Upoważnienie do rozmów trójstronnych dotyczących projektu budżetu na rok 2012 (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie, sporządzone przez panią Balzani w imieniu Komisji Budżetowej, w sprawie upoważnienia do rozmów trójstronnych dotyczących projektu budżetu na rok 2012 (2011/2019 (BUD)).
Francesca Balzani
sprawozdawczyni - (IT) Panie Przewodniczący, Szanowni Państwo! Za sprawą upoważnienia do rozmów trójstronnych procedura budżetowa wchodzi w najbardziej konkretną fazę, kiedy to władze budżetowe przystępują do rozmów mogących zaowocować pożytecznymi i ważnymi rezultatami. Z tego powodu przede wszystkim mam nadzieję, że omawiane rozmowy trójstronne będą okazją, która nie zostanie zaprzepaszczona.
Procedurę budżetową rozpoczęliśmy przepełnieni wielkim realizmem. Państwa członkowskie wdrażają obecnie ciężką politykę konsolidacji budżetów na szczeblu krajowym i w tej polityce trzeba wypracować ważną równowagę między koniecznością walki z kryzysem a koniecznością ponownego ożywienia gospodarki i inwestycji. Dokładnie dlatego budżet Unii Europejskiej może i zdecydowanie musi odegrać podstawową rolę, gdyż tylko on ma ogromne i niepowtarzalne możliwości, żeby zapewnić wydatkom wartość dodaną. Podstawową rolę, w której za punkt wyjścia należy koniecznie przyjąć strategię Europa 2020.
Ten Parlament od samego początku przypisywał strategii Europa 2020 podstawowe znaczenie w dyskusjach na temat budżetu. Budżet na 2012 rok może i musi stanowić pierwszy krok na drodze do podjęcia konkretnych działań na rzecz tej strategii, którą obrano jako narzędzie służące odrodzeniu naszej Unii.
W tym znaczeniu strategii Europa 2020 musimy nadać wymiar finansowy, uwydatniając tym samym naszą spójność i wiarygodność. Nie możemy budować tak ambitnej strategii, nie wdrażając jej w trybie natychmiastowym w czasie, kiedy trzeba w pełni wykorzystać to narzędzie służące ponownemu ożywieniu gospodarki, aby zapewnić jego efekty.
Spójność, wiarygodność i ambitna strategia Europa 2020 mają zatem decydujące i zasadnicze znaczenie w zapewnieniu stabilności, której teraz tak potrzebujemy w Unii Europejskiej, również stabilności naszej jednej waluty.
Mocy nabierają też inne fakty i obszary polityki. Mam tu na myśli demokratyczne przemiany w regionie Morza Śródziemnego oraz konieczność nadania zewnętrznego wymiaru Unii Europejskiej, która teraz może naprawdę odegrać swoją rolę, zyskując ważną przywódczą pozycję.
Nie zapominajmy, że budżet to nie tylko instrument, który zatwierdza się w przypadku sporządzania prognoz na kolejny rok. To również narzędzie, które musi przez cały rok funkcjonować. W tym znaczeniu jest to kwestia wymagająca delikatnego podejścia nie tylko w odniesieniu do płatności na kolejny rok, ale również w odniesieniu do wykonania budżetu na bieżący rok 2011.
Spójność, wiarygodność i zdecydowane, prostolinijne wykorzystanie budżetu jako podstawowego instrumentu do celów walki z kryzysem i zrekompensowania państwom członkowskim polityki konsolidacyjnej - to sprawy wymagające poważnego zaangażowania z naszej strony, abyśmy naprawdę mogli odgrywać zasadniczą rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa Unii Europejskiej i przede wszystkim, abyśmy nie zaprzepaścili szansy, jaką dają rozmowy trójstronne, a tego obawiam się najbardziej. Rozmowy trójstronne mogą i muszą stanowić prawdziwie wartościową możliwość konkretnej i użytecznej wymiany, skutkując naszą wspólną wizją w kwestii wyborów, których musimy dokonać w tym roku w sferze budżetowej.
Uważam, że wspólne wybory przy pracy nad tak ważnym dokumentem jak budżet to kolejna wspaniała oznaka naszej zdolności do współpracy w ramach Unii, szczególnie istotnej w tym momencie.
Janusz Lewandowski
komisarz - Panie Przewodniczący! Jestem tu, aby wysłuchać Państwa opinii na temat przedstawionego przez Komisję projektu budżetu oraz upoważnienia do rozmów trójstronnych.
Przed nami ważne zadanie i wkrótce, w trakcie nadchodzących rozmów trójstronnych, będziemy mieli możliwość omówić sprawy będące przedmiotem zainteresowania Parlamentu. Oczywiste jest jednak coś, co zaznaczyła w swojej wypowiedzi sprawozdawczyni, a mianowicie, że w tak niecodziennych okolicznościach proces opracowywania projektu budżetu i szukania kompromisów nie może wyglądać tak jak dotychczas. Dlatego konieczna jest równowaga między konsolidacją publicznych finansów a inwestycjami sprzyjającymi wzrostowi gospodarczemu i zatrudnieniu, którą to równowagę widać moim zdaniem w naszym projekcie. Nawet w czasach kryzysu musimy inwestować, aby wzmocnić bardzo kruchą naprawę europejskiej gospodarki.
Na wyzwania te odpowiadamy częściowo w naszym budżecie na 2012 rok. Wyraźnie doceniliśmy też priorytety dotyczące strategii Europa 2020. Według naszych szacunków przeznaczono na nią 62,6 miliardów euro, co stanowi 43,5 % całego projektowanego budżetu. O 4 % podniesiono również wydatki związane z traktatem lizbońskim. Tak przedstawia się pierwsza część naszej reakcji.
Druga część reakcji to oczywiście rygorystyczne podejście do zarządzania, żadnego przyrostu Komisji i to, co nazywamy negatywnymi priorytetami w przypadku bardzo solidnej oceny programów - sprawdzenie, czy funkcjonują - oraz, na podstawie wyników, ustalenie budżetu w niektórych obszarach poniżej wcześniej programowanych progów finansowych na 2012 rok. Wskutek takiego podejścia projekt budżetu na 2012 rok jest blisko 9 miliardów niższy od pułapu prognoz finansowych na 2012 rok.
Budżetu nie wystarczy zaprogramować. Naszym wspólnym obowiązkiem jest reakcja na zmiany w wymiarze światowym. Dotyczy to w szczególności południowego regionu Morza Śródziemnego. Postanowiliśmy zatem zmienić list nr 1 do budżetu na 2012 rok, uzgodniony tydzień temu, w celu zwiększenia o 1,3 miliarda euro budżetowej reakcji na wydarzenia w naszym sąsiedztwie, zwłaszcza we wspomnianym regionie, na lata 2011, 2012 i 2013.
W przypadku przyszłego roku oznacza to uruchomienie dodatkowo prawie 500 milionów euro na południowy region Morza Śródziemnego, i ogólnie dla tego sąsiedztwa, spożytkowanie marży z pozycji 4, również kosztem instrumentów elastyczności, do kwoty 150-153 mln euro.
Wynik pokrywa się z tym przedstawionym. Płatności powinny wzrosnąć o 4,9 %, ale nie dla przyjemności; ma to na celu spłatę aktualnych zobowiązań prawnych, które wzrastają pod koniec perspektywy finansowej. Muszę powtórzyć jeszcze raz, że jest to dokładnie 8,8 miliarda euro mniej niż w pułapie określonym na 2012 rok.
Rosną nakłady na badania naukowe i rozwój; rosną też nakłady na spójność z uwagi na zakończenie kwalifikowalnych programów, w związku z którym musimy spłacić rachunki państw członkowskich. Ogólnie jednak utrzymujemy się na znacznie niższym poziomie niż ten, który przewidziano w uaktualnionej prognozie państw członkowskich na 2012 rok, nawet w obszarze spójności.
Podsumowując, nie liczę na łatwe rozmowy z Radą w kwestii przyszłości. Doświadczenia wyniesione z procedury dotyczącej budżetu na 2011 rok były bardzo pouczające. Potrzebujemy poparcia ze strony Parlamentu, aby ukształtować przyzwoity budżet na przyszły rok: konsolidacja z jednej strony, natomiast z drugiej - wkład we wzrost gospodarczy i zatrudnienie. Mam nadzieję, że tegoroczna procedura przebiegnie łagodniej i mniej nerwowo niż ta, która dotyczyła budżetu na 2011 rok.
María Muñiz De Urquiza
Panie Przewodniczący! Propozycja Komisji, aby zwiększenie budżetu na 2012 rok ograniczyć do absolutnego minimum, koniecznego do wywiązania się UE z jej zobowiązań prawnych, oznacza zamrożenie Unii Europejskiej, na co Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim nie może się zgodzić.
Panie Komisarzu! Wierzymy w Europę, wierzymy w jej politykę i jesteśmy przekonani o konieczności jej finansowania, ponieważ UE to nie wydatek dla krajowych polityk, ale raczej ich wartość dodana.
W pełni zgadzamy się z opinią sprawozdawczyni, że budżet powinien być ukierunkowany na realizację strategii Europa 2020, na konkurencyjność i zatrudnienie, ale ten główny problem nie może jeszcze bardziej odciągać naszej uwagi od notorycznego niedofinansowania działań zewnętrznych Unii. To sprzeczne z celem wyznaczonym przez Parlament Europejski, Komisję i Radę, według którego Unia ma być ważnym podmiotem na arenie światowej, o wzroście inflacji wynoszącym zaledwie 2,9 %.
Przedstawiona propozycja utrudnia zaspokojenie potrzeb społeczeństwa i realizację naszego zadania, jakim jest wspieranie pokoju, rozwoju, międzynarodowej stabilności i praw człowieka na świecie.
Skoncentruję się na kwestiach, które niepokoją Komisję Spraw Zagranicznych.
Po pierwsze, w budżecie trzeba uwzględnić przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa, zwłaszcza w odniesieniu do regionu Morza Śródziemnego. Na początek, Panie Komisarzu, Komisja proponuje zmniejszyć o 100 milionów euro budżet na Palestynę, proces pokojowy na Bliskim Wschodzie oraz na Agencję Narodów Zjednoczonych ds. Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA).
Uważam, że pokój na Bliskim Wschodzie to sprawa dość delikatna, a UNRWA prowadzi wystarczająco ważną działalność, aby nie narażać jej rokrocznie na gierki ze strony Komisji, proponującej coraz niższe kwoty, które następnie się podnosi w trakcie procedury budżetowej.
Panie Komisarzu! Region śródziemnomorski to sprawa bardzo ważna, ale nie może działać na szkodę innych obszarów podlegających działaniom zewnętrznym Unii Europejskiej.
Przykładem takiego obszaru jest Ameryka Łacińska i jej notoryczne niedofinansowanie. Tak samo jak w przypadku tego niedofinansowania, zablokowano również fundusze dla krajów uprawnionych do korzystania z Instrumentu Finansowania Współpracy z Państwami i Terytoriami Uprzemysłowionymi oraz Innymi Państwami i Terytoriami o Wysokim Dochodzie (ICI+), ale - już kończę, Panie Przewodniczący - nie mogą tego robić, ponieważ nie rozwiązano problemu podstawy prawnej dla tego instrumentu.
Potrzebne są również środki na rozszerzenie i Instrument na rzecz Stabilności, jak również na takie wielostronne zobowiązania jak udział Unii Europejskiej w Funduszu Narodów Zjednoczonych na rzecz Kobiet. Panie Przewodniczący! Zajmę jeszcze sekundę, aby powiedzieć, że powinniśmy mieć też możliwość elastycznego korzystania z budżetu.
Jorgo Chatzimarkakis
Panie Przewodniczący! Z perspektywy kontroli budżetowej Unię Europejską często się obwinia za niedbałe podejście do wydatków. Kto za to odpowiada? W 80 % przypadków są to w rzeczywistości państwa członkowskie, które wspólnie odpowiadają za wydatki. Często są to państwa członkowskie. Wszyscy pamiętamy, jak brytyjski premier - pan Cameron powiedział Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego, że zamiast wnioskować o więcej pieniędzy, musimy przede wszystkim dążyć do ich efektywniejszego wydawania. Który kraj dopuścił się w 2010 roku największych nadużyć? Wielka Brytania. W 2010 roku zatrzymano wszystkie brytyjskie programy.
Czemu tak się dzieje? Dzieje się tak z uwagi na zbyt skomplikowane przepisy. Prosiłbym zatem posłanki i posłów do tego Parlamentu, a w szczególności Komisję, aby wspólnie z państwami członkowskimi podjąć kampanię na rzecz uproszczenia przepisów, zapewnienia skuteczniejszych i prostszych systemów monitorowania oraz wprowadzenia nowych komponentów. Przykładowo, jeżeli w polityce w obszarze badań uwzględniono by stypendium lub nagrodę za szczególnie udany projekt innowacyjny, monitorowanie byłoby dużo łatwiejsze. To samo dotyczy polityki spójności, w której moglibyśmy stworzyć efekt dźwigni, zapewniając kredyty na projekty.
Mamy przed sobą wiele możliwości, aby się otworzyć na innowacje. Powinniśmy wykonać odważny krok naprzód.
Pervenche Berès
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych określiła swoje priorytety, uwzględniając zatrważający fakt: kryzys gospodarczy, finansowy i społeczny cały czas sieje spustoszenie, 23 miliony ludzi pozostaje obecnie bez pracy, w tym 5,2 miliona ludzi młodych.
W swojej rezolucji w sprawie wprowadzenia wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich Parlament Europejski zwrócił się do Rady Europejskiej, aby "przy analizowaniu zalecenia Komisji zawartego w rocznym sprawozdaniu gospodarczym rygorystyczna konsolidacja fiskalna była najważniejszym priorytetem na okres 2011-2012, oraz by Rada nie traktowała kwestii dotyczących zatrudnienia w sposób drugorzędny”. Z punktu widzenia budżetu, sformułowanie to trzeba urzeczywistnić w formie mocnego wsparcia pięciu podstawowych celów strategii Europa 2020, podnosząc przede wszystkim poziom zatrudnienia i ograniczając liczbę osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym.
Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca uwagę, że realizacja tych celów wymaga, aby budżet UE było porównywalny i kompatybilny z budżetami państw członkowskich, jednocześnie te budżety uzupełniając.
Bardzo dziękujemy naszej sprawozdawczyni - pani poseł Francesce Balzani, gdyż wiemy, jak bardzo propaguje stanowisko przyjęte przez naszą komisję w rozmowach trójstronnych.
László Surján
sprawozdawca komisji opiniodawczej z ramienia Komisji Rozwoju Regionalnego - (HU) Panie Przewodniczący! W Komisji Rozwoju Regionalnego odbyła się debata, w wyniku której komisja szczerze popiera przedmiotowy projekt. Komisja uważa, że jest on dość rozsądny i uważa, że stanowi odpowiednie przygotowanie nie tylko do samych rozmów trójstronnych, ale też do całej procedury budżetowej w przyszłości. Najważniejszym aspektem dla Komisji Rozwoju Regionalnego jest oczywiście finansowanie polityki spójności i w tym miejscu chcielibyśmy zwrócić uwagę na fakt, że w trakcie całego siedmioletniego cyklu osiągnęliśmy etap, na którym państwa członkowskie wykorzystują lub dążą do wykorzystania coraz większych kwot, wydając coraz więcej na swoje programy. W moim kraju na przykład w ubiegłym roku otrzymaliśmy fundusze odpowiadające dwukrotności środków otrzymanych w poprzednich dwóch latach. Fakt ten również dowodzi przyspieszenia, które oczywiście ma również swoje uzasadnienie wewnętrzne, ale zjawisko to daje się zauważyć również w innych państwach członkowskich. Mamy zatem nadzieję, że polityka ta będzie się cieszyła zdecydowanym poparciem.
Luis Manuel Capoulas Santos
Panie Przewodniczący! Jeśli chodzi o pozycję 2, czyli wspólną politykę rolną (WPR), mamy trzy podstawowe kwestie. Filar pierwszy nie stwarza żadnych większych problemów, gdyż stanowi on około 90 % wydatków, a wskaźnik wykonania wynosi około 100 %, zatem cieszy nas zwiększenie wydatków na 2012 rok o 3 %, ponieważ doskonale pokrywa to koszty ekspansji WPR, która będzie stopniowo następowała do 2013 roku, o czym wszyscy wiemy.
Drugi filar też nie stanowi żadnego szczególnego problemu z uwagi na zwiększenie środków. To pozytywny krok, gdyż jesteśmy w trakcie okresu programowania. W związku z kryzysem i problemami ze współfinansowaniem, z jakimi borykają się niektóre państwa członkowskie, ważne jest, abyśmy przyspieszyli wdrażanie tego drugiego filara, który stanowi około 70 %.
Trzecia kwestia, którą chciałbym podnieść - i moim zdaniem najważniejsza - dotyczy niektórych programów szczególnych. Zgodnie z wyrokiem Sądu, znacznie ograniczono środki na programy "Owoce w szkole” i "Mleko w szkole”, zwłaszcza na program wsparcia najbardziej potrzebujących, ponieważ sąd orzekł, że nadwyżki finansowe można uruchamiać i wykorzystywać wyłącznie za pośrednictwem mechanizmów interwencyjnych. W czasach tak ostrego kryzysu jak obecny, solidarność powinna stanowić nie tylko priorytet polityczny, ale przede wszystkim powinna być imperatywem sumienia. W związku z tym apeluję do Komisji i Rady, aby przedstawiły wnioski ustawodawcze mające na celu wyeliminowanie tej niesprawiedliwości.
Olle Ludvigsson
Panie Przewodniczący! W imieniu Komisji Gospodarczej i Monetarnej chciałbym uwydatnić trzy obszary priorytetowe. Po pierwsze trzeba odpowiednio finansować nowe Europejskie Urzędy Nadzoru. Umocnienie ich roli ma zasadnicze znaczenie dla stabilności rynków finansowych. W przypadku powierzania tym urzędom nowych zadań, trzeba natychmiast zwiększyć środki do ich dyspozycji. W dłuższej perspektywie czasowej musimy dokładniej przeanalizować, czy planowane obecnie zatrudnienie będzie faktycznie odpowiednie. Po drugie, Komisja musi być przygotowana na zwiększenie zasobów ludzkich w sferze spraw gospodarczych po przyjęciu pakietu zarządzania gospodarczego. Uaktualnione regulacje będą potrzebowały efektywnego zarządzania od samego początku. Po trzecie, w budżecie trzeba zapewnić środki na poprawę jakości statystyk UE. Słabe statystyki gospodarcze mogą być jedną z przyczyn kryzysu.
Reinhard Bütikofer
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu Lewandowski, Pani poseł Balzani! Przede wszystkim chcę bardzo podziękować w imieniu mojej komisji pani Balzani za ciężką pracę i ścisłą współpracę z jej strony. Daje ona bardzo dobry przykład.
Panie Komisarzu Lewandowski! Powiedział Pan, że dotychczasowe podejście jest niedopuszczalne. To oczywiście całkowita prawda. Jeżeli jednak przyjrzymy się priorytetowi energetycznemu w strategii Europa 2020, to wyraźnie widać, że Komisja skłania się nieco ku dotychczasowemu postępowaniu, ponieważ dany obszar priorytetowy nie był w pełni finansowany. W ważnym obszarze polityki energetycznej dokonano nawet cięć, a to naprawdę nie ma sensu. Jak mawiają Amerykanie, pieniądze trzeba wkładać do ust, i nie możemy przyjmować na siebie zobowiązań, z których się potem nie wywiązujemy.
Po drugie, posłowie z Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii chcą mieć pewność, że dramatyczny wzrost kosztów dużych projektów, takich jak fuzja jądrowa ITER i globalny system nawigacji GALILEO PAS, nie nadszarpnie już więcej budżetu na badania naukowe. Przedstawiliśmy propozycje w tej kwestii i cieszylibyśmy, gdyby zareagowano na nie pozytywnie. W końcu to wszystko dotyczy małych i średnich przedsiębiorstw. Chcemy ustanowić priorytety w obszarze dostępu tych przedsiębiorstw do finansowania badań naukowych i innowacji oraz do innowacyjnych instrumentów finansowych.
Franziska Keller
sprawozdawczyni komisji opiniodawczej z ramienia Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych - Panie Przewodniczący! Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych bardzo się cieszy ze zwiększenia nakładów na przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości , ale uważa też, że przed przyjęciem nowych środków i programów należy odpowiednio ocenić te obecne, a oceny takie przyjąć za podstawę przy opracowywaniu nowych programów.
Widzimy możliwość wykorzystania synergii i uniknięcia powielania działań, uproszczenia spraw i zapewnienia wyraźnej wartości dodanej wszystkim naszym działaniom na szczeblu UE.
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych uważa, że powinniśmy niezwłocznie przyjrzeć się temu, co się wokół nas dzieje, zwiększając jednocześnie nasz potencjał w obszarze wydatkowania funduszy na ochronę uchodźców oraz integrację Romów. Wszystkie nasze agencje muszą być w stanie wywiązywać się z zadań, które obecnie im powierzamy.
I na koniec chcę powiedzieć coś, co może zainteresować również Komisję, a mianowicie Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zdecydowanie uważa, że znaczną część budżetu na SIS II należy przeznaczyć na rezerwę z uwagi na brak wyraźnych rezultatów. Powinniśmy także rozważyć, czy nie zarezerwować również części wydatków na personel na wypadek, gdyby nie ziścił się program śledzenia środków finansowych należących do terrorystów, który był omawiany wyłącznie na forum Komisji, ale Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych jeszcze go nie rozważała.
Barbara Matera
Panie Przewodniczący, Szanowni Państwo! Trudna sytuacja gospodarcza i finansowa w Europie uwydatniła słabe strony poszczególnych państw członkowskich, które ciężko pracują, aby uniknąć kryzysu wskutek długu państwowego. Kryzys doprowadził do ostrego spadku publicznych inwestycji w podstawowych obszarach służących tworzeniu miejsc pracy i wzrostowi gospodarczemu. W strategii Europa 2020, zajmującej centralne miejsce w budżecie na 2012 rok, proponuje się sposób na przerwanie tego błędnego koła.
Potwierdzając należytą odpowiedzialność, którą Komisja wykazała w podziale środków planowanym na 2012 rok, jako sprawozdawczyni w sprawie budżetu z ramienia Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia ubolewam nad minimalnym wzrostem środków na takie programy jak PROGRESS, który odpowiada za wdrożenie ważnych inicjatyw na rzecz młodych ludzi, za walkę z ubóstwem oraz za równouprawnienie, i program Daphne, mający na celu walkę z przemocą wobec kobiet.
W związku z tym, podsumowując, uważam, że w budżecie na 2012 rok trzeba dokładniej uwzględnić problemy, z którymi boryka się Europa.
Giovanni La Via
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Szanowni Państwo! Wszystkie trzy instytucje zaangażowane w procedurę budżetową nie mają łatwego zadania, gdyż polega ono na określeniu poziomu środków z uwzględnieniem zobowiązań przyjętych w ubiegłych latach oraz problemów, do których rozwiązania przygotowuje się Unia. Celem jest tu dążenie do wypracowania równowagi między wymogami dotyczącymi wzrostu gospodarczego i rozwoju a świadomością konieczności odpowiedzialnego, oszczędnego gospodarowania.
Dzisiaj Parlament przygotowuje się do głosowania nad tym ważnym dokumentem, dającym upoważnienie, czyli wskazującym konkretny kierunek, jaki należy obrać w negocjacjach z Radą. Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) chciała uzupełnić dokument przedstawiony przez sprawozdawczynię - Panią poseł Balzani, której oczywiście dziękuję za wykonaną pracę, pomagając uwydatnić konieczność zapewnienia wystarczających środków na finansowanie celów strategii Europa 2020, zajmującej centralną pozycję w budżecie na 2012 rok, jak również podstawową rolę budżetu w dostosowaniu polityk państw członkowskich.
Nasze priorytety są inteligentne, zrównoważone i obejmują wzrost gospodarczy, wspieranie badań naukowych, rozwój, innowacje i pracę oraz stymulowanie rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw. Uważam, że inwestycje w tych sektorach to jedyny sposób na wydostanie Europy z kryzysu. Jestem zwolennikiem koncepcji europejskiej wartości dodanej, do której trzeba dążyć przy pomocy budżetu i finansowego planowania.
Uważam, że powinienem szczególnie się odnieść do sprawy nadwyżki. Osobiście popieram wniosek, aby niespożytkowane fundusze pozostawały w budżecie Unii Europejskiej, ale począwszy od kolejnych wieloletnich ram finansowych, ponieważ w tej chwili brak nam podstawy prawnej, która pozwalałaby Unii zatrzymywać te fundusze. To samo dotyczy kar i odsetek za zwłokę.
Na zakończenie chcę powiedzieć, że w tym roku musimy uniknąć sytuacji, jaka miała miejsce w grudniu ubiegłego roku, dążąc wspólnie z państwami członkowskimi do wypracowania równowagi, począwszy od rozmów trójstronnych, które mają się odbyć w lipcu. Jednocześnie nie możemy zaniechać odpowiedniego finansowania strategicznych obszarów polityki i działań priorytetowych, które warunkują prawdziwe odrodzenie Unii i są potrzebne 500 milionom europejskich obywateli.
Edit Herczog
Panie Przewodniczący! Popieram pana komisarza oraz moje koleżanki i kolegów posłów. W zasadzie budżet na 2012 rok można uznać za młodszego brata pakietu ustawodawczego w sprawie zarządzania gospodarką, gdyż on również ma na celu ustanowienie warunków dla zbilansowanego budżetu i wzrostu gospodarczego oraz wzrostu zatrudnienia i zwiększenia konkurencyjności za sprawą właściwych środków polityki gospodarczej i budżetowej. Potrzebujemy wyników, potrzebujemy wzrostu gospodarczego, potrzebujemy polityki przemysłowej - inaczej mówiąc, potrzebujemy silnej gospodarki europejskiej. Z niestabilnym euro nie można oczekiwać, że państwa członkowskie zaczną zwiększać swój wkład do budżetu UE proporcjonalnie do ich PKB mimo kryzysu i recesji tylko dlatego, że mamy nadzieję na wzrost PKB. Trzeba jednak stworzyć solidną podstawę gospodarczą, aby Unia Europejska mogła naprawdę służyć swoim obywatelom w sposób, w jaki to zaplanowaliśmy. Aby zrealizować to zamierzenie, określiliśmy nasze cele. Musimy wdrożyć strategię Europa 2020. Nie możemy utrzymywać tendencji spadkowej, lecz musimy wkroczyć na drogę prowadzącą do wzrostu gospodarczego w Europie, do przemysłowej i technologicznej rewolucji, czyli na główną drogę innowacji. Budżet na 2012 rok powinien przyczynić się do wdrożenia naszej strategii Europa 2020. Obecnie rozmawiamy o drugim roku tego dziesięcioletniego programu. Nie możemy mówić, że to się skończy, tylko później. Nie wystarczy zatem proponować ograniczeń czy ograniczać europejskim obywatelom korzyści wynikające z przynależności do Unii Europejskiej. Realizacji tego celu muszą służyć budżet na 2012 rok i siódmy program ramowy w zakresie badań, który trzeba wdrożyć w 2013 roku.
Carl Haglund
Panie Przewodniczący! Przede wszystkim chcę podziękować naszej wspaniałej sprawozdawczyni za znakomitą pracę, którą wykonała. Ja również cieszę się, że podstawę tej pracy stanowi strategia Europa 2020. Decyzje, które mamy podjąć w kwestii przyszłości nie mogą czekać do czasu ustanowienia nowych wieloletnich ram finansowych; do pracy nad przyszłością musimy przystąpić teraz i w tym kontekście lata 2012 i 2013 mają zdecydowanie zasadnicze znaczenie. Powinniśmy jednocześnie chyba sobie przypomnieć dość ciężką procedurę sporządzania budżetu na 2011 rok. Nie mogliśmy wypracować wspólnego stanowiska z Radą Europejską. Niefortunnie się zatem złożyło, że musimy kwestionować znaczny wzrost, który Komisja proponuje w odniesieniu do budżetu na 2012 rok. Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy uważa, że proponowane zwiększenie środków jest zbyt duże. Złożyliśmy zatem poprawkę mającą na celu lepsze dostosowanie budżetu do rzeczywistości i mam nadzieję, że inne grupy będą mogły ją poprzeć w głosowaniu, która ma się dzisiaj odbyć.
Chcielibyśmy jeszcze podkreślić, że stosujemy jakiś dziwny zwyczaj, przeznaczając co roku zbyt duże kwoty na niektóre obszary, wiedząc, że fundusze te zostaną zwrócone z uwagi na ich niewykorzystanie na koniec roku lub w rzeczywistości rok później. Czy nie możemy nic zrobić z takim przeznaczaniem zbyt dużych kwot na wiele działań w ramach Unii?
Uważamy, że zdecydowanie musimy zrozumieć gospodarczą rzeczywistość w Europie. Niestety, oznacza to, że przyszłoroczny budżet nie może być tak duży, jak chciałaby tego Komisja. Z drugiej strony uważam, że Rada musi zdać sobie sprawę, że nie możemy też zarządzać przy tak zwanym zerowym wzroście i potrzebne nam są nowe środki na priorytety, które uzgodniliśmy. Tu trzeba znaleźć złoty środek i nasza grupa uważa, że można go znaleźć, jeżeli wszyscy przyjmą na sobie odpowiedzialność.
Lajos Bokros
w imieniu grupy ECR - Panie Przewodniczący! Grecja jako państwo jest praktycznie bankrutem. Teraz można już tylko zastanawiać się nie nad tym, czy trzeba umorzyć jej długi, ale kiedy. Im szybciej, tym lepiej.
Europejskie instytucje spektakularnie nie rozumieją charakteru tego problemu. To nie jest kryzys płynności, ale kryzys poważnej niewypłacalności, odzwierciedlający brak konkurencyjności ze strony grackiej gospodarki na forum międzynarodowym. Dalsze zadłużanie kosztem greckich podatników jest nie tylko nieużyteczne, ale przynosi całkowicie odwrotny efekt. Aby Grecja mogła zacząć się wydobywać z kryzysu fiskalnego, wierzyciele powinni umorzyć i przejąć część jej długów, tak państwowych, jak i prywatnych.
Trzeba będzie dokapitalizować banki francuskie, niemieckie i przede wszystkim greckie. Po nabyciu ogromnej liczby greckich obligacji rządowych i po przyjęciu zabezpieczeń EBC znalazł się w pułapce. Dwadzieścia lat temu, kiedy zaczęły się przemiany w krajach byłego bloku komunistycznego, jedną z najważniejszych reform strukturalnych było utworzenie niezależnego banku centralnego, podlegającego ścisłemu prawnemu zakazowi monetaryzacji długu publicznego. EBC zastosował zasadniczo praktykę krajów komunistycznych. Mamy do czynienia z wyraźnym konfliktem interesów w obszarze jego uprawnień, a strefa euro ponosi aktualnie a tego powodu przykre konsekwencje.
Dokładnie w tym kontekście powinniśmy analizować budżet na 2012 rok. Oczekiwanie większego wkładu ze strony państw członkowskich na przyszły rok to iluzja w świetle ogromnych obciążeń, z jakimi i tak będą musieli się zmierzyć podatnicy. Nie należy zapominać o liście, który wystosowali prezydenci i premierzy pięciu stabilnych i wypłacalnych krajów. Doświadczenia z bolesnych negocjacji i frustrującej porażki Parlamentu na koniec ubiegłego roku trzeba zachować w pamięci jako ostrzeżenie. Jeżeli Parlament chce zachować swoje znaczenie w świetle wielkich problemów, z jakimi boryka się UE, upoważnienie delegacji PE do rozmów trójstronnych powinno być bardziej ograniczone i jednocześnie realniejsze.
Helga Trüpel
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu Lewandowski, Szanowni Państwo! Przede wszystkim chcę wyrazić moje ogólne poparcie dla stwierdzenia pana komisarza Lewandowskiego, który powiedział, że w czasach kryzysu trzeba zapewnić odpowiednią równowagę między koniecznością oszczędzania, efektywnym wykorzystaniem funduszy, środkami oszczędnościowymi, a gotowością do inwestowania i możliwością inwestowania, aby nie dopuścić do całkowitego zahamowania gospodarki. Popieram te ogólne wytyczne i uważam, że powinny stanowić punkt odniesienia dla naszego budżetu.
Teraz pozostaje pytanie, czy faktycznie można spełnić wymóg, o którym słusznie wspomniał pan komisarz Lewandowski. Z punktu widzenia Grupy Zielonych / Wolnego Przymierza Europejskiego wiele ważnych obszarów zasługuje na krytykę. Jeżeli skoncentrujemy się na jednym konkretnym projekcie, na projekcie fuzji jądrowej ITER, wyraźnie widzimy, że jest to jeden z projektów, na które w następnym budżecie najbardziej zwiększono fundusze, a mianowicie o 740 milionów euro. Czy to właściwy sygnał w chwili, w której dokonuje się cięć funduszy na inne projekty badawcze, zwłaszcza w dziedzinie energii odnawialnej? Chcemy poważnie traktować deklaracje Komisji i Unii Europejskiej w kwestii zamiaru walki ze zmianą klimatu, skłaniając się ku wykorzystaniu energii odnawialnej, ale widząc wysokie znaczenie przypisywane finansowaniu tego projektu, uważamy, że jest to zła decyzja. W tej sytuacji nie mogliśmy poprzeć tego upoważnienia do rozmów, mimo że zgadzamy się z wieloma jego aspektami.
Miguel Portas
Panie Przewodniczący! Moja grupa popiera upoważnienie do negocjacji z rządami, które to upoważnienie mamy dzisiaj zatwierdzić, ale chciałbym jednak podnieść kwestię polityczną, o której przedmiotowy dokument nie traktuje, a która dotyczy obecnej sytuacji Grecji i mojego kraju - Portugalii oraz ostatnich oświadczeń Jeana-Claude'a Junckera. Te dwa kraje, i być może w przyszłości również inne, mogą zostać objęte piekielnym cyklem polityki dofinansowywania, podczas gdy dofinansowywanie ich skutkuje koniecznością udzielania dalszych pomocy. Takie błędne koło oszczędności wyraźnie wpływa na spadek inwestycji publicznych i tworzenie miejsc pracy.
Uważam, że UE musi zdecydowanie sformułować politykę ukierunkowaną na finansowanie tych krajów z funduszy strukturalnych w latach 2012 i 2013. Zaowocuje to nie tylko dostępnością tych funduszy, ale również szczególnymi warunkami dla ograniczenia współfinansowania: mówiąc inaczej, ograniczonym wkładem krajowym do funduszu służącego tworzeniu miejsc pracy i mającego charakter lokaty inwestycyjnej. Jest to zdecydowanie najważniejsza sprawa na następne dwa lata.
Marta Andreasen
w imieniu grupy EFD - Panie Przewodniczący! Debatując nad możliwościami ratowania Grecji z sytuacji spowodowanej niewypłacalnością, która może wywołać gospodarczą i finansową burzę na świecie, Parlament wnosi o zwiększenie swojego własnego budżetu na 2012 rok o blisko 5 %.
Europejscy podatnicy tego nie kupią, tak jak nie zwiększy to wiarygodności instytucji UE. Budżet UE nie wydobył nas z kryzysu i tego nie uczyni.
Wszyscy znamy kilka obszarów budżetu, w których można ciąć wydatki. Nie należy kontynuować chybionych projektów. Należy po prostu skończyć z finansowaniem projektów, w których wystąpiły nieprawidłowości czy finansowaniem regionów, w których nie przestrzega się praw obywatelskich. Jeżeli zwycięży zdrowy rozsądek, Parlament ten zagłosuje za zmniejszeniem budżetu na 2012 rok. Jeżeli tak się nie stanie, ustawieni już w szyku bojowym obywatele UE będą musieli zdać się na obronę ze strony szefów swoich państw.
Lucas Hartong   -
(NL) Panie Przewodniczący! Debatujemy dzisiaj nad budżetem na 2012 rok. Holenderska Partia Wolności (PVV) jest oczywiście zdecydowanie przeciwna proponowanemu zwiększeniu budżetu o blisko 5 %. Przegląd przechodzą wszystkie rodzaje flagowych inicjatyw, w związku z czym w bezcelowe europejskie agencje pompuje się jeszcze więcej pieniędzy na nasz koszt, koszt podatników.
Najważniejszym szczegółem w tym budżecie jest jednak dodatkowe 1,3 miliarda euro na projekt międzynarodowego eksperymentalnego reaktora termojądrowego (ITER). Pieniądze na ten projekt trzeba wziąć z innych pozycji obecnego budżetu wieloletniego, a to oznacza, że dokonujemy zmiany tego budżetu. W konsekwencji każde państwo członkowskie może zawetować budżet na 2012 rok. To wspaniała wiadomość, która oznacza, że rząd holenderski może skorzystać ze swojego prawa i zatwierdzić budżet jedynie wówczas, gdy nie będzie zawierał żadnych podwyżek, którym mój rząd się sprzeciwia. Apeluję do Niderlandów i państw członkowskich podzielających ich pogląd, aby w pełni skorzystały z tego prawa.
Salvador Garriga Polledo
(ES) Panie Przewodniczący! Wypowiedzi pana komisarza Lewandowskiego są zazwyczaj rozsądne i dlatego Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) popiera go.
Upoważnienie do negocjacji w sprawie budżetu ma w tym roku jeszcze większe znaczenie niż w poprzednich latach, gdyż w 2012 roku będziemy negocjować kolejną perspektywę finansową.
Niepowodzenie w kwestii upoważnienia do rozmów trójstronnych z czerwca 2010 roku w rzeczywistości doprowadziło do poważnych problemów z porozumieniem w listopadzie. Mamy zatem nadzieję, że tym razem instytucje będą miały większą możliwość wypracowania konsensusu niż w ubiegłym roku.
Ponadto pani poseł Balzani opracowała bardzo rozsądne upoważnienie, gdyż zawarła w nim wszystkie warunki, które mają być negocjowane w odniesieniu do następnej perspektywy finansowej. Podkreśla ona znaczenie strategii Europa 2020 i kwantyfikacji budżetu, zwracając również uwagę na niezaangażowane środki, bezpieczeństwo oraz wiarygodność budżetu. Wszystko to zostanie uwzględnione w budżecie na 2012 rok oraz w następnej perspektywie finansowej. Stąd konieczność powodzenia tego upoważnienia i rozmów trójstronnych, ponieważ wynik porozumienia w kwestii budżetu na 2012 rok będzie w dużym stopniu warunkował powodzenie międzyinstytucjonalnych negocjacji w sprawie następnej perspektywy finansowej.
Szczególnie popieramy wniosek Komisji dotyczący zwiększenia o 4,9 % środków na płatności. Każdy, kto nie chce się z tym pogodzić, powinien przyjrzeć się, w jaki sposób wykonuje się budżet na ten rok, zwracając uwagę na poważne problemy ze znalezieniem środków na płatności, nawet z uruchomieniem instrumentu solidarności, z którego korzystają niektóre europejskie regiony będące w potrzebie.
Estelle Grelier
(FR) Panie Przewodniczący! Chciałabym podziękować naszej sprawozdawczyni i pochwalić ją za jakość tego tekstu w sprawie upoważnienia do rozmów trójstronnych, w którym podkreśliła konieczność ostatecznego uruchomienia rocznych budżetów na rzecz strategii Europa 2020 w sposób spójny z europejskim podejściem semestralnym.
Zapowiada się jednak na trudne negocjacje, gdyż Komisja przyjęła zasadę, aby za sprawą cięć budżetowych spełnić wymogi państw członkowskich dotyczące oszczędności, lekceważąc przy tym potrzeby obywateli. W tym kontekście dalsze losy programów pomocy żywnościowej dla najbiedniejszych są symptomatyczne.
Panie Komisarzu! Jak wielu innych posłów, dowiedziałam się z prasy, że Komisja Europejska planuje drastyczne cięcia funduszy na program dla osób najbardziej potrzebujących. Z 500 milionów euro przeznaczonych na ten program w roku bieżącym, fundusze te mają zostać w przyszłym roku zmniejszone do kwoty 113 milionów euro.
W imię europejskiej solidarności Unia wydaje obecnie 1 euro na głowę rocznie na obronę podstawowego prawa tych obywateli, czyli prawa do pożywienia. Złożenie tego jednego euro na ołtarzu krajowych interesów i oszczędności budżetowych wskazuje na moralny i polityczny upadek Europy.
Często się mówi, że poziom rozwoju społeczeństwa można mierzyć, oceniając sposób, w jaki to społeczeństwo otacza opieką swoich najbardziej bezbronnych i potrzebujących członków. Powoływanie się na techniczne i prawne trudności, aby wytłumaczyć rozmontowanie tego programu pomocy żywnościowej jest zgubne nie tylko dla zainteresowanych obywateli, ale również dla wiarygodności i wizerunku Europy. Komisja drwi sobie z posłów do PE oraz z obywateli, których oni reprezentują, proponując w kwietniu określone kwoty i dzieląc je na cztery dwa miesiące później.
Panie Komisarzu! Mam nadzieję, że zmieni Pan zdanie, jeśli chodzi o tę konkretną decyzję, i że nie pozostanie Pan obojętny na polityczne cele i związane z nimi budżetowe zamiary, wyrażone w omawianym upoważnieniu do rozmów trójstronnych.
James Elles   -
Panie Przewodniczący! Chciałbym przyłączyć się do gratulacji dla sprawozdawczyni. Ma ona bardzo ciężką pracę do wykonania w sytuacji, w której określa się ambicje w odniesieniu do strategii Europa 2020, a niektórzy nie zgadzają się z koniecznością finansowania wielu różnych projektów. Prawdziwy problem polega na tym, jak finansować te ambicje w sytuacji, która dzisiaj jest jeszcze gorsza i którą możemy zauważyć w Radzie Europejskiej oraz przysłuchując się rozmowom na temat euro, o czym wspominał już mój kolega - pan poseł Bokros.
Nasza grupa uważa, że musimy poświęcić więcej uwagi kwestii wartości pieniędzy oraz tym obszarom budżetu, w których faktycznie możemy dokonać cięć. Komisja zaczęła to zaznaczać, nie przewidując żadnych wydatków na administrację, ale być może w budżecie są inne obszary, na których jeszcze tak naprawdę nie skoncentrowaliśmy się w trakcie procedury budżetowej.
Ponieważ zbliża się jesień, musimy dokonać poważnej analizy i przedstawić Komisji około 60 pytań dotyczących tej kwestii, aby określić obszary, w których wykazujemy się słabym wykonaniem budżetu. W innym wypadku, niczym cynik z definicji Oscara Wilde'a znajdziemy się w sytuacji, w której będziemy znać "cenę wszystkiego i wartość niczego”.
Angelika Werthmann
(DE) Panie Przewodniczący! W projekcie budżetu na 2012 rok po raz pierwszy ostrożnie powiązano cele strategii Europa 2020 z procedurą budżetową. Jesteśmy zatem usatysfakcjonowani pracą, którą wykonała pani poseł Balzani.
Bezrobocie wśród młodzieży w Europie wynosi średnio 20 %, natomiast w Hiszpanii doszło nawet do 40 %. Są to zatrważające liczby. Dzięki nim można łatwo zrozumieć, czemu młodzi ludzie wylegają na ulice, jak na przykład w Puerta del Sol, oraz czemu coraz częściej mówimy o straconym pokoleniu. Musimy dużo więcej robić dla młodych ludzi.
Jeśli chodzi o strategię Europa 2020, zdaniem Komisji w realizacji celów tej strategii ma pomóc około 43,5 % funduszy na zobowiązania. Apeluję zatem do Komisji, aby stworzyła w tegorocznej procedurze budżetowej więcej możliwości przesunięcia funduszy na rzecz realizacji celów długoterminowych.
Derek Vaughan   -
Panie Przewodniczący! Sądzę, że wszyscy zdajemy sobie sprawę z trudności, jakie nas czekają w związku z tegorocznym budżetem i rozmowami trójstronnymi. Jako Parlament musimy zatem wyraźnie określić nasze priorytety, przygotowując się do batalii o ich realizację. Mówiąc inaczej, powinniśmy być gotowi, aby przeanalizować możliwość przeniesienia środków na realizację naszych priorytetów.
Uważam, że nasze priorytety powinny obejmować te obszary polityki, które wspierają zatrudnienie i wzrost gospodarczy w UE, zwłaszcza w czasie, kiedy państwa członkowskie dokonują cięć swoich wydatków.
Na przykład polityka spójności i fundusze strukturalne to czynniki stymulujące wzrost gospodarczy w naszych regionach. Konieczne jest zatem ich odpowiednie finansowanie, w związku z czym popieram zwiększenie budżetu na fundusze strukturalne. Ważne są również badania naukowe i działalność rozwojowa na naszych wyższych uczelniach i w instytutach naukowych. Zasadnicze znaczenie mają innowacje, natomiast badania naukowe i rozwój można urzeczywistnić w formie projektów, przedsiębiorstw i miejsc pracy. Kluczowe są też inwestycje w infrastrukturę. Inwestycje w transport, sieci energetyczne i łączność szerokopasmową - to wszystko będzie stymulowało rozwój gospodarczy i zatrudnienie.
Na koniec chcę powiedzieć, że traktat lizboński nakłada na UE nowe obowiązki i powinniśmy być gotowi te nowe obowiązki finansować. Chciałbym prosić Komisję, aby w przyszłości przeanalizowała również tę sprawę.
Anne E. Jensen
(DA) Panie Przewodniczący! Już teraz możemy zauważyć, że tym razem problem stanowią płatności, a w Radzie jest wiele krajów, które nie chcą płacić. Musimy oczywiście znaleźć rozwiązanie tego problemu. Zależy to jednak w dużym stopniu od możliwości wykorzystania przez państwa członkowskie środków z funduszy strukturalnych. Uważam, że to niezmiernie ważne, abyśmy nie ustępowali w naszych dążeniach do przypisania sektorowi energii wyższego znaczenia w budżecie na 2012 rok. Musimy wyasygnować fundusze na plan EPSTE na rzecz odnawialnej energii. Projekty są gotowe i musimy zapewnić uruchomienie tego planu. Musimy go wspierać. Po drugie są problemy z projektem fuzji jądrowej ITER, w kwestii którego Komisja bardzo na nas naciska. Naciskom należałoby w rzeczywistości poddać Radę, ponieważ to właśnie w niej tkwi teraz problem. Parlament popiera ten projekt, ale Komisja dobrze wie, że nie popieramy przeznaczenia funduszy przez dokonanie cięć innych środków na badania naukowe.
Seán Kelly   -
Panie Przewodniczący! Pieniądze wydawane na szczeblu europejskim powinny, ogólnie mówiąc, stanowić wartość dodaną, wyraźnie widoczną dla obywateli. Niestety, wartość dodana i jej demonstrowanie to dwie różne sprawy. Musimy się temu dokładnie przyjrzeć, być może dostosowując budżet w taki sposób, aby udowodnić obywatelom i państwom członkowskim, że to, co tu robimy, to jest wartość dodana.
Po drugie, strategia Europa 2020 ma zasadnicze znaczenie dla przyszłości Unii Europejskiej. W 2020 roku zostaniemy osądzeni nie tylko w kategoriach wielkości naszego budżetu, ale też w kategoriach realizacji bądź braku realizacji strategii Europa 2020. Realizując ją, zapewnimy lepszą pozycję Europie, w której będzie większy wzrost gospodarczy, więcej miejsc pracy, więcej energii odnawialnej oraz więcej pieniędzy wydawanych na innowacje i więcej przedsiębiorców. Sądzę, że to powinno być naszym celem.
I wreszcie, potrzebujemy swoich własnych zasobów i im szybciej będziemy je mieli, tym krócej będziemy zmuszeni debatować co roku nad budżetem.
Eider Gardiazábal Rubial   -
(ES) Panie Przewodniczący! Na wstępie chcę pogratulować sprawozdawczyni - pani poseł Balzani sprawozdania, które nam przedstawiła.
Budżet to zasadniczo podstawowe narzędzie wspierające wszystkie obszary polityki UE - wspólną politykę rolną, politykę spójności, politykę w obszarze badań naukowych i politykę zagraniczną. Nic by one nie znaczyły bez wsparcia ze strony budżetu.
Panie Komisarzu! W związku z tym co powiedziałam, w dzisiejszych czasach kryzysu jak nigdy dotąd potrzebujemy mocnego budżetu, który zaspokoi nasze obecne potrzeby. Apelujemy zatem o przydział środków na takie podstawowe programy jak te w obszarze zatrudnienia i kształcenia młodzieży czy program, który został rozdarty na strzępy przez Trybunał Sprawiedliwości, a mianowicie program na rzecz osób najbardziej potrzebujących.
Prosilibyśmy też Komisję, aby nie myślała kategoriami księgowego i chociaż raz wcieliła się w swoją rolę polityka, nie dokonując swoich wyliczeń w poszukiwaniu sposobów na zmniejszenie płatności, ponieważ może się to skończyć Trybunałem Sprawiedliwości, gdyż jak Pan nam przypomniał, Panie Komisarzu Lewandowski, płatności to zobowiązania prawne wynikające z zaciągniętych wcześniej zobowiązań. W innym wypadku nie będziemy w stanie im sprostać.
João Ferreira
(PT) Panie Przewodniczący! Są pewne zasadnicze decyzje, które trzeba podjąć w ramach skrajnie zacieśnionego budżetu Unii, którego udzielni władcy UE nie chcą zmienić, blokując tym samym perspektywy na prawdziwą konwergencję i spójność.
To niedopuszczalne, że w obliczu skrajnie poważnego kryzysu, który dotyka najsłabsze gospodarki w UE, władcy ci nadal wysuwają nierealne żądania w kwestii współfinansowania w celu skorzystania z funduszy unijnych, zwłaszcza z funduszy strukturalnych. Komisja sama potwierdza słabe wykorzystanie funduszy UE przez te kraje, ale nalega na wprowadzenie wymogu współfinansowania, aby tak zwane środki oszczędnościowe, które na nie nałożono, nie umożliwiły im inwestycji publicznych, przede wszystkim dlatego, że dokonuje się cięć, sprowadzających je do poziomu nędzy. W związku z tym opowiadamy się za zniesieniem lub znacznym zmniejszeniem wkładu krajowego do maksymalnego poziomu 10 %, aby kraje borykające się z poważnymi problemami mogły w pełni wykorzystywać fundusze unijne, dzięki czemu pieniądze będą mogły być spożytkowane w efektywny sposób przez tych, którzy ich najbardziej potrzebują, a nie będą wracały do kieszeni tych, którzy ich potrzebują najmniej.
Musimy zatrzymać ten bezlitosny i niepohamowany proces powstawania rozbieżności w UE. Pod tym względem polityka budżetowa odgrywa zasadniczą rolę.
Andreas Mölzer
(DE) Panie Przewodniczący! Jak nam wszystkim wiadomo, Unia Europejska musi zacisnąć pasa. Nie tylko dlatego, że w obliczu krajowych programów oszczędnościowych zwiększenie budżetu byłoby policzkiem wymierzonym naszym obywatelom, ale też dlatego, że przyszłoroczne płatności trzeba przekształcić na stały europejski mechanizm stabilności finansowej. Te pieniądze trzeba znaleźć w krajowych budżetach, które już teraz charakteryzuje niedomiar środków.
Kiedy jedna grupa chce uniknąć ograniczeń budżetowych przez przeniesienie na następny rok rocznej nadwyżki budżetowej, którą zazwyczaj zwraca się państwom członkowskim, to w oczywisty sposób jest to próba zamydlenia oczu obywatelom. Skutkowałoby to zwiększeniem budżetu o kwotę przekraczającą tę, którą proponuje Komisja.
Może dobrze by było planować wydatki dla wielu programów wieloletnich, a teraz nie można dokonać cięć ważnych funduszy, gdyż naraziłoby to UE na zarzuty dotyczące naruszenia warunków umowy. Uważam jednak, że jest wiele możliwości oszczędzania. Najważniejszą sprawą oprócz zmniejszenia liczby agencji UE jest udoskonalenie procedur walki z nadużyciami. Odzyskując nieprawidłowo wypłacone kwoty, moglibyśmy znacznie zmniejszyć obciążenie budżetu.
Edit Herczog   -
(HU) Panie Przewodniczący! Przemawiając, mam możliwość, żeby wyjaśnić moje dwie konkretne propozycje. Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim popiera ustanowienie ITER, ale nie zgadza się na przeniesienie 100 milionów euro z funduszy przeznaczonych na siódmy program ramowy w zakresie badań, ponieważ program ten jest konieczny do realizacji europejskich celów. Zamiast tego chcielibyśmy wykorzystać 5 % elastyczności legislacyjnej, dopuszczalnej zgodnie z pkt 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego, na finansowanie programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji, transeuropejskiej sieci transportowej i transeuropejskiej sieci energetycznej. Jest to konieczny i zasadniczy warunek, aby budżet Unii Europejskiej faktycznie spełniał swoją funkcję, stymulując ożywienie gospodarcze. Dziękuję Państwu i gratuluję sprawozdawczyni.
Janusz Lewandowski
komisarz - Panie Przewodniczący! W oczekiwaniu na nasze rozmowy trójstronne oraz odpowiadając na dwa szczególne pytania, które zadali pan Capoulas Santos i pani Grelier, broniący programu żywnościowego na rzecz "osób najbardziej potrzebujących”, chcę wygłosić krótki komentarz.
Państwo ci wiedzą, co się wydarzyło: Trybunał Sprawiedliwości wydał orzeczenie, zgodnie z którym żywność wykorzystywana w ramach programu może pochodzić wyłącznie z "zapasów”, co doprowadziło do zmniejszenia wolumenu z 500 milionów do 13 milionów euro. Musimy zatem znaleźć rozwiązanie i prawdopodobnie nową podstawę prawną dla tego programu.
Mój drugi krótki komentarz to odpowiedź na pytanie pana posła Bütikofera, który zarzuca nam, że nie zrobiliśmy wystarczająco dużo, aby odzwierciedlić priorytety energetyczne w następnym budżecie.
Trzeba zrozumieć, że w bieżącym roku - wskutek opóźnienia projektów inwestycyjnych, zwłaszcza Nabucco i innych projektów z Azerbejdżanem, jak również wskutek odprężenia w Azerbejdżanie po wygraniu konkursu piosenki Eurowizji - mamy ogromne opóźnienia. Niestety, dotyczy to również programowania na następny okres, jeśli chodzi o duże energetyczne połączenia międzysystemowe.
Chcę powiedzieć wszystkim, którzy chcieliby cięć w budżecie, że wśród naszych prawnych zobowiązań do płatności w 2012 roku znajdują się płatności na rzecz Grecji i niektórych innych krajów, które znalazły się w kłopotliwej sytuacji. Potrzebują one nie tylko środków oszczędnościowych, ale też inwestycji, a nasze zobowiązania dotyczą inwestycji - funduszy strukturalnych dla tych krajów na następny rok.
Francesca Balzani
Panie Przewodniczący, Szanowni Państwo! Uważam, że ta bardzo interesująca debata, będąca kontynuacją tej, którą odbyliśmy na specjalnym posiedzeniu komisji, dowodzi ogólnego porozumienia w tym Parlamencie w kwestii podstawowych strategii.
Wśród wielu innych aspektów najważniejszy jest budżet, będący niewątpliwie jedynym i najważniejszym narzędziem budowania delikatnej równowagi między konsolidacją rachunków publicznych a koniecznością wspierania wzrostu gospodarczego. To jedyny rzeczywisty bastion, jakim dysponujemy, aby uniknąć ciężkiego, aczkolwiek odwracalnego pogrążenia europejskiej gospodarki wskutek konsolidacji. Budżet ma zatem podstawowe znaczenie.
Parlament Europejski nie domaga się ogólnie ambitnego budżetu, ale mocnego instrumentu na rzecz realizacji wszystkich priorytetów, które są dzisiaj wyraźne i łatwe do zauważenia. Pierwszym i podstawowym priorytetem strategii Europa 2020 są inwestycje w pracę. Dzisiaj w tym Parlamencie ponownie przypomnieliśmy o badaniach naukowych, rozwoju, spójności społecznej i energii, czyli o wszystkich priorytetach, w przypadku których budżet jest najważniejszym wskaźnikiem powagi naszych zamiarów. Powaga naszych zamiarów wymaga od nas zdecydowanej wiarygodności instytucjonalnej.
Ten podstawowy budżet jest zatem teraz jednym z bardzo ważnych wielu elementów, ponieważ ponownie zwróciliśmy uwagę na fakt, że jest on siłą napędową dla urzeczywistnienia naszych zobowiązań, a to całkiem poważna funkcja. Budżet staje się więc ważnym elementem służącym przywróceniu stabilności Unii Europejskiej i naszej jednej waluty.
W związku z tym mam nadzieję, że nasze silne poczucie odpowiedzialności utoruje już podczas tych rozmów trójstronnych drogę do spokojnych, odpowiedzialnych i konstruktywnych negocjacji z myślą o przyszłości naszej Unii, i nie wyobrażam sobie, żeby mogło być inaczej.
Przewodniczący -
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się dzisiaj o godz. 12.00.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Cătălin Sorin Ivan
Rozmowy trójstronne to bardzo ważny postęp w procedurze budżetowej, dające możliwość, której nie można zaprzepaścić. Za sprawą sprawozdania, nad którym będziemy dzisiaj głosować, Parlament musi udzielić zespołowi negocjacyjnemu mocnego i wyraźnego mandatu. Państwa członkowskie realizują obecnie polityki ukierunkowane na bardzo oszczędne gospodarowanie, niekorzystnie wpływające na ożywienie gospodarcze. W tych trudnych warunkach budżet UE musi odegrać kluczową rolę, pomagając gospodarce europejskiej. Budżet UE trzeba przede wszystkim skojarzyć z celami strategii Europa 2020. Nie możemy realizować tego rodzaju strategii, nie udostępniając w tym celu koniecznych funduszy. Z drugiej strony, budżet na 2012 rok jest w pewnym sensie "młodszym bratem” europejskiego pakietu zarządzania, ale musi też zapewnić wsparcie ekonomiczne pakietowi politycznemu.
Kinga Göncz
na piśmie - (HU) Popieram zamiar Komisji Europejskiej, która chce w budżecie na następny rok przeznaczyć większe środki na umocnienie obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Uważam jednak, że zbyt mało środków przewidziano na eliminowanie konsekwencji nieprzewidzianych wydarzeń, zwłaszcza na rozwiązywanie problemów związanych z imigracją, która wzrosła wskutek rozruchów w Afryce Północnej, jak również na inicjatywy partnerskie. Unia Europejska musi skutecznie reagować na zmiany w Afryce Północnej i musi być lepiej przygotowana do zarządzania na wypadek nieprzewidzianych okoliczności. Kryzys może skutkować większymi obciążeniami dla budżetu niż planowane. Komisja powinna przewidzieć większe środki na ochronę granic zewnętrznych, zwiększając jednocześnie Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców oraz środki finansowe na integrację. Powszechne wdrożenie karty praw podstawowych i umocnienie pozycji UE w obszarze praw człowieka leżą w interesie wszystkich obywateli Unii. Coraz większa dyskryminacja i nietolerancja budzą powszechny niepokój w całej Europie. Uważam zatem, że równie ważne są programy propagujące przestrzeganie praw podstawowych i umacniające obywatelstwo Unii Europejskiej.
