Ustawa medialna na Węgrzech (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest oświadczenie Komisji w sprawie ustawy medialnej na Węgrzech.
Neelie Kroes
wiceprzewodnicząca Komisji - Panie Przewodniczący! Z przyjemnością donoszę, że dzisiaj, zaraz po wylądowaniu w Strasburgu otrzymałam dobrą nowinę: węgierski premier przystał na zmianę ustawy medialnej, aby zaprowadzić jej zgodność z prawem UE we wszystkich aspektach podniesionych przez Komisję Europejską, z uwzględnieniem obaw dotyczących karty praw podstawowych.
Zapewniono mnie, że poprawki zostaną przyjęte przez rząd węgierski na ich kolejnym posiedzeniu. Sądząc po zachowaniu przedstawicieli węgierskiego rządu tak jest w istocie - poprawki te wkrótce zostaną przedłożone w węgierskim parlamencie.
Cztery obszary, w których władze węgierskie zgodziły się znowelizować ustawę są następujące.
Obszar pierwszy: zrównoważony przekaz. Uzgodnione poprawki mają ograniczyć zrównoważone wymogi sprawozdawcze dotyczące rozpowszechniania, jak w innych państwach członkowskich, oraz wymogi te nie będą więcej stosowane w odniesieniu do audiowizualnych usług medialnych na żądanie, bądź do prasy drukowanej. Ponadto wszelkie ograniczenia nakładane na nadawców nie mogą naruszać zasady proporcjonalności. Komisja oczywiście będzie monitorować sposób wprowadzenia tej zasady na gruncie prawa wtórnego.
Wspomniałam o czterech obszarach. Drugi obszar dotyczy zasady państwa pochodzenia. Uzgodnione poprawki oznaczają koniec z nakładaniem kar na zagranicznych nadawców za naruszanie przepisów węgierskiej ustawy medialnej dotyczących ochrony niepełnoletnich lub podburzania do nienawiści. Zamiast tego władze węgierskie będą mogły wstrzymać nadawanie takich usług na terytorium Węgier, co jest zgodne z dyrektywą o audiowizualnych usługach medialnych.
Co to oznacza? Oznacza to, że nadawcy posiadający siedziby zezwolenia na działalność w innych państwach członkowskich, działający zgodnie z prawem tych państw mogą swobodnie rozpowszechniać swoje usługi na Węgrzech bez ryzyka obciążenia karą przez władze węgierskie.
Obszar trzeci: rejestracja mediów. Uzgodnione poprawki przewidują konieczność zarejestrowania się przez dostawców audiowizualnych usług medialnych tylko wtedy, gdy zaczną oferować swoje usługi, co jest zgodne z dyrektywą. Oznacza to, że dostawcy oraz wydawcy audiowizualnych usług medialnych nie będą odtąd podlegać obowiązkowi uprzedniego zarejestrowania przez władze węgierskie.
Obszar czwarty: obraźliwe treści. Oprócz powyższego węgierski rząd zgodził się zmienić kolejne zapisy ustawy medialnej, które budziły wątpliwości w sferze wolności słowa. Przepisy ustawy medialnej określały bardzo szeroko, że treści medialne nie mogą być obraźliwe, nawet w domyśle, dla jednostek, mniejszości lub większości. Uzgodnione poprawki zawężają zakaz do dyskryminacyjnego traktowania. Ponadto przepisy te nie będą odtąd mieć zastosowania do dostawców usług medialnych posiadających siedziby w innych państwach UE.
Będziemy ściśle współpracować z władzami węgierskimi w celu zapewnienia, by uzgodnione poprawki zostały przyjęte do prawa węgierskiego oraz zastosowane w praktyce. Oczywiście nadal będziemy monitorować sytuację. Rzecz jasna Komisja weryfikuje również krajowe przepisy wykonujące dyrektywę o audiowizualnych usługach medialnych w innych państwach członkowskich i w razie potrzeby wysunie podobne obawy. Komisja nie zawaha się użyć swoich uprawnień. Komisja nie zawaha się bronić wolności i pluralizmu mediów przed ewentualnymi zamachami, czego dowodzi obecny przypadek, który ma służyć udaremnieniu ewentualnych zamachów na te dobra.
Zapewniam państwa, że Komisja zna i podziela odczuwany przez was oraz część społeczeństwa obywatelskiego niepokój o ogólną kondycję mediów w Europie. Jestem gotowa pójść dalej i podjąć w granicach kompetencji UE działania w sprawie pluralizmu mediów, oczywiście z poszanowaniem zasady pomocniczości.
Komisja ma nie tylko obowiązek, lecz także niewątpliwie interes w usprawnieniu dialogu między interesariuszami oraz decydentami politycznymi na szczeblu europejskim. Zmieniająca się struktura rynku medialnego w Europie rodzi obawy o przyszłość. Stwarza możliwości, lecz także większe ryzyko dla pluralizmu mediów, które wykracza poza samo ich używanie wynikające z tytułu własności. Niewątpliwie potrzeba nam podejścia umożliwiającego zbadanie pluralizmu mediów w szerokim ujęciu; podejścia łączącego aspekty prawne, gospodarcze i społeczne, zamiast rozliczania ich osobno, jak to często bywało aż do dziś.
Dlatego zamierzam powołać grupę złożoną z wielu intersariuszy i poprosić ją aby zmierzyła się z wyzwaniami stawianymi mediom obecnie i w przyszłości, w tym z sytuacją dotyczącą pluralizmu mediów w Europie. Jak Państwo wiedzą, bardzo cenię sobie wasz wkład. Parlament Europejski będzie reprezentowany w grupie ekspertów - jeśli przyjmiecie zaproszenie. Wkrótce podam szczegóły. Grupa ta będzie mi doradzać w kolejnych krokach, jakie zostały do wykonania, jeżeli chodzi o rynek medialny i całkowicie skłaniam się ku podjęciu konkretnych działań, z wykorzystaniem moich wszystkich kompetencji.
Marco Scurria
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Podchodzę do tej dyskusji z pewną nieśmiałością, ponieważ komisarz mniej więcej wyjaśniła nam, że nie ma sensu prowadzić tej debaty, skoro nie ma się o co spierać.
Nie znaleźlibyśmy się w tej sytuacji, gdyby moi koledzy posłowie posłuchali nas, kiedy przy poprzednich okazjach - podczas posiedzeń w komisjach i dyskusjach plenarnych - pytaliśmy, czy możliwe jest, abyśmy nieco się wstrzymali, ponieważ węgierski rząd mimo wszystko zawsze skłonny był dostosować się do punktu widzenia Komisji - a każdy inny wariant byłby dziwny, zważywszy na to, że Węgry sprawują obecnie prezydencję Unii Europejskiej.
Mimo to postanowili oni iść naprzód; chyba - nie, z pewnością - o przeprowadzeniu tej debaty zaważyły względy polityczne i ideologiczne. Przedłożono rezolucje, które jutro mają trafić pod głosowanie. Prawdopodobnie wybrane demokratycznie rządy powinny były postępować z większą ostrożnością i demonstrować większą pewność, poczynając od rządu węgierskiego, obranego tak ogromną większością głosów narodu, że z pewnością nie musiał manipulować mediami, aby osiągnąć wewnętrzny konsensus.
Osobiście uważam, że najlepiej będzie zapytać kolegów posłów socjalistów i liberałów, którzy przedłożyli pewne projekty rezolucji, o ich wycofanie, co pozwoli nam nie robić z siebie durniów, i Parlament będzie mógł wrócić do zajmowania się prawdziwymi problemami obywateli europejskich. Oczywiście jestem wdzięczny pani komisarz za wykonaną pracę.
Claude Moraes
w imieniu grupy S&D - Panie Przewodniczący! Grupa Socjalistów i Demokratów z zadowoleniem przyjmuje postęp w czterech kluczowych obszarach - zrównoważonej informacji, zasady państwa pochodzenia itd. Pani Komisarz, niewątpliwie jesteśmy temu radzi. To był tekst naszej rezolucji; naciskaliśmy Panią oraz węgierski rząd, oczekując takiego rozwiązania.
Przede wszystkim muszę zapytać, jak się to złożyło w czasie? Czy był to czysty zbieg okoliczności, kiedy - jak pani powiedziała - czekała pani na lotnisku, czy też to dzięki naciskom Parlamentu udało się przeforsować cztery kluczowe poprawki w czterech kluczowych dziedzinach, o co zabiegaliśmy? Proszę dać nam znać, czy te ustępstwa zostały zagwarantowane. Parlament oczywiście wciąż nie może poznać treści negocjacji między Komisją a węgierskimi władzami; dlatego potrzebujemy więcej czasu, aby wydać pełne stanowisko w tej sprawie. Wydaje się jednak oczywiste, że w toku negocjacji do końca nie rozwiano wielu innych obaw Parlamentu, w tym rzecz jasna Grupy Socjalistów i Demokratów.
Do najistotniejszych kwestii wciąż nierozwiązanych należy skład i harmonogram działania organu ds. mediów oraz rady ds. mediów, które mają jednoraki rodowód polityczny i wciąż sprawują perswazyjną i scentralizowaną kontrolę rządową, prawną i polityczną nad wszystkimi mediami. Chcemy usłyszeć odpowiedź, dokąd zmierzamy w tej istotnej kwestii. Ponadto należy żałować, że Komisja nie podjęła działań zgodnie z zaleceniami Parlamentu, Rady Europy, pani komisarz i m.in. OBWE, w sprawie naruszenia zasady poufności źródeł dziennikarskich, skrajnie nieproporcjonalnych sankcji oraz zniesienia niezależności politycznej i finansowej mediów publicznych.
Pani Komisarz! Jak Pani wie, istnieje lista pytań, które wciąż nie doczekały się odpowiedzi, a na które odpowiedzieć trzeba, najlepiej podczas tej debaty. Oczywiście pochwalamy gotowość władz węgierskich do zmiany ustawy. Zachęcamy również do przyjęcia poprawek dotyczących zaległych kwestii niepokojących nas wszystkich w Parlamencie, przy pełnym poszanowaniu ducha karty praw podstawowych, a w szczególności jej artykułu 11, dotyczącego ochrony wolności słowa. Chcemy dowiedzieć się, czy Pani zdaniem zachodzi zgodność z art. 11. Musimy zaangażować społeczeństwo obywatelskie oraz interesariuszy, aby móc bronić zasad przejrzystości i odpowiedzialności oraz zapewnić najlepszą praktykę.
Pani Komisarz! Złożyliśmy projekt rezolucji w imieniu naszej grupy, ponieważ, owszem, chcemy przeforsowania ustępstw, które już Pani zapowiedziała, ale chcemy też więcej. Fundamentem demokracji jest zasada wolnych i niezależnych mediów. Nikt w naszej grupie nie będzie przepraszał za to, że stanowczo broni owej zasady i zrobimy wszystko, co w naszej mocy, aby jej strzec dla dobra Węgrów oraz wszystkich obywateli UE.
Renate Weber
w imieniu grupy ALDE - Panie Przewodniczący! W przeszłości dyskutowaliśmy w Parlamencie nad przypadkami zakusów różnych władz państwowych do kontrolowania mediów, lecz nigdy nie posunęły się one tak daleko, jak w przypadku węgierskiej ustawy medialnej, za sprawą której kontrolowane jest wszystko, od radia i telewizji przez prasę drukowaną po media na żądanie czy blogerów, od rejestracji po nadawanie i wstrzymywanie transmisji.
Kiedy my, liberałowie i demokracji, grupa ALDE w tym Parlamencie, pierwsi wyraziliśmy sprzeciw wobec tej ustawy, zostaliśmy posądzeni o motywacje polityczne. Doświadczenie jednak pokazało, że mieliśmy rację i dziś nawet węgierski rząd przyznaje, że coś jest bardzo nie w porządku z tą ustawą. Dlatego też przewidziano kilka poprawek. Ufamy Komisji, że takie jest w istocie węgierskie stanowisko. Liczymy na potwierdzenie na piśmie i będziemy ściśle monitorować przebieg zmian.
Niemniej jednak owe cztery obszary żądań Komisji to zaledwie część znacznie większej całości. Należy zaprowadzić zmiany również w innych aspektach: ogromne uprawnienia kontrolne powierzone osobie z nadania politycznego, która od dziewięciu lat przewodniczy obu organom kontrolujących media, brak ochrony poufności źródeł dziennikarskich oraz brak skutecznych środków zaskarżenia dla dziennikarzy to zaledwie kilka z nich. Bądź co bądź nie chodzi tylko o naszą krytykę, ale również sama Komisja Europejska powinna dać odpowiedź społeczeństwu obywatelskiemu i dziennikarzom na Węgrzech oraz w całej UE, czemu OBWE i komisarz ds. praw człowieka Rady Europy również ostro skrytykowali wspomniane przeze mnie aspekty.
Przecież wszyscy nie możemy kierować się motywacjami politycznymi. Przeciwnie, szczerze pragniemy przekonać się, że wolność mediów dla dobra naszych obywateli znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości.
Judith Sargentini
w imieniu grupy Verts/ALE - (NL) Panie Przewodniczący! Moje pierwsze pytania kieruję do komisarz Kroes. Pani Kroes, w dyrektywie o audiowizualnych usługach medialnych mowa jest o niezależnym organie regulacyjnym. Póki co stanowiska w nowych węgierskim urzędzie ds. mediów oraz radzie ds. mediów - organach uprawnionych do nakładania surowych kar w oparciu o mgliste przesłanki obsadzono wyłącznie zwolennikami partii rządzącej. Dzieje się to w już wysoce spolaryzowanym środowisku politycznym.
Dlaczego Komisja nie sprzeciwiła się temu brakowi niezależności? Dlaczego zaniechaliście kompletnej oceny uprawnień urzędu ds. mediów oraz rady ds. mediów na tle zapisów karty praw podstawowych, co moim zdaniem mieści się w zakresie prawa europejskiego? Pani Komisarz, powiedziała Pani, że węgierski rząd na razie przygotował cztery poprawki. Dotyczą one prasy zagranicznej, mediów audiowizualnych, lecz nie czasopism krajowych. Chciałaby Pani również ujrzeć premiera Orbana i jego ludzi triumfalnie obnoszących się z pieczęcią unijnej aprobaty i powiewających brukselską flagą, a następnie niczym nie niepokojeni wrócą do szerzenia nietolerancji, szkalowania filozofów i zakazów parad gejowskich. A wszystko to podczas sprawowania przez Węgry prezydencji w Radzie. Musi Pani być głęboko niepocieszona z tego powodu.
Zwracając sie do kolegów posłów z Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów), którzy stwierdzili w swojej rezolucji, że nie ma się o co obawiać i oskarżyli krytyków ustawy medialnej o manipulacje i głoszenie uwag umotywowanych politycznie. Jest to oskarżenie, również pod adresem OBWE oraz Komisji Praw Człowieka przy Radzie Europy. Jest to oskarżenie, zważywszy że - jak wiemy - nawet premier Orban w międzyczasie zdał sobie sprawę, że ustawa medialna wymaga wprowadzenia kilu poprawek. Przypomina to czasy stalinowskie, kiedy ludzie byli wymazywani z fotografii.
Razem z nami o OBWE powinniście chronić europejskie wartości, a nie stawać się częścią aparatu władzy w kraju.
(Posłanka zgodziła się odpowiedzieć na pytanie zadane zgodnie z regułą niebieskiej kartki (art. 149 ust. 8 Regulaminu) )
Krisztina Morvai
(HU) Panie Przewodniczący! Cóż, rząd partii Fidesz zasłużył na to, co się teraz dzieje - mianowicie nasi drodzy posłowie z lewicy udzielają im lekcji demokracji przy aplauzie z lewej strony sali, poczynając od posła Martina Schulza po posła Cohn-Bendita i innych. Pozwolę sobie zapytać, jak brzmi wasze przesłanie do lewicowych partii, takich jak MSZP, która fatalnie ugodziła naród węgierski w 2006 roku? Jakie gwarancje ma naród węgierski, że takie wypadki nie będą mieć miejsca pod rządami waszej lewicowej partii, i nie będzie tłumienia protestów siłą, jak działo się to między 2002 a 2010 rokiem...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Judith Sargentini
Panie Przewodniczący! Nie wydaje mi się, jakoby niezależne media szerzyły przemoc i nie rozumiem, jaki związek ma to pytanie z sytuacją, ale dziękuję autorce za pytanie.
Zbigniew Ziobro
Panie Przewodniczący! Wolność słowa jest wartością wielką - wiemy o tym wszyscy - i dlatego należy ją poddać poważnej debacie. Niestety wydaje się, że ta dzisiejsza debata do takich zaliczona być nie może. Wydaje się być pretekstem dla środowisk lewicowych do ataku na prawicowy, konserwatywny rząd premiera Orbana.
Fakty są takie, że w Europie możemy wskazać wiele krajów, w których dochodzi do naruszania wolności słowa. Wystarczy odwołać się do doświadczenia Polski. W Polsce - gdzie rządząca partia ma całkowitą, można powiedzieć, większość we wszystkich gremiach rządzących, niemal monopol władzy, kontroluje rząd, senat, prezydenta, Krajową Radę Radiofonii, organ nadzorujący media, ma wreszcie władzę w telewizji publicznej i przychylność największych elektronicznych mediów - masowo wyrzucani są z pracy dziennikarze tylko dlatego, że mają poglądy konserwatywne i prawicowe. Likwidowane są programy o charakterze konserwatywnym i prawicowym, jak choćby program "Warto rozmawiać” redaktora Pospieszalskiego czy "Misja specjalna” redaktor Gargas. Rodzi się pytanie, gdzie jest pan Schulz wtedy, gdzie panowie i panie są wtedy, gdy w Polsce dochodzi do tego rodzaju naruszeń. O tym rozmawiajmy, gdzie dochodzi do realnych naruszeń, gdzie już do nich doszło.
(Poseł zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane zgodnie z regułą "niebieskiej kartki” (art. 149 ust. 8 Regulaminu)
Jörg Leichtfried
(DE) Jeśli dobrze Pana zrozumieliśmy, powiedział Pan, że w wielu krajach Europy dochodzi do ograniczania wolności słowa i wolności prasy. Pragnę dowiedzieć się, jakie kraje ma Pan na myśli i co osobiście zamierza Pan z tym począć.
Zbigniew Ziobro
(PL) Dziękuję za to pytanie. Zwróciłem uwagę, że problem wolności mediów jest problemem fundamentalnym. Jeżeli mamy się nad nim pochylać, powinniśmy go oderwać od sympatii politycznych, niezależnie od tego czy jesteśmy ludźmi o poglądach socjalistycznych czy konserwatywnych i prawicowych. Krótko mówiąc, jeśli są usuwani dziennikarze z mediów tylko dlatego, że mają poglądy lewicowe, albo tylko dlatego, że mają poglądy konserwatywne, powinniśmy protestować. Dzisiaj np. w Polsce usuwani są dziennikarze tylko dlatego, że mają poglądy konserwatywne. Oczekiwałbym zasady solidarności od pana Schulza i od innych kolegów również socjalistów i osób o poglądach lewicowych, by wtedy protestowali, bo to pokazuje, że chodzi nam o standardy, a nie o polityczne rozgrywki. Chodzi nam o rzeczywistą troskę o wolność mediów. Protestujmy wobec takich sytuacji wszędzie, gdzie mają one miejsce, nawet gdy mają miejsce teraz, np. w Polsce.
Rui Tavares
Pani Komisarz! Wysłuchałem uważnie Pani wystąpienia i szczerze mówiąc nie wiem, czy jestem bardziej rozczarowany, czy wstrząśnięty działaniami Komisji, bo wciąż nie rozumiem, czy Komisja świadomie, czy tez nieświadomie wpada w pułapkę węgierskiego rządu.
Węgierski rząd postanowił podyskutować o ustępstwach co do niektórych błahych szczegółów, lecz nie wprowadzać istotnych zmian w tej ustawie. Wciąż mamy bowiem do czynienia z radą ds. mediów o skrajnie nieproporcjonalnym i jednostronnym składzie, nadzwyczajnie surowymi karami dla czasopism oraz wszystkimi czynnikami wiodącymi do cenzury i autocenzury mediów. Doprawdy skandaliczne jest jednak to, o czym wspominali przedmówcy, mianowicie kiedy Komisja wymogła ustępstwo polegające na zwolnieniu czasopism i publikacji zagranicznych z kar, zapomniano o wszystkim innym. Wygląda na to, że zagrożone są zasady Europy po 1989 roku, scalonej po zburzeniu muru berlińskiego.
Komisja w istocie miała na myśli to, że nie zostawimy Europejczyków z któregokolwiek kraju samych w obliczu cenzury i ograniczania wolności słowa. Najwyraźniej jednak Komisja ich zostawiła. Lecz Parlament wciąż będzie miał na oku nie tylko węgierski rząd, ale również i Komisję, ponieważ zajęcie się tą sprawą należy do naszych obowiązków i powinności, których wykonywania Komisja haniebnie zaniechała.
Mario Borghezio
Panie Przewodniczący! Z pewnością nie zostanie to zapamiętane jako fascynujący rozdział w historii Parlamentu. Krytyka oraz ataki pod adresem węgierskiego rządu sprawującego prezydencję UE oraz zarzut całkowitej niezgodności ustawy medialnej z prawodawstwem europejskim, sprowadzają się do rozmyślnych i zwodniczych zakusów, mających mimo wszystko, całkowicie ideologiczne podłoże, a co bardziej żenujące, zakusów skierowanych wobec kraju, który walkę o wolność ma zakodowaną w DNA - co znamy z jego historii i doskonale pamiętamy.
Siły polityczne, które dążyły do tej niezbyt porywającej debaty, wciąż przygniata odpowiedzialność za to, co z pewnością nie należy do posunięć politycznych wysokiej klasy. Są to posunięcia poważnie naznaczone przez czysto ideologiczne podteksty, co niezasłużenie kładzie się również cieniem na prezydencji Unii Europejskiej, po raz pierwszy sprawowanej przez były kraj komunistyczny który dziś dołączył do nas w wolności - co jest bardzo istotnym faktem politycznym i historycznym.
Simon Busuttil
Panie Przewodniczący! Po dzisiejszych nowinach Komisji stało się jasne, że tę debatę wyprzedziły wydarzenia i nie ma najmniejszego sensu przeprowadzać jutro głosowania.
Uważam, że ci, którzy wyrazili autentyczny niepokój w związku z ustawą medialną na Węgrzech, mieli prawo zareagować. Martwi mnie jednak to, że Parlament coraz częściej wdaje się w krucjaty przeciwko poszczególnym państwom członkowskim - zbiegiem okoliczności rządzonym przez EPP - i wyciąga własne wnioski zanim Komisja w całości zbada sprawę. Co gorsza, w tym przypadku stało się tak pomimo wyraźnego zobowiązania władz węgierskich najwyższego szczebla, że jeśli Komisja wyrazi jakiekolwiek obawy co do tej ustawy, to będą gotowi wprowadzić stosowne zmiany, co już zrobili.
Jaki jest zatem sens tej debaty? O co chodzi w jutrzejszych rezolucjach, jeśli nie o instrumentalizację? EPP stanowczo opowiada się za poszanowaniem praw człowieka i rządów prawa, nieważne o jakie państwo członkowskie chodzi. Nie ma co do tego wątpliwości. Nie zamierza jednak wytykać poszczególnych państw członkowskich i potępiać ich w trybie doraźnym, nie czekając na zakończenie stosownego postępowania. Po zakończeniu postępowania uszanujemy jego rezultat. Kiedy w zeszłym miesiącu sprawę tę podniesiono po raz pierwszy powiedziałem, że jej upolitycznianie stanowi nie tylko zamach na państwo członkowskie, lecz także nadszarpywanie autorytetu prezydencji UE. Dziś sądzę, że nadszarpnęliśmy również autorytet naszej własnej instytucji. Nie tędy droga.
Gorąco apeluję do wszystkich grup o wycofanie projektów rezolucji przedłożonych pod jutrzejsze głosowanie - nie ich wstrzymanie ani odraczanie, lecz wycofanie - gdyż nie ma już podstaw do przeprowadzenia tego głosowania.
Maria Badia i Cutchet   -
(ES) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Przedstawiciele Rady! Zacznę od rzeczy oczywistych. Czasami bowiem konieczne jest powtórzenie czegoś, co oczywiste: swobodny przepływ informacji i niezależnych opinii to najistotniejsza gwarancja każdego demokratycznego społeczeństwa.
Z tego powodu zebraliśmy się tu dzisiaj. Nacisk, z jakim Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), Rada Europy, kilka państw członkowskich oraz zdecydowana większość posłów do tego Parlamentu wyrazili, jest uzasadniony tym, że na szali znalazły się fundamentalne wartości projektu europejskiego.
Po pospiesznym przeforsowaniu tej ustawy przez rząd premiera Orbána na Węgrzech uznaliśmy, że podczas jej przygotowania zabrakło odpowiedniej refleksji i w związku z tym ustawę należy zmienić, aby doprowadzić ją do zgodności z prawem europejskim oraz duchem traktatów.
Cieszymy się i jesteśmy wdzięczni pani komisarz, która stanęła dziś przed nami i oznajmiła, że rząd węgierski jest gotowy na nowelizację ustawy. Jednakże powołanie organu monitorującego informacje, którego rada będzie podlegać politycznej kontroli sprawowanej wyłącznie przez członków partii rządzącej stwarza ryzyko jednostronnej, scentralizowanej kontroli, co nieuchronnie prowadzi co cenzury, a co gorsza, autocenzury. Zatem pytanie brzmi, czy organ ten zostanie poddany przeglądowi?
Podzieliliśmy się z Komisją oraz z panią komisarz obawami o pluralizm w sferze informacji, zasadę proporcjonalności i podstawowe prawa do wolności słowa oraz wolności informacji zawarte w art. 11 karty praw podstawowych. Zmiany ustawy w reakcji rządu węgierskiego powinny być nadzorowane, aby mieć pewność, że wprowadzone zmiany są wystarczająco daleko idące, aby zażegnać zagrożenie dla fundamentalnych praw i wartości. Przykładowo, poprzez przegląd organu monitorującego media, o czym już mówiłem.
Wzywamy Komisję do podejmowania dalszych czynności wyjaśniających, zwłaszcza w sprawach dotyczących praw podstawowych. Pani Komisarz, Przedstawiciele Rady! Podkreślam również, że nie jest to sprawa o zabarwieniu politycznym, jak niektórzy sądzą. Tu chodzi o obronę wartości naszej Unii Europejskiej i poszanowanie jej praw.
Nie ma co do tego wątpliwości: jest to dziś nasz jedyny cel i zadanie.
Morten Løkkegaard
(DA) Panie Przewodniczący! Stawać tu dziś jako na wskroś konserwatywny liberał i być pomawianym o sympatie lewicowe, to nieco osobliwe doznanie. Cóż, trzeba być gotowym i na to. Nie chodzi tu jednak ani o lewicowe, ani o prawicowe sympatie; chodzi o wolność prasy. Nie rozumiem, czemu kolega poseł z Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) postanowił debatować w ten sposób. Uważam, że to żałosne. Nie chodzi tu również o Węgry; chodzi o wolność prasy. Z radością dowiaduję się, że rząd węgierski znakomicie odpowiedział na zadane pytania i cieszę się z tego.
Problemy wciąż jednak istnieją, a my, Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy również je sygnalizowaliśmy. Wciąż mamy problem z radą ds. mediów obsadzoną przez rząd - radę oceniającą, czy przekaz jest zrównoważony. Wciąż problem tkwi w tym, że Komisja powinna być strażnikiem traktatu i zająć stanowisko wobec kłopotów z węgierską ustawą medialną. Liczymy rzecz jasna, że komisarz rzeczywiście to zrobi. Skupię się na tym, co mamy do zrobienia teraz oraz poruszę podniesioną przez panią komisarz kwestię niezależnej Rady. To organ, którego utworzeniu będziemy bardzo radzi i ciekaw jestem, czy komisarz zdradzi nieco więcej szczegółów o tym, czym owa rada ma się zajmować.
Przewodniczący
Koleżanki i Koledzy! Tym z was, którzy nie znają regulaminu przypominam, że skorzystanie z niebieskiej kartki zależy od uznania przewodniczącego obrad. Jeśli stwierdzę, że nie mamy wystarczająco dużo czasu na debatę, nie udzielę głosu. Jeśli później okaże się jednak, że udało nam się skrócić czas wystąpień, to mogę wtedy udzielić głosu. Zatem niestety nie zawsze mogę udzielić głosu widząc podniesioną niebieską kartkę. Muszę kierować się uznaniem własnym i sekretariatu.
Helga Trüpel
(DE) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Przekonanie Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) o własnej nieomylności jest absolutnie niczym nieuzasadnione. Zmiany wprowadzane w węgierskiej ustawie medialnej to zasługa przede wszystkim tych, którzy podjęli działania w tej sprawie. Na początku premier Orbán w tym nie uczestniczył.
Chcę wyrazić się jasno: obecnie wprowadzane zmiany nie wystarczą. Wciąż istnieje organ nadzoru, od dziewięciu lat obsadzony wyłącznie członkami Fidesz. Jest to niezgodne z prawem europejskim. Wciąż nie ma ochrony źródeł dziennikarskich. Nie może być tu zatem mowy o prawdziwie demokratycznej ustawie medialnej.
W moim odczuciu komisarz Kroses nie posunęła się wystarczająco daleko. Bardziej dbała pani o spokój i niezakłócanie przebiegu węgierskiej prezydencji aniżeli o prawdziwie demokratyczną ustawę medialną. Przypomnę, że antykomunistyczni intelektualiści liberalno-demokratyczni, jak György Konrad, Agnes Heller i Michael Woida zaapelowali o pomoc do instytucji europejskich. Wciąż nie zdołaliśmy jej udzielić. Naprawdę uważam, że ustawa ta wymaga gruntownej nowelizacji, aby stała się ustawą demokratyczną.
Carlo Casini
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Uważam, że węgierski rząd wykazał się ogromnym wyczuciem wobec Europy oraz zasad, które leżą u podstaw tej sprawy. W istocie natychmiast po zatwierdzeniu węgierskiej ustawy medialnej lewica rozpętała kampanię pod hasłem prawa ograniczającego wolność słowa.
W rzeczywistości tylko ci, którzy doświadczyli reżimu komunistycznego, faszystowskiego czy nazistowskiego wiedzą co to prawo ograniczające wolność słowa. Demokratyczne narody natomiast wiedzą, że swoboda i pluralizm informacji stanowią część składową demokracji. Należy je jednak zharmonizować z innymi uprawnieniami w ramach rządów prawa, bez uszczerbku zwłaszcza dla godności człowieka, stanowiącej podwalinę demokracji.
Przykładowo art. 21 włoskiej konstytucji w istocie gwarantuje wolność informacji, lecz jednocześnie wprost zakazuje publikacji naruszających dobre obyczaje. Nigdy niezakwestionowana włoska ustawa prasowa z 1948 roku nakłada obowiązek nie tyle zatwierdzenia, ile rejestracji każdej publikacji, czyli podobnie jak ustawa węgierska.
Słuszne zastrzeżenia Komisji Europejskiej nie deprecjonują określonego celu ustawy węgierskiej, i dokładnie ten cel - polegający na zapewnieniu poszanowania godności człowieka - przyświecał rządowi węgierskiemu, który natychmiast otworzył się na krytykę i przyjął odpowiedzialność za zmianę ustawy według otrzymanych wytycznych. Oświadczenie, że prawa podstawowe Unii Europejskiej zostaną zapisane w węgierskiej konstytucji to także przejaw kardynalnego pragnienia Węgier, by stać się częścią kultury europejskiej.
Podsumowując, nie rozumiem już sensu w tej dyskusji, dostrzegam jedynie obwinianie Węgier za poparcie dla rządu i parlamentu demokratycznie wyrażone większością dwóch trzecich głosów. Lecz daje to Europie nadzieję, a nie powód do krytyki. Stąd też jestem wdzięczny Komisji i węgierskiemu rządowi.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie Ministrze! Dążenia do ograniczenia swobody mediów to powszechne zjawisko w Europie. Jako patriocie jest mi szczególnie przykro, że to akurat węgierska ustawa medialna stała się zarzewiem żywiołowych dyskusji w Parlamencie Europejskim i innych instytucjach europejskich. Nie jest to przyjemne uczucie. Ostra krytyka podniesiona przez Komisję Europejską zmusiła rząd premiera Orbána - który jeszcze w grudniu odmawiał jakichkolwiek zmian tej ustawy - do ustępstw. Teraz Komisja zmusza rząd Orbána do zmiany tej skandalicznej ustawy.
Główny zarzut dotyczy tego, że według oceny Komisji węgierskie ustawodawstwo medialne jest sprzeczne z prawem UE. Chodzi nie tylko o naruszenie dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych, lecz także o naruszenie traktatów UE oraz zapisów karty praw podstawowych. Unijna krytyka oznacza porażkę węgierskiej prawicy. Jednak większość zastrzeżeń zgłoszonych przez cztery grupy w Parlamencie Europejskim pozostaje bez zmian. Zarówno Komisja, jak i Parlament Europejski muszą bacznie obserwować, jakie skutki dla wolności słowa i wolności prasy na Węgrzech przyniosą zmiany węgierskiej ustawy.
Pytanie do pana ministra Martonyi: Jak rząd Orbána uzasadnia zniesienie parytetowego składu rady ds. mediów zapisanego w poprzedniej ustawie medialnej, zgodnie z którą stosunek członków delegowanych przez rząd oraz opozycję wynosił 50/50? Co na to komisarz Kroes? Stanowczo apeluję, aby węgierski rząd nie stwarzał nacjonalistycznego wrażenia, że przedmiotowa krytyka jest skierowana przeciwko Węgrom. Zwracam się do węgierskiego rządu, aby teraz, po odebraniu krytyki ze strony Komisji Europejskiej, przeprowadził introspekcję i zaprzestał antydemokratycznych praktyk, których się dotąd dopuszczał. "Ten, który maskuje problemy, tylko je pogarsza”, ostrzegał wybitny węgierski poeta Gyula Illyés.
Przewodniczący
Koleżanki i Koledzy! Moja poprzednia wypowiedź wywołała niejakie zamieszanie. Nie będzie więcej zadawania pytań zgodnie z procedurą "niebieskiej kartki” podczas tej debaty. Nie mamy na to czasu.
(Okrzyk posłanki Morvai: "To hańba!”)
Co za los!
Tamás Deutsch
(HU) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Jak oznajmiła Pani na początku debaty, doszło do porozumienia między węgierskim rządem a Komisją Europejską w sprawie zmiany kilku zapisów węgierskiej ustawy medialnej. Zgadzam się z kolegami posłami, że dzisiejsza debata, umotywowana politycznie, wiedziona uprzedzeniami, a czasami nienawiścią obecną w niektórych wystąpieniach posłów socjalistów i liberałów, straciła sens.
Jeden z przedmówców socjalistów nawiązał do ochrony wspólnych europejskich wartości i wokół tego motywu rozwinął swoje stanowisko w sprawie. Cytując socjalistycznego klasyka węgierskiego: "banialuki!” Nie w tym rzecz, drodzy posłowie. Rzecz w tym, że europejscy socjaliści, liberałowie, komuniści i zieloni znów stosują podwojone standardy. Poseł Martin Schulz nie odezwał się ani słowem, kiedy minister w socjalistycznym rządzie na Węgrzech poprzez swoich bezpośrednich wspólników politycznych nakazał oszkalowanie kłopotliwego dziennikarza poprzez podłożenie mu w samochodzie narkotyków. Poseł Martin Schulz nie odezwał się ani słowem, kiedy jeden z sekretarzy stanu w węgierskim rządzie złożył doniesienie o przestępstwie na pewnego dziennikarza za napisanie artykułu obnażającego legislacyjną korupcję, w skutek czego ów dziennikarz trafił do więzienia. Przewodniczący liberałów Guy Verhofstadt nie odezwał się słowem, kiedy węgierscy dziennikarze ujawnili oszustwo wyborcze na kongresie węgierskiej partii liberalnej, w następstwie czego partia ta przez długi czas bojkotowała stację telewizyjną, w której pracowali ci dziennikarze. Skoro wtedy nie zabraliście głosu w obronie wspólnych europejskich wartości, to wasze dzisiejsze oświadczenia brzmią niewiarygodnie.
Tanja Fajon   -
(SL) Panie Przewodniczący! Rada jestem, że rząd węgierski zamierza zmienić kontrowersyjne zapisy ustawy medialnej. Cieszę się również, że komisarz Kroes jest zadowolona z zapowiedzianych zmian.
Bardzo jednak niepokoi mnie to, że na dzień przed przyjęciem rezolucji w sprawie węgierskiej ustawy medialnej do nas tu, do Parlamentu dochodzą jedynie niejasne komunikaty i nie otrzymaliśmy żadnych konkretnych gwarancji ze strony węgierskich władz, że poprawki te rzeczywiście zostaną wprowadzone. Dlatego pragnę dowiedzieć się, jak zdołaliście poczynić takie ustalenia w ciągu zaledwie kilku godzin i czy w procesie tym uczestniczyli jacyś zewnętrzni eksperci.
Ponadto szybkość, z jaką zapowiedziano owe poprawki sugeruje, że nie będzie to istotna nowelizacja, a zaledwie zmiany kosmetyczne, a to jest nie do przyjęcia żadną miarą. Dlaczego poinformowano nas dopiero dziś, w dniu debaty, która właśnie trwa, że rząd węgierski za dwa tygodnie zmieni ustawę i Komisja jest z tego zadowolona. Wygląda na to, że ktoś stanowczo postanowił uciszyć obawy Parlamentu Europejskiego, że prace techniczno prawne zapowiedziane przez Węgry nie będą skutkować wprowadzeniem demokratycznych poprawek do ustawy, zgodnych z kartą praw podstawowych.
Tak samo jak Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, nas również niepokoi skład i kompetencje rady ds. mediów, bo jest to oczywisty przypadek istotnego rozszerzenia kontroli państwa nad dziennikarzami. Cieszy mnie gotowość do dialogu i powtarzam, że nie jest to atak na Węgry. Sama byłam dziennikarką - i chodzi tu o ochronę dziennikarzy w całej Europie. Ponadto jestem rozczarowana, że komisarz Reding odpowiedzialna za prawa podstawowe nie angażuje się w sprawę kontrowersyjnej ustawy medialnej.
Wreszcie, Pani Komisarz, chcę wiedzieć jedno: Jaką Komisja Europejska ma wizję przyszłości dziennikarstwa w Europie? Potrzebujemy w Unii pewnych minimalnych kryteriów gwarantujących wolność i niezależność mediów, oraz pluralizm mediów. Apeluję o jak najszybsze rozpoczęcie pracy nad nimi, ponieważ wolność mediów, a w efekcie jakość doniesień medialnych jest poważnie zagrożona również i w innych częściach Europy.
Ivo Belet   -
(NL) Panie Przewodniczący! Zdaje się, że wszyscy zgadzamy się co do tego, że węgierski rząd postąpił właściwie rozwiewając dziś wszystkie wątpliwości i dał jasno do zrozumienia, że w Bukareszcie istnieje wolna prasa oraz pluralizm mediów.
Na szczęście wraz z formalnym zobowiązaniem Węgier wobec Komisji Europejskiej, że nowa ustawa medialna zostanie dostosowana i dokładnie zharmonizowana z europejskimi prawami podstawowymi zniknęły wszelkie niejasności.
Panie i Panowie! Żałuję jednak, że każda debata na temat pluralizmu mediów zawsze zostaje sprowadzona do rozgrywki politycznej krajowych partii. Moim zdaniem stanowczo powinniśmy położyć temu kres. Poza tym, Pani Komisarz, uważam, że Pani nowa inicjatywa dotycząca uruchomienia grupy roboczej ds. pluralizmu mediów jest znakomita, a my w Parlamencie rzecz jasna z ogromną chęcią przedyskutujemy tę inicjatywę i podejmiemy z Komisją współpracę w jej zakresie.
Jest to wyborna okazja, by przyjrzeć się sprawie głębiej, dotrzeć do sedna zagadnienia pluralizmu mediów bez dyskusji zabarwionej emocjami wywołanymi na szczeblu krajowym. Inicjatywa ta doskonale nadaje się do obiektywnego zbadania rynku mediów w Unii Europejskiej.
Wreszcie chcę postawić jasno jedną sprawę: w moim odczuciu europejska inicjatywa prawodawcza mająca na celu regulację mediów, o co jutro będą zabiegać niektórzy z posłów do tego Parlamentu, to całkowicie chybione podejście i sądzę, że pani komisarz zgodzi się ze mną w tej kwestii.
Milan Zver   -
(SL) Panie Przewodniczący! Z zadowoleniem przyjmuję decyzję węgierskiego rządu o poprawkach do ustawy medialnej, lecz uważam, że ten zmasowany atak na rząd z powodu ustawy medialnej jest bezzasadny i niesprawiedliwy.
Ustawa ta powstała w szczególnych okolicznościach, nie zawsze właściwie pojmowanych w Europie Zachodniej. We wszystkich krajach po transformacji środowisko medialne było raczej asymetryczne lub pozbawione równowagi w kategoriach własności i sympatii politycznych. Było zdominowane przez lewicę, dlatego też apele o większą równowagę przekazu medialnego w społeczeństwach po transformacji są zupełnie normalne.
Koncepcja zrównoważonego przekazu jest od dawna używana w dyskusjach naukowych i politycznych. Pierwotnie była powiązana w sposób szczególny z mediami. Ponadto sprzeciw wobec jednorodnego politycznie składu rady ds. mediów na podstawie tej ustawy jest całkowicie niesłuszny. Na mocy tej ustawy członków rady wybiera się większością dwóch trzecich głosów w Parlamencie, choć tak demokratyczny mechanizm jest nieznany w zdecydowanej większości państw europejskich.
Powiem krótko, Pani Komisarz. Będziemy Panią trzymać za słowo, że zadba Pani o dalszą regulację rynku mediów w Unii Europejskiej. Nie zdoła Pani jednak tego osiągnąć jedynie w drodze przeglądów ustaw państw członkowskich. Przyda się Pani bardziej dogłębna analiza sytuacji, zwłaszcza w nowych państwach członkowskich, w tym Słowenii.
József Szájer
Panie Przewodniczący! Mam pytanie w kwestii porządkowej.
Bez względu na to, co Pan powiedział, ja zabiegam o to aby posłowie mówili co chcą. Jednak w Parlamencie prawo głosu na podstawie reguły niebieskiej kartki mieli tylko posłowie skrajnej prawicy i lewicy.
Uważam, że jest to stronnicze prowadzenie posiedzenia i chciałbym poprosić aby centrum i centroprawica również otrzymały prawo zadawania pytań przemawiającym. W innym przypadku posłowie nie będą równo traktowani.
Przewodniczący
Pośle Szájer, nie udzielam posłom głosu na podstawie reguły niebieskiej kartki według ich przynależności do danych grup. Udzielam im głosu ze względu na pierwszeństwo podniesienia niebieskiej kartki.
Jak się okazało, podczas tej debaty pewne osoby pierwsze podniosły kartki, lecz wtedy czas się skończył, zatem powiedziałem, że dla nikogo, czy to z centrum, prawicy, czy lewicy - nie będzie czasu na zadawanie pytań w ramach niebieskiej kartki.
Istnieją interwencje jednominutowe, których też jednak nie zdołamy wysłuchać wszystkich.
Chciałbym, aby było więcej czasu. Chciałbym, żeby starczyło czasu na to, by każdy mógł zabrać głos, lecz niestety nie starczy. Przepraszam wszystkich i zapewniam, że nie był to wybór polityczny.
Sabine Verheyen
(DE) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz Kroes, Panie Urzędujący Przewodniczący Rady! Na wstępie dziękuję Pani Komisarz za szybkie podjęcie tej debaty oraz przystąpienie do negocjacji z węgierskim rządem. Przede wszystkim jednak dziękuję węgierskiemu rządowi za dotrzymanie obietnicy, którą składał podczas dotychczasowych posiedzeń i dyskusji oraz na początku debaty, mianowicie że jeśli będą potrzebne poprawki, to odpowiednio je wprowadzi.
Wolność prasy i pluralizm mediów to fundamentalne wartości Unii Europejskiej. W naszym społeczeństwie na mediach spoczywa szczególna odpowiedzialność. Muszą szanować prawa jednostki, nie mogą dopuszczać się dyskryminacji, a przede wszystkim mają obowiązek przekazywania prawdy. Nie działają bowiem w prawnej próżni. To również jest ogromny postęp w nowej węgierskiej ustawie medialnej.
Mediom przysługuje szczególna ochrona, zwłaszcza w obecnych ramach prawnych Unii Europejskiej. Komisja jako strażnik tych norm prawnych w przeszłości spisywała się znakomicie. Dzisiejsza debata nie byłaby konieczna, gdyby pokładano więcej zaufania w prace Komisji jako strażnika prawodawstwa. O sprawności systemu świadczą bowiem rezultaty, o których dziś nas powiadomiono - że wprowadzono poprawki w obszarach niespójności ustawy z prawodawstwem UE. To spory sukces.
Ideologiczne debaty, z którymi mamy do czynienia od czasu do czasu, szczególnie w tym kontekście, są moim zdaniem zupełnie nie na miejscu. Przeciwnie, bez wątpienia to rzeczowa i nacechowana wolą współpracy debata nad kontrowersjami obecnej ustawy w kontekście przeprowadzonych rozmów i negocjacji pomogła wyjaśnić sytuację i przyczyniła się do pozytywnych rezultatów. Mam nadzieję, że grupy polityczne zaprzestaną również swoich gierek politycznych i wycofają przedmiotowe rezolucje.
Kinga Gál
(HU) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie Ministrze! Jak już powiedziano, węgierski rząd i Komisja, wbrew temu, co niektórzy imputują, doszli dziś do porozumienia w sprawie nowelizacji węgierskiej ustawy medialnej; zmian poszczególnych jej zapisów. Wciąż jednak upieracie się Państwo, by ciągnąć tę obecnie pozbawioną sensu debatę. Wygląda mi na to, że ustawa medialna jest jedynie pretekstem do politycznego ataku na rząd Węgier wybrany większością dwóch trzecich głosów. Choć wasz projekt decyzji wzywa do uwzględnienia w naszej ustawie prawa do informacji, to tekst owego projektu ma mylną i błędną podstawę faktyczną, o czym już dziś powiedziano.
A to jest mylące. Panie i Panowie! Według mnie prawo do informacji oznacza prawo do niezafałszowanych, rzeczywistych informacji, a dzisiejszego popołudnia wy także dopuściliście się jego naruszenia. Co ciekawe, w obronie wolności stajecie tylko wtedy, gdy przy okazji możecie zaatakować prawicowe rządy. Niestety jednak nikt z szeregów socjalistów i liberałów nie przejmował się ochroną praw człowieka w październiku 2006 roku, kiedy to za rządów socjalistów na Węgrzech wolność została dosłownie wdeptana w ziemię na ulicach Budapesztu, bądź kiedy słowacki rząd wprowadził sankcje wobec mniejszości za używanie ich ojczystego języka.
Wtedy robiliście wszystko, aby uniknąć debaty w Parlamencie Europejskim na temat tych udowodnionych, poważnych naruszeń prawa. Dla mnie, Panie i Panowie, to nic innego jak skandaliczne podwójne standardy. W kontekście ustawy mówicie o dyktaturze i tyranii większości. Według mnie, osoby pamiętającej z dzieciństwa dyktaturę Ceauşescu, macie osobliwą, jednostronną wizję demokracji i rządów prawa.
Alajos Mészáros
(HU) Panie Przewodniczący! Muszę wyrazić głębokie ubolewanie, że doszło dziś do tej debaty, ponieważ wszyscy wiemy, że obiektywne wyjaśnienie wszystkich nieporozumień i zaległych kwestii związanych z węgierską ustawą medialną to zadanie Komisji Europejskiej - zadanie, które obecnie realizuje. Uważam, że nie ma sensu, aby Parlament zajmował stanowisko w sprawie, która w nadchodzących dniach może zostać pomyślnie zakończona.
Mam jednak świadomość, że bierzemy udział w histerycznej kampanii politycznej lewicowych liberałów, dla których nie liczy się już, jaki będzie ostateczny kształt ustawy. Nie można jednak bagatelizować tego, że nasi przeciwnicy polityczni, posługując się haniebnymi metodami - do których nas przyzwyczaili - atakują państwo, gdzie w minionym roku prawicowe siły polityczne odniosły druzgocące zwycięstwo po ośmiu latach zbójeckiej polityki rządu socjalistów i wreszcie mogą do końca uprzątnąć ruiny podłego komunistycznego reżymu.
Porządek obejmuje zreformowanie ram etyki dziennikarskiej i kultury medialnej. Zapytuję więc: gdzie byli owi krytycy mieniący się postępowymi demokratami, kiedy lewicowo-nacjonalistyczny rząd Roberta Fico na Słowacji przyjął w 2008 roku kontrowersyjną, pełną sankcji ustawę medialną? Tak, w owym czasie również tu zasiadali, gorliwie broniąc wspomnianej ustawy, która za ich sprawą obowiązuje do dziś. Stanowczo potępiam i odrzucam takie podwójne standardy i apeluję do kolegów posłów, aby nie ulegali politycznym naciskom i powierzyli rządzącym - Komisji oraz węgierskiemu rządowi - profesjonalną diagnozę i rozwiązanie problemu.
Pamiętajmy wreszcie, że ponawiane ataki na rząd kraju, który sprawuje prezydencję w kryzysowym okresie może znacznie obniżyć ocenę jedności i międzynarodowego prestiżu UE.
Jean-Marie Cavada
(FR) Panie Przewodniczący, Panie Urzędujący Przewodniczący Rady! Sprawa jest na tyle poważna, że trzeba wznieść się ponad plugawe argumenty, które dziś padły na sali, ponieważ mówiąc o mediach mówimy o zdrowiu demokracji.
Panie Urzędujący Przewodniczący Rady! Należę do osób, które podziwiają pański kraj oraz naród węgierski i żywią doń sympatię. Doskonale rozumiem, że Pański rząd i niektórzy przedstawiciele społeczeństwa chcą lepszego zrównoważenia informacji i obiektywnie rzecz biorąc, mają rację. Jednak zastępowanie jednej propagandy inną propagandą nie jest właściwe. Dzisiejszego popołudnia jestem zatem zadowolony, lecz zachowuję czujność. Jestem zadowolony, bo widzę, że Pański rząd postanowił powrócić do kilku istotnych punktów i zmienić ustawę medialną z grudnia 2001 roku. Było to konieczne i właściwie zajęliście się Państwo tą sprawą. Jestem również zadowolony, ponieważ ponownie okazujecie duże poszanowanie dla karty praw podstawowych - praw, których wasz naród przez cały czas pragnął w dziejach najnowszej historii.
Wyrażam uznanie dla pracy komisarz Kroes i popieram utworzenie grupy eksperckiej na potrzeby monitorowania. Jednak pozostaję czujny, ponieważ my również mamy wrażenie, że kilka punktów pominięto, zatem będziemy zwracać uwagę na szczegóły zmian legislacyjnych.
Podsumowując, zwracam się do Urzędującego Przewodniczącego Rady: jesteście spadkobiercami ojczyzny Liszta, Kossutha, bohatera roku 1940 Joëla Branda, Sándora Kopácsi i pułkownika Malétera z 1956 roku. Jesteście spadkobiercami Sándora Máraia. Jesteście spadkobiercami Imre Kertésza. Nie zawiedźcie nas! To Węgier wynalazł magiczną kostkę Rubika. Nie uczcie nas w Europie, jak pogrywać z mediami w stylu "kostki Jobbiku”, ponieważ to okropna gra.
Ildikó Gáll-Pelcz
(HU) Panie Przewodniczący! Dziś sformułowano szczegółową treść porozumienia między rządem węgierskim a Komisją Europejską. Rząd węgierski zapoznał się - a to dziś niebagatelne osiągnięcie, drodzy posłowie - i zrozumiał uwagi Komisji i wierząc jego słowom, znowelizuje ustawę medialną. Oznacza to, że węgierski rząd i Komisja działali w sposób demokratyczny i zgodny z prawem, a wy urządzacie tu dziś sobie polityczny pchli cyrk. Niestety nie dzieje się tak po raz pierwszy, mimo że przyczyna problemu najwyraźniej została usunięta. Węgierscy posłowie socjaliści rzucają bezpodstawne oskarżenia, podburzając przy tym innych. Natomiast w kraju jeden miliardowy skandal goni inny miliardowy skandal.
Drodzy zacietrzewieni posłowie, zostaliście rozmyślnie wprowadzeni w błąd. Na Węgrzech panuje demokracja, a ustawa medialna jest zgodna z dyrektywami i wymogami unijnymi. Wreszcie, panie i panowie, powinniśmy się zajmować problemami, których rozwiązanie jest daleko bardziej pilne niż obecny polityczny pchli cyrk.
Mario Mauro
(IT) Panie przewodniczący, Panie i Panowie! Choć rozumiem, że krytycy węgierskiej ustawy medialnej pragną jedynie wolności mediów i niczego więcej, to uważam, że powinniśmy też uszanować pracę Komisji oraz treść debaty parlamentarnej. Innymi słowy uważam, że aby uniknąć nieprzyjemnego rozdziału w historii naszego Parlamentu, musimy wziąć odpowiedzialność za zaniechanie jutrzejszego głosowania i zwyczajne oddalenie projektów rezolucji, których treść nie znajduje pokrycia w rzeczywistości, czego dowiodło wystąpienie pani komisarz.
Dlatego wzywam Radę oraz Komisję do nieformalnego skontaktowania się w Konferencją Przewodniczących, aby uruchomić konieczną i istotną wymianę informacji, która jutro umożliwi Parlamentowi, jeszcze przed poddaniem projektów rezolucji pod głosowanie, zagłosowanie w sprawie decyzji o nieprzeprowadzaniu głosowania nad projektami, co położy kres ideologicznym debatom.
Victor Boştinaru
(RO) Panie Przewodniczący! Zapewnienia pani komisarz potwierdzają, że Parlament Europejski słusznie poddał ostrej krytyce węgierską ustawę medialną. W istocie rząd węgierski, wyrażając wolę zmiany ustawy, choć zaledwie w czterech rozdziałach, pieczętuje porażkę antydemokratycznego instrumentu. W swoim piśmie wreszcie potwierdza Pani, że zbada przedmiotową ustawę oraz jej zgodność, w tym ogólną zgodność z prawem UE. Wolałbym usłyszeć, że odniesie się Pani do karty praw podstawowych.
Mam do Pani Komisarz dwa pytania, na które chciałbym poznać odpowiedź. Jak może Pani sądzić, że standardy OBWE i Rady Europy są zbyt wygórowane dla Unii Europejskiej? Po drugie, skoro państwo kandydujące do przystąpienia ma identyczną ustawę, jak ustawa węgierska przed zmianami, to czy mogło zakończyć odpowiedni rozdział negocjacji?
Jaroslav Paška
- (SK) Panie Przewodniczący! Na Słowacji mawiamy, że droga do piekła jest wybrukowana dobrymi chęciami. Nie chcę wątpić w dobre chęci naszych węgierskich przyjaciół dotyczące wprowadzenia aktualnych poprawek do ustawy medialnej, lecz obecna dyskusja potwierdza, że niektóre z zapisów nowej ustawy mogły zostać sformułowane z większym wyczuciem.
To, że węgierski rząd postanowił wprowadzić tak wiele zmian i reform w tak krótkim czasie prawdopodobnie oznacza, że nie rozważono należycie ewentualnych skutków niektórych przepisów ustawy.
To samo najwyraźniej dotyczy węgierskiej ustawy krajowej o podwójnym obywatelstwie, która bez wątpienia wywoła wiele niepotrzebnych problemów nie tylko dla europejczyków, lecz także naszych zagranicznych partnerów. Co pomyślą nasi amerykańscy i kanadyjscy przyjaciele, kiedy setki tysięcy Ukraińców czy Serbów otrzymają unijne paszporty wydane na Węgrzech dla dalekich krewnych, potomków mieszkańców byłych Węgier?
Nie wiem, czy przyjmując tę ustawę kierowano się dobrymi chęciami.
Andrew Henry William Brons
Panie Przewodniczący! jeden z zapisów węgierskiej ustawy prasowej przewiduje "zrównoważony przekaz”, co na pierwszy rzut oka wygląda dobrze. Inny zapis przewiduje kary za publikacje naruszające "dobro publiczne, moralność i porządek publiczny”. teraz pojęcia te brzmią bardzo niejednoznacznie, niezrozumiale i niebezpiecznie; prawie tak niebezpiecznie, jak pojęcia ksenofobii i rasizmu, ale któżby pomyślał o ustawach im przeciwdziałających?
Zanim jednak zaczniemy ciskać kamienie w Węgry, przyjrzyjmy się standardom oraz mediom radiowo-telewizyjnym we własnych krajach. BBC, znana również pod nazwą British Brainwashing Corporation (brytyjska korporacja prania mózgu) działa wbrew zobowiązaniom do bezstronności i pomija przedstawicieli naszej partii, w zamian szczodrze oferując rozgłos partii rządowego zaworu bezpieczeństwa. Nasza partia ma wystarczające znaczenie, aby być ciągle atakowaną, lecz niewystarczające, aby być zapraszaną do programów. W 2006 roku stacja ta była z rządem w zmowie mającej na celu osadzenie naszego przewodniczącego w areszcie.
Neelie Kroes
wiceprzewodnicząca Komisji - Panie Przewodniczący! Kilku szanownych posłów zadało intrygujące pytanie: czy to zbieg okoliczności, że dzisiejsza debata pokrywa się w czasie z decyzją rządu węgierskiego? Cóż, czasami, Panie Przewodniczący, potrzebny jest mały aniołek stróż na ramieniu.
Ze swojej strony wolałabym zostać zaproszona w celu wyjaśnienia, jaka jest stawka, aby wyjść uzbrojona w fakty i dane liczbowe. Czy to, co miało dziś miejsce, to zbieg okoliczności? Moja odpowiedź na to będzie serdecznie szczera.
Mówimy tu o całej procedurze: rozpoczęła się pod koniec grudnia, a teraz mamy połowę lutego - minęło zatem nieco ponad siedem tygodni. Cóż, z perspektywy sześciu lat sprawowania urzędów w instytucjach europejskich wydaje mi się, że to dość szybko. Z własnego doświadczenia wiem, że rzadko sprawy toczą się na tyle szybko, abym mogła liczyć na rozwiązanie problemu w ciągu siedmiu tygodni.
Tak czy inaczej, interesująca jest osnowa dzisiejszych rezultatów. Mamy tu połączenie czynników. Po pierwsze, nie poruszam tego tematu po raz pierwszy. Na dyskusje o tym zapraszaliście mnie już wcześniej. Wyrażaliście się dość jasno, zatem nie ma wątpliwości co do tego, jaka jest stawka - nie ma wątpliwości, co każda partia w Parlamencie myśli na ten temat.
Po drugie, mówimy o sprawie bardzo ważnej. Nie muszę wam tłumaczyć, że dla Komisji stawką w sprawie jest kwestia wolności słowa i wolności prasy; i absurdalne byłoby nieprzyznanie najwyższego priorytetu obronie demokracji. Czy to zbieg okoliczności, że poprzednim punktem porządku obrad była sytuacja w Egipcie? Rozprawialiście Państwo o tworzeniu demokracji, zatem tu należy doszukiwać się wspólnego wątku. Możecie Państwo być całkowicie pewni, że Komisja ma tego świadomość i istotnie robi co w jej mocy, aby demokracji bronić i ją naprawiać w razie ewentualnych ataków.
Trzecią kwestią jest oczywiście węgierska prezydencja. Nie bądźmy naiwni. Oczywiście nasi przyjaciele w tym państwie członkowskim z rodziny Europa wiedzą, że tych, którzy przewodniczą, szlachectwo zobowiązuje. Ze swojej strony również starali się robić wszystko, co możliwe, aby rozwiązać problem. W ostatnim punkcie mojego wyjaśnienia, o ile jest to jakieś wyjaśnienie, chodzi o to, że Parlament jest czysty jak łza: Walczyliście oraz informowaliście świat zewnętrzny za pośrednictwem prasy - dodam wolnej prasy. Zatem nie bagatelizujcie własnej roli.
Zatem całość tych czynników daje ostateczne wyjaśnienie, dlaczego właśnie teraz mamy rezultat. Na szali znalazły się prawa podstawowe: nie ma co do tego wątpliwości. Każdy, kto uważa, że interesuje mnie jedynie cisza i spokój, zupełnie mnie nie zna, ponieważ ja walczę o demokrację. Mam już przyzwoite doświadczenie i zajmuję się polityką dłużej, niż większość z was.
Przejdę teraz do kilku szczegółowych kwestii, o które mnie pytano. Co z niezależnością regulatora mediów? Nasza wstępna analiza węgierskiego prawa wykazała, że procedury powoływania i wyboru przewodniczącego oraz członków rady ds. mediów nie różnią się od powszechnie uznawanych procedur w Europie. Musimy przyznać - nieważne czy w związku z tym nasza sprawa posunie się naprzód, czy też nie - że partia rządząca posiada większość dwóch trzecich głosów, i jest to w demokracji prosty fakt.
(Oklaski)
Co się tyczy stosowania art. 11 karty praw podstawowych, stosujemy dyrektywę o audiowizualnych usługach medialnych oraz traktat, co implikuje rzecz jasna stosowanie art. 11 karty. Nie ma co do tego wątpliwości.
Poseł Moraes powiedział, że nie ma sądowej kontroli decyzji organu ds. mediów. Od decyzji rady ds. mediów wydanej w pierwszej instancji nie przysługuje odwołanie w procedurze administracyjnej. Jak jednak stanowi art. 163 ustawy, oficjalną decyzję rady ds. mediów można zaskarżyć do sądu w trybie przewidzianym kodeksem postępowania cywilnego. Złożenie odwołania nie ma skutku zawieszającego, lecz na mocy przepisów kodeksu można wstrzymać wykonanie decyzji.
Poseł Weber powiedział, że ochrona źródeł informacji w węgierskiej ustawie medialnej jest niedostateczna. Jeśli uznamy wolność prasy za podstawową zasadę europejską, będzie to punkt wyjścia i ostateczny kierunek naszego myślenia w tej sprawie. Zawsze broniłam wolności prasy na szczeblu europejskim i wciąż będę - Komisja będzie - ją nieustannie krzewić. Prawo dziennikarzy do ochrony ich źródeł informacji należy do podstawowych zasad gwarantujących skuteczne korzystanie z wolności prasy. Od dziennikarzy nigdy nie powinno się żądać ujawnienia źródeł, chyba że jest to konieczne do celów postępowania karnego. Zasada ta obowiązuje niezależnie od klimatu politycznego. W istocie im słabszą pozycję ma prasa i media, tym gorliwiej należy ich bronić, jak ma to miejsce dziś.
Obowiązująca dyrektywa o prywatności i komunikacji elektronicznej wymaga od państw członkowskich zapewnienia poufności komunikacji. Jednakże dyrektywa nie dotyczy działań nieobjętych zakresem traktatów UE. Chodzi o to, że prawo UE nie ma zastosowania w sprawach dotyczących bezpieczeństwa publicznego, obronności, bezpieczeństwa państwa czy egzekwowania prawa karnego, a na mocy zasady pomocniczości państwa członkowskie mogą podejmować środki ograniczające prawo jednostki do prywatności, zgodnie z własnymi unormowaniami oraz Europejską konwencją ochrony praw człowieka i podstawowych wolności. Każde takie ograniczenie musi być konieczne, adekwatne i proporcjonalne w społeczeństwie demokratycznym, a komisarz nie może, ani nie zamierza osądzać czy potępiać takich krajowych działań.
Jeżeli chodzi o brak odniesienia do art. 30 - pytało o to kilku posłów - wiem, że wielu z was skarżyło się, że Komisja nie wzięła w pełni pod uwagę art. 30 podczas oceny ustawy. Powiem to głośno i wyraźnie: to nieprawda. Choć w swoim pierwotnym wniosku w sprawie dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych Komisja zamieściła zobowiązanie państw członkowskich do zapewnienia niezależności krajowych organów regulacyjnych - a wiem, że w takich sprawach wasza pamięć jest niezawodna - tego zapisu nie poparła Rada i pomimo mocnego poparcia Parlamentu został on przekształcony w obecny art. 30 dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych. Dyrektywa ta w ostatecznym brzmieniu nie przewiduje wprost obowiązku tworzenia niezależnych organów. Nie tego chcieliśmy, ale tak został sformułowany tekst i musimy się z tym pogodzić, choć szkoda.
Władze węgierskie zgodziły się skreślić przedmiotowy przepis i do art. 10 konstytucji mediów dodać następujący deklaratywny zapis (cytuję): "Zadaniem całego systemu medialnego jest dostarczanie autentycznych, szybkich i dokładnych informacji a takich sprawach i wydarzeniach” Tak będzie brzmiał tekst po zmianach.
Przepraszam, że nie otrzymaliście tekstu, lecz sama również go nie dostałam - dysponowałam jedynie tekstem negocjowanym, a jego nie mogę wam udostępnić. Jednakże dostarczę wam ten tekst niezwłocznie. Oczywiście - licząc wierzycie w to, co mówię, za co byłabym wdzięczna - wyobrażam sobie, że koniec końców zechcecie zobaczyć to na piśmie oraz przeczytać.
Jedna z kwestii, które wydadzą się wam logiczne podczas podejmowania decyzji dotyczy wymogów zrównoważonego przekazu: jak powiedziałam na wstępie debaty, nie dotyczy to już prasy drukowanej, ani audiowizualnych usług medialnych na żądanie.
Odpowiedź na pytanie posła Løkkegaarda, czy jestem gotowa przedłożyć wniosek legislacyjny w sprawie pluralizmu mediów, zawarłam w wystąpieniu na wstępie debaty. Powiedziałam, że jestem gotowa podjąć działania w sprawie pluralizmu mediów w granicach istniejących kompetencji UE. Nie istnieje tu podejście kompleksowe: Dla mnie to jasne, a sprawa węgierska wyjaśniła to jeszcze bardziej. Utworzę grupę roboczą, o której wspomniałam i dziękuję wam za gotowość przyłączenia się do niej w dyskusji o czekających nas wyzwaniach, aby upewnić się, że mamy całościowy przegląd sytuacji w Europie i rzecz jasna podjąć odpowiednie działania - również w sprawie niezależności mediów. To jeden z priorytetów.
Co się tyczy stanowiska OBWE w sprawie węgierskiej ustawy medialnej, to w porównaniu do naszej analizy zachodzi rozbieżność podstaw prawnych, lecz OBWE wyraziło się jasno, a ich konkluzje były słuszne. Główne kwestie podniesione przez OBWE dotyczyły nowego organu ds. mediów, a zwłaszcza długiej kadencji jego członków oraz regulacji nadawcy usług publicznych. Wyjaśniłam tu punkt widzenia Komisji i stwierdzam, że kadencja członków innych rad ds. mediów, m.in. w innych państwach członkowskich wynosi od pięciu do dziewięciu lat. Do przykładów należy tu Rundfunkräte (rady nadawców publicznych).
Ostatnia uwaga: najważniejsza jest wiadomość od wicepremiera, którą otrzymałam dzisiejszego ranka podczas lądowania, i jestem pewna, że minister spraw zagranicznych przytoczy treść wiadomości do mnie oraz do Komisji, wyjaśniając ich stanowisko.
W ciągu tych siedmiu tygodni ścisłej współpracy byłam pod wrażeniem zaangażowania mojego własnego personelu, który uwijał się jak w ukropie. Lecz zapewniam was, że obie strony uwijały się jak ukropie i wykonywały swoją pracę nie tylko należycie, ale i konstruktywnie, aby znaleźć rozwiązanie, jako że sprawa jest niezwykle ważna. I to rozwiązanie znaleźliśmy.
Mario Mauro
(IT) Panie Przewodniczący! Apeluję do pani komisarz w kwestii proceduralnej o dostarczenie jeszcze dziś wieczorem tekstów, o których wspominała - przynajmniej przewodniczącym grup parlamentarnych, abyśmy jutro mieli jak największą pewność przed głosowaniem.
Neelie Kroes
wiceprzewodnicząca Komisji - Panie Przewodniczący! Odpowiedź z mojej strony brzmi tak. Węgierski minister również sygnalizuje zgodę. Stanie się to niezwłocznie.
János Martonyi
urzędujący przewodniczący Rady - Panie Przewodniczący! Proszę zrozumieć, że nie muszę używać mowy ciała, aby wyrazić swoje myśli.
Kilka krótkich uwag w imieniu Węgier: Zważywszy że odpowiedź komisarz Kroes była obszerna i wyczerpująca, a dotyczyła również składu rady ds. mediów, uznaję, że padła już prawidłowa odpowiedź na adresowane do mnie pytanie. Mogę zatem ograniczyć się do kilku kwestii.
Przede wszystkim podkreślam, że Węgry w pełni podzielają wartości, zasady i normy w zakresie praw człowieka zawarte w traktacie, karcie praw podstawowych oraz innych instrumentach prawa międzynarodowego, czy to o wymiarze europejskim, czy też uniwersalnym.
Pierwsza ostra krytyka pod adresem ustawy medialnej pojawiła się jeszcze przed przyjęciem ustawy. W szczególności mam tu na myśli uwagi przedstawiciela OBWE ds. mediów. Życzyłem sobie po prostu, aby tekst został przeczytany, zbadany i przeanalizowany, aby usłyszeć, co może być nie tak, jakie wątpliwości lub obawy mogą się pojawić w związku z tekstem, czy też jego wykładnią w procesie stosowania prawa.
Dlatego też natychmiast zaprosiliśmy Komisję, strażnika traktatów, do analizy tekstu, poparliśmy jej działania oraz poprosiliśmy o wyrażenie wątpliwości i obaw. Teraz powiem o tym, co dokładnie się działo. Komisja uważnie zbadała ustawę, zgłosiła kilka wniosków i wszystkie te wnioski zostały przyjęte. Mogę jedynie potwierdzić, że pojutrze odbędzie się posiedzenie gabinetu. Przyjmiemy tekst i niezwłocznie przedłożymy go węgierskiemu parlamentowi, a poprawki zostaną przyjęte, kiedy tylko pozwoli na to procedura, i bezzwłocznie wejdą w życie.
Dziękuję Komisji za jej ciężką pracę, pomoc i wsparcie. Dziękuję też wszystkim z was, którzy przedstawili słuszne i rozsądne uwagi oraz pomagali nam w tym zadaniu, co było niezwykle istotne nie tylko dla nas, lecz dla całej Unii Europejskiej.
Pragnę również zaoferować pomoc i pełne wsparcie dla grupy roboczej, którą ma powołać Komisja. Leży to w interesie całej Europy i wszyscy pragniemy w tym uczestniczyć i pomagać, ile tylko możemy.
Żałuję jedynie, że w niektórych oświadczeniach politycznych użyto zbyt ostrego języka. Jak powiedziałem wcześniej, ustawa mogła zostać przyjęta. Czasami mamy wrażenie, że padliśmy ofiarą tego, co Francuzi określają jako "un procès d'intention”, czyli "Schuldvermutung.” Mam wrażenie, że zastosowano domniemanie winy, zamiast domniemania niewinności będącego podstawową zasadą w każdym sprawiedliwym procesie.
Czasami takie oświadczenia wykraczają poza granice rozsądnej i uczciwej debaty politycznej - debaty, którą w pełni popieramy, zarówno w kraju, jak i na szczeblu europejskim.
W istocie szkodzi to interesom całej Europy - szkodzi to integracji europejskiej. Teraz ufam, że nareszcie mamy to za sobą. Ponownie potwierdzam nasze pełne poszanowanie prawa, w czego dowód oznajmiam, że mamy stanowczy zamiar wcielić kartę praw podstawowych do treści nowej węgierskiej konstytucji.
Węgry staną się w ten sposób pierwszym państwem, w którym karta praw podstawowych będzie integralną częścią krajowego systemu prawnego. Będzie mieć zastosowanie nie tylko w dziedzinach objętych zakresem prawa unijnego, lecz znajdzie się na szczycie hierarchii całego systemu prawnego, jak akt wyższego rzędu wobec każdej innej ustawy czy rozporządzenia, czy to dotyczącego mediów, czy innej sprawy.
To powinno dać Państwu gwarancję, że w moim kraju podstawowe zasady, wartości i normy, które wszyscy podzielamy, znajdą pełne poszanowanie.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Otrzymałem sześć projektów rezolucji złożonych w trybie artykułu 110 ust. 2 regulaminu.
Głosowanie odbędzie się jutro o godz. 12.00.
Oświadczenia pisemne (art. 149)
Csaba Sógor
Moi koledzy posłowie w swoim projekcie rezolucji zwracają się o to, aby Komisja Europejska podczas badania węgierskiej ustawy medialnej uwzględniła również zapisy karty praw podstawowych, a jeśli rząd zaniecha żądanych zmian ustawy w przepisanym terminie, wszczęła wobec Węgier postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Podobnie koledzy posłowie zwracają się do Komisji o zainicjowanie jeszcze w tym roku europejskich ram regulacyjnych w celu zapewnienia poszanowania wolności mediów w państwach członkowskich. Cieszy mnie to, że coraz większą wagę przywiązuje się do postanowień karty praw podstawowych, proponuję zatem, aby Komisja zbadała również stosowanie postanowień karty, a zwłaszcza jej art. 21 i 22 w odniesieniu do słowackiej ustawy językowej. Ponadto rad jestem, że istnieje zapotrzebowanie na projekt europejskiej dyrektywy zapewniającej nienaruszalność swobody mediów. Uważam utworzenie podobnych ram regulacyjnych za całkowicie uzasadnione, zważywszy na problemy rdzennej ludności mniejszościowej. Istnieją bowiem w Unii Europejskiej państwa, gdzie to nie wymóg zrównoważonego przekazu skutkuje naruszeniami praw obywateli europejskich zamieszkujących te same obszary od wieków, lecz kary nakładane za używanie ojczystego języka.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
Panie Przewodniczący, Szanowni Państwo! Wolności i pluralizm mediów, to jedne z podstawowych wartości, na których opiera się Unia Europejska. Dlatego cieszy mnie fakt, że Komisja Europejska zdecydowanie zareagowała na informacje na temat węgierskiej ustawy medialnej i podjęła konkretne działania. Jako osoba z wieloletnim doświadczeniem w pracy w mediach, będę z zainteresowaniem śledzić prace zapowiedzianej przez panią komisarz Neelie Kroes grupy ekspertów, która ma doradzać Komisji w sprawie kolejnych działań. Jednocześnie chciałabym zwrócić uwagę na fakt, że analiza prawna zgodności węgierskiej ustawy medialnej z prawem unijnym wykonana przez Komisję, unaocznia niestety słabość prawa europejskiego, a konkretnie dyrektywy o usługach audiowizualnych. Paradoksalnie, dyrektywa nie daje Komisji zbyt wielu możliwości działania. Dlatego, analizując węgierskie prawo Komisja musiała niestety "naciągać” pewne argumenty, opierając się raczej na samym Traktacie (swoboda przedsiębiorczości), niż na dyrektywie. Zdaję sobie sprawę, że Unia Europejska ma dosyć ograniczone kompetencje w dziedzinie polityki audiowizualnej, z drugiej jednak strony uważam, że media, będące jednym z fundamentów demokracji, muszą cieszyć się pewnymi minimalnymi prawami jak również podlegać wspólnym standardom. Dlatego podzielam pogląd mojej grupy politycznej Socjalistów i Demokratów, o potrzebie rewizji ram prawnych UE w celu wprowadzenia w nich minimalnych wymogów w dziedzinie wolności i pluralizmu mediów i liczę, że wkrótce rozpoczniemy merytoryczną dyskusję w tej sprawie.
