Gelijkheid tussen mannen en vrouwen - 2008 (debat)
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Iratxe García Pérez, namens de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid over de gelijkheid tussen mannen en vrouwen - 2008.
Iratxe García Pérez
rapporteur. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik zou mijn toespraak willen beginnen met een dankwoord aan de Commissie omwille van het verslag dat ze in 2008 heeft opgesteld over de gelijkheid tussen mannen en vrouwen waarin zowel uitgebreid aandacht werd geschonken aan beleidslijnen met het oog op zowel de integratie van de genderdimensie als aan specifieke maatregelen voor positieve discriminatie. Het verslag van de Commissie handelde voornamelijk over arbeidskwesties maar er zijn nog heel wat andere kwesties en moeilijke situaties waarmee vrouwen te maken krijgen, en die hebben we dan ook in dit parlementair verslag proberen te verwerken.
Ik zou eveneens al mijn collega's willen bedanken die met hun inspanningen hebben bijgedragen tot het verbeteren van het oorspronkelijke verslag. We zijn het er allemaal over eens dat er, ondanks de geboekte vooruitgang, nog een lange weg voor ons ligt.
In dat opzicht zal zelfgenoegzaamheid waarschijnlijk onze grootste vijand zijn. Als we de uitdagingen en de lange weg die we nog moeten afleggen niet onder ogen zien, dan zal het moeilijk zijn om vooruitgang te boeken op het vlak van gelijkheidskwesties.
Dit verslag is gebaseerd op het beginsel van gendermainstreaming en bespreekt verschillende kwesties die op dat beginsel betrekking hebben. Al die kwesties zijn belangrijk en we mogen er geen enkele over het hoofd zien: de integratie van vrouwen in de arbeidsmarkt, huiselijk geweld, vrouwen en onderwijs, het evenwicht tussen werk en gezin en kwetsbare groepen zoals immigranten of gehandicapten. We moeten rekening houden met al deze aspecten en ze zijn allemaal een uitgebreide studie en analyse waard, maar ik zou de tijd die we nu beschikbaar hebben, willen gebruiken om alleen die aspecten te bespreken die het belangrijkste zijn.
Geweld tegen vrouwen is het grootste sociale kwaad van deze tijd, niet alleen in Europa maar overal ter wereld. Het is een vorm van sociaal onrecht waarbij vrouwen, gewoon omdat ze vrouwen zijn, geweld moeten ondergaan van mannen omdat bepaalde seksistische opvattingen nog vrij diep geworteld zitten in onze maatschappij.
Daarom is het noodzakelijk de lidstaten ertoe aan te zetten wetten in het leven te roepen om deze sociale plaag te bestrijden. We hebben daarvan een zeer goed voorbeeld in Spanje, waar enkele jaren geleden een wet in de nationale wetgeving werd opgenomen om vrouwen tegen huiselijk geweld te beschermen. De wet erkent de rechten van mishandelde vrouwen en voorziet een uitgebreid beleid gaande van preventie en behandeling tot de re-integratie van de getroffen vrouwen.
Wat vrouwen op de arbeidsmarkt betreft, moeten we beseffen dat we de doelstellingen van de Lissabonstrategie nog lang niet bereikt hebben. De vrouwentewerkstelling is gestegen maar er zijn nog steeds veel meer werkloze vrouwen dan mannen. Daarom moeten zowel de Europese Commissie als de lidstaten politieke maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat voor mannen en vrouwen dezelfde voorwaarden gelden wanneer ze de arbeidsmarkt betreden.
Een ander feit dat we niet kunnen negeren is de loonkloof: die bedraagt sinds 2003 vijftien procent. Er moet meer actie ondernomen worden in samenspraak met de werkgevers en vakbonden.
In dit verslag stellen we eveneens voor dat de Europese instellingen en de lidstaten 22 februari uitroepen tot de Internationale dag voor gelijke beloning. Een vrouw moet per jaar 52 dagen meer werken om hetzelfde te verdienen als een man.
Wat betreft het vinden van een evenwicht tussen werk en gezin, moeten we iets doen aan het feit dat 85 procent van de informele zorgverleners vrouwen zijn. Er moeten meer openbare diensten komen die de zorg voor kinderen en afhankelijke personen over kunnen nemen.
Ook wat betreft de deelname van vrouwen aan het openbare leven moeten we initiatieven aanmoedigen die de participatie van vrouwen in sociale organisaties, vakbonden en politieke partijen bevorderen. Het opleggen van electorale quota was een belangrijke beslissing waaraan we moeten blijven vasthouden in onze strijd voor gelijkheid in de democratie.
Er zijn nog andere belangrijke aspecten die we niet kunnen negeren, zoals de toegang tot onderwijs, het bestrijden van sociale stereotypes, en de situaties en moeilijkheden waarmee vrouwen in landelijke gemeenschappen te maken krijgen. We moeten onze krachten bundelen. We moeten nauw samenwerken met andere organisaties en van het EU-grondbeginsel van de gelijkheid tussen man en vrouw een realiteit maken, want op die manier zullen we evolueren naar een Europa met meer rechten en meer sociale rechtvaardigheid.
Vladimír Špidla
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Commissie is zeer tevreden over dit verslag en de ontwerpresolutie over de gelijkheid tussen mannen en vrouwen in de Europese Unie. Dit verslag benadrukt dat het Parlement begaan is met de gelijkheid tussen mannen en vrouwen en dat het de aanpak van de Commissie op dit vlak steunt. Ik wil in de eerste plaats de rapporteur, mevrouw Garcia Pérez, bedanken omdat ze haar steun heeft uitgesproken voor de actie die de Commissie al voor deze kwestie heeft ondernomen.
De gelijkheid tussen mannen en vrouwen is een van de fundamentele waarden van de Europese Unie. Het is ook een terrein waar Europa vaak op de sociale ontwikkeling vooruit loopt. In de afgelopen jaren heeft Europa belangrijke en ambitieuze initiatieven op poten gezet. Het feit dat de routekaart voor de gelijkheid van vrouwen en mannen is goedgekeurd, benadrukt dat de Commissie bereid is om alle middelen aan te wenden om Europa dichter te brengen bij echte gelijkheid tussen mannen en vrouwen op alle vlakken.
Daarnaast stelt de Commissie vast dat de ontwerpresolutie van het Parlement bepaalde onderwerpen benadrukt die deel uitmaken van de prioriteiten van de routekaart. Dan heb ik het in het bijzonder over de positie van de vrouw op de arbeidsmarkt, het evenwicht tussen werk en gezin, een evenwichtige vertegenwoordiging in leidinggevende functies en het bestrijden van geweld tegen vrouwen. Die aanpak sluit aan bij het beleid van de Commissie op dit gebied en bevat onderwerpen die in het verslag voor 2008 werden benadrukt.
Hoewel er duidelijk vooruitgang is geboekt op het gebied van de gelijkheid tussen mannen en vrouwen, staan er ons nog belangrijke uitdagingen te wachten. We moeten onze inspanningen voortzetten en de juridische grondslag versterken.
De Commissie is het eens met de rapporteur dat het evenwicht tussen werk en gezin een centrale rol speelt bij het verkrijgen van echte gelijkheid tussen mannen en vrouwen. We beseffen zeer goed at het voornamelijk vrouwen zijn die de zorg voor het gezin en het huishouden op zich nemen. Daarom zien ook meer vrouwen dan mannen zich gedwongen om te stoppen met hun studies of hun professionele loopbaan, en heel vaak keren ze er niet meer naar terug. Als we de arbeidsparticipatie bij vrouwen willen verhogen, dan is het dus van groot belang dat vrouwen kunnen beschikken over betaalbare en goede kinderopvang. De Commissie zal in de komende weken een verslag vrijgeven over de ontwikkelingen op dit gebied.
Daarnaast heeft de Commissie in 2006 en 2007 het evenwicht tussen werk en gezin besproken met de sociale partners. In juli 2008, hebben zij zich bereid getoond om onderhandelingen op te starten over ouderschapsverlof. De Commissie zal momenteel over dit thema geen voorstel indienen.
De Commissie heeft zich voorgenomen om in de nabije toekomst een pakket voor te stellen van maatregelen die gericht zijn op het verzoenen van werk en gezin, meer bepaald een verslag over kinderopvang, een ontwerprichtlijn tot wijziging van de richtlijn inzake zwangerschapsverlof en een ontwerprichtlijn tot wijziging van de richtlijn van 1986 inzake meewerkende echtgenoten. De huidige situatie van meewerkende echtgenoten in de landbouw en ook in familiebedrijven in andere sectoren is onaanvaardbaar. Het is onaanvaardbaar dat in sommige landen mensen die op regelmatige basis in een familiebedrijf werken geen recht hebben op sociale zekerheid en daardoor in geval van een scheiding, het overlijden van de kostwinner of door financiële problemen blootgesteld worden aan met enorme problemen.
Om geweld tegen het andere geslacht te voorkomen en te bestrijden, is een gelijkekansenbeleid van groot belang, omdat dit geweld nu eenmaal geworteld is in de ongelijke machtsverhouding tussen mannen en vrouwen. Met doeltreffende maatregelen tegen geweld tegen het andere geslacht kunnen we een bijdrage leveren tot het beschermen van de rechten van de vrouw in de samenleving en het bevorderen van gelijkheid.
Geweld tegen vrouwen is onaanvaardbaar. Verkrachting, seksueel misbruik van meisjes, vrouwenhandel met het oog op seksuele uitbuiting of dwangarbeid, huiselijk geweld, seksuele intimidatie op het werk, en ook traditionele of verminkende gebruiken - zoals verminking van de geslachtsorganen - schaden de gezondheid, de vrijheid, de waardigheid en de fysieke en emotionele integriteit van vrouwen. Onze tussenkomst moet grondig zijn en uiterst doeltreffend, in het bijzonder in die gevallen waar het geweld tegen vrouwen gepleegd wordt door de internationaal georganiseerde misdaad, zoals dat het geval is bij mensenhandel.
Daarom overweegt de Commissie om in het kader van haar werkprogramma voor 2009 werk te maken van het herzien en herschrijven van de wetgeving rond mensenhandel, uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen: een verschrikkelijke misdaad waarvan voornamelijk meisjes het slachtoffer zijn.
Om af te ronden zou ik willen opmerken dat een gelijkheidsbeleid fundamenteel is bij het veranderen van onze manier van denken en handelen. Daarom is het cruciaal om niet alleen juridische gelijkheid te verkrijgen maar ook feitelijke gelijkheid tussen vrouwen en mannen. De Commissie is dan ook verheugd over de steun die het Europees Parlement aan deze kwestie verleent aan de hand van deze ontwerpresolutie.
Marian Harkin
rapporteur voor advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik zeggen dat dit een zeer volledig verslag is waarin veel zaken naar voren worden gebracht die aangepakt moeten worden om de gelijkheid tussen vrouwen en mannen te waarborgen.
Ik ben vooral blij dat het onderwerp geweld tegen vrouwen aan de orde wordt gesteld, aangezien geweld tegen vrouwen door te veel mensen wordt gezien als een vrouwenkwestie, terwijl het in werkelijkheid een sociale kwestie is, en zolang het nog niet als zodanig wordt behandeld kunnen we niet verwachten dat we het uit kunnen bannen.
Bovendien ben ik het eens met de rapporteur en haar uiteenzetting over de vervrouwelijking van de armoede en over de groepen die een bijzonder risico lopen, evenals over het centrale onderwerp van gelijke toegang tot pensioenen en sociale zekerheidsuitkeringen.
In dit verband zou ik graag hebben gezien dat paragraaf 14 van mijn advies was overgenomen, waarin ik hier met name voor thuisverzorgers voor pleit. Aangezien de verhouding van actieve mensen ten opzichte van inactieve mensen tegen 2030 2:1 zal zijn, zullen thuisverzorgers een veel belangrijkere rol gaan spelen, en gezien het feit dat er binnen de EU al honderd miljoen thuisverzorgers zijn - mannen en vrouwen, maar voornamelijk vrouwen - zonder goede toegang tot sociale uitkeringen of pensioenen, moeten we ervoor zorgen dat deze generatie verzorgers niet verandert in een volgende generatie arme, oude mensen die bijdraagt aan de vervrouwelijking van de armoede.
Tot slot een persoonlijke opmerking over paragraaf 9, die in tegenspraak is met de standpunten van de Comissie werkgelegenheid: ik ben van mening dat de tekst nader moet worden gepreciseerd door te vermelden dat het noodzakelijk is om nationale wetgevingsprocessen in acht te nemen wanneer het onderwerp abortus wordt overwogen. Er is een protocol toegevoegd aan het Verdrag van Maastricht dat verzekert dat de communautaire wetgeving geen voorrang heeft op artikel 40, lid 3, artikel 3 van de Ierse grondwet over de bescherming van ongeborenen.
Ten tijde van het debat in Ierland over het Verdrag van Lissabon zeiden veel burgers tegen mij dat de EU voornemens was druk uit te oefenen om abortus in Ierland mogelijk te maken. Zelfs toen ik zei dat dit niet het geval was, bleven velen van hen beweren dat het Parlement deze agenda wilde doorvoeren, en op grond daarvan denk ik dat onze bedoelingen helder dienen te zijn. De vraag is niet hoe men over abortus denkt. Ik vermoed dat mijn mening hierover wellicht verschilt van de mening van de rapporteur, maar daar gaat het niet over. De vraag gaat over subsidiariteit, en burgers moeten daar ongeacht hun visie over abortus op kunnen vertrouwen. Ik denk dat wij in dit Parlement dit ook allen in acht moeten nemen.
Maria Badia i Cutchet
rapporteur voor advies van de Commmissie cultuur en onderwijs. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de rapporteur complimenteren met haar juiste zienswijze bij het opstellen van dit verslag over gelijkheid tussen mannen en vrouwen.
Als rapporteur voor de Commissie cultuur wil ik de belangrijkste bijdragen van onze commissie naar voren brengen, die vanzelfsprekend verband houden met gebieden die binnen ons werkgebied vallen, zoals onderwijs, cultuur, sport en communicatie.
Ten eerste hebben wij voorgesteld de gelijke behandeling in scholen te bevorderen en een einde te maken aan genderstereotypen die nog altijd te veel voorkomen in bepaalde media; maatregelen te treffen om verandering te brengen in de genderongelijkheid in het onderwijs wat betreft de uitvoering van werkzaamheden op verschillende niveaus, zodat op ieder niveau zowel vrouwelijke als mannelijke leraren in gelijke mate vertegenwoordigd zijn; discriminatie op grond van geslacht bij het toekennen van beloningen in de sectoren onderwijs, cultuur, sport en communicatie uit te bannen en een grotere participatie van vrouwen te stimuleren in managementorganen van sectoren waar vrouwen in de minderheid zijn.
Zoals de rapporteur al zei is er nog steeds een lange weg te gaan. Dit doet me denken aan een paar zinnen van Machado, die zei: "Reiziger, er is geen weg, de weg maak je zelf, door te gaan”. Want, vrienden, zelfs terwijl we ervoor vechten zullen we gelijkheid bereiken.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
Mijnheer de Voorzitter, namens mijn fractie complimenteer ik de commissie met haar verslag. Ik ben ook complimenten verschuldigd aan mijn collega-Parlementslid voor de uiteenzetting in haar verslag van het standpunt van het Parlement, hoewel we op bepaalde punten wijzigingen hebben voorgesteld om dit te verbeteren en aan te tonen dat we door middel van het parlementair verslag erkennen wat er op basis van de routekaart voor gelijkheid en het pact voor gendergelijkheid reeds is gebeurd.
We hebben in kwantitatief opzicht behoorlijke resultaten behaald. We moeten onszelf nog verbeteren in het op de juiste wijze uitvoeren van de maatregelen. We moeten zorgen voor een effectieve uitvoering en meer wettelijke bescherming door de benoeming van een bevoegd geschillenorgaan in elke lidstaat dat sancties kan vaststellen op basis van het evenredigheidsbeginsel.
Tevens willen we dat het subsidiariteitsbeginsel en het beginsel van vrije keuze wordt gehandhaafd. Wanneer het gaat om werkzaamheden binnen het gezin in combinatie met een beroep, willen we dat dit niet beperkt blijft tot werkende vrouwen. Dit zou moeten worden uitgebreid met werklozen, personen die er voor kiezen om zich enkel met hun huishouden bezig te houden, personen die een vrij beroep uitoefenen en personen die eigen baas zijn in een familiebedrijf.
We willen het bevallingsverlof en het verlof om gezinsredenen verder aanmoedigen. We geloven dat de mededeling van de Commissie die we tegemoet zien ons op dit punt door middel van een goed voorstel zal ondersteunen.
Aangezien vrouwen meer werken en studeren, hebben ze er recht op om betaald te worden voor alle soorten dienstverlening.
Zita Gurmai
namens de PSE-Fractie. - (HU) Dank u, Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, de periodieke beoordelingen van de Commissie die ons een helder beeld verschaffen van de huidige situatie zijn bijzonder belangrijk in het proces van het tot stand brengen van gendergelijkheid. Commissaris Špidla's betrokkenheid bij deze zaak is ons allen bekend. Het eerste verslag over gendergelijkheid werd vijf jaar geleden voorbereid, en het is terecht dat we nu resultaten verwachten. Volgens het verslag uit 2008 over de gelijkheid tussen vrouwen en mannen is er al enige vooruitgang geboekt, maar helaas wordt hierin ook gesproken over een aantal gebieden waar sprake is van stilstand en geen duidelijke vooruitgang is waargenomen.
De inkomenskloof tussen mannen en vrouwen is gedurende de afgelopen vijf jaar op vijftien procent blijven steken, en mijn collega zei dat dit gelijkstaat aan 54 dagen, of tot 22 februari. Het aantal vrouwen in beleidsposities is in vergelijking met mannen nog altijd onevenredig, en het beeld dat van vrouwen wordt geschetst in de media is ongunstig. Het grootste probleem is dat er geen belangrijke vooruitgang is geboekt op het gebied van werkgelegenheid en daaraan verwante gebieden, terwijl dit juist cruciaal is, enerzijds vanwege de uitdagingen voor de demografie van de EU en anderzijds vanwege de economische groei en het realiseren van gelijkheid. Voor deze kernprioriteiten is beslist een grotere betrokkenheid van vrouwen op de arbeidsmarkt vereist.
Een kwantitatief succes van de Lissabonstrategie zijn de twaalf miljoen nieuwe banen die zijn gecreëerd, waarvan er 7,5 miljoen worden vervuld door vrouwen. Dit betekent echter niet dat de kwaliteit is verbeterd. Verplichte deeltijdarbeid, de geplande 65-urige werkweek, de horizontale en verticale arbeidsmarkten en de segregatie zullen er jammer genoeg toe leiden dat het verenigen van een werkend bestaan met een gezinsleven een hardnekkig probleem blijft, dat als gevolg van het gebrek aan instanties voor kinderopvang zal blijven groeien. Ik acht het noodzakelijk dat lidstaten nog beter gecoördineerde strategieën en werkwijzen opstellen en deze op doeltreffende wijze uitvoeren, en dat ze daarnaast daadwerkelijke politieke steun bieden. Ik wil mijn collega complimenteren met haar werk, ze heeft een uitstekend verslag gepresenteerd.
Raül Romeva i Rueda
namens de Verts/ALE-Fractie. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik natuurlijk mijn vriend en collega Iratxe García bedanken voor het werk dat ze heeft gedaan voor dit verslag, dat ik beschouw als een belangrijk en volledig stuk werk. Daarnaast wil ik ook ten minste vier van de punten naar voren brengen die in het verslag aan de orde worden gesteld en door de rapporteur in haar toespraak worden genoemd, welke tevens belangrijk zijn voor mijn fractie.
Ten eerste is het noodzakelijk dat Europese instellingen, met het oog op de huidige golf van chauvinistisch geweld, een stap vooruit zetten, zowel door middel van wetgeving als door het vastleggen van een ondubbelzinnige rechtsgrond om iedere vorm van geweld tegen vrouwen te kunnen bestrijden; dit omvat onder andere het recht op asiel wegens vervolging om gendergerelateerde redenen.
Ten tweede is het, met het oog op het streven naar een grotere participatie van vrouwen in de beleidsvorming, noodzakelijk voor alle instellingen en politieke partijen deze zaak te bestuderen en specifieke maatregelen hierover te nemen, en in dit verband sluiten we het gebruik van electorale quota niet uit.
Ten derde is het voor het tot stand brengen van de algehele emancipatie van vrouwen belangrijk voor eens en voor altijd te erkennen dat vrouwen zelf degenen moeten zijn die de besluiten nemen over hun seksuele en reproductieve gezondheidsrechten.
Ten vierde, en daarmee uit ik mijn teleurstelling over het gebrek aan vooruitgang in de afgelopen jaren wat betreft de inkomensverschillen tussen mannen en vrouwen, de beruchte "inkomenskloof”, is het van zeer groot belang voor de Commissie en de lidstaten om de strategieën en maatregelen te beoordelen die er, in overeenstemming met sociale betrokkenen, voor moeten zorgen dat die situatie wordt rechtgezet.
Eva-Britt Svensson
namens de GUE/NGL-Fractie. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de rapporteur gelukwensen met dit verslag, dat ik geheel ondersteun. Ik ondersteun ook de door mevrouw Figueiredo ingediende amendementen over de arbeidsmarkt. Ik heb slechts één minuut spreektijd, dus ik zal geen speciale beleidszaken naar voren brengen. Ik wil slechts één ding zeggen, en ik denk dat het waardevol is om hier op te wijzen.
De rapporteur maakt een lijst van verschillende maatregelen die moeten worden genomen om gelijkheid tussen vrouwen en mannen te bereiken. Als ze dit doet, resulteert dit in een totaal van 45 onderwerpen. Ik herhaal: 45 onderwerpen! Dit verslag geeft 45 verschillende gebieden aan waar verandering nodig is in de EU en de lidstaten, die lang hebben beweerd dat ze prioriteit geven aan gelijke rechten tussen mannen en vrouwen. Het is overbodig nog meer te zeggen, behalve dat ik instem met het verslag en bovenal instem met concrete actie, nu!
Urszula Krupa
namens de IND/DEM-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, een belangrijk aspect van het verslag is naar mijn mening de oproep om het voor werknemers eenvoudiger te maken naar hun werk terug te keren na een pauze in hun carrière als gevolg van een zwangerschaps- of ouderschapsverlof, en de daaruit voortkomende verschillen in beloning en opleiding te vergoeden.
Het is echter moeilijk te accepteren dat er een direct causaal verband wordt gelegd tussen levensproblemen die veel mensen raken en het feit dat iemand vrouw is. Wanneer het sociale leven wordt gezien als een strijd tussen de seksen, met de creatie van een nieuwe vijand in het vroegere model van de klassenstrijd, geeft dat degenen die dit verkondigen het recht zich op ongelimiteerde wijze te bemoeien met ieder vlak van het menselijk bestaan, waaronder het functioneren gezinnen.
Het probleem in Europa is niet de strijd tussen mannen en vrouwen. Het is het gebrek aan respect voor rechten en morele beginselen, dat zich vooral manifesteert in ongebreidelde hebzucht en grenzeloos eigenbelang. Als vrouw zijnde zie ik liever niet dat gelijke rechten er toe leiden dat wij in ieder opzicht gelijk zijn aan mannen, maar eerder dat dit resulteert in afspraken die vrouwen beschermen en hun lasten verlichten. Als vrouwen niet langer onpersoonlijk behandeld worden als louter arbeidskrachten, kunnen ze een creatieve bijdrage leveren op veel gebieden van de economie.
Zita Pleštinská
(SK) Dit verslag uit 2008 over gelijkheid tussen mannen en vrouwen is een opsomming van een verslag van het Europees Parlement dat al is aangenomen en dat een grote stimulerende werking had die nu nog wacht op toepassing in de praktijk. Ik beschouw het als een weerspiegeling van het werk van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid, en daarom zou ik als eerste mevrouw García Pérez willen bedanken voor het tot stand brengen van dit verslag.
Voor het behalen van de Lissabondoelstellingen is het van wezenlijk belang dat het potentieel van vrouwen op de arbeidsmarkt ten volle wordt benut. Daarnaast is het belangrijk dat vrouwen zo goed mogelijk deel kunnen nemen aan masterstudies en een leven lang leren en tevens kunnen beschikken over nieuwe technologieën en gebruik kunnen maken van de informatiemaatschappij, zodat ze kunnen concurreren op de arbeidsmarkt.
Ik heb grote bewondering voor de vrouwen die aan het hoofd staan van grote ondernemingen en kleine familiebedrijven en daarbij nieuwe banen scheppen. Naast haar dagelijkse plichten als echtgenote en moeder neemt een zakenvrouw ook leidinggevende taken op zich in haar bedrijf, waarmee ze niet alleen verantwoordelijkheid neemt voor het welvaren van haar gezin maar ook voor het succes van haar bedrijf. Als samenleving hebben we niet altijd voldoende waardering voor het belang dat deze vrouwen hebben voor de samenleving. Vrouwen in leidinggevende posities worden gedwongen om veel aanvullende obstakels te overwinnen, die met name verband houden met de verantwoordelijkheden voor hun gezin.
Het in evenwicht brengen van het beroeps- en gezinsleven is een van de belangrijkste voorwaarden voor een toename van de werkgelegenheid voor vrouwen. Het is daarom essentieel om maatregelen voor te stellen om vaders te motiveren ouderschapsverlof op te nemen, waardoor het zwangerschapsverlof over beide ouders wordt verdeeld.
Veel vrouwen zijn er vandaag de dag van bewust dat ze geen belangrijke posities verkrijgen op basis van stimuleringsmaatregelen, maar slechts op basis van hun eigen kwaliteiten. Bondskanselier Angela Merkel is er een duidelijk voorbeeld van dat wij vrouwen ook onze eigen stevige positie innemen in de wereldpolitiek.
Als we kijken naar de geschiedenisboeken, lezen we veel over de heldendaden van mannen. Vrouwen verschijnen alleen op de achtergrond. Ik ben ervan overtuigd dat het onze verantwoordelijkheid is de grote groep anonieme vrouwen die betrokken zijn bij onze samenleving onder de aandacht te brengen, zonder wie de wereld niet verder zou kunnen.
Gabriela Creţu
(RO) Geachte collega's, er zijn zaken waar mensen veel over praten, maar waar weinig mee wordt gedaan. In het debat over het sociaal pakket spraken we over het gebrek aan de benodigde middelen om het beginsel van gelijk loon voor gelijk werk toe te passen, en de inkomenskloof tussen mannen en vrouwen te verkleinen. Zonder deze middelen zijn onze beloften slechts woorden en is de wetgeving zinloos.
Er zijn ook zaken waar vrijwel niets of slechts een beetje voor wordt gedaan, maar waar we zelfs niet over praten. Mensen praten nauwelijks over de 100 000 vrouwen die jaarlijks verhandeld worden, behalve hier, laat op de avond, waarschijnlijk omdat het goederen zijn, en geen burgers. De meesten van hen worden verhandeld voor de prostitutie. We verzoeken om een krachtigere, geïntegreerde aanpak van netwerken van mensenhandel, evenals een gecoördineerde aanpak om de vraag naar prostitutie te ontmoedigen. Zonder vraag is er geen reden tot mensenhandel.
Mensen praten ook niet over de situatie van vrouwen die als hulp in de huishouding werken in de huiselijke sfeer; ze zijn onzichtbaar. Aangezien ze geen sociale rechten of slechts minimale rechten hebben, lopen ze hetzelfde risico misbruikt te worden als vrouwen binnen hun eigen gezin, waaronder het risico op uitbuiting. Voor degenen die in het buitenland werken, zorgt het feit dat ze geen gebruik maken van hun politieke rechten ervoor dat hun sociale en economische positie nog kwetsbaarder wordt. Adequate regelgeving voor hun situatie is niet alleen nu een rechtvaardige zaak, maar het zou kunnen voorkomen dat het hoge percentage armen onder oudere vrouwen in de toekomst gehandhaafd blijft.
Een ander onderwerp waar we niet over kunnen praten zijn de vrouwen in de regering van mijn land, aangezien deze eenvoudigweg niet bestaan. Geachte commissaris, geachte collega's, we denken dat het hoog tijd is om verklaringen over wat we zouden moeten doen achterwege te laten, en ertoe overgaan te doen wat we moeten doen.
Ilda Figueiredo
(PT) Mijnheer de Voorzitter, bewijs toont aan dat discriminatie tegen vrouwen voortduurt en uiteindelijk ook vrouwelijke werknemers treft, wiens loon gemiddeld meer dan vijftien procent lager is dan dat van mannen. In sommige landen, waaronder Portugal, stijgt dit cijfer tot meer dan 25 procent, een situatie die de afgelopen jaren zelfs is verergerd.
We roepen daarom op tot stimulering van de werkgelegenheid, passende lonen, naleving van sociale, gezondheids- en veiligheidscriteria en minder lange werkdagen zonder loonverlies. Dit zou kunnen bijdragen tot het scheppen van meer banen met rechten voor vrouwen en een betere combinatie van werk en gezinsleven.
De invoering van maatregelen ter bestrijding van de werkonzekerheid die met name vrouwen treft, en ter versterking van collectieve onderhandelingen bij de verdediging van mannelijke en vrouwelijke werknemers, moet worden aangemoedigd. Daarnaast moet er een stimulans uitgaan naar de invoering van maatregelen en acties van de overheid die de toegang van vrouwen tot diensten op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid verbeteren en hen meer bewust maken van hun rechten en de beschikbare diensten, waarbij hun waardigheid dient te worden gerespecteerd.
Godfrey Bloom
(EN) Mijnheer de Voorzitter, helaas is de discriminatie tegen vrouwen in het Verenigd Koninkrijk enorm. Ik weet dat mijn eigen commissie, de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid, haar hart op de goede plek heeft. De meeste discriminatie komt er echter uit voort dat kleine bedrijven die jonge vrouwen willen aannemen zo zwaar belast worden door de arbeidswetten, dat ze eenvoudigweg heimelijk discrimineren.
Ik denk dat hier de klassieke wet van de onbedoelde gevolgen geldt. Hier wordt een wet gemaakt, daar wordt een wet gemaakt, maar in feite gebeurt er niets, waardoor de toestand in wezen wordt versterkt.
Ik wil niet oneerbiedig klinken, maar wanneer ik rondkijk in mijn commissie (de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid) merk ik dat hun denkwijze diep verankerd is in de jaren zeventig: ze zijn blijven steken. Ik ben bang dat het leven nu niet meer is zoals toen, en als ik mensen hoor praten over de emancipatie van vrouwen moet ik als Engelsman helaas zeggen dat dit lange tijd geleden plaatsvond. Ik weet niet hoe de problemen in andere landen zijn, maar zadel het Verenigd Koninkrijk alstublieft niet op met dit alles, aangezien we dit probleem niet kennen, want - en nogmaals, uw hart zit op de juiste plek (de wet van onbedoelde gevolgen) - u verkoopt complete onzin.
Mary Honeyball
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het is misschien een nuttig toeval dat ik na Godfrey Bloom spreek, die ergens diep in de negentiende eeuw lijkt te vertoeven. Hij is inderdaad de man die beroemd is om zijn uitspraak, nog niet zo lang geleden, dat vrouwen horen schoon te maken achter de koelkast en dat dit een van hun belangrijkste taken in het leven is. Als ik degene ben die is blijven steken, dan ben ik daar trots op, want ik wil, met name als Engelse vrouw, geenszins geassocieerd worden met opmerkingen zoals deze.
Wat ik wel wil zeggen is dat in dit uitstekende verslag veel belangrijke zaken naar voren zijn gebracht, en ik wil de rapporteur daarvoor bedanken. Ik bedank tevens de commissaris voor het door hem geleverde commentaar. Een belangrijk punt waar ik nog op wil inhaken is het hele vraagstuk rondom de mensenhandel. Als afgevaardigde uit Londen - en, jawel, een vrouwelijke afgevaardigde uit Londen - heb ik speciale belangstelling voor dit onderwerp, aangezien Londen een van de plaatsen is die bijzonder getroffen wordt door vrouwenhandel.
Momenteel ligt er een verzoek bij de lidstaten om het Verdrag inzake de bestrijding van mensenhandel van de Raad van Europa te tekenen. Alhoewel enkele lidstaten dit hebben getekend, zijn er andere - vijftien, om precies te zijn - die nog niet hebben getekend, en er zijn zelfs twee landen die hier niet toe bereid lijken te zijn. Ik zou daarom willen verzoeken dat alle lidstaten van de EU dit verdrag tegen mensenhandel ratificeren, en dat allen hier aanwezig, waaronder alle leden van de Commissie rechten van de vrouw, de taak op zich nemen om zich nogmaals te richten tot hun regering en erop aan te dringen dat deze nog meer inspanningen verricht als nu wellicht al het geval is, om de verachtelijke en kwaadaardige handel in vrouwen tegen te gaan.
Věra Flasarová
(CS) Commissaris, dames en heren, ik verwelkom het verslag dat door mevrouw Pérez en de Europese Commissie is gepresenteerd. De statistieken die aantonen dat de werkgelegenheid onder vrouwen de afgelopen jaren is gestegen tot een niveau van 57,2 procent klinken goed, maar, zoals in het verslag wordt vastgesteld, er blijft een hele reeks problemen bestaan. Vrouwen nemen nog altijd slechts een derde van de leidinggevende posities in in het bedrijfsleven en op andere terreinen, waaronder de politiek. Een groot deel van de nieuwe banen zijn niet verzekerd door middel van langetermijnovereenkomsten, en de vooruitzichten voor de toekomst zijn derhalve onzeker. Dit zijn het soort banen dat vaker wordt toegewezen aan vrouwen. Ze worden nog altijd gezien als mensen die als belangrijkste verantwoordelijkheid de zorg voor het gezin hebben, en wiens verdiensten uit arbeid slechts een aanvulling vormen voor het gezinsbudget. Daarom worden vrouwen met dezelfde capaciteiten voor hetzelfde werk nog altijd slechter betaald dan mannen. Deze stereotypen worden nog steeds aangevoerd als een van de middelen om tegen vrouwen te discrimineren op de arbeidsmarkt. Ik blijf het zeer onbevredigend vinden dat werkgevers niet bereid zijn om vrouwen vergoedingen te geven om hen te helpen met de kinderopvang, en op die manier hun verdere loopbaanontwikkeling te ondersteunen.
Mihaela Popa
(RO) We spreken over de noodzaak om geweld tegen vrouwen te bestrijden, de deelname van vrouwen aan maatschappelijke activiteiten te stimuleren, en over een aspect dat onder de activiteiten van de Commissie cultuur valt: de discrepantie in het opleidingsniveau van mannen en vrouwen.
Alhoewel vrouwen op het gebied van onderwijs betere resultaten behalen dan mannen, is er nog altijd sprake van inkomensverschillen tussen mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt. Ik heb op persoonlijke titel, als lid van de Commissie cultuur en onderwijs, een amendement ingediend voor het door CULT opgestelde advies met betrekking tot dit verslag. Ik beschouw het als essentieel dat beelden in de massamedia waarbij vrouwen in vernederende situaties worden afgebeeld worden verwijderd, rekening houdend met de grote invloed van de massamedia op de waarneming en het gedrag van de bevolking.
Het creëren van gelijkheid tussen mannen en vrouwen op alle Europese beleidsterreinen is nog steeds een actueel thema in de westerse samenleving.
Anna Záborská
(SK) Het verslag begint met een paragraaf waarin wordt verklaard dat gelijkheid tussen vrouwen en mannen een grondbeginsel is van de EU, een beginsel dat al meer dan vijftig jaar bestaat. Het tweede deel van het verslag vervolgt echter met 46 paragrafen waarin aanbevelingen, uitnodigingen of verzoeken zijn opgenomen voor het in acht nemen van dit beginsel. Er zijn ook fundamentele aanbevelingen, zoals gelijke toegang tot financiering, onderwijs, de gezondheidszorg of vergoedingen. Er is sprake van een verzoek geweld tegen vrouwen te bestrijden, een verzoek vrouwenhandel te bestrijden, en nog veel meer.
Dergelijke verslagen zijn zeker belangrijk, en mijn complimenten gaan uit naar de rapporteur. Aan de andere kant wordt er echter gesproken over de gebrekkige tenuitvoerlegging van reeds aangenomen stukken. Er wordt opgemerkt dat de controle en de sancties ontoereikend zijn. Er wordt echter ook gewezen op de onoprechtheid van politici die in het openbaar verklaren de gelijkheid tussen vrouwen en mannen te ondersteunen, maar dit in de praktijk niet naleven, en dit is waarom de verwachtingen niet naar onze wens zijn.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, wanneer we de resolutie over gelijkheid tussen mannen en vrouwen bestuderen, is het moeilijk hier geen steun aan te verlenen. Ik verwijs met name naar de punten die gaan over geweld tegen vrouwen en de noodzaak tot onderwijs vanaf de vroegste jeugd over discriminatie tegen vrouwen. We zijn ons er terdege van bewust dat een goede opvoeding en goed onderwijs de beste middelen zijn om discriminatie en geweld tegen vrouwen uit te bannen.
De burgers van de EU zijn behoorlijk slecht geïnformeerd over vrouwenhandel en zijn zich grotendeels niet bewust van het bestaan in de huidige tijd van deze afschuwelijke, meedogenloze vorm van handel, die onacceptabel is in een geciviliseerde wereld. Daarom ben ik van mening dat er ruim voldoende middelen moeten worden toegewezen aan een informatiecampagne.
Er moet echter wel op worden gewezen dat er, ondanks al de moeilijke problemen die we bespreken, de afgelopen jaren aanzienlijke vooruitgang is geboekt in het streven naar gelijkheid tussen mannen en vrouwen, en dit is met name zichtbaar in plattelandsgebieden.
Monica Maria Iacob-Ridzi
(RO) Mijnheer de Voorzitter, gelijkheid tussen mannen en vrouwen zou een grondbeginsel moeten zijn van de Europese samenleving.
De laatste Eurobarometerenquête geeft aan dat vrouwen in landelijke gebieden niet betrokken zijn bij de besluitvorming in de gemeenschap waartoe zij behoren, dat zij geen vaste baan hebben en dat de meesten van hen alleen verantwoordelijkheid dragen voor het gezin, waarbij in sommige gebieden dit percentage zelfs oploopt tot 98 procent van de vrouwen. Desondanks wil meer dan vijftig procent van de vrouwen toegang hebben tot de Europese arbeidsmarkt en tevens een diploma behalen waarmee hun kans op een baan bij de overheid, in de landbouw, als maatschappelijk werker of in het onderwijs wordt bevorderd. Daarnaast wil een belangrijk deel van de vrouwen de voorzieningen benutten die op Europees niveau beschikbaar zijn om een bedrijf te starten.
Op grond hiervan denk ik dat de initiatieven van vrouwen uit landelijke gebieden om actief betrokken te worden in de maatschappij, om zich voortdurend te verbeteren en te participeren in de economische ontwikkeling van de regio waar ze vandaan komen, gesteund moeten worden. Het uitbannen van discriminatie vereist een gezamenlijke Europese inspanning. Programma's zoals het Europees Sociaal Fonds en Vooruitgang in samenwerking met lokale overheden en autoriteiten zouden meer geld moeten toewijzen om vrouwen in landelijke gebieden te ondersteunen.
Vladimír Špidla
Dames en heren, dank u voor de discussie. Globaal gezien kan men zeggen, als er gekeken wordt naar de ontwikkelingen, dat er belangrijke vooruitgang is geboekt, maar dames en heren, het is duidelijk dat er nog een lange weg te gaan is. Dat is de reden waarom de Commissie probeert ingewikkelde onderhandelingen te voeren, gebruik makend van alle middelen die tot onze beschikking staan. Ik heb bijvoorbeeld gerefereerd aan de wetgevingsvoorstellen die al zijn voorbereid, en naar het voornemen om de straffen voor mensenhandel te verscherpen.
Ik wil ook zeggen dat de inspanningen om gelijkheid tot stand te brengen natuurlijk gebaseerd zijn op een diepgaande ethische grondslag en dat het, zelfs als we geen redenen zouden kunnen vinden op basis van maatschappelijk evenwicht, nog steeds gerechtvaardigd en noodzakelijk is om consequent door te gaan. Ik wil echter zeggen dat daadwerkelijke gelijkheid van kansen de voornaamste prioriteit van de Europese Unie is, en dat voor een samenleving die geen gelijke kansen kan verwezenlijken in de mondiale concurrentiestrijd geen langdurige toekomst is weggelegd. Het is niet alleen rechtvaardig en ethisch onweerlegbaar, maar tevens heilzaam. Ik denk dat het ook om deze reden van absoluut belang is dat we vooruit gaan en ons niet tevreden stellen met de huidige ontwikkelingen die in bepaalde opzichten kunnen worden geïnterpreteerd als vooruitgang, maar waarvan een groot aantal zaken aan de andere kant nog altijd kan worden beschouwd als een slechts bescheiden resultaat.
Iratxe García Pérez
rapporteur. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, ik verwelkom de woorden van al mijn collega's die over dit onderwerp hebben gesproken, omdat hierdoor naar mijn mening kan worden vastgesteld dat de gezamenlijke doelstelling, ondanks verschillende accenten en een aantal meningsverschillen, door ieder van ons wordt gedeeld.
Tevens wil ik de commissaris zeggen dat ik zeer verheugd ben met zijn toespraak en met zijn bijdrage tijdens dit debat. Ieder van ons kan zich enkel achter hem scharen. Daarom wil ik zeggen hoe verheugd ik ben, maar ik wil daaraan toevoegen dat wat nu nodig is de politieke bereidheid is om alle initiatieven die nu op tafel liggen uit te voeren. Hij heeft derhalve dit Parlement aan zijn zijde als hij het belang van deze kwestie blijft benadrukken en volhardt in zijn inspanningen om al deze initiatieven ten uitvoer te brengen.
Ik wil slechts één aspect uitlichten: het belang van de rol van de man in de strijd voor gelijkheid tussen mannen en vrouwen.
Het is essentieel om mannen bij deze opdracht te betrekken. Het feit dat mannelijke collega's vandaag hebben deelgenomen aan dit debat is volgens mij een weerspiegeling van het feit dat mannen ook naast vrouwen moeten staan in de strijd voor gelijkheid.
Ik sluit mijn betoog af door terug te komen op een van de onderwerpen die tijdens dit debat zijn aangehaald, door een collega die zei dat vrouwen sinds de negentiende eeuw nog steeds dezelfde oude dingen zeggen. Ik zou hem erop willen wijzen dat vrouwen in mijn land in de negentiende eeuw het kiesrecht eisten: ze konden niet eens stemmen. Dit is derhalve een duidelijk verschil.
Er is veel vooruitgang geboekt, dat is iets dat we niet kunnen ontkennen. We moeten al die vrouwen en al die organisaties bedanken die zich hebben ingezet in de strijd voor gelijkheid. Dit betekent echter niet dat datgene wat overduidelijk is kan worden ontkend: er is nog altijd een lange weg te gaan, er ligt nog een heleboel werk voor ons. Wanneer wij ons allen, mannen en vrouwen samen, blijven inspannen kunnen we werkelijke gelijkheid tussen mannen en vrouwen verwezenlijken.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 11.30 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142 van het Reglement)
Sylwester Chruszcz  
schriftelijk. - (PL) Dames en heren, in dit debat zijn veel onderwerpen aangestipt. Ik wil extra aandacht schenken aan het onderwerp van zwangerschaps- en ouderschapsverlof. Europa kampt met een demografisch probleem dat niet alleen het gevolg is van de economische problemen die ons continent teisteren, maar ook van ons onvermogen om jonge moeders passende ondersteuning te bieden. Het is extreem belangrijk voor een vrouw die een baby heeft gekregen om die steun te krijgen die haar en haar kind de nodige zekerheid biedt, en ervoor zorgt dat zij niet wordt gehinderd in haar terugkeer naar een beroepsmatig of sociaal bestaan.
Moeders moeten op zodanige wijze beschermd worden dat ze te zijner tijd terug kunnen keren naar hun werkplek en goed voor hun gezin kunnen zorgen, en we moeten er nadrukkelijk voor zorgen dat deze afspraken in heel Europa even serieus behandeld worden.
Corina Creţu  
schriftelijk. - (RO) Alhoewel Roemenië een van de goede leerlingen is van de Europese Unie wat betreft het wetgevingskader en het aantal overheidsinitiatieven en -programma's voor het verminderen van genderongelijkheid, kent Roemenië tekortkomingen betreffende belangrijke aspecten die de ongelijkheid tussen vrouwen en mannen benadrukken en laten voortbestaan.
Als het gaat om de toegang van vrouwen tot leidinggevende functies behoort Roemenië bij de laagst scorende landen in Europa. Van de 331 leden van het Parlement zijn er slechts 37 vrouw, net iets meer dan elf procent van het totaal. Desondanks is het percentage vrouwen in het lokale bestuur van Roemenië nog lager. In Zweden zijn er ongeveer evenveel mannen als vrouwen lid van het parlement. Bovendien werkt in Roemenië een derde van de vrouwen in deeltijd, in vergelijking met slechts 7,7 procent van de mannen, voor een loon dat gemiddeld vijftien procent lager ligt dan dat van mannen.
Deze situatie houdt nauw verband met het voortbestaan van genderstereotypen, waardoor de meeste huishoudelijke plichten de verantwoordelijkheid zijn van vrouwen. Helaas zijn genderongelijkheid en de daaraan gekoppelde vooroordelen niet alleen aanwezig binnen de sfeer van het gezin, maar ook binnen het Roemeense onderwijsstelsel. Studies tonen aan dat bij schoolactiviteiten in Roemenië, evenals bij activiteiten voor sociaaleconomische oriëntatie van het onderwijzend personeel, de neiging bestaat denkwijzen te vormen waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen mannen en vrouwen.
Op grond hiervan zou ik willen benadrukken dat het belangrijk is om die onderwerpen op te nemen in het verslag die het belang van onderwijs onderstrepen bij het verminderen van genderongelijkheid.
Véronique Mathieu  
schriftelijk. - (FR) Gelijkheid tussen mannen en vrouwen is een grondbeginsel van de Europese Unie. Desondanks tonen de cijfers in het verslag van 2008 aan dat er nog altijd geen gelijkheid is. De inkomenskloof is sinds 2003 zelfs ongewijzigd en bedraagt vijftien procent.
In het licht van deze situatie denk ik dat we de Europese wetgeving moeten versterken, bijvoorbeeld door werkgevers te verplichten salariscontroles uit te voeren met het oog op het verminderen van deze inkomenskloof.
Het is tevens belangrijk om te kijken naar de specifieke situatie van vrouwen die wonen in landelijke gebieden, die op de officiële arbeidsmarkt nooit zijn aangemerkt als "werkend”. Aangezien deze vrouwen, die zeker werken omdat ze hun echtgenoot helpen in het familieboerenbedrijf, geen duidelijk omlijnde beroepsstatus hebben, hebben ze te kampen met een groot aantal financiële en juridische problemen inzake de toegang tot ouderdomspensioenen en de sociale zekerheid. Ik ondersteun iedere maatregel die de situatie van deze vrouwen verbetert.
Tot slot verwelkom ik de voorgestelde maatregelen ter verbetering van de toegang van vrouwen tot diensten op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid. Dat is inderdaad een essentiële voorwaarde voor de beoefening van hun vrijheid.
Dumitru Oprea  
schriftelijk. - (RO) Ik denk dat discriminatie op grond van geslacht hoofdzakelijk blijft voortbestaan door oude denkpatronen, die in de moderne samenleving nog altijd bestaan: de man onderhoudt het gezin in financieel opzicht en de vrouw draagt er de sociale verantwoordelijkheid voor. Deze gedachtegang is in alle landen zichtbaar, maar vooral in achtergelegen gebieden. Adequaat onderwijs kan een einde maken aan dit verschijnsel.
In deze context denk ik ook dat we rekening moeten houden met het feit dat de ontwikkeling van de huidige samenleving ertoe heeft geleid dat vrouwen steeds actiever aan het maatschappelijk leven deelnemen en dat hun status in de samenleving zichtbaar is verbeterd. Desalniettemin kunnen er problemen ontstaan op het niveau van het gezin, met name met betrekking tot de zorg van ouders voor en de relatieve betrokkenheid bij de opvoeding en ontwikkeling van hun kinderen. Het gebrek aan tijd, de drukke werkschema's en de droom van buitenlandse landen hebben ertoe geleid dat ouders minder toezicht hebben op hun kinderen tijdens vakanties en andere vrije dagen en in de tijd tussen twee en zes uur op schooldagen.
Daarom moeten er oplossingen gevonden worden om een einde te maken aan de zorgen van ouders over wat hun kinderen doen terwijl zij naar hun werk zijn, door het ontwikkelen van binnen- en buitenschoolse activiteiten die het gebrek aan supervisie van ouders kunnen compenseren.
De naschoolse opvang moet zelfs worden uitgebreid en verworden tot een project dat dienst doet voor het gezin, de gemeenschap, het land en Europa.
Rovana Plumb  
schriftelijk. - (RO) Ik wil de rapporteur complimenteren en benadrukken hoe belangrijk de inhoud van dit verslag is voor het behalen van de doelstellingen voor economische groei die in het kader van de Lissabonstrategie zijn vastgesteld.
Zowel de Europese Unie als de lidstaten moeten de samenleving voorzien van een beter model. Ondanks de geboekte vooruitgang blijft er ongelijkheid tussen mannen en vrouwen bestaan, en daarom moeten we actie ondernemen.
Ik wil de aandacht vestigen op een probleem waar veel vrouwen iedere dag mee kampen, en op welk vlak voor zeer weinigen van hen een gunstig vonnis wordt geveld, namelijk seksuele intimidatie.
Volgens een in Roemenië uitgevoerd nationaal onderzoek zijn de slachtoffers van seksuele intimidatie in negentig procent van de gevallen vrouw, en in stedelijke gebieden heeft één op de negen personen te maken gehad met een voorbeeld van seksuele intimidatie. In meer dan 55 procent van de gevallen was de dader de meerdere van het slachtoffer binnen de werkkring.
Ik denk dat een nieuwe beoordeling van de strategieën en acties op dit gebied noodzakelijk is om de levens- en beroepsstandaard van vrouwen te verbeteren, en de lidstaten moeten de tenuitvoerlegging van communautaire wetgeving over gelijkheid tussen vrouwen en mannen met betrekking tot de arbeidsmarkt, evenals met betrekking tot seksuele intimidatie, versnellen.
Theodor Dumitru Stolojan  
schriftelijk. - (RO) De tijd is aangebroken om een einde te maken aan stereotype beeldvorming en standvastig te handelen, zodat mannen en vrouwen daadwerkelijk gelijke kansen worden geboden. De afgelopen tien jaar is er ontegenzeggelijk vooruitgang geboekt wat betreft de toename van het aantal vrouwelijke vertegenwoordigers op topniveau in de Europese politiek, maar dat is nog altijd niet genoeg. De verschillen in beloning zijn echter vrijwel constant gebleven gedurende de afgelopen jaren. Europese bedrijven dragen nog altijd bij aan fundamentele uitsluiting, en om dit doel te bereiken zijn er krachtiger en moediger besluiten nodig, in combinatie met een veel doeltreffendere mediacampagne.
De algemene deelname van vrouwen in het besluitvormingsproces is eveneens duidelijk vertekend in Roemenië, het enige land waar geen enkele vrouw is aangesteld als minister en waar vrouwen in het parlement slechts met negen procent vertegenwoordigd zijn. De Roemeense samenleving heeft de plicht om vaststaande denkpatronen en discriminatie op grond van geslacht in al zijn dagelijkse verschijningsvormen te bestrijden.
Ik heb vertrouwen in de positieve effecten van het gebruik van electorale quota voor de vertegenwoordiging van vrouwen. De beste praktijkmodellen zijn te vinden in de Noord-Europese landen, en niet alleen daar. Het maakt niet uit of we nu kiezen voor een kiesstelsel op basis van evenredige vertegenwoordiging, door te zorgen voor een gelijk aantal mannelijke en vrouwelijke kandidaten en voor gelijke zichtbaarheid in de media (België), of voor in de wet vastgelegde distributieve quota's (Finland, Zweden, Spanje, Frankrijk), ik ben van mening dat de situatie van vrouwen die op deze wijze betrokken willen zijn in het politieke, economische en sociale leven in Roemenië kan worden verbeterd.
