2. Jemen: odpowiedzialność karna sprawców młodocianych, w szczególności sprawa Muhammeda Tahera Thabeta Samouma
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest debata nad sześcioma projektami rezolucji w sprawie Jemenu i odpowiedzialności karnej sprawców młodocianych, ze szczególnym uwzględnieniem sprawy Muhammeda Tahera Thabeta Somomuma.
Marietje Schaake
autorka - Panie Przewodniczący! Podziwiam odwagę obywateli, którzy przeciwstawiają się uciskowi i przemocy ze strony własnego rządu. Byliśmy tego świadkami podczas powstań ludowych w Tunezji, Egipcie, Iranie, Algierii, Bahrajnie, a także Jemenie. Nowe pokolenie pragnie zastąpić cynizm nadzieją, biedę - szansami, bezkarność - sprawiedliwością, a w miejsce cenzury i ucisku wprowadzić wolny Internet.
Lista obaw, które odczuwamy w związku z rozwojem sytuacji w Jemenie, jest długa i dotyczy demokracji, praw człowieka, niezawisłości sądownictwa, a także prześladowania dziennikarzy, blogerów i obrońców praw człowieka. W szczególności martwi nas atmosfera strachu związana z egzekucjami młodocianych, do których dochodzi pomimo tego, że Jemen na forum międzynarodowym zobowiązał się nie karać śmiercią młodocianych przestępców, co zresztą ma odzwierciedlenie w kodeksie karnym tego państwa.
Brakuje odpowiednich metod określania wieku oskarżonego, dlatego też niektórym trudno jest się bronić. Wzywamy prezydenta Jemenu do przestrzegania własnych praw oraz zobowiązań podjętych na forum międzynarodowym i wstrzymania egzekucji młodocianych przestępców. Równocześnie podkreślamy konieczność wprowadzenia reform, których w Jemenie domagają się liczni uczestnicy ulicznych demonstracji; chcemy poprawy ich praw i standardu życia.
Marie-Christine Vergiat
Panie Przewodniczący! Fala ludowych powstań wstrząsnęła państwami arabskimi, rozprzestrzeniając się pomiędzy nimi - mam nadzieję, że proces ten się nie zatrzyma.
Bezprecedensowa fala protestów przeciw dyktatorom rządzącym w tych krajach ma coraz większy zasięg. W większości przypadków te dyktatury funkcjonowały przy wsparciu Zachodu lub w najlepszym przypadku przy jego milczącej zgodzie. To dobrze, że żaden kraj nie jest wolny od groźby powstania ludowego. Nam - i Państwu - zbyt długo zajęło uświadomienie sobie tego, co dzieje się w tych krajach, a wciąż jeszcze Państwo zwlekają. Dopiero 2 lutego Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie Tunezji, a dokument dotyczący Egiptu przyjęliśmy dopiero teraz, podczas sesji miesięcznej.
W związku z tymi pilnymi wydarzeniami wnioskowaliśmy o rezolucję w sprawie Algierii. Po raz kolejny odrzucono nasz wniosek, tak samo jak wcześniej przez miesiące Państwo - lub większość z Państwa - zaprzeczała temu, co działo się w Tunezji.
W tej chwili ruch oporu organizuje się w Iranie i Libii, której przystąpieniu do umowy o partnerstwie dopiero co udzielili Państwo warunkowego, ale wciąż wiążącego poparcia, a także w Bahrajnie i Jemenie, a wymieniam jedynie te miejsca, o których wiemy najwięcej. Tak, nie pomyliłam się, w Jemenie, gdzie prezydent Ali Abdullah Saleh pełni swoją funkcję od 33 lat. Idealna kontrolowana demokracja! Oczywiście lepsze to niż sytuacja panująca w Libii, gdzie Kaddafi rządzi od 42 lat!
Zaliczamy się do nielicznych, którzy oznajmili, że nie mogą dziś głosować nad rezolucją w sprawie Jemenu bez uwzględniania bieżących wydarzeń w tym kraju. Mężczyźni i kobiety walczą tam o wolność. Dochodzi do aktów przemocy między zwolennikami i przeciwnikami reżimu.
Od stycznia, kiedy to rozpoczęły się demonstracje, setki ludzi odniosło obrażenia. Wczoraj w Adenie zastrzelono młodego demonstranta podczas starć z policją, która strzałami chciała rozpędzić tłum. Studenci z Sady zabarykadowali się na kampusie i właśnie teraz tam przebywają, wciąż otoczeni przez policję - my tymczasem milczymy.
Gdy myślimy o Jemenie, poruszamy jedynie problem kary śmierci dla młodocianych przestępców. Oczywiście nie chodzi mi o to, że należy przestać działać na rzecz zniesienia kary śmierci, zawsze byłam zwolenniczką jej zniesienia i uważam, że każde państwo, które nazywa się demokratycznym, a nie zniosło tej kary, popełnia przestępstwo i nie powinno pouczać innych o prawach człowieka, nawet jeśli jest światowym mocarstwem.
Tak, kara śmierci jest jeszcze bardziej nie do przyjęcia w przypadku młodocianych przestępców, a w szczególności w państwach, gdzie nie można wiarygodnie ustalić daty urodzenia winnego, a ten brak możliwości wykorzystuje się, by skazać na śmierć przyjmując margines błędu, ponieważ - śmiem twierdzić - nie można ustalić daty urodzenia i tym samym udowodnić, że oskarżony w dniu popełnienia przestępstwa był niepełnoletni.
Państwo chcą zaś, żebyśmy przyjęli rezolucję, w której nacisk kładzie się tylko na jedną kwestię - rezolucję, w której jedynie w ust. 7. podkreśla się konieczność przeprowadzenia reform, których domagano się w "tak wielu demonstracjach ulicznych”? To chyba za mało.
Dlatego też ja oraz koleżanki i koledzy z Grupy Zielonych/Wolnego Przymierza Europejskiego złożyliśmy trzy propozycje poprawek do przedmiotowej rezolucji i mamy nadzieję, że razem będziemy mogli przyjąć rezolucję godną tego miana.
Cristian Dan Preda
Panie Przewodniczący! Chcę zapewnić panią poseł Vergiat, że - jak każdy widzi - omawiamy nie tylko kwestię kary śmierci, ale również niedawne zajścia na ulicach Jemenu. Uważam, że gdy przyjdzie nam głosować, również Pani zrozumie, jakie jest w tej sprawie stanowisko naszej grupy.
Nie wolno nam jednak zapominać, że tematem pilnej rezolucji, o której mamy dziś dyskutować, jest prześladowanie młodocianych przestępców i skazywanie ich na karę śmierci. Wszyscy wiemy, że Europejczycy uważają karę śmierci za barbarzyńską i niedopuszczalną; staje się ona jeszcze ohydniejsza, gdy dotyczy młodocianych. Podsumowując - skazanie osoby poniżej 18. roku życia za popełnienie przestępstwa jest niezgodne nawet z prawem obowiązującym w Jemenie, choć wymiar sprawiedliwości tego państwa wciąż stosuje ten proceder.
Raül Romeva i Rueda
autor - Panie Przewodniczący! Temat tej pilnej rezolucji jest ważny sam w sobie. Ja również chcę wezwać prezydenta Jemenu do wstrzymania egzekucji Thabeta Samomuma, a także zaapelować do niego i do wymiaru sprawiedliwości o złagodzenie wyroku kary śmierci ciążącego na tym młodym człowieku i innych, takich jak Ali Abdulla.
Jak wspomniano jednak wcześniej, szkoda byłoby nie wykorzystać tej okazji i nie zwrócić uwagi na kilka podstawowych i ważniejszych kwestii, które pojawiają się tam w tej chwili.
Dlatego też chciałbym, by na końcu rezolucji, w sprawie której będziemy głosować, umieścić zapis, że w Jemenie i innych krajach arabskich, przede wszystkim w Tunezji i Egipcie, na ulice wyszli protestujący domagający się bardziej demokratycznego państwa i reform.
Pierwsza poprawka brzmi: "mając na uwadze, że wielu protestujących zostało zaatakowanych i aresztowanych przez służby bezpieczeństwa”. Treść drugiej jest następująca: "daje wyraz zaniepokojeniu długotrwałymi problemami politycznymi i społeczno-gospodarczymi Jemenu oraz wzywa społeczność międzynarodową do wzmożonych wysiłków, aby zapobiec eskalacji obecnego kryzysu”. Nasza ostatnia, trzecia poprawka, ma następujące brzmienie: "manifestuje solidarność z protestującymi, którzy żądają demokratycznych reform i poprawy standardu życia; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje decyzję prezydenta Saleha o ustąpieniu ze stanowiska w 2013 roku i wzywa rząd do niestosowania przemocy wobec pokojowych demonstrantów i uwolnienia protestujących wyrażających swoje niezadowolenie w pokojowy sposób”.
Jeśli uwzględnimy te trzy poprawki, rezolucja będzie naprawdę dobra.
Corina Creţu
Panie Przewodniczący! Kara śmierci to najbardziej nieludzka z kar i wielokrotnie występowałam przeciw jej stosowaniu. Parlament Europejski w istocie apelował o jej zniesienie do krajów, w których wciąż stosuje się ten barbarzyński proceder.
Egzekucje w Jemenie są jednak wyjątkowo niedopuszczalne, ponieważ dotyczą młodocianych. Dzieci są ofiarami jeszcze przed popełnieniem zbrodni. Tym samym narusza się nie tylko podstawowe prawo człowieka do życia, ale także międzynarodowe konwencje uznane przez Jemen i - nie zapominajmy - prawo karne obowiązujące w tym państwie, wyraźnie zabraniające stosowania kary śmierci w przypadku młodocianych przestępców. Ze względu na brak aktów urodzenia trudno jest określić dokładny wiek oskarżonego, co z kolei powoduje, że decyzja o karze jest wielce arbitralna.
Nie możemy omawiać tej kwestii w oderwaniu od obecnej sytuacji w Jemenie. Władze Jemenu łamią prawa człowieka. Nielegalnie więzi się aktywistów i dziennikarzy. Kobiety są dyskryminowane w życiu publicznym i mają gorszy dostęp do edukacji, a system sądownictwa w ogóle nie jest niezależny. Niedawne zamieszki mają nie tylko podłoże ekonomiczne i społeczne, ale są również wyrazem silnego dążenia do demokratyzacji tego społeczeństwa.
Charles Tannock
autor - Panie Przewodniczący! Jemen jest stroną Konwencji o prawach dziecka i Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych - oba te dokumenty wyraźnie zabraniają egzekucji młodocianych przestępców, czyli osób oskarżonych o popełnienie zbrodni, gdy miały one mniej niż 18 lat.
Naruszeniem tego międzynarodowego prawa jest nadchodząca egzekucja Muhammeda Samouma, a także innych młodocianych przestępców, którzy przebywają w więzieniach z wyrokami śmierci. Przez takie postępowanie, dla którego absurdalnym uzasadnieniem jest brak posiadania aktu urodzenia bądź niemożność określenia wieku oskarżonego, Jemen staje w jednym rzędzie z brutalną irańską teokracją. Te kraje różnią się jednak, ponieważ o ile Jemen z Zachodu, w tym z UE, otrzymuje pomoc przeznaczoną na poszukiwanie terrorystów z Al-Kaidy, to Iran pozostaje międzynarodowym pariasem.
Oznacza to, że jako UE możemy w znaczący sposób wywierać presję na prezydenta Alego Abdullaha Saleha. Wzywam wysoką przedstawiciel do podjęcia wszelkich działań zmierzających do skłonienia go do skorzystania z prawa łaski. Prezydent Saleh otrzymuje szansę na to, by po ogłoszeniu rychłego ustąpienia ze stanowiska pozostawić po sobie pozytywne dziedzictwo oświeconych rządów w kraju, który przez tyle lat był nawiedzany przez konflikty i terroryzm, a teraz marzy o demokracji.
Filip Kaczmarek
- Panie Przewodniczący! W 1991 roku w Jemenie zakazano wykonywania egzekucji na nieletnich do 15. roku życia. Od 1994 roku ten zakaz obejmuje osoby do 18 roku życia. Niestety, w praktyce zdarza się, że nie jest on przestrzegany, np. tak jak już była tutaj mowa na sali, w przypadku osób które nie mają dokumentów potwierdzających wiek. W Jemenie występują też inne niebezpieczne zjawiska. Jest to kraj, gdzie ilość sztuk broni już dawno przekroczyła liczbę mieszkańców, a na porządku dziennym są brutalne walki plemienne i nastolatek z bronią nie budzi żadnej sensacji. Funkcjonuje tam nawet przysłowie "jeżeli jesteś wystarczająco duży, żeby unieść nóż, jesteś na tyle dorosły, żeby walczyć za swoje plemię”. Zresztą wszyscy, którzy byli w Jemenie, wiedzą, że noże noszą prawie wszyscy, a nastolatek z kałasznikowem też nie jest rzadkością. Społeczeństwo jemeńskie jest jednocześnie społeczeństwem bardzo młodym, prawie połowa Jemeńczyków nie ukończyła 14. roku życia i różne milicje werbują młodocianych żołnierzy, z czym też powinniśmy walczyć.
Anneli Jäätteenmäki
w imieniu grupy ALDE - Panie Przewodniczący! Karę śmierci wciąż stosuje się w 58 krajach, a jednym z nich jest Jemen. Moja grupa potępia karę śmierci jako taką, a w szczególności sprzeciwia się planowanej egzekucji Muhammeda Tahera Thabeta.
Chcemy przypomnieć rządowi Jemenu o międzynarodowych zobowiązaniach związanych z Konwencją o prawach dziecka i Międzynarodowym paktem praw obywatelskich i politycznych. Oba dokumenty zabraniają egzekucji osób poniżej 18. roku życia.
W poniedziałek organizacja Amnesty International opublikowała sprawozdanie opisujące działania jemeńskich służb bezpieczeństwa. Według Amnesty podczas pokojowych manifestacji w Sanie służby te biły protestujących kijami i raziły ich prądem z elektrycznych pałek. Moja grupa potępia te akty przemocy i wzywa rząd Jemenu do zaprzestania przemocy wymierzonej we własnych obywateli.
Ryszard Czarnecki
- Panie Przewodniczący! Obiecuję, że nie będę szybko czytał, ponieważ będę wolno mówił. Jest dla mnie zaszczytem, że występuję zaraz po byłej premier Finlandii. Chciałem powiedzieć, że swoistym minimalizmem ze strony Unii Europejskiej jest dopominanie się, aby Jemen nie wykonywał wyroków śmierci na osobach niepełnoletnich. Ja jestem przeciwnikiem kary śmierci, choć wiem, że na tej sali są ludzie, którzy są za karą śmierci, mimo że nie mówią o tym publicznie. Jestem przeciwnikiem kary śmierci, obojętnie czy chodzi o człowieka niepełnoletniego czy pełnoletniego. Ale w tej właśnie kwestii mam nadzieję, że ponad podziałami narodowymi i frakcyjnymi, będziemy domagali się od władz Jemenu jednym głosem, aby w tej sprawie jednak prezydent Jemenu skorzystał z prawa łaski. To rzeczywiście jest kwestia naprawdę wspólnej walki.
Jaroslav Paška
Panie Przewodniczący! Jemeńska administracja zobowiązała się przestrzegać ustaleń Konwencji o prawach dziecka ONZ, a także Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych. Obaj młodociani przestępcy podlegają prawom określonym w tych dokumentach, dlatego też organy sądowe w Jemenie nie powinny mieć możliwości podjęcia zgodnie z prawem decyzji, która neguje zawarte w nich prawa i ochronę.
Nie można tolerować kar naruszających obowiązujące zobowiązania międzynarodowe danego państwa, a co za tym idzie - również mające zastosowanie prawo krajowe. Jeśli rząd Jemenu uważa, że jego władza opiera się na zasadach cywilizowanej demokracji, to nie może stosować barbarzyńskich sposobów rządzenia, opierających się na arbitralności i niesprawiedliwości. Według mnie ten fakt powinniśmy dziś głośno zakomunikować władzom Jemenu.
Csanád Szegedi   -
(HU) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Według mnie oczywiście ważne jest to, że tutaj, w Parlamencie Europejskim, potępiamy dyktatorskie metody, a także samych dyktatorów i dyktatury, ale równocześnie uważam, że ważne jest ogólne nakierowywanie Jemenu w stronę rozwoju demokratycznych struktur. Wydaje mi się jednak, że o ile kwestia jemeńska została poruszona na forum Parlamentu Europejskiego, to zajęcie pozycji w tej sprawie nie należy do zadań Unii Europejskiej. Ta kwestia jest niejasna. Występuje w niej wiele zupełnie niewyjaśnionych okoliczności. Nie można nawet zadowalająco określić szczegółów dotyczących przestępstwa. Zacznijmy od tego, że nie wiemy nawet ile lat miał w chwili popełnienia przestępstwa ten młody człowiek, który został oskarżony i skazany. Możliwe, że wcale nie był nieletni. Nie mamy w tej sprawie pewności. Najlepszym przykładem na zastraszające zacofanie Jemenu jest to, że nie udało się nawet dotrzeć do aktu urodzenia Mohammeda Tahera Samouma. Podobnie do dziś nie stwierdzono, czy przedstawione przez jego adwokata szkolne dokumenty są prawdziwe, czy też fałszywe. Chcę ponadto zwrócić uwagę na to, że cała sprawa nie toczy się o kradzież kury, a o morderstwo, dlatego też wolę powstrzymać się nieco i ważyć słowa uważniej, niż moi przedmówcy.
Podobnie jak inne demokratyczne państwa, takie jak Stany Zjednoczone, Unia Europejska musi rozważyć propozycję wprowadzenia kary śmierci w przypadku wyjątkowo ciężkich przestępstw, których można w pełni dowieść.
Sari Essayah   -
(FI) Panie Przewodniczący! Sprawa Samomuma to nie jest jeden przypadek: przynajmniej ośmiu innych młodocianych przestępców przebywa w więzieniu i czeka na wykonanie kary śmierci. Jest to szczególnie złożonym problemem w kraju, w którym nie rejestruje się urodzin, przez co nie można mieć pewności, czy dana osoba była niepełnoletnia w chwili popełniania przestępstwa.
Ważne jest jednakże, abyśmy nie zapominali, że Jemen jest stroną Konwencji o prawach dziecka i Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych; w obu dokumentach jasno zabrania się karania młodocianych przestępców śmiercią, a także stosowania w ogóle w takich przypadkach ciężkich kar. Również kodeks karny Jemenu zakazuje karania śmiercią młodocianych przestępców.
Nie zgadzając się z przedmówcą, chcę zauważyć, że kara śmierci jest zawsze okrutna i nieludzka - jest to kara, która odziera człowieka z godności. Z tego powodu UE będzie przeciwstawiać się każdemu przypadkowi wymierzenia kary śmierci i my zasiadający w tym Parlamencie także poprzemy ten postulat.
Elena Băsescu
(RO) Panie Przewodniczący! W naszym świecie niedopuszczalne jest skazywanie dzieci na śmierć. Nadanie temu postępowaniu charakteru rutyny jest już zbrodnią. Dlatego też chcę dać wyraz mojego sprzeciwu wobec decyzji władz Jemenu, by kontynuować ten proceder. Władze te łamią zarówno poświęcone tym kwestiom międzynarodowe traktaty, jak również kodeks karny, zabraniający karania młodocianych przestępców śmiercią. Niejasne jest dodatkowo to, w jaki sposób system sądowy w Jemenie próbuje poznać wiek osób zaprowadzonych przed swoje oblicze. Ten przypadek to smutny przykład na to, co się teraz dzieje w Jemenie.
Jako poseł od Parlamentu Europejskiego i obywatelka UE wierzę w fundamentalną wartość prawa do życia i w to, że dzieci należy chronić w pierwszym rzędzie. Zwracam się do wysokiej przedstawiciel z prośbą o powstrzymanie tego ciągu krwawych egzekucji.
Monica Luisa Macovei
(RO) Panie Przewodniczący! Thabet Samoum i Fuad Ahmed Ali Abdulla prawdopodobnie - tak jak utrzymują - byli niepełnoletni w momencie popełniania przestępstwa, za które skazano ich na śmierć. Wyrok wydano lata temu i może on zostać wykonany w dowolnej chwili. Skazańcy znajdują się w stanie ogromnego psychologicznego napięcia, które jest nieludzkie i degradujące samo w sobie. Wzywamy władze do powstrzymania się od przeprowadzenia tych egzekucji.
Ponadto żaden z przestępców nie może udowodnić, że w chwili popełniania przestępstwa miał mniej niż 18 lat, ponieważ nie obowiązują tam akty urodzenia. Zdobycie aktu urodzenia jest poważnym problemem w Jemenie, gdzie, według danych UNICEF, rejestruje się zaledwie 22 % procent urodzin. Być może część funduszy, jakie przeznaczamy na ten kraj, wpłynie na rozwiązanie tej kwestii. Publiczna debata nad podobnymi przypadkami musi prowadzić do zniesienia kary śmierci w Jemenie i do załagodzenia wyroków setek skazanych na nią osób. Wzywam Komisję Europejską i Radę do nieustających starań o zrealizowanie tych celów w ramach rozmów z jemeńskimi władzami.
Róża, Gräfin von Thun und Hohenstein
(PL) - Panie Przewodniczący! Pełnoletni czy niepełnoletni - kara śmierci jest tematem, któremu powinniśmy poświęcać dużo czasu. Nasz kod etyczny, który po koszmarach, które dotknęły Europę, udało się nam wypracować, powinniśmy promować w innych krajach. W tych krajach, z którymi mamy jakiekolwiek kontakty gospodarcze, ale też myślę tutaj o krajach Europy. W Białorusi ciągle jeszcze są wyroki śmierci i ta kara śmierci jest stosowana.
To, co dzieje się w Jemenie musi zwracać naszą uwagę i musimy podnosić najgłośniejsze apele do rządu jemeńskiego o zaprzestanie natychmiast tych praktyk okropnych i przyjrzenie się również temu, że - jak mówiła przed chwilą moja koleżanka - w więzieniach jest jeszcze x osób niepełnoletnich, które oczekują na karę śmierci. Apeluję też do nas wszystkich: powinniśmy współpracować bliżej z organizacjami jak Amnesty International czy Helsińska Fundacja Praw Człowieka, aby nasz głos był bardziej słyszalny i miał większą siłę przełożenia w całym świecie.
Franz Obermayr
(DE) Panie Przwodniczący! Podjęta w Jemenie decyzja dotycząca ukarania śmiercią osoby, która była niepełnoletnia w momencie popełnienia przestępstwa, jest szokująca. Ponieważ Jemen, podobnie jak zdecydowana większość państw świata, jest stroną opracowanej przez ONZ Konwencji o prawach dziecka, to postępowanie przedstawicieli tego państwa jest sprzeczne z prawem. Zgodnie z art. 37 tej konwencji na karę śmierci i dożywotniego więzienia nie można skazać osoby, która popełniła przestępstwo, gdy miała mniej niż 18 lat. Podjęta decyzja została natomiast uzasadniona tym, że nie znamy wieku oskarżonych.
Jednak także w innych częściach islamskiego świata młodocianych skazuje się na karę śmierci. Przykładowo sądy szariatu wymierzają kary śmierci młodym ludziom w Somalii. UE wraz z ONZ muszą podjąć zdecydowane działania mające na celu zapobiegnięcie łamaniu prawa międzynarodowego w tak poważnym zakresie. Dialog jest dobry, ale Realpolitik i nacisk polityczny bardziej przyczynią się do propagowania naszego postulatu. Tak czy tak, zazwyczaj nadają one sprawom tempa.
Sergio Paolo Francesco Silvestris
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Podczas, gdy my tu dyskutujemy, w przepełnionych jemeńskich więzieniach setki skazańców czekają na wymierzenie im kary śmierci. Uważam, że zabierający głos w tej debacie powinni apelować do instytucji europejskich o większą uwagę i szybsze reakcje.
Europa nie może milczeć lub ignorować tematu bieżącej sytuacji, czyli naruszania założeń Międzynarodowej konwencji praw człowieka, szczególnie gdy chodzi o państwo takie jak Jemen, z którym utrzymujemy stosunki gospodarcze. W związku z tym nieuchronnie musimy poświęcać podobnym kwestiom wiele uwagi.
W Europie i na Zachodzie oczywiste jest, że resocjalizacja to ważny i podstawowy element kary. Celem kary śmierci w ogóle nie jest resocjalizacja i właśnie dlatego musimy zainterweniować z całą stanowczością i zdecydowaniem, a także głośno dać do zrozumienia, jakie jest nasze zdanie w tej sprawie.
Siim Kallas
wiceprzewodniczący Komisji - Panie Przewodniczący! Unia Europejska, która wdraża właśnie powszechnie stosowane Wytyczne UE w sprawie kary śmieci, od dawna aktywnie przeciwstawia się karze śmierci w Jemenie, zarówno w sposób ogólny, jak i w poszczególnych przypadkach.
W Jemenie od zawsze skazywało się młodocianych przestępców na karę śmierci. Wcześniej jednakże w dużej mierze nie wiedzieliśmy o tym, a społeczeństwo obywatelskie nie było tak aktywne. Finansowany przez UE i wdrażany przez UNICEF program poświęcony młodocianym przestępcom znacznie przyczynił się do podniesienia świadomości społecznej zarówno w Jemenie, jak i na arenie międzynarodowej. Program ten zrealizowano we współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i Wyższą Radą Matki i Dziecka.
Podnoszenie poziomu świadomości społecznej jednak nie wystarcza. Za tym muszą iść działania. W ostateczności delegacje UE podejmują aktywne démarches w celu wstrzymania egzekucji. Dwa niedawne przypadki to sprawy Fuada Ahmeda Ali Abdulla z grudnia 2010 roku i Muhammeda Tahera Thabeta Samouma ze stycznia 2011 roku. W obu przypadkach egzekucje wstrzymano po interwencji UE, w celu przedstawienia dowodów dokumentujących wiek skazanych. Sprawa Muhammeda Tahera Thabeta Samouma została podjęta na nowo w zeszłym tygodniu. Wydaje się, że jedynym prawnym sposobem cofnięcia wyroku jest ułaskawienie przez prezydenta. UE i UNICEF ponownie skontaktowały się z prezydentem Salehem i, jak donoszą nasze źródła w Sanie, egzekucja została znowu wstrzymana.
Jemen jest zmuszony przestrzegać zobowiązań międzynarodowych, a także przepisów własnego kodeksu karnego i ustawodawstwa dotyczącego młodocianych, wedle których młodocianych nie wolno karać śmiercią. Za powód, dla którego młodociani otrzymują takie wyroki, uważa się przede wszystkim niemożność określenia ich wieku. W związku z tym razem z UNICEF rozpatrujemy sposoby, jak można pomóc Jemenowi zdobyć wiedzę w tym zakresie i tym samym zaradzić problemowi u źródła. W najbliższym czasie UE będzie zachęcać do stworzenia niezależnego organu, który będzie miał na celu ponowne określenie wieku młodocianych przestępców. Naszym celem będzie również wsparcie prawników, którzy dzięki temu będą mogli zapewnić młodocianym przestępcom pomoc prawną. W nieco późniejszym terminie zamierzamy opracować w UE system wsparcia dla rozwoju działającego urzędowego rejestru publicznego.
To wszystko oznacza, że do tej niezwykle ważnej kwestii podchodzimy z całą powagą i przy użyciu wszelkich dostępnych środków. Władze Jemenu są otwarte na nasze démarches. UE jest gotowa im pomagać teraz i w przyszłości, by zrealizować nasz cel i całkowicie znieść karę śmierci.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się po zakończeniu ostatniej debaty.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Eija-Riitta Korhola
na piśmie - (FI) W naszych rezolucjach wielokrotnie poruszaliśmy kwestię kary śmierci. Skazywanie nieletnich na śmierć nie zdarza się często, ale Jemen należy do tych państw, gdzie to się odbywa. Choć Jemen uczynił postępy w kwestii znoszenia kary śmierci dla nieletnich, sądy wciąż wydają te wyroki. Sprawa Muhammeda Tahera Thabeta Samomuma nie jest wyjątkiem.
Najogólniej rzecz ujmując, w ramach dialogu międzykulturowego warto poważnie zastanowić się nad tym, co radykalizuje młodych ludzi i skłania ich do przestępstw, a nawet morderstwa, a także nad tym, jak można najskuteczniej przeciwdziałać wstępowaniu na drogę zbrodni. Powszechnie wiadomo, ze kara śmierci nie zmniejsza liczby popełnianych przestępstw.
Miejscowa młodzież silnie wspiera prodemokratyczne demonstracje, które odbywają się w Tunezji i Egipcie. Brak perspektyw i szans na przyszłość zestawiony z pragnieniem demokracji wywołał opór. Ta fala oporu wtargnęła w zeszłym tygodniu również do Jemenu.
Podzielam obawy i żądania moich kolegów dotyczące Samomuma i innych, którzy zostali skazani na karę śmierci. Choć teraz z nadzieją i zainteresowaniem czekamy na to, jakie zmiany polityczne zostaną zapoczątkowane przez demonstracje w krajach arabskich, to nie możemy przymykać oka na skandaliczne działania łamiące międzynarodowe umowy poświęcone prawom człowieka, takie jak skazywanie nieletnich na śmierć.
