Budżet 2009: pierwsze refleksje dotyczące mandatu do postępowania pojednawczego w związku z WPB 2009 (debata) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku jest sprawozdanie sporządzone przez Juttę Haug w imieniu Komisji Budżetowej w sprawie budżetu na rok 2009: pierwsze uwagi dotyczące wstępnego projektu budżetu oraz mandat dla procedury pojednawczej - Sekcja III - Komisja (2008/2025).
Jutta Haug
Pani przewodnicząca, panie urzędujący przewodniczący Rady, panie komisarzu! Jak powinien wyglądać budżet Unii Europejskiej na rok 2009 i jak mógłby wyglądać? Rozmawiamy o tym od początku roku, a teraz Parlament Europejski musi podjąć drugi krok w tegorocznej procedurze budżetowej, która różni się odrobinę od tych z lat poprzednich. Jest to spowodowane faktem, iż chcemy powoli rozpocząć przygotowywanie się na zmienioną po traktacie reformacyjnym procedurę.
Po kwietniowej rezolucji ram budżetowych oraz priorytetów na 2009 rok, przyszła kolej na naszą rezolucję: "Pierwsze uwagi dotyczące wstępnego projektu budżetu oraz mandat dla procedury pojednawczej”. Rezolucja ta została przyjęta przez Komisję Budżetową bez sprzeciwu i żywię ogromna nadzieję, iż również podczas sesji plenarnej podejmiemy jednogłośnie decyzję odnośnie do tej kwestii, zwłaszcza w świetle dołączonych do niej uwag i sugestii ze strony komisji specjalistycznych.
Czego dotyczy rezolucja? Wszystko wyjaśnia tytuł. Oceniliśmy zaprezentowany nam przez Komisję wstępny projekt budżetu i znaleźliśmy w nim wiele pól do krytyki. Nie uważamy, aby projekt w wystarczającym stopniu odzwierciedlał rzeczywistą sytuację, ani też żeby był wystarczająco przejrzysty. Wiemy już, iż także Komisja musi zacisnąć pasa w taki sposób, by dopasować ograniczone środki średnioterminowych ram finansowych. Jednakże, nie uprawnia jej to do używania kreatywnych technik budżetowania w celu stworzenia dostępnych marginesów.
Niemniej jednak, takie techniki rzeczywiście zostały użyte, na przykład przeładowanie wieloletnimi programami; fakt, iż znane oraz zauważalne potrzeby finansowania nie są brane pod uwagę; i nie są uwzględnienie w budżecie Funduszu Gwarancji szacowanego na 200 milionów euro rocznie. Uważamy, iż Komisja nie odzwierciedliła w liczbach politycznych priorytetów, które sama sformułowała w rocznej strategii politycznej. Priorytety te, które Parlament gorąco poparł to: wygranie walki ze zmianami klimatycznymi, promocja konkurencyjności w obszarach rozwoju i zatrudnienia, ściśle połączona z promocją zrównoważonej Europy i oczywiście realizowaniem wspólnej polityki imigracyjnej.
A co ważniejsze, oczekujemy większego zaangażowania się w walkę ze zmianami klimatycznymi. Komisja twierdzi, iż przeznaczyła prawie 14 mld euro w budżecie na środowisko naturalne, lecz po dokładniejszej analizie widać, iż mowa tu o tylko 13 842 mld euro. 13 mld przeznaczonych jest już dla Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, dla Funduszu Spójności oraz dla Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Dlatego też kwota ta będzie musiała zostać uzupełniona.
Musimy również zrobić więcej w obszarze konkurencyjności, głównie dla małych i średnich przedsiębiorstw, ale w szczególności dla małych przedsiębiorstw. Pierwszym krokiem była ustawa o drobnej przedsiębiorczości. Budżet na rok 2009 powinien prezentować konkretne programy dostępne dla MŚP, które muszą w pierwszym rzędzie dochodzić sądownie swoich długów. Dobrze jest mieć przepisy, które mówią, iż nie można przekroczyć 30-dniowych ram czasowych, lecz jak MŚP mają ją wdrożyć? Pożyczki krótkoterminowe w ramach tych programów mogą jednakże zapobiec bankructwu, utracie miejsc pracy, a to leży przecież w naszym interesie.
Nie chciałabym teraz ustosunkowywać się do kwestii niewystarczających środków pieniężnych przeznaczonych na zaspokojenie potrzeb takich obszarów jak pomoc żywnościowa, bezpieczeństwo żywności, Kosowo, Palestyna, Afganistan; czyli całej pozycji 4. Moi koledzy posłowie uczynią to za chwilę.
Pragnę tylko powiedzieć Radzie, której przedstawiciela już tu niestety z nami nie ma - nie rozumiem dlaczego mógł być obecny podczas jednominutowych wystąpień lecz nie w momencie kiedy zaczynamy omawiać budżet - iż Parlament jest stanowczo zdecydowany przeprowadzić dialog polityczny na ten temat. Chcemy wdrażać europejskie priorytety, a do tego potrzebny jest odpowiedni budżet. W końcu nasz europejski budżet jest niczym innym jak polityką w formie cyfr.
(Oklaski)
Dalia Grybauskaitė
Mamy dziś wyjątkową okazję do zapoznania się na tak wczesnym etapie z głównymi priorytetami Parlamentu Europejskiego na nadchodzący rok oraz dowiedzenia się co niepokoi posłów w zakresie projektu zaproponowanego przez Komisję. Chciałabym podziękować inicjatorce tej wstępnej dyskusji, sprawozdawczyni, pani Haug.
Chciałabym zapewnić, iż Komisja Europejska i ja sama, poświęcamy sporo uwagi na skuteczne zarządzanie finansami oraz rygorystyczną dyscyplinę finansową. Panie i panowie, doceniamy waszą stałą uwagę oraz zainteresowanie w tych kwestiach.
Dlatego też, mając na uwadze wasze obawy, chciałabym zwrócić waszą uwagę na fakt, iż wstępny projekt budżetu został przygotowany przez Komisję w ramach limitów okresu programowania finansowego na lata 2007-2013, po dokonaniu starannej oceny prognoz rozwoju gospodarczego i społecznego oraz ustanowieniu uzasadnionego, adekwatnego marginesu z przeznaczeniem na nieprzewidziane wyzwania.
Podczas przygotowywania budżetu na nadchodzący rok, próbowaliśmy zapewnić priorytetom politycznym konkretną finansową formułę, a celom, istotną i solidną podstawę budżetową. Dlatego też, największa podwyżka finansowa będzie udziałem programów, które zachęcają do rozwoju gospodarczego oraz konkurencyjności, jak również i tych promujących wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość, które są finansowane z odpowiednich kategorii budżetowych.
Obierając za cel to, by budżet na rok 2009 odzwierciedlał cele polityki zagranicznej Unii Europejskiej wraz z pełnym uczestnictwem Unii w międzynarodowych działaniach, w najbliższej przyszłości również i Komisja zaprezentuje poprawkę do projektu, przedkładając precyzyjne kalkulacje dotyczące kwestii finansowania działań w Palestynie i Kosowie. Jeszcze zanim wstępne dyskusje nad projektem budżetu rozpoczną się w Parlamencie, Komisja zaprezentuje wnioski odnośnie do dodatkowego finansowania krótkoterminowych środków w krajach rozwijających się, które walczą ze skutkami wzrostów cen żywności; jesteśmy przygotowani na utworzenie 'funduszu żywnościowego' dla krajów rozwijających się.
Zauważyłam wasz niepokój odnośnie do wydatków finansowych, a w szczególności tych, które nie są uwzględnione w pozycji 5. Możecie spać spokojnie, ponieważ wstępny projekt budżetu dostarcza wystarczająco szczegółowych informacji odnośnie do tego aspektu, my zaś jesteśmy gotowi dostarczyć wszelkich informacji o jakie poprosicie w waszej rezolucji.
Kończąc, chciałabym podziękować sprawozdawczyni, pani Haug, za cały jej wysiłek, w wyniku którego po raz pierwszy stworzona została lista nowych projektów pilotażowych oraz działań przygotowawczych na tak wczesnym etapie. Zachęci to do terminowych ocen możliwości ich finansowania oraz ułatwi skuteczne wdrażanie projektów przyjętych przez Parlament.
Już w przyszłym tygodniu, być może nawet już i w tym, odbędzie się posiedzenie trójstronne, a w następnym pierwsze posiedzenie w ramach procedury pojednawczej w celu przygotowania się do pierwszego czytania w Radzie.
Jestem przekonana, iż w tym roku atmosfera konstruktywnej współpracy, która towarzyszy nam od kilku lat nie zmieni się, oraz iż uda nam się osiągnąć porozumienie na koniec roku.
Véronique De Keyser
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Spraw Zagranicznych. (FR) Pani przewodnicząca! Ogólnie rzecz ujmując, jestem niezmiernie rozczarowana pozycją 4 w projekcie budżetu.
Po pierwsze, po raz kolejny odnotowuję niedobór funduszy uwzględnionych w tej pozycji. Stoi to w całkowitej sprzeczności z deklarowanymi ambicjami Unii Europejskiej, by być globalnym graczem. Pozycja 4 jest nie tylko powiększona w stosunku do budżetu z roku 2008 o 1,8%, ale wzrost ten jest poniżej przeciętnego wzrostu budżetowego, który wynosi 3,1%. Można zatem powiedzieć, iż część środków zarezerwowanych na stosunki zewnętrzne oraz rozwój została we wstępnym projekcie budżetu okrojona.
Po drugie, odrzucam przyjęte przez Komisję stanowisko, które już teraz proponuje użycie instrumentu elastyczności oraz pomocy nadzwyczajnej w sferze przewidywalnych i zaplanowanych wydatków. Odpowiednio ewidentnie lekceważone są również kwestie Bliskiego Wschodu, Kosowa, pomocy żywnościowej oraz makrofinansowej.
Weźmy za przykład Palestynę. Wstępny projekt budżetu na ten rok proponował 171 milionów euro w postaci środków na zobowiązania i 100 milionów euro w postaci środków na płatności. Już w roku 2007 wydaliśmy pół miliarda na okupowane terytoria. Teraz, do czerwca 2008 wydaliśmy już 365 milionów euro. Co zatem zrobimy za rok? Sięgniemy do instrumentu elastyczności? Obniżymy margines, który i tak jest już mały?
Po trzecie, niepokoję się kryzysem żywnościowym, który przybiera kształt i skutki zmian klimatycznych. Jeśli istnieje jakiś jeden priorytet UE, to jest to on właśnie! We wstępnym projekcie budżetu na rok 2009, środki przeznaczone na pomoc żywnościową wzrosły tylko o 6,8 milionów, słynne 3%, chociaż na koniec kwietnia 2008 roku, Komisja poprosiła o dodatkowe 60 milionów euro i dopiero co poprosiła nas o kolejne 40 milionów euro; to jest chyba jakiś żart. Z radością przyjmuję uruchomienie Porozumienia ds. Globalnych Zmian Klimatycznych i Globalnego Funduszu Efektywności Energetycznej oraz Energii Odnawialnej, musimy jednak zwiększyć finansowanie tych inicjatyw w budżecie na rok 2009 obok istniejących już zobowiązań przewidzianych w ramach rozwoju.
Na koniec, świadoma jestem znaczenia Europejskiej Polityki Sąsiedzkiej oraz naszej współpracy z krajami basenu Morza Śródziemnego jakie stanowią one dla Rady, jednak odmawiam, o czym mówi pozycja 4, poparcia jakichkolwiek dodatkowych kosztów, jakie UE miałaby ponieść na rzecz tego obszaru. To właśnie przez tak długoterminowe zobowiązania, w obszarach, w których potrzeby dają o sobie znać, unijna polityka zewnętrzna i polityka w zakresie rozwoju jest krytykowana. Bez wystarczających środków strategia budżetowa "zrób to sam” wybrana dla pozycji 4 sprawia, iż obraz jej jest bardzo słaby.
Maria Martens
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Komisji Rozwoju. - (NL) Wszystko to jest oczywiście niezwykle ważne, i dobrze jest wiedzieć, iż rzeczy są w dobrych rękach pani Haug. Mogę powiedzieć, iż współpraca z nią była niezwykle przyjemna. Mówię jako sprawozdawczymi budżetu dla rozwoju współpracy i zgadzam się z tymi, którzy twierdzą, iż zwiększenie budżetu w zakresie pozycji 4 jest pilnie potrzebne.
Jednakże, chciałabym zwrócić uwagę w tej kwestii na dwie sprawy, które są ważne z punktu widzenia rozwoju współpracy. Pierwsza to kryzys żywnościowy, a druga to ocena oparta na osiąganiu wyników.
Jak juz zostało powiedziane, kryzys żywnościowy stanowi ogromny problem, dlatego musimy szukać rozwiązań poprzez budżet, zarówno dla krótkiego, średniego i długiego okresu. Z radością przyjmuję inicjatywy opracowane w tym zakresie przez Komisję Europejską. Jeżeli chodzi o okres długi to odpowiedzią jest w zasadzie Specjalny Program na rzecz Bezpieczeństwa Żywności w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju (DCI). Niestety, program ten dopiero rusza i nie do końca jeszcze funkcjonuje jako taki. Największy problem mamy stanowi jednak okres średni.
Zbyt mało uwagi poświęca się zarówno w samych krajach jak i w UE bezpieczeństwu żywności oraz produkcji żywności w krajach rozwijających się. Mamy wszakże program rozwoju obszarów wiejskich, ale często nie przynosi on korzyści obszarom takim jak produkcja żywności, lecz raczej takim jak budowa dróg.
Rozumiem wniosek Komisji Europejskiej proponujący zastosowanie niewykorzystanych środków z obszaru rolnictwa dla tego właśnie celu. Jest to bardzo przewrotne nie tylko w sensie budżetowym, ale i w innych kwestiach. Kraje, które realizują swoje zobowiązanie jakim jest rezerwowanie 0,7% PNB na wspieranie rozwoju powiedzą: niech inne kraje robią to samo, niech realizują swoje zobowiązania, wtedy może będziemy mogli osiągnąć jeszcze więcej. Jest to silny argument, na który trzeba zwrócić należytą uwagę. Tak czy siak, będzie to musiało zostać bardzo jasno powiedziane: pieniądze będą rzeczywiście przekazane na rzecz bezpieczeństwa żywności, zwiększenia produkcji i pomoc niezamożnym rolnikom w biednych krajach.
Mój drugi punkt dotyczy oceny opartej na osiąganiu wyników. W Europie wzmaga się krytyka dotycząca rozwoju współpracy, nawet w krajach, które zawsze były w tym zakresie hojne i przychylne rozwojowi. Pani przewodnicząca! Musimy wznieść się ponad dobre intencje i przeprowadzić oceną opartą na wynikach. Lepsze oddziaływanie, lepsze wyniki. Oto sposób na przekonanie ludzi.
Göran Färm
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii. - (SV) Pani przewodnicząca! Ogromne podziękowania dla pani Jutty Haug. Wzięła ona pod uwagę liczne opinie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii. Na przykład, podkreśliła coś co uznajemy za istotne, a mianowicie, iż istnieje pewna rozbieżność pomiędzy roczną strategią polityczną Komisji i tym co się w rzeczywistości proponuje w budżecie, np. odnośnie do klimatu i polityki energetycznej.
Tak się składa, iż zeszłoroczne debaty Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii nad budżetem dotyczyły głównie dwóch ważnych obszarów, Galileo oraz Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii. Odnotowujemy obecnie, iż wdrażanie na tych polach rozpoczęło się dobrze, chociaż oczywiście będziemy nadal prowadzić obserwację tej implementacji. Dlatego też, w tym roku możemy skoncentrować się na polityce dotyczącej energii i klimatu.
Istnieje wiele poglądów na temat tych kwestii w Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii. W szczególności niepokoi nas nieodpowiedni margines, tj. 82 miliony w pozycji 1A. To naprawdę nie jest to wystarczająca suma dla tak istotnych priorytetów. Rozumiemy, iż Rada, która stoi obecnie przed wyzwaniami budżetu na 2009 rok, stara się zwiększyć ten margines, poprzez między innymi liczne cięcia administracyjne. Jest to dobre działanie jeśli założymy, iż nie nastręczy ono trudności we wdrażaniu siódmego programu ramowego, jednak nie wydaje się, by to wystarczyło.
Aby zilustrować rząd wielkości o jakim mowa, podam może przykład: pan Buzek, w swoim sprawozdaniu w sprawie europejskiego strategicznego planu w dziedzinie technologii energetycznych mówi o 2 mld euro rocznie, łącznie z rokiem 2009, z przeznaczeniem tylko na sam plan Set. Nie wiem czy jest to wykonalne, niemniej, pewnym jest, iż polityka energetyczna i polityka klimatyczna potrzebują znacznych nowych funduszy.
W siódmym programie ramowym na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP) odłożone są znaczne środki z przeznaczeniem na politykę klimatyczną i energetyczną, jednak pamiętać należy, iż poziomy te zostały ustanowione w 2005 roku, na długo przed tym jak mieliśmy jakiekolwiek wizje tego, jak będzie wyglądać polityka w zakresie energii i klimatu w roku 2008.
Jesteśmy również w trakcie uruchamiania kilku nowych wspólnych przedsięwzięć, których celem są badania, między innymi, nad ogniwami paliwowymi oraz technologią wytwarzania gazu wodorowego. Komisja proponuje 30 milionów w ramach pierwszego przyznania środków. Jednakże, zostało zaproponowane by środki te pozyskać z programu współpracy Siódmego Programu Ramowego, z części na energię. Nie są to więc w rzeczywistości nowe środki. Mamy tu do czynienia z manewrem redystrybucji.
Pragniemy stworzyć pełen obraz wszystkich funduszy przeznaczonych na politykę energetyczną i klimatyczną, ponieważ na chwilę obecną jest to praktycznie niemożliwe. Musimy rozpocząć poszukiwanie nowych źródeł finansowania już w 2009 roku. Ponadto, jesteśmy przekonani, iż obszar energii i klimatu stanowi najpotężniejszy argument dla właściwej śródokresowej oceny długoterminowego budżetu na początku nowego roku.
Eva Lichtenberger
Pani przewodnicząca, panie i panowie! W zasadzie mogę się tylko zgodzić z wypowiedzią sprawozdawczyni, pani Haug. Według mojej opinii oświadczenia te, mają zastosowanie również w kwestii budżetu dostępnego dla transportu. Proporcja budżetu przeznaczonego na transport zdecydowanie wzrosła, ale to oczywiście jest skutkiem powiększenia programu Galileo. Przyczyny tych wzrostów to niekończąca się historia i mają one wiele wspólnego z politykami w zakresie przemysłu w Europie.
Moja krytyka wstępnego projektu budżetu, który mamy przed sobą dotyczy faktu, iż potrzebujemy więcej środków w zakresie praw pasażera, jako że obszar ten dotyczy obywateli europejskich. Co istotniejsze jednak, potrzebujemy więcej środków na badania naukowe odnośnie do strategii nowego transportu, tak aby móc w końcu osiągnąć mobilność, która nie jest zależna od klimatu. Sieci transeuropejskie również potrzebują bardzo ścisłego monitoringu, ponieważ ogromne środki będą wydatkowane na ten właśnie obszar.
Kyösti Virrankoski
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. - (FI) Pani przewodnicząca! Przede wszystkim chciałabym podziękować pani Haug za sporządzenie tak dobrego sprawozdania.
Bezpośrednie wsparcie oraz środki rynkowe mają największe znaczenie dla budżetu przeznaczonego na rolnictwo i mają swój własny pułap w strukturze finansowania. Wydatki pozostają na poziomie 2 027 000 000 euro poniżej pułapu wynoszącego 42,8 mld euro. Stanowi to podwyżkę o 5%.
Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oczekuje, iż część tego marginesu mogłaby zostać przeznaczona na program dystrybucji owoców uczniom, promując tym samym zdrowe nawyki żywieniowe. Otyłość to stale rosnący problem wśród młodych ludzi.
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi oczekuje również zapewnienia środków na utworzenie funduszu restrukturyzacyjnego dla sektora mleka. Komisja niepokoi się planami odnośnie do marginesu, za pomocą którego zostanie zmodernizowanie rolnictwo w krajach rozwijających się. Powinny tu zostać użyte fundusze z pozycji 4, ze środków zewnętrznych, a nie z pozycji drugiej.
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi jest również zaniepokojona środkami na rozwój wsi. W zeszłym roku nie zostało wydane 2,8 mld euro, dlatego też Parlament będzie uważniej monitorował programy rozwoju wsi.
László Surján
w imieniu grupy PPE-DE. - (HU) Dziękuję za głos. Sprawozdanie pani Haug, odnośnie do którego pragnę wyrazić swoje uznanie i podziękowanie, w odpowiedni sposób podsumowuje zdanie Parlamentu na temat wstępnego projektu budżetu. Słuchając wystąpień pani komisarz, mam poczucie, iż sprawozdawczyni i pani komisarz zgadzają się ze sobą, a to z kolei może napawać nas entuzjazmem. Mam tylko mały problem: opinie pani Haug miały wydźwięk krytyczny, natomiast pani komisarz mówiła o zapewnieniu gwarancji. Cieszą mnie te zamiary, ale chciałaby również zobaczyć liczby w formacie, który jest spójny z zamiarami.
Chciałbym podkreślić dwa aspekty tego złożonego zakresu. Prezydencja francuska, tak jak i my, zainteresowana jest silną Europą, niestety na chwilę obecną skupia się tylko na jej budowaniu. Do tego jednak potrzebny jest odpowiedni budżet. Francja rozumie Europę, robi i zrobiła dla niej dużo. Mamy nadzieję, iż w końcu skończy się to przycinanie trawnika. Prezydencja musi być świadoma, iż każdy cent wydany na niedofinansowane programy to strata pieniędzy.
Partia Ludowa chciałaby, aby wartość generowana była z wydatków budżetowych, dlatego też, jest ona gotowa działać na rzecz większej skuteczności, innymi słowy, przeciwko słabo radzącym sobie programom, korupcji lub wydatkom kierowanym przez polityki wewnętrzne.
Nadwyżka w budżecie rolnym zmienia się w związku z oddziaływaniem rynków światowych. Powstało wiele pomysłów odnośnie do tego, na co powinniśmy wydać tę kwotę. Jestem przeciwny wszystkim nagłym, nieuzasadnionym decyzjom, czy to odnośnie do budżetu z 2008 czy 2009 roku. Co więcej, Unia jest poważnie zadłużona w tym obszarze. 12 nowych państw członkowskich będzie musiało czekać przez 10 kolejnych lat zanim otrzymają takie samo wsparcie jak stare kraje. Dlatego aż przez dekadę będzie zakłócona konkurencja w obszarze jednolitego rynku wewnętrznego. Ta niesprawiedliwa sytuacja została spowodowana brakiem środków. Jeśli teraz okaże się, iż ciągle są pieniądze w budżecie rolnym, naszym moralnym obowiązkiem będzie zadośćuczynienie niekorzystnym warunkom konkurencji.
Skierowanie środków rolnych na inny obszar jest pomysłem popieranym również przez niektórych liderów nowych państw członkowskich, ale nikt nie powinien dać się oszukać patologicznemu przymusowi podporządkowywania się cechującego postkomunistycznych liderów; oczekują oni teraz pochwał już nie z Moskwy, ale z Brukseli.
Wśród innych kwestii, musimy także stawić czoła problemom związanym z Afryką, jako iż pomoc w ramach budżetu rolnego w postaci ziarna i nawozów staje w obliczu poważnych wyzwań. Pomoc finansowa nie jest praktycznie w stanie rozwiązać problemu niedoboru produktów.
Moja grupa poprze trójstronne poprawki dotyczące zmian klimatycznych, będzie również oczekiwać z zainteresowaniem na informację odnośnie do tego, co stanowi faktyczną przyczynę zaskakującego spadku poziomu płatności. Dziękuję uprzejmie za uwagę.
Catherine Guy-Quint

Pani przewodnicząca, pani komisarz, panie i panowie! Parlament będzie podejmował w tym tygodniu decyzję odnośnie do priorytetów politycznych w zakresie budżetu w trudnych warunkach, i to zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych. Musimy zmagać się z wieloma wyzwaniami, podczas gdy ramy perspektywy finansowej są bardzo ograniczone. Dlatego też, ze szczególną radością przyjmuję odważną pracę polityczną wykonaną przez naszą sprawozdawczynię, panią Haug. Udało jej się przewidzieć etapy procedury budżetowej, aby umożliwić nam określenie w jakim kierunku zmierza nasza instytucja. Nowa procedura zapewnia nam większą jasność, a przez to i lepszą demokrację obywatelom. Mogliśmy zrozumieć i przedyskutować priorytety komisji parlamentarnych oraz grup politycznych.
Niestety muszę po raz kolejny wyrazić swoje ubolewanie nad brakiem ambicji Rady oraz regularnymi cięciami jakich dokonała we wstępnym projekcie budżetu Komisji. Odnotowujemy, iż celem jej jest zaoszczędzenie środków na wydatkach administracyjnych. Nie jest to kwestia określenia politycznego priorytetu, lecz technicznego dokonania oszczędności, które często w niektórych pozycjach podwajają wręcz margines, tak jak to zauważył pan Färm odnośnie do podpozycji 1a. Podobnie jak nie potrafię również wytłumaczyć liniowych cięć dokonanych w kwestii płatności: 1 mld euro mniej niż we wstępnym projekcie budżetu.
Co się zaś tyczy pozycji 2, wszystko jest jasne. W 2008 roku zostawiliśmy nietypowy margines wynoszący ponad 3 mld euro. W budżecie na rok 2009, komisja proponuje margines wynoszący ponad 2 mld, a Rada posuwa się dalej poprzez powiększenie tej kwoty do 2,4 mld euro. Jednakże potrzeby w obszarze rozwoju wsi są ogromne, jak również w kwestiach energii, imigracji, zmian klimatycznych i międzynarodowej solidarności.
W czasie gdy problem suwerenności żywności staje się z każdym mijającym dniem coraz bardziej naglący, i kiedy wydaje się, iż jeśli nie zaczniemy mu przeciwdziałać, jedzenie stanie się w Europie luksusem, Rada postanowiła obniżyć wydatki na rolnictwo. Nawet gdybyśmy nie omawiali linii budżetowych w ramach naszych tradycyjnych priorytetów, zapomnieliście o zwiększeniu tych wszystkich, co do których składacie obietnice. Podobnie jest też i w innej kwestii. Po ostatnim fiasku irlandzkiego referendum, oraz francuskiego i holenderskiego referendum dwa lata temu, nie uważacie, iż komunikacja oraz informowanie obywateli wymagają znacznych inwestycji? Poprzez zaprzeczanie tej niezbędnej potrzebie informacji, komunikacji z obywatelami oraz słuchaniem ich, zbieramy żniwo w postaci swoistego autyzmu w każdym badaniu czy konsultowaniu opinii publicznej.
Na koniec, nigdy nie zrozumiem zachowania Rady odnośnie do pozycji 4. Spostrzeżenia są jasne i jak zwykle takie same. Pozycja ta jest dramatycznie niedofinansowana, dlatego też nie powinniśmy zezwalać na składanie obietnic, których nie możemy potem dotrzymać. Jak możemy poradzić sobie z rozwiązywaniem problemów związanych z rozwijaniem wielostronnych stosunków, problemem głodu na świecie czy umacnianiem demokracji i nie zaproponować podwyżki? Sugerujecie nawet cięcia w obrębie polityk, które przynoszą wyniki.
W nadchodzących paru tygodniach możemy zrobić tylko jedno: przejrzeć zarówno kwestie nadzoru jak i formę każdej linii budżetowej, ale również zanalizować wszelkie możliwości osiągnięcia ram budżetowych, które dadzą Unii Europejskiej realny, jednorodny budżet na rok 2009.
Anne E. Jensen

Pani przewodnicząca, pani komisarz! Chciałabym zacząć od podziękowań dla pani Haug za współpracę przy sprawozdaniu, które może otrzymać poparcie mojej grupy. Możemy również poprzeć kilka poprawek przygotowanych przez Europejską Partię Ludową (Chrześcijańskich Demokratów) oraz Europejskich Demokratów i Grupę Zielonych/Wolne Przymierze Europejskie. Budżet UE stanowi oczywiście ważny instrument polityczny, nawet jeśli jest to budżet skromny w odniesieniu do ogólnej gospodarki. Budżet na rok 2009 musi naturalnie odzwierciedlać polityczne priorytety, ale czy z tym właśnie mamy tu do czynienia? Przywódcy państw UE oraz rządy przyjęli ambitną agendę dotyczącą polityki energetycznej; czy ambicje te można następnie odnaleźć w budżecie? Nie, nie można. Nie istnieją żadne jasne nowe priorytety tego rodzaju. Na przykład przywódcy państw lub rządy zdecydowali, iż powinno powstać 12 projektów pilotażowych dla elektrowni węglowych, które wychwytują i magazynują CO2, ale nikt nie wie skąd mają pochodzić na to fundusze. Czy te projekty pilotażowe nie powinny znaleźć odzwierciedlania w budżecie UE? Ja tylko pytam.
Przywódcy państw lub rządy chcą widzieć ambitną wspólną politykę ds. uchodźców wraz z przyjęciem układu imigracyjnego tej jesieni. A co z ambicjami na rzecz agencji służby granicznej Frontex, czyim zadaniem jest pomoc szczególnie uwrażliwionym krajom w poradzeniu sobie ze strumieniem uchodźców uciekających przez biedą? Z tego co słyszeliśmy, nie ma wystarczających środków, aby zrealizować ambicje na tym polu.
Polityka zagraniczna jest chronicznie niedofinansowywana. Widać to także i w tym roku, gdy po raz kolejny mamy do czynienia z nierealnym budżetem w kwestii pomocy Palestynie i Kosowu. Grupa socjalistyczna w Parlamencie Europejskim zaproponowała przekazanie niewykorzystanych środków z budżetu rolnego obszarom, których ramy budżetowe są za ciasne. Jest to rozwiązanie, które wykorzystaliśmy przy systemie nawigacji satelitarnej Galileo. Komisja, z drugiej jednak strony zaproponowała finansowanie pomocy na rzecz rozwoju z funduszu rolnego. Nie uważam absolutnie, aby był to dobry pomysł. To naprawę jeden wielki bałagan.
Moja grupa nie może zgodzić się a priori, iż omawiamy obecnie zmianę perspektywy finansowej. W pierwszym rzędzie to ministrowie finansów państw członkowskich muszą zaprezentować jak zamierzają pogodzić ambicje polityczne przywódców państw czy rządów z pułapami przedstawionymi w ramach budżetowych.
Gérard Onesta

Pani przewodnicząca! Pani Haug słusznie uczula Komisję na kwestie możliwych usprawnień w projekcie budżetu gdy mówi o przejrzystości wydatków administracyjnych, a w szczególności tych przeznaczonych dla agencji, lepszego programowania finansowego i lepszej oceny zasobów ludzkich.
Zamierzam skupić moje uwagi wokół ustępu w sprawozdaniu pani Haug, który mówi o braku korelacji pomiędzy wymaganiami odnośnie do zwalczania zmian klimatycznych a budżetem UE. Nasz budżet stanowi w zasadzie 1% PKB Europy, co jest śmieszne w porównaniu z 20% PKB, do których zobowiązują się Stany Zjednoczone na poziomie federalnym.
Komisja twierdzi, iż przeznacza 10% z tego maleńkiego procentu na rzecz zmian klimatycznych - czyli 0,1% PKB, chociaż konwencja ramowa ONZ w sprawie zmian klimatu, raport Sterna, Program Rozwoju Narodów Zjednoczonych oraz Bank Światowy mówią nam, iż jeśli naprawę chcemy zwalczyć te skutki, powinniśmy uruchomić pomiędzy 0,6 a 1,6 PKB. Raport Sterna mówi nawet o 2% PKB. Dlatego też, pułap wyznaczany przez Komisję jest więc pomiędzy 500% a 2000% poniżej pułapu, o jakim mówią nam wszystkie międzynarodowe raporty.
Oto następna interesująca liczba: aby pomóc krajom rozwijającym się, konwencja ramowa ONZ w sprawie zmian klimatu twierdzi, iż na sfinansowanie wszystkich tych projektów potrzebne nam będzie około 100 mld USD rocznie. Komisja odpowiada, iż jest to interesujące, oraz iż zamierza ustanowić Sojusz w sprawie globalnych zmian klimatycznych, jak również, iż na jego poczet przekaże 20 milionów euro rocznie przez okres trzech lat. Istnieje więc olbrzymia dziura pomiędzy potrzebami a zapewnionymi środkami finansowymi. Kiedy mówię dziura, mam na myśli przepaść tak wielką, iż pomieściłaby cały węgiel znajdujący się w atmosferze.
Zdaję sobie sprawę z tego, iż Komisja ma mało przestrzeni na manewry: wydatki są ustalone, koperty dla każdego programu zaklejone, środki finansowe dla każdego programu oraz jego warunki ustalone, i co więcej, Rada ustąpić nie chce, a co gorsze, wtrąca się w wydatki.
Na szczęście Komisja ma prawo inicjatywy, ale żeby go tylko użyła! Tkwimy pomiędzy pułapami perspektywy finansowej, jak to powiedziała pani Guy-Quint. Mamy do czynienia z marginesem wynoszącym przynajmniej 2 mld euro. Jeśli nie wykorzystamy tego 2 miliardowego marginesu, nie będzie to tylko czarujący błąd techniki budżetowej, ale zaniechanie pomocy zagrożonemu europejskiemu projektowi, zaniechanie pomocy planecie będącej w niebezpieczeństwie.
(Oklaski)
Wiesław Stefan Kuc
w imieniu grupy UEN. - Pani Przewodnicząca! Pani Komisarz! Na początku naszej kadencji wszyscy walczyliśmy o zwiększenie środków na realizację zadań Unii Europejskiej. Niestety, przyjmując perspektywę budżetową na lata 2007-2013 Rada Europejska nie uznała za stosowne podwyższyć poziomu budżetu Unii. Mamy już fatalne następstwa tej decyzji.
Oprócz realizacji zadań wynikających ze strategii lizbońskiej w ostatnim czasie zwiększyły się inne nasze wspólne działania. Przypomnę tylko niektóre: transeuropejskie sieci transportowe, Europejski Instytut Technologiczny, walka ze zmianami klimatycznymi. Mieliśmy już problemy z finansowaniem programu Galileo, a teraz szykują się następne, i to na dużo większą skalę. Po co podejmować szczytne cele, gdy wiadomo, że obecnie nie będziemy mieli środków na ich sfinansowanie? Zmniejszanie środków na realizację Wspólnej Polityki Rolnej, przeznaczanie ich na finansowanie innych zadań niedługo się wyczerpie, i co będzie z rozpoczętymi programami?
Pani poseł Jutta Haug miała ogromnie trudne zadanie, aby choć w części spełnić nasze oczekiwania. Dlatego serdecznie gratuluję Pani wykonania tej ciężkiej pracy i życzę, aby nie było zbyt wielu poprawek.
Esko Seppänen
w imieniu grupy GUE/NGL. - (FI) Pani przewodnicząca! Budżet Komisji jest bardzo prosty. Sprawozdanie pani Haug słusznie zwraca uwagę na ograniczone w wielu sekcjach marginesy. Najmniejszą elastycznością charakteryzuje się część 4. Oczywistym jest, iż sumy, jakie mają być przekazane Palestynie i Kosowu w 2009 roku nie zmieszczą się w ramach budżetowych. Jest to w zasadzie dyskusyjne czy można zrobić użytek z instrumentu elastyczności w kwestii tych znanych już potrzeb, dla których środki na realizację przekraczają ilości budżetowe w tej sekcji.
Nasza grupa popiera zatrzymanie zmian klimatycznych, dlatego chcielibyśmy aby cel ten został bardziej zaznaczony w budżecie. Wielkości przeznaczone na politykę bezpieczeństwa oraz politykę obronną, które służą zmilitaryzowaniu EU nie powinny znajdować się we wspólnym budżecie, chociaż Rada zaproponowałaby to zwłaszcza teraz, podczas francuskiej prezydencji.
Demokratyczne odrzucenie przez Irlandię projektu unijnej konstytucji sprawiło, iż znajdujemy się obecnie w nowej sytuacji, a to z kolei wpływa w nieprzewidywalny sposób na projekt budżetu na rok 2009.
(Oklaski)
Sergej Kozlík
(SK) Już trzeci raz z rzędu, stopniowo, powiększa się przepaść pomiędzy prognozą długoterminowego budżetu, a realnością budżetową.
Rządy państw członkowskich nie wykorzystują zasobów budżetowych wystarczająco dynamicznie i tym samym konsekwentnie umykają one w postaci zamrożonych zasobów budżetowych. Ilości te rosną z każdym kolejnym rokiem.
Z drugiej zaś strony, tendencja w kierunku zwiększenia płatności w połowie roku zmniejsza się nie tylko w stosunku do PKB, ale również w całkowitym odniesieniu do połowy roku. Poprzez akceptowanie takiego podejścia, Parlament tworzy łagodniejsze i mniej wymagające środowisko dla rządów państw członkowskich. Znajdzie to swoje odbicie w przyszłości w postaci obniżonego stopnia wdrażania kluczowych polityk Unii Europejskiej. Sytuacja ta jest niepokojącą, a nasza sprawozdawczymi pani Jutta Haug słusznie zwraca na nią uwagę w kilku kwestiach.
Chciałbym zwrócić szczególną uwagę na utrzymujący się całkowity spadek wydatków na polityki w zakresie konkurencji i spójności, których zadaniem jest wsparcie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Taka sytuacja nie pomaga budować zaufania obywateli do polityk Unii Europejskiej. To nie jest dobra wiadomość w świetle nadchodzącego 2009 roku, który jest rokiem wyborów.
Reimer Böge
(DE) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Sprawozdanie pani Haug prezentuje nasze pierwsze refleksje odnośnie do wstępnego projektu budżetu na wczesnym etapie i chcielibyśmy połączyć je z plenarnym mandatem koncyliacyjnym, jaki będzie miał miejsce 17 lipca.
Oczywiście, bez traktatu reformującego niektóre kluczowe punkty zorientowanej na przyszłość wspólnej polityki nie zostały jeszcze określone, ale nawet bez Traktatu wiele aspektów przyczynia się do zaistnienia potrzeby zrewidowania wstępnego projektu budżetu: istotne i widoczne deficyty, w szczególności w zakresie polityk zagranicznej i bezpieczeństwa oraz UE jako gracz globalny w pozycji 4; jak również wyniki szczytu G8 oraz wnioski z posiedzenia Rady Europejskiej z 19-20 czerwca, które również musza tu zostać wzięte pod uwagę.
W przynajmniej 13 ustępach Rada Europejska rzeczywiście zaprezentowała intensywny program dla oceny wielostronnego programowania finansowego: dalszy rozwój Frontexu, Europol; wzmocnienie Eurojustu; środki przeznaczone na zwalczanie skutków katastrof naturalnych; projekty pilotażowe w obszarze biopaliw drugiej generacji oraz technologii czystego węgla; fundusze na rolnictwo w krajach rozwijających się, pomoc w zakresie bezpieczeństwa i stabilizacji żywności; zwiększenie pomocy na rzecz rozwoju ze środków publicznych o 0,7% PKB do 2015 roku; pomoc handlowa dla krajów rozwijających się; polityka imigracyjna; nowe zasoby finansowe w zakresie przeciwdziałania skutkom zmian klimatycznych.
Chętnie zobaczę jak ministrowie finansów, z którymi teraz musimy negocjować poradzą sobie z serią innowacji przedłożoną przez przywódców państw czy rządy i jakie przedstawią oni liczby, by poprzeć ich polityczne wnioski.
Chciałbym skoncentrować się na sprawach dodatkowych - wyraźnie popieram założenia ogólne, jakie zaprezentowała sprawozdawczymi w wyniku intensywnej współpracy z komisjami specjalistycznymi. Jeśli Komisja myśli teraz o oszczędnościach pochodzących z obszaru rolnictwa, które będzie chciała przeznaczyć na nowy program mający na celu pomoc rolnikom w krajach rozwijających się, to zachęcam do dyskusji na temat skąd pochodzić będą te środki. Jednakże, przemycenie takiego projektu do pozycji 2, poprzez stworzenie nowej podstawy prawnej nie może prostu wchodzić w grę! Jeśli zamiar polega na sfinansowaniu tego w wyżej opisany sposób, biorąc jednocześnie pod uwagę zobowiązania jakich się podjęliśmy, to stanowi to rewizję perspektywy finansowej i powinno znaleźć się pod pozycją 4.
Po drugie, musimy odbyć poważną debatę w sprawie decyzji czy fundusze te nie powinny być po prostu przekazane Organizacji Narodów Zjednoczonych czy też Bankowi Światowemu bez dostępu dla nas do audytów wewnętrznych i bez konkretnych gwarancji w zakresie poprawnych priorytetów politycznych. Biorąc pod uwagę doświadczenia jakie były już naszym udziałem w tej kwestii, wiemy, iż nie jest takie proste!
Oczywiście mamy świadomość tego, iż na przykład wydaliśmy już trzy razy tyle w 2008 roku na działania w Palestynie niż mowa o tym we wstępnym projekcie budżetu na rok 2009. Biorąc pod uwagę nowe wyzwania, decyzje polityczne, starą sztuczkę finansowania wspólnej polityki zagranicznej oraz polityki bezpieczeństwa i nowych priorytetów na koszt krajów rozwijających się w pozycji 4, jest to już nie do przyjęcia i nie będziemy się na to godzić.
Costas Botopoulos
(EL) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Budżet jest narzędziem politycznym, nie rachunkowym, a sprawozdanie to ma, według mojej opinii, tę wspaniała zaletę, iż wychodzi poza aspekty techniczne i mówi o konkretnych politycznych aspektach.
Jego dwa najważniejsze punkty to po pierwsze, iż budżet UE nie pokrywa się z potrzebami oraz ambicjami UE, a po drugie, iż nie odzwierciedla on priorytetów politycznych UE, co zostało przedstawione przede wszystkim przez jej inne agencje.
Komentując punkt pierwszy: co możemy zrobić? Co mówi sprawozdanie? Prosimy o zwiększenie o bardzo mały poziom środków przeznaczonych na płatności. Dodatkowo, co jest zresztą bardzo istotne, była już o tym mowa, chciałbym to jednak powtórzyć - prosimy o wykorzystanie marginesów w najlepszy możliwy sposób. Innymi słowy, tam gdzie możemy uniknąć straty pieniędzy w ramach jednych polityk, powinniśmy umożliwić wykorzystanie tych środków dla innych polityk UE. Jest to niezwykle istotne, aby postępować w taki właśnie sposób.
Co tyczy się zaś punktu drugiego to widzimy, iż budżet, tak jak już to mówiłem, nie odzwierciedla priorytetów politycznych. Skupię się na dwóch przykładach. Wspominali już o nich inni posłowie, ale je powtórzę:
Jaki problem uznaliśmy za najbardziej pilny wśród wszystkich tych przez jakim stoi UE w poprzednim roku politycznym? Polityka energetyczna, zmiany klimatyczne, problemy z dostawami żywności. Sumy przeznaczone na ich zwalczanie są bardzo niskie.
Drugi problem, jak już wiele osób wspominało, stanowi polityka zewnętrzna. Teraz kiedy Europa otwiera się i rozpościera swoje skrzydła, po raz kolejny obniżamy wydatki.
Po trzecie, i chciałbym to wyraźne podkreślić: polityka komunikacyjna. Sami widzicie problem przed jakim stoi UE w zakresie kryzysu instytucjonalnego. Potrzebujemy inicjatyw politycznych, a dla nich potrzebujemy systemu komunikacji oraz pieniędzy.
Jan Mulder
(NL) Na początku chciałbym podziękować pani Haug oraz pani komisarz. Wspomniałem również w swoich notatkach francuską prezydencję, jednak niestety jej przedstawiciel już nas opuścił.
Jeden aspekt tego budżetu, który jest atrakcyjny dla państw członkowskich to niski procent środków na płatności. Jestem zdania, iż 0,9% to jeden z najniższych procentów z jakimi mieliśmy do czynienia w ostatnich latach. To od nas zależy więc czy uznać go za realistyczny czy też nie. Nie ma nic złego w utrzymaniu procentu na niskim poziomie, niemniej, musi być on jednak realistyczny, a my już teraz mamy świadomość, iż przed nami wiele nowych priorytetów.
Jedna z kwestii jaką będziemy musieli się zająć to - jak wielu już wspominało - pozycja 4. Jeśli przyjrzymy się jej, zobaczymy, iż jedną z głównych organizacji dla której przeznaczone są fundusze jest Organizacja Narodów Zjednoczonych. Wróciłem niedawno z Kosowa, przebywałem tam w ramach wizyty Komisji Kontroli Budżetowej. Informacje jakie przekazano nam o Organizacji Narodów Zjednoczonych nie napawają wielkim optymizmem. Sądzę, iż Komisja powinna przyjrzeć się polityce w odniesieniu do tej właśnie organizacji.
Kolejnym aspektem budżetu jest pozycja 5. Uważam, iż margines wynosi obecnie 121 lub 123 miliony. Jak zatem wygląda on w świetle gwałtownie rosnącej inflacji? Cztery do pięciu procent rocznie. Jakie są tego konsekwencje dla wydatków Komisji na zasoby ludzkie, budynki etc, i jakie wnioski należałoby z tego wyciągnąć?
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
Pani Przewodnicząca! W tej debacie chcę zwrócić uwagę na cztery kwestie. Wielkość środków na zobowiązania w budżecie na 2009 rok wynosi 1,04% PKB, a na płatności zaledwie 0,9% PKB, co oznacza spadek o nawet 3,3% w stosunku do płatności w roku 2008. Przy tak małym budżecie trudno będzie realizować priorytety sformułowane zarówno przez Komisję Europejską, jak i przez Parlament zwłaszcza, że tych priorytetów z roku na rok wyraźnie przybywa. Po trzecie, na szczególne zainteresowanie zasługują środki zawarte w dziale czwartym pod znamiennym tytułem "Unia jako partner globalny”, które są zaledwie o 1,8% większe niż w roku 2008, choć od lat wiadomo, że jest to dział permanentnie niedofinansowany. Po czwarte, tak skromny wzrost środków w dziale czwartym jest tym bardziej zastanawiający, że przecież w tym dziale znajdują się środki na pomoc żywnościową dostarczaną przez Unię krajom rozwijającym się, a ceny podstawowych surowców rolniczych tylko w ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy wzrosły o kilkadziesiąt procent.
Na koniec chciałbym pogratulować autorce pani poseł Haug bardzo wnikliwego sprawozdania pokazującego po raz kolejny niestety głównie księgowe podejście zarówno Komisji, jak i Rady w procesie przygotowywania budżetu.
Margaritis Schinas
(EL) Pani przewodnicząca, pani komisarz! Jesteśmy w trakcie ustanawiania jasnego mandatu negocjacyjnego w kwestii dyskusji jakie mamy odbyć z Rada w przyszłym tygodniu.
Rozumiem powody, dla których wiele państw członkowskich zabierających głos, nalegało na wykonanie dodatkowego wysiłku w kwestiach dotyczących zakresu ich władzy (stosunki zewnętrzne etc.), ale sadzę, iż szczególnie w tym roku mandat ten powinien być ustanowiony w odniesieniu do oczekiwań naszych obywateli w kwestii budżetu, a nie oczekiwań wielu z nas, którzy kierują się szczególnymi interesami czy innymi kwestiami.
Musimy skoncentrować się na czterech kwestiach, które stanowią według mnie najbardziej pilne problemy dla obywateli europejskich na chwilę obecną. Problemy te to: wysokie ceny, zmiany klimatyczne, konkurencyjność i środowisko naturalne.
Są to cztery podstawy, na których powinniśmy budować mandat: myślę, iż jesteśmy na właściwej drodze, ale nie wolno nam tracić z oczu tego zarysu.
Chciałbym powiedzieć parę słów o pomyśle, który wczoraj przewodniczący Barroso niespodziewanie wyciągnął jak z rękawa, a który dotyczy bezpieczeństwa żywności, i o ile się nie mylę będzie prezentowany w dniu dzisiejszym lub jutrzejszym na szczycie G8. Jest to pomysł, który powinniśmy przeanalizować, jednakże analiza ta powinna być dokonana z punktu widzenia standardowej perspektywy sposobu w jaki tworzymy budżet UE, tzn. pomysł powinien zostać przedyskutowany z Radą w ramach debaty nad budżetem, a następnie powinno zostać zdecydowane czy pojawi się on na międzynarodowych forach w ramach propozycji UE.
Na koniec chciałbym powiedzieć parę słów o imigracji. Pochodzę z państwa członkowskiego, które doświadcza ogromnej presji na swoich granicach zewnętrznych, które są również zewnętrznymi granicami UE, a mowa tu zwłaszcza o granicach morskich. Jestem zdania, iż w tym roku powinniśmy wykonać szczególny wysiłek odnośnie do Frontexu, zwłaszcza w wymiarze morskim, w kwestii takich działań jak Operacja Posejdon na Morzu Egejskim, dzięki działaniom której tylko w miesiącach letnich zeszłego roku interweniowano z sukcesem w ok. 700-800 przypadkach nielegalnej imigracji.
Musimy wykonać ten trud, tak samo jak musimy zaznaczyć w końcu tę kwestię w budżecie - rozmawiałem już z innymi posłami w tej sprawie - aby zagwarantować stworzenie mechanizmu dla solidarności pomiędzy państwami członkowskimi odnośne obsługi kosztów administracyjnych i obciążenia administracyjnego związanego z przyjmowaniem imigrantów.
Mechanizm ten jest czymś czego jeszcze nie mamy, a czego potrzebujemy. Jego brak nakłada ogromną presję na niektóre państwa członkowskie i myślę, iż naszym szczególnym obowiązkiem jest sprawić, by mechanizm ten zaczął funkcjonować.
Na koniec powtórzę to co powiedziałem na początku. Żaden budżet nie będzie dobry jeśli nie będzie spełniał oczekiwań obywateli lecz oczekiwania szczególnych interesów i grup lobbystycznych.
Vladimír Maňka
(SK) Podziękowania dla pani Haug za wspaniałe sprawozdanie.
Projekt budżetu na rok 2009 pozwala z jednej strony na konsolidację programów zatwierdzonych na okres finansowy 2007 - 2013, z drugiej zaś, kładzie nowy nacisk na potrzebę rozwiązania pilnych kwestii i stawienia czoła wyzwaniom. W obszarze polityki regionalnej naszym celem jest poprawa społecznej i ekonomicznej sytuacji mieszkańców najsłabiej rozwiniętych regionów. Pragniemy zmniejszyć nierówności pomiędzy regionami europejskimi. W porównaniu z rokiem 2008, płatności pochodzące z wydatków przedstawionych w podpozycji 1b zmniejszyły się o prawie 14%. Chcielibyśmy oczywiście stawić czoła obecnym i przyszłym wyzwaniom, mając jednocześnie w poszanowaniu zasadę solidarności w ramach całej Wspólnoty. Musimy zatem zagwarantować, iż środki, których potrzebujemy na rzecz polityki spójności będą zapewnione również i w przyszłości.
Aby móc przekonać naszych obywateli, iż ich zasoby finansowe są wykorzystywane w sposób odpowiedzialny, musimy zagwarantować skuteczne wdrażanie programów operacyjnych oraz dużych przedsięwzięć. Dlatego też, kluczową rolę będą odgrywać analizy, a następnie środki wyłożone przez państwa członkowskie. Ważna będzie również ocena wyników w obszarze polityki spójności za okres 2000 - 2006.
Nathalie Griesbeck
(FR) Pani przewodnicząca! Przede wszystkim chciałabym powiedzieć, iż żywię ogromny szacunek dla pani Haug, która z zaangażowaniem zaprezentowała wyczerpujące, wymagające i jednocześnie bardzo odważne sprawozdanie budżetowe, które zostało jednomyślnie przegłosowane w Komisji Budżetowej, i którego celem jest sprostanie potrzebie Parlamentu odnośnie do przejrzystości oraz klarowności w przygotowaniu budżetu na rok 2009.
Oczywiście zaznacza ono główne wymagania Parlamentu - polityki związane z konkurencyjnością, politykę regionalną, badania i rozwój, rozwój, rolnictwo i bezpieczeństwo żywności oraz w mniejszym stopniu wymagania z zakresu polityki zagranicznej i europejskiej polityki sąsiedztwa, tak jak to zostało podkreślone wcześniej.
Jednakże, mając na uwadze małą ilość czasu jaka mi pozostała, chciałabym podkreślić jak ważne jest to teraz niż kiedykolwiek wcześniej, by unikać poświęcania środków z pozycji 3b. W obecnej atmosferze nacechowanej brakiem zaufania publicznego do UE i wobec faktu, iż Europa próbuje zainspirować swoich obywateli, wydaje się kluczowym aby właśnie poprzez politykę w zakresie kultury, młodzieży i zdrowia stworzyć prawdziwe europejskie obywatelstwo. Przyłączam się do pani Haug w ubolewaniu nad faktem, iż to środki na dokładnie te strefy działań, które pomagają zilustrować to, co Europa robi dla swoich obywateli, zostały najmniej powiększone.
Na koniec, podsumowując, chciałabym poprosić Radę i jej prezydencję - przykro mi, iż przedstawiciel Rady nie jest obecny podczas omawiania tak ważnego punktu debaty - o unikanie dokonywania cięć we wstępnym projekcie budżetu podczas pierwszego czytania, tak jak to mieli w zwyczaju robić w latach ubiegłych. Nasze instytucje muszą ze sobą ściśle współpracować, a Parlament Europejski musi być w pełni konsultowany jako współtwórca polityki europejskiej, ale co więcej, jako przedstawiciel obywateli podczas podstawowego aktu politycznego jakim jest przyjęcie budżetu.
Valdis Dombrovskis
(LV) Pani przewodnicząca, pani komisarz, panie i panowie! Omawiając projekt budżetu na rok 2009 przygotowany przez Komisję Europejska, powinniśmy przede wszystkim zauważyć, iż całkowita suma zobowiązań na środki wzrosła do 134,4 mld euro, co stanowi wzrost o 3,1%. W tym samym czasie wielkość środków na płatności zmniejszyła się o 3,3%, a wielkość środków na płatności w zakresie polityki spójności obniżyła się najbardziej gwałtownie - o 14%. Oczywiście obniżenie w środkach na płatności w sferze polityki spójności związane jest z przedłużającymi się problemami programowania, utrudniającymi państwom członkowskim rozpoczęcie pełnej absorpcji funduszy UE. Komisja Europejska powinna jednakże, bardziej skoncentrować się na udanym uruchomieniu absorpcji zasobów oraz na obniżeniu obciążenia administracyjnego niż na mechanicznym obniżaniu środków na płatności. Sądzę, iż będziemy musieli poważnie zastanowić się nad tą kwestią raz jeszcze podczas posiedzenia w ramach procedury pojednawczej. Co się zaś tyczy pozycji 4 budżetu UE odnośnie do UE jako gracza globalnego, oczywistym jest, iż wielkość proponowanych przez Komisję Europejską zasobów jest niewystarczająca. Koniecznym jest ponowne rozważenie pozycji 4 budżetu biorąc pod uwagę zobowiązania UE w Kosowie, Palestynie i wszędzie indziej oraz ustalenie realistycznych liczb. Jeśli zaś chodzi o nowe priorytety UE - wspólna polityka energetyczna UE oraz walka ze zmianami klimatycznymi to obecne ilości zasobów w budżecie UE przeznaczonych na te cele są oczywiście niewystarczające. Naturalnie, znaczące zmiany odnośnie do struktury budżetu UE mogą zostać poczynione tylko w połączeniu z przeglądem śródokresowym dotyczącym perspektywy finansowej UE, ale konkretne zmiany mogą zostać wprowadzone wcześniej, takie jak umożliwienie państwom członkowskim skierowania większej części funduszy UE w stronę celów wydajności energii oraz programów dotyczących ogrzewania domów. Na koniec odnośnie do kwestii instytucjonalnych: procedura budżetowa dotycząca roku 2009 zastała rozpoczęta bazując na założeniu, iż w przyszłym roku wejdzie w życie traktat lizboński. Obecna sytuacja związana z Traktatem nie jest do końca jasna, dlatego też, istotnym jest aby zgodzić się co do tego, jakie dokładnie zmiany proceduralne będą wprowadzone odnośnie do wkładu w pracę nad budżetem ze strony tych instytucji. Dziękuję za uwagę.
Gabriela Creţu
(RO) Wspieranie jednolitego rynku jest całkowicie uzasadnione jeśli osiągamy wysoki poziom zadowolenia konsumenta poprzez dostarczanie bezpiecznych dóbr i usług, jak również skutecznych sposobów rozwiązywania mogących się pojawić problemów, a wszystko to pod warunkiem istnienia gwarancji lojalnej konkurencyjności.
Propozycje przedłożone przez komisję IMCO odnośnie do budżetu na 2009 rok podążają w tym właśnie kierunku. Prosimy o dodatkowe fundusze na sieć SOLVIT, która mimo uzasadnionych oczekiwań, nie osiągnęła szacowanej skuteczności w rozwiązywaniu problemów prawnych, z jakimi maja do czynienia obywatele na rynku wewnętrznym.
Popieramy również dalsze finansowanie projektów dotyczących konsumentów, badań rynku, w tym cen, jak również środki nadzoru rynkowego.
Zebrane dane mogą wyjaśnić potencjalne zakłócenia i przyczynić się do znalezienia odpowiednich środków na poprawę negatywnych sytuacji. Zauważamy, iż w większości rozdziałów, które omawiamy mamy do czynienia z odpowiednim finansowaniem, ale zwracamy z niepokojem uwagę na pewien aspekt: obecna struktura wydatków budżetowych nie jest absolutnie przejrzysta.
Przez to też, osłabia się demokratyczną kontrolę nad przeznaczeniem środków publicznych, a jest to coś, co Parlament stanowczo odrzuca.
Monica Maria Iacob-Ridzi
(RO) Pierwsze sprawozdanie Parlamentu Europejskiego odnośnie do wstępnego projektu budżetu na rok 2009 powinno bardzo jasno wskazywać polityczne priorytety Unii Europejskiej na chwilę obecną.
Dlatego też sądzę, iż choć sprawozdanie w dużym stopniu podkreśla niedostatki budżetowe odnośnie do walki z globalnym ociepleniem, nie zwraca wystarczającej uwagi na problem jakim jest kryzys żywnościowy, z którym borykają się obywatele Unii Europejskiej. Kryzys cenowy oraz brak bezpieczeństwa żywności z jakimi mamy do czynienia po raz pierwszy od ponad trzydziestu lat muszą stanowić jedne z naszych priorytetów budżetowych.
Jestem zdania, iż jedynym instrumentem, za pomocą którego możemy skutecznie zareagować na zaistniałą sytuację jest wspólna polityka rolna. Ona i tylko ona może zagwarantować wystarczającą produkcję produktów żywnościowych w Europie.
Z tego powodu, nie zgadzam się na wykorzystanie marginesów dostępnych pod tytułem 2 europejskiego budżetu dla innych obszarów, a nie dla obszaru rolnictwa. Po drugie, obserwujemy od kilku lat przekierowanie różnych środków pieniężnych z pierwszego filaru z bezpośrednich płatności rolnikom na rzecz projektów rozwoju wsi w drugim filarze.
Przypominam wam, iż projekty rozwoju wsi nie zwiększą produkcji w Europie i tym samym nie rozwiążą obecnego kryzysu żywnościowego.
Nawet jeśli tendencja do stosowania takich właśnie transferów poprzez instrument modulacyjny utrzymywała się przez kilka lat, teraz potrzebujemy najlepszych środków dla obecnych wyzwań, a środki te leżą pomiędzy tradycyjnymi instrumentami wspólnej polityki rolnej.
Szabolcs Fazakas
(HU) Pani przewodnicząca! Dziękuję za udzielenie mi głosu. Pani komisarz, panie i panowie! Po pierwsze chciałbym pogratulować sprawozdawczyni, pani poseł Haug, doskonałej pracy, którą wykonała, i jej stanowiska w tej kwestii, w wyniku którego ma ona zamiar stworzyć budżet na podstawie dostępnego, ograniczonego programu ramowego. Może on pomóc nam zrealizować nasze priorytety i jednocześnie odpowiedzieć na globalne wyzwania, przed którymi stoimy.
W związku z grożącą Unii Europejskiej stagflacją istotnym, pozytywnym krokiem jest posunięcie, zgodnie z którym najobszerniejszy fragment w budżecie poświęcony jest wzrostowi, zatrudnieniu, innowacjom i spójności. Między wierszami można także znaleźć źródła służące celom związanym ze zmianami klimatycznymi i bezpiecznymi, konkurencyjnymi zasobami energii. Lepiej byłoby, gdyby każde z tych wyzwań, czyli redukcja emisji CO2, oszczędzanie energii i energia odnawialna, zawarte było w oddzielnych akapitach, promując w ten sposób rozwój wspólnej, bezpiecznej dla środowiska naturalnego europejskiej polityki energetycznej. Dziękuję.
Brigitte Douay
(FR) Pani przewodnicząca! Po referendum w Irlandii istnieje jeszcze większa potrzeba, by UE uważniej słuchała swoich obywateli i by lepiej ich informowała o tym, co bezpośrednio ich dotyczy, szczególnie teraz, na mniej niż rok przed wyborami europejskimi. Jest to konieczne, aby pobudzić zainteresowanie wyborców kwestiami europejskimi i dopilnować, by osiągnięte zostało porozumienie w kwestii celów i polityki.
Jest to czas trudny dla budżetu na 2009 r., na którego temat pani Haug przedstawiła doskonałe sprawozdanie, prezentując nowe podejście do najważniejszych zagadnień i szeroki zakres konsultacji. Przypominam sobie zawarte w sprawozdaniu uwagi dotyczące obywatelstwa i informacji, które muszą stanąć na wysokości zadania w 2009 r. i wymagają znacznych środków tam, gdzie margines jest niestety bardzo niewielki.
Informacja jest niezbędnym narzędziem demokracji. Niezależnie od tego, gdzie mieszkają, czy w starym, czy też w nowym państwie członkowskim, obywatele powinni być lepiej poinformowani na temat realiów UE, a szczególnie jej budżetu. W tym celu główne instytucje powinny przekazywać im jasne, istotne, zbiorowe wiadomości. W tym kontekście apele o stworzenie pewnego rodzaju marki "Unii Europejskiej”, która byłaby łatwa do zidentyfikowania i przemawiałaby do wszystkich, wydaje się ważnym czynnikiem w angażowaniu obywateli w projekt europejski.
Czesław Adam Siekierski
Pani Przewodnicząca! Budżety roczne są pewnego rodzaju kompromisem między realizacją celów strategicznych zapisanych w wieloletnich perspektywach finansowych, a bieżącą sytuacją polityczną, gospodarczą, a w szczególności potrzebą działań na rzecz likwidacji nieprzewidzianych sytuacji pojawiających się na rynku.
Z taką sytuacją mamy do czynienia obecnie: występuje wysoki wzrost cen energii, w tym paliw, oraz mamy wyraźne symptomy globalnego kryzysu żywnościowego, a także występuje wzrost cen artykułów żywnościowych. Jakie Komisja przewiduje działania i jaką kwotę budżetu możemy przeznaczyć na przeciwdziałanie tej trudnej bieżącej sytuacji, aby kryzys ten nie pogłębił się?
Od wielu lat pracujemy nad pakietem energetyczno-klimatycznym i to jest bardzo ważne. Ale czy ten cel jest widoczny w priorytetach finansowych budżetu na rok 2009? W 2009 r. są wybory do Parlamentu Europejskiego. Będziemy musieli rozliczyć się przed społeczeństwem z wydatkowania pieniędzy podatników, na ile były one zgodne z celami i potrzebami Europy i jej mieszkańców.
Jutta Haug
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Bardzo dziękuję za wiele ciepłych słów, za docenienie mojej pracy i oczywiście za wsparcie. Jednakże wiedzą państwo równie dobrze jak ja, że praca ta może zostać wykonana, i to właściwie wykonana, jeśli zaangażują się wszyscy posłowie do Parlamentu Europejskiego. Jedynie wtedy będziemy wystarczająco silni w stosunku do Rady, aby przepchnąć kwestie uważane przez nas za istotne.
Szczególnie podobał mi się sposób, w jaki pan poseł Surján opisał panią komisarz i mnie, mówiąc, że jesteśmy jak zazębiające się kółka. Uważam to za szczególnie trafne porównanie, ponieważ dwa koła zazębiają się i poruszają coś, co jest dokładnie tym, czego chcemy. Chcemy coś poruszyć; chcemy uniknąć statycznego budżetu i przede wszystkim chcemy poruszyć Radę. Jak powiedział przewodniczący, głowy państw i rządów mogą wydać komunikaty na temat wszelkiego rodzaju cudownych wydarzeń mających miejsce podczas szczytów, jednak ostatecznie to Komisja i Parlament mają nadać rozpęd całemu przedsięwzięciu. Oczywiście Rada także jest częścią tego procesu, jako jeden z organów władzy budżetowej, jednak przede wszystkim odnoszę wrażenie, że w tej kwestii na nas spoczywa ciężar ciągnięcia za sobą Rady, ponieważ Rada nie podejmuje inicjatyw w sprawie zapewnienia rozpędu.
Zanalizowaliśmy jeszcze raz wstępny projekt budżetu, wymieniliśmy opinie na jego temat i jasno ustaliliśmy, czego oczekujemy od budżetu dla Unii Europejskiej na przyszły rok we wczesnej fazie - przed letnią przerwą.
Mam nadzieję, że wszyscy posłowie poprą go wtedy tak stanowczo, jak zrobili to dzisiaj.
Przewodnicząca
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się we wtorek, 8 lipca 2008 roku.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Cătălin-Ioan Nechifor  
na piśmie. - (RO) Komisja Budżetowa zwraca się o zapewnienie rzeczywistego wsparcia dla ubogich regionów, wzywając do przydzielenia im większego budżetu w imię zasady europejskiej solidarności. Sprawozdanie Jutty Haug w świetle budżetu na rok 2009 uszczegóławia i podkreśla obecne priorytety na szczeblu Unii Europejskiej, które obejmują walkę ze zmianami klimatu i solidarność wobec uboższych regionów.
To nowe podejście powinno obejmować lepsze rozumienie potrzeb uboższych regionów i trudności, wobec których one stają i zapewniać większe środki finansowe, które poprzez monitorowanie przez odpowiednie instytucje europejskie postępu w zakresie rozwoju, powinny prowadzić do obniżenia różnić i zapewnienia spójności gospodarczej i społecznej.
W przypadku Rumunii ta zmiana w zakresie budżetu mogłaby być dobrą wiadomością w odniesieniu do finansowania rozwoju regionów, ponieważ 6 z 8 regionów rozwoju w tym kraju znajduje się wśród 15-tu najuboższych regionów Unii Europejskiej, a rozwój północno-wschodniego regionu znajduje się na ostatnim miejscu rankingu sporządzonego w tym roku. A zatem ponownie mamy dużą szansę w odniesieniu do rozwiązania kwestii zmniejszenia różnic oddzielających nas od regionów krajów Bałkanów Zachodnich pod względem gospodarczym, społecznym, kulturowym i cywilizacyjnym, o co powinniśmy walczyć i co powinno stale być w centrum naszego zainteresowania.
