Begrotingsevaluatie (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over de verklaring van de Commissie over de begrotingsevaluatie.
Janusz Lewandowski
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, vandaag heeft de Commissie haar mededeling over de begrotingsevaluatie vastgesteld, die hier in het Parlement onmiddellijk voorgelegd wordt aan de door de bevolking gekozen vertegenwoordigers.
Oorspronkelijk was het de bedoeling dat dit al in 2008-2009 zou plaatsvinden, maar door allerlei gebeurtenissen - de late goedkeuring van het Verdrag van Lissabon, de late benoeming van de leden van de Commissie en vervolgens een nieuwe Europa 2020-strategie - komt het er nu pas van, in oktober 2010.
De begrotingsevaluatie moet beschouwd worden als een integraal onderdeel van onze overwegingen over de vraag hoe we Europa concurrerender, dynamischer, meeromvattend en duurzamer kunnen maken, maar kan niet losgezien worden van de politieke doeleinden. Het gaat hier om politiek uitgedrukt in cijfers en uit de geschiedenis blijkt dat er altijd een specifieke, politieke context aan het begrotingsdebat verbonden is geweest. In het verleden waren dat de gemeenschappelijke markt, de gemeenschappelijke munt en de uitbreiding.
We kunnen ons deze keer betere politieke doelen wensen, omdat er duidelijke, nieuwe verantwoordelijkheden uit het Verdrag van Lissabon voortkomen. Het is ook duidelijk dat we gemeenschappelijke Europese antwoorden moeten vinden op gemeenschappelijke uitdagingen op het gebied van klimaatverandering, energie, veiligheid en migratie.
Anderzijds hebben we een eurosceptisch Europa, een eurosceptisch Europa na de crisis. Er bestaat werkelijk spanning - of zelfs een tegenstrijdigheid - tussen die twee dingen en we moeten die spanning opheffen. Er is consensus nodig; er is unanimiteit nodig over de volgende financiële vooruitzichten.
We moeten op onze ervaring bouwen; die ervaring maakt deel uit van de begrotingsevaluatie. De ervaring leert ons dat we het evenwicht tussen voorspelbaarheid en flexibiliteit moeten herstellen. Vanaf de introductie van het financieel kader in 1988 heeft Europa rust en voorspelbaarheid op financieel gebied. Daardoor hebben de verschillende regio's, boeren en onderzoekers voldoende tijd om hun projecten voor te bereiden en te voltooien.
Daarmee hebben we echt wat bereikt. Het is echter ten koste gegaan van de flexibiliteit en in het verleden is gebleken hoezeer we te maken kunnen krijgen met onverwachte ontwikkelingen. We kunnen trots zijn op bepaalde maatregelen - de ruimhartige en snelle reactie op de overstromingen in Pakistan en op de problemen in Haïti - maar over het algemeen zijn we traag. Het heeft ons een jaar gekost om geld bijeen te brengen voor de voedselhulpfaciliteit. Intern zijn we het langzaamst; we reageren sneller op uitdagingen van buitenaf.
We leren hier dus uit dat we flexibeler moeten zijn. We moeten gemakkelijker fondsen en niet-bestede overschotten kunnen overdragen, en gebruikmaken van front- en backloading. In de begrotingsevaluatie stellen we vaste marges voor die aan het einde van de financiële vooruitzichten groter zijn, en we stellen ook voor om prestatiegerichte reserves aan te leggen.
Een ander aspect waar we rekening mee moeten houden is natuurlijk de economische crisis. Door slim gebruik te maken van de nieuwe functies van de begroting, zouden zij kunnen dienen als een klein sectoraal en lokaal anticrisispakket. Dit zou als zekerheid kunnen dienen voor leningen buiten het betalingsbalansmechanisme om. Ook kan het een gereedschapskist zijn voor de versterking van het stabiliteits- en groeipact.
Ik noem nog een aspect van de begrotingsevaluatie, namelijk dat de discussie over prioriteiten altijd overschaduwd wordt door het netto saldo - een juste retour-type benadering van de begroting die te maken heeft met de complexe inkomstenkant van de Europese begroting. Een stimulans om uit deze vicieuze cirkel te komen zou een open gedachtewisseling zonder taboes zijn, waarbij we niet alleen de uitgaven zouden kunnen analyseren, maar ook de inkomstenkant van de Europese begroting.
Zoals Commissievoorzitter Barroso al zei in zijn Staat van de Unie-toespraak, het gaat hier niet om meer of minder uitgaven, maar om slimmere uitgaven. In de begrotingsevaluatie staan een paar suggesties over hoe Europese toegevoegde waarde gegenereerd kan worden en over hoe de nieuwe legitimering van de Europese begroting tot stand gebracht kan worden.
We moeten het doen. We bundelen hulpbronnen op Europees niveau, zodat lidstaten in hun kosten kunnen snoeien, overlappingen kunnen vermijden en een groter rendement op het eigen vermogen kunnen behalen.
Laat ik onderzoek en infrastructuur als voorbeeld nemen. Onderzoek en infrastructuur kunnen uitgevoerd worden door gemeenschappelijke taken op een samenhangende en gecoördineerde manier op te pakken, speciaal in het geval van grensoverschrijdende gevolgen, zoals op het gebied van energie, veiligheid, migratie en klimaatverandering.
We kunnen het doen door solidariteit te tonen bij natuurrampen of door mensen veroorzaakte rampen, en we kunnen en moeten het doen door gereedschappen te gebruiken waarmee we krachtiger kunnen optreden in de mondiale arena en Europa beter zichtbaar kunnen maken als de grootste donor (55 procent van de totale hulp).
Maar dat is niet genoeg. Wat we nodig hebben - en dat maakt ook deel uit van de begrotingsevaluatie - is zelfbeheersing op het vlak van bestuurlijke uitgaven. We hebben ook behoefte aan een veel professioneler beheer van grootschalige projecten en - dit betreft het afzonderlijke deel van de bijlage bij de begrotingsevaluatie - het innovatieve financieringsinstrument moet uitkomen boven 1 procent van het volume van de Europese begroting.
Waar het uiteindelijk op neerkomt, is dat eigen hulpbronnen heel belangrijk zijn. (Ik snoep nu misschien tijd af van mijn eindbeschouwing.) Het is zo gemakkelijk het huidige systeem als oneerlijk, ingewikkeld en strijdig met de Verdragen te bestempelen, maar het is ook te gemakkelijk ongefundeerde beschuldigingen uit te lokken als we dit onderwerp bespreken.
Het moet gezegd worden dat het Verdrag van Lissabon duidelijk aangeeft dat het besluit eigen middelen unaniem genomen moet worden en door alle lidstaten geratificeerd moet worden. De nationale belastingsoevereiniteit staat hier niet op het spel.
Het is echter de moeite waard na te denken over een systeem dat dichter bij het oorspronkelijke ontwerp staat, een stelsel waardoor de Europese Unie meer autonomie heeft en de lidstaten hun openbare financiën kunnen versterken door hun rechtstreekse bijdragen geleidelijk aan te verminderen. We zouden kunnen beginnen met de afschaffing van deze kunstmatige btw-overdracht. We hebben zes mogelijke kandidaten op een rij gezet: ze worden in het document genoemd en in de bijlage gekwantificeerd, maar niemand is natuurlijk perfect. Dit is geen vervanging van de nationale bijdrage, maar moet alleen als aanvulling gezien worden.
De begrotingsevaluatie is een uitnodiging tot, en de opening van, het hete begrotingsseizoen in de Europese Unie. Ik kijk ernaar uit met het Europees Parlement samen te werken. Het is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid te laten zien dat de Europese Unie in staat is de uitdagingen aan te gaan. De begroting zou daarbij het middel kunnen zijn waarmee het vertrouwen in ons Europees project hersteld wordt - als dat middel zich met beleid richt op het behalen van de doelstellingen.
Dank u voor uw aandacht.
Joseph Daul
namens de PPE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de begroting voor 2011 is de eerste die door dit Parlement moet worden behandeld en aangenomen in het kader van de nieuwe bevoegdheden die het krachtens het Verdrag van Lissabon heeft gekregen. Deze begroting is de eerste waarin wij ons onthouden van elke toename in het totale, door de Commissie voorgestelde volume. In plaats daarvan verkiezen wij een realistische en politieke benadering.
Een realistische benadering omdat onze lidstaten is verzocht zich tot het uiterste in te spannen om hun publieke uitgaven te saneren en te beperken. De fractie van de Europese Volkspartij (christendemocraten) is de eerste die hun verzoekt dit te doen. Een vermindering van overheidsuitgaven is inderdaad een eerste vereiste, willen onze economieën aan concurrentiekracht winnen en onder gunstige omstandigheden de mondiale concurrentiestrijd aangaan. Er is dus geen sprake van dat wij de EU-27 voor dit begrotingsjaar vragen uitgaven te doen die onverenigbaar zijn met de inspanningen van onze medeburgers in hun eigen nationale kader.
Onze benadering is echter evenzeer politiek, aangezien wij menen dat de begroting voor het jaar 2011 niet los kan worden gezien van de algemene financiële context van de komende jaren en, in het bijzonder, het perspectief van de komende financiële cyclus (2014-2020).
Dames en heren, als er een doel is dat ons Parlement tijdens deze zittingsperiode moet nastreven, dat is het om ervoor te zorgen dat het Europees beleid zodanig is gefinancierd dat de uitdagingen kunnen worden aangegaan. Het gaat er niet noodzakelijkerwijs om meer geld te vragen maar om ervoor te zorgen dat de taken die aan de Europese Unie zijn toevertrouwd met adequate financiële middelen kunnen worden volbracht. Onze staten kunnen zelfs bezuinigen en hun bijdragen aan de communautaire begroting verlagen indien zij aanvaarden dat Europa zijn financiële, thans achterhaalde stelsel wijzigt en profijt trekt van eigen middelen. Een op Europees niveau uitgegeven euro is inderdaad rendabeler, productiever dan een op nationaal niveau uitgegeven euro, aangezien een Europese euro geen tekort hoeft te dekken.
Op nationaal niveau is de euro in sommige landen niet meer dan de helft of minder waard. Eveneens op nationaal niveau duikt deze euro die nog niet is gekortwiekt op in de vorm van een cohesiefonds, plattelandsontwikkelingsfonds of fonds ter stimulering van innovatie. Ik verzoek de Raad zich serieus te buigen over deze nieuwe benadering van de Europese financiering. Ik bedank commissaris Lewandowski dat hij de discussie reeds is aangegaan met onze ministers van financiën.
De Europeanen hebben het recht te weten wat hun overheden uitgeven, of deze nu lokaal, regionaal, nationaal of Europees zijn. De lidstaten moeten klaar zijn om deze uitdaging aan te gaan. Mijnheer de voorzitter van de Raad, heren ministers, u hebt in uw handen de sleutel om deze discussies en onderhandelingen in gang te zetten en de Europese lidstaten te helpen vooruitgang te boeken, opdat de Brusselse euro op het niveau van onze medeburgers in de lidstaten terugkeert en een veel productievere euro wordt en nieuwe banen schept op Europees niveau. Ik smeek u, u hebt nog een kans. En als kerstcadeau moet u ons aankondigen dat de eigen fondsen en eigen middelen van Europa onder uw voorzitterschap onderwerp van serieuze discussie en serieuze onderhandelingen worden. Ik verzeker u dat daar nog lang over zal worden nagepraat als ons dit lukt.
Stéphane Le Foll
namens de S&D-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Wathelet, commissaris, ik wil graag het woord nemen zonder terug te komen op het debat zoals zich dat tot op heden heeft voltrokken.
Er is over een begroting voor 2011 gesproken, met inachtneming van bekende beperkingen: de beperkingen ons opgelegd door een diepe crisis die heel Europa treft, met nationale overheidsschulden die kunnen leiden tot twee hypothesen. Of deze nationale overheidsschulden leggen de Europese schulden aan banden, of deze nationale schulden geven een nieuwe richting aan en leiden tot een nieuw Europees elan. Dat is de vraag.
Ik vraag u bovenal, commissaris, om tijdens de bespreking van de budgettaire herziening, tijdens de bespreking van de budgettaire perspectieven voor de periode na 2013, niet volledig vast te blijven te zitten in het crisisverhaal, behalve als u mij en alle Europese burgers gaat zeggen dat de crisis in Europa nog lang zal aanhouden.
Ons hele probleem is eigenlijk om de crisis te beheersen en onze tekorten en schulden terug te dringen en ook om ons voor te bereiden op een bevrijding van de crisis. Op dat punt is de budgettaire kwestie van belang. We kunnen de crisis niet te boven komen, en dat heeft Joseph Daul zojuist gezegd, als uit de Europese begroting - want hij is Europees - geen middelen kunnen worden gevonden om terug te winnen waaraan het ons nu ontbreekt, te weten groei, het scheppen van banen, innovatie, onderzoek. Dat is waar het om gaat en het is in dat licht dat de begroting moet worden besproken. We moeten niet doen wat we veel te vaak doen: constant de kwestie van de crisis, van de tekorten, herkauwen. De Raad blinkt daar werkelijk in uit.
Ik heb opgemerkt dat Angela Merkel en Nicolas Sarkozy in Deauville een schot voor de boeg hebben gelost door een hervorming van de Verdragen aan te kondigen, zonder daarover enig overleg te hebben gehad met de heer Van Rompuy, om alle staten te straffen die de begrotingsdiscipline in de toekomst niet eerbiedigen.
Dat is hoe het op het niveau van de Raad heden ten dage is gesteld, terwijl het Parlement maar één ding vraagt, in het bijzonder aan de Commissie, en dat is om te proberen het Europese project vlot te trekken, wat aan de hand van de begroting moet gebeuren.
Nu, u hebt notitie genomen van een aantal zaken waarover we het helemaal eens zijn. Er is meer flexibiliteit nodig. Uiteraard moeten we samen de capaciteit zien te vinden om een veel flexibelere begroting te hebben, omdat het een noodzaak is; het vermogen van de Europese Unie om op ontwikkelingen in te spelen staat op het spel. Vanzelfsprekend gaat het er ook om prioriteiten vast te stellen en te zorgen voor een efficiënte Europese begroting. Maar waar we tegen elkaar duidelijk over moeten zijn, is dat we een tijdschema nodig hebben, dat we samen doelen moeten vaststellen. Commissaris, het kan niet blijven bij woorden, toezeggingen, geschreven teksten die heel interessant zijn en die ik voor de volle honderd procent ondersteun.
Nu moeten we praktisch worden en, dat vooral, ons richten op een essentiële kwestie waar we omheen zijn blijven draaien: die van de eigen middelen. Wat te doen om morgen voor Europa te beschikken over eigen middelen, of - beter gezegd - voor alle Europese burgers, zodat we allen de weg naar groei terugvinden en een nog betere weg voor het Europa van morgen?
Het is aan u, commissaris, om ons ambitieuze voorstellen te doen.
Guy Verhofstadt
namens de ALDE-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, ik wil alleen maar zeggen dat ik vind dat de Commissie met een goed document is gekomen - zij het vijftien maanden te laat.
Verder is het een klein detail dat de tussentijdse evaluatie normaal gesproken vijftien maanden geleden had moeten plaatsvinden en dus niet meer ter sprake hoeft te worden gebracht. Immers, elke keer dat er onderhandelingen zijn, wordt ons een tussentijdse evaluatie aangesmeerd die aan het einde van de termijn komt. Dat werkt helemaal niet en is dus niet voor herhaling vatbaar.
Ten tweede: het essentiële punt van dit dossier zijn de eigen middelen. En waarom? Omdat dit de basis vormt van de Europese Unie. De founding fathers van de Unie hebben een Europese Unie geschapen op basis van eigen middelen, ofwel douanerechten, belastingen op ingevoerde agrarische producten en btw. Dat is wat er is gebeurd. Vanwege de Britse korting is er begonnen met nationale bijdragen. Dat is de realiteit. We moeten dus terugkeren naar deze eigen middelen als basis voor financiering. Dat moet gebeuren omdat het de enige mogelijkheid is om Europa voort te stuwen. Het moet ook gebeuren om redenen van democratie.
In een democratie is één ding noodzakelijk: dat de mensen hun afzonderlijke inkomsten rechtstreeks aan Europa betalen en aldus, aan de hand van deze middelen, kunnen bijdragen aan de werking van de Europese Unie en deze kunnen controleren.
Mijn tweede punt, mevrouw de Voorzitter, betreft in feite zaken die hier te berde worden gebracht: men zegt dat de Europese begroting en de bijdragen op Europees niveau moeten worden verminderd om de overheidsfinanciën te saneren - dat is kletskoek. De realiteit is dat de fiscale tekorten, de begrotingstekorten in Europa, thans 868 miljard euro bedragen, ofwel 7 procent van het bruto binnenlands product. Zelfs indien we het idee aanvaarden dat we de uitgaven op Europees niveau afremmen en de Europese begroting geheel bevriezen, dan worden deze 868 miljard teruggebracht tot 860 miljard. Dat is nu de werkelijkheid. Wat moet worden gedaan, is het tegendeel: het overdragen van nationale bevoegdheden naar Europees niveau om de kosten voor lidstaten te verminderen.
Defensie, onderzoek, diplomatie, infrastructuur: ziedaar taken die beter door de Europese Unie kunnen worden uitgevoerd en waarmee de begrotingstekorten mede kunnen worden verlaagd. En zo moet er nu worden gehandeld, mijnheer de voorzitter van de Raad: er moet op het gebied van eigen middelen vooruitgang worden geboekt, anders komt er geen akkoord over de begroting voor 2011.
Bas Eickhout
namens de Verts/ALE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank de commissaris voor de begrotingsevaluatie, die we nu eindelijk te zien krijgen. Het belangrijkste van de begrotingsevaluatie is dat we kritisch gaan kijken of er met de middelen van de EU bereikt is wat we denken. Er gaat veel geld naar landbouw- en cohesiefondsen; heeft dit geld resultaten opgeleverd voor de beoogde doelen? Ik moet zeggen dat de begrotingsevaluatie nogal zuinig is met antwoorden op dat soort vragen.
Maar laten we ons op de toekomst richten. Ik juich uw opstelling toe, meneer de commissaris, wanneer u zegt dat we moeten kijken naar de doelstellingen die vermeld worden in de 2020-strategie - dat wil zeggen doelstellingen met betrekking tot innovatie, klimaat, de uitroeiing van armoede, werkgelegenheid. Die doelstellingen moeten centraal staan en zouden ook gebruikt moeten worden voor de begrotingsevaluatie. Dat heeft consequenties voor ons landbouw- en cohesiebeleid en we verwachten dat de Commissie goede en ambitieuze hervormingen doorvoert om ervoor te zorgen dat dit landbouw- en cohesiebeleid inderdaad resultaten oplevert op het gebied van armoedebestrijding, vermindering van broeikasgassen, innovatie en werkloosheid. Nogmaals, dat is volgens mij heel belangrijk.
Ik wil nu iets zeggen over enkele wezenlijke ideeën die u aansneed, zoals nieuwe ideeën over particuliere investeerders. Ik moet zeggen dat het onderwerp particuliere investeerders al eerder aan de orde gesteld is, maar door onze ervaringen met ITER en GALILEO weten we dat ze er niet zijn. Nu ze niet beschikbaar zijn, moeten we er dus voor zorgen dat we niet op hen bouwen.
Wat betreft de Europese Investeringsbank: ja, probeer de EIB erbij te betrekken, maar het kernpunt is de democratische verantwoordingsplicht van de Investeringsbank. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat hun investeringen ook resultaat opleveren?
Ten slotte onze eigen middelen. Er wordt weer melding gemaakt van de belasting op financiële transacties, maar van de ECOFIN van deze week weten we dat die belasting niet door de Commissie gesteund wordt; ze staat niet eens op de Barroso-lijst voor de G20. Toch wordt ze in dit document genoemd; er staat in het document dat dit type inkomsten gebruikt kan worden. Hoe staat de Commissie tegenover de belasting op financiële transacties? Het standpunt van de commissie is hier vaag en inconsequent.
Marta Andreasen
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, deze tussentijdse evaluatie van het meerjarig financieel kader door de Europese Commissie brengt nieuws dat naar mijn mening reden voor ongerustheid is voor alle Europeanen, maar in het bijzonder voor de Britten. Er wordt namelijk een zwakke poging gedaan de uitgaven voor het gemeenschappelijke landbouwbeleid te verminderen, maar de poging de Britse korting uit de weg te ruimen is nog radicaler. Wat echter nog erger is, is dat het duidelijk de bedoeling is een nieuw eigen middel te creëren. Net als een dief wil de Europese Unie nu rechtstreeks de zakken van de Britse belastingbetaler leegmaken. Of het nu gaat om CO2-heffing, een bankenheffing of wat dan ook, het is zeker dat de belastingbetaler meer zal lijden.
Wanneer mensen merken dat de EU hun geld afpakt, zullen ze zich meer en meer storen aan de verspilling en het gebrek aan transparantie van de EU. Voor de afschaffing van de korting en de invoering van een nieuwe Europese belasting - laten we het beestje maar bij de naam noemen - is het niet nodig veranderingen in het Verdrag aan te brengen. Voor de afspraak tussen de Duitse bondskanselier en de Franse president over het opleggen van politieke sancties om financiële stabiliteit te waarborgen, is dat wél nodig.
Als de EU meer macht wil, moet zij daar toestemming voor vragen aan degenen die door haar geregeerd worden. Als EU-politici een nieuwe Verdrag willen, moeten ze de mensen een referendum gunnen. Nu heeft 'onbuigzame Dave' de kans zijn verbroken belofte om een referendum over de EU te houden, goed te maken. Ik geloof het pas als ik het zie.
Salvador Garriga Polledo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, het zou interessant geweest zijn als de heer Verhofstadt, in plaats van de zaal te verlaten, ook de documenten van de Europese Commissie had gelezen. Een ervan maakt namelijk duidelijk dat deze begrotingsevaluatie vertraging heeft opgelopen omdat er een akkoord was met het Parlement om de evaluatie uit te voeren zodra het Verdrag van Lissabon in werking was getreden. Maar goed...
Ik wil de commissaris bedanken voor deze mededeling. Ze vormt een goede intellectuele oefening over de manier waarop de financiële vooruitzichten tot nu toe hebben gewerkt en hoe ze in de toekomst zullen moeten werken.
En nogmaals bedankt dat u ons gewezen hebt op de tekortkomingen van deze financiële vooruitzichten, en met name op het schokkende onvermogen van het huidige financiële kader om aan onverwachte behoeften te voldoen.
Ik herinner u eraan dat we tot nu toe bij onverwachte noden geen ander antwoord konden bedenken dan geld van de landbouw af te nemen en ergens anders aan te besteden. Zo kunnen we in de toekomst niet verder.
Mijnheer de commissaris, ik besef hoe moeilijk het moet zijn om een dergelijke evaluatie op te stellen (die in geen geval verward mag worden met een herziening), en ik erken dat dit een briljante oefening is. Toch kan ik de verleiding niet weerstaan om hardop de toelichting voor te lezen die bij deze ingediende mededeling was gevoegd:
(EN) In de begrotingsevaluatie worden vaak de volgende vragen gesteld: wat is de mededeling over de begrotingsevaluatie, wat is zij niet, en waarom een begrotingsevaluatie?
(ES) Drie zeer elegante vragen om het onverklaarbare te verklaren, namelijk dat in deze mededeling geen cijfers voorkomen.
Gerben-Jan Gerbrandy
Voorzitter, ik kan mij nog herinneren dat wij vroeger altijd wat meewarig deden over de meerjarenplannen in de Sovjetunie, maar als ik me niet vergis waren die maar voor vijf jaar, terwijl wij nu zitten met hele onflexibele meerjarenbegrotingen voor zeven jaar. Een van de grootste problemen vind ik op dit moment - en dit wordt bevestigd als ik naar commissaris Lewandowski luister wanneer hij het heeft over haalbaarheid - is dat we teveel kijken naar de haalbaarheid. Want dat is alleen maar goed voor gevestigde belangen.
Natuurlijk, we hebben unanimiteit, en daar zit een groot probleem. Maar gevestigde belangen is het enige dat op dit moment door de Europese begroting wordt bediend. Gevestigde belangen in de landbouw, in de visserij, in de cohesiehoek, en ook in de oude industrie als ik het zo mag noemen. Gevestigde belangen zijn een gevaar voor de dynamische economie die wij in Europa willen hebben.
Ik zie Europa, en met name de begroting, als een mammoettanker. Die is moeilijk van koers te veranderen, maar wij hebben nu de kans om die mammoettanker uit het water te halen en in het dok. Laten we die kans grijpen en eens kijken of we in staat zijn om die grote mammoettanker misschien wel om te bouwen tot een paar veel kleinere speedboten.
Tot slot, de eigen middelen. Die zijn niet alleen maar belangrijk omdat Europa dan eigen middelen heeft, maar ook om de perverse werking van de bijdragen van lidstaten nu tegen te gaan. Lidstaten zijn maar in één ding geïnteresseerd en dat is hoeveel geld ze kunnen terugharken van de Europese begroting. En dat bestrijden we met een eigenmiddelensysteem.
László Surján
(HU) De commissaris zei zojuist dat de begroting beleid in cijfers is. We kennen deze uitdrukking goed, maar beste commissaris, waar zijn de cijfers in dit stuk? Die ontbreken volledig. Ik weet dus niet waar we het nu over hebben. Tussentijdse evaluatie. Daar hadden sprekers voor mij het ook al over. We bevinden ons in het derde trimester en ik weet niet wanneer we deze evaluatie gaan afronden. Maar ik wil hier graag een vraag stellen. Ook aan de Raad, die deze misschien in vertaling zal ontvangen. We moeten deze evaluatie, of hoe we haar ook willen noemen, nog dit jaar afronden. Het heeft geen zin om in 2011 nog te bakkeleien over wat we ook alweer wilden doen in 2008 of wat we hadden moeten doen in 2008.
Ik denk dat we een begin moeten maken met het opstellen van het begrotingskader voor de volgende cyclus waarmee we min of meer al zijn begonnen. In het Parlement wordt hard gewerkt, evenals in de andere partnerinstellingen, naar ik aanneem. Daarbij moeten we echter moedige hervormingen doorvoeren. De kwestie van eigen middelen is hier te berde gebracht. Het is inderdaad een onmogelijke toestand dat we het enige parlement op de wereld zijn dat een begroting opstelt en de lasten hiervan naar de kiezers toe niet voelt, aangezien wij niet degenen zijn die het geld van de burgers innen, daar de nationale regeringen er nog tussen zitten.
Moeten we ons zorgen maken over de soevereiniteit van de lidstaten als het Europees Parlement zijn eigen uitgaven, de gemeenschappelijke Europese uitgaven zelf bij de burgers int en hierheen haalt? Ik weet dat dit een lastige kwestie is. Soevereiniteit is heel belangrijk. Ook een andere kwestie is heel belangrijk, mijnheer de Voorzitter, namelijk dat onze uitgaven volgens de overwegingen van subsidiariteit moeten plaatsvinden en dat we zaken die onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen niet naar het Europese niveau moeten willen overhevelen. Ik dank u voor uw aandacht.
Reimer Böge
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, enerzijds ben ik erkentelijk voor het streven van de Commissie om met deze mededeling het herzieningsdebat te verrijken. Anderzijds moet mij van het hart dat wij ons de evaluatievoorstellen op basis van de gemeenschappelijke verklaring van 2006 toen en nu anders voorgesteld hebben. Want als we de strekking van deze mededeling volgen, komt er voor 2014 geen evaluatie. Dat heeft echter tot gevolg, zoals ik eerder al gezegd heb, dat wezenlijke elementen van het Lissabonbeleid (of in elk geval gedeelten daarvan) die stoelen op het nieuwe Verdrag pas na 2014 begrotingtechnisch ter sprake komen. Dat stelt ons voor de vraag of we ons dat wel kunnen permitteren in het licht van de globalisering, waardoor het handelingsvermogen van de Europese Unie in politiek en economisch opzicht in het geding is. Ik krijg de indruk dat de toenmalige Commissie en de heer Prodi te ambitieuze voorstellen hebben gedaan, terwijl de huidige Commissie juist te voorzichtig is.
Natuurlijk moeten we, als we dan de volgende stap zetten, eerst het beter wetgeven eens centraal stellen om groei en werkgelegenheid te stimuleren, evenals vereenvoudiging, doelmatigheid, besparing op de uitvoeringskosten van programma's, voordat we om meer geld vragen. Dat geldt overigens ook voor wetenschappelijk onderzoek, waar we met tekorten zitten en er nog geelrode kaarten van de Europese Rekenkamer liggen. Nieuwe financieringsinstrumenten zijn ook nodig, evenals een discussie over wat we aanmoeten met innovatie-, industrie- en onderzoeksprojecten op grotere schaal, zoals ITER of Galileo, of met energieprojecten. Zeggen we daar ja of nee tegen? En als we ja zeggen, kunnen deze projecten dan ook naar behoren en beter dan voorheen in de Europese begroting tot het einde toe via de algehele financiële meerjarenplanning gefinancierd worden?
Ik zou met het oog op een vaak misleidende discussie op lidstatenniveau nog iets over de eigen middelen van de EU willen zeggen: het is volstrekt legitiem en in overeenstemming met het Verdrag (sterker nog, het vloeit uit het Verdrag voort) dat wij de eigen middelen ter sprake brengen. Het Verdrag stelt immers dat we ons, los van eventuele aanvullende inkomsten, uit eigen middelen moeten bedruipen. Aan deze discussie mag geen van ons zich onttrekken.
Jean-Luc Dehaene
Voorzitter, de tussentijdse evaluatie van het financieel meerjarenkader die de Commissie ons vandaag voorlegt, is tegelijkertijd ontgoochelend en hoopgevend. Ontgoochelend omdat het document geen enkel perspectief opent op een herziening van het meerjarenkader voor 2010-2012. De begroting 2011 heeft nochtans aangetoond dat dit onhoudbaar is. Het financieel kader houdt immers geen rekening met nieuwe taken ingevolge het Verdrag van Lissabon, noch met de 2020-doelstellingen. Dat is inderdaad onhoudbaar. Er moet minstens ruimte komen voor grotere flexibiliteit. Gelukkig bepleit de Commissie dit ook. Deze grotere flexibiliteit zou reeds vanaf 2012 van toepassing moeten zijn. Het document is anderzijds ook hoopgevend, omdat de Commissie eindelijk het debat over de eigen middelen opent. Dit wordt wellicht het grote debat van de komende jaren. Een moeilijk, maar onontkoombaar debat.
Het Verdrag stelt dat de EU-begroting uit eigen middelen moet worden gefinancierd. De huidige financiering gebeurt voor 80 procent door transfers uit nationale begrotingen. Dat zijn geen eigen Europese middelen. Zij maken deel uit van de uitgaven van de nationale begrotingen. Zij drukken op de nationale tekorten die het Europees Stabiliteitspact wil terugdringen. De lidstaten proberen dus deze transfers te beperken. Terzelfder tijd verwachten zij meer van Europa, zoals blijkt uit het Verdrag van Lissabon en de 2020-strategie.
Wij moeten deze contradictie doorbreken. Dit kan enkel door terug te grijpen naar échte eigen middelen. Deze moeten tegelijkertijd mogelijk maken de bijdragen van de lidstaten te verminderen en de middelen van de EU te verhogen. Terecht wijst de Commissie als mogelijke eigen middelen naar nieuwe vormen van belastingen die rechtstreeks verbonden zijn met beleidsterreinen die voornamelijk op Europees vlak worden uitgebouwd. Ik verwijs naar de regulering van de financiële sector en het klimaatbeleid. Hopelijk zullen ook de Europese Raad en de Raad de noodzaak begrijpen om nu dringend het debat over de eigen middelen te openen met het oog op de financiële vooruitzichten van na 2014.
Sidonia Elżbieta Jędrzejewska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik ben erg blij dat we dit document eindelijk voor ons hebben liggen. Het is goed dat het er gekomen is en dat het ons nu is voorgelegd. We kunnen natuurlijk altijd klagen dat het eerder had gekund en zo, maar er is, denk ik, één reden waarom we dit document op dit moment vooral moeten verwelkomen, en dat is omdat het taboeonderwerpen aan de orde stelt. We moeten nu geen enkele kwestie die verband houdt met de begroting van de Europese Unie, taboe verklaren en het overal over hebben, ook over onze eigen middelen. Die instelling is absoluut prijzenswaardig.
Ik wil ook graag waarschuwen voor een zeker risico in verband met de discussie over nieuwe eigen middelen. We weten allemaal dat dit een heikele discussie is, die zomaar een rem zou kunnen zetten op alle andere gesprekken over hoe de EU-begroting eruit zou moeten zien en de lering die we tot nu toe hebben getrokken uit de huidige financiële vooruitzichten. We moeten ons niet een doodlopende weg in laten manoeuvreren. We moeten de horizonten van ons debat verbreden en niet blijven hangen op het onderwerp van de eigen middelen, want dan komen we er echt niet uit.
Ik wil graag onderstrepen dat de inkomstenkant van de EU-begroting stabiel en voorspelbaar moet zijn. We moeten steeds in het achterhoofd houden wat de grote verdienste is van de EU-begroting, namelijk dat ze in evenwicht moet zijn. Het is een begroting die geen schulden maakt. Die waarde moet een leidend principe blijven. Daarnaast wil ik graag benadrukken dat de nieuwe eigen middelen de inkomsten van de Europese Unie stabiel en voorspelbaar moeten maken en ons bovendien uit de schulden moeten houden. Ik denk dat we dat moeten bedenken en dat we ons moeten realiseren dat het huidige systeem waarbij de inkomsten van de Europese Unie gebaseerd zijn op het bruto binnenlands product van de afzonderlijke lidstaten, niet zo slecht is dat we het moeten wegdoen.
Het nieuwe systeem moet mijns inziens een combinatie zijn van het nieuwe en het oude. We moeten nadenken over ingrijpende hervormingen, maar tegelijkertijd goede gebruiken niet a priori verwerpen. Met andere woorden: zowel continuïteit als verandering - het ene sluit het andere niet uit. We moeten uitgaan van wat al goed werkt en dit niet weggooien, om niet te blijven steken in een discussie die enkel over eigen middelen gaat en om na te denken over hoe we het nieuwe financiële kader wel moeten construeren.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, begrotingen moeten altijd geëvalueerd worden. Dat geldt voor gezinnen, voor de Europese Unie, en het gold zelfs voor Fagin in Oliver Twist. Toen zijn kleine zakkenrollersonderneming na zo'n twee keer zakkenrollen geen succes bleek te zijn. zei hij: "Ik denk dat we er nog eens over moeten nadenken.”
Het is goed dat we er hier ook nog eens over nadenken. We kunnen er vooral veel aan doen om datgene wat we proberen te bereiken, acceptabeler te maken voor de lidstaten en de burgers.
In de eerste plaats is de doelstelling om de bureaucratie met 25 procent - en hopelijk meer - te verminderen, zeer wenselijk en zeer goed te verkopen. In de tweede plaats moeten we er eens mee ophouden eigen doelpunten te zetten. Helaas moet ik het eens zijn met de uitspraken van sommige Eurosceptici dat het niet verstandig is geweest de entertainmentbegroting te verhogen. Dat was koren op de molen van de eurosceptici en het heeft eurofielen vermoedelijk teleurgesteld. In de derde plaats - en dat is heel belangrijk - is de hele kwestie van het creëren van eigen middelen zeer wenselijk. Ik vind dat onze Voorzitter, de heer Daul, het heel goed uitdrukte toen hij zei dat een bestede euro op Europees niveau meer waard is dan een euro die op het niveau van een lidstaat wordt uitgegeven. Ik vind dat we die lijn moeten volgen en in het bijzonder durfkapitalisten moeten stimuleren die obligaties voor europrojecten op het oog hebben om de verschillende projecten die we nodig hebben te financieren.
We hebben een O&O-doelstelling van 3 procent. Dat is volstrekt noodzakelijk voor Europa als we een sterke concurrentiepositie willen hebben en de banen willen creëren die we nodig hebben. De aanzienlijke financiering van onze eerste GLB-pijler moet ook gehandhaafd worden om ervoor te zorgen dat het platteland niet ontvolkt, en de tweede pijler moet de collectieve voorzieningen waarborgen. Bovendien mogen er geen concessies gedaan worden wat betreft de CO2-emissies, en ook natuurlijk niet wat betreft het cohesiebeleid, dat heel geslaagd is. Als we dat allemaal kunnen bereiken, hebben we uiteindelijk in 2020 een 4 procent hoger bbp en 5,6 miljoen extra banen.
Markus Pieper
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ook wij van de Commissie regionale ontwikkeling hadden hoge verwachtingen van de begrotingsevaluatie. Per slot van rekening is het Europese structuur- en cohesiebeleid een succesverhaal, zeker de laatste jaren. De bijdrage van het Cohesiefonds aan het overwinnen van de crisis is met name in de armste regio's aanzienlijk. De horizontale benadering die voor de vergroting van het concurrentievermogen en bevordering van de werkgelegenheid is gekozen leidt tot verheugende resultaten. Nooit werden EU-middelen doelmatiger ingezet, nooit hebben we meer ondernemers uit het mkb aansluiting gegeven op internationale netwerken. Nooit waren de regio's beter ingesteld op het benutten van Europese programma's. Het beroep op en gebruik van EU-middelen spreekt op dit punt duidelijke en bemoedigende taal. Tegelijk wist men onrechtmatigheden bij de bestedingen uit de structuurfondsen aanmerkelijk terug te dringen.
Helaas waren het de Rekenkamer, wetenschappers en regio's die ons hiervan op de hoogte brachten en niet de Europese Commissie of de lidstaten. Die zijn opvallend terughoudend. Een echte budgettaire tussenbalans is ten aanzien van de structuurfondsen niet opgemaakt. Ik betreur dat zeer, want het ruggensteuntje van een begrotingsevaluatie zou goede argumenten voor voortzetting van het structuurbeleid opgeleverd hebben. Natuurlijk zijn inhoudelijke aanpassingen aan de doelstellingen voor 2020 nodig. Op vele beleidsterreinen dient er doelmatiger gebruik van middelen gemaakt te worden, maar afgezien daarvan heeft de manier waarop beleidsdoelen in samenwerking met de lidstaten en de regio's geformuleerd en verwezenlijkt worden ruimschoots zijn nut bewezen. We hebben hier een kans laten liggen om dat door een toetsing van de begroting nogmaals te onderbouwen.
Dames en heren, het Parlement heeft echter ook een goed geheugen. Als de financiële vooruitzichten zich weer aandienen, zullen we de successen van het regionale beleid alsnog onder de aandacht brengen. Waar het om de betrouwbaarheid van de politiek gaat, zullen we de lange planningslooptijd in de structuurfondsen verdedigen en als het om toekomstige begrotingsevaluaties gaat zullen we erop aandringen dat die grondiger zijn. Regelmatige begrotingsevaluaties dragen immers ook bij aan transparantie. Daar moeten we voortaan meer werk van maken.
José Manuel Fernandes
(PT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, we zijn ons allemaal zeer bewust van onze politieke uitdagingen: globalisering, de strijd tegen klimaatverandering, de vergrijzende bevolking, energiezekerheid, enzovoort. Al deze uitdagingen bestaan naast de crisis die niet zomaar lijkt over te gaan. We willen graag een sterke sociale staat behouden die ook ons concurrentievermogen verbetert. Daarom hebben we de nieuwe Europa 2020-strategie bedacht. Deze strategie heeft echter financiering nodig. Voordat we deze strategie goed uit kunnen voeren, moeten we eerst bepalen welke bedragen noodzakelijk zijn voor ieder afzonderlijk beleid zodat we kunnen bepalen wat de hoogte is van het totale bedrag dat nodig is.
Uiteraard ben ik een voorstander van de bottom-upbenadering, met behulp van de eliminatiemethode: als we erachter zijn wat we nodig hebben, moeten we bepalen welke middelen we zouden moeten hebben. Ongeveer tachtig procent van de EU-begroting is afkomstig uit de nationale begrotingen. We moeten deze afhankelijkheid verkleinen om onze eigen verdragen te respecteren. De Europa 2020-strategie moet zo snel mogelijk ingevoerd worden en ik zou daarom willen vragen waarom het meerjarig financieel kader nu niet herzien wordt zodat het in overeenstemming is met deze strategie, waaraan we allemaal onze steun hebben gegeven?
Jutta Haug
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik zeg meteen maar dat ik het voorliggende document goed vind. Het is uitgewogen, precies zoals de heer Lewandowski ons altijd beloofd heeft. Uitgewogen en doorspekt met suggesties en gedachten die ons vooruit kunnen en moeten helpen. Maar het document is niet wat wij als leden van de Begrotingscommissie ervan verwachtten. Eerlijk gezegd hadden we verwacht dat het een analyse van het huidige financiële kader zou bevatten en de ware optimisten waren ervan uitgegaan dat er zelfs wel een kleine herziening voor de resterende looptijd van de huidige financiële vooruitzichten in had gezeten. Helaas is hetgeen nu voor ons ligt puur een blik in de toekomst geworden. Er wordt bijna om de paragraaf op gewezen wat we voortaan anders aan moeten pakken met onze begroting, of het nu gaat om prioriteiten als de verwezenlijkingen van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie, en betere samenwerking met onze buren, betere Europese infrastructuur, dan wel om ons toekomstige landbouw- of cohesiebeleid - zelfs over de toekomstige opzet van onze begroting en de duur van de volgende financiële periode laat dit document zijn licht schijnen.
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Elie Hoarau
(FR) Mijnheer de Voorzitter, in december 2009 heeft de Europese Unie in Genève met de landen van Latijns-Amerika bananenakkoorden gesloten, waardoor de douanerechten fors zijn gedaald.
Ingevolge deze akkoorden heeft de Europese Unie, als ik het wel heb, compensatiemaatregelen ten gunste van de ACS-landen genomen ten bedrage van 190 miljoen euro. Na 2009 zijn er nieuwe akkoorden gesloten tussen de Europese Unie en landen in Midden-Amerika, waarbij de douanerechten voor deze landen verder werden verlaagd.
De begeleidende maatregelen die ten aanzien van de gewijzigde begroting zijn voorzien, houden geen rekening met deze nieuwe akkoorden. De ACS-landen hebben de benodigde begeleidende maatregelen evenwel op heel wat meer dan 190 miljoen euro geschat. In het wijzigingsbesluit moet mijns inziens rekening worden gehouden met het verzoek van de ACS-landen.
Aangezien in mijn eigen kiesdistrict bananen worden geproduceerd, heeft dit besluit over de gewijzigde begroting mijn bijzondere aandacht.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik vind het te vroeg om te beoordelen of het een goed of een slecht document is, maar het is in ieder geval goed dat we nu een document hebben, want de totstandkoming ervan heeft lang geduurd.
Ik wil vooral reageren op het gedeelte over de landbouw, omdat ik de begrotingsrapporteur voor volgend jaar ben. Ik maak me wat zorgen over de gebruikte taal in het gedeelte over het landbouwbeleid. Er staat bijvoorbeeld: "... een radicalere hervorming betekent dat we ons minder gaan concentreren op inkomenssteun en marktmaatregelen en voorrang geven aan milieu- en klimaatdoelstellingen boven de economische en sociale aspecten van het GLB.”
Er wordt hier ook gesuggereerd dat er nu een afhankelijkheidscultuur heerst als gevolg van de rechtstreekse betalingen aan de boeren. De realiteit is dat boeren via de markt niet genoeg kunnen verdienen om aan een fatsoenlijk inkomen te komen. Met agrarisch ondernemen wordt ver onder het gemiddelde verdiend en daar moet iets aan gedaan worden, in welke richting we het gemeenschappelijk landbouwbeleid ook gaan hervormen, maar ik ben blij met het document.
Ivailo Kalfin
(BG) Ook ik wil de Commissie bedanken voor de presentatie van dit document. Ik denk dat het over een onderwerp gaat dat in de toekomst tot veel discussie zal leiden. Er staan nogal wat kwesties in waarover in dit Parlement een, daar ben ik zeker van, levendig debat zal komen. Ik zou er achtereenvolgens drie willen aanstippen.
De eerste kwestie gaat over de vraag of alle beleid van de Europese Unie onder de algemene paraplu van Europa 2020 geschaard kan worden. We weten dat veel beleid dat belangrijk is voor de Europese Unie hiervan afgeleid is. Ik denk echter niet dat bijvoorbeeld het hoofdstuk over duurzame groei de beste plaats is voor het landbouwbeleid, of dat het hoofdstuk over inclusieve groei de beste plaats is voor het cohesiebeleid. Ik geloof dat deze beleidsterreinen wat breder zijn en het zal wat moeilijk zijn om ze onder de doelstellingen te laten vallen die door Europa 2020 zijn gesteld.
Ten tweede zou ik even bij de betreffende beginselen willen stilstaan. Eén gemeenschappelijk beginsel is het solidariteitsbeginsel, dat zonder twijfel zeer belangrijk is. We moeten de financiële middelen, met inbegrip van het Cohesiefonds, niet alleen zien als een vorm van solidariteit, maar ook als middel om tot grotere convergentie te komen. We weten dat het een buitengewoon belangrijke economische impact heeft, wat niet alleen ethisch gezien goed is, maar het levert feitelijk ook economische resultaten op.
De laatste kwestie heeft te maken met de eigen financiële middelen. Hierbij wordt er ook nagedacht over het toekennen van leningen door de Europese Unie, het garant staan voor leningen met de Europese begroting en het financieren van grote projecten. Ik denk dat het moeilijk voor ons kan zijn om te praten over het lenen van geld als wij niet duidelijk zijn over onze eigen financiële middelen, met inbegrip van de middelen die zijn onttrokken vanwege samenwerking met financiële instellingen als de Europese Investeringsbank, of over het hergebruik van niet-gebruikte gelden uit de Europese begroting in plaats van dat die gelden aan de lidstaten worden teruggegeven.
Damien Abad
(FR) Mijnheer de Voorzitter, één opmerking over deze mededeling van de Commissie. Ik betreur dat met name op het gebied van uitgaven, we in deze mededeling weinig moed aan de dag hebben gelegd. U weet dat de Begrotingscommissie ons om meer vraagt dan een eenvoudige budget review. Er moet een echte tussentijdse evaluatie worden geleverd, niet voor de aardigheid, maar simpelweg om de structuur van de begrotingsuitgaven te analyseren en er voor een aantal aspecten van deze uitgaven conclusies uit te trekken.
U weet net als ik dat het nodig is ons opnieuw te richten op een aantal uitgaven op het gebied van cohesiebeleid, om het accent te leggen op grote industriële projecten, zoals die van ITER of andere projecten die verband houden met Galileo, en ook om de middelen die voor het landbouwbeleid zijn bestemd, te behouden.
Anderzijds vond ik de benadering van de Commissie op het gebied van inkomsten interessant en iets gedurfder. Ik meen zelfs dat we niet over de Europese begroting kunnen praten zonder een discussie te beginnen over zowel eigen middelen als communautarisering, of zonder een aantal uitgaven te vermelden. Ik meen dat dit onderwerp een absoluut essentieel en fundamenteel onderwerp is voor de toekomst van de Europese Unie. Ik hoop dus dat wij samen oplossingen kunnen vinden om onze prioriteiten beter te financieren, of dat nu is op het gebied van jongeren, onderwijs, of alle andere prioriteiten is die ik zojuist heb genoemd, want samen moeten wij deze uitgaven met hoge toegevoegde waarde vinden om te voorkomen dat zich herhaald wat er op dit moment helaas gaande is bij de dienst voor extern optreden.
Eider Gardiazábal Rubial
(ES) Mijnheer de Voorzitter, zoals heel wat collega's al hebben verteld, zaten we echt vol ongeduld te wachten op deze mededeling van de Commissie. Mevrouw Haug heeft - zeer terecht, trouwens - al opgemerkt dat een groot deel van ons vol optimisme uitkeek naar de resultaten van deze mededeling. We hoopten echt dat er een herziening van het huidige financiële kader op tafel zou worden gelegd.
In dat opzicht moet ik zeggen dat ik redelijk teleurgesteld ben in het document dat ons werd voorgesteld. We hebben u namelijk de mogelijkheid gegeven om te wachten met het indienen van dit document totdat het Verdrag van Lissabon en de Europa 2020-strategie in werking waren getreden, precies omdat we iets willen dat meer concreet is. Want, laten we eerlijk zijn: dit vage document had u even goed in 2007 of 2008 al kunnen voorleggen. Ik weet niet waar we eigenlijk op moesten wachten.
Hoe dan ook, ik vind dat je altijd de nadruk moet leggen op het positieve en ik denk dat we het er allemaal over eens kunnen zijn dat er eindelijk een debat is geopend over de eigen middelen (zoals u hebt gemerkt wordt dit eveneens gevraagd door het Parlement, en laten we hopen dat de Commissie, die naar dit debat luistert, zich daarbij aansluit). Op deze manier kunnen we toch nog de nadruk leggen op het positieve.
Isabelle Durant
(FR) Mijnheer de Voorzitter, of het glas nu half leeg is of half vol, dit document bevat nog altijd nuttige inzichten, en wat voor mij het meeste telt, is wat wij ermee zullen doen - wat het Parlement met dit document zal doen. Ik vind dat er interessante dingen in staan, zoals we vandaag hebben gezegd, en zoals anderen dat lang voor mij hebben gezegd.
De kwestie van de eigen middelen is uiteraard het belangrijkste onderwerp dat we moeten bespreken. Ik stem ook in met het belang om deze inzichten te gebruiken ten behoeve van de optie van de Europa 2020-strategie, maar ik wijs er met klem op dat er meer is dan het 2020-document. Er moet natuurlijk aan worden gewerkt, maar uiteraard is er ook het landbouwbeleid, en de kwestie van de vervoersnetwerken en zijn er twee andere documenten waarmee we ons ook moeten bezighouden.
Ik denk met name aan het verslag door de taskforce over het economisch bestuur, voorgezeten door de heer Van Rompuy, dat eveneens de aandacht heeft gevestigd op een aantal problemen die verband houden met de begrotingscoördinatie. Tot slot moeten wij ook, op basis van wat u voorstelt, werken aan alle mogelijkheden die ons worden geboden, en ik denk met name aan een ander verslag, het befaamde verslag-Monti - Een nieuwe strategie voor de verenigde markt - dat ons het andere gezicht van het begrotingsbeleid toont, ofwel: alles wat te maken heeft met fiscale samenwerking.
Ik denk niet dat we deze discussie over de voorstellen van de Commissie kunnen scheiden van alle andere vragen die zijn gesteld in andere Europese instellingen, omdat het ten slotte verschillende stadia van dezelfde discussie zijn.
Jan Olbrycht
(PL) Voor ons ligt een zeer interessant document en gezegd moet worden dat we al een hele poos zaten te wachten op een document waar geen enkel getal in voorkomt, en hiermee heeft de Commissie woord gehouden. We hebben een document ontvangen dat daarentegen wel een aantal programmapunten en een aantal verklaringen bevat. Wij, als Europees Parlement, moeten inderdaad kijken naar wat de Commissie vandaag te berde brengt.
En wat wij, leden van het Europees Parlement, vandaag de dag bijvoorbeeld heel belangrijk vinden is dat er gepraat wordt over het verband tussen de EU 2020-strategie, waarover we het vandaag al gehad hebben, en het beleid van de Unie. Als de Commissie in haar document de mogelijkheid geeft de begroting vorm te geven rondom de EU 2020-strategie, dan betekent die verklaring eigenlijk dat de mogelijkheid bestaat om het grootste deel van het beleid van de Unie aan de EU 2020-strategie te verbinden. Dat lezen we in deze tekst - het staat er zwart op wit. Het reorganiseren van de structuur van de begroting betekent in wezen het reorganiseren van het EU-beleid. De verklaring dat het cohesiebeleid de voornaamste drager moet zijn van de EU 2020-strategie, is ook een verklaring waar wij blij mee zijn, en we zullen er zeker naar streven deze verklaringen te vertalen in concrete besluiten.
Kyriakos Mavronikolas
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wilde zeggen dat dit een interessant document is. Daaruit blijkt dat de Commissie hiervoor belangstelling heeft. Het Parlement zou er inderdaad goed aan doen dit document te gebruiken. Ook wil ik zeggen dat er twee vermeldenswaardige vraagstukken zijn: het gebruik van de eigen middelen en het landbouwbeleid.
Giovanni La Via
(IT) Meneer de Voorzitter, dames en heren, allereerst wil ik de commissaris bedanken. Vandaag is het document aanwezig, en kunnen we het hebben over iets dat op papier staat, in plaats van over zaken die wel meermaals zijn besproken maar nog niet in een concreet document hebben geresulteerd.
Maar zoals altijd bij de bestudering van een tekst voor een eerste beoordeling, vinden we zowel positieve als negatieve aspecten. Ik zie het glas dus gedeeltelijk als halfvol, omdat gesproken wordt van eigen middelen. Het Parlement heeft lang naar de behandeling van dit onderwerp uitgekeken, opdat de bijdragen van de lidstaten kunnen worden verkleind en er meer mogelijkheden ontstaan om de grote investeringen die Europa nodig heeft te verwezenlijken.
In het nieuwe meerjarig financieel kader wordt gesproken van een duur van vijf plus vijf jaar, maar ik zie een volgende tussentijdse evaluatie met angst en beven tegemoet. Als die net zo zal zijn als de laatste evaluatie, waar we lang op hebben moeten wachten, zal dat zeker geen goede zaak zijn. Het betreft hier echter aansluiting bij de 2020-strategie, en daar sta ik achter, aangezien deze een van de prioriteiten van het Parlement is.
Anderzijds zie ik het glas echter ook als half leeg, omdat er als het over gemeenschappelijk landbouwbeleid gaat wel veelvuldig wordt verwezen naar de diensten en goederen die de sector moet produceren voor de gemeenschap, maar heel weinig naar de primaire landbouwproductie en het concurrentievermogen van de sector.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Dames en heren, de begrotingsevaluatie werd met angst en beven tegemoet gezien, maar de commissaris heeft een en ander zo slim gepresenteerd, dat we nu geruster en tevredener zijn. Dat wil niet zeggen dat de commissaris niet tal van problemen heeft genoemd waarover we moeten nadenken, bijvoorbeeld de vraag hoe we uitgaven en inkomsten in evenwicht kunnen krijgen. Moeten we de eerste beperken en de andere verhogen? Misschien moeten we de vraag stellen hoe we de middelen van de EU effectiever kunnen gebruiken, hoe we ze intelligenter kunnen uitgeven.
We moeten beginnen over te stappen van de financiering van traditionele infrastructuur naar de financiering van onderzoeksinfrastructuur. Maar we moeten een zeker evenwicht bewaren waarbij rekening wordt gehouden met de uiteenlopende ontwikkelingsniveaus van de verschillende lidstaten. We weten dat elke euro die wordt uitgegeven vanuit de EU-begroting, meer rendement oplevert dan een euro vanuit de nationale begroting. Maar laten we in het achterhoofd houden dat elke euro die betaald wordt aan de EU-begroting, ook aanzienlijke winst oplevert en rendement voor de betaler, en niet alleen voor de ontvanger van die euro vanuit de EU-begroting. Het is een belangrijke observatie dat ook nettobetalers aanzienlijke winst behalen met het geld dat ze aan de EU-begroting betaald hebben.
Janusz Lewandowski
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank u voor uw opmerkingen. Niet alleen plaats en tijd vallen samen, maar in het debat is ook een duidelijke koppeling gemaakt tussen de begrotingsevaluatie en de jaarbegroting voor 2011, en er is zelfs een verband gelegd met de begeleidende maatregelen voor de ACS-bananensector. Dit document is er laat gekomen, echt laat. Het is duidelijk dat we middenin de financiële vooruitzichten voor de periode 2007-2013 zitten, dus we hebben al drie jaar achter ons en nog drie jaar voor ons.
Ik dank u voor uw bemoedigende woorden en ik dank u dat u ambitieus bent met betrekking tot de volgende stap, dat wil zeggen de presentatie van de toekomstige financiële vooruitzichten. Bedankt dat u ambitieus bent bij de bespreking van de beide kanten van de begroting, inclusief de eigen middelen (de heer Daul, de heer Le Foll, de heer Verhofstadt, de heer Böge, de heer Dehaene, de heer Abad, de heer Fernandes, de heer Kalfin, mevrouw Durant en de heer La Via). Dank voor uw aansporing om naar flexibiliteit (de heer Garriga) en vereenvoudiging (de heer Daul) te streven.
De heer Eickhout vroeg naar het standpunt over de belasting op financiële transacties of de 'activiteitentaks”. In de bijlage staat een subtiele aanwijzing dat wij er de voorkeur aan geven geen belasting te heffen op gemakkelijk verplaatsbare activiteiten, die namelijk eenvoudig ontdoken kan worden, maar wel op transacties door bedrijven. We hoeven het intercontinentaal niet met elkaar eens te zijn om ontduiking te voorkomen.
De heren Garriga en Surján zijn teleurgesteld over de cijfers. Er is een bijlage met getalsmatige weergaven en ook met de beoordeling van de effecten op de cohesie. Dat is het belangrijkste onderwerp dat ik verwacht had, op basis van mijn kennis over het standpunt dat het Parlement inneemt. Het betreft geen herziening van de cijfers voor 2011-2013, als gewenst door de heer Böge, mevrouw Gardiazábal Rubial, mevrouw Haug, de heer Dehaene en de heer Abad.
We kunnen eenvoudigweg niet zomaar veranderingen aanbrengen. Daarvoor hebben we een rechtsgrondslag nodig; we kunnen aanpassingen maken aan Lissabon en op jaarbasis aan de EU 2020-strategie. Dat is haalbaar en het is ook de bedoeling voor de jaren 2011, 2012 en 2013, maar we kunnen niet in één grote klap alles kwantificeren zonder rechtsgrondslag, of nieuwe verlangens in de begroting opnemen.
We weten nog niet wat de uitkomsten zullen zijn van de ITER-overeenkomst en andere grootschalige programma's die tot 2013 meer zouden kosten. Ik zie dat u teleurgesteld bent, maar dit is mijn antwoord.
Wat de landbouw betreft, het gaat hier om een evenwichtig standpunt. U weet, mevrouw McGuinness, dat er veel radicalere standpunten zijn over de aanpak van de landbouwuitgaven. Ook de verdediging is politiek sterk. Wij zijn hier om tot een uitgebalanceerd standpunt te komen; het gaat tenslotte allemaal om het bereiken van een compromis en we moeten uiteindelijk de instemming zien te verkrijgen van 27 landen.
Nogmaals dank voor uw opmerkingen.
De Voorzitter
Mijnheer Lewandowski, u bent altijd zo'n goede parlementariër geweest, die aan onze kant de begroting verdedigde. We hopen dat de ervaring die u hier hebt opgedaan niet tegen het Parlement gebruikt zal worden, maar juist zal worden ingezet om consensus met het Parlement te bereiken, en wij hebben wat dat betreft ook alle vertrouwen in u.
