
(1) 
De Voorzitter.
   Aan de orde is de voortzetting van het debat over de verklaring van de voorgedragen voorzitter van de Commissie. 
Nassauer (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het Europees Parlement moet in deze zittingsperiode een nieuwe rol op zich nemen: de rol die het Grondwetsontwerp voor dit Huis voorziet. Er wordt algemeen gezegd dat het Parlement door het constitutioneel verdrag meer rechten zal krijgen, maar bij nader inzien blijkt dat het Parlement zijn rol enkel kan vervullen als het bij zijn werk kan bogen op een absolute meerderheid van de leden. Dat geldt dan met name voor werkzaamheden op het terrein van de wetgeving. Alleen als het Parlement met een absolute meerderheid optreedt kan het zijn rol vervullen in de machtsdriehoek van Commissie, Parlement en Raad. Ten aanzien van de Grondwet is dat de realiteit die zich voor het Parlement aftekent en daaraan moeten we politieke conclusies verbinden.
In het verleden is het Parlement maar al te vaak fijngemalen tussen de Raad en de Commissie door een gebrek aan vaste meerderheden en doordat de Raad, of anders wel de Commissie, erin slaagde de andere twee instellingen in de machtsdriehoek tegen elkaar uit te spelen. We zijn er dan ook van overtuigd dat we hard zullen moeten werken om het Parlement in stelling te brengen en zijn verantwoordelijke positie te laten innemen. Politieke samenwerking in dit Huis is hiertoe onontbeerlijk. Als we kijken naar de meerderheidsverhoudingen is het onvermijdelijk dat ook de beide grote fracties nadenken over samenwerking en op welke terreinen dat eventueel mogelijk is. Alleen dan kunnen, puur getalsmatig, meerderheden worden gevormd. Hierdoor ontstaat het ongebruikelijke beeld van partijen die op nationaal niveau elkaars natuurlijke tegenstander zijn – socialisten tegenover christen-democraten en conservatieven – hier pogingen doen op punten samen te werken, wat in eigen land vaak op wantrouwen stuit.
Maar bij ons, dames en heren, ligt het politieke landschap er anders bij. Wij moeten onze eigen besluitvormingsregels niet klakkeloos onderwerpen aan de nationale mores. We moeten zelfbewust voor het voetlicht brengen dat de politieke besluitvorming bij ons anders verloopt dan binnen de politieke realiteit van afzonderlijke lidstaten. Daarom pleiten wij voor het creëren van vaste meerderheden want alleen daarmee kan het Parlement zijn rol opeisen in de machtsdriehoek tussen Raad, Parlement en Commissie. 
Rasmussen, Poul Nyrup (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijnheer Barroso, als voorzitter van de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement moet ik vandaag één ding tegen u zeggen. Voor ons in de PSE-Fractie is de stemming die over een paar uur zal plaatsvinden niet zomaar een gebeurtenis. Ons besluit is niet impulsief genomen, maar is het resultaat van een nauwkeurig geplande hoorzitting waarin wij u, mijnheer Barroso, een aantal zeer praktische vragen hebben gesteld die van absoluut cruciaal belang zijn voor sociaal-democratische kiezers in heel Europa.
We hebben u niet gespaard. We hebben u enkele moeilijke vragen gesteld omdat wij de onderwerpen waarmee wij in juni de verkiezingen voor het Europees Parlement zijn ingegaan serieus nemen.
Mijnheer Barroso, we hebben zorgvuldig geluisterd naar hetgeen u ons verteld heeft. We hebben nota genomen van uw antwoorden en ik moet vandaag zeggen dat u de juiste woorden heeft gebruikt. U heeft gezegd wat wij wilden horen, maar hoe belangrijk het gebruik van de juiste woorden ten aanzien van solidariteit, vooruitgang en veiligheid ook zijn mag, het is niet genoeg. Deze woorden dienen immers vergezeld te gaan van een praktische en specifieke politieke inhoud en van gerichte maatregelen en bindende politieke programma’s die de burgers in alle Europese landen in hun dagelijks leven kunnen gebruiken.
Mijnheer Barroso, wij zijn hier geïnteresseerd in meer en betere banen en in Europese samenwerking die de sociale zekerheid versterkt, waarvan mensen toch al het gevoel hebben dat die wordt bedreigd. In internationaal verband zijn we geïnteresseerd in een samenwerking die economische doelmatigheid combineert met sociale zekerheid en meer banen. Het is niet een kwestie van eerst het één en dan het ander, maar van allebei tegelijkertijd en op dezelfde plek.
Als Portugese premier heeft u, mijnheer Barroso, in de praktijk een beleid gevoerd dat haaks staat op datgene dat voor ons in de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement van fundamenteel belang is. Wij zouden u vandaag dan ook opnieuw willen vragen, mijnheer Barroso, of u, ten eerste, wilt toezeggen het Stabiliteits- en Groeipact te hervormen – en ik benadruk het woord “hervormen” – zodat we meer en betere banen kunnen scheppen, en ten tweede of u vandaag keiharde toezeggingen wilt doen over het nastreven van de doelstellingen – die wij zelf hebben opgesteld en waarover wij vier laar geleden in Lissabon een besluit hebben genomen – ten aanzien van de vooruitgang op de terreinen werkgelegenheid, sociale zekerheid, onderwijs en gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Zult u er, ten derde, daadwerkelijk voor zorgen dat de Europese uitbreiding deel zal gaan uitmaken van de dagelijkse realiteit van de mensen?
Mijnheer Barroso, de markt hebben we al. Het beleid hebben we echter nog niet. U heeft ons tot nu toe geen duidelijke antwoorden gegeven en wij wachten dan ook vol spanning af of wij die vandaag wel van u zullen krijgen. 
Ortuondo Larrea (ALDE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, staat u mij in de eerste plaats toe u geluk te wensen met uw voordracht voor het toekomstige ambt van voorzitter van de Europese Commissie, en staat u mij ook toe een aantal opmerkingen te maken over drie punten die mij van belang lijken. Ten eerste over de rol van de Commissie en de benoeming van haar voorzitter; ten tweede over het buitenlands beleid en de gemeenschappelijke veiligheid; en ten derde over diversiteit, subsidiariteit en gedeelde soevereiniteit in de Europese Unie.
Om te beginnen: de rol van de Commissie en de benoeming van haar voorzitter. Op dit moment bent u voorgedragen door de regeringsleiders, door de Europese Raad, en het is nu aan dit Parlement, aan dit Huis, om uw benoeming goed te keuren, die dan definitief zal worden geratificeerd, samen met die van de overige leden van de Commissie, door de regeringen van de lidstaten. Met de komst van het constitutioneel verdrag, dat in werking zal treden gedurende de vijf jaar van uw komende mandaat, en ook tijdens het mandaat van het Parlement, zal deze zaak veranderen, en zal het de Europese Raad zijn die, rekening houdend met het resultaat van de verkiezingen, aan het Parlement de kandidaat voorstelt voor het voorzitterschap van de Commissie, waarna het Europees Parlement over deze kandidaat zal stemmen. Dit lijkt mij een stap vooruit, hoewel ik het nog steeds niet als een beslissende stap beschouw. Ik wil u vragen, mijnheer Barroso, of u denkt dat met de komst van het nieuwe constitutioneel verdrag de Commissie werkelijk zal veranderen in een echt uitvoerend bestuur van de Unie; of u echt denkt dat de burgers, wanneer deze hun stem uitbrengen in de verkiezingen voor het Europees Parlement, het gevoel zullen hebben dat hun stem beslissend is en dat men met deze stem de voorzitter kiest die de Unie gedurende de volgende termijn gaat besturen. Wij hebben zojuist een zeer negatieve ervaring gehad, want de opkomst was zeer laag. Ik geloof niet dat de burgers het gevoel hadden dat hun stem werkelijk diende voor wat ik zojuist beschreef.
Op de tweede plaats: u was gastheer van de bijeenkomst op de Azoren waarop tot de invasie van en de oorlog in Irak werd besloten. Ik wil u vragen of u, in uw nieuwe verantwoordelijkheid, in een soortgelijke situatie zou toestaan dat leden van de Europese Unie een dergelijke beslissing zouden nemen zonder van tevoren de Raad te hebben geraadpleegd, zonder dat er eerst sprake is van een gemeenschappelijk standpunt onder alle lidstaten van de Europese Unie.
En op de derde plaats, in verband met de diversiteit: in dit constitutioneel verdrag wordt gesproken van de bevoegdheden van de Europese instellingen en van de instellingen van de lidstaten. Er wordt gesproken van de exclusieve bevoegdheden van de Unie en van gedeelde bevoegdheden, maar er bestaat ook een echte diversiteit binnen de Unie die buiten beschouwing is gelaten: die van de naties zonder staat en de constitutionele regio's, die over bevoegdheden beschikken waarover de centrale regeringen van de lidstaten geen zeggenschap hebben. Wat denkt u tijdens uw mandaat te doen om de werkelijke, institutionele en culturele diversiteit van de Unie daadwerkelijk in de Europese Unie te integreren? 
Frassoni (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de voorgedragen voorzitter, u weet dat mijn fractie besloten heeft uw kandidatuur niet te steunen. Wij hebben het vermoeden dat u een man van de Raad zult zijn die daar op een of andere manier door de Raad is neergezet om de Commissie te verzwakken. Het is aan u om te bewijzen dat we het bij het verkeerde eind hebben en, omdat wij voor rede vatbaar zijn, zullen wij direct bereid zijn ons ongelijk toe te geven.
Ik zou van deze gelegenheid gebruik willen maken om drie kwesties te onderstrepen waarmee wij u, indien u gekozen wordt, zeker lastig zullen blijven vallen. U heeft gezegd dat het een wereld van verschil is om premier van Portugal of voorzitter van de Commissie te zijn en, toen u premier van Portugal was, heeft u gezegd dat als het tot een oorlog zou komen tussen Saddam Hoessein en de Verenigde Staten er duidelijk gekozen moest worden voor de Verenigde Staten.
De Voorzitter.
   Ik verzoek de geachte afgevaardigden te gaan zitten zodat de vergadering normaal kan worden voortgezet. 
Frassoni (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik ben net bij het punt aangekomen dat de rechtvaardiging voor deze demonstratie vormt en dat voor ons zeer belangrijk is. Ik geloof dat mijn collega-afgevaardigden het recht hebben om te weten – hoewel de meeste het volgens mij toch al weten – waarom we ervoor gekozen hebben onszelf op deze manier aan de heer Barroso te laten zien.
Op dit moment zijn er in de Raad negen regeringen voorstander van het toelaten van nieuwe genetisch gemodificeerde organismen (GMO’s) tot de Europese Unie; negen zijn tegen en zeven onthouden zich van stemming. Dit betekent dat de Raad niet in staat is een standpunt in te nemen. Tachtig procent van de publieke opinie is tegen GMO’s. Desondanks heeft de huidige Commissie besloten gebruik te maken van haar bevoegdheden en systematisch vergunningen te verlenen voor nieuwe GMO’s, hetgeen enorme gevolgen heeft voor de kwaliteit van onze producten, evenals voor de Europese landbouw.
Mijnheer Barroso, wij vinden dit een zeer ernstige fout. Daarbovenop is de huidige milieucommissaris van mening dat het niet noodzakelijk is om zaad dat besmet is met minder dan 0,5 procent GMO’s te voorzien van een etiket, waarmee zij zich lijnrecht opstelt tegenover het standpunt van het Europees Parlement, dat aan het einde van de vorige parlementaire zittingsperiode met een enorme meerderheid werd aangenomen. Binnen een paar jaar zullen zo alle organische en non-organische gewassen besmet zijn.
Ik ben mij er terdege van bewust dat u niet warm loopt voor dit onderwerp, en u heeft dit ook al duidelijk laten blijken door zich tijdens onze ontmoeting een beetje te verschuilen achter de stukken die de Commissie en haar medewerkers voor u hadden voorbereid. Desalniettemin willen we u, indien u gekozen wordt, vragen deze zaak nauwkeurig te bekijken; we verzoeken u moedig en ruimdenkend genoeg te zijn om in te gaan tegen de benadering die de huidige Commissie heeft gekozen. We verzoeken u niet te zwichten voor de lobby van multinationals of onze Big Brother in de Verenigde Staten, aangezien onze Big Brother niets liever wil dan het met betrekking tot dit soort zaken voor het zeggen krijgen.
Mijnheer de voorgedragen voorzitter, staat u mij toe terug te keren naar de kwestie waarover ik het eerder al had, namelijk de oorlog in Irak. Ik zou u willen vragen om ons in uw antwoord enig idee te geven van de toekomst. Helaas bleef u, toen u ons kwam opzoeken, steken bij een bezwaar over uw besluit om als premier van Portugal de oorlog te steunen. Ik wil u dan ook vragen ons te vertellen, ook gezien de relatie die de Commissie zou moeten onderhouden met de Verenigde Staten, hoe u, als voorzitter van de volgende Commissie, de politieke verhoudingen ziet in de betrekkingen met de Verenigde Staten.
Op dit moment nemen wij als Europese Unie immers een eigen onafhankelijk standpunt in over een aantal onderwerpen en ik zou graag willen weten hoe u van plan bent op te treden met betrekking tot de buitenlandse politiek, met name als het gaat om kwesties waarover wij met de VS van mening verschillen, zoals Guantánamo Bay, de WTO en Kyoto. U bent in uw antwoorden namelijk nogal vaag gebleven en zij leken meer op de antwoorden van de Portugese premier dan op die van de toekomstige voorzitter van de Commissie.
Ransdorf (GUE/NGL ).
    Dames en heren, veranderingen kunnen alleen slagen als er sprake is van consequent en open overleg met de burgers die de gevolgen van die veranderingen ondergaan. Over het bespottelijke gebruik van macht zoals wij dat in Midden-Europa hebben meegemaakt zijn twee romans verschenen: van Jaroslav Hašek en van Robert Musil. Het begon allemaal met de Habsburgse monarchie, die in een aantal opzichten op de huidige Europese Unie leek. Ten tijde van de zeventig jaar durende vreedzame heerschappij van keizer Franz Josef I werd een comité ingesteld om een ambitieuze visie voor de toekomst van de monarchie te ontwikkelen. Er brak oorlog uit, de keizer stierf, maar het comité ging verder met zijn opdracht. Bij de zoektocht naar een nieuw concept voor de monarchie werd echter geen rekening gehouden met de opvattingen van de vele landen waaruit het rijk bestond. Zo is ook voor ons de situatie veranderd. De oude Europese Unie bestaat niet meer. De nieuwe Europese Unie moet veel flexibeler en kosteneffectiever zijn, en er moet meer transparantie voor de burgers komen. Ik vrees echter dat de Commissie zich tot nu toe net zo heeft gedragen als het comité dat was ingesteld ter verheerlijking van de zeventig jaar durende vreedzame heerschappij van keizer Franz Josef I. En te vrezen valt dat de Commissie dat zal blijven doen.
Volgens Karel Čapek kenmerkt de moderne tijd zich door het feit dat het doel naar de achtergrond is verdreven door de middelen. Het doel waar we naar zouden moeten streven ontsnapt aan onze aandacht, omdat we alleen maar bezig zijn met procedurele kwesties en worden opgeslokt door onbelangrijke details. Ik wil onze kandidaat-voorzitter graag het volgende vragen: in welk opzicht zal de nieuwe Europese Unie anders zijn dan de oude? Welke nieuwe mechanismen voor overleg met de burgers is de Commissie voornemens te introduceren? En ten slotte, mijnheer Barroso, wat is úw visie op het nieuwe Europa? 
de Villiers (IND/DEM ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil in deze vergaderzaal graag een ander geluid laten horen.
Wij, de Fractie Onafhankelijkheid en Democratie verwerpen het principe dat aan dit op staatsleest geschoeide systeem ten grondslag ligt, waarbij de voorzitter van de Commissie wordt aangewezen als ware hij een regeringsleider. Met het overnemen van dat systeem kopieert men de manier waarop staten functioneren naar de wijze waarop de Europese instellingen functioneren, alsof wij allen hier bijeengeroepen zijn om met deze procedure beetje bij beetje naar het systeem van een staat op te schuiven.
Wij verwerpen dit systeem omdat we van mening zijn dat de Commissie niets anders kan zijn dan een louter bestuurlijk college. We verwerpen het onderliggende principe van deze benoeming, zoals we ook het programma van de toekomstige Commissie verwerpen, en dan met name de doelstellingen van een Turkse toetreding tot de Europese Unie en van de aanneming van een toekomstige Grondwet voor een federale superstaat. Ik zou deze gelegenheid willen aangrijpen om erop te wijzen dat er een verband bestaat tussen de toetreding van Turkije en die toekomstige Grondwet, waarin macht en invloed worden geijkt naar demografische criteria.
Om al die redenen met betrekking tot het systeem, het onderliggende principe en het programma van de toekomstige Commissie zal onze fractie tegen de benoeming van de heer Barroso stemmen. 
Libicki (UEN ).
    Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, enkele maanden geleden vond een radicale uitbreiding van de Europese Unie plaats. Het mandaat van de heer Barroso wordt voor de nieuwe lidstaten het eerste volledige mandaat van een voorzitter van de Europese Commissie. Dit is een gedenkwaardige gebeurtenis. Zoals de voorzitter van mijn fractie, mevrouw Muscardini, reeds heeft gezegd, kunt u ten volle rekenen op onze steun en op die van mijn Poolse partij, de Partij voor Waarheid en Gerechtigheid. Via deze partij ben ik deel gaan uitmaken van deze vergadering in augustus.
De eerste uitdaging waaraan de heer Barroso het hoofd moet bieden is de consolidatie van het nieuwe Europa van 25 lidstaten. Dat is het eerste probleem dat hij moet aanpakken. Verder moet hij ervoor zorgen dat de volgende groep van kandidaat-lidstaten gereed is voor toetreding. Het is dus zaak prioriteit te geven aan economische consolidatie en het gelijktrekken van de verschillen tussen de landen van de "oude" Unie en de landen van de "nieuwe" Unie.
Twee zaken zijn hier van groot belang. In de eerste plaats dienen de vrijemarktbeginselen gehandhaafd te worden. Dit betekent dat nieuwe lidstaten niet onderworpen mogen worden aan politieke of praktische druk om hun belastingstelsels aan te passen. Dat zou onaanvaardbaar zijn in gevallen waarin bestaande stelsels gunstigere omstandigheden kunnen creëren voor de economie dan de stelsels met hogere tarieven zoals die in de landen van de "oude" Unie gehanteerd worden.
De tweede economische aangelegenheid is de begroting. Wij zijn het er niet mee eens dat er in de begroting worden gesneden, want dat zou betekenen dat er na de vaste uitgaven te weinig middelen zouden overblijven voor de steun aan de nieuwe lidstaten.
Over onze twijfels ten aanzien van de Grondwet, eveneens een vraagstuk waar u als Commissievoorzitter mee te maken krijgt, heb ik gisteren reeds gesproken. Ik wil nogmaals de woorden van Montesquieu aanhalen: "Wie doelmatige centrale instellingen wenst, moet lokale rechten en gebruiken eerbiedigen". Laten we ‘ja’ zeggen tegen wederzijdse steun en ‘nee’ tegen centralisatie. 
Baco (NI ).
   – Mijnheer de Voorzitter, namens de afgevaardigden van de Beweging voor een Democratisch Slowakije, de HZDS, verzeker ik de heer Barroso dat wij realistisch genoeg zijn om steun te geven aan zijn ontwikkelingsplannen, met name op het gebied van wetenschap, onderzoek en onderwijs. Een beperkende factor voor de vooruitgang in de Europese Unie is evenwel de stroomlijning van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, een terrein waar met name op het punt van de begroting nog veel moet gebeuren.
Het huidige gemeenschappelijk landbouwbeleid en de hervormingen ervan zijn helaas alleen op papier gemeenschappelijk. Zo is de rechtstreekse steun die de oude lidstaten uit hoofde van het gemeenschappelijk landbouwbeleid ontvangen een veelvoud van wat de nieuwe lidstaten wordt toebedeeld. Dat heeft tot gevolg dat maar liefst eenderde van de producten op de voedselmarkt in de nieuwe lidstaten afkomstig is uit de vijftien oude lidstaten, terwijl de nieuwe lidstaten tot voor kort netto-exporteurs van voedingsproducten waren. Het huidige gemeenschappelijk landbouwbeleid leidt tot minder bedrijvigheid en een lager productieniveau. Hiervan ondervinden wij uiteindelijk allemaal de gevolgen, want dit gaat ten koste van onze concurrentiepositie ten opzichte van derde landen.
Met name het nieuwe landbouwbeleid van de Verenigde Staten is op een bijna agressieve manier gericht op verdere ontwikkeling en uitbreiding, terwijl de Verenigde Staten nu al voedsel produceren tegen de helft van de kosten hier. Na de volgende onderhandelingsronde van de Wereldhandelsorganisatie zal onze positie beduidend verslechterd zijn. Daarom, mijnheer Barroso, willen wij geen landbouwbeleid dat administratief gekissebis binnen de Europese Unie oplevert, maar een beleid dat het mogelijk maakt alle aandacht te richten op het verbouwen van gewassen tegen concurrerende prijzen - ons eigen, gemeenschappelijk EU-voedsel. 
Saryusz-Wolski (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, namens de Poolse delegatie van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten wil ik onze hoge achting voor u uitspreken. Uw optreden van gisteren en voor de Fractie van de Europese Volkspartij heeft ons ervan overtuigd dat u kunt voorzien in het sterke leiderschap dat wij nodig hebben. Vanuit het perspectief van de nieuwe lidstaten komt u uit een ver land. Uw kandidatuur wekt grote verwachtingen, aangezien u uit een land komt dat, net als onze landen, een grootschalige transformatie heeft doorgemaakt. Tegelijkertijd roept uw kandidatuur vragen op die ik hier wil stellen.
Formeel is de uitbreiding voltooid, maar dat geldt niet voor de feitelijke herintegratie. Die wordt waarschijnlijk de voornaamste taak van uw voorzitterschap, mijnheer Barroso. In Jalta werd Europa verscheurd. Wordt het helen van de wonden daarvan een prioriteit van uw voorzitterschap?
U wachten twee enorme taken, mijnheer Barroso. Ten eerste het behoud, de koestering en de ontwikkeling van de Europese solidariteit in haar economische en politieke dimensie. De tweede taak heeft betrekking op de oostelijke dimensie, een nieuwe dimensie van de Europese Unie. In dit verband wil ik u het volgende vragen. Bent u voornemens al het mogelijke te doen om de Raad te overtuigen van de noodzaak werk te maken van de extra inspanningen die nodig zijn om de nieuwe lidstaten adequaat in de Unie te integreren en daarvoor de nodige middelen vrij te maken in de financiële vooruitzichten voor de jaren 2007-2013? De lidstaten moeten in staat worden gesteld hun achterstand in te lopen. Voorts moet er een goed economisch en sociaal cohesiebeleid worden gevoerd.
Zoals u gisteren terecht heeft opgemerkt is meer Europa voor minder geld onmogelijk. De meest recente uitbreiding moest op een koopje. Nog meer snijden is uit den boze. Verdere besparingen beroven de armere landen van de Europese Unie van de kans hun ontwikkelingsachterstand in te lopen, de kans die Spanje, Griekenland, Portugal, Ierland, Zuid-Italië en de oostelijke Duitse deelstaten hebben gekregen.
Helaas is er op de Europese Top in juni een wijziging aangebracht in de Grondwet die de rijke landen in staat stelt een hun onwelgevallige begroting te blokkeren. Daarom luidt mijn vraag: houdt u vast aan het voorstel van de Commissie-Prodi 1,24 procent van het BBP aan te houden als basis voor de berekening van de begroting?
De koppeling van het beginsel van solidariteit aan de voorstellen tot harmonisering van de vennootschapsbelasting in de lidstaten baart ons zorgen. Wij kunnen daar niet mee instemmen als het betekent dat de ontvangende landen, onder de bedreiging dat zij geen middelen uit de Structuurfondsen meer ontvangen, worden gedwongen hun toch al hoge belastingen verder te verhogen. Wij roepen u daarom op, mijnheer Barroso, om het fundamentele beginsel van de belastingconcurrentie tussen de lidstaten te verdedigen. Wij zijn van mening dat dit de beste manier is om recht te doen aan de strategie van Lissabon.
Dan kom ik nu op de tweede taak, die betrekking heeft op de oostelijke dimensie. Mijnheer Barroso, wij verzoeken u ervoor te zorgen dat de richtsnoeren consequent worden nageleefd en het hieraan gekoppelde financiële nabuurschapsinstrument te verdedigen. Wel moet de eerbiediging van de mensenrechten en het beginsel van de rechtsstaat een voorwaarde zijn voor de steun van de Unie. Wij hopen op aanzienlijke verbeteringen in het communautaire beleid betreffende het oosten. Dat beleid moet eerder veeleisend zijn dan permissief, want wij willen het lot verbeteren van miljoenen mensen in de landen rond de Middellandse Zee, in Oekraïne, Wit-Rusland, Moldavië en Rusland.
Mijnheer de Voorzitter, Portugal staat bekend om zijn grote zeevaarders. De Europese Unie zet thans koers naar het oosten. Wij vertrouwen erop dat u het schip van de Europese Unie met vaste hand door de woelige wateren van het oosten zal loodsen. Succes! 
Xenogiannakopoulou (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, in de komende vijf jaar dient de Europese Unie haar institutionele en democratische functies te versterken. Zij moet een efficiënt ontwikkelingsbeleid ten uitvoer leggen waarmee zij streeft naar volledige werkgelegenheid en dient sociale rechten en regionale en sociale cohesie te garanderen. Verder moet zij tegenover de wereld met één, sterke stem kunnen spreken, als macht van vrede en samenwerking.
Mijnheer Barroso, u bent de voorgedragen voorzitter van de Europese Commissie, maar het beleid dat u als premier hebt gevoerd en de verklaringen die u gisteren ten overstaan van het Europees Parlement hebt afgelegd overtuigen ons er niet van dat u deze prioriteiten aan kunt pakken. Toen u gisteren een bezoek bracht aan de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement vertelde u ons dat u geen technocraat bent maar een politicus die politieke keuzen maakt. Vandaag spreken wij een politiek oordeel uit over het economisch beleid van uw regering, dat heeft geleid tot een dramatische daling in ontwikkelings- en sociale uitgaven, evenals tot betreurenswaardige economische resultaten in uw eigen land. Wij vellen een politiek oordeel over uw standpunt over de oorlog in Irak, over uw steun voor de keuzen die de Verenigde Staten destijds heeft gemaakt en over de befaamde bijeenkomst op de Azoren. We spreken een politiek oordeel uit over uw keuze een oorlog te steunen zonder dat daarover een resolutie van de Verenigde Naties was aangenomen, waardoor er een scheuring binnen de Europese Unie ontstond. Verder spreken we een politiek oordeel uit over het gebrek aan zelfkritiek in uw toespraak van vandaag, nu toch duidelijk is aangetoond dat er geen massavernietigingswapens in Irak waren.
De vraag die ik u, als voorgedragen voorzitter van de Commissie, vandaag wil stellen is deze: hoe denkt u met vage verklaringen deze belangrijke prioriteiten voor de Europese Unie aan te pakken, terwijl uw beleid al deze jaren voortdurend gebaseerd is geweest op totaal andere opvattingen? Wij zijn van mening dat de stem voor de voordracht van de voorzitter van de Europese Commissie een politieke stem is; het is een stem die verband houdt met de Europese prioriteiten die wij voor de komende jaren stellen. Dat is de reden waarom uw politieke verklaringen ons niet hebben kunnen overtuigen en wij stemmen dus tegen uw voordracht. 
Bonino (ALDE ).
   – Mijnheer de voorgedragen voorzitter, mijn collega Marco Pannella en ik zullen uw benoeming steunen en we doen dit voornamelijk om institutionele redenen.
Wij zijn van mening dat alleen een Commissie die kan rekenen op grote parlementaire steun haar functie kan vervullen, die op de eerste plaats, zoals in de Verdragen zelf is vastgelegd, het resultaat moet zijn van een hechte band tussen het Parlement en de Commissie. Dit is voor iedereen die gelooft in de evolutie van de Europese instellingen een natuurlijk bondgenootschap. Staat u mij echter toe u een opmerking en een aanbeveling aan de hand te doen met betrekking tot wat, naar ik hoop, grote parlementaire steun zal worden.
Ten eerste maakte u een opmerking over de wijdverbreide euroapathie in heel Europa, zoals die gebleken is uit de recente verkiezingen. Ik ben van mening dat deze euroapathie juist het gevolg – de andere kant van de medaille – is van de apathie van de Europese instellingen en het Europese leiderschap. Dat begint al bij onszelf, dat begint al met het feit dat bijna iedereen van ons campagne heeft gevoerd op nationale punten, dat begint met het feit dat wijzelf, uzelf en de leiders van Europa zelf vaak het beeld oproepen van een introvert, bang, vaak verlamd Europa, een Europa dat problemen liever ontkent dan aanpakt om zo de bijbehorende verantwoordelijkheid, risico’s en gevolgen niet te hoeven aanvaarden. Ik vraag me af hoe we zonder risico’s, leiderschap en verantwoordelijkheid ooit burgers zullen krijgen met passie voor Europa aangezien in de overgrote meerderheid van de gevallen die passie bij onszelf al ontbreekt.
Tot slot wil ik u een belangrijk politiek verzoek doen. U heeft uiteraard de noodzaak genoemd van een agenda voor welvaart, stabiliteit, solidariteit en een Europa dat vrede en stabiliteit bevordert. Ik weet vrij zeker dat niemand zit te wachten op een agenda voor armoede, oorlog, instabiliteit enzovoorts. Het probleem is in de praktijk echter gelegen in de middelen. Wij als radicalen zijn ervan overtuigd dat zelfs welvaart, vrede en stabiliteit elke zin ontberen en zelfs niet eens gerealiseerd kunnen worden zonder een strikte, duidelijke en coherente agenda ter bevordering en ondersteuning van de rechtsstaat, democratie, vrijheid en burger- en politieke rechten, niet alleen voor de 400 miljoen Europese burgers maar ook voor de mensen in de rest van de wereld, om te beginnen met de wereld om ons heen.
Het is thans uw en onze taak om gezamenlijk uitdrukking te geven aan de diepgewortelde overtuiging dat er zonder vrijheid geen ontwikkeling of vrede en zonder rechtsstaat geen stabiliteit mogelijk is. Dat is immers de identiteit van Europa. Wij zijn geen religieus of geografisch project, maar een politiek project met de rechtsstaat als grondslag. Ik ben van mening dat we dit project moeten bevorderen, met daadkracht en leiderschap. 
Isler Béguin (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijnheer Barroso, ik heb met veel belangstelling naar u geluisterd, hier en tijdens het kennismakingsgesprek binnen onze Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie, en sindsdien is mijn mening niet veranderd. Ik blijf een ontevreden gevoel overhouden, want u heeft bijvoorbeeld geen antwoord gegeven op onze vragen over het REACH-systeem, waarmee een onbeschaamd beleid voor chemische producten onze politiek binnendringt, noch over die schandelijke comitologie, waarmee de politieke macht bij de Commissie komt te liggen en niet bij ons als de volksvertegenwoordigers.
U begrijpt: de Groenen gaan niet akkoord met de methode die erin bestaat op het allerlaatste moment een naam uit een hoge hoed te toveren voor het verkiezen van de persoon die de toekomstige baas van Europa moet gaan worden.
Natuurlijk heb ik waardering voor uw strijdlust voor de Europese zaak, mijnheer Barroso, maar het is natuurlijk een waarheid als een koe dat deze hele zaal voor het grootste deel vóór Europa is. Het zijn onze plannen voor Europa, waarover onze meningen uiteenlopen, en uw plannen hebben mij niet kunnen overtuigen. U was hoofd van de delegatie die de Raad heeft vertegenwoordigd in Rio. Ik was daar ook, mijnheer Barroso, en ik heb niet het gevoel dat u veertien jaar nadien de essentiële informatie ter harte hebt genomen die zou rechtvaardigen dat we het op het gebied van ontwikkelingssamenwerking radicaal over een andere boeg zouden moeten gooien.
Ik heb namelijk de indruk dat u er niet van overtuigd bent dat de klimaatveranderingen twijfels oproepen over ons groeimodel; dat de opwarming van de aarde onbeschrijflijke gevolgen zal hebben voor zowel de Europese als de wereldeconomie; dat als we gebrek aan olie krijgen, zoals door de theorie van de Hubbertpiek bevestigd wordt, de energiecrisis ons wel eens kan meeslepen in conflicten die zich uitstrekken tot onze eigen grenzen, ook al heerst daar nu vrede; en ten slotte dat het aantal slachtoffers van milieurampen het – natuurlijk onaanvaardbare – aantal slachtoffers van terrorisme ver zal overtreffen.
Deze informatie is naar voren gebracht door de winnaar van onze Sacharovprijs, Kofi Annan. Door weinig belangstelling te tonen voor de afgelopen Europese verkiezingen hebben onze medeburgers laten zien dat de Unie de Europese droom die wij hun beloven niet waarmaakt. Uw plannen zijn niet ambitieus genoeg voor de Europese en wereldwijde uitdagingen, noch voor de Europese droom van onze medeburgers. 
Portas (GUE/NGL ).
   – Wat vindt u geloofwaardiger: de belofte van onafhankelijke betrekkingen met de Verenigde Staten of het feit dat de kandidaat op de Azoren op de foto is gezet met de leiders die zojuist besloten hadden tot het voeren van een oorlog? Het belang dat u gisteren hechtte aan sociale, culturele en milieukwesties of de erkenning dat toen u premier was datgene dat u nu zo belangrijk vindt nooit hoog op de agenda stond? Uw lof voor de communautaire methode of het feit dat regeringen, waaronder die in Londen, Bonn en Madrid, exacte steminstructies hebben gegeven aan hun afgevaardigden? Over twee uur zullen we zien of het electoraat ervan kan worden overtuigd dat de democratie een systeem is waarin mensen die in hun eigen land de verkiezingen verliezen in Straatsburg wel kunnen winnen. We zullen zien wat de doorslag geeft – mooie woorden of de moed om zelf verantwoordelijkheid te nemen. 

Kilroy-Silk (IND/DEM ).
   – Mevrouw de Voorzitter, mijn partij kan de kandidatuur van de Voorzitter voor deze instelling niet steunen omdat wij de instelling die hij wenst voor te zitten niet steunen.
Mijn kiezers trekken het gezag of de legitimiteit van dit democratisch gekozen Parlement niet in twijfel, maar zij wensen er niet door bestuurd te worden. Zij willen door hun eigen mensen in hun eigen parlement worden bestuurd – en zo zal ook het ook zijn, hoe lang dit Parlement ook bestaat. Gelooft u mij maar.
Om dezelfde redenen willen wij – en onze kiezers – niet dat de Grondwet wordt aangenomen, omdat men inziet dat deze gebaseerd is op verouderde economische en politieke theorieën uit de jaren vijftig, op de angst voor oorlog en de achterhaalde dreiging van het communisme. In hun ogen zal er een Europa gecreëerd worden dat in zichzelf gekeerd, bureaucratisch en beperkend is, terwijl we in plaats daarvan zouden moeten werken aan een Gemeenschap die innovatief en naar buiten gericht is, die de rest van de wereld de hand reikt, die flexibel en democratisch is. Dit is niet het soort institutie dat we hier vandaag in Europa aan het bouwen zijn en wij wensen er geen deel van uit te maken. Wij zullen er geen steun aan geven. Mijn kiezers willen niet dat er een federale staat komt die Europa heet. Zij willen geregeerd worden door hun eigen mensen in hun eigen parlement. Zij willen hun lot, hun onafhankelijkheid en hun soevereiniteit niet in handen leggen van een fractie in Brussel of Straatsburg.
Zo'n twintig jaar geleden ging Margaret Thatcher naar Fontainebleau en zei: 'Ik wil ons geld terug', en ze kreeg er inderdaad wat van terug. Wij willen ons land terug en - gelooft u me maar - terugkrijgen zullen we het. 
Ó Neachtain (UEN ).
De Voorzitter.
   U hebt uiteraard het recht om uw tijd te gebruiken zoals u dat zelf wilt. U weet echter, net als wij allemaal, maar al te goed dat het Iers geen werktaal van de Unie is. Daarom konden onze collega's en de heer Barroso niet verstaan wat u hebt gezegd, hoewel het erg mooi klonk.
U kunt trachten om Iers tot werktaal van de Unie te maken. We zullen zien of u succes hebt, net als onze collega die gisteren Catalaans sprak en onze Duitse collega's die Sorbisch spreken. 
Ó Neachtain (UEN ).
   – Mevrouw de Voorzitter, er is afgesproken dat het Iers getolkt zou worden. Het is een taal van het Verdrag en het zou ook die status moeten hebben. Ik ben zeer teleurgesteld dat de betreffende regelingen niet zijn getroffen en dat dit klaarblijkelijk de houding van dit Parlement en zijn diensten is. Ik zal Engels spreken als het moet, voor de duidelijkheid, maar mijn eigen taal komt op de eerste plaats. 
De Voorzitter.
   Ik begrijp wat u wilt zeggen, maar de Ierse regering zal op vergaderingen van de Raad moeten proberen om het Iers tot een werktaal te maken, naast het Engels. Momenteel is het geen werktaal. 
Mölzer (NI ).
   – Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, als fractieloos lid uit een klein EU-land als Oostenrijk ontkom je niet aan het gevoel machteloos te staan bij en geen enkele invloed te hebben op belangrijke besluiten over de bezetting van politieke posten. Zoals bekend is de benoeming van de voorzitter van de Commissie, net als bij de Voorzitter van het Parlement overigens, van tevoren in achterkamertjes bekonkeld.
Ik verzoek de voorzitter van de Commissie, wiens benoeming kennelijk al vaststaat, met klem niet voorbij te gaan aan de mening van een brede meerderheid van EU-burgers ten aanzien van een van de meest zwaarwegende vraagstukken waar hij in zijn ambtsperiode op zal stuiten, te weten de toetreding van Turkije tot de EU. In mijn land Oostenrijk is vóór de Europese verkiezingen van dertien juni de mensen door alle partijen in min of meer duidelijke bewoordingen beloofd dat Turkije geen lid zou worden van de Europese Unie, omdat Turkije geen Europees land is en niet rijp is voor Europa. Nu wordt er gepraat over het openen van onderhandelingen met Ankara, en u, mijnheer Barroso, bent naar verluidt persoonlijk voorstander van Turkijes toetreding. De mensen in Oostenrijk voelen zich in ieder geval voor de gek gehouden. Ze hebben het gevoel dat ook de toetreding van Turkije een uitgemaakte zaak is, wat ze er ook van vinden. Het mag ons hier dan ook niet verbazen dat steeds meer mensen er genoeg van hebben en zich afwenden van Europa, terwijl u, mijnheer Barroso, spreekt over wat mensen die sceptisch zijn over Europa en over de velen bij wie een gevoel van apathie tegenover Europa heerst. Apathie is veel gevaarlijker. Die zal namelijk omslaan in weerzin als wij de burgers blijven negeren. Mijnheer Barroso, u moet in de toekomst strijden voor een Europa van de burgers, u moet naar de burgers luisteren, ook wat Turkije betreft. 
Salafranca Sánchez-Neyra (PPE-DE ).
   – Mevrouw de Voorzitter, in zijn bijdrage van gisteren vergeleek de voorzitter van de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa het Europese integratieproject met een vliegtuig zonder piloot. Dat doet mij denken aan een anekdote over de schaker Bobby Fischer, die onlangs in het nieuws kwam vanwege zijn recente arrestatie in Japan. Op een dag wilde de leermeester van de schaker de kampioen een lesje leren. Hij veegde in één beweging alle stukken van het schaakbord en zei "Zo, en bedenk nu maar eens goede zet".
Mijnheer Barroso, het einde zien voordat men begint en datgene zien wat nog niet zichtbaar is, is een vermogen dat niet binnen ieders bereik ligt. Velen van ons in dit Parlement verwachten van u dat u beschikt over een politieke visie van het Europese project en dat u de weg zult uitstippelen. Uw rede van gisteren bevatte zaken die mij bevielen, zoals wanneer u sprak over een sterke, geloofwaardige en politiek georiënteerde Commissie die gegrond moet zijn op de grote schat aan personele middelen die de ambtenaren van de Commissie vertegenwoordigen, en die moeten worden gemotiveerd en geënthousiasmeerd.
Volgens mij moet bij de ontwikkeling van dit project het accent worden gelegd op zowel de interne dimensie – de interne markt en de economische en monetaire unie – conform het proces van Lissabon, als de externe dimensie, zodanig dat de Unie op het internationale toneel een rol speelt die overeenkomt met haar economische, commerciële en industriële gewicht.
Mijnheer Barroso, de Europese Commissie is meer dan een , zoals u het in uw rede van gisteren noemde, meer dan een . En in tegenstelling tot wat hier vanmorgen in deze vergaderzaal is gezegd, is de Commissie geen areopagus van staatloze bureaucraten, maar een instelling die een fundamentele sleutelrol speelt in het Europese bouwproject, en die fungeert als politieke motor van het project en verspreider van vooruitgang. Om deze reden, mijnheer Barroso, was ik zeer aangenaam getroffen toen u zei dat de Europese Commissie de positieve samenwerking met dit Parlement en het harmonieuze partnerschap tussen Parlement en Commissie die aan de bron ligt van zoveel vooruitgang in het project van de Europese integratie, in ere moet herstellen.
Om deze reden willen we een sterke Commissie, met een sterk Parlement dat democratische controle op haar uitoefent, dat in haar investeert, dat het project van de Europese integratie legitimiteit geeft, dat debatteert, verwerpt, ratificeert en rectificeert.
Mijnheer Barroso, wij hopen dat dit Parlement met een grote meerderheid het voorstel van de Europese Raad voor uw benoeming tot voorzitter van de Europese Commissie ratificeert – want dat verdient u en uw staat van dienst vormt de garantie.
Rosati (PSE ).
    Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Barroso, u heeft zich uitgesproken voor de strategie van Lissabon. U verklaarde dat die strategie berust op drie pijlers: een economische, sociale en milieupijler. U heeft evenwel met geen woord gerept over wat volgens u de oorzaken zijn van de vooralsnog teleurstellende resultaten van de strategie van Lissabon. Volgens politici en economen is een van de belangrijkste oorzaken dat verwezenlijking van deze strategie onpopulaire politieke besluiten vergt.
Nu wil ik u vragen of u bereid bent dergelijke onpopulaire besluiten te nemen. En hoe wilt u de lidstaten tot dergelijke onpopulaire besluiten bewegen? Ik zou ook graag meer concrete taal horen, want vooralsnog hebben wij hier vooral algemene vaagheden kunnen beluisteren.
Ten tweede: u heeft gezegd dat meer Europa voor minder geld onmogelijk is. Als vertegenwoordiger van Polen ben ik het volkomen met u eens. Tegelijkertijd weten wij dat er lidstaten zijn die zich met hand en tand tegen een verruiming van de begroting verzetten, of sterker nog, zelfs voorstander zijn van een verlaging van de huidige begroting van de Unie. Ik wil u vragen hoe u uw leuze "meer Europa" wilt verwezenlijken. Hoe wilt u die lidstaten beïnvloeden en overtuigen van de noodzaak dat de Commissie meer middelen krijgt? Want alleen dan kan de sociale en economische cohesie worden verwezenlijkt en de inkomenskloof tussen de oude en de nieuwe landen worden verkleind.
Mijn derde zorg is de recente schending van de regels van het Stabiliteits- en Groeipact. Het wekt in sommige lidstaten bezorgdheid dat grote lidstaten de gezamenlijk vastgestelde regels naast zich neer leggen als het hun uitkomt. Het heeft het vertrouwen in de Europese instellingen ondermijnd. Mijnheer Barroso, ik wil u vragen of u bereid bent aan te dringen op de naleving van het fiscaal beleid in de Europese Unie. Verder wil ik vragen met welke instrumenten u dit denkt te doen. Meer bepaald, wilt u het Stabiliteits- en Groeipact wijzigen en zo ja, hoe? 
Ludford (ALDE ).
   – Mevrouw de Voorzitter, ik wil beginnen met blijk te geven van mijn genoegen over het feit dat ik voor het eerst in dit Huis spreek als lid van de uitgebreide Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa. Ik ben zeer ingenomen met deze ontwikkeling.
Mijnheer Barroso, ik geef toe dat ik enigszins bevooroordeeld was voordat ik u hoorde spreken. U bent benoemd als gevolg van een nogal smoezelig onderhandelingsproces tussen regeringen, waarvan ik bepaald niet onder de indruk was. Ik heb ook geen waardering voor uw enthousiasme over de oorlog in Irak, die ik zie als een illegitieme dwaling. Ik ben echter wel onder de indruk geraakt van uw vaardigheden op het vlak van presentatie en communicatie en uw duidelijke toewijding aan een succesvol Europa en een sterke Europese Commissie. Ik ben ook onder de indruk van uw verklaring dat u niet van plan bent zich te verplichten aan de lidstaten en in het bijzonder dat u geen supercommissarissen wilt. Daarom zal ik op u stemmen.
Ik vraag mij echter af hoe consistent en werkelijk betrouwbaar u zult blijken te zijn. U zegt bijvoorbeeld dat u zult streven naar een aantal van acht of negen vrouwelijke commissarissen, wat ik natuurlijk steun. Maar wat gaat u doen als het Verenigd Koninkrijk Peter Mandelson als commissaris wil, en Frankrijk Jacques Barrot, Duitsland Günter Verheugen en Italië Mario Monti? Wat gaat u doen wanneer het u niet lukt om de grote jongens van geslacht te laten veranderen en de kleinere landen u gaan vragen waarom zij deze operatie dan wel zouden moeten ondergaan? In theorie streeft iedereen naar genderevenwicht, maar in de praktijk vindt men altijd een excuus om het niet te verwezenlijken. Ik wens u alle overtuigingskracht en vasthoudendheid toe in deze kwestie, maar het resultaat zal mij zeer benieuwen.
Ik kan uw begaanheid met vrouwen niet zo goed rijmen met wat er in Portugal gebeurt, waar sommige vrouwen worden vervolgd om het feit dat ze een abortus hebben ondergaan. In de huidige situatie, waar de regering-Bush haar steun heeft stopgezet aan internationale organisaties voor de reproductieve gezondheid van vrouwen indien deze zelfs maar advies omtrent abortus verlenen, is het van cruciaal belang dat de nieuwe Commissie het werk van Poul Nielson voortzet door de Amerikaanse bezuinigingen te blijven compenseren met EU-financiering. Dit betekent dat George Bush getrotseerd wordt. Ik hoop dat we op u kunnen rekenen.
Ten tweede ben ik bang dat u alle dingen tegelijk wilt zijn voor alle mensen. U beschrijft zichzelf als een centrist, een hervormer en een sociaal-democraat, maar u hoort bij de conservatieve fractie. U doet mij een beetje denken aan uw vriend Tony Blair. Ik weet niet welke politieke richting u werkelijk opgaat. Pragmatisme heeft zijn goede kanten, maar wij moeten weten wat voor harde politieke keuzen u zult maken wanneer het erop aankomt en wat de principes zijn waarvan u niet zult afwijken.
Tot slot hoop ik dat we op u kunnen rekenen wanneer het gaat om burgerlijke vrijheden en mensenrechten. Uw landgenoot, de heer Vitorino, heeft geweldig werk gedaan en is er over de hele linie in geslaagd het juiste evenwicht te vinden tussen vrijheid en veiligheid. Er ontstaat echter steeds meer druk om de persoonlijke vrijheid op te offeren aan de zaak van de veiligheid, om onze humanitaire plichten tegenover vluchtelingen te compromitteren en om te verzuimen legale immigranten te helpen integreren.
De Europese Unie is er niet in geslaagd een eendrachtig standpunt in te nemen in de kwestie van Guantánamo Bay. Ik hoop dat we erop kunnen rekenen dat u in de toekomst prioriteit zult geven aan burgerlijke vrijheden en mensenrechten. 
Musacchio (GUE/NGL ).
   – Mevrouw de Voorzitter, de redenen waarom wij tegen de voordracht van de heer Barroso zullen stemmen zijn heel eenvoudig.
We hebben te maken met een nogal paradoxale situatie. We hebben net verkiezingen gehad waarin praktisch alle zittende regeringen verslagen zijn, niet omdat de burgers het niet hebben begrepen of niet goed op de hoogte waren, maar omdat er sprake was van massaal protest tegen besluiten zoals die over de oorlog. Een aantal daarvan heeft Europa zelf genomen, terwijl het zich tegen andere niet heeft verzet. Wat we nu zien is een protest tegen het liberalistische beleid, de grote sociale malaise en de sociale, economische en milieucrises, die allemaal het gevolg zijn van dit liberalistische beleid en op de eerste plaats van het Stabiliteitspact en de privatiseringen.
Een bepaalde benadering van de Europese integratie maakt momenteel een crisis door en retoriek alleen is niet genoeg om aan deze crisis een einde te maken. Met het oog hierop zien we een ruk naar rechts, naar conservatisme, en een poging om een filosofie van compromissen voor te stellen, zogenaamd onder het mom van de “bestuurbaarheid”, hetgeen betekent dat er een positie wordt ingenomen tussen de bureaucratie en de regeringen zonder dat problemen daadwerkelijk worden aangepakt.
Wij stellen ons echter op het tegenovergestelde standpunt, namelijk dat Europa behoefte heeft aan een verandering die een impuls krijgt vanuit de bewegingen die afstand nemen van de oorlog en staan voor sociaal beleid, democratie en burgerschap op grond van verblijf. Eerlijk gezegd vertegenwoordigt de heer Barroso geen van deze zaken. 
Belder (IND/DEM ).
   – Voorzitter, de Nederlandse subgroep van onze fractie overweegt de kandidatuur van de heer Barroso te ondersteunen ondanks onze constitutionele reserves. Tijdens zijn bezoek aan onze fractie heeft hij immers een aantal van onze beleidsprioriteiten onderstreept. Met ons hecht de heer Barroso aan goede solide betrekkingen met de Verenigde Staten. In deze periode van mondiale dreiging en terreur is nauwe samenwerking met Washington verreweg te prefereren boven Europees beleid dat de Verenigde Staten naar de kroon wil steken. Ook met Barroso's aandacht voor het gezin als hoeksteen van de samenleving en zijn streven naar een solide financieel economisch beleid binnen de Unie zijn wij ingenomen. Met het oog op een nabije toekomst, willen wij de heer Barroso twee belangrijke zaken meegeven.
In de eerste plaats vragen wij van de Europese Commissie een objectieve houding in het politiek zo gevoelige vraagstuk van de mogelijke toetreding van Turkije. De voortgangsrapportage van deze herfst dient dan ook gebaseerd te zijn op de feitelijke situatie in Turkije en niet op de positieve attitude van enkele staats- en regeringsleiders in de Raad.
In de tweede plaats vragen wij Barroso's aandacht voor het ernstige gezagsverlies van de Palestijnse autoriteit. Van hem en de Europese Commissie verwachten wij optimale steun voor de urgente hervorming van die Palestijnse autoriteit, de noodzakelijke opstap, mevrouw de Voorzitter, naar wellicht een werkelijk vredesproces in het Midden-Oosten. 
Kristovskis (UEN ).
    (Dames en heren, mijnheer Barroso, ik was verheugd toen ik u hoorde spreken over het belang van de ruimte van veiligheid en rechtvaardigheid. In dit verband wil ik graag een aantal lopende kwesties op het gebied van de Europese veiligheid aan de orde stellen. Mijnheer Barroso, u kunt er niet omheen dat de doelstellingen van het Europese veiligheidsbeleid helaas niet binnen de gestelde tijd gerealiseerd zijn. De militaire capaciteiten van Europa en de instrumenten voor crisisbeheer schieten in de praktijk nog steeds tekort. Het is van belang dat u hierbij stilstaat. Ik hoef u natuurlijk niet te vertellen dat bedreigingen van de eenentwintigste eeuw als asymmetrische oorlogvoering en grensoverschrijdende terreur geen fabeltjes zijn, maar harde werkelijkheid. Zolang Europa nog niet beschikt over voldoende doeltreffende militaire capaciteiten en veiligheidsmechanismen, is het van belang de transatlantische verhouding in stand te houden door een verbeterde samenwerking tussen Europa en de NAVO. Berichten over coalitietroepen die samenwerken bij de wederopbouw van Irak veranderen daar niets aan. Er moet nog steeds druk worden uitgeoefend op de Europese landen om voldoende middelen vrij te maken voor het versterken van de veiligheid van Europa. Door de informatie-uitwisseling te verbeteren en te zorgen voor onderling vertrouwen tussen de landen, kan Europa tijdig maatregelen nemen om terroristische aanslagen te voorkomen. Hartelijk dank voor uw aandacht. Ik wens u veel succes. 
Romagnoli (NI ).
   – Mijnheer de voorgedragen voorzitter, dames en heren, ik vertegenwoordig de mannen en vrouwen in ons werelddeel die hopen op een politiek Europa dat vandaag de dag vrij en onafhankelijk opereert van de geopolitieke en geo-economische belangen van de Verenigde Staten en in de toekomst van die van enig ander land.
We hopen op bescherming van onze markten en de producten van onze landbouw, industrie en dienstensectoren, die zowel bedreigd worden door de invoer uit landen buiten Europa als door de verplaatsing van activiteiten. Dit is het gevolg van de financiële en economische mondialisering, waartegen slechts weinigen tot nu toe de argumenten hebben ingebracht van soevereiniteit en identiteit, ten eerste die van onze naties en vervolgens die van Europa zelf.
We hopen dat er een bevolkings- en gezinsbeleid ontwikkeld zal worden binnen een breed kader van sociale bescherming. We hopen dat beleid dat een bedreiging vormt voor de zekerheid van werk en derhalve voor het levensonderhoud van personen geschrapt zal worden. Voor een sterke, geloofwaardige en onafhankelijke Commissie die, zoals u verklaard hebt, de behoeften en verwachtingen moet interpreteren van wat een sociaal en cultureel Europa zou moeten zijn, is het noodzakelijk om werk te maken van alles wat ik zojuist heb genoemd en dus te streven naar het introduceren van een economisch beleid dat een herziening van het Stabiliteitspact met zich meebrengt.
Dit alles vinden wij niet terug in hetgeen u tot nu toe heeft aangekondigd, net zo min als in uw maatregelen of uw plannen. Wij zullen tegen uw voorzitterschap stemmen omdat uit het beleid dat u nastreeft en vertegenwoordigt reeds is gebleken dat u een atlanticus en een hyperliberalist bent. Bij diverse gelegenheden heeft u het Amerikaanse beleid immers publiekelijk gesteund en heeft u zich uitgesproken voor een verdere overdracht van bevoegdheden van de lidstaten aan de Unie, een Unie die verder zal centraliseren en de toekomst van de volkeren van Europa zal bepalen zonder rekening te houden met tradities of identiteiten. Bovendien bent u voorstander van uitbreiding van de Unie met landen als Turkije, die niets gemeen hebben met onze cultuur of geschiedenis.
We zullen dus tegen deze voorzitter stemmen omdat hij een beleid voorstaat dat gunstig is voor de belangen van de banken, de financiële wereld, evenals voor landen die tegengestelde belangen hebben en een beleid voeren dat haaks staat op dat van de Europese naties. 
Varvitsiotis (PPE-DE ).
   – Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, wij verwelkomen de heer Barroso als een dynamische vertegenwoordiger van het Europa dat wij allen voor de eenentwintigste eeuw voor ogen hebben, een vertegenwoordiger van een Europa dat als voornaamste doelstelling heeft te voldoen aan de verwachtingen van zijn burgers door verschillende landen samen te brengen in een gemeenschappelijke ambitieuze toekomst, waarin sprake dient te zijn van soepele samenwerking tussen de 25 landen van vandaag en, later, na hun integratie in de Europese Unie tussen nog meer lidstaten.
Wij juichen zijn verzekering toe dat het vertrouwen dat de Europese burgers in Europa en haar manier van functioneren stellen versterkt zal moeten worden. Ons aller doelstelling moet zijn dat Europa geen abstract concept blijft, maar dat de burgers er deelgenoot van worden en er uitdrukking aan geven. Na de uitbreiding is de voornaamste doelstelling van de Europese Unie de ratificatie van het constitutioneel verdrag, waarmee de overeenstemming van de burgers over een Europa in federale vorm bevestigd zal worden en de eerste voorwaarden worden geschapen voor het boeken van snelle vooruitgang in de richting van een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid.
In dit nieuwe tijdperk eisen de Europese burgers steun voor diversiteit en tegelijkertijd meer zeggenschap in een nog democratischer toekomst, die een gevoel van veiligheid en welvaart moet bieden. Het is onze gemeenschappelijke overtuiging dat de democratie van kritiek alleen maar sterker wordt en ik weet zeker dat de heer Barroso deze opvatting met onze steun ook zal delen. Het Lissabon-proces omvat zowel ontwikkeling als het versterken van kennis en technologie, in combinatie met sociale cohesie, duurzaamheid op milieugebied en het versterken van Europa door het creëren van bepaalde arbeidsomstandigheden en gelijke kansen. We zullen exact in de gaten houden hoe aan deze doelstellingen voldaan zal worden. We zullen tevens de nadruk in het oog houden die ongetwijfeld gelegd zal worden op de dialoog tussen culturen.
Wij zijn, uiteraard, van mening dat de heer Barroso de leider van de Europese Commissie moet worden. Door zijn bekendheid met kwesties die in het zuiden van Europa spelen zal hij ongetwijfeld oog hebben voor de problemen waarmee deze landen kampen. Wij zullen bijdragen aan creatieve betrekkingen tussen het Parlement en de voorzitter van de Commissie om zo een constructieve samenwerking tussen de twee instellingen te waarborgen. Verder ben ik overtuigd van de capaciteiten van de heer Barroso en van zijn besef van de enorme verantwoordelijkheid die hij op zich neemt. Ik wens hem dan ook heel veel succes. 
Segelström (PSE ).
   – Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Barroso, in het Zweedse Parlement, waarvan ik tot voor kort deel uitmaakte, zetelen sinds tien jaar evenveel mannen als vrouwen. In dit Parlement is minder dan eenderde vrouw, en dat is veel te weinig. Er zijn nog steeds veel te weinig vrouwen werkzaam voor de Commissie en andere Europese instellingen. De helft van de kiezers is vrouw, en velen van hen vragen zich af wat de Europese Unie voor hen kan betekenen. Voor de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement is een evenwichtige verhouding tussen mannen en vrouwen altijd een belangrijk item.
Hiermee kom ik bij mijn vraag. Mijnheer Barroso, als u wordt gekozen, hoeveel vrouwen komen er dan in de Commissie? Wat voor beleid gaat u voeren op het gebied van gendergelijkheid? Zullen er ook vrouwen worden betrokken bij het partnerschap waarover u hebt gesproken? In een van uw toespraken heeft u gezegd dat er “meer vrouwen in de Commissie” zouden komen. Dat is mij te vaag en te onduidelijk. Hoeveel vrouwen wilt u in de Commissie hebben? 
Papadimoulis (GUE/NGL ).
   – Mevrouw de Voorzitter, mijnheer Barroso, als progressieve afgevaardigde zal ik tegen u stemmen omdat ik een Europa voorsta dat niet optreedt als loopjongen voor de heer Bush, zoals u deed op de Azoren, omdat ik een tegenstander ben van uw neoliberale beleid in Portugal en bovendien omdat ik weiger toe te staan dat het Europees Parlement simpelweg de orders van de top bekrachtigt.
Als Griekse afgevaardigde zou ik u willen bedanken voor het organiseren van de onlangs gehouden voetbalkampioenschappen in Portugal, u willen feliciteren met de waardigheid waarmee u zich bij de uitslag van de finale tussen Griekenland en Portugal hebt neergelegd en u dezelfde waardigheid willen toewensen bij het accepteren van stemmingen in het Europees Parlement die botsen met maatregelen van de Europese Commissie.
Als progressieve Griekse afgevaardigde zou ik u verder willen uitnodigen voor de Olympische en Paralympische Spelen in Athene. Mijn fractie organiseert op 24 september een bijeenkomst voor mensen met een handicap. Wij verwachten u daar zodat u ons kunt vertellen wat u van plan ben te doen en of u een communautaire richtlijn zult toepassen. U zult volkomen veilig zijn, aangezien duizenden camera’s u in het oog zullen houden, evenals de ΝΑVΟ.
Mijnheer Barroso, wij stemmen tegen u en verwachten u in Athene. 
Coelho (PPE-DE ).
    Dames en heren, mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, Dr. Durão Barroso, ik wens u veel geluk. Een succes voor u zal een succes zijn voor Europa en we kunnen ieder succes voor het Europa waartoe wij behoren gebruiken. Graham Watson verwoordde het gisteren zeer goed toen hij een luchtvaartmetafoor gebruikte en zei dat wanneer wij in de cockpit kijken, we niet willen zien dat er geen piloot is, of dat de piloot verward, zwak of gedesoriënteerd is. We kijken naar u, we hebben gehoord hoe u dit Parlement om goedkeuring hebt gevraagd en we hebben er het volste vertrouwen in dat deze piloot de stuurknuppel stevig in de hand zal houden.
U hebt ons verteld dat u een onafhankelijke Commissie nastreeft. Dat is het soort partner waaraan dit Parlement behoefte heeft. U hebt ons verteld dat u een Europa nastreeft dat gebaseerd is op solidariteit. Diegenen onder ons die het Europese project een warm hart toedragen weten dat dit een is. Het Europese project heeft immers geen toekomst als we zijn identiteit als gemeenschappelijk project niet kunnen versterken, het gevoel van niet kunnen benadrukken of zonder een duidelijk en effectief beleid op het terrein van economische en sociale cohesie. U hebt ons verteld dat u een Europa nastreeft dat meer is dan alleen een interne markt, een Europa dat een Europa van burgers is. Dat is hetzelfde Europa dat wij willen helpen opbouwen, een Europa dat niet slechts beperkt blijft tot zijn economische dimensie, maar een Europa van burgers – een Europa van het volk.
Wij hadden waardering voor hetgeen u gisteren in uw toespraak hebt gezegd over werkloosheid en het scheppen van banen, over het bestrijden van ongelijkheid en over veiligheid. Ik ken u en kan getuigen van uw humanistische benadering en uw steun voor de waarden van de rechtsstaat, maar het is belangrijk te benadrukken dat we in onzekere tijden leven, in tijden waarin de roep om meer veiligheid terecht klinkt. Desalniettemin moeten we als het gaat om veiligheid overdrijving en fanatisme zien te vermijden. Ja, we willen meer veiligheid, maar we kunnen niet accepteren dat de vrijheid hierdoor in het gedrang komt. Zodra veiligheid iets anders wordt dan een instrument ter verdediging en handhaving van onze vrijheid, verandert zij immers in tirannie.
Wat de implementatie van SIS II betreft – het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie – met betrekking tot grenscontroles en op het terrein van asiel en migratie, maar ook met betrekking tot justitiële en politiesamenwerking, is er nog steeds een hoop te doen, ondanks de enorme vooruitgang die gedurende de afgelopen vijf jaar is geboekt bij de verwezenlijking van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid.
Mijnheer de voorgedragen voorzitter, met voldoening nam ik kennis van uw oproep tot het onderhouden van een nauwe en positieve relatie met dit Parlement. Uit de geschiedenis van onze Gemeenschap blijkt dat er altijd vooruitgang geboekt is op momenten dat deze relatie op haar best was. Het is een feit dat u in de geschiedenis van de Portugese democratie de premier bent die de belangrijkste bijdrage heeft geleverd aan het parlementaire debat. Ik zou graag zien dat u ook de voorzitter van de Commissie zou worden die in de geschiedenis van onze instellingen het dichtst staat bij het Europees Parlement, Europa’s democratische vergadering. Ik zou één laatste opmerking willen maken over de recente verkiezingen: de steeds lagere opkomst is een symptoom van de afstand die bestaat tussen het grote publiek en het Europese project, een afstand die we moeten overbruggen. Daarnaast moet er nog veel gedaan worden om de krachten van de Commissie en het Parlement te bundelen. Er bestaat een dringende behoefte om de manier waarop we communiceren, informeren en onderwijzen te veranderen. Het stemde mij tevreden u gisteren te horen zeggen dat Portugal geografisch gesproken misschien aan de rand van Europa ligt, maar dat het desalniettemin in het hart van Europa ligt. Wij zullen er voor moeten zorgen dat onze burgers Europa en dit gemeenschappelijke project in hun hart sluiten. 
Gruber (PSE ).
   – Mijnheer de voorgedragen voorzitter, ik zou twee kwesties aan u willen voorleggen, waarop ik heel graag een antwoord zou willen, of in ieder geval een minder vaag antwoord.
De eerste kwestie heeft betrekking op informatie. Zoals u weet wordt in het constitutioneel verdrag, dat op 29 oktober in Rome ondertekend zal worden, duidelijk het belang van pluralisme van informatie onderkend. Daarnaast heeft het Europees Parlement op 22 april van dit jaar een belangrijke resolutie aangenomen over de risico’s van schending van de vrijheid van meningsuiting en informatie in de Europese Unie. In paragraaf 77 van deze resolutie wordt de Commissie verzocht een voorstel voor een richtlijn in te dienen betreffende de bescherming van het pluralisme in de media in Europa, en in paragraaf 78 wordt de Commissie verzocht voorstellen in te dienen om ervoor te zorgen dat leden van regeringen hun mediabelangen niet voor politieke doeleinden kunnen gebruiken. Ik zou heel tevreden zijn als u in uw antwoord op de eerste plaats zou kunnen aangeven of u het eens bent met de inhoud van deze resolutie, en zo ja, wanneer u van plan bent een begin te maken met de maatregelen waarom dit Parlement heeft verzocht.
De tweede kwestie houdt verband met Irak, een land dat ik goed ken sinds de Golfoorlog van 1991. Ik zou erop willen wijzen dat de verdeeldheid in Europa over de kwestie-Irak een ernstige zwakte was voor de voorstanders van multilateralisme en vrede, twee woorden die u gisteren in uw toespraak gebruikte. Ik ben van mening dat het wederom veel energie en vastberadenheid van alle Europese instellingen zal vergen om deze zwakte zo snel mogelijk te overwinnen. Aangezien deze zaak niet duidelijk genoeg aan de orde kwam in uw toespraak, zou ik graag willen dat u uitlegt welke concrete initiatieven u voornemens bent te ontplooien om tot een gemeenschappelijk Europees standpunt te komen waarin gepleit wordt voor vrede en waarmee gewaarborgd wordt dat Europa een belangrijke rol blijft spelen en actief betrokken blijft bij het proces van wederopbouw van het maatschappelijk middenveld en de democratie in Irak. Ik ben twee weken geleden uit Irak teruggekomen en ik kan u vertellen dat de Irakezen slechts één boodschap voor ons hebben: we willen meer betrokkenheid van Europa en we willen niet alleen overgeleverd zijn aan de Amerikanen. 
Hökmark (PPE-DE ).
   – Mevrouw de Voorzitter, allereerst wens ik de heer Barroso geluk tijdens de komende stemming en met de samenstelling van een agenda voor de hervorming van Europa. Dankzij de Europese Unie hebben we nu een beter Europa dan ooit tevoren, dat mag toch wel gezegd worden. Zonder de Europese Unie zou er geen ontwikkeling naar vrijheid, democratie en de rechtsstaat hebben plaatsgevonden zoals we die de afgelopen decennia in zoveel landen hebben gezien. Ik denk dat het belangrijk is hier vandaag op te wijzen, omdat menigeen het tegenovergestelde heeft beweerd over de mogelijkheden die de Europese Unie heeft om vrijheid en vrede te bevorderen.
Het is ook een uitdaging om de Europese Unie nu verder te verbeteren. We moeten proberen een momentum te creëren voor concurrentievermogen en groei en daarvoor een echte politieke wil tot stand zien te brengen. Een van de eerste en voornaamste taken van de Commissievoorzitter is ervoor te zorgen dat niemand de economische groei in de nieuwe lidstaten als bedreiging voor de oude lidstaten zal beschouwen. Het is eerder het tegenovergestelde: de ontwikkeling van de nieuwe lidstaten is winst voor ons allen en zal een impuls geven aan de Europese economie. Een en ander betekent dat er een hervormingsprogramma nodig en mogelijk is, en de Commissievoorzitter zal samen met andere politieke leiders de moed moeten hebben om middels dat programma de strijd aan te binden met de politieke, economische en structurele problemen in Europa. In plaats van veranderingen te bemoeilijken door overregulering moeten we openheid creëren voor de nieuwe lidstaten, zodat we nieuwe kracht en frisse ideeën in Europa kunnen verwelkomen. Het is in dit opzicht van belang dat het Lissabon-proces een nieuwe fase ingaat, daar het niet heeft geleid tot de vereiste veranderingen, waardoor resultaten zijn uitgebleven. Zowel de lidstaten als de Europese Unie moeten nu actie ondernemen om Europa verder te helpen.
Ik wil nog een andere kwestie bespreken, namelijk het Midden-Oosten en het buitenlands beleid van de Europese Unie. Zolang de Europese Unie er niet in slaagt om een bijdrage te leveren aan de vrede en democratie in de landen in de Arabische wereld die gebukt gaan onder een dictatuur, zullen we ook de kansen op vrede in het Midden-Oosten niet vergroten, noch voor de Palestijnen noch voor de Israëliërs. We hebben de Palestijnse Autoriteit recentelijk zien vervallen in terrorisme, wetteloosheid en corruptie, en dat is een direct gevolg van het falen van de internationale gemeenschap, die veel nadrukkelijker had moeten opkomen voor het recht van de Palestijnse bevolking op vertegenwoordigers die de regels van de democratie en de rechtsstaat eerbiedigen. Regels bijvoorbeeld die te maken hebben met respect voor het leven en de waardigheid van de medemens. Hier ligt een voorname taak voor de Europese Unie.
Ten slotte wil ik stilstaan bij de genocide die thans plaatsvindt in de streek Darfur in Soedan. Dit is een cruciale test voor de Europese Unie: zij zal moeten bewijzen dat ze in staat is voldoende politiek draagvlak en politieke wil te creëren om hier iets aan te doen. We hebben veel te vaak gezegd dat dit soort zaken niet meer mag plaatsvinden. En nu gebeurt het opnieuw. Laten we er nu met vereende krachten voor zorgen dat het voortaan anders gaat. 
De Keyser (PSE ).
   – Mijnheer Barroso, u heeft ons niet kunnen overtuigen. Neem bijvoorbeeld Irak: u beweert de bladzijde te willen omslaan en naar de toekomst te willen kijken. Dat is gemakkelijk gezegd. Waarom heeft u in dat geval dan niet uw troepen uit Irak teruggetrokken? Waarom beschikken we op dit moment over geen enkel duidelijk plan van uw kant? Wij weten heel goed dat u de voorkeur heeft gekregen boven andere kandidaten uit het politieke midden, zoals bijvoorbeeld de heer Verhofstadt, omdat u niet onwelwillend tegenover de oorlog stond en vanwege uw nauwe transatlantische banden. Hoe denkt u uw imago te gaan veranderen?
Mijnheer Poettering heeft gisteren, om u te steunen, gezegd: “De heer Barroso verandert niet; hij was zo toen hij oppositieleider was, hij was zo toen hij minister was”. U zult dan waarschijnlijk ook niet veranderen als u voorzitter bent van de Commissie, en dat is nu juist wat ons afschrikt. U bent een bekwaam man die situaties naar zijn hand weet te zetten, maar jammer genoeg een man zonder overtuigingen, terwijl we om de Europese burgers weer vertrouwen te geven in Europa en zijn instellingen nu juist overtuigingen en daden nodig hebben. Welnu, uw daden pleiten vandaag niet in uw voordeel. 
Záborská (PPE-DE ).
   – Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, mijnheer Barroso, staat u mij toe om drie kwesties te bespreken: respect voor het nationaal cultureel erfgoed, gendergelijkheid en bestrijding van de armoede. Het doet me zeer veel deugd dat u het belang benadrukt van de grote diversiteit en rijkdom van de nationale en regionale tradities op het gebied van politiek, taal en cultuur van de lidstaten.
Wil de democratische structuur van het nieuwe Europa kunnen functioneren, dan moet er zowel sprake zijn van vertrouwen van de burgers als van eerbiediging van het subsidiariteitsbeginsel. Het is geen geheim dat de burgers in de lidstaten het Europese project argwanend gadeslaan en het vooral zien als een centralisatieproces dat wordt geleid vanuit de instellingen van de Unie. Ik doe een beroep op u, mijnheer de kandidaat-voorzitter, om te werken aan de decentralisatie van deze instellingen. In dit verband wil ik een verklaring noemen die in januari 2002 is aangenomen door het Slowaakse parlement, waarin de soevereiniteit van de lidstaten van de Europese Unie in culturele en ethische aangelegenheden wordt benadrukt.
In het Europese bestel is vooralsnog geen sprake van gelijkheid van mannen en vrouwen. Ik constateer met trots dat vrouwen belangrijke posities bekleden, dat ze verantwoordelijkheid dragen in hun werk en dat ze een generatieoverschrijdend netwerk aan het opbouwen zijn waarbinnen solidariteit de boventoon voert. Indien vrouwen hun talenten optimaal kunnen benutten, kunnen ze de inrichting van de samenleving en het sociaal bewustzijn van alle burgers op een positieve manier beïnvloeden. Vrouwen geven voorrang aan de basiswaarden van het bestaan: eerlijkheid, gerechtigheid, liefde en vrijheid. Ze moeten worden gestimuleerd om deze onvervangbare waarden uit te dragen in hun persoonlijk en beroepsleven.
Ik moet hier natuurlijk ook wijzen op de rol van vrouwen die werken in de kinderopvang en de gehandicapten- en ouderenzorg, en niet te vergeten vrouwen die hun land ontvlucht zijn, een groep die zelfs in uitzichtloze situaties nog de verzorging op zich neemt van mensen die er nog slechter aan toe zijn dan zijzelf. Alleen als vrouwen worden beschermd tegen armoede, in welke vorm dan ook, kan het doel van gendergelijkheid worden bereikt.
Mijnheer Barroso, u hebt er hier niet over gesproken, maar u bent zich er vast wel van bewust hoe belangrijk de strijd tegen armoede is. Het is een van de kernproblemen van de lidstaten. Armoede is een schending van de mensenrechten en maakt gezinnen kapot. Ik doe een beroep op u om actief deel te nemen aan de viering van de Internationale Dag voor de uitbanning van de armoede op 17 oktober. Het thema van deze internationale dag is in het Europees Parlement vaak aangehaald: “Waar mensen gedoemd zijn om in armoede te leven, worden de rechten van de mens geschonden”. Samen optrekken om ervoor te zorgen dat die rechten gerespecteerd worden is dan ook een heilige plicht. Mijnheer de kandidaat-voorzitter, u hebt zich uitgesproken voor een goede samenwerking tussen de Commissie en het Parlement. Komt u daarom alstublieft kennismaken met de afgevaardigden die lid zijn van het “Comité Quart Monde Européen”, de oudste interfractiewerkgroep in het Europees Parlement en al sinds 1979 de hoop van de armste gezinnen in Europa.
Mijnheer Barroso, namens de afgevaardigden van de Republiek Slowakije wens ik u alle succes in uw functie als leider van de Europese Commissie. Hartelijk dank. 
De Vits (PSE ).
   – Mijnheer Barroso, onze fractievoorzitter, mijnheer Schulz, heeft gisteren hier gezegd dat wij een aantal vragen gesteld hebben in de fractie, dat wij op sommige een antwoord van u gekregen hebben, maar dat er nog een hele hoop vragen onbeantwoord blijven. Een van deze vragen is zeker deze in verband met het stabiliteits- en groeipact. Wat gaat u doen om meer groei te hebben in Europa? Wij blijven achter op het vlak van de groei en als we geen groei hebben, dan hebben we ook onvoldoende arbeidsplaatsen. Uiteraard is er het stabiliteitspact en dat is een belangrijk instrument voor het economisch beleid van de Unie. Maar dit stabiliteitspact moet ook een echt groeipact worden en moet aangevuld worden met een groeipact. Het is niet door alleen maar ons te zeggen dat u dit stabiliteitspact naar de toekomst toe gaat interpreteren, dat wij naar een echt groeipact kunnen evolueren. Bent u dus bereid om bij de beoordeling van de uitgaven van de lidstaten de groei en de werkbevorderende uitgaven op een specifieke manier in acht te nemen? 
Kauppi (PPE-DE ).
   – Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, ik heb met plezier naar uw inaugurele rede geluisterd: we hadden moeilijk een deskundiger en bekwamer kandidaat kunnen vinden. Mevrouw De Keyser merkte op dat u bepaalde situaties slim naar uw hand weet te zetten. Dat is precies het soort voorzitter van de Commissie dat wij nodig hebben: iemand die uit elke situatie voordeel weet te putten en die kansen weet te benutten zodra deze zich voordoen. We hebben behoefte aan een onafhankelijke, autonome en dynamische voorzitter van de Commissie. Ik denk dat u de aangewezen persoon bent. Het stemt mij tevreden dat u afkomstig bent uit een kleine lidstaat. Ik zou mijn collega-afgevaardigden willen verzekeren dat we met de heer Barroso een sterke voorzitter van de Commissie zullen hebben, iemand die daarnaast ook kan luisteren naar het Parlement. Het bewijs daarvoor is immers reeds geleverd tijdens de hoorzittingen van de afgelopen week toen u ons ervan verzekerde dat u een voorzitter zou zijn voor alle Europeanen.
Het is belangrijk dat de uitslag van de Europese verkiezingen weerspiegeld wordt in de keuze van de voorzitter van de Commissie, zoals wij in de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten ook hebben bepleit. Dat zijn niet slechts loze woorden: we praten openlijk over onze doelen, en realiseren die, zoals we nu in dit geval ook hebben gedaan. Ik ben ervan overtuigd dat de kandidaat die door de Raad met eenparigheid van stemmen is gekozen over uitstekende capaciteiten beschikt om een sterke rol te spelen als voorzitter van de Commissie. De onafhankelijk gemaakte keuzen van commissarissen zijn in dat opzicht een goed begin. Verder ben ik van mening dat u tijdens uw ambtstermijn de transatlantische betrekkingen, die zo belangrijk zijn voor ons Europeanen, verder zult ontwikkelen.
Een van de andere belangrijke uitdagingen voor Europa is de snelle ratificatie van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa in de lidstaten. Dit moet de gezamenlijke topprioriteit zijn voor alle Europeanen die zowel Europa als onze eigen landen een warm hart toedragen. We moeten ons concurrentievermogen vergroten teneinde de werkgelegenheid te stimuleren en de economische situatie te verbeteren. Zonder dat kunnen we niet zorgdragen voor een welvarend en veilig Europa voor alle burgers. Een levensvatbare en effectieve interne markt speelt hierin een sleutelrol. Sinds 1993 hebben we dankzij de liberalisering van de interne markt meer dan 2,5 miljoen banen gecreëerd en voor meer dan 800 miljard euro aan extra reserves opgebouwd voor de burgers van Europa. Er is geen alternatief voor de liberalisering van de interne markt. Het actieplan voor financiële diensten heeft bijvoorbeeld geleid tot een Europese financiële interne markt die de efficiëntie van de markt een impuls zal geven en meer groei zal opleveren.
Er is veel gesproken over een Europa van de burgers en dat is absoluut iets wat nagestreefd verdient te worden. Hoe kunnen we een dergelijk Europa verwezenlijken? De geloofwaardigheid van Europa hangt af van de manier waarop zijn burgers over de activiteiten van de Unie denken. Laten we op Europees niveau alleen beslissingen nemen over die zaken waarbij besluiten op Europees niveau ook een duidelijke toegevoegde waarde hebben voor de Europese burgers. Onze burgers hebben nu waardering voor de gemeenschappelijke Europese munt en het idee van vrijheid van verkeer, allebei zaken die een rechtvaardiging vormen voor de Unie als geheel.
In de toekomst zouden we zelfs kunnen functioneren op basis van het beginsel van minder regelgeving en meer inzet voor het ten uitvoer leggen van en het toezicht houden op maatregelen. De Commissie, die deze tenuitvoerlegging controleert, kan de lidstaten uiteraard helpen om door de bomen het bos te blijven zien. De Commissie dient haar uitgebreide personeelscapaciteiten te gebruiken om het tenuitvoerleggingsproces te verbeteren en ervoor te zorgen dat recalcitrante lidstaten in de pas blijven lopen. We hebben vertrouwen in u, voorzitter van de Commissie. 
Paasilinna (PSE ).
   – Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, het beleid dat u in Portugal heeft gevoerd heeft velen van ons doen schrikken. Daarvoor zijn diverse redenen; van de oorlog in Irak tot de ineenstorting van het sociale zekerheidsstelsel. Nu heeft u hier echter verklaard dat u een totaal ander beleid voorstaat en dit heeft ertoe geleid dat er sprake is van een geloofwaardigheidsprobleem.
Wij willen een sociaal Europa, anders zullen onze burgers ons vertrouwen, noch volgen. Wilt u de competitie aangaan met de Verenigde Staten van Amerika en China en daarbij de methoden gebruiken die daar gehanteerd worden, waarbij Amerika zijn concurrentievermogen inzet voor de productie van wapens, soms zelfs voor oorlogen, terwijl het zijn armen vaak vergeet, en waarbij het concurrentievermogen van China deels berust op mensenrechtenschendingen? Mijnheer Barroso, mijn vraag aan u is vandaag: wilt u afstand nemen van dergelijke methoden en uw benadering baseren op een Europese sociale markteconomie, hetgeen ons streven is? Ons probleem tijdens de komende stemming zal zijn of uw geloofwaardigheid gehandhaafd kan blijven. Als u een nieuw Europa vormgeeft met beleid dat verschilt van het soort beleid dat u in uw land hebt gevoerd, dan zou u kunnen slagen, maar als u dat niet doet, zullen we hier vaak met elkaar in conflict raken. 

Attard-Montalto (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, bij de beoordeling van de geschiktheid van de heer Barroso heeft men zich gericht op drie specifieke zaken. De voornaamste kritiek die u hebt gekregen, mijnheer Barroso, heeft betrekking op uw houding ten aanzien van de oorlog in Irak, op het feit dat u een compromiskandidaat bent, en, waar het uw beleid betreft, op zinspelingen dat u rechts van het midden staat hoewel u zelf beweert in het centrum te staan. Bij deze procedure wordt ervan uitgegaan dat u schuldig bent totdat uw onschuld is bewezen. Er leven veel vooroordelen over het beleid dat u in Portugal hebt ingevoerd en over uw politieke overtuigingen.
Als we voor een voorzitter moeten stemmen, moeten we voor bepaalde beginselen stemmen. Wij willen vier dingen zien: respect voor mensenrechten, democratie en de rechtsorde; de mogelijkheid om Europa een rol te laten spelen op het wereldtoneel zonder dat het respect voor de verschillende identiteiten van de naties verloren gaat; de mogelijkheid om welvaart te creëren; en de mogelijkheid om deze welvaart op een sociale manier te verdelen. Op basis van deze punten moeten we besluiten of u wel of niet de juiste kandidaat bent. 
Rouček (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, dames en heren, ik heb één minuut spreektijd die ik aan één onderwerp wil besteden: sociale cohesie in het uitgebreide Europa. In de nieuwe lidstaten bestaat er aanzienlijke scepsis ten aanzien van de Europese Unie en vaak ook ten aanzien van het Europese project als zodanig, zo is wel gebleken uit de bijzonder lage opkomst voor de verkiezingen van het Europees Parlement in dat deel van Europa. Deze scepsis komt voort uit het gevoel ongelijk behandeld te worden, het gevoel burger van een tweederangs lidstaat te zijn, gevoelens die ontstaan tijdens de lange overgangsperioden naar vrij verkeer van personen en verstrekking van landbouwsubsidies.
Mijnheer Barroso, kunt u ons de zekerheid geven dat u, mocht u de nieuwe voorzitter van de Europese Commissie worden, zult opkomen voor een gelijke behandeling van de oude en de nieuwe lidstaten? En dat u ervoor zult vechten dat geleidelijk alle vormen van ongelijkheid in het uitgebreide Europa uitgebannen worden, inclusief ongelijkheden op sociaal vlak? 
Pahor, Borut (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, ik wil graag een beroep op u doen en aangezien ik de laatste spreker ben hoop ik dat mijn verzoek u bij zal blijven.
Op 1 mei van dit jaar zijn er tien nieuwe lidstaten tot de Europese Unie toegetreden. Onze burgers willen veiligheid en betere levensomstandigheden, binnen een gemeenschappelijk Europees kader; dat is de eerste en voornaamste reden dat zij zich tijdens de referenda vóór Europa hebben uitgesproken. Van ons wordt verwacht dat wij onze gezamenlijke bevoegdheden zullen gebruiken om een einde te maken aan de ontwikkelingsachterstand die we hebben geërfd uit het verleden.
De economische en sociale verschillen zijn duidelijk zichtbaar; u hoeft de werkeloosheidscijfers en de gegevens over sociale uitsluiting er maar op na te slaan. Verschillen in ontwikkelingsniveau kunnen uiteraard niet van de ene dag op de andere weggewerkt worden. Ze kunnen echter wel geleidelijk verkleind worden indien u vastberaden kiest voor het handhaven van een actief, op solidariteit en sociale betrokkenheid gebaseerd beleid. Mocht u vandaag gekozen worden, dan verwacht ik dat de nieuwe Commissie deze kwestie prioriteit geeft.
Het is van groot belang dat er nieuwe en betere banen komen, voor Europa in het algemeen, maar voor de nieuwe lidstaten in het bijzonder. U kunt rekenen op mijn steun voor elke maatregel die in deze richting gaat. Mocht deze kwestie, waar toch een aanzienlijk deel van de Europese Unie mee kampt, u echter onverschillig laten, dan hoeft u op mijn steun niet te rekenen. Hoe het ook zij, mocht u gekozen worden, dan wens ik u alle succes. 
Barroso,
    Ik wil u bedanken voor alle vragen die u mij gesteld hebt en ik zal trachten ze alle te beantwoorden. In feite heb ik sommige vragen gisteren al beantwoord. Om te beginnen wend ik mij tot de geachte afgevaardigden uit Griekenland, die een zeer actieve rol hebben gespeeld in dit debat. In de geest van fair play wil ik hen feliciteren met de gewonnen finale van het Europees kampioenschap voetbal waarvan Portugal gastheer is geweest. Ik weet dat het een enorme taak is om een kampioenschap van die omvang te organiseren en ik wens onze Griekse vrienden daarom alle succes als gastheer van de komende Olympische Spelen. Degenen die niet op mij zullen stemmen verzeker ik dat ik net zo sportief zal reageren als bij de overwinning van Griekenland tijdens Euro 2004.
Ik heb mijn antwoorden ingedeeld in clusters wat ik bij dit soort gelegenheden graag doe. Ik zal het eerst hebben over internationale aangelegenheden waarbij ik specifiek zal ingaan op de vragen van de heer Watson, mevrouw De Sarnez, de heer Schultz, de heer Ortuondo Larrea en de heer Kristovskis over een sterke Europese aanwezigheid op het wereldtoneel. Ik ben er voorstander van dat Europa het voortouw neemt op milieugebied, met name als het gaat om klimaatverandering in het kader van Kyoto. Ik ben ervoor dat Europa een leidende rol blijft spelen bij een vrije en eerlijke handel in de context van de Doha-onderhandelingen en dat Europa een multilaterale aanpak bevordert bij zowel politieke als handelskwesties. Ik ben er voorstander van dat Europa een actieve rol vervult op het gebied van ontwikkeling, met name bij de bestrijding van de armoede in de wereld. Afrika is in dit verband natuurlijk een prioriteit. We moeten echter ook ziekten bestrijden als aids, malaria en tuberculose. Ik ben van mening dat Europa op dit vlak een sociale plicht heeft waar het niet omheen kan. Daarom moeten er in de nieuwe financiële vooruitzichten middelen worden ingepland die stroken met onze ambities. Daarnaast moeten wij trachten onze verplichtingen op basis van de Millenniumverklaring van de Verenigde Naties te vervullen en onze toezeggingen inzake ontwikkelingshulp na te komen die op de Top van Monterrey zijn gedaan.
In antwoord op enkele vragen over het buitenlands, veiligheids- en defensiebeleid, met name die van de heren Pinheiro en Wiersma, zeg ik dat wij een Europese defensie-identiteit moeten ontwikkelen. De nieuwe Grondwet – het nieuwe constitutioneel verdrag – zal ons helpen deze veiligheids- en defensie-identiteit te versterken. Voorts ben ik van mening dat wij in dit verband kunnen samenwerken met de Hoge Vertegenwoordiger, de toekomstige minister van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie. Om u de waarheid te zeggen, ben ik samen met Javier Solana reeds een en ander aan het uitwerken, want ik vind dat er heel wat werk aan de winkel is op dit punt.
Dan kom ik nu op de kwestie-Irak, die ik gisteren al aan de orde heb gesteld maar waaraan ik nog iets wil toevoegen. Feit is dat er nog geen gemeenschappelijk Europees beleid is in deze kwestie. Niet mijn land was de oorzaak van de Europese verdeeldheid. Er zijn diverse EU-lidstaten geweest, waaronder enkele die lid zijn van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, die een verschillend standpunt hebben ingenomen ten aanzien van Irak. Dat is de realiteit. Het is niet de taak van de Commissie het buitenlands beleid van de Europese Unie te definiëren. Volgens het heersende systeem is dat nog steeds een intergouvernementele aangelegenheid. Ik kan u vertellen dat ik als voorzitter van de Commissie, in het bijzonder in samenwerking met de nieuwe EU-minister van Buitenlandse Zaken waarin het nieuwe verdrag voorziet, stap voor stap zal toewerken naar de verwezenlijking van een coherent EU-beleid waarbij de Europese Unie met één stem zal spreken. Irak heeft laten zien dat hiervan nog geen sprake is. Ik denk niet dat het zinvol is te bespreken wie gelijk heeft gehad; we moeten wegen vinden om onze standpunten dichter bij elkaar te brengen. De meest recente resolutie die door de VN-Veiligheidsraad unaniem is aangenomen biedt hiertoe enkele aanknopingspunten. Het is in ons belang samen te werken inzake Irak en te komen tot een gemeenschappelijke visie die er met name op gericht is Irak en de omliggende regio’s te stabiliseren. Het moet een visie zijn die gericht is op een onafhankelijk en soeverein Irak, een Irak in vrede met zichzelf en met zijn buren. In antwoord op de vragen die mij gesteld zijn door de heer Wurtz, de heer Swoboda, de heer António Costa, mevrouw Napoletano, de heer Wiersma, mevrouw Frassoni, mevrouw Gruber, de heer Paasilina, en alle anderen zeg ik dat als u mij kiest tot voorzitter van de Commissie ik alles in het werk zal stellen om in samenwerking met de lidstaten deze gemeenschappelijke visie tot stand te brengen, waarop overigens nog geen enkel zicht is, noch tussen de lidstaten, en om eerlijk te zijn, noch tussen de politieke gezindten in dit Huis. Maar we zullen toch vooruit moeten. Wat Irak betreft en onze betrekkingen met de Verenigde Staten in het bijzonder herhaal ik wat ik gisteren heb gezegd. Ik ben er erg trots op een Europeaan te zijn. Als u steun betuigt aan mijn voordracht voor de benoeming tot voorzitter van de Commissie is het aan mij om Europa’s algemene en gemeenschappelijke belangen te verdedigen en niet het standpunt op buitenlands gebied van land A of B. Ik zal niet gebonden zijn aan het buitenlands beleid van een bepaalde regering. Ik zal trachten een gemeenschappelijk buitenlands beleid te ontwikkelen voor de Europese Unie in haar geheel.
Diverse geachte afgevaardigden, waaronder de heer Swoboda, mevrouw Mussolini, de heer Schultz en de heer Evans, hebben de betrekkingen met de Verenigde Staten aangestipt. Ik acht het van belang dat de Europese Unie zich geen houding van verzet aanmeet tegenover een bepaald land of gebied. Wij kunnen bogen op onze eigen identiteit. Wij hoeven ons geen houding van verzet aan te meten tegenover de Verenigde Staten, China, Rusland of welke andere wereldmacht dan ook. Het is in ons belang dat de Verenigde Staten constructief wordt betrokken bij belangrijke mondiale thema’s zoals het milieu, de bestrijding van onderontwikkeling en grote epidemische ziekten. Daar zal ik naar streven als ik tot voorzitter van de Commissie wordt benoemd.
Voorts is de kwestie-Turkije ter sprake gebracht – met name door mevrouw Grossetête, mevrouw De Sarnez, de heer Martinez, de heer Mulder en de heer Belder. Het is een van de moeilijkste kwesties waarmee wij geconfronteerd worden. De Europese Unie staat voor een cruciaal besluit. Voordat het besluit valt in december dienen de Commissie en de Raad het standpunt van het Parlement te horen. Ik kan in dit stadium niet vooruitlopen op de definitieve uitkomst, noch weet ik welk standpunt de Commissie zal innemen over het verslag waaraan nog steeds wordt gewerkt door de Commissie-Prodi, maar ik ben het met u eens dat dit een belangrijk onderwerp van debat is en dat elk besluit zo helder mogelijk toegelicht moet worden aan iedereen, te beginnen aan de leden van dit Huis. In tegenstelling tot de mening die door enkele geachte afgevaardigden is verkondigd, stel ik dat het geen besluit is dat op religieuze gronden genomen kan worden. Het is mijn overtuiging dat onze Unie, onze Gemeenschap berust op wetgeving en mensenrechten; het kan nooit een Unie zijn die berust op een bepaalde religieuze inslag. Dat staat voor mij vast. Ongeacht de kwestie-Turkije stel ik dat we een speciaal beleid nodig hebben tegenover onze buren, meer bepaald onze buren in het oosten, de Balkan en de mediterrane regio. Gisteren noemde ik dat al een prioriteit. Ik ben van mening dat de Europese Unie met haar buitenlands beleid niet overal tegelijk kan zijn – niet alles kan als prioriteit worden behandeld. Als er te veel prioriteiten worden gesteld, heeft er in feite niets prioriteit. Wij hebben behoefte aan een constructief beleid gericht op de verspreiding van welvaart en stabiliteit bij onze directe buren in het oosten, op de Balkan en in de mediterrane regio in aanvulling op de actieve bijdrage die wij leveren via multilaterale mondiale organisaties, bovenal de Verenigde Naties. Wij moeten de banden met onze directe buren dan ook aanhalen, want onze eigen veiligheid en stabiliteit hangt daar voor een groot deel vanaf.
Ik zal nu ingaan op de institutionele onderwerpen die door u zijn aangeroerd, met name de procedure inzake mijn voordracht zoals die aan de kaak is gesteld door de heer Schultz, de heer Swoboda, de heer Martin, de heer Cohn-Bendit, de heer Ortuondo Larrea en de heer Dehaene. Ik heb begrip voor de bezwaren tegen de huidige methode voor het kiezen van de voorzitter van de Commissie, hoewel alles conform de Verdragen is verlopen. Ik had ook zo mijn bedenkingen en daarom heb ik mij bereid verklaard te verschijnen voor alle fracties in het Europees Parlement. Daarmee ben ik veel verder gegaan dan waartoe ik verplicht ben uit hoofde van het Verdrag, maar ik heb dat gedaan om mijn respect te betuigen voor het Parlement. De nieuwe Europese Grondwet, het nieuwe constitutioneel verdrag, geeft een politieke dimensie aan de keuze van de voorzitter van de Commissie. Het is thans grotendeels aan u, het Europees Parlement, om met de Raad af te stemmen hoe de Raad zijn keuze, of de door hem gehanteerde politieke criteria in dit verband, op een concretere manier kan rechtvaardigen bij de verkiezing van de voorzitter van de Commissie in de toekomst, om precies te zijn in 2009. Ik benadruk dat ik niet de kandidaat van de Raad wil zijn, hoewel ik natuurlijk zeer vereerd ben dat de Raad mij unaniem heeft voorgedragen. Als ik echter gekozen word zal ik de kandidaat zijn die gekozen is door de Raad én het Parlement. Daarom verwoord ik hier mijn standpunten en antwoord ik op uw vragen, wat ik zal blijven doen. Nogmaals, als ik word gekozen zal ik de gemeenschappelijke belangen van Europa verdedigen waarbij ik zo nodig zal ingaan tegen de gevestigde belangen van lidstaten. Ik zal trachten het juiste evenwicht te vinden tussen alle lidstaten, of ze nu groot, middelgroot of klein zijn, want ze zijn allemaal belangrijk en in waardigheid gelijk, ongeacht hun omvang. De heer Swoboda zette vraagtekens bij mijn aftreden als premier. Welnu, ik heb dat gedaan als blijk van respect voor dit Parlement. Het zou op basis van ons systeem, het Portugese systeem wel te verstaan, waarin de president van de republiek over zekere bevoegdheden beschikt, niet correct zijn een maand te wachten totdat de minister-president al dan niet tot voorzitter van de Commissie wordt gekozen. Daarom sta ik hier niet voor u als regeringsleider; ik ben gewoon een lid van het Portugese parlement. Ik sta hier voor u als een van u, ik leg u mijn ideeën voor en onderwerp mij aan uw goedkeuring. Ik beschouw dat als een blijk van respect voor dit Huis.
Een ander vraagstuk dat mij is voorgelegd door enkele geachte afgevaardigden, met name de heer de Villiers, mevrouw Bonino en de heer Coelho, betrof de betrekkingen tussen de Commissie en het Parlement. Zoals ik in mijn verklaring al zei streef ik naar ‘een nauwe positieve relatie’. De Europese Unie boekt vooruitgang als deze twee instellingen, de Commissie en het Europees Parlement, eensgezind te werk gaan, natuurlijk met respect voor elkaars bevoegdhedenterrein. De Commissie mag zich geen bevoegdheden van het Parlement toe-eigenen, net zomin als dat het Parlement het bevoegdheidsterrein van de Commissie mag betreden. Als deze twee instellingen hand in hand optrekken zal dat Europa vooruit helpen en dat is waar ik naar toe wil.
Het debat over de toekomst van Europa en over de ratificering – een punt dat vooral werd genoemd door de heer Schultz, mevrouw Grossetête en de heer Dehaene – is een debat dat we op nationaal niveau moeten winnen. Alle politici, of ze nu lid zijn van het Europees Parlement, nationale parlementen of andere instellingen, kunnen aan dit debat deelnemen. Het is de taak van de Commissie geloofwaardige en gedegen informatie te verstrekken over wat er gaande is. Deze communicatietaak, die van vitaal belang is, vergt van ons politieke moed om de apathie te bestrijden waarover ik sprak tegen mevrouw Bonino en andere leden van dit Huis. Ik zal me persoonlijk beschikbaar houden voor deelname aan dit debat, waar en wanneer u dat wilt, maar nogmaals, dit is een debat dat op nationaal niveau moet worden gewonnen.
Een andere kwestie die mij is voorgelegd had betrekking op de keuze van de commissarissen en met name op de vraag of er eventueel supercommissarissen benoemd zouden moeten worden. Deze kwestie is mij door diverse geachte afgevaardigden voorgelegd, met name door mevrouw Ludford. Ik wil niet één supercommissaris in mijn Commissie – ik wil er 24 hebben. Ik ben immers van mening dat hier een belangrijk beginsel op het spel staat: het collegialiteitsbeginsel. De Commissie moet dat beginsel handhaven. Ik heb nog geen definitief besluit genomen over de samenstelling van de Commissie – dat kan alleen als mijn benoeming door u wordt bevestigd –, maar deze valt wel onder de verantwoordelijkheden van de voorzitter van de Commissie en niet onder de verantwoordelijkheid van de Europese Raad. Ik zal dus mijn verantwoordelijkheid nemen als het gaat om de verdeling van de portefeuilles in de Commissie. Ook hier is het collegialiteitsbeginsel van toepassing; wij zullen het bevoegdhedenterrein van andere instellingen niet betreden, maar dat betekent ook dat de Raad niet mag tornen aan de bevoegdheden van de Commissie. Ik ben verantwoordelijk en die verantwoordelijkheid zal ik nemen.
Een aantal afgevaardigden, waaronder de heer Evans, de heer Bonde, de heer Lundgren en mevrouw Martens, bracht het onderwerp transparantie en openheid ter sprake. Ik spreek mij uit voor een Commissie die zich laat kenmerken door openheid, slagvaardigheid en het afleggen van rekenschap. Mijn opvatting is dat het Europees Parlement een zeer belangrijke rol vervult bij het houden van toezicht op de werkzaamheden van de Commissie. Om deze toezichthoudende rol te kunnen uitoefenen moeten de leden van het Europees Parlement beschikken over de nodige informatie en ik ben bereid u deze informatie te verstrekken. Daarbij moeten we waardering uiten voor het goede werk dat voorzitter Prodi op dit vlak reeds in gang heeft gezet. De heer Bonde stelde mij een aantal vragen die ik zal beantwoorden. Ik weet al dat u op informele basis informatie is verstrekt over de volledige lijst van groepen van deskundigen en werkgroepen. Ik hoop dat de Commissie op geregelde basis het Parlement volledige informatie over deze groepen kan verstrekken. Ik weet dat de Commissie samen met de Rekenkamer eraan werkt deze instelling van alle benodigde informatie te voorzien. Ik ben bereid met u en met name met de Commissie begrotingscontrole samen te werken inzake het financieel beheer van de Commissie.
Hoewel ik zei nog geen definitief besluit te hebben genomen inzake de samenstelling van de Commissie, kan ik u alvast verklappen dat de verantwoordelijke commissaris voor de begroting iemand anders zal zijn dan de commissaris die belast is met de controle. Naar mijn mening is de controlefunctie hier het meest mee gediend. Wat de meer algemene vragen over documentatie en informatie betreft, ik ben bereid het Parlement van de betreffende informatie te voorzien. Ik zou graag met u nadenken over hoe we de huidige situatie kunnen verbeteren. Verder heeft de Commissie reeds haar statuut voor ambtenaren herzien ten aanzien van de ‘klokkenluiders’. Er is voor de ambtenaren van de Commissie een heldere verantwoordelijkheid gecreëerd om onregelmatigheden te rapporteren en de Commissie is verplicht de rechten van ambtenaren te beschermen die onregelmatigheden rapporteren.
Dan nu over naar het onderwerp gendergelijkheid en het aantal vrouwelijke commissarissen. Gisteren is daar reeds een vraag over gesteld door de heer Maaten en vandaag is dit onderwerp opnieuw aan de orde gesteld door mevrouw Ludford, mevrouw Segelström en mevrouw Záborská en door enkele andere afgevaardigden, zowel vrouwen als mannen. Ik ben voorstander van gelijke kansen. Ik ben voorstander van gelijke rechten voor mannen en vrouwen. Ik vind dat een vanzelfsprekendheid in onze cultuur, een kwestie van mensenrechten die geen ruimte biedt voor compromissen. Gisteren zei ik dat het aandeel vrouwelijke commissarissen groter moet zijn dan in het verleden het geval is geweest. Een aantal vrouwelijke afgevaardigden heeft mij vandaag echter gevraagd die doelstelling te preciseren. Ik zal u vertellen wat mijn doelstelling is, maar ik kan nog niets met zekerheid zeggen omdat ik in dezen ook afhankelijk ben van de nationale regeringen. Op dit punt kunt u mij helpen door bij uw regeringen te pleiten voor de benoeming van een vrouw, met name bij regeringen die nog geen kandidaten naar voren hebben geschoven. Ik streef naar een Commissie die voor eenderde uit vrouwen bestaat. Dat is mijn doel en ik zal alles in het werk stellen om dat doel te verwezenlijken. Ik kan niet garanderen dat het zal lukken, maar ik kan u verzekeren dat ik vast van plan ben dat resultaat te bereiken.
Enkele van de meest gestelde vragen betroffen economische en sociale vraagstukken. Het ging daarbij met name om de sociale samenhang en de agenda van Lissabon. De afgevaardigden die mij hierover vragen stelden waren de heer Schultz, de heer Poignon, de heer António Costa, de heer Itälä, mevrouw Figueiredo, de heer Titley, de heer Rasmussen, de heer Rosati, de heer Paasilina en de heer Hökmark. Nogmaals, dames en heren, hecht geen geloof aan het karikaturale beeld van mijn politieke profiel dat u soms tegenkomt. Ik denk dat het mogelijk is een sociale visie te combineren met een marktgerichte hervormingsagenda die van Europa een van de meest concurrerende, zo niet het meest concurrerende gebied ter wereld zou maken. Ik geef toe dat het moeilijk is, maar daar moeten we ons op richten. We kunnen het Europese sociale model niet aan de kant schuiven ter wille van de concurrentie. Daarom zie ik de agenda van Lissabon niet alleen als een economische agenda en een agenda voor concurrentie, maar ook als een sociale agenda en een agenda voor milieubescherming. We moeten meer doen om het concurrentievermogen en de interne markt te verbeteren, een technologische sprong voorwaarts te maken en de productiviteit te verhogen. We moeten investeren in onderwijs en menselijke hulpbronnen en we moeten onderzoek doen naar schone technologieën. Tegelijkertijd moeten we één duidelijke prioriteit uitkiezen en die moet groei en werkgelegenheid zijn. Deze prioriteit zullen we nader kunnen definiëren in de tussentijdse evaluatie van de Lissabon-agenda die wordt opgesteld door de voormalige minister-president Kok. Ik hoop dat we erin zullen slagen om groei en het creëren van werkgelegenheid tot onze prioriteiten te verheffen, omdat dat de factoren zijn die daadwerkelijk garantie kunnen bieden voor de sociale agenda. We kunnen echter alleen banen scheppen als er sprake is van economische groei, dat is het punt, en daarom moeten we de productiviteit en het concurrentievermogen in Europa verhogen om werkgelegenheid te creëren, waar onze medeburgers het meest bezorgd over zijn. Over het Stabiliteits- en Groeipact, dat vandaag ter sprake is gebracht door de heer Rasmussen, de heer Rossati, mevrouw De Vits en vele anderen, heb ik het volgende gezegd en ik zal dat nog eens herhalen: het lijkt me niet erg zinvol het Verdrag dat ten grondslag ligt aan het Stabiliteits- en Groeipact te herzien. Daar gaan we echt niet aan beginnen. Wat we wel kunnen doen, en er doen al enkele ideeën hierover de ronde, is op zoek gaan naar flexibelere interpretaties van het Pact zonder de essentiële beginselen ervan te ondermijnen, zodat onze geraamde groeicijfers niet in gevaar komen. Dat is de richting die ik wil inslaan.
Wat de financiële vooruitzichten betreft, in het bijzonder ten aanzien van de nieuwe lidstaten, wil ik antwoord geven op de vragen die gesteld zijn door onder andere mevrouw Vaidere, mevrouw Kósáné Kovács, de heer Rouček en de heer Pahor. Vooral voor de nieuwe lidstaten beschouw ik deze als een prioriteit want de nieuwe lidstaten hebben de cohesie en solidariteit van de Europese Unie nodig. Sommige landen onder ons, waaronder mijn eigen land, hebben profijt gehad van die solidariteit. Het is niet zo dat een winstpost voor de één en een verliespost voor de ander de balans op nul zet. De hulp die we kunnen geven aan de nieuwe lidstaten is goed voor Europa en wat goed is voor Polen, de Tsjechische Republiek, Hongarije, de Baltische staten, Slowakije en Slovenië is goed voor Europa in zijn geheel. Ik ben ervan overtuigd dat groei in deze landen een belangrijke bijdrage zal leveren aan de totale groei van de Europese Unie en daarom ben ik van plan ambitieuze financiële vooruitzichten te steunen. Voortbouwend op de fundamenten die door de Commissie-Prodi zijn gelegd zal ik dergelijke financiële vooruitzichten ondersteunen. Overigens is dat nog een gebied waarop ik uw hulp nodig heb, want er zijn nog leden van de Raad die overtuigd moeten worden van het belang van het solidariteits- en cohesiebeleid.
Ik ga nu over op het onderwerp pluralisme in de media dat gisteren door mevrouw Napoletano en vandaag door mevrouw Gruber ter sprake is gebracht. Het is een zeer belangrijk onderwerp dat de kern raakt van onze democratie en Europa’s culturele diversiteit. In het midden van de jaren negentig heeft de Commissie over dit thema een groenboek uitgebracht. Pluralisme in de media is een beginsel dat duidelijk wordt bevestigd in het Handvest van de grondrechten en dat thans in de Grondwet zelf is vervat. Uw vragen hebben betrekking op een initiatief van de Commissie. Wij moeten er zeker van zijn dat er voor de Commissie een EU-rechtsgrondslag is om wettelijke maatregelen te treffen op dit gebied. Er zijn nog steeds vraagstukken die opgehelderd moeten worden. We mogen niet de moeilijkheden in verband met dit onderwerp onderschatten. Ik wil in ieder geval volkomen duidelijk maken dat ik er persoonlijk voorstander van ben dat de beginselen van pluralisme van informatie over de gehele linie worden nageleefd.
Ook ben ik mij bewust van de ongerustheid en zorgen over GMO’s – genetisch gemodificeerde organismen. Juist omdat het zo’n gevoelig onderwerp betreft, heeft de Unie een uitgebreid regelgevend kader voor GMO’s opgesteld dat voorziet in een systeem op wetenschappelijke basis waarmee aan alle hiermee verband houdende problematiek het hoofd kan worden geboden. Dit systeem moet resoluut en vastberaden toegepast worden want onze geloofwaardigheid staat hier op het spel. Het is tijd om de Europese burgers en onze handelspartners te laten zien dat het Europese autorisatiesysteem werkt zoals het is bedoeld. Het is het meest geavanceerde systeem ter wereld; we kunnen ons dus niet veroorloven onze geloofwaardigheid op dit vlak te verliezen. Vanzelfsprekend ben ik vóór de uitvoering van dit systeem en ik wil dit Huis verzekeren dat als ik aan het hoofd sta van de Commissie het grootste belang zal hechten aan dit thema, in overeenstemming met de inspanningen die er reeds voor zijn verricht.
Tot slot zal ik het hebben over het concept van de Europese Unie zelf, waar zoveel leden vragen over hebben gesteld. Uiteraard kan ik het niet eens zijn met degenen die de Commissie willen afschaffen en de hele Europese Unie willen opheffen. Ik vraag echter om steun van eenieder die het Europese project een stap verder wil brengen. Op dit punt ben ik zo vrij het oneens te zijn met de leden die gezegd hebben tegen mij te stemmen omdat mijn denkbeelden in een ander deel van het politieke spectrum vallen dan die van hen. Om eerlijk te zijn lijkt me dat onredelijk want met die houding zal er nooit een stabiele meerderheid in dit Huis ontstaan en zal het nooit mogelijk zijn een voorzitter van de Commissie te kiezen. Verder ben ik het niet eens met de leden die zeggen dat ze niet tegen mij stemmen vanwege mijn persoon, maar omdat ik de kandidaat ben van de Raad. Prima, maar zo kan er op grond van de huidige regels nooit een voorzitter van de Commissie worden benoemd. Wij zijn een unie van staten en burgers. Ik beschouw die twee niet als onverenigbaar en daarmee kom ik op mijn antwoord aan mevrouw Ludford en aan de geachte afgevaardigde die zojuist het woord voerde over mijn overtuigingen: een grootse visie en sterke overtuigingen zijn niet onverenigbaar met pragmatische handelingen om ze in praktijk te brengen. Daar houd ik aan vast. Ik heb sterke overtuigingen waar ik niet van af te brengen ben als het gaat om vrijheid en de rechtsstaat. Ik geloof dat de oorlog tegen terrorisme moet worden gevoerd zonder inbreuk te maken op onze fundamentele vrijheden. Ik ben vóór veiligheid, maar veiligheid moet geen obsessie worden. Ik ben vóór de vrijheid, die ik beschouw als een essentieel goed. Ik heb duidelijk gesteld aan welke waarden ik hecht: vrijheid, eerbiediging van de mensenrechten, de rechtsstaat, gelijke kansen en solidariteit. Hieraan worden geen concessies gedaan, daar ben ik ondubbelzinnig in. Maar als voorzitter van de Commissie zal ik beslist op zoek gaan naar compromissen, omdat ik hier niet enkel zit als een vertegenwoordiger van een politieke familie. Ik ben ervan overtuigd dat de voorzitter van de Commissie moet samenwerken met de Fractie van de Europese Volkspartij, met de Alliantie van Liberalen en Democraten, met de socialisten en met de andere leden in de verschillende fracties die in essentie het Europese project verder willen ontwikkelen. Zonder compromissen komt Europa geen stap verder, dames en heren. Dat is geen gebrek aan overtuiging, het betekent dat ik overtuigd ben van de waarden van pluralisme, het compromis en de communautaire methode. Wij hebben een grootse visie voor Europa, laat daar geen twijfel over bestaan. Wij hebben diepgewortelde overtuigingen maar de uitvoering zullen wij op pragmatische wijze ter hand nemen. Laat ik terugkomen op het beeld dat de heer Watson gisteren schetste, en waarover ik zelf ook al eens heb gesproken, van een vliegtuig met onbemande cockpit. Ik ben van mening dat de Europese Unie niet kan functioneren op de automatische piloot. Geen enkel modern luchtvaartsysteem biedt de sleutel daartoe. Om te kunnen functioneren heeft de Europese Unie politiek leiderschap nodig. Politieke moed ligt aan de basis van haar functioneren en ik kan u beloven dat ik zal trachten dat politieke leiderschap uit te oefenen, niet op een partijpolitieke wijze, maar al zoekend naar een dynamische consensus. Ik geloof namelijk dat de Commissie inderdaad de piloot kan zijn van de Europese Unie, die, nu de uitbreiding is voltooid, in een beslissende fase van haar geschiedenis is beland. Met de uitbreiding is solidariteit getoond en vooruit gekeken naar vrede, welvaart, veiligheid en solidariteit, niet alleen binnen ons eigen continent, maar ook daarbuiten.
Ik vraag u ten slotte om uw steun, want als u mij tot voorzitter van de Commissie kiest zal ik pogen alle landen van Europa, van de mediterrane tot de Baltische landen, van de oprichtende landen tot de nieuwkomers, van de rijkste tot de armste landen en van de grootste tot de kleinste landen nader tot elkaar te brengen. Ik zal trachten de eerlijke bemiddelaar te zijn die de instellingen nodig hebben, maar ik zal ook trachten te fungeren als verenigende kracht om ons Europese project voorwaarts te helpen. Ik weet dat veel mensen pessimistisch zijn over Europa, maar, dames en heren, laten we eens kijken naar het verleden. Hoe zag Europa er vijftig jaar geleden uit? En wat is er vandaag van geworden? Hoe kort geleden is het nog maar dat Europa verdeeld was door de Berlijnse muur en de Baltische landen bezet waren door een ander land, dat vrijheid niet bestond in een groot deel van het continent, en kijk eens naar hoe Europa er nu uitziet? We staan er beter voor dan vijftig jaar geleden. Mijn wens is dat we er over vijftig jaar veel beter voor staan dan nu. Ik stel voor die wens te vervullen, met uw hulp en uw solidariteit.
De Voorzitter.
   Hartelijk dank, mijnheer Barroso.
De vergadering wordt onderbroken om de fracties de gelegenheid te geven te overleggen. 
Manolakou (GUE/NGL )
   . – De unanieme voordracht van de conservatieve premier van Portugal, de heer Barroso, door zowel de conservatieve als de “socialistische” leiders van de lidstaten van de Europese Unie, voor het ambt van voorzitter van de Europese Commissie, kwam niet onverwacht en de Communistische Partij van Griekenland was dan ook niet verrast.
Deze voordracht markeert:
de verzoening tussen de EU en de VS, het bijleggen van al hun meningsverschillen over de opbrengsten van de interventie in Irak, de rehabilitatie in de ogen van het volk van de vuile imperialistische oorlog en intensievere deelname van de kant van de EU aan de plannen en interventies die volgens de “nieuwe orde” noodzakelijk zijn;
de snellere invoering van maatregelen die het belang van het volk schaden in opdracht van de zich verenigende monopolies (grootschalige privatiseringen, het afbreken van alle resterende rechten inzake salaris, pensioen, gezondheidszorg, onderwijs, welzijn, werkgelegenheid enzovoorts); en
het opleggen van een document met de misleidende titel van Europese Grondwet aan de volkeren van de EU, waardoor het militaristische, autocratische en arbeidsvijandige karakter van de ΕU ook institutioneel wordt gewaarborgd.
De Communistische Partij van Griekenland zal zich met man en macht inzetten voor de strijd van zowel het Griekse als de andere volkeren van de ΕU om een einde te maken aan beleid dat de belangen van het volk schaadt en illustratief is voor de verkiezing van de nieuwe voorzitter van de Europese Commissie.
Duizenden arbeiders in Griekenland worden ontslagen met goedkeuring van de ΕU en de regeringen die haar ondersteunen.
Dat is de reden waarom de Communistische Partij van Griekenland tegen de heer José Manuel Barroso gestemd heeft. 

(2) 
Mussolini (NI ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag een motie van orde indienen. Het Europees Parlement beschikt over een Commissie rechten van de vrouw en gender equality. Een bekend Italiaans dagblad en de Britse kranten berichten vandaag echter over een uitlating van onze collega-afgevaardigde Godfrey Bloom die erop neerkomt dat wij vrouwen kunnen koken maar dat wij niet schoonmaken achter de koelkast. Ik moet erop wijzen dat er vrouwen zijn die vechten en sterven voor hun rechten, vrouwen die verstopt worden onder burka’s, evenals vrouwen die in de Europese Unie op economisch vlak nog steeds niet gelijkwaardig worden behandeld.
Ik weet dat de Britten een heel eigen gevoel voor humor hebben, maar ik kom uit Napels en ik kan zeggen dat wij vrouwen kunnen koken en de koelkast kunnen schoonmaken en zelfs politica kunnen zijn, terwijl Godfrey Bloom waarschijnlijk niet weet hoe hij een koelkast schoonmaakt, noch hoe een politicus zich dient te gedragen.
De Voorzitter.
   Ik waardeer het feit dat mevrouw Mussolini opkomt voor de rechten van de vrouw, maar staat u mij toe erop te wijzen dat het hier niet om een motie van orde gaat. 
Bloom (IND/DEM ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil een korte verklaring afleggen. Mijn opmerkingen zijn niet juist weergegeven in de pers. Ik wil vooral zeggen dat ik hier voor het eerst kom en dat het schandalig is dat zoiets ondemocratisch mogelijk is: ik ben incorrect geciteerd uit de pers zonder dat ik hierover zelf ben benaderd en zonder aankondiging vooraf. Mevrouw Mussolini heeft zelfs niet het fatsoen gehad om naar mij toe te komen en met mij te bespreken wat er schijnbaar in de Engelse pers is geschreven. 


De Voorzitter.
   Aan de orde is de stemming over het voorstel van de Conferentie van voorzitters - Benoemingen van de leden in de parlementaire commissies.
Het voorstel van de Conferentie van voorzitters is aangenomen. 
Ouzký (PPE-DE ).
    Mijn opmerkingen betreffen niet het Reglement op zich, maar iets wat gisteravond is gebeurd. De leider van de Tsjechische delegatie in de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten heeft mij verzocht om u op het volgende te wijzen. Drie afgevaardigden van deze fractie, collega's van mij in de Tsjechische delegatie, zijn in geen enkele parlementaire commissie benoemd. Van die drie zijn er twee vrouw. Het gaat om: mevrouw Jana Hybášková, mevrouw Nina Škottová en de heer Rihards Piks.
Ik vind dit een schandaal. Ik verzoek de fractievoorzitters om dit zo snel mogelijk recht te zetten, zodat we niet tot september, of nog langer, hoeven wachten. 
De Voorzitter.
   Alle afgevaardigden beschikken over het recht om zitting te hebben in een commissie. Dit recht moet strikt worden nageleefd. Het is aan de fracties om voorstellen te doen waarmee dit recht wordt gegarandeerd.
Als wat u zegt waar is, en er leden in dit Parlement zijn die bij geen enkele commissie zijn ingeschreven, dan wil ik de verantwoordelijke personen van de fracties, en met name de voorzitter van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten, waarvan de betreffende leden deel uitmaken, verzoeken zo spoedig mogelijk een voorstel tot hertoewijzing van commissieposten te formuleren, zodat alle afgevaardigden zitting zullen hebben in een commissie. Wij zullen dit probleem zo spoedig mogelijk oplossen. 
Poettering (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, vandaag hebben wij de grote verantwoordelijkheid een besluit te nemen over de voorzitter van de Europese Commissie. Onze fractie, de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten, verwelkomt het unanieme voorstel van de Europese Raad José Manuel Durão Barroso te bekleden met het voorzitterschap van de Europese Commissie.
Daarnaast is onze fractie ingenomen met het unanieme besluit van de Europese Raad Javier Solana opnieuw te benoemen tot Hoge Vertegenwoordiger, een functie waarin hij tot dusver uitmuntend werk heeft geleverd, waarna hij over tweeëneenhalf, als hopelijk de Grondwet in werking is getreden, met het ambt van Europese minister van Buitenlandse Zaken zal worden bekleed. Dan zal hij onze steun, ons vertrouwen nodig hebben. Wij verwelkomen ook dit besluit.
Ik behoor tot degenen onder ons die het voorrecht hebben gehad in het verleden met José Manuel Durão Barroso te hebben samengewerkt. Op basis van die samenwerking kunnen we zonder enige reserve concluderen dat hij de juiste persoon is om het ambt van voorzitter van de Europese Commissie te bekleden. Maar ook als ik die ervaring niet had gehad, dan zou de wijze waarop de heer Durão Barroso zich gisteren en vanmorgen aan de fracties, aan alle fracties in het Europees Parlement, heeft gepresenteerd, mij er volkomen van hebben overtuigd dat de heer Durão Barroso qua persoonlijkheid en talent geschikt is voor het ambt van voorzitter van de Europese Commissie. Ik heb onder de aanwezigen niemand gehoord die dat in twijfel trekt. Hij is deskundig, bekwaam en kan zijn overtuigingen, niet onbelangrijk voor de Europese Unie, goed aan de man brengen. Voorts heeft zijn streven nauw met het Europees Parlement samen te werken indruk op me gemaakt. Als wij vandaag ons vertrouwen in hem uitspreken zullen wij hem na zijn benoeming kritisch doch constructief volgen en zullen wij als Parlement natuurlijk de Commissie controleren.
De kandidaat heeft zich gepresenteerd als bruggenbouwer en als eerlijke bemiddelaar. Hieruit blijkt dat hij wil bijdragen aan consensus. Geen enkele politieke partij kan op eigen houtje besluiten nemen, regeren of haar zin doordrijven; daarvoor zit het Europese politieke landschap te ingewikkeld in elkaar. Europa heeft alleen toekomst als wij gezamenlijk de weg van consensus en het compromis bewandelen. José Manuel Durão Barroso heeft zich daartoe bereid getoond en daarom is onze fractie van mening dat wij hem de taken en verantwoordelijkheden moeten toevertrouwen die de functie van voorzitter van de Europese Commissie met zich meebrengt.
Schulz (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijnheer Durão Barroso, wij hebben met u gesproken en u leren kennen als iemand wiens persoonlijke integriteit boven alle twijfel verheven is – laat ik dat in mijn betoog vooropstellen.
Het besluit dat ik hier kenbaar zal maken is niet zonder slag of stoot tot stand gekomen. Wij hebben in onze fractie kennis genomen van uw standpunten. Gisteren en vanmorgen hebben wij u nogmaals vragen gesteld in enkele van onze bijdragen, waarin wij onze ideeën hebben geschetst over de toekomst van Europa en de rol hierin van de voorzitter van de Commissie, en wij hebben naar uw antwoorden geluisterd. Uiteindelijk hebben wij vanmorgen in onze fractie ten aanzien van uw antwoorden, ook die van vandaag, de balans opgemaakt.
Tijdens de hoorzitting, in mijn betoog van gisteren, en vanmorgen opnieuw hebben wij u vier cruciale vragen gesteld waarop een antwoord uitbleef. Die vragen moeten wij nu zelf beantwoorden. Is José Durão Barroso de kandidaat die de Commissie sterk maakt tegenover de Raad, tegenover de staatshoofden en regeringsleiders en tegenover andere instellingen? Vraag twee: is hij de kandidaat die een duurzaam milieubeleid, een duurzaam economisch beleid en een duurzaam ontwikkelingsbeleid zal voeren op basis van een eerlijke handel in de wereld? Vraag drie: is hij de kandidaat die wij sociaal-democraten moeten verkiezen, omdat hij als voorzitter van de Commissie opkomt voor hét cruciale element van het socialistisch beleid in Europa, namelijk voorrang geven aan sociale samenhang in onze samenleving?
Deze drie vragen hebben wij onszelf gesteld en op de vierde vraag zal ik in het slot van mijn betoog ingaan. Deze drie vragen zijn door onze fractie met ‘neen’ beantwoord.
De vierde vraag was:
zal de kandidaat José Manuel Durão Barroso zich sterk maken voor de waarden in Europa, met name de waarden van het multilateralisme tegenover unilateralisme uit eigenbelang? Mijnheer José Durão Barroso, ik wil u persoonlijk iets mededelen. Als u nu één keer had gezegd, al was het maar in bedekte termen, dat als u een jaar geleden de informatie had gehad waarover u nu beschikt, u misschien een ander besluit zou hebben genomen ten aanzien van de oorlog in Irak,
dan was het voor mij makkelijker geweest. U hebt zich ten aanzien van deze kwestie echter onbuigzaam getoond. U hebt ons niet het bewijs kunnen leveren dat u de man bent die bijvoorbeeld in staat is de EU op voet van gelijkheid te brengen met andere grote machten, economische machten, politieke machten. Voor de meesten van ons blijft u een van de medeorganisatoren van de Azorentop.
Enkele collega’s uit mijn fractie zullen vandaag om uiteenlopende redenen hun vertrouwen in u uitspreken.
De wijze waarop uw verkiezing, mijnheer Durão Barroso, door bepaalde lieden gepolitiseerd is, heeft u meer kwaad dan goed gedaan, dat wil ik hier duidelijk stellen.
In tegenstelling tot sommige collega’s uit onze fractie, die wij alle solidariteit en respect betonen, kan de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement tot onze spijt vandaag niet haar vertrouwen in u uitspreken. Misschien kan ze dat in de toekomst wel als u daar aanleiding toe biedt, maar niet nu.
Watson (ALDE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, nu ons nieuwe Parlement een Teutoonse stijl heeft aangenomen, zal ik enige woorden in de taal van Goethe ten beste geven. Ik stel u een vraag. In godsnaam, mijnheer Poettering, wat hebt u gedaan? De afgevaardigden van uw fractie hebben hun stemmen gegeven aan de heer Borrell en nu stemmen de sociaal-democraten tegen hun kandidaat voor de Commissie.
Onbetrouwbare partner!

 Weet je, Hans-Gert, het zou niet zo erg geweest zijn als Enrique Barón Crespo er was geweest. Het probleem is dat toen Enrique naar het strand ging in die heerlijke warme dagen na 13 juni, hij erachter kwam dat de handdoek van Martin Schulz op zijn strandstoel lag!
Als mijn fractie vandaag voor de heer Barroso stemt, is dat niet om u van uw ellende te verlossen. U zult de gevolgen van uw daden onder ogen moeten zien. Wie mijn fractie ook kiest – hetzij de heer Geremek hetzij de heer Barroso – wij zullen kiezen voor Europa.
Mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, in de stemming van vandaag voor uw benoeming als de volgende voorzitter van de Commissie zult u de steun krijgen van de overgrote meerderheid van de Alliantie van Liberalen en Democraten in dit Huis. Uw succes in het debat van gisteren staat buiten twijfel. U hebt dit Parlement aangehoord. U stond uw mannetje. U hebt onze vragen beantwoord. Ik denk dat u als voorzitter van de Commissie begrijpt dat het Europees Parlement uw belangrijkste partner zal zijn en ik kan niet genoeg nadruk leggen op het belang van uw voortdurende respect voor onze prerogatieven, uw openheid bij het beantwoorden van onze vragen en uw aanwezigheid binnen de muren van dit Huis. Ik vertrouw erop dat u van plan bent door te gaan zoals u bent begonnen.
De Alliantie van Liberalen en Democraten heeft om duidelijke garanties op drie gebieden gevraagd: supercommissarissen, genderevenwicht en transparantie. Gisteren hebt u deze garanties geboden. Als u vandaag de mogelijkheid wordt geboden een Commissie samen te stellen, dan zullen wij in november en gedurende uw gehele ambtsperiode klaar staan om u aan deze beloften te houden. Ik bedoel dat niet als dreigement maar als uitdaging. U hebt een ambitieus pad gekozen maar wel het juiste pad. Blijf dit pad volgen en u kunt op onze steun rekenen.
Nu u onze steun hebt verdiend, kunt u erop rekenen dat u aan ons, de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa, een kritische vriend hebt. U hebt onze steun gewonnen met uw visie van een ambitieuze en onafhankelijke Europese uitvoerende macht. U begrijpt dat de Unie geen club is van natiestaten met een paar curieuze federale trekjes, maar een echte politieke unie, en dat het de rol van de Commissie is om voor die Unie te spreken.
Een sterke en onafhankelijke Commissie heeft een sterk mandaat en een sterke en productieve band met het Europees Parlement nodig. Door u vandaag op een duidelijke en constructieve manier onze steun te betuigen, geven wij Liberalen en Democraten een duidelijk signaal dat dit het Europa is dat we willen.
Cohn-Bendit (Verts/ALE ).
   – Mijnheer Barroso, laat ik vandaag een andere toon aanslaan dan gisteren. Gezien ons gemeenschappelijk verleden, waarin wij samen hebben gezongen, dertig jaar geleden, kan ik niet anders dan eerlijk en oprecht tegen u zijn.
De linkerzijde van dit Parlement heeft een probleem, namelijk dat zij wordt gekenmerkt door een ideologische crisis. Bij de Groenen is dat probleem net zo sterk aanwezig als bij de anderen. De rechterzijde heeft ook een probleem, namelijk dat zij wordt gekenmerkt door een autoritaire en moralistische opstelling en door het neoliberalisme.
Goed, het leven is ingewikkeld en als je van elkaar houdt dan zeg je elkaar de waarheid. En ik houd van u.
Mijnheer Barroso, u zegt dat u een hervormingsgezinde man van het midden bent. Het probleem van mensen uit het midden is dat ze opportunisten zijn. En daarom, mijnheer Barroso, kan mijn fractie u geen vertrouwen schenken, want als u met de ene groep praat dan bent u voor duurzame ontwikkeling, als u met de andere groep praat bent u voor de markt, als u met de derde groep praat bent u voor een sociaal gezicht, als u met God praat bent u voor God, en als u met de laïcisten praat dan bent u ertegen dat God in de Europese Grondwet wordt opgenomen.
Mijnheer Barroso, ik weet zeker dat u een goede voorzitter van de Commissie kunt worden. Het probleem is echter dat wat de heer Schulz voor de verandering eens heel duidelijk heeft gezegd. Had u maar ergens in al uw betogen laten doorschemeren dat u van gedachte veranderd bent. Had u maar gezegd: “Ik heb dat besluit inderdaad genomen, maar dat was wel moeilijk! En dat ik op de Azoren in de armen van Bush heb gelegen daar schaam ik me nu twee jaar later wel een beetje voor, gezien wat er in Irak gebeurt.” Had u maar op enig moment tegen ons gezegd, naar aanleiding van hoe het er vandaag in uw land op sociaal gebied aan toegaat na uw hervormingen, dat u twijfelt aan de manier waarop u die hervormingen hebt doorgevoerd. Hadden wij maar op enig moment het gevoel gehad dat u onze problemen onderkent. Dan hadden we kunnen zeggen: “Omdat hij goed kan communiceren en omdat hij van inzicht kan veranderen moeten we hem een kans geven”.
U hebt echter op geen enkel moment uiting gegeven aan twijfel, dat op zichzelf de meest intelligente vorm van Europese filosofie is, en daarom, mijnheer Barroso, zal de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie u, in alle oprechtheid, eerlijkheid en duidelijkheid, vandaag geen vertrouwen schenken.
Als u toch gekozen wordt dan zal ik u feliciteren, als u niet gekozen wordt zal ik tegen u zeggen: “Gaat u tijdens uw vakantie eens Socrates lezen”.
Wurtz (GUE/NGL ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil op een wat soberder manier simpelweg bevestigen dat mijn fractie, de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links, niet voor de kandidatuur van de heer Barroso zal stemmen. Wij verzetten ons niet tegen een persoon, maar tegen een politieke koers, namelijk die van de heer Barroso en de Europese Raad, maar ook die van de Commissie en de meerderheid van dit Parlement. Het is een stem van linkse oppositie tegen het liberale model en tevens, in het onderhavige geval, tegen het model dat ik zou willen betitelen als het “Azorenmodel”.
Het lijkt ons gezond, ja zelfs van vitaal belang, dat deze bezwaren in alle helderheid worden geuit, hetgeen niet uitsluit dat we elkaar respecteren, en evenmin, in voorkomende gevallen, dat we het los van de politieke kloof soms eens kunnen zijn. Dit zal echter onze opstelling zijn gedurende deze wetgevingsperiode, zoals ook het geval was gedurende de vorige.
Farage (IND/DEM ).
   – Mijnheer de Voorzitter, het doet mij deugd vandaag het woord te mogen voeren namens de nieuwe Fractie Onafhankelijkheid en Democratie, de snelst groeiende fractie in het Europees Parlement, wat in mijn ogen tekenend is voor de ontwikkeling van de publieke opinie op het Europees continent.
Laten we herhalen waar het hier om gaat. We hebben het over een Europese Commissie en een voorzitter van de Europese Commissie. Ik vermoed dat de superbureaucraat, Jean Monnet, zeer vredig in zijn graf rust, want het model dat hem in verband met de Commissie voor ogen stond is gerealiseerd. Wanneer de Grondwet een feit is, dan zitten we aan dit model vast. Ziet u, de heer Monnet had een hekel aan de parlementaire democratie; hij vond het maar een lastig systeem, dat een obstakel vormde voor de vijf-, tien- of vijftienjarige programma's van een bestuurder. Hij wilde dan ook een sterke Europese Commissie. Wat we nu hebben is een Europese Unie die wordt bestuurd door ongekozen bureaucraten in Brussel, die richtlijnen en verordeningen uitvaardigen waaraan dit Huis alleen nog maar wat kan schaven.
Kijk alleen maar naar de Commissie! Het is een rustoord geworden voor in eigen land uitgerangeerde politici. Wanneer mensen uit een kabinet moeten stappen of, in het geval van Chris Patten, hun zetel kwijtraken na verkiezingen, worden ze weggestuurd om voor vijf of tien jaar in de Europese Commissie te gaan zitten - een Commissie die zelf heeft bewezen onhervormbaar te zijn. Weet u nog dat de gehele Commissie in 1999 in schande aftrad? Ons werd verteld dat alles zou veranderen, dat alles beter zou worden. De heer Prodi nam het roer voor vijf jaar over, met de heer Kinnock aan zijn zijde, en wat zagen we toen? Het Eurostat-schandaal. Is de transparantie echt toegenomen? Het antwoord is 'nee', en het is zelfs zo erg geworden dat dit bureaucratische monster nu meer dan 3000 werkgroepen en commissies telt.
De heer Barroso heeft een ontmoeting met onze fractie gehad – wat in vele opzichten erg dapper van hem was. Hij is politiek onderlegd, hij is een goed bestuurder en hij kan goed communiceren. Hij is in ieder geval veel beter in deze zaken dan de heer Prodi was. Maar dat is ook niet zo moeilijk, lijkt me. Hij gelooft echter in een politiek Europa. Hij steunt de Europese Grondwet: een grondwet die kwalijk voor de democratie is; een grondwet dat dit Parlement vastlegt als een nieuwe juridische entiteit; een grondwet met uittredingsvoorwaarden die zo onaanvaardbaar zijn dat de EU zal verworden tot een gevangenis van volkeren.
Mijn fractie zal in grote meerderheid tegen de heer Barroso stemmen en wij roepen iedereen in dit Parlement die de Europese Grondwet wil tegenhouden op om vandaag van deze gelegenheid gebruik te maken om een boodschap over te brengen.
Crowley (UEN ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil ook deelnemen aan dit debat over de kandidatuur van de voorgedragen voorzitter, de heer Barroso. Wanneer ik de toespraken in dit Huis aanhoor verbaas ik mij altijd over de verschillen in ideologie en achtergrond. Maar op kritieke momenten zoals dit realiseer ik mij hoezeer wij allen maar blijven vasthouden aan ideologieën en opvattingen die eerder thuishoren in de 19e en 20e eeuw dan in de 21e eeuw.
Wij hebben hier het grote voorrecht de mensen in Europa te mogen vertegenwoordigen. Wij hebben de plicht om in hun naam echte besluiten te nemen, niet vanaf het altaar van een ideologie maar aan de hand van wat wij geloven dat in het beste belang is van de mensen van Europa. Wij zijn verplicht ervoor te zorgen dat er samenwerking en overleg plaatsvindt met andere vertegenwoordigers van de volken van Europa. Regeringen zijn de meest geschikte partners hiervoor. De 25 soevereine regeringen hebben in hun wijsheid besloten de heer Barroso te steunen en dat is, los van alle andere redenen, genoeg voor mij om hem ook te steunen.
Bovendien is het zo dat de heer Barroso naar ons, als rechtstreeks gekozen vertegenwoordigers van de Europese bevolking, is toegekomen en zijn zaak afzonderlijk bij iedere fractie heeft bepleit. Parlementsleden die kritiek hebben op zijn politieke vaardigheden of zijn onwil om op al hun vragen te antwoorden, moeten toch op zijn minst waarderen dat hij zo hoffelijk is geweest ons te benaderen. Waar mogelijk heeft hij zijn politiek uiteengezet; hij heeft geen antwoord gegeven op vragen die hij niet kon beantwoorden. Ik weet dat afgevaardigden in mijn eigen fractie vragen stelden als: zal die en die persoon die en die Commissiepost krijgen? Hierop heeft hij gereageerd door te zeggen dat hij daar niet over kon praten omdat hij nog geen voorzitter was en dat hij niet wist wie de andere voorgedragen personen waren. Een man die bereid is te zeggen dat hij in het verleden fouten heeft gemaakt maar dat we nu op de goede weg zitten, heeft mijn bewondering.
Tijdens het overleg en de hoorzittingen met onze fractie sprak hij over zijn rol als eerlijke bemiddelaar. Wij hebben een eerlijke bemiddelaar nodig in de Europese Unie want de Europese Unie is, wat de ideologen ook mogen denken, geen model van iets anders. De instellingen zijn geen imitaties: het zijn unieke instituties die de weerslag zijn van unieke overeenkomsten tussen lidstaten op het vlak van intergouvernementalisme, samenwerking, coördinatie en – in weerwil van wat sommige collega's zeggen – democratie.
Ik zou maar al te graag iemand aan het hoofd van de Unie zien die politicus is geweest en dat nog steeds is, die verschillende ideologieën heeft aangehangen, die de dwalingen in zijn jeugd onder ogen ziet, en die veranderd is op de wijze die noodzakelijk was. Het gaat niet om het onderscheid tussen links of rechts, het is niet zo dat links fout is en rechts goed of andersom. Het gaat erom dat het beste uit alle ideologieën wordt gehaald om er zeker van te zijn dat we alle mensen iets kunnen bieden. Het is geen zaak van kiezen tussen twee uitersten, het gaat erom dat we datgene doen wat goed is voor alle mensen in het Europa van de 21e eeuw.
We staan vandaag aan een nieuwe grens, het begin van een nieuw tijdperk, waarin het oude beeld van Europa vervlogen is en waarin landen die voorheen de mogelijkheid van democratie en vertegenwoordiging werd onthouden, deze mogelijkheid nu wel hebben. Het is geen goed teken dat van de huidige gelegenheid gebruik wordt gemaakt om politieke spelletjes te spelen. Mijn fractie, de Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten, zal haar volledige steun geven aan de nominatie van de heer Barroso en wij hopen dat de overige leden dat ook zullen doen.
Gollnisch (NI ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, namens de niet-ingeschreven leden van de samenwerkende Europese rechtse partijen zal ik u uw revolutionaire verleden, dat u gemeen hebt met onze collega Cohn Bendit, niet aanwrijven, want deze laatste is het levende bewijs dat men een revolutionair verleden kan hebben en desalniettemin vandaag een uitstekende aanhanger van het systeem kan zijn. Ik zal me beperken tot de vraag of u de juiste persoon op de juiste plaats op het juiste moment bent.
Het Europese systeem verleent de Commissie in Brussel aanzienlijke bevoegdheden op het gebied van wetgevingsinitiatieven en de uitvoering van beleid, waardoor zij zich, op grond van de Verdragen, de mogelijkheid heeft verworven om de baas te spelen over een steeds groter deel van het leven van 400 miljoen Europeanen. Dat is een ontwikkeling die wij bestrijden. Ons probleem is of we onze bezwaren tot uitdrukking moeten brengen via uw persoon.
In uw werk als minister-president, en dus als lid van de Raad van de Unie, hebben wij gezien dat u zich op economisch en monetair gebied als een overtuigd Europeaan heeft opgesteld door strikt de hand te houden aan het Stabiliteitspact en zijn beginselen. U heeft het Pact zelfs nog geprezen toen nota bene de heer Prodi zelf het domme karakter ervan toegaf.
Zojuist gaf u een zeer ontwijkend antwoord op de vraag of wij ons onafhankelijk van de Verenigde Staten moeten opstellen en we herinneren ons heel goed uw desastreuze initiatief om die beruchte top op de Azoren te organiseren aan de vooravond van de aanvalsoorlog tegen Irak.
Ten slotte, hoewel u, heel zorgvuldig en diplomatiek, zo voorzichtig bent geweest u op dit punt niet uit te laten, bent u een vurig voorstander van de snelle opening van toetredingsonderhandelingen met Turkije, weliswaar een achtenswaardig land, maar noch geografisch noch cultureel noch historisch gezien Europees.
Dit alles zou ons er toe moeten brengen tegen uw kandidatuur te stemmen. Niet ongevoelig voor uw hoffelijkheid en uw grote algemene ontwikkeling, en in overeenstemming met het befaamde beginsel dat niemand schuldig is zolang diens schuld niet is bewezen, dat we zelfs bij de ergste misdadigers toepassen – en u bent nog geen misdadiger – geven sommigen van ons er de voorkeur aan zich van stemming te onthouden. Als u wilt dat ik verder ga dan dat, zal ik mij bedienen van de woorden die uw grote dichter Fernando Pessoa bezigde: 

 "Overmorgen, ja, maar alleen overmorgen … Morgen sta ik op en denk dan aan de dag van morgen, en dan zal het kunnen; maar vandaag, nee… Nee, vandaag niet; vandaag kan ik niets."

De Voorzitter.
   Alvorens de uitslag van de verkiezing van de voorgedragen voorzitter van de Commissie bekend te maken, zullen we enige minuten wachten tot de heer Barroso hier aanwezig is. 
Pannella (ALDE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, wij weten allen dat de heer Barroso al geruime tijd bekend is met de instellingen en hun regels. Wij weten eveneens dat hij niet arrogant is. Daaruit volgt dat er een zekere mate van vertrouwen moet zijn. Er is geen sprake van een gebrek aan hoffelijkheid, dus er moet wel een misverstand in het spel zijn. Zelfs al denk ik dat we nog steeds vertrouwen in hem kunnen stellen, lijkt het me onbestaanbaar dat we niet binnen drie minuten te weten kunnen komen waar hij is om het misverstand op te klaren. Dat was wat ik wilde zeggen. 
De Voorzitter.
   De uitslag van de stemming is als volgt:
711 deelnemers, waaronder 3 ongeldige stemmen, 44 onthoudingen en blanco stemmen, 664 uitgebrachte stemmen, 413 stemmen voor en 251 stemmen tegen.
Volgens deze uitslag is de door de Raad voorgedragen kandidaat gekozen door het Europees Parlement. Ik wens de heer Durão Barroso geluk en zal overeenkomstig artikel 98, lid 3 van het Reglement de Raad van de uitslag op de hoogte brengen en de Raad alsmede de gekozen voorzitter van de Commissie verzoeken om in onderling overleg de kandidaten voor de verschillende commissarisposten voor te dragen. 
Barroso,
    Ik weet dat de meeste Portugezen erg trots zijn dat de nieuwe voorzitter van de Commissie een Portugees is. Ik wil al mijn landgenoten laten weten dat ik er trots op ben Portugees te zijn.

 Mijnheer de Voorzitter, ik wil u zeggen dat ik zeer vereerd ben dat ik nu de Europese Unie kan dienen als voorzitter van de Commissie. Ik ben verheugd, vereerd en trots dat het Europees Parlement mijn benoeming heeft bekrachtigd.
Zoals ik u reeds heb verteld, zie ik mijzelf als iemand die bruggen kan slaan. Links en rechts vormen slechts een van de dimensies in de politiek. Er bestaan ook nog andere. Bij zowel links als rechts vinden we mensen die vernieuwers zijn en mensen die dat in mindere mate zijn. Bij zowel links als rechts zijn er mensen die pro-Europees en anti-Europees zijn. Wij moeten een dynamische coalitie bouwen voor Europa. Ik zal met u allen samenwerken. Ik ben in het bijzonder degenen dankbaar die mij van meet af aan hebben gesteund, maar ik zal proberen ook bruggen te slaan naar degenen die nu niet voor mij hebben gestemd. Dat is het soort dynamische coalitie dat we nodig hebben om onze Europese Unie vooruit te helpen. 

 Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil deze gelegenheid nog eenmaal benutten om uitdrukking te geven aan mijn sterke Europese gezindheid. Ik ben buitengewoon vereerd met uw steun. Ik zal mij inzetten voor Europa, onze tradities eerbiedigen en bouwen aan een Europa van welvaart, solidariteit en veiligheid. Zoals ik eerder zei hoop ik dat wij, de Commissie en het Parlement, een positieve relatie zullen onderhouden, want dat is belangrijk voor Europa, met respect voor onze verschillen, en zullen trachten onze gedeelde visie voor Europa boven al het andere te stellen. 
De Voorzitter.
   Ik verklaar de vergadering van het Europees Parlement te zijn onderbroken.(1)

