Resultaat van het Zweeds voorzitterschap - Conclusies van de Europese Raad van 10 en 11 december 2009 (debat) 
De Voorzitter
Ik wil premier Reinfeldt hartelijk welkom heten. Hij was bijna een half jaar fungerend voorzitter. Ook wil ik voorzitter Barroso welkom heten.
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van:
de verklaring van de Raad over het resultaat van het Zweeds voorzitterschap;
het verslag van de Europese Raad en de verklaring van de Commissie over de conclusies van de Europese Raad van 10 en 11 december 2009.
Fredrik Reinfeldt
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij dat ik de gelegenheid heb het Europees Parlement opnieuw toe te spreken, zeker in deze cruciale tijden.
Op dit moment hebben zich vertegenwoordigers uit 193 landen verzameld in een congrescentrum in Kopenhagen, waar ze met elkaar discussiëren, redetwisten en onderhandelen in een poging om te voldoen aan de verwachtingen van miljoenen mensen overal ter wereld. Over slechts twee dagen zal de VN-klimaatconferentie afgesloten worden. We zullen dus snel terug kunnen kijken op een bijeenkomst die cruciaal was, niet alleen voor de EU maar voor de hele wereld, een bijeenkomst die doorslaggevend was voor de mensen wier gewassen niet groeien door watergebrek, doorslaggevend voor de mensen die hun huizen zijn kwijtgeraakt door wervelstormen of overstromingen, en doorslaggevend voor degenen die tevergeefs muren bouwen tegen de jaarlijks stijgende zeespiegel.
We kennen de gevaren, dus waarom is het dan zo moeilijk om te handelen? Is het omdat we iedere verandering van onze manier van leven vrezen? Maar we weten dat als we de rijkdommen van de aarde zo blijven gebruiken als we nu doen, onze huidige manier van leven niet veel langer een optie is en we met nog veel drastischer veranderingen geconfronteerd zullen worden. We moeten veel grotere veranderingen vrezen dan aantasting van ons alledaagse comfort.
De strijd tegen de klimaatverandering heeft tijdens het hele Zweedse voorzitterschap bovenaan de agenda gestaan, op alle bijeenkomsten van de Europese Raad en op alle topbijeenkomsten met belangrijke partners van de Unie. Zoals u vermoedelijk weet hebben we op de Europese Raad van oktober een alomvattend mandaat aangenomen waarmee de EU in de klimaatonderhandelingen een voortrekkersrol kon blijven vervullen. We zijn een langetermijndoelstelling voor emissiereductie overeengekomen van 80 à 95 procent tegen 2050 en we hebben ons aanbod van een emissiereductie van 30 procent herbevestigd, op voorwaarde dat anderen zich committeren aan een vergelijkbare doelstelling. We zijn emissiereducties overeengekomen voor het internationale vervoer en hebben, ondanks weerstand uit bepaalde kringen, de financiële behoeften van de ontwikkelingslanden in de wereld in verband met de strijd tegen klimaatverandering gekwantificeerd. Na weken van bilateraal overleg hebben we vorige week nog een stap gezet: een collectief samengesteld financieel pakket bestemd voor de 'snelstart' van klimaatactie in ontwikkelingslanden, bestaande uit 7,2 miljard euro voor de komende drie jaar.
Ik weet dat dit niet genoeg is. Daarom moet ik zeggen dat ik weliswaar tevreden ben dat de Europese Raad overeenstemming heeft kunnen bereiken over deze stap, maar dat het nu tijd is dat de andere ontwikkelde landen ons voorbeeld volgen.
Dus wat moeten we doen in Kopenhagen? We moeten streven naar bindende afspraken voor de reductie van de broeikasgasuitstoot - niet slechts van de ontwikkelde, maar ook van de ontwikkelingslanden - om te zorgen dat de opwarming van de aarde beneden de 2°C blijft, de waarde die volgens de wetenschap aangehouden moet worden.
Ik heb gesproken met het Indiase en het Chinese leiderschap. Ik weet wat zij hierover zeggen. Waarom zouden zij moeten instemmen met een schone en groene ontwikkeling, wanneer wij de wereld decennia lang hebben vervuild? Dat is één manier om ernaar te kijken, maar het probleem is dat de ontwikkelde wereld het probleem niet alleen kan oplossen. De uitstoot van de ontwikkelingslanden begint die van de ontwikkelde wereld al in te halen. Dat is de reden waarom we samen moeten werken aan de oplossing van het probleem. Van onze kant kunnen we jarenlang onverantwoord gedrag compenseren. We kunnen helpen klimaatactie in de ontwikkelingslanden te financieren. De Europese Unie heeft vorige week haar verantwoordelijkheid genomen. Het gaat in Kopenhagen niet om de vorm maar om de inhoud. Als er een overeenkomst wordt gesloten over emissiereductie en financiering en als landen toezeggen onmiddellijk actie te ondernemen, kunnen we tevreden zijn, en, nog belangrijker, dan kunnen we ook daadwerkelijk beginnen met de bestrijding van klimaatverandering.
Vorig jaar werden we plotseling geconfronteerd met de ernstigste financiële crisis sinds de jaren dertig. De grond onder onze voeten trilde. Ineens werd het ons allemaal duidelijk hoe sterk de verschillende financiële markten met elkaar verweven zijn en hoezeer we van elkaar afhankelijk zijn voor het vinden van een gezamenlijke reactie. In de loop van slechts enkele maanden troffen regeringen in de EU een aantal buitengewone steunmaatregelen. De reactie was snel en indrukwekkend, maar er hing wel een prijskaartje aan. Ons gecombineerde tekort in de overheidsfinanciën bedraagt nu bijna 7 procent van het BBP: ruim drie keer meer dan vorig jaar. Twintig lidstaten hebben te maken met procedures bij buitensporige tekorten. De gevolgen van de economische en financiële crisis waren vanzelfsprekend de afgelopen herfst een andere belangrijke prioriteit.
Laat me snel een beeld schetsen van wat we hebben gedaan. Eind oktober zijn we een budgettaire exitstrategie overeengekomen en tijdens de Europese Raad van vorige week hebben we afspraken gemaakt over de grondslagen voor de beëindiging van financiële steunregelingen. Bovendien hebben we een fundamenteel nieuwe structuur van financieel toezicht in Europa afgesproken. Wanneer geldstromen internationaal zijn geworden, kan het toezicht niet langer nationaal plaatsvinden. Het is nu aan het Europees Parlement in te stemmen met de laatste stappen.
Het was ons ook duidelijk dat de 'bonuscultuur' waar mensen gewend aan waren geraakt niet ongewijzigd kon blijven bestaan. Het verheugt mij dat de EU erin is geslaagd de G20 ervan te overtuigen dat op dit vlak verregaande veranderingen noodzakelijk zijn. Met de nieuwe regels wordt de noodzaak van een koppeling tussen prestaties en beloningen bekrachtigd.
De economische en financiële crisis heeft ons hard geraakt, maar we hebben laten zien dat we in staat zijn op te treden en we hebben ons weerstandsvermogen vergroot. Als het herstel zich doorzet, zal de EU sterker staan, dankzij de door ons getroffen maatregelen.
Het Zweedse voorzitterschap besloeg een periode van institutionele verandering. Toen we op 1 juli het stokje overnamen was dit Parlement net nieuw verkozen. We hadden nog geen voorzitter van de Europese Commissie benoemd. De uitkomst van het toen nog te houden Ierse referendum was onzeker. Het was nog onduidelijk of het Verdrag van Lissabon door alle lidstaten zou worden geratificeerd. Het was zelfs niet duidelijk of het tijdens het Zweedse voorzitterschap in werking zou kunnen treden.
Vervolgens ontspon het hele verhaal zich. In nauw overleg met dit Parlement werd José Manuel Barroso voor een tweede termijn benoemd tot voorzitter van de Europese Commissie. Het voorzitterschap had nu een stabiele partner in de Commissie met wie het kon werken. De uitkomst van het Ierse referendum was een overwinning voor Ierland; het was een overwinning voor de Europese samenwerking. En het bracht ons weer een stap dichterbij het Verdrag van Lissabon.
Maar toen gebeurde het onverwachte. Te elfder ure kwam de Tsjechische president met nieuwe voorwaarden voor zijn ondertekening. We moesten op deze eisen dusdanig reageren dat andere lidstaten geen vergelijkbare voorwaarden konden stellen. We slaagden daar op de Europese Raad van oktober in. Enkele dagen later zette de Tsjechische president zijn handtekening. Onmiddellijk daarna ben ik weer met mijn collega's gaan overleggen. We moesten het namelijk eens worden over hoge posten, over de voorzitter van de Europese Raad en over de hoge vertegenwoordiger. Zonder enige overdrijving kan ik stellen dat het een hele opluchting was toen alle voorbereidingen op 1 december waren afgerond. Het Verdrag van Lissabon kon eindelijk in werking treden.
De Europese Unie zal nu efficiënter zijn. Zij beschikt over beter gereedschap om de klimaatverandering te bestrijden en de mondiale economische agenda te beïnvloeden. De nieuwe voorzitter van de Europese Raad zal zorgen voor continuïteit. De hoge vertegenwoordiger draagt zorg voor coördinatie van ons buitenlands beleid. We hebben vanaf nu een democratischer Unie en een grotere rol voor het Europees Parlement en de nationale parlementen. Er is een nieuw tijdperk voor de Europese Unie aangebroken.
Toen ik op 15 juli op deze plek voor u stond, kampten we nog volop met de financiële en economische crisis. Er was onzekerheid over de overgang naar het nieuwe Verdrag. We wisten niet of we erin zouden slagen eenheid te bereiken en anderen te stimuleren op de niet zo lange, maar zeer onoverzichtelijke weg naar Kopenhagen.
Met de Europese Raad van vorige week heeft het Zweedse voorzitterschap op al zijn vijf prioritaire gebieden resultaat geboekt: een krachtig EU-mandaat voor klimaatverandering, een follow-up van de economische en financiële crisis, een EU-strategie voor het Oostzeegebied, een Stockholmprogramma voor justitie en binnenlandse zaken, een versterking van de rol van de EU op het wereldtoneel, met inbegrip van uitbreiding, en een nieuwe dienst voor extern optreden. Zoals ik al zei is, nu het Verdrag van Lissabon in werking is getreden, een nieuw tijdperk aangebroken voor de Europese Unie.
Ik wil tot besluit graag u allen bedanken. Het voorzitterschap had de hulp van het Europees Parlement nodig bij de aanpak van de uitdagingen waar we mee te maken hadden. Dank u voor het bieden van die hulp.
Ik wil ook de Commissie bedanken en met name José Manuel Barroso. Ik heb deze herfst veel tijd met José Manuel doorgebracht, waarschijnlijk meer dan gezond is. Hij is een enorme steun en toeverlaat geweest voor mijzelf en voor het Zweedse voorzitterschap.
Ten slotte wil ik de lidstaten bedanken voor hun bereidheid om hun meningsverschillen opzij te zetten en - in het belang van Europa - compromissen te sluiten, om oplossingen te vinden die niet slechts voor henzelf, maar voor heel Europa goed zijn. Deze eenheid is onze kracht.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, geachte premier, in de afgelopen zes maanden hebben we, na een bijna tien jaar durend debat, een nieuw Verdrag in werking zien treden, een Verdrag dat de deur openzet naar nieuwe mogelijkheden voor de nieuwe, uitgebreid Europese Unie die we nu hebben. We hebben nu eerste aanwijzingen gekregen dat de resolute actie die we hebben ondernomen om de Europese economie in de huidige crisis te stabiliseren ook resultaat begint te hebben. En nu we de eindfase in Kopenhagen naderen is duidelijk dat de Europese Unie hard heeft gewerkt om de vaart erin te houden en haar doelstelling van krachtdadig wereldwijd optreden tegen klimaatverandering te bereiken.
Ik wil daarom graag hulde brengen aan premier Fredrik Reinfeldt en het hele team van het Zweedse voorzitterschap voor het zeer succesvol voorzitterschap. Het is met name van belang te vermelden dat het Zweedse voorzitterschap zeer doelmatig is geweest bij het voltooien van het ratificatieproces voor het Verdrag van Lissabon. Het heeft de regie verzorgd van de overgang naar het nieuwe Verdrag en tegelijk alle andere doelstellingen verwezenlijkt. We hebben ook gezien hoe de Europese Raad de eerste voorzitter van de Europese Raad en de eerste hoge vertegenwoordiger en vicevoorzitter van de Commissie heeft benoemd. En laten wij niet vergeten dat wij ook hebben gezien hoe dit Parlement - en dat was een heel belangrijk moment voor dit Parlement na de unanieme voordracht door de Europese Raad - met gekwalificeerde meerderheid de voorzitter van de volgende Commissie heeft gekozen.
Het was vorige week de eerste keer dat de Europese Raad bijeen was als een volwaardige instelling. Het was tevens de eerste keer dat de nieuwe hoge vertegenwoordiger en vicevoorzitter van de Commissie, Catherine Ashton, erbij aanwezig was. De nieuwe voorzitter van de Europese Raad, die vanaf 1 januari 2010 volledig in functie zal zijn, heeft al ideeën gepresenteerd over hoe de Europese Raad in de toekomst kan worden georganiseerd. Ik ben blij met alle voorstellen om de Europese Raad consistenter te maken en te zorgen voor meer continuïteit in zijn werkzaamheden. Ik ben ook blij met de ideeën voor meer politieke en open discussies en voor kortere, concretere conclusies.
De Europese Raad heeft zich met vele andere zaken beziggehouden. Ik wil er graag een paar uit lichten, en daarbij één zeer belangrijke zaak niet vergeten: de opstelling van de Oostzeestrategie, die model kan staan voor andere regionale samenwerkingsvormen binnen de Europese Unie en met sommige van onze partners.
Wat betreft de economie hebben we een juiste balans gevonden tussen stimulerende maatregelen en de voorbereiding van onze exitstrategieën. Ik heb de uitgangspunten geschetst voor onze Europese 2020-strategie. Ik hoop dat de Europese Raad zich zal concentreren op deze zeer belangrijke agenda voor de toekomst van Europa, en daarover besprekingen zal voeren op de volgende bijeenkomsten, tijdens de formele Europese Raad van februari en tijdens de Voorjaarsraad. Ik wil hier graag mijn aanbod herhalen om naar deze plenaire vergadering te komen, zodat het Parlement een speciaal debat over deze cruciale kwestie kan houden. Ik denk dat het zeer belangrijk is dat zowel het Europees Parlement als de Europese Raad zich de EU 2020-strategie eigen maken, want hier gaat het om onze toekomst.
Wat betreft het Stockholmprogramma hebben de Commissievoorstellen nu hun beslag gevonden in een overeengekomen aanpak voor de komende vijf jaar. Ik weet dat velen in dit Parlement met ons vastbesloten zijn om dit te gebruiken als springplank voor het benutten van de mogelijkheden die het Verdrag van Lissabon biedt en een radicale verandering teweeg te brengen in het Europese optreden op het gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Dat was voor mij een van de belangrijkste redenen om de portefeuilles van het volgende College op dit gebied te herstructureren. Het zal voor het werk van de Europese Unie de komende vijf jaar een van de belangrijkste onderwerpen zijn.
De Europese Raad was bijzonder belangrijk voor de klimaatverandering. De afgelopen paar jaar heeft de Europese Unie een consistente en ambitieuze aanpak voor de klimaatverandering ontwikkeld. Ik ben er trots op dat de Commissie de initiator van deze zeer ambitieuze agenda is geweest. De gevolgen van een lagere uitstoot laten zich mogelijk pas over tientallen jaren voelen, maar we zijn al concrete stappen aan het zetten door onze doelen kracht van wet te geven.
Laten we eerlijk zijn, sommige van onze partners maken hun intenties bekend via de media. Wij hebben daarentegen onze intenties via wetgeving bekendgemaakt en over die wetgeving zijn alle lidstaten het eens. De ontwikkelde wereld moet handelen, maar moet ook de zich ontwikkelende wereld helpen groei en uitstoot van elkaar los te koppelen. Ik denk dat de Europese Raad van vorige week terecht draaide om de vraag hoe we dit mondiale leiderschap kunnen inzetten om in Kopenhagen een ambitieuze overeenkomst te realiseren. Daarbij mogen wij de ontwikkelingslanden geen hulp beloven voor ergens in de verre toekomst maar voor volgend jaar al. Daarbij moeten wij duidelijk maken dat het akkoord alomvattend moet zijn en dat er toetsingsmechanismen moeten zijn om te voorkomen dat het bij holle woorden blijft. Ook moeten wij daarbij vasthouden aan onze bereidheid onze streefcijfers opwaarts bij te stellen, mits ook anderen zich vastleggen op ambitieuze doelstellingen.
Ik denk dat de Europese Raad zeer belangrijke resultaten heeft geboekt, en wel op twee gebieden. Ten eerste is de Raad er op financieel gebied in geslaagd een snelstartpakket samen te stellen dat groter was dan verwacht en, wat cruciaal is, waaraan alle lidstaten meedoen. Natuurlijk hebben sommigen gezegd dat dit niet genoeg is voor de Europese Unie, maar in de huidige omstandigheden is 7,2 miljard euro - meer dan 10 miljard dollar - een uiterst substantiële toezegging. Ik hoop dat het geld nu is gegarandeerd en dat het niet bij een ambitie blijft. Het is nu aan anderen om er iets gelijkwaardigs tegenover te stellen. De Europese Raad heeft tevens zijn toezegging van financiering op de korte termijn herhaald, waardoor de redelijke bijdrage die voor 2020 nodig is, is verzekerd.
Ten tweede heeft klimaatoptreden soms tot verdeeldheid geleid in de Europese Raad maar de sfeer was ditmaal anders. Iedereen had sterk het gevoel er baat bij te hebben dat de Europese Unie zich maximaal inzet. We zouden nu de vruchten moeten plukken van de investeringen die we als pioniers in de klimaatagenda hebben gedaan.
Wat ik zeer bemoedigend vond was dat algemeen werd ingezien dat de Europese Unie samenhorigheid moet tonen. Laten we hopen dat dit voornemen overeind blijft wanneer de komende twee tot drie dagen de druk toeneemt.
Wat kunnen we de komende dagen verwachten? Premier Rasmussen van Denemarken zal vandaag waarschijnlijk met een tekst komen, maar daarin zullen veel belangrijke getallen nog open zijn. Het zal de taak van de leiders zijn om op basis hiervan tot een overeenkomst te komen. Daarom ga ik onmiddellijk na dit debat zelf ook naar Kopenhagen. Samen met premier Reinfeldt zal ik mijn best doen om de Europese Unie in dit onderhandelingsproces een leidende rol te laten spelen.
We weten dat op dit moment de sfeer in Kopenhagen niet ontspannen is. We weten ook dat dit hoort bij het normale patroon van onderhandelingen op topniveau. De komst van zoveel staatshoofden en regeringsleiders zal echter een krachtige impuls geven aan het proces om tot een overeenkomst te komen. Wanneer die overeenkomst zal voorzien in concrete afspraken voor emissiebeperkingen van zowel ontwikkelde als ontwikkelingslanden, in goede afspraken over de financiering ervan en in afspraken over hoe een en ander zal worden gerealiseerd en gecontroleerd, wanneer die overeenkomst de verschillende elementen van de routekaart van Bali bevat en in de buurt komt van de doelstelling van de limiet van +2 °C, dan denk ik dat we terecht kunnen zeggen dat dit een grote prestatie is. We zijn er nog niet, maar ik geloof dat het mogelijk is om tot zo'n overeenkomst te komen.
De komende dagen zal duidelijk worden of de ambities waar we het in dit Parlement zo vaak over hebben gehad zullen worden gerealiseerd. Ik bespeur echter een dringende behoefte aan verandering en we moeten dan ook echt een succes van Kopenhagen maken. Er staat veel op het spel. Er moet uiteraard een balans worden gevonden, maar de huidige generatie lijkt te beseffen dat deze uitdaging niet uit de weg kan worden gegaan. Ik geloof dat de Europese Unie na de Europese Raad van vorige week klaar is om de uitdaging aan te gaan. Ik hoop dat we met Europees leiderschap succes zullen hebben in Kopenhagen.
Joseph Daul
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, mijnheer Reinfeldt, dames en heren, de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) kan zich vinden in de manier waarop u, mijnheer Reinfeldt, vorm hebt gegeven aan het roulerend voorzitterschap, overeenkomstig het Verdrag van Nice. Zij kan zich ook vinden in de recente voorstellen van de Europese Raad, of het nu gaat om klimaatverandering, de crisis of de oprichting van een Europa van de veiligheid, van een Europa dat beschermt.
Ja, mijn fractie staat achter de eerlijke en verantwoordelijke aanpak van de Europese zaken. Dit was het handelsmerk van het Zweedse voorzitterschap. Het was een eerlijke aanpak, want nu zo velen van onze vrienden, buren en familieleden getroffen worden door de crisis omdat zij hun baan verliezen of nog zullen verliezen, heeft Europa hun geen valse beloften gedaan. Het was een aanpak die aan de toekomst bouwt, aan onze toekomst, door ervoor te zorgen dat ondernemingen weer over de middelen beschikken om te creëren, om te innoveren en dus om banen te scheppen.
Het was een verantwoordelijke aanpak omdat Europa op het gebied van klimaatverandering en veiligheid, maar ook van werkgelegenheid en economie, het model van de sociale markteconomie ten uitvoer legt. Deze aanpak biedt een tijdschema en methoden om gezamenlijk, zij het moeizaam, geleidelijk weer uit de crisis te komen. Daarmee worden de rampzalige praktijken die wij de afgelopen decennia op de financiële markten hebben meegemaakt, op een hoger moreel plan getild en wordt het MKB ondersteund en de sociale samenhang versterkt, die onontbeerlijk is om iets duurzaams tot stand te brengen.
Laten wij er echter voor oppassen dat wij niet opnieuw de fouten begaan van de strategie van Lissabon, die op een grote teleurstelling is uitgelopen doordat er onrealistische doelen waren gesteld. Laten wij ervoor oppassen dat deze nieuwe economische strategie, die de naam "EU 2020" kreeg, niet opnieuw een gedrocht wordt. Mijnheer Reinfeldt, mijnheer Barroso, ook op het gebied van klimaatverandering geeft Europa blijk van een verantwoordelijke houding. Met het besluit om jaarlijks 2,4 miljard euro aan steun vrij te maken voor een periode van drie jaar, geeft Europa het voorbeeld door een derde van de mondiale steun aan de armste landen voor zijn rekening te nemen.
Ik verwacht nu van onze partners dat zij hetzelfde doen. Ik verwacht van Kopenhagen evenwichtige toezeggingen, toezeggingen op de korte en op de middellange termijn, en controleerbare toezeggingen, waaraan financiële sancties worden gekoppeld in geval van niet-naleving. Met andere woorden, ik verwacht dat Kopenhagen Europa niet misleidt.
Afsluitend wil ik opmerken dat de EVP-Fractie haar goedkeuring hecht aan de veiligheidsrichtsnoeren van de Raad uit hoofde van het nieuwe programma van Stockholm. Onze medeburgers vragen om meer veiligheid maar ook om eerbiediging van de openbare vrijheden. Ze willen beschermd worden in hun dagelijks leven; ze willen weten wat ze eten en wat ze consumeren maar tegelijkertijd - en dat is heel normaal - willen ze leven in een eerlijkere maatschappij die meer respect toont voor anderen. Dat is precies het type Europa dat wij, als PPE-Fractie, verdedigen en promoten.
Dames en heren, na een tijd van acute crises, na een tijd van institutionele verwikkelingen, is het nu tijd om belangrijke besluiten te nemen, en daarbij is de foutenmarge die ons is toegestaan gering. Over enkele dagen zullen wij zien of het moedige standpunt van Europa op het gebied van klimaatverandering lonend is geweest. Dan zullen wij zien of de Verenigde Staten, China en andere landen alleen maar tijd willen rekken of dat zij zich willen kwalificeren voor de finale om de meest verantwoordelijke spelers op het wereldtoneel te worden.
Ik wil het Zweedse voorzitterschap bedanken voor zijn inspanningen en ik wil vooral, nu het bijna Kerstmis is, de heer Reinfeldt bedanken. U hebt het afgelopen half jaar hard gewerkt, en wij weten allemaal dat dit niet gemakkelijk is geweest. Tevens wil ik de heer Van Rompuy succes wensen, die het voorzitterschap de komende tweeënhalf jaar zal overnemen, en ik verzoek de Raad niet te vergeten dat de Raad en het Parlement voortaan in dezelfde liga spelen, onder omstandigheden die enigszins transparanter zijn.
Martin Schulz
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het woord overgang is vandaag meermaals gevallen. Volgens mij is dat precies het juiste woord voor het Zweedse voorzitterschap. Het was een voorzitterschap van de overgang van het ene verdrag - het Verdrag van Nice, dat volledig onuitvoerbaar is gebleken - naar het Verdrag van Lissabon, dat overladen is met verwachtingen, waarvan ik overigens denk dat die niet allemaal uit zullen komen. Ook het Verdrag van Lissabon kan tenslotte niet het einde zijn van de institutionele ontwikkeling van Europa. Wat dat betreft moeten we voorzichtig zijn en mogen we voor de oplossing van de mondiale problemen niet al onze hoop vestigen op het Verdrag van Lissabon. We hebben immers zojuist bij de moties van orde gezien hoe lastig hanteerbaar het Verdrag van Lissabon is.
Ik wil in de eerste plaats stilstaan bij de institutionele problemen die dit Verdrag heeft veroorzaakt. We hebben hier vandaag nog de Zweedse minister-president in ons midden, maar wie zal de volgende keer het Raadsvoorzitterschap vertegenwoordigen? De heer Van Rompuy, de roulerend voorzitter van de Raad, de Commissievoorzitter, barones Ashton - als zij allemaal aan het woord komen, dan hebben we in elk geval bij de eerste vier toespraken voor het eerst niet die eeuwige PPE-conferentie, maar hebben we barones Ashton die als echte socialiste de zaak openbreekt. Dat is absoluut een voordeel.
(Interrupties)
Ik weet natuurlijk niet of de heer Van Rompuy komt of de heer Zapatero. Maar ik bedank u, mijnheer Langen. Als u al weet dat de heer Zapatero komt, dan hebt u ook eens een goede bijdrage geleverd. Hartelijk bedankt!
Het Zweedse voorzitterschap was een voorzitterschap van overgang, maar ook een voorzitterschap dat weer moest meemaken hoe mevrouw Merkel en de heer Sarkozy hun troeven tot op het laatste moment verborgen hielden, het voorzitterschap zijn gang lieten gaan - het publiek zei: "Die weten niet wat er speelt, die krijgen helemaal niets voor elkaar" - en de tol voor hun tactisch spel liet betalen. Dat was het lot van de heer Reinfeldt in de afgelopen maanden. Gelukkig is dat nu voorbij. Dat is de vooruitgang van het Verdrag van Lissabon: een beetje meer transparantie in het institutionele kader en daarnaast zeker ook een grotere macht van het Europees Parlement. Een grotere macht van het Europees Parlement betekent echter ook dat de andere instellingen daarnaar moeten handelen. Dit betekent voor de voorzitter van de Europese Raad dat hij de besluiten die hij in de Raad wil voorbereiden met het Parlement dient af te stemmen, althans de wetgevingsbesluiten. Hij doet er goed aan de Voorzitter van het Europees Parlement bij de Raadsvergaderingen niet als buitenstaander te beschouwen, maar hem te bejegenen als de vertegenwoordiger van een instelling met toegenomen macht. Dat is bijvoorbeeld iets wat ik van de heer Van Rompuy verwacht.
Het zou goed zijn als ook de Raad en de Commissie op basis van dit nieuwe Verdrag zochten naar een meerderheid in het Parlement die het hoofd kan bieden aan de sociale, ecologische en begrotingstechnische uitdagingen die zij zelf in hun programma's formuleren. Voor wetgeving hebben ze immers uiteindelijk, als ze hun initiatieven erdoor willen krijgen, een gekwalificeerde meerderheid nodig in dit Parlement. Daarom doet de Commissie er verstandig aan om over de volle breedte van het Parlement te zoeken naar een meerderheid. Dat gaat wellicht niet goed samen met het feit dat leden van de Commissie vicevoorzitters van Europese partijen zijn en aldus laten zien dat bepaalde politieke stromingen eenzijdig zijn vertegenwoordigd. Daar moet u, meneer Barroso, heel goed over nadenken.
Het Zweedse voorzitterschap heeft veel moeite gedaan, dat wil ik hier graag vaststellen, maar uiteindelijk - en dat is niet uw schuld, mijnheer Reinfeldt, maar is te wijten aan de structuur - heeft het geen invloed gehad op de belangrijke besluiten, ook niet op de besluiten die nu in Kopenhagen worden genomen. Een roulerend voorzitterschap kan immers niet zo veel invloed uitoefenen; het kan alleen maar coördineren. En er is een verschil tussen coördineren en beïnvloeden. Invloed uitoefenen op het toezicht op de financiële markten, op de klimaatverandering en op de inspanningen voor economisch herstel - dat kan Europa alleen als geheel en als alle Europese instellingen samenwerken. Ik beschouw het Verdrag van Lissabon dan ook als een stap vooruit. Volgens mij is het grote succes van dit overgangsvoorzitterschap het feit dat het Zweedse voorzitterschap dit Verdrag er in de slotfase doorheen heeft geloodst.
Guy Verhofstadt
Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen zal ik het vanmorgen niet over institutionele kwesties hebben, omdat mijn voorgangers dat al hebben gedaan. Wij krijgen beslist nog de tijd om op deze zaken in te gaan, aangezien de Raad klaarblijkelijk een protocol wil implementeren waarvoor een intergouvernementele conferentie nodig is. Wij moeten erover nadenken of wij een dergelijke conferentie willen of niet. Ik denk dat wij hierover binnen het Europees Parlement wel een paar ideeën hebben, ideeën om ervoor te zorgen dat wij vorderingen maken met de Europese democratie en dat wij het gebrek aan transparantie en democratie in de voorgestelde medeopties compenseren.
Dit gezegd hebbende wil ik in het bijzonder het voorzitterschap, premier Reinfeldt en mevrouw Malmström bedanken voor de uitstekende betrekkingen die zij met het Parlement hebben onderhouden en voor de goede wijze waarop zij dossiers die toch wel bijzonder lastig waren, hebben beheerd - ik doel hiermee natuurlijk op de ratificatie van het Verdrag van Lissabon. Wij hebben zelfs het 'obstakel Klaus' moeten overwinnen; wij spreken voortaan over het obstakel Klaus en over de uitstekende wijze waarop het Zweedse voorzitterschap dit probleem heeft opgelost.
Ten tweede was het andere volgens mij zeer belangrijke onderwerp het programma van Stockholm. Dat is aangenomen en moet nu worden uitgevoerd. Maar voor u, mijnheer Reinfeldt, komt er vandaag natuurlijk nog geen einde aan het voorzitterschap, aangezien de top van Kopenhagen, waar u vooruitgang moet boeken, nog bezig is.
Ik zou vandaag, ten overstaan van dit Parlement, een optimistische en daadkrachtige boodschap de wereld in willen sturen, een boodschap die enigszins in tegenspraak is met wat wij momenteel in de pers lezen. In de pers overheerst op dit moment het pessimisme: zal er een akkoord worden bereikt of niet? Ik denk dat een akkoord mogelijk is omdat er serieuze partners zijn, en wij moeten proberen hen te vinden en te motiveren.
Uit het feit dat president Obama en de Chinese premier morgen en overmorgen aankomen, blijkt dat zij bereid zijn tot een akkoord te komen. Ik denk dat wij een strategie moeten volgen. Maar welke strategie, dames en heren? Ik denk dat wij een strategie moeten volgen die beoogt een samenwerking tussen drie partijen tot stand te brengen, namelijk tussen de Verenigde Staten, China en Europa.
Als deze drie partijen de komende twee dagen tot een begin van overeenstemming komen, dan hebben wij een serieuze basis om de anderen - India, Brazilië en de overige landen - ervan te overtuigen zich bij deze inspanning aan te sluiten. Daarom pleit ik voor een proactieve aanpak. Het belangrijkste is om te streven naar deze drieledige alliantie, die noodzakelijk is om een akkoord te bereiken, en om van meet af aan een vermindering van de uitstoot met dertig procent voor te stellen. Wij moeten in dit voorstel blijk geven van daadkracht.
Naar mijn mening moeten wij ons, in deze eindfase van de onderhandelingen in Kopenhagen, laten leiden door Hegel, die zei dat het niet het onmogelijke is dat mensen tot wanhoop drijft, maar datgene wat mogelijk was en niet is bereikt. Ik denk dat de vasthoudendheid van het Zweedse voorzitterschap ons in staat zal stellen een succes te behalen op de top van Kopenhagen.
Rebecca Harms
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, mijnheer Reinfeldt, ik ben vier dagen in Kopenhagen geweest en kan de woorden "leidinggevende rol van de Europese Unie" eigenlijk niet meer horen. Leiderschap - dat heb ik al op de kleuterschool geleerd - bereikt men in eerste instantie door een goed voorbeeld. Ik zou nu willen vragen of u, mijnheer Reinfeldt en mijnheer Barroso, gelooft dat men met een strategie die is gebaseerd op leugens, zelfbedrog en grootschalige internationale misleiding, in een internationaal proces als dat van Kopenhagen wel leiding kan geven.
Mijnheer Reinfeldt, u hoort te weten - en de heer Barroso weet dat beslist, want hij draait lang genoeg mee -, dat de 2ºC-doelstelling een "mission impossible" is als de Europeanen blijven bij hun huidige aanbod. De reductiedoelstelling is niet voldoende. Tegelijkertijd hebben wij als Europeanen alle achterdeuren wagenwijd opengezet om in eigen land geen reductiebeleid te hoeven voeren. De compensatieregeling kent geen grenzen meer, "hete lucht "is niet alleen voor Polen maar ook voor Zweden aan de orde van de dag. Met het meerekenen van de bossen - daar hebt vooral u, mijnheer Reinfeldt, met uw regering voor gepleit - hebben de Europeanen nog een manier gevonden om onder een actief reductiebeleid uit te komen.
Veel deskundigen hebben in Kopenhagen gezegd dat het beste wat u tot nu toe zegt te kunnen aanbieden, ertoe zal leiden dat tot 2020 de uitstoot in Europa niet zal verminderen maar zal toenemen. Dus, mijnheer Reinfeldt, maakt u alstublieft duidelijk hoe de 2ºC-doelstelling moet worden verwezenlijkt als u blijft bij wat u tot nu hebt aangeboden.
Wat het nog erger maakt, is dat een Duitse krant, de "Financial Times", vandaag bekend heeft gemaakt dat u de doelstelling van 30 procent voor 2020 opgeeft en dat u die voor 2025 wilt aanbieden. Als u dit proces daadwerkelijk verder wilt helpen, dan doe ik een dringend beroep op u om in te trekken wat vandaag als leidraad voor de Europeanen in de krant staat.
Tot slot nog dit: de komende dagen zullen duizenden officiële waarnemers voor de deuren van het "Bella Center" staan, ook al hebben ze een accreditatie voor de conferentie. Dat zijn mensen die zich jarenlang, soms tientallen jaren lang, met hart en ziel hebben ingezet voor het klimaatbeleid. Zorgt u er alstublieft voor dat deze mensen niet in kooien worden opgesloten of urenlang met geboeide handen op de bevroren grond moeten zitten omdat ze plotseling niet meer mogen deelnemen.
We kunnen in Kopenhagen veel aan leiderschap inboeten, maar de manier waarop de Europese rechtsstaat zich daar presenteert - ik heb niets met oproerkraaiers, helemaal niets - en het buitensporige optreden tegen vreedzame demonstranten - Cecilia Malmström is natuurlijk een juridisch deskundige -, daarover zou u toch ook iets moeten zeggen in Kopenhagen.
Michał Tomasz Kamiński
namens de ECR-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, het is jammer dat u nu pas, net voor mijn interventie, een opmerking heeft gemaakt over het in acht nemen van de spreektijd. Ik zal trachten mij aan de toegestane tijd te houden.
Mijnheer Reinfeldt, u verdient uiteraard onze dank. Zoals reeds is geopperd, viel het Zweedse voorzitterschap samen met een moeilijke en turbulente overgangsperiode in verband met de goedkeuring van het Verdrag van Lissabon. Die periode ligt nu achter ons. Het voorzitterschap viel echter ook samen met een tijd van economische crisis. Ik zou u aan het begin van mijn toespraak, die niet over de hele lijn vleiend zal zijn, willen bedanken omdat het Zweedse voorzitterschap in deze moeilijke crisistijd niet heeft toegegeven aan de al te voor de hand liggende verleiding van het populisme.
Mijnheer Reinfeldt, u heeft bewezen dat er voor lastige vragen geen gemakkelijke antwoorden zijn. Het Zweedse voorzitterschap heeft bewezen dat de Europese Unie in tijden van crisis in staat is om te zoeken naar degelijke en niet-populistische oplossingen die niet alleen Europa, maar de hele wereld kunnen helpen bij het vinden van een uitweg uit deze moeilijke situatie. Ik zou u zeer hartelijk willen bedanken voor het moeilijke werk dat u heeft verricht, alsook voor de eerbied die u ten aanzien van de lidstaten en het Europees Parlement heeft getoond. Het is een moeilijke periode geweest. Ik denk dat u met glans voor het examen bent geslaagd. U kunt een zeer tevreden man zijn wanneer u uw opdracht over twee weken heeft volbracht.
Ik ben van oordeel dat u niet zonder reden in uw toespraak met geen woord heeft gerept over het buitenlands beleid. Helaas ben ik op dit punt genoodzaakt om een streng oordeel te vellen. Op het gebied van het buitenlands beleid, met name op twee domeinen, kunnen het Zweedse voorzitterschap en de afgelopen zes maanden naar mijn mening niet als een succes worden beschouwd.
Ten eerste werden de afgelopen zes maanden overschaduwd door een mijns inziens totaal overbodige crisis naar aanleiding van het ongelukkige artikel over Israëlische soldaten in een Zweedse krant en de daaruit voortvloeiende, eveneens volkomen onnodige, verslechtering van de betrekkingen tussen het Zweedse voorzitterschap en Israël. Ik zou willen stellen dat het fout was van het voorzitterschap om het artikel in de Zweedse pers niet resoluut te veroordelen. Mijn volledige fractie en ikzelf zijn van oordeel dat de Israëlische soldaten niet alleen Israël, maar onze gehele beschaving verdedigen. Ik ben de mening toegedaan dat we de afgelopen zes maanden onvoldoende blijk hebben gegeven van onvoorwaardelijke steun voor onze belangrijkste bondgenoot in het Midden-Oosten, Israël. Een bewijs hiervan zijn de conclusies van de laatste Europese Raad over het Midden-Oosten die ons geen leidende rol geven in de regio, hoewel het resultaat naar mijn mening beter is dan wat aanvankelijk werd voorgesteld. De Europese Unie zou een voortrekkersrol moeten vervullen in het vredesproces en zou zich moeten ontpoppen tot de belangrijkste kracht die zich inzet voor vrede in het Midden-Oosten. Indien wij deze rol op ons willen nemen, moeten we erin slagen om onze eigen meningsverschillen te overbruggen. Wij mogen geen eenzijdige pro-Palestijnse houding aannemen. Op het gebied van het Europese buitenlandse beleid hebben we hier de voorbije zes maanden helaas geen verandering in gebracht.
We hebben dit aspect gisteren al behandeld tijdens het debat over Georgië. Ik ben van mening dat het toenemende Russische imperialisme een van de grootste problemen is van de Europese Unie. Deze evolutie vormt niet alleen een gevaar voor de buurlanden van Rusland, maar ook voor de hele Europese Unie. Desalniettemin zou ik u, mijnheer Reinfeldt, willen danken voor uw leiderschap en voor het Zweedse leiderschap van de Europese Unie. Het is de taak van het Parlement om de aandacht te vestigen op aspecten die volgens ons niet optimaal zijn verlopen. Ondanks deze negatieve opmerkingen van mijn kant ben ik van mening dat de balans van het Zweedse voorzitterschap algemeen genomen positief is.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement te beantwoorden)
Zoltán Balczó
(HU) Ik wil van de heer Kamiński weten of hij de daden van Israëlische soldaten in Gaza als een strijd voor de menselijke beschaving ziet. U bent het die eenzijdig formuleert, want iedereen die vrede wil in dit gebied zou in de eerste plaats conform de VN-resoluties moeten opkomen voor het recht van de Palestijnen op een zelfstandige staat. Uitgerekend u bent het die op onevenwichtige wijze Zweden op het matje roept over een ingenomen standpunt.
Michał Tomasz Kamiński
namens de ECR-Fractie. - (PL) Ik denk dat Israël de enige democratie is in het Midden-Oosten. De staat Israël is op het vlak van democratie een lichtend voorbeeld voor de landen in het Midden-Oosten. Oorlog is uiteraard een moeilijk gegeven dat altijd pijnlijke gevolgen heeft. Daarom zijn wij voorstanders van vrede. Naar mijn mening is het onze taak om het vredesproces in het Midden-Oosten te steunen en om ons vastberaden te verzetten tegen het terrorisme.
Lothar Bisky
Mijnheer de Voorzitter, mijn collega mevrouw Svensson zal nog iets zeggen over het Zweedse voorzitterschap. Ik vraag uw aandacht voor twee punten uit de conclusies van de eerste Top sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Allereerst betreur ik het feit dat de Europese Raad zich niet duidelijk heeft uitgesproken over de toekomstige strategie van de EU. De Raad schikt zich veeleer naar de oude Commissie, die wilde vasthouden aan de grondbeginselen van de mislukte Lissabonstrategie.
Er is erkend dat we een nieuwe beleidsaanpak nodig hebben. Maar waar staat die? Ik heb hem niet gezien. Met de nieuwe Commissie, het nieuwe Parlement en de voorzitter van de Europese Raad zouden we nu toch de kans hebben om met een schone lei weer van gedachten te wisselen. We hebben natuurlijk het nieuwe Verdrag en de mogelijkheid van het burgerinitiatief waaraan nog uitvoering moet worden gegeven.
Ons uitgangspunt is helder: de sociale en milieubelangen van de mensen moeten voorrang krijgen boven alles, boven het najagen van winst. Dat moet het nieuwe grondbeginsel worden van de strategieën en de wetgeving van de Europese Unie. Alleen op die manier zullen de burgers de EU blijvend als vooruitgang beschouwen.
In de tweede plaats zijn wij als links in het Europees Parlement ingenomen met het feit dat de Raad eindelijk tegemoetkomt aan het verzoek om een belasting op kapitaaltransacties. Wij zijn blij dat commissaris Barroso in het debat van gisteren heeft beloofd dat de nieuwe Commissie onder zijn leiding op korte termijn voorstellen daartoe zal indienen. We zullen dit onderwerp steeds weer aan de orde stellen en blijven van mening dat de Europese Unie in geval van twijfel de eerste stap kan en moet zetten. We mogen niet alsmaar wachten tot iemand anders op mondiaal niveau deze taak van ons overneemt.
Mario Borghezio
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, wat de financiële crisis betreft kan absoluut niet worden gezegd dat het Zweedse voorzitterschap een duidelijke en vooruitziende houding heeft aangenomen, zoals logisch zou zijn geweest.
Waarom hebt u niet de moed gehad de namen te noemen van degenen die voor de financiële crisis verantwoordelijk zijn, en duidelijk de maatregelen aan te duiden om korte metten te maken met de speculaties? En waarom hebt u niet de moed gehad de Europese burgers duidelijk te zeggen dat onze banken en onze financiële instellingen nog veel financiële producten hebben die afhankelijk zijn van speculaties en die onze markt vervuilen?
Waarom hebt u geen duidelijk signaal gegeven voor steun van de reële economie, die hoofdzakelijk wordt vertegenwoordigd door de diversiteit van de kleine en middelgrote ondernemingen, door de wereld van de productie, door het gezonde deel van onze Europese economie, die, nogmaals, altijd signalen van stimulering en echte steun dient te krijgen?
Wellicht de grootste uitdaging waar het Zweedse voorzitterschap voor stond, had te maken met vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, ook in relatie met de tenuitvoerlegging van het programma van Stockholm. Welke balans kunnen we hiervoor opmaken? Ik ben van mening dat dit voorzitterschap op het gebied van illegale immigratie weinig heeft gedaan en op een weinig efficiënte manier. Het is niet actief geweest in de bestrijding van illegale immigratie, zelfs niet in integratieprojecten en zelfs niet in het oplossen van het vluchtelingenprobleem.
Europa heeft laten zien een zwakke stem te hebben, niet alleen in het buitenlands beleid in het algemeen - en ik ben het volkomen eens met degene die dat aan de kaak heeft gesteld -, maar ook bij dit onderwerp in het bijzonder. Het heeft laten zien weinig gezag te hebben bij een centraal onderwerp als dit, ongeacht vanuit welk oogpunt, zowel vanuit het oogpunt van degenen - onder wie ikzelf - die zeer bezorgd zijn over illegale immigratie, als vanuit het oogpunt van degenen die bezorgd zijn over de verwezenlijking van integratiebeleid.
Wij hebben goede hoop dat het Spaanse voorzitterschap uitvoering zal geven aan wat reeds is aangekondigd in enkele gezaghebbende verklaringen, volgens welke Europa niet moet denken dat de immigratie enkel een probleem is van de landen die aan de Middellandse Zee grenzen.
Het is duidelijk een probleem dat heel Europa aangaat. Toch is door de regering van mijn land een duidelijk verzoek geuit waar geen gehoor aan is gegeven: het verzoek om op Europees niveau een serieuze strategie aan te nemen voor het agressief aanpakken van de bezittingen van de georganiseerde misdaad, waarmee in Italië uitzonderlijke resultaten zijn geboekt. Deze bezittingen bevinden zich in heel Europa. De maffia, de georganiseerde maffiabendes zijn heel Europa binnengedrongen en hebben zich geïnfiltreerd in de reële economie en met name in de financiële economie.
Wij zijn nog in afwachting van een duidelijk signaal dat er een Europees juridisch systeem zal komen voor de strijd tegen de georganiseerde misdaad, die in een aantal landen - zo niet in alle landen van de Europese Unie - zeer machtig is en heeft geprofiteerd van onze vrijheden door al te vrij te handelen en zich met het grootste gemak te verplaatsen tussen financiële markten, belastingparadijzen, effectenbeurzen en vastgoedmarkten. Op dit punt waren veel duidelijkere woorden en een veel doortastender optreden nodig geweest van het Zweeds voorzitterschap. Wij stellen dit openlijk aan de kaak.
En dan zijn er de verklaringen van bepaalde vertegenwoordigers van dit voorzitterschap over een andere belangrijke en symbolische kwestie, namelijk het Zwitserse referendum over de minaretten. Het "nee” tegen de bouw van minaretten werd door de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken omschreven als een "uiting van een vooroordeel”. Men is zelfs nog verder gegaan door te beweren dat het besluit van Bern om voor een dergelijke kwestie een referendum te houden, te denken geeft. Welnu, juist dit is een kwestie die buiten het toepassingsgebied van het referendum valt, namelijk de beslissing om wel of geen referendum te houden.
Hoe kunnen de wetgevers van de Europese Unie een klein land, dat al sinds de Middeleeuwen democratisch is, beschuldigen? Moeten wij, als slaven van een door niemand gekozen bureaucratie, de Zwitsers leren wat democratie is? Mogen wij hun het recht weigeren om voor een belangrijke kwestie, waarover ieder zijn mening mag hebben, een referendum te houden?
Juist de Europese Unie zou van de Zwitserse democratie moeten leren hoe gevoelige problemen moeten worden behandeld, namelijk door het woord te geven aan het volk, alleen aan het volk, en niet aan de bureaucratie, de lobby en de banken van deze Europese supermacht, die altijd over de hoofden van de burgers beslissen!
Barry Madlener
(SV) Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij dat het slappe en laffe Zweedse voorzitterschap voorbij is.
Dit slappe Zweedse voorzitterschap is gelukkig afgelopen, want wat er uit Zweden is gekomen, is niet veel goeds gebleken. Turkije wordt niet hard aangepakt en blijft Cyprus illegaal bezet houden. Israël wordt door Zweden in de steek gelaten. Het Zweedse voorstel om Jeruzalem te splitsen, toont de naïeve houding van Zweden ten opzichte van de verwerpelijke barbaarse ideologie die de islam werkelijk is. Zweden had zich beter sterk kunnen maken om Europese referenda te houden in alle landen zoals in Zwitserland over het minarettenverbod. Dat is wat de Europese burgers willen.
Het verhuiscircus tussen Brussel en Straatsburg is niet eens geagendeerd, mijnheer Reinfeldt. Wij hebben u dat wel gevraagd, maar kennelijk durfde u dat niet aan. Zeker bang voor Frankrijk. Dan bent u geld aan het strooien in Kopenhagen voor dat klimaatbeleid, terwijl wetenschappelijk niet vaststaat dat dat klimaat verandert.
Voorzitter, Nederland betaalt veel geld. Nederland betaalt netto per inwoner nog steeds twee tot drie keer zo veel als andere rijke landen. Deze misstand moet zo snel mogelijk stoppen. Wij hopen dat het volgende voorzitterschap meer lef zal tonen.
Anna Maria Corazza Bildt
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het is me opgevallen dat u aan enkele van onze collega's bijna een minuut meer spreektijd hebt gegeven. Ik wil u eraan herinneren dat wij als afgevaardigden uit kleine landen, als nieuw gekozen leden, slechts één minuut krijgen tijdens de 'catch the eye'-procedure om onze punten naar voren te brengen, en deze tijd is nu afgenomen van onze kans om onze opvattingen uiteen te zetten. Wilt u ons alstublieft ook respecteren?
Frederick Reinfeldt
Mijnheer de Voorzitter, ik wil twee korte opmerkingen maken. In de eerste plaats wil ik de afgevaardigden bedanken voor hun vriendelijke woorden. Er zijn ook andere woorden gesproken, maar de meeste woorden en opmerkingen waren vriendelijk. We hebben nu een nieuwe Europese Unie op basis van het Verdrag van Lissabon, en als iemand die het roulerende voorzitterschap heeft bekleed kan ik zeggen dat als we willen dat dit Europa in de toekomst werkt, de lidstaten, de Commissie en het Parlement allemaal hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Als deze partijen niet allemaal hun volledige verantwoordelijkheid nemen, zal het heel moeilijk worden om dit werk op het goede spoor te krijgen.
Een paar opmerkingen over het coördineren van zevenentwintig lidstaten. Dat kost tijd, maar als we dat niet doen, krijgen we een situatie waarin deze Europese Unie door een klein aantal personen of door iemand anders wordt geleid. We hebben die tijd genomen. Ik weet hoeveel tijd die coördinatie kost, en ik denk dat dit voor Herman van Rompuy en het roulerende voorzitterschap, dat gewoon blijft bestaan, ook duidelijk zal gelden.
Mijn tweede opmerking heeft betrekking op Kopenhagen. Ik hoor vaak het volgende: Europa leidt niet. En in mijn land zegt de oppositie dat Zweden niet leidt. Dat is het verlangen om onszelf te bekritiseren. Laat me dan zien wie de leider is. Ik zou dat wel willen weten, omdat het perfect zou zijn om die leider te zien en diens initiatieven te volgen. Ik heb die leider nog niet gezien. We leggen ons vast op reducties, die juridisch bindend zijn en die we al voor Kopenhagen op tafel hebben gelegd, met concrete financiering, en dat heb ik andere partijen in de ontwikkelde wereld nog niet zien doen.
Ik denk, eveneens met betrekking tot Kopenhagen, dat het heel belangrijk is om niet te vergeten dat we moeten vasthouden aan de doelstelling van 2° Celsius. Ik weet niet zeker of we dat kunnen waarmaken. Ik weet dat Europa zijn deel heeft gedaan en bereid is de doelstelling te verhogen tot 30 procent maar we kunnen het probleem niet in ons eentje oplossen. We zijn verantwoordelijk voor maar 13 procent van de mondiale emissies. Als dit een mondiale oplossing moet worden, dan moet er ook een echt mondiaal antwoord komen en dan moeten ook de andere landen met veel emissies zich vastleggen op grotere reducties.
Een paar woorden over Zweden, aangezien dat is genoemd. Ik denk dat het heel belangrijk is, nadat we dit soort verplichtingen op ons hebben genomen - of het nu om Kyoto gaat of, zoals nu, om een overeenkomst in Kopenhagen - om naar huis te gaan en ons werk te doen. Gisteren nog hebben we de nieuwste cijfers gekregen over de reducties die sinds 1990 in Zweden zijn gerealiseerd. We staan nu op -12 procent. We volgen hoe dit internationaal wordt gerespecteerd en de manier waarop dit wordt gepresenteerd. Natuurlijk kunnen we altijd zeggen dat dit een verkeerde manier is om hiermee om te gaan, maar daar bestaat nu eenmaal overeenstemming over in de wereld. Daarom hebben we dit soort cijfers gepresenteerd.
Natuurlijk is het problematisch dat sommige andere landen de andere kant op gaan, en die worden om die reden ook bekritiseerd. Het gaat dus niet alleen om het bereiken van een akkoord: het gaat ook om het veranderen van de economie, met behulp van de emissiehandel en andere middelen om veranderingen door te voeren. Ook dit is een gebied waarop veel Europese landen handelen op een manier die we in andere delen van de wereld niet zien.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, twee opmerkingen: de eerste over Kopenhagen en de andere over het succesvolle Zweedse voorzitterschap. In de eerste plaats, met betrekking tot Kopenhagen, verbaast het me zeer dat veel Europese collega's een retoriek hanteren waarmee ze zichzelf naar beneden halen. Het is namelijk zo dat als er één gebied is waar we trots kunnen zijn op de leidende rol van de Europese Unie, het juist de klimaatverandering is. U kunt niet één relevante speler of groep landen noemen die zich op zulke ambitieuze doelstellingen heeft vastgelegd als wijzelf hebben gedaan.
Zoals ik eerder heb gezegd, hebben enkele andere partijen hun intenties kenbaar gemaakt door middel van verklaringen in de pers. De Europese Unie heeft haar intenties kenbaar gemaakt door middel van wetgeving die al bindend is, wetgeving die afkomstig is van de Commissie en die de steun van de Europese Raad en van dit Parlement heeft gekregen, en de Europese Unie heeft - unilateraal en onvoorwaardelijk - de doelstelling voor de reductie van de uitstoot van broeikasgassen al vastgesteld op 20 procent in 2020. Tot dusver heeft geen enkele andere speler iets vergelijkbaars gedaan. Dus laten we anderen vragen om doelstellingen vast te stellen die vergelijkbaar zijn met die van ons.
(Applaus)
Is het genoeg om de doelstelling van 2°C te verwezenlijken? Nee, dat is niet genoeg. Daarom zeggen we tegen de anderen dat we met elkaar kunnen onderhandelen. Politici en diplomaten kunnen onderhandelen, maar met de wetenschap kunnen we niet onderhandelen, met de natuurkunde kunnen we niet onderhandelen. Laten we daarom een mondiaal akkoord sluiten waarmee we een overeenkomst tot stand kunnen brengen die verenigbaar is met wat de wetenschap ons vertelt. Dat kan Europa niet alleen, want Europa is verantwoordelijk voor 14 procent van de mondiale emissies, en de trend is om dat naar beneden te brengen met relevante percentages. Dus zelfs als Europa morgen volledig stopt met het uitstoten van broeikasgassen zal dat het probleem niet oplossen.
Daarom hebben we de Amerikanen nodig, daarom hebben we de Chinezen nodig, daarom hebben we de Indiërs nodig. In deze zes maanden hebben we, samen met premier Reinfeldt, met Obama gesproken; we hebben met Hu en Wen gesproken; we hebben met Singh gesproken; we hebben met Medvedev gesproken; we hebben met Lula gesproken. En ik kan zeggen dat tijdens al die bijeenkomsten wij degenen waren die aan de anderen vroegen om grotere offers te brengen.
Dit is wat we nu met Kopenhagen aan het doen zijn, waarbij niet mag worden vergeten - want soms vergeten mensen dingen - dat het spel niet alleen met die spelers gespeeld moet worden, maar ook met ontwikkelingslanden, de armste, meest kwetsbare landen, de Afrikaanse landen. We hebben ook gesproken met Meles Zenawi van Ethiopië en anderen. Dat is waarom de Europese Unie als eerste geld op tafel heeft gelegd.
Laten we eerlijk tegen elkaar zijn. We kunnen altijd ambitieuzer zijn, en de Europese Unie heeft haar ambitie getoond, maar laten we ook de anderen vragen om ambitieuzer te zijn. Want alleen met die ambitie kunnen we een akkoord krijgen dat verenigbaar is met onze ambitie. Het gaat om een mondiaal probleem en we hebben een mondiale oplossing nodig.
Tot slot wil ik enkele woorden wijden aan premier Reinfeldt en het Zweedse voorzitterschap. Dit was de laatste keer dat we een voorzitter van de Europese Raad voor zes maanden hadden, dus hier eindigt een lange periode van werk in de Europese Unie. Ik wil zeggen - en dit heb ik in deze zes maanden ook tegen de heer Reinfeldt gezegd - dat hij de elfde voorzitter van de Europese Raad was waarmee ik heb samengewerkt, en daarom verwelkom ik het feit dat we nu een permanente voorzitter van de Europese Raad krijgen.
Ik wil echter wel tegen premier Reinfeldt zeggen dat hij in de rij van voorzitters waarmee de Commissie heeft samengewerkt weliswaar de elfde was, maar dat hij zeker een plaats op het podium verdient als een van de beste voorzitterschappen die we in deze fase van de Europese Unie hebben gehad. Dank u voor alles wat u en het Zweedse voorzitterschap in deze zes maanden hebben gedaan.
Rebecca Harms
(EN) Mijnheer de Voorzitter, nu het Verdrag van Lissabon is aangenomen, wordt transparantie tegenover het Parlement heel vaak als een belangrijk punt genoemd. Bestaat er een nieuw voorstel van de Europese Raad voor Kopenhagen met een doelstelling van 30 procent - een duidelijk grotere inspanning dan 20 procent - voor 2025? Er circuleert een uitgelekt document in Kopenhagen en ik wil nu opheldering, op basis van contacten met de Commissie, over de vraag of dit de werkelijke strategie van de Raad is. Vertelt u ons alstublieft de waarheid.
Gunnar Hökmark
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik aarzel om het op deze manier te zeggen omdat het niet erg bescheiden klinkt voor een Zweed, maar ik denk dat het billijk is om te zeggen dat de Europese Unie en Europa niet meer hetzelfde zullen zijn na dit voorzitterschap. De Europese Unie zal een andere Europese Unie zijn, een sterkere, betere Unie, en wel om een aantal redenen, waarvan ik er enkele wil noemen, waar ik als Zweed heel trots op ben.
In de eerste plaats wijzigt het Verdrag dat nu in werking is getreden natuurlijk het institutionele evenwicht van deze Unie, maar het vergroot ook het vermogen van de Unie om onze politieke doeleinden te verwezenlijken. Ik wil erop wijzen dat we het uitbreidingsproces hebben geopend met het akkoord tussen Slovenië en Kroatië, wat belangrijk is voor Kroatië, maar wat ook belangrijk is vanuit het perspectief van de westelijke Balkanlanden en het toekomstige uitbreidingsproces. Dit is een van de sterke punten van de Europese Unie, maar het is ook een kans voor ons allemaal.
Het is denk ik ook belangrijk om te wijzen op het feit dat de Europese Unie tijdens dit voorzitterschap en op ditzelfde moment, terwijl wij hier debatteren, voor het eerst een leidende mondiale speler is met betrekking tot een van de belangrijkste internationale problemen waar de mensheid voor staat. Dat is nieuw en dat geeft ons een grote verantwoordelijkheid voor de toekomst, omdat het duidelijk is dat wat er in Kopenhagen ook wordt bereikt, de Europese Unie een essentiële en cruciale rol heeft gespeeld bij het bepalen van de agenda, bij het bepalen van de dingen die we moeten bereiken. Hoe succesvol we ook zullen zijn, het werk zal niet af zijn, maar wat er in Kopenhagen wordt bereikt zal juist de grote verantwoordelijkheden van de Europese Unie onderstrepen.
Dan hebben we het economisch herstel, met strikte regels om de openbare financiën op orde te krijgen en protectionisme tegen te gaan. Ik ben een Zweed, dus ik mag een klein beetje subjectief zijn als het over dit onderwerp gaat, maar ik denk dat we allemaal reden hebben om trots te zijn op wat we tijdens deze periode hebben bereikt, maar we mogen in alle bescheidenheid ook niet vergeten dat die prestaties ons een grote verantwoordelijkheid voor de toekomst geven.
Åsa Westlund
(SV) Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst zeggen dat het voorzitterschap de hoge verwachtingen die aan hem werden gesteld als een doeltreffende en diplomatieke machine heeft waargemaakt. Dat wordt zeer gewaardeerd, vooral na het soms chaotisch verlopen Tsjechische voorzitterschap. De afsluitende onderhandelingsronden met betrekking tot het Verdrag van Lissabon zijn ook op een zeer goede manier afgehandeld. Uiteindelijk slaagde het voorzitterschap er ook in de permanente voorzitter van de Europese Raad en de nieuwe hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid te presenteren.
Helaas is de directe politieke invloed van het voorzitterschap op het dagelijks leven van de mensen iets minder groot. De Europese werknemers hebben geen steun gekregen voor het beëindigen van loondumping na de uitspraak in de zaak-Laval. Zij hebben ook geen enkel nieuw initiatief te zien gekregen om de werkloosheid te bestrijden en meer banen te scheppen.
De milieubeweging is teleurgesteld dat Zweden zich niet voor milieuzaken heeft ingezet. Zweden heeft eerder een stap achteruit gezet in plaats van dat het gebruik heeft gemaakt van de gelegenheid om ambitieuzere doelen te stellen op het gebied van milieu en klimaatverandering.
Dat Zweden geen grotere rol kreeg toebedeeld op de klimaattop die momenteel in Kopenhagen wordt gehouden, kwam voornamelijk doordat minister-president Reinfeldt zelf om partijpolitieke redenen de verwachtingen van de conferentie al in een vroege fase naar beneden had bijgesteld. Dat was in strijd met de onderhandelingsstrategie van de Europese Unie en irriteerde een groot aantal andere Europese leiders. Maar erger is nog dat dit de mogelijkheden voor een goede klimaatovereenkomst ondermijnde.
Tot slot wil ik het programma van Stockholm noemen, een van de weinige zaken die na het Zweedse voorzitterschap zullen voortleven. Als inwoner van Stockholm baart het mij zorgen dat mijn stad kan worden geassocieerd met een politiek programma dat meer gebaseerd is op het opbouwen van het Fort Europa dan op het waarborgen van de mensenrechten.
Wij, Zweedse sociaaldemocraten, zijn er in ieder geval blij mee dat u uiteindelijk deels hebt geluisterd naar de eisen van ons en het Parlement om in dit programma meer rekening te houden met de rechten van vrouwen en kinderen. Wij hebben er hoge verwachtingen van dat mevrouw Malmström in haar nieuwe rol haar uiterste best zal doen om deze zaken verder te versterken.
Silvana Koch-Mehrin
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, mijnheer Reinfeldt, uw evenwichtige voorzitterschap was een succes. U moest een oplossing vinden voor moeilijke politieke kwesties en dat is u over het geheel genomen goed gelukt. De mensen die u hebt gekozen voor de nieuwe belangrijke EU-posten kunnen nu met een schone lei aan de slag; de meeste EU-burgers kennen hen nog niet. Uw beste besluit, als ik dat mag zeggen, zit aan uw rechterzijde.
Mijnheer Reinfeldt, toch krijgt u van mij niet het hoogste cijfer voor uw voorzitterschap. Dat heeft twee redenen. Allereerst hebt u de ontwikkeling versterkt om van de Europese Raad een soort Europese "superregering" te maken die op steeds meer terreinen absoluut bevoegd is, van milieu tot financieel beleid. Tegelijkertijd doet u de deuren steeds steviger dicht. Transparante debatten van volksvertegenwoordigers zien er anders uit.
De tweede reden is het feit dat u SWIFT enkele uren voor de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon door de Raad hebt gedrukt. Dit getuigt van flagrante minachting voor het Europees Parlement en daarmee van gebrek aan respect voor de burgers.
Niettemin bedankt voor de afgelopen zes maanden.
Carl Schlyter
(SV) Mijnheer de Voorzitter, het Zweedse voorzitterschap heeft in praktisch en institutioneel opzicht goed gefunctioneerd. Het was als een goedgeoliede machine die echter geen resultaat leverde. Wat is er met de sociale wetgeving gebeurd? Het antidiscriminatiewerk is tot stilstand gekomen. Het voorstel om een eurovignet in te voeren om uitstoot van vrachtwagens te stoppen, is vastgelopen, net als het klimaatbeleid. Het leiderschap op dit gebied is overgenomen door onderzoekers en het Europees Parlement - de Raad heeft gefaald.
De Raad heeft in de klimaatonderhandelingen een uitweg geboden aan de bosbouw, de scheepvaart en de luchtvaart. Waar is het geld voor de ontwikkelingslanden, de concrete dertig miljard euro die het Parlement had geëist? Wat is er met de emissiedoelen gebeurd? Het Parlement eiste reducties van 32 à 40 procent. Nu horen wij dat de documenten waar de Raad aan werkt onze emissiedoelen verder afzwakken. Het klimaatbeleid van de Raad is zo grofmazig als een visnet voor het vangen van walvissen, of nog erger!
Tot slot wil ik Vattenfall noemen. Stop de gerechtelijke procedures van Vattenfall! Zij belemmeren ons werk in het kader van het klimaatbeleid. U kunt macht uitoefenen op deze onderneming. Ziet u er tenminste op toe dat Vattenfall zich met zijn eigen zaken bemoeit en stopt met het in twijfel trekken van de milieuwetgeving van Duitsland en de Europese Unie.
Timothy Kirkhope
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik de Zweedse regering feliciteren met zijn voorzitterschap van deze Raad. Het Zweedse voorzitterschap begon met een zware agenda en heeft veel punten kunnen realiseren, waarvan we een groot deel verwelkomen.
Ik heb in dit Parlement herhaaldelijk gesproken over de noodzaak om de Lissabonstrategie nieuw leven in te blazen. De Europese Unie heeft te lang politieke en institutionele hervormingen nagestreefd met een energie en een vastberadenheid die ze niet heeft kunnen opbrengen voor het doorvoeren van economische hervormingen. Maar onze mondiale handelspositie, ons relatieve economische gewicht en ons internationale concurrentievermogen zijn in gevaar. Daarom verwelkom ik het initiatief EU 2020 van de Commissie, dat nu is bekrachtigd door de Europese Raad, en ik wil in het bijzonder de heer Barroso bedanken voor zijn aandeel hierin.
De toekomstige welvaart en het toekomstige welzijn van onze burgers hangt af van een dynamische economie die banen en welvaart schept door de creatieve energie van ondernemers zo veel mogelijk ruimte te geven en de groei van succesvolle bedrijven te stimuleren. Een deel van deze economische regeneratie zal bestaan in het groener maken van onze economieën, en we hopen allemaal dat een overeenkomst in Kopenhagen deze week een realistisch kader zal opleveren dat klimaatverandering bestrijdt maar tegelijkertijd de economische groei en ontwikkeling bevordert.
Met betrekking tot de aanneming van het Stockholmprogramma steunen we het beginsel dat de lidstaten van de Unie meer moeten samenwerken om de problemen in verband met immigratie, grensoverschrijdende criminaliteit en terrorisme te bestrijden. Maar er zijn ook gebieden die tot de kern van de nationale soevereiniteit behoren. Het verdedigen van de wet, het waarborgen van de veiligheid en het beschermen van het publiek zijn drie van de belangrijkste taken van een democratische staat. Daarom moeten we een evenwicht vinden tussen de noodzaak van gezamenlijk optreden en de rechten van onze lidstaten. Een aantal onderdelen van het Stockholmprogramma is simpelweg niet in overeenstemming met dat evenwicht. Bepaalde voorstellen zullen alleen macht centraliseren, onnodige kosten veroorzaken en tot meer bureaucratie leiden, terwijl de toegevoegde waarde heel klein is. Onze prioriteiten moeten worden gezocht in het vergroten van ons concurrentievermogen, deregulering, innovatie en het scheppen van banen. De bevolking van Europa verdient niets minder.
Eva-Britt Svensson
(SV) Mijnheer de Voorzitter, het Zweedse voorzitterschap krijgt ook van mij een heel hoog cijfer voor zijn organisatorische vaardigheden. De Zweedse regering heeft wat dit betreft alle verwachtingen waargemaakt. Helaas kan ik niet net zo positief zijn wat mijn politieke evaluatie betreft.
Twee zaken moeten vooral worden bekritiseerd. Ten eerste de kwestie van transparantie en openheid. Zweden wordt meestal als voorloper op dit gebied gezien, maar nu hebben wij daarentegen passiviteit gezien, en dat is een ernstige zaak wanneer de vrijheid van communicatie van onze burgers op het spel staat. Ik wil wat dit betreft de richtlijn inzake de bewaring van gegevens, het telecompakket en de geheime handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak (ACTA) noemen. Er werd van het voorzitterschap verlangd dat het actie ondernam om documenten openbaar te maken. Dat is mogelijk sinds de wijziging uit 2001 van de verordening betreffende transparantie, waarin staat dat het publiek toegang moet hebben tot alle documenten met betrekking tot lopende internationale onderhandelingen. Waarom heeft het Zweedse voorzitterschap in deze kwestie niet gehandeld?
De tweede zaak is klimaatverandering en de manier waarop arme landen naar mijn mening worden bedrogen. Wij gebruiken immers ontwikkelingsgeld om de ergste schade te verhelpen waar de rijke landen nog steeds verantwoordelijk voor zijn, ondanks het feit dat in de Klimaatovereenkomst, het Bali-actieplan en het Protocol van Kyoto staat dat het geld voor de financiering van klimaatmaatregelen nieuw geld moet zijn. Het zijn weer eens de kwetsbaarsten die de rekening moeten betalen voor het optreden van de rijke landen. Het zijn degenen die geen schoon water hebben, die door malaria worden bedreigd, die door hiv zijn geïnfecteerd en vooral de armste vrouwen en kinderen ter wereld die nu de prijs moeten betalen. Dit beleid ten opzichte van de armste delen van de wereld is schandelijk.
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, het Zweedse voorzitterschap loopt nu af - zonder grote kleerscheuren, maar in mijn ogen ook zonder eclatante successen. De ambitieuze doelstelling om de economische crisis onder controle te krijgen, hebben we in elk geval niet verwezenlijkt. We hebben miljarden gepompt in een stelsel waar slechts weinigen baat bij hebben, terwijl het grote publiek opdraait voor de risico's en de kosten. Het is ongehoord dat het zuur verdiende geld van de Europese belastingbetaler belandt in de pot waaruit de bonussen van bankmanagers worden betaald.
Als we dan toch een klimaattop houden, dan hoort daar in mijn opvatting ook bij dat we ons in het debat over kernreactoren eindelijk eerlijker opstellen en meer openheid betrachten over de werkelijke kosten. Als we oplossingen zoeken in de strijd tegen de klimaatverandering, dan moeten we ook de fraude met emissierechten een halt toeroepen.
Ik vind dat het Zweedse voorzitterschap zich bij de SWIFT-onderhandelingen enigszins de wet heeft laten voorschrijven door de Verenigde Staten wat betreft het verstrekken van bankgegevens. De burger wordt hierdoor en door het Stockholm-programma in toenemende mate een "glazen burger" die steeds makkelijker kan worden gemanipuleerd.
Met Zweden verliest Turkije tevens een voorstander van toetreding. Ik vind het tijd om de onderhandelingen hierover te staken en Turkije een bevoorrecht partnerschap aan te bieden.
Werner Langen
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik wil u in de eerste plaats bedanken. Het Zweedse voorzitterschap heeft ondanks een groot aantal problemen uitstekend werk geleverd. Zweden is een middelgroot land in de Europese Unie, en dat moet in ieder opzicht positief worden gewaardeerd. Mijnheer de minister-president, hartelijk dank aan u en uw voltallige regering. Met moeilijke thema's als het klimaat, de financiële crisis, het Verdrag van Lissabon en de nieuwe Commissie hebt u beslist harde noten moeten kraken. Ik wil er graag twee onderwerpen uitlichten.
In de eerste plaats de financiële crisis. Het feit dat Zweden net als de Commissie de rug recht heeft gehouden met betrekking tot de begrotingsinspanningen van een aantal lidstaten, is zonder meer positief. Het feit dat u niet hebt gezegd: "We zullen Griekenland nu ontslaan van zijn verantwoordelijkheden in het eurogebied", kan ik alleen maar van harte ondersteunen.
In de tweede plaats het klimaatbeleid. We hebben de kritiek gehoord van de communisten en de groenen. Nergens in Europa dragen die echt de verantwoordelijkheid. We kunnen hetzelfde klimaatbeleid gaan voeren als China en de Verenigde Staten door grote dingen te verkondigen, maar geen resultaten te boeken. Europa hééft resultaten geboekt. Ik verzet mij ertegen dat Greenpeace de maatstaf wordt voor het Europees klimaatbeleid. We moeten realistisch blijven. Ook op dat punt heeft het Zweedse voorzitterschap tijdens zijn ambtstermijn in samenwerking met de Commissie verbazingwekkend goede resultaten geboekt. Ook daarvoor wil ik een uitdrukkelijk woord van dank uitspreken.
Ten aanzien van het Verdrag van Lissabon - collega Schulz is er nu niet. Hij heeft gezegd dat de Commissie onder invloed staat van het feit dat zij bestaat uit plaatsvervangende voorzitters van Europese partijen. Ik kan mij er alleen maar over verbazen dat de voorzitter van een fractie de politieke inzet van bepaalde leden van de Commissie ter discussie wil stellen. Wat heeft dat te betekenen? Ik kan alleen maar zeggen dat ik het daar niet mee eens ben.
Tot slot wil ik u - net als ik aan het begin van uw ambtstermijn heb gedaan - ertoe aanmoedigen eindelijk de euro in te voeren. Mag ik zeggen "Zweden ante portas", mijnheer Reinfeldt?
Adrian Severin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in alle eerlijkheid denk ik dat het Zweedse voorzitterschap tevreden kan zijn met wat het heeft bereikt, en ik denk dat Zweden trots kan zijn op de prestaties van het Zweedse voorzitterschap. Zoals echter altijd het geval is bij de kortetermijnvoorzitterschappen laten ze ons, wanneer ze goed zijn geweest, achter met het bittere gevoel dat het werk op een of andere manier niet is afgemaakt.
Daarom denk ik dat de belangrijkste vraag nu deze is: hoe kunnen we voortbouwen op datgene wat het Zweedse voorzitterschap heeft bereikt? Het eerste wat moet gebeuren is de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon. Een verdrag is nooit voldoende om een probleem op te lossen. Er is altijd politieke wil nodig om een verdrag goed te laten functioneren, maar in dit geval is er denk ik meer dan politieke wil nodig. We zullen moed en verbeeldingskracht nodig hebben - verbeeldingskracht om de gaten in het Verdrag op te vullen en duidelijkheid te scheppen in het geval van ambiguïteiten. Daarom hoop ik dat het Zweedse voorzitterschap, met de ervaring die het heeft opgedaan als vertrekpunt, betrokken zal blijven bij de ondersteuning van de opbouw van de nieuwe instellingen die het Verdrag van Lissabon in het leven heeft geroepen, namelijk het permanente of langetermijnvoorzitterschap van de Europese Raad en het Bureau van de hoge vertegenwoordiger en de Europese Dienst voor extern optreden.
Een van de prioriteiten van het Zweedse voorzitterschap was natuurlijk het managen van de economische en financiële crisis. Dat was heel belangrijk. Tegen die achtergrond zijn twee nogal bedreigende verschijnselen waargenomen: ten eerste de verleiding van nationaal protectionisme en nationaal egoïsme, en ten tweede de economische en sociale verschillen tussen onze lidstaten en het gebrek aan economische, sociale en territoriale cohesie binnen de Europese Unie.
Moeten we vraagtekens zetten bij de wijsheid om de Unie verder uit te breiden? Zeker niet. Deze verschillen waren er al eerder, en onderlinge afhankelijkheid bestaat niet alleen binnen de Unie maar wereldwijd. Daarom ook konden deze verschillen de stabiliteit van het hele continent en de Unie ondermijnen of in gevaar brengen. Ik denk dat de nieuwe lidstaten door de uitbreiding, en dus binnen de Unie, beter met deze verschillen hebben kunnen omgaan en dat alle lidstaten daar baat bij hebben.
Maar de conclusie is als volgt, en daar zal ik mee afsluiten: ik denk dat de volgende stap moet zijn dat we streven naar een krachtiger en meer substantieel territoriaal, economisch en sociaal cohesiebeleid in Europa - en niet naar minder van dit beleid - in combinatie met doortastende hervormingen, financiële en economische hervormingen waarmee we een herhaling van de crisis kunnen voorkomen, en zeker herstelbeleid voor na de crisis. In dit verband moeten de recente verklaring van de Commissie over economische steun voor de oostelijke lidstaten en de bereidheid van de heer Barroso om een debat over de EU 2020-strategie te voeren worden geprezen.
Charles Goerens
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ook ik zou graag uiting willen geven aan mijn dankbaarheid jegens het Zweedse voorzitterschap van de Europese Raad, maar er blijft een probleem. De Europese Raad heeft afgelopen donderdag besloten 7,2 miljard euro toe te kennen om de gedeeltelijke aanpassing van de ontwikkelingslanden aan de klimaatverandering te financieren, en dat is een uitstekende zaak.
Volgens mij zou dit bedrag een aanvulling moeten zijn op de ontwikkelingshulp. De Europese Unie heeft beloofd die tot 2015 te zullen verhogen tot 0,7 procent van het bruto nationaal inkomen. Waarom? Laten we aannemen dat deze 7,2 miljard euro afkomstig is van het budget dat al is toegekend uit hoofde van de officiële ontwikkelingshulp; dit bedrag zal niet voldoende zijn om de millenniumontwikkelingsdoelstellingen te financieren. Dit zou erop neerkomen dat je de ene doelgroep berooft om de andere te betalen.
Wij verwachten dat de Europese Raad en de Commissie opheldering geven over deze kwestie. Iedere onduidelijkheid over het aanvullende karakter van het bedrag dat door de Europese Raad van 10 en 11 december is aangekondigd, zou afbreuk doen aan de geloofwaardigheid van de Europese Unie op de conferentie van Kopenhagen, die wij zonder aarzeling willen bestempelen als doorslaggevend voor de toekomst van de mensheid.
(Applaus)
Ian Hudghton
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik vertegenwoordiger de delegatie van de Vrije Europese Alliantie in mijn fractie, die de onafhankelijkheidspartijen van Wales, Vlaanderen, Catalonië en Schotland omvat. We streven naar een onafhankelijke status, zodat onze naties kunnen bijdragen aan de vergaderingen van de Europese Raad en aan mondiale evenementen, zoals de klimaatconferentie in Kopenhagen.
De regering en het parlement van Schotland hebben de meest ambitieuze wetgeving voor de bestrijding van de klimaatverandering ter wereld aangenomen, met reductiedoelstellingen van 42 procent in 2020 en 80 procent in 2050. Dit zijn doelstellingen die we willen verwezenlijken, en toch heeft de regering van het Verenigd Koninkrijk een verzoek om een Schotse minister aan het officiële programma van Kopenhagen te laten deelnemen afgewezen. Dit gedrag onderstreept slechts het feit dat alleen een onafhankelijk Schotland - een Schotland met een normale onafhankelijke status - een behoorlijke bijdrage kan leveren aan de internationale gemeenschap, en ik hoop dat de Europese Raad op heel korte termijn over de interne uitbreiding van de Europese Unie zal komen te spreken, waarbij Schotland de weg zal wijzen.
Hans-Peter Martin
(DE) Mijnheer de Voorzitter, we hebben een democratische revolutie nodig. Omdat ik zoveel Zweedse tradities bewonder, was ik des teleurgestelder toen ik de balans opmaakte van het werk van dit voorzitterschap. Helaas was het geen voorzitterschap van het volk. Het was meer een voorzitterschap van de Raad en van de grote investeerders à la Wallström dan een voorzitterschap à la Malmström.
Mevrouw Malmström, ik ken u nog heel goed uit de tijd dat u Parlementslid was. Tijdens dit voorzitterschap was u iemand anders. Mocht u weer terugkeren, dan hoop ik vurig dat u de draad weer oppakt zoals u destijds bent gestopt, namelijk geïnspireerd door het parlementair stelsel. Waarom hebt u SWIFT pas zo laat goedgekeurd? Waarom hebben we nu te maken met een soort raad van bestuur op EU-niveau, terwijl de doelstellingen van de Zweden juist zijn gebaseerd op transparantie? Keert u in de toekomst alstublieft terug naar uw wortels.
János Áder
(HU) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, tijdens het debat van de afgelopen tweeënhalf uur is er veel gezegd over Kopenhagen en de onderhandelingen in Kopenhagen. Ik moet zeggen dat het Zweedse voorzitterschap in dit opzicht niet geheel succesvol was, aangezien er in Kopenhagen geen gemeenschappelijk standpunt is uitgedragen door de Europese Unie. Dit is niet per definitie de fout van het Zweedse voorzitterschap. Veeleer is het de fout van de Europese Commissie. Waar gaat het hier eigenlijk over en waarom is er geen gemeenschappelijk standpunt? Over ten minste twee onderwerpen is er geen gemeenschappelijk standpunt. De ene kwestie betreft de vraag of CO2-quota mogen worden meegenomen naar de periode na 2012 en of deze dan ook mogen worden verkocht.
De Europese Commissie bekritiseert dit standpunt op onbegrijpelijke, kortzichtige en bekrompen wijze. Hongarije, Letland, Roemenië en de andere voormalig socialistische landen hebben hun Kyoto-doelstellingen gehaald. En dat niet alleen, ze hebben zelfs nog beter gepresteerd. We hebben het recht om het quotaoverschot te verkopen. Toch wil men ons dit recht ontnemen, dat wil zeggen: men wil de naleving van een contract, zoals onder andere in het geval van Hongarije, straffen. Anderen hebben zich niet gehouden aan hun toezeggingen en zelfs hun uitstoot van schadelijke stoffen verhoogd, maar hen wil niemand straffen. Hoe kan dan worden verwacht dat de ondertekenaars van een nieuwe overeenkomst zich daaraan zullen houden, als er überhaupt een vervolg op Kyoto komt in Kopenhagen?
Ik zou de Europese Commissie, en als hij aanwezig was voorzitter Barroso, nadrukkelijk willen verzoeken om de bekrompen houding die tot nu toe is tentoongespreid te veranderen en een standpunt te vertegenwoordigen dat in overeenstemming is met het momenteel geldige Protocol van Kyoto. Tevens wil ik u eraan helpen herinneren dat zonder de nieuwe lidstaten de EU-15 hun toezegging voor een emissieverlaging van 8 procent niet hadden kunnen nakomen. Als dat het geval was geweest, zou de Europese Unie een veel slechtere en zwakkere onderhandelingspositie hebben in Kopenhagen.
Catherine Trautmann
(FR) Voorzitters, mevrouw de minister, het Zweedse voorzitterschap heeft een aantal - wat we mogen noemen - historische momenten gekend: de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, de benoemingen van de eerste voorzitter van de Europese Raad en de hoge vertegenwoordiger, maar ook de klimaatconferentie en de benoeming van een nieuwe Commissie, evenals - als ik hier even kort naar mag verwijzen - het telecompakket.
Deze gebeurtenissen stemden hoopvol. Alles tezamen genomen blijven er evenwel een paar gemengde resultaten over. Ten eerste heeft ons Parlement, dat veel waarde hecht aan het instellen van Europees toezicht op de financiële markten, de voorstellen van de groep op hoog niveau onder leiding van de heer De Larosière verwelkomd als een cruciale stap. De conclusies van de Ecofin-Raad van 2 december blijven echter ver achter bij dit realistische ambitieniveau.
Ik wil er in dit verband op wijzen dat het Parlement erop zal toezien dat de voorstellen die het voorgelegd krijgt, weer enigszins in balans worden gebracht, teneinde de financiële markten robuuster te maken. Hetzelfde geldt voor de financiële toezeggingen die aan de landen van het Zuiden zijn gedaan om hen te helpen in de strijd tegen klimaatverandering. Hoewel de arme landen, in Kopenhagen, concrete toezeggingen verlangen met betrekking tot de financiering op lange termijn, is de Raad er slechts in geslaagd om 7,2 miljard euro over drie jaar toe te zeggen. Dit is weliswaar een eerste stap, maar het blijft ver onder de maat, temeer daar een deel van dit bedrag afkomstig is van een herschikking.
Op financieel gebied, tot slot, zijn wij blij dat de bereidheid bestaat om regels op te stellen en om krachtig op te treden, zowel op het gebied van toezicht als van belasting. Ik merk in het bijzonder op dat in de conclusies van de Raad wordt verwezen naar een mondiale heffing op financiële transacties. Dit is iets waar wij, socialisten, al meer dan tien jaar reikhalzend naar uitzien. Er moet nog meer worden gedaan. Het zoeken naar nieuwe financiële middelen ter bevordering van de werkgelegenheid, van solidariteit binnen en buiten Europa, evenals het financieren van de strijd tegen klimaatverandering, vormen een belangrijke uitdaging. Aangezien het bijna Kerstmis is, verzoek ik de Raad een besluit voor ons op te stellen over de eigen middelen in de komende jaren.
Olle Schmidt
(SV) Mijnheer de Voorzitter, het is nogal vreemd om een aantal zeurpieten, waaronder enkele Zweedse collega's, het Zweedse voorzitterschap te horen bekritiseren. Waarmee vergelijkt Carl Schlyter dit voorzitterschap eigenlijk? Met Tsjechië of een ander groots voorzitterschap?
Niemand hoeft ook te verwachten goede cijfers van de heer Borghezio te krijgen. Het krijgen van een slecht cijfer van de heer Borghezio is in feite een goed resultaat.
Er is veel gedaan. Het Verdrag van Lissabon is van kracht geworden. De twee hoogste posten in de Europese Unie zijn ingenomen. Een aantal belangrijke voorstellen zijn er na moeizame onderhandelingen doorgesleept: het programma van Stockholm, toekomstig financieel toezicht en vooral het telecompakket. Ook de klimaattop in Kopenhagen kan de goede kant op gaan als wij in het Europees Parlement dat willen.
Aan de minkant wil ik de mislukking noemen om patiëntenmobiliteit in te voeren. Dat betekent een voortzetting van de rechtsonzekerheid en onnodig lijden wanneer mensen op behandeling wachten.
Maar alles bij elkaar genomen gaat alle eer naar minister-president Reinfeldt, de minister voor Europese zaken, mevrouw Malmström, en alle andere leden van het voorzitterschap. U hebt allen een gelukkig nieuwjaar verdiend!
Judith Sargentini
Voorzitter, mijnheer Reinfeldt, er is één serieuze smet op uw voorzitterschap en dat is de besluitvorming rondom SWIFT. Op 1 december trad het Verdrag van Lissabon in werking en op 30 november jaste u met uw collega-premiers er een regeling doorheen die onze bankgegevens aan de VS geeft. Als dat het voorteken is voor de manier waarop het Stockholm-programma verder uitgewerkt gaat worden - een programma dat moet instaan voor onze burgerrechten, onze veiligheid, onze vrijheid - dan krijg ik het idee dat de uitlegging daarvan de balans wel heel erg laat doorslaan en dat de vrijheid en de burgerrechten hier onder druk komen te staan.
Het is een smet op uw voorzitterschap. Ik vind het ook een smet op het begin van het Verdrag van Lissabon wat het Europees Parlement meer rechten zou geven en ik zou graag van u horen dat u in de toekomst meer respect toont voor burgerrechten, voor burgers en voor het Parlement.
Zoltán Balczó
(HU) Mijnheer de Voorzitter, we zouden graag de resultaten van het Zweedse voorzitterschap willen evalueren vanuit het perspectief dat wij over tien of twintig jaar zullen hebben. De belangrijkste gebeurtenis die zal worden genoemd, zal de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon zijn. Dit Verdrag schept het rechtskader voor een superstaat waarin de levens van 500 miljoen mensen vanuit één centrum worden geregeerd en de natiestaat wegkwijnt. De weg hierheen was ondemocratisch. Tijdens drie referenda werd dit concept verworpen totdat het tijdens het Zweedse voorzitterschap afgedwongen tweede Ierse referendum en het verwerven van de handtekening van Václav Klaus de mogelijkheid hiertoe openden. De meerderheid van de Europese bevolking is hier tegen en wil de natiestaten behouden. Daarom vertrouw ik erop dat de geschiedenis deze periode later zal kenmerken als een verijdelde poging om een imperium tot stand te brengen.
Othmar Karas
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren, vaak doen we bij de debatten over het Raadsvoorzitterschap net alsof het Raadsvoorzitterschap de Europese Unie is. Het Raadsvoorzitterschap is niet de EU; het is een belangrijke bestuurder van een Europese instelling. We moeten ons dus redelijker en kalmer opstellen.
Het Raadsvoorzitterschap heeft in het afgelopen half jaar goed werk geleverd. Het heeft ertoe bijgedragen dat we kunnen beginnen aan een nieuw hoofdstuk in het succesverhaal van de Europese Unie. We willen tenslotte geen van allen een Europa van de regeringen. We werken aan een Europa van de burgers, aan een nauwere samenwerking tussen de instellingen en de diverse delen van de Europese Unie. Ieder van ons maakt deel uit van de Europese Unie.
Het debat over de instellingen is afgerond, de nieuwe posten zijn bezet en met betrekking tot een aantal belangrijke punten heeft de Raad zijn standpunt bepaald. We kunnen dus verder met ons werk. Laten we vooruit kijken. Er is al gezegd dat we een groot probleem hebben, omdat in de werkwijze van de Raad nog geen rekening is gehouden met het Verdrag van Lissabon. De Raad heeft meer inbreng in het Europees Parlement en de commissies van het Europees Parlement dan het Europees Parlement heeft in de werkgroepen en de vergaderingen van de Raad. Wij willen dat beide instellingen ook op dit punt gelijk worden behandeld; we staan immers wat wetgeving betreft op hetzelfde niveau.
Ja, het was een vergissing - je kan bekvechten over de inhoud - om SWIFT erdoor te drukken terwijl de medebeslissing van het Parlement er een dag later anders uitgezien zou hebben. Over het besluit inzake financieel toezicht is het laatste woord nog niet gezegd. We moeten nog verbeteringen aanbrengen, we hebben behoefte aan een uitvoerende macht, we hebben meer Europees toezicht nodig waar het gaat om grensoverschrijdende instellingen, en we moeten in het Comité van Bazel werken aan intensievere samenwerking tussen lidstaten, Commissie en Europese Centrale Bank, want anders ontstaat er een parallelle structuur.
Juan Fernando López Aguilar
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer het Zweedse voorzitterschap met het verrichte werk, met name op het gebied van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid.
De inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon betekent een kwalitatieve stap voorwaarts en zet de volgende voorzitterschappen - het Spaanse, het Belgische en het Hongaarse - ertoe aan de aanzet die het Zweedse voorzitterschap met het programma van Stockholm heeft gegeven verder uit te bouwen in het actieplan.
In het kader van de verplichte samenwerking tussen de Commissie, de Raad en het Europees Parlement, en ook de nationale parlementen van de lidstaten (artikel 17 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 295 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie), wil ik u attenderen op drie belangrijke punten die door het Zweedse voorzitterschap zijn beklemtoond.
Het eerste punt betreft de dubbelzinnigheid rond de coördinator voor terrorismebestrijding en illegale mensenhandel, die afhankelijk is van de Commissie, maar tegelijkertijd onderworpen is aan de controle van het Europees Parlement.
Ten tweede wordt de externe dimensie van de grondrechten voortaan een transversale dimensie van het Europees beleid. Behalve over een commissaris die bevoegd is voor grondrechten en justitie beschikt de Europese Unie nu tevens over een Europese Dienst voor extern optreden die zich ook moet inzetten voor de mensenrechten en zich sterk moet toeleggen op de bescherming van de grondrechten.
Het derde punt houdt verband met de Schengenruimte voor het vrije verkeer van personen. Het belang dat wordt gehecht aan de evaluatie van en het toezicht op het Europese pact inzake immigratie en asiel en de controle van de buitengrenzen (asiel, immigratie en preventie van georganiseerde misdaad) zal volgens ons op beslissende wijze bijdragen aan de totstandbrenging van deze ruimte van vrij verkeer van personen, en derhalve ook aan de voltooiing van de interne markt en de verwezenlijking van de Europese eenwording.
Lena Ek
(SV) Mijnheer de Voorzitter, het is nooit gemakkelijk om bruggen te bouwen. Het is vooral moeilijk om bruggen te bouwen waar zevenentwintig lidstaten en vijfhonderd miljoen mensen over moeten: van de oude Europese Unie naar een opener, transparanter en democratischer Europese Unie krachtens het nieuwe Verdrag van Lissabon, waarmee het Europees Parlement veel meer invloed krijgt.
Dit najaar hebben wij met een klimaatcrisis en een banencrisis te maken gehad. Desondanks is het Zweedse voorzitterschap erin geslaagd enorm belangrijke milieuefficiënte wetgeving op te stellen. Ik ben vooral blij dat de Europese Unie nu een energiekeurmerk voor huishoudelijke apparaten heeft ingevoerd. Andere voorbeelden van wetgevingen die nu zijn ingevoerd zijn de energiebesparingseisen voor gebouwen en het milieukeurmerk voor autobanden.
Tot slot wil ik de regering bedanken voor haar doeltreffend en coherent voorzitterschap. Ik wil vooral mijn respect betuigen aan EU-ambassadeur Ulrika Barklund Larsson die ons deze herfst zo plotseling is ontnomen. Zij deed heel goed werk en wij missen haar enorm.
Wat nu nog overblijft, is het afronden van de klimaattop in Kopenhagen - de laatste, grootste en langstlopende taak. Veel succes!
Mario Mauro
(IT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Reinfeldt, dames en heren, de conclusies van de afgelopen Europese Raad bevatten verschillende punten waarmee wij zouden kunnen instemmen en die wij kunnen beschouwen als bemoedigend voor de nabije toekomst.
Allereerst immigratie: er is duidelijk gewezen op de behoefte om de toegang tot het grondgebied van de Europese Unie efficiënter te maken, onder waarborging van de veiligheid van onze burgers. Dat vereist een integratiebeleid, dat wil zeggen het vinden van het juiste evenwicht tussen de eisen van de lidstaten en het menselijk drama, het productiepotentieel van de immigranten.
Er is voorts aan herinnerd dat Europa zijn verantwoordelijkheid moet nemen en solidariteit moet tonen met betrekking tot immigratie en vluchtelingenopvang. In dit verband vind ik het hoopgevend dat de Raad nadrukkelijk heeft gewezen op de dringende noodzaak om illegale immigratie te bestrijden, te beginnen met de lidstaten aan de buitengrenzen en met name de zuidelijke landen. Dat betekent dat middelen en problemen met elkaar moeten worden gedeeld, ofschoon dit aspect het maar al te vaak moet ontgelden door egoïsme en kleinmoedigheid.
Het tweede punt dat voor mij prioritair is in deze periode waarin het licht aan het eind van de tunnel van de economische crisis nog niet in zicht is, is de herlancering van de strategie van Lissabon: we moet zo snel mogelijk weer aan het werk om op economisch en commercieel vlak de strijd aan te gaan met de opkomende landen, en deze stap - die van levensbelang is voor ons, maar vooral ook voor de komende generaties - is alleen mogelijk met een geavanceerd systeem van onderzoek en kennis.
Ik ben ingenomen met het feit dat de nieuwe methode die de Raad heeft genoemd erop gericht is de band tussen nationale maatregelen en maatregelen van de Europese Unie te versterken en de nationale inbreng te vergroten door de sociale partners en regionale en lokale autoriteiten een actievere rol te laten spelen, kortom: subsidiariteit.
Ik ben echter van mening dat er in dit opzicht meer gedaan moet worden: het gezin, de mens en het maatschappelijke middenveld moeten de kern vormen van het economisch herstel in Europa. Alleen de mens bezit namelijk de ware wilskracht om de talloze sectoren van het sociale leven, die momenteel in het teken staan van pessimisme dat vaak ook van de instellingen afkomstig is, te doen herleven.
Ivari Padar
(ET) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik het voorzitterschap prijzen voor de goedkeuring van de Oostzeestrategie, die zonder twijfel uitermate belangrijk is voor mijn vaderland. Ik wil echter wat langer stilstaan bij drie punten die over financiering gaan.
Om te beginnen wil ik mijn dank uitspreken voor de inspanningen die met betrekking tot de verordening van het trans-Europese financiële systeem zijn gedaan. Daarnaast verzoek ik het Europees Parlement om zijn volledige steun hieraan te verlenen.
Ten tweede hebben de Europese Unie en haar lidstaten een groot aantal uitzonderlijke maatregelen ingevoerd om de financiële crisis het hoofd te kunnen bieden. Dat is een positieve ontwikkeling en we merken reeds dat de economie zich stabiliseert. Tegelijkertijd ben ik het met de Raad eens dat de situatie nog niet stabiel genoeg is om deze ondersteunende maatregelen af te schaffen. Het gevolg van de crisis is voor mij dat banken noodzakelijk zijn en dat de diensten die zij verlenen noodzakelijk zijn. Het is daarom niet noodzakelijk om ze te zwaar te straffen, maar bankactiviteiten moeten wel worden afgestemd op de situatie in de werkelijke economie, niet op een virtuele markt tussen banken. Dat is namelijk de belangrijkste reden voor de huidige crisis. Tegelijkertijd moeten we ook de uitkering van bonussen van bankiers in ogenschouw nemen, een vraagstuk dat in Estland een zeer belangrijk onderwerp is geworden.
Ten derde ben ik het daarom eens met de verzoeken aan het Internationaal Monetair Fonds om na te denken over de invoering van wereldwijde heffingen op financiële transacties, de Tobin tax, om zo ten tijde van bloei geld aan de samenleving terug te geven. Ik zie ook de noodzaak in om de economische en sociale overeenkomsten tussen financiële instanties en de maatschappij waar ze diensten aan leveren te hernieuwen, en de voordelen voor de samenleving in goede tijden te vergroten en deze voor gevaar te hoeden.
Paulo Rangel
(PT) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag allereerst het Zweeds voorzitterschap en in het bijzonder premier Reinfeldt willen feliciteren uit naam van zowel de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) als de Portugese delegatie in de PPE-fractie.
Het Zweeds voorzitterschap is wat ons betreft zo goed als 100 procent geslaagd, in het bijzonder op vier zeer belangrijke terreinen. Ten eerste op institutioneel gebied. De bijdrage van het Zweeds voorzitterschap aan de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, aan de uiterst succesvolle verkiezing van de voorzitter van de Commissie en aan alles wat verband hield met de ratificatie, was zeer professioneel en van het niveau dat wij voor een goede praktijk in de Europese Unie mogen verwachten. Uiteraard is deze bijdrage van het voorzitterschap voor een land als Portugal, dat een belangrijke rol speelde bij de goedkeuring van het Verdrag van Lissabon, van onschatbare waarde.
Het tweede terrein is de klimaatagenda, waarop de inzet van de Commissie uiteraard ook van enorm belang was. Ik moet zeggen dat ik, met vele van mijn fractiegenoten, van mening ben dat de Europese Unie het meest succesvol is geweest op het terrein van de klimaatverandering. We lopen wereldwijd voorop in de strijd en dat is te danken aan de inspanningen van zowel het Zweeds voorzitterschap als de voorzitter van de Commissie. Ook op dit punt vinden we het resultaat uitermate positief.
Een derde terrein betreft dat van de regulering van de financiële markten. Met name tijdens deze laatste Raad is daarop belangrijke vooruitgang geboekt, die van enorme betekenis kan zijn om uit de crisis te komen. Ik wil u daarom ook feliciteren met het op dit punt bereikte akkoord. Tot slot wil ik nog een terrein noemen dat mij persoonlijk bijzonder na aan het hart ligt, namelijk het Stockholmprogramma, dus het terrein van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Ik heb zowel het proces van het Tampereprogramma als, later, het proces van het Haags programma gevolgd. Ik vind het Stockholmprogramma absoluut van essentieel belang en ik zou het Zweeds voorzitterschap en premier Reinfeldt daarmee willen feliciteren.
Marietta Giannakou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, het resultaat van het Zweeds voorzitterschap is inderdaad positief. Dit valt samen met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon dat het einde betekent van het intergouvernementalisme, dat jarenlang een blok aan ons been was, en het begin betekent van een sterker geïntegreerd en coherenter beleid.
Het Zweeds voorzitterschap staat eveneens in het teken van het programma van Stockholm en de besluiten over de financiële crisis, die inderdaad zeer belangrijke, cruciale punten zijn voor de verdere ontwikkeling van deze inspanningen.
Afgezien daarvan is de voorzitter van de Europese Commissie benoemd en zijn de andere personen aangewezen. Deze dingen zijn van enorm belangrijk voor de verdere ontwikkelingen bij al hetgeen wij willen bewerkstellingen via het Verdrag van Lissabon, en zijn ook zeer belangrijk en interessant voor het Europees Parlement. Dit zijn positieve en essentiële punten.
Het Europees Parlement krijgt een nieuwe wetgevende rol, naast de Raad. Ook daarmee worden nieuwe ontwikkelingen ingeluid, waarvoor wij allen veel grotere en coherentere inspanningen moeten ondernemen.
Agustín Díaz de Mera García Consuegra
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer het Zweedse voorzitterschap met zijn onberispte leiderschap van de voorbije zes maanden.
Met betrekking tot het programma van Stockholm vraag ik uw aandacht voor de inspanningen die daarmee worden ondernomen om een impuls te geven aan het langverwachte gemeenschappelijke immigratiebeleid. Sommige essentiële kwesties zijn echter naar de achtergrond geschoven.
Er zij aan herinnerd dat in 2008 in de Europese Unie 515 terroristische aanslagen zijn gepleegd in elf lidstaten. Het is dan ook belangrijk dat terrorismebestrijding en slachtofferbescherming op onze politieke agenda een prioritaire plaats innemen en een afzonderlijke, specifieke categorie van het programma van Stockholm vormen.
Ten tweede leven in de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid acht miljoen illegale immigranten. Op dit vlak moeten wij het beleid voor ontwikkeling en samenwerking met de herkomst- en transitlanden versterken. De Europese Unie moet inspanningen doen om terugkeer- en overnameovereenkomsten met landen als Marokko, Algerije en Libië te sluiten. Het toekomstige actieplan bij het programma van Stockholm dat half juli volgend jaar zal worden gepresenteerd, moet met deze elementen rekening houden.
Andrzej Grzyb
(PL) Ook ik zou me willen aansluiten bij de woorden van dank aan het adres van het Zweedse voorzitterschap. Ik zou ook de heer Reinfeldt persoonlijk willen bedanken, niet alleen voor zijn doeltreffende aanpak, maar ook omdat hij erin geslaagd is om de prioriteiten van het voorzitterschap op een voortreffelijke manier te verwezenlijken.
De burgers van de Europese Unie hechten uiteraard in de eerste plaats belang aan maatregelen om de gevolgen van de economische en de financiële crisis te beperken. In deze context moet steun worden verleend aan het bedrijfsleven, niet alleen om nieuwe arbeidsplaatsen te creëren en voorwaarden te scheppen die de ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen ten goede komen, maar ook om de oorzaken van de crisis aan te pakken, in het bijzonder op de financiële markten, zodat eenzelfde scenario zich in de toekomst niet kan herhalen. Ik heb de indruk dat het Europese toezicht op dit gebied ontoereikend is en dat wij, als democratisch gekozen instelling, ook hier moeten trachten invloed uit te oefenen op de ethische normen die door de toezichthouders van banken en financiële instellingen worden gehanteerd.
Wat de Top van Kopenhagen betreft, sta ik volledig achter het standpunt van de heer Barroso. Er is inderdaad behoefte aan een partnerschap met andere belangrijke economische spelers om te verzekeren dat de resultaten van deze Top daadwerkelijk in praktijk kunnen worden gebracht.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Als rapporteur voor de richtlijn betreffende de energieprestatie van gebouwen heb ik in tweede lezing onderhandeld met het Zweedse voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie. Dit is een zeer belangrijk verslag voor de toekomst van de Europese Unie en de strijd tegen klimaatverandering. Het is van belang voor de Conferentie van Kopenhagen, maar vooral ook voor de 2,7 miljoen banen die tot 2020 in deze sector gecreëerd kunnen worden.
Voor wat betreft de comitologie zijn er conform het Verdrag van Lissabon onderhandelingen opgestart over een institutioneel akkoord over door de Commissie gedelegeerde bevoegdheden en procedures. Gezien het feit dat het Verdrag van Lissabon een nieuwe basis creëert voor beleid betreffende klimaatverandering en een gemeenschappelijk energiebeleid, spreek ik de hoop en verwachting uit aan het adres van de Europese Commissie, geachte heer Barroso, dat u ons voor de komende vijf jaar een werkprogramma zult presenteren, zodat de commissarissen naar wie wij luisteren ook een antwoord hebben op deze uitdagingen.
Tot slot wil ik het wegnemen van belemmeringen noemen voor het vrije verkeer van werknemers uit de nieuwe lidstaten, hetgeen een laatste daad van het Zweedse voorzitterschap zou moeten zijn.
De Voorzitter
Mijn excuses aan de heer Balčytis en de heer Luhan: ik kan niet aan hun verzoek voldoen omdat we al heel veel andere sprekers hebben en er onvoldoende tijd is om iedereen aan het woord te laten. Zij zullen hun vragen een andere keer moeten stellen. Nogmaals mijn excuses.
Ivo Vajgl
(SL) Ik wil mijn complimenten overbrengen aan het Zweedse voorzitterschap voor de eerlijke en verantwoordelijke wijze waarop het de Europese Unie heeft geleid in een tijd van, zoals uzelf al aangaf, institutionele wijziging en economische en financiële crisis. Wellicht hebt u tijdens deze periode geen kans gezien om een breder, Europees gesprek op gang te brengen over een sociaaleconomisch model dat anders is dan het model dat ons in de crisis heeft gebracht. Zweden is hier veel meer van op de hoogte dan sommige andere landen.
U bent ook tot de bittere constatering gekomen dat de Europese Unie haar beperkingen heeft als het gaat om eensgezind optreden, met name toen het EU-leiderschap gekozen moest worden. U hebt een aantal nieuwe normen in de buitenlandse politiek ingevoerd, in het Midden-Oosten bijvoorbeeld, en ik feliciteer u met dat resultaat. Bedankt ook voor de aandacht die u hebt besteed aan de uitbreiding van de Europese Unie en aan de oplossing, samen met de Commissie, van enkele openstaande vraagstukken die dit proces belemmerden. Goed gedaan!
Jean-Pierre Audy
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, mijnheer Reinfeldt, ik zou graag willen weten, mijnheer Reinfeldt, wat uw mening is over de conclusies van de trojka, aangezien de staatshoofden en regeringsleiders besloten hadden dit concept "trojka" in te stellen om de continuïteit van het voorzitterschap te waarborgen. Aangezien u de trojka tussen de Franse Republiek, de Tsjechische Republiek en het Koninkrijk Zweden afsluit, zou ik bovendien willen weten hoe u over dit instrument denkt en welke conclusie u eruit trekt.
Mirosław Piotrowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, wij ontmoeten elkaar om de zes maanden in het Europees Parlement om de balans op te maken van de verwezenlijkingen van het land dat in de periode daarvoor het voorzitterschap van de Europese Unie heeft bekleed.
Het Zweedse voorzitterschap zal geschiedenis schrijven omdat het in de voorbije zes maanden - na bijna tien jaar van actie voeren - is gelukt om de Europese grondwet erdoor te drukken, die in zijn huidige vorm beter bekend is als het Verdrag van Lissabon. Dat is tegen de wil van een groot aantal naties gebeurd. Het resultaat van de referenda in Frankrijk, Nederland en Ierland is ostentatief van tafel geveegd. Het beginsel van het democratisch tekort - dat controle van bovenaf mogelijk maakt - werd ingevoerd, zogenaamd om de administratieve mechanismen van de Europese Unie te verbeteren. De eerste veranderingen met betrekking tot de keuze van de personen voor de nieuwe posten in de Unie hebben voorlopig alleen tot organisatorische chaos geleid en hebben zowel in Europa als in de rest van de wereld algemene hilariteit veroorzaakt. Eigenlijk laat het Zweedse voorzitterschap de Europese Unie vandaag achter in een toestand van onzekerheid en chaos.
Anna Maria Corazza Bildt
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil het Zweedse voorzitterschap feliciteren met zijn visie van een Europa waarin de burger centraal staat, zoals deze is neergelegd in het Stockholmprogramma. Het historische belang van het feit dat we nu eindelijk een visie hebben die tegemoetkomt aan de zorgen van de burgers over veiligheid en die tegelijkertijd de individuele rechten respecteert kan nooit genoeg worden benadrukt. Eindelijk kunnen we verder bouwen aan een Europa voor de burger en door de burger.
Ik wil ook het Ondersteuningsbureau voor asielzaken verwelkomen. Dat is een belangrijke en concrete stap waarmee tegemoet kan worden gekomen aan de zorgen van de landen die illegale immigratie willen bestrijden en tegelijkertijd een meer humaan migratiebeleid willen. Het Stockholmprogramma zal vijf jaar bij ons blijven en ik hoop dat we nu aan de tenuitvoerlegging kunnen beginnen. Ik dank het Zweedse voorzitterschap. Uw voetafdruk zal vijf jaar lang bij ons blijven.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Het Zweedse voorzitterschap heeft uitstekend werk verricht en daar wil ik de minister-president graag mee feliciteren. Door de ratificatie van het Verdrag van Lissabon eindelijk af te ronden heeft hij de betreurenswaardige en schandelijke minicrisis omtrent de Tsjechische president Klaus op weten te lossen. Deze situatie was het gevolg van de politieke fout die tijdens de uitbreiding was begaan: de Europese Unie had zich niet eerder uitgesproken over de morele onhoudbaarheid van de dertien discriminerende Beneš-decreten. Het tweede belangrijke resultaat is dat het is gelukt een uniform EU-standpunt in te nemen in de klimaatonderhandelingen. De VS en China hebben het nog niet begrepen, maar de Europese Unie is zich er terdege van bewust dat degene die nu voorop loopt met groene economische ontwikkelingen, de toekomst heeft. We mogen niet vergeten dat de Europese Unie haar doelstellingen alleen heeft kunnen verwezenlijken omdat de nieuwe lidstaten hun uitstoot aanzienlijk hebben teruggebracht. Ten slotte is het derde grote resultaat dat de toetredingsonderhandelingen met Servië zijn begonnen en dat Servië, Macedonië en Montenegro vrijgesteld zijn van de visumplicht. Ik dank het Zweedse voorzitterschap voor het creëren van een uitstekende mogelijkheid voor het Spaans-Belgisch-Hongaars Trio-voorzitterschap.
Rachida Dati
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, mijnheer Reinfeldt, om te beginnen zou ik het Zweedse voorzitterschap willen feliciteren met het onvermoeibare en bijzonder ambitieuze werk dat het de afgelopen zes maanden heeft verricht. Met name heeft het ervoor gezorgd dat er door de staatshoofden en regeringsleiders en in het kader van de G20 een gemeenschappelijk en ambitieus standpunt werd ingenomen ten aanzien van de vraagstukken op het gebied van financiële regulering.
Ook wat de conferentie van Kopenhagen betreft, zien we dat de Europese Unie een ambitieus, zeer verheven, zeer proactief en gemeenschappelijk standpunt heeft. Ik zou haar standpunten en haar besluiten dan ook willen onderschrijven. Europa is een drijvende kracht geweest achter het voorstellen, onderhandelen en sluiten van belangrijke akkoorden betreffende deze financiële crisis, die heel Europa treft.
De Europese Raad heeft vorige week ook een akkoord bereikt over de nieuwe structuur voor het financieel toezicht, en er zijn onderhandelingen met het Europees Parlement gestart, aangezien het Europees Parlement voortaan medeverantwoordelijk zal zijn voor de controle op de implementatie van de in Pittsburgh genomen besluiten.
De financiële crisis heeft de zwakke punten in ons financieel toezichtsysteem blootgelegd. Het ging erom een betere coördinatie te waarborgen, maar ook om de bevoegdheden van de Europese autoriteiten te vernieuwen en te versterken; dat zijn dringende vereisten.
Ik hoop - en daarbij richt ik mij tot de Commissie - dat wij waakzaam zullen blijven en dat wij dit ambitieniveau bij de uitvoering van onze besluiten zullen handhaven.
Diane Dodds
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil vanochtend namens de Noord-Ierse visserijsector zeggen dat ik buitengewoon teleurgesteld ben dat de sector opnieuw een beperking is opgelegd. De aankondiging van de Raad gisteravond dat er in zone 7a 9 procent minder Noorse kreeft gevangen mag worden is een bittere pil voor de visserijsector van Noord-Ierland.
De visserij is een kwetsbare sector vanwege het herstelprogramma voor de kabeljauw en vanwege de korting van het aantal dagen dat op zee mag worden gevist. De sector is afhankelijk van de Noorse kreeft. Deze reductie van 9 procent zal verwoestende effecten hebben, en dat is vooral zuur omdat de Commissie dankzij de wetenschap dit jaar een doorrol had kunnen hebben.
Ik denk dat het voor het Spaanse voorzitterschap in het komende half jaar een prioriteit moet zijn om het gemeenschappelijk visserijbeleid te hervormen, zodat besluiten als deze voortaan op regionaal niveau worden genomen, door plaatselijke mensen die kunnen worden gevraagd om verantwoording af te leggen en niet door Brusselse bureaucraten.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Er is tijdens het Zweedse voorzitterschap veel goeds gebeurd in de Unie en dat in een toch bijzonder moeilijke periode van crisis en verwachtingen in verband met de goedkeuring van het Verdrag van Lissabon. Toch kan ik me niet aansluiten bij het standpunt dat we nu een andere of een nieuwe Unie hebben. Naar mijn mening is er in het beste geval sprake van een vernieuwde Unie. De algemene bepalingen van het Verdrag moeten immers niet alleen worden aangevuld met precieze inhoud, maar ook met concrete praktische oplossingen. Het is belangrijk om duidelijkheid te scheppen over de bevoegdheidsverdeling over de sleutelposten in de Unie, alsook om te bepalen hoe we de betrekkingen tussen de verschillende EU-instellingen vorm willen geven. Dat geldt eveneens voor de nieuwe rol van het Europees Parlement.
Wat mij zorgen baart, is de mogelijke uitholling van de rol van het roulerende voorzitterschap, dat afwisselend door de verschillende lidstaten wordt bekleed. De EU-lidstaten bereiden zich grondig voor op deze functie en kwijten zich met grote vastberadenheid van hun taak. Wanneer hier alleen de permanente voorzitter van de Europese Raad verslag zou uitbrengen en niet ook de leider van het land dat op dat ogenblik het voorzitterschap waarneemt, zal de Unie onvolledig zijn en een gedeelte van haar diversiteit verliezen. De landen die aan het roer van de Unie staan, moeten ook in de toekomst op creatieve wijze naar nieuwe oplossingen blijven zoeken, terwijl de permanente voorzitter van de Europese Raad zal moeten instaan voor de coördinatie, de continuïteit en de samenhang van de werkzaamheden van de Unie.
Fredrik Reinfeldt
fungerend voorzitter van de Raad. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, nu we het eind van dit debat naderen, naderen we ook het eind van het laatste voorzitterschap op basis van het roulatiebeginsel, zoals is opgemerkt. José Manuel Barroso en ik vertrekken nu snel naar Kopenhagen, en daarom maak ik alleen een opmerking over de financiële middelen, omdat ik denk dat die de kern zullen vormen van de discussies die we nu met de ontwikkelingslanden gaan voeren.
We zijn erin geslaagd om een bedrag op tafel te leggen voor de periode 2010-2020: jaarlijks 2,4 miljard euro. Voor ons is het belangrijk om te zeggen dat dit bestemd is voor die jaren, de periode 2012-2020, en dit geld zal ook beschikbaar zijn voor steun aan bescherming tegen klimaatverandering.
De discussie over hoe we de millenniumdoeleinden kunnen verwezenlijken is een belangrijke discussie. Ik wil erop wijzen dat de lidstaten hebben afgesproken een toezegging te doen voor een collectieve besteding van 0,56 procent van het bni van de EU in 2010 - dat is al volgend jaar - en voor de verhoging van het VN-niveau voor officiële ontwikkelingshulp tot 0,7 procent in 2015.
Dit is in hoge mate in de handen van de lidstaten. Ik trap een open deur in als ik zeg dat voor veel lidstaten dit percentage nu lager is. Zweden bevindt zich in een zeer select gezelschap en staat zelfs bijna alleen met de 1 procent van het bni dat Zweden aan ontwikkelingshulp uitgeeft. Ook dit mogen we niet vergeten wanneer we over deze niveaus discussiëren: er bestaan verschillen tussen de landen.
We hebben het voor de lidstaten vrijwillig gemaakt om de middelen te geven die ze kunnen geven. Het doet me veel genoegen u te kunnen melden dat alle zevenentwintig lidstaten hebben bijgedragen aan deze 'snelle start'-middelen. In enkele gevallen ging het om heel kleine bijdragen, maar de Europese stem is gehoord in de zin dat iedereen daadwerkelijk een bijdrage heeft geleverd.
Ik wil het Parlement ook bedanken voor de samenwerking. Dit is de vierde keer dat ik tijdens het Zweedse voorzitterschap het Parlement heb toegesproken. Dat komt niet in de buurt van het aantal afspraken dat Cecilia Malmström met het Parlement heeft gehad, want zij is hier 25 keer geweest om met u te spreken. Alles bij elkaar heeft het voorzitterschap in deze periode 43 keer de plenaire vergadering van het Parlement toegesproken en zijn we 44 keer in commissievergaderingen verschenen.
Dat is ook belangrijk in verband met de discussies over transparantie en goede samenwerking tussen de instellingen. We wisten dat het belangrijk was om een goede band met het Europees Parlement te hebben. We hebben onszelf erop voorbereid om aanwezig te zijn, om hier te zijn, om vragen te kunnen beantwoorden, en we bedanken u voor die zeer goede samenwerking.
De Voorzitter
Minister-president, over twee weken loopt uw voorzitterschap van de Europese Unie ten einde. Dank u voor het werk dat u hebt verricht en voor uw energie. We weten dat het geen gemakkelijk voorzitterschap was. Zoals we van de Parlementsleden hebben gehoord, en zoals blijkt uit de vele meningen die naar voren zijn gebracht, was het een succesvol voorzitterschap. Ik wil u en de hele Zweedse regering persoonlijk bedanken. Voor de eerste keer in de geschiedenis hebben we de afgelopen weken nieuwe betrekkingen kunnen opbouwen die voortvloeien uit het Verdrag van Lissabon.
Dank u wel. We zullen ons uw voorzitterschap blijven herinneren.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil me beperken tot het beantwoorden van enkele concrete vragen van de hier nog aanwezige Parlementsleden.
De heer Severin heeft bijvoorbeeld gesproken over economische, sociale en territoriale cohesie, en ik wil het punt dat hij naar voren heeft gebracht onderschrijven. Tijdens de eerste gedachtewisseling die we in de Europese Raad hebben gehad over de toekomstige 2020-strategie van de Europese Unie is besloten - zie punt 18 van de conclusies - dat we er alles aan moeten doen om de economische, sociale en territoriale cohesie en gendergelijkheid te bevorderen. Ik denk dat het belangrijk is om dit als uitgangspunt te nemen wanneer we over de EU 2020-strategie gaan discussiëren. Natuurlijk ligt de nadruk op concurrentievermogen en de noodzaak om te reageren op de mondiale uitdagingen waar we nu voor staan, maar tegelijkertijd moeten we de economische, sociale en territoriale cohesie in de Europese Unie bevorderen. Dat zal niet alleen heel belangrijk worden voor het vaststellen van deze strategie, maar ook voor de volgende financiële vooruitzichten.
Een ander concreet punt, dat van de heer Karas en ook van mevrouw Dati, had betrekking op de Europese toezichthouders. Laat ik hierover heel duidelijk zijn. We verwelkomen het feit dat de Europese Raad tot een unaniem besluit is gekomen ten zeerste. Eerlijk gezegd zou het enige tijd geleden ondenkbaar zijn geweest dat alle lidstaten zouden instemmen met een tekst over financieel toezicht op Europees niveau. Dit gezegd hebbende ben ik van mening dat de tekst iets te veel is verwaterd, hoewel ik wel degelijk weet hoe gevoelig enkele van de punten lagen waarover we voorstellen hebben gedaan. In haar voorstel had de Commissie voorzien in een simpele en werkbare financiële vrijwaringsclausule, juist omdat dit zo'n delicaat onderwerp is. Hoe het ook zij, ik betreur het dat de voorgestelde bevoegdheden voor de autoriteiten om besluiten rechtstreeks tot individuele financiële instellingen te richten in twee van de drie door de Commissie voorgestelde situaties zijn verwijderd.
Ik betreur het feit dat het punt van de noodsituaties is gepolitiseerd door de verantwoordelijkheid voor het uitroepen van een noodsituatie bij de Raad te leggen, en ik betreur het ook dat het mogelijke toepassingsgebied van direct toezicht door de Europese toezichthouders is beperkt tot uitsluitend ratingbureaus. Ik hoop dat het Europees Parlement de regels op deze gebieden tijdens de volgende onderhandelingsfase zal versterken en evenwichtiger zal maken.
Dan kom ik nu bij Kopenhagen. Laat ik daarover duidelijk zijn: het is heel belangrijk dat de Europese Raad de eerdere toezeggingen heeft bevestigd en heeft verklaard dat we bereid zijn om tot 2020 een reductie van 30 procent ten opzichte van 1990 voor onze rekening te nemen mits andere ontwikkelde landen zich vastleggen op vergelijkbare reducties en de ontwikkelingslanden een adequate bijdrage leveren die in verhouding staat tot hun respectieve verantwoordelijkheden en capaciteiten.
We zullen doorgaan met het beoordelen van mitigatieplannen van andere landen en we zullen dit besluit in Kopenhagen nemen op het meest geschikte moment. Tijdens de Europese Raad heb ik de mogelijkheid genoemd om enige modulatie aan te brengen in ons aanbod, namelijk de mogelijkheid om enkele routes af te bakenen voor na 2020. Deze discussie gaat niet alleen over 2020; dit gaat veel verder dan 2020. Dus we moeten enige flexibiliteit tonen met betrekking tot de routes die we voor na 2020 kunnen vaststellen. Het is in deze geest dat we naar Kopenhagen gaan, niet alleen om een zo ambitieus mogelijke overeenkomst te sluiten, maar ook om een echte mondiale overeenkomst te sluiten.
De Voorzitter
Voorzitter Barroso, nogmaals hartelijk dank. Mijn dank aan premier Reinfeldt, minister Malmström, voormalig lid van het Europees Parlement, en de hele Zweedse regering voor hun zeer actieve samenwerking met het Europees Parlement.
Hiermee is het debat beëindigd.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Vilija Blinkevičiūt 
Ik wil mijn complimenten overbrengen aan het Zweedse voorzitterschap voor de constructieve en doeltreffende wijze waarop de doelstellingen van zijn programma zijn uitgevoerd. Zweden heeft enorme inspanningen ondernomen om ervoor te zorgen dat het Verdrag van Lissabon op 1 december van dit jaar van kracht kon worden, wat betekent dat de Europese Unie democratischer, efficiënter en transparanter zal worden. Ik ben ervan overtuigd dat het Verdrag de continuïteit zal bevorderen en de rol van de EU op internationaal niveau zal verstevigen.
De EU-strategie voor het Oostzeegebied werd tijdens het Zweedse voorzitterschap goedgekeurd. Ik ben zeer verheugd over de financiële steun die is uitgetrokken voor de uitvoering van de EU-strategie voor het Oostzeegebied. Als Litouwse weet ik maar al te goed met welke uitdagingen het Oostzeegebied momenteel is geconfronteerd. Eén daarvan betreft de vraag hoe het spoedeisende en serieuze probleem van de bescherming van het Oostzeemilieu het best opgelost kan worden. Een andere uitdaging betreft de vraag hoe het Oostzeegebied veranderd kan worden in een krachtigere motor voor economische groei en ontwikkeling.
Nu kunnen we reeds eerste antwoorden op deze vragen vinden in de EU-strategie voor het Oostzeegebied die tijdens het Zweedse voorzitterschap is aangenomen. Deze is de eerste van enkele Europese, macroregionale ontwikkelingsplannen waarmee we hopelijk het milieu van het gebied kunnen verbeteren en zijn concurrentie kunnen versterken. De strategie van het programma van Stockholm is één van de voornaamste prioriteiten die door Zweden is verwezenlijkt. Dit vijfjarenprogramma zal de voorwaarden scheppen voor de verdere ontwikkeling van de ruimte van vrijheid, veiligheid en justitie.
José Manuel Fernandes  
schriftelijk. - (PT) Het Zweeds voorzitterschap onder leiding van premier Reinfeldt was zes maanden lang een uitstekend en zeer succesvol voorzitterschap.
Het voorzitterschap heeft een belangrijke rol gespeeld bij de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Daardoor kwam er een einde aan bijna tien jaar van discussie en institutionele impasse, en voor de Europese Unie wordt daarmee de deur geopend naar nieuwe mogelijkheden.
De bestrijding van de klimaatverandering stond de hele tijd bovenaan de agenda. De EU heeft op dit terrein een voortrekkersrol, zoals blijkt uit haar ambitieuze voorstel om de emissies met 80 procent te reduceren, en voor 2050 met 95 procent. Ook is er een akkoord bereikt over de financiering voor ontwikkelingslanden, met een bedrag van 7,2 miljard euro voor de komende drie jaar.
Het Zweeds voorzitterschap is de economische crisis en de financiële turbulentie tegemoet getreden met stevige, realistische maatregelen. Geconfronteerd met de ernstigste crisis sinds de jaren 1930 heeft de EU snel speciale steunmaatregelen getroffen. Ook is er werk gemaakt van de preventie van toekomstige crises, door middel van een nieuwe structuur voor financieel toezicht.
Het Zweeds voorzitterschap heeft bijgedragen aan de bestrijding van de crisis en heeft Europa sterker gemaakt, waardoor ze kan doorgaan op de weg van vrede, succes en moderniteit.
Ilda Figueiredo  
schriftelijk. - (PT) Het is duidelijk dat er zich onder Zweeds voorzitterschap belangrijke veranderingen hebben voltrokken op institutioneel vlak. Deze culmineerden in de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, na een heel proces waarin de Ierse bevolking onder druk werd gezet en werd gechanteerd opdat zij anders zou stemmen in het tweede, aan hun opgelegde referendum.
Maar zelfs voor degenen die zich zo sterk maken voor een Europese integratie die steeds nadrukkelijker neoliberaal, militaristisch en federalistisch van karakter is, moet het onacceptabel zijn dat het voorzitterschap niet één woord besteed heeft aan de sociale werkelijkheid binnen de Europese Unie, die goed zichtbaar is in de toename van het aantal werklozen, tot 23 miljoen, een stijging met vijf miljoen in een tijdsbestek van één jaar.
Het is echter symptomatisch dat er zoveel aandacht is gegaan naar het debat over de 2020-strategie van de Europese Unie, en dat daarbij de evaluatie is vergeten van de zogeheten Lissabonstrategie, die tien jaar geleden werd aangenomen en die een oase in de EU beloofde. De reden daarvoor is ongetwijfeld dat men zich op deze manier niet hoefde bezig te houden met de oorzaken van de grootste economische en sociale crisis van de afgelopen decennia, die gevoed is door de liberalisering en de flexibilisering, die geleid hebben tot onzekere en slecht betaalde banen en een stijging van de werkloosheid.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg  
schriftelijk. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de beoordeling van het Zweedse voorzitterschap is bijzonder positief. Het grootste succes van de voorbije zes maanden was zonder enige twijfel de voltooiing van het ratificatieproces van het Verdrag van Lissabon. Als lid van de Commissie juridische zaken beschouw ik het eveneens als een succes dat in de Raad een compromis kon worden bereikt over Europese octrooien en over een geïntegreerd rechtssysteem voor octrooizaken.
Het debat over de invoering van een gemeenschappelijk octrooi in de hele Europese Unie is al lang aan de gang. Het is hoog tijd om op dit gebied specifieke regels vast te stellen, aangezien het gebrek aan uniforme regelgeving de ontwikkeling van Europese ondernemingen in de weg staat en het hun moeilijker maakt om bijvoorbeeld met Amerikaanse bedrijven te concurreren. We hebben in het verleden al meermaals ondervonden hoe moeilijk het is om de belangen van alle lidstaten met betrekking tot het Europese octrooi met elkaar te verzoenen. Daarom ben ik het Zweedse voorzitterschap des te dankbaarder voor het compromis dat - zij het voorlopig alleen op politiek niveau - is bereikt.
Dankzij het Verdrag van Lissabon beschikt de Unie over een rechtsgrondslag om wetgeving inzake intellectuele eigendom aan te nemen. Daarnaast wordt in het Verdrag bepaald dat in het kader van de gewone wetgevingsprocedure passende normen zullen worden aangenomen. Daarom zal tijdens het komende Spaanse voorzitterschap in dit Parlement een zeer interessant debat worden gevoerd over het compromis dat in december van dit jaar is uitgewerkt.
Zita Gurmai  
schriftelijk. - (EN) Het Verdrag van Lissabon heeft het groene licht gekregen, waardoor alle benodigde omstandigheden zijn gecreëerd voor institutionele hervormingen. De rol van het Zweedse voorzitterschap bestond erin het pad te effenen voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen van het Verdrag van Lissabon. Het Zweedse voorzitterschap heeft deze taak uitgevoerd. Het volgende voorzitterschap heeft als taak om ervoor te zorgen dat de nieuwe structuren goed werken. In dit verband moet al het mogelijke worden gedaan om economische, sociale en territoriale cohesie en gendergelijkheid te bewerkstelligen. Ik vind het belangrijk om te benadrukken dat het Handvest van de grondrechten door het nieuwe Verdrag bindend zal worden, zodat de mensenrechten (met inbegrip van gendergelijkheid) en de antidiscriminatiewetgeving een betere kans zullen hebben om via de wet te worden gehandhaafd.
Een ander succes was het opstellen en goedkeuren van het Stockholmprogramma, waarin een aantal kernproblemen wordt aangepakt en dat kan worden beschouwd als een pragmatisch actieplan voor een veiliger en opener Europa dat is gebaseerd op gemeenschappelijke waarden, beginselen en maatregelen.
Ik wil onderstrepen dat hoewel gendergelijkheid geen prioriteit was, het Zweedse voorzitterschap ook een rol heeft gespeeld bij het vergroten van het aantal vrouwelijke commissarissen en de benoeming van een vrouw als hoge vertegenwoordiger.
Petru Constantin Luhan  
Het Verdrag van Lissabon heeft de rol van het Parlement in het Europese besluitvormingsproces versterkt en daarmee de legitimiteit van deze instelling in de ogen van Europese burgers. Daarom feliciteer ik het Zweedse voorzitterschap met de uitstekende inspanningen om het nieuwe Verdrag in werking te doen treden. Eveneens verwelkom ik de ontwikkelingen met betrekking tot justitie en binnenlandse zaken. Het Stockholmprogramma, dat in de afgelopen maanden is opgesteld en op 10 en 11 december is goedgekeurd in de Europese Raad, schetst het nieuwe referentiekader op dit terrein voor de periode 2010-2014. Ik constateer met tevredenheid dat de aanbevelingen van het Parlement door de Raad in overweging zijn genomen. Ik doel dan met name op de uitbreiding van het Schengengebied naar alle EU-landen, hetgeen nu een prioriteit wordt voor het binnenlandse beleid van de Europese Unie, op basis van de door ons ingebrachte amendementen.
Marian-Jean Marinescu  
Ik wil het Zweedse voorzitterschap feliciteren met de zes maanden van ambitieuze activiteiten die het heeft uitgevoerd onder moeilijke omstandigheden. Wij waren geconfronteerd met een economische en financiële crisis, met de voorbereidingen voor de topontmoeting in Kopenhagen en de aanneming van het Verdrag van Lissabon. Dankzij het Verdrag van Lissabon hebben we eindelijk een helder institutioneel kader voor het aanpakken van alle uitdagingen waar de wereld van nu mee te maken heeft. Met het nieuwe Verdrag kan de EU een stevige voortrekkersrol vervullen in de strijd tegen klimaatverandering, en daarbij een rol van formaat spelen op wereldschaal, niet alleen ten opzichte van de Verenigde Staten en de Russische Federatie, maar ook ten opzichte van de opkomende landen. Daarnaast kunnen de nieuwe permanente voorzitter van de Raad en de hoge vertegenwoordiger continuïteit waarborgen in de activiteiten van de EU op het gebied van buitenlands beleid. Dit is een stap voorwaarts in het consolideren van de rol van de EU op het wereldtoneel. Als gevolg van deze institutionele veranderingen zal de EU efficiënter zijn en meer methoden ter beschikking hebben om de grote problemen van de internationale gemeenschap aan te pakken, zoals terrorismebestrijding, aanpassing aan klimaatverandering, waarborging van energiezekerheid en bestrijding van de effecten van de economische en financiële crisis. Ik ben er zeker van dat het Spaanse voorzitterschap aan de verwachtingen kan voldoen, en de activiteiten van het Zweedse voorzitterschap met succes kan voortzetten.
Véronique Mathieu  
Ik zou het Zweedse voorzitterschap graag willen feliciteren met zijn werk, in het bijzonder op de beleidsterreinen die onder de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken vallen. Er waren enorme uitdagingen: de overstap van het rechtssysteem van het Verdrag van Nice naar dat van het Verdrag van Lissabon moest worden gemaakt, en daarnaast moest het nieuwe meerjarenprogramma worden opgesteld, waarin wordt bepaald welke prioriteiten er de komende vijf jaar aan de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid worden toegekend. Ik spreek mijn complimenten uit voor dit Stockholmprogramma, dat de ambitieuze politieke inspanningen om deze ruimte tegen 2014 te versterken, een impuls zal geven. Er moet echter nog de nodige vooruitgang worden geboekt, en dan voornamelijk op het gebied van asiel. Ik juich de oprichting van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken toe, want het is van essentieel belang om niet alleen de wetgevingen, maar ook de praktijken van de lidstaten beter op elkaar af te stemmen. De andere voorstellen uit het asielpakket moeten echter zo snel mogelijk worden aangenomen om te voorkomen dat er een derde fase van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel moet worden ontwikkeld. Gezien de belangrijke institutionele veranderingen die het Verdrag van Lissabon met zich meebrengt, mogen wij nu hopen dat er binnenkort ambitieuzere en kwalitatief hoogstaandere wetgevinginstrumenten worden aangenomen tijdens de komende voorzitterschappen.
Rovana Plumb  
Het Zweedse voorzitterschap heeft vooruitgang geboekt met drie grote thema's: de verkiezing van de EU-voorzitter en de hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid na inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, de aanname van het Stockholm-meerjarenprogramma 2010-2014, en de voorbereiding en coördinatie van de COP 15-onderhandelingen over klimaatveranderingen in Kopenhagen. Ik verwelkom de beslissing van de Raad dat de EU en zijn lidstaten bereid zijn tot een 'snelle start'-steun van 2,4 miljard euro per jaar voor de periode 2010-2012, om ontwikkelingslanden te helpen bij hun aanpassing aan de effecten van klimaatverandering. Ik roep de Commissie echter op om een geschikt mechanisme te ontwerpen voor het verdelen van de financiële last over de lidstaten, afhankelijk van ieders economische draagkracht.
Joanna Senyszyn  
schriftelijk. - (PL) De EU 2020-strategie maakt duidelijk in welke richting het optreden van de Unie en haar belangrijkste prioriteiten in de loop van de volgende tien jaar zullen evolueren. Aangezien de Lissabonstrategie bijna afloopt, is het zeer belangrijk om de huidige sociaaleconomische prioriteiten te handhaven en tegelijkertijd op zoek te gaan naar efficiënte middelen om de gevolgen van de economische crisis weg te werken.
In het licht van het overleg dat momenteel over de toekomstige strategie wordt gepleegd, zou ik twee aspecten onder de aandacht willen brengen: de verbetering van het onderwijsstelsel in Europa en het waarborgen van gendergelijkheid op de arbeidsmarkt. Het onderwijssysteem in Europa moet dringend veranderen. Zonder jonge, goed opgeleide werknemers is het niet mogelijk om een moderne kenniseconomie tot stand te brengen. We dienen ervoor te zorgen dat er meer financiële steun wordt vrijgemaakt voor de huidige EU-programma's (Erasmus, Erasmus Mundus en Leonardo da Vinci). Tegelijkertijd moeten we nieuwe initiatieven op touw zetten die het voor jonge mensen gemakkelijker maken om in het buitenland te studeren en ervaring op te doen en die daarnaast de nodige financiële en administratieve mogelijkheden bieden om deze ervaring vervolgens te benutten in het kader van een baan in eigen land.
De Unie zou de behoeften van haar burgers op de eerste plaats moeten zetten en zou daarom een programma moeten aannemen dat erop gericht is om gendergelijkheid in alle aspecten van haar optreden te bevorderen, in het bijzonder bij het bestrijden van de werkloosheid. Bij het opstellen van de nieuwe strategie dienen we bijzondere nadruk te leggen op het verhogen van het aantal vrouwen dat actief is op de arbeidsmarkt. Uit onderzoek dat door Eurostat is verricht, blijkt immers dat vrouwelijke werknemers sterker door de crisis zijn getroffen dan hun mannelijke collega's, onder meer omdat ze werkzaam zijn in veel minder zekere banen. Discriminatie op de arbeidsmarkt is nog steeds een ernstig probleem dat in het kader van de nieuwe strategie moet worden aangepakt.
Nuno Teixeira  
schriftelijk. - (PT) Ondanks de problemen tengevolge van de vertraagde inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon is het Zweeds voorzitterschap erin geslaagd belangrijke overwinningen te behalen. Ik noem het energie-efficiencypakket, het telecompakket, het inrichten van een systeem voor financieel toezicht, het akkoord over de begroting van 2010 en in het bijzonder over de financiering van het economisch herstelplan, de strategie voor het Oostzeegebied en het op één lijn brengen van de standpunten voor de Conferentie van Kopenhagen die deze week plaatsvindt. Het Spaans voorzitterschap dat in 2010 begint, zal de overgang van Nice naar Lissabon waarborgen en doorgaan met de strategie ter bevordering van de werkgelegenheid door het stimuleren van de economie. Ook zal het zich moeten bezighouden met andere grote uitdagingen zoals financiële regulering en klimaatverandering. Vanwege het feit dat Portugal, en in het bijzonder zijn ultraperifere gebieden, zoals Madeira, zowel geografisch als historisch nauw met Spanje verbonden zijn, kijken zij met bijzondere aandacht uit naar de verrichtingen van het Spaans voorzitterschap en zullen zij de kansen die dit ongetwijfeld zal opleveren, maximaal benutten. De EU-Marokko-Top is bijvoorbeeld bij uitstek een gelegenheid om een impuls te geven aan de Euro-Afrikaanse Atlantische Samenwerkingsruimte waarbij Madeira, de Azoren, de Canarische eilanden en enkele buurlanden, met name Marokko, betrokken zijn. Ik steun dit volledig en zal deze ontwikkeling op de voet volgen.
Georgios Toussas  
De besluiten van de Europese Raad betekenen een escalatie van het volksvijandige beleid van de EU en de bourgeoisregeringen en harde maatregelen tegen de arbeiders en de volksklassen. Deze beogen de versterking van de winst en de positie van de Europese monopolies zowel binnen de interne markt als in de internationale imperialistische wedijver. De EU 2020-strategie” is de voortzetting en uitdieping van de strategie van Lissabon. Prioritair daarbij is de versnelling van de kapitalistische hervormingen en de afbraak van de nog resterende loon-, arbeids- en sociale rechten van de werknemers. De hoeksteen van de EU-strategie om uit de kapitalistische crisis te geraken wordt gevormd door ingrijpende veranderingen in de socialezekerheidsstelsels, verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd, drastische vermindering van lonen, pensioenen en meer algemeen sociale uitkeringen. Er wordt gezwaaid met tekorten en overheidsschulden, met procedures voor toezicht op de economie van lidstaten - waaronder ook die van Griekenland - om de werknemers ideologisch gezien te terroriseren. Dit volksvijandige beleid van de EU draagt het stempel van zowel de PASOK als de ND, die steun hebben gegeven en blijven geven aan de keuzes van het kapitaal en die de gevolgen van de crisis afwentelen op de schouders van de werknemers. De Communistische Partij van Griekenland roept de arbeidersklasse op om haar verzet te organiseren, de partijen van het Europees eenrichtingsverkeer te veroordelen, en massaal deel te nemen aan de staking van 17 december die wordt georganiseerd door de klassenmachten van de PAME, het strijdfront van alle arbeiders.
