Wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania
Sergio Paolo Francesco Silvestris
(IT) Panie Przewodniczący! Sudan jest największym krajem w Afryce subsaharyjskiej, w którym krzyżują się szlaki świata arabskiego i afrykańskiego, a także mozaiką mnóstwa różnych grup etnicznych. Zgodnie z całościowym porozumieniem pokojowym, w styczniu 2001 roku odbyło się referendum stanowiące ostatni etap procesu prowadzącego do niepodległości Sudanu Południowego wobec Sudanu Północnego.
Sudan Południowy jest obszarem zamieszkiwanym przez około 10 milionów ludzi, a jego powierzchnia obejmuje obecnie niemal ćwierć obszaru obecnego Sudanu, a także około trzy czwarte jego złóż ropy. Jest to państwo, które musi poradzić sobie z wielkimi ograniczeniami geograficznymi i infrastrukturalnymi, z brakiem dostępu do morza i sieci transportowej łączącej go z północną częścią Sudanu, gdzie znajdują się rafinerie ropy i centrum jej tranzytu. Wyzwania stojące przed Sudanem Południowym to przede wszystkim położenie podwalin pod jego własne instytucje, a także poprawa ram społeczno-gospodarczych i ram bezpieczeństwa.
Trzeba jednak zauważyć, że ingerencja w sytuację tego kraju pozostaje priorytetem dla Unii Europejskiej, dlatego w roku 2010 Rada przyznała Sudanowi specjalną alokację wysokości 150 milionów euro na lata 2011-2013. Unia Europejska musi uruchomić całą gamę dostępnych jej instrumentów, by wesprzeć Sudan Południowy w tej delikatnej fazie, jaka nastąpiła po referendum. Zarazem jednak musimy utrzymać wyważone podejście do północy i południa tego kraju, zwracając szczególną uwagę na potrzeby południa w zakresie budowania instytucji i zarządzania.
Pomoc Unii Europejskiej dla Sudanu Południowego powinna być współmierna do tego, co takie nowe państwo może efektywnie wykorzystać. Nie możemy dopuścić do tego, by przyszłe środki finansowe dla Juby zostały niewłaściwie spożytkowane lub, co gorsza, przyczyniły się do wzrostu istniejącej już korupcji.
Lena Ek
(SV) Panie Przewodniczący! Sudan przechodzi teraz bardzo delikatną fazę przed zbliżającym się dniem niepodległości, który przypada na 9 lipca. Wówczas Sudan zostanie podzielony na dwa państwa. Jest konieczne, by UE nadal zapewniała wówczas pomoc przeznaczoną na budowanie instytucji niezbędnych do dobrego funkcjonowania niepodległego państwa. Wszyscy znamy bardzo delikatną sytuację w Rogu Afryki, znamy tamtejsze problemy z tradycjami demokratycznymi, znamy niezwykle trudną sytuację kobiet oraz problemy z piratami.
W tym kontekście pragnę także podkreślić znaczenie korzystania z praw człowieka, swobody wypowiedzi i demonstracji. Dotyczy to całego Rogu Afryki, a nie tylko więzionego w Erytrei obywatela szwedzkiego, Dawita Isaaka. Cały ten region potrzebuje rozwoju demokracji i wsparcia ze strony Unii Europejskiej.
Hannu Takkula   -
(FI) Panie Przewodniczący! Pragnę powiedzieć, że Unia Europejska musi propagować pokój i niepodległość dwóch państw, o których rozmawiamy. Faktem jest, że od czasu, gdy w 1956 roku Sudan odzyskał niepodległość, Sudan i Sudan Południowy cały czas pozostają w stanie wojny - wojny domowej. Dlatego teraz, po referendum, w którym niemal wszyscy, bo ponad 98 % ludności, zagłosowali za niepodległością Sudanu Południowego, trzeba kontynuować proces pokojowy i niepodległościowy.
My, Europejczycy, musimy oczywiście wspierać demokrację, prawa człowieka, wolność poglądów, wszystko to są bowiem wartości zasadnicze. W tym względzie ważne jest, byśmy chętnie wzmacniali te demokracje oraz niezależność Sudanu Południowego.
Salvatore Iacolino
(IT) Panie Przewodniczący! Bez wątpienia przyjęta dziś rezolucja jest ważnym wskaźnikiem współpracy pomiędzy Unią Europejską a Rosją. [Ważne jest] zarządzanie gospodarką, wspólna przestrzeń współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa, sprawiedliwości i wolności oraz walka z przestępczością zorganizowaną i gwarancja nienaruszalnych praw.
Afryka Północna i Bliski Wschód wymagają wspólnego podejścia. Jesteśmy przekonani, że w tym zakresie Rosja może odgrywać zasadniczą rolę.
Tego rodzaju partnerstwo i porozumienie o współpracy przygotowane na szczyt, który odbędzie się w dniach 9-10 czerwca, mogą być ważnymi wytycznymi polityki wzmacniającymi tę współpracę, która, jak wierzymy, skutkować będzie członkostwem Rosji w Światowej Organizacji Handlu, oraz ułatwi liberalizację reżimu wizowego. W międzyczasie Rosja musi natomiast odegrać swą rolę, szczególnie w zakresie praw podstawowych.
Ville Itälä   -
(FI) Panie Przewodniczący! Przyjęliśmy bardzo ważny dokument i uważam, że trzeba kontynuować dialog z Rosją. Rosja jest dla nas ważnym sąsiadem i im lepsze będą nasze relacje, tym lepiej dla wszystkich. Pragnę zwrócić Państwa uwagę na kwestię zniesienia wiz. Osobiście uważam, że to ważny cel, ale być może nie należy się spieszyć. Jako przedstawiciel kraju sąsiadującego z Rosją mogę powiedzieć, że nie możemy się zbyt spieszyć, jeżeli nie mamy dobrych umów o readmisji. Rosja musi oczywiście zadbać o to, by nie było już możliwe kupowanie podwójnej tożsamości, jak to miało miejsce wcześniej. Abyśmy mogli dążyć do zniesienia wiz, wszystkie te sprawy muszą być odpowiednio rozwiązane. Dlatego nie powinniśmy się niepotrzebnie spieszyć.
Sergio Paolo Francesco Silvestris
(IT) Panie Przewodniczący! Pragnę podkreślić, że na odbywającym się dziś i jutro dwustronnym szczycie konieczna będzie konfrontacja z ważnym problemem. Problem ten wydaje się jednak nie mieć odzwierciedlenia w naszej wspólnej rezolucji. Uważam bowiem, że zagadnienia planowane na zbliżający się szczyt mogą zostać przysłonięte przez problem zakazu importu warzyw z Europy z powodu bakterii E. Coli.
Tak jak Komisja, uważam za absurd fakt, że Rosja nakłada embargo na produkty, które my konsumujemy codziennie i które przechodzą dokładne kontrole. Uważam, że reakcja Rosji to raczej posunięcie polityczne, jak to nieraz bywało w przeszłości. Sądzę, że posłowie podzielą moje spostrzeżenia na ten temat, także jako członka Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Uważam, że dobrze by było na obecnym szczycie poruszyć i ten problem, a także poprosić Rosję o natychmiastowe zniesienie tego nieproporcjonalnego i nieuzasadnionego embarga na warzywa z Unii Europejskiej, gdyż jest ono niezgodne z zasadami ustanowionymi przez Światową Organizację Handlu (WTO) - zwłaszcza zważywszy na to, że Rosja kandyduje do akcesji do WTO.
Pan Putin, premier Rosji, ogłosił już bowiem, że Rosja nie zniesie zakazu importu, dopóki Unia Europejska nie dostarczy szczegółowych informacji o źródle zakażeń pałeczkami E. Coli.
Marek Józef Gróbarczyk
(PL) Standardy stosowane w Rosji całkowicie odbiegają od standardów przyjętych w Unii Europejskiej. Wystarczy wspomnieć kwestie praw człowieka, prawa do zrzeszania się czy też kwestii bezwzględnego używania surowców naturalnych do wywierania nacisków politycznych na kraje chociażby Unii Europejskiej. A realizacja budowy gazociągu Nord Stream jest tego dobitnym przykładem. Toczące się negocjacje to test dla Unii Europejskiej i przyszłej pozycji, jaką będziemy zajmować - partnera czy też klienta.
RadvilMorkūnaitė-Mikulėnien  -
(LT) Panie Przewodniczący! Polityka prezydenta Łukaszenki doprowadziła go, jak i jego cały kraj do głębokiej autoizolacji w stosunkach z Zachodem. Rosja szybko z tego korzysta i zamierza przejąć strategiczne i najbardziej dochodowe firmy białoruskie w zamian za kredyty. Już mówi się o wprowadzeniu wspólnej waluty (rubel rosyjski).
Nadchodzący szczyt UE-Rosja trzeba wykorzystać do zwrócenia uwagi na sytuację w Białorusi. Nie mówię tu o negocjacjach z Rosją w sprawie Białorusi, gdyż sugerowałyby one tylko, że Rosja ma jakieś "szczególne prawo” do tego kraju. Musimy jednak ostrzec Rosję na najwyższym szczeblu, że niedopuszczalne jest wzmacnianie wpływu na sąsiedni kraj poprzez wykorzystywanie sytuacji i negocjowanie z autorytarnym reżimem, który nie reprezentuje obywateli. Jednynie sami Białorusini mogą podjęć decyzję w sprawie procesu integracji tego kraju, i to w warunkach demokratycznego samookreślenia.
Peter Jahr
(DE) Panie Przewodniczący! Możemy się długo spierać o postępy Rosji na drodze do demokracji. Z naszej perspektywy widać oczywiście wiele problemów. Z drugiej jednak strony zawsze lepiej rozwijać współpracę z Rosją, zwłaszcza że wzywamy Rosję do poszanowania praw człowieka i praw w zakresie ochrony środowiska, chociażby ze względu na rozmiary tego kraju. Jeżeli zadbamy o przyjazną współpracę i nie zapomnimy o uzasadnionych żądaniach oraz o wykazaniu uchybień, to będzie to krok we właściwym kierunku, nie tylko w kontekście współpracy pomiędzy Europą a Rosją, ale przede wszystkim w kontekście praw człowieka. W końcu chodzi o poprawę sytuacji Rosjan.
Lena Ek
(SV) Panie Przewodniczący! W rezolucjach takich jak ta zawsze używa się niezwykle dyplomatycznego języka. Tym razem jednak uważam, że nasze stosunki z Rosją oceniamy zbyt łagodnie. Wiemy, że kwestia poszanowania praw człowieka w Rosji jest poniżej krytyki i że ludzie nie mogą w zasadzie wyrażać swobodnie własnych opinii politycznych. Wiemy też, że wielu ludzi przebywa w więzieniach właśnie dlatego, że próbowali korzystać z praw człowieka. To niedopuszczalne.
Moim zdaniem podobnie zbyt słabych słów użyto też w opisie polityki energetycznej. Kryteria, które narzucamy w odniesieniu kwestii do klimatu i środowiska, trzeba także stosować do importu ropy i gazu z Rosji. Nasze wymagania wobec Norwegii importującej gaz do UE są niezwykle wysokie. Dokładnie takie same wymagania powinniśmy stawiać Rosji.
Anneli Jäätteenmäki   -
(FI) Panie Przewodniczący! Rosja jest naszym ważnym partnerem, a UE zyskałaby w tych stosunkach jeszcze więcej, gdyby wykazała się prawdziwie strategicznym postępowaniem i wystarczająco asertywną postawą pomiędzy szczytami. Dopiero wtedy osiągniemy bowiem nasze cele.
Trzeba rozważyć trzy kwestie. Po pierwsze członkostwo Rosji w Światowej Organizacji Handlu. Członkostwo to leży w interesie zarówno Rosji, jaki i UE, podobnie jak wolny handel. Istotnym elementem rozwoju Rosji w tym kierunku jest natomiast klimat dotyczący inwestycji oraz praworządność.
Po drugie, UE i Rosja są jednakowo zainteresowane Arktyką, co bardzo ważne. Unia musi wzmocnić swą politykę dotyczącą Arktyki. Po trzecie, słusznym celem jest zniesienie wiz między UE a Rosją. Rosja powinna jednak usprawnić kontrole i praktyki graniczne. W tym kontekście popieram to bardzo praktyczne podejście.
(Oklaski)
Sergio Paolo Francesco Silvestris
(IT) Panie Przewodniczący! Zgłębiając przedmiotowy temat, zdałem sobie sprawę z tego, że paradoksalnie, ze względu na wielkość Szwajcarii, sprawa ta dotyczy w dużym stopniu tego kraju, w którym ilość informacji i publikacji na ten temat jest wielka, natomiast o wiele mniej informacji uzyskać można w UE.
Nie zdziwi mnie, jeżeli nawet po wdrożeniu dyrektywy 2006/114/EC kwestia ta będzie nadal dotyczyć szeregu przedsiębiorstw, zwłaszcza małych i średnich, oraz konsumentów w całej Europie. Jak podano w przedmiotowej rezolucji, wpłynęło do nas dobrze ponad 400 petycji, i znowu musimy poruszyć ten temat w tym Parlamencie.
Problem w tym, że wciąż zdarzają się przedsiębiorcy, którzy bezwiednie zawierają umowy o wpis do katalogów biznesowych. Ci, którzy tylko pobieżnie czytają formularze i podpisują je bez zastanowienia i bez analizy, mogą być niemile zaskoczeni tym, ile ich to będzie kosztować.
W ostatnich latach podobne praktyki rozpowszechniły się w całej Europie. Trudno z nimi skutecznie walczyć w takim stanie prawnym, jaki mamy obecnie. Dziś głosowałem za przyjęciem przedmiotowej rezolucji, gdyż chcę, by zyskały na tym małe i średnie przedsiębiorstwa, które są tak ważne dla naszej gospodarki.
Peter Jahr
(DE) Panie Przewodniczący! Bardzo się cieszę, że omówiliśmy dziś sprawę przedsiębiorstw oferujących wpisy do katalogów biznesowych i ich praktyk. To temat bardzo ważny dla UE. Mimo że Komisja Petycji pracuje nad tą sprawą intensywnie od 2008 roku, nie widzimy jeszcze żadnej istotnej poprawy.
Pragnę wyjaśnić, dlaczego tak trudna jest sytuacja w Niemczech. W Niemczech zarówno obowiązkową, jak i zwykłą praktyką jest to, że nowo powstała osoba prawna rejestruje swój adres w katalogu online. Każdy, kto rejestruje firmę, otrzymuje w odpowiedzi osiem do dziesięciu pism. Może się zdarzyć, że tylko jedno z nich będzie prawdziwe, a inne nie. Jeśli w czasie zakładania firmy, kiedy ma się dużo pracy i dużo biurokratycznych wymogów, odpowie się na niewłaściwe pismo i wypełni niewłaściwy formularz, okazuje się, że podpisało się umowę i trzeba zapłacić rachunek wysokości nawet 1 000 euro.
Dlatego ponownie nakłaniam Komisję, by rozważyła wprowadzenie unijnego zakazu nieuczciwego prowadzenia katalogów biznesowych.
Lena Ek
(SV) Panie Przewodniczący! Zbyt mało czasu poświęcamy w tym Parlamencie problemom małych przedsiębiorstw. Tymczasem pojawiła się nowa forma oszustwa polegająca na wmanewrowaniu małych przedsiębiorstw w reklamę w różnych katalogach. Kiedy odkrywają one, że jest to oszustwo, otrzymują żądanie zapłaty. Faktura taka kierowana jest następnie do agencji odzyskiwania długów, a kwota rośnie i w bardzo krótkim czasie staje się trzy, a nawet dziesięć razy większa.
Ostatnio takie nieuczciwe przedsiębiorstwa prowadzą na wielką skalę działalność transgraniczną, a małe firmy w zasadzie nie mają możliwości dochodzenia sprawiedliwości. Prześladują je natomiast agencje odzyskiwania długów, którego to procederu nie da się przerwać, jak również nie da się znaleźć osoby odpowiedzialnej za to przestępstwo.
W rzeczywistości oznacza to także konieczność wzmocnienia współpracy europejskiej policji, ponieważ musimy być w stanie prześledzić takie wielkie procedery transgraniczne. Nie chodzi tu bowiem o drobne oszustwa, lecz o wielką przestępczość zorganizowaną i o oszustwa na ogromne kwoty dochodzące do milionów euro. Dlatego przedmiotowa rezolucja jest dobra, choć o wiele za słaba. Musimy bardzo zacieśnić współpracę na szczeblu UE.
Hannu Takkula   -
(FI) Panie Przewodniczący! Prosiłem o głos w debacie w sprawie Rosji, więc może pozwoli mi Pan powiedzieć kilka słów na ten temat, choć już na to nie czas. Moim zdaniem musimy koniecznie rozpocząć dialog z Rosją. Potrzebne nam spotkania wysokiego szczebla, ale jako Europejczycy musimy pamiętać o zasadniczej funkcji Unii Europejskiej. Naszym zadaniem jest bowiem podejmowanie w rozmowach z Rosją tematu demokracji, praw człowieka i wolności poglądów. Trzeba podkreślać te trzy podstawowe wartości.
Mówiąc o zniesieniu wiz, odnosimy się do przyszłości. Teraz zaś priorytetem jest rozwój demokracji w Rosji. Dajmy Rosji czas na rozwój i na wejście na drogę demokracji, na wynikające z demokracji poszanowanie praw człowieka i praworządność, a dopiero potem zajmijmy się sprawą zniesienia wiz.
Martin Kastler
(DE) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie, którzy tu jeszcze pozostaliście, oraz Goście w Parlamencie Europejskim! Kończąc, pragnę poczynić kilka uwag na temat nieuczciwych przedsiębiorstw oferujących wpisy do katalogów biznesowych.
Głosowałem za przyjęciem przedmiotowej rezolucji, ponieważ opinia UE na ten temat musi być wyrażona jasno. Omawiane praktyki są formą przestępczości zorganizowanej w Europie, w której fałszywe firmy wyłudzają przez Internet pieniądze od ludzi i od małych i średnich przedsiębiorstw. Musimy dołożyć starań, by temu zapobiec. Komisja wielokrotnie wyzwała do rzeczywistego wsparcia małych i średnich przedsiębiorstw oraz do zmniejszenia biurokracji. Trzeba koniecznie położyć kres takiej zorganizowanej przestępczości. Przedmiotowa rezolucja to wprawdzie krok we właściwym kierunku, jednak krok niewielki. Musimy zatem zabrać się do działania. Wzywam wszystkich - nie tylko posłów, którzy nie są tu obecni, ale wszystkich nas, którzy w Parlamencie reprezentujemy obywateli Europy - do kontynuowania tej pracy.
Syed Kamall
Panie Przewodniczący! Zgadzam się z przedmówcą. Często można odnieść wrażenie, że nieważne, jaki jest problem, naszą odpowiedzią zawsze jest "więcej UE” i "więcej regulacji”. Harmonizacja kontra wzajemne uznawanie, narzucone prawo zobowiązań UE, które zwiększa obciążenie administracyjne małych przedsiębiorstw. A przecież powinniśmy się koncentrować na lepszym funkcjonowaniu UE. Niezależnie od poglądów na temat UE, bez względu na sceptycyzm co do dalszej integracji czy też chęć wzmocnienia UE, powinniśmy się skupić na lepszym funkcjonowaniu Unii Europejskiej i rynku wewnętrznego oraz przeciwdziałać międzynarodowym oszustwom.
Od kiedy jestem posłem do PE, otrzymuję listy i wiadomości e-mail od wyborców, którzy zostali mimowolnie wprowadzeni w błąd i wpisali się do katalogu biznesowego, a następnie dostali fakturę na dużą kwotę. Zamiast koncentrować się na wszystkim innym, o czym mówiliśmy w tym tygodniu, zadbajmy więc o lepsze funkcjonowanie UE. Skupmy się na zmniejszeniu obciążeń administracyjnych małych i średnich przedsiębiorstw i pomóżmy obywatelom UE, którzy padli ofiarą tego międzynarodowego oszustwa.
Pisemne wyjaśnienia dotyczące sposobu głosowania
Laima Liucija Andrikien
na piśmie - (LT) Głosowałam za przyjęciem rezolucji w sprawie sytuacji w Sudanie i w Sudanie Południowym po referendum w 2011 roku. Referendum w Sudanie Południowym odbywało się w dniach 9-15 stycznia 2011 r. i przytłaczająca większość wyborców zagłosowała w nim za ustanowieniem niepodległego Sudanu Południowego, który ma formalnie ogłosić swoją niepodległość w dniu 9 lipca 2011 r., co zbiega się w czasie z datą zakończenia obowiązywania powszechnego porozumienia pokojowego (CPA). Dla Sudanu Południowego będzie to bardzo ważny dzień, ponieważ utworzenie nowego państwa przyniesie wiele trudnych wyzwań. Przyjmuję z zadowoleniem zamieszczone w rezolucji wezwanie władz Sudanu Południowego do wspierania rozwoju Sudanu Południowego jako nowoczesnego, pluralistycznego i demokratycznego państwa, opartego na rządach prawa i szanującego prawa człowieka, przede wszystkim prawa kobiet i dzieci oraz uznającego nadrzędność prawa obywateli do wyboru swojego rządu w regularnych, wolnych wyborów. Pomimo, że Sudan Południowy dysponuje zasobami naturalnymi, takimi jak ropa naftowa, miedź i żelazo, jak również lasami i żyzną ziemią, przeważająca większość jego ludności żyje w ubóstwie, a Sudan Południowy ma jeden z najwyższych współczynników umieralności niemowląt i jeden z najniższych wskaźników edukacyjnych na świecie. Dlatego wzywam przyszły rząd Sudanu Południowego do natychmiastowego podjęcia niezbędnych kroków, by zagwarantować dochód przynajmniej na poziomie minimum socjalnego, zabezpieczenia socjalne, a nade wszystko, bezpieczeństwo ludności Sudanu Południowego.
Sophie Auconie
Jestem przekonana, że Unia Europejska odegra ważną rolę w walce z ubóstwem oraz w ożywieniu sudańskiej gospodarki. Dlatego chciałabym podkreślić wagę kontynuowania unijnej pomocy humanitarnej dla Sudanu i Sudanu Południowego.
Zigmantas Balčytis
na piśmie - (LT) Głosowałem za przyjęciem rezolucji. W dniach 9 15 stycznia 2011 roku w Sudanie Południowym odbyło się referendum, w którym przytłaczająca większość wyborców zagłosowała za ustanowieniem suwerennego Sudanu Południowego, który formalnie ogłosi swoją niepodległość 9 lipca 2011 r. Parlament Europejski w pełni szanuje wynik referendum będący wyrazem demokratycznej woli ludności Sudanu Południowego. Przyjmuję z zadowoleniem skierowane do rządu Sudanu Południowego wezwanie Parlamentu Europejskiego do prowadzenia korzystnej dla ludności polityki inwestycji zagranicznych, aby te zagraniczne inwestycje w zasoby naturalne oddziaływały korzystnie na rozwój gospodarki, przyczyniając się tym samym do zwalczania ubóstwa. Pieniądze wyasygnowane przez Unię Europejską na pomoc rozwojową powinny być wykorzystane na wspieranie świadczeń podstawowych, w szczególności na edukację i służbę zdrowia, rolnictwo, bezpieczeństwo żywności i tworzenie potencjału instytucjonalnego, aby zapewnić rozwój Sudanu Południowego jako nowoczesnego, pluralistycznego i demokratycznego państwa, opartego na rządach prawa i poszanowaniu praw człowieka.
Izaskun Bilbao Barandica
Głosowałam za przyjęciem rezolucji, ponieważ popieram Sudan i Sudan Południowy i gratuluję im stanowiska, jakie zajęły po referendum, które pomoże im w pokoju budować demokratyczne państwo, w którym panować będzie dobrobyt i bezpieczeństwo, nie zapominając o prawach ekonomicznych, społecznych i prawach człowieka w obu krajach. Aby to osiągnąć, wzywamy strony do rozpoczęcia konstruktywnego dialogu w celu pokojowego rozwiązania problemu Abyei, jak również nierozwiązanych dotychczas kwestii, takich jak podział przychodów z ropy, wytyczenie granic i podział zadłużenia. W tym celu UE musi udostępnić obu państwom niezbędne środki na wspieranie świadczeń socjalnych takich jak edukacja, ochrona zdrowia, rolnictwo, bezpieczeństwo zaopatrzenia w żywność i tworzenie potencjału instytucjonalnego. Powinna także utrzymać tę pomoc humanitarną dla obu krajów po 9 lipca, kiedy Sudan Południowy oficjalnie uzyska niepodległość.
Mara Bizzotto
Przyjmuję z zadowoleniem rezolucję Parlamentu w sprawie Sudanu i Sudanu Południowego, w której ponowie wyrażono pełne uznanie dla referendum ze stycznia 2011 roku, sankcjonującego niepodległość Sudanu Południowego. W rezolucji wyrażono poparcie dla zasady samostanowienia narodu i uznano prawo chrześcijańskiej społeczności Sudanu Południowego do ustanowienia własnego państwa, wolnego od władzy muzułmańskiej większości. Dokument kładzie nacisk na potrzebę wzajemnego uznania się przez te dwa nowe państwa utworzone w wyniku podziału Sudanu i zaleca przyjęcie środków mających na celu pomoc w konsolidacji i stabilizacji ich obecności na drodze do demokracji, poszanowania praw człowieka i wzajemnego uznawania. Ponieważ zarówno obrona zasady prawa narodu do samostanowienia, jak i ochrona mniejszości chrześcijańskich na świecie są fundamentalnymi elementami politycznej linii Ligi Północnej, mogę jedynie poprzeć tę rezolucję.
John Bufton
na piśmie - Głosowałem przeciwko przyznaniu Sudanowi Południowemu zewnętrznej pomocy w wysokości 200 milionów euro na współpracę rozwojową, przeznaczonej na wsparcie Sudanu Południowego borykającego się z licznym humanitarnymi i społeczno-gospodarczymi problemami w kontekście ograniczonych kompetencji rządu i jego politycznej słabości. Ponieważ sama UE jest instytucją niedemokratyczną - i mocno obstaję przy stanowisku, że nie powinna mieć programu polityki zagranicznej nie mogę z tego powodu poprzeć żadnych jej działań w państwach trzecich. Wielka Brytania jest jednym z największych na świecie darczyńców pomocy zagranicznej.
Pomoc zagraniczna i polityka zagraniczna powinny pozostać w kompetencjach poszczególnych państw członkowskich, a nie być narzucane na szczeblu UE, nawet jeśli adresat znajduje się w potrzebie i pomoc mu się należy. Pozwalając UE na kształtowanie programu polityki zagranicznej znajdziemy się w sytuacji, kiedy w sprawę zaangażowane będzie państwo trzecie dzielące państwa członkowskie i która będzie niezgodna z wolą Unii jako całości. Takie działanie na szczeblu UE toruje drogę do zwiększania zakresu kompetencji w zakresie działań zewnętrznych, czemu jestem zdecydowanie przeciwny.
Maria Da Graça Carvalho
Jeśli chodzi o reakcję Parlamentu na sytuację w Sudanie po referendum 2011 roku, które rozstrzygnęło o niepodległości Sudanu Południowego poczynając od 9 lipca, to uważam projekt rezolucji zgłoszony przez grupę Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) za jak najbardziej odpowiedni, ponieważ moim zdaniem przedstawia on lepsze podejście do sytuacji politycznej, z którą mamy do czynienia oraz do stosunków z innymi państwami afrykańskimi.
Diogo Feio
Referendum przeprowadzone w Sudanie miało na celu położenie kresu powszechnej przemocy, która nastawiała ludność północy i południa kraju wzajemnie przeciwko sobie. Sądząc z wyników referendum, ludność Sudanu Południowego opowiada się teraz jednomyślnie za niepodległością, co wielokrotnie powtarzano w ostatnich latach. Moja grupa monitorowała tę sprawę, w szczególności sprawę Darfuru, podczas kilku sesji Parlamentu i skutecznie popierała kandydaturę sudańskiego prawnika, Saliha Mahmouda Osmana do Nagrody Sacharowa w 2007 roku. Przyznanie nagrody miało na celu podkreślenie nieskrywanego oburzenia wobec ludobójstwa w tym kraju oraz okazanie wdzięczności za pokojową pracę tym, którzy pomimo wszystkich przeciwności, nie przestali walczyć o pokój, solidarność i prawa człowieka. Niestety, przyznanie nagrody Salihowi Osmanowi nie wystarczyło, by skutecznie uczulić społeczność międzynarodową na palącą potrzebę konfrontacji z powtarzającymi się i poważnymi przypadkami łamania praw człowieka odnotowanymi w Sudanie. Mam nadzieję, że tak przed, jak i po podziale obie strony będą w stanie szanować porozumienie, budować dwa pokojowe państwa, wydobyć swoje społeczeństwa z ubóstwa i promować dobre stosunki sąsiedzkie, oraz że Unia Europejska wesprze je w tych działaniach.
José Manuel Fernandes
Ostateczne wyniki referendum z 9 stycznia 2011 r. w sprawie samostanowienia Sudanu Południowego potwierdziły, że przytłaczająca większość głosujących opowiada się za utworzeniem niepodległego państwa. Według międzynarodowych obserwatorów UE, referendum, którego rezultaty zostały ogłoszone przez komisję wyborczą Sudanu Południowego oraz potwierdzone przez rząd Sudanu, przeprowadzone zostało w uczciwy sposób.
Dlatego jestem za uszanowaniem wyników referendum, ponieważ są one wyrazem demokratycznej woli ludności Sudanu Południowego i wzywam Sudan i Sudan Południowy do aktywnego zaangażowania się we wspieranie demokratycznych rządów i zaprowadzenie trwałego pokoju, bezpieczeństwa i dobrobytu w obu krajach. Uważam, że pomoc zagraniczna jest bardzo ważna i z radością przyjmuję decyzję Rady z 23 maja 2011r. przyznającą 200 milionów euro na rzecz rozwoju współpracy z Sudanem Południowym, poparcie dla uzyskania przez lokalne społeczności niezależności oraz zaspokojenia podstawowych potrzeb, a także stworzenia nieistniejącej kadry zawodowej i infrastruktury.
Ilda Figueiredo
Jak swego czasu ostrzegaliśmy, niezależność Kosowa stworzyła niebezpieczny precedens związany z imperialistyczną interwencją na rzecz tworzenia sztucznych państw, zgodnie z ich geostrategicznymi interesami odnoszącymi się do posiadania dostępu do rynków rynków, bogactw naturalnych i siły roboczej, oraz ich kontrolowania.
Przypadek Sudanu Południowego jest pod każdym względem podobny do Kosowa. Przede wszystkim odbyło się tam referendum, które było finansowane i promowane przez różne siły i które zorganizowano akurat w tej części kraju, która domagała się niepodległości, z pominięciem reszty ludności, która nie mogła zabrać głosu. Krótko mówiąc, w południowej części Sudanu są duże złoża ropy, co ma zasadnicze znaczenie dla wielkiego międzynarodowego kapitału.
Obecna sytuacja w doświadczanym przez konflikty Sudanie i w całym załamującym się ponownie regionie oraz spór w sprawie ustalenia granic pokazują, że stworzenie tego państwa w sposób sztuczny nie rozwiązuje żadnego z istniejących problemów i nie poprawi poziomu życia milionów Sudańczyków, ale raczej wznieci antagonizmy i konflikt.
Po tym jak wielkie imperialistyczne siły przestały dzielić afrykański kontynent na swoje własne potrzeby, wszystko wskazuje na to, że w Sudanie Południowym proces ten zaczyna się od nowa, co prowadzić będzie do dalszych wojen i cierpień ludności w już i tak poważnie wyniszczonej Afryce.
Monika Flašíková Beňová
na piśmie - (SK) Po uzyskaniu niepodległości, co stanie się dokładnie za miesiąc, Sudan Południowy stanie twarzą w twarz z licznymi humanitarnymi i społeczno-gospodarczymi problemami. W przyszłości przez długi czas pomoc państw ościennych będzie dla Sudanu Południowego ważniejsza niż kiedykolwiek wcześniej, ponieważ kraj ten dąży do zwalczenia ubóstwa, wzmocnienia lokalnych społeczności i przyspieszenia możliwości czerpania przez społeczeństwo korzyści płynących z pokoju.
W okresie bezpośrednio po referendum, chociaż kraj uzyska dostęp do wielostronnych źródeł finansowania, zaistnieje ryzyko powstania luki finansowej, co spowoduje, że Sudan Południowy stanie się państwem bardzo kruchym i zagrożonym zapaścią. Dlatego uważam, że Unia Europejska musi uczynić wszystko, co w jej mocy, by pomóc Sudańczykom przetrwać ten krytyczny okres i zapobiec nieuchronnej katastrofie humanitarnej, ponieważ tylko wtedy kraj ten będzie mógł zacząć systematycznie pracować na rzecz realizacji swoich celów rozwojowych, gdy zwycięży wiara w pokojową przyszłość.
Juozas Imbrasas
na piśmie - (LT) Z zadowoleniem przyjmuję ten dokument, ponieważ wzywa on władze Sudanu Południowego do wspierania rozwoju Sudanu Południowego jako nowoczesnego, pluralistycznego i demokratycznego państwa opartego na rządach prawa, szanującego prawa człowieka, przede wszystkim prawa kobiet i dzieci oraz uznającego nadrzędność prawa obywateli do wyboru rządu poprzez regularne, wolne wybory z uwzględnienim ochrony prawa do swobodnego przemieszczania się, zrzeszania się oraz wyrażania poglądów politycznych zapisanych w konstytucji i prawie.
David Martin
na piśmie - Głosowałem za przyjęciem rezolucji, w której wzywa się obie strony do przedstawienia w okresie poprzedzającym dzień niepodległości, 9 lipca 2011 r., konkretnych planów mających na celu ustanowienie lub reformę instytucji, by począwszy od tego dnia oba państwa mogły funkcjonować. Wzywa ona również delegacje UE w Sudanie i Sudanie Południowym do rozpowszechnienia i aktywnego stosowania zaleceń ostatnich unijnych misji obserwacyjnych na wyborach i referendum.
Clemente Mastella
Szanujemy wynik referendum w sprawie niepodległości Sudanu Południowego, która zostanie ogłoszona 9 lipca 2011r. jako wyraz demokratycznej woli społeczności Sudanu. Mamy nadzieję, że władze polityczne będą wspierały rozwój nowoczesnego, pluralistycznego i demokratycznego państwa opartego na rządach prawa i szanującego prawa człowieka; utrzymają nadrzędność prawa obywateli do wyboru swojego rządu poprzez regularne, wolne wybory z uwzględnieniem ochrony prawa do swobodnego przemieszczania się, zrzeszania się oraz wyrażania swoich poglądów politycznych. Ponadto zgadzamy się, że wszystkie strony powinny nawiązać stały, konstruktywny dialog, zmierzając do rozwiązania poreferendalnych kwestii dotyczących m.in. wspólnych granic, ustaleń w zakresie obywatelstwa w odniesieniu do obywateli z północy i południa, podziału dochodów z eksploatacji złóż ropy. Wreszcie, zgadzamy się z potrzebą przeznaczenia nowych europejskich środków finansowych na wspieranie podstawowych usług, przede wszystkim edukacji, służby zdrowia, rolnictwa, bezpieczeństwa żywności i tworzenia potencjału instytucjonalnego. Unia Europejska powinna nadal utrzymywać pomoc humanitarną dla Sudanu i Sudanu Południowego także po 9 lipca 2011 r., a wszystkie partie polityczne muszą współpracować, aby w pełni reprezentować wszystkich obywateli kraju i przyczynić się do utworzenia stabilnych, demokratycznych instytucji politycznych.
Nuno Melo
Przez lata konflikty w Sudanie, szczególnie w regionie Darfuru, pochłonęły wiele ofiar, zwłaszcza wśród osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji. Miejmy nadzieję, że referendum zakończy konflikt i że rozpoczniemy wreszcie proces utrwalania pokoju. Unia Europejska zamierza odegrać ważną rolę w dalszym rozwoju tego regionu i nie może zrezygnować ze swej ważnej roli w przywróceniu pokoju w regionie.
Louis Michel
Sytuacja związana z bezpieczeństwem w regionie Abyei jest bardzo niepokojąca. Zachęcałbym zaangażowane strony do podjęcia pokojowego dialogu poprzez ponowne podjęcie rozmów z Unią Afrykańską. Wzywam również do przeprowadzenia referendum, zgodnie z powszechnym porozumieniu pokojowym (CPA). Zarówno północ, jak i południe będą musiały pracować nad rozwiązaniem kilku zasadniczych kwestii, które pozostały w zawieszeniu, takich jak wytyczenie granic między obydwoma państwami, podział dochodów z eksploatacji złóż ropy, wykorzystanie rurociągów, kwestie obywatelstwa i zorganizowanie społecznych konsultacji w An-Nil al-Azraku i Południowym Kordofanie. Poparcie dla Sudanu Południowego musi być jednym z naszych priorytetów. Zachęcamy Sudan do podpisania i ratyfikowania umowy z Kotonu, która otworzy nowe możliwości współpracy. Zachęcamy go tak jak i Chartum, do zaprowadzenia pluralistycznej i zróżnicowanej etnicznie demokracji i niezależnego społeczeństwa obywatelskiego, w którym kluczową rolę będzie pełnić władza sądownicza, ustawodawcza i wykonawcza. Cieszymy się, że jak tylko Sudan Południowy podpisze i ratyfikuje umowę z Kotonu, na wspólnym zgromadzeniu parlamentarnym (JPA) będziemy mogli powitać południowosudańskiego parlamentarzystę. Musimy nadal zważać na Północ, nie możemy jej ignorować ani odizolować dyplomatycznie.
Alexander Mirsky
na piśmie - Południowosudańskie referendum odbyło się w dniach 9-15 stycznia 2011 r. Przeważająca większość głosujących opowiedziała w nim się za ustanowieniem niepodległego państwa Sudanu Południowego. Porozumienie w sprawie przeprowadzenia referendum zawarte zostało przez rząd Sudanu i separatystów z południa kraju w 2005 roku po 20 latach wojny cywilnej.
Władze rządowe reprezentujące Północ podpisały powszechny traktat pokojowy zawierający postanowienie, że sprawa samostanowienia Sudanu Południowego zostanie rozstrzygnięta w referendum. Ponieważ w ostatnim okresie sytuacja w regionie znacznie się pogorszyła, za pomocą tej rezolucji pragniemy wezwać rząd Sudanu Południowego, by zapewnił w kraju demokrację i przeprowadził demilitaryzację na swoich terytoriach.
Powtarzamy również, jak ważną sprawą jest dostarczanie pomocy humanitarnej do Sudanu i Sudanu Południowego i wzywamy wierzycieli międzynarodowych do zredukowania długu Sudanu i Sudanu Południowego. Pragnę również dodać, że konieczne jest wzmocnienie kontroli, wykorzystanie większej liczby specjalistów, świadczenie pomocy finansowej dla regionu i zorganizowanie bezpłatnego kształcenia uzdolnionej młodzieży na uniwersytetach. Głosowałem za przyjęciem rezolucji.
Andreas Mölzer
W referendum, które odbyło się w styczniu bieżącego roku, ludność Sudanu Południowego przytłaczającą większością głosów opowiedziała się za niepodległością i odłączenim od północnej części Sudanu. Dla UE ważne jest, by prawo tych ludzi do samostanowienia było respektowane bez żadnych ograniczeń oraz żeby wyniki referendum uznane zostały jako wyraz demokratycznej woli ludności Południowego Sudanu. Ponieważ w projekcie rezolucji wyraźnie odpowiada się za tymi wymogami, głosowałem za jego przyjęciem. Teraz strony powszechnego porozumienia pokojowego powinny zaangażować się w stały i konstruktywny dialog i zająć się sprawami, które pozostały nierozwiązane po referendum. Chodzi tu o wyznaczenie wspólnych granic, ustalenia w sprawie obywatelstwa w odniesieniu do obywateli z północy i południa, uczciwy podział dochodów z eksploatacji złóż ropy oraz korzystanie z rurociągów.
Rolandas Paksas
Ucieszyłem się z tej rezolucji, ponieważ zajęcie się konfliktami zbrojnymi i sporami pomiędzy dwoma państwami jest ważne dla powstrzymania rozprzestrzeniania się zamieszek i osiągnięcia oraz prawidłowego wdrożenia postanowień powszechnego porozumienia pokojowego. Zarówno Północny jak i Południowy Sudan muszą być rządzone z zachowaniem zasad demokracji, praworządności, z poszanowaniem praw człowieka, praw społecznych i ekonomicznych. W regionie musi zapanować długotrwały pokój i bezpieczeństwo. W związku z tym ochrona i bezpieczeństwo ludności Sudanu nadal muszą być na pierwszym miejscu. Należy przede wszystkim pilnie zająć się statusem Abyei w związku z postanowieniami powszechnego porozumienia pokojowego. W miarę możliwości UE powinna udzielać koniecznej pomocy na rozwój. Musimy podjąć wysiłki w celu zapewnienia, by pieniądze przeznaczone na tę pomoc zostały wykorzystane w sposób zgodny z celem na podstawowe najważniejsze usługi. Ponadto rząd Południowego Sudanu powinien rozpocząć tworzenie polityki inwestycji zagranicznych, które przyciągnęłyby zagraniczne inwestycje w zasoby naturalne i w ten sposób przyczyniły się do zmniejszenia ubóstwa.
Justas Vincas Paleckis
na piśmie - (LT) Głosowałem za rezolucją w sprawie Sudanu i Sudanu Południowego, ponieważ referendum, które przeprowadzono w Sudanie Południowym i w którym większość mieszkańców głosowała za utworzeniem niepodległego państwa Sudanu Południowego, jest dowodem demokratycznej woli jego obywateli. Po siedmiu latach wojny większość ludności Sudanu Południowego pogrążona jest w ubóstwie, a wskaźniki edukacyjne należą do najgorszych na świecie. Dlatego z radością przyjmuję decyzję UE o przyznaniu 200 milionów euro pomocy dla Sudanu Południowego na pomoc dla najwrażliwszych grup ludności. Fundusze te należy wykorzystać na edukację, służbę zdrowia, rolnictwo i tworzenie potencjału instytucjonalnego. Przyjmuję z zadowoleniem przedłużenie misji ONZ w Sudanie i rozmieszczenie dodatkowych sił pokojowych, ponieważ szczególnie teraz należy zapewnić możliwość spokojnego rozwoju Sudanu i Sudanu Południowego. Tworzenie nowego państwa jest procesem skomplikowanym, wymagającym natychmiastowego rozwiązania kwestii dotyczących wyznaczania wspólnych granic, przyznawania obywatelstwa dla ludności z północnych i południowych regionów, podziału dochodów z eksploatacji złóż ropy, itp. Po podpisaniu powszechnego porozumienia pokojowego państwa powinny podjąć konstruktywny dialog polityczny. W Sudanie Południowym należy przeprowadzić rewizję konstytucji, by wszystkie partie polityczne współpracowały, aby wspólnie reprezentować wszystkich obywateli nowego kraju i przyczynić się do utworzenia stabilnych, demokratycznych instytucji politycznych.
Maria do Céu Patrão Neves
Wyniki referendum w Sudanie jednoznacznie wyrażają pragnienie obywateli Sudanu Południowego uzyskania niepodległości, czego domagali się od wielu lat. Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) monitorowała tę sprawę, w szczególności sprawę Darfuru, podczas kilku sesji parlamentarnych i skutecznie popierała kandydaturę sudańskiego prawnika, Saliha Mahmouda Osmana do Nagrody Sacharowa w 2007 roku. Referendum miało na celu położenie kresu przemocy między społecznościami północy i południa kraju. Jest nadzieja, że na tej scenie otwarty zostanie nowy rozdział i utworzone zostaną dwa pokojowe państwa. Unia Europejska może i powinna tu odgrywać aktywną rolę, pomagając wydobyć ludność tych państw z ubóstwa i promując dobrosąsiedzkie stosunki.
Vincent Peillon
Rezolucja, w przygotowaniu której wziąłem udział, zostaje uchwalona w krytycznym, a zarazem kluczowym dla rozwiązania konfliktu w Sudanie Południowym momencie. W styczniu Południowi Sudańczycy zdecydowanie opowiedzieli się w referendum za swoją niepodległością. Za miesiąc narodzi się nowe państwo. Pozostaje jednak kilka spraw budzących niepokój, szczególnie w świetle niedawnych przypadków przemocy w spornym regionie Abyei. Bardziej niż kiedykolwiek, w tym decydującym okresie Parlament zamierza potwierdzić swoje pełne poparcie dla procesu pokojowego i zaapelować do Sudańczyków i Południowych Sudańczyków, a także do międzynarodowej społeczności o dalsze zaangażowanie we wdrożenie powszechnego porozumienia pokojowego z 2005 roku. Przede wszystkim, Parlament Europejski wzywa Sudańczyków i Południowych Sudańczyków, by zaproponowali konkretne plany dotyczące rozwiązania drażliwych kwestii, mianowicie obywatelstwa, podziału długu i przychodów z ropy naftowej. W planach tych należy zająć się również trudną sprawą granic, aby pokazać, że pokojowa i realna koegzystencja dwóch państw może zostać utrzymana.
Paulo Rangel
Pomiędzy 9 i 15 stycznia 2011 r., większość południowosudańskiej ludności zadeklarowała swoje poparcie dla utworzenia niepodległego państwa. Ogólnie wiadomo, że ten region świata był nieustannie targany konfliktami uniemożliwiającymi większości ludności życie w godnych warunkach. W obliczu tych nowych informacji, Parlament apeluje do władz Sudanu Południowego - którego niepodległość zostanie ogłoszona z dniem 9 lipca 2011 r. - o podjęcie wspólnych wysiłków na rzecz ustanowienia niezbędnych podstaw demokratycznego państwa, którego najważniejszą wartością będzie godność człowieka. Dla osiągnięcia tego celu niezbędne będzie międzynarodowe wsparcie. Dlatego z radością przyjmuję wsparcie, jakie UE obiecała przy tworzeniu tego nowego państwa. Z tych względów głosowałem za rezolucją.
Raül Romeva i Rueda
na piśmie - Cieszę się, że Parlament Europejski z zadowoleniem przyjmuje pokojowy i wiarygodny przebieg referendum w 2011 roku dotyczącego Południowego Sudanu zarówno w Sudanie jak i Sudanie Południowym. Wysiłki wszystkich stron CPA i okazane przez nie zaangażowanie w tę kwestię postrzega jako istotny krok w procesie wdrażania CPA oraz pozytywny sygnał na drodze do pokojowego współistnienia obu krajów; wzywa zarówno Sudan Północny, jak i Południowy do aktywnego wspierania rządów demokratycznych i zaprowadzenia długotrwałego pokoju, bezpieczeństwa i dobrobytu w obu krajach z należytym poszanowaniem praw człowieka oraz praw socjalnych i ekonomicznych; wzywa władze Sudanu Południowego do popierania rozwoju Sudanu Południowego jako nowoczesnego, pluralistycznego i demokratycznego państwa opartego na rządach prawa, szanującego prawa człowieka, a zwłaszcza prawa kobiet i dzieci oraz uznającego nadrzędność prawa obywateli do wyboru rządu poprzez regularne, wolne wybory, z uwzględnieniem ochrony prawa do swobodnego przemieszczania się, zrzeszania się oraz wyrażania poglądów politycznych zapisanych w konstytucji i w prawie.
Nikolaos Salavrakos
Sto osób zostało zabitych na terenach spornego obszaru Abyei pomiędzy Północnym a Południowym Sudanem. W ostatnim czasie ONZ doniosła, że przynajmniej 20 000 osób opuściło miasto Abyei i uciekło na południe z powodu wycofania z tego obszaru wojsk północnosudańskich. Jak to słusznie ujęto we wspólnym projekcie rezolucji, obie strony powinny przedstawić konkretne plany dotyczące ustanowienia lub reformy instytucji, by oba państwa stały się całkowicie niezależne, zaprzestały wrogości i propagowały demokratyczne rządy, aby ustanowić długotrwały pokój i bezpieczeństwo na ich terytorium.
Niki Tzavela
Głosowałam za przyjęciem wspólnego projektu rezolucji w sprawie sytuacji w Sudanie i Sudanie Południowym, ponieważ popieram wszystkie wysiłki UE na rzecz przywrócenia pokoju i odbudowy tego cierpiącego w milczeniu regionu. Ostatnie wydarzenia w regionie budzą niepokój o stosowanie się do wyników niedawnego referendum w sprawie niepodległości Sudanu Południowego, a postępujący równolegle wzrost przemocy w Abyei grożący destabilizacją regionu, jest wydarzeniem negatywnym. Unia Afrykańska ma do odegrania ważną rolę i, korzystając z pomocy UE i ONZ, musi mieć w tym newralgicznym okresie szeroko otwarte oczy, żeby nie dopuścić do powrotu wojny. Z zadowoleniem przyjmuję zapowiedź Komisji o zwiększeniu pomocy gospodarczej dla Sudanu Południowego i popieram zalecenie Komisji utrzymania pomocy humanitarnej dla tego obszaru po 9 lipca. Uważam, że obie propozycje są niezbędne i pomogą w budowaniu Sudanu Południowego jako niezależnego państwa także w sytuacji nadzwyczajnej, która może zaistnieć.
Sophie Auconie
Myślę, że Unia Europejska i Rosja muszą zintensyfikować negocjacje w sprawie ustanowienia partnerstwa i wprowadzenia kompleksowej umowy dotyczącej systemu politycznego, gospodarczego i społecznego, a także uwzględnienia wszystkich kwestii związanych z demokracją, rządami prawa i poszanowaniem praw człowieka.
Zigmantas Balčytis
na piśmie - (LT) Głosowałem za przyjęciem tej rezolucji. Wzmocniona współpraca i dobrosąsiedzkie stosunki pomiędzy UE a Rosją mają ogromne znaczenie dla stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu w Europie i poza nią. UE i Rosja są od siebie wzajemnie zależne zarówno pod względem politycznym, jaki i gospodarczym i dlatego zawarcie strategicznej umowy o partnerstwie pomiędzy UE a Federacją Rosyjską jest szczególnie ważne dla dalszego rozwoju i zacieśnienia współpracy pomiędzy tymi dwoma partnerami. W swoich stosunkach z Federacją Rosyjską UE musi przemawiać jednogłośnie i okazywać solidarność, szczególnie jeśli chodzi o utrzymanie bezpieczeństwa energetycznego. Polityka energetyczna Rosji wobec państw członkowskich i krajów położonych w ich wspólnym sąsiedztwie będzie stanowiła wskaźnik, czy Rosja jest rzeczywiście gotowa podążać ścieżką modernizacji i demokratyzacji. Z zadowoleniem przyjmuję wymóg Parlamentu Europejskiego, zgodnie z którym dostawy bogactw naturalnych nie powinny być narzędziem politycznym oraz że zasady współzależności i przejrzystości powinny być podstawą współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa energetycznego, wraz z równym dostępem do rynków, infrastruktury i inwestycji.
Izaskun Bilbao Barandica
Oddałam głos za przyjęciem tej rezolucji, ponieważ uważam, że Unia Europejska i Rosja muszą wykorzystać szczyt w Niżnym Nowogrodzie do wzmocnienia współpracy strategicznej i wypracowania globalnej umowy o współpracy w zakresie systemu społecznego, politycznego i gospodarczego oraz wprowadzenia zagadnień związanych z demokracją, rządami prawa oraz prawami podstawowymi i prawami człowieka. Szczyt ten musi służyć rewizji polityki bezpieczeństwa i energetycznej, która musi być realizowana zgodnie z kryteriami wzajemnej zależności, przejrzystości, gwarancji dostaw i walki ze zmianą klimatu, a także zwiększonej wydajności energetycznej. Konieczne będzie poddanie elektrowni testowi wytrzymałościowemu; w tym kontekście należy ubolewać, że nie została przyjęta poprawka zawierająca wezwanie do natychmiastowego zatrzymania nadal używanych reaktorów typu czarnobylskiego.
Mara Bizzotto
Głosuję za przyjęciem wspólnego projektu rezolucji w sprawie szczytu UE-Rosja. Rezolucja ta zawiera słuszne zalecenia skierowane do tych przedstawicieli Europy, którzy będą brać udział w szczycie. Przypomina się im, że UE musi korzystać ze swojej siły politycznej, by nakłonić Rosję do przyjęcia części spoczywającej na niej odpowiedzialności za rozwiązanie problemów trapiących dziś świat w sferze politycznej i gospodarczej, geopolitycznej i ochrony środowiska. Rosja jest jednym z najważniejszych partnerów gospodarczych Europy, a ponadto tym sąsiadującym z nami krajem, od którego uzależniona jest europejska polityka energetyczna. Dlatego też z moim głosem "za” przyłączam się do apelu, który ten Parlament kieruje do przedstawicieli UE biorących udział w tym szczycie, aby w trakcie tego wydarzenia starali się zbudować przynoszący korzyści i użyteczny dla obu stron dialog mający na celu rozwiązanie najważniejszych spraw w europejskim i światowym programie politycznym.
Maria Da Graça Carvalho
Z zadowoleniem przyjmuję wszystkie wysiłki na rzecz wzmocnienia i pogłębienia dobrych stosunków pomiędzy UE a innymi potęgami gospodarczymi. Z zadowoleniem przyjmuję dotychczasowe osiągnięcia w sferze budowania stosunków UE-Rosja, nie tylko w odniesieniu do wspólnej przestrzeni dla gospodarki i współpracy, ale też do wspólnych wartości. Projekt rezolucji w sprawie szczytu UE-Rosja, złożony przez Grupę Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci), uważam za najbardziej odpowiedni w obecnej sytuacji, o której była mowa.
George Sabin Cutaş
Głosowałem za przyjęciem wspólnego projektu rezolucji w sprawie szczytu UE-Rosja, ponieważ uważam, że stosunki z Rosją wymagają wzmocnienia, zwłaszcza w obszarze bezpieczeństwa energetycznego.
Nowa umowa o partnerstwie i współpracy musi być wyczerpująca i prawnie wiążąca, a także musi obejmować postanowienia dotyczące poszanowania praw człowieka i rządów prawa. Myślę, że partnerstwo na rzecz modernizacji to instrument odpowiedni, by zachęcić Rosję do przeprowadzenia reform.
Uważam też, że przystąpienie Rosji do Światowej Organizacji Handlu doprowadzi do przyśpieszenia inwestycji i poprawy stosunków z UE. Wspieranie Rosji w jej dążeniach do członkostwa w WTO leży właśnie w naszym interesie. Rosja musi jednak wykazać gotowość do zaniechania takich protekcjonistycznych środków, jak unia celna z Kazachstanem i Białorusią.
Marielle De Sarnez
W miarę zbliżania się do szczytu UE-Rosja, który odbędzie się 9-10 czerwca w Niżnym Nowogrodzie, wysyłamy państwom członkowskim jasną wiadomość: musimy nadać gwarancjom poszanowania praw człowieka wyższy priorytet niż bardziej ambitnym umowom w sprawie handlu, wiz i współpracy. Unia Europejska musi wyraźniej zakomunikować Rosji, że powinna ona respektować swoje międzynarodowe obowiązki i zobowiązania. Od 1994 roku w naszych stosunkach z Moskwą nie zaszły żadne zmiany, chociaż z całą pewnością musimy zaktualizować naszą umowę o partnerstwie i współpracy. Koniecznie powinien temu towarzyszyć prawdziwy postęp w obszarze demokracji i rządów prawa. I wreszcie niedopuszczalne jest, aby dostawy zasobów naturalnych były wykorzystywane jako narzędzie polityczne.
Christine De Veyrac
Federacja Rosyjska i Unia Europejska zbudowały bliskie partnerstwo; jednym z wielu jego przykładów jest wspólna walka z międzynarodowym terroryzmem. W tym kontekście udzieliłam poparcia przyjętej dziś rezolucji w sprawie stosunków pomiędzy UE a Rosją przed szczytem w dniach 9 i 10 czerwca, w trakcie którego będą czynione starania na rzecz zawarcia nowej umowy strategicznej. Poprzez tę rezolucję posłowie PE wysyłają Rosji silny sygnał polityczny: jakkolwiek pożądana jest intensywniejsza współpraca gospodarcza, w dziedzinie energetyki, strategiczna i międzynarodowa pomiędzy UE a Rosją, to jednak powinna ona być uzależniona od wysiłków w sferze ochrony praw człowieka i swobód obywatelskich.
Diogo Feio
Europa i Rosja zawsze obserwowały się wzajemnie z podziwem, a zarazem obawą. Europa na ogół spoglądała na Rosję z respektem dla jej rozległego terytorium, liczby ludności i potęgi militarnej, ale też ze strachem przed rosyjskim ekspansjonizmem. Rosja natomiast od czasów Piotra Wielkiego starała się naśladować dokonujący się w Europie postęp naukowy i techniczny, ale równocześnie obawiała się go, bo mógł unicestwić rosyjską duszę i zniszczyć sposób działania; postrzegała go jako zagrożenie dla integralności terytorialnej. Zimna wojna nie tylko nie odwróciła tych tendencji, ale raczej je nasiliła. Na drodze, którą Rosja zaczęła podążać ku zasadniczo liberalnej, pluralistycznej demokracji, widoczne były zarówno postępy, jak i regresy, lecz od czasów żelaznej kurtyny kraj ten niezaprzeczalnie pokonał długą drogę. Niemniej jednak nie ma żadnych wątpliwości, że w tym względzie pozostaje wiele do zrobienia i że Unia Europejska i Federacja Rosyjska nie tylko mają wspólne dziedzictwo historyczne, kulturowe i religijne, ale też łączą je wspólne interesy i stoją przed nimi wspólne wyzwania, które gwarantują bliższe stosunki na wielu poziomach. Unia Europejska powinna nadal pracować tak, by ta konwergencja stała się możliwa i przyniosła efekty.
José Manuel Fernandes
Rosja jest stałym członkiem Rady Bezpieczeństwa ONZ i ponosi wraz z UE wspólną odpowiedzialność za utrzymanie stabilnej sytuacji na świecie. Wyzwania, które dotyczą Bliskiego Wschodu, Libii, Iranu, terroryzmu, bezpieczeństwa energetycznego, zmiany klimatu i kryzysu finansowego, będzie można skuteczniej przezwyciężyć, jeśli nasze stosunki z Rosją będą opierały się na współpracy. Jednak w trzy lata po konflikcie z Gruzją Rosja nadal nie przestrzega porozumień z 12 sierpnia i 8 września 2008 r. w sprawie wycofania wojsk z okupowanych gruzińskich prowincji Południowej Osetii i Abchazji i nie umożliwia misji obserwacyjnej Unii Europejskiej swobodnego i całkowitego dostępu do swoich terytoriów.
Dlatego też jestem zdania, że UE i Rosja muszą zintensyfikować negocjacje w sprawie nowej umowy o partnerstwie i współpracy opartej na wzajemnej zależności UE i Rosji. Ta umowa musi być prawnie wiążąca i kompleksowa i powinna obejmować wszystkie dziedziny demokracji, rządów prawa oraz poszanowania praw człowieka i praw podstawowych.
Joao Ferreira
Jak zwykle, także w tej rezolucji na pierwszy plan wysuwają się interesy wielkich grup gospodarczych i finansowych w Europie. W tym kontekście musimy postrzegać naciski wywierane na Rosję (co również dotyczy kilku innych krajów), by przystąpiła do Światowej Organizacji Handlu. Jej członkostwo w WTO ma służyć propagowaniu "równych reguł gry dla środowisk przedsiębiorców po obu stronach” i "zliberalizowaniu handlu w gospodarce światowej”, tworzeniu przy tym lepszych warunków dla inwestycji zagranicznych i zaniechaniu stosowania "środków protekcjonistycznych”. Autorzy rezolucji recytują wiecznie powracający, stary unijny elementarz neoliberalizmu i polityki ingerencji.
W tym jednak przypadku, oprócz dostępu do inwestycji i rynków, mamy do czynienia z głównym zagadnieniem: dostępu do źródeł i przepływów energii i kontroli nad nimi, a także do innych surowców, zwłaszcza pierwiastków ziem rzadkich, których niedobór daje się silnie odczuć w Unii. Dlatego też apeluje się o "ścisłą współpracę w zakresie dostaw surowców i pierwiastków ziem rzadkich”, szczególnie tych o decydującym znaczeniu. Należy też zwrócić uwagę na tak zwane kwestie "bezpieczeństwa”, włącznie ze "stworzeniem tarczy antyrakietowej”. Musimy pamiętać, że Rumunia, która jest członkiem UE i NATO, wyraziła chęć przyjęcia tego systemu na swoje terytorium, co stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa Rosji i dla pokoju w Europie.
Ilda Figueiredo
Większość Parlamentu Europejskiego raz jeszcze wyraża swoje, będące dziś normą neoliberalne i charakteryzujące się dążeniem do ingerencji w nie swoje sprawy, stanowisko dotyczące stosunków pomiędzy UE a Rosją.
Priorytet nadaje się interesom grup gospodarczych i finansowych, zmuszając Rosję do członkostwa w Światowej Organizacji Handlu, w celu propagowania "równych reguł gry dla środowisk przedsiębiorców po obu stronach” i "liberalizacji handlu w gospodarce światowej”; Rosja będzie natomiast musiała stworzyć lepsze warunki dla inwestycji zagranicznych i wyrzec się wszelkich "środków protekcjonistycznych”.
Dostęp do energii i kontrola nad nią mają w tym kontekście zasadnicze znaczenie; dlatego też wymagany jest dostęp do rynków, infrastruktury i inwestycji. Daje się też słyszeć pewien ton desperacji w apelu do Rosji o zaangażowanie się w bliższą współpracę w zakresie dostaw surowców i pierwiastków ziem rzadkich, a zwłaszcza uznawanych za "mające decydujące znaczenie”.
I wreszcie, w tej rezolucji nie brak hipokryzji. Prosi się Rosję, aby wzięła udział w "dalszym wszechstronnym dialogu na temat kwestii bezpieczeństwa, w tym stworzenia tarczy antyrakietowej”, gdy tymczasem państwo będące członkiem UE i NATO, Rumunia, wyraziła już gotowość do przyjęcia tego systemu na swoje terytorium, co stanowi wyraźne zagrożenie dla bezpieczeństwa Rosji i dla pokoju w całej Europie. Nawet Stany Zjednoczone nie dały żadnego zapewnienia, że tak nie jest.
Monika Flašíková Beňová, S&D
na piśmie - (SK) Przedmiotem tej rezolucji są przygotowania do szczytu UE-Rosja, który odbędzie się 9 i 10 czerwca w Niżnym Nowogrodzie. Na tym szczycie zostanie położony nacisk na wspólne wyzwania, takie jak kryzys gospodarczy i finansowy, przystąpienie do WTO, energetyka i kwestie związane z bezpieczeństwem energetycznym, długoterminowe wysiłki na rzecz wprowadzenia ruchu bezwizowego między UE a Rosją i kwestie międzynarodowe i regionalne.
Rosja to oczywiście ogromny rynek dla towarów z UE, a także główny dostawca ropy naftowej i gazu ziemnego do państw członkowskich UE. Wprawdzie w stosunkach pomiędzy Rosją a UE w ciągu ostatnich lat następuje ciągła poprawa, ale zaangażowane strony nadal zachowują jednak pewną rezerwę i dystans. Uważam, że jeśli nie podejmiemy odpowiednich działań na rzecz naprawy tej sytuacji, wpływy UE w Rosji i krajach z nią sąsiadujących mogą zacząć powoli słabnąć. Istnieje także ryzyko, że rola Unii ograniczy się w końcu tylko do roli partnera w handlu.
Juozas Imbrasas
Z zadowoleniem przyjąłem ten dokument, ponieważ Rosja, która jest stałym członkiem Rady Bezpieczeństwa ONZ, ponosi wraz z UE wspólną odpowiedzialność za utrzymanie stabilnej sytuacji na świecie oraz ponieważ ściślejsza współpraca i dobrosąsiedzkie stosunki między UE a Rosją mają zasadnicze znaczenie dla stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu w Europie i poza jej granicami. Zawarcie porozumienia o partnerstwie strategicznym pomiędzy UE a Federacją Rosyjską cały czas ma podstawowe znaczenie dla dalszego rozwoju i zacieśniania współpracy między tymi obydwoma partnerami. Jednakże nadal utrzymują się wątpliwości dotyczące przestrzegania i ochrony w Rosji praw podstawowych i praw człowieka, praworządności, niezawisłości sądów, politycznej kontroli mediów, środków represji stosowanych przeciwko dziennikarzom i przedstawicielom opozycji oraz uczciwości wyborów. W tym dokumencie podkreśla się znaczenie bezpieczeństwa energetycznego i wyraża opinię, że rosyjska polityka energetyczna wobec państw członkowskich i państw we wspólnym sąsiedztwie pokaże, czy Rosja jest faktycznie gotowa podążać drogą modernizacji i demokratyzacji. Dostawy surowców naturalnych nie powinny być wykorzystywane jako narzędzie polityczne. Podstawę takiej współpracy powinny stanowić zasady współzależności i przejrzystości, wraz z równym dostępem do rynku, infrastruktury i inwestycji.
Sandra Kalniete
Głosowałam za przyjęciem tej rezolucji i chciałabym podkreślić, że rosyjska polityka energetyczna wobec państw członkowskich UE i państw Europy Wschodniej będzie papierkiem lakmusowym wskazującym, czy Rosja jest faktycznie gotowa podążać drogą modernizacji i demokratyzacji. Jeżeli dostawy surowców naturalnych nie będą wykorzystywane jako narzędzie polityczne, jeśli Rosja zastosuje wobec wszystkich uczestników rynku równe, przejrzyste i niedyskryminujące zasady, jeżeli Rosja dokona obiektywnego wyboru dotyczącego wykorzystania naszej współzależności w dziedzinie energii w oparciu o współpracę, na podstawie szczegółowych, uczciwych i wiążących prawnie zasad, to będziemy mogli mówić o nowej erze w rozwoju zjednoczonej Europy. Oczywiście nie wolno nam zapominać i lekceważyć różnych ważnych spraw, które nadal szkodzą rozwojowi wartościowych relacji pomiędzy UE a Rosją, a zwłaszcza faktu, że niemal trzy lata po wojnie w Gruzji Rosja nadal okupuje znaczną część suwerennego terytorium Gruzji, nadal ignoruje zawarte w 2008 roku porozumienie i nie zapewnia misji obserwacyjnej Unii Europejskiej należytego dostępu do tych terytoriów.
Tunne Kelam
na piśmie - Głosowałem za przyjęciem rezolucji w sprawie szczytu UE-Rosja, ale po stronie rosyjskiej nie widzę rzeczywistych postępów w zakresie zwalczania korupcji, stosowania rządów prawa i przestrzegania prawa międzynarodowego. Deklaracje prezydenta Miedwiediewa nie stanowią ani dowodu ani gwarancji prawdziwego postępu. Chciałbym przypomnieć państwu, że podczas gdy Rosja stara się o członkostwo w WTO, równocześnie lekceważy - tak, jak jej to odpowiada - różne międzynarodowe zobowiązania, a w szczególności dotyczące praw człowieka. Czy UE naprawdę może ufać państwu, które wybiórczo stosuje przepisy prawa międzynarodowego? Apeluję do UE, aby bardzo wnikliwie śledziła wydarzenia w okresie przedwyborczym, w czasie wyborów i po nich i dopilnowała, by każde naruszenie zostało dostrzeżone i nagłośnione. Niezależne i przejrzyste wybory to kamień węgielny demokratycznych państw; jeżeli Rosja chce do takich należeć, musi spełniać standardy. Chociaż UE i Rosja są od siebie wzajemnie zależne, przeważnie widzimy, że to UE dostosowuje się do życzeń Rosji. UE musi być zdecydowana i żądać pełnego i energicznego stosowania zasad rządów prawa, demokracji, poszanowania praw człowieka i niezawisłego sądownictwa. Rezygnacja z któregokolwiek z tych postulatów będzie oznaczać brak zgodności z naszymi zasadami. Co więcej, sprawimy zawód tym ludziom w Rosji, którzy pragną wolności, dobrobytu i bezpieczeństwa.
Jacek Olgierd Kurski
na piśmie - Unia potrzebuje nowego otwarcia w stosunkach z Rosją, od ostatniego wspólnego szczytu pojawiło się bowiem wiele nowych wyzwań, których nie jesteśmy w stanie pokonać bez wzmocnienia współpracy. Dziś Wspólnota Europejska mówi jednym głosem przeciwko rosyjskiej polityce podsycania zamrożonych konfliktów oraz próbom ingerencji Moskwy w politykę niepodległych państw, dawniej wchodzących w skład ZSRR, takich jak Gruzja. Z coraz większym zaniepokojeniem obserwujemy kolejne przypadki ataków na wolność prasy i niezależnych dziennikarzy. Musimy głośno mówić w czasie wzajemnych spotkań o wolności prasy w Rosji. Jej przestrzeganie przez Moskwę musi być naszym priorytetem. Nie zgadzam się natomiast na punkt potępiający Rosjan za zablokowanie parady równości w Moskwie oraz za nieprzyznanie praw związkom tej samej płci do zawierania małżeństw i adopcji dzieci. Uważam, iż każde państwo w stosunku do ruchów homoseksualnych oraz lesbijskich ma pełne prawo prowadzić własną, niezależną politykę. Unia, szanując kulturę sąsiadów, nie powinna interweniować w kwestie moralności i aksjologii.
Giovanni La Via
Wzmocniona współpraca i dobrosąsiedzkie stosunki pomiędzy UE a Rosją mają ogromne znaczenie dla stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu w Europie i poza nią. Mam nadzieję, że dzisiejsze głosowanie doprowadzi do przyjęcia decydujących działań na rzecz podjęcia wspólnej ścieżki w oparciu o przejrzystość i wspólną realizację misji, które musimy doprowadzić do końca razem dla wspólnego dobra. Odnoszę się tu do działań niezbędnych dla zapobiegania wszelkim przypadkom naruszania bezpieczeństwa w Europie, a także dla dalszej współpracy w zakresie zwalczania nielegalnej imigracji, lepszej jakości kontroli na przejściach granicznych i skuteczniejszej wymiany informacji o terroryzmie i przestępczości zorganizowanej.
David Martin
na piśmie - Głosowałem za przyjęciem tej rezolucji, w której potwierdzona została pilna potrzeba wdrożenia przez Rosję podstawowych zasad demokracji, rządów prawa, praw człowieka i wolności mediów jako podstaw współpracy i w której znalazł się apel do Rosji o podjęcie konkretnych działań na rzecz poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka i ochrony dziennikarzy, aktywistów broniących praw człowieka, mniejszości i przedstawicieli opozycji przed przemocą i zastraszaniem.
Clemente Mastella
Wzmocniona współpraca i dobrosąsiedzkie stosunki pomiędzy UE a Rosją mają ogromne znaczenie dla stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu w Europie i poza nią. Uważamy, że potrzebna jest kompleksowa i prawnie wiążąca umowa dotycząca systemu politycznego, gospodarczego i społecznego, uwzględniająca w związku z tym wszystkie obszary związane z demokracją, rządami prawa, poszanowaniem praw człowieka, a zwłaszcza praw podstawowych. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo energetyczne, jesteśmy przekonani, że dostawy zasobów naturalnych nie powinny być używane jako środek nacisku politycznego, lecz że muszą opierać się na zasadach wzajemnej zależności i przejrzystości, wraz z równym dostępem do rynków, infrastruktury i inwestycji, co pozwoli na ustanowienie wiążących prawnie ram energetycznych. Ponadto oczekujemy dalszej współpracy w zakresie zwalczania nielegalnej imigracji, lepszej jakości kontroli na przejściach granicznych i skuteczniejszej wymiany informacji o terroryzmie i przestępczości zorganizowanej.
Jean-Luc Mélenchon
W tym sprawozdaniu znajduje się apel do Rosji, aby "zaprzestała stosowania środków protekcjonistycznych” i groźba retorsji w razie, gdyby Rosja nie usłuchała tego żądania. Przewiduje się w nim tylko wprowadzenie w długiej perspektywie swobody przepływu obywateli Europy i Rosji, chociaż wspiera się trwający proces rozwoju wolnego handlu. Nie ma w nim ani słowa krytyki planów NATO dotyczących stworzenia europejskiej tarczy antyrakietowej. To jest arogancki imperializm. Nie wzywa się w nim też Rosji do natychmiastowego wyłączenia reaktorów w rodzaju czarnobylskiego, które zagrażają nam wszystkim. Głosuję przeciw temu sprawozdaniu, pomimo że jest w nim wezwanie do poszanowania demokratycznych praw obywateli Rosji, które popieram.
Nuno Melo
W tej rezolucji w sprawie spotkania na szczycie UE-Rosja jest mowa o rozwoju bardziej ambitnych stosunków handlowych, nowej umowie o partnerstwie i współpracy oraz o liberalizacji systemu wizowego, ale Moskwa musi udzielić gwarancji odnośnie do poprawy sytuacji w dziedzinie praw człowieka w tym kraju oraz położyć kres wydawaniu umotywowanych politycznie orzeczeń sądowych, brakowi wolności prasy i okupacji prowincji Gruzji.
Równocześnie zwracamy się do UE i Rosji, aby w pełni wykorzystały ten szczyt do przyspieszenia negocjacji w sprawie nowej umowy o partnerstwie i współpracy oraz do rozwiązania najnowszych problemów związanych z członkostwem Rosji w Światowej Organizacji Handlu. Kolejnym ważnym aspektem, o którym należy pamiętać, jest dialog w sprawie dalszej liberalizacji systemu wizowego, w związku z podjętym zobowiązaniem do zniesienia w dłuższej perspektywie wiz dla podróżujących pomiędzy UE a Rosją.
Alexander Mirsky
na piśmie - W dniu 9 czerwca rozpoczął się 27. szczyt UE-Rosja w Niżnym Nowogrodzie. Na czele europejskiej delegacji stanęli przewodniczący Rady Europejskiej, Herman Van Rompuy, i przewodniczący Komisji Europejskiej, Jose Manuel Barroso. Rosyjskiej delegacji przewodził Dimitrij Miedwiediew.
Jednym z głównych tematów dwudniowej dyskusji było rosyjskie embargo na import warzyw z UE, nałożone z powodu niedawnego wybuchu niebezpiecznej infekcji jelitowej w Europie. Działania Rosji spotkały się z negatywnym odzewem w UE.
Osobiście podzielam obawy rządu rosyjskiego i chciałbym, aby Republika Łotewska zakazała importu warzyw do czasu całkowitej eliminacji tej niebezpiecznej infekcji.
W tej rezolucji Parlament apeluje do UE i Rosji o pełne wykorzystanie tego szczytu do przyspieszenia negocjacji w sprawie nowej umowy o partnerstwie i współpracy oraz do rozwiązania najnowszych problemów związanych z członkostwem Rosji w Światowej Organizacji Handlu. Myślę, że po pierwsze Europa musi rozwiązać problem osób niebędących obywatelami Republiki Łotewskiej i dopiero wtedy przedstawiać zalecenia w tej sprawie.
Ogólnie rzecz biorąc, popieram tę rezolucję i głosowałem za jej przyjęciem.
Wojciech Michał Olejniczak
na piśmie - Szanowni Państwo! W związku ze zbliżającym się szczytem UE-Rosja w dniu dzisiejszym Parlament Europejski przyjął rezolucję z propozycją tematów, które powinny być poruszone podczas szczytu. Dokument ten zwraca również uwagę na istotne wyzwania, które powinny być przedmiotem wspólnych działań Rosji i Unii Europejskiej.
Przede wszystkim należy położyć nacisk na fakt, iż UE oraz Federacja Rosyjska pozostają w stałych stosunkach i że ich dobrosąsiedzkie relacje mają wpływ na stabilność i bezpieczeństwo nie tylko w obrębie kontynentu europejskiego. Jednocześnie oba podmioty są od siebie uzależnione zarówno pod względem gospodarczym, jak i politycznym. W przyjętej rezolucji Parlament Europejski wyraża nadzieję, iż podczas szczytu UE-Rosja uda się dokonać postępów w zakresie ruchu bezwizowego czy bezpieczeństwa energetycznego. PE wzywa również Federację Rosyjską do większego zaangażowania w działania na rzecz walki ze zmianami klimatu, głównie poprzez obniżenie emisji gazów cieplarnianych. W świetle zbliżających się wyborów do Dumy Państwowej równie istotne jest to, aby wybory przebiegały zgodnie z zasadami ustalonymi przez Radę Europy i OBWE. Należy także poruszyć kwestię łamania praw człowieka i podstawowych wolności w Rosji, która jest przecież członkiem Rady Europy.
Rolandas Paksas
na piśmie - (LT) Rosja i UE są powiązane zarówno pod względem gospodarczym, jak i politycznym. Obydwie są odpowiedzialne za utrzymanie stabilności na świecie. Dlatego też Rosja i UE muszą pracować nad usprawnianiem współpracy i budować dobrosąsiedzkie stosunki. Tylko korzystając z takich środków, będą one mogły zagwarantować stabilność, bezpieczeństwo i dobrobyt w Europie i poza nią. Umowa o partnerstwie strategicznym to jedno z głównych narzędzi służących realizacji wyznaczonych celów. Aby zagwarantować należytą realizację postanowień, obie strony muszą wypełniać bez wyjątku postawione im warunki i złożone przez siebie zobowiązania, uwzględniając ochronę praw człowieka i zasady demokracji i rządów prawa. Mam odczucie, że dzięki szczytowi uda się usunąć przeszkody na drodze do członkostwa Rosji w WTO. Pełne członkostwo Rosji w WTO to znaczący krok, dzięki któremu powstanie otoczenie biznesowe sprzyjające przedsiębiorcom z obydwu stron, a liberalizacja handlu w gospodarce światowej będzie ułatwiona. Zwraca się uwagę, że bardzo ważne jest odniesienie się do kwestii związanych z liberalizacją systemu wizowego, polegającą na stopniowym wprowadzaniu ruchu bezwizowego pomiędzy UE a Rosją. Kolejną podstawą solidnej i stabilnej współpracy jest energetyka i bezpieczeństwo jądrowe. Dostawy surowców naturalnych nie mogą być wykorzystywane jako narzędzie polityczne. Ponadto, aby zapobiec katastrofom jądrowym, należy pilnie wycofać z eksploatacji reaktory typu czarnobylskiego i zawrzeć umowę dwustronną dotyczącą spełniania najwyższych standardów bezpieczeństwa.
Maria do Céu Patrao Neves
Głosowałam za przyjęciem tej rezolucji i chciałabym podkreślić, że Rosja zawsze będzie bardzo ważnym partnerem dla Unii Europejskiej. Dlatego też należy koniecznie ustanowić współpracę strategiczną, obejmującą nie tylko wspólne interesy gospodarcze i handlowe, ale także cel polegający na ścisłym współdziałaniu w Europie i w wymiarze międzynarodowym. Mam nadzieję, że ta współpraca będzie rozwijać się w myśl zasad szacunku, zaufania i solidarności.
Paulo Rangel
Europa składa się z pewnej liczby państw, które zostały ukształtowane w takiej samej formie; należy to uwzględniać w analizie stosunków pomiędzy UE i Rosją. W tych stosunkach - a są to stosunki pomiędzy najważniejszą w Europie unią polityczną i największym państwem Europy - powstał impas. Krótko mówiąc, Rosja jest dla Unii nieodzownym partnerem, nie tylko pod względem gospodarczym, ale także politycznym. Dlatego też Unia musi wzmocnić więzi łączące ją z jej najpotężniejszym sąsiadem i starać się stworzyć bardziej przyjazne warunki dla handlu pomiędzy tymi dwoma państwami (co samo w sobie prowadzi do politycznej konwergencji), a także dbać, żeby obie strony szanowały nawzajem swoje immanentne wartości.
Crescenzio Rivellini
Rosja ponosi wraz z UE wspólną odpowiedzialność za utrzymanie stabilnej sytuacji na świecie. Wzmocniona współpraca i dobrosąsiedzkie stosunki pomiędzy UE a Rosją mają ogromne znaczenie dla stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu w Europie i poza nią. Wielu wyzwań na szczeblu międzynarodowym, a w szczególności dotyczących Bliskiego Wschodu, Libii, Iranu, terroryzmu, bezpieczeństwa energetycznego, zmiany klimatu i kryzysu finansowego nie da się skutecznie przezwyciężyć bez odpowiedzialnych i ukierunkowanych na współpracę relacji z Rosją. Zwracam uwagę, że nadal utrzymują się wątpliwości dotyczące przestrzegania i ochrony w Rosji praw podstawowych i praw człowieka, praworządności, niezawisłości sądów, politycznej kontroli mediów, środków represji stosowanych przeciwko dziennikarzom i przedstawicielom opozycji oraz uczciwości wyborów. Dlatego też zachęcam naszych rosyjskich partnerów do angażowania się w te sprawy w sposób otwarty i konstruktywny.
Raül Romeva i Rueda
na piśmie - PE: wyraża ubolewanie, że wbrew zobowiązaniom Rosji, jako członka Rady Europy, do przestrzegania wolności zgromadzeń, pokojowe zgromadzenia obywateli nadal są zakazane i brutalnie rozpędzane, na przykład gejowska "parada równości” w Moskwie zakazana szósty rok z rzędu, mimo ostatecznego orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z kwietnia 2011 roku; oczekuję, że delegacje UE i dyplomaci będą w przyszłości aktywnie stosować zestaw narzędzi służących promowaniu i ochronie wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, biseksualistom i osobom transgenderycznym (LGBT).
Nikolaos Salavrakos
Rosja to sąsiad i ważny partner. Dialog pomiędzy Rosją a UE należałoby rozszerzyć na wszystkie sektory, a my powinniśmy zmierzać ku strategicznemu partnerstwu na rzecz naszej wspólnej przyszłości. Uważam, że mamy z Rosją wspólne interesy, które powinniśmy konstruktywnie wykorzystywać po to, by wypracowywać szczegółowe umowy dotyczące handlu, energetyki, mające na celu budowanie przejrzystej i wiarygodnej polityki energetycznej oraz dotyczące ułatwień w przepływie osób pomiędzy Rosją a UE poprzez ułatwienia wizowe. Takie działania jak ograniczenie korupcji i konsolidacja rządów prawa w Rosji, zgodnie z międzynarodowymi zasadami, pomogą w pielęgnowaniu silniejszych więzi handlowych i politycznych, a my oczekujemy rozwoju wydarzeń w tych sektorach. Ufamy, że także Rosja będzie zachowywać się jak nowoczesny, demokratyczny kraj.
Horst Schnellhardt
na piśmie - (DE) W trakcie głosowania podzielonego nad pkt 17 tej rezolucji głosowałem za odrzuceniem jego drugiej części. Uważam, że skupianie się na poszczególnych grupach społecznych o słabszych szansach, jak to ma miejsce w przypadku tego punktu, jest niewłaściwe. Łamane są prawa innych grup, na przykład ludzi o odmiennych poglądach politycznych, a my nie możemy tego tolerować. Pierwsza część tego punktu oznacza dla mnie, że prawa człowieka przysługujące lesbijkom, gejom, biseksualistom i osobom transgenderycznym można objąć ochroną, nie zapominając przy tym o innych grupach tak, by zapewnić równe traktowanie.
Zbigniew Ziobro
na piśmie - Popieram założenia rezolucji dotyczące szczytu Unia Europejska-Rosja. Powinniśmy rozmawiać o kwestiach nierozwiązanych konfliktów w Mołdawii, Gruzji i Górskim Karabachu. Rosyjska aktywność w tych regionach uniemożliwia stabilizację sytuacji oraz pokojowe rozwiązanie. Bardzo ważną kwestią jest również sprawa surowców energetycznych i kosztów, jakie ponoszą państwa unijne, płacąc za nie Rosji. Pilne jest rozwiązanie kwestii dotyczącej zakazu importu unijnych warzyw na rynek rosyjski. Jego skutki finansowe w okresie letnim są dla producentów olbrzymie.
Nie zgadzam się jednak z punktem 17 rezolucji atakującym Rosję za nieprzyznanie gejom i lesbijkom praw umożliwiających im zawieranie małżeństw oraz adopcję dzieci, jak również z potępieniem Rosji za blokowanie parad równości. Przyznanie takich praw powinno być sprawą suwerenną każdego kraju. Rozwiązania, tradycje i wzorce, które są społecznie akceptowane w niektórych państwach Unii, są obce dla Rosji. Dlatego Wspólnota Europejska, szanując kulturowe tradycje Rosjan, nie powinna w tej kwestii naciskać na Moskwę, pozostawiając kwestie praw mniejszości seksualnych do zawierania związków oraz adopcji dzieci w gestii krajowego ustawodawstwa.
Sophie Auconie
na piśmie - W ciągu ostatnich kilku lat Parlament Europejski otrzymał ponad 400 petycji dotyczących wprowadzających w błąd praktyk biznesowych prowadzonych przez pewne firmy oferujące katalogi biznesowe. Petycje te pochodziły od samodzielnych przedsiębiorców, organizacji wolontariackich i firm rodzinnych, które padły ofiarą wprowadzania w błąd przy oferowaniu im katalogów biznesowych. Ponieważ obecna dyrektywa dotycząca wprowadzających w błąd praktyk okazała się niewystarczająca, głosowałam za przyjęciem tej rezolucji, w której wzywa się Komisję Europejską do przyspieszenia przeglądu dyrektywy, aby tego rodzaju praktyki nie miały więcej miejsca.
Liam Aylward
na piśmie - Nie po raz pierwszy odbyła się w Parlamencie dyskusja dotycząca wprowadzających w błąd firm oferujących katalogi biznesowe. Problem ten był często podnoszony przez Komisję Europejską i państwa członkowskie. Niejednokrotnie poruszałem tę kwestię na forum Parlamentu, a ostatnio skontaktowałem się z Komisją Europejską, aby omówić wszystkie skargi pochodzące z mojego okręgu wyborczego dotyczące systematycznych oszustw dotyczących katalogów internetowych, a popełnianych przez firmy z siedzibą w innych krajach. Ludzie działający w ramach tego schematu oszustwa udają, że oferują prawdziwe katalogi, a następnie obciążają finansowo przedsiębiorstwa, które wcale nie poszukiwały takiej usługi lub które dopiero się zorientowały, że będą za to obciążane finansowo.
Mimo że istnieje dyrektywa 2006/114/WE, Komisja i państwa członkowskie nie robią wystarczająco dużo, aby pomóc firmom, które padły ofiarą oszukańczego systemu lub całkowicie wyeliminować takie oszustwa. Popieram rezolucję Parlamentu, w której zwraca się uwagę na tę kwestię i ponownie proszę Komisję o podjęcie szybkich środków służących wyeliminowaniu tej wprowadzającej w błąd i destrukcyjnej praktyki. Unia Europejska musi chronić swoich obywateli i przedsiębiorców przed tym oszukańczym systemem, który staje się coraz bardziej rozpowszechniony.
Zigmantas Balčytis
na piśmie - Głosowałem za przyjęciem przedmiotowej rezolucji. Parlament Europejski otrzymał ponad 400 petycji dotyczących powszechnego zjawiska w postaci wprowadzających w błąd firm oferujących katalogi biznesowe, mającego istotne konsekwencje finansowe dla tysięcy małych przedsiębiorstw w Unii Europejskiej. Praktyki, o których mowa, polegają zazwyczaj na wabieniu przedsiębiorstw, a także przedstawicieli wolnych zawodów i organizacji nienastawionych na zysk, ofertą bezpłatnego wprowadzenia do katalogu biznesowego, po czym po podpisaniu umowy okazuje się, że obowiązuje odpłatność. Ponieważ firmy oferujące katalogi biznesowe często mają siedzibę w innym kraju niż ich ofiary, tym ostatnim trudno jest szukać ochrony lub odwoływać się do władz krajowych. Choć Komisja Europejska nie może domagać się, aby osoba lub firma wdrażała postanowienia dyrektywy dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, jako strażnik traktatów musi jednak zagwarantować odpowiednie wdrażanie dyrektywy w państwach członkowskich. Z zadowoleniem przyjmuję wezwanie Komisji do podjęcia działań, zweryfikowania transpozycji przepisów w państwach członkowskich do prawa krajowego i ich prawidłowego wdrażania oraz podjęcia, w razie potrzeby, działań naprawczych w celu powstrzymanie wprowadzającej w błąd działalności.
Izaskun Bilbao Barandica
na piśmie - Poparłam tę inicjatywę, ponieważ Komisja musi zapewnić przestrzeganie przez państwa członkowskie przepisów dyrektywy 2006/114 dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, która ma zastosowanie do transakcji pomiędzy przedsiębiorstwami. Jednakże albo ta dyrektywa jest niewystarczająca, albo została nieprawidłowo wdrożona przez państwa członkowskie. Komisja musi więc niezwłocznie dokonać przeglądu i poprawy dyrektyw, w celu uniknięcia tych praktyk.
Mara Bizzotto
na piśmie - Mój głos za przyjęciem rezolucji dotyczącej wprowadzających w błąd praktyk firm oferujących katalogi biznesowe oznacza nową fazę w długiej kampanii przeprowadzonej przez Lega Nord w obronie naszych przedsiębiorców. W rezolucji ujawniono bardzo dużą liczbę oszustw popełnianych na szkodę tysięcy małych przedsiębiorstw w całej Unii Europejskiej i podkreślono nieskuteczność transpozycji przez państwa członkowskie dyrektywy z 2006 roku dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd. Oddając głos, w pełni popieram skierowane do Komisji wezwanie do podjęcia odpowiedzialności i obowiązku zdyscyplinowania działań poszczególnych państw oraz poprawienia przez Komisję istniejącego prawodawstwa w zakresie ochrony przedsiębiorstw.
Jan Březina
na piśmie - Ponad 400 petycji przekazanych Parlamentowi Europejskiemu zwraca uwagę na problem szeroko rozpowszechnionych wprowadzających w błąd praktyk handlowych, stosowanych przez pewne "firmy oferujące katalogi biznesowe”. Praktyki te polegają na przekonywaniu przedsiębiorców i organizacji nienastawionych na zysk do bezpłatnego rejestrowania się w katalogu, tylko po to, aby okazało się, że podpisali umowę przewidującą odpłatność. Firmy wprowadzające w błąd często mają siedzibę w innym państwie członkowskim niż ich ofiary, co utrudnia tym ostatnim szukanie ochrony i zadośćuczynienia u władz krajowych.
Niestety, dyrektywa 2006/114 dotycząca reklamy porównawczej i reklamy wprowadzającej w błąd, która ma zastosowanie do transakcji pomiędzy przedsiębiorstwami, nie zapewnia wystarczająco skutecznych środków zaradczych lub jest nieskutecznie wdrażana przez państwa członkowskie. Ponieważ Komisja zobowiązana jest do zapewnienia prawidłowego wdrażania dyrektywy w państwach członkowskich, powinna przejąć kontrolę nad sytuacją i w razie potrzeby podjąć działania korygujące. W szczególności, obowiązkiem i odpowiedzialnością Komisji jest powstrzymanie wprowadzających w błąd praktyk handlowych stosowanych przez "firmy oferujące katalogi biznesowe”. Utworzenie czegoś w rodzaju czarnej listy wprowadzających w błąd praktyk mogłoby być przynajmniej działaniem wspomagającym.
John Bufton
na piśmie - Głosowałem przeciwko projektowi rezolucji dotyczącej wprowadzających w błąd firm oferujących katalogi biznesowe, ponieważ Wielka Brytania wdraża swoje własne prawodawstwo dotyczące wprowadzającego w błąd marketingu poprzez Urząd ds. Uczciwego Handlu, który sprawuje kontrolę nad uregulowaniami dotyczącego swobodnego i uczciwego handlu i umów w Wielkiej Brytanii. Przepisy te jednak nie obejmują wprowadzających w błąd umów w innych państwach członkowskich. Ujednolicenie prawa UE regulującego te kwestie zmniejszyłoby jednak brytyjskie uprawnienia w tej sferze, a także otworzyłoby dalsze kanały dla przedsiębiorstw UE, umożliwiające wyzyskiwanie rynku brytyjskiego poprzez obchodzenie prawa europejskiego. W Wielkiej Brytanii izby handlowe oraz UK Trade and Investements oferują dostęp do bezpiecznych katalogów biznesowych oraz możliwości stowarzyszania się poprzez programy takie jak Usługi Wprowadzania na rynki Zamorskie, Paszport dla Eksportu, a także Europejska Sieć Przedsiębiorców. Bardzo ważne jest, aby te katalogi uzyskały priorytet na rynku brytyjskim i nie zostały wyparte przez to, że pozwoli się firmom z UE zalewać brytyjski rynek pod szyldem unijnych przepisów dotyczących handlu.
Maria Da Graça Carvalho
na piśmie - Wprowadzające w błąd praktyki handlowe, stosowane przez wydawców katalogów biznesowych dotyczą przedsiębiorstw - głównie małych - wobec czego mają znaczne negatywne konsekwencje dla równowagi i rozwoju gospodarki. Dlatego też, zważywszy że problem stale powraca w całej UE, z zadowoleniem przyjmuję projekt rezolucji proponującej zwalczanie tych działań.
Proinsias De Rossa
na piśmie - Posłowie do Parlamentu Europejskiego otrzymali ponad 400 petycji dotyczących powszechnego problemu wprowadzających w błąd praktyk handlowych, które dotykają głównie tysięcy małych firm. Praktyki te polegają na namawiania przedsiębiorców i organizacji nienastawionych na zysk do bezpłatnego rejestrowania się w katalogu, tylko po to, aby okazało się, że podpisali umowę, która obejmuje także opłaty. Firmy wprowadzające w błąd często mają siedzibę w innym państwie członkowskim niż ich ofiary, co utrudnia tym ostatnim poszukiwanie ochrony i zadośćuczynienia u władz krajowych.
Popieram tę rezolucję. Dyrektywa 2006/114 dotycząca reklamy porównawczej i reklamy wprowadzającej w błąd, która ma zastosowanie do transakcji pomiędzy przedsiębiorstwami, nie zapewnia wystarczająco skutecznych środków zaradczych, a ponadto jest nieskutecznie wdrażana przez państwa członkowskie. Ta rezolucja jest apelem do Komisji o zweryfikowanie poprawności transpozycji, wdrażania i wykonania dyrektywy, a także o przyspieszenie własnych działań Komisji dotyczących przeglądu i poprawienia dyrektywy oraz innego stosownego prawa, tak aby jak najszybciej wyeliminować wprowadzające w błąd praktyki firm oferujących katalogi biznesowe, w szczególności poprzez sporządzenie czarnej listy takich firm.
Diogo Feio
na piśmie - Reklama wprowadzająca w błąd i nieuczciwe praktyki handlowe naruszają zaufanie konsumentów, przez co działają na szkodę rynku wewnętrznego. Bardzo ważne jest zatem, aby europejskie prawo chroniło konsumentów i przedsiębiorców przed tego rodzaju praktykami. Jeśli chodzi o wprowadzające w błąd praktyki firm oferujących katalogi biznesowe, które są bardzo powszechne i mają katastrofalny wpływ na przedsiębiorstwa, uważam za dobry znak to, że następuje przegląd stosownego prawodawstwa, aby położyć kres wprowadzającym w błąd praktykom stosowanym przez wydawców katalogów biznesowych poprzez stworzenie ich czarnej listy.
José Manuel Fernandes
na piśmie - Ten projekt rezolucji obejmuje analizę zachowania pewnych firm katalogowych, które działają w nieakceptowalny sposób, naciągając tysiące firm i obywateli w Unii Europejskiej. Niestety problem nie polega tylko na tym, że dyrektywa 2006/114/WE dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej nie przynosi oczekiwanych rezultatów, ale na dodatek ofiarami padają zwłaszcza osoby starsze, małe i średnie firmy, a nawet organizacje wolontariackie.
Mamy do czynienia z firmami, które stosują bardzo agresywną taktykę - to prawdziwe drapieżniki bez skrupułów, których działania należy pilnie powstrzymać. Ponieważ praktyki takie odbywają się transgranicznie, bardzo trudno jest postawić odpowiedzialnych przed wymiarem sprawiedliwości. Ponadto nie istnieje czarna lista takich firm, która mogłaby zapobiec tym praktykom, stosowanym nadal za wiedzą władz krajowych.
Europejskie prawodawstwo ma chronić obywateli Europy. Nie możemy pozwalać tym firmom na bezkarne przenoszenie się z jednego państwa członkowskiego do drugiego, a nawet poza UE, dzięki zasadzie swobodnego przepływu osób i towarów w ramach strefy Schengen. Mamy przed sobą propozycję, która pojawia się w bardzo odpowiednim czasie i zasługuje na moje pełne poparcie. Ofiary oczekują praktycznych rezultatów, mam więc nadzieję, że Komisja podejmie środki niezbędne do ukrócenia tego stanu rzeczy.
Ilda Figueiredo
na piśmie - Jak wspomniano w rezolucji, Parlament Europejski otrzymał ponad 400 petycji dotyczących szeroko rozpowszechnionych, wprowadzających w błąd praktyk handlowych stosowanych przez wydawców katalogów biznesowych, które dotykają tysięcy przedsiębiorstw, głownie małych. Praktyki przynoszą szkody o poważnym wymiarze finansowym.
Praktyki, o których mowa, polegają zazwyczaj na wabieniu przedsiębiorstw, a także przedstawicieli wolnych zawodów i organizacji nienastawionych na zysk, ofertą bezpłatnego wprowadzenia do katalogu biznesowego, po czym po podpisaniu umowy okazuje się, że obowiązuje odpłatność. Ponieważ firmy oferujące katalogi biznesowe często mają siedzibę w innym kraju niż ich ofiary, tym ostatnim trudno jest odwoływać się do władz krajowych lub wymiaru sprawiedliwości.
Komisja Petycji ubolewa, że dyrektywa 2006/114/WE dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, która ma zastosowanie do transakcji pomiędzy przedsiębiorstwami, wydaje się nie zapewniać skutecznych środków zaradczych lub jest niewystarczająco wdrożona przez państwa członkowskie.
W rezolucji, która została właśnie przyjęta, Parlament Europejski wzywa Komisję Europejską do przeanalizowania problemu i wypracowania rozwiązania. To wezwanie uzyskało nasze poparcie.
Monika Flašíková Beňová
na piśmie - Firmy katalogowe nie tylko działają zwodniczo i wprowadzają w błąd. Popełniają także oszustwa, ponieważ każdy, kto zwabia jednoosobowe firmy i przedsiębiorstwa do swojego katalogu jedynie dla własnej korzyści i własnego zysku, w oczywisty sposób angażuje się w nieuczciwe działanie. Takie firmy katalogowe często działają bezprawnie w świetle dyrektywy dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej. Nie sądzę jednak, abyśmy potrzebowali nowego prawodawstwa. Musimy postarać się jak najszybciej i jak najskuteczniej wprowadzić prawo w życie i stworzyć warunki ku temu, aby małe firmy rodzinne wiedziały, jak uzyskać skuteczną obronę prawną.
Pat the Cope Gallagher
na piśmie - Rozumiem, że ponad 400 petycji dotyczących nadużyć popełnianych przez firmy katalogowe wpłynęło do Parlamentu Europejskiego. Zazwyczaj dzieje się tak, że firma rejestruje się w katalogu, aby znalazła się w nim jej nazwa, w przekonaniu, że nie wiąże się to z opłatami. Dopiero potem firma dowiaduje się, że musi uiścić opłatę. W pełni popieram rezolucję, która wzywa Komisję Europejską do prawidłowego wdrożenia dyrektywy dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej.
Louis Grech
na piśmie - Odpowiednie wdrożenie i wykonanie dyrektywy MCA ma kluczowe znaczenie dla ochrony małych i wrażliwych organizacji oraz przedsiębiorstw przed nieuczciwymi, wprowadzającymi w błąd lub agresywnymi praktykami rynkowymi. Choć dyrektywa obejmuje wprowadzającą w błąd reklamę w relacjach pomiędzy przedsiębiorstwami, jej szerzej rozumianym zakresem jest ochrona konsumentów, ochrona sprawnego funkcjonowania jednolitego rynku oraz znacząca poprawa życia obywateli. Widzę pewną poprawę, ale nadal uważam, że wiele pozostaje do zrobienia w celu powstrzymania nieuczciwych, wprowadzających w błąd praktyk. Firmy europejskie nadal padają ofiarami nadużyć i wprowadzającego w błąd działania prowadzącego do znaczących strat finansowych, zwłaszcza wśród małych firm i firm rozpoczynających działalność., Obawiam się, że z powodu nieodpowiedniej transpozycji dyrektywy zgodność pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi, jeśli idzie o przepisy dotyczące nieuczciwych praktyk, nadal jest niewielka. Jeśli sytuacja się nie poprawi, wymagane będą dalsze działania. Potrzebna jest ściślejsza współpraca i koordynacja pomiędzy Komisją a państwami członkowskimi w celu lepszego wdrażania i egzekwowania dyrektywy. Potrzebne jest także lepsze upowszechnianie informacji i szkoleń, zwłaszcza dla małych przedsiębiorstw i urzędników. Niezbędne są elastyczne reguły dotyczące sankcji, skarg i mechanizmów odszkodowawczych, aby dostosować się do zmieniających się uwarunkowań rynkowych i nowych praktyk rynkowych.
Małgorzata Handzlik
na piśmie - (PL) Wraz z przyjęciem dzisiejszej rezolucji Parlament Europejski po raz kolejny dopomina się o ochronę małych i średnich przedsiębiorstw. Coraz częstsze są praktyki polegające na tym, że firmom oferuje się wpisy do katalogów biznesowych, stwarzając fałszywe wrażenie, iż jest to usługa bezpłatna. Niestety wraz z uzupełnieniem informacji okazuje się, iż w rzeczywistości przedsiębiorca zobowiązał się do płacenia określonej kwoty przez pewien okres czasu. Na tego typu praktyki skarżą się przedsiębiorcy do Parlamentu Europejskiego. Dlatego też chcemy, aby Komisja Europejska sprawdziła, w jaki sposób państwa członkowskie wprowadziły w życie przepisy dyrektywy 2006/114/WE dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej. Parlament Europejski domaga się także, aby kwestia wprowadzających w błąd katalogów biznesowych została uwzględniona przy przeglądzie tej dyrektywy. W przyjętej dzisiaj rezolucji wracamy także do propozycji przedstawionej już w przyjętej przez Parlament Europejski rezolucji z 2008 roku dotyczącej tej samej sprawy, a mianowicie do pomysłu utworzenia czarnej listy nieuczciwych praktyk przedsiębiorstw prowadzących katalogi biznesowe. Mam nadzieję, iż Komisja Europejska nie będzie zwlekała z podjęciem odpowiednich działań, które będą chroniły małe i średnie przedsiębiorstwa przed tymi nieuczciwymi praktykami.
Juozas Imbrasas
na piśmie - Z zadowoleniem odnoszę się do tego dokumentu, ponieważ Parlament otrzymał ponad 400 petycji dotyczących wprowadzających w błąd praktyk, stosowanych przez firmy oferujące katalogi biznesowe, a mających znaczące konsekwencje finansowe dla tysięcy - głównie małych - firm w Unii Europejskiej. Parlament nadal otrzymuje petycje i skargi dotyczące firm oferujących katalogi biznesowe. Praktyki, o których mowa, polegają zazwyczaj na wabieniu przedsiębiorstw, a także przedstawicieli wolnych zawodów i organizacji nienastawionych na zysk, ofertą bezpłatnego wprowadzenia do katalogu biznesowego, po czym po podpisaniu umowy okazuje się, że obowiązuje odpłatność. Ponieważ firmy oferujące katalogi biznesowe często maja siedzibę w innym kraju niż ich ofiary, tym ostatnim trudno jest odwoływać się do władz krajowych lub wymiaru sprawiedliwości. Przedmiotowa rezolucja jest apelem do Komisji o zweryfikowanie poprawności transpozycji, wdrażania i wykonania dyrektywy, a także o przyspieszenie jej własnych działań dotyczących przeglądu i poprawienia dyrektywy 2006/114/WE oraz innego stosownego prawa w celu jak najszybszego wyeliminowania wprowadzających w błąd praktyk firm oferujących katalogi biznesowe, w szczególności poprzez sporządzenie czarnej listy tego rodzaju praktyk.
David Martin
na piśmie - Głosowałem za przyjęciem tej rezolucji, gdyż jest apelem do Komisji o przyspieszenie jej własnych działań dotyczących przeglądu i poprawienia dyrektywy 2006/114/WE oraz innego stosownego prawa w celu jak najszybszego wyeliminowania wprowadzających w błąd praktyk firm oferujących katalogi biznesowe, w szczególności poprzez sporządzenie czarnej listy takich firm.
Jiří Maštálka
na piśmie - Projekt rezolucji złożony w odpowiedzi na pytanie ustne B7-0315/2011 dotyczące wprowadzających w błąd firm oferujących katalogi biznesowe, jakkolwiek krótki, obejmuje dwa obszary wymagające stałej uwagi. Pierwszym z tych obszarów jest wsparcie dla małych i średnich przedsiębiorstw ze strony organów UE w tymże kontekście; drugim obszarem jest ochrona konkurencji poprzez ograniczanie upowszechniania nieuczciwej konkurencji, która obejmuje reklamę wprowadzającą w błąd i reklamę porównawczą. Powinniśmy z zadowoleniem przyjąć przewidywane wysiłki Komisji, którą, zgodnie z tą rezolucją, wzywa się nie tylko do rewizji i poprawienia dyrektywy 2006/114/WE dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, ale także do podjęcia działań korygujących, które przeciwdziałałyby jej niewdrożeniu w części państw członkowskich.
Nuno Melo
na piśmie - Reklama wprowadzająca w błąd i nieuczciwe praktyki handlowe są niedobre da rynku wewnętrznego. Musimy więc wprowadzić prawodawstwo służące ochronie konsumentów i przedsiębiorstw przez tego rodzaju praktykami.
Alexander Mirsky
na piśmie - Parlament otrzymał ponad 400 petycji dotyczących powszechnych, wprowadzających w błąd praktyk, dotyczących głównie tysięcy małych firm w Unii Europejskiej, a mających znaczące konsekwencje finansowe. Parlament nadal otrzymuje petycje i skargi dotyczące firm oferujących katalogi biznesowe. Praktyki, o których mowa, polegają zazwyczaj na wabieniu przedsiębiorstw, a także przedstawicieli wolnych zawodów i organizacji nienastawionych na zysk, ofertą bezpłatnego wprowadzenia do katalogu biznesowego, po czym po podpisaniu umowy okazuje się, że obowiązuje odpłatność. Ponieważ firmy oferujące katalogi biznesowe często mają siedzibę w innym kraju niż ich ofiary, tym ostatnim trudno jest odwoływać się do władz krajowych lub wymiaru sprawiedliwości. Przedmiotowa rezolucja jest apelem do Komisji o zweryfikowanie poprawności transpozycji, wdrażania i wykonania dyrektywy, a także o przyspieszenie jej własnych działań dotyczących przeglądu i poprawienia dyrektywy 2006/114/WE oraz innego stosownego prawa, w celu jak najszybszego wyeliminowania wprowadzających w błąd praktyk firm oferujących katalogi biznesowe, w szczególności poprzez sporządzenie ich czarnej listy. W pełni się z tym zgadzam, więc głosowałem za przyjęciem rezolucji.
Andreas Mölzer
na piśmie - W ostatnich latach nastąpiła, niestety, tendencja do wzrostu nieuczciwych praktyk biznesowych oraz reklamy wprowadzającej w błąd. W przeszłości celem tego rodzaju oszustw byli głównie konsumenci, ale obecnie oszukańcze praktyki dosięgły także świata biznesu. Problem polega na tym, że te oszukańcze praktyki na ogół odbywają się transgranicznie, przez co trudniej jest aresztować przestępców i postawić ich przed wymiarem sprawiedliwości. Niektóre z tych firm ciągle zmieniają swoją nazwę i swoje skrytki pocztowe, co utrudnia aresztowanie ludzi pociągających za sznurki. Ważne jest zatem dla nas zamknięcie luk w tej dziedzinie, abyśmy mogli podjąć bardziej skuteczne działania przeciwko oszustwom. Środki powinny być jednak ukierunkowane nie tylko na świat biznesu i na szczególne przypadki, o których tutaj mówimy, czyli wprowadzające w błąd praktyki firm oferujących katalogi biznesowe. Zdecydowane działania należy także podjąć przeciwko różnym formom oszustw ukierunkowanych na konsumentów. Postrzegam tę petycję jako krok we właściwym kierunku, za którym powinny pójść dalsze środki i dlatego głosowałem za jej przyjęciem.
Rolandas Paksas
na piśmie - Z zadowoleniem przyjmuję tę rezolucję, ponieważ musimy popierać uczciwe praktyki biznesowe, a powstrzymać rozwój wprowadzających w błąd praktyk biznesowych. W tym celu musimy wyznaczyć skuteczne środki dochodzenia roszczeń. Obecnie większość firm, zwłaszcza małych i średnich, ponosi poważne straty finansowe wskutek tego rodzaju działań wprowadzających w błąd. Przedsiębiorstwa otrzymują nieprecyzyjne propozycje biznesowe i wpadają w pułapkę niechcianych umów na reklamę w katalogu biznesowym. W tym przypadku władze krajowe nie są w stanie zapewnić odpowiedniej ochrony i odszkodowań, ponieważ firmy oferujące katalogi biznesowe często mają siedzibę w innym kraju członkowskim niż ich ofiary. Pozwala to im na nieskrępowane nadużywanie obecnej sytuacji. Aby jak najszybciej powstrzymać te nieuczciwe działania, Komisja musi sporządzić czarną listę wprowadzających w błąd praktyk stosowanych przez firmy katalogowe i przyjąć stosowne prawodawstwo skupiające się w szczególności na postanowieniach dyrektywy dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej oraz jej wdrażaniu. Uważam, że musimy stworzyć właściwe warunki dla współpracy pomiędzy władzami krajowymi państw członkowskich, które powinny ułatwiać transgraniczne wdrażanie środków prawnych i administracyjnych. Unia Europejska musi wdrożyć te środki z myślą o normalnym funkcjonowaniu rynku wewnętrznego, w celu ochrony konsumentów i po to, aby przedsiębiorstwa mogły angażować się w uczciwe praktyki biznesu.
Justas Vincas Paleckis
na piśmie Głosowałem za przyjęciem tego projektu rezolucji, ponieważ jasno ukazuje ona obecną sytuację wprowadzających w błąd praktyk biznesowych, które już teraz są sprzeczne z prawem UE, a międzynarodowy wymiar oszustw utrudnia ofiarom walkę z takimi oszustami i ich ściganie. Uważam, że małe, wrażliwe firmy i przedstawiciele wolnych zawodów muszą być chronieni przed wprowadzającymi w błąd firmami oferującymi katalogi biznesowe, dlatego też Parlament Europejski i UE jako całość muszą pokazać, że prawo europejskie musi być szanowane i przestrzegane przez każdego. Dlatego też w pełni popieram rezolucję, która wzywa Komisję do aktywnego zweryfikowania transpozycji, wdrożenia i krajowego wykonania dyrektywy 2006/114/WE przez państwa członkowskie i podjęcia w razie potrzeby działań naprawczych. Komisja powinna także przyspieszyć przegląd i poprawianie dyrektywy oraz innego stosownego prawodawstwa, aby jak najszybciej położyć kres praktykom firm oferujących katalogi biznesowe.
Maria do Céu Patrão Neves
na piśmie - W rezolucji Parlamentu Europejskiego z 9 czerwca 2011 r., dotyczącej wprowadzających w błąd katalogów biznesowych, ostrzeżono Komisję, że potrzebne jest przyspieszenie przez nią działań dotyczących przeglądu i ulepszenia dyrektywy oraz innego stosownego prawa, aby jak najszybciej położyć kres wprowadzającym w błąd praktykom stosowanym przez wydawców katalogów biznesowych, w szczególności poprzez sporządzenie czarnej listy katalogów biznesowych, stosujących wprowadzające w błąd praktyki.
Paulo Rangel
na piśmie - Według sprawozdawcy Parlament otrzymał ponad 400 petycji dotyczących wprowadzających w błąd praktyk handlowych. Praktyki te zagrażają zdrowemu funkcjonowaniu rynku wewnętrznego, po pierwsze dlatego, że zaufanie konsumentów jest niezbędne do skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego, po pierwsze dlatego, że zaufanie jest kluczowe dla zdrowego funkcjonowania gospodarki, a co ważniejsze, dlatego, że tego rodzaju praktyki powinny zostać zdelegalizowane. Kwestia ta jest na tyle ważna, że powinna już mieć zapewnioną interwencję prawną Unii. W świetle już znanych nam rezultatów, należy koniecznie wezwać Komisję do nadzoru nad wdrażaniem dyrektywy 2006/114/WE, a jednocześnie do sprawdzenia ograniczeń tej dyrektywy w perspektywie jej ulepszenia.
Raül Romeva i Rueda
na piśmie - Parlament Europejski: 1. z żalem zauważa, że dyrektywa 2006/114/WEhttp://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+MOTION+B7-2011-0342+0+DOC+XML+V0/ dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, mająca zastosowanie do transakcji między przedsiębiorstwami, wydaje się niewystarczająca do zapewnienia skutecznych środków prawnych lub jest nieodpowiednio wdrażana przez państwa członkowskie; 2. przypomina, że pomimo iż Komisja nie ma uprawnień do bezpośredniego egzekwowania przepisów dyrektywy od osób lub przedsiębiorstw, ma jednak ona obowiązek zapewnienia odpowiedniego wdrożenia dyrektywy przez państwa członkowskie; 3. wzywa Komisję do aktywnego sprawdzania, czy państwa członkowskie dokonują transpozycji, wdrażają i wykonują na poziomie krajowym dyrektywę 2006/114/WE, a w razie potrzeby do podejmowania działań naprawczych.
Peter Skinner
na piśmie - Głosowałem za przyjęciem przedmiotowej rezolucji jako elementu rozsądnej reakcji polityków europejskich z 27 krajów na to oszukańcze zachowanie. Zbyt długo przedsiębiorstwa, zwłaszcza w moim regionie południowo-wschodniej Anglii, były celem tych pozbawionych skrupułów praktyk. Moi wyborcy mówili mi, że zapraszano ich do darmowego zareklamowania się tylko po to, by wkrótce potem otrzymali rachunek na pokaźną sumę wraz z groźbami prawnymi. Praktyka ta wywodzi się z Hiszpanii, ale może zdarzyć się w każdym innym kraju. Władze Hiszpanii powinny zrobić znacznie więcej w walce z tego rodzaju naciągaczami i ścigać tych, którzy zaangażowani są w oszukańcze praktyki.
Rafał Trzaskowski
na piśmie - (PL) Ilość skarg, które PE otrzymał w sprawie wprowadzających w błąd katalogów biznesowych, oraz ich często transgraniczny charakter dowodzą, że istnieje potrzeba ulepszenia regulacji UE w tym zakresie.
Angelika Werthmann
na piśmie - Głosowałam za przyjęciem projektu rezolucji oraz zawartego w niej wezwania do poprawy sytuacji prawnej. Zanim jednak się to stanie potrzebne będzie podjęcie działań zapobiegających dalszemu wzrostowi liczby poszkodowanych firm. Potrzebna jest strategiczna kampania informacyjna w celu unieszkodliwienia naciągaczy. Ważne jest, aby oferty dotyczące umieszczenia w katalogu były badane wyjątkowo dogłębnie i starannie, zwłaszcza jeśli są rzekomo bezpłatne.
