
De Voorzitter.
   - Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de Europese Raad in Brussel, 25 en 26 maart 2004 - Follow-up van de IGC. 
Roche,
    - Mijnheer de Voorzitter, het verheugt mij bijzonder dat ik hier vandaag het woord mag voeren over de voorbereidingen voor de Europese Raad van maart en de voortzetting van de IGC.
U zult zich nog wel herinneren van het uitvoerig debat dat wij tijdens de vorige vergaderperiode over de strategie van Lissabon hebben gevoerd dat het Ierse voorzitterschap vastbesloten is om, overeenkomstig het besluit van Lissabon en Götenborg, tijdens de Voorjaarstop de aandacht hoofdzakelijk te richten op de voortzetting van de strategie van Lissabon. Daarbij zullen wij sterk de nadruk leggen op de tenuitvoerlegging en nagaan op welke specifieke gebieden gecoördineerd optreden van de Unie nodig is. Ook zullen wij de toekomstige financiële vooruitzichten en de lopende vraagstukken op de internationale agenda bespreken.
Het voorzitterschap heeft herhaaldelijk aangegeven dat de Europese Raad van maart een krachtig signaal moet zijn en duidelijk moet maken hoe belangrijk de strategie van Lissabon is, als kader voor gelijktijdige vorderingen bij de economische, sociale en ecologische vernieuwing in de gehele Unie. Vorige maand heb ik in mijn toespraak tot het Parlement uiteengezet op welke punten we ons tijdens de Europese Raad van 25 en 26 maart willen concentreren.
Tot mijn genoegen zijn de lidstaten het met ons eens dat we een strikt afgebakende agenda voor de Europese Raad moeten aanhouden. Zij hebben ook brede steun gegeven aan ons besluit om ons te richten op een beperkt aantal kernpunten. Verder waren de lidstaten het er mee eens dat duurzame groei en werkgelegenheid de hoogste prioriteiten voor de Raad moesten zijn, zoals we hadden vastgelegd in de eerste geannoteerde ontwerpagenda van 17 februari.
Op 10 februari heeft de voorzitter van de Commissie, de heer Prodi, hier de mededeling van de Commissie over de financiële vooruitzichten - “Bouwen aan onze gemeenschappelijke toekomst” - gepresenteerd. Het voorzitterschap is van mening - en alle lidstaten hebben zich daarmee akkoord verklaard - dat de Europese Raad van maart overeenstemming moet bereiken over de procedure die moet worden gevolgd bij de behandeling van het dossier in de komende maanden, alhoewel daarover geen discussie wordt verwacht.
De Taoiseach zal het verslag van het Ierse voorzitterschap over de stand van zaken van de Intergouvernementele Conferentie presenteren. Het is de bedoeling dat dit op de eerste avond tijdens het diner door de staatshoofden en regeringsleiders zal worden besproken. Het voorzitterschap is van plan om hierbij vertegenwoordigers van waarnemers bij de IGC, onder wie de voorzitter van het Europees Parlement, uit te nodigen. Op basis van ons verslag en de daaruit voortvloeiende discussie tijdens het diner moet de Europese Raad bepalen hoe we het beste kunnen verdergaan en met name of de tijd rijp is om de IGC weer bijeen te roepen.
Ik hoop dat u begrip hebt voor het feit dat ik op dit moment niet nader kan ingaan op de inhoud van het verslag. We hebben onze analyse van de situatie nog niet volledig afgerond. Er zijn nog besprekingen gaande en de Taoiseach moet de zaken rechtstreeks aan zijn collega’s voorleggen. Dat is hij hen verschuldigd. Ik wil echter wel graag de volgende opmerkingen maken.
Overeenkomstig het in december in Brussel verleende mandaat heeft het Ierse voorzitterschap uitgebreid van gedachten gewisseld met de deelnemers aan de IGC, waaronder het Europees Parlement. De Taoiseach heeft met alle andere leden van de Europese Raad gesproken. Er zijn ook intensieve en uitvoerige besprekingen op ministerieel en ambtelijk niveau gevoerd. We hebben in goed vertrouwen en op een positieve en constructieve manier overeenstemming met onze partners bereikt. Daardoor zijn we ons dieper bewust geworden van de zorgen die er bij alle betrokkenen leven. We weten nu ook beter waar eventueel ruimte voor compromissen en mogelijke overeenstemming bestaat.
We hebben bijzonder nuttige en diepgaande besprekingen gevoerd met de vertegenwoordigers van het Parlement, de heer Hänsch en de heer Brok. Zij hebben ons duidelijk gemaakt wat het algemene standpunt van het Parlement ten aanzien van de IGC is en wat de prioriteiten van het Parlement in de onderhandelingen zijn. We stellen het bijzonder op prijs dat zij ons op constructieve en openhartige wijze tegemoet zijn getreden. Meer in het algemeen wil ik opmerken dat wij de krachtige steun van het Parlement voor onze werkzaamheden buitengewoon waarderen. U hebt met name uw best gedaan om ons en onze partners voor te houden wat de grote lijnen zijn, wat een formidabele prijs we binnenhalen als de Grondwet wordt aangenomen en welke enorme gevaren de Unie loopt als we niet uit deze impasse geraken.
Tijdens de besprekingen werd onze aandacht gevestigd op een reeks openstaande, institutionele en niet-institutionele vraagstukken, van uiteenlopende complexiteit en gevoeligheid. Het Italiaanse voorzitterschap heeft de meeste daarvan beschreven in het voor de Europese Raad van december gepubliceerde document, maar er zijn ook andere zaken ter sprake gebracht. We hebben alles zorgvuldig en uitvoerig doorgenomen. Hoewel er in het openbaar met name aandacht is geweest voor de institutionele kant van bepaalde punten, kan ik het Parlement verzekeren dat wij ons in de besprekingen met onze partners niet tot die aspecten van de ontwerpgrondwet hebben beperkt.
Ondanks het vrij groot aantal openstaande vraagstukken hebben wij sterk de indruk dat het in de meeste gevallen betrekkelijk gemakkelijk moet zijn om overeenstemming te bereiken gedurende het proces dat moet uitmonden in een allesomvattend eindresultaat. Verder hebben wij kunnen vaststellen dat er over een aantal andere, zeer zeker niet onbelangrijke kwesties, in feite al overeenstemming bestaat, hoewel officieel pas van overeenstemming kan worden gesproken zodra die overeenstemming er ook daadwerkelijk is. Uiteraard is het merendeel van de tekst van de Conventie in geen enkel stadium van de IGC in twijfel getrokken, en het verheugt mij te kunnen zeggen dat dat ook grotendeels zo zal blijven.
Ik kan op het moment niet zeggen of de IGC erin zal slagen haar werkzaamheden tijdens het Ierse voorzitterschap af te ronden. Ik kan echter wel dit zeggen: als het aan het Ierse voorzitterschap ligt, lossen we deze kwestie op. We hebben dit Parlement, en ook in talloze verklaringen, duidelijk gemaakt dat we ons uiterste best zullen doen om een oplossing te bereiken. Ik moet hierbij echter ook wijzen op de verantwoordelijkheid die de 25 lidstaten en de 25 regeringen toekomt. Dit is niet alleen een verantwoordelijkheid van het voorzitterschap.
De Europese Raad zal moeten beoordelen of er in de toekomst een nieuwe IGC bijeen moet worden geroepen. Zoals ik echter al herhaaldelijk heb gezegd kunnen de openstaande kwesties mijns inziens gemakkelijk worden opgelost als de politieke wil ervoor aanwezig is. Politieke wil is het sleutelwoord als het erom gaat om spoedig overeenstemming te bereiken.
Het is al meer dan twee jaar geleden dat de Europese Conventie met haar werkzaamheden begon. Er is intensief en uitvoerig over de diverse kwesties gediscussieerd. Ik denk niet dat de oplossing van de bestaande meningsverschillen met de tijd gemakkelijker zal worden. Ik heb in de afgelopen twee weken bij verschillende gelegenheden gezegd dat de huidige moeilijkheden in de toekomst alleen nog maar groter zullen worden. In de tweede helft van dit jaar zal het heus niet gemakkelijker zijn om die kwesties op te lossen. Er zijn talrijke andere omstandigheden waardoor alles alleen maar ingewikkelder zal worden: er komt een nieuw Parlement, er komt een nieuwe Commissie en er komen nieuwe politieke spelers. Het zou dus onverstandig zijn te denken dat tijd in ons voordeel speelt.
In de tweede helft van dit jaar zullen wij ons bovendien moeten buigen over andere belangrijke kwesties. Ik ben er vast van overtuigd dat wij al deze zaken het beste onafhankelijk van elkaar kunnen behandelen. Ook dat is een reden waarom we voor de snelst mogelijke oplossing moeten kiezen. Als al deze kwesties tegelijk aan de orde worden gesteld, wordt het alleen maar moeilijker om tot een oplossing te komen.
Ik blijf de mening toegedaan dat de nieuwe Grondwet zeer in het belang is van de Unie en haar burgers. Deze Grondwet is een doorbraak op het gebied van transparantie en toegankelijkheid. Zij biedt de Unie een stevige basis voor haar toekomstige groei en ontwikkeling, en stelt de Unie in staat om effectiever te reageren op zaken waarover de burgers zich zorgen maken en om een dynamischere rol op het wereldtoneel te spelen. Het is absoluut de moeite waard ons best te doen en deze prijs in de wacht te slepen.
Als de wil om compromissen te sluiten aanwezig is - en het lijdt geen twijfel dat er alleen overeenstemming mogelijk is als iedereen bereid is om water bij de wijn te doen - dan denk ik dat het mogelijk moet zijn om spoedig vooruitgang te boeken. Nogmaals, als blijkt dat er een serieuze kans op vooruitgang bestaat, zal het Ierse voorzitterschap die kans onmiddellijk grijpen.
Kinnock, Neil,
    - Mijnheer de Voorzitter, het spijt me dat voorzitter Prodi hier niet aanwezig kan zijn, maar hij heeft zoals u weet officiële verplichtingen elders.
De Commissie is blij dat zij in dit debat van vanochtend nogmaals duidelijk kan maken hoe belangrijk het is dat er tot ieders tevredenheid overeenstemming wordt bereikt over de voorgestelde Grondwet. De analyse die in Laken is gemaakt geldt uiteraard nog steeds. De uitgebreide Unie heeft hervormingen nodig als zij het openbaar belang wil dienen met meer efficiëntie, een hoger democratisch gehalte en een grotere transparantie. Die taak is duidelijk nog niet af, en het is net zo duidelijk dat die vastberaden moet worden aangepakt. De Europese Unie is een uniek samenwerkingsverband van democratieën en daarin zal het altijd noodzakelijk zijn om de zaken zorgvuldig tegen elkaar af te wegen, maar als een impasse blijft voortduren is dat weinig constructief. Daarom steunt de Commissie de aanpak van het Ierse voorzitterschap ten volle. Het verslag van minister Roche is duidelijk. De Commissie is ervan overtuigd dat het voorzitterschap precies dat heeft gedaan, en blijft doen, wat nodig is.
Na de mislukking van de Europese Raad van Brussel was er maar een realistische weg, namelijk de weg die het Ierse voorzitterschap heeft gekozen, de weg van de bilaterale besprekingen om na te gaan of de impasse kon worden doorbroken. Dat is een lastige weg, en de heer Roche en zijn collega’s kunnen dat ongetwijfeld aantonen met hun air miles. Onze Ierse collega's hebben echter een ware gave om verstandhoudingen te verbeteren - behalve uiteraard als het om rugby gaat - en we hopen dat hun ijverige pogingen vruchten zullen afwerpen. Wij hopen dat het voorzitterschap in zijn verslag aan de Europese Raad tot de conclusie kan komen dat alle delegaties bereid zijn om vóór de Europese verkiezingen het grondwettelijke verdrag te ondertekenen.
Om een dergelijke stap vooruit te kunnen zetten moet men natuurlijk bereid zijn om de oorspronkelijke onderhandelingsposities te verlaten. Toch blijft de Commissie van mening dat iets dergelijks haalbaar is en dat er nog tijdens dit voorzitterschap een grondwettelijk verdrag kan worden gesloten. Zoals de heer Roche al zei - zijn opmerking gaat niet altijd op in de politiek, maar in dit geval wel - zal de tijd niets veranderen aan de kernpunten en zal het met de tijd ook niet gemakkelijker worden om tot een oplossing te komen.
Een van de factoren die ons in dit standpunt sterken is de erkenning van het feit dat als de IGC dit jaar niet naar tevredenheid wordt afgerond de totstandkoming van een grondwet voor de Unie steeds verder in het verschiet zal komen te liggen. De impuls die de Conventie eraan heeft gegeven zal dan ongetwijfeld nog meer aan kracht verliezen en het debat over het Verdrag zal - dat is nu eenmaal de aard van de politiek - worden doorkruist door andere controverses. Daarbij denk ik aan kwesties die - hoe kan het anders - te maken hebben met bijvoorbeeld de financiële vooruitzichten. Geen enkele democraat mag of wil opzien tegen een hoop discussiëren, maar als wij de zaak duidelijk en strikt willen houden moeten wij er voor zorgen dat elke cruciale kwestie op haar eigen merites wordt beoordeeld.
De begrijpelijke wens om de IGC succesvol en voortvarend af te ronden mag er echter niet toe leiden dat wordt afgeweken van de koers die het Parlement en de Commissie hebben gevolgd ten aanzien van de inhoud van de Grondwet. Ik weet zeker dat de Commissie de mening van de meerderheid van dit Parlement verwoordt als zij benadrukt dat de ontwerptekst die door de Conventie is opgesteld niet mag worden afgezwakt.
We kennen allemaal de uitspraak: “liever geen grondwet dan een slechte grondwet”. Geen verstandig mens kan het daarmee natuurlijk oneens zijn, maar toch kan dit eigenlijk niet als het enige echte alternatief worden gezien. We lopen echt niet het gevaar dat er een slechte grondwet komt, want het is hoogst onwaarschijnlijk dat de IGC instemt met iets wat verderfelijk of zinloos is. Het echte gevaar is eerder dat de ontwerptekst van de Conventie zodanig wordt gewijzigd dat er ongemerkt bijna niets overblijft van de oorspronkelijke idealen en aantrekkelijke kanten van de Grondwet en dat ons de unieke kans om de Unie via deze Grondwet transparanter te maken en te ontwikkelen ontglipt. De vertegenwoordigers en, belangrijker nog, de burgers van de Europese Unie krijgen dan eerder problemen dan oplossingen voorgeschoteld.
Daarom moet de tekst die de Conventie heeft voorgesteld de basis voor de Grondwet blijven. Uiteraard zijn bepaalde punten voor verbetering vatbaar. Zo bleek bijvoorbeeld in de maanden voor de Europese Raad van Brussel dat het feit dat een voorgestelde wijziging op brede steun van de lidstaten kon rekenen niet noodzakelijkerwijs een stap in de verkeerde richting was, zoals sommigen toen leken te suggereren.
Ondertussen heeft de Commissie tot haar genoegen kunnen vaststellen - en ik beklemtoon dat wij hierbij uitdrukkelijk aan de belangen van de Unie denken - dat de meeste, zo niet alle, delegaties beseffen dat een onderscheid tussen stemgerechtigde en niet-stemgerechtigde commissarissen eenvoudigweg niet werkt. Daarom hopen we dat er geen variaties zullen worden voorgesteld op dit onpraktische en verdeeldheid zaaiende thema.
Uiteraard moeten het Parlement, de Raad, de Commissie en alle anderen zorgvuldig te werk blijven gaan. Zo was het Italiaanse voorzitterschap zeer behulpzaam door duidelijk te maken dat bepaalde teksten die in de laatste uren van de Europese Raad van december circuleerden - en die sommigen als van het voorzitterschap afkomstige compromissen beschouwden - geen officiële status hadden. De meeste van deze suggesties zouden toevallig ook onaanvaardbaar zijn geweest voor de Commissie, voor het Parlement of voor beide. We zijn ervan overtuigd dat het Ierse voorzitterschap, ongeacht het tijdstip van de dag of de nacht, op zijn bekende constructieve en precieze wijze te werk zal gaan.
Het Parlement weet precies welke controversiële kwesties er nog moeten worden opgelost. De Commissie heeft bij talloze gelegenheden duidelijk gemaakt dat volgens haar niet mag worden getornd aan het compromis dat de Conventie heeft bereikt ten aanzien van de ‘dubbele-hoedstatus’ van een EU-vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken, dat er niets mag worden veranderd aan de uitgebreide begrotingsbevoegdheden van het Europees Parlement en dat het aantal onder besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid vallende terreinen niet mag worden beperkt. De Commissie heeft ook naar voren gebracht dat volgens haar, zeker nu over enkele weken de uitbreiding van de Europese Unie tot 25 lidstaten zal worden beklonken, de praktische argumenten vóór uitbreiding van het toepassingsgebied van de besluitvorming met een gekwalificeerde meerderheid sterker zijn dan ooit.
Wat dit specifieke punt betreft, weet het Parlement wel dat volgens de Commissie het voorstel van de Conventie voor een dubbele meerderheid de beste manier is om besluitvorming met een gekwalificeerde meerderheid te definiëren. Daarin wordt ook rekening gehouden met de uitvoerbaarheid en de proportionaliteit. Het is duidelijk dat het in de uitgebreide Unie nooit gemakkelijk zal zijn om besluiten te nemen, omdat iedereen de gelegenheid moet hebben om zijn argumenten te laten horen. Als echter het bereiken van overeenstemming over de noodzakelijke besluiten extra wordt bemoeilijkt door het feit dat de drempel voor gekwalificeerde meerderheid heel hoog wordt gelegd en bijgevolg de aandacht vooral uitgaat naar het vormen van blokkerende minderheden en niet naar het bereiken van overeenstemming, dan heb je een recept in handen dat garant staat voor stagnatie, en daar is de Unie als geheel niet bij gebaat.
De Commissie blijft van mening dat een dubbele meerderheid van 50% van de lidstaten en 50% van de bevolking duidelijk en evenwichtig is. De Commissie heeft echter het door de Conventie voorgestelde compromis van 50% van de lidstaten en 60% van de bevolking geaccepteerd, hoewel ik moet zeggen dat volgens de Commissie een formule met 50% en 55% beter aansluit bij de doelstelling van een effectieve besluitvorming.
Welk compromis er uiteindelijk ook uit de bus komt, het is duidelijk dat de ontwerpgrondwet moet worden goedgekeurd en geratificeerd met een democratisch proces in de 25 lidstaten. Dat mag niemand vergeten. Een akkoord dat alles alleen maar ingewikkelder maakt en de uitgebreide Unie belet goed te functioneren, zal niet op veel steun kunnen rekenen in de parlementen en bij referenda. We weten zeker dat het voorzitterschap, de meerderheid van dit Parlement en talrijke regeringen en burgers dat goed begrijpen.
We wensen het Ierse voorzitterschap veel succes toe bij zijn niet-aflatende inspanningen om de belangen van een moderne Unie en haar burgers te dienen.
Poettering (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de Raadsvoorzitter, commissaris, dames en heren, om te beginnen wil ik namens onze fractie woorden van waardering en respect uitspreken aan het adres van de Raadsvoorzitter voor de wijze waarop het Ierse voorzitterschap zich van zijn taken kwijt. Ierland doet dit vol goede wil, doelgericht, discreet en effectief. Naar mijn mening laat dit voorbeeld zien hoe zelfs een land dat qua inwonertal niet tot de grootste landen behoort, toch een belangrijke politieke prestatie kan leveren. Mijnheer de Raadsvoorzitter, u zei dat u wilt proberen tijdens uw voorzitterschap de Intergouvernementele Conferentie tot een goed einde te brengen, en daar ben ik verheugd over. Ook wij hebben de indruk dat u als voorzitter van de Raad uw uiterste best doet.
Wij als Europese Volkspartij zijn blij dat er nu sprake is van vooruitgang, ook bij de nog onopgeloste kwesties en bij met name de dubbele meerderheid. Ook ik persoonlijk heb altijd van de Duitse regering geëist dat zij zich flexibel toont en concessies doet. Dit gebeurt nu en daarom wil ik ook nadrukkelijk mijn waardering hiervoor uitspreken. Echter niet alleen de Duitse regering, maar ook de andere regeringen moeten concessies doen. Daarom doen we er ook goed aan nu niet te spreken over wie wat verkeerd heeft gedaan of wie geen concessies heeft gedaan: we moeten alle regeringen oproepen compromissen te sluiten.
Dames en heren, er staat veel op het spel. Mijnheer de Raadsvoorzitter, u hebt, naar ik hoorde in de vertaling, gesproken over gevaren. Daarom is het zo belangrijk goed te beseffen wat wij kunnen bereiken met deze Grondwet. In de preambule en in het Handvest worden de Europese waarden omschreven. Tevens worden de functies en de taken van het Europees Parlement omschreven. Dat is een reuzenstap voor het Europees Parlement, de democratie en het parlementarisme in Europa.
De wetgevingsprocedure in de Raad zal transparanter worden, maar er zal geen wetgevende raad komen zoals wij hadden gevraagd. Volgens het voorstel van de Conventie zouden de staatshoofden en regeringsleiders bij de benoeming van de Commissie en de voordracht van een kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie rekening moeten houden met de uitslag van de verkiezingen voor het Europees Parlement. Dat is een enorme vooruitgang omdat de Europese burgers met hun stem in de Europese verkiezingen per slot van rekening ook invloed moeten kunnen uitoefenen op de samenstelling van de Commissie. Hoewel dit nu nog geen geldend recht is, eisen wij dat men zich daaraan reeds na de Europese verkiezingen van dit jaar houdt. Dit betekent dat de staatshoofden en regeringsleiders bij de voordracht van een kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie rekening moeten houden met de uitslag van de Europese verkiezingen. Dit is in overeenstemming met de beginselen van de democratie. Dit is een faire oplossing, een principiële zaak en geen partijpolitieke uitspraak. Mijnheer de Raadsvoorzitter, wij willen u op het hart drukken rekening te houden met de uitslag van de verkiezingen voor het Europees Parlement wanneer tijdens uw voorzitterschap een kandidaat wordt voorgedragen voor het voorzitterschap van de Commissie.
Dames en heren, vergeet u niet hoeveel inspanningen de Conventie zich heeft moeten getroosten om dit voorstel op tafel te kunnen leggen. Ik wil de twee vertegenwoordigers van het Parlement, de heren Hänsch en Brok, nogmaals nadrukkelijk bedanken voor het geweldige werk dat zij hebben verricht, evenals natuurlijk de voorzitter, de heer Giscard d'Estaing, en alle afgevaardigden van ons Parlement, de nationale parlementen en de regeringen die hieraan hebben meegewerkt. Dit mag nu niet mislukken.
Ik weet nog goed hoe de president van Frankrijk als voorzitter van de Europese Raad in december 2000 het Verdrag van Nice toelichtte. Aangezien wij toen kritiek leverden op het resultaat van Nice, was hij bereid water bij de wijn te doen. De Franse president legde de grondsteen voor de Conventie toen hij in zijn antwoord zei: "Wij moeten inderdaad overwegen een nieuwe hervormingsmethode in te voeren". Later is toen in Laken een besluit genomen en werd een begin gemaakt met de werkzaamheden die wij allen kennen. Dit mag niet verloren gaan.
Vanaf 1 mei vormen wij een Gemeenschap van 455 miljoen mensen. Wij hebben een duidelijk, stevig juridisch fundament nodig voor de Europese Unie van de toekomst, zodat we een eenheid kunnen blijven. In wezen gaat het bij de Grondwet om de afspraken die wij gemeenschappelijk maken over de methoden voor de vreedzame oplossing van belangenconflicten en geschillen. In wezen gaat het bij de Grondwet derhalve om een vreedzame toekomst voor Europa. Dat project mag niet mislukken.
Mijnheer de Raadsvoorzitter, ik wens u hierbij veel succes en hoop dat u nog tijdens uw voorzitterschap de vruchten hiervan mag plukken.
Barón Crespo (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de vice-voorzitter van de Commissie, dames en heren, het is nu tijd om de woorden broederschap, solidariteit en gelijkheid werkelijk inhoud te geven en voortgang te boeken met de Europese Grondwet.
De heeft die uitdaging aanvaard. Ik heb het Iers voorzitterschap voorgesteld - de Ieren zijn immers een volk van schrijvers en dichters - zich daarbij te laten inspireren door de woorden van een grote Europeaan, de Franse staatsburger Victor Hugo, die in de negentiende eeuw voorstelde de Verenigde Staten van Europa op te richten. Hij zei dat de toekomst veel omschrijvingen had: voor de zwakken is de toekomst het onbereikbare, voor de onversaagden het onbekende maar voor de moedigen een gelegenheid.
Ik geloof dat dit het moment is om op te treden. Volgens de Eurobarometer loopt het enthousiasme voor Europa thans in vrijwel al de landen van de Unie terug. Toch is 78 procent van de burgers voor een Grondwet, en dat geldt zelfs voor de Britten, van wie er 51 procent een Grondwet wil. Dat zijn interessante gegevens.
Ik vraag de Voorjaarsraad daarom dringend om de Intergouvernementele Conferentie weer op gang te helpen, of - beter nog - de stier bij de horens te vatten en ervoor te zorgen dat de staatshoofden en regeringsleiders nu eindelijk eens de lopende zaken afhandelen. Als ze enig besef hebben van het waarlijk historisch moment dat wij doormaken, is dat precies wat ze moeten doen.
Er zijn onderwerpen waarover nog steeds geen overeenstemming bestaat. Ik vind dat we moeten uitgaan van de overweging dat de macht in onze Unie moet worden uitgeoefend met meerderheidsstemmingen en niet gefrustreerd mag worden door blokkerende minderheden. Ik kan u, mijnheer de voorzitter, verzekeren dat u de steun van mijn fractie - en met name ook van mijn partij - heeft als het erom gaat mijn land uit de impasse te helpen, een einde te maken aan al het geruzie en een constructief debat te voeren. Dat is heel belangrijk: wij moeten kunnen werken met een dubbele meerderheid en een stemmenweging die ons in staat stelt te functioneren en vooruit te komen.
Andere belangrijke kwesties zijn - zeker voor het Parlement - het toepassingsgebied van de stemming met gekwalificeerde meerderheid en de evenwichtige verdeling van de wetgevende bevoegdheden, met inbegrip van de begrotingsbevoegdheden, tussen de Raad en het Parlement. De laatste voorstellen van het Italiaans voorzitterschap waren op dit punt een stap terug. Dit onderwerp is voor ons heel belangrijk en ik geloof dat het Parlement zich hierover duidelijk moet uitspreken. Wij zijn niet bereid een duidelijke stap terug te zetten enkel en alleen om de Grondwet goedgekeurd te krijgen.
Een ander belangrijk punt is dat op de informele bijeenkomst van de drie landen - die zoals zovele andere informele bijeenkomsten in Berlijn is gehouden - de vraag aan de orde is gekomen of er in de Commissie een bevoegde moet komen voor het economisch beleid, een soort minister van coördinatie. Het Parlement heeft er herhaaldelijk op gewezen dat er een verantwoordelijk economisch beheer moet worden gevoerd. We hebben een ontwerpgrondwet waarin sprake is van een minister van buitenlandse zaken, maar niet van een minister van economische zaken. Als we echt werk willen maken van de strategie van Lissabon, een strategie voor het creëren van banen en voor toekomstgerichte technologische infrastructuur, dan zullen we die strategie ook inhoud moeten geven. Er is geen enkele reden waarom de Intergouvernementele Conferentie dit niet in overweging zou kunnen nemen en een amendement op de Grondwet zou kunnen indienen.
Er bestaat ook nog steeds onenigheid over de financiële vooruitzichten. Wij vinden het juist dat de Commissie uitgaande van haar verantwoordelijkheidheden een voorstel heeft gedaan voor de financiële vooruitzichten. We kunnen met minder geen genoegen nemen, zeker niet nu we op het punt staan uit te breiden. Het Parlement heeft gezegd voorstander te zijn van 1,4 procent van het BBP. We zijn echter bereid geweest de Commissie te volgen, al geloof ik wel dat een dergelijke koehandel voor de toekomst niet veel goeds inhoudt.
Tot slot is mijn fractie, mijnheer de Voorzitter, het er helemaal mee eens dat rekening wordt gehouden met de uitslag van de Europese verkiezingen, die wij natuurlijk allemaal graag willen winnen We hebben hier hoe dan ook te maken met één fundamenteel gegeven, en dat is dat er in het Europese politieke landschap geen enkele partij alleenheerser zal zijn. Als we bij de voordracht van een Commissievoorzitter de parlementaire beginselen willen volgen, moeten wij consequent zijn.
In een parlementair systeem gaat het eerst en vooral om meerderheidsvorming, en dat doe je op basis van een programma. Het heeft dus geen zin, mijnheer Poettering, om nu reeds veto’s uit te spreken. Wij willen de verkiezingen winnen en daarna zijn wij bereid een Europees gezinde en progressieve coalitie te vormen. Nu wil ik graag weten in hoeverre u daartoe bereid bent.
Watson (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de Voorjaarstop zal vooral in het teken staan van de economische hervormingsagenda, en terecht. Het is echter toch een tikkeltje vreemd dat over de toekomst van Europa wordt gesproken terwijl de ontwerpgrondwet, die juist bedoeld is om die toekomst gemakkelijker te maken, in de Raad blijft liggen. De liberaal-democraten en hervormers in dit Parlement zijn verheugd over de intensieve besprekingen die het voorzitterschap momenteel voert. De signalen uit de meeste hoofdsteden duiden erop dat het voor de lidstaten niet al te moeilijk moet zijn om elkaar tegemoet te komen. Mijnheer de fungerend voorzitter, we vragen u dringend door te gaan met uw pogingen om de patstelling in de IGC te doorbreken en ervoor te zorgen dat Europa vóór de Parlementsverkiezingen van juni een grondwet krijgt.
Ik wil u, mijnheer de fungerend voorzitter, ook graag bedanken voor het feit dat u bent afgeweken van uw tekst. Voor uw uitspraak dat het mogelijk moet zijn “om overeenstemming te bereiken gedurende proces dat moet uitmonden in een eindresultaat” zou geen enkele ambtenaar in het Justus Lipsius-gebouw zich hoeven te schamen.
Met uw uitspraak dat politieke wil het sleutelwoord is slaat u echter de spijker op de kop.
De potentiële problemen van een EU met 25 lidstaten zijn pijnlijk duidelijk. Zonder institutionele hervormingen kan deze Unie niet doelmatig functioneren. Het is tijd om niet langer te doen alsof het leven wel op een of andere manier zal doorgaan, ook als de IGC mislukt. Vergeet de kwalijke Poolse slogan “Nice of de dood”: voor een uitgebreid Europa Nice dedood.
Ik vind het net als de Commissie zorgwekkend als er zoveel aan de ontwerpgrondwet wordt gesleuteld. Sommige Europese leiders spelen tijdens het uur van de waarheid poker met de toekomst van Europa. Het is tijd om onze kaarten op tafel te leggen: dat geldt voor regeringen, burgers en parlementsleden. Willen we een krachtiger, geloofwaardiger Europa binnen de grenzen en daarbuiten? Willen wij integratie waar nodig? Willen we dat de voorzitter van de Commissie een Europese topspeler is die over partijgrenzen heen steun kan afdwingen? De liberaal-democraten en hervormers twijfelen niet aan het antwoord op die vragen: ja, ja en nog eens ja!
Ik vind het jammer dat Europees links, dat ons ooit in de persoon van Jacques Delors een bezielende leider heeft gegeven, nu zo weinig overtuiging laat zien als het gaat om de toekomst van ons continent. De club van de heer Poettering lijkt drukker bezig om de volgende voorzitter van de Commissie tot politieke speelbal te maken dan dat zich te bekommeren om de inhoud van zijn of haar programma. Wilfried Martens mag gerust zeggen dat de PPE-DE “onverzettelijk pro-Europees” is: ik vind u, mijnheer Poettering; eerder pro-Europees! Spreekt u namens uw gehele fractie of slechts een deel ervan?
De Europese Raad moet zich ook buigen over de externe betrekkingen van Europa. Het is nu eenmaal een feit dat Europa een krachtigere stem in de wereld heeft als het met één enkele stem spreekt. Daarom doe ik, mijnheer de fungerend voorzitter, een beroep op u. Gisteravond zijn vijf van de negen Britten die gevangen zaten in Guantanamo Bay, naar het Verenigd Koninkrijk teruggestuurd. Zelfs als Brits staatsburger beschouw ik dit niet zozeer als een overwinning voor Groot-Brittannië, maar als een verlies voor Europa, want als de Raad het Europees belang boven dat van bilaterale akkoorden had gesteld, hadden we misschien een eendrachtiger en principiëler standpunt kunnen innemen. We hadden moeten aandringen op de vrijlating van alle Europese gevangenen in Guantanamo Bay.
Ik vraag het voorzitterschap om op te komen voor de waarden van onze Unie en tijdens de topontmoeting met de VS namens heel Europa de kwestie van de overige gevangenen in Guantánamo Bay ter sprake te brengen.
We moeten nu als continent één lijn trekken, want anders vallen we uiteen. De pro-Europese krachten in de regeringen en in dit Parlement moeten hun standpunten overtuigend naar voren brengen. Wij hebben namelijk behoefte aan een nieuwe grondwet, aan nieuwe geloofwaardigheid en nieuw zelfvertrouwen, en wel nu.
Wurtz (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de Europese Raad zal de impact van de strategie van Lissabon moeten beoordelen. Hij zou er echter goed aan doen de les ter harte te nemen die mijns inziens te leren valt uit het document dat hij van de Commissie heeft ontvangen. Daarin wordt namelijk bevestigd dat er onverenigbaarheid bestaat tussen het buitensporige liberalisme dat het huidige beleid van de Unie kenmerkt en een modern maatschappijmodel dat streeft naar het bevorderen van de menselijke vermogens zonder elitevorming of afvallers. Ik kan de heer Kinnock evenwel geruststellen: het document van de Commissie kijkt wel uit om uit de vier jaar van de strategie van Lissabon dergelijke conclusies te trekken, maar uit zijn wijdlopige formuleringen en understatements spreekt overduidelijk de gêne van de auteurs over de balans die ze tegen wil en dank moeten opmaken.
Lissabon had volledige werkgelegenheid in 2010 als doelstelling geformuleerd voor de Unie. Hoe staat het daarmee? De werkgelegenheid heeft redelijk goed standgehouden, valt te lezen in het document, dat zelfs het kostelijke neologisme “uitgestelde verbetering van de arbeidsmarktsituatie” bevat, alvorens zich bij de bittere waarheid neer te leggen: “voor de eerste keer in tien jaar is in 2003 de werkgelegenheid in de eurozone met per saldo ongeveer 200.000 arbeidsplaatsen teruggelopen en in 2004 zal het werkloosheidscijfer naar verwachting licht blijven stijgen”.
In Lissabon had de Unie tevens de ambitie geformuleerd om op zo kort mogelijke termijn de meest concurrerende en meest dynamische kenniseconomie ter wereld te worden. Wat zegt de tussenbalans van de Commissie daarover? Ik citeer: “Dankzij de dynamische strategie van Lissabon is op enkele terreinen ontegenzeggelijk vooruitgang geboekt, waardoor een begin kon worden gemaakt met de noodzakelijk overgang naar een concurrerende kenniseconomie, enzovoort.” Vervolgens komen de wrede feiten: na vier jaar strategie van Lissabon, en ik citeer de Commissie, “bedraagt het aantal jongeren dat het schoolsysteem zonder diploma verlaat in 2003 meer dan 18%, en 17,2% van de Europese jongeren van 15 jaar beschikt niet over de vereiste basisvaardigheden - lezen, schrijven, rekenen”. En dat zegt de Commissie zelf. Aan deze wrede constatering wordt toegevoegd: “De daling van de wereldwijde investeringen door overheid en bedrijfsleven gaat ten koste van de door de strategie van Lissabon vastgestelde prioriteitsgebieden, zoals onderzoek, innovatie, onderwijs en opleidingen”. Het document van de Commissie stelt een nieuwe en gedurfde definitie voor van een ander stokpaardje van de strategie van Lissabon: “duurzame ontwikkeling begint een plaatsje te krijgen in de beleidsvorming”. [...] Zo hebben meerdere lidstaten een begin gemaakt met het hervormen van hun pensioenstelsel om de vergrijzingsproblematiek het hoofd te bieden”. Als dat duurzame ontwikkeling is, dan zit de Raad waarschijnlijk vol milieufreaks.
Na deze moeizame diagnose komt de Commissie met haar oplossingen: het liberale model heeft gefaald, leve het liberale model! Dat lijkt het motto. Zo is de Commissie van mening dat het “onontbeerlijk is een krachtig concurrentiebeleid te blijven hanteren in de interne markt”. Verder moeten we, aldus de Commissie, het Stabiliteitspact naleven, de hervormingen van het pensioenstelsel en de gezondheidszorg voortzetten, het milieubeleid winstgevend maken en zelfs voorrang geven aan studies en opleidingen die het meest lucratief zijn.
Hoeveel sociale en politieke crises moet dit koppige liberalisme echter nog teweegbrengen voordat een sprankje zelfkritiek zich meester maakt van de leiders van de Unie? Het Europese idee valt alleen nog te redden door eenduidig te breken met deze nietsontziende ideologie die mensen opoffert en tot wanhoop drijft. De tijd is rijp voor een nieuwe lente in Europa, te beginnen bij de Europese Raad dit voorjaar. 
Voggenhuber (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de Raadsvoorzitter, ergens in Parijs staat een reusachtig bord waarover de voorzitter van de Conventie, de heer Giscard d’Estaing, waakt. Op de laatste dag van de Conventie stond dit bord vooraan in de zaal. Alle leden van de Conventie hebben hun naam hierop geschreven en met hun handtekening verklaard akkoord te gaan met de ontwerpgrondwet van de Conventie.
Gisteren heb ik de heer Giscard d'Estaing gevraagd dat bord aan ons te geven. Ik stel voor dat we het bord voor in de vergaderzaal van de volgende top van de staatshoofden en regeringsleiders plaatsen. Sommige van hen kunnen zich namelijk helemaal niet meer herinneren dat hun eigen persoonlijke vertegenwoordigers hebben deelgenomen aan dit constitutionele proces en dat zij de voorstellen van de Conventie hebben bekrachtigd met hun handtekening. Misschien herinneren de staatshoofden en regeringsleiders zich dan bovendien nog wat de Conventie was en welke prestaties zij heeft geleverd.
Momenteel worden wij met twee grote problemen geconfronteerd: de Conventie kan haar voorstellen niet zelf verdedigen, en met het einde van de Conventie hebben ook de Europese parlementen geen plaats meer waar zij met elkaar kunnen overleggen en samen de parlementaire en democratische dimensie van de Grondwet kunnen verdedigen.
Het tweede grote probleem, mijnheer de Raadsvoorzitter, is dat de Conventie openbaar was. De Intergouvernementele Conferentie is weer die clandestiene, discrete, geheime bijeenkomst van onze nationale vorsten, die op een feodale wijze werken aan de ontwikkeling van de Europese Grondwet, waarvoor uit de aard der zaak de parlementen verantwoordelijk zijn. Daarom zou het een goede zaak zijn, en zou het de regeringen sieren als zij zoveel respect zouden hebben voor de parlementen, voor de grondwetgevers van Europa, dat zij bij hun beraadslagingen niet slechts een enkel criterium laten gelden.
De Conventie had eenvoudige doelstellingen: democratie, bevoegdheden en de positie van Europa in de wereld. Welke criteria hanteren de regeringen in hun 320 voorstellen die wij tot nu toe hebben ontvangen? Slechts één: meer macht voor de regeringen. Dat is hun enige criterium. Alle 320 voorstellen hebben slechts één noemer: niet meer sociaal Europa, niet meer democratie, niet meer grond- en burgerrechten, niet meer parlementarisme, niet meer bevoegdheden voor Europa, maar slechts één criterium: meer macht voor de regeringen. Of dit het democratisch evenwicht verstoort, in strijd is met het republikeinse gedachtegoed of de parlementen berooft van hun macht, interesseert hen niet.
Wie zeer verontrust is, kan een tweede criterium ontdekken, het nationalisme. De hele Intergouvernementele Conferentie is vervuld van een geest die wij niet meer willen, Europees nationalisme. Bovendien is de combinatie van meer macht voor de regeringen en nationalisme het grootste gevaar voor Europa.
Ik bewonder u, dames en heren, om uw zachtmoedigheid. Om de vier weken dienen wij als Parlement de volgende resolutie in: "Beste Intergouvernementele Conferentie, krijgen we naast de macht voor de regeringen alstublieft ook democratie, krijgen we ook grond- en burgerrechten en parlementarisme naast de macht voor de regeringen?". Dit doen wij echter niet goed. Ze horen ons niet. Er verandert niets. Vijf maanden! Zestien maanden lang hebben wij met 105 personen gewerkt aan een Grondwet voor Europa. Wat hebben 25 landen gedaan in vijf maanden? Ze hebben er een puinhoop van gemaakt.
Mijnheer de Voorzitter, ik dank u voor uw geduld. Misschien kunt u ervoor zorgen dat dit bord, dat ooit historische betekenis zal hebben, vooraan in de vergaderzaal van de Raad wordt aangebracht, ter herinnering aan het feit dat het om Europa gaat.
Collins (UEN ).
   - Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen mijn welgemeende dank aan de fungerend voorzitter voor de zeer open, oprechte en duidelijke presentatie die hij vanmorgen heeft gehouden. Hieruit blijkt duidelijk het respect dat hij voor het Parlement heeft en daarvoor betuig ik hem mijn dank. Ik bedank ook de vice-voorzitter van de Commissie, de heer Kinnock, voor zijn felicitaties en voor zijn goedheid om Ierland succes toe te wensen bij het veroveren van de Triple Crown, met name na de sensationele overwinning van de Ieren in het Twickenham-stadion afgelopen weekend.
Tijdens de Voorjaarstop zullen twee zaken centraal staan: in de eerste plaats zal er een omvangrijk pakket nieuwe EU-wetgevingmaatregelen worden voorgesteld, dat de Europese Unie concurrentiekrachtiger moet maken, en in de tweede plaats zal de stand van zaken worden besproken met betrekking tot de onderhandelingen over een nieuw EU-Verdrag. 
Een sterke, concurrerende en stabiele economie is essentieel om de burgers van Europa duurzame groei en meer levenskwaliteit te bieden. We moeten de strategie van Lissabon een sterkere impuls geven en ervoor zorgen dat de Unie tot 2010 tot de meest concurrerende kenniseconomie ter wereld is uitgegroeid. Voor het scheppen van meer en betere banen in Europa moeten we een breed pakket beleidslijnen op EU-niveau doorvoeren. Naar verluidt heeft de interne markt alleen al in de afgelopen tien jaar meer dan 2,5 miljoen banen opgeleverd. We moeten het Groei-Initiatief, dat bedoeld is meer investeringen te bezigen in de Europese energie- en vervoersnetwerken, volledig uitvoeren. Dit initiatief moet er ook voor zorgen dat tot 2010 het investeringsdoel van 3 % van het bruto binnenlands product voor onderzoek en ontwikkeling binnen de EU wordt gehaald. Alle nieuwe EU-wetgeving moet streng worden getoetst op de impact die zij heeft op ondernemersschap en concurrentievermogen. Het actieplan inzake financiële diensten moet worden uitgevoerd, zodat er in 2005 een geïntegreerde markt van financiële diensten in de Unie tot stand komt. Ook moet er binnen de Unie een communautair octrooistelsel worden gerealiseerd.
De Unie kan alleen de beste kenniseconomie ter wereld worden als zij volop gebruik maakt van de nieuwe, zich ontwikkelende informatietechnologieën. Het actieplan e-Europa 2005 is bedoeld om breedbandverbindingen op scholen te bevorderen, zodat scholieren snelle toegang tot internetdiensten hebben en hun vaardigheden op dat gebied beter kunnen ontwikkelen. Ik vind absoluut dat de voordelen van de informatiemaatschappij zowel in de steden als op het platteland en in alle regio's van de Unie beschikbaar moeten zijn.
De fungerend voorzitter van de Raad, premier Bertie Ahern, zal tijdens deze bijeenkomst verslag doen van de stand van zaken in de onderhandelingen over het nieuwe EU-Verdrag. De heer Ahern heeft het onderhandelingsproces met de anderen EU-regeringen versneld om de besprekingen over de kernpunten een krachtige impuls te geven.
We weten allemaal dat een nieuw EU-Verdrag onontbeerlijk is als we de Europese Unie willen moderniseren en effectiever willen laten functioneren als Gemeenschap van 25 lidstaten. Binnen dit proces moet ook de rol van de kleinere lidstaten worden verankerd. De kleine lidstaten moeten binnen ongeacht welk toekomstig, nieuw institutioneel kader worden beschermd. Het is nooit gemakkelijk om een akkoord te bereiken en daarom kost het tijd om een nieuw Europees Verdrag tot stand te brengen. Deze onderhandelingen mogen echter niet de aandacht afleiden van één bijzonder feit, namelijk dat de uitbreiding van de Unie op 1 mei 2004 plaatsvindt. 
Bonde (EDD ).
   - Mijnheer de Voorzitter, beste Ieren, gefeliciteerd met de overwinning in de rugbywedstrijd tegen Engeland, maar denk erom: het gaat er niet om van de burgers in de EU te winnen. Die moeten zelf beslissen. In plaats van in Ierland en Denemarken een revanche te organiseren als wij ons tegen een nieuw verdrag uitspreken, zou het voorzitterschap de Top van Brussel beter kunnen gebruiken om te zeggen: wij ondertekenen geen nieuwe EU-Grondwet als deze niet in elk land met een referendum wordt goedgekeurd.
De fractie van Europa van Democratieën in Diversiteit zal de kiezers aanraden te bedanken voor een Grondwet die de EU wetgevende bevoegdheden op 15 nieuwe terreinen zal geven in plaats van de EU af te bakenen tot grensoverschrijdende kwesties, die het vetorecht op circa 40 terreinen zal afschaffen in plaats van het laatste woord aan de kiezers en gekozenen te geven, en die erkenning zal verlangen van het primaat van de EU-grondwet boven de nationale grondwetten in plaats van de grondwetten van de lidstaten te respecteren. Wij waarschuwen met name voor het feit dat de premiers de Grondwet kunnen wijzigen zonder de kiezers te raadplegen.
Gebruikt u de Top van Brussel om te besluiten dat de Grondwet in alle EU-landen onderwerp moet zijn van een debat en een referendum voordat hij in werking kan treden. Waarom zou je de ontwerpgrondwet niet samen met de verkiezingen voor het Europees Parlement van juni kunnen voorleggen aan een raadgevend referendum? Dan kunnen we gezamenlijk over onze mogelijke gemeenschappelijke toekomst discussiëren en vertegenwoordigers kiezen overeenkomstig onze kijk op de grondwet. Dan kunnen we zelf uitmaken of we meer macht van kiezers en gekozenen in de lidstaten aan ambtenaren en ministers in de EU willen overdragen.
En dan nog een vraag: zou het voorzitterschap willen meedelen wat er in de geheime onderhandelingen over de Grondwet gebeurt? Wie zijn daarbij? Wie worden er buiten de deur gehouden? Wie waren bijvoorbeeld in Berlijn aanwezig? Is het voorzitterschap volledig geïnformeerd? Is er overeenstemming over de grote lijnen van een compromis, dat zal worden voorgelegd zodra Chirac de tijd rijp acht?
Tot besluit een kleine opmerking aan het adres van de heer Watson: als het Verdrag van Nice de dood voor de uitbreiding is, waarom doet de liberale fractie dan een dergelijke aanbeveling? 
Berthu (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, aan de vooravond van de Europese Raad gehouden opiniepeilingen wijzen uit dat de meeste ondervraagden voorstander zijn van een Europese Grondwet, zoals de heer Barón Crespo al zei. Daar moet echter volledigheidshalve wel aan worden toegevoegd dat deze mensen niet het minste benul hebben van de juridische definitie van een grondwet, noch van de precieze inhoud van de op stapel staande Grondwet. We kunnen daar dus uit opmaken dat men voorstander is van een verduidelijking van de relaties tussen de Unie en haar leden zijn, maar dat is dan ook alles.
Als wij dit in het achterhoofd houden en uitgaan van hetgeen de Raad en de Commissie daarstraks hebben gezegd, evenals van de verklaringen die de heer Giscard d´Estaing gisteren in de Commissie constitutionele zaken heeft afgelegd, zien we onmiddellijk dat er zich een federalistische strategie aftekent, een strategie die volgens mij echter nergens toe kan leiden. We kunnen deze als volgt beschrijven: net voor de Europese verkiezingen wordt een compromis over de hoofdlijnen, aangekondigd; dit maakt een positieve indruk op de kiezer, die gaat stemmen zonder echt te hebben gediscussieerd over een geschreven tekst, en tot slot, als de uitkomst van de verkiezingen gunstig genoeg uitpakt voor de voorstanders van de Grondwet volgt dan de aankondiging dat deze verkiezingen de waarde hebben van een raadpleging en dat deze raadpleging ieder referendum overbodig maakt. Deze strategie komt neer op het ontlopen van het democratische debat, juist nu we beweren - paradoxaler kan niet - dat de oude Monnet-methode afgedaan heeft wegens onvoldoende transparantie.
De Europese verkiezingen mogen niet in de plaats komen van een referendum. In de verkiezingen komen zoveel verschillende thema´s aan bod dat het resultaat noodzakelijkerwijs te verwarrend is om daar zinvolle conclusies aan te verbinden. Als de staatshoofden het net voor de Europese verkiezingen echt eens zouden worden over een tekst die voortborduurt op de tekst van de Conventie - wat ik niet hoop, want daarin wordt een te star model voor het uitgebreide Europa voorgesteld - dan is de enige oplossing, in Frankrijk tenminste, een referendum. 
Brok (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de Raadsvoorzitter, commissaris, naar mijn mening heeft de Raadsvoorzitter een essentieel punt genoemd toen hij in zijn toespraak zei dat, als wij nu de goedkeuring van de Grondwet vertragen, het later zeer moeilijk zal zijn om alsnog ons doel te bereiken. Dat is terecht. Dan zal immers het collectieve geheugen verloren zijn verdwenen; dan zullen anderen aan het stuur staan en dan zal het na anderhalf jaar nagenoeg onmogelijk zijn om een project nieuw leven in te blazen. Ik denk dat het Ierse voorzitterschap er daarom tot nu toe goed aan heeft gedaan om in tal van bilaterale gesprekken na te gaan of overeenstemming bereikt kan worden.
Met de heren Hänsch, Duff en anderen heb ik de afgelopen maanden veel hoofdsteden bezocht. Wij hebben de indruk dat iedereen het grondwettelijk proces wil afsluiten. Er is maar een punt waarover wij geen overeenstemming hebben kunnen bereiken. Naar mijn mening worden echter degenen die tegen een akkoord zijn steeds minder talrijk. Daarom, en omdat het later alleen maar moeilijker wordt, moeten wij het Iers voorzitterschap ertoe aanmoedigen om op 25 maart tijdens de top een voorstel te doen voor de bijeenroeping vóór 1 mei van een buitengewone top, waarop dan een besluit kan worden genomen. 
Als wij dat niet doen, lopen wij het risico dat wij de link tussen uitbreiding en meer efficiëntie in de Europese Unie moeten opgeven, dat wij moeten afzien van ons streven om met de Grondwet de Europese Unie een waardeoriëntatie en de burgers meer macht te geven, de burgers die via de verkiezingen voor het Europees Parlement de voorzitter van de Commissie kunnen kiezen en via het Handvest van de grondrechten rechten op onder meer bescherming kunnen krijgen.
Ik vind dat wij dit doel ook niet in gevaar mogen brengen door te blijven hameren op de mythe van het cruciale verschil tussen grote en kleine lidstaten. Ik ben al vierentwintig jaar lid van dit Parlement en heb nog nooit meegemaakt dat in de Raad of in het Europees Parlement werd gestemd uitgaande van de lijn: groot tegen klein. Er wordt gestemd op basis van belangen: wijn producerend of geen wijn producerend, enzovoorts. Dat is de werkelijkheid, en daarom zou die mythe ons niet mogen beletten een besluit te nemen. De regeringsleiders moeten duidelijk uitkomen voor hun verantwoordelijkheid en mogen zich niet daarachter verschuilen.
Daarom wil ik één ding duidelijk zeggen: wij hebben de werkelijk unieke kans om met deze Grondwet een echt verenigd Europa te vormen, een Europa van gelijkwaardige naties en staten. Als die Grondwet mislukt, valt Europa weer uiteen in groepen met verschillende snelheden en grenzen. Dat zal weliswaar niet onmiddellijk gebeuren maar wel geleidelijk. Dat is de verantwoordelijkheid van de 25 staatshoofden en regeringsleiders, en zij moeten die op zich nemen.
Staat u mij toe slechts nog één punt ter vergelijking te noemen. In mijn land heeft in 1848 een bijeenkomst plaatsgevonden in de Pauls-kerk, die een democratische grondwet heeft opgesteld en een democratisch Duitsland mogelijk gemaakt zou hebben. De koning van Pruisen weigerde die grondwet en de kroon van een democratisch Duitsland aan te nemen. Wij weten zeer goed welke gevolgen dit heeft gehad voor de geschiedenis van mijn land en van Europa. De staatshoofden en regeringsleiders zijn de monarchen van nu. Ik hoop dat zij niet dezelfde historische fout begaan als de koning van Pruisen in 1848.
Napolitano (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijns inziens moeten wij een duidelijke en krachtige eis stellen aan de komende Europese Raad: wij moeten eisen dat de vraagstukken in verband met de Intergouvernementele Conferentie, oftewel de ontwerpgrondwet, op transparante en voor de publieke opinie, de burgers en dus het Europees Parlement begrijpelijke wijze worden behandeld. Ziet u, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, wij hebben - en ik meen dit te mogen zeggen namens heel de Commissie constitutionele zaken die hier lang over heeft gesproken - alle waardering voor de vastberadenheid en discretie van het Iers voorzitterschap, maar het is een feit dat wij al drie maanden lang in het duister tasten. Na de zestien maanden van grote transparantie in de Conventie zitten wij nu in het donker. U sprak over een reeks belangrijke institutionele en niet-institutionele vraagstukken waar het Iers voorzitterschap zich over moet buigen. Wat zijn dat voor vraagstukken? Wie heeft ze aan de orde gesteld? Welke regeringen en hoeveel? Dat weten wij niet. U hebt uiting gegeven aan uw goed vertrouwen - en ook daar heb ik waardering voor - en gezegd dat over de meeste van deze vraagstukken vrij gemakkelijk een consensus kan worden bewerkstelligd. Wij kunnen nu echter alleen maar gissen. Wat de meest bekende vraagstukken betreft - de enige waar openlijk over is gesproken - is voor ons uiterst belangrijk wat gisteren nog door voorzitter Giscard d’Estaing in onze commissie werd gezegd, namelijk dat het criterium van de dubbele meerderheid voor de berekening van de gekwalificeerde meerderheid niet op de helling wordt gezet. Bovendien heeft voorzitter Giscard d’Estaing erop aangedrongen dat niet wordt getornd aan enerzijds de percentages voor de dubbele meerderheid en anderzijds de omvang van de gebieden waarop met gekwalificeerde meerderheid kan worden besloten. Aangezien u het had over stukken die u kort voor de Raad van december van het Italiaans voorzitterschap had gekregen, wil ik u eraan herinneren dat, wat ons betreft, die documenten in velerlei opzicht een grote, en voor het Parlement ook onaanvaardbare stap achteruit zijn.
Tot slot hebt u een grote waarheid verkondigd toen u erop wees dat politieke wil de sleutel is om snel een akkoord te bereiken. Wij hopen dat de staatshoofden en regeringsleiders zich bewust zullen zijn van het belang en de ernst van dit moment voor de Unie. Als de grondwet niet wordt aangenomen zal dat een stap in het duister zijn voor de Europese Unie. Als echter na de komende top er nog steeds barricades liggen op de weg naar de grondwet, zullen de gevolgen - waarvoor niet veel fantasie nodig is - niet uitblijven, en dan zullen het Parlement en de burgers duidelijk moeten weten hoe de standpunten en verantwoordelijkheden van de verschillende regeringen liggen.
Duff (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag vier voorstellen willen doen waarmee de IGC met succes zou kunnen worden afgesloten. We moeten de formule voor een gekwalificeerde meerderheid wijzigen. We moeten zowel het aantal landen voor een meerderheid als de bevolkingsdrempel voor een blokkerende minderheid verhogen. Dat zal bij de kleinere landen in goede aarde vallen en door de grotere landen niet met argusogen worden bezien, als zij tenminste daadwerkelijk de weg willen vrijmaken voor een besluit van de Raad. Een redelijk evenwicht waarvoor de grootste steun lijkt te bestaan is 55-55.
Ten tweede moet de IGC het vaste aantal Commissieleden uit de Grondwet schrappen. Dit college moet volgens vraag en aanbod kunnen groeien en slinken, zoals iedere andere nationale overheid. Ook moeten we het toerbeurtsysteem op basis van gelijkheid loslaten. Laten we eerlijk zijn: het is zeer onwaarschijnlijk dat Frankrijk niet in de Commissie zal zijn vertegenwoordigd. De heer Giscard d'Estaing geeft zelf ook toe dat de formule die de Conventie heeft opgesteld voor de Commissie niet bepaald het meest glorieuze resultaat is dat wij hebben bereikt, en commissaris Kinnock is het daar kennelijk mee eens.
Ten derde moet de IGC op topniveau worden bijeengeroepen, en het liefst nog vóór 1 mei, zodat er een echt Europees politiek debat kan worden gehouden. Tot dusver is daar helaas nog niets van gekomen.
Ten vierde en ten laatste moeten onze leiders de moed vinden om Europa politiek vorm te geven. Anders zullen zij als domme lafaards in de geschiedenisboeken terechtkomen. 
Figueiredo (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, we weten allemaal dat de Europese Unie met ernstige sociale en economische problemen te kampen heeft en dat de burgers in de meeste landen hun vertouwen beginnen te verliezen. Dat geldt zeker voor mijn land, Portugal, waar de werkloosheid gestaag toeneemt. Het land maakt een economische recessie door en de kloof met het gemiddelde inkomen in de Europese Unie wordt steeds wijder. De Commissie blijft met betrekking tot overheidstekorten echter vasthouden aan haar beleid. Het is nu juist van het grootste belang dat het beleid dat tot deze situatie heeft geleid wordt omgegooid. De Commissie en de Raad zullen dus een antwoord moeten formuleren op de volgende drie problemen, die volgens mij de kern van de zaak raken.
Eén: zijn de Raad en de Commissie bereid om met onmiddellijke ingang de nodige wijzigingen aan te brengen in de richtsnoeren voor het economisch en monetair beleid en het Stabiliteitspact te vervangen door een sociaal en werkgelegenheidspact, overeenkomstig de doelstellingen van volledige werkgelegenheid, economische ontwikkeling en sociale en economische cohesie, en om aldus te zorgen voor meer openbare investeringen, voor meer en betere banen en meer sociale insluiting?
Twee: gaan de Raad en de Commissie er bij de Centrale Bank op aandringen de rentevoet te verlagen ter bevordering van het economische herstel en de uitvoer? Meer uitvoer is voor landen met een zwakke economie, zoals Portugal, van cruciaal belang.
Drie: zijn de Raad en de Commissie bereid de liberaliseringen stop te zetten, de strategie van Lissabon te herzien en een diepgaande analyse uit te voeren van de gevolgen die deze strategie tot nu toe teweeg heeft gebracht in de verschillende economische en sociale sectoren? Ik denk daarbij vooral aan werkgelegenheid, de kwaliteit en algemene toegankelijkheid van diensten, de mate van tevredenheid bij de gebruikers van deze diensten en de democratisering van het management en het functioneren ervan. Bij die analyse zal ook rekening moeten worden gehouden met de problemen waarmee de meeste nieuwe lidstaten te kampen hebben.
Zonder dit soort maatregelen kan er geen beleid voor economisch herstel gevoerd worden. De vraag zal op korte en middellange termijn immers gestimuleerd moeten worden. Het gaat er dus om werk en productiviteit weer de plaats te geven die ze toekomt bij het ontwikkelen van de economie, het scheppen van banen en het bevorderen van de sociale cohesie, één en ander op basis van nationale en communautaire investeringen, met name in de meest elementaire infrastructuur: onderwijs, beroepsopleiding, onderzoek en innovatie, milieubescherming en steun voor kleine en middelgrote bedrijven.
Dat zijn de werkelijke prioriteiten, en onze burgers hopen op deze vragen een antwoord te krijgen vóór ze op 13 juni voor de Europese verkiezingen naar de stembus zullen gaan. 
Maes (Verts/ALE ).
   - Voorzitter, mijnheer de Raadsvoorzitter, voorstanders van de uitbreiding en verdieping van Europa hebben vandaag één gemeenschappelijke zorg of zouden die toch moeten hebben: hoe kan worden voorkomen dat het uitgebreide Europa vastloopt? Hoe kan worden voorkomen dat het een moeras wordt van besluiteloosheid? Europa is altijd een bron van hoop geweest voor de burgers. Zelfs de regeringen, die regelmatig problemen niet opgelost krijgen, wijzen naar Europa als de plaats vanwaar de oplossingen moeten komen. Vandaag de dag boezemt Europa evenwel vrees in. De werkloosheid neemt toe en de mensen vrezen dat het met de uitbreiding nog erger zal worden. De lidstaten, of ze nu groot zijn of klein, kunnen dit probleem niet alleen aan. Beslissingen moeten worden genomen op Europees niveau, om impulsen mogelijk te maken voor echte economische opleving en voor een echte verhoging van de tewerkstellingsgraad. Tegelijkertijd moeten de lidstaten op die manier een efficiënt antwoord bieden op de globalisering. Daarom is het hun verdomde plicht om te zorgen dat er een grondwet komt. Het is niet moeilijk om aan 14-jarigen of aan 70-jarige gepensioneerden uit te leggen dat wij een grondwet nodig hebben. Waarom is het dan zo moeilijk voor onze regeringsleiders de moed op te brengen deze grondwet in de praktijk te realiseren? 
Ribeiro e Castro (UEN ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, beste collega’s, ik wil me graag aansluiten bij de opmerkingen die de heer Poettering aan het begin van zijn interventie heeft gemaakt en het Iers voorzitterschap gelukwensen met al hetgeen het tot stand heeft gebracht. Het heeft laten zien dat ook kleine landen veel vermogen, en dat toont aan dat het niet juist is het roterend voorzitterschap af te schaffen.
Ik kan me ook vinden in de woorden van Victor Hugo die de heer Barón Crespo heeft aangehaald: de toekomst is aan de moedigen. Ik vergelijk de constructie van Europa vaak met het tijdperk van de ontdekkingen. Camões, een groot Portugees dichter uit de zestiende eeuw heeft gezegd dat we toen “over nooit eerder bevaren zeeën voeren”. Die openheid, die durf, die drang naar avontuur: dat is wat we nu nodig hebben.
We moeten er echter ook zorg voor dragen dat ons schip niet omslaat. De bemanning moet goed geïnformeerd en gemotiveerd zijn: anders slaan ze aan het muiten. Ik vind het daarom ietwat zorgwekkend dat er nu - na een periode van geheimhouding - aangekondigd wordt dat de Intergouvernementele Conferentie vervroegd zou kunnen worden afgesloten. Dat zou wel eens wind in de zeilen kunnen betekenen voor al degenen die met het oog op de Europese verkiezingen een campagne willen voeren op basis van euroscepticisme. De burgers hebben over die verkiezingen nog nauwelijks nagedacht en wij, van onze kant, weten nog niet eens welke concrete vorderingen er tijdens de eerste fase van de Intergouvernementele Conferentie onder het Italiaans voorzitterschap zijn gemaakt.
Veel mensen hebben het over stemmingen met gekwalificeerde meerderheid, maar dat is niet de enige kwestie die hier aan de orde is. Het gaat ook over de wijze waarop de Commissie is samengesteld en hoe het voorzitterschap moet functioneren. Een aantal bevoegdheden zal duidelijk moeten geformuleerd, bijvoorbeeld op het gebied van de visserij en het behoud van maritieme hulpbronnen. En er zal ook moeten worden gediscussieerd over het grondbeginsel dat alle lidstaten op gelijke voet staan en over de vraag wat precies de reikwijdte is van het primaat van het communautair recht. We moeten het hebben over transparantie en het openbare karakter van de wetgevende procedures en de besluitvorming binnen de Raad. Er zal moeten worden gesproken over een eventuele expliciete verwijzing naar het christendom in de preambule, en over de vraag in welke mate flexibiliteits- of clausules kunnen worden toegestaan. Er staan dus heel wat punten op de agenda. Ik sluit me daarom aan bij het verzoek dat de president van de Portugese republiek - een man die bekend staat om zijn enthousiasme voor Europa - verleden week heeft gedaan. Hij drong erop aan dat we onszelf meer tijd gunnen voor de onderhandelingen over de Europese Grondwet. Hij zei verder dat het niet verstandig was onder druk te werken. We zouden ons eerst en vooral moeten concentreren op zaken die nu van belang zijn, zoals de strategie van Lissabon, de uitbreiding en de onderhandelingen over een nieuw communautair kader voor het verlenen van steun. 
Bonino (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ik weet heel goed hoe belangrijk dit debat over de toekomst van Europa is. Ik wilde echter van deze gelegenheid gebruik maken om te wijzen op iets heel urgents, op iets dat ons na aan het hart ligt en waarvoor de heer Dupuis dertig dagen in hongerstaking is gegaan. Het gaat hierbij om een zaak die urgent is in het heden van Europa maar die helaas niet urgent was in het recente verleden van Europa. Ik wil, mijnheer de minister, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, Commissie, nog eens terugkomen op de kwestie-Tsjetsjenië. Dit is ongetwijfeld een belangrijk debat voor de toekomst en onze instellingen, maar als wij het heden, de verschrikkelijke dingen die nu gebeuren, voorbij laten gaan, zullen wij niemand kunnen overtuigen dat wij een andere toekomst willen opbouwen. Welnu, collega’s, mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, iedereen weet - maar niemand heeft gereageerd - dat de Russische autoriteiten in de afgelopen weken, met rugdekking van de stromanregering in Tsjetsjenië, een dertigtal leden van de familie van Umar Khambiev, de Tsjetsjeense minister van Volksgezondheid en zaakgelastigde van de gekozen president Aslan Maskhadov, hebben gearresteerd. Zijn broer Magomed, minister van Defensie, heeft zich overgeleverd om verder bloedvergieten te voorkomen.
Sedert 29 februari zijn tijdens grootscheepse acties tientallen gewapende en gemaskerde mannen van de Russische troepen en de Tsjetsjeense militie in actie gekomen. Ze hebben dorpen omsingeld, ze zijn huizen binnengevallen, ze hebben de leden van de Khambiev-familie geslagen en gedreigd hen allemaal te zullen vermoorden. Zij hebben de leden van de Khambiev-familie die ter plekke waren, gearresteerd en meegenomen. Sedertdien heeft niemand meer iets van ze gehoord. Zevenhonderd mannen zijn met tanks Benoi, het geboortedorp van de Khambiev-familie, binnengevallen en na de inwoners te hebben geslagen en alles verwoest te hebben wat er maar te verwoesten viel, hebben zij zeven mensen gearresteerd en de overgave van Umar en Magomed geëist.
Heren van de Raad, geachte afgevaardigden, heren van de Commissie, ik geloof dat hetgeen in ons Europa gebeurt deel moet uitmaken van ons politiek heden. Het Parlement heeft zich daar ook herhaaldelijk voor uitgesproken, om humanitaire en zelfs politieke redenen. Ook de Amerikaanse regering heeft haar zorgen geuit. Wij vragen dat overeenkomstig het Verdrag van Genève het Rode Kruis toestemming wordt gegeven de Khambiev-familie en minister Khambiev van Defensie te bezoeken. De Verdragen van Genève moeten worden geëerbiedigd. Wij zullen onmiddellijk een mondelinge vraag stellen aan de Raad, maar mijns inziens hebben wij tenminste de plicht te reageren op deze methoden, niet alleen met radicale geweldloosheid, maar ook met de Europese politieke aanwezigheid en de eerbiediging van de Verdragen van Genève. Wij hebben het zelfs voor elkaar gekregen dat Saddam Hoessein een bezoek kreeg van het Rode Kruis. Het zou ondenkbaar zijn dat wij dat hier niet voor elkaar zouden kunnen krijgen. 
Doyle (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij dat commissaris Kinnock hier vandaag aanwezig is, maar waar is commissaris Prodi? Welke officiële werkzaamheden verdienen voorrang op het debat van vanmorgen? Misschien kunnen we hierop nog vóór het einde van het debat een antwoord krijgen.
Allereerst juich ik de initiatieven van het Ierse voorzitterschap toe om tot consensus te komen over de ontwerpgrondwet. De afgelopen weken zijn er positieve signalen van de lidstaten uitgegaan. Zij lijken in toenemende mate bereid om een werkbaar compromis te sluiten. Resterende geschilpunten moeten serieus en systematisch uit de weg worden geruimd. Alleen zo kan de huidige impasse worden doorbroken.
Minister Roche en uiteraard de Ierse premier hebben mijn volledige steun bij de zware taak die de komende maanden op hen rust, in de aanloop naar de uitbreiding en de Europese verkiezingen. Een vereenvoudigd Verdrag maakt de EU van 25 landen begrijpelijker voor de Europese burgers, omdat de bevoegdheden van de EU en de lidstaten daarin duidelijk zullen zijn afgebakend. Het Verdrag zal het uitgangspunt zijn voor hervormingen die het functioneren van de EU in goede banen moeten leiden en de besluitvorming in een uitgebreide Unie gemakkelijker moeten maken.
Tot slot worden daarmee ook de talloze mythen ontkracht die zich hebben gevormd, wat absoluut niet van belang ontbloot is. Een van de grootste mythen is dat het ontwerpverdrag tot een zogenaamde superstaat leidt. Een entiteit die niet zelf belastingen kan heffen, geen begrotingstekorten mag hebben, niet het recht heeft om een krijgsmacht op te zetten en, wat het belangrijkste is, zich strikt moet houden aan de bevoegdheden die de lidstaten haar toekennen, zal zich niet kunnen ontpoppen als een superstaat, hoe je het ook wendt of keert. De EU mag niet meer dan 1,2 procent van het BBP van alle lidstaten tezamen uitgeven. Vergelijk dit met de Verenigde Staten, de enige echte superstaat die de wereld kent. De Amerikaanse federale overheid geeft twintig procent van het BBP uit. Het moge dus duidelijk zijn dat deze bewering kant noch wal raakt.
De Grondwet is een vrijwillige overeenkomst tussen regeringen, een overeenkomst waarmee de nationale parlementen juist meer toezicht kunnen uitoefenen op de wetgevingsvoorstellen van de Commissie.
De grootste verdienste van de Europese integratie is tot dusver geweest dat er een einde is gekomen aan de rivaliteit en de tegenstellingen van de vorige eeuw, die dit continent in twee wereldoorlogen hebben gestort en waarbij 56 miljoen mensen het leven hebben gelaten. De recente crisis op de Balkan heeft aangetoond dat er nog steeds verwoestende conflicten kunnen oplaaien. We moeten de moed hebben om onze ervaring en positie in de wereld aan te wenden voor vrede en stabiliteit wereldwijd. We moeten problemen als ontheemding en terrorisme bij de bron aanpakken, bijvoorbeeld door de miljoenen jongeren in het Midden-Oosten een economische toekomst te bieden.
Ik wil de fungerend voorzitter graag vragen hoe het is gesteld met de in Lissabon gemaakte afspraken. Dit staat ook op de IGC-agenda, maar tot nu toe hebben we alleen maar gehoord over een actieplan van de Europese Commissie voor ondernemingen. Dit is overigens met gematigd enthousiasme ontvangen. De Commissie is verweten dat het plan niet doelgericht is en geen tastbare aanbevelingen bevat.
Tot slot zou ik de fungerend voorzitter willen zeggen dat de beurt nu aan hem is en dat hij al onze steun heeft. 
Van den Berg (PSE ).
   - Voorzitter, deze maand staan de regeringsleiders onder Ierse leiding voor de tweede keer in korte tijd na de mislukking van het Italiaanse voorzitterschap in december voor een keuze die van doorslaggevend belang is voor de toekomst van de Europese Unie. De Europese Raad in Italië stond voor schut toen hij er niet in slaagde het enge nationale belang los te laten en te kiezen voor een democratischer, efficiënter en transparanter Europa. Velen vragen zich af of de ezel zich voor de tweede keer zal stoten aan dezelfde nationale steen.
Gelukkig heeft het Ierse voorzitterschap de afgelopen maanden al veel werk verzet. Er bestaat bereidwilligheid om tot overeenstemming te komen, heel voorzichtig beweegt er iets in Europa. Ik roep het Ierse voorzitterschap wel op om voorzichtig te zijn want weer een mislukking zou funest zijn voor het vertrouwen van de Europese kiezers die in juni naar de stembus gaan. Als de regeringsleiders deze keer weer een flater slaan, zullen we de Europese kiezers onmogelijk nog van de slagkracht van Europa kunnen overtuigen.
Gelet hierop wordt beter iets langer gewacht dan dat er helemaal geen grondwet komt. Ik benadruk hier nogmaals dat het wel een tekst moet zijn waar Europa beter van wordt. Laat niet opnieuw een muis gebaard worden, zoals het geval was op de bijeenkomst van regeringsleiders in 2000 in Nice. De ontwerpgrondwet van de Europese Conventie was goed nieuws voor Europa en haar burgers. Ze voorziet in een democratischer, begrijpelijker en vooral slagvaardiger Europa. Daarom moeten we ook zo dicht mogelijk bij die voorstellen blijven, zonder afzwakking van de rechten van het Europees Parlement, zonder teruggrijpen naar politiek in achterkamers en zonder verlies van transparantie.
De idee van één commissaris per land moet worden geaccepteerd, het defensieakkoord van Napels moet worden benut, en het sociale Europa moet worden versterkt. Laten de regeringsleiders deze keer dus geen muis baren, maar een mooie Europese baby. Ik ben van mening, Voorzitter, dat als er geen grondwet komt, de regeringsleiders Europa in een crisis storten, verdere uitbreiding geblokkeerd wordt en de financiële problemen onoplosbaar worden. Dit is voor hen en voor Europa een beslissend moment. Ik wens het Ierse voorzitterschap alle succes toe, want het werkt op een manier die in dit Huis veel vertrouwen wekt. 
Caudron (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega´s, ons voorbereidend debat van vanochtend geeft mij de gelegenheid tot een laatste bijdrage aan de huidige en toekomstige politieke koers van Europa. Als Europeaan in hart en nieren wil ik benadrukken dat de Europeanen de buik vol hebben van een voornamelijk economisch en financieel Europa dat de werkgelegenheid maar al te vaak opoffert aan de vrije markt en de concurrentie en voorbij gaat aan de dagelijkse problemen van de burger. Namens hen wil ik dan ook vanochtend de droom van de oprichters van Europa in herinnering roepen, de droom van een Europa dat gericht is op vrede, cultuur, diversiteit, maatschappelijk welzijn en burgerschap in vrijheid en democratie.
Vijftig jaar later leven we in een Europa dat sommigen weliswaar economische welvaart heeft gebracht maar geen hart heeft, niet ademt, nergens in gelooft en te veel onrecht laat bestaan. Wij staan nu voor de zogenaamde Voorjaarstop, de uitbreiding en een nieuwe IGC, maar hopelijk is het ondanks de buitengewoon futloze begrotingscontext waarin wij ons bevinden nog niet te laat om het roer om te gooien.
Na vijftien jaar in het Europees Parlement, waarin ik gaandeweg ben veranderd van een ietwat euforische Europeaan in een realistischere, kritischere en zelfs ongeruste Europeaan, wil ik mijn twee minuten gebruiken om deze kreet te slaken: ” Pas op, gevaar”. Als er vijftig jaar voor nodig is geweest om onze Europese Unie op te bouwen, bestaat het gevaar dat het gebouw op een dag instort omdat de steun van de burgers wegvalt, de sociale ambitie ontbreekt, geen voorrang wordt gegeven aan werkgelegenheid, nationale en regionale verschillen niet worden gerespecteerd, en echte solidariteit ver te zoeken is. Het zijn de rijksten en niet de armsten die moeten betalen voor degenen die hulp het hardst nodig hebben. Een Europese grondwet is geen doel op zich, en heeft pas zin als ze voldoet aan de verwachtingen van de burger, waarvan ik vanochtend de in mijn ogen belangrijkste heb genoemd. 
Nogueira Román (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, uit uw woorden en die van de vice-voorzitter van de Commissie leid ik af dat Ierland zich in staat acht overeenstemming te bereiken over de door de Conventie voorgelegde Grondwet. Als het Iers voorzitterschap daar inderdaad in slaagt zullen wij dat toejuichen, en dan niet alleen omdat Ierland net als mijn land, Galicië, een Keltisch land is, maar ook omdat dit zou aantonen dat Ierland één van de grote Europees gezinde landen van de Unie is. Ik ben zelf afgevaardigde van een nog niet als zodanig erkende natie zonder staat en heb daarom wel wat bedenkingen bij de ontwerpgrondwet. In dat ontwerp wordt nauwelijks aandacht besteed aan cohesie. Bovendien wordt er onvoldoende nadruk gelegd op onze pacifistische roeping in deze wereld. Ik heb echter vertrouwen in de historische ontwikkeling van de Europese Unie. Uiteindelijk zal de Unie toch kiezen vóór solidaire diversiteit en tegen het uniformiteitsstreven van de Jacobijnse krachten die in het land waarvan ik burger ben het beeld bepalen.
Het zou een goede zaak zijn, mijnheer de fungerend voorzitter, als het Parlement de Grondwet nog onder het Iers voorzitterschap tijdens een plechtige zitting zou kunnen goedkeuren. 
Martin, Hans-Peter (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, Europa zou op vier pijlers moeten rusten: vrede, democratie, vrijheid en sociale rechtvaardigheid. Daarom vraag ik de Raad waarvoor hij instaat. Daarom vraag ik de Commissie waarvoor zij instaat. Daarom vraag ik ons wat wij tot stand hebben gebracht. Niet veel. Vrede hebben we nog, wanneer we de nieuwe burgeroorlogen niet al beschouwen als oorlog. De democratie laat nog te wensen over. Naar mijn mening vormt de legitimiteit van deze Unie een reusachtig probleem. Datgene wat de afgelopen maanden is gebeurd, duidt eerder op verval dan integratie.
Dat is een gevaarlijke ontwikkeling, maar het is natuurlijk ook gevaarlijk dat wij ons steeds verschuilen, dat wij hier in het Parlement doen alsof wij vrij zijn, terwijl wij tijdens het debat over het Verdrag van Nice hebben meegemaakt dat de fractieleiders inpraatten op de zogenaamd vrije afgevaardigden. Wij lijden ook hier in dit Parlement steeds weer onder het feit dat stalinistische reflexen van de socialistische fractie, die zich zeer vaak ten onrechte Fractie van de Sociaal-democraten noemt, steeds weer tot blokkades leiden. Daarin moeten wij verandering brengen, niet alleen hier in het Parlement maar vooral ook in de Raad. Zonder transparantie is er geen sprake van democratie. 
Raschhofer (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, na het mislukken van de Top in Brussel is onze situatie tamelijk bevreemdend. Duitsland en Frankrijk voeren het hoogste woord in het debat over het constitutioneel verdrag. Zij willen Europa sterker maken maar zijn degenen die de spelregels consequent overtreden hebben.
De gevolgen van dat gedrag zijn volgens mij fataal. Wanneer Chirac het heeft over de groep van pioniers en een Europa van twee snelheden, dan is dat op zich geen ramp. Schengen en de euro tonen aan dat er al verschillende snelheden bestaan. Wat wel een ramp is zijn de irritaties die hierdoor zijn ontstaan. Zo kunnen we Europa niet sterker maken.
De uitgangssituatie voor het ontwerp voor een constitutioneel verdrag is er niet beter op geworden. De onderhandelingen over de begroting van de EU zouden er helaas wel eens toe kunnen leiden dat er hier en daar een koppeling wordt gelegd tussen de Grondwet en het financiële kader. Dat zou volgens mij een kwalijke zaak zijn.
Het ontwerp voor een constitutioneel verdrag is inhoudelijk een mengeling van goede ideeën, die tot vooruitgang leiden, en dubieuze voorstellen. Ik denk daarbij aan de conflicten over wie waarvoor bevoegd is, bijvoorbeeld in het buitenlands beleid, waar de ministers van Buitenlandse Zaken tegenover de toekomstige voorzitter van de EU-Raad zullen staan. Daar komen we niet onderuit.
Dames en heren, het is de hoogste tijd voor de EU om zich voor te bereiden op de toekomst als grotere Gemeenschap. Het lijkt me nogal absolutistisch om tegen de staatshoofden en regeringsleiders te zeggen dat ze niet mogen praten over de Grondwet. Het lijkt me fout om te doen alsof de regeringsleiders in Europa een staatsgreep willen plegen. We moeten deze dames en heren echter wel duidelijk maken dat ze vertegenwoordigers naar de Conventie hebben gestuurd. Ik ben voor pragmatische politieke keuzes, we moeten consolideren wat we hebben bereikt. 
Grossetête (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega´s, wanneer we thuis met onze medeburgers praten over Europa, wat zeggen ze dan? Wat voor vragen stellen ze ons dan? Ze vragen ons bovenal naar de rol van de Europese Unie. Wat doet zij? Wie bestuurt haar en hoe? Ze vragen om helderheid in de besluiten en transparantie bij de precieze verdeling van de bevoegdheden. Ze willen weten waar de Europese Unie en haar instanties voor staan. Ook willen ze een Europa dat beter luistert en meer oog heeft voor de toekomst van onze medeburgers.
Van dit nieuwe Europa heeft de Conventie de contouren geschetst, en zelfs meer dan dat. Ze heeft het lichaam van de Europese Unie vormgegeven, en aangegeven waar de bevoegdheden rusten en wie de beslissingen moet nemen. Ze heeft de gewrichten aangebracht die onmisbaar zijn om ons politieke project vooruit te helpen. Deze ontwerpgrondwet van de door voorzitter Giscard d’Estaing geleide Conventie is goed, en dat kan niet genoeg gezegd worden. Het is het best mogelijke compromis, aangezien het nationale instellingen niet naast elkaar plaatst maar een originele constructie voorstelt die doelmatigheid bevordert, meer duidelijkheid schept en bij deze tijd past.
Tot mijn spijt hebben in december jongstleden behoudzucht, eigenbelang en nationaal egoïsme gezegevierd. Waar staat de Europese burger in deze schijnvertoning? Om te beginnen - ons Parlement had het gezegd - is de Intergouvernementele Conferentie niet meer van deze tijd. De Conventie, een oorspronkelijk orgaan, is in haar opzet geslaagd. Ze heeft zelfs aangetoond dat de intergouvernementele aanpak niet meer past bij een Unie die behoefte heeft aan moderniteit. Het functioneren van de IGC berust op een achterhaald streven, waarbij de echt Europese plannen met toekomstvisie ondergesneeuwd raken.
De Unie verandert in rap tempo. De debatten tussen de voorstanders van een intergouvernementele aanpak aan de ene kant en de federalisten aan de andere kant passen niet meer bij de hedendaagse Unie. Deze ontwerpgrondwet is realistisch en modern omdat het de oude tegenstellingen overstijgt die het Europese project niet meer vooruit helpen. Ze geeft meer macht aan de Europese burger. Om uit deze impasse te geraken zal ons Parlement zich onwrikbaar en waakzaam opstellen, opdat we een moderne grondwet krijgen die een actief, zichtbaar en geloofwaardig Europa tot stand brengt. Ik wens het Ierse voorzitterschap daarbij veel succes. 
Tajani (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, het Europa van de hereniging, het Europa van de vijfentwintig, zevenentwintig of zelfs dertig lidstaten kan niet werken met instellingen die zijn opgezet voor een Unie met zes of vijftien lidstaten. Zonder de aanneming van het constitutioneel verdrag loopt men het risico dat - in het gunstigste geval - er een zwak, politiek lamgeslagen Europa ontstaat, een Europa dat zichzelf voor de voeten loopt en niet bij machte is een hoofdrol te vervullen op het wereldtoneel, of - in het ergste geval - de Unie in duigen valt, of met andere woorden een gevaarlijke terugweg inslaat en terugkrabbelt van de grote prestaties van de afgelopen jaren. Daarom moet volgens mij steun worden gegeven aan het onopvallend maar efficiënte werk van het Iers voorzitterschap. Er is ongetwijfeld haast geboden. Het verdrag moet ondertekend worden voordat onze burgers gaan stemmen voor het nieuw Europees Parlement, maar er is ook kwaliteit geboden, zoals de heer Giscard d’Estaing gisteren nog zei in de Commissie constitutionele zaken. Wij kunnen met andere woorden niet instemmen met ondermaatse compromissen die korte metten zouden maken met het kostbare werk van de Conventie.
Mijns inziens moet worden uitgegaan van de resultaten van het Italiaans voorzitterschap dat over 90 procent van de voorgestelde tekst een consensus heeft weten te bewerkstelligen. Nu moeten aanvullende inspanningen worden ondernomen, opdat de hinderpalen bij met name het vraagstuk van de stemming met gekwalificeerde meerderheid worden overwonnen. Hierbij gaat het echter niet om een puur formele of technische zaak, maar om de egoïstische houding van een aantal betrokkenen: die moet worden overwonnen. Natuurlijk moet daarover worden gesproken, maar als wij een politiek sterk Europa willen, een Europa dat een hoofdrol vervult voor de vrede, moet dit egoïsme het onderspit delven.
Dan nog een laatste opmerking, mijnheer de fungerend voorzitter. Laten wij niet vergeten in de preambule een uitdrukkelijke verwijzing naar de joods-christelijke wortels van Europa op te nemen. Hoe kunnen wij een groot huis bouwen voor vijfhonderd miljoen burgers als wij niet denken aan de fundamenten waarop het gemeenschappelijk vaderland moet rusten? 
Ferber (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, mijnheer de commissaris, geachte collega’s, ik kan direct inhaken op de laatste woorden van de heer Tajani. Mijnheer de voorzitter van de Raad, ik heb u gisteren tienduizend handtekeningen uit mijn kiesdistrict overhandigd van burgers die willen dat er in de preambule van het Verdrag wordt verwezen naar de invloed van het christelijk geloof op Europa. Ik zeg het in alle openheid: een gebouw zonder een degelijk fundament zal vroeger of later instorten. We mogen Europa niet bouwen op een zwak fundament maar gebruik maken van het bestaande fundament, van het erfdeel van dit continent. De burgers in mijn kiesdistrict hebben het volste vertrouwen in het Ierse voorzitterschap van de Raad. Ze verwachten dat u de nodige voorstellen zult doen om ervoor te zorgen dat een dergelijke verwijzing wordt opgenomen in de preambule.
Ik wil ook nog graag iets zeggen over de concurrentiepositie van de Europese Unie. Dat is namelijk het belangrijkste onderwerp van de Voorjaarstop. Ik wil in dat verband een speciaal beroep doen op de Commissie. Het is niet genoeg om een keer per jaar een top over de concurrentiepositie te organiseren. Daarmee is de kous niet af. We worden het hele jaar overstelpt met voorstellen die de concurrentiepositie van Europa verzwakken. Denkt u aan ons beleid inzake chemische stoffen. Dat is een voorstel voor het deïndustrialiseren van de Europese Unie! Daarvan moet de Commissie zich bewust zijn. U moet dit voorstel intrekken, dan levert u een bijdrage aan de concurrentiepositie van Europa! Hetzelfde geldt voor de beperkingen van de concurrentie. Ik zou nog allerlei andere richtlijnen kunnen noemen. Ik stel voor dat de Commissie belooft de tien ergste ontwerprichtlijnen te zullen intrekken. Dan hebben we de concurrentiepositie van Europa duidelijk verbeterd.
Ik wil nog op een tweede punt ingaan. De lidstaten moeten hun beloftes waarmaken. Ik kom zelf uit een land dat al jaren te horen krijgt wat het moet doen. Al sinds jaren wordt er echter niets gedaan om de situatie op de arbeidsmarkt te verbeteren. Er wordt niet voor gezorgd dat we een sterkere concurrentiepositie veroveren. Daar moeten we ook eens over nadenken. We moeten beter controleren of de lidstaten hun beloftes wel nakomen. Dan kunnen we voor groei en werkgelegenheid in heel Europa zorgen. 
Karas (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil allereerst duidelijk zeggen dat ik ieder woord in de toespraken van de heren Voggenhuber en Brok steun. Wie afstapt van het resultaat van de Conventie beledigt zijn eigen vertegenwoordiger, de vertegenwoordigers van de nationale parlementen en dus ook de burgers van zijn eigen land.
Van de 105 leden van de Conventie waren 84 vertegenwoordigers van de nationale parlementen of van de regeringsleiders. Daaruit blijkt wel hoe sterk de lidstaten betrokken zijn bij de besluitvorming in de Europese Unie. We willen een Grondwet. We hebben een Grondwet nodig. Daarom eisen wij dat er voor 1 mei een besluit komt!
Het tweede deel gaat over Lissabon. De strategie van Lissabon is een praktische toepassing van het Europese model van de ecosociale markteconomie. De Voorjaarstop mag zich er niet toe beperken om ieder jaar in fraaie bewoordingen te verzekeren dat de verklaring van Lissabon nog steeds geldig is. Men is namelijk niet echt van plan en heeft niet de politieke wil om dit om te zetten. Dat geldt voor de regeringen van de lidstaten, die over de instrumenten beschikken, maar ook voor de Commissie, die de Voorjaarstop slordig en onvoldoende voorbereidt en begeleidt. De top mag geen kletstop worden. De burgers stellen vragen over groei en werkgelegenheid en over sociale cohesie. Die vragen moeten concreet worden beantwoord.
Daarom eis ik een concreet pakket van maatregelen voor innovatie, investeringen in onze concurrentiepositie, groei en sociale cohesie. Daarin moet duidelijk worden vastgelegd wie wanneer wat moet bereiken en doen.
Ik eis dat de Commissie bij de financiële planning van de uitgaven uitgaat van dit pact, en niet alleen van de projecten die al zijn goedgekeurd. We moeten een openbare discussie voeren. We moeten het hebben over de mate waarin het pact voor innovatie en investeringen wordt gerespecteerd, net zoals we dat doen voor het Stabiliteits- en Groeipact. Wie het Stabiliteits- en Groeipact niet respecteert doet afbreuk aan de doelstellingen van Lissabon. Degenen die dat doen zijn Duitsland, Frankrijk en ook België. Dat zijn ook de landen die de grootste achterstand hebben opgelopen bij de omzetting van de richtlijnen voor de interne markt. We mogen het ene niet uitspelen tegen het andere maar moeten gewoon onze plicht doen! 
Sudre (PPE-DE ).
   - Raadsvoorzitter, geachte collega´s, ik juich de pogingen van het Ierse voorzitterschap toe om de draad weer op te pakken van de IGC die in december jongstleden struikelde over een gebrek aan echte politieke wil om de institutionele hervorming van de Unie te voltooien. Die hervorming is nochtans cruciaal voor het goede functioneren van Europa in de komende jaren.
Net als de overgrote meerderheid van mijn collega´s in dit Parlement - u heeft ze gehoord - en namens de Franse delegatie van de PPE-DE-fractie vraag ik de komende Europese Raad in Brussel politieke vastberadenheid te tonen bij de aanpak van de problemen. Die problemen zijn weliswaar belangrijk maar toch ondergeschikt als we bedenken waar het echt om gaat: wij moeten van de Europese eenwording een politiek, economisch en sociaal succes maken. De ontwerpgrondwet die werd voorgesteld door de Europese Conventie - waarvan we nu beseffen wat voor een buitengewoon geslaagde onderneming die is geweest, gezien de problemen van de IGC - moet absoluut zo snel mogelijk worden aangenomen. Dat is de boodschap die we richten aan het Ierse voorzitterschap.
De ambitieuze maar niettemin realistische doelstelling van Lissabon is alleen haalbaar als wij een voluntaristische aanpak kiezen waarmee we onze handelspartners, met name de Verenigde Staten en Japan, tegenwicht kunnen bieden op strategische terreinen als onderzoek en ontwikkeling, onderwijs en permanente educatie. Laten we deze noodzakelijke hervormingen doorvoeren. Laten we de nutteloze verdeeldheid achter ons laten en van Europa op alle fronten een succes maken.
De burgers die in juni van dit jaar hun Europese afgevaardigden moeten kiezen verwachten meer van de Europese Unie dan vaak gesteld wordt. Ze rekenen op ons om ervoor te zorgen dat ze in goede en grensoverschrijdende verstandhouding met hun medeburgers kunnen leven, dat het hen vrij staat te werken zoveel als ze willen, en dat ze niet worden bedolven onder formaliteiten en zinloze heffingen.
De Europese Raad van komend voorjaar is zeker niet het einde van de Europese geschiedenis, maar zou een mijlpaal kunnen zijn op de weg naar een vlotte goedkeuring van de grondwet en naar invoering van de onontbeerlijke economische en commerciële initiatieven waarmee Europa eindelijk kan profiteren van groei. 
Matikainen-Kallström (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, bij het zoeken naar oplossingen voor de institutionele hervormingen in de Europese Unie en voor de problemen die tot het mislukken van de IGC hebben geleid, mogen wij de interne markt en het behoud en de verbetering van de concurrentiekracht van onze economie niet vergeten. De uitvoering op nationaal niveau van de regelgeving voor de interne markt is een absolute voorwaarde voor het bereiken van de doelstellingen van Lissabon. Een gebrekkige implementatie zorgt voor fragmentatie van de Europese markten en doet afbreuk aan de voordelen van de interne markt. Men moet niet alleen met een beschuldigende vinger wijzen naar het lage tempo van de lidstaten bij het streven naar de doelstellingen van Lissabon. Het werk van de Raad mededingingsvermogen moet doeltreffender worden. Deze Raad moet zich weer met de fundamentele vraag kunnen bezighouden wat het effect is van elke nieuwe wet op het Europese mededingingsvermogen. Ook in de Commissie is het tijd voor een grote schoonmaak. Momenteel sturen de commissarissen hun richtlijnen in verschillende richtingen. De voorbereiding van het chemicaliënpakket was hier een goed voorbeeld van. Het mededingingsvermogen van de Europese Unie wordt niet groter met een dergelijke wetgeving, maar komt juist ernstig in gevaar. Komend najaar moet de Commissie een commissaris krijgen voor mededingingsvermogen, wiens taak het vooral zal moeten zijn de doelstellingen van Lissabon te verwezenlijken en het werk van de commissarissen van industrie, milieu en werkgelegenheid te coördineren en met elkaar in overeenstemming te brengen. Concurrentiekracht, een welvarend Europa, is absoluut geen utopie. Er zijn geen nieuwe toverkunsten nodig. De medicijnen zijn er: die werden in het voorjaar van 2000 in Lissabon uitgevonden. De lidstaten moeten slechts doen wat zij hebben beloofd. 
Evans, Jonathan (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil mijn bewondering uitspreken voor de naar mijn mening stijlvolle en enigszins plagende toespraak van de heer Roche over de vraag of er al dan niet aanzienlijke vooruitgang is geboekt bij de vraagstukken van de IGC. We hebben kunnen lezen dat de Spaanse en Poolse regering mogelijk een andere koers gaan varen. Vergelijkbare berichten doen de ronde over de Duitse regering. In de Britse media wordt gemeld dat de heren Blair en Berlusconi gezamenlijke brieven schrijven - vriendschap kent geen grenzen - en morgen reist de heer Blair naar verluidt af naar Dublin voor besprekingen met de Taoiseach. De heer Napolitano zei het eerder al: voor degenen onder ons die buiten moeten blijven, is er alleen maar onduidelijkheid en frustratie.
Dit alles wijst erop dat we moeten blijven hameren op de versterking van de democratische legitimiteit. Ook vice-voorzitter Kinnock heeft dat toegegeven in de loop van zijn toespraak. In mijn ogen vormt een referendum hiervoor de aangewezen manier. De heer Barón Crespo stelde dat 51 procent van de Britse burgers deze Grondwet wil. Dat lijkt me twijfelachtig, maar in tegenstelling tot zijn socialistische bondgenoten ben ik blij dat deze vraag in een referendum wordt voorgelegd. Mijnheer de Voorzitter, ik kan u nu al vertellen dat meer dan 80 procent van de burgers in mijn land achter de Grondwet staat. 
Bodrato (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, tijdens de komende Raad staan onder meer de strategie van Lissabon, de financiële vooruitzichten van de Unie en de hervatting van het constitutioneel proces op de agenda. Ik beperk mij tot dat laatste vraagstuk aangezien dit voor mij van doorslaggevend belang is.
Dit Parlement is altijd een vooruitgeschoven post geweest in het federalistisch beleid, zoals ook de fungerend voorzitter heeft erkend, voor wiens voorzichtigheid en hardnekkigheid wij grote waardering hebben. Wij delen evenwel ook zijn zorgen. Inderdaad speelt de tijd in het nadeel van het constitutioneel verdrag. Wij zijn bij een historische wending aanbeland, niet alleen omdat door de hereniging van Europa het dringender maar tegelijkertijd ook moeilijker wordt een constitutioneel handvest te verwerven, maar ook omdat in het nieuwe Parlement en in de parlementaire groepen die de Europese Gemeenschap hebben opgebouwd een generatievernieuwing zal optreden. De toekomst van Europa wordt in gevaar gebracht als de Intergouvernementele Conferentie, in plaats van het probleem van het democratisch tekort op te lossen, in een impasse geraakt of opnieuw een mislukking wordt. Dan groeit ook het gevaar dat wij een democratie zonder kiezers, een door populisme bedreigde democratie worden. Een mislukking zou ongetwijfeld een negatief signaal zijn, onder meer omdat wij de Europese economie juist concurrentiekrachtiger willen maken. Daarvoor is echter meer economische integratie, meer sociale samenhang en meer democratische transparantie nodig. Wij zijn het evenwel eens met de heer Kinnock dat geen grondwet beter is dan een grondwet die het voorstel van de Conventie verraadt. Wij vragen de Raad ervoor te zorgen dat met zijn besluiten het enthousiasme voor een democratischer Europa, voor een Europa dat één is in diversiteit en een eigen buitenlands en defensiebeleid voert, weer oplaait. 
Roche,
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag alle leden bedanken die een bijdrage aan het debat hebben geleverd.
Ik zal eerst ingaan op de strategie van Lissabon. Het zwaartepunt van de discussie lag op de IGC en daarop kom ik nog terug. De heer Watson legde een interessant verband tussen de vooruitzichten voor Europa en de nieuwe Grondwet. Hij vindt dat deze gelijke tred moeten houden. Daarin heeft hij gelijk. De heren Watson en Collins hebben tevens duidelijk gesteld dat de strategie van Lissabon een rol van de eerste orde moet blijven spelen. Ook daarin hebben zij gelijk. Mevrouw Sudre maakte een interessante opmerking over het belang van de strategie voor de toekomst.
De Europese Voorjaarsraad en de strategie van Lissabon staan hoog op de agenda van het Ierse voorzitterschap. We kijken uit naar een succesvol en gericht debat over de thema’s die van doorslaggevend belang zijn voor de toekomstige economische, sociale en ecologische ontwikkeling van de Unie. Interessant is dat veel van de vandaag opgeworpen thema’s tevens aan de orde zijn geweest bij de voorbereidende werkzaamheden en in het middelpunt van onze aandacht stonden. Bij de aanpak van de discussie over Lissabon hebben wij besloten de aandacht op een beperkt aantal terreinen toe te spitsen om vooruitgang mogelijk te maken.
Ik ben onder de indruk van alle opmerkingen over de Intergouvernementele Conferentie en de Grondwet. Uit de mening van de overgrote meerderheid van dit Parlement maak ik op dat er inderdaad haast is geboden. De heer Duff wees me erop dat een resolutie van het Parlement ophanden is. De heer Barón Crespo bracht in herinnering dat de Europese bevolking volgens het onlangs uitgevoerde Eurobarometer-onderzoek een Grondwet wil. Dat onderzoek spreekt boekdelen. Weliswaar is er niet overal evenveel steun voor de Grondwet, maar het feit dat de burgers een Grondwet willen, moet in al onze overwegingen een grote rol spelen.
Ik kan mijn goede vriend en medelid van de Conventie, de heer Voggenhuber, verzekeren dat de dag waarop de Conventie bijeenkwam, wij het glas hieven, naar de Ode aan de vreugde luisterden en allemaal een grote ansichtkaart tekenden, in mijn geheugen staat gegrift. Daarentegen kan ik me niet vinden in de enigszins negatieve omschrijving van de Grondwet door een andere goede vriend, de heer Bonde. Ik ben het eens met de waarheidsgetrouwere stelling van mevrouw Doyle dat deze Grondwet zeker niet de weg vrijmaakt voor een of andere superstaat.
Zoals ik al zei, kan ik vandaag niet nader op de zaken ingaan. Ik begrijp de frustratie die de leden voelen, maar de leden zullen zeer zeker begrijpen dat de onderhandelingen zich in een stadium bevinden waarin we niet meer details kunnen geven. We voeren vertrouwelijke gesprekken met de lidstaten. We begrijpen dat de landen er verschillende meningen op nahouden en het is dan ook de taak van het voorzitterschap een ruimte te creëren waarin de betrokkenen met elkaar kunnen onderhandelen en nader tot elkaar kunnen komen.
Ik begrijp dan ook dat er frustratie heerst over het feit dat geen details bekend zijn gemaakt. Ik wijs er evenwel op dat het voorzitterschap graag iedere mogelijke kans aangrijpt. De afgelopen tijd zijn de bakens enigszins verzet. De analyse van de heer Poettering was bijvoorbeeld interessant. Hij stelde terecht dat we de teugels nu niet mogen laten vieren. Dat zou inderdaad rampzalige gevolgen hebben.
Ook de heer Brok sprak rake woorden. Iedereen zegt een Grondwet te willen. Het frustrerende van het voorzitterschap is echter dat iedereen zegt de procedure tot een goed einde te willen brengen maar daaraan tegelijkertijd voorwaarden koppelt. De heer van den Berg sloeg eveneens de spijker op de kop. Hij stelde dat het voorzitterschap er rekening mee moet houden dat we op een ramp afstevenen als de onderhandelingen ook ditmaal schipbreuk lijden. Dat is waar en we moeten al deze zaken goed tegen elkaar afwegen.
Een aantal leden, en met name de heer Napolitano, is op meer gedetailleerde punten ingegaan. Hij heeft meermalen met me gesproken over de onopgeloste kwesties.
Er liggen diverse institutionele problemen op tafel, waaronder de vertegenwoordiging in het Parlement, de stemmenweging in de Raad en de samenstelling van de Commissie. Tegelijkertijd zijn er gedetailleerde voorstellen gedaan met betrekking tot de Europese minister van Buitenlandse Zaken en het voorzitterschap van Raad. Wat de niet-institutionele zaken betreft, zijn de meningen verdeeld over de stemmenweging bij gekwalificeerde meerderheid in de Raad. Hiermee vertel ik niets nieuws, maar dit zijn de heikele punten. We moeten dit alles meenemen in onze overwegingen als wij tot overeenstemming willen komen.
Op een aantal zaken wil ik nader ingaan. Aangezien er diverse vragen zijn gesteld over de stemmenweging heeft het voorzitterschap duidelijk uiteengezet wat zijn visie is. De Taoiseach heeft gezegd dat een oplossing op basis van een dubbele meerderheid waarschijnlijk de hoogste ogen zal gooien als het op een consensus aankomt. Zo zal de kwestie van de stemmenweging worden opgelost. Over de berekening van de dubbele meerderheid lopen de meningen nog uiteen. Toch is het interessant en belangrijk dat er nu inderdaad wordt gesproken over een systeem van dubbele meerderheid. Talrijke leden hebben hierop ook gewezen.
Voorts is iedereen het erover eens dat er een sterke en effectief functionerende Commissie moet komen. Tevens moeten we voor de Commissie een juiste balans weten te vinden tussen effectief functioneren en adequate vertegenwoordiging. Al deze overwegingen moeten in een overeenkomst worden meegenomen. Het zal niet moeilijk zijn om alle voorwaarden een plaats te geven.
De heer Barón Crespo en talrijke andere sprekers brachten de begroting te berde. Met betrekking tot de begroting denk ik dat een evenwichtige benadering op een brede consensus kan rekenen. Het Italiaanse voorzitterschap heeft in december een voorstel op tafel gelegd dat voortborduurde op dat van de Conventie en op discussies die het met partners in de IGC had gevoerd. In recente besprekingen met onder meer het Parlement zijn wij hierop doorgegaan. Iedereen is het ermee eens dat de begrotingsprocedures het algehele institutionele evenwicht moeten weerspiegelen.
Ik heb met groot genoegen aan het debat van vandaag deelgenomen. Ik vond het echt hartverwarmend en ik ben de leden zeer dankbaar voor hun positieve en bemoedigende woorden. Leden die persoonlijk met me hebben gesproken, weten wat me zorgen baart en zij weten ook dat het Ierse voorzitterschap op vooruitgang is gebrand, als er vooruitgang kan worden geboekt. Ik heb aandachtig alle opmerkingen genoteerd en hoop vurig op een positieve uitkomst van de Europese Raad op 25 en 26 maart.
Commissaris Kinnock wees erop dat de IGC nog maar het eerste stadium is. Ook een aantal andere sprekers heeft dit punt aangestipt. Dat is waar. Het eerste stadium is overeenstemming tussen de regeringen van de lidstaten. De verschillende ratificatieprocedures vormen het volgende stadium. Daarmee zijn we terug bij het punt dat ik in mijn inleiding aanstipte. Vertraging komt het ratificatieproces niet ten goede. Daarop wil ik echt hameren. De klokt tikt door, dus we moeten zo snel mogelijk tot overeenstemming komen. Het Ierse voorzitterschap zal hiervoor alles in het werk stellen.
Kinnock, Neil,
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag wat willen toevoegen aan de opmerkingen die de heer Roche heeft gemaakt in deze zeer interessante discussie.
Het is wellicht het meest gepast om eerst de heer Brok te bedanken. Hij wees het Parlement erop dat er in het moderne Europa een gezonde verdeeldheid, niet tussen grote en kleine landen, zoals door sommige politici en media wel wordt beweerd, maar over inhoudelijke kwesties. Dit is een fundamenteel punt. De Unie bestaat namelijk uit grote, middelgrote en kleine landen die allen als gelijkwaardig leden worden behandeld en dezelfde representatieve rechten hebben. Daardoor is de Unie een stabiel succes dat al vijftig jaar stand houdt en volop in ontwikkeling is. De Unie is in de plaats gekomen van eeuwen van grootse diplomatie door grootse regeringen, wat herhaaldelijk heeft geleid tot verschrikkelijk leed en oorlogen. Bij gelegenheden als deze is het goed om dat in herinnering te brengen, zoals de heer Brok heeft gedaan.
Ten tweede zijn er interessante opmerkingen gemaakt over de strategie van Lissabon: de lidstaten hebben unaniem besloten om van de EU tegen 2010 de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie ter wereld te maken. Nooit eerder heeft de EU een zo oprechte ambitie aan de dag gelegd. Het is de moeite waard om nader aandacht te besteden aan wat de heren Wurtz, Collins, Ferber en Karas en mevrouw Doyle hierover hadden te zeggen. We staan allemaal achter de strategie van Lissabon, zij het dan de een met wat minder enthousiasme dan de ander. We kunnen alleen een dynamische en concurrerende kenniseconomie creëren als we niet terughoudend zijn bij de verdere ontwikkeling van de interne markt, geen onechte bezuinigingen doorvoeren waarmee overheids- en particuliere investeringen worden ingeperkt, en geen plafond toepassen voor de financiële vooruitzichten. Dat zou namelijk de Europese maatregelen voor onderzoek en ontwikkeling, regionale ontwikkeling en de activiteiten ter bestrijding van armoede en onderontwikkeling in de rest van de wereld dwarsbomen.
Ik wil kort reageren op de punten die door de heren Poettering en Barón Crespo met een elegante nuance zijn aangehaald. Zij stelden dat het verstandig is bij de benoeming van de Commissievoorzitter voortaan rekening te houden met de resultaten van de Europese Parlementsverkiezingen. Geen enkele oprechte democraat kan een dergelijk idee wegwuiven, maar toch moeten we voorzichtig zijn. Als we maar enigszins het signaal afgeven dat deze benoeming op partijpolitieke redenen berust, krijgen we daarvan over vijf jaar de rekening gepresenteerd in het Parlement, in de Commissie, in de Raad en zelfs daarbuiten. Dat zou verdeeldheid zaaien, destabiliserend werken en zeer nadelig uitpakken voor de Unie. Daarmee zijn de democratische verantwoordelijkheid en legitimiteit niet gediend. Ik weet zeker dat niemand ervoor pleit gehoor te geven aan de resultaten van de verkiezingen om daarmee een partijpolitieke keuze van de Commissievoorzitter te vergemakkelijken.
Ook wil ik een curiositeit in het debat aanstippen. Het gaat om een opmerking van de heer Bonde, die het voorzitterschap opriep om via de Europese Raad van Brussel een procedure voor nationale besluitvorming over de Grondwet op te stellen. Dat is een enigszins paradoxaal verzoek van een afgevaardigde die ik beschouw als een voorvechter van Europese fragmentatie. Als we zijn advies opvolgen, leidt dat tot de grootste centralisatie van bovenaf in de geschiedenis van de Unie. Ik weet zeker dat hij het me niet kwalijk zal nemen dat ik het, als fervent voorstander van subsidiariteit, wederom oneens ben met zijn voorstel.
Nog een laatste opmerking, die ik niet kan laten. De heer Evans zal daarvan niet versteld staan. Ik ben geenszins teruggekomen op de democratische legitimiteit. Ik ben daarvan namelijk een hartgrondig voorvechter, wat de heer Evans niet zal ontkennen. Mijn visie staat geheel los van zaken die de binnenlandse politiek van het Verenigd Koninkrijk aangaan, zoals het een commissaris betaamt. Over het referendum over de Grondwet verschil ik om een doodeenvoudige reden met hem van mening. Zoals ik het begrijp, worden in het Verenigd Koninkrijk referenda gehouden wanneer er voorstellen worden gedaan tot wijziging van het regeringsstelsel. Het gaat daarbij bijvoorbeeld om decentralisatie, gekozen burgemeesters en dergelijke zaken. De ontwerpgrondwet brengt geen veranderingen met zich mee in het Britse regeringsstelsel. Het enige andere referendum dat de partij die de heer Evans vertegenwoordigt heeft georganiseerd, ging over de dringende vraag of cafés in Wales op zondag al dan niet hun deuren mochten openen. Voor de heer Evans en mij is dat een fundamentele kwestie van democratisch recht en goed bestuur, maar het staat niet op gelijke voet met de Europese Grondwet.
De Voorzitter.
   - Ik bedank de commissaris voor zijn volstrekte objectiviteit, die hij ongetwijfeld ook had ten aanzien van de vraag of de pubs in Wales ook op zondag open zouden mogen! 
Doyle (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik stel het op prijs dat commissaris Kinnock hier vandaag aanwezig is, maar ik zou wel graag een volledige verklaring willen voor de afwezigheid van commissaris Prodi. 
Kinnock, Neil,
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik heb dit Parlement reeds gemeld dat de heer Prodi wegens werkverplichtingen elders hier vanmorgen niet aanwezig kan zijn. Hij woont belangrijke bijeenkomsten van het Parlement altijd trouw bij, zoals iedereen hier zal beamen. De Commissievoorzitter heeft mijns inziens het volste recht om eerlijk te zeggen dat hij andere werkverplichtingen heeft die voorrang verdienen op de werkzaamheden van dit Parlement vandaag. Ik hoop dat het Parlement deze verklaring aanneemt en dat ik de agenda van de voorzitter daarvoor niet tot in detail behoef toe te lichten. 
De Voorzitter.
   - Ik heb vier ontwerpresoluties(1) ontvangen overeenkomstig artikel 37, lid 2 van het Reglement.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt donderdag plaats. 
De Voorzitter.
   - Aan de orde is de gecombineerde behandeling van:
- Verslag (A5-0111/2004) van de heer Brok, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, over het uitgebreid monitoringverslag van de Europese Commissie over de stand van de voorbereidingen voor het lidmaatschap van de Europese Unie van de Tsjechische Republiek, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije
- Verslag (A5-0105/2004) van de heer Van Orden, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, over de vorderingen van Bulgarije op de weg naar toetreding
en
- Verslag (A5-0103/2004) van Baroness Nicholson of Winterbourne, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, over de vorderingen van Roemenië op de weg naar toetreding. 
Brok (PPE-DE ),
   Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, mijnheer de commissaris, ik denk dat we vandaag, een paar weken voor 1 mei, de dag waarop de uitbreiding van de Europese Unie een feit wordt, moeten vaststellen dat alle tien toetredingslanden in de afgelopen tien jaar enorme inspanningen hebben gedaan om klaar te zijn voor dit moment. Ze hebben ter voorbereiding van de uitbreiding veel meer inspanningen gedaan - met enorme gevolgen voor de bevolking - dan de Europese Unie. Dat is uit het vorige debat wel gebleken. Ik hoop dat de kwestie-Cyprus wordt opgelost, zodat we op 1 mei een verenigd Cyprus welkom kunnen heten.
Ik moet tegelijkertijd ook zeggen dat dit het laatste verslag in deze categorie is. De landen-rapporteurs van de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid hebben al die jaren hard gewerkt en veel inzet getoond voor deze zware taak. Als voorzitter van die commissie zou ik ze daarvoor van harte willen bedanken.
Vanaf 1 mei geldt het a, dat staat in het toetredingsverdrag. Dat betekent dat ook alle daarmee verbonden overgangsbepalingen van toepassing zullen zijn. Dat betekent ook dat er geen discriminatie meer mag plaatsvinden, noch in de ene, noch in de andere richting. Het betekent bovendien dat we in de toekomst heel veel waarde zullen hechten aan het respecteren van het . De Commissie als hoedster van de Verdragen ziet dat vast niet veel anders.
Er zijn echter nog steeds heel wat zwakke punten. We bedoelen dat niet als kritiek maar willen de helpende hand bieden. We willen hierop wijzen omdat de politiek moet weten dat die zwakke punten moeten worden weggewerkt. Het is begrijpelijk dat er zwakke punten zijn. Die landen hebben tenslotte hun hele politieke, sociale en economische systeem moeten herzien. Ze zijn van het communistische centralisme overgestapt op meer regionalisatie. Dat kan allemaal niet van vandaag op morgen gebeuren, dat is duidelijk.
Bij het gerechtelijk apparaat ziet het er niet veel anders uit. Dat heeft gevolgen. Wanneer de nationale overheid niet functioneert zal ze ook niet in staat zijn om de regionale overheden concepten voor te leggen die nodig zijn om geld uit de Europese structuurfondsen aan te kunnen vragen. Dat is niet anders in de landbouw en in allerlei andere sectoren. Dat moet beter worden en is in het belang van die landen. Daarom moeten we onze inspanningen voortzetten. Dat heeft de Commissie ook al geëist in haar eigen verslag in de herfst vorig jaar.
We moeten echter ook onder ogen zien dat bijvoorbeeld het niet-functioneren van de rechterlijke macht in allerlei regio’s tot rechtsonzekerheid leidt. Rechtsonzekerheid is altijd een hindernis voor investeringen. Dat moet worden rechtgezet. Dat is niet alleen belangrijk voor de rechten van de individuele burgers, maar daarbij gaat het om de economische ontwikkeling van hele regio’s. Dat weet iedereen, en dat heeft allemaal ook iets te maken met de bestrijding van corruptie. We hebben vandaag gehoord dat er in ons land, in Duitsland, corruptie in de wereld van het voetbal is vastgesteld. Corruptie vinden we overal. We moeten er echter voor zorgen dat dit kankergezwel, dat overal woekert, maar niet overal even sterk, wordt weggesneden. Anders is dit een gevaar voor onze ontwikkelingskansen.
We moeten het ook hebben over de kwestie van de minderheden. Dat is niet overal op dezelfde manier geregeld. We hopen bijvoorbeeld dat de situatie van de Roma in bepaalde landen concreet kan worden verbeterd. Tegelijkertijd moeten we echter ook erkennen dat de Baltische staten enorme inspanningen hebben ondernomen om hun minderheden tegemoet te komen, en dat moeten we zien in de historische context. De situatie daar mag geen aanleiding zijn om de grensverdragen met deze landen niet te ondertekenen of te ratificeren. Daarom vragen we Rusland om hier snel vooruitgang te boeken en voor duidelijkheid te zorgen.
We vinden dat de Samenwerkings- en Partnerschapsovereenkomst moet worden toegepast op de hele nieuwe Europese Unie. Voor iedereen geldt dat er geen nieuwe onderhandelingen kunnen worden gevoerd. Bovendien kan niemand schadevergoeding eisen vanwege de uitbreiding van de Europese Unie. We moeten aan de nieuwe grenzen van de Unie nieuwe bruggen bouwen. Daar moeten we snel de regels van Schengen toepassen. Zo kunnen we de interne veiligheid garanderen en de binnengrenzen openen. Dat is een van de grootste problemen die we moeten oplossen.
Mijnheer de Voorzitter, ik mag namens het hele Parlement wel zeggen dat we ons verheugen op 1 mei en dat we ons verheugen op onze nieuwe partners.
De Voorzitter.
   - Mijnheer Brok, namens het Parlement wil ik u en de andere rapporteurs hartelijk bedanken voor de consequente wijze waarop uw commissie de behandeling van dit onderwerp ter hand genomen en tot een geslaagde afloop gebracht heeft. 
Van Orden (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, in de afgelopen tien jaar heeft Bulgarije een enorme metamorfose ondergaan. Het land heeft zich uit een communistisch verleden geworsteld en is nu op weg om tegen 2007 tot de Europese Unie toe te treden. Deze kentering is een prestatie van formaat.
Ik ben dan ook met een uiterst optimistisch verslag voor de dag gekomen. Alles wijst erop dat de toetredingsonderhandelingen in de zomer, nog vóór het einde van het Ierse voorzitterschap en vóór het aflopen van het mandaat van de huidige Commissie, kunnen worden afgerond. Dit zou een belangrijk signaal zijn aan de Bulgaren, waarmee we kunnen laten weten dat we hen niet zijn vergeten op het moment dat tien andere landen net tot de Europese Unie zijn toegetreden. De Commissie en de Raad moeten snel de laatste hand leggen aan het EU-standpunt over de vier resterende hoofdstukken: mededinging, regionaal beleid, landbouw en begroting.
Het financieel voorstel dat de Commissie op 10 februari heeft voorgelegd, vormt een uitstekende basis voor de slotfase van de onderhandelingen. Het behelst circa 4,2 miljard euro voor een periode van drie jaar. Gemeten in procenten van het BBP per hoofd van de bevolking lijkt dit het royaalste pakket dat aan een toetredingsland is geboden. Toch moeten we dit in perspectief zien, want het BBP per hoofd van de bevolking is laag in Bulgarije.
Het financieel pakket moet misschien uitgaande van de gewijzigde financiële vooruitzichten worden aangepast. Gelukkig erkent de Commissie dat er de komende drie jaar nauwer moet worden samengewerkt met het Parlement, dat een van de takken van de begrotingsautoriteit van de Unie is. Het toetredingsproces van Bulgarije werd tot dusver gekenmerkt door betrokkenheid en goed vertrouwen van alle partijen. Iedereen was vastbesloten om de werkzaamheden binnen de vele gestelde termijnen af te ronden.
De macro-economische indicatoren in Bulgarije zijn zeer positief. Het BBP is met bijna vijf procent gestegen, het inflatiepercentage vertoont een aanzienlijke daling, buitenlandse investeringen hebben een hoge vlucht genomen en de werkloosheid is fors gedaald. De effecten hiervan zijn niet direct voor grote delen van de bevolking voelbaar, met name in de gebieden buiten Sofia, maar de positieve ontwikkelingen zullen naar verwachting in een stroomversnelling komen naarmate de toetreding nadert en het vertrouwen in de politieke en economische koerswijziging van Bulgarije terrein wint.
Alles draait om vertrouwen. Daarom is het van groot belang dat de vooruitgang en toetreding van Bulgarije niet worden gekoppeld aan of tegengehouden door andere kandidaat-landen. In mijn verslag wordt duidelijk gesteld dat Bulgarije deel uitmaakt van het huidig inclusief en onomkeerbaar uitbreidingsproces, dat is gebaseerd op het beginsel van de eigen merites. Tot mijn genoegen stelde de heer Verheugen afgelopen november in het Parlement dat het principe intact blijft dat het ene land, Bulgarije, niet op het andere, Roemenië, hoeft te wachten. Dit standpunt zou ik graag door de commissaris bevestigd willen zien. Het toetredingsproces voor andere kandidaat-landen of de opname van nieuwe landen in het toetredingsproces mag geen gevolgen hebben voor het tijdschema van Bulgarije en voor de beoordeling van de vooruitgang die het land heeft geboekt.
Ondanks deze positieve ontwikkelingen liggen er nog veel specifieke problemen op tafel in Bulgarije. Deze moeten veeleer door de Bulgaarse autoriteiten worden opgelost, maar we kunnen wel een helpende hand bieden. Uiteraard weten we dat ook veel landen die in mei tot de Unie toetreden, nog een groot aantal problemen uit de weg moeten ruimen, maar in het geval van Bulgarije heb ik met name gewezen op de kwestie van de Roma. Ik wil dit niet veronachtzamen. Veel andere groepen in de Bulgaarse maatschappij hebben het moeilijk, maar de Roma-kwestie is belangrijk, niet alleen omwille van de stabiliteit en de welvaart in Bulgarije, maar ook omdat andere landen in de Europese Unie hiervan de gevolgen kunnen ondervinden, mijn eigen land niet in het minst, wanneer Bulgarije als volwaardig lid toetreedt.
Volledige integratie van de Roma in de Bulgaarse maatschappij heeft alleen kans van slagen als beide partijen bereidheid tonen tot verandering. De Roma moeten kunnen rekenen op begrip en adequate financiële middelen waarmee elementaire voorzieningen, onderwijs en banen kunnen worden geboden. Anderzijds moeten zij ook hun levenswijze aanpassen. Zij moeten bereid zijn te integreren en zowel binnen het gezin en de groep als daarbuiten dusdanig te handelen dat zij het vertrouwen van de rest van de Bulgaarse bevolking winnen.
Het is verontrustend dat een groot deel van de kinderen in zorginstellingen in Bulgarije afkomstig is uit de Romagemeenschap. Dit is een uiterst slechte zaak en dus moet alles in het werk worden gesteld om dit probleem aan te pakken. Veel zorginstellingen en scholen verkeren in een slechte staat. Inwoners van Chelmsford, een stad in mijn kiesdistrict, zetten zich op bewonderenswaardige wijze in voor een school in Berkovitsa.
Verder steun ik geen van beide amendementen die op mijn verslag zijn ingediend. De bewering dat Bulgarije het enige kandidaat-land is dat nog niets heeft ondernomen voor de tenuitvoerlegging van gelijkheid tussen mannen en vrouwen, is ronduit onjuist. Het tweede amendement heeft betrekking op het energiebeleid. Hieraan wordt in de compromistekst van mijn verslag al afdoende aandacht besteed. De amendementen lijken me overbodig.
Tot slot wil ik Bulgarije feliciteren en de Commissie evenals de Raad bedanken voor al hun steun aan het toetredingsproces van Bulgarije. Laten we ervoor zorgen dat het land in 2007 daadwerkelijk kan toetreden.
Nicholson of Winterbourne (ELDR ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, dit verslag biedt een uitgebreide analyse van de problemen die Roemenië ondervindt bij het voldoen aan onze strenge toetredingscriteria. In de resolutie wordt duidelijk uiteengezet dat Roemenië nog heel wat werk heeft te verzetten om volledig te voldoen aan de politieke criteria. Bij het functioneren van het parlement, de relatie met de uitvoerende en rechterlijke macht en het algemeen functioneren van de rechtsstaat worden vraagtekens geplaatst. Het gaat hier om velerlei zaken, zoals corruptie, die in Roemenië wijdverspreid is en waarbij overheidsmedewerkers, rechters en politici zijn betrokken. Dit staat een adequaat functionerende rechtsorde in de weg.
Dit moet de reden zijn dat corruptie bij internationale adopties herhaaldelijk is omzeild door speciale adoptiecommissies. Het moratorium is terzijde geschoven. Vele kinderen en zelfs baby’s zijn door de regering, en met goedkeuring van de premier, als geschikt voor adoptie bevonden, maar in werkelijkheid tegen hun wil door de autoriteiten uit passende gezinssituaties gehaald. Daarbij is geen acht geslagen op de wensen van hun pleeggezinnen en geheel voorbijgegaan aan de belangstelling van deze gezinnen voor adoptie van die kinderen. Ik beschik over schriftelijk bewijs van talloze gevallen en ben bereid dit aan geïnteresseerden te tonen.
Daarentegen wordt in mijn resolutie ook ingegaan op de economische prestaties van Roemenië. Er zijn veel structurele hervormingen doorgevoerd en daarover zijn wij te spreken. Deze moeten de komende maanden en jaren echter onverdroten worden voortgezet. Toch hopen we ook dat de Roemeense regering meer aandacht zal besteden aan de problemen van de onderste lagen van de maatschappij. In veel gebieden ontbreekt het namelijk aan de meest elementaire voorzieningen zoals stromend water en rioleringen.
Het pretoetredingsproces moet uiteraard ook ten goede komen aan de miljoenen burgers die door armoede zijn getroffen. Wij in het Europees Parlement willen hen niet alleen helpen overleven, maar ook de welvaart opschroeven. Armoedebestrijding heeft alleen kans van slagen als de Roemeense regering en de overheid bereid zijn corruptie met wortel en tak uit te roeien. Eerlijkheid heeft niet alleen een handelswaarde. Eerlijkheid vormt ook het cement voor het vertrouwen tussen staat en burger waarop democratie berust.
Voorts wordt in het verslag aandacht besteed aan de ontwikkeling en uitvoering van het . Roemenië moet in dat opzicht zijn bestuurlijke en gerechtelijke capaciteit verder versterken. Er moeten niet alleen wetten op papier en in het Parlement komen, maar deze moeten ook dusdanig ten uitvoer worden gelegd dat zij geen dode letter zijn en positief kunnen uitwerken op het leven van burgers.
Dit verslag is met algemene stemmen goedgekeurd door de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid. Deze uitzonderlijke consensus tussen alle betrokken partijen over de hoofdlijnen van het verslag heeft gunstig uitgepakt in Roemenië. De situatie is veranderd. De regering heeft ingrijpende wijzigingen ondergaan, met veel nieuwe ministersposten en ministeriële verantwoordelijkheden. Naar ik heb vernomen, wordt er morgen een nieuwe wet ingevoerd inzake kinderbescherming.
Ik heb begrepen dat er onder onze socialistische collega’s sprake is van enige aarzeling en verwarring doordat er in Roemenië in zeer korte tijd een kentering heeft plaatsgevonden. Aangezien de stemming waarschijnlijk morgen zal plaatsvinden, dring ik er met klem bij de PSE-fractie op aan om hierover opnieuw van gedachten te wisselen, zodat ik mijn taak als rapporteur kan vervullen en ervoor kan zorgen dat zij over volledige en de meest recente informatie beschikken.
Na de stemming zal ik de Commissie vragen het Parlement te laten weten welke weg het team van de commissaris nu zal inslaan. Ik vind dat we hierop vóór het verkiezingsreces in mei een reactie moeten ontvangen. Ook zal ik de Raad verzoeken om het ondubbelzinnige standpunt van het Parlement onder ogen te zien. De Raad kan eenvoudigweg niet de oude lijn aanhouden dat alles goed gaat in Roemenië en dat toetreding tot de Unie in 2007 een uitgemaakte zaak is, zoals ons sinds de bijeenkomst in Rome vorig jaar wordt voorgehouden.
Dat is namelijk niet waar. In het Verenigd Koninkrijk is het Parlement, waarvan ik ook de eer heb gehad deel uit te maken, almachtig en beschikt het over bevoegdheden op alle terreinen. Ik twijfel er niet aan dat ook andere nationale parlementen in de lidstaten over dezelfde verantwoordelijkheden beschikken. De Europese bevolking heeft het laatste woord. We willen allemaal dat Roemenië tot de Europese Unie toetreedt, maar niet tegen een prijs die voor de Europese burgers te hoog is.
Ten slotte wil ik zeggen dat het Europees Parlement een ware vriend van Roemenië is. De harde bewoordingen in het verslag zijn afkomstig van leden van het Europees Parlement van alle politieke kleuren uit alle lidstaten, die het beste met Roemenië voor hebben. Boekarest moet de aanbevelingen uit het verslag ter harte nemen, wil Roemenië daadwerkelijk lid worden van de Europese Unie. Ik hoop en ga ervan uit dat het gehoor geeft aan onze oproep.
De Voorzitter.
   - Wat de vraag van de rapporteur over de stemming betreft: tien co-rapporteurs zullen in het debat van vandaag het woord voeren, de fractiewoordvoerders zullen het woord voeren, de Raad en de Commissie zullen hun bijdrage leveren, alsook 37 collega’s. Gezien de aard van de onderhavige kwestie hoeft dat geen verbazing te wekken. Wanneer wij het debat vanmiddag onderbreken zullen echter nog niet alle sprekers aan het woord geweest zijn en daarom zullen de stemmingen over de desbetreffende verslagen worden uitgesteld tot morgen. 
Roche,
   . - Mijnheer de Voorzitter, allereerst zou ik de heer Brok willen bedanken voor zijn zeer openhartige en interessante verslag over de toetredingslanden. Tevens wil ik de heer Van Orden bedanken voor zijn duidelijke verslag over Bulgarije en barones Nicholson of Winterbourne voor haar grondige en betrouwbare verslag over Roemenië.
Het is voor mij een grote eer om vandaag namens de Raad deel te mogen nemen aan uw debat over de uitbreiding. Gedurende een groot aantal jaren heb ik colleges gegeven over de Europese Unie aan studenten van het en getracht ze duidelijk te maken hoe bijzonder onze Unie is. We staan nu aan de vooravond van wederom een bijzondere doorbraak.
De uitbreiding is een van de meest fascinerende en positieve ontwikkelingen niet alleen uit de geschiedenis van de Europese Unie maar uit de geschiedenis van heel Europa. Elke stap die in de afgelopen vijftig jaar in het proces van de Europese integratie werd gezet, was gebaseerd op het ideaal van een verenigd en vreedzaam Europa, en de uitbreiding speelt een belangrijke rol in de totstandkoming van die vrede. Binnen twee maanden zullen tien nieuwe lidstaten door de Unie worden verwelkomd. Gedurende een groot aantal jaren is de uitbreiding enkel een streven geweest: binnenkort wordt ze een feit. Een fout uit het verleden, de kunstmatige opdeling van Europa, die na twee verschrikkelijke oorlogen veel te lang heeft voortbestaan, wordt daarmee door de Europese Unie rechtgezet.
Als fungerend voorzitter geniet Ierland het voorrecht de nieuwe lidstaten op 1 mei namens de EU te mogen verwelkomen. Wij zien reikhalzend uit naar deze dag, die in heel Europa gevierd zal worden en die wij in Ierland in het hele land zullen vieren als een bijzondere “Dag van Onthaal” voor onze nieuwe partners.
De nieuwe lidstaten hebben een lang en moeilijk traject doorlopen om zo ver te komen als ze nu zijn. Het is een spannend moment voor hen en voor ons. Ze hebben gedurende een groot aantal jaren hard gewerkt om zich voor te bereiden op het lidmaatschap. Het is op zijn zachtst gezegd indrukwekkend wat ze hebben gedaan om hun economische en politieke systemen aan te passen. In korte tijd is in de landen van Midden- en Oost-Europa de grondslag gelegd voor stabiele economieën en functionerende marktsystemen.
De Commissie heeft in haar periodieke verslagen gedurende de onderhandelingen, en meest recentelijk in haar monitoringverslagen, de ingrijpende hervormingen nauwlettend gevolgd en geëvalueerd. In de uitgebreide voortgangsverslagen die de Commissie in november heeft uitgebracht, komt duidelijk naar voren hoeveel werk de nieuwe lidstaten hebben verzet. Ik wil de Commissie graag gelukwensen. Ik wil in het bijzonder commissaris Verheugen gelukwensen met zijn voortreffelijke werk, zijn uitzonderlijke toewijding en de uitstekende wijze waarop hij het hele proces geleid heeft.
Ik wil evenwel boven alles de nieuwe lidstaten complimenteren met hun inspanningen. De erkenning voor de vele prestaties tot nu toe mag echter niet tot zelfingenomenheid leiden. We moedigen de toetredingslanden aan om zich te blijven inzetten gedurende de twee maanden tot de toetreding: ze kunnen het zich niet permitteren om nu op hun lauweren te rusten. We vragen ze om zich vooral te concentreren op de punten die door de Commissie als urgent zijn aangeduid en op de effectieve implementatie en uitvoering van reeds aangenomen maatregelen. Het spreekt voor zich dat hoe meer werk er nu wordt verricht, des te sneller de toetredingslanden volledig van het lidmaatschap kunnen profiteren. We hebben er vertrouwen in dat eventuele moeilijkheden overwonnen kunnen en zullen worden.
In het toetredingsverdrag is een aantal vrijwaringsclausules opgenomen. Deze zijn bedoeld om de Unie te beschermen tegen onvoorziene verstoringen als gevolg van de toetreding. Tevens kan de Commissie bepaalde maatregelen nemen om de interne markt indien nodig te beschermen. De soepele en effectieve integratie van de nieuwe lidstaten is een van de topprioriteiten van het Ierse voorzitterschap.
Het harde werken van de nieuwe lidstaten wordt niet alleen in de periodieke en monitoringverslagen van de Commissie erkend, maar ook in het uitstekende verslag van de heer Brok. De uitbreiding wordt daarin beschreven als de best voorbereide uitbreiding ooit en ik denk dat dit een adequate omschrijving is van wat er is gedaan.
De toetredingslanden zitten al rond de tafel van de Raad en in het Parlement. Ze hebben volledig, actief en heel constructief meegewerkt aan de werkzaamheden van de Europese Conventie en in de daaropvolgende Intergouvernementele Conferentie over het Constitutionele Verdrag. De nieuwe lidstaten leveren reeds waardevolle bijdragen aan alle facetten van de EU-aangelegenheden en vanaf 1 mei zullen ze tevens volledig stemrecht hebben en een volledige bijdrage kunnen leveren aan de totstandkoming van EU-beleid. Ik ben ervan overtuigd dat ze een bijzondere invloed zullen hebben op de manier waarop wij in de Unie te werk gaan.
Uit de referenda die in 2003 in negen van de tien toetredingslanden zijn gehouden is gebleken dat er in de nieuwe lidstaten steun voor de toetreding bestaat. Tijdens het ratificatieproces van het toetredingsverdrag was bovendien sprake van grote steun voor de uitbreiding van de kant van de parlementen in veel huidige lidstaten. Benadrukt moet worden dat de uitbreiding niet alleen voor de toetredingslanden voordelen heeft, maar - en daar herinnerde de heer Brok ons aan - ook voor de huidige lidstaten. De Unie als geheel zal hiervan profiteren.
Natuurlijk eindigt het uitbreidingsproces niet op 1 mei. We zijn eraan herinnerd dat zowel Bulgarije als Roemenië vorderingen maakt in de onderhandelingen. Ik heb nauwkeurig geluisterd naar het betoog van de heer Van Orden over Bulgarije. Ik heb de ontmoeting van vorige week met Meglena Kuneva, die bedoeld was om de positie van Bulgarije te bespreken, nog vers in het geheugen. Ik heb tevens met veel belangstelling geluisterd naar de zeer openhartige en eerlijke woorden van barones Nicholson of Winterbourne. De Europese Raad heeft afgelopen december een heel duidelijk tijdschema opgesteld voor de afronding van de onderhandelingen met beide landen in 2004 - mits uiteraard vooruitgang wordt geboekt in elk van beide landen - en toetreding in januari 2007 als einddoel.
Een van de sleutelkwesties waar de lidstaten het nog over eens moeten worden is het financiële kader voor de toetreding van de twee landen. Sinds de publicatie van het Commissievoorstel voor het financiële pakket in februari, zijn intensieve onderhandelingen gaande om consensus tussen de lidstaten te bereiken. Het voorzitterschap streeft ernaar overeenstemming te bereiken tijdens de vergadering van de Raad Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen van maart. Is er eenmaal overeenstemming over het financiële pakket, dan kan de Unie de onderhandelingen met beide landen voortzetten over de overgebleven hoofdstukken van financiële aard.
Het Ierse voorzitterschap doet er alles aan om de vooruitgang in de toetredingsonderhandelingen te bespoedigen. Het voorzitterschap zal erop toezien dat de onderhandelingen met beide landen op dezelfde principes gestoeld zijn als die voor de tien nieuwe lidstaten, met name op het beginsel van de eigen merites. Het is de moeite waard u eraan te herinneren dat Bulgarije en Roemenië deel uitmaken van een onomkeerbaar, inclusief uitbreidingsproces. Het tempo van de onderhandelingen wordt bepaald door de voortgang ter plekke, en we dringen bij Bulgarije en Roemenië aan op volledige implementatie van de verplichtingen die tot nu toe zijn aangegaan.
De EU zal de prestaties van beide landen nauwlettend blijven volgen en heeft zorgvuldig nota genomen van de standpunten van het Parlement, zoals die met name zijn verwoord in de resoluties van vandaag.
Tot slot het volgende. Deze uitbreiding is een van de meest opmerkelijke prestaties van de Unie tot nu toe. Namens het voorzitterschap van de Raad wil ik het Parlement, en u, leden van het Parlement, bedanken voor alle positieve en constructieve bijdragen die u hebt geleverd sinds de aanvang van dit proces. Wij zijn ervan overtuigd dat de Unie en haar burgers op grote schaal zullen profiteren van deze spannende onderneming. 
Dit is een bijzonder moment, een beslissend moment in de geschiedenis van Europa, een moment waaraan we allemaal aanzienlijke voldoening kunnen ontlenen.
Verheugen,
    Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dit is waarschijnlijk het laatste grote debat in dit Parlement over een werkelijk groots en historisch project. Ook ik zou van deze gelegenheid gebruik willen maken om het Parlement van harte te bedanken voor de samenwerking bij dit project. Ik dank vooral de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, commissievoorzitter Brok en de rapporteurs.
Er is wel gebleken wat we kunnen bereiken - zelfs bij een zo grote en moeilijke taak - wanneer de instellingen van de Europese Unie een duidelijk en gezamenlijk doel hebben en vastberaden samenwerken om dit doel ook daadwerkelijk te halen. Ik mag wel zeggen dat ik bijzonder tevreden ben over het feit dat op 1 mei tien nieuwe leden zullen toetreden en dat we dit moeilijke proces hebben kunnen afronden. Ik moet echter ook zeggen dat deze tevredenheid gepaard gaat met een zekere bezorgdheid.
Ik kan niet loochenen dat er in de lidstaten nu pas een werkelijk brede discussie over de uitbreiding op gang is gekomen. Dat is volgens mij veel te laat. Ik heb er jarenlang keer op keer op gewezen dat deze discussie in de lidstaten moet worden gevoerd, dat we de burgers moeten informeren, dat we ze mee moeten nemen op deze weg. Pas nu, nu het evenement direct voor de deur staat, is het een topthema in de Europese media geworden, en dus ook een topthema in de Europese publieke opinie. Het zal niemand in dit Parlement verbazen, ook mij niet, dat nu al die angst, de zorgen en de gevoelens van onzekerheid weer aan de dag komen. We kennen die al jaren en we hebben geprobeerd om daar met informatie en voorlichting aan tegemoet te komen.
Ik wil in alle duidelijkheid zeggen dat de politieke elite in de lidstaten meer had moeten doen om deze grote historische taak uit te leggen aan hun burgers. Ik zeg dat op dit moment heel bewust, en ook een beetje verbitterd. We hebben er tenslotte vaak genoeg op gewezen dat het dringend nodig was. Het is echter nog niet te laat. De boodschap die we de burgers mee moeten geven is heel duidelijk. Inderdaad, deze uitbreiding zal problemen met zich meebrengen. Deze uitbreiding zal ons dwingen om ons aan te passen. Allerlei dingen worden heel anders dan we tot nu toe gewend waren. Er is echter geen bruikbaar alternatief! We moeten het doen! We moeten onze historische verantwoordelijkheid dragen, we moeten invulling geven aan de grote verandering in Europa. We moeten daar politiek vorm aan geven, we moeten ervoor zorgen dat dit tot meer vrede, veiligheid en welvaart voor de burgers leidt.
De boodschap moet luiden dat deze uitbreiding niet alleen maar lasten met zich meebrengt. Het is de enige mogelijkheid om de problemen op te lossen die veertien en vijftien jaar geleden zijn ontstaan door de grote veranderingen in Europa. Ik mag dat aan het begin van dit debat nog wel een keer zeggen, want ik ben er werkelijk van overtuigd dat de democratische kwaliteit van dit proces alleen maar gegarandeerd is wanneer de Europese burgers het begrijpen en er achter staan.
Dames en heren, we hebben u verteld wat de resultaten van onze zijn, u weet hoe ver de tien landen die op 1 mei toetreden zijn gekomen bij de voorbereiding. Ik heb de regeringsleiders van de tien landen in november jongstleden meegedeeld wat de resultaten van die zijn, en sindsdien hebben we met de landen intensief geprobeerd om de problemen op te lossen. We hebben nogmaals overleg gevoerd met alle tien landen over de balans die we hebben opgemaakt. Er is gebleken dat er op alle gebieden ten dele opmerkelijke vooruitgang is geboekt. We ontvangen iedere dag meer informatie over nieuwe vooruitgang, en al met al stel ik een zeer positieve trend vast. De nog open zaken worden afgewerkt.
Ik wil echter niet verhelen dat een aantal problemen nog niet zijn opgelost. Ik bedoel vooral dat nog niet aan alle voorwaarden is voldaan voor de uitbetaling van de landbouwsubsidies. Ons systeem is blijkbaar erg ingewikkeld. Misschien kunnen we ook eens overwegen of de tien nieuwe lidstaten werkelijk onvoldoende intelligent zijn en niet hard genoeg werken om dit probleem op te lossen. Misschien is het probleem juist dat dit systeem intussen zo ingewikkeld is geworden dat een land dat er niet mee is opgegroeid helemaal niet meer in staat is om aan onze vereisten te voldoen. Ik heb intussen ernstige twijfels of het probleem werkelijk alleen maar bij de nieuwe lidstaten ligt. Ik zou me kunnen voorstellen dat het voor een groot deel ook bij ons ligt.
Een ander probleem voor de meeste landen blijft de voedselveiligheid, het moderniseren van de verwerkende bedrijven en de controle daarop. Dat is belangrijk voor de volksgezondheid. Mijn collega David Byrne heeft permanent nauw contact met de betrokken ministers. Ik wil er nogmaals in alle duidelijkheid op wijzen dat de Commissie garandeert dat er op het gebied van de voedselveiligheid geen compromissen zullen worden gesloten. Alleen producten die aan onze eisen voldoen zullen op de interne markt terechtkomen.
De Commissie zal de instrumenten die ze heeft om de nog bestaande problemen op te lossen met gezond verstand en op een verantwoorde wijze gebruiken. We zitten in de voorbereidingsfase. Ik kan u nu nog niet zeggen of er wel of niet moeten worden toegepast. Het is nog te vroeg om een dergelijk besluit te nemen. Mocht het nodig zijn dan zullen we dat zoals gezegd met gezond verstand en op een verantwoorde wijze doen. We zullen u daarvan op de hoogte houden.
Ik wil nog een paar woorden wijden aan een onderwerp dat ons in de afgelopen dagen bijzonder heeft bezig gehouden, namelijk Cyprus. Wanneer dat nog voor 1 mei kan worden opgelost kunnen we met het volste recht zeggen dat de uitbreiding niet alleen een vorm van crisispreventie is maar ook een manier om crisissituaties en conflicten op te lossen. Het zou voor de hele regio een ongelofelijk belangrijk signaal zijn.
We mogen wel vaststellen dat de Europese Unie degene is geweest die het vredesproces weer op gang heeft gebracht. Wij hebben de secretaris-generaal van de Verenigde Naties de instrumenten in de hand gegeven die hem in staat hebben gesteld om de partijen weer uit te nodigen voor een vergadering. Ik was op 19 februari in Cyprus bij het begin van de gesprekken en heb goede contacten gehad met de Verenigde Naties en met de leiders van de twee gemeenschappen. Sindsdien hebben er intensieve politieke en technische contacten plaatsgevonden. De Commissie heeft van het begin af aan duidelijk gemaakt dat ze de hoogste prioriteit geeft aan de Cyprus-gesprekken. Daarom hebben we alles in het werk gesteld om het vredesproces te steunen. De Commissie heeft deskundigen gestuurd om het team van de Verenigde Naties in Cyprus te versterken. Ik heb alle wensen van de Verenigde Naties vervuld. Wanneer er om extra hulp werd gevraagd hebben we die altijd meteen gegeven. Het resultaat is dat de technische gesprekken op Cyprus goed verlopen. We zijn eindelijk ook samen met de Turkse gemeenschap begonnen met de inhoudelijke voorbereiding op de mogelijke toetreding. Ik moet zeggen dat het laat is, maar de verantwoordelijkheid daarvoor lag bij de heer Denktash.
Nu beginnen we met de voorbereiding van de juridische instrumenten die nodig zijn om het verenigde Cyprus in staat te stellen om toe te treden. Voor het noorden van het eiland geldt het acquis niet; we moeten zorgen voor verordeningen om dat geleidelijk in te voeren. We zullen het gebruik van het Turks als nieuwe officiële taal moeten voorbereiden. Dat kunnen we niet allemaal halen voor 1 mei. Daarom moeten we op allerlei gebieden in overgangstermijnen voorzien.
Zolang de resultaten van de gesprekken op Cyprus niet afwijken van de principes die aan de Europese Unie ten grondslag liggen - democratie, rechtstaat en eerbiediging van de mensenrechten - kunnen we ze inwerken in het recht van de Gemeenschap. Daar wil ik nogmaals op wijzen.
Er moet echter wel aan bepaalde voorwaarden worden voldaan, en ik wil ze nogmaals noemen. We willen een nieuw Cyprus dat met één stem spreekt. We willen een nieuw Cyprus dat op het internationale toneel altijd zijn rol kan spelen. We willen niet het risico lopen dat Cyprus internationale onderhandelingen blokkeert. We willen een nieuw Cyprus dat centrale structuren heeft die sterk genoeg zijn om ervoor te zorgen dat het land zijn internationale verplichtingen ook in de praktijk volledig nakomt, dus ook het Gemeenschapsrecht respecteert. Aan die voorwaarden moet absoluut worden voldaan.
Ik kan u meedelen dat we bereid zijn om een internationale donorconferentie te beleggen om te helpen bij het vinden van de middelen om de kosten te dekken die door de hereniging ontstaan. Ik doe een dringend beroep op de Turks-Cypriotische en de Grieks-Cypriotische gemeenschap om deze unieke kans te benutten. Geeft een signaal in deze regio, laat zien dat u bereid bent tot vrede en verzoening.
Ik wil ook nog iets zeggen over Roemenië en Bulgarije. We zullen alles in het werk stellen om het voorzitterschap te steunen en ervoor te zorgen dat de onderhandelingen snel en op niveau worden voortgezet. Ze moeten binnen de termijnen worden afgesloten. We hebben het voorstel voor het gezamenlijk financieel pakket voor Bulgarije en Roemenië op tafel gelegd. Uit de gesprekken tot nu toe blijkt dat het voorstel van de Commissie al met al gewaardeerd wordt. Het financieel pakket voor Bulgarije en Roemenië is rechtvaardig, evenwichtig en realistisch, ook vergeleken met het financieel pakket voor de tien. We zullen de concrete voorstellen voor onze onderhandelingspositie in april voorleggen.
Over Bulgarije kan ik zeggen dat ik de inschatting van de rapporteur, de heer Van Orden, deel. Ook ik kan vaststellen dat er opmerkelijk veel vooruitgang is geboekt. Het land moet echter nog meer inspanningen leveren, vooral met betrekking tot de taken van de overheid en het gerechtelijk apparaat. In onze samenwerking met Bulgarije concentreren we ons op die punten.
Ook Roemenië kan rekenen op onze hulp en onze solidariteit. Ik heb goed geluisterd naar deze discussie, en ik heb veel waardering voor de serieuze manier waarop het Parlement zich met de problemen in Roemenië bezig houdt. Ik denk dat u een middenweg heeft gevonden: u maakt de feiten in uw verslag niet mooier dan ze zijn, maar niemand kan eraan twijfelen dat de Europese Unie zich politiek inzet voor de toetreding van Roemenië. Dat is ook goed zo, want Roemenië heeft wat bemoediging nodig, maar ook een duidelijk antwoord op de vraag wat er nog moet gebeuren. De rapporteur noemt een aantal punten waarvoor nog meer moet worden gedaan. De Commissie ziet dat ook zo. Het gaat daarbij om het functioneren van de overheid en de rechtspraak en om het bestrijden van corruptie. Ik wil in alle duidelijkheid zeggen dat het bestrijden van corruptie alleen maar mogelijk is wanneer er ook naar het politieke systeem wordt gekeken. Het is niet genoeg om ambtenaartjes voor het gerecht te dagen, we moeten ook de grote jongens eens aanpakken. Bovendien moet Roemenië ervoor zorgen dat de Europese middelen op een overtuigende manier worden beheerd en zijn onderhandelingspositie beter wordt voorbereid.
Baroness Nicholson heeft de kwestie van de adopties genoemd. Ik wil nogmaals duidelijk maken wat het standpunt van de Commissie is. In ons beleid staat het belang van het kind centraal, dat is glashelder. Dat is het tegendeel van een beleid dat de belangen van de gezinnen centraal stelt, gezinnen in allerlei landen die graag willen adopteren. Dat is een essentieel verschil. Wie de belangen van het kind niet in het middelpunt stelt, wie eerst kijkt naar de belangen van degenen die een kind willen adopteren en van de NGO’s die de belangen van die personen behartigen, die creëert een markt en wie een markt creëert kan in Roemenië op problemen rekenen. Daarom blijft de Commissie erbij dat een moratorium voor internationale adopties nodig is. Dat moet gelden zolang er geen wetgeving is die volledig voldoet aan de internationale normen ter bescherming van het kind, zolang er geen administratieve structuren zijn om te garanderen dat die wetten ook daadwerkelijk worden nageleefd.
Dames en heren, de Commissie, het Parlement en de lidstaten blijven bij hun doel om de onderhandelingen in 2004 af te sluiten en de toetreding in 2007 voor te bereiden. Ik ben ervan overtuigd dat we allemaal alles in het werk zullen stellen om Roemenië en Bulgarije daarbij te helpen. De sleutel tot het succes ligt echter in Sofia en vooral in Boekarest.
Poettering (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de Voorzitter van de Raad, mijnheer de commissaris, geachte collega’s, de heer Verheugen heeft de zorg geuit dat de burgers in de huidige Europese Unie niet voldoende informatie hebben gekregen. Ik deel die zorg. Ik zou echter willen vragen: wat was het alternatief? Het alternatief - en dat moeten we tegen de mensen zeggen - was het voortbestaan van onvrijheid, het voortbestaan van een totalitair regime. Daarom moeten we blij en dankbaar zijn dat de volkeren van Centraal-Europa - en natuurlijk ook van Cyprus en Malta - in een ander klimaat kunnen toetreden tot een gemeenschap van waarden, een gemeenschap op basis van mensenrechten en democratie, van een rechtstaat en een markteconomie. We heten de volkeren uit Centraal-Europa, Cyprus en Malta van harte welkom. Dit is een reden tot vreugde! Onze fractie en het hele Parlement hebben zich hier altijd voor ingezet.
Nu komen er voor het eerst vrije verkiezingen in heel Europa. Dat zeggen onze politieke vrienden en de burgers in de toetredingslanden zelf over de verkiezingen voor het Europees Parlement. Daarom, dames en heren, geachte collega’s, zeggen we nee tegen de eis van een minister-president van een toetredingsland, die heeft aangedrongen op de invoering van een eenheidslijst! Verkiezingen zijn een politieke wedstrijd, en we mogen blij zijn dat een dergelijke wedstrijd nu ook in de landen in Centraal-Europa mogelijk is.
De uitbreiding van de Europese Unie is echter meer dan een materiële kwestie. Eigenlijk gaat het om spirituele waarden. Ook onze nieuwe partners in Centraal-Europa en op Malta en Cyprus moeten niet vragen wat ze uit de potjes van de Europese Unie kunnen halen, maar wat ze samen met ons, in de Europese Unie van vandaag en van morgen, kunnen doen om Europa sterk te maken, om ervoor te zorgen dat Europa democratisch is en dus invloed heeft in de wereld.
Ik heb veel bewondering voor de prestaties tot nu toe van de toetredingslanden. Na meer dan vijftig jaar communisme hebben deze volkeren enorme hindernissen moeten overwinnen. Ze hebben echter nog veel voor de boeg. De commissaris, de heer Brok en de andere rapporteurs hebben daar al op gewezen.
Ik geloof echter dat we het zullen halen. We moeten de burgers in de Europese Unie duidelijk maken dat de toetreding van Spanje en Portugal heeft aangetoond dat iedereen er uiteindelijk beter van wordt, ook materieel en financieel. Op het gebied van de interne veiligheid worden we echter nog steeds met enorme uitdagingen geconfronteerd.
Natuurlijk moeten we de buitengrenzen beschermen. Ik heb echter net gesproken met een Europol-deskundige voor de interne veiligheid, en die vertelde mij dat de drugsmaffia, die nu de Europese Unie al teistert met haar misdadige activiteiten, ook in de toetredingslanden actief zal worden. Dat betekent dat we Europol moeten versterken en meer moeten doen voor de samenwerking tussen alle politiediensten.
Ik wil nog een slotopmerking maken, mijnheer de commissaris. U zult namens de Commissie nog een beoordeling van Turkije moeten leveren. In mijn fractie zijn de meningen verdeeld over de vraag of Turkije wel of niet moet toetreden, maar daar wil ik het nu niet over hebben. Wij verwachten echter van de Commissie, en ook van u, dat u bij uw beoordeling zult uitgaan van de criteria van Kopenhagen, en niet van opportunistische politieke criteria. U moet het recht doen gelden. Daartoe is de Commissie als hoedster van de Verdragen verplicht, en aan die maatstaf zullen wij u meten. Dan ontmoeten wij elkaar weer en zetten wij het gesprek voort.
Titley (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil om te beginnen zeggen dat de Fractie van de Europese Sociaal-democraten zich volledig schaart achter de opmerkingen die commissaris Verheugen over Cyprus heeft gemaakt. Mijn collega Poos zal er straks ongetwijfeld uitgebreider op terugkomen.
Ik heb in mijn redeneringen altijd gezegd dat deze uitbreiding de Europese Unie kan maken of breken. Als we er goed mee omgaan, zal de uitbreiding de EU veel sterker maken. Uit een recentelijk in het Verenigd Koninkrijk verschenen rapport van de economen van Ernst [amp] Young blijkt dat het Verenigd Koninkrijk veel voordeel kan hebben van de uitbreiding. Als we echter slecht met de uitbreiding omgaan, zal de EU er veel schade van ondervinden. Dus is het nog steeds van groot belang ervoor te zorgen dat we dit goed doen. Daarom is het zo cruciaal dat de toetredingslanden aan alle eisen voldoen. Als dit namelijk niet het geval is, lopen we het risico op een grote terugslag in de publieke opinie, niet alleen in de vijftien huidige lidstaten, maar ook in de tien nieuwe lidstaten.
Er moet meer nadruk op implementatie en uitvoering worden gelegd, zoals de heer Brok in zijn verslag concludeert. Volledige transparantie op het gebied van staatssteun, mededingingsbeleid en overheidsopdrachten moet worden gegarandeerd, want de uitbreiding kan alleen een succes zijn als het bedrijfsleven en de vakbonden ervan overtuigd zijn dat er sprake zal zijn van . We moeten onze strijd tegen corruptie niet staken. Corruptie ondermijnt economische vooruitgang. Finland is volgens de organisatie het minst corrupte EU-land, en Finland is ook het EU-land met de meest succesvolle economie. Deze twee zaken houden direct verband met elkaar. Er mag in een moderne, dynamische economie geen plaats zijn voor het betalen van steekpenningen aan ministers en hoge ambtenaren.
De toetredingslanden zullen zich evenwel moeten realiseren dat zij zich door toetreding tot de Europese Unie verplichten tot het overnemen van de normen van de Europese Unie, bijvoorbeeld op het gebied van democratie en mensenrechten. Daarom was ik met afgrijzen vervuld toen ik ontdekte dat in Litouwen het toonaangevende dagblad een reeks wrede antisemitische en homofobe artikelen heeft gepubliceerd. Het eerste artikel van deze reeks, gepubliceerd op 20 februari, ging vergezeld van een spotprent op de voorpagina die rechtsreeks uit de nazi-propaganda van de jaren dertig kwam. Voor dergelijke ideeën is geen plaats in de Europese Unie: racisme en vreemdelingenhaat zijn gezwellen die onze maatschappij verwoesten. Dat is in het verleden gebeurd, en als we niet waakzaam blijven gebeurt het opnieuw. We veroordelen deze artikelen in alle opzichten. Ik betreur dat de media en de overheid in Litouwen zoveel tijd nodig hebben gehad om actie te ondernemen en te reageren. Ik hoop dat de Raad en de Commissie deze artikelen ook zullen veroordelen.
We moeten erkennen dat sommige toetredingslanden moeilijkheden hebben ondervonden maar dat ze grote vooruitgang hebben geboekt in zeer korte tijd. Daarom hebben we altijd een zorgvuldig afgewogen benadering gevolgd en waardering gehad voor de inspanningen die de toetredingslanden hebben geleverd.
Daarom betreur ik de toon in het oorspronkelijke verslag-Nicholson over Roemenië. We hebben altijd gezegd dat ieder land op zijn prestaties beoordeeld moet worden en aan de eisen moet voldoen, omdat we anders tegen toetreding zullen stemmen. We hebben nooit gezegd dat de onderhandelingen tijdens het proces opgeschort zouden moeten worden. We weten dat Roemenië met een aantal ernstige problemen wordt geconfronteerd. We weten dat eerdere regeringen deze onderhandelingen niet serieus namen, maar de huidige regering doet dat wel en doet haar uiterste best om de achterstand in te halen. Barones Nicholson of Winterbourne heeft dit zelf toegegeven. Daarom moet het signaal dat wij aan Roemenië afgeven een aanmoediging aan het land zijn om zijn inspanningen te intensiveren in plaats van een poging het vloerkleed onder zijn voeten weg te trekken, juist op dit cruciale ogenblik. Gezien de misleidende informatie in het oorspronkelijke verslag vrees ik dat partijpolitieke overwegingen een grotere rol hebben gespeeld dan objectiviteit.
De nieuwe landen hebben het recht de Europese Unie te bekritiseren. Wij zijn erg krenterig geweest op het punt van vrij verkeer van werknemers. Ik ben geschrokken van de verschrikkelijk populistische, vaak racistische, campagne die door delen van de Europese pers wordt gevoerd. Ik ben nog meer geschrokken van sommige politici die daar een graantje van mee willen pikken. Tot mijn grote schaamte moet ik vaststellen dat ook de Britse conservatieve partij hier niet vrijuit gaat. Die partij heeft altijd gezegd de uitbreiding te steunen en er in het verleden nooit iets tegenin gebracht, maar roept nu van alles en nog wat, als het maar in de smaak valt bij de sensatiepers. Ik hoop dat de lidstaten na 1 mei, wanneer de werkelijkheid de mythe verslaat, de beperkende bepalingen zullen versoepelen.
Ik hoop dat we op 1 mei een nieuwe, mooie wereld zullen betreden waar geen sprake meer is van verwijten en nationale spanningen maar enkel nog van solidariteit en samenwerking. Deze landen moeten samenwerken bij de economische hervormingen om banen te creëren. Deze landen moeten met ons samenwerken om de internationale criminaliteit te bestrijden. Deze landen moeten met ons samenwerken om mensensmokkel, de slavenhandel van de 21e eeuw, aan te pakken. Samen kunnen wij Europa sterk maken. Als ons dat lukt, hebben wij veel te vieren. Daarop moeten we ons op 1 mei richten.
Malmström (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, over slechts vijftig dagen zijn wij aan het einde van de lange reis die op 9 november 1989 is begonnen met vreugdevolle taferelen onder de in Berlijn. Over vijftig dagen is Europa een verenigd continent, waar bijna een half miljard mensen de handen ineenslaan om de Europese normen en waarden te beschermen en gemeenschappelijke problemen op te lossen, zoals de milieuverontreiniging, de grensoverschrijdende criminaliteit en met name de veelgenoemde mensenhandel. Ook zullen wij ons gezamenlijk inspannen voor een betere en rechtvaardigere wereld. De uitbreiding van de Europese Unie is een uitstekend voorbeeld van wat er bereikt kan worden als wij een duidelijk doel en een duidelijke strategie hebben. Met het EU-lidmaatschap als droomdoel, en dankzij de grote inspanningen van de landen zelf, zijn de voormalige communistische dictaturen nu veranderd in volledig functionerende democratieën en markteconomieën. Ook in Turkije heeft het aanstaande lidmaatschap bijgedragen aan de hervormingswerkzaamheden in het land en misschien - eindelijk - aan een oplossing voor het Cyprus-vraagstuk.
Natuurlijk zijn er nog steeds veel problemen. De heer Brok heeft ze al in zijn uitstekende verlag genoemd. De Europese Unie zal de komende jaren een drastische verandering ondergaan. Onze belangrijkste taak tijdens de volgende zittingsperiode is het uitgebreide Europa goed te laten functioneren. Daarom is het zo vreselijk belangrijk dat het voorstel van de Conventie ook echt ten uitvoer wordt gebracht, zodat de Unie besluiten kan nemen en democratisch kan functioneren.
De Fractie van de Europese liberale en democratische partij schenkt altijd veel aandacht aan de rechten van minderheden. Daarom maken wij ons grote zorgen over de problemen bij de Roma in Slowakije. Bezuinigingen op de sociale voorzieningen treffen deze groep extra hard. Wij hopen dat de Commissie de situatie van de Roma in zowel de nieuwe als de oude lidstaten in de gaten blijft houden.
Tot slot betreur ik het ook dat wij nieuwe muren oprichten tussen ons en de nieuwe lidstaten, in de vorm van allerlei overgangsregelingen. Het ene na het ander land voert nu min of meer discriminerende regels in. Die zijn gebaseerd op volledig ongegronde angsten, angsten die in de verschillende landen bovendien nog flink worden aangewakkerd door de pers. In plaats van het vrije verkeer te belemmeren, moeten wij het feit toejuichen dat er steeds meer landen bijkomen.
Frahm (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de heer Verheugen en ik zijn het in politiek opzicht waarschijnlijk over maar weinig zaken eens, maar ik moet zeggen dat ik zelden zo’n juiste en nauwkeurige beschrijving heb gehoord van de problemen waarvoor we nu komen te staan. Evenmin heb ik eerder zo goed en nauwkeurig horen beschrijven dat we een oplossing voor onze problemen dienen te vinden.
Ik denk dat het ontbreken van betrokkenheid bij de bevolking en het ontbreken van engagement aan de zijde van de politieke elite een van de redenen is dat we nu meer en meer lidstaten de keuze zien maken beperkingen in te voeren ten aanzien van werknemers uit de nieuwe lidstaten. Dat betreur ik in hoge mate. Ik ben van mening dat dit een verkeerd signaal is naar onze nieuwe vrienden en onze nieuwe collega’s uit Oost- en Midden-Europa. Ik heb er genoeg van dat men op die toer gaat op basis van populisme en onjuiste cijfers, van slechte informatie over hoe het werkelijk in elkaar zit.
Dus verheugt het mij dat er ten tijde van de uitbreidingsprocedure veel aandacht besteed is aan de mensenrechtensituatie in de kandidaat-lidstaten. Naar mijn mening is dat een van de terreinen waarop we de aandacht niet mogen laten verslappen, ook niet na 1 mei. We zijn genoodzaakt de situatie voortdurend te blijven volgen. We weten dat er problemen zijn voor de Russische minderheid in Letland. We weten dat de Roma in veel kandidaat-lidstaten problemen ondervinden en we weten dat zij deze ook in de huidige lidstaten hebben.
Ik zou willen adviseren datgene te doen wat men indertijd ook bij de Raad van Europa heeft gedaan toen deze heel veel nieuwe lidstaten opnam, namelijk het invoeren van permanent toezicht op zaken als democratie, mensenrechten en rechten van minderheden, niet alleen in de nieuwe landen maar in alle EU-lidstaten. Dat is nodig, mijnheer de Voorzitter. Het wordt een belangrijke taak het toezicht op deze terreinen te handhaven. 
Lagendijk (Verts/ALE ).
   - Voorzitter, ik wil me in mijn bijdrage concentreren op Roemenië en wel om drie redenen.
De eerste is dat de nu gevoerde discussie over Roemenië in mijn ogen de best mogelijke evaluatie is van de huidige uitbreidingsronde. De conclusie van die discussie is namelijk dat de grootste problemen in de nieuwe lidstaten niet te maken hebben met het visserijhoofdstuk of het transporthoofdstuk, hoe belangrijk en interessant ook. De meest hardnekkige problemen in de nieuwe lidstaten hebben te maken met het functioneren van de rechtsstaat, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht en de vrijheid van meningsuiting.
Dat brengt me bij mijn tweede reden, als de collega's het tenminste toestaan, Voorzitter, want het wordt hier wel heel rumoerig. De discussie over Roemenië is ook van groot belang voor de toekomstige uitbreidingen met Turkije en de Balkan en wel om de volgende reden: wij kunnen in Ankara en Zagreb niet met goed fatsoen aandringen op een verbetering van de mensenrechten of de rechten van minderheden, als we tegelijkertijd toestaan dat de situatie in Boekarest stagneert en op een aantal punten zelfs verslechtert.
Dat brengt me bij mijn derde punt, de problematische situatie in Roemenië zelf. Nog steeds staat de hervorming van de rechtsstaat in de kinderschoenen. Nog steeds wordt kritische journalisten het werk onmogelijk gemaakt. Nog steeds is corruptie een enorm probleem tot op het hoogste politieke niveau toe. Het verslag van Baroness Nicholson of Winterbourne is daarover kritisch en terecht. Aan de collega's van de socialistische fractie zeg ik dat voorstanders van uitbreiding de plicht hebben kritisch te zijn, voorstanders zelf meer dan tegenstanders, en zij moeten ook kritisch blijven. Het is bemoedigend, Voorzitter, dat juist die kritische houding tot resultaten leidt. De Roemeense regering heeft de afgelopen dagen nieuwe hervormingen aangekondigd en de oude hervormingen versneld. De minister van Justitie heeft het veld moeten ruimen omdat hij verantwoordelijk wordt geacht voor de stagnatie. Mijn oproep aan de Roemeense regering is door te gaan met de hervormingen, want anders kan zij toetreding in 2007 wel vergeten. Mijn oproep aan NGO's en journalisten is door te gaan met hun kritische werk en ons op de hoogte te houden. Voorzitter, de Europese Unie is goed in het beïnvloeden van landen, door ze een wortel voor te houden, maar soms doet een pedagogisch tikje met de stok ook wonderen. 
Belder (EDD ).
   - Voorzitter, wie verlangt terug naar een Europa dat in twee vijandige politieke kampen is verdeeld? Wie misgunt de volken van Midden- en Oost-Europa hun persoonlijke en staatkundige vrijheid? Een uitgestelde bevrijding is het geworden, het heeft geduurd tot 1989. Op 1 mei krijgt de bevrijding haar continentale bekroning met de oostwaartse uitbreiding van de Europese Unie, waar alle betrokkenen vrij voorstander van zijn. Tegelijk dragen alle betrokkenen een zware verantwoordelijkheid. Nu het nut van een sterk expanderende Europese Unie publiekelijk ter discussie staat, dienen politici in West en Oost allereerst te ijveren voor de consolidatie c.q. creatie van stabiele rechtsstaten. Dat schept nationale burgerzin, het fundament bij uitstek voor Europabrede samenwerking. Een groot kenner van Midden- en Oost-Europa, Hugh Seton-Watson, noemde deze regio slechts enkele decennia geleden als het zieke hart van Europa. Moge de uitgebreide Unie straks een probaat geneesmiddel blijken. Dat vergt een aanzienlijke wederzijdse inspanning, een oprecht dienen van elkaar. Juist die betrokkenheid heb ik de afgelopen jaren vastgesteld in mijn achterban. In dat voluit christelijke spoor wensen mijn fractie en ik voort te gaan. 
Claeys (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, niemand kan ontkennen dat in de tien toekomstige lidstaten met het oog op de toetreding indrukwekkend veel werk is verzet. Toch zou het misplaatst zijn om euforisch te gaan doen. Er zijn nog veel onopgeloste problemen. Zo spreekt de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling in haar advies bij dit verslag haar verontrusting uit over de grootschalige corruptie in de landbouwsector en de manier waarop de subsidies zullen worden uitgekeerd.
Een ander probleem is Cyprus. We zitten met de nooit eerder vertoonde situatie dat de kandidaat-lidstaat Turkije een deel van een andere toekomstige lidstaat militair bezet houdt. Tot vandaag weten we niet of het volledige eiland tot de EU toetreedt .
Een ander groot vraagteken is de immigratie die vanuit de nieuwe lidstaten kan ontstaan. De meeste huidige lidstaten hebben wel een overgangsmaatregel aangekondigd, maar de vraag blijft in hoeverre die zal worden nageleefd. Ik hoop dat ik mij vergis, maar als ik de cijfers zie die de Commissie hanteert, denk ik dat het probleem schromelijk wordt onderschat, net als de andere problemen die de uitbreiding zal veroorzaken. De meeste nieuwe lidstaten zijn nog niet klaar voor de toetreding. Iedereen weet dat maar bijna niemand durft het luidop te zeggen. Jacques Delors is een van de weinigen die het wel gezegd hebben en hij verdient daar alle lof voor. 
De Voorzitter.
   - Ik onderbreek hierbij het debat. Dit zal om 15.00 uur worden voortgezet.
Wij gaan nu over tot de ondertekening van de gewijzigde begrotingen voor het begrotingsjaar 2004, waarover wij gisteren gestemd hebben.
De eerste gewijzigde begroting, nr. 1, is een aanvullende en gewijzigde begroting die betrekking heeft op de uitbreiding. Het is de eerste begroting van de Europese Unie in verband met de uitbreiding. Daarop staan voor 2004 11,7 miljard euro aan vastleggingskredieten en 5,1 miljard euro aan betalingskredieten.
De tweede gewijzigde begroting waarover gisteren gestemd is, was een aanvullende en gewijzigde begroting betreffende de Europees toezichthouder voor gegevensbescherming.
Ik nodig de rapporteurs, de heer Mulder en mevrouw Gill, de heer Wynn, voorzitter van de Begrotingscommissie, commissaris Verheugen en minister Roche uit zich bij mij te voegen voor de ondertekening van deze twee begrotingen, en daarmee niet in de laatste plaats het feit te markeren dat wij thans, terwijl we debatteren over de uitbreiding, daar voor het eerst in de geschiedenis van de EU-begroting financiële voorzieningen voor treffen.

De Voorzitter. -
   Wij gaan nu over tot de stemming.
Salafranca Sánchez-Neyra (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, er is in de tekst van amendement 1, dat door mijn fractie is ingediend, een fout geslopen. Ik wil graag dat het volkomen duidelijk is dat we met dit amendement proberen te bewerkstelligen dat er in de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Chili een delegatie wordt gevormd die volledig onafhankelijk is van de delegatie voor de betrekkingen met Mercosur. 
De Voorzitter. -
   We zullen erop toezien dat de tekst wordt gecorrigeerd.
Andreasen (ELDR ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag willen voorstellen de woorden: "de inval van de VS in Afghanistan" te vervangen door de woorden "het conflict in Afghanistan".

 Hiermee is de stemming beëindigd.

Ribeiro e Castro (UEN ),
   - Dit voorstel is op twee manieren van groot belang: het zal de veiligheid bij het beheer en de exploitatie vergroten en tegelijk bijdragen tot het verminderen van de vervuiling.
Dit voorstel voor een verordening geldt voor een groot aantal verschillende typen schepen. De verordening is dus niet alleen van toepassing op schepen voor internationaal vervoer, maar ook op schepen voor binnenlands vervoer (dat wil zeggen: binnen de Gemeenschap).
De Commissie heeft hier goed werk verricht. De commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme doet in haar verslag de aanbeveling dit voorstel voor een verordening goed te keuren.
We hebben het hier over maatregelen die op het eerste gezicht wel erg technisch lijken te zijn. Bij nader onderzoek wordt echter snel duidelijk dat ze voor de verwezenlijking van het beoogde doel zo spoedig mogelijk moeten worden uitgevaardigd.
We mogen niet vergeten dat de veiligheid van het vervoer (en niet alleen het vervoer over zee, maar ook het lucht- en spoorvervoer) altijd één van de belangrijkste prioriteiten van de Europese Unie is geweest. De op dit gebied uitgevaardigde wetgeving - en zeker die van de afgelopen tien jaar - is daarvan het bewijs.
Daarom, en ook omdat de inhoud van dit voorstel me heel zinvol lijkt, heb ik voor gestemd. 

Ribeiro e Castro (UEN ),
   - Dit verslag gaat over een onderwerp dat me na aan het hart ligt.
Ik pleit al geruime tijd voor een serieuze ontwikkeling van het spoorvervoer, in de eerste plaats omdat ik geloof dat het spoor een goed alternatief is voor het vervoer over de overvolle wegen.
Het verslag dat de rapporteur ons ter aanneming voorlegt gaat in die richting.
Toetreding van de Gemeenschap tot het Verdrag betreffende het Internationale Spoorvervoer (COTIF) is van fundamenteel belang voor het bevorderen, verbeteren en vergemakkelijken van het internationale spoorvervoer.
Dit verdrag verschaft ons ook belangrijke faciliteiten in technische en juridische zin.
Een ander positief aspect van toetreding tot het COTIF-verdrag is dat de Europese Gemeenschap niet hoeft bij te dragen tot de begroting van deze organisatie (al staat daar tegenover dat de Gemeenschap niet kan deelnemen in de besluitvorming).
Ik geloof dus dat de sluiting van deze overeenkomst een enorme stap voorwaarts betekent bij de ontwikkeling van de spoorsector. Ik heb daar jaren lang voor gepleit. Daarom heb ik voor gestemd. 

Queiró (UEN ),
   - Ik ben het ermee eens dat de landen van de Westelijke Balkan (Albanië, Bosnië, Kroatië, de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, en Servië en Montenegro, waaronder inbegrepen Kosovo) tot de Unie toetreden, zij het pas op termijn. Deze landen zullen dan moeten voldoen aan de door de Europese Raad vastgelegde criteria. Er zijn in het kader van het associatie- en stabilisatieproces al enige vorderingen geboekt. Dit verslag is gericht op het opzetten van Europese partnerschappen om deze landen verder te helpen bij de voorbereiding op de opneming in de Unie. Ik heb voor gestemd, vooral omdat er in dit verslag twee essentiële zaken aan de orde worden gebracht. Om te beginnen staat daarin dat raadpleging van de betrokken landen verplicht moet worden gesteld. Het tweede punt heeft betrekking op de financiële middelen die beschikbaar zullen worden gesteld om deze landen te helpen aan hun prioriteiten te werken en de vastgelegde doelstellingen te verwezenlijken. Er wordt daarbij verwezen naar de nu geldende financiële vooruitzichten. In het verslag wordt verder gepleit voor het wijzigen van de rechtsgrondslag om er zo voor te zorgen dat er middelen opzij kunnen worden gezet voor de vastgestelde prioriteiten en het voldoen aan de voorwaarden zoals die met betrekking tot de Europese Partnerschappen zijn vastgelegd. Wijziging van de rechtsgrondslag zou verder betekenen dat het Europees Parlement op de hoogte moet worden gehouden van eventuele wijzigingen in de partnerschappen. Dan kan het Parlement de tenuitvoerlegging van die partnerschappen en de daarbij bereikte resultaten van dichtbij volgen. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   - De doelstellingen van dit Commissievoorstel hadden niet duidelijker kunnen zijn: de Commissie pleit voor het verwijderen van de fiscale barrières die transnationale mobiliteit van ondernemingen - lees: multinationals - in de weg staan. Ze is bovendien voorstander van een beleid dat ondernemingen in de gelegenheid stelt herstructureringen door te voeren en zich te verplaatsen naar het land met de laagste belastingen. Die doelstellingen lagen overigens ook ten grondslag aan het idee om gemeenschappelijke normen op te stellen voor het statuut van de Europese vennootschap. Er moest voor gezorgd worden dat de activiteiten van zulke ondernemingen niet bemoeilijkt werden door “discriminerende” belastingregels of andere uit de belastingwetgeving van de lidstaten voortvloeiende belemmeringen of beperkingen. Het komt er dus op neer dat er ruime mogelijkheden worden geschapen voor de verlaging van de belasting op kapitaal. En dat terwijl iedereen het nu heeft over het verlagen van de belasting op werk.
Het gaat hier uiteindelijk over de soevereiniteit van de lidstaten op belastinggebeid en de met belastingverlaging samenhangende risico’s. Wij moeten wel beseffen dat belasting een instrument kan zijn voor het onder controle houden van ondernemingen, vooral als het gaat om fusies (in dit geval transnationale fusies) en herstructureringen van de grote economische groepen binnen de Europese Unie.
De huidige richtlijn is erop gericht de reikwijdte van dit instrument te vergroten, maar dan wel ten koste van de financiële belangen van de lidstaten. We zijn daar uiteraard tegen. 
Queiró (UEN ),
   - Volgens de doelstellingen van het proces van Lissabon moeten ondernemingen in de Unie meer transnationale mobiliteit krijgen. De Commissie heeft daarom een voorstel ingediend voor het wegnemen van barrières die voortvloeien uit de uiteenlopende regelingen inzake bedrijfsbelasting binnen de Unie (transnationale belastingbarrières).
Richtlijn 94/343/EG (de zogenaamde “Fusierichtlijn”) voorziet reeds in een oplossing voor de gemeenschappelijke belastingregeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten. Deze richtlijn moet evenwel verder uitgewerkt worden en haar toepassingsgebied dient te worden uitgebreid.
Het nieuwe voorstel houdt een wijziging van de Fusierichtlijn in, om zo het risico van dubbele internationale belastingheffing te verminderen in die gevallen waarin ondernemingen een herstructurering uitvoeren waarbij bedrijven uit verschillende lidstaten betrokken zijn. Met deze specifieke maatregelen hoopt men een oplossing te bieden voor de meest urgente praktische problemen waarmee internationale ondernemingen geconfronteerd worden zolang er nog geen gemeenschappelijk belastingbasis bestaat. Ik heb voor gestemd. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   - Volgens de doelstellingen van het proces van Lissabon moeten ondernemingen in de Unie meer transnationale mobiliteit krijgen. De Commissie heeft daarom een voorstel ingediend voor het opheffen van de barrières die voortvloeien uit de uiteenlopende regelingen inzake bedrijfsbelasting binnen Unie (transnationale fiscale obstakels).
Richtlijn 94/343/EG (de zogenaamde “Fusierichtlijn”) voorziet reeds in een oplossing voor de gemeenschappelijk belastingregeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten. Deze richtlijn moet evenwel verbeterd worden, en haar toepassingsgebied dient te worden uitgebreid.
Het nieuwe voorstel houdt een wijziging van de Fusierichtlijn in, om zo het risico van dubbele internationale belastingheffing te verminderen in die gevallen waarin ondernemingen een herstructurering uitvoeren waarbij bedrijven uit verschillende lidstaten betrokken zijn. Met deze specifieke maatregelen hoopt men oplossing te bieden voor de meest urgente praktische problemen waarmee internationale ondernemingen geconfronteerd worden zolang er nog geen gemeenschappelijk belastingbasis bestaat. 
Ik heb daarom voor gestemd. 

Andersson, Färm, Hedkvist Petersen, Karlsson, Sandberg-Fries en Theorin (PSE ),
    Er is ons veel aan gelegen dat de richtlijn betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden zo spoedig mogelijk in werking treedt. Daarom steunen wij de overeenkomst die bereikt is in de Raad. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
   - Het voorstel van de Raad gaat op een aantal punten minder ver dan dat van de Commissie en het EP. Het gaat dan vooral om de volgende zaken:
- burgers uit een lidstaat zouden volgens de Raad drie maanden in een andere lidstaat moeten kunnen verblijven zonder aan bijzondere voorwaarden te hoeven voldoen. Dat komt neer op de voortzetting van de huidige regeling. De Commissie en het EP hadden zes maanden voorgesteld;
- om in geval van scheiding of ontbinding van een huwelijk een verblijfsvergunning te behouden moet het huwelijk of het geregistreerd partnerschap nu - behalve, in bepaalde, uitzonderlijke gevallen - tenminste drie jaar hebben geduurd;
- bij de definitie van gezin worden alleen gezinnen uit geregistreerde partnerschappen in aanmerking genomen (als de wet van het gastland zulke partnerschappen gelijkstelt aan een huwelijk). gezinsverbanden worden niet als gezinnen erkend. Wat precies een gezin is, wordt door het gastland bepaald. Rechtstreekse verwanten (in opgaande en neergaande lijn) van burgers die geen burger van een lidstaat van de Europese Unie zijn vallen buiten de richtlijn;
- er wordt een nieuw criterium ingevoerd voor uitzetting (te zware belasting van het systeem van sociale zekerheid in het gastland).
Om deze problemen op te lossen hebben we vier voorstellen gedaan. Deze zijn helaas allemaal verworpen. 
Malmström, Paulsen en Olle Schmidt (ELDR )
   , Wij vinden het recht op vrij verkeer van personen een fundamentele vrijheid binnen de interne markt. Het baart ons zorgen dat het ene na het andere land overgangsregelingen voor de nieuwe lidstaten invoert. Nu dreigen wij de komende tien tot twintig jaar vast te zitten aan deze overgangsregelingen, die discriminerend zijn voor de nieuwe lidstaten.
De reden die gegeven wordt om de overgangsregelingen in te voeren, is het risico op misbruik van de sociale zekerheid in de huidige lidstaten als de grenzen in het voorjaar worden opengesteld voor nieuwe EU-burgers. Op dit moment is een aanstelling van tien uur per week voldoende om in aanmerking te komen voor het welvaartssysteem van het nieuwe land. De voorwaarde moet daarentegen zijn dat iemand zich in zijn levensonderhoud kan voorzien van zijn werk.
Daarom hebben we getracht algemene maatregelen in te voeren, die voor alle burgers van de Europese Unie gelden. Hierbij wordt de definitie van werk zodanig gewijzigd dat iemand met zijn werk voldoende verdient om ermee in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien. Voor gepensioneerden en studenten geldt dit al. Op deze manier wordt de Europese Unie geopend voor vrij verkeer van arbeid, maar niet voor misbruik van de sociale zekerheid.
Wij hebben ook twijfels over de definitie van de term gezinslid. Wij vinden dat zij uitgebreid moet worden met echtgenoot/echtgenote, geregistreerde partner of ongehuwd samenwonende partner, ongeacht sekse. Als wij hiervoor geen steun krijgen, stemmen wij tegen het verslag. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   - Bij de eerste lezing van het voorstel voor een gemeenschappelijk standpunt heb ik tegen moeten stemmen. Ik vond toen dat de maximalistische tendens van de voorstellen die in de commissie een meerderheid van links hadden gekregen het verslag geen goed deden. De door de rapporteur gevolgde lijn was veel evenwichtiger.
Het Europees Parlement heeft de zaken destijds overdreven en is veel verder gegaan dan op dit gebied nodig was.
Het Commissie heeft nu tijdens de tweede lezing de meeste amendementen van het Europees Parlement aanvaard, met uitzondering van de amendementen inzake het gezinsbeleid (dat valt terecht buiten de communautaire bevoegdheden).
Voor het overige blijven de bezwaren en voorbehouden die ik bij eerste lezing had aangetekend gelden.
Ik heb tegen de door communistisch links voorgestelde amendementen gestemd. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   - Het is een goed idee om op dit gebied een programma te ontwikkelen, maar het blijkt helaas nog steeds onmogelijk te zijn de subsidies voor jongerenorganisaties drastisch te verhogen.
Ik begrijp de houding van de rapporteur. Ze heeft - nu blijkt dat de Raad niet tot concessies bereid is - willen verzekeren dat het programma op de geplande datum van start kan gaan. De Raad moet hier gehekeld worden voor het feit dat hij geen oog heeft voor het waardevolle werk dat jongerenorganisaties verrichten. De steun voor jongerenverenigingen mag niet worden verlaagd. Deze verenigingen spelen immers een belangrijke rol bij de opvoeding van jongeren. Het stimuleert ze te participeren in de democratie, die daardoor bestendigd wordt. Als je weigert de steun te verhogen geeft je aan dat je meer participatie van jongeren niet op prijs stelt. Wij vinden dat een kwalijke zaak. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   - Dit verslag is voor het jeugdbeleid van bijzonder belang.
Het is de bedoeling een communautair actieprogramma op te zetten ter ondersteuning van organisaties die op Europees niveau actief zijn op het terrein van jeugdzaken. Het gaat er dan in de eerste plaats om via de goedkeuring van dit programma een geschikte rechtsgrondslag te scheppen voor de uitgaven die de Gemeenschap op dit terrein reeds doet. Het Parlement en de Raad zijn op 24 november overeengekomen 13 procent meer middelen voor deze programma’s beschikbaar te stellen.
Vermelding verdient verder het feit dat de Raad (die zich tot nu toe altijd vrij terughoudend heeft opgesteld) 13 van de 16 amendementen die het Parlement bij eerste lezing had ingediend en die door de Commissie waren overgenomen geheel, gedeeltelijk dan wel inhoudelijk heeft aanvaard.
Ik heb voor het gezamenlijk voorstel gestemd en me aldus aangesloten bij de unanieme mening van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport. 

Ribeiro e Castro (UEN ),
   - Dit document volgt op het verslag-Prets. Ook hier gaat het om een ontwerpwetgevingsresolutie over jeugdzaken, onderwijs en opleiding. Het is net als het verslag-Prets door alle commissieleden goedgekeurd. Onderwijs en opleiding zijn dus geprivilegieerde beleidsterreinen. Het kan geen kwaad daar even bij stil te staan. De Raad heeft unaniem overeenstemming bereikt over het advies van het Europees Parlement. De wijzigingen die de Raad in de Commissievoorstellen heeft aangebracht hebben de uiteindelijke tekst samenhangender gemaakt. Voor het programma zullen bovendien meer middelen beschikbaar worden gesteld. Ik kan mij vinden in de opmerkingen van de rapporteur, en ik heb daar dus voor gestemd. Ik heb verder voor het blok amendementen gestemd. Daarmee krijgt het gemeenschappelijk standpunt extra diepte. 
Saint-Josse (EDD ),
    Afgezien van het dat de subsidiariteit en de bevoegdheden van de lidstaten op het gebied van onderwijs niet worden geëerbiedigd, achten wij dit voorstel in meerdere opzichten verwerpelijk.
Ten eerste is het niet wenselijk af te wijken van de begrotingsregels door de ondertekening van overeenkomsten uit te stellen; dan hadden we deze regels maar op het juiste moment moeten eerbiedigen. Verder is het ongezond om jaar in jaar uit met de communautaire begroting een Europese kloon van de politicologiestudies te financieren en zo een bureaucratie in de hand te werken die schadelijk is voor de democratische verworvenheden en het politieke debat die ze, soms mogelijk zelfs te goeder trouw, wil stimuleren. De gesubsidieerde academies en instituten onderhouden sinds hun oprichting nauwe banden met het clubje communautaire instanties die ze een warm hart toedragen en die ze stelselmatig van beleidsadvies voorzien, zozeer dat het risico van vriendjespolitiek en exclusieve afhankelijkheid op de loer ligt en scheidslijnen dreigen te vervagen.
De CPNT-delegatie van de EDD-fractie heeft derhalve tegen deze resolutie gestemd. Daarin komen elitaire plannen tot uiting voor een genivelleerd Europa dat ver af staat van de belevingswereld van de burger maar met zijn besluiten een zwaar stempel drukt op zijn dagelijks bestaan. 

Fitzsimons (UEN ),
    Ik wens de rapporteurs, mevrouw Prets en mevrouw Pack, geluk met hun grondige verslag over deze belangrijke kwesties aangaande het Europees beleid op het gebied van jeugd, onderwijs en opleiding.
Deze verslagen sluiten naadloos aan bij de mededeling van de Commissie van gisteren over "De nieuwe generatie programma's op het gebied van onderwijs en opleiding". Daarin worden de toekomstige programma's uiteengezet die de huidige programma’s - Socrates, Leonardo da Vinci, Tempus, Jeugd, Cultuur 2002 en Media Plus - vanaf 2007 gaan vervangen.
Ik ben het volledig met de opvatting van commissaris Reding eens dat we behoefte hebben aan krachtigere programma’s met een andere opzet, programma’s die duidelijker zijn voor de burgers van de uitgebreide Europese Unie. Door deze nieuwe programma's krijgen instellingen op het gebied van onderwijs, opleiding en cultuur tevens de kans om de onderlinge samenwerking te verbeteren.
De verslagen vallen ook samen met de plannen van het Ierse voorzitterschap zoals die in januari zijn uiteengezet in de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport. Ze dragen bij aan het bereiken van de doelstelling van Lissabon om Europa tegen 2010 te maken tot de meest concurrerende kenniseconomie.
De nieuwe programma’s zullen deel uitmaken van een nieuwe benadering, waarmee bruggen kunnen worden gebouwd tussen culturen en personen in een Unie die in 2007 bijna vijfhonderd miljoen inwoners heeft.

Ribeiro e Castro (UEN ),
   - Ik steun dit verslag over het vaststellen van een communautair actieprogramma ter ondersteuning van organisaties die op Europees niveau actief zijn op het terrein van jeugdzaken. Het gaat er dan in de eerste plaats om via de goedkeuring van dit programma een geschikte rechtsgrondslag te scheppen voor de uitgaven die de Gemeenschap op dit terrein reeds doet.
De rapporteur doet een aantal aanbevelingen en hoopt dat het Parlement het gemeenschappelijk standpunt met enige wijzigingen zal goedkeuren. Het gaat hier om technische kwesties die uiteindelijk samenhangen met het feit dat het in de Raad bereikte akkoord van de ministers van Cultuur gevolgd is door concessies van de zijde van de ministers van Financiën bij de begrotingsbemiddeling.
De Raad meent dat het door de ministers van Cultuur bereikte akkoord als basis moet dienen voor het gemeenschappelijk standpunt. Het Parlement zal het gemeenschappelijk standpunt daarom moeten wijzigen en voornoemd akkoord afstemmen op het akkoord zoals dat door de ministers van Financiën bij de begrotingsbemiddeling is geformuleerd.
Er is dus algemene instemming met het gemeenschappelijk standpunt. De rapporteur heeft op dat standpunt in tweede lezing enige technische wijzigingen voorgesteld. Rekening houdend met die twee gegevens heb ik voor gestemd. 

Malmström, Paulsen en Olle Schmidt (ELDR )
   , Wij hebben besloten ons te onthouden van stemming over de verslagen-Prets/Pack/Ilvari. Wij zijn namelijk van mening dat cultuur en onderwijs op nationaal niveau thuishoren, waar de besluiten het dichtst bij de burgers genomen worden. Wij zijn er principieel op tegen dat een klein aantal scholen een groot deel van de totale Europese onderwijssubsidie ontvangt, zoals in het verslag-Pack wordt voorgesteld. Wij vinden dat er veel andere goede scholen zijn die daar ook voor in aanmerking komen. Als de Europese Unie doelmatiger wil functioneren en daadkrachtiger wil optreden bij belangrijke grensoverschrijdende kwesties, moet het beleid inzake alledaagse kwesties, zoals onderwijs, cultuur en jeugd, aan de lidstaten zelf worden overgelaten. Deze kwesties moeten dichter bij de burgers komen te staan! 

Martinez (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, een meerderheid heeft wegens het milieu en de volksgezondheid tegen de teelt van tabak en - het is niet helemaal duidelijk waarom - tegen de teelt van olijven gestemd. Dat alles vanwege een simpel syllogisme: tabak veroorzaakt longkanker, en dus zou de oplossing zijn geen tabak meer te verbouwen om een einde te maken aan longkanker. Helaas wordt 75% van de in Europa gerookte tabak, ofwel 540.000 ton, geïmporteerd, met name uit Brazilië. Dus zelfs al schaffen we onze 350.000 ton Europese tabak af, waarvan 25.000 ton uit Frankrijk, veranderen we niets aan longkanker. In het geval van Frankrijk zouden we echter ruim 50.000 banen op de tocht zetten, in Sarlat, in Tonneins, in Lille en elders. In Europa zouden zelfs bijna 500.000 banen verloren gaan, veelal banen van arbeiders - die overigens minder verdienen en dus minder middelen hebben voor de bestrijding van kanker. 
Schierhuber (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, het doet mij genoegen dat we er vandaag in zijn geslaagd de nieuwe regelingen voor de marktordening in de tabakssector goed te keuren. Het voorstel van het Europees Parlement voor een gedeeltelijke ontkoppeling sluit ook goed aan bij de besluiten van de Raad van Luxemburg in 2003, waarbij voor alle marktordeningen gedeeltelijke ontkoppeling voorgeschreven werd. Het gaat hierbij - zoals ook al door de heer Maaten is gesteld - om veel meer dan 400.000 arbeidsplaatsen.
Ik wil in dit verband nog iets anders naar voren brengen. Wanneer ook maar iemand denkt dat men in heel Europa met roken stopt omdat er geen tabak meer wordt verbouwd, dan moet ik die uit de droom helpen. Dan wordt de tabak gewoon geïmporteerd, en hebben wij slechts schade toegebracht aan de Europese economie, dat wil zeggen aan boeren en werknemers. 
Stihler (PSE ).
   -Mijnheer de Voorzitter,ik ben het oneens met de laatste twee sprekers. De steun voor dit verslag betekent dat dit een trieste dag is voor het Parlement. Ik wil mijn opmerkingen beperken tot tabak. Naar mijn mening is het pakket hervormingsmaatregelen van de Commissie billijk. De regelingen die worden voorgesteld hebben tot gevolg dat rechtstreekse steunverlening wordt afgeschaft voor een product dat in de EU oorzaak nummer één is van ziekten en aandoeningen die te voorkomen zijn. Jaarlijks sterven een half miljoen burgers in de EU als gevolg van tabakgerelateerde ziekten en aandoeningen, en een miljoen in heel Europa.
Burgers in de Unie nemen er ernstig aanstoot aan dat bijna een miljard euro per jaar wordt uitgetrokken om een gewas te subsidiëren dat niemand zou kopen als het niet gesubsidieerd zou worden; een gewas waarvan de consumenten alleen maar schade oplopen. De aanneming van het verslag-Daul vandaag levert niets op voor de gezondheid van de Europese burger. Het is een teleurstellende dag voor dit Parlement en ik ben blij dat 215 afgevaardigden vandaag tegen dit verslag en tegen de tabakssubsidies hebben gestemd.
Andersson, Färm, Hedkvist Petersen, Karlsson, Sandberg-Fries en Theorin (PSE ),
    Wij hebben besloten om tegen alle voorstellen te stemmen voor een wijziging van het Commissievoorstel alsmede tegen het verslag in zijn geheel.
Wij streven naar een moderne Europese landbouw, in lijn met de hervorming van het gemeenschappelijke landbouwbeleid. Voor ons betekent het Commissievoorstel een stap in de goede richting om de doelstellingen van het landbouwbeleid van de Unie te bereiken.
Wij zijn voor een radicale hervorming van het landbouwbeleid, met als hoofddoel de ontkoppeling van de landbouwsteun. Daarom steunen wij het Commissievoorstel.
Steun aan de formuleringen in het verslag zou betekenen dat een grote stap terug werd gezet in de inspanningen tot hervorming van de Europese landbouw, omdat het Parlement met dit verslag rechtstreekse steun en productiesteun in veel te hoge mate zou blijven stimuleren.
Het landbouwbeleid van de Europese Unie wil landbouwers meer vrijheid geven opdat zij hun productie beter kunnen aanpassen aan de vraag op de markt. Daardoor zal het aanbod ook meer toegespitst zijn op de consument. Dit is met name uit internationaal oogpunt van belang, omdat we het de ontwikkelingslanden niet nog moeilijker moeten maken om met hun landbouwproducten op de Europese markt te concurreren. Dit zijn belangrijke basisbeginselen voor ons en deze moeten in het landbouwbeleid van de Unie in aanmerking worden genomen, met name als het gaat om katoen en tabak. 
Arvidsson, Cederschiöld, Grönfeldt Bergman, Stenmarck en Wachtmeister (PPE-DE ),
    Wij Zweedse conservatieven vinden dat rechtstreekse steunverlening aan de teelt van tabak, olijven, katoen en hop geleidelijk aan moet worden afgeschaft. Europese steunverlening aan de tabaksteelt is immoreel en economisch niet verdedigbaar.
Verder vinden wij dat de invoerrechten op olijven opgeheven moeten worden. 
Bonino, Cappato, Dell’Alba, Della Vedova, Dupuis, Pannella en Turco (NI ),
    Namens de zeven radicale afgevaardigden willen wij onze steun betuigen aan de amendementen die de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling heeft ingediend op het steunstelsel voor de tabakssector.
Voor ons is het hoog tijd dat het huidig communautair beleid radicaal wordt veranderd. Dat beleid is onnodig duur voor de Europese belastingbetalers en consumenten en schadelijk voor niet alleen het milieu en het mededingings- en innovatievermogen van de landbouwsector maar ook de economieën van de armste landen.
De door de Commissie voorgestelde hervorming van het GLB is toegespitst op ontkoppeling van steun en productie. Dit voorstel is weliswaar volstrekt ontoereikend maar kan een stap zijn in de goede richting. Wij zijn het echter niet eens met de discriminatoire behandeling van de tabaksteelt. Kennelijk wordt de strijd tegen roken uitsluitend gebaseerd op een prohibitionistische aanpak. Wij zijn het eveneens eens met het standpunt van de rapporteur dat afschaffing van de steun aan tabaksproducenten geenszins afschaffing van het roken zal betekenen. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
   - De voortzetting van de steun voor de productie van olijfolie, tabak en katoen is cruciaal als we willen verhinderen dat de productie op veel plaatsen wordt opgegeven. We moeten in dit verband rekening houden met de specifieke karakteristieken van de mediterrane landbouw. De Commissie heeft voorgesteld de steun los te koppelen van de productie en het Parlement heeft daarmee ingestemd. Dat is onaanvaardbaar. Zo geven we een verkeerd signaal naar de ministers van Landbouw die nu over dit onderwerp discussiëren. Dit voorstel zal namelijk vrij ernstige sociale en economische gevolgen hebben en bijdragen tot plattelandsontvolking, inzonderheid in de achtergestelde regio’s van de EU, en dan vooral in Portugal.
De negatieve gevolgen van dit voorstel zullen zich dus met name in Portugal doen gevoelen. Bij katoen is de voor steun in aanmerking komende oppervlakte vastgesteld op slechts 360 hectare, alhoewel er voldoende mogelijkheden bestaan: er is water uit het Alqueva-stuwmeer en landbouwgrond die voorheen niet geïrrigeerd werd kan nu bevloeid worden. Voor olijfolie is men het eens geworden over de financiële en methodologische aspecten. Het is de bedoeling dat er zo 113 miljoen euro bespaard worden, maar op deze wijze komt de modernisering van de Portugese olijfboomgaarden wel op losse schroeven te staan. Het land had in 1998 toestemming gekregen om 30.000 hectare olijfboomgaarden aan te leggen. Dat zou voor Portugal 20 miljoen extra steun hebben betekend. Het ergste is evenwel dat dit voorstel ertoe zal leiden dat de productie op grote schaal zal worden opgegeven, en dat zal, zoals ook blijkt uit een aantal onderzoeken, verschrikkelijke gevolgen hebben. Wij hebben daarom tegen gestemd. 
Muscardini (UEN ),
   - Het verslag-Daul heeft de instemming gekregen van , aangezien hiermee - en met de amendementen die de heer Berlato heeft ingediend op het oorspronkelijk voorstel van de Commissie - een aanvaardbaar compromis is bereikt tussen de fracties in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling.
Aangezien wij waren geconfronteerd met een voorstel dat ook de positie van de Italiaanse olijfolie in bepaalde benadeelde gebieden zou hebben aangetast, hebben wij gestreefd naar een akkoord over een gedeeltelijke en flexibele ontkoppeling van 60 procent van de steun en de toekenning van de mogelijkheid aan de lidstaten om dit percentage eventueel te verhogen.
 is er samen met andere fracties in geslaagd naast landschapscriteria en sociale maatstaven ook een kwaliteitscriterium op te nemen en te voorzien in maatregelen ten behoeve van bijvoorbeeld producten met gecontroleerde oorsprongsbenamingen en biologische, met de hand geplukte producten, evenals in andere niet-kwantitatieve maatregelen.
Kwaliteit is een garantie voor de consumenten en een bescherming voor de specifieke landbouwproducties van bepaalde Europese lidstaten. Daarom verheugt het ons dat de bijzondere kenmerken van de Italiaanse kwaliteitsolijfolie worden erkend en mechanismen zijn opgenomen voor de ondersteuning van de olijftelers. Daarmee kan de werkgelegenheid in de met ontvolking bedreigde plattelandsgebieden worden gehandhaafd en belangrijke maatregelen worden getroffen voor de waarborging van Europese kwaliteitsolijfolie.
Daarom heb ik voor het verslag-Daul gestemd. 
Sacrédeus (PPE-DE ),
    In de eindstemming over het verslag heb ik tegen alle amendementen gestemd, omdat wij het onjuist achten dat de Europese Unie meer steun gaat verlenen aan tabaksplantages, olijfgaarden en de katoenproductie dan in het oorspronkelijke Commissievoorstel staat. Wij vinden dat deze subsidies afgeschaft moeten worden en dat het geld van de belastingbetaler op een doelmatiger manier moet worden gebruikt.
De Fractie van de Europese Volkspartij/Europese Democraten ziet hogere subsidies als een principieel probleem. En wat betreft tabak hebben we sterke ethische argumenten tegen de steun op zich. Aangezien veel ontwikkelingslanden volledig afhankelijk zijn van hun katoenproductie, brengt de steun van de Europese Unie valse concurrentie tot stand. Deze landen hebben nog minder mogelijkheden dan de regio's in de Unie om de overgangsproblemen op te vangen, die ontstaan als een bepaald deel van de productie wegvalt. 
Saint-Josse (EDD ),
    - De hervorming van de gemeenschappelijke marktordeningen voor producten uit het Middellandse-Zeegebied is een logisch vervolg op de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid waartoe in juni 2003 in Luxemburg is besloten. Ook hier is het idee om de steun te ontkoppelen en middelen over te hevelen naar de tweede pijler.
De CPNT-delegatie heeft zich altijd verzet tegen deze hervorming en blijft haar bezwaren krachtig kenbaar maken. Met name in de tabakssector zal de steunontkoppeling het einde betekenen van een activiteit die, tot op heden, talloze banen heeft gecreëerd. Wat gebeurt er met de tabakstelers wanneer we hun armen niet meer nodig hebben? Plattelandsontwikkeling is niet het om zeep brengen van een bedrijfstak, maar het behoud van werkgelegenheid zodat onze plattelandsgebieden kunnen overleven.
Als we toch moeten kiezen tussen volledige ontkoppeling en gedeeltelijke ontkoppeling, geven wij de voorkeur aan gedeeltelijke ontkoppeling van de steun. In plaats van deze hervorming onmiddellijk ten uitvoer te leggen, willen wij liever nog even uitstel van executie. Daarom stemmen wij, zij het met tegenzin, voor de tekst van de rapporteur die de voorstellen van de Commissie in ieder geval wat verzacht. Met deze instelling, bezorgd maar nog altijd even strijdvaardig, zien wij de op handen zijnde hervorming van de GMO suiker tegemoet. 
Souchet (NI ),
    Door te kiezen voor het zo min mogelijk ontkoppelen van de openbare steunregelingen voor de Europese tabaksteelt, heeft het Europees Parlement zojuist alsnog degenen in het gelijk gesteld die zich vanaf het begin hebben uitgesproken tegen dit perverse mechanisme dat door de Commissie is bedacht om, met het succes dat we kennen, de zegen van de WHO te krijgen voor inkomenssteun. Met de ontkoppeling heeft de Europese Unie namelijk gekozen voor een systeem dat jongeren ervan weerhoudt zich als tabaksteler te vestigen, dat de marktcontrole uit handen geeft en overheidssteun van haar legitimiteit berooft.
Met de hervorming van de tabaksmarkt loopt de Commissie overigens met het ontkoppelingssysteem vooruit op het afschaffen van de steun. Zij pleit namelijk openlijk voor volledige ontkoppeling als opstapje naar de algehele opheffing van alle vormen van overheidssteun. Daarmee voerde Brussel een heuse “buitenlandvoorkeur” in ten gunste van niet-Europese tabaksproducenten.
Het tegenvoorstel van de landbouwcommissie dat zojuist is aangenomen door de voltallige vergadering, beperkt de schade door de steun grotendeels opnieuw te koppelen en door de lidstaten een daadwerkelijke subsidiariteit te verlenen. Het woord is nu aan de Raad, die zich kan baseren op de inspanningen van het Parlement.voor een duurzame tabaksteelt in Europa en met name in Frankrijk. 

Andersson, Färm, Hedkvist Petersen, Karlsson, Sandberg-Fries en Theorin (PSE ),
    Wij hebben besloten om tegen de op het Commissievoorstel ingediende amendementen 1 tot en met 28, 30 tot en met 39 en 40 tot en met 43, alsmede tegen het verslag in zijn geheel te stemmen.
Wij streven naar een moderne Europese landbouw, in lijn met de hervorming van het gemeenschappelijke landbouwbeleid. Voor ons betekent het Commissievoorstel een stap in de goede richting als het gaat om het bereiken van de doelstellingen van het landbouwbeleid van de Unie.
Wij zijn voor een radicale hervorming van het landbouwbeleid, met steunontkoppeling als hoofddoel. Daarom steunen wij het Commissievoorstel.
Steun aan de formuleringen in het verslag van het Parlement zou betekenen dat een grote stap terug werd gezet in de inspanningen voor de hervorming van de Europese landbouw, aangezien met deze formuleringen de voortzetting van de rechtstreekse steun en de productiesteun in veel te hoge mate zou worden gestimuleerd.
Het landbouwbeleid van de Europese Unie wil landbouwers meer vrijheid geven opdat zij hun productie beter kunnen aanpassen aan de vraag op de markt. Daardoor zal het aanbod meer toegespitst zijn op de consument. Dit is met name uit internationaal oogpunt van belang, omdat we het de ontwikkelingslanden niet nog moeilijker moeten maken om met hun landbouwproducten op de Europese markt te concurreren. Dit zijn belangrijke basisbeginselen voor ons en deze moeten in het landbouwbeleid van de Unie in aanmerking genomen worden. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
   - Het Parlement heeft een aantal wijzigingen in deze verordening goedgekeurd en het aanvankelijke voorstel van de Commissie aldus aanzienlijk verbeterd. De belangrijkste wijziging is het voor de gehele Unie geldende verbod om mengsels van olijfolie met andere oliën of vetten op de markt te brengen. Aldus wil men de kwaliteit van olijfolie garanderen. Het is verder de bedoeling dat het gebruik van het woord “olijfolie” (dan wel symbolen of afbeeldingen die de indruk van olijfolie wekken) op het etiket (of in de informatie aan de consument) wordt verboden voor om het even welk mengsel van andere oliën. Op die wijze gaan we oneerlijke concurrentie tegen. Belangrijk is ook dat de vermelding van het land van herkomst (het land waar de olijven geoogst zijn) verplicht wordt gesteld en dat de productierestituties voor visconserven en tuinbouwproducten worden voortgezet. Het is van fundamenteel belang dat de Raad het advies van het Europees Parlement opvolgt. Het Parlement schiet echter te kort als het gaat om voorstellen voor een efficiënte marktregulering. Het aanvaardt bovendien de afschaffing van de productiesteun.
We betreuren het dat het voorstel van onze fractie verworpen is. Dat voorstel was erop gericht om de steun niet alleen per hectare te berekenen, maar tenminste een deel van productiesteun (de hoeveelheid werkelijk geproduceerde olie) te behouden.
Ik ben blij dat ons voorstel om de huidige toezicht houdende agentschappen te behouden is aanvaard. Helaas zijn al onze andere voorstellen verworpen. 
Korakas (GUE/NGL ),
    Met de voorstellen uit het verslag-Lavarra wordt niet gereageerd op de nefaste veranderingen die de tussentijdse hervorming ook voor de olijfolie teweeg wil brengen. Men gaat er namelijk vanuit dat deze hervorming in kannen en kruiken is en enkel nog een oplossing moet worden gevonden voor een aantal vraagstukken in verband met de olijfoliemarkt. Daarom beperken alle amendementen - die bijna in hun geheel aanvaardbaar zijn (zoals de afschaffing van de huidige mogelijkheid om olijfolie te mengen met andere vetten) - zich tot die vraagstukken.
Wij zijn het totaal oneens met die redenering. Men kan de tussentijdse hervorming voor de olijfolie niet als beklonken beschouwen. Wij zijn het ook totaal oneens met de inhoud van de hervorming, dat wil zeggen met de ontkoppeling van een belangrijk percentage van de productiesteun, de bevriezing van de olijventeelt op het niveau van 1 mei 1998, de vermindering van de communautaire kredieten voor olijfolie, enzovoort.
Het voorstel van de Commissie zou zelfs geen discussiegrondslag mogen zijn in het Europees Parlement, of zou in zijn geheel moeten worden verworpen, aangezien daarmee een situatie wordt veroorzaakt die veel slechter is dan de huidige en de olijfolieproducten onder geen beding tevreden kan stellen.
Wij hebben ondanks de enkele positieve punten uit het verslag tegen gestemd omdat daarin de tussentijdse hervorming van de olijfoliesector als beklonken wordt beschouwd. De Communistische Partij van Griekenland roept alle olijfolieproducenten op de strijdbijl op te graven om de toepassing van de hervorming te beletten, het plafond voor de olijfolieproductie afgeschaft te krijgen en op daadwerkelijke productie gebaseerde steun af te dwingen. Men mag geen loopje nemen met de olijfolieproducenten en hen voor aap zetten. 
Queiró (UEN ),
   - In dit verslag worden voorstellen gedaan om de verschillende typen olijfolie beter te classificeren. Er zou een verbod moeten komen op het mengen van olijfolie met andere oliën of vetten en op de etiketten zou verplicht moeten worden vermeld waar de olijven vandaan komen. De classificatie van de olie zou aldus geschieden op basis van de plaats waar de olijven zijn geoogst, en niet op basis van de plaats waar ze zijn geperst en verwerkt (dat zou immers kunnen leiden piraterij en imagoroof). Verder dient het begrip actief veredelingsverkeer transparanter te worden gedefinieerd. We moeten verhinderen dat olie van olijven die uit derde landen worden geïmporteerd verkocht wordt als communautaire olijfolie. Tot slot wordt voorgesteld de drempelprijs voor de automatische activering van particuliere opslag te verhogen. Ik steun die voorstellen en heb daarom voor dit verslag gestemd. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   - Ik heb voor dit verslag gestemd.
Het gaat hier om een voorstel voor een verordening tot wijziging van Verordening 827/68, die in november 2004 buiten werking zal worden gesteld.
Het is de bedoeling de verschillende typen olijfolie beter te classificeren. Er zou een verbod moeten komen op het mengen van olijfolie met andere oliën of vetten en op de etiketten zou verplicht moeten worden vermeld waar de olijven vandaan komen. De classificatie van de olie zou aldus geschieden op basis van de plaats waar de olijven zijn geoogst, en niet op basis van de plaats waar ze zijn geperst en verwerkt. Bovendien dient het begrip actief veredelingsverkeer transparanter te worden gedefinieerd.
Verder wordt voorgesteld de term “bedrijf” te vervangen door de correctere benaming “olijfproducent”. Tot slot zou het toezicht op de markt niet moeten worden overgelaten aan de producentenorganisaties. Die bevoegdheid moet blijven berusten bij de bestaande nationale agentschappen voor de controle op de landbouwsector en de olijvenproductie.
De producenten uit deze sector dringen al geruime tijd aan op duidelijkere en transparantere wetgeving. Ik hoop dat de resultaten tegemoet zullen komen aan hun verwachtingen. 
Sacrédeus (PPE-DE ),
    In de eindstemming over dit verslag heb ik tegen alle amendementen gestemd, omdat wij het onjuist vinden dat de Europese Unie meer steun gaat verlenen aan olijfgaarden dan in het oorspronkelijke Commissievoorstel staat. Wij vinden dat deze steun afgeschaft moeten worden en dat het geld van de belastingbetaler op een doelmatiger manier moet worden gebruikt.
De Fractie van de Europese Volkspartij/Europese Democraten ziet hogere steun als een principieel probleem. Aangezien veel ontwikkelingslanden volledig afhankelijk zijn van hun katoenproductie, brengt de steun van de Europese Unie oneerlijke concurrentie tot stand. Deze landen hebben nog minder mogelijkheden dan de regio's in de Unie om de overgangsproblemen op te vangen, die ontstaan als een bepaald deel van de productie wegvalt.
Het voorstel van het Parlement houdt niet alleen hogere steun in dan de Commissie voorstelt, maar stelt tevens specifiekere eisen aan de productie en eist een classificatiesysteem. Dit klinkt prijzenswaardig, maar zoiets is vaak een manier van landen om zich te beschermen tegen concurrentie van buitenaf, dat wil zeggen een verborgen handelsbarrière die de vrijhandel bemoeilijkt. 

Patakis (GUE/NGL ),
    Voor ons is de resolutie van het Europees Parlement over de Internationale Vrouwendag pure provocatie aan het adres van de vrouwen. De vrouwen worden gewoon voor de gek gehouden. Daarin zegt men weliswaar dat vrouwen gelijkwaardig moeten zijn en wijst men de verantwoordelijken aan voor de povere resultaten, maar men maakt dat onmiddellijk weer ongedaan door een lofzang te zingen op het beleid van de EU en de Europese Raden van Lissabon en Barcelona. De keiharde realiteit waar de vrouwen van de EU mee geconfronteerd zijn (hoge werkloosheidspercentages, weinig banen die bovendien nog slecht betaald en “soepel” zijn, terreur op de arbeidsplek, totale afwezigheid van sociale maatregelen ter ondersteuning van het gezin, verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd, ongelijke beloning, enzovoort) is namelijk een gevolg van het strategisch doel waarnaar de EU heeft besloten te streven en waarachter met de Toppen van Lissabon en Barcelona extra vaart werd gezet.
Men wil dat vrouwen worden voorgedragen voor de functie van commissaris, dat bij de Commissie een speciale portefeuille voor de rechten van de vrouw wordt ingesteld, dat vrouwen gelijk vertegenwoordigd zijn op de stemlijsten voor het Europees Parlement, dat een Europees instituut voor gendervraagstukken wordt opgericht, enzovoort. Dit alles toont aan hoe ver de bewoners van de ivoren toren in Brussel verwijderd zijn van de reële problemen en zorgen van de vrouwen uit de grootste bevolkingsgroepen. Hoe zal een vrouw met deeltijdwerk, met een deelloon en een deelpensioen - het model dat de auteurs van deze teksten voorstaan of dulden - volledig kunnen participeren in het sociale en politieke leven?
Daarom hebben de Europese afgevaardigden van de Communistische Partij van Griekenland zich van stemming onthouden. 

Alyssandrakis (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, terecht staat in het verslag van de Commissie buitenlandse zaken dat in het geval van de gevangenen in Guatanamo het volkenrecht en de mensenrechten worden geschonden. Deze mensen - die het slachtoffer zijn van het imperialistisch expansionisme dat de vorm heeft gekregen van de “oorlog tegen het terrorisme” - worden niet als oorlogsgevangen behandeld. Integendeel, zij worden zelfs gefolterd en op allerlei wijze vernederd. Dat is het gedrag van degenen die zich opwerpen als de beschaafden dezer aarde en iedereen een les willen leren in democratie.
Het verslag stemt evenwel in met de kern van het imperialistisch beleid en de Amerikaanse opvattingen over terrorisme. Ook wordt daarin de aanval op Afghanistan gerechtvaardigd en worden de arrestaties en illegale aanhoudingen niet veroordeeld maar wordt alleen aangedrongen op een eerlijk proces voor de gevangenen.
Daarom hebben de Europese afgevaardigden van de Communistische Partij van Griekenland zich van stemming onthouden. Wij eisen dat alle gevangenen onmiddellijk worden vrijgelaten en schadeloos worden gesteld voor hetgeen hen is aangedaan. 
Arvidsson, Cederschiöld, Grönfeldt Bergman, Stenmarck en Wachtmeister (PPE-DE ),
    Wij Zweedse conservatieven zijn het eens met de eis dat de gedetineerden in Guantánamo Bay een eerlijk proces moeten krijgen. Daarom hebben wij voor het onderhavige verslag gestemd. Voor ons staat echter niet onomstotelijk vast dat de gedetineerden volgens de bepalingen van het Verdrag van Genève als krijgsgevangenen kunnen worden aangemerkt. Daarom is het niet correct om de bepalingen van het Verdrag van Genève inzake de behandeling van krijgsgevangenen in het verslag aan te voeren als ware het de rechten van de gedetineerden in Guantánamo Bay. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
   - Het werd hoog tijd dat we een aanbeveling formuleerden. Deze komt voort uit een initiatief waaraan mijn fractie heeft meegewerkt. Ik ben het evenwel niet met alle onderdelen ervan eens. Om te beginnen komt ze veel te laat. Er worden immers al sinds januari 2002 honderden mensen (waaronder kinderen) uit ongeveer veertig landen (het merendeel EU-lidstaten) in de militaire basis van de Verenigde Staten in Guantánamo Bay vastgehouden, en wel onder onaanvaardbare omstandigheden, zonder enige rechten of garanties.
De autoriteiten van de Verenigde Staten moeten zo vlug mogelijk een einde maken aan deze flagrante schending van de menselijke waardigheid en de meest elementaire rechten. Dit druist in tegen alle internationale rechtsnormen, inzonderheid het recht op een rechtvaardig proces en het verbod op willekeurige opsluiting.
De regeringen van de lidstaten van de Europese Unie mogen deze situatie niet langer dulden. Ze moeten een duidelijk standpunt innemen, deze onaanvaardbare gang van zaken veroordelen en van de autoriteiten van de Verenigde Staten eisen dat ze deze gevangenen een proces geven, overeenkomstig de normen van het internationaal recht. 
Pasqua (UEN ),
   Afgezien van dit Parlement trekt zich bijna niemand het lot van de gedetineerden in Guantanamo Bay zo hartstochtelijk aan en toont zoveel medelijden met hen.
Ik kan mij niet vinden in de binnen dit Parlement overheersende opinie. Mijns inziens heeft deze kwestie geen prioriteit. Bovendien roepen deze mensen - kort gezegd - weinig medelijden bij mij op.
Ik zou de verlichte voorhoede van nobele voorvechters van de grondrechten, die de gedetineerden van Guantanamo Bay slechts zien als arme, aan de willekeur van de Verenigde Staten ten prooi gevallen slachtoffers, er graag op willen wijzen dat wij hier van doen hebben met individuen die ervan worden verdacht lid te zijn van de gevaarlijkste criminele organisatie die ooit aan het licht is gebracht, activisten die op diverse niveaus hebben deelgenomen aan een van de bloedigste aanslagen in de geschiedenis van de mensheid en fundamentalistische terroristen die het Westen en zijn waarden de totale oorlog hebben verklaard.
Een uitzonderlijke situatie, zoals de strijd tegen het internationale terrorisme, kan uitzonderlijke maatregelen rechtvaardigen.
Mijns inziens is de situatie van de families van de slachtoffers, die nu min of meer aan hun lot worden overgelaten, veel belangrijker dan die van de gedetineerden in Guantanamo Bay, die overigens onder de strikte bevoegdheid van de Verenigde Staten vallen. 
Queiró (UEN ),
   - De omstandigheden rond “de detentie, behandeling en berechting van bepaalde niet-onderdanen in de oorlog tegen het terrorisme” zijn door bepaalde groepen in Europa aangegrepen als een middel om het herstel van de transatlantische betrekkingen te dwarsbomen. Daar gaat het eigenlijk om, en niet zozeer om de verdediging van de grondbeginselen van de rechtsstaat en het respect voor internationale humanitaire normen. Met dit verslag wordt geprobeerd de verdeeldheid in Europa met betrekking tot de oorlog in Irak te vergroten en aan te zetten tot een vijandige houding jegens de VS. Ook ik vind dat “de transatlantische betrekkingen van onschatbare waarde en onvervangbaar zijn en een geweldige kracht voor het goede in de wereld kunnen vormen, zoals de Europese Raad heeft verklaard, doch alleen indien de fundamentele mensenrechten - zoals het recht op een eerlijk proces en het verbod op willekeurige detentie - duidelijk worden geëerbiedigd als universele rechten waarover niet kan worden onderhandeld, en indien zij tot de kernwaarden en het gemeenschappelijk belang van de EU en VS blijven behoren”. Wie tussen de regels van het verslag leest begrijpt echter dat we de VS deze eisen kunnen stellen omdat de van terrorisme verdachte personen in Guantanamo Bay worden vastgehouden, op veilige afstand van Europees grondgebied. De strekking van het verslag is anti-Amerikaans. De in het verslag genoemde grondbeginselen - principes die ik altijd verdedigd heb en zal blijven verdedigen - worden daaraan ondergeschikt gemaakt. Ik heb daarom tegen gestemd. 
De Voorzitter. -
   Hiermee zijn de stemverklaringen beëindigd.

(1)

De Voorzitter. -
   Aan de orde is de voortzetting van de het gecombineerd debat over de uitbreiding/ kandidaatlidstaten. 
Schröder, Jürgen (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wilde eerst commissaris Verheugen bedanken voor de jarenlange constructieve en zeer geslaagde samenwerking.
Dat de Tsjechische Republiek de afgelopen jaren grote vooruitgang heeft geboekt, staat buiten kijf. Op enkele gebieden moet echter nog het een en ander gebeuren, bijvoorbeeld ten aanzien van de normering in de levensmiddelenverwerkende industrie. Onze consumenten hoeven zich echter geen zorgen te maken: wat niet aan de standaardnormen van de EU voldoet, komt niet op de interne markt.
Een ander probleem dat de laatste tijd steeds vaker aan de orde komt, is de vermeende mensenhandel aan de Duits-Tsjechische grens, en met name de kinderhandel. De Tsjechische regering dient het opstellen van ondersteuningsprogramma’s voor de slachtoffers van die handel te bevorderen. Er moeten ook scholingsprogramma’s voor een beter begrip bij politieagenten en grenswachten komen, waarbij bovendien meer inhoud moet worden gegeven aan een grensoverschrijdende samenwerking op basis van INTEREG.
Ten aanzien van de stuwmeerplannen aan de bovenloop van de Elbe ben ik erin geslaagd de Commissie te overtuigen van een verplichte milieueffectbeoordeling van dit project, waarbij intermodale alternatieven moeten worden uitgewerkt. Als bewoner van het in de zomer van 2002 ondergelopen Saksische Elbedal weet ik waar ik over spreek.
Tot slot wil ik de aandacht vestigen op het door het Tsjechische parlement voorgestelde eerbetoon aan de voormalige Tsjecho-Slowaakse president Edvard Beneš.
Dames en heren, jarenlang hebben we hier in het Europees Parlement de Beneš-decreten besproken. Daarbij heb ik een compromisvoorstel naar voren gebracht dat in april vorig jaar met een overweldigende meerderheid in de plenaire vergaderingen is aangenomen. Daarom is het naar mijn mening tactloos en onnodig provocerend dat nu van Tsjechische zijde misschien een wetsvoorstel wordt goedgekeurd dat het verleden niet alleen oprakelt, maar zelfs ophemelt, en dat zo kort voor de toetreding tot de EU. Wie deze wet ondersteunt, die is in mijn fractie niet welkom meer. 
Gahler (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, deze zittingsperiode loopt ten einde, evenals het toetredingsproces tot de Europese Unie van de tien kandidaat-landen. Reeds voor de aanvang van mijn werkzaamheden als rapporteur over de toetreding van Estland hield ik mij intensief bezig met dit land. Ik heb het de afgelopen elf jaar ook regelmatig bezocht. Op basis van die ervaring weet ik dat het geen holle beleefdheidsfrase is wanneer in het verslag wordt gesteld dat het Europees Parlement "de vastbeslotenheid en de continuïteit onderstreept van de nu bijna voltooide inspanningen die de Estse autoriteiten bij de uitvoering van de voorbereidingen voor de toetreding gedurende de gehele overgangsperiode aan de dag hebben gelegd".
Ik zie dat ook ex-minister van Buitenlandse Zaken Toomas Hendrik Ilves hier in dit Parlement aanwezig is - 'was' moet ik zeggen: hij is zojuist weggegaan. Ik wil hem en al zijn Estse collega’s bedanken voor de vastbeslotenheid die op alle beleidsniveaus in Estland aan de dag is gelegd.
Indrukwekkende persoonlijkheden als de voormalige president Lennart Meri of tweevoudig ex-premier Mart Laar hebben in het verleden, naast anderen, een wezenlijke bijdrage geleverd aan de Europese koers van het land. Ik ben ervan overtuigd dat Estland er met de steun van de EU in zal slagen de dynamische economische en sociale ontwikkelingen die nu vooral in Tallinn goed zichtbaar zijn, ook te realiseren in de meer afgelegen delen van het land.
Met betrekking tot de grensverdragen met Rusland wil ik nog wat toevoegen aan hetgeen de heer Brok daar eerder over heeft gezegd. Het moet duidelijk zijn dat de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Rusland in gelijke mate geldt voor alle nieuwe lidstaten.
Ik verwacht van de Raad een duidelijk antwoord op de propagandaleugen van de USSR - en helaas ook van het huidige Rusland -, op 5 maart nog eens herhaald door de Russische minister Sergej Ivanov in de , ditmaal in het Frans: "". Met dergelijke propagandistische sprookjes moet men hier niet meer aankomen. De Europese Unie moet dat Rusland nog maar eens goed duidelijk maken. 
Poos (PSE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, in mijn hoedanigheid van rapporteur voor Cyprus ben ik verheugd vast te kunnen stellen dat de Commissie in haar monitoringverslag bevestigt dat dit land op de meeste gebieden goede vorderingen heeft gemaakt om te voldoen aan het communautair . Dit goede nieuws wordt echter overschaduwd doordat de toepassing van het communautair op het bezette gedeelte van het eiland op dit moment in de ijskast is gezet en de intercommunautaire besprekingen zich momenteel in een impasse lijken te bevinden.
De belangrijkste oorzaak van deze impasse is dat de hoofdwoordvoerder van het Turks-Cypriotische deel, de heer Denktash, ondanks het plan van Annan nog steeds niet wil of kan begrijpen dat Cyprus een zelfstandig en ondeelbaar land is. Cyprus kan slechts deelnemen aan de Europese Unie als het beschikt over een grondwet die het land één enkele internationale rechtspersoonlijkheid toekent, alsmede over slagvaardige federale instellingen. De bilaterale onderhandelingen zijn linea recta tot mislukken gedoemd, aangezien uit de recente verklaringen van de heer Denktash, waarin hij het plan van Annan verwerpt, bleek dat hij niet van plan is zijn strategie te wijzigen.
Gelukkig bestaan er nog twee inhaalmechanismen in de VN-bepaling. Het eerste betreft de voor 22 maart voorziene deelname van Griekenland en Turkije aan de bilaterale onderhandelingen. Voor Turkije is dat een gelegenheid bij uitstek om de serieuze hinderpaal voor zijn eigen toekomstig lidmaatschap, namelijk het uitblijven van een oplossing voor de kwestie-Cyprus, weg te nemen. De tweede mogelijkheid zou het volksreferendum van 22 april kunnen zijn. Als een meerderheid van Turks-Cyprioten vóór het plan van Annan en vóór toetreding stemt, kunnen de spoken uit het verleden definitief worden opgesloten in de annalen van de geschiedenis.
De komende dagen zullen doorslaggevend zijn voor de toekomst van Cyprus. Het Europees Parlement staat achter commissaris Verheugen en kan alleen maar hopen dat zowel de Griekse als de Turkse Cyprioten deze historische kans niet laten liggen. 
Schroedter (Verts/ALE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, bij mijn laatste bezoek aan het land waarover ik verslag moet uitbrengen - Letland -, heb ik de indruk gekregen dat het lidmaatschap van de Unie nog niet erg is doorgedrongen tot de politieke elite van het land. Zo werd van het monitoringverslag verwacht dat het de successen van het pretoetredingsproces zou bejubelen. Daar is het echter niet voor bedoeld. Doel van het verslag is om een analyse te leveren van de direct en indirect relevante problemen die kunnen spelen bij de samenwerking binnen de Europese Unie, opdat de opneming in de Unie tot een succes voor alle betrokkenen kan worden gemaakt.
Het doet me genoegen dat de vertegenwoordiger van de Letse regering in Brussel, tevens voormalig hoofdonderhandelaar van Letland, mijn werk als nauwgezet en serieus beoordeelt, en tegenover mij heeft bevestigd dat het verslag de problemen van het land correct in kaart brengt.
Ik wil vanaf deze plaats de ambassade, de betrokken ministeries en de overige autoriteiten bedanken voor de wederzijdse intensieve contacten. De door hen verschafte informatie heeft dit realistische overzicht van de situatie in hun land mede mogelijk gemaakt. Ook de collega’s wil ik hierbij dank zeggen voor de goede samenwerking.
Hierdoor was ik in de gelegenheid om - anders dan de Commissie - vast te stellen dat de maatregelen van het nieuwe anticorruptiebureau als effectief en veelbelovend kunnen worden gekwalificeerd. Ik ben ervan overtuigd dat Letland hiermee zijn negatieve imago drastisch kan verbeteren.
Tijdens mijn bezoek aan Letland ben ik onder meer contact gehad met een zeer betrokken minister van Justitie. Ik ben er zeker van dat de hervormingen bij haar in goede handen zijn en sneller dan het Commissieverslag doet geloven tot succes zullen leiden. Even positief ben ik over het landbouwbeleid.
Ik constateer ook met genoegen dat ik met mijn verslag de aanzet heb gegeven tot een debat over het ontegenzeggelijk belangrijkste probleem voor de Letse samenleving, namelijk de vraag hoe de integratie van het Russischtalige deel van de bevolking het beste kan worden vormgegeven. In het debat over mijn verslag werd onderzocht hoe voor deze groep - nog altijd zo’n 20 procent van de bevolking - het staatsburgerschap bereikbaar kan worden gemaakt, en hoe dat proces kan worden versneld. In de hoop dat de debatten over mijn voorstellen - die tenslotte ook door de Raad van Europa zijn onderschreven - succes zouden hebben en dus meer naturalisaties tot gevolg zouden hebben, heb ik alle verwijten, veroordelingen en beledigingen die mij de afgelopen tijd zijn toegevoegd, lijdzaam verdragen.
In tegenstelling tot hetgeen enkele Letse politici beweren, komen de constateringen in mijn verslag overeen met die van andere Europese instellingen. In elk geval mag men de Raad van Europa en de Hoge Commissaris van de OVSE niet voor de voeten werpen dat ze tot een bepaalde politieke familie behoren. Wel klopt het dat ik in mijn verslag de heroïsche nationale aanspraken van een deel van de zich onfeilbaar achtende politieke elite niet tot hun recht heb laten komen. Dat was niet mijn bedoeling. Ik heb dit verslag geschreven vanuit mijn verantwoordelijkheid voor de gemeenschappelijke waarden in onze Europese Unie. Daartoe behoort ook het beginsel van de ondeelbare menselijke waardigheid, en dat beginsel onderschrijf ik ten volle. 
Souladakis (PSE ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst de commissaris bedanken en gelukwensen met zijn uitstekende werk.
In de zomer van 1999 zijn wij begonnen met ons mandaat als Parlementsleden en toen viel ook het besluit van Helsinki waarmee de toetredingsprocedures voor alle landen werden opgenomen in een grote cyclus, in een grote golf. Nu loopt ons mandaat af en kunnen wij deze cyclus met succes afsluiten. Dat is een uiterst belangrijke zaak voor heel Europa. Ons rest nog maar weinig tijd: twee maanden. Als wij vandaag kritiek uiten dan is dat geen kritiek meer op mensen die waarnemers of raadgevers zijn maar medewerkers. Daarom wil ik als rapporteur voor Litouwen bevestigen dat dit land uitstekend werk heeft verricht en over twee maanden klaar is om volledig en gelijkwaardig lid te worden van de Europese Unie.
Alhoewel ook hier, net als in alle nieuwe landen, problemen zijn, zijn enkele grote vraagstukken opgelost, zoals het vraagstuk rond Kaliningrad, de betrekkingen met de Russische Federatie, de problemen met de kerncentrale van Ignalina, en de vraagstukken inzake regionale samenwerking. Wat moeten wij nu doen? Wij moeten de inspanningen ondersteunen die worden ondernomen voor het milieu en voor de trans-Europese netwerken op energie- en vervoersgebied. Ook moeten wij ervoor zorgen dat deze landen volledig worden opgenomen in de Europese structuren.
Ik ben hier weliswaar rapporteur voor Litouwen, maar ik kom van een eiland uit de Middellandse Zee, van Kreta, en mag dus niet nalaten iets te zeggen over de Europese integratie in het Middellandse-Zeegebied, met de toetreding van Cyprus en Malta. Ook deze cyclus wordt afgesloten, en wel op buitengewoon succesvolle wijze. Ik hoop dat ik uit hetgeen de commissaris zojuist heeft gezegd, mag opmaken dat de Europese Unie standvastig zal zijn en ervoor zal zorgen dat op het moment dat Cyprus toetreedt ook de kwestie-Cyprus is opgelost. Wij hopen van ganser harte dat het communautair voor het volle pond zal worden toegepast op een herenigd Cyprus.
Queiró (UEN ),
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, als we het over Hongarije hebben, dan doen we dat met het respect dat we een volk verschuldigd dat binnen onze Unie haar onafhankelijkheid en nationale identiteit hoopt te behouden. Het Hongaarse volk verwacht van opname in de Unie ook veiligheid en economische welvarendheid, iets wat de bijna veertig jaar durende communistische dictatuur in dit land en in zoveel andere landen steeds weer onmogelijk heeft gemaakt. We moeten er dus begrip voor tonen dat deze historische ontwikkeling - de toetreding - vragen oproept. Twee werelden die de afgelopen decennia een heel verschillend ontwikkelingsniveau hebben gekend zullen nu herenigd worden, en dat kan tot problemen leiden. Het zal de verschillen tussen de rijke en minder welvarende regio’s accentueren, terwijl het aantal mensen dat in achtergestelde regio’s woont zal toenemen.
Dat is waar en we kunnen daar niet omheen. Het is echter ook waar dat de stap die in mei 2004 gezet zal worden van het allergrootste politieke belang is. Daarmee wordt immers bewezen dat al de bij de uitbreiding betrokken Europese landen over de vitaliteit beschikken om de uitdaging aan te gaan waarvoor de geschiedenis ze heeft gesteld.
Ikzelf geloof, mijnheer de Voorzitter, dat we nu allemaal - zowel de huidige als de nieuwe lidstaten - een gelegenheid krijgen om samen onze verantwoordelijkheden bij de ontwikkeling van de Europese Unie te aanvaarden. Dat betekent dat we onze inspanningen op het gebied van de sociale en economische cohesie zullen moeten voortzetten en zelfs opvoeren. Je kunt de uitbreiding beschouwen als een overeenkomst die alle partijen tot voordeel strekt. Dat geldt voor de nieuwe landen maar ook voor de huidige lidstaten, die op grond van hun inkomensniveau aanspraak kunnen maken op communautaire ontwikkelingssteun. We zijn in dat opzicht heel tevreden met de voorstellen die de Commissie onlangs in het kader van de financiële vooruitzichten voor 2007-2013 aan het Parlement heeft voorgelegd. Belangrijk is ook dat het democratisch gehalte van de Europese instellingen toeneemt, dat er meer transparantie en een betere democratische controle komt. We zullen er bovendien voor moeten zorgen dat de nationale parlementen op efficiëntere wijze worden betrokken bij de opbouw van Europa.
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, Hongarije behoort tot die landen die zich een grote inspanning hebben getroost om dichter bij de Europese Unie te komen. Ik heb die ontwikkeling uit hoofde van de mij toevertrouwde opdracht van nabij gevolgd. Er zijn inderdaad nog wat problemen die Hongarije zal moeten oplossen. We weten echter hoezeer de autoriteiten van dit land erop gebrand zijn om de aangegane verplichtingen na te komen. Ik wil echter niet uitweiden over deze problemen. Ik vestig liever de aandacht op het succesvolle antwoord dat Hongarije heeft geformuleerd op de uitdagingen waarmee het de afgelopen jaren is geconfronteerd. Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, Hongarije zal net als de overige toetredingslanden spoedig volwaardig lid van de Europese Unie zijn. Ik vraag u daarom als rapporteur voor Hongarije om het verslag van de heer Brok goed te keuren. Daarmee zetten wij een kroon op jarenlang werk en openen we een nieuwe fase in het bestaan van de Europese Unie. 
Stenzel (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, aangezien dit het laatste verslag van het Parlement is vóór de historische datum van de uitbreiding, sta ik hier zowel in mijn hoedanigheid van covoorzitter van de Gemengde Parlementaire Commissie met Tsjechië als in die van rapporteur voor Malta.
Hoe meer deze datum nadert, des te nuchterder de verwachtingen worden. De uitbreiding maakt niet in één klap een eind aan alle problemen. Steeds weer krijg ik brieven van burgers die erop wijzen dat er - tegen de officiële beleidslijn in - bij verzoeken om schadeloosstelling ook vandaag de dag nog wordt teruggegrepen op de Beneš-decreten. Ik wil hierover in dit verband alleen maar zeggen dat ik zou wensen dat men wat meer fijngevoeligheid aan de dag legde in de omgang met de geschiedenis en met persoonlijkheden uit het verleden als Edvard Beneš. Niettemin heeft juist een land als Oostenrijk het meest te winnen bij de uitbreiding, onder meer door de versterkte handelsbetrekkingen en de investeringen in met name de Tsjechische Republiek. Als directe buren hebben wij de toetreding van Tsjechië enthousiast ondersteund, in de verwachting dat de uitbreiding naar Midden-Europa vrede en economische groei zal brengen.
Dan nu Malta, dat klein mediterraan eiland op het scharnierpunt van Europa en Noord-Afrika. Ik kan het land alleen maar gelukwensen met het thans door alle politieke krachten aldaar gesteunde besluit om tot de Unie toe te treden, evenals met de inspanningen die het land heeft geleverd om zich op de Unie voor te bereiden. Het is immers voor een dergelijk klein eiland een grote uitdaging en een enorme prestatie om zich aan het van de Europese Unie aan te passen: denk alleen eens aan de weinig georganiseerde structuur van de scheepswerven en, meer algemeen, aan de omschakeling van een gesloten, beschermde eilandeconomie naar een vrije-markteconomie. Ik kan de Maltese bevolking echter verzekeren dat ze niet bang hoeven te zijn dat ze als klein land in de grote Europese Unie ten onder zullen gaan. Dat minister van Buitenlandse Zaken Borg is aangesteld als commissaris voor Malta, bewijst wel hoeveel waarde Malta hecht aan de toetreding tot de Unie. 
Gawronski (PPE-DE ),
    Mijnheer de Voorzitter, laat ik voor één keer niet spreken over de grote en kleine problemen die Polen nog moet oplossen voordat het zijn plaats in Europa opnieuw volledig kan innemen. Ik heb de harde jaren van de communistische dictatuur daar meegemaakt - zij het dan vanuit de bevoorrechte positie van buitenlands correspondent - en heb mij daarna opnieuw met Polen beziggehouden als rapporteur, en ik moet zeggen dat dit een belangrijk en ik zou haast zeggen ontroerend moment is. In die jaren durfde ik zelfs in mijn stoutste dromen niet te geloven dat Polen en de andere voormalige communistische landen zo snel zouden terugkeren tot de democratie en tot een vrije en efficiënte economische ontwikkeling. Dit is geloof ik de laatste keer dat ik hier in deze zaal over Polen spreek en daarom wil ik mijn dank betuigen aan al degenen die zich hier, in Brussel en daar, in Warschau - ik zie hier commissaris Verheugen - ervoor hebben ingezet dat deze wonde op ons continent kon worden genezen. Ook wil ik de Polen het beste toewensen; hopelijk zullen zij de schoonheid van de Europese droom ten volle inzien. Ik wil echter ook een korte opmerking maken over een ander land, Roemenië. Daar zal zo meteen de heer Podestá dieper op in gaan. Roemenië heeft nog een lange weg voor de boeg maar doet zijn uiterste best om zich aan te passen en voor te bereiden. Wij hebben Roemenië bekritiseerd vanwege de grote achterstand en Roemenië heeft daarop gereageerd met pogingen orde op zaken te stellen. Nu moeten wij dit land in de gaten houden en aansporen, maar ook een hart onder de riem steken. Daarom geloof ik dat de harde veroordelende opmerkingen in het verslag van Baroness Nicholson overdreven zijn. Wij geven daarom steun aan de amendementen van de heer Podestà die de richting uitgaan van opbouwende kritiek.
Volcic (PSE ),
    Mijnheer de Voorzitter, Slovenië heeft zoals wij allen weten bij zijn voorbereiding de hoogste score bereikt van alle tien toetredingslanden. Er was slechts één negatief punt: de erkenning van buitenlandse studiediploma’s. Dankzij de recente wetgeving kon ook dat probleem worden opgelost: buitenlandse diploma’s zijn nu gelijkgesteld met Sloveense diploma’s. Natuurlijk zullen zich problemen voordoen maar er zijn geen alternatieven, zoals commissaris Verheugen vanmorgen terecht zei. Hem komt trouwens grote verdienste toe in deze grootscheepse politieke en diplomatieke operatie.
De gunstige situatie van Slovenië is natuurlijk te danken aan de omvang van dit land maar ook aan de zorg en vakkundigheid waarmee het Europees werd overgenomen en aan de brede consensus tussen de regerings- en oppositiepartijen. Het eerste doel is nu toe te treden tot de eurozone. Dit doel leek enkele jaren geleden, toen er nog een sterke inflatie was, nog ver in het verschiet te liggen maar kan nu binnen een redelijke tijdsspanne worden bereikt, aangezien de inflatie eind 2003 tot 4 à 5 procent is gedaald. Slovenië heeft enkele grote bedrijven, de erfenis van het reëel socialisme, omgezet in kleine bedrijven, die daarna heel dynamisch zijn geworden.
Op het gebied van het buitenlands beleid zijn de betrekkingen met Kroatië een nog open vraagstuk. Zoals wij hebben vernomen is in deze dagen de in 2001 in Wenen ondertekende overeenkomst inzake de verdeling van de goederen over de uit het voormalig Joegoslavië voortgekomen landen geratificeerd door het parlement van Kroatië. De Kroaten zijn tot nu toe echter de enige die hebben geratificeerd. In dit juridisch kader zullen de problemen gemakkelijker kunnen worden opgelost. Daaronder valt ook de unilaterale verklaring van Kroatië over de exclusieve maritieme milieuzone in de Adriatische Zee. De Europese Unie heeft daar kritiek op uitgeoefend, aangezien het hierbij gaat om een unilaterale verklaring die niet het resultaat is van een overeenkomst tussen alle betrokken partijen. De algemene sfeer tussen Zagreb en Ljubljana is de laatste tijd verbeterd en de waarden van veiligheid, stabiliteit en welvaart waar Slovenië naar streeft, zijn dezelfde als die van de Europese Unie.
De toetreding tot de EU is een erkenning van de moderniseringsweg die dit land met inachtneming van de communautaire waarden en beginselen heeft afgelegd. Wij feliciteren Slovenië hiermee en heten het welkom. 
Wiersma (PSE ),
   . - Voorzitter, ook bij mij is de verleiding groot allerlei te vertellen over Roemenië, maar ik zal me vandaag beperken tot het land waarvoor ik de afgelopen jaren verantwoordelijk ben geweest, namelijk Slowakije. Ik besef dat dit verslag niet het meest belangrijke is en misschien wel het minst belangrijke van alle verslagen die we de afgelopen 6 à 7 jaar over dit land hebben uitgebracht. Feit is dat Slowakije op 1 mei lid wordt van de Europese Unie. Ik heb het land jaren gevolgd en de vooruitgang is op vele terreinen onmiskenbaar. Laat dit een compliment zijn aan een klein land, dat als laatste onafhankelijk werd en dat ook laat bij de landen waarmee onderhandeld werd, is opgenomen, als gevolg van de politieke problemen tot de verkiezingen van 1998. Vandaag praten we over de nog onopgeloste kwesties en over wat in de toetredende landen voor 1 mei nog moet gebeuren. Op dit gebied sluit ik me wat Slowakije betreft, aan bij de Europese Commissie. Het is de taak van de regering in Bratislava het nodige te doen, zoniet heeft het land na 1 mei een probleem, met alle consequenties vandien. Ik ben het volslagen eens met wat Commissaris Verheugen vanochtend zei: als een dergelijk probleem zich voordoet, kunnen we geen compromissen sluiten, maar moeten we als Europese Unie hard durven optreden. Ik hoop evenwel net als hij dat voor 1 mei de problemen zijn opgelost.
Enkele algemene opmerkingen mogen in deze rapportage niet ontbreken. Ik herhaal mijn bezorgdheid over de corruptie en moedig de regering aan de strijd daartegen met hoge prioriteit voort te zetten. Het gaat Slowakije economisch steeds beter. De economische groei is behoorlijk, de werkloosheid daalt, maar ik betwijfel of elke Slowaak daarvan profiteert. De hervormingen in de sociale zekerheid, met name om steuntrekkers te laten overstappen van uitkering naar werk, zijn wel van deze tijd maar blijken in de praktijk voor bepaalde groepen toch negatief uit te pakken. Dit geldt met name voor Roma in sommige delen van het land, vooral in Oost-Slowakije, waar voor deze groep nauwelijks banen zijn. Dan werkt zo'n regeling natuurlijk niet. Dit kan mede de oorzaak zijn geweest van een aantal nare incidenten die onlangs hebben plaatsgevonden, zoals het plunderen van winkels. Op zich bestaat voor die acties geen excuus, zij zijn verboden, maar toch raad ik de Slowaken aan hun sociale wetgeving nog eens goed door te lichten. Slowakije heeft beloofd meer te doen voor de Roma en niet minder. Daarom heb ik geen bezwaar tegen amendementen die dit nog eens willen benadrukken. Bezwaar heb ik wel tegen amendementen die het verband tussen het plunderen van winkels en de problemen met de sociale zekerheid aanvaarden. Ik vind dat het ene niet aanvaardbaar is en dat aan het andere wat gedaan moet worden. 
Koukiadis (PSE ),
    Mijnheer de Voorzitter, de toetreding van de tien nieuwe landen tot de Europese Unie is, zoals rapporteur Brok al zei, een wederzijdse erkenning van het feit dat er naast het traditioneel nationaal belang ook een meer algemeen Europees belang bestaat, dat elk land als een onderdeel van zijn nationaal belang moet beschouwen. De oude en nieuwe landen moeten bijgevolg ophouden overeenkomstig zuiver nationale maatstaven te denken. Zoals uit het verslag blijkt hebben deze landen dankzij het toetredingsproces vooruitgang kunnen boeken bij de economische, administratieve en politieke hervormingen, en dat is pure winst voor de betrokken volkeren.
Ik wilde met name uiting geven aan de voldoening van de Commissie juridische zaken over de aanpassing van deze landen aan het communautair op het gebied van het vennootschapsrecht, de boekhoudvoorschriften, het douanerecht, de kapitaalbewegingen en meer in het algemeen over de opmerkelijke resultaten die alle landen hebben bereikt bij de omzetting van de communautaire wetgeving in hun nationaal recht.
Tegelijkertijd betreurt onze commissie evenwel de achterstand die is ontstaan op het gebied van de goederenhandel, de grensoverschrijdende handel, en de erkenning van beroepskwalificaties. Daarom moet volgens ons een heldere boodschap worden gegeven en duidelijk worden gemaakt dat de nieuwe, grote vooruitzichten voor de volkeren gekoppeld zijn aan bepaalde verplichtingen met betrekking tot de toepassing van de communautaire wetgeving.
Van Velzen (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, als rapporteur van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, zou ik in de eerste plaats Bulgarije willen feliciteren met de vooruitgang die is geboekt: 26 hoofdstukken zijn afgesloten, 6 andere staan nog open. Veel meer moet evenwel nog worden ondernomen op het gebied van het investeringsklimaat, door de instelling van een transparant en duidelijk ondernemingsklimaat, zodat ondernemers weten dat hun investeringen veilig zijn en niet verloren kunnen gaan als gevolg van corruptie.
Wat betreft de kerncentrale van Kozlodoej, wil ik het volgende zeggen. Als blijkt dat bij de in november 2003 uitgevoerde inspectie overeenstemming is vastgesteld met alle aanbevelingen van de kan de Commissie overwegen de sluiting van Kozlodoej 3 en 4 nog even uit te stellen. Als dit evenwel niet het geval is, dient de Commissie bij het afgesproken tijdschema voor de sluiting van de eenheden 3 en 4 te blijven.
Wat Roemenië betreft, mijnheer de Voorzitter, bestaat in de Commissie industrie veel meer bezorgdheid. Ondanks alle inspanningen van de Roemeense overheid moeten we vaststellen dat het land nog steeds geen functionerende markteconomie heeft. Er moet in de praktijk nog veel meer gedaan worden op het terrein van het uitroeien van de corruptie en het daadwerkelijke en consequente doorvoeren van structurele hervormingen. Roemenië's traject naar de Europese Unie is moeilijk, door de te late start van de privatisering, de te trage hervorming van de staatsondernemingen en het feit dat het ondernemingsklimaat in het land nog veel te wensen overlaat. Het is voor buitenlandse investeerders niet attractief om naar Roemenië te gaan. Daarom is ook dringend nodig dat de rechtsstaat ook op het terrein van de Roemeense economie verder wordt ontwikkeld. Nodig is een cultuur waar verantwoording wordt afgelegd en wetten worden toegepast. Het voorstel in het verslag van de Commissie-Brok om te komen tot een heroriëntering en tegelijk veel meer aandacht te vestigen op het rechtsstatelijk probleem, juichen wij dus luid toe. Ook zal een herstructurering moeten plaatsvinden van kernsectoren als energie, mijnbouw en transport. Roemenië heeft dus nog een geweldige hoeveelheid inspanningen te verrichten. 
Smet (PPE-DE ),
   . - Voorzitter, voor de laatste keer kan ik als rapporteur van de Commissie sociale zaken en werkgelegenheid, een oordeel vellen over de voorbereidingen van de kandidaat-lidstaten op sociaal gebied, en wel samen met de heer Ettl. Ik moet erkennen dat al deze landen ongelofelijke inspanningen hebben geleverd om ook op sociaal gebied op diverse punten vooruitgang te boeken. Zij hebben een aantal troeven die ze kunnen uitspelen en die veel te weinig gekend zijn, zeker in onze landen, waar men dikwijls denkt dat de nieuwe lidstaten nog in een vroeg stadium van ontwikkeling verkeren. Dit is natuurlijk niet het geval. De bevolking is bijvoorbeeld zeer goed opgeleid: 88% van de 20-tot 24-jarigen volgden op zijn minst hoger onderwijs. Dat is meer dan in de 15 huidige lidstaten, waar dit cijfer 74% bedraagt. Daarenboven is de bevolking in de tien nieuwe landen jonger dan in de 15 huidige lidstaten. De vergrijzing zal er dus langer uitblijven.
Kortom, deze landen beschikken over een groot potentieel aan menselijk kapitaal. Het volledig benutten van dit potentieel moet hoog op de agenda staan. Vandaag wordt het menselijk kapitaal nog onvoldoende ingezet. De werkloosheid in de toetredende landen is hoog en de werkgelegenheid laag. 14,3% van de arbeidsbevolking is er werkloos, tegenover 8% in de Europese Unie. De werkloosheid onder jongeren van minder dan 25 jaar neemt dramatische proporties aan: met 32% is ze dubbel zo hoog als in de Europese Unie. Een uitschieter is Polen, met een jeugdwerkloosheid van 41%. Daarenboven is in zeven van de tien kandidaat-landen de jeugdwerkloosheid in 2003 gestegen ten opzichte van het jaar voordien. Duidelijk is dus dat deze landen overeenkomstig de Europese werkgelegenheidsstrategie een actief en duurzaam werkgelegenheidsbeleid moeten uitbouwen. Levenslang leren moet werknemers op de evoluerende arbeidsmarkt inzetbaar houden. Het aantal personen tussen 25 en 65 dat in 2002 een opleiding volgde, bedraagt 5% tegenover 8% in de Europese Unie en daarenboven dreigt voor gekwalificeerde arbeidskrachten het gevaar van .
Een ander punt is de veiligheid en gezondheid op het werk. Sommige landen geven de voorkeur aan hogere lonen boven veiligheids- en gezondheidsvoorzieningen op de werkvloer. De koopkracht en het bruto inkomen liggen nog ver beneden het EU-gemiddelde, maar ze zijn wel gestegen, terwijl ze in onze landen zijn gedaald. De stijging is zelfs aanzienlijk. Op dit gebied zijn de prestaties ronduit voortreffelijk. Een groot probleem is echter dat de lonen te laag blijven om ontsnappen aan de armoede mogelijk te maken. De armoede in de tien landen in kwestie situeert zich voor 40% onder de mensen die werken. De sociale zekerheid moet beter ontwikkeld worden. De sociale partners moeten zich beter organiseren, want die hebben op dit ogenblik nog altijd onvoldoende organisatiekracht om echt het sociaal overleg in de respectieve landen te organiseren. 
Ettl (PSE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik kan de woorden van de vorige spreekster alleen maar onderschrijven. De grote vorderingen in de nieuwe lidstaten mogen echter niet verhullen dat met name op sociaal vlak nog grote problemen bestaan; bij het werkgelegenheidsbeleid nemen de problemen zelfs toe.
De economische aanpassing gaat gepaard met voor de werknemers pijnlijke industriële herstructureringsprocessen. Daardoor ontstaan steeds meer problemen op de arbeidsmarkt in de nieuwe lidstaten. Juist nu, aan de vooravond van hun toetreding, kunnen we niet sterk genoeg benadrukken dat de algemene doelstellingen van het sociaal Europa hun geldigheid volledig behouden en beslist niet mogen worden teruggeschroefd. Sociale normen en sociale wetgeving zijn noodzakelijke voorwaarden en instrumenten voor een succesvolle tenuitvoerlegging van de strategie van Lissabon in een uitgebreide Europese Unie.
Bovendien roept de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken de nieuwe lidstaten op het menselijk potentieel in hun landen hoger op de politieke agenda te plaatsen. In het Europa van de Vijfentwintig mag geen sprake zijn van sociale achteruitgang of stagnatie. Dat zou tot nieuwe conflictsituaties leiden.
In het algemeen en tot slot kan het volgende worden vastgesteld: het feit dat sociale en werkgelegenheidsproblemen als behandeld worden, vormt een belemmering voor de hele verdere ontwikkeling van de Europese Unie. 
Olsson (ELDR ),
   Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de commissaris, vijftien jaar nadat de landen in Oost-Europa zich hebben bevrijd uit het dwangbuis van het communisme, zijn deze landen en de levenswijzen van de mensen volkomen veranderd. Dat is een geweldige prestatie van deze volkeren. Als lidstaten van de Europese Unie krijgen zij evenals wij het recht op vrij verkeer. Dat verhoogt de saamhorigheid in de Europese Unie en maakt de Unie sterker.
Tijdens mijn werkzaamheden in verband met de uitbreiding heb ik verschillende ambitieuze en hardwerkende mensen ontmoet. Daarom betreur ik het dat wij in de huidige lidstaten zo bang lijken te zijn voor de komst van arbeidskrachten hiernaartoe. Ik schaam me ervoor dat er in mijn eigen land in dit verband van "sociaal toerisme" wordt gesproken. Dit verkeer betekent juist de noodzakelijke injectie die onze enigszins vastgeroeste arbeidsmarkten wel kunnen gebruiken.
In deze landen speelt de landbouw een grotere rol dan in de huidige lidstaten. Het landbouwareaal is omvangrijker, de plattelandsbevolking is drie keer zo groot als in de huidige Europese Unie en de landbouw draagt een aanzienlijk aandeel bij aan het bruto nationaal inkomen. Kortom, het landbouwbeleid is voor deze landen in feite belangrijker dan voor ons. Er moet een beleid komen dat toegespitst is op alle landen. Wij moeten er natuurlijk op toezien dat er in de nieuwe lidstaten organisaties zijn die de bedrijven steunen en controleren, de levensmiddelenkwaliteit kunnen verbeteren en het veterinaire en fytosanitaire onderzoek kunnen bevorderen. Er is al veel gebeurd. Als wij de huidige situatie vergelijken met het verslag van de Commissie, kunnen wij naar tevredenheid vaststellen dat er sinds 30 september 2003 veel is bewerkstelligd. Wij hopen dat er voor de dingen die zijn blijven liggen voor 1 mei 2004 duidelijkheid komt.
Wat betreft Bulgarije en Roemenië - die wij hier ook behandelen - is het van belang om te melden dat Bulgarije de afgelopen jaren veel vooruitgang heeft geboekt, waarvoor het land alle lof toekomt. In Roemenië is de situatie slechter, omdat het land een grotere achterstand heeft. Wij hebben vanmorgen echter berichten binnenkregen waaruit blijkt dat er dingen in gang zijn gezet. Dat moeten we natuurlijk positief en optimistisch benaderen.
Roemenië is onder de kandidaat-landen het landbouwland bij uitstek, met veel kleinschalige landbouw. Veertig procent van de bevolking is nog steeds werkzaam in de landbouw en veel landbouwbedrijven zijn zelfverzorgend. Er is een enorme economische en sociale verandering nodig om de ontwikkeling tot een goed einde te brengen, maar we mogen niet vergeten dat wij een gedeelde verantwoordelijkheid hebben. Niet alleen de kandidaat-landen maar ook de huidige lidstaten hebben een verantwoordelijkheid. De Commissie moet niet alleen maar eisen stellen maar ook participeren. Zij moet de bedrijven stimuleren en financieel steunen. Het moet mogelijk zijn om de middelen van het SAPARD-programma op een effectievere manier in te zetten.
Ik heb de ontwikkeling in Midden- en Oost-Europa bijna veertig jaar gevolgd en daarom doet het me deugd deze landen nu op 1 mei 2004 en in 2007 te mogen verwelkomen. 
Wenzel-Perillo (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, als rapporteur voor advies van de Vervoerscommissie kan ik u, wat het regionaal beleid en de structuurfondsen betreft, meedelen dat de meeste landen reeds bij toetreding in staat moeten zijn om het kerngedeelte van het om te zetten. Helaas moeten alle landen nog grote inspanningen leveren, en wel op belangrijke gebieden als het financieel beheer en de financiële controle.
In de vervoerssector is het vooral teleurstellend dat geen sprake is van vooruitgang bij het wegverkeer in de Tsjechische Republiek, Polen en Hongarije. Er moeten nog krachtige maatregelen worden getroffen voor de aanscherping van de veiligheids- en milieunormen en de aanpassing aan het .
De trans-Europese verkeersnetwerken zijn van grote betekenis voor de toetredingslanden. Ook de huidige vijftien lidstaten van de Unie moeten de TEN’s niet slechts zien als een mogelijkheid om nationale prioriteiten te verwezenlijken maar vooral als een bijdrage aan de samenhang in Europa en aan de integratie van een herenigd Europa. 
Van Dam (EDD ),
   . - Voorzitter, de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme is met het verslag over Roemenië tevreden. Als rapporteur voor advies plaats ik nog enkele accenten.
Op vervoersgebied boekt Roemenië behoorlijke vooruitgang. Toch verdienen privatisering en herstructurering in deze sector bijzondere aandacht. Wat de veiligheid betreft, met name op zee, is bekend dat de toestand van de schepen onder Roemeense vlag vaak dubieus is. Dit Huis neemt dit probleem ernstig. Roemenië moet het voor de toetreding oplossen.
Door fors tekortschietende ambtelijke capaciteit voor regionaal beleid dreigen de stimuleringsmiddelen uit de Europese fondsen niet het beoogde effect te hebben, terwijl dit voor de sociaal-economische situatie juist erg nodig is. Wij vragen van Roemenië een forse inspanning om het ambtelijke apparaat zo op te waarderen, dat goede benutting van en controle op de fondsen gegarandeerd is. Mijn amendementen beogen daartoe enkele wijzigingen aan te brengen.
Onmiskenbaar maakt Roemenië voortgang, maar de weg naar de toetreding is nog lang. Graag moedig ik het land aan die weg voortvarend te gaan. 
Mastorakis (PSE ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik zal de belangrijkste punten noemen van het door ons goedgekeurde verslag.
Onze commissie is voldaan over de vorderingen die Bulgarije heeft gemaakt in de meeste vervoerssectoren en dringt aan op de toepassing van het communautair op het gebied van het weg-, spoorweg- en luchtvervoer. Voor ons moet de verwijdering van de vlag uit de lijst van Parijs een prioriteit blijven. Wij betreuren dat hoofdstuk 21 inzake het regionaal beleid en de coördinatie van de structuurfondsen nog niet is afgesloten. Eveneens dringen wij aan op efficiënte structuren voor preventie, opsporing en eventueel bestraffing van gevallen van fraude en corruptie, met name in het kader van de PHARE- en ISPA-programma’s. Ook willen wij een sterkere coördinatie en samenwerking tussen de ministeries, de bevoegde diensten en alle betrokken partijen. Ons inziens moeten onmiddellijk inspanningen worden ondernomen om te zorgen voor een efficiënte samenwerking en communicatie tussen met name de centrale en de regionale overheden. Daar doen zich namelijk volgens ons problemen voor. Hetzelfde geldt voor de versterking van de institutionele structuren op zowel centraal als regionaal vlak.
Tot slot is duidelijk dat volgens onze commissie Bulgarije binnen de gestelde termijnen kan toetreden tot onze Unie. 
Lulling (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, het is duidelijk dat de Internationale Vrouwendag al weer vergeten is: de rapporteur van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen is natuurlijk weer als laatste aan de beurt. We moeten - en dat wilde ik eigenlijk zeggen - de toetredingslanden niet minder streng beoordelen dan onszelf, waar het gaat om de volledige tenuitvoerlegging van het van de Europese Unie op het punt van de gelijkheid van vrouwen en mannen.
We moeten niet alleen kijken naar wat er is, maar ook oog hebben voor de vorderingen en hervormingen die bijvoorbeeld een land als Bulgarije onder zware omstandigheden, sinds de bevrijding van het communistische juk, heeft weten te bereiken. Veel 'oude' lidstaten hebben immers nog altijd moeite met het omzetten van de richtlijnen betreffende gelijke rechten en gelijke kansen voor vrouwen en mannen. Dat blijkt overigens ook uit het laatste Commissieverslag, dat is opgesteld in het kader van de Lissabon-strategie met het oog op de Voorjaarstop. We dienen er daarom mijns inziens voor te waken dat wij landen als Bulgarije niet al te zeer de les lezen. We kunnen er beter alles aan doen om hen bij deze problematiek te helpen en hen aan te moedigen om op de ingeslagen weg door te gaan. Hopelijk kan dit prachtige Europese land dan in 2007 tot onze Unie toetreden. Hetzelfde geldt ook voor het punt van de kinderbescherming, waar beslist nog heel veel moet gebeuren. 
Podestà (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, ik voer het woord over het verslag over Roemenië.
Ik heb de afgelopen weken met de rapporteur en met andere collega’s gesproken en geprobeerd dit verslag te verbeteren. Ik moet echter zeggen dat ik mijn doel niet heb bereikt, en daarom heb ik amendementen ingediend voor de stemming van morgen. Dit verslag is mijns inziens onevenwichtig. Het strookt ook niet met de waarheid en met hetgeen ons Parlement tot nu toe heeft gezegd. Gezien mijn geringe spreektijd zal ik mij beperken tot twee aspecten.
Ten eerste het probleem van de kinderen die in inrichtingen zitten of voor adoptie bestemd zijn. Dit is een heel serieus vraagstuk en daarom moeten wij de ondernomen inspanningen aan een serieus en evenwichtig oordeel onderwerpen. Wij moeten nagaan wat is verbeterd en wat nog verbeterd moet worden, maar wij moeten vooral vermijden onbewezen beschuldigingen uit te spreken als wij een bevriend land niet willen beledigen en als Parlement niet onze geloofwaardigheid willen verliezen. Wij moeten zeer zeker strikt zijn maar niet bevooroordeeld.
Ten tweede ben ik het niet eens met degenen die er enerzijds wel op blijven aandringen dat de Roemeense regering een ander beleid gaat voeren bij enkele gevoelige vraagstukken voor de Europese integratie, maar anderzijds totaal geen oog hebben voor tot nu toe bereikte resultaten. Ik hoop niet dat men in dit overhaast en weinig coulant oordeel ook de kosten in gedachten heeft die de uitbreiding met de landen van de Karpaten en de Balkan met zich mee zal brengen. Als dit wel zo is, als men blijk geeft van een dergelijke politieke kortzichtigheid, moet ik - evenals de heer Daul vanmorgen - herinneren aan de vijftig miljoen doden die tijdens de twee wereldoorlogen in de vorige eeuw zijn gevallen. Mijns inziens is er maar een manier om toekomstige risico’s te voorkomen - die zoals de recente oorlog in Joegoslavië heeft aangetoond wel degelijk bestaan - en dat is het integratieproces voortzetten. Natuurlijk moeten wij strikt zijn maar wij moeten ook begrip tonen voor de ondernomen inspanningen en de geboekte resultaten. Een volledige door wetten geregelde staat is veel gemakkelijker te verwezenlijken van binnenuit dan van buitenaf. Mijns inziens moet 2007 het doel blijven voor Bulgarije en Roemenië. 2007 is geen zekerheid maar een doel, ook al heeft commissaris Verheugen terecht gezegd dat de sleutel voor dit succes vooral in handen is van Sofia en Boekarest. 
Paasilinna (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de Unie neemt nu haar grootste besluit, want het verschil tussen de bestaande en de nieuwe lidstaten is groter dan bij eerdere uitbreidingen. Hopelijk begrijpen de nieuwe lidstaten dat de Unie er niet voor nationale doeleinden is, maar dat zij een geheel vormt dat vooruitgang boekt met samenwerking.
Laten wij hopen dat men niet zal proberen de Unie te gebruiken om de onrechtvaardigheden die in het Oosten in het verleden zijn begaan, af te straffen, of als steun voor het unilateralisme van het Westen. De Europese Unie lost geen conflicten op met oorlogen of sancties, maar met onderhandelingen. Dat is de les die wij uit onze geschiedenis hebben geleerd. Het Europese model verschilt van de oosterse en westerse praktijken, omdat de democratie hier ook de mensenrechten op de werkplek, in het onderwijs en zelfs in de informatiemaatschappij omvat. Tot de democratie horen ook de rechten van de werknemers en daarom moet het driepartijenmodel ook in de nieuwe lidstaten zo snel mogelijk in praktijk worden gebracht.
De belangrijkste partners van het uitgebreide Europa zijn de Verenigde Staten en Rusland. Er zijn politieke en handelsproblemen met betrekking tot beiden. Intern zijn wij uitermate verdeeld. De uitbreiding is op til maar de Grondwet is nog niet van kracht, er is nog geen besluit genomen over het toekomstig financieel kader en de aftredende Commissie heeft de Raad gedagvaard. Tweederde van de leden van het Parlement gaat weg nog voordat de commissarissen opstappen. Het nationalisme lijkt toe te nemen en de grootste lidstaten kennen zichzelf speciale rechten toe.
Als het constitutioneel verdrag dit jaar niet wordt aangenomen, wordt dat in de komende jaren alleen maar moeilijker. Hopelijk gaat het hele project niet door egoïsme ten onder. De uitbreiding toont evenwel aan dat vreedzame en gelijkwaardige samenwerking onder alle omstandigheden het duurzaamst is. 
Andreasen (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, vooruitgang in Europa gedurende één generatie is het antwoord op de politieke uitdaging sinds de val van de muur van Berlijn in 1989. Nu wordt het Europa verenigd dat sinds de Tweede Wereldoorlog fysiek en ideologisch door een ijzeren gordijn verdeeld was. Het doel is zowel een politieke als een formele vereniging, alsmede een werkelijke nivellering van de grote economische en politieke verschillen die Europa hebben verdeeld. Daarom moeten we blij zijn met de uitbreiding, ook in tijden waarin deze problematisch blijkt te zijn.
Wij mogen echter niet vergeten dat wij de burgers van Europa over ons gemeenschappelijk Europees succes moeten vertellen. Ondanks het succes van de uitbreiding en ondanks de steeds grotere betekenis van de EU in het dagelijks bestaan van de burgers, is het nog steeds een feit dat wij politici de boodschap niet goed genoeg op de burgers kunnen overbrengen. Daarom nog maar eens: de informatie naar en de communicatie met de burgers moet voortdurend een hoge prioriteit houden binnen onze politieke activiteiten. Mogelijk wordt ons al bij de komende verkiezingen een lesje geleerd in de vorm van een teleurstellend lage opkomst.
Daarom kan het niet vaak genoeg herhaald worden: een succesvolle Unie met vijfentwintig lidstaten vereist dat de politici en de instellingen de dialoog aangaan met de burgers. 
Modrow (GUE/NGL ).
   - Voorzitter, het is geen geheim dat het enthousiasme voor de EU bij de burgers in verscheidene toetredingslanden ondanks de behaalde resultaten danig is teruggelopen, hetgeen ook tijdens de Europese verkiezingen zal blijken. De redenen daarvoor zijn evident. De werkloosheid in Midden- en Oost-Europa is helaas groot, de kloof tussen arm en rijk was nooit eerder zo breed als nu, de sociale spanningen lopen op en de corruptie tiert welig. De eenzijdige druk die de EU op die landen uitoefent om zo snel mogelijk te privatiseren, heeft geleid tot ontvolking van eertijds vitale industriecentra in Polen, Tsjechië, Hongarije en Slowakije.
Door de sociale instabiliteit komt ook de democratie in gevaar. De criteria van Kopenhagen bieden daarvoor geen soelaas. Dergelijke tendensen moeten vastberaden worden afgeremd en gekeerd.
Wat de problematiek rond de Roma betreft, worden de betrokken landen gemaand hun beleid aan te passen. Duidelijk is echter dat de EU een communautair concept moet ontwikkelen, aangezien het probleem anders onoplosbaar is. Afzonderlijke staten redden dat niet. Bij de Russische minderheden in de Baltische staten draait het om een politiek probleem. De kwestie lijkt misschien extra ernstig door de kritiek uit Moskou, maar in werkelijkheid gaat het om een intern conflict over onderwijs en staatsburgerrechten dat om een politieke oplossing vraagt.
Mijns inziens is echter van meer dan een politiek schandaal sprake als een competente begeleider van de toetreding van Tsjechië, de heer Telička, als commissaris publiekelijk aan de schandpaal wordt genageld omdat hij als jongeman een jaar of twee lid is geweest van de communistische partij. Dit is het werk van de kwade geest van een verschaald anticommunisme. Dat kan leiden tot een vergiftiging van het klimaat in niet alleen dit Parlement, maar ook de toetredingslanden. 
Maes (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega's, de opmerkingen van onze rapporteurs bewijzen dat de toetredingslanden veel inspanningen hebben geleverd, maar dat ze nog een massa werk voor de boeg hebben op het gebied van de strijd tegen corruptie, fraude en mensenhandel en vooral op het gebied van de toepassing van de wetgeving. Bij de meest pijnlijke paragrafen in diverse verslagen zijn de opmerkingen over de Roma. Ze worden gediscrimineerd, achtergesteld en overal als tweederangsburgers behandeld, ook in huidige lidstaten. In Slowakije heeft dit al tot rellen en zelfs een dodelijk slachtoffer geleid, met name door de hervormingen die Slowakije heeft doorgevoerd en die bijvoorbeeld als gevolg hebben dat voor de sociale steun een absoluut maximum bestaat dat niet meer afhankelijk is van het aantal gezinsleden, zodat de kinderrijke Roma-gezinnen hiervan rechtstreeks het slachtoffer zijn en van mening zijn dat de maatregel tegen hen is gericht. Derhalve wil ik erop aandringen dat wij niet alleen in Slowakije, maar overal efficiëntere maatregelen zouden stimuleren, om de situatie van de Roma te verbeteren. Bovendien moeten de maatregelen er niet alleen komen voor de Roma maar vooral door de Roma worden uitgevoerd, want zij participeren te weinig in de verbetering van hun eigen lot en in hun eigen emancipatie. 
Mathieu (EDD ). -
    Mijnheer de Voorzitter, ik deel de mening van rapporteur Brok dat de voorbereiding van de tien toetredingslanden rampzalig verloopt. Ik zal mij hier beperken tot de landbouwaspecten van de uitbreiding.
Net als de rapporteur maak ik mij zorgen over de sociale problemen die mogelijk zullen ontstaan door bijvoorbeeld de leegloop van het platteland en de stijging van de werkloosheid, waarbij ik wijs op het belang van de kleinschalige landbouw in de toetredingslanden. Net als hij stel ik vast dat er nog steeds harde noten moeten worden gekraakt. Zo is de overheid in diverse landen nog steeds niet bij machte om het communautaire recht, met inbegrip van het uitkeren van landbouwsubsidies, correct ten uitvoer te leggen. Dit is bijzonder verontrustend gezien de corruptie die in bepaalde kandidaat-landen welig tiert.
Net als mijn collega’s van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling maak ik mij vooral zorgen over een aantal problemen op het gebied van de voedselveiligheid en de volksgezondheid. Zo verzocht Polen op 4 maart - dus nauwelijks twee maanden voor de toetreding - om de overgangsperiode met zes tot twaalf maanden te verlengen zodat de ongeveer 300 bedrijven in de voedingsmiddelenindustrie maatregelen kunnen nemen om aan de Europese normen te voldoen, terwijl ze eigenlijk op 1 mei 2004 al klaar zouden moeten zijn. Polen geeft hiermee dus zelf toe dat zijn voorbereiding heel wat te wensen overlaat.
Bovendien ontvangen de tien toetredingslanden sinds 2001 zo'n 500 miljoen euro per jaar uit de SAPARD-fondsen, wat uitsluitend is bedoeld om hun landbouw in de plattelandszones aan te passen. Ze hebben echter nog een lange weg te gaan. Ik betreur het dat deze hele onderneming zo snel is doorgedrukt. De uitbreiding is mijns inziens momenteel een op hol geslagen trein die niemand nog wil of kan stoppen. Ik zie dan ook niet in hoe ik mij achter de conclusies van de rapporteur kan scharen. Ze stemmen mij eerder tot zorg. Ik stem dan ook tegen dit verslag. 
Dell’Alba (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, in mijn één minuut spreektijd wil ik iets zeggen over Roemenië en het verslag-Nicholson. Het in de commissie ingediend verslag had aanvankelijk een bepaalde opzet maar kon uiteindelijk nog op het allerlaatste nippertje - en tot grote voldoening van mijzelf en de Commissie buitenlandse zaken - worden gecorrigeerd. Wij moeten een vastberaden maar tegelijkertijd ook hoopvolle boodschap geven aan het Roemeense volk en de Roemeense regering. Roemenië moet serieuzer te werk gaan en de weg van de hervormingen op striktere wijze volgen maar het moet op de trein van de uitbreiding, op de trein van de Europese Unie worden gezet. Wij kunnen geen boodschap sturen waarmee Roemenië de moed laat zakken of buiten dit perspectief wordt gehouden. Het is belangrijk dat onze familie wordt uitgebreid met Roemenië. Roemenië is een land dat de Europese Unie nodig heeft, dat democratie nodig heeft en dat in bepaalde sectoren ook ondanks alle problemen democratie wil. Daarom stemmen wij vol overtuiging voor de nieuwe versie van het verslag-Nicholson, in de hoop dat Roemenië daarmee wordt aangezet tot de noodzakelijke structurele hervormingen en in 2007 lid kan worden van de Europese Unie. 

Galeote Quecedo (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ook ik zal mij concentreren op de vorderingen die Roemenië gemaakt heeft bij het voldoen aan de criteria van Kopenhagen.
Ik wil graag op twee punten de aandacht vestigen. Om te beginnen geloof ik dat we moeten erkennen dat Roemenië stappen onderneemt en zich een inspanning getroost om aan voornoemde criteria te voldoen. Ik geloof dat commissaris Verheugen dat moet toegeven. Dat betekent overigens niet - en dat beseffen we allemaal - dat er geen problemen meer hoeven te worden opgelost. Het is echter hoopgevend dat deze problemen nu zijn geïdentificeerd en dat de Roemeense autoriteiten maatregelen hebben genomen om ze op te lossen. We hebben het dan over de bestrijding van corruptie - de commissaris heeft daar zojuist op gewezen -, over garanties voor de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht - waarvoor nu een belangrijke, in de nieuwe grondwet verankerde wetswijziging is doorgevoerd -, over persvrijheid, hervorming van het openbaar bestuur, enzovoorts.
Ik moet er in dit verband op wijzen dat een aantal van de aanbevelingen die mevrouw Nicholson heeft gedaan - zoals de publicatie van de rapporten van het Europees Comité voor de preventie van foltering - reeds door de Roemeense autoriteiten zijn overgenomen. De paragrafen 17 en 18 zijn daarom niet meer nodig. Van de problemen waarvoor nog een oplossing moet worden gevonden moet ik in ieder geval de kinderbescherming en internationale adopties noemen.
Mijn tweede en laatste punt is dat het niet alleen van belang is binnen de gestelde termijnen concrete maatregelen te nemen. Het is ook belangrijk dat al deze maatregelen tezamen erop wijzen dat er beweging is in de richting van een volledige eerbiediging van de criteria van Kopenhagen.
Dat is de strategie die de tien landen die op 1 mei zullen toetreden hebben gevolgd. Diezelfde strategie moet ook in dit geval worden gevolgd. 
Swoboda (PSE ).
   - Voorzitter, commissaris, waarde collega’s, hoe dichter we de datum van toetreding naderen, hoe vaker aan mij, en waarschijnlijk ook aan mijn collega’s, gevraagd wordt of we niet wat overhaast te werk zijn gegaan. Komt deze uitbreiding niet te vroeg? Wanneer men van mening is dat alle problemen vóór de toetreding moeten zijn opgelost, dan komt de datum natuurlijk te vroeg. Dan zouden we waarschijnlijk geen van allen lid van de Europese Unie kunnen zijn.
Wanneer men echter meent dat de tijd rijp is om de problemen samen met die landen in een gemeenschappelijk verband aan te pakken, en wel met onmiddellijke ingang, dan is de datum goed gekozen. Want ook al is veel van de kritiek terecht, deze landen hebben de laatste jaren grote inspanningen geleverd om zich te moderniseren en hun samenleving verder te ontwikkelen.
Toch ben ik van mening dat we sommige problemen zeer scherp in de gaten moeten houden. Corruptie is al genoemd, en ook criminaliteit. Een probleem dat ik hier zou willen benadrukken, is het sociale vraagstuk. Het gaat mijns inziens namelijk niet alleen om prijsstabiliteit, een nultekort en belastingverlagingen, maar vooral om het bereiken van groei, het scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen, stabielere arbeidsplaatsen, en het ondersteunen en bevorderen van de sociale stabiliteit in deze landen. Dat er problemen zijn, is de laatste weken en maanden wel gebleken, bijvoorbeeld met betrekking tot de Roma en Sinti in Slowakije. Men kan een rechtstreeks verband leggen tussen enerzijds belastingverlagingen, bestedingsbeperkingen en minder sociale uitgaven en anderzijds de jongste onlusten. Ik wil dat echter niet uitsluitend aan dit ene probleem ophangen, en het geldt natuurlijk ook voor andere landen.
Wanneer we bedenken dat er in totaal zo’n zes à acht miljoen Roma en Sinti in Europa leven, dan lijkt het niet meer dan logisch dat velen - onder wie mijn persoon - het wenselijk achten om een commissaris aan te stellen die zich gaat bezighouden met de integratie van de minderheden in Europa, en met name van de Roma en Sinti. Ik wil de Commissie in elk geval vragen om extra aandacht te schenken aan het probleem van de sociale integratie, en vooral de sociale integratie van de Roma en Sinti, ook na 1 mei. Ik weet dat commissaris Verheugen zich het belang van dit probleem terdege realiseert, en ik geloof dat het goed zou zijn als de hele Commissie zich de komende weken en maanden, en misschien zelfs de komende jaren, met deze belangrijke kwestie gaat bezighouden. 
Vallvé (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de Europese Unie bekijkt nu hoe de uitbreiding verloopt, en mijns inziens is het niet toevallig dat het dit debat parallel loopt aan het debat over de voortzetting van de Intergouvernementele Conferentie die moet uitmonden in een Europese Grondwet. Het gaat hier volgens mij namelijk om zaken die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
Ik verwijs - in die ene minuut spreektijd die me gegund is - naar het verslag dat barones Nicholson of Winterbourne heeft opgesteld over Roemenië. Ik vind dat een heel goed en volledig verslag over de problemen in dit land. Daarin wordt erop gewezen dat Roemenië werk moet maken van wetshandhaving en corruptiebestrijding. Het moet de rechtsstaat consolideren en meer respect tonen voor minderheden. Ik heb het dan in de eerste plaats over de meer dan één miljoen zielen tellende Hongaarse minderheid in Roemenië maar uiteraard ook over de Roma-minderheid.
Ik geloof dat uw antwoord met betrekking tot het probleem van de straatkinderen en de adopties heel duidelijk is, mijnheer de commissaris: het welzijn van de kinderen moet op de eerst plaats komen.
Ik geloof dat dit verslag Roemenië op een positieve wijze kan stimuleren om de ingeslagen weg verder te volgen. 
Borghezio (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, wat Slovenië betreft zijn nog steeds enkele serieuze vraagstukken niet opgelost. Deze betreffen in eerste instantie de morele en materiële schadevergoedingen aan de slachtoffers van de exodus die op gang werd gebracht met de verschrikkelijke etnische zuivering en in 1975 een staart kreeg met de gedwongen emigratie uit enkele gemeenten zoals Pirano, Capodistria, Pristina (ex zone-B), en in tweede instantie het historisch geheugen van de inwoners van de Karst en enkele onopgeloste vraagstukken in verband met de bescherming van de Italiaanse en Venetiaanse culturele minderheden.
In Europa is de bescherming van de minderheden geen optie. Slovenië moet daar eindelijk op concrete wijze nota van nemen en wel beseffen dat degenen in dat land die de eigen cultuur verdedigen en verkondigen - hetgeen hun recht is - daartoe worden aangezet door legitieme intenties en doelstellingen en zogezegd onder de morele en politieke bescherming van de Europese Unie staan.
Ik wil ook steun betuigen aan de eisen die worden gesteld aan de Tsjechische Republiek door degenen die de rechten verdedigen van de uit de Sudeten verdreven bevolking. Ook deze bevolking was het slachtoffer van een verschrikkelijke etnische zuivering die een schandvlek was op het Europees communisme. 
Oostlander (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, wij voeren vandaag het afsluitende debat over de toetreding van tien kandidaten tot de Europese Unie. Het zijn tien landen die geen van alle een zogenaamde datum hebben gekregen en dat heeft hen aangemoedigd om zichzelf volledig verantwoordelijk te achten voor het welslagen van het toetredingsproces.
Er is nog een koppel kandidaten, Roemenië en Bulgarije, dat wat langer moet doorroeien in de regatta en Roemenië ligt daarbij het verst achterop. De PPE-DE-Fractie steunt ten volle het verslag van Baroness Nicholson of Winterbourne, dat wij een belangrijke bijdrage achten tot het signaleren van de problemen die Roemenië nog heeft, met name om de politieke criteria van Kopenhagen te halen. Dit is Roemenië's eigen verantwoordelijkheid: de sleutel voor het welslagen ligt in Boekarest, zoals de Commissaris al heeft gezegd.
Deze opsomming van problemen was een reden voor de Commissie buitenlandse zaken om unaniem een waarschuwing naar Boekarest te sturen. De toon daarvan was duidelijk genoeg om de Roemeense regering wakker te roepen. Heroriëntatie van het proces is nu geboden.
In eerste instantie kwam er een grootscheepse lobbycampagne van de Roemeense regering, met de boodschap dat heroriëntatie niet nodig was. Veel constructiever was de latere lijstvan de minister-president van Roemenië met nog te verrichten taken en constructief zijn ook de recente hervormingen van diens kabinet, om de onderhandelingen met de EU meer kans op slagen te geven. Zo is althans voor het nakomen van de verplichtingen van Kopenhagen de basis gelegd.
Wij zijn zeer tevreden dat de Raad en de Commissie de bezorgdheid van het Europees Parlement delen. Nu de grote uitbreiding van 1 mei bij de Europese burgers angst oproept voor het onbekende - de Commissaris wees er al op - moeten wij met de grootst mogelijke zorgvuldigheid aan de latere toetredingen voortwerken. De burgers moeten er echt van overtuigd worden dat de kandidaat-lidstaten hun dezelfde zekerheden bieden als de 15 huidige lidstaten.
Corruptie, waarover veel klachten komen van humanitaire organisaties in onze landen, persvrijheid, waar ook veel klachten over komen, de problemen met justitie en de zorg voor kinderen, dat zijn de grote punten die met voorrang behandeld en opgelost moeten worden. Deze benadering heeft bij de burgers in Roemenië blijkens de vele brieven veel enthousiasme opgeroepen. Het is belangrijk om hun te tonen dat wij ons hun lot aantrekken. Daarvoor is de bijdrage van Baroness Nicholson of Winterbourne buitengewoon belangrijk. 
Leinen (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, het Parlement heeft zich altijd achter de toetreding van de Midden- en Oost-Europese volkeren tot de Europese Unie geschaard. Het Parlement is steeds de pleitbezorger geweest van mensen die een ticket naar de EU willen bemachtigen. Het zou dan ook onlogisch zijn om nu te zeggen dat de toetredingsonderhandelingen met Roemenië moeten worden afgebroken. Een heel verkeerd signaal! In plaats van de onderhandelingen af te breken, moeten ze juist worden opgevoerd. Wij moeten laten zien dat wij met onze partners in dit land nog doortastender willen optreden om de nog openstaande hoofdstukken af te sluiten en de problemen op te lossen. De boodschap die wij vandaag en morgen bij de stemming over het verslag aan Roemenië moeten afgeven is dat zij, ondanks alle steun van de EU, zélf hun land op orde moeten krijgen en de criteria van Kopenhagen moeten vervullen.
Het is waar dat Roemenië veel tijd verloren heeft. In de jaren negentig heeft het hervormingsproces praktisch tien jaar stilgestaan. We kunnen echter niet ontkennen dat er in verscheidene hoofdstukken tempo en dynamiek gekomen is, en dat moeten wij helpen in stand te houden. Wij zijn het niet eens met de formulering in paragraaf 1 dat Roemenië onmogelijk kan toetreden in 2007. Wij dienen ons in positievere bewoordingen uit te laten, zoals: het is nog altijd mogelijk dat Roemenië in 2007 toetreedt als de bekende problemen worden opgelost bij de onafhankelijkheid van justitie, de corruptiebestrijding, een efficiënt bestuur en de integratie van minderheden.
Wij moeten ervoor waken dit land te zeer als boeman af te schilderen. Ik doel op de paragrafen 17, 18 en 19. Wij vinden dat er onderwijs in minderheidstalen moet komen, maar ik zou me gelukkig prijzen als men in andere landen, met inbegrip van EU-lidstaten, op scholen en in bibliotheken en theaters de eigen taal net zo zou kunnen gebruiken als de Duitsers en Hongaren in Roemenië.
De wijze waarop in paragraaf 19 over kinderhuwelijken wordt gesproken verdient enige nuancering. Het is immers niet zo dat overal in het land kinderen gedwongen worden te huwen. Dat komt binnen enkele Roma-gezinnen voor.
Onze instemming met dit verslag is afhankelijk van de mate waarin onze amendementen morgen steun zullen krijgen. Komt die steun er niet, dan hebben wij problemen met dit verslag. 
Nordmann (ELDR ). -
   Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag mijn steun betuigen aan het uitstekende verslag van de heer Van Orden over de situatie van Bulgarije, een land dat in Europa misschien de pech heeft aan Roemenië te grenzen en er aldus mee verbonden te zijn, maar waarvan de situatie fundamenteel anders is. De huidige toestand van Bulgarije lijkt in wezen sterk op die van Portugal aan de vooravond van diens toetreding, met dezelfde troeven en hetzelfde ontwikkelingspotentieel, met name op het gebied van toerisme. Ik denk dat we op zeer korte termijn zullen zien dat Bulgarije de uitvoer van prostituees inruilt voor de invoer van toeristen, hetgeen bijzonder gunstig is voor de ontwikkeling van het land.
Uiteraard moet de juridisch verankerde rechtsstaat ook doeltreffend zijn, aangezien deze essentieel is voor de ontwikkeling van Bulgarije om, met name voor de Europeanen, een grens te vormen die geen buitengrens meer is en de voortdurende opmars van de Europese Unie symboliseert. Daar ligt onze , daar ligt ons Amerika! 
Morillon (PPE-DE ). -
    Mijnheer de Voorzitter, onze vriend Arie Oostlander heeft het al gezegd: met het aannemen van het verslag van Baroness Nicholson of Winterbourne twee weken geleden hebben we uiting willen geven aan de bezorgdheid van ons Parlement over de houding van de Roemeense autoriteiten tijdens de onderhandelingen, zowel in het verleden als op dit moment. Deze bezorgdheid was zo groot dat wij eraan twijfelden of deze onderhandelingen wel voor het einde van het jaar zouden kunnen worden afgerond, en dus of Roemenië in 2007 wel zou kunnen toetreden tot de Europese unie.
Dit krachtige signaal heeft momenteel gehoor gevonden op het hoogste niveau van de Roemeense staat en we kunnen de persoonlijke inspanningen van premier Nastase dan ook alleen maar toejuichen, des te meer aangezien deze vergezeld gaan van eerste concrete maatregelen waarmee zonder twijfel vaart kan worden gezet achter de hervormingen die nog nodig zijn om te voldoen aan de criteria van Kopenhagen.
We moeten namelijk in het achterhoofd houden dat de Commissie 22 van de 31 hoofdstukken heeft kunnen afsluiten, en dat de huidige, belangrijke koerswijziging van de regering spoedig zal worden opgevolgd door aanzienlijke vooruitgang op essentiële terreinen als de hervorming van het rechtssysteem en de bestrijding van de corruptie. Bovendien heeft Roemenië aangekondigd dat de huidige bepalingen van het wetboek van strafrecht, waarin de persvrijheid aan banden is gelegd, zullen worden afgeschaft en dat vaart wordt gezet achter het invoeren van wettelijke bepalingen voor een betere kinderbescherming. Dit zijn voor ons tastbare bewijzen dat de Roemeense autoriteiten van goede wil zijn.
Laten we tot slot deze bemoedigende perspectieven toejuichen en laten we hopen dat de Commissie tijdig kan garanderen dat Roemenië op de voorziene datum kan toetreden, mits de aldus nog grotere Unie goed kan blijven functioneren. 
Lalumière (PSE ). -
   Mijnheer de Voorzitter, ik stem zonder enig probleem voor het verslag van de heer Brok en voor de tien verslagen waaruit dit algemene verslag bestaat. Ik ben dan ook blij een bescheiden, maar warme bijdrage te kunnen leveren aan de komst van tien nieuwe lidstaten in de Europese Unie. Dit geldt ook voor het verslag van de heer Van Orden over Bulgarije. Ondanks het feit dat de meningen van de rapporteur soms wel erg, of zelfs te, gunstig lijken te zijn, gezien de situatie in Bulgarije, ben ik van mening dat de conclusie van dit verslag over het geheel genomen goed is.
Het verslag van Baroness Nicholson of Winterbourne over Roemenië geeft echter een ander beeld. Het contrast is zelfs frappant. Het is enigszins jammer vast te moeten stellen dat het verslag over Bulgarije zo toegeeflijk, en het verslag over Roemenië zo streng van aard is, terwijl beide landen zoveel gemeen hebben. Baroness Nicholson of Winterbourne heeft maandenlang zeer veel werk gestoken in het Roemeense dossier en ik ben blij met haar inspanningen. Zij heeft echter buitensporig veel aandacht besteed aan een aantal bijzonder pijnlijke problemen, zoals dat van de kinderadoptie, waardoor zij in haar oordeel zeer streng is geweest, zo streng zelfs dat de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid reeds tal van amendementen op de oorspronkelijke tekst heeft ingediend, waar ik verheugd over ben. Andere door ons ingediende amendementen worden, naar ik hoop, in de plenaire vergadering aangenomen.
Tot slot bevat de ons voorgestelde resolutie in het oog springende tegenstellingen. De formuleringen staan lang niet altijd in dezelfde geest en ik vrees dat het geheel de samenhang ontbeert die noodzakelijk is opdat het Europees Parlement Roemenië een helder, nauwkeurig en krachtig signaal kan geven. Dit betreur ik, want Roemenië, dat met gigantische problemen en aanzienlijke achterstanden kampt, wil begrepen en zonodig gecorrigeerd worden, maar ook geadviseerd en aangemoedigd worden op de weg die wij voor het land hebben uitgestippeld, en waardoor het uiteindelijk in ons midden zal worden opgenomen. 
Sacrédeus (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, het Europees Parlement is het volledig eens met de Commissie en de commissaris voor de uitbreiding, de heer Verheugen, dat het uitblijven van een regeling voor Cyprus een ernstig obstakel zou kunnen vormen voor de ambitie van Turkije om lid te worden van de Europese Unie. Het Parlement is van mening dat het Cyprus-vraagstuk derhalve een groot struikelblok kan vormen in het toetredingsproces van Turkije alsmede een politieke test voor de wil van Turkije om toe te treden. Het Parlement hoopt dat de politieke machthebbers in Turkije inzien wat dit voor gevolgen kan hebben.
Hierbij wil ik een belangrijke zin in paragraaf 63 citeren: "Acht het moeilijk voorstelbaar dat Turkije tot de Unie zou kunnen toetreden als het weigert een van de lidstaten ervan te erkennen, een deel van het grondgebied van deze lidstaat militair bezet houdt, de schepen van deze lidstaat boycot en zijn luchtruim voor deze lidstaat gesloten houdt." 

 Ik ga nu verder in het Engels omdat het Ierse voorzitterschap niet luistert naar wat er gezegd is. Ik zei wat paragraaf 63 betreft dat we het zeer eigenaardig vinden dat Turkije lid van de Europese Unie zou kunnen worden in een situatie waarin het land een deel van het grondgebied van een EU-lidstaat bezet houdt. Het gaat hier ook om de geloofwaardigheid van de EU bij het streven naar vrede. Het is onaanvaardbaar dat het Europees Parlement akkoord zou gaan met het lidmaatschap van een land dat een lidstaat van de Europese Unie bezet houdt. 
Howitt (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik ben het met anderen eens als ze zeggen dat er nog heel wat moet gebeuren in Roemenië, maar we gaan niet akkoord met het afwijzende taalgebruik. We mogen niet voorbijgaan aan de vooruitgang die Roemenië heeft geboekt bij de versterking van de rekenkamer, de hervorming van het gerechtelijk apparaat en de invoering van de nieuwe grondwet, en we mogen niet op voorhand uitsluiten dat de onderhandelingen nog dit jaar met succes kunnen worden afgerond. Iedereen, en Roemenië zelf in het bijzonder, moet zijn uiterste best doen om dit proces gaande te houden. We moeten echter wél onze intentie duidelijk maken, en als het aan ons ligt wordt daarom uit de formulering van paragraaf 1 van de resolutie geschrapt dat de toetreding in 2007 'onmogelijk' is.
Dit neemt niet weg dat er nog heel wat problemen liggen. Ondanks de pogingen om het aantal kinderen dat in tehuizen verblijft te verminderen, zegt dat er geen enkele prioriteit wordt gegeven aan de bestrijding van de handel in kinderen met als oogmerk seksuele uitbuiting. De onlangs bekendgemaakte dood van 17 psychiatrische patiënten, die als gevolg van ondervoeding en onderkoeling zijn overleden in een ziekenhuis in het zuiden van Roemenië, is een schrikbarend voorbeeld van de ernstige problemen waar gehandicapten mee te maken hebben. Uit ons amendement 3 komt naar voren dat de discriminatie van deze en andere groepen nog veel erger is wanneer het gaat om de Roma-gemeenschappen.
Ik ben het helemaal met de rapporteur eens dat het er niet alleen om gaat hoofdstukken in onderhandelingen af te sluiten, want één grote uitdaging blijft dan toch staan: de aanpak van hardnekkige problemen als corruptie en politieke hervormingen om te voldoen aan de criteria van Kopenhagen inzake democratie en mensenrechten.
Tot slot ben ik verheugd dat mensen uit mijn eigen regio in het oosten van Engeland via het zogeheten Praxis-netwerk contacten onderhouden met de gemeenteraad van Arad in Roemenië. We moeten niet onze ambitie uit het oog verliezen: het Roemeense volk samenbrengen met al degenen die wij vertegenwoordigen. Die ambitie reikt verder dan het simpelweg afronden van een politiek proces van Europese uitbreiding
Laschet (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in al de jaren waarin het Europees Parlement zich bezig heeft gehouden met resoluties over het uitbreidingsproces, bekroop mij soms een zeker onbehagen. Wij verwachten immers van die landen dat zij zich tot in detail aan bepaalde regels houden. Wij hebben hun echter regels opgelegd waar we ons deels zelf niet aan houden, en daarbij gezegd: dit en dat moeten jullie allemaal nog veranderen.
In dit verband vond ik wat commissaris Verheugen vanmorgen over het landbouwbeleid zei, een zeer rake opmerking. Misschien moeten we ons eens serieus gaan afvragen of het feit dat de omzetting door de overheid in die landen niet zo vlot verloopt misschien nier eerder ons probleem is dan het probleem van de toetredingslanden. Het zou een goed idee zijn als na de toetreding een groot deel van onze ballast eens onder de loep werd genomen - Duitsland moest dat na de eenwording ook doen - om te kijken naar de door de jaren heen gegroeide stapel bureaucratische paperassen en om na te gaan welke flexibelere en snellere oplossingen we de nieuwe landen wellicht kunnen bieden.
Dit even ter inleiding. Ik ben co-rapporteur voor Hongarije. Het is duidelijk dat Hongarije zich steeds als modelland heeft gemanifesteerd. Al in augustus 1989 droeg het zijn steentje bij aan de afbraak van het IJzeren Gordijn en de val van de Muur. Met de pan-Europese picknick, die gedurende de wankele situatie in augustus 1989 plaatsvond, gaf Hongarije een belangrijk signaal af aan Europa. Het heeft alle criteria altijd zeer goed vervuld zodat het dus welbeschouwd als modelland kon doorgaan. Het verbaast me dan ook ten zeerste dat de Hongaarse minister-president thans met het wonderlijke voorstel komt om met een soort van eenheidslijst aan te treden waarbij de zetels worden opgedeeld tussen de regering en de oppositie. Zo zou men dus het nieuwe Europa moeten ingaan. Ik vind dat echt een terugkeer naar het oude denken! Er zullen misschien heel wat regeringsleiders zijn - in de huidige situatie misschien ook wel in Duitsland - die een verdeling in twee helften tussen regering en oppositie zouden verwelkomen. Democratie echter bestaat uit concurrentie. Democratie gaat gepaard met strijd bij het vinden van de juiste oplossingen. Ik zou daarom graag willen dat de Hongaarse minister-president Medgyessy zijn voorstel intrekt, zich weer richt op onze parlementaire methoden om geschillen uit te vechten en ook in zijn binnenlands beleid terugkeert naar het concept van concurrentie tussen de partijen. 
Rothe (PSE ).
   - Mijnheer de commissaris, mijnheer de voorzitter van de Raad, dames en heren, vandaag buigt het Parlement zich voor de laatste maal over het toetredingsproces van de tien nieuwe lidstaten. Slechts 51 dagen scheiden ons nog van de historische datum 1 mei 2004 waarop de Europese Unie zal zijn uitgebreid tot een Unie van vijfentwintig landen. De uitbreiding van de Europese Unie zal op de dag van de arbeid haar voltooiing vinden, een dag die symbolisch is voor de uitdaging die we moeten aangaan om de economische en sociale cohesie in de EU-25 te waarborgen.
Niet minder belangrijk is dat de vredesactiviteiten van de afzonderlijke leden in de uitgebreide Unie worden gebundeld tot een daadwerkelijk gemeenschappelijk Europees vredesbeleid dat naar buiten toe wordt uitgedragen. Al vanaf mijn intrede in het Europees Parlement in 1984 houd ik mij bezig met de kwestie-Cyprus. In die tijd werd de toetreding van Cyprus slechts door weinigen als een realistische optie beschouwd. In daaropvolgende jaren heeft het Europees Parlement er krachtig voor gepleit de toetreding van Cyprus niet te koppelen aan een oplossing van de kwestie-Cyprus.
Ik roep enkele voormalige collega’s in herinnering, zoals Pauline Green, Jan Willem Bertens of Yannos Kranidiotis. Wij dachten dat het toetredingsproces als een katalysator zou werken op de vereniging. Op dit moment is de kans groot dat nog voor 1 mei de 30-jarige deling van Cyprus kan worden beëindigd. Het is te hopen - neen, te verwachten - dat deze unieke kans door de onderhandelingspartners serieus wordt aangegrepen. Ik hoop en ik reken erop dat de signalen die Turkije de laatste tijd afgeeft, en die in de richting van een oplossing gaan, zullen blijven gelden. Er moet een verenigd Cyprus komen dat alle Cyprioten een vreedzame samenleving biedt en een lidstaat van de EU is waarmee goed onderhandeld kan worden. 
Gomolka (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, thans bespreken en analyseren wij de laatste stappen op weg naar een vreedzame en ingrijpende nieuwe ordening van ons continent, die tot stand is gekomen zonder oorlog en geweld: een unicum in de Europese geschiedenis. Dat wordt nog eens extra duidelijk als we bezien welke weg naar vrijheid en democratie is afgelegd door de landen die het zogenaamde reëel bestaande socialisme wisten te overwinnen.
Met name Estland, Letland en Litouwen verdienen ons respect. Hun tocht naar de vrijheid is uitgemond in onafhankelijkheid. Mijn persoonlijke dank gaat vooral uit naar de bevolking, het parlement en de regering van Letland. Met ondersteuning van de Europese Unie hebben zij het kader geschapen voor de oplossing van een buitengewoon ingewikkeld probleem, te weten de stapsgewijze integratie van de grote Russischtalige bevolkingsgroep. Als men bedenkt dat de etnische samenstelling van dit land grotendeels het resultaat is van tientallen jaren bezetting, is die ontwikkeling allerminst een vanzelfsprekendheid geweest, zeer zeker als men denkt aan de voortdurende insinuaties en verdachtmakingen van bijvoorbeeld de Russische Doema. Wat dat betreft wil ik nadrukkelijk mijn dank betuigen aan collega Brok, die vanmorgen duidelijke verwachtingen uitsprak met het oog op een verschuiving in de Russische standpunten.
Net als Estland heeft Letland zich belast met een taak die in de toekomst een Europese dimensie zal krijgen. Ik ben ervan overtuigd dat de integratie van de Russischtalige inwoners in de Letse samenleving zal slagen. Voorwaarde is dat deze burgers zich ondubbelzinnig loyaal tonen tegenover de Letse staat. Een andere eis is dat de waarden en grondslagen van de Europese Unie onvoorwaardelijk worden erkend.
De belangrijkste voorwaarde voor het op- en uitbouwen van de samenwerking met Rusland in de toekomst is dat Letland, Estland en Litouwen stevig in de Europese Unie worden verankerd. Die samenwerking is een strategische uitdaging voor de gehele Europese Unie en de nieuwe lidstaten zullen daaraan een onmisbare bijdrage leveren. 
Gahler (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik heb eerder, toen ik over Estland het woord voerde, mijn lof uitgesproken aan het adres van de voormalige minister-president Mart Laar en minister van Buitenlandse Zaken Ilves voor hun consequente interne hervormingsbeleid en hun naar buiten gerichte, Europese instelling. Ze zitten inmiddels beiden naast mij en daarom wil ik hun nogmaals mijn dank en erkentelijkheid betuigen.
Als co-rapporteur voor Litouwen was ik buitengewoon verheugd toen bleek dat bij het referendum meer dan 91 procent voor toetreding tot de EU had gestemd. Ook heb ik er met grote voldoening kennis van genomen dat de economie de laatste jaren sterk gegroeid is. Deze groei zal het mogelijk maken de financiën te genereren die nodig zijn om de met de transformatie gepaard gaande sociale problemen het hoofd te bieden.
In Litouwen zien we echter dat er strijd wordt gevoerd tussen de democratische instellingen en de maffia, die zijn tentakels tot in de hoogste regionen van de staat probeert uit te slaan. Wat dat aangaat, vertrouw ik op de onafhankelijkheid van het constitutioneel hof van Litouwen. Voorts ga ik ervan uit dat de onderzoeken van het Litouws parlement met het oog op de afzetting van de president tot resultaten zullen leiden die niet op gespannen voet staan met de eisen van de rechtsstaat.
Misschien is dat wel de grote pech van Roemenië waarover door zoveel sprekers - ook vanmorgen nog - gesproken is. Niet alleen de kleine maar ook de grote vissen moeten worden gepakt. Ook in Roemenië is de corruptie en het nepotisme tot in de hoogste kringen doorgedrongen. Het is een van de oorzaken dat het land zover teruggevallen is. Een andere oorzaak is dat er veel te weinig schoon schip is gemaakt. Wat dat betreft heeft de revolutie te weinig opgeleverd. Veel van de oude structuren zijn intact gebleven, niet alleen op het hoogste niveau maar ook daar beneden.
De kritiek is gerechtvaardigd, maar het is eveneens gerechtvaardigd aan te kondigen dat we bereid zijn steun en hulp te verlenen. Het werk moet echter vooral in het land zelf gebeuren, waarbij het soms nodig is om helemaal bovenaan te beginnen met vegen. 
Tannock (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, 1 mei 2004 zal het definitieve einde van de Koude Oorlog markeren en de hereniging van een continent bezegelen dat we niet wisten te beschermen tegen de communistische tirannie. Met vijfentwintig landen zal de EU binnenkort 455 miljoen inwoners tellen en de grootste economische zone ter wereld worden, zelfs nog groter dan de Verenigde Staten van Amerika.
Slowakije, waarvoor ik schaduwrapporteur ben namens mijn fractie, heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt in de afgelopen tien jaar. Ook de huidige regering is vastbesloten om door te gaan met de deregulering. Zo werd naast de inkomstenbelasting onlangs ook de vennootschapsbelasting verlaagd, en wel naar een concurrerend, uniform tarief van 19%, wat buurland Oostenrijk overigens veel zorgen baart omdat het bang is dat bedrijven zich over de grens gaan vestigen. Even grote, zichtbare veranderingen hebben zich voorgedaan op het gebied van de welvaart, de veiligheid, de democratie, de rechtsstaat en de bestrijding van corruptie in het openbare leven. Vooral de mensenrechtensituatie is enorm verbeterd, wat ook opgaat voor de rechten van minderheden zoals de Roma-gemeenschappen en de homogemeenschap. Ook op andere, zeer uiteenlopende terreinen als de veiligheid van kerncentrales en voedingshygiëne, hebben de strenge EU-normen als maatstaf gefungeerd.
De veiligheid verbetert eveneens op het hele continent, aangezien alle toetredingslanden, met uitzondering van Malta en Cyprus - die ik als staten van het Britse Gemenebest overigens speciaal welkom heet - binnenkort lid zullen worden van de NAVO. We kunnen gerust stellen dat de vorige uitbreidingen van de EU historisch gezien een succes zijn geweest. Over het geheel genomen staan de conservatieven positief tegenover dit proces en verwachten dat het ook deze keer goed zal gaan. Wel nemen we in het Verenigd Koninkrijk naar mijn mening terecht maatregelen om uitkeringstoerisme te voorkomen, terwijl we tegelijkertijd mensen die willen werken, met open armen zullen ontvangen.
Op de wat langere termijn kijken we uit naar de toetreding van Roemenië en Bulgarije in 2007. Ik heb er alle vertrouwen in dat de krachtige waarschuwing in het verslag over Roemenië een prikkel zal zijn voor de Roemeense regering om de hervormingen door te voeren die nodig zijn om tijdig aan alle criteria van Kopenhagen te voldoen en toe te kunnen treden op de geplande datum. Het ontslag, vandaag, van de Roemeense minister van Justitie getuigt van de politieke wil die nodig is om dat proces te doen slagen. 
Roche,
    - Mijnheer de Voorzitter, ik bedank de leden die aan dit debat hebben deelgenomen voor hun bijdrage. Bij mijn bezoeken aan de toetredingslanden heb ik met eigen ogen en oren kunnen vaststellen dat er enorme vooruitgang is geboekt, iets waar de leden terecht de aandacht op hebben gevestigd. De klus is nog niet geklaard, maar dit neemt niet weg dat er al heel veel is gedaan.
Het Parlement heeft dit onderwerp zeer goed behandeld. Ik wil de leden mijn dank betuigen voor de manier waarop ze zich hebben gekweten van de zeer belangrijke taak om de burgers van hun landen ervan te doordringen dat ze getuige zijn van een unieke en uiterst belangrijke gebeurtenis, de aanstaande uitbreiding.
Ik ben het ook eens met hetgeen commissaris Verheugen vanochtend zei over de noodzaak om een positief geluid te laten horen, en het is een zéér positief geluid. Ik kan er niet bij dat er democraten zijn die weigeren in te zien dat die eerste mei een gedenkwaardige dag is, de dag waarop Europa herenigd zal zijn en deze uitzonderlijke gebeurtenis haar beslag zal krijgen zonder dat er één schot gelost is, zoals enkele leden zeiden.
Het voorzitterschap heeft het volste vertrouwen in de capaciteiten van de Commissie om de overgang van de toetredingslanden naar het lidmaatschap soepel te laten verlopen. Ik heb in dit verband al een persoonlijke blijk van waardering gegeven aan het adres van commissaris Verheugen. De Commissie is als enige van de instellingen bevoegd om ervoor te zorgen dat alles naar behoren functioneert op alle beleidsterreinen. Ik denk dat dat ook gebeurt nu.
Tegelijkertijd roept het voorzitterschap de toetredingslanden op hun voorbereidingen af te ronden, met name in de sectoren waar door de Commissie problemen zijn geconstateerd. Dit is absoluut aan te raden voor de nieuwe landen zelf én voor de Unie. Naar mijn mening verdient dit punt bijzondere aandacht.
Wat Bulgarije en Roemenië betreft hadden we vandaag twee uitstekende verslagen voor ons, van de heer Van Orden en Baroness Nicholson of Winterbourne. Het voorzitterschap wil in overleg met deze landen en de Commissie waken over de toepassing van de grondbeginselen van dit uitbreidingsproces. Daarbij denk ik met name aan het beginsel dat bij elke onderhandeling zal worden gekeken naar wat er in het desbetreffende land is bereikt en gaande is. De Europese Unie zal nauwlettend blijven toezien op de nakoming van de gedane beloften en de daadwerkelijke toepassing van het opdat beide landen de weg kan worden gewezen bij hun voorbereiding op het lidmaatschap. Het voorzitterschap roept beide landen op hun voorbereidingen met onverminderde ijver voort te zetten.
We zijn vastbesloten om alles te doen wat in ons vermogen ligt om het mandaat van de Europese Raad van december uit te voeren, zodat afronding van de onderhandelingen dit jaar mogelijk blijft. De toetreding van beide landen in januari 2007 blijft de doelstelling van de Europese Unie.
Sommige leden hebben een aantal kwesties met betrekking tot Cyprus en Turkije aangekaart. Met name de heer Poos ging op dit onderwerp in. Tijdens de vergadering van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van de afgelopen maand hebben de ministers opnieuw aangegeven dat de Raad een duidelijke voorkeur heeft voor de toetreding van een verenigd Cyprus. We staan positief tegenover de afspraak van de partijen om weer te gaan onderhandelen over een alomvattende regeling van de kwestie-Cyprus, binnen het raamwerk van de ondersteunende missie van de secretaris-generaal. De Raad steunt de pogingen van secretaris-generaal Annan om tot een regeling te komen ten volle, en we blijven bereid om de voorwaarden van een regeling op te stellen, waarbij de beginselen waarop de Unie is gegrondvest als uitgangspunt gelden. Ik hoop dat de partijen hun inspanningen zullen opvoeren om tot overeenstemming te komen bij de lopende besprekingen. Dit is namelijk in het belang van álle Cyprioten.
Aangezien we ons opmaken voor het besluit dat de Europese Unie in december zal nemen over Turkije, moeten we ook verheugd zijn over de vorderingen die Turkije tot dusver heeft gemaakt bij de hervormingsmaatregelen. Tijdens de vergadering afgelopen maandag in Ankara met minister Gül van Buitenlandse Zaken heeft minister Cowen als hoofd van de EU-trojka nog eens benadrukt dat de voortzetting van de hervormingen op alle bestuurlijke niveaus in het hele land van het allergrootste belang is. Minister Cowen heeft minister Gül nogmaals verzekerd dat de EU bereid is de onderhandelingen te openen als de Europese Raad in december tot de conclusie komt dat Turkije voldoet aan de politieke criteria van Kopenhagen.
Er zijn nog enkele andere zaken aan de orde geweest, maar ik wil graag terugkomen op één onderwerp: het vraagstuk van vrij verkeer en migratie. Verschillende leden hebben aangevoerd dat de paniekverhalen die in dit verband de ronde doen, nergens op gebaseerd zijn. Ik ben blij met hun bijdragen. Zeker nu is er nog geen spoor van bewijs voor de stelling dat alle sluizen op 1 mei opengaan. Dit is hooguit roddelpershysterie. Uit de studie van de Europese Commissie en de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden blijkt dat de migratie vanuit alle nieuwe lidstaten naar de huidige lidstaten zelfs bij volledig vrij verkeer een waarschijnlijke omvang zal hebben van circa 1 procent van de beroepsbevolking van de nieuwe lidstaten in de komende vijf jaar. Dat kun je moeilijk een stortvloed noemen!
Uit de studie komt ook naar voren dat de potentiële migranten vooral jong en zeer hoog opgeleid zijn, precies de mensen waar we in de Unie behoefte aan hebben. Verder blijkt uit de studie dat ze in de regel alleenstaand zijn zonder personen die van hen afhankelijk zijn, en dat ze over het algemeen een sterke neiging zullen vertonen om terug te keren naar hun land van herkomst. De studie is een steun in de rug voor de Europese Commissie, die stelt dat de angst voor een gigantische migratiegolf vanuit de nieuwe lidstaten na 1 mei ongegrond is.
Ik ben bewust op dit punt ingegaan, omdat ik uit de debatten die thuis in Ierland zijn gevoerd over de referenda, weet hoe gemakkelijk het is voor kwaadwilligen om een verkeerde voorstelling van zaken te geven. De realiteit is dat Europa een Europa moet zijn dat de tien nieuwe landen welkom heet en dat we al onze verplichtingen naar die landen toe volledig moeten nakomen.
Tot slot wil ik de afgevaardigden bedanken. Het was een diepgaand debat dat veel positieve stof tot nadenken heeft gegeven. Ik weet dat de leden veel tijd en energie hebben gestoken in de bijdragen en die bijdragen noodzakelijkerwijs kort moesten zijn. Het voorzitterschap heeft echter goede nota genomen van de gemaakte opmerkingen. 
Verheugen,
   . - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, dames en heren, ik wil alle rapporteurs, sprekers en spreeksters bedanken voor het debat. Dit heeft aangetoond dat wij onze nieuwe leden een warm welkom bereiden en dat wij op één lijn zitten als het gaat om de verhouding lof/kritiek. Wij zijn denk ik ook eensgezind van mening dat de mensen in de nieuwe lidstaten blijk hebben gegeven van bereidheid tot verandering, bereidheid om verregaande hervormingen door te voeren, hervormingen die sommigen onder ons misschien graag in eigen land hadden gezien.
Dames en heren, ik ben lid van de Europese Commissie en ik heb geen specifiek land genoemd, maar er is in een reeks Europese landen behoefte aan hervormingen, ongeacht wie er regeert.
Ik wil het voorzitterschap bedanken, dat in nauwe samenwerking met de Commissie dit proces in goede banen leidt en het werk dat nog gedaan moet worden samen met ons uitvoert.
Ten aanzien van de discussies die vanmorgen en vanmiddag zijn gevoerd, heb ik slechts een paar opmerkingen. Wat betreft het antisemitisme in Litouwen wil ik tegen de heer Titley zeggen dat wij naar aanleiding van de antisemitische beledigingen in een Litouwse krant direct stappen ondernomen hebben. Het was inderdaad de Commissie die deze zaak aan de orde heeft gesteld en de Litouwse regering heeft inmiddels op passende wijze gereageerd.
De afgevaardigden die over de Roma gesproken hebben, wil ik nadrukkelijk bevestigen dat het hier een van de grootste nog onopgeloste problemen in Europa betreft. We kunnen echter niet de hoop koesteren dat de toetreding een oplossing zal betekenen voor het probleem. Het zal nog een of meer generaties duren voordat de sociale discriminatie van de Roma zal afnemen. Wij hebben een duidelijke strategie als voorwaarde voor de toetreding geëist. Die draagt ertoe bij dat de discriminatie van de Roma op alle gebieden wordt overwonnen.
De heer Sacrédeus heeft iets interessants opgemerkt over Turkije en Cyprus. Ik wil erop wijzen dat het de Commissie is geweest die in niet mis te verstane bewoordingen de EU-aspiraties van Turkije gekoppeld heeft aan de kwestie-Cyprus en die verklaard heeft dat het moeilijk voor te stellen is dat de toetredingsonderhandelingen kunnen worden geopend met een land dat een lidstaat van de Europese Unie niet erkent en veel meer troepen ter plekke gestationeerd heeft dan de besluiten van de Verenigde Naties toelaten. De oproep van de heer Sacrédeus was dus niet nodig geweest. Het gewenste standpunt hadden wij immers al verkondigd en precies dat heeft ertoe geleid dat de onderhandelingen inzake Cyprus nu op gang gekomen zijn.
Tot slot nog iets over Roemenië. Het was de Roemeense regering zelf die de allerhoogste waarde heeft gehecht aan de aanbeveling van de Raad om de toetredingsonderhandelingen dit jaar af te sluiten. De Commissie was hieromtrent een andere mening toegedaan. Wij stelden dat er, in het belang van Roemenië, meer flexibiliteit nodig was. Het zou geen probleem moeten zijn om de onderhandelingen eind 2005 af te sluiten, want ook dan zou de toetreding in 2007 niet in gevaar komen. De Roemeense regering heeft echter om binnenlandse politieke redenen, die ik goed begrijp, de voorkeur gegeven aan 2004. Het is dan ook goed van de Roemeense regering bijzonder inspanningen te verlangen om te verzekeren dat tegen die tijd aan alle voorwaarden is voldaan. Ik bevestig graag de woorden die enige sprekers hebben geuit, namelijk dat het schot voor de boeg van de Commissie buitenlandse zaken tot razendsnelle en overtuigende reacties heeft geleid. Ik heb de indruk gekregen dat het land zich herpakt heeft en dat het proces momenteel in goede banen wordt geleid. Ik kan Roemenië alleen maar aanmoedigen om vastbesloten verder te gaan op deze weg. In dat geval denk ik dat het doel nog kan worden bereikt. 
De Voorzitter. -
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.
Berthu (NI ),
   In dit gecombineerd debat over de uitbreiding is wederom benadrukt dat met de door de Conventie opgestelde ontwerpgrondwet de verwezenlijking wordt beoogd van "een kader dat waarborgt dat de uitgebreide Unie doeltreffend functioneert" en dat dit ontwerp zo spoedig mogelijk zou moeten worden aangenomen, zelfs vóór 1 mei 2004.
Dit klopt echter van geen kant. De werkelijkheid is zelfs omgekeerd. De ontwerpgrondwet is om twee redenen volstrekt ongeschikt voor de uitgebreide Unie.
Ten eerste is de voorgestelde staatsstructuur veel te log en te rigide voor de landen, die er allemaal heel andere prioriteiten op na houden. In een uitgebreid Europa hebben wij daarentegen een lichte en flexibele samenwerkingsstructuur nodig waarin veel meer ruimte voor verschillen is dan in de huidige ontwerpgrondwet.
In de tweede plaats wordt in de ontwerpgrondwet gezegd dat de Europese instellingen hoofdzakelijk met meerderheidsbesluiten zullen functioneren, hetgeen moeilijk voorstelbaar is in een uitgebreid Europa waarin geen enkele clausule voor nationale bescherming bestaat. Onze regeringen lijken de toetreding van Turkije serieus te overwegen, hetgeen ik overigens afwijs. Hebben ze echter wel stilgestaan bij de gevolgen van de door hen voorgestelde hervormingen in een verre toekomst, waarin Turkije een centrale, doorslaggevende rol zal spelen in een Europa met uniforme regels? 
Hudghton (Verts/ALE ),
    - Dit verslag over de stand van zaken bij de voorbereiding op het EU-lidmaatschap van de tien landen die op 1 mei zullen toetreden, heeft opnieuw - en terecht - de brede principiële steun van het Parlement gekregen. Het is interessant om te zien hoe enthousiast de unionistische partijen in het VK zijn over de uitbreiding van de EU en hoe graag ze deze nieuwe lidstaten welkom heten, waarvan de meeste, net als Schotland, klein zijn en onlangs hun onafhankelijkheid hebben herwonnen.
Deze benadering staat haaks op het standpunt dat deze unionistische partijen thuis huldigen, waar Schotland door hen te klein, te arm en te zwak wordt geacht om de normaal bij onafhankelijkheid behorende rechten en bevoegdheden te kunnen uitoefenen.
Ierland bijvoorbeeld is zozeer tot bloei gekomen als onafhankelijke EU-lidstaat dat het helemaal niet vreemd overkomt dat de grootste uitbreiding van de EU tot nu toe zal plaatsvinden onder de hoede van Ierland als fungerend EU-voorzitter. Ik twijfel er geen moment aan dat ook Schotland beter af zou zijn als onafhankelijk land, in plaats van telkens weer bedrogen uit te komen als de VK-ministers in de Raad weer eens compleet aan de belangen van Schotland voorbij zijn gegaan. 
De Voorzitter. -
   Aan de orde is het verslag (A5-0110/2004) van de heer Bradbourn, namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, over het gewijzigd voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet (COM(2003) 564 - C5-0485/2003 - 2001/0229(COD)). 
De Palacio,
   - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wijs u erop dat de Commissie al in oktober 2001 op basis van het Witboek een eerste voorstel aan de Raad en het Parlement heeft gedaan tot wijziging van de beschikking betreffende de richtsnoeren en de actualisering van de 14 prioritaire projecten die de Europese Raad van Essen had vastgesteld. Het Parlement heeft dit voorstel voor de herziening van de richtsnoeren voor de trans-Europese netwerken in grote lijnen aangenomen, overeenkomstig het daartoe bereikte compromis.
Het voorstel van de Commissie van 1 oktober jongstleden - het voorstel dat hier nu op tafel ligt voor een soort “eerste tweede lezing” - vult het eerder genoemde voorstel aan.
Intussen is in de Raad politieke overeenstemming bereikt over een tekst die beide voorstellen in zich verenigt. Het gaat er nu immers om trans-Europese netwerken te ontwerpen voor een uitgebreid Europa met zevenentwintig lidstaten.
Ik moet daaraan toevoegen dat het voorstel dat de Commissie vandaag voorlegt ook gericht is op de actualisering van de prioritaire projecten. Daaronder vallen ook - en dat is heel belangrijk - organisatorische maatregelen om de planning, de uitwerking, de coördinatie, de financiering en dus ook de verwezenlijking van die projecten op Europees niveau te vergemakkelijken. Wat we nu willen bereiken is dat de op de kaart ingevulde trajecten werkelijk gestalte krijgen in het Europese landschap.
Wat zijn de belangrijkste doelstellingen van dit voorstel? Om te beginnen moeten we bedenken dat de Groep op hoog niveau op basis van een honderdtal door de lidstaten ingediende voorstellen de aanbeveling heeft gedaan om een herziening uit te voeren van de projecten die aan de volgende omschrijving voldoen: het moeten projecten zijn die op de belangrijkste vervoersaderen van het Europees netwerk gerealiseerd moeten worden; de belanghebbende lidstaten moeten bereid zijn zich vast te leggen; er moet een sluitend tijdsschema zijn opgesteld, en er moet bovendien rekening worden gehouden met zaken als milieu, het evenwicht tussen de vervoersmodaliteiten of de territoriale samenhang.
We mogen niet vergeten dat in deze door voormalig commissaris Van Miert voorgezeten Groep op hoog niveau alle huidige lidstaten van de Unie, plus 10 plus 2, vertegenwoordigd waren. Ook de Europese Investeringsbank was vertegenwoordigd, en die heeft met betrekking tot de economische aspecten van deze projecten heel nuttige adviezen gegeven.
Ik wil er bovendien graag op wijzen dat één van de prioritaire projecten betrekking heeft op de “”zeesnelwegen”. Dat zijn alternatieve routes voor vervoerstrajecten over land die volledig dicht zitten. Deze “zeesnelwegen” moeten bovendien al die regio’s die door hun bijzondere ligging in een moeilijke positie verkeren - de zogenaamde perifere regio’s - beter toegankelijk maken.
De belangrijkste nieuwigheid is dat het binnen het kader van de trans-Europese netwerken nu mogelijk zal zijn steun te verlenen voor het opstarten van projecten in concrete omstandigheden. Het gaat hier om een interessant alternatief voor het Europees vervoerssysteem. Het betekent overigens wel dat er gewerkt moet worden aan het materieel in de verbindingshavens en de aansluiting tussen deze havens en de directe omgeving.
Ik moet hier wel aan toevoegen dat de steun voor deze nieuwe trajecten die de zeesnelwegen zullen vormen beperkt zal blijven tot het hoogst noodzakelijke, om te garanderen dat de economische betrekkingen tussen de lidstaten die besluiten samen één van deze alternatieven voor andere vervoerswijzen op te zetten, levensvatbaar zijn.
De volledige lijst met prioritaire projecten - waarvan er drie reeds zijn voltooid - vertegenwoordigt een investering van 224 miljard euro, van nu tot 2020. Dan hebben we het echter alleen over de werkelijk essentiële onderdelen, en dat is het topje van de ijsberg. We mogen niet vergeten dat de totale kosten van alle projecten voor de trans-Europese vervoersnetwerken netwerken in de Unie van zevenentwintig lidstaten meer dan 600 miljard euro bedragen. Als we erin slagen al deze projecten van trans-Europees belang te verwezenlijken en het vervoer binnen de Unie zo van de nodige infrastructuur te voorzien, dan hebben we het over investeringen van meer dan 600 miljard euro. Van deze 600 miljard moeten er op niet al te lange termijn tenminste 225 beschikbaar komen.
Tot mij genoegen wordt in het verslag erop aangedrongen dat we ons met onze steun en financiering concentreren op de prioritaire projecten waarmee een trans-Europees belang is gediend. Die eerste selectie is van groot belang. Zo stellen we vast welke onderdelen van de grote netwerken van Europees belang zijn, en welke onderdelen onder regionale ontwikkeling dienen te vallen.
Om de coördinatie tussen de lidstaten te verbeteren - en dan hebben we het over meer dan alleen maar de meest elementaire projecten - stelt de Commissie voor een Europese coördinator te benoemen voor één of meer projecten met een trans-Europese component. Deze coördinator moet de ontwikkelaars van het project bij de financiering en evaluatie bijstand verlenen. Als het om trans-Europese projecten gaat zal hij er bovendien voor moeten zorgen dat het project zich aan beide zijden van de grens met gelijke tred ontwikkelt. Tot slot zal hij moeten meehelpen bij het afwikkelen van de administratieve procedures die met dit soort projecten samenhangen.
Als we het over evaluatie hebben, dan moeten we wel beseffen dat het dan niet alleen om overleg met de landen gaat. In veel gevallen zullen we ook informatie moeten inwinnen bij de betrokken regio’s en de in de buurt levende bevolking.
De Commissie stelt verder voor een procedure te ontwikkelen voor ‘een verklaring van Europees belang’. De bedoeling is om de lidstaten aldus ertoe aan te zetten zich aan in het voorstel opgenomen tijdsschema te houden en de evaluatieprocedures in de verschillende lidstaten op een geïntegreerde wijze uit te voeren. Het gaat er met andere woorden dus om uniforme evaluatieprocedures uit te werken, of anders de procedures in de twee lidstaten te coördineren. Op die wijze kunnen grensstreken dezelfde vorderingen maken en grensregio’s hun plannen beter coördineren.
Volgens het Commissievoorstel kan deze verklaring weer worden ingetrokken indien niet aan de voorwaarden wordt voldaan, vooral als het gaat om het tijdsschema voor het project en de gemaakte vorderingen.
Al de doelstellingen die ik zojuist heb genoemd zijn te verwezenlijken. Wij geloven dat ze van fundamenteel belang zijn.
Ter afsluiting wil ik er graag op wijzen dat we dit voorstel nog tijdens deze zittingsperiode kunnen aannemen, al geef ik toe dat de termijn erg kort is. De drie instellingen zullen dus goed moeten samenwerken. Dat vooronderstelt twee zaken: de wil om vooruit te komen en een zekere flexibiliteit.
Voor zover mij bekend zijn de meningsverschillen op dit moment niet heel groot. Ik herhaal daarom dat het mogelijk zou moeten zijn nog tijdens deze zittingsperiode tot een akkoord te komen.
Het zou heel goed zijn als we dit voorstel nog voor 1 mei zouden kunnen goedkeuren, vooral voor de nieuwe lidstaten. Die zouden alsdan kunnen worden opgenomen in dit grote project, waar we allemaal aan meewerken. 
Bradbourn (PPE-DE ),
    - Mijnheer de Voorzitter, de interne markt was altijd al een van de belangrijkste doelstellingen van de Europese Unie en zal dat ook blijven. De trans-Europese netwerken zijn een krachtig symbool van die interne markt, omdat ze vervoersverbindingen vormen die de gehele EU bestrijken en kwantificeerbare voordelen opleveren voor het bedrijfsleven en de bevolking. Als rapporteur van het Parlement heb ik me vooral hierdoor laten leiden bij het opstellen van dit voorstel. De Gemeenschap maakt zich op voor de uitbreiding in mei, waardoor haar bevolking met 75 miljoen burgers zal groeien. Ook de grote vervoersnetwerken zullen naar verwachting een forse groei doormaken in het komende decennium. Dit is meer dan ooit het moment om onze inspanningen te bundelen en dit programma op tijd af te ronden. We hebben nu een unieke kans om snel een definitief besluit te nemen, een goede drie maanden nadat het Parlement het eerste debat voerde over dit herziene document.
Hoewel ik ervan overtuigd ben dat het Parlement het merendeel van zijn wensen binnen het kader van dit voorstel kan realiseren, zijn er uiteraard nog diverse punten die vragen om gezond verstand en flexibiliteit van ons allen. Ik zou alle afgevaardigden willen oproepen hun krachten te bundelen en de besluitvorming rond deze wetgevingsresolutie zo snel mogelijk met succes af te ronden. Europa heeft nú betere vervoersverbindingen nodig. We mogen niet vergeten dat dit stuk wetgeving is geïnspireerd door de lidstaten, en dat recht moet worden gedaan aan het feit dat de lidstaten bijeen zijn gekomen en erin zijn geslaagd een uitputtende lijst van projecten samen te stellen. Daarbij mag overigens geen afbreuk worden gedaan aan de rechten van het Parlement op grond van de medebeslissingsprocedure.
Een aantal zaken moet nog worden geregeld. Naar onze mening gaat het standpunt van de Raad niet ver genoeg voor wat betreft het beperken van staatssteun op een aantal belangrijke terreinen. Geheel in de lijn van de beschikking van de Commissie inzake Charleroi vinden wij dat dit beginsel ook moet gelden voor de TEN’s en met name voor de programmacomponent 'zeesnelwegen’. Je kunt niet de ene keer wel en de andere keer niet vasthouden aan de staatssteunregels, en je kunt ook geen staatssteun invoeren.
We hebben tevens gesproken over de tijdslimiet voor de financiering, en ik ben blij dat de commissaris dit ook heeft aangestipt in haar toespraak. Ik hoop dat de Raad en de Commissie het hierover eens zullen worden met het Parlement, want om de levensvatbaarheid op langere termijn van de trans-Europese netwerken veilig te stellen is het absoluut noodzakelijk dat we eerst een gezamenlijke aanpak vastleggen en zorgen voor een goed beheer en een gezonde financiële situatie van geschikte projecten.
Al met al verdient het TEN-programma uitvoering. De kern ervan is namelijk de voltooiing van de interne markt. Ik hoop echt dat we een nieuwe stap kunnen zetten in de richting van een verstandige en bovenal evenwichtige aanpak van Europa’s infrastructuurbehoeften, die immers medebepalend zal zijn voor de vorm van het Europese vervoer in de komende decennia. Ik beveel dit verslag dan ook bij het Parlement aan. 
Jarzembowski (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de vice-voorzitter van de Commissie, eigenlijk zou het mooi zijn geweest als de voorzitter van de Raad bij de bespreking van dit onderwerp nog aanwezig was geweest. Maar het is niet anders, we zijn eraan gewend.
Allereerst wil ik benadrukken, mevrouw de vice-voorzitter, dat u zich heel veel moeite heeft getroost om een gedegen voorstel in te dienen. Het was een bijzonder goed idee om de Groep Van Miert in het leven te roepen. U heeft de resultaten van deze groep nog eens bewerkt en in het Commissievoorstel geïntegreerd. Hartelijk dank hiervoor. Bijzondere dank geldt natuurlijk ook mijn collega Bradbourn, die een buitengewoon zorgvuldig verslag heeft opgesteld. Het onderhavige verslag komt echter niet helemaal met de wensen van collega Bradbourn overeen, omdat een toevallige meerderheid in de commissie zeer ingrijpende amendementen op bijlage III erdoor heeft weten te krijgen. Maar misschien kunnen wij morgen een en ander ophelderen.
Ik wil me beperken tot drie belangrijke punten. Mijn fractie is het ermee eens dat wij de lijst van prioritaire projecten uitbreiden tot 30 projecten, maar ik hoor nu dat de Raad opeens afwil van het 30ste project. De Raad moet beslissen wat hij eigenlijk wil. Wij zijn bereid de lijst uit te breiden met bijvoorbeeld het project van een vaste oeververbinding over de Fehmarnbelt. Wij willen echter dat de projecten op een paar punten in het kader van bijlage III verduidelijkt worden. Hiertoe zijn enige amendementen ingediend en ik hoop dat de Raad die zal aanvaarden.
Mijn fractie is op dit moment bereid de lijst te beperken tot 30 projecten, omdat we weten dat er geen besluit kan worden genomen over de trans-Europese netwerken waar de lidstaten tegen gekant zijn: zie artikel 156, lid 2. Het heeft dus geen zin op korte termijn de lijst fors uit te breiden. Hiermee volgen wij de lijn van de commissaris en ik hoop dat de andere fracties dat ook zullen doen.
Mevrouw de vice-voorzitter, wij zijn bijzonder ingenomen met het idee van zeesnelwegen. Het is zeer belangrijk de korte vaart te bevorderen, met name het ferryverkeer. Daarmee wordt energie bespaard, het milieu ontzien en de weg- en spoorwegverbindingen ontlast. Wij scharen ons echter achter de rapporteur, mevrouw de vice-voorzitter. Het onderwerp ‘zeesnelwegen’ mag er niet toe leiden dat bedrijven door de overheid financieel worden gesteund of zelfs dat van overheidswege schepen worden gekocht om particuliere bedrijven in deze branche te beconcurreren. Dat is volledig in tegenspraak met het idee van de trans-Europese netwerken! Die zijn enkel bedoeld om de infrastructuur te verbeteren, teneinde die ten goede te laten komen aan de economie. Het kan niet zo zijn dat het doel ervan in die zin wordt opgerekt.
Ik geloof dat we met de Raad op een verantwoorde manier zaken kunnen doen, al is de ruimte om tot overeenstemming te komen zeer beperkt. Wij willen een gezamenlijke lijn trekken met de Raad, maar als hij op maandagavond nog steeds niet duidelijk heeft gemaakt wat zijn belangen zijn, zal het tot 1 mei niets worden. Wij zullen namelijk de goede standpunten van het Parlement die in het verslag-Bradbourn zijn opgenomen, niet zomaar opgeven, enkel omdat de Raad stug aan zijn eigen standpunten vasthoudt. Dat is een kwestie van medebeslissing. Het kan niet van één kant komen. 
Savary (PSE ). -
   Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, mijnheer Bradbourn, allereerst ben ik verheugd over de ambities van dit programma voor een trans-Europees vervoersnet. Dit vervoersnet is niet alleen noodzakelijk voor de werkgelegenheid en de groei op het gehele continent, maar ook voor de solidariteit tussen de landen van de Unie, in het bijzonder tussen de nieuwe leden, en ter ondersteuning van de interne markt. Ik zou graag een paar opmerkingen willen maken over de ons voorgelegde tekst.
Allereerst de zeesnelwegen. Mijn mening daarover is tegengesteld aan die van de heren Bradbourn en Jarzembowski. In mijn ogen zijn die snelwegen instrumenten voor de ruimtelijke ordening. Het zijn instrumenten voor het vervoersbeleid. Als het enkel marktinstrumenten betrof, zouden de zeesnelwegen er nooit komen, want ze kunnen niet concurreren met het vervoer over land en zouden in het beste geval beperkt zijn tot zeesnelwegen tussen Antwerpen, Rotterdam en Hamburg, hetgeen ruim onvoldoende zou zijn om de meeste Europese verkeersstromen te ontlasten. Mijns inziens is voor deze snelwegen overheidssteun nodig, aangezien het instrumenten voor overheidsbeleid zijn, en niet simpelweg marktinstrumenten.
Ten tweede zou ik willen benadrukken dat het Europees Parlement zoveel mogelijk moet worden betrokken bij de latere wijzigingen, en indien mogelijk op de hoogte moet worden gehouden van de tenuitvoerlegging. We weten dat de bestaat, niet alleen in theorie, maar ook in de praktijk. Mijns inziens is het redelijk te vragen dat wij als Parlement regelmatig op de hoogte worden gehouden van de tenuitvoerlegging van de projecten waarvoor wij ons inzetten.
Tot slot heeft u, mevrouw de commissaris, met betrekking tot de financiering zelf gezegd dat u 4,8 miljard euro per jaar nodig heeft om dit bijzonder ambitieuze programma daadwerkelijk van start te laten gaan. Helaas heb ik de indruk dat wij vandaag de luxe hebben om een uitgavenprogramma te kiezen zonder tegelijk naar ontvangsten te moeten zoeken. In de Raad zult u het Parlement aan uw zijde hebben staan. Wij willen u helpen om ervoor te zorgen dat dit programma geen dode letter blijft of met het Essen-syndroom wordt opgescheept, dat wij met andere niet blij worden gemaakt met een dode mus. 

Costa, Paolo (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de vice-voorzitter van de Commissie, geachte collega’s, het Parlement heeft ingestemd met een hele korte tijdsspanne voor het debat en de stemming over deze richtsnoeren en doet ook zijn uiterste best om een akkoord te vinden en het werk nog voor het einde van deze legislatuur af te sluiten. Daarmee laat ook het Parlement zien dat het groot belang hecht aan de verwezenlijking van de Europese vervoersnetwerken. Deze zijn een instrument voor niet alleen de opbouw van de interne markt maar ook de versterking van de samenhang in de Unie. Dit instrument zal ook ruimtelijk gezien ingrijpende veranderingen teweeg brengen en uiteindelijk iedereen dwingen een rol te spelen in de opbouw van de nieuwe Europese ruimte.
De eerste TEN’s dateren uit 1996 en sedertdien hebben wij dit project herhaaldelijk onder handen moeten nemen en zelfs inhoudelijk moeten veranderen. De zeesnelwegen zijn in feite iets nieuws, en moeten vooral gezien worden als een instrument waarmee de overvolle wegen in de Europese Unie kunnen worden ontlast. Wij zijn nu geconfronteerd met een dubbele eis: wij moeten enerzijds strategische projecten aanwijzen die veel tijd vergen maar een langdurig effect hebben en anderzijds ons voortdurend aanpassen aan de economische en sociale veranderingen die de vraag naar vervoer beïnvloeden. Dat betekent dat wij een dubbele soepelheid moeten nastreven: een soepelheid in de tijd die gedeeltelijk en op - eerlijk gezegd - adequate wijze wordt gewaarborgd door het idee van een tweejaarlijks verslag, waarmee tegemoet kan worden gekomen aan de overeengekomen herziening, en ten tweede een soepelheid bij de effectieve uitwerking van projecten aan de hand van de gedane voorstellen. Ik zeg dit omdat wij in feite kijken naar de grote rivieren, maar grote rivieren zijn pas groot als zij goed functionerende zijrivieren hebben en als er toebrengingsmogelijkheden zijn. Daarom vraag ik na te denken over het volgende: wij moeten ervoor zorgen dat de grote zijrivieren, de toebrengingsmogelijkheden, waar de grote rivieren niet buiten kunnen als ze hun functie willen vervullen, op hetzelfde niveau worden geplaatst, zoals ook in de ingediende amendementen staat. 
Meijer (GUE/NGL ).
   - Voorzitter, door enkele grote knelpunten in het trans-Europese vervoersnet loopt het verkeer van personen en goederen vast bij de kruising met de Alpen, de Pyreneeën en enkele zeestraten.
Niet alleen de vervoerders maar ook de bewoners van bergen, dalen en kustplaatsen klagen over een geweldige verkeersoverlast. Niemand voelde zich geroepen om tunnels en bruggen te bouwen, om deze knelpunten weg te nemen. Bovendien is het spoorverkeer jarenlang niet meegegroeid met de behoefte aan snelle verbindingen tussen de grote steden in verschillende landen. Daarom is het hard nodig om te werken aan onderhoud, verbetering en uitbreiding van het vervoersnetwerk in Europa, waarbij vooral moet worden gekozen voor vervoer per spoor en over het water, de minst milieubedreigende vervoersvormen.
Het zou kortzichtig zijn om onze welvaart, ons welzijn en onze vooruitgang te meten aan de groei van het vervoer, of aan de oppervlakte asfalt en beton voor autosnelwegen en luchthavens. Integendeel, het voorkomen van onnodig vervoer draagt bij tot een beter leefmilieu en tot het welzijn van mens en dier.
Mijn fractie vindt een toereikend niveau van overheidsuitgaven onmisbaar voor de publieke dienstverlening, de sociale zekerheid en het milieu. Daarentegen lossen verspilling van overheidsgeld en grootheidswaanzin geen enkel probleem op. Wij verzetten ons tegen het idee dat eindeloos investeren van Gemeenschapsgeld in asfalt het middel bij uitstek is om arbeidsplaatsen te scheppen en te behouden of om de nieuwe lidstaten vooruit te helpen. Evenmin zijn we gelukkig met het streven om aan ondernemers overcapaciteit aan te bieden, opdat ze elke keer opnieuw kunnen kiezen welke met Gemeenschapsgelden gefinancierde infrastructuur op dat moment door hen het goedkoopst kan worden gebruikt.
Het eind juni vorig jaar gepresenteerde plan-Van Miert is toen meteen door de Italiaanse minister van verkeer uitgeroepen tot het antwoord van het verkeer op de euro. Ziet hij verkeer als een onbestuurbaar natuurverschijnsel dat mensen van zich afhankelijk maakt? In onze visie staan mens en leefmilieu boven het verkeer. Daarom vinden wij het plan van Van Miert te omvangrijk, te bedreigend voor het milieu en veel te duur. Een selectiever plan, toegespitst op meer rechtstreeks en sneller spoorvervoer verdient de voorkeur. Bij de amendering van dit voorstel zal dat ons uitgangspunt zijn. 
Schroedter (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, de herstructurering van de trans-Europese netwerken waarover wij gesproken hebben is niet toekomstbestendig. Ik kan er geen duurzaam mobiliteitsconcept in ontdekken. Het zijn gewoon weer de nationale belangen die de boventoon voeren. Er zijn voorstellen op tafel gelegd waar men zich prima in kon vinden.
Het is mij niet duidelijk of de projecten zijn onderworpen aan een gedegen kosten-batenanalyse. Bovendien zijn ze op veel punten in strijd met de Europese milieuwetgeving. Sommige als prioritair bestempelde projecten zijn in strijd zijn met de vogelbeschermingsrichtlijn, de habitatrichtlijn en de kaderrichtlijn waterbeheer. Voorbeelden hiervan zijn de Kresna-kloof en de brug van Messina. Het concept van de trans-Europese netwerken moet een strategische milieutoets kunnen doorstaan. Alleen dan kan er Europees geld in projecten gestoken worden. Alleen projecten die positief uit een milieuonderzoek tevoorschijn komen verdienen steun.
Met Europees geld moet duurzaam geïnvesteerd worden. Europees geld moet besteed worden met het oog op de toekomstige mobiliteit van onze kinderen. Daarbij moeten we uitgaan van langetermijnprojecten en niet van deze onzalige projecten, waar wij fel op tegen zijn. 
Poli Bortone (UEN ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik zal enkel ingaan op een aantal aspecten die verband houden met de actualisering van de prioritaire projecten, en met name op project 29 en de Adriatisch-Ionische intermodale spoorweg. Deze verbinding werd ingekort omdat de as Bari-Varna werd geschrapt, maar deze as moet nu weer worden opgenomen.
Voor ons is dit vraagstuk van groot belang en moet ook voor de Europese Unie en dit Parlement van groot belang zijn als men het Balkangebied wil opnemen in de trans-Europese netwerken. Men kan niet zeggen dat dit project niet van Europees belang is. Integendeel, dit levert een grote toegevoegde waarde op in de vorm van meer mobiliteit van goederen en personen, en van meer territoriale samenhang in de Europese Unie.
Het bezwaar luidt dat de structuurfondsen niet gebruikt kunnen worden omdat deze landen geen deel uitmaken van de Europese Unie. Mijns inziens kan dat bezwaar echter gemakkelijk worden omzeild door toegang te verlenen tot EIB-middelen of de middelen van de Europese Unie voor heel het Balkangebied behoedzamer in te zetten.
Het Balkangebied is heel belangrijk niet alleen voor het transport maar ook voor de veiligheid. Het transport kan wel degelijk een bijdrage leveren aan de veiligheid, met name omdat het hier om een gebied gaat dat wegens de illegale immigratie een voortdurend gevaar vormt voor de grenslanden, zoals Italië en meer in het algemeen heel het Middellandse-Zeegebied. Daarom hopen wij dat, zoals de commissaris zei, de drie instellingen een zo rationeel mogelijk akkoord zullen bereiken over enkele indicaties die met de bijgewerkte projecten van de lijst in bijlage 3 zijn gegeven. 
Van Dam (EDD ).
   -Voorzitter, achter de schermen werken alle betrokkenen onder leiding van de rapporteur zeer intensief om dit dossier nog in deze mandaatperiode rond te krijgen. Het belang van deze zaak en de hoeveelheid tijd die reeds verstreken is, rechtvaardigen spoed. Over enkele maanden groeit het aantal belanghebbende landen tot vijfentwintig, hetgeen de besluitvorming verder kan vertragen, zeker als de projectenlijst in de bijlage wordt uitgebreid. Ik ben blij dat diverse collega's genoegen blijken te nemen met een optimalisatie van de reeds opgenomen projecten. De enige toevoeging wordt dan Seine-Nord, waarvoor inmiddels een royaal draagvlak bestaat. Waar wij beducht voor zijn, is het opleggen van bijkomende verplichtingen tot milieueffectrapportage. Die verplichting bestaat in de meeste lidstaten al en een verdubbeling ervan zou de uitvoering van projecten nog meer vertragen dan nu al het geval is. Het is al erg genoeg dat de financiering de projecten lang ophoudt. Kortom, laten we snel komen tot een akkoord met de Raad, in essentie op basis van de Commissievoorstellen. 
Rack (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik moet mijn betoog helaas beginnen met een kritische noot. Dat de voorzitter en het voorzitterschap vertrokken zijn, betekent voor dit project weinig goeds. We hebben eerder bijzonder vruchtbare en positieve gespreken gevoerd in aanwezigheid van minister Roche, maar nu, nu het erom gaat de uitbreiding technisch mogelijk te maken en er leven in te pompen, laat het voorzitterschap verstek gaan. Dat is een nalatigheid die het anders zeer actieve Ierse voorzitterschap moet worden verweten.
Ten aanzien van de kwestie zelf wil ik - net als de vorige sprekers hebben gedaan - erop wijzen dat een goed functionerende infrastructuur onontbeerlijk is voor het functioneren van de Europese Unie en met name voor de werking van de interne markt. Zonder adequate spoorwegverbindingen, weg- en waterverbindingen komen we er niet. De uitbreiding van het EU maakt het dringend noodzakelijk het trans-Europees verkeersnet uit te breiden. Meer specifiek betekent dit dat verkeersverbindingen aangelegd of hersteld moeten worden, verbindingen die er zeventig jaar geleden deels al waren maar die in zeventig jaar communistische heerschappij over Oost-Europa grotendeels zijn verbroken. Op ons ligt de zware taak deze verbindingen weer te herstellen.
Ik heb het hier met name over een aantal spoorlijnen vanuit mijn eigen land, Oostenrijk. Ik heb hiertoe een aantal kleine amendementen ingediend, en in dit verband moet ik mijn collega Jarzembowski tegenspreken. De meerderheid waar hij het over had, kwam niet voort uit toevalligheid maar uit doelgerichtheid en toewijding aan de opdracht de lacunes in het verkeersnet op te vullen. Daarbij gaat het vooral om de spoorlijn van Graz naar Spielfeld, bedoeld om de nieuwe lidstaat Slovenië via een goed functionerende spoorlijn aan het trans-Europees vervoersnet te koppelen. Het gaat om de spoorlijn Linz-Praag en om de Summerauer-lijn. Het gaat erom dat ook de Republiek Tsjechië op het trans-Europees vervoersnet wordt aangesloten via een behoorlijke, goed functionerende spoorwegverbinding. Ik zou blij zijn als het ondanks alle bezwaren, niet in het minst uit mijn eigen land, ook zou lukken om de zogenaamde Südbahn en de Semmering-verbinding in dit net te integreren.
In verband met de huidige discussie en de vorderingen die we hopelijk tegemoet kunnen zien, lijken mij de duidelijke woorden van de vice-voorzitter erg belangrijk. Aan spoorlijnen op papier hebben we geen behoefte. Ze moeten realiteit worden en daarom is het zaak dat de projecten ook echt worden aangepakt en uitgevoerd en dat de benodigde middelen hiervoor beschikbaar worden gesteld. Als dat lukt, heeft dat ook een positief effect op de werkgelegenheid en kunnen we in ieder geval iets van het eisenpakket in het kader van Lissabon snel en doelmatig ten uitvoer brengen. 
Piecyk (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, wij zouden nu natuurlijk de grootste lol kunnen beleven als wij ingingen op de onenigheid in het conservatieve kamp. Ik zie er echter van af want collega Bradbourn heeft een goed verslag ter tafel gebracht. Om te beginnen vind ik de trans-Europese netwerken een fascinerend Europees project dat onder meer ook betrekking heeft op het goederenvervoer en op arbeidsplaatsen. Daarbij spreekt het vanzelf dat er bij het vervoer zorgvuldig met het milieu wordt omgesprongen.
In die zin is het voorstel van de Commissie zeer consequent, want het maakt één ding duidelijk: Europa wil het accent leggen op milieuvriendelijke vervoersbedrijven en op water. Met de zeesnelwegen worden nieuwe wegen bewandeld. Wat dat betreft mag het Europees verkeersbeleid best gezien worden. Niettemin hebben ook spoorlijnprojecten en waterwegen effect op het milieu en daarom is in het kader van de trans-Europese netwerken een strategische milieueffectbeoordeling noodzakelijk. Via medebeslissing kan de opzet van afzonderlijke prioritaire projecten gewijzigd worden. Ik sta achter de plannen voor zeesnelwegen tussen de Noord- en de Oostzee, maar het kan niet zo zijn dat het Noord-Oostzee-Kanaal, dat de routes wezenlijk zou verkorten, buiten beschouwing wordt gelaten. Dat zou absurd zijn en verbeteringen zijn dan ook nodig.
We moeten tegen de Raad zeggen dat het Parlement ervaring heeft met de opbouw van de trans-Europese netwerken. Denk daarbij aan de groep Christophersen of de projecten van Essen. Het mag dan ook geen verbazing wekken als het Parlement belang hecht aan strikte controle en nauw toezicht op de verwezenlijking en financiering van de trans-Europese netwerken en prioritaire projecten. Ik ben van mening dat dit ook de taak is van het Parlement.
Als de Raad oplossingen wil - en die kan hij krijgen - moet het gaan om eerlijke compromissen. We willen niet voor voldongen feiten worden gesteld. We zullen er samen uit moeten komen. Als de Raad die kans grijpt kunnen we tot goede oplossingen komen. 
Pohjamo (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, waarde collega's, het voorstel voor het actualiseren van de belangrijkste TEN-projecten is belangrijk voor de ontwikkeling van Europa. Ik hoop dat dit snel wordt uitgevoerd en daarom zou dit Parlement terughoudendheid moeten betrachten wat het aantal projecten betreft.
Zeesnelwegen zijn een nieuw soort activiteit en ik hoop dat deze door snelle besluitvorming kan worden verwezenlijkt. Dit biedt mogelijkheden voor de ontwikkeling van een duurzame, milieuvriendelijkere vervoersvorm waarbij de doeltreffendheid van de logistiek tot een topniveau kan worden ontwikkeld.
Naar mijn mening moet het begrip ‘zeesnelweg’ niet te veel worden beperkt. Projecten voor zeesnelwegen moeten ook beschikbaar zijn op de al bestaande zeewegen. De Noordse driehoek brengt een voorstel in stemming voor uitbreiding met de bocht van de Botnische Golf. Ik sta achter deze kleine wijziging die, als zij wordt uitgevoerd, het grensoverschrijdend spoorwegvervoer tussen Finland en Zweden doeltreffender maakt. 
Ortuondo Larrea (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, de Commissie heeft opnieuw voorgesteld de richtsnoeren voor de trans-Europese netwerken te wijzigen. Het idee is om het aantal prioritaire projecten met een verklaard Europees belang uit te breiden. Wij zijn het met geen daarvan eens. Wat wij echter helemaal niet kunnen aanvaarden is dat de Raad op hetzelfde moment een lijst wordt voorgelegd met projecten. Die lijst zou heel beperkt zijn, en als rechtvaardiging wordt aangevoerd dat de projecten voor de strategie van de communautaire groei noodzakelijk zouden zijn.
Om te bereiken dat er tussen nu en 2006 prioritaire projecten worden uitgevoerd, stellen wij voor een premie vast te stellen of extra financiering te beloven indien men een certificaat kan overleggen dat het werk binnen de daarvoor vastgestelde termijn is uitgevoerd. Dat zou werkelijk bijdragen tot ontwikkeling. Maatregelen als een lijst met projecten dragen daar niet toe bij.
Wij zijn voldaan dat de zeesnelwegen in het voorstel zijn opgenomen. Deze moeten echter wel worden beschouwd als grensoverschrijdende trajecten, om te garanderen dat ze in aanmerking komen voor de grootst mogelijke financiële bijdrage uit communautaire middelen.
Tot slot willen wij dat toegestaan wordt dat, indien een land erin niet in slaagt de financiering voor een bepaald project van trans-Europees belang op tijd rond te krijgen, de belanghebbende regio’s en autonome gemeenschappen die over eigen middelen beschikken een voorstel indienen voor de uitvoering van deze projecten. Die gemeenschappen zouden dan ook aanspraak moeten kunnen maken op steun, om zo de in de communautaire begroting opgenomen trans-Europese netwerken in al hun vertakkingen te kunnen financieren. 
Camisón Asensio (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil om te beginnen de rapporteur, de heer Bradbourn, bedanken voor al de energie die hij in dit verslag heeft gestoken.
We hebben het nu over prioritaire projecten waarvan vastgesteld is dat ze van communautair belang zijn. Die projecten zullen hoog aangeschreven worden omdat ze gemakkelijk toegang zullen krijgen tot communautaire middelen.
Ik voor mij ben blij dat ook project nr. 16 in Bijlage III - de spoorlijn tussen Sines en Badajoz - in gewijzigde vorm is aanvaard. Die verbinding krijgt nu een iets andere vorm, met een aantal extra spoor- en wegverbindingen die de toegang tot Spanje en Portugal zullen vergemakkelijken. De opstoppingen in deze regio kunnen op die manier worden opgelost. Iedereen moet echter goed begrijpen dat heel het Iberisch schiereiland tot aan Algeciras bereikbaar zal moeten worden. Wij zullen daar op blijven aandringen.
We zijn ook heel tevreden met de steun voor de zogenaamde zeesnelwegen. Als deze transnationale zeeverbindingen dezelfde status krijgen als autosnelwegen en spoorwegen zullen landen die als gevolg van natuurlijke barrières geïsoleerd zijn gemakkelijker toegankelijk worden. De positieve gevolgen daarvan zullen zich ongetwijfeld ook doen gevoelen in perifere en insulaire regio’s.
We begrijpen daarom ook niet waarom in het deel van de tekst waarin de Noordzee en de Ierse Zee genoemd worden niet specifiek verwezen wordt naar het Iberisch Schiereiland, naar Spanje en Portugal. Wij zullen ons bij stemming door deze overwegingen laten leiden. 
Swoboda (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de vice-voorzitter, dames en heren, op 1 mei treedt een aantal nieuwe landen toe tot de Europese Unie. Van een naadloze aansluiting zal dan echter nog geen sprake zijn. Voordat de werkelijke eenwording van Europa een feit is, moet er nog heel wat gebeuren, met name op het gebied van de infrastructuur, zoals de uitbreiding van de spoorwegen. Ik herinner me dat we in deze zaal flink geruzied hebben over de transitregeling, mijnheer Jarzembowski. Enkele afgevaardigden, waaronder u, mijnheer Jarzembowski, drongen fel aan op meer investeringen in de spoorwegen. Thans hebben wij de mogelijkheid om niet alleen Oostenrijk, maar ook diens buurlanden te steunen door morgen in te stemmen met de verwezenlijking van deze spoorwegprojecten, die Oost en West, Noord en Zuid met elkaar verbinden.
Ik wil het hebben over het project dat al aan de orde is gesteld, de lijn Praag-Linz-Graz die vervolgens naar het zuiden voert, en over de spoorlijn die via Wenen zuidwaarts gaat. Die zijn natuurlijk gunstig voor onze buurlanden, met name de Tsjechische Republiek en Slovenië, maar als wij een beetje vooruit denken betrekken we de hele Balkan erbij. Als we de wegen - maar ook de weggebruikers die al dan niet voor hun werk de weg op gaan - willen ontlasten, móéten de spoorwegen worden uitgebreid.
Ik ben zeer verheugd, mevrouw de vice-voorzitter, dat een vertegenwoordiger van de Commissie zich onder meer tijdens de besprekingen in de commissie zeer positief heeft uitgelaten over het Summerauer-project, de lijn dus die van Praag via Linz naar het zuiden voert. Ik hoop dat de projecten steun zullen krijgen van de Commissie. Het is namelijk belangrijk dat Europa van een milieuvriendelijke en efficiënte infrastructuur wordt voorzien die de Midden-Europese landen adequaat met elkaar verbindt.
Het valt niet te ontkennen dat ook Oostenrijk, dat zeer te lijden heeft van het vrachtwagenverkeer, de vruchten ervan zal plukken. Voorts hoop ik dat wij van alle zijden van dit Parlement steun zullen ondervinden. Hier staan immers niet de belangen van een enkeling maar die van heel Europa op het spel, en deze belangen moeten we zo mogelijk unaniem nastreven en steunen. 
Ferrández Lezaun (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik wil u graag een probleem voorleggen waar ik geen oplossing voor kan vinden. Stelt u zich een netwerk, een verbinding tussen twee landen voor, dat wordt opgezet omdat alle onderzoeken erop wijzen dat rond 2010 de uitwisseling van goederen en personen tussen die twee landen onmogelijk zal worden. Het probleem is nu dat één van die twee landen weigert mee te werken aan het verwezenlijken van dat project. Er komt dus geen oplossing voor het vervoersprobleem. Het loopt mis, omdat het vervoer in 2010 vastloopt en het netwerk niet gerealiseerd is.
Ik ben afgevaardigde voor Aragon en u komt net als ik uit Spanje. U begrijpt dus dat ik op Vignemal doelde. We hebben het hier over een project dat voor de verbinding tussen het noorden en het zuiden van Europa van levensbelang is. En nu blijkt dat er één land is - Frankrijk - dat zich niet voldoende inspant om dit project te verwezenlijken. Ik vind in de documenten van de Commissie nergens een oplossing voor dit probleem, mevrouw de commissaris.
Ik weet dat u dit project van ganser harte steunt. Ik hoop daarom dat u een oplossing vindt voor het dilemma dat ik zojuist heb geschetst. 
Hedkvist Petersen (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, als politici en vertegenwoordigers van de Europese kiezers en burgers hebben wij enkele algemene plichten: wij moeten zorg dragen voor een schoon milieu en voldoende werkgelegenheid. Daarbij moeten wij vooral denken aan de toekomst voor onze jongeren. Om een goed milieu, voldoende werkgelegenheid en economische groei te kunnen bewerkstelligen, moeten wij gebruik maken van transportverbindingen, van infrastructuur, dat wil zeggen van het trans-Europees vervoersnet. Hiermee kunnen wij zowel economische groei bereiken als het milieu beschermen.
Dit moet ook gebeuren in het hoge noorden van Europa, waar wij nauwe handelsbetrekkingen onderhouden met onder andere Rusland. Het zou de hele Europese industrie een impuls geven en werkgelegenheid creëren. Daarom stellen wij in amendement 47 voor dat de Haparanda-lijn prioriteit wordt gegeven in het trans-Europees vervoersnet. Deze spoorlijn sluit aan op de hoofdspoorlijnen, die gezamenlijk een belangrijk goederenpad vormen in Noord-Zweden en die op hun beurt weer aansluiten op de Noordse Driehoek, project 12 van de Raad.
De Haparanda-lijn vormt de ontbrekende schakel. Het is een goed doordacht project. De spoorlijnen aan Zweedse zijde zullen moeten worden verbeterd respectievelijk vernieuwd om de kwaliteit te verhogen. Ook moet er een spoorbreedtewissel op de landsgrens tussen Haparanda en Torneå komen.
Het project zou de handel met Rusland vereenvoudigen en is gunstig voor het milieu in de Europese Unie. Noordwest-Rusland heeft een grote grondstoffenvoorraad die interessant kan zijn voor de Europese industrie en langs deze weg zou kunnen worden getransporteerd. Wij verwachten daarom dat deze verbetering van de spoorwegverbinding bijdraagt aan een blijvende groei van het handelsverkeer. Met het plaatsen van de spoorbreedtewissel - hetgeen een onderdeel is van het project - kunnen we kennis opdoen, kennis die ook op andere plaatsen in de Unie zou kunnen worden benut waar problemen bestaan met het koppelen van spoorwegnetten met verschillende spoorbreedtes. Bijvoorbeeld tussen de Baltische staten en Midden-Europa alsmede tussen Rusland en de Europese Unie.
Tot slot wil zeggen dat ik het eens ben met hetgeen de heer Savary aan het begin van het debat heeft gezegd. 
Izquierdo Collado (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, we zijn nu bezig met een eerste lezing, en niet met een “tweede eerste lezing”. Ik kan u als rapporteur van het verslag over het Witboek echter wel vertellen dat het project dat u ons voorstelt volgens de aanbevelingen van dat verslag is opgezet. Ik ben daar heel blij mee. Ik wil ook de heer Van Miert graag bedanken voor zijn werk. In het document komt alles aan de orde: spoorwegen, havens, zeevervoer, waterwegen en wegverkeer, vooral in de nieuwe lidstaten. We zijn dus op de goede weg.
Nu is het tijd dat we het Parlement zijn rol laten spelen. De rapporteur heeft ons willen doen geloven dat we dit voorstel niet kunnen wijzigen, maar hij vermag ons niet te overtuigen. De voorstellen van het Parlement houden wel degelijk iets in en kunnen niet zomaar van tafel worden geveegd. Ik vind dat de Commissie moet proberen haar rol te spelen. Ze moet ervoor zorgen dat een groot aantal van onze uiterst zinvolle amendementen - ik zal ze niet allemaal noemen - aangenomen wordt. Die amendementen bevatten namelijk veel positieve bijdragen. 
Fava (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, een minuut is genoeg om aan te kondigen dat mijn fractie voor de amendementen 39 en 45 zal stemmen, waarin wordt voorgesteld de brug van Messina in de corridor Berlijn-Palermo te schrappen. Het is niet gebruikelijk dat in een debat over de financiering van nieuwe openbare werken een amendement tot schrapping wordt ingediend. Normaliter voegen parlementen alleen maar toe of doen nieuwe voorstellen. U ziet dus hoe gewichtig het standpunt is dat onze fractie en de andere fracties hebben ingenomen: wij steunen deze amendementen omdat de brug geen economische en ecologische duurzaamheid waarborgt.
Om Palermo met Berlijn te verbinden is eerder een spoorweg nodig, mevrouw de commissaris, en niet zozeer een brug. In Sicilië lopen de treinen nog over één spoor, net als ten tijde van koning Vittorio Emanuele. Daarom herhalen wij dat er van een ideologisch getint verzet van onze kant geen sprake is. Wij zijn gewoon van mening dat dit een nutteloos, ondoordacht en duur project is. 
De Palacio,
   - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil om te beginnen de afgevaardigden bedanken voor hun bijdragen. Ik bedank verder de rapporteur, de heer Bradbourn, voor zijn uitstekende verslag. Tot slot ook een woord van dank aan de commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme.
Ik heb u gisteren, na afloop van de Raad Vervoer, medegedeeld dat de Raad de oorspronkelijke voorstellen van de Commissie heeft gewijzigd. Het gaat hier om één enkele wijziging - die ook door de Groep Van Miert gesteund wordt - met betrekking tot een aspect waarover de lidstaten het tot nu toe niet eens konden worden. Ik geloof dat het Parlement nu het recht heeft om op dezelfde wijze te werk te gaan.
Ik bedoel dan het bijwerken van bestaande projecten, mits die projecten door de Groep op hoog niveau onder leiding van de heer Van Miert, de vertegenwoordigers van de lidstaten en de EIB besproken zijn en mits de betrokken lidstaten daar hun goedkeuring aan hebben gehecht. Ik heb u verder verteld dat het niet de bedoeling was om Bijlage III of elk project afzonderlijk drastisch te wijzigen. Het gaat erom dat het Parlement de kans krijgt zijn bevoegdheden uit te oefenen en ideeën aan te dragen voor de trans-Europese netwerken. Ik heb gemerkt dat de Raad zich in dit opzicht constructief en flexibel heeft opgesteld, in de trant van: “Wij hebben ons altijd heel coulant opgesteld; het gaat hier om iets heel bijzonders; we kunnen de discussie nu niet weer helemaal opnieuw beginnen”. Evenwicht, dat is waar we heen willen.
Het Parlement heeft concrete wijzigingen van concrete projecten voorgesteld. Ik zal die aan het eind van deze bijdrage bespreken. U heeft verder amendementen ingediend waarin aanbevelingen van algemene aard worden gedaan, en veel van die aanbevelingen zijn aanvaardbaar. Ik kan u dus mededelen dat het merendeel van de amendementen die een verduidelijking van de tekst van de ontwerpbeschikking beogen voor de Commissie aanvaardbaar zijn. Ik heb het dan onder andere over de amendementen 1, 3, 4, 5, 6, 9, 11 (eerste deel), 12 (tweede deel), 16 en 17. Andere amendementen kunnen in een enigszins gewijzigde redactie worden overgenomen, zoals bijvoorbeeld amendement 10 (eerste en tweede deel) en 40, als het gaat om de verwijzing naar milieueffectbeoordelingen. Het spreekt voor zich dat elk door de Commissie gefinancierd project de bestaande nationale milieuwetgeving dient te respecteren. Daartoe zijn we verplicht, en de Commissie is dan ook bereid in de tekst een verwijzing naar die verplichting op te nemen. Dat geldt voor de amendementen 33, 34, 37, 42, 43 en 44. Van de overige amendementen kunnen wij sommige niet aanvaarden omdat de strekking ervan impliciet reeds in het voorstel is opgenomen. Die amendementen zijn dus overbodig. Ik noem hier amendement 11 (tweede deel), 12 (eerste deel), 18 en 21. Andere amendementen zijn verworpen omdat ze buiten de werkingssfeer van de ontwerpbeschikking vallen. Dat geldt bijvoorbeeld voor de amendementen 2 en 13 (tweede deel). De amendementen 7, 8 en 15 sluiten niet precies aan bij de doelstellingen van het voorstel en kunnen daarom ook niet aanvaard worden. Amendement 7 kunnen wij niet in zijn geheel aanvaarden omdat volgens ons het begrip “zeesnelwegen” niet zo ruim mag worden opgevat. Dat zou namelijk inbreuk plegen op hetgeen wordt bereikt met de concentratie en selectie van specifieke projecten. Eén onderdeel van dat amendement kan echter wel aanvaard worden en dat is het deel dat samenhangt met amendement 22 van de heer Jarzembowski. We zouden inderdaad expliciet kunnen stellen dat kanalen die twee zeeën verbinden ook als zeesnelweg moeten worden aangemerkt. Dat is volgens mij correct en we kunnen die wijziging dan ook aanvaarden.
We kunnen de aanbestedingsprocedures - met oproepen tot het indienen van voorstellen - niet buiten werking stellen. We kunnen de projecten met betrekking tot de zeesnelwegen niet zomaar willekeurig toewijzen. Dat zou tegen ons ideeën indruisen. We moeten het mededingingsbeginsel laten meespelen. Dat is de enige manier om evenwichtige systemen op te zetten en zoveel mogelijk profijt te trekken van de verschillende mogelijkheden. Op die manier houden we vast aan de in het Verdrag vastgelegde beginselen. We moeten dus zorgen voor transparantie en mededinging, hetgeen betekent dat we aanbestedingen organiseren en oproepen tot het indienen van voorstellen doen. Die voorstellen kunnen dan door iedereen naast elkaar worden gelegd.
De economische voorwaarden zijn niet in dit document vastgelegd maar in het Financieel Reglement. Wat de Europese coördinator betreft, kan de Commissie zoals gezegd de amendementen 9 en 10 aanvaarden, zij het dan met enige wijzigingen. Amendement 8 kan in zijn huidige vorm niet worden aanvaard. Dat wil overigens niet zeggen dat het Parlement niet geïnformeerd zal worden over de benoeming van coördinatoren. Dat zal echter pas geschieden wanneer er over zulke benoemingen overeenstemming is bereikt.
Ik heb u met betrekking tot Bijlage III reeds gezegd dat de Commissie vasthoudt aan haar standpunt dat het debat niet heropend mag worden. Wij moeten flexibel zijn. Dit Parlement staat in het wetgevingsproces immers op gelijke voet met de Raad. De Raad heeft het debat heropend, en dat betekent dat we flexibel moeten zijn. Bovendien heeft de Raad de argumenten van de Commissie begrepen. Dat betekent dat vier door de commissie voorgestelde amendementen - en dat zijn amendementen die een wijziging of nadere precisering inhouden van trajecten van de reeds in Bijlage III opgenomen projecten - aanvaard kunnen worden. Voorwaarde is wel dat de betrokken landen met de wijziging instemmen. We kunnen immers geen dingen doen waar zij het niet mee eens zijn. Mijnheer Ferrández Lezaun, als u eens wist hoe goed ik u begrijp! Het door u genoemde geval is helaas echter niet het enige. Iemand in mijn positie weet maar al te goed dat dit niet het enige land is, en de Pyreneeën niet de enige grens zijn waar zich dergelijke problemen voordoen, problemen met laten we zeggen een ongelijk ritme of onvoldoende afstemming van de termijnen. En dat is voor iedereen een kwalijke zaak.
We kunnen dus geen wijzigingen aanbrengen die door de betrokken landen niet worden aanvaard. We hebben gisteren geprobeerd met de verschillende lidstaten overeenstemming te bereiken over het soort wijzigingen dat ze bereid waren te accepteren. Ik zal u van die discussie een aantal voorbeelden geven. Het eerste deel van amendement 22 over kanalen tussen zeeën kon aanvaard worden, of we dat nu expliciet zo stellen of in een wat algemenere zin. In dit geval zijn de betrokken landen het erover eens dat dit deel van de tekst aanvaard kan worden.
Verder het eerste deel van amendement 20 over het project Algeciras-Bobadilla dat, in tegenstelling tot wat het nu is - een gemend project -, aanvankelijk vrachtvervoer betrof. Dit deel is in feite al verwerkt in project 19. We moeten dit traject dus opnemen als onderdeel van de verbinding Sines-Madrid-Parijs, de grote verkeersader voor vrachtvervoer, waarvoor wij ook het groene licht hebben. Het tweede deel van amendement 22: de Oostzeesnelweg - project 21 - kan doorgetrokken worden tot de Noordzee, en zal dan de Noord- en Oostzeesnelweg heten. Ook hier hebben we van de betrokken landen het groene licht gekregen.
Het eerste deel van amendement 19 heeft betrekking op project 6: de verbinding Lyon-Turijn-Trieste-Koper-Ljubljana-Boedapest. We zouden nu moeten vaststellen of de verbinding tussen Trieste en Ljubljana via Divaca moet lopen en of de spoorlijn tussen Venetië en Trieste door Zuid-Ronchi moet gaan. De Commissie stuit hier op problemen, aangezien de betrokken landen dwarsliggen. We hebben het hier over vrij bescheiden wijzigingen, met een traject dat 20 kilometer verder naar het noorden - of, zoals in het geval van Ronchi, naar het zuiden - zou komen te leggen. Uit de lijn die op onze kaart getekend is blijkt niet precies hoever het traject naar het noorden of zuiden afbuigt. Dat hangt uiteindelijk af van de lidstaten zelf en verder van een hele reeks criteria, waaronder ook milieucriteria. Het is al met al niet eenvoudig om de lidstaten tot aanvaarding van deze plannen te bewegen. Dat geldt ook voor het idee om de verbinding tussen Trieste en Ljubljana via Divaca te laten lopen. Slovenië heeft daar moeilijkheden mee. Voor de Commissie is er geen probleem, laat dat gezegd zijn. Het probleem ligt bij de landen zelf. En dan hebben we het over wijzigingen van niet meer dan 20 kilometer, binnen de context van grote verbindingsassen niet meer dan een detail. Ik herhaal daarom: het probleem ligt niet bij de Commissie, maar bij de lidstaten.
Een aantal amendementen behelst aanvullende projecten - of delen daarvan - die reeds door de Groep Van Miert zijn beoordeeld. Als deze projecten voldoen aan de criteria van artikel 19, waaronder inbegrepen de belofte van de lidstaten om ze te verwezenlijken, dan is de Commissie bereid mee te werken. Er zijn echter maar twee projecten volgens deze criteria beoordeeld. Eén daarvan betreft een project tussen de Seine en de Schelde, waarover kennelijk geen onenigheid bestaat. De Raad heeft het tijdens de vergadering van 5 december al aanvaard. Als het Parlement zich voor dit project uitspreekt, is de Commissie gaarne bereid te volgen. Het tweede project betreft de verbinding tussen Praag en Linz; men zie hiervoor amendement 26. Ik weet dat een aantal afgevaardigden veel belang hecht aan dit project. Voor het traject tussen deze twee steden zullen we van de betrokken landen vermoedelijk wel het groene licht krijgen, maar of dat voor de rest van het project ook geldt weet ik nog niet zo zeker. Daarom verzoek ik u dit project niet in stemming te brengen, of anders alleen het eerste gedeelte ervan. De Commissie zal zich moeten laten leiden door wat de betrokken landen en de Raad willen. We kunnen niets ondernemen dat tegen hun wensen ingaat.
Andere amendementen houden ingrijpende wijzigingen in die niet door de Groep Van Miert geëvalueerd zijn. Als voorbeeld noem ik de in amendement 19 genoemde spoorverbinding tussen Marseille en Turijn. Dat amendement is verworpen. Datzelfde geldt voor de Haparanda-lijn uit amendement 47. Die projecten zijn niet door de betrokken lidstaten op het daartoe vastgestelde tijdstip ingediend, en bovendien voldoen ze niet aan de in artikel 19 opgesomde selectiecriteria, met name de eis dat lidstaten zich tot een tijdsschema verbinden. Uit artikel 156 van het Verdrag volgt impliciet dat de projectrichtsnoeren door de betrokken lidstaten moeten worden goedgekeurd. De Commissie is dus gehouden deze amendementen af te wijzen.
Weer andere amendementen gaan over belangrijke verbindingen in derde landen. De Commissie kan in haar plannen voor de trans-Europese netwerken geen trajecten opnemen die door derde landen lopen. We beseffen echter wel degelijk dat er na uitbreiding een enclave zal ontstaan die aan alle kanten door lidstaten van de Unie wordt omringd. In juni zal er in Santiago de Compostela een vergadering worden gehouden met alle verantwoordelijken voor Pan-Europese corridors, en dan zal er een herziening van deze corridors worden uitgevoerd. Er zal dan rekening worden gehouden met het feit dat twee derde van de Pan-Europese corridors na de uitbreiding van de Unie tot zevenentwintig lidstaten op communautair grondgebied zullen komen te liggen en dus als trans-Europese netwerken dienen te worden beschouwd, en dat is het waar we vandaag over spreken. Bij deze herziening zal bijzondere aandacht moeten worden besteed aan projecten die via derde landen een verbinding tussen onderdelen van het communautair grondgebied tot stand brengen. Dat is bijvoorbeeld het geval in het voormalige Joegoslavië, in de Balkan.
Dan zijn er nog amendementen die erop gericht zijn reeds door de Raad goedgekeurde onderdelen van de voorstellen van de Groep Van Miert alsnog ongedaan te maken. De Commissie kan deze amendementen - 1, 7, 20, en 25 - niet accepteren. Ik wijs er nogmaals op dat de in Bijlage III opgenomen projecten gebaseerd zijn op economisch onderzoek en dat er reeds politieke overeenstemming over is bereikt, zowel binnen de Groep Van Miert als in de Raad.
Dames en heren, men heeft gevraagd om met betrekking tot een aantal zeesnelwegen de landen Spanje en Portugal expliciet te noemen, in plaats van “het zuidelijk deel van Europa”. De heer Camisón heeft daarom verzocht. Ik moet het nog even verifiëren, maar voor zover mij bekend sluit dat bij de voorstellen aan. Wat de centrale doorgang van de Pyreneeën, Vignemal, betreft, moet ik u opnieuw herhalen dat we gehouden zijn de wensen van de lidstaten te respecteren. We moeten proberen ze tot actie aan te zetten, maar we moeten daarbij de Verdragen respecteren, en daarin staat dat er binnen een lidstaat geen projecten kunnen worden uitgevoerd zonder toestemming van die lidstaat.
Ter afsluiting wil ik u opnieuw bedanken en u verzekeren - en u kunt dat zelf ook vaststellen - dat de standpunten van de Raad en de Commissie tot op zekere hoogte flexibel zijn. We staan open voor bijdragen van het Parlement die een verbetering inhouden van de oorspronkelijke tekst en het tussen de Raad en de Commissie bereikte evenwicht respecteren.
Ik hoop dat u begrijpt dat er wel enige manoeuvreerruimte bestaat, maar dat we de discussie niet helemaal opnieuw kunnen beginnen. Het is van groot belang dat al deze voorstellen voor trans-Europese netwerken voor 1 mei 2004 worden goedgekeurd. Dan zijn we niet langer met vijftien lidstaten, maar met vijfentwintig, en de nieuwe lidstaten zullen zich in onze voorstellen moeten kunnen vinden. Zij zullen dan immers ook deel uitmaken van de Unie.
Ik bedank de heer Bradbourn en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme voor hun bijdragen. 
De Voorzitter. -
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter. -
   Aan de orde is het vragenuur (B5-0066/2004).
Wij behandelen een reeks vragen aan de Raad. 

Sinds het Verenigd Koninkrijk zich heeft aangesloten bij Frankrijk en Duitsland om bepaalde communautaire beleidsvormen te stimuleren, zoals het defensiebeleid, en deze landen heeft gesteund in het kader van de schending van het Stabiliteitspact, trekken bepaalde lieden binnen de instellingen en de pers hieruit de conclusie dat de as die door deze drie landen wordt gevormd, zich in reactie op de problemen die bij de goedkeuring van de Europese ontwerpgrondwet zijn gerezen, hard op weg is een ploeg "voortrekkers" op te richten die een Europese Unie van twee snelheden zal gaan leiden die in zekere zin apart staat van de andere democratische communautaire instellingen. Welk standpunt neemt het voorzitterschap van de Raad in om dit ernstige gevaar af te weren, terwijl hij overeenstemming tracht te bereiken om de ontwerpgrondwet die door de Conventie is ingediend te kunnen goedkeuren? 
Roche,
    - Zoals afgesproken tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad in december 2003 zal het voorzitterschap de Europese Raad van maart een verslag voorleggen over de kansen op vooruitgang bij de Intergouvernementele Conferentie. Het is echter niet aan het voorzitterschap om namens de Raad een uitspraak te doen over de onderwerpen die de geachte afgevaardigde in zijn vraag aankaart. De Raad heeft niet gesproken, noch een standpunt ingenomen over de kwestie van een Europa van twee snelheden. Dit staat ook niet op de agenda. 
Ortuondo Larrea (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, ik wil namens de heer Nogueira graag een aanvullende vraag stellen en als u mij dat toestaat, er zelf ook één stellen. 
De Voorzitter. -
   Mijnheer Ortuondo, u mag alleen als plaatsvervanger van de heer Noguiera spreken, omdat ik overeenkomstig het Reglement het woord moet geven aan andere afgevaardigden die aanvullende vragen willen stellen. Ik verzoek u zich in uw bijdrage te beperken tot de rol van vraagsteller. 
Ortuondo Larrea (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik ben afgevaardigde van dit Parlement en heb net als alle andere afgevaardigden het recht om in eigen naam het woord te voeren. 
De Voorzitter. -
   Ik verzoek u zich te houden aan de aanwijzingen van het voorzitterschap. 
Ortuondo Larrea (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, het is ons ter ore gekomen dat in de Intergouvernementele Conferentie de belangrijkste geschilpunten zijn: de samenstelling van de Commissie: de vraag of er nu wel of niet één commissaris per lidstaat moet komen, het voorzitterschap en de herformulering van de gekwalificeerde meerderheid voor besluitvorming in de Raad met een meerderheid van landen en inwoners. Gelooft u niet dat de vertegenwoordiging van alle lidstaten in de Commissie ertoe zal bijdragen dat meer burgers zich zullen identificeren met de opbouw van Europa? En gelooft u niet dat ideeën als die van de Spaanse regering om op basis van het derde criterium van Nice - het aantal stemmen in de Raad - blokkerende minderheden te introduceren, tot gevolg zal hebben dat andere regeringen zich aan dat soort beperkingen zullen willen onttrekken en een Unie van twee, drie of meer snelheden zullen proberen te ontwikkelen. 
Kauppi (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, hoewel ik het niet volledig eens ben met de zorg die de heer Nogueira en de heer Ortuondo hebben geuit, zou het goed zijn indien het Parlement duidelijkheid kreeg over de betekenis die wij moeten hechten aan de topbijeenkomsten van een beperkt aantal lidstaten. Nu kwamen immers op 18 februari jongstleden drie lidstaten bijeen voor een top, en blijkbaar is er op die bijeenkomst ook gesproken over details van het constitutioneel verdrag. Er zijn geruchten in omloop gebracht over stemprocedures, stemmenweging in de Raad en benoeming van commissarissen. Het zou goed zijn als wij van u zouden horen hoe het Ierse voorzitterschap deze zaken heeft behandeld. Zijn ze behandeld? Zijn er door deze topbijeenkomst van de grote drie concrete voorstellen aan de Raad gedaan, en hoe wil men hier nu verder mee omgaan? 
Roche,
    - Zoals ik al zei is een Europa van twee snelheden géén onderwerp van gesprek, en ik ga hier dan ook niet over speculeren. Ik ben me bewust van vele van de andere punten die van belang zijn binnen de context van de IGC, en ben daar vanochtend ook op ingegaan in mijn verklaring.
De andere vraag, over de bijeenkomst van de drie landen in Berlijn, heb ik al beantwoord in een eerdere vergaderperiode. Ik heb toen duidelijk gemaakt dat deze drie landen onderling overleg voeren, dat het niet de enige landen zijn die dat doen en dat het Ierse voorzitterschap eigenlijk veel aan dat overleg heeft gehad. Het belangrijkste is echter dat de kwestie van een Europa van twee snelheden geen onderwerp van gesprek is in binnen de IGC. 
De Voorzitter. -
De Cubaanse boekenbeurs, die elk jaar wordt gehouden, is een cultureel en communicatie-evenement met een grote internationale uitstraling. De organisatoren hadden voor dit jaar Duitsland uitgekozen als "eregast". Naar verluidt heeft de Duitse regering, conform het door de Raad vastgestelde gemeenschappelijk standpunt en de sinds kort toegepaste culturele sancties ten aanzien van Cuba, de uitnodiging afgewezen, wat evenwel niet heeft geleid tot een beperking van het aantal op de boekenbeurs aanwezige schrijvers en uitgeverijen uit Duitsland en andere EU-lidstaten.
Vindt de Raad dat dit gemeenschappelijk standpunt en de daarmee gepaard gaande sancties de Cubaanse en de Europese cultuur ten goede komen? Hebben zij niet veeleer een negatief effect? Voelt de Raad zich niet gedesavoueerd, gezien het feit dat de Europese uitgeverijen en schrijvers die voor de boekenbeurs waren uitgenodigd zijn gedragslijn hebben genegeerd en toch naar Cuba zijn gegaan, en dat vele van hen de door de EU aan Cuba opgelegde culturele sancties hebben bestempeld als "dwaas, onrechtvaardig en strijdig met onze belangen"?
Roche,
    - Zoals de Raad en de Commissie meer dan eens duidelijk hebben gemaakt in het Europees Parlement, maakte het besluit van 5 juni 2003 deel uit van een pakket maatregelen naar aanleiding van de schending door de Cubaanse autoriteiten, afgelopen jaar, van de internationale normen op mensenrechtengebied. Die schending was niet alleen gelegen in de summiere processen en de lange gevangenisstraffen voor een groot aantal dissidenten wegens de uitoefenen van hun recht van vrije meningsuiting en deelname aan het openbare leven, maar ook in het summier proces en de snelle executie van drie kapers van een veerboot, hetgeen in strijd was met de internationale minimumnormen voor de tenuitvoerlegging van de doodstraf.
Gezien het symbolische en politieke karakter ervan hebben de vier op 5 juni 2003 bekendgemaakte maatregelen alleen betrekking op de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie en hun ambtenaren. Ze gelden niet voor de particuliere sector of voor individuele burgers, die vrij zijn om naar de Cubaanse boekenbeurs te gaan en desgewenst ook naar andere culturele evenementen die door de Cubaanse regering worden georganiseerd.
Wat de in de vraag genoemde privé-meningen betreft dient de Raad zich te onthouden van commentaar op wat degenen die bij de boekenbeurs aanwezig waren, meenden te moeten zeggen. Ze mogen hun mening kenbaar maken, ook als ze ernaast zitten.
De EU roept de Cubaanse autoriteiten nogmaals op alle politieke gevangenen onmiddellijk vrij te laten en opnieuw een moratorium op de doodstraf in te voeren. De Raad bevestigt dat het gemeenschappelijk standpunt het uitgangspunt blijft voor de constructieve betrokkenheid van de Europese Unie bij Cuba, waarbij de politieke dialoog centraal staat als middel om tastbare resultaten te bereiken op politiek en economisch vlak en op het gebied van de burgerrechten. 
Martínez Martínez (PSE ).
   - Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad en beste vriend, ik heb geen zin om ruzie te gaan maken over het woordgebruik. Een aantal maanden geleden hebbende Cubaanse autoriteiten een aantal dingen gedaan en de Europese Unie heeft daarop gereageerd met de maatregelen die u passend vindt, maar die mij overdreven, onrechtvaardig en zelfs onzinnig voorkomen. Dat geldt zeker voor de maatregelen binnen de context van de culturele samenwerking.
Ik weet niet hoe u deze maatregelen wilt noemen. U zegt dat het geen sancties zijn. Ik denk eerder aan andere woorden, maar ik kan niet beslissen of ik het moet hebben over restricties, represailles, pressie, afpersing of een culturele blokkade - dat laatste is wat de Cubanen zelf zeggen. Ik zou graag willen dat u mij vertelde welk woord we moeten gebruiken en zo een antwoord te geven op onze vraag.
Afgezien daarvan wil ik ook opnieuw de volgende vraag stellen: gelooft u dat de maatregelen op het gebied van de culturele samenwerking de Cubanen en de Europeanen zullen helpen of juist schade zullen toebrengen? Het maatschappelijk middenveld participeert op grote schaal in activiteiten die de Europese Unie nu zoveel mogelijk probeert te belemmeren of zelfs te boycotten. Gelooft u niet dat het maatschappelijk middenveld zich zo uitspreekt tegen het beleid van de Unie ten aanzien van Cuba? 
Roche,
    - Ik heb mijn woorden zorgvuldig gekozen. Zoals ik al zei, hadden de maatregelen een symbolisch en politiek karakter en ze hebben daarom alleen betrekking op regeringen en EU-lidstaten. Voor individuele burgers hebben ze geen directe gevolgen.
Ik wil er nog eens op wijzen dat de op 5 juni bekendgemaakte maatregelen pas zijn getroffen na een zeer zorgvuldige afweging. De Raad was er op dat moment van overtuigd dat de toepassing van de maatregelen het juiste midden hield tussen de wil om een politieke dialoog aan te gaan en tot tastbare resultaten te komen, en de noodzaak om duidelijk te maken dat ernstige mensenrechtenschendingen zoals die zich in de afgelopen 12 maanden in Cuba hebben voorgedaan, onaanvaardbaar zijn. Ik weet zeker dat de heer Martínez zich zal kunnen vinden in dat standpunt.
Tot slot wil ik in algemene zin nog het volgende zeggen over de EU en Cuba: de door de Raad uitgevaardigde maatregelen zijn zeer zorgvuldig afgestemd op de desbetreffende situatie. Mogelijk zijn er mensen die de maatregelen uiterst mild vinden, maar ze houden rekening met specifieke omstandigheden. De Europese Unie stelt prijs op de relatie met Cuba en hoopt dat die nog kan worden verbeterd. Beide partijen zouden daar voordeel bij hebben. 
Ortuondo Larrea (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de fungerend voorzitter, ik wil beslist geen steun uitspreken voor de door de Cubaanse regering uitgevoerde executies. Ik wil u er echter wel op wijzen dat er in de Verenigde Staten veel meer executies worden uitgevoerd en dat er in Israël dagelijks selectieve moorden worden gepleegd.
Ik zou daarom graag willen weten of de Raad maatregelen zal treffen met betrekking tot de overeenkomsten die met deze twee landen zijn gesloten. 
Roche,
    - Deze extra vraag valt buiten het bestek van de vraag van de heer Martínez Martínez. Als de heer Ortuondo Larrea een vraag wil stellen over een bepaald onderwerp dat hij in gedachten heeft, zal ik daarop antwoorden. 
Sörensen (Verts/ALE ).
   - Ik zou het volgende willen meegeven aan de Raad. Ik ben net terug van Cuba, waar ik met onbevangen blik de toestand op het terrein heb kunnen bekijken en gelet op de manier waarop hier wordt gesproken over schendingen van mensenrechten, is een bezoek ter plaatse voor sommigen geen slecht idee. Wij laten door ons beleid ten aanzien van dit land een schat liggen. Cuba wordt door sommigen op een specifieke manier voorgesteld, maar het land heeft ons veel te bieden. Wij kunnen van Cuba heel veel leren, zeker op het gebied van acties voor specifieke doelgroepen in geselecteerde wijken. Bovendien is spijtig dat vele Europese NGO's het daar nu door de houding van Europa zeer moeilijk hebben. Zij zouden willen dat Europa de betrekkingen met Cuba herstelt en verbetert en het land eens door een andere bril bekijkt, zonder zich te laten beïnvloeden door derden. Over Cuba doen heel wat geruchten de ronde en we zetten voor dit land een andere bril op dan voor andere landen. Ik noem geen namen, maar er zijn nog meer landen waar de doodstraf bestaat. Kortom, er gebeurt in Cuba allerlei interessants en het zou nuttig zijn eens een bezoek te brengen ter plaatse en het land te bekijken door een gewone bril. 
Roche,
    - Alles wat de geachte afgevaardigde heeft gezegd, is juist en ik weet het. Cuba is inderdaad een boeiend en interessant land, ook dat weet ik. De op 5 juni bekendgemaakte diplomatieke maatregelen waren bedoeld om een signaal af te geven aan de Cubaanse autoriteiten en duidelijk te maken dat de nieuwe, ernstige schendingen van de mensenrechten simpelweg onaanvaardbaar waren. Ze waren niet bedoeld om Cuba op enigerlei wijze te isoleren. Integendeel, door duidelijk te maken dat het gemeenschappelijk standpunt over Cuba van 21 juli 2003 onverminderd blijft gelden, heeft de Raad benadrukt dat de politieke dialoog juist moet worden voortgezet om tot tastbare resultaten te komen, met name op politiek en economisch vlak en op het gebied van de mensen- en burgerrechten. De Raad blijft absoluut openstaan voor die dialoog.
Met betrekking tot wat er is gezegd over het effect, kan ik melden dat de Cubaanse regering weet dat de Raad zonder meer erkent dat zij veel heeft bereikt op het gebied van de sociale rechten als onderwijs en gezondheidszorg. We blijven echter oprecht hopen dat de Cubaanse autoriteiten zullen gaan inzien dat dergelijke stappen ook moeten worden gezet op het gebied van de fundamentele burger- en politieke rechten en de mensenrechten. Het zou meer dan welkom zijn als op die terreinen hetzelfde wordt bereikt als in de sectoren die de geachte afgevaardigde heeft genoemd. 
De Voorzitter. -
Uit documenten die de burgerrechtenorganisatie EPIC krachtens de Amerikaanse wet op vrijheid van informatie heeft verkregen, blijkt dat de Amerikaanse luchtvaartmaatschappij Northwest Airlines, die vluchten tussen de belangrijkste Amerikaanse en Europese steden inlegt, de gegevens van miljoenen passagiers aan NASA heeft bekend gemaakt in het kader van een groots opgezet datamining-experiment. De bekendmaking van deze gegevens houdt een schending in van het privacybeleid van Northwest Airlines, en het feit dat NASA deze gegevens verzamelt en gebruikt, is mogelijkerwijs in strijd met de Amerikaanse federale wet op privacy. Krachtens de Europese wetgeving is de bekendmaking van persoonlijke informatie voor doeleinden die geen verband houden met de oorspronkelijke verzameling van deze gegevens verboden.
Is de Raad op de hoogte van deze schending van de Europese en Amerikaanse wetgeving? Weet de Raad of deze gegevens EU-burgers betreffen en of ze ook PNR-data bevatten? Wanneer zal de Raad deze kwestie bij de bevoegde Amerikaanse instanties aankaarten? Is de Raad niet van mening dat wegens het huidige Amerikaanse privacybeleid (doorgifte van persoonsgegevens aan NASA, creatie van CAPPS II, unilaterale initiatieven inzake passagiersgegevens die in strijd zijn met de EU-wetgeving), de VS niet als "adequaat" kan worden beschouwd met betrekking tot EU-richtlijnen, zoals ook de Franse nationale commissie voor informatica en vrijheden (CNIL) en andere nationale instanties voor de bescherming van de privacy, alsook voorvechters van het recht op privacy reeds hebben verklaard? 
Roche,
    - De Raad beschikt niet over specifieke informatie betreffende de onderwerpen die aan de orde komen in vraag H-0075/04 over de doorgifte van passagiersgegevens aan NASA door Northwest Airlines, en kan de vragen van de geachte afgevaardigde dus niet volledig beantwoorden.
Naar de Raad heeft vernomen heeft de geachte afgevaardigde zijn vraag ook rechtstreeks aan de Commissie gesteld, de bevoegde instantie voor het merendeel van die onderwerpen.
Ik wil hieraan toevoegen dat dit soort gedetailleerde onderzoeken valt onder de bevoegdheid van de instanties die in de verschillende lidstaten toezien op de bescherming van gegevens. In dit geval hangt de bevoegdheid van die instanties samen met de vluchten in kwestie. Zo is voor gegevens over een vlucht tussen Boston en Londen Gatwick de instantie in het Verenigd Koninkrijk bevoegd, terwijl voor de data over een vlucht tussen Boston en Amsterdam de Nederlandse instantie verantwoordelijk is.
Zoals ik al zei heb ik onvoldoende gegevens om de geachte afgevaardigde uitgebreider te antwoorden, maar ik ben ervan overtuigd dat de geachte afgevaardigde zal begrijpen dat ik binnen de gegeven mogelijkheden zo volledig mogelijk ben geweest. 
Cappato (NI ).
   - Ik begrijp wel dat de Raad niet de mogelijkheid heeft gehad om inlichtingen in te winnen, maar ik moet de Raad er wel op wijzen dat hij daarvoor toch eigenlijk wel genoeg tijd heeft gehad. Wij hebben het hier over de -procedure, dat wil zeggen over de toegang tot documenten en over de procedures voor het openbaar maken van documenten. Wij hebben u alle noodzakelijk documenten verschaft en het verbaast mij dat u niet de tijd heeft gehad om ze te lezen. Zo blijkt uit die documenten heel duidelijk dat Northwest een samenwerkingsovereenkomst heeft met de KLM en dus de gegevensbanken met vluchtboekingen een enorme extra last is voor de interne vluchten van de Europese Unie. U zegt dat dit vraagstuk onder de bevoegdheid van de Commissie valt, maar dat is niet waar, aangezien internationale overeenkomsten worden besteld door de Raad. Het is de Raad die de Commissie het mandaat heeft gegeven voor van de privacybescherming in de Verenigde Staten. De politieke verantwoordelijkheid ligt dus bij de Raad. Is de Raad van mening dat dit punt opgenomen moet worden in de onderhandelingen of niet? 
Roche,
    - Ik zou de geachte afgevaardigde er toch op willen wijzen dat het meer een kwestie van bevoegdheid is dan van tijd. Zoals ik in mijn reactie op de hoofdvraag heb aangegeven, zijn de bevoegde instanties in dit geval de instanties voor privacybescherming in de afzonderlijke lidstaten. De bevoegdheid ligt bij die nationale instanties en niet hier. 
Boogerd-Quaak (ELDR ).
   - Voorzitter, ik ben buitengewoon verbaasd over het antwoord van de Raadsvoorzitter. De Raad behandelt op dit moment een overeenkomst van Europa met de Verenigde Staten, waarbij de artikel 31-commissie die daarvoor bevoegd is, namens de Raad haar groen licht heeft gegeven, of bijna, om een overeenkomst met de Verenigde Staten te sluiten.
In de bijlage bij deze overeenkomst wordt ook CAPS II () opgevoerd. Het kan dus niet zo zijn dat de Raad onbekend is met wat er gaande is en de vraag van de heer Cappato is naar mijn mening erg duidelijk: hij heeft gevraagd of hier geen sprake is van illegaliteit en van schending van onze regelgeving. De Raad kan niet zeggen dat dit alleen een zaak is van de beschermingsautoriteiten. Deze autoriteiten hebben ook aangegeven dat deze kwestie illegaal is. Er moet inderdaad worden ingegrepen. De Raad heeft gelijk dat dit per land moet gebeuren, maar hij heeft daarbij ook zelf een taak. Die taak heeft de Raad voor een deel doorgeschoven naar de Europese Commissie, terwijl hij kennelijk niet op de hoogte is van de feiten waar het om gaat en, erger, de nationale parlementen niet heeft geïnformeerd. Mijn vraag aan de Raad is dan ook om hier alsnog voor te zorgen. 
Roche,
    - De aanvullende vraag gaat over de kwestie van de doorgifte van passagiersgegevens. Het algemene vraagstuk van de doorgifte van gegevens van passagiers op transatlantische vluchten aan de desbetreffende Amerikaanse instanties heeft de volledige aandacht van de Raad. We zetten geen vraagtekens bij de bezorgdheid van de leden in het algemeen of die van de heer Cappato in het bijzonder, die hij heeft verwoord in zijn oorspronkelijke vraag. De kwestie is onderwerp van gesprek bij de lopende besprekingen en onderhandelingen met de Verenigde Staten.
Nadat van Amerikaanse kant vorig eenzijdig de eis was gesteld dat Europese luchtvaartmaatschappijen passagiersgegevens verstrekken over vluchten naar de VS, is de Europese Unie gaan werken aan een wettelijk kader voor de doorgifte van passagiersgegevens aan de Amerikaanse douane en grensbewakingsdiensten.
Bij de lopende onderhandelingen wordt alles in het werk gesteld om het bindende karakter van dat kader zodanig te versterken dat de privacy van de gegevens van Europese passagiers wordt beschermd, het punt dat in de extra vraag wordt aangekaart. Overigens is dit niet alleen maar een zaak van de EU en de VS, aangezien het nagenoeg zeker is dat in de nabije toekomst ook andere landen zullen gaan vragen om doorgifte van passagiersgegevens om de veiligheid van passagiers in het algemeen te verbeteren.
Daarom streeft de Europese Unie naar een allesomvattende aanpak met betrekking tot de doorgifte van dergelijke gegevens voor doeleinden van grensbewaking en luchtverkeersveiligheid. Dit komt in grote lijnen neer op een initiatief om een multilateraal kader voor doorgifte van passagiersgegevens op te zetten onder auspiciën van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie. Het is de bedoeling dat een eventuele regeling met de VS een voorlopig karakter zal hebben en te zijner tijd bekrachtigd zal moeten worden door internationale overeenkomsten.
Wat het voorstel voor de internationale overeenkomst tussen de EU en de VS inzake de doorgifte van passagiersgegevens betreft zou ik speciaal willen vermelden dat, zoals de geachte afgevaardigden naar alle waarschijnlijkheid weten, de onderhandelingen daarover nog steeds gaande zijn tussen de Commissie - die deze onderhandelingen voert - en de Amerikaanse autoriteiten. Zodra de onderhandelingen zijn afgerond, zal deze overeenkomst worden voorgelegd aan de betrokken instellingen en dus ook aan de orde komen in dit Parlement. 
McKenna (Verts/ALE ).
   - Ik ben het eens met mevrouw Boogerd-Quaak en de heer Cappato. Het is onterecht dat de Raad de verantwoordelijkheid bij de Commissie probeert te leggen. Gisteren nog werd het heel duidelijk gesteld, toen het over een ander onderwerp ging, Guantanamo, en commissaris Patten zei: “We kunnen niets doen zonder de Raad”. De heer Cappato vraagt: “Wanneer zal de Raad deze kwestie bij de bevoegde Amerikaanse instanties aankaarten?”
De Raad probeert onder zijn verantwoordelijkheid uit te komen. Het is niet zomaar een zaak van de Commissie, het is een zaak van de Raad. Dit onderwerp kan wel degelijk ter sprake worden gebracht bij de komende EU-VS-top, en ook bij de lopende onderhandelingen over deze materie. Het is absoluut onaanvaardbaar dat Europese burgers en hun recht op privacy niet worden beschermd. Dat valt onder de verantwoordelijkheid van de Raad. De Raad zou op zijn minst dat deel van de vraag moeten beantwoorden. 
Roche,
    - De Raad heeft dat deel van de vraag ook beantwoord. Ik zou mevrouw McKenna toch even willen wijzen op wat ik heb gezegd over de bevoegdheid van de nationale instanties inzake gegevensbescherming, en de voorbeelden van de instanties van het Verenigd Koninkrijk en Nederland die ik daarbij heb gegeven.
De tweede fout die de geachte afgevaardigde maakt is dat zij willens en wetens voorbijgaat aan het feit dat de Commissie onderhandelingen voert met de Amerikaanse autoriteiten. Zeggen dat dit een taak voor de Raad is, is een verkeerde voorstelling geven van de rol van de Raad. Zoals de geachte afgevaardigde heel goed weet, is dit namelijk géén taak voor de Raad. 
De Voorzitter. -
Hoe is de Raad van plan gevolg te geven aan de in december goedgekeurde resolutie van het Parlement betreffende China en de handhaving van het wapenembargo van de EU? Hoe kan de Raad het Parlement verzekeren dat, ondanks zijn achteraf in Rome genomen besluit om de kwestie op de agenda van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen (RAZEB) te plaatsen voor 'nieuw onderzoek', dit embargo niet stilzwijgend zal worden opgeheven op een van de volgende bijeenkomsten van de RAZEB? 
Roche,
    - Ik wil de geachte afgevaardigde bedanken voor deze vraag. De Raad heeft goede nota genomen van de resolutie van het Europees Parlement over het wapenembargo tegen China. Deze resolutie zal samen met andere elementen worden meegenomen in de afweging die over dit onderwerp zal worden gemaakt.
Naar aanleiding van het verzoek van de Europese Raad van 12 december 2003 heeft de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen het Coreper en het Politiek en Veiligheidscomité op 26 januari verzocht naar deze kwestie te kijken. De Raad wil nogmaals benadrukken dat hij geen precieze datum heeft vastgesteld voor besluiten over het wapenembargo tegen China. Dit idee lijkt te bestaan, maar het klopt niet. De normale regels voor de doorzichtigheid van de besluitvorming zullen ook bij dit besluit worden toegepast. 
McKenna (Verts/ALE ).
   - Ik dacht even dat de Raad opnieuw zou gaan zeggen dat dit niet zijn verantwoordelijkheid is. Ik ben het nog steeds volledig oneens met het standpunt van de Raad over de laatste vraag. Ik hoop dat de Raad met betrekking tot China een standpunt inneemt dat een afspiegeling vormt van het standpunt van het Parlement, de enige democratisch gekozen instelling van de Europese Unie. Met name gezien de gebeurtenissen van de afgelopen jaren is de opheffing van het wapenembargo tegen China echt een groot probleem.
Ik hoop dat de Raad deze zaak zeer serieus neemt en de druk weerstaat, hoewel er best wel landen binnen de Europese Unie zijn die maar al te graag wijken voor die druk. Ik hoop dat de Raad niet door de knieën gaat. Zolang er geen goede redenen zijn om het wapenembargo op te heffen, moeten we het handhaven. Zelf denk ik niet dat die redenen er ooit zullen komen, want eigenlijk zou er een wapenembargo moeten bestaan tegen alle landen. 
Roche,
    - Ik weet hoe mevrouw McKenna denkt over wapenembargo’s, en ik zeg erbij dat onze persoonlijke standpunten echt niet mijlenver uiteen liggen. De Raad heeft zich al rekenschap gegeven van de resolutie van het Europees Parlement en zal dat blijven doen. 
De Voorzitter. -
Wat onderneemt de Raad om zowel aan de huidige Schengen-grens met de toetredende landen als aan de oostgrens van de nieuwe lidstaten krachtiger op te treden tegen gedwongen prostitutie, kinderprostitutie en mensenhandel? 
Roche,
    - Dit is een zeer ernstig probleem. Wat de mensenhandel betreft zou de Raad willen verwijzen naar zijn antwoord op mondelinge vraag H-0575/03. Zoals al werd aangegeven in dat antwoord, moet tegen het gecompliceerde probleem van de mensenhandel worden opgetreden op zowel nationaal als internationaal niveau en wel binnen de bredere context van strafrecht, asiel, immigratiebeleid en preventieve maatregelen.
Er is in de Raad algemene overeenstemming bereikt over een voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake verblijfsvergunningen voor onderdanen van derde landen die het slachtoffer zijn geworden van mensenhandel en die samenwerken met de bevoegde autoriteiten. Het doel van dit voorstel is slachtoffers die zich bereid tonen tot medewerking in processen tegen mensenhandelaren, de mogelijkheid te bieden legaal op het grondgebied van de lidstaten te verblijven tijdens deze processen, en hun andere gunsten te verlenen om hen te helpen zich aan de invloed van de mensenhandelaren te ontrekken en weer een normaal leven te gaan leiden. Die andere gunsten kunnen bijvoorbeeld bestaan uit een baan, een beroepsopleiding, ander onderwijs of andere speciale programma’s. Als dit voorstel wordt goedgekeurd, zal het een belangrijke rol spelen in de strijd tegen mensenhandelaren. Het zal formeel goedgekeurd kunnen worden zodra het Parlement zijn advies heeft uitgebracht.
Naast het op 19 juli 2002 aangenomen kaderbesluit inzake bestrijding van mensenhandel heeft de Raad op 22 december 2003 een kaderbesluit aangenomen ter bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie.
Wat de grenscontroles betreft herinnert de Raad eraan dat er in 2002 twee plannen zijn ingediend die een reeks maatregelen bevatten ter verbetering van de veiligheid aan de buitengrenzen en bestrijding van de mensenhandel. Het eerste is een alomvattend plan ter bestrijding van illegale immigratie en mensenhandel, dat in februari 2002 door de Raad werd goedgekeurd. Het tweede is het plan voor het beheer van de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie, dat op 13 juni 2002 door de Raad werd goedgekeurd. Beide plannen omvatten korte- en langetermijnmaatregelen die zijn gericht op geïntegreerd grensbeheer.
Sinds 2002 zijn er diverse proefprojecten en gezamenlijke activiteiten uitgevoerd aan de buitengrenzen. Er is een netwerk van verbindingsofficieren tussen de lidstaten opgezet; ook zijn er een gemeenschappelijk risicoanalysemodel en gemeenschappelijke opleidingsnormen voor grenswachten opgesteld. Dit zijn uitstekende maatregelen. Er zijn of worden door de lidstaten diverse ad-hoccentra opgericht die zich richten op een bepaald soort grens, bijvoorbeeld een luchtgrenscentrum, een landsgrenscentrum of een zeegrenscentrum. Daarnaast worden nog een centrum voor ad-hoctraining van grenswachten en een risicoanalysecentrum opgezet. 
Posselt (PPE-DE ).
   - Mijnheer de voorzitter, hartelijk dank voor uw uitvoerige antwoord. Mijn vraag had echter concreet betrekking op de huidige oostgrenzen van de EU met de kandidaat-landen en op de toekomstige oostgrenzen van de kandidaat-landen met de landen van het GOS. Mijn vraag had specifiek betrekking op programma’s voor de bestrijding van grootschalige prostitutie.
In het grensgebied tussen de Tsjechische Republiek en Beieren is de situatie als volgt. De meeste slachtoffers en een groot deel van de daders komen uit verder oostwaarts gelegen landen, te weten Rusland en Roemenië, landen dus die nu nog niet toetreden. De handeling vindt meestal plaats in de Tsjechische republiek, een toetredingsland dus. De geldverschaffers en klanten komen - treurig genoeg - meestal uit de huidige EU, uit Duitsland om precies te zijn. In die zin is het een grensoverschrijdend probleem.
Ik zou graag precies willen weten wat er in de grensregio’s wordt gedaan aan de grote omvang van de prostitutie aldaar. 
Roche,
    - Ik heb begrip voor de bezorgdheid van de geachte afgevaardigde. Dit is een verschrikkelijke, afschuwelijke vorm van handel. Eerder zei iemand dat het de slavernij van de eenentwintigste eeuw is. Het is iets dat thuishoort in de duistere middeleeuwen, en ik ben ervan overtuigd dat ieder beschaafd menselijk wezen gruwt van wat er gaande is.
Ik heb zojuist een aantal zaken genoemd en mijn antwoord was zo volledig mogelijk. Om in te gaan op het specifieke punt dat de spreker te berde heeft gebracht zou ik willen zeggen dat er nog meer gezamenlijke activiteiten zijn gepland die in de nabije toekomst zullen worden uitgevoerd aan de lands-, zee- en luchtgrenzen van de lidstaten en de toetredingslanden.
Verder schenkt de Raad bijzondere aandacht aan de oprichting van een Europees agentschap voor het beheer van de samenwerking aan de buitengrenzen, waardoor de ad-hoccentra zullen worden ingepast in een institutioneel kader binnen de Gemeenschap. Dit sluit zeer nauw aan bij de ideeën van de geachte afgevaardigde. Zo heeft de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken op 27 november 2003 een conclusie aangenomen over de hoofdpunten met betrekking tot dit agentschap. Overeengekomen is dat het agentschap onder meer de operationele samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van het beheer van de buitengrenzen coördineert, de lidstaten bijstand verleent bij het opleiden van grenswachten, het soort risicoanalyse uitvoert dat ik reeds noemde en bijstand verleent aan de lidstaten in omstandigheden die extra technische samenwerking aan de buitengrenzen vergen. Ik hoop dat ik hiermee de vraag van de geachte afgevaardigde heb beantwoord. Een complicerende factor bij deze afschuwelijke handel is dat de betrokkenen extreem handig zijn geworden in het verzinnen van manieren om de slachtoffers illegaal de grens over te krijgen.
Het kaderbesluit ter bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie bestrijkt dit hele terrein. Op grond van dit op 22 december 2003 aangenomen besluit moeten de lidstaten de nodige maatregelen treffen om te zorgen voor de volledige strafbaarstelling van alle activiteiten met betrekking tot kinderpornografie en -uitbuiting op internationale schaal.
Zoals ik al zei is dit een afschuwelijke vorm van handel die wordt gedreven door meedogenloze mensen. Het is de slavernij van de eenentwintigste eeuw. Een objectieve, eerlijke analyse van de situatie leert echter dat de Unie op een groot aantal fronten strijdt tegen dit kwaad. 
Evans, Robert J.E. (PSE ).
   - Hoewel ik me best kan vinden in het standpunt van de heer Posselt over deze kwestie en het antwoord van de Raad, zou ik toch graag van de fungerend voorzitter willen weten of hij het ermee eens is dat gedwongen prostitutie, kinderprostitutie en mensenhandel helaas ook allemaal een logisch gevolg en een onvermijdelijk kenmerk zijn van de grote armoede in landen die economisch gezien in een uitzichtloze situatie verkeren. Of we dat nou leuk vinden of niet, het is de waarheid. De vergelijking die de minister maakt met slavernij mag dan terecht zijn, er zit ook een andere kant aan de zaak.
Is de Raad van mening dat veel omvangrijkere investeringen in en economische steun en bijstand voor deze landen langs de nieuwe buitengrenzen van de Europese Unie - en op de Balkan - van essentieel belang zijn na de uitbreiding van de Europese Unie? Fungerend voorzitter, wat vindt u nou zelf een goed idee als het gaat om de vraag welke actie het Ierse voorzitterschap, of welk toekomstig voorzitterschap dan ook, in dit verband zou kunnen ondernemen? 
Roche,
    - Bij de specifieke maatregelen die ik heb genoemd, gaat het inderdaad om symptoombestrijding en niet om de oorzaak. De oorzaak is uiteraard armoede, criminaliteit en kortsluiting in de samenleving. De oorzaak is ook de immense overgang die landen doormaken wanneer een systeem dat zo zeker leek, op zijn retour raakt en wordt vervangen door een ander systeem. U heeft gelijk, mijnheer Evans: als je kijkt naar het totale EU-beleid in de brede zin van het woord, dan is dat precies de aanpak die de Unie volgt, een holistische aanpak.
Voor de door u genoemde Balkan wordt een zeer specifiek EU-beleid gevoerd, dat rekening houdt met de stand van zaken ter plaatse en de concrete behoeften. Het biedt de mensen, de Balkanlanden en hun regeringen uitzicht op een nauwere band met de Europese Unie en geeft tegelijkertijd heel duidelijk aan dat we bepaalde normen hanteren waar zij aan zullen moeten voldoen. Dus enerzijds moedigen we hen aan en anderzijds ontmoedigen wij bepaalde acties. We volgen een holistische aanpak. Ik ben het met de heer Evans eens. 
Sacrédeus (PPE-DE ).
   - Hierbij wil ik de heer Roche van het Ierse voorzitterschap bedanken voor het feit dat hij zonder omhaal zegt dat dit de slavernij van ons tijd is. In de rijke, West-Europese wereld worden vrouwen en kinderen door afschuwwekkende mannen geëxploiteerd. Dit heeft niet alleen met armoede te maken. Ze worden hier, in het rijke West-Europa, in de Europese Unie, vernederd.
Mijn vraag betreft het volgende. Is het Ierse voorzitterschap bereid om de prioriteit te geven aan de strijd tegen mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen en vrouwen, zodat deze fatsoenskwestie de aandacht krijgt die zij toekomt? Bent u met andere woorden bereid de absolute prioriteit te geven aan de normen en waarden in Europa?
Mijn tweede vraag is of het Ierse voorzitterschap bereid is de Europese politiesamenwerking te verbeteren en Europol en Eurojust te betrekken bij deze noodzakelijke strijd voor de fatsoensnormen en de menselijke waardigheid in Europa? 
Roche,
    - Ik wil de heer Sacrédeus bedanken voor zijn opmerkingen. De punten die hij noemde heb ik aangestipt in mijn eerste antwoord en daarna ben ik daar dieper op ingegaan in mijn latere antwoorden. Dit is een onderwerp dat eigenlijk om een hele reeks antwoorden vraagt. Ik wil de heer Sacrédeus op slechts één punt wijzen: helaas worden de vrouwen en kinderen die in dit bijzondere geval slachtoffer zijn, al vanaf hun geboorte uitgebuit. Ze worden uitgebuit vanwege de omstandigheden in hun landen. Ze worden ook uitgebuit doordat ze als koopwaar worden geëxporteerd naar het rijke Westen.
Dit is iets waar alle landen verantwoordelijkheid voor moeten nemen. Ik ben trots op het werk dat de Europese Unie in dit verband verricht, omdat we een voorbeeld zijn voor de rest van de wereld. Wat dat betreft ben ik het met de heer Sacrédeus eens. 
De Voorzitter. -
Sinds begin dit jaar wordt er een informatieblad over toelating tot de gebiedsdelen onder controle van de Palestijnse Autoriteit uitgedeeld aan bezoekers, ontwikkelingswerkers, ambtenaars van de Europese Unie en van internationale organisaties. In dit document staat dat toegang tot de Gazastrook en Cisjordanië, die worden aangeduid als Judea en Samaria (A-gebieden), alleen mogelijk is na toestemming vooraf door de Israëlische autoriteiten. Degenen die deze gebiedsdelen betreden zonder deze toestemming, riskeren wettelijke maatregelen, o.a. deportatie en weigering van een toekomstige terugkeer naar Israël.
Vindt de Raad ook niet dat het hier gaat om schending van de akkoorden van Oslo en het internationaal recht in het algemeen alsook een welbewuste schoffering van de soevereiniteit van de Nationale Palestijnse Autoriteit?
Aangezien de Palestijnse Nationale Autoriteit geen enkele grens controleert, luidt de vraag of de Raad ook niet vindt dat hier sprake is van belemmering van vrij verkeer van diegenen die zich naar de Palestijnse gebiedsdelen willen begeven?
Heeft de Raad tot op heden stappen ondernomen bij de Israëlische autoriteiten om dit document en de bepalingen ervan ingetrokken te krijgen of is hij voornemens deze stappen in de toekomst alsnog te zetten? 
Roche,
    - Ik wil mevrouw Morgantini bedanken. De Raad is zich volledig bewust van de beperkingen die de Israëlische autoriteiten aan de toegang tot de bezette gebieden opleggen. Mevrouw Morgantini heeft ze beschreven.
In een recent gezamenlijk verslag, dat werd opgesteld op verzoek van de Raad van de Europese Unie, hebben de hoofden van de missies in Tel Aviv, Jeruzalem en Ramallah deze beperkingen bevestigd. Deze zijn langzaam maar zeker ingevoerd en hebben een grote weerslag op het vrij verkeer van burgers van de Europese Unie, vertegenwoordigers van kerken, journalisten, NGO’s en zelfs EU-ambtenaren en medewerkers van diplomatieke diensten. In de praktijk zijn die beperkingen vaak onduidelijk en buiten elke proportie.
De Europese Unie en haar lidstaten stemmen hun aanpak van deze problematiek zorgvuldig af. Ze brengen de kwestie van de toegang tot de Palestijnse gebieden ter sprake in het kader van de reguliere dialoog met Israëlische regeringsfunctionarissen. Bovendien speelt de Europese Unie een vooraanstaande rol in de werkgroep projectuitvoering, die door de internationale gemeenschap is ingesteld om de toegang voor ontwikkelingswerkers te verbeteren. 
Morgantini (GUE/NGL ).
   - Ik zie dat ook uit de bevindingen van het onderzoek blijkt dat ik gelijk heb. Telkens als buitenlanders naar Israël gaan om Palestina te bezoeken - want de Palestijnen hebben geen grens die zij zelf controleren - worden zij aan deze procedure onderworpen. Ook wij hebben last ondervonden bij onze verplaatsingen.
Er is afgezien van de bewegingsvrijheid nog een andere zaak waarmee mijns inziens de Raad rekening moet houden: de Palestijnse soevereiniteit. In de huidige situatie is het voor de Palestijnen niet alleen onmogelijk NGO’s, functionarissen of burgers, te ontvangen maar zij zijn, mede ten gevolge van de muur, in feite gevangenen in Palestina zelf. Het akkoord van Oslo, waarmee werd voorzien in gebieden met Palestijnse autonomie, wordt door de Israëli’s met voeten getreden. Zelfs buitenlandse burgers kunnen zich niet meer verplaatsen. Daarom geloof ik dat de Raad ook met dit aspect rekening moet houden en concreet iets moet ondernemen opdat Israël een einde maakt aan de belemmering van de bewegingsvrijheid. Wij zouden in een dergelijke situatie met wederkerigheid kunnen antwoorden. Als wij problemen hebben bij onze binnenkomst in Israël, zullen Israëlische burgers misschien problemen krijgen bij hun binnenkomst in Europa. 
Roche,
    - Ik heb al aangegeven dat de Raad en de Europese Unie de situatie in de regio nauwlettend blijven volgen. We hebben niet anders gedaan dan onze bezorgdheid kenbaar maken, en ik betwijfel ten zeerste of tegenmaatregelen, in welke vorm dan ook, op dit moment een oplossing van dit probleem ook maar één stap dichterbij zouden brengen.
De Israëlische autoriteiten weten dat wij de maatregelen die zij treffen, betreuren. Zowel de Europese Unie als de politieke en officiële contacten in de regio hebben aan duidelijkheid niets te wensen overgelaten. Ik betwijfel nogmaals of tegenmaatregelen ook maar iets zullen opleveren.
De geachte afgevaardigde kan er absoluut zeker van zijn dat het Ierse voorzitterschap veel tijd en aandacht aan dit probleem heeft geschonken. We willen alleen niets doen wat de situatie in een toch al zo problematisch deel van de wereld nog erger zou kunnen maken. Zoals u weet heeft minister Cowen een bezoek gebracht aan de regio. De autoriteiten ter plaatse zijn zich volledig bewust van onze bezorgdheid en die van de Europese Unie. 
Schmidt, Olle (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, hierbij zou ik een aanvullende vraag aan de minister willen stellen. Bent u van mening dat het, gezien de situatie in het Midden-Oosten, Israël, Palestina en de terroristische aanslagen in Israël, moeilijk is om een volledig vrij verkeer te handhaven? Deelt u wellicht de mening dat het moeilijk kan zijn voor Israël om het vrije verkeer te handhaven, aangezien het land ook het recht heeft om zich te verdedigen tegen terroristische aanvallen? 
Roche,
   . - Ik heb in een vorig antwoord gezegd dat men moet proberen beide kanten van deze moeilijke situatie te begrijpen. Ik zei toen dat het onbezonnen zou zijn om te suggereren dat de omstandigheden de situatie niet erger maken.
De vraag van mevrouw Morgantini had specifiek betrekking op het effect. Ik zei in een eerder antwoord dat alles waar we in het Midden-Oosten naar streven een situatie is waar de Palestijnse en Israëlische volken in vrede naast elkaar kunnen leven en elkaars culturele posities respecteren, naar een situatie waarin jonge Palestijnse mannen en vrouwen niet aangezet worden tot het plegen van zelfmoordaanslagen en waarin jonge Israëlische vrouwen en mannen niet in het leger hoeven te gaan of bang hoeven te zijn op hun eigen straten te sterven bij een bomaanslag. De Raad is zich natuurlijk ten volle bewust van de geschiedenis die schuil gaat achter de staat Israël, maar ook van de verschrikkingen die schuil gaan achter de zelfmoordbomaanslagen. Niets dat ik heb gezegd dient te worden uitgelegd - en ik weet zeker dat dat ook niet de bedoeling was van de geachte afgevaardigde - als een poging om ook maar iets af te doen aan de verschrikkingen van het dagelijks leven in de regio. 
Ahern, Nuala (Verts/ALE ).
   - Ik ben het volledig eens met wat u zojuist hebt gezegd, mijnheer de Raadsvoorzitter. Ik zou uw aandacht willen vestigen op het feit dat een delegatie van dit Parlement is gaan kijken naar de bouw die informeel wordt aangeduid met 'de muur'. Ik ben er zelf niet geweest, maar ik heb er zeer schokkende berichten over ontvangen van medeafgevaardigden in dit Parlement.
Ik heb vanmiddag een vergadering bijgewoond met een aantal Israëlische burgers waarin is gesproken over hun vredeswens. Tijdens die vergadering is er een voorstel gedaan om vanuit dit Parlement een delegatie te sturen, niet weer naar Israël of de Palestijnse grondgebieden, maar naar Dublin om het Ierse voorzitterschap te vragen wat op zeer korte termijn kan worden gedaan in de richting van conflictoplossing. Indien dit Parlement inderdaad een dergelijke delegatie zou sturen, zou het voorzitterschap deze dan positief ontvangen? 
Roche,
   . - Zoals mevrouw Ahern weet, zou iedere delegatie waarvan zij deel uitmaakt met open armen worden ontvangen.
Zij heeft helemaal gelijk wanneer ze zegt dat dit een zeer ernstige zaak is. Om terug te komen op de eerdere aanvullende vraag: wij hebben zelfmoordbomaanslagen, die deel uitmaken van deze geweldsspiraal, altijd categorisch veroordeeld. Zelfmoordbomaanslagen spelen geen enkele legitieme rol op welke agenda dan ook.
Over het onderwerp van de muur, afscheiding, barrière of hek - wat voor eufemisme men ook wil gebruiken - heeft de Unie haar bezorgdheid reeds uitgesproken. Zij heeft in het bijzonder haar bezorgdheid geuit over het feit dat het tracé voor de muur op een aantal plaatsen aanzienlijk afwijkt van de groene lijn. Ik kan geen krachtiger woorden gebruiken dan die ik bij de vorige gelegenheid heb gebezigd: dit is niet de manier om tot vrede te komen. Het scheiden van mensen werkt nu eenmaal nooit. Als puntje bij paaltje komt weten we dat alleen dialoog iets kan opleveren. Wanneer mensen bij elkaar komen en een dialoog beginnen kunnen ze hun meningsverschillen oplossen. 
De Voorzitter. -
Op 1 mei aanstaande gaat het aantal officiële talen van de Europese Unie omhoog van 11 naar 20, en dat zal een wijziging van verordening 1/1958 van de Raad met zich meebrengen. Iers (Gaeilge) is wel een Verdragstaal volgens artikel 314 maar staat niet in de lijst van officiële talen van de afgeleide wetgeving. Kan de Raad bevestigen dat de procedure om Iers de status van officiële taal te geven afhangt van een aanvraag in die zin van de Ierse regering, en kan hij een overzicht van de procedure geven die een dergelijke aanvraag zou moeten volgen ? Kan de Raad ook aangeven of er factoren zijn die het welslagen van zo'n aanvraag in de weg kunnen staan ? 
Roche,
   . - Artikel 314 van het EG-Verdrag en verordening nr. 1/58 bepalen respectievelijk de authentieke taalversies van het Verdrag en de officiële talen en werktalen van de EU-instellingen. Verordening nr. 1/58 is gebaseerd op artikel 290 van het EG-Verdrag waarin staat: 'De regeling van het taalgebruik door de instellingen der Gemeenschap wordt, onverminderd de bepalingen van het reglement van het Hof van Justitie, door de Raad met eenparigheid van stemmen vastgesteld.'
Historisch gezien zijn deze bepalingen -- wat de primaire wetgeving betreft de artikelen 2 en 4 van het Verdrag, en wat de secundaire wetgeving betreft verordening nr. 1/58 - een gevolg van de toetredingen en werden opgenomen via de opeenvolgende toetredingsverdragen. Zo voorziet artikel 61 van het toetredingsverdrag van Athene in de vertaling naar de nieuwe talen van de tekst van de oorspronkelijke Verdragen en van de Verdragen tot wijziging of aanvulling daarvan. Deze vertalingen worden als bijlage aan de toetredingsakte toegevoegd en gelden evenals de oorspronkelijke teksten van de Verdragen als authentiek. Met andere woorden, na de toetreding zullen de Verdragen moeten worden geïnterpreteerd op basis van de tekst in de 21 taalversies en niet alleen in de vier oorspronkelijke talen.
Verordening nr. 1/58 werd het laatst gewijzigd met het Verdrag van Athene en brengt het aantal officiële talen en werktalen van de EU-instellingen op twintig.
Bij de toetreding van Ierland tot de Gemeenschap, zijn de oorspronkelijke Verdragen in het Iers vertaald. De Ierse vertaling is een authentieke versie van deze Verdragen. Hoewel Iers niet is toegevoegd aan de lijst van officiële talen en werktalen van de instellingen, wordt ieder opeenvolgend verdrag behalve in de elf werktalen ook in het Iers vertaald. De teksten in het Iers zijn net zo authentiek en hebben dezelfde status als de teksten in alle andere talen.
In mijn hoedanigheid van lid van het Ierse Parlement, en in nog hogere mate in mijn hoedanigheid van Iers burger, wil ik erop wijzen dat er een openbaar debat gaande is in Ierland over de vraag of de Ierse taal als officiële werktaal en officiële taal van de Europese Unie erkend moet worden. De Ierse regering heeft een werkgroep opgericht die de beschikbare opties analyseert voor de verdere bevordering en verbetering van de positie van de Ierse taal binnen de Europese Unie.
Deze werkgroep onderzoekt thans een reeks onderwerpen met de bedoeling een aantal aanvullende mogelijkheden op dit vlak vast te stellen. Ik dank de geachte afgevaardigde voor zijn vraag. 
Beazley (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, is het mij toegestaan na de vragen van mevrouw Ahern en mevrouw Morgantini een aanvullende vraag te stellen aan de fungerend voorzitter van de Raad? 
De Voorzitter. -
   Mijnheer Beazley, ik heb het Reglement toegepast en daarin wordt de mogelijkheid geboden dat naast het Parlementslid van wie de vraag afkomstig is, nog twee leden van verschillende fracties het woord voeren. Ik heb eenvoudig het Reglement gevolgd. 
Beazley (PPE-DE ).
   - Dat weet ik, maar als ik mij niet vergis zijn mevrouw Ahern en mevrouw Morgantini geen leden van de PPE-DE-fractie. 
De Voorzitter. -
   Zij behoren tot verschillende fracties. 
Beazley (PPE-DE ).
   - Dus ik mag de fungerend voorzitter van de Raad geen vraag stellen? 
De Voorzitter. -
   Het spijt me mijnheer Beazley. U kunt ervan uitgaan dat ik me aan het Reglement houd. 
Crowley (UEN ).
   - . Ik dank de fungerend voorzitter van de Raad voor zijn antwoord. Ik wil hem ook een aanvullende vraag stellen. Is hij het met me eens dat steeds meer Ieren hun eigen taal spreken en ook het aantal mensen dat onderwijs in het Gaelic heeft gevolgd drastisch is toegenomen, met name in de laatste twintig jaar? Is hij het met me eens dat de Europese Unie, alsmede de instellingen binnen de Europese Unie, deze ontwikkeling zouden moeten aanmoedigen en steunen en dat deze verdere ontwikkelingen pleiten voor de zaak om de Ierse taal te promoveren tot werktaal van de Europese Unie en de instellingen van de Europese Unie? 
Roche,
   . -  – Hartelijk dank, Brian. Ik ben het volledig eens met het eerste punt. De afgelopen dertig jaar is de interesse in onze taal, die aanvankelijk ernstig bedreigd leek, enorm toegenomen. Een van de dertig jaar geleden gehanteerde argumenten luidde dat minderheidstalen zouden worden verpletterd en dat met name de Ierse taal in de Europese Unie ten dode opgeschreven was. Het is anders gelopen. De heer Crowley heeft helemaal gelijk wanneer hij zegt dat de explosieve toename van de belangstelling voor onderwijs in de Ierse taal opmerkelijk is. De snelst groeiende sector binnen het onderwijs in Ierland wordt gevormd door de Gaelscoileanna, de volledig Ierstalige scholen op primair en secundair niveau. Daar heeft hij helemaal gelijk in.
De Ierse regering juicht deze ontwikkelingen toe. Wij hebben altijd gezegd dat de Europese Unie niet het einde van onze taal zou betekenen. Onze culturele identiteit is nu juist sterker dan ooit.
Onze taal heeft binnen de Unie een aparte status gekregen toen Ierland in 1973 toetrad. De status van de taal werd reeds in 1973 overeengekomen en werd met de Verdragen van Amsterdam en Nice opnieuw bevestigd. Ook in het nieuwe Verdrag zal deze zijn volledige beslag krijgen. Er zijn echter ook andere stappen vooruit.
De Unie heeft in de praktijk een aantal positieve stappen genomen voor de Ierse taal. Zo staat in het Verdrag van Amsterdam dat de burgers van de Unie het recht hebben om met de instellingen in een van de talen van het Verdrag, inclusief het Iers, te corresponderen. Als ik het me goed herinner, wordt hier in artikel 42 van het nieuwe Verdrag specifiek naar verwezen.
Ik beschouw dergelijke stappen als ronduit bevorderlijk voor de Ierse taal. Zij zijn een typisch voorbeeld van het soort constructieve maatregelen dat de verhouding tussen de burger en de Unie en haar instellingen aanzienlijk beïnvloedt. Het zijn kortom praktische maatregelen die een merkbaar verschil opleveren. Het Iers is de enige taal buiten de in verordening nr. 1 van de Raad van 1958 genoemde talen waarop de bovengenoemde rechten van toepassing zijn. Bovendien wordt de Ierse taal door Lingua, het programma van de Unie voor de bevordering van taalonderwijs en taalverwerving, als onderwerp van zijn activiteiten erkend.
Zoals ik al in mijn antwoord heb vermeld heeft de Ierse regering een werkgroep opgezet die moet vaststellen welke verdere stappen genomen kunnen worden. Het is niet, zoals sommige mensen geloven, simpelweg een kwestie van op de deur kloppen, . Wij houden ons intensief met dit onderwerp bezig. Ik ben op de hoogte van het debat en ben erin geïnteresseerd. Sterker nog, aangezien ik net als de heer Crowley uit de Gaeltacht van Ierland kom, koester ik daar een hartstochtelijke belangstelling voor. 
Beazley (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, zoals een voormalig Brits Europees commissaris ooit heeft gezegd: 'I hesitate to intervene'. Ik heb begrip voor uw besluit en respecteer het feit dat u het Reglement van dit Parlement toepast.
Officieel voorziet het Reglement in de mogelijkheid voor aanwezige afgevaardigden om aanvullende vragen aan de fungerend voorzitter van de Raad te stellen. Mag ik de fungerend voorzitter van de Raad een vraag stellen over het ? 
De Voorzitter. -
   Ja, mijnheer Beazley, maar wel ná de heer Paisley, want die heeft als eerste het woord gevraagd. 
Paisley (NI ).
   - Ik zou de fungerend voorzitter van de Raad een vraag willen stellen over dit belangrijke onderwerp van vandaag. Zou hij ook aandacht willen schenken aan de Schots-Ierse taal in Noord-Ierland? Net als voor de Ierse taal is er ook voor deze taal grote belangstelling. Vandaag de dag spreken meer mensen Schots-Iers dan ooit het geval is geweest in de afgelopen jaren. In Noord-Ierland bestaat echter het gevoel dat noch de regering van het Verenigd Koninkrijk, noch de Europese Unie positief staan tegenover deze taal, in vergelijking met andere talen.
Ik zou de fungerend voorzitter van de Raad willen vragen de kwestie van de Schots-Ierse taal in overweging te nemen en erop toe te zien dat voor deze taal het gelijkheidsbeginsel wordt toegepast, net als voor de andere talen van de Europese Unie, zodat voor alle talen dezelfde regels gelden. 
Roche,
    - Mijn antwoord op uw vraag, mijnheer Paisley is dat ik natuurlijk op de hoogte ben van het buitengewone en unieke werk dat is verricht met betrekking tot de Schots-Ierse taal. Ik ben bekend met de commissie en ik ontvang daar ook geregeld brieven van. Het doet mij groot plezier een kerstkaart van de commissie in haar eigen taal te ontvangen.
De minderheidstalen - of het nu gaat om de taal van Ulster of bijvoorbeeld het - zijn een onderwerp waarmee de Unie zich heeft beziggehouden. Steun voor deze talen is echter niet puur een zaak voor de fungerend voorzitter van de Raad.
In het geval van de Ierse taal is er in 1973 een specifieke en unieke maatregel getroffen. Misschien had deze maatregel ook moeten gelden voor de minderheidstalen die hier zijn genoemd. Ik kan evenwel de heer Paisley rechtstreeks antwoorden dat ik mij bewust ben van de opbloeiende belangstelling voor een taal die in een bepaald stadium praktisch was verdwenen. 
Beazley (PPE-DE ).
   - Ik zou een vraag willen stellen aan de fungerend voorzitter van de Raad die deels reeds is beantwoord. Ik ben het eens met de strekking van de vraag van de heer Paisley, dat alle minderheidstalen gelijkwaardig moeten worden behandeld.
De Bretonse taal wordt gesproken in Bretagne. Ik heb tien jaar de eer gehad om Cornwall en Plymouth in dit Parlement te vertegenwoordigen. Als Engelsman vind ik het jammer dat het Cornish in de 18e eeuw is uitgestorven. Misschien valt het buiten uw bevoegdheid, mijnheer de Raadsvoorzitter, om de vraag van de heer Paisley volledig te beantwoorden, maar ik sta achter hetgeen u hebt gezegd over het belang van de Ierse taal. Kunt u opnieuw bevestigen dat u alle minderheidstalen - en daarmee bedoel ik ook culturen - in de hele Europese Unie, inclusief de tien nieuwe lidstaten, een gelijk gewicht toekent? 
Roche,
   . - Ik wil de geachte afgevaardigde verzoeken niet te tornen aan het belang dat ik hecht aan minderheidstalen. Het toeval wil dat het deel van Ierland waar ik vandaan kom dicht bij Cornwall ligt. In delen van Wexford, waar ik ben geboren, werd een minderheidstaal gesproken die zelfs sterk leek op het .
De Unie dient ruime aandacht te schenken aan de minderheidstalen en hiervoor een genereus beleid te hanteren. Minderheidstalen maken immers deel uit van de buitengewone culturele diversiteit van de Europese Unie. Ik wil niet zeggen dat de Ierse taal tot een bijzondere categorie hoort, alhoewel zij voor mij persoonlijk wel tot een bijzondere categorie hoort. In wettelijk opzicht bezit zij evenwel een status die aanzienlijk afwijkt van die van de andere minderheidstalen. Ik begrijp echter wat u wilt zeggen.
Ik verzoek u mijn betrokkenheid niet te betwisten, want ik hecht wel degelijk belang aan deze zaak en aan de kwestie rond het Iers-Schots en de buitengewone opleving van deze taal.
Misschien heb ik meer gezegd dan ik zou moeten als fungerend voorzitter van de Raad. 
De Voorzitter. -
Recentelijk heeft Abdoel Qadeer Khan, de onlangs afgetreden belangrijkste wetenschappelijke adviseur van de president van Pakistan, toegegeven dat hij een netwerk voor de aan- en verkoop van kernwapens heeft georganiseerd om heimelijk componenten van kernwapens te verkopen aan Iran, Libië en Noord-Korea. Is het voorzitterschap in het licht van deze schokkende verklaring voornemens snel maatregelen te nemen om een einde te maken aan de uitvoer uit lidstaten van de Europese Unie van nucleair materiaal dat kan worden gebruikt voor wapens, met inbegrip van plutonium uit installaties zoals Sellafield en hoogverrijkt uranium, ten minste totdat de omvang van de illegale aankopen van nucleair vernietigingsvermogen duidelijk is vastgesteld? 
Roche,
   . - Mevrouw Ahern heeft een zeer ernstige kwestie ter sprake gebracht. De recente onthullingen over het geheime netwerk voor clandestiene handel in zeer gevoelige nucleaire apparatuur en technologie, dat is opgezet door de voormalige Pakistaanse topwetenschapper Abul Qadeer Khan, zijn zeer zorgwekkend. Tijdens het recent ministerieel Trojkabezoek van de Europese Unie aan Islamabad hebben we onze bezorgdheid hieromtrent op het hoogste niveau in Pakistan kenbaar gemaakt. Men heeft ons toen verzekerd dat er nieuwe controlemechanismen zijn geïnstalleerd om proliferatie te voorkomen.
In de Europese Unie is de uitvoer van gevoelige apparatuur en technologie geregeld met Verordening nr. 1334/2000 (EG). De uitvoer van materialen uit de Europese Unie die voor wapens kunnen worden gebruikt - bijvoorbeeld plutonium en hoog verrijkt uranium - kan uitsluitend worden toegestaan indien een en ander geschiedt in overeenstemming met de bovengenoemde verordening en met andere relevante internationale regels en praktijken die op de uitvoer van dergelijke materialen van toepassing zijn. Daarnaast wordt al het nucleaire materiaal binnen de Europese Unie - zolang het in de civiele nucleaire brandstofcyclus blijft - bewaakt door de nucleaire controlediensten van de Commissie en, indien het materiaal buiten de Europese Unie wordt gebracht, door het Internationaal Atoomenergieagentschap.
Bij uitvoer naar derde landen zal de IAEA ook waarborgen toepassen op het betrokken derde land en onder andere de opgegeven hoeveelheid en samenstelling van het materiaal controleren alvorens het kan worden verzonden.
In het specifieke, door de geachte afgevaardigde aan de orde gestelde geval van Pakistan speelt nog een andere overweging mee. In tegenstelling tot de lidstaten van de Europese Unie heeft Pakistan het non-proliferatieverdrag voor kernwapens niet ondertekend en ook geen uitgebreide waarborgovereenkomst met het Internationaal Atoomenergieagentschap gesloten.
Volgens de beginselen en doelstellingen van nucleaire non-proliferatie en ontwapening, die zijn overeengekomen op de evaluatieconferentie voor het nucleaire non-proliferatieverdrag van 1995, zijn uitgebreide waarborgen een noodzakelijke vereiste voor bronmateriaal en speciale splijtstof of speciaal hieruit ontwikkeld materiaal.
De Nucleaire Leveranciers Groep en het exportcontroleregime, waarvan alle EU-lidstaten deel uitmaken, schrijven volledige waarborgen voor als voorwaarde voor de levering van gevoelige nucleaire en aanverwante technologie. Hieruit volgt dat geen enkele lidstaat de uitvoer van nucleair materiaal naar Pakistan in wat voor vorm dan ook mag toestaan.
De Raad is vastbesloten het beleid en de praktijken inzake uitvoercontrole te versterken in samenwerking met onze partners in de verschillende exportcontroleregimes en in andere derde landen. Dit uitgangspunt komt tot uitdrukking in de EU-strategie tegen proliferatie van massavernietigingswapens, die op de laatste bijeenkomst van de Europese Raad in Brussel, in december jongstleden, is goedgekeurd door de staatshoofden en regeringsleiders. 
Ahern, Nuala (Verts/ALE ).
   - Ik erken dat het voorzitterschap dit als een ernstig probleem beschouwt. Wij allen, en met name de EU-instellingen, dienen echter te beseffen dat het plutonium dat vanuit Sellafield in het Verenigd Koninkrijk en La Hague in Frankrijk naar Japan wordt verscheept, direct kan worden gebruikt voor de vervaardiging van nucleaire explosieven. Indien dit materiaal in handen komt van terroristen zullen de gevolgen verwoestend zijn. We kennen het voorbeeld van 11 september al.
Deze handel ondermijnt alle pogingen om de proliferatie een halt toe te roepen en ik zou de aandacht van het voorzitterschap willen vestigen op een verklaring die president George W. Bush op 11 februari heeft afgelegd in Washington, toen hij zei dat het opwerken van splijtstof niet nodig is voor civiele kernenergieprogramma's. Zijn verhaal kwam erop neer dat opwerking feitelijk een laakbare en duistere activiteit is. We moeten de proliferatie onder controle krijgen, en in dat verband is de door de EU bedreven handel in nucleaire technologie vergelijkbaar met de handel in heroïne, aangezien beide even dodelijk zijn.
Ik vraag het voorzitterschap dringend om het voortouw te nemen bij de versterking van de geloofwaardigheid van de EU op het gebied van non-proliferatie en om het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk te vragen een einde te maken aan de handel in plutonium, dat niet voor niets genoemd is naar Pluto, de god van de onderwereld. 
Roche,
   . - Ik begrijp de intense bezorgdheid van de geachte afgevaardigde ten aanzien van dit onderwerp maar al te goed. Zij heeft helemaal gelijk wanneer ze zegt dat plutonium zijn naam niet bij toeval heeft gekregen. Of misschien was het wel een gelukkig toeval dat het naar de god van de onderwereld is genoemd.
De kwestie die in het eerste deel van de vraag aan de orde is gesteld is buitengewoon angstaanjagend. Sinds het bewuste verslag gepubliceerd werd, zijn er meerdere gevallen gemeld van mensen bij wie cesium in de kofferbak van hun auto is aangetroffen. Deze berichten, en de implicaties ervan, zijn zeer beangstigend. Dit soort zaken zijn hoe dan ook nog schrikwekkender dan heroïne.
De Gemeenschap houdt zich reeds met deze zaak bezig. We hebben de bezorgdheid in de Gemeenschap aan de Pakistaanse autoriteiten bekendgemaakt. Ik heb nota genomen van de opmerking die mevrouw Ahern maakte in haar aanvullende vraag. Het ging daarbij over zaken die dichter bij huis liggen, maar het is niet mijn taak om met een definitieve oplossing te komen.
Algemeen kan worden gezegd dat de beste manier om non-proliferatie te waarborgen de bevordering is van het non-proliferatieverdrag. Daar zullen de beschaafde landen zich dan ook op moeten richten. Na 11 september is ons beeld van de veiligheid definitief gewijzigd, en we moeten ons allen zeer bewust zijn van de implicaties hiervan op dit specifieke terrein. 
De Voorzitter. -
   Aangezien de voor het vragenuur aan de Raad gereserveerde tijd verstreken is, zullen de vragen nrs. 9 t/m 26 schriftelijk worden beantwoord(1).
Het vragenuur is gesloten.

(2)

De Voorzitter. -
   Aan de orde is het gecombineerde debat over:
- de aanbeveling voor de tweede lezing (A5-0064/2004) van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende bescherming tegen subsidiëring en oneerlijke tariefpraktijken bij de levering van luchtdiensten vanuit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (rapporteur: de heer Clegg)
- het verslag (A5-0061/2004) van de heer Dhaene, namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2320/2002 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart
en
- de aanbeveling voor de tweede lezing (A5-0088/2004) van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekeringseisen voor luchtvervoerders en vliegtuigexploitanten (rapporteur: de heer Nicholson). 
Clegg (ELDR ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil me allereerst verontschuldigen. Het klinkt erger dan het is maar een vervelend virus heeft mij vreemd genoeg sinds ongeveer drie kwartier in zijn greep. Als ik onzin lijk uit te kramen of vervroegd vertrek dan hoop ik dat u mij zult vergeven.
Ik wil graag samenvatten op welke punten deze wetgeving dankzij onze beraadslagingen in mijn optiek is verbeterd. Het voorstel van de Commissie had een enigszins haperend en onzeker begin. Als rapporteur was ik geschokt door de minimale steun van een aantal Europese luchtvaartmaatschappijen voor deze maatregel. Zij spraken de angst uit - die ik bij aanvang van de hele discussie overigens ook zeker had - dat het instrument dat we hier voorstellen en bespreken misbruikt zou kunnen worden als excuus voor protectionistisch gedrag, terwijl het juist als een doelgericht instrument tegen oneerlijke tariefpraktijken en buitensporige subsidiëring is bedoeld.
De eerste versie van het wetsvoorstel bood wat al te veel ruimte. Er stond feitelijk met zoveel woorden dat de Europese Unie voor het eerst de bevoegdheid zou hebben om antidumpingmaatregelen betreffende de handel in goederen ook toe te passen op de handel in diensten. Er werd echter nauwelijks aangegeven hoe een en ander uitgevoerd zou moeten worden. Met name tijdens de eerste lezing hebben we ons in het Parlement meer toegelegd op het opvullen van hiaten, op het zorgen voor een bruikbaarder en geloofwaardiger instrument dan op dreigen en drammen, wat wellicht sowieso ook te bot geweest zou zijn.
Daarom zijn we allemaal verheugd dat de Raad een aantal van de amendementen die we tijdens de eerste lezing hebben ingediend, heeft overgenomen. Ik doel dan met name op de - waarschijnlijk belangrijkste - amendementen waarmee in de wetgeving zelf vastgelegd is dat de Commissie een uitgebreid systeem voor de berekening van oneerlijke dumpprijzen moet ontwikkelen. Dat moet een coherent en geloofwaardig systeem zijn waarmee dumpprijzen van normale prijzen onderscheiden kunnen worden.
Ik ben zeer verheugd dat de Raad deze amendementen heeft overgenomen. Ik ben tevens de commissaris en de Commissie dankbaar voor het overnemen ervan. Als rapporteur had ik natuurlijk de wens dat de Raad en de Commissie wat meer in de richting van ons standpunt van de eerste lezing waren opgeschoven. Ik blijf enigszins bezorgd over het ontbreken van een voorbehoud ten aanzien van de toepassing van dit instrument: het zou alleen toegepast moeten worden wanneer de Europese luchtvaartmaatschappijen grote materiële schade wordt berokkend. In theorie bestaat er een gevaar dat dit instrument misbruikt wordt voor niet serieuze of onbeduidende zaken. Het moet spaarzaam worden toegepast en ik zou graag gezien hebben dat onze formulering, die erop gericht was er een instrument voor de echt belangrijke zaken van te maken, op meer plaatsen overgenomen was.
Hoe het ook zij, ik heb de mening overgenomen van mijn meer deskundige collega’s van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, waarvan ik de vergaderingen slechts zo nu en dan bijwoon. Tijdens het debat voorafgaand aan de tweede lezing verzekerden zij mij dat dit een goed voorstel was, waarmee ik akkoord zou moeten gaan. Dit heb ik met genoegen gedaan, behalve met betrekking tot één kwestie, en dat eigenlijk namens de Commissie die heel begrijpelijk haar bezorgdheid had uitgesproken over de bepalingen in overweging 5, waarin staat dat deze verordening ondergeschikt is aan bestaande bilaterale overeenkomsten. Ik ben het Ierse voorzitterschap uitermate dankbaar voor het feit dat het zijn collega’s in de Raad - volgens alle verklaringen die ik heb ontvangen althans - ervan heeft weten te overtuigen dat de problematische passage geschrapt zou moeten worden om te voorkomen dat een rigide hiërarchisch verband tussen bilaterale en EU-instrumenten gecreëerd zou worden dat in het nadeel zou zijn van de laatste categorie.
Laat ik van de laatste ogenblikken gebruik maken om een woord van dank te richten tot de diensten van de Commissie, die een volkomen leek als ik zeer behulpzaam zijn geweest met het verschaffen van technische informatie. Ik wil de commissaris graag bedanken voor dit voorstel als zodanig en voor het accepteren van het uiteindelijke compromis. Tevens wil ik de Raad bedanken en vooral mijn collega’s van de Vervoerscommissie. Zoals ik al zei ben ik een soort bemoeial uit handelskringen die af en toe een vergadering bezocht. Ik vond het interessant en waardevol om te zien hoe het handelsbeleid en het vervoersbeleid op dit terrein tot ieders tevredenheid kunnen samengaan. 
De Voorzitter. -
   Aangezien u een virus heeft opgelopen, mijnheer Clegg, zal niemand er aanstoot aan nemen als u naar huis gaat om een warme drank te nemen en vroeg onder de wol te gaan. 
Dhaene (PSE ),
   . - Voorzitter, collega's, mevrouw de commissaris, ik zal de spreektijd niet langer gebruiken dan nodig, want over mijn verslag en dat van de collega's Clegg en Nicholson bestaat een ruime consensus. Over mijn verslag kan ik kort zijn. Volgens de Commissie moest er een aanpassing komen van de veiligheidsmaatregelen in zeer kleine luchthavens, omdat die in de praktijk te moeilijk toepasbaar waren. Het was nodig de nood te lenigen die door de uitvoering van Verordening (EG) nr. 2320/2002 van 16 december 2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart was ontstaan.
Veiligheid in de luchtvaart is altijd een belangrijk thema geweest bij de bevolking en dus ook in dit Parlement. Na 11 september 2001 was dit nog meer het geval. Daarom heeft de Commissie regionaal beleid het thema in 2002 grondig bestudeerd en aangedrongen op 100% controle, passende technische normen en aandacht voor de vraag wie dit alles moet betalen. Op 16 december 2002 werd een verordening goedgekeurd, die zowat een maand later in werking trad. Ik was toen nog een groentje in dit Parlement en heb die besprekingen nauwelijks kunnen volgen. De verordening in kwestie werd door de Commissie in korte tijd voorbereid, om op het toegenomen gevoel van onveiligheid in de burgerluchtvaart te reageren. Het Parlement stelde zich zeer coöperatief op, om de verordening zo spoedig mogelijk goed te keuren. Uit de eerste ervaringen met de toepassing ervan bleek dat sommige aspecten voor verbetering vatbaar waren en dat enkele termen moesten worden verduidelijkt. Daarom kwam er dit voorstel tot wijziging, dat vooral technisch is. Het bleek inefficiënt en duur om dezelfde veiligheidsvoorschriften te laten gelden voor vliegvelden voor uitsluitend kleine vliegtuigen en voor aangrenzende zones voor sportvliegtuigen bij grotere luchthavens.
Toch moet ook daar de veiligheid gegarandeerd worden. Daarom zullen nu nationaal vastgestelde veiligheidsmaatregelen van toepassing zijn, telkens als de verordening voorziet in maatregelen die objectief onpraktisch of niet-proportioneel zijn. Zo worden voor algemene luchtvaart met kleine vliegtuigen afgebakende zones ingevoerd die zijn afgescheiden van de rest van de luchthaven. Voorts wordt een criterium voor de aanmerking als kleine luchthaven verduidelijkt. Ook het woord controle wordt verduidelijkt en enkele inconsequenties worden weggewerkt. Ik ben van mening dat het van belang is de verordening duidelijker te maken en fouten in de wettekst te corrigeren, maar vooral om ervoor te zorgen dat de voorschriften praktisch en toepasbaar zijn. We werken opnieuw zeer goed met de Commissie samen, maar als de Raad in zijn eerste lezing een standpunt inneemt waarbij de verordening ingrijpend wordt gewijzigd, moeten we wellicht onze houding herzien. Ik stel voor in deze fase met het voorstel tot wijziging van de verordening in te stemmen en dank de diensten voor de steun die ik bij het opstellen van mijn verslag ondervond. 
Nicholson (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, dit verslag komt voort uit de behoefte om te zorgen voor verzekeringsdekking voor luchtvervoerders. Die behoefte is ontstaan na de gruweldaden van 11 september in New York. Het lijkt een tijd geleden, maar de gebeurtenissen staan nog in ons geheugen gegrift. We moesten een zien te creëren tussen Europese luchtvaartmaatschappijen en de luchtvaartmaatschappijen in de Verenigde Staten, die op dat moment meer steun kregen dan onze eigen maatschappijen. We moeten ook zorgen voor het noodzakelijk evenwicht tussen de rechten van reizigers, hun veiligheid en, boven alles, de beveiliging van het luchtvervoer tegen nieuwe terroristische dreigingen in Europa en in de hele wereld.
We zijn een lange weg gegaan om te komen waar we nu zijn. Na de eerste lezing heeft de Raad 16 van de 26 amendementen van de commissie overgenomen, waaronder de bepaling dat het overleggen van een bewijs van verzekering in een bepaalde lidstaat voor alle overige lidstaten volstaat. De Raad is eveneens akkoord gegaan met de definitie van passagier. Staatsluchtvaartuigen vallen niet langer onder de verordening. Ook de bepaling dat de bedragen globaal van toepassing zijn overeenkomstig bestaande handelspraktijken is in haar geheel overgenomen, evenals, op een aantal andere gebieden, de bepalingen inzake de opneming van plaatselijke vluchten, de maatregelen die genomen moeten worden als luchtvaartuigen zonder toereikende verzekeringsdekking landen en de intrekking van de vergunning indien niet aan de verzekeringsvoorschriften is voldaan.
Er blijven echter geschilpunten bestaan. Zo deelde de Raad niet ons standpunt wat betreft de wijze waarop de kwestie van het overvliegen moet worden geregeld. Evenmin is de Raad akkoord gegaan met het amendement van het Parlement betreffende de noodzaak van een geharmoniseerde inspectieregeling. Afgevaardigden zullen zich herinneren dat ik mijn zorg heb uitgesproken over de gevolgen van het Commissievoorstel voor exploitanten van kleinere vliegtuigen en over de vraag hoe we een en ander zouden moeten oplossen. Hetzelfde geldt voor exploitanten van sportvliegtuigen: zweefvliegtuigen, deltavliegers en ultralichte vliegtuigen. In mijn optiek is het volkomen onterecht deze categorieën te benadelen. Dat is de reden waarom ik voor een billijke behandeling van deze categorieën gepleit heb.
Ten aanzien van vliegtuigen die onder de middelste en hogere categorieën vallen, komen onze standpunten thans in grote lijnen overeen. Om sportvliegers van zweefvliegtuigen en ultralichte vliegtuigen te beschermen heb ik mijn fractie gevraagd een amendement in te dienen. Ik heb met de Raad en de Commissie een in mijn optiek optimale consensus bereikt en ik hoop dat ook andere collega’s zich hierbij kunnen aansluiten.
Sommigen hebben mij laten weten dat ze dit resultaat te mager vinden, maar ik denk dat dit momenteel het best mogelijke compromis is. Exploitanten van sportvliegtuigen worden uitgesloten van de verplichting de verzekeringsdekking uit te breiden tot oorlogshandelingen en terreurdaden. Ultralichte vliegtuigen hebben kleine motoren, een overtreksnelheid van minder dan 35 knopen en een laag gewicht. In mijn optiek houdt dit amendement een acceptabel compromis in. Als de Raad en Commissie instemmen zal ik mijn amendement intrekken. Dan is er geen derde lezing voor dit verslag meer nodig. We kunnen dan een stap zetten op weg naar de toekomst.
Ik wil nog even een waarschuwing uitspreken. Dit is een wetgevingsterrein dat onderhevig is aan snelle veranderingen. We zullen binnen drie of vier jaar deze richtlijn moeten herzien, in het licht van welke verandering dan ook. We moeten de effecten van deze richtlijn volgen en analyseren. De waarheid is dat de grote spelers in de luchtvaart er in het geheel niet bij betrokken zijn; zij blijven buiten schot. Het is de kleine, kwetsbare sportvlieger die het meest te lijden zou kunnen krijgen.
Ik zou de Commissie en de Raad willen bedanken voor hun uiterst coöperatieve houding. Ik wil het Ierse voorzitterschap bedanken voor zijn positieve rol bij het definitief afsluiten van deze zaak, zoals ook staat in het verslag van de heer Clegg. Zonder die inbreng hadden we dit resultaat niet geboekt, een resultaat dat zal resulteren in een effectieve richtlijn, daar vertrouw ik op.
Ik bedank mijn schaduwrapporteurs voor de samenwerking en ik bedank mijn collega’s van de commissie voor hun medewerking. Dit is voor mij een hele toer geweest: hoe loods ik een richtlijn door het Parlement. Hopelijk zal deze van kracht zijn tegen de tijd dat ik mij opmaak voor de verkiezingen. Dit zal mij lang bijblijven! Ik zie uit naar de toekomst, maar voor nu is dit een goed verslag. 
De Palacio,
    - Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, het Parlement heeft gekozen voor de gezamenlijke behandeling van drie onderwerpen die samenhangen met de luchtvaartsector maar verschillend van aard zijn. Ik zal daarom op elk onderwerp afzonderlijk ingaan, en wel in dezelfde volgorde als die waarin de rapporteurs van de betreffende verslagen het woord hebben gevoerd.
Het eerste verslag betreft oneerlijke tariefpraktijken bij de verlening van luchtdiensten vanuit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn. Ik ben de heer Clegg erkentelijk voor het feit dat hij ondanks zijn gezondheidstoestand nog even heeft volgehouden.
Ik ben verheugd over de optimale omstandigheden waaronder wij de fase van de tweede lezing ingaan. Dit zeer belangrijke voorstel moet onze positie in de luchtvaartsector gaan beschermen, alhoewel de rapporteur volkomen terecht opmerkte dat deze nieuwe wetgeving niet mag worden aangegrepen als instrument om beperkingen op te leggen aan de vrije concurrentie of de toegang van derden tot de Europese luchtvaart. Integendeel, wij moeten juist zien te voorkomen dat onze luchtvaartmaatschappijen benadeeld worden ten opzichte van derde leveranciers.
Dat deze tekst binnenkort in werking treedt is te danken aan de geweldige geest van samenwerking tussen de instellingen. Ik wil het Parlement daarvoor dankzeggen, en met name de heer Clegg, met wie wij nauw hebben samengewerkt.
Met deze tekst krijgt de Europese Unie de beschikking over nieuwe mogelijkheden om beschermende maatregelen te treffen indien derde landen zich schuldig maken aan bepaalde oneerlijke concurrentiepraktijken.
Dit Parlement heeft bij herhaling zijn bezorgdheid geuit over de schade die de mededinging op de luchtvaartmarkt kan ondervinden van bepaalde subsidies die worden verleend door derde landen. Dit punt is benadrukt door de heer Schmitt, rapporteur voor het verslag over de onderhandeling over bilaterale overeenkomsten met de Verenigde Staten. Ik hoop dat de goedkeuring in tweede lezing van deze verordening over dit soort oneerlijke praktijken beantwoordt aan zijn verwachtingen en de totstandkoming van overeenkomsten met derde landen ten goede zal komen.
Met zijn eerste lezing heeft het Europees Parlement bijgedragen tot een verheldering en grotere doelmatigheid van de mechanismen die zijn voorzien in de ontwerpverordening, met name door termijnen te stellen. Het enige in de tweede lezing ingediende amendement maakt de tekst volstrekt samenhangend, want nu is duidelijk aangegeven hoe de toepassing van de bilaterale instrumenten van de lidstaten en die van de communautaire wetgeving zich tot elkaar verhouden. De Commissie kan zich dan ook volledig vinden in dit amendement.
Wanneer deze verordening eenmaal is aangenomen, wat naar ik hoop snel gebeurt, zal zij een essentieel instrument vormen voor de Unie om preventief en corrigerend op te treden tegen iedere praktijk van luchtvaartmaatschappijen van derde landen die indruist tegen het beginsel van eerlijke concurrentie.
Met deze verordening zetten wij een belangrijke extra stap, naast al hetgeen wij sinds een jaar al hebben bereikt met betrekking tot de consolidering van ons luchtvervoerbeleid. Uiteindelijk moet dit alles ertoe leiden dat wij de zo belangrijke internationale dimensie van de luchtvaartsector volledig beheersen en de vooraanstaande plaats van onze maatschappijen daarbinnen verdedigen.
Wat betreft het tweede verslag wil ik wijzen op het verdienstelijke werk van de rapporteur, de heer Dhaene, en opmerken dat het aanbrengen van enkele wijzigingen in de Verordening (EG) nr. 2320/2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart, gelet op de talloze voorstellen die zijn ingediend, niet erg relevant is. Het voorliggende voorstel beoogt de rectificatie van enkele fouten in de kaderverordening die door de lidstaten in 2003 aan het licht zijn gebracht toen zij de EU-regels voor de beveiliging van de luchtvaart probeerden toe te passen op de minder belangrijke vliegvelden, waar wegens aard en omvang van de activiteiten bepaalde onderdelen niet echt relevant bleken.
Het voorstel laat alle inhoudelijke kwesties overeind en het verheugt mij vast te stellen dat zowel de Raad als het Parlement zich bereid heeft getoond de tekst snel, in een enkele lezing aan te nemen. Indien wij vinden dat bepaalde kwesties nadere bespreking behoeven, dan is de Commissie bereid tijdens de volgende zittingsperiode met u te overleggen over eventuele inhoudelijke wijzigingen van deze belangrijke verordening.
Het derde verslag, van de hand van de heer Nicholson - wie ik alle succes toewens in de komende verkiezingen - gaat in op de verzekeringseisen voor luchtvervoerders en exploitanten van luchtvaartuigen. Ik ben blij met de lange weg die is afgelegd om tot het voorstel voor een verordening te komen. Het belang van deze verordening blijkt genoegzaam uit de situatie waarin onze luchtvaartmaatschappijen kwamen te verkeren na de terreuraanslag in de Verenigde Staten in september 2001, toen overheidssteun niet kon uitblijven.
Tijdens het besluitvormingsproces hebben de instellingen unaniem hun steun verleend aan de totstandkoming van een compromis. Ik ben bijzonder blij met het opbouwende werk van dit Parlement, want - ik zeg het nog maar een keer - u speelt een doorslaggevende rol bij het creëren van voldoende draagvlak in de samenleving en steun van de betrokken sectoren en particulieren. Ik wil in het bijzonder de heer Nicholson dankzeggen voor zijn cruciale werk.
Het is bewezen dat verzekering in de luchtvaart noodzakelijk is om zowel op het land als in de lucht te garanderen dat mensen en eigendommen afdoende verzekerd zijn tegen schade. Wij willen dekking bieden tegen allerlei schade, ook die welke wordt veroorzaakt door oorlogshandelingen en terreurdaden.
De Commissie steunt het door het Europees Parlement ingediende amendement op het gemeenschappelijk standpunt, omdat zij zich kan vinden in zowel de vorm als de inhoud ervan. In feite komt het grotendeels neer op het oorspronkelijke Commissievoorstel betreffende kleine en sportvliegtuigen van minder dan 500 kilo.
Wat door oorlogshandelingen en terreurdaden veroorzaakte schade betreft wordt bovendien gesteld dat de verzekeringseisen voor bepaalde vliegtuigen onder het subsidiariteitsbeginsel vallen. Daarmee wordt gegarandeerd dat de overheden desgewenst verzekeringseisen voor genoemde risico’s kunnen stellen en dat dit soort vliegactiviteiten kan worden voortgezet zonder al te veel kosten met zich mee te brengen, omdat de verzekeringseisen voor in de verordening vastgelegde gevallen van oorlog en terrorisme niet van toepassing zullen zijn op vliegtuigen van minder dan 500 kg, waaronder zweefvliegtuigen en ultralichte vliegtuigen vallen.
De heer Nicholson stelt volkomen terecht dat het heel wel mogelijk is dat dit wetgevingsvoorstel over twee of drie jaar zal moeten worden herzien, omdat het afhankelijk is van de voortgang die internationaal op dit terrein wordt gemaakt ten aanzien van wettelijke aansprakelijkheid - hopelijk is die zo positief mogelijk - en van de voortgang van het Verdrag van Roma, in het kader waarvan momenteel wordt gesproken over deze kwestie. Te zijner tijd zullen wij het voorstel dus op bepaalde punten moeten aanpassen, iets waartoe wij bereid zijn.
Hoe dan ook, ik hoop dat het algemene resultaat acceptabel is voor het Parlement en voor de Raad, en dat de medebeslissingsprocedure voor deze kwestie in tweede lezing kan worden afgerond tijdens de lopende zittingsperiode.
Tenslotte wil ik, mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, de drie rapporteurs nogmaals bedanken voor hun voortreffelijk werk, dat past in het kader van onze steun aan de Europese luchtvaartsector en naar ik hoop weldra, met het akkoord van de Raad, zijn beslag kan krijgen. 
Jarzembowski (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de ondervoorzitter, ik wil uit naam van mijn fractie de drie rapporteurs van harte danken. Het is een beetje triest dat hier niemand is, geen journalist, geen toeschouwer, maar het is niet anders. De drie rapporteurs hebben uitstekend werk verricht met betrekking tot deze essentiële wetsontwerpen en wij zijn blij dat we vorderingen hebben gemaakt.
Staat u mij toe dat ik eerst collega Clegg bedank voor het feit dat we in goed overleg met de Raad een gemeenschappelijke verordening tot stand hebben gebracht ter bescherming van onze luchtvaartmaatschappijen tegen subsidiëring en onoorbare praktijken. Wij beiden, en misschien wel wij allemaal, zijn het erover eens: het heeft meer weg van het gereedleggen van munitie dan van het richten van wapens. We hopen dat we met die voor het grijpen liggende munitie oneigenlijke subsidiëring, bijvoorbeeld in Amerikaanse contreien, kunnen voorkomen. In ieder geval kunnen we dreigen met een arsenaal aan sancties tegen die luchtvaartmaatschappijen ten gunste van onze luchtvaartmaatschappijen, als dergelijke praktijken door blijven gaan. We willen de concurrentie geen beperkingen opleggen, maar we willen wel munitie hebben als garantie voor een eerlijke concurrentie wereldwijd.
Collega Dhaene heeft zich zeer verdienstelijk gemaakt bij het beter vormgeven van de praktische details van deze verordening door het vastleggen van gemeenschappelijke voorschriften voor de veiligheid in de burgerluchtvaart. Ik denk dat de Raad en het Parlement het uitgangspunt van de Commissie delen om de zeer strikte regels die we sedert 11 september nodig hebben, aan te passen voor kleine luchthavens zodat ze daar tegen redelijke kosten kunnen worden uitgevoerd. Ik dank collega Dhaene voor de praktische oplossing. We zijn niet louter loze wettenmakers, ook al heeft het daar wel eens op geleken.
Collega Nicholson heeft waarschijnlijk het moeilijkste dossier onder zijn hoede gehad, omdat het het duurste dossier was, namelijk het dossier met de kwestie van de voorschriften voor verzekeringsdekking. Daaruit worden de verzekeringspremies afgeleid en dat kan al snel een kostbare aangelegenheid worden. Ik denk dat we een regeling gevonden hebben die enerzijds het belang van de passagier bij een weloverwogen, hoge verzekeringsdekking en anderzijds het belang van luchtvaartmaatschappijen bij betaalbare premies op een verstandige manier met elkaar in overeenstemming brengt. De uitkomst is een eerlijk compromis. Dat het James Nicholson ook nog gelukt is om zweefvliegers hier op de juiste manier bij te betrekken, is dunkt me heel fraai.
Ik wil tot slot de vice-voorzitter nog bedanken. We zijn bezig om alle mogelijke wetgeving voor de luchtvaart zo snel mogelijk, en nog in deze zittingsperiode, af te ronden. Er is om zo te zeggen een door het hele Parlement gedragen meerderheid voor het beklinken van deze praktische regels voor een weloverwogen veiligheid in het luchtverkeer. In die zin dank ik namens mijn fractie de rapporteurs en de ondervoorzitter. 
Vermeer (ELDR ).
   - Voorzitter, de Europese luchtvaartsector is volop in beweging en beleeft opwindende tijden. Sinds 11 september 2001 is het zo week in week uit. Voordat ik iets inhoudelijks zeg over de verslagen, wil ik in deze volle zaal graag nog eens mijn tevredenheid uitspreken over het feit dat we een Europese goedkeuring hebben gekregen voor het samengaan van Air France en KLM en ook een goedkeuring van de bevoegde Amerikaanse autoriteit. Dit is belangrijk voor de sector met name voor de consolidatie van de Europese luchtvaartsector, want er volgt nog meer. Nog meer operaties zijn op handen om ervoor te zorgen dat de sector een goede economische ondergrond heeft.
Wat het verslag van mijn vertrokken liberale collega Nick Clegg betref, wil ik graag de waarde van het amendement onderstrepen, gelet op de toenemende concurrentie. Vele internationale concurrenten van Europese luchtvaartmaatschappijen worden in de luwte van overheidsmaatregelen in staat gesteld op oneigenlijke gronden met de Europese luchtvaartmaatschappijen te concurreren. Het is goed hier een vuist tegen te maken.
Wat het verslag van collega Dhaene betreft, vind ik het buitengewoon muzikaal klinken, als iemand zo concreet en realistisch kan aangeven waarom hij op dit moment geen eigen verslag schrijft. Ik vind het van grote klasse getuigen en ik verwacht dat hij nog een keer een fietstocht organiseert, wellicht kan dan ook de volgende ronde van de besprekingen worden gehouden.
Wat ten slotte het verslag van collega Nicholson betreft, ben ik blij dat we in een heel vroeg stadium op zo'n intensieve manier hebben kunnen samenwerken, over de partijgrenzen heen, om te zorgen voor een realistisch resultaat dat ook aansluit bij de ICAC-afspraken waarin sprake is van een stelsel van internationale premies. Concurrentieverstoring is binnen deze regeling voor de Europese luchtvaart zo goed als uitgesloten. De speciale uitzondering waar vanavond nog aandacht aan is gegeven, is natuurlijk buitengewoon belangrijk voor ultralichte vliegtuigen, overheidstoestellen en klassieke kisten. Ik ben zeer tevreden met de voortgang en ik vind het ook heel positief dat de heer Nicholson tot op het allerlaatst zijn best heeft gedaan om te zorgen dat we hier een goed product hebben liggen. 
De Voorzitter. -
   Het gecombineerde debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter. -
   Aan de orde is het verslag (A5-0116/2004) van de heer Miller, namens de Commissie juridische zaken en interne markt, over de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's: Internemarktstrategie - Prioriteiten 2003 - 2006. 
Miller (PSE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik wil iedereen bedanken die betrokken is geweest bij de totstandkoming van dit verslag. Het verslag is eigenlijk een twijfelgeval - het is gedeeltelijk goed, maar voor een deel ook minder goed, misschien wel waardeloos. Ik heb de hoop dat we morgen het verslag daar waar nodig kunnen aanpassen en de echt slechte stukken kunnen weglaten.
Ik wil eerst een aantal positieve punten noemen. In het verslag wordt vastgesteld dat het SOLVIT-project ingevoerd en operationeel is. De noodzaak tot een consistente en correcte toepassing van het EG-merkteken wordt benadrukt. Er wordt steun uitgesproken voor de werkzaamheden van de Raad Mededinging. Er wordt vastgesteld dat de interne markt meer en betere arbeidsplaatsen moet brengen, welvaart moet creëren - niet alleen voor bedrijven - en sociale samenhang moet brengen. Er wordt ingestemd met de van de bestaande geliberaliseerde diensten, waarbij moet worden uitgegaan van een uitgebreide reeks criteria die soms sociaal van aard zijn. Ook het overleg met onze sociale partners wordt genoemd. De parlementen van de lidstaten wordt aangeraden zich intensiever bezig te gaan houden met de problemen in verband met “gold plating”. Dit zijn de goede punten in dit verslag. Helaas is dit slechts een mooie verpakking. Als we die verwijderen vinden we de punten waarop het fout gaat.
Indien u het Commissiedocument aandachtig bestudeert zult u zien dat het een duidelijk doel dient. De Commissie is van mening dat in veel van de lidstaten momenteel sprake is van een economische teruggang en dat structurele hervormingen deze tanende economieën een impuls moeten geven. Wat wordt bedoeld met structurele hervormingen? Als u verder leest zult u zien dat verdergaande liberalisering van de publieke diensten wordt genoemd. De elektriciteit- en gassector zijn kleiner dan de watersector, en geliberaliseerd. Dus wordt geconcludeerd dat we de watersector zouden moeten liberaliseren. Als we dit argument verder doorvoeren dan komen we bij de gezondheid- en onderwijssector terecht, die momenteel nog groter zijn dan de watersector. Als we het traject van de liberalisatie van de watersector volgen, dan moeten we dit ook doen voor de gezondheid- en onderwijssector. Dat is volgens mij echter niet de juiste weg.
Ik heb dit verslag bestudeerd. Dit is niet waar het in Europa om gaat. Een aantal bedrijfstakken is geliberaliseerd in Europa. Ik hoef alleen maar naar de Britse spoorwegen te kijken om te constateren wat een ramp dat is geweest. Voordat we andere trajecten van dienstenliberalisatie gaan volgen, zullen we eerst de balans moeten opmaken.
We hebben gesproken over de doelstellingen van Lissabon. Deze hebben een prominente plaats in het verslag van de Commissie over de interne markt. Als we de agenda van Lissabon goed bestuderen vinden we steeds de economische criteria terug. Er is echter ook sprake van een sociale dimensie van deze doelstellingen, een dimensie die tegenwoordig weinig genoemd wordt. We vergeten altijd de werknemersrechten als we over de doelstellingen van Lissabon spreken. We hebben het in plaats daarvan altijd over markt, markt en nog eens markt. Het is de hoogste tijd dat we daar afstand van nemen.
Ik ben van mening dat de interne markt over werknemers gaat, over werknemersrechten, over gezondheid en veiligheid, over leefomstandigheden, over oude mensen, jonge mensen en gehandicapte mensen, over werkgelegenheid en werkeloosheid en over het opleiden van jonge, oude en werkeloze mensen. Het gaat niet alleen om winst voor grote bedrijven. Morgen zullen we stemmen over een van de belangrijkste kwesties waar Europese burgers mee te maken krijgen: de liberalisatie van de watersector, en de vraag is of wij de Commissie groen licht geven om dit traject te volgen?
Ik geloof niet dat water een internemarktkwestie is. Water zou in dit verslag niet aan de orde moeten komen, maar dat is wel het geval. Ik hoop dat we dit morgen uit het verslag kunnen halen. Onze burgers willen geen geliberaliseerde watersector. Europa heeft een hart. Als we beginnen aan een uitverkoop van onze sociale doelstellingen, die ook onderdeel van de interne markt en daarmee van Lissabon zijn, dan zijn we voor eeuwig verloren. We kunnen onze burgers niet in de steek laten. Morgen moeten we alle amendementen steunen waarin verdere liberalisering afgewezen wordt.
Harbour (PPE-DE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, excuses voor mijn afwezigheid tijdens het eerste gedeelte van deze hartstochtelijke tirade tegen liberalisatie. Ik zit hier vandaag met twee petten op. Ik had de eer om in mijn eigen commissie schaduwrapporteur van de heer Miller te zijn en om het verslag van de Industriecommissie te schrijven. Dat laatste proces had betrekking op de taak die ons opgedragen was, namelijk het schrijven van een reactie op het strategisch document van de Commissie.
De heer Miller heeft een bijzonder interessant verslag opgesteld, waarmee ik het op veel punten echter niet eens was. Ik ben verheugd dat de commissie dit standpunt deelde en dat wij het verslag aanzienlijk hebben kunnen verbeteren. Ik hoop ten zeerste dat ik het Parlement kan bewegen onze versie van het verslag morgen aan te nemen. Een aantal van de kwesties die de Commissie ons verzocht heeft te behandelen wordt daarin namelijk behandeld. Dit verslag was trouwens niet bedoeld als voorbode van het manifest van de socialistische fractie voor de komende verkiezingen.
Ik wil een aantal punten weerleggen, maar eerst zal ik kort reageren op wat de heer Miller heeft gezegd. De interne markt is één van de grootste successen van de Europese Unie. Ik had het voorrecht het woord te mogen voeren toen de heer Bolkestein vorig jaar de resultaten van tien jaar interne markt presenteerde. De cijfers die we toen gepresenteerd kregen zijn tot mijn genoegen opgenomen in mijn eigen verslag. Deze cijfers zijn betwist door verschillende mensen, door mensen die weigeren in te zien dat banen en economische welvaart het resultaat zijn van marktwerking. Die marktwerking maakt echter de door de heer Miller zo vurig bepleite sociale bescherming mogelijk.
De motor van het Europese sociale beleid is een bloeiende en actieve economie. Dit is zo omdat we de interne markt tot een succes hebben gemaakt, omdat we concurrentie gestimuleerd hebben en omdat we die logge, gigantische staatsbedrijven geprivatiseerd hebben. Door ze bloot te stellen aan concurrentie hebben we gezorgd voor meer keuzemogelijkheden en lagere prijzen voor de consument. De heer Miller en zijn collega’s kunnen het verslag van de Commissie erop naslaan. Het effect op de energie- en telecommunicatieprijzen dat daarin wordt vastgesteld geeft aan wat er allemaal mogelijk is.
Ik wil niet over water blijven doormalen. Het intrigeert mij dat het mijn collega’s aan de andere kant van de zaal zo bezighoudt. Water wordt hier wel genoemd, maar de Commissie maakt heel duidelijk dat het beleid op het gebied van watereigendom hier niet aan de orde is. Wel valt er in de watersector ongetwijfeld veel te verbeteren qua efficiëntie en leverantie. We hoeven alleen maar naar de enorme verschillen in de kostprijs van water binnen de Europese Unie te kijken om vast te stellen dat er op dat gebied iets ondernomen moet worden. Dat is het enige dat wij vragen, en wij hopen dat onze collega’s ons morgen daarin zullen steunen door amendement 1 aan te nemen.
In mijn slotopmerkingen wil ik op een paar punten terugkomen. Ik wil de Commissie feliciteren met het eerste driejarenplan, waarin een helder toekomstperspectief en een aantal belangrijke en coherente beleidsvoorstellen voor de betere werking van de interne markt zijn opgenomen. Meer prioriteit voor het toepassen van wat we hebben, voor het versterken van de internemarktmaatregelen en voor het verbeteren van wederzijdse erkenning is een goede zaak, want daar - en hierin ben ik het met de Commissie eens - liggen de basis en het hart van de interne markt. We zullen op die manier een beter perspectief krijgen. Straks zal dit alles dan ook hopelijk in dit Parlement, met nieuwe collega’s, geëvalueerd kunnen worden.
Tot slot nog het volgende. Dit is een uitstekend verslag. Ik wil de commissaris bedanken voor het overnemen van zoveel punten uit het vorige verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt, waarvoor ik rapporteur mocht zijn. Ik ben verheugd u te kunnen zeggen dat collega’s in mijn commissie het met de amendementen eens waren en dat we het verslag hebben aangepast om de aansluiting met mijn eerdere werk te waarborgen en niet om de ouderwetse opvattingen van de rapporteur erin te verwerken. Hartelijk dank voor dit verslag. We zien ernaar uit met u samen te werken en ervoor te zorgen dat de interne markt alle burgers van de Europese Unie duurzaam ten goede komt. 
Van den Burg (PSE ),
   . - Voorzitter, vanmiddag presenteerde commissaris Bolkestein hier in Straatsburg zijn nieuwste boek over de grenzen van Europa. Ik kon er helaas niet bij zijn, commissaris, maar bij deze nog gefeliciteerd. Vanavond wil ik het graag hebben over de grenzen van de liberaliseringsdrang van de commissaris, die niet lijken te bestaan.
Eerst wil ik mijn collega Bill Miller van harte bedanken voor de goede samenwerking. Het is niet zijn schuld dat er een wat vertekend rapport uit de stemming in de Commissie juridische zaken is gekomen. Ik begrijp nu dat de heer Harbour de schuld hiervoor op zich neemt. Als rapporteur voor de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken ben ik natuurlijk erg teleurgesteld dat maar drie van mijn amendementen door de Commissie juridische zaken zijn overgenomen. Mijn fractie heeft de overige amendementen opnieuw ingediend en wij hopen dat de christen-democraten en liberalen met een sociaal gezicht die morgen zullen steunen.
Wat liberaliseringsdrang betreft, kan ik de heer Bolkestein geruststellen. Ik ben niet per definitie tegen liberalisering, zoals sommigen van mijn collega's hier ter linker zijde, maar ik ben wel tegen marktfundamentalisme en het kost wat kost doordrijven van liberalisering, als de voorwaarden en publieke waarborgen daarvoor nog lang niet geregeld zijn en liberalisering op alle fronten verlies oplevert, behalve voor de particuliere monopolisten en hun aanhouders, die hiermee hun slag kunnen slaan. Het wordt hoog tijd dat we in Europa een rem op dat soort liberalisering zetten en dat er voor de diensten van algemeen belang een kaderrichtlijn komt, als tegenwicht voor de dominantie van de concurrentieregels. Op dat punt zie ik dat de Commissaris aarzelt en ons met de ene uitvlucht na de andere afscheept.
Een laatste opmerking nog over de nieuwe richtlijn betreffende de interne markt voor diensten: die lijkt mij echt het toppunt van gekte, omdat erin alles ondermijnd wordt dat we in Europa vastgesteld hebben op het gebied subsidiariteit en het prevaleren van de regels van het land waar de diensten worden verricht. Het nieuwe voorstel voor een richtlijn gooit de bestaande regeling helemaal overhoop en dreigt de beleidsruimte van de lidstaten om voorwaarden te bepalen op basis van de beginselen van het algemeen belang, het bewaken van de kwaliteit van samenleving en het milieu en het garanderen van de fundamentele rechten, drastisch te beperken. Een en ander is mijns inziens zelfs strijdig met de uitgangspunten hierover in het Verdrag. Het is onbegrijpelijk dat u dit nog voor uw vertrek door het Parlement wil krijgen en ik ben blij dat in ieder geval de Commissie juridische zaken besloten heeft om in deze niet overhaast te werk te gaan. Mijn fractie pleit er in het verslag-Miller voor om nog geen definitieve beslissingen te nemen, onder andere over die nieuwe richtlijn, totdat de discussie over het rechtskader voor diensten van algemeen belang is afgerond. Dit lijkt me niet onredelijk. 
Bolkestein,
   . - Mijnheer de Voorzitter, aangezien het slechts een kwestie van weken is voordat de uitbreiding een feit is, is het zeer gepast dat het Parlement een krachtig signaal geeft en duidelijk maakt dat de interne markt versterkt moet worden zodat zij op doeltreffende wijze kan voldoen aan de belangen en wensen van meer dan 450 miljoen Europese burgers en meer dan 20 miljoen ondernemingen.
Ik zou de rapporteur, de heer Miller, en zijn collega's in de Commissie juridische zaken en interne markt willen bedanken voor hun harde werk bij de bevordering van het profiel van de interne markt in de afgelopen jaren. Hen komt zelfs eer toe voor een aantal maatregelen in het kader van de internemarktstrategie van de Commissie, aangezien deze maatregelen oorspronkelijk uit hun ideeën zijn voortgekomen.
De interne markt is een van de grootste successen van Europa. Sinds 1993 heeft de interne markt bijgedragen aan de totstandkoming van meer dan 2,5 miljoen extra banen en is er cumulatief bijna 900 miljard euro aan onze collectieve welvaart toegevoegd. En er komt nog veel meer! Het juridisch kader kent nog aanzienlijke hiaten, bijvoorbeeld op het vlak van de diensten en de belasting. Bovendien dienen in een Unie van vijfentwintig of meer lidstaten de grondvesten waarop de interne markt is gebouwd te worden verstevigd.
In de internemarktstrategie 2003-2006 wordt exact uiteengezet wat er door wie op welk tijdstip moet worden gedaan. Het gaat om een tienpuntenplan bedoeld om de welvaart van Europa te vergroten. Er is nu geen tijd om op alle details van de verslagen van het Parlement of van de internemarktstrategie in te gaan. Daarom zal ik mij op een paar kernzaken concentreren.
Ik juich de steun van het Parlement voor de bevordering van het beginsel van wederzijdse erkenning toe. Ik weet dat er verschillende standpunten heersen over waar het evenwicht moet liggen tussen wederzijdse erkenning en harmonisering. De voordelen van wederzijdse erkenning zijn dat nationale tradities worden gerespecteerd en dat verdere reglementering op het niveau van de Europese Unie wordt vermeden. We weten allen dat de onderhandelingen over harmonisatierichtlijnen geen sinecure zullen zijn wanneer we met vijfentwintig lidstaten aan tafel zitten. Als we daarom kunnen voorkomen dat er nog meer wetgeving komt, zou dat des te beter zijn.
Het is echter belangrijk dat wederzijdse erkenning niet koste wat het kost wordt opgelegd. Door de lidstaten aan te zetten om gevallen waarin niet kan worden vertrouwd op wederzijdse erkenning te melden, zullen we in een veel betere positie verkeren om een doelgerichte oplossing voor te stellen die niet verder gaat dan wat nodig is om het vrije verkeer weer in gang te zetten.
Ik deel de bezorgdheid van het Parlement over de langzame tenuitvoerlegging van de richtlijnen voor de interne markt. Vertraging bij de omzetting kan rechtsonzekerheid creëren en aanzienlijke nadelen opleveren voor ondernemingen en burgers uit andere lidstaten.
Het is moeilijk te begrijpen waarom lidstaten die hun verplichtingen wel nakomen andere lidstaten die hier steeds weer laat mee zijn, niet op hun gedrag aanspreken. De Commissie neemt uiteraard onmiddellijk juridische stappen wanneer lidstaten niet binnen de gestelde termijn tot omzetting overgaan, en wij deinzen er ook niet voor terug om de nalatigheid van lidstaten openbaar te maken. Een lidstaat publiekelijk in verlegenheid brengen werkt vaak effectiever dan er een stapel brieven met inbreukprocedures heen te sturen.
Vertraging in de omzetting is echter slechts een symptoom van een groter probleem. Het komt erop neer dat we nooit een volledig functionerend interne markt zullen krijgen zolang de lidstaten de interne markt behandelen als een huurauto die ze niet hoeven te wassen of onderhouden. Daarom voel ik wel voor het voorstel van het Parlement om de lidstaten speciale bureaus voor de interne markt te laten oprichten, die verantwoordelijk zouden zijn voor goede praktijken met betrekking tot de interne markt en waartoe mensen zich met hun problemen zouden kunnen wenden. Wij zullen daar zeker onze gedachten over laten gaan. 
Kauppi (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, de totstandbrenging van de interne markt is beslist een van de belangrijkste stappen voor het bereiken van de doelen van Lissabon. Een doeltreffende werking van de interne markt vereist concrete verbondenheid op zowel supranationaal niveau, waar de doelen voor de interne markt worden gesteld, als op nationaal niveau, waar men voor de uitvoering van de besluiten verantwoordelijk is. Ofschoon de doelen zijn vastgesteld en de benodigde wetten op communautair niveau zijn uitgevaardigd, staat de uitvoering ervan in sommige landen op een beschamend niveau. De Commissie zou zich dan ook meer moeten bezighouden met de controle op de uitvoering van de genomen besluiten. Ik ben het met rapporteur Miller eens dat de lidstaten die niet aan hun verplichtingen voldoen vaker, sneller en harder zouden moeten worden bestraft, bijvoorbeeld met boetes. Ook de effecten en de doeltreffendheid van de communautaire regelgeving moet continu worden beoordeeld, want aan overbodige wetgeving hebben wij geen behoefte.
Een goed functionerende interne markt is een uitstekende manier om arbeidsplaatsen en welvaart te creëren. Een van de ernstigste belemmeringen voor het goed functioneren van de interne markt is dan ook de zwakke mobiliteit van werknemers en de inflexibiliteit van de arbeidsmarkten. Het besluit van verscheidene EU-lidstaten, ook Finland, om het vrij verkeer van werknemers uit de nieuwe lidstaten niet toe te staan is gewoonweg grove discriminatie van burgers uit de nieuwe lidstaten. Tot nu toe hebben alleen Ierland en Groot-Brittannië aangegeven hun grenzen te openen voor werknemers uit de Midden-Europese landen die op 1 mei tot de Unie toetreden. De andere oude lidstaten maken gebruik van de mogelijkheid hun grenzen gesloten te houden, hoewel een van de pijlers van de Europese Unie nu juist het vrij verkeer van werknemers is. De besluiten die onder druk van de vakbeweging zijn genomen, hadden de nieuwe lidstaten vast en zeker niet verwacht. De beperkingen waren misschien zelfs aanvaardbaar geweest als informatie daarover voor de nieuwe lidstaten beschikbaar was in Kopenhagen, toen de toetredingsverdragen werden ondertekend. De angst voor verandering bij de huidige lidstaten en hun onwil om de noodzakelijke structurele maatregelen te nemen, is kortzichtig en onnodig en neemt de basis weg voor economische groei in de huidige en de nieuwe lidstaten.
De openstelling van de markt voor de netwerksector heeft veel voordelen gebracht voor de consumenten, het bedrijfsleven en de maatschappij. De concurrentie is toegenomen, de prijzen zijn gedaald en er is meer innovatie en keuzevrijheid gekomen. Om de internationale concurrentiekracht van de Europese Unie te verbeteren, is het belangrijk alle problemen aan te pakken waar de interne markt mee te kampen heeft. Wat de dienstensector betreft is het wegnemen van de handelsbelemmeringen bij grensoverschrijdende diensten het allerbelangrijkst. Ik hoop dan ook dat er bij de dienstenrichtlijn snel vooruitgang wordt geboekt. 
Koukiadis (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de belangrijkste deugd van het verslag van de heer Miller is dat wordt gestreefd naar een allesomvattende aanpak. Terecht wordt gezegd dat de internemarktstrategie samen met de globale richtsnoeren voor het economische beleid en de richtsnoeren voor de werkgelegenheid een van de drie instrumenten zijn voor de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon en Gotenburg. Een goed functionerende markt betekent echter een volledige aanvaarding van dit fundamentele politieke doel. De strategie van Lissabon heeft tot nu toe niet de verwachte vruchten afgeworpen en dat is te wijten aan haar inhoudelijke onduidelijkheid. Wij zijn van mening dat net, zoals het mededingingsvermogen van de markt wordt beklemtoond, ook de sociale dimensie van deze strategie onbevreesd in ogenschouw moet worden genomen. Het mededingingsvermogen - opgevat als een mededingingsvermogen dat is gebaseerd op kwaliteit en niet op een voortdurende vermindering van de arbeidskosten - mag niet enkel een beginsel zijn van de economische betrekkingen maar moet een algemene waarde worden in alle sociale betrekkingen. Alleen op die manier kan men het Europees model uitvoeren en een leidinggevende rol spelen op de wereldmarkt. Als dit strategisch doel zonder enige terughoudendheid wordt overgenomen kunnen wij de specifieke problemen in de werking van de interne markt op efficiëntere wijze oplossen.
Onze eerste zorg moet zijn de lidstaten ervan te overtuigen dat er geen interne markt kan zijn zonder harmonisatie van de wetgevingen, zonder afschaffing van de belastingbarrières, en zonder een grotere verantwoordelijkheid voor de onverwijlde en onbelemmerde toepassing van de afgesproken regels. 
Het huidig stelsel voor de controle op de toepassing van de communautaire voorschriften is mislukt en moet radicaal worden herzien. Ten tweede moeten wij ervoor zorgen dat de verschijnselen worden aangepakt die ervoor zorgen dat slechts een bepaald gedeelte van de bedrijven en de actieve bevolking baat heeft bij de interne markt. Als men niet alle MKB’s en de consumenten mobiliseert, zullen de op Europees vlak genomen beslissingen, hoe goed ze ook mogen zijn, nooit geen vruchten afwerpen.
Dus moeten wij eerst en vooral nagaan waarom de consumenten zich verzetten tegen de interne markt en hoe wij de toekomst van de interne markt kunnen verzoenen met hetgeen ons met Europa voor ogen staat. 
Herzog (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de commissaris, u wilt een interne markt op zuiver commerciële grondslag en met concurrentie op het gebied van belastingen en regelgeving, terwijl voor een efficiënte interne markt naar Europees sociaal model, er publieke goederen moeten worden geproduceerd en de regels op Europees niveau substantieel moeten worden geharmoniseerd. U probeert uw visie met grof geschut op te leggen.
Ik vind de dienstenrichtlijn een regelrecht gevaar, een ondermijning van de Europese Unie. U wilt de liberalisering op alle terreinen doorvoeren, alhoewel dit Parlement nog in januari 2004 liberalisering op het gebied van het onderwijs, de gezondheidszorg, de maatschappelijke dienstverlening en het water heeft afgewezen. U wilt af van de exclusieve rechten voor diensten van algemeen economisch belang en regels vaststellen voor openbare aanbestedingen, alhoewel het Parlement voor deze diensten juist een wettelijk kader wil, opdat het kan meebeslissen, en het zich bovendien heeft uitgesproken voor het recht op zelfproductie door publieke instanties. U wilt het beginsel van wederzijdse erkenning en het land van oorsprong van de dienstverlener over de hele linie toepassen. Dat kan alleen maar tot onenigheid en geschillen leiden. De Europeanen kunnen alleen op één lijn worden gebracht als in de verschillende sectoren van de interne markt, via medebeslissing, positieve gemeenschappelijke criteria worden vastgesteld, waaruit dan regels voor harmonisatie voortvloeien conform ons sociale model.
In uw praktijk wordt bovendien de burger onvoldoende betrokken. Dit heeft juist geleid tot de gebrekkige teksten en het grote aantal geschillen. De Lamfalussy-methode voor financiële diensten is veel meer gericht op participatie dan die welke u hanteert op de overige gebieden waarop u een blanco cheque wilt voor het opheffen van regelgevende belemmeringen. Toch is ook de Lamfalussy-methode niet zonder gebreken en daar willen wij graag van af: het ontbreken van het recht voor het Parlement om een maatregel te blokkeren, de ontoereikende economische analyses en het feit dat nog steeds bijna uitsluitend deskundigen worden geraadpleegd.
Daarom vraag ik de collega's - tot wie ik mij hierover reeds schriftelijk heb gewend - ervoor te zorgen dat in het Parlement het op de sociale markteconomie gericht beleid in ere wordt hersteld. Dat beleid is opgeofferd tijdens de stemming in de Commissie juridische zaken. Om dat in ere te herstellen, moeten wij de amendementen aannemen die de heren Miller en Ortega hebben ingediend. 
MacCormick (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik geef steun aan de algemene strekking van hetgeen de heer Miller over dit verslag zei en aan met name zijn opmerkingen over water. Daarbij wil ik speciaal de aandacht vestigen op amendement 13. Zeggen dat liberalisering op inflexibele wijze en zonder rekening te houden met lokale omstandigheden moet plaatsvinden, zou ernstig in tegenspraak zijn met de liberale doctrine. Wij dienen bijvoorbeeld te kijken naar de situatie in de meer afgelegen gebieden van de Europese Unie. Wij moeten daarom bijvoorbeeld blij zijn met de flexibiliteit bij plaatselijke vervoersvoorzieningen, waartoe in het recente Altmark-arrest werd opgeroepen. Helaas heeft de Commissie gezegd dat een en ander niet kan worden toegepast op veerdiensten. Bussen zijn geen veerboten - allicht zijn ze dat niet - maar vervoer is vervoer, op zee of over land.
De heer Miller noemde het probleem van in het Verenigd Koninkrijk. Als de eigendom van het spoor wordt gescheiden van de eigendom van de treinen ontstaat er een krankzinnige situatie. In Schotland lijkt het erop dat de eigendom van schepen wordt gescheiden van de eigendom van de bedrijven die ze exploiteren. Railtrack op zee dus! Dit is liberalisering die op een zeer extreme en inflexibele manier wordt nagestreefd. De heer Bolkestein bezoekt Schotland geregeld en is altijd welkom. Ik hoop dan ook dat hij op zijn volgende bezoek aan de Hebriden niet onder een valse naam hoeft te reizen om zo geen verantwoording te hoeven afleggen voor het fiasco waarmee wij binnenkort worden opgescheept! 
Della Vedova (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ook ik ben van mening dat wederzijdse erkenning een hoeksteen van de interne markt is. Ik wil echter in de weinige seconden die ik tot mijn beschikking heb stilstaan bij een vraagstuk waarover al veel gediscussieerd is, namelijk water. De watersector is en blijft van cruciaal belang, ook in Europa. Het zou mijns inziens onredelijk zijn uitgerekend in deze sector geen gebruik te maken van wat liberalisering en concurrentie zouden kunnen bijdragen in termen van efficiëntie. De eigendom van water staat niet op het spel, zoals iemand - die niet in deze vergaderzaal aanwezig is - heeft gezegd. Het gaat hier niet om het privatiseren van water. Het gaat erom de markt open te stellen in de watersector, die dikwijls op een inefficiënte wijze beheerd wordt door monopolies van lokale en nationale overheden. Tegen wie zegt: ‘Kijk maar naar de spoorwegen in Groot-Brittannië’, zeg ik: ‘Kijk maar naar de openbare waterleidingnetten in Italië, ook de grote, naar de verspilling van watervoorraden, de verkwisting van openbare middelen.’ Ik zeg niet dat het een wet van Meden en Perzen moet zijn, maar ik geloof wel dat het openstellen van de overheidsdiensten voor concurrentie en marktwerking zelfs een stap is in de richting van het sociale Europa. 
Gebhardt (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, bij de stemming over het verslag over de internemarktstrategie moeten we zeer voorzichtig zijn. We moeten oppassen dat we het eigenlijk uitstekende werk van collega Miller niet op de kop zetten en dat we in dit Parlement niet ons in januari genomen besluit inzake de openbare diensten van algemeen belang na enkele weken al weer herroepen.
Sta mij toe dat duidelijk te maken aan de hand van bijvoorbeeld ons water. We hebben ons in januari uitgesproken tegen een ongebreidelde privatisering van fundamentele diensten als watervoorziening en afvalwaterlozing, maar ook gezondheidszorg en onderwijs. We hebben erkend en schriftelijk vastgelegd dat dat zaken zijn waarover in de steden en gemeenten, zo dicht mogelijk bij de burger, moet worden besloten. De diensten van algemeen belang zijn een zaak van de betrokken mensen en geen speeltje voor de vrije markt.
Bill Miller heeft dat in zijn verslag over de interne marktstrategie nog eens onderstreept. Hij heeft met overtuigende voorbeelden gewaarschuwd voor de gevaren die ontstaan als wij bijvoorbeeld ons kostbare water degraderen tot alledaagse handelswaar. Het overleg in de commissie heeft echter laten zien dat sterke conservatieve en liberale krachten van mening zijn dat het maken van winst met essentiële onderdelen van de publieke dienstverlening niet snel genoeg gaat. Die moeten we in de plenaire vergadering een halt toeroepen en we moeten van het zogenaamde verslag-Miller weer een echt verslag-Miller maken. We beschikken hier over de noodzakelijke voorstellen voor reparatie van het prutswerk dat aan de commissie toe te schrijven is. Helpt u alstublieft allemaal mee om te voorkomen dat we onze steden en gemeenten in de rug aanvallen, zoals deze onzalige conservatief-liberale alliantie graag zou willen. 
Bolkestein,
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik zou een bezoek aan het eiland Skye bijzonder op prijs stellen, en misschien zou Sir Neil MacCormick mij daarbij willen vergezellen. Maar ik zou zeker onder mijn echte, en niet onder een valse naam reizen. Hopelijk heeft Sir Neil daar geen bezwaar tegen.
Ik zal twee punten aan de orde stellen die in dit debat van belang leken te zijn. Ten eerste is er de vraag of er in de internemarktstrategie voldoende rekening wordt gehouden met maatschappelijke, werkgelegenheids- en milieukwesties. Ik moet benadrukken dat het belangrijkste doel van de internemarktstrategie is de toepassing van de kernbeginselen waarop de interne markt is gestoeld te stimuleren, vooral met het oog op de uitbreiding van de Unie met tien nieuwe lidstaten. Daarom wordt de nadruk gelegd op het vrije verkeer van goederen en diensten, wederzijdse erkenning, belastingbarrières, uitvoering en toezicht, en vereenvoudiging van de regels.
Dat houdt niet in dat maatschappelijke of milieutechnische aspecten geen rol spelen. Er bestaan echter andere instrumenten die veel geschikter zijn om dergelijke zaken aan de orde te stellen, zoals bijvoorbeeld de werkgelegenheidsrichtsnoeren. De Commissie kan niet in ieder document ingaan op alles en nog wat.
Ik ben het niet eens met de stelling dat de interne markt niet sociaal of milieuvriendelijk is. Dankzij de interne markt zijn er sinds 1993 meer dan 2,5 miljoen banen gecreëerd. Ons gezamenlijk bruto binnenlands product is bij elkaar met 900 miljard euro toegenomen, en dat is geld dat ons socialezekerheidsstelsel, onze pensioenen, onze gezondheidszorg en ons onderwijs ten goede komt. Een grotere koopkracht voor goederen en diensten leidt ook tot meer werkgelegenheid, waardoor mensen nog meer geld te besteden hebben. De interne markt heeft de innovatie en de toepassing van schone technologie bevorderd. Het internemarktbeleid is dus zowel sociaal verantwoord als milieuvriendelijk.
Ten tweede, wat de kwestie van de liberalisering betreft dien ik allereerst te zeggen dat privatisering geen zaak van de Commissie is. In artikel 295 van het Verdrag wordt de Commissie uitdrukkelijk verboden zich met eigendom bezig te houden. Liberalisering en concurrentie zijn wel een zaak van de Commissie, maar privatisering niet.
Wat betreft de diensten van algemeen economisch belang is de Commissie niet bereid zich te verontschuldigen voor maatregelen om de netwerksector open te stellen voor verdere concurrentie. De sector en de burgers hebben hier over het algemeen van geprofiteerd, hetgeen wordt aangetoond door de resultaten van de prestatie- en evaluatiemetingen. De kwaliteit en de gebruikerstevredenheid zijn hoger dan vóór de marktopenstelling en de prijzen vaak lager. Verdere openstelling van de markten is wenselijk. De Commissie heeft juist verdere stappen in de spoorwegsector voorgesteld en we kijken ook naar manieren om de watersector meer concurrerend te maken.
Dit debat gaat niet over deregulering maar over herregulering. De kwaliteit van de dienstverlening en de eerbiediging van het algemeen belang blijven cruciale voorwaarden. Ik ben het er echter niet mee eens dat publieke monopolies een natuurlijke garantie vormen voor de handhaving van dergelijke normen. De beste vriend van de consument is concurrentie. Het zal altijd de taak van overheden blijven om de voorwaarden vast te leggen waaraan - openbare of particuliere - diensten van algemeen belang moeten voldoen. 
MacCormick (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de heer Bolkestein stelt een bezoek aan Skye voor. Dat is heel verstandig van hem! Dat is namelijk het enige eiland van de Hebriden dat met een brug met het vasteland is verbonden en dus niet afhankelijk is van de veerdiensten die zijn onderworpen aan verplichtingen inzake openbare dienstverlening.
De Voorzitter. -
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.
Ribeiro (GUE/NGL ),
   - Dit verslag is heel belangrijk. Het is een strategisch verslag, al komt het daar niet eerlijk voor uit. Wie tussen de regels leest, herkent de strategie van Lissabon.
Slechts vier punten:
Ten eerste punt 38: hier wordt terecht gewezen op het feit dat met het vrije verkeer van werknemers de minste vorderingen zijn gemaakt, zeker als je een vergelijking maakt met het volkomen vrije verkeer van kapitaal. Het door onze fractie ingediende amendement maakt dat contrast nog duidelijker.
Ten tweede punt 40: de twee typen vrij verkeer die in de vorige alinea genoemd zijn lijken met elkaar te botsen als het gaat om het beheer van pensioenfondsen door multinationals. Dat wordt voorgesteld als iets positiefs. Voor wie? Met het oog op wat voor soort economie? Een speculatieve economie?
Ten derde punt 10: men is verheugd Bij ons roept dat een tegenovergestelde reactie op. Wij staan dus als één man achter de amendementen van onze fractie. De Commissie beweert dat ze zich met betrekking tot het eigendomsstatuut van water “neutraal” opstelt. We zullen dat zorgvuldig in de gaten moeten houden.
Ten vierde punt 9: punt 9 zou beter andersom kunnen worden geformuleerd: 
Hier laat ik het bij al heb ik lang niet alles genoemd. 
De Voorzitter.
   - Aan de orde is het tweede verslag (A5-0122/2004) van de heer Schmidt, namens de Economische en Monetaire Commissie, over het voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van richtlijn 77/388/EEG betreffende BTW op postale dienstverlening. 
Bolkestein,
   . - Krachtens artikel 93 van het Verdrag dienen er bepalingen betreffende BTW te worden aangenomen, voor zover er op dit vlak harmonisering nodig is om de totstandkoming en het goed functioneren van de interne markt te garanderen. Richtlijn 97/67/EG was de eerste stap in de richting van de totstandkoming van een dergelijke markt voor postdiensten. Voor de eerste keer konden de consumenten kiezen en kregen de ondernemingen de gelegenheid hun diensten buiten hun eigen kleine nationale markten aan te bieden.
Zoals vaak het geval is met de Europese belastingwetgeving, loopt ook de BTW-richtlijn achter. Zij dient dringend gewijzigd te worden omdat zij niet meer aansluit bij de behoefte of de situatie in de Gemeenschap. Zoals de huidige BTW-regelingen momenteel door veel lidstaten worden geïnterpreteerd zijn ze niet verenigbaar met de totstandkoming van een interne markt, aangezien ze voorzien in de vrijstelling van diensten die door bepaalde ondernemingen op hun eigen markt worden geleverd, en in de belasting van deze ondernemingen wanneer deze diensten in andere landen worden geleverd, alsmede in de belasting van alle andere ondernemingen tegen het standaardtarief, waar deze hun diensten ook mogen leveren.
Bij gebrek aan wetgevingsmaatregelen bestaat er een duidelijke kans dat er een beroep zal worden gedaan op het Europees Hof van Justitie om deze schijnbare schending van de belastingneutraliteit op te heffen, zodat er gelijke concurrentievoorwaarden gaan gelden en de beginselen van de interne markt worden gegarandeerd. Dit is alleen mogelijk door de vrijstellingen te beperken tot die diensten die nog niet zijn opengesteld voor concurrentie. Dit houdt in dat alle andere diensten volgens het volle tarief zullen worden belast.
Met de indiening van haar voorstel, vervult de Commissie haar verplichtingen overeenkomstig het Verdrag, en in het bijzonder artikel 93. Zij is hiertoe overgegaan na een uitgebreide raadpleging van de universele postdiensten en andere postbedrijven, alsmede vertegenwoordigers van klanten van postbedrijven. De Commissie heeft hun ideeën in het voorstel meegenomen, met name die van particuliere klanten en liefdadigheidsinstellingen, door voor te stellen om een gereduceerd tarief te hanteren voor diensten zoals brievenpost, kleine pakketten en direct mail, welke door dergelijke klanten het meest worden gebruikt. Het gecombineerde effect van de besparingen voor postbedrijven die voortvloeien uit het recht op aftrek dat het voorstel ze zou geven en van de toekenning van een gereduceerd tarief voor een groot aantal postdiensten, is bedoeld om een eventuele stijging van de posttarieven te beperken of te compenseren.
De Commissie was groot voorstander van het concept van universele diensten, dat de kern vormt van richtlijn 97/67/EG en is van mening dat iedere burger in de Unie het recht heeft op een breed aanbod van betaalbare postdiensten van hoge kwaliteit. Aanbieders van universele postdiensten zullen niet in de positie verkeren om dergelijke diensten aan te bieden wanneer ze worden ontmoedigd om te investeren en moderniseren en dientengevolge niet meer kunnen concurreren met andere ondernemers in marktsectoren die al zijn opengesteld voor concurrentie. De huidige BTW-vrijstelling maakt de vereiste investering duurder. Universele postbedrijven in Europa erkennen dergelijke uitdagingen en daarom steunen de meeste van hen de doelstellingen van dit voorstel.
Om af te sluiten zou ik de afgevaardigden in dit Parlement willen vragen het voorstel van de Commissie te steunen. 
Schmidt, Olle (ELDR ),
    Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, hier zijn we dan weer. Ik doe een nieuwe poging om het Parlement ervan te overtuigen dat het belangrijk is om de geldende regels voor de BTW-heffing op postdiensten te veranderen. De parlementaire commissie en de plenaire vergadering hebben mijn voorstel een paar maanden geleden verworpen, dus nu komen mevrouw Lulling en ik met een aantal amendementen om de kritische collega’s milder te stemmen. Zoals de commissaris zei, had ik voorgesteld het Commissievoorstel ongewijzigd over te nemen, maar daar was geen meerderheid voor te vinden.
De markt wordt momenteel geliberaliseerd op zowel Europees als nationaal niveau. Diverse oude staatsbedrijven voor post en telefonie zijn veranderd in naamloze vennootschappen. Daarvoor zijn andere regels nodig. De onrechtvaardige fiscale behandeling zoals die thans voorkomt, vormt niet alleen een belemmering voor open markten - en daarmee voor de deregulering van de postdiensten - maar ze vervalsen en belemmeren ook de concurrentie voor zowel overheids- als particuliere bedrijven. Het financiële effect voor de consumenten is te verwaarlozen. Het is de beroemde prijsstijging met , oftewel überhaupt geen prijsstijging. Het kan zelfs leiden tot een prijsverlaging als de lidstaten een gereduceerd belastingtarief toepassen. De door de commissaris genoemde postbedrijven betalen BTW. Dan kunnen ze ook de betaalde BTW-voorheffing terugvorderen. Op die manier kunnen ze over het geheel genomen hun kosten verlagen. Dat is goed voor nieuwe investeringen en de modernisering van oude monopoliebedrijven. Ik wijs daar graag nog eens op.
We hebben een en ander aangepast sinds de vorige lezing. Er wordt voorgesteld om de gewichtsgrens voor het gereduceerde belastingtarief voor standaardpost te verhogen van 2 tot 10 kilo. Dit is een van de gewichtsgrenzen van de universele postunie UPU. Op die manier zouden belangrijke delen van de standaardpost onder de gewichtsklasse voor een gereduceerd belastingtarief vallen Het gaat om dag- en weekbladen en andere pakketten.
De inwerkingtreding van de richtlijn is verschoven naar 2007. Dat geeft de lidstaten en de postbedrijven voldoende tijd om zich aan de nieuwe bepalingen van de richtlijnen aan te passen. Het past ook bij de verschillende dereguleringsstappen die voor de postmarkt gepland worden.
Bovendien wordt voorgesteld dat de lidstaten die op 1 januari 2003 een supergereduceerd belastingtarief hanteerden, dit tarief mogen handhaven voor postdiensten. We komen ook met voorstellen inzake diverse organisaties die zich bezighouden met zaken als geschenken en dergelijke.
Ik hoop dat deze compromissen voldoende zijn. Het zou te betreuren zijn als er helemaal niets gebeurde. De grote vraag die de laatste tijd aan de orde is geweest, was wat er gebeurt met de . De overige postbedrijven steunen dit voorstel, zoals de commissaris al zei. De industrie is het ermee eens. Uit informatie van de nationale reguleringsautoriteit in Groot-Brittannië blijkt dat een opheffing van de belastingvrijstelling voor overheidsbedrijven niet leidt tot prijsverhogingen voor de consumenten. Het zou juist leiden tot gelijke kansen, wat ten slotte zou resulteren in meer concurrentie, meer keuzemogelijkheden voor de klanten, en lagere prijzen
Ik heb gesproken met een topambtenaar van , die het als volgt formuleerde: “Er is geen reden waarom de deze belastingvrijstelling zou moeten behouden. Zo’n bescherming is niet nodig voor de en ook niet voor de klanten. Het is eerder precies omgekeerd.”
Ik vind het jammer dat zoveel verstandige collega’s als de heren Goebbels en Skinner en mevrouw Villiers, en vooral ook mijn eigen partijgenoot de heer Huhne, niet mee konden gaan in deze verstandige richting. Ik betreur dat en kan alleen maar vaststellen dat als het Parlement morgen opnieuw nee zegt, ik dat als een vreselijk fiasco beschouw. Daar kunnen wij misschien wel mee leven, maar de consumenten van Europa hebben dan verloren. Zij zijn de grote verliezers. Ik hoop dat mijn collega’s daaraan denken, zo niet vannacht dan toch vóór de stemming van morgen. 
Lulling (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, u hebt zojuist gehoord dat de rapporteur, de heer Schmidt van de liberale fractie, niet opgeeft en dat geldt ook voor mij. Wij blijven in deze aanloop naar de verkiezingen, tegen alle populisten in, ervoor ijveren dat dit Parlement klip en klaar zegt wat het van het voorstel van de Europese Commissie inzake de BTW-heffing op postale dienstverlening vindt. Daarom hebben we onze amendementen op het voorstel van de Commissie opnieuw ingediend.
Het is te gemakkelijk om, zoals collega Goebbels van de socialistische fractie nu al bijna een jaar lang probeert te doen, dit voorstel ronduit af te wijzen. Het is natuurlijk publicitair wel effectief om iedereen te laten weten dat je tegen BTW op postzegels bent, maar omdat we weten dat ondertussen nu juist verschillende postdiensten zijn geliberaliseerd, zullen we er op lange termijn niet aan ontkomen om publieke en private aanbieders van postdiensten gelijkelijk te behandelen om concurrentievervalsing op dit terrein te vermijden. Het is ons inziens dan ook verstandiger om de Raad en de Commissie te vertellen wat wij willen om prijsverhogingen voor postzegels te voorkomen.
Onze voorstellen gaan die kant op. In de eerste plaats willen we de inwerkingtreding van de richtlijn uitstellen tot 2007 om de postdiensten genoeg tijd te bieden deze richtlijn zonder problemen uit te voeren. Los daarvan zouden we lidstaten die - zoals bijvoorbeeld Luxemburg sinds januari 2003 - een sterk gereduceerd BTW-tarief hanteren (bij ons is het 3 procent), willen toestaan dat tarief ook toe te passen op de posterijen. Dat is een concreet en positief beleid, want de neezeggers en aanverwanten bewijzen met hun populisme noch de post noch de burgerij een dienst. Ik hoop dan ook dat de meerderheid van dit Huis zal instemmen met het verstandige voorstel van de rapporteur en mij. Ik heb het uit naam van mijn fractie ingebracht. 
Goebbels (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Lulling heeft mooi praten over populisme, maar volledige harmonisatie van de indirecte belastingen is nooit een doel geweest van de Europese Unie. Een interne markt kan heel goed functioneren met fiscale concurrentie, als die tenminste eerlijk is. Het bewijs daarvoor wordt geleverd door de Amerikaanse interne markt waar door zo'n vijftig staten lokale belastingen van 0 - 10 procentpunten worden geheven op consumptiegoederen.
Via de coördinatie van BTW-tarieven en accijnzen, die met mijn bescheiden bijdrage in 1991 onder het Luxemburgse voorzitterschap is overeengekomen, zijn zowel minimumtarieven, inclusief het nultarief voor bepaalde terreinen, als maximumtarieven vastgesteld die de lidstaten een bepaalde handelingsvrijheid laten voor een nationaal belastingbeleid. De Commissie blijft echter maar aandringen op fiscale uniformering. Elk wordt kribbig verdedigd. Zo ook in het debat rond de eventuele verlaging van de BTW-tarieven voor bepaalde arbeidsintensieve diensten. Normaal gesproken, mijnheer de Voorzitter, wordt er gegeten waar men honger heeft. Het komt zelden voor dat een kapper zich in het buitenland vestigt omdat daar een lager BTW-tarief geldt, en burgers die een loodgieter nodig hebben, zijn al helemaal niet bezig met Europese concurrentie.
Waarom laat de Commissie zich niets gelegen liggen aan de wensen van de lidstaten, bijvoorbeeld om de werkgelegenheid te bevorderen in sectoren met een te hoog BTW-tarief? Het voorstel van de Commissie om de vrijstelling van BTW op openbare postale diensten op te heffen, komt uit diezelfde uniformeringsdrang voort. De sector van postale diensten blijft georganiseerd op nationaal niveau met nationale tariefsbepaling. Zolang wij bijvoorbeeld in Frankrijk een brief niet kunnen frankeren met een Italiaanse of Zweedse postzegel, is er geen sprake van een interne postmarkt, noch van concurrentievervalsing tussen de verschillende postdiensten. Dat de postdiensten desondanks pleiten voor het invoeren van BTW-tarieven, is om puur materiële redenen. Door BTW-heffing op standaardpostdiensten, zelfs al is die minimaal, kunnen exploitanten van postdiensten de op hun inkopen betaalde BTW terugvorderen. De consument wordt er niet beter van. Die zal al snel geconfronteerd worden met tariefsverhogingen.
De meerderheid van de socialistische fractie zal tegen BTW op postdiensten stemmen. Wij willen de consument beschermen. In feite wil de Commissie met de harmonisatie van BTW op postdiensten de weg vrijmaken voor verdergaande privatisering van een openbare dienst ten gunste van bepaalde particuliere ondernemingen die al op dit gebied actief zijn. Wij zijn echter tegen privatisering van deze universele dienst die zelfs in de Verenigde Staten een openbare dienst is. 
Herzog (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat we de vrijstelling van BTW moeten opheffen. Ik deel de opvattingen over liberalisering van de commissaris niet, maar de argumenten van heer Goebbels hebben mij niet kunnen overtuigen. Ik denk dat er, behalve voor speciale diensten, al een interne markt voor postdiensten bestaat. Zo maakt de particuliere post nog slechts 10% uit van de omzet van de Franse post. De rest valt al onder de normale concurrentieverhoudingen, die overigens niet overal gelijk zijn. In tegenstelling tot de heer Schmidt denk ik dat de traditionele postbedrijven bijzonder nadeel ondervinden van het verouderde fiscale systeem en de onmogelijkheid om de BTW op inkopen terug te vorderen. De redenen zijn niet puur materieel van aard: men moet zich kunnen ontwikkelen. Overigens wil ik toevoegen dat er een loonbelasting bestaat ter compensatie van het vermeende privilege van BTW-vrijstelling.
Het zou paradoxaal zijn om de bedrijven voor openbare diensten te willen beschermen terwijl we toestaan dat hen de nek wordt omgedraaid. Volgens mij kunnen we het beste de amendementen - die overigens in linkse richting gaan - van de heer Schmidt en mevrouw Lulling aanhouden met verplichte tariefsverlagingen, zeker voor diensten in het kader van de universele dienst. 
Blokland (EDD ).
   - Voorzitter, allereerst wil ik mijn waardering uitspreken voor het werk van collega Schmidt. Tot twee keer toe met een aangepast verslag komen om voldoende steun te verwerven, bleek geen sinecure. Ik hoop dat morgen in de plenaire vergadering de amendementen van collega Schmidt en mevrouw Lulling gesteund worden.
In de Europese Unie wordt uiterlijk met ingang van 2009 de postmarkt geliberaliseerd. Daar kun je voor of tegen zijn. Maar nu het besluit er ligt, wordt het wel zaak ervoor te zorgen dat er geen chaos ontstaat, waarbij de burger zijn post niet meer ontvangt of kan verzenden. De gelijke behandeling van publieke en private aanbieders van postdiensten op het terrein van de BTW-grondslag en het BTW-tarief is dus van groot belang. Daarnaast moet met het oog op de vrije postmarkt gezorgd worden voor gelijke kansen binnen de interne markt. Daarom zal ik de door collegae Schmidt en Lulling ingediende amendementen steunen. 
De Rossa (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de staatspostdienst in Ierland, , strijdt momenteel voor zijn voortbestaan. Als gevolg van de liberalisering heeft deze organisatie aanzienlijke delen van het winstgevende segment van haar markt verloren terwijl zij de last blijft dragen van de verplichting tot universele dienstverlening tot in de verste uithoeken van Ierland.
 is verplicht een brief, die afkomstig kan zijn uit het Verenigd Koninkrijk of ergens anders, ongeacht de kosten en ongeacht de regio van bestemming te bezorgen. Ook raakt deze dienst ten gevolge van de voorwaarden voor openbare aanbestedingen belangrijke overheidscontracten kwijt, die hem voorheen in staat stelden zijn verplichtingen inzake openbare dienstverlening te vervullen.
Om nu te verplichten BTW over zijn postdiensten te heffen zou wel eens de doodsteek kunnen betekenen voor dit bedrijf. Veel voorstanders van de vrije markt zullen zich bij dit vooruitzicht vergenoegd in de handen wrijven omdat zij dan binnenkort de laatste winstgevende segmenten van de Ierse markt kunnen binnenhalen. Wat gebeurt er dan echter met de verplichting inzake openbare dienstverlening? Wie zal de brieven bezorgen voor de persoon die in het uiterste noordwesten of zuidwesten van Ierland woont?
De Ierse regering heeft onlangs aangegeven tegen deze maatregel te zijn, na consequent haar mond te hebben gehouden sinds het onderwerp voor het eerst door de Commissie werd aangesneden in 2000. Ik juich de recente omslag toe en ik hoop dat het haar zal lukken deze maatregel te blokkeren. Er moet sprake zijn van enig gezond verstand in de manier waarop we omgaan met openbare diensten zoals de posterijen. 
Bolkestein,
   . - De Commissie hoopt op de steun van het Parlement voor haar voorstel en is bereid een aantal van de significante amendementen die door de afgevaardigden zijn ingediend in aanmerking te nemen. Het standpunt van de Commissie ten aanzien van de amendementen luidt als volgt: de Commissie is van mening dat bij ieder onderzoek van de postsector, en dan met name bij onderzoeken die worden uitgevoerd in het kader van richtlijn 97/67/EG, rekening moet worden gehouden met het effect van de BTW in de sector. De Commissie belooft rekening te zullen houden met de teneur van amendement 5.
Met het oog op een mogelijk compromis met het Parlement en in verband met de amendementen 4 en 11 kan de Commissie een vertraging tot 1 januari 2007 bij de inwerkingtreding van de feitelijke implementatie van de richtlijn aanvaarden om de marktdeelnemers genoeg tijd te geven om hun systemen aan te passen.
Met het oog op een mogelijk compromis met het Parlement, dat de noodzaak tot bescherming van de consumenten tegen prijsstijgingen op standaardpostdiensten heeft benadrukt, en met het oog op de amendementen 6, 9 en 10, zou de Commissie kunnen instemmen met de uitbreiding van de postdiensten die voor een verlaagd tarief in aanmerking komen naar standaardzendingen van artikelen met een gewicht van maximaal 10 kg.
Met betrekking tot de amendementen 1 en 7 hebben de recente ontwikkelingen eens te meer aangetoond dat de lidstaten zeer veel waarde hechten aan het optionele karakter van verlaagde tarieven. De Commissie kan haar voorstel daarom op dit vlak niet wijzigen. Deze amendementen laten er echter geen twijfel over bestaan dat het Parlement de prijsstabiliteit van postale dienstverlening van essentieel belang acht en zo zou er een duidelijk politiek signaal worden gestuurd naar de lidstaten om gebruik te maken van de optie waarin het voorstel voorziet.
Met betrekking tot de amendementen 3 en 8 beschouwt de Commissie verlaagde tarieven van minder dan 5 procent als tijdelijke maatregelen die niet dienen te worden toegepast op nieuwe categorieën goederen of diensten.
Met betrekking tot amendement 2, waarin steun voor een terugbetalingsinstrument voor liefdadigheidsorganisaties is vervat, wil de Commissie haar standpunt herhalen dat er geen enkel element in de zesde richtlijn aanwezig is dat lidstaten ervan zou weerhouden om een dergelijk instrument los van het BTW-stelsel in te voeren. Het zou echter ongepast en in tegenspraak met het subsidiariteitsbeginsel zijn om de lidstaten in het voorstel te adviseren over de wijze waarop zij hun belastinginkomsten moeten spenderen.
Tot slot is de Commissie, wat amendement 13 betreft, van mening dat de kwesties die aan de orde worden gesteld in verband met filatelistische postzegels niet afwijken van de huidige situatie. Volgens de huidige wetgeving geldt de vrijstelling alleen wanneer de postzegels voor de nominale waarde worden verkocht. In alle andere gevallen worden ze belast. Aangezien dit verschil in belastbaarheid momenteel geen aanleiding voor problemen vormt zou het na de aanneming van het voorstel ook geen problemen moeten opleveren. 
De Voorzitter. -
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter. -
   Aan de orde is het verslag (A5-0115/2004) van mevrouw Quisthoudt-Rowohl, namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting van de overeenkomst inzake wetenschappelijke en technische samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de staat Israël. 
Bolkestein,
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij de gelegenheid te hebben om met het Parlement het onderwerp van de wetenschappelijke en technische samenwerking tussen Israël en de Europese Gemeenschap te bespreken. Ik zou allereerst de rapporteur, mevrouw Quisthoudt-Rowohl, en de leden van de Commissie industrie, buitenlandse handel, onderzoek en energie willen bedanken voor hun werk en hun permanente belangstelling voor alles wat met wetenschap en onderzoek van doen heeft.
Het doel van deze overeenkomst is de voortzetting van de samenwerking met Israël op het vlak van de wetenschap en de technologie mogelijk te maken. Deze betrekkingen hebben zich sinds de deelname van Israël aan het vierde kaderprogramma voor onderzoek verder ontwikkeld. Ik zou ook de nadruk willen leggen op het belang van deze samenwerking binnen het kader van het Euro-Mediterraan partnerschap en voor de totstandkoming van de Europese onderzoeksruimte. De huidige overeenkomst vormt een aanvulling op de overeenkomst waarmee Israël bij de activiteiten van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling werd betrokken. Dit programma is gebaseerd op het grondbeginsel van wederkerigheid, waarbij rekening wordt gehouden met de wederzijdse belangen van beide partijen, en het omvat alle terreinen die ook in het zesde kaderprogramma worden voorgesteld, met uitzondering van nucleair onderzoek.
De wetenschappelijke samenwerking met Israël heeft al geresulteerd in verschillende gezamenlijke projecten op het vlak van onderzoek en technologische ontwikkeling. In het kader van het vijfde kaderprogramma zijn er 623 projecten door Europese onderzoeksteams opgezet in samenwerking met Israëlische teams, die 149 van deze projecten hebben gecoördineerd. De partners uit de openbare en particuliere sectoren die aan deze samenwerking hebben deelgenomen, hebben de grote waarde en de voordelen van die samenwerking onderstreept. Een en ander werd ook benadrukt tijdens de evaluatie van het effect van de overeenkomst waarmee Israël bij het vijfde kaderprogramma werd betrokken.
Ik wil ook de waarde van dit soort overeenkomsten benadrukken voor de ontwikkeling van de Euro-mediterrane regionale wetenschappelijke samenwerking. In het Hortimed-project worden Israël en buurlanden zoals Egypte, de Palestijnse grondgebieden, Cyprus en Griekenland, bij elkaar gebracht om gezamenlijk op zoek te gaan naar economische en duurzame oplossingen voor het gebruik van water in geïrrigeerde tuinbouw, waarbij het vooral gaat om de toepassing van gezuiverd recyclingwater.
Een ander belangrijk element dat ik al eerder genoemd heb, is de bijdrage die deze overeenkomst levert aan de totstandkoming van de Europese onderzoeksruimte en de openstelling hiervan voor de rest van de wereld. Meer in het algemeen levert zij ook een bijdrage aan de ontwikkeling van de kennissamenleving.
In dit verband is de Commissie bereid de internationale samenwerking op wetenschappelijk en technisch gebied met partners uit derde landen te bevorderen. De samenwerkingsovereenkomst met Israël sluit op natuurlijke wijze aan bij deze strategie, vooral in verband met het Midden-Oosten. De overeenkomst zou wetenschappers ook in staat moeten stellen hun inspanningen voor regionale samenwerking met de buurlanden van Israël voort te zetten, wat in het belang van iedereen is gezien de moeilijke omstandigheden die momenteel in het Midden-Oosten heersen. Daarom ben ik ervan overtuigd dat het Parlement zijn steun moet en ook zal geven aan de totstandkoming van deze overeenkomst. 
Quisthoudt-Rowohl (PPE-DE ),
    Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, op 20 november 1995 is tussen de EU en Israël een Euro-mediterrane overeenkomst gesloten, waarbij een associatie tot stand werd gebracht tussen Israël en de Gemeenschap op het gebied van het verkeer van goederen en diensten, vestigingsrecht, kapitaalverkeer en economische en culturele samenwerking. Daarmee werd een regelmatige politieke dialoog geïnstitutionaliseerd. De EU onderhoudt overigens ook speciale betrekkingen met de Palestijnse Autoriteit en is partner in het vredesproces voor het Nabije Oosten. Hiermee heb ik ook al de beide elementen genoemd die in een beschouwing over deze overeenkomst van belang zijn.
Al sedert 1975 werken Israël en de Europese Unie samen op het gebied van onderzoek en ontwikkeling. In 1983 werd een begin gemaakt met de gemeenschappelijke financiering van onderzoeksprojecten en, zoals de heer Bolkestein al heeft uiteengezet, was die associatie voltooid bij het vijfde kaderprogramma. Destijds was ik eveneens rapporteur.
Met deze overeenkomsten werd en wordt uiting gegeven aan het besef dat onderzoek aan het einde van de 20ste eeuw een internationale aangelegenheid is en dat een beperking tot het gebied van de EU vaak niet in het belang van het onderzoek is. Israël beschikt over uiterst innovatieve onderzoeksinfrastructuren en geeft, in verhouding met 's lands BNP, nog altijd meer geld uit voor onderzoek dan de EU. Het land staat bovenaan wat het aantal wetenschappelijke publicaties per hoofd van de bevolking betreft. Ik zal hier de genoemde cijfers niet herhalen.
Gedurende het vijfde kaderprogramma hebben beide partijen geprofiteerd van de samenwerking: Israël krijgt toegang tot een groot net van onderzoekscentra, de EG krijgt toegang tot innovatief potentieel van Israël. Ook het grote aantal ondersteunde projecten toont het succes van de samenwerking aan. Aan sommige projecten wordt deelgenomen door niet alleen partners uit Israël, maar uit het gehele Middellandse-Zeegebied. Waterbehandeling is al genoemd, maar er zijn ook onderzoekscentra in het autonome Palestijnse gebied die met succes deelnemen aan ons onderzoeksprogramma. Ik zou hier graag voor een deel van dit Parlement willen herhalen dat in dit verslag geen voorstellen worden gedaan voor samenwerking op het gebied van militair onderzoek, noch voor samenwerking in het kader van het Euratom-programma.
Wat de deelneming van Israël aan het zesde kaderprogramma voor onderzoek betreft, draagt Israël - zoals reeds bij de twee voorgaande overeenkomsten - eveneens aan de financiering bij, naar verhouding van zijn bruto nationaal product. Het land heeft dezelfde rechten en plichten als de EU-lidstaten, met één uitzondering, namelijk dat het in het CREST-Comité alleen als waarnemer zitting heeft.
De verhoging van de middelen voor onderzoek, als gevolg van de deelneming door Israël en de inbreng aan knowhow door Israëlische centra, kan vanuit het oogpunt van de EU-deelnemers alleen maar als positief worden aangemerkt, en we bevinden ons dan ook zonder meer in een .
In het kader van de uitvoering van de overeenkomst wordt een gemeenschappelijk comité ingesteld dat ervoor zorgt dat Israëlische ambtenaren betrokken worden bij de werkzaamheden van de beheercomités en dat deskundigen als adviseur zitting hebben in de comités voor het programmabeheer.
Bezien vanuit het oogpunt van het onderzoeksbeleid pleit niets tegen een verlenging van de overeenkomst, en om te voorkomen dat ik verkeerd wordt begrepen, citeer ik uit een brief die de ambassadeur van Israël, Oded Eran, mij heeft geschreven. Ik citeer in het Engels: In overeenstemming daarmee heb ik ook begrip voor degenen die amendementen hebben ingediend, die tegen het voorstel zijn en die vinden dat we elke vorm van samenwerking met Israël zouden moeten opschorten tot er vrede heerst in dit helaas zo weinig vreedzame gebied. Toch moet ik zeggen dat het mijn vaste overtuiging is dat we door de deur te sluiten helemaal niet meer kunnen meewerken. We moeten bereid zijn om open te discussiëren met alle partijen. Alleen op die manier kunnen we invloed uitoefenen op het vredesproces.
Vanuit het oogpunt van het onderzoeksbeleid moet de overeenkomst dan ook uiterst positief worden beoordeeld. Onderzoekers en onderzoekscentra in de EU en het bedrijfsleven profiteren van deze samenwerking. Ik ben ervan overtuigd dat deze overeenkomst, gezien de politieke situatie, een bijdrage kan leveren tot deëscalatie omdat deze overeenkomst ook Palestijnse onderzoekers en centra de mogelijkheid biedt met Israëlische en Europese centra samen te werken. Wie samenwerkt, voert geen strijd.
Ik wil hier afsluiten met een woord van dank aan het adres van al mijn gesprekspartners. Ik heb steun ontvangen van verschillende kanten, van voor- en tegenstanders, van mensen die hopen te profiteren en van mensen die de overeenkomst willen wijzigen. Op zijn minst heb ik met hen vreedzame, ontspannen gesprekken gevoerd. Hartelijk dank. Ik hoop dat mijn verslag morgen met een grote meerderheid wordt aangenomen. 
McNally (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, normaal gesproken is een wetenschappelijke en technische samenwerkingsovereenkomst duidelijk en zeer welkom en geeft zij aanleiding tot optimisme, vooral als het gaat om de opvolger van eerdere overeenkomsten waarmee goed wetenschappelijk werk is verricht. Helaas kan deze overeenkomst niet duidelijk zijn. Vanuit wetenschappelijk oogpunt is de samenwerking met Israël in het kader van het zesde kaderprogramma ongetwijfeld zeer nuttig. Het is een land dat sterk is op wetenschapsgebied, en zoals we hebben gehoord zijn er een paar zeer nuttige projecten in het Middellandse Zeegebied uitgevoerd, waaronder onderzoek naar waterzuivering, en kunnen er in de toekomst meer van dergelijke projecten worden verwezenlijkt. Wij hebben het hier echter niet over een normaal land of over een normaal deel van de wereld. Israël is geen normaal land omdat veel van de maatregelen van de huidige regering volledig onaanvaardbaar zijn: de bouw van de muur, de bezetting van grondgebieden, schendingen van de mensenrechten, onderdrukking. Hoewel er sprake is van enige gezamenlijke wetenschappelijke werkzaamheden met Palestijnen, heb ik ook klachten ontvangen over het dwarsbomen van dat werk.
Onze fractie heeft zeer zorgvuldig overwogen of zij voor of tegen deze overeenkomst zou stemmen. Er is sprake van twee geheel geldige en houdbare standpunten. Men zou volgens sommigen kunnen zeggen dat het ondertekenen en ratificeren van deze overeenkomst kan worden uitgelegd als het geven van groen licht en een aanmoediging en steun voor de maatregelen van de Israëlische regering. Dat is absoluut niet de bedoeling. In het verleden heeft het Europees Parlement met groot succes gevraagd om de wetenschappelijke samenwerking te bevriezen. Sommige afgevaardigden roepen op om tegen deze overeenkomst te stemmen en om nog veel verder strekkende maatregelen te treffen om de Israëlische regering onze afkeuring te laten blijken. Een tweede alternatief - en een waar ik zelf achter sta - is ervan uit te gaan dat wetenschap en onderzoek positieve zaken zijn, dat de resultaten van dat werk de mensen ten goede komen, en dat dit werk de dialoog bevordert en mogelijkheden biedt om met de Palestijnen samen te werken.
Binnen de politieke dialoog kunnen zeker andere punten naar voren worden gebracht, en dat zal waarschijnlijk ook gebeuren. Op andere gebieden kunnen misschien maatregelen geboden zijn. Wij hebben hier lang over gedebatteerd en zijn met een meerderheid - maar niet unaniem - tot de conclusie gekomen dat het tweede alternatief de voorkeur geniet. Met andere woorden, men vertrouwt erop dat met de wetenschappelijke dialoog, vooruitgang kan worden gemaakt zonder steun te verlenen aan het handelen van de Israëlische regering. Wij hebben daar echter ernstige bedenkingen. Wij willen Palestijnse deelname zien, zonder enige belemmering of achterstelling. Natuurlijk willen wij geen nucleair of militair onderzoek of onderzoek voor tweeërlei gebruik. Wij willen dat er zeer nauwlettend toezicht op de situatie wordt gehouden. Wij willen dat het onderzoekscomité EU-Israël regelmatig verslag uitbrengt zodat we kunnen zien of het door ons gestelde vertrouwen in de waarde van de wetenschap terecht is geweest of is misbruikt door een regering wier daden wij veroordelen. 
Ahern, Nuala (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, in 2002 heeft dit Parlement een resolutie aangenomen en besloten om geen wetenschappelijke en technische samenwerking met Israël na te streven, vanwege de afschuwelijke en gewelddadige situatie in het Midden-Oosten destijds. Er is sindsdien weinig veranderd, of in ieder geval niet veel. Een recente delegatie van dit Parlement, die naar de effecten van de zogenaamde veiligheidsbarrière of -muur heeft gekeken, kwam terug met schokkende verhalen. Ik ben van mening dat de instemming met deze overeenkomst een boodschap van normaliteit en samenwerking zou inhouden, en zoals mijn collega mevrouw McNally zojuist zei, gaat het hier niet om een normaal land en niet om een normale situatie, en dus moet de overeenkomst niet worden gesteund.
De Verts/ALE-fractie heeft daarom een aantal amendementen ingediend waarin wordt verzocht deze overeenkomst in de huidige situatie op te schorten - vooral vanwege het onevenwichtige voordeel dat het oplevert voor één betrokkene, Israël - totdat er meer vorderingen zijn gemaakt in de richting van een reële conflictoplossing in de regio.
Wij hebben ook verzocht om technologie voor tweeërlei gebruik, ofwel met een potentiële militaire toepassing, uit te sluiten van deze overeenkomst. Het zou wel heel bizar zijn als het Europees Parlement dit verzoek niet zou steunen. Tot mijn grote verbazing en teleurstelling geloof ik echter dat de afgevaardigden niet eens in staat zullen zijn om over dit amendement te stemmen. Dit is een politiek en geen technisch besluit geweest.
Europeanen hebben een historische verantwoordelijkheid voor de problemen in deze regio. Momenteel kwijten wij ons bij lange na niet op gepaste wijze van deze verantwoordelijkheden. Ik wil u vragen de door mij ingediende amendementen te steunen. 
Menéndez del Valle (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, de socialistische fractie heeft na een intensief, controversieel debat besloten het verslag te steunen.
Als fractie hebben wij een onderscheid aangebracht tussen de wetenschappelijk-technische aard van het verslag en de politieke aard van het conflict. Wij veroordelen de houding van de regering-Sharon, die een beleid voert van willekeurige moordaanslagen, een muur bouwt die de Palestijnen nog meer grondgebied ontneemt en weigert zich terug te trekken uit de nederzettingen, waardoor de routekaart van het Kwartet wordt opgehouden en een levensvatbare Palestijnse staat met de dag verder weg komt te liggen. Wat betreft de wetenschappelijke en technische samenwerking is mijn fractie van oordeel dat in het bijzonder moet worden gedacht aan de samenleving, want die kan gebaat zijn bij die samenwerking.
Op persoonlijke titel wil ik het volgende opmerken. De rapporteur erkent in de toelichting dat de verlenging van de overeenkomst “samenvalt met een politiek moeilijke periode waarin het vredesproces is vastgelopen”. Volgens mij is het proces zeker niet alleen maar vastgelopen. Het is zo zeer in gevaar dat een overtuigende actie van het Kwartet nodig zal zijn om het te redden, iets wat tot nu toe is uitgebleven. De rapporteur zegt ook dat “deze overeenkomst een bijdrage kan leveren tot deëscalatie omdat deze overeenkomst ook Palestijnse onderzoekers en centra de mogelijkheid biedt met Israëlische centra samen te werken". Eerlijk gezegd betwijfel ik dit ten zeerste.
De aard van de militaire bezetting waarover wij het hier hebben is dusdanig dat we beslist niet alleen kunnen spreken van escalatie of deëscalatie. Mijns inziens is het evenmin waarschijnlijk dat Palestijnse onderzoekers en onderzoekscentra gebaat zullen zijn bij deze overeenkomst wanneer beiden worden omgeven door een muur die hen beperkt in hun bewegingsvrijheid en opgesloten houdt in een isolement dat een schande voor de mensheid is. 
Mann, Erika (PSE )
   - Mijnheer de Voorzitter, ik geloof dat mevrouw Quisthoudt-Rowohl en mijn fractiegenote, mevrouw McNally, de verschillende standpunten duidelijk hebben belicht.
Als het om een moeilijke politieke conflictsituatie gaat - en in de kwestie Israël is dat natuurlijk duidelijk - krijgen besluiten in het Europees Parlement altijd moeilijk gestalte. Ik geloof echter dat het goed is om heel duidelijk te maken waar het om gaat, wat we willen bereiken en welke signalen wij als Parlement afgeven als we de Commissie en de Raad steunen.
Het gaat erom een bestaande samenwerking, een bestaande dialoog op wetenschappelijk en technologisch-wetenschappelijk terrein, die voor beide partijen nuttig is, voort te zetten. Het is niet zo dat alleen Israël van die samenwerking profiteert, wij profiteren er ook van, al brachten sommige sprekers een tegengestelde menig naar voren. De overeenkomst is niet alleen nuttig voor wetenschappers, universiteitscentra en onderzoekscentra, er is ook een menselijk belang omdat wetenschappers samenwerken, omdat er uitwisseling plaatsvindt, omdat er politici bij betrokken zijn en - mijn fractiegenote zei het al - omdat de hele maatschappij ervan profiteert. We investeren in een toekomstperspectief waarvan we hopen dat daarin de politiek en menselijk zeer moeilijke problematiek opgelost kan worden en dat Europa daaraan zijn deel kan bijdragen.
In die zin ben ik ook trots en blij dat mijn coördinator, mevrouw McNally, bij de behandeling in de fractie steeds heeft benadrukt dat wij met dit verslag zouden moeten instemmen. Er is nog één klein puntje waarop ik de groenen, die het moeilijk hebben met het aspect , zou willen wijzen: van de kant van de Europese Unie steunen wij geen militair onderzoek. Dat is niet inbegrepen in ons onderzoeksprogramma, en dus is samenwerking op dat terrein automatisch uitgesloten. 
Bolkestein,
   . - Mijnheer de Voorzitter, er zijn geen vragen aan de Commissie gesteld en ik heb niets aan het debat toe te voegen. Namens mijn collega, de heer Busquin, zou ik eenvoudigweg de rapporteur en de andere afgevaardigden die aan dit debat hebben deelgenomen, willen bedanken. Ik heb de indruk dat de meerderheid van het Parlement voor dit voorstel zal stemmen, waarvoor ik - opnieuw namens mijn collega de heer Busquin - blijk wil geven van mijn erkentelijkheid. 
De Voorzitter. -
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.
Boumediene-Thiery (Verts/ALE ),
   . - Met grote verontwaardiging heb ik kennis genomen van de verklaringen van onze rapporteur dat de wetenschappelijke uitwisselingen in kwestie niet de inzet van politieke overwegingen mogen zijn!
Dat is een ontkenning van de politieke dimensie van de mensenrechten, krachtens artikel 2 van de Euro-mediterrane overeenkomst, en in tegenspraak met het proces van Barcelona gebaseerd op naleving van de grondrechten.
Israël schendt systematisch de mensenrechten in de bezette gebieden door kolonisatie en bezetting. Het schendt de democratische grondbeginselen ten opzichte van duizenden Palestijnen en nu zou de Israëlische burger ten prooi zijn aan discriminatie? Israël schendt het Verdrag van Genève, het internationaal recht, het Handvest van de Verenigde Naties en het Verdrag van Wenen door de handelsclausules van zijn associatieovereenkomst niet na te leven.
Het is een regelrecht menselijk, ecologisch en politiek drama. Deze annexatie schaadt de vorming van een Palestijnse staat, marginaliseert de Palestijnen en boort elk sprankje hoop op vrede de grond in.
De Europese Unie mag geen wetenschappelijke of handelsbetrekkingen onderhouden met derde landen zonder hun inbreuk op het internationaal recht in overweging te nemen. In het voormalig Joegoslavië en in Afrika heeft de Europese Unie altijd elke medeplichtigheid aan of inschikkelijkheid met de schendingen van de mensenrechten geweigerd. Waarom zwijgen wij in het geval van Israël? 
De Voorzitter. -
   Aan de orde is de aanbeveling voor de tweede lezing (A5-0124/2004) van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie, over het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van het besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende de interoperabele levering van pan-Europese e-overheidsdiensten aan overheidsdiensten, ondernemingen en burgers (rapporteur: mevrouw Read). 
Read (PSE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik ben zeer verheugd dit verslag over IDABC namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie te mogen presenteren. Ik heb al meerdere keren als rapporteur gefungeerd en heb het genoegen gehad het IDABC-programma te zien groeien.
Wij zijn getuige geweest van verbeteringen in de effectiviteit van grensoverschrijdende samenwerking tussen overheden, en wat nu wordt voorgesteld is dat een en ander wordt uitgebreid naar ondernemingen en burgers. Het tijdschrift dat de Commissie over IDABC publiceert maakt vaak melding van de IDABC-methode en het is belangrijk te benadrukken dat de IDABC-methode draait om e-methodologie: niet alleen om de projecten, maar om de manier waarop deze projecten worden ontwikkeld. IDABC is een middel om een doel te bereiken, een middel om tot interactieve overheidsdiensten op pan-Europees niveau te komen, en het is niet meer dan logisch dat men nu een en ander wil uitbreiden naar ondernemingen en burgers.
Ik heb zojuist drie amendementen ingediend, na enkele besprekingen met de Commissie. Het gaat om technische amendementen die de originele tekst juridisch duidelijker maken. Ik zal in een paar minuten vertellen waarom dit zo belangrijk is. Het gaat om het scheppen van waarde in de vorm van kwalitatieve dienstverlening. Het gaat erom de burgers ertoe aan te zetten hun lof voor of kritiek op deze diensten op een beter geïnformeerde wijze te uiten. Het gaat om schaalvergroting en het delen van gemeenschappelijke diensten. Het is waar dat IDABC de modernisering van openbare diensten bevordert en sterk bijdraagt aan een e-overheid in de kandidaat-lidstaten, en dit ook zal blijven doen.
Het is ook van belang te melden dat een van de verdiensten van IDABC is dat het onze burgers praktische en zeer degelijke voorbeelden geeft over de wijze waarop de Europese Unie, de Commissie, het Parlement en de Raad hebben samengewerkt en hebben geprobeerd vanuit de Europese Unie burgervriendelijke voordelen naar de lidstaten over te brengen.
Ik beveel dit verslag bij u aan. Ik wil in het bijzonder mijn collega's bij de Commissie bedanken die zo hard en effectief aan dit onderwerp blijven werken. Ik wil ook het voorzitterschap van de Raad bedanken, dat zichzelf ruim de tijd heeft gegeven maar dit nodig achtte om constructieve en progressieve amendementen op te kunnen stellen die voortkwamen uit zijn eigen ervaring bij de tenuitvoerlegging van IDABC op het niveau van de lidstaten. 
Bolkestein,
   . - Mijnheer de Voorzitter, de Commissie wil de rapporteur, mevrouw Read, bedanken voor haar krachtige steun, haar openheid en haar samenwerking. Mijn collega, de heer Liikanen, heeft mij gevraagd mevrouw Read te bedanken voor de voortreffelijke samenwerking en haar te zeggen dat het de afgelopen jaren een genoegen is geweest met haar te werken.
De Commissie wil ook de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie en het Europees Parlement in zijn geheel bedanken voor hun steun en flexibiliteit, waardoor bijna een resultaat in eerste lezing tot stand gebracht kon worden. De Commissie is er zeer ingenomen mee dat zowel het Europees Parlement als de Raad zeer welwillend tegenover het IDABC-programma staan.
Op 18 november 2003 gaf het Europees Parlement tijdens de eerste lezing zijn volledige steun aan dit programma en bracht een advies uit met vijf amendementen. De Commissie heeft haar oorspronkelijke voorstel dienovereenkomstig gewijzigd en in het gemeenschappelijk voorstel van de Raad zijn de amendementen die door het Parlement waren voorgesteld bijna woordelijk overgenomen.
De Commissie steunt, net als de Raad, de drie amendementen die de rapporteur en de Commissie industrie in tweede lezing hebben aangenomen en hoopt morgen op een gunstige uitslag van de stemming in dit Parlement. Dit zou een snelle aanneming door de Raad mogelijk maken. Dit zou de Commissie ook in staat stellen om in de loop van 2004 de overgang van het huidige IDA-programma naar het nieuwe IDABC-programma zorgvuldig voor te bereiden.
Het nieuwe programma zal de Commissie in staat stellen de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving, waarvoor de lidstaten en de Gemeenschap informatie dienen uit te wisselen, te blijven ondersteunen. Dit doet zij door de financiële middelen en infrastructurele diensten te leveren en tegelijkertijd borg te staan voor interoperabiliteit. Ook zal de Commissie daarmee in staat zijn pan-Europese e-overheidsdiensten uit te breiden naar ondernemingen en burgers, en de levering van dergelijke diensten in samenwerking met de lidstaten uit te voeren.
Tot slot kan de Commissie de amendementen 1 tot en met 3 aanvaarden. 
De Voorzitter. -
   Namens het Parlement wil ik uiting geven aan onze dankbaarheid voor al het werk dat mevrouw Read de laatste 15 jaar heeft verricht voor dit vraagstuk en gelijksoortige zaken.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.
(1) 

