Πανηγυρική συνεδρίαση - Γαλλία
Πρόεδρος
Πρόεδρε Σαρκοζί, συνάδελφοι βουλευτές, κυρίες και κύριοι, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με χαρά σας καλωσορίζει, ως Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, εδώ σήμερα στην πανηγυρική συνεδρίαση της ολομέλειάς του στο Στρασβούργο. " επίσκεψή σας αποτελεί πολύ μεγάλη τιμή για αυτό το θεσμικό όργανο και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι η ομιλία σας αναμένεται με ιδιαίτερη ανυπομονησία από τα μέλη του Κοινοβουλίου, όπως μαρτυρά ο μεγάλος αριθμός των συναδέλφων μου βουλευτών που συγκεντρώθηκαν σήμερα εδώ. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας και κατόπιν πάλι μετά την εκλογή σας στις 6 Μαΐου, διακηρύξατε σταθερά και αταλάντευτα ότι η ευρωπαϊκή οικοδόμηση συμπεριλαμβάνεται στις βασικές σας προτεραιότητες και ότι, συνεπώς, θα αποτελέσει μια από τις κύριες μέριμνες της γαλλικής κυβέρνησης.
Πρόεδρος
(DE) Κύριε Πρόεδρε, ήδη από το 1849, ο μεγάλος γάλλος συγγραφέας Βικτόρ Ουγκό, μιλούσε υπέρ μιας ένωσης των ευρωπαϊκών κρατών. Στην εκατονταετία που ακολούθησε έχει σημειωθεί μεγάλη ώθηση και πρόοδος στην ιστορία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, και ιδιαίτερα κατόπιν πρωτοβουλίας των Γάλλων. Αυτές περιλαμβάνουν, αν μη τι άλλο, τις απαρχές της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι αποτέλεσμα του σχεδίου που αποκαλύφθηκε το 1950 από τον Robert Schuman. Ο Robert Schuman συνεργάστηκε στενά με τον Jean Monnet.
Με την ευκαιρία της συγκέντρωσής μας εδώ στο Στρασβούργο, θα ήθελα να αποτίσω φόρο τιμής στον Pierre Pflimlin, ο οποίος υπήρξε πρωθυπουργός της Γαλλίας, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και δήμαρχος του Στρασβούργου επί πολλά έτη. Ήταν ιδιαίτερα οδυνηρό το γεγονός ότι οι πολίτες της Γαλλίας απέρριψαν, με δημοψήφισμα, το σχέδιο της συνταγματικής συνθήκης που περιείχε τόσες πολλές σημαντικές απαντήσεις για το μέλλον της Ευρώπης. Σύντομα μετά την εκλογή σας, ωστόσο, κύριε Πρόεδρε, καταστήσατε σαφές ότι ως αρχηγός της χώρας σας, θα πράττατε ό,τι ήταν δυνατόν προκειμένου να επαναφέρετε τη Γαλλία στην κεντρική σκηνή της Ευρώπης.
Αναμφίβολα, καταδείξατε άμεσα και αποφασιστικά αυτή την πρόθεσή σας μέσω της συμβολής σας στην επίτευξη λύσης στις διαπραγματεύσεις για τη μεταρρυθμιστική συνθήκη και της υποστήριξής σας στις προσπάθειες της τότε προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, καγκελαρίου Angela Merkel, προς αυτή την κατεύθυνση.
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω υπενθυμίζοντας ότι μετά την εκλογή σας, με προσκαλέσατε ευγενώς να επισκεφθώ το Μέγαρο των "λυσίων ως ο πρώτος μη Γάλλος προσκεκλημένος σας. Θα ήθελα με την ευκαιρία αυτή να σας ευχαριστήσω για άλλη μία φορά, εξ ονόματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για αυτή την πρόσκληση, διότι καταδείξατε όχι μόνο την αφοσίωσή σας στην Ευρώπη, αλλά επίσης -και κυρίως- εκφράσατε με αυτή την πρόσκληση την εκτίμησή σας προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως όργανο εκπροσώπησης του λαού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(Χειροκροτήματα)
Κύριε Πρόεδρε, στις 2 Ιουλίου, λίγες εβδομάδες μετά την εκλογή σας, απευθυνθήκατε στους πολίτες του Στρασβούργου λέγοντας τα εξής: "Θέλω η Γαλλία να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογεί, και θέλω όλοι οι Ευρωπαίοι να συνειδητοποιήσουν τη δική τους ευθύνη απέναντι στην ιστορία. Θέλω να αρχίσω συζητήσεις, να θέσω ερωτήσεις και να θίξω όλα τα θέματα". Κύριε Πρόεδρε, αναμένουμε με ζωηρό ενδιαφέρον τον λόγο σας. Σας καλώ να απευθυνθείτε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
(Χειροκροτήματα)
Nicolas Sarkozy
Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας. - (FR) Κύριε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αξιότιμοι βουλευτές, κύριε Πρόεδρε της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ που με καλέσατε να σας μιλήσω, εδώ σε αυτό το κτήριο όπου χτυπά η δημοκρατική καρδιά της Ευρώπης.
Σας ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να το πράξω αυτό τώρα, σε μια χρονική στιγμή όπου, μετά από κάποιο φαινομενικό δισταγμό, η Ευρώπη ανασυγκροτείται και αρχίζει να προχωρά μπροστά.
Σας ευχαριστώ που μου δίνετε τη δυνατότητα να επαναλάβω ενώπιόν σας την αφοσίωση της Γαλλίας στην Ευρώπη και να δηλώσω σαφώς ότι η αρνητική ψήφος στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα δεν ήταν μια έκφραση απόρριψης του γαλλικού λαού προς την Ευρώπη· ήταν μάλλον μια έκφραση της προσδοκίας του για μεγαλύτερα πράγματα από την Ευρώπη.
(Χειροκροτήματα)
Εξαρχής, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση βασιζόταν στην ελπίδα. Τώρα -και αυτή είναι μια ευθύνη που φέρουμε όλοι- ο κόσμος περιμένει από την Ευρώπη να εκπληρώσει αυτή την ελπίδα. Ελπίδα για ειρήνη, ελπίδα για αδελφοσύνη, ελπίδα για πρόοδο. Αυτή η ελπίδα γεννήθηκε από τις μεγάλες τραγωδίες του 20ού αιώνα. Αυτή η ελπίδα γεννήθηκε μέσα από το αίμα και τα δάκρυα εκατομμυρίων ανδρών, γυναικών και παιδιών. Αυτή η ελπίδα γεννήθηκε μέσα από τεράστιο πόνο. Είναι η ελπίδα ότι ποτέ ξανά οι Ευρωπαίοι δε θα διεξαγάγουν πόλεμο μεταξύ τους, ότι ποτέ ξανά δε θα δούμε σε ευρωπαϊκό έδαφος προσπάθειες κατάκτησης, κυριαρχίας και εξολόθρευσης, που οδήγησαν τις χώρες μας στο χείλος της υλικής και ηθικής καταστροφής.
" ευρωπαϊκή ιδέα προέκυψε επειδή κάποια μέρα σπουδαίοι Ευρωπαίοι πλησίασαν ο ένας τον άλλο πάνω από τα σύνορα, σύνορα για τα οποία τόσοι πολλοί άνθρωποι είχαν πεθάνει. Και οι άνθρωποι που είχαν υποφέρει τόσα πολλά τους ακολούθησαν, αποφασίζοντας ότι το μίσος ανήκε στο παρελθόν και αυτό που χρειάζονταν πλέον ήταν η φιλία.
" ευρωπαϊκή ολοκλήρωση κατέστη δυνατή επειδή οι λαοί μας τρομοκρατήθηκαν με ό,τι είχαν κάνει. Αρνήθηκαν να πολεμήσουν άλλο, διότι ήξεραν στο βάθος της καρδιάς τους ότι ένας νέος πόλεμος θα απέβαινε μοιραίος. Αντίθετα, επέλεξαν να αγαπήσουν ο ένας τον άλλο, να κατανοήσουν ο ένας τον άλλο, να συνεργαστούν για να σφυρηλατήσουν ένα κοινό πεπρωμένο.
" ευρωπαϊκή ολοκλήρωση πρέπει να ειδωθεί ως αυτό που είναι: μια ηθική αναγκαιότητα, μια πολιτική αναγκαιότητα, μια πνευματική αναγκαιότητα.
" ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι η έκφραση μιας επιθυμίας που μοιράζονται οι λαοί της Ευρώπης που αναγνωρίζουν αξίες, που αναγνωρίζουν έναν κοινό πολιτισμό και που θέλουν να διατηρήσουν αυτές τις αξίες και αυτόν τον πολιτισμό ζωντανό.
" Ευρώπη δεν μπορεί να είναι απλώς ένας μηχανισμός. " Ευρώπη δεν μπορεί να είναι ένας διοικητικός μηχανισμός. " Ευρώπη δεν μπορεί να είναι ένας νομικός μηχανισμός που παράγει σωρηδόν πρότυπα, κανονισμούς και οδηγίες, ένας μηχανισμός διαδικασιών και κανόνων.
" Ευρώπη δεν μπορεί να παραμένει διαχωρισμένη από την πραγματική ζωή, διαχωρισμένη από τα συναισθήματα, διαχωρισμένη από τα ανθρώπινα πάθη. " Ευρώπη δεν μπορεί να είναι μια πραγματικότητα και δεν έχει καμία πιθανότητα ύπαρξης εάν, για εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες, ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις τους, δεν γίνει κάτι ζωντανό, κάτι που να μιλά σε αυτούς, κάτι που να τους δίνει την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής κι ενός καλύτερου κόσμου. " Ευρώπη είτε θα γίνει ένα μεγάλο ιδανικό είτε θα πάψει να υπάρχει.
Όταν οι άνθρωποι λένε "όχι", δεν μπορούμε να πούμε πως κάνουν λάθος· πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί είπαν "όχι".
Όλοι γνωρίζουμε -και εγώ, παρεμπιπτόντως, ψήφισα "ναι" ότι η γαλλική αρνητική ψήφος και η ολλανδική αρνητική ψήφος αντιπροσωπεύουν δυστυχώς πολύ περισσότερα από την απόρριψη ενός κειμένου, όσο σημαντικό κι αν ήταν.
Όλοι γνωρίζουμε ότι αυτή η αρνητική ψήφος ήταν η πλέον εμφανής εκδήλωση μιας βαθιά ριζωμένης κρίσης εμπιστοσύνης, η οποία δεν μπορεί να αγνοηθεί και η οποία πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Όλοι όσοι αγαπούν την Ευρώπη πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους αυτό το "όχι" από δύο ιδρυτικούς λαούς, δύο λαούς που πάντοτε υποστήριζαν την Ευρώπη.
Αυτό το "όχι" εξέφραζε βαθιά ανησυχία: εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες είχαν αρχίσει να χάνουν την πίστη τους στην Ευρώπη. Γιατί; Επειδή αισθάνονταν ότι η Ευρώπη δεν τους παρείχε πλέον επαρκή προστασία. Επειδή αισθάνονταν ότι η Ευρώπη είχε γίνει αδιάφορη προς τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν στη ζωή τους. Εάν αυτό το συναίσθημα είναι άδικο ή όχι, δεν έχει σημασία. Είμαι πεπεισμένος ότι εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες, σε όλες τις χώρες μας, μοιράζονται αυτό το συναίσθημα.
Αυτό το "όχι" ήταν μια καταστροφή. Βύθισε την Ευρώπη στη σοβαρότερη κρίση της ιστορίας της. Όμως αυτή η κρίση, που μπορούσε να διαλύσει την Ευρώπη, μπορούσε επίσης να αποβεί θετική ενθαρρύνοντας όσους είναι πιστά αφοσιωμένοι στον ευρωπαϊκό σκοπό να συλλογιστούν τις αιτίες της κρίσης.
Από τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και μετά, όσα έχουν επιτευχθεί στην Ευρώπη είναι αξιοσημείωτα.
Όλοι μας εδώ είμαστε εκπρόσωποι λαών που αλληλομισούνταν, που επεδίωκαν να καταστρέψουν ο ένας τον άλλο, και κάποιων που πολεμούσαν ο ένας τον άλλο για αιώνες.
Εξαρχής, ο Paul-Henri Spaak, ο μεγάλος Ευρωπαίος, πρόεδρος της πρώτης Ευρωπαϊκής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης, προέβη στην εξής καθολική και αιώνια διακήρυξη: "Ας μην λησμονήσουμε τίποτε, διότι αυτό θα ήταν βεβήλωση, αλλά έχουμε αποφασίσει να αποδυθούμε σε μια μεγάλη περιπέτεια, η οποία, εάν επιτύχει, θα μας επιτρέψει να διαφυλάξουμε ό,τι έχουμε κοινό και ό,τι πιο πολύτιμο".
Εδώ και μισό αιώνα αυτή η μεγάλη περιπέτεια συνεχίζεται σε πείσμα των αμέτρητων δυσκολιών.
Οι κοινοβουλευτικές συνελεύσεις έχουν παίξει αποφασιστικό ρόλο. Και επιτρέψτε μου να αποτίσω φόρο τιμής σε όλους όσοι συμμετείχαν σε αυτές, διότι εκπροσώπησαν τους πολίτες της Ευρώπης σε όλη τους την ποικιλομορφία.
Αυτή η ποικιλομορφία, πιστεύω, είναι κάτι που δεν πρέπει να φοβόμαστε. Αυτή η ποικιλομορφία είναι κάτι που πρέπει να σεβόμαστε· είναι το μεγαλύτερό μας πλεονέκτημα. Δημοκρατία σημαίνει διάλογος. Σημαίνει πολυφωνία απόψεων. Είναι το αντίθετο ενός συστήματος όπου καθένας είναι αναγκασμένος να σκέφτεται το ίδιο. " Ευρώπη θα πέθαινε αν όλοι ήμασταν υποχρεωμένοι να σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο και αν όσοι σκέπτονταν διαφορετικά θεωρούνταν κακοί Ευρωπαίοι. Υπάρχει μόνο η Ευρώπη, και όλοι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποτελούν μέρος της.
Πιστεύω στις ανταλλαγές, πιστεύω στη συζήτηση. Για αυτό προτιμούσα ανέκαθεν τον κανόνα της πλειοψηφίας από την ομοφωνία. Και αυτό δεν είναι μικρή δέσμευση για ένα γάλλο πρόεδρο.
Ομοφωνία είναι το σύστημα που επιτρέπει σε λίγους να επιβάλλουν τη θέλησή τους σε όλους. Ομοφωνία είναι η βεβαιότητα ότι δε θα ληφθούν ποτέ μεγάλες ή τολμηρές αποφάσεις, δε θα παρθούν ρίσκα, διότι με την ομοφωνία πρέπει να ακολουθούμε αυτούς που ζητούν το λιγότερο από την Ευρώπη.
Ομοφωνία σημαίνει αδυναμία. Ομοφωνία σημαίνει ότι είναι αδύνατο να δράσεις. Σημαίνει ότι είναι αδύνατο να αναθεωρήσεις ό,τι έχει αποφασιστεί και για αυτό υποστήριξα την επέκταση της λήψης αποφάσεων με πλειοψηφία στην απλοποιημένη Συνθήκη.
Πιστεύω στη δημοκρατία. Πιστεύω ότι η Ευρώπη πρέπει να είναι όσο το δυνατό δημοκρατικότερη. Για αυτό και πάντοτε πίστευα ότι δεν κάνουμε χάρη στην Ευρώπη απορρίπτοντας τον διάλογο, πνίγοντας την κριτική, κρύβοντας τις διαφορές μας.
Είμαι πεπεισμένος ότι η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερο διάλογο, περισσότερη δημοκρατία και, τελικά, περισσότερη πολιτική.
" Ευρώπη κατόρθωσε να σπάσει αυτό το αδιέξοδο διότι στη σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, γνωρίζοντας ότι είχαν τη μοίρα της Ευρώπης στα χέρια τους, έλαβαν μια πολιτική απόφαση. Εκείνη την ημέρα στις Βρυξέλλες η πολιτική βούληση των διαφόρων αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων κατέλυσε όλα τα εμπόδια που έμοιαζαν έως τότε ανυπέρβλητα.
Τι σημαίνει πολιτική; Σημαίνει αναγνώριση της αποτυχίας του σχεδίου Συντάγματος. Σημαίνει πρόταση στους Γάλλους που ψήφισαν "όχι" για διαπραγμάτευση μιας απλοποιημένης Συνθήκης, προκειμένου να τερματιστεί το αδιέξοδο στην Ευρώπη, και επικύρωση αυτής στο Κοινοβούλιο, όπως είχα δηλώσει κατά την προεκλογική μου εκστρατεία. Οι πολίτες της Γαλλίας με εξουσιοδότησαν να επιτρέψω την επικύρωση της απλοποιημένης Συνθήκης στο Κοινοβούλιο.
(Χειροκροτήματα)
Επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι είναι παράξενο να λέτε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ο τόπος όπου χτυπά η δημοκρατική καρδιά της Ευρώπης, και, ωστόσο, να ισχυρίζεστε συγχρόνως ότι η κοινοβουλευτική επικύρωση στη Γαλλία δεν θα ήταν δημοκρατική: αν η Ευρώπη είναι δημοκρατική στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Γαλλία είναι δημοκρατική στο Γαλλικό Κοινοβούλιο.
(Χειροκροτήματα)
Πολιτική για τις χώρες που έχουν επικυρώσει το σχέδιο Συντάγματος, και θα ήθελα να αποτίσω φόρο τιμής σε αυτές και στα μέλη του παρόντος Κοινοβουλίου που το υποστήριξαν, σήμαινε συναίνεση για έναρξη διαπραγματεύσεων επί ενός νέου, λιγότερο φιλόδοξου κειμένου. Κατορθώσαμε να τερματίσουμε το αδιέξοδο στην Ευρώπη διότι οι χώρες που ψήφισαν "όχι" κατέβαλαν μια προσπάθεια. Θα ήθελα να αποτίσω φόρο τιμής σε όσους από εσάς ταχθήκατε υπέρ του Συντάγματος και συμφωνήσατε να συζητήσετε ένα νέο σχέδιο. " Ευρώπη αναδύθηκε από την κρίση διότι υπήρξε καλή θέληση και από τα δύο μέτωπα.
" απλοποιημένη Συνθήκη είναι μια πολιτική νίκη για την Ευρώπη. Είναι μια νίκη της ευρωπαϊκής συνειδητοποίησης που εκφράζεται μέσω της πολιτικής.
Τώρα -και αποδέχομαι τις ευθύνες μου- θα ήταν σφάλμα να σκεφτούμε ότι με την απλοποιημένη συνθήκη έχουμε επιλύσει τα πάντα στην Ευρώπη, ότι μπορούμε να μείνουμε ήσυχοι και ότι δεν θα προκύψουν άλλα ζητήματα. " απλοποιημένη Συνθήκη επιλύει την θεσμική κρίση, αλλά δεν επιλύει ούτε την πολιτική ούτε την ηθική κρίση στην Ευρώπη. Επιτρέπει στην Ευρώπη να λάβει αποφάσεις και να δράσει. Αλλά δεν λέει με ποιο στόχο και για ποιο σκοπό. Δεν μας λέει πώς θα είναι η Ευρώπη αύριο και πώς θα συμβάλει στη βελτίωση της ζωής των πολιτών μας. Δεν παρέχει σε όσους έχουν σταματήσει να πιστεύουν στην Ευρώπη κανένα λόγο να ανανεώσουν την πίστη τους σε αυτή.
Το θεσμικό ζήτημα έχει επιλυθεί. Τώρα πρέπει να λύσουμε τα πολιτικά ζητήματα. Πρέπει να τα εξετάσουμε χωρίς φόβο και να τα συζητήσουμε χωρίς ταμπού.
" Ευρώπη έχει επιλέξει τη δημοκρατία και σε μια δημοκρατία πρέπει να μπορούμε να συζητάμε τα πάντα και οτιδήποτε: δημοσιονομική πολιτική, εμπορική πολιτική, νομισματική πολιτική, βιομηχανική πολιτική, φορολογική πολιτική, κάθε πολιτική, όποια κι αν είναι. Διαφορετικά, δεν έχει νόημα να λέμε ότι θέλουμε μια δημοκρατική Ευρώπη.
" Ευρώπη έχει επιλέξει τη δημοκρατία, και σε μια δημοκρατία η ανεξαρτησία δεν μπορεί ποτέ να συγχέεται με μια παντελή έλλειψη ευθύνης. Κανείς δεν πρέπει να επικαλείται την προσωπική του ανεξαρτησία ως λόγο για να μην είναι υπόλογος, να μην λογοδοτεί ή να υπόκειται σε έλεγχο. Σε μια δημοκρατία, η πολιτική ευθύνη είναι καθολική και θεμελιώδης αρχή.
Στην ευρωπαϊκή δημοκρατία θα πρέπει να είμαστε σε θέση να συζητάμε τους στόχους και τις επιδιώξεις της Ευρώπης. Έχω προτείνει τη δημιουργία μιας επιτροπής σοφών για να συλλογιστεί σχετικά με το μέλλον. Πιστεύω επίσης ότι θα πρέπει να είμαστε σε θέση να συζητάμε από κοινού τα διάφορα πιθανά μέλλοντα για την Ευρώπη: υπάρχουν διάφορες διαθέσιμες σε μας οδοί και αναρωτιέμαι πώς θα μπορέσουμε να επιλέξουμε την κατάλληλη αν αρνούμαστε εξαρχής να τις συζητήσουμε.
Στην ευρωπαϊκή δημοκρατία θα πρέπει να είμαστε σε θέση να συζητήσουμε την ευρωπαϊκή ταυτότητα και τις εθνικές ταυτότητες. Θα πρέπει να είμαστε σε θέση να συζητήσουμε πώς η Ευρώπη οικοδομεί αυτή την ταυτότητα και, συγχωρήστε με, πώς την υπερασπίζεται. Θα πρέπει να είμαστε σε θέση να συζητήσουμε πώς η Ευρώπη προστατεύει τις εθνικές της ταυτότητες, που αποτελούν ένα από τα πλεονεκτήματά της.
Δεν θα πρέπει να φοβόμαστε αυτές τις ταυτότητες. " επιθυμία διατήρησης της ταυτότητας του καθενός δεν είναι ασθένεια. Όταν οι ταυτότητες βρίσκονται υπό απειλή, όταν νιώθουν να βάλλονται, τότε είναι που εξοργίζονται και γίνονται επικίνδυνες και επιθετικές.
Οι λαοί της Ευρώπης βιώνουν μια εξαιρετικά βαθιά κρίση ταυτότητας. Είναι μια κρίση που επηρεάζει τόσο τις χώρες μας όσο και την ιδέα του πολιτισμού που μοιράζονται όλοι οι Ευρωπαίοι και που ενώνει την Ευρώπη. Είναι μια κρίση που συνδέεται με την παγκοσμιοποίηση και την εμπορευματοποίηση του κόσμου.
" προώθηση της Ευρώπης μέσω της οικονομίας, μέσω του άνθρακα και του χάλυβα, μέσω του εμπορίου ήταν μια ιδιοφυής κίνηση από τους ιδρυτές πατέρες. Όμως οι πολιτικοί υπήρξαν υπερβολικά βραδυκίνητοι όσον αφορά την οικονομία, και ακόμα περισσότερο όσον αφορά τον πολιτισμό. Ήταν σφάλμα που παρέβλεψαν την πολιτισμική Ευρώπη.
(Χειροκροτήματα)
Σε έναν κόσμο που απειλείται από την τυποποίηση, σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από την τεχνολογία, όπου οι οικονομικές αξίες τείνουν να υπερισχύσουν όλων των άλλων, η Ευρώπη δεν μπορεί να είναι Ευρώπη στα μάτια όλων των ανθρώπων εάν δεν υπερασπιστεί αξίες, αξίες πολιτισμού, πνευματικές αξίες, αν δεν πράξει ό,τι είναι δυνατό για να υπερασπιστεί την πολιτισμική πολυμορφία. Όμως, τι θα υπερασπιστούμε, όσον αφορά την πολυμορφία, αν δεν έχουμε διατηρήσει τις ταυτότητές μας;
" Ευρώπη πρέπει να διασφαλίσει ότι δεν θεωρείται απειλή για τις ταυτότητες, αλλά μια μορφή προστασίας, ένας τρόπος να διατηρηθούν ζωντανές.
Σε ηθικό επίπεδο, εξάλλου, τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν μέρος της ευρωπαϊκής ταυτότητας. Σε ολόκληρο τον κόσμο, κάθε φορά που ένα ανθρώπινο ον καταπιέζεται, κάθε φορά που ένα άτομο διώκεται, κάθε φορά που ένα παιδί κακοποιείται, κάθε φορά που ένας λαός γίνεται θύμα εκμετάλλευσης, η Ευρώπη οφείλει να στέκεται δίπλα τους, επειδή η Ευρώπη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μένει πιστή στον λόγο της. Εναπόκειται στην Ευρώπη να διαδώσει τα ανθρώπινα δικαιώματα σε κάθε περιοχή του κόσμου.
(Χειροκροτήματα)
Επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι όλοι όσοι στο παρελθόν έχουν αρνηθεί να υπερασπιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα για να συνάψουν συμβάσεις, έχουν χάσει τις συμβάσεις και έχουν χάσει από πλευράς αξιών.
(Χειροκροτήματα)
Στην ευρωπαϊκή δημοκρατία η λέξη "προστασία" δεν πρέπει να κηρυχθεί παράνομη. Αν δεν θέλουμε οι λαοί μας, έχοντας κουραστεί να είναι θύματα του αθέμιτου ανταγωνισμού και του ντάμπινγκ, κάποια μέρα να ζητήσουν προστατευτισμό και κλείσιμο των συνόρων, πρέπει να έχουμε το θάρρος να συζητήσουμε αυτό που θα έπρεπε να είναι μια γνήσια κοινοτική προτίμηση. Θα πρέπει να μπορούμε να αυτοπροστατευθούμε όσο και οι άλλοι. Θα πρέπει να μπορούμε να εξοπλισθούμε με τα ίδια μέσα που διαθέτουν και οι άλλοι. Αν οι άλλες περιοχές του κόσμου έχουν το δικαίωμα να αυτοπροστατεύονται έναντι του ντάμπινγκ, γιατί όχι κι η Ευρώπη; Αν όλες οι χώρες έχουν συναλλαγματικές πολιτικές, γιατί όχι κι η Ευρώπη; Αν τα άλλα κράτη μπορούν να δεσμεύουν μέρος των αγορών δημόσιων προμηθειών για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις τους, γιατί όχι κι η Ευρώπη; Αν τα άλλα κράτη εφαρμόζουν βιομηχανικές πολιτικές, γιατί όχι κι η Ευρώπη; Αν τα άλλα κράτη υπερασπίζονται τους αγρότες τους, γιατί να μην υπερασπίζεται κι η Ευρώπη τους δικούς της;
(Χειροκροτήματα)
" Ευρώπη δεν επιθυμεί τον προστατευτισμό αλλά πρέπει να απαιτήσει αμοιβαιότητα· η Ευρώπη δεν επιθυμεί τον προστατευτισμό αλλά έχει καθήκον να εξασφαλίσει την ενεργειακή και επισιτιστική της ανεξαρτησία.
" Ευρώπη επιθυμεί, με το παράδειγμά της, να ηγηθεί της μάχης κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη, αλλά δεν μπορεί να δεχθεί τον αθέμιτο ανταγωνισμό από χώρες που δεν επιβάλλουν οικολογικούς περιορισμούς στις δικές τους εταιρείες.
(Χειροκροτήματα)
" Ευρώπη είναι αφοσιωμένη στον ανταγωνισμό, αλλά δεν μπορεί να είναι μοναδική στον κόσμο που τον αναγάγει σε ιδεολογία. Για αυτόν τον λόγο, στη σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών αποφασίστηκε ότι, για την Ευρώπη, ο ανταγωνισμός είναι μάλλον μέσο παρά αφ' εαυτού σκοπός.
" Ευρώπη έχει επιλέξει την οικονομία της αγοράς και τον καπιταλισμό, αλλά αυτό δεν σημαίνει απόλυτο laissez-faire και οικονομικό καπιταλισμό που ευνοεί τους κερδοσκόπους και τους μετόχους εις βάρος των επιχειρηματιών και των εργαζομένων.
(Χειροκροτήματα)
Ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός υπήρξε πάντοτε καπιταλισμός των επιχειρηματιών, καπιταλισμός της παραγωγής και όχι καπιταλισμός της κερδοσκοπίας και των μετοχικών συναλλαγών.
Ναι, δηλώνω ευθαρσώς ότι η Ευρώπη έχει κάποιο ρόλο να διαδραματίσει στην εισαγωγή ορισμένων απαραίτητων ηθικών αρχών στον οικονομικό καπιταλισμό, και αυτό που είδαμε με την κρίση στην αγορά ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου -όπου λίγοι κερδοσκόποι υπονομεύουν τον παγκόσμιο ανταγωνισμό- είναι κάτι που η Ευρώπη δεν μπορεί να δεχθεί.
(Χειροκροτήματα)
Έχουμε διαφορετικές ιδέες και διαφορετικές απόψεις για όλα αυτά τα θέματα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να τα συζητάμε. Πρέπει να τα συζητάμε ώσπου να κατορθώσουμε να καταλήξουμε σε κάποιο συμβιβασμό που θα μας επιτρέψει να οικοδομήσουμε μια κοινή πολιτική. Όλα αυτά τα θέματα θα αποτελέσουν τον πυρήνα των προτεραιοτήτων της γαλλικής Προεδρίας.
Υπάρχουν πολλά ακόμη θέματα να συζητήσουμε: η αναμόρφωση της κοινής γεωργικής πολιτικής, η οικολογική φορολογία, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η εξοικονόμηση ενέργειας, η άμυνα. Πώς μπορεί η Ευρώπη να είναι ανεξάρτητη και να έχει πολιτική επιρροή στην παγκόσμια σκηνή; Πώς μπορεί η Ευρώπη να είναι παράγοντας ειρήνης και σταθερότητας αν είναι ανίκανη να εγγυηθεί τη δική της ασφάλεια;
Ποιο νόημα έχει η αφοσίωσή μας στην Ευρώπη αν δεν είμαστε σε θέση να συζητήσουμε τη θεμελίωση ενός ευρωπαϊκού αμυντικού συστήματος και την ανανέωση της Ατλαντικής Συμμαχίας; Ποιο νόημα έχει η αφοσίωσή μας στην Ευρώπη αν καθένας από μας αδυνατεί να καταβάλει μια προσπάθεια για τη διασφάλιση της κοινής άμυνας;
Από τη Συνθήκη ΕΚΑΧ ως την απλοποιημένη Συνθήκη, οι πολίτες της Ευρώπης έχουν αναπτύξει μια αλληλεγγύη. Μπορούμε να το δούμε αυτό στην περιφερειακή πολιτική, αλλά θα πρέπει επίσης να μπορούμε να το δούμε στην άμυνα. Θα πρέπει να μπορούμε να το δούμε σε μια ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική. Σε μια Ευρώπη όπου οι άνθρωποι μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα μεταξύ κρατών μελών, αυτή η πολιτική μπορεί να είναι μόνο μια κοινή μεταναστευτική πολιτική. Δεν είναι δυνατόν να είσαι μέλος του χώρου Σένγκεν και να νομιμοποιείς χωρίς να ενημερώνεις τις άλλες χώρες, επειδή η νομιμοποίηση σε μία χώρα έχει αντίκτυπο σε όλες τις άλλες του χώρου Σένγκεν.
(Χειροκροτήματα)
Όταν εκλέχθηκα Πρόεδρος της Δημοκρατίας έθεσα στον εαυτό μου την προτεραιότητα της επιστροφής της Γαλλίας στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ήθελα η Γαλλία να υπερβεί τις αμφιβολίες της συμμετέχοντας περισσότερο στην Ευρώπη. Γνωρίζω πολύ καλά ότι η Γαλλία δεν μπορεί να επιβάλλει τη δική της γραμμή σε κάθε θέμα, αλλά επιθυμώ να επανακτήσει τη θέση της στο επίκεντρο της Ευρώπης.
Έχω συνάψει εκ νέου διάλογο με τα κοινοτικά θεσμικά όργανα, και θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο Barroso για τη σχέση εμπιστοσύνης που έχει αναπτυχθεί μεταξύ Γαλλίας και Ευρωπαϊκής Επιτροπής. " πολιτική της Γαλλίας σήμερα συνίσταται στη στενή και με απόλυτη εμπιστοσύνη συνεργασία με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, δηλαδή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Θα καταβάλω κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε όλοι να αισθανθούν αυτό το όραμα δικό τους, ώστε το "νωμένο Βασίλειο να επικυρώσει την απλοποιημένη Συνθήκη, διότι η Ευρώπη χρειάζεται το "νωμένο Βασίλειο...
(Χειροκροτήματα)
Θα καταβάλω κάθε προσπάθεια για να αρχίσω διάλογο με τις ανατολικές χώρες, χώρες που συχνά αισθάνονται δικαιολογημένα πως η φωνή τους δεν ακούγεται επαρκώς. Επειδή η ιστορία έχει καταδικάσει κάποιους ευρωπαϊκούς λαούς να εντάσσονται αργότερα στην Ευρώπη, δεν σημαίνει ότι έχουν λιγότερα δικαιώματα. Έχουν τα ίδια δικαιώματα με τις ιδρυτικές χώρες. Αυτό είναι το ευρωπαϊκό πνεύμα.
(Χειροκροτήματα)
Αυτό έκανα με την πρότασή μου για τη Μεσογειακή Ένωση. Δεν επιθυμώ τον αποκλεισμό κανενός, και θέλω να οικοδομήσω πάνω στα θεμέλια του έργου της Βαρκελώνης. Αν η Βαρκελώνη ήταν αρκετή, θα το γνωρίζαμε. Επομένως, χρειάζεται να συνεχίσουμε να είμαστε φιλόδοξοι.
Θέλω η Γαλλία να εμπνεύσει δυναμισμό στην Ευρώπη, διότι αν τα πράγματα πηγαίνουν καλά στη Γαλλία, όλη η Ευρώπη μπορεί να επωφεληθεί.
Κανείς στην Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται για μια αδύναμη Γαλλία, ανίκανη να αναπτυχθεί. Κανείς στην Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται για μια Γαλλία σε παρακμή, μια Γαλλία που ταλαιπωρείται από κρίση ταυτότητας ή μια Γαλλία που φοβάται το μέλλον.
Έχω αναλάβει την υλοποίηση ενός προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Δεν είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης να αποτύχουν αυτές οι μεταρρυθμίσεις, διότι θα επιτρέψουν στη Γαλλία να τακτοποιήσει τα δημόσια οικονομικά της και να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της. Οι γάλλοι πολίτες έχουν εγκρίνει αυτές τις μεταρρυθμίσεις. Τους εξέθεσα τα επιχειρήματά μου πριν από τις εκλογές. Για αυτό και θα φροντίσω αυτές οι μεταρρυθμίσεις να εφαρμοστούν πλήρως. Τίποτα δεν θα με εμποδίσει να επιτύχω αυτόν τον στόχο, και αυτό είναι το καλύτερο που μπορεί να κάνει η Γαλλία για την Ευρώπη.
Κυρίες και κύριοι, εδώ στην πόλη του Στρασβούργου, την τόσο αγαπητή στον λαό της Γαλλίας και αμετάκλητα συνδεδεμένη στη συνείδηση όλων των Ευρωπαίων με τη Συνέλευσή σας, το Κοινοβούλιό σας, που διατηρεί τόσο ζωντανό τον δημοκρατικό διάλογο, εδώ σε αυτό το βήμα όπου μιλούσε τόσο συχνά, θυμάμαι τη Simone Veil, η οποία υπήρξε το 1979 πρώτη Πρόεδρος της πρώτης άμεσα εκλεγμένης Ευρωπαϊκής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης.
Θα ήθελα να αποτίσω φόρο τιμής στη συμβολή της στον ευρωπαϊκό σκοπό και στο γυναικείο αγώνα. Αγωνίστηκε για το σεβασμό των δικαιωμάτων των γυναικών, για τον σεβασμό της αξιοπρέπειάς τους, και το Κοινοβούλιό σας πάντοτε υπήρξε πιστό στις αρχές της. " Simone Veil είπε: "Όποιες κι αν είναι οι διαφορές μας, πιστεύω ότι μοιραζόμαστε την ίδια επιθυμία να δημιουργήσουμε μια κοινότητα βασισμένη στην κοινή κληρονομιά και στον κοινό σεβασμό για τις θεμελιώδεις ανθρώπινες αξίες. Με αυτό το πνεύμα σας καλώ να αναλάβετε τα καθήκοντα που μας αναμένουν, με πνεύμα συντροφικότητας".
Υιοθετώ τα λόγια της. Αυτά τα λόγια αποτελούν μια πρόκληση. Σε αυτή την πρόκληση προσδοκούν οι πολίτες να ανταποκριθεί η Ευρώπη. Δεν πρέπει να χάνουμε άλλο χρόνο. " Ευρώπη έχει ήδη χάσει τόσο πολύ χρόνο την τελευταία δεκαετία. Πρέπει άμεσα να μεριμνήσουμε ώστε οι πολίτες να ανακτήσουν για άλλη μια φορά την πίστη τους στην Ευρώπη. Μπορείτε να βασίζεστε στην αδιάλειπτη αφοσίωση της Γαλλίας στην Ευρώπη.
(Το Σώμα εγείρεται και επευφημεί τον ομιλητή)
Πρόεδρος
Πρόεδρε Σαρκοζί, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για αυτά τα ειλικρινή και βαθιά ευρωπαϊκά σας αισθήματα. Καταδείξατε για ακόμη μια φορά τις ευρωπαϊκές σας πεποιθήσεις και την αφοσίωσή σας, και του γαλλικού λαού επίσης, στον ευρωπαϊκό σκοπό. Αναμένουμε με εμπιστοσύνη τη γαλλική Προεδρία, η οποία θα αναλάβει καθήκοντα σε μια κρίσιμη στιγμή για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν οι ευρωπαϊκές χώρες θα επικυρώνουν τη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη. Είμαι πεπεισμένος ότι αυτή η περίοδος θα χαρακτηριστεί από σημαντικά βήματα προόδου στην πορεία για μια Ευρώπη ειρήνης και αλληλεγγύης. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ως εκπρόσωπος των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα σταθεί δίπλα σας σε αυτό το εγχείρημα και ελπίζει να συνεργαστεί στενά μαζί σας προκειμένου να διασφαλίσει την επιτυχία αυτής της Προεδρίας και, άρα, την ωφέλειά της για τους πολίτες της Ευρώπης.
Πρόεδρε Σαρκοζί, το Κοινοβούλιο σας εύχεται κάθε επιτυχία, τόσο για τη Γαλλία όσο και για την ενοποίηση της ευρωπαϊκής μας ηπείρου. Σας ευχαριστούμε.
(" πανηγυρική συνεδρίαση λήγει στις 12.40 μ.μ.)
