Akt w sprawie jednolitego rynku (debata) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku obrad jest oświadczenie Komisji w sprawie Aktu o jednolitym rynku.
Michel Barnier
komisarz. - (FR) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Z radością oficjalnie przedstawiam członkom tej Izby i przedkładam pod debatę przyjęty przez Komisję w dniu 27 października komunikat dotyczący Aktu o jednolitym rynku. Dyskusję nad nim rozpoczęliśmy już wczoraj z inicjatywy panów posłów Harboura i Grecha - w innym miejscu, lecz z udziałem kilkuset zainteresowanych podmiotów politycznych, gospodarczych oraz społecznych działających na szczeblu europejskim, krajowym i regionalnym.
To dokument ważny. Jest on ważny, panie i panowie, gdyż naszym zdaniem Europę wywołano do odpowiedzi na wielu frontach. Świat zewnętrzny zadaje pytania o przyczyny kryzysów. W ostatnich dwóch latach doświadczyliśmy niewiarygodnie bolesnego kryzysu finansowego, a nasze kraje bez wyjątku odczuwają nadal jego liczne reperkusje gospodarcze, społeczne i ludzkie. Jest ogólny kryzys gospodarczy i są inne kryzysy, których nie wolno nam ignorować, jak kryzys żywnościowy, choć o nich mówi się mniej. Około miliardowi ludzi grozi śmierć z głodu lub braku wody. Jest też kryzys środowiskowy, który jest prawdopodobnie najgroźniejszy.
Musimy odpowiedzieć na te pytania, jednak oprócz pytań zadawanych z zewnątrz pojawiają się też wewnętrzne. Najważniejsze z nich zadają bez wątpienia obywatele Europy, którzy nie rozumieją, co się dzieje, żywią często obawy, a czasem gniew i pozostają nieprzekonani oraz wyrażają wątpliwości co do tego wielkiego jednolitego rynku, który od założenia w 1950 roku Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali był jej fundamentem i nim pozostaje - tego wielkiego rynku europejskiego, który wytrwale wspólnie budujemy.
Pytanie, które zadają nasi obywatele - małe i średnie przedsiębiorstwa - brzmi: co ma nam do zaoferowania ten jednolity rynek? Co czyni dla nas Europa? Musimy udzielać na te pytania pozytywnych odpowiedzi, co nie zawsze robimy.
Taki właśnie wniosek wysnuł Mario Monti w sprawozdaniu, którego sporządzenie zlecił przewodniczący Barroso. Sprawozdanie to omawiali państwo przy wielu okazjach i zawiera ono wiele wartościowych spostrzeżeń. Monti stwierdza na przykład, że jednolity rynek jest coraz potrzebniejszy, a zarazem staje się coraz mniej popularny. Panie i panowie! Jesteśmy politykami, każdy z nas ma swój mandat, i gdy słyszymy tego rodzaju wnioski, musimy dołożyć wysiłków, by zagwarantować, aby to, co niezbędne, stało się popularne, a w każdym razie, aby zyskało poparcie i było lepiej rozumiane.
Dlatego też w obliczu wszystkich tych kryzysów i pytań oraz w zgodzie z naszym mandatem pragnęliśmy opracować praktyczne uzupełnienie spostrzeżeń Mario Montiego, jak również ustaleń dokonywanych konsekwentnie przez Parlament pod przewodnictwem pana posła Grecha, któremu pragnę tutaj podziękować. Ustalenia te dotyczą niedoskonałego, niepełnego, a czasem rozczarowującego funkcjonowania tego wielkiego jednolitego rynku.
Pani przewodnicząca, panie i panowie! Przedstawiany dzisiaj państwu dokument ma oryginalny charakter. Nie chodzi o to, by przyjąć go lub odrzucić. Zawiera on nie wniosek ustawodawczy, lecz plan działań, zawierający obecnie 50 propozycji, które przedstawiamy pod dyskusję. Wszystkie one mają na celu usprawnienie działania jednolitego rynku tak, aby poprawić sytuację małych i średnich przedsiębiorstw i obywateli oraz działać na rzecz wzrostu. Jak już często mówiłem, ten rynek jest mechanizmem napędzającym wzrost i postęp społeczny, nie zaś na odwrót.
Debatowaliśmy właśnie nad dyrektywą w sprawie funduszy hedgingowych i private equity. Chciałbym tutaj nadmienić, że obrałem jasną strategię, którą zamierzam wytrwale forsować przez pięć lat. Jak powiedziałem państwu 13 stycznia, pragniemy zapewnić i zapewnimy, aby usługi oraz rynki finansowe, które odgrywają niezwykle ważną rolę, ponownie służyły gospodarce realnej, a nie ona im. Zagwarantujemy w ten sposób, że gospodarka realna i leżący u jej podstaw jednolity rynek będą służyły wzrostowi oraz postępowi społecznemu.
Nasza strategia wzrostu, która jest spójna ze strategią Europa 2020, ma usprawnić jednolity rynek. Rynek ten należy postrzegać jako platformę, na której zbudowano gospodarkę europejską. Jesteśmy przekonani, że jeżeli uda się usprawnić funkcjonowanie tej platformy - co jest celem planu działań - wówczas wszystko, co na niej stoi, a więc inicjatywy prywatne i publiczne, lokalne, regionalne, krajowe i europejskie, działania stowarzyszeń oraz całej gamy innych podmiotów na rynku, będzie również funkcjonować lepiej.
Pragniemy odpowiedzieć na te pytania i wyzwania współpracując z przedsiębiorstwami, by powrócić na ścieżkę szybkiego, trwałego i sprawiedliwego wzrostu. Proponujemy pewne działania skupiające się konkretnie na innowacjach oraz małych i średnich przedsiębiorstwach.
Akt o jednolitym rynku uwzględnia bardzo ważne zagadnienie patentów, o którym dyskutujemy właśnie teraz - stąd właśnie, pani przewodnicząca, komplikacje z moim planem dnia - w Radzie ds. Konkurencyjności pod przewodnictwem prezydencji belgijskiej. Generalnie pragniemy uelastycznić całe otoczenie regulacyjne i podatkowe z punktu widzenia przedsiębiorstw oraz ułatwić dostęp do finansowania, którego potrzebują na inwestycje.
Wreszcie, jeżeli chodzi o zwiększenie konkurencyjności Europy, pragniemy udoskonalić naszą strategię zewnętrzną w duchu wzajemności i obustronnych korzyści.
Aby przekonać obywateli europejskich, że znajdują się w centrum jednolitego rynku, Komisja pragnie wykazać, iż rynek ten nie stanowi bariery dla rozwoju usług świadczonych w interesie ogólnym oraz ważnej infrastruktury. Wydamy komunikat, który z pewnością pomoże nam udoskonalić dzięki swojemu wkładowi i wsparciu Parlament: będzie to komunikat na temat usług świadczonych w interesie ogólnym i usług publicznych. Pragniemy wyjaśnić, że jednolity rynek szanuje prawa socjalne zapisane w karcie praw podstawowych i może zaoferować nowe możliwości rozwoju innowacyjnym społecznie przedsiębiorstwom, które posłużą zarówno europejskim pracownikom, jak i konsumentom.
Dotarliśmy tu do rozdziału trzeciego Aktu o jednolitym rynku. To kompleksowe podejście ma sens jedynie, gdy funkcjonuje w kontekście lepszych rządów dzięki intensyfikacji dialogu i partnerstwa z naszymi przedsiębiorstwami i współobywatelami, ale także między instytucjami europejskimi, państwami członkowskimi, władzami regionalnymi i lokalnymi - oraz dzięki sprawniejszemu dialogowi społecznemu. W całej wspólnej pracy łączy nas przekonanie, że sprostanie wyzwaniu konkurencyjności, wyzwaniu osiągnięcia wzrostu, jakiego oczekują obywatele Europy, wymaga udziału każdego obywatela i każdego przedsiębiorstwa. Potrzebujemy wsparcia wszystkich społeczności bez wyjątku.
Tak właśnie wygląda cel czteromiesięcznej europejskiej debaty publicznej, którą pragniemy zapoczątkować wspólnie z Parlamentem. Nad Aktem o jednolitym rynku pracowało wielu komisarzy - w sumie 13 - za co pragnę im podziękować. Dokument został przyjęty przez Komisję po długich dyskusjach wewnętrznych. Jest to jeden z naszych najważniejszych priorytetów i debatujemy nad przedstawionymi 50 propozycjami. Uważnie wysłuchamy tego, co mają do powiedzenia poszczególne instytucje i nasi partnerzy, a na koniec konsultacji - prawdopodobnie w lutym - sfinalizujemy listę zobowiązań, w związku z którymi odpowiedni komisarze podejmą się przedstawienia w ciągu co najwyżej dwóch lat stosownych propozycji. W rezultacie w roku 2012, gdy obchodzić będziemy 20. rocznicę stworzenia jednolitego rynku - 20 lat po tym, jak Jacques Delors przedstawił swoje zobowiązania i propozycje - uroczystościom nie będą towarzyszyć nostalgia oraz melancholia, na które nie ma teraz miejsca. Będą to obchody aktywne i dynamiczne.
Dlatego właśnie puszczamy całą maszynę w ruch dziś, a wręcz uczyniliśmy to wczoraj. Przez cztery miesiące moi koledzy i ja będziemy gotowi koordynować europejską debatę publiczną, która rozpoczęła się dziś w Parlamencie Europejskim. Postaramy się w niej uczestniczyć konstruktywnie i z wielką uwagą.
Andreas Schwab
w imieniu grupy PPE. - (DE) Pani przewodnicząca, panie komisarzu, panie i panowie! W tym tygodniu, podczas tak zwanego Forum Jednolitego Rynku, omawialiśmy wniosek Komisji Europejskiej, który ma doprowadzić do powstania w Europie społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności. Wszystkie te trzy koncepcje - konkurencyjność, aspekt społeczny i gospodarka rynkowa - są dla nas ważne i z radością przyjmujemy fakt, że komisarzowi ds. rynku wewnętrznego Michelowi Barnierowi udało się ożywić podejście horyzontalne lub, jak to określił w swoim sprawozdaniu pan poseł Grech, holistyczne, które uważamy za właściwe w odniesieniu do jednolitego rynku. Uważamy, że jest to bardzo ważny krok, sądzimy jednak, iż potrzebne są dodatkowe małe kroczki, by to horyzontalne podejście projektu ustawodawczego uczynić rzeczywiście kompletnym. To właśnie rola Parlamentu Europejskiego.
Zaangażowanie Parlamentu Europejskiego przyniesie powodzenie jedynie wtedy, gdy uda nam się przezwyciężyć różnice techniczne, instytucjonalne i polityczne, które niesie za sobą taki projekt ustawodawczy, gdyż tylko wówczas uda nam się w pełni wykorzystać potencjał legislacyjny obecny w tej propozycji. To właśnie pragniemy uczynić.
Jestem przekonany, że wysłuchanie publiczne z udziałem obywateli i zainteresowanych stron może pomóc w zaangażowaniu wszystkich w prace nad tym wnioskiem ustawodawczym, dając im poczucie, iż mogą odegrać rolę w podejmowaniu decyzji o jego ostatecznym kształcie. Panie komisarzu Barnier, Parlament odegra swoją rolę w osiągnięciu tego celu. Pragniemy dokonać rewizji programu złożonego z 50 propozycji, ustanowić priorytety oraz pomóc w zagwarantowaniu, aby wszystkie komisje Parlamentu Europejskiego wzięły w tym procesie udział i aby udało się osiągnąć konsensus instytucjonalny wymagany w przypadku takiego prawodawstwa.
W ostatecznym rozrachunku, panie i panowie, musimy zapewnić, aby wszyscy znaleźli miejsce na tym jednolitym rynku oraz abyśmy wszyscy byli w stanie czerpać korzyści ze współpracy w jego obrębie. Pragniemy wykazać się takimi wynikami do 2012 roku - w 20. rocznicę jednolitego rynku - i dołożymy wysiłków, by tak się stało.
Evelyne Gebhardt
w imieniu grupy S&D. - (DE) Pani przewodnicząca, panie komisarzu Barnier! Pragnę podziękować komisarzowi za wykonaną pracę. Zadanie, przed którym pan stanął, było trudne. Połączył pan częściowo to, co zawarł w swoim sprawozdaniu profesor Monti oraz to, co sporządził dla Parlamentu Europejskiego pan poseł Grech. Widać tam także tego elementy, jak również próbę przyjęcia holistycznego podejścia, która nie okazała się w pełni udana, jest jednak krokiem w dobrą stronę. Bardzo ważne jest też pańskie jednoznaczne stwierdzenie, że próbuje pan wprowadzić w rzeczywistości w życie prawa socjalne obywateli, które powinny oczywiście leżeć u podstaw prawodawstwa Unii Europejskiej. W imieniu mojej grupy muszę jednak stwierdzić, że naszym zdaniem pewne elementy pańskiego tekstu są zbyt niejasne, zbyt uproszczone, zbyt nieznaczące lub w ogóle nieobecne, gdyż jednym z naszych najważniejszych postulatów, z którym zresztą zgodził się pan, było uwzględnienie klauzuli społecznej we wszystkich ważnych obszarach polityki europejskiej. Tej klauzuli społecznej nie możemy się dopatrzyć. Mogłoby nas usatysfakcjonować zobowiązanie do przeprowadzania ocen skutków społecznych. Klauzula społeczna to jednak zdecydowanie więcej, niż znajdujemy w tym tekście. Dołożymy wysiłków, aby pomóc osiągnąć postęp we właściwym kierunku, gdyż jest to dla nas bardzo ważne.
Za problematyczną uważam jeszcze jedną kwestię, która jest bardzo ważna z punktu widzenia naszej grupy. Domagamy się instytucji powództwa zbiorowego. Chcemy możliwości wnoszenia przez obywateli powództwa zbiorowego, aby rzeczywiście byli oni w stanie dochodzić swoich praw konsumenckich. W imieniu Komisji Europejskiej oświadczył pan, że zostaną przeprowadzone dodatkowe studia. W tej dziedzinie studia prowadzone są od trzech lat. Sądzę, że już czas, byśmy się za to zabrali i by do Parlamentu wpłynął pański wniosek ustawodawczy, a nie tylko kolejna propozycja przeprowadzenia studiów - abyśmy wreszcie zobaczyli drogę naprzód.
Jak pan widzi, są pewne kwestie, z których jesteśmy zadowoleni, lecz inne podobają nam się mniej i będziemy wytrwale współpracować z panem, Radą oraz koleżankami i kolegami z innych grup, by ostatecznie wypracować rzeczywiście dobry dokument.
Jürgen Creutzmann
w imieniu grupy ALDE. - (DE) Pani przewodnicząca, panie komisarzu Barnier, panie i panowie! Największy jednolity rynek świata pod względem potencjału gospodarczego stał się w erze globalizacji kluczowym elementem przewagi Unii Europejskiej. Dlatego właśnie tak ważne jest sprzeciwianie się tendencjom protekcjonistycznym i dalsze poszerzanie jednolitego rynku. W obliczu nadmiernego zadłużenia budżetów krajowych Europie pozostaje jedynie wzmacniać gospodarkę poprzez reformy strukturalne. Od chwili powstania w 1992 roku jednolity rynek wygenerował już dodatkowy wzrost wynoszący 1,85%. Przewiduje się, że wdrożenie ogłoszonych środków zaowocuje dodatkowym wzrostem sięgającym od 2 do 4%.
Pięćdziesiąt propozycji Komisji dotyczących inicjatyw na rzecz jednolitego rynku można podzielić na trzy kategorie: po pierwsze, jest wiele konkretnych propozycji, które w każdym przypadku usprawnią funkcjonowanie jednolitego rynku z punktu widzenia przedsiębiorstw i obywateli. Chodzi tutaj między innymi o stworzenie w pełni działającego wewnętrznego rynku energii, co jest szczególnie ważne dla Europy jako centrum gospodarczego i przemysłowego. Następnie mamy europejską legitymację zawodową i europejski paszport umiejętności, które mają ułatwić mobilność w granicach Unii Europejskiej, co będzie stawać się coraz ważniejsze w przyszłości, jeżeli chcemy zachować konkurencyjność Europy w zglobalizowanym świecie; mamy też rozwój handlu elektronicznego dzięki lepszemu zarządzaniu prawami autorskimi oraz nowe wytyczne służące skutecznemu wdrożeniu dyrektywy usługowej w celu stworzenia nowych miejsc pracy.
Po drugie, znajdujemy jednak również wiele propozycji sformułowanych w zbyt niejasny sposób, by dało się je ocenić na tym etapie. W związku z tym musimy czekać na konkretne wnioski Komisji. Do tej kategorii zaliczam rewizję zasad unijnych co do zamówień publicznych, środki dotyczące usług świadczonych w interesie ogólnym, jak również - pani poseł Gebhardt - rozważania związane z europejskim podejściem do powództwa zbiorowego. Nie wiem, czy powinniśmy iść tą samą błędną drogą, co Stany Zjednoczone.
Po trzecie, komunikat zawiera też propozycje, które moim zdaniem osłabią jednolity rynek zamiast go wzmocnić, obciążają bowiem przedsiębiorstwa dodatkową biurokracją. Musimy zatem omówić te propozycje i jesteśmy do tego gotowi.
Emilie Turunen
w imieniu grupy Verts/ALE. - Pani przewodnicząca! Dziś wieczorem debatujemy nad aktem, który może z punktu widzenia UE okazać się najważniejszym w nadchodzących latach. W związku z reformą jednolitego rynku pojawia się realna sposobność przekształcenia Europy w Unię bardziej społeczną i cechującą się zrównoważonym wzrostem, pytanie brzmi zatem: czy ten komunikat wskazuje drogę ku bardziej ekologicznemu i sprawiedliwszemu społecznie rynkowi wewnętrznemu?
Wydaje mi się, że nie do końca. Podam tutaj dwa przykłady - po pierwsze propozycja nr 29. Muszę tutaj pana zapytać, komisarzu Barnier, gdzie jest gwarancja prawa do strajku? Gdzie jest gwarancja, że swobody rynkowe nie zmiotą fundamentalnych praw socjalnych? Mam świadomość, że w Komisji stanowiska w tej kwestii różnią się, i pragnę zadać panu bezpośrednie pytanie: czy jest prawdą, że pańskiej propozycji wprowadzenia klauzuli społecznej sprzeciwili się między innymi komisarze duński, szwedzki, niemiecki i brytyjski? Jeżeli tak było, panie komisarzu, powinien pan wiedzieć, że ma pan poparcie tej Izby, gdyż uzyskanie takich gwarancji oznaczałoby prawdziwą zgodę.
Drugim przykładem elementu wymagającego poprawek jest propozycja nr 19 dotycząca ustanowienia wspólnej jednolitej podstawy opodatkowania osób prawnych. Zieloni wnioskowali o to od dłuższego czasu, powinniśmy zatem być zadowoleni. Problem pojawia się jednak, gdy wczytamy się w tekst. Stwierdza się w nim, że celem wprowadzenia jednolitej podstawy jest zaradzenie rozdrobnieniu rynku z punktu widzenia przedsiębiorstw. Mi wydaje się jednak, że fundamentalny problem z opodatkowaniem firm w Europie nie polega na rozdrobnieniu, ale na niezdrowej konkurencji między państwami członkowskimi polegającej na ciągłym obniżaniu stawek. Trwa ona już od 15 lat. Nic dziwnego, że mamy teraz problemy z finansowaniem świadczeń społecznych.
Uważam, że celem jednolitej podstawy powinno być położenie kresu niezdrowej konkurencji w Europie. To rzeczywisty problem. Ponadto sądzę, że należy wyjść poza propozycje, jeżeli chodzi o uczynienie rynku wewnętrznego przyjaźniejszym środowisku - na przykład dzięki ekologicznym zamówieniom publicznym. Wierzę, że możemy osiągnąć w tej dziedzinie znacznie więcej. Tak więc, panie komisarzu Barnier, mamy wiele pracy do zrobienia. Cieszę się z tego powodu i dziękuję za zaproszenie nas do udziału w tej bardzo szerokiej dyskusji. Budzi to naszą radość.
Malcolm Harbour
w imieniu grupy ECR. - Pani przewodnicząca! Sądzę, że warto zauważyć, iż pomysł opracowania ambitnego programu mającego dokończyć budowę jednolitego rynku - lub podążyć w tym kierunku, gdyż sądzę, że z tym zadaniem nigdy w pełni się nie uporamy - nie znalazł się w strategii Europa 2020. Nie było go też w pańskim programie, panie komisarzu, gdy przybył tu pan w zeszłym roku na przesłuchanie. Myślę, że to oznaka politycznego rozmachu, jakiego nabrała idea ukończenia gmachu jednolitego rynku i uczynienia go widoczniejszym po tym, gdy przewodniczący Barroso zdecydował się poprosić Mario Montiego o zbadanie tej kwestii, a równocześnie zwrócił się o to samo do naszej komisji pod przewodnictwem pana posła Louisa Grecha.
Bardzo cieszy nas fakt, że przejął pan inicjatywę. Wie pan teraz, jak będą wyglądać kolejne debaty. Sądzę, że powinniśmy to traktować jako właściwą sposobność, by dać Europie to, czego ona rozpaczliwie się domaga: wzrost ekonomiczny, miejsca pracy, dynamiczny sektor małych przedsiębiorstw, więcej innowacji, efektywniejsze zamówienia publiczne - na tej podstawie ocenią nas obywatele. Jeżeli uda nam się znaleźć pracę dla nich i uruchomić nowe przedsiębiorstwa, będzie to największe osiągnięcie tego aktu na niwie społecznej.
Kyriacos Triantaphyllides
w imieniu grupy GUE/NGL. - (EL) Pani przewodnicząca! Naszym zdaniem nowy dokument Komisji Europejskiej na temat jednolitego rynku jest zgodny z filozofią strategii lizbońskiej, która, jak wszyscy przyznają, poniosła klęskę. W naszej opinii konkurencja powinna podlegać ścisłym zasadom i - jak dowiódł tego kryzys - interwencji państwowej. Konsumentów należy chronić przed spekulacją, która pozwala oligopolom kontrolować rynki, a efektywne usługi publiczne muszą kompensować niedoskonałości rynku.
W propozycji Komisji pominięto milczeniem brak fundamentalnej ochrony socjalnej oraz rzeczywistą sytuację panującą dziś w wielu krajach Europy. Podczas gdy Komisja Europejska jest gotowa poprzeć szereg działań, aby pomóc przedsiębiorstwom, nie dokonuje się żaden postęp w sektorze ochrony konsumentów, w odniesieniu do którego ponownie wnioskuje się o przeprowadzenie ocen skutków. Tak więc z punktu widzenia konsumentów nie nastąpił postęp. Jak zatem możemy przekonać obywateli, że ta dyrektywa ich dotyczy? Co zmieniło się w porównaniu z przeszłością?
Ochrona konsumentów i pracowników musi stanowić najważniejszy element wszystkich inicjatyw prawodawczych UE. W szczególności prawu konkurencji, przepisom rynku wewnętrznego, zasadom udzielania subsydiów oraz przepisom o liberalizacji zamówień publicznych nie mogą podlegać usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym. Podstawowym kryterium politycznym musi być powszechny dostęp do wysokiej jakości usług publicznych.
Matteo Salvini
w imieniu grupy EFD. - (IT) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Pragnę podziękować panu komisarzowi i mam nadzieję, że pamięta on, iż mieszkańcy Europy nie służą rynkowi, ale rynek służy im - pomimo tego, co twierdzili przedmówcy - w związku z czym rynek musi odpowiadać na potrzeby ludzi.
Mówię w imieniu jednego z czterech motorów napędzających europejską gospodarkę - Lombardii. Małe i średnie przedsiębiorstwa zatrudniają tam kilka milionów osób. Mam nadzieję, że noszący podpis komisarza Barniera ambitny plan, z którym się zapoznaliśmy, nie zderzy się z propozycjami innych komisarzy. Myślę tutaj o zniesieniu opłat celnych na wyroby włókiennicze z Pakistanu, co spowodowałoby utratę setek tysięcy miejsc pracy w Lombardii i całej Europie.
Pragniemy pomóc w nagłośnieniu tego faktu, nie wiem jednak, czy cztery miesiące wystarczą. Myślę tutaj o przedsiębiorstwach w regionie Veneto, które znajdują się obecnie pod wodą. Nie wiem, czy do lutego uda im się w pełni zaangażować w ten ambitny plan, który - jak mam nadzieję - my jako Grupa Europa Wolności i Demokracji oraz Liga Północna będziemy w stanie udoskonalić i pomóc przy jego wdrażaniu.
Lara Comi
(IT) Pani przewodnicząca, panie komisarzu, panie i panowie! Jednolity rynek stanowi fundamentalny cel strategiczny Europy, do którego należy ponownie dążyć z wielką determinacją polityczną. W przeszłości osiągnęliśmy wyjątkowo dobre wyniki, teraz musimy jednak bez wątpienia spojrzeć w przyszłość. Nie żyjemy już w Europie z roku 1985. Nowa rzeczywistość domaga się wręcz nowych odpowiedzi.
Obecna sytuacja europejska i międzynarodowa cechująca się globalizacją handlu, ewolucją technologiczną oraz pojawieniem się nowych podmiotów na scenie światowej niewątpliwie wymaga zdecydowanego ożywienia idei jednolitego rynku przy wyważeniu proporcji między ochroną wszystkich jego uczestników: przedsiębiorstw, konsumentów i pracowników. Przedstawiony dokument stanowi dobry początek, teraz jednak należy go jak najszerzej promować i nagłaśniać.
Wśród wielu celów, które wytycza dokument, pragnę podkreślić zwłaszcza wagę trzech aspektów. Przede wszystkim w pełni zgadzam się z potrzebą wzmocnienia ram regulacyjnych dzięki standaryzacji, jaką mają zapewnić dalsze zmiany. W istocie, aby dopełnić budowy europejskiego jednolitego rynku, wymagana jest standaryzacja, która w ostatnich latach okazała się czynnikiem decydującym o swobodnym przepływie towarów i przyczyniła się do eliminacji barier handlowych.
Równie ważna jest koordynacja polityki fiskalnej poszczególnych krajów łącząca się z określeniem podstawy opodatkowania. Moje zadanie na nadchodzące miesiące będzie polegać na jak najszerszym rozpowszechnianiu informacji o tym ważnym dokumencie oraz rozmowach z wszystkimi zainteresowanymi stronami w celu przyjęcia strategii zdolnej zaspokoić potrzeby i spełnić oczekiwania przedsiębiorstw oraz naszych obywateli.
Louis Grech
Pani przewodnicząca! Ożywienie jednolitego rynku musi cieszyć się wsparciem politycznym, być opłacalne ekonomicznie i możliwe do przyjęcia dla obywateli europejskich ze społecznego punktu widzenia. Rewitalizacja jednolitego rynku nie powiedzie się, jeżeli nie przekonamy obywateli, że rzeczywiście reprezentuje on ich interesy. Z tego punktu widzenia bardzo cieszy mnie jednoznaczne stwierdzenie pana komisarza Barniera, że weźmie on pod uwagę obawy i aspiracje obywateli. Pan komisarz dołożył w istocie szczególnych wysiłków, aby pogodzić sprzeczne poglądy i złagodzić napięcia oraz uwzględnić różne priorytety poszczególnych zainteresowanych stron.
W swojej obecnej postaci Akt o jednolitym rynku nie odnosi się jednak w wystarczającym stopniu do wymiaru społecznego, co zagwarantowałoby właściwą równowagę otwartej gospodarki, pobudzając wzrost i tworzenie miejsc pracy, a zarazem chroniąc prawa konsumentów i obywateli. Nie możemy tracić z oczu holistycznej wizji jednolitego rynku, ani też nie powinniśmy podchodzić do tego aktu z defetyzmem; zgadzam się zatem z komisarzem Barnierem, iż powinniśmy dać odpór "znużeniu jednolitym rynkiem”, zwłaszcza gdy jego objawy dostrzegamy w instytucjach.
Moim zdaniem jednolity rynek nie zyskuje poparcia politycznego, które jest pilnie potrzebne, by nie stał on się tylko pieśnią przeszłości. Bardziej zdecydowane przywództwo polityczne w tej dziedzinie ze strony przewodniczących Komisji i Rady bardzo pomogłoby uczynić funkcjonujący jednolity rynek katalizatorem ożywienia gospodarczego. Wierzymy, że pan komisarz Barnier wspomni o naszych obawach podczas poważnych dyskusji, które będą się toczyć w najbliższych miesiącach. Nie wolno nam utracić tego rozmachu politycznego i wyjątkowej sposobności, by zrewitalizować jednolity rynek. Powtarzam, że integracja rynkowa nie jest procesem nieodwracalnym i nie można jej traktować jako oczywistości; słaby i kruchy jednolity rynek będzie dezintegrować projekt europejski zamiast go integrować.
Olle Schmidt
(SV) Pani przewodnicząca! Rynek wewnętrzny UE jest być może najważniejszym narzędziem mogącym nadać Europie nowy impet. Ci, którzy usiłują uczynić z globalizacji zagrożenie, mylą się. Stanowi ona dla Europy sposobność. Jeżeli nie chcemy stać się kontynentem izolowanym, musimy dalej demontować bariery i granice. W tej pracy ma pan pełne poparcie moje oraz Grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na Rzecz Europy. Musimy czynić więcej, by usuwać bariery. To nasza wspólna odpowiedzialność.
Szkoda, że nie poszedł pan dalej, a wynik pańskiej pracy nie przypomina bardziej tego, co zaprezentował tutaj wcześniej Mario Monti. Przedstawił on bardzo szczegółową analizę możliwości stojących przed Europą. Komisja, ale i Parlament Europejski, musi działać odważniej. Trzeba być dalekowzrocznym. Europa może wydobyć się z kryzysu, ale nie uda się to, jeżeli będziemy stać w miejscu.
Edvard Kožušník
(CS) Pan poseł Harbour mówił o ambicji, ja zaś chciałbym wspomnieć o odwadze. Gdy Mario Monti opracował swoje wspaniałe sprawozdanie - przynajmniej ja je tak określiłem - zapytałem go, czy sądzi, że politycy będą mieli odwagę wprowadzić jego zalecenia na szczeblu europejskim i w państwach członkowskich. Odpowiedział bardzo trafnie, gdyż jest inteligentnym politykiem: "To zależy od pana - jest pan politykiem” Chciałbym również powiedzieć o odwadze działania na rzecz tego, co jest moim zdaniem ważne dla Europy, gdyż rynek wewnętrzny stanowi jeden z podstawowych instrumentów budowy konkurencyjności, ale też ochrony miejsc pracy w zglobalizowanej Europie. W związku z tym pragnę po prostu zaapelować do pana komisarza, by wykazał odwagę w rozmowach z państwami członkowskimi, parlamentami krajowymi i nami samymi, gdyż dyskusja ta z pewnością nie będzie łatwa. Pojawią się na pewno kwestie, w których się zgodzimy, ale też takie, w związku z którymi wybuchną gorące spory.
Anna Maria Corazza Bildt
Panie przewodniczący! "Największym niebezpieczeństwem, jakie nam zagraża, jest protekcjonizm” - powiedziała wczoraj gazecie "Financial Times” kanclerz Niemiec Angela Merkel. W tym kontekście inicjatywa Komisji pojawia się we właściwym momencie - w czasie, gdy musimy ponownie skupić się na gospodarce realnej, by wyjść z kryzysu.
Akt o jednolitym rynku jest inicjatywą o wadze historycznej. W mojej opinii powinien zyskać ten sam status, co biała księga Delorsa 20 lat temu. Mam nadzieję, że przyciągnie jak największą uwagę polityczną Komisji, Rady i państw członkowskich.
Jestem wdzięczna prezydencji belgijskiej, która wczoraj zareagowała na moje zobowiązanie w imieniu PPE dotyczące zwołania Rady ds. Konkurencyjności na szczeblu ministerialnym, by zająć się Aktem o jednolitym rynku. Gratuluję też panu komisarzowi Barnierowi jego wizji budowy rynku, w centrum którego znajdą się obywatele. Wymagać to będzie partnerstwa i podziału odpowiedzialności. W Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów może pan pod tym względem liczyć na PPE. Będzie tu konieczne partnerstwo ze strony wszystkich instytucji UE.
Równie istotne jest zaangażowanie społeczności biznesowej, a kluczem do sukcesu jest samoregulacja. Musimy wykorzystać następne cztery miesiące na debatę publiczną, by zbudować poparcie polityczne oraz opracować wraz z obywatelami i zainteresowanymi stronami zarys 50 propozycji Aktu o jednolitym rynku.
Nadszedł czas działania. Dziś pragnę przypomnieć wszystkim o pilności omawianych kwestii. Bezrobotni nie mogą dłużej czekać na pracę, obywatele na lepszy wybór i niższe koszty, a firmy na lepszą konkurencję. Jako sprawozdawczyni zajmująca się zagadnieniem wydajniejszego i sprawiedliwszego rynku detalicznego pragnę podkreślić, że handel detaliczny stanowi filar jednolitego rynku i poprawy jakości życia obywateli.
Nadal funkcjonują krajowe uregulowania ograniczające swobodę przepływu; plenią się nieuczciwe praktyki handlowe i istnieją ograniczenia dostępu do rynków; zdarzają się zabawki, które trzeba badać ponownie po dopuszczeniu ich w innym państwie członkowskim. W tej dziedzinie pragnę wyrazić prezydencji belgijskiej wdzięczność za zaangażowanie, jakie wykazuje w transpozycję. Światełkiem na końcu tunelu nie jest protekcjonizm, ale swobodny przepływ, a nowy Akt o jednolitym rynku może dać Europie narzędzia umożliwiające jej odegranie roli globalnej.
Stephen Hughes
Panie przewodniczący! W zeszłorocznym liście skierowanym do profesora Montiego przewodniczący Barroso poprosił go, aby "świeżym okiem spojrzał na możliwość stworzenia warunków, w których wymiary rynkowy i społeczny zintegrowanej gospodarki europejskiej będą się wzajemnie wzmacniać”. Z kolei w swoim sprawozdaniu profesor Monti wezwał zdecydowanie do konsensusu politycznego, stwierdzając: "budowa konsensusu [...] będzie zatem istotnym komponentem nowej strategii na rzecz jednolitego rynku. W działaniach zmierzających do jego osiągnięcia konieczne będzie wykazanie pełnej świadomości głównych obaw związanych obecnie z jednolitym rynkiem”.
Z naszego punktu widzenia osiągnięcie tego konsensusu wymaga nowej równowagi między filarami społecznym i gospodarczym strategii rynku wewnętrznego. Panie komisarzu Barnier, wiem, że zdaje pan sobie z tego sprawę i cieszą mnie pańskie wysiłki na rzecz osiągnięcia tego wyważonego konsensusu. Inni członkowie Kolegium nie podzielali jednak niestety tego poglądu, tak więc chociaż - jak stwierdzili moi koleżanki i koledzy - komunikat ten zawiera wartościowe elementy, nie sądzimy, by stanowił on obecnie podstawę takiego konsensusu. Mam nadzieję, że ugrupowania obecne w tej Izbie będą w stanie skutecznie współpracować, by osiągnąć właściwą równowagę i doprowadzić do tego konsensusu; mam też nadzieję, że na zakończenie okresu konsultacji Kolegium Komisji weźmie to pod uwagę, tworząc wyważony i możliwy do przyjęcia dla wszystkich pakiet.
Panie komisarzu, bardzo chciałbym zobaczyć poprawki redakcyjne do propozycji nr 29 i 30 - intryguje mnie, kto jest odpowiedzialny za wprowadzone zmiany oraz bardzo szczególny język, jakiego tam użyto. Niektórzy posłowie odnieśli się do klauzuli społecznej (propozycja nr 29), ja zaś za bardzo ważną uważam propozycję nr 30. Dostrzegam tam wzmiankę o potrzebie "wniosku ustawodawczego, który prawdopodobnie będzie zawierać lub będzie uzupełniony wyjaśnieniem odnośnie do korzystania z podstawowych praw w kontekście swobód gospodarczych jednolitego rynku”. Panie komisarzu, można to odczytywać tak, że chodzi o regulację określaną mianem "Monti II”. Mam nadzieję, że tak właśnie jest, gdyż zażegnałoby to nasze obawy związane z klauzulą społeczną. W najbliższych miesiącach będziemy z panem współpracować w tej kwestii.
Kay Swinburne
Panie przewodniczący! Spośród 50 celów Komisji wymienionych w komunikacie dotyczącym Aktu o jednolitym rynku naliczyłam 13 odnoszących się do mojej pracy w Komisji Spraw Gospodarczych i Monetarnych, wszystkich 50 wiąże się jednak z moim okręgiem i obywatelami, których reprezentuję. Co bardzo ważne, wiele z tych projektów UE, jeżeli zostaną zrealizowane we właściwy sposób, bardzo pomoże wszystkim moim walijskim wyborcom. MŚP mają fundamentalne znaczenie dla gospodarki Walii i całej Europy. Dlatego też z radością witam zarówno propozycje dotyczące dostępu do finansowania na rynkach kapitałowych, jak i te mające zagwarantować, aby fundusze wysokiego ryzyka założone w dowolnym państwie członkowskim mogły swobodnie działać i inwestować w przedsiębiorstwa w UE.
Mario Monti stwierdził niedawno jednoznacznie, że jednolity rynek stanął w miejscu. Musimy przywrócić temu procesowi dynamikę i przypomnieć w ten sposób wyborcom, że UE to nie tylko ogromnie kosztowne regulacje i biurokracja, ale też potencjalnie wymierne zyski dla przedsiębiorstw i handlu oraz konsumentów i obywateli. To właśnie prawdziwa wartość dodana UE.
Sandra Kalniete
Panie przewodniczący! Grupa PPE zawsze zdecydowanie popierała jednolity rynek i mogę potwierdzić, iż uczynimy wszystko, co w naszej mocy, by wprowadzić tę inicjatywę w życie i w 2012 roku móc obchodzić rocznicę powstania jednolitego rynku z dumą, nie zaś z żalem.
Pragnę tutaj powtórzyć to, co profesor Monti powiedział wczoraj podczas pierwszego Forum Jednolitego Rynku. Oświadczył mianowicie, że jednolity rynek nie jest okrętem flagowym UE, gdyż w istocie nie jest okrętem i nie powiewa nad nim flaga. Jest natomiast morzem i wiatrem, który umożliwia żeglugę. Jestem pewna, że w swoim sprawozdaniu dotyczącym Aktu o jednolitym rynku Parlament będzie starał się odnaleźć równowagę między wymiarem społecznym a działaniem na rzecz przedsiębiorczości i wzrostu.
Grupa PPE zwróci szczególną uwagę na otoczenie biznesowe małych i średnich przedsiębiorstw oraz weźmie udział w tworzeniu szczegółowych koncepcji zarządzania jednolitym rynkiem. Dziękuję panu komisarzowi Barnierowi za tę bardzo aktualną inicjatywę i wizję. Ma on nasze pełne wsparcie.
Małgorzata Handzlik
(PL) Single Market Act to dobra wiadomość dla rynku wewnętrznego, a tym samym dla przedsiębiorstw, konsumentów i obywateli. Cieszy mnie, że Komisja prezentuje tak ambitny program dokończenia budowy wspólnego rynku. Podczas wczorajszego Forum Rynku Wewnętrznego, na którym pan komisarz po raz pierwszy zaprezentował program 50 propozycji, padały różne opinie na temat tego aktu. Wśród nich przeważała opinia o potrzebie holistycznej wizji budowy wspólnego rynku, która pomoże dokończyć dzieło zapoczątkowane ponad 20 lat temu. Ważne jest stworzenie prawdziwego, jednolitego rynku przyjaznego dla obywateli, na którym będą mogli oni unikać problemów z otwieraniem kont bankowych, zarejestrowaniem samochodów, uznaniem kwalifikacji, przenoszeniem praw emerytalnych, zamawianiem towarów i usług przez Internet z pozostałych państw członkowskich.
Priorytetem dla mnie pozostaje jednak nadal realizacja swobodnego przepływu usług i tym samym dalsze prace nad wdrożeniem dyrektywy dotyczącej usług. Muszę jednak zgodzić się z wczorajszą wypowiedzią profesora Mario Montiego. Powiedział on, że wiele inicjatyw, które zawiera Single Market Act, są nam znane od dawna, nie są to nowe problemy ani nowe rozwiązania. Dlatego apeluję do Komisji Europejskiej, państw członkowskich i moich kolegów w Parlamencie Europejskim o przyspieszenie prac i wdrożenie przepisów, które są niezbędne obywatelom, konsumentom i przedsiębiorcom.
Regina Bastos
(PT) Pragnę zacząć od pogratulowania panu komisarzowi Barnierowi, który przedstawił nam ten ważny dokument. Zgodnie z postawioną w nim diagnozą skutki kryzysu, który obecnie przechodzimy, dają się odczuć we wszystkich sektorach naszego społeczeństwa i gospodarki, budząc wśród ludzi niepokój i nieufność do jednolitego rynku.
Ten właśnie jednolity rynek jest jednak jednym z najważniejszych oręży Europy, dzięki któremu może ona zwalczyć obecny kryzys. W związku z tym z radością witamy przedmiotowy komunikat, który zapowiada nowe, ambitne podejście do polityki jednolitego rynku, pozwalając nam przywrócić zaufanie do naszego modelu społecznej gospodarki rynkowej. W obecnej sytuacji Unia Europejska powinna zwrócić szczególną uwagę na 20 milionów małych i średnich przedsiębiorstw na jej terenie. Ze względu na ich liczbę jednym z priorytetów UE powinno stać się stworzenie mechanizmów rozwiązujących problem dostępu tych firm do kredytowania.
Pragniemy również podkreślić znaczenie propozycji Komisji, by przed końcem 2010 roku poddać ocenie Small Business Act, co ma ułatwić tym podmiotom funkcjonowanie - zwłaszcza poprzez uproszczenie biurokracji i kwestii podatkowych oraz położenie większego nacisku na odpowiedzialność społeczną. Mamy nadzieję, że przedstawione tutaj 50 działań przyczyni się do dalszego rozwoju rynku wewnętrznego i pełnego wykorzystania jego zalet, gdyż może się to okazać dodatkowym impulsem wzrostowym dla gospodarki europejskiej.
Sophie Auconie
(FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! W chwili, gdy obywatele kontynentu potrzebują bardziej niż kiedykolwiek Europy okazującej solidarność i ambicję, a więc Europy socjalnej, a zarazem dynamicznej, pragnę wyrazić uznanie dla podejścia pana komisarza Barniera. Akt o jednolitym rynku stanowi bowiem kompleksowe, ogólne i kolektywne ujęcie problemu. Panie komisarzu Barnier, udało się panu zgromadzić przy stole wielu komisarzy europejskich zainteresowanych tym dokumentem. Zademonstrował pan też otwartość, przychodząc tu dziś, by otworzyć debatę nad nim, aby każdy z nas mógł przyczynić się do jego udoskonalenia. To podejście obywatelskie, gdyż chce pan, by w centrum rynku wewnętrznego znaleźli się znów obywatele oraz przedsiębiorstwa - myślę, że to właśnie będzie największym wyzwaniem w nadchodzących miesiącach i latach.
Co więcej, jest to podejście oparte na koncepcji politycznej, a tego moim zdaniem potrzebuje obecnie ponad wszystko Europa - to też zadanie dla naszego Parlamentu. Jeżeli chodzi o treść, pragnę skupić się na punkcie dotyczącym usług świadczonych w interesie ogólnym. Podobnie jak pan, panie komisarzu, uważam, że pewność prawa jest ważniejsza od ram legislacyjnych. W opinii Komisji Spraw Gospodarczych i Monetarnych, którą mam przedstawić, mówię o planie działania dla odpowiednich władz; pan mówi o zestawie narzędzi. Nasze stanowiska już zbliżają się do siebie, choć na płaszczyźnie semantycznej każda ze stron musi jeszcze uczynić krok. Uważam, że musimy pracować konkretnie nad tym zestawem narzędzi, co będzie prawdziwym wyzwaniem, jak też nad przejrzystością z punktu widzenia wszystkich korzystających z usług świadczonych w interesie ogólnym i zamierzających je świadczyć.
Damien Abad
(FR) Panie przewodniczący! Europa znalazła się w punkcie zwrotnym - musi w ambitny i aktywny sposób zmierzyć się z kryzysem gospodarczym oraz finansowym, który boleśnie dotyka jej obywateli. Z radością witam inicjatywę pana komisarza Barniera. Zasługuje on na gratulacje ze względu na metodę, którą się posłużył, i którą zamierza dalej wdrażać w najbliższych latach. Cieszy mnie też zmiana podejścia Komisji do rynku wewnętrznego. Widać, że obrała ona cel i zyskała wolę współpracy w imię powodzenia szczytnego projektu rynku wewnętrznego.
Jeżeli chodzi o treść, z radością witam fakt uwzględnienia w końcu zewnętrznego wymiaru naszego rynku wewnętrznego - zarówno w kategoriach działania na rzecz naszego przemysłu, jak i ochrony naszych obywateli. Na środowisko zewnętrzne będziemy mogli wpływać tylko wtedy, gdy staniemy się silni wewnętrznie. Podobnie jak pan jestem wielkim zwolennikiem rynku wewnętrznego, ale nie jakiegokolwiek rynku wewnętrznego, zakończę więc cytatem z Jacquesa Delorsa: "Odrzucam Europę, która byłaby tylko rynkiem, strefą wolnego handlu bez duszy, sumienia, woli politycznej czy wymiaru społecznego”. Ten Akt o jednolitym rynku daje nam tę wolę polityczną i duszę.
Marc Tarabella
- (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Z radością witam Akt o jednolitym rynku, a zwłaszcza uwzględnienie w nim koncepcji społeczeństwa i gospodarki społecznej. Wyobrażam sobie, że część członków obecnej Komisji miała z tym pewien problem. Chciałbym niemniej przytoczyć trzy fragmenty, w odniesieniu do których żywię spore oczekiwania, lecz na razie odczuwam niedosyt.
Po pierwsze coś, o czym wspomniała pani poseł Gebhardt: powództwo zbiorowe. Konsultacje prowadzimy od 20 lat. Komisja konsultuje się od czasu zgłoszenia tej inicjatywy przez komisarza Van Mierta. Mam nadzieję, że pewnego dnia uda się tę kwestię rozwiązać.
Kolejny przykład odnosi się do pasażerów. Wspomina pan o erupcji wulkanu na Islandii, by uzasadnić wreszcie zmiany w rozporządzeniu dotyczącym pasażerów w przewozie lotniczym, lecz my od 10 lat wzywamy do całościowego uregulowania praw wszystkich pasażerów. Kiedy to nastąpi? Sądzę, że w tym przypadku zniecierpliwienie jest uzasadnione.
Nawet nie warto tu wspominać o kwestii usług świadczonych w interesie ogólnym. Czekamy na dyrektywę ramową. Co dostaniemy? Mówi pan o komunikacie i działaniach.
Panie komisarzu, liczę na to, że pański pragmatyzm pozwoli przekształcić ten Akt o jednolitym rynku w coś więcej niż tylko katalog dobrych zamiarów.
Róża Gräfin von Thun und Hohenstein
(PL) Chciałabym podzielić się z Państwem moim doświadczeniem z dzisiejszego spotkania z młodym dziennikarzem na temat wczorajszego hearing dotyczącego Single Market Act. Dziennikarz ten był pod wielkim wrażeniem i z wielkim zdziwieniem mówił tym dokumencie: przecież jest to rewelacyjny i rewolucyjny dokument, dlaczego nie mówi się o nim powszechnie, dlaczego nie znajduje się on w centrum debaty europejskiej?
Właśnie my musimy doprowadzić do tego, żeby 50 punktów dokumentu dotyczącego wspólnego rynku, przedstawionego przez komisarza, znalazło się w centrum debaty europejskiej w naszym Parlamencie, w pozostałych instytucjach, w krajach członkowskich i w mediach. Dokument ten jest bardzo ważny i konkretny. Wiemy wszyscy, że najważniejszy jest pokój, demokracja i prawa człowieka, ale namacalne dla każdego z nas jest to, co ułatwia nam codzienne życie, czyli wspólny rynek. Mówi się o nim, że jest to nasz okręt flagowy. Ale nie jest to, jak powiedział profesor Monti, ani okręt ani flaga, lecz morze i wiatr. I my musimy pomóc naszym obywatelom, aby te wiatry i wody były dla nich przyjazne.
Bernadette Vergnaud
- (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Kilka miesięcy po sprawozdaniu profesora Montiego, w którym wzywał on do niezbędnego ożywienia zorientowanego na obywateli rynku wewnętrznego, z radością witam odpowiedź Komisji. Moim zdaniem szczególnie wyróżniają się w niej sprawniejsze uznawanie kwalifikacji zawodowych, pomoc dla MŚP, nowe prawodawstwo dotyczące zamówień publicznych oraz koncesji na usługi, jak też pewność prawna dla gospodarki społecznej. W związku z tym popieram ambicje wyrażone w dokumencie.
Godny pożałowania jest jednak fakt, że wśród 50 propozycji brakuje jasnego określenia priorytetów. Martwi mnie fragmentaryczna strategia przyjęta przez poszczególne Dyrekcje Generalne i komisarzy, wzywam zatem pana przewodniczącego Barroso, by zaangażował się w celu uniknięcia sprzecznych propozycji.
Wyrażam wreszcie ubolewanie z powodu braku realnego zaangażowania w kwestię usług świadczonych w interesie ogólnym - o prawodawstwo ochronne prosimy tutaj od lat, a na mocy traktatu lizbońskiego stało się ono możliwe. Dlatego też, panie komisarzu Barnier, z oceną poczekam do momentu, gdy zobaczę ostateczną wersję tekstów. Wówczas być może poprę pańskie działania związane z tym wielkim wyzwaniem dla przyszłości Europy i wszystkich jej obywateli.
Pablo Arias Echeverría
(ES) Panie komisarzu! Pragnę skorzystać ze sposobności, by wyrazić radość z powodu przedstawionego nam przez pana komunikatu. Moim zdaniem jest to dobra inicjatywa wpisująca się w dalsze działania na rzecz usprawnienia jednolitego rynku europejskiego. W mojej opinii bardzo ważne jest, abyśmy debatowali nad 50 propozycjami, o których wspomniał pan w przemówieniu. Mam nadzieję, że jako członek Parlamentu będę mógł odegrać aktywną rolę w przezwyciężeniu barier dla handlu elektronicznego w Europie.
Wiele istniejących obecnie przeszkód dla handlu elektronicznego już zidentyfikowaliśmy, pojawiły się nawet konkretne propozycje ich likwidacji. Można powiedzieć, że ich usunięcie zależy od woli politycznej. Sądzę, że komunikat ten jest dobrym początkiem, uważam więc, iż powinniśmy go poprzeć, odgrywając aktywną rolę.
Michel Barnier
komisarz. - (FR) Panie przewodniczący! Dziękuję za pańskie przesłanie. Spróbuję odpowiedzieć na państwa uwagi, choć nie zdołam szczegółowo odnieść się do wszystkich głosów. Jestem przekonany, że będziemy mieli kolejną sposobność, by się spotkać. Zacznę od tego, co powiedział pierwszy mówca, pan poseł Schwab, wskazując pierwotny zamysł, który powinniśmy ożywić i pozostać mu wierni, a mianowicie społeczną gospodarkę rynkową. Dodał później, i zgadzam się z nim, że znaczące jest każde z tych trzech słów: społeczna gospodarka rynkowa. To ważne i, rzecz jasna, traktat lizboński zawiera te trzy słowa, uzupełniając je ambicją osiągnięcia wysokiego stopnia konkurencyjności.
Szanowni państwo, taka właśnie ambicja leży u podstaw Aktu o jednolitym rynku - społeczna gospodarka rynkowa o wysokiej konkurencyjności. Aby osiągnąć ten cel, aby zapewnić konkurencyjność i wzrost, konieczna jest - zwłaszcza w moim przekonaniu, jak powtarzam - pomoc każdego obywatela, każdego przedsiębiorstwa i każdej społeczności.
Nic nie przyjdzie samo - chociaż będziemy formułować prawo i tworzyć ramy, to obywatele, przedsiębiorstwa oraz społeczności muszą wykorzystać szanse i sposobności stwarzane przez ten rynek wewnętrzny. W tę stronę kierują się nasze ambicje. Oczywiście pragnę powiedzieć panu posłowi Schwabowi i wielu spośród państwa, że pod koniec tej debaty będziemy musieli z pewnością wybrać priorytety najważniejsze lub też określić je bardziej szczegółowo niż do tej pory, choć już teraz wskazaliśmy 29 czy 30 głównych spośród 50 celów. Ponadto w sprawozdaniu profesora Montiego da się znaleźć jeszcze wiele koncepcji.
Chciałbym jednak podkreślić, że zgadzam się z tym, co powiedzieli wcześniej pan poseł Creutzmann i pani poseł Corazza Bildt. Podążając w pewnej mierze za analizą, którą przedstawiłem w swoim wystąpieniu, stwierdzili, że powinniśmy przyjrzeć się temu, co w wielu naszych krajach dzieje się w związku z kryzysem ze względu na niezrozumienie. Na pytanie "Co daje nam rynek?” pada odpowiedź: "Niewiele”. To przyczynia się do strachu i niezrozumienia, w tle daje się zaś dostrzec wzrost populizmu i protekcjonizmu.
Pierwszą ofiarą protekcjonizmu stałby się w istocie jednolity rynek. Dlatego naszymi działaniami, dynamizmem i inicjatywą musimy przeciwstawiać się tym protekcjonistycznym zapędom oraz pokusom.
Pan poseł Harbour wskazał, że podjąłem nowe zobowiązanie. Panie przewodniczący! Pamiętam, że podczas przesłuchania 13 stycznia powiedziałem, iż przez pięć lat, które spędzimy razem, dołożę wysiłków, aby pogodzić ze sobą - wraz ze współpracownikami, gdyż nie jestem jedynym komisarzem, a takich, którzy odziedziczyli obszerne prawodawstwo, jest chyba 15 czy 16 - tysiąc pięćset dokumentów, które trzeba wdrożyć, i to inteligentnie, w odniesieniu do rynku.
Tysiąc pięćset dokumentów! Wspomniałem jednak, panie pośle Harbour, że zamierzam pracować na rzecz przekonania obywateli i przedsiębiorstw do rynku wewnętrznego i ma pan rację, podkreślając sposobność, jaką mogą nam dać ta debata oraz propozycje Komisji dotyczące kompleksowego i holistycznego planu działań, aby powtórzyć tu słowa zachęty ze strony pana posła Grecha.
Pan poseł Harbour wspomniał o zwiększeniu konkurencyjności. W Akcie o jednolitym rynku można wskazać wiele praktycznych propozycji, nad którymi będziemy pracować w kontekście otoczenia prawnego i podatkowego przedsiębiorstw, a zwłaszcza małych przedsiębiorstw, przeglądu dyrektyw dotyczących rachunkowości w 2011 roku, wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania dla osób prawnych - pracuje nad tym pan komisarz Šemeta - nowych strategii związanych z VAT oraz powiązania rejestrów przedsiębiorstw.
To praktyczne propozycje uproszczenia otoczenia regulacyjnego, fiskalnego oraz finansowego małych i średnich przedsiębiorstw. Ponadto jest agenda cyfrowa, nad którą współpracujemy z wykazującą w tym zakresie wielką determinację panią komisarz Kroes. Jest też sektor detaliczny i wiele innych kwestii, o których mówiła pani poseł Handzlik.
Pragnę wspomnieć bardziej konkretnie o sprawach związanych z wymiarem społecznym, który również dla mnie jest bardzo ważny. Na samym początku dyskusji mówili o nich panowie posłowie Triantaphyllides i Hughes, jak również panie poseł Gebhardt i Turunen. Pani poseł Turunen, debatowaliśmy nad tym tematem, zajmując stanowiska niekoniecznie pokrywające się z tym, co pisały gazety. Moim zdaniem taka debata w ramach Kolegium jest czymś jak najnormalniejszym. Nienormalny byłby w istocie jej brak.
Komisarzy jest 27; reprezentujemy różne poglądy, wywodzimy się z różnych tradycji i narodów, lecz pracujemy wspólnie i razem wspieramy te propozycje. Naszym zadaniem jest znaleźć środek ciężkości europejskiego interesu ogólnego i wyrazić go w propozycjach, które będą następnie omawiane tutaj w Parlamencie oraz w Radzie Ministrów w celu ich uzupełnienia lub poprawienia.
Dlatego też dyskutowaliśmy, co jest normalne, aby osiągnąć równowagę między swobodami gospodarczymi zapisanymi w traktacie, swobodnym przepływem oraz uzasadnionymi swobodami i prawami partnerów społecznych, zwłaszcza w odniesieniu do działań zbiorowych.
Myślę, że pracownicy, podobnie jak przedsiębiorstwa, powinni dysponować jasnymi i pewnymi ramami swoich działań.
W takim też duchu koordynowane będą działania Komisji. W oparciu o nową strategię wdrożenia karty praw podstawowych zapewnimy, aby prawa zagwarantowane w karcie, w tym prawo do podejmowania działań zbiorowych, zostały wzięte pod uwagę. Komisja wdroży w pełni horyzontalną klauzulę społeczną zapisaną w artykule 9 traktatu, dokonując najpierw dogłębnej analizy wpływu społecznego wszystkich wniosków ustawodawczych dotyczących jednolitego rynku. W każdym razie pozostaję zwolennikiem wprowadzenia - tam, gdzie będzie to konieczne - zapisu określającego sposób zagwarantowania praw zbiorowych w kontekście nowego prawodawstwa.
Innymi słowy, wiązać się to będzie z oceną potrzeby uwzględnienia takiej klauzuli w indywidualnych przypadkach. Na ten temat będziemy debatować z państwem przez najbliższych kilka miesięcy, żeby - o ile nam się to uda - udoskonalić propozycje Komisji. Dotyczyć to będzie również - zwracam się tu do pań poseł Vergnaud i Auconie - ram jakościowych, które przewodniczący Barroso zobowiązał się wprowadzić w odniesieniu do usług świadczonych w interesie ogólnym.
Pragnę także powiedzieć panu posłowi Grechowi, że propozycje dotyczące konsumentów nie są jeszcze w pełni gotowe; pracujemy nad tym z panem komisarzem Dallim. Ma pan rację, panie pośle Grech, ostrzegając, że rynek wewnętrzny jest kruchy: nic nie jest dane na zawsze. Dlatego też musimy uczynić obywateli jego właścicielami i zwolennikami, by trwale skonsolidować ten rynek wewnętrzny, gdyż jest to sposobność - powinien on być obszarem sposobności, nie zaś ograniczeń.
Pani poseł Gebhardt i pan poseł Tarabella poruszyli kwestię powództwa zbiorowego. Nie zaniechamy zajmowania się tą sprawą. Jak pokazały debaty nie tylko w Parlamencie, ale także w Komisji, zasługuje ona na dogłębne zbadanie. Pracuje nad nią trójka komisarzy - Dalli, Reding i Almunia - którzy wyciągną wnioski z konsultacji na temat wprowadzenia powództwa zbiorowego, które właśnie zainicjowaliśmy, gdy nadejdzie właściwy czas, a zarazem najszybciej, jak będzie to możliwe.
Pragnę również wskazać pani poseł Comi, że zgadzam się z nią, iż musimy powiązać Akt o jednolitym rynku z komunikatem o polityce przemysłowej komisarza Tajaniego. Pracujemy nad tym, zwłaszcza jeżeli chodzi o standaryzację.
Pan poseł Salvini wspomniał o regionach, a w szczególności o własnym regionie. Jestem jednak w pełni przekonany, że należy jak zwykle przenieść zapoczątkowaną tutaj debatę na szczebel regionalny. Omawiany dokument w 23 językach Unii wyślę do wszystkich przedstawicieli wybranych w każdym z krajów UE. Prześlemy go regionom, związkom oraz organizacjom zawodowym i biznesowym, by w jak największym stopniu zdecentralizować debatę. Słuchając pana posła Salviniego, przypomniałem sobie o ważnym zobowiązaniu podjętym przez ówczesnego przewodniczącego Delorsa w czasie, gdy tworzono jednolity rynek. Było to zobowiązanie do wdrożenia polityki spójności, której orędownikiem jestem od dawna, aby zapobiec wszelkim różnicom regionalnym w ramach rynku wewnętrznego. Te rzeczy idą więc w parze.
Pani poseł Thun und Hohenstein wspomniała o debacie, która jest dla niej ważna - zwłaszcza idea forum, którą jej zawdzięczamy. Takie forum na temat rynku wewnętrznego będziemy organizować co roku, aktualizując pierwszą dwudziestkę, czyli dwadzieścia obszarów, gdzie poczyniono rzeczywisty postęp. Mam nadzieję, że nie będą to przez pięć lat te same obszary, że będą się one zmieniać, a my będziemy w stanie wyeliminować część z nich i osiągnąć postęp. W każdym razie zorganizujemy to forum.
Pragnę też powtórzyć to, co pan poseł Abad powiedział o wymiarze zewnętrznym. Bez wątpienia musimy być silni wewnętrznie, by wyruszyć na podbój innych rynków, by zaspokoić inne potrzeby reszty świata - bez naiwności, za to w poszukiwaniu otwartości i wzajemności. Pan komisarz De Gucht powiedział wczoraj bardzo ważne rzeczy - i zgadzam się z jego opinią - w odniesieniu do wymogu wzajemności, który powinniśmy stawiać w kontaktach z najważniejszymi partnerami Unii Europejskiej, zarówno regionami, jak i krajami.
I na koniec słowo na temat tego, co powiedział wcześniej pan poseł Kožušník, gdy wezwał nas, byśmy działali odważnie. Tak, panie pośle Kožušník, poprowadzę tę debatę, na ile starczy mi sił, nie mogę jednak czynić tego sam wszędzie, w każdym kraju. Jutro będę ją prowadzić w pańskim kraju, gdyż będziemy razem w Pradze, i uczynię to najlepiej, jak potrafię, we wszystkich krajach. Nie odniesiemy sukcesu samodzielnie - niezbędna jest współpraca. Trzynastu komisarzy, którzy zobowiążą się w lutym wdrożyć te propozycje, również weźmie udział - podobnie cała reszta. Parlament, regiony, partnerzy gospodarczy i społeczni oraz przedstawiciele wybrani w poszczególnych krajach muszą zaangażować się w tę debatę.
Panie i panowie! Tego dokumentu nie trzeba przyjmować lub odrzucać. Można go wciąż udoskonalać. Uważamy, że razem z wami możemy go ulepszyć i wskazać priorytety, a przede wszystkim zrealizować, gdyż pilnie potrzebujemy - wraz z obywatelami i przedsiębiorstwami - przywrócić wzrost oraz konkurencyjność.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
António Fernando Correia De Campos
1. Wykonano imponujący wysiłek, łącząc 1 500 rozproszonych aktów prawnych. 2. Komunikat zawiera przegląd 50 instrumentów służących budowie jednolitego rynku, które były jak dotąd wykorzystywane w sposób nieukierunkowany i cząstkowy. Po raz pierwszy zyskujemy świadomość wszystkich środków, jakie mamy do dyspozycji. 3. Nabyte doświadczenia powinny zadecydować o przyszłości. Niektóre działania odniosły wielki sukces, inne natomiast wdrożono dopiero w połowie lub ledwie się nimi zajęto. Jeszcze inne można uznać za porażkę, gdy porówna się wyniki z celami. Teraz, bardziej niż kiedykolwiek, jesteśmy w stanie posłużyć się czymś, co nauka nazywa eksperymentem w warunkach naturalnych. 4. Nie możemy narzekać na brak zaplecza technologicznego: coraz częściej wykorzystujemy takie narzędzia jak handel elektroniczny, e-zamówienia oraz wszystkie elementy Europejskiej agendy cyfrowej i jednolitego rynku internetowego. Technologia istnieje i jest potrzebna. Brakuje tylko inicjatywy. 5. Mamy coś wyjątkowego: strategię Europa 2020 z jej wskaźnikami i celami. Trzeba ją dobrze wykorzystać. Kryzys się zaostrza i usprawnienie jednolitego rynku może pomóc znaleźć rozwiązanie. 6. To bardzo ambitny projekt. Czy Komisja jest przygotowana, by wykorzystać impet, jakiego nabrały sprawy? Czy potrafi przyznać, że projekt powinien być kontynuowany w obecnej formie, bez spowalniających go dodatków?
João Ferreira
Sposób sformułowania punktu wyjścia dla tej debaty przez komisarza Barniera jest bardzo pouczający, w niejednym tego słowa znaczeniu. Ostatecznie, jak nieustannie nam przypominał, rynek jest w istocie najważniejszym powodem i punktem docelowym procesu integracji europejskiej. Ta wizja, którą wyrażono tutaj w tak jednoznaczny i prosty sposób, ujawnia kapitalistyczny charakter tego procesu integracji, zinstytucjonalizowany i umocniony przez traktat lizboński. W czasie, gdy Europejczycy naprawdę boleśnie odczuwają skutki kapitalistycznego kryzysu, do którego przyczyniła się swoją polityką UE, Komisja przedstawia jako rozwiązanie problemów podążanie dalej tą samą ścieżką, która doprowadziła nas do tej sytuacji. Wzmocnienie rynku wewnętrznego, które zapewnia większe zyski wielkim grupom gospodarczym i finansowym europejskich mocarstw, leży u podstaw rosnącej nierówności w UE - zarówno między państwami, jak i w ich obrębie. Prowadzi to do ciągłego osłabiania najwrażliwszych na wstrząsy gospodarek, prywatyzacji najważniejszych sektorów gospodarki, komercjalizacji kolejnych obszarów życia społecznego i ataku na usługi publiczne. W UE przeważa hasło "Działajmy jak dotychczas”. "Spójność” staje się coraz bardziej tylko hasłem bez żadnego praktycznego znaczenia.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
Komunikat Komisji Europejskiej, przygotowany na podstawie sprawozdania profesora Mario Montiego "W kierunku Aktu o jednolitym rynku”, to bardzo ważny dokument, który zdefiniuje działania UE w obszarze rynku wewnętrznego na kolejne kilkanaście lat. Wśród inicjatyw zaprezentowanych przez Komisję zwróciłam szczególną uwagę na te, związane z tworzeniem "cyfrowego” rynku wewnętrznego, ponieważ uważam, że to jest przyszłość europejskiej gospodarki. Nie umniejszając dobrych intencji, które przyświecają Komisji, mam wrażenie, że skoncentrowała się bardziej na aspekcie związanym z "ochroną” kreatywności, niż z usuwaniem barier dla rozwoju usług komercyjnych w Internecie. Świadczy o tym chociażby liczba planowanych projektów prawa. W komunikacie, który zawiera aż 50 inicjatyw z szeroko pojętego rynku wewnętrznego, zabrakło mi jednak tematu, nad którym pracuję od kilku lat, a który związany jest z tworzeniem jednolitych warunków dostępu do usług medialnych na wspólnym rynku. Chodzi o promowanie w całej Unii Europejskiej podpisów pod programami telewizyjnymi, które w bardzo znaczący sposób ułatwiają dostęp do mediów osobom niesłyszącym, jak również ułatwiają naukę języków obcych. Mam nadzieję, że Komisja Europejska podejmie ten temat w niedługiej przyszłości.
Othmar Karas
W rzeczywistości Akt o jednolitym rynku jest rewolucją. To najkonkretniejszy program prac Komisji. To nasz trzeci wielki projekt od chwili wprowadzenia euro i poszerzenia UE. Potrzebujemy więcej dynamizmu, determinacji, odwagi i ducha europejskiego, by wdrożyć wymienionych 50 propozycji. Jednolity rynek musi stać się własnym rynkiem 500 milionów ludzi, stanowi on bowiem nasz potencjał wzrostu, zatrudnienia i konkurencyjności. Na odkrycie czeka jeszcze wiele skarbów. Jednolity rynek zamieni również tak zwanych płatników netto, takich jak Austria i Niemcy, w wielkich odbiorców netto. Wykorzystanie potencjału oznacza zerwanie więzów pętających jednolity rynek, przezwyciężenie protekcjonizmu i nacjonalizmu oraz postrzeganie UE w kategoriach kontynentu. To, czy się uda, zależy głównie od nas - polityków. Działajmy więc!
Alajos Mészáros
Wszyscy popieramy intencje Komisji Europejskiej, która pragnie zbudować konkurencyjną społeczną gospodarkę rynkową. Sprawozdania Komisji zawierają konkretne propozycje dotyczące usprawnienia jednolitego rynku. Mamy nadzieję, iż zostaną one wdrożone. W opinii pana komisarza Barniera musimy wykorzystać zaniedbane dotąd możliwości stwarzane przez jednolity rynek. Można w istocie wymienić wiele osiągnięć, które uprościły nasze życie w UE. Zmiany dokonujące się na świecie czynią jednak niezbędnymi dalsze działania. Nasz rynek można ujednolicić jeszcze bardziej. Wyznaję pogląd, że rynki muszą służyć gospodarce, a zarazem obywatelom UE. Prawa obywateli i zagadnienia gospodarcze trafiły do osobnych dokumentów. Trzeba mieć nadzieję, że powodem jest potrzeba zrównoważenia tych dwóch biegunów rynku. Rola UE jako inicjatora i koordynatora procesu usprawnienia jednolitego rynku jest niezaprzeczalna. Jeżeli jednak państwa członkowskie nie zaangażują się we wdrażanie tych działań, będziemy musieli długo czekać na sprawny system socjalny, wysokie standardy kształcenia i konkurencyjne miejsca pracy. Chociaż niektórzy kwestionują znaczenie otwartych konsultacji, moim zdaniem wszystkie zainteresowane strony powinny mieć sposobność, aby wyrazić opinię. Uważam też za cenną inicjatywę dyskutowania o sprawach jednolitego rynku podczas corocznego forum. Uczestnikami tej debaty muszą być, co logiczne, instytucje, państwa członkowskie, przedsiębiorstwa i obywatele - innymi słowy, wszyscy uczestnicy jednolitego rynku. Forum pomoże również uświadomić ludziom, że jednolity rynek stanowi część ich życia codziennego.
Alfredo Pallone
W pełni popieram treść programu Small Business Act i zawarty w nim harmonogram. Jednolity rynek jest najbardziej zintegrowaną formą wspólnego rynku, gdyż koncentruje się przede wszystkim na usuwaniu barier - fizycznych (granic), technicznych (norm) i fiskalnych - między państwami członkowskimi. To klucz do integracji i trwałego wzrostu w Europie. Obecny kryzys gospodarczy ponownie uświadomił nam znaczenie jednolitego rynku dla powodzenia projektu europejskiego. Wzywamy również do ponownego wysiłku politycznego, by oprzeć się pokusom nacjonalizmu gospodarczego i wykorzystać pełen potencjał wszystkich obywateli. Kryzys zwiększył niebezpieczeństwo niewłaściwego wykorzystania pomocy państwa, która ma posłużyć najważniejszym firmom w poszczególnych krajach. Rozwiązanie problemu ożywienia całej gospodarki europejskiej wymaga natomiast (i jest to rozwiązanie w duchu jednolitego rynku) usunięcia utrzymujących się przeszkód dla swobodnego przepływu towarów, osób i usług oraz zapewnienia równego traktowania podmiotów gospodarczych i obywateli w całej UE.
Olga Sehnalová
Z radością witam i popieram inicjatywę Aktu o jednolitym rynku. Chciałabym jednak wskazać problem, który dostrzegam, i nie jest on nieznaczący. Chodzi o długoterminową strategię komunikacji nie tylko w odniesieniu do tego dokumentu, ale ogólnie w stosunku do jednolitego rynku. W punkcie 48 swojego sprawozdania Komisja stwierdza, że zintensyfikowano konsultacje i dialog ze społeczeństwem obywatelskim, a szczególny nacisk położy się na zagwarantowanie, aby uwzględnione zostały opinie konsumentów. Jeżeli Komisję rzeczywiście interesują opinie zwykłych konsumentów, trzeba uczynić o wiele więcej, niż do tej pory, by wypromować to sprawozdanie w mediach. Na przykład w Czechach i na Słowacji w środkach masowego przekazu w ogóle nie mówiono o wprowadzeniu tego fundamentalnego dokumentu. Wydaje się, że tutaj nie jest to temat godny uwagi. Kampania informacyjna na temat korzyści płynących z jednolitego rynku wewnętrznego powinna być zatem prowadzona nie tylko na szczeblu instytucji europejskich, ale musi być bardziej zdecentralizowana, funkcjonując na szczeblu zarówno krajowym, jak i regionalnym. Skupić należy się głównie na zaletach jednolitego rynku oraz rozwiązaniu codziennych problemów konsumentów na rynku wewnętrznym takich jak na przykład opłaty bankowe, porównywanie cen towarów itp. W związku z tym wzywam Komisję do usprawnienia strategii komunikacji z odbiorcami końcowymi, aby lepiej informować obywateli o korzyściach płynących z jednolitego rynku.
