Implementatie van de richtlijn brandstofkwaliteit, inclusief een EU-standaardwaarde voor teerzanden en olieschalie (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over de mondelinge vraag van Linda McAvan, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, aan de Commissie, over de uitvoering van de richtlijn brandstofkwaliteit, inclusief EU-standaardwaarde voor teerzand en olieschalie (B7-0209/2011).
Linda McAvan
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ten eerste dank ik de Conferentie van voorzitters dat zij op zo'n korte termijn deze week tijd heeft vrijgemaakt voor dit debat. Ik dank ook de commissaris dat hij op dit late tijdstip hiernaartoe is gekomen om deze voor ons Parlement zeer belangrijke kwestie te bespreken.
Op het eerste gezicht lijkt dit een zeer technische kwestie. Het gaat over de uitvoeringsmaatregelen voor de richtlijn brandstofkwaliteit en de vaststelling van de uitgangs- of standaardwaarden voor de broeikasgasemissies als gevolg van de verbranding van transportbrandstoffen. De echte, zeer belangrijke kwestie is: hoe serieus nemen wij in de Europese Unie het terugdringen van de emissies afkomstig van transport? We weten dat ongeveer 20 procent van de broeikasgasemissies afkomstig is van transport. We weten dat dit percentage steeds hoger wordt, in tegenstelling tot dat van de woning- en energiesector, dat daalt. Het schoner maken van onze transportbrandstoffen is een belangrijk onderdeel van de strijd tegen de klimaatverandering en daarom is de richtlijn brandstofkwaliteit zo belangrijk.
Dit brengt mij bij de kwestie teerzand en olieschalie. Het Parlement verwachtte dat de Commissie eind vorig jaar met uitvoeringsvoorstellen voor de richtlijn zou komen. Er is vertraging opgetreden en we weten dat deze het gevolg was van een intern debat in de Commissie over de vraag of er een aparte waarde voor teerzand moest komen. Ons werd verteld dat de maatregelen geen doorgang konden vinden, omdat er geen wetenschappelijk onderzoek was ter ondersteuning van het voorstel van de Commissie. In eerdere ontwerpversies van de Commissie hadden we echter een aparte waarde voor teerzand in de raadplegingsdocumenten zien staan, maar in een latere versie was die waarde verdwenen.
Dankzij u, commissaris, beschikken we nu over een onderzoek naar teerzand. Dit onderzoek, dat twee maanden geleden verscheen, toont aan wat ook al uit andere onderzoeken is gebleken, namelijk dat broeikasgasemissies afkomstig van Canadees teerzand gemiddeld 107,3 gram CO2 per megajoule bedragen, ten opzichte van 87,1 gram voor conventionele brandstoffen. Voor schalie-olie is dit 122 en 139 gram CO2 per megajoule. Met andere woorden, hieruit blijkt dat deze brandstoffen vuiler zijn dan conventionele olie. Nu we deze onderzoeken hebben, hoop ik dat de commissaris ons vanavond gaat vertellen dat er een voorstel komt voor de uitvoering van de richtlijn brandstofkwaliteit.
Ik zei aan het begin dat dit niet gewoon een technische kwestie is. Vorige week hebben diverse Parlementsleden die hier vanavond aanwezig zijn, een petitie in ontvangst genomen van duizenden Europese burgers die zich ernstig zorgen maken over deze kwestie. Zij willen hetzelfde als ik, namelijk fatsoenlijke, eerlijke etikettering van teerzand en olieschalie. We horen vaak dat de EU voorop loopt op het gebied van klimaatverandering, maar in Californië is al een koolstofarme brandstofnorm ingevoerd waarin teerzand als koolstofrijk wordt bestempeld.
Ik weet dat hier veel over is gelobbyd. Daar hebben we allemaal over gehoord en we hebben de verschillende lobbyisten ontmoet en zelfs nu we weten dat teerzand en olieschalie vuiler is dan conventionele olie, wordt tegen ons gezegd dat er meer onderzoeken moeten komen en dat we meer tijd nodig hebben. Maar we hebben de feiten over teerzand nu op een rij, dus ik zie niet in waarom we de zaak nog voor ons uit zouden schuiven. Teerzand is een van de meest vervuilende manieren om transportbrandstof te produceren die we kennen. Het is logisch dat teerzand in de richtlijn brandstofkwaliteit in een andere categorie moet worden ingedeeld, omdat we anders niet kunnen voorkomen dat transportbrandstoffen niet schoner maar vuiler worden door de richtlijn brandstofkwaliteit.
Commissaris Hedegaard, ik weet dat u zo meteen gaat horen hoeveel van onze collega's uit alle fracties in het Parlement onze bezorgdheid delen. U staat bekend om uw inzet voor de bestrijding van de klimaatverandering en daar wordt u in dit Parlement om gerespecteerd. We willen er samen met u voor zorgen dat uw routekaart naar een koolstofarme economie er komt, zodat de emissies afkomstig van transport met wel 60 procent kunnen worden teruggebracht, zoals u vorige week aankondigde. Ik hoop dan ook dat u ons vanavond goed nieuws brengt en dat u ons gaat vertellen dat die uitvoeringsnorm en een hogere waarde voor teerzand en olieschalie er over een paar weken liggen.
Connie Hedegaard
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, we hebben zojuist van Linda McAvan gehoord dat zij en de Commissie het standpunt delen dat het van groot belang is dat de emissies afkomstig van transport worden aangepakt; dat komt ook tot uiting in het Witboek over transport dat vandaag verschijnt. Helaas heeft de ontwikkeling van de uitvoeringsmaatregel die is gekoppeld aan de doelstelling voor de reductie van de broeikasgasintensiteit waarin de richtlijn brandstofkwaliteit voorziet, langer op zich laten wachten dan voorzien. De vertraging zal het voor leveranciers echter niet moeilijker maken om te voldoen aan de eisen krachtens de richtlijn, aangezien geen enkele lidstaat een tussentijdse doelstelling voor 2014 heeft vastgesteld.
Bij de voorbereiding van haar voorstel was de Commissie van oordeel dat in een passende wetgevingsaanpak sprake moet zijn van een evenwicht tussen de correctheid en complexiteit van de rapportagemethode en de variatie in broeikasgasintensiteit van verschillende brandstoffen. Afgelopen najaar en de eerste weken van dit jaar hebben er binnen de Commissie uitgebreide interne besprekingen plaatsgevonden die momenteel worden afgerond. Er kan de komende maanden dus een voorstel met de lidstaten worden besproken.
Wat de standaardwaarden voor teerzand en olieschalie betreft, kan ik tot mijn vreugde melden dat de Commissie onlangs verslagen heeft gepubliceerd waarin een gemiddelde standaardwaarde voor teerzand en een reeks indicatieve standaardwaarden voor olieschalie zijn opgenomen. Deze verslagen zijn beschikbaar op de website van de Commissie. Met het oog op de brede belangstelling voor deze kwestie is de Commissie van mening dat het zinvol is om deze verslagen te onderwerpen aan een beperkt proces van collegiale toetsing. Ik heb bij deze kwestie nauw samengewerkt met mijn collega die verantwoordelijk is voor handelsaangelegenheden om te zorgen voor een grondige aanpak in termen van verplichtingen krachtens internationaal recht, en dat zal ik blijven doen.
Zonder vooruit te lopen op de uitkomst van de collegiale toetsing en de daaropvolgende interne raadpleging van de Commissie, is de Commissie dus van plan om in dit stadium een ontwerpuitvoeringsmaatregel aan het betreffende regelgevend comité voor te leggen waarin standaardwaarden zijn opgenomen voor teerzand en olieschalie alsook voor andere onconventionele brandstoffen zoals CTL en GTL.
Er is ook voorzien dat in de ontwerpuitvoeringsmaatregel wordt aangegeven dat de Commissie de broeikasgasintensiteit van andere categorieën grondstoffen met hoge broeikasgasemissies zal onderzoeken, en als dat wetenschappelijk gerechtvaardigd is, zal de uitvoeringsmaatregel worden gewijzigd door middel van de toevoeging van nieuwe grondstofcategorieën.
Hierdoor zou de maatregel niet-discriminerend worden, omdat hieruit blijkt dat de lijst met grondstofcategorieën openstaat en dat de Commissie actief naar andere categorieën kijkt en bereid is om de lijst uit te breiden wanneer er voldoende bewijs en gegevens over andere categorieën verzameld zijn.
Aangezien de collegiale toetsing en de daaropvolgende afronding van de interne discussies in de Commissie enkele weken in beslag zullen nemen, zal er enige vertraging optreden voordat de ontwerpuitvoeringsmaatregel van het hele pakket met de lidstaten kan worden besproken. Maar zodra de maatregel door het regelgevend comité is goedgekeurd, zal deze ter toetsing aan het Europees Parlement worden voorgelegd.
Horst Schnellhardt
namens de PPE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik zou mevrouw McAvan willen bedanken, ik ben blij dat zij deze vraag heeft gesteld. De herziening van de richtlijn brandstofkwaliteit leidt ertoe dat de producenten van brandstof niet alleen verplicht worden om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen en te monitoren tijdens de levenscyclus van de brandstoffen, bijvoorbeeld tijdens het vervoer en bij de productie in de raffinaderijen, ze worden ook verplicht om de emissie per energie-eenheid vanaf 2011 ieder jaar met 1 procent te verlagen, met een totaal van 20 procent tegen 2020. Ik ben ervan overtuigd dat de verlaging van de emissies gedurende de hele levenscyclus alleen maar kan worden gemeten wanneer de nodige standaardwaarden bestaan, en die moeten nu eindelijk gepubliceerd of vastgelegd worden.
Uit de woorden van mevrouw McAvan heb ik geconcludeerd dat zij het liefst zou willen dat we geen energie uit deze bronnen zouden gebruiken. Dat lijkt me niet verstandig, want de cijfers en de bevindingen over de emissies die bij de winning van ruwe olie of van olie uit teerzand of olieschalie ontstaan verschillen sterk. Ik heb een uur geleden met een vertegenwoordiger van de chemische industrie gesproken, die vertelde dat de technische ontwikkeling nog lang niet afgesloten is, en dat de balans nog duidelijk kan worden verbeterd. Ik wil er ook even aan herinneren dat we voortdurend zeggen dat we minder afhankelijk willen worden van energie uit bronnen buiten de Europese Unie. Deze grondstof hebben we in de Europese Unie, en dat moeten we meenemen in onze debatten. Dit alles kan alleen maar werken wanneer er standaardwaarden vastgelegd zijn, die ook worden gecontroleerd. Daarom verzoek ik de Commissie om dit snel aan te pakken.
Kriton Arsenis
namens de S&D-Fractie. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, wij hebben het inderdaad over een heel dringende kwestie: de emissies bij oliewinning uit teerzand zijn drie tot vijf keer hoger dan bij andere productiemethoden, en deze felbegeerde standaardwaarde, die wij in onze richtlijn willen opnemen, garandeert dat wij deze desastreuze productiemethode niet subsidiëren.
U zei dat de studie klaar is. En toch, hoewel we een studie hebben - want we hadden gezegd dat we een studie nodig hadden om verder te kunnen gaan - willen we nu dat deze studie wordt onderworpen aan collegiale toetsing. Ik vraag mij af, mijnheer de commissaris, wanneer deze procedure afgesloten zal worden. Wat zijn de tijdschema's? Hoelang moeten wij nog wachten totdat deze standaardwaarde, door middel van deze methode, gecontroleerd zal worden en wij haar eindelijk in onze wetgeving kunnen opnemen?
Want in feite zijn het niet alleen de emissies die een probleem vormen bij teerzand. Het is ook de vernietiging van unieke bossen, van de arctische bossen van Canada, die voor ons van cruciaal belang zijn bij de aanpak van klimaatverandering. Tegelijkertijd vernietigen wij het land van de inheemse bevolking, want daar voltrekt zich deze enorme ramp, en als wij nu niet de standaardwaarde in onze wetgeving opnemen zal deze ramp zich ook naar andere landen uitbreiden.
Fiona Hall
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank commissaris Hedegaard voor haar langdurige inspanningen op het gebied van deze kwestie en voor haar positieve aankondiging vanavond. Commissaris, u hebt bij verschillende gelegenheden Parlementsleden ontmoet en we realiseren ons dat u het struikelblok niet hebt opgeworpen. Niettemin is het gebrek aan vooruitgang zeer frustrerend.
Om te beginnen werd ons verteld dat een stuk of tien onderzoeken die allemaal aantoonden dat teerzand hogere broeikasgasemissies veroorzaakt dan conventionele olie, niet volstonden. Ons werd verteld dat er een onderzoek moest komen waarbij precies dezelfde methodologie werd toegepast. Nu dit onderzoek van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek er ligt en er sprake blijkt te zijn van een waarde van 107 gram per megajoule, veel hoger dan het gemiddelde van 87,1 gram voor ruwe olie, zeggen tegenstanders dat er een collegiale toetsing moet komen. Dit heeft veel weg van een grandioze verkwisting van tijd.
Het is jammer dat de lobby tegen een aparte waarde voor teerzand overwegend uit één hoek afkomstig is, want dit heeft absoluut niets van doen met discriminatie gericht tegen Canada. Er zijn heel veel andere potentiële teerzandgebieden. Sommige liggen zelfs binnen de EU, hoorden we zojuist. Het feit dat al deze alternatieve oliebronnen de belangstelling van investeerders uit alle hoeken van de wereld aantrekken, is nu net de reden dat we op een aparte broeikasgaswaarde voor deze bronnen moeten aandringen. Als we dat niet doen, gaat teerzand een steeds groter deel van de energiemix uitmaken en geraken we in de situatie waarbij we op papier voldoen aan de doelstelling van 6 procent reductie uit de richtlijn brandstofkwaliteit, maar in werkelijkheid brandstof produceren met nog hogere emissies dan nu.
Het zou zeer nuttig zijn, commissaris, als u het directoraat-generaal Handel zou uitleggen, zoals u ongetwijfeld gedaan zult hebben, dat dit geen aanval gericht tegen Canada is en dat het Parlement meer dan wat dan ook wil dat deze kwestie van de standaardwaarde voor teerzand wordt opgelost, zodat de handelsovereenkomst EU-Canada op soepele wijze tot stand kan worden gebracht.
Satu Hassi
Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, als onderdeel van het klimaatpakket hebben wij besloten dat de koolstofvoetafdruk van transportbrandstoffen in 2020 met 6 procent moet zijn verkleind. Het zou volkomen tegenstrijdig en onzinnig zijn wanneer wij de meest vervuilende brandstoffen, zoals olie die uit teerzand wordt gewonnen, door de vingers zouden zien en de productie ervan wereldwijd zouden stimuleren, bijvoorbeeld in Canada en Afrika. Het is zonneklaar dat wij onze eigen standaardwaarden moeten hebben voor de koolstofvoetafdruk van olie die uit teerzand of olieschalie wordt gewonnen. Wij moeten ook zo snel mogelijk de andere bronnen van ruwe olie differentiëren.
De Canadese regering heeft naar mijn mening de Europese Unie op ongepaste wijze onder druk gezet en daar moeten wij niet aan toegeven. Als de Canadese voetafdruk van teerzandolie kleiner is dan de referentiewaarde, dan kan Canada dat bewijzen. Moeten wij niet hetzelfde beginsel toepassen voor fossiele olie als voor biobrandstoffen, namelijk dat de standaardwaarden worden gedifferentieerd overeenkomstig de bron van de grondstoffen?
Bogusław Sonik
(PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, de wereldvoorraden teerzand zijn zeer groot. Er wordt geschat dat de oliereserves die in teerzand aanwezig zijn, meer dan tweemaal groter zijn dan de aardoliereserves die met traditionele methodes worden ontgonnen. De huidige technologieën laten toe om grondstofreserves te ontginnen op plaatsen waar men dit vroeger onmogelijk achtte. Tegelijkertijd echter worden de vereisten op het gebied van milieubescherming strenger, waardoor de milieunormen in botsing komen met de jacht op grondstoffen en het verlangen om die tegen elke prijs te ontginnen. Dit brengt degradatie van de omgeving, ontbossing en exploitatie van de watervoorraden met zich mee.
We moeten de ontginningsbedrijven verplichten om de ontgonnen terreinen te hercultiveren, zodat er ooit opnieuw bossen kunnen groeien. Bedrijven die winst halen uit de verwerking van teerzand, moeten een deel van deze winst voor milieubescherming uittrekken, bijvoorbeeld in de vorm van een deposito. De Europese Commissie moet zulke vereisten steunen, en ook technologieën die de CO2-uitstoot beperken. Europa en Canada zijn economisch zo sterk met elkaar verbonden dat de Canadese industrie, of ze dat nu wil of niet, zich aan de Europese milieubeschermingsnormen zal moeten aanpassen als ze bijvoorbeeld in deze sector op de Europese markt actief wil zijn.
Peter Liese
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik dank mevrouw McAvan voor haar initiatief, en ik dank ook mevrouw Hedegaard, omdat ze dit probleem heeft aangepakt. We zijn nog niet tevreden met het tempo, maar we weten dat dit dossier bij mevrouw Hedegaard in goede handen is, en we willen haar graag steunen bij haar onderhandelingen binnen de Commissie en met de belanghebbenden.
De winning van olie uit teerzand heeft gevolgen voor het milieu. Voor dit gebouw kunt u een tentoonstelling bezoeken, en misschien kloppen sommige details niet helemaal, of sommige cijfers, maar ik denk dat niemand kan ontkennen dat we een groot milieuprobleem hebben. We praten lang en breed over de gevolgen van biobrandstoffen, we willen zelfs indirecte onderzoeken uitvoeren naar veranderingen in de productie van levensmiddelen, maar dan moeten we ook wat dieper ingaan op dit probleem, dat zo voor de hand ligt. Daarom is dit een belangrijk initiatief.
Tijdens dit debat, en tijdens de voorbereiding, moest ik telkens weer denken aan iets wat onze Duitse minister voor Milieuzaken, Norbert Röttgen, altijd zegt: bij de fossiele brandstoffen hebben we de laag hangende vruchten al geplukt. Dat is in dit geval wel duidelijk, en dat blijkt ook uit de tentoonstelling voor het Parlement. We hebben nog meer reserves aan fossiele brandstoffen, maar de winning ervan is bijzonder moeizaam, en leidt tot nieuwe problemen. Daarom wil ik er vanavond nog eens op wijzen - ook na de recente gebeurtenissen - dat we alle reden hebben om sterker de nadruk te leggen op de energie-efficiëntie. Ik vind dat we de Commissie, en ook de heer Oettinger, moeten aansporen om vast te houden aan het streefdoel van 20 procent voor de energie-efficiëntie. Ik hoop dat ook het directoraat-generaal Mobiliteit en vervoer en de commissaris voor vervoer in de komende jaren, en niet pas tijdens de volgende zittingsperiode, de daad bij het woord zullen voegen.
Gerben-Jan Gerbrandy
Voorzitter, op het plein voor ons Parlement staat een foto-expositie over teerzanden in Canada. Eén foto gaat echt door merg en been. Je ziet prachtige maagdelijke bossen en vervolgens een scherpe scheiding, waar een vervuild zwart olieachtig meer van 170 km2 begint. Dit gaat echt door merg en been en ik raad eenieder aan daar nog even te gaan kijken vanavond.
Naast het gigantisch verlies aan biodiversiteit heeft teerzandolie een extreem hoge CO2-uitstoot. Biodiversiteit en CO2-uitstoot zijn wat mij betreft al voldoende redenen om ons heftig te verzetten tegen de exploitatie van teerzanden in Canada, en ook in andere landen. Maar het minste wat we kunnen doen, is de vervuilende waarde van teerzandolie op te nemen in de richtlijn brandstofkwaliteit.
Luisterend naar de woorden van mevrouw Hedegaard, ga ik ervan uit dat dat zal gebeuren, maar ik hoop dat zij zich ook feller zal verzetten tegen de exploitatie van teerzanden in Canada en ook in andere delen van de wereld.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Mijnheer de Voorzitter, er kunnen significante resultaten worden bereikt door het terugdringen van de broeikasgasemissies met 20 procent tegen 2020, als er voldoende investeringen worden gedaan voor het verbeteren van de energie-efficiëntie van gebouwen en in de transportsector.
We hebben een uitgebreid debat gevoerd toen de richtlijn brandstofkwaliteit werd aangenomen. De auto-industrie dacht toen dat, om het aandeel biobrandstof te verhogen, er meer tijd nodig was om nieuwe motoren te ontwerpen en te bouwen, die kunnen omgaan met verhoogde dampdruk.
De uiteindelijke tekst van de richtlijn verplicht echter zowel autofabrikanten als brandstofproducenten om te investeren in het verminderen van vervuilende emissies en het verbeteren van de brandstofkwaliteit.
Naar mijn mening moet de Europese Unie de vervuilende emissies van de transportsector verminderen door met voorrang te investeren in de ontwikkeling van een pan-Europees slim elektriciteitsnetwerk, dat lokaal en regionaal uit hernieuwbare bronnen geproduceerde energie kan opnemen en geïntegreerd wordt met de infrastructuur die nodig is voor het gebruik van elektrische voertuigen.
Alajos Mészáros
(HU) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik moet zeggen dat deze richtlijn de raffineerders van aardolie van Midden- en Oost-Europa met grote bezorgdheid vervult. Dat is niet eens omdat ze nog in werking moet treden, maar veeleer omdat we nieuwsgierig zijn naar de methodes waarmee de emissies zullen worden berekend. Zal dat gebeuren met behulp van de zogenaamde vaste methode, die gebaseerd is op een EU-gemiddelde, of aan de hand van de zogenaamde hybride methode, die emissies berekent op grond van plaats en tijd van de exploitatie? Dan zouden producenten die met Russische aardolie werken hun broeikasgasemissies namelijk feitelijk met 12 procent moeten verminderen, aangezien de vervuiling al groot is op de exploitatieplaats.
Commissaris, in dit verband heb ik samen met vier collega's in januari een brief naar u gestuurd, waar we ook antwoord op hebben ontvangen, maar dat antwoord heeft onze twijfels nog niet volledig weggenomen. Daarom wil ik u vragen om me voor zover mogelijk gerust te stellen dat deze wetgeving de raffineerders die Russische aardolie verwerken niet zal benadelen, en lidstaten in Midden- en Oost-Europa zodoende niet in een situatie zal brengen waarin ze gediscrimineerd zouden worden.
Seán Kelly
(GA) Mijnheer de Voorzitter, ik ben geen lid van de Commissie industrie, onderzoek en energie (ITRE); ik zou het moeten zijn, ik zou het graag willen zijn en ik hoop er lid van te worden. Wanneer iemand eruit stapt, of wanneer men er over denkt er iemand uit te zetten, laat het me weten en ik de neem de plaats in.
(EN) De Commissie heeft enkele weken geleden een uitstekend document over energie-efficiëntie gepubliceerd. Hierin werd erop gewezen dat er nog veel moet worden gedaan op het gebied van gebouwen en transport en daar ben ik het volledig mee eens.
Wat transport betreft, moet er nog veel meer worden gedaan om fabrikanten van voertuigen onder druk te zetten om met meer brandstof-efficiënte voertuigen te komen. Dat is een heel belangrijk punt en op dat vlak is nog onvoldoende gedaan. Ik ben lid van de Delegatie voor de betrekkingen met Canada en de Canadezen hebben gisteren een presentatie over deze kwestie voor ons gegeven. Ze zijn bereid om ons te laten zien hoe het in zijn werk gaat en zolang de technologieën nog niet zijn ontwikkeld, moeten we meer open staan voor de kwestie aangaande teerzand en olieschalie.
Connie Hedegaard
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen dank ik het Parlement voor de zeer duidelijk boodschap die het vanavond heeft afgegeven. Ik denk dat het heel duidelijk is - ook het ongeduld en het besef van urgentie. De heer Schnellhardt zei dat we snel moeten handelen en de heer Arsenis wilde met het oog op het tijdschema specifiek weten wanneer het voorstel nu eens klaar is. Ik kan gelukkig zeggen dat het niet lang meer gaat duren. De collegiale toetsing neemt een paar weken in beslag. Daarna moet het voorstel terug naar de Commissie, waar het interne proces zich dan gaat afspelen. Daar eindigt het niet mee, maar dan zijn we in ieder geval op weg naar het volgende stadium, dat wil zeggen overleg met de lidstaten.
We komen dus in de buurt, maar, zoals mevrouw Hall zei, dit is absoluut geen discriminerend initiatief en ik denk dat u allemaal begrijpt waarom het verstandig is ervoor te zorgen dat het initiatief goed gedocumenteerd is. Dat hebben we gedaan en we weten allemaal wat de redenen zijn. Een van de redenen is dat daar in het begin, toen deze zaak een aantal jaren geleden begon te spelen, nog geen sprake van was. Nu is dat wel het geval en daarom kunnen we de zaak tot een goed einde brengen.
Tot slot nog dit: wanneer het gaat om de standaardwaarde voor teerzand, betekent de algehele vertraging bij de uitvoering van de richtlijn dat we de standaardwaarde nu in een zelfde soort ronde kunnen opnemen als wanneer we de richtlijn als zodanig invoeren. In die zin kunnen we wat de standaardwaarde voor teerzand betreft sneller te werk gaan dan sommigen van ons mogelijk achtten toen we hier negen maanden terug aan begonnen. Ik dank u voor uw zeer heldere boodschap. Ik hoop dat u beseft dat we er heel hard aan werken om dit tot een goed einde te brengen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Ioan Enciu
schriftelijk. - (EN) Ik heb de teerzanden in Canada vorig jaar bezocht, dus ik heb het verschijnsel met eigen ogen aanschouwd. Ik was in de gelegenheid om over deze kwestie uitgebreid overleg te voeren met de regering van Alberta en de federale regering in Canada. Vóór mijn vertrek naar Canada kreeg ik van Friends of the Earth Europa, WNF en Vervoer en Milieu vragen over teerzand mee voor de regering van Alberta. Ik heb op al deze vragen antwoord gekregen van de minister voor Internationale Betrekkingen van Alberta.
Mij werd verteld dat Canada zich volledig wil inzetten voor het terugdringen van de mondiale broeikasgasemissies en het koolstofvrij maken van fossiele brandstoffen en mij werd erop gewezen dat uit onderzoeken is gebleken dat de broeikasgasintensiteit van olie uit teerzand gelijk aan of lager kan zijn dat die van sommige andere brandstoffen. Anderzijds bestaat er nog steeds bezorgdheid over de volksgezondheid, biodiversiteit en de plaatselijke natuur.
Ik zou de Commissie willen aanmoedigen om een groep van deskundigen naar Canada te sturen voor een bezoek aan de teerzanden en ze een onafhankelijke analyse van de teerzanden te laten uitvoeren, aangezien ze vóór december 2012 amendementen op de richtlijn brandstofkwaliteit wil voorstellen, met de mogelijkheid om extra maatregelen voor leveranciers in te voeren om broeikasgasemissie gedurende de levenscyclus per eenheid energie met 2 procent terug te brengen.
Pavel Poc
schriftelijk. - (CS) Er woedt in Canada al jarenlang strijd tussen enerzijds natuurbeschermers en anderzijds investeerders die zich tegenwoordig als gevolg van de almaar stijgende prijzen wereldwijd en de almaar verder stijgende olieprijs minder en minder gelegen laten aan de bescherming van de natuur. Voor internationale oliemaatschappijen is milieubescherming niet meer dan een post op de begroting die zo laag mogelijk moet worden gehouden. Hun gebrek aan achting blijkt uit het feit dat zelfs een de facto genocide op de plaatselijke bevolking - afhankelijk als die is van haar leefomgeving - hen niet stoppen kan. De alarmerende stijging van kankergevallen onder de plaatselijke bevolking is het directe gevolg van de meedogenloze oliewinning. We zijn eraan gewend geraakt alles in geld uit te drukken. Het enige waar we het over hebben, is de kortetermijnwinst in de wereldwijde variant van het Monopoliespel dat we 'economie' noemen. We verliezen volledig uit het oog dat we - in het veel meer op de lange termijn gerichte en cruciale spel van de overleving - met dure munt zullen betalen voor de ontbossing van de gematigde zone en de vergiftiging van complete ecosystemen. Gaan we economisch en politiek op de oude voet voort, dan zijn straks alle bronnen domweg uitgeput en krijgen we de voorzienbare schade aan het milieu keihard voor de kiezen. De winsten zijn gewoon te aanlokkelijk en de honger naar energie te groot. Dus wie staat hier aan het roer? De burgers en hun democratisch gekozen vertegenwoordigers of het kapitaal en de directies van de oliemaatschappijen? Indien Europa geen vuist maakt tegen de onduurzame winning uit teerzand en olieschalie, dan spelen we hier alleen maar voor de bühne, dan doen we alleen maar heel interessant en geïnteresseerd zonder in werkelijkheid op ook maar enige wijze de wil of de macht te hebben iets te veranderen.
