Goedkeuring van de Notulen
De Voorzitter
De Notulen van de vergadering van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Wynn
Mijnheer de Voorzitter, in verband met de stemlijst en de controversiële paragraaf 4 sub c) van het debat over de Intergouvernementele Conferentie wil ik opmerken dat ik er krachtig voor heb gepleit om voor te stemmen. Toen het echter zover was en er gestemd moest worden, deed zich de pijnlijke situatie voor dat mijnheer Harrison, mijnheer Donnelly en ikzelf tegen stemden in plaats van voor. Ter correctie hebben wij bij het secretariaat een schriftelijke rectificatie ingeleverd met het verzoek dit aan te passen om aan te tonen dat wij voor paragraaf 4 sub c) hadden gestemd. In de Notulen staat evenwel nog steeds dat wij tegen hebben gestemd en ik zou graag zien dat dit wordt rechtgezet.

De Voorzitter
Ik verwijs naar pagina 14 van de Engelse Notulen en daar staat duidelijk dat mijnheer Wynn, mijnheer Donnelly, mijnheer Harrison en mijnheer Elchlepp voor hadden willen stemmen.

Marset Campos
Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag de aandacht vestigen op een foutje in de Spaanse versie van de gezamenlijke ontwerpresolutie. Bij vergissing staat mijn naam niet als ondertekenaar van de ontwerpresolutie namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links vermeld, hetgeen in de overige versies wel het geval is. Het had moeten zijn Alonso Puerta, Jové, Marset, enz.

De Voorzitter
Wij zullen dat natrekken en rechtzetten.

McMahon
Dinsdag heb ik de kwestie van de Noorse zalm aan de orde gesteld en gezegd dat de Commissie daarover een verklaring moet afleggen voor dit Parlement. Aangezien hier vandaag een delegatie van het Noorse parlement aanwezig is...

De Voorzitter
Mijnheer McMahon, we bespreken nu de Notulen van woensdag. De notulen van dinsdag zijn de dag daarop goedgekeurd, zoals gebruikelijk is.

Imaz San Miguel
Mijnheer de Voorzitter, ik verzoek u een fout te willen rechtzetten in de agenda voor de vergadering van vandaag.
Mijn naam staat niet vermeld bij de indieners namens de PPE-fractie van resolutie B40488/97 over het vrij verkeer van goederen in de Unie. Zoals u kunt vaststellen staat mijn naam wel in de gezamenlijke ontwerpresolutie maar bij vergissing niet bij de ondertekenaars van resolutie B4-0488/97. Ik zou u dan ook willen verzoeken mijn naam hieraan toe te voegen.

De Voorzitter
Wij zullen ervoor zorgen dat dit wordt rechtgezet.

Ford
Mijnheer de Voorzitter, u heeft ons verwezen naar pagina 14 van de Notulen. Ik zie dat 40 leden hun stemgedrag gisteren hebben moeten rechtzetten. Komt dit omdat de leden zelf fouten hebben gemaakt of ligt het aan het systeem dat wij gebruiken om te stemmen? Het lijkt toch wel erg vreemd dat er 40 correcties moeten worden aangebracht voor één stemronde.

De Voorzitter
Ik denk dat het zowel ligt aan fouten van de leden zelf als aan een klein probleempje van het systeem. Als ik me goed herinner had die specifieke stemming buiten de volgorde van stemming plaats en daarom waren sommige leden wat in de war.
(De Notulen worden goedgekeurd)

McMahon
Mijnheer de Voorzitter, toen ik het dinsdag heb gehad over het feit dat de Commissie een verklaring moest afleggen over Noorse zalm - aangezien het Europees Parlement de enige instantie is die Sir Leon Brittan niet heeft geraadpleegd -, zei de Voorzitter dat hij de zaak zou doorgeven aan de Commissie. Ik zou willen weten of Sir Leon Brittan bereid is om uit zijn isolement van de Commissie te komen en het Parlement een toelichting te geven over het met de Noorse regering gesloten akkoord. Krachtens de bepalingen van het Verdrag is het de plicht van de Commissie om het Parlement te raadplegen over de aspecten van dit Verdrag. Vandaag brengt een parlementaire delegatie uit Noorwegen een bezoek aan het Parlement om de kwestie met ons te bespreken.

De Voorzitter
Mijnheer McMahon, u heeft duidelijk te kennen gegeven wat uw mening is over deze kwestie, waarover men deze week overigens iedere ochtend duidelijk is geweest. Ik begrijp de ernst van de zaak, maar zoals ik dinsdag al zei toen ik Voorzitter was, heeft de Conferentie van voorzitters het recht de Commissie te vragen verklaringen af te leggen over ongeacht welk onderwerp in het Parlement. Indien u dat wenst kunt u dit onderwerp aan de orde stellen bij uw fractrievoorzitter en andere leden bij hun fractievoorzitter, zodat deze zaak ter sprake kan worden gebracht in de Conferentie van voorzitters.

Plooij-Van Gorsel
Voorzitter, ik heb de vorige vergaderperiode hier in Straatsburg aan het begin van de vergadering op maandag een vraag gesteld over een openbare aanbesteding voor meubilair van de kantine van het nieuwe parlementsgebouw. Ik heb een vraag gesteld over de regels die daarbij dienen te worden toegepast. Dat heb ik eerst mondeling gedaan en toen zei de Voorzitter, de heer Gil-Robles, dat ik dat schriftelijk moest doen. Dat heb ik dezelfde dag gedaan, maar ik heb tot nog toe geen antwoord op deze vraag gekregen. Ik zou u dus willen vragen wanneer en of ik daar antwoord op kan krijgen.

De Voorzitter
Ik weet niet wanneer u antwoord zult krijgen maar ik zal uw opmerkingen voorleggen aan de bevoegde diensten en ze verzoeken uw vraag te beantwoorden.
Ik geef nu het woord aan de heer McCartney, maar ik waarschuw u dat als het over zalm gaat ik u dan direct het woord zal ontnemen omdat wij deze zaak hebben afgehandeld.

Macartney
Mijnheer de Voorzitter, een punt van orde. Krachtens de artikelen 37 en 95 van het Reglement, kan de Europese Commissie te allen tijde voorstellen om naar deze Vergadering te komen en een verklaring af te leggen. De fungerend Voorzitter kan altijd een wijziging van de agenda voorstellen. Ik ga nu het woord "zalm" uitspreken en indien u mij het woord wil ontnemen, doet u dat dan, maar het punt is dat wij een Reglement hebben en de Commissie ook. De opmerkingen van de heer McMahon hebben mijn volledige steun. Wij hebben recht op een toelichting van de Commissie. Sir Leon Brittan was hier gisterenavond. Hij omzeilt deze kwestie en het is hoog tijd dat hij er met ons over komt praten.

De Voorzitter
Ik ben mij zeer goed bewust van het gevoelige karakter van deze zaak en van het grote ongenoegen waarvan in de Vergadering sprake is, maar de Commissie heeft niet om toestemming gevraagd een verklaring af te leggen. Dat is de huidige stand van zaken.

Actieprogramma  "Europees vrijwilligerswerk
voor jongeren
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0182/97) van mevrouw Fontaine, namens de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media, over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad (COM(96)0610 - C4-0681/96-96/0318(COD)) tot vaststelling van het communautaire actieprogramma "Europees vrijwilligerswerk voor jongeren" .

Fontaine
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, het actieprogramma dat de Europese Commissie ons heden voorstelt onder de benaming "Europees vrijwilligerswerk" en waarvoor ik de eer heb rapporteur te zijn namens de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media, is geen losstaand initiatief. Het past in een globalere context, namelijk van de tenuitvoerlegging van een echt jeugdbeleid hetgeen ons Europees Parlement voortdurend vurig verlangd heeft.
Meer dan ooit zijn jongeren onze beste bondgenoten voor de opbouw van het Europa van morgen. Europa moet dan voor hen wel een levende realiteit zijn. Daartoe is het nodig dat zij zich binnen de landen van de Unie vrij kunnen bewegen, dat zij in een ander land van de Unie kunnen studeren en werken zonder, zoals nu nog helaas het geval is, op allerlei obstakels te botsen; de grensoverschrijdende samenwerking tussen scholen en universiteiten moet intensiever worden zodat zij in groten getale baat kunnen hebben bij vruchtbare uitwisselingen; zij moeten hulp krijgen bij de vervolmaking van hun beroepsopleiding met de "meerwaarde" van de Europese dimensie en op termijn kan hierdoor de integratie in het beroepsleven eenvoudiger verlopen. Dit is belangrijk nu de werkloosheid voor een groot deel van onze jongeren helaas een onvermijdelijk drama en een bron van vertwijfeling vormt. Het gaat hier om belangrijke richtsnoeren waarmee een actief Europees burgerschap eenvoudiger kan worden verkregen, een burgerschap dat niet wordt opgelegd, maar dat mettertijd en door middel van daden langzaam gestalte krijgt.
U heeft het initiatief genomen, mevrouw de commissaris, om een voorstel in te dienen waarin u jongeren van 18 tot 25 jaar de mogelijkheid biedt om in een ander land de ervaring op te doen van een actie van concrete solidariteit. In het voorstel vinden wij al deze aspecten terug en ik wil u hiermee gelukwensen, evenals vanzelfsprekend uw medewerkers, maar u toch in het bijzonder, omdat ik weet dat u in dit project uw ziel en uw talent hebt gelegd.
Onze Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media heeft dit initiatief op prijs gesteld. Zij moedigt het dan ook van harte aan en, vergis u niet, de amendementen die ik namens onze commissie aan onze plenaire Vergadering voorleg hebben alleen ten doel om het Europees vrijwilligerswerk een zo groot mogelijke doeltreffendheid te geven. Evenals u willen wij dat het Europees vrijwilligerswerk voor alle jongeren toegankelijk is, zonder uitzondering. Dat veronderstelt gevalsgewijze voorlichting. Dat veronderstelt dat de solidariteitsverenigingen een belangrijke rol spelen in de processen die de jonge vrijwilligers zullen bepalen. Evenals u willen wij ook de kans van slagen van het Europees vrijwilligerswerk optimaliseren, en dat veronderstelt dat er speciale aandacht besteed wordt aan de kwaliteit van dit werk. Deze kwaliteit zal afhangen van de motivatie, zowel van de jongere als van de ontvangende structuur. De taalkundige en culturele voorbereiding van de jongere, alsook de begeleidende maatregelen zullen doorslaggevende elementen vormen.
De Commissie vond het belangrijk om heel duidelijk te preciseren dat het Europese vrijwilligerswerk niet in de plaats mag komen van de militaire dienstplicht of de nationale burgerdiensten. Daar zijn wij het volledig mee eens. Niettemin denken wij dat de activiteiten van een Europese burgerdienst gemakkelijk en goed te verenigen zouden zijn met de nationale burgerdiensten, zodanig dat de lidstaten deze activiteiten desgewenst kunnen integreren in het kader van de nationale diensten. Het sluiten van overeenkomsten tussen het Europees vrijwilligerswerk en de nationale burgerdiensten zou dit vooruitzicht dat wij in onze amendementen hebben opgenomen, concrete vorm kunnen geven.
Wij hebben eveneens aangedrongen op een volgens ons essentieel aspect, dat ons zeer na aan het hart ligt, namelijk het Europese statuut van de jonge vrijwilliger. Vandaag de dag is dat nog te vaag. Dit statuut moet jongeren absoluut gelijke garanties bieden inzake sociale bescherming, belastingvrijstelling en hun rechtspositie in alle landen van de Europese Unie, anders dreigt het project geen effect te sorteren.
Onze Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media heeft lang nagedacht over de openstelling van het vrijwilligerswerk voor jongeren uit derde landen. In dat opzicht neemt zij uitstekende conclusies over van het ontwerpadvies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking dat ingediend is door onze collega Dimitrakopoulos.
Tot slot heeft onze Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media zich gebogen over de budgettaire programmering van de Commissie. Wij hebben de kern van het advies van mevrouw Ghilardotti overgenomen, maar wij waren van mening dat de geplande middelen nog niet voldoende waren voor de gestelde doeleinden en vooral voor de noodzaak om een kritische massa te bereiken om bij de jongeren een dynamiek te creëren die stimulerend en aanstekelijk werkt. Hieruit vloeit ons voorstel voort om de kredieten op 80 miljoen ecu te brengen en hiermee willen wij alleen bewerkstelligen dat dit uitstekende initiatief een zo groot mogelijke uitstraling heeft.

Dimitrakopoulos
Mijnheer de Voorzitter, ik wens eerst mevrouw Fontaine, ondervoorzitter van het Parlement, geluk met haar uitstekend verslag over Europees vrijwilligerswerk voor jongeren. Mijn felicitaties gaan ook uit naar de Commissie die met haar voorstel voor een communautair actieprogramma voor vrijwilligerswerk orde op zaken wil stellen in een voor de Unie belangrijke sector.
De Commissie ontwikkelingssamenwerking, die zich op basis van zowel het Commissievoorstel als de opmerkingen van mevrouw Lafontaine over het probleem van het Europees vrijwilligerswerk voor jongeren heeft gebogen, had vooral aandacht voor het vrijwilligerswerk in het kader van de betrekkingen van de Unie met derde landen - relaties die door het nieuwe communautair beleid trouwens worden gecoördineerd. De voorstellen waarop het advies van onze commissie betrekking heeft, slaan onder meer op de Lomélanden en de landen waarop het nieuwe mediterrane beleid van toepassing is.
De Commissie ontwikkelingssamenwerking heeft onderzocht of de nieuwe voorstellen voor vrijwilligerswerk praktische problemen met zich kunnen brengen - wat verder onderzoek ernaar noodzakelijk zou maken - en heeft nagegaan welke toekomstperspectieven ze bieden. Ze is tot de bevinding gekomen dat een concreet kader voor vrijwilligerswerk belangrijk is voor zowel de jongeren die het vrijwilligerswerk leveren als de ontwikkelingslanden waaraan het werk wordt aangeboden.
De commissie heeft naar aanleiding van de behandeling van dit voorstel ook herhaald wat we in het verleden al vaak hebben benadrukt, namelijk dat het vrijwilligerswerk moet bestaan uit aanvullende en niet uit vervangende activiteiten. In die zin verheugt het ons dat de voorstellen van de Commissie verduidelijken wat die complementaire bijdrage precies inhoudt.
Tenslotte wijs ik erop dat het volgens onze commissie, die - zoals ik reeds heb opgemerkt - zich heeft beziggehouden met de buitenlandse aspecten van het vrijwilligerswerk, heel belangrijk is dat de vertegenwoordigingen van de Unie in de verschillende landen met het bepaalde in het onderhavige voorstel rekening houden.

Ghilardotti
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil mevrouw Fontaine feliciteren met haar voortreffelijke verslag, maar ook wil ik de Commissie en in het bijzonder commissaris Cresson en haar kabinet feliciteren met de mededeling en de presentatie van dit programma.
Het vrijwilligerswerk vindt zijn oorsprong in een initiatief van het Europees Parlement dat, zoals iedereen weet, tijdens de begrotingsprocedure 1996 via de tenuitvoerlegging van een begrotingslijn de proeffase met een bedrag van 15 miljoen ecu voor 1996 en 10 miljoen ecu voor 1997 heeft weten in te luiden. Hoofddoel van het vrijwilligerswerk is, zoals mevrouw Fontaine al zei, jongeren in staat te stellen extra ervaring op te doen in de vorm van vrijwilligerswerk, door middel van projecten op verschillende gebieden die ook centraal staan in de prioriteiten van de Europese Unie: milieubescherming, sociale hulpverlening, cultuur, behoud van erfgoed en strijd tegen drugsverslaving.
Voor mij is deze ervaring evenwel een belangrijk middel om Europese jongeren in staat te stellen de Europese identiteit te creëren, het gevoel erbij te horen te kweken, het Europees staatsburgerschap, waarover we momenteel zoveel praten, in de praktijk te brengen. In deze proefperiode van anderhalf jaar zijn 2.500 jongeren benaderd, en dat bewijst wel dat het Parlement en de Commissie een goede keuze hebben gemaakt. Het bewijst dat deze actie haalbaar is en er werkelijk toe kan bijdragen dat jongeren meer het gevoel krijgen bij de Europese identiteit te horen, en dat hun opleiding zowel op onderwijsgebied als vooral op het vlak van hun toekomstig leven verbeterd kan worden.
De Begrotingscommissie bevestigt dit in haar advies en om het programma beter te kunnen uitvoeren is zij van mening dat het met de grootst mogelijke doorzichtigheid moet worden beheerd en zoveel mogelijk op verspreiding en bewustmaking binnen de lidstaten moet worden afgestemd; zij roept de Commissie op zich hiervoor in te zetten.

Morgan
Ik wil mevrouw Fontaine, mevrouw Cresson en de mensen van directoraat-generaal XXII graag gelukwensen met het feit dat zij zo hard gewerkt hebben aan dit uitstekende initiatief. Sinds de verkiezing van de nieuwe socialistische regering in Frankrijk en in het Verenigd Koninkrijk is er een nieuwe nadruk komen te liggen op een Europa van de burger en met name op de werkgelegenheid en op het scheppen van een rechtstreekse band tussen Europa en de burgers.
De Europese vrijwilligersdienst is een prachtig voorbeeld van hoe we werkervaring kunnen koppelen aan culturele ervaring: het is voor jonge mensen werkelijk een unieke kans. Via de Europese vrijwilligersdienst kunnen duizenden jongeren uit de economische en sociale sleur raken waarin zij leven en kunnen zij de uitdaging aangaan om in een ander land te werken en te wonen.
Mag ik benadrukken dat de prioriteit binnen dit programma moet gaan naar jonge mensen die normaliter niet de mogelijkheid hebbben om te reizen en naar het buitenland te gaan. Ik hoop dat de lidstaten de kans zullen aangrijpen om vooral de langdurig werklozen te helpen.
Ik moet toegeven dat ik zeer zeker gewonnen ben voor de idee een grotere verscheidenheid aan mensen afkomstig van een verschillende sociale achtergrond in staat te stellen deel uit te maken van de EVD zodat dit initiatief niet een soort dumpingplaats wordt voor langdurig werklozen; de EVD moet gezien worden als een initiatief met mogelijkheden voor iedereen. Maar het is ook niet de bedoeling dat het een plek wordt waar mensen die net van de universiteit afkomen zo naar toe kunnen.
Nu zou ik het graag hebben over bepaalde zaken waarover ik mij in verband met de EVD zorgen maak en over bepaalde kritiek die naar aanleiding van het proefprogramma reeds is geleverd. Ten eerste is het nog steeds te bureaucratisch. We hebben een proefprogramma gehad en aan de hand daarvan konden we een aantal moeilijkheden die zich bij de oorspronkelijke opzet voordeden, glad strijken. Maar er ligt nog een lange weg voor ons en van de basis kregen wij onder andere te horen dat de dienst veel te bureaucratisch is.
Ik heb er zeker de grootste bedenkingen bij om de EVD uit te breiden naar derde landen toe, en met name naar de ontwikkelingslanden. Niet omdat ik graag zou willen dat Europa zich als een burcht ontwikkelt, maar omdat we dit idee niet overhaast over de hele wereld moeten verspreiden voordat we eerst bewezen hebben dat het hier in Europa goed kan werken. Een van de zaken die het EVD-programma zou moeten stimuleren is de culturele identiteit van Europa en aldus de gevolgen van vreemdelingenhaat verkleinen. Er is vooralsnog genoeg werk te doen onder de jeugd van Europa zelf en ik vraag me af of de Europese identiteit erkend zou worden als wij een Duitser naar bijvoorbeeld Kenia zouden sturen. Ik denk dat hij zou worden gezien als Duitser en niet als Europeaan en in dat geval is het een zaak voor de lidstaten.
Tot slot zou ik het graag hebben over de kosten van de EVD omdat ik grote twijfels heb over het bedrag van 10.000 ecu per jaar. Ik vrees te moeten opmerken dat de mensen in sommige landen niet zoveel verdienen en per slot van rekening is dit een vrijwilligersprogramma. De voorbereidingskosten ten bedrage van 2.000 ecu per jaar zouden drastisch verminderd kunnen worden. Hier moeten we bezuigen door middel van schaalvergroting.
Laat ons dit aspect nog eens bekijken en een veel grotere inspanning doen om de kosten per vrijwilliger te verlagen zodat meer mensen van deze kans kunnen profiteren.

Heinisch
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Cresson, wij zijn er ons allen pijnlijk van bewust dat bij de bevolking een groot scepticisme ten aanzien van Europa heerst en dat wij daartegen iets moeten doen. De jongeren kunnen daarbij onze bondgenoten zijn. Zij zijn immers zeer leergierig, kunnen zich nog voor iets inzetten en zijn uit op nieuwe ervaringen die zij tijdens een verblijf in het buitenland kunnen opdoen. De jeugd is de toekomst van onze samenleving. Ik ben er dan ook van overtuigd dat wij de jongeren zo nauw mogelijk bij de totstandbrenging van ons gemeenschappelijk Europa moeten betrekken. Daartoe kan het Europees vrijwilligerswerk bijdragen.
Ik stem met de idee in, maar ben het er met mevrouw Fontaine over eens dat het Commissievoorstel een aantal tekortkomingen vertoont. De grootste moeilijkheid is volgens mij het rechtskader. De grensoverschrijdende mobiliteit van de jongeren wordt door grote juridische hinderpalen belemmerd. Door samenwerking tussen alle lidstaten moeten wij die wegnemen om voor alle vrijwilligers een gezamenlijke rechtspositie vast te stellen.
Elke lidstaat moet de nodige maatregelen nemen om de jongeren ongehinderd aan het programma te kunnen laten deelnemen. Het gaat vooral om de toekenning van een verblijfsrecht voor de duur van het vrijwilligerswerk, het behoud van de rechten op het gebied van de sociale zekerheid en de belastingvrijstelling van de vergoedingen.
Voor die garanties moeten duidelijke regelingen worden getroffen. Die zijn in de mededeling veel te algemeen. Bovendien moeten de lidstaten worden verzocht het Europese vrijwilligerswerk en de in de verschillende landen bestaande burgerdiensten te coördineren. De nationale wetgevers moeten beslissen of burgerdiensten op basis van akkoorden tussen het vrijwilligerswerk en de nationale burgerdiensten in het Europees vrijwilligerswerk kunnen worden opgenomen.
Ondanks die tekortkomingen vind ik het goed dat het initiatief voor het Europees vrijwilligerswerk eindelijk concrete vorm krijgt. Volgens mij kan dit vrijwilligerswerk aanzienlijk tot de op dit ogenblik nog steeds wat onbevredigende mobiliteit van de Europese jongeren bijdragen.

Baldi
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, allereerst wil ook ik de rapporteur, ondervoorzitter van het Europees Parlement, feliciteren met haar uitstekende werk. De Europese Raad heeft op 21 en 22 juni 1996 in Florence het idee van een Europese vrijwilligersdienst geopperd om studenten en jongeren, in het bijzonder afgestudeerden of werklozen, praktisch werk te laten verrichten. De jongeren zouden dichterbij de Europese eenwording komen te staan door sociale daden te verrichten, zoals hulpverlening aan mensen in nood en bestrijding van drugsverslaving, en door ook ons erfgoed op cultureel, artistiek en sportgebied naar een hoger plan te tillen.
Voor het welslagen van dit plan om de jongeren in Europa kennis te laten maken met de waarden die door de humanistische cultuur worden uitgedragen, is mobiliteit van groot belang, en daarom moet dit initiatief ook met hogere kredieten financieel ondersteund worden. De Europese vrijwilligersdienst mag niet in de plaats komen van de militaire dienstplicht of de nationale burgerdiensten, en daar moeten de lidstaten zich rekenschap van geven. Wel is het van belang de toegang van de jonge Europese vrijwilligerswerkers tot de nationale infrastructuren te bevorderen en te zorgen dat de transnationale activiteiten en het nationaal vrijwilligerswerk de handen ineenslaan en elkaar aanvullen; daarbij moet worden overwogen of het mogelijk is een permanent communautair instrument in het leven te roepen dat van de nodige juridische en financiële middelen zal worden voorzien.
De lidstaten hebben al belangstelling getoond voor de Europese vrijwilligersdienst en een groot deel van de landen probeert nationale initiatieven van de grond te krijgen. De Commissie moet daarom duidelijk maken hoe dit programma een extra bijdrage op het vlak van het burgerschap kan leveren, door een uitgebalanceerde kosten-batenanalyse voor de communautaire begroting te maken.
De Unie heeft zich ten doel gesteld steun te leveren aan kwalitatief goede transnationale programma's van lange duur - zes maanden of een jaar - of van korte duur - drie weken of drie maanden -, waardoor jongeren tot 29 jaar die in een van de lidstaten wonen de kans krijgen deel te nemen aan de meest uiteenlopende activiteiten op sociaal, cultureel en milieugebied, ook in derde landen. Deze actie is van groot belang omdat verschillende achtergronden naast elkaar worden gezet en - heel belangrijk - jongeren binnen Europa met elkaar en ook met jongeren uit derde landen in contact kunnen komen.

Ryynänen
Mijnheer de Voorzitter, het is mij een genoegen om namens de liberale fractie mijn steun uit te kunnen spreken voor het initiatief van mevrouw Cresson en het goede en heldere verslag van mevrouw Fontaine. Het actieprogramma "Europees vrijwilligerswerk voor jongeren" kent een aantal uitstekende doelstellingen. Het moet jongeren van 18 tot 25 jaar oud de kans bieden waardevolle werkervaring op te doen in publieke sectoren in een andere lidstaat. Met name jongeren in een minder bevoorrechte positie moeten worden gesteund om internationale ervaring en taalvaardigheid op te doen en tevens met behulp van werk kennis te maken met burgerlijke verantwoordelijkheid. Als men beseft hoe moeilijk het is voor miljoenen jonge Europeanen om na hun opleiding werk te vinden en een bestaan op te bouwen, is het duidelijk dat maatregelen op het gebied van vrijwilligerswerk noodzakelijk zijn. Je kunt je natuurlijk afvragen, of de doelstellingen gezien de middelen die het programma ter beschikking staan eventueel wat te ambitieus zijn, waardoor velen misschien teleurgesteld zullen worden.
Hoe het nieuwe programma voor vrijwillige dienstverlening zich verhoudt tot het programma Jeugd voor Europa en wat de invloed erop is, is nog onduidelijk. De Commissie zou een algemeen overzicht moeten geven van het jongerenbeleid van de Unie en moeten overwegen een algemeen kaderprogramma voor jongeren op te zetten. In het kader van dat programma zou het mogelijk zijn om op effectieve wijze de verschillende programma's vorm te geven, zodat ze elkaar aanvullen en op verschillende groeperingen gericht kunnen worden. Tegelijkertijd moet het dan mogelijk zijn het beheer te vereenvoudigen, de bureaucratie te verminderen en de geïnvesteerde middelen ook echt ten goede te laten komen aan de participatie van de jongeren.
De participatie wordt ook bemoeilijkt door de juridisch onduidelijke status van jonge vrijwilligers. Kwesties op het gebied van sociale zekerheid, arbeidsverhoudingen, belasting en onderdak moeten op een samenhangende wijze worden opgelost, zodat jongeren ook echt mobiel kunnen zijn. Ook de ontvangende organisaties hebben de belangrijke taak om effectieve voorwaarden te scheppen voor vrijwilligerswerk. Het te verrichten werk moet aangenaam en uitdagend zijn en voor het verrichte werk moeten de jongeren direct een Europees getuigschrift krijgen, waarin wordt aangegeven op welke wijze de deelnemer ervaring heeft opgedaan door middel van vrijwilligerswerk. Ik hoop dat ook de leeftijdsgrenzen wat soepeler gehanteerd kunnen worden. De Commissie moet ook veel aandacht besteden aan de evaluatie, waarvoor maatstaven ontwikkeld moet worden om de kwantiteit, maar ook de inhoud en de kwaliteit te kunnen beoordelen.

González Álvarez
Mijnheer de Voorzitter, ik ga akkoord met het verslag van mevrouw Fontaine en ik wil in verband daarmee graag de aandacht vestigen op enkele aantrekkelijke ideeën.
Het voorstel kan ertoe bijdragen dat jongeren deelnemen aan de opbouw van Europa en dat zij zich daar een belangrijk onderdeel van voelen. Op dit moment neemt een zeer groot deel van de Europese jeugd helemaal niet deel aan de opbouw van Europa.
Ook kan het helpen om vanuit vrijwilligerswerk in de Europese Unie een beeld te verwerven van tolerantie en samenwerking, om een taalkundige en culturele basis te verwerven die vele jongeren vandaag nog niet hebben. De rapporteur benadrukt dat haar voorstel niet gericht mag worden op een soort jongerenelite, die over alle informatie en alle mogelijkheden beschikt, maar op een zeer brede groep. Er moet een voldoende groot aantal jongeren zijn dat deelneemt aan een project met deze eigenschappen, dat deelneemt aan activiteiten die van openbaar nut zijn, waarbij men elke vorm van liefdadigheidswerk of sociale dumping dient te ontwijken. Dit zijn mijns inziens de meest aantrekkelijke ideeën uit het verslag van mevrouw Fontaine.
De mogelijkheid moet bestaan dat de diensten voor gewetensbezwaarden van de landen complementair zijn met de verschillende diensten in Europa. Ik weet heel goed, en dit wordt in het verslag en in het voorstel van mevrouw Cresson overduidelijk gesteld, dat dit voorstel niet bedoeld is ter vervanging van de verplichte militaire dienst of van alternatieve dienstformules voor gewetensbezwaarden. Maar waarom zouden we op een bepaald moment niet de mogelijkheid inbouwen om landen zoals mijn land, waar voor honderden jonge gewetensbezwaarden geen bestemming is, in staat te stellen deze Europese dienst te vervullen zodat zij op deze manier tegemoetkomen aan de dienstverplichting in hun land en aan deze dienst voor samenwerking in Europa. Ik breng het alleen maar naar voren als mogelijkheid. Er zijn in mijn land vandaag namelijk jongeren - en je kunt het al dan niet met hun keuze eens zijn - die in de gevangenis zitten omdat ze geen dienstplicht willen vervullen en ook geen alternatieve dienst voor gewetensbezwaarden. Ik ben er volledig van overtuigd dat het minste wat je kunt doen is respect hebben voor deze keuze. Het is veel gemakkelijker om gewetensbezwaarde te zijn, dan om twee jaar en vier maanden in de gevangenis door te brengen.
In de toekomst - nu nog niet - zou een openbare dienst voor samenwerking buiten het eigen land, in dienst van de vrede, een vervangend karakter kunnen hebben en op die manier vermijden dat deze jongeren de gevangenis in gaan en voor deze situatie kiezen.

Holm
Mijnheer de Voorzitter, namens de Fractie De Groenen wil ik, net als alle andere sprekers, mevrouw Fontaine prijzen om dit uitstekende verslag. Het is zo'n goed verslag omdat het over jongeren gaat; er zijn niet veel vraagstukken in dit Parlement die jongeren en vrijwilligerswerk betreffen. Daarom is het goed dat men de nadruk legt op projecten zowel binnen als buiten de EU, bijv. in Oost-Europa en de Derde Wereld. Vrijwilligerswerk schept begrip en verschaft kennis die men zich op school niet kan verwerven. Het verslag is extra interessant omdat gaat het over het milieu en sociale gebieden waarvan wij weten dat die de jongeren aan het hart gaan, en waar zij heel graag wat aan willen doen.
Ik heb hier echter een probleem, dat misschien is ontstaan door de vertaling. In amendement 12 staat dat men jongeren uit probleemgroepen de mogelijkheid moet geven om aan de programma's deel te nemen. Tegelijkertijd staat er in amendement 25 dat men een goede of voldoende talenkennis moet hebben om te kunnen deelnemen. Ik vind deze amendementen enigszins tegenstrijdig, maar ik zal aan de hand van de Engelse versie controleren of er iets fout staat in de Zweedse versie.
Verder heb ik een verzoek aan de Commissie. Als zij zoveel geld uitgeeft aan ruimteonderzoek en aan bouwprojecten voor de Commissie, dan kan zij ook wel 20 miljoen ECU uitgeven voor de jongeren van de EU, ten behoeve van dit uitstekende project.

Leperre-Verrier
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats moeten wij ons verheugen over de totstandkoming van dit actieprogramma voor Europees vrijwilligerswerk en moeten wij mevrouw Cresson bedanken dat zij dit initiatief heeft genomen, mevrouw de commissaris bedanken, alsmede mevrouw Fontaine gelukwensen met de kwaliteit van haar werk.
Dit transnationale programma zal jongeren van 18 tot 25 jaar de mogelijkheid bieden om in een andere lidstaat of in een derde land stages te volgen in een geest van solidariteit. Op die manier kunnen er nieuwe vormen van werk gevonden worden die creativiteit scheppen.
Voor het slagen van dit project is het mijns inziens echter nuttig om te wijzen op de noodzaak om in het Verdrag betreffende de Europese Unie een nieuw artikel op te nemen over de jeugd, waarin deze dienst wordt geïntegreerd, alsmede om het vrijwillige karakter van dit soort werk te handhaven op basis van een duidelijk omlijnd juridisch en financieel statuut. Dit vrijwilligerswerk zal inderdaad op geen enkele wijze de verplichte militaire dienst of een andere vorm van nationale dienst mogen vervangen en tussen deze verschillende activiteiten moet gezocht worden naar compatibiliteit en complementariteit. Dat impliceert ook op het niveau van de Europese Unie een nauwe samenwerking tussen de diverse betrokken organisaties.
Bovendien blijft het noodzakelijk om een afzonderlijke en specifieke begrotingslijn te voorzien. Op die wijze zou deze collectieve activiteit, door de diversiteit van de stages, door de integratiemogelijkheden op sociaal en zelfs professioneel vlak, een beter bewustzijn van het Europees burgerschap bij de betreffende jongeren kunnen ontwikkelen.
Momenteel bestaat dit programma uit een modelactie waarbij nauwelijks 2500 jongeren zijn betrokken, maar ook op dit niveau is er al het probleem van de financiële ruimte en van de erkenning van deze stages. Het zou interessant zijn als het afgegeven certificaat een soort van Europees label zou kunnen worden waaruit de verworvenheden van de stagiair blijken, met inbegrip van de op taalkundig gebied opgedane ervaringen.
Het is duidelijk dat het in een tweede fase van belang zal zijn om het rechtskader duidelijk af te bakenen en om dit te integreren in een voluntaristische en gemeenschappelijke strategie voor een Europees jeugdbeleid.
Tot slot wil ik nog wijzen op hetgeen misschien overduidelijk is, maar hetgeen volgens mij niet altijd doordringt tot de jongeren die zich langzamerhand in groten getale tot ons richten en die hun interesse voor dit project kenbaar maken. Enerzijds moeten alle jongeren bij dit project worden betrokken, ook de kansarme jongeren. Anderzijds staat dit programma open voor jongens en voor meisjes. Dit spreekt natuurlijk vanzelf maar ik stel vast dat er veel meer jongens inlichtingen bij ons inwinnen dan meisjes.
Bovendien moet aan deze jonge stagiaires een kwaliteitskader worden geboden. Tot slot moet dit vrijwilligerswerk op termijn een echte opening kunnen bieden. Dit vrijwilligerswerk beantwoordt aan reële verwachtingen en het zou echt jammer zijn om al die jongeren teleur te stellen die zich vandaag de dag kandidaat stellen.

Vanhecke
Voorzitter, ondanks mijn grote waardering voor de rapporteur als persoon en als vice-voorzitter van het Parlement, kan ik het voorliggende verslag toch niet goedkeuren. Ik geloof immers niet dat er behoefte is aan een op Europees vlak georganiseerde burgerdienst, tenzij men deze bedoelt als een zoveelste kleine stap, volgens de bekende techniek die men in het Frans als la tactique du voleur chinois omschrijft, naar een nog centralistischer, nog federalistischer Europa. Het feit bijvoorbeeld dat in dit verslag wordt beweerd dat de Unie het recht heeft zich met jongerenbeleid bezig te houden omdat in artikel 126 van het Verdrag een bijzonder kleine opening gemaakt wordt naar onderwijs, is daar een typisch voorbeeld van. Ik geloof ook dat wij als parlementsleden oog moeten hebben voor het feit dat de bedragen die wij voor allerhande Europapropaganda-acties ter beschikking stellen - in dit geval gaat het om 80 miljoen ecu, dat zijn 3200 miljoen Belgische frank - dat deze bedragen niet zomaar uit de lucht komen vallen, maar frank per frank betaald moeten worden door burgers die sowieso reeds fiscaal geterroriseerd zijn. Als ik even brutaal mag worden, mochten al die bedragen van onze eigen vergoedingen afgenomen worden, zouden wij misschien minder geneigd zijn om Sinterklaas te spelen. En ik betreur tenslotte niet over meer spreektijd te beschikken om mijn minstens twintig andere bezwaren tegen dit initiatief uit de doeken te doen. In het Frans zegt men: et c'est pourquoi votre fille est muette.

Evans
Mijnheer de Voorzitter, mag ik allereerst verwijzen naar de opmerkingen van mevrouw González Alvarez zojuist over de militaire dienst. Hoewel ik het eens ben met haar opmerkingen en geneigd ben mijn volledige steun te hechten aan oppositie tegen militaire dienst in elk land, alsmede aan het recht om gewetensbezwaarde te zijn en natuurlijk aan de doelstellingen ten behoeve van de vrede, is het verschrikkelijk gevaarlijk om de vrijwilligersdienst te koppelen aan de militaire dienst en wij hebben hier gedurende de onderhandelingen de hele tijd bezwaar tegen gemaakt. Dat is een afleidingsmanoeuvre en daar gaat dit programma niet om. Dit is een spannend programma - en ik feliciteer iedereen die erbij betrokken is - maar het heeft een veel bredere dimensie: Europa betekent meer dan het verkeer van geld, kapitaal en goederen of een gemeenschappelijke munt of de Europese Unie; het gaat over mensen. Het gaat erom jonge mensen de kans te geven om in een ander land te wonen en te werken. Daarom moeten we ervoor zorgen dat er absoluut geen verband wordt gelegd tussen de verplichte militaire dienst en het gebruik van de Europese vrijwilligersdienst als alternatief, hoe lovenswaardig deze ook is.
Europa moet er zijn voor de mensen; het moet in Europa om waarachtige zaken gaan, om de zaken die de mensen bezighouden. Daarom heeft mijn fractie altijd zoveel nadruk gelegd op al die thema's en discussies over het bestrijden van de werkloosheid overal in Europa. Die punten zijn in de recente verkiezingen benadrukt, niet alleen in het Verenigd Koninkrijk maar ook in Frankrijk.
Jonge mensen in heel Europa zijn ruimdenkend en ze zijn uit op de kansen die dit programma kan bieden. We kunnen dit programma heel goed gebruiken om de zeer invloedrijke krachten tegen te gaan die onder de oppervlakte sluimeren, maar welke, als ze niet in de hand worden gehouden, zullen leiden tot racisme, fascisme en nationalisme. Door in het kader van dit project naar andere landen te reizen kunnen jonge mensen dingen leren over de partnerlanden en de verschillende levenswijzen. Daarom steun ik het initiatief ten volle en hoop ik dat het later vandaag wordt goedgekeurd.

Perry
Mijnheer de Voorzitter, voor mijn generatie is de meest markante politicus van de na-oorlogse periode ongetwijfeld de Amerikaanse president Kennedy. Zijn naam is in de hele wereld nog steeds een begrip. Hoewel de grondleggers van Europa in deze Vergadering terecht achting genieten en zij zeker zo veel verwezenlijkt hebben als president Kennedy, zo niet meer, zijn ze toch minder bekend. Wat is er vooral zo bekend van Kennedy? Zijn steun voor Berlijn tijdens de Koude Oorlog, zijn inaugurele rede: " vraag niet wat uw land voor u kan doen" , maar ook voor het Kennedy Peace Corps. Daarbij leende hij zijn naam aan een programma dat het idealisme en de energie en verlangens om tot nut te zijn kanaliseerde dat duizenden jonge Amerikanen dertig jaar lang in de hele wereld aan de dag hebben gelegd.
Vandaag hebben jonge Europeanen datzelfde idealisme en enthousiasme en diezelfde energie en verlangens om te helpen. Vandalen en hooligans zijn slechts een minderheid, hoewel ze wel het vaakst de krantenkoppen lijken te halen. Daarom geef ik mijn volle steun aan de Europese vrijwilligersdienst. Het zal jonge Europeanen helpen om hun inspanningen te kanaliseren op een veel breder niveau dan alleen maar nationaal.
Mevrouw Fontaine brengt in haar uitstekende verslag een aantal belangrijke punten naar voren - naast het overduidelijke dat er voor goede projecten altijd meer geld nodig is. Er moet sprake zijn van follow-up nadat men de ervaring heeft opgedaan: de programma's moeten op een degelijke manier geëvalueerd worden. We moeten ervoor zorgen dat de vrijwilligers hun kosten fiscaal kunnen aftrekken. Er is geen idee zo goed of het kan verpest worden door de belastingen, dus moeten we ervoor zorgen dat ze hun handen er onmiddellijk vanaf halen.
Om terug te keren naar het Kennedy Peace Corps, we moeten de Europese vrijwilligersdienst een populaire naam geven en als lid van de Britse Conservatieve Partij stel ik voor dat, gezien de band met mevrouw Cresson en mevrouw Fontaine, we deze steun koppelen aan een van de grootste Europeanen van deze tijd, François Mitterrand. Geef het programma een naam en een beschermengel!

Poisson
Mevrouw de commissaris, mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, hierbij wil ik mevrouw Nicole Fontaine gelukwensen met het uitstekende werk dat zij heeft verricht binnen de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media ter voorbereiding van het verslag over de vrijwillige Europese burgerdienst.
Het grote belang van een dergelijke dienst hoeft niet meer te worden aangetoond. Tijdens de laatste Europese Raden is steeds gewezen op de noodzaak om nieuwe acties te ondernemen ten gunste van de integratie van jongeren op sociaal en beroepsvlak. Ik heb dit zelf kunnen vaststellen door in Frankrijk actief deel te nemen aan de ontmoetingen van de nationale dialoog voor Europa die door Michel Barnier werden gelanceerd.
Jongeren zijn erg gemotiveerd om Europese acties te ondernemen waarmee zij nieuwe kennis kunnen opdoen, talrijke contacten kunnen leggen en die nieuwe vooruitzichten op het gebied van werkgelegenheid en ontplooiing bieden. Bij deze actieve openstelling voor Europa moet ik vanzelfsprekend denken aan de befaamde "buitenlandse ervaring" die in de achttiende eeuw alleen weggelegd was voor de meest welgestelde leerlingen in Europa. Vandaag de dag moeten wij deze mogelijkheid bieden aan al onze jongeren, zonder onderscheid.
Wij weten in hoeverre de begrotingsdiscipline ons ertoe verplicht om de normale verhoging van de bestaande communautaire programma's te herzien, maar wij mogen de verwachtingen van de jongeren niet teleurstellen want hun energie kan bijdragen tot de verdere opbouw van het Europa dat hun toekomst is.
Tot slot wens ik dat de Commissie ons kenbaar maakt wat haar intenties zijn inzake de samenhang van de verschillende communautaire programma's voor jongeren en haar wil om dit nieuwe programma voor vrijwilligerswerk op lange termijn te financieren. Ik wens eveneens dat wij op deze manier een echt globaal jeugdbeleid kunnen uitwerken.

Larive
Een goed verslag van Nicole Fontaine en dat zijn wij van haar gewend. Het Europa van de burger, het Europa van de jongeren, het is weer een stapje dichterbij. Jonge Europese vrijwilligers die zich samen voor anderen inzetten en nou eens een keertje niet alleen voor zichzelf. Een paar voorwaarden wat betreft de liberalen. Ten eerste: geen verdringing van normale betaalde arbeid, dus geen, zoals we dat in Nederland noemen, " Melkert-banen" op Europees niveau. Ten tweede: een evenwichtige deelname, niet een elite of alleen kansarme jongeren. Ten derde: toezicht op gelijke deelname van jongens en meisjes. Ten vierde: de 60 miljoen ecu uit het Interinstitutioneel Akkoord is voor de liberale fractie voldoende. Ten vijfde: samen met de andere programma's en ten zesde: follow-up en jaarlijkse evaluatie. Ik was bij het proefproject in de wijk Molenbeek in Brussel en dat was een goed voorbeeld. Jongeren keken daar verder dan hun nationale neus lang was en zetten zich samen in voor een van de grootste uitdagingen van de 21ste eeuw. In harmonie en begrip met elkaar leven en vooral ook met de vele culturen van buiten de Europese Unie. Een goed programma dus. Laten we van start gaan.

Tamino
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de commissaris, mevrouw Edith Cresson, en onze rapporteur, mevrouw Fontaine, van harte bedanken voor hun voortreffelijke werk. Het voorstel van de Commissie vormt samen met het werk van de commissie cultuur, de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Begrotingscommissie een samenhangend geheel dat dit uitermate belangrijke voorstel gestalte kan geven en tot ontwikkeling kan brengen. Voorts lijkt mij een juiste integratie van Europese burgerdienst en nationale burgerdienst van cruciaal belang, met name om problemen op te lossen die verband houden met de dienstverlening door gewetensbezwaarden; deze problemen konden tot dusver niet worden aangepakt vanwege de situatie in Griekenland. Dat land kende namelijk geen vervangende dienstplicht, maar deze week is ook dat probleem met de goedkeuring van een nieuwe wet uit de wereld geholpen, zij het dat dit op een dubieuze manier gebeurd is.
Van belang is mijns inziens dat de informatievoorziening in de verschillende landen en tussen de verschillende niet-gouvernementele organisaties goed wordt geregeld en dat alles wat de vrije deelname van jongens en meisjes belemmert uit de weg wordt geruimd. Dan zal ook het door ons zo vurig gewenste Europese burgerschap populairder worden bij de jongeren en bij de Europese burgers van de toekomst.

Blot
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, de rapporteur zelf wordt hier niet aan de kaak gesteld, maar ik zal wel uiterst kritisch zijn.
Dit verslag druipt van de goede bedoelingen, maar toch ook van demagogie; men kan zich overigens afvragen of er in werkelijkheid geen gewetenloze doelstelling in deze zaak wordt nagestreefd, want er wordt duidelijk gezegd dat de jongeren de "bondgenoten" inzake een zekere opbouw van Europa moeten zijn.
Op het vlak van de middelen gaat het om een gadget en dat is niet erg serieus want als het subsidiariteitsbeginsel hier echt zou worden toegepast is het nut van dit initiatief op Europees vlak nauwelijks te zien. Het budget is natuurlijk zeer beperkt en zal alleen maar ten gunste komen van een bevoordeelde minderheid; het is zonneklaar dat de volksmassa uitgesloten wordt.
Ik vrees vooral dat de reële doelstelling van dit project is om de massale werkloosheid te doen vergeten die veroorzaakt wordt door een Europees deflatoir beleid en door een mateloze openstelling van alle grenzen. Er wordt vrijwilligerswerk aangeboden, gefinancierd door de fiscus, terwijl de vraag naar werk bij ondernemingen ontoereikend is. Het geld waarmee dit luxe project wordt gefinancierd, wordt onttrokken aan de echte strijd tegen de werkloosheid. Dat is een belediging van de werklozen en van de minima en zij zullen dit waarderen.

Ahlqvist
Mijnheer de Voorzitter, het Europees vrijwilligerswerk voor jongeren is een belangrijke stap op de weg naar een Europa van de burgers. In dit huis worden vele besluiten genomen, die niet altijd zo'n grote betekenis hebben voor de afzonderlijke burger van de Unie. Maar wat het vrijwilligerswerk betreft, aarzel ik niet om het belang daarvan te onderstrepen. Dit werk draagt bij tot de persoonlijke ontwikkeling, ervaring en nieuwe competentie van de belangrijkste maatschappelijke hulpbron: onze jongeren.
Ik wil daarom de rapporteur, mevrouw Fontaine, bedanken voor haar uitstekende werk. Zij heeft heel open naar ons leden van de commissie cultuur geluisterd en verschillende voorstellen van ons overgenomen. Ik wil ook mijn partijgenoot Vecchi bedanken. Wij kennen allen zijn betekenis als initiator van het vrijwilligerswerk.
Dit programma omvat vele positieve zaken. Persoonlijk zou ik echter speciaal willen wijzen op de uitwisseling met derde landen. De ontwikkeling van de EU wordt niet alleen gestuurd door ons inwoners van de Unie, maar ze wordt ook beïnvloed door degenen die buiten de Unie wonen. Daarom is het belangrijk dat jongeren uit derde landen de mogelijkheid krijgen om hierheen te komen en de cultuur in verschillende delen van Europa te leren kennen. Dit is vooral belangrijk bij een eventuele uitbreiding in oostelijke richting.
De jongeren zijn de toekomst van Europa. Zij moeten de mogelijkheid krijgen om elkaar te ontmoeten, want waar mensen elkaar ontmoeten, ontstaat diplomatie. Op deze manier wordt een " fortress Europe" tegengegaan.

Pex
Mijnheer de Voorzitter, na zoveel sprekers wil ik niet in herhaling vervallen, maar ik wil wel herhalen wat velen voor mij al gezegd hebben, dat mevrouw Fontaine als rapporteur onze complimenten verdient voor de inhoud van haar verslag, maar ook voor de snelle wijze waarop zij zoveel werk heeft gedaan. Ik wil ook de commissaris, mevrouw Cresson, complimenteren die met voortvarendheid dit voorstel heeft aangeboden en waarschijnlijk straks geweldig veel moeilijkheden zal krijgen om dit voorstel ook gefinancierd te krijgen.
Het is duidelijk, wat velen ook al gezegd hebben, dat dit programma voor onze jeugd van essentieel belang is, en dat de jeugd van essentieel belang is voor de verdere opbouw van Europa behoeft ook geen nader betoog. Maar dat betekent dus dat wij het hebben over een uitermate essentieel onderdeel van het totale beleid van de Europese eenwording. Dat betekent ook dat wij hier niet mogen spreken van een programma dat een hobby is van mevrouw Fontaine, of een hobby van mevrouw Cresson of van de cultuurcommissie van dit Parlement. Het gaat hier om een essentieel onderdeel van een beleid voor de Europese integratie. Waarom zeg ik dat? Omdat het mij bang te moede is dat wij straks weer moeten knokken voor een budget voor dit essentiële onderdeel, en dat vele van onze collega's als begrotingsautoriteit zullen zeggen: nu er zijn zoveel programma's, de cultuurcommissie moet zich maar een beetje matigen, of de Raad van ministers zou kunnen zeggen: het Parlement moet zich maar matigen.
Wij hebben de laatste tijd zeer slechte ervaringen met diezelfde Raad van ministers als het gaat om essentiële cultuurprogramma's. Ik er zou daarom voor willen pleiten dat wij alleen maar met dit programma van start gaan wanneer er een voldoende budget is om ervoor te zorgen dat de jongeren voor wie dit programma bedoeld is ook kunnen participeren in dit programma, en dat niet alleen de kleine groep die de weg weet aan dit programma kan gaan proeven. Wij mogen de jongeren niet een bord met eten voorhouden en het wegtrekken op het moment dat ze willen toehappen. Dat zou een slechte zaak zijn voor de Europese eenwording, dan zaaien wij slechts teleurstelling in plaats van hoop.

Garosci
Mijnheer de Voorzitter, wij zijn bijzonder ingenomen met het voorstel voor een communautaire actie op het gebied van de Europese vrijwilligersdienst voor jongeren; overigens is deze actie voortgekomen uit een idee van het Europees Parlement en is zij in het vorige halfjaar onder Italiaanse voorzitterschap in gang gezet. Dankzij dit initiatief zullen de toekomstige hoofdrolspelers niet langer aan de nationale omgeving gebonden zijn, maar zich in een Europese omgeving kunnen ontwikkelen. Wij zijn het eens met de inhoud en de voorstellen van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media en wij danken de rapporteur. De voorstellen behelzen: verhoging van de financiële middelen en optrekken van de maximumleeftijd voor deelname van de jongeren van achttien naar negentwintig jaar, in plaats van vijfentwintig jaar. De internationalisering van de markt brengt risico's met zich mee, maar ook kansen voor degenen die nu op school of op de universiteit zitten en straks op de arbeidsmarkt komen: het is daarom beter dat zij de nieuwe werkomgeving leren begrijpen en inzien welke kansen deze biedt.
Het enige dat wij willen is de Commissie verzoeken een beleidsnota op te stellen om dat andere programma "Jeugd voor Europa" operationeel te houden en te zorgen dat deze twee initiatieven zij aan zij ontwikkeld worden. Ten slotte willen wij erop hameren dat milieu, sport en cultuur de sectoren moeten zijn waar het nieuwe vrijwilligersprogramma zich het meest op gaat richten: jongeren zullen zich namelijk vooral in deze sociale waarden meten en ontwikkelen.

Amadeo
Mijnheer de Voorzitter, ik wil mevrouw Cresson en de opsteller van dit belangrijke verslag van harte feliciteren. Het begrip burgerschap moet op een verantwoorde manier kunnen worden verwezenlijkt, en het voorstel om een communautaire vrijwilligersdienst op te richten biedt onzes inziens de mogelijkheid de Europese jongeren in het gemeenschapsleven op te nemen, en hen in staat te stellen passende werkervaring op te doen.
Natuurlijk is de financieringskwestie een belangrijk punt; wij vinden dat er een inspanning moet worden geleverd en dat de uitgetrokken middelen moeten worden verhoogd. Ook achten wij het van belang dat de jonge vrijwilligers van a tot z voorgelicht worden over hun rechten en plichten, en dat erop wordt toegezien dat de Europese vrijwilligersdienst aansluit bij de nationale diensten en kan worden opgenomen in de programma's die de verschillende regeringen hebben opgesteld om de werkgelegenheidscrisis te boven te komen.
Tevens zouden we graag zien dat de jonge Europese vrijwilligers waarborgen krijgen wat betreft hun rechten op het vlak van de sociale voorzieningen en worden vrijgesteld van inkomstenbelasting zolang hun dienst duurt.

Matikainen-Kallström
Mijnheer de Voorzitter, dank aan mevrouw Fontaine voor het uitstekende werk dat zij heeft verricht met betrekking tot het actieprogramma "Europees vrijwilligerswerk voor jongeren" . Het gaat hierbij om een omvangrijk en voor het jongerenbeleid belangrijk programma, dat wanneer het een succes is een belangrijk versterkend effect zal hebben voor de mobiliteit van jongeren en de mogelijkheden tot het vinden van werk in heel Europa.
De tenuitvoerlegging van het programma stuit echter in veel lidstaten op moeilijkheden. Vooral de sociale zekerheid en de belastingheffing zorgen in dit verband voor grote problemen. Finland is een goed voorbeeld om de ernst van de problemen te illustreren die het functioneren van het programma belemmeren. In de Finse arbeidswetgeving komt het begrip vrijwilligerswerk niet voor. In de praktijk betekent dit, dat een jonge vrijwilliger voor in Finland verricht vrijwilligerswerk meer belasting betaalt dan hij als vergoeding voor dat werk ontvangt. Dit probleem, dat behoort tot de nationale besluitvorming, maakt het onmogelijk om tussen de verschillende lidstaten het wederkerigheidsbeginsel te verwezenlijken. Wij moeten als Finse europarlementariërs over de partijgrenzen heen actief optreden op nationale fora om de verschillende probleem die spelen op te lossen. Er moet op dit gebied zo snel mogelijk worden gehandeld, omdat deze onbevredigende situatie ertoe leidt dat vrijwilligers in de verschillende lidstaten verschillend behandeld worden, waardoor de toekomst van het project in de waagschaal wordt gesteld.
Tot slot wil ik mij aansluiten bij de mening van de commissie, dat de Commissie voor het eind van volgend jaar bij het Parlement en de Raad een verslag moet indienen, waarin de zwaartepunten in het jongerenbeleid van de Unie voor het volgende millennium worden geschetst. De Commissie moet in dit verslag een standpunt innemen inzake de toekomst van de programma's Jeugd voor Europa en Vrijwilligerswerk voor Jongeren en van het door organisaties voor kinderen voorgestelde programma Kinderen voor Europa.

De Esteban Martín
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ook ik wil mij scharen achter diegenen die mevrouw Fontaine en de commissaris gelukgewenst hebben.
Vrijwilligerswerk is vandaag de dag geworden tot een van de basisinstrumenten van het optreden van de burgerlijke samenleving op sociaal vlak. Een Europese vrijwilligersdienst kan er zonder enige twijfel toe bijdragen dat bestaande culturele en sociale verschillen worden overwonnen en zal vooral ten goede komen aan het bevorderen van tolerantie, vrede en internationale solidariteit.
Onze belangrijkste doelstelling is dat het niet meer gaat om op zichzelf staande en ongecoördineerde ervaringen, maar om een ruimer programma, dat een groter aantal jongeren in staat stelt deel te nemen aan activiteiten van algemeen belang in een multinationaal kader. Dat is er de reden van dat ik al mijn steun geef aan de amendementen van de rapporteur op het Commissievoorstel over een budgetverhoging voor het programma en over de noodzaak dat het Europese vrijwilligerswerk een erkend juridisch statuut moet hebben.
Terecht moet deze dienst kunnen rekenen op sociale bescherming, erkenning en een beloning. Ten gevolge van de heersende complexe normen in de lidstaten, worden velen van degenen die een periode van vrijwilligerswerk afsluiten bij hun thuiskomst niet beloond voor hun inspanningen. Het kan met deze dienst alleen maar de goede kant op gaan als men de situatie van de vrijwilligers erkent, zodat alle jonge burgers van onze lidstaten een zelfde vergoeding krijgen.
Ik maak me er vooral zorgen over dat de vrijwilligersdienst op een incorrecte manier gebruikt kan worden of geëxploiteerd kan worden om werkloosheidsproblemen op te lossen. Het kader van een Europees programma moet de gewenste garanties beogen in termen van vrij verkeer, verblijfsrechten en sociale zekerheid. Ook dient men zich te buigen over de erkenning van de verworven ervaring en dit kan alleen bewerkstelligd worden als er een duidelijk en concreet juridisch kader bestaat.
We mogen de toekomst van Europa niet verwaarlozen en dus mogen we onze jongeren niet verwaarlozen, zeker niet als deze bereid zijn op een edelmoedige manier met onze samenleving mede te werken. Ik denk dat wij de plicht hebben ze zoveel mogelijk te helpen en te steunen.

Cresson
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren afgevaardigden, tot mijn grote tevredenheid bevind ik mij vandaag in uw midden om te spreken over de toekomst van het Europees vrijwilligerswerk voor jongeren, dankzij het voorstel voor een besluit over een meerjarenprogramma.
In het bijzonder wil ik mevrouw Fontaine danken voor het uitstekende verslag dat zij heeft ingediend en mijn dank gaat eveneens uit naar alle sprekers die ik aandachtig heb toegehoord.
Dit voorstel voor een besluit bevestigt de vruchtbare samenwerking die ontstaan is tussen het Europees Parlement en de Commissie. Het Europees Parlement heeft altijd achter het idee van vrijwilligerswerk op communautair niveau gestaan. In antwoord op uw resolutie van 22 september 1995 heeft de Commissie in januari 1996 een werkdocument goedgekeurd over het Europese vrijwilligerswerk voor jongeren alvorens het voorstel voor een besluit te formuleren dat het voorwerp is van uw werkzaamheden.
Ik wil u overigens mededelen dat de Commissie het Spaanse voorstel om een nieuw artikel over het vrijwilligerswerk op te nemen in het Verdrag volledig steunt en ik kan u zeggen dat het voorstel van het Nederlandse voorzitterschap een verklaring bevat waarin het belang van het vrijwilligerswerk wordt onderstreept. Dus als dit voorstel van het Nederlandse voorzitterschap aangenomen wordt, zoals te verwachten valt, betekent dat een belangrijke stap op het niveau van de staatshoofden en regeringsleiders. Ik voeg eraan toe dat de begrotingslijn B/31-011, die u in 1996 heeft gecreëerd om een proefactie op dit gebied te lanceren en de vernieuwing van de krediettoewijzing voor 1997, die hopelijk wordt vervolledigd door de procedure-Notenboom, de Commissie in staat hebben gesteld om in samenwerking met de lidstaten haar richtsnoeren concreet vorm te geven en uit te testen.
Waar staan wij vandaag de dag? Zoals u weet vindt dit initiatief grote weerklank bij jongeren wat de projecten in de gastlanden betreft. De nationale agentschappen en de Commissie hebben een duizendtal projecten geselecteerd die verspreid zijn over heel Europa, van IJsland tot Zuid-Spanje. De selectie stoelt op criteria van algemeen belang van de voorgestelde activiteiten en van de individuele begeleiding van de jonge vrijwilligers.
Deze projecten beslaan de meest uiteenlopende activiteitsdomeinen en stellen de jongeren in staat om de solidariteit tussen Europeanen in daden om te zetten. Zij doen hierbij een echte opleidingservaring op, niet alleen op sociaal vlak, maar ook op cultureel gebied, milieubescherming en diverse begeleidende activiteiten, zoals bijvoorbeeld de zorg voor zieken, in het bijzonder voor aids-patiënten of zieke kinderen. De diversiteit van de projecten is zeer groot, veel rijker trouwens dan wij aanvankelijk verwachtten omdat wij niet alle voorstellen konden voorzien die ons door de gastorganisaties voorgelegd zouden worden.
Het aantal aanvragen, de overvloed van projecten en het enthousiasme van de verantwoordelijken zijn een duidelijk bewijs van de wil tot engagement die zowel de jongeren alsmede vele lokale verkozenen en velen uit het verenigingsleven bezielt. Zij getuigen van het diepgewortelde verlangen om het Europa van de burgers op te bouwen. De steun van de Parlement is dan ook van essentieel belang want het Parlement vertolkt deze burgerambities beter dan de andere instellingen.
In de loop van de maand juli zal de Commissie een tweede faseverslag voorleggen met gedetailleerde cijfers en een analyse van de tenuitvoerlegging van de proefactie. In antwoord op een van de gestelde vragen kan ik u zeggen dat ik weldra de gelegenheid heb om de eerste vrijwilligers die hun vrijwilligersdienst beëindigd hebben hun certificaat te overhandigen.
Er zijn al veel positieve resultaten geboekt op dit vlak. Ik wil u ook wijzen, voor het geval u hier nog niet van op de hoogte bent, op het bestaan van een nieuwsbrief die verschijnt in het Frans, Engels en Duits. De Franse benaming luidt "Service volontaire européen - Info volontaires" en deze nieuwsbrief wordt in principe verspreid onder alle afgevaardigden van het Parlement - u zult mij kunnen zeggen of dit klopt - en ook onder de nationale structuren die de nieuwsbrief op hun beurt weer onder alle projectverantwoordelijken verdelen.
Ik wil een zo groot mogelijke verspreiding van dit document omdat het zeer concrete voorbeelden van projecten bevat, zowel binnen de Europese Unie als ook in derde landen. Er is in te lezen in welke mate de jongeren zich hebben ingezet in het Europees jaar tegen het racisme. Er zijn projecten en voorstellen in gastlanden te vinden waar nog geen vrijwilligers bij zijn betrokken. Deze nieuwsbrief zal om de anderhalve maand verschijnen en is beschikbaar voor u en voor de nationale delegaties. Indien dit per ongeluk niet het geval zou zijn, verzoek ik u mij dit te melden. Ook wordt de nieuwsbrief in een elektronische versie op het Internet geplaatst zodat men deze via de server Europa gemakkelijk kan raadplegen.
Voor diegenen die het betreuren, en daartoe behoor ik eveneens, dat er slechts weinig informatie werd verspreid, lanceren wij nu een systeem dat de geïnteresseerden regelmatig op de hoogte zal houden. Anderzijds is het zo, dat als er teveel informatie zou zijn verspreid dat er dan het risico was geweest dat wij velen hadden moeten teleurstellen want wij hebben tenslotte veel aanvragen. Natuurlijk verwacht de Commissie in de komende twee maanden een grote stijging van het aantal vrijwilligers. Veel jongeren hebben tot het einde van het universitaire of schooljaar gewacht om zich te engageren. Wij zijn er dan ook op voorbereid dat er in de komende twee maanden een grote toestroom zal zijn.
Er zijn onlangs 750 nieuwe projecten goedgekeurd en die zullen in de komende weken worden opgestart. Een honderdtal bijkomende projecten bevinden zich in de voorbereidende fase en zullen aan het einde van de zomer ten uitvoer worden gelegd. Vanzelfsprekend zal het Europees Parlement regelmatig geïnformeerd worden over de proefactie en de evaluatie ervan.
Nu kom ik bij het voorstel voor een besluit over het meerjarenprogramma. In het verslag dat vandaag aan u is voorgelegd heeft mevrouw Fontaine uitstekend verslag uitgebracht over de geest en de reikwijdte van dat programma. Gebaseerd op artikel 126 van het Verdrag past dit programma in het kader van het samenwerkingsbeleid op het gebied van jeugdzaken. Het programma is dan ook een aanvulling op het Jeugd voor Europa-programma; het beoogt de jongeren bewust te maken van het bestaan van een gemeenschappelijk Europees burgerschap en hen in staat te stellen vaardigheden op te doen in een informeel educatief kader.
De Commissie is verheugd over het feit dat het Europees Parlement haar benadering deelt en heeft getracht het voorstel te verrijken met de amendementen die zijn voorgesteld door de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media en door de Commissie ontwikkelingssamenwerking. Wij zullen deze amendementen in grote mate kunnen overnemen, ofwel in het besluit zelf, ofwel in de richtsnoeren die de tenuitvoerlegging begeleiden van het programma "Europees vrijwilligerswerk voor jongeren" .
Om nauwkeurig te zijn, de Commissie aanvaardt een bepaald aantal amendementen die de volgende onderwerpen betreffen: ontwikkeling van het samenwerkingsbeleid op het gebied van jeugdzaken, het belang van de coherentie en de coördinatie met het programma Jeugd voor Europa, en de noodzaak om juridische hinderpalen weg te werken die de transnationale mobiliteit van de jongeren belemmeren.
Er werd zojuist gezinspeeld op een belastingprobleem in Finland maar ik meen te weten dat de zaken op dat gebied evolueren. Door de pressie die u uitoefent, wordt iedere lidstaat zich inderdaad bewust van de noodzaak om de juridische en fiscale bepalingen te wijzigen die in deze situatie duidelijk afwijkend zijn. Ik weet dat het altijd zeer moeilijk is om dit soort zaken te wijzigen, maar ik weet tenslotte ook dat u de beste pleitbezorgers zult zijn - veel beter dan de Commissie want dat valt niet onder haar bevoegdheid - om de verantwoordelijken van de respectieve regeringen ervan te overtuigen dat er een bepaald aantal besluiten moet worden genomen.
Andere onderwerpen die voor de Commissie aanvaardbaar zijn: de bijdrage tot een echt Europees burgerschap op basis van democratie, verdraagzaamheid en samenhang als idealen van de opbouw van Europa. De rol van het verenigingswerk in de deelname van jongeren die steeds meer problemen ondervinden bij de toegang tot de communautaire programma's is door sommigen onder u al onderstreept. Het is van belang dat er een bijzondere inspanning wordt geleverd naar de jongeren toe die zich niet natuurlijkerwijs richten tot de voor hen opgezette opvangstructuren. Er is dan ook een voluntaristische actie nodig die mijns inziens overigens in verregaande mate door de lokale gemeenschappen gevoerd kan worden.
De deelname van jonge inwoners van derde landen aan de activiteiten van het programma in hun land van herkomst of binnen de Europese Unie en het in overweging nemen van bepaalde specifieke aspecten voor het vrijwilligerswerk in de ontwikkelingslanden en de Midden- en Oost-Europese landen. Het belang van de linguïstische en interculturele voorbereiding - sommigen onder u zijn van mening dat het opstarten nogal duur is, maar wij mogen hierbij geen fouten maken. Wij moeten alle voorzorgsmaatregelen nemen opdat deze jongeren, vooral wanneer zij vrijwilligerswerk buiten de Europese Unie verrichten, echt goed voorbereid zijn.
Het belang van adequate voorlichting en bewustmaking van de vrijwilligers op het gebied van hun rechten en plichten maakt inderdaad deel uit van deze opleiding; en een zekere flexibiliteit betreffende de maximumleeftijd, met name voor de projecten in derde landen. Ik sluit mij op dat gebied dan ook aan bij de voorstellen die zojuist zijn gedaan: gelijke kansen en een betere toegang tot het programma voor alle jongeren, en zoals daarstraks al is gezegd, vanzelfsprekend ook gelijkheid tussen meisjes en jongens.
Er zijn amendementen die om juridische redenen niet aanvaardbaar zijn voor de Commissie. Zo raakt bijvoorbeeld het gedeelte van amendement 11 dat vraagt om een band met de nationale burgerdienst aan de nationale bevoegdheden van de lidstaten. Het gaat hier echter om een belangrijk onderwerp dat wij tijdens discussies met de Raad verder moeten uitdiepen. Ook de amendementen 1, 4, 7, 10 en 38 zijn om juridische redenen niet aanvaardbaar voor de Commissie. Het subsidiariteitsbeginsel heeft de Commissie er ook toe aangezet om een gedeelte van amendement 28 en van amendement 29 niet over te nemen, omdat zij punten bevatten die onder de uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten vallen.
De Commissie heeft evenmin de amendementen 30, 31, 32, 33, 34 en 35 betreffende de comitologie kunnen aannemen. U weet dat dit een zeer precair onderwerp is waar de lidstaten zeer veel belang aan hechten. Vanzelfsprekend heeft alles wat in de richting gaat van een vereenvoudiging van de comitologie mijn steun, maar zover zijn we nog niet.
Tot slot kan amendement 20 betreffende het budget in dit stadium niet door de Commissie worden overgenomen, ook al sta ik er persoonlijk volledig achter.
Ter afsluiting wil ik nogmaals mijn dank uitspreken aan het adres van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media en in het bijzonder aan haar rapporteur, mevrouw Nicole Fontaine, maar ook aan de shadow -rapporteur, de heer Luciano Vecchi, voorzitter van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media, aan de heer Pex, alsmede aan de coördinatoren van de fracties, de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Begrotingscommissie. De kwaliteit van hun werkzaamheden en het uiterst constructieve karakter van de voorgestelde amendementen verdienen benadrukt te worden.
Ik wil eveneens het gehele Europees Parlement bedanken voor zijn steun en voor de aandacht die het voortdurend aan dit project heeft geschonken.

Vanhecke
Voorzitter, de commissaris, mevrouw Cresson, heeft zo pas een belangwekkende mededeling gedaan. Ze heeft dit Parlement een nieuwe publicatie van de Commissie voorgesteld. Een nieuwe publicatie die het communautair actieprogramma voor het Europees vrijwilligerswerk zal begeleiden. Deze publicatie is bedoeld in principe voor alle jongeren van de Europese Unie. Ze heeft gezegd dat die in drie talen zal worden uitgegeven, Frans, Engels en Duits. Moeten wij daaruit besluiten dat de Europese Commissie geen respect wil opbrengen voor de eis, niet alleen van dit Parlement maar van de Europese Verdragen zelf, dat alle officiële talen van de Unie een gelijke behandeling verdienen en moeten krijgen? Ik zou graag op deze vraag antwoord krijgen.

Cresson
Deze documenten zijn niet bestemd voor de jongeren, zoals ik heb gezegd zijn zij bedoeld voor de leden van het Parlement en de nationale structuren. Ik dacht uit uw betoog op te kunnen maken dat u wilde dat wij zuiniger zouden omspringen met overheidsgeld.
Wij proberen de zaken op een snelle manier te doen. Ik meende ook te begrijpen dat u, evenals overigens de leden van dezelfde politieke formatie hier in het Europees Parlement, tegen dit initiatief was en tegen de ontwikkeling van het vrijwilligerswerk.
Wij beschikken niet over veel geld en zijn dan ook verplicht om daar zuinig mee om te springen. U weet ook dat alles op het Internet zich over het algemeen in slechts een klein aantal talen bevindt. Wat ons betreft wordt deze brochure verspreid in de lidstaten en in de nationale diensten die vanzelfsprekend zelf nog altijd voor verdere vertalingen kunnen zorgen. Wij zullen alles in het werk stellen om hen hierbij te helpen. Er moet niet enerzijds worden gezegd dat het te duur is en anderzijds ons tegelijkertijd verwijten dat wij de zaken op de meest spaarzame wijze willen doen.
Het gaat dan ook om een begin. Misschien dat we deze brochure op een bepaald moment in alle talen kunnen vertalen. Op dit ogenblik hebben wij ervoor gekozen om op deze manier van start te gaan. Aangezien het hier gaat om een zaak die beschouwd kan worden niet als zijnde van ondergeschikt belang - ik zeg niet dat het niet belangrijk is dat iedereen in zijn eigen taal over deze teksten kan beschikken -, maar als een opstartproject dat met beperkte middelen moet beginnen, zoals u overigens zelf heeft onderstreept, wil ik niet dat men dit argument ertegenin brengt. Vanzelfsprekend zullen wij alles doen om deze teksten op lokaal vlak zo snel mogelijk in alle talen beschikbaar te maken.

Elchlepp
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Cresson, wanneer zullen volgens u de nationale maatregelen kunnen worden genomen om de toegekende vergoedingen van belasting vrij te stellen en de nodige verzekeringsregelingen te treffen? Dat is ook belangrijk om te weten wanneer voor dit programma voorstellen kunnen worden ingediend.

Cresson
Ik geloof niet dat het feit dat wij ons vandaag de dag in een nog zeer onbevredigende situatie bevinden, de ontwikkeling veel heeft afgeremd. Het aantal aanvragen overschrijdt ruimschoots de huidige ontvangstmogelijkheden voor jongeren.
Het probleem dat u aan de orde stelt is belangrijk. Het betreft niet alleen de jonge vrijwilligers maar eveneens de onderzoekers wier beurzen in een bepaald aantal lidstaten op absurde wijze worden belast evenals bijvoorbeeld de uitwisselingen van leerlingen. U weet dat wij het roterend leerlingstelsel hebben opgezet dat ook een zeer interessant systeem is op het gebied van onderwijs en opleiding: u volgt uw stage in een andere lidstaat van de Unie, u ontvangt hiervoor een kleine vergoeding en natuurlijk stuit u dan op het belastingstelsel van de lidstaat waarin u uw stage volgt.
Wij hebben eveneens een Groenboek gepubliceerd waarover in de Raad moet worden gedebatteerd. Ik zou willen dat het onderwerp inzake de belemmering voor uitwisselingen van jongeren globaal behandeld wordt en dat dan tegelijkertijd de jongeren van het vrijwilligerswerk, de jonge leerlingen en de jonge onderzoekers die bijvoorbeeld een proefschrift schrijven ook aan bod komen. De heer Monti, de commissaris belast met de interne markt en met wie ik op dit punt samenwerk, zet zich hier actief voor in. Wij hopen de lidstaten zo vlug mogelijk te overtuigen. In dat opzicht - en ook hier doel ik niet alleen op de enorme obstakels voor de mobiliteit die op het vlak van het vrijwilligerswerk zijn vastgesteld maar eveneens die op het vlak van alle betrokken jongeren zijn vastgesteld - vraag ik u dat u de nodige stappen doet bij uw lidstaten; de te innen bedragen zijn voor de lidstaten belachelijk laag omdat de vergoedingen op dat vlak minimaal zijn. Het zijn in feite vooral de ministers van Binnenlandse Zaken die erop staan de jongeren die het land binnenkomen zo te controleren.
Welnu, wij hebben het Europa niet uitsluitend gemaakt voor het kapitaal en de goederen. Wij hebben het gemaakt voor het verkeer van mannen en vrouwen, en in het bijzonder van jongeren, en ik zou u dan ook zeer erkentelijk zijn als u ons zou willen helpen om de lidstaten hiervan te overtuigen. Maar, nogmaals, het gaat hier om een kwestie die valt onder het subsidiariteitsbeginsel en die bovendien in iedere lidstaat verscheidene ministers betreft: de minister van Financiën, de minister van Binnenlandse Zaken, en de minister van Sociale Zaken voor de problemen van de sociale bescherming. Welnu, wij kunnen 4 of 5 ministers niet vermenigvuldigen met vijftien. En dat is het probleem. Alles wat horizontaal is, is veel moeilijker dan wat verticaal is. In deze zaak hebben wij echt de steun van het Parlement nodig.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag te 12.00 uur plaats.

Actieprogramma SOCRATES
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0188/97) van mevrouw Pack, namens de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media, over het communautaire actieprogramma SOCRATES.

Pack
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, wij behandelen vandaag het actieprogramma SOCRATES. Het gaat hier niet om een evaluatie van het programma. Zoals reeds in 1995 tijdens de bemiddelingsprocedure is afgesproken, onderzoeken wij vandaag of de middelen die wij in 1995 voor vijf jaar voor het programma hebben uitgetrokken, al dan niet toereikend zijn. Toch zou ik nog even iets over dit programma en zijn uitzonderlijke betekenis willen zeggen.
Dit programma dient niet om de lidstaten in hun werkzaamheden te hinderen, maar om de meerwaarde van het Europees onderwijs voor iedereen duidelijk te maken, om de Europese dimensie in het onderwijs te versterken en daardoor de Europese Unie dichter bij de burger te brengen. Deze Europese samenwerking op het gebied van het onderwijs werpt op totaal nieuwe terreinen vruchten af. Ik herinner u eraan dat wij in het programmaonderdeel COMENIUS voor de eerste keer partnerschappen tussen scholen tot stand hebben gebracht, ons voor de allereerste keer met het volwassenenonderwijs hebben beziggehouden - dat ook vorig jaar, het Jaar van het levenslang leren, een grote rol heeft gespeeld -, en ons voor de eerste keer op het afstandsonderwijs en het open onderwijs hebben toegelegd. Dit programma bevat echter ook een onderdeel ERASMUS - eveneens op initiatief van het Parlement -, dat in de Europese Unie zeer veel succes heeft gekend en dat de studenten in staat stelt in het buitenland een studie te volgen die vervolgens in eigen land wordt erkend. Dit programma omvat ook het onderdeel LINGUA voor de verwerving van vreemde talen.
Dit programma spreekt dus talloze mensen aan, van de kinderen vanaf zes jaar tot de volwassenen in het seniorenonderwijs die iets nieuws over Europa willen leren en Europa op een andere manier willen bekijken.
In dit programma hebben wij ook voorzien in de mogelijkheid om, ook in de basis- en voortgezette opleiding van de leerkrachten, de Europese dimensie in de leerplannen in de vijftien lidstaten een grotere plaats te geven. Hoe kunnen wij immers verwachten dat onze kinderen tot Europese burgers worden opgevoed als de leerkrachten niets over Europa weten? Ook de leerkrachten moeten tijdens hun basis- en voortgezette opleiding tot echte Europeanen worden opgeleid zodat zij dat aan de kinderen, de jongeren en studenten kunnen doorgeven.
Dit is een voortreffelijk programma, dat volkomen aan de inhoud van artikel 126 van het Verdrag beantwoordt. Het draagt tot een kwalitatief hoogstaande vorming in de gehele Gemeenschap bij.
Tot allen die daartegen enig bezwaar hebben moet ik zeggen dat wij ons niet aan de subsidiariteit willen onttrekken. Wij doen alleen wat de lidstaten niet willen en soms ook niet kunnen doen. Laten wij verder doen wat wij goed kunnen.
Een groot probleem is dat voor dit programma te weinig geld beschikbaar is. Ik zal het nu niet langer over de inhoud van het programma hebben. Ik wil er alleen op wijzen dat het programma in 1995 voor twaalf lidstaten is opgesteld. Daar zijn inmiddels drie lidstaten en alle EER-landen bijgekomen. Voorts is - met de steun van het Parlement - het politieke besluit genomen dat ook de geassocieerde landen aan het programma kunnen deelnemen. Wij willen jongeren uit Polen, Hongarije, Tsjechië, Slowakije, Roemenië, Estland, Letland en Litouwen aan het programma laten deelnemen om ook die landen nauwer bij Europa te betrekken. Wij hebben voor dat alles echter geen geld. Wij hebben slechts het geld dat ons in 1995 is toegekend. Dat is niet eens voldoende om te doen wat wij onszelf tot doel hadden gesteld.
Wij hebben toen tot de Raad gezegd dat wij met het resultaat van de bemiddeling alleen konden instemmen als wij na twee en een half jaar samen konden onderzoeken of de geldmiddelen toereikend zijn. Welnu, dat is niet het geval. Ik zou voor twee jaar ten minste 165 miljoen ecu moeten hebben om min of meer te doen wat wij onszelf hebben voorgenomen. Wij zijn evenwel bescheiden en vragen slechts 100 miljoen ecu, omdat wij het daarmee min of meer kunnen redden. Als wij echter instemmen met het door de Commissie voorgestelde bedrag van 50 miljoen ecu - meer kon de Commissie niet vragen omdat ze andere behoeften heeft -, beschikken wij in de toekomst over nog minder geld dan wij voor de oorspronkelijke twaalf lidstaten hadden gepland.
Daarom meen ik dat wij op dit terrein niet mogen bezuinigen. Wij zouden daar verkeerd aan doen en onszelf verraden. De politici zeggen voortdurend dat Europa er voor de burgers is. Dit programma gaat nu juist alle burgers van alle leeftijden aan. Wij moeten hen echter zeggen dat wij geen geld beschikbaar stellen.
Ik verzoek u het Europees Parlement in zijn strijd tegen de Raad te steunen om met de Raad in het bemiddelingscomité tot een beter resultaat te komen. Daarvoor heb ik een grote meerderheid in het Parlement nodig.

Evans
Mijnheer de Voorzitter, zoals iedereen beseft is dit natuurlijk een uiterst belangrijk programma en ik herinner me nog levendig de langdurige besprekingen die wij in 1995 hebben gevoerd over de bemiddelingsprocedure, die natuurlijk een essentieel onderdeel is van waar we nu staan, namelijk de financiering.
Mevrouw Pack heeft al een welsprekend betoog gehouden over de waarde en het belang van dit programma en mevrouw Cresson had het er eerder ook al over. Dit programma is belangrijk omdat Europa meer is en ook moet zijn dan alleen maar big business en kapitaal, Europa is meer dan het versluizen van geld door heel Europa en mensen die alsmaar rijker worden. Het gaat in Europa om mensen, om jonge mensen vooral. Het gaat erom scholen en instellingen in heel Europa te engageren en ze de kans te geven om met elkaar betrekkingen te onderhouden.
SOCRATES is een groot succes geweest. De mensen praten over het programma en ik krijg vaak brieven waarin men mij vraagt om meer informatie. Er zijn al vier maar zoveel inschrijvingen dan beschikbare plaatsen. We zouden voor iedere plaats meer dan genoeg studenten kunnen vinden. De studenten die deelgenomen hebben aan de programma's of scholen die deel uitmaken van de uitwisselingen hebben een enorme ervaring opgedaan waaraan ze de rest van hun leven zullen terugdenken. Zij leggen de grondslagen voor het Europa dat wij voor ogen hebben.
Wij hebben het hier over slechts een kleine budgetverhoging. Ik zou willen dat het veel meer was want dit is echt een zeer nuttig instrument. Het Europees Parlement en de Europese Unie geven subsidies voor het verbouwen van tabak, voor het fokken van stieren voor stierengevechten en als we de persverslagen van deze week moeten geloven, voor het kweken van kevers in Italië om alcoholische drankjes te kleuren, en toch maken wij blijkbaar bezwaar tegen zo'n kleine verhoging voor dit project.
Ik zou willen dat het om een veel grotere verhoging ging en wij moeten hiervoor pleiten ten gunste van de jonge mensen van vandaag en van morgen.

Pex
Mijnheer de Voorzitter, de jeugd van Europa kan er trots op zijn dat zij vertegenwoordigd wordt onder andere door mevrouw Pack die voor de poorten van de hel heeft weggesleept dat wij nu over dit programma en de begrotingsaanvulling kunnen spreken. Het is eigenlijk een schande dat we daar zo'n vreselijke energie aan moeten geven, want zoals mevrouw Pack al duidelijk heeft gezegd, het was afgesproken dat wij na verloop van tijd opnieuw naar het budget zouden kijken en daar is dus alle reden voor nu dit programma, dat zo succesvol is en ten onder dreigt te gaan aan zijn eigen succes, is uitgebreid tot zo veel meer landen.
Als voorzitter van de cultuurcommissie word ik bestormd door diverse landen die zeggen: jullie hebben ons toegezegd dat wij mogen participeren in de programma's, onze projecten liggen klaar, maar wij kunnen nog niet aan de bak komen met onze projecten. Ook hier weer, net als ik zo-even zei bij het andere programma, zaaien we teleurstelling in plaats van dat we de visie zaaien dat de jeugd de toekomst heeft en dat Europa de jeugd nodig heeft voor zijn eigen toekomst. Dat is heel gevaarlijk.
Als wij straks praten over het voorlichtingsbeleid van de Unie - en daar moeten we over praten want daar gaat het heel slecht mee - dan heeft het weinig zin om meer geld te geven aan een verbetering van de voorlichting als we in de contacten met zoveel burgers, met zoveel jeugdigen bij het verspreiden van de informatie over dit programma, teleurstelling zaaien. Dat is contra-productief, en dat betekent dat er geen andere optie is, noch voor ons, noch voor de Raad, dan te accepteren dat dit programma succesvol is, de Europese integratie als hoofdtaak dient en daarom moet worden uitgebreid tot alle landen die bij die Europese integratie zijn betrokken; als consequentie moet dat natuurlijk hebben, wil je dat het programma voor iedereen toegankelijk wordt, dat het budget daarvoor moet worden uitgebreid. Dat zijn, en ik weet wel dat die term anders wordt geïnterpreteerd, eigenlijk ook verplichte uitgaven, want je kunt de bevolking niet beduvelen. Als je de bevolking rechten geeft, als je de jeugd rechten geeft, dan moeten ze die rechten ook kunnen uitoefenen. Dat betekent dus dat hier niet eens de vrijheid bestaat om te discussiëren of we het budget wel moeten uitbreiden. We hebben de bevolking hier een worst voorgehouden en we kunnen ons niet permitteren, noch kan de Raad van de ministers zich permitteren, om de bevolking daarna te zeggen: jammer, maar die worst geldt maar voor een beperkt aantal, en de rest krijgt niets.
Ik sluit af met het dringende verzoek aan de Europese Commissie om hier samen met het Parlement te strijden voor een waardige budgetaanvulling voor dit programma nu en in de toekomst.

Baldi
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, allereerst mijn complimenten aan mevrouw Pack; verder sluit ik me uiteraard bij de gelukwensen van mijn voorgangers aan.
Ik wil iedereen even herinneren aan het enorme succes dat het SOCRATESprogramma in de Unie heeft, met name voor de versterking van het hoger onderwijs met het ERASMUS-programma en het vreemdetalenonderwijs door middel van LINGUA. SOCRATES heeft de mobiliteit een ongelooflijke impuls gegeven, de uitwisseling van studenten, docenten en assistenten bevorderd en het opzetten van samenwerkingsnetwerken een stimulans gegeven. Het aantal programma's voor interuniversitaire samenwerking is inmiddels opgelopen tot 2673. Dankzij het succes van SOCRATES is het aantal aanvragen door studenten en docenten om deelname aan de verschillende programmaonderdelen vooral sinds 1995 gestegen. De Europese Unie heeft ongeveer 60 miljoen leerlingen en 11 miljoen studenten.
De Europese Commissie heeft voorgesteld de kredieten met 50 miljoen ecu te verhogen; de Raad had voor de periode 1995-99 al een bedrag van 850 miljoen ecu uitgetrokken. Dat was al veel minder dan het oorspronkelijke voorstel van 1005 miljoen ecu voor twaalf lidstaten, maar voor de huidige 15 lidstaten en de EVA-landen, de LMOE's en Cyprus, die in het programma zijn opgenomen, is dit echt veel te weinig. In de periode 1998-99 zullen namelijk de Midden- en Oost-Europese landen en Cyprus actief aan het programma gaan deelnemen; de LMOE's zullen met hulp van het PHARE-programma ongeveer 70 miljoen ecu aan SOCRATES bijdragen. Het streven naar mobiliteit is echter pas zinvol als tegenover deze bijdrage de wederzijdse mobiliteit van de lidstaten staat, waarvoor ook zo'n 70 miljoen ecu nodig is.
De vraag overtreft de financiële reikwijdte van het programma dus verre. Als we het Europese onderwijs derhalve werkelijk willen versterken door middel van voorlichtingsprogramma's en programma's om de dialoog tussen de burgers op gang te brengen - die overigens door de Unie zelf zijn opgezet -, moeten we deze programma's natuurlijk wel de nodige financiële middelen meegeven. Anders verliezen we onze geloofwaardigheid bij de burgers die het Europa van morgen willen opbouwen, het Europa van de jongeren die van de Unie geen woorden of beloftes hoeven, maar concrete feiten willen zien, vooral in dit tijdvak, waarin de idealen ver te zoeken zijn en de cultuur haar beloop moet hebben.

Ryynänen
Mijnheer de Voorzitter, mijn warme gelukwensen aan mevrouw Pack voor haar uitstekende verslag en de noeste arbeid die zij heeft verricht voor het SOCRATES-programma. Het SOCRATES-programma is een echt Europees succesverhaal, dat nadat het net goed op gang is gekomen een vroegtijdig en jammerlijk einde vindt, tenminste afgaand op de doelstellingen. Dit zal het geval zijn als het programma niet ogenblikkelijk de benodigde honderd miljoen ecu extra financiering krijgt toegewezen om te voldoen aan de gegroeide vraag. Zelfs met deze toename kan nog niet worden voldaan aan de gegroeide behoeftes en verwachtingen in de lidstaten, omdat alleen al voor het opstarten van het programma in de MOE-landen dit extra bedrag nodig is.
De door de Commissie voorgestelde 50 miljoen ecu extra financiering is dus niet genoeg en de Commissie cultuur is dan ook unaniem in haar opvatting dat er minstens een verhoging van 100 miljoen nodig is. Dit zou niet per sé een verhoging van de totale begroting hoeven te betekenen, omdat de middelen ook ergens anders vandaan kunnen worden gehaald, zoals van de communautaire middelen voor voorlichting. Acties zoals het SOCRATES-programma zijn een veel beter en positiever voorlichtingsmiddel dan de haastig in elkaar gedraaide voorlichtingscampagnes.
De in het kader van het SOCRATES-programma plaatsvindende veelzijdige samenwerking op het gebied van onderwijs is de beste voorbereiding op een nauwere communautaire samenwerking en een betrokkener lidmaatschap. Daarom moeten de deuren van SOCRATES ook worden geopend voor de geassocieerde landen. Verder zou het ook onredelijk zijn om de jongeren in de huidige lidstaten ijskoud mee te delen dat SOCRATES een eliteprogramma is voor een steeds kleiner groepje geselecteerden, waarbij het aantal en de hoogte van de beurzen bij lange niet toereikend zijn om alle aanvragen te kunnen honoreren. Toch is er met het SOCRATES-programma al een uiterst positieve en veelbelovende ontwikkeling op gang gebracht ter verbetering van de kwaliteit van het onderwijs in heel Europa. Het is naar mijn mening van zeer groot belang om door te gaan met het ontwikkelen en uitbreiden van de voortgezette opleidingen voor leraren en van het talenonderwijs, omdat alleen zo een Europese meerwaarde bereikt kan worden.
Binnen de EU maakt men zich met reden zorgen dat de burgers de activiteiten van de Unie niet ervaren als iets positiefs en zich er niet bij betrokken voelen. Om die reden kunnen we het ons niet veroorloven om de geloofwaardigheid van een voor de burgers zo belangrijk en zo goed functionerend programma te verzwakken.

Ripa di Meana
Mijnheer de Voorzitter, wij Groenen staan op het standpunt dat als we de geloofwaardigheid van het SOCRATES-programma niet te grabbel willen gooien, de toegewezen kredieten voor de uitvoering van het programma absoluut dienen te worden verhoogd, te meer als je bedenkt dat het destijds is opgezet om de behoeften van slechts twaalf lidstaten te dekken. Doordat het aantal aanvragen om deelname gestaag groeit en vooral doordat met ingang van 1998 elf nieuwe landen aan het programma gaan deelnemen, moet er dieper in de communautaire buidel worden getast om een wederzijdse mobiliteit tussen de Europese Unie en de geassocieerde landen te waarborgen.
Het Commissievoorstel om de begroting met 5, 9 % te verhogen is volstrekt ontoereikend en houdt geen rekening met de reële vraag noch met de deelname aan het programma door de geassocieerde landen. Wij willen niet dat het succes van SOCRATES in gevaar wordt gebracht en wij willen evenmin dat het programma alleen diegenen bedient die de kosten van het verblijf in het gastland kunnen betalen.
Daarom steunen de Groenen het verzoek van mevrouw Pack van harte: zij vragen om een forse verhoging waarmee een positief signaal naar de onderwijsgemeenschap en de publieke opinie kan worden afgegeven.

Leperre-Verrier
Mijnheer de Voorzitter, de middelen die de Europese Unie aan haar jeugdbeleid besteedt, vormen de kern van de debatten van hedenmorgen.
Want dat is inderdaad het probleem van het SOCRATES-programma: iedereen erkent het positieve karakter ervan en de noodzaak om de actie ervan te bevorderen. Deze tot uitdrukking gebrachte wil zal echter geen effect sorteren als het budget niet op consequente wijze wordt opgetrokken. Om die reden moeten wij de doelstelling van 100 miljoen ecu steunen die voorgesteld is door onze rapporteur, mevrouw Pack, en die ik wil complimenteren met haar werk.
Laten wij niet vergeten dat ons Parlement tijdens de bemiddelingsprocedure het bedrag van 850 miljoen ecu, ver beneden het oorspronkelijke voorstel, alleen heeft goedgekeurd op voorwaarde dat na twee jaar de doelstellingen van het programma zouden worden herzien. Als bepaalde Midden- en Oost-Europese landen tot deze programma's toetreden, hetgeen zeer binnenkort te verwachten is, zijn hiervoor toch bepaalde aanpassingen noodzakelijk, zelfs al zal de toetreding medegefinancierd worden door het Phare-programma.
Dat is een van de vele voorbeelden, maar het toont duidelijk aan dat als wij willen dat het SOCRATES-programma beantwoordt aan de verwachtingen die het legitiem heeft gewekt, dat wij het dan dat beetje noodzakelijke budgettaire hulp moeten geven.

Linser
Mijnheer de Voorzitter, hoewel de Europese Unie oorspronkelijk als economische unie is opgericht ontwikkelt ze zich steeds meer tot een onderwijsunie. In de huidige gespannen arbeidsmarktsituatie en ten aanzien van de concurrentie vanwege goedkopere maar slecht opgeleide arbeidskrachten liggen de grote mogelijkheden van Europa in het hogere opleidingsniveau.
De gemeenschappelijke actieprogramma's op het gebied van het onderwijs zijn voor ons een intelligente manier om de werkloosheid in Europa op middellange termijn doeltreffend te bestrijden. Wij beschouwen het programma SOCRATES daarom als een belangrijke investering in de toekomst van Europa. Hoewel wij principieel voorstander zijn van een verhoging van de financiële middelen moet het geld binnen de begroting door verschuivingen worden gevonden om de totale begroting niet op te drijven en de bijdragen van de lidstaten niet te moeten verhogen.
Bovendien moeten wij zeker op een strenge controle door de uitvoerende organen en op een volledige transparantie van de ondersteunde projecten aandringen om te voorkomen dat ten onrechte financiële steun wordt uitgekeerd. Met betrekking tot de deelname van de Midden- en Oost-Europese landen aan het programma SOCRATES, waarmee ook wij volledig instemmen, vragen wij toch een grondig onderzoek om de reële financiële noden te kennen.

Elchlepp
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de vraag naar meer middelen voor het programma SOCRATES moet eindelijk eens in een veel ruimer Europees politiek kader worden geplaatst. Het programma bevordert, zoals wij weten, op voortreffelijke wijze de Europese integratie doordat het door contacten en uitwisseling een duurzame basis voor de verstandhouding tussen de volkeren legt en zowel de mobiliteit als de kwalificatie van de jongeren in het onderwijs en het beroepsleven bevordert.
Daar evenwel steeds minder steunaanvragen positief kunnen worden beantwoord en de steunbedragen soms beschamend klein zijn en daardoor tot een sociale selectie leiden, zou een verhoging van de middelen eigenlijk geen probleem mogen zijn. Ik feliciteer mevrouw Pack met haar verslag en haar uiteenzetting, ook met betrekking tot de financiering, en zou erop willen wijzen dat de Centraal- en Oost-Europese landen eindelijk volledig bij het programma zouden moeten worden betrokken. Als de middelen niet worden verhoogd, zullen de uitwisselingsprogramma's tot de West-Europese landen beperkt blijven.
Wij hebben echter ook meer geld nodig om de sociale gebreken van het programma zoveel mogelijk weg te werken. Zo moeten meer jongeren uit kleine en middelgrote ondernemingen kansen op uitwisseling krijgen. Daarvoor moeten wij ons ook over een nieuwe structuur beraden. Uit eigen beweging en met eigen middelen nemen deze jongeren nauwelijks aan uitwisselingsprogramma's deel. Ook de jongeren uit het beroepsonderwijs hebben echter nood aan culturele contacten met hun buren in Europa en moeten op die manier ook praktische ervaring met tolerantie en openheid op de wereld kunnen opdoen.
Dat is belangrijk om de opflakkerende onverdraagzaamheid en vreemdelingenhaat in Europa bij de wortels aan te pakken. Zo moeten wij de mogelijkheid hebben om meer in het kader van stadspartnerschappen uitwisselingsprogramma's te organiseren. In een steeds internationaler wereld is ook de kennis van vreemde talen belangrijk. Amper 1 % van de jongeren in het beroepsonderwijs neemt echter aan desbetreffende uitwisselingsprogramma's deel. Dat is onvoldoende.
De globalisering van de economie vergt ook een globalisering en derhalve internationalisering van het onderwijs. Ons onderwijs en onze opleiding staan vandaag in concurrentie met die in andere gebieden in de wereld. Als Europeanen moeten wij tegen die concurrentie stand kunnen houden. Onderwijs, mobiliteit en kansen op de arbeidsmarkt vormen steeds meer een keten van oorzaak en gevolg. In die zin is SOCRATES ook een bijdrage tot het werkgelegenheidsbeleid in Europa.

Heinisch
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik mevrouw Pack hartelijk feliciteren en haar voor haar grote inzet danken. Uit ervaring in ons eigen land weten wij goed hoe het programma SOCRATES functioneert en welke bijval het vindt.
Ik ben er zeker van dat ieder van ons ten minste één student kent die met een ERASMUS-beurs in een ander Europees land heeft gestudeerd of een klas die dankzij COMENIUS een uitwisseling heeft kunnen organiseren. Ondanks die positieve geluiden willen wij de middelen voor het programma SOCRATES verlagen. Dat mag niet gebeuren. SOCRATES is een van de bekendste communautaire programma's, dat volkomen aan de behoeften van de burgers beantwoordt en hen ook rechtstreeks bereikt. Het programma heeft tal van successen opgeleverd, onder meer een toename van de mobiliteit in de Europese Unie en vorderingen inzake de wederzijdse erkenning van diploma's.
Wij kunnen niet voortdurend zeggen dat wij de politiek dichter bij de burger moeten brengen als wij er niet voor zorgen dat een zo succesrijk programma kan worden voortgezet. Bovendien meen ik dat vooral het volwassenenonderwijs in het kader van het programma SOCRATES meer aandacht moet krijgen. Alleen door de middelen met ten minste 100 miljoen ecu te verhogen kunnen wij het zo sterk gepropageerde motto van het levenslang leren daadwerkelijk in de praktijk brengen. SOCRATES kan en moet tot dat en andere innovatieprocessen bijdragen als de Europese Unie haar doelstellingen op onderwijsgebied trouw wil blijven en op geloofwaardige wijze wil laten zien dat ze dicht bij de burgers staat.

Florio
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, het SOCRATESprogramma is bedoeld om het onderwijs een meer Europese dimensie te geven en in het bijzonder om de Unie dichterbij haar burgers te brengen. De eerste jaren heeft dit programma boven verwachting gepresteerd. Dankzij het programma hebben jongeren en volwassenen de kans gekregen om - veel meer dan voorheen mogelijk was - Europa, haar talen en haar cultuur te leren kennen; dat is een feit dat wij van cruciaal belang achten om een grotere, daadwerkelijke eenheid in dit werelddeel te bewerkstelligen.
Voor één keer zijn we het allemaal roerend eens: allemaal hebben we een positief oordeel over een initiatief en zeggen we dat het gesteund moet worden en in de toekomst opnieuw moet worden voorgesteld. Maar er is een financieringsprobleem. Zoals bekend had de Commissie oorspronkelijk een bedrag van 1.005 miljoen ecu voor twaalf lidstaten voorgesteld. Twee jaar geleden viel het definitieve besluit en werd er slechts 850 miljoen ecu voor een totaal van 39 landen aan het programma toegewezen. In de tussentijd was het aantal lidstaten namelijk tot vijftien uitgegroeid en daar kwamen nog eens dertien EVA-landen, tien LMOE's en Cyprus bij.
Ik begrijp heel goed dat de Commissie om financiële redenen een voorstel heeft gedaan waarin voor dit programma een verhoging van slechts 50 miljoen ecu is opgenomen, maar ik ben het eens met de rapporteur - die ik bij dezen feliciteer -, dat voor dit programma minstens 100 miljoen ecu extra moet worden uitgetrokken. Ik ben lid van de Begrotingscommissie; ik weet dat het niet onmogelijk is deze kredieten van andere begrotingsposten over te hevelen. Een Parlement en communautaire instellingen die elkaar dagelijks treffen met alle buitensporige kosten van dien die de gebouwen waarin ze gehuisvest zijn met zich meebrengen, moeten maar een manier zien te vinden om dit belangrijke culturele initiatief te financieren.

Frischenschlager
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Pack heeft het al over de betekenis van SOCRATES voor het onderwijsbeleid gehad. Ik wil evenwel ook het eveneens reeds aangesneden politieke aspect onderstrepen. Wij klagen overal over het opnieuw opflakkeren van nationalistische tendensen, vooral bij de jongeren. De Europese Unie creëert eerst een voortreffelijk instrument om dat tegen te gaan door honderdduizenden studerenden te laten zien dat Europa een levende werkelijkheid is, maar vervolgens snoeien wij drastisch in die programma's en beletten wij dat ze functioneren.
Twee dingen mogen niet gebeuren. In de eerste plaats mogen de financiële beperkingen niet tot gevolg hebben dat alleen nog gegoede studenten aan het programma kunnen deelnemen. Nu al is het voor een student moeilijk met de toegekende subsidies de werkelijke kosten van het levensonderhoud in een studentenstad in het buitenland te dekken.
In de tweede plaats zou het een politieke dwaasheid zijn het programma tot OostEuropa uit te breiden als wij daarvoor ook niet de nodige middelen ter beschikking stellen. Dat zou politiek volstrekt ongerijmd zijn. Daarom stem ik in met de verhoging van de middelen en vind ik het voorts ook belangrijk dat de gehele problematiek van het steunbeleid in de EU opnieuw wordt bekeken. Wij zien dat hier vaak verkeerde klemtonen worden gelegd. Onderwijs en opleiding zijn een belangrijke doelstelling. Ik hoop dat wij op dat gebied ons doel kunnen bereiken.

Elliott
Mijnheer de Voorzitter, ik wil mevrouw Pack graag prijzen met haar verslag. Toen het Parlement het oorspronkelijke verslag opstelde over het SOCRATESprogramma, waar ik samen met mevrouw Pack en de heer Verde i Aldea aan gewerkt heb, verwachtten wij veel van dit programma. Daar is een flink stuk van bewaarheid maar toch loopt het programma gevaar wegens een ontoereikende financiering. Zoals reeds is opgemerkt, zal dit bedrag, zelfs als het Parlement akkoord gaat met hetgeen in dit verslag wordt voorgesteld - namelijk nog eens 100 miljoen ecu voor de komende tweeëneenhalf jaar - nog steeds minder zijn dan het bedrag dat de Commissie oorspronkelijk noodzakelijk achtte voor het vijfjarenprogramma voor de twaalf landen die toen de lidstaten vormden.
Het programma heeft succes en het is populair. Het is populair binnen de Europese Unie en bij de landen die met ons geassocieerd zijn of die willen toetreden. Maar wij lopen het risico die hoop de grond in te moeten boren. Ik zou willen dat als politici, of zij nu in deze Vergadering zitten, in de Raad of in de Commissie, beslissen dat zij dit soort programma's promoten en de verwachtingen wekken van de mensen - vooral van jonge mensen overal in de Europese Unie - ze dan bereid zijn om die verklaringen kracht bij te zetten en voor geld voor die programma's te zorgen. Jammer genoeg is dat niet het geval.
Zoals anderen reeds gezegd hebben is het soms een kwestie van hoe je het geld uitgeeft. De kosten om dit programma vijf jaar ten uitvoer te leggen zijn niet meer dan datgene wat wij in één jaar aan tabakstelers geven. De jaarlijkse kosten van dit programma liggen waarschijnlijk heel wat lager dan wat de Gemeenschap misloopt ten gevolge van fraude en incompetentie.
In Maastricht is een artikel opgenomen over onderwijs. Het was fantastisch dat dat artikel in de Verdragen is opgenomen, maar als wij ons inzetten voor een dergelijk programma dan moeten we wel zorgen dat jonge mensen met een minder gunstige achtergrond, minderheden en andere groeperingen, niet onderaan de lijst komen te staan, wat anders heel goed het geval zou kunnen zijn. Ik hoop dat het Parlement ten volle zal instemmen met hetgeen hier wordt voorgesteld.

Rübig
Mijnheer de Voorzitter, de tweede belangrijkste beslissing in een mensenleven is de keuze van een beroep. De belangrijkste beslissing is de keuze van de echtgenoot. Ik vind dat beide beslissingen goed doordacht en weloverwogen moeten zijn. Reeds op school moeten de jongeren daarover meer informatie krijgen en vernemen welke mogelijkheden voor hen op het gebied van het beroep openstaan.
Het programma SOCRATES pakt die kwestie aan met maatregelen op het gebied van het onderzoek, het onderwijs en de voortgezette opleiding, ook voor leraren. SOCRATES garandeert volgens mij dat de toekomstige behoeften inzake onderwijs kunnen worden vervuld, dat het onderwijs rekening houdt met de markt en dat de ouders, leerkrachten en studerenden zeer goed weten wat in de toekomst op het gebied van het onderwijs zal worden gevraagd.
Wij hebben politici die geloven dat men met een bijlage, een artikel of een wet werkgelegenheid kan creëren. Volgens mij kan men alleen werkgelegenheid creëren door de mensen te leren produceren of als dienst aanbieden wat de consumenten wensen. Wij moeten de mensen in hun beroep en in de economie dan ook leren hoe men producten vervaardigt en hoe men producten en diensten aanbiedt die door de consumenten worden gekocht.
Juist het programma SOCRATES, dat zich intensief met de voortgezette beroepsopleiding bezighoudt, biedt op dat gebied, net zoals het programma LEONARDO, reusachtige voordelen. SOCRATES en LEONARDO kunnen de mensen leren wat zij nodig hebben om aan de toekomstige behoeften te voldoen. Ook de toekomstprojecten zoals de euro en de uitbreiding naar het oosten zijn belangrijke stappen waarover wij onze leerkrachten, studerenden en volwassenen moeten voorlichten. Daarom is het levenslang leren en derhalve ook LEONARDO voor onze toekomst zeer belangrijk en moeten wij daaraan volstrekte prioriteit verlenen.

Morgan
Mijnheer de Voorzitter, nu in heel Europa nieuwe socialistische regeringen aan de macht komen, is de nadruk op een Europa van de burgers zeer belangrijk. Geen enkel programma benadrukt een Europa van de burgers duidelijker dan SOCRATES - behalve misschien de vrijwilligersdienst die we zojuist besproken hebben. Duizenden studenten en leerlingen over de hele Europese Unie hebben de mogelijkheid deel te nemen aan uitwisselingsprogramma's en om kennis te maken met hun medeburgers. Daarom waren wij tweeëneenhalf jaar geleden niet zo blij met het bedrag dat de Raad voorstelde en tijdens het bemiddelingsproces hebben wij bewerkstelligd dat op een later tijdstip nog eens naar de financiën gekeken zou worden.
De Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media is er vast van overtuigd dat om recht te kunnen doen aan het programma de fondsen flink verhoogd moeten worden. Sinds 1994 hebben wij niet alleen een stijging gehad van het aantal lidstaten van de Europese Unie en hun recht om fondsen aan te vragen, maar nu pas zullen zich de gevolgen van de in 1995 en 1996 gevoerde informatiecampagne ten volle doen gevoelen. Nu pas zullen bepaalde onderdelen van het programma voor het eerst volledig beschikbaar worden.
Daarnaast is er een toegenomen vraag onder de diverse projecten omdat er partnerschappen tot stand zijn gebracht naar aanleiding van het Europese jaar voor levenslang onderwijs dat overal in de Europese Unie zeer veel succes had. Ook mogen we de aanbevelingen van het eindverslag van de task force over onderwijssoftware en multimedia niet vergeten. Al dat geld moet nu uit het SOCRATES-programma komen.
Wat gebeurt er als we het geld niet vinden? Theoretisch is er een maximum subsidie van 5.000 ecu per student per jaar, maar als alle studenten die in aanmerking komen het geld zouden krijgen waarvoor zij een aanvraag hebben ingediend, dan zou er in werkelijkheid niet meer dan 75 ecu per student per maand zijn. Dat is onaanvaardbaar. Het zal zeker geen probleem zijn om het geld uit te geven. Er hebben zich vier keer meer studenten ingeschreven dan er plaatsen zijn en het is als prioriteit opgenomen in de richtsnoeren van de begroting. Het zal zeker bovenaan onze agenda blijven staan.

Vaz da Silva
Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, beste collega's, Europa heeft geen toekomst indien het zijn jonge generaties niet heel zorgvuldig behandelt. De eenheidsmunt, het vrij verkeer en de gemeenschappelijke veiligheid zullen nergens toe dienen indien er geen mensen zijn die uitgaande hiervan een vreedzame wereld en een beter leven willen en kunnen opbouwen.
SOCRATES is een programma dat, gesteund door het ontegenzeggelijke succes van de universitaire uitwisseling ERASMUS, het een groter aantal studenten en docenten mogelijk maakt ervaringen uit te wisselen en hun kennis te confronteren, zodat een Europese Gemeenschap van de geest en de vriendschap ontstaat.
Wij weten dat het bestaan van één enkele supermogendheid in de wereld niet wenselijk noch blijvend is. Europa is verplicht de handschoen op te nemen en de plaats in te nemen die het toekomt ten behoeve van het evenwicht in deze nieuwe geglobaliseerde maatschappij. De Unie mag niet langer een economische reus en een sociale, politieke en culturele dwerg blijven.
Daarom is het nodig dat SOCRATES en het nieuwe Europese vrijwilligerswerk, de natuurlijke aanvulling daarop, niet alleen worden gehandhaafd, maar dat zij jaar na jaar op exponentiële wijze toenemen. Alleen zij kunnen de mentaliteit en gedragingen veranderen. Alleen zij kunnen de gevaarlijke tendens tot autisme, individualisme en consumisme omkeren die ons ondermijnt en in diskrediet brengt.
Voorzitter, SOCRATES is een succesvolle geschiedenis. Welke blindheid maakt dat onze moedige rapporteur, Doris Pack, met handen en tanden heeft moeten vechten om een magere nulgroei te bereiken, die wordt voorgesteld in de begroting voor 1998?
Ik ben geneigd, Voorzitter, om een speciale SOCRATES voor politieke besluitmakers voor te stellen. Misschien dat zij dan duidelijker de prioriteiten van dit Europa zien, dat wij zogezegd in ons hart dragen, maar dat het ons niet lukt om op te bouwen.

Cresson
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren afgevaardigden, allereerst wil ik het Parlement bedanken dat het zich zo snel heeft gebogen over dit voorstel van de Commissie dat nauwelijks drie maanden geleden is aangenomen. Dat getuigt van uw vastberaden engagement ten gunste van dit programma.
Ten tijde van de goedkeuring, iets meer dan twee jaar geleden, ontving dit programma brede steun uwerzijds. Vandaag wil ik in het bijzonder mevrouw Pack bedanken voor haar uitstekende verslag en mevrouw Dührkop Dührkop omdat zij dit dossier gesteund heeft ten overstaan van de Begrotingscommissie.
Het SOCRATES-programma is inderdaad van essentieel belang voor de opbouw van deze "unie van de kennis" waar wij allen zo vurig naar verlangen.
Het zou natuurlijk wel beter zijn om te kunnen spreken voor een kalmer publiek en wanneer alle toehoorders zouden zitten.

De Voorzitter
Ik verzoek de aanwezigen om stilte zodat we kunnen luisteren naar de uitleg van de commissaris.

Cresson
U heeft er overigens al op gewezen dat SOCRATES de Unie dichter bij alle burgers brengt en hierbij denk ik in het bijzonder aan de ongeveer 70 miljoen jongeren in de Gemeenschap, de 4 miljoen onderwijzers, de 11 miljoen studenten, maar ook aan alle volwassenen die momenteel een opleiding volgen.
Aan de vooravond van de Intergouvernementele Conferentie van Amsterdam waarbij wij trachten de Europese burgers te verenigen heeft SOCRATES een voorbeeldfunctie inzake de opbouw van een Europa in dienst van de individuele burger.
Het SOCRATES-programma speelt eveneens een bepalende rol voor de ontwikkeling van de menselijke hulpbronnen die een sleutel vormen voor het herwinnen van onze arbeidsplaatsen, ons economisch concurrentievermogen en onze groei. Het vormt tenslotte een belangrijke basis voor het uitbreidingsproces van de Gemeenschap omdat het Cyprus en de geassocieerde Midden- en Oost-Europese landen programma's biedt die zowel hun burgers als hun instellingen voorbereiden op de toetreding.
Er dient eveneens te worden onderstreept dat deze resultaten behaald worden met uiterst lage kosten. Rekening gehouden met de door de Commissie geplande verhoging van de financiële middelen neemt het SOCRATES-programma in 1998 slechts 0, 2 % van de begroting van de Gemeenschap voor zijn rekening. Gezien het belang van het programma heeft de Commissie, evenals overigens het Europees Parlement, dan ook alleen maar spijt van het twee jaar geleden goedgekeurde bedrag en zoals u zich herinnert kwam dit inderdaad overeen met een vermindering met 150 miljoen ecu vergeleken met ons oorspronkelijke voorstel.
De ervaring van de afgelopen twee jaar toont duidelijk dat het oorspronkelijke voorstel van de Commissie niet alleen realistisch was, maar zelfs overeenstemde met het noodzakelijke minimum. Het programma is inderdaad bijzonder enthousiast onthaald door de educatieve gemeenschap in alle lidstaten. Het gaat om een van de meest populaire programma's en er is geen lidstaat waar het onderwijzend personeel, de jeugd, de studenten en de onderwijsinstellingen niet over de educatieve programma's van de Europese Unie hebben gehoord.
Door een verhoging voor te stellen van het krediet na deze twee jaren van ontwikkeling van het programma wil de Gemeenschap beantwoorden aan de verwachtingen van de burgers.
Bij de behandeling van de door het Parlement voorgestelde amendementen...

De Voorzitter
Neemt u mij niet kwalijk, ik heb het gevoel dat u zeer gehinderd wordt door het lawaai in de zaal en ik wil hier een einde aan maken.
Geachte collega's, ik vraag u vriendelijk om stil te zijn. Het is zeer onaangenaam om in al dat lawaai te spreken. U weet dit allen, want wij hebben hier allen ervaring mee. Dank u voor uw begrip.

Cresson
Bij de behandeling dus van de amendementen die het Parlement heeft voorgesteld op ons voorstel voor een besluit lijkt het ons duidelijk dat deze grotendeels het argument van de Commissie ten gunste van de verhoging versterken, een argument dat wij voortdurend hebben verdedigd tegenover de Raad.
Ik kan opnieuw alleen maar verheugd zijn over deze steun. Dat is met name het geval bij het eerste amendement dat de aandacht vestigt op het Witboek en het Groenboek alsook op de budgettaire prioriteit die het Europees Parlement aan het onderwijsprogramma toekent. Vanzelfsprekend zullen wij dat amendement overnemen. Wij maken ons het tweede amendement eveneens eigen dat de argumenten versterkt van de Commissie inzake de gevolgen van de handhaving van de financiële status quo of van een te geringe verhoging, hetgeen zou leiden tot een voortdurende vermindering van de toegekende steunbedragen. Dit amendement zal worden overgenomen na een kleine wijziging teneinde de analyse van het gevolg van een verwerping van de verhoging te ondersteunen. Dit geldt eveneens voor het derde amendement.
In haar toelichting heeft de Commissie de aandacht gevestigd op het feit dat de openstelling van SOCRATES voor de geassocieerde landen van Midden- en OostEuropa en Cyprus budgettaire gevolgen heeft voor de onderwijsinstellingen in de lidstaten. Het amendement zal dan ook aangenomen worden in licht gewijzigde bewoordingen. Ik voeg er overigens aan toe dat de Midden- en Oost-Europese landen ook voordeel kunnen hebben bij de Phare-programma's. Als deze landen een eigen budgettaire bijdrage leveren voor de kosten in verband met hun deelname kan de samenwerking met deze landen voor de instellingen van de lidstaten aanzienlijke bijkomende kosten met zich meebrengen. Het amendement zal echter licht gewijzigd worden teneinde het feit in aanmerking te nemen dat de openstelling van het programma nog niet in werking is getreden. Deze openstelling is voorzien voor het tweede semester van 1997.
Wat het vierde amendement betreft is de Commissie van mening dat er met de daarin staande argumenten al voldoende rekening is gehouden in de amendementen 2 en 3 en om die reden neemt de Commissie dit amendement niet over. Het vijfde amendement bevat een duidelijke verwijzing naar de begrotingscontext. Hieruit blijkt dat de aanvullende financiering zoals de Commissie heeft voorgesteld in haar voorstel voor een besluit, mogelijk is. Dit amendement zal worden overgenomen na een lichte wijziging in de bewoordingen.
Daarentegen is de Commissie in dit stadium niet in staat om het zesde amendement betreffende de verhoging van het bijkomende bedrag over te nemen ook al versterkt het haar argumentatie ten gunste van een verhoging van de financiële middelen. De Commissie is namelijk van mening dat het in de huidige begrotingscontext moeilijk is om een hoger bedrag voor te stellen. Voor 1998 heeft de Commissie voor SOCRATES echter een verhoging van 11 % voorgesteld vergeleken met 1997 en deze 11 % dient te worden vergeleken met de verhoging voor het interne beleid die slechts 0, 5 % bedraagt. Wij hebben dus gelijktijdig een verhoging van het gehele interne beleid met 0, 5 % en een verhoging van SOCRATES met 11 % die ook vergeleken moet worden met de verhoging voor het beleid inzake onderwijs, beroepsopleiding en jeugdzaken, die slechts iets meer dan 6 % bedraagt. Samengevat: 0, 5 % voor het interne beleid, 6 % voor het beleid inzake onderwijs, beroepsopleiding en jeugdzaken en 11 % voor het SOCRATES-programma. Dat is beslist niet perfect, maar deze cijfers laten in ieder geval duidelijk de wil zien om vooruit te gaan.
Natuurlijk ben ik mij bewust van de teleurstelling die dit antwoord teweeg kan brengen bij de leden van het Parlement die, overigens net als wij, gestreden hebben om het programma de financiële middelen te geven die overeenkomen met de vooruitzichten voor de ontwikkeling van het programma en met de verwachtingen van onze medeburgers.
Ik kan u daarentegen verzekeren dat de Commissie veel belang zal hechten aan de resultaten van uw beraadslagingen. Uw steun voor de communautaire programma's op onderwijsgebied zal een aanzienlijke impact hebben op het SOCRATES-programma in zijn huidige vorm en zal dit effect blijven sorteren tijdens de uitwerking van onze acties na het jaar 2000. Op dit moment wordt in feite een begin gemaakt met het uitdenken van de volgende generatie communautaire programma's en hierbij zal in verregaande mate rekening worden gehouden met uw suggesties.
Ik wil benadrukken in hoeverre de periode van cruciaal belang is, daar dit werk wordt verricht op het moment dat er nieuwe financiële vooruitzichten aan het licht komen. Uw engagement voor de verhoging van de middelen van het SOCRATES-programma vertegenwoordigt een zeer duidelijk engagement en een duidelijke politieke boodschap wat uw actieprioriteiten betreft voor het Europa van de toekomst. Ik beschouw deze boodschap als een zeer sterk aanmoedigingssignaal en ik dank u hiervoor.

De Voorzitter
Uit het applaus van onze Vergadering blijkt duidelijk dat iedereen u aandachtig heeft gevolgd, mevrouw de commissaris. Dank u wel.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt ogenblikkelijk plaats.

Stemming
De Voorzitter
Geachte collega's, wij gaan over tot de stemmingen. Zoals u heeft kunnen zien is de situatie enigszins moeilijk. Wij hebben veel stemmingen. Voor u liggen dossiers met een dertigtal pagina's.
Ik wil u twee voorstellen doen. Ten eerste dat wij de stemmingen voortzetten tot 13.30 uur en ten tweede dat wij het verslag-Fontaine uitstellen tot vanavond. De rapporteur heeft mij gezegd dat zij er geen bezwaar tegen had om hier vanavond over te stemmen ook al gaat het over een wetgevingsvoorstel.
Verslag (A4-0173/97) van de heer Sturdy, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over de voorstellen van de Raad voor zestien verordeningen inzake de vaststelling van de landbouwprijzen en begeleidende maatregelen 1997-1998 (COM(97)0089 - C4-0114/97 t/m C4-0129/97-97-0087(CNS) t/m 97/0089(CNS), 97/0091(CNS) t/m 97/94-97/0096(CNS) t/m 97/0102(CNS), 97/0905(CNS) en 97/0906(CNS))

Böge
Mevrouw de Voorzitter, wellicht kan ik de zaken met het volgende voorstel van de Fractie van de Europese Volkspartij betreffende het verslag van de heer Sturdy ietwat vereenvoudigen. Namens mijn fractie stel ik voor de stemming over dit verslag te verdagen. Ik wil dit voorstel kort verantwoorden. De Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling heeft bij de stemming over het verslag van de heer Sturdy een evenwichtig pakket voorstellen voor de landbouwprijzen aangenomen. Dat pakket voorziet evenwel in een totale meeruitgave van zowat 170 miljoen ecu. Gelet op de budgettaire beperkingen, die wij ook hier in acht moeten nemen, is dat natuurlijk een probleem.
Parallel met deze stemmingen loopt de procedure ad hoc voor het begrotingsjaar 1998. Het ziet ernaar uit dat in de loop van die procedure ad hoc veel meer dan die 170 miljoen ecu extra kan worden gevonden. Om duidelijk te maken dat wij aan de begrotingsneutraliteit vasthouden hadden wij voor elk wetgevingsbesluit de amendementen 31 tot 46 ingediend, die om formele redenen onontvankelijk zijn verklaard. Daarom stellen wij voor de stemming over het verslag van de heer Sturdy samen met die over het verslag over de procedure ad hoc te houden, ook om de budgettaire integriteit van het Parlement veilig te stellen. Ik verzoek u daarmee in te stemmen.

Fantuzzi
Mevrouw de Voorzitter, de Socialistische Fractie trapt niet in deze geveinsde discipline van de Europese Volkspartij. Als er namelijk op het gebied van de landbouwprijzen een probleem is met de begrotingsneutraliteit, is dat te wijten aan de schrille contrasten tussen de beide verslagen, het verslag-Sturdy en het verslagFunk. Mag ik de collega's van dit Parlement er even op wijzen dat de essentialia van de landbouwprijzen voor 1998 niet met het verslag-Sturdy worden besloten, maar met het verslag-Funk, en dat zijn dus twee nauw met elkaar verbonden zaken.
Ik verzoek de collega's de amendementen 24 en 26 die de Socialistische Fractie op het verslag-Funk heeft ingediend aan te nemen; met deze twee amendementen wordt 500 miljoen ecu op de begroting 1998 bespaard, zonder dat dit voor de boeren groot onrecht oplevert. Er is ad abundantiam om het eventuele gebrek aan neutraliteit bij de begroting van de landbouwprijzen in het verslag-Sturdy op te vangen. Mijns inziens is er derhalve geen reden voor dit uitstel. Eventueel zouden beide verslagen kunnen worden terugverwezen om opnieuw over deze kwestie te beraadslagen, maar aangezien dit niet gebeurt zal het ook wel niet mogelijk zijn. Als er één gebied is waarop men in de landbouw middelen kan besparen, dan is dat de landbouwgrond, want die neemt 40 % van de landbouwuitgaven voor zijn rekening. Met het verslag-Funk hebben wij de kans laten lopen om juist iets over dit solide segment te zeggen. In plaats van begrotingsneutraliteit blijkt uit het standpunt van de Europese Volkspartij naar mijn smaak juist een enorme politieke partijdigheid.
(Het Parlement verwerpt het verzoek om uitstel van de stemming)
(Bij opeenvolgende stemmingen neemt het Parlement de zestien wetgevingsresoluties aan)

Lulling
Dank u, geachte collega's, dat u in groten getale voor mijn verslag hebt gestemd. Eergisteren, mevrouw de Voorzitter, heeft commissaris Fischler hier verklaard dat hij weigerde om twintig van de tweeëntwintig amendementen op zijn erg afgezwakte voorstel in aanmerking te nemen. Deze twee amendementen zijn eigenlijk maar zuiver formeel. Deze houding negeert volledig de voorstellen die wij hier tweeëneenhalf jaar geleden hebben aangenomen ten gunste van de rechtstreekse steun om de Europese bijencultuur te redden en mijn eerste reactie hierop was om de terugverwijzing naar de commissie te vragen. Maar gezien u nu zo massaal mijn verslag hebt aangenomen, en om niet nog meer tijd te verliezen met steriele discussies met de Commissie, gezien haar houding, richt ik mij tot de Raad van ministers en hoop ik dat de Raad onze voorstellen in overweging zal nemen, voorstellen waarover dit Parlement twaalf jaar lang rijpelijk heeft nagedacht en ik hoop dat de Raad er een gunstig gevolg aan zal geven.
Mevrouw de Voorzitter, in die geest verzoek ik u de wetgevingsresolutie aan te nemen.
(Applaus)
De Voorzitter
Goed, mevrouw Lulling. Ik zal de ontwerpwetgevingsresolutie in stemming brengen maar alvorens dit te doen richt ik mij tot mevrouw Cresson om haar te vragen of commissaris Fischler de afgelopen nacht misschien nog heeft nagedacht.

Cresson
Helaas heb ik niet de gelegenheid gehad om commissaris Fischler vanmorgen te ontmoeten om te weten of hij afgelopen nacht nog heeft nagedacht, maar zodra ik nieuwe informatie heb zal ik deze aan u meedelen.

De Voorzitter
Ik denk dat u hem wel in kennis zult stellen van de ontevredenheid van deze Vergadering. Vanzelfsprekend betreur ik eveneens de afwezigheid van de Raad. Ik breng de ontwerpwetgevingsresolutie in stemming.
(Het Parlement neemt de wetgevingsresolutie aan)

De Voorzitter
Op deze gezamenlijke ontwerpresolutie heb ik geen amendementen maar er is een verzoek van de heer Jarzembowski om een fout te corrigeren en vervolgens een mondeling amendement op paragraaf 4 van de heer Cornelissen.

Jarzembowski
Mevrouw de Voorzitter, wij hebben beslist beide samen toe te lichten om geen tijd te verliezen. Als corrigendum stel ik voor in overweging D de verwijzing naar de bijeenkomst van de Raad van ministers van toerisme te schrappen omdat die nooit heeft plaatsgevonden. Het gaat hier dus om een technisch probleem. Als iemand zich daartegen verzet, vragen wij in paragraaf 4 de woorden "rekening te houden met" door de woorden "om onverwijld vast te stellen" te vervangen. Dat zijn onze mondelinge amendementen.

De Voorzitter
Zijn er bezwaren tegen deze voorstellen van de heer Jarzembowski? Dat is niet het geval. Ik breng dus nu de volledige gecorrigeerde ontwerpresolutie in stemming.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Tamino
Mevrouw de Voorzitter, ik wil even kort het woord voeren om te zeggen dat de Fractie De Groenen en veel andere afgevaardigden dit jaar weer opnieuw amendementen hebben ingediend om erop te wijzen dat de Europese Unie via de landbouwprijzen voor rundvee ook stierengevechten blijft financieren. Wij achten dit volledig in strijd met de geest van het Verdrag en met het gezond verstand van een groot deel van de Europese gemeenschap, en daarom vinden wij dat we dit wrede spektakel niet in stand mogen houden; het heeft een averechtse uitwerking op de opvoeding en is wreed voor de dieren die eraan blootgesteld worden.
Daarom had het Europees Parlement zich vorig jaar al in een overweging hiertegen uitgesproken, waarbij het aan de Commissie en de Raad werd overgelaten regelingen te treffen om deze bron van problemen uit de weg te ruimen. Men heeft geen poot uitgestoken. Daarom zijn er opnieuw amendementen ingediend en namens de Fractie De Groenen betuig ik mijn instemming met deze amendementen, ook al heeft de Vergadering het niet nodig gevonden deze aanwijzingen op te volgen.

Ahlqvist, Theorin en Wibe
Wij onthouden ons van stemming over dit verslag, daar wij vinden dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid fundamenteel moet worden hervormd. Het door en door gereglementeerde landbouwbeleid van dit moment is bureaucratisch, ondoelmatig en uit een oogpunt van rechtvaardige verdeling verwerpelijk. Wij hopen dat er in 1999 een drastische hervorming van het landbouwbeleid zal plaatsvinden en wij zullen ons daar volledig voor inzetten.

Holm
Wat wetgevingsvoorstel nr. 9 over volwassen runderen betreft, heb ik tot mijn grote teleurstelling geconstateerd dat het Europees Parlement de amendementen over stierenvechten niet heeft aangenomen. Ik kan niet begrijpen hoe het Europees Parlement heeft kunnen goedkeuren dat de landbouwsubsidie van de EU gaat naar dieren die voor stierengevechten worden gebruikt. Deze waanzinnige, barbaarse manier om dieren te behandelen dient naar mijn mening geen economische steun te krijgen. Persoonlijk heb ik natuurlijk de desbetreffende amendementen gesteund.

Martinez
Bij het Europees Parlement zijn zestien verordeningen ingediend ter vaststelling van de landbouwprijzen voor 1998. De context waarin deze jaarlijkse landbouwmis wordt gehouden die vandaag nogal saai is, is samen te vatten in drie data:
1999 de eenheidsmunt en het "pakket van het jaar III" over de vijfjaarlijkse budgettaire programmering; 2000 de start van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie; 2002 en tot slot, het begin van de uitbreiding naar het oosten toe.
Deze drie afspraken, deze drie belangwekkende kenteringen, versterken de Commissie in haar bekrompen visie van onbuigzame accountant op een beleid van soberheid en rantsoenering. Dat verklaart ook de bevriezing van de landbouwprijzen voor 1998, waarbij prijsverlagingen voor de graan- en oliehoudende gewassen gepaard gaan met compenserende bedragen en de betalingen voor braakliggend land bijvoorbeeld worden verlaagd. Het braakleggingspercentage voor 1998 is overigens opgetrokken tot 10 % en dreigt zelfs te worden verhoogd tot een basispercentage van 17, 65 %.
Deze rantsoeneringslijn wordt gerechtvaardigd door opnieuw het liedje te zingen van de overproductie en de overmatige kosten van de voorraden. Brussel draait weer dezelfde rampenfilm van het begin van de jaren 1990 en bedreigt u met een graanvoorraad van 58 miljoen ton in 2005, met het voorwendsel van een goede oogst van 202 miljoen ton in 1996-1997, waarvan 60 miljoen in Frankrijk.
De Commissie vergeet echter duidelijk te zeggen dat de wereldvoorraden op hun laagste punt zijn, met maar 40 dagen mondiale consumptie. Dat is overigens zo waar dat om de bevoorrading van de Europese markt te kunnen handhaven er opnieuw een heffing van 15 ecu per ton op de export is ingesteld.
Het lijkt wel of we terug zijn in de tijd van het ancien régime toen de toestand van de graanschaarste door enkelen werd uitgebuit.
Het komt erop neer dat het verstandig zou zijn als zowel de buitengewone als de gewone braaklegging zouden worden afgeschaft.

Souchet
Het "prijzenpakket" vloeit voort uit de ontwerpbegroting van het EOGFL, afdeling Garantie. Terwijl het richtsnoer een uitgavenplafond voorzag van 43.267 miljoen ecu bedraagt de begrotingsraming voor het volgende seizoen slechts 41.009 miljoen ecu, hetgeen dus een stijging van 0, 5 % betekent vergeleken met de huidige landbouwbegroting.
De meeste lidstaten leggen zeer strikte uitgavenlimieten op teneinde de convergentiecriteria te bereiken die in het Verdrag betreffende de Europese Unie zijn vastgelegd als vereiste voor deelname aan de Europese en Monetaire Unie. De landbouwers dragen dan ook 2, 258 miljoen ecu bij voor de totstandkoming van de eenheidsmunt en daarbij wordt uitsluitend rekening gehouden met de begroting van het EOGFL, afdeling Garantie.
De Commissie stelt dan ook een prijzenpakket voor dat, in enkele woorden, bestaat uit een bevriezing van de prijzen en een vermindering van de steun (verlaging van de maandelijkse verhogingen die van toepassing zijn op de interventieprijzen voor graan en rijst en ook een verlaging van de opslagbijdrage voor suiker).
In haar voorstel wijst de Europese Commissie erop dat de in het prijzenpakket voorgestelde maatregelen in combinatie moeten worden gezien met haar eerdere voorstel inzake wijzigingen van de steunbedragen voor akkerbouwgewassen, die met 7 % omlaag zullen gaan, en een verlaging van de betalingen voor braakliggende gronden teneinde deze op een lijn te plaatsen met niet-braakgelegde percelen. De doelstelling hiervan is om 1, 4 miljard ecu op de landbouwbegroting te besparen.
In plaats van deze strakke boekhoudkundige benadering van de landbouw zou de Europese Commissie de plattelandswereld, waarvan de landbouw de economische structuur vormt, eerder vanuit sociaal oogpunt moeten benaderen. Op sociaal vlak was 1996 een rampjaar voor de landbouwwereld: verdwijning van 600.000 bedrijven, verdwijning van 230.000 full time-arbeidsplaatsen in de landbouw. Bij deze verontrustende cijfers moet nog het verlies aan arbeidsplaatsen in de rurale wereld worden gevoegd, het verlies aan werkgelegenheid in sectoren die verband houden met de landbouw zoals de handel, de ambachten en de openbare dienstverlening.
Onze fractie steunt de ingediende amendementen waarover gestemd is in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling. De heer Tillich, algemeen rapporteur voor de begroting, heeft tijdens het debat erop gewezen dat hij met het oog op de begrotingsdiscipline en de totstandkoming van de eenheidsmunt voornemens was deze amendementen te weigeren die 140 miljoen ecu "zouden kosten" op een totale begroting van het EOGFL, afdeling Garantie, van 41.009 miljoen ecu.
Wij hopen dat de Raad een andere wending zal kunnen geven aan de voorstellen van de Commissie teneinde zoveel mogelijk landbouwers en werknemers in de landbouwsector de mogelijkheid te geven hun werkinstrument en hun werkgelegenheid te handhaven in een Europa dat een alarmerende stijging kent van de werkloosheid (meer dan 12 miljoen werklozen).
Verslag-Funk (A4-0176/97)
Ahlqvist, Theorin en Wibe
Wij hebben ervoor gekozen om te stemmen conform de gedragslijn van de sociaal-democratische fractie, en om tegemoet te komen aan het voorstel van de Commissie om de compensatiebetalingen voor landbouwproducten te verlagen. Wij vinden dat dit op dit moment het maximaal haalbare is. Ons principiële standpunt is echter dat de landbouwsubsidies veel meer moeten worden verlaagd dan wat in het voorstel van de Commissie staat.

Novo
Wij stemmen vóór het verslag-Funk, aangezien hierin de grondslagen van het voorstel van de Commissie betreffende een steunregeling voor de producenten van bepaalde akkerbouwgewassen worden verworpen. De Commissie wilde immers middelen verkrijgen die bestemd zijn om de noodprogramma's voor de gevolgen van BSE te financieren ten koste van de vertraging van betalingen voor oliehoudende zaden en de vermindering van de steun aan graangewassen en braaklegging, maatregelen die bovendien permanent en onomkeerbaar zouden zijn.
Uit de conclusies van de BSE-enquête bleek dat de financiering van deze gevolgen voor rekening van de begroting en/of de lidstaat moest komen die hoofdzakelijk verantwoordelijk was voor de verspreiding van de ziekte. De Commissie wilde deze financiering verkrijgen ten koste van de besparingen ten gevolge van de verminderde steun aan de landbouw.
Het was omdat dit voornemen van de Commissie wordt verworpen in het verslag-Funk dat wij vóór zullen stemmen. Het is evenwel zaak te benadrukken dat het niet in het kader van het huidige voorstel van de Commissie is, noch in het kader van dit verslag, dat eventuele wijzigingen van de steun voor de toekomstige hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid moeten worden bestudeerd, zoals de (volgens ons gewenste) wijzigingen van de steun aan deze gewassen met het oog op de verhoging van de steun aan kleine landbouwers, landbouwers met lage inkomens zonder alternatief, of die in achtergestelde regio's werken.

Souchet
De BSE-crisis heeft zowel een daling van de rundvleesconsumptie als een zeer sterke prijsdaling veroorzaakt. Gezien de verantwoordelijkheid van de Europese Commissie, die duidelijk in het licht is gesteld in het verslag van de tijdelijke onderzoekscommissie, is het normaal dat de Europese Unie de veehouders schadeloosstelt.
Uit solidariteit met de landbouwers had de Commissie in haar aanvankelijke voorstel een pakket van drie voorstellen voor verordeningen opgenomen. Het eerste voorstel bevatte maatregelen ten gunste van de rundvleessector, het tweede de financiering van deze steun door een aanzienlijke vermindering van de steunbedragen voor akkerbouwgewassen, en het derde structurele maatregelen.
Tegen het advies in van zijn Begrotingscommissie heeft het Europees Parlement besloten om alleen maatregelen ten gunste van de rundvleessector goed te keuren en de twee andere voorstellen voor verordeningen te verwerpen.
Het verslag van de heer Funk, waarover wij ons moeten uitspreken, is dan ook beroofd van de twee voorstellen voor een verordening die op 17 september 1996 zijn verworpen.
Onze fractie staat positief tegenover de amendementen die ingediend en aangenomen zijn in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, want zij schrappen of wijzigen een bepaald aantal overwegingen en artikelen die tegen de belangen van de Franse en Europese landbouwers ingaan. Met de voorgestelde budgettaire besparingen is het niet mogelijk om de steun voor de rundveehouders te compenseren maar zij maken wel een budgettaire besparing mogelijk van 2, 4 miljard ecu op de landbouwbegroting (zie verslag-Sturdy over het prijzenpakket).
De I-EDN-Fractie weigert deze uitsluitend budgettaire benadering, die alleen maar ten doel heeft om bepaalde lidstaten de mogelijkheid te geven om de verplichtingen te vervullen die in verband staan met de invoering van de gemeenschappelijke munt.
Wij betreuren het dat de debatten binnen dit Parlement zo zijn georganiseerd dat het verslag-Sturdy en het verslag-Funk gezamenlijk worden behandeld en dat er zo ook budgettaire overwegingen meespelen.
Aangezien de steun voor de veehouders gefinancierd wordt door het te laag inschatten van de landbouwprijzen en de landbouwsteun, en hierbij gaat het om een bedrag dat groter is dan 1 miljard ecu, kunnen wij de verlaging met 12, 2 % van de steun voor de rundvleessector, zoals voorzien is in het voorontwerp van de landbouwbegroting voor 1998, niet aanvaarden.
Een groot aantal landbouwbedrijven bevindt zich vandaag de dag in een onzekere situatie; het is dan ook nodig om een landbouwbeleid ten uitvoer te leggen dat gericht is op het terugwinnen van de landbouwwereld en niet om een restrictief begrotingsbeleid ten uitvoer te leggen. De landbouwers zullen heus niet veel baat hebben bij de invoering van de gemeenschappelijke munt, zo deze al plaatsvindt, en het zou dan ook bijzonder onrechtvaardig zijn als zij de invoering ervan moeten financieren.
Verslag-Baldarelli (A4-0189/97)
Ahlqvist, Theorin en Wibe
Wij onthouden ons van stemming over dit verslag, daar wij vinden dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid fundamenteel moet worden hervormd. Het door en door gereglementeerde landbouwbeleid van dit moment is bureaucratisch, ondoelmatig en uit een oogpunt van rechtvaardige verdeling verwerpelijk. Wij hopen dat er in 1999 een drastische hervorming van het landbouwbeleid zal plaatsvinden en wij zullen ons daar volledig voor inzetten.

Novo
Via een voorstel tot wijziging van verordening 1765/92 wilde de Commissie gegarandeerde maximumarealen (GMA) invoeren voor de productie van durumtarwe die in het geval van Portugal slechts 35.000 ha bedroegen.
In het verslag-Baldarelli wordt voorgesteld dat dit GMA in Portugal wordt opgetrokken tot 90.000 ha, wat hoger is dan de historische productie (ongeveer 70.000 ha), maar minder dan de potentiële productie (100.000 ha).
De wijziging is veel positiever dan het voorstel van de Commissie. Daarbij komt het feit dat in het verslag-Baldarelli een extra areaal van 5 % van het GMA wordt bepaald ter stimulering van de vestiging van jonge landbouwers. Vandaar ons instemmend standpunt.

Souchet
Om het standpunt uit te leggen dat de I-EDNFractie heeft aangenomen, moet er gewezen worden op het feit dat de productie van durumtarwe rake klappen heeft gekregen van het GLB van 1992.
De Europese oppervlakten met durumtarwe zijn tussen 1991 en 1992 (gemiddelde van twee jaar) met 12 % afgenomen, evenals in 1995 en 1996, ten gevolge van de braaklegging en vooral van het gebrek aan steun in de niet-traditionele gebieden.
De productie is tezelfdertijd met 35 % gedaald want bij het oppervlakte-effect is ook een rendementseffect ontstaan. De weersomstandigheden, de achteruitgang van de productie in de niet-traditionele gebieden met het hoogste rendement en een bepaalde extensivering in verband met het grote aandeel van de rechtstreekse steun in het product/ha in de traditionele gebieden zijn de belangrijkste redenen voor de rendementsdaling van de Europese productie.
Dientengevolge is de Europese Unie overgegaan van een situatie waarin zij nettoexporteur was van 2 miljoen ton gries en deegwaren naar een situatie waarin zij een netto-tekort heeft.
Onze amendementen die in de commissie zijn aangenomen, bieden de mogelijkheid om enerzijds de beheersmechanismen voor de individuele producenten in de traditionele gebieden te versoepelen, waardoor het productieareaal zou stijgen, en anderzijds de plafonds te verhogen van de oppervlakten die verlaagde steun ontvangen in de niet-traditionele gebieden zodat de Europese verwerkende industrie, vooral die in het noorden van Frankrijk, een gegarandeerde aanvoer van grondstoffen zou krijgen. De door ons voorgestelde interregionale benadering zou tegelijkertijd de Franse producenten van de traditionele gebieden en die van de niet-traditionele gebieden moeten tevredenstellen waarbij de Europese import van durumtarwe uit derde landen zou worden beperkt.
Voor een goed gebruik van de steun in de traditionele gebieden van Zuid-Europa en een goede kwalitatieve aanpassing van de durumtarwe aan de behoeften van de bedrijven die durumtarwe gebruiken, is het noodzakelijk om kwaliteitszaad te gebruiken. En juist in verband met dit punt hebben wij een amendement voorgesteld dat eveneens in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling is goedgekeurd en op grond waarvan de rechtstreekse productie van zaaigoed mogelijk is dat gecertificeerd is door producentenverenigingen. Het volstaat om de oude traditionele soorten te handhaven die altijd gebruikt zijn op regionaal vlak, met name om de biodiversiteit te handhaven. In het algemeen moet het gebruik van kwaliteitszaaigoed bevorderlijk zijn voor de ontwikkeling van de sector van durumtarwe-zaaigoed.
Resolutie over het uit productie nemen van bouwland
Souchet
Om duidelijke redenen, namelijk dat de landbouwers hun inzaaiingen kunnen voorbereiden, is het noodzakelijk dat zij uiterlijk op 30 juni van ieder jaar het braakleggingspercentage voor het volgende seizoen kennen. Zij moeten hun wisselbouw organiseren en natuurlijk de verschillende input (zaaigoed, bemestingsmiddelen, fytosanitaire producten) bestellen bij hun leveranciers. Om die reden heeft onze fractie de mondelinge vraag gesteund van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en heeft onze fractie de gezamenlijke ontwerpresolutie medeondertekend.
Onze fractie heeft echter twee belangrijke amendementen voorgesteld die erop gericht zijn het verplichte braakleggingspercentage terug te brengen tot 5 % en om het buitengewone braakleggingspercentage af te schaffen wanneer de oppervlakte gedurende het lopende seizoen is overschreden. Ik stel verheugd vast dat het Parlement onze fractie heeft gevolgd en met een duidelijke meerderheid zijn goedkeuring heeft gegeven om het braakleggingspercentage te beperken tot 5 % zoals wij ook hadden voorgesteld.
Op wereldvlak toont een snelle analyse van het op 30 juni aflopende seizoen aan dat de voorspellingen inzake productie en prijzen weerlegd worden door de feiten.
Op 25 juli 1996 voorspelde de Internationale Graanraad een mondiale oogst van 560 miljoen ton; in feite bedraagt de oogst 580 miljoen ton. De Europese Unie zag haar productie stijgen met 7 miljoen ton.
Alle deskundigen hadden een geleidelijke daling van de wereldgraanprijzen voorspeld vanaf dit voorjaar. In feite zijn de wereldprijzen aanzienlijk gestegen en de Europese Commissie was verplicht om vanaf 14 mei een uitvoerheffing in te voeren teneinde de interne markt van de Europese Unie te kunnen blijven bevoorraden. Deze uitvoerheffing werd door de Commissie vastgesteld op 15 ecu per ton zachte tarwe, meel en gries van durumtarwe, op 20 ecu per ton meel en gries van zachte tarwe en op 10 ecu per ton durumtarwe.
Het is betreurenswaardig dat de Europese Commissie, zelfs naast de invoering van deze uitvoerheffing, haar best doet om de graanexport steeds meer te belemmeren. Evenals de exporteurs betreuren wij het dat iedere keer wanneer men in de buurt komt van de nulrestitutie en men op weg is naar de heffing, Brussel de export blokkeert en de exporteurs onderwerpt aan steeds striktere certificaten die alleen maar een afschrikkend effect hebben. In dit geval weet de exporteur niet van tevoren of Brussel een restitutie of een heffing zal invoeren. Hij is er daarentegen wel zeker van dat als de restitutie van toepassing wordt, hij deze niet zal ontvangen, terwijl als de heffing wordt ingevoerd hij deze wel moet betalen.
De Internationale Graanraad heeft begin mei zijn raming voor de wereldtarweoogst in 1997 van 583 naar 578 miljoen ton omlaag gebracht. De droogte zal de productie in de Europese Unie beperken terwijl de vorst in Kansas de productie van wintertarwe met ongeveer 3 miljoen ton heeft verlaagd en de overstromingen in Dakota hebben het zaaien van voorjaarstarwe vertraagd. Het is dan ook waarschijnlijk dat de wereldvoorraden graan opnieuw dalen en de wereldprijzen opnieuw stijgen.
Tot slot, in deze algemene context van de stijging van de wereldvraag naar graan, en ten opzichte van de vooruitzichten van de oogst van 1997 op het noordelijk halfrond, is het nodig om een zo laag mogelijk braakleggingspercentage te hebben en in ieder geval om dit percentage tot de strikte drempel van 5 % te beperken die tijdens dit seizoen van toepassing was. Het is absoluut noodzakelijk dat de landbouwers, die als belangrijkste taak hebben om landbouwproducten te produceren, niet onderworpen worden aan een braakleggingspercentage dat hoger ligt dan 5 % in het kader van een toegenomen mondiale vraag en van geringe wereldvoorraden.
Verslag-Pack (A4-0188/97)
Bonde en Sandbæk
Een van de doelstellingen van het programma SOCRATES is de "Europese dimensie" in het onderwijs te bevorderen. Terzelfdertijd vormt het een duidelijke bijdrage tot de verwezenlijking van de doelstelling die is vastgelegd in artikel 126 van het Verdrag, zoals in het verslag te lezen staat. De zogenaamde Europese dimensie is een poging om een EU-stempel op het onderwijs te drukken en daarbij te vergeten dat er buiten de EU nog een wereld bestaat die voor een student bijzonder interessant kan zijn. Er worden lessen EU-geschiedenis en EUcultuur ingevoerd in plaats van Europese geschiedenis en Europese cultuur of waarom eigenlijk geen wereldgeschiedenis en -culturen. Wij vinden deze perspectiefvernauwing gevaarlijk en verkeerd en daarom stemmen wij tegen het verslag-Pack over het SOCRATES-programma.
Verslag-Stockmann (A4-0130/97)
Bernardini
Sinds enkele jaren buigt de Europese Gemeenschap zich over de bevordering van het gecombineerd goederenvervoer, het enige alternatief voor het ontlasten van de hoofdwegen en de oplossing voor het milieubehoud.
In 1992 is het PACT-programma (Pilot Actions for Combined Transport) voor de duur van 5 jaar in werking getreden. Met een relatief bescheiden begrotingstoewijzing heeft dit programma uitvoerbaarheidsstudies en rechtstreekse maatregelen gefinancierd.
Nu is dit programma opgewaardeerd tot een verordening en daar ben ik verheugd over. Bovendien werd voor een meer operationele aanpak gekozen wat de keuze betreft van de projecten die in aanmerking komen. De lidstaten zullen in het vervolg selecteren welke projecten voor financiële steun in aanmerking komen. Wij behouden dus een bepaalde logica voor projecten van grote omvang in een bepaalde regio.
Vanuit deze logica zou het wenselijk zijn om ook een complementariteit te behouden in de financiële steun, steun die ook andere financieringsbronnen zou kunnen aanspreken (bijvoorbeeld kredieten van het EFRO, kredieten van het kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling).
Tot slot erken ik het werk van mijn collega-rapporteur en sluit ik mij aan bij zijn overweging inzake de budgettaire toewijzing van deze toekomstige verordening (35 miljoen ecu voor zes jaar) en vraag ik mij af wat de echte politieke reden is voor de bevordering van dit soort van vervoer.

Donnay
De ontwikkeling van het intermodale vervoer moet een van de prioriteiten van het Europees vervoersbeleid zijn. Intermodaal vervoer biedt een interessante vervangende oplossing voor het wegtransport. De overige vervoersdragers waarvan de infrastructuur en de capaciteit soms ondergeëxploiteerd zijn, worden hierbij opgewaardeerd.
Vandaag de dag is het dringend noodzakelijk om de spoorwegen in Europa weer nieuw leven in te blazen, evenals overigens de scheepvaart in al haar vormen en met name de korte zeeverbindingen of de binnenvaartverbindingen. De uitbreiding van het gecombineerd vervoer vormt de kern van dit proces van herstructurering en nieuwe ontwikkeling van het vervoer.
Voor het bereiken van deze nieuwe evenwichtsverhouding hebben de lidstaten een sterke stimulans van de Europese Unie nodig want er moeten gelijke mededingingsvoorwaarden tussen de vervoersdragers worden geschapen. Hiertoe hebben de lidstaten steun nodig om de economische concurrentiekracht van het vervoer over zee, de binnenwateren of per spoor te verbeteren.
Om die reden heb ik mij uitgesproken voor de goedkeuring van het verslag van de heer Stockmann betreffende de toekenning van communautaire financiële steun ten behoeve van het gecombineerd goederenvervoer.
De ontwikkeling van het PACT-programma gaat in die richting en ik verwelkom, in het bijzonder in het voorstel voor een verordening van de Raad, de invoering van modaliteiten die de volgende mogelijkheden bieden:
een betere concurrentiepositie van het gecombineerd vervoer inzake prijzen en kwaliteit van de dienstverlening vergeleken met het wegvervoer; - de bevordering van spitstechnologie in de sector van het gecombineerd vervoer; - een betere toegang tot het gecombineerd vervoer voor de bedrijven, ongeacht de omvang van het bedrijf.Bovendien wordt er bij deze modaliteiten de voorkeur gegeven aan de totstandkoming van concrete innoverende maatregelen in plaats van aan voorstudies.
Een ander element waarvan het belang moet worden onderstreept: de sinds 1992 van start gegane proefprojecten van PACT zijn verlengd en uitgebreid in een echt vijfjarenprogramma dat vanaf 1997 van start gaat.
Deze programmering gaat gepaard met een verhoging van de middelen waarbij het budget van het PACT-programma opgetrokken wordt tot 35 miljoen ecu voor zes jaar.
In de komende jaren moeten deze financiële middelen nog worden uitgebreid. Ik zal hier persoonlijk op toezien en hier veel aandacht aan schenken tijdens de werkzaamheden van de Commissie vervoer en toerisme.
Verslag-Lulling (A4-0191/97)
Lindqvist
De bijenteelt is een belangrijke bedrijfstak. Ze vindt gedecentraliseerd in heel Europa plaats. Ze is vooral van belang voor de plaatselijke economie.
Het landbouwbeleid van de EU moet worden herzien. Er moeten minder subsidievormen, regelingen en bijdragen komen. Vanuit dit perspectief is het verkeerd om nieuwe subsidiestelsels en regelgeving in te voeren voor weer een andere landbouwsector. In plaats daarvan moet er meer samenwerking komen op het gebied van onderzoek, milieubeheer, technische ondersteuning en bestrijding van schadelijke insecten. Dat dient allereerst te geschieden door de bestaande branche-organisaties.

Martinez
De budgettaire kruimels die voorgesteld worden in de verordening van de Raad voor de afzet van honing en de technische bijstand voor de bestrijding van ziekten of voor de verbetering van de kwaliteit brengen het dossier terug in een Europees Parlement dat al op 20 januari 1995 de aandacht vestigde op de moeilijke situatie waarin de Europese bijenteelt verkeert.
Onze bijenhouders verdwijnen inderdaad - in Frankrijk zijn er bijvoorbeeld nog maar 3.000 full time-bijenhouders - ten gevolge van de oneerlijke concurrentie van 126.000 ton honing die ingevoerd wordt tegen 7 Franse francs per kilo terwijl de productiekosten van onze bijenhouders 14 Franse francs per kilo bedragen. En nu spreek ik nog niet over de fraude waarbij honing geproduceerd wordt door bijen die gevoed worden met maïs- of rijstsiroop.
De niet-naleving van de communautaire preferentie ten gunste van Chinese honing die 30 % van de wereldproductie uitmaakt, of van honing uit Mexico of Argentinië, maakt een tegenhanger noodzakelijk in de vorm van een premie waarbij de negatieve effecten van de niet-naleving van de preferentie voor onze bijenhouders worden gecompenseerd. De Verenigde Staten van Bill Clinton hebben niet geaarzeld om zelf een heffing van 151 % op te leggen om hun honing te beschermen.
Wij zijn de grootste importeur ter wereld. Het Europees Parlement had ook een bestuivingspremie gevraagd en dit wordt gerechtvaardigd door het werk van de bijen, vooral in het geval van fruitbomen als een bij in een straal van 5 km op een gebied tot 2700 hectare honing verzamelt.
In plaats van deze twee premies die gerechtvaardigd zijn in een Europa van de Vijftien dat 50 % van de in de wereld verhandelde honing invoert, met 80.000 ton Duitse import of 10.000 ton Franse import, beperkt de Europese Commissie zich tot het toekennen van een begrotingslijn van 15 miljoen ecu waarvan 11, 6 miljoen voor de bestrijding van de varroamijtziekte.
Voor een land als Frankrijk betekent dat een steunbedrag van 14 miljoen Franse francs, dat wil dus zeggen voor 1.434.000 bijenvolken, 10 Franse francs per bijenvolk. Deze regeling herstelt dan ook niet de financiële toestand van de 100.000 beroeps- en deeltijdimkers in Frankrijk die met hun 30.000 ton 25 % van de honing op communautair vlak en 3 % van de honing op wereldvlak produceren.
Neen! De Europese Commissie houdt echt niet van bijen, althans niet van Europese bijen.

Souchet
Het Europees Parlement had in zijn resolutie van 20 januari 1995 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement getiteld "Discussiedocument over de situatie in de Europese bijenteelt" met eenparigheid van stemmen de invoering van een aantal rechtstreekse steunmaatregelen goedgekeurd voor de productie van honing (bestuivingspremie, financiële compensaties voor de derving van inkomsten als gevolg van het ontbreken van een communautaire preferentie).
Ondanks deze belangrijke voorstellen die noodzakelijk zijn voor het voortbestaan van de Europese en Franse bijenteelt stelt de Commissie ons slechts enkele gerichte maatregelen voor die in feite ten doel hebben om zichzelf een goed geweten te verschaffen. Beoogd zijn met name: technische bijstand aan bijenhouders om de kwaliteit van de honingproductie te verbeteren, bestrijding van de varroamijtziekte en aanverwante ziekten, rationalisatie van de transhumance en inrichting van laboratoria voor de analyse van honing.
Geen enkele van de door de Commissie voorgestelde maatregelen beantwoordt aan de economische problemen waarmee de bijenteelt te kampen heeft. De productiekosten stijgen voortdurend, het bijenbestand neemt voortdurend af en de invoer uit derde landen neemt natuurlijk heel sterk toe.
Onze fractie staat positief tegenover de 22 amendementen die in de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling zijn goedgekeurd en wij betreuren de verklaringen van commissaris Fischler die bijna al deze amendementen heeft verworpen, met uitzondering van de twee meest onbeduidende amendementen.
Bij wijze van voorbeeld: teneinde alle financiële bepalingen te mobiliseren ten behoeve van positieve acties voor de bijenteeltsector vragen wij dat de investeringen die noodzakelijk zijn voor de bestrijding van de zoönosen, zoals de varroamijtziekte, geïntegreerd worden in het veterinaire beleid van de Europese Unie.
De Commissie moet een beleid ter bevordering voorstellen maar ook en vooral een beleid ter instelling van gemeenschappelijke normen voor de afzet van de communautaire honing en de geïmporteerde honing.
Ten opzichte van deze systematisch obstructieve houding van de Commissie verlaat onze fractie zich op de wijsheid van de Raad en verzoekt zij hem dringend het initiatief te nemen voor doeltreffende maatregelen ten behoeve van een beroep dat vandaag de dag met uitsterven bedreigd wordt en van een product dat een belangrijke ecologische functie vervult. Als er in de toekomst geen bijen meer zijn, zal de bestuiving van talrijke plantensoorten niet meer verzekerd zijn. Er zou dan ook een echt ecologisch drama ontstaan en het vermijden hiervan vereist duidelijk meer financiële middelen dan de middelen die voorgesteld worden in het verslag van mevrouw Lulling.
Gezamenlijke ontwerpresolutie over het toerisme (B4-0458/97)
Díez de Rivera Icaza
Diegenen onder ons die er al jaren - tegen de stroom in - op hameren, al sinds voordat deze zittingsperiode begon, dat het toerisme opgenomen moet worden in een apart hoofdstuk van het hervormde Unieverdrag, herhalen dit verzoek nogmaals, zoals ik dat ook al heb gedaan toen de heer Papoutsis voor zijn benoeming voor het eerst verscheen.
Via een gezamenlijk amendement "Díez de Rivera-Méndez de Vigo" werd dit verzoek in het verslag-Bourlanges-Martin over de Intergouvernementele Conferentie opgenomen, toen velen van degenen die er vandaag verwonderd over zijn dat het toerisme in het herziene Verdrag ontbreekt, tegen hebben gestemd.
Gelukkig is iets rechtzetten een verstandige zaak en wij vertrouwen erop dat het nieuwe Verdrag recht zal doen aan een van de eerste Europese industrieën, te weten het toerisme.

Holm
Ik ben zeer beslist van mening dat er geen EU-bepaling op het gebied van het toerisme in het EU-verdrag hoeft te worden opgenomen. Met het oog op het subsidiariteitsbeginsel dient elk land in dezen zelf te beslissen.
Het is natuurlijk juist dat toerisme van groot belang is voor de werkgelegenheid, maar ik vind het belangrijk dat men besluiten over deze kwesties op lokaal/regionaal niveau neemt. Daarom heb ik tegen deze resolutie gestemd.

Kirsten Jensen, Blak, Sindal en Iversen
De Deense sociaaldemocraten stemmen vandaag voor de gemeenschappelijke ontwerp-resolutie over toerisme of de ontwerpresolutie van de heer Simpson namens de PSE-Fractie over toerisme.
De resoluties bevatten een aantal positieve elementen. Er is behoefte aan een toerismebeleid in de EU. Een toerismebeleid dat gekenmerkt wordt door kwaliteit en concurrentievermogen, kan bijdragen tot groei en werkgelegenheid in de EU. Het toerismebeleid zou in belangrijke mate door de Commissie gecoördineerd moeten worden en zou gebaseerd moeten zijn op een zo transparant mogelijk besluitvormingsproces, maar het toerismebeleid hoeft geen aparte rechtsgrondslag in het Verdrag te hebben. Het toerismebeleid beslaat zo'n ruim gebied dat een aparte rechtsgrondslag zou leiden tot een veel te brede waaier van gebieden onder deze rechtsgrondslag. Het toerisme heeft te maken met gebieden van zo uiteenlopende aard dat een onafhankelijke rechtsgrondslag voor toerisme niet houdbaar zou zijn.
Verslag-Spencer (A4-0193/97)
Ahlqvist, Andersson, Hulthen, Lööw, Theorin, Waidelich en Wibe
Dit is in grote lijnen een goed verslag.
Wij vinden echter niet dat de EU en de WEU moeten worden geïntegreerd. Wij vinden ook niet dat er bij meerderheid moet worden gestemd inzake vraagstukken rond het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid. Een lidstaat moet altijd het voorbehoud van veto hebben inzake vraagstukken die volgens die bewuste staat van vitaal belang zijn voor de veiligheid. Wij hebben daarom tegen de desbetreffende formuleringen in de paragrafen 15 en 19 gestemd.

Berthu
De federalistische gedachte inzake het Europees buitenlands beleid kan samengevat worden in enkele eenvoudige zinnen, al jarenlang tot vervelens toe herhaald, in alle toonaarden en alle vormen: " Zonder de onmacht van Europa had het Joegoslavische drama voorkomen kunnen worden. Van nu af aan is het dan ook noodzakelijk dat Europa met één stem naar buiten toe optreedt en dat het zijn standpunten met een meerderheid besluit" .
Men heeft ons echter nooit gezegd wat Europa, concreet gezien, meer gedaan zou hebben in de Joegoslavische affaire als Europa verenigd zou zijn geweest. En niet zonder reden: de lidstaten hebben tenslotte een tamelijk bedachtzaam beleid gevoerd. Ik ben er overigens zelfs niet zeker van of de Unie door met alle mogelijke moeite een meerderheidsstandpunt te willen bepalen er niet een intern conflict van heeft gemaakt, waardoor onze redding brengende interventie werd vertraagd omdat allereerst onze onderlinge geschillen moesten worden opgelost! Laten wij hopen dat deze conflicten niet te veel ontaard zijn, want dan zouden wij opgescheept zitten met twee conflicten in plaats van met een, een hypothese die geenszins uit de lucht gegrepen is als men de geschiedenis van ons continent tijdens de afgelopen eeuw ziet. Laten wij tenslotte blij zijn met die onmacht, felix culpa , die ons behoed heeft voor een dergelijke ondergang!
Het is des te merkwaardiger dat niemand het federalistische dogma ter discussie stelt waarmee wij dagelijks worden geconfronteerd, met de resultaten van dit systeem op een bijzonder vlak, namelijk dat van de buitenlandse economische betrekkingen. Op dat vlak spreekt de Europese Unie met één stem, die van de Commissie, en de Raad neemt meerderheidsbesluiten, en dat is nu precies de denkbeeldige situatie waar de federalisten naar streven. Welnu, dit systeem werkt niet. Erger nog, door ons beleid te beperken tot de kleinste gemene deler, door de Raad te ondermijnen ten opzichte van de vrijhandelsinitiatieven van de Commissie, vormt dit systeem de belangrijkste oorzaak voor onze achtereenvolgende mislukkingen in de internationale handelsbesprekingen en draagt het ook nog bij tot de verwoestende werkeloosheid die Europa vernietigt. Als men de resultaten van dit systeem bekijkt, moet men het dan werkelijk uitbreiden tot al onze buitenlandse betrekkingen?
Tot slot wil ik zeggen dat het in het belang van Europa noodzakelijk is dat de lidstaten hun nationale buitenlandse beleid handhaven. Als onze belangen en onze doelstellingen op een of ander punt overeenkomen - en ik hoop dat dat vaak zal voorkomen - dan zullen wij natuurlijk samenwerken. Als dit niet het geval is, zal elke lidstaat zijn eigen belangen verdedigen. Dit is volledig gerechtvaardigd. Ik wil hier enkel wijzen op het voorbeeld van de francofonie: hoe kan men ook maar één enkel ogenblik geloven dat de belangen van de francofonie goed verdedigd worden met een Europees buitenlands beleid waartoe een meerderheid besloten heeft? Hoe kan men ook maar geloven dat het specifieke karakter van de betrekkingen tussen Frankrijk en Québec met een door de meerderheid goedgekeurd buitenlands beleid bijvoorbeeld zwaarwegend zou zijn ten opzichte van de Europese belangen die zogenaamd "globaal" zijn? Degenen die nog zouden twijfelen over dit laatste punt kunnen terugdenken aan de Euro-Canadese verklaring die vorig jaar ondertekend is.
Derhalve vragen wij de regeringsleiders en staatshoofden met klem om vastberaden de koers van een Europees buitenlands beleid te volgen waarbij het bondgenootschap van soevereine naties tot uitdrukking komt. Dat betekent met name dat: 1. bij alle principekwesties de meerderheidsbesluiten gehandhaafd moeten worden, met de mogelijkheid om desgewenst te preciseren dat onthoudingen de besluitvorming niet kunnen verhinderen; 2. als men overeenkomt om meerderheidsbesluiten te nemen op secundaire punten, tegelijkertijd het compromis van Luxemburg op de meest duidelijke en complete manier en zonder procedurele moeilijkheden opnieuw bevestigd moet worden; 3. de inlassing van de operationele uitgaven van het gemeenschappelijk buitenlands beleid in de communautaire begroting moet worden geweigerd, behalve als men voor een systeem kiest dat rechtstreeks naar het federalisme leidt. De kosten van deze acties moeten eenvoudigweg gedragen worden onder de deelnemende lidstaten volgens een vast te stellen verdeelsleutel, bijvoorbeeld het BNP; 4. geweigerd moet worden dat de Europese Unie een juridische persoonlijkheid verwerft, want deze bepaling zou gebruikt worden ter versterking van het idee dat er een Europees buitenlands beleid kan bestaan dat afwijkt van dat van de lidstaten. Ook zou een juridische persoonlijkheid de Commissie de gelegenheid geven om zich op de voorgrond te plaatsen en hierbij zou zij de uitleg geven dat zij de Unie natuurlijk moet vertegenwoordigen bij rechtshandelingen; 5. de procedure van de internationale handelsbesprekingen tenslotte moet worden hervormd waarbij de Raad weer boven de Commissie wordt geplaatst; zonder tegenhanger mag vooral niet worden aanvaard dat onderhandelingen met betrekking tot diensten en de intellectuele eigendom worden opgenomen in de communautaire procedures want dit zou betekenen dat de nationale parlementen voortaan niets meer te zeggen zouden hebben, en niets meer te ratificeren zouden hebben bij alles wat met de internationale handel te maken heeft.
Dit vooruitzicht vinden wij zo weerzinwekkend dat men zich afvraagt hoe dit vooruitzicht kan voorkomen in de voorbereidende documenten voor de Raad van Amsterdam.

Lindqvist (ELDR), Eriksson (GUE/NGL), Seppänen (GUE/NGL), Sjöstedt (GUE/NGL), Gahrton (V), Holm (V), Schörling (V), Bonde (I-EDN), Lis Jensen (IEDN), Krarup (I-EDN) en Sandbæk (I-EDN)
Wij kunnen dit verslag om verscheidene redenen niet steunen. Wij kunnen ons niet scharen achter de vurige wens van de rapporteur om een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid te scheppen, en dus evenmin achter zijn kritiek op de ondoelmatigheid van dit beleid.
Het voeren van een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid vereist een krachtdadige EU met een gemeenschappelijke minister van buitenlandse zaken, een gemeenschappelijke defensie en een gemeenschappelijke houding jegens derde landen. Dat vinden wij onwenselijk.
In de Noord-Europese landen staat men beslist niet positief tegenover het in het leven roepen van een nieuwe grote militaire mogendheid in Europa, integendeel. En het gebrek aan daadkracht in de verklaringen van de Raad, die de rapporteur bekritiseert, bewijst nogmaals dat noch de vertegenwoordigers van de EU-lidstaten in de Raad, noch de respectieve bevolkingen klaar zijn voor een gemeenschappelijk profiel op het gebied van buitenlands en veiligheidsbeleid.
Dit laat nog eens zien dat dit Parlement sneller wil komen tot de Verenigde Staten van Europa dan het geval is bij de bevolkingen van de EU-lidstaten.

Souchet
Wij hebben tegen het verslag-Spencer gestemd omdat dit in plaats van de verwachte opheldering te geven zich beperkt tot het volgen van dezelfde ideologische lijn als zijn voorgangers.
Het zou echter absoluut noodzakelijk zijn geweest om te verduidelijken dat het optreden van de Europese Unie naar buiten toe vandaag de dag allereerst en hoofdzakelijk bestaat uit de planning en de verdediging van de eigen beleidsvormen waarmee zij uitgerust is: gemeenschappelijk handelsbeleid; gemeenschappelijk landbouwbeleid; gemeenschappelijk visserijbeleid... Het is dan ook gevaarlijk en geforceerd om het economisch optreden naar buiten toe te scheiden van een GBVB dat de "zuivere" buitenlandse politiek als interventieterrein heeft. Het zou daarentegen noodzakelijk zijn om deze twee luiken die onverbrekelijk verbonden zijn met het buitenlandse optreden te verenigen onder het gezag van de Raad die alle onderhandelingen waaraan de Unie deelneemt op uiterst strikte wijze zou moeten begeleiden. In feite is de buitenlandse economische defensie de voorafgaande voorwaarde voor een echt gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid. Als de Europese Unie niet in staat blijkt te zijn om energiek en doeltreffend de gemeenschappelijke handelsbelangen van haar lidstaten te verdedigen ten overstaan van hun buitenlandse partners, heeft het geen nut om verder te gaan en te praten over een gemeenschappelijk buitenlands beleid.
Ten tweede zou het absoluut noodzakelijk zijn geweest om erop te wijzen dat een buitenlands beleid beoordeeld wordt op grond van effectieve invloed ter plaatse. Een gemeenschappelijk beleid dat slechts ten doel heeft om systematisch te streven naar identieke standpunten inzake alle kwesties, zonder zich te bekommeren om het operationele karakter ervan, is de betiteling van gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid niet waard. Een dergelijk beleid zou leiden tot een minimalistische consensus waardoor de aldus uitgedrukte Europese standpunten onbeduidend zouden worden. Men ziet duidelijk het belachelijke en schadelijke karakter van tal van resoluties die het Europees Parlement ondoordacht heeft aangenomen over allerhande kwesties in verband met het buitenlands beleid waarbij het gebrek aan professionalisme wedijvert met het gebrek aan politiek oordeelsvermogen. De tegenovergestelde richting moet worden gekozen, men moet zich steunen op de grote diplomatieke tradities van de lidstaten die een waardevol kapitaal vormen voor de gehele Unie. Men moet niet trachten een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid op te bouwen waardoor de nationale diplomatieën onverschillig en gedemotiveerd of zelfs beknot worden: zij vormen vandaag de dag juist het expressiekanaal van de Europese belangen op het internationale toneel.
Tot slot moet men strikt blijven vasthouden aan het unanimiteitsbeginsel inzake het buitenlands en defensiebeleid. De door de lidstaten nagestreefde doelstelling is een gemeenschappelijk buitenlands beleid, niet een door de meerderheid goedgekeurd buitenlands beleid. Het is eerlijk gezegd ondenkbaar dat een lidstaat in de minderheid kan terechtkomen op vlakken die zo gevoelig zijn als die van het buitenlands beleid en van het defensiebeleid. Het is daarentegen absoluut noodzakelijk om de geest van het compromis van Luxemburg op te nemen in de Verdragen. Als het klassieke schema van de communautarisering wordt toegepast op het belangrijke domein van het buitenlands en het defensiebeleid zou Europa in een bijzonder gevaarlijke impasse geraken.
Verslag-Neyts-Uyttebroeck (A4-0179/97)
Ahlqvist, Theorin en Wibe
Het verslag geeft een goede analyse van het probleem van de democratische controle van de EU-instellingen. In grote lijnen is het een goed verslag, maar er zijn twee punten waarmee wij het niet eens kunnen zijn.
Ten eerste kan worden vastgesteld dat het politieke debat in de lidstaten van de EU gaat over het doen en laten van de respectieve nationale regeringen. De grootste legitimiteit, onder andere op grond van de verkiezingsdeelname, bezitten de respectieve nationale parlementen. Men kan ook geen speciale "Europese vraagstukken" ontdekken die uit het nationale debat kunnen worden getild en op "Europees niveau" kunnen worden gebracht. De ontwikkeling van een politiek debat op "Europees niveau" wordt ook bemoeilijkt door het gebrek aan gemeenschappelijke media en doordat taal, traditie, cultuur en politieke begrippen zo sterk verschillen van lidstaat tot lidstaat. Een groot probleem is ook de democratische representativiteit van het Europees Parlement in verband met een uitbreiding in oostelijke richting. Hoe kan een Europees Parlement met 700 leden op een rechtvaardige manier circa 500 miljoen burgers gaan vertegenwoordigen, met alle verschillende politieke groeperingen, verschillende sociale groepen en taalminderheden, en hoe kan men komen tot een redelijke leeftijdsverdeling in overeenstemming met die van de EU-burgers, enzovoort? Onze conclusie is dat binnen de Europese samenwerking de standpunten en de controle van de nationale parlementen meer gewicht moeten krijgen, en niet het Europees Parlement.
Het tweede punt betreft de paragrafen 10 en 11 van de ontwerpresolutie, waarin onder andere wordt voorgesteld om de medebeslissingsprocedure van het Europees Parlement op begrotingsgebied uit te breiden door het onderscheid tussen verplichte en niet-verplichte uitgaven op te heffen. Ons standpunt is dat beslissingen over de begroting van de EU voor onder andere het landbouwbeleid en het regionaal beleid moeten worden genomen via onderhandelingen tussen de lidstaten van de EU, vertegenwoordigd door hun respectieve regeringen. De Europese samenwerking moet stoelen op de samenwerking tussen zelfstandige staten en niet op supranationaal bestuur via een federaal parlement.
Om bovenstaande redenen onthouden wij ons van stemming bij de eindstemming over dit verslag, ook al bevat dit een aantal goede voorstellen.

Berthu
De rol van de nationale parlementen is een fundamenteel criterium voor het soort Europa dat wij nastreven. In een Europa van de nationale staten is het nationale parlement de hogere vergadering die eventueel bepaalde welomlijnde bevoegdheden delegeert aan het Europees Parlement, telkens als het een wijziging van het Verdrag ratificeert. In een federaal Europa zou het Europees Parlement daarentegen de hogere vergadering zijn en hebben de nationale parlementen slechts een lokale en ondergeschikte bevoegdheid.
Vandaag de dag bevinden wij ons nog, in theorie, in het eerste systeem maar het aantal naar Europees niveau gedelegeerde bevoegdheden is zo groot geworden dat er maar een klein duwtje voor nodig is om in het tweede systeem te tuimelen. Dat verklaart de tactische trucjes, de spitsvondigheid en zelfs de verleidingstactieken die de Europese federalisten moeten toepassen daar zij er immers in moeten slagen om de nationale parlementen vrijwillig afstand te laten doen van essentiële bevoegdheden.
Het verslag van mevrouw Neyts-Uyttebroeck dat wij vandaag behandelen, zal hen niet teleurstellen. Dit verslag gaat namelijk heel zorgvuldig te werk waarbij getracht wordt de vooroordelen af te zwakken. Er wordt bijvoorbeeld gesteld dat het Europees Parlement en de nationale parlementen voortaan niet meer zouden moeten twisten of wedijveren, maar daarentegen elkaar zo goed mogelijk moeten aanvullen. Het verslag zegt wel een beetje teveel wanneer uiteengezet wordt waarin deze complementariteit zou moeten bestaan; het Europees Parlement zou moeten toezien op de communautaire instellingen en de nationale parlementen zouden genoegen moeten nemen met het controleren van de respectieve regeringen.
Deze presentatie heeft als tekortkoming, vanzelfsprekend opzettelijk, dat het essentiële achterwege wordt gelaten: de twee orden zijn niet alleen complementair maar ook hiërarchisch opgebouwd. De nationale parlementen controleren wel het nationale niveau, maar door de ratificatie van het Verdrag hebben zij ook de taak om de regels van het Europese spel en de algemene betrekkingen van de twee niveaus te bepalen. En het Europees Parlement, ook al is het met algemeen kiesrecht verkozen, beschikt altijd alleen maar over bevoegdheden die gedelegeerd zijn door de nationale staten en hun parlementen.
Dit zijn geen theoretische kwesties. Als Europa vandaag de dag minder geliefd is, als het lijdt aan een "democratisch tekort" , is dat omdat men teveel aandacht heeft besteed aan de federalistische idee, die de burgers berooft van hun natuurlijke uitdrukkingskader, de nationale instellingen, zonder dat - en dat is niet zonder reden - dit vervangen wordt door een echte inspraak in een Europese democratie.
Daaruit vloeit ook voort dat onze voorstellen volledig tegenover die van de federalisten staan; zij willen de nationale parlementen ondergeschikt maken, wij willen ze juist nieuw leven inblazen; zij willen dat Brussel de nationale staten controleert; wij willen dat de nationale staten Brussel controleren.
In deze omstandigheden is het niet verwonderlijk dat de Intergouvernementele Conferentie, waarin de meerderheid van de regering gunstig staat tegenover de federalistische stellingen, slechts bereid was om de nationale parlementen kruimeltjes te geven; het "recht" om op tijd op de hoogte te worden gehouden van de wetgevingsvoorstellen van de Commissie; het "recht" voor de halfjaarlijkse conferentie waarin hun vertegenwoordigers zetelen (COSAC) om voorstellen, die op bescheiden wijze "bijdragen" worden genoemd, voor te leggen aan de instellingen van de Unie, met name inzake onderwerpen uit de derde pijler of de subsidiariteit. Dat is alles. En het verslag van mevrouw Neyts-Uyttebroeck zegt hier nauwelijks iets meer over. Deze microscopische voorstellen weerspiegelen duidelijk de federalistische geestestoestand op grond waarvan de nationale parlementen in de Europese kwesties alleen maar zouden beschikken over het recht op informatie en het recht om voorstellen te doen. Dat is niet onze mening.
De fractie Europa van de Nationale Staten wil de nationale parlementen opnieuw een belangrijke rol geven in het kader van een Europa dat gebaseerd is op de nationale democratieën. In een dergelijke vereniging van de nationale staten zou Brussel geen enkele wezenlijke superioriteit hebben. Integendeel, de nationale parlementen zouden door jaarlijks over hun communautaire bijdrage te stemmen, kunnen controleren of hun Brusselse instrument hen goede diensten levert en indien dit niet het geval zou zijn zouden zij de bijdrage kunnen herzien.
Bovendien zouden de nationale parlementen, de vertegenwoordigingen van de volkeren, het uiteindelijke oordeel moeten vellen over het gebruik van de gedelegeerde bevoegdheden; zij zouden over een vetorecht moeten beschikken inzake de subsidiariteitskwesties, en over een recht om de arresten van het Europese Hof van Justitie te ratificeren volgens een nog vast te leggen procedure als deze besluiten leiden tot het uitbreiden van de gedelegeerde bevoegdheden. In de gebieden waarop een Europese samenwerking versterkt zou moeten worden zonder dat een echte communautarisering wenselijk is, zouden de nationale parlementen zich overigens in een netwerk moeten verenigen teneinde sneller besluiten te kunnen nemen dan volgens de klassieke intergouvernementele procedures. Bij dossiers die betrekking hebben op veiligheid en immigratie zou men bijvoorbeeld "Europese dagen" van de nationale parlementen kunnen organiseren waarbij deze vergaderingen, die in hun respectieve hoofdsteden bijeenkomen, tegelijkertijd over dezelfde onderwerpen zouden kunnen beraadslagen. Een dergelijke wederopleving van de nationale parlementaire controles lijkt ons in dit stadium absoluut noodzakelijk voor het voortbestaan van een echt democratisch Europa.

Eriksson, Seppänen en Sjöstedt (GUE/NGL), Gahrton, Holm en Schörling (V), Bonde, Lis Jensen en Sandbæk (I-EDN)
Met bepaalde gedeelten van dit verslag zijn wij het eens. Dat geldt vooral voor het analyse-deel, waarin onder andere wordt vastgesteld dat het overbrengen van de beslissingsbevoegdheid naar de EU niet is gevolgd door een dienovereenkomstige toename van de bevoegdheden van de nationale parlementen. Het geldt ook voor de nadruk op de openheid van het wetgevingswerk van de Raad, de openbare toegang tot documenten, betere minimumtijdlimieten voor de behandeling van EU-wetsvoorstellen enz.
In het verslag wordt de betekenis van de nationale parlementen gedeeltelijk erkend. Ondanks moeilijkheden en gebreken in de nationale parlementaire stelsels, vormen deze toch de basis van de democratische legitimiteit. Slechts op het nationale niveau kunnen de burgers met behulp van hun stembriefje de parlementsleden ter verantwoording roepen en nieuwe leden kiezen, die op hun beurt nieuwe wetten kunnen maken.
Het Europees Parlement zal het voorlopig ontbreken aan een dergelijke legitimiteit. In Zweden bijvoorbeeld, nemen slechts half zoveel burgers deel aan de verkiezingen voor het Europees Parlement als aan de nationale verkiezingen. Het ontbreken van een gemeenschappelijke taal en van gemeenschappelijke media binnen de Unie beperkt de mogelijkheden voor een politieke en democratische dialoog voordat er besluiten worden genomen. De afstand tussen kiezers en gekozenen zal met de uitbreiding van de EU nog verder toenemen. Brede bevolkingslagen zullen helemaal niet worden vertegenwoordigd, maar wel zijn onderworpen aan de wetgevingsmacht van de Unie. Dat kan leiden tot noodlottige spanningen.
Op deze problemen heeft het verslag echter geen antwoord. Het herhaalt alleen maar de traditionele voorstellen van de meerderheid van het Parlement over meer macht voor de eigen instelling, ondanks het duidelijke gebrek aan representatieve en democratische legitimiteit van dat Parlement.
Er zijn echter alternatieve oplossingen. Een bijdrage in die zin, bestaande uit 23 punten, werd geleverd door Noord-Europese critici van de Unie, in de David-groep in verband met het aannemen van het verslag Martin-Bourlanges op 17 mei 1995. Uitgangspunt van deze bijdrage is onder andere dat de nationale parlementen wezenlijke bevoegdheden krijgen, zoals het initiatiefrecht om wetten op te stellen, meer invloed voor groepen en volksbewegingen ten nadele van bureaucraten en lobbyisten, enz.
Ondanks bovenstaande ernstige kritiek, vinden wij dat het verslag gedeelten bevat die ideeën kunnen bevorderen om het fundamentele democratische dilemma van de Unie aan te pakken. Daarom hebben wij besloten ons bij de eindstemming van stemming te onthouden.

Lindqvist
Het verslag bevat een goede analyse van het "democratisch tekort" in de EU. Het bevat ook een groot aantal concrete voorstellen om de rol van de nationale parlementen te versterken. Het fundamentele probleem van het gebrek aan legitimiteit van de EU en het Europese Parlement had toch wat meer moeten worden uitgediept.
Het verslag had voor een officieel preadvies naar de nationale parlementen moeten worden toegezonden, met het verzoek om zich er binnen een bepaalde periode voor de behandeling in het Europees Parlement, over uit te laten. Het verslag vormt een stap in de goede richting, en ik heb er daarom vóór gestemd.
Verslag-McMillan-Scott (A4-0198/97)
Striby
China, de grootste demografische mogendheid ter wereld, dat lange tijd van de buitenwereld was afgesloten, is nu geroepen om een zeer belangrijke rol te spelen op het internationale toneel.
De betrekkingen tussen de Europese Unie en China beslaan zeer gevarieerde domeinen zoals culturele uitwisselingen, ontwikkeling van de handelsbetrekkingen en de kwesties inzake veiligheid en politieke stabiliteit van Zuid-Oost-Azië. De Fractie van onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten is in het bijzonder verheugd over de toetreding van China tot het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens.
Het verslag van de heer McMillan-Scott benadrukt terecht de noodzaak om de interparlementaire betrekkingen tussen Europa en China te verdiepen teneinde het wederzijdse begrip te verbeteren.
Ook verwelkomt onze fractie de wil om de Europese programma's voor de ontwikkeling van het arbeidspotentieel voort te zetten en uit te breiden in China waarbij aandacht moet worden besteed aan activiteiten op het gebied van juridische samenwerking. Dit streven naar samenwerking zou ook tot uitdrukking kunnen komen op gebieden waar de in Europa gebruikelijke standaarden naar verwijzen: naleving van milieunormen, informatietechnologie, recht, verzekeringen, banken.
In het verslag wordt terecht opgemerkt dat de economische betrekkingen gepaard moeten gaan met de bestrijding van de milieuschade, een gevolg van de industriële expansie in China.
De handelsbelangen staan nauw in verband met de kwestie van de eerbiediging van de menselijke waardigheid. Dit respect moet worden gegarandeerd zelfs al is het niet onze taak om ons model van politieke en sociale organisatie in China in te voeren.
De terugkeer van Hongkong en Macao naar China moet echter gebeuren onder handhaving van hun politieke, sociale en economische vrijheden die de status van deze gebieden en de politieke tradities die er de basis van vormen kenmerken.
Ondanks het verzoek tot onderzoek dat de Commissie buitenlandse zaken, veiligheidsen defensiebeleid van het Europees Parlement heeft ingediend bij de Europese Commissie zegt het rapport echter niets over de oneerlijke concurrentie die aan de Europese bedrijven wordt opgelegd door de Chinese ondernemingen die gebruik maken van miljoenen arbeiders die zij niet of nauwelijks betalen.
De kwestie van de dumpingpraktijken speelt overigens een grote rol in deze zaak terwijl dit soms uit het oog wordt verloren: het bestaan van deze praktijken vloeit voor China voort uit een vergelijking tussen de normale waarde van het product en de prijzen voor export naar de Europese Unie, die veel lager liggen; dit nadeel voor de Europese producenten wordt bevestigd door de stijging van de invoer uit China, de stijging van het Europese marktaandeel van China en door hun lage prijzen die de financiële situatie van de communautaire industrie ernstig hebben aangetast. De "dumping" marge bedroeg in 1995 110 % op de persulfaten bestemd voor de textiel- en chemische industrie, waardoor de Commissie toentertijd gedwongen werd om een voorlopige "antidumping" -heffing vast te stellen van 83 %. Hetzelfde probleem stelt zich in verband met schoenen waarvan het bovenmateriaal textiel is, videocassettes, handtassen, fietsen, en ringbanden bestemd voor ordners. Deze maatregelen hebben het dumpingprobleem echter niet volledig opgelost.
Anderzijds is een betere openstelling van de Chinese markt voor diensten, met name wat betreft de financiële en bankdiensten, verzekeringen, pers- en informatieagentschappen.... een doelstelling waarop alle Europese inspanningen gericht moeten zijn.
Het zou gepast zijn om op dat vlak eenzelfde transparantie en vergelijkbare verplichtingen te eisen van China als die waaraan de lidstaten van het WTO zijn onderworpen.
Pas als deze netelige kwesties opgelost zijn, kan de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie redelijkerwijs bestudeerd worden.

Van Bladel
Rapporteur McMillan-Scott verdient een groot compliment voor de wijze waarop hij de in het Europees Parlement heersende visies heeft weten te bundelen tot een interessanter kader voor beleid tussen China en Europa.
De kritische opstelling van het Europees Parlement met betrekking tot de naleving van de mensenrechten, zowel als de ontwikkeling in de richting van een vrije markt, als de bescherming van het milieu zijn op zinvolle wijze in het verslag opgenomen.
De eisen van het Parlement voor de naleving van vrijheid en recht in Hongkong en Macau laten aan duidelijkheid niets te wensen over.
De bezetting van Tibet, en de gespannen verhouding met Taiwan, blijven een zorg voor het Parlement.
Nogmaals, de rapporteur heeft een beleidslijn uitgezet waarop de Europese Unie de komende tijd haar beleid kan afstemmen.
Verslag-Burenstam Linder (A4-0196/97)
Ahlqvist en Theorin
Dit is een goed verslag.
Met betrekking tot amendement 5 willen wij alleen nog iets verduidelijken. Wij vinden het vanzelfsprekend dat de Europese Unie openstaat voor elk Europees land, derhalve zelfs voor Rusland. Wij vinden echter dat dit niet in dit verslag thuis hoort en daarom hebben wij tegen het voorstel gestemd, hoewel wij het er dus op zichzelf mee eens zijn.
Een andere kwestie die volgens ons niet in dit verslag thuishoort, is het eventuele NAVO-lidmaatschap van de Baltische staten. Dit verslag behandelt de verhouding tussen de Europese Unie en het Oostzeegebied en niet de positie van dit gebied ten opzichte van de uitbreiding van de militaire alliantie, de NAVO.

Rovsing
Het Oostzee-initiatief van de Commissie dat op de topbijeenkomst van de Raad van Oostzeelanden in Visby werd voorgelegd, bevat te weinig nieuwe voorstellen voor het Oostzeegebied om een politieke en economische ontwikkeling te kunnen bewerkstelligen. Het verheugt mij daarom dat de Commissie buitenlandse zaken, veiligheids- en defensiebeleid een verslag heeft gemaakt over de mededeling van de Commissie, waarin uitdrukkelijk gepleit wordt voor een beleid van hervormingen, groei, integratie en stabiliteit in dit gebied.

Striby
De drie Baltische staten zijn vijftig jaar lang door de Sovjet-Unie bezet geweest en hebben uiteindelijk hun soevereiniteit en hun vrijheden teruggekregen. Vandaag de dag betwist niemand de natuurlijke roeping van deze drie landen om toe te treden tot de Europese Unie.
De Fractie van onafhankelijken voor het Europa van de Nationale Staten kan het door de heer Burenstam Linder beschreven initiatief alleen maar goedkeuren, namelijk de versterkte samenwerking met de Baltische staten en binnen het Oostzeegebied.
Talrijke aspecten spelen bij deze samenwerking een rol, zij hebben betrekking op culturele uitwisselingen, onderzoek, de economische ontwikkeling van landen die verzwakt zijn door het communisme dat vijftig jaar lang is opgelegd, de strijd tegen de georganiseerde misdaad en de versterking van de politieke stabiliteit in dit gebied van Europa.
Wij zijn bijzonder ontvankelijk voor de zorg van de Commissie die ook in dit verslag naar voren komt om het milieu in dat gebied te herstellen door te strijden tegen een grote vervuiling en door het moeilijke probleem van de kerncentrales op te lossen. Wij sluiten ons aan bij het verzoek om een inventaris op te maken van de kernafval en van de andere stralingsbronnen in dit gebied.
In dat opzicht willen wij de noodzaak doen uitkomen van een concrete en doeltreffende samenwerking die de zo duur betaalde vrijheid van deze landen respecteert. Deze samenwerking moet vrij zijn van vertragende krachten van de supranationaliteit en moet tijdens het gehele toetredingsproces dat weldra van start zal gaan, gehandhaafd worden.
Het is wellicht een lofwaardig streven om de Baltische staten aan te moedigen om de hervormingen uit te voeren die noodzakelijk zijn voor hun toetreding tot de Unie, maar dat is niet genoeg. Het is absoluut noodzakelijk dat de Europese Unie voldoet aan de hoge verwachtingen van de volkeren van Oost-Europa door een andere taal te gebruiken die gastvrijer is dan de taal van convergentiecriteria en eenvoudige aansporingen. Dat is de wezenlijke inzet van de Intergouvernementele Conferentie en de geschiedenis zal aantonen of wij hier wel of niet in slagen.
(De vergadering wordt te 13.40 uur onderbroken en te 15.00 uur hervat)

Actualiteitendebat
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende zes ontwerpresoluties:
B4-0472/97 van de heren Gasòliba i Böhm en Vallvé, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de bedreiging van het vrij verkeer van landbouwproducten in de Unie; -B4-0488/97 van de heer Galeote Quecedo en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de beperkingen op de beginselen van de vrije markt als gevolg van vandalistisch optreden in Frankrijk met betrekking tot uit Spanje afkomstige levensmiddelen; -B4-0500/97 van de heren Novo Belenguer en González Triviño, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de beperking van het vrij verkeer van Spaanse goederen in de Europese Unie door Franse landbouwers; -B4-0507/97 van de heer Graefe zu Baringdorf, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de overvallen op Spaanse fruittransporten in Frankrijk; -B4-0544/97 van de heer Jové Peres en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over het vrije verkeer van goederen in de Europese Unie; -B4-0558/97 van de heer Colino Salamanca en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten, over het vrij verkeer van fruit en landbouwproducten in de Europese Unie.
Gasóliba i Böhm
Mevrouw de Voorzitter, door de herhaalde overvallen door groepen Franse landbouwers die het vrij verkeer van goederen, het grondbeginsel van de Unie, aanhoudend belemmeren, is er een situatie ontstaan die een krachtige aanpak vereist, aangezien niet alleen de persoonlijke veiligheid van de vrachtwagenchauffeurs in gevaar wordt gebracht, maar zelfs hun leven gevaar loopt.
Dat die overvallen maar blijven aanhouden zou niet mogelijk zijn zonder de tolerante houding van de Franse autoriteiten. We kunnen ook niet begrijpen dat de Commissie en de Raad, na jarenlange overtredingen, nog steeds geen formule hebben gevonden om dit te voorkomen. De beelden van de overvallen zijn de beste methode om diegenen die in de Europese Unie geloven, te doen veranderen in sceptici en bovendien brengen ze zware schade aan aan al wat wij doen ten gunste van de Europese Unie. Terwijl wij ons inspannen om de dimensie van de Unie uit te diepen, zijn er anderen die hun toevlucht nemen tot een wilde boycot. Daarom eis ik van de Franse autoriteiten een krachtige aanpak - en we zullen kijken of het verschil te zien is - die elke nieuwe overval onmogelijk maakt.
Ook is het dringend dat de Commissie en de Raad snel en efficiënt optreden om het beginsel van een vrij goederenverkeer te doen eerbiedigen en om agressie in welke vorm dan ook te verhinderen. Agressie is iets dat absoluut niet te tolereren is in een geciviliseerde samenleving en wij vinden en willen ook dat de Europese Unie een geciviliseerde samenleving is.

Galeote Quecedo
Mevrouw de Voorzitter, deze week heeft commissaris Monti herhaaldelijk met ons overlegd over het actieplan van de interne markt dat hij de Europese Raad van Amsterdam wil voorleggen, maar eergisteren heeft in het Europese Hof van Justitie de terechtzitting plaatsgehad betreffende een beroep dat de Commissie tegen Frankrijk heeft ingesteld, op grond van een reeks feiten die hebben plaatsgehad in het jaar 1995 wegens, en ik citeer: " het niet treffen van de gepaste maatregelen om te voorkomen dat op zijn grondgebied gewelddadige acties werden ondernomen tegen groenten en fruit afkomstig uit andere lidstaten, waarbij de voorschriften overtreden werden van de gemeenschappelijke marktordeningen in de landbouw en artikel 30 van het Verdrag" .
Het gaat om aanhoudende inbreuken die al meer dan 10 jaar aan de gang zijn. Deze rechtsvordering gaat over de incidenten waartegen een aanklacht is ingediend, maar ook in 1996 en dit jaar hebben deze feiten zich voorgedaan, omdat de agressoren de interne markt gewoon kapot willen maken.
Welnu, het is duidelijk dat wij het niet kunnen hebben over het voltooien of perfectioneren van de interne markt als een van de fundamenten, zoals het vrij verkeer van goederen, faalt. Het is dan ook een absolute noodzaak om bij de herziening van het Verdrag de mogelijkheid op te nemen dat de Europese Commissie onmiddellijk strafsancties kan opleggen aan de lidstaten, de instellingen of de vertegenwoordigers van sectoren die het beginsel van vrij verkeer schenden.
Er kan geen sprake zijn van vooruitgang als onze publieke opinie de indruk heeft dat dit soort feiten totaal onbestraft blijft.

Novo Belenguer
Mevrouw de Voorzitter, wat heeft het nu eigenlijk voor zin dat elke afgevaardigde die zich zorgen maakt over deze belemmering van het vrij verkeer, een minuut of twee over deze kwestie betoogt? Wat heeft het voor zin dat het Europees Parlement zijn veroordeling uitspreekt, of dat het Comité van de Regio's dit doet, of de regionale parlementen, de parlementen van de lidstaten of zelfs de gemeenten?
Ik denk dat wij ons moeten inspannen om uit te stijgen boven de symbolische waarde van dit protest, dat moet dienen om een boodschap in twee richtingen uit te sturen. Enerzijds een boodschap aan de regeringen, als algemene waarschuwing dat dit niet getolereerd kan worden en dat het niet nog eens mag gebeuren, en anderzijds aan de burgers, om hen te laten weten dat wij het ernstig menen, dat de autoriteiten en instellingen van de Europese Unie niet bereid zijn om die aanvallen, die al vijftien jaar gaande zijn tegen de landbouw, het vervoer, de onroerende goederen en zelfs de persoonlijke veiligheid van de mensen, te tolereren.
Het is een probleem dat met de allergrootste ernst behandeld dient te worden omdat er reeds dreigementen zijn geuit dat er versperringen zullen worden opgezet aan andere grenzen, dat men met een ander soort eisen zal komen.
Ik blijf er oprecht op vertrouwen dat de uitspraak van dit Parlement niet alleen dient om onze veroordeling uit te spreken, en dat zowel de Commissie als de Raad op een rechtvaardige manier zullen optreden, maar wel krachtig en snel, om een einde te maken aan deze overvallen die zich jaar na jaar voordoen, en iets zullen doen aan de jammerlijk passieve houding van de Commissie, de Raad en vooral de diverse Franse regeringen.

Graefe zu Baringdorf
Mevrouw de Voorzitter, als vrijhandel en interne markt betekenen dat iedereen zijn overschotten en wat hij goedkoop - door te rationaliseren en chemische middelen te gebruiken - en te veel produceert in andere landen mag afzetten, worden wij uiteraard alweer met dit probleem geconfronteerd. Vrachtwagens omduwen helpt niets en ook sancties halen weinig uit. Wij moeten eerder kiezen voor een ontwikkeling waarbij de productie op de regionale markten wordt afgezet en waarbij men dus voor de eigen bevolking produceert, onder het door ons gelanceerde motto dat onze interne markt bestaat uit wekelijkse markten en dat een regio vele interne markten nodig heeft.
Als wij tot stabiele verhoudingen tussen producenten en consumenten komen, kunnen wij kwaliteit in plaats van grote hoeveelheden produceren en kunnen wij aardbeien aanbieden die de mensen nog lekker vinden. Ik hoef in elk geval niet te vrezen dat de aardbeien die wij bij ons thuis telen door Spaanse of Franse aardbeien zullen worden verdrongen. Die aardbeien worden tegen een aanvaardbare en eerlijke prijs door mijn eigen consumenten gekocht. Mevrouw de Voorzitter, ik kan u verzekeren - ik zal er voor u eens meebrengen - dat ze ook nog lekker zijn.

Marset Campos
Mevrouw de Voorzitter, een van de regio's die het meest te leiden heeft van de afkeurenswaardige en onterechte aanvallen op Spaanse vrachtwagens met groenten en fruit is de regio Murcia, en wel om drie redenen: ten eerste wegens het grote aantal vrachtwagens en vrachtwagenchauffeurs, ten tweede wegens het belang van de groenten- en fruitproductie en ten derde wegens het feit dat de export en het in de handel brengen van deze producten belangrijke economische activiteiten zijn in de regio Murcia. Daarom hebben deze aanvallen een negatieve invloed op onze regio.
Dat is er de reden van dat de rijkdom van een belangrijk gedeelte van Spanje, van heel Spanje, van heel Europa, koste wat kost verdedigd moet worden om te kunnen produceren en daarom vinden wij twee kwesties van essentieel belang.
Ten eerste dat zowel dit Parlement als de Commissie garanderen dat er een fatsoenlijke schadeloosstelling goedgekeurd zal worden voor de directe en indirecte gevolgen - wegens het verlies van markten - met betrekking tot wat er in Frankrijk is gebeurd en dat het nooit meer zal gebeuren.
De tweede kwestie - die naar mijn gevoel grondig aangepakt moet worden, zodat we niet aan de oppervlakte blijven zweven - is het waarom van dit alles. We moeten toch toegeven dat als dit soort dingen gebeuren, er dan iets is dat niet naar behoren functioneert in het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Daarom moeten we, zoals ik eerder al zei, tot de kern van de zaak doordringen en trachten een juiste hervorming door te voeren van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de gemeenschappelijke marktordening voor groenten en fruit in goede banen te leiden, opdat Fransen, Spanjaarden, Italianen en alle Europeanen, Europa ervaren als een gemeenschappelijk vaderland. Dat is waar wij vanuit onze Confederale Fractie Europees Unitair Links aan werken, opdat de Europese Unie functioneert voor alle Europeanen, ook voor de arbeiders en de boeren, voor iedereen die probeert om van dit Europa een Europa van de solidariteit te maken en niet een Europa van het gebrek aan solidariteit!

Cabezón Alonso
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, voor de zoveelste keer, alsof het hier om een duivelse spiraal gaat, klagen wij in dit Parlement de overvallen aan op vrachtwagens en goederen afkomstig uit Spanje die hier het slachtoffer van worden als ze Frankrijk passeren. Ook mensen worden aangevallen, omdat de vrachtwagens niet vanzelf rijden en bestuurd worden door mensen. Er zijn communautaire burgers die rechtstreeks aangevallen worden door andere burgers van deze Europese Unie, en dit terwijl zij binnen zeer afzienbare tijd niets minder dan een gemeenschappelijke munt gaan delen.
Alweer een jaar klagen we deze ernstige aanslag aan op een grondbeginsel van de Europese opbouw, zijnde het vrij verkeer van personen en goederen. Zojuist werd er nog gezegd dat we ons moeten bezighouden met de essentie van de kwestie, maar die betreft nu juist het vrij verkeer van personen en goederen binnen de Europese Unie. Het ligt zo eenvoudig als het al dan niet aanvaarden van het bestaan van een interne markt. Wie zal instaan voor de schade en wie zal instaan voor het verlies aan goederen? En hoe is het mogelijk dat we voor de zoveelste keer geconfronteerd worden met de duidelijke passiviteit van diegenen die deze strafbare daden juist moeten voorkomen, juist omdat het strafbare en geen zuiver administratieve daden zijn.
Een jaar geleden, zo ongeveer rond deze tijd, heb ik hier gezegd dat ik graag de naam van één persoon zou kennen, van slechts één schuldige die in Frankrijk voor deze strafbare feiten is veroordeeld. Er is nu een jaar verstreken en misschien ligt het wel aan mijn onwetendheid maar ik ken nog steeds niemand die veroordeeld is wegens overvallen op personen of goederen afkomstig uit andere landen van de Europese Unie en die perse door Frankrijk moeten. Als een groep burgers hier het pand zou verlaten - Europese afgevaardigden of ambtenaren - en zij zouden een vrachtwagen overvallen, hier op straat, wat zou er dan gebeuren? Ze zouden onmiddellijk aangehouden worden om vervolgens berecht te worden en natuurlijk een of andere veroordeling te krijgen. Hoe is het mogelijk dat de overvallen op goederen, vrachtwagens en mensen in Frankrijk totaal ongestraft blijven? Het zou belangrijk zijn als we nu eens voor één keer deze feiten niet alleen met onze mond zouden veroordelen.
Ik weet dat de bevoegdheid van de Commissie op dit soort vlakken beperkt is, maar de indruk van de bevolking is dat de communautaire autoriteiten niet genoeg doen. Zeker, de plaatselijke markten moeten verdedigd worden - zoals een andere afgevaardigde ook al opmerkte - maar op dit moment kunnen we niet om de evidentie heen dat de plaatselijke markten overschreden moeten worden via de uitvoer van producten die in een van onze landen geproduceerd worden.
Hopelijk zal er volgend jaar geen sprake meer zijn van deze spoedresolutie over aanslagen op vrachtwagens, goederen en mensen door het ene Europese land op het andere.

Ferrer
Mevrouw de Voorzitter, ik ben ervan overtuigd dat alle leden van dit Parlement het eens zijn met het feit dat wij de overvallen door onbeheerste groepen Franse landbouwers op vrachtwagens en vrachtwagenchauffeurs die landbouwproducten uit Spanje vervoeren, voor de zoveelste keer veroordelen.
Ik ben er ook van overtuigd dat we akkoord zijn - zoals we in de resolutie vragen - om de door de Franse regering toegezegde schadevergoedingen te eisen en dat deze vergoedingen alle geleden schade moeten dekken.
Maar ten overstaan van wat een flagrante aanslag is op het vrij verkeer van goederen, en dus op een van de pijlers van de Europese opbouw, moet dit Parlement eisen van Commissie en Raad dat de maatregelen die verhinderen dat dezelfde betreurenswaardige feiten zich jaar na jaar herhalen, voor eens en voor altijd worden goedgekeurd. Oh zeker, men schermt met het gebrek aan bevoegdheden van de Commissie. Maar wat wel vaststaat is dat de agressoren niet ongestraft mogen voortgaan en daarom moet er hoe dan ook worden gezocht naar een manier waarop de Europese burgers, onze landbouwers concreet gesproken, niet langer geconfronteerd worden met een problematiek die hen grote schade toebrengt, en die hen vooral steeds verder wegbrengt van de opbouw van Europa.

Poisson
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, wij behandelen vanmiddag de recente vandalistische handelingen van Franse producenten in verband met Spaanse groenten en fruit. Vanzelfsprekend keuren wij deze handelingen van geweld en vandalisme ten zeerste af. Mijn pleidooi is dan ook niet voor de vorm, maar heeft betrekking op de kern.
Wat bijvoorbeeld de tomaten betreft - die het voorwerp van de laatste aanvallen waren - was het aanbod van Spaanse tomaten op de markt Saint-Charles in Perpignan in april ongeveer 800 ton per dag, tegenover 100 ton voor de Franse tomaten. Plotseling waren er op 9 en 12 mei echter dubbele hoeveelheden Spaanse tomaten op de markt, namelijk 1700 ton per dag, waardoor de prijzen ineengestort zijn van 600 Franse francs per ton naar 114 Franse francs per ton, hetgeen net genoeg is om de transportkosten te dekken. Dit is ontoelaatbare dumping.
Deze cijfers tonen aan dat men wellicht de woede van onze Franse producenten kan begrijpen, maar zeker niet hun gewelddadige handelingen. Anderzijds zijn de oproepen van de Spaanse landbouwers om onze producten die ten zuiden van de Pyreneeën worden aangeboden te boycotten als antwoord op de aanvallen van de Franse landbouwer ook niet te verontschuldigen.
Voor mij is dit conflict niet alleen maar een Frans-Spaans conflict. De redenen ervan liggen veel dieper. Het toont duidelijk aan dat de gemeenschappelijke marktordening voor fruit en groenten niet functioneert. De Commissie moet dit netelige dossier opnieuw openen. Zij zal meer aandacht moeten besteden aan de reglementering van de producties en de prijzen; zij zal erop moeten toezien oneerlijke concurrentie tussen de lidstaten te voorkomen door te verhinderen dat er producten op de markt worden gebracht met prijzen die lager liggen dan hun kostprijs, en zij zal veel strenger de massale invoer uit derde landen moeten controleren.
Tot slot is het onze plicht, die van de Commissie, het Europees Parlement en de Raad, om al onze producties te verenigen teneinde een goede harmonie tot stand te brengen tussen al onze Europese producenten. Ik ben ervan overtuigd dat wij hierin zullen slagen.

Moreau
Mevrouw de Voorzitter, de gewelddadige aanvallen op Spaanse chauffeurs kan men alleen maar afkeuren. Maar het zou gevaarlijk zijn als men dit probleem reduceert tot een debat over het vrij verkeer van goederen. Het gaat hier om een landbouwprobleem en er moet op de een of andere manier worden erkend dat dit geweld de diepgewortelde ontevredenheid van de producenten van fruit en groenten tot uitdrukking laat komen inzake het verlies van afzetmarkten, de rampzalige prijsdalingen en de dumpingpraktijken.
Er moet in ieder geval worden voorkomen om zich mee te laten sleuren in de spiraal van de conflicten tussen de producenten. De belangen van de Franse en Spaanse producenten zijn niet tegengesteld: zij zijn slachtoffers van eenzelfde ultraliberaal beleid, waarbij voorrang wordt gegeven aan de concurrentie ten voordele van de grote distributie en de internationale handel.
Om die reden stellen wij voor om in de nabije toekomst een overlegprocedure op te starten tussen de Franse en de Spaanse regering en tussen de producentenorganisaties. Het doel hiervan is om conflicten te voorkomen, spanningen af te zwakken, de dialoog op gang te brengen, en om op die manier oplossingen te vinden zodat de producenten aan beide zijden van de Pyreneeën op de juiste wijze van hun beroep kunnen leven. Met het oog op de verslechterde situatie in de groenten- en fruitsector is het noodzakelijk om de marktmechanismen te verbeteren en hierbij moet rekening worden gehouden met de overeenkomsten met de mediterrane derde landen, met name voor de afzet van de producties en de verbetering van de inkomens.
Om concurrentie te voorkomen, die nog verergerd dreigt te worden door de uitbreiding van de Europese Unie naar het oosten toe, dient het proces te worden versneld van de harmonisering naar boven toe van de bezoldiging en de sociale bescherming van de landbouwers en de tewerkgestelden in de landbouw.

Redondo Jiménez
Mevrouw de Voorzitter, eens te meer hebben we hier een probleem dat we ieder jaar rond deze periode in deze Vergadering meemaken.
Ik denk dat het een belangrijk onderwerp is voor alle burgers van de Europese Unie. Vandaag zijn het Spaanse producten die rechtstreeks getroffen worden, maar morgen kunnen het producten zijn uit een ander land. Het is niet alleen een probleem van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, en ook niet van de gemeenschappelijke marktordening voor groenten en fruit, zoals men ons zojuist zei, noch dat de prijzen hoger of lager liggen en al evenmin een dumpingprobleem. Dames en heren, het is een probleem waarvan de oplossing in het Verdrag betreffende de Europese Unie ligt en wel in artikel 35, dat het vrij verkeer van goederen garandeert en alle lidstaten hebben de plicht om dit vrij verkeer van goederen te garanderen.
We bevinden ons aan de vooravond van de Intergouvernementele Conferentie en ik zou de Commissie - die heel goed weet dat we met aanklachten of door aan te dringen bij de betrokken regering alleen geen stap verder komen - willen vragen ervoor te zorgen dat deze daden niet ongestraft blijven; dat de zaken worden omgekeerd en dat de Commissie de instantie wordt die sancties oplegt en dat de directe agressoren degenen zijn die een beroep moeten instellen. We weten immers allemaal dat het nog lang zal duren voordat de gerechtigheid waarom wij vragen er ook zal zijn, aangezien er nog geen enkele uitspraak is gedaan en een rechtspraak die te lang op zich laat wachten is geen rechtspraak meer.

Imaz San Miguel
Mevrouw de Voorzitter, dit stuk fruit heeft in de praktijk niet het recht op het vrij verkeer van goederen, dat het Verdrag betreffende de Europese Unie het in theorie wel verleent.
En de Europese Commissie, als hoedster van de Verdragen, moet er ook voor zorgen dat dit stuk fruit binnen de Europese Unie vrij kan circuleren.
En dit gebeurt ieder jaar opnieuw, omdat bepaalde producenten een bevoorrechte positie op de markt willen en zich verzetten tegen het vrij verkeer van groenten en fruit. En net zoals de Europese Commissie in het concurrentiebeleid over een instrument beschikt om economische sancties op te leggen, moeten wij van de aanstaande Europese Raad van Amsterdam eisen dat het Verdrag herzien wordt, ook in de zin dat de Europese Commissie economische sancties moet kunnen opleggen aan diegenen die het vrij verkeer van goederen en de consolidering van de interne markt belemmeren.
Alleen op die manier kan de Raad volgende week in Amsterdam bewerkstelligen dat dit stukje fruit hetzelfde recht heeft als de mensen, het kapitaal en de goederen om op de vrije markt van de Europese Unie te circuleren.

Arias Cañete
Mevrouw de Voorzitter, deze week had in het Hof van Justitie van de Europese Unie een zitting plaats over zaak nr. 265/95 betreffende een beroep dat de Commissie heeft ingesteld tegen de Franse Republiek, wegens het niet treffen van maatregelen om te voorkomen dat er op het Franse grondgebied gewelddaden gepleegd werden tegen groenten en fruit afkomstig uit Spanje.
Op deze zitting heeft de vertegenwoordiger van de Commissie bevestigd dat het hier ging om feiten die al meer dan 10 jaar aan de gang zijn, en dat de incidenten waarnaar in het beroep verwezen wordt, bovendien ook nog hebben plaatsgehad in 1996 en 1997.
Mijnheer de commissaris, wij worden hier geconfronteerd met een moedwillig beleid waarbij geweld wordt gebruikt en wel constant, en dat door de regering getolereerd wordt. Dat geweld, waarbij conjunctuursveranderingen op de markt voor aardbeien worden ingeroepen, is gericht tegen de gehele Spaanse fruit- en groentensector. De systematische opeenvolging van vandalistische daden bewijst dat wij hier te maken hebben met een perfect gepland optreden om Spaanse producten van de communautaire markt te weren. De rechtsstaat inzake fruit en groenten werkt in Frankrijk niet. De schadevergoedingen zijn ontoereikend en als we willen vermijden dat de agressoren er ongestraft vanaf komen, dan dient de Commissie als hoedster van de Verdragen krachtig op te treden.
Anderzijds zijn de Spaanse Coördinatie van landbouwverenigingen, de Nationale federatie van landbouwondernemers, de Beweging tot bescherming van familiebedrijven de gewapende takken van de economische organisatie AFCOFEL, die al voordat het seizoen begon met maatregelen tot zelfregulering van de Spaanse productie kwam, vergezeld van bedekte dreigementen.
Zolang er geen einde kom aan het geweld, kan en moet de Commissie de steun stopzetten die zij aan de Franse groenten- en fruitsector verleent. Het zou al te absurd zijn dat wij met de communautaire begroting steun verlenen aan een nationale productiesector die geweld gebruikt en het Verdrag schendt door het vrij verkeer van goederen te belemmeren en daardoor marktverliezen creëert van meer dan 25 miljard pesetas per jaar. Bovendien commissaris, moet u de getroffenen specifieke communautaire noodhulp verlenen om vanuit communautaire actie in deze sector de voorwaarden voor vrije mededinging te herstellen.

Pinheiro
Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, in het licht van een zeker onvermogen van de Franse autoriteiten om de ordeverstoringen van een groep landbouwers tegen de landbouwproducten uit andere lidstaten, met name Spanje, onder controle te krijgen, herinnert de Commissie eraan dat zij in het kader van de uitoefening van haar mandaat als hoedster van de Verdragen de inbreukprocedure heeft ingeleid om de Franse Republiek ertoe te brengen haar verplichtingen krachtens de artikelen 5 en 30 van het Verdrag na te komen.
Deze procedure is hangende bij het Hof van Justitie. De mondelinge terechtzitting heeft plaatsgevonden op 10 juni jongstleden en aangezien de advocaat-generaal zijn conclusies op 8 juli zal toelichten, is het dienstig het arrest van het Hof van Justitie af te wachten.
Dit wachten is echter niet passief, aangezien de Commissie, ter kennis gebracht van een eerste incident op 24 april, onmiddellijk contact heeft opgenomen met de Franse autoriteiten om hen aan te sporen de bevoegdheden uit te oefenen die hen toekomen op het gebied van openbare veiligheid door middel van het treffen van de noodzakelijke maatregelen ter preventie en onderdrukking van het geweld, zodat het recht op vrij verkeer van goederen dat is gewaarborgd door het Verdrag in stand wordt gehouden.
Bovendien heeft de Commissie in een op 4 juni van dit jaar gedateerde brief van commissaris Franz Fischler de Franse regering nogmaals aanbevolen om onverwijld de noodzakelijke maatregelen te treffen met het oog op het waarborgen van het vrij verkeer van goederen in Frankrijk. In het licht van deze opmerkingen is de Commissie van mening dat zij alle mogelijke maatregelen heeft genomen om de Franse autoriteiten ertoe te brengen hun verplichtingen strikt na te komen.
Met betrekking tot de Wereldhandelsorganisatie benadrukt de Commissie dat in het kader van de door de Raad op 21 november van vorig jaar goedgekeurde hervorming van de GMO "groente en fruit" de invoering van operationele kredieten is gepland voor de producentenverenigingen, waardoor een brede waaier van maatregelen mogelijk wordt met het oog op de verbetering van de productie- en afzetvoorwaarden van deze producten. De gedecentraliseerde toekenning van deze gelden maakt het de producentenverenigingen dan ook mogelijk hun acties beter toe te spitsen op de meest noodlijdende sectoren. Bovendien is met name ook gratis distributie bepaald, zowel voor de hervorming van de inbeslagnemingsmechanismen van producten als voor de maatregelen betreffende de afzet van de in beslag genomen producten.
Het is tevens zaak op te merken dat aan het einde van de overgangsperiode van de hervorming is besloten tot de opstelling van een verslag over de werking van de GMO "groente en fruit" , dat betrekking zal hebben op alle producten, met inbegrip van de aardbeiensector. Ten slotte is de Commissie momenteel een algemene analyse aan het uitwerken over de situatie van de mediterrane overeenkomsten die betrekking hebben op deze sector. Tot besluit, mevrouw de Voorzitter, wil ik hieraan toevoegen dat dit uiteraard een gebied is waarover de Commissie erg bezorgd is en dat zij zich onder geen beding aan haar verantwoordelijkheden zal onttrekken.

De Voorzitter
Mijnheer Pinheiro, ik dank u.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende zeven ontwerpresoluties:
B4-0470/97 van de heer Fassa en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de staatsgreep in Sierra Leone; -B4-0508/97 van de heer Telkämper en mevrouw Aelvoet, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over Sierra Leone; -B4-0529/97 van de heer Pasty en anderen, namens de Fractie Unie voor Europa, over de staatsgreep in Sierra Leone; -B4-0534/97 van de heren Hory en Pradier, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de staatsgreep in Sierra Leone; -B4-0546/97 van de heer Pettinari en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de situatie in Sierra Leone; -B4-0554/97 van de heer Robles Piquer en mevrouw Oomen-Ruijten, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de staatsgreep in Sierra Leone; -B4-0561/97 van de heren Swoboda en Vecchi, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten, over de situatie in Sierra Leone.
Bertens
Mevrouw de Voorzitter, uiteraard zijn wij geschokt door de militaire staatsgreep in Sierra Leone. Het land is één van de armste landen van Afrika en maakte de afgelopen zes jaar een burgeroorlog en verder nog drie staatsgrepen mee. Eindelijk werden bescheiden stappen voorwaarts gezet met het vredesakkoord van november 1996 en de startende democratie sinds maart vorig jaar. Wij zijn nu weer terug bij af. Militairen hebben de macht gegrepen en alle prille vooruitgang is weer teniet gedaan.
Ik ondersteun alle diplomatieke initiatieven om de democratie te herstellen en de militaire junta te isoleren. De Raad moet ook de Organisatie van Afrikaanse Eenheid stimuleren deze initiatieven over te nemen. Voorkomen moet worden dat individuele landen misbruik gaan maken van de activiteiten van de ECOMOG. De militaire interventies moeten goed georkestreerd worden om de geloofwaardigheid van de Gemeenschap niet op het spel te zetten.
De liberalen verzoeken de Raad en de Commissie alle instrumenten te gebruiken om de democratie, hoe pril dan ook, te doen terugkeren. Ook het onderbreken van de Lomé-samenwerking moet daartoe behoren. Wij moeten ervoor zorgen dat dit arme kleine land zo snel mogelijk weer voort kan op de weg van wederopbouw en ontwikkeling.

Telkämper
Mevrouw de Voorzitter, ik voel mij zoals de heer Bertens. Sierra Leone is, wat bodemrijkdommen betreft, een van de rijkste landen ter wereld. Wat de situatie van de bevolking aangaat is het echter één van de armste landen. Wij moeten stappen ondernemen om de democratische regering te herstellen. Wij mogen volgens mij niet dulden dat de militairen na hun staatsgreep de macht behouden.
In deze context veroordeel ik ook de interventie van Nigeria. In dat land is generaal Abacha zelf door een militaire staatsgreep aan de macht gekomen. Met deze interventie heeft hij zijn eigen macht willen uitbreiden en heeft hij zeker de democratie niet willen invoeren. Het zou goed zijn dat in Nigeria democratische structuren bestonden. Nu gaat het om Sierra Leone. Ik meen dat de samenwerking in het kader van de ACS er samen met de diplomatie toe kan bijdragen dat niet alleen deze staatsgreep wordt veroordeeld, maar dat wij hier ook praktische maatregelen kunnen nemen om de democratie te herstellen.
Ik verzoek de heer Pinheiro de nodige stappen te ondernemen en hoop dat Nigeria voortaan buiten het conflict zal blijven.

Hory
Mevrouw de Voorzitter, ik ben het met de twee voorgaande sprekers eens. In verband met de crisis die in Sierra Leone is ontstaan door de militaire staatsgreep is de Fractie Europese Radicale Alliantie vanzelfsprekend voorstander van een onmiddellijke en onvoorwaardelijke terugkeer naar de legitieme constitutionele orde die belichaamd wordt door president Kabbah.
Ons betoog in dit debat is er echter allereerst op gericht om de interventie aan de kaak te stellen van de regionale militaire politiemacht van Nigeria in deze crisis en in andere gevallen. Nigeria maakt duidelijk misbruik van een van ECOMOG ontvangen mandaat om zijn geloofwaardigheid in de wereld te herstellen. Een geloofwaardigheid die aangetast is door de dictatoriale praktijken van het Nigeriaanse regime ten opzichte van de oppositie, want het paradoxale van de situatie in Sierra Leone is dat Nigeria pretendeert daar recht, vrede en vrijheid te vertegenwoordigen.
Deze schijnvertoning is alleen maar mogelijk door de lafhartigheid van de internationale gemeenschap die op grond van economische en geostrategische redenen geweigerd heeft om Nigeria de sancties op te leggen die dit land had verdiend. Voor de Europese Unie is het tijd om gebruik te maken van de instrumenten waarover zij beschikt en met name van die instrumenten die zij in het kader van de Overeenkomst van Lomé heeft teneinde het recht in Sierra Leone te herstellen en het regionale imperialisme van Nigeria te veroordelen.

Robles Piquer
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, enige tijd geleden, namelijk in maart, waren wij, vrienden van Afrika, bijzonder verheugd toen een generaal, die toen regeerde naar aanleiding van een militaire staatsgreep in Sierra Leone - een oude Britse kolonie met minder dan vijf miljoen inwoners - de macht overdroeg aan een advocaat van 64 jaar, met internationale ervaring, net als de meeste van zijn landgenoten moslim, gekleed in traditionele kledij. Vandaag is die burgerpresident afgezet door andere militairen die aan de macht zijn gebleven en zich ook het goud en de diamanten hebben toegeëigend, de belangrijkste rijkdommen van Sierra Leone.
Intussen blijft de bevolking zitten met de duizenden doden, met een inkomen per hoofd van de bevolking van 200 dollar, met een analfabetisme van 70 %, met een levensverwachting van minder dan 50 jaar. Intussen is er een land, Nigeria, zelf een verschrikkelijke dictatuur, dat paradoxaal genoeg in Sierra Leone voor democratie probeert te zorgen.
En wat doet Europa? Europa doet wat het altijd al doet; het geeft humanitaire steun, wat een goede zaak is; het geeft een zekere ontwikkelingshulp; de Engelsen hebben een vliegtuig gestuurd om hun landgenoten te repatriëren en dat is het dan. Dit bewijst dat hoewel humanitaire steun en ontwikkelingshulp zeer zeker broodnodig zijn, ze de problemen niet oplossen. Een militaire interventie zou zeker ook niets oplossen, waarbij het bovendien moeilijk zou zijn om onze eigen soldaten te sturen wegens het grote risico dat ze lopen gedood te worden. Maar dit feit, dat bovenop de vele andere feiten komt, toont duidelijk aan dat Europa, om de problemen in Afrika aan te pakken, een algemeen beleid moet voeren en niet alleen een beleid van Frankrijk of van Engeland. Laat ons hopen dat de Raad en de Commissie, met de hulp van het Parlement, ons dit ooit op een dag zullen voorstellen.

André-Léonard
Mevrouw de Voorzitter, het democratiseringsproces dat in 1996 op gang is gekomen door het houden van presidents- en parlementsverkiezingen is door de staatsgreep van 25 mei jongstleden op brute wijze tot stilstand gekomen.
De militaire junta wilde de leider van het Verenigd Revolutionair Front, de heer Foday Sankoh, aanstellen met alle daarmee gepaard gaande risico's van een destabilisering van de regio. Laten wij stilstaan bij de honderden burgers die weerloos door de rebellen zijn gedood, gemarteld, met machetes mishandeld en onder gruwelijke omstandigheden geëxecuteerd. Deze burgeroorlog heeft vijf jaar geduurd en heeft meer dan 10.000 slachtoffers geëist.
Wij veroordelen deze staatsgreep ten zeerste en wij roepen de OAE op om de nodige initiatieven te nemen om het in maart 1996 democratisch gekozen regime te herstellen. Zolang deze voorwaarden niet vervuld zijn roepen wij de Commissie en de Raad op om de tenuitvoerlegging van de Overeenkomst van Lomé op te schorten evenals iedere steun aan de regering van Sierra Leone. Het spreekt vanzelf dat de humanitaire hulpverlening echter voortgezet moet worden voor de meest kwetsbare bevolkingsgroepen.

Pinheiro
Mevrouw de Voorzitter, het is duidelijk dat de Commissie de staatsgreep door majoor Koroma in Sierra Leone veroordeelt. De Commissie acht het volkomen onaanvaardbaar dat de legitieme, democratisch verkozen regering van president Kabbah die nog maar een jaar geleden aan de macht is gekomen, zo plotseling omver is geworpen door een kleine groep soldaten die gesteund wordt door de RUF-rebellen.
In een verklaring die het Raadsvoorzitterschap namens de Europese Unie op 28 mei heeft uitgegeven, werd de omverwerping van de verkozen regering betreurd en werd het herstel van de democratische burgerregering geëist. Ook werd uiting gegeven aan verontrusting over het geweld tegen de plaatselijke bevolking en tegen de in het land aanwezige buitenlanders. Deze verklaring weerspiegelt soortgelijke gevoelens die tot uiting zijn gebracht door organisaties en landen in de hele wereld: de Verenigde Naties, de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid, het Gemenebest, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Japan en de landen uit de regio.
De crisis in Sierra Leone heeft geresulteerd in een de facto opschorting van alle steunprogramma's in het land. Al het bij projecten ingezette personeel en de hele Commissiestaf zijn geëvacueerd. Wat betreft de formalisering van de opschorting zullen er met de lidstaten besprekingen worden gevoerd in de daarvoor bestemde fora van de Raad in het licht van de verdere ontwikkelingen van de situatie. De Commissie vindt het echter belangrijk om een zeer duidelijke boodschap uit te sturen naar degenen die de staatsgreep hebben gepleegd, namelijk dat dergelijke actie onaanvaardbaar is en dat de donorgemeenschap geen financiële of andere hulp zal verstrekken.
De Europese Unie steunt alle inspanningen die momenteel worden gedaan om via onderhandelingen een vreedzame regeling voor het conflict te bewerkstelligen, die de terugkeer mogelijk kan maken van de democratisch verkozen burgerregering van president Kabbah. Wij zijn ons ten volle bewust van de paradoxen en moeilijkheden naar aanleiding van de interventie van het ECOMOG en van de belangrijke rol die Nigeria speelt, zoals de heer Hory opmerkte. Dat gezegd zijnde moet ik opmerken dat de contacten die ik zelf gehad heb met de premier van Guinea Conakry, er in dit opzicht geen twijfel over laten bestaan dat alle landen van de regio - en niet alleen Nigeria - er zich volledig voor zullen inzetten om te verhinderen dat deze staatsgreep een succes wordt.
Betreffende de humanitaire steun zijn momenteel alle uit ECHO gefinancierde steunacties stopgezet wegens de onzekerheid in het land en de evacuatie van het grootste deel van het personeel van het bureau voor humanitaire steun. Als de veiligheid het toelaat dan zullen er zo spoedig mogelijk missies van het bureau voor humanitaire steun worden uitgezonden die de behoeften zullen evalueren. Zonodig is ECHO bereid om steun te geven aan bevolkingsgroepen die ten gevolge van de huidige crisis zijn weggevlucht.
Tot slot wil ik graag benadrukken dat het belangrijk is dat de Unie voor Afrikaanse Eenheid de belangrijkste rol op zich neemt om een strategie uit te stippelen teneinde strijd te leveren tegen diegenen die de staatsgreep gepleegd hebben en tegen de rebellen van de RUF die hen in Sierra Leone steunen.

De Voorzitter
Mijnheer Pinheiro, ik dank u.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende 25 ontwerpresoluties:
B4-0468/97 van de heer Cars en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over afschaffing van de doodstraf; -B4-0487/97 van de heer Soulier en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de doodstraf; -B4-0497/97 van de heer Dupuis en anderen, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de afschaffing van de doodstraf; -B4-0513/97 van mevrouw Aglietta en anderen, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de afschaffing van de doodstraf; -B4-0542/97 van de heren Alavanos en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de afschaffing van de doodstraf; -B4-0511/97 van de heer Kreissl-Dörfler en mevrouw Aelvoet, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de mensenrechten in Colombia; -B4-0538/97 van de heren Puerta en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de mensenrechten in Colombia; -B4-0552/97 van mevrouw Lenz en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de toestand in Colombia; -B4-0560/97 van de heer Howitt, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten, over de mensenrechten in Colombia; -B4-0485/97 van mevrouw Maij-Weggen en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de politieke situatie en het voortduren van de schendingen van de mensenrechten in Birma; -B4-0547/97 van de heer Vinci en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de mensenrechten in Birma en de toetreding van Birma tot de ASEAN; -B4-0551/97 van de heer Telkämper en mevrouw Hautala, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de situatie in Birma; -B4-0467/97 van de heer De Vries en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de terugkeer van vluchtelingen en ontheemden naar Kroatië; -B4-0510/97 van mevrouw Aelvoet en anderen, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de situatie in Kroatië en de tenuitvoerlegging van het Dayton-akkoord; -B4-0517/97 van de heer Hory en anderen, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de toepassing van de akkoorden van Dayton in voormalig Joegoslavië; -B4-0531/97 van de heer Pasty en anderen, namens de Fractie Unie voor Europa, over de toepassing van de akkoorden van Dayton in Kroatië en Bosnië; -B4-0548/97 van de heer Alavanos en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de toepassing van de akkoorden van Dayton in Kroatië; -B4-0553/97 van de heer Oostlander en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over economisch herstel en terugkeer van vluchtelingen naar BosniëHerzegovina; -B4-0559/97 van de heer Wiersma en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten, over voortgang van het vredesproces in voormalig Joegoslavië; -B4-0486/97 van de heer Castagnetti en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over het "Eiland van de Hoop" in Moskou; -B4-0515/97 van mevrouw Schroedter, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over het lot van de straatkinderen in Moskou; -B4-0503/97 van mevrouw André-Léonard en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de verkiezingen in Indonesië; -B4-0537/97 van de heer Ribeiro en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de situatie in Oost-Timor en de Indonesische verkiezingen; -B4-0550/97 van mevrouw McKenna, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de situatie in Indonesië en Oost-Timor; -B4-0514/97 van mevrouw Schroedter en anderen, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de belemmering van het werk van niet-gouvernementele humanitaire hulporganisaties in Wit-Rusland.
Afschaffing van de doodstraf

Cars
Mevrouw de Voorzitter, over de onmenselijkheid van de doodstraf heerst hier in het Europese Parlement grote eensgezindheid. De kwestie staat hoog op onze agenda, en wij hebben vastgesteld dat geen enkel land dat de doodstraf nog kent, in onze Unie welkom is. Wij kunnen er ons ook over verheugen dat steeds meer landen in ons werelddeel en in andere delen van de wereld ervan afzien hun burgers terecht te stellen.
Onze Unie heeft in samenwerking met de Raad van Europa een centrale taak om bij haar contacten met de buitenwereld te pleiten voor humaniteit. Daarom richt het Parlement, mevrouw de Voorzitter, nu een belangrijk verzoek aan de Raad en de Commissie en onze vijftien lidstaten. Eis bij de Algemene Vergadering van de VN komende herfst een moratorium op alle terechtstellingen als een stap op weg naar de volledige afschaffing van de doodstraf in de hele wereld vanaf de eerste dag van het volgende millennium.

Soulier
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, de strijd voor de afschaffing van de doodstraf kan gelijkgesteld worden met de mars naar een mensheid die verantwoordelijk is voor zichzelf. Als pleitbezorger heb ik niet alleen de afschuw kunnen vaststellen maar ook de schaamte van iedereen die getuige is van deze menselijke tragedie. Maar vandaag de dag heeft Europa een zeer bijzondere verantwoordelijkheid.
Enkele weken geleden heb ik samen met enkele collega's de vergadering bijgewoond van de VN-Commissie rechten van de mens in Genève, en voor de eerste maal werd er een resolutie aangenomen met de meerderheid. Inderdaad, de Verenigde Staten en China hebben zich gezamenlijk gekant tegen de afschaffing die gesteund werd door een groot aantal landen, waaronder de landen van de Europese Unie. Het is de taak van Europa om deze universele waarden niet alleen te verkopen, bij wijze van spreken, maar ook om deze waarden die over de hele wereld uitgebreid worden zelf te hanteren.
Het gaat over hetzelfde debat als wij het hebben over de doodstraf, de sociale clausule en het goed gedrag in zaken. Het gaat om een houding ten opzichte van de mens, een houding ten opzichte van de mensheid. Derhalve is het wenselijk dat Europa het voorbeeld geeft met een duidelijk signaal en de andere landen op deze planeet zullen dan vroeg of laat wel moeten volgen.

Dupuis
Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik de voorzitter van de subcommissie voor de rechten van de mens bedanken voor haar beslissende steun voor deze motie, dit voorstel voor een verordening, en samen met hem wil ik het belang benadrukken dat dit kan hebben voor de ontwikkeling van onze Unie.
In Genève heeft deze commissie in verband met de doodstraf - en de heer Soulier heeft hier al op gewezen - een zeer beslist en zeer belangrijk standpunt ingenomen om het succes te behalen dat wij nu kennen. In tegenstelling daarmee heeft zij in verband met de kwestie van de mensenrechten in China een veel ongelukkiger standpunt ingenomen. Ook al was de Unie de stuwende kracht in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van dit voorstel voor een moratorium van de terechtstellingen, ben ik er zeker van dat men een meerderheid van de lidstaten bereid had kunnen vinden om uiteindelijk, honderd jaar na de afschaffing van de slavernij in de wereld, te komen tot een afschaffing van de doodstraf, in ieder geval om een beslissende stap te zetten in die richting.
Ik wil gebruik maken van de aanwezigheid van commissaris Pinheiro om hem erop te wijzen dat de twee laatste paritaire vergaderingen ACS-EU resoluties hebben goedgekeurd ten gunste van de afschaffing van de doodstraf en dat het dan ook heel belangrijk is om bij alle ontmoetingen, alle gelegenheden voor overeenkomsten en discussies met de ACS-landen, en dit zijn er veel, te wijzen op het belang dat de Europese Unie hecht aan de afschaffing van de doodstraf.
Er zouden ook andere gelegenheden zijn, en in het bijzonder in Amsterdam, om de kwestie van de doodstraf te bespreken. Italië heeft verzocht om in het Verdrag een artikel in te lassen waarin de afschaffing van de doodstraf wordt voorzien. Dat is een punt dat voor velen van ondergeschikt belang kan lijken, maar het is belangrijk omdat dat ons de mogelijkheid geeft om deze kwestie in te lassen bij de fundamentele rechten. Volgens mij gaat het hierbij om een derde element waarop de actie van de Europese Unie gericht zou moeten zijn.
Er moet dan ook nog veel worden gedaan, maar in de eerste plaats wil ik commissaris Pinheiro vragen om zich te richten tot zijn collega's van de Commissie, zodat de Commissie, die ook in New York aanwezig is, ervoor zorgt dat deze belangrijke kwestie vanaf de volgende Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op de agenda staat.

Schroedter
Mevrouw de Voorzitter, van de Oost-Europese landen hebben vooral de nieuwe lidstaten van de Raad van Europa, namelijk Rusland en Oekraïne, ondanks hun beloften, onze eisen voor een menswaardig strafrecht tot nu toe slechts zeer ten dele ingewilligd. Dat ligt niet alleen aan technische moeilijkheden bij de invoering van een democratische wetgeving, de oprichting van rechtbanken of de voor een onafhankelijke justitie onontbeerlijke opleiding van rechters, maar vooral aan een gebrek aan politieke wil. Oekraïne heeft ook het moratorium niet gerespecteerd en zoals vroeger doodvonnissen uitgevoerd.
Wat blijft in dat licht over van de beloften van de Commissie aan het Europees Parlement naar aanleiding van de goedkeuring van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst en toen ze ervoor heeft gezorgd dat Rusland en Oekraïne veel te snel lid van de Raad van Europa konden worden? In hoever wordt, enerzijds, werkelijk financiële steun verleend en in hoever wordt, anderzijds, met de aanhef van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst rekening gehouden en zorgt men ervoor dat in die landen maatregelen worden genomen om de doodstraf ook in de praktijk af te schaffen?

Sierra González
Mevrouw de Voorzitter, men heeft altijd beweerd dat de doodstraf het allerlaatste instrument is om misdrijven uit te roeien, maar in de landen waar die doodstraf is toegepast en nog steeds toegepast wordt is overduidelijk aangetoond dat de misdrijven nooit zijn uitgeroeid, maar dat deze zelfs een reeks perverse gevolgen in zich draagt, namelijk dat er een soort misdrijven zonder getuigen is ontstaan.
De grote misdaadorganisaties hebben zich niet laten intimideren door de uitvoering van doodstraffen, het enige dat er is gebeurd is dat het soort misdrijven waarbij de getuige niet kan overleven bij het plegen ervan, algemener is geworden.
Bovendien stelt de doodstraf een ander probleem: het probleem van de gerechtelijke dwaling. Hoe kun je een gerechtelijke dwaling rechtzetten als deze aanleiding heeft gegeven tot het uitvoeren van de doodstraf? Dit soort kwesties, het feit dat het onmogelijk is fouten recht te zetten, en het feit zelf dat het te bestrijden misdrijf zelfs nog ernstiger kan worden, moeten ons ervan overtuigen dat de doodstraf in alle landen van de wereld moet worden afgeschaft.
Ik denk dat Europa zich bevindt in een cultuur die bestaat in de bescherming van het leven en daarom is het de plek waar de beweging tot afschaffing van de doodstraf de meeste navolging heeft gekend. Maar wij moeten het goede voorbeeld geven en met dit aspect rekening houden bij de associatie-akkoorden en verzoeken om een moratorium van terechtstellingen.

Schulz
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, in de gezamenlijke ontwerpresolutie wordt in paragraaf 6 gevraagd dat de staten die tot de Raad van Europa wensen toe te treden, zich ertoe verplichten het tweede facultatieve protocol bij het Internationale Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten te ondertekenen en te ratificeren alvorens lid te worden.
Voor mij is dat een van de centrale punten in deze ontwerpresolutie. Zoals de heer Soulier al heeft opgemerkt, hebben wij op de mensenrechtenconferentie in Genève vooruitgang geboekt. Men kan het echter toch geen vooruitgang noemen dat, ondanks de vele debatten die wij hier in het Parlement houden, in dezelfde zaal waar ook de Raad van Europa vergadert, vertegenwoordigers van landen plaatsnemen die plechtig verklaren welke rechten zij allemaal willen realiseren maar zich daarvan bij hun terugkeer naar huis geen snars aantrekken.
Dat is een van de schandalen die wij hier aan de kaak moeten stellen. Misschien klinkt dit wat provocerend, maar ik heb de Raad van Europa altijd als een grote politieke verrijking van Europa ervaren. Met betrekking tot de doodstraf en de naleving van de door de nieuwe lidstaten van de Raad van Europa aangegane verbintenissen vind ik het echter veeleer bedreigend voor de mensenrechten in de Europese Unie als men met dat hoge goed zo lichtvaardig omspringt. Met dat hoge goed bedoel ik dat de internationale gemeenschap van landen zich moet houden aan wat zij plechtig bindend heeft verklaard. Als het alleen bij verklaringen blijft en die niet worden nageleefd, worden de in die verklaringen afgekondigde rechten uitgehold. In de strijd tegen de doodstraf is dat een uiterst gevaarlijke ontwikkeling. Tot besluit wil ik dan ook met trots opmerken dat hier in deze vergadering, dit Europees Parlement, zoals ook deze gezamenlijke ontwerpresolutie aantoont, met slechts enkele uit menselijk en politiek oogpunt onbeduidende uitzonderingen, de overweldigende meerderheid volkomen consequent tegen de doodstraf ijvert. Ondanks alles wat ons verdeelt, moet men volgens mij ook eens wijzen op wat ons verbindt.

Nordmann
Mevrouw de Voorzitter, " laat de moordenaars beginnen" . Dat is de uitspraak die men volgens mij in de vorige eeuw aan Alphonse Karr heeft toegeschreven in het debat over de doodstraf. Dat was het tijdperk waarin men in dit soort van debatten altijd maar leuk trachtte te zijn.
De afschaffing van de doodstraf is een van de centrale elementen geworden in hetgeen men het Europese humanisme kan noemen en dat wordt in de gezamenlijke resolutie duidelijk tot uitdrukking gebracht. Het is in ieder geval de filosofie die de basis vormt van deze resolutie. Om geïntegreerd te raken in het Europa dat wij opbouwen is de afschaffing van de doodstraf niet een voldoende voorwaarde inzake de naleving van de mensenrechten, maar een noodzakelijke voorwaarde. En wij weten dat er op strafrechtelijk vlak veel andere straffen zijn, te beginnen met levenslange gevangenisstraf, die gepaard moet gaan met dwangarbeid, zoals een personage uit een beroemde film ook zegt: " Er zijn heel veel andere soorten van kastijding" .
Gelukkig heerst er in deze Vergadering een consensus en zal er geen enkele stem te horen zijn om de resolutie die wij zo dadelijk aannemen te nuanceren.
Colombia

Kreissl-Dörfler
Mevrouw de Voorzitter, op de ochtend van 19 mei drongen gewapende mannen in het centrum van Bogota een woning binnen en brachten er een geheel gezin om het leven. Een baby overleefde de moordpartij omdat hij tijdig in een kast kon worden verstopt. Bij de portier hadden de moordenaars zich - dat is zeer belangrijk - als medewerkers van de officier van justitie aangeboden. Het waren typische leden van een paramilitaire organisatie. Zoals steeds in Colombia konden zij ontkomen zonder dat iemand hen had herkend. De vermoorde mensen waren medewerkers van het bekende jezuïeteninstituut CINEP. Mario Calderón hield zich daar bezig met milieuzaken, zijn vrouw Elsa met mensenrechtenprojecten.
De grenzeloze brutaliteit van deze gewelddaad heeft niet alleen de Colombiaanse, maar ook de internationale publieke opinie diep geschokt. Alweer werden in Colombia mensen omgebracht omdat zij zich voor de mensenrechten inzetten. Alweer zullen die moorden waarschijnlijk ongestraft blijven. Sedert vele jaren wordt de Colombiaanse regering in de verslagen van de mensenrechtencommissie regelmatig opgeroepen de mensenrechten en de verdedigers van de mensenrechten te beschermen en te respecteren. Sedert jaren reageert de Colombiaanse regering op die oproepen jammer genoeg door de schouders op te halen.
Ik zou mij nu graag nog kort in het Portugees tot de heer Pinheiro willen richten.
Ik wil de commissaris vertellen dat indien wij niet samenwerken ten behoeve van de mensenrechten in Colombia, indien wij hier niet samen strijden tegen de onrechtvaardigheid in Colombia, dan zullen wij niks oplossen. Ik weet ook, geachte commissaris, dat de regering van Colombia zich voor de mensenrechten moet beijveren. Wij weten ook heel goed dat deze regering het vertrouwen dat wij haar samen met de Spaanse PSOE en de PP schenken niet waardig is. De bevolking van Colombia verdient onze steun, niet de regering.

Sornosa Martínez
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, wij willen onze solidariteit te kennen geven met de familieleden van de slachtoffers en ook uiting geven aan onze veroordeling en onze bezorgdheid.
Het is niet de eerste keer dat het Parlement zich in verband hiermee uitspreekt. In februari hebben we Colombia opgenomen in de lijst met 10 landen van de wereld waar de problemen op het gebied van de mensenrechten en van geweld het grootst zijn.
We hebben vertrouwd op de Colombiaanse regering die met de Europese Unie preferentiële handelsovereenkomsten heeft ondertekend. Maar dit vertrouwen dient ook gebaseerd te zijn op onmiskenbare signalen dat de regering van Colombia de mensenrechten en de democratie respecteert.
We moeten naar de verantwoordelijken zoeken en als het paramilitairen zijn dan is de verantwoordelijkheid van de Colombiaanse regering zelfs nog groter. Als zij dat namelijk niet doet dan verliest zij haar geloofwaardigheid.
Bij de verdediging van de democratie en de democratische waarden kan het land rekenen op de steun van de Europese Unie, maar als de regering deze zaken niet verdedigt dan beschaamt zij ons vertrouwen en zullen de gevolgen niet alleen voor deze regering maar vooral voor het land zelf pijnlijk zijn.

Moorhouse
Mevrouw de Voorzitter, er is ons een aantal verontrustende berichten ter ore gekomen over ernstige schendingen van de mensenrechten in Columbia, vooral in de laatste maanden. Enkele van deze beweringen waren moeilijk na te trekken en misschien is dat ook voor een stuk het gevolg van het feit dat de schendingen klaarblijkelijk hebben plaatsgehad in zeer afgelegen delen van Columbia. Zoals we van de vorige twee sprekers echter hebben gehoord, kan er geen twijfel bestaan over de tragische situatie die ontstaan is met betrekking tot de familie die in de resolutie wordt genoemd en niet alleen met betrekking tot die familie.
We kijken allereerst naar de Columbiaanse regering om een grondig onderzoek te verrichten en vervolgens - daar er geen andere autoriteit is - naar de Europese Commissie om te vragen welke actie zij hier kan ontplooien.
Wij maken ons bijvoorbeeld ook zorgen over Neftali Vanegas, wiens leven naar verluidt de laatste weken in gevaar zou zijn geweest en wiens organisatie in elk geval ten dele gefinancierd wordt door de Europese Commissie. Misschien is de commissaris zo vriendelijk om iets over dit specifieke geval te zeggen.

Newens
Mevrouw de Voorzitter, al bijna een halve eeuw wordt Columbia op afschuwelijke schaal geteisterd door geweld en wrede moordpartijen. De recente moord van drie leden van de familie Calderón en de ernstige verwondingen van een vierde lid tonen de barbaarse gewelddadigheden aan die in het Columbiaanse leven van vandaag een bekend kenmerk zijn geworden. Mario Calderón en Elsa Constanza Alvarado zijn vermoord als leden van de mensenrechtenorganisatie CINEP, die zich inzet voor de bescherming van mensen tegen geweld en terreur en voor de vrede. Hun dood en het geweld op hun naaste verwanten door een bende zwaar bewapende moordenaars tonen aan hoe meedogenloos onmenselijk diegenen zijn die vandaag de dag het terrorisme in Columbia organiseren.
Geschat wordt dat in de voorbije zes maanden 650 mensen het slachtoffer zijn geworden van geweld in Columbia, waaronder ook arme boeren en vele anderen, terwijl het aantal mensen dat hun huis is ontvlucht om te ontkomen aan het geweld dat zo'n verwoestend effect heeft op alle aspecten van het leven in het land, geraamd wordt op één miljoen.
We moeten deze moordpartijen aan de kaak stellen en een beroep doen op de Columbiaanse regering om de moordenaars op te sporen en ervoor te zorgen dat ze gestraft worden.
Wij zijn verheugd over de opening van het kantoor van de Hoge Commissaris van de mensenrechten van de Verenigde Naties en over de bijdrage van ECHO om de behoeften te lenigen van ontheemde bevolkingsgroepen.
Daarnaast moeten wij echter overwegen dat de Europese Unie een sleutelrol heeft gespeeld bij het helpen herstellen van de vrede in midden-Amerika en dat de Unie met heel Latijns-Amerika samenwerkt in een poging om zowel nauwere betrekkingen als een hoger ontwikkelingspeil te bewerkstelligen. Als wij het geweld in Columbia aanklagen moeten wij de situatie nauwkeurig onderzoeken om te zien of er een manier is, hoe moeilijk ook, waarop wij kunnen bijdragen tot het beëindigen van het geweld en tot het herstel van algehele vrede. Dat is op lange termijn de enige manier waarop we er echt zeker van kunnen zijn dat wij een daadwerkelijke bijdrage leveren tot de beëindiging van deze afschuwelijke situatie.

Bertens
Voorzitter, de moord op het echtpaar Calderón is symbolisch voor de spiraal van geweld en de straffeloosheid ten aanzien van die zaak in Colombia. Recentelijk heeft de regering van Colombia de legitieme rol van de NGO's bevestigd, maar ze doet er weinig aan om dat beleid uit te voeren. De Colombiaanse regering moet op zijn minst die beleidsuitspraak in de praktijk brengen. De opening van het kantoor van de Hoge Commissaris van de mensenrechten van de Verenigde Naties is een goede zaak en wij verwelkomen dan ook in dat kader de ECHO-steun voor de ontheemde bevolking in Colombia die gevlucht zijn voor datzelfde straffeloze geweld. Belangrijker nog is natuurlijk dat dat geweld stopt en daarom moet invloed op de regering worden uitgeoefend om met name de paramilitaire groepen aan te pakken, de mensenrechten te beschermen en de rechterlijke macht te versterken. Daar ligt de oplossing. Maar het is niet de eerste keer dat wij spreken over Colombia en ik vrees dat wij nog vele malen in dit Huis ons hierover zullen moeten beklagen.

Günther
Mijnheer de Voorzitter, de voorzitter van de Raad heeft gisteren in zijn uiteenzetting onder meer gezegd dat men op de ASEAN-conferentie gedurende twee en een half uur over Birma heeft gesproken en dat dit een hoopvol teken is. Als mevrouw Aung San Sun Kyi, de oppositieleidster, ondanks haar Nobelprijs en haar Sacharovprijs, in het openbaar zo weinig wordt gehoord, kan het wel zijn dat men een debat van twee en een half uur - waarvan het eigenlijk vanzelfsprekend is dat het wordt gevoerd - reeds als een zeker succes moet beschouwen. Hoe weinig men de woordvoerster van de oppositie ook hoort, nog veel minder hoort men de duizenden kinderen die bij het verrichten van dwangarbeid of in andere omstandigheden om het leven komen. Daarover wordt eigenlijk vrij zelden gesproken. Wat kan men dan verwachten van de regeringsleiders van die landen, van wie er slechts één zich tegen de opname van Birma in de ASEAN heeft uitgesproken?
Voorts heeft het staatshoofd van Maleisië het zelfs toegejuicht dat met Birma alweer een niet bepaald democratisch, maar integendeel centraal geregeerd land in de ASEAN is opgenomen. Ik zou de Commissie willen vragen of ze mogelijkheden ziet om de in paragraaf 4 van de ontwerpresolutie gevraagde stappen te ondernemen en of ze hoopt daarmee succes te boeken.

Telkämper
Mijnheer de Voorzitter, de jongste twee jaar hebben wij het al vaak over Birma gehad. Jammer genoeg kunnen wij eigenlijk alleen maar telkens opnieuw de situatie in dat land betreuren en de regering van Birma aan de kaak stellen. In Birma worden elementaire rechten nog steeds niet gerespecteerd en zitten honderden leden van de democratische oppositie, de Nationale Liga voor de Democratie, de NDL, in de gevangenis. Zeer recent is de 67-jarige Tin Shwe, een prominent lid van de NDL, overleden. Hij heeft zeven jaar in de gevangenis gezeten. Hij had een hartziekte en is nu in de gevangenis overleden. De officiële reden voor zijn detentie was subversieve propaganda.
Subversieve propaganda komt er in dit geval op neer dat hij vanuit Birma over de rampspoedige situatie aldaar berichtte. Er zitten nog vele honderden andere mensen in de gevangenis. Volgens mij kunnen wij die mensen alleen uit de gevangenis krijgen door economische maatregelen te nemen om op die manier druk uit te oefenen en door ervoor te zorgen dat de Europese Unie niet in Birma investeert en het regime dus niet ondersteunt. Zo vragen wij ook al lang dat mevrouw Aung San Sun Kyi, die van het Europees Parlement de Sacharovprijs heeft gekregen, zich vrij kan bewegen.
Over andere landen oordelen is altijd een moeilijke zaak, maar dat de ASEAN-landen Birma in deze omstandigheden hebben opgenomen kunnen wij uiteraard niet goedkeuren. Wij moeten dat besluit veroordelen en dat punt in onze diplomatieke en politieke contacten en economische onderhandelingen met de ASEAN-landen ook telkens opnieuw op de agenda plaatsen. Nog minder begrijpelijk voor mij is dat vanuit de Europese Unie met Birma relaties worden aangeknoopt. Op dat punt ben ik het met mevrouw Günther eens. Het Münchense jaarbeursgenootschap zou aan de volgende jaarbeurs in Rangoon willen deelnemen. Mevrouw Günther, ik neem uw oproep ernstig. Beieren is een CSU-deelstaat. Ik hoop dat het Münchense jaarbeursgenootschap niet naar Rangoon gaat. Mijn groene collega-burgemeester Monatzeder heeft daartegen al geprotesteerd. Ik hoop dat wij het in ons protest eens kunnen zijn en dat wij het Münchense jaarbeursgenootschap ertoe kunnen bewegen het regime in Birma niet op die manier te ondersteunen.

Maij-Weggen
Voorzitter, ondanks de protesten daartegen uit de hele wereld heeft de ASEAN dus besloten Birma toch op te nemen in haar gelederen en dat ondanks de aanhoudende mensenrechtenschendingen en ondanks de permanente gijzeling van de gekozen eerste minister, de nogmaals gegijzelde Aung San Suu Kyi, en dat door een militaire dictatuur. Het is heel cynisch te moeten melden dat ASEAN aldus bezig is om een reputatie op te bouwen van een landengroep met hoge economische aspiraties en weinig belangstelling voor democratie en mensenrechten. Geld en goederen zijn kennelijk belangrijker dan fundamentele waarden en normen. De mensenrechtenschendingen en de ondermijning van de democratie in Birma gaan intussen rustig door. In mei werd het regime van huisarrest van mevrouw Aung San Suu Kyi zodanig verscherpt dat het niet mogelijk was om het congres van haar partij, die zes jaar geleden met 80 procent de verkiezingen won, door te laten gaan en ook het bezoek van buitenlandse journalisten wordt steeds meer bemoeilijkt. Wat de mensenrechtenschendingen aangaat, de SLORC-regering gaat gewoon door met slavenarbeid, kinderarbeid, intimidaties, verdwijningen, moord en permanente acties tegen de minderheden.
De Europese Unie heeft het preferentieel stelsel opgeheven voor Birma en dat is een positieve zaak. Maar wordt het geen tijd om de Verenigde Staten te volgen en ook een investeringsstop af te kondigen? Ook al vanwege het gevaar dat het gat dat is gevallen door het verminderen van investeringen uit de Verenigde Staten opgevuld wordt door Europese bedrijven. Dat is eigenlijk een hele treurige zaak. Ik zou aan de commissaris willen vragen of hij niet een dergelijk voorstel wil voorleggen aan de Europese Raad van ministers. Ik weet dat die er binnenkort over vergaderen, dus wat dat betreft heb ik er vertrouwen in dat u aan deze wens van het Parlement tegemoetkomt.

Van Bladel
Voorzitter, Europese parlementariërs beuken nu al ruim twee jaar op de deur van de generaals in Rangoon. Het Europese bedrijfsleven heeft zich grotendeels teruggetrokken. Ik ben het dus niet eens met mevrouw Maij-Weggen, want de nieuwe investeerders zijn uit een andere regio en die zijn heel wat minder sociaal dan wij. Maar het blijkt dat onze houding geen resultaat geeft. Integendeel, de Aziatische regio sluit de rijen en omarmen Birma in de ASEAN-groep. Is dit nu niet het signaal voor ons om op onze contra-productieve aanpak te herbezinnen? Het gaat er toch niet om om hier iedere maand een ronkende verklaring af te geven ter bevrediging van de eigen achterban. De Aziatische tijgers die zitten te lachen om dat gebrul van die Eurotijgers in hun eigen kooi hier. Naar mijn idee is het niet langer mogelijk om het eenzijdig protest vanuit het Europees Parlement vol te houden. Is het niet mogelijk dat wij net als in het Midden-Oosten en in het Merengebied een speciale gezant benoemen die in de ASEAN-groep en omliggende regio kan bemiddelen voor ons? Ik wil graag de visie van de commissaris daarop.

Bertens
Ik vrees dat die speciale afgezant net zoveel wordt uitgelachen als de Euro-tijgers waar zij over spreekt, maar in ieder geval, de NLD heeft twee maanden geleden geprobeerd te vieren dat zij zeven jaar geleden met een gigantische voorsprong de verkiezingen won. De militaire junta heeft daar adequaat op gereageerd door meteen 300 activisten achter slot en grendel te zetten. Het signaal van de ASEAN om Birma als lid toe te laten is een slag in het gezicht van de internationale gemeenschap en de zogenaamde universaliteit van de rechten van de mens. Juist op een moment dat president Clinton sancties uitvaardigt tegen Birma, reageert de ASEAN met een tegengesteld effect. En ik moet inderdaad mevrouw Van Bladel gelijk geven dat dat niet in eerste instantie de Europese investeerders zijn, met name de Aziatische tijgers. De Unie doet al wat, en ik moet zeggen, daar ben ik niet ontevreden over. Maar het moet de ASEAN toch ervan overtuigen zijn beleid ten aanzien van Birma te wijzigen. De meest effectieve wijze om het SLORC-regime onder druk te zetten, dat roept vele vraagtekens op. Ik hoop dat in ieder geval datgene wat wij hier roepen, of wij nu uitgelachen worden of niet, af en toe toch doordringt naar in ieder geval Aung San Suu Kyi om te laten blijken dat die solidariteit voor ons voorop blijft staan.

Moorhouse
Mijnheer de Voorzitter, hoezeer ik mevrouw van Bladel ook respecteer, ik betwijfel toch echt of wij onze benadering wel zo radicaal moeten veranderen. Er zijn nu eenmaal zaken zoals eer en een grote bezorgdheid over de mensenrechten. Dat is meer dan tactiek, dat is strategie.
Daarom ben ik zo blij met de maatregel van de Amerikaanse president die Birma economische sancties heeft opgelegd en daarbij Amerikanen verboden heeft nieuwe investeringen in Birma te doen. Ikzelf ben niet tegen economische sancties, hoewel ik besef dat dit een beleid is dat in de Europese Unie heel slecht verkoopt.
Ik ben ervoor om druk uit te oefenen op Europese bedrijven om te desinvesteren of om niet te investeren. Dat is uitermate belangrijk. Er is een aantal bedrijven die de juiste stappen heeft genomen: Het Nederlandse Heineken is zo'n bedrijf en ook Carlsberg. Ik zou het bijzonder op prijs stellen als onder andere Club Méditerrané dat voorbeeld volgt.
Toepassing van de Akkoorden van Dayton in Kroatië

Cars
Mijnheer de Voorzitter, dat het noodzakelijk is om zich te houden aan de overeengekomen verdragen, waaronder het Akkoord van Dayton, en de mensenrechten te eerbiedigen, is kennelijk door geen van de landen in voormalig Joegoslavië begrepen. Kroatië is niet erger dan de andere landen in voormalig Joegoslavië, maar maakt er meer aanspraak op een acceptabele samenwerkingspartner voor de Europese Unie te zijn. Dat is echter niet het geval, en dat zal het ook niet zijn, zolang de Kroatische regering mensen die van oorlogsmisdaden verdacht worden, in bescherming neemt, en nog steeds toestaat dat etnische Serven worden lastiggevallen en benadeeld en dat aan hen het recht ontzegd wordt om naar hun huizen terug te keren. Mijnheer de Voorzitter, hier moet een eind aan gemaakt worden, net zoals aan de soortgelijke inbreuken in Servië en Bosnië.
De Europese Unie is verplicht om eerbied te eisen voor de mensenrechten en overeengekomen verdragen. Eis dat dan, en doe dat uit alle macht.

Tamino
Mijnheer de Voorzitter, iedereen realiseert zich denk ik wel dat de Dayton-akkoorden alleen maar kunnen worden nageleefd als alle betrokken landen de voorschriften van deze akkoorden werkelijk opvolgen. Natuurlijk hebben deze akkoorden ook hun beperkingen, maar als ze niet onder de door alle lidstaten geaccepteerde voorwaarden worden nageleefd, zal er zonder enige twijfel opnieuw een heel gevaarlijke situatie ontstaan.
Daarom moeten we duidelijk maken dat bijvoorbeeld in Krajina ooit 200.000 Serviërs leefden, die nu bijna allemaal zijn geëvacueerd, en dat een tijdelijke wet van het Kroatische parlement en de Kroatische regering Kroaten afkomstig uit andere delen van het land toestemming heeft gegeven ook Servische eigendommen in bezit te nemen als de rechtmatige eigenaar afwezig is.
Volgens de OVSE kon minstens 90 % van de Serviërs die de afgelopen maanden naar deze regio zijn teruggekeerd hun eigen huis niet meer in. De terugkeer van de vluchtelingen en evacués is van cruciaal belang om de problemen op te lossen en de vrede volgens de Dayton-akkoorden te waarborgen. We moeten zorgen dat de Europese Unie en dus de Commissie in haar optreden bij de Kroatische regering en bij de regering van Bosnië-Herzegovina aandringt op naleving van dit punt, waarbij zij eventueel het economisch middel kan aangrijpen om die naleving af te dwingen.

Hory
Mijnheer de Voorzitter, ik wil erop wijzen dat ons debat vandaag merkwaardig en eerlijk gezegd zelfs paradoxaal is. Aanvankelijk wilden de politieke fracties de Kroatische regering streng veroordelen vanwege de schendingen van de rechten van de mens in Krajina en Slavonië.
Ten gevolge van de diverse invloeden binnen ons Parlement, en verscheidene leden van ons Parlement voeren een ware kruistocht tegen Joegoslavië en tegen zijn politieke overheden, leidt de gezamenlijke resolutie er vreemd genoeg toe allereerst de Servische regering te veroordelen die echter niets te maken heeft met de kwestie van de terugkeer van de vluchtelingen naar de republieken die voorheen door de oorlog waren getroffen.
Ik wil dan ook alleen maar op de waarheid wijzen, namelijk dat de inbeslagneming van onroerende goederen van de Serviërs door de Kroatische overheid een misdaad is, dat door de toekenning van deze eigendommen aan de Kroaten de etnische spanningen in dat gebied weer nieuw leven worden ingeblazen, en dat het op grond van de risico's waaraan de burgers van Oost-Slavonië blootstaan noodzakelijk is om de aanwezigheid van SFOR en UNTAES te handhaven.
Tot slot, daar men dit debat uit het kader van Kroatië wil halen, wil ik de onverantwoordelijkheid aan de kaak stellen van diegenen, in de eerste plaats de Verenigde Staten, die door het massaal bewapenen van de moslim-autoriteiten van Sarajevo het risico nemen de lont in het kruit te steken in Herzegovina of in het noorden van Bosnië.

Daskalaki
Mijnheer de Voorzitter, het Parlement heeft herhaaldelijk benadrukt dat de Unie er niet in geslaagd is een belangrijke rol in de crisis in exJoegoslavië te vervullen. Er was een Amerikaanse interventie nodig om de Akkoorden van Dayton tot stand te brengen en het conflict, waarvan de wonden weliswaar nog niet zijn geheeld, in beginsel te regelen.
Het Parlement heeft met zijn talrijke resoluties tevens gepoogd zijn stempel op de oplossing van het probleem te drukken, wat trouwens ook de bedoeling is van de onderhavige resolutie, die wellicht met eenparigheid van stemmen zal worden aangenomen maar waarvan we niet zeker zijn dat ze effect zal sorteren - waarbij zij benadrukt dat ik het eens ben met de duidelijke opmerkingen van de heer Hory.
Daar de eerste grote oorlog in Europa in de periode na de Tweede Wereldoorlog nog steeds slachtoffers maakt en spanningen veroorzaakt, is er in ex-Joegoslavië in werkelijkheid nog niets veranderd. De Unie heeft echter alleen het recht er tussenbeide te komen, als ze erkent dat ze in belangrijke mate medeverantwoordelijk is voor wat in de regio is gebeurd, vooral door haar vroeg aandringen op de ontbinding van Joegoslavië en haar late interventie in het gebied, met name op het ogenblik dat de regio al in vuur en vlam stond.
In de resolutie die we vandaag behandelen en die beantwoordt aan de beginselen welke aan het Parlement ten grondslag liggen, dringen we aan op de juiste toepassing van de Akkoorden van Dayton waarover we - in overweging B - opmerken dat onvoldoende vooruitgang is geboekt bij de tenuitvoerlegging ervan, en verzoeken we om dingen die we als vanzelfsprekend beschouwen, zoals de sanctionering van de oorlogsmisdadigers en de waarborging van het vrij verkeer van personen en het recht van de Serven uit de Kraina om naar hun oorspronkelijke huizen terug te keren. Daarom steunt onze fractie, die - zoals ik daarnet heb benadrukt - weliswaar bezwaren maakt tegen de aanpak van de crisis in ex-Joegoslavië, voor de gezamenlijke ontwerpresolutie.
Ze is namelijk van oordeel dat alle oorlogsmisdaden moeten worden gestraft en alle mensen zonder uitzondering het recht hebben naar hun huizen terug te keren. Daar de resultaten van de verkiezingen in Bosnië aantonen dat in de regio nog diepe verdeeldheid heerst, moet de Unie haar acties voor het gebied nog opvoeren, temeer omdat ze - ik herhaal - medeschuldig is aan wat in ex-Joegoslavië is voorgevallen.

Oostlander
Mijnheer de Voorzitter, het is maar goed dat in deze resolutie Servië ofwel de Federatie van Joegoslavië weer behoorlijk krachtig wordt genoemd want, in tegenstelling tot wat de heer Hory zegt, de regering van Servië is natuurlijk met name de regering van Servië een bedreiging voor de internationale veiligheid en ook voor de veilige terugkeer van vluchtelingen omdat Servië zelf niet meewerkt aan de arrestatie van oorlogsmisdadigers die in Den Haag terecht moeten staan. Mogelijkerwijze omdat dan ook de heer Milosevic teveel te horen krijgt en de volgende kandidaat is voor nader onderzoek.
Wij moeten in elk geval de slachtoffers van de door neo-racisten gestarte oorlog in exJoegoslavië niet vergeten. We moeten daarbij benadrukken, en dat doet deze resolutie ook, dat etnische politiek en etnische verdeling haaks staan op de vestiging van de rechtsorde in dat gebied. Een rechtsorde is in geen enkel opzicht een luxe of een idealistische bovenbouw maar de grondslag voor herstel van de maatschappij en ook voor de economie. Zonder dat er een eind wordt gemaakt aan die etnische verdeling en het etnisch denken en de etnische blokkades tegen de terugkeer van vluchtelingen, is er economisch in diverse van deze staten niets mogelijk, met name in de entiteit Republica Srspka waar het etnisch denken een toppunt heeft bereikt en waar er in feite nog steeds mensen aan de macht zijn die alleen maar het eigen gebied uitzuigen, weinig interesse hebben voor de burgers en hun etnische ideologieën najagen.
Daarom is het nodig dat SFOR met name ook blijft. Het is ook goed dat de resolutie pleit voor UNTAES, daar ligt het wat anders, daar is het een kwestie van het wekken van vertrouwen, maar bij SFOR is het werkelijk een kwestie van leven of dood, van de veiligheid van de mensen die daar wonen. Alle mensen in die drie staten zijn het slachtoffer van de misleiding door hun etnische chefs. Zij zijn ook het slachtoffer van frustraties van mensen van andere etnische achtergrond. Soms zijn ze zelf niet schuldig, dat blijkt ook in Kroatië, waar het zo is dat enorm veel frustratie is opgelopen door de Kroaten aldaar die ooit zijn weggejaagd door de Krajïna. Veel Serven zijn daar schuldig aan maar anderen ook niet. Het is ook heel jammer dat ook die Serven lijden onder de frustratie die men heeft opgelopen, maar nog veel erger is het in verschillende delen van Bosnië-Hercegovina, waar werkelijk mensen hun leven niet veilig zijn omdat daar uitgesproken schorem aan de macht is. Uitgesproken schorem, ik heb zelf mensen ontmoet die daar de rol van locoburgemeester bekleden en die alleen maar met die titel kunnen worden aangeduid.
Wij doen nog een voorstel als EVP-fractie om een centraal Bosnisch bureau in te richten met ook gezag over de terugkeer van vluchtelingen, want de terugkeer is dermate complex en is zozeer verweven met de terugkeer in Kroatië en in Slavonië dat het noodzakelijk is om een gemeenschappelijk clearinghouse op te zetten en een centraal gezag dat de organisatie van de terugkeer kan regelen, anders komen we er niet uit. Zolang dat afzonderlijk wordt geregeld, en dan ook nog op entity -basis in Bosnië-Hercegovina, is het onmogelijk om die terugkeer tot enig succes te laten komen. Mensen wachten nu af in voorlopige behuizingen omdat ze eventueel teruggaan of omdat ze wonen in een huis van een ander. Er gebeurt niks, de zaak staat stil. Dat is voor ons de reden om krachtig te vragen aan de Commissie: zorg voor een sterk hulpbeleid dat uitgaat van de conditionaliteit en voer dat hulpbeleid ook decentraal uit zodat er een onderscheid blijft bestaan tussen degenen die goed willen en degenen die kwaad willen.

von Habsburg
Mijnheer de Voorzitter, van al wat hier tot nu toe over dit thema is gezegd waren de woorden van de heer Oostlander het duidelijkst, begrijpelijkst en evenwichtigst. De verklaring daarvoor is eenvoudig. Hij was in dat land, heeft zich van bij het begin met dit land beziggehouden en weet hoe de situatie er is. Hij onthoudt zich van ideologische uitspraken, uit sympathie voor de Serviërs of om andere redenen, die het beeld volkomen vertekenen.
Wij mogen niet vergeten dat de Serviërs hebben aangevallen. In Servië is geen enkel huis vernield. In Kroatië en dus ook in Krajina, dat daarvan deel uitmaakt, zijn vele huizen verwoest. Uiteraard ben ik er voorstander van dat allen, ook de Serviërs, naar huis kunnen terugkeren. Ik ben er ook voorstander dat wij ook de Serviërs ooit in onze Gemeenschap kunnen opnemen. Eerst moeten wij echter klaarheid scheppen en niet in de laatste plaats onderstrepen dat er voor dat land, zolang het door extremisten en massamoordenaars wordt geregeerd, bij ons geen plaats is. De toestand moet er eerst veranderen.

Amadeo
Mijnheer de Voorzitter, opnieuw houdt onze Vergadering zich bezig met schendingen van de mensenrechten in Kroatië: de vorige keer vanwege het overduidelijk breidelen van de pers en de informatievoorziening, dit keer omdat de Dayton-akkoorden niet worden nageleefd. Het is goed de Kroatische autoriteiten eraan te herinneren dat deze akkoorden niet alleen voor het handhaven van de vrede in het voormalig Joegoslavië een noodzakelijke voorwaarde zijn, maar ook voor de voortzetting van de samenwerkings- en steunovereenkomsten van de kant van de Europese Unie. Het recht op vrij verkeer is geschonden, net zoals het recht van de evacués en vluchtelingen om naar hun huizen terug te keren. De Kroatische regering houdt hun terugkeer tegen doordat ze via een tijdelijke woningwet toestemming heeft gegeven de Servische eigendommen te confisqueren, en doordat ze een programma heeft aangenomen waarin bepaald wordt dat uit Bosnië afkomstige Kroaten in de geconfisqueerde huizen worden ondergebracht. Dit is regelrechte etnische zuivering, die herinneringen oproept aan de kwalijkste tradities van deze volkeren. Denk maar eens aan de vervolgingen, de plunderingen en de uittocht waaraan honderdduizenden Italianen na de tweede wereldoorlog werden blootgesteld, terwijl ze al eeuwenlang in die gebieden woonden.
Straatkinderen in Moskou

Castagnetti
Mijnheer de Voorzitter, deze resolutie gaat over kinderen in Moskou die in de steek worden gelaten en van wie de meesten dakloos zijn. Dit probleem begint zulke afmetingen aan te nemen dat je zou kunnen zeggen dat hier sprake is van een ernstig nieuw verschijnsel: straatkinderen in Moskou. De gemeente kampt zoals bekend met ernstige begrotingstekorten en is bang kinderen uit andere Russische steden aan te trekken, en weigert daarom iets aan dit probleem te doen, onder het voorwendsel dat deze kinderen niet geregistreerd staan, ofschoon hun Russische nationaliteit niet ter discussie staat.
Gezien de ernst van het verschijnsel heeft een aantal particulieren uitsluitend uit humanitaire overwegingen het initiatief genomen hulp te bieden. Het belangrijkste, meest efficiënte en best georganiseerde van deze initiatieven van de Russische burgermaatschappij is het zogeheten "Eiland van de hoop" , dat echter onbegrijpelijkerwijs op onacceptabele wijze bijna dagelijks wordt lastiggevallen; 15 mei jongstleden heeft de politie deze organisatie zwaar aangepakt, met de bedoeling haar niet alleen het leven zuur te maken, maar zeer zeker ook te bedreigen.
Ofschoon wij ons best willen doen te begrijpen in welke financieel benarde situatie de gemeente Moskou verkeert, kan het Europees Parlement niet anders dan kritiek uitoefenen op elke gewelddaad jegens mensen die alleen maar goed willen doen, en kan het niet anders dan kritiek uitoefenen op het feit dat dit kleine volkje, de straatkinderen van Moskou, volledig in de steek wordt gelaten.
Ik hoop dan ook dat deze resolutie wordt aangenomen.

Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, uiterlijk wordt Moskou voortdurend aantrekkelijker. Telkens als ik daarheen reis, stel ik vast dat alweer een aantal gevels zijn gerenoveerd. Voor de rest is er echter niets veranderd. Het oude Sovjetsysteem van de propiska is blijven bestaan. Dat betekent dat alleen personen die een dergelijk document bezitten het recht hebben in Moskou te wonen. Daardoor worden vele gezinnen die bij het transformatieproces niet tot de winnaars behoren - vooral alleenstaande moeders, die tot de verliezers behoren - in de diepste armoede gestort. Die moeders en hun kinderen worden in Moskou bedelaars.
De burgemeester van Moskou knapt de gevels echter wel zeer grondig op. Ook het "Eiland van de Hoop" zal daarvan het slachtoffer worden. Het "Eiland van de Hoop" is het grootste onafhankelijke initiatief voor de straatkinderen in Moskou. Het biedt hen geborgenheid en eten en tracht hen zelfs onderwijs te verstrekken. Nu iedereen het recht in eigen handen neemt, biedt het "Eiland van de Hoop" de kinderen de kans later een normaal leven te leiden. De sluiting van de instelling betekent evenwel dat die kinderen opnieuw in straatbendes zullen terechtkomen en in tenten en in de riolen zullen moeten leven. Zo creëert men de criminaliteit van de komende jaren. De stad Moskou heeft voor het "Eiland van de Hoop" geen alternatief. Daarom eisen wij dat deze instelling haar werk ongehinderd kan voortzetten.

Krehl
Mijnheer de Voorzitter, deze dringende ontwerpresolutie over de straatkinderen in Moskou belicht eigenlijk twee problemen die met de grondige politieke en economische omwentelingen in Rusland gepaard gaan. Een eerste probleem is de erbarmelijke sociale situatie van vele kinderen in Rusland. Tot de 25 % van de bevolking die onder de armoedegrens leeft behoren ook zeer vele kinderen. De problemen die zich daarbij voordoen kennen wij hier in het Europees Parlement al zeer lang uit andere delen van de wereld. Dit is geen typisch Russisch probleem. Typisch Russisch is wel - en dat maakt de zaak nog moeilijker - dat in Rusland de inwijking naar Moskou is geregeld. Die regeling stamt nog uit de oude Sovjetunie en is op zichzelf in strijd met de vrijheid. Het gevolg daarvan is dat vele kinderen in Moskou geen geldige verblijfsvergunning hebben.
Een tweede belangrijk punt is dat de NGO's in Rusland op dit ogenblik nog niet kunnen werken zoals ze dat in andere Europese landen of elders in de wereld wel kunnen doen. In Rusland bestaat nog steeds staatswillekeur tegen de niet-gouvernementele organisaties en ook bij de publieke opinie worden zulke organisaties slecht geaccepteerd.
Daarom vind ik het goed dat wij deze kwestie hier vandaag met spoed behandelen. Ik zou ook willen vragen dat het Parlement voortaan nagaat of werkelijk slechts één organisatie wordt getroffen dan wel of er ook nog andere zijn. Ik zou niet graag hebben dat besluiten van het Europees Parlement andere, niet genoemde organisaties in moeilijkheden brengen en dat wij dan opnieuw een dringende ontwerpresolutie moeten behandelen.
Indonesië en Oost-Timor

André-Léonard
Mijnheer de Voorzitter, zoals wij hadden vermoed zijn de verkiezingen in Indonesië heel slecht verlopen. De verkiezingscampagne werd gekenmerkt door geweld en door talrijke onregelmatigheden op de dag van de stemming. De massale overwinning van de gouvernementele Golkar zal president Soeharto in staat stellen om zich voor de zevende achtereenvolgende maal kandidaat te stellen voor een presidentieel mandaat tijdens de volgend jaar te houden presidentsverkiezingen.
Het meest ontstemd hierover zijn vanzelfsprekend de jongeren en de tegenstanders van het regime.
Wij veroordelen de willekeurige praktijken van de Indonesische autoriteiten die van de verkiezingen een pure klucht hebben gemaakt. Het systeem heeft echt een verademing nodig, want, ook al is de economische situatie van het land nu erg goed, in de toekomst moet het land de eisen kanaliseren van de verschoppelingen die geen deel hebben aan de welvaart. De helft van de bevolking in Jakarta heeft geen toegang tot drinkwater, noch tot elementaire medische zorgen en de situatie wordt alleen maar erger. Dat is onaanvaardbaar!
Wat de situatie in Oost-Timor betreft heerst er eveneens grote bezorgdheid. Een delegatie van ons Parlement moet zich ter plaatse begeven en hierover verslag uitbrengen zodat wij met kennis van zaken kunnen onderhandelen en in voorkomend geval de noodzakelijke maatregelen kunnen nemen.

Ribeiro
Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, nogmaals Oost-Timor in het Europees Parlement, omdat de militaire bezetting voortduurt, omdat de onderdrukking geen respijt kent, omdat de mensenrechten dagelijks met de voeten worden getreden in dit nog niet gedekoloniseerd gebied.
Maar niet alleen dat. En zeker niet bij wijze van routine of ritueel. Wij dienen vandaag in deze vergadering te onderstrepen dat de zogenaamde verkiezingen in Indonesië geen stap in de richting van een democratisering van het regime waren, maar dat zij de dictatoriale aard daarvan veeleer hebben bevestigd.
Als nieuw element in vergelijking met wat ons hier heeft gebracht in de vorige vergaderingen is er ook het feit dat het binnenlands verzet van zich heeft laten horen, in tegenspraak met degenen die beweerden dat de gewapende strijd ter plaatse ten einde liep en dat alleen het politieke en diplomatieke front het streven naar zelfbeschikking en onafhankelijkheid gaande hield, dat dit verzet in het leven heeft geroepen en heeft doen gelden tegen de bezetting, de repressie en de volkerenmoord.
Zoals er het nieuwe gegeven is dat de Nobelprijs voor de Vrede in de media heeft bewezen dat het mogelijk is wapens te kopen in een land van de Europese Unie om de militaire bezetting van een grondgebied en de onderdrukking van een volk voort te zetten.
Wij zijn verheugd over het feit dat het mogelijk was tot de gezamenlijke compromisresolutie te komen waarover wij moeten stemmen. Maar bij het steunen, onderschrijven en aannemen van deze ontwerpresolutie, die het resultaat is van ons initiatief, willen wij onderstrepen dat hierin volgens ons niet genoeg de nadruk wordt gelegd op het feit dat het verzet in Oost-Timor niet afgelopen is en dat de repressie momenteel met veel geweld degenen treft die de bezetters ervan verdenken de voortzetters van dit verzet te zijn. Zoals hierin evenmin het standpunt van dit Parlement wordt herhaald - wat noodzakelijk is - betreffende de onverwijlde opschorting van alle steun, militaire bijstand en wapenverkoop aan Indonesië. Hierover verschillen wij van mening.

Hautala
Mijnheer de Voorzitter, bij deze ongelukkige verkiezingen is gebleken dat het geweld in Oost-Timor nog altijd toeneemt. We zijn zeer ongerust over de berichten dat er burgers zijn gedood en burgers lopen, zoals we weten, bijzonder groot gevaar om te worden gemarteld. Toen de ontvanger van de Nobelprijs Ramos Horta hier in april ons Parlement bezocht, toonde hij ons Oost-Timor-activisten een documentaire, waarin werd getoond hoe de politie en het leger mensen in gevangenissen kruisigden. We moeten alles in het werk stellen om hier een einde aan te maken.
Het Europees Parlement heeft herhaaldelijk verzocht om een parlementaire delegatie naar Oost-Timor te mogen sturen. Kortgeleden is opnieuw een Oost-Timor-intergroup opgericht en deze groep heeft nu als belangrijkste doelstelling dat er ook daadwerkelijk een parlementaire delegatie naar Oost-Timor gaat. Het gaat hier om een situatie die van dag tot dag onverdraaglijker wordt. Helaas hebben de verkiezingen geleid tot een toename van de onderdrukking en de algemene repressie. Amnesty International heeft na de verkiezingen onophoudelijk de noodklok geluid over deze situatie.

Apolinário
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, toen wij minder dan een maand geleden een resolutie onderschreven over de voor eind mei geplande verkiezingen in Indonesië waren wij in de gelegenheid om ons kritische standpunt toe te lichten over de omstandigheden waarin deze zouden worden gehouden, waarbij wij opnieuw onze solidariteit hebben betuigd met de prodemocratische beweging en het feit hebben aangeklaagd dat de Indonesische regering een onafhankelijke waarnemingscommissie bij de verkiezingen heeft geweigerd en een groot aantal studenten heeft gearresteerd die het aandurfden te protesteren tegen een sterk gecontroleerde verkiezingscampagne.
Het verloop van deze verkiezingsfarce heeft jammer genoeg bewezen dat wij gelijk hadden. Ondanks de onderdrukking en de marteling hebben de internationale media de sluier over deze verkiezingsfraude een klein beetje kunnen oplichten. Met zijn resolutie van een maand geleden heeft het Europees Parlement een groot aantal positiebepalingen van de internationale gemeenschap geanticipeerd die de verkiezingsmanipulatie in Indonesië krachtig afwijzen en de herhaalde schending van de mensenrechten veroordelen, met name op het bezet grondgebied van Oost-Timor. Het laatste standpunt was dat van de Amerikaanse Kamer van Volksvertegenwoordigers die de schending van de mensenrechten tegen de bevolking van Oost-Timor scherp heeft veroordeeld.
Deze resolutie past dan ook in een coherent kader van politieke standpunten van het Europees Parlement, waarbij misleidende en niet te rechtvaardigen interpretaties onnodig zijn. Dat is het geval van de wapenverkoop aan Indonesië. Het standpunt van dit Parlement is duidelijk, het is welbekend en niet langer dan een maand geleden nog herhaald: het Europees Parlement herhaalt zijn eis dat de lidstaten van de Europese Unie zich onthouden van gelijk welke militaire bijstand of wapenverkoop aan Indonesië. Dat is het standpunt van dit Parlement en de opstellers van de ontwerpresoluties van dit debat vonden het niet noodzakelijk dit te herhalen en hebben niet gevraagd dat deze oproep nogmaals werd opgenomen in de gezamenlijke resolutie waarover wij stemmen.
Ten slotte verzoek ik de voorzitter - en ik wil deze gelegenheid te baat nemen om de huidige Voorzitter van het Europees Parlement tevens dringend te verzoeken - de inspanningen te hervatten om een parlementaire delegatie naar Oost-Timor te sturen en de Commissie om speciale aandacht te vragen voor het punt waarin zij wordt verzocht een verslag in te dienen over de situatie op Oost-Timor en over de schending van de mensenrechten in Indonesië.

de Melo
Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, geachte afgevaardigden, de resolutie die wij indienen over de verkiezingen in Indonesië en de daaruit voortvloeiende situatie op Timor getuigt nogmaals van het gebrek aan vrijheid, de schending van de mensenrechten en het morele en lichamelijke geweld dat systematisch wordt gepleegd door de Indonesische autoriteiten.
Wanneer de Maubere bevolking van Timor met de hulp van de secretaris-generaal van de VN voorstellen indient voor een vreedzame oplossing van het conflict antwoordt de militaire dictatuur in Indonesië met moordend geweld, waarbij het de resoluties van de Verenigde Naties naast zich neerlegt en een totaal gebrek aan eerbiediging van de mensenrechten ten toon spreidt.
Om deze objectieve redenen verzoeken wij het Parlement de overwegingen en de vandaag ingediende ontwerpresolutie aan te nemen.

Van Bladel
Voorzitter, Indonesië heeft als bijnaam de Gordel van Smaragd. Het is inderdaad een prachtig land met 13.000 eilanden, een mooi land maar ook een heel ingewikkeld land, 280 talen en volken, dat zich uitstrekt over een gebied van Ierland tot aan de Russisch-Siberische grens. Een land dat het economisch goed doet, waarmee men met jaloezie kijkt in de regio, een land met een groeiende middenklasse en een groeiende financiële elite. Een elite die in tegenstelling tot Latijns-Amerika en Afrika het geld in eigen land investeert. Denkt u echter niet dat ik blind ben voor alles wat er niet goed is. Een jaar geleden bezocht ik nog enkele journalisten in de gevangenis en ook vakbondsleider Pakpahan. Daar heb ik diverse malen bij de autoriteiten over geklaagd. Maar wat heeft het voor zin om iedere maand hier opnieuw een resolutie over dat land aan te nemen terwijl de West-Europese Unie de grootste investeerder is? Een van de twee: we investeren niet meer, we trekken alles terug of we gaan een betere communicatie aan met Indonesië middels onze parlementaire delegaties, middels de mensenrechtenorganisatie daar, middels een delegatie naar Timor want dan komt er een andere relatie met dat land en dan is er kans dat we de Timor-zaak goed kunnen aanpakken mits ook alle Portugese collega's van alle politieke signatuur zich daar voor 200 procent voor inzetten.

Bertens
Mijnheer de Voorzitter, de verkiezingen in Indonesië hebben de aandacht getrokken, niet alleen wegens de honderden doden die de voorbereiding van de verkiezingen hebben opgesierd, maar ook de wijze waarop de regering zeer goed en efficiënt georganiseerd de oppositie buiten werking heeft gesteld en de media geen gelegenheid heeft gegeven om hun plicht te doen en zeer manipulatief heeft opgetreden ten aanzien van de internationale media. Hoe dan ook, mevrouw Van Bladel heeft natuurlijk gelijk: het hoeft geen verrassing te heten dat dit in Indonesië gebeurt.
Ik moet ook toegeven dat de Europese Unie boter op haar hoofd heeft wanneer men zegt: u mag dit niet meer doen in de toekomst. Het zijn inderdaad Europese investeerders die het meest profiteren van de Gordel van Smaragd, die gesmeed is door het koloniale bewind van de Nederlanden in de laatste 350 jaar. Hoe dan ook, één zaak kan de Raad van ministers doen: voet bij stuk houden om te insisteren op een akkoord over de democratische clausule in diezelfde ASEAN waar wij het over hadden toen wij Birma bespraken.
Europa moet als één blok stelling nemen tegen ondemocratische praktijken, maar ik denk dat men inderdaad - en daarin heeft mevrouw Van Bladel al weer gelijk, het kan niet op zou ik bijna zeggen - kan gaan praten met de Indonesiërs, want dát hebben zij misschien wel geleerd van de Nederlanders: praten en luisteren. Maar of zij ook doen wat wij zeggen, dat is weer wat anders.
Wit-Rusland

Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats dank ik de andere afgevaardigden dat zij mij hebben geholpen om hier vandaag deze prangende kwestie te behandelen. Dit is een dringende aangelegenheid, want 20 % van het land is besmet.
Sedert 1996 zorgt men er bij politiek besluit - in Wit-Rusland een begrip - voor dat de radioactieve besmetting wordt genegeerd en de getroffen gebieden opnieuw in gebruik worden genomen. Dat wil zeggen dat men de velden opnieuw bebouwt en de terugkeer van de inwoners ondersteunt. Het aantal kinderen dat aan de gevolgen van langdurige bestraling lijdt, neemt op die manier op lange termijn niet af. De vele internationale en talloze privé-initiatieven worden sedert het begin van dit jaar bij decreet gediscrimineerd en bij de verdeling van de hulp tegengewerkt. De organisaties in het land die internationale contacten onderhouden, worden gecriminaliseerd en hebben al voor een deel in Duitsland asiel gezocht. Hun werk kan in de praktijk niet meer worden voortgezet. Dat betekent dat in Wit-Rusland niet alleen de democratische hervormingen zijn afgebroken, maar ook de caritatieve hulpverlening, die het land absoluut nodig heeft omdat de regering geen geld heeft en ook haar eigen hulp terugschroeft. Daarom moeten wij eisen dat de humanitaire hulp, om de gezondheid in Wit-Rusland te bevorderen en te verbeteren, overeenkomstig de internationale normen wordt voortgezet.

Habsburg-Lothringen
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats dank ik mevrouw Schroedter van harte voor haar inzet voor Wit-Rusland en de mensenrechten in het algemeen. Zij is onder een communistisch regime opgegroeid en weet, als zij het over fundamentele waarden en vrijheden heeft, zeer goed waarover zij spreekt. Ik wil haar daarvoor hartelijk danken.
In Wit-Rusland hebben wij op dit ogenblik op Europese bodem onder leiding van Lukasjenka een regime dat, enerzijds, niet meer dan een marionet van Rusland is en, anderzijds, beslist geen vrije en democratische staatsorde of iets van die aard vertegenwoordigt. In Wit-Rusland luidt het parool: " Politiek bij decreet van de president" . Juist omdat de politici daar uitsluitend met geweld regeren, moeten wij duidelijke taal spreken. Alleen dan zal men ons daar begrijpen. Daarom ondersteun ik ook de in deze ontwerpresolutie geformuleerde eisen. Het is hoog tijd dat de Europese Unie een duidelijke lijst van fundamentele vrijheden en mensenrechten opstelt en duidelijk zegt wat de gevolgen zijn voor landen waarmee wij te maken hebben en welke die fundamentele vrijheden en mensenrechten niet in acht nemen. Daarbij mogen wij geen onderscheid maken tussen landen in Europa, Afrika, Azië of elders. Alleen zo kunnen wij geloofwaardig zijn.

Pinheiro
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, ik zal zo bondig mogelijk zijn. Wat betreft de ontwerpresoluties over de afschaffing van de doodstraf, moet ik herhalen dat de Commissie, die erg gevoelig is voor de ingediende kwesties, het fundamenteel acht dat de waarborgen worden nagekomen die zijn vastgelegd in het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en in het tweede facultatieve protocol, dat de afschaffing van de doodstraf beoogt, alsmede in het zesde protocol bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens.
De Commissie is tevens van mening dat de kwestie van de afschaffing van de doodstraf impliciet is opgenomen in de clausule die sedert 1995 automatisch wordt ingevoegd in de overeenkomsten met derde landen en waarin de eerbiediging van de democratische beginselen en de mensenrechten als een hoofdpunt wordt vastgelegd. Maar wij moeten er rekening mee houden - zoals overigens is gezegd door bepaalde afgevaardigden - dat er hypocrisie bestaat op de internationale scène en dat sommige van onze belangrijkste handelspartners in de wereld de doodstraf blijven handhaven.
Wat Colombia betreft wil ik slechts opmerken dat deze kwestie, gezien de verslechtering van de mensenrechtensituatie in dat land, als prioritair wordt beschouwd voor de toekenning van middelen uit de begrotingsrubriek "Democratie en mensenrechten in Latijns-Amerika" .
Het was trouwens met grote emotie dat de Commissie kennis heeft genomen van de recente moorden op meerdere mensenrechtenactivisten, die wij uiteraard heftig veroordelen, en wij verzoeken de Colombiaanse regering dringend alles in het werk te stellen om de daders van deze misdaden te identificeren.
Het is ook in deze geest dat de Commissie haar steun blijft geven aan de plaatselijke niet-gouvernementele organisaties die de bescherming van de mensenrechten en van de democratie ten doel hebben en dat de aanwezigheid van vijf waarnemers wordt gefinancierd in het kader van het Hoog Commissariaat voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties, ten einde de situatie in detail te kennen en concrete voorstellen te hebben die verder gaan dan de Colombiaanse context en op internationaal niveau kunnen worden genomen.
Ik wil nog onderstrepen dat in dezelfde geest onze blijvende steun wordt bevestigd aan de versterking van de Colombiaanse rechtsinstellingen. Mijnheer de Voorzitter, tot slot wil ik in verband hiermee nog zeggen dat de Commissie aangaande de ontheemden, wat een erg zorgwekkende materie is, via het ECHO erin is geslaagd ongeveer 5 miljoen ecu toe te kennen aan een eerste aanpak van dit probleem met onze medewerking.
Uiteraard deelt de Commissie ook de bezorgdheid van het Europees Parlement aangaande de voortdurende en veralgemeende schendingen van de mensenrechten en de herhaalde bedreigingen van de democratische beweging door de Birmaanse regering. Wij blijven de binnenlandse situatie in dit land aandachtig volgen en moeten jammer genoeg zeggen dat, met uitzondering van de vrijlating van Aung San Suu Kyi in juli jongstleden, er tot nog toe geen aanzienlijke verbetering is vastgesteld.
De Commissie onderschrijft tevens volkomen het door de Europese Unie gedane verzoek aan de State Law and Order Council om een opbouwende dialoog aan te gaan met de andere politieke partijen met het oog op de verzoening en de invoering van een meerpartijendemocratie.
Daarnaast wil ik onderstrepen dat de Commissie de afgelopen tien jaar in Birma, met uitzondering van humanitaire acties, absoluut geen financiële middelen ter beschikking heeft gesteld voor ontwikkelingsprojecten in dit land waarbij de regering betrokken was. De Commissie hoopt ten slotte dat de opneming van Birma als volwaardig lid van de ASEAN-organisatie ertoe zal bijdragen dat de bevordering van de mensenrechten en de democratische beginselen duurzamer en meer continu zal worden.
In verband met de door de Verenigde Staten opgelegde sancties willen wij nog opmerken dat wij niet met twee maten mogen meten. Wij kunnen niet eerst de HelmsBurton-wet veroordelen omwille van de unilaterale aard en de extraterritorialiteit daarvan en nu dezelfde maatregelen steunen wanneer zij van toepassing zijn op Birma.
Dit gezegd zijnde wil ik evenwel onderstrepen dat de Commissie in haar werkvoorstellen tussen de Europese Unie en de ASEAN-landen niet zal nalaten op dit punt te hameren als een verplicht punt. Dit volstaat echter niet, aangezien de vergaderagenda's door beide partijen moeten worden goedgekeurd om geldig te zijn. Zo heeft men in het verleden bijvoorbeeld vastgesteld dat de kwestie van de mensenrechten in Indonesië of de kwestie van Oost-Timor nooit op de agenda stonden van de vergaderingen tussen de Europese Unie en de ASEAN-landen, omdat Indonesië zich hiertegen verzette. Dus, geachte afgevaardigden, er is geen enkele waarborg dat de kwestie van de mensenrechten en de democratie in Birma deel zal uitmaken van de dialoog tussen de Europese Unie en de ASEAN-organisatie.
Geachte afgevaardigden, wat het vredesproces in het voormalige Joegoslavië betreft, kan ik u mededelen dat op de coördinatiebijeenkomst in het kader van de Raad voor de implementatie van de vrede, die op 30 mei jongstleden in Sintra is gehouden, duidelijk is geworden dat niet één van de partijen in het voormalige Joegoslavië haar verplichtingen volkomen nakomt en dat de kwestie van de mogelijke terugkeer van de vluchtelingen naar hun plaats van herkomst in Bosnië-Hercegovina bijzonder moeilijk is, vooral indien zij tot een minderheid behoren. Men stelt tevens een ernstig gebrek aan samenwerking met het Internationaal Gerechtshof vast. De Commissie steunt dan ook ten volle de toepassing van een strengere voorwaardelijke clausule voor alle partijen.
Aangaande Kroatië is het van bijzonder belang dat de Servische vluchtelingen uit Kroatië die willen terugkeren niet langer blootgesteld worden aan ernstige situaties van onveiligheid en vervolging om redenen van juridische of andere aard. De toekomstige betrekkingen tussen de Europese Unie en Kroatië zullen in sterke mate afhangen van de manier waarop dit land zich gedraagt en de terugkeer van deze minderheden eerbiedigt.
Er zijn aanzienlijke vorderingen gemaakt met de vreedzame integratie van OostSlavonië in Kroatië. De gemeentelijke verkiezingen van 13 april waren een succes en de intentieverklaring van de Kroatische regering weerspiegelde haar wil om zich opbouwend in te zetten voor de Serviërs in Kroatië. Ook te vermelden is een onlangs gesloten overeenkomst tussen de Kroatische regering, het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties en de tijdelijke commissie van de Verenigde Naties voor Oost-Slavonië, waarin de voorschriften worden vastgelegd voor de terugkeer van de Kroatische Serviërs die zich in Slavonië in Crajina bevinden. Jammer genoeg geraken deze positieve voornemens, die op het hoogste niveau worden uitgesproken, niet altijd bij de plaatselijke overheden, zodat er zich ter plekke incidenten blijven voordoen. Wij hopen dat met de tijd en vastberadenheid ook hieraan een eind zal komen.
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, de Commissie weet van de bijzonder verontrustende en moeilijke situatie van de kinderen in Rusland, evenals van de moeilijkheden waarmee diverse kinderopvangcentra momenteel te kampen hebben. Wij kunnen vele voorbeelden geven van heel constructieve initiatieven van de Russische autoriteiten, maar deze centra bevinden zich in een uiterst moeilijke begrotingssituatie.
Bijgevolg heeft de Commissie een deel van de beschikbare gelden uit hoofde van het TACIS LIEN-instrument toegekend om deze kinderen te helpen. De Commissie blijft deze situatie natuurlijk volgen met behulp van haar delegatie in Moskou en staat uiteraard ter beschikking van het Europees Parlement voor een diepgaandere studie naar deze materie na afloop van het bezoek dat een delegatie van het Parlement binnenkort aan Rusland zal brengen.
Voorzitter, afgevaardigden, het is bijna een gewoonte geworden om te praten over het gebrek aan democratie in Indonesië en over de kwestie van Oost-Timor. Wij vrezen bovendien allemaal dat het herhalingseffect de impact doet verminderen. Er zijn evenwel recente verkiezingsgebeurtenissen in Indonesië en schendingen van de mensenrechten op Timor die ons er nogmaals aan herinneren dat dit wellicht een van de sleutelelementen is van de coherentie van de Europese instellingen. Ik zal de bekende standpunten van de Raad en van de Commissie niet herhalen, ik wil alleen maar eens te meer de impact, het doorslaggevende belang en de moed van dit Parlement ten aanzien van de verdediging van het Timorese volk benadrukken. Gelukkig maar!
Tot slot, mijnheer de Voorzitter en geachte afgevaardigden, moet ik u in verband met de samenwerking met Wit-Rusland mededelen dat de Commissie in november jongstleden het normale samenwerkingskader heeft opgeschort, dat is het TACISprogramma ten behoeve van Wit-Rusland. De Commissie steunt evenwel het voorstel van de Raad om Wit-Rusland assistentie te verlenen, die is beperkt tot de gebieden grondwettelijke hervorming, bescherming van de mensenrechten en vrijheid van de telecommunicatiemiddelen. Bijgevolg is de Commissie bereid om in 1997 een ad hoc TACIS-programma ten behoeve van Wit-Rusland uit te werken dat aanzienlijk verminderd is tot een bedrag van 5 miljoen ecu, ten einde bij te dragen aan de wederopbouw van de burgermaatschappij in overeenstemming met de conclusies van de Raad en het gevoelen van dit Europees Parlement.

De Voorzitter
Daar enkele collega's die op de sprekerslijst staan afwezig zijn, hadden we voldoende tijd voor de beraadslaging. Ik wil de fracties evenwel vragen er nauwlettend op toe te zien dat de afgevaardigden die voor het debat zijn ingeschreven, er ook aan deelnemen. Het gaat niet op dat we de sprekers onderbreken om het woord te geven aan leden die niet in de vergadering aanwezig zijn.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B4-0504/97 van de leden Bertens en Fassa, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de toestand in Congo-Brazzaville; -B4-0536/97 van de leden Hory en Pradier, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de crisissituatie in Congo.
André-Léonard
Mijnheer de Voorzitter, nog maar enkele weken geleden, voordat Kabila de scepter zwaaide, was Brazzaville een vredig oord. De komst van in lompen gehulde vluchtelingen, van allerlei sjacheraars en van op de vlucht gejaagde ex-militairen zijn de oorzaak van de instabiele situatie. Zes dagen lang zijn er in Brazzaville afschuwelijke gewelddaden gepleegd. De conflicten met de gewapende macht hebben al duizenden slachtoffers geëist. De situatie van de Europeanen is bijzonder zorgwekkend en hun repatriëring bijzonder moeilijk. Europese vrouwen zijn verkracht en huizen van ontwikkelingswerkers zijn in brand gestoken.
Aan de vooravond van de presidentsverkiezingen moet alles in het werk worden gesteld om te voorkomen dat deze schermutselingen ontaarden in etnische zuiveringen. Alleen vrije en democratische verkiezingen zouden de noodzakelijke legitimiteit van het volgend staatshoofd kunnen waarborgen en het land de mogelijkheid kunnen bieden om zijn stabiliteit terug te vinden. Het schrikbeeld van 1993 hangt boven het hoofd. Gelijkaardige gewelddadigheden hebben toen ongeveer 2.000 doden geëist. Laten wij hopen dat de internationale bemiddelingspogingen van de president van Gabon, Omar Bongo, om een einde te maken aan de vijandelijkheden succes hebben. Een boemerang-effect naar Kinshasa toe is inderdaad niet uitgesloten. Er moet in ieder geval worden vermeden dat een balkanisatie in miniregio's en ministammen het land in vuur en vlam zet, maar zich evenmin als een olievlek uitbreidt in geheel Centraal-Afrika.

Hory
Mijnheer de Voorzitter, vanzelfsprekend sta ik achter de compromisresolutie over de crisis in Congo die de radicalen en liberalen aan het Parlement hebben voorgelegd.
Ik wil echter wel uw aandacht vestigen op een amendement dat ik indien en waarin ik de Europese landen oproep zich te onthouden van iedere militaire interventie in Brazzaville zolang zij geen mandaat hebben gekregen van de Europese Unie, of vanzelfsprekend van de Verenigde Naties, en dat het er hier niet alleen om gaat de veiligheid van hun onderdanen te verzekeren.
Eens te meer is Frankrijk vandaag de dag in Congo in het geding, zoals in het verleden in Rwanda, in Zaïre, Centraal-Afrika, Niger en helaas zoals in de toekomst waarschijnlijk in tal van andere Afrikaanse landen.
Het kwade daglicht waarin Frankrijk is komen te staan door zijn neokolonialistische, imperialistische politiek is zo erg dat zelfs de beste bedoelingen van Frankrijk argwanend bekeken worden. In dit geval heeft een Franse oliemaatschappij waarschijnlijk de Congolese milities van wapens voorzien tijdens de eerste conflicten die Brazzaville in vuur en vlam hebben gezet, na de parlementsverkiezingen. En waarschijnlijk speelt dezelfde maatschappij ook nu nog een rol bij de leiders van de oproerige partijen. Het lijkt zo te zijn dat Frankrijk de Congolese autoriteiten niets beters heeft voorgesteld dan op hen de doctrine van de zogenaamde "beperkte soevereiniteit" toe te passen. Volgens de verklaringen van uitgeweken Fransen lijkt het dat de Franse ambassade zich meer bekommert om haar politieke invloed in deze crisis als om de veiligheid van de Franse burgers die in Brazzaville wonen.
Hier moet een einde aan komen. Het is tijd dat Frankrijk zijn beleid met zulke duidelijke rampzalige gevolgen opgeeft, ook voor zijn eigen belang. Ik ben van mening dat het voor mijn land het verstandigste zou zijn om voortaan zijn bilaterale samenwerking op te geven en om zijn menselijke, technische en financiële bronnen voor ontwikkelingshulp ter beschikking te stellen van de Europese Unie. De militaire interventies in Afrika zouden slechts plaats mogen vinden in het kader van een mandaat dat door de Verenigde Naties aan de Europese Unie is gegeven met toestemming van de Organisatie voor de Afrikaanse Eenheid. Dat is de strekking van mijn amendement.

Apolinário
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, geachte commissaris, een heel bondige verklaring om te onderstrepen dat de sociaaldemocratische fractie zich achter deze ontwerpresolutie en achter de formulering van de gemeenschappelijke resolutie schaart, in het bijzonder het punt waarin de partijen wordt verzocht de uitvoering van het staakt-het-vuren te eerbiedigen en het punt waarin de inspanningen en het voorstel van de president van Gabon worden genoemd. Bovendien zullen wij van onze kant stemmen voor het voorstel dat de vorige spreker heeft toegelicht, omdat wij van mening zijn dat gelijk welke militaire interventie in dit kader in samenhang met een mandaat van de Verenigde Naties moet gebeuren en om deze reden zullen wij niet voor dit amendement stemmen.
Als woordvoerder van de sociaaldemocratische fractie voor deze kwestie wil ik echter onze algemene steun aan de gemeenschappelijke ontwerpresolutie hechten.

Telkämper
Mijnheer de Voorzitter, in Congo-Brazzaville zijn alweer tienduizenden doden te betreuren. Wij houden ons met het conflict in dat land bezig. Ik vraag mij af of wij geen preventief beleid kunnen voeren om zulke botsingen en al die slachtoffers te voorkomen. De voorbije zes dagen was de situatie ginds een nachtmerrie. Toch was Congo-Brazzaville een voorbeeldig land. De president, die in 1989 zelf met de democratisering was begonnen, was in 1992 op vreedzame wijze gekozen. Thans zijn in de aanloop naar de presidentsverkiezingen op 27 juli opnieuw conflicten losgebarsten.
Zou het niet zinvol zijn dat wij, nu het conflict sedert 1992 almaar scherpere vormen aanneemt en wij vaststellen dat daarbij ook privé-legers zijn betrokken, onze handelsbetrekkingen gebruiken om politieke druk uit te oefenen en aldus zulke verschrikkelijke gebeurtenissen te voorkomen? Dat men een leger naar CongoBrazzaville heeft gezonden om Fransen en andere Europeanen weg te halen is voor die mensen wel belangrijk, maar biedt geen oplossing voor het conflict en komt altijd te laat. Laten wij preventief een civiel vredesbeleid voeren en daarvoor de nodige financiële middelen uittrekken in plaats van het ontwikkelingsbudget voortdurend terug te schroeven.

Gollnisch
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, er kunnen meerdere lessen worden getrokken uit de dramatische situatie waarin Congo zich momenteel bevindt.
Als men verwijst naar de werkzaamheden van een wereldwijd erkend deskundige, zoals professor Bernard Lugan, stelt men in feite vast dat wij ongelijk hadden deze essentiële realiteit te verwaarlozen. De realiteit namelijk dat ons politieke regime, de parlementaire democratie, zeker aanzienlijke verdiensten heeft, maar dat het een zeer zware fout is om het kunstmatig toe te passen op de Afrikaanse werkelijkheid, en meer in het algemeen op de werkelijkheid van volkeren die van ons verschillen inzake cultuur en beschaving.
De Afrikaanse problemen in Congo zijn in feite voornamelijk etnisch. Er bestaan 54 hoofdstammen die onderverdeeld zijn in drie groepen: de Mbochi in het noorden, zij maken 13 % van de bevolking uit en de huidige leider ervan is de oud-president Denis Sassou N'Guesso; de Teke in het midden, de Kongo of Bakongo in het zuiden die 52 % van de bevolking uitmaken en in een van hun subgroepen vertegenwoordigd worden door president Pascal Lissouba. Deze laatste bevolkingsgroep is momenteel overigens verdeeld over drie landen: Congo, Zaïre en Angola. De inzet van elke groep of subgroep is de hoofdstad en de vertegenwoordigers van de diverse groepen riskeren niet daarnaar toe te gaan zonder begeleid en beschermd te zijn door hun eigen militie. Dat is de realiteit die uitloopt op de situatie die wij vandaag de dag kennen.
Laten wij terloops noteren, en dat is de derde les, dat het racisme waarover in dit Parlement zoveel gezeurd wordt, een realiteit is die veel voorkomt in de wereld. Als bewijs hiervan noem ik de verkrachtingen waar voornamelijk vrouwen uit gemengde huwelijken het slachtoffer van zijn: Europeanen getrouwd met Afrikaanse vrouwen, of Afrikanen getrouwd met Europese vrouwen.
Het vierde punt dat aandacht verdient is dat wij zien dat de onafhankelijkheid binnen de grenzen die het gevolg zijn van de dekolonisatie en die als onschendbaar werden beschouwd - een belangrijk juridisch en politiek principe dat aan de grondslag ligt van deze dekolonisatie - rechtstreeks in tegenspraak is met het zelfbeschikkingsrecht van de volkeren. De westerse landen hebben deze tegenspraak nooit aanvaard en daar ziet men vandaag de dag de dramatische gevolgen van.
Hoe kan men zwijgen over de vreemde invloed van de Verenigde Staten die zij in deze regio van de wereld uitoefenen en die er wellicht op gericht is de Franse invloed te doen tanen. De gevolgen hiervan heeft men kunnen zien in Zaïre. Daar heeft zich een ware volkerenmoord kunnen voltrekken terwijl de Organisatie van de Verenigde Naties en wat men doorgaans het universele geweten noemt hier volledig onverschillig tegenover bleven. Laten wij eveneens nota nemen van de invloed van de multinationals die de milities financieren.
Er zal geen oplossing, noch duurzame vrede tot stand komen zolang de strijdende partijen niet gescheiden zijn. En dit is mogelijk in dat land. Ook ik hoop dat de Gabonese president Omar Bongo, een van de wijzen van Afrika, er in dit deel van de wereld in slaagt om de heer Pascal Lissouba en zijn tegenstanders aan de bemiddeling te onderwerpen.

Amadeo
Mijnheer de Voorzitter, de tragische situatie in Congo-Brazzaville doet denken aan die in het naburige Congo, het voormalige Zaïre, waar de hoop op vrede die de Europese Gemeenschap op Kabila had gevestigd in rook lijkt op te gaan nu blijkt dat er wrede misdaden jegens hulpelozen en onschuldigen worden begaan. In Brazzaville zal waarschijnlijk dezelfde komedie worden opgevoerd en ook dit keer staan er gigantische economische belangen op het spel, die de plaatselijke bevolking niet kan of mag exploiteren en die weer opnieuw door het buitenland zullen worden ingepalmd.
Het is een uitgemaakte zaak dat Afrika op exploderen staat omdat de kunstmatige opdeling in staten en staatjes - de erfenis van het koloniale en postkoloniale tijdperk - niet meer stand houdt. De atavistische stamidentiteit herleeft, en vooral de heersende Afrikaanse klassen bezitten de macht om hun persoonlijke ambities te bevredigen zonder zich te bekommeren om het welzijn van de volkeren die zij zouden moeten besturen. Als Europa geloofwaardig wil overkomen moet zij daarom haar beleid ten aanzien van Afrika serieus herzien.

Pinheiro
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie deelt de ernstige bezorgdheid die tot uitdrukking komt in de ontwerpresolutie betreffende de tragische gebeurtenissen in Brazzaville en de schadelijke gevolgen ervan voor de politieke stabiliteit en de economische en sociale situatie van de Republiek Congo en van de regio.
Zij gaat ervan uit dat alleen onderhandelingen de mogelijkheid bieden om geleidelijk de burgerlijke vrede te laten ontstaan en om presidentsverkiezingen te houden en de instellingen opnieuw te laten functioneren. Om die reden steunen wij volledig de bemiddelingspogingen van de president van de Gabonese Republiek, hoewel deze gebeuren onder leiding van de burgemeester van Brazzaville, de heer Kolelas.
Het hoofd van de delegatie blijft ter plaatse. Hij pleegt permanent overleg met de ambassadeurs van de Unie ter plaatse en ik ben van mening dat wij bijdragen tot een vereenvoudiging van de bemiddeling waarover in de resolutie gesproken wordt.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerpresoluties:
B4-0473/97 van de heer Eisma en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de instandhouding van de tijger en de rol van de partijen bij de CITES-overeenkomst; -B4-0478/97 van mevrouw van Putten, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-Democraten, over de tenuitvoerlegging van CITES in de Europese Unie; -B4-0479/97 van mevrouw Pollack, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-Democraten, over de instandhouding van de tijger en de rol van de partijen bij de CITES-overeenkomst; -B4-0506/97 van mevrouw Bloch von Blottnitz, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de CITES-overeenkomst; -B4-0516/97 van de heer Weber, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de internationale handel in bedreigde in het wild voorkomende dier- en plantensoorten (CITES-overeenkomst); -B4-0532/97 van mevrouw Bladel en anderen, namens de Fractie Unie voor Europa, over de handel in ivoor; -B4-0545/97 van mevrouw González Alvarez en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links, over de internationale handel in bedreigde in het wild voorkomende dier- en plantensoorten (CITES-overeenkomst); -B4-0557/97 van de leden Pimenta, Schnellhardt en Oomen-Ruijten, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de instandhouding van de tijger en de rol van de partijen bij de CITES-overeenkomst.
Pollack
Uit de afwezigheid van bepaalde leden blijkt hoe vreselijk moeilijk het is voor het Parlement om in Straatsburg naar behoren te functioneren.
De Conferentie van de Partijen bij de CITES-overeenkomst is reeds van start gegaan en dus is het voor ons al wel wat laat om te trachten een aantal standpunten van het Parlement in te dienen, maar ik vertrouw erop dat de diensten ervoor zullen zorgen dat onze standpunten in sneltempo zullen worden doorgegeven aan het onderhandelingsteam in Harare aangezien zij daar nu juist mee bezig zijn.
Een aantal sprekers zal zonder twijfel vele belangrijke kwesties aan de orde stellen, waarvan er sommige in de compromistekst genoemd worden. Veel van die kwesties, zoals de situatie van olifanten en de handel in ivoor, zijn uitermate ingewikkeld en de meningen in niet alleen de desbetreffende landen maar ook bij de NGO's en andere deskundigengroepen zijn verdeeld. Wegens de wijdverspreide corruptie en de aanhoudende illegale handel in ivoor vinden wij het nog steeds het beste om de status quo voor olifanten te handhaven.
Ik wil mij hier concentreren op de tijgers omdat deze prachtdieren op de rand van uitsterven staan en een groot deel van de tijgers die er nog over zijn in India leven. Als voorzitter van de delegatie voor de betrekkingen met Zuid-Azië ben ik met dat land verbonden. Ik weet dat NGO's zoals het WNF nauw samenwerken met de Indiase regering om te helpen bij de instandhouding van de tijger. Maar het is duidelijk dat de ergste bedreiging voor het overleven van de diersoorten op korte termijn de illegale jacht op tijgers is ten behoeve van de handel in lichaamsdelen, grotendeels voor de Aziatische geneesmiddelenmarkt, en de beperkte steun vanaf de basis voor de instandhouding van in het wild levende dieren in India, ondanks de zeer lovenswaardige inspanningen van de regering in het kader van het project "Tijger" . Het valt onder de verantwoordelijkheid van alle partijen van CITES om samen te werken en een einde te maken aan de illegale handel in tijgers en hun lichaamsdelen, hetgeen overigens net zo zeer geldt voor de lichaamsdelen van andere met uitsterven bedreigde dieren.
Ten eerste moeten de Partijen bij de CITES-overeenkomst - en ik vraag me af waarom Ierland hier niet bij hoort - wetgeving goedkeuren voor de bescherming van lichaamsdelen van tijgers, tijgerproducten, derivaten daarvan en ondersoorten van de tijger.
Ten tweede is het van het grootste belang dat wij de informatiecampagnes van de overheid in elk land van de partnerlanden onze steun geven.
Ten derde moeten we zorgen voor een effectieve uitvoering van de wetgeving - en dit is bij CITES echt het knelpunt. Er zijn daar zeer lovenswaardige dingen te doen maar als de wetgeving niet ten uitvoer wordt gelegd - net als bij de overige Europese wetgeving - en als er geen goede wetgeving is, dan gebeurt er helemaal niets en blijft het met de species en habitats overal ter wereld achteruitgaan. Dit is werkelijk het meest cruciale, fundamentele aspect om te proberen de illegale handel in lichaamsdelen en producten van in gevaar verkerende species een halt toe te roepen en daarom het stropen te ontmoedigen dat zo waardevol is voor vele arme mensen in een aantal van de desbetreffende landen.
Het trainen van douanebeambten en de uitwisseling van informatie om deze mensen te helpen illegale producten te leren herkennen is essentieel en de landen van de Europese Unie kunnen allemaal helpen om technische bijstand te verschaffen waaraan in minder ontwikkelde landen behoefte is.
De tijd dringt en de bedreigde diersoorten verkeren inderdaad in gevaar: hun tijd raakt op. Voor de habitats en voor de biodiversiteit van deze planeet raakt de tijd op. Iedereen in CITES moet aan hetzelfde touw trekken en ik hoop dat het Parlement de compromistekst zal steunen.

Tamino
Mijnheer de Voorzitter, in 1975 is de overeenkomst van Washington inzake de internationale handel in bedreigde soorten van kracht geworden, en sindsdien is het een nuttig instrument gebleken - of eigenlijk het enige - dat positieve resultaten heeft opgeleverd omdat het op ecologische criteria en niet op commerciële criteria gebaseerd is.
Toch moet ons van het hart dat deze overeenkomst haar doel voorbij is geschoten; de illegale handel is nog steeds zeer grootschalig met een waarde van tussen de drie en vijf miljard dollar per jaar, en ook Europa blijkt bij de toepassing van deze overeenkomst helaas niet altijd op de hoogte te zijn geweest.
Op dit moment bestaat het risico dat de voorschriften ter bescherming van de bedreigde soorten afgezwakt worden. Momenteel wordt in Harare de tiende conferentie gehouden, en daar worden wijzigingen op de overeenkomst voorgesteld die kunnen leiden tot een herindeling van bepaalde omstreden soorten. Deze herindeling kan leiden tot een opleving van de internationale handel en een toename van de stroperij van deze soorten.
Daarbij wil ik met name noemen de Afrikaanse olifantenpopulatie en het gevaar dat de illegale handel in ivoor weer toeneemt, en de witte neushoorn en de daarmee samenhangende handel, vooral wat betreft de vervaardiging van geneesmiddelen in de Aziatische landen; dit heeft voor een deel ook te maken met de jacht op de tijger, waarover de voorgaande spreker het heeft gehad.
Maar ook andere soorten lopen gevaar: de vicuña in Peru, Argentinië en Bolivia; de walvis vanwege een voorstel van Noorwegen en Japan, en de karetschildpad vanwege een voorstel van Cuba. Algemeen gesproken moeten we dus vaststellen dat op dit moment het gevaar groot is dat de situatie van de bedreigde soorten ter discussie wordt gesteld. Het is waar dat de populatie van sommige van deze soorten dankzij de overeenkomst is gegroeid, maar het is ook waar dat als men ermee akkoord gaat de voorschriften van de overeenkomst af te zwakken, de illegale handel hierdoor onherroepelijk zou toenemen, waardoor er een onhoudbare situatie zou kunnen ontstaan.
Daarom moeten we het idee van Frankrijk ook van de hand wijzen om de in beslag genomen exemplaren ter bescherming van het artistieke en cultureel erfgoed te gebruiken, evenals het verzoek van Namibië om bij de toepassing van de bovengenoemde criteria minder streng te werk te gaan. Alle Europese landen alsook de Unie moeten zich op de tiende conferentie hiervoor inzetten.

Dupuis
Mijnheer de Voorzitter, ik geloof dat wij het allen eens zijn met de bewering dat deze CITES-overeenkomst een belangrijke overeenkomst is, maar ik wil de voorgaande sprekers erop wijzen dat men door goed te willen doen soms kwaad doet en dat wij in dit geval evenals in een andere kwestie waarover wij ons niet genoeg bekommeren, namelijk het drugsprobleem, tegenover een verbod staan dat zijn grenzen heeft getoond wat drugs betreft, en dat ook de limieten toont in de kwestie die ons nu bezighoudt.
Deze verbodslogica heeft uitgesproken negatieve gevolgen gehad, zoals de zwarte markt en de paradox om mensen te zien lijden onder een reglementering ten gunste van de dieren; dat is het geval in Botswana waar de aanwezigheid van olifanten het telen van gewassen verhindert en waardoor de bewoners van deze regio bestaansmoeilijkheden hebben. Om deze overeenkomst te redden, hoe belangrijk ook, moet men deze aanzienlijk wijzigen en aan een internationale organisatie, indien mogelijk in het kader van de VN, de middelen geven om onafhankelijk te kunnen beslissen over slachtingen. Zo zal men producten op de markt kunnen brengen die kunnen concurreren met de producten die vandaag de dag al op de zwarte markt circuleren; men zal deze dierpopulaties kunnen reguleren en kortom, een leefbaar kader kunnen scheppen voor deze absoluut noodzakelijke overeenkomst.

Van Bladel
Voorzitter, het thema dat voor ons ligt, is eigenlijk zo overduidelijk dat ik er ook heel kort over kan zijn. Het oprukken van de mens is een bedreiging van de schoonheid van de schepping en ondanks alle afspraken om te redden wat er te redden valt, worden prachtige dieren als olifanten en tijgers enorm bedreigd. Daarom is het goed dat we op dit moment in dit Europees Parlement, terwijl in Zimbabwe een conferentie aan de gang is om deze bedreigde dieren te beschermen, duidelijk maken dat wij als vertegenwoordigers in Europa van de Europese naties de fauna voor onze kinderen willen redden. Daarom kan ik u zeggen dat mijn fractie van harte achter deze resolutie staat.

Liese
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Fractie van de Europese Volkspartij ondersteunt de gezamenlijke ontwerpresolutie. Ik vind die evenwichtig en ze behandelt ook de belangrijke punten. Ik zal slechts twee opmerkingen maken. In paragraaf 4 gaat het over de situatie van de Afrikaanse olifant. Er staat dat op acceptabele wijze moet worden gegarandeerd dat het niet tot een op de spits gedreven confrontatie tussen de belangen van de mens en de olifant komt. Ik meen dat men daarvoor moet zorgen. De Afrikaanse landen wensen immers dat de Afrikaanse olifant in een andere categorie wordt ondergebracht omdat zij hem als een bedreiging beschouwen. Wij moeten echter ook voor een passende bescherming van die dieren zorgen. Misschien is ook dat een opdracht voor de Europese Unie en moeten wij er, in het kader van de ontwikkelingssamenwerking, voor zorgen dat de bevolking in haar levensonderhoud kan voorzien.
Ik wil er kort nog op wijzen dat het Europees Parlement telkens opnieuw onderstreept dat producten van bedreigde diersoorten in geen geval voor de vervaardiging van obscure geneesmiddelen mogen worden gebruikt. Wij hebben dat in het verslag van de heer Lannoye onderstreept en moeten dat nu nogmaals doen.

De Voorzitter
Ik wil de leden die op de sprekerslijst zijn ingeschreven, vragen tijdig in de vergadering aanwezig te zijn. Ik ben er me van bewust dat de afgevaardigden in Straatsburg veel verplichtingen moeten nakomen, maar de regeling van de werkzaamheden van de Algemene Vergadering kan niet worden afgestemd op hun andere taken - zodat ik niet voor iedereen een uitzondering kan maken.

Eisma
Voorzitter, de tijger wordt met uitsterven bedreigd en de afgelopen vijftig jaar zijn drie van de acht soorten reeds uitgeroeid en gedurende de laatste vijf jaar zijn ook de andere soorten alarmerend afgenomen. Dat laatste geldt voornamelijk voor India, waar tweederde van de nu nog levende tijgers voorkomt. Het is een dramatische ontwikkeling, niet alleen omdat de natuurlijke omgeving wordt vernietigd, maar vooral ook omdat er illegale handel in tijgerproducten plaatsvindt en dat neemt nog schrikbarend toe zelfs. Vooral China is de grootste producent en consument van de traditionele medicijnen waarin de bestanddelen van tijgers zijn verwerkt. Bijna dagelijks gaat er een tijger verloren doordat die vermalen wordt tot zogenaamde geneeskrachtige poeders en pillen. Maar het gaat hier om een zeer lucratieve winstgevende handel. Deze illegale handel moet worden tegengegaan. Collega Pollack zei het ook al, deze week vindt in Harare de CITES-conferentie plaats, daarom is dit hét uitgelezen moment om het voortbestaan van de tijger aan te kaarten. Bij deze wil ik de Europese delegatie daar met klem verzoeken zich sterk te maken voor het behoud van de tijger en tevens wil ik de overige CITES-partners oproepen om alle handel in tijgerproducten te verbieden en om extra maatregelen te nemen om deze unieke soort van uitsterven te behouden.

Pinheiro
Mijnheer de Voorzitter, de vankrachtwording op 1 juni van Raadsverordening 338/97 die verder reikt dan de draagwijdte van CITES, is een duidelijke illustratie van de inspanningen die de Commissie daartoe heeft ontplooid.
De Conferentie van de Partijen bij de overeenkomst die momenteel in Harare plaatsvindt wordt bijgewoond door alle lidstaten die partij zijn bij de overeenkomst, en de Commissie werkt actief aan gemeenschappelijke standpunten in de geest van de nieuwe verordening, op basis van de beginselen van voorzorg en duurzaam gebruik.
Deze beginselen zullen tot uiting worden gebracht in de standpunten aangaande voorstellen over de Afrikaanse olifant, de witte neushoorn, tijgers en walvissen, en over vele andere belangrijke kwesties die aan bod komen op de Conferentie van de Partijen. Aangezien de besprekingen in Harare nog maar net bezig zijn is de Commissie nog niet in staat een definitieve reactie te geven op het uiteindelijke resultaat van de voorstellen waarover wordt gesproken. Wij steunen de resolutie.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

Falconer
Mijnheer de Voorzitter, een punt van orde. Aangezien u net als ik een muziekliefhebber bent zou u genoten hebben van de voorstelling van vanmiddag in de foyer van het Palais. Er wordt vanavond om 20.30 uur een concert gegeven in het kader van het muziekfestivazl in de concertzaal van de Orangerie. Ik hoop en vertrouw erop dat alle afgevaardigden en alle personeelsleden echt zullen proberen aanwezig te zijn.

Galeote Quecedo
Mijnheer de Voorzitter, ik wil alleen even opmerken dat toen ik hier vanmiddag aankwam, ik niet mijn eigen kaart maar die van een collega in dit apparaat vond. Ik heb om een andere kaart gevraagd maar ik weet niet of ik vanochtend met mijn eigen stemkaart of met die van een collega heb gestemd. Ik wil dat hier publiekelijk zeggen zodat het nagetrokken kan worden, maar ik zal een en ander natuurlijk zelf ook controleren zodra we de stemlijst hebben.

De Voorzitter
U heeft gelijk daar publiekelijk op te wijzen. Deze fouten kunnen gebeuren. We zullen ervoor zorgen dat de diensten nakijken of de stemmen naar behoren zijn opgenomen.

Stemming (voortzetting)
Berthu
Het voorstel van de Commissie om een vrijwilligersdienst op te richten voor jongeren die aan activiteiten van algemeen belang kunnen deelnemen in de Unie of in derde landen is wellicht goed bedoeld, maar berust blijkbaar op geen enkele wettelijke basis van het Verdrag. In de overwegingen van het voorstel voor een besluit wordt alleen artikel 126 vermeld, maar dit artikel heeft alleen maar te maken met kwesties inzake onderwijs en het onderwijssysteem.
Er wordt ons echter gezegd dat deze tekortkoming geen probleem is omdat alle lidstaten het project zullen steunen. Wij zijn echt verbijsterd over deze in Brussel gangbare praktijk die erin bestaat om het Verdrag maar op te bergen als de Commissie, de Raad en het Europees Parlement het erover eens zijn dit niet toe te passen. Het Verdrag is de wet van de Unie. Het is geratificeerd door de volkeren. Als men het niet wil toepassen moet men de volkeren vragen het Verdrag te wijzigen. Het is echter in ieder geval onaanvaardbaar om zo te werk te gaan zoals vandaag de dag gebeurt.
Terloops toont deze situatie duidelijk aan op welk punt wij in Europa gebrek hebben aan een echte controle van de naleving van het subsidiariteitsbeginsel, een controle die voldoende streng en onafhankelijk is om een einde te maken aan deze dwalingen. Helaas heeft de Intergouvernementele Conferentie geen overtuigende voorstellen terzake gedaan.
Er bestaat de anekdote dat het Europees Parlement op voorstel van zijn rapporteur, mevrouw Fontaine, niet geaarzeld heeft om zich over deze schijnbaar marginale kwestie te buigen teneinde verscheidene van zijn stokpaardjes te laten goedkeuren. Zo heeft het amendementen goedgekeurd waarin een Europees statuut met een uniform sociaal stelsel voor deze jonge vrijwilligers wordt gevraagd; de mogelijkheid om de Europese vrijwilligersdient op te nemen in de nationale diensten teneinde er "een transnationale dimensie" aan te geven; de openstelling van deze Europese dienst voor jongeren van derde landen en natuurlijk ook de verhoging van de voor dit project toegewezen kredieten.

Bonde en Sandbæk
In Denemarken bestaat er een lange en goede traditie van vrijwilligerswerk voor alle leeftijdsgroepen en niet alleen voor jongeren, ook al neemt deze laatste groep het grootste gedeelte van de activiteiten voor haar rekening. Denemarken wordt vaak het land der verenigingen genoemd, omdat elke Deen wel lid is van een of andere vereniging, hetzij een politieke partij, een jongerenvereniging, een scoutsbeweging of een bewonersvereniging. Al deze mensen werken om de situatie van hun leden en sympathisanten te verbeteren. Maar er is slechts een minderheid die bereid is te werken ter bevordering van het bewustzijn van de "Europese identiteit" of een echt "Europees staatsburgerschap" , hetgeen in het verslag-Fontaine ontelbare keren voorkomt.
Wij stellen ons de vraag of er eigenlijk wel een Europese identiteit en dito staatsburgerschap bestaan. Wij wijzen elke vorm van dergelijke EU-propaganda onder jonge mensen en andere delen van de bevolking af. Wij vinden dat er evenmin behoefte is aan een attest met een "Europees kwaliteitslabel" of een "Europees statuut" voor jonge vrijwilligers.
Een jongerenbeleid wordt in het Verdrag van Maastricht niet genoemd en zo moet het ook blijven. Wij vinden het nutteloos om te proberen een Europees jongerenbeleid uit te stippelen, waarvoor in het verslag gepleit wordt.
Voorts zijn wij van mening dat het onverantwoord is om jonge mensen naar derde landen te sturen, zoals in het verslag wordt voorgesteld. In derde landen komen ze vaak in moeilijke situaties terecht en wij vinden dat de jongeren niet mans genoeg zijn om een dergelijke taak aan te kunnen.
Om de hierboven vermelde redenen stemmen wij tegen het verslag-Fontaine betreffende Europees vrijwilligerswerk voor jongeren.

Caudron
Het idee om enkele duizenden Europese jongeren (voor een voldoende lange termijn om doeltreffend te zijn) naar een lidstaat te zenden om een taak te vervullen, er te zijn en zich nuttig te maken, maakt dit programma, veel meer dan de traditionele uitwisseling van jongeren, tot een echt instrument van de burgerschap.
Dit programma opent in feite nieuwe vooruitzichten voor onze jeugd en is het bewijs dat de opbouw van Europa ook het resultaat is van de mobiliteit van de jeugd, haar burgerzin en haar streven om kennis te maken met de ander en het andere.
Ik wil Edith Cresson eer betonen want zij heeft dit project zeer vastberaden verdedigd en zij is van mening dat dit project van vitaal belang is voor de Unie en het Europees burgerschap! Ook wil ik Nicole Fontaine bedanken die zich hier als spreekbuis van onze Vergadering opstelt en die altijd een van de meest fervente verdedigsters is geweest van de Europese jeugd en die op de jeugd heeft gewed als vector voor een versneld proces van de opbouw. Aangezien wij worden opgeroepen om ons uit te spreken over het Europees vrijwilligerswerk, mag het haar dan ook aan geen enkele stem ontbreken!
Wij wedden op de jeugd. Er zijn al hooggespannen verwachtingen of deze zullen nog ontstaan bij de jeugd. Laten wij hen niet teleurstellen! Laten wij moedig zijn voor diegenen die in een Europa zullen leven en het zullen verbeteren dat wij vandaag voor hen opbouwen!
Tot slot neem ik de gelegenheid te baat om tegelijkertijd mijn steun tot uitdrukking te brengen voor de verzoeken ter verhoging van de kredieten voor het SOCRATESprogramma.

Darras
Voordat ik mij positief uitspreek over het uitstekende verslag van mevrouw Fontaine, wil ik erop wijzen dat het Europees Parlement altijd de stuwende kracht is geweest van het jeugdbeleid. Het heeft zich er altijd op toegelegd de jongeren deel te laten nemen aan het leven van de Unie en om de mogelijkheden te vermeerderen die er op Europees niveau voor hen zijn.
Het is dan ook logisch dat het Europees Parlement het initiatief heeft gesteund van Edith Cresson om opnieuw het idee te lanceren van een "Europees vrijwilligerswerk voor jongeren" door in 1996 een nieuwe begrotingslijn te creëren bestemd voor de financiering van deze actie.
In dit geval wil ik mevrouw Fontaine gelukwensen die hier uitstekend werk heeft verricht. Dit verslag legt de grondslagen voor een nieuwe deelname van de jongeren aan het Europees burgerschap. Het Europees vrijwilligerswerk biedt alle jongeren tussen 18 en 25 jaar en in sommige gevallen zelfs tot 29 jaar de mogelijkheid om deel te nemen aan het leven van de Unie door middel van acties van algemeen nut. Het is een breed opgezet programma (1998-2002) dat veel enthousiasme teweegbrengt bij onze jongeren; wij mogen hen niet teleurstellen. Het is ook een nieuw soort programma in de mate waarin het de jongeren de mogelijkheid geeft om zich niet enkel naar het gastland te begeven, maar vooral om daar actief te zijn, om zich nuttig te maken. Bovendien zorgt de aanwezigheid van "persoonlijke mentors" in het gastland ervoor dat de jongere zich gewaardeerd en verantwoordelijk voor zijn actie voelt;
Veel problemen zijn nog onopgelost (belastingstelsel, sociale bescherming...), maar de Commissie en de lidstaten trachten oplossingen te vinden. De structuur van het programma is zeer gedecentraliseerd en op deze manier kan de noodzakelijke flexibiliteit ter plaatse worden gestimuleerd.
Om die reden vraag ik u om net als ik voor dit verslag met de amendementen van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media te stemmen, met name wat het amendement inzake de toegewezen kredieten betreft. Wij vragen 80 miljoen ecu voor de periode 1998/1999. Dat is overeenkomstig de financiële vooruitzichten en tenslotte gaat het om een laag bedrag vergeleken met de voordelen voor de jongeren.
Laten wij dan ook niet krenterig zijn voor een actie die onze jeugd mobiliseert en die haar een sterk gevoel van Europees burgerschap verleent.

Vaz da Silva
Het Europees Vrijwilligerswerk kan een waardevol instrument zijn voor de consolidatie van een humaner en competitiever Europa, twee dimensies die alleen indien zij samengaan het nieuwe Europa zullen bepalen. Humaner omwille van de banden die het schept tussen jongeren uit verschillende culturen, competitiever omwille van de betere opleiding die daarmee gepaard gaat, zodat wij actievere, beter geïnformeerde, deelnemende en bevoegde burgers zullen krijgen.
Maar dit zal alleen mogelijk zijn indien de gestelde doelstellingen worden nagestreefd. Een afwijking hiervan kan gaan via een slechte selectieprocedure, een verkeerd samengaan tussen jongeren en projecten, een gebrek aan begeleiding van de jongeren na afloop van hun vrijwilligerservaring, ten einde de door hen verworven meerwaarde in goede kanalen te leiden en last but not least omwille van een slechte interpretatie van hun rol door de nationale regeringen.
Ik geloof dat de vrijwilligersdienst zich moet toespitsen op lange-termijnprojecten wil de ervaring voldoende markant en blijvend zijn. Ik hoop dat de lidstaten hun verbintenis zullen nakomen om dit programma op exponentiële wijze te doen groeien, minimaal 10 % per jaar, ten einde te waarborgen dat over enkele jaren alle jongeren tussen 18 en 25 jaar toegang hebben tot het vrijwilligerswerk dat van hen op natuurlijke wijze Europese burgers zal maken.

Verwaerde
Ik wil mijn collega Nicole Fontaine complimenteren met haar verslag over het voorstel van de Europese Commissie inzake het communautaire actieprogramma "Europees vrijwilligerswerk voor jongeren" .
Vanzelfsprekend is er reden toe om op te merken dat dit communautaire initiatief al verscheidene honderden Europese jongeren in staat heeft gesteld om deze ervaring, een concrete handeling van Europees burgerschap, op te doen.
In dit kader is het voorstel van de Europese Commissie om dit programma ambitieuzer te maken dan ook interessant.
Het is evenwel absoluut noodzakelijk, zoals onze rapporteur terecht onderstreept, om de deelname aan dit programma te versterken en uit te breiden.
Om die reden sta ik volledig achter haar voorstellen die enerzijds gericht zijn op het verhogen van de toegekende kredieten voor de twee eerste jaren van de tenuitvoerlegging van het programma en anderzijds op het wegnemen van de obstakels voor een grotere deelname van de jongeren. De lidstaten zouden overigens de noodzakelijke maatregelen moeten nemen om de nationale burgerdiensten compatibel te maken met deze vrijwilligersdienst.
Dit programma zou ook een groter aantal jongeren in staat moeten stellen om een ervaring van algemeen belang te beleven in een andere lidstaat of buiten de Europese Unie en dat zal ongetwijfeld ertoe bijdragen om Europa voor de jonge generaties concreter te maken.
Verslag-Plooij-van Gorsel (A4-0153/97)
Rovsing
De Europese informatie- en communicatietechnologieën bieden veel potentiële werkgelegenheid en een verbetering van de democratische ontwikkelingsmogelijkheden. Het is dan ook verheugend dat de Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie een initiatiefverslag heeft gemaakt, waarin zowel de Europese Unie als de lidstaten verzocht worden om zo snel mogelijk de vereiste wetgevende maatregelen te nemen om de vrije marktmechanismen te verstevigen. De ontwikkeling op gebied van ITC door een gebrek aan rechtszekerheid niet worden gehinderd.
Verslag-Marset Campos ( A4-0170/97)
Rovsing
Het is belangrijk dat we in de Europese Unie een duurzaam ontwikkelingsmodel tot stand brengen, zowel om de werkgelegenheid te verbeteren als om attractieve arbeidsplaatsen te creëren. Het is daarom ook des te bedroevender dat men er niet in geslaagd is een verslag te maken waarin de noodzaak om de interne sociale en milieuproblemen binnen de Unie op te lossen enerzijds en de toenemende concurrentie binnen de wereldindustrie anderzijds op een realistische manier tegen elkaar worden afgewogen. De rapporteur concentreert zich in zijn verslag op een veel te eenzijdige oplossing en daarom moet ik tegen het verslag stemmen.
Verslag-Pimenta (A4-0187/97)
Martinez
Mijnheer de Voorzitter, herhaaldelijk is ons een verordening uit 1991 voorgelegd waarin verboden werd om pelzen te importeren van dieren die gevangen waren met behulp van wildklemmen, om exact te zijn van 13 diersoorten. Vanaf 1 januari 1996 had dit importverbod in werking moeten treden zoals het van kracht is in 80 landen. Nu zijn er zestien maanden voorbij gegaan sinds de datum van 1 januari 1996 en wordt er nog altijd dit soort pelzen geïmporteerd.
Er is een internationale overeenkomst gesloten met Canada en de Russische Federatie - de Verenigde Staten hebben deze overeenkomst niet willen tekenen - om aanvaardbare normen vast te leggen voor vangmethoden met behulp van vallen, dat wil dus zeggen om martelingen te organiseren. Er is overeengekomen dat scheurwonden van pezen, ligamenten en weefsels aanvaardbaar zijn. Deze overeenkomst gaat zelfs zo ver dat er aanvaardbare termijnen zijn vastgelegd waarin een dier in coma mag geraken, gemiddeld 30 seconden, maar 120 seconden voor marters en sabeldieren of 45 seconden voor hermelijnen. Dat wil zeggen dat in plaats van de martelingen te verbieden, men deze gereglementeerd heeft, en dat men bij het vangen een stopwatch op zak heeft om deze termijnen te meten. Vanzelfsprekend worden er geen sancties opgelegd want de overeenkomst die door Canada en de Russische Federatie is ondertekend voorziet al jarenlang geen sancties en in het beste geval zullen de wildklemmen vanaf 2005 worden verboden.
Hiermee sluit ik af: deze normatieve en ongelooflijke wreedheid wordt in naam van de Eskimo's gedaan, dat wil zeggen de Indianen. Maar volgens mij wonen deze Eskimo's in luxueuze residenties aan de west- of oostkust, in Amsterdam, in Parijs of in Tel-Aviv. In de kwestie van de wildklemmen is het toch wonderbaarlijk dat er zoveel Eskimo's op deze planeet leven.

Kirsten Jensen, Sindal en Iversen
Wij stemmen voor het verzoek aan de Raad en de Commissie om de voorgestelde overeenkomst te verwerpen en het invoerverbod toe te passen. Wildklemmen zijn een wrede vangmethode die afgeschaft moet worden.
Wij staan echter minder sceptisch dan de rapporteur tegenover de speciale paragrafen over inheemse volkeren betreffende de instandhouding van hun cultuur. Wij zijn al altijd bevreesd dat een zeer algemeen verbod gevolgen zal hebben voor de invoer van bont afkomstig van dieren die niet met wildklemmen zijn gevangen, waarmee we de broodwinning van inheemse volkeren afnemen en hen aan de sociale bijstand overleveren.
In deze zaak moeten we ons hoeden voor huichelarij, maar het verslag besteedt helaas geen aandacht aan dit aspect. Het gebied waar het meest wildklemmen ter wereld worden gebruikt, ligt in de EU zelf. Hier vangen wij echter ratten en waterratten in plaats van wilde dieren met een mooie pels. Het is alsof wij alleen gekant zijn tegen het vangen van dieren, in wiens vacht we ons kunnen koesteren, terwijl het leed van dieren die als schadelijk worden beschouwd, ons niet kan schelen.

Sandbæk
Carlos Pimenta vraagt ons om de internationale overeenkomst betreffende normen voor humane vangmethoden te verwerpen. Zijn analyse bevat echter meerdere verkeerde feiten, die zinstorend zijn. Hoe kunnen wij in het Parlement verordeningen opstellen op basis van verslagen die bol staan van de fouten?
Ik zal hieronder enkele verkeerde feiten en algemene problemen in het verslag-Pimenta bespreken. Algemeen gesproken blijkt uit de analyse van de rapporteur een verkeerde opvatting over het begrip dierenbescherming.
1) Het eerste probleem is dat het verslag niet verwijst naar de bestaande normen voor vallen in de EU of in andere landen. Een vergelijking met de internationale overeenkomst zou anders aantonen dat de bestaande normen aanzienlijk minder beperkend zijn dan de voorgestelde normen in de overeenkomst.
2) Een ander probleem is dat het verslag geen analyse maakt van de bestaande normen voor vangmethoden noch onderzoekt hoeveel dieren gevangen worden in de EU en in sommige andere landen die van plan zijn de overeenkomst te ondertekenen.
Een dergelijke analyse zou aantonen dat slechts enkele dieren met wildklemmen worden gevangen en dat de meeste dieren met letale vallen worden gevangen. Ze zou ook duidelijk maken dat wij in de Unie 4 à 5 miljoen dieren vangen met vallen waarvoor er helemaal geen EU-normen bestaan. De invoering van normen voor deze vallen zou zeker een verbetering betekenen.
3) Nu de verkeerde feiten. Caralos Pimenta ziet de volgende regels in de internationale overeenkomst over het hoofd:  Opleiding en vergunning voor de jagers.  Eisen betreffende dagelijkse controle van de vallen.  Het probleem van de selectiviteit
Deze gedragsregels gaan reeds veel verder dan de bestaande gedragsregels in de EU.
De internationale overeenkomst houdt niet meer rekening met de handel dan met het welzijn van de dieren. Ze onderwerpt de handel daarentegen aan normen voor dierenwelzijn.
Er wordt ons gevraagd de internationale overeenkomst te verwerpen, omdat ze volkomen inadequaat en ondoeltreffend zou zijn. De rapporteur verzoekt ons letterlijk de bestaande EU-regels te aanvaarden, ook al zijn deze veel zwakker dan de regels in de internationale overeenkomst. Hij vraagt ons tevens een overeenkomst te verwerpen waarover niet meer opnieuw onderhandeld zal worden. Dat vinden wij inadequaat en ondoeltreffend.
Een resolutie van het Parlement die de internationale overeenkomst verwerpt, zal het welzijn van de dieren absoluut niet verbeteren.

Titley
De oproep van de rapporteur om deze overeenkomst tussen de Europese Unie, Canada en Rusland over vallen voor dieren te verwerpen, heb ik gesteund.
Net als veel van mijn kiezers ben ik tegen het wrede gebruik van wildklemmen.
Het feit dat de overeenkomst in haar huidige vorm het gebruik van deze wildklemmen voor nog eens ten minste vier jaar toestaat is dan ook onaanvaardbaar. Voorts is het mijns inziens ook verkeerd om bepaalde soorten wildklemmen te classificeren als humane vangmethoden.
Er is geen bepaling dat de vallen regelmatig geïnspecteerd moeten worden, terwijl de oppositie tegen het gebruik ervan vooral gericht is op de wreedheid om dieren al pijn hebbend gedurende een lange periode gevangen te laten zitten.
Van cruciaal belang is dat de Verenigde Staten niet hebben toegezegd een dergelijke overeenkomst te zullen goedkeuren, met als gevolg dat de minimumnormen niet eens van toepassing zouden zijn op de vele dieren die daar gevangen worden.
Tot slot steun ik de oproep die in het verslag geformuleerd wordt voor een invoerverbod voor pelzen van 13 diersoorten indien deze afkomstig zijn uit een land dat de internationaal overeengekomen normen voor humane vangst niet toepast.
Beschaafde landen zouden beoordeeld moeten worden naar de manier waarop ze zwakkere species behandelen alsook naar de wijze waarop ze met hun eigen bevolking omgaan.

Rol van de EU op het gebied van sport
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0197/97) van mevrouw Pack, namens de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs en media, over de rol van de Europese Unie op het gebied van sport.

Pack
Mijnheer de Voorzitter, wij hebben dit debat tot vanavond moeten uitstellen en ik hoop dan ook dat de afgevaardigden die zich vanochtend hebben verontschuldigd dat zij het debat over de sport niet konden bijwonen, hier nu wel aanwezig zijn.
Wij spreken vandaag over de sport in Europa. Wij hebben dit thema vooral in behandeling genomen omdat het Bosman-arrest van het Europees Hof van Justitie vorig jaar in de Europese Unie grote ophef heeft gemaakt. Wij hebben gemeend dat wij ons over dat thema moesten buigen omdat de sport in Europa uitsluitend als een economische factor wordt beschouwd en wij eigenlijk van mening zijn dat sport veel meer is. Het gevaar bestaat dat de Europese Unie, hoewel ze met haar informatiebeleid voorhoudt dat ze een unie van de burgers is, thema's naar de voorgrond haalt die de burgers eigenlijk weinig interesseren en er niet aan denkt dat de sport een thema is waaraan men wel aandacht zou moeten besteden. De sport heeft immers al volkeren bijeengebracht vooraleer de Europese Unie werd opgericht. Daarom zou tenminste het grote belang van de sport voor het gemeenschapsleven moeten worden erkend.
Wij moeten voor ogen houden dat de sport in de Europese Unie niet alleen een economische factor is, maar ook een andere belangrijke rol speelt. Honderd miljoen Europese burgers doen al dan niet in clubverband aan sport. Er bestaan tienduizenden sportverenigingen, vele clubs en federaties. Eigenlijk is de gehele sportbeweging een grote burgerbeweging in de Europese Unie. Daarom heeft de sport niet alleen economische betekenis - wij betwisten dat zeker niet - maar ook een hoge culturele en sociale waarde.
De sport vertegenwoordigt 1, 5 % van het bruto binnenlands product en is dus zeker ook een economische factor. Daarom moet de sport in het kader van de economische activiteiten van de Europese Unie tot de dienstensector worden gerekend en ook aldus worden behandeld. Het feit dat talloze mensen zich voor de sport interesseren noopt er ons in de Europese Unie echter ook toe meer over de sport te spreken en daaraan meer belang te hechten. De Commissie houdt zich wel voortdurend met de sport bezig, maar ze doet dat op terreinen waarop ze de sport gebruikt als middel om voor verdraagzaamheid te pleiten, om het drugsgebruik te bestrijden en om de gezondheid te bevorderen. Ik meen dat wij daarmee rekening moeten houden en dat wij de sport in het Verdrag, waarover thans opnieuw wordt onderhandeld, eindelijk een rechtsgrondslag moeten geven.
De Commissie komt elk jaar met haar begroting naar het Europees Parlement. Telkens opnieuw vinden wij daarin een lege regel. Bij sport staat een nul, omdat de Commissie telkens opnieuw moet zeggen dat daarvoor geen rechtsgrondslag bestaat. Wij zouden dan ook voor de sport graag een rechtsgrondslag creëren om niet jaar na jaar telkens opnieuw redenen te moeten verzinnen om op de begrotingslijn middelen voor de sport in te schrijven. Voor de sport wordt slechts een gering percentage van de begroting uitgegeven, maar het wordt in het EURATHLON-programma en in het programma voor de gehandicaptensport op die begrotingslijn wel goed besteed. Ik vind dat de Raad in Amsterdam daarvan kennis moet nemen. Daarom staat de sport ook vandaag op de agenda. Zo kan het Parlement zijn wil te kennen geven en kan in het Verdrag van Amsterdam, de opvolger van Maastricht, bij voorkeur in een lid van artikel 128 over de cultuur, ook de sport worden vermeld. Als dat onmogelijk zou blijken, zou ik al tevreden zijn als bij het Verdrag een protocol over de sport wordt gevoegd. Dat zou al voldoende zijn om de sport een rechtsgrondslag te geven.
Met dit verslag hadden wij echter nog een andere bedoeling. Wij wilden dat belangrijke sportevenementen niet alleen meer op de betaaltelevisiezenders zouden kunnen worden bekeken. Gelukkig heeft men daarvoor reeds in de richtlijn over televisie zonder grenzen gezorgd. Wij wachten echter nog op de nationale lijsten van belangrijke sportgebeurtenissen die in de richtlijn over televisie zonder grenzen worden gevraagd en die in samenwerking met de sportbonden, de beste raadgevers op dat gebied, worden opgesteld. Wij verwachten ook dat de Commissie de over 18 of 20 directoratengeneraal verspreide werkzaamheden betreffende de sport in een task force bijeenbrengt waar men doeltreffender werk kan verrichten.
Kortom, wij willen, wat de concrete acties betreft, niet de plaats van de sportbonden of de regeringen innemen. Wij willen alleen dat Europa kan doen wat op nationaal niveau niet kan. Daarmee respecteren wij volgens mij het subsidiariteitsbeginsel. Ik verwacht dat iedereen hier dit verslag groot gewicht zal verlenen door het met een grote meerderheid aan te nemen, zodat men ook in Amsterdam weet dat wij de sport in het Verdrag willen doen opnemen. Dat zou voor de burgers duidelijk maken dat "de burgers eerst" niet alleen betekent dat de burgers belangrijk zijn voor de euro, maar ook wanneer het om de sport gaat.

Hawlicek
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, hoewel de sport in het leven van de Europese burgers een belangrijke plaats inneemt, heeft de EU zich daarmee tot nu toe nauwelijks beziggehouden. Des te belangrijker is het dan ook dat de rol van de EU op het gebied van de sport in het Europees Parlement wordt besproken. Ik feliciteer mevrouw Pack met haar voortreffelijk verslag. Het arrest-Bosman van het Europees Hof van Justitie van december 1995 heeft de sport tot een centraal thema van het openbaar debat gemaakt.
In dit verslag, dat ik volkomen ondersteun en waarop ik als schaduwrapporteur ook enkele amendementen heb ingediend, wordt echter vooral het algemeen maatschappelijke belang van de sport beklemtoond. De sport is immers een belangrijk maatschappelijk fenomeen. Met haar opvoedkundige, democratische, culturele, sociale, integratieve en gezondheidsbevorderende dimensies heeft de sport een grote positieve invloed op ons dagelijks leven.
Sportevenementen en sportbeoefenaren houden in de stadions en op de televisie miljoenen mensen in de ban en zetten hen ertoe aan hun idolen na te volgen en dus ook aan sport te doen. Alleen al in mijn landje is een kwart van alle inwoners, zowat twee miljoen mensen, lid van een of meer van de veertienduizend sportverenigingen. Daarom mogen wij niet uitsluitend aandacht voor het economische aspect hebben maar moeten wij het geheel van de sport bekijken. Dat heeft ook ongewenste neveneffecten, zoals een geringere belangstelling voor de jeugdwerking wegens het wegvallen van de transfervergoedingen waartoe het arrest-Bosman jammer genoeg heeft geleid.
Ik stem volkomen in met de drie belangrijkste eisen van mevrouw Pack. In de eerste plaats vraagt zij, zoals in de ontwerpresolutie staat, dat de Intergouvernementele Conferentie in artikel 128 van het EU-Verdrag een uitdrukkelijke verwijzing naar de sport opneemt. In de tweede plaats vraagt zij dat de Commissie een task force voor de sport opricht om de, naar ik meen, op dit ogenblik over 18 directoraten-generaal versnipperde bevoegdheden op het gebied van de sport te bundelen. In de derde plaats vraagt zij, in overleg met allen die bij de sport betrokken zijn, de opstelling van een Groenboek ter voorbereiding van een EU-actieprogramma voor de sport.
Eveneens belangrijk vind ik het algemene recht op informatie van de burgers. Dat houdt in dat belangrijke sportevenementen niet alleen op de betaaltelevisiezenders maar ongecodeerd door alle burgers moeten kunnen worden bekeken en dat bij de opstelling van de lijsten van die sportevenementen ook de sportbonden moeten worden betrokken.
Belangrijk is ook dat men in dit verslag bijzondere aandacht heeft voor de school-, jeugd- en vrouwensport. Dat betekent dat iedereen, vooral de financieel zwakkere en minder begunstigde bevolkingsgroepen, het recht op actieve sportbeoefening moet krijgen. Voorwaarde daartoe is ook dat de sportleraren goed worden opgeleid. Ten slotte zou ook de gevraagde organisatie van een Europees Jaar van de sport de grote betekenis van de sport voor de Europese burgers in het licht stellen.

Matikainen-Kallström
Mijnheer de Voorzitter, mijn dank aan Doris Pack voor haar belangwekkende verslag. Het verrichten van pionierswerk om een lacune in een bepaalde sector van de Europese wetgeving te dichten is altijd lastig. Doris Pack heeft naar mijn mening een evenwichtig verslag opgesteld, bij de voorbereiding waarvan ik actief betrokken ben geweest.
Het ontbreken van een officiële status van de sport in de wetgeving van de Unie is een lacune die absoluut moet worden aangevuld. Is men soms bang dat de sport bij de werkzaamheden van de Unie andere culturele activiteiten zal verdringen? Tot mijn teleurstelling moet ik vaststellen dat de binnenkort af te ronden intergouvernementele conferentie geen verandering van de positie van de sport in de wetgeving van de Unie met zich mee zal brengen. Wat is nu eigenlijk de houding van de ambtenaren en ministers die daarachter zit? De sport is van zeer groot belang, op gezondheids-, sociaal, cultureel en economisch gebied. De sport levert ook een belangrijke bijdrage aan de drugsbestrijding. Het werkelijke belang van de sport voor bijvoorbeeld de interne markt of voor de gezondheidszorg is haast onschatbaar.
Activiteiten op sportgebied worden op zeer veel manieren beïnvloed door de regels van de Gemeenschap, maar de sportwereld kan geen invloed uitoefenen op de beslissingen die genomen worden. Dit is een idiote situatie, waarbij de maatschappelijke en de juridische positie van de sport hevig met elkaar in tegenspraak zijn. De besluitvorming en wetgeving van de Unie zijn van invloed op de sport en staan boven de wetten die in de sport gelden. Toch wordt sportorganisaties en -verenigingen niets gevraagd bij de voorbereiding van wetgeving die ook voor hen gevolgen heeft. De sport moet zich maar aanpassen aan wetten en richtlijnen die voor de sport zelf onlogisch zijn. Dit is een handelwijze waar ik niet bij kan.
Geen enkel programma van de EU is gericht op de sportende jeugd, omdat de sport geen status heeft. Sport lijkt binnen de Unie wel een scheldwoord. Jeugd die aan sport doet is toch net zoveel waard als bijvoorbeeld jeugd die schildert of musiceert, of moet de sportende jeugd zich voordoen als student of blokfluitspeler om deel te kunnen nemen aan programma's ter bevordering van de mobiliteit van de burgers?
De amateursportverenigingen verrichten veel vrijwillig en nuttig jongerenwerk, werk van groot maatschappelijk belang. Dit jongerenwerk komt echter op geen enkele wijze in aanmerking voor communautaire steun van enige omvang. Andere jongerenorganisaties echter, die actief zijn op andere gebieden dan sport, maar soortgelijk werk verrichten, krijgen wel steun. Het jaarlijkse budget voor EURATHLON, drie miljoen ecu, is belachelijk klein. Als het Parlement er niet op had aangedrongen zou het zelfs nog minder zijn. Dank daarvoor aan de Begrotingscommissie en de Commissie cultuur. De sport moet binnen de Unie de status krijgen die het verdient. Een beperkte status, maar wel zodanig, dat de sportorganisaties en -verenigingen betrokken worden bij de voorbereiding van de wetgeving.

Florio
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik vervang mijn collega Giampiero Boniperti, die op dit moment hier niet aanwezig kan zijn.
Sport neemt zoals bekend een belangrijke plaats in het leven van de burgers in. Sport is niet alleen een manier om gezonde competitie te bedrijven, het is ook goed voor het sociaal verkeer, het draagt bij tot de zelfontplooiing van jongeren en neemt hun sociale ongenoegens weg. Wie aan sport heeft gedaan heeft een vechtersmentaliteit ontwikkeld en kan offers brengen, heeft respect voor zichzelf en voor anderen; dat zijn allemaal kwaliteiten die het karakter van de mens volledig maken en hem in de loop van zijn leven van pas komen.
Als ik zeg dat het voor een jongere goed is te leren een bal weg te schoppen, zodat hij ook een spuit leert weg te schoppen, dan bedoel ik dit: school en sport moeten hand in hand gaan omdat ze beide onmisbaar zijn voor de ontwikkeling van onze jongeren. Verantwoordelijken, bestuurders en politici moeten zonder meer de middelen vinden om deze sociale aanvulling op ons leven te verwezenlijken. Ook moeten er gespecialiseerde onderwijskundigen worden opgeleid, die de jongeren vanaf de basisschool helpen hun mogelijkheden en ambities te verkennen.
Werkgelegenheid, werk, eenheidsmunt, racisme, het samenleven en andere moeilijk oplosbare kwesties zijn ongetwijfeld van het allergrootste belang. Sport mag echter niet de hekkensluiter van de schoolvakken zijn. Landen als de Verenigde Staten, GrootBrittannië enzovoorts hebben ons laten zien hoe belangrijk het is jongeren door middel van de sport op te leiden. Jongeren moeten zich ontwikkelen in sportfederaties en nationale federaties die in het Europese verdrag inzake de sport een gemeenschappelijke noemer hebben. In Engeland is voetbal een schoolvak geworden.
Onlangs is een amendement ingediend én aangenomen, waarin gesteld wordt dat sport in het Verdrag van Maastricht moet worden opgenomen, met speciale verwijzing naar onderwijs, beroepsopleiding en werkgelegenheid. De nationale verenigingen moeten daarom een ontwerp maken dat de grondslagen voor een sportsysteem op Unieniveau legt, want alleen als de nationale zelfbesturen worden opgeheven, kan er een verordening komen die alle verschillen in één enkele overeenkomst onderbrengt.
Europa kent verschillende nationale talen, maar, zoals Samaranch, de voorzitter van het internationaal Olympisch Comité zegt, slechts één taal is werkelijk internationaal: die van de sport.
In een Italiaans dagblad las ik wat mevrouw Bouffet, de nieuwe minister van Jeugd en Sport van de regering-Jospin, zei. Als moeder van twee kinderen volgt de minister al jarenlang de jongerenproblematiek op de voet, met name die van de jongeren in de roerige voorsteden. Zij zei onlangs: " Als de jongeren ziek zijn, kan de sport als gezonde competitie hen misschien uit de wanhoopsspiraal halen" . Wij dragen allemaal onze eigen politieke ideeën uit, maar als het om sport gaat lijken deze ideeën op elkaar.

De Voorzitter
Mijnheer Florio, neemt u mij niet kwalijk dat ik misschien wat pedant overkom, maar volgens het Reglement is het niet toegestaan dat u de toespraak houdt van iemand anders in de Vergadering. In het begin van uw betoog zal dus staan dat uw collega iets in deze trant gezegd zou hebben. In de Notulen mag niet worden opgenomen dat dit een betoog is dat hij afgelegd heeft.

Larive
Voorzitter, als oudste sportrapporteur van dit hoge Huis ben ik blij met het verslag-Pack. Al drie maal heeft het Europees Parlement in door mij namens de cultuurcommissie opgestelde resoluties aangedrongen op een structurele aanpak, op een Europees actieprogramma voor sport. Rapporteur Pack vraagt dat in haar prima verslag wederom indringend. En dan vraag ik u, commissaris Pinheiro, wat doet de Europese Commissie in hemelsnaam? Slaapt ze? Ik weet dat de anderhalve ambtenaar bij de sportafdeling van DG X prima is en al lange tijd op teksten broedt. Ik vraag de commissaris: is er dan misschien een politiek probleem? Hoe komt het dat het Parlement, dat al jaren vraagt om een structurele aanpak, dat nog steeds niet heeft gehad?
Mevrouw Pack, u heeft sport weer op de agenda gezet, dat is belangrijk. En wie weet is er een alliantie Kohl-Kok om op het laatste nippertje sport bij de IGC in het Verdrag van Amsterdam op te nemen zoals het Europees Parlement al jaren vraagt. Mevrouw Pack zegt: " I hope so" , and so do I . Dan hoop ik wel vurig dat het gaat om een tekst die dient als wettelijke basis om Europese programma's te kunnen opzetten en niet als een clausule ter ontsnapping voor de topsport aan de Europese spelregels.
De liberale fractie is het eens met de voorstellen van de rapporteur, maar voor één zaak vraag ik uw speciale aandacht. Daar is volgens mij niet genoeg aandacht aan besteed. Namelijk een structurele aanpak van het chronische probleem dat voor veel ellende zorgt. En dan bedoel ik de uitermate nog steeds slechte relatie tussen de sportwereld en de Europese Commissie. De sport erkent de Europese Unie niet en de Europese Unie erkent de sport niet. Dat is de kern van het probleem. En vóór dat is opgelost, kunnen we niets echt met de sportwereld beginnen. We kunnen het Europees jaar van de sport uitroepen, of een jeugdfonds oprichten, of het jaarlijkse Europese sportforum bijeenroepen, aardige gebaren maar toch te simpel om de kloof tussen de sportwereld en de Europese Unie te kunnen overbruggen. Onbegrip en wantrouwen voeren nog steeds de boventoon. Conflicten tussen sportreglementen en Europese wetgeving zijn dagelijkse praktijk. Daarom moet de absolute prioriteit de constructieve dialoog zijn en Bosman moet ons allemaal toch wat hebben geleerd.
Hier wreekt zich het ontbreken van een structureel sportbeleid, van een structurele aanpak. Het ad-hoc gefoesel van de Europese Commissie lost de problemen niet op. Het is van buitengewoon groot belang dat de sportwereld actief benaderd wordt over de consequenties die de interne marktwetgeving heeft voor de sportwetgeving. Het moet over en weer duidelijk zijn hoe om te gaan met selectieprocedures, sponsorafspraken, kampioenswedstrijden, dopingprocedures, strafmaatregelen, etcetera. Sport en de EU mogen niet verder van mekaar vervreemden. Goede afspraken tussen beide partijen zullen altijd winnaars opleveren. Dus, commissaris, komt u eindelijk met dat Groenboek in nauw overleg met de sportwereld en laten we dan een structurele aanpak en samenwerking op sportgebied tot standbrengen.

Ripa di Meana
Mijnheer de Voorzitter, allereerst dank aan mevrouw Pack voor haar prima verslag en voor haar onvermoeibare inzet bij onze parlementaire werkzaamheden voor dit en heel veel andere dringende en moeilijke onderwerpen.
Sport heeft jongeren altijd samengebracht en heeft bijgedragen tot de ontwikkeling van positieve waarden als wilskracht, moed, verdraagzaamheid, solidariteit en vriendschap. De Europese Unie heeft zich tot dusver alleen maar voor sport geïnteresseerd als economische activiteit, en heeft haar culturele en sociale dimensie vaak veronachtzaamd. Toch is het juist zo belangrijk de specifieke kenmerken en de autonomie van de sportbeoefening te erkennen, en opneming van een verwijzing naar de sport in artikel 128 van het Verdrag inzake de Europese Unie zou daarvoor een goed uitgangspunt kunnen zijn.
Een tweede belangrijk punt is het verzoek dat de rapporteur aan de Commissie heeft gedaan om een task force in te stellen die de verschillende facetten van sport moet onderzoeken en een Groenboek ter voorbereiding van een algemeen actieprogramma moet opstellen. Wij sluiten ons uit volle overtuiging bij dit verzoek aan. Wij Groenen vragen voorts de steun van de Vergadering voor ons amendement waarin wij een overeenkomst met de nationale en internationale sportfederaties willen sluiten om te zorgen dat richtlijn 337/85 en daaropvolgende wijzigingen inzake de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van grote sportevenementen wordt nageleefd.

Leperre-Verrier
Mijnheer de Voorzitter, de Europese Unie telt meer dan 100 miljoen sportbeoefenaars die gegroepeerd zijn in duizenden sportverenigingen en toch doen de Europese instellingen nog altijd alsof deze niet bestaan. Het is dan ook nuttig dat ons Parlement het initiatief neemt om voorstellen te doen die erop gericht zijn sport op te nemen in ons Verdrag en ik wil allereerst mevrouw Pack bedanken voor dat uitstekende verslag vol met voorstellen die, naar ik hoop, door de Europese Commissie overgenomen zullen worden.
Sport is een uiterst belangrijk element en bevordert de persoonlijke ontplooiing en het persoonlijke evenwicht. Daarnaast neemt de sport 1, 5 % van het BBP van de Unie voor zijn rekening en vormt sport een niet te verwaarlozen bron van werkgelegenheid. Bovendien is sport drager van morele waarden en vormt sportbeoefening een zeer doeltreffend middel tegen geweld, racisme en criminaliteit; sport vormt een leerschool voor verdraagzaamheid, moed en burgerzin en deze functie is gunstig voor de integratie van achtergestelde of losgeslagen jongeren.
Maar men kan het niet over sport hebben zonder iets te zeggen over het Bosman-arrest en vooral over de uitzending van sportevenementen op televisie. Zoals men weet heeft de richtlijn "Televisie zonder grenzen" grote vooruitgang geboekt op het vlak van de toegankelijkheid van grote sportevenementen voor iedereen. Bij deze kwesties is de grens tussen de beroepssport en de amateursport soms heel broos. Het is dan ook gepast om de kleine sportverenigingen en de sporten die minder aandacht van de media krijgen te helpen. Hiertoe zou het wenselijk zijn om het principe van de gelijke kansen te vrijwaren - hetgeen in sportieve wedstrijden onzekerheid van de resultaten wordt genoemd - evenals de financiële onafhankelijkheid van de clubs, want ook bedrijfssponsoring kent haar grenzen.
Op die voorwaarden zal sport niet meer miskend worden door de Europese instellingen. Als er niet een specifiek artikel in het Verdrag wordt opgenomen zouden wij een duidelijke verwijzing naar sport in artikel 128 betreffende de cultuur kunnen overwegen. Deze verwijzing zou sport een minimale rechtsgrondslag geven, evenals een specifiek budget dat voldoende is om de versnippering van gerichte initiatieven - zoals wij dit vandaag de dag kennen - te coördineren en te rationaliseren.
In afwachting hiervan zouden de opstelling van een groenboek en ook zelfs de instelling van een task force eveneens welkom zijn.

Amadeo
Mijnheer de Voorzitter, vandaag de dag beoefenen meer dan 100 miljoen Europese burgers een sport. De organisatie van deze sportbeoefening komt voor rekening van tienduizenden sportclubs, die op hun beurt zijn ondergebracht in verenigingen en federaties. Sport is een van de belangrijkste manieren om de burgers van de EU te verenigen. Natuurlijk is sport zo belangrijk vanwege haar recreatieve waarde, naast de sociale en culturele aspecten en de aanzienlijke economische waarde ervan. Sport en cultuur zijn sterk met elkaar verbonden en zijn in feite twee kanten van dezelfde medaille; die medaille zal nog waardevoller worden als wij zodanige druk kunnen uitoefenen dat sport in het nieuwe Verdrag inzake de Unie een nauwkeurige en realistische vermelding krijgt. Naar onze mening moet sport in artikel 128, over cultuur, worden opgenomen.
De sportwereld in het algemeen en de voetbalwereld in het bijzonder heeft met het Bosman-arrest een lelijke knauw gekregen en is zo geschokt en door de war dat de betrekkingen tussen de verschillende organisaties zwaar gestoord zijn, met name wat betreft de opleiding van jonge trainers en het voortbestaan van duizenden amateursportverenigingen. De burger krijgt weer opnieuw toegang tot sport en vooral de sportbeoefening - wat zijn welzijn ten goede komt - als er een overkoepelend programma wordt opgesteld waarin de acties worden omschreven en tevens een organisatie wordt aangewezen die alle sportverenigingen onder één noemer kan brengen, zodat de huidige versnippering binnen Europa kan worden overwonnen. Wij sluiten ons aan bij de voorstellen van mevrouw Pack en feliciteren haar bij dezen met haar uitstekende werk; wij hechten onze volledige goedkeuring aan het onderhavige verslag.

De Coene
Voorzitter, mevrouw Pack heeft een zeer goed verslag gemaakt, maar u weet, ik ben de lastige factor in dit cenakel en ik zou aandacht willen vragen voor twee amendementen die ik heb ingediend en waarvan één, ik geef het toe, de steun niet heeft gekregen van mijn fractie. Ik wil zo eerlijk zijn om dat te bekennen. Maar toch heb ik deze amendementen ingediend omdat de kwestie pertinent en actueel is; iedereen vraagt om een artikel inzake sport op te nemen in het Verdrag en op zich is dat natuurlijk zeer de moeite waard. Maar waar ik het lastig mee heb is de redenering van sommigen alsof het arrest-Bosman de jeugdwerking van de Europese sportclubs onmogelijk zou maken. Collega's, Voorzitter, laat ons wel wezen. Vertegenwoordigers van de Commissie, u weet het, onderzoek heeft uitgewezen dat van de transfersommen, de royale vergoedingen die men krijgt, van deze edele vorm van mensenhandel nog geen 5 % werd besteed aan de jeugdwerking, nog geen 5 %! Wat zie je? De logische consequentie van het arrest-Bosman zou er ons toe moeten leiden om te bepalen dat overheidssteun aan professionele clubs beschouwd wordt als een inbreuk op artikel 92 van het Verdrag, met name overheidssteun aan economische entiteiten, want geen enkel argument rechtvaardigt dit en het is pure concurrentievervalsing.
Ik heb twee andere amendementen ingediend die wel de steun krijgen niet alleen van mijn fractie, maar ook van anderen. In deze amendementen vraag ik een beetje aandacht voor het uit de hand lopen van het arrest-Bosman en meer bepaald de rol van clubs die wordt overgenomen door private handelaars en spelers. Daarbij wordt te pas en te onpas gezwaaid met het arrest-Bosman en worden contracten gedurende een lopend sportseizoen verbroken, zogezegd in naam van het arrest-Bosman. Zij die vroeger in mensenhandel deden waren de grote sportclubs, vandaag zijn het die makelaars. Laat ons met de sportbonden daar een regeling voor uitwerken die niet haaks staat op het communautaire recht.
Ik verzoek u, denk nog eens na over die amendementen. Ik weet, mevrouw Pack, u bent er niet voor, maar het is de logische consequentie van het Verdrag en van de artikelen 2, 48 en 92 van ons Verdrag.

Pex
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Pack heeft niet alleen een voortreffelijke hoorzitting over sport georganiseerd, maar ook een voortreffelijk verslag gemaakt dat wij vandaag mogen bespreken. Als de Raad van ministers en de leden van de Europese Commissie het Europa van de burgers, dat zij propageren, werkelijk menen dan zullen zij de aanbevelingen van het verslag van mevrouw Pack moeten uitwerken en wel zo spoedig mogelijk.
Immers, de sport raakt aan alle kanten het leven van de burger, zowel het aspect van cultuur, het aspect van de gezondheid, de recreatie, de opvoeding, de integratie, de minderheden en het onderwijs. Al moeten wij helaas constateren dat bij het onderwijs de sport meestal de laatste tijd, dankzij de bezuinigingen, ten onrechte van het rooster is verdwenen.
Waar vragen wij om? Wij vragen eigenlijk om twee dingen. Om legitimatie, dat wil zeggen een rechtsbasis door vermelding van sport in het Verdrag. Ten tweede, om een budget dat voldoende is om de belangrijke aspecten van de Europese sportbenadering te kunnen financieren.
En tenslotte hebben wij behoefte aan een teken dat ook wij als Parlement sport serieus nemen. Ik heb gelukkig gehoord dat alle collega's positief waren over het voorstel van mevrouw Pack en ik hoop dan ook dat het Bureau van het Parlement het verzoek dat u binnenkort kunt verwachten van mijn commissie waar ik voorzitter van mag zijn, zal honoreren namelijk om de naam van de commissie te veranderen in die van Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media én sport.

Linser
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik mevrouw Pack met haar werkelijk voortreffelijk verslag van harte feliciteren. Als sportwetenschapper en voormalig Oostenrijks nationaal trainer zou ik de sport in Europa uit een zeer specifiek oogpunt willen bekijken. Tot nu toe werd de betekenis van de sport in de EU volkomen onderschat. Als men de sport al eens vermeldde, was dat alleen als economische factor. In de EU heeft de sport geen enkele rechtsgrondslag en wordt ze in geen enkel artikel uitdrukkelijk vermeld.
In onze huidige samenleving heeft de sport nochtans een belangrijke taak te vervullen. De sport kan, zoals vrijwel geen enkele andere activiteit, de jongeren ertoe aanzetten hun vrije tijd zinvol te gebruiken. De sport kan, door middel van zinvolle activiteiten, marginale groepen opnieuw in de samenleving integreren. De sport kan ouderen tot activiteiten bewegen om gezond te blijven. De sport heeft dus niet alleen een grote preventief-medische betekenis maar vooral ook een zeer grote sociaal-culturele waarde. Wij vragen dan ook, zoals de rapporteur, dat de sport onmiddellijk in artikel 128 wordt opgenomen om haar betekenis passend te illustreren.
Ten slotte is de sport ook buitengewoon belangrijk voor de verstandhouding tussen de volkeren. Het gaat erom zich in een faire en sportieve wedstrijd met andere landen te meten, trots te zijn op het land waartoe men behoort en waarvoor men aantreedt zonder evenwel in dwaas of buitensporig nationalisme te vervallen. De sport is een internationale taal en verbindt de mensen met elkaar. De sport beklemtoont wat gemeenschappelijk is, niet wat onderscheidt. Meer dan een of ander kunstmatig Europees project kan de sport de wederzijdse verstandhouding bevorderen.
Wij moeten de sport daarom niet in de eerste plaats als een economische factor maar veeleer als een essentieel integratieve en culturele bijdrage tot de internationale verstandhouding beschouwen en ze, met zorgvuldige inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, zo goed mogelijk bevorderen.

Perry
Mijnheer de Voorzitter, ik heb het bij het lidmaatschap van deze Vergadering altijd een van de privileges gevonden om met mevrouw Pack te mogen samenwerken. In het Engels zouden we zeggen dat zij een menselijke dynamo is. Om een afschuwelijke woordspeling te maken zou ik zeggen dat dit verslag "volgepakt" is met haar energie en engagement. Ik ben het volledig eens met de oproep om in het Verdrag van Amsterdam een verwijzing naar de sport op te nemen.
Maastricht erkent in clausule 128 de betekenis van cultuur, maar voor miljoenen Europeanen is sport belangrijker. Volgende maand woon ik in mijn kiesdistrict Portsmouth de opening bij van de bijzondere Olympische Spelen die over heel Europa georganiseerd worden voor jongeren met ernstige leermoeilijkheden. Ze zullen nooit naar de universiteit gaan of gebruik kunnen maken van SOCRATES. Ze zullen niet tot de Europese vrijwilligersdienst kunnen toetreden. Maar ze kunnen wel aan sport doen. Het doet mij zeer veel genoegen dat zij een subsidie krijgen hoewel ik ook beschaamd ben dat het zo weinig is. Als begrotingsrapporteur voor cultuur weet ik dat de 3 miljoen ecu die aan sport is toegewezen een bespottelijk bedrag is. Maar zelfs die som geld staat elk jaar weer onder druk omdat er geen rechtsgrondslag is en de Raad regelmatig probeert om de post helemaal te schrappen.
Als Parlement in Europa geloven wij in het promoten van een goede gezondheid, in het stimuleren van de sociale integratie en in de erkenning van de behoeften van gehandicapten. Is er een betere manier om dat te doen dan via de sport?
Ik heb vanochtend gevraagd om de vrijwilligersdienst voor jongeren de naam Mitterrand Vrijwilligers mee te geven. Vanmiddag ben ik wellicht iets minder francofoon als ik de leden eraan herinner dat wij in Engeland zeggen dat de slag van Waterloo gewonnen is op het sportveld van Eton. Laat ons aan Europa bouwen op het sportterrein van Europa.

Pinheiro
Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik mevrouw Pack gelukwensen met het door haar verrichte werk, zij is een heel actief lid van het Europees Parlement. Mevrouw Pack heeft, evenals mevrouw Larive en andere afgevaardigden van het Europees Parlement, altijd geijverd voor de totstandkoming van een sportbeleid in de Europese Unie. Maar u heeft zelf de moeilijkheden opgenoemd die wij op dit gebied in het verleden hebben gekend en die wij ook in de toekomst nog zullen kennen. In Amsterdam zullen kwesties besproken worden die belangrijk zijn voor de toekomst van de Europese Unie en ik hoop dat dit verslag door onze staatshoofden en regeringsleiders beschouwd zal worden als een nuttige bijdrage tot een groot debat over de bevoegdheden van de Europese Unie.
Het sportvraagstuk stijgt het kader van de eigenlijke sport te buiten. Er dienen dan ook drie aspecten te worden verdiept voor een globale benadering van het sportbeleid in de Europese Unie.
Ten eerste, het model van de sport. Wat denkt men over sport als openbare dienstverlening? Wat denkt men over de relatie tussen de beroepssport en de amateursport? Wat is de rol van de overheidsinstellingen met betrekking tot de nietgouvernementele organisaties? Hoe ziet men de organisatie van de Europese sport? Ten tweede, de relatie tussen televisie en sport. Hun wederzijdse onafhankelijkheid is vandaag de dag enorm groot, in bepaalde gevallen is het bijna een kwestie van overleven. Ten derde, en daar heeft men reeds over gesproken, de sociale rol van de sport. Sport als adequaat instrument voor het scheppen van arbeidsplaatsen; sport als instrument voor de strijd tegen de sociale uitsluiting en de armoede in de kansarme milieus; sport als drager bij uitstek voor integratie; sport voor het knopen van banden tussen verschillende volkeren uit verschillende delen van de wereld en als element voor gastvrijheid. Dat zijn bepaalde aspecten die de Commissie mijns inziens serieus in aanmerking moet nemen in haar toekomstige overwegingen inzake sport.
Ik vind het een uitstekend idee om een groenboek op te stellen en ook om een task force in te stellen. Deze task force moet worden versterkt door een betere samenwerking tussen de diensten van de Commissie: onderwijs, cultuur, onderzoek en zelfs de buitenlandse betrekkingen van DG X. Dank u voor uw verslag, mevrouw Pack, en ik hoop dat er een gunstig gevolg aan zal worden gegeven.

Pack
Mijnheer de Voorzitter, kan de heer Pinheiro bevestigen wat de directeur-generaal, de heer Papas, tegen de sportbonden al min of meer heeft gezegd, namelijk dat men bereid is de gevraagde task force op te richten, en dat niet pas in de volgende maar liefst al aan het einde van deze periode. Zoals mevrouw Larive heeft gezegd, wachten wij daarop al lang en worden wij min of meer ongeduldig.
Ik spreek nu ook namens mevrouw Larive. Ik zou graag weten of wij die task force als een mooie belofte moeten beschouwen dan wel of men werkelijk concrete stappen zal ondernemen.

Pinheiro
Voor zover ik kan antwoorden namens sommigen van mijn collega's, moet ik zeggen dat de Commissie echt voornemens is om na Amsterdam een mededeling op te stellen. Hiertoe dienen er absoluut de noodzakelijke voorwaarden te worden geschapen en op dat vlak zal de task force een uiterst moeilijke taak hebben.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen te 9.00 uur plaats.

Accijnzen voor bepaalde minerale oliën
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0206/97) van de heer Cox, namens de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid, over het voorstel voor een beschikking van de Raad (COM(96)0549 - C4-0071/97-96/0263(CNS)) waarbij de lidstaten toestemming wordt verleend op bepaalde, voor specifieke doeleinden gebruikte minerale oliën, bestaande verlagingen of vrijstellingen van het accijnsrecht te blijven toepassen overeenkomstig de procedure van artikel 8, lid 4, van richtlijn 92/81/EEG.

Cox
Mijnheer de Voorzitter, de ongebruikelijke lengte van mijn betoog vanavond - en misschien hou ik nog wel wat tijd over - heeft te maken met het tijdstip van de avond en met de lengte van het werk dat wij behandelen en dat u zojuist heeft voorgelezen, waarvan de toelichting waarschijnlijk zo'n zeven minuten zou vergen.
Het verslag gaat over vrijstellingen van accijnzen die gelden voor bepaalde minerale oliën. De reden dat wij dit nu behandelen is dat deze vrijstellingen aan een onderzoek onderworpen moesten worden en dat dit onderzoek was gepland in de in 1992 goedgekeurde basiswetgeving over accijnzen. Samen met de BTW-richtlijn was deze richtlijn op het gebied van de belastingen een van de belangrijkste fundamenten voor het voltooien van de interne markt.
Er komen circa 80 in alle 15 lidstaten bestaande vrijstellingen aan de orde en dat zijn de vrijstellingen die in dit verslag behandeld worden.
Terwijl de accijnzenrichtlijn van 1992 een procedure gaf voor het verlenen van vrijstellingen, is er door de jaren heen in feite sprake van drie procedures. In 1992 werd overeenstemming bereikt over een groot aantal vrijstellingen juist op het moment dat de accijnzenrichtlijn werd goedgekeurd. Ook al zijn ze misschien wel conform aan de vrijstellingsbepalingen in de wet, werd de lijst als zodanig zonder rechtstreekse verwijzing naar de wetgeving goedgekeurd, aangezien de lijst vrijstellingen en de richtlijn op dezelfde dag werden goedgekeurd. Er werd een soort akkoord gesloten over een politieke package deal om de accijnzenrichtlijn als het ware over de streep te krijgen.
De Raad is dus van mening dat hij voor die lijst, waarover toen overeenstemming is bereikt, voor eens en voor altijd een vrijstelling kreeg. Dat is iets dat het Parlement in beginsel niet accepteert.
Er is een tweede pakket in de lijst met vrijstellingen, dat in de loop van de tijd is goedgekeurd en dat min of meer de regels volgt die uiteengezet zijn in artikel 84 van de richtlijn van 1992 die juist over deze vrijstellingen gaat.
Tot slot is er nog een aantal andere vrijstellingen, waarmee het totaal op circa 80 komt, die er met stilzwijgende toestemming door zijn gekomen. Een lidstaat gaf gewoon te kennen een vrijstelling te willen en als er niemand "stop" riep dan kwam die vrijstelling er. En daarmee zijn de vrijstellingen in deze fase nu aan een toetsing toe.
Bij de toetsing van deze lange en ingewikkelde lijst geeft het Parlement in amendement 4 op overweging 8 van het Commissievoorstel zijn essentiële standpunt van wat er in beginsel moet gebeuren, en dat is dat er geen toetsingsprocedure goedgekeurd mag worden die de verlenging voor onbepaalde tijd van vrijstellingen tot gevolg heeft. Natuurlijk betekent dit niet dat het verlengen van vrijstellingen tot het verleden behoort, het betekent alleen dat we ze regelmatig en constant moeten toetsen en dat ze niet voor onbepaalde tijd kunnen bestaan. Voorts vinden wij het in het Parlement zeer wenselijk dat alle vrijstellingen regelmatig worden geschetst, waarbij de mogelijkheid van verlenging bestaat mits aan drie voorwaarden wordt voldaan, namelijk een eerlijke concurrentie, een goede werking van de interne markt en eerbiediging van het communautaire milieubeschermingsbeleid. Het opnemen van deze beginselen in een overweging is een teken van een vast voornemen van het Parlement, doch dit mag voor de Raad in de komende paar weken geen aanleiding zijn voor operationele moeilijkheden om dit thema van de vrijstellingen op te lossen.
In amendement 5 echter vestigen wij de aandacht op het feit dat alle vrijstellingen onderworpen dienen te worden aan een fundamentele toetsing, als deel van het voorstel voor een richtlijn van de Raad ter herstructurering van het communautaire kader voor de belastingheffing op energieproducten. Dit is een belangrijk onderzoek waarbij gekeken wordt naar de rampzalige CO2 -belasting, alle vrijstellingen, alle accijnzen op minerale oliën en het energie- en milieubeleid. Als fundamenteel beginsel willen wij dat die toetsing van onbepaalde duur is, zodanig dat geen enkele vrijstelling die wij vandaag behandelen geacht kan worden niet te verbreken te zijn of niet in aanmerking te komen voor toetsing, als onderdeel van dit kadervoorstel waarover wij ons te zijner tijd zullen buigen. Door ermee in te stemmen deze beginselen op te nemen in de overwegingen en niet in de artikelen van het voorstel voor een besluit, is er nu nog net geen sprake van een krachtmeting met de Raad. Op voorwaarde tenminste dat de commissaris vanavond kan bevestigen dat de Commissie instemt met de beginselen die wij geformuleerd hebben en dat zij die beginselen zal steunen en ze aan de Raad zal voorleggen, in het bijzonder met betrekking tot de kaderrichtlijn inzake de belastingheffing op energieproducten, waarop wij zoals ik al zei terug zullen komen.
Voorts hebben wij een aantal amendementen op het tijdschema. Dit is een langzame procedure geweest en het resultaat is dat enkele van de in het voorstel genoemde data nu al voorbij zijn. Veel van de amendementen komen dus gewoon neer op een actualisering van het document, wat natuurlijk ook nodig is omdat de tijd nu eenmaal niet heeft stilgestaan. De Fractie De Groenen in het Europees Parlement heeft twee elementen in verband met het tijdschema aanbevolen. Zij zeggen dat de toetsingsprocedure voor de vrijstellingen in de toekomst opgenomen moet worden in het kaderdocument. Ik ben het daar in beginsel mee eens. Maar ik ben voor één ding bang en daarom beveel ik als rapporteur aan de amendementen van de Groenen niet te steunen. Wij weten hoe vreselijk moeilijk het onder artikel 99 is om de Raad zover te krijgen om in te stemmen met zaken die over belastingheffing gaan en ik vrees dat als wij de amendementen van de Groenen goedkeuren, wij dan misschien nog jarenlang niet zullen toekomen aan een toetsing van de vrijstellingen omdat - en ik hoop dat dit niet gebeurt, maar het zou kunnen - de Raad de goedkeuring van het kaderdocument dan voor lange tijd zal vertragen.
Ik wil dat de data erin blijven staan en als het vervangen wordt door het kaderdocument wat de Groenen willen zien - waarmee ik in beginsel akkoord ga - dan mogen ze eruit. Maar om die praktische reden stel ik voor om bij mijn oorspronkelijke amendementen te blijven en niet bij die van de Fractie De Groenen in het Europees Parlement.
Tot slot herhaal ik nog eens dat ik vanavond van de Commissie de verbintenis wil horen dat zij er zich toe verbindt de beginselen van het Parlement in deze oefening ten volle te steunen. Dat zijn: geen accijnsvrijstellingen voor onbepaalde duur; een periodieke toetsing met de mogelijkheid tot verlenging; een fundamentele toetsing van alle bestaande vrijstellingen voor minerale oliën als integraal onderdeel van het voorgestelde kader voor de belastingheffing op energieproducten.

Miller
Mijnheer de Voorzitter, nadat mijnheer Cox aan het woord is geweest, is er niet veel meer te zeggen. Maar misschien mag ik wel beginnen met de rapporteur, de heer Cox, geluk te wensen met het feit dat hij dit verslag door de commissie heeft geloodst, en hopelijk ook door het Parlement, op een wel zeer oncontroversiële wijze.
Er is een aantal wijzigingen op de oorspronkelijke documenten, maar zoals de heer Cox al opmerkte heeft de overgrote meerderheid te maken met data. De verlengingen die men heeft voorgesteld zijn in hun geheel genomen zinnig en derhalve aanvaardbaar voor de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-Democraten. De twee die hij genoemd heeft, te weten de twee amendementen van de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, de nummers 1 en 3, zal de Socialistische Fractie steunen, omdat dit naar onze mening voor een grotere flexibiliteit zal zorgen en wij van mening zijn dat de Raad wel eens met een besluit daarover zou kunnen komen en wij in de toekomst de vrijstellingen zullen kunnen toetsen.
Ook steunen wij het amendement dat zegt dat er geen toetsingsprocedure wordt goedgekeurd die de verlenging voor onbepaalde tijd van vrijstellingen tot gevolg heeft.
Het Parlement moet deze kwestie van het accijnsrecht, of het nu om minerale olie, tabak of alcohol gaat, nu eenmaal onder ogen zien. We hebben ons veel te lang afgesloten van de realiteit en de problemen gelaten voor wat ze waren. De voltooiing van de interne markt is een doelstelling van dit Parlement, maar het is al veel te vaak gebeurd dat de bescherming van heilige koeien die vele fracties in dit Parlement verdedigen, hindernissen heeft opgeworpen op de weg naar de voltooiing van de interne markt.
Ik zou de laatste zijn om een volledige harmonisering van de indirecte belastingen te verdedigen, maar als de verschillen zo groot zijn dat het leidt tot verstoring van de markt en tot frauduleuze handel dan is het hoog tijd dat het Parlement in actie komt. Als we dat namelijk niet doen dan komt dat erop neer dat wij de slechtste praktijken waarvan momenteel binnen de interne markt sprake is, door de vingers zien. Dat geldt voor minerale oliën, voor tabak en ook voor alcohol. Het Parlement kan dit alleen overwinnen als we verder kijken dan onze regionale of nationale neus lang is en ons gaan bezighouden met de bredere implicaties.
Het verslag over tabak en over alcohol zal later dit jaar worden besproken. Jammer genoeg ontwaar ik daar niet dezelfde vooruitgang als op het gebied van de minerale oliën, maar hoop doet leven. Als we rondom ons kijken is dit het jaar van de veranderingen. Voor het eerst sinds 18 jaar hebben wij in Groot-Brittannië nu een Labourregering. Toen ik naar het vorige debat luisterde, bedacht ik me dat Kilmarnock voor het eerst in 68 jaar de Schotse cup heeft gewonnen, dus denk ik werkelijk dat dit een jaar is waarin alles anders wordt.

Wolf
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de heer Cox heeft de vinger op de zere plek gelegd. Het gaat hier om de relatie tussen dit verslag en het initiatief van de heer Monti, een rechtskader voor de belasting op energieproducten. Als hij, om de redenen die hij heeft uiteengezet, onze amendementen niet wil steunen, zullen wij ook zijn verslag niet goedkeuren als onze amendementen niet worden aangenomen. Wij vinden dat belangrijk om hem duidelijk te maken dat het initiatief van de heer Monti moet worden uitgevoerd. In dat geval zou ik nogmaals verlengen.
Er komen nog meer regeringswisselingen. Als bij ons een nieuwe regering komt, is er geen enkele regering meer die stelselmatig elke harmonisatie en coördinatie van de belastingen wil saboteren. In elk geval kan niemand dan nog het excuus aanvoeren dat er regeringen zijn die om traditionele of kortzichtige nationale redenen oneerlijke voordelen willen genieten. Dan willen wij met betrekking tot het voorstel van de heer Monti en het initiatief van de Commissie boter bij de vis.
Mijnheer Cox, aangezien dat binnen afzienbare tijd het geval zal zijn, houdt ons voorstel om de termijnen te coördineren geen onbepaald uitstel in maar is het een poging om de situatie politiek te beïnvloeden, de druk op de ketel te houden en de noodzakelijke hervorming van alle indirecte belastingen aan te pakken om de oneerlijke, milieuonvriendelijke en antisociale distorsies die vandaag om traditionele of nationale redenen de markten kenmerken, eindelijk weg te nemen. Dat is dringend noodzakelijk. Ook dit behoort tot de voltooiing van de interne markt en daarom mogen wij de druk niet wegnemen. Daarom zullen wij doen zoals ik heb gezegd.

Blokland
Mijnheer de Voorzitter, het voorstel van de Europese Commissie dat afschaffing van een fors aantal vrijstellingen van accijnsheffing op brandstoffen bepleit, heeft onze steun. Het gebruik van minerale oliën gaat gepaard met externe effecten die vaak niet in de marktprijs zijn verwerkt. De heffing van een accijns kan daarin tegemoet komen. Uiteraard moet dit zo consequent mogelijk gebeuren.
Er is één onbegrijpelijke uitzondering die in flagrante strijd is met deze regel en dat is de kerosine-vrijstelling voor de commerciële luchtvaart. De Europese Commissie concludeert terecht dat deze vrijstelling niet strookt met de doelstellingen van een duurzaam beleid en neemt zich voor bij de internationale burgerluchtvaartorganisatie aan te dringen op een haalbaarheidsonderzoek. Toch denk ik dat deze houding te slap is. Op deze manier duurt het nog jaren.
In de thans voorgestelde beschikking worden alle vrijstellingen voor binnenlandse plezierluchtvaart afgeschaft. Terecht. Een logische, volgende stap is om alle commerciële luchtvaart binnen de Europese Unie een kerosineheffing op te leggen. Met name, wanneer er voort korte-afstandsvluchten goede alternatieve vervoersmogelijkheden beschikbaar zijn.
Een tweede stap is dat de lidstaat van de Unie, zo mogelijk samen met de Verenigde Staten en Japan, de internationale overeenkomst op dit punt opzeggen en gezamenlijk een kerosineheffing invoeren. In hoeverre en op welke termijn is de Commissie bereid deze stappen te ondernemen?
We moeten toe naar een zo duurzaam mogelijk vervoersbeleid. Daarover bestaat geen verschil van mening. De vrijstelling voor de binnenvaart past in dit beleidsdoel omdat het vervoer per schip veel minder externe effecten veroorzaakt dan het transport over de weg. De te verwachten toename van het vervoer dient daarom zoveel mogelijk bij de binnenvaart terecht te komen, mede gelet op het benutten van de overcapaciteit in deze sector. Wel dient de veiligheid van het verkeer op de binnenwateren zo goed mogelijk te worden gewaarborgd. Ook moet vervuiling van het oppervlaktewater effectief worden bestreden.
Ter verbetering van het milieu in de Europese steden is een vrijstelling voor het plaatselijk openbaar vervoer een goede zet. Is het mogelijk dat deze in de toekomst beperkt wordt tot de lichtere brandstoffen zoals LPG, methaan en aardgas, dan wordt het er nog schoner op.
Met de Commissie ben ik van mening dat afwijkende regelingen voor lidstaten ook in de toekomst mogelijk moeten blijven. Daarbij dient de milieudoelstelling voorop te staan en mogen uitzonderingen niet voor onbepaalde tijd worden verleend.

Pinheiro
De Commissie is verheugd over het verslagCox met het advies van het Parlement dat het standpunt van de Commissie weergeeft en ondersteunt dat er geen vrijstellingen van onbepaalde duur mogen zijn.
Alle voorgestelde amendementen tot wijziging van de effectieve data in het ontwerpbesluit van de Raad kunnen zonder voorbehoud aanvaard worden. Het amendement op overweging 8 kan in beginsel ook worden overgenomen, mits nauwgezet onderzoek van de opstelling ervan. Hoewel anderzijds de nieuwe overweging 8a precies het voornemen van de Commissie beschrijft om in haar voorstel een nieuwe procedure in te voeren voor de herstructurering van het systeem voor de belastingheffing op energieproducten, kunnen wij het niet als een nieuwe overweging overnemen omdat het niet verwijst naar bepalingen in de tekst zelf en daarom juridisch niet verdedigbaar is.
In deze context wil ik er het Parlement op wijzen dat de Commissie, gedurende de besprekingen in de Raad over de voorstellen van de Commissie voor de herstructurering van het systeem voor de belastingheffing op energieproducten, van de gelegenheid gebruik zal maken om terug te komen op de hele kwestie van de vrijstellingen en via de invoering van een nieuwe procedure naar een situatie zal zoeken waarin geen vrijstellingen voor onbepaalde tijd bestaan.

Cox
Mijnheer de Voorzitter, qua beginsel is er tussen het Parlement en de Commissie geen gebrek aan overeenstemming.
In verband met amendement 5, te weten overweging 8a (nieuw), waarvan de de commissaris zegt dat dit onaanvaardbaar is omdat er in het besluit geen rechtsgrondslag voor is, wil ik opmerken dat dit amendement verwijst naar vrijstellingen in het Raadsbesluit. Naar mijn mening en naar de mening van de commissie is deze stevig verankerd in het huidige ontwerpbesluit en gaat daar uitsluitend op voort, maar voegt er in de belangrijke politieke verwijzing aan toe dat al deze vrijstellingen onderworpen dienen te worden aan een fundamentele toetsing in het kaderdocument.

Pinheiro
Ik wil totaal niet betwisten dat wij het volledig eens zijn over de essentie van de kwestie. Andere mensen zullen naar de juridische aspecten moeten kijken omdat ik op dat vlak geen expert ben. Maar over de essentie zijn wij het volkomen eens.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen te 9.00 uur plaats.
(De vergadering wordt te 19.05 uur gesloten)

