątpienia posłuży to jednak sprostaniu długoterminowym wyzwaniom polityki energetycznej poprzez wzrost konkurencyjności technologii firm UE na rynkach światowych, gdzie alternatywne źródła energii nie będą w stanie w najbliższej przyszłości zastąpić węgla. Z wielkim zadowoleniem przyjmuję przeznaczenie większości funduszy na projekty dotyczące międzysieciowych połączeń elektroenergetycznych. Cieszy mnie, że przeznaczono znaczne środki na integrację z europejskimi sieciami elektroenergetycznymi państw bałtyckich, które są najbardziej odizolowanym regionem w UE. Choć inwestycje te nie powodują pełnej integracji rynków państw bałtyckich z sieciami europejskimi, to jednak są ważnym wzmacniającym czynnikiem w propagowaniu bezpieczeństwa dostaw energii. Mam nadzieję, że będzie to zachęta dla państw bałtyckich do kontynuacji reform strukturalnych w ich systemach energetycznych i do tworzenia warunków rynkowych, które poprawią sytuację odbiorców energii w tym regionie. Dziękuję.
Claude Turmes
w imieniu grupy Verts/ALE. - Pani przewodnicząca! To smutny dzień dla wiarygodności Unii Europejskiej. Plan naprawy gospodarczej, w sprawie którego będziemy głosować, jest w rzeczywistości planem braku naprawy, który nie daje prawie żadnych natychmiastowych bodźców gospodarczych. Od miesięcy toczą się czasem intensywne negocjacje z Radą UE. Niestety, zamiast stawić czoła rządom, takim jak niemiecki, holenderski i brytyjski, które przyjęły krótkowzroczne podejście na zasadzie "oddajcie mi moje pieniądze”, większość członków tej Izby i Komisji zwyczajnie ugięła się pod ich żądaniami.
Ten wynik jest bardzo zły i można go było uniknąć. Mogliśmy zbudować prawdziwy instrument solidarności, w którym ogromna większość środków zostałaby przeznaczona na gospodarkę tych najbardziej potrzebujących: naszych przyjaciół w Europie Wschodniej. Mogliśmy zwiększyć skuteczność tego planu, stosując innowacyjne instrumenty finansowe, takie jak fundusze gwarancji kredytowych i banki publiczne, czy też Europejski Bank Inwestycyjny. To zamieniłoby owe 5 miliardów euro w 50-80 miliardów euro w inwestycjach, których gospodarka Europy obecnie potrzebuje. Mogliśmy skupić nasze inwestycje na obszarach z potencjałem natychmiastowego tworzenia nowych miejsc pracy, takich jak miasta Europy inwestujące w renowację budynków i transport publiczny lub niezależne przedsiębiorstwa energetyczne inwestujące w energię odnawialną, lub jak nasz przemysł w Europie inwestujący w technologie ekologiczne. Zamiast tego, zdecydowaliście się przeznaczyć większość tych 5 miliardów euro na przestarzałą pomoc państwa na rzecz tych, którym gotówki brakuje najmniej: wielkich oligopoli energetycznych w Wielkiej Brytanii, Niemczech i Francji.
Zamiast wysłać silny sygnał, wysyłamy sygnał braku odwagi politycznej: Europejskie instytucje bez kręgosłupa, które nagięły się do zachcianek rządów krajowych mających klapki na oczach.
Niestety, brak nam odważnego i wizjonerskiego przewodniczącego Komisji. Niestety, liberałowie i socjaliści w tej Izbie nie byli gotowi walczyć z zielonymi o to, aby ten plan naprawy stał się prawdziwym pierwszym krokiem do zielonego nowego porządku. Aby w Europie mogły nastąpić zmiany, musimy zmienić przewodniczącego Komisji. Aby ta zmiana mogła nastąpić, musimy zmienić grupy większościowe w Parlamencie Europejskim. "Powstrzymać Barroso - być za zielonym nowym porządkiem” - to jak najbardziej słuszny slogan w nadchodzących wyborach europejskich.
Pedro Guerreiro
W odniesieniu do tzw. europejskiego pakietu 5 miliardów na europejski plan naprawy gospodarczej, warto przypomnieć rezolucję przyjętą przez Parlament w sprawie śródokresowego przeglądu ram finansowych na lata 2007-2013. Rezolucja ta mówi, że pułap środków własnych stanowi 1,24% DNB EU płatności i że efektywnie jest to poniżej 1%; że co roku znaczne marginesy pozostają poniżej pułapu określonego w wieloletnich ramach finansowych, przy kwocie ponad 29 miliardów euro płatności w ciągu ostatnich trzech lat; oraz że istnieją duże marginesy pomiędzy pułapem wieloletnich ram finansowych a pułapem środków własnych UE, przy kwocie ponad 176 miliardów euro w okresie od 2010 do 2013 roku.
W związku z tym musimy zapytać: Dlaczego w obliczu pogarszającej się sytuacji gospodarczej nie wykorzystujemy chociaż środków zapewnionych w wieloletnich ramach finansowych?
Dlaczego Unia Europejska woli ująć 2 miliardy euro z marginesu rolnego, kiedy tysiące rolników stoi w obliczu jeszcze większych trudności?
Czy rolnicy bardziej potrzebują Internetu szerokopasmowego, czy wsparcia w borykaniu się z rosnącymi kosztami produkcji i spadającymi cenami producenta?
Z jakich innych pozycji budżetowych odejmiemy niemal 2 miliardy euro, aby ta korekta była neutralna? Czy tak kwota zostanie odjęta ze spójności?
Jak zostaną podzielone prawie 4 miliardy euro przeznaczone na projekty w dziedzinie energetyki i prawie 1 miliard euro przeznaczony najwyraźniej na promowanie sieci szerokopasmowych w obszarach wiejskich? Jak wprowadzona będzie ta nieuczciwa wymiana?
I wreszcie, gdzie jest ta wielce osławiona solidarność Unii Europejskiej? Czy znowu będzie to tylko mały deszcz z dużej chmury?
Patrick Louis
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Plan naprawy wynika z dobrych intencji. By odpowiedzieć na cykliczne pogorszenia koniunktury gospodarczej, potrzebna jest naprawa Keynesowska, ale ten kryzys jest strukturalny. To narzędzie jest więc nieadekwatne.
Ponowne wstrzykiwanie środków w niekontrolowaną gospodarkę to wyrzucanie pieniędzy w błoto. W rzeczywistości ratowanie gospodarki bez uprzedniego przywrócenia preferencji wspólnotowej na naszych granicach jest jak palenie w piecu przy otwartych oknach. Opał się wyczerpuje, a pieniądze za rachunki idą z dymem.
Po tym wstępie chcę zgłosić trzy uwagi. Po pierwsze, rynek energetyczny jest nieistotny. W rzeczywistości w tej dziedzinie konkurencja nie obniża cen, gdyż determinują je koszty środków produkcji. Dlatego uważamy, że ważne jest inwestowanie w naprawdę wydajne źródła energii, niewpadanie w pułapkę źródeł energii, które są w dużej mierze dotowane, takich jak energia wiatrowa, i optowanie za energią słoneczną lub jądrową.
Po drugie, żaden rynek elektroenergetyczny nie jest wydajny. Na długich odległościach straty energii są proporcjonalne do odległości. Prawdopodobieństwo awarii i przerw w dopływie energii rośnie wraz z geograficzną złożonością sieci. Dlatego połączenie międzysieciowe sieci elektroenergetycznej w Europie powinno powrócić do swego podstawowego celu, jakim jest zapewnienie sobie nawzajem awaryjnego źródła energii na granicach i umożliwienie obrotu energią, jednak jedynie jako tło naszych działań. To powinien być nasz priorytet.
Po trzecie, co do sprawozdania pani Podimaty, które odnosi się do obecnego sprawozdania, zalecamy nie tylko uwzględnienie energii potrzebnej do użytkowania produktu, lecz także uwzględnienie informacji o ilości energii potrzebnej do wytworzenia tego produktu.
Podanie tej informacji konsumentom poprawi status produktów o dużej wartości dodanej i o niskich wymogach energetycznych. Podanie tej informacji da przewagę konkurencyjną tak potrzebną naszym gospodarkom, które są nadmiernie zagrożone nieuczciwą konkurencją globalną.
Sergej Kozlík
- (SK) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Moim zdaniem Parlament Europejski i Rada podjęły decyzje nadzwyczajne, lecz skuteczne, przeznaczając 5 miliardów euro środków niewykorzystanych w 2008 roku na rok 2009, na pakiet stymulujący mający niwelować skutki kryzysu finansowego, wraz z sumą 4 miliardów euro na rozstrzygnięcie problemu pewnych wąskich gardeł w europejskiej sieci energetycznej. Z drugiej strony wypowiedź pana Turmesa była w wielu aspektach słuszna, szczególnie w odniesieniu do zarządzania środkami.
Uważam, że ważne jest, by rządy państw członkowskich reagowały elastycznie, i aby wszystkie środki przeznaczone na lata 2009-2010 zostały wydane i to jak najefektywniej. Kryzysowa sytuacja w dostawach gazu na początku roku, jaka zaistniała po sporze między Rosją a Ukrainą pokazała, jak wrażliwa jest znaczna część Europy w sytuacjach krytycznych. Działania wdrożone i sfinansowane z tego pakietu powinny więc pomóc zapobiec nawrotowi tego kryzysu.
Agnes Schierhuber
(DE) Pani przewodnicząca, komisarze, panie i panowie! Przede wszystkim chcę podziękować pani Stavrevej za jej znakomite sprawozdanie. Zdecydowanie konieczne jest, aby ten program gospodarczy, który przyjęliśmy dzisiaj w całości, był także dostępny na obszarach wiejskich. Sieć szerokopasmowa to dla obszarów wiejskich, zwłaszcza w Austrii, niezbędny środek komunikacji służący tworzeniu nowych i nowoczesnych miejsc pracy oraz szybkiemu przekazywaniu informacji. Nie należy zapominać, że ponad 50% ludności Unii Europejskiej zamieszkuje obszary wiejskie.
Panie i panowie! Kończę swą karierę polityczną. Chcę szczerze podziękować wszystkim kolegom, Komisji i instytucjom Unii Europejskiej, a szczególnie urzędnikom i personelowi, za ich pomoc i wsparcie. Praca z wami była dla mnie przyjemnością. Chcę też podziękować tłumaczom, którzy musieli tłumaczyć mój austriacki niemiecki.
Jestem przekonana, że rzeczą całkowicie jasną musi być nadal to, że wspólna polityka rolna z jej dwoma filarami jest społeczeństwu Unii Europejskiej niezbędna. Rolnicy naturalnie zdają sobie sprawę ze swej odpowiedzialności przed społeczeństwem. Ale oczekuję też, że społeczeństwo Unii Europejskiej rozumie swą odpowiedzialność wobec wszystkich tych, którzy zapewniają mu zasoby. Mając to na uwadze, życzę Unii Europejskiej wszystkiego najlepszego na przyszłość.
(Oklaski)
Gábor Harangozó
(HU) Pani komisarz, panie i panowie! Na początek chcę podziękować pani Stavrevej za współpracę i pogratulować jej znakomitego dzieła, które zyskało sobie jednomyślne poparcie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Po debacie, jaka odbyła się w Radzie, udostępniono nam 1,02 miliarda euro na zniesienie bolesnego wpływu kryzysu na obszary wiejskie. Udało nam się doprowadzić do tego, że środki mogą być wykorzystywane bardziej elastycznie, niż to przewidywał pierwotny wniosek, w odpowiednio obszernych ramach, aby rozwinąć dostęp do Internetu szerokopasmowego w obszarach wiejskich i zmierzyć się z nowymi wyzwaniami określonymi w trakcie przeglądu wspólnej polityki rolnej.
Plany rozwoju obszarów wiejskich w państwach członkowskich muszą zostać jak najszybciej poddane przeglądowi, aby obecnie określone kwoty mogły zostać udostępnione również jak najszybciej. Jest to być może aspekt najważniejszy dla ludności wiejskiej, gdyż taka pomoc umożliwia tworzenie nowych miejsc pracy, dostęp do nowych szkoleń i nowych rynków; prowadzi jednocześnie do zmniejszenia kosztów i wykorzystania nowych innowacyjnych technologii.
Ludność wiejska jest najbardziej narażona na odczuwanie skutków kryzysu gospodarczego. Patrząc w przyszłość, można powiedzieć, że istnieje też ryzyko dalszego wykluczenia terytorialnego i gospodarczego, rozciągającego się poza czas kryzysu gospodarczego. Jeszcze przed kryzysem znaczna liczba państw członkowskich borykała się z ciągłym podupadaniem obszarów wiejskich. Odpowiadamy za to, by opracować i wdrożyć jak najszybciej niezbędne środki mające zabezpieczyć wartości naszych obszarów wiejskich.
Szanowni posłowie, ponieważ moja partia raczej nie wypadnie w wyborach na tyle dobrze, abym mógł pracować z wami przez kolejne pięć lat, chcę wam podziękować za znakomitą współpracę w tej Izbie. Jako młody polityk mogę tylko życzyć wszystkim młodym politykom szansy uczenia się tego, jak funkcjonuje polityka europejska, w tak znakomitej organizacji.
Lena Ek
(SV) Pani przewodnicząca! Obecnie świat i Europę nękają trzy kryzysy: kryzys finansowy, wynikający z niego kryzys zatrudnienia i kryzys klimatyczny. Należy ukierunkowywać pakiety środków na szukanie rozwiązań dla wszystkich trzech kryzysów, jednak trudno to zauważyć w przypadku tego pakietu. Marilyn Monroe powiedziała kiedyś: "i nie wódź mnie na pokuszenie, znajdę je sama”. Tak wydają się działać rządy państw członkowskich w odniesieniu do wykorzystywania środków, które wspólnie przeznaczyliśmy na ten pakiet gospodarczy. Zasługuje on na poważną krytykę, gdyż zajmuje się starymi źródłami energii, szczególnie w aspekcie czasu. Środki zawarte w tym pakiecie odnoszą się jak dotąd do przyszłości i jest większe prawdopodobieństwo, że pomogą w tworzeniu miejsc pracy w czasie następnej recesji niż teraz. Naszym zamiarem była próba zapewnienia nowej technologii i nowych pomysłów oraz środków umożliwiających tworzenie miejsc pracy teraz, w czasie obecnej recesji w Europie. Dlatego (jeżeli zostaniemy ponownie wybrani) będziemy nadal monitorować to, co obiecała Komisja za pośrednictwem komisarza Piebalgsa, tj. właściwy i wiarygodny monitoring wdrażania i nadzoru.
Na koniec, pani przewodnicząca, chcę podziękować pani komisarz Fischer Boel za niezwykle konstruktywną pracę, jaką wykonała, oraz komisarzowi Piebalgsowi, który ściśle współpracował z Komisją Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, i który osobiście odegrał bardzo ważną rolę, jeśli chodzi o pakiet energetyczny i pakiet klimatyczny, oraz jeśli chodzi o to, co osiągnęliśmy w tej dziedzinie w ciągu minionych pięciu lat. Chcę podziękować sprawozdawcy, który wykonał dobrą robotę, oraz szanownym posłom. Na koniec dodam, że naprawdę uważam, że Parlament Europejski powinien w przyszłości przestać obradować w Sztrasburgu na rzecz obrad w jednym miejscu.
Andrzej Tomasz Zapałowski
(PL) Pani przewodnicząca! Wsparcie dla obszarów wiejskich niezależnie od formy jest bardzo istotnym działaniem. Tym bardziej, gdy wsparcie to odbywa się poprzez wprowadzanie na wieś w sposób masowy nowych technologii. Jednak moje wątpliwości budzi ustawienie priorytetów. Co jest obecnie ważniejsze dla rozwoju obszarów wiejskich - szerokopasmowy Internet czy też kontynuowanie rozbudowy infrastruktury komunikacyjnej i jej modernizacja, działania związane ze zwiększeniem ilości miejsc pracy na wsi, zwłaszcza w dobie kryzysu?
Jest dla mnie oczywiste, iż kwoty związane z wprowadzaniem szerokopasmowego Internetu i walką ze zmianami klimatu na wsi zasilą przede wszystkim przedsiębiorstwa i firmy realizujące te zlecenia, a nie rolników czy też mieszkańców wsi. A może trzeba by było te środki przeznaczyć na wyrównanie dysproporcji w dopłatach dla średnich gospodarstw, zwłaszcza w nowych państwach członkowskich? Unia Europejska daje obecnie rolnikom szerokopasmowy Internet za olbrzymie kwoty zamiast realizować ważniejsze potrzeby, to jest podniesienie gospodarstw rolnych, a nie koncernów rolnych, na wyższy poziom.
Konstantinos Droutsas
(EL) Pani przewodnicząca! Celem wartego 5 miliardów euro planu naprawy gospodarczej jest wykorzystanie kryzysu na rynkach kapitałowych i sprawienie, by kapitał mógł osiągać swe cele poprzez propagowanie restrukturyzacji kapitałowej w sektorach strategicznych, takich jak energetyka i komunikacja elektroniczna.
Internet i sieci szerokopasmowe są niezbędne do rozwoju obszarów wiejskich, ale nie są priorytetem. Gdy dochód właścicieli małych i średnich gospodarstw ciągle spada i grozi im eksmisja z ich ziemi i bezrobocie, kiedy gospodarka całych obszarów przeżywa kryzys ze względu na WPR i dyktat WTO, to nie rozwój sieci przyczyni się do rozwoju obszarów wiejskich; to kpina z biednych rolników. Kwota 1,5 miliardów euro została po prostu przeznaczona na rozwój firm zajmujących się komunikacją elektroniczną, a nie na rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich.
Dokładnie to samo dotyczy 3,5 miliardów euro przeznaczonych na dokończenie zintegrowanej sieci elektroenergetycznej i na dopełnienie jednolitego rynku elektroenergetycznego, ułatwienie prywatyzacji, fuzji i przejęć promowanych przez trzeci pakiet liberalizacji oraz wychwytywanie i składowanie dwutlenku węgla - tego przesadnie drogiego i nieekologicznego planu opracowanego w celu zwiększenia korzyści i przyzwolenia na dalsze zanieczyszczanie środowiska przez jednostki produkcyjne.
Robotnicy i rolnicy rozumieją, że te działania są podejmowane w celu wzmocnienia kapitału i monopoli, i dlatego odrzucają je i żądają zmian dotyczących zwykłych ludzi, aby nie stali się oni zwierzętami pociągowymi kryzysu.
Helga Trüpel
(DE) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Prawdą jest, że Unia Europejska próbuje wnieść własny wkład w walkę z tym poważnym kryzysem finansowym i gospodarczym. Prawdą jest też, w odniesieniu do promowania sieci szerokopasmowych w obszarach wiejskich, że UE powinna mieć prawo uczestniczyć w przezwyciężeniu cyfrowej segregacji społeczeństwa, by więcej ludzi miało dostęp do Internetu, oraz wzmacniać wewnętrzną spójność Unii Europejskiej.
Jako polityk budżetowy chcę jednak podkreślić, że choć ogłoszenie takiego programu będzie miało wpływ na opinię publiczną, nie jest jasne, skąd tak naprawdę będą pochodzić środki. Jest to w pewnym stopniu podejrzane. Nie mogę tego poprzeć i jeśli Rada podejmie takie decyzje, a Komisja, poprzez pana Barroso, wyjdzie z czymś takim, trzeba będzie poważnie zadbać o to, aby było jasne, skąd pochodzą pieniądze. To jedyna naprawdę przekonująca forma polityki, jaką możemy zaprezentować naszym obywatelom. W tej chwili pieniędzy niestety nie ma. Państwa członkowskie muszą znów zająć stanowisko, abyśmy naprawdę mogli postawić sprawę jasno, że to wkład w lepszą politykę strukturalną i na rzecz większej solidarności w Europie. Musimy się wspólnie postarać, aby stało się to rzeczywistością.
Andreas Mölzer
(DE) Pani przewodnicząca! Choć Unia Europejska wprowadziła dotacje na rozwój obszarów wiejskich, to jednocześnie depopulacja tych obszarów spowodowana warunkami nałożonymi przez Maastricht wzbudziła niepohamowany entuzjazm dla liberalizacji i towarzyszący mu rozpad infrastruktur wiejskich.
Po upadku Chryslera i zamknięciu komisariatów i szkół, przez deregulację EU wkrótce zamykane będą poczty. Komisja ewidentnie planuje dalszą eutanazję. Gdyby od 2014 roku przestały mieć zastosowanie kryteria kwalifikowalności dotyczące niższej niż średnia siły ekonomicznej i depopulacji obszarów wiejskich, to byłby ostatni gwóźdź do trumny dla wielu obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania. To moim zdaniem zamach na wszystkie obszary wiejskie, do którego nie możemy dopuścić. Potrzebujemy porównywalnych warunków życia w miastach i miasteczkach oraz na wsiach. W przeciwnym razie nie tylko pojedyncze obszary, ale i całe doliny w Europie wkrótce zostaną opuszczone.
Obcięcie dotacji to z pewnością złe podejście, jeśli chcemy zadbać o ważne obszary wiejskie i struktury niższej klasy średniej. Obszarów wiejskich nie da się jednak utrzymać przy życiu samymi dotacjami rolnymi. Zanik rolnictwa w ostatnich latach pokazuje to wyraźniej niż kiedykolwiek dotąd. Dotacje dla obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania nie mogą być obcinane, lecz zwiększane. Małe i średnie gospodarstwa, oraz gospodarstwa ekologiczne muszą przetrwać, a suwerenność żywnościowa powinna być utrzymana. Jeżeli nie da się wkrótce wyperswadować UE promowania głównie intensywnych hodowli i potężnych właścicieli ziemskich - jak np. brytyjska królowa - to najwyższy czas, by ponownie znacjonalizować rolnictwo, co najmniej częściowo.
Neil Parish
Pani przewodnicząca! Chcę bardzo podziękować komisarzowi za poranną prezentację, oraz pani Stavrevej za jej sprawozdanie.
Bardzo ważne jest, byśmy poradzili sobie z tym "pięciomiliardowym” pakietem. Chcę powiedzieć Komisji otwarcie, że kiedy w przyszłości będzie się porywać na pięciomiliardowy pakiet, powinna chyba dojść do nieco lepszego porozumienia z Radą, zanim zabrniemy za daleko. Rozumiem, że nie zawsze łatwo jest Radzie zgodzić się na określone środki, ale musimy wiedzieć, czy te pieniądze w końcu będą dostępne. Podejrzewam, że prawdopodobnie będą i myślę, że naprawdę można je bardzo dobrze wykorzystać.
Rolnictwo jest bez wątpienia bardzo ważne dla obszarów wiejskich, ale w obszarach tych jest też wiele innych firm. Szczególnie w mniejszych gospodarstwach potrzebny jest inny dochód. Sieć szerokopasmowa oznacza w szczególności, że mnóstwo małych firm w obszarach wiejskich będzie się rozwijać. Kiedy Internet szerokopasmowy będzie dostępny, połączenia w większości obszarów wiejskich Unii Europejskiej będą bardzo dobre. Internet szerokopasmowy może też być niezbędny do rozwoju firm z zakresu rolnictwa, turystyki i wszystkich tych dziedzin, które są związane z Internetem.
W tym czasie prawdziwej recesji w Unii Europejskiej, jeśli skierujemy pieniądze do właściwych obszarów i jeśli zrobimy to w porę, ten pakiet stymulujący będzie bardzo znaczący, ponieważ biznes potrzebuje stymulacji. Rolnictwo jest ważne, ale dla obszarów wiejskich ważne są też inne branże, a ten pakiet może być im pomocny.
Życzę więc Komisji powodzenia w całym projekcie. Mam nadzieję, że pieniądze będą, ale - jak powiedziałem - myślę, że w przyszłości musimy jednak działać w znacznie bardziej jednolity sposób.
Catherine Guy-Quint
(FR) Pani przewodnicząca! W listopadzie 2008 roku Komisja przedstawiła plan naprawy, który nie był odpowiedni ani pod względem objętości, ani pod względem treści. Po sześciu miesiącach należy stwierdzić, że plan naprawy nie jest niemal wcale wdrażany. Chcę wiedzieć, co się dzieje z tymi 30 miliardami euro funduszy z planu naprawy.
Co się stało z 15 miliardami euro zapowiedzianymi w ramach nowych działań i powierzonymi EBI? Jak można pogodzić zapowiedziany bodziec wynoszący 7 miliardów euro z funduszy strukturalnych i z Funduszu Spójności z ogłoszonym budżetem strukturalnym, z którego w 2009 roku wydano o 10 miliardów euro mniej?
I wreszcie, jeśli chodzi o te 5 miliardów euro, o których dziś mówimy, chcę podzielić się czterema uwagami. Mimo presji ze strony Parlamentu Europejskiego, Rada Ministrów Finansów nie była w stanie przeznaczyć 5 miliardów euro na 2009 rok, zapewniając jedynie 2,6 miliarda euro.
Nie jesteśmy więc bynajmniej pewni, czy Rada będzie w stanie znaleźć te 2,4 miliarda euro, brakujące na rok 2010. Parlament jest gotowy szukać wszelkich możliwych rozwiązań przy użyciu środków prawnych. Jednak inne priorytety polityczne nie mogą pod żadnym pozorem być kwestionowane. Parlament na to nie pozwoli. Nie możemy akceptować przegrupowania; tej linii nie przekroczymy.
Trudno będzie znaleźć te 2,4 miliarda euro, ponieważ po prezentacji WPB przez Komisję wiemy, że dostępne będzie najwyżej 1,7 miliarda euro. Co więcej, Rada wciąż musi wyrazić swą zgodę na uwolnienie tych marginesów. Dlatego ważne jest w każdym razie, by w imię krótkoterminowej ortodoksji budżetowej i prawnego podejścia do regulacji budżetu, liczne państwa członkowskie nie mogły już zatrzymać tego całego planu naprawy.
Dla dobra przyszłości Unii należy utrzymać silny budżet, a widzimy - i jest to moja czwarta uwaga - że rozmiary i sposób, w jaki negocjowano i przyjmowano ostatnie ramy finansowe, sprawia, że przyszłość Europy jawi się bardzo niekorzystnie.
Jan Mulder
(NL) Pani przewodnicząca! Słuchając tej debaty, mam wrażenie, że większość z nas jest zadowolona, lecz mimo to mam też nieodparte wrażenie, że jest to pakiet skromny. Myślę, że chodziło tu głównie o zachowanie twarzy przewodniczącego Barroso i Komisji. Zaproponowane środki na pewno będą użyteczne, ale finansowanie pozostaje niepewne.
Choć budżet rolny musi uwzględniać nieprzewidziane sytuacje, nawet w przypadku nadwyżki, mam pewne zastrzeżenia co do jego ciągłego wykorzystywania jako dojnej krowy do finansowania nieprzewidzianych zdarzeń. Jestem zdania, że Komisja i Unia Europejska nie nauczyły się wiele z wybuchów zakaźnych chorób zwierzęcych, które występowały w przeszłości. Gdyby miały się zdarzyć ponownie, musielibyśmy je zwalczać z budżetu rolnego.
Chciałbym wiedzieć, jakie są nasze priorytety. Finansowanie działań zaproponowanych w ramach zwalczania chorób zwierzęcych czy finansowanie tego pakietu, który wciąż wymaga dopracowania? Nadal pozostaje tu duża niepewność, ale rozumiem, że w każdym razie zasiłek dla osób o niskich dochodach zawsze będzie dostępny, i to mnie nie uspokaja.
Jeśli chodzi o faktyczne działania, różnią się one zależnie od państwa członkowskiego, ale niewątpliwie są przydatne. Ja także popieram bezpieczeństwo energetyczne i uważam, że cokolwiek zrobimy w tym względzie, będzie pożyteczne.
Kończąc, chcę pogratulować obojgu komisarzom ich pracy, a w szczególności pani Fischer Boel, z którą miałem przyjemność ściśle współpracować przez ostatnie pięć lat.
Inese Vaidere
(LV) Panie i panowie! Inicjatywa dotycząca łącznej kwoty 5 miliardów euro jest dobrą podstawą przyszłego rozwoju wspólnej polityki energetycznej Unii Europejskiej oraz rozwoju obszarów wiejskich w długiej perspektywie. Wzmocnienie sieci wewnętrznych jest równie ważne, jak utworzenie międzysieciowych połączeń, tworzących jednolite sieci. Moim zdaniem należy kłaść większy nacisk na wydajność energetyczną i na zróżnicowanie, tworząc prawdziwe zachęty do stosowania morskiej energii wiatrowej, energii geotermalnej i innych odnawialnych źródeł energii. Plany państw członkowskich, włącznie z planami wielkich państw takich jak Niemcy, Francja czy Wielka Brytania, muszą być opracowywane zgodnie ze wspólną polityką energetyczną Unii Europejskiej. Państwom szczególnie mocno dotkniętym kryzysem gospodarczym należy wyznaczyć pułap współfinansowania wielkości 50%. Należy zapewnić prawdziwe wsparcie lokalnym i regionalnym inicjatywom propagującym energię odnawialną i zachęcającym do jej wykorzystywania. Jeśli chodzi o rozwój obszarów wiejskich, należy większą uwagę zwracać na sytuację faktyczną niż na wskaźniki historyczne. Mówi się nie tylko o wprowadzeniu Internetu szerokopasmowego, ale też np. o rozwoju dróg na wsiach. Środki z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich należy udostępnić zwłaszcza słabszym gospodarczo państwom członkowskim. Dziękuję.
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf
(DE) Pani przewodnicząca, komisarze! Ten plan naprawy gospodarczej nie jest arcydziełem. Przede wszystkim niewiele zostaje dla obszarów wiejskich. Wiąże się to także z przeniesieniem środków z budżetu rolnego do budżetu rozwoju obszarów wiejskich. Pani komisarz, to nie prowadzi do niezależnego rozwoju obszarów wiejskich, lecz wraca do logiki szukania równowagi.
Przede wszystkim państwom członkowskim pozostawia się swobodę tworzenia programów kompensacyjnych. W Niemczech wpływa to na fundusz mleczarski. Strata 15 centów na kilogramie mleka oznacza brak 4,2 miliardów euro dla samych niemieckich mleczarzy. A kompensacja przewiduje 100 milionów euro. Pani komisarz, postawmy sprawę jasno. To zaledwie kropla w morzu potrzeb, a nie plan naprawy gospodarczej!
Maria Petre
(RO) Przede wszystkim chcę pogratulować pani Stavrevej jakości sprawozdania, które nam dziś przedstawiła.
Popieram poprawki proponowane przez sprawozdawczynię, takie jak udostępnienie 250 milionów euro na działania związane z nowymi wyzwaniami, choć - jak sama pani komisarz powiedziała - będziemy musieli się tym zająć ponownie. Zważywszy na potrzebę szybkiej reakcji na obecny kryzys gospodarczy, jak wszyscy zdajemy sobie sprawę, byłoby wskazane, by zapewniono wypłaty, których można by dokonać już w roku budżetowym 2009. To podejście odzwierciedla faktycznie konkluzje prezydencji Rady Europejskiej z dnia 12 grudnia 2008 r.
Istotnym aspektem obecnego kryzysu gospodarczego jest spadek ogólnie dostępnych środków i kredytów oraz trudniejsze warunki uzyskiwania kredytów bankowych. Dlatego popieram sugestię sprawozdawczyni, aby państwa członkowskie miały możliwość wykorzystania środków udostępnionych dzięki pożyczkom i gwarancjom kredytowym, które pozwolą zainteresowanym w obszarach wiejskich na inwestowanie w tych trudnych czasach.
Zważywszy na rozproszenie ludności i na wysokie koszty w niektórych społecznościach wiejskich, nie wszyscy obywatele mieliby osobisty dostęp do infrastruktury szerokopasmowej. Dlatego moim zdaniem, oprócz proponowania działań w ramach infrastruktury, państwom członkowskim należy dać możliwość wspierania publicznych miejsc dostępu do Internetu w społecznościach wiejskich, takich jak biblioteki publiczne czy ratusze.
Zgadzam się zatem z tym, by opinii publicznej i władzom lokalnym odpowiedzialnym za wdrażanie tych nowych działań udostępnić konkretne informacje. Myślę, że aby zapewnić najbardziej skuteczne wykorzystanie dostępnych środków i przyśpieszyć znacznie rozwój dostępu do Internetu szerokopasmowego w obszarach wiejskich, obecne różnice między państwami członkowskimi, jeśli chodzi o zasięg Internetu szerokopasmowego, powinny być wykorzystane jako wskazówki dotyczące różnicowania przy alokacji tych środków.
Jutta Haug
(DE) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Za niespełna dwie godziny mamy podjąć ostateczną decyzję w sprawie europejskiego planu naprawy gospodarczej. Pięć miesięcy zajęło nam - rzecz jasna ze względu na sofistykę w Radzie - dojście do decyzji w sprawie pakietu, który teraz rozważamy.
Gdybyśmy przedmiot tego pakietu potraktowali poważnie, musielibyśmy działać znacznie szybciej. Pakiet sam w sobie jest w porządku; nie ma co do tego wątpliwości. Bardzo wątpię jednak, czy zapewni on Europie naprawę gospodarczą w obecnym kryzysie. Czy odpowiednie pieniądze dotrą do odpowiednich projektów w odpowiednim czasie?
Dobrze, że członkowie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii także mieli wątpliwości i wynegocjowali oświadczenie Komisji, że nie zaniedba ona kwestii wydajności energetycznej. Jest więc szansa, że te 2,6 miliarda euro, o których mamy zadecydować, zostanie rozsądnie wykorzystane. Ale czy uda nam się także osiągnąć jesienią porozumienie w Radzie w sprawie 2,4 miliarda euro deficytu w 5 miliardowym planie naprawy?
5 miliardów euro w ciągu dwóch lat to wyraz europejskiej solidarności. Wszystko dobrze. Jednak skuteczniejsza pomoc dla całej europejskiej gospodarki pochodzi ze wspólnych ram politycznych - regionalnych i strukturalnych: 38 miliardów euro - tylko w tym roku! Te środki to siła napędowa europejskiej gospodarki.
Roberts Zīle
(LV) Pani przewodnicząca, komisarze! Kompromis w sprawie nieoddawania tych 5 miliardów euro państwom donatorom, lecz wykorzystania ich na projekty w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich związane z energetyką i sieciami szerokopasmowymi niesie w sobie ważny przekaz polityczny. Pokazuje bowiem, że nawet w czasie kryzysu europejska solidarność nie zanika. Rozumiem, co mówili niektórzy posłowie w kwestii tego, że większość środków po prostu wraca do tych państw i ich projektów w dziedzinie energetyki, ale uważam, że w tym wniosku zasada solidarności jest ewidentna. Uważam też, że rozpoczęcie długoterminowego projektu w dziedzinie energetyki, jak np. przyłączenie państw bałtyckich do nordyckich sieci elektroenergetycznych, także jest właściwym sygnałem, gdyż to raczej do samych państw członkowskich należy rozstrzyganie kwestii i pokonywanie krótkoterminowego kryzysu z uwzględnieniem ich konkretnej sytuacji. Inną sprawą, w której moim zdaniem musimy być bardzo ostrożni, jest to, że te krótkie terminy na wprowadzenie projektów mogą wywołać wielką gorycz, jeśli projekty ujęte w tym wniosku nie zostaną dokończone. W tej kwestii musimy działać wspólnie w sposób bardzo odpowiedzialny. Dziękuję.
Esther de Lange
(NL) Pani przewodnicząca! To trzeci rok naszych perspektyw finansowych i trzeci rok, kiedy spotykamy się tu, by rozmawiać o ich pośrednich korektach. W 2007 roku mieliśmy Galileo, co było dość łatwo wyjaśnić. W 2008 roku mieliśmy wart 1 miliard euro instrument żywnościowy i musieliśmy szukać wszelkich sposobów na jego finansowanie, gdyż miał on być finansowany w ramach istniejących kategorii, choć niewiele było możliwości jego dostosowania. Obecnie mówimy o pakiecie bodźców gospodarczych, który z pewnością jest mile widzianym wkładem w wysiłki narodowe w tej dziedzinie i który, miejmy nadzieję, będzie bodźcem dla projektów w dziedzinie energetyki i sieci szerokopasmowych w północnej części mojego kraju.
Ponownie jednak czuję się w obowiązku wyrazić dwa zastrzeżenia. Cieszę się, że przestrzegamy zasad i faktycznie korygujemy perspektywy finansowe, ale znowu musieliśmy się uciec do matactw, aby odnieść się do budżetu na 2010, a może i 2011 rok. Naturalnie, dobrze jest mieć świadomość, że nie wpłynie to na programy współdecyzji, ale co z rolnictwem, które jak wiemy, wciąż jej nie podlega? Co się stanie, jeśli, jak już sugerowano, wybuchnie kolejna epidemia choroby zwierzęcej lub jeśli doświadczymy poważnego kryzysu rynkowego, a wciąż będziemy potrzebować środków na rolnictwo? Czy Komisja może nas zapewnić, że nie uchyli się od odpowiedzialności?
Drugie zastrzeżenie dotyczy tego, że musimy być w stanie monitorować wydatki, o których generalnie decydujemy. Dwa tygodnie temu moja delegacja sprzeciwiła się udzieleniu absolutorium z wykonania budżetu za 2007 rok z powodu problemów dotyczących nadzoru i odpowiedzialności finansowej. Wynikiem tego pakietu nie może w żadnym wypadku być pogorszenie odpowiedzialności i nadzoru. Mówi się, że "koniec wieńczy dzieło” i myślę, że ten plan będzie skuteczny, jeśli spełnimy wszystkie warunki.
Wiem, że mój czas minął, ale proszę jeszcze o trzy sekundy, gdyż chcę podziękować pani komisarz za spędzenie tu z nami wielu długich wieczorów na rozmowach po zakończeniu debat w sprawie rolnictwa. Dziękuję więc, panie komisarzu, za pana dostępność i współpracę.
Costas Botopoulos
(EL) Pani przewodnicząca! Sprawozdanie i generalnie inicjatywa, o której dziś rozmawiamy, jest konieczna, ale obawiam się, że jej skuteczność jest wątpliwa. To raczej pojedynczy zastrzyk niż terapia. Ponieważ kryzys jest poważny, Europa musiała coś zrobić, ale uważam, że nie sprostała wyzwaniu. Po pierwsze, to niedużo pieniędzy jak na kryzys, przez który przechodzimy, i nie ma gwarancji, że dotrą one do tych, którzy ich najbardziej potrzebują. Zarówno energetyka, jak i Internet szerokopasmowy to ważne sektory, ale nie możemy być pewni, że są to sektory najbardziej priorytetowe ani, co ważniejsze, że są to sektory, które będą generować dodatkowe miejsca pracy i wzrost, który jest nam tak potrzebny.
Po drugie, jak mówili szanowni posłowie, nadal nie wiemy, czy, kiedy i skąd weźmie się spora część, niemal połowa tych pieniędzy, jakieś 2,4 miliarda euro. Któregoś dnia rozmawialiśmy w Komisji Budżetowej z komisarzem Kallasem, który obecnie nie jest w stanie udzielić nam odpowiedzi, o tym, skąd pochodzić będą przedmiotowe środki.
Po trzecie, i być może to najważniejsza sprawa, podajemy sposoby, które nie pomogą nam rozwiązać problemów w sposób długoterminowy. Nie można ciągle brać środków niewykorzystanych w polityce rolnej; nie można przeciągać liny między polityką rolną a regionalną i innymi potrzebami Unii. W obliczu kryzysu Europa potrzebuje globalnego planu, a wydaje się, że obecnie taki plan nie istnieje. Obawiam się, że Unia Europejska straciła tę szansę i że stało się tak głównie z winy samej Komisji.
Salvador Garriga Polledo
(ES) Pani przewodnicząca, komisarze, panie urzędujący przewodniczący Rady (gdziekolwiek on jest, bo tu go nie ma)! W tej Izbie ważne są słowa: nazywanie pakietu 5 miliardów euro "europejskim planem naprawy gospodarczej” to żart ze strony Komisji Europejskiej, który nie ma nic wspólnego z rzeczywistością; to zwykłe urozmaicenie budżetu, skromne, o ograniczonym zakresie i skutkach.
Powinniśmy jednak przyjąć ten plan z zadowoleniem; nie tyle z powodu alokacji środków, co z powodu jego znaczenia politycznego i znaczenia dla budżetu: oznacza on po pierwsze przyznanie, że obecne ramy finansowe, które przyjęliśmy na lata 2007-2013, nie mają odpowiednich instrumentów, by zmierzyć się z sytuacją kryzysu gospodarczego. Aby znaleźć 5 miliardów euro niezbędne było, jak powiedział pan Reimer Böge, utorowanie sobie drogi przez procedury budżetowe, doprowadzenie do porozumienia międzyinstytucjonalnego oraz sześciomiesięczna praca trzech instytucji; a wszystko to, jak już wielokrotnie powiedziano, po to, by rzucić połowę przedmiotu finansowania na pastwę innego postępowania porozumiewawczego.
To także dziwny sposób ochrony rolnictwa Wspólnoty. Nie popełniajmy błędu: rzecz sprowadza się do tego, że dodatkowe środki ze wspólnej polityki rolnej przeznaczane są na finansowanie nieodpowiedniej alokacji innych kategorii kosztów. To bezpośrednia konsekwencja błędów popełnionych podczas negocjowania ram finansowych. Ich skutki zobaczymy, gdy będziemy musieli negocjować następne porozumienie w sprawie rolnictwa w 2013 roku.
Dlatego z zadowoleniem przyjmuję cele tego pakietu, ale mam nadzieję, że w przyszłości nie będziemy musieli odpokutować tego, jakimi posłużyliśmy się środkami.
Glenis Willmott
Panie przewodniczący! Nasi obywatele oczekują rzeczywistej pomocy w tych trudnych czasach. Środki w ramach europejskiego planu naprawy gospodarczej stanowią ważny pakiet i pochwalam wielki nacisk kładziony na zielone miejsca pracy i technologie, które pomogą zmniejszyć emisję dwutlenku węgla i propagować bezpieczeństwo energetyczne
Jestem też naturalnie bardzo zadowolona, że mój własny kraj otrzyma do 500 milionów euro dofinansowania na projekty służące promowaniu morskiej energii wiatrowej i wychwytywania i składowania dwutlenku węgla. Jasne jest jednak, że ogólnie zaproponowany pakiet nie wystarcza, zarówno jeśli chodzi o zakres, jak i ambicje. Chciałabym, by większy nacisk kładziono na bezrobocie wśród młodzieży. Musimy dać młodszemu pokoleniu nadzieję na przyszłość. Mimo wszystko to, o czym dziś mówimy, jest bez wątpienia lepsze niż nic. Dlatego posłowie ze Stronnictwa Pracy poprą te środki, choć jasne jest dla nas, że potrzebny jest nowy plan naprawy gospodarczej.
Mam nadzieję, że posłowie z partii konserwatywnej także poprą te środki wbrew podejściu "nie róbmy nic” ich izolacjonistycznego lidera, Davida Camerona, który konsekwentnie sprzeciwiał się działaniom partii pracy w Wielkiej Brytanii, które oferują prawdziwą pomoc najbardziej potrzebującym.
Oldřich Vlasák
- (CS) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Państwa europejskie przyjmują miliardowe pakiety ratunkowe przeznaczone na ratowanie swych instytucji finansowych i sektorów przemysłu. Unia Europejska jako całość także chce inwestować w gospodarkę europejską. Omawiany wniosek dotyczący wsparcia naprawy gospodarczej poprzez pomoc finansową Wspólnoty dla projektów w dziedzinie energetyki jest częścią europejskiego planu naprawy gospodarczej, który przewiduje alokację łącznej kwoty 30 miliardów euro. Ów wart 5 miliardów euro plan inwestycji publicznych jest ukierunkowany głównie infrastrukturę energetyczną, dostęp do szybkiego Internetu i restrukturyzację rolnictwa. Należy rozumieć, że europejscy dyplomaci spędzili kilka tygodni, omawiając konkretny kształt tego pakietu. Prezydencja czeska i Komisja dokonały poprzez ten pakiet odpowiedzialnej próby reakcji - między innymi - na kryzys w dostawach gazu, by w ten sposób rozładować część delikatnych kwestii, szczególnie w Europie Środkowej i Wschodniej. Faktycznie niektóre z tych kwestii pozostają nierozwiązane. Państwa członkowskie, które wolniej korzystają ze środków UE, mogą nie być w stanie przygotować wszystkich swych projektów do końca roku. Istnieją też wątpliwości, jeśli chodzi o finansowanie pakietu. Moim zdaniem jednak fakty te nie usprawiedliwiają odrzucenia tego z trudem osiągniętego kompromisu. Jego odrzucenie mogłoby w końcu spowodować nie tylko brak pieniędzy na projekty w dziedzinie wydajności energetycznej, ale i brak środków na zapewnienie niezawodnych dostaw gazu do naszych domów. Głosujący z pewnością mieliby nam to za złe w przypadku kolejnego kryzysu w dostawach gazu.
Margaritis Schinas
(EL) Pani przewodnicząca! Dzisiejszą debatę określają dwa ważne parametry. Po pierwsze bezsporna potrzeba prężniejszego działania w Europie na rzecz połączeń międzysieciowych i Internetu szerokopasmowego. Po drugie, dzisiejsza debata pośrednio podnosi bardzo ważną kwestię obecnych i przyszłych wydatków na rolnictwo z budżetu Wspólnoty.
Oczywiście to dobra wiadomość, że Europa korzysta z budżetu Wspólnoty jako narzędzia w walce z kryzysem. Jest to pozytywne i musimy się tego trzymać. Pięć miliardów to niedużo, ale nasza systemowa metoda wykorzystywania budżetu Wspólnoty jako narzędzia w walce z nowymi problemami jest metodą właściwą i to właśnie zatwierdziły głowy państw i rządów na ostatnim szczycie, gdzie podtrzymały to podejście. Musimy jednak być ostrożni. Jeżeli ta systemowa metoda doprowadzi nas do uproszczonego dedukcyjnego rozumowania, że rolnictwo zawsze będzie mieć niewykorzystane środki, którymi będzie można pokryć wydatki związane z nowymi wymogami, i jeśli, w pośpiechu ważnych debat nad przyszłością rolnictwa po 2013 roku, wyciągniemy z tego wniosek, że rolnictwo już ma więcej niż potrzebuje, to będzie poważny błąd strategiczny dla Europy. Innymi słowy, nie powinniśmy uważać, że trzeba zmniejszyć środki przeznaczane na rolnictwo, ponieważ budżet pokazał, że do 2013 roku zawsze mieliśmy środki, które czerpaliśmy z Galileo, na energetykę i na Internet szerokopasmowy.
Rolnictwo potrzebuje środków i będzie ich potrzebowało także po roku 2013. Jednocześnie musimy wyjaśnić w Unii Europejskiej coś, co jest oczywiste: nowe priorytety zawsze będą wymagały nowych środków.
Lutz Goepel
- (DE) Pani przewodnicząca, panie Graefe zu Baringdorf! "Kropla w morzu potrzeb” oznacza, że w mojej małej wiosce liczącej 450 mieszkańców pełną parą szły prace nad wypełnieniem luki w sieci szerokopasmowej. Uważam, że za trzy do czterech miesięcy będziemy ją mieć.
Pani Stavreva, dziękuję pani bardzo za sprawozdanie. Jest bardzo dobre.
Panie i panowie! Współpracowałem z tą wysoka Izbą nad rozwojem rolnictwa przez 15 lat, pomagając je kształtować, bez względu na wielkość i formę prawną gospodarstw. Teraz przyszła pora, abym zajął się czymś innym. Chcę podziękować wszystkim posłom, urzędnikom, panu Piebalgsowi i w szczególności pani, pani Fischer Boel.
Atanas Paparizov
(BG) Przede wszystkim chciałbym podziękować sprawozdawcy, panu Maldeikisowi, i podkreślić wagę projektów związanych z bezpieczeństwem energetycznym. Stworzą one odpowiednie warunki do większej solidarności między państwami członkowskimi poprzez dywersyfikację zarówno źródeł dostaw gazu, jak i samych dostawców.
Chcę wspomnieć, że po negocjacjach mój kraj, który najbardziej odczuł kryzys energetyczny na początku roku, otrzymał pewne środki i dokonał przyłączenia do systemów w Grecji i Turcji. Środki przeznaczone na Nabucco i na zwrotne dostawy gazu także przyczynią się do bezpieczeństwa w Europie Południowo-Wschodniej.
Myślę, że te działania Komisji i wnioski stanowią dopiero początek opracowywania polityki bezpieczeństwa energetycznego. Oczekuję strategii udoskonalenia dyrektywy dotyczącej bezpieczeństwa dostaw gazu oraz projektu wspólnej polityki energetycznej w najbliższej przyszłości.
Margarita Starkevičiūt
(LT) Chcę powiedzieć o makroekonomicznym wpływie tego pakietu. Często mówimy, że musimy rozwiązać problemy bankowe i zapewnić bankom większą płynność, więcej środków. Ten pakiet jest ważny, ponieważ zwiększa płynność naszego wspólnego rynku. Ponieważ kapitał przepływa pomiędzy krajami z powodu kryzysu, co jest procesem naturalnym w rozwoju gospodarczym. W wielu krajach firmy przestały działać z powodu braku środków.
Taki pakiet jest potrzebny nie tylko jako swego rodzaju dotacja czy pomoc. Jest on potrzebny do podtrzymania naszego jednolitego rynku, naszej integracji, którą budowaliśmy przez wiele lat.
Paul Rübig
- (DE) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Po pierwsze chcę podziękować pani komisarz Fischer Boel i komisarzowi Piebalgsowi. To dobry znak: rolnictwo i energetyka ramię w ramię, we współpracy. To samo mogę powiedzieć o panu Schierhuberze i panu Karasu, posłach do Parlamentu, którzy, że się tak wyrażę, zaryzykowali swą pozycją na rzecz małych i średnich gospodarstw. To dobry znak. Ta debata wokół 5 miliardów euro pokazuje, że mamy właściwy program, i że musimy wzmocnić siłę nabywczą w obszarach wiejskich. Szczególnie w czasach kryzysu gospodarczego i finansowego naszym wyzwaniem i priorytetem jest nie tyle wysyłanie pieniędzy - których potrzebujemy na energetykę - do rosyjskich oligarchów i magnatów naftowych, co ich zatrzymanie w Europie i wzmocnienie tutejszych obszarów wiejskich.
Chcę pogratulować autorom tej inicjatywy. Jestem bardzo zadowolony, że dziś możemy ją przyjąć.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Ja także chcę pogratulować sprawozdawcom. Ten dokument jest ważny, gdyż infrastruktura międzysieciowych połączeń elektroenergetycznych musi być priorytetem.
Myślę jednak, że trzeba więcej inwestować w modernizację infrastruktury wytwarzania i przesyłu energii elektrycznej. Mówię to, mając na uwadze przerwę w dopływie energii elektrycznej, która parę lat temu dotknęła kilka państw europejskich. Uważam jednak, że na projekt Nabucco trzeba przeznaczyć większą kwotę. Mimo to dobrze jest, że dzięki temu dokumentowi ponownie rozważa się rangę wspomnianego projektu.
Jeśli chodzi o wydajność energetyczną w budynkach, w porównaniu z komunikatem z Komisji z października, w którym mowa była o 5 miliardach euro na ten obszar, w tym dokumencie nie znajdujemy niczego na temat stosownych środków. Mamy dokument związany z inteligentnymi miastami, ale środki będzie można wykorzystać tylko wtedy, gdy pozostaną jakieś niewykorzystane kwoty. Uważam, że ta sytuacja jest niedopuszczalna, ponieważ trzeba tworzyć miejsca pracy, a ten sektor ma ogromny potencjał.
Andris Piebalgs
komisarz. - Pani przewodnicząca! Widzę duże poparcie dla naszego wniosku i uważam, że musimy pamiętać, od czego zaczynaliśmy.
Mamy tu około 27 narodowych polityk energetycznych i 27 rynków o różnej liberalizacji. Współpraca pomiędzy państwami członkowskimi w kwestii energetyki zawsze była dość skomplikowana. Zadbaliśmy o bardzo ważne wspólne interesy, mianowicie o pakiet dla energetyki i zmian klimatu oraz o wzmocnienie europejskiego wymiaru wewnętrznego rynku energetycznego. Jednak pytanie, skąd brać pieniądze, towarzyszyło nam zawsze i do tej pory naprawdę nie przeznaczyliśmy na energetykę istotnych kwot. Z powodu kryzysu finansowego ewidentnie mamy do czynienia z opóźnieniami w wielu energochłonnych i kapitałochłonnych projektach. Ponadto kryzys w dostawach gazu na początku roku znów przypomniał nam, jak delikatną sprawą są dla Europy dostawy energii, i jak słabe mamy połączenia międzysieciowe, co sprawia, że trudno wykorzystać skalę i zakres Unii Europejskiej. Lwia część tego pakietu przeznaczona jest właśnie na te bardzo potrzebne połączenia międzysieciowe.
Pan Paparizov wspomniał o Bułgarii. Gdyby Bułgaria miała trzy dodatkowe połączenia międzysieciowe, byłoby tam mniej cierpienia, a to nie kosztuje wiele. Pytanie brzmi, dlaczego tych połączeń nie rozwinięto. Z wielu powodów. Połączeń międzysieciowych nie tworzy jedno państwo członkowskie: trzeba do tego przynajmniej dwóch państw. Potrzebne są też firmy, które się tym zajmą. Ten pakiet przewiduje także bodźce polityczne. Państwa bałtyckie dużo mówiły o współpracy i połączeniach międzysieciowych z rynkiem nordyckim, ale do czasu sformułowania tego pakietu jakoś utknęliśmy w drodze do prawdziwego rozwoju bałtyckich połączeń międzysieciowych. Niedawne spotkanie premierów państw bałtyckich i podjęte na nim decyzje są tak bardzo ważne, że państwa bałtyckie przestaną już być wyspą energetyczną.
Uważam, że pakiet ten przewiduje dokładnie to, czego szuka Parlament, aby osiągnąć trzy cele: bezpieczeństwo dostaw, stabilność i konkurencyjność UE. Dlatego proszę członków tej Izby o poparcie tego wniosku, ponieważ jest to naprawdę istotna zmiana w europejskiej polityce energetycznej.
Mariann Fischer Boel
komisarz. - Pani przewodnicząca! Uważnie wysłuchałam wielu pozytywnych, konstruktywnych uwag w dzisiejszej dyskusji.
Po pierwsze, jak niektórzy powiedzieli, musimy postawić sprawę jasno, że nie staniemy w obliczu sytuacji, w której w budżecie rolnym nie będzie absolutnie żadnego marginesu. Mamy nadwyżkę, ponieważ nie mieliśmy nadzwyczajnych wydatków - mieliśmy bardzo niskie koszty interwencji i bardzo niskie koszty refundacji wywozowych - dlatego możemy poradzić sobie z tą sytuacją. Ale nie skazujemy się na brak marginesu w budżecie, z powodów wspomnianych przez pana Muldera. Jeżeli wybuchnie epidemia chorób zwierzęcych, mogę dziś zagwarantować, że nie staniemy w obliczu braku środków lub niedoboru środków na rozwiązanie tego problemu.
Trzeba też podkreślić solidarność w dystrybucji środków. Kiedy mówimy o rozwoju obszarów wiejskich, oczywiste jest, że środki były redystrybuowane odpowiednio do środków dostępnych w budżecie rozwoju obszarów wiejskich dla różnych państw członkowskich, co de facto daje przewagę nowym państwom członkowskim.
Trzeba także postrzegać ten zastrzyk gotówki jako jednorazowy. W rozwoju obszarów wiejskich po prostu zapełni on lukę, jaką mamy w 2009 roku, dlatego, że ocena funkcjonowania reformy WPR wchodzi w życie dopiero 1 stycznia 2010 r., przez co nie było pieniędzy na sprostanie nowym wyzwaniom. Wyzwania te zgadzają się z koncepcjami szanownego kolegi, pana Piebalgsa, w kwestii energii odnawialnej w obszarach wiejskich z wykorzystaniem nowych technologii, wykorzystania odpadów z sektora rolnego do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych, zmian klimatu, wody, różnorodności biologicznej oraz z wyzwaniami, przed którymi stoi teraz rynek mleczarski w Europie.
Na koniec dodam, że całkowicie zgadzam się z tym, iż sieci szerokopasmowe to korzyść nie tylko dla sektora rolnego, ale dla każdego. Ważne jest jednak zapewnienie przyłączy do sieci szerokopasmowych w obszarach wiejskich, aby dać zachętę małym i średnim firmom oraz ułatwić ludziom przeprowadzanie się z zachowaniem możliwości używania komputera raz, dwa razy w tygodniu, aby mogli zająć się pracą, która może być w mieście. Dlatego szerokopasmowy Internet to jedna z kwestii dotyczących przyszłości.
Myślę, że ogólnie rzecz biorąc, poparcie jest powszechne i mam nadzieję, że inwestycje, jakie podejmiemy w odniesieniu do tej jednorazowej wypłaty, okażą się trafione.
Petya Stavreva
sprawozdawczyni. - (BG) Chcę podziękować za pozytywne nastawienie, jak i za zalecenia i poglądy, które państwo wyrażaliście. Chcę także podziękować pani komisarz Boel za jej pozytywne podejście i wsparcie, jakie zapewnia rolnikom i mieszkańcom obszarów wiejskich. Chcę szczególnie podziękować przewodniczącemu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, panu Parishowi, i naszemu koordynatorowi, panu Goepelowi, za ich wsparcie i zaufanie.
Dziś, kiedy rozmawiamy o przyszłości wspólnej polityki rolnej i o możliwości zapewnienia odpowiedniego wsparcia, bardzo ważne jest, byśmy powiedzieli, że obszary wiejskie, które stanowią dużą część terytorium Europy, zamieszkują setki milionów Europejczyków. Potrzebują oni wsparcia i naszej solidarności.
Jestem bardzo zadowolona, że wszystkie sprawozdania, które w ostatnich miesiącach omówiliśmy w Parlamencie Europejskim w Sztrasburgu, a których głównym tematem była wspólna polityka rolna, przygotowane zostały w tym samym duchu i z tym samym przekonaniem: musimy uwzględnić i uznać potrzeby i możliwości rolników, i mieszkańców obszarów rolnych wszystkich państw członkowskich.
Jako przedstawicielka Bułgarii, jednego z ostatnio przyjętych państw członkowskich, uważam za rzecz najwyższej wagi, by instytucje europejskie, a szczególnie Parlament Europejski, wysłały dziś mieszkańcom Wspólnoty wyraźny komunikat dotyczący wsparcia i naszej gotowości pomocy w trudnych czasach kryzysu gospodarczego. W przededniu wyborów europejskich ważne jest, aby instytucje europejskie pokazały, że są blisko ludzi, i że chcą im pomagać w trudnych czasach, w jakich ostatnio żyjemy.
Eugenijus Maldeikis
sprawozdawca. - (LT) Chcę podziękować wszystkim posłom za poparcie. Ta debata pokazała, że przedmiotowy pakiet ma ogromne znaczenie i zwyczajnie nie możemy zapominać, jak skomplikowaną rzeczą było dla Komisji jego przygotowanie i zapewnienie, by to porozumienie zostało przyjęte. Uważam, że musimy docenić fakt, że państwa członkowskie zdołały w krótkim czasie osiągnąć porozumienie, i że ten dokument znalazł się w Parlamencie, gdzie będzie poddany głosowaniu.
Myślę, że bardzo trudno było uzyskać równowagę geograficzną w finansowaniu tych projektów i ocenić środki naprawcze (przez co rozumiem ich wpływ na procesy makroekonomiczne i poszczególne sektory), oraz wykorzystać projekty dotyczące finansowania różnych podsektorów energetycznych. Dlatego uważam, że dzisiejsze porozumienie musi przynieść efekty. Dziś z zadowoleniem przyjąłem wzmiankę komisarza Piebalgsa o tym, że zaproszenia do składania ofert powinny zostać ogłoszone przed końcem maja. Ten akt pokazuje, że reagujemy w sposób wystarczająco strategiczny, znając delikatność całej tej kwestii.
Uważam, że ten pakiet jest także bardzo ważny, ponieważ procesy inwestycyjne w Unii Europejskiej znacznie spowalniają w obliczu kryzysu gospodarczego, a ten pakiet nada im impet i będzie sygnałem zarówno dla państw członkowskich, jak i dla firm energetycznych do kontynuacji działań inwestycyjnych, abyśmy mogli osiągnąć nasze cele strategiczne w dziedzinie energetyki w Unii Europejskiej.
Jeszcze raz dziękuję wszystkim za poparcie i nakłaniam do głosowania za tym pakietem.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się dzisiaj.

Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf
(DE) Pani przewodnicząca, przeoczyła mnie pani w procedurze pytań z sali. To oczywiście pani prerogatywa, lecz teraz chciałbym podać osobistą uwagę zgodnie z regulaminem.
Przewodnicząca
To niemożliwe, panie Graefe zu Baringdorf, debata została zamknięta. Wie pan bardzo dobrze, że procedura pytań z sali obejmuje pięć minut i że posłowie, którzy nie zabrali głosu w debacie, mają pierwszeństwo. Dlatego nie mogę panu teraz udzielić głosu. Debata została zamknięta. Przykro mi.

Oświadczenia pisemne (art. 142 regulaminu)
Adam Gierek  
na piśmie. - Rozporządzenie ustanawia program wspomożenia gospodarki UE w okresie kryzysu. Dzięki przyznaniu pomocy na projekty energetyczne nastąpi - tak się zakłada - ożywienie gospodarcze oraz wzrost bezpieczeństwa dostaw energii i ograniczenie emisji gazów cieplarnianych.
Rozdysponowana kwota to 3,5 miliarda euro.
Czy program ten przyczyni się do zwalczenia kryzysu? Wątpię. Za pieniądze te nie stworzy się natychmiast wielu miejsc pracy. Każdy z tych projektów wymaga czasu na przygotowanie. Projekty te będą więc z opóźnieniem wspomagać koniunkturę gospodarczą. Cechują się one zróżnicowaną wagą. Najistotniejsze to te, które dotyczą międzysieciowych połączeń energetycznych. Wzmocnią one spójność unijną.
Brakuje jednak wśród tych projektów - moim zdaniem - połączeń energetycznych na linii Polska - Niemcy.
W zakresie technologii CCS kryteria kwalifikowalności są zbyt wygórowane, przy czym zakłada się, iż jest ona w takiej skali już opracowana. Tak nie jest.
Zastanawia nonszalancja Komisji w szastaniu pieniędzmi Wspólnoty, co - jak myślę - wynika zarówno ze słabego rozeznania, jak i doktrynalnego podejścia. Przecież pieniądze wyrzucone w błoto, przepraszam: w instalacje CCS, lepiej służyłyby walce z kryzysem, gdyby za nie przeprowadzono masową renowację i termomodernizację budynków, czy też zbudowano setki biogazowni. Przyroda na tym by zyskała.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk  
na piśmie. - W debacie dotyczącej sprawozdania w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami w zakresie wieloletnich ram finansowych (2007-2013) chcę zwrócić uwagę na 3 kwestie:
1. Należy poprzeć przeznaczenie kwoty 5 mld euro w latach 2009 i 2010 na finansowanie projektów energetycznych, a także zrekompensowanej sieci informatycznej na terenach wiejskich w ten sposób, że 3,5 mld euro zostanie przeznaczone na sieci energetyczne, a 1,5 mld euro na sieci informatyczne na terenach wiejskich.
2. Mimo tego poparcia chciałbym wyrazić zaniepokojenie, że źródłem tych dodatkowych środków jest rozdział 2, a więc środki na Wspólną Politykę Rolną, gdzie roczne pułapy przewidywane w perspektywie finansowej na lata 2007-2013 zostaną zmniejszone o 3,5 mld euro w 2009 roku i 2,5 mld euro w 2010 roku. Jest to szczególnie niepokojące, kiedy bezpieczeństwo żywnościowe Unii Europejskiej jest zagrożone.
3. Należy wyrazić zaniepokojenie, że tego rodzaju fundamentalne zmiany w perspektywie finansowej na lata 2007-2013 są dokonywane na 2 miesiące przed końcem obecnej kadencji, w dużym pospiechu, bez możliwości rzeczowej debaty na ten temat.
James Nicholson  
na piśmie. - W ramach europejskiego planu naprawy gospodarczej przeznaczono dodatkowy 1 miliard euro na rozwój infrastruktury Internetu szerokopasmowego w obszarach wiejskich za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich.
Jako ktoś, kto koncentruje się na kwestiach rolnych, bardzo cieszę się z tej inicjatywy. W wielu państwach członkowskich, włącznie z moim, rolnicy i mieszkańcy obszarów wiejskich nie mają takiego samego dostępu do sieci szerokopasmowych, co stawia ich w bardzo niekorzystnej sytuacji w stosunku do ludności miejskiej.
Powinniśmy pamiętać, że ta inicjatywa jest częścią pakietu, który ma stymulować europejską gospodarkę borykającą się z trudnościami. Mam nadzieję, że dostęp do sieci szerokopasmowych pomoże stymulować małe i średnie przedsiębiorstwa w obszarach wiejskich.
Sirpa Pietikäinen  
na piśmie. - (FI) Wspaniale, że pięciomiliardowy pakiet obiecany przez Komisję na początku kryzysu gospodarczego został w końcu zatwierdzony. Gotówka była pilnie potrzebna i uważam, że wybrane przez Komisję priorytety, tj. energetyka i wsparcie dla obszarów wiejskich, które oznaczają w szczególności rozwój sieci szerokopasmowych, są cenne. Owe 100 milionów przyznane na projekt Estlink 2 kabla podmorskiego wpłynie na sytuację Finlandii w sposób szczególny. Wspaniale, że projekt Estlink pozostał na liście z niezmienioną kwotą od samego początku, kiedy to Komisja po raz pierwsze zgłosiła ten wniosek.
Natomiast priorytety pakietu energetycznego - jak chociażby fakt, że pierwotna koncepcja Komisji dotycząca po prostu wsparcia dla projektów dotyczących linii elektroenergetycznych, wychwytywania i składowania dwutlenku węgla (CCS) oraz morskiej energii wcale się nie zmieniła - są naprawdę bardzo irytujące. Linie elektroenergetyczne i morska energia wiatrowa zasługują oczywiście na dodatkowe środki. Jednak nierozsądny nacisk na wychwytywanie i składowanie dwutlenku węgla jest nie do pojęcia, skoro prawdopodobnie te projekty otrzymają środki pochodzące z dochodów z handlu emisjami.
Inne projekty w dziedzinie odnawialnych źródeł energii zdecydowanie powinny także mieć jednakowe możliwości ubiegania się o dodatkowe środki w ramach planu naprawy, oprócz tych, które dotyczą energii wiatrowej. Zamiast inwestować w technologię CCS, co jest przedsięwzięciem niepewnym, powinno się kłaść nacisk na odnawialne źródła energii. Na finansowanie zasługiwałyby w szczególności różne projekty w dziedzinie energii słonecznej.
Przedmiotowemu pakietowi towarzyszyło oświadczenie sugerujące, że niewykorzystane środki będą mogły być przeznaczone na projekty propagujące wydajność energetyczną i odnawialne źródła energii. W swych pierwotnych planach Komisja miała na wydajność energetyczną przeznaczyć konkretne środki, a nie marne resztki funduszy. Wielka szkoda także, że z pakietu wspomagania naprawy gospodarczej został ostatecznie wyłączony komponent pierwotnie planowany w odniesieniu do "inteligentnych miast”.
Czesław Adam Siekierski  
na piśmie. - Panie przewodniczący! Część europejskiego pakietu naprawy gospodarczej, zwanego także pakietem 5 miliardów, związana jest z rozwojem obszarów wiejskich UE. Dodatkowe środki w wysokości ponad miliarda euro przeznaczymy na polepszenie dostępności Internetu na terenach wiejskich oraz na nowe wyzwania, które zostały określone w przeglądzie WPR. Szkoda, że zostały one nieco zmniejszone, ale teraz najważniejsze jest, aby jak najszybciej zakończyć cały proces legislacji. Działania te pozwolą na zmniejszenie dysproporcji w rozwoju infrastruktury szerokopasmowego Internetu i rozwoju usług związanych z nowymi technologiami między wsią a miastem. Internet jest nie tylko swego rodzaju oknem na świat, narzędziem wymiany poglądów, zdobywania wiedzy, ale i sposobem na załatwienie wielu spraw administracyjnych.
Przyjmując ten pakiet UE wyśle pozytywny sygnał naszemu społeczeństwu wiejskiemu. Na obszarach wiejskich ważną rolę ogrywa rolnictwo, ale są tam także różnego rodzaju małe przedsiębiorstwa tj. sklepy, warsztaty, magazyny. Wierzę, że rozwój Internetu przyczyni się do rozwoju edukacji i drobnej przedsiębiorczości, w tym także usług turystycznych na tych obszarach. Może on także pomóc w osiągnięciu dodatkowego dochodu zwłaszcza w małych, rodzinnych gospodarstwach.
Vladimir Urutchev  
na piśmie. - (BG) Panie i panowie! Europejski program wspomagania naprawy gospodarczej, włącznie z kwotą niemal 4 miliardów na projekty w dziedzinie energetyki powstał w idealnym czasie i będzie miał co najmniej dwojaki pozytywny skutek: wspomoże naprawę gospodarczą w ważnych sektorach gospodarki i rozwiąże istotne problemy energetyczne.
Niedawny kryzys w dostawach gazu pokazał wyraźnie, że bezpieczeństwo dostaw zależy bezpośrednio od infrastruktury połączeń międzysieciowych między państwami członkowskimi, bez której nie da się zapewnić pomocy krajom dotkniętym kryzysem. Bez utworzenia dobrych połączeń miedzy systemami w poszczególnych krajach nie da się stworzyć jednolitego rynku energii ani zastosować zasady solidarności w UE.
Kryzys gospodarczy wymaga szybkich rozwiązań. Dlatego popieram zaproponowany program, choć zdaję sobie sprawę, że sposób wyboru projektów i dystrybucji środków nie należy do najbardziej sprawiedliwych.
Chcę osobno podkreślić poparcie dla gazociągu Nabucco, ponieważ najwyższy czas, by UE włożyła więcej wysiłku w ten projekt, jeżeli nie chcemy przegapić możliwości korzystania z gazu z morza Kaspijskiego w celu zapewnienia różnorodności naszych źródeł energii. Nakłaniam Komisję do znacznie bardziej aktywnej interwencji celem jak najszybszego osiągnięcia prawdziwych wyników i postępów, jeśli chodzi o Nabucco.
Dziękuję za uwagę.
