Τήρηση των εθνικών μισθολογικών συμβάσεων και των μηχανισμών συνταξιοδότησης (συζήτηση)
Πρόεδρος
" ημερήσια διάταξη προβλέπει τη δήλωση της Επιτροπής σχετικά με την τήρηση των εθνικών μισθολογικών συμβάσεων και των μηχανισμών συνταξιοδότησης.
Johannes Hahn
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους αξιότιμους βουλευτές γι' αυτήν την ευκαιρία που μου δίνεται να άρω ορισμένες ευρέως διαδεδομένες παρεξηγήσεις σχετικά με το ιρλανδικό πρόγραμμα.
" ερώτηση της Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που οδήγησε στην παρούσα δήλωση εκφράζει την ανησυχία των αξιότιμων βουλευτών ότι ορισμένοι όροι οικονομικής πολιτικής που τίθενται στο μνημόνιο συνεννόησης του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής για την Ιρλανδία συγκρούονται νομικά με το άρθρο 153, παράγραφος 5, της Συνθήκης. " συγκεκριμένη παράγραφος αποκλείει τη δυνατότητα έγκρισης διατάξεων στον τομέα των αμοιβών βάσει του άρθρου 153, δηλαδή στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής. Ωστόσο, το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής για την Ιρλανδία δεν είναι ένα πρόγραμμα κοινωνικής πολιτικής και δεν εγκρίνεται βάσει του άρθρου 153. Είναι ένα πρόγραμμα χρηματοδοτικής ενίσχυσης που καταρτίστηκε, από κοινού με την ιρλανδική κυβέρνηση, για την αποκατάσταση της εγχώριας και εξωτερικής εμπιστοσύνης και την εξάλειψη των επιζήμιων αλληλεπιδράσεων μεταξύ της δημοσιονομικής και της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Κατά συνέπεια, βασίζεται στο άρθρο 122, παράγραφος 2, της Συνθήκης, το οποίο επιτρέπει στην Ένωση να χορηγεί χρηματοδοτική ενίσχυση όταν ένα κράτος μέλος διατρέχει μεγάλο κίνδυνο να αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες, οφειλόμενες σε έκτακτες περιστάσεις που εκφεύγουν από τον έλεγχό του.
Ο ρόλος του μνημονίου συνεννόησης είναι να καθορίσει τους όρους οικονομικής πολιτικής που λειτουργούν ως σημείο αναφοράς για την εκτίμηση των επιδόσεων της ιρλανδικής πολιτικής κατά τη διάρκεια του προγράμματος χρηματοδοτικής ενίσχυσης. Το κράτος μέλος έχει την πλήρη ευθύνη γι' αυτούς τους όρους οικονομικής πολιτικής και την εφαρμογή τους. Αυτοί οι όροι είναι δεσμεύσεις τις οποίες αναλαμβάνει το εν λόγω κράτος από μόνο του. Δεν πρόκειται για δράση της ΕΕ στους αντίστοιχους τομείς. Εξάλλου, πολλοί από τους όρους, όπως η μείωση του ελάχιστου μισθού, περιλαμβάνονταν ήδη στο εθνικό σχέδιο ανάκαμψης της ιρλανδικής κυβέρνησης που δημοσιεύτηκε στις 24 Νοεμβρίου 2010, πριν από την έναρξη του προγράμματος.
Ο στόχος των όρων που σχετίζονται με την πολιτική στην αγορά εργασίας είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας και η αποφυγή της μακροχρόνιας ανεργίας στην Ιρλανδία μεταξύ των πιο ευάλωτων ομάδων. " μείωση του ελάχιστου μισθού εντάσσεται σε αυτήν την ευρύτερη δέσμη μέτρων και πρέπει να συνεξεταστεί με πολιτικές ενεργοποίησης και προσπάθειες για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος παροχών. Κατά την αξιολόγηση της μείωσης ενός από τους υψηλότερους ελάχιστους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση -για παράδειγμα, είναι ο δεύτερος υψηλότερος στην ευρωζώνη- και παρά τη σημαντική προσαρμογή των μισθών στην οικονομία, με τον ελάχιστο μισθό, μαζί με τους μισθούς γενικά στην Ιρλανδία, να μειώνεται στην πραγματικότητα κατά 3% το 2008 και στη συνέχεια να αυξάνεται κατά 0,3% το 2009, θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι περισσότερες προσαρμογές της αγοράς εργασίας έλαβαν τη μορφή απωλειών θέσεων εργασίας. Πράγματι, η περικοπή του ελάχιστου μισθού επανέφερε απλώς την κατάσταση που επικρατούσε πριν από την 1η Ιανουαρίου 2007, δηλαδή πριν από την κρίση.
Ο άλλος όρος που αναφέρεται στην ερώτηση είναι η ανεξάρτητη επανεξέταση των τομεακών συλλογικών διαπραγματεύσεων. Τα κίνητρα για την πραγματοποίηση της επανεξέτασης είναι να συζητηθούν η αμεροληψία και η αποδοτικότητα των συνθηκών απασχόλησης τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τους εργοδότες στους διάφορους τομείς. Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η Ιρλανδία έχει μακρά παράδοση τριμερών διαβουλεύσεων επί της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής και ότι τα διαδοχικά σύμφωνα μεταξύ της κυβέρνησης και των κοινωνικών εταίρων από τη δεκαετία του 1980 και μετά αναγνωρίζονται ευρέως ως σημαντικές συνιστώσες της επιτυχίας της ιρλανδικής οικονομίας.
" επανεξέταση είναι μια ευκαιρία να εκφράσουν οι κοινωνικοί εταίροι τις απόψεις τους και να διαμορφώσουν πολιτική, και η ανακοίνωσή της επικροτήθηκε ως τέτοια. Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι η επανεξέταση θα διεξαχθεί από την ιρλανδική κυβέρνηση κατά τρόπο που να αναγνωρίζει τη σημασία του κοινωνικού διαλόγου, να περιλαμβάνει όλους τους κοινωνικούς εταίρους και να συμμορφώνεται με το κοινοτικό δίκαιο.
Τέλος, οι όροι στο μνημόνιο συνεννόησης όσον αφορά τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση δεν αφορούν μόνο την αγορά εργασίας. Περιλαμβάνουν επίσης σημαντικά μέτρα για το άνοιγμα των αγορών προϊόντων όπως κλάδοι και επαγγέλματα που υπόκεινται σε υπερβολικές ρυθμίσεις. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις τιμές καταναλωτή και την παραγωγικότητα, στηρίζοντας την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.
Gay Mitchell
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ να ευχαριστήσω τον Επίτροπο. Εχθές, μια νέα εθνική κυβέρνηση για την ανάκαμψη ανέλαβε την εξουσία στην Ιρλανδία. Το Fine Gael και οι Εργατικοί ανήκουν στην Ομάδα PPE και στην Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών αντίστοιχα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ένα από τα ζητήματα που βρίσκονται σε υψηλή θέση στην ατζέντα του νέου προγράμματος για την κυβέρνηση θα είναι η επαναδιαπραγμάτευση των στοιχείων του προγράμματος των ΕΕ/ΔΝΤ για τη στήριξη της Ιρλανδίας.
Επί του παρόντος, πολλοί ιρλανδοί πολίτες φοβούνται ότι οι όροι που συμφωνήθηκαν από την τότε κυβέρνηση στο πλαίσιο του προγράμματος των ΕΕ/ΔΝΤ για τη στήριξη της χώρας είναι πολύ αυστηροί και επιβαρύνουν σημαντικά τους απλούς πολίτες, οι οποίοι καλούνται να επωμιστούν το βάρος των σφαλμάτων των τραπεζών -τόσο των ιρλανδικών όσο και των ευρωπαϊκών- και της κυβέρνησης. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η νέα κυβέρνηση συμφώνησε να αντιστρέψει τη μείωση του ελάχιστου μισθού. Εντούτοις, γνωρίζουμε ότι η ανάκαμψη δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί χωρίς θυσίες. " Ιρλανδία πέρασε μια παρόμοια δοκιμασία τη δεκαετία του 1980. Πολλοί από τους δύσκολους όρους όπως τίθενται στο πρόγραμμα των ΕΕ/ΔΝΤ είναι απαραίτητοι για την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών μας. Πρέπει να κλαδέψουμε το δέντρο για να υπάρξει χώρος για ανάπτυξη.
Επικροτώ τη στήριξη της Επιτροπής για μείωση του επιτοκίου, όπως δήλωσε ο Επίτροπος Rehn. Αυτό θα πρέπει να συμβεί το συντομότερο δυνατό και απευθύνω έκκληση στην Επιτροπή να εξετάσει αυτό το ζήτημα εγκαίρως. Ο Επίτροπος τόνισε ότι όλα τα μέτρα έχουν σταθμιστεί έναντι των επιπτώσεών τους στην ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών μακροπρόθεσμα. Αποδέχομαι ότι δεν μπορούμε να επωμιστούμε μεμιάς όλο το βάρος που κληθήκαμε να επωμιστούμε. Ο ιρλανδικός λαός ανέλαβε τις ευθύνες του σε αυτό το ζήτημα· στην πραγματικότητα, ανέλαβε και τις ευθύνες άλλων, καθώς δεν μας δόθηκε εναλλακτική λύση. Ό,τι έκανε δεν αφορά μόνο την Ιρλανδία, αλλά και την Ευρώπη και την ευρωζώνη συγκεκριμένα. Δεν χρειαζόμαστε τη σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι. Σας παρακαλώ, δώστε στον ιρλανδικό λαό τα μέσα· θα φέρουμε μόνοι μας εις πέρας τη δουλειά, αλλά σας παρακαλούμε μην αναμένετε από τον ιρλανδικό λαό να επωμιστεί ένα βάρος που δεν είναι σε θέση να επωμιστεί. Επομένως, ζητώ από τον Επίτροπο να λάβει υπόψη αυτές τις παρατηρήσεις ιδίως τις προσεχείς ημέρες και εβδομάδες.
Stephen Hughes
Κύριε Πρόεδρε, αυτό το μνημόνιο απαιτεί μείωση 1 ευρώ ανά ώρα στον ελάχιστο μισθό στην Ιρλανδία και επανεξέταση, όπως ακούσαμε, του συστήματος συλλογικών συμβάσεων στην Ιρλανδία, το οποίο προστατεύει τους χαμηλόμισθους.
Δεν πιστεύω ότι αυτή η παρέμβαση μπορεί να δικαιολογηθεί. " Συνθήκη απαιτεί από την Επιτροπή να προωθεί τον κοινωνικό διάλογο, όχι να τον υπονομεύει. Το άρθρο 152 απαιτεί σεβασμό της αυτονομίας των κοινωνικών εταίρων, όχι παρέμβαση αυτού του είδους, και το άρθρο 153 αποκλείει ρητά τη δράση της ΕΕ στον τομέα των αμοιβών. " Επιτροπή δεν μπορεί να είναι επιλεκτική όσον αφορά την ιεράρχηση των άρθρων στο πλαίσιο αυτό.
Το μνημόνιο συνεχίζει επιμένοντας σε περικοπές στον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας, κατάργηση βασικών δημόσιων υπηρεσιών και μείωση των απασχολούμενων στον δημόσιο τομέα και των συντάξεων του δημόσιου τομέα. Πώς μπορούν να δικαιολογηθούν αυτές οι απαιτήσεις σε σχέση με μια Συνθήκη που απαιτεί από την Ένωση να επιδιώκει την εξάλειψη των ανισοτήτων, την προαγωγή υψηλού επιπέδου απασχόλησης, τη διασφάλιση επαρκούς κοινωνικής προστασίας και την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού; " μόνη ειλικρινή απάντηση σε αυτό είναι ότι αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να συνδυαστούν, και το πρόβλημα είναι ότι αυτά τα πράγματα έχουν γίνει πλέον, ως αποτέλεσμα της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης, ο γενικός κανόνας.
Οι πολίτες θα απορρίψουν την ιδέα μιας Ευρώπης που βασίζεται μόνο στη λιτότητα. Δεν πρόκειται να ανεχθούν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες στις κοινωνικές πολιτικές με χαμηλότερους μισθούς, χαμηλότερη προστασία της εργασίας, αδύναμα κοινωνικά πρότυπα, μειωμένες δημόσιες υπηρεσίες και την επιβολή υψηλότερων ηλικιών συνταξιοδότησης. Εάν επιθυμούμε να συνεχίσει να αυξάνεται ο αριθμός των αντιευρωπαϊστών, τότε να συνεχίσει έτσι η Επιτροπή. Εάν όχι, τότε σταματήστε τώρα αυτές τις ανοησίες.
Marian Harkin
Κύριε Πρόεδρε, ο Επίτροπος μάς λέει ότι το μνημόνιο συνεννόησης καταρτίστηκε δυνάμει του άρθρου 122, παράγραφος 2. Θα ήθελα να ρωτήσω τον Επίτροπο τι συμβαίνει όταν ένα άρθρο της Συνθήκης έρχεται σε άμεση αντίθεση με άλλα άρθρα της Συνθήκης· όπως ρώτησε και ο Stephen Hughes, με ποιον τρόπο αποφασίζουμε την ιεράρχηση; Το μνημόνιο έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 153.
Επίσης, έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 9, την κοινωνική ρήτρα, την οποία έχω αναφέρει πολλές φορές στο Σώμα όταν συζητάμε για τη δέσμη μέτρων λιτότητας της Ιρλανδίας, όπου αναφέρεται ότι κατά τον καθορισμό και την εφαρμογή όλων των πολιτικών και των δράσεών της, η Ένωση συνεκτιμά τις απαιτήσεις που συνδέονται με την προαγωγή υψηλού επιπέδου απασχόλησης, την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού κ.λπ. Επίσης, τι συμβαίνει με το άρθρο 28 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, σύμφωνα με το οποίο οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να διαπραγματεύονται και να συνάπτουν συλλογικές συμβάσεις καθώς και να προσφεύγουν, σε περίπτωση σύγκρουσης συμφερόντων, σε συλλογικές δράσεις για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους, συμπεριλαμβανομένης της απεργίας; Πολλοί ιρλανδοί εργαζόμενοι θεωρούν ότι βρίσκονται επί του παρόντος στην κατάσταση αυτήν. Πώς αντιμετωπίζουμε την αντίφαση μεταξύ των διαφόρων άρθρων στη Συνθήκη;
Θα ήθελα να σας θέσω άλλη μία ερώτηση, κύριε Επίτροπε: λέτε ότι το μνημόνιο συνεννόησης ήταν αποκλειστικά ευθύνη της ιρλανδικής κυβέρνησης και ότι η Επιτροπή συναίνεσε ή συμφώνησε;
Τέλος, ας υποθέσουμε εδώ ότι έχετε την εξουσία να τα πράξετε όλα αυτά - και μας λέτε ότι την έχετε· τότε γιατί δεν έγινε καμία προσπάθεια να μειωθούν ή να εξαλειφθούν τα τραπεζικά μπόνους; Γιατί δεν έγινε καμία προσπάθεια να διασφαλιστεί ότι όσοι βρίσκονται στην κορυφή της μισθολογικής κλίμακας θα πληρώσουν το δίκαιο μερίδιο που τους αναλογεί; Γιατί αφαιρέθηκε ένα ευρώ από τον ελάχιστο μισθό; Συμφωνώ απόλυτα με όσα είπε ο Stephen Hughes: αυτό πυροδοτεί αντιευρωπαϊκά αισθήματα. Οι πολίτες βλέπουν τι συμβαίνει. Βλέπουν πώς εργάζεται η Επιτροπή σε όλη αυτήν τη διαδικασία, και αυτό που βλέπουν είναι ότι εκείνοι που πλήττονται από τα συγκεκριμένα σχέδια λιτότητας είναι όσοι λαμβάνουν τον ελάχιστο μισθό, όσοι προστατεύονται από συλλογικές συμφωνίες.
Τέλος, η βασική ερώτησή μου, κύριε Επίτροπε, είναι η εξής: ποιος αποφασίζει; Αποφασίζει το Δικαστήριο; Ποιος αποφασίζει όταν τα άρθρα της Συνθήκης έρχονται σε σύγκρουση ή όταν η Επιτροπή ενεργεί κατά τρόπο που φέρνει αυτά τα άρθρα σε σύγκρουση μεταξύ τους;
Marije Cornelissen
Κύριε Πρόεδρε, αντιλαμβάνομαι την επείγουσα ανάγκη να αντιμετωπίσει η Επιτροπή την οικονομική κρίση και τα υψηλά επίπεδα χρέους που απειλούν τη σταθερότητα του ευρώ. Κατανοώ ότι επιβάλλονται όροι σε χώρες που αναγκάζονται να καταφύγουν στον ευρωπαϊκό μηχανισμό χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Ωστόσο, μου φαίνεται ότι η Επιτροπή είναι αρκετά επιλεκτική όσον αφορά τα μέτρα και τους όρους που θεωρεί ότι επιτρέπεται να επιβληθούν στη συγκεκριμένη κρίση.
Από τη μία πλευρά, σχεδόν όλα τα μέτρα φαίνονται νόμιμα όσον αφορά τη δημοσιονομική εξυγίανση μέσω της περικοπής δαπανών. Από τη στιγμή που η Ιρλανδία έκανε χρήση του πακέτου διάσωσης, οι ελάχιστοι μισθοί και τα επίπεδα των συντάξεων ήταν οι πρώτες μεταβλητές που προσαρμόστηκαν, αν και είναι σαφές ότι αυτά τα ζητήματα δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητες της ΕΕ. Από την άλλη πλευρά, η Επιτροπή κρύβεται πίσω από την έλλειψη αρμοδιότητας της ΕΕ αφήνοντας ανέγγιχτο τον εξαιρετικά χαμηλό ιρλανδικό φόρο για τις εταιρείες, παρότι η αύξησή του θα μπορούσε επίσης να βελτιώσει σημαντικά τα δημόσια έσοδα στην Ιρλανδία. Εξάλλου, η περικοπή δαπανών δεν είναι ο μόνος τρόπος για την επίτευξη ενός ισοσκελισμένου προϋπολογισμού.
Κατανοώ ότι η τρέχουσα κρίση απαιτεί τη λήψη έκτακτων μέτρων, αλλά γιατί η Επιτροπή βιάζεται τόσο πολύ να προσαρμόσει τους ελάχιστους μισθούς, πλήττοντας τους εργαζόμενους που κερδίζουν τα λιγότερα χρήματα, ενώ πρέπει να περιμένουμε για να δούμε αν θα εφαρμοστούν μέτρα που θα αναγκάσουν τον τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό τομέα να πληρώσει; Έχω ιδίως την εντύπωση ότι η Επιτροπή ερμηνεύει τις αρμοδιότητες της ΕΕ με ιδιαίτερα μονόπλευρο και, θα τολμούσα να πω, δεξιό τρόπο. Αυτή η ωμή προσέγγιση καλλιεργεί τον ευρωσκεπτικισμό. Φαίνεται ότι η ΕΕ ενεργεί αποφασιστικά στον τομέα της απασχόλησης και της κοινωνικής πολιτικής μόνο σε περιόδους κρίσης, οπότε και επιβάλει περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και τους μισθούς.
" ΕΕ μπορεί να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών της μόνο εάν η Επιτροπή επιδείξει την ίδια αποφασιστικότητα κατά τον καθορισμό των κατάλληλων ελάχιστων κοινωνικών προτύπων και κοινωνικών εγγυήσεων για τις ισχυρές περικοπές που επιβάλλονται στους πολίτες. Ναι, επιθυμούμε οικονομική διακυβέρνηση, αλλά επιθυμούμε ισορροπημένη διακυβέρνηση η οποία θα συνοδεύεται και από δημοσιονομική βιωσιμότητα και από κοινωνικές εγγυήσεις. Σε αντίθετη περίπτωση, οι ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού θα πληρώσουν το τίμημα για ένα χάος για το οποίο δεν είναι υπεύθυνες.
Thomas Händel
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τα πακέτα διάσωσης είχαν σκοπό να προστατέψουν τα κράτη μέλη της ΕΕ από τη χρεοκοπία. Ωστόσο, επιβάλουν στους πολίτες σκληρά προγράμματα λιτότητας, ενώ επιτρέπουν στους υπαίτιους να μένουν ατιμώρητοι. Εκτός από αυτό, η Επιτροπή παρεμβαίνει τώρα και στην εθνική μισθολογική πολιτική.
Κύριε Hahn, είναι εντελώς παράλογο και λυπάμαι πολύ όταν ακούω επίσημα επιχειρήματα όπως τα δικά σας ότι αυτό δεν αποσκοπεί επ' ουδενί να αποτελέσει κοινωνικοπολιτικό μέτρο. Αυτή η θέση είναι ολωσδιόλου απαράδεκτη. " μισθολογική πολιτική δεν είναι ζήτημα της ΕΕ. Αυτή η πολιτική εκ μέρους της Επιτροπής έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ιδέα αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. " ΕΕ δεν επεδίωκε ποτέ να δημιουργήσει ανταγωνισμό στους μισθούς και κοινωνικό ντάμπινγκ. Αυτή η πολιτική της Επιτροπής μιλά για την ακαμψία των μισθών, που πρέπει να μειωθεί. Αναφέρει ότι οι μισθοί θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τις συνθήκες της αγοράς. Αυτό είναι σαν να ζητείται από έναν τυφλό να περιγράψει έναν ελέφαντα. Οι άνθρωποι που γράφουν αυτά τα πράγματα δεν κατανοούν καθόλου τα συστήματα συλλογικών συμβάσεων. Παρεμβαίνουν σε ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και μειώνουν σε σημείο παραλογισμού την αυτονομία των κοινωνικών εταίρων και τον κοινωνικό διάλογο, για τα οποία γίνεται πολύς λόγος.
Θα ήθελα να καταστήσω σαφές ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλείται να διασφαλίσει ότι η πολιτική αυτόνομων συλλογικών συμβάσεων θα διατηρηθεί, με σκοπό την προστασία του κοινωνικού διαλόγου και την αποτροπή περαιτέρω διάλυσης της κοινωνικής ασφάλειας. Χρειαζόμαστε μέτρα για να αποτρέψουμε μια πολιτική λιτότητας που έχει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, όχι κυρώσεις.
Derek Roland Clark
Κύριε Πρόεδρε, αυτό το θέμα δεν αφορά μόνο την Ιρλανδία. Μόλις πριν από έναν μήνα, υπενθύμισα στο Κοινοβούλιο ότι οι συντάξεις αποτελούν αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών· ωστόσο, και πάλι ξεκινάμε να χρησιμοποιούμε την ίδια γλώσσα του συντονισμού και των μηχανισμών συνταξιοδότησης. Οι συντάξεις σχετίζονται σχεδόν πάντα με τα εισοδήματα, επομένως διαπιστώνουμε εδώ μια προσπάθεια εναρμόνισης των μισθών; Ελπίζω όχι, επειδή οι Συνθήκες αναφέρουν επίσης ότι οι μισθοί αποτελούν αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών.
Είναι πολύ καλό να υποστηρίζουμε ότι η "ισότητα" πρέπει να σημαίνει "ισότητα αμοιβών", αλλά πρέπει όλοι οι εργαζόμενοι που κάνουν την ίδια δουλειά να αμείβονται το ίδιο στα διάφορα κράτη μέλη της ΕΕ; Ας σκεφτούμε, για παράδειγμα, τη συνιστώσα "κλίμα": η διατήρηση ενός σπιτιού ζεστού στον αρκτικό κύκλο απαιτεί πολύ περισσότερα χρήματα απ' ό,τι στις μεσογειακές χώρες. Προσθέστε τον χειμερινό ρουχισμό, τον εκχιονισμό και όλα τα συναφή και είναι σαφές ότι το να αμείβονται όλοι οι εργαζόμενοι το ίδιο θα άφηνε σε ορισμένους περισσότερα χρήματα απ' ό,τι σε άλλους. Φυσικά οι μισθοί δεν μπορούν να είναι ίσοι. Οι προθέσεις της Επιτροπής για την κατάρτιση σχεδίων με σκοπό να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να θεσπίσουν μια πολιτική ελάχιστου μισθού της ΕΕ και να δημιουργήσουν μηχανισμούς συνταξιοδότησης αντίκειται στις Συνθήκες. Δεν εκπλήσσομαι: αυτή είναι η ΕΕ επί τω έργω.
Μια εναρμονισμένη πολιτική μισθών και συντάξεων δεν είναι απλώς ουτοπική· είναι παράνομη. Αφήστε την, όπως απαιτούν οι Συνθήκες, στην αρμοδιότητα των εκλεγμένων κυβερνήσεων, όπως της δικής μου στο Westminster και όπως αυτής στην Ιρλανδία.
Hans-Peter Martin
(DE) Κύριε Πρόεδρε, η Ιρλανδία είναι ένα τραγικό μάθημα ιστορίας για εμάς. Αρχικά, αυτή η χώρα προβαλλόταν πάντα ως λαμπρό παράδειγμα και το πρότυπο για τα νέα κράτη μέλη της Ένωσης, παρότι εκείνη την εποχή επιτράπηκαν και ενθαρρύνθηκαν πολύ εσφαλμένες πολιτικές οι οποίες κατέληξαν σε τεράστιες φούσκες στον τομέα των ακινήτων που έπρεπε να αντιμετωπιστούν, με τον τραπεζικό τομέα να ακολουθεί δικούς του νόμους, και να μην δίνεται προσοχή στην αποφυγή του ανταγωνισμού που βασίζεται στο ντάμπινγκ στον τομέα της φορολογίας.
Κύριε Επίτροπε, έχουμε την ίδια εθνικότητα. Γνωρίζουμε πόσο πολλοί αυστριακοί συγγραφείς, για παράδειγμα, ανακάλυψαν ξαφνικά ότι είναι Ιρλανδοί, επειδή δεν χρειαζόταν να πληρώνουν σχεδόν καθόλου φόρους εκεί. Τι έκαναν οι υποτιθέμενες εξαιρετικά φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις την εποχή εκείνη; Απολύτως τίποτα! Δήλωναν "αυτή η χώρα είναι ένα θαυμάσιο παράδειγμα".
Όλα αυτά τώρα έχουν καταρρεύσει πλήρως. Αυτή η φούσκα μετατράπηκε τώρα σε αυτό που πολλοί έλεγαν ότι ήταν εξαρχής. Για άλλη μία φορά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια κατάσταση όπου -και δεν το σκέφτομαι μόνο εγώ αυτό- πυροδοτούνται αντιευρωπαϊκά αισθήματα από το γεγονός ότι επιτρέπουμε ξανά την εφαρμογή των λανθασμένων πολιτικών, στην προκειμένη περίπτωση επιβάλλοντας αυτήν τη μαζική δέσμη μέτρων στην Ιρλανδία. Κύριε Επίτροπε, λέτε ότι το κράτος μέλος δεσμεύεται το ίδιο εν προκειμένω. Ωστόσο, γνωρίζουμε από την εμπειρία μας από τα προγράμματα της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου -και αυτό που βλέπουμε σήμερα στην Ιρλανδία δεν διαφέρει τόσο πολύ από αυτό- ότι, εντέλει, οι εν λόγω χώρες δεν έχουν επιλογή.
Εάν κάναμε ένα βήμα πίσω και λέγαμε "είναι κρίμα που η Ιρλανδία δεν απέρριψε τη Συνθήκη της Λισαβόνας τη δεύτερη φορά", τότε θα μπορούσαμε να καταλήξουμε σε έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο σκέψης. Θα βλέπαμε τότε ότι, με το παρόν ευρωπαϊκό οικοδόμημα, αντιμετωπίζουμε κάτι που θα μπορούσε να παρομοιαστεί με ένα όχημα το μπροστινό μέρος του οποίου είναι Porsche ενώ το πίσω είναι ποδήλατο. Αυτά τα δύο πράγματα δεν συνδυάζονται. Πρέπει να είναι πολύ ισχυρότερα.
Εάν επιθυμούμε να αποτρέψουμε τη διάλυση αυτής της Ευρώπης, χρειαζόμαστε πραγματικά κάτι σαν ένα Σύνταγμα για την Ευρώπη. Στη συνέχεια, χρειαζόμαστε σαφή σημεία αναφοράς που θα εφαρμόζονται πραγματικά σε όλους. Χρειαζόμαστε οικονομική διακυβέρνηση. Αυτή η κατακερματισμένη προσέγγιση -εμπρός, πίσω, πλαγίως- δεν πρόκειται να αποδώσει αποτελέσματα και στο τέλος, κύριε Επίτροπε, είναι περισσότερο πιθανό να καταλήξει σε καταστροφή αυτού που εσείς, εγώ και η συντριπτική πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εργαζόμαστε να επιτύχουμε, δηλαδή μιας ειρηνικής, λειτουργικής και ταυτόχρονα ενωμένης Ευρώπης.
Philippe Boulland
(FR) Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να σημειωθεί ότι, με την κρίση και την κατάρρευση της στεγαστικής και πιστωτικής φούσκας, το ιρλανδικό κράτος αναγκάστηκε να παρέμβει για να στηρίξει τις τράπεζες. Το ιρλανδικό δημόσιο έλλειμμα, το συσσωρευμένο υπόλοιπο του προϋπολογισμού των κεντρικών και τοπικών διοικήσεων και, συγκεκριμένα, των διοικήσεων κοινωνικής ασφάλισης, υπολογίστηκε στο 32% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) το 2010. Εάν η ιρλανδική κυβέρνηση, που αντιμετωπίζει δυσκολίες όσον αφορά την αναχρηματοδότησή της από τις αγορές, επιθυμεί να αποκτήσει πρόσβαση σε δάνεια από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και το ευρωπαϊκό ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, θα πρέπει να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις για κοινωνικές και δημοσιονομικές αλλαγές, παρότι οι τομείς αυτοί εμπίπτουν στην αρχή της επικουρικότητας. Κατά την άποψή μας, δεν υπάρχει καμία αντίφαση εδώ. Ως γιατρός, θα έλεγα ότι όταν ο ασθενής έχει πυρετό δεν έχει νόημα να του χορηγούνται αδιακρίτως αντιπυρετικά χωρίς πρώτα να αναζητηθεί και να αντιμετωπιστεί η αιτία. Όσον αφορά την κατανομή αυτών των πόρων, το συγκεκριμένο κράτος θα πρέπει να βάλει σε τάξη τα οικονομικά του, ώστε να διορθωθούν το υπερβολικό έλλειμμα και τα σφάλματα του παρελθόντος.
Αυτό το σχέδιο λιτότητας αναμένεται να βελτιώσει το ΑΕγχΠ κατά 10% την επόμενη τετραετία. Όπως με ένα πρόσωπο στο οποίο η τράπεζα χορηγεί προσωπικό δάνειο μόνο εάν ικανοποιείται ο όρος της φερεγγυότητας, χωρίς όμως να αναμειγνύεται στην προσωπική ζωή του και τη διαχείριση των χρημάτων του, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να δανείσει χρήματα στην Ιρλανδία επί τη βάσει του ενοποιημένου συντελεστή φερεγγυότητας. Χωρίς να παρεμβαίνει στην προσωπική ζωή του, η τράπεζα θα ενθαρρύνει το εν λόγω πρόσωπο να διαπραγματευτεί, για παράδειγμα, αύξηση του μισθού του ή να δανειστεί από αλλού. Κατά συνέπεια, τηρώντας την αρχή της επικουρικότητας, η Ευρωπαϊκή Ένωση, βάσει του μνημονίου συνεννόησης που καταρτίστηκε μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), θεωρεί ότι αυτή η φερεγγυότητα απαιτεί τη μείωση του νόμιμου ελάχιστου μισθού και την προσαρμογή των συντάξεων, μαζί πάντα με φορολογικά μέτρα. Εναπόκειται στην Ιρλανδία να επιλέξει αν θα εφαρμόσει τα μέτρα αυτά ή όχι. Το εν λόγω μνημόνιο δεν αφήνει περιθώρια στην Ευρωπαϊκή Ένωση να παρέμβει σε τομείς που εμπίπτουν στην αρχή της επικουρικότητας, καθιστώντας δυνατή, για παράδειγμα, την επιβολή ευρωπαϊκού ελάχιστου μισθού, κάτι που θα ήταν επικίνδυνο, αλλά αντιθέτως διασφαλίζει την προστασία της σταθερότητας της ευρωζώνης μέσω μιας διαδικασίας αμοιβαίων εγγυήσεων. Φυσικά, είναι απαραίτητο να βοηθήσουμε την Ιρλανδία, όπως και τις άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, για να προστατευτούμε κι εμείς, αλλά όχι με οποιοδήποτε τίμημα, ιδίως αποδεχόμενοι την αδυναμία ενός κράτους να αποπληρώσει τα δάνειά του, αποδυναμώνοντας κατά τον τρόπο αυτόν τους πολίτες του και τους πολίτες ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πρόεδρος
Θα ήθελα να αναφέρω σε όλους σας ότι, εάν κατά τη διάρκεια των παρεμβάσεών σας μιλάτε πολύ γρήγορα, οι διερμηνείς θα δυσκολεύονται να ακολουθήσουν τον ρυθμό σας. Ως αρμόδιος για θέματα που αφορούν την πολυγλωσσία, θα ήθελα να επισημάνω ότι το Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξετάζει επί του παρόντος ένα νέο σύστημα.
Προς το παρόν, οι διερμηνείς ενημερώνουν τον Πρόεδρο ότι δεν μπορούν να ακολουθήσουν τον ρυθμό του ομιλητή, οπότε ο Πρόεδρος αναλαμβάνει το δύσκολο καθήκον να σας διακόψει. Βάσει του συστήματος που διερευνούμε τώρα, κάθε ένας από εσάς, στην έδρα του, θα μπορεί να βλέπει ένα κόκκινο φως που θα τον προειδοποιεί όταν οι διερμηνείς δεν μπορούν να παρακολουθήσουν την παρέμβασή του, με αποτέλεσμα να μην χρειάζεται να σας διακόψει ο Πρόεδρος και αντ' αυτού να ενημερώνεστε απευθείας.
Proinsias De Rossa
(EN) Κύριε Πρόεδρε, το μνημόνιο συνεννόησης σε σχέση με ζητήματα της αγοράς εργασίας είναι πολύ σαφές ότι βασίζεται σε μια απλουστευτική οικονομική θεωρία ότι οι χαμηλότεροι μισθοί θα "εκκαθαρίσουν την αγορά", με άλλα λόγια θα θέσουν τέλος στην ανεργία. Πρόκειται για απόλυτη ανοησία. " θεωρία αυτή δεν υποστηρίζεται από πρακτικά αποτελέσματα. Επίσης, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή της Επιτροπής στην επισκόπηση του Forfás σχετικά με την ανταγωνιστικότητα του κόστους εργασίας στην Ιρλανδία, που εκπονήθηκε στα τέλη του περασμένου έτους, και αναφέρει ότι οι εταιρείες γενικά προτιμούν τις απολύσεις από τις περικοπές μισθών επειδή βλάπτουν λιγότερο το ηθικό. Εάν θέλετε να εξετάσετε γιατί είχαμε περισσότερες απολύσεις από περικοπές μισθών στην Ιρλανδία, αυτή είναι η βασική αιτία.
Θα ήθελα να απευθύνω έκκληση στην Επιτροπή να συμμορφωθεί με το ευρωπαϊκό δίκαιο και να σταματήσει να παρεμβαίνει σε ζητήματα αγοράς εργασίας στην Ιρλανδία. Όπως λέτε, έχουμε μακρά παράδοση συμφωνιών κοινωνικής σύμπραξης στην Ιρλανδία. Πράγματι, αυτή είναι η βασική αιτία που δεν εκδηλώνεται βία στους δρόμους της Ιρλανδίας: οφείλεται στο ότι οι κοινωνικοί εταίροι και η κυβέρνηση έχουν θεσπίσει από κοινού ρυθμίσεις για την προσαρμογή της αγοράς εργασίας και την προσαρμογή των συνθηκών, ώστε να διασφαλιστεί ότι μπορούμε να τρέφουμε ορισμένες ελπίδες ανάκαμψης από τη σημερινή κρίση.
Αυτή η παράδοση έχει διασφαλίσει πρόοδο στην Ιρλανδία, αλλά το πρόγραμμα σε γενικές γραμμές δεν επιτυγχάνει τους επιδιωκόμενους στόχους, δηλαδή να βοηθήσει την οικονομία της Ιρλανδίας να αναπτυχθεί. " οικονομία δεν αναπτύσσεται. Αντιθέτως, ακολουθεί πτωτική πορεία, και πρέπει να γίνει γενική επαναδιαπραγμάτευση του προγράμματος. Θα πρότεινα, συγκεκριμένα, την αφαίρεση των σημείων που σχετίζονται με την αγορά εργασίας. Όπως έχει αναφερθεί ήδη, η ιρλανδική κυβέρνηση, στην οποία συμμετέχει το κόμμα μου, έχει ήδη δηλώσει ότι θα αντιστρέψει τη μείωση του ελάχιστου μισθού όπως συμφωνήθηκε στο εν λόγω πρόγραμμα.
Μπορεί να μην σας ευχαριστεί, αλλά αυτό θα συμβεί. Μπορείτε να είστε βέβαιοι επίσης ότι η προσπάθειά σας να παρέμβετε στον νόμο περί εγγεγραμμένων συλλογικών συμβάσεων εργασίας, που ισχύει για πάνω από 50 έτη, δεν θα είναι επιτυχής, όπως ελπίζετε, επειδή η σημερινή κυβέρνηση είναι αποφασισμένη ότι η κοινωνική σύμπραξη θα διαδραματίσει τον παραδοσιακό της ρόλο διασφαλίζοντας την εργασιακή ειρήνη και πρόοδό μας.
Ilda Figueiredo
(PT) Κύριε Πρόεδρε, η τάση στην ΕΕ να αυξάνονται οι πιέσεις στα κράτη μέλη εντείνεται, με το πρόσχημα της κρίσης και με σκοπό την υποτίμηση των μισθών και την αύξηση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, προκειμένου να διασφαλιστούν ακόμη περισσότερα κέρδη και έσοδα για τους οικονομικούς και χρηματοπιστωτικούς ομίλους, αποκαλύπτοντας σε όλο της το μεγαλείο την αντικοινωνική αναλγησία του καπιταλισμού.
Εάν τα παράλογα κριτήρια του συμφώνου σταθερότητας, με τις προτάσεις για την αποκαλούμενη οικονομική διακυβέρνηση και το αποκαλούμενο σύμφωνο ανταγωνιστικότητας δεν είχαν εγκριθεί, ιδίως η προσπάθεια να αποτραπεί η αύξηση των μισθών παράλληλα με τον πληθωρισμό και να αυξηθεί η νόμιμη ηλικία συνταξιοδότησης, θα αντιμετωπίζαμε ακόμη πιο σοβαρές επιθέσεις στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα.
Αυτό που συμβαίνει ήδη στον συγκεκριμένο τομέα σε ορισμένες χώρες, όπως στην Πορτογαλία, την Ελλάδα ή την Ιρλανδία, και το οποίο είναι ύψιστης σημασίας, είναι περικοπές μισθών και πάγωμα των συντάξεων, ακόμη και των κατώτατων συντάξεων και όσων βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας. Στην περίπτωση της Πορτογαλίας, προγραμματίστηκε ήδη για την αρχή του τρέχοντος έτους περικοπή του εθνικού ελάχιστου μισθού. Θεωρήθηκε ότι τα 500 ευρώ τον μήνα ήταν υπερβολικά πολλά, και αποφασίστηκε να μειωθούν κατά 15 ευρώ, παρότι πάνω από το 13% των γυναικών εργαζομένων της Πορτογαλίας λαμβάνουν μόνο αυτό το ποσό, έναντι 6% των ανδρών εργαζομένων. Πρόκειται για σαφές παράδειγμα θεσμοθετημένης διάκρισης και το αποτέλεσμα των αποκαλούμενων μέτρων λιτότητας που η Επιτροπή, από κοινού με το Συμβούλιο και τις κυβερνήσεις των χωρών μας, εφαρμόζει, με την επακόλουθη επιδείνωση των κοινωνικών ανισοτήτων, τις διακρίσεις, την υποτίμηση της εργασίας και την αύξηση της φτώχειας, ενώ συνεχίζεται η ανοχή για τη χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία και τους φορολογικούς παραδείσους. Ως εκ τούτου, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς τους νέους εργαζόμενους και τους εκπαιδευτικούς που πρόκειται να πραγματοποιήσουν διαμαρτυρίες τις προσεχείς εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένου αυτού του Σαββάτου, στις 12 Μαρτίου, και στη μεγάλη εθνική διαδήλωση της Γενικής Συνομοσπονδίας Πορτογάλων Εργαζομένων (CGTP) στη Λισαβόνα στις 19 Μαρτίου. Έτσι θα συνεχιστεί ο αγώνας κατά αυτών των αντικοινωνικών πολιτικών.
(" ομιλήτρια δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση στο πλαίσιο της διαδικασίας της γαλάζιας κάρτας σύμφωνα με το άρθρο 149, παράγραφος 8, του Κανονισμού)
Hans-Peter Martin
(EN) Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνοντας υπόψη όσα μας αναφέρετε, θα μπορούσατε να μας πείτε εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πώς έχει αλλάξει η στάση στην Πορτογαλία απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Έχει μειωθεί το ποσοστό των πολιτών που τάσσονται υπέρ της συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Πώς έχει αλλάξει το γενικό αίσθημα απέναντι στην ΕΕ; " Πορτογαλία έχει πολλά κοινά σημεία με την Ιρλανδία - αρχικά, υπήρξε η μεγάλη ευφορία τη δεκαετία του 1970 με την προοπτική της ένταξης, και στη συνέχεια την αντίστοιχη χρηματοδότηση. Βλέπετε και στην Πορτογαλία παρόμοιες φούσκες ακινήτων με αυτές που καταγράφηκαν στην Ιρλανδία;
Ilda Figueiredo
(PT) Κύριε Πρόεδρε, το θέμα είναι ενδιαφέρον από αυτήν την άποψη: είναι σαφές ότι αυτές οι πολιτικές της ΕΕ πυροδοτούν επίσης μεγάλες εξεγέρσεις στην Πορτογαλία, με αποτέλεσμα το επόμενο Σαββατοκύριακο νέοι άνθρωποι και εκπαιδευτικοί να κατέβουν στους δρόμους για να διαδηλώσουν κατά της συγκεκριμένης πολιτικής. Στις 19 Μαρτίου, η Γενική Συνομοσπονδία Πορτογάλων Εργαζομένων θα πραγματοποιήσει μια μεγάλη διαδήλωση, η οποία προγραμματίζεται να λάβει χώρα στη Λισαβόνα, κατά αυτών των αντικοινωνικών πολιτικών. Φυσικά, αυτό αντικατοπτρίζεται στη συμπεριφορά των πορτογάλων πολιτών, καθώς η χώρα έχει ήδη εισέλθει σε ύφεση, και οι συνθήκες διαβίωσης επιδεινώνονται για τους εργαζόμενους και τους πολίτες, οι ανισότητες εντείνονται και η φτώχεια επίσης αυξάνεται. " Ευρωπαϊκή Ένωση, η Επιτροπή και το Συμβούλιο...
(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)
Marita Ulvskog
(SV) Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή, ορίζοντας απαιτήσεις για χαμηλότερους μισθούς, υπονόμευσε το διαπραγματευτικό δικαίωμα των κοινωνικών εταίρων και επηρέασε άμεσα και έμμεσα τη διαμόρφωση των μισθών, πράγμα που εξαιρείται ρητά από τη σφαίρα αρμοδιοτήτων της Επιτροπής. Αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από μετωπική επίθεση στην επιρροή των κοινωνικών εταίρων και αντίκειται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, ο οποίος περιλαμβάνει το δικαίωμα σύναψης συλλογικών συμβάσεων.
Ούτε πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό που περιορίζεται στην Ιρλανδία, καθώς επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Μιλώντας για "κόστος εργασίας ανά μονάδα" αντί για μισθούς, η Επιτροπή επιχειρεί να παρακάμψει τα όρια που καθορίζονται από τη Συνθήκη. " Ευρωπαϊκή Επιτροπή πολύ απλά επαναδιαμόρφωσε τον χάρτη. Κατάρτισε έναν νέο χάρτη και μια νέα ομάδα κανονισμών οι οποίοι αφαιρούν πλέον από τα κράτη μέλη και τους κοινωνικούς εταίρους τις αρμοδιότητές τους και, σε αντίθεση με όλους τους κανονισμούς, τους υπαγορεύουν τι πρέπει να κάνουν. Αυτή είναι η αιτία της διαμάχης, η οποία μόλις ξεκίνησε.
Ενεργώντας κατ' αυτόν τον τρόπο, η ΕΕ απομακρύνεται ακόμη περισσότερο από τη δημοκρατική βάση και τη νομιμότητα, που, σε άλλα πλαίσια, αποτελούν συνήθως τις λέξεις κλειδιά όταν συζητάμε για το μέλλον της ΕΕ. Ακούμε ότι υπάρχουν ορισμένοι ταραχοποιοί -μεταξύ άλλων και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο- που ήδη προσπαθούν να επωφεληθούν από αυτήν την περίπλοκη κατάσταση. Σίγουρα δεν πρόκειται περί αυτού.
Cornelis de Jong
(NL) Κύριε Πρόεδρε, ελάχιστοι άνθρωποι στις Κάτω Χώρες γνωρίζουν ότι εμείς εδώ στις Βρυξέλλες συζητάμε για τους μισθούς και τις συντάξεις τους. Γινόμαστε σήμερα μάρτυρες των όσων συμβαίνουν στην Ιρλανδία αλλά, ταυτόχρονα, ακούω όλα τα είδη των προτάσεων προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την κατάργηση της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών και για τη μεγιστοποίηση των αυξήσεων των μισθών, βάσει των αυξήσεων στην παραγωγικότητα της εργασίας κ.λπ.
Δυστυχώς, φαίνεται να προσκρούουμε διαρκώς σε μια εκκωφαντική σιωπή όσον αφορά τις συμφωνίες για τα ευρωπαϊκά πρότυπα για τον ελάχιστο μισθό, ενώ επίσης δεν έχω ακούσει προτάσεις που επιδιώκουν να εγγυηθούν ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να βρουν εργασία που τους αμείβει ικανοποιητικά ή ότι μπορούν να βρουν εργασία πλήρους απασχόλησης, και όχι εργασία με το κομμάτι ή συμβάσεις ετοιμότητας προς εργασία (standby). Προβληματίζομαι για τις επιπτώσεις των τρεχουσών συζητήσεων στους απλούς πολίτες, όπως προβληματίζομαι και για την εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Φαίνεται πραγματικά σαν να δίνουμε προσοχή μόνο στα συμφέροντα των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, των κερδοσκόπων και των μεγάλων επιχειρήσεων. Κύριε Επίτροπε, πρόκειται η Επιτροπή να λάβει μέτρα για να αλλάξει αυτήν την εικόνα και προτίθεται να διασφαλίσει ότι θα θεωρείται ένα θεσμικό όργανο που εκπροσωπεί και τα συμφέροντα των απλών πολιτών;
Συλβάνα Ράπτη
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε Hahn, μας δώσατε μία συνταγή που λέει δύο πράγματα: αφενός, να καταργήσουμε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και, αφετέρου, να μειώσουμε κι' άλλο τους κατώτατους μισθούς.
Αυτή είναι η συνταγή που δίνεται συνεχώς σε κάθε ασθενή. Ένας απ' τους ασθενείς είναι η Ελλάδα. Ήρθατε πρόσφατα εκεί, κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης που διοργάνωσε το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Είδατε και αισθανθήκατε την κατάσταση που επικρατεί, και το ερώτημα που θέτω είναι: αισθανθήκατε ότι έπιασε τόπο η συνταγή στην Ελλάδα; Γιατί εγώ που είμαι από εκεί, και προέρχομαι από το Σοσιαλιστικό Κόμμα που σήμερα κυβερνά τη χώρα και κάνει ό,τι μπορεί για να τη βγάλει από την πολύ δύσκολη κατάσταση στην οποία την έριξαν οι κυβερνήσεις της Δεξιάς και έχει αναγκαστεί να βάλει νερό στο κρασί της, να βάλει νερό στο θέμα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, σας λέω ότι ακόμη δεν βλέπουμε αποτελέσματα. Λέτε ότι το κάνετε για τον Ευρωπαίο πολίτη, για τον καταναλωτή, αλλά, εάν ο καταναλωτής πάρει μικρότερο μισθό, δεν θα έχει να ξοδέψει, άρα δεν θα βοηθήσει την ανάπτυξη. Το ξέρετε καλύτερα από εμένα ότι είναι φαύλος κύκλος, γιατί επιμένετε να δίνετε μία συνταγή που δεν οδηγεί πουθενά αλλού παρά μόνο στην κατάργηση της αξιοπρέπειας του εργαζομένου, μία συνταγή που οδηγεί στο να μην υπάρχουν αξιοπρεπείς και διατηρήσιμες θέσεις εργασίας. Παρακαλώ πολύ, εκτός από τους οικονομικούς δείκτες να βάλετε και κοινωνικούς δείκτες.
Jutta Steinruck
(DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, ορισμένες φορές πιστεύω ότι θα πρέπει να δοκιμάσετε όλες αυτές τις λύσεις στην ίδια την Επιτροπή, ώστε να μπορέσετε να διαπιστώσετε τις επιπτώσεις που έχουν πραγματικά στην Ευρώπη. Μετά την ομιλία σας, έμεινα με την εντύπωση ότι η Επιτροπή ζει πραγματικά σε έναν γυάλινο πύργο. Οι πολίτες της Ευρώπης -οι εργαζόμενοι, οι χαμηλόμισθοι και οι συνταξιούχοι- είναι αυτοί που πληρώνουν πραγματικά τον λογαριασμό, και ερμηνεύετε τη νομοθεσία και τις αρμοδιότητες όπως σας συμφέρει.
Στις 19 Οκτωβρίου πέρυσι, έλαβα μια απάντηση σε ερώτηση που είχα υποβάλει στην Επιτροπή, όπου επιβεβαιώθηκε ρητά ότι οι ελάχιστοι μισθοί και οι μισθοί γενικά αποτελούν αρμοδιότητα των κρατών μελών. " απάντηση το τονίζει αυτό με ιδιαίτερη έμφαση. Σας παρακαλώ, διαβάστε την. Δεν δέχομαι να μου δίνετε αυτήν την απάντηση όταν συνεπάγεται οφέλη για τους εργοδότες και στη συνέχεια να αλλάζετε απλώς κατεύθυνση όταν πιστεύετε ότι κάτι είναι καλό για την άλλη πλευρά. Αυτό σίγουρα δεν θα ευχαριστήσει τους πολίτες της Ευρώπης. " συνάδελφος βουλευτής μόλις το ανέφερε αυτό. Επιτίθεστε στη συνδιαχείριση. Αποδυναμώνετε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Δεν είναι αυτός ο δρόμος εξόδου από την κρίση και το γνωρίζετε πολύ καλά. Αυτοί που προκάλεσαν την κρίση πρέπει επίσης να είναι αυτοί που θα την πληρώσουν.
(Χειροκροτήματα)
Vilija Blinkevičiūt
(LT) Κύριε Πρόεδρε, αντιμέτωπες με τις συνθήκες που έχει δημιουργήσει η οικονομική κρίση, οι χώρες δυσκολεύονται από οικονομική άποψη να εφαρμόσουν τις δεσμεύσεις τις οποίες έχουν αναλάβει. Αναμφίβολα η ικανότητά τους να ξεπεράσουν την κρίση ποικίλλει και είναι ανάγκη να βρεθούν τρόποι για την ισοσκέλιση του προϋπολογισμού και τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Ωστόσο, κύριε Επίτροπε, πρέπει πραγματικά να το πράττουμε αυτό σε βάρος των οικονομικά ασθενέστερων; Είναι ηθικά σωστό να πιέζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τις κυβερνήσεις να μειώσουν τον ελάχιστο μισθό, τις συντάξεις ή άλλες κοινωνικές παροχές; Κύριε Επίτροπε, διατυπώσατε τη γνώμη σας για το μνημόνιο συνεννόησης με την Ιρλανδία. Ωστόσο, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι υπογράψατε παρόμοιο μνημόνιο με τη Λετονία, στο πλαίσιο του οποίου ασκήσατε πιέσεις στη λετονική κυβέρνηση να μειώσει συντάξεις που ήταν ήδη χαμηλές. Οι συντάξεις στη Λετονία μειώθηκαν, αλλά το λετονικό Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το θεμελιώδες δίκαιο δεν το επιτρέπει αυτό και οι συντάξεις επανήλθαν στο προηγούμενο ύψος τους. Κατά συνέπεια, κατά τη λήψη αυτών των αποφάσεων και τη σύναψη αυτών των μνημονίων, είναι απαραίτητο να συνεκτιμώνται διεξοδικά τόσο οι νομικές όσο και οι κοινωνικές επιπτώσεις.
Evelyn Regner
(DE) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε Hahn, με τις προτάσεις που βρίσκονται τώρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων είναι σαν να προσθέτουμε ένα μεγάλο βάρος στις πλάτες όλων όσοι αντιμετωπίζουν ήδη αρκετές δυσκολίες και να τους λέμε ότι πρέπει να τρέξουν γρηγορότερα μ' αυτό. Πώς υποτίθεται ότι θα συμβεί αυτό; Οι προτάσεις για αποκέντρωση των μισθολογικών διαπραγματεύσεων είναι άδικες, στερούνται φαντασίας και αποτελούν τακτική αντιπερισπασμού, επειδή είναι πολύ δύσκολο να φορολογηθούν τα περιουσιακά στοιχεία και η χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία και οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων αδυνατούν να εφαρμόσουν γνήσιο μακροοικονομικό συντονισμό. Στο πλαίσιο αυτό, εμείς στο Κοινοβούλιο θέσαμε ήδη ένα πολύ διαφορετικό σημείο αναφοράς αυτήν την εβδομάδα με την ψηφοφορία μας σχετικά με τον φόρο επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω σε όλους σας την αρχή της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς όπως ορίζεται στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνομαι την κοινωνική οικονομία της αγοράς είναι πολύ διαφορετικός - δεν περιλαμβάνει την αποκέντρωση των μισθολογικών διαπραγματεύσεων, στην πραγματικότητα πρόκειται για το ακριβώς αντίθετο. Τα αποκεντρωμένα συστήματα μισθολογικών διαπραγματεύσεων αντιτίθενται σε μια μισθολογική πολιτική που βασίζεται στην αλληλεγγύη και αντί να οδηγούν στη μείωση του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Με άλλα λόγια, θα πρέπει να κάνουμε το αντίθετο.
Ως εκ τούτου, θα ήθελα να επαναλάβω ρητά τα όσα ανέφερε η συνάδελφός μου, η κ. Steinruck - και πρέπει να το επαναλαμβάνουμε συνεχώς: πρέπει να αναλάβουμε περισσότερα μέτρα για να αντιμετωπίσουμε την αιτία της κρίσης· να αναγκάσουμε όσους προκάλεσαν την κρίση να πληρώσουν το μεγαλύτερο μερίδιο· και να επικεντρωθούμε σε αυτούς για την επίλυση των εν λόγω προβλημάτων, μεταξύ άλλων μέσω νομοθετικών μέτρων.
Elena Băsescu
(RO) Κύριε Πρόεδρε, αναφορικά με την ευθυγράμμιση του κόστους μονάδας με την εργασία και τα επίπεδα παραγωγικότητας, πιστεύω ότι οφείλουμε να επικεντρωθούμε στις συνθήκες του πλαισίου και λιγότερο στους δείκτες. Δεν είναι προφανές ότι μπορούμε να επιτύχουμε αυτήν την ευθυγράμμιση. " παραγωγικότητα εξαρτάται πρωτίστως από παράγοντες όπως το συσσωρευμένο απόθεμα κεφαλαίου, πράγμα που είναι πολύ διαφορετικό. Σαφής διαφορά μπορεί να διαπιστωθεί μεταξύ της Ρουμανίας και της Γερμανίας. Οφείλεται στη διαφορετική ποιότητα των οικονομικών πολιτικών σε βάθος χρόνου. Πράγματι, αυτές οι ανισότητες δεν μπορούν να εξαλειφθούν εν μία νυκτί. " χώρα μου έχει καταβάλει προσπάθειες για τη μεταρρύθμιση των συνταξιοδοτικών συστημάτων και της κοινωνικής αρωγής. Ως εκ τούτου, θα ήθελα να προτείνω τη συμπερίληψη ορισμένων διατάξεων αυτού του είδους στο σύμφωνο ανταγωνιστικότητας. Υποστηρίζω την ανάγκη για συσχέτιση της ηλικίας συνταξιοδότησης με τις δημογραφικές τάσεις. Τα αποτελέσματα που μια συνεκτική, ρεαλιστική πολιτική για τις συντάξεις μπορεί να επιτύχει στα δημόσια οικονομικά πρέπει να ληφθούν υπόψη.
George Sabin Cutaş
(RO) Κύριε Πρόεδρε, κατανοώ πολύ καλά την αρχή της επικουρικότητας, αλλά πιστεύω ότι οι συντάξεις έχουν σταματήσει να αποτελούν εθνικό πρόβλημα όπως αποτελούν σήμερα το αντικείμενο συζήτησης σε επίπεδο ΕΕ. Συζητάμε τα συνταξιοδοτικά συστήματα που δεν είναι βιώσιμα ως αποτέλεσμα κοινών προκλήσεων όπως η χρηματοπιστωτική κρίση, η γήρανση του πληθυσμού και η συνεχής μείωση του αριθμού των γεννήσεων. " αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ των γενεών κινδυνεύει να γίνει παρωχημένη, με τους πολίτες να αναγκάζονται να καταφεύγουν σε ιδιωτικές συντάξεις. Ωστόσο, τι συμβαίνει σε όσους δεν έχουν πλέον αρκετό χρόνο να καταβάλουν εισφορές γι' αυτές τις συντάξεις; Οι ευρωπαίοι πολίτες εξαρτώνται επίσης από τις δημόσιες συντάξεις. Στη Ρουμανία, ο ακαθάριστος εθνικός κατώτατος μισθός είναι περίπου 160 ευρώ. Γι' αυτό πιστεύω ότι οι επενδύσεις σε ιδιωτικές συντάξεις ή η αποταμίευση αποτελούν αποκυήματα της φαντασίας. Πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να συμμετάσχει περισσότερο προτείνοντας και ελάχιστο μισθό και ελάχιστο επίπεδο συντάξεων στην ΕΕ. Ένα πρώτο βήμα προς αυτό θα μπορούσε να είναι η διεξαγωγή συγκριτικής ανάλυσης των συνταξιοδοτικών συστημάτων.
Marisa Matias
(PT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, βρισκόμαστε εδώ για να συζητήσουμε σχετικά με τους μισθούς, καθώς και προτάσεις για την ηλικία συνταξιοδότησης. Αυτές οι προτάσεις είναι, τουλάχιστον, απολύτως άδικες. Είναι άδικες καθώς επιμένουν σε κατευθύνσεις που έχει αποδειχθεί ήδη, πάνω από μία φορά, ότι καταλήγουν σε αποτυχία. Αυτό που συμβαίνει στην Ιρλανδία, την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιταλία και ποιος ξέρει σε πόσες ακόμη χώρες, καθώς ο κατάλογος είναι ατελείωτος, διαφέρει από χώρα σε χώρα, αλλά υπάρχουν ορισμένα κοινά σημεία. Ένα από τα κοινά αυτά σημεία είναι η μία άνευ προηγουμένου μεταφορά της αξίας της εργασίας στο χρηματοοικονομικό κεφάλαιο. Δεν μπορούμε να το δεχθούμε αυτό. Το άλλο κοινό στοιχείο μας είναι ότι οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι είναι αυτοί που πληρώνουν για την κρίση, μαζί με μια γενιά εργαζομένων σε ασταθείς θέσεις εργασίας χωρίς καμία διασφάλιση στην κοινωνία στην οποία ζουν. Ως εκ τούτου, θα ήθελα να ολοκληρώσω την παρέμβασή μου, κύριε Πρόεδρε και κύριε Επίτροπε, δηλώνοντας ότι δεν μπορούμε να συνεχίζουμε να καταδικάζουμε τους πολίτες σε φτώχεια. Ελπίζω πραγματικά...
(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)
Liisa Jaakonsaari
(FI) Κύριε Πρόεδρε, μια αυξανόμενη ευρωπαϊκή τάση επί του παρόντος είναι ο δεξιός λαϊκισμός, βασικό συστατικό του οποίου είναι η αντίθεση στην ΕΕ. Από πού προέρχονται αυτά τα αντιευρωπαϊκά αισθήματα; Πηγάζουν από το γεγονός ότι η κοινωνική Ευρώπη επισκιάζεται από μια "Ευρώπη της αγοράς". Όλες οι προτάσεις της Επιτροπής σήμερα επιτίθενται είτε στους μισθούς είτε στο συνταξιοδοτικό σύστημα. Υπάρχει η αίσθηση ότι η μισθολογική ευελιξία μπορεί να βοηθήσει με κάποιον τρόπο. Δεν πρόκειται να βοηθήσει: αντιθέτως, θα οδηγήσει σε αποπληθωρισμό.
Είναι πολύ σημαντικό όλες οι νομοθετικές πράξεις να δεσμεύονται από μια μόνιμη κοινωνική ρήτρα, ώστε να έρθει και πάλι στο προσκήνιο η ιδέα μιας κοινωνικής Ευρώπης. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι οι ηλικίες συνταξιοδότησης θα αυξηθούν εάν γίνουν βελτιώσεις στον εργασιακό βίο, αλλά δεν μπορούν να αυξηθούν μέσω νομοθεσίας εκ των άνω.
Alfreds Rubiks
(LV) Κύριε Πρόεδρε, δυστυχώς, η Ιρλανδία δεν είναι η μόνη χώρα, ούτε η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα. " Λετονία ήταν ίσως η πρώτη που υπέστη όλη αυτήν τη δοκιμασία, η οποία προκλήθηκε από τις δραστηριότητες των τραπεζών. Ο ελάχιστος μισθός μειώθηκε στη Λετονία, και βρίσκεται κάτω από το επίπεδο διαβίωσης. Οι συντάξεις μειώθηκαν, μαζί με το ελάχιστο αφορολόγητο ποσό. Οι πολίτες διαμαρτύρονται. Όλο αυτό το διάστημα, η Λετονία έχει χάσει το ένα πέμπτο του πληθυσμού της· το ένα πέμπτο μετανάστευσε και εργάζεται στο εξωτερικό. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο υποτίθεται ότι διασώζει τη Λετονία, έθεσε δρακόντειους όρους. Επέτρεψε να χρησιμοποιηθούν χρήματα για τη διάσωση των τραπεζών, αφήνοντας στην άκρη κάποια χρήματα για την επόμενη ενδεχόμενη διάσωση των τραπεζών, αλλά δεν επέτρεψε...
(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)
Frédéric Daerden
(FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να εκφράσω την υποστήριξή μου προς τον κ. De Rossa. Οι συστάσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) προς την Ιρλανδία αντικατοπτρίζουν δυστυχώς μια τάση που κυριαρχεί μεταξύ των δικών μας φορέων χάραξης πολιτικής στο ανώτατο επίπεδο, δηλαδή να αναγκαστούν οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι να πληρώσουν για μια κρίση που δεν προκάλεσαν οι ίδιοι.
Άλλο ένα παράδειγμα είναι η ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης που εκπόνησε η Επιτροπή, όπου συστήνεται η αύξηση της νόμιμης ηλικίας συνταξιοδότησης συνδέοντάς την με το προσδόκιμο επιβίωσης. Το Κοινοβούλιο εξέφρασε πρόσφατα την αποδοκιμασία του επί του ζητήματος αυτού στην έκθεσή του σχετικά με την Πράσινη Βίβλο για τις συντάξεις. Ένα ακόμη παράδειγμα είναι το προτεινόμενο σύμφωνο ανταγωνιστικότητας που ζητεί την κατάργηση της τιμαριθμικής προσαρμογής των μισθών, και στη χώρα μου, το Βέλγιο.
Καθώς βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αυτήν την κατάσταση, επικροτώ τη συμμετοχή των συνδικαλιστικών οργανώσεων, εχθές στην Ουγγαρία, για παράδειγμα, ή στις 29 Σεπτεμβρίου στις Βρυξέλλες. Είναι καιρός οι Επίτροποί μας να λάβουν το μήνυμα των ευρωπαίων εργαζόμενων εάν δεν επιθυμούν να διευρύνουν το χάσμα μεταξύ των ιδίων και των πολιτών, οι οποίοι πιστεύουν ολοένα και λιγότερο στο ευρωπαϊκό εγχείρημα.
Johannes Hahn
Κύριε Πρόεδρε, αρχικά θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους βουλευτές για τις παρεμβάσεις τους. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη τον καθένα τους. Επιτρέψτε μου να πω λίγα λόγια σχετικά με τη σημασία και τη συνάφεια του κοινωνικού διαλόγου.
Αναγνωρίζουμε πλήρως τη σημασία του κοινωνικού διαλόγου και των εποικοδομητικών εργασιακών σχέσεων. Έχουμε συνεχείς επαφές με τους κοινωνικούς εταίρους, και σε επίπεδο ΕΕ και στις επιμέρους χώρες. Για παράδειγμα, ο Επίτροπος Rehn συναντήθηκε προσωπικά με τους επικεφαλής συνδικαλιστικών οργανώσεων της Ιρλανδίας στις αρχές Νοεμβρίου, όπως και υπάλληλοι της Επιτροπής, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ κατά τις διαπραγματεύσεις του προγράμματος στα τέλη Νοεμβρίου. Θα συνεχίσουν τις επαφές στην επόμενη αποστολή που θα πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο και αργότερα. Παρεμπιπτόντως, σε αντίθεση με ορισμένους ισχυρισμούς, η Επιτροπή δεν πίεσε την Ιρλανδία να μειώσει τον ελάχιστο μισθό ή τις κοινωνικές δαπάνες. Αυτά τα μέτρα παρουσιάστηκαν από την ίδια την πρώην ιρλανδική κυβέρνηση στο εθνικό σχέδιο ανάκαμψής της, μαζί με άλλα φορολογικά και διαρθρωτικά μέτρα που αποσκοπούν στην οικονομική σταθερότητα, την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.
" νομική βάση για τους όρους οικονομικής πολιτικής είναι το άρθρο 3, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου για τη θέσπιση ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης και το άρθρο 2, παράγραφος 2, της εκτελεστικής απόφασης 2011/77/ΕΕ του Συμβουλίου σχετικά με την παροχή ενωσιακής χρηματοδοτικής συνδρομής στην Ιρλανδία. Και τα δύο αυτά άρθρα βασίζονται επίσης με τη σειρά τους στο άρθρο 122, παράγραφος 2, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απλώς και μόνο το γεγονός ότι οι συγκεκριμένοι όροι οικονομικής πολιτικής του μνημονίου συνεννόησης άπτονται διάφορων θεμάτων που συνδέονται με την κοινωνική πολιτική δεν θέτει υπό αμφισβήτηση τη νομική βάση της πράξης. Δεν φαίνεται να υπάρχει αντίφαση με το άρθρο 152 ή το άρθρο 153, παράγραφος 5. Το άρθρο 152 είναι μια γενική διάταξη που δεν αποκλείει την ενδεχόμενη ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων με κοινωνικές επιπτώσεις. Επιπλέον, αυτή η διάταξη δεν δημιουργεί υποκειμενικά δικαιώματα για τους κοινωνικούς εταίρους. Το άρθρο 153, παράγραφος 5, θέτει έναν περιορισμό όσον αφορά το περιεχόμενο των μέτρων που μπορούν να εγκριθούν βάσει του άρθρου 153, δηλαδή στην κοινωνική πολιτική. Από τη στιγμή που το μνημόνιο συνεννόησης δεν εγκρίνεται βάσει του άρθρου 153, δεν ισχύει αυτός ο περιορισμός.
Οι διατάξεις του τίτλου 10, κοινωνική πολιτική, δεν μπορούν να παραβλεφθούν. Πρέπει να ληφθούν υπόψη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ως αποτέλεσμα του άρθρου 153, παράγραφος 5, δεν μπορούν να εγκριθούν μέτρα που έχουν επιπτώσεις στις αμοιβές βάσει του άρθρου 122. Τα μέτρα που εγκρίθηκαν βάσει του άρθρου 122 για την Ιρλανδία δεν ρυθμίζουν ζητήματα. Προβλέπουν τους όρους που σχετίζονται με τη χορήγηση της ενωσιακής συνδρομής. Αυτό επιτρέπεται ρητά από το άρθρο 122, παράγραφος 2. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει νομικό πρόβλημα όσον αφορά την αρχή της δοτής αρμοδιότητας.
Γενικότερα, το ζήτημα των όρων οικονομικής πολιτικής δεν αφορά τις αρμοδιότητες της ΕΕ στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής ή των μισθών. Οι όροι που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα τομέων πολιτικής, οι περισσότεροι από τους οποίους εμπίπτουν στο πεδίο αρμοδιοτήτων του κράτους μέλους. Οι όροι οικονομικής πολιτικής του προγράμματος αποτελούν δεσμεύσεις των κρατών μελών οι οποίες συμφωνούνται με την ΕΕ και το ΔΝΤ σχετικά με τα μέτρα που τα κράτη μέλη θα αναλάβουν να εφαρμόσουν ως αντάλλαγμα για τη χρηματοδότηση από την ΕΕ/το ΔΝΤ.
Ως τελική παρατήρηση, η Επιτροπή αναγνώρισε πλήρως ότι κάθε πρόγραμμα χρηματοδοτικής συνδρομής έχει εκ φύσεως κοινωνικές συνέπειες. Ωστόσο, ο βασικός στόχος των συγκεκριμένων όρων οικονομικής πολιτικής που περιέχονται σε ένα πρόγραμμα αυτού του είδους είναι η αποφυγή πολύ σοβαρότερων κοινωνικών επιπτώσεων, επαναφέροντας τη χώρα σε μια πορεία βιώσιμης ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας.
Proinsias De Rossa
(EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ζητήσω τη βοήθειά σας για να προσδιορίσουμε πότε ένας Επίτροπος δηλώνει ενώπιον του Κοινοβουλίου, από τη μία πλευρά, ότι η Ιρλανδία δεν είναι αναγκασμένη να μειώσει τον ελάχιστο μισθό ή την κοινωνική προστασία και, στη συνέχεια, δηλώνει ότι η συμφωνία βασίζεται στην επιβολή όρων· ότι αυτοί είναι οι όροι για τη λήψη βοήθειας - δεν πρόκειται για θεμελιώδη αντίφαση και παραπλανητική...
(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)
Πρόεδρος
Με συγχωρείτε, κύριε De Rossa, γνωρίζετε ότι τρέφω μεγάλο σεβασμό και συμπάθεια για το πρόσωπό σας, αλλά δεν μπορούμε να ανοίξουμε εκ νέου τη συζήτηση. " γνώμη σας θα πρέπει να γίνει σεβαστή, όπως και η γνώμη του Επιτρόπου επί του ζητήματος αυτού, και όλοι μας πρέπει να αντιμετωπίσουμε τυχόν αντιφάσεις που ενδέχεται να προκύψουν.
" συζήτηση έληξε.
Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 149 του Κανονισμού)
Silvia-Adriana Ţicău
Σύμφωνα με τη Eurostat, τον Ιανουάριο του 2011, το ελάχιστο μηνιαίο εισόδημα κυμαινόταν από 123 ευρώ στη Βουλγαρία και 157 ευρώ στη Ρουμανία έως 1.758 ευρώ στο Λουξεμβούργο. Σε 20 από τα 27 κράτη μέλη, το ελάχιστο εισόδημα ορίζεται από τη νομοθεσία ή από εθνική διακλαδική συμφωνία. Σε 11 κράτη μέλη, το ελάχιστο εισόδημα κυμαίνεται από 100 έως 400 ευρώ τον μήνα, σε 5 κράτη μέλη από 550 ευρώ έως 950 ευρώ τον μήνα, και σε 6 κράτη μέλη είναι πάνω από 1.100 ευρώ τον μήνα.
" ανάπτυξη και η εξυγίανση της εσωτερικής αγοράς προσφέρει στις επιχειρήσεις πρόσβαση στους περισσότερους από 500 εκατομμύρια καταναλωτές της Ευρώπης. Ωστόσο, η διατήρηση των διαφορών όσον αφορά το ύψος του ελάχιστου εισοδήματος μεταξύ των κρατών μελών αποτελεί εμπόδιο που αποτρέπει τόσο την πρόσβαση των ευρωπαϊκών εταιρειών στους ευρωπαίους καταναλωτές όσο και την πρόσβαση των ευρωπαίων καταναλωτών σε προϊόντα και υπηρεσίες υψηλής ποιότητας. Θεωρώ τον κοινωνικό διάλογο ιδιαίτερα σημαντικό παράγοντα όσον αφορά τη διασφάλιση της κοινωνικής δικαιοσύνης και ενός αξιοπρεπούς βιοτικού επιπέδου για όλους τους ευρωπαίους πολίτες.
Καλούμε την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ίση αμοιβή για όμοια εργασία στην εσωτερική αγορά εργασίας, την άρση των εμποδίων που αποτρέπουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων και την εξέταση της δυνατότητας παροχής ενός ελάχιστου μισθού βάσει νομοθεσίας ή βάσει συλλογικών διαπραγματεύσεων που θα διασφαλίζει στους ευρωπαίους πολίτες ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο.
