
Πρόεδρος.
Bot,
Μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 έχει καταστεί σαφές ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις βρίσκονται πιο κοντά μας από όσο θέλαμε να πιστεύουμε. Πρόκειται για απειλή που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε. Έχουμε όλοι παρακολουθήσει τις φρικτές τρομοκρατικές επιθέσεις στην τηλεόραση. Είμαστε όλοι μάρτυρες αυτών των επιθέσεων και επίσης συνυπεύθυνοι στο να διασφαλίσουμε ότι δεν θα επαναληφθούν. Όσα είδαμε, τόσο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Τζακάρτα, το Μπεσλάν, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Μέση Ανατολή όσο και εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μαδρίτη πριν από έξι μήνες απαιτούν ανάληψη δράσης τώρα και στο μέλλον. Κάθε επίθεση θέτει νέα ερωτήματα που απαιτούν νέες απαντήσεις και θέτουν νέες προκλήσεις, τις οποίες πρέπει να αντιμετωπίσουμε από κοινού μέσω συγκεκριμένης δράσης. Πρέπει να προστατεύσουμε τους πολίτες μας καλύτερα. Πρέπει να συνεχίσουμε να εξετάζουμε τα όργανα της πολιτικής μας σε στενή συνεργασία με τους άλλους. Δεν υπάρχουν άμεσες λύσεις για την τρομοκρατία. Στον μακρόχρονο αγώνα κατά της τρομοκρατίας, δύο βασικές λέξεις έρχονται στο μυαλό: προστασία και συνεργασία, καθώς και η ιδέα της προστασίας μέσω της συνεργασίας.
Η τρομοκρατία, σε μεγάλο βαθμό, έχει να κάνει ουσιαστικά με την ασφάλεια, η οποία αποτελεί τον πυρήνα της ύπαρξής μας. Μία νέα προσέγγιση έχει αναπτυχθεί όσον αφορά την ασφάλεια, μέσω ποικίλων διαδικασιών, με σκοπό την ανάληψη αποφασιστικότερης δράσης κατά των τρομοκρατών και την αποτροπή νέων επιθέσεων. Τα Ηνωμένα Έθνη βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της προσέγγισης. Το ψήφισμα 1373 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ανάγκασε τα κράτη να βελτιώσουν την πολιτική τους για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, και όχι μόνο με τη βελτίωση της παλαιάς νομοθεσίας ή τη θέσπιση νέων νόμων, αλλά και με την εφαρμογή της. Η απόφαση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, μέτρα για την καταπολέμηση της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας και προωθεί τις προσπάθειες που θα πρέπει να οδηγήσουν στην πρόληψη τρομοκρατικών ενεργειών και την τιμωρία των τρομοκρατών. Η θέση για την πάταξη της τρομοκρατίας, που περιλαμβάνεται στο ψήφισμα 1373 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, θα πρέπει συνεπώς να θεωρείται το σημαντικότερο καθολικό σημείο αναφοράς σχετικά με τη δράση που πρέπει να αναλάβουν όλα τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών.
Στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων καθώς και άλλα συμβούλια όπως το Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, το Συμβούλιο Μεταφορών και το Συμβούλιο Ecofin– έχουν εργαστείενεργάύστερα από τις 11/9 για τη σύσταση, την εφαρμογή και τη βελτίωση ενός εκτεταμένου σχεδίου δράσης της ΕΕ. Μεταξύ άλλων, αυτό περιελάμβανε ένα ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, κοινές ερευνητικές ομάδες, τη Eurojust και νομοθεσία για τη χρηματοδότηση των τρομοκρατών.
Έχουμε επίσης αποφασίσει να συμπεριλάβουμε μία ρήτρα περί τρομοκρατίας στις νέες συμβατικές σχέσεις με τρίτες χώρες, παρόμοια με τη ρήτρα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό θα μας επιτρέψει να διεξαγάγουμε σοβαρές διαβουλεύσεις με τρίτες χώρες, οι οποίες δεν τηρούν πλήρως τις διεθνείς υποχρεώσεις τους για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, όσον αφορά και την εφαρμογή του ψηφίσματος 1373. Υιοθετώντας την προσέγγιση της τακτικής του καρότου και του μαστιγίου –τα καρότα παίρνουν τη μορφή της βοήθειας– χρησιμοποιούμε την πολιτική και οικονομική ισχύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
Στρέφομαι τώρα στο πρόγραμμα της Προεδρίας. Το πρόγραμμα εργασίας της ολλανδικής προεδρίας στον τομέα της πάταξης της τρομοκρατίας είναι εκτεταμένο και ευρύ. Εκτός του ότι επικεντρώνεται στην εφαρμογή των μέτρων και της νομοθεσίας της ΕΕ, εμπεριέχει νέες πρωτοβουλίες σε πολλούς τομείς. Ένα σημαντικό εργαλείο σε αυτό το ζήτημα είναι το Σχέδιο Δράσης της ΕΕ για την πάταξη της τρομοκρατίας. Εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μετά τις φρικτές επιθέσεις στη Μαδρίτη τον περασμένο Μάρτιο. Η Προεδρία συνεργάζεται στενά με τον κ. Gijs de Vries, συντονιστή της ΕΕ για την πάταξη της τρομοκρατίας, για την εφαρμογή και συμπλήρωση του εν λόγω σχεδίου δράσης.
Όσον αφορά τη Δικαιοσύνη και τις Εσωτερικές Υποθέσεις, θα επικεντρωθούμε στην εφαρμογή μέτρων όπως το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Πρέπει επίσης να βελτιώσουμε τον τρόπο συνεργασίας των υπηρεσιών πληροφοριών των χωρών μας. Η καλή πληροφόρηση όσον αφορά τα σχέδια και την προετοιμασία των τρομοκρατών αποτελεί την πρώτη γραμμή της άμυνας μας. Το Σχέδιο Δράσης της ΕΕ επισημαίνει ήδη κάποια από τα μέτρα που σκοπεύουμε να λάβουμε και ο κ. De Vries έχει δεσμευτεί πλήρως σε αυτή τη διαδικασία. Έχουμε ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία ενίσχυσης του Κέντρου Αντιμετώπισης Κρίσιμων Καταστάσεων της ΕΕ, το οποίο είναι σημαντικό για τη συγκέντρωση αναλύσεων περί τρομοκρατίας στην Ευρώπη. Πρέπει επίσης να ενισχύσουμε τον ρόλο της Europol και να διασφαλίσουμε ότι είναι σε θέση να διαδραματίσει αυτό τον ρόλο. Στο άμεσο μέλλον, οι Υπουργοί Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έχουν συνομιλίες με τους αμερικανούς ομολόγους τους, προκειμένου να βρουν τρόπους ενίσχυσης της υπερατλαντικής συνεργασίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
Αυτή η συνεργασία αποτελεί μέρος της συνολικής στρατηγικής μας για σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ρωσίας. Αποτελεί μέρος του στόχου μας να σημειώσουμε πραγματική πρόοδο και στους τέσσερις κοινούς χώρους κατά την επόμενη σύνοδο κορυφής στις 11 Νοεμβρίου. Στον τομέα της εξωτερικής ασφάλειας, έχουμε σημειώσει πρόοδο. Όμως, η αμφίδρομη σχέσηθα πρέπει να συμβαδίζει με την οικοδόμηση της συνεργασίας στον κοινό χώρο της εσωτερικής ασφάλειας.
Patten
   , .  Kύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω από εκεί που σταμάτησε ο Υπουργός Εξωτερικών της Ολλανδίας και να καταστήσω σαφές ότι όποιος διαθέτει έστω και ίχνος ανθρωπιάς δεν μπορεί παρά να αισθάνεται αποτροπιασμό και βαθιά θλίψη για τα τραγικά γεγονότα στο σχολείο του Μπεσλάν της Βορείου Οσετίας πριν από δύο εβδομάδες. Θα ήθελα να επαναλάβω τα συλλυπητήρια της Επιτροπής στους κατοίκους του Μπεσλάν. Καταδικάζω επίσης χωρίς δισταγμό και ανεπιφύλακτα τις τρομοκρατικές ενέργειες οπουδήποτε διαπράττονται. Οι επιθέσεις σε αμάχους είναι πάντοτε κατάπτυστες. Όταν μάλιστα στοχεύουν σκοπίμως παιδιά, παίρνουν νέες διαστάσεις φρίκης.
Όσο για μας, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι κανείς λογικός άνθρωπος στη Ρωσία δεν θα μπορούσε ή δεν θα ήθελε να επιστρέψει στην κατάσταση που επικρατούσε στην Τσετσενία τα χρόνια πριν από το 1999. Θυμούνται πώς ήταν και πού οδήγησε. Το ίδιο θα πρέπει να κάνουμε και εμείς. Ήταν φρικτό μία κοινότητα που εξήγε γκανγκστερισμό.
Pinheiro, João de Deus (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, είναι πάντα πιο εύκολο να βγάζει κανείς λόγο όταν μπορεί να λέει ότι συμφωνεί με τους προλαλήσαντες, εν προκειμένω, με την Προεδρία και την Επιτροπή. Έχουν ειπωθεί σχεδόν τα πάντα όσον αφορά το θέμα της τρομοκρατίας, μετά την 11η Σεπτεμβρίου, την 11η Μαρτίου και τώρα μετά την τραγωδία στο Μπεσλάν. Δεν πρόκειται πλέον απλώς για μια υπόθεση τρομοκρατίας, πρόκειται για μια νέα πραγματικότητα που θα την αποκαλούσα υπερτρομοκρατία, όπου όχι μόνο οι πολίτες, αλλά και τα παιδιά χρησιμοποιούνται ως ένα τρομερό μέσο επίτευξης στόχων. Υπό τις περιστάσεις αυτές, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι πολύ απλό. Καταρχάς και καταρχήν, πρέπει να επιμείνουμε ώστε τα θεσμικά όργανα και οι κυβερνήσεις να δράσουν σθεναρά. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να αποδεχθούμε οιασδήποτε μορφής ουδέτερη στάση εκ μέρους θεσμικού οργάνου ή κράτους έναντι υπερτρομοκρατικής ενέργειας αυτής της φύσεως. Δεν είναι μόνο οι κυβερνήσεις που πρέπει να εργαστούν από κοινού· πρέπει να απαιτήσουμε όλες οι κυβερνήσεις και τα θεσμικά όργανα να εργαστούν από κοινού στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και της υπερτρομοκρατίας. Ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, η σθεναρή στάση που απαιτούμε δεν πρέπει ποτέ να επιδεικνύεται σε βάρος εκείνων των στοιχείων που μας καθιστούν δυνατούς και για τα οποία αγωνιζόμαστε, δηλαδή σε βάρος της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρόκειται για ένα πεδίο στο οποίο δεν πρέπει να κάνουμε καμία παραχώρηση. Πουθενά δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε αστυνομικά κράτη, ούτε καν σε εκείνα τα κράτη όπου κάτι τέτοιο θα δικαιολογείτο πλήρως, διότι αν ακολουθήσουμε αυτόν τον δρόμο, θα απολέσουμε, όπως προαναφέρθηκε, όλο το ηθικό μας σθένος. Εκείνο, συνεπώς, που χρειαζόμαστε, πέραν της σθεναρής στάσης, είναι στενότερη συνεργασία και, στην παρούσα φάση, πιστεύουμε ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης σε αυτό το πεδίο, πρώτον όσον αφορά στον τομέα των πληροφοριών, αλλά και σε σχέση με τη ροή των κεφαλαίων που χρηματοδοτούν την τρομοκρατία. Το ερώτημα του ποιος χρηματοδοτεί αυτή τη ροή και με ποιον τρόπο κυκλοφορεί το χρήμα σε ολόκληρο τον κόσμο πρέπει να διερευνηθεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από όσο επιχειρήθηκε μέχρι τώρα. Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς το πρόβλημα. Επικροτώ το έργο που επιτέλεσε η Επιτροπή, ιδίως ο κ. Vitorino, αυτό δε το έργο πρέπει να συνεχιστεί ακόμα πιο επισταμένα. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι, κατά την άποψή μας, η τρομοκρατία ανέκαθεν αποτελούσε πάλη εναντίον της δημοκρατίας, της ελευθερίας και του κράτους δικαίου, που αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της Ευρωπαϊκής μας Ένωσης. Αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους για τον οποίο πρέπει να την καταπολεμήσουμε από κοινού. 
Schulz (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, όπως μόλις είπε εδώ ο Επίτροπος Patten, είναι ώρα πένθους και όχι η κατάλληλη ώρα για να δώσουμε μαθήματα στην Ρωσία. Συμφωνώ απερίφραστα μαζί του. Κανένας από όσους θα λάβουν τώρα τον λόγο δεν μπορεί να ξεχάσει αυτές τις εικόνες. Πιστεύω πως όλοι μας μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι σημαίνει να υπάρχει μία πόλη όπου η κάθε οικογένεια θρηνεί κι από ένα θύμα. Οι περισσότερες από τις πληγείσες οικογένειες θρηνούν παιδιά. Φανταστείτε! Υπάρχει στον κόσμο ένα μέρος όπου η κάθε οικογένεια θρηνεί ένα παιδί: ένα εγγόνι, έναν ανιψιό ή μία ανιψιά ή τα δικά της παιδιά. Το Μπεσλάν θα ζει για πολύν καιρό με αυτό το τραύμα. Όχι όμως μόνο το Μπεσλάν – όλοι μας θα ζούμε για καιρό με αυτό το τραύμα. Ο κόσμος των μέσων μαζικής ενημέρωσης, μέσα στον οποίο ζούμε, είναι εφήμερος και παροδικός. Σήμερα κιόλας, στην επικαιρότητα βρίσκονται άλλες εικόνες.
Γι’ αυτό θέλω να επαναλάβω μία φράση του κ. Cohn-Bendit που θεωρώ πολύ έξυπνη: “Διασχίσαμε έναν Ρουβίκωνα της τρομοκρατίας”. Πραγματικά, έτσι είναι. Είδαμε για πρώτη φορά μία τρομοκρατία που χαρακτηρίζεται από δύο στοιχεία. Βασικά, ένας αυτονόητος, αν και άγραφος νόμος ανθρωπιάς υπαγορεύει να μην πλήττονται από τέτοιες πράξεις παιδιά. Το να μην γίνονται επιθέσεις σε παιδιά ήταν μέχρι σήμερα, από όσα θυμάμαι, δεδομένο στις τρομοκρατικές ενέργειες, αν και δεν ήταν στον πόλεμο. Για πρώτη φορά συμβαίνει κάτι που λέει: όλα αυτά μας είναι αδιάφορα, θα πάρουμε ομήρους ένα ολόκληρο σχολείο, αδιάφορο τι θα γίνει με τα παιδιά. Επομένως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα ακόμα κι όταν θυσιάζονται παιδιά. Ναι, περάσαμε έναν Ρουβίκωνα και πρέπει να αντιδράσουμε σε αυτό. Ως εκ τούτου, θέλω να επισημάνω το εξής στη συζήτηση αυτήν: επειδή όλοι ασφαλώς γνωρίζουμε τον τρόπο σκέψης αυτών των τρομοκρατών, πρέπει να προσέξουμε το γεγονός πως υπάρχουν δύο διασυνδέσεις. Υπάρχει προφανέστατα ο σύνδεσμος της Τσετσενίας με την ισλαμική τρομοκρατία και η στρατηγική σκέψη να μεταλαμπαδευτεί η κρίση από την Τσετσενία και την Ιγκουσετία, περιοχές όπου κατοικούν κυρίως μουσουλμάνοι, στη Βόρεια Οσετία, όπου υπάρχει μία διαφορετική θρησκευτική κοινότητα, αφού μία από τις επιδιώξεις ήταν και ο διπλασιασμός της κρίσης. Όταν όμως χρησιμοποιήθηκε ως μέσον η ομηρία παιδιών, υπήρξε ένα αποτέλεσμα που χάθηκε μέσα στον κόσμο των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Συγκεκριμένα, για πρώτη φορά εδώ και πολύν καιρό δεν έγινε σε καμία αραβική χώρα, διαδήλωση στους δρόμους υπέρ αυτής της τρομοκρατικής ενέργειας. Δεν υπήρξε εφημερίδα σε ολόκληρο τον ισλαμικό κόσμο που να μην καταδίκασε αυτήν την ενέργεια. Ακόμη και οι πιο ακραίοι ισλαμιστές ηγέτες καταδίκασαν και αποκήρυξαν αυτό το είδος τρομοκρατίας. Το στοιχείο αυτό εμπεριέχει αναμφίβολα μία ευκαιρία για την αναβίωση ενός διαλόγου που είχε χαθεί. Αν μπορούμε να διακρίνουμε έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή –και θεωρώ ότι μπορούμε– αυτός είναι ότι απορρίπτουμε από κοινού αυτό το είδος τρομοκρατίας. Αυτός ο ελάχιστος κοινός παρονομαστής είναι ωστόσο και μια ευκαιρία για διάλογο, την οποία πρέπει να αξιοποιήσουμε. Και γι’ αυτό συζητήσαμε στην Ομάδα μας ότι το συμπέρασμα είναι πως πρέπει πραγματικά να αποφεύγουμε να συζητάμε μόνο για πολιτισμική αντιπαράθεση και να εκμεταλλευόμαστε τις ευκαιρίες για πολιτισμικό διάλογο όπου κι αν εμφανίζονται, ακόμα κι αν βρίσκονται σε ένα ηθικό ναδίρ όπως συμβαίνει εδώ.
Koch-Mehrin (ALDE ).
Δεν τίθεται θέμα ότι οι τρομοκράτες πρέπει να διωχθούν ανελέητα – αυτό κανείς δεν το αμφισβητεί. Όμως δεν είναι αρκετή η καταπολέμηση των συμπτωμάτων, πρέπει να φθάσουμε στα αίτια αυτού του πολέμου. Η ρωσική κυβέρνηση πρέπει να πάρει το μάθημά της από το Μπεσλάν για να σπάσει αυτόν τον φαύλο κύκλο της βίας στην Τσετσενία. Οι πολεμικές ενέργειες κλείνουν εν προκειμένω τον δρόμο για έναν ειρηνικό και δημοκρατικό τερματισμό της κρίσης. Όσο δεν θα υπάρχει στο Grozny ελπίδα για μια φυσιολογική ζωή, θα υπάρχει και ένα διεστραμμένο κίνητρο για περισσότερη τρομοκρατία. Ο πρόεδρος Πούτιν κάνει τον σκληρό, αλλά δεν ακολουθεί τον σκληρό δρόμο που θα ήταν μία πολιτική λύση, γιατί η κυβέρνησή του δεν φαίνεται να πιστεύει ότι υπάρχει δυνατότητα πολιτικής λύσης στο ζήτημα της Τσετσενίας. Έτσι παραμένει το ψέμα ενός πολέμου που δεν μπορεί να κερδηθεί.
Cohn-Bendit (Verts/ALE ).
Γι’ αυτό, κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας προτείνει για το βραβείο Ζαχάρωφ τη Ναταλία Εστεμίροβα. Ο πατέρας της κατάγεται από τη Ρωσία και η μητέρα της από την Τσετσενία, και η ίδια αγωνίζεται στο Γκρόζνι προκειμένου να γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα: αποτελεί ένα θαυμάσιο σύμβολο! Ανήκει δε στην ομάδα “Memorial”, στην οποία ανήκε και ο Αντρέι Ζαχάρωφ. Είναι μια γυναίκα η οποία αγωνίζεται στο πνεύμα και σε συνεργασία με τους φίλους του Αντρέι Ζαχάρωφ. Ευελπιστώ ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα έχει το σθένος να δηλώσει ότι υπάρχουν και άλλες λύσεις, εκτός της τρομοκρατίας, στη σύγκρουση που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Τσετσενία, και η Νατάσα Εστεμίροβα θα μπορούσε να αποτελέσει σύμβολο της πολιτικής παρέμβασης του Κοινοβουλίου για την αντιμετώπιση αυτής της δραματικής κατάστασης.
Wurtz (GUE/NGL ).
Muscardini (UEN ).
Μας έχουν κηρύξει έναν ολομέτωπο πόλεμο με αντισυμβατικές μεθόδους και δεν πρέπει να λησμονούμε ότι υπήρξαν πολλά προμηνύματα, από τις επιθέσεις στο Νταρ ες Σαλάμ και στο Ναϊρόμπι έως την κλιμάκωση του καθεστώτος των Ταλιμπάν. Μία από τις τελευταίες προειδοποιήσεις προς αυτό το Σώμα και προς τη διεθνή κοινότητα απηύθυνε ο στρατηγός Μασούντ, ο οποίος ακολούθως δολοφονήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2001, λίγους μόλις μήνες μετά την επίσκεψή του στο Στρασβούργο και δύο ημέρες πριν από την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, επίθεση που σηματοδότησε την επίσημη κήρυξη πολέμου της τρομοκρατίας εναντίον ολόκληρου του πολιτισμένου κόσμου.
Claeys (NI ).
    Κύριε Πρόεδρε, ο Abdel Rahman al-Rashid, ο διευθυντής του τηλεοπτικού σταθμού Al-Arabiya, έγραψε ένα αξιοσημείωτο άρθρο στην έκδοση της 5ης Σεπτεμβρίου της βρετανικής εφημερίδας . Όπως έγραψε, εκείνοι που πήραν ως ομήρους παιδιά στο Μπεσλάν, ήταν Μουσουλμάνοι, όπως Μουσουλμάνοι είναι και οι απαγωγείς ομήρων στο Ιράκ, εκείνοι που βιαιοπραγούν στο Νταρφούρ στο Σουδάν, ο Μπιν Λάντεν και οι βομβιστές αυτοκτονίας που ανατινάζουν λεωφορεία, αυτοκίνητα, σχολεία, σπίτια και άλλα κτίρια σε ολόκληρο τον κόσμο. Συνέχισε λέγοντας ότι δεν μπορούμε να αποκαταστήσουμε το όνομά μας παρά μόνο εφόσον αναγνωρίσουμε το επαίσχυντο γεγονός ότι η τρομοκρατία έχει καταστεί ισλαμική δραστηριότητα, κατ’ ουσία ένα μονοπώλιο που ασκείται από άνδρες και γυναίκες Μουσουλμάνους, και τέλος της παράθεσης. Πρέπει να υποστηρίξουμε θαρραλέους Μουσουλμάνους, όπως ο κ. al-Rashid, που λένε τέτοια πράγματα. Πρέπει, πρωτίστως, να συνειδητοποιήσουμε ότι διεξάγεται ένας παγκόσμιος πόλεμος στην Ευρώπη και στη Δύση, εν γένει, ένας πόλεμος που διεξάγεται από μουσουλμάνους φονταμενταλιστές εναντίον των ευρωπαϊκών δημοκρατικών αξιών και του τρόπου ζωής μας, δυστυχώς όμως, κάθε άλλο παρά πεπεισμένος είμαι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται στην πρωτοπορία της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, όπως μόλις ανέφερε ο κ. Bot. Απαιτείται συνεργασία, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από όσο συμβαίνει μέχρι τώρα, με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με το NATO και με χώρες όπως η Ρωσία. Τα κράτη μέλη πρέπει να εργαστούν από κοινού πιο αποτελεσματικά στην ανταλλαγή πληροφοριών και πρέπει να προσαρμόσουν καλύτερα τη νομοθεσία τους με στόχο την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας, ειδάλλως τα πράγματα θα πάνε από το κακό στο χειρότερο. 
Mayor Oreja (PPE-DE ).
Wiersma (PSE ).
Η Ομάδα μου δεν διάκειται θετικά απέναντι σε εκείνους που πιστεύουν ότι μπορούν να ενεργούν μόνοι τους στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας και που πιστεύουν επίσης ότι αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος ενέργειας. Θέλω να ζητήσω από το Σώμα να διεξαχθεί εκτενής συζήτηση μέχρι το τέλος του χρόνου, από κοινού με το Συμβούλιο και την Επιτροπή, σε σχέση με την ευρωπαϊκή συμβολή στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Σε ποιο σημείο βρισκόμαστε και ποια είναι η ανάλυσή μας όσον αφορά την απειλή; Σήμερα το πρωί, ο κ. Bot συνέβαλε σημαντικά σε αυτή τη συζήτηση με τη δήλωσή του αναφορικά με το τι πράττουν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Προεδρία της. Υψηλά στις προτεραιότητες είναι η αναζήτηση των αιτιών και η αντιμετώπισή τους, η ευρωπαϊκή μας παράδοση όμως μας υπαγορεύει να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διασφαλιστούν οι δημοκρατικές μας δομές και να προστατευθούν τα ανθρώπινα δικαιώματά μας. 
Flautre (Verts/ALE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ρωτήσω τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, τον κ. Bot, τι του συνέβη στο διάστημα μίας εβδομάδας. Πριν από μία εβδομάδα είχατε θέσει ένα απλούστατο ερώτημα στις ρωσικές αρχές, ζητώντας τους να σας εξηγήσουν πώς μπόρεσε να συμβεί αυτή η τραγωδία. Και δικαίως θέσατε ένα τέτοιο απλούστατο ερώτημα, αλλά αδίκως θέλετε σήμερα να το αποσιωπήσετε. Γιατί; Διότι αυτό είναι το ερώτημα που θέτουν όλες οι οικογένειες στο Μπεσλάν· είναι το ερώτημα που θέτουν όλες οι οικογένειες που έχουν βυθιστεί στο πένθος. Ποιο λάθος έγινε; Τι ακριβώς συνέβη; Πώς είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνεστε ότι, σε αυτή την τραγωδία, οι ρωσικές αρχές εξάντλησαν τον υπολογιστικό κυνισμό των πρακτικών στις οποίες είναι τόσο ικανοί –χειραγώγηση, παραπληροφόρηση, δηλητηριάσεις– με αποτέλεσμα να εμποδιστεί η μετάβαση στην περιοχή των πλέον έγκριτων δημοσιογράφων που ειδικεύονται στο τσετσενικό πρόβλημα. Πώς είναι δυνατόν να αμφισβητηθούν αυτά τα γεγονότα; Πώς είναι δυνατόν να μην τίθενται αυτά τα ερωτήματα στις ρωσικές αρχές; Πώς είναι δυνατόν, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, να επιθυμείτε να συνεργαστείτε στον αγώνα κατά της διεθνούς τρομοκρατίας με μια κυβέρνηση η οποία, ενώ αρχικά αρνείται κάθε σχέση με τη σύγκρουση στην Τσετσενία, στη συνέχεια καταδικάζει και επικηρύσσει τον ανεξάρτητο μετριοπαθή πρόεδρό της Μασκάντοφ; Κατόπιν, η ίδια κυβέρνηση απευθύνει έκκληση για έναν διεθνή πόλεμο κατά της παγκόσμιας μάστιγας της τρομοκρατίας, για να ζητήσει, τελικά, από όλα τα κράτη να μην παρεμβαίνουν στις εσωτερικές της υποθέσεις. Ποια είναι αυτή η ασυνεπής και παραπλανητική κυβέρνηση με την οποία επιθυμείτε να συνεργαστείτε για τη σωτηρία της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και του κώδικα αξιών μας; Σκεφτείτε το, κύριε Bot. 
Vaidere (UEN ).
Allister (NI )
Η τρομοκρατία είναι λάθος οπουδήποτε εμφανίζεται. Δεν υπάρχει δικαιολογία ή περιθώριο για υπεκφυγές. Είτε πρόκειται για τη βομβιστική επίθεση του IRA σε υπερπλήρες ξενοδοχείο έξω από το Μπέλφαστ όπου κάηκαν δέκα περίπου αθώοι άνθρωποι, είτε για την επίθεση της Αλ Κάϊντα στους Δίδυμους Πύργους ή τη σφαγή αθώων παιδιών στο Μπεσλάν από Τσετσένους εξτρεμιστές, η στρατηγική είναι η ίδια – ο μέγιστος δυνατός αντίκτυπος ύστερα από το μέγιστο δυνατό μακελειό με την ελπίδα επίτευξης των μέγιστων δυνατών πολιτικών παραχωρήσεων.
Eurlings (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, η εικόνα παιδιών που τρέχουν να ξεφύγουν από μια έκρηξη και που πυροβολούνται πισώπλατα είναι τόσο απεχθής που δεν βρίσκει κανείς λόγια να την περιγράψει. Τα αισθήματα συμπάθειάς μας απευθύνονται, πρωτίστως, στα θύματα, σε εκείνους που έμειναν πίσω και σε ολόκληρη τη ρωσική κοινωνία. Όσο και αν διίστανται οι απόψεις μας σχετικά με τη σύγκρουση της Τσετσενίας, δεν μπορεί να υπάρξει καμία δικαιολογία για ωμότητες αυτού του είδους, ούτε θα πρέπει κάποιος να επιχειρήσει να βρει καμία. Εμείς, ως πολιτικοί, οφείλουμε στην κοινή γνώμη να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια προκειμένου να αποτρέψουμε την επανάληψη παρόμοιων συμβάντων. Καθίσταται ολοένα και πιο προφανές ότι ο τρόμος δεν γνωρίζει σύνορα και ότι είναι απειλή για κάθε ανοικτή κοινωνία. Αντιμετωπίζοντας αυτόν τον τρόμο, εμείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία, ενώ, και σε επίπεδο Ένωσης, έχουμε πάρα πολλά να μάθουμε σε αυτό το πεδίο συνεργασίας. Πολλά σχέδια εκπονήθηκαν υπό την καθοδήγηση του Συντονιστή της ΕΕ για θέματα αντιτρομοκρατίας, του κ. de Vries, στη διάρκεια αυτής και της προηγούμενης Προεδρίας, εξίσου σημαντικό όμως είναι να παρακολουθούμε την εφαρμογή σχεδίων που έχουν ήδη εγκριθεί. Στο έκτακτο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο του 2001, συμφωνήθηκε ότι, στο εξής, θα ανταλλάσσονται σε επίπεδο ΕΕ όλες οι πληροφορίες σχετικά με τρομοκρατικές απειλές. Λίγες μέρες πριν τις επιθέσεις στη Μαδρίτη, αποδείχτηκε ότι αυτή η ανταλλαγή πληροφοριών βρίσκεται σε κάθε άλλο παρά ικανοποιητικό επίπεδο. Δεν μπορούμε πλέον να εφησυχάζουμε. Στο μεταξύ, μεταφράστηκαν άραγε τα μεγάλα λόγια σε δράση; Στην πράξη, η ανάγκη για ταυτόσημη εφαρμογή ισχύει και για τρομοκρατικές οργανώσεις που έχουν περιληφθεί στην ευρωπαϊκή λίστα. Πράγματι, στην Ένωση, που δεν έχει εσωτερικά σύνορα, αυτές οι οργανώσεις απαγορεύονται σε κάποιες χώρες, σε πολλές άλλες όμως όχι. Η συζήτηση σχετικά με μια αποτελεσματική και ταυτόσημη εφαρμογή των σχεδίων θα πρέπει να διεξαχθεί σε υψηλότερο επίπεδο, και χρήσιμο θα ήταν ο συντονιστής, ο κ. de Vries, να αποστέλλει τις εκθέσεις προόδου του απευθείας και εδώ στο Σώμα. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα υπάρξει καμία πραγματική κατανόηση ούτε και συμπάθεια για τα θύματα της Νέας Υόρκης, της Μαδρίτης και του Μπεσλάν, παρά μόνο εφόσον τα μεγάλα λόγια μεταφραστούν σε συγκεκριμένη δράση. 
Paasilinna (PSE ).
Staes (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, μολονότι ο απόλυτος τρόμος, η απόλυτη και απερίφραστη καταδίκη των παράφρονων γεγονότων στο Μπεσλάν, είναι αυτά που μας συνδέουν όλους, θα σας προέτρεπα να μην υποβιβάσετε τα γεγονότα στο Μπεσλάν και στην Τσετσενία βάσει μιας απλουστευτικής ανάλυσης περί καταπολέμησης της διεθνούς τρομοκρατίας. Συμβαίνουν πολύ περισσότερα πράγματα. Στην Τσετσενία διεξάγεται ένας βρώμικος πόλεμος. Αρκεί να διαβάσει κανείς τις εκθέσεις της Διεθνούς Αμνηστίας, ή την έκθεση της επιτροπής μας, της οποίας και εγώ υπήρξα μέλος και στην οποία αναφέρθηκε ο κ. Paasilinna, ή αρκεί να δει κανείς τα όσα συμβαίνουν στην Τσετσενία. Δεν είναι δυνατή μια στρατιωτική λύση. Εκείνο που πρέπει να θεσπίσουμε είναι διάλογος, διάλογος με τη συμμετοχή όλων των μερών, με όλα τα μέρη μέσα στην Τσετσενία, όχι μόνο με τη φάρα που περιστοιχίζει τον κ. Kadirov, αλλά με όλες τις φάρες στην Τσετσενία, διάλογος που να περιλαμβάνει τους αντάρτες. Η κ. Θάτσερ δήλωσε κάποτε ότι ποτέ δεν πρόκειται να συνομιλήσει με τρομοκράτες, κι όμως, χάρη στον κ. John Hume η βρετανική και η ιρλανδική κυβέρνηση κάθισαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, μαζί με τον IRA και τις προτεσταντικές τρομοκρατικές συμμορίες. Αυτό αποδείχτηκε ότι ήταν η λύση για την ειρήνη στην Ιρλανδία, αυτό είναι επίσης η ειρηνευτική λύση στην Τσετσενία. Θα πρέπει να αρχίσουν συνομιλίες με όλα τα μέρη και η Ευρώπη οφείλει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε αυτό, όπως έπραξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Ιρλανδία. Πρέπει να προσπαθήσουμε να ενώσουμε τα αντιμαχόμενα μέρη και να τα πείσουμε να εργαστούν από κοινού. Αυτό ακριβώς μας ζητάνε οι Τσετσένοι, διότι κατά βάση οι Τσετσένοι θέλουν ειρήνη. 
Czarnecki, Ryszard (NI ).
    Κύριε Πρόεδρε, δεν βρίσκω λόγια μπροστά στην τραγωδία που βρήκε τα παιδιά και τους ενήλικες στην Οσετία, πρέπει όμως να βρεθούν λόγια. Πρέπει να βρεθούν λόγια και να αναληφθεί δράση προκειμένου να μην χυθούν πάλι δάκρυα. Δεν υπάρχει καλή και κακή τρομοκρατία, δεδομένου ότι όλες οι μορφές τρομοκρατίας είναι κακές. Δεν υπάρχει τρομοκρατία εν ονόματι του Θεού, αφού κάθε μορφή τρομοκρατίας είναι έργο του διαβόλου. Τούτου λεχθέντος, η ταινία για την Τσετσενία που βλέπουμε επί χρόνια δεν είναι μαυρόασπρη, με έναν καλό σερίφη που τα βάζει με τους κακούς. Σε αυτή την ταινία και ο σερίφης στο παρελθόν πυροβόλησε ανθρώπους πισώπλατα, αφού στην Τσετσενία υπάρχουν δύο είδη τρομοκρατίας. Υπάρχει το είδος για το οποίο διεξάγουμε εκτενείς συζητήσεις στην παρούσα φάση, τόσο εδώ στο ΕΚ όσο και αλλού, και υπάρχει και το άλλο είδος τρομοκρατίας για το οποίο κανείς δεν μιλά, δηλαδή η κρατική τρομοκρατία. Το γεγονός ότι η ΕΕ προβάλλει τις απόψεις της επί του θέματος πρέπει να το δούμε θετικά. Αυτές οι απόψεις πρέπει να είναι απόψεις ολόκληρης της ΕΕ, αυτό δε το γεγονός πρέπει να το λάβει υπόψη της η Ρωσία, που στο παρελθόν προτίμησε να μιλήσει με επιλεγμένα κράτη μέλη όπως η Γερμανία και η Γαλλία, όπως έδειξε η πρόσφατη διάσκεψη κορυφής στο Sochi. Αν ενεργήσουμε από κοινού, κύριε Πρόεδρε, ως ενιαία ΕΕ, θα μας είναι πιο εύκολο να ασκήσουμε επίδραση στη Ρωσία και να αγωνιστούμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τόσο στην Τσετσενία όσο και αλλού. 
Landsbergis (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, μια ιδιαίτερα επώδυνη τραγωδία συνέβη στη Βόρεια Οσετία, όπου η ωμότητα της μίας πλευράς συνάντησε την έλλειψη υπευθυνότητας της άλλης. Αυτό υπενθυμίζει την τραγωδία στο θέατρο της Μόσχας και φέρνει πολλά στο νου. Όταν σήμερα οι ρωσικές αρχές δηλώνουν ότι θα καταπολεμήσουν την τρομοκρατία οπουδήποτε, αυτό μπορεί να φαίνεται νέο και θετικό, ενδεχομένως να δημιουργεί προοπτικές για συντονισμένες προσπάθειες στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, προκειμένου να σταματήσουν οι τρομοκρατικές πράξεις στο Κατάρ και αλλού. Όταν οι ρωσικές αρχές καταδικάζουν τα δύο μέτρα και δύο σταθμά, τότε αναφύεται η ελπίδα ότι θα καταδιωχθούν και οι Ρώσοι τρομοκράτες, όπως για παράδειγμα εκείνοι που τη νύχτα της 31ης Ιουλίου 1991 σκότωσαν εν ψυχρώ επτά λιθουανούς συνοριακούς φρουρούς. Οι εγκληματίες είναι γνωστοί· μέλη μιας μονάδας των τρομοκρατών “Μαυροσκούφηδων”, ζουν στη Ρωσία υπό την προστασία και τη στήριξη των αρχών, που αρνούνται να συνεργαστούν με το Vilnius με σκοπό την απονομή δικαιοσύνης. Ενώ μιλάμε τόσο πολύ για τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, οι ηγέτες της Ρωσίας έδειξαν περισσότερο της μίας φοράς ότι κρίνουν υποκριτικά, με βάση δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να τους παρωθήσει να αλλάξουν αυτή τη στάση. Ιδού ένα απόσπασμα, κομμάτι από τη δήλωση του σκιώδους υπουργικού συμβουλίου στην αρχή της κρίσης στο Μπεσλάν. Διαβάζω: “Καταδικάζουμε κατηγορηματικά αυτή την τρομοκρατική πράξη και ενώνουμε τις προσπάθειές μας με το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να απελευθερωθούν οι όμηροι. Ταυτόχρονα, εκφράζουμε τη βαθιά μας λύπη που το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ουδέποτε καταδίκασε και ουδέποτε εξέφρασε τη συμπάθειά του για τους θανάτους 42 000 παιδιών της Τσετσενίας, που σκοτώθηκαν στην Τσετσενία ως αποτέλεσμα διαταγών των ρωσικών αρχών”. Τέλος του αποσπάσματος. Εκείνη τη στιγμή, τα παιδιά του Μπεσλάν υπέφεραν, αλλά παρέμεναν ζωντανά. Τα 42 000 άλλα παιδιά δεν ζούσαν πλέον, δεν υπέφεραν πλέον. Για εκείνα, αυτός ο αναχρονιστικός αποικιακός πόλεμος είχε λήξει πλέον. Πότε, όμως, θα λήξει; Εκείνοι που λένε “πρώτα η νίκη και έπειτα ειρήνη” σφάλλουν. Αυτό είναι αδιέξοδο. Είναι ώρα για έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης – η ειρήνη είναι η νίκη. Η ειρήνη, που θα είχε σώσει χιλιάδες ζωές, που θα σήμαινε ότι τα παιδιά δεν πεθαίνουν πλέον λόγω της ηλιθιότητας και της ωμότητας των ενηλίκων, δεν μπορεί να είναι επαίσχυντη. Ο στρατηγός de Gaulle δεν ατίμασε τη Γαλλία όταν τερμάτισε τον πόλεμο της Αλγερίας. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας. 
Swoboda (PSE ).
Ždanoka (Verts/ALE ).
Van Orden (PPE-DE ).
Όσον αφορά την πάταξη της τρομοκρατίας, αυτή η γνώση δεν υπάρχει αυτούσια στην ΕΕ. Δεν απορρίπτω ολοκληρωτικά όλες τις ενέργειες της ΕΕ σε σχέση με την τρομοκρατία. Μία πιο στενή συνεργασία μεταξύ των αστυνομικών υπηρεσιών και των υπηρεσιών ασφάλειας είναι σημαντική. Ο έλεγχος της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας απαιτεί κοινή προσπάθεια, αλλά πολύ μεγάλη προσπάθεια επικεντρώνεται στην ενδυνάμωση της ΕΕ και την επέκταση των αρμοδιοτήτων της σε νέους τομείς. Δεν συμμερίζομαι για παράδειγμα τον ενθουσιασμό του κ. Bot για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.
Roure (PSE ).
Laschet (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, κυρία Flautre, μόλις είπατε ότι το πρώτο ζήτημα πρέπει να είναι η φύση της ρωσικής πολιτικής ενημέρωσης, ποιο στοιχεία χειραγώγησης εμφάνισε, γιατί δεν επετράπη στους δημοσιογράφους να πλησιάσουν στον τόπο του εγκλήματος και άλλα παρόμοια. Είμαι υποχρεωμένος να εκφράσω την αντίθεσή μου, κυρία Flautre. Αυτό δεν είναι καθόλου το πρώτο ερώτημα που πρέπει να θέσουμε. Το πρώτο θέμα είναι η συμπόνια προς τα θύματα και, ως εκ τούτου, θα ήταν σφάλμα της ολλανδικής Προεδρίας του Συμβουλίου να ζητήσει πρώτα στοιχεία για την πολιτική ενημέρωσης και άλλα θέματα αντί να εκφράσει πρώτα-πρώτα την θλίψη της για τις διαστάσεις που πήρε η τρομοκρατία. Εδώ διαφωνώ κάθετα μαζί σας.
δεν είναι κοινοί Τσετσένοι αυτοί που ανατίναξαν με τέτοιον τρόπο ένα σχολείο σκοτώνοντας παιδιά, γιατί όποιος το λέει αυτό αρνείται στους Τσετσένους την ηθική τους ποιότητα. Αυτοί που διαπράττουν τέτοιες πράξεις είναι Οσσέτιοι, Ιγκουσέτιοι, είναι διεθνείς τρομοκράτες, κύριε Cohn-Bendit, και γι’ αυτό πρέπει να κάνουμε σαφή διαχωρισμό ανάμεσα σε αυτά και σε όσα συμβαίνουν στην Τσετσενία. Χρειαζόμαστε άλλες λύσεις για την πολιτική για την Τσετσενία. Όμως δεν μπορούμε να εξισώνουμε με τον λαό της Τσετσενίας αυτούς τους εγκληματίες και ληστές που συνιστούν συμμορίες και έχουν διασυνδέσεις με τους ισλαμιστές σε ολόκληρο τον πλανήτη. Συνεπώς, χρειαζόμαστε εδώ διαφοροποιημένες απαντήσεις και δεν χρειαζόμαστε τον καγκελάριο Σρέντερ ή τον Πρόεδρο Σιράκ που χαιρετίζουν αυτές τις ψευτοεκλογές. Χρειαζόμαστε όμως ...
χρειαζόμαστε, αγαπητέ κύριε Cohn-Bendit, σαφείς απαντήσεις μπροστά σε μια τέτοια διαπλοκή της διεθνούς τρομοκρατίας, γιατί αυτή η τρομοκρατία απειλεί ολόκληρο τον ελεύθερο κόσμο, απειλεί εμάς τους ίδιους και απειλεί επίσης τις Ηνωμένες Πολιτείες. 
Howitt (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, αξίζει να θυμηθούμε ότι χρησιμοποιούμε τη λέξη “τρομοκράτης” για να περιγράψουμε κάποιον που επιζητεί να προκαλέσει τρόμο και πράγματι αυτοί που ευθύνονται για την κατάληψη στο Μπεσλάν δικαιώνουν τον ορισμό αυτής της λέξης τρόμο, φρίκη, σοκ. Όλα τα θύματα της τρομοκρατίας είναι αθώοι: άνθρωποι που χρησιμοποιούν το τρένο για να πάνε στις δουλειές τους, που έχουν πάει στο θέατρο, που βρίσκονται σε ένα κτίριο γραφείων ή διασκεδάζουν σε ένα νυχτερινό κέντρο. Τα παιδιά, όμως, στο σχολείο είναι τα πιο αθώα θύματα από όλα. Η επιβίωση παιδιών, όπως η επτάχρονη Aida Sidakova –την οποία είδαμε στις τηλεοπτικές μας οθόνες να επιστρέφει από τον άλλο κόσμο– αποτελεί ένα σύμβολο ελπίδας που το ανθρώπινο πνεύμα μας ποθεί απέναντι σε μια τέτοια ανείπωτη σατανική ενέργεια.
Díaz De Mera García Consuegra (PPE-DE ).
Θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, το πρώτο σχόλιό μου να είναι η έκφραση της αλληλεγγύης μου προς τα θύματα του Μπεσλάν, ως ένδειξη ειλικρινούς συμπάθειας και συμπόνιας. Τίποτα δεν δικαιολογεί την τρομοκρατία, κανένας πιθανός σκοπός δεν μπορεί να την δικαιολογήσει. Η δολοφονία παιδιών, η δολοφονία πατέρων και μητέρων, η δολοφονία δασκάλων παιδιών είναι η πιο ακραία εκδήλωση της πιο άθλιας ανθρώπινης συμπεριφοράς. Τα θύματα βασανίστηκαν επί 52 ώρες και ύστερα δολοφονήθηκαν. Αυτά είναι τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα.
Ο Shamil Basáyev, ο οποίος οργάνωσε και διέταξε την επίθεση, δεν είναι ο ηγέτης του κινήματος για την ανεξαρτησία της Τσετσενίας, είναι ένας παιδοκτόνος, ένας απάνθρωπος τρομοκράτης που σκόρπισε στο ρωσικό έδαφος πτώματα αθώων θυμάτων. Αυτή είναι η αλήθεια και είναι αδιαμφισβήτητα η μοιραία συνέπεια της τρομοκρατίας χωρίς διακρίσεις. Επομένως, θα ήθελα να καταδικάσω κατηγορηματικά και απόλυτα αυτό το γεγονός, που υποβαθμίζει την ανθρώπινη υπόσταση στο έπακρο.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μία άνευ προηγουμένου επιδείνωση στον φαύλο κύκλο της τρομοκρατίας. Θα ήθελα να εκφράσω τη στήριξή μου στις ρωσικές αρχές στην προσπάθειά τους να συλλάβουν και να παραπέμψουν στη δικαιοσύνη τους ενόχους αυτής της τρομερής επίθεσης άμεσα, και σας διαβεβαιώ όλους ότι τα αισθήματά μου δεν είναι απλώς σχήμα λόγου. Έχω επισκεφτεί τη Τσετσενία και την Ινγκουσετία, έχω επισκεφτεί τους καταυλισμούς των τσετσένων προσφύγων, και έχω μιλήσει δύο φορές με τον Kalamanov. Κατανοώ την πολυπλοκότητα του πολιτικού προβλήματος και έχω επίγνωση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και από τα δύο εμπλεκόμενα μέρη. Γνωρίζω επίσης αυτά που έχει δηλώσει η Politkovskaya.
Έχω ζήσει από πολύ κοντά την τρομοκρατία στην ίδια μου τη χώρα, σε απόσταση αναπνοής, και δηλώνω, εμφορούμενος από δημοκρατικές πεποιθήσεις, ότι είναι αδιανόητο να παραχωρείται σ’ αυτούς τους αγρίους το παραμικρό πλεονέκτημα. Επωφελούνται των επιφυλάξεών μας και μετατρέπουν σε δικά τους επιχειρήματα όποια σημεία των συζητήσεών μας τους εξυπηρετούν. Θα ζητούσα από τους δημοκράτες να έχουν την ικανότητα να προσδιορίσουν επακριβώς το πρόβλημα και να το καταπολεμήσουν με αποφασιστικότητα και χωρίς αναστολές. Σας ζητώ να ξεκινήσετε εκ νέου τη συζήτηση για την Europol, να αναθεωρήσετε το ψήφισμα 1333 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και να καταστήσετε λειτουργική την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για τη Διαχείριση των Εξωτερικών Συνόρων. 
Bot,
   . – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο πρώτος ομιλητής σημείωσε ότι είναι εύκολο να παίρνει κανείς τον λόγο όταν συμφωνεί με τους προλαλήσαντες. Έχοντας ακούσει όσα είπατε εδώ σήμερα, μπορώ όντως να το επιβεβαιώσω, σας είμαι δε ευγνώμων για την υποστήριξη που πολλοί εξ υμών εκφράσατε για το πρόγραμμα, όπως το εξέθεσα. Συγκινήθηκα επίσης από την εικόνα που έδωσε ο Επίτροπος Patten, ότι αν συμμετάσχουμε στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, κατά έναν τρόπο είναι σαν να έχουμε το ένα χέρι δεμένο πισώπλατα. Θέλω, ωστόσο, να πω ότι αυτό σημαίνει δύο πράγματα, ότι δηλαδή πρέπει να ενδυναμώσουμε το χέρι που έχουμε ελεύθερο, την ίδια όμως στιγμή, ότι έχουμε επίσης στόμα, με το οποίο μπορούμε να κλιμακώσουμε τον διάλογο. Κατά την άποψή μου, όπως είπα αρχικά, αυτό σημαίνει δύο πράγματα. Από τη μια, πρέπει να αυτοπροστατευθούμε στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, από την άλλη όμως, είναι ζωτικής σημασίας να ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Νομίζω ότι πρέπει να έχουμε καλά βαλμένα στο νου μας κατά προτεραιότητα αυτά τα δύο στοιχεία.
Για παράδειγμα, σας θυμίζω την επερχόμενη Διάσκεψη Κορυφής της Ευρωασιατικής συνάντησης (ASEM), όπου, από κοινού με τις ασιατικές χώρες, θα συζητήσουμε αυτό το θέμα. Με ποιον τρόπο μπορούμε να καταπολεμήσουμε την τρομοκρατία από κοινού; Ποια είναι τα μέσα που διαθέτουμε; Με ποιον τρόπο μπορούμε να συλλέξουμε πληροφορίες αποτελεσματικότερα; Παρατήρησα στη διάρκεια των πρόσφατων ταξιδιών μου στην Ασία πόσο μεγάλη ανησυχία υπάρχει και στις ασιατικές χώρες για αυτό το θέμα, τώρα που πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις και εκεί, ότι οι άνθρωποι εκεί επιδεικνύουν όλο και μεγαλύτερη διάθεση να εργαστούν από κοινού στο ίδιο πνεύμα με εμάς. Αναφέρθηκε, επίσης, ότι είναι σημαντικό για μας να εργαστούμε στενότερα με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία. Προσπάθησα να σας εξηγήσω στην εισαγωγική μου ομιλία με ποιον τρόπο επιχειρούμε να το πετύχουμε. Αυτό αποτελεί σταθερή μας μέριμνα, τόσο σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και με τη Ρωσία, θα ήθελα δε να ξεδιαλύνω μια παρανόηση εδώ για μία ακόμα φορά, η οποία επισημάνθηκε εκ νέου από την κ. Flautre, όταν δήλωσε ότι πήρα πίσω κάτι που είχα πει νωρίτερα. Δεν πιστεύω ότι συνέβη κάτι τέτοιο. Μίλησα με σαφήνεια για τις επαφές μας με τους Ρώσους, και δήλωσα, και το διαβάζω στα αγγλικά: “θα χρησιμοποιήσουμε τον τακτικό διάλογο που έχουμε με τη Ρωσία για να συζητήσουμε με ποιον τρόπο θα προχωρήσουμε”. Είναι σημαντικό να διεξάγεται διάλογος, αλλά ταυτόχρονα εμείς να αποσαφηνίζουμε τις αξίες μας.
Θέλω να επιστρέψω στην εικόνα του χεριού που είναι δεμένο πισώπλατα, που με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση όταν μιλάμε για τις αξίες μας και τους λόγους που καταπολεμούμε την τρομοκρατία. Αυτό το πράττουμε με στόχο να τιμήσουμε τη δημοκρατία μας, την πίστη μας στα ανθρώπινα δικαιώματα, στον σεβασμό των μειονοτήτων, και λέγοντας αυτό αναφέρομαι επίσης στην Τσετσενία, πρέπει δε να το πράξουμε από κοινού και απαιτούμε την υποστήριξη όλων ως προς αυτό. Θέλω μόνο να επαναλάβω τις ευχαριστίες μου για τη στήριξη που εκφράσατε σήμερα. Δύναμαι επίσης να δηλώσω ότι στους ερχόμενους μήνες, η Προεδρία δεσμεύεται να εφαρμόσει πιστά το πρόγραμμα που σας εξέθεσα και το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι κάπως εκτεταμένο και καλύπτει πολλά πεδία, χρειαζόμαστε, όμως, τη βοήθεια όλων για την υλοποίησή του. Χάρηκα που άκουσα σήμερα ότι επίκειται η βοήθεια. Ως είθισται, η Προεδρία θα συντάξει έκθεση για όλα όσα θα έχουν συμβεί και όλα τα πεπραγμένα στο τέλος του εξαμήνου, όταν λήξει η θητεία της Προεδρίας. Με αυτό απαντώ και στο ερώτημα του κ. Wiersma. 
Πρόεδρος.
Gollnisch (NI ),
   . – Η εν ψυχρώ σφαγή χιλίων παιδιών σε ένα χριστιανικό σχολείο της Οσετίας προκαλεί φρίκη. Δυστυχώς, όμως, υπάρχει φόβος επανάληψης αυτών των φρικαλεοτήτων, και όχι μόνο στη Ρωσία. Η επίθεση της 11ης Μαρτίου στην Ισπανία μας απέδειξε με οδυνηρό τρόπο ότι καμιά από τις χώρες μας δεν είναι ασφαλής από την ισλαμική τρομοκρατία.
Παφίλης (GUE/NGL )
Πρόεδρος.
Bot,
Ιδιαίτερα ο Ιούνιος ήταν σημαντικός μήνας για το μακροπρόθεσμο μέλλον του Ιράκ και του ιρακινού λαού. Πρώτον, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ενέκρινε το ψήφισμα 1546 στις 8 Ιουνίου και στις 28 Ιουνίου τερματίστηκε η προσωρινή κατοχή του Ιράκ και αποκαταστάθηκε η κυριαρχία του. Η ανάληψη της εξουσίας από την προσωρινή κυβέρνηση υπό τον κ. Allawi σηματοδότησε μια κρίσιμη καμπή στην ιστορία του Ιράκ.
Το νέο ψήφισμα αποκατέστησε επίσης την ενότητα στη διεθνή κοινότητα και, επιπλέον, επέτρεψε στον ΟΗΕ να εμπλακεί εκ νέου στο Ιράκ, πράγμα που αποτελεί ένα σημαντικό βήμα, ιδίως ενόψει των εκλογών που αναμένεται να διεξαχθούν τον Ιανουάριο του 2005.
Το ίδιο σημαντικός είναι ο τρόπος που οι εξελίξεις τον Ιούνιο επέτρεψαν τη γεφύρωση των διαφορετικών αντιλήψεων που υπήρχαν μέχρι τότε όσον αφορά ορισμένους τομείς της πολιτικής σε σχέση με το Ιράκ σε επίπεδο ΕΕ. Αυτό κατέστη προφανές στα συμπεράσματα του πρώτου Γενικού Συμβουλίου των Υπουργών Εξωτερικών υπό την ολλανδική Προεδρία τον Ιούλιο. Το παρόν Συμβούλιο επικύρωσε τη Μεσοπρόθεσμη Στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εκπόνησαν ο κ. Solana και ο Επίτροπος Patten, καθώς και την Ανακοίνωση της Επιτροπής σε σχέση με το Ιράκ, υπό τον τίτλο “Η ΕΕ και το Ιράκ – Ένα πλαίσιο δέσμευσης”. Αυτά τα κείμενα προσφέρουν ένα ξεκάθαρο πλαίσιο για την εμπλοκή της ΕΕ εν γένει, αλλά και σε σχέση με μια σειρά λεπτομέρειες.
Η συνεχής βία δεν απειλεί μόνο την κοινωνία και την ιρακινή οικονομία, αλλά και την πολιτική διαδικασία στο Ιράκ. Η κατάσταση στη Φαλούτζα είναι πολύ ανησυχητική και κατά τους τελευταίους μήνες, αυτά που συνέβησαν στη Νατζάφ και στη Βαγδάτη έδειξαν ότι η βία είναι καζάνι που βράζει στις περιοχές των Σιϊτών στο Ιράκ και ότι μπορεί να ξεσπάσει ανά πάσα στιγμή. Σε σχέση με αυτό, χαιρετίζουμε τη συμφωνία που επιτεύχθηκε πρόσφατα στη Νατζάφ. Εν μέρει χάρη στις θαρραλέες προσπάθειες του Αγιατολάχ Al-Sistani, διαφαίνεται η αποκατάσταση της τάξης και της ασφάλειας στη Νατζάφ υπό την ηγεσία της ιρακινής Προσωρινής Κυβέρνησης. Ας ελπίσουμε ότι αυτό είναι ένα βήμα προς την κατεύθυνση της βελτίωσης των σχέσεων στο Ιράκ και των συνθηκών ασφάλειας. Εν τέλει, είναι σαφές ότι η φυλετική βία δεν είναι προς το συμφέρον του μέσου ιρακινού πολίτη που, συνεπεία του τρόμου, βλέπει τη χώρα του να διολισθαίνει σε περιττές καθυστερήσεις όσον αφορά την ανοικοδόμησή της.
Ο κ. Allawi, που πρόσφατα επισκέφτηκε τις χώρες που γειτονεύουν με το Ιράκ, τόνισε ιδιαίτερα τη σημασία που έχει η σταθερότητα στο Ιράκ για ολόκληρη την περιοχή. Η απάντησή μου σε αυτό ήταν ότι η ΕΕ θα χαρεί πάρα πολύ να συνδράμει στη διασφάλιση της περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας. Τους είπα επίσης ότι η ΕΕ θα το εκτιμούσε πάρα πολύ αν λάβει πρόσκληση να συμμετάσχει στην επόμενη σύνοδο των γειτονικών χωρών. Ακόμα και τώρα, η ΕΕ υπενθυμίζει τακτικά στις χώρες που γειτονεύουν με το Ιράκ τις ευθύνες τους.
Στο Ιράκ, συνέστησα επίσης τη Διερευνητική Αποστολή της ΕΕ, η οποία τώρα επέστρεψε. Αντιπρόσωποι της Προεδρίας, της Επιτροπής και της Γραμματείας του Συμβουλίου εξέτασαν τις δυνατότητες συγκεκριμένης εμπλοκής της ΕΕ στο πλαίσιο της διαχείρισης κρίσεων στους τομείς της αστυνόμευσης, της δημόσιας διοίκησης και των εκλογών. Η αποστολή δεν είχε συνομιλίες μόνο με τις ιρακινές αρχές, αλλά και με εκπροσώπους των Ηνωμένων Εθνών, των Ηνωμένων Πολιτειών, του NATO, της Πολυεθνικής Δύναμης και της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής. Το τελικό αποτέλεσμα της αποστολής είναι ότι εξετάζονται οι ακόλουθες δραστηριότητες. Επιτρέψτε μου να σκιαγραφήσω εν συντομία αυτά τα πεδία:
Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ εν συντομία στη σημασία της παρουσίας του ΟΗΕ στο Ιράκ που, όπως ανέφερα, ιδίως ενόψει των εκλογών, είναι αξιοσημείωτη. Για να λειτουργήσει σωστά ο ΟΗΕ, είναι καίριας σημασίας να υπάρχει επαρκής προστασία. Το ψήφισμα 1546 αναφέρεται σε αυτό. Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ ζήτησε από τις κυβερνήσεις της ΕΕ να συνεισφέρουν χρηματοδοτικά στον δεύτερο προστατευτικό δακτύλιο, τη λεγόμενη Δύναμη Προστασίας του ΟΗΕ. Προφανώς, τα κράτη μέλη δίνουν μεγάλη σημασία στο να συμβάλει η ΕΕ σε αυτό. Η Προεδρία στην παρούσα φάση εργάζεται σκληρά προκειμένου να διασφαλίσει ότι όντως θα υπάρξει συμβολή εκ μέρους της ΕΕ. Για τον σκοπό αυτό, ζητήθηκε από τα κράτη μέλη να συμβάλουν και παράλληλα μελετάται σε ποιον βαθμό μπορεί να υπάρξει εισφορά από τον προϋπολογισμό της ΚΕΠΠΑ.
Τέλος, μπορώ να σας αναφέρω ότι έχω καλέσει τον Πρωθυπουργό Allawi να παραστεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 5ης Νοεμβρίου. Βασίζομαι σε μας ούτως ώστε μέχρι τότε να έχουμε μια συγκεκριμένη προσφορά υποστήριξης για την ανοικοδόμηση της χώρας του.
Patten,
Τι έχουμε υποσχεθεί να κάνουμε ως Ένωση, πέρα από τη συμβολή κάθε κράτους μέλους μεμονωμένα; Έχουμε ήδη υποσχεθεί, και εργαζόμαστε σκληρά να συγκεντρώσουμε, 200 εκατ. ευρώ για εφέτος. Προσδοκώ ότι θα μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε μία συμφωνία για επιπλέον 200 εκατ. ευρώ το επόμενο έτος. Έχουμε σημειώσει σημαντικά βήματα για την καταβολή αυτής της βοήθειας, έχοντας πληρώσει περισσότερα από 200 εκατ. ευρώ σε καταπιστεύματατων Ηνωμένων Εθνών και της Παγκόσμιας Τράπεζας κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους. Συνεργαζόμαστε αγαστά με τα Ηνωμένα Έθνη και την Παγκόσμια Τράπεζα, ώστε να βεβαιώσουμε ότι οι πόροι μας καταβάλλονται γρήγορα και σωστά. Επικεντρώσαμε εφέτος τη βοήθειά μας σε τρεις τομείς: στις απαραίτητες δημόσιες υπηρεσίες υγεία, εκπαίδευση, ύδρευση και αποχέτευση– στην καταπολέμηση της φτώχειας και την ανάπτυξη πόρων ζωής, καθώς και στη διακυβέρνηση και την κοινωνία των πολιτών.
Όταν προτείναμε στο Κοινοβούλιο να διαθέσει 200 εκατ. ευρώ στην ανασυγκρότηση του Ιράκ, αυξάνοντας το ποσό που θα δαπανηθεί την περίοδο 2003-2004 σε πάνω από 300 εκατ. ευρώ, κάποιοι αξιότιμοι βουλευτές ισχυρίστηκαν ότι γινόμαστε φειδωλοί. Ισχυρίστηκαν ότι θα πρέπει να κάνουμε περισσότερα: πρότειναν να ξοδέψουμε τουλάχιστον 500 εκατ. ευρώ, παρόλο που απέφυγαν να μας πουν πού θα βρίσκονταν τα επιπλέον χρήματα.
Σήμερα το πρωί μου κίνησε το ενδιαφέρον ένα ρεπορτάζ του BBC από την Ουάσινγκτον: “Η αμερικανική κυβέρνηση θέλει να αναδιανείμει δις δολαρίων, που προορίζονταν για την ανασυγκρότηση του Ιράκ, στην ασφάλεια και άλλες βραχυπρόθεσμες ανάγκες. Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η εν λόγω στρατηγική προέκυψε μετά από μήνες μελέτης”. Το ρεπορτάζ συνέχιζε: “Η αλλαγή επίσης ερμηνεύεται από τους επικριτές ως ένδειξη ότι τα μεγαλεπήβολα μακροπρόθεσμα σχέδια για αναμόρφωση της οικονομίας απλώς δεν ήταν ρεαλιστικά. Αναφέρει επίσης ότι η ένταση και το μέγεθος της βίαιης αντίστασης είχαν υποτιμηθεί σοβαρά”. Νομίζω ότι είχαμε δίκιο στην κρίση μας για το ύψος του ποσού που μπορούμε λογικά να προσφέρουμε στο Ιράκ και πιστεύω ότι το Κοινοβούλιο ορθά στήριξε την εκτίμησή μας.
Tους επόμενους μήνες θα συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε τις προτάσεις που αναφέρονται στο ανακοινωθέν της 9ης Ιουνίου και το οποίο επιδοκιμάστηκε ευρέως. Συγκεκριμένα, θα επικεντρωθούμε στο σημαντικό θέμα της υποστήριξης της εκλογικής διαδικασίας. Αμέσως μόλις η Ανεξάρτητη Εκλογική Επιτροπή και τα Ηνωμένα Έθνη προσδιορίσουν τι ακριβώς χρειάζονται, είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε – όπως θα εξηγήσω στον ιρακινό πρόεδρο που θα συναντήσω αργότερα σήμερα. Ωστόσο, θα καταστήσω σαφές ότι υπό τις παρούσες συνθήκες δεν μπορούμε και δεν θα προτείνουμε μια συμβατική αποστολή παρακολούθησης της εκλογικής διαδικασίας – αυτό θα ήταν απλώς αδύνατο, όπως ασφαλώς γνωρίζουν οι αξιότιμοι βουλευτές του Κοινοβουλίου, οι οποίοι έχουν προεδρεύσει σε αποστολές παρακολούθησης εκλογικών διαδικασιών. Θα αναζητήσουμε όμως τρόπους που να διασφαλίσουν ότι θα έχουμε πρωταγωνιστικό ρόλο όσον αφορά τη διεξαγωγή ελεύθερων και αντιπροσωπευτικών εκλογών στο Ιράκ.
Oρισμένοι σύμμαχοι συνόδευσαν πράγματι την Αμερική στη Βαγδάτη, ένα εγχείρημα που δεν έχει ακόμη ευοδωθεί–όπως έχουμε επισημάνει– με τις εύκολες και θετικές συνέπειες που είχαν μεγαλόστομα προβλέψει και υποσχεθεί. Η απελευθέρωση μετατράπηκε γρήγορα σε κατοχή –ή κάτι που εκλαμβάνεται ως κατοχή– και συναντά σθεναρή αντίσταση, με τη μία φρικαλεότητα να διαδέχεται την άλλη. Η δημοκρατία δεν κατάφερε να απλωθεί σαν ανατολίτικο χαλί στις αγνώμονες ερήμους της Μέσης Ανατολής. Πάνω από όλα, η ειρήνη στην Ιερουσαλήμ και την Παλαιστίνη δεν επιτεύχθηκε με τη νίκη στη Βαγδάτη. Έτσι, μερικώς αφενός επειδή η νεο-συντηρητική μονομερής προσέγγιση των Αμερικανώνσαφώς απέτυχε να εγκαθιδρύσει μία αυτοκρατορία ειρήνης, ελευθερίας και δημοκρατίας, αντιληφθήκαμε πρόσφατα ότι οι σύμμαχοι και η πολυμερής προσέγγισηεπανήλθαν στη μόδα στην Ουάσινγκτον. Ακόμη και τα Ηνωμένα Έθνη θεωρείται ότι έχουν τη χρησιμότητά τους. το Υπουργείο Εξωτερικών.
Είναι όλα εντάξει λοιπόν; Αναστεναγμοί ανακούφισης παντού; Μπορούμε τώρα να προσμένουμε την αποκατάσταση αυτής της παλιομοδίτικης αντίληψης ότι οι σύμμαχοι πρέπει να καθοδηγούνται και όχι να ποδηγετούνται, και ότι οι πολυμερείς οργανισμοί έχουν τη δική τους σημαντική χρησιμότητα, ακόμη και για τη μοναδική υπερδύναμη του κόσμου –ότι, Machiavelli, πολλά μπορούν να ειπωθούν για το ότι είναι προτιμότερο να προκαλείς θαυμασμό και όχι μόνο φόβο;
Αν θέλετε να κερδίσετε ανέξοδες επευφημίες από ορισμένα τμήματα της Αμερικής, φαίνεται ότι το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να ταχθείτε κατά των Ηνωμένων Εθνών ή των Γάλλων, ή αυτής ταύτης της αντίληψης ότι οι σύμμαχοι δικαιούνται να έχουν τις δικές τους απόψεις. Οι υποστηρικτές της πολυμερούς προσέγγισης, από ό,τι γνωρίζουμε, θέλουν να εκχωρήσουντην αμερικανική εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας σε μία ομάδα από δειλούς που δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να τρώνε σκόρδο και τυρί. Οι απόψεις της ανθρωπότητας, τις οποίες οι ιδρυτές των ΗΠΑ πίστευαν ότι πρέπει η χώρα τους να λαμβάνει υπόψη και να σέβεται, πρέπει να αντιμετωπίζονται με περιφρόνηση εκτός και αν, υποθέτω, αντικατοπτρίζουν πιστά τις θέσεις του American Enterprise Institute και τουFox TV.
Τι συμπέρασμα μπορούμε να βγάλουμε από όλα αυτά; Πρώτον, η πολυμερής προσέγγισηείναι πάνω από όλα προς το συμφέρον των ΗΠΑ, κάτι το οποίο οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν θα είχαν αμφισβητήσει και οι περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες θα είχαν επιδοκιμάσει τα τελευταία 60 χρόνια. Δεύτερον, το εθνικό συμφέρον της υπερδύναμης είναι σίγουρα να τοποθετήσει τους παραδοσιακούς συμμάχους της στο επίκεντρο, όχι αμφισβητώντας το δικαίωμά τους σε διαβουλεύσεις, αλλά διερευνώντας τι έχουν να πουν και πώς σκοπεύουν να μετατρέψουν τη ρητορική τους για συνεργασία σε αποτελεσματική, όχι στείρα, πολυμερή προσέγγιση.Πώς, για να χρησιμοποιήσουμε ένα προφανές παράδειγμα, σκοπεύουμε να προχωρήσουμεόχι μόνο αποξηραίνοντας τα έλη στα οποία αναπαράγεται η τρομοκρατία –για να δανειστούμε την έκφραση– αλλά και πυροβολώντας κάποιους από τους κροκόδειλους;Περαιτέρω, πώς και πότε θα επιδοκιμάσουμε εμείς στην Ευρώπη τη χρήση της ισχύος για να στηρίξουμε το διεθνές κράτος δικαίου; Αυτό είναι ένα ερώτημα που εμείς στην Ευρώπη συνήθως αποφεύγουμε.
Salafranca Sánchez-Neyra (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, εκτός από τη σταθεροποίηση, την αποκατάσταση, την ανασυγκρότηση, και τον εκδημοκρατισμό του Ιράκ, καθήκοντα, κύριε Πρόεδρε, τα οποία πιστεύω ότι δεν πρέπει να αποτελούν αποκλειστική ευθύνη των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά ολόκληρης της διεθνούς δημοκρατικής κοινότητας, πιστεύω ότι επί του παρόντος προέχει άμεσα –παρότι η Προεδρία του Συμβουλίου δεν αναφέρθηκε με σαφήνεια σε αυτήν– η απελευθέρωση των απαχθέντων γάλλων δημοσιογράφων, κ.κ. Malbrunot και Chesnot καθώς και του σύριου οδηγού τους, όπως και των ιταλίδων εργαζομένων στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας, δεσποινίδων Torreta και Pari.
Θα ήθελα να ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε, εκφράζοντας την εκτίμησή μου, εξ ονόματος και της πολιτικής μου ομάδας, στον κ. Patten –ήμουν παρών στην ακρόαση του κ. Patten, ως συντονιστής της Ομάδας μου, όταν διορίστηκε Επίτροπος– και να τον ευχαριστήσω που είναι διαρκώς διαθέσιμος και που έχει τηρήσει πάντοτε θετική και εποικοδομητική στάση απέναντι σε αυτό το Κοινοβούλιο.

D'Alema (PSE ).
Θα ήθελα τέλος να ευχαριστήσω τον Επίτροπο Patten για το έργο του καθώς και για την τοποθέτησή του σήμερα το πρωί η οποία, αν μη τι άλλο, εξέφραζε το κοινό αίσθημα των Ευρωπαίων.
Watson (ALDE ).
    Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος της Ομάδας μου θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Επίτροπο Patten για την προθυμία του κατά τα τελευταία πέντε χρόνια να συμμετέχει στις συζητήσεις στο Κοινοβούλιο φορώντας γαλάζια γραβάτα σε ανοιχτή απόχρωση. Χαίρομαι που απολαμβάνει την πολιτική ελευθερία που το κόμμα μου τον βοήθησε να βρει και του ευχόμαστε κάθε επιτυχία στα μελλοντικά του σχέδια.
Το Ιράκ χρειάζεται διεθνή βοήθεια: μια βαθιά και ευρεία δέσμευση που να μην επιτρέπει την αποτυχία. Σύμφωνα με το ψήφισμα 1546 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, η διεθνής κοινότητα πρέπει να παράσχει κάθε δυνατή βοήθεια στη μεταβατική κυβέρνηση και αργότερα στην ανεξάρτητη κυβέρνηση που θα τη διαδεχθεί. Χαιρετίζω τη δέσμευση που ο διπλωματικός εμπειρογνώμων μας, κ. Bot, ανέλαβε σήμερα εδώ.
Οι Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες διατηρούν την πεποίθηση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει πείρα από την οποία μπορούν να αποκομιστούν οφέλη σε όλους τους τομείς, από την αποκατάσταση των κατεστραμμένων υποδομών του Ιράκ έως την παροχή συμβουλών για τη σύνταξη του σχεδίου νέου συντάγματος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο υποστηρίξαμε την έκκληση της Επιτροπής για επιπλέον διάθεση 200 εκατ. ευρώ για ανθρωπιστική βοήθεια. Ωστόσο, το Ιράκ χρειάζεται κάτι περισσότερο από χρήματα. Αν μπορέσει να σπάσει ο κύκλος της βίας, η Ευρώπη μπορεί να βοηθήσει στην εκπαίδευση αστυνομικών, δικαστών και δασκάλων. Η Ευρώπη μπορεί να βοηθήσει στην ανασυγκρότηση της κοινωνίας των πολιτών στο Ιράκ μέσω της στήριξης μη κυβερνητικών οργανώσεων, συνδικάτων και πολιτικών κομμάτων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διαδραματίσει βασικό ρόλο στη στήριξη και τη διασφάλιση των εκλογών για Μεταβατική Ιρακινή Εθνοσυνέλευση τον προσεχή Ιανουάριο. Σε μια χώρα όπου σχεδόν κάθε πολίτης στηρίζεται στην κυβερνητική βοήθεια, μπορούμε να βοηθήσουμε να βρεθεί το ρύζι και το σιτάλευρο που χωρίζουν το Ιράκ από τη λιμοκτονία, καθώς και το σαπούνι που προστατεύει από τις άθλιες δημόσιες υγειονομικές συνθήκες.
Beer (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον Επίτροπο Patten για τα ξεκάθαρα λόγια που είπατε στο τέλος της ομιλίας σας. Καταστήσατε σαφές ότι η σημερινή συζήτηση δεν αφορά μόνο το Ιράκ αλλά πρέπει να λάβει υπόψη μία ευρεία πολιτική προσέγγιση. Έχει καταστεί σαφές ότι το βασικό συμφέρον της Ευρώπης πρέπει να είναι κυρίως η εξεύρεση μιας ειρηνικής λύσης όχι μόνο για το Ιράκ αλλά για ολόκληρη την περιοχή. Πρέπει να αναπτύξουμε μια συνεκτική πολιτική για το Ιράκ, το Ιράν, τη Συρία και φυσικά το Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Κάθε λύση θα είναι δύσκολη, όμως βαδίζοντας προς κάποια λύση πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτήν τη συζήτηση για να αποκτήσουμε σαφήνεια και για να αναλύσουμε το θέμα, ακόμα κι αν δεν γνωρίζουμε ακόμα τις οριστικές απαντήσεις.
Τους τελευταίους μήνες έχουμε γίνει μάρτυρες μιας απόλυτης ασυδοσίας της βίας όσον αφορά το Ιράκ: Προληπτικά χτυπήματα των συμμάχων, το Guantanamo, το Abu Ghraib με όλες αυτές τις φοβερές απόπειρες δικαιολόγησης των βασανιστηρίων, φοβερές τρομοκρατικές επιθέσεις, εκτελέσεις αθώων ομήρων, ενώ κρατούνται όμηροι μέχρι και σήμερα. Θα αναφέρω σε συνάρτηση με αυτά και μία άλλη είδηση που μου προξένησε σήμερα σοκ, την έκθεση μιας μυστικής υπηρεσίας όπου αναφέρεται ότι η Συρία υποτίθεται πως έκανε δοκιμές χημικών όπλων πάνω σε Σουδανέζους. Όλα αυτά τα δείγματα αχαλίνωτης βίας είναι γεγονότα που όλοι τα καταδικάζουμε με βαθιά πεποίθηση, και όχι μόνο αυτό, αλλά τα καταπολεμούμε και έχουμε επίσης καταγράψει την καταδίκη τους στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα.
Πού βρισκόμαστε σήμερα; Μετά την χθεσινή φρικτή επίθεση με τους πολυάριθμους νεκρούς –τουλάχιστον 60– ίσως μια ματιά στον Τύπο μας δείξει τις διαφορές και τη σύγχυση που επικρατεί στην πολιτική. Η γράφει “Έξω από το Ιράκ”, η “Οι ΗΠΑ πρέπει να τελειώσουν τον πόλεμο”, η “Το Ιράκ καταρρέει κάτω από το βλέμμα των κατακτητών” και “Ο Μπους εξήγγειλε ότι θα χρησιμοποιήσει τώρα τα κονδύλια που προβλέπονταν για την ασφάλεια αντί να διασφαλίσει την παροχή νερού στον λαό”.
Agnoletto (GUE/NGL ).
Belder (IND/DEM ).
Angelilli (UEN ).
Ως Ευρωπαίοι, θα θέλαμε να έχουμε ήδη ένα Σύνταγμα που καθυστερήσαμε να εγκρίνουμε, γιατί θα θέλαμε να έχουμε ήδη έναν ευρωπαίο Υπουργό Εξωτερικών που θα μπορούσε να βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο Ιράκ για να διαδραματίζει με αυθεντικό κύρος τον ρόλο του και να διαπραγματεύεται την απελευθέρωση των γάλλων και ιταλών ομήρων. Θα ήθελα εδώ να υπενθυμίσω τις δύο ιταλίδες ομήρους, Simona Pari και Simona Torretta.
Czarnecki, Ryszard (NI ).
Brok (PPE-DE ).
Ταυτόχρονα όμως πρέπει αυτό να γίνει στο πλαίσιο διαλόγου, προκειμένου να μην κόβουμε τις κεφαλές της τρομοκρατίας σαν να ήταν η Λερναία Ύδρα και στη θέση του καθενός να ξεφυτρώνουν πολλά άλλα. Επίσης, δεν πρέπει να δώσουμε τροφή στο θέμα αυτό. Νομίζω ότι για τον λόγο αυτόν η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί. Εννοώ εδώ πολιτική αλλαγή, βοήθεια και στους τομείς στους οποίους αναφέρονται τα 200 εκατ. ευρώ, οργάνωση βοήθειας, έναρξη διαλόγου, δημιουργία δομών που θα καταστήσουν δυνατή την αειφόρο ανάπτυξη. Αυτό δεν αφορά μόνο το Ιράκ, αφορά την σταθερότητα σε ολόκληρη την περιοχή, και αυτή η σταθερότητα θα είναι καθοριστική για το εάν θα υπάρξει , για το εάν δηλαδή θα μπορέσουμε να αποφύγουμε τον μεγάλο πόλεμο των πολιτισμών. Έχουμε ήδη πλησιάσει πολύ σε έναν τέτοιο πόλεμο με αφορμή ορισμένα σφάλματά μας.
Επιτρέψτε μου να πω δυο λόγια τελειώνοντας. Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον Επίτροπο Patten για την συνεργασία των προηγούμενων χρόνων. Ίσως να υπάρξει και άλλη ευκαιρία γι’ αυτό. Ο κ. Patten κατέστησε σήμερα και πάλι σαφές ότι η Δύση μπορεί να ασκήσει επιτυχημένη πολιτική, εάν η πολιτική αυτή συνδυάζεται με ηθική ακεραιότητα. Έχω την αίσθηση ότι η ηθική μας ακεραιότητα φθίνει εξαιτίας του Γκουαντάναμο και πολλών άλλων, εξαιτίας των βασανιστηρίων και όλων όσων συμβαίνουν εκεί. Εάν δεν καταφέρουμε να έχουμε ηθική ακεραιότητα, δεν θα έχουμε την αξιοπιστία που απαιτείται για να διαμορφώσουμε με λογικό τρόπο αυτήν την διαδικασία.
Moscovici (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα, όπως όλοι μας, τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου να μας μιλά για ευχάριστα και δυσάρεστα νέα, επιμένοντας υπερβολικά, κατά τη γνώμη μου, στα ευχάριστα και υποβαθμίζοντας τα δυσάρεστα. Θέλω να ευχαριστήσω τον Επίτροπο Patten, ο οποίος, με τη λεπτότητα και την ειλικρίνεια που τον διακρίνουν, μας κάλεσε να υπερβούμε τις μάλλον απλουστευτικές διαφορές μεταξύ ατλαντισμού και αντιαμερικανισμού, μεταξύ μονομέρειας και πολυμέρειας. Αυτό ακριβώς πρέπει να πράξουμε.
Ωστόσο, σήμερα, δύο έτη σχεδόν μετά το ξέσπασμα αυτής της κρίσης, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια αποτυχία, δεδομένου ότι δεν έχει επιτευχθεί κανένας από τους στόχους που είχαν τεθεί, και δεν αναφέρομαι απλώς στα όπλα μαζικής καταστροφής. Είναι προφανές ότι δεν έχει επιτευχθεί η περιφερειακή σταθερότητα, δεν έχει πραγματοποιηθεί η επέκταση της δημοκρατίας, στο Ιράκ δεν επικρατούν συνθήκες ασφάλειας, ενώ δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Τουναντίον, θα έλεγα μάλιστα ότι η ίδια η στρατιωτική επέμβαση οδήγησε, στο Ιράκ, σε όξυνση της τρομοκρατίας κάθε είδους. Πρέπει να καταδικάσουμε όλα αυτά τα φαινόμενα και να τα εξετάσουμε πολύ σοβαρά. Δεν μπορούμε να αισθανόμαστε ικανοποίηση γι’ αυτή την αποτυχία· τουναντίον, οφείλουμε να αναλάβουμε δράση, να αντλήσουμε διδάγματα και να προσπαθήσουμε να είμαστε αποτελεσματικοί στο μέλλον. Σήμερα, όμως, εκείνο στο οποίο πρέπει να στρέψουμε τις προσπάθειές μας, και πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα αυτού του Σώματος, είναι ασφαλώς το ζήτημα των ομήρων που κρατούνται στο Ιράκ –Ιταλών, Γάλλων, με λίγα λόγια Ευρωπαίων– καθώς και των συνοδών τους, είτε αυτοί είναι Ιρακινοί είτε είναι Σύριοι. Οφείλουμε να κινητοποιηθούμε για την απελευθέρωση αυτών των ομήρων, διότι η ελευθερία είναι ένα πολύτιμο αγαθό και διότι στο στόχαστρο δεν βρίσκονται οποιαδήποτε επαγγέλματα· οι όμηροι είναι δημοσιογράφοι, εργαζόμενοι σε ανθρωπιστικούς οργανισμούς και μη κυβερνητικές οργανώσεις, με άλλα λόγια άνθρωποι που θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο. Όπως ανέφερε ο κ. Salafranca Sánchez-Neyra, θεωρώ ότι το παρόν Σώμα πρέπει σήμερα να εκφράσει την υποστήριξή του προς αυτούς τους ανθρώπους, βάσει των αρχών της ενότητας και της αλληλεγγύης, με στόχο την απελευθέρωση των ομήρων.
Συγχρόνως, αυτό δεν σημαίνει το τέλος της ενασχόλησής μας με το Ιράκ· πρέπει να θέσουμε στους εαυτούς μας και άλλα ερωτήματα, εάν θέλουμε να μπορέσουμε να ακολουθήσουμε τη διαφορετική πολιτική κατεύθυνση στην οποία αναφέρθηκε ο κ. D'Alema. Θα περιοριστώ στο να διατυπώσω ορισμένα μόνο από αυτά τα ερωτήματα. Οφείλουμε, καταρχάς, να ζητήσουμε τη μεταβολή του χαρακτήρα των πολυεθνικών δυνάμεων. Θεωρώ ότι είναι πλέον ώριμες οι συνθήκες να τεθεί στην πράξη αυτή η δύναμη υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Πρέπει όλοι να καταβάλουμε προσπάθειες από κοινού για τη στήριξη της δημοκρατικής διαδικασίας. Είναι γνωστό ότι προβλέπεται η διεξαγωγή εκλογών στις αρχές του 2005, αλλά οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι, προς το παρόν, η πραγματοποίησή τους δεν είναι εγγυημένη, και είναι άκρως σημαντικό να είναι δίκαιες και ελεύθερες. Τέλος, θεωρώ ότι η τρέχουσα περίοδος είναι κατάλληλη για τη σύγκληση μιας διεθνούς διάσκεψης για τη στήριξη της πολιτικής μετάβασης και τη διευκόλυνση της αναδιάρθρωσης του Ιράκ.
Τέλος –και δεν πρόκειται να προσθέσω κάτι άλλο στο παρόν στάδιο– φρονώ ότι οφείλουμε να επιμείνουμε περισσότερο σε σύγκριση με το παρελθόν, περισσότερο ίσως από το Συμβούλιο, στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη που δρουν στην περιοχή. Διότι είναι γεγονός, όπως ανέφεραν τόσο ο κ. Patten όσο και ο κ. D'Alema, ότι οι φρικτές εικόνες του πολέμου που αντικρίζουμε καταδεικνύουν μια σύγκρουση τελείως αδιέξοδη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οφείλουμε να επανέλθουμε στο ζήτημα του Ιράκ. Οφείλουμε να εξετάσουμε τα όσα συμβαίνουν αυτή την περίοδο, μετά το τέλος του πολέμου. Επιτρέψτε μου, ωστόσο, να επαναλάβω ότι η άμεση προτεραιότητα είναι να στηρίξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τις προσπάθειες που καταβάλλονται για την απελευθέρωση των ομήρων, και καλώ όλους τους βουλευτές, σε όποια πτέρυγα και αν ανήκουν, να εγκρίνουν ένα ψήφισμα που θα κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, κατά τρόπο που να καταδεικνύει την ενότητά μας.
Neyts-Uyttebroeck, Annemie (ALDE ).

 Θα ήθελα να ολοκληρώσω απευθύνοντας λίγα λόγια στον Επίτροπο Patten. Πριν από δύο εβδομάδες είχα την ευκαιρία να του πω ότι θεωρώ μεγάλη τιμή και προνόμιο τη συνεργασία μου μαζί του. Θέλω να του ζητήσω, καθώς απομακρύνεται στο ηλιοβασίλεμα, να μην τραγουδά το “Είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόη”, αλλά να αδράξει την ευκαιρία για να χορέψει το συνηθισμένο του ταγκό!
Guidoni (GUE/NGL ).
Coûteaux (IND/DEM ).
Romagnoli (NI ).
Θα ήταν σκόπιμο να αναρωτηθούμε ποιος θέλησε ή εξέλεξε αυτό τον Πρόεδρο. Η εμφάνισή του ως εκπροσώπου του ιρακινού λαού προσβάλλει τη νοημοσύνη όλων μας καθώς και τη νοημοσύνη των ανθρώπων που εκπροσωπούμε. Είναι ανάγκη να τερματιστεί ο πόλεμος στο Ιράκ καταρρίπτοντας κάθε άλλοθι της κατοχής η οποία, αντί να εγγυάται ασφάλεια, ειρήνη και δικαιοσύνη στον ιρακινό λαό, παράγει οδύνη και ντροπή, έχει τεράστιες επιπτώσεις στα δημόσια οικονομικά, πλήττει τα συμφέροντα και ενισχύει τα μίση θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια, την ειρήνη και την ευημερία των ευρωπαϊκών λαών. Κύριε Bot, αυτοί πρέπει να είναι οι στόχοι του Συμβουλίου, της Επιτροπής, των κυβερνήσεων και των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
Tannock (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, η κατάσταση στο Ιράκ παραμένει επισφαλής, με το θάνατο χθες 47 αθώων Ιρακινών στα χέρια ενός φανατικού βομβιστή αυτοκτονίας επρόκειτο κυρίως για άνεργους άνδρες που αναζητούσαν εργασία ως αστυνομικοί και επιθυμούσαν να συμβάλουν στην αποκατάσταση της έννομης τάξης στη χώρα τους και να βοηθήσουν στη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών τον προσεχή Ιανουάριο.
Είτε συμφωνεί κανείς με την αιτιολόγηση του πολέμου είτε όχι, όλοι πρέπει να συμπαρασταθούμε τώρα στον πολυβασανισμένο ιρακινό λαό που επιθυμεί διακαώς τη σταθερότητα στη χώρα του. Όλοι εδώ πρέπει να καταδικάσουμε τη διαιώνιση των επιθέσεων αδιακρίτως κατά της νέας ανεξάρτητης κυβέρνησης του Δρα Allawi και των πολυεθνικών ειρηνευτικών δυνάμεων, αλλά και τη βάρβαρη απαγωγή και δολοφονία ομήρων, αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν ήταν μουσουλμάνοι ή επειδή συνεργάζονταν για την ανασυγκρότηση της χώρας, όπως οι Ιταλίδες μέλη ανθρωπιστικής οργάνωσης.
Είναι σαφές, κρίνοντας εκ των υστέρων, ότι έγιναν λάθη και υποτιμήθηκε το μέγεθος της αντίστασης, αλλά η αποχώρηση των συμμαχικών στρατευμάτων θα χειροτέρευε μόνο την κατάσταση. Το αίτημα του κ. D’Alema, κατά τη γνώμη μου, θα σήμαινε παράδοση στην τρομοκρατία.
Η Συρία και το Ιράν επίσης δεν βοήθησαν καθόλου την προσπάθεια των ισλαμιστών αγωνιστών να εισχωρήσουν στο Ιράκ από τα εδάφη τους. Χαιρετίζω τη διάθεση 300 εκατ. ευρώ από τον Επίτροπο Patten το 2003-04 για την ανασυγκρότηση του Ιράκ. Η χαρακτηριστική του ευφράδεια θα λείψει, δυστυχώς, από όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου. Καλώ τα κράτη μέλη που αντιτίθενται στον πόλεμο όπως η Γαλλία και η Γερμανία να κοιτάξουν τώρα μπροστά και να στηρίξουν τις νέες πρωτοβουλίες του ΝΑΤΟ για την οικοδόμηση της ασφάλειας στο Ιράκ. Εξάλλου, όλοι έχουμε κοινό συμφέρον στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας. Με την απαγωγή δύο γάλλων δημοσιογράφων, οι ισλαμιστές τρομοκράτες δεν σεβάστηκαν τη γαλλική ουδετερότητα, κατηγορώντας αντίθετα τη Γαλλία για υπεράσπιση του κατανοητού και πολυαγαπημένου της κοσμικισμού με την απαγόρευση της μαντίλας στα σχολεία της.
De Keyser (PSE ).
Η σύγχυση στην οποία αναφέρθηκα παρατηρείται σε αμέτρητα θέματα, οπότε θα αναφερθώ σε δύο μόνον από αυτά. Καθώς εξελίσσεται ο φαύλος κύκλος της βίας, αδυνατούμε όλο και περισσότερο να διακρίνουμε μεταξύ θύτη και θύματος, συγχέουμε τους αντιστασιακούς με τους τρομοκράτες, την τραγική τύχη των στρατιωτών που χάνουν τη ζωή τους στο πεδίο της μάχης με την τύχη των αμάχων θυμάτων αυτού που κατ’ ευφημισμόν αποκαλούμε χρήση υπερβολικής βίας. Αναμφίβολα, όσοι εκτελούν ομήρους είναι αδίστακτοι εγκληματίες, αλλά τα αίτια των τραγικών συνθηκών και της βίας που επικρατούν στο Ιράκ πρέπει να αναζητηθούν αλλού, και τίποτε δεν μπορεί να δικαιολογήσει, για παράδειγμα, τα τυφλά πλήγματα με πυραύλους κατά του άρματος τύπου Bradley την περασμένη Κυριακή, τη στιγμή που οι τραυματίες στρατιώτες είχαν μεταφερθεί. Τα εν λόγω πλήγματα σκότωσαν παιδιά, αμάχους και έναν παλαιστίνιο δημοσιογράφο. Κάποια στιγμή, στο όνομα του διεθνούς δικαίου, πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Ζούμε με την –ενδεχομένως απατηλή– ελπίδα ότι το 2005 θα διεξαχθούν ελεύθερες εκλογές και θα σχηματιστεί μια κυβέρνηση η οποία θα στηρίζεται στη δημοκρατική νομιμότητα. Καλούμε την Επιτροπή και το Συμβούλιο να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την υλοποίηση αυτής της ελπίδας. Όπως ανέφερε ο κ. D'Alema, ο πόλεμος στο Ιράκ υπήρξε ένα τραγικό σφάλμα, και δεν μπορούμε να αλλάξουμε την ιστορία. Ωστόσο –και εν προκειμένω απευθύνομαι στον κ. Tannock– πρέπει κάποτε να έχουμε το θάρρος να αναγνωρίζουμε τα σφάλματά μας, εάν θέλουμε να έχουμε τη δυνατότητα να τα διορθώσουμε. 
Nicholson of Winterbourne (ALDE ).
Pflüger (GUE/NGL ).
Εάν η μετάφραση ήταν σωστή, ο κ. Bot είπε: “Τερματίστηκε η κατοχή”. Αυτό όμως είναι οφθαλμοφανής ανοησία. Ζητάμε να τερματιστεί πραγματικά η κατοχή και αυτό σημαίνει την απόσυρση των στρατευμάτων κατοχής.
Giertych (IND/DEM ).
Ibrisagic (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, η συζήτηση στο Ιράκ μέχρι τώρα εστιάστηκε συχνά στο πόσος χρόνος είναι απαραίτητος για την εξομάλυνση της κατάστασης εκεί και διατυπώθηκε έντονη κριτική από πολλές πλευρές για τις εξελίξεις στο Ιράκ. Ακούστηκαν ερωτήματα του τύπου “Είναι, άραγε, καλύτερα τώρα τα πράγματα;”, και οι άνθρωποι αναρωτιούνται αν η στρατιωτική παρουσία όντως οδηγεί στην ειρήνη. Για εκείνους που αναρωτιούνται αν όντως συμβαίνει έτσι, μπορώ να θέσω ένα ερώτημα: βρεθήκατε ποτέ στη δίνη ενός πολέμου και ευχηθήκατε κάποια εξωγενής δύναμη –οι Ηνωμένες Πολιτείες, η ΕΕ ή το NATO– να έλθουν και να επέμβουν στη χώρα σας; Αυτό είναι κάτι που εδώ ο ίδιος το έπραξα και έχω και μια οριστική απάντηση σε αυτό το ερώτημα: ναι, η στρατιωτική παρουσία μπορεί να οδηγήσει σε ειρήνη.
Siwiec (PSE ).
Malmström (ALDE ).
    Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε Patten. Δεν είναι η πρώτη φορά που μιλάμε για το Ιράκ σε αυτή την αίθουσα και αυτό είναι απολύτως φυσικό αφού τα γεγονότα στο Ιράκ κυριαρχούν στη διεθνή ειδησεογραφία. Οι εκθέσεις για φρικτή βία και τρομοκρατία που στρέφεται εναντίον γυναικών, παιδιών και αμάχων –κατά κύριο λόγο Ιρακινοί, αλλά και ξένοι δημοσιογράφοι, προσωπικό οργανώσεων παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας, επιχειρηματίες και στρατιωτικοί– είναι ανησυχητικές. Οι απαγωγές είναι καθ’ όλα αποτρόπαιες και είναι θετικό που εμείς, σε αυτό το Σώμα, είμαστε σε κάθε περίπτωση απολύτως σύμφωνοι στην απαίτησή μας να αφεθούν ελεύθεροι όσοι έχουν απαχθεί και στο ότι πρέπει να σταματήσει η βία.
Speroni (IND/DEM ).
Πρόεδρος. –

Πρόεδρος.
   Περνάμε τώρα στην ψηφοφορία(1).
Queiró (PPE-DE ),
   . – Ψήφισα υπέρ της σύστασης μιας προσωρινής επιτροπής αρμόδιας για τις πολιτικές προκλήσεις και τα δημοσιονομικά μέσα της διευρυμένης Ένωσης 2007-2013, διότι θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να παρακολουθήσουμε πολύ προσεκτικά αυτή τη διαδικασία, και να συγκεντρώσουμε και να συντονίσουμε τις διαφορετικές απόψεις όσον αφορά τα επιμέρους κονδύλια του προϋπολογισμού τα οποία καλείται να αξιολογήσει το Κοινοβούλιο στις διάφορες επιτροπές του.
Ribeiro (GUE/NGL ),
   . – Αν και ψηφίσαμε υπέρ της σύστασης μιας προσωρινής επιτροπής η οποία θα είναι αρμόδια για τις πολιτικές προτεραιότητες και τα δημοσιονομικά μέσα για τις μελλοντικές δημοσιονομικές προοπτικές 2007-2013, υπάρχουν δύο ζητήματα τα οποία επιθυμούμε να διευθετηθούν.
Δεύτερον, πρέπει να διασφαλιστεί η εκπροσώπηση των διαφόρων πολιτικών και εθνικών ομάδων. Ως εκ τούτου, χαιρετίζουμε τη συμφωνία για αύξηση του μεγέθους της εν λόγω επιτροπής σε 50 μέλη, με την προϋπόθεση ότι θα διασφαλιστεί αυτή η εκπροσώπηση. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
Ευελπιστώ ειλικρινά ότι οι οδηγίες των προέδρων των πολιτικών ομάδων και της Διάσκεψης των Προέδρων έχουν εμπεδωθεί, καθόσον θεωρούν ότι αυτή η ιστορική στιγμή και οι πρακτικές της συνέπειες για μια Ευρώπη άνω των 450 εκατ. πολιτών δικαιολογεί τη σύσταση της συγκεκριμένης επιτροπής. Η μεθοδολογία αυτή πρέπει να καταστήσει δυνατή τη συγκέντρωση, την εξέταση και τον συντονισμό των απόψεων των διαφόρων αρμοδίων επιτροπών, συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στον ακριβέστερο καθορισμό των πολιτικών προτεραιοτήτων του Κοινοβουλίου, οι οποίες θα αντικατοπτρίζονται στις μελλοντικές δημοσιονομικές προοπτικές.

Goudin, Lundgren και Wohlin (IND/DEM ),
Απορρίπτουμε την τροπολογία αριθ. 7 της Ομάδας Συμμαχία των Δημοκρατών και των Φιλελευθέρων για την Ευρώπη, σύμφωνα με την οποία θα προσφερόταν στην Επιτροπή μια ανεξάρτητη πηγή πόρων. Θεωρούμε ότι, όταν η ΕΕ συνάπτει αλιευτική συμφωνία με μια τρίτη χώρα, το συνολικό ποσό της χρηματικής αντιπαροχής για την εν λόγω χώρα πρέπει να προσφέρεται από τα κράτη μέλη της ΕΕ των οποίων τα αλιευτικά σκάφη εκμεταλλεύονται τις σχετικές ευκαιρίες βάσει της συμφωνίας. Τα εν λόγω κράτη μέλη θα μπορούσαν, σε μια τέτοια περίπτωση, να αποφασίσουν τα ίδια κατά πόσον, εν συνεχεία, θα καλύψουν αυτές τις δαπάνες επιβάλλοντας φόρους στα αλιευτικά τους σκάφη. 
Queiró (PPE-DE ),
   .– Ψήφισα υπέρ της έκθεσης του κ. Morillon σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά τη σύναψη του πρωτοκόλλου που καθορίζει, για την περίοδο από τις 3 Δεκεμβρίου 2003 έως τις 2 Δεκεμβρίου 2007, τις αλιευτικές δυνατότητες και τη χρηματική αντιπαροχή που προβλέπονται στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της κυβέρνησης του Μαυρικίου για την αλιεία στα ύδατα του Μαυρικίου, διότι θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό τον συντονισμό της προστασίας των συμφερόντων της ΕΕ στον τομέα της αλιείας με τη διαχείριση των αλιευτικών πόρων και την ανάπτυξη των πληθυσμών που εξαρτώνται από την αλιεία. Η ΕΕ πρέπει να προβεί σε ακριβή αξιολόγηση της βιωσιμότητας των αλιευτικών συμφωνιών με τρίτες χώρες, δεδομένου ότι η εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων έχει προσλάβει μεγαλύτερη σημασία όσον αφορά την ορθή υλοποίηση των κοινοτικών δράσεων που αποσκοπούν στην ανάπτυξη των τοπικών κοινοτήτων, κυρίως δε των παράκτιων κοινοτήτων οι οποίες εξαρτώνται από την παραδοσιακή αλιεία. Θα προστατευθούν επίσης οι ιδιοκτήτες σκαφών αλιείας τόνου της Κοινότητας, μέσω μέτρων για την επιβολή μεγαλύτερου ελέγχου στις αλιευτικές δραστηριότητες με σκοπό την καταπολέμηση της παράνομης αλιείας. Τα εν λόγω μέτρα θα συμβάλουν στη διασφάλιση της υπεύθυνης αλιείας στον Ινδικό Ωκεανό. 
Ribeiro (GUE/NGL ),
Οι εν λόγω συμφωνίες, οι οποίες είναι εμπορικού χαρακτήρα, μπορούν επίσης να συμβάλουν στη βιώσιμη διαχείριση των αλιευτικών πόρων και στην ανάπτυξη των τοπικών αλιευτικών κοινοτήτων. Το ισχύον αλιευτικό πρωτόκολλο, το οποίο ισχύει έως τις 2 Δεκεμβρίου 2007, θα επιτρέψει στα επτά πορτογαλικά παραγαδιάρικα επιφανείας να συνεχίσουν να λειτουργούν και στο προσεχές μέλλον. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
   . – Το θέμα αυτού του ψηφίσματος είναι η σύναψη μίας ακόμη αλιευτικής συμφωνίας μεταξύ της ΕΕ και διαφόρων κρατών του Ινδικού Ωκεανού, στην προκειμένη περίπτωση του Μαυρικίου. Η εν λόγω συμφωνία, με τις αναγκαίες προσαρμογές, παρατείνει τις διαδοχικές συμφωνίες που έχουν συναφθεί στον τομέα μετά το 1989.
Δεδομένου ότι επί του παρόντος επτά από τα 90 κοινοτικά σκάφη που αλιεύουν στα ύδατα του Μαυρικίου είναι πορτογαλικά, υπερψήφισα την έκθεση, διότι θεωρώ ότι οι τροπολογίες τις οποίες κατέθεσε ο εισηγητής προσφέρουν προστιθέμενη αξία στη συγκεκριμένη πρόταση κανονισμού. 
Titford (IND/DEM ),
Τα τελευταία πέντε χρόνια αγωνίζομαι ενάντια σε αυτή την τρομακτική περιβαλλοντική υποβάθμιση και προσπαθώ να επισημάνω το ανθρώπινο κόστος στις γηγενείς μαύρες αφρικανικές κοινότητες. Το 2003 και στις αρχές του 2004 περισσότεροι από 100 βουλευτές είχαν αρχίσει τουλάχιστον να με ακούν. Τώρα βλέπω ότι η αντιπολίτευση μειώθηκε σε 70 ή 80. Ο λόγος, όπως μου είπαν, είναι ότι οι συμφωνίες έχουν αναμορφωθεί.
Ωστόσο, θα ήμουν ιδιαίτερα επιφυλακτικός για την έννοια της λέξης “αναμόρφωση” σε κοινοτικό κείμενο. Συνήθως δεν έχει νόημα. Στην περίπτωση της Αφρικής, σημαίνει ότι ορισμένες πτυχές της συμφωνίας μπορεί να είναι ελαφρώς λιγότερο κακές. Η όλη αρχή είναι λανθασμένη και για το λόγο αυτό το UKIP θα συνεχίσει να αντιτίθεται σε αυτές τις συμφωνίες έως ότου επιστραφούν σε αυτή την τραγική ήπειρο τα αλιευτικά της ύδατα. 

Queiró (PPE-DE ),
   .– Ψήφισα υπέρ της έκθεσης του κ. Morillon σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά τη σύναψη πρωτοκόλλου με το οποίο καθορίζονται οι δυνατότητες αλιείας τόνου και η χρηματική αντιπαροχή που προβλέπονται μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Μαδαγασκάρης όσον αφορά την αλιεία στα ύδατα της Μαδαγασκάρης, για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2004 έως 31ης Δεκεμβρίου 2006, διότι υποστηρίζω την υπεύθυνη και βιώσιμη αλιεία. Το εν λόγω πρωτόκολλο καθορίζει τις αλιευτικές δυνατότητες του κοινοτικού στόλου αλιείας τόνου και προωθεί την ανάπτυξη και συνεργασία βάσει του σεβασμού της νομοθεσίας και των κανονισμών που ισχύουν στο πλαίσιο της εθνικής αλιευτικής πολιτικής της Μαδαγασκάρης. Το συνολικό κόστος του νέου πρωτοκόλλου είναι ακριβώς το ίδιο που ίσχυε και για το προηγούμενο πρωτόκολλο. Η συμφωνία αυτή είναι εξίσου σημαντική για την οικονομία της Μαδαγασκάρης, καθόσον προσφέρει μια σημαντική πηγή χρηματοδότησης και δημιουργίας θέσεων εργασίας για τους ντόπιους αλιείς, καθώς και για τη βιομηχανία επεξεργασίας και τις δραστηριότητες ελέγχου. 
Ribeiro (GUE/NGL ),
   .– Αυτό το έκτο πρωτόκολλο στην αλιευτική συμφωνία με τη Δημοκρατία της Μαδαγασκάρης ισχύει μέχρι το τέλος του 2006 και καθορίζει τις δυνατότητες αλιείας τόνου των κοινοτικών στόλων –στους οποίους περιλαμβάνονται έξι πορτογαλικά παραγαδιάρικα επιφανείας– κατά το υπόδειγμα των υπολοίπων συμφωνιών σχετικά με την αλιεία τόνου τις οποίες συνήψε η Κοινότητα με χώρες του Ινδικού Ωκεανού, και τις οποίες χαιρετίζουμε θερμά.
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),

Queiró (PPE-DE ),
   .– Υπερψήφισα την έκθεση σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά τη σύναψη της συμφωνίας υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών σχετικά με την παράταση του πρωτοκόλλου με το οποίο καθορίζονται οι αλιευτικές δυνατότητες και η χρηματική αντιπαροχή που προβλέπονται στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Πρασίνου Ακρωτηρίου όσον αφορά την αλιεία στα ανοικτά του Πρασίνου Ακρωτηρίου, για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2004 έως 30ής Ιουνίου 2005, δεδομένων των αμοιβαίων οφελών που θα προκύψουν τόσο για την Κοινότητα όσο και για το Πράσινο Ακρωτήριο από τη σύναψη της εν λόγω συμφωνίας.
Ribeiro (GUE/NGL ),
   .– Χαιρετίζουμε αυτή την έκθεση ενόψει της κοινωνικής και οικονομικής της σπουδαιότητας για τη Δημοκρατία του Πρασίνου Ακρωτηρίου και για τις χώρες –Ισπανία, Πορτογαλία και Γαλλία– οι στόλοι των οποίων δραστηριοποιούνται στην περιοχή με 117 σκάφη. Η έκθεση εστιάζεται κυρίως στον τόνο, αλλά καλύπτει επίσης τα βύθια είδη.
Η παράταση της ισχύουσας αλιευτικής συμφωνίας για ένα επιπλέον έτος –έως τις 30 Ιουνίου 2005– θα επιτρέψει στους ιδιοκτήτες πλοίων αλιείας τόνου να αναπτύξουν τις αλιευτικές τους δραστηριότητες στην αποκλειστική οικονομική ζώνη του Πρασίνου Ακρωτηρίου, συμπεριλαμβανομένων των δύο πορτογαλικών αλιευτικών με καλαμίδια και των δέκα πορτογαλικών παραγαδιάρικων επιφανείας. Επιπλέον, επιτρέπεται στον πορτογαλικό στόλο η αλιεία έως και 630 κόρων ολικής χωρητικότητας (ΚΟΧ) με βενθοπελαγικές μηχανότρατες. Αυτές οι αλιευτικές δυνατότητες φαίνονται απειροελάχιστες, ωστόσο, ενόψει των παραδοσιακών και ιστορικών δεσμών μεταξύ της Πορτογαλίας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου, αλλά αυτό αντικατοπτρίζει επίσης την αλιευτική πολιτική που ασκείται στο πλαίσιο μιας κοινής αλιευτικής πολιτικής η οποία έχει οδηγήσει σταδιακά στην καταστροφή των υπερπόντιων αλιευτικών στόλων, όπως στην περίπτωση του πορτογαλικού στόλου. 
Ribeiro e Castro (PPE-DE ),
   .– Το ζήτημα που μας απασχολεί είναι η παράταση του αλιευτικού πρωτοκόλλου μεταξύ της ΕΕ και του Πρασίνου Ακρωτηρίου για την περίοδο μεταξύ 1ης Ιουλίου 2004 και 30ής Ιουνίου 2005, το οποίο εστιάζεται κυρίως στον τόνο και στόχο έχει να επιτρέψει στους ιδιοκτήτες σκαφών αλιείας τόνου της Κοινότητας να συνεχίσουν τις αλιευτικές τους δραστηριότητες στη αποκλειστική οικονομική ζώνη του Πρασίνου Ακρωτηρίου.


Klich (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, είναι απολύτως εμφανές ότι η κατάσταση στο Ιράκ σταδιακά επιδεινώνεται. Ο ανταρτοπόλεμος εξαπλώνεται και ο αριθμός των τρομοκρατικών ενεργειών αυξάνεται. Την περασμένη Κυριακή καταγράφηκαν 600 επιθέσεις αυτού του είδους. Η θέση της προσωρινής κυβέρνησης αποδυναμώνεται, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος εμπλοκής της πολιτικής διαδικασίας όπως αυτή καθορίζεται στο ψήφισμα 1546 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Οι εκλογές έχουν προγραμματιστεί για τις 31 Ιανουαρίου 2005. Εάν δεν πραγματοποιηθούν, δεν θα εγκριθεί το Σύνταγμα και δεν θα υπάρξει μια οριστική, μόνιμη κυβέρνηση στις αρχές του 2006.
Αυτό σημαίνει ότι βρισκόμαστε πλέον σε ένα σημείο καμπής και ότι, είτε το Ιράκ θα φροντίσει να τηρήσει το χρονοδιάγραμμα που ορίζεται στο ψήφισμα 1546, είτε θα ανακοπεί η όλη προσπάθεια ανασυγκρότησης της χώρας. Η κατάσταση αυτή οδηγεί στο ερώτημα για το τι μέτρα πρέπει να ληφθούν.
Πρώτον, η στρατιωτική συμμαχία δεν πρέπει να αποδυναμωθεί, όπως επιθυμούν οι Σοσιαλιστές, και δεν πρέπει να αποσυρθούν τα στρατεύματα. Τουναντίον, πρέπει να ενισχυθεί η στρατιωτική παρουσία, καθόσον ο σημερινός αριθμός των 200 000 στρατιωτών περίπου είναι τελείως ανεπαρκής για τη σταθεροποίηση της κατάστασης στο Ιράκ.
Ένα δημοκρατικό Ιράκ δεν πρέπει να τεθεί σε ομηρία με βάση ξεπερασμένες διαφωνίες στην Ευρώπη. Ο κ. Bot δήλωσε ότι το Ιράκ είναι θέμα που προκαλεί διχασμούς. Αυτό, ωστόσο, δεν θα έπρεπε να συμβαίνει· αντιθέτως, οι διαφωνίες που προέκυψαν στο παρελθόν πρέπει να ξεχαστούν. Το μέλλον του Ιράκ απαιτεί την πλήρη κινητοποίηση του καθενός μας ξεχωριστά, αλλά και του συνόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως συνέβη στην περίπτωση της ανοικοδόμησης των Βαλκανίων. 
Gruber (PSE ).
Ευχαριστώ τον Επίτροπο Chris Patten για την τόσο σαφή και τόσο αποτελεσματική παρέμβασή του. 
Chiesa (ALDE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκτίμησα ιδιαίτερα τα λόγια του Επιτρόπου Patten, αλλά επισημαίνω με μεγάλη απογοήτευση και ανησυχία ότι το κείμενο της κοινής πρότασης ψηφίσματος για την κατάσταση στο Ιράκ που μας υποβλήθηκε αποτελεί σοβαρή οπισθοδρόμηση ως προς την καταδίκη του προληπτικού πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών που εξέφρασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις αρχές του 2003.
Δεν διακρίνω κανέναν πολιτικό ρεαλισμό. Η πραγματικότητα λέει ότι υπάρχει μια μαζική λαϊκή εξέγερση εναντίον των στρατευμάτων κατοχής και εναντίον μιας κυβέρνησης που δεν αντιπροσωπεύει τη χώρα. Η παρουσία τρομοκρατών δεν μπορεί να επισκιάσει αυτή την αλήθεια. Αντιθέτως, όπως είπε και ο κ. D'Alema, η παρουσία των ξένων στρατευμάτων είναι αυτή που προσελκύει και προκαλεί την τρομοκρατία.
Εάν η Ευρώπη δεν λάβει θέση κινδυνεύει σοβαρά να βρεθεί σε λίγους μήνες αντιμέτωπη με μια ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή, στην οποία μάλιστα θα είναι συνένοχη. Υπό αυτές τις συνθήκες, εάν διεξαχθούν οι εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τον Ιανουάριο του 2005, δεν θα είναι ούτε ελεύθερες ούτε δίκαιες. Η καταδίκη της τρομοκρατίας χωρίς να καταγγέλλεται ο υπαίτιος για όλη αυτή την κατάσταση ισοδυναμεί με στρουθοκαμηλισμό.
Vatanen (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Επίτροπο Patten για το έργο του. Του εύχομαι ό,τι καλύτερο – οδηγείτε προσεκτικά, κύριε Επίτροπε! 

Μπεγλίτης (PSE ).
Το Ιράκ βυθίζεται όλο και περισσότερο στη βία, στην αστάθεια και στην έλλειψη στοιχειώδους ασφάλειας. Καθημερινά υπονομεύεται η πολιτική διαδικασία μετάβασης σε ελεύθερες εκλογές όπως προβλέπονταν από το ψήφισμα 15/46 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η αποχώρηση των διεθνών και ευρωπαϊκών ανθρωπιστικών οργανώσεων θα αποτελέσει ήττα για τη διεθνή κοινότητα και κυρίως για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κύριε Πρόεδρε, τον περασμένο Ιούνιο χαιρετίσαμε όλοι την ομόφωνη απόφαση 15/46 του Συμβουλίου Ασφαλείας για την έναρξη της πολιτικής διαδικασίας που θα οδηγούσε σε ελεύθερες εκλογές και σε ένα νέο δημοκρατικό σύνταγμα. Παρά τη νομιμοποίηση των δυνάμεων κατοχής ως πολυεθνικής δύναμης από το Συμβούλιο Ασφαλείας, η κατοχή συνεχίζεται και είναι ένα πραγματικό γεγονός και αποτελεί την πηγή και την κύρια αιτία της συνεχιζόμενης σύγκρουσης. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ποίος πραγματικά πιστεύει ότι το χρονοδιάγραμμα που προβλέπεται στο ψήφισμα 15/46 θα γίνει σεβαστό, ποίος πιστεύει ότι μπορεί να εγγυηθεί την ομαλή πολιτική διαδικασία, ποίος πιστεύει ότι ο ΟΗΕ μπορεί να παίξει τον ηγετικό του ρόλο στο Ιράκ; Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαδραματίσει τον δικό της αυτόνομο ρόλο, να κάνει τη δική της ανάλυση της κατάστασης ασφαλείας και να προχωρήσει σε μια δική της ανάλυση για το ρόλο, τη σύνθεση και την προοπτική της πολυεθνικής δύναμης.
Η ανακοίνωση της Επιτροπής του Ιουνίου του 2004 είναι σημαντική, όπως σημαντικός είναι και ο ρόλος του Επιτρόπου Patten. Φοβάμαι όμως ότι δεν μπορούν να υλοποιηθούν. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο Υπουργών πρέπει να προχωρήσουν άμεσα στη σύνταξη μιας έκθεσης αξιολόγησης για την κατάσταση ασφαλείας στο Ιράκ, όπως επίσης πρέπει να ληφθεί διεθνής πρωτοβουλία για τη σύγκληση διεθνούς διάσκεψης. 
Mauro (PPE-DE ).
Ζητούμε επίσης την επιστροφή της σορού του Enzo Baldoni επιδεικνύοντας έλεος και ανθρωπισμό για την οικογένειά του. Αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να επιτρέψουμε το να διακυβευθεί το ιδανικό που αντιπροσωπεύουν οι δύο νέες αυτές γυναίκες, την πραγματική δηλαδή ευκαιρία οικοδόμησης του κοινού καλού και της αδελφοσύνης στην περιοχή του Ιράκ. Οι δύο αυτές γυναίκες και οι δύο δημοσιογράφοι αντιπροσωπεύουν πράγματι την Ευρώπη. 
Gröner (PSE ).
Queiró (PPE-DE ).
Πρέπει να στηρίξουμε επίσης την πρόθεση της προσωρινής κυβέρνησης να προωθήσει, παρά τις όποιες δυσκολίες, τις προετοιμασίες για τη διενέργεια ελεύθερων και δημοκρατικών εκλογών τον Ιανουάριο του 2005. Ενώ ο χρόνος φαίνεται να λειτουργεί εις βάρος του ιρακινού λαού που επιθυμεί να έχει τη δυνατότητα να προετοιμάσει το έδαφος για τη δημοκρατία και την εξάλειψη των τρομοκρατικών δικτύων που δραστηριοποιούνται στη χώρα, δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της συμμερίζονται αυτή τη δέσμευση για τη στήριξη του ιρακινού λαού στην προσπάθεια ανοικοδόμησης μιας χώρας η οποία θα είναι ασφαλής, δημοκρατική, ενωμένη και ακμαία, μιας χώρας στο εσωτερικό της οποίας θα επικρατεί ειρήνη και η οποία θα επιδιώκει την αποκατάσταση σχέσεων συνεργασίας με τους γείτονές της και με τον υπόλοιπο κόσμο.
Maat (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, οι παρατηρήσεις μου στηρίζονται κυρίως στον ρόλο μου ως μέλους της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού και της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων. Αντιλαμβάνομαι ότι, αν και ο ρόλος της ΕΕ είναι δευτερεύων επί του παρόντος, μπορεί, παρ’ όλα αυτά, να συμβάλει στον καθορισμό της ποιότητας της δημοκρατίας στο μέλλον. Τα ερωτήματα που θέλω να θέσω είναι συγκεκριμένα, ενώ χαιρετίζω, καταρχάς, την πρόταση του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου για το ενδεχόμενο αποστολής στο Ιράκ μιας επιτροπής διερεύνησης στα τέλη του έτους. Το πρώτο μου ερώτημα αφορά τη δαπάνη πόρων της ΕΕ στο ίδιο το Ιράκ. Έχω την εντύπωση ότι, για πρακτικούς λόγους, αποφασίστηκε η δαπάνη αυτών των πόρων κυρίως μέσω των υφισταμένων, παραδοσιακών διαύλων σε μια προσπάθεια επίτευξης των μέγιστων αποτελεσμάτων. Ωστόσο, εξαιτίας αυτού του γεγονότος, φαίνεται ότι οι μειονότητες, και αναφέρομαι ειδικότερα στην ασσυριακή μειονότητα, η οποία αντιστοιχεί στο 10% του πληθυσμού και αποτελείται κατά κύριο λόγο από χριστιανούς, κινδυνεύει να περιθωριοποιηθεί. Κάτι τέτοιο θα ήταν απαράδεκτο, καθόσον έχουν υποστεί επίσης τις συνέπειες του προγράμματος εξαραβισμού του Σαντάμ Χουσεΐν, ενώ τώρα, στον κουρδικό τομέα, υφίστανται καταπίεση. Θα μπορούσε η Επιτροπή, καθώς και το Συμβούλιο, να αναφερθούν λεπτομερέστερα στον τρόπο κατανομής των πόρων, όσον αφορά ειδικότερα τη συγκεκριμένη και άλλες μικρότερες μειονότητες;
Το δεύτερο ζήτημα που με απασχολεί αφορά το σχέδιο συντάγματος, στο οποίο η αραβική και η κουρδική αναγνωρίζονται ως επίσημες γλώσσες. Η ασσυριακή γλώσσα, ωστόσο, δεν αναγνωρίζεται ως τέτοια, παρά το γεγονός ότι ομιλείται από περισσότερο από 10% του πληθυσμού. Ποιος είναι ο ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει επ’ αυτού η Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να εγγυηθεί τη θέση των μειονοτήτων, αλλά και των μειονοτικών γλωσσών, στο νέο Ιράκ και την ιρακινή κοινωνία; 
Bot,
Καταρχάς, θεωρώ ότι πρέπει να διασφαλίσουμε την ολοκλήρωση της πολιτικής διαδικασίας, όπως ορίζεται σαφώς στο ψήφισμα 1546. Θεωρώ επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αποφασισμένη να συμβάλει εποικοδομητικά προς αυτή την κατεύθυνση. Θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να βοηθήσουμε ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή διεξαγωγή της εκλογικής διαδικασίας και η ανεμπόδιστη συμμετοχή όλων των Ιρακινών. Θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε στη συγκρότηση μιας νόμιμης κυβέρνησης, και να διασφαλίσουμε ότι, όταν συγκροτηθεί αυτή η νόμιμη κυβέρνηση, θα μπορεί επίσης να στηριχθεί σε έναν αποτελεσματικό διοικητικό μηχανισμό. Εν ολίγοις, θεωρώ ότι πρέπει να επιδιώξουμε την εισαγωγή σε αυτή τη χειμαζόμενη χώρα των αξιών τις οποίες θεωρούμε τόσο σημαντικές. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, στη δημοκρατία, την οποία στερήθηκαν για τόσον καιρό οι Ιρακινοί. Αναφέρομαι στα ανθρώπινα δικαιώματα και στον σεβασμό τους, και οφείλω να πω ότι αυτό περιλαμβάνει και τις γυναίκες, γεγονός που πολύ ορθώς επισημάνθηκε νωρίτερα. Αναφέρομαι στον σεβασμό των μειονοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της ασσυριακής μειονότητας, ένα ακόμη από τα προβλήματα της εν λόγω χώρας στο οποίο πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση. Αναφέρομαι στη δημιουργία ενός συνταγματικού κράτους και στο πώς μπορούμε, ως Ευρωπαϊκή Ένωση, βάσει της μεγάλης εμπειρίας μας, με τη δυνατότητα που έχουμε να συμβάλουμε στην αποκατάσταση ενός γνήσιου, ανεξάρτητου, νομικού σώματος με δικαστές οι οποίοι θα αποδίδουν όντως δικαιοσύνη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, και, πράγμα πολύ σημαντικό, μπορούμε να καταρτίσουμε αυτούς τους ανθρώπους και να τους προσφέρουμε καθοδήγηση. Κάποιος ομιλητής επεσήμανε επίσης τη σημασία των γειτονικών χωρών. Πρόκειται για μια άποψη την οποία στηρίζω ανεπιφύλακτα. Όπως δήλωσα ήδη στην πρώτη μου παρέμβαση, στη συνάντησή μου με τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς κατά την επίσκεψή μου στο Ιράκ, επεσήμανα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα δεχθεί ευχαρίστως μια πρόσκληση συμμετοχής στην επόμενη διάσκεψη με τις γειτονικές χώρες. Εξάλλου, όπως έχει αναφερθεί επανειλημμένα από αυτό το βήμα, η σταθερότητα στο Ιράκ συνεπάγεται και τη σταθερότητα στην περιοχή. Η ειρήνη και η δημοκρατία στο Ιράκ θα έχει επίσης αντίκτυπο στις γειτονικές του χώρες. Φρονώ ότι πρέπει να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, καταρχάς, για τη διασφάλιση της ειρήνης και της δημοκρατίας στο ίδιο το Ιράκ. Συνεπώς, έχοντας γεφυρώσει τις διαφορές απόψεων που υφίστανται επί του παρόντος, πρέπει επίσης, ως Ευρωπαϊκή Ένωση, να μπορέσουμε να κάνουμε σαφώς αισθητή την παρουσία μας στο Ιράκ. Γνωρίζω δε ότι αυτό είναι κάτι που επιθυμεί και που θα εκτιμήσει ιδιαιτέρως η σημερινή κυβέρνηση. Θεωρώ, λοιπόν, ότι δεν μπορούμε να αποφύγουμε τις ευθύνες μας και ότι πρέπει να ακολουθήσουμε στην πράξη τη σαφή πορεία που έχουμε καθορίσει. Η Προεδρία των Κάτω Χωρών θα μεριμνήσει γι’ αυτό. Έχω περιγράψει με σαφήνεια αυτούς τους στόχους. Έχω επίσης εξηγήσει ότι έχουμε αποστείλει μια ομάδα διερεύνησης, ότι στη συνέχεια θα αποστείλουμε μια ομάδα παρακολούθησης και ότι, βάσει αυτών, πολύ σύντομα θα ανακοινώσουμε πώς μπορούμε να υλοποιήσουμε αυτή την προσπάθεια. Αυτός είναι ο στόχος μας, και ευελπιστώ ότι θα έχω τη δυνατότητα να σας εκθέσω τα σχετικά αποτελέσματα στο τέλος της Προεδρίας μας. 
Πρόεδρος. –
Έχω λάβει, σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού, έξι προτάσεις ψηφίσματος για την περάτωση της συζήτησης σχετικά με την κατάσταση στο Ιράκ.(1)
Ribeiro (GUE/NGL ).

Πρόεδρος.
Tannock (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να παρέμβω εξ ονόματος του κ. Pannella των Ιταλών Ριζοσπαστών, ο οποίος βρίσκεται στην Ιταλία, για να επισημάνω κάτι σχετικά με το χρονοδιάγραμμα. Πληροφορήθηκα ότι η Προεδρία δεν έδωσε στον κ. Pannella το δικαίωμα να τροποποιήσει το χρονοδιάγραμμα, όπως έγινε και με εμένα πριν δύο χρόνια, καθώς αυτό απειλούσε τις δώδεκα περιόδους συνόδου του Στρασβούργου, αν και προβλέπεται από τις Συνθήκες. Στα πλήρη πρακτικά του Κοινοβουλίου δεν καταγράφεται η δήλωσή σας ότι “καμία τροπολογία δεν έχει κατατεθεί”. Στην ουσία, βέβαια, δεν επετράπη η κατάθεση καμίας τροπολογίας. Μπορείτε να διασφαλίσετε ότι τα πλήρη πρακτικά θα αναφέρουν επ’ ακριβώς τη δήλωσή σας, η οποία μαγνητοφωνείται τώρα για επαλήθευση; 
Πρόεδρος.
   Ευχαριστώ, κύριε Tannock, η παρατήρησή σας θα γραφεί στα πρακτικά, τα οποία θα διορθωθούν για να αποδοθεί με ακρίβεια ό,τι συνέβη.
Πρόεδρος.
Zalm,
     Κύριε Πρόεδρε, είχαμε μία ενδιαφέρουσα συνάντηση στο Scheveningen. Η συζήτηση βασίστηκε σε τρία έγγραφα. Πρώτον, μία ανακοίνωση της Επιτροπής για το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, δεύτερον, μία απόφαση του Δικαστηρίου για τη διαδικασία για τα υπερβολικά ελλείμματα όσον αφορά τη Γερμανία και τη Γαλλία, και τρίτον, μία δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Οι υπουργοί συμφώνησαν ότι η ανακοίνωση της Επιτροπής αποτελούσε καλή βάση για συζήτηση.
Η συζήτηση διεξήχθη σε δύο μέρη. Πρώτον, είχαμε μία μακρά συζήτηση στην ομάδα του ευρώ με τους 12. Στη συνέχεια, συζητήσαμε αυτά τα συμπεράσματα με την ομάδα των 25, καθώς οι υπόλοιποι 13 ελπίζουν να γίνουν μέλη της ΟΝΕ το συντομότερο δυνατό. Το πρώτο συμπέρασμα στο οποίο καταλήξαμε –αντίθετα με ορισμένες ερμηνείες του Τύπου– είναι ότι οι υπουργοί δεν προσπαθούν να αποδυναμώσουν το σύμφωνο, αλλά μάλλον θέλουν να ενισχυθεί, να διασαφηνιστεί και να εφαρμοστεί καλύτερα. Ασφαλώς, οι συζητήσεις δεν ήταν δυνατό να ολοκληρωθούν σε μία ημέρα, οπότε δώσαμε στους συνεργάτες μας μία πολιτική κατεύθυνση ώστε να είναι σε θέση να εργαστούν για το ζήτημα αυτό στο μέλλον, μαζί με την Επιτροπή.
Το δεύτερο σημείο στο οποίο συμφωνήσαμε είναι ότι δεν θα αλλάξουμε τίποτα όσον αφορά τα κριτήρια του 3% ή του 60% – περιλαμβάνονται στη Συνθήκη, είναι μέγιστης σημασίας και δεν πρέπει να αλλάξουν. Συμφωνήσαμε επίσης ότι ένα σύστημα που βασίζεται σε κανόνες αποτελεί την καλύτερη εγγύηση για τη διασφάλιση της υλοποίησης των δεσμεύσεων εξίσου για όλα τα κράτη μέλη. Συμφωνήσαμε ότι η Συνθήκη δεν πρέπει να αλλάξει καθόλου και ότι οι αλλαγές των κανονισμών πρέπει να διατηρηθούν στο ελάχιστο, εφόσον πράγματι απαιτούνται, αλλά δεν είμαστε ακόμη βέβαιοι για αυτό.
Για την ενίσχυση και την αποσαφήνιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη η ενδυνάμωση της οικονομικής λογικής και η εφαρμογή της. Προκειμένου να διασφαλιστεί η αξιοπιστία του πλαισίου, οι κανόνες πρέπει να είναι τόσο διαφανείς όσο και απλοί. Πιστεύουμε ότι πρέπει να αναλυθούν τα παρακάτω στοιχεία. Πρώτον, πρέπει να ενισχυθεί η προληπτική πτυχή του συμφώνου. Απαιτείται μια πιο συμμετρική προσέγγιση στη δημοσιονομική πολιτική μέσω της δημοσιονομικής πειθαρχίας κατά τη διάρκεια καλών εποχών ώστε να επιτευχθεί σταδιακά δημοσιονομικό πλεόνασμα όταν θα επέλθει άνοδος. Δεύτερον, θα χρησιμοποιούμε πίεση και στήριξη μεταξύ μας σε πρώιμο στάδιο των δημοσιονομικών αποκλίσεων, αντί να περιμένουμε μέχρι να παραβιάσει μια χώρα τον κανόνα του 3%. Τρίτον, χρειαζόμαστε σαφή δημοσιονομικά στοιχεία και εκτιμήσεις ανάπτυξης προκειμένου να προσδιορίζουμε και να διορθώνουμε τις δημοσιονομικές αποκλίσεις έγκαιρα.
Almunia,
Όπως ανέφερε ο Προεδρεύων του Συμβουλίου, κ. Zalm, στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας στη Χάγη, τόσο στην Ευρώπη των 12 όσο και γύρω από το τραπέζι της διευρυμένης Ευρώπης –το άτυπο Ecofin των 25– είχαμε μια αρχική συζήτηση πάνω σε αυτό το θέμα. Το Συμβούλιο συμφώνησε ότι η ανακοίνωση της Επιτροπής αποτελεί καλή βάση για συζήτηση και τώρα πιστεύουμε ότι κατά τις επόμενες εβδομάδες και μήνες το έργο το οποίο θα αναλάβουμε σε πιο τεχνικό επίπεδο μεταξύ των εκπροσώπων των κρατών μελών στην Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα μας επιτρέψει να φθάσουμε στο Ecofin του Νοεμβρίου με σημαντικότερο βαθμό συμφωνίας από ό,τι καταφέραμε να διαπραγματευτούμε και να επιτύχουμε σε αρκετά σημεία όσον αφορά τις γενικότερες ιδέες και τις αρχές που περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής.
Όπως είπε επίσης ο κ. Zalm, το σχέδιο της Συνταγματικής Συνθήκης που εγκρίθηκε τον Ιούνιο επικυρώνει αυτό που ήδη περιελαμβάνετο στη Συνθήκη και το οποίο δεν προτιθέμεθα να αλλάξουμε. Είναι οι βασικές αρχές, οι βασικές τιμές αναφοράς όσον αφορά την εξέλιξη των δημοσίων ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους και τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος, όπως ορίζεται στο σημερινό άρθρο 104 της Συνθήκης.
Αυτό το πλαίσιο βασίζεται σε εθνικές αλλά συντονισμένες οικονομικές πολιτικές που περιλαμβάνουν δημοσιονομικές πολιτικές, οι οποίες οφείλουν να συμμορφώνονται με το όριο του δημοσιονομικού ελλείμματος, το οποίο ανέρχεται σε 3%, και με το κριτήριο χρέους που ορίστηκε στο 60% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος.
Οφείλουμε συνεπώς να χρησιμοποιήσουμε αποτελεσματικότερα τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές της οικονομικής πολιτικής, ένα μέσο το οποίο εκ της φύσεώς του είναι πιο ευέλικτο από το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και, ταυτόχρονα, οφείλουμε να βελτιώσουμε την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης εφαρμόζοντας συχνότερα και αποτελεσματικότερα τα προληπτικά μέτρα και τις πτυχές του Συμφώνου, ενισχύοντας τον αμοιβαίο έλεγχο (peer pressure) και, ειδικότερα, κατά τη διάρκεια των ευνοϊκών περιόδων του οικονομικού κύκλου.
Όσον αφορά τον δημοσιονομικό συντονισμό, οι προτάσεις της Επιτροπής οι οποίες αποβλέπουν στο να ενισχύσουν και να προσαρμόσουν το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης βασίζονται σε τέσσερα κύρια ζητήματα. Πρώτον, στην ανάγκη να δοθεί έμφαση στο ύψους του χρέους και της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών καθόλη τη διαδικασία παρακολούθησης της εξέλιξης αυτών των δημόσιων οικονομικών σε κάθε ένα από τα κράτη μέλη. Καταρχήν, η συμμόρφωση με το μέγιστο όριο του ποσοστού του ελλείμματος του 3% πρέπει να εγγυάται την επαρκή μείωση του ύψους του χρέους και τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών κάθε χώρας. Ωστόσο, στην πράξη, σε πολλές χώρες η εξέλιξη του χρέους δεν ήταν η αναμενόμενη λόγω της εφαρμογής έκτακτων μέτρων ή την εμφάνιση τεκμαρτών χρεών. Οφείλουμε συνεπώς να δώσουμε περισσότερη προσοχή όχι μόνο στην εξέλιξη του χρέους αλλά και στον αυστηρό έλεγχο της εξέλιξης του δημόσιου ελλείμματος.
Πρέπει να καταστεί σαφές ότι το πρόβλημα της βιωσιμότητας δεν επηρεάζει μόνο χώρες που ήδη έχουν υψηλά επίπεδα χρέους, πάνω από την τιμή αναφοράς του 60%, αλλά και των άλλων κρατών μελών στα οποία το ποσοστό του χρέους σε σχέση με το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν αυξάνεται ή που, αν και δεν αυξάνεται επί του παρόντος, γνωρίζουν ότι στο μέλλον θα πρέπει να αντιμετωπίσουν πολύ σημαντικές και δύσκολες προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένων όσων απορρέουν από τη δημογραφική ανάπτυξη και τη γήρανση του πληθυσμού.
Δεύτερον, η Επιτροπή έχει επίγνωση της ανάγκης να λαμβάνει περισσότερο υπόψη τις διαφορετικές συνθήκες σε κάθε χώρα, κατά την παρακολούθηση των δημοσιονομικών εξελίξεων καθεμιάς χώρας και, ιδιαίτερα, κατά τον προσδιορισμό του μεσοπρόθεσμου στόχου. Σε μία Ένωση 25 χωρών δεν τίθεται θέμα δημιουργίας ενός συμφώνου –όπως είπαν ορισμένοι– δεν είναι στις προθέσεις της Επιτροπής να κάνει κάτι τέτοιο, αλλά μάλλον να εφαρμόσει την οικονομική λογική, η οποία δεν συνιστά την υιοθέτηση ενιαίου μεσοπρόθεσμου στόχου για την εξέλιξη των δημόσιων οικονομικών καθεμιάς χωριστά χώρας της διευρυμένης Ευρώπης.
Ταυτόχρονα, οι συγκεκριμένοι μεσοπρόθεσμοι στόχοι για κάθε χώρα πρέπει να εγγυώνται σε κάθε περίπτωση τη συμμόρφωση με τον κανόνα του 3% του ΑΕΠ για το δημόσιο έλλειμμά τους. Έτσι παρέχονται εγγυήσεις για ίση μεταχείριση όλων των κρατών μελών, ανεξάρτητα από τις διαφορετικές συνθήκες όσον αφορά τη βιωσιμότητα των δημόσιων λογαριασμών τους.
Τρίτον, η Επιτροπή πιστεύει ότι στη συζήτηση πρέπει να αντιμετωπισθεί η ανάγκη για ταχεία εφαρμογή μέτρων, για ενίσχυση της χρήσης προληπτικών μέτρων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Όλοι γνωρίζουμε ότι, στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και στις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας, δεν επωφελήθηκαν όλα τα κράτη μέλη από την καλή κατάσταση της οικονομίας τους, την καλή φάση του οικονομικού κύκλου στην οποία βρίσκονταν, ώστε να παγιώσουν επαρκώς τα δημόσια οικονομικά τους, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι σε καιρούς οικονομικής δυσπραγίας δεν είναι σε θέση, ή δυσκολεύονται εξαιρετικά να τηρήσουν τον κανόνα του 3%.
Όλες αυτές οι πλευρές –αυτές οι πρώτες τρεις δέσμες ιδεών– όπως είπε ο Προεδρεύων του Συμβουλίου κ. Zalm, έγιναν σχεδόν αμέσως ευνοϊκά δεκτές από το Συμβούλιο. Σχετικά με το διορθωτικό τμήμα του Συμφώνου διεξήχθη περισσότερη συζήτηση και θα εξακολουθήσει να διεξάγεται και στο μέλλον.
Για να είμαστε συνεπείς με τα προληπτικά μας μέτρα, οφείλουμε επίσης, στο διορθωτικό τμήμα του Συμφώνου, στη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος, να λαμβάνουμε υπόψη τις συνθήκες κάθε χώρας και τη φάση του κύκλου που διέρχεται η οικονομία κάθε χώρας. Πώς μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; Με δύο διαφορετικές διαδικασίες. Πρώτον, ο ισχύων ορισμός των εξαιρετικών περιστάσεων που περιλαμβάνονται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης είναι δυνατό να βελτιωθεί, επιτρέποντας σε μία χώρα να μην συμπεριληφθεί στη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος, ακόμη και αν το έλλειμμά της υπερβαίνει το 3%, αν διέρχεται περίοδο παρατεταμένης ανάπτυξης κάτω από το εν δυνάμει επίπεδό της.
Προκειμένου να υπάρχει διάκριση μεταξύ των περιόδων χαμηλής κυκλικής δραστηριότητας και των περιόδων χαμηλής διαρθρωτικής δραστηριότητας και για να αποφευχθεί η αποδυνάμωση του πλαισίου επιτήρησης, πρέπει να εφαρμόζονται με αυστηρότητα, σε κάθε περίπτωση, οι άλλες δύο απαιτήσεις που περιέχει η εν λόγω ρήτρα εξαιρετικών περιστάσεων. Τούτο σημαίνει ότι το έλλειμμα πρέπει να είναι προσωρινό και δεν πρέπει να αποκλίνει πολύ από το 3%.
Ένας δεύτερος προβληματισμός είναι η ανάγκη ή η δυνατότητα προσαρμογής της οδού διόρθωσης του ελλείμματος, η ταχύτητα με την οποία όταν μία χώρα η οποία βρίσκεται άνω του 3% οφείλει να φέρει το δημόσιο έλλειμμα της κάτω από αυτή τη τιμή αναφοράς. Οι διαφορές μεταξύ των κυκλικών καταστάσεων διαφορετικών χωρών που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση δικαιολογούν αυτή την προσέγγιση.
Εν πάση περιπτώσει, στην ανακοίνωση της Επιτροπής διατηρείται η αρχή ότι ένα υπερβολικό έλλειμμα πρέπει να διορθώνεται γρήγορα, αλλά –όπως είπε ο κ. Zalm– πρέπει να εξετάζεται η επίδραση πάνω στα δημοσιονομικά αποτελέσματα άλλων οικονομικών παραγόντων εκτός από την ένταση της προσπάθειας που απαιτείται, και η οποία καταβάλλεται από την εν λόγω χώρα.
Poettering (PPE-DE ).
Ως γνωστόν, για να αποφευχθεί αυτό υπάρχει ο μηχανισμός του Μάαστριχτ, το Σύμφωνο Σταθερότητας και οι ανάλογες διατάξεις. Ωστόσο, στο παρελθόν αυτά παραβιάστηκαν. Το θέμα είναι ότι σε περιόδους οικονομικής άνθησης δεν μειώθηκαν τα δημοσιονομικά ελλείμματα. Φυσικά, θεωρούμε σωστό να ασκείται μία πιο ευέλικτη πολιτική σε οικονομικά δύσκολους καιρούς, όπου η ευελιξία είναι απαραίτητη και πρέπει να διασφαλίζεται. Όμως διακρίνουμε τον μεγάλο κίνδυνο να μην μειωθούν τα χρέη σε οικονομικά καλύτερες εποχές εξαιτίας της νέας ερμηνείας των κριτηρίων. Η μεγάλη ανησυχία μας είναι ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Επιδοκιμάζουμε απερίφραστα την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με τις ανάλογες διαδικασίες. Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, επικροτούμε την απόφαση που ελήφθη την τελευταία εβδομάδα να δοθεί νέα εντολή στην Επιτροπή. Επίσης, επικροτώ το ότι είπατε: “Θα μείνουμε μέσα στο όριο δημοσιονομικού ελλείμματος 3%, δεν θέλουμε να ξεπεράσουμε το 60%”.
Όμως βλέπουμε ότι ορισμένα κράτη μέλη έχουν ήδη ξεπεράσει κατά πολύ το 60% ως προς το δημόσιο χρέος και γι’ αυτό θεωρώ ότι δεν πρέπει να αλλάξει η ερμηνεία της Συνθήκης και του Συμφώνου Σταθερότητας, γιατί αυτό θα αποτελούσε ενθάρρυνση για νέα χρέη.
Schulz (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, μάθαμε με χαρά ότι το Σαββατοκύριακο προφανώς υπήρξε κινητικότητα στο Συμβούλιο και απευθύνομαι σε εσάς, κύριε Zalm, επειδή ενεργήσατε ως πολύ ένθερμος υπερασπιστής της μέχρι τώρα ερμηνείας του Συμφώνου Σταθερότητας. Συγχωρήστε με αν υπερβάλλω κάπως, αλλά μερικές φορές είχα την εντύπωση ότι εσείς και ορισμένοι από τους συναδέλφους σας ερμηνεύατε με κυριολεκτικά μανιχαϊκό τρόπο το Σύμφωνο Σταθερότητας.
Ένα πολύ ουσιαστικό σημείο, στο οποίο αναφέρθηκε ο Επίτροπος Almunia, είναι το εξής: ότι κανείς δεν θέλει να εγκαταλείψει το 3% και κανείς δεν θα έπρεπε να θέλει να εγκαταλείψει το 60%. Όμως το καθοριστικό είναι ότι εάν παραμείνουμε σε αυτήν την γραμμή –που και στις τάξεις μας είναι γνωστό πως είναι απαραίτητη– τότε η δήλωση που έκανε εδώ ο κ. Επίτροπος πως κάθε χώρα πρέπει να κατορθώσει να ξεπεράσει τα προβλήματά της στο πλαίσιο των εκάστοτε ειδικών προϋποθέσεων και πως δεν μπορεί να επιβληθεί κοινός στόχος διότι οι προϋποθέσεις για να προσεγγιστούν οι στόχοι διαφέρουν ανά χώρα, είναι επίσης ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, γιατί έτσι δίνεται σε όσους θέλουν να σώσουν το Σύμφωνο Σταθερότητας η δυνατότητα να το πράξουν. Όποιος ερμηνεύει το Σύμφωνο Σταθερότητας μόνο με όρους “άσπρο-μαύρο” –πράγμα που φαίνεται από τις εξελίξεις των τελευταίων χωρών ότι συμβαίνει σε μερικές χώρες– όποιος λέει ότι δεν υπάρχει εναλλακτική γι’ αυτό που είχαμε φανταστεί πριν από 14 χρόνια, παραβλέπει ότι σημειώνονται δυναμικές εξελίξεις στον κοινωνικό και οικονομικό τομέα. Άλλωστε, τα στοιχεία του Επιτρόπου Almunia για τη δημογραφική ανάπτυξη δείχνουν ότι υπάρχουν εξελίξεις που πρέπει να σεβαστούμε και να λάβουμε υπόψη στους συλλογισμούς μας, τις οποίες δεν γνωρίζαμε όταν άρχισε η συζήτηση για το Σύμφωνο Σταθερότητας. Επομένως, το να το τροποποιήσουμε, να το εκσυγχρονίσουμε και να το προσαρμόσουμε στα σημερινά δεδομένα σημαίνει ότι το διασφαλίζουμε, το καθιστούμε εχέγγυο μίας μακρόβιας βάσης ενός σταθερού νομίσματος. Φανήκατε θαρραλέος, κύριε Almunia, και εμείς ως σοσιαλδημοκράτες σας υποσχόμαστε την υποστήριξή μας στην πορεία σας.
Klinz (ALDE ).
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η Γερμανία και η Γαλλία παραβιάζουν για τρίτη φορά εφέτος το κριτήριο του 3% για το δημοσιονομικό έλλειμμα. Παρ’ όλ’ αυτά, ο μηχανισμός κυρώσεων δεν λειτούργησε ως τώρα. Το Σύμφωνο Σταθερότητας κινδυνεύει να αποδειχθεί ένα απλό χαρτί και έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη στο ευρώ. Ενόψει όλων αυτών, η Ομάδα των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη επικροτεί το γεγονός ότι ο Επίτροπος Almunia διατύπωσε γρήγορα και αποφασιστικά προτάσεις για τη σωτηρία του Συμφώνου Σταθερότητας.
Θεωρούμε θετικό να διατηρηθεί καταρχήν το κριτήριο του 3% για το έλλειμμα. Θεωρούμε σωστό να υπάρξει καλύτερη παρακολούθηση του συνολικού χρέους ενός κράτους. Δεχόμαστε ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι δημογραφικές αλλαγές στα κράτη μέλη και οι δημοσιονομικές τους επιπτώσεις που στην πλειοψηφία τους είναι δυσμενείς. Επιδοκιμάζουμε την επισήμανση –που βασικά είναι αυτονόητη– ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να συγκεντρώνουν στις ευνοϊκές συγκυρίες πλεονάσματα για να έχουν αποθέματα σε δύσκολους καιρούς.
Επιδοκιμάζουμε την πρόθεση του Επιτρόπου να κάνει περισσότερο διαφανή και δεσμευτική τη δημοσιονομική πολιτική των κρατών μελών και μέσω της προσοχής της κοινής γνώμης, που θα την τραβήξει η τακτική υποβολής εκθέσεων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αντιστοίχων συζητήσεων. Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο ο Jean-Claude Juncker εξελέγη πρόεδρος της ομάδας του ευρώ για τα επόμενα δύο χρόνια. Ελπίζουμε ότι θα καταφέρει να ενισχύσει στα κράτη μέλη την ταύτιση με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και θα τα κάνει να αναπτύξουν μεγαλύτερο αίσθημα ευθύνης. Το ευρώ σημείωσε μοναδική επιτυχία και πρέπει να διατηρήσει τη σταθερότητά του προς το συμφέρον της Ευρώπης και των πολιτών της. 
Lipietz (Verts/ALE ).
Μετά τα Συμβούλια του Δουβλίνου και του Άμστερνταμ, οι Πράσινοι είχαν υιοθετήσει την άποψη ότι, σε περιόδους ύφεσης, το Σύμφωνο θα έπρεπε είτε να μην ισχύει είτε να μην εφαρμόζεται. Αυτό ακριβώς έχει συμβεί. Το Συμβούλιο δεν επέβαλε κυρώσεις στις μεγάλες χώρες όταν υπερέβησαν το όριο του 3%. Σήμερα, οι εν λόγω χώρες αντιπροσωπεύουν το 80% του ευρωπαϊκού εγχωρίου προϊόντος, και είναι βέβαιο ότι, χωρίς αυτή την πολιτική, η στασιμότητα που παρατηρήθηκε στην Ευρώπη κατά το 2003 θα είχε μετατραπεί σε ύφεση.
Wagenknecht (GUE/NGL ).
Whittaker (IND/DEM ).
    Κύριε Πρόεδρε, είναι σαφές ότι οι κυβερνήσεις της ευρύτερης ευρωζώνης δεν προτίθενται να δεσμευτούν υποσχόμενες ότι θα τηρήσουν το όριο ελλείμματος του 3%. Κανείς δεν περιμένει κάτι τέτοιο. Το Σύμφωνο Σταθερότητας μοιάζει περισσότερο με την κοινή αλιευτική πολιτική: κάθε χώρα έχει συμφέρον να τηρήσουν οι άλλες χώρες τους κανόνες αλλά να μην περιορίζεται η ίδια.
Η αλιευτική πολιτική δεν λειτουργεί καλά, ούτε και το Σύμφωνο Σταθερότητας, αλλά –για να συνεχίσουμε να προσποιούμαστε– θα έχουμε πλέον ένα πιο ευέλικτο σύμφωνο που θα λαμβάνει υπόψη τους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης και τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε χώρας. Φαίνεται καλή ιδέα, αλλά στην πράξη όλα αυτά τα κριτήρια εξαρτώνται από την κρίση, όπως μόλις εξήγησε ο κ. Almunia. Το μόνο που θα σημαίνει στο τέλος είναι ότι μία χώρα που θα έχει πρόβλημα με την τήρηση των κανόνων του συμφώνου δεν θα χρειάζεται να τους τηρεί. Ένας ευέλικτος κανόνας δεν είναι πια κανόνας.

Aylward (UEN ).
Για παράδειγμα, η Επιτροπή επέπληξε την ιρλανδική κυβέρνηση πριν λίγα χρόνια για την οικονομική διακυβέρνηση της χώρας μας, σε μια εποχή που η οικονομία μας αναπτυσσόταν με ρυθμούς της τάξης του 10% ετησίως. Υποστηρίζω τον οικονομικό συντονισμό, αλλά όλοι όσοι παίζουν στο ίδιο γήπεδο πρέπει να παίζουν σύμφωνα με τους ίδιους οικονομικούς κανόνες. Υποστηρίζω την αναθεώρηση των κανόνων που διέπουν το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Θα πρέπει να δίνεται η δυνατότητα σε χώρες με χαμηλό χρέος να επενδύουν σε βασικά έργα υποδομής εθνικής σημασίας. Αυτό είναι πολύ σοβαρό και οι κυβερνήσεις της ΕΕ πρέπει να εξετάσουν προσεκτικά τις διάφορες επιλογές που έχουμε στη διάθεσή μας. Η όποια αλλαγή στους κανόνες αυτούς πρέπει να είναι δίκαιη και ίση για όλους τους συμμετέχοντες.
Bobošíková (NI ).
Thyssen (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, ασφαλώς δεν είμαι η μόνη που αισθάνεται κάπως περίεργα διαβάζοντας τις ανακοινώσεις και ακούγοντας τις δηλώσεις που ακούστηκαν προ ολίγου. Αν και, όπως ακούγεται, πρόθεσή μας είναι η ενίσχυση του Συμφώνου, σχεδόν όλοι οι ομιλητές αναφέρθηκαν σε αποδυνάμωση ή χαλάρωσή του. Ενώ προφανώς δεν υπάρχει η πρόθεση να τροποποιηθεί ο κανόνας του 3% που ορίζεται στη Συνθήκη, έχω την αίσθηση ότι αυτός ακριβώς ο κανόνας αποδεικνύεται ο πλέον δυσεφάρμοστος. Επιπλέον, η τήρηση του Συμφώνου πρέπει να ενισχυθεί, αλλά φαίνεται να υπάρχουν πολλοί ευσεβείς πόθοι όσον αφορά τον μεγαλύτερο αντίκτυπο της λεγομένης πίεσης μεταξύ ισότιμων εταίρων, η οποία είναι βέβαιο ότι δεν λειτούργησε για τις μεγάλες χώρες, ενώ δεν υπάρχει πρόβλεψη για ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της Επιτροπής ή για μια εναλλακτική λύση στον τομέα της λήψης αποφάσεων στο Συμβούλιο, κατά τρόπο που θα οδηγούσε σε πραγματική βελτίωση στον τομέα της εφαρμογής. Ωστόσο, το πλεονέκτημα της ανακοίνωσης είναι ότι έχει πλέον πραγματοποιηθεί και ότι σύντομα θα ακολουθήσει μια ανοικτή συζήτηση, και υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό. Στην Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, το θέμα έχει ήδη αποτελέσει αντικείμενο λεπτομερούς συζήτησης, και θέλουμε να συμβάλουμε ασκώντας την επιρροή μας και επιδεικνύοντας ανοικτό πνεύμα, αλλά δεν πρόκειται να μετακινηθούμε από τις θεμελιώδεις αρχές μας. Ως εκ τούτου, ποτέ δεν έχουμε δηλώσει ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης είναι ανόητο. Τουναντίον, θεωρούμε ότι αποτέλεσε και εξακολουθεί να αποτελεί εξαιρετικά χρήσιμο μέσο. Το γεγονός ότι επιδιώκεται η μεγαλύτερη εναρμόνισή του με άλλα μέσα άσκησης οικονομικής πολιτικής, καθώς και η βελτίωσή του σε ορισμένους τομείς, η βελτιστοποίηση του ποσοστού του χρέους, ο οικονομικός ρεαλισμός, όλα αυτά είναι θέματα που μπορούν να συζητηθούν. Εκείνο, όμως, που θεωρούμε απαράδεκτο είναι να προσαρμόζεται το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης προκειμένου να ικανοποιηθούν ορισμένες κυβερνήσεις. Το Σύμφωνο πρέπει να προωθεί την πειθαρχία, πρέπει να μας υποχρεώνει με αυστηρότητα να παραμένουμε στον ορθό δρόμο. Αυτό σημαίνει ότι το Σύμφωνο πρέπει να ανταποκρίνεται σε μακροπρόθεσμες προκλήσεις της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, την οποία εφαρμόζουμε, και να μην επηρεάζεται από βραχυπρόθεσμες σειρήνες.
Désir (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, όπως ανέφερε προηγουμένως ο κ. Schulz, η Ομάδα μου στηρίζει πλήρως την πρόταση του Επιτρόπου κ. Almunia. Η εν λόγω πρόταση καταρρίπτει το ταμπού της αποφυγής οποιασδήποτε τροποποίησης της αρχικής μορφής του Συμφώνου και αποτελεί ένδειξη πραγματισμού ως προς την άντληση των διδαγμάτων που μας προσέφερε η πρώτη πενταετία λειτουργίας της ΟΝΕ. Αυτό, επιπλέον, συμβαίνει προκειμένου να ξεκινήσει μια νέα περίοδος στην ιστορία του κοινού νομίσματος, καθιστώντας εφικτό, στην πράξη, τον συνδυασμό της σταθερότητας και της προτεραιότητας στην ανάπτυξη και την απασχόληση.
Το ισχύον πλαίσιο δεν έχει αποδειχθεί απλώς ανεπαρκές ως μέσο ανάπτυξης σε σύγκριση με τις επιδόσεις των υπολοίπων σημαντικών νομισματικών ζωνών που υπάρχουν στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των κρατών μελών της ΕΕ τα οποία παρέμειναν εκτός της ζώνης του ευρώ· έχει αποδειχθεί επίσης ευάλωτο όσον αφορά την ίδια την αξιοπιστία του, εάν λάβουμε υπόψη όχι μόνο τον αριθμό και το μέγεθος των κρατών μελών που έχουν παραβεί τις διατάξεις του, αλλά και την αβεβαιότητα που έχει δημιουργηθεί μετά την απόφαση του Νοεμβρίου του 2003, την οποία ουσιαστικά παρέτεινε η απόφαση που έλαβε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τον περασμένο Ιούλιο.
Starkevičiūtė (ALDE ).
Lagendijk (Verts/ALE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, όταν ο Πρόεδρος Πρόντι χαρακτήρισε, προ διετίας, υπερβολικά άκαμπτο το Σύμφωνο Σταθερότητας, αντιμετωπίστηκε με χλευασμό. Κύριε Zalm, υπήρξατε ένας από τους σκληρότερους επικριτές, καθώς όποιος επιθυμούσε την αλλαγή του Συμφώνου Σταθερότητας θεωρούνταν αδύναμος. Πολύ συχνά, ρίχνατε με εμφανή ευχαρίστηση τα βέλη σας σε όλους συλλήβδην τους επικριτές, διότι ήταν όλοι άχρηστοι. Μπορώ να σας ρωτήσω κάτι; Είναι ή δεν είναι αλήθεια ότι όσα τώρα θεωρείτε αποδεκτά, όσα μας διαβάσατε προ ολίγου, μοιάζουν πάρα πολύ με τα όσα δήλωναν οι ίδιοι αυτοί επικριτές του Συμφώνου Σταθερότητας προ διετίας; Θα αναφέρω δύο παραδείγματα: η πολιτική μου ομάδα ζητούσε εξαρχής να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στο δημόσιο χρέος παρά στο ετήσιο έλλειμμα του προϋπολογισμού. Εξαρχής δηλώναμε ότι ενδέχεται να υπάρξουν καταστάσεις στο πλαίσιο των οποίων ένα κράτος μέλος δεν πρέπει να τιμωρείται για την υπέρβαση του 3%, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση χαμηλού ρυθμού ανάπτυξης για μεγάλο χρονικό διάστημα. Χαιρετίζω, τέλος, το γεγονός ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή φαίνεται τώρα να έχουν τη διάθεση να ερμηνεύσουν με μεγαλύτερη ευελιξία το Σύμφωνο Σταθερότητας. Κύριε Zalm, σας καλώ, ωστόσο, να επιδείξετε την ίδια εντιμότητα και ευελιξία, και να μην σπεύσετε να δηλώσετε ότι θα αποσαφηνίσετε και θα βελτιώσετε τη νομοθεσία. Θα προτιμούσα, αντιθέτως, να δηλώσετε ότι αντιμετωπίζετε επιτέλους με σοβαρότητα την εποικοδομητική κριτική των βουλευτών των Πρασίνων και της Αριστεράς σε αυτό το Σώμα και ότι, ως εκ τούτου, θα εκσυγχρονίσετε το Σύμφωνο. Κύριε Zalm, όλοι υποχρεωνόμαστε κάποτε να παραδεχτούμε ότι κάναμε λάθος. Είναι καιρός, λοιπόν, να παραδεχθείτε το λάθος σας. 
Τούσσας (GUE/NGL ).
Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις, σε συνδυασμό με τα κριτήρια του δημοσιονομικού ελλείμματος στο 3% και του δημόσιου χρέους στο 60%, κάνουν ακόμα πιο αντιδραστικό το Σύμφωνο Σταθερότητας με στόχο την ταχύτερη υλοποίηση της αντιλαϊκής στρατηγικής της Λισαβόνας. Προωθείται συντονισμένη αύξηση της φορολογίας των εργαζομένων για να υπάρξουν δημοσιονομικά πλεονάσματα. Θέτουν υπό μεγαλύτερο έλεγχο τους εθνικούς προϋπολογισμούς για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών μονοπωλιακών επιχειρήσεων με τη μείωση της φορολογίας και την παροχή νέων προνομίων για το κεφάλαιο. Δίνουν ιδιαίτερο βάρος στο δημόσιο χρέος, προκειμένου να πιέσουν για άμεσες αλλαγές τα συστήματα συνταξιοδότησης, για την παραπέρα εμπορευματοποίηση της περίθαλψης, τη μείωση των κοινωνικών δαπανών και την ταχύτερη προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων για φθηνότερη τιμή της εργατικής δύναμης και αύξηση της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου.
Lundgren (IND/DEM ).
Karas (PPE-DE ).
Εμείς δεν θα αλλάξουμε τους κανόνες του παιχνιδιού. Αυτό το κάνει όποιος εννοεί την ευελιξία ως χαλάρωση. Όποιος θέλει, όπως ο υπουργός κ. Eichel, να βάλει φίμωτρο στην Bundesbank, περιφρονεί τον ρόλο μίας ανεξάρτητης κεντρικής τράπεζας και την σημασία της διαφάνειας για την εμπιστοσύνη, τη σταθερότητα και την αξιοπιστία. Υποστηρίζω την θέση του Συμβουλίου και τις δηλώσεις του Προέδρου της ΕΚΤ κ. Trichet. Χρειαζόμαστε σαφείς κανόνες που θα ισχύουν για όλους και την επιτυχή εφαρμογή τους. Δεν έχουμε πρόβλημα με το Σύμφωνο Σταθερότητας αλλά έλλειμμα στην εφαρμογή του.
Van den Burg (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θέλω να εκφράσω και εγώ τα συγχαρητήριά μου στον κ. Almunia, ο οποίος έκανε μια γενναία προσπάθεια να δώσει νέα ζωή στο παραπαίον Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Θέλω επίσης να συγχαρώ και να ευχαριστήσω τον κ. Zalm, τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου ECOFIN, για το γεγονός ότι, πράγματι, δεν παρέμεινε προσκολλημένος στο παρελθόν και, όπως ο κ. Lagendijk, δεν θέλω ούτε εγώ να ασχοληθώ με την επίλυση παλαιών διαφορών. Εκείνο, ωστόσο, που εύχομαι είναι ότι δεν θα ενεργήσει μόνο βάσει προσωπικού συμφέροντος και στο πλαίσιο τακτικών ελιγμών, αλλά ότι, επί της ουσίας, είναι πλέον και ο ίδιος πεπεισμένος ότι είναι σημαντικό από οικονομική άποψη να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην αναπτυξιακή συνιστώσα του Συμφώνου. Θέλω επίσης να επισημάνω ότι η Ομάδα μου εκτιμά ιδιαιτέρως το γεγονός ότι εκφράσατε την επιθυμία να συνεχιστεί ο διάλογος με την Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής του Κοινοβουλίου. Θεωρώ ότι η συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε αυτή τη διαδικασία είναι σημαντική.
Όσον αφορά την ουσία του θέματος, είναι σαφές ότι η πολιτική μου ομάδα συμφωνεί με την κατεύθυνση στην οποία κινείται το έγγραφο της Επιτροπής. Εξαρχής ζητούσαμε να υπάρξει μεγαλύτερη ισορροπία μεταξύ των στόχων της ανάπτυξης και της σταθερότητας. Επιθυμούμε να τερματιστεί η σύγκρουση μεταξύ, αφενός, των φιλόδοξων στόχων της Λισαβόνας και, αφετέρου, των δημοσιονομικών προτύπων που έχουν καθοριστεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα για περιόδους μακράς ύφεσης ούτως ώστε να είναι δυνατή η επένδυση στην ανάκαμψη της οικονομικής ανάπτυξης. Είναι παράλογο, για παράδειγμα, να περικόπτονται, αντί να αυξάνονται, στην Πορτογαλία οι δαπάνες στους τομείς της έρευνας και της τεχνολογίας, καθώς και της εκπαίδευσης, και να τιμωρείται η Ελλάδα –άλλο ένα παράδειγμα χώρας που υπερβαίνει τον προϋπολογισμό της– λόγω των θαυμάσιων Ολυμπιακών Αγώνων τους οποίους όλοι απολαύσαμε. Ακόμη και στη χώρα μου, μπορώ να αναφέρω το παράδειγμα της συζήτησης με τις τοπικές κυβερνήσεις όσον αφορά το πώς τους επιτρέπεται να χρηματοδοτούν επενδύσεις από τους πόρους των αποθεματικών ταμείων. Αυτό θα ήταν θετικό για την ανάπτυξη, εάν δεν συνέβαινε να είναι αντιμέτωπες με μια απαγόρευση στην πραγματοποίηση επενδύσεων σε περίπτωση υπέρβασης του ορίου του 3% όσον αφορά το έλλειμμα του προϋπολογισμού, κάτι που είναι παράλογο στην παρούσα φάση. Η Ομάδα μου στηρίζει, συνεπώς, ένα Σύμφωνο Σταθερότητας το οποίο θα είναι διατυπωμένο με μεγαλύτερη ακρίβεια. Θέλω να σας αναφέρω δύο στοιχεία σε αυτό το στάδιο.
Καταρχάς, αναμένω με ανυπομονησία να ακούσω τις απόψεις σας σχετικά με τον χρυσό κανόνα. Όπως γνωρίζετε, στο ίδιο το Ηνωμένο Βασίλειο, μια χώρα που βρίσκεται εκτός της ευρωζώνης, ζητείται με ιδιαιτέρως έντονο τρόπο να υπάρξει διάκριση μεταξύ των τρεχουσών δημοσιονομικών δαπανών και των επενδυτικών δαπανών. Η αντίρρηση που προβάλλατε πάντοτε ήταν ότι τα όρια μεταξύ των δύο δεν μπορούν να καθοριστούν με σαφήνεια. Εκείνο που ζητώ δεν είναι να αφεθεί και αυτό στη διακριτική ευχέρεια των υπουργών Οικονομικών της κάθε χώρας, αλλά, ουσιαστικά, να διαπιστωθεί κατά πόσον μπορούμε να διαμορφώσουμε κοινά πρότυπα βάσει των στόχων της Λισαβόνας, των γενικών οικονομικών προσανατολισμών, καθώς ίσως και της γνωμοδότησης της ομάδας υψηλού επιπέδου του κ. Wim Kok. Το επιχείρημά μου είναι ότι σε αυτό το πλαίσιο θα μπορούσαμε να μετατρέψουμε αυτές τις καλοπροαίρετες δεσμεύσεις της Λισαβόνας και των επόμενων διασκέψεων κορυφής σε πραγματικά προγράμματα επενδύσεων και ανάπτυξης.
Δεύτερον, προτείνω την εφαρμογή αυτών των επιλογών σε πολυετή προγράμματα διατηρώντας τον στόχο του 2010 ή μεταθέτοντάς τον για αργότερα. Ποια είναι η άποψή σας για την ιδέα της διαγραφής της ανάπτυξης και των αναπτυξιακών επενδύσεων για μια σειρά ετών, ούτως ώστε να μην προστίθενται στο προβλεπόμενο όριο του 3% σε ετήσια βάση;
Θα ήθελα να μας ενημερώσετε εάν είστε διατεθειμένος να προβείτε σε παρόμοιες συζητήσεις στο Συμβούλιο ECOFIN, και ευελπιστώ ότι, σε μια τέτοια περίπτωση, θα μπορέσουμε να στηρίξουμε και πάλι το σύμφωνο στα δυο του πόδια, τα οποία έχει εξίσου ανάγκη, συγκεκριμένα τη σταθερότητα και την ανάπτυξη. 
Letta, Enrico (ALDE ).
Οι επιλογές των τελευταίων ετών διασφάλισαν τη σταθερότητα και έθεσαν υπό έλεγχο τον πληθωρισμό, αλλά η ανάπτυξη παρέμεινε χαμηλή και απουσιάζουν δεσμευτικοί κανόνες για την επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας. Η ανάπτυξη της Ευρώπης πρέπει να είναι ποιοτικά υψηλή και να επανέλθει τουλάχιστον σε ποσοστά άνω του 3%. Η μεταρρύθμιση του Συμφώνου μπορεί να αποτελέσει ένα από τα μέσα εξόδου από τον λήθαργο. Η πρόταση της Επιτροπής που παρουσίασε ο Επίτροπος Almunia αποτελεί μια καλή βάση εκκίνησης, αλλά πρέπει να βελτιωθεί. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξελίξουν αυτήν την ανταλλαγή απόψεων σε μια πραγματικά ευρεία συζήτηση, όπως αυτή που συνόδεψε το Μάαστριχτ.
Η συζήτηση πρέπει να επικεντρωθεί σε τρία καίρια σημεία. Κατά πρώτο λόγο, το μελλοντικό Σύμφωνο πρέπει να προσαρμοστεί στη στρατηγική της Λισαβόνας αυξάνοντας το βάρος όλων των κριτηρίων που άπτονται των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, της καινοτομίας και των επενδύσεων στην έρευνα και την ανάπτυξη. Πρέπει να επαναφέρουμε τις προτάσεις σχετικά με τον χρυσό κανόνα, αλλά με τη δέσμευση ότι οι επενδύσεις που αποσυνδέονται από το 3% θα καθορίζονται και θα ελέγχονται σε κοινοτικό επίπεδο και δεν θα καταλήγουν σε μια απλή δοσοληψία συμφερόντων των διαφόρων κρατών, όπως είπε προ ολίγου ο συνάδελφος κ. Klinz. Κατά δεύτερο λόγο, όσον αφορά το χρέος, το αποφασιστικό κριτήριο θα πρέπει να είναι η τάση και όχι το αποθεματικό. Κατά τρίτο λόγο, είναι αναγκαίες κάποιες διασαφηνίσεις σχετικά με την αξιοπιστία που θέλουμε να εξασφαλίσουμε στο Σύμφωνο, το οποίο ετέθη σε σκληρή δοκιμασία από την απόφαση του ECOFIN τον Νοέμβριο και από το τελικό κείμενο του Συντάγματος σχετικά με την εξισορρόπηση των εξουσιών μεταξύ ECOFIN και Επιτροπής που ευνοεί τις εθνικές κυβερνήσεις περισσότερο από το κείμενο της Συνέλευσης.
Παπαδημούλης (GUE/NGL ).
Blokland (IND/DEM ).
   – Κύριε Πρόεδρε, έχει περάσει σχεδόν διετία από τότε που ο Πρόεδρος Πρόντι χαρακτήρισε ανόητο το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Εντός αυτής της διετίας, η συζήτηση συνέχισε να μαίνεται και κατέληξε στις προτάσεις της Επιτροπής οι οποίες συζητήθηκαν στο πρόσφατο Συμβούλιο ECOFIN στο Scheveningen.
Την ίδια περίοδο, είχε λεχθεί ότι έπρεπε να ληφθούν περισσότερο υπόψη οι τάσεις της οικονομίας, επιτρέποντας έτσι τη χρήση των πλεονασμάτων από προηγούμενα έτη για την κάλυψη των δαπανών λιγότερο αποδοτικών ετών. Θα ήθελα να μας πει ο κ. Zalm κατά πόσον έχει ληφθεί υπόψη αυτή η πρόταση και εάν μπορεί να αποδειχθεί το κλειδί για ένα αποδεκτό νέο Σύμφωνο.
Θέλω επίσης να ρωτήσω εάν το Συμβούλιο μπορεί να μας διαφωτίσει περισσότερο όσον αφορά τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες του νέου προέδρου του ECOFIN, του κ. Juncker. 
Radwan (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κύριε Επίτροπε, πριν από 2-3 χρόνια βρισκόταν εδώ ο προκάτοχός σας, συμπατριώτης και κομματικός μου φίλος κ. Solbes και είχε αντιδράσει στις δηλώσεις του κ. Πρόντι που μνημονεύτηκαν αρκετές φορές σήμερα. Το Σύμφωνο Σταθερότητας είναι αρκετά ευέλικτο και δεν χρειάζεται αλλαγές. Γι’ αυτό, το ερώτημα είναι τώρα γιατί εμφανίζεται ξαφνικά, μετά από δύο χρόνια, το αίτημα αλλαγής – που μπορεί να μοιάζει διαφορετικό, αλλά προέρχεται από την ίδια κομματική οικογένεια.
Κατά την άποψή μου, είναι προς τιμήν σας το ότι κάνετε μία τελευταία προσπάθεια να σώσετε το Σύμφωνο Σταθερότητας γιατί απλά κατέστη φανερό πως οι Υπουργοί Οικονομικών, ιδίως της Γαλλίας και της Γερμανίας, ναι μεν θεσπίζουν ευρωπαϊκό δίκαιο, αλλά δεν το τηρούν. Θυμάμαι τον Υπουργό Οικονομικών Zalm, που στην επιτροπή μας είχε ζητήσει μεταξύ άλλων ίση μεταχείριση για όλους. Το υπογραμμίζω: πρέπει όλοι να αντιμετωπίζονται ίδια και το δίκαιο ισχύει για όλους. Ακόμα, επικροτώ το γεγονός ότι δεν θέλετε να τροποποιήσετε την Συνθήκη και ότι θα διατηρηθούν το 3% και το 60%.
Berès (PSE ).
Πρόκειται για μια ευκαιρία την οποία πρέπει να αδράξουμε, κυρίως δε προκειμένου να αποκατασταθεί η τάξη, οπότε δεν μπορώ να συμφωνήσω με την εκτίμηση του κ. Radwan. Το ζήτημα δεν είναι να διαπιστώσουμε κατά πόσον έχει αποτύχει η στρατηγική της Λισαβόνας ή εάν χρειάζεται να διασωθεί το Σύμφωνο. Το ζήτημα είναι πώς θα χρησιμοποιήσουμε το Σύμφωνο για να οδηγήσουμε στην επιτυχία της στρατηγικής της Λισαβόνας, και, από αυτή την άποψη, φρονώ ότι μπορούμε και οφείλουμε να καταβάλουμε μεγαλύτερες προσπάθειες για τη βελτίωση του ελέγχου των δαπανών. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στις δαπάνες οι οποίες συμβάλλουν στην υλοποίηση του συνόλου της στρατηγικής της Λισαβόνας· δεν θεωρώ ότι η ανταγωνιστικότητα αποτελεί το άλφα και το ωμέγα της στρατηγικής της Λισαβόνας. Η στρατηγική της Λισαβόνας θα είναι επιτυχημένη εάν θεμελιώνεται σε μια στρατηγική η οποία θα αποσκοπεί στην πλήρη απασχόληση και στη βιώσιμη ανάπτυξη βάσει της έρευνας και της γνώσης.
Έρχομαι έτσι στο τελευταίο ζήτημα που ήθελα να θίξω, το μόνο που αφορά άμεσα το παρόν Σώμα: το ζήτημα του δημοκρατικού διαλόγου επί των προτάσεών σας, σχετικά με την εφαρμογή και τον συντονισμό του Συμφώνου Σταθερότητας. Ως προς αυτό, πρέπει ακόμη να γίνουν πολλά. Σε ένα σημείο της ανακοίνωσής σας αναφέρετε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά κατά τρόπο που μοιάζει μάλλον τυπικός, θεωρώντας ότι, εν τέλει, ο σχετικός διάλογος αφορά ουσιαστικά μια σαφώς περιχαρακωμένη ομάδα εκλεκτών η οποία αποτελείται από τα μέλη της Ευρωομάδας τα οποία εκφράζονται μέσω του Συμβουλίου ECOFIN. Αυτά τα στεγανά πρέπει να καταρριφθούν. Ο διάλογος πρέπει να υπερβεί αυτά τα στενά πλαίσια, διότι, διαφορετικά, οι οικονομικές πολιτικές, οι οποίες, σε τελική ανάλυση, αφορούν τις συλλογικές επιλογές των κοινωνιών και αποσκοπούν στο καλό των πολιτών τους, δεν θα έχουν αποτελέσει αντικείμενο δημοσίου ελέγχου. Εάν το παρόν Κοινοβούλιο και η επιτροπή της οποίας προεδρεύω μπορούν να συμβάλουν σε αυτό, φρονώ ότι μπορούμε να επιτύχουμε αξιόλογα αποτελέσματα μέσω της συνεργασίας μας. Σας εύχομαι καλή επιτυχία!
Riis-Jørgensen (ALDE ).
Γιατί βιάζεστε τόσο πολύ, κύριε Επίτροπε, να θεσπίσετε νέους κανόνες; Γιατί δεν ακολουθείτε το παράδειγμα του προκατόχου σας, του κ. Solbes, ο οποίος θεωρούσε ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης δεν έχει απολύτως κανένα πρόβλημα. Θεωρώ ότι πρέπει να περιμένουμε να αναλάβει τα καθήκοντά της η νέα Επιτροπή. Η διαχείριση και ο έλεγχος αυτών των κανόνων είναι καθήκον της Επιτροπής. Ο κ. Zalm θα επιστρέψει επίσης στα καθήκοντα του εκπροσώπου των Κάτω Χωρών, οπότε θα μπορέσουμε να ακούσουμε και πάλι τις συνήθως σκληρές τοποθετήσεις του επί του θέματος, οι οποίες, βεβαίως, μου αρέσουν πάρα πολύ. Οπότε, ας περιμένουμε λίγο.
Figueiredo (GUE/NGL ).
Αυτό δικαιώνει, αν και καθυστερημένα, τις επικρίσεις που είχαμε εξαρχής διατυπώσει. Επικρίναμε το όριο του 3% του δημοσίου ελλείμματος και προειδοποιήσαμε για τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της επιβολής του. Δεν μπορούμε, ωστόσο, παρά να εκφράσουμε τη λύπη μας για το γεγονός ότι οι προτάσεις αυτές εμφανίζονται μόνο και μόνο επειδή η Γαλλία και η Γερμανία δεν μπόρεσαν να τηρήσουν το Σύμφωνο επί σειρά ετών, και δεν είναι παρά μια προσπάθεια καλλωπισμού η οποία απαλλάσσει τη Γαλλία και τη Γερμανία από τις ευθύνες τους.
Evans, Jonathan (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζω καλά ότι εκπροσωπώ ένα έθνος που δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης και ένα κόμμα που αντιτίθεται στη μελλοντική συμμετοχή στην ευρωζώνη. Δεν θα απολογηθώ για αυτό, καθώς πιστεύω ότι η βρετανική οικονομία τα πηγαίνει καλύτερα έξω από την ευρωζώνη και αυτό αποδεικνύεται από τον σημαντικά υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξής μας σε σύγκριση με τη μέση χώρα της ευρωζώνης. Ωστόσο, όπως επεσήμανε ο επικεφαλής του κόμματός μου, Michael Howard, σε μια πρόσφατη ομιλία στο Βερολίνο, πιστεύουμε ότι οι διαφορετικοί συνδυασμοί κρατών μελών πρέπει να έχουν τη δυνατότητα συγκέντρωσης των ευθυνών τους σε διαφορετικούς τομείς της επιλογής τους. Το ίδιο επιθυμούμε και για τους συναδέλφους μας στην ευρωζώνη.
Είμαι υπέρ της αρχής να αποφεύγουν οι κυβερνήσεις τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα, ειδικά όταν μία οικονομία αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς και η ανεργία είναι σε χαμηλά επίπεδα. Θα έπρεπε να είναι απλό για εμάς να διατηρούμε τις δαπάνες μας εντός των ορίων που απαιτούνται για τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς όλοι μας –όχι μόνο τα μέλη της ευρωζώνης– υποτίθεται ότι τηρούμε αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές. Όταν η Βρετανία υπερέβη το ανώτατο όριο δημοσιονομικού ελλείμματος του 3%, γλίτωσε την αποδοκιμασία της Επιτροπής επειδή δεν ανήκει στην ευρωζώνη.
Goebbels (PSE ).
Αυτό ήταν το κεντρικό νόημα της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Η απόφαση του Δικαστηρίου επιβεβαίωσε ότι η διακριτική εξουσία σε αυτό το θέμα ανήκει στα κράτη μέλη, τα οποία δεν υποχρεούνται να ακολουθήσουν τις συστάσεις της Επιτροπής· υποστήριξε επίσης, κατά τρόπο εποικοδομητικό, το αποκλειστικό δικαίωμα πρωτοβουλίας της Επιτροπής. Η Επιτροπή ανέλαβε προσφάτως μια πρωτοβουλία η οποία αποσκοπούσε στη μεταβολή των υφιστάμενων κανόνων. Οφείλουμε να χαιρετίσουμε αυτή την πολιτική πράξη της Επιτροπής Πρόντι και να ευχαριστήσουμε τον Επίτροπο κ. Almunia.
Οι Σοσιαλιστές υποστηρίζουν μια πολιτική σταθερότητας και καταπολέμησης του πληθωρισμού, αλλά η σταθερότητα χωρίς την ανάπτυξη οδηγεί στη θυσία των μελλοντικών δαπανών και σε πολιτική λιτότητας, εξαιτίας της οποίας οι πρώτοι που πλήττονται είναι οι φτωχότεροι συμπολίτες μας. Παρ’ όλο που οι δύο πυλώνες του Συμφώνου, τα περίφημα όρια του 3% και του 60%, δεν στηρίζονται σε επιστημονικά στοιχεία, δεν πρέπει να αλλάξουμε αυτούς τους στόχους. Οι ειδικότερες καταστάσεις που επικρατούν σε κάθε ένα από τα είκοσι πέντε κράτη μέλη διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, ένα κράτος με χρέος περίπου 60% του ακαθαρίστου εγχωρίου προϊόντος του έχει μεγαλύτερα περιθώρια ελιγμών σε σύγκριση με ένα κράτος που επιβαρύνεται με δημόσιο χρέος άνω του 100%.
Οι Σοσιαλιστές επιθυμούν να δοθεί στα κράτη μέλη ένα περιθώριο ευελιξίας σε περίπτωση παροδικής οικονομικής ύφεσης, προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόσουν μια διαρθρωτική πολιτική αναζωογόνησης, ακόμη και αν αυτό σημαίνει –και ως προς αυτό συμφωνώ με τον κ. Radwan– την επιβολή αυστηρότερης δημοσιονομικής πειθαρχίας σε περιόδους έντονης ανάπτυξης.
Πρέπει πρωτίστως να αξιολογούμε την ποιότητα των δημοσίων δαπανών. Πρέπει να διακρίνουμε μεταξύ των καταναλωτικών δαπανών και των δαπανών που αποσκοπούν σε μακροπρόθεσμα οφέλη. Ο δανεισμός πρέπει να περιορίζεται αποκλειστικά στις παραγωγικές επενδύσεις. Τούτο προϋποθέτει τη βελτίωση της οικονομικής διακυβέρνησης σε επίπεδο ΕΕ και την ενίσχυση του συντονισμού των οικονομικών πολιτικών. Αν και οφείλουμε να χαιρετίσουμε το γεγονός ότι η Ευρωομάδα διαθέτει πλέον έναν μόνιμο πρόεδρο στο πρόσωπο του κ. Junker, παρ’ όλα αυτά γεγονός παραμένει ότι ένας πρόεδρος απλώς προεδρεύει των συνεδριάσεων και δεν λαμβάνει αποφάσεις. Προκειμένου το Σύμφωνο Σταθερότητας να καταστεί και Σύμφωνο Ανάπτυξης, πρέπει να εφαρμοστούν δεσμευτικά μέτρα στον τομέα της εθνικής δημοσιονομικής πρακτικής.
Η ΕΚΤ αντέδρασε κατά τρόπο αρνητικό στις προτάσεις της Επιτροπής. Είμαι ευγνώμων στον Πρόεδρο κ. Zalm για τη μάλλον ψυχρή απάντησή του στις δηλώσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η ανεξαρτησία της ΕΚΤ είναι, και θα παραμείνει, αδιαπραγμάτευτη βάσει της Συνθήκης. Παρ’ όλο που η νομισματική πολιτική παραμένει αποκλειστική αρμοδιότητα της Κεντρικής Τράπεζας, η ευθύνη για την άσκηση της οικονομικής πολιτικής ανήκει αποκλειστικά στα κράτη μέλη. Η ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική πρέπει να συντονίζεται από την πολιτική εξουσία, όχι ενάντια στην ΕΚΤ, αλλά ανεξάρτητα από μια αντίληψη η οποία περιορίζεται αποκλειστικά σε νομισματικά ζητήματα. 
Maaten (ALDE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η απόφαση του Δικαστηρίου στις 13 Ιουλίου υπήρξε μια θετική εξέλιξη στη μάχη του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Αποτέλεσε ένα σαφές μήνυμα προερχόμενο από ένα ανεξάρτητο όργανο, το οποίο αποφάσισε υπέρ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσον αφορά τη στάση της έναντι των κρατών μελών που υπερέβαιναν το όριο του 3% με διαρθρωτικούς όρους.
Πώς, όμως, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι, με ένα νέο σύστημα, τα εν λόγω κράτη, η Γαλλία και η Γερμανία, θα συνεχίσουν να τηρούν τις συμφωνίες και, κυρίως, όπως σχολίασε προηγουμένως ο κ. Klinz, ότι θα προβούν στις αναγκαίες οικονομικές μεταρρυθμίσεις; Συμφωνώ απολύτως με τον Προεδρεύοντα του ECOFIN ότι μια αναθεώρηση του Συμφώνου θα μπορούσε, ασφαλώς, να αποδειχθεί χρήσιμη. Ωστόσο, αν και στο παρελθόν υπήρξα ένθερμος υποστηρικτής ενός πολύ πιο ισχυρού ρόλου της Επιτροπής στην εφαρμογή του Συμφώνου, ο νέος Επίτροπος θα χρειαστεί να προσπαθήσει πολύ για να με πείσει ότι το Σύμφωνο βρίσκεται σε καλά χέρια με υπεύθυνο τον ίδιο. Πάλι καλά που το Συμβούλιο, υπό την Προεδρία των Κάτω Χωρών, ανέλαβε τουλάχιστον τις ευθύνες του. 
Toubon (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Zalm, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η γαλλική αντιπροσωπεία της Ομάδας μας θεωρεί ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης είναι ένας από τους πυλώνες της ευρωπαϊκής οικονομίας και του ευρωπαϊκού νομίσματος. Επιθυμούμε την εφαρμογή του στην πράξη, προκειμένου να βρίσκονται υπό έλεγχο οι δημόσιες δαπάνες, να καταπολεμούνται τα υπερβολικά ελλείμματα και να διασφαλίζεται η ορθή διαχείριση των δημοσίων οικονομικών των κρατών μελών. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο στηρίζουμε την πρόταση της Επιτροπής και μας προκαλεί ικανοποίηση η θετική ανταπόκριση του Συμβουλίου των Υπουργών.
Ουσιαστικά, αντλώντας τα διδάγματα των μέχρι τώρα εμπειριών, η πρόταση της Επιτροπής αποσκοπεί, απλούστατα, στο να καταστούν εφαρμόσιμοι με πληρότητα και ευελιξία οι κανόνες του Συμφώνου, χωρίς να μεταβάλλονται τα δύο βασικά κριτήρια: το ποσοστό του ελλείμματος και το ποσοστό του χρέους. Η ανακοίνωση της 3ης Σεπτεμβρίου στηρίζεται σε αρχές με τις οποίες συμφωνούμε: στη δυνατότητα της Επιτροπής να προβαίνει σε έγκαιρες προειδοποιήσεις, στην έμφαση στο επίπεδο του χρέους, θεσπίζοντας δημοσιονομικά πλεονάσματα κατά τη διάρκεια περιόδων οικονομικής ανάπτυξης προκειμένου να διασφαλίζονται περιθώρια ελιγμών κατά τη διάρκεια περιόδων ύφεσης –η στρατηγική του σκίουρου– λαμβάνοντας υπόψη ειδικές περιστάσεις –έννοια την οποία το Συμβούλιο των Υπουργών πρέπει να εμπεδώσει πλήρως– και, τέλος, στον συντονισμό των βασικών στόχων της οικονομικής πολιτικής και των αποφάσεων που λαμβάνονται από τα εθνικά κοινοβούλια. Ως εκ τούτου, η εν λόγω πρόταση δίδει μεγαλύτερη έμφαση στις οικονομικές εξελίξεις και καταβάλλει έντονη προσπάθεια αποφυγής των κινδύνων στους οποίους μπορεί δυνητικά να εκθέσει ο δογματισμός τις επιχειρήσεις και τις θέσεις εργασίας. Για παράδειγμα, η δυνατότητα της Γαλλίας να συμβάλει εφέτος σημαντικά στην ανάπτυξη στην Ευρώπη οφείλεται σαφώς στο γεγονός ότι δεν εφήρμοσε με δογματισμό το Σύμφωνο.
Χαιρετίζουμε επίσης τον ορισμό ενός μονίμου προέδρου της Ευρωομάδας στο πρόσωπο του κ. Juncker, γεγονός που αποτελεί βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Στο μέλλον, η δημοσιονομική πολιτική θα συμβάλει περισσότερο στην ανάπτυξη και, ως εκ τούτου, θα διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο στην επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας, οι οποίοι θα καθορίσουν τις προοπτικές της ανταγωνιστικότητας και της ευημερίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 
Barón Crespo (PSE ).
Είναι σημαντικό να επανέλθουμε στην οικονομική διακυβέρνηση διότι, αυτό το οποίο βιώνουμε, προέρχεται από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, στην οποία αποφασίστηκε η Οικονομική και Νομισματική Ένωση: η Νομισματική Ένωση προσδιορίστηκε και πραγματοποιήθηκε, ενώ η Οικονομική Ένωση σε μικρότερο βαθμό. Και το Σύμφωνο Σταθερότητας, το οποίο αριθμεί αυτή τη στιγμή 10 έτη ζωής, επινοήθηκε λόγω κάποιας δυσπιστίας προς συγκεκριμένα κράτη τα οποία φαίνονταν ότι δεν ήταν ικανά να περάσουν τις εξετάσεις.
Hoppenstedt (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης και η διασαφήνιση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης είναι σημαντικό μέλημα, όχι μόνο προκειμένου να έρθει και πάλι στο προσκήνιο της συζήτησης η βασική ιδέα του Συμφώνου Σταθερότητας και να εδραιωθεί το θεμέλιο της σταθερότητας της νομισματικής ένωσης, αλλά και για να μην υπονομευθεί η εμπιστοσύνη που μας έδειξαν οι πολίτες το 1997 στη συζήτηση για την καθιέρωση του ευρώ – συζήτηση που έγινε και εδώ στο Σώμα και αλλού. Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης το επιτάσσουν η δικαιοσύνη και η αειφορία. Γι’ αυτό πρέπει να διατηρηθεί και η κατεύθυνση και η εφαρμογή του πρέπει να παραμείνουν και να ενισχυθούν σύμφωνα με το πνεύμα της Συνθήκης του Μάαστριχτ και της ευρωπαϊκής Συνταγματικής Συνθήκης.
Στην ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δικαιολογημένα τίθεται σε αυτό το πλαίσιο το θέμα της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας και απαιτείται βελτίωση της σύνδεσης των βασικών χαρακτηριστικών της οικονομικής πολιτικής και του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Αντίθετα, πρέπει να εξεταστεί με κριτικό πνεύμα το θέμα που αναλύεται εκτενώς στην ανακοίνωση και αφορά την ενίσχυση του βάρους που δίνεται στις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την οικονομική ανάπτυξη. Η ανακοίνωση περιλαμβάνει πέντε κύριες προτάσεις, για λόγους χρόνου όμως μπορώ να αξιολογήσω μόνο μία από αυτές και συγκεκριμένα τη βελτίωση του συντονισμού και της εφαρμογής της δημοσιονομικής πολιτικής. Είναι ευπρόσδεκτη η στενότερη σύνδεση των συστάσεων της Επιτροπής με τα βασικά χαρακτηριστικά της οικονομικής πολιτικής και το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα καταφέρει να αναζωογονήσει τον ανταγωνισμό μεταξύ των συστημάτων στην Ευρώπη των 25 και να συμβάλει σημαντικά στην προσέγγιση των στόχων που συμφωνήθηκαν στη Λισαβόνα.
Bullmann (PSE ).
Πιστεύω ότι ο Επίτροπος Almunia θα έχει την ευκαιρία να αναφερθεί στην απάντησή του στην εμπιστοσύνη και την διεθνή άποψη για το ευρώ. Οπωσδήποτε, μπορούμε να συνεχίσουμε εδώ αυτήν τη συζήτηση. Κύριε Pöttering, ανακάλυψα με μεγάλο ενδιαφέρον πόσο ευρεία είναι η συζήτηση για το θέμα αυτό στην Ομάδα σας. Είναι μία συναρπαστική συζήτηση, προφανώς και στους κόλπους του ΕΛΚ-ΕΔ.
Brunetta (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Επίτροπε Almunia, καθημερινά στις συζητήσεις μας λέμε ότι, για να είναι η Ευρώπη ανταγωνιστική στην παγκόσμια οικονομία, έχει ανάγκη από μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη, από περισσότερες υλικές υποδομές, υλικά και μεταρρυθμίσεις. Καθημερινά λέμε ότι θα πρέπει να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα δράσης της Λισαβόνας, αλλά τα αποτελέσματα είναι σε όλους γνωστά.
Επίτροπε Almunia, σας εύχομαι καλή επιτυχία στο έργο σας και σας παρακαλώ να επιδείξετε όλη την αναγκαία τόλμη σε μια τόσο δύσκολη στιγμή για την οικοδόμηση της Ευρώπης μας. Κλείστε τα αυτιά σας στις πολλές ιδιοτελείς και μεταμφιεσμένες σειρήνες εάν δεν θέλετε να ναυαγήσει οριστικά η αξιοπιστία όχι μόνο του Συμφώνου, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. 
Bersani (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να πω στους συναδέλφους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος –εξαιρώντας προφανώς τον κ. Brunetta που έχει μάλλον διαφορετική άποψη επί του θέματος– ότι το Σύμφωνο δεν αλλάζει για να γίνει λιγότερο αυστηρό. Αυτό θα ήταν σφάλμα. Το Σύμφωνο πρέπει να αλλάξει γιατί έχει περιπέσει σε αντιφάσεις. Οι μηχανισμοί του είναι ισορροπημένοι εάν η ονομαστική ανάπτυξη της οικονομίας κυμαίνεται γύρω στο 5%. Το ευρωπαϊκό δυναμικό ανάπτυξης είναι σταθερά χαμηλότερο από αυτό το όριο και κατά συνέπεια το Σύμφωνο δεν επαρκεί. Εάν παραμείνει ως έχει, το χρέος θα αυξηθεί αναλόγως.
Πρόεδρος.
Θα συνεχίσουμε κατά συνέπεια ως εξής: θα δώσω τον λόγο στον Υπουργό Zalm του Συμβουλίου, ο οποίος θα αναφερθεί στις εντυπώσεις που σχημάτισε και στο περιεχόμενο της συζήτησης και η συζήτηση θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί με την παρέμβαση του Επιτρόπου Almunia. 
Zalm,
Έχοντας ακούσει όλες τις δηλώσεις, είναι σαφές ότι υπάρχει μεγάλη ποικιλία απόψεων στο Κοινοβούλιο. Αυτό δεν με εκπλήσσει καθόλου. Ίσως μπορούμε να επιτύχουμε μία συναίνεση εδώ. Ως Προεδρεύων του Συμβουλίου, πρέπει να είμαι πολύ προσεκτικός στην έκφραση των απόψεών μου, καθώς δεν είχα την ευκαιρία να εξετάσω αν και οι 24 συνάδελφοί μου συμφωνούν με τις απαντήσεις μου σε ορισμένες από τις παρατηρήσεις που έγιναν. Επιτρέψτε μου να διαλέξω ορισμένα θέματα.
Πρώτον και κύριο, όπως ρώτησαν και πολλοί ομιλητές, γιατί είχαμε προβλήματα με το Σύμφωνο; Το βασικό λάθος στο παρελθόν ήταν ότι δεν αξιοποιήσαμε τις κατάλληλες εποχές για ενοποίηση. Πιστεύω ότι τόσο ο κ. Poettering όσο και ο κ Klinz αναφέρθηκαν σε αυτό. Οι συνάδελφοί μου στη Γαλλία και τη Γερμανία επίσης κατέληξαν ότι αν είχαν δημοσιονομικό πλεόνασμα ή ισοζύγιο πριν ξεκινήσει η πτωτική τάση, δεν θα είχαν παραβιάσει το όριο του 3% και δεν θα είχαν προκύψει όλα αυτά τα προβλήματα.
Όπως επεσήμαναν κάποιοι ομιλητές, το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης δεν είναι λύση για όλα. Έχουμε και τη διαδικασία της Λισαβόνας. Δεν πιστεύω ότι πρέπει να υπάρξει ένταση μεταξύ του Συμφώνου Σταθερότητας και της διαδικασίας της Λισαβόνας. Ο κ. Schulz αναφέρθηκε σε αυτή την ένταση. Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι τα χαμηλά ελλείμματα, το γεγονός ότι τα ελλείμματα δεν είναι αρκετά υψηλά, είναι το πραγματικό πρόβλημα όσον αφορά την έλλειψη ανάπτυξης στην Ευρώπη. Πρέπει να εξετάσουμε τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και να θέσουμε τις σωστές προτεραιότητες στους προϋπολογισμούς μας, ώστε οι δαπάνες μας να εντάσσονται πραγματικά σε ένα δημοσιονομικό πλαίσιο και να προορίζονται για τα θέματα που είναι σημαντικά για τη διαδικασία της Λισαβόνας.
Ορισμένοι από εσάς φοβόσασταν λίγο μία προσέγγιση ad hoc, ότι δεν θα εφαρμόζαμε ίση μεταχείριση προς όλες τις χώρες με βάση σαφή κριτήρια. Αυτό το συζητήσαμε στο Συμβούλιο και δηλώσαμε ότι στο μέλλον χρειαζόμαστε ένα σύστημα βασισμένο σε κανόνες.
Τέθηκαν ορισμένες ερωτήσεις σχετικά με τον χρυσό κανόνα. Ο χρυσός κανόνας είναι ένα σύστημα ενισχυτικό των κυκλικών τάσεων. Εφαρμόστηκε το 19ο αιώνα σε πολλές χώρες. Δεν θεωρώ ότι θα ήταν κατάλληλο για τη σημερινή οικονομία.
Τέθηκαν επίσης ερωτήσεις σχετικά με το ρόλο του κ. Juncker. Θα είναι ο πρόεδρος της Ομάδας του Ευρώ. Υπάρχουν κάποια πλεονεκτήματα στο να έχουμε μακροχρόνιο πρόεδρο, ο οποίος θα είναι και το πρόσωπό της ομάδας στον έξω κόσμο, για παράδειγμα στη G-7. Αν βλέπουν ένα νέο υπουργό οικονομικών να έρχεται από την Ομάδα του Ευρώ κάθε έξι μήνες, δεν θα δίνεται η καλύτερη εντύπωση. Ένας μακροχρόνιος πρόεδρος θα οργανώνει και θα σχεδιάζει για μια περίοδο μεγαλύτερη από έξι μήνες.
García-Margallo y Marfil (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, ο Επίτροπος Almunia ερμήνευσε λαμπρά τον Σαίξπηρ. Όπως στον επικήδειο λόγο του Μάρκου Αντώνιου, υμνεί τη δημοσιονομική αυστηρότητα αλλά ταυτόχρονα μας ανακοινώνει ότι τοποθέτησε τα απαραίτητα εκρηκτικά για να κατεδαφίσει τους πυλώνες στους οποίους εδράζεται.
Ο Επίτροπος υποστηρίζει απλούς κανόνες, αλλά συγχρόνως μας ανακοινώνει ότι οφείλουμε να λάβουμε υπόψη μας τις εθνικές συγκυρίες κάθε χώρας, γεγονός το οποίο συνεπάγεται την ύπαρξη 25 διαφορετικών κανόνων.
Becsey (PPE-DE ).
Σαμαράς (PPE-DE ).
Συμφωνώ ότι πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη όχι μόνο το πραγματικό, αλλά και το διαρθρωτικό έλλειμμα, παραβλέποντας δηλαδή τις βραχυχρόνιες κυκλικές διακυμάνσεις στο ΑΕΠ. Αν το είχαμε κάνει αυτό, η Γερμανία δεν θα είχε πρόβλημα ούτε το 2002, ούτε το 2003, αλλά ούτε και φέτος. Ενώ η Γαλλία, θα είχε μεν πρόβλημα το 2002 και το 2003, αλλά όχι φέτος. Μια πηγή τριβών θα είχε έτσι εξαλειφθεί.
Hökmark (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θέλω καταρχάς να επισημάνω ότι πρέπει να δούμε τα στοιχεία που είναι πραγματικά σημαντικά για την ευρωπαϊκή οικονομία, συγκεκριμένα ότι σήμερα έχουμε χαμηλά ποσοστά πληθωρισμού και επιτοκίων στο σύνολο της ευρωπαϊκής οικονομίας. Είναι εύκολο να ανατρέξουμε στη δεκαετία του ’70 και να δούμε ποια ήταν τότε η κατάσταση, διότι εκείνη την περίοδο είχαμε υψηλά ποσοστά πληθωρισμού και ανεργίας, ενώ οι κυβερνήσεις αύξαναν τα δημοσιονομικά τους ελλείμματα. Χάρη στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, διαθέτουμε έναν κοινό κώδικα και κοινά κριτήρια τα οποία έχουν αντισταθμίσει αυτούς τους παράγοντες.
Roithová (PPE-DE ).
Lulling (PPE-DE ).
Krasts (UEN ).

Almunia,
Θα ήθελα να επαναλάβω ακόμη μία φορά –το έκανα ήδη στην αρχική μου ομιλία, και έχει ειπωθεί σε αρκετές από τις δικές σας παρεμβάσεις, αλλά θέλω να το επαναλάβω και σε αυτή την τελική ομιλία– ότι δεν αμφισβητείται η Συνθήκη, ούτε αυτά που προβλέπονται στη Συνθήκη για τα δημόσια οικονομικά και τη δημοσιονομική σταθερότητα. Εξακολουθεί να ισχύει το όριο του 3% του ΑΕΠ για τα δημόσια ελλείμματα των κρατών μελών της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και το όριο του 60%, σε σχέση με το ΑΕΠ, για το δημόσιο χρέος. Οι χώρες που δεν συμμορφώνονται προς αυτά τα όρια είναι υποχρεωμένες να το πράξουν.
Η συζήτηση –το είπε και ο Προεδρεύων του Συμβουλίου, κ. Zalm– οφείλει να μας οδηγήσει, και εγώ πιστεύω ότι θα μας οδηγήσει, τον Νοέμβριο στη δεύτερη ανάλυση που θα κάνει το Ecofin για την αναπροσαρμογή και τη βελτίωση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, σε ένα επίπεδο συμφωνίας και συναίνεσης μεταξύ των κρατών μελών, σε επίπεδο Συμβουλίου, και μεταξύ του Συμβουλίου και της Επιτροπής, το οποίο θα είναι ακόμη υψηλότερο από το αξιοσημείωτο επίπεδο συμφωνίας που επιτεύχθηκε την προηγούμενη εβδομάδα.
Και τέλος, κύριε Πρόεδρε, ένα ακόμη σχόλιο για το θέμα το οποίο έχει αναφερθεί σε πολλές παρεμβάσεις της Γαλλίας και της Γερμανίας. Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου της 13ης Ιουλίου βασικά δικαιώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το Συμβούλιο δεν είχε τη δικαιοδοσία να ενεργήσει όπως ενήργησε τον προηγούμενο Νοέμβριο. Τώρα οφείλουμε να εφαρμόσουμε τη Συνθήκη όπως την ερμήνευσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Το Συμβούλιο δεν έχει άλλη επιλογή από το να σεβαστεί το δικαίωμα της πρωτοβουλίας της Επιτροπής. Η Επιτροπή είναι ο θεματοφύλακας των Συνθηκών και, ως εκ τούτου, οφείλει να διαφυλάξει τη συμμόρφωση προς τους κανόνες των Συνθηκών και την εφαρμογή τους μέσω του ισχύοντος Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και δεσμευόμαστε ότι θα το πράξουμε και ότι θα ενεργούμε βάσει της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Πώς πρόκειται να ενεργήσουμε; Παρακολουθούμε εκ του σύνεγγυς την εξέλιξη των δημόσιων οικονομικών αρκετών κρατών μελών αλλά ιδιαίτερα της Γαλλίας και της Γερμανίας κατά τη διάρκεια του 2004, και τους προϋπολογισμούς που και οι δύο χώρες έχουν αρχίσει να καταρτίζουν και τους οποίους θα υποβάλουν προς συζήτηση τους ερχόμενους μήνες στα κοινοβούλιά τους, πριν από το τέλος του χρόνου.
Στα τέλη Οκτωβρίου, όταν θα γνωρίζουμε το περιεχόμενο της δημοσιονομικής πολιτικής των δύο κυβερνήσεων που θα ανακοινωθεί επισήμως και θα αναμένουμε την τελική απόφαση των κοινοβουλίων τους αντιστοίχως, η Επιτροπή θα δημοσιεύσει τις εκτιμήσεις και τις οικονομικές προβλέψεις της και θα εκτιμήσουμε πώς μπορεί να εξελιχθεί το δημόσιο χρέος στη Γαλλία και τη Γερμανία το 2004 –στην πραγματικότητα είμαστε σε θέση να δώσουμε μία ακριβή εκτίμηση τώρα, αλλά θα προτιμούσα να περιμένω μέχρι τον Οκτώβριο– καθώς και την εκτίμησή μας για το 2005.
Με βάση τις οικονομικές προβλέψεις της Επιτροπής και τις ακριβείς πληροφορίες που θα διαθέτουμε τις εβδομάδες που θα ακολουθήσουν τη δημοσίευση αυτών των αξιολογήσεων του πραγματικού και συγκεκριμένου περιεχομένου των δημοσιονομικών πολιτικών που έχουν συμφωνηθεί και από τις δύο χώρες για το 2005, η Επιτροπή, χρησιμοποιώντας το δικαίωμα πρωτοβουλίας της και εκπληρώνοντας πλήρως το καθήκον της, θα πει στο Συμβούλιο ποια είναι η πρότασή της. Το Συμβούλιο θα πρέπει να πάρει τις προσήκουσες αποφάσεις, βέβαια σε κλίμα συνεργασίας, αλλά φυσικά τηρώντας στον μέγιστο βαθμό τις αρχές και τους κανόνες που έχουν περιληφθεί στις Συνθήκες και στους κανονισμούς που ισχύουν στον τομέα της δημοσιονομικής σταθερότητας. 
Πρόεδρος.
Wortmann-Kool (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, με την πρόταση της Επιτροπής πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο: περισσότερη ευελιξία αλλά χωρίς σαφή κριτήρια. Κατά τη γνώμη μου, ο πυρήνας του Συμφώνου πρέπει να παραμείνει αμετάβλητος, ήτοι μέγιστο όριο το 3% του ΑΕγχΠ για το δημοσιονομικό έλλειμμα και το 60% του ΑΕγχΠ για το δημόσιο χρέος. Εάν το Σύμφωνο καταστεί περισσότερο ευέλικτο, αυτό πρέπει να γίνει βάσει αντικειμενικών και γενικών κριτηρίων. Αυτή ακριβώς είναι και η σημαντικότερη αδυναμία της πρότασης.
Συνεπώς, πρέπει να χαιρετιστεί το γεγονός ότι η Επιτροπή υπογραμμίζει τη σημασία της δημιουργίας ενός τέτοιου αποθέματος στο αναθεωρημένο Σύμφωνο. Συγχρόνως, με το όριο του 3%, καταρχήν, το Σύμφωνο προσφέρει στα κράτη μέλη αρκετό περιθώριο αναζωογόνησης της οικονομίας τους σε περιόδους οικονομικής ύφεσης. 
Πρόεδρος.
B6-0008/2004 του κ. Leinen, εξ ονόματος της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων προς το Συμβούλιο, σχετικά με τις διαδικασίες επικύρωσης της Συνθήκης για τη θέσπιση ενός Συντάγματος για την Ευρώπη
B6-0009/2004 του κ. Leinen, εξ ονόματος της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, προς την Επιτροπή, για την επικοινωνιακή στρατηγική σχετικά με τη Συνθήκη για τη θέσπιση ενός Συντάγματος για την Ευρώπη. 
Leinen (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα πέρασε με επιτυχία τα δύο πρώτα εμπόδια, τη Συνέλευση και τη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Τα επόμενα δύο χρόνια έχουμε μπροστά μας το τρίτο, την επικύρωσή του στα 25 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα μπορούσε να αποτελέσει το πιο πολύπλοκο και δύσκολο εμπόδιο για το ιστορικό σχέδιο του συντάγματος. Πρέπει να καταλάβουμε ότι η εργασία δεν τελειώνει σε καμία περίπτωση με την επίσημη υπογραφή του Συντάγματος που θα γίνει στις 29 Οκτωβρίου στο Καπιτώλιο της Ρώμης. Αντίθετα, η εργασία συνεχίζεται και όλοι πρέπει να ολοκληρώσουν αυτό το έργο με την ίδια ενέργεια, ορμή και πειθαρχία.
Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα έχουν κυρίως το καθήκον να εξηγήσουν στα 450 εκατ. πολιτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση τους βασικούς στόχους και περιεχόμενα του Συντάγματος αυτού και να τους ενημερώσουν σχετικά. Για τον λόγο αυτόν, ερωτούμε την Επιτροπή και το Συμβούλιο εάν υπάρχει επικοινωνιακή στρατηγική και εάν προετοιμάζονται οι κατάλληλες δράσεις για να ενημερωθεί ο πληθυσμός της Ευρώπης για το εγχείρημα αυτό. Πέραν τούτου, το Κοινοβούλιο ερωτά το Συμβούλιο εάν υπάρχει κάποια στρατηγική για τον συντονισμό της διαδικασίας της επικύρωσης στα 25 κράτη μέλη. Ασφαλώς γνωρίζουμε ότι η επικύρωση πρέπει να γίνει σύμφωνα με το εκάστοτε εθνικό δίκαιο, είναι όμως επίσης γνωστό ότι κάποιες χώρες χρειάζονται περισσότερο χρόνο από άλλες. Θα ήταν ωστόσο απόλυτα λανθασμένο να μην γίνει προσπάθεια συντονισμού. Άλλωστε, αυτό έγινε ήδη για την επικύρωση των συνθηκών προσχώρησης των 10 νέων κρατών μελών, και μάλιστα με επιτυχία, όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς.
Η Επιτροπή, το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο δεν πρέπει τώρα να σταυρώσουν τα χέρια και να αρκεστούν στον ρόλο του θεατή. Αντίθετα, θεωρώ ότι τα επόμενα δύο έτη πρέπει να μας κινεί η ίδια ορμή και η ίδια φιλοδοξία προκειμένου να ξεπεράσουμε τα τελευταία εμπόδια ως προς αυτό το εγχείρημα. Το Σύνταγμα του 2004 δεν πρέπει να έχει την ίδια τύχη με τα σχέδια του 1984 και του 1994, που κατέληξαν στα αρχεία και έμειναν χαρτιά που δεν έγιναν ποτέ πραγματικότητα. Το Σύνταγμα του 2004 πρέπει να γίνει πραγματικότητα, γιατί μόνο τότε θα μπορέσει η πρόοδος να καταλήξει σε περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη διαφάνεια και αποτελεσματικότητα προς χάριν της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνακόλουθα των πολιτών της. Αυτός είναι ο στόχος μας και γι’ αυτόν πρέπει να εργαστούμε. 
Nicolaï,
   . – Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε· θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Θα έχω την ευκαιρία και αργότερα να απαντήσω σε παρατηρήσεις επί του θέματος, αλλά πρόκειται για ένα θέμα εξαιρετικά σημαντικό. Καταρχάς, θέλω να δηλώσω ότι τα λόγια του κ. Leinen εκφράζουν σε μεγάλο βαθμό και τα δικά μου αισθήματα, ειδικά όσον αφορά την επισήμανσή του ότι είναι άκρως σημαντικό, μετά τα βήματα που έχουμε ήδη πραγματοποιήσει και θα πραγματοποιήσουμε στις 29 Οκτωβρίου, κατά την υπογραφή της Συνθήκης, να συνεχίσουμε με τον ίδιο ενθουσιασμό, διότι δεν έχουμε φτάσει ακόμη στον στόχο μας. Η επισήμανση του κ. Leinen είναι απολύτως εύλογη, και ένα πολύ σημαντικό επόμενο βήμα θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας κύρωσης και των δημοψηφισμάτων που θα διενεργηθούν σε μια σειρά χωρών.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει προσεγγίσει το πρόβλημα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, πέραν της απλής κύρωσης και της ευρύτερης συμμετοχής του κοινού, εν μέρει λόγω της χαμηλής προσέλευσης ψηφοφόρων στις πρόσφατες ευρωπαϊκές εκλογές. Η Προεδρία, και ειδικότερα οι Υπουργοί Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, θα φροντίσουμε να κατατεθούν συγκεκριμένες προτάσεις προς συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 5ης Νοεμβρίου. Θα ξεκινήσουμε αυτή την προσπάθεια στις 5 Οκτωβρίου στο Άμστερνταμ, και θα συζητήσουμε, όπως έχει ήδη αναφερθεί, και τις δύο ανακοινώσεις σε ένα γενικότερο πλαίσιο, αλλά και ειδικότερα, όσον αφορά τους καλύτερους τρόπους για να ληφθούν υπόψη οι διαδικασίες κύρωσης στα επιμέρους κράτη μέλη και για να υπάρξει η εναρμόνιση που απαιτείται για τον σκοπό αυτόν. Αυτό, σε κάθε περίπτωση, συνεπάγεται ανταλλαγή πληροφοριών και αμοιβαία άντληση διδαγμάτων από τις εμπειρίες μας σε αυτή τη διαδικασία. Όπου είναι δυνατή η εναρμόνιση ως προς τον χρόνο της κύρωσης, πρέπει να επιδιωχθεί· δηλώνω, όμως, και πάλι ότι αυτό αποτελεί ευθύνη των εθνικών κυβερνήσεων. Θα μεριμνήσουμε επίσης, και αυτό μάλλον θα γίνει σε κεντρικό επίπεδο, να έχουν πρόσβαση όλοι οι πολίτες στο κείμενο της Συνθήκης. Και σε αυτόν τον τομέα, θα χρειαστεί, ωστόσο, να υπάρξει πρόβλεψη για διαχείριση σε εθνικό επίπεδο των εκστρατειών και δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την ενημέρωση των πολιτών. Φρονώ ότι το μήνυμα που έχει στείλει η νέα Επιτροπή, μεταξύ άλλων, μέσω του διορισμού του πρώτου Αντιπροέδρου με συγκεκριμένες αρμοδιότητες σε θέματα επικοινωνίας, αποτελεί σημαντικό βήμα, καθώς με αυτόν τον τρόπο δίδεται μεγαλύτερη προσοχή στα θέματα επικοινωνίας. Θα μπορούσα ίσως να ολοκληρώσω την παρέμβασή μου με την παρατήρηση του κ. Leinen σχετικά με το επίπεδο ανησυχίας, το οποίο μπορεί κατά καιρούς να αυξάνεται σε εθνικό επίπεδο όσον αφορά τη στάση της κοινής γνώμης. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος για τον οποίο οι εθνικές κυβερνήσεις πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν τον κατάλληλο τρόπο και να έχουν επαρκή περιθώρια ελιγμών ώστε να συνεισφέρουν τη δική τους ερμηνεία στη συνολική διαδικασία κύρωσης και στα τυχόν δημοψηφίσματα. Σας διαβεβαιώνω ότι η Προεδρία, καθώς και το Συμβούλιο, έχουμε πλήρη επίγνωση των ευθυνών μας και θα καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για τη διασφάλιση της επιτυχούς έκβασης αυτής της διαδικασίας. 
Barrot,
   . – Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τον κ. Leinen, ο οποίος μας επέτρεψε να πραγματοποιήσουμε αυτή τη συζήτηση για ένα πολύ σημαντικό θέμα. Είμαστε, ασφαλώς, πεπεισμένοι ότι το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα θα συμβάλει στην οικοδόμηση μιας Ευρώπης η οποία θα είναι πιο δημοκρατική, πιο διαφανής, πιο αποτελεσματική και θα βρίσκεται στην υπηρεσία των Ευρωπαίων.
Είναι, ωστόσο, γεγονός ότι, προκειμένου να αποβεί επιτυχής αυτή η συνταγματική διαδικασία, έχουμε ανάγκη τη συναίνεση αλλά και τη συμμετοχή του κοινού. Συνεπώς, η Επιτροπή εκτιμά ότι είναι άκρως σημαντικό αυτή η Συνταγματική Συνθήκη να παρουσιαστεί λεπτομερώς και να αναλυθεί στους πολίτες. Επιτρέψτε μου να δηλώσω, σε αυτό το σημείο, ότι απαντώ εξ ονόματος του συναδέλφου μου, κ. Vitorino, ο οποίος μου ζήτησε να σας ζητήσω συγγνώμη εκ μέρους του, αλλά θέλω να καταστήσω σαφές ότι, μαζί με τον κ. Vitorino, παρακολούθησα τις πρόσφατες συζητήσεις του Συμβουλίου σχετικά με το σχέδιο Συντάγματος, εκπροσωπώντας τον συνάδελφό μου, κ. Barnier.
Ως εκ τούτου, θα απαντήσω με συντομία, κύριε Πρόεδρε, ανταποκρινόμενος στην επιθυμία σας, αλλά προσπαθώντας συγχρόνως να είμαι όσο το δυνατόν πιο ακριβής. Εντούτοις, επιθυμώ καταρχάς να επισημάνω, κύριε Nicolaï –και να χαιρετίσω, παρεμπιπτόντως, τον κ. Leinen– το σημαντικό μερίδιο ευθύνης που βαρύνει τις εθνικές κυβερνήσεις οι οποίες συνυπογράφουν τη Συνθήκη. Φρονώ ότι οι επιμέρους κυβερνήσεις βρίσκονται στην ιδανική θέση για να αναπτύξουν τις πλέον ενδεδειγμένες προσεγγίσεις για κάθε χώρα, ανάλογα με τις ιδιαίτερες ευαισθησίες και το πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο που υφίσταται στην εκάστοτε χώρα.
Σε αυτό το πλαίσιο, ως Επιτροπή, είμαστε ασφαλώς πρόθυμοι να προσφέρουμε την πλήρη στήριξή μας σε αυτή την προσπάθεια, γι’ αυτό εξάλλου, ήδη από τον Ιούλιο, ο Πρόεδρος Πρόντι, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου και ο πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών, σε συνεργασία με τους κκ. Vidal-Quadras και Vitorino, απηύθυναν έκκληση σε όλους τους βουλευτές, τόσο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσο και των εθνικών, περιφερειακών και τοπικών κοινοβουλίων, να συμβάλουν σε αυτόν τον διάλογο. Στο ίδιο πλαίσιο ξεκινήσαμε την εκστρατεία με τίτλο “Χίλιες συζητήσεις για την Ευρώπη”. Πρόκειται για έναν στόχο τον οποίο επιθυμούμε να φτάσουμε, ακόμη και να υπερβούμε. Σας καλώ όλους να στηρίξετε και να συνεισφέρετε σε αυτές τις συζητήσεις. Καλώ, ασφαλώς, και τα μέλη της Επιτροπής να πράξουν το ίδιο.
Θέλω επίσης να ανακοινώσω τα όσα έχουν γίνει στο πλαίσιο των δράσεων του προγράμματος PRINCE, ήτοι του προγράμματος πληροφόρησης των ευρωπαίων πολιτών. Και σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή, σε συνεργασία με το Κοινοβούλιο, προσπάθησε να διευκολύνει τη σύνταξη επεξηγηματικών σημειώσεων για την παρουσίαση και την εξήγηση του κειμένου που έχει εγκριθεί, αλλά και της διαδικασίας που ακολουθήθηκε για την εκπόνησή του.
Με τις πιστώσεις του 2004, έχουμε ξεκινήσει την ενημέρωση φυλλαδίων τα οποία προορίζονται για το ευρύτερο κοινό, καθώς και πολύγλωσσων οδηγών σχετικά με το Σύνταγμα. Τα εν λόγω φυλλάδια και οδηγοί θα εκδοθούν σε περισσότερα από δέκα εκατομμύρια αντίτυπα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, φρονώ ότι θα έχουμε προσφέρει έναν πρωτόγνωρο όγκο πληροφοριών.
Μεριμνήσαμε για τη δημιουργία ενός βίντεο, το οποίο θα αρχίσει να κυκλοφορεί μετά την 29η Οκτωβρίου, καθώς και αφισών με πληροφορίες τις οποίες προορίζουμε για όλους τους εκπροσώπους και τα δίκτυά μας, καθώς και για τις εθνικές και περιφερειακές δημόσιες υπηρεσίες οι οποίες μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν.
Κύριε Leinen, όπως αντιλαμβάνεστε, τίθεται σε εφαρμογή μια ολόκληρη σειρά μέτρων. Επιτρέψτε μου, ωστόσο, να δηλώσω ότι η Επιτροπή δεν συμφωνεί με την πραγματοποίηση μιας συνολικής, ευρείας, πανευρωπαϊκής εκστρατείας υπέρ του Συντάγματος. Κάτι τέτοιο θα ήταν δυνητικά αντιπαραγωγικό, καθόσον μια τέτοια πρωτοβουλία θα μπορούσε να γίνει αντιληπτή ως μια προσπάθεια υπερεθνικής προπαγάνδας. Δεν πρέπει να λησμονούμε, όπως ανέφερα προηγουμένως, ότι η κύρωση μιας Συνθήκης αποτελεί συνταγματική διαδικασία και, σε κάθε κράτος μέλος, πρέπει, ως εκ τούτου, να διακριβώσουμε ποια προσέγγιση είναι η πλέον ενδεδειγμένη και να καθορίσουμε τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να παρέμβει η Επιτροπή χρησιμοποιώντας τους ευρωπαϊκούς δημοσίους πόρους. Όλα αυτά απαιτούν μια εξειδικευμένη προσέγγιση, και γι’ αυτό είναι αναγκαίος ο διάλογος μεταξύ των τριών μας θεσμικών οργάνων: του Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής.
Απευθυνόμενος τώρα στον κ. Nicolaï, θέλω να ευχαριστήσω τον ίδιο και την Προεδρία των Κάτω Χωρών για τη διοργάνωση της άτυπης συνεδρίασης των αρμοδίων υπουργών, η οποία έχει προγραμματιστεί για τις 5 Οκτωβρίου, με σκοπό ακριβώς να εξεταστεί πώς θα μπορούσε να οργανωθεί αυτή η πολύ σημαντική εκστρατεία. Κύριε Leinen, είμαι πεπεισμένος, όπως και εσείς, ότι η προσφορά συγκεκριμένων και αντικειμενικών πληροφοριών θα μπορέσει να διαλύσει πολλές από τις παρανοήσεις. Ως εκ τούτου, μετά τη συνάντηση της 5ης Οκτωβρίου, πρέπει να είμαστε σε θέση να σχεδιάσουμε τι ακριβώς μπορεί να γίνει σε κάθε κράτος μέλος. Αυτό είναι το πλαίσιο στο οποίο η Επιτροπή θα στηρίξει τις προσπάθειες που θα καταβληθούν προς τον σκοπό αυτόν.
Méndez de Vigo (PPE-DE ).
Ως εκ τούτου, πιστεύω επίσης ότι η προφορική ερώτηση της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων έρχεται την κατάλληλη στιγμή και –ο Jo Leinen το διατύπωσε πολύ εύστοχα– φάνηκε ότι επικυρώνοντας την Συνταγματική Συνθήκη είχαμε ολοκληρώσει το έργο μας. Φάνηκε ότι το ζήτημα της επικύρωσης ήταν τώρα κάτι πού αφορούσε τις εθνικές αρχές, τα κοινοβούλια, τους λαούς. Δεν το πιστεύω αυτό, πιστεύω ότι αφορά όλους μας, καθώς επίσης και τα θεσμικά όργανα της Ένωσης.
Ήμουν πολύ ευτυχής, κύριε Nicolaï, που σας άκουσα να λέτε ότι οι Υπουργοί πρόκειται να αντιμετωπίσουν αυτό το ζήτημα. Έχετε υπογράψει την Συνταγματική Συνθήκη και, ως εκ τούτου, εσείς, όπως και εμείς, ενδιαφέρεστε να επικυρωθεί το συντομότερο δυνατό.
Παραταύτα, η ομιλία του Επιτρόπου Barrot, με ανησύχησε επειδή, εκτός από τα φυλλάδια και τα βίντεο, άκουσα ότι η Επιτροπή πιστεύει ότι θα ήταν επιβλαβές να διεξαγάγει μία εκστρατεία ενημέρωσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πώς θα μπορούσε να είναι επιβλαβές; Ποια είναι η άποψη της Επιτροπής για τη Συνταγματική Συνθήκη; Εάν πιστεύει ότι εκπροσωπεί την πρόοδο, ότι αποτελεί ένα βήμα προς τα εμπρός για τους ευρωπαίους πολίτες, θα έπρεπε να το πει, όπως θα το κάνει και το Κοινοβούλιο. Επί του παρόντος εκπονούμε μία έκθεση η οποία θα επικυρωθεί την 15η Δεκεμβρίου. Εάν αυτή η έκθεση είναι υπέρ της Συνταγματικής Συνθήκης, το Κοινοβούλιο δεν πρέπει να παραμείνει ουδέτερο, αλλά πρέπει να αγωνιστεί υπέρ της.
Πιστεύω συνεπώς, κύριε Barrot, ότι η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει τι προτίθεται να κάνει ως προς αυτό. Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να στείλουμε ένα σαφές πολιτικό στίγμα για το που βρισκόμαστε, επειδή το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα είναι πολύ σημαντικό για το μέλλον της Ευρώπης, και, ως εκ τούτου, όλοι εμείς –τα θεσμικά όργανα της Ένωσης και τα κράτη μέλη– πρέπει να μείνουμε ενωμένοι προκειμένου να νικήσουμε και σε αυτή τη μάχη.
Corbett (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, 25 κράτη μέλη πρόκειται να υπογράψουν και στη συνέχεια να ξεκινήσουν τη διαδικασία επικύρωσης. Η διαδικασία είναι εθνική. Αποτελεί ζήτημα εθνικής και εσωτερικής συζήτησης. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει έννομο συμφέρον για τα μέλη από άλλα κράτη να συμμετάσχουν σε αυτές τις εθνικές συζητήσεις;
Με τη δέουσα προσοχή, πρέπει να τονιστεί σε κάθε κράτος μέλος το γεγονός ότι η εθνική τους απόφαση για την επικύρωση έχει επιπτώσεις και σε όλους τους άλλους στην Ευρώπη. Δεν είναι ασήμαντο το γεγονός ότι οι 25 εκλεγμένες κυβερνήσεις των κρατών μελών μας πρέπει να καταλήξουν όλες στο συμπέρασμα ότι το νέο αυτό Σύνταγμα είναι ο καλύτερος τρόπος για να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ούτε θα είναι ασήμαντο αν το Κοινοβούλιό μας επικυρώσει αυτό το Σύνταγμα τον Δεκέμβριο με συντριπτική πλειοψηφία.
Duff (ALDE ).
Voggenhuber (Verts/ALE ).
Kaufmann (GUE/NGL ).
    Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι πολύ διότι σε όλο και περισσότερα κράτη μέλη διοργανώνονται δημοψηφίσματα για το Σύνταγμα και περιμένω να ανοίξει και η κυβέρνηση της χώρας μου όσο πιο σύντομα γίνεται τον δρόμο γι’ αυτό. Ωστόσο, πρέπει να γίνουν τα πάντα σε αυτό το πλαίσιο προκειμένου να γίνει πραγματικά συζήτηση για την Ευρώπη και συγκεκριμένα για το κείμενο του Συντάγματος. Οι συνάδελφοι Leinen και Voggenhuber έχουν απόλυτο δίκιο. Πρέπει να αποφύγουμε τον κίνδυνο να γίνει το σύνταγμα έρμαιο εσωπολιτικών ή ενδοκομματικών μηχανορραφιών.
Κύριε Πρόεδρε, την τελευταία μου παρατήρηση την απευθύνω στον κ. Nikolaï. Άκουσα με ενδιαφέρον ότι το Συμβούλιο εξετάζει το ενδεχόμενο να γίνει η επικύρωση περίπου ταυτόχρονα σε όλα τα κράτη μέλη. Πώς σας φαίνεται να ορίζαμε ως προθεσμία τον Μάιο του επομένου έτους; Αυτό θα είχε μεγάλη συμβολική αξία γιατί είναι η 60ή επέτειος της λήξης του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Θα ήταν ένα μήνυμα για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην ήπειρό μας, για περισσότερη ολοκλήρωση και είναι εφικτό να γίνει. 
Wierzejski (IND/DEM ).
   – Κύριε Πρόεδρε, τόσο το κόμμα μου, η Ένωση Πολωνικών Οικογενειών, όσο και η πολιτική μου ομάδα, η Ομάδα της Ανεξαρτησίας και της Δημοκρατίας, διαφωνούν και θα συνεχίσουν να διαφωνούν με την έγκριση ενός Συντάγματος για το σύνολο της Ευρώπης. Είναι εύλογο ένα θέμα τόσο σημαντικό για το μέλλον των εθνών μας να αποτελέσει θέμα ευρέος και έντιμου δημοσίου διαλόγου και δημοψηφισμάτων σε όλα ανεξαιρέτως τα 25 κράτη μέλη. Ωστόσο, οι πόροι που θα διατεθούν μέσω του προϋπολογισμού της ΕΕ για την ενημέρωση των πολιτών σχετικά με το Σύνταγμα πρέπει να κατανεμηθούν με δίκαιο τρόπο στους υποστηρικτές αλλά και στους πολέμιους της Συνθήκης.
Όσον αφορά την πρόταση της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων για κύρωση της Συνθήκης την περίοδο μεταξύ 5 και 8 Μαΐου σε όλα τα κράτη μέλη, ως φόρος τιμής, τρόπον τινά, για τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, θα ήταν καλό να αντιμετωπιστεί μάλλον ως κακόγουστο ιστορικό αστείο. Η Ευρώπη ήταν ισχυρή όταν ήταν ελεύθερη από την κυριαρχία οποιασδήποτε χώρας, και όταν η συνεργασία μεταξύ ελευθέρων εθνών δεν εμποδιζόταν από υπερεθνικές γραφειοκρατίες και μηχανισμούς.
Crowley (UEN ).
Mölzer (NI ).
Lamassoure (PPE-DE ).
Carnero González (PSE ).
Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να εξευρωπαΐσουμε τη συζήτηση για το Σύνταγμα, πρέπει να εξευρωπαΐσουμε τη διαδικασία επικύρωσης του Συντάγματος το οποίο, όπως δείχνει το όνομά του, είναι ένα Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Και υπάρχουν μόνο δύο τρόποι για να γίνει αυτό. Πρώτον, συντονίζοντας την επικύρωσή του στα κράτη μέλη. Είμαστε 25, αλλά είμαστε μόνο μία Ένωση και τα δημοψηφίσματα πρέπει, ως εκ τούτου, να διεξαχθούν με μερικές μόνο μέρες διαφορά και, γιατί όχι, κοντά στην Ημέρα για την Ευρώπη.
Cornillet (ALDE ).
Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόταση να διεξαχθούν τα δημοψηφίσματα την ίδια περίοδο σε όλες τις χώρες της Ένωσης, ήτοι την περίοδο από την 5η έως την 8η Μαΐου, θα μας επέτρεπε να χρησιμοποιήσουμε ορισμένα σύμβολα προς όφελος της έγκρισης: το σύμβολο της ενότητας του χώρου – ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εξέφραζε ταυτοχρόνως την άποψή της, αντί να πραγματοποιούνται διαδοχικές ψηφοφορίες σε είκοσι πέντε διαφορετικές χώρες· το σύμβολο της ενότητας του χρόνου – ολόκληρη η Ένωση θα ψήφιζε ταυτόχρονα, από την Πέμπτη 5 Μαΐου έως την Κυριακή 8 Μαΐου, με παράλληλο σεβασμό των εθνικών παραδόσεων, σύμφωνα με τις οποίες οι εκλογές διεξάγονται είτε σε εργάσιμη ημέρα είτε την Κυριακή· και, τέλος, το σύμβολο της 8ης Μαΐου 2005, της 60ής επετείου από τη λήξη της τελευταίας σύγκρουσης στην οποία οι χώρες μας βρέθηκαν αντιμέτωπες.

Joan i Marí (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ακολουθήσω την πρόταση του Προέδρου Borrell να μην μιλάμε εμείς οι Καταλανοί τη γλώσσα μας εδώ στην Ολομέλεια. Εγώ θα χρησιμοποιήσω αντί γι’ αυτήν μία γλώσσα που μιλιέται πολύ κοντά στην πόλη του Στρασβούργου και την περιοχή της Αλσατίας. Ως γλωσσολόγος, θα ήθελα να εκφράσω την πλήρη αντίθεσή μου με το γεγονός ότι η Ισπανία ζητά να περιληφθούν στη ρύθμιση για τις γλώσσες η καταλανική και η βαλενθιανή σαν να ήταν δύο εντελώς διαφορετικές γλώσσες. Τα καταλανικά μιλιούνται από τον Βορρά ως τον Νότο από το Salses στο Roussillon ως το Guardamar, νότια της Valencia, κι από τα δυτικά ως τα ανατολικά, από το Fraga της αυτόνομης κοινότητας της Αραγωνίας μέχρι το Alghero της Σαρδηνίας. Η συζήτηση για τα καταλανικά και τα βαλενθιανά ισοδυναμεί με προώθηση του γλωσσολογικού χωριστικού κινήματος, που είναι μία από τις διαρκείς στρατηγικές της πολιτισμικής εξολόθρευσης. Αυτό το έλεγαν ήδη οι Ρωμαίοι: Μεταφρασμένο σε μία από τις επίσημες ευρωπαϊκές γλώσσες, αυτό σημαίνει “διαίρει και βασίλευε”!
Sinnott (IND/DEM ).
Méndez de Vigo (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, επί της διαδικασίας και για να καταγραφεί στα πρακτικά, θα ήθελα να συγχαρώ τους διερμηνείς για τη μετάφραση στα ισπανικά της παρέμβασης του κ. Joan i Marí, η οποία ήταν τέλεια. 
Πρόεδρος.
Angelilli (UEN ).
Allister (NI ).
Stubb (PPE-DE ).

 Στο τρίτο και τελευταίο τμήμα της ομιλίας μου θα μιλήσω στα σουηδικά των Μούμιν. Θεωρώ ότι πρέπει όλοι να εργαστούμε εξαιρετικά σκληρά για να επιτύχουμε την έγκριση αυτής της συνθήκης. Το 2005, το καθήκον μας ως βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι αυτό ακριβώς που περιέγραψαν ο κ. Méndez de Vigo, ο κ. Leinen, ο κ. Duff, ο κ. Voogenhuber και ο κ. Corbett, πρέπει δηλαδή να προσπαθήσουμε να προωθήσουμε τη συνθήκη. Θα είναι προς όφελός μας.
Λαμπρινίδης (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, η αρχή μπορεί να είναι το ήμισυ του παντός αλλά δεν είναι το παν. Η αρχή με το Σύνταγμα έγινε από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη με την αποδοχή της Συνταγματικής Συνθήκης, μία Συνέλευση που έκλεισε τις εργασίες της επί των ημερών της Ελληνικής Προεδρίας τον Ιούνιο 2003. Πρόκειται για μία επιτυχία για την οποία αισθανόμαστε όλοι μας ιδιαίτερα υπερήφανοι. Εναπομένει όμως τώρα το άλλο ήμισυ που είναι η έγκριση αυτού του Συντάγματος. Θα ήταν, πιστεύω, τραγικό λάθος και λίγο σχιζοφρενές εκ μέρους ημών, ας μου επιτραπεί η έκφραση, να θεωρήσουμε ότι τελείωσε το άγχος μας και ότι πλέον όλη η μέριμνα και όλο το πρόβλημα μετατίθεται αποκλειστικά στις εθνικές κυβερνήσεις. Διότι, ακόμα και σε περίπτωση που εγκριθεί από όλους το Σύνταγμα αυτό, εάν η έγκρισή του γίνει επί τη βάσει πολιτικών ή μικροπολιτικών εσωτερικών διαλόγων της κάθε χώρας, η έγκρισή του θα αποτελέσει μία πύρρεια νίκη για την Ευρώπη.
Schlyter (Verts/ALE ).
Czarnecki, Ryszard (NI ).
Το ερώτημά μου προς τους κκ. Barrot και Nicolaï είναι το εξής: ειλικρινά πιστεύετε ότι η ιδέα της διενέργειας συνταγματικών δημοψηφισμάτων στην Ευρώπη την ίδια ημερομηνία –μια ιδέα η οποία, κατ’ εμέ, είναι τελείως ανεφάρμοστη– είναι όντως εφικτή; Εξάλλου, κάτι τέτοιο θα αποτελούσε προπαγάνδα και διά της βίας επιβολή της ευτυχίας στα έθνη. Κύριε Πρόεδρε, εάν αυτό πρέπει να συμβεί την ίδια ημερομηνία, θα πρότεινα την 30ή Φεβρουαρίου. 
Esteves (PPE-DE ).
Sousa Pinto (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριε Nicolaï, θέλω καταρχάς να εκφράσω τη δυσαρέσκειά μου για τη σύντομη εισαγωγή σε μια εθνικιστικού τύπου λαϊκιστική ρητορική και σε στενόμυαλες αντιλήψεις έναντι των εθνικών γλωσσών τις οποίες ακούσαμε να εκφράζονται προ ολίγου.
Simonot (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η προσπάθεια για την αναφορά στις χριστιανικές καταβολές της Ευρώπης στο προοίμιο του Ευρωπαϊκού Συντάγματος έμελλε να οδηγήσει σε σύγκρουση, καθ’ όλη τη διάρκεια της Συνέλευσης και της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, τους πιο αδιάλλακτους υποστηρικτές του κοσμικού κράτους, αφενός, με επικεφαλής τους κκ. Michel και Chirac, και ορισμένες χώρες όπως η Πολωνία, η Ιταλία ή η Πορτογαλία, αφετέρου, με τη στήριξη μιας προσωπικότητας της εμβέλειας του πάπα Ιωάννη-Παύλου Βα. Εν τέλει, το αθεϊστικό και μασονικό λόμπι κέρδισε τη μάχη, γυρίζοντας έτσι την πλάτη στο παρελθόν της Ευρώπης και στον έξοχο χριστιανικό της πολιτισμό. Αναμφίβολα, αυτό συνέβη προκειμένου να προετοιμαστεί το έδαφος για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Nicolaï,
   . – Κύριε Πρόεδρε, ο προκάτοχός σας είχε την καλοσύνη να επισημάνει ότι το Συμβούλιο έχει το δικαίωμα να μιλήσει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Θεωρώ ότι δεν πρόκειται τόσο για δικαίωμα όσο για καθήκον να έχω τη δυνατότητα να σχολιάσω μια σειρά πραγματικά σημαντικών παρατηρήσεων. Δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι θα έχω ολοκληρώσει την ομιλία μου εντός πέντε λεπτών. Σας υπενθυμίζω, κύριε Πρόεδρε, ότι μου μένουν ακόμη κάποια λεπτά τα οποία δεν είχα χρησιμοποιήσει προηγουμένως. Παρ’ όλα αυτά, θα σεβαστώ, βεβαίως, τους κανόνες σας. Κατά τη γνώμη μου, αρκετοί βουλευτές προέβησαν σε πολύ κρίσιμες παρατηρήσεις σχετικά με το ποιος έχει την ευθύνη, και σε ποιο βαθμό, για την επιτυχή ολοκλήρωση αυτών των διαδικασιών κύρωσης. Ο κ. Corbett, ο κ. Vigo, ο κ. Stubb και πολλοί άλλοι επεσήμαναν ότι, ασφαλώς, η ευθύνη για την επιτυχή έκβαση της διαδικασίας μετά την 29η Οκτωβρίου, ημερομηνία υπογραφής του σχεδίου, είναι κοινή. 
Πρόεδρος.
   – Παρακάλεσα το Συμβούλιο να μην υπερβεί αυτά τα χρονικά όρια, δεδομένου ότι θα ακολουθήσει μία ακόμη συζήτηση με παρουσία του Συμβουλίου και ότι το Προεδρείο έχει ενημερωθεί για τους περιορισμούς στο πρόγραμμά σας, κύριε Nicolaï. Παρ’ όλα αυτά, είμαστε βέβαιοι ότι το Κοινοβούλιο θα ωφεληθεί από όσο χρόνο μπορέσετε να αφιερώσετε πέραν αυτών των ορίων και από τον χρόνο που θα αφιερώσετε για την απάντηση των ερωτήσεων στο πλαίσιο της Ώρας των Ερωτήσεων που ακολουθεί.
Nicolaï,
   . – Κύριε Πρόεδρε, θα σεβαστώ, ασφαλώς, τους κανόνες σας. Κατά τη γνώμη μου, αρκετοί βουλευτές προέβησαν σε πολύ κρίσιμες παρατηρήσεις σχετικά με το ποιος έχει την ευθύνη, και σε ποιο βαθμό, για την επιτυχή ολοκλήρωση αυτών των διαδικασιών κύρωσης. Ο κ. Corbett, ο κ. Vigo, ο κ. Stubb και πολλοί άλλοι επεσήμαναν ότι, ασφαλώς, η ευθύνη για την επιτυχή έκβαση της διαδικασίας μετά την 29η Οκτωβρίου, ημερομηνία υπογραφής του σχεδίου, είναι κοινή, αν και αυτό συμβαίνει επειδή όλοι στηριζόμαστε ο ένας στον άλλον. Όλοι στηριζόμαστε στην επιτυχή έκβαση και των 25 διαδικασιών κύρωσης προκειμένου να τεθεί σε ισχύ αυτή η Συνθήκη. Στις περιπτώσεις που έχουμε τη δυνατότητα –και ομιλώ εν προκειμένω εξ ονόματος του Συμβουλίου, καθώς αυτό θα γίνει και στο πλαίσιο του Συμβουλίου– στις περιπτώσεις που έχουμε τη δυνατότητα, πρέπει να υποστηρίξουμε και να ενισχύσουμε ο ένας τον άλλον σε αυτή την προσπάθεια, αλλά και να αντλήσουμε αμοιβαία διδάγματα. Θα ήταν άστοχο, όπως επεσήμανε ο κ. Voggenhuber στα επικριτικά του σχόλια, εάν εκτοξεύαμε κατηγορίες ο ένας στον άλλον και προσπαθούσαμε να μεταθέσουμε τις ευθύνες που μας αντιστοιχούν, διότι θεωρώ ότι είναι σαφώς σημαντική και πολύτιμη, όπως έχουν δηλώσει πολλοί ομιλητές, η ανάληψη, από τα τρία θεσμικά όργανα, των ευθυνών τους σε αυτή την υπόθεση. Είμαι πεπεισμένος ότι, μέχρι στιγμής, η Επιτροπή έχει διαδραματίσει πολύ εποικοδομητικό, θετικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση σχετικά με την Ευρώπη και στην ενημέρωση του κοινού σχετικά με τη Συνθήκη, οπότε θα ήταν όντως άστοχο να της μεταθέτουμε τις όποιες σχετικές ευθύνες, καθόσον θεωρώ ότι τα κράτη μέλη αλλά και οι βουλευτές αυτού του Σώματος φέρουν μεγάλο μέρος της ευθύνης σε αυτόν τον τομέα.
Πολλοί ομιλητές έθιξαν το θέμα του συντονισμού ως προς τα χρονοδιαγράμματα των διαφόρων δημοψηφισμάτων. Ακούστηκαν πολλές θαυμάσιες απόψεις για το πόσο καλό θα ήταν να πραγματοποιηθούν τα δημοψηφίσματα σε μια συμβολική χρονική περίοδο στο πλαίσιο ενός περιορισμένου χρονοδιαγράμματος. Ευελπιστώ ότι όλοι θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι, παρ’ όλο που μπορεί να μας αρέσει η ιδέα, δεν θα μπορέσουμε να την εφαρμόσουμε στην πράξη, διότι αυτά τα θέματα άπτονται συγκεκριμένων πτυχών της συνταγματικής τάξης των κρατών και πρέπει να παραμείνουν σε εθνικό επίπεδο. Υποθέτω ότι το παρόν Κοινοβούλιο, στο πλαίσιο της επικουρικότητας και όσον αφορά τις αποφάσεις για το ποια κυβερνητικά κλιμάκια θα χρειαστεί να χειριστούν τον εκάστοτε τομέα, δεν θα ήθελε να επέμβει με κανέναν τρόπο σε τέτοια ζητήματα. Εκείνο, ωστόσο, που είναι πολύ σημαντικό είναι να εξετάσουν τα διάφορα κράτη μέλη πότε και πώς θα μπορούσε να υπάρξει εναρμόνιση, και αυτό ακριβώς πράττουν το Συμβούλιο και η Γραμματεία του Συμβουλίου. Δημοσιεύουμε τα εθνικά χρονοδιαγράμματα, επιτρέποντας έτσι στις κυβερνήσεις και τα εθνικά κοινοβούλια να τα λαμβάνουν υπόψη κατά την κατάρτιση των δικών τους προγραμμάτων, για να διαπιστωθεί κατά πόσον μπορούν να συγκλίνουν οι σχετικές ημερομηνίες. Αυτό δεν σχετίζεται με το αν πιστεύει κανείς ή όχι σε μια ευρωπαϊκή προσέγγιση του θέματος, όπως έχουν υποστηρίξει ορισμένοι ομιλητές. Είναι κάτι που άπτεται της συνταγματικής τάξης, και σχετίζεται επίσης με τις ευαισθησίες στις οποίες αναφέρθηκαν πολλοί ομιλητές και τον κίνδυνο να καταστούν τα δημοψηφίσματα οχήματα εξυπηρέτησης εσωτερικών σκοπιμοτήτων. Πολλοί ομιλητές εξέφρασαν αυτή την ανησυχία. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, το Συμβούλιο είναι πεπεισμένο ότι είναι προτιμότερο να δοθεί η ευχέρεια στα εθνικά κοινοβούλια και τις εθνικές κυβερνήσεις να επιλέξουν μια εύλογη ημερομηνία για τη διενέργεια δημοψηφίσματος. Αυτό μπορεί να σχετίζεται με πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων άλλων εκλογών, ή θεμάτων τρέχοντος ενδιαφέροντος, στις εκάστοτε χώρες. Θεωρώ ότι η κύρωση από 25 χώρες θα είναι επωφελής, λόγω της δυνατότητας που θα τους δοθεί να παρακολουθήσουν με προσοχή η μία την άλλη, όμως αυτές οι εθνικές ευθύνες πρέπει συγχρόνως να παραμείνουν ακέραιες.
Όσον αφορά δε τα δημοψηφίσματα, προς επίρρωση των παρατηρήσεων της κ. Kaufmann και του κ. Schlyter, θέλω να επισημάνω ότι επί του παρόντος εννέα κράτη μέλη έχουν αποφασίσει τη διενέργεια δημοψηφίσματος, ένδεκα έχουν απορρίψει αυτή την επιλογή, ενώ πέντε χώρες δεν έχουν ακόμη αποφασίσει.
Το σημαντικό είναι ο τρόπος με τον οποίο τα διαφορετικά θεσμικά όργανα, οι διαφορετικές εθνικές κυβερνήσεις, προχωρούμε σε αυτές τις διαδικασίες κύρωσης, ο τρόπος με τον οποίο προχωρούμε σε διάλογο με την κοινή γνώμη, και ο τρόπος με τον οποίο θα χειριστούμε τα δημοψηφίσματα στις χώρες που έχουν αποφασίσει κάτι τέτοιο. Θεωρώ ότι, καταρχάς, ο κ. Méndez de Vigo τόνισε με έμφαση ότι πρέπει να ταχθούμε υπέρ της κύρωσης, και θεώρησα ότι αυτό αποτελεί επίσης έκκληση προς τα κράτη μέλη και τις κυβερνήσεις τους. Οι κυβερνήσεις και το Συμβούλιο θα υπογράψουμε αυτή τη Συνθήκη και την υποστηρίζουμε. Δεν είμαστε αμερόληπτοι έναντι της Συνθήκης. Θεωρούμε πολύ σημαντική την έγκριση και κύρωσή της. Είναι σημαντική διότι, όποιος την διαβάσει, θα διαπιστώσει ότι, με όποιον τρόπο και αν εξετάσουμε το θέμα, η Ευρώπη θα καταστεί, χάρη στη νέα Συνθήκη, πολύ πιο δημοκρατική. Σκεφτείτε μόνο την τεράστια διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· επιτέλους, θα είναι ένα πλήρως ανεπτυγμένο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σκεφτείτε επίσης το επίπεδο αποφασιστικότητας, το οποίο θα βελτιωθεί εμφανώς με τη νέα Συνθήκη, ένα ακόμη παράδειγμα της λήψης αποφάσεων με πλειοψηφία. Σκεφτείτε τη διαφάνεια, τη σαφήνεια, στοιχεία τα οποία θα βελτιωθούν με τη νέα Συνθήκη. Έχοντας ακούσει όλες τις παρατηρήσεις σας, ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο είναι ότι ακόμη και οι ευρωσκεπτικιστές είναι, νομίζω, ικανοποιημένοι από αυτή τη Συνθήκη. Γιατί; Διότι κατοχυρώνει, λεπτομερώς και αποτελεσματικά, αυτήν ακριβώς την αρχή της επικουρικότητας, τα θέματα του ποιος αποφασίζει και τι. Συνεπώς, η Ευρώπη καθίσταται πιο δημοκρατική όχι μόνο σε ευρωπαϊκό, αλλά και σε εθνικό επίπεδο, καθόσον τα εθνικά κοινοβούλια μπορούν να αντιδράσουν και να υποστηρίξουν ότι κάποιο ζήτημα μπορεί να αντιμετωπιστεί πολύ πιο αποτελεσματικά σε εθνικό επίπεδο και να ζητήσουν να μην αποφασιστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Δεν θεωρώ ότι υπάρχει σύγκρουση –όπως ανέφεραν πολλοί ομιλητές– μεταξύ του να αφιερώσουμε όλη την προσοχή μας στους υποστηρικτές της συνθήκης ή να στρέψουμε την προσοχή μας στους πολέμιους, ή, όπως επίσης αναφέρθηκε, να προσφέρουμε αντικειμενικά στοιχεία ή απλώς βασική πληροφόρηση. Κατά τη γνώμη μου, ο κ. Crowley, μεταξύ άλλων, ορθώς υποστήριξε ότι το ένα σαφώς δεν αποκλείει το άλλο. Απευθύνομαι εξίσου στην Επιτροπή, διότι έχει ήδη αναφερθεί εμμέσως, και ευλόγως, σε αυτό το ζήτημα. Η αντικειμενική πληροφόρηση είναι ένας τρόπος κατάρριψης των μύθων, του ψεύδους σύμφωνα με έναν χαρακτηρισμό που ακούστηκε εδώ. Μέσω της αντικειμενικής πληροφόρησης, μπορούμε να δείξουμε γιατί αυτή η Συνθήκη συνεπάγεται πρόοδο για όλους στην Ευρώπη.
Τέλος, θέλω να πω δυο λόγια σχετικά με τη συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί στο Άμστερνταμ στις 5 Οκτωβρίου, μεταξύ των Υπουργών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, με θέμα μια συγκεκριμένη επικοινωνιακή στρατηγική για την Ευρώπη, καθώς και τις διαδικασίες κύρωσης και τα δημοψηφίσματα που έχουν ανακοινωθεί. Άκουσα με μεγάλη ικανοποίηση τα όσα δήλωσε σχετικά ο κ. Barrot. Ευχάριστο είναι επίσης το γεγονός ότι στην ίδια συνάντηση θα παραστεί και ο κ. Vitorino, ενώ χαιρετίζω τη δήλωσή του ότι τα όσα θα συζητηθούν εκεί πρέπει να ληφθούν υπόψη στα περαιτέρω σχέδια της Επιτροπής, καθώς επίσης, όπως είναι αυτονόητο, και στις αποφάσεις που θα ληφθούν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 5ης Νοεμβρίου. Χαίρομαι επίσης διότι ο Πρόεδρος του παρόντος Κοινοβουλίου, ο κ. Borrell Fontelles, έχει ήδη δηλώσει ότι θα συμμετάσχει στη συνάντηση, καθόσον, όπως δήλωσα νωρίτερα, χωρίς τα τρία θεσμικά όργανα, δεν έχουμε τη δυνατότητα να οδηγήσουμε αυτή την προσπάθεια σε επιτυχή έκβαση. Η συνάντηση αυτή πρέπει να αφορά την επικοινωνιακή στρατηγική της Ευρώπης, αλλά να καταδεικνύει συγχρόνως τη δυνατότητα επικοινωνίας για την Ευρώπη. Δεν θα είναι ένα βήμα ανάγνωσης γραπτών δηλώσεων· θα είναι παρόντα τα μέσα ενημέρωσης, και ευελπιστώ ότι θα μπορέσουμε να αποδείξουμε ότι η Ευρώπη βγαίνει ωφελημένη από τον διάλογο. Πολύ χρήσιμο, σε αυτό το πλαίσιο, είναι το γεγονός ότι ο προηγούμενος Πρόεδρός σας, ο κ. Pat Cox, εκδήλωσε την προθυμία του να αναλάβει ρόλο συντονιστή σε αυτή τη συνάντηση. Η αρχή στην οποία στηρίζεται η συνάντηση, και ασφαλώς το σύνολο της διαδικασίας που θα ακολουθήσει όσον αφορά την κύρωση της Συνθήκης, είναι ότι είναι χρήσιμη για τους πολίτες και ότι αντιμετωπίζουμε τους πολίτες με σεβασμό. 
Barrot,
Στον κ. Méndez de Vigo, τον πρώτο από τους αξιότιμους ομιλητές, θέλω να δηλώσω ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως αοριστία. Πρώτον, η Επιτροπή είναι σαφώς προσηλωμένη στο σχέδιο Συντάγματος, και μπορώ να βεβαιώσω ότι ο κ. Barnier, καθώς και ο κ. Vitorino, τον οποίο βοήθησα κατά τη λήξη των εργασιών του Συμβουλίου, συνέβαλαν με όλες τους τις προσπάθειες στην εκπόνησή του. Το εν λόγω κείμενο θα αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό βήμα στην προσπάθεια να καταστεί η Ένωσή μας πιο δημοκρατική και να προοδεύσει σε μια σειρά από τομείς, με τη συναπόφαση, ή μάλλον την επέκταση της διαδικασίας συναπόφασης με συμμετοχή του Κοινοβουλίου, να αποτελεί μείζονος σημασίας στοιχείο.
Θέλω να καταστεί απολύτως σαφές ότι υπάρχει πρόβλημα με τη χρηματοδότηση. Το γεγονός ότι δεν εγγράψαμε 1,5 εκατ. ευρώ στο προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2005 δεν οφείλεται σε μια προσπάθεια μείωσης των προγραμμάτων, αλλά στο ότι, την περίοδο εκπόνησης του προσχεδίου προϋπολογισμού, εξακολουθούσε να επικρατεί μεγάλη αβεβαιότητα ως προς την έκβαση του ζητήματος. Εν πάση περιπτώσει, ανακοινώσαμε την πρόθεσή μας να επανεξετάσουμε την κατάσταση σε συνεργασία με το Κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας κατάρτισης του προϋπολογισμού. Η κατάσταση είναι πλέον πιο ξεκάθαρη, και είμαστε έτοιμοι να προβούμε στις αναγκαίες ενέργειες βάσει των κονδυλίων τα οποία, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, το οποίο εκπροσωπείται από τον κ. Nicolaï, εκτιμούν ότι θα χρειαστεί να δεσμευτούν γι’ αυτόν τον σκοπό. Η Επιτροπή δεν θέτει περιορισμούς σε αυτόν τον τομέα. Εκείνο που έχει σημασία είναι να χρησιμοποιηθούν οι αναγκαίοι πόροι αφ’ ης στιγμής ξεκινήσει η σχετική διαδικασία. Ελπίζω λοιπόν να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις ως προς αυτό το θέμα.
Ελπίζω επίσης να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις όσον αφορά τα όσα έχω δηλώσει. Θεωρούμε ότι η Επιτροπή δεν θα είχε από μόνη της τη δυνατότητα να ολοκληρώσει μια ενημερωτική εκστρατεία. Εκφράζοντας για μία ακόμη φορά τις ευχαριστίες μου στον κ. Leinen, θέλω επίσης να υπογραμμίσω ότι συμφωνούμε, ειδικότερα, ως προς το στοιχείο 6 της πρότασης ψηφίσματος, σύμφωνα με το οποίο το Συμβούλιο, η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο πρέπει να προετοιμάσουν μια κατάλληλη εκστρατεία και μια επικοινωνιακή στρατηγική, καθώς και ότι αυτό απαιτεί την κοινή προσπάθεια όλων των πλευρών. Τονίζοντας την ανάγκη για μια επαρκώς αξιόπιστη και αποτελεσματική συνεργασία με τα κράτη μέλη, ασφαλώς δεν εννοώ ότι πρέπει να υπάρξουν, σε ορισμένα κράτη μέλη, εκστρατείες οι οποίες δεν θα είναι συντονισμένες και εναρμονισμένες με τις αντίστοιχες εκστρατείες στα υπόλοιπα κράτη μέλη. Απλούστατα, όπως εξήγησε προ ολίγου ο κ. Nicolaï, είναι γεγονός ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη ορισμένες εθνικές πτυχές προκειμένου η ενημερωτική μας εκστρατεία να είναι κατά το δυνατόν αποτελεσματική. Συνεπώς, εκείνο που μας εμπνέει είναι η επιθυμία να φανούμε αποτελεσματικοί, και η Επιτροπή δεν πρέπει να επιδείξει λιγότερο ενδιαφέρον για την κοινή προσπάθεια με στόχο τη νίκη στον αγώνα για την ορθή πληροφόρηση των πολιτών.
Κατά συνέπεια, όλοι πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί· η δε Επιτροπή θα αναλάβει το σύνολο της ευθύνης που της αντιστοιχεί. Εάν ήταν παρών ο κ. Vitorino, θα δήλωνε με έμφαση το ίδιο. Όπως ανέφερε προηγουμένως ο κ. Nicolaï, ο κ. Vitorino θα βρίσκεται στο Άμστερνταμ, και ευελπιστούμε ότι η συνάντηση της 5ης Οκτωβρίου θα είναι εποικοδομητική, όχι μόνο όσον αφορά τις κατευθύνσεις για το κοινό ενημερωτικό μας πρόγραμμα για το σύνολο των ευρωπαίων πολιτών –με πληροφορίες οι οποίες, επαναλαμβάνω, θα είναι αντικειμενικές– αλλά επίσης, ενδεχομένως, όσον αφορά τον συντονισμό για την πραγματοποίηση των διαβουλεύσεων τις οποίες πολλοί βουλευτές ορθώς έχουν δηλώσει ότι επιθυμούν. Εξάλλου, είναι σαφώς προς το συμφέρον μας να προσφερθεί η δυνατότητα στο υπό διαμόρφωση πολιτικό σώμα των ευρωπαίων πολιτών να ακουστεί μέσω των διαβουλεύσεων οι οποίες θα διοργανωθούν στα διάφορα κράτη μέλη και μέσω του συντονισμού τους.
Πρόεδρος.
   – Σας ευχαριστούμε πολύ, κύριε Επίτροπε. Κυρίες και κύριοι, η συζήτηση έληξε. Η ψηφοφορία επί της πρότασης ψηφίσματος που έχει κατατεθεί σε σχέση με αυτή τη συζήτηση θα διεξαχθεί στις 14 Οκτωβρίου. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την Ώρα των Ερωτήσεων προς το Συμβούλιο. Δίνω τώρα τον λόγο στον κ. Nicolaï για να απαντήσει στην πρώτη ερώτηση, της κ. Ludford, σχετικά με τις δίκαιες δίκες για ευρωπαίους πολίτες και κατοίκους της Ευρώπης.
Figueiredo (GUE/NGL ).
Αυτή η αντίληψη δεν παρουσιάζει καμιά πρωτοτυπία, δεδομένου ότι το ίδιο ακριβώς έχει ζητήσει και η Ένωση των συνομοσπονδιών βιομηχανιών και εργοδοτών της Ευρώπης (UNICE). 
Πρόεδρος.
   – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την Ώρα των Ερωτήσεων προς το Συμβούλιο (B6-0007/04).
Πρόεδρος.
Nicolaï,
Ludford (ALDE ).
    Ευχαριστώ την προεδρία του Συμβουλίου για την απάντηση αυτή, αλλά οφείλω να πω ότι τη θεωρώ, για άλλη μία φορά, απογοητευτική. Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποτίθεται ότι έχει πολιτική για τα δικαιώματα του ανθρώπου σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 της Συνθήκης ΕΕ. Έχουμε το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και δημιουργούμε μία περιοχή ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Εισάγουμε ρήτρες για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε εξωτερικές συμφωνίες. Μάλιστα, άκουσα τον Πρόεδρο του Συμβουλίου να λέει σήμερα το πρωί ότι στο μέλλον θα υπάρχουν αντιτρομοκρατικές ρήτρες στις συμφωνίες αυτές.
Nicolaï,
   . – Κύριε Πρόεδρε, μετά λύπης μου οφείλω να δηλώσω, εξ ονόματος του Συμβουλίου, ότι δεν είμαι σε θέση να διασκεδάσω το αίσθημα απογοήτευσης της κ. Ludford. Ευελπιστώ, εντούτοις, ότι έχω εκφράσει με σαφήνεια την ανησυχία μας και ότι έχω δηλώσει ότι αναλαμβάνουμε, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, τις ευθύνες μας και προβαίνουμε στις ενέργειες τις οποίες περιέγραψα στην αρχική μου παρέμβαση. 
Πρόεδρος.
Η εφημερίδα Sunday Times δημοσίευσε πρόσφατα μια φρικιαστική ανταπόκριση η οποία επικεντρωνόταν στην πρακτική του εγκλεισμού νηπίων σε κλουβιά στο ίδρυμα Raby κοντά στην Πράγα στην Τσεχική Δημοκρατία. Πέντε διανοητικώς καθυστερημένα παιδιά και ένα νήπιο με εγκεφαλική παράλυση βρέθηκαν σε κλουβιά από τα οποία επιτρεπόταν να βγουν μόνο για σύντομο χρονικό διάστημα κάθε πρωί προκειμένου να φάνε και να πλυθούν. Σε ένα άλλο ίδρυμα ένα δεκατετράχρονο κορίτσι πέθανε από μια ράβδο του κλουβιού της που έπεσε επάνω της.
Η χρήση κλουβιών έχει καταδικασθεί από τη Διεθνή Αμνηστία και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως παραβιάζουσα το διεθνές δίκαιο και ως αντίθετη με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Άτομα που συμμετέχουν στην εκστρατεία κατά της χρήσης κλουβιών, περιλαμβανομένης της συγγραφέως βιβλίων για παιδιά J.K. Rowling, έχουν καταδικάσει τον απάνθρωπο χαρακτήρα αυτής της βάρβαρης μορφής μεταχείρισης.
Nicolaï,
   . – Κύριε Πρόεδρε, το Συμβούλιο δεν έχει λάβει γνώση περιπτώσεων εφαρμογής της πρακτικής του εγκλεισμού σε κλουβιά, όπως περιγράφεται στην προκειμένη ερώτηση, σε οποιοδήποτε κράτος μέλος. Τούτου λεχθέντος, το Συμβούλιο υπενθυμίζει στο Σώμα την απαρέγκλιτη προσήλωσή του στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στην καταπολέμηση κάθε είδους διάκρισης λόγω ηλικίας ή αναπηρίας. Συγχρόνως, το Συμβούλιο επιθυμεί επίσης να επισημάνει ότι όλα τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Τσεχικής Δημοκρατίας, έχουν υπογράψει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία περιλαμβάνει, όπως γνωρίζετε, στο άρθρο 3, διατάξεις για την καταπολέμηση της σκληρής ή απάνθρωπης μεταχείρισης, και ότι έχουν επιπλέον κυρώσει τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την απαγόρευση των βασανιστηρίων. Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού περιλαμβάνει συγκεκριμένες διατάξεις σχετικά με τις διακρίσεις λόγω αναπηρίας –άρθρο 2– και σχετικά με τα παιδιά που πάσχουν από διανοητικές και σωματικές αναπηρίες, στο άρθρο 23. Το Συμβούλιο παραμένει προσηλωμένο στην πολιτική του υπέρ του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της απαγόρευσης κάθε μορφής διακρίσεων. 
Stihler (PSE ).
Έχω διάφορες συμπληρωματικές ερωτήσεις. Πώς θα παρακολουθήσει το Συμβούλιο την κατάσταση; Τι πίεση μπορεί να ασκήσει το Συμβούλιο για να σταματήσει αυτή η αποτρόπαια χρήση κρεβατιών-κλουβιών; Δεν υπάρχουν μόνο στην Τσεχική Δημοκρατία, αλλά και στη Σλοβακία, τη Σλοβενία και την Ουγγαρία. Τι υποστήριξη μπορεί να δοθεί στις διάφορες χώρες ώστε να διασφαλιστεί η σωστή εφαρμογή μιας απαγόρευσης; Και τέλος, τι προτείνει το Συμβούλιο να γίνει σχετικά με τις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο της διεύρυνσης με τη Ρουμανία, όπου πιστεύω ότι το πρόβλημα υφίσταται επίσης; Θα ήθελα την απάντησή σας, κύριε Nicolaï. Σας καλώ να λάβετε πολύ σοβαρά υπόψη το ζήτημα αυτό. 
Nicolaï,
   . – Κύριε Πρόεδρε, η κ. Stihler πρέπει επίσης να γνωρίζει ότι οι επιλογές και οι αρμοδιότητες του Συμβουλίου είναι σαφώς περιορισμένες· ευτυχώς, όμως, υπάρχουν και άλλες μέθοδοι και όργανα για την αντιμετώπιση καταστάσεων αυτού του είδους. Ενώ, λοιπόν, υπόκειται σε αυτούς τους περιορισμούς, το Συμβούλιο, ασφαλώς, παραμένει διαρκώς σε εγρήγορση, ενώ πρέπει επίσης να γνωρίζει τους τρόπους με τους οποίους το Συμβούλιο μπορεί να ασκήσει επιρροή και να αναλάβει δράση σε περίπτωση που λάβει γνώσει τέτοιων πληροφοριών. 
Πρόεδρος.
Στις προτεραιότητες η ολλανδική προεδρία για τον τομέα των εξωτερικών σχέσεων δεν έχει συμπεριλάβει την προώθηση των σχέσεων της ΕΕ με τις χώρες της Βαλκανικής και την προώθηση της διαδικασίας ανασυγκρότησής τους. Στην τελευταία έκθεσή της (Τρίτη Έκθεση για τη Διαδικασία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει ότι έχει χορηγηθεί συμπληρωματικό ποσό 71 εκατομμυρίων ευρώ (αύξηση περίπου 13%) στα Δυτικά Βαλκάνια από τον προϋπολογισμό του 2004 για την ανασυγκρότησή τους αλλά και νέα μέσα για την προώθηση της περιφερειακής συνεργασίας.
Nicolaï,
   . – Κύριε Πρόεδρε, τα Δυτικά Βαλκάνια εξακολουθούν να συγκαταλέγονται στις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Bot επισκέφθηκε την περιοχή την περίοδο μεταξύ 21ης και 23ης Ιουλίου· αυτό ήταν ένα από τα πρώτα του ταξίδια με την ιδιότητα του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου των Υπουργών, και επεσήμανε ότι η εν λόγω περιοχή θα εξακολουθήσει να αποτελεί προτεραιότητα για την ΕΕ υπό την Προεδρία των Κάτω Χωρών, καθώς και ότι το μέλλον των χωρών της περιοχής βρίσκεται στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στη Θεσσαλονίκη, τον Ιούνιο του 2003, η Ευρωπαϊκή Ένωση υποσχέθηκε εκ νέου ότι θα στηρίξει με σθένος τις προσπάθειες εδραίωσης της δημοκρατίας και της σταθερότητας στα Δυτικά Βαλκάνια και ανέλαβε το έργο της προώθησης της οικονομικής τους ανάπτυξης και της περιφερειακής συνεργασίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων έχουν ήδη μια κοινή στρατηγική και ημερήσια διάταξη, τη Διαδικασία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης, όπως θα γνωρίζετε ήδη. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι σαφές και καθίσταται εμφανές από τα νέα μέσα, γνωστά ως εταιρικές σχέσεις, τα οποία ορίζουν προτεραιότητες για δράσεις και προσφέρουν στις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων ένα συνεκτικό πλαίσιο για τη σύγκλισή τους με την ΕΕ. Η πραγματοποίηση περαιτέρω προόδου στο πλαίσιο της Διαδικασίας Σταθεροποίησης και Σύνδεσης θα εξαρτηθεί από το κατά πόσον και οι δύο πλευρές, η ΕΕ και οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, θα επιδείξουν αποφασιστικότητα ως προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους. Η ταχύτητα με την οποία οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων θα προοδεύσουν στην πορεία τους προς τη σύγκλιση με την ΕΕ θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα της καθεμιάς εξ αυτών κατά την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων. Σε ορισμένες χώρες, η πρόοδος πρέπει να συνοδεύεται από ενισχυμένη περιφερειακή συνεργασία, και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα συνεχίσει να συνεργάζεται με το Σύμφωνο Σταθερότητας για τη Νοτιανατολική Ευρώπη, τη διαδικασία συνεργασίας στη Νοτιανατολική Ευρώπη (SEECP) και τους υπόλοιπους παράγοντες που ενδιαφέρονται για την περαιτέρω βελτίωση της περιφερειακής συνεργασίας. 
Κράτσα-Τσαγκαροπούλου (PPE-DE ).
Και το ερώτημά μου απέβλεπε ακριβώς στο σημείο αυτό. Τοποθετήθηκα και εγώ δηλώνοντας ότι υπάρχει και μία επιπλέον προσφορά βοήθειας πέρα από το γνωστό χρηματοδοτικό πλαίσιο και πέρα από τον προϋπολογισμό του 2004: αξιολογείτε ότι αυτές οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης εφαρμόζουν τις δεσμεύσεις τους; 
Nicolaï,
Πρόεδρος.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ανειλημμένες υποχρεώσεις, ιδίως με το πρόγραμμά της ECHO, σε περίπτωση οικολογικής καταστροφής σε κάποια από τις πέντε ηπείρους. Οι οικολογικές αυτές καταστροφές, όλο και μεγαλύτερης σημασίας, προξενούνται από την οικολογική αμέλεια δεκαετιών και είναι ενδεχόμενο, με την πάροδο του χρόνου, να ξεπεράσουν τις κοινοτικές δυνατότητες για παροχή βοήθειας.
Nicolaï,
Isler Béguin (Verts/ALE ).
Ortuondo Larrea (ALDE ).
    Θα ήθελα να προεκτείνω το ερώτημα της κ. Isler Béguin και να ρωτήσω αν το Συμβούλιο είναι πραγματικά σε θέση να προσπαθήσει να υπερασπιστεί το Πρωτόκολλο του Κυότο, ενόψει των σχέσεών του με τρίτες χώρες, όταν δεν γνωρίζω ακόμη ποια είναι η πραγματική θέση του Συμβουλίου σχετικά με το εν λόγω Πρωτόκολλο.
Κατά πόσο έχουν εναρμονιστεί οι πολιτικές των κρατών μελών για την εφαρμογή της Συνθήκης του Κυότο και ποια θέση θα υιοθετήσουν τα κράτη μέλη στις 28 Σεπτεμβρίου τη στιγμή που η Οργάνωση Πολιτικής Αεροπορίας εξετάζει τροπολογία που θα ανέτρεπε τον κανονισμό ICAO όσον αφορά τις εκπομπές από αεροσκάφη διεθνών πτήσεων; 
Nicolaï,
Πρόεδρος.
Δεδομένου ότι κατά τις πρόσφατες εκλογές για την ανάδειξη Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν υπήρξε πραγματική συζήτηση για τα ευρωπαϊκά θέματα, μήπως η ολλανδική Προεδρία μπορεί να δηλώσει τι νέες πρωτοβουλίες επιθυμεί να προωθήσει προκειμένου να υπογραμμίσει τον θετικό ρόλο που διαδραμάτισε η Ευρωπαϊκή Ένωση στις ζωές των πολιτών των 25 κρατών μελών;
Nicolaï,
   . – Κύριε Πρόεδρε, η ερώτηση αυτή σχετίζεται άμεσα με την προηγηθείσα συζήτηση στην Ολομέλεια σχετικά με την επικοινωνία με το κοινό, τη χαμηλή προσέλευση των πολιτών κατά τις πρόσφατες εκλογές για την ανάδειξη Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το ζήτημα της μεγαλύτερης συμμετοχής του κοινού, το οποίο το Συμβούλιο θεωρεί εξίσου σημαντικό και προέβη σε σχετική δήλωση τον Ιούλιο. Η ερώτηση καταδεικνύει επίσης τη σημασία της επαφής με τους πολίτες και των προβλημάτων που οι ίδιοι θεωρούν πιο σημαντικά. Αυτή ακριβώς είναι η προσέγγιση που θα εξετάσουμε στη συνάντηση –στην οποία έχει ήδη γίνει αναφορά– η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 5 Οκτωβρίου· οι αρμόδιοι υπουργοί θα εξετάσουν αυτά τα ζητήματα και θα εκθέσουν τα πορίσματά τους στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 5ης Νοεμβρίου· μια άλλη πτυχή θα είναι η ανάγκη να αντιμετωπιστούν όχι μόνον τα καθημερινά προβλήματα, αλλά και να συζητηθεί το κρίσιμο θέμα του πώς η Ευρώπη θα έλθει πιο κοντά στους πολίτες.
Crowley (UEN ).
Στο πλαίσιο της ιρλανδικής Προεδρίας, ο υπουργός Roche δημιούργησε μία ομάδα εργασίας στο Συμβούλιο για την εξεύρεση καλύτερων τρόπων με τους οποίους θα ενημερωθούν οι πολίτες για τα οφέλη της Ευρώπης. Υπάρχει ανάγκη για μεγαλύτερη ενημέρωση και κατανόηση όχι μόνο όσων κάνει η Ευρώπη, αλλά και της ευθύνης των πολιτών της να διασφαλίσουν ότι είμαστε όσο το δυνατόν καλύτεροι. Ο μόνος τρόπος να διασφαλιστεί αυτό είναι με την πιο άμεση συμμετοχή των πολιτών σε ανοιχτά βήματα διαλόγου και ανακοινώσεις, κλπ.
Nicolaï,
   . – Κύριε Πρόεδρε, δεν έχω κανέναν απολύτως δισταγμό να επαναλάβω την υπόσχεση που έχω ήδη δώσει, ότι δηλαδή θα συνεχίσουμε να μεταφέρουμε τη φλόγα την οποία άναψε ο προκάτοχός μου, ο κ. Dick Roche, Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων κατά τη διάρκεια της ιρλανδικής Προεδρίας, τουλάχιστον για τις επόμενες τέσσερις Προεδρίες, και ότι η φλόγα αυτή θα παραμείνει αναμμένη. 
Κράτσα-Τσαγκαροπούλου (PPE-DE ).
Nicolaï,
Πρόεδρος.
Nicolaï,
Κατά την πρόσφατη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ στις 26 Ιουνίου, κατέστη σαφής η ισχύς, η ανθεκτικότητα και η σπουδαιότητα της σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Η εν λόγω διάσκεψη κορυφής υπήρξε μια θαυμάσια ευκαιρία για την κατάρτιση μιας ατζέντας προσανατολισμένης στις μελλοντικές προοπτικές και, όπως γνωρίζετε, με την ευκαιρία αυτή εγκρίθηκαν επτά κοινές δηλώσεις σχετικά με τις βασικές προτεραιότητες της συνεργασίας μεταξύ της ΕΕ και των Ηνωμένων Πολιτειών. Προτεραιότητα του Συμβουλίου είναι η εστίαση στην αποφασιστική τήρηση αυτών των δηλώσεων. Όσον αφορά τη συνεργασία μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ στον τομέα της αναπτυξιακής βοήθειας, η ΕΕ, με την ιδιότητά του δωρητή, έχει την ευκαιρία, στο πλαίσιο τριμερών συναντήσεων, να θίγει ζητήματα που άπτονται της χορήγησης βοήθειας. Η αναπτυξιακή πολιτική της ΕΕ επικεντρώνεται στη μείωση της φτώχειας, στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας και στη σύναψη συμφωνιών χρηματοδότησης της ανάπτυξης. Η ΕΕ είναι ανοικτή σε περαιτέρω συζητήσεις με τις ΗΠΑ σχετικά με αυτά τα προγράμματα. 
Rübig (PPE-DE ).
Nicolaï,
Πρόεδρος.
   – Δεδομένου ότι η Ώρα των Ερωτήσεων έληξε, οι ερωτήσεις αριθ. 7 έως 23 θα απαντηθούν γραπτώς.(1)
()(2) 

