Internationale adoptie in de Europese Unie (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de mondelinge vraag van Roberta Angelilli e.a., aan de Commissie: Internationale adoptie in de Europese Unie (B7-0670/2010).
Roberta Angelilli
auteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in de loop der jaren is mijn belangstelling en die van veel collega's gewekt voor in de steek gelaten kinderen, weeskinderen en straatkinderen. Ik ben door meerdere verenigingen benaderd, waaronder Amici dell'adozione.
Er zijn veel in de steek gelaten kinderen, zowel in de derde wereld als in Europa. Die kinderen verdwijnen uit het zicht en komen in de vicieuze cirkel van armoede en sociale uitsluiting terecht. Als ze het slecht treffen worden ze zelfs uitgebuit door de georganiseerde misdaad bij bedelarij, zwart werk, prostitutie, orgaanhandel en illegale adoptie. Vaak worden zij heel hun kindertijd heen en weer geschoven tussen maatschappelijk werkers en weeshuizen.
Wij moeten ervoor zorgen dat deze kinderen een gegarandeerd recht hebben om geadopteerd te worden en in een gezin op te groeien. Kinderen moeten zo kort mogelijk in een instelling verblijven. Het doel is natuurlijk het hogere belang van het kind en daarom moet het besluit om een kind voor adoptie in aanmerking te laten komen op goede gronden worden genomen en dienen de bevoegde nationale autoriteiten nauwgezet toezicht te houden op de procedure. Als echter aan de voorwaarden is voldaan, hebben kinderen het recht geadopteerd te worden, in eerste instantie in eigen land maar vervolgens ook in internationaal verband in de Europese Unie.
Ik weet dat de Commissie gevoelig is voor deze problematiek, ofschoon het hier om een typische nationale bevoegdheid gaat. Toch zou een vorm van coördinatie tussen de Commissie en de lidstaten wenselijk zijn om goede praktijken en strategieën te ontwikkelen, zodat op basis van maximale transparantie illegale en gemakkelijke adopties tegengegaan kunnen worden. Met die coördinatie kan ook bereikt worden dat alle lidstaten maximale medewerking verlenen om het recht op adoptie te garanderen en om te voorkomen dat kinderen aan hun lot worden overgelaten of in een instelling verdwijnen.
Kristalina Georgieva
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, fijn dat u deze belangrijke kwestie aan de orde stelt. De bescherming en bevordering van de rechten van het kind vormen een prioriteit voor de Commissie, zeker sinds de publicatie van de mededeling met de titel 'Naar een EU-strategie voor de rechten van het kind' in 2006. De strategie voor de rechten van het kind richt zich op de grondrechten van het kind, met inbegrip van de bescherming van de belangen van het kind zoals vervat in het Europees Handvest van de grondrechten.
De Commissie is vastbesloten om ervoor te zorgen dat alle in dat Handvest vastgelegde grondrechten bij alle al dan niet wetgevende EU-maatregelen naar behoren worden geëerbiedigd. Deze praktijk wordt in de aankomende mededeling over de rechten van het kind, die de Commissie eind dit jaar publiceert, doorgevoerd en verder uitgewerkt. Vanaf dit jaar, 2011, brengt de Commissie bovendien jaarlijks verslag uit over de vorderingen die worden gemaakt bij de toepassing van het Europees Handvest van de grondrechten.
We moeten in gedachten houden dat de bepalingen in het Handvest, met gepaste inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, bedoeld zijn voor de instellingen en organen van de Unie en alleen bij invoering van Unie-recht ook voor de lidstaten gelden. Daarom moeten we in gedachten houden dat de Europese Unie momenteel geen wetgeving inzake internationale adoptie kent. De kwestie valt onder het Haags Verdrag inzake de bescherming van kinderen en de samenwerking op het gebied van de interlandelijke adoptie van 29 mei 1993 alsmede onder de nationale wetgevingen. Alle lidstaten hebben dat Verdrag geratificeerd, maar de EU niet. Zij wil artikel 21 van het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind implementeren door middel van waarborgen die moeten garanderen dat interlandelijke adoptie in het belang van het kind plaatsvindt en dat de grondrechten van het kind geëerbiedigd worden.
Internationaal ondersteunt de Commissie de toetreding van derde landen tot het Haags Verdrag inzake interlandelijke adoptie uit 1993 en een correcte uitvoering daarvan door middel van deelname aan desbetreffende bijeenkomsten van de verdragsluitende partijen. Aangezien alle 27 lidstaten het Haags Verdrag hebben geratificeerd, acht de Commissie specifieke Europese regels inzake interlandelijke adoptie binnen de EU overbodig. Niettemin volgt de Commissie met het oog op het verband tussen adoptie en de rechten van het kind, de kwestie aangaande internationale adoptie binnen de Europese Unie op de voet. De Commissie heeft stappen ondernomen om te zien op welke manier de landen het verdrag inzake adoptie uitvoeren en zij heeft in november 2009 een forum opgericht voor de uitwisseling van inzichten over dit onderwerp.
Het Groenboek van de Commissie over het vrije verkeer van openbare documenten, dat op 14 december 2010 is gepubliceerd, behandelt het gebrek aan wederzijdse erkenning tussen de lidstaten van adoptiebesluiten als wetgeving inzake de burgerlijke staat en de gevolgen daarvan voor het vrije verkeer van EU-burgers. Dit is een specifieke stap die zich richt op de vandaag aan de orde gestelde kwestie.
Salvatore Iacolino
namens de PPE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, er bestaat geen enkele twijfel over dat interlandelijke adoptie een bijzonder belangrijk thema is en dat mevrouw Angelilli er goed aan gedaan heeft dit onderwerp in deze vergadering aan het Europees Parlement voor te leggen.
We hebben gestroomlijndere en vereenvoudigde procedures nodig. De huidige kosten voor adoptie zijn bijzonder hoog (variërend van 20 tot 30 000 euro per adoptie) en het is een probleem om concreet antwoord te geven op de behoefte van aspirant-ouders een familie te vormen. We hebben het hier over kwetsbare jongeren die vaak in de steek gelaten zijn en soms volledig uit het zicht verdwijnen. Ik doel in het bijzonder op de stromen illegale immigranten en kinderen die, na hun plaatsing in een opvangcentrum voor immigranten, vaak het slachtoffer worden van een schandalige vorm van slavenhandel.
Er zijn maatregelen nodig om gezinnen tegemoet te komen: belastingaftrek voor de gemaakte kosten in verband met interlandelijke adoptie, bankkrediet tegen gunstige voorwaarden, zoals al eerder gezegd gestroomlijnde en vereenvoudigde procedures en nauwkeurig toezicht op wat er in de verschillende lidstaten gebeurt, werkelijke preventie van mensenhandel (het Parlement heeft daar onlangs nog een document over aangenomen), reële bestrijding van illegale adopties en transparantie.
Als wij het gezin weer centraal willen stellen, zoals wij vaak in deze vergadering zeggen, moeten we ervoor zorgen dat adoptieverenigingen - die vaak het essentiële instrument zijn voor adoptieprocedures - beantwoorden aan zeer hoge eisen.
Tot slot heb ik nog een suggestie voor de commissaris. Waarom zouden we geen Europees accreditatiestelsel voor deze verenigingen in het leven kunnen roepen om ervoor te zorgen dat die verenigingen transparant, helder en concreet opereren op basis van strikte waarborgen die de onschendbare en onaantastbare rechten van kinderen echt beschermen?
Monika Flašíková Beňová
namens de S&D-Fractie. - (SK) Mijnheer de Voorzitter, we bespreken hier vanavond een zeer gevoelig thema, omdat het hier gaat over de allerkleinste leden van de maatschappij, over degenen die onze liefde en zorg nodig hebben.
Het probleem van verlaten kinderen wordt steeds groter in Europa. De situatie is tegenwoordig in steeds sterkere mate een kwestie van verantwoordelijkheid van de directe omgeving. Door de wet op internationale adoptie kan worden voorkomen dat veel kinderen gedwongen zijn om in kindertehuizen te wonen, waar ze ondanks de zorg die ze ontvangen nooit daadwerkelijke moederliefde of een vaderlijke omhelzing zullen voelen.
Daarom moet het adoptiesysteem efficiënter worden gemaakt, zodat verlaten kinderen op zo jong mogelijke leeftijd een vervangend gezin kunnen vinden. De rechten van de biologische ouders moeten bijvoorbeeld worden beperkt indien zij gedurende een bepaalde periode geen daadwerkelijke belangstelling tonen voor hun kind. De tijd die het kind in het kindertehuis doorbrengt wordt daardoor verkort, want het kind is juridisch gezien niet onafhankelijk. Onnodige vertragingen in het adoptieproces zouden daardoor ook tot op zekere hoogte kunnen worden voorkomen.
Veel overeenkomsten ter bescherming van minderjarigen scheppen een rechtskader voor het streven van de bevoegde autoriteiten om iets te doen in het belang van deze kinderen. Het is bovendien één van de hoofddoelen van de Europese Unie om de rechten van het kind te beschermen. Daarom moeten we de juiste maatregelen blijven nemen zodat het belang van het kind in de eerste plaats en onder alle omstandigheden wordt beschermd.
Cecilia Wikström
namens de ALDE-Fractie. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, ik zou om te beginnen mevrouw Angelilli willen bedanken voor dit initiatief en commissaris Georgieva voor haar antwoord. Dit is een belangrijk debat.
Ontzettend veel kinderen in Europa hebben vandaag geen huis dat ze het hunne kunnen noemen, geen gezin dat hen beschermt en dat deze kwetsbare kleine kinderen warmte en veiligheid biedt. Dat is een droom voor de kinderen die in instellingen opgroeien.
We moeten nu allemaal ons uiterste best doen om te verzekeren dat weeskinderen of in de steek gelaten kinderen niet in weeshuizen en andere instellingen hoeven op te groeien, maar in gezinnen waar ze de affectie krijgen die hen tot op volwassen leeftijd begeleidt, zodat ze gezonde volwassenen worden, en geen beschadigde.
In onze lidstaten hebben we uiteenlopende standpunten over de vraag welke personen een gezin kunnen vormen. Ik denk niettemin dat we het er allemaal over eens kunnen zijn dat, hoewel een gezin er verschillend uit kan zien, het belangrijkste is dat het kind liefde en zorg krijgt.
Ik hoop dat we het eens kunnen worden met betrekking tot het belang van samenwerking op het gebied van politieke strategieën en instrumenten voor internationale adopties. Ik ga ervan uit dat de Commissie in dit verband het voortouw zal nemen. Ik kijk er ook naar uit om samen met mijn collega's een gezamenlijke resolutie op te stellen over deze kwestie. Als we kunnen helpen om een in de steek gelaten kind en een gezin dat naar kinderen smacht bij elkaar te brengen, hebben we een zeer belangrijke bijdrage geleverd.
We mogen ook niet vergeten hoe belangrijk het is dat onze kleine broers en zussen goed worden behandeld. Als we hun liefde geven, maken we het leven op deze wereld wat mooier. Ik denk dat dit iets is wat we allemaal ons hele leven lang moeten doen, ongeacht onze rol in de samenleving.
Marina Yannakoudakis
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, adoptie is een positieve manier om kinderen die niet door hun biologische ouders grootgebracht kunnen worden of kinderen die hun ouders verliezen, aan een nieuw gezin te helpen. De controles en het antecedentenonderzoek voor adoptie in het Verenigd Koninkrijk zijn streng, en potentiële ouders moeten door een adoptiebureau worden goedgekeurd. Het welzijn van het kind staat bij het adoptieproces centraal en zo hoort het ook.
De kwestie van de interlandelijke adoptie is ingewikkelder dan die van de nationale adoptie, maar ik ben de PPE-Fractie zeer dankbaar dat zij dit aan de orde stelt. Hoewel een poging om vooruitgang te boeken lof verdient, ben ik bang dat internationale adoptie inderdaad risico's meebrengt - risico's die reeds zijn genoemd, zoals kindermisbruik en kindermishandeling, die ten koste gaan van het welzijn van het kind.
Daarom vind ik dat alle lidstaten moeten zorgen dat hun adoptiewetten zodanig zijn opgesteld dat ze het belang van het kind bevorderen. De lidstaten moeten samenwerken om te waarborgen dat het juridisch adoptieproces tussen de landen van herkomst en ontvangst transparant en degelijk is en het welzijn van het kind vooropstelt.
Slavi Binev
(BG) Mijnheer de Voorzitter, commissaris Georgieva, dames en heren, ik zou als voorbeeld graag Bulgarije willen noemen, waar het probleem van de in de steek gelaten kinderen steeds ernstigere vormen aanneemt, en dringend actie moet worden ondernomen om de situatie te verbeteren. Systemen zoals dat van Bulgarije, waar een hoog percentage van de kinderen wordt opgegeven voor internationale adoptie, richten veel schade aan.
Dat gezegd hebbende moet ik ook erkennen dat internationale adoptie, gezien de staat waarin de jeugdzorg verkeert, voor veel van de kinderen in kindertehuizen de enige kans is op een normaal leven en een gezin. We moeten oppassen dat een verbetering van het complete systeem niet tot gevolg heeft dat kinderen die kans wordt ontnomen. We moeten maatregelen treffen die de internationale adoptieprocedure niet alleen eenvoudiger maken, maar ook de belangen van kinderen waarborgen en ons ervan vergewissen dat zogenaamde 'adoptieouders' niet slechts uit zijn op het Europees burgerschap, iets wat op dit moment wel mogelijk is.
Het zou niet mijn taak moeten zijn te vragen of deze mensen altruïstische motieven hebben of handelen uit eigenbelang. Dat is aan de mensen die de gesprekken met de adspirant-adoptieouders voeren. Aan hen de taak de belangen van de kinderen te behartigen. Het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind en de filosofie die daaraan ten grondslag ligt moeten de basis vormen van de internationale adoptiewetgeving in de Europese Unie.
Elena Băsescu
(RO) Ik verwelkom de belangstelling van mijn Italiaanse collega's voor de toestand van in de steek gelaten kinderen. Wij allen delen deze belangstelling. Deze kwestie is echter uitsluitend een zaak van nationale jurisdictie. Ik heb verzocht om aan dit debat deel te nemen omdat ik afkomstig ben uit een land dat onder druk staat om internationale adopties weer toe te staan en de vigerende regelgeving aan te passen. Er zijn in Roemenië echter meer gezinnen die willen adopteren dan voor adoptie beschikbare kinderen. Onze wetgeving, waarbij vele internationale experts betrokken zijn geweest, is volledig in overeenstemming met de Europese wetgeving.
Met betrekking tot deze resolutie moet ik zeggen dat de zinsnede "het recht op internationale adoptie” van punt d niet wordt erkend door het VN-Verdrag en het Haags Verdrag. Internationale adoptie is slechts een van de mogelijkheden. Deze kinderen komen in het systeem terecht vanwege de moeilijke situaties van de gezinnen waaruit ze afkomstig zijn, hetgeen volgens internationaal recht en internationale conventies geen reden voor adoptie is. Daarom zijn er zoveel kinderen in tehuizen. 22 966 kinderen hebben echter een ouder. Volgens de Roemeense wetgeving kunnen ouders alleen uit hun bevoegdheid worden ontzet in geval van misbruik. Deze kinderen komen daarom niet in aanmerking voor adoptie. Dit is ook van toepassing op de 22 285 kinderen in pleeggezinnen. De motivatie voor de resolutie moet zich richten op de belangen van het kind, zoals mijn collega's al hebben gezegd, en niet die van de adopteerder. Het is de plicht van de staat, niet van iemand anders, om de meest passende oplossing voor zijn kinderen te kiezen.
Tot slot wil ik aanbevelen dat men meer vertrouwd raakt met nationale wetgeving. Ik refereer bij wijze van voorbeeld aan een aantal jeugdrechtbanken in Italië, die in 2009 zeven adoptiebeschikkingen hebben afgegeven zonder enige rekening te houden met onze wetgeving.
Victor Boştinaru
(RO) Ik ben verheugd dat dit plenaire debat begint met de aanname dat de bescherming van de rechten van kinderen een prioriteit is en moet zijn van iedere lidstaat. Het uiteindelijke doel van iedereen hier is het bevorderen van de belangen van het kind.
Zonder twijfel is er behoefte aan de uitvoering van gemeenschappelijke, strenge criteria door de lidstaten om de zorg en de leefomstandigheden van kinderen in instellingen en van verlaten kinderen te verbeteren en om hen bij adoptie te beschermen. Dit geldt met name in het huidige klimaat, waarin bezuinigingen zo te zien het enige zijn waaraan de rechtse regeringen in de Europese Unie denken. Daarom is het bieden van de juiste zorg aan deze kinderen de eerste stap. De tweede stap is het bestrijden van kinderhandel en -prostitutie. De derde stap is dat wij omwille van de kinderen niet moeten vergeten dat adopties door familieleden en landgenoten prioriteit moeten krijgen. De vierde stap is dat alleen daarna internationale adopties moeten worden overwogen.
Wat dit betreft kunnen we lessen trekken uit het verleden. Het openstellen van internationale adopties heeft in Roemenië geleid tot het ontstaan van kinderhandelnetwerken van ongekende omvang en tot gevallen van ontvoerde en in het Westen verkochte kinderen, in samenwerking met Europese en internationale organisaties. Tussen 1997 en 2000 zijn er uit Roemenië 9 150 kinderen 'geëxporteerd'. Mijn land zal een dergelijke verschrikking nooit meer accepteren.
Tot slot wil ik via u, commissaris, aan commissaris Reding vragen om een toelichting te geven op haar uitspraken in de Roemeense en internationale media betreffende het Europese Agentschap voor toezicht op internationale adopties, een voorstel dat blijkbaar voorkomt in de studie in opdracht van de Europese Commissie. Een collega wacht nog steeds op antwoord op een vraag aan commissaris Reding.
Alexandra Thein
(DE) Mijnheer de Voorzitter, onlangs hebben wij in de grote vergaderzaal van het Parlement in Brussel een internationale workshop gehouden over ouderlijke verantwoordelijkheid en bescherming van kinderen. Ik had de eer deze workshop te mogen leiden. Het aantal kwetsbare en in de steek gelaten kinderen in Europa neemt steeds meer toe, maar het kan niet zo zijn dat zij hun dagen in weeshuizen moeten slijten. Het is onze plicht als wetgever het recht op internationale adoptie binnen de EU te versterken, zodat deze kinderen kunnen worden geholpen. Die plicht wordt onder andere verwoord in artikel 24 van het Handvest van de grondrechten, dat bepaalt: "Kinderen hebben recht op de bescherming en de zorg die nodig zijn voor hun welzijn”.
We beschikken over het Haags Adoptieverdrag en een overeenkomst van de Raad van Europa, maar die bieden onvoldoende soelaas. Bij internationale adopties treden in de praktijk grote juridische problemen op. Slechts met internationale regelingen kunnen de verschillen tussen nationale regelingen worden weggenomen en door duidelijke en eenvoudige beginselen worden vervangen. In onze wetgevingsijver mogen wij er echter niet aan voorbij gaan dat de EU met de Conferentie van Den Haag voor internationaal privaatrecht moet samenwerken om een afgestemde procedure te waarborgen. De EU moet op dit gebied dus niet het wiel opnieuw uitvinden. Ik neem met voldoening kennis van de verklaringen die de commissaris ter zake heeft afgelegd.
Ryszard Czarnecki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, dit is een heel belangrijk, maar gevoelig onderwerp. Ik wil eraan herinneren dat we tijdens de vorige zittingsperiode van het Europees Parlement de kwestie van adoptie van Roemeense kinderen door ouders in Israël hebben besproken, en dat dit tot ernstige problemen heeft geleid, ook van politieke aard. Nu hebben we een nieuw initiatief, ik denk met goede bedoelingen, maar zoals we zien roept het ook heel wat emoties op. Ik denk dat we hier goed moeten opletten om het kind niet met het badwater weg te gooien zodat we door onze bezorgdheid over een goede toekomst voor deze kinderen geen situatie creëren waarbij we bochten afsnijden en de deur openzetten voor versnelde adoptie, waarmee we in feite toelaten om kinderen bij hun ouders weg te halen. Ik wil hier met nadruk voor waarschuwen.
Csanád Szegedi
(HU) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren. Ik vind het bijzonder goed dat het onderwerp internationale adoptie en verwaarloosde kinderen op de agenda van het Europees Parlement is geplaatst. Ik vind het uiterst belangrijk dat het belang van kinderen over de hele linie hoge prioriteit krijgt, zowel in het Europees Parlement als in de hele Europese Unie. We moeten allemaal een voorbeeld stellen op het vlak van achtergelaten en verwaarloosde kinderen. Ook zij hebben het recht om zowel fysiek als mentaal tot gezonde volwassenen op te groeien. Daarom is het noodzakelijk dat die achtergelaten en verwaarloosde kinderen en weeskinderen kunnen opgroeien bij een gezin en in een gezonde omgeving. We moeten er alles aan doen opdat er zo min mogelijk kinderen in een weeshuis belanden. Het thema van verwaarloosde kinderen wordt nog belangrijker als we denken aan de vergrijzing in Europa, waar ieder kind een pijler onder onze eigen toekomst is.
Edit Bauer
(HU) Mijnheer de Voorzitter, commissaris. Ik wil u alvast bedanken voor uw grondige antwoord. Terwijl we weten dat het Haags Verdrag internationale adoptie reguleert, weten we ook dat 26 van de 27 lidstaten het hebben ondertekend. Natuurlijk hebt u er wel gelijk in dat de manier waarop dit verdrag wordt geïmplementeerd een subsidiaire kwestie is. Toch mogen we niet onverschillig blijven. Het leven dwingt ons ertoe dat we ons niet enkel om kinderen mogen bekommeren wanneer er schandalen uitbreken of wanneer blijkt dat op verschillende plaatsen honderden of duizenden kinderen zijn verkocht. Aan de andere kant moeten we ervoor zorgen dat de duizenden kinderen van wie we weet hebben binnen de Europese Unie in aanmerking komen voor adoptie. Dit onderwerp is onvermijdelijk, aangezien de Unie verantwoordelijk is voor de bescherming van kinderrechten. Toch merken we dat sommige rechten buiten proportie zijn geraakt door het thema adoptie en dus ook door internationale wetgeving en de praktijk. Daardoor is het quasi onmogelijk geworden om kinderen te adopteren, waardoor hun andere rechten ook in gevaar komen. Om die reden beaam ik de stelling uit uw inleiding, Commissaris, en vind ik het ook noodzakelijk dat er snel vooruitgang komt in de erkenning van de documenten voor adoptie binnen de lidstaten van de Europese Unie.
Zita Gurmai
(HU) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, internationale adoptie is minstens even belangrijk als scheidingen over de grenzen heen. Dit thema verdient dan ook evenveel aandacht, omdat het in de meeste gevallen om kinderen gaat die emotioneel, financieel en op alle mogelijke andere vlakken afhankelijk zijn van de beslissingen van volwassenen. Deze kinderen verdienen de hoogste bescherming van de Gemeenschap.
De belangstelling van degenen die mondelinge vragen hebben gesteld over internationale adoptie, had primair betrekking op het wettelijke kader. Toch is de praktijk minstens zo belangrijk. Nieuwe en goede beslissingen kunnen enkel worden genomen op basis van zowel betrouwbare gegevens en statistieken, als de praktijk. Of het noodzakelijk is om de wetgeving te veranderen, kan enkel bepaald worden als men zich baseert op de juiste gegevens. Daarom vind ik de vraag van mijn collega's zeer belangrijk. Ik ben echter van mening dat de verschillende problemen op een allesomvattende manier moeten worden aangepakt, en daarom wil ik graag nog een stapje verder gaan dan de vorige vragen.
Ik wil de Commissie graag de volgende vragen stellen. Zijn er accurate statistische gegevens over internationale adoptie binnen de Europese Unie of met derde landen? Welke gegevens verzamelen we precies over dit onderwerp? Welke methodes gebruiken we daarvoor? Wie verzamelt die gegevens? Indien dat de lidstaten zijn, hanteren zij dan eenzelfde methodologie? Wat is het voorbereidende selectieproces voor kinderen en ouders bij een adoptie binnen de EU of met een derde partij? Bestaan daar specifieke regels voor? Wat zijn de verschillen in werkwijze tussen de lidstaten? Zijn er leeftijdsgrenzen voor kinderen of ouders? Worden adoptieouders voortdurend professioneel ondersteund? Is er betrouwbare en regelmatige follow-up beschikbaar? Weten we of adoptieouders vaak problemen hebben en van welke aard die dan zijn? Welke steun bieden de lidstaten in probleemsituaties? Bedankt voor uw aandacht, Commissaris, en bedankt voor uw prima werk.
Sonia Alfano
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, sinds een aantal jaren ondervinden talrijke Italiaanse gezinnen en evenzoveel Roemeense kinderen de gevolgen van de stop op internationale adopties door Roemenië.
Het Verdrag van Den Haag vormt het kader dat in alle landen van de Europese Unie op uniforme wijze dient te worden toegepast. Daarom dient Roemenië een extra inspanning te leveren om zich aan dit verdrag aan te passen. Indien Roemenië meent dat de stop op interlandelijke adopties nuttig is om kinderen bijvoorbeeld te beschermen tegen het risico van illegale kinderhandel, dan moet dat land dat probleem aanpakken, ook met hulp van de Europese Unie, door scherpere controles en strengere regelgeving. Roemenië moet zich er echter wel voor inzetten dat al die nette gezinnen een kind kunnen opnemen dat een tweede kans op een gelukkige kindertijd verdient.
Daarom vraag ik aan de Commissie hoe zij van plan is steun te verlenen aan de eventuele toezegging van Roemenië om het moratorium op internationale adopties op te heffen. Bovendien zou ik willen weten wat het standpunt van de Commissie is met betrekking tot de mogelijkheid een Europees adoptieagentschap op te richten, mede in het licht van de verrichte studies.
Janusz Wojciechowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, adoptie kan goed zijn voor het kind, en is dat vaak ook, maar de procedures rond adoptie kunnen ook tot misbruik leiden, zoals kinderhandel of het weghalen van kinderen voor adoptie bij gezinnen die hun kinderen helemaal niet in de steek hebben gelaten, maar vaak als gevolg van armoede niet in staat zijn om hun goede levensomstandigheden te bieden. Het grote aantal kinderen in weeshuizen, waarvan in het debat van vandaag sprake was, zijn vaak geen in de steek gelaten kinderen, maar kinderen van arme ouders die zich in een moeilijke situatie bevinden. Zulke gezinnen moeten worden geholpen. De staat zou voor heel wat minder geld deze gezinnen kunnen helpen, zonder hun kinderen in een weeshuis onder te brengen en zonder ze hierdoor voor adoptie op te geven. We moeten een ondubbelzinnige regel aannemen, die in de Europese Unie bindend moet zijn, om nooit wegens armoede kinderen weg te halen uit hun gezin. We moeten hulp bieden in plaats van deze kinderen uit hun gezinnen weg te halen. Armoede mag geen reden zijn om een kind uit zijn natuurlijk gezin weg te halen.
Raffaele Baldassarre
(IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, we hebben het hier vandaag over een werkelijk absurde situatie in een Unie die haar burgers volledig vrij personenverkeer wenst te verzekeren en zich in wil zetten voor de behoeften van diezelfde burgers. Aan de ene kant zijn er namelijk kinderen zijn die hulp nodig hebben maar aan de andere kant kan de gevraagde hulp niet geboden worden.
Moeilijkheden en obstakels bij interlandelijke adoptie vormen een paradox die leidt tot een drama voor duizenden kinderen en gezinnen in de Europese Unie. De talrijke internationale verdragen hebben de problemen in verband met internationale adoptie slechts ten dele kunnen oplossen. Dat heeft enerzijds te maken met het specifieke en exclusieve karakter van elk van die verdragen en anderzijds met het feit dat de tot nu toe geleverde inspanningen hun beperking hebben in het intergouvernementele karakter van de bestaande structuren en besluitvormingsprocessen.
Daar het Verdrag van Lissabon en het Handvest van de grondrechten nu de juridische hoekstenen vormen, is er natuurlijk een andere politieke aanpak van het probleem nodig. De bescherming en het welzijn van het kind behoren nu officieel tot de pijlers van de rechten die de Unie garandeert. Dat is de basis van het debat van vandaag en van de mondelinge vraag die is gesteld. Het vormt het uitgangspunt voor een breder debat, dat dit Parlement ter harte zou moeten nemen. Het zou een nauwkeurige en attente discussie moeten zijn, die met dezelfde volharding zou moeten worden gevoerd waar mevrouw Angelilli blijk van heeft gegeven.
Staat u mij toe een uitspraak van Antoine de Saint-Exupéry in herinnering te roepen: "Alle volwassenen zijn ooit kind geweest, maar slechts weinigen herinneren zich dat.”
Petru Constantin Luhan
(RO) De mondelinge vraag die ten grondslag ligt aan de resolutie over internationale adopties plaatst een kwestie van zeer groot belang op de agenda van het Europees Parlement.
Internationale adoptie kan alleen worden overwogen als alle mogelijkheden voor een adoptie in eigen land zijn uitgeput. Internationale adoptie brengt een aantal specifieke kwesties en problemen met zich mee, die grotendeels voortkomen uit de beperkte interactie tussen een kind en de adoptieouders in de tijd voorafgaande aan de adoptie, en na de adoptie uit de aanpassingsproblemen van het kind op het gebied van taal en cultuur. Het principe dat men in het belang van het kind moet handelen en niet dat van de adopteerder, zoals ook aangegeven in het VN-Verdrag en het Verdrag van Den Haag, moet de basis vormen voor de resolutie van het Europees Parlement, die zich moet richten op de ontwikkeling van het kind in een gezinsomgeving die het kind continuïteit biedt in de opvoeding, rekening houdend met de etnische, religieuze, culturele en taalachtergrond van het kind.
De belangrijkste overweging bij het bestuderen van het themaadoptie en bij het opstellen van de resolutie is het principe dat het kind vanuit het overheidssysteem moet worden gere-integreerd in een biologisch gezin of biologische familie. Ik wil de aandacht vestigen op de verwarring die vaak ontstaat tussen het aantal van hun ouders gescheiden kinderen onder de hoede van de staat, en het aantal kinderen dat beschikbaar is voor adoptie. Kinderen die van hun ouders zijn gescheiden genieten gedurende beperkte tijd bescherming van de staat en zijn niet beschikbaar voor adoptie. Ik ben van mening dat er geen behoefte is aan controlemechanismen en dat de bestaande, internationaal toegepaste principes in dit verband afdoende zijn.
Marco Scurria
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, we houden vanavond dit debat, dat mede de vrucht is van de inspanningen van talloze verenigingen die zich in heel Europa en de Europese Unie tot ons hebben gewend met het verzoek deze gevoelige materie te behandelen. Op initiatief van mevrouw Angelilli hebben we op basis van al die reacties deze mondelinge vraag gesteld.
Die verenigingen hebben, op grond van een tegenspraak die zij hebben vastgesteld, een ogenschijnlijk zeer makkelijke vraag aan ons voorgelegd. Heel veel kinderen in Europa zitten in instellingen en er zijn heel veel gezinnen die een kind willen adopteren. Die kinderen en families ontmoeten elkaar echter lang niet altijd, waardoor veel kinderen in instellingen blijven zitten en veel gezinnen kinderloos blijven.
Die kinderen hebben natuurlijk onze prioritaire aandacht en zij hebben dan ook recht op een zorgvuldige behandeling. Wanneer kinderen echter te lang in een instelling blijven zitten, lopen zij vaak het risico door de nieuwe slavenhandelaren in de prostitutie terecht te komen of het slachtoffer te worden van orgaanhandel.
Dat gebeurt allemaal terwijl veel families hun huizen zouden willen openstellen voor deze kinderen. Daarom ben ik zeer tevreden met wat de commissaris heeft gezegd over de voorgenomen maatregelen. Daaraan moeten we echter wel toevoegen dat er meer samenwerking moet komen tussen de lidstaten op het vlak van interlandelijke adoptie, natuurlijk samen met toezicht op de bescherming van de geadopteerde kinderen.
We vragen dus om meer gestroomlijnde procedures in het belang van de families en de kinderen, zodat over een aantal jaren als deze kinderen en jongeren volwassen mannen en vrouwen zijn zij zich niet hoeven af te vragen waarom Europa met al die families die bereid zijn een kind op te vangen hen aan hun lot heeft overgelaten.
Anna Záborská
(SK) Mijnheer de Voorzitter, ik wil adoptie graag benaderen vanuit een iets ander perspectief. Kinderen verdienen het allerbeste. Dat betekent allereerst dat ze een gezin verdienen. Hun eigen gezin of een vervangend gezin, met een liefhebbende moeder en vader. Noch de Europese Unie noch nationale grenzen mogen bij het vinden van zo een gezin een beperking vormen. Hoewel de lidstaten het laatste woord hebben als het gaat om adoptie, is het onze taak om het proces makkelijker te maken.
Laten we echter niet vergeten dat het streven naar het beste voor het kind op de eerste plaats moet komen. Dit betekent dat we ernaar moeten streven ouders te helpen als ze in de problemen komen. De sociale situatie van ouders mag geen reden zijn om te besluiten hun kinderen te laten adopteren. Het is eenvoudig om verarmde ouders hun kind te ontnemen, maar tegelijk het allerergste wat we een kind kunnen aandoen. En dat geldt voor internationale adoptie nog twee keer zo sterk.
Als een van de ondertekenaars van de vraag over internationale adoptie die we aan de Commissie hebben gesteld, ben ik verheugd dat dit thema zo veel van mijn collega's aanspreekt. Ik zou alleen nog verheugder zijn als ze met dezelfde energie en inzet zouden opkomen voor het belang van het gezin op alle Europese beleidsgebieden.
Agustín Díaz de Mera García Consuegra
(ES) Mijnheer de Voorzitter, internationale adoptie op grond van het beginsel van het overwegende belang van het kind en het beginsel van de eerbiediging van de fundamentele rechten van het kind is een geschikt middel om een gezin te vinden voor kinderen voor wie in het land van oorsprong geen gezin te vinden is.
Mensenhandel, seksuele uitbuiting en arbeid onder slavernijachtige omstandigheden zijn een afschuwelijke realiteit waaronder honderden miljoenen minderjarigen gebukt gaan. Laten we eens een paar statistieken bekijken: er zijn meer dan 145 miljoen straatkinderen in de wereld; alleen al in Rusland leven meer dan 600 000 kinderen op straat; sinds 1980 zijn meer dan 2 miljoen kinderen omgekomen als gevolg van gewapende conflicten; meer dan 600 miljoen kinderen leven in extreme armoede; per jaar sterven er meer dan 5 miljoen kinderen; in de ontwikkelde landen groeien meer dan honderd 30 miljoen kinderen op zonder toegang te hebben tot het basisonderwijs als gevolg van hun armoede, en 60 procent van hen zijn meisjes; wereldwijd zijn 7 miljoen kinderen onderworpen aan seksuele slavernij.
Om al deze redenen moeten wij mechanismen stimuleren die kunnen bijdragen tot de ontwikkeling van een instrument voor internationale adoptie dat gericht is op de bescherming van minderjarigen. Daartoe moeten de verschillende eisen en procedures zoals voorzien in de wetgevingen van de lidstaten geharmoniseerd worden, met name door toepassing van artikel 21 van het Verdrag inzake de rechten van het kind en door het in aanmerking nemen van artikel 24 van ons eigen Handvest van de grondrechten.
Erminia Mazzoni
(IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik heb deze mondelinge vraag, waartoe mevrouw Angelilli het initiatief heeft genomen, meeondertekend daar ik van mening ben dat na de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon de Europese Unie er absoluut niet meer omheen kan de bescherming van kinderen te scharen onder haar prioriteiten.
De bestaande adoptieprocedures vormen slechts de lakmoesproef voor het hellende sociale vlak waarop we ons bevinden. Wij moeten dan ook tegenmaatregelen nemen om deze ontwikkeling in te dammen. In het beste geval worden kinderen het slachtoffer van commerciële praktijken die voor niemand erg verheffend zijn. Helaas worden deze kinderen echter ook vaak het slachtoffer van uitbuiting en geweld.
Er zijn zogenaamde spookkinderen, die als illegalen zijn geboren of in de steek zijn gelaten en nooit zijn geregistreerd. Daarnaast is er ook een onbepaald aantal kinderen dat in aanmerking komt voor adoptie en een even groot aantal echtparen dat bereid is te adopteren. Die kinderen en echtparen ontmoeten elkaar echter nooit vanwege problemen in verband met de interpretatie van de wetgeving of omslachtige bureaucratische regels.
Unicef heeft onlangs een studie gepubliceerd waarin ook voor vele Europese landen alarmerende gegevens staan. Als voorzitter van de Commissie verzoekschriften ben ik meerdere keren gestuit op wetten van lidstaten die met elkaar in tegenspraak verkeren en alleen voor kinderen negatieve en soms dramatische gevolgen hebben.
De ingewikkelde procedures in vele nationale rechtsstelsels zijn niet altijd in het belang van het kind. Langdurige procedures staan op gespannen voet met de noodzaak een kind in zijn eerste levensjaar elders te plaatsen teneinde de traumatische effecten van het verplaatsen van zijn wortels beperkt te houden en langdurige verblijven in weeshuizen te voorkomen. We moeten er in dit verband ook rekening mee houden dat kinderen als ze eenmaal een bepaalde leeftijd gepasseerd zijn, minder gewild zijn.
Gezien deze gegevens geloof ik dat het raadzaam is de al lang gevoelde noodzaak van coördinatie op Europees niveau van de nationale wetgevingen met praktische maatregelen te realiseren, zodat aan de ene kant de procedures voor adopties binnen Europa vereenvoudigd kunnen worden en er aan de andere kant zekerheid bestaat dat bij adopties van kinderen uit landen buiten Europa de fundamentele beginselen worden geëerbiedigd.
Carlos Coelho
(PT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik feliciteer mevrouw Angelilli met deze mondelinge vraag, die zeer gelegen komt. Ik behoor tot degenen die van mening zijn dat we moeten zorgen voor een efficiënter beleid om kinderen te beschermen en om kinderarmoede, misbruik van kinderen en het in de steek laten van kinderen te voorkomen, en om tegelijkertijd alternatieven te bevorderen voor de plaatsing van kinderen in instellingen. Daarbij moet adoptie een essentiële rol spelen.
Unicef stelt dat het aantal kinderen in instellingen niet is gedaald en dat de toename van adopties achterblijft bij de groei van het aantal kinderen dat in een instelling is geplaatst. Dat betekent dat we eens grondig bij onszelf te rade moeten gaan. Er moet een algemene evaluatie worden gemaakt van de wetgeving en de administratieve praktijk en de rechtspraktijk voor de bestaande adoptieprocedures in de lidstaten, zodat we eventuele belemmeringen voor het goed functioneren van die praktijk in kaart kunnen brengen.
Wat betreft derde landen moeten we toezicht houden op het probleem van onregelmatige of illegale adopties, die vooral voorkomen in de armste regio's. Dat geldt bijvoorbeeld voor Guinee-Bissau, waar meer dan 50 procent van de kinderen niet staat geregistreerd. Die situatie vergemakkelijkt de criminele activiteiten van netwerken die zich schuldig maken aan kinderhandel.
Ik geloof dan ook dat een Europese strategie noodzakelijk is om de belangen van kinderen bij internationale adoptieprocedures te beschermen, zodat ontvoering en verkoop van kinderen en kinderhandel voorkomen kunnen worden.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het motto van de Ierse International Adoption Association is dat er allerlei soorten gezinnen bestaan. Het debat van vanavond weerspiegelt de huidige belangstelling voor adoptie. De Association telt ruim 1 200 leden: velen hebben een kind geadopteerd en sommigen willen dat graag.
Onze houding ten aanzien van adoptie is sterk veranderd. Ierland kent een verleden waarin kinderen bij hun moeders - met name alleenstaande moeders - werden weggehaald en aan anderen ter adoptie werden aangeboden. Dat is geen mooi verleden, maar het heeft wel geleid tot onze huidige mening over adoptie: het kind moet centraal staan. Daarbij spelen de biologische ouders absoluut een belangrijke rol.
Daarnaast is het onze plicht en verantwoordelijkheid om alle kinderen een zo goed mogelijk thuis te bieden. Elke lidstaat - want op dat niveau moeten we opereren - moet de kinderen binnen zijn eigen grenzen beschermen. Europa moet een coördinerende rol spelen.
Ik hoop dat er bij ons in Ierland een referendum over de rechten van het kind komt. We praten daar veel over, maar we gaan er niet zo doeltreffend mee om. Ik heb goede hoop dat dat referendum er komt. Dan zal de situatie beslist beter worden. Dit was een zeer nuttig debat en daarvoor bedank ik mijn collega's.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het mooiste geschenk dat wij een kind kunnen geven, is een gelukkig gezin. De meeste kinderen vinden dat gezin bij hun biologische ouders. Maar een groot aantal dankt dat aan zijn of haar adoptieouders.
Beide opties verdienen de voorkeur boven een instelling, als er tenminste geen corruptie of misbruik plaatsvindt.
Het is moeilijk om een balans te vinden, maar ik denk dat we - rekening houdend met het Haags Verdrag enzovooort - bonafide, onberispelijke potentiële adoptieouders beter moeten helpen bij het schenken van een gelukkige omgeving aan een kind dat er anders geen heeft, en dat we hen niet moeten opschepen met langdurige, kostbare, ellenlange procedures.
We moeten een goede balans vinden, want als docent heb ik veel geadopteerde kinderen ontmoet en de overgrote meerderheid had het thuis uitstekend.
Mario Pirillo
(IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, mevrouw Angelilli, dames en heren, door de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon behoren de bescherming en het welzijn van het kind nu tot de grondrechten waartoe Europa zich verbindt. Desalniettemin worden er in Europa nog steeds te veel kinderen in de steek gelaten, die in het beste geval in een weeshuis belanden. Dat is een dramatische situatie die we in onze democratieën niet mogen dulden.
Daarom moeten we alles in het werk stellen om te beletten dat die situatie onbeheersbaar wordt. We hebben een strategie nodig waardoor we attenter zijn en het recht om op internationaal niveau kinderen te adopteren maximaal wordt bevorderd.
Om dat te realiseren moeten we op de allereerste plaats de situatie in alle lidstaten nauwkeurig in kaart brengen en constant volgen door bijvoorbeeld een permanent waarnemingscentrum voor de rechten van kinderen op te richten. Bovendien is het noodzakelijk een volledig beeld te krijgen van de maatregelen die de Europese Unie al heeft genomen en nog zou kunnen nemen om kinderen die door Europese burgers worden geadopteerd maximaal te beschermen.
Catherine Bearder
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het huidige brede pakket instrumenten voor internationale adoptie heeft geleid tot verwarring over de instantie die de rechten van het kind dat in een ander land geadopteerd wordt, moet waarborgen. De Commissie moet zich meer bezighouden met de bevoegde autoriteiten en zij moet ervoor zorgen dat de autoriteiten die de rechten van de adoptiefouders en adoptiefkinderen reguleren, waarborgen dat aan de minimale basisnormen wordt voldaan en dat het kind op de langere termijn een band met zijn geboorteland en de cultuur van dat land kan behouden.
Er zijn met name dringend maatregelen nodig als reactie op het misbruik van en de handel in kinderen, die, zoals een verslag in mijn eigen land vandaag aantoont, zowel binnen als buiten Europa alarmerend groeien. De handel in en het witwassen van kinderen - het stelen en vervolgens als echte wezen verkopen van kinderen aan adoptieouders - vormen een fenomeen dat internationaal onvoldoende aandacht ontvangt.
Ik verzoek de Commissie om een actievere rol te spelen op het gebied van internationale adoptie, om concrete maatregelen te treffen ter verbetering van het ingewikkelde, rommelige wetgevingskader waar de internationale adoptie in de EU momenteel onder valt, en om deze allerkwetsbaarste jonge mensen te beschermen.
Miroslav Mikolášik
(SK) Mijnheer de Voorzitter, we hebben het nu over internationale adoptie omdat er in elk land kinderen zijn die om de een of andere reden niet in een functionerend gezin of vervangend gezin kunnen worden geplaatst in het land zelf.
Het zou onacceptabel zijn als de situatie waar we kort geleden nog getuige van zijn geweest, zou worden herhaald, namelijk dat een rijker land, zoals Italië, meer mogelijkheden heeft om kinderen te adopteren uit een armer land, in dit geval Roemenië. Inderdaad, zoals enkele collega's al hebben opgemerkt, armoede mag nooit voldoende reden zijn om kinderen uit hun gezin weg te nemen en internationale adoptie mogelijk te maken.
Ik wil extra benadrukken dat we er goed op moeten letten dat niet alleen de nationale maar ook de internationale wetgeving in acht wordt genomen, zodat de risico's van misbruik en ontvoering van kinderen en kinderhandel worden tegengegaan.
George Sabin Cutaş
(RO) Ik wil graag verwijzen naar het VN-verdrag, waarin staat dat internationale adopties alleen een alternatief kunnen zijn als het kind niet in een adoptiegezin geplaatst kan worden of anderszins op passende wijze kan worden verzorgd in het land van herkomst.
Het liberaliseren van internationale adopties brengt vele risico's met zich mee. Aan de ene kant verhoogt dit het risico op kinderhandel en kindermisbruik vanwege financiële belangen en de beperkte toezichtmogelijkheden na de adoptie. Bovendien kunnen er negatieve sociale, psychologische en pedagogische gevolgen ontstaan indien kinderen van hun biologische ouders en land van herkomst worden gescheiden. Bij de discussie over adoptie moet het welzijn van het kind onze voornaamste zorg zijn. Daarom moeten EU-lidstaten met uiteenlopende tradities en wettelijke adoptieprocedures niet onder druk worden gezet om internationale adoptie te liberaliseren.
Antonyia Parvanova
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil nogmaals uw aandacht voor de praktijk van de illegale adoptie vragen. Er bestaat een crimineel netwerk in Europa - vooral in zuidoostelijk Europa - dat zich daarmee inlaat. Honderden kinderen worden illegaal geadopteerd of verhandeld.
Na alles wat we hier in het Parlement bereikt hebben, mogen we geen genoegen nemen met één korte overweging over dit onderwerp in de richtlijn inzake mensenhandel. Ik verzoek de Commissie om speciale maatregelen ter voorkoming van dit gruwelijke misdrijf en ter bestraffing van de daders. We kunnen deze uiterst wrede praktijk niet per land, op nationaal niveau, aanpakken. Het gaat hier om georganiseerde misdaad, en daarom dring ik aan op een EU-brede aanpak.
Marian-Jean Marinescu
(RO) De resolutie betreffende internationale adoptie in de EU moet de volgende zaken duidelijk vermelden: gezinnen die gebruik willen maken van internationale adoptie, moeten een verklaring verkrijgen van de bevoegde nationale autoriteit in hun eigen land, en internationale adoptie moet uitsluitend plaatsvinden onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde autoriteiten in de twee lidstaten, dat van het adoptiegezin en dat van het betreffende kind.
Daarnaast moet het toezicht op via internationale adoptie geadopteerde kinderen worden uitgevoerd door de nationale bevoegde autoriteit. Ten slotte moet de nationale bevoegde autoriteit regelmatig verslag uitbrengen aan de lidstaat van herkomst van het via een internationale procedure geadopteerde kind met betrekking tot de ontwikkeling van het kind.
Catherine Stihler
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil alleen iets toevoegen over 'kinship care', pleegzorg door familieleden, en de ondersteuning van deze mensen.
Het zijn voornamelijk grootouders die dit soort pleegzorg verlenen en die in dat geval de belangrijkste verzorgers voor hun kleinkinderen zijn, meestal omdat de ouder ofwel verslaafd is aan drugs ofwel door een drugsverslaving is overleden.
De kwestie die ik onder de aandacht van dit huis wil brengen, is het goede werk van Mentor UK inzake de rechten van die zogenaamde kinship carers. Sommige grootouders adopteren hun kleinkinderen;andere grootouders doen dat niet, maar onderhouden wel een liefdevolle relatie met het kind en bieden het een stabiele, veilige omgeving. Kinderen in deze situatie hebben echter vaak minder rechten dan kinderen in echte pleeggezinnen. Dat is in dit debat wel even aangestipt, maar als u in het onderwerp geïnteresseerd bent, dring ik er bij u op aan zich te verdiepen in het werk van Mentor UK en de hulp die deze organisatie aan kinship carers in de verschillende landen biedt.
Kristalina Georgieva
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil me om te beginnen aansluiten bij hen die hun dank hebben uitgesproken aan mevrouw Angelilli voor het opstarten van een zeer rijk debat vanavond. Ik wil vijf punten maken om het debat af te ronden.
Om te beginnen is de Commissie het volledig eens met de geuite opvattingen omtrent het belang van bescherming en bevordering van de rechten van kinderen bij interlandelijke adoptie. Dit is en blijft de belangrijkste doelstelling van de Commissie bij onze discussies over dit onderwerp, zowel in het kader van het Verdrag van Den Haag als in ons werk inzake de rechten van kinderen in Europa.
Wat dit onderwerp betreft, wil ik erop wijzen dat we in de komende mededeling over kinderrechten acties ter bevordering van de rechten van het kind zullen presenteren voor de periode van 2011 tot 2014. Hieronder zijn ook acties voor verbetering van de ondersteuning die de Commissie geeft aan de lidstaten bij de tenuitvoerlegging van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind. Zoals ik al opmerkte in verband met het groenboek, ondernemen we ook stappen die het gebruik van akten van de burgerlijke stand moeten vergemakkelijken, oftewel de wederzijdse erkenning van nationale adoptiebesluiten in de EU.
Met betrekking tot de zorgen van leden van het EP over de gevoeligheid van het onderwerp en het argument dat het moet worden bezien in de context van nationale behoeften en nationale wetgeving, wil de Commissie onderstrepen dat de Roemeense wetgeving inzake internationale adopties uitsluitend de verantwoordelijkheid van de Roemeense regering is. De getroffen maatregel moet worden gezien in verband met de verwerpelijke praktijken bij internationale adopties in Roemenië in het verleden. De Commissie volgt de ontwikkelingen in de Roemeense wetgeving op de voet, maar ik benadruk nogmaals dat het de exclusieve verantwoordelijkheid van Roemenië is om deze wetgeving verder uit te werken.
Wat monitoring betreft, zijn wij ervan overtuigd dat de speciale commissie van het Haags Verdrag inzake de bescherming van kinderen en de samenwerking op het gebied van de interlandelijke adoptie de geschikte instelling is. De Commissie speelt ook een rol in dit monitoringorgaan. We zullen veel van de punten die vanavond te berde zijn gebracht in acht nemen wanneer we nadenken over de manier waarop we binnen dit orgaan ons werk zullen doen.
De Commissie is van mening dat accreditatie een kwestie is voor nationale autoriteiten. Dit heeft te maken met het familierecht dat de lidstaten reeds hebben en ontwikkelen, en daarom is het terecht dat het op dat niveau wordt behandeld.
Ten slotte zal ik aan vicevoorzitter Reding de punten doorgeven die hier vanavond zijn naar voren zijn gebracht, met inbegrip van de vraag van één afgevaardigde waar nog een antwoord op wordt verwacht.
Als peettante van een geadopteerd jongetje heb ik zelf gezien hoe emotioneel en zwaar adoptie kan zijn, en hoeveel factoren meespelen bij de beslissing om te adopteren. Ik heb vanavond niet alleen met veel belangstelling het debat gevolgd, maar ook met het gevoel dat het niet alleen een kwestie is van wetgeving, maar ook een van gevoel en verstand. Laten we daarom bidden dat zowel gevoel als verstand in stelling worden gebracht om de belangen van kinderen zo goed mogelijk te beschermen; zowel onze kinderen als die in andere landen.
De Voorzitter
Tot besluit van het debat zijn er vijf ontwerpresoluties ingediend, overeenkomstig artikel 115, lid 5, van het Reglement.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt woensdag 19 januari 2011 plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
John Attard-Montalto
schriftelijk. - (EN) De besproken resolutie komt in feite met de basisbeginselen voor de rechten van te adopteren kinderen en met waarborgen voor hun welzijn. Het schiet tekort bij het doen van concrete voorstellen om adoptieprocedures efficiënter en minder bureaucratisch te maken, zonder dat de waarborgen daarbij in het geding komen. Duizenden ouderloze of in de steek gelaten kinderen leven in slechte omstandigheden. Er zijn duizenden kinderloze stellen die deze kinderen een toekomst zouden kunnen geven. Het volstaat niet om de EU-instellingen op te roepen een actieve rol te spelen in de Haagse Conferentie bij het uitoefenen van druk ten behoeve van verbetering, stroomlijning en vereenvoudiging van internationale adoptieprocedures. Het zou zinvoller zijn wanneer er concrete voorstellen werden gedaan voor de stroomlijning en vereenvoudiging van internationale adoptieprocedures. Het zou bewonderenswaardig zijn als we de kwestie van internationale adopties in de bredere context van adoptie als zodanig kunnen bechouwen. Nationale overheden moeten zorgen voor wetgeving die een nieuwe stimulans geven aan de relevante wetten en de adoptie mogelijk maken van kinderen die door hun ouders in de steek zijn gelaten. In veel wetgevingen is de instemming van de biologische ouders nog steeds vereist, ook al hebben deze hun kinderen geheel aan hun lot overgelaten.
Franz Obermayr
schriftelijk. - (DE) In onze maatschappij hebben kinderen de meeste bescherming nodig, met name weeskinderen en kwetsbare of mishandelde kinderen. Bij internationale adopties dragen de kinderen die uit hun vertrouwde omgeving worden gehaald, de hieruit ontstane schade met zich mee. Het welzijn van het kind moet altijd voorop staan. Daar zou ook de VN eens op mogen letten. Vorig jaar werd in Mexico-Stad een campagne op metrokaartjes gelanceerd, bedoeld om het adoptierecht van homoparen promoten. Die campagne is volgens mediaberichten door de VN ondersteund, en dat terwijl psychologen hebben bevestigd dat het voor de ontwikkeling van kinderen van essentieel belang is dat zij opgroeien in een situatie waarin een vader én een moeder als identificatiepersonen fungeren. Juist bij geadopteerde kinderen, die al geen ideale startpositie hebben, zijn stabiele gezinsverhoudingen van groot belang. Elk partnerschap kan moeilijke tijden beleven, maar als het gaat om het kinderwelzijn, is dit vragen om problemen.
Joanna Katarzyna Skrzydlewska
schriftelijk. - (PL) Ik ben blij dat het Europees Parlement vandaag de kwestie van adoptie in de Unie bespreekt, want dit is een kwestie die mij nauw aan het hart ligt. De bijzondere aandacht voor kinderen in het Handvest van de grondrechten en in art. 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie geeft ons de mogelijkheid maar ook de plicht om deze kwestie te behandelen. Internationale adoptie kan voor vele in de steek gelaten kinderen, die als gevolg van hun leeftijd en gezondheid geen kans hebben op adoptie in eigen land, een kans op een normaal leven en een gelukkig gezin zijn. In Europa hebben we momenteel te maken met een situatie waarbij er weinig kinderen voor adoptie zijn in landen waar abortus algemeen aanvaard en gemakkelijk toegankelijk is. In andere landen daarentegen zijn er vele kinderen die, met uitzondering van de jongsten, geen kans hebben om een eigen gezin te vinden. Bovendien stijgt het aantal koppels die moeilijk eigen kinderen kunnen krijgen of lijden aan ongeneeslijke onvruchtbaarheid. Daarom ben ik zeer enthousiast over het werk van de Europese Commissie in deze kwestie. De lidstaten moeten tot een akkoord komen betreffende de vereenvoudiging van procedures, zodat deze niet te ingewikkeld en langgerekt zijn. We mogen echter niet vergeten om beschermings- en controlemechanismen in te voeren om kinderhandel te voorkomen.
