Sociaal pakket (eerste deel) (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Commissie en de Raad over het sociaal pakket (eerste deel).
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Mijnheer de ondervoorzitter, dames en heren, twee maanden geleden heeft de Commissie een hernieuwde sociale agenda aangenomen. Deze is bedoeld om de Unie te helpen bij het oplossen van de sociale problemen die Europa in de eenentwintigste eeuw moet aanpakken. Deze agenda bevat een ambitieus en samenhangend pakket maatregelen op het gebied van sociaal beleid, aan de hand waarvan Europeanen de kansen kunnen grijpen die voor hen open liggen.
Zoals reeds is gezegd is de hernieuwde sociale agenda begin juli in Chantilly tijdens een informele vergadering van de Sociale Raad door de ministers van Werkgelegenheid en sociale zaken besproken.
Tot mijn blijdschap heb ik een verslag ontvangen over de zeer positieve ontvangst van de hernieuwde sociale agenda door de lidstaten. Ik wacht vol belangstelling op de conclusies die de Raad vóór het einde van dit jaar moet ontvangen. Ik heb al de gelegenheid gehad om dit pakket te presenteren aan de Conferentie van voorzitters en aan de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken. Dit is ook het juiste moment voor een uitgebreid debat hier in het Parlement. Ik ben ervan overtuigd dat de uitwisseling van meningen vandaag zal bijdragen aan het bereiken van een consensus als het gaat om de vraag over wat voor een soort sociaal Europa we voor onze Europese burgers willen bouwen.
Ik wil u graag herinneren aan de ontwikkelingen die tot nu toe hebben plaatsgevonden. Dit complexe pakket is het resultaat van een gezamenlijke inspanning van twee jaar. De Commissie heeft met alle belanghebbende partijen samengewerkt, waaronder vertegenwoordigers van werknemers en werkgevers, het maatschappelijk middenveld, lidstaten en regionale en lokale instellingen. Het pakket vormt een samenhangend geheel, waarin het verwantschap met andere gebieden, zoals het onderwijs, de gezondheidszorg, het milieu, de informatiemaatschappij en de economie, wordt benadrukt. Tevens laat dit pakket duidelijk zien dat economische en sociale doelstellingen twee kanten van dezelfde munt zijn en dus nauw op elkaar moeten worden afgestemd, zodat de mensen hiervan profiteren. Het is een ambitieus pakket waarmee wordt geprobeerd praktische antwoorden te geven op de zorgen van mensen en waarmee wordt getracht hun leefomstandigheden te verbeteren. Het is tevens een uiterst uitgebreid pakket. Het is het grootste pakket dat de Commissie ooit in één keer heeft aangenomen. Samen met het verslag worden hierin achttien initiatieven gepresenteerd. Ruim twintig andere initiatieven over een breed scala aan onderwerpen staan nog steeds ter discussie.
Vandaag kijken we naar twee maatregelen: een voorgestelde richtlijn ter bestrijding van discriminatie en een herziene richtlijn inzake de oprichting van Europese ondernemingsraden. Eerst wil ik echter een paar dingen zeggen over de grondbeginselen van dit pakket.
De hernieuwde sociale agenda is gebaseerd op drie hoofdbeginselen: kansen, toegang en solidariteit. Wij Europeanen vinden de waarde van het individu belangrijk en willen dat iedereen gelijke kansen heeft om zijn of haar capaciteiten volledig te benutten. Dit houdt in dat de hindernissen die mensen moeten nemen, uit de weg moeten worden geruimd en dat er omstandigheden moeten worden gecreëerd die ervoor zorgen dat iedereen de geboden kansen kan grijpen terwijl de Europese diversiteit toch wordt gewaarborgd en onenigheid wordt vermeden.
Het vertrouwen van Europeanen in gelijkheid is de voedingsbodem van een gedeeld geloof in sociale solidariteit: solidariteit tussen generaties, tussen regio's, tussen degenen bovenaan en degenen onderaan, tussen welvarende en minder welvarende lidstaten, en ook tussen ons en onze buren en vrienden in andere delen van de wereld. Solidariteit maakt immers integraal deel uit van het functioneren van de Europese Gemeenschap en van onze betrekkingen met andere landen in de hele wereld.
Dames en heren, zoals u weet is de omvang van de juridische bescherming tegen discriminatie in de EU momenteel afhankelijk van de redenen voor de discriminatie. Discriminatie is echter niet beperkt tot één gebied. Daarom hebben we als onderdeel van het pakket een voorstel gedaan voor een horizontale richtlijn waarin discriminatie op grond van leeftijd, seksuele geaardheid, religieuze overtuiging en handicap buiten de werkvloer wordt verboden. Een horizontale richtlijn biedt lidstaten, economische entiteiten en burgers de grootste duidelijkheid en juridische zekerheid.
Dit concept is een reactie op herhaalde verzoeken van het Parlement en een inlossing van de politieke belofte die de Commissie bij haar aantreden heeft gedaan. Het is een flexibel instrument dat is gebaseerd op beginselen die al in de lidstaten zijn aangenomen en die zijn opgenomen in bestaande verordeningen.
Ik wil benadrukken dat een uniforme aanpak van alle redenen voor discriminatie niet betekent dat er op alle gebieden uniforme regels van toepassing moeten zijn. In het bank- en verzekeringswezen zal het bijvoorbeeld mogelijk zijn om afhankelijk van leeftijd of handicap een andere benadering te kiezen. Dergelijke verschillen moeten echter worden ondersteund door overtuigende redenen en betrouwbare statistische gegevens. Ouderen zullen nog steeds kunnen profiteren van kortingstarieven in het openbaar vervoer en bij culturele evenementen, en het zal ter bescherming van de volksgezondheid nog steeds mogelijk zijn om de toegang tot bepaalde goederen te beperken, bijvoorbeeld in het geval van de verkoop van alcohol aan minderjarigen.
De richtlijn heeft betrekking op de levering van alle goederen en diensten en is van toepassing op zowel bedrijven als particulieren, maar alleen voor zover het gaat om de commerciële levering van goederen en diensten.
De richtlijn zal eveneens evenredig zijn als het gaat om de last die overeenkomstig het concept van evenredigheid wordt opgelegd. Dit concept is opgenomen in zowel de bestaande antidiscriminatierichtlijnen als in het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap, dat is ondertekend door de lidstaten en de Europese Gemeenschap.
De conceptrichtlijn verbiedt discriminatie en waarborgt tegelijkertijd de andere fundamentele rechten en vrijheden, waaronder de bescherming van het privé- en gezinsleven en handelingen die in dit verband worden ondernomen, evenals de vrijheid van godsdienst en de vrijheid van vereniging.
Een ander probleem waar ik uw aandacht op wil vestigen is de discriminatie tegen de Roma, die de Commissie herhaaldelijk heeft veroordeeld als zijnde onverenigbaar met de beginselen van de EU. Het pakket bevat een verklaring van onze hernieuwde belofte om gelijke kansen te waarborgen en tegen discriminatie te vechten, evenals een werkdocument van de diensten van de Commissie inzake communautaire instrumenten en beleidsmaatregelen voor de insluiting van de Roma.
Dit is een antwoord op het verzoek van de Europese Raad van december 2007. Hierin werd de Commissie gevraagd om een evaluatie van de bestaande beleidsmaatregelen en instrumenten uit te voeren. De Commissie werd eveneens gevraagd een verslag van de verwezenlijkte vooruitgang bij de Raad in te dienen.
Volgens het werkdocument van de diensten van de Commissie zijn de benodigde wetgevende, financiële en coördinerende instrumenten aanwezig en worden deze gebruikt, maar nog niet in voldoende mate. De hernieuwde sociale agenda bevat verschillende initiatieven die zijn bedoeld om de EU beter en effectiever op veranderingen te laten inspringen. We zijn ervan overtuigd dat een Europese sociale dialoog en de Europese ondernemingsraden in dit verband een speciale rol moeten spelen. De richtlijn inzake Europese ondernemingsraden moest al enige tijd worden bijgewerkt.
Momenteel zijn er in de Unie achthonderdtwintig Europese ondernemingsraden, die vijftien miljoen werknemers vertegenwoordigen. Uit recente gevallen blijkt echter dat ze hun taak niet helemaal goed uitvoeren en dat werknemers vaak niet goed op de hoogte worden gehouden of geraadpleegd als het gaat om bedrijfsherstructurering. Het is daarom de bedoeling dat het initiatief de rol van de sociale dialoog binnen bedrijven op supranationaal niveau versterkt.
Het is een evenwichtig concept, waarin wordt gewaarborgd dat de vertegenwoordigers van werknemers adequaat op de hoogte worden gehouden en worden geraadpleegd, voordat er beslissingen worden genomen over omstandigheden die hen aangaan. Tevens zorgt het concept ervoor dat bedrijven zich kunnen aanpassen aan de globalisatie.
De Commissie zou natuurlijk liever prioriteit geven aan een oplossing waarover eerst is gepraat met vertegenwoordigers van werknemers en werkgevers, maar de Commissie was gedwongen op eigen initiatief een concept in te dienen omdat de werkgevers en werknemers afgelopen juni niet door ons konden worden overtuigd om naar de onderhandelingstafel te komen.
Desondanks hechten we waarde aan de gezamenlijke brief die vertegenwoordigers van werknemers en werkgevers in augustus naar de Raad en het Parlement hebben gestuurd. We stellen de inspanningen van beide partijen om een overeenkomst over dit ingewikkelde onderwerp te bereiken op prijs en ik ben ingenomen met het feit dat ze hebben besloten het concept van de Commissie te accepteren als basis om mee verder te werken. Ik hoop echt dat het Parlement in eerste lezing rekening zal houden met de praktische voorstellen die door de vertegenwoordigers van werknemers en werkgevers zijn gedaan. Ik geloof dat we een snelle oplossing zullen vinden. Voor zover dit binnen haar macht ligt, zal de Commissie proberen het traject zo soepel mogelijk te laten verlopen.
Nu moet ik een aantal dingen zeggen over de gevolgen van de globalisatie. Het herstructureren van bedrijven is soms onvermijdelijk, maar de gevolgen voor werknemers en hun gezinnen kunnen erg pijnlijk zijn. Het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering is in het leven geroepen om in dergelijke situaties de helpende hand te bieden. Tot dusver heeft het Fonds 7 250 werknemers geholpen bij het vinden van een nieuwe baan. We mogen hier blij om zijn, maar er moet worden gegarandeerd dat het Fonds toegankelijk is voor iedereen die er mogelijk baat bij heeft.
In het verslag in het pakket met de sociale agenda staat dat van de vijfhonderd miljoen euro die ieder jaar beschikbaar is, in 2007 slechts vier procent is gebruikt. Er moet daarom worden nagedacht over hoe de resultaten van de activiteiten van het Fonds kunnen worden verbeterd.
Als het gaat om de mobiliteit van de beroepsbevolking wil ik graag zeggen dat de richtlijn betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers uit 1996 het vrije verkeer van diensten ondersteunt, en eveneens bescherming biedt tegen het misbruik van werknemers en waarborgt dat hun fundamentele rechten in het land waarin zij ter beschikking zijn gesteld, zullen worden gerespecteerd. Recente uitspraken van het Hof van Justitie over deze kwestie hebben vele vragen opgeroepen. Deze vragen zijn geheel terecht en we moeten hier samen een antwoord op vinden. Op 9 oktober organiseer ik een forum om over dit onderwerp te praten. Dan wordt dit complexe probleem besproken met politieke instellingen, vertegenwoordigers van werknemers en werkgevers, afgevaardigden van Europese instellingen en deskundigen op het gebied van recht en economie.
De Commissie zal natuurlijk blijven luisteren naar alle opmerkingen, maar tot dusver vinden we het niet nodig om de richtlijn aan te passen. We zullen er in elk geval echter voor zorgen dat de fundamentele vrijheden in het Verdrag niet in strijd zijn met de fundamentele burgerrechten.
Dames en heren, deze nieuwe sociale agenda bevestigt de belofte van de Europese Unie om een sterke en echte sociale dimensie voor Europa te bevorderen. Hiermee bevorderen we dus een sociaal Europa dat zal voldoen aan de verwachtingen van onze medeburgers. Dit is natuurlijk onmogelijk als er geen onderwijsdimensie wordt opgenomen. Dit is uiterst belangrijk. In dit verband wil ik graag de volgende drie documenten noemen:
1. De aanbeveling van de Raad over mobiliteit van jonge vrijwilligers in Europa;
2. De mededeling getiteld "Betere competenties voor de 21ste eeuw: een agenda voor Europese samenwerking op schoolgebied”;
3. Het groenboek Migratie en mobiliteit: uitdagingen en kansen voor Europese onderwijssystemen.
Het is onze gezamenlijke wens om de sociale dimensie van Europa te versterken en te verdiepen. De achttien maatregelen in dit pakket zijn de eerste stap van onze inspanningen in deze richting. Ik weet dat ik op u, die de taak hebt de stem van het volk te laten horen, kan rekenen om deze voorstellen en politieke documenten uitgebreid en nauwkeurig te overwegen. Dit is van essentieel belang voor de toekomst van het volk.
Xavier Bertrand
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, we zijn hier om te praten over een sociaal Europa. We zullen het hebben over een sociaal Europa en ik ben blij dat dit gebeurt in het Europees Parlement, dat een sleutelrol speelt in de institutionele structuur van Europa en een essentiële partner is waarmee het Franse voorzitterschap zo nauw mogelijk wil samenwerken.
Ik heb het al eerder gezegd en ik zeg het nu opnieuw: 2008 wordt het jaar waarin sociaal Europa een nieuw leven wordt ingeblazen. Ik geloof dat dit iets is wat alle Europese spelers willen zien. De top in Luxemburg in juni en de vergadering in Chantilly in juli waren mijlpalen op dit gebied. We wilden heel graag dat het Franse voorzitterschap de herziening van de sociale agenda aanpakte, waar commissaris Špidla het zojuist over heeft gehad. Dit is een cruciale kwestie die van ons eist dat we een sociale visie voor Europa kunnen definiëren en dat we die kunnen omzetten in concrete actie. Tijdens de besprekingen in Chantilly, waaraan het Parlement deelnam in de persoon van uw commissievoorzitter, de heer Andersson, hebben we een aantal gemeenschappelijke waarden die we allemaal delen, opnieuw kunnen bevestigen en het zijn juist deze waarden die de Europese ambities voor een sociaal beleid definiëren. Deze waarden zijn een sociale dialoog, solidariteit tussen generaties, optreden tegen armoede en discriminatie, gelijkheid tussen de geslachten, sociale bescherming, beroepsmobiliteit, het belang van diensten van algemeen belang voor het waarborgen van de sociale samenhang, en het belang van maatschappelijk verantwoord ondernemen door bedrijven en industrieën. Gezien vanuit Peking, Washington, de Kaap, New Delhi of zelfs vanuit Brisbane, geven deze waarden het Europees sociaal model zijn originaliteit.
Chantilly was voor ons een gelegenheid om de wereld eraan te herinneren dat deze waarden centraal staan bij de ontwikkelingsstrategie van Europa en bij de Lissabonstrategie. Met andere woorden, Chantilly was een herinnering aan het feit dat dit sociaal model, deze gemeenschappelijke waarden, een Europese kracht zijn in onze geglobaliseerde wereld.
Waarom? Omdat de kenniseconomie en de innovatie-economie alleen kunnen worden ontwikkeld als we ons resoluut richten op het ontwikkelen van menselijk kapitaal en op permanente educatie. Omdat de economie als geheel schade lijdt wanneer hele delen van de bevolking voor een langere periode zijn afgesneden van de werkvloer, niet kunnen bijdragen aan het creëren van welvaart en geen toegang hebben tot goederen en diensten. Omdat ook werknemers productiever zijn wanneer ze beschikken over goede arbeidsvoorwaarden en over een goede sociale bescherming die de harde klappen van het leven voor hen opvangt.
Economische vooruitgang betekent niet dat sociale vooruitgang moet worden prijsgegeven, verre van dat. Ik ben niet de enige die vindt dat deze twee onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. Zonder sociale vooruitgang zal de economische vooruitgang vroeger of later vastlopen. Europa moet dus op twee fronten vorderingen boeken: niet alleen op economisch gebied maar ook op sociaal gebied.
Naast deze overtuiging die we allemaal opnieuw hebben bevestigd, is er nog een feit waar we rekening mee hebben gehouden: het Europees sociaal model moet veranderen. Het moet worden aangepast aan de globalisatie, de klimaatverandering, de demografische veranderingen en de toenemende diversiteit van Europese samenlevingen. We moeten dus onze arbeidsmarkten aanpassen en flexizekerheid invoeren, ofwel nieuwe zekerheden en flexibiliteit voor zowel werknemers als werkgevers.
En er zijn veranderingen gaande. Mensen vonden de term "flexizekerheid” eerst beangstigend. Ze waren verontrust. Maar nu is het een Europees ideaal waar alle spelers, waaronder de sociale partners, naar streven. Het woord is ingeburgerd en een alledaagse term geworden. Dit is het bewijs dat er inderdaad veranderingen gaande zijn, dat denkrichtingen veranderen.
Iets anders waar we naar moeten kijken als we vooruitgang willen boeken met ons sociaal model is de waarborging van sociale samenhang. Er moeten maatregelen worden getroffen om nieuwe vormen van armoede te bestrijden, vooral als er kinderen bij betrokken zijn. Het wordt tijd dat we de handen ineenslaan om onze samenlevingen beter voor te bereiden op de demografische veranderingen. De solidariteit tussen generaties moet worden verstevigd en er moet voor worden gezorgd dat mensen toegang hebben tot hoogwaardige sociale diensten van algemeen belang.
Dit aanpassingsproces is al een paar jaar aan de gang. Dankzij initiatieven van de Commissie, de Raad van Ministers, het Europees Parlement en de sociale partners boeken we vooruitgang als het gaat om initiatieven die inspringen op zaken waar men zich overal in Europa zorgen over maakt. Hoe kunnen we vrij verkeer van werknemers in Europa toestaan en tegelijkertijd de arbeidsrechten waarborgen van degenen die elders gaan werken? Hoe verbeteren we het beheer van herstructureringsoperaties door werknemers uit heel Europa erbij te betrekken? Hoe zorgen we ervoor dat mensen kunnen werken en dus een rol in de samenleving kunnen spelen? Wat kunnen we doen om discriminatie effectiever te bestrijden?
We zullen gedurende het hele Franse voorzitterschap doorgaan met deze inspanningen. Vooral - en ik zeg zit dit in alle eerlijkheid - omdat de verkiezingen eraan komen en we dus in de tweede helft van 2008 voor het laatst kunnen proberen om deze parlementaire zittingsperiode resultaten te bereiken als het gaat om een aantal kwesties. Onze mede-Europeanen zullen binnenkort in het stemhokje met ons allemaal afrekenen.
De volken van Europa verwachten resultaten hier. De reacties op recente uitspraken van het Europees Hof van Justitie zijn hier het bewijs van. Dit is een gebied waarop het Europees Parlement ons kan helpen. Dit geldt eveneens voor vele andere gebieden, die ik kort zal aanstippen.
Ten eerste doel ik hier op de herziening van de richtlijn inzake Europese ondernemingsraden, waarover Vladimír Špidla het zojuist had. Dit is een grote onderneming die de sociale dialoog in Europa zal aanwakkeren. De huidige richtlijn is van toepassing op meer dan veertien miljoen werknemers en achthonderdtwintig werkgevers. Een herziening van deze richtlijn zal deze aantallen nog verder doen toenemen.
In Chantilly hebben we afgevaardigden van het Europees Verbond van Vakverenigingen en van Business Europe bij elkaar gebracht om te luisteren naar hun mening over de herziene tekst, die is voorgesteld door de Commissie. Ze waren ingenomen met het voorstel als basis om mee verder te werken en hebben gezegd dat ze konden onderhandelen om het eens te worden over de punten waarover ze van mening verschilden. Ze leggen nu de laatste hand aan een aantal gezamenlijke voorstellen, die ze te zijner tijd zullen aankondigen.
Als dit is gebeurd, als de sociale partners komen met gezamenlijke voorstellen over de herziening van de richtlijn, zal dit bijdragen aan ons werk en aan het werk van het Parlement en de Raad. Dus waarom zullen we niet zo snel mogelijk overeenstemming in eerste lezing bereiken? Voor het eind van het jaar als dat mogelijk is?
Dan nu over het tweede punt waar we ons op richten. Ik moet het natuurlijk hebben over het voorstel voor een richtlijn inzake bescherming tegen discriminatie buiten de werkvloer. Dit voorstel heeft de Commissie ook op 2 juli aangenomen. Hier is in Chantilly veel over gepraat en het voorzitterschap is begin juli besprekingen over deze tekst gestart. Het Parlement zal over deze kwestie worden geraadpleegd maar ik wil erop wijzen dat in het voorstel van de Commissie, dat van toepassing is op vier gronden voor discriminatie, rekening wordt gehouden met de resolutie die het Parlement het afgelopen voorjaar heeft aangenomen naar aanleiding van het verslag van Elizabeth Lynne.
De derde kwestie die ook veel aandacht kreeg, betrof de sociale diensten van algemeen belang. Alle lidstaten praten hierover. Ze praten allemaal over hetzelfde, al zeggen ze weliswaar niet allemaal exact hetzelfde. Maar aanname van het Protocol voor het Verdrag van Lissabon en evaluatie van het Altmarkpakket bieden ons de mogelijkheid na te denken over de bijdrage die deze diensten leveren aan de sociale samenhang in Europa, over de noodzaak ervoor te zorgen dat de diensten van een hoog kaliber zijn en over het belang om voor de diensten een degelijk juridisch raamwerk te creëren. We hopen samen met de Commissie en met iedereen die graag een bijdrage wil leveren, te werken aan een routekaart om een aantal tussentijdse doelstellingen te identificeren, zodat we als het gaat om deze uiterst belangrijke kwestie vooruitgang blijven boeken.
Dan zijn er natuurlijk de richtlijnen over tijdelijk werk en arbeidstijd. Bij beide richtlijnen is het Europees Parlement aan zet voor de tweede lezing. We moeten bemiddeling proberen te voorkomen. Miljoenen tijdelijke arbeidskrachten in Europa wachten ongeduldig op het moment dat de richtlijn inzake tijdelijk werk van kracht wordt en er wordt op sommige lidstaten druk uitgeoefend om de kwestie over aanwezigheidsdiensten op te lossen. Ik kan het Parlement dus alleen maar aanmoedigen ons op de hoogte houden van de gebeurtenissen. Ik ben me hierbij ook wel degelijk bewust van de tegenwichten die er zijn en die ik heel goed ken. Maar ook in dit geval hebben mensen verwachtingen van ons en zijn alle ogen op ons gericht.
Ik denk ook aan mobiliteit, aan de noodzaak overeenstemming te bereiken over de uitvoeringsverordening inzake de coördinatie van sociale zekerheidsstelsels.
Om concrete resultaten te bereiken heeft het Franse voorzitterschap de steun van het Europees Parlement inzake deze kwesties nodig. De volken van Europa zien deze resultaten - en dit weet u al, maar ik zeg het nog een keer - vol verwachting tegemoet. Zij verwachten dat wij streven naar onze Europese sociale visie waar zij in hun dagelijks leven van profiteren, zodat Europa een groter deel gaat uitmaken van hun dagelijks leven. We weten vandaag dat we niet minder van Europa nodig hebben, maar meer van Europa. We weten vandaag heel goed dat we niet een minder sociaal Europa nodig hebben, maar een meer sociaal Europa. Dames en heren, we weten heel goed welke uitdagingen ons te wachten staan.
Joseph Daul
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, voorzitter van de Commissie, commissaris Špidla, dames en heren, de Fractie van de Europese Volkspartij en de Europese Democraten hecht veel waarde aan sociale rechtvaardigheid. Het handhaven van de Europese sociale modellen is een van onze prioriteiten in een wereld, waar globalisatie een steeds grotere rol speelt. Als fractievoorzitter van de PPE-DE-Fractie ben ik hierom ingenomen met het voorstel van de Commissie over het nieuwe sociaal pakket. De tekst beantwoordt een aantal vragen die voor onze samenlevingen van cruciaal belang zijn, zoals over de demografische veranderingen, over de globalisatie en over armoedebestrijding.
Mijn fractie is van mening dat de Commissie nog verder moet gaan en meer concrete maatregelen moet treffen. Het verlichten van armoede, het waarborgen van werkgelegenheid voor bevolkingsgroepen die zijn uitgesloten van de arbeidsmarkt, het bevorderen van de mobiliteit van werknemers en het verbeteren van onderwijs- en opleidingsmogelijkheden voor werknemers, zijn allemaal zaken die roepen om een specifiek programma, concrete maatregelen en een krachtdadige inzet van de Europese Unie en haar lidstaten.
De demografische veranderingen zijn een grote uitdaging voor onze economieën. Werknemers die de pensioenleeftijd al zijn gepasseerd, vrouwen, jongeren en met name gehandicapten - in het algemeen alle mensen die langere tijd niet aan het werk zijn geweest - moeten een nieuwe kans krijgen. We moeten deze mensen helpen om werk te vinden of om weer opnieuw aan de slag te gaan. Hiertoe willen we concrete maatregelen die permanente educatie bevorderen.
Mensen die al aan het werk zijn, hebben nog steeds te maken met ongelijkheid. We zijn zeer bezorgd over de aanhoudende loonkloof tussen mannen en vrouwen. Dit hoort niet meer te bestaan in het Europa van 2008. Ook moeten er goede zorgfaciliteiten worden geboden om mensen te helpen bij het combineren van hun werk met hun gezinsleven. We verzoeken de Commissie en de Raad derhalve om op dit gebied concrete maatregelen te treffen. Mijn fractie is tegen alle vormen van discriminatie. We spreken daarom onze goedkeuring uit over het feit dat de Commissie heeft verklaard de bestaande mazen in de betreffende wetgeving te willen dichten. Met name discriminatie tegen gehandicapten moet harder worden aangepakt.
Dames en heren, we zijn van mening dat in dit tijdperk van globalisatie economische groei het effectiefste instrument is voor het handhaven van sociale modellen. Maar we zijn ervan overtuigd dat om de doelstellingen van de Lissabonstrategie te verwezenlijken, we bedrijven en industrieën moeten steunen, omdat ondernemingen in feit de drijvende kracht zijn als het gaat om het creëren van werkgelegenheid. We moeten het imago van de ondernemer in Europa verbeteren en we moeten jongeren stimuleren om hun eigen bedrijf te beginnen. We moeten eveneens een concurrerende omgeving voor onze bedrijven aanmoedigen, waarbij specifiek steun wordt gegeven aan het midden- en kleinbedrijf omdat hier de meeste banen worden gecreëerd.
Met dit in gedachten dringen we er bij alle betrokken spelers op aan om te werken aan meer flexizekerheid in Europa. Het concept heeft zijn waarde bewezen in de landen die dit hebben ingevoerd. Bedrijven krijgen hierdoor de benodigde flexibiliteit om op internationaal gebied concurrerend te zijn, terwijl er tegelijkertijd bescherming aan werknemers wordt geboden. Ik ben ingenomen met het voornemen van de Commissie een sociale dialoog te stimuleren. De sleutel tot het succes van bedrijven op de markt is in onze ogen een op vertrouwen gebaseerd partnerschap tussen bedrijven.
Dames en heren, in de huidige verdragen zijn sociale zaken nog steeds primair het domein van de lidstaten. Dat kan en moet veranderen, maar tot die tijd moeten we ons houden aan het evenredigheidsbeginsel. We hebben geen keus. Dit hoeft de Commissie er niet van te weerhouden om effectrapportages uit te voeren, ongelijkheden te veroordelen en de sociale gevolgen van alle nieuwe wetsvoorstellen te beoordelen. Ik dring er zelfs bij de Commissie op aan om dit te blijven doen. We hebben te maken met aanzienlijke uitdagingen op sociaal en maatschappelijk gebied. We moeten onze economieën hervormen en aanpassen, zodat het concurrentievermogen hiervan wordt verbeterd en minder mensen worden uitgesloten. Er kan geen sociale vooruitgang zonder economische groei zijn, maar de economie kan niet concurrerend zijn zonder sociale vooruitgang. De PPE-DE-Fractie is nu meer dan ooit vastbesloten om op dit gebied resultaten te behalen.
Martin Schulz
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, luisterend naar de toespraken van de vorige sprekers - commissaris Špidla, de fungerend voorzitter van de Raad, de heer Bertrand, en u, mijnheer Daul - krijgt men de indruk dat er niets aan de hand is. U boekt mooie vooruitgang en 2008 zal worden herinnerd als het jaar waarin het Europees sociaal model nieuw leven werd ingeblazen.
Dat klinkt allemaal erg aardig, maar de realiteit is harder. Ja, het echte beeld ziet er heel anders uit. Het echte beeld is er een van een grote sociale ongelijkheid in de Europese Unie. Winsten worden steeds hoger, terwijl lonen stagneren. De inkomenskloof is aldoor groter geworden. Het koopkrachtverlies dat gewone mensen in de Europese Unie heeft getroffen is, in combinatie met de drastische stijging van de energieprijzen, niets anders dan een recept voor verarming. Dit is een probleem dat we in het Europees sociaal model moeten aanpakken. Mooie woorden zijn niet genoeg. Mijnheer Špidla, waar u aan begint is goed en we zijn er blij mee.
Dames en heren, we zullen uitvoerig ingaan op onze kijk op de verschillende voorstellen. Daarom kan ik een aantal fundamentele opmerkingen maken over wat we van een Europees sociaal model verwachten. Als mensen in de Europese Unie, in welk land dan ook, vijftien jaar geleden het gevoel hadden dat er iets mis ging, dat een reeds lang gevestigde nationale standaard gevaar liep, dan keken ze naar Europa om de boel recht te zetten. Ze voelden de behoefte om dingen in een Europees kader op te lossen, omdat mensen toen geloofden dat Europese regels in een Europees kader zouden zorgen voor bescherming die nationale grenzen oversteeg.
Probeer nu, vijftien jaar later, iemand nog maar eens te vertellen dat wij in Europa de boel recht zullen zetten. Werknemers zouden bang worden, omdat zij geloven dat dit Europa in zijn huidige staat niet langer kan instaan voor hun sociale bescherming.
Als u de tijd neemt om het Ierse referendum en het stemgedrag van jongeren te analyseren, dan zult u zien dat zij zeggen dat Europa een geweldig idee is. Maar wanneer ze kijken naar hoe het is georganiseerd en ingericht, zijn ze hiervan niet onder de indruk. Aangezien we aan het begin van een verkiezingscampagne staan, is het alleen maar goed om te vragen waarom er vijftien jaar geleden zoveel optimisme bestond over de toekomst van het sociale beleid in Europa en waarom er nu zoveel pessimisme heerst. Als socialisten moet ons antwoord hierop zijn dat dit komt doordat Europa wordt geregeerd door rechts. U hebt een mooie socialistische toespraak gehouden, minister. Wat u hier hebt gezegd, was geweldig. Maar welk standpunt heeft uw regering in de Raad ingenomen ten aanzien van de richtlijn over arbeidstijd?
(Applaus)
Uw regeringspartij is lid van de Europese Volkspartij. De partijen die hier lid van zijn, leveren de overgrote meerderheid van regeringsleiders in de Europese Unie. In de Commissie levert deze partij de absolute meerderheid van commissarissen, evenals de voorzitter van de Commissie. De Europese Volkspartij is de grootste politieke fractie in dit Huis maar als ik u zo hoor, zou men kunnen denken dat u helemaal niets te maken hebt gehad met de verstoring van de sociale ontwikkeling in Europa. Europa wordt geregeerd door rechts en wordt in de verkeerde richting geleid. Dit moet in de Europese verkiezingen worden rechtgezet.
(Applaus)
U zult een goede gelegenheid hebben om ons weer op koers te krijgen wanneer het tijd is om de maatregelen die u hebt opgenoemd, uit te voeren. U zei dat het Europees sociaal model een van uw prioriteiten is. Dat is voor onze fractie zeker het geval! Waardoor voelen mensen zich ernstig bedreigd in de Europese Unie? Door ongecontroleerde financiële markten. Door ongecontroleerde hedgefondsen en private-equitybedrijven die een of ander bedrijf opkopen, dit uitmelken en de werknemers op straat zetten, alleen om de winsten van de investeerders te maximaliseren.
Mijn respectabele collega Paul Nyrup Rasmussen heeft een uitstekend verslag gepresenteerd. We hebben ten aanzien van deze kwestie een gekwalificeerde meerderheid van stemmen nodig, zodat de Commissie met een initiatief kan komen voor de regulering van hedgefondsen en private-equitybedrijven. Wie weigert een dergelijk optreden te steunen? Dat bent u, de Europese Volkspartij. Uw afgevaardigden in de Commissie economische en monetaire zaken zijn hierop tegen.
Daarom moeten we onomwonden stellen dat de strijd voor een Europees sociaal model ook de strijd voor een fundamentele filosofie is. De heer Bertrand schreef het succes van de Europese Unie terecht toe aan het feit dat economische vooruitgang en sociale vooruitgang in de Unie onlosmakelijk met elkaar waren verbonden. Dat was altijd de onderliggende filosofie in Europa. Ook voor de christendemocraten, trouwens. Decennia lang waren dit twee kanten van dezelfde munt, totdat de heersende neoliberale stroming ons begin jaren negentig begon te vertellen dat lagere lonen, meer uren en minder inspraak in het reilen en zeilen van bedrijven, deel uitmaakten van het basisrecept voor een snellere economische groei. Decennia lang zijn er natuurlijk al mensen - ook vandaag de dag zijn ze er nog in groten getale, zelfs binnen de Commissie - die de wedloop belangrijker vinden dan het Europees sociaal model, maar die hier wel verantwoordelijk zijn voor de interne markt. Zij hebben ons verteld en vertellen ons nog steeds dat de lonen in Europa te hoog zijn. Het voornaamste voorbeeld hiervan is de heer Trichet, die dit elke persconferentie weer herhaalt. Misschien hebben ze gelijk in het geval van de leden van de raad van bestuur van de Europese Centrale Bank, maar dit gaat niet op voor gewone werknemers in Europa.
We zullen er daarom voor moeten zorgen dat er een algemene wijziging van de politieke koers komt. Een koerswijziging die het Europees sociaal model weer terugzet op de plaats waar u het wilt hebben, mijnheer Bertrand, zodat elke economische stap vooruit in de Europese Unie ook een positieve invloed zal hebben op de levens van alle burgers van de Europese Unie.
U hebt natuurlijk gelijk als u zegt dat de EU alleen met de rest van de wereld kan concurreren, of het nu om Peking of Brisbane gaat, als we de interne markt ontwikkelen. Dat willen we doen. We willen een interne markt die prestaties kan leveren. We willen een efficiënt en concurrerend Europees continent. Maar de reden waarom we dit willen, is om welvaart te creëren waar iedereen van profiteert en die niet alleen ten goede komt aan investeerders in grote concerns, grote beursgenoteerde bedrijven en grote banken.
Zolang we een filosofie hebben waarbij we Europese prijzen geven aan mensen die, wanneer ze de cijfers van hun bedrijven op persconferenties bekendmaken, opscheppen over het feit dat ze in heel Europa miljarden hebben verdiend waarover ze in Europa geen belasting betalen omdat hun winsten Europees zijn en niet nationaal, en dus vrijgesteld zijn van nationale belastingen; zolang we ervoor zorgen dat tienduizenden mensen op straat komen te staan, zodat deze gang van zaken in stand kan worden houden en de winsten van onze aandeelhouders op peil blijven; zolang dit de realiteit blijft van het Europees sociaal model, kunnen we hier praten zoveel we willen, maar dan zullen de mensen zichzelf nooit identificeren met dit Europa.
We willen echter wel het Europese ideaal consolideren en verder komen met de integratiekwestie. Ik wil het Huis er daarom aan herinneren dat een Europees sociaal model wordt beoordeeld op basis van de behaalde resultaten. Hetzelfde geldt voor u in de Raad, mijnheer Bertrand, en voor u hier in het Parlement, mijnheer Daul.
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, dit sociaal pakket is een welkome stap op weg naar een Europese Gemeenschap waarin er naar de burgers wordt omgezien.
De mensen die tegen de Europese grondwet en het Verdrag van Lissabon hebben gestemd, hebben een duidelijke boodschap gegeven. De boodschap is dat zij de Europese Unie geen nieuwe bevoegdheden zullen geven, alleen omdat wij dat willen. Onze mensen willen weten wat voor een Europese Unie we gaan bouwen.
Dit pakket is uitgebreid en controversieel, en we moeten ervoor zorgen dat de mensen weten op welke manier zij hiervan zullen profiteren.
Zoals commissaris Špidla zei, staan er veel lovenswaardige zaken in de richtlijn inzake Europese ondernemingsraden en natuurlijk in het voorstel betreffende de rechten van patiënten in grensoverschrijdende gezondheidszorg, waarvoor mijn fractie zo hard heeft gevochten.
Maar ik wil me vandaag concentreren op twee specifieke maatregelen in dit pakket. Ten eerste op de herziening van het Fonds voor aanpassing aan de globalisering, dat mensen die hun baan zijn kwijtgeraakt, helpt bij het vinden van een nieuwe baan. Momenteel moeten er duizend banen op de tocht staan voordat een bedrijf zich hiervoor kan aanmelden. Liberalen en democraten zijn ingenomen met het voorstel om die drempel te verlagen en de vorderingsprocedures te vereenvoudigen. Niet omdat de Europese Unie werk moet regelen voor Europa - deze rol wordt het beste door de interne markt vervuld. En ook niet omdat wij vinden dat de EU voor werkloosheidsuitkeringen moet zorgen - dit is de taak van de lidstaten. Nee, we verwelkomen dit voorstel omdat het is gebaseerd op een goed liberaal beginsel: dat werkgelegenheid de beste bron van sociale zorg is.
Nu er een einde is gekomen aan de groei en sommige lidstaten zich al in een recessie bevinden, zal dit beleid eraan bijdragen dat er wordt voorkomen dat er een spiraal van plotseling baanverlies ontstaat die zal leiden tot afhankelijkheid van sociale zorg.
Als tweede wil ik het hebben over de antidiscriminatierichtlijn. Sinds het begin van de zittingsperiode van de Commissie heeft mijn fractie hiervoor gevochten.
De definitie van discriminatie is nu van toepassing op het belangrijkste spectrum van minderheden, dus ouderen, homo's en lesbiennes, gehandicapten, en mensen met of zonder een religie. De definitie is eveneens van toepassing op klanten, consumenten en werknemers.
Dit is eveneens een liberale maatregel die praktische voordelen biedt, van het soort dat voortkomt uit het feit dat je weet dat je je werk kunt doen en je leven kunt leiden zonder dat je last hebt van de tirannie van vooroordelen.
De conceptrichtlijn moet verder gaan dan nu het geval is. Er zijn nog steeds mazen, nog steeds mogelijkheden waardoor discriminatie weer de kop op kan steken. Commissaris, waarom wordt discriminatie op de werkvloer bijvoorbeeld verboden terwijl lidstaten wel discriminerende schoolboeken in de klas mogen gebruiken?
Niettemin wordt discriminatie in Europa steeds een beetje moeilijker.Mijn fractie is ingenomen met de inzet van de Commissie en de Raad om verder te komen met dat proces, net als dat we erop staan dat dit hele Huis betrokken is bij het uitdenken van de maatregelen die dit proces afronden.
In februari presenteerde de heer Barroso een groot pakket met maatregelen ter bestrijding van klimaatverandering. Vandaag laten de Commissievoorstellen over sociaal beleid aan de kwaadsprekers zien dat Europa samenhang in gemeenschappen belangrijk vindt en dat een liberaal economisch beleid geen bedreiging hoeft te zijn voor een gezond milieu en een samenleving die wordt gekenmerkt door solidariteit.
De heer Schulz beklaagt zich over de dominantie van centrumrechtse regeringen in de Europese Unie, maar we leven in een democratie en mensen kiezen hun regeringen. Het is duidelijk dat de mensen niet overtuigd zijn door wat de socialisten te bieden hebben.
Jan Tadeusz Masiel
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten is zeer ingenomen met het nieuw sociaal pakket van de Europese Unie. De sociale dimensie is hetgeen wat Europa het meest onderscheidt van andere wereldmachten, zoals de Verenigde Staten en China. Het West-Europa van de twintigste eeuw was voor een groot deel gebouwd op sociale waarden. Deze landen boden een waardevol sociaal model voor de nieuwe lidstaten bij hun toetreding tot de Europese Unie in 2004 en 2007. Nadat aan het eind van de jaren tachtig de politieke en economische onafhankelijkheid in deze lidstaten was hersteld, manifesteerde het kapitalisme zichzelf in veel van deze landen namelijk in zijn ergste vorm. Rechten van werknemers werden geschonden en er werd geen respect getoond voor de menselijke waardigheid.
In de eenentwintigste eeuw hebben we allemaal te maken met de globalisatie. Dit kan een kans, maar ook een bedreiging voor de mensheid zijn. Brussel moet daarom een duidelijk signaal naar de lidstaten sturen en de lidstaten aanmoedigen de sociale voordelen die in het belang van alle burgers van de Europese Unie zijn, in stand te houden en verder te ontwikkelen.
Jean Lambert
namens de Verts/ALE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben zeer ingenomen met de woorden van de minister van vanochtend. Ik hoop dat veel van deze woorden weerklank zullen vinden in de Raad, hoewel alles er tot dusver op wijst dat we niet veel vertrouwen hoeven te hebben dat dit ook daadwerkelijk het geval zal zijn.
Veel van ons hebben nog steeds vragen als het gaat om de manier waarop het sociale aspect wordt beschermd bij een situatie waarin de markt de boventoon voert. In dit pakket worden we uitgenodigd de gevolgen van de recente uitspraken van het Europees Hof van Justitie te overwegen. Veel van ons hebben dat inderdaad gedaan en vinden de uitspraken uiterst zorgwekkend. We worden voortdurend gevraagd maatregelen te rechtvaardigen en hierbij moeten we kijken naar de vraag of deze de marktwerking niet verstoren en niet naar de vraag of de maatregelen hoogwaardige diensten en rechten van werknemers en dergelijke bieden. Dit wordt duidelijk in het sociaal pakket. Hieruit blijkt dat we moeten erkennen dat er armoede heerst onder mensen die gewoon een baan hebben en dat de kloof tussen rijk en arm nog steeds groeit. We zijn ingenomen met de opvattingen over het aanpakken van armoede die in het pakket van de Commissie staan, maar wat we echt nodig hebben is concreet optreden.
Natuurlijk zijn we ingenomen met de horizontale richtlijn over gelijkheid. Hiervoor hebben we voortdurend gepleit in dit Parlement. Deze richtlijn is om allerlei redenen belangrijk, niet in het minst omdat nu werkelijk de mogelijkheid voor volledige deelname aan de maatschappij wordt geboden.
We zijn ook ingenomen met veel van de voorstellen ten aanzien van de Roma. We zijn blij met de inzet van de Commissie en willen dat alle lidstaten positief reageren en zich niet ingraven in vooroordelen en onverdraagzaamheid. Training inzake gelijke kansen vormt een belangrijk deel van de vaardighedenagenda, met name voor de beleidsmakers op de betreffende gebieden.
We zijn ingenomen met in ieder geval het bestaan van de voorstellen over de Europese ondernemingsraden, hoewel we wel een aantal kritiekpunten ten aanzien van de inhoud hebben. Als het gaat om het mobiliteitsaspect van het pakket, moeten we nu ook kijken naar de sociale gevolgen van mobiliteit. Wat gebeurt er met mensen die verhuizen, en dan met name met degenen die niet economisch actief zijn en geen toegang krijgen tot de zorgstelsels van lidstaten? Wat gebeurt er met mensen die op latere leeftijd naar een andere lidstaat verhuizen? Hoe ziet hun toekomst er uit?
We zijn eveneens blij met het initiatief "Nieuwe vaardigheden voor nieuwe banen”. We vertrouwen erop dat dit initiatief echt zal aansluiten op de klimaatveranderingsagenda. Hierin moet ook worden gekeken naar nieuwe vaardigheden voor oude banen, omdat het meeste personeel het stadium van het reguliere onderwijs al is gepasseerd. Permanente educatie speelt hierbij dus een cruciale rol. We moeten ons afvragen hoe we de vaardigheden gaan verwerven die we nodig hebben om onze doelstellingen ten aanzien van de klimaatverandering, haalbaar te maken.
Gabriele Zimmer
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, er zijn mij van de huidige discussie drie dingen bijgebleven. Ten eerste dat de minister van Binnenlandse zaken, de heer Bertrand, de wens heeft uitgesproken om van 2008 het jaar te maken waarin het Europees sociaal model nieuw leven wordt ingeblazen. Dan waren er de woorden van commissaris Špidla, die zei dat het sociaal pakket voldeed aan de publieke verwachtingen binnen de Europese Unie. En ten slotte was er uw uitspraak, mijnheer Schulz, dat Europa wordt geregeerd door rechts.
Ik ben van mening dat alle drie de verklaringen kritisch moeten worden geanalyseerd. Ten eerste, hoe kan de afgevaardigde van het Franse voorzitterschap zeggen dat de comeback van het sociaal model het doel voor 2008 is, wanneer de Franse regering weigert sociaal beleid een prioriteit van het presidentschap te maken? Naar mijn mening voldoet dit sociaal pakket bij lange na niet aan de verwachtingen van de mensen, omdat dit pakket eenvoudigweg helemaal niets bijdraagt aan het overbruggen van de sociale verschillen in Europa en omdat in dit pakket zelfs geen maatregelen zijn opgenomen om het verergeren van deze verschillen te stoppen of om de huidige situatie in stand te houden. Ondanks het sociaal pakket, zal dit proces gewoon doorgaan.
Mijnheer Schulz, ten slotte wil ik u graag een koekje van eigen deeg geven. Deze ontwikkeling is begonnen in de jaren negentig, toen de socialistische regeringen aan de macht waren. We hadden van u verwacht dat u zou zeggen dat er, in de nasleep van Lissabon, in 2010 een nieuwe constructie zou komen. Een strategie met een scherpe focus op de bescherming van het Europees sociaal model, die onze prioriteiten opnieuw op orde zou brengen.
Het sociaal pakket zelf voldoet niet aan de verwachtingen. Het wordt hoog tijd dat er een eind komt aan de situatie waarin de afname van goede werkgelegenheid wordt vergezeld door een toename van het aantal banen waarmee mensen niet de kost kunnen verdienen. We moeten eindelijk stoppen uitsluitend aantallen banen als een criterium te gebruiken in de Europese Unie en ons in plaats hiervan richten op banen die een redelijk salaris betalen.
Het sociaal pakket bevat geen aankondiging van, waar nodig, de opname in alle Europese verdragen van een clausule inzake sociale vooruitgang. Tevens is er geen antwoord op de vraag of degenen die binnen de Europese Unie een belangrijke rol spelen bij het verdedigen van sociale rechten, in de richtlijn inzake Europese ondernemingsraden meer instrumenten en bevoegdheden krijgen. Door het voorstel wordt alleen de status-quo in stand gehouden; er wordt vastgehouden aan de huidige stand van zaken zonder dat er iets aan wordt toegevoegd.
Wij wijzen dit pakket af omdat het een overdreven abstracte en misplaatste benadering bevat. In hun verdere bijdragen aan dit debat zullen leden van mijn fractie commentaar leveren op de individuele onderdelen van het voorstel.
Derek Roland Clark
namens de IND/DEM-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het Verdrag van Lissabon is door het rechtsgeldige Ierse referendum verworpen, dus u hebt natuurlijk een groot programma nodig om de aandacht af te leiden. Vandaar dit nieuwe pakket. Nou ja, echt nieuw is het niet. Het is een herbewerking van eerdere voorstellen. Maar het is groot. Het bevat EU-wetgeving, sociale dialoog, samenwerking, financiering, partnerschap, dialoog, communicatie... en dat is nog maar één pagina.
Ik wil me graag richten op financiering. Een welvarende economie beschikt over de financiële middelen, maar u hebt uzelf opgezadeld met de euro. De ECB probeert een rentevoet vast te stellen die kloppend is voor alle, zeer uiteenlopende economieën. Deze rentevoet is een standaard die past bij iedereen, zeggen sommigen. Eigenlijk is het een standaard die past bij niemand.
In het Verenigd Koninkrijk slaagt de Bank of England er niet in om een goede rentevoet voor alle regio's vast te stellen. In de weekendkranten werd er zelfs gezegd dat de economische scheidslijn tussen het noorden en het zuiden van het Verenigd Koninkrijk nog nooit dieper is geweest.
De EU is protectionistisch. U bent bang voor de globalisatie. Verzet u er niet tegen. Ga niet de strijd aan. Doe mee. Doe mee met de wereldmarkt van een steeds groter wordende bevolking. Moedig ondernemen aan door de bureaucratie drastisch te verminderen. Maak een eind aan de niet-aflatende stroom van richtlijnen en verordeningen die het zakendoen alleen maar in de weg staan. Accepteer de rest van de wereld op dezelfde voorwaarden. Dan zal de Europese economie groeien, wat zal resulteren in het grootste sociaal pakket van allemaal: meer en betere banen.
Ter afsluiting. Het valt op dat het aan het Franse voorzitterschap is om dit project in gang te zetten, maar zullen ze dit ook doen? Volgens EurActiv op 3 juli hebben zowel de Commissie als het Franse voorzitterschap verklaard dat sociaal beleid in 2008 prioriteit krijgt. Maar in de Deutsche Welle van 2 juli kunnen we lezen hoe de Franse president, Nicolas Sarkozy, duidelijk heeft gemaakt dat sociaal beleid geen topprioriteit zal zijn. Kwesties als immigratie, klimaatverandering en energie zullen de meeste aandacht krijgen.
Welke verklaring gelooft u? Zelf denk ik dat de Fransen zullen doen als altijd en voor zichzelf zullen zorgen. Ik feliciteer ze hiermee. Ik wilde dat mijn regering hetzelfde deed.
Carl Lang
(FR) Mijnheer de Voorzitter, minister, dames en heren, het is normaal dat we in dit Huis zeuren over sociaal beleid. Helaas is het Europees sociaal model nu niet meer dan een mythe, omdat de sociale werkelijkheid in ons land Frankrijk en met name in mijn eigen regio, Nord-Pas-de-Calais, er een is van sociale teruggang, wanhoop, sociale spanningen, massawerkeloosheid en - nog iets dat zeer alarmerend en ingrijpend is - dalende geboortecijfers.
Onze denkwijze is nog steeds gebaseerd op het sociaal model van de jaren zestig, ofwel een model dat uitgaat van volledige werkgelegenheid en een grote beroepsbevolking. Maar de afgelopen dertig jaar hebben we te maken gehad met massawerkloosheid en een scherpe daling van de geboortecijfers. We zijn van de babyboom overgegaan naar de vergrijzing, waardoor de financiering van onze pensioenen in een crisis is geraakt.
We moeten ophouden met denken dat we het Europees sociaal model koste wat kost moeten verdedigen, en ons in plaats hiervan voorbereiden op een reorganisatie van dit model. Door onze economische en historische analyse wordt gesuggereerd dat dit op twee manieren moet worden gedaan. Ten eerste hebben we een gezinsbeleid nodig dat ervoor zal zorgen dat het geboortecijfer weer gaat stijgen, anders kunnen we de komende decennia onze pensioenfondsen niet financieren. Ten tweede hebben we een beleid nodig om de interne markt een nieuwe impuls te geven en mensen weer aan het werk te krijgen.
Om de interne markt van de EU een nieuwe impuls te geven moeten we ons herindustrialiseren. Als we ons bijna religieuze geloof in vrijhandel en ongecontroleerd liberalisme volhouden, zullen we helaas niet in staat zijn om te doen wat we moeten doen om ervoor te zorgen dat onze bedrijven een goede concurrentiepositie op onze eigen thuismarkt krijgen.
Daarom moeten onze toekomstige inspanningen en onze doelstelling van het verbeteren van de sociale omstandigheden, zijn geworteld in het idee van nationale en communautaire preferentie en nationale en communautaire protectie.
Thomas Mann
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid heeft bijgedragen aan het scheppen van meer en betere banen. Dit is een succes dat wordt betwist door degenen die zich moeilijk kunnen neerleggen bij dit Europa van verandering, uitbesteding, rationalisatie en overnames. Iemand die persoonlijk steeds het gevoel krijgt dat hij inwisselbaar is, kan zich de exporthausse van de Europese economie maar moeilijk voorstellen. Als een van de tegenmaatregelen tegen dit gevoel van onzekerheid, hebben we een samenhangende nieuwe sociale strategie nodig. Het pakket dat nu op tafel ligt, is echter zo uitgebreid dat het onmogelijk vóór 2009 kan worden ingevoerd. Dit ondergraaft de geloofwaardigheid van een benadering die in wezen aanbevelenswaardig is.
Commissaris Špidla, ons doel mag niet actie omwille van de actie zijn. Waar het hier om gaat is duurzaamheid. Ook het winnen van kiezers mag niet ons doel zijn. De heer Schulz heeft ons hier zojuist een onvervalst staaltje van laten zien, maar ik zie dat hij de zaal al heeft verlaten. Wij dragen een deel van de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat mensen niet worden gemarginaliseerd en dat ze zich niet terugtrekken in parallelle samenlevingen of in een droomwereld. Deze inspanning begint al op scholen, waar het schrikbarend hoge aantal voortijdig schoolverlaters sterk moet worden verminderd, om te voorkomen dat de kloof tussen mensen met en zonder diploma's nog groter wordt. Om dit te bereiken hebben we motiverende lessen nodig. Talenten en vaardigheden moeten vanaf jonge leeftijd worden gevormd. Dit is in alle gevallen een winstgevende investering. Onze strategie van permanente educatie zal dan de toegevoegde Europese waarde bieden en de wijdverbreide schepping van welvaart waar het volgens de heer Schulz aan ontbreekt. Dat zal eveneens gelden voor onze onderwijsprogramma's Socrates, Leonardo en Erasmus, die dringend op de werkvloer moeten worden afgestemd. Hiertoe moeten we nauw samenwerken met het MKB. Het midden- en kleinbedrijf biedt de meeste banen en hier zijn stageplaatsen beschikbaar. Het MKB moet er echter ook hard aan werken om ervoor te zorgen dat ze niet stoppen met het investeren in permanente educatie en opleidingsmogelijkheden, anders wordt er niet meer geïnnoveerd.
Eén bron wordt schandalig genoeg nog steeds genegeerd, en dat zijn de oudere werknemers. Het wordt hoog tijd dat hun overvloed aan ervaring, creativiteit en veerkracht beschikbaar komt voor onze economie. Ze bungelen er nog steeds een beetje bij onder aan de ladder van de demografische arbeidsstatistieken.
Ten slotte moet de samenhang van onze samenleving worden versterkt. In de richtlijn inzake Europese ondernemingsraden hebben we bijvoorbeeld een houdbaar compromis tussen werkgevers en werknemers nodig. In de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken zullen we doen wat we kunnen om deze doelstelling te verwezenlijken. We hebben ook een interregionale balans nodig en daarom hebben we het Europees Sociaal Fonds, het Regionaal Fonds en het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering in het leven geroepen. Er is echter één kwestie die we nog steeds als cruciaal beschouwen, namelijk de kwestie ten aanzien van niet-discriminatie. Wij van de PPE-DE-Fractie verwerpen de horizontale richtlijn. Deze zou de reeds heersende juridische onzekerheid alleen maar verergeren en de mogelijkheden voor creatief optreden op nationaal niveau verder uithollen. Als we willen dat de sociale agenda als geheel succesvol is, moet de primaire verantwoordelijkheid in handen van de lidstaten blijven. Het is efficiënter om op nationaal, regionaal en lokaal niveau samen te werken en te communiceren, en het wordt tijd dat er beste praktijken worden ingevoerd in plaats van dat deze alleen maar worden geobserveerd of geanalyseerd. Dan is er een goede kans dat we de economische verandering die we willen en moeten bewerkstelligen, ook daadwerkelijk realiseren en dat we het Europees sociaal model tot leven wekken.
Harlem Désir
(FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren, deze nieuwe sociale agenda heeft wel heel lang op zich laten wachten en het is een zwak antwoord op de onzekere situatie, de ongelijkheden en de gevolgen van de recessie waar de beroepsbevolking en veel van onze medeburgers in Europa momenteel mee te maken hebben.
Ruim zeventig miljoen mensen leven in armoede, zelfs op plaatsen waar de werkloosheid daalt. Leef- en werkomstandigheden zijn onzeker en atypische vormen van werkgelegenheid komen in toenemende mate voor. We hebben daarom echt een stevige sociale basis nodig, een Europa dat ons beschermt. Dit is een van de focuspunten van het Franse EU-voorzitterschap. En minister, zoals u al zei, zou 2008 een comebackjaar moeten zijn, het jaar waarin sociaal Europa een nieuwe impuls kreeg. Spijtig genoeg heeft uw regering de sociale dimensie geen deel uit laten maken van een van de vier prioriteiten van het voorzitterschap. Nu we het einde van de zittingsperiode van de Europese Commissie naderen, beschikken we eindelijk over een aantal voorstellen waarvan gezegd moet worden dat ze een weerspiegeling vormen van een aantal zaken waarom het Europees Parlement en met name onze fractie heeft geroepen. Ik denk hierbij onder meer aan een echte richtlijn tegen discriminatie op alle gebieden, en niet alleen op het gebied van handicaps. Ook worden er eindelijk stappen ondernomen om de richtlijn inzake Europese ondernemingsraden te versterken en te herzien, en worden er maatregelen getroffen om te waarborgen dat onze bestaande beginselen en wetten betreffende een gelijke beloning voor mannen en vrouwen op de juiste manier worden nageleefd in de lidstaten.
Maar kijk eens naar de tekortkomingen, de gaten in deze nieuwe sociale agenda! Ik zal op twee van deze tekortkomingen wat dieper ingaan. Ten eerste heb ik het hier over de reactie op recente uitspraken van het Europees Hof van Justitie in de zaken Laval, Rüffert en Viking, die ons verzet tegen sociale dumping in de Europese Unie ondermijnen. We zijn van mening dat de belofte in de mededeling van de Commissie, namelijk dat de Commissie juridische duidelijkheid en richtsnoeren voor het interpreteren van deze richtlijn zal verschaffen, niet genoeg is. Er moet goed rekening worden gehouden met het feit - en we hebben hierover door de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken georganiseerde parlementaire hoorzittingen gehouden - dat de richtlijn op essentiële punten tekortschiet en dat de EU-wetgeving, door de herziening van de richtlijn betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers, duidelijk moet stellen dat de economische vrijheden van de Unie en de vrijheid van vestiging geen belemmering mogen vormen voor de grondrechten van werknemers, zoals voor hun recht op collectieve onderhandeling, hun loonrechten, en hun recht op staking als er voor hun belangen moet worden opgekomen.
We willen dus dat de herziening van deze richtlijn op de agenda komt en we willen een clausule met de sociale waarborg dat er in de toekomst geen richtlijnen, EU-beleidsmaatregelen en verdragbeginselen ten nadele van de rechten van werknemers kunnen worden toegepast. Als er in een bepaald land dus een hogere standaard voor rechten van werknemers wordt gehanteerd dan in een ander land, mag die standaard nooit meer kunnen worden verlaagd door een beroep te doen op het land-van-oorsprongbeginsel, zoals dit was toegestaan in de eerste versie van de dienstenrichtlijn ofwel de Bolkesteinrichtlijn.
Ten tweede vertelde de heer Bertrand ons dat sociale diensten van algemeen belang, ofwel activiteiten in het algemeen belang, moeten worden aangemoedigd voor het welzijn van ons sociaal model. Maar we hebben geen voorstel gezien voor een richtlijn inzake diensten van algemeen economisch belang. We kunnen sociale diensten van algemeen belang niet goed beschermen en artikel 14 van het Verdrag van Lissabon, dat de rechtsgrondslag vormt voor het verrichten en financieren van dergelijke diensten, niet ten uitvoer leggen tenzij de Raad een verzoek indient bij de Commissie en tenzij de Commissie haar recht van initiatief uitoefent. Pas dan kunnen we eindelijk praten over een juridisch raamwerk waardoor activiteiten in het kader van de openbare dienstverlening worden beschermd, waardoor de onafhankelijkheid van de lokale autoriteiten bij het uitvoeren van de lokale diensten die zij verlenen wordt gewaarborgd, en waardoor ons de zekerheid wordt gegeven dat toekomstige uitspraken van het Hof van Justitie deze fundamentele eigenschappen van het Europees sociaal model niet kunnen bedreigen. Dan zullen de mensen zich niet voelen zoals de heer Schulz zei, namelijk dat Europa hun sociaal model ondermijnt. In tegendeel, dan zullen ze weten dat de Commissie en de andere Europese instellingen er juist zijn om hun sociaal model te beschermen.
Bernard Lehideux
(FR) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie mag dan een gladde publiciteitsstunt hebben uitgehaald door een pakket te presenteren met teksten waarvan de aard en kwaliteit nogal verschillen, maar uiteindelijk heeft zij haar recht van initiatief uitgeoefend met betrekking tot zaken die uiterst belangrijk zijn. Er worden stappen in de juiste richting genomen en dat moeten we toejuichen.
Het is nu dus weer onze beurt en bovenal misschien wel de beurt van de Raad. Iedereen weet dat het Parlement vrij streng zal zijn en wil dat er innovatieve teksten worden opgesteld die een weerspiegeling vormen van de behoeften van de burgers van Europa. Zal hetzelfde gelden voor de Raad? Zoals we weten is dat wellicht twijfelachtig. Ik hoop dat ze naar u zullen luisteren, minister.
Door hoogdravend gepraat dat alleen leidt tot dubbelzinnige en niet-bindende teksten, wordt de geloofwaardigheid van ons werk op een ernstige manier ondermijnd. Laten we eens kijken naar drie van de vele voorbeelden.
Ik ben een van degenen die reeds lange tijd roept om een richtlijn tegen alle vormen van discriminatie. Voor deze richtlijn zou het Lynneverslag uit mei 2008 als basis moeten worden genomen. Dit verslag is veel ambitieuzer dan het voorstel van de Commissie.
Het tweede voorbeeld: ondernemingsraden. We zullen ons best doen om ervoor te zorgen dat in de tekst hun internationale bevoegdheden en verantwoordelijkheden worden verduidelijkt. Het raadplegen van de sociale partners wordt steeds belangrijker bij herstructureringsoperaties door concerns die in meer dan een EU-land actief zijn. We zullen ervoor zorgen dat het personeel vóór de herstructurering wordt geraadpleegd en dat ondernemingsraden de mogelijkheid krijgen hun mening te geven over zaken die vaak zeer technisch zijn.
Het derde voorbeeld: sociale diensten van algemeen belang. We hebben hier genoeg tijd verspild. Functionarissen op dit gebied zijn in de war. Er heerst een grote juridische onzekerheid, die schadelijk is voor de kwaliteit van diensten die een cruciale rol spelen bij de samenhang van onze samenlevingen. En nu staan we op het punt om weer een jaar te verspillen. Het is onverantwoordelijk.
Voor mij is dit het bewijs dat het werk van de Commissie, dat een breed scala aan activiteitsgebieden lijkt te beslaan, niet goed genoeg is omdat zij willens en wetens voorbij gaat aan bepaalde essentiële punten.
Ik wil afronden met een dringend verzoek: het sociaal pakket zou maar één stap moeten zijn. Ik ben ervan overtuigd dat de open coördinatiemethode op bepaalde gebieden ten volste is benut. We moeten besluiten om te gaan voor meer samenwerking maar, waar mogelijk, ook voor meer harmonisatie.
Ryszard Czarnecki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de afgevaardigde van de Raad eiste een socialer Europa. Ik wil op de minister reageren: ik eis meer gezond verstand. Dat zou beter zijn. De Europese Unie kan natuurlijk wel met heel veel voorstellen komen, maar er moet worden benadrukt dat sociaal beleid een gebied is waarop lidstaten soeverein beslissingen kunnen nemen. Kortom, wat we nodig hebben is minder retoriek en meer concreet optreden.
De Europese Unie heeft wel negentien interessante initiatieven voorgesteld. In slechts drie gevallen gaat het om wetsvoorstellen. Het voorstel over grensoverschrijdende gezondheidszorg, wat misschien wel het belangrijkste voorstel is, wordt vandaag niet besproken. Het is zeer spijtig en betreurenswaardig dat deze discussie moet wachten totdat de Franse minister van Volksgezondheid bij onze vergadering aanwezig is. Ter afsluiting moet er worden benadrukt dat EU-lidstaten wel zevenentwintig procent van hun BNP voor sociaal beleid hebben gereserveerd. De VS hebben hier vijftien procent voor gereserveerd. De vraag is of er op een verstandige manier met dit geld wordt omgegaan.
Elisabeth Schroedter
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, minister, dames en heren, het lijkt erop dat het "nee” van Ierland, ofwel de overwinning van de tegenstanders van een gemeenschappelijk Europa, nodig was om de Commissie wakker te schudden. Het is een feit dat de Commissie door haar neoliberale beleid zichzelf reeds lange tijd distantieert van de belangen van de burgers van de Unie. De roep om een Europa met meer sociale verantwoordelijkheid staat al lang op de agenda.
Het is gewoonweg beschamend om te zien dat de veronachtzaming van de afgelopen jaren aan het eind van deze zittingsperiode pas aan de orde komt. Ik vind het ook brutaal dat dit allemaal wordt verkocht onder de chique noemer van een nieuwe sociale agenda. De kwesties die in juli ter discussie stonden, hadden al lang geleden afgehandeld moeten worden. Wanneer we naar de inhoud hiervan kijken, lijkt het alsof de Commissie haar lesje toch nog niet geleerd heeft. Twee uitzonderingen daargelaten wordt in de voorstellen van vandaag met geen woord gerept over solidariteit, gelijke kansen, sociaal evenwicht en participatie door de bevolking. De voorstellen zijn daarentegen grotendeels het product van een houding die primair neoliberaal is.
De Commissie vraagt om meer arbeidsmobiliteit. Op hetzelfde moment probeert zij te bereiken dat er gerechtelijke uitspraken worden gedaan die de bescherming van ter beschikking gestelde werknemers beperken. Als een soort PS wordt daar nog aan toegevoegd dat we het probleem in een forum zullen oplossen. Werknemers hebben echter geen forum nodig, maar bescherming. Denkt u nou echt dat mensen die iedere dag van loon worden onthouden, zijn geholpen als u hen vertelt dat ze moeten wachten totdat u hun problemen in een of ander forum hebt besproken? Bovendien maakt u met de gewijzigde richtlijn inzake ondernemingsraden, die negen jaar te laat is, uw beloften niet waar, commissaris. Het Parlement zal dit concept op talloze punten moeten verbeteren. Er staat bijvoorbeeld geen enkele bepaling in ten aanzien van sanctiemechanismen.
Maar laten we eens verder gaan met het onderwerp solidariteit. In de gezondheidsrichtlijn wordt kritiek genegeerd doordat de deur open wordt gezet voor meer marktgedreven gezondheidsdiensten, waardoor het solidariteitsbeginsel in de zorgstelsels van de lidstaten wordt ondermijnd. Door deze richtlijn wordt de solidariteit niet versterkt, maar in gevaar gebracht. Er zijn maar weinig onderdelen in dit pakket die echt een weerspiegeling vormen van de wens van de mensen voor een progressief Europees sociaal beleid. Een onderdeel waar ik uw aandacht op wil vestigen is de nieuwe richtlijn tegen discriminatie buiten de werkvloer. Dit instrument is echter voor het eerst in 2004 aangekondigd en de enige reden waarom de Commissie dit eindelijk presenteert, is parlementaire druk. Het is duidelijk dat een meerderheid van het Parlement deze richtlijn ook zal steunen. Maar ook hier moeten er echter op vele punten verbeteringen worden aangebracht, vooral als het gaat om de rechten van mensen met een handicap.
Over het geheel genomen is de naam "sociaal pakket” gewoonweg een onjuiste voorstelling van zaken. Naar mijn mening heeft de Commissie als het gaat om sociaal beleid een zeer povere staat van dienst.
Dimitrios Papadimoulis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, de afgelopen jaren heeft uw beleid, dat werd geregeerd door het fundamentalisme van de marktplaats, geleid tot een gevaarlijke toename van de ongelijkheden en tot een uitholling van de verzorgingsstaat.
Het pakket dat u met zulke mooie woorden aan ons heeft gepresenteerd, is slechts een leeg omhulsel. Van de negentien voorstellen zijn er slechts drie van wetgevende aard. Een van deze drie voorstellen, het voorstel over grensoverschrijdende gezondheidszorg, voert de Bolkesteinrichtlijn tersluiks in aangezien hierin een neoliberale houding wordt aangenomen.
Terwijl u bij de presentatie van dit lege omhulsel mooie woorden spreekt, speelt de regering-Sarkozy een cruciale rol in de Raad bij het aannemen van een betreurenswaardige richtlijn over arbeidstijd. Deze vormt een grote sociale achteruitgang.
In plaats van een goede indruk proberen te maken met uw mooie woorden en rekening te houden met de Europese verkiezingen, die er sinds het Ierse "nee” nogal lastig uit zien, kunt u beter komen met specifieke maatregelen en inkomsten uit de communautaire begroting toewijzen.
Ik wil ook nog iets zeggen tegen de heer Schulz, als hij naar me luistert. Het klopt dat rechtse regeringen een grote bijdrage hebben geleverd aan de afbraak van het Europees sociaal model. Mijnheer Schulz, net als in uw land Duitsland, alsook in Nederland en in Oostenrijk, zijn er verschillende andere landen waarin rechts er samen met de sociaaldemocraten voor zorgt dat het Europees sociaal model om zeep wordt geholpen.
Hanne Dahl
(DA) Mijnheer de Voorzitter, ik wil mijn spreektijd vandaag graag benutten om me te richten op de agenda inzake het gezondheidsbeleid. Het huidige voorstel over de richtlijn inzake de rechten van patiënten in grensoverschrijdende gezondheidszorg, is een aanzienlijke verbetering ten opzichte van het oorspronkelijke voorstel. Helaas zijn er echter geen wijzigingen aangebracht in verband met de fundamentele gronden voor alle zaken die onder de interne markt vallen. Het belang van de vrije markt wint het altijd van het belang van de mensen.
Het spreekt voor zich dat we allemaal zo snel mogelijk over de beste behandeling willen kunnen beschikken als we ernstig ziek worden. Helaas zorgt deze richtlijn er op geen enkele manier voor dat dit ook daadwerkelijk het geval zal zijn. Deze richtlijn zorgt ervoor dat de rijkste patiënten uit de rijkste EU-landen de best mogelijke behandeling krijgen. Dit betekent dat er een groot risico bestaat dat patiënten worden verdeeld in groep A en groep B. De patiënten met de meeste middelen hebben de mogelijkheid om de beste behandeling in andere landen te zoeken, terwijl degenen zonder geld of macht deze mogelijkheid niet hebben.
De richtlijn waarborgt het recht op behandeling in een ander land tegen de kosten van dezelfde behandeling in het thuisland van de patiënt. Ook dit brengt het risico met zich mee dat er A- en B-landen worden gecreëerd. De kosten van dezelfde behandeling variëren natuurlijk van land tot land. In de huidige richtlijn wordt de uitkomst bepaald door de omstandigheden op de markt, maar deze benadering brengt veel risico's met zich mee. Als de markt reageert, zijn de verliezers altijd degenen die zich onder de heersende marktomstandigheden niet staande kunnen houden.
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, er had naar mijn mening al veel eerder een Europees antwoord moeten komen op de voortdurende golven van prijsstijgingen en de toenemende armoede. Ik ben dan ook ingenomen met het nieuwe concept voor een sociaal pakket voor de hele EU; dit is een stap in de goede richting. Het voornemen om toegang tot de gezondheidszorg in andere landen mogelijk te maken moet bijvoorbeeld worden toegejuicht. Er wordt vandaag de dag in de praktijk bijvoorbeeld maar al te vaak schaamteloos geprofiteerd van vakantiegangers. Wanneer ze naar huis gaan, krijgen ze vaak medische rekeningen gepresenteerd die ze slechts gedeeltelijk of helemaal niet vergoed krijgen. Omgekeerd staan individuele lidstaten voor miljoenen euro's bij elkaar in het krijt. In dergelijke gevallen zijn wilsverklaringen niet genoeg.
Ook is het niet genoeg om zaken als een beter evenwicht tussen werk en gezin slechts te promoten. Meer mensen moeten het zich kunnen veroorloven om kinderen te krijgen en daarom is het cruciaal om op te treden tegen loondumping en sociale dumping. Dit is een taak die helaas grotendeels wordt verwaarloosd. Het is belachelijk dat de EU voorschrijft dat er voor overheidsopdrachten een openbare aanbestedingsprocedure moet worden uitgevoerd maar dat de bepaling waarin staat dat degenen die een opdracht binnenhalen minstens het wettelijke minimumloon moeten betalen, vervolgens wordt ingetrokken door het Europees Hof van Justitie op grond van onverenigbaarheid met de richtlijnen betreffende diensten op de interne markt en betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers. Hierdoor heeft de EU zijn ware aard laten zien als een louter economische gemeenschap die de sociaal zwakkeren afscheept met zoethoudertjes en lege woorden.
Holle frasen kunnen de burgers van de EU niet meer geruststellen en kunnen ook niet de klappen opvangen van dalende geboortecijfers en toenemende armoede. Op papier kunt u misschien zeggen wat u wilt, maar de mensen hebben zonder twijfel hun buik vol van loze beloften.
Philip Bushill-Matthews
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst Martin Schulz bedanken voor het feit dat hij er iedereen aan heeft herinnerd dat centrumrechts de grootste fractie in dit Parlement vormt, dat centrumrechts beschikt over het grootste aantal commissarissen en dat het merendeel van de regeringen in de EU-lidstaten inderdaad centrumrechts is. Ik wil hem er op mijn beurt aan herinneren dat hier een reden voor is: dit is omdat de mensen hiertoe hebben besloten. De mensen hebben hiertoe besloten omdat ze een groeiende kloof tussen de retoriek van links en de werkelijkheid zagen en dit wilden ze niet. Ik wil hem er als goede democraat eveneens aan herinneren dat de mensen natuurlijk altijd gelijk hebben.
Dan wil ik nu wat dingen zeggen over het sociaal pakket in het algemeen. We zijn ingenomen met de verstandige opmerkingen van de commissaris en zijn initiatief betreffende de herziene sociale agenda. We zijn met name blij met het thema dat er ons allemaal aan herinnert dat in de EU mensen centraal staan. Het gaat er in de EU om dat mensen meer en betere kansen krijgen en het gaat er vooral om dat ze worden uitgerust met de middelen waarmee ze kunnen omgaan met de uitdaging die verandering met zich meebrengt.
Ik wil graag heel kort ingaan op drie punten uit de uitstekende bijdrage van mijn collega Joseph Daul. Het eerste punt is de belangrijke rol die de lidstaten en evenredigheid spelen. Veel lidstaten hanteren verschillende benaderingen maar ze moeten allemaal moed putten uit de thema's en de richting die hij heeft uiteengezet.
Het tweede punt gaat over het belang van banen. Harlem Désir heeft goede dingen gezegd over de rechten van werknemers. We respecteren het belang van de rechten van werknemers, maar mijn politieke fractie wil graag ook het belang van de rechten van niet-werknemers onderstrepen. Dat zijn de mensen die momenteel geen baan hebben en die om wat voor een reden dan ook zijn afgesloten van de arbeidsmarkt, maar die wel een baan willen hebben. Zij worden steeds belangrijker, vooral in deze moeilijke tijden van een wereldwijde kredietcrisis waarin de werkgelegenheid waarschijnlijk eerst zal afnemen voordat deze weer zal toenemen. We moeten er dus voor zorgen dat alles wat we doen bijdraagt aan het scheppen van banen en dat er hierdoor meer mensen aan die banen worden geholpen.
Het derde punt heeft betrekking op het midden- en kleinbedrijf (MKB), waar hij ook op ingaat. Ik zag in de Financial Times van gisteren dat er werd verwezen naar het akkoord binnen het Verenigd Koninkrijk over tijdelijke arbeidskrachten. Het MKB zei dat ze hierover niet eens waren geraadpleegd. Wat ik wil zeggen heeft niet specifiek betrekking op het Verenigd Koninkrijk maar - en ik richt me nu tot de commissaris - er is een echt probleem als het gaat om de betrokkenheid van het MKB bij het raadplegingsproces, omdat het MKB niet alleen het grootste aantal werkgevers telt maar ook beschikt over het grootste aantal werknemers. We weten van het probleem met referendums, over het Verdrag van Lissabon bijvoorbeeld, dat als men iets van bovenaf probeert op te leggen dit niet werkt. We moeten aansluiting vinden bij de mensen en de meeste mensen werken in het MKB.
Ten slotte wil ik nog iets zeggen over Europese ondernemingsraden. Zowel de commissaris als de fungerend voorzitter hebben het hierover gehad en ik ben rapporteur over deze kwestie. Mijn politieke fractie zal zeker de realiteit erkennen dat de overeenkomst met de sociale partners welkom is. Zelf ben ik niet erg ingenomen met de overeenkomst, maar ik verwelkom wel het feit dat er een overeenkomst is en ik ben van mening dat we in het Parlement moeten proberen hierop voort te bouwen, net als dat we zullen proberen voort te bouwen op de overeenkomst inzake arbeidstijd en tijdelijke arbeidskrachten. We willen geen tijd verliezen omdat we echte sociale vooruitgang willen bewerkstelligen en niet alleen maar mooie politiek toespraken willen houden met het oog op de volgende verkiezingen.
Magda Kósáné Kovács
(HU) Dank u wel, Mijnheer de Voorzitter. De voorlopige aankondiging van de Commissie van het sociaal pakket vervulde de sociaaldemocratische partijen en de burgers die zich verantwoordelijk voelen voor het oplossen van sociale problemen, met hoop. Zich opeenstapelende schulden en de reeks vragen die zojuist is gesteld, schetsen een bijna verrassend beeld van hoe weinig vooruitgang we hebben geboekt, ondanks onze inspanningen en ondanks het feit dat er nog zo veel onopgeloste problemen zijn. Het is een feit dat de economische groei van de afgelopen vijftien jaar de kloof tussen rijk en arm niet kleiner heeft gemaakt, maar juist groter heeft doen worden. De concurrentie tussen de verschillende armere klassen heeft echter een nieuwe dimensie gekregen. In elk land wonen arme mensen. De hoeveelheid armoede en de hoedanigheid van armoede verschilt per lidstaat, maar we weten dat de pijn hetzelfde is. Het maakt niet uit hoeveel van de ongeveer achttien documenten die zijn omschreven in de sociale routekaart, worden opgesteld. Europese burgers zullen zich alleen met de Unie gaan identificeren als we specifiek en duidelijk zijn, en de mogelijkheid bieden voor algemene vooruitgang en niet wederzijdse spanningen tussen verschillende armere klassen in de hand werken.
Ik ben ingenomen met het feit dat na vele verzoeken van de Raad en het Europees Parlement, de Commissie een evaluatie van de situatie van de Roma heeft voorbereid, evenals een evaluatie van de praktijken die ten aanzien van deze bevolkingsgroep worden gebruikt. Er wordt helaas echter geen raamwerk gegeven voor een Romabeleid voor de lange termijn. Een andere vraag is of dit document voldoende aanspoort tot dringende actie en of er hierin mogelijkheden staan voor een accurate beoordeling van lidstaten die geen stappen ondernemen en die afwijken van de gewenste werkwijze. Ik ben van mening dat het aan een goede oplossing ontbreekt.
We zijn eveneens ingenomen met de antidiscriminatierichtlijn. Het Parlement en de Commissie waren verdeeld over het feit of het verbod op discriminatie in een allesomvattende richtlijn moest worden vastgelegd, en overeenkomstig het sociaalliberale standpunt zijn we er uiteindelijk niet in geslaagd om de groepen te benoemen die discriminatie ondervonden. We kunnen verwachten van de richtlijn dat hierin de uitgebreide bescherming wordt geregeld van mensen en groepen die op velerlei manieren worden bedreigd. Hier is grote behoefte aan, aangezien haat zaaiende figuren, racisten en degenen die ervoor willen zorgen dat alleen de rijkeren nog rijker worden, mogelijk ook steun vinden in de verschillende concurrerende armere klassen. Kiezers hebben altijd gelijk, maar ze kunnen door populisme worden misleid. Dank u wel.
Gérard Deprez
(FR) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, commissaris, dames en heren, als lid en tevens als voorzitter van de Commissie burgerlijke vrijheden, zal ik mijn opmerkingen beperken tot het voorstel over een antidiscriminatierichtlijn.
Commissaris, ten eerste willen we u feliciteren met het feit dat u de Commissie eindelijk zo ver hebt gekregen om een voorstel voor een richtlijn aan te nemen waarmee wordt geprobeerd discriminatie op grond van religie, geloof, handicap, leeftijd en seksuele geaardheid tegen te gaan. Nog niet zo lang geleden waren we bang - zoals u weet waren we ongerust en dit hebben we kenbaar gemaakt - dat u zich zou beperken tot een minirichtlijn die alleen van toepassing zou zijn op discriminatie op grond van leeftijd en handicap.
U zult niet verrast zijn om te horen dat ik het betreurenswaardig vindt dat bij een kwestie die zo fundamenteel is als deze, het Europees Parlement slechts wordt "geraadpleegd”. Het is echter mijn stellige indruk dat het voorzitterschap openstaat voor alle voorstellen of suggesties die het Europees Parlement doet. We zullen dus meteen aan de slag gaan, commissaris, en ikzelf zie drie aspecten van de tekst die we zullen proberen te verbeteren.
Ten eerste moeten we als het gaat om een aantal concepten, of om de scheidslijn hiertussen, nauwkeuriger zijn. Ik denk hierbij aan het gebied ten aanzien van verschillende behandelingen die objectief gezien gerechtvaardigd zijn. Ik heb hier natuurlijk geen problemen mee maar deze verschillende behandelingen die objectief gezien gerechtvaardigd zijn, mogen niet direct of indirect omslaan naar discriminatie. Dit kan heel snel gebeuren.
Ten tweede mag de richtlijn niet worden ontdaan van zijn essentie doordat er overhaast concepten als openbare veiligheid of openbare orde in worden opgenomen. Ik geloof dat dit momenteel gebeurt in één groot land in het zuiden van de Europese Unie, dat ik verder niet bij naam zal noemen.
Ten derde moeten we beter ons best doen als het gaat om de kwestie ten aanzien van sancties. In artikel 14 staat dat de lidstaten de bepalingen zullen vastleggen ten aanzien van de toepasselijke sancties voor schendingen van de nationale bepalingen die op grond van deze richtlijn zijn aangenomen. Commissaris, daar komen we niet erg ver mee.
Kortom, ik vertrouw erop dat deze richtlijn, die de bron is van veel hoge verwachtingen, in werkelijkheid niet een grote minirichtlijn blijkt zijn die grote beginselen uitdraagt maar weinig details bevat.
Wojciech Roszkowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, economische groei is bedoeld om de materialistische situatie van onze samenlevingen te verbeteren. Door gemak en veiligheid op de eerste plaats te zetten, zijn we echter geneigd te vergeten dat het sociaal model van de economie in de praktijk leidt tot een grotere bureaucratie. Als we ook vergeten dat economische groei de veiligste fundering voor sociaal beleid is, kunnen we ons verliezen in mooi klinkende slagzinnen die op geen enkele manier zijn gerelateerd aan de werkelijkheid en die, net als de bepalingen ten aanzien van niet-discriminatie, een inbreuk kunnen vormen op het evenredigheidsbeginsel en op het gezonde verstand.
Hoe kunnen we de vicieuze cirkel doorbreken? De nieuwe sociale agenda is maar voor een deel het antwoord op deze uitdaging. Er wordt hierin te veel gepraat over rechten en voorrechten en te weinig over het feit dat deze niet kunnen worden gewaarborgd zonder een goedgeorganiseerde inspanning en verantwoordelijkheid voor de economische gevolgen in elk stadium. Iedereen moet hierbij bijdragen wat hij kan ten behoeve van iedereen die dit nodig heeft. Dit is een utoptie die geheid zal leiden tot een tekort aan goederen en diensten van een geschikte kwaliteit.
Tatjana Ždanoka
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in navolging van mijn collega's wil ik iets zeggen over de strijd tegen discriminatie. Allereerst wil ik de Commissie bedanken voor het feit dat zij de moed heeft gehad om in de conceptrichtlijn inzake gelijke behandeling buiten de werkvloer een horizontale benadering te hanteren. We moeten er rekening mee houden dat sommige lidstaten de aanname van dit noodzakelijke document blijven blokkeren.
Desondanks is er ruimte voor het Europees Parlement om verbeteringen aan te brengen. Ik begrijp niet waarom er een uitzondering is voor particulieren als het gaat om het leveren van goederen en diensten. In de bestaande discriminatierichtlijn is een dergelijke uitzondering niet opgenomen. Helaas bevat dit concept ook geen goede aanpak voor meervoudige discriminatie, dus ik hoop dat we allemaal nog verder zullen werken aan deze richtlijn.
Jacky Hénin
(FR) Mijnheer de Voorzitter, na een bestaan van eenenvijftig jaar ontdekken de instellingen van de EU nu pas de sociale dimensie. Deze ontdekking is maar betrekkelijk omdat sociale belangen de grote afwezige zijn in de prioriteiten van het Franse voorzitterschap. Deze ontdekking is vast schokkend voor instellingen die zo dicht bij de zakenwereld staan en die het algemene belang van de volken van de Unie verwarren met het particuliere belang van de geldmarkten. En deze ontdekking is onvermijdelijk teweeg gebracht door het Ierse, Nederlandse en Franse "nee” en de vele sociale bewegingen in de Unie die looneisen ondersteunen.
Ja, de Commissie en het merendeel van dit Huis zien zich gedwongen te erkennen dat de Unie niet alleen wordt bevolkt door aandeelhouders en consumenten maar ook door de beroepsbevolking, die met haar werk zorgt voor de welvaart van Europa.
Als een gevolg hiervan ziet de Commissie zich gedwongen om de richtlijn inzake Europese ondernemingsraden weer onder het stof vandaan te halen. Dit was een waardevol initiatief, maar de inhoud hiervan is bedroevend. Europese ondernemingsraden moeten een echt forum voor sociale democratie worden, waardoor werknemers de benodigde bevoegdheden krijgen om de strategische keuzes van hun werkgevers te beïnvloeden.
Ja, Europa heeft dringend een echte sociale democratie nodig om slechte stappen te voorkomen, zoals het verlengen van de arbeidstijd naar bijna zeventig uur per week.
Laten we omwille van de werknemers sneller, veel sneller, stappen ondernemen.
Nils Lundgren
(SV) Mijnheer de Voorzitter, tijdens deze zitting debatteren we over de hernieuwde sociale agenda, de millenniumdoelstellingen en nog heel veel andere zaken. Over een paar uur gaan we stemmen over culturele programma's, over de etikettering van biologische producten en over de vereisten voor het harmoniseren van belastingen. Dit zijn allemaal zaken waar de Unie zich helemaal niet mee bezig moet houden.
Deze concentratie van politieke macht betekent dat de afstand tussen degenen die regeren en degenen die worden geregeerd, toeneemt. De verontwaardiging onder de burgers neemt toe. De gevestigde orde wordt gedwongen steeds hardere maatregelen te treffen, ongeacht wat de wil van het volk is. Het zou veel beter zijn om een verslag op te stellen over wat we bedoelen met de term evenredigheid en hierover een uitvoerig debat te voeren. Dit zouden moeten we doen voordat we het gedrag van de sociale partners in zevenentwintig verschillende landen centraal gaan proberen te reguleren.
In mijn eigen land heerst er grote boosheid over het feit dat de EU en zijn rechters zich de vrijheid kunnen toe-eigenen om de zeggenschap te nemen over het opzetten van een arbeidsmarktsysteem, dat afwijkt van het systeem dat zich in de afgelopen zeventig jaar met aanzienlijke nationale eenheid heeft ontwikkeld.
Jana Bobošíková
(CS) Dames en heren, de voorgestelde richtlijn over de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling, waarin alle vormen van discriminatie buiten de werkvloer worden verboden, is een overbodige richtlijn waarover we helemaal geen discussie zouden moeten voeren. Ik wil u er graag op wijzen dat discriminatie al wordt verboden door drie EU-richtlijnen, de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van de VN, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap. Gelijke behandeling is eveneens vastgelegd in het Verdrag van Amsterdam en de Lissabonstrategie.
Ik wil u er tevens op wijzen dat er in de richtlijn twee uiterst gevaarlijke zaken worden vereist. In de richtlijn wordt namelijk positieve discriminatie geëist en er wordt geëist dat de bewijslast van de aanklager naar de verdediger overgaat. Dit druist in tegen de juridische tradities van Europa en kan leiden tot onrecht en nieuwe misstanden.
Dames en heren, ik ben ervan overtuigd dat de Europese Unie nog steeds een democratisch en beschaafd gebied is, waar mensen met echte vaardigheden erkenning ontvangen en de zwakkeren een helpende hand krijgen toegestoken. Menselijke vaardigheden, of ze nu zijn aangeboren of zijn ontwikkeld door onderwijs, zijn echter individueel en bij iedere persoon verschillend en dus logischerwijs ongelijk. Als we ongelijkheden van dit type proberen uit te bannen door regulering, kijken we op een arrogante manier over culturele diversiteit heen en bemoeien we ons met de natuurlijke ontwikkeling van onze samenleving. Het ergste is nog dat we dan gelijkheid boven keuzevrijheid stellen. De richtlijn inzake gelijke behandeling mag daarom absoluut niet van kracht worden.
Juan Andrés Naranjo Escobar
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren, dit sociaal pakket zal alleen vrucht dragen en effectief zijn als we het eens kunnen worden over de inhoud van de belangrijkste initiatieven. Het is duidelijk dat werkloosheid het grootste sociale onheil is waar we tegen moeten strijden. Dit ontwricht een samenleving het meest en is de wortel van andere, minder grote kwaden. Het beste sociale beleid is daarom een beleid dat bijdraagt aan het scheppen van banen.
We moeten ons niet meer bezig houden met het valse dilemma tussen solidariteit en concurrentie, omdat deze twee niet samengaan. Om een gezond, effectief sociaal beleid te vormen en armoede uit te bannen, hebben we echter groei en stabiliteit nodig. Ons sociaal model moet daarom de nieuwe werkelijkheid onder ogen zien. De globalisatie creëert ook kansen: degenen die zich aanpassen, komen als de winnaars uit de bus; degenen die dat niet doen, als de verliezers.
Europa wordt niet met een klassieke groeicrisis of met cyclische problemen geconfronteerd, maar met verstrekkende veranderingen. Het welzijn van toekomstige generaties hangt af van ons vermogen om vandaag goede beslissingen te nemen. De vergrijzing en een afname van de bevolking zijn al aan de gang in Europa. Ze vormen geen bedreiging, maar zijn al werkelijkheid. Onze ogen hiervoor sluiten zal absoluut niet helpen.
Welke antwoorden kunnen we vandaag geven op de vele gevolgen van deze trend? Slechts heel weinig. We beschikken bijvoorbeeld niet over de middelen of de stimulansen waardoor een flexibel gepland pensioen mogelijk is en waardoor onze mensen kunnen doorwerken na de gemiddelde leeftijd waarop ze gewoonlijk de arbeidsmarkt zouden verlaten. De verwezenlijking van een uniform niveau van bescherming tegen discriminatie en uitsluiting is cruciaal, maar het merendeel van de Europese wetgeving heeft er niet voor gezorgd dat discriminatie is uitgebannen. Werk om deze slechte sociale gewoonten uit te bannen moet daarom al op scholen beginnen.
Scholieren die mislukken op school en voortijdig schoolverlaters vormen een tragedie waar we momenteel mee te maken hebben, en die wellicht ook gevolgen voor de toekomst zal hebben. Er staat op dit gebied veel op het spel. Hier moeten we onze aandacht op richten en de toegevoegde waarde die de Unie kan geven scherpstellen, zodat we deze situatie een halt kunnen toeroepen.
Kortom, dames en heren, we hoeven ons sociaal model niet links te laten liggen, maar we moeten het vernieuwen en het een grotere flexibiliteit, mobiliteit en zekerheid geven, zodat de kwetsbaarste mensen niet tussen wal en schip vallen.
Stephen Hughes
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil commissaris Špidla bedanken voor het feit dat we überhaupt een sociaal pakket hebben omdat, zoals ik al vele malen eerder heb gezegd, zijn taak in de Commissie van Barroso niet gemakkelijk kan zijn.
Het pakket zelf is een illustratie van de spanningen binnen de Commissie van Barroso, tussen aan de ene kant degenen die zich koste wat kost aan de neoliberale agenda willen houden en aan de andere kant degenen die een dringende noodzaak zien om Europa relevanter voor de burgers te maken.
Onze mensen moeten de verzekering krijgen dat Europa deel uitmaakt van de oplossing en niet deel uitmaakt van het probleem, en dat Europa dus kan bijdragen aan het oplossen van de problemen die voortkomen uit de globalisatie, de demografische veranderingen, de klimaatverandering en andere wereldwijde uitdagingen.
Dit is wat we moeten doen en ik vind het spijtig om te zeggen dat dit pakket gewoonweg niet is opgewassen tegen deze taak. Het is een pakket dat met tegenzin is opgesteld, dat te weinig om het lijf heeft en dat te laat komt. Zelfs de goede elementen worden verpest door de wetenschap dat ze met veel tegenzin zijn opgenomen. De horizontale richtlijn ter bestrijding van discriminatie is hier een goed voorbeeld van. Deze maakt deel uit van het pakket, maar we weten allemaal hoe zeer voorzitter Barroso zich tot het allerlaatste moment tegen opname hiervan heeft verzet.
Het voorstel over de richtlijn inzake Europese ondernemingsraden is een ander voorbeeld. De inhoud hiervan is uitermate zwak in vergelijking met de eerdere mededeling van de Commissie aan de sociale partners. Ik denk dat de neoliberale krachten in de Commissie en hun bondgenoten wakker moeten worden en de werkelijkheid onder ogen moeten zien. Miljoenen van onze burgers leven in angst, armoede en uitsluiting en hier zijn tijdens de Barrosojaren meer en meer mensen bijgekomen.
Alles welbeschouwd zie ik dit als een late poging van voorzitter Barroso om links hier ervan te overtuigen dat hij een sociaal geweten heeft en dat hij het waard is om te worden gesteund voor een tweede zittingsperiode als voorzitter van de Commissie.
Ik laat mij echter niet voor de gek houden en datzelfde geldt eveneens voor mijn collega's. Zoals ik al zei, heeft het pakket veel te weinig om het lijf en komt het veel te laat. Het is zelfs veel te laat om te garanderen dat de weinige waardevolle elementen zullen worden aangenomen voordat de verkiezingen volgend jaar plaatsvinden.
Voorzitter Barroso beledigt de intelligentie van niet alleen de linkervleugel van dit Huis, maar ook van de miljoenen burgers die beter verdienen.
Ona Juknevičien
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in het verslag van de Commissie over het eerste jaar van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering staat dat ruim dertienduizend ontslagen werknemers uit acht lidstaten worden geholpen. Van de beschikbare financiële middelen is slechts 3,7 procent verdeeld. Het is duidelijk dat dit heel langzaam gaat.
De Commissie stelt voor om procedures te vereenvoudigen, het programma wijd en zijd te promoten, de beste ervaringen hiermee te verspreiden en de duur van de hulp te verlengen. Ik ben ingenomen met deze maatregelen. Het fonds is opgezet om solidariteit te tonen met de ontslagen werknemers van bedrijven die door de globalisatie in de problemen zijn gekomen. Het is daarom uiterst belangrijk dat deze financiële middelen terechtkomen bij echte mensen die hulp nodig hebben. De middelen mogen niet worden verdeeld onder tussenpersonen, opleiders of uitgevers van brochures. Over een jaar zullen we weten wat de werkelijke resultaten zijn. Het gaat er niet om hoeveel geld er is verdeeld, maar hoeveel ontslagen werknemers een nieuwe baan hebben gevonden.
Ik verzoek de Commissie en de lidstaten om passende voorwaarden en maatstaven te definiëren, zodat de behaalde resultaten kunnen worden geëvalueerd. We moeten ervoor zorgen dat de Europese begroting op een efficiënte manier wordt gebruikt.
Ewa Tomaszewska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik ben ingenomen met het feit dat de herziening van de richtlijn inzake Europese ondernemingsraden deel uitmaakt van het pakket met toekomstige activiteiten van de nieuwe sociale agenda.
Onlangs hebben we nog gedebatteerd over de problemen die worden veroorzaakt door het gebrek aan nauwkeurigheid in de bepalingen in de richtlijn, die ten doel had de rechten van werknemers op informatie en raadpleging te waarborgen. De richtlijn inzake deeltijdwerk en het bestrijden van armoede onder werknemers met een fulltimebaan zijn eveneens uitzonderlijk belangrijk. De nadruk op de situatie van jongeren, op de toegang die zij hebben tot onderwijs en gezondheidszorg en op de preventie van hun uitsluiting vind ik hoopgevend. De beroepsmobiliteit van toekomstige werknemers is hun kans in het leven, maar het is ook een kans voor de economie. De nadruk op de bescherming van de rechten van patiënten is een fundamentele vereiste voor de instandhouding van de openbare gezondheidszorg. Het groenboek over werknemers in de gezondheidszorg waarop we wachten, zal echter belangrijk zijn bij de tenuitvoerlegging van deze maatregelen.
Ilda Figueiredo
(PT) Mijnheer de Voorzitter, dit zogenaamde sociaal pakket wekt alleen maar illusies ten aanzien van de ernst van de sociale ongelijkheden waar de ongeveer tachtig miljoen mensen die in armoede leven, mee worden geconfronteerd. Binnen deze categorie vallen onder meer de steeds groter wordende groep van miljoenen slechtbetaalde werknemers met onzekere banen en de miljoenen werklozen. Intussen blijven economische en financiële groepen schandalige winsten maken en vestigen multinationals zich nog steeds in andere gebieden.
Er is voorbijgegaan aan de werkelijke oorzaken van deze situatie. De voorgestelde gezondheidsrichtlijn zou een intensivering van het reeds gehanteerde neoliberale beleid betekenen, de voorstellen over arbeidstijd zouden de flexibiliteit van banen nog verder oprekken, en dan zijn er nog de aanvallen op openbare diensten en productiesectoren die strategisch voor de ontwikkeling zijn.
Wij eisen daarom een echt sociaal pakket, waarin de nieuwe voorgestelde richtlijn inzake arbeidstijd van de hand wordt gewezen, waarin wordt geijverd voor een verkorting van de werkdag zonder loonsvermindering, waarin het stabiliteitspact en de liberale Lissabonstrategie worden herroepen, waarin de voorwaarden en de onechte onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank worden aangepast, waarin als alternatief een pact voor werkgelegenheid en sociale vooruitgang wordt uiteengezet, waarin investeringen in en steun voor micro-ondernemingen, kleine ondernemingen en openbare diensten worden gestimuleerd, en waarin de waardigheid van werkende mensen wordt gerespecteerd.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, fungerend voorzitter van de Raad, de oude Grieken zeiden: mensen zijn diegenen die de waarde van dingen bepalen. Als mensen derhalve de verantwoordelijkheid nemen voor het in de praktijk brengen van dit pakket dat vandaag aan ons is gepresenteerd, als zij de oude maatregelen en voorstellen kunnen harmoniseren met de nieuwe, dan zullen deze mensen niet worden ingezet als bronnen maar zullen ze in hun hoedanigheid als werkgevers, werknemers, werklozen, betrokkenen bij kleine en grote bedrijven, mannen en vrouwen, jong en oud, daadwerkelijk actieve spelers zijn. Dan zal er in de EU geen discriminatie zijn over democratie en evenredigheid. Dan zal er geen strijdlustige retoriek zijn over wie er aan de macht is of over links en rechts, zoals hier te horen is geweest. Naast mij zit mijn collega, de heer Õry. Hij heeft me verteld dat in zijn land de socialistische regering tegen sociale zekerheden vecht.
We kunnen de wereldwijde crisis daarom niet de schuld geven. We moeten de zaken positief bekijken. We moeten onze eigen, demografische crisis op de best mogelijke manier onder ogen zien. Laten we denken aan de oude toezeggingen, aan de beslissingen die in het kader van Barcelona zijn genomen ten aanzien van de harmonisatie van werk met het gezinsleven, aan de Europese alliantie voor het gezin, aan het Europees pact voor de jeugd, aan het gemeenschappelijk immigratiebeleid en aan de verbetering van de mobiliteit van het onderwijs en van de educatie inzake arbeidsmobiliteit. De diversiteit, tradities en taal van arbeidsmigranten moeten worden gerespecteerd. Sociale discriminatie moet worden tegengegaan en de rechten van de zwakkeren en minder bevoorrechten, waarvoor we in Europa hebben gepleit, moeten worden gerespecteerd. Armoede moet worden bestreden. Het jaar 2010 zal in het teken van deze strijd staan. We moeten de sociale en territoriale samenhang van onze regio's versterken door dialoog, welwillendheid en transparantie bij het gebruik financiële mechanismen.
Alejandro Cercas
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, minister, ik voeg me bij mijn medeleden die deze agenda als een stap vooruit zien, ofschoon het hier gaat om een zeer bescheiden stap die duidelijk nog erg ver verwijderd is van hetgeen Europa vandaag de dag nodig heeft. Commissaris, het spijt me daarom dat ik moet zeggen dat u ernaast zat toen u daarnet zei dat deze agenda het antwoord is op de zorgen van de mensen. De mensen zijn bezorgd en ze hebben hier alle reden toe. Ze worden geconfronteerd met een Europese Unie die geen oplossing heeft voor de fundamentele problemen waar ze zich iedere dag zorgen over maken.
De agenda heeft een nogal verheven titel en heet de agenda voor de eenentwintigste eeuw te zijn. Helaas heeft de agenda één kenmerk dat al is veroordeeld. In de agenda staan interne verplichtingen aan de tegenstellingen binnen Europa, zowel aan degenen die meer van Europa willen als aan degenen die minder van Europa willen. De agenda staat daarom vol van holle retoriek, terwijl er een gebrek is aan specifieke inhoud. Er worden slechts drie richtlijnen samengevat door Europees links en dit gebeurt in vrij kritische bewoordingen.
Zijn dit Europa's ambities voor de eenentwintigste eeuw? Nee, commissaris. Het debatteren over sociale problemen is niet alleen onze ambitie. De Europese Unie, en niet alleen Europa, heeft antwoorden nodig en het wordt erg moeilijk om deze antwoorden te vinden als ze, zoals in de agenda staat, op nationaal niveau moeten worden gevonden. Sommige antwoorden zijn beschikbaar op nationaal niveau maar er zijn andere antwoorden die op EU-niveau gevonden moeten worden. Het opzetten van de interne markt moet hand in hand gaan met regels die de markt een menselijk gezicht geven, die sociale dumping voorkomen en die iedere bevoegdheid die is vastgelegd in de Verdragen, in de praktijk brengen.
Het is prima om over de problemen te debatteren, maar het zou beter zijn om ze op te lossen en er niet nieuwe problemen bij te creëren met maatregelen zoals de richtlijn inzake arbeidstijd.
Commissaris, Europa heeft sterkere initiatieven nodig. Om dichter bij de mensen te komen heeft Europa een veel doortastender agenda nodig. Ik hoop dat bij de volgende verkiezingen, en dit is niet slechts een retorische kwestie, de Europeanen die een ander beleid willen, de Europese politici een nieuw, socialer gezicht geven.
Sophia in 't Veld
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben ingenomen met het langverwachte voorstel over de voltooiing van het antidiscriminatiepakket. Hierdoor kunnen we eindelijk een einde maken aan de hiërarchie van rechten. Een Europese Unie waarin sommige Europeanen gelijker zijn dan anderen, is er niet in geslaagd haar missie te volbrengen.
Ik ben het helemaal eens met de wijze woorden van Gérard Deprez. De richtlijn moet aanzienlijk worden verbeterd. Er staan veel te veel ontsnappingsclausules in. Hierdoor lopen we het risico dat bestaande discriminerende gewoonten worden gecodificeerd in plaats van dat ze worden beëindigd. Het familierecht en de openbare orde zijn en blijven een nationale bevoegdheid, maar in de praktijk worden ze gebruikt - of misbruikt - als voorwendsel voor discriminatie, met name tegen homoseksuelen. Het is een schande dat de Commissie dit door de vingers lijkt te zien.
De vrijheid van godsdienst is een grondrecht en een grondrecht dat ik met hand en tand zal verdedigen, maar het is wel een individueel recht. Het is geen collectief recht voor bepaalde groepen, waardoor zij het recht hebben om te discrimineren en de wet niet toe te passen.
Ten slotte wil ik nog zeggen dat dit pakket, ironisch genoeg, in alle opzichten een betere bescherming tegen discriminatie lijkt te bieden, behalve in het geval van discriminatie op grond van geslacht. De kloof tussen de richtlijn betreffende discriminatie op grond van geslacht en deze richtlijn moet worden gedicht.
Kyriacos Triantaphyllides
(EL) Mijnheer de Voorzitter, bij het debat over het sociaal pakket moeten we kritisch zijn omdat we het fundamenteel oneens zijn met de inhoud. Dit nog afgezien van de timing van het pakket. Hierdoor zou men het wantrouwen kunnen krijgen dat het pakket een geheime agenda heeft.
Het pakket arriveert op het moment dat steeds meer mensen reageren op het sociale gezicht van Europa en hier ontevreden over zijn. Wij zijn niet de degenen die dit zeggen. Uitgerekend EU-gegevens geven een somber beeld van de toekomst. Dit is de heersende stemming onder Europese burgers, met name onder jongeren, en dit wordt steeds erger. Wellicht probeert het pakket het vertrouwen van de burgers vóór de Europese verkiezingen te herstellen.
Wij van links kunnen de inhoud van het pakket niet accepteren, omdat de wetgevende bepalingen hierin de marktliberalisatie versterken. Dit geldt eveneens voor de voorgestelde richtlijn inzake grensoverschrijdende gezondheidszorg, die is gebaseerd op de Bolkesteinvoorstellen uit het verleden.
Het voorstel van de Commissie over grensoverschrijdende gezondheidszorg leidt tegelijkertijd tot een klassenscheiding in de gezondheidszorg. Rijke en goedopgeleide mensen krijgen immers de mogelijkheid om te kijken waar de zorg het beste aansluit op hun situatie.
Een socialer Europa heeft een bredere filosofie nodig, niet de aankondiging van maatregelen die aan de oppervlakte blijven van de problemen waar het om gaat en die binnen de beperkte grenzen van het karakter van de EU van vandaag blijven.
Anja Weisgerber
(DE) Mijnheer de Voorzitter, Europa is meer dan een gemeenschappelijke markt. Naast een economische entiteit is Europa een gemeenschap die is gefundeerd op gemeenschappelijke waarden. Ik zie de Europese Unie als een antwoord op de globalisatie. In een geglobaliseerde wereld biedt een zeker sociaal raamwerk op Europees niveau essentiële bescherming. Dat is het idee achter het Europees sociaal model en het is een idee dat ik steun.
Aan de andere kant moeten we echter ook op een succesvolle manier internationaal kunnen concurreren. In de Lissabonstrategie benadrukken we onze doelstelling om de Unie te ontwikkelen tot 's werelds meest concurrerende economische raamwerk dat op kennis is gebaseerd. Hiertoe moeten we onze aandacht grotendeels richten op het midden- en kleinbedrijf, omdat dit de steunpilaar van de economische ontwikkeling is.
We moeten eveneens accepteren dat het goed is om ons af te vragen welke gevolgen onze bepalingen voor het MKB hebben. Het antidiscriminatiebeleid is een goed voorbeeld. Het spreekt voor zich dat ik tegen discriminatie ben. Maar net als tweehonderdeenenzestig andere leden van het Europees Parlement ben ik van mening dat we met een uitgebreide kaderrichtlijn niet de juiste weg inslaan. Het is vooral niet de juiste manier om de slachtoffers te beschermen. We zullen precies het tegenovergestelde bereiken en de kans wordt groter dat we deze mensen marginaliseren. Er is heel veel juridische onzekerheid gecreëerd voor de lidstaten en voor Europese burgers. Momenteel zijn er talrijke inbreukprocedures gaande tegen veertien lidstaten die de vier bestaande richtlijnen niet hebben ingevoerd. Voordat we nieuwe regels gaan opstellen, zouden we eerst de bestaande wetgeving moeten invoeren. Een nieuwe antidiscriminatierichtlijn verschaft ons eenvoudigweg niet de duidelijkheid die commissaris Špidla heeft beloofd.
De nieuwe regels roepen veel vragen op. Wie kunnen zich bijvoorbeeld beroepen op het recht op vrijwaring van discriminatie op grond van religieuze of ideologische overtuiging? Geldt dat recht ook voor aanhangers van de Scientology Church of voor leden van extreem rechtse groeperingen? Moet elk restaurant, hoe klein dit ook is, nu een hellingbaan voor rolstoelen hebben om ongehinderde toegang te verschaffen? In de conceptrichtlijn mag dan wel een vrijstelling voor onevenredige maatregelen zijn opgenomen, maar hoe zullen dergelijke maatregelen worden gedefinieerd? Door een nationale wet of door een gerechtelijke uitspraak? Onnauwkeurige, vormeloze instrumenten zoals de kaderrichtlijn zijn onpraktisch. En het belangrijkste is wel dat ze slachtoffers niet helpen. Dit is niet het idee achter het Europees sociaal model. Zo gaat het niet werken.
Anne Van Lancker
(NL) Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer de minister, ik was destijds rapporteur voor het sociaal actieplan dat ons werd voorgelegd door Anna Diamantopoulou en werd afgerond onder het vorige Franse voorzitterschap onder leiding van Martine Aubry. Wat mij verontrust, beste collega's, is hoe in de loop van de zittingsperiodes de Europese sociale ambities systematisch afgekalfd zijn. Daar zijn volgens mij duidelijk politieke redenen voor. Het is opvallend hoe de Commissie blijft benadrukken dat sociaal beleid vooral een nationale aangelegenheid moet blijven. Het sociaal pakket, mijnheer de commissaris, bevat heel interessante werkdocumenten en mededelingen, maar slechts vier wetgevende initiatieven. Hoe welkom ook, dat is toch wel een heel magere oogst! Alsof het garanderen van sociale rechten, het creëren van een sociaal level playing field geen Europese opdracht meer is in een Europa van de 27.
Samen met het EVV en de sociale organisaties verwachten wij, bovenop dit sociaal pakket, op wetgevend vlak minstens versterkte wetgeving inzake detachering, die de sociale rechten veiligstelt, betere wetgeving om de loonkloof tussen mannen en vrouwen weg te werken, een kaderwet voor de bescherming van sociale diensten en bindende engagementen in de strijd tegen armoede. Wat we nodig hebben is een echt sociaal pact met een samenhangende visie en een serieus engagement voor een sociaal Europa om aan de burgers ten minste te tonen dat Europa meer is dan een markt alleen. Ik hoop, mijnheer Bertrand, dat we vooralsnog op de steun van het Franse voorzitterschap kunnen rekenen in deze strijd.
Elizabeth Lynne
(EN) Mijnheer de Voorzitter, samen met anderen heb ik jarenlang campagne gevoerd voor een uitgebreide antidiscriminatiewetgeving om discriminatie van gehandicapten en ouderen bij de toegang tot goederen en diensten uit te bannen. Ik weet dat wetgeving inzake discriminatie op de werkvloer al op alle vlakken is vastgelegd, maar er werd jarenlang beloofd dat er actie zou worden ondernomen terwijl er vervolgens niets gebeurde.
Vandaag kunnen we zeggen dat we op het punt staan om de wetgeving aan te nemen waar ik in mijn verslag om heb gevraagd. Deze wetgeving is niet alleen van toepassing op leeftijd en handicap, maar ook op seksuele geaardheid en religie. Ik wil de Commissie bedanken voor het feit dat we hier verder mee zijn gekomen. Mijn bijzondere dank gaat uit naar commissaris Špidla voor zijn vasthoudendheid. We weten dat de voorgestelde wetgeving niet perfect is en dat er nog zaken gewijzigd moeten worden. Het zou ook beter zijn geweest als de wetgeving een medebeslissingsprocedure had ondergaan. Desalniettemin ben ik zeer ingenomen met het feit dat ik hier nu kan zeggen dat we eindelijk onderweg zijn naar een EU waar alle burgers als gelijken worden behandeld.
Georgios Toussas
(EL) Mijnheer de Voorzitter, het zogenaamde sociaal pakket dat de Europese Commissie heeft gepresenteerd, is een mislukte poging om bij werknemers de verontwaardiging weg te nemen die is ontstaan door het impopulaire beleid van de Commissie. Het pakket neemt de groeiende twijfels over het sociaal beleid en de structuur van de EU niet weg. Deze twijfel is ook al gebleken uit het onmiskenbare nee van de Ieren.
De arbeidersklasse en de armen staan in de vuurlinie van een lange, wrede, tegen het volk gerichte aanval door de EU, die erop gericht is de winstgevendheid van haar eigen kartels te verhogen.
De arbeidersklasse en de armen moeten zaken slikken als de deregulering en privatisering van openbare instanties en diensten van strategisch belang, het volledig mislukken van onderhandelingen over arbeidsvoorwaarden, de ondermijning van collectieve arbeidsovereenkomsten, de wijdverbreide invoering van flexizekerheid, tijdelijke flexibele vormen van arbeid, en de uitbreiding van de Bolkesteinrichtlijn zodat deze nu van toepassing op de gezondheidszorg is.
De Raad heeft besloten arbeidstijd te verdelen in actieve en niet-actieve segmenten. Hierdoor zijn werknemers verplicht vijfenzestig tot zevenenzeventig uur per week te werken. Door zwaar en ongezond werk worden honderdduizenden Griekse arbeiders nutteloos.
Volgens formele statistische gegevens van het Europees Agentschap voor de Veiligheid en Gezondheid op het Werk... - Mijnheer de Voorzitter, ik vraag u nog enige momenten geduld te hebben want de informatie die ik ga meedelen is uiterst belangrijk. Ik wil u op het volgende wijzen: volgens de formele gegevens krijgt iedere 4½ seconde een werknemer een ongeluk en verongelukt er iedere 3½ seconde een werknemer. Er zijn ieder jaar zeven miljoen ongelukken...
(De spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Manfred Weber
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, minister, dames en heren, ik wil eerst twee punten uit het debat aankaarten. Het eerste punt is dat Europa niet door rechts wordt geregeerd, maar door liberaal centrumrechts. Ik wil erop wijzen dat we in mijn land een sociaaldemocratische regering hebben gehad en dat er aan het eind van de regeerperiode van deze regering vijf miljoen werklozen waren. Vandaag zijn er drie miljoen werklozen, wat betekent dat er twee miljoen mensen weer aan het werk zijn. Dat is een echt sociaal beleid, dat is echte sociale vooruitgang.
Het tweede punt is dat ik persoonlijk als lid van dit Huis boos word, wanneer we zelf zo laatdunkend over ons Europees ideaal doen. Europa is vandaag een sociaal project. Dankzij de interne markt worden miljoenen banen gecreëerd, dankzij de interne markt beschikken onze mensen over welvaart en goede vooruitzichten, en dankzij ons cohesiebeleid en ons Europees Sociaal Fonds zijn er miljarden beschikbaar om op Europees niveau solidair op te treden en solidair te zijn. Ik moet er dan ook bij iedereen op aandringen om ondanks onze problemen niet zo denigrerend over ons eigen project te doen.
Ik wil graag speciaal aandacht besteden aan de kwestie ten aanzien van discriminatie, omdat we hiermee bezig zijn in de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken. Iedereen wijst discriminatie af. Het vergiftigt onze samenleving en Europa moet bij de strijd tegen discriminatie een voorbeeld stellen. Ik hoop dat iedereen in dit Huis deze mening onderschrijft.
Toch mogen er vragen worden gesteld. Ten eerste: is de richtlijn een evenredige maatregel? De kwestie ten aanzien van de last die wordt opgelegd aan kleine bedrijven, is al aan de orde geweest.
Ten tweede: hoe zit het met de tenuitvoerlegging van de huidige wettige bepalingen? Op papier is er al een evaluatie uitgevoerd, maar wat vindt men in de praktijk van de toepassing van de bestaande richtlijnen? Deze vraag moet worden gesteld voordat er nieuwe richtlijnen worden opgesteld.
Ten derde: zitten er echt mazen in de Europese wetgeving? Heeft Europa als enige de verantwoordelijkheid als het gaat om sociaal beleid? Alle lidstaten van de EU zijn democratieën en ze beschikken allemaal over structuren die zijn gebaseerd op de rechtsorde. We moeten ons daarom afvragen of er een dwingende noodzaak is dat Europa aardiger, vriendelijker en overtuigender wordt op het gebied van sociaal beleid. Kunnen we er voor een keer niet op vertrouwen dat het evenredigheidsbeginsel goed functioneert en dat de lidstaten hun eigen boontjes kunnen doppen als het gaat om deze fundamentele activiteitsgebieden?
Andrzej Jan Szejna
(PL) Mijnheer de Voorzitter, een sociaal Europa is een fantastische doelstelling en er is al heel veel gedaan om deze doelstelling te verwezenlijken. Door de bestaande ongelijkheden en de nieuwe uitdagingen waarmee de wereld wordt geconfronteerd, lopen we desondanks het risico dat er op vele niveaus permanente sociale verdeeldheid in onze samenlevingen wordt gezaaid. Ik denk hierbij aan verdeeldheid tussen kinderen uit rijke en arme gezinnen, tussen goed opgeleide en minder goed opgeleide mensen, tussen mannen en vrouwen, tussen immigranten en mensen die al generaties lang Europeanen zijn, tussen mensen met een verschillende seksuele geaardheid, tussen mensen met verschillende leeftijden of tussen mensen met een verschillende gezondheid. Ik zou nog veel meer andere voorbeelden kunnen geven. De strijd tegen ongelijkheid binnen en buiten de werkvloer is een fundamentele taak voor ons. De Europese Unie en de lidstaten moeten in het belang van alle burgers in Europa reageren op echte behoeften, en echte kansen en nieuwe hoop creëren.
Het nieuwe pakket van de Commissie met initiatieven op het gebied van het Europees sociaal model is veel te laat en een incomplete aanvulling op activiteiten die op nationaal niveau worden ondernomen om de levensstandaard van Europese burgers te verbeteren, hun rechten te versterken en discriminatie te bestrijden. Ik heb goede hoop dat de nieuwe richtlijn inzake gelijke behandeling, die we als socialistische fractie reeds lange tijd eisen, ervoor zal zorgen dat we kunnen zeggen dat we echt strijden tegen alle vormen van discriminatie. De herziening van de richtlijn inzake Europese ondernemingsraden, die momenteel een rol als instrument voor sociale dialoog vervult, is een positief element in het sociaal pakket. We hebben nog steeds te maken met de incomplete bescherming van werknemers bij de drastische herstructureringsprocessen waartoe bedrijven door de globalisatie worden gedwongen. Wetgeving op het gebied van sociaal beleid is eveneens van groot belang voor de politieke bewustwording van Europa en de Europeanen en voor het herstel van het geloof in een gezamenlijk project, met name met het oog op de institutionele crisis en de aanstaande verkiezingen voor het Europees Parlement.
Jean Marie Beaupuy   -
(FR) Mijnheer de Voorzitter, minister, commissaris, de lange en levendige debatten die we over het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering hebben gevoerd, zijn me tot op de dag van vandaag bijgebleven. Ons medelid, mevrouw Bachelot, met wie ik samen met de heer Cottigny aan dit fonds heb gewerkt, heeft ons overgehaald om een aantal uiterst belangrijke beslissingen te nemen. Maar wat zien we vandaag? Nauwelijks vier procent van de hulp die voor dit Europese fonds was begroot, is in 2007 verdeeld.
Commissaris, u hebt mondeling en schriftelijk al aangegeven dat u van plan bent de voorwaarden te herzien. Is deze herziening van de voorwaarden voldoende om de problemen aan te pakken? Nee, dat is het niet! Wanneer zesennegentig procent van de hulp niet wordt gebruikt, moeten we onszelf echt de volgende fundamentele vraag stellen: hebben we bij ons besluit tot invoering van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering wel de juiste doelstelling voor ogen gehad? Zoals u zei worden we geconfronteerd met demografische uitdagingen en, gezien de realiteit van de globalisatie en de technologie, met economische uitdagingen.
Commissaris, ik dring er bij u op aan om niet alleen de voorwaarden voor het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering te herzien, maar ook te kijken naar waar we hier echt mee bezig zijn.
Peter Liese
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik kan mijn teleurstelling over de verklaringen van de Raad en de Commissie niet verbergen. Er is veel gezegd over het Europees sociaal model en sommige voorstellen van de Commissie schieten naar mijn mening hun doel voorbij. Mijn medefractieleden hebben al een aantal opmerkingen over de antidiscriminatierichtlijn gemaakt. Als het in de wetgeving ter bescherming van werknemers gaat om praktische zaken, geven de Raad en de Commissie echter niet thuis.
De fungerend voorzitter verwees wel naar het in juni aangenomen compromis over uitzendwerk en ander tijdelijk werk, maar op de een of andere manier - ik geloof uit schaamte - kregen de Raad en de Commissie het toch voor elkaar om de richtlijn inzake arbeidstijd aan te nemen. Ik moet zeggen dat het compromis dat de Raad in juni heeft aangenomen zeer zeker geen roemrijk hoofdstuk uit de geschiedenis van het Europees sociaal model is. Voordat ik in dit Parlement aan de slag ging, was ik als dokter werkzaam in een ziekenhuis. Ik weet dat veel dokters in loondienst en andere werknemers in eerste instantie blij waren toen het Europees Hof van Justitie de uitspraak deed dat een aanwezigheidsdienst werktijd is. Ik weet echter ook dat er problemen zijn met de tenuitvoerlegging van deze uitspraak en dat tijd die als onderdeel van een aanwezigheidsdienst wordt doorgebracht, wellicht gewogen moet worden op basis van de kosten en de oproepfrequentie. Het is onacceptabel dat de Raad de uitspraak van het Hof van Justitie zo goed als terugdraait en dat de Raad zelfs de verbeteringen negeert die het voorstel van de Commissie aanbrengt in sommige aspecten van het vorige juridische standpunt.
We hebben een compromis nodig en dit Parlement heeft in eerste lezing het voorbeeld gegeven door te komen met voorstellen, zoals over het gebruik van een quotiënt. Maar als een dokter bijvoorbeeld dienst heeft in een ziekenhuis en er op elk ogenblik een patiënt met een levensbedreigende aandoening binnen kan worden gebracht, dan mag dit niet als rusttijd worden gezien. Dit zou mogelijk zijn als het compromis van de Raad wordt aangenomen. Dit is nog een gebied waar er nog verbeteringen nodig zijn. Als dit niet gebeurt, dient het hele debat over het Europees sociaal model geen enkel doel.
Evangelia Tzampazi
(EL) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, commissaris, dames en heren, de huidige economische en sociale omstandigheden roepen om een sterker sociaal Europa. Terwijl zestien procent van de Europese bevolking vandaag de dag onder de armoedegrens leeft, is discriminatie nog steeds duidelijk waarneembaar en algemeen verspreid.
Economisch beleid dat bijdraagt aan de werkloosheid en onzekerheid, verergert de vertrouwenscrisis van de burgers ten koste van Europa en zijn vooruitzichten. In dit opzicht is de hernieuwde sociale agenda, na een lange periode van dadeloosheid, een stap vooruit op het gebied van sociale wetgeving.
Toch zijn van de vele voorstellen slechts drie voorstellen juridisch bindend, terwijl het in de rest van de gevallen gaat om aanbevelingen en mededelingen betreffende niet-wetgevende maatregelen. We komen derhalve tot de conclusie dat het nieuwe sociaal pakket een beperkte invloed zal hebben op de levens van de Europese burgers.
Zoals aan de nieuwe conceptrichtlijn tegen discriminatie kan worden gezien, zijn de bedoelingen goed. Dit is een belangrijk succes voor de socialistische fractie in het Europees Parlement, aangezien de fractie het voorstel over een horizontale richtlijn steunde om een eind te maken aan het hiërarchische systeem in de communautaire bescherming tegen discriminatie. Desondanks lijkt het de nieuwe sociale agenda te ontbreken aan ambitieuze doelstellingen en duidelijkheid, en heeft deze ernstige tekortkomingen.
Daarom zijn duidelijke beleidsmaatregelen, een einde aan de snel toenemende ongelijkheden en een verbetering van de leef- en werkomstandigheden noodzakelijk.
Viktória Mohácsi
(HU) Mijnheer de Voorzitter, de commissaris heeft zijn verwachtingen prachtig samengevat in zijn toespraak, maar de documenten die ons ter beschikking staan vormen hier geen weerspiegeling van. Er is een piepklein semantisch probleem: discriminatie mag niet het vergroten van kansen worden genoemd. Ik heb het alleen over het feit dat Romakinderen vier jaar lang worden afgezonderd. Bovendien wordt de helft van onze kinderen, ofwel enige miljoenen Romakinderen, beschouwd als gehandicapt. Als dit geen discriminatie is, wat is het dan wel? Het is een onvergeeflijke misdaad dat het onderwerp van rassenscheiding is weglaten bij het opstellen van de horizontale richtlijn. Commissaris Barrot moet ook bij het werk betrokken zijn en de eisen van het Parlement mogen evenmin worden weggelaten. In ten minste vier resoluties vragen we om een integratiepakket voor de Roma met wetgeving en een begroting, en een groep die de commissies coördineert in het belang van een efficiënte tenuitvoerlegging van toekomstige programma's. Commissaris Špidla kan deze zaak niet alleen oplossen. Dank u wel.
Iva Zanicchi
(IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, het document over het sociaal pakket dat zojuist is gepresenteerd, vormt een grote uitdaging voor de Europese ontwikkeling in het kader van de Lissabonstrategie. Dit is de strategie die Europese besluitvormers hebben aangenomen als een richtlijn voor een waardevol en onstuitbaar proces dat is gericht op het integreren, moderniseren en ontwikkelen van onze gemeenschappelijke thuis.
Het pakket bevat maatregelen op het gebied van werkgelegenheid, sociale zaken, onderwijs, jeugd, gezondheid, de informatiemaatschappij en economische zaken. Dit zijn allemaal fundamentele zaken die een rechtstreekse invloed hebben op het dagelijks leven van ons allen als Europese burgers en die daarom het onderwerp moeten zijn van een grondig, gecoördineerd en, boven alles, transparant onderzoek.
Als lid van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken wil ik het belang en de noodzaak van dit voorstel benadrukken. Door de aanpak hierin van de zojuist genoemde gebieden wordt er een grondige poging gedaan om onderwerpen zoals de demografische veranderingen, de globalisatie en het belang van de menselijke factor, te begrijpen, te onderzoeken en op te lossen.
Ik ben ingenomen met het feit dat de Commissie van plan is om richtlijn 92/85 en richtlijn 96/39 te herzien als het gaat om zwangerschapsverlof. Dit is een stap om de kwaliteit van het gezinsleven te verbeteren van alle vrouwen die de zorg hebben voor een gezin maar die ook iedere dag aan het werk zijn.
Ik wil graag dat de Commissie een aantal vragen beantwoord in verband met de strijd tegen armoede. Ik heb het nu niet over armoede in de derde wereld, maar over armoede binnen de gemeenschapsgrenzen. Dit een probleem dat ieder jaar groter wordt en dat elke lidstaat van de Europese Unie beïnvloedt. In dit verband wil ik vragen welke specifieke methode de Commissie gaat gebruiken voor het oplossen van een probleem dat, zoals ik al zei, de Europese economieën systematisch beïnvloedt en als gevolg hiervan een rechtstreekse invloed heeft op de levensstandaard van miljoenen Europese burgers?
Ten tweede wil ik graag weten - en als vrouw voel ik me rechtstreeks bij deze zaak betrokken - hoe de Commissie gaat optreden tegen de discriminatie tegen vrouwen? Dit is een probleem dat zelfs in 2008 nog steeds in onze samenleving voorkomt, met name op het gebied van werkgelegenheid en als het gaat om salarissen. Welke specifieke maatregelen kunnen worden getroffen om een eind te maken aan deze onevenwichtigheid?
Tot slot wil ik commissaris Špidla bedanken voor zijn werk bij het opstellen van dit document. Ik wil de afgevaardigden van de Raad bedanken en ik wil nogmaals benadrukken hoe belangrijk dit sociaal pakket is in het kader van de herziene sociale agenda.
Jan Cremers
(NL) Voorzitter, collega's, geachte minister en commissaris, de sociale agenda van de Commissie bevat naast welkome voorstellen op het gebied van antidiscriminatie en grensoverschrijdende gezondheidszorg het langverwachte voorstel over de Europese ondernemingsraden. Voorts spreekt de Commissie zich vooralsnog uit tegen de herziening van de detacheringsrichtlijn, een richtlijn die na enkele zeer controversiële uitspraken van het Europese Hof van Justitie sterk onder vuur is komen te liggen. Ik wil beide thema's kort aanroeren.
Allereerst de Europese informatie- en consultatierechten van werknemers. We weten allemaal waar het aan schort. Een te lage naleving (slechts 1 op de 3 betroffen ondernemingen heeft een Europese ondernemingsraad), te vrijblijvende informatie- en adviesrechten en een gebrek aan faciliteiten. Ik betreur in hoge mate dat de Commissie heeft nagelaten een sanctioneringsbeleid bij niet-naleving voor te stellen. Ook blijven in mijn ogen de subsidiaire voorschriften achter bij de situatie die wenselijk is en die in goede voorbeelden ook is overeengekomen, namelijk meerdere en regelmatige bijeenkomsten per jaar, die goed kunnen worden voorbereid met de benodigde training en ondersteuning. Eén bijeenkomst per jaar is niet veel meer dan symboolpolitiek en daarvoor is het sociaal overleg in de onderneming veel te belangrijk.
Ten tweede de detacheringsrichtlijn. Bij de eerste beperking die het Europese Hof doorvoerde ten aanzien van de in een lidstaat geldende arbeidsvoorwaarden, leek het nog te gaan om een beleidswijziging in het Europese recht, geïnitieerd door het Hof, zonder de steun van de Europese wetgever. Na de Luxemburg-case is duidelijk dat ook de Commissie bewust uit is op ontmanteling van de principes die in de richtlijn zijn vervat. Wat ooit was bedoeld als richtlijn om werknemers te beschermen tegen uitbuiting en oneerlijke concurrentie in geval van grensoverschrijdende dienstverlening is zo door toedoen van het Hof en de Commissie verworden tot een gevaar voor de in een lidstaat geldende verplichtingen met betrekking tot de te respecteren arbeidsvoorwaarden. De Commissie dient haar wetgevende taak op dit terrein opnieuw op te pakken en ervoor te zorgen dat lidstaten in de toekomst in staat blijven hun algemeen geldende regels op gebied van arbeidsrecht en cao's toe te passen.
Evelyne Gebhardt
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik heb slechts een lijst met vragen die ik wil stellen. Waarom heeft het pakket zo weinig om het lijf en waarom is het pakket zo laat? Waarom hebben we vorig jaar september verklaard dat 2008 het jaar van een sociaal Europa zou worden, maar hebben we sociale zorg niet een van de prioriteiten van het voorzitterschap van de Raad gemaakt? Waarom heeft rechts zich zo lang verzet tegen sociale rechten in de dienstenrichtlijn? Vandaag pretenderen ze immers ware pleitbezorgers van sociale rechtvaardigheid te zijn? Waarom heeft mijn commissie in juli tegen het verslag-Hamon en vóór het verslag-Handzlik gestemd? Dit is precies het tegenovergestelde van wat hier vandaag is gezegd. Waarom zijn deze dingen gebeurd?
Wees alstublieft eerlijk en zeg waar u echt mee bezig bent, in plaats van dat u het publiek het tegenovergestelde voorhoudt. Ik moet u eenvoudigweg vragen dit te doen. Het is echt van cruciaal belang. Maar waarom voert u een dergelijk beleid? Puur en alleen omdat u van rechts de verkeerde filosofie hebt. U gaat ervan uit dat mensen er zijn om de economie te dienen. Wij socialisten hebben het tegenovergestelde standpunt, namelijk dat de economie er is om de mensen te dienen en dat we ons beleid dienovereenkomstig moeten opstellen.
Gabriela Creţu
(RO) Ik had gehoopt dat deze voorstellen een verkleining zou stimuleren van de sociale verschillen tussen de Europese burgers. Helaas introduceert dit pakket alleen een extra verschil, namelijk het verschil tussen goede bedoelingen en de benodigde instrumenten om deze bedoelingen te verwezenlijken.
Hetzelfde gebeurt bij Europese verordeningen waarin wordt bepaald dat lidstaten stappen moeten ondernemen.
Een voorbeeld is de loondiscriminatie tegen vrouwen op de arbeidsmarkt. Er is wetgeving op dit gebied, er zijn herhaaldelijk toezeggingen gedaan, maar toch is er de afgelopen acht jaar niets verbeterd. Zelfs als men ervan uitgaat dat werkgevers de economische voordelen van een correcte beloning en van hun juridische verplichtingen hebben begrepen, zijn de moeilijkheden onoverkomelijk. Het ontbreekt aan een systeem voor niet-discriminerende werkbeoordeling dat een belichaming vormt van het gemeenschappelijke criterium voor het vergelijken van verschillende activiteiten. Zonder dit systeem blijft het beginsel van een gelijke beloning voor gelijk werk een illusie, net als het verkleinen van de kloof tussen industrieën.
Beroepsclassificatiesystemen werken niet goed, als ze al bestaan. We beschikken al over gerechtelijke uitspraken waarin wordt toegegeven dat deze systemen, doordat ze fysiek werk als basis gebruiken, voorbijgaan aan verschillende vaardigheden die voor arbeid zijn vereist en discriminatie veroorzaken.
De open coördinatiemethode heeft lovenswaardige sociale doelstellingen maar de indicatoren waarmee een aantal van deze doelstellingen kan worden gemeten, ontbreken zelfs in de lijst van gemeenschappelijke indicatoren.
De conclusie is triest: het gebrek aan interesse in genderproblemen wordt alleen geëvenaard door het gebrek aan politieke wil voor het opstellen van effectieve gemeenschappelijke verordeningen voor de arbeidsmarkt.
Donata Gottardi
(IT) Mijnheer de Voorzitter, minister, commissaris, dames en heren, ondanks alle analyses en onderzoeken, waaronder ten aanzien van de correcte omzetting van de antidiscriminatierichtlijnen in het nationaal recht, zijn de sleutelelementen nog steeds effectiviteit en innovatie.
Hoe kan de nieuwe zogenaamde "horizontale richtlijn”, die momenteel niets meer is dan een uitbreiding van de bescherming naar een aantal gebieden buiten de werkvloer, worden opgesteld wanneer de kwestie ten aanzien van positieve actie nog steeds wordt bekeken in het licht van het in stand houden van niet-verbiedende maatregelen in plaats van dat er wordt gezocht naar nieuwe maatregelen?
De roep om een hernieuwde algemene inzet op dit gebied is een klein, maar te bedeesd, teken van vooruitgang op dit gebied. Deze roep eindigt met de roep om een betere toepassing van de instrumenten die zijn gericht op de Roma. Het lijkt wel alsof we een beroep doen op zaken die we niet hebben verwezenlijkt. Is wat we schrijven alleen maar retoriek? In dit verband ben ik bang van wel! Het lijkt in dit stadium bijvoorbeeld zinloos om de Commissie vragen te stellen en de aandacht te vestigen op gevallen van discriminatie of op gevallen waarin nationale of subnationale wetgeving faalt.
Te vaak, of zelfs bijna altijd, verwijst het antwoord slechts naar het bestaan van Europese beschermende wetgeving: er hoeft niet te worden opgetreden en het blijft stil. Desondanks debatteren we over het fundamentele beginsel van gelijke behandeling. Ik verwijs naar werknemers die ter beschikking zijn gesteld in een ander land.
Misschien is de nieuwe sociale agenda een goede oefening, maar het pakket met voorgestelde onderwerpen heeft meer weg van een puzzel met kaarten die nog niet goed geordend zijn aan het eind van een zittingsperiode, waarin de laatste hand is gelegd aan een reeks maatregelen die zijn gericht op een project dat in wezen innovatief is. Minister, nu ik het toch over discriminatie en stereotypen heb, wilt u uw president bedanken voor de stropdas?
Richard Falbr
(CS) Mijnheer de Voorzitter, gezien het feit dat bij de beoordeling van het sociaal pakket al vele malen is gezegd dat het pakket te weinig om het lijf heeft en te laat komt, zal ik u zeggen wat mijn mening is: het pakket had heel groot kunnen zijn, maar het stelt niets voor. Mijn vraag is: waar bent u de afgelopen vier jaar mee bezig geweest? U bent met sociaal onaanvaardbare voorstellen gekomen. Het toppunt hiervan is wel de richtlijn inzake arbeidstijd, waar de Commissie en de Raad zo over hebben opgeschept. Het voorgestelde sociaal pakket kan bijgevolg, ondanks een aantal positieve aspecten, alleen maar worden gezien als propaganda opdat de Europese Commissie het label "sociaal” aan haar brievenhoofd kan toevoegen. Over de meeste voorstellen hoeft niet eens te worden gediscussieerd, dus ze stellen allemaal niets voor. Het is heel gemakkelijk om te roepen dat de interne markt er is voor de mensen en dat de mensen er niet zijn voor de markt en dat, als er bindende bepalingen worden vastgelegd ten aanzien van het gedrag van bedrijven in de markt, het noodzakelijk is dat er minimumbepalingen komen betreffende de positie van EU-werknemers, dat er een minimumloon wordt vastgesteld als een percentage van het gemiddelde loon in alle lidstaten en dat werknemers die niet in hun eigen land werken hetzelfde moeten worden behandeld en hetzelfde loon moeten krijgen als in hun eigen land. Het is genoeg om te verklaren dat de Unie de conventies inzake maximale arbeidstijd, vakbondvrijheid en collectieve onderhandeling van de Internationale Arbeidsorganisatie naleeft.
De concurrentie tussen de lidstaten met betrekking tot waar de laagste belastingen en lonen worden gehanteerd en waar de positie van vakbonden het minst transparant is, gaat gewoon lekker door en de open coördinatiemethode is gewoon weer een inefficiënte aanpak van een probleem dat niemand wil aanpakken. Tegen degenen die het Franse voorzitterschap bekritiseren, wil ik nog het volgende zeggen: "Wacht maar tot het Tsjechische voorzitterschap. Dit is nog niets.” Een paar weken geleden sprak de president zijn veto uit over een wet die discriminatie verbood. Volgens hem was deze wet overbodig.
Karin Jöns
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik kan niet anders zeggen dan dat deze sociale agenda me ijskoud laat. Er is geen enkel heet hangijzer overtuigend aangepakt. Dit kan toch geen serieuze poging zijn om de Europese ondernemingsraden te hervormen. Er wordt immers niet bepaald dat er meer vergaderingen moeten worden gehouden en er worden geen sanctiemechanismen ingevoerd in geval van schendingen. Het gebrek aan wil om de richtlijn betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers te herzien, is eveneens onacceptabel.
Commissaris, het gebrek aan een duidelijk standpunt over arbeidstijd in een sociale agenda is nog meer bewijs van het feit dat deze Commissie ook niet terugschrikt van het idee van werkweken van vijfenzestig uur. Dit lijkt in de verste verte niet meer op het Europees sociaal model waar mijn fractie naar streeft en dat wij socialisten proberen te verwezenlijken.
Ik wil ook nog tegen de Raad zeggen dat het onacceptabel is dat u de managements- en arbeidsorganisaties zo - om het beleefd uit te drukken - onder druk zet.
Mijn fractie doet niet mee aan deze poppenkast. Als we willen dat de Europese beroepsbevolking de Europese Unie niet volledig de rug toekeert, moeten we ervoor zorgen dat deze mensen beter worden beschermd tegen de gevolgen van de globalisatie en moeten we snel de weg plaveien voor grensoverschrijdende collectieve loonakkoorden.
Monica Maria Iacob-Ridzi
(RO) Ik wil graag een aantal ideeën over het wetgevende pakket in de Europese sociale agenda ter discussie stellen.
Ik stel de initiatieven van de Europese Commissie op dit gebied zeer op prijs, evenals de initiatieven die worden gepresenteerd in de mededeling getiteld "Betere competenties voor de 21ste eeuw: een agenda voor Europese samenwerking op schoolgebied”.
Naast deze initiatieven wil ik de Europese Commissie voorstellen een proefproject te starten waarbij er een Europese beurs wordt gecreëerd voor kinderen uit gebieden met een economische of geografische achterstand.
Op Europees niveau leven negentien miljoen kinderen en jongeren in armoede en zes miljoen kinderen verlaten ieder jaar voortijdig de middelbare school. Volgens een Eurobarometerenquête hebben jongeren op bijvoorbeeld het Roemeense platteland en in bergachtige en geïsoleerde gebieden in dat land een kans van vijf procent dat ze hoger onderwijs gaan volgen. Dit percentage is erg ver verwijderd van de EU-doelstelling van vijfentachtig procent van de jongeren die toegang tot universitair onderwijs hebben.
Lidstaten beschikken niet over de benodigde financiële middelen om deze zorgelijke situatie zelf op te lossen. De Europese Unie moet daarom elk mogelijk middel, zoals wetgeving, financiering en Europees beleid, inzetten om de kansen van alle jongeren in het onderwijs en hun toegang hiertoe te bevorderen.
Proinsias De Rossa
(EN) Mijnheer de Voorzitter, volgens de leider van de ALDE-Fractie, de heer Watson, is een baan de beste bron van sociale zorg. Helaas zijn er miljoenen mensen in Europa te veel die werken voor een bedrag dat lager ligt dan het bedrag dat ze zouden krijgen als ze een sociale uitkering zouden ontvangen. Armen en mensen met een laag loon sterven jonger, hebben vaker last van lichamelijke en geestelijke aandoeningen, liggen vaker in het ziekenhuis, zitten vaker in de gevangenis en worden buitengesloten van volledige deelname aan de maatschappij. Een volwaardig cultureel, burgerlijk, sociaal en zelfs veilig leven wordt ze ontzegd. Hun kinderen zijn grotendeels veroordeeld tot dezelfde vicieuze cirkel van ellende, tenzij wij als politici een sociaal en economisch beleid voeren dat geïntegreerd en samenhangend is. Mensen moeten worden behandeld als burgers, niet als economische eenheden.
Is dit iets wat door deze agenda wordt gerealiseerd? Helaas niet. Ik wil niet ontkennen dat er positieve elementen zijn, bijvoorbeeld de horizontale richtlijn inzake discriminatie. Ook ontken ik niet dat commissaris Špidla in een vijandige omgeving hard heeft geknokt om zijn pakket goedgekeurd te krijgen. We zullen met hem samenwerken om het pakket te verbeteren. De Commissie en de Raad hebben negen maanden om te bewijzen dat ze betrouwbaar zijn als het gaat om een sociaal Europa. Daarna zullen de mensen hun oordeel vellen.
Mieczysław Edmund Janowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, vandaag praten we over uiterst belangrijke kwesties, zoals werkgelegenheid, sociale rechten en gezondheidszorg. Al deze zaken hebben een dimensie die gerelateerd is aan het gezin, de hoeksteen van de samenleving. Ook hebben deze zaken betrekking op gehandicapten en gepensioneerden, evenals op het zeer pijnlijke probleem van werkloosheid. Het vaststellen van een goede relatie tussen loon en arbeid, samen met een waardige sociale zekerheid, is niet een of andere gunst. Het is een plicht die ons wordt opgelegd door onze zorg voor de toekomst van Europa. De financiële middelen die door de lidstaten voor sociaal beleid worden gereserveerd, moeten beter worden toegewezen. Hetzelfde geldt voor het Europees Sociaal Fonds.
Onze continent vergrijst nu in een snel tempo. Maar zien we de tekortkomingen van het Europees beleid inzake het gezin? Wat hebben we te zeggen over gezinsinkomens? Waar is onze solidariteit met de armeren? Ik gebruik het woord solidariteit opzettelijk op het moment dat we de achtentwintigste verjaardag vieren van de oprichting van de solidariteitsbeweging en de vakbond, die hebben bijgedragen aan de geweldige veranderingen die in Europa hebben plaatsgevonden.
Maria Petre
(RO) Ik ben blij dat we vandaag praten over het feit dat het sociaal pakket nieuw leven wordt ingeblazen.
Europa heeft sociale vooruitgang nodig. Dit geldt voor Europa in het algemeen, voor zowel de oude als de nieuwe lidstaten. Het verenigde Europa heeft te maken met dezelfde uitdagingen: een vergrijzende bevolking, banenverlies vanuit het perspectief van de globalisatie en armoede onder kinderen.
Commissaris Špidla, ik ben ingenomen met uw benadering van de kwestie ten aanzien van de solidariteit tussen generaties. We hebben een nieuwe stimulans in deze zaak nodig. Ik ben echter evenzeer ingenomen met de nadruk die opnieuw wordt gelegd op het idee van solidariteit tussen regio's, omdat we hier de sociale samenhang of het gebrek hieraan het nauwkeurigst kunnen meten.
Jan Andersson
(SV) Mijnheer de Voorzitter, ik wil mijn excuses aanbieden voor het feit dat ik te laat ben. Gisteravond laat had ik een vergadering in Zweden en ik ben net pas aangekomen. Ik weet niet waar al over is gediscussieerd maar ik wil graag eerst zeggen dat we natuurlijk zijn ingenomen met het sociaal pakket. We denken dat het een beetje laat komt en dat dit eerder in de zittingsperiode zou kunnen zijn geïntroduceerd, maar nu is het er tenminste. Het moge duidelijk zijn dat de ambities in het Europees Parlement wat verder reiken dan de ambities in het pakket, maar ik wil toch ingaan op drie positieve elementen waar we aan kunnen werken.
Persoonlijk werk ik heel veel met de uitspraken van het Europees Hof van Justitie en met de gevolgen hiervan. Ik ben ingenomen met de meer open houding die we nu in de Commissie zien, zoals blijkt uit het feit dat er een forum zal worden gehouden. Ik hoop dat het een succes zal zijn.
Een andere positieve zaak is de IAO-conventie, die eveneens is gekoppeld aan de uitspraken van het Europees Hof van Justitie, aangezien de lidstaten worden aangemoedigd om de IAO-conventie te ondertekenen.
Ten derde is er het programma voor sociale integratie, dat in oktober gepresenteerd zal worden in de strijd tegen armoede, uitsluiting, enz. Ik hoop dat we op een succesvolle manier met elkaar aan deze zaken kunnen werken. Ze zijn namelijk ongelofelijk belangrijk.
Richard Corbett
(EN) Voorzitter, wanneer je een markt op Europees niveau hebt - en met de interne markt hebben wij zo'n markt - dan heb je voor die gemeenschappelijke markt natuurlijk gemeenschappelijke regels nodig, zodat die markt op een eerlijke en efficiënte manier functioneert, niet op de laatste plaats op het sociale vlak. Daarom stellen we arbeidsnormen en arbeidswetgeving vast en regels voor het beschermen van de rechten van werknemers: de Arbeidstijdenrichtlijn, de wetgeving inzake gezondheid en veiligheid op het werk, de Richtlijn Ouderschapsverlof en regels inzake informatieverstrekking aan en raadpleging van werknemers.
Toch is de Britse conservatieve partij van plan - en ik zie dat niet één lid van die partij aanwezig is om daar nu over in debat te gaan - om bij terugkeer in de regering, als dat ooit mocht gebeuren, voor het Verenigd Koninkrijk gebruik te maken van de mogelijkheid tot "opting-out” voor het gehele Sociale Hoofdstuk van het Verdrag. Geloven de mensen van die partij nu werkelijk dat de rest van de Europese Unie ermee akkoord zou gaan wanneer een enkele lidstaat de verplichtingen die we gezamenlijk op Europees niveau zijn aangegaan voor het regelen van onze markt, niet op zichzelf van toepassing zou verklaren? Geloven die mensen werkelijk dat dit soort oneerlijke concurrentie - verlaging van gezondheids- en veiligheidsnormen en verzwakken van de rechten van werknemers - aanvaardbaar zou zijn? Natúúrlijk zou dit niet aanvaardbaar zijn! De Britse conservatieven zijn niet alleen voor Groot-Brittannië maar ook voor Europa een recept voor een ramp.
Xavier Bertrand
fungerend voorzitter van de Raad. - (FR) Voorzitter, commissaris, dames en heren, we voeren hier vandaag een gepassioneerd debat over een sociaal Europa. Dat we dit debat voeren, toont op zich al aan dat we het in beginsel met elkaar eens zijn over de noodzaak van een sociaal Europa. Dit debat laat ook zien hoe moeilijk het tegenwoordig is om de behandeling van sociale kwesties op Gemeenschapsniveau los te koppelen van politieke debatten op nationaal niveau. Dat duidt er in zekere zin op dat we vordering maken met de Europese integratie.
Enkele mensen hebben beschuldigingen geuit jegens het voorzitterschap. Ik wil niet verder ingaan op die beschuldigingen. Ik ben hier niet om te redetwisten, zoals u, maar om werk te maken van een sociaal Europa.
De vraag is gesteld of een sociaal Europa een prioriteit is voor het Franse voorzitterschap? Het antwoord is duidelijk "ja”. En zoals u heel goed weet, zullen we allemaal op dit punt niet op onze aanvankelijke aspiraties en ambities worden beoordeeld, maar zuiver en alleen op wat we feitelijk hebben bereikt. We weten nu dat er een grotere kans is dat deze resultaten worden verwezenlijkt, resultaten die positief zijn, en positief voor een sociaal Europa. Ik ben vast overtuigd van een pragmatische aanpak.
Welnu, wat de verschillende onderwerpen betreft die aan de orde zijn gesteld, verwijs ik naar wat voorzitter Nicolas Sarkozy tijdens zijn toespraak in het Parlement zei, namelijk dat we vast van plan zijn om het onderwerp van de ondernemingsraden af te ronden, terwijl de kwestie van het tijdelijk werk nu, zoals gezegd, in handen van het Parlement is. Nogmaals, binnenkort zal iedereen zijn verantwoordelijkheid moeten nemen. Ik ga niet in op vragen naar het "sociale” karakter van een conservatieve regering vergeleken met andere regeringen. Ik zou alleen wil zeggen dat ikzelf in Frankrijk minister van Arbeid en Solidariteit ben. Die twee gaan samen. Want als je rijkdom wilt verdelen, zul je het toch eerst moeten creëren. En hoe doe je dat? Door arbeid. Zo creëer je rijkdom. Ik wil u er ook aan herinneren dat in 1993, toen de fameuze Arbeidstijdenrichtlijn werd ingediend, het een Franse socialistische regering en de socialistische minister Aubry waren die deze richtlijn en de daarin opgenomen opting-outregeling verdedigden. En wat doen we vandaag met deze beroemde richtlijn? Laten we er eens realistisch naar kijken: is het wel of niet een verbetering ten aanzien van de huidige situatie, waarin we ons na 48 uur in een echt niemandsland bevinden? Daar hoef ik toch zeker geen antwoord op te geven? Wel moet worden gezegd dat deze richtlijn misschien niet de belichaming is van het oorspronkelijke idee van 1993 om af te geraken van de "opting-out”, maar dat deze nu wel een kader en aanvullende garanties verschaft voor de situatie van vandaag, en niet die van gisteren. Kunnen we dat zeggen? Natuurlijk kunnen we dat zeggen, want ik ben van mening dat publieke en politieke debatten een zekere pedagogische waarde moeten hebben. Ofwel we gaan door met "opting-outs” en zorgen ervoor dat ze naar behoren worden geregeld, omdat we nu uit de jurisprudentie weten dat de kwestie van de "aanwezigheidsdiensten” een belangrijk probleem is. Of we stellen ons pragmatisch op, gaan ervan uit dat dit een stap vooruit is, en gaan akkoord met een herziening die een aantal problemen oplost en de situatie zal verbeteren. Hoewel het resultaat van vandaag natuurlijk niet naar de zin van iedereen zal zijn. Vanuit mijn positie kan ik dat begrijpen.
Dan is er de kwestie van de arresten van het Hof. Het gaat niet om het vellen van een oordeel over een gerechtelijke uitspraak. Verre van dat. Wat we moeten doen, is kijken wat in het licht van de arresten van het Hof de nieuwe juridische situatie is? Ook is het nodig dat we de mening van de betroffen staten horen. Ik heb hierover met mijn ambtgenoten gepraat. Ook de sociale partners moeten zich hierover uitspreken, en niet noodzakelijkerwijs afzonderlijk. Een gezamenlijke standpuntbepaling zou veel beter zijn, zodat we dienovereenkomstig onze conclusies kunnen trekken. Wat dit aangaat, zal het voorzitterschap het debat blanco ingaan. Moet de richtlijn worden herzien? Die vraag heb ik al herhaaldelijk gehoord en niet alleen in dit Huis. Ik denk dat ik met het beantwoorden ervan tot na het debat moet wachten. Anders zou dat betekenen dat ik mijn standpunt al heb bepaald, en dat is niet zo.
Wat de sociale diensten van algemeen belang betreft, heb ik het idee dat alle lidstaten erop gespitst zijn dat er niets verandert aan de wijze waarop de taken met betrekking tot het verlenen van diensten van algemeen belang in de afzonderlijke landen zijn georganiseerd. Maar laten we wel wezen, er bestaat onenigheid over wat op Gemeenschapsniveau zou moeten gebeuren. Sommigen zijn van mening dat subsidiariteit het enige goede antwoord is, terwijl anderen denken dat er een communautair wettelijk kader moet komen. Het is duidelijk dat hierover niet in allerijl zal worden beslist. Ons voorstel voor een stappenkaart met de Commissie is een poging om te bewerkstelligen dat deze kwesties naar behoren worden aangepakt, volgens het tijdschema van de Unie.
Er zijn nog vele andere opwindende kwesties aan de orde gesteld. Wat de actie tegen discriminatie betreft, heeft het voorzitterschap beloofd werk te zullen maken van de nieuwe richtlijn. Voor de afronding is zoals u weet eenstemmigheid bij de lidstaten vereist.
Ik heb verschillende keren het woord "beschikbaarheid” gehoord. Dat is in dit verband een zeer treffend woord, want zonder "beschikbaarheid” kan er geen "efficiëntie” zijn. Daar moeten we nu duidelijk over zijn. Is sociaal Europa gereed om op een hoger plan te worden gebracht? Voor mij is het antwoord een duidelijk "ja”, en het moet ook op een hoger plan worden gebracht. Zijn we niet al ver in 2008? Ja, ik geef het toe. Is het te laat? Zeker niet! Het is nooit te laat. Hebben we de wens om vooruit te gaan met een sociaal Europa? Natuurlijk hebben we die wens. Maar de vraag is: gaan we sociaal Europa sámen vooruit helpen? Op dit punt, dames en heren, moet ieder zijn verantwoordelijkheid nemen!
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Dames en heren, de diepgang van dit debat en de passie waarmee het werd gevoerd, heeft duidelijk laten zien dat een sociaal Europa weer in de belangstelling staat. In het debat is een hele reeks van gedetailleerde problemen aan de orde gekomen. Ik denk niet dat het nodig is dat ik nu op elk van die problemen afzonderlijk inga. In toekomstige debatten zal er voldoende gelegenheid zijn om argumenten naar voren te brengen en een geschikt evenwicht te vinden. Toch wil ik van deze gelegenheid gebruik maken voor een meer algemene reactie op bepaalde zaken.
Ten eerste, omdat deze agenda zo breed is, wordt ervan uit gegaan dat een sociale agenda en een sociaal beleid de neerslag en het resultaat zijn van een complexe politieke aanpak binnen een hele reeks verschillende beleidslijnen. Het is duidelijk een "mainstream”-concept, absoluut geen marginaal sociaal beleid dat een reeks interessante, technische aspecten bevat maar niettemin een duidelijk marginaal karakter heeft.
Door deze agenda is het sociaal beleid een kernpunt van de Europese politiek geworden. Natuurlijk rijst de vraag of deze agenda niet uitsluitend politieke belangen dient. Maar deze suggestie moet echt worden verworpen. De agenda dient geen politieke belangen en kan dat ook niet, omdat de aanpak die met betrekking tot de agenda wordt gevolgd, al jaren geleden is geformuleerd. De agenda is bovendien opgenomen in een hele reeks Commissiedocumenten die eveneens door het Parlement zijn behandeld. Hij is ook niet gerelateerd aan enigerlei belangrijke politieke gebeurtenis, zoals bijvoorbeeld het Ierse referendum.
Deze agenda laat onder andere zien dat de Commissie vastbesloten was om de agenda vorm te geven als een procedure waarin alle instrumenten worden gebruikt die de Commissie op Europees niveau tot haar beschikking heeft, zoals communautaire wetgeving, de open coördinatiemethode en alle andere methoden. De agenda bevat derhalve niet alleen wetgevingsvoorstellen, maar natuurlijk ook voorstellen voor mededelingen en voor andere documenten.
Ik wil benadrukken dat deze agenda realistisch is voor zover de genoemde alternatieven door de Commissie kunnen worden beïnvloed. Over de verschillende voorstellen zal ongetwijfeld in het Parlement worden gedebatteerd en ze zullen zeker op tal van punten worden geamendeerd. Maar het zijn desalniettemin reële voorstellen, waarover van gedachten kan worden gewisseld. In het debat is ook tussen neus en lippen door gesuggereerd dat de voorstellen op het terrein van gezondheidszorg een achterdeur zijn naar de Bolkesteinrichtlijn op dit terrein. Ik denk dat ik daarop moet reageren. Dat is niet het geval. Deze voorstellen strekken niet tot een vrije dienstverlening, maar zullen Europeanen gemakkelijker toegang verschaffen tot gezondheidszorg. De voorstellen bevatten ongetwijfeld een hele reeks zeer gevoelige punten en het is duidelijk dat ze serieus en diepgaand zullen worden besproken. Niettemin zullen ze in grote lijnen tot een betere gezondheidszorg voor de Europese burger leiden.
Iets anders dat ik zou willen benadrukken, is het duidelijk in de agenda verwoorde idee van armoedebestrijding. Tijdens het debat is gevraagd met welke methoden dat gaat gebeuren. In de agenda wordt er niet van uit gegaan dat er maar één effectieve methode van armoedebestrijding is. De bedoeling is juist om armoede langs verschillende wegen te bestrijden. Het beperken van vroegtijdige schoolverlating is een manier om de armoede te verminderen, maar bijvoorbeeld ook het creëren van mogelijkheden voor permanente educatie. Het benadrukken van rechtvaardigheid en sociale effectiviteit bij pensioenstelsels is een duidelijk verwoorde intentie die eveneens bijdraagt aan armoedebestrijding. Hetzelfde geldt voor discriminatiebestrijding en implementatie van de daartoe strekkende richtlijnen, omdat zo bijvoorbeeld de arbeidsmarkt voor gehandicapten wordt opengesteld en wordt voorkomen dat oudere werknemers worden gediscrimineerd.
Ook de kwestie van gelijke kansen voor mannen en vrouwen kwam aan de orde. Dit is een kwestie die al in andere richtlijnen wordt behandeld, waardoor het niet essentieel werd geacht om de gelijkheid van mannen en vrouwen expliciet in de voorgestelde richtlijn op te nemen.
Er was ook een debat over de IAO-verdragen. Ik wil duidelijk benadrukken dat deze agenda zonder enige twijfel laat zien dat de Commissie en Europa zich wereldwijd krachtig willen inzetten voor fatsoenlijk werk. Net als de richtlijn tot uitvoering van de overeenkomst tussen werknemers en werkgevers betreffende maritieme arbeid, laat de agenda duidelijk zien hoe Europa tegen de verschillende IAO-verdragen aankijkt. In alle documenten worden de Europese staten opgeroepen om alle verdragen zo snel mogelijk te ratificeren.
Dames en heren, het debat was diepgaand en zo nu en dan ook hard. Ik denk dat het heeft laten zien hoe belangrijk het Europees sociaal beleid is.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt plaats tijdens de volgende vergaderperiode, ergens in Europa.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Petru Filip  
Voorzitter, na de gebruikelijke verklaringen dat 2008 het jaar van de herstart van sociaal Europa wordt, bestaat het zogenoemde "sociaal pakket” uit een reeks wetgevingsinitiatieven waarvan de convergentie zich voorlopig nog in de fase van de goede voornemens bevindt. Misschien is het tijd dat we een aantal kwesties waarvan de gevolgen voor de burger groter dan ooit zijn, krachtiger en met meer toewijding ter hand nemen.
Onder deze omstandigheden moeten we alle EU-burgers verzekeren van niet-discriminerende woon- en werkomstandigheden. Om te beginnen lijkt het in deze context niet alleen opportuun maar noodzakelijk om de besprekingen over een communautair minimumloon te hervatten. Hetzelfde geldt voor het creëren van uniforme voorwaarden in alle EU-landen met betrekking tot de communautaire arbeidsmarkt. Het is niet juist dat er nog steeds EU-landen zijn waar Europese burgers worden onderscheiden naar het land van herkomst.
In dezelfde context lijkt ook het initiatief van de Commissie om met betrekking tot de EU-strategie inzake sociale integratie en sociale bescherming de zichtbaarheid en werkmethoden te verbeteren en de synergie met ander beleid te versterken, van belang. Ik heb verheugd kennis genomen van het Commissievoorstel voor een horizontale richtlijn inzake discriminatiebestrijding op andere terreinen dan arbeid.
Lívia Járóka  
schriftelijk. - (HU) Een van de belangrijkste resultaten van de vernieuwde sociale agenda van de Europese Commissie moet het herstel van de rechten van de Europese Roma als Europese burgers zijn en de beëindiging van hun sociale uitsluiting. Ik ben blij dat het document dit ondersteunt.
Op de terreinen die in de agenda worden genoemd - onderwijs, werkgelegenheid, woonomstandigheden, discriminatie en gezondheid - bevinden de Roma zich in een beduidend slechtere situatie dan de meeste andere mensen.
Programma's voor permanente educatie die Roma geschikte vaardigheden voor de arbeidsmarkt geven of om als zelfstandige aan de slag te kunnen, zijn mogelijk een nuttig instrument voor het bestrijden van de werkloosheid onder deze groep.
Antidiscriminatie-instrumenten moeten worden omgezet in nationale rechten, zodat mensen die het slachtoffer zijn van discriminatie, naar de rechter kunnen stappen, en nationale autoriteiten en emancipatie-instellingen ingeval van discriminatie sancties kunnen opleggen.
De Structuurfondsen zouden een veel effectievere bijdrage kunnen leveren aan het verminderen van de sociale uitsluiting van Roma, maar daarvoor zou op zijn minst de NGO's die de belangen van de Roma behartigen recht op inspraak moeten worden gegeven bij de selectie, planning, uitvoering en evaluatie van de projecten die uit de Fondsen worden gefinancierd en moeten deze NGO's worden geholpen bij het opstellen van de noodzakelijke offertes.
We hopen dat de sociale agenda een antwoord kan geven op deze vragen. Ik denk dat het belangrijk is dat deze onderwerpen tijdens de grote Romaconferentie van 16 september worden besproken en hoop dat de kwestie van hun maatschappelijke integratie op de agenda van de Europese Raad wordt geplaatst, als afzonderlijk punt en als onderdeel van de sociale agenda.
Sirpa Pietikäinen  
schriftelijk. - (FI) Voorzitter, dames en heren, met dit sociale pakket levert de Commissie haar plannen voor de langverwachte hervorming van het sociale gebouw van de Unie. Zoals zo veel van mijn collega's had ik echter graag gezien dat de Commissie in haar voorstellen en hervormingen wat met durf en ambitie had getoond. Naar mijn mening schiet het pakket met name tekort als het gaat om het verzekeren van essentiële overheidsdiensten.
Desalniettemin bevat het tal van goede voorstellen. Ik wil de Commissie er met name voor danken dat ze na lange beraadslagingen heeft besloten tot het opstellen van een antidiscriminatierichtlijn die alle discriminatiegronden bestrijkt. Wanneer burgers het slachtoffer worden van discriminatie moet geen onderscheid worden gemaakt naar de vorm of de grond van de discriminatie. De horizontale aanpak is de enige manier om iedereen een gelijke behandeling te kunnen garanderen. Verder is ook het voorstel voor het versterken van de rol van de Europese ondernemingsraden erg welkom.
Het voorstel voor een richtlijn inzake patiëntenrechten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg, dat in de media betrekkelijk weinig aandacht heeft gekregen, zal voor veel Europeanen concrete gevolgen hebben in hun dagelijks leven. Nu de Europese grenzen opengaan en de behandelmogelijkheden in de gezondheidszorg toenemen, is het des te belangrijker dat duidelijk is wie verantwoordelijk is voor de gezondheid van een patiënt en hoe ver die verantwoordelijkheid reikt. Het Commissievoorstel is een welkome verduidelijking van pan-Europese regels.
Ondanks zijn tekortkomingen is het pakket duidelijk een stap in de goede richting en ik hoop dat de Commissie zich de komende jaren verder zal inspannen om het vertrouwen van Europese burgers in hun sociale zekerheid te vergroten. In dit verband verzoek ik de Commissie met klem om op te schieten met haar plannen voor een richtlijn strekkende tot verlenging van het moederschapsverlof van veertien tot achttien weken. Ik hoop dat dit zo spoedig mogelijk werkelijkheid wordt. Ik zou graag zien dat het Commissievoorstel zich met name richt op verlenging van het ouderschapsverlof en zo beide ouders meer rechten en mogelijkheden geeft om na de geboorte van hun kind thuis te blijven.
Katrin Saks  
schriftelijk. - (ET) Martin Schultz heeft ongetwijfeld gelijk wanneer hij zegt dat het sociaal pakket krachtiger had gekund. De Commissie had eerder met dit pakket moeten komen, zodat we deze belangrijke kwestie niet aan de vooravond van de verkiezingen hadden hoeven afhandelen. Als ze het eerder had voorgelegd, hadden we de tijd gehad om alle details van dit belangrijke pakket zorgvuldig tegen elkaar af te wegen. En belangrijk is het pakket zeker.
Ik zou onder andere willen ingaan op de mededeling van de Commissie inzake het Europees Globaliseringsfonds. Hoewel uit hoofde van dit fonds steun is verleend aan duizenden mensen in onder meer Duitsland, Frankrijk, Portugal en Finland, blijkt uit een enquête van 2007 dat een betrekkelijk groot deel van het fonds niet is gebruikt.
In augustus hebben ook textielwerkers in Litouwen steun uit het fonds ontvangen. Het is een goed teken dat ook de nieuwe lidstaten met succes om financiële hulp kunnen vragen voor het doorvoeren van de veranderingen die de globalisering noodzakelijk maakt.
De Commissie gaat spoedig onderzoek doen naar de criteria waaronder steun wordt verleend. Ik wijs erop dat in kleine landen als Estland tal van ondernemingen als gevolg van de globalisering honderden mensen hebben moeten ontslaan. Vereenvoudiging van de procedure voor het verlenen van EGF-steun zou het ongetwijfeld ook eenvoudiger maken om deze mensen te helpen.
Silvia-Adriana Ţicău  
schriftelijk. - (RO) Het Verdrag van Lissabon bevestigt dat de Unie een sociale markteconomie moet realiseren die haar burgers toegang verschaft tot fatsoenlijke woon- en werkomstandigheden, goed onderwijs, een goede gezondheidszorg en sociale bescherming.
De bevolking van de Unie wordt ouder. Terwijl het aantal burgers dat ouder is dan 65 jaar in 2007 nog 17 procent bedroeg, zal dit percentage in 2030 zijn opgelopen tot 24,6. Volgens de meest recente statistieken van Eurostat zal vanaf 2015 het aantal sterfgevallen hoger zijn dan het aantal geboorten, waardoor de Europese bevolking zal dalen van 521 miljoen in 2015 tot 506 miljoen in 2060.
Onder deze omstandigheden blijft migratie de belangrijkste factor voor bevolkingsgroei in de Unie. De migratiestromen hebben echter niet op alle lidstaten hetzelfde effect. Terwijl bijvoorbeeld Ierland voor de periode tussen 1985 en 2007 een bevolkingsgroei van 21,8 procent registreerde, nam de bevolking van Bulgarije over diezelfde periode met 14,4 procent af.
Welke oplossingen biedt het sociale pakket voor deze uitdagingen? De burgers van de Unie verwachten krachtige maatregelen voor het creëren van goedbetaalde banen, toegang tot kwalitatief goed onderwijs en goede gezondheidszorg en sociale bescherming.
Het sociaal pakket is bij wijze van spreken de verzekeringspolis voor de toekomst van de Unie en essentieel voor haar langetermijnontwikkeling.
Bernard Wojciechowski  
schriftelijk. - (EN) Het laat geen twijfel dat het Europese sociale model moet worden hervormd. Dat geldt met name voor het verouderde socialezekerheidsstelsel dat nog steeds in veel van de grotere lidstaten overheerst. Praten over een Europees sociaal model lijkt een stap in de verkeerde richting.
Geen enkele sociale agenda of ander sociaal-beleidsdocument van de Commissie zal reële economische groei of werkgelegenheid bevorderen. Terwijl de economische crisis in de Verenigde Staten ons continent in snel tempo nadert, dienen onze regeringen maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat onze burgers de negatieve gevolgen van de recessie zo weinig mogelijk merken. De EU-bureaucratie zal een economische crisis of recessie niet kunnen stoppen. De lidstaten moeten zich concentreren op het liberaliseren van hun economieën, het verlagen van belastingen en rentetarieven, en het verminderen van de bureaucratische rompslomp, met name voor kleine ondernemingen.
Centraal ingrijpen in de economie is in het verleden altijd mislukt. De kans is groot dat de maatregelen van bovenaf die door de Commissie worden voorgesteld, onze burgers niet zullen helpen om hun baan te behouden. Sterker nog, die maatregelen staan de economische en werkgelegenheidsgroei mogelijk zelfs in de weg.
(De vergadering wordt om 11.40 uur onderbroken in afwachting van de stemmingen en om 12.00 uur hervat)
Dimitar Stoyanov
(BG) Voorzitter, ik wil het Parlement er graag van in kennis stellen dat ik in strijd met het Protocol inzake de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen op 30 juli door de politie werd gearresteerd en geslagen en dat men zelfs dreigde om mijn keel door te snijden.
Het is een schande dat het Parlement zich nog steeds niet heeft uitgesproken over dit misdrijf dat tegen mij is gepleegd. Mijn vraag aan de collega's in deze zaal is dan ook de volgende: Waar wachten jullie op? Moeten ze mijn keel eerst echt doorsnijden? Moeten ze hun dreigementen eerst vervullen en mij vermoorden voordat jullie je hierover uitspreken? Tegen een lid van het Europees Parlement is een wrede onrechtvaardigheid begaan en jullie zeggen geen woord. Dank u.
De Voorzitter
Dank u dat u ons hierover in kennis hebt gesteld, mijnheer Stoyanov. We zullen het doorgeven aan de bevoegde instantie binnen de instelling.
