Richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van mevrouw Lancker, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken over de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten DEEL V - C6-0031/2008 -.
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het Strategisch verslag van de Commissie uit december 2007 heeft een zeer positieve toon gezet. In maart 2008 heeft het verslag bij de Voorjaarsbijeenkomst de steun van de Europese Raad gekregen. De resultaten van de Lissabon-strategie (in de vernieuwde versie uit 2005) zijn nu aan het einde van de eerste cyclus van drie jaar al zichtbaar. De economische groei en werkgelegenheidsgroei zijn indrukwekkend. Veel indicatoren wijzen erop dat de structurele hervormingen nu resultaten op beginnen te leveren.
Hoewel alle lidstaten sinds 2005 hervormingen hebben doorgevoerd, doet de ene lidstaat dat beter dan de andere. In het afgelopen jaar is een zekere mate van vermoeidheid op dit vlak zichtbaar geworden. Europa moet echter niet stoppen of vaart minderen. Integendeel, het is juist nodig om met de uitvoering van de hervormingen door te gaan, bij voorkeur met nog meer elan.
Dit is de achterliggende gedachte bij het voorstel van de Commissie om de belangrijkste geïntegreerde richtsnoeren, waaronder de belangrijkste werkgelegenheidsrichtsnoeren, tot 2010 in de huidige vorm te behouden. De Commissie is er sterk van overtuigd dat deze richtsnoeren het juiste kader vormen voor de huidige taken van de Europese arbeidsmarkt en dat ze voor hun doel geschikt zijn. De Europese Raad heeft dit bij de Voorjaarsbijeenkomst bevestigd door te kiezen voor een algemene benadering op basis van stabiliteit. De lidstaten moeten de optie hebben om de hervormingen waarmee ze zijn begonnen, af te kunnen maken. Ze moeten ook een tijdschema krijgen waarbinnen de resultaten van de hervormingen zichtbaar moeten worden.
De Commissie is ook tot de conclusie gekomen dat het nodig was om wijzigingen voor te stellen. Daarbij ligt de nadruk op een aantal belangrijke thema's die in de nabije toekomst moeten worden aangepakt, zoals klimaatverandering, energie, sociale dimensie en flexizekerheid. De Commissie heeft ook de wens uitgesproken om de noodzaak van betere integratie en strengere toepassing sterker te benadrukken. Dit heeft tot gevolg gehad dat de overeengekomen doelen en referentieniveaus bij de verwoording van de belangrijkste richtsnoeren werden inbegrepen.
Anne Van Lancker
rapporteur. - (NL) Sta mij toe eerst en vooral de collega's met wie ik rond dit verslag heb kunnen samenwerken te danken voor de uitstekende samenwerking. Naar mijn gevoel zijn er in het verslag iets te veel wijzigingen doorgevoerd op detail, maar toch, mijnheer de commissaris, moet de boodschap duidelijk zijn: dit Europees Parlement wil géén business as usual voor de werkgelegenheidsstrategie.
Het is waar dat er nog heel veel werk aan de winkel is in de lidstaten om de richtsnoeren in de praktijk toe te passen, maar het is ook waar dat de richtsnoeren aangepast moeten worden om een aantal essentiële tekortkomingen te verhelpen. Ik noem drie essentiële: ten eerste moet de werkgelegenheidsstrategie een veel sterkere sociale dimensie krijgen. Nog te veel groepen in de samenleving profiteren niet mee van groei en werkgelegenheid. Mensen met een handicap, migranten en laaggeschoolden worden nog té vaak aan hun lot overgelaten en dat terwijl wij iedereen in de samenleving en iedereen op de arbeidsmarkt nodig hebben. Daarom moet ook in de werkgelegenheidsstrategie werk gemaakt worden van actieve sociale insluiting om armoede en sociale uitsluiting tegen te gaan, door een fatsoenlijk loon en kwalitatief hoogstaande diensten aan te bieden in combinatie met actief beleid voor begeleiding en opleiding naar werk.
Ten tweede: de kwaliteit van het werk. Er zijn duidelijk meer jobs gecreëerd, maar daarom niet altijd betere jobs. Te veel mensen blijven ongewild vastzitten in precaire contracten, in tijdelijke jobs, in onvrijwillig deeltijdwerk en in banen die hun vaak slechts een ontoereikend inkomen garanderen. Daarom moet meer de nadruk worden gelegd op de kwaliteit van jobs, op doorstromingskansen naar vaste banen met een degelijk inkomen. De inspanningen voor opleiding moeten drastisch omhoog en bovendien moeten alle werknemers sociale rechten krijgen, ongeacht hun statuut. Er is niet alleen flexibiliteit nodig op de arbeidsmarkt, er moet ook meer zekerheid komen voor de werknemers.
Ten derde: de genderdimensie. Vrouwen hebben dan wel een sterke opmars gemaakt op de arbeidsmarkt, maar er is nog lang geen sprake van gelijke kansen. De loonkloof blijft onaanvaardbaar breed. Vrouwen hebben niet dezelfde toegang tot opleiding noch dezelfde kansen om een bedrijf te starten. Wie na een carrièreonderbreking terug aan de slag wil, heeft het extra lastig. Moeilijkheden overwinnen om beroep en gezinsleven te verzoenen blijft nog te vaak een probleem van alleen maar vrouwen en de gevolgen voor hun inkomen voelen zij vaak ook nog bij hun pensioen. Daarom moet in de werkgelegenheidsstrategie speciale aandacht worden besteed aan de genderdimensie om alle ongelijkheden tussen mannen en vrouwen weg te werken.
Tot slot, mijnheer de commissaris, beste collega's, de werkgelegenheidsstrategie als methode staat of valt bij het engagement van de lidstaten en de Europese Unie voor een degelijke sociale wetgeving. Derhalve hoop ik dat alle lidstaten van de Europese Unie de Europese wetgeving consequent zullen omzetten en toepassen, en hoop ik ook, mijnheer de commissaris, dat de Commissie ons binnenkort, binnen enkele maanden, binnen enkele weken misschien, een ambitieuze sociale agenda zal presenteren.
Ik hoop dat de Raadszitting van juni én de commissaris én de Commissie oor voor onze boodschap zullen hebben. Ik betreur trouwens, mijnheer de Voorzitter, dat geen enkele vertegenwoordiger van het Raadsvoorzitterschap hier is, want eigenlijk is deze boodschap vooral gericht aan de Raadszitting van juni, die met definitieve besluiten over de werkgelegenheidsstrategie moet komen. Ik hoop dat iemand hun alvast de boodschap van dit Parlement zal overbrengen.
Elisabeth Morin
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, rapporteur, ik wil ten eerste graag mijn dank betuigen aan de rapporteur, Anne Van Lancker, en aan de leden van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese democraten voor de hoge mate van gezamenlijk overleg tussen ons bij het opstellen van deze tekst. Deze tekst vat onze gezamenlijke overtuigingen en de manier waarop wij de werkgelegenheidsrichtsnoeren willen veranderen samen.
We moeten vanaf nu, in overeenstemming met de Lissabon-strategie, streven naar groei van de werkgelegenheid in Europa. Daarbij moeten we rekening houden met drie recente of huidige veranderingen. Het gaat ten eerste om de globalisering van de economie. Dit dwingt Europa ertoe om in economisch opzicht en wat betreft het ontwikkelen van werkgelegenheid doortastend te zijn. Ten tweede gaat het om flexizekerheid. Dit is absoluut noodzakelijk voor de ontwikkeling van onze bedrijven en dus ook voor de werkgelegenheid. Ten derde gaat het uiteraard om de bouw van een sociaal Europa.
Om dit te bereiken hebben we ons bij deze herziening van de werkgelegenheidsrichtsnoeren op drie specifieke aspecten geconcentreerd .
Ten eerste is er de zeer belangrijke strijd om te voorkomen dat mensen hun opleiding zonder diploma verlaten. Mensen die een opleiding beëindigen zonder diploma zijn niet klaar om te gaan werken en hebben dus niet de middelen voor sociale integratie. Dit is onze belangrijkste taak. Hier moeten we echt hard mee aan de slag.
Ten tweede zouden we ons veel zorgen moeten maken over het handhaven en ontwikkelen van levenslang leren. Dit is de enige manier om te garanderen dat werknemers blijvend ingezet kunnen worden en mobiel blijven.
Het derde punt betreft de waardering van opgedane ervaring. Dit schept de voorwaarden voor loopbaanontwikkeling en zorgt er ook voor dat bedrijven zich effectief aan kunnen passen aan nieuwe vereisten.
We hebben over al deze punten overeenstemming bereikt. Daarom bedank ik de leden van de PPE-DE-Fractie voor hun steun bij de stemming van vandaag.
Jan Andersson
namens de PSE-Fractie. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, toen Anne Van Lancker aan het antwoord van het Europees Parlement begon te werken, wilde ze zich concentreren op enkele belangrijke punten. We wisten immers dat zowel de Commissie als de Raad zou voorstellen om de richtsnoeren niet aan te passen. Door ons te concentreren op enkele punten hoopten we dat er misschien werd geluisterd naar enkele dingen die we wilden zeggen.
Het mocht niet zo zijn. Hoewel de benadering in essentie hetzelfde is, hebben we nu talloze amendementen in plaats van enkele. Ik denk dat het beter was geweest als we ons hadden gericht op de boodschap van mevrouw Van Lancker. Die was dat we de sociale dimensie duidelijk moeten integreren door beleid te vormen voor allen die zich buiten de arbeidsmarkt bevinden en die geen aandeel hebben in de welvaart. Ondanks een gunstige werkgelegenheidstrend valt het ons op dat een zeer groot deel van de nieuwe banen onzeker is en niet in levensonderhoud voorziet. De werkgelegenheid biedt geen zekerheid. Bovendien moet de discussie die we over flexizekerheid hadden duidelijker in de richtsnoeren zichtbaar zijn. We hebben er immers meerdere jaren over gesproken. Hetzelfde geldt voor de kwesties op het gebied van gelijke behandeling.
Dat de Raad hier niet aanwezig is, iets wat ik trouwens betreur, toont het totale gebrek aan interesse bij de Raad voor alles wat het Parlement heeft te zeggen. De Raad doet precies wat hij eerder al besloten heeft. Ik denk dat wij in het Europees Parlement bij de volgende driejaarlijkse toetsing goed moeten nadenken over het wijzigen van onze tactiek en werkwijze zodat het Parlement werkelijk invloed uitoefent over hoe de richtsnoeren er in de toekomst uit komen te zien.
Ona Juknevičienė
Ik feliciteer de rapporteur, mevrouw Van Lancker, met de opstelling van dit belangrijke verslag. Ik wil de rapporteur ook bedanken voor haar behulpzame samenwerking en begrip bij het accepteren van amendementen. Ik denk dat dit document het juiste evenwicht heeft en ik hoop dat het morgen bij de stemming op de steun van de meerderheid kan rekenen.
Ik wil uw aandacht vestigen op het feit dat de Mededeling van de Commissie aan de Raad een zeer welkom voorstel bevat waardoor de ontwikkeling van de markt wordt gestimuleerd en de werkgelegenheid toeneemt.
Het gaat om de vrijheid van kennis. Deze wordt dan toegevoegd aan de vier elementaire vrijheden, de vrijheid van verkeer van goederen, diensten, mensen en kapitaal. Deze vijfde vrijheid moet helpen om de omschakeling van de EU naar een moderne, creatieve kenniseconomie te versnellen. Dit zou vervolgens de kennisdriehoek van wetenschappelijk onderzoek, onderwijs en innovatie binnen de EU versterken.
Het initiatief dat is voorgesteld door de Commissie is zondermeer zeer goed. Niemand zou echter het belang van de vier oorspronkelijke vrijheden voor het bevorderen van de werkgelegenheid betwisten.
Toch houden enkele lidstaten zich niet aan het EU-beleid en overtreden zelfs de juridische normen. Ze hebben een protectionistisch beleid en verhinderen het vrij verkeer van kapitaal en mensen. Daarmee brengen ze niet alleen de ontwikkeling van hun eigen land, maar van de volledige EU in gevaar.
Ik denk dat het vrij verkeer van diensten niet garant staat voor de vrijheid om kleine en middelgrote bedrijven te ontwikkelen. Laten we niet vergeten dat Winston Churchill al opmerkte dat de vernietiging van een vrije markt een zwarte markt creëert.
De Commissie en de lidstaten moeten zich realiseren dat we samen veel meer kunnen bereiken dan wanneer we ieder onze eigen weg gaan.
Elisabeth Schroedter
namens de Fractie van de Verts/ALE. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, wij van de Fractie van de Groenen/Vrije Europese Alliantie zijn zeer verheugd over het verslag van mevrouw Van Lancker. Het zou rampzalig zijn als de Raad volledige herziening van de richtsnoeren voor werkgelegenheidsbeleid aankondigt voor 2008 en vervolgens zegt dat hij eigenlijk geen herziening wil!
Commissaris, u hebt absoluut gelijk dat het lijkt alsof bij de Commissie en ook vooral bij de Raad herzieningsmoeheid is ontstaan. Het verslag-Van Lancker geeft echter duidelijk de juiste prioriteiten aan. Ik wil in het bijzonder het stellen van nieuwe prioriteiten voor sociale integratie benadrukken. Het is essentieel dat wij de boodschap verspreiden dat we de mensen hierbuiten niet vergeten en dat wij ze belangrijk vinden.
Daarnaast hebben wij als de Groenen een behoorlijke bijdrage geleverd door te zorgen dat dit Parlementaire verslag consistente substantiële aandacht heeft voor gender mainstreaming en dat het gezinsbeleid niet volledig is uitverkocht als gender mainstreaming-beleid. Gender mainstreaming is een breder begrip en betreft vrouwen. Het gaat niet zoals bij gezinsbeleid om mannen en vrouwen.
Wij als de Groenen zullen echter kritisch blijven kijken naar de sector flexizekerheid totdat de sociale bescherming is gegarandeerd. Ik wijs er nog maar eens op dat we moeten vernieuwen en dat we niet in een patstelling moeten blijven staan.
Ewa Tomaszewska
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, het gemeenschappelijk werkgelegenheidsbeleid voor lidstaten wordt op de proef gesteld. Er worden steeds meer programma's voor werkgelegenheidsgroei voor verschillende leeftijdsgroepen voortgebracht. Daarbij wordt rekening gehouden met hun specifieke behoeften, hun potentieel en de bedreigingen voor het vinden van werk. Overeenkomstig de Lissabon-strategie hebben deze programma's vooral investering in mensen, hun opleiding en betere kansen op de arbeidsmarkt op het oog. Het waarneembare resultaat van dit beleid is een stijging in werkgelegenheid met 3,6 miljoen mensen in 2007 en een verwachte groei van de werkgelegenheid met 4,5 miljoen in 2008-2009.
Een benadering van werk die overeenstemt met de menselijke levenscyclus moet worden gestimuleerd. Het gaat om zorg voor jonge mensen die hun opleiding niet afronden. Werkomstandigheden moeten worden aangepast aan gezinsbehoeften, met name aan de plichten van het ouderschap. Discriminatie op de werkplek moet worden uitgebannen, in het bijzonder wat betreft training en andere vormen van verbetering van vaardigheden. Beroepsactiviteiten voor ouderen moeten geleidelijk worden beperkt. Deze zaken moeten in de toekomst de basis zijn voor actie op dit gebied.
Jiří Maštálka
namens de GUE/NGL-Fractie. - (CS) Dames en heren, ik sluit mij aan bij degenen die de rapporteur willen bedanken voor haar werk, voor het verslag dat het belang benadrukt van een van de steunpilaren van de Europese Gemeenschap, namelijk het Europese sociale model. Ik ben blij dat het verslag kwesties zoals de versterking van de sociale integratie, de bestrijding van armoede en de nadruk op maatschappelijke integratie bij het werkgelegenheidsbeleid accentueert. De rapporteur benadrukt terecht ook de bevordering van gendergelijkheid op het werk. Ondanks deze positieve aspecten vindt onze politieke fractie dat de ontwerpresolutie meer nadruk legt op het flexibiliteitsprincipe dan op echte voorziening van goede werkgelegenheid en het recht op kwalitatief hoogstaand werk. Ik begrijp de rapporteur wel. Het is moeilijk een compromis te vinden tussen deze twee mogelijkheden.
Ik vind het jammer dat de commissie slechts een van de vele moties die door onze fractie werden ingediend heeft aangenomen. Onder deze omstandigheden moet ik zeggen dat we het uiteindelijke verslag, ondanks alle compromissen die werden gesloten, niet kunnen steunen. Toch vond ik het een eer om met de rapporteur te werken. De toekomst, het resultaat van het flexibiliteitsprincipe, de nieuwe sociale ervaring en de burgers van de Europese Unie zullen allemaal uiteindelijk beslissen wie van ons dichterbij de waarheid is bij het zoeken naar en de verwezenlijking van het project "Sociaal Europa”.
Kathy Sinnott
namens de IND/DEM-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, dit strategisch verslag over de Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid komt tot de conclusie dat de Lissabon-strategie werkt. De rapporteur richt echter de aandacht op het feit dat de strategie voor werkgelegenheid niet voor alle burgers functioneert. Zes miljoen jongeren in de EU verlaten vroegtijdig school en zestien procent van de hele EU-bevolking is arm of loopt het risico om tot armoede te vervallen. Dit is een belangrijke uitdaging, maar helaas hebben we bij de lijst van risicogroepen weer de kans laten liggen om verzorgers daarbij te betrekken.
Verzorgers zijn de grootste groep werknemers in Europa. Het zijn geen mensen zonder werk, maar mensen die harder werken dan velen die deel uitmaken van de beroepsbevolking. Toen ik de kwestie van verzorgers aan de Commissie voorlegde, werd mij gezegd dat verzorgers, de mensen die zorgen voor onze ouderen, mensen met handicaps en kinderen, mensen zijn die hun loopbaan hebben onderbroken. Het toont duidelijk gebrek aan kennis over wat verzorgers doen en de waarde daarvan wanneer zorgverlening een loopbaanonderbreking wordt genoemd.
Alstublieft, commissaris, richt u op verzorgers en ondersteun hen. Verzorgers zijn de sleutel tot hoe we omgaan met onze vergrijzende Europese bevolking als het gaat om het tegemoet komen aan de behoeften van onze oudere burgers en het stabiliseren van onze geboortecijfers. Maak verzorgers dus een prioriteit. Hopelijk zullen we in dit Parlement ook specifiek naar de problemen van verzorgers kijken.
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, we zijn blij met de 6,5 miljoen nieuwe banen die in de afgelopen twee jaar zijn gecreëerd, maar we moeten niet verzwijgen dat ondertussen vier van de tien werknemers onder zeer onzekere arbeidsvoorwaarden werken. In veel landen zijn uitzendbureaus voor tijdelijk werk zo gegroeid dat ze de grootste werkgevers zijn geworden. Enorm veel banen verdwijnen door toenemende globalisering en de overplaatsing van de productie naar lagelonenlanden. Tijdelijke banen kunnen zijn slechts een gedeeltelijke compensatie hiervoor.
Ondertussen leven 78 miljoen Europeanen op de armoedegrens met tijdelijk werk, baantjes van 1 euro en minibaantjes. Maar je kunt een gezin niet te eten geven met een McBaantje. Zelfs een goede opleiding, die vroeger garant stond voor werk, helpt tegenwoordig nog zelden. De brutolonen zijn in Duitsland bijvoorbeeld in drie jaar met bijna vijf procent gedaald, terwijl de kosten voor levensonderhoud sinds de komst van de euro enorm zijn gestegen. Hoewel we tevreden mogen zijn over een netto toename in werkgelegenheid, drijft dit met het oog op deze feiten de spot met elke persoon van deze miljoenen werklozen en iedereen die ondanks eerlijk hard werken in armoede moet leven.
Thomas Mann
(DE) Mijnheer de Voorzitter, door de globalisering veranderen onze woon- en werkomstandigheden zo snel dat veel burgers het niet meer kunnen bijhouden. Ze voelen zich overdonderd en onzeker. De richtsnoeren van de Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid (concurrerende werkgelegenheid, gelijke kansen en sociale samenhang) moeten duidelijk voor hen zijn.
Men begrijpt nog steeds niet goed genoeg wat flexizekerheid inhoudt. Enerzijds moeten werknemers in hun eigen belang flexibeler worden zodat hun geschiktheid voor werk groter wordt. Anderzijds moeten bedrijven echter ook flexibeler worden door onder andere nieuwe marketingstrategieën en innovatieve producten te ontwikkelen en marktniches te veroveren. Tegelijkertijd hebben werknemers efficiënte systemen voor sociale zekerheid nodig zodat ze worden opgenomen en niet worden buitengesloten. Hun werk zou passend per sector en regio beloond moeten worden door overeenkomsten tussen de sociale partners, niet door overheidsbemoeienis.
Het doel van het Europese werkgelegenheidsbeleid is zowel dat meer mensen een baan krijgen als dat er kwalitatief hoogwaardige banen worden geschapen. Tegelijkertijd moet er in onderwijs- en opleidingsstelsels worden geïnvesteerd zodat het concept van levenslang leren werkelijk wordt geschraagd en dat onderpresteerders betrokken worden. Het moet duidelijk worden dat zowel het ESF als het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het nieuwe Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering rechtstreeks ten behoeve komen aan diegenen die werkeloos dreigen te worden of al werkeloos zijn. Zij moeten beter voorbereid zijn op verandering en in staat zijn om een nieuw werkgebied te betreden.
We zullen ook afgerekend worden op de mate waarin we erin geslaagd zijn om oudere werknemers langer bij arbeidsprocessen betrokken te houden in plaats van ze richting vervroegd pensioen af te voeren. Ze zijn zeer gemotiveerd, in staat om onder druk te werken en hebben genoeg kennis. De beste praktijkvoorbeelden moeten tonen hoe jongeren en ouderen als teams samenwerken en hoe beide partijen daarvan profiteren.
De richtsnoeren voor werkgelegenheidsbeleid in dit zeer goede verslag zullen vooral worden geaccepteerd als consistent wordt vastgehouden aan het subsidiariteitsbeginsel. Mevrouw Van Lancker heeft gelijk: de lidstaten moeten bewijzen dat ze hieraan meedoen. Dan zal ook het vertrouwen in ons sociale marktmodel toenemen.
Rovana Plumb
(RO) Ik wil mijn collega, mevrouw Van Lancker, feliciteren met haar werk en het belang van dit verslag benadrukken. Er zou speciale aandacht moeten zijn voor het feit dat op dit moment 78 miljoen burgers van de Europese Unie arm zijn of het risico lopen tot armoede te vervallen en dat zes miljoen jongeren school verlaten. Wij als Europese sociaaldemocraten willen aan alle burgers gelijke kansen op een fatsoenlijk inkomen bieden zodat de sociale samenhang wordt versterkt. De toepassing van deze richtsnoeren zal bijdragen aan een verhoging van het aantal vaste en beter betaalde banen. Het draagt bij aan de garantie op passende sociale bescherming door toegang tot kwalitatieve sociale diensten. Het zal ook bijdragen aan de actieve sociale integratie voor alle burgers van de Europese Unie zodat armoede en sociale uitsluiting wordt bestreden.
In dit verband wil ik benadrukken dat we moeten zorgen dat ouderen en gehandicapten toegang hebben tot de arbeidsmarkt. Ook moeten we discriminatie tussen mannen en vrouwen op het gebied van loon elimineren. Ik ben ervan overtuigd dat dit verslag een belangrijk middel is om de doelstellingen van de vernieuwde Lissabon-strategie te bereiken. Het zal ook een bijdrage leveren aan het versterken van de sociale dimensie van het Verdrag van Lissabon. Dat Verdrag is ook door Roemenië goedgekeurd. Ik zal dit verslag steunen en voor dit verslag stemmen.
Siiri Oviir
(ET) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, collega's, de richtsnoeren voor economische groei en werkgelegenheid voor de volgende drie jaar zullen bij de Europese voorjaarstop worden besproken. De agenda van Lissabon begint vruchten af te werpen. Dat is mooi, maar we hebben ons hierbij waarschijnlijk te weinig op maatschappelijke integratie gericht. De agenda van Lissabon heeft inderdaad gezorgd voor nieuwe banen, maar dit zijn niet altijd kwalitatief hoogstaande banen. Het is niet afdoende om uitdagende doelen vast te stellen. Daarnaast is onderwijs nodig, moeten schoolsystemen worden aangepast en hun mogelijkheden worden uitgebreid zodat die beantwoorden aan de behoeften van een kenniseconomie en -samenleving.
Het is heel belangrijk om een gezinsvriendelijke benadering van werk te bevorderen. De agenda van Lissabon vereist een versterking van de sociale maatregelen. De aandacht moet niet slechts gericht zijn op flexibele arbeidsrelaties, maar op beschermde flexibiliteit. Alleen door evenwicht tussen flexibiliteit en bescherming kan de werkgelegenheid en de sociale bescherming verbeteren. We moeten er naar streven dat ontwikkelingen op het gebied van economisch beleid, werkgelegenheidsbeleid en sociaal beleid elkaar aanvullen. Daarnaast wil ik de rapporteur ook feliciteren met haar uitstekende werk.
Gabriele Zimmer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie verwijst naar het feit dat 6,5 miljoen banen zijn gecreëerd als gevolg van werkgelegenheidsbeleid dat in de afgelopen twee jaar met de lidstaten is afgesproken. Dit klinkt goed, vooral voor diegenen die de Europese Unie meer en meer aan de wereldwijde concurrentie willen aanpassen. Het is echter niet zo goed voor de mensen die deze banen hebben genomen en er voor het grootste deel nauwelijks rond van kunnen komen.
Het gisteren in Duitsland gepubliceerde verslag over armoede heeft ook duidelijk aangetoond dat meer en meer werknemers naast hun inkomen uitkeringen nodig hebben om niet tot armoede te vervallen en dat de ongelijkheid tussen mensen met hoge inkomens en mensen die nauwelijks inkomen hebben steeds groter wordt. Daarom is het hoognodig dat de werkgelegenheidsstrategie van de Europese Unie veel sterker en praktischer wordt betrokken bij de bestrijding van sociale uitsluiting en armoede, het scheppen van goede banen, de verhoging van inkomen en het bieden van maatschappelijke bescherming voor werknemers. Deze praktische betrokkenheid is echter, om welke reden dan ook, niet weloverwogen gepland.
De Europese Unie zou zich primair moeten richten op goede banen, de ministers voor werkgelegenheid van de EU pleitten daar tot een jaar geleden nog voor om op dit gebied vooruitgang te boeken. Het flexizekerheidsprincipe voldoet op dit verband niet.
Derek Roland Clark
(EN) Mijnheer de Voorzitter, u zegt dat de Lissabon-strategie begint te functioneren, maar waarom zijn parttimebanen in de afgelopen paar jaar dan van 16,2 naar 18,1 procent gestegen? Waarom is het percentage mensen met een onvrijwillig contract voor bepaalde tijd zonder zekerheid op de lange termijn nu 6,5?
De rapporteur geeft toe dat werkloosheid in de EU 8,9 procent bereikte in 2005. Het zou dit jaar tot 7,1 procent moeten dalen, maar gaat dat gebeuren? In het Verenigd Koninkrijk is de werkloosheid slechts ongeveer 5,8 procent. Voor het bestrijden van werkloosheid is geen beleid nodig. Er is een injectie voor nodig. Nu we het er toch over hebben, is het injectiesysteem door een commissie, een parlement of comité uitgevonden? Nee. Iemand had een slim idee, en slimme ideeën verspreiden zich nu eenmaal. Om goede ideeën te krijgen, moet je kijken naar de beste praktijkvoorbeelden en de beste praktijkvoorbeelden zijn bedoeld om te delen. Kijk maar naar de geweldige cijfers op het gebied van werkgelegenheid in het Verenigd Koninkrijk die ik net noemde. Die zijn beter omdat wij als beste praktijk o.a. onze uitzonderingsclausules bij de waardeloze arbeidstijdenrichtlijn hebben en dat we de euro niet hebben genomen, maar wereldwijd meer dan enige andere lidstaat buiten de EU zijn blijven handelen. Nu weet u over wat voor injectie ik het heb. Gaat u daar ook gebruik van maken?
Jacek Protasiewicz
(PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik wil mijn rede beginnen met een gedachte die mij plezier en tevredenheid schenkt. De vernieuwde Lissabon-strategie begint resultaten op te leveren. Het stemt vooral tevreden dat er nu in de Europese Unie al een gestage toename is in het aantal mensen dat werkt.
Op dit punt ben ik het echter in zekere mate oneens met het advies van de rapporteur mevrouw Van Lancker dat de kwaliteit van de nieuwe banen wellicht reden is voor bezorgdheid. We moeten natuurlijk doen wat we kunnen om ervoor te zorgen dat het banenaanbod in de Europese Unie de hoogst mogelijke kwaliteit heeft, maar ik denk dat elk soort baan beter is dan werkloosheid. Immers, werkloosheid is vernederend en slecht voor het gevoel van eigenwaarde. Dit is vooral het geval voor jongeren. Bij die groep blijft de werkloosheid hoog met als gevolg dat hun toekomst in de volgende paar jaar prioriteit zou moeten krijgen.
Een effectief middel om de beschikbaarheid van banen te verhogen dat vooral belangrijk is voor jonge Europeanen is het concept van de combinatie tussen flexibiliteit en zekerheid op de arbeidsmarkt dat "flexizekerheid” wordt genoemd. Er bestaat niet één universeel flexizekerheidsmodel en dus moet wanneer dit concept in de praktijk wordt gebracht rekening worden gehouden met de specifieke omstandigheden en tradities die in de verschillende lidstaten bestaan. Dit is precies de richting die mijn politieke fractie heeft voorgesteld in de amendementen die wij hebben ingediend. Er zijn echter twee elementen bij dit concept die eigenlijk universeel zijn en wat mij betreft, tevens cruciaal.
Het eerste hiervan is de investering in onderwijs en in het bijzonder in een hoog niveau van voortdurende bijscholing. Hierdoor kunnen werknemers hun vaardigheden aanpassen aan de snel veranderende economische trends en trends op de arbeidsmarkt.
Het tweede hiervan is het doortastender gebruik van arbeidsvormen die niet standaard zijn. Hierdoor worden vooral jongeren die zich voorbereiden op de start van hun arbeidsleven in staat gesteld om praktische vaardigheden te verkrijgen en de kosten van hun beroepsonderwijs te dekken.
Richard Falbr
(CS) Als eerste wil ik mijn bewondering uitspreken voor mevrouw Anne Van Lancker die niet is bezweken onder de druk van de amendementen en haar verslag niet heeft laten afzwakken. Ik ben waarschijnlijk nog kritischer omdat ik van mening ben dat de vernieuwde Lissabon-strategie zeer weinig oplevert. De werkloosheid neemt niet significant af, de ontstane banen zijn niet van hoge kwaliteit en we staan toe dat mensen in de lidstaten van de EU armoede lijden ondanks dat ze een baan hebben. Het betekent allemaal dat er duidelijk iets niet klopt. Zelfs het groenboek geeft geen antwoorden op de vragen die werknemers en vakbonden ons stellen. We hoeven er alleen maar de desbetreffende overeenkomsten van de Internationale Arbeidsorganisatie op na te slaan. We moeten niet vergeten dat, enkele uitzonderingen daargelaten, vrijwel alle lidstaten de belangrijkste overeenkomsten goedgekeurd hebben. Het is begrijpelijk dat de Europese vakbonden bezorgd waren over de meest recente uitspraken van het Europees Hof van Justitie in de zaken Viking - Laval - Rüffert. Mijn advies is om minder pagina's te vullen en meer respect te tonen voor wat in de afgelopen tientallen jaren, vooral in de ontwikkelde landen van de Europese Unie, is bereikt.
Nils Lundgren
(SV) Mijnheer de Voorzitter, dit verslag is doordrenkt met de waarden die toonaangevend voor een vrije arbeidsmarkt moeten zijn. Maar, er is één grote misser: het is niet goed om dergelijke regels vast te stellen op EU-niveau. Deze worden dan een onderdeel van het algemene regelgevingsysteem van de EU, het acquis communautair. Dan worden ze opgenomen in de Heilige Schrift. De mogelijkheid voor toekomstige hervormingen verdwijnt dan in heel Europa.
Als Duitsland en Frankrijk in de jaren 70 een algemeen werkgelegenheidsbeleid voor de Gemeenschap hadden afgedwongen op basis van de politieke ideeën die toen de overhand hadden, zou de economie van Europa nu in verval zijn.
Het modewoord flexizekerheid komt in het verslag steeds terug. Dat is omdat er geen algemeen werkgelegenheidsbeleid werd vastgesteld. Daarom kon Denemarken iets ontwikkelen dat er nu veelbelovend uitziet. Het verslag zou erop vooruit gaan als het tot één zin werd ingekort: "Het Europees Parlement beveelt de lidstaten aan om eens naar het Deense model van flexizekerheid te kijken om te zien of ze er iets van kunnen leren.” Punt.
José Albino Silva Peneda
(PT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, de cijfers voor werkgelegenheidstrends zijn in feite zeer positief en we moeten terug naar de jaren 80 om vergelijkbare cijfers te vinden. Toch moeten we ons ervan bewust zijn dat niet alle Europese regio's net zulke positieve resultaten hebben. Het nieuws over de kwaliteit van de werkgelegenheid is ook niet al te best.
Ik ben mij ervan bewust dat als we het hebben over sociaal beleid er altijd de neiging is om prioriteiten te stellen. Dat valt niet mee, het is verleidelijk om alles als een prioriteit te zien. De ervaring leert dat wanneer alles prioriteit krijgt, het resultaat is dat niets meer prioriteit heeft.
Ik zou ons daarom allemaal willen aanmoedigen om ervoor te zorgen dat we bij deze sociale kwesties definities van rollen, verantwoordelijkheden en duidelijke en meetbare doelen betrekken, vooral wat betreft werkgelegenheidsbeleid.
Ik wil, als mijn bijdrage, noemen dat voor mij één zeer duidelijke prioriteit het bestrijden van vroegtijdig schoolverlaten is. Momenteel betreft dit vijftien procent van de jongeren tussen achttien en vierentwintig jaar. Het gaat om meer dan zes miljoen jongeren.
De kwestie van vroegtijdige schoolverlaters is met name ernstig met het oog op de verwachte demografische ontwikkeling in Europa. Dit houdt in dat er in 2030 achttien miljoen minder kinderen en jongeren zullen zijn en 52 procent meer mensen die ouder dan 65 zijn.
Ik vind het onacceptabel dat deze kostbare, afnemende groep jongeren niet goed wordt onderwezen en tot het hoogste niveau gereed gemaakt wordt om succesvol in te spelen op de uitdagingen van de nieuwe arbeidsmarkt. De sociale zekerheidsstelsels zijn van hen afhankelijk. We weten allemaal dat de mensen met de laagste opleiding in een informatiemaatschappij het meest kwetsbaar zijn voor werkloosheid en sociale uitsluiting en duidelijk het risico lopen op sociale uitsluiting.
Ik geloof net als onze rapporteur, mevrouw Van Lancker, die ik wil feliciteren, sterk dat de sociale dimensie van de Lissabon-strategie vooral versterkt moet worden door een grotere nadruk op de kwestie van integratie.
Juan Andrés Naranjo Escobar
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik denk dat de belangrijkste bijdragen van het gedane werk liggen in het feit dat we het ongeveer eens zijn over de diagnose van de situatie en de behandelingen die op nationaal niveau moeten worden toegepast om de werkgelegenheidsdoelen van de Lissabon-strategie te bereiken.
De Unie moet economisch zeer sterk zijn om politieke vooruitgang te boeken zonder afstand te doen van het sociale model dat aan de basis ligt. Het beste sociale beleid is ervoor te zorgen dat mensen door middel van werk integreren en vooruitgang boeken.
Deze acht richtsnoeren bieden ons de routekaart voor de hervormingen die in 2010 voltooid moeten zijn. Ze voldoen volledig voor het lanceren van nationale hervormingsprogramma's.
Er zijn echter enkele zeer beslissende elementen waar we op een bepaalde manier aan moeten werken.
Het eerste is het bereiken van een mobiliteitsniveau dat vooral arbeidskansen biedt voor jongeren. Het is hiervoor absoluut essentieel dat we garant staan voor een effectief systeem van gelijke opleiding, niet slechts op gebied van behaalde diploma's, maar ook op het gebied van bijscholing voor werknemers tijdens hun arbeidsleven.
Het tweede is het moderniseren van arbeidsregels om te zorgen voor een meer geleidelijke en flexibele pensionering. Dit zou de afname van inkomsten uit werk en toekomstige armoede voorkomen.
Het derde is om de taalvaardigheid van de bevolking als geheel te verbeteren omdat, dames en heren, er regels zijn voor globalisering. Wie zich aanpast, die wint. De rest verliest.
Als we meer productiviteit, banen van betere kwaliteit en meer vaardigheden willen, moeten we ernaar blijven streven dat de hervormingen die de Lissabon-strategie noemt worden doorgevoerd.
Het klopt dat er vorderingen gemaakt zijn, maar als de uitstekende hervormingen worden genegeerd, stort alles in.
Daarom is de invoering door middel van initiatiefdialogen zoals "flexizekerheid” essentieel.
Iles Braghetto
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Lissabon-strategie heeft bereikt dat de werkgelegenheid in Europa is vergroot, maar niet iedereen heeft daar voordeel bij: het blijft moeilijk voor jongeren, vrouwen en marginale groepen in de samenleving om werk te vinden. De kwaliteit van werkgelegenheid is ook niet verbeterd: het aantal contracten voor bepaalde tijd is toegenomen en de grotere flexibiliteit heeft geen baanzekerheid opgeleverd. Daarom moet de sociale dimensie van de Lissabon-strategie worden versterkt, deze ondersteunt levenslang leren en erkenning van vaardigheden.
We moeten welzijnssystemen definiëren die inkomensondersteuning leveren en mobiliteit binnen de banenmarkt faciliteren. Daarbij moeten de juiste schokdempers aanwezig zijn en doelstellingen voor evenwicht tussen werk en leven worden bereikt.
De ontwerpresolutie is een stap in de goede richting, daarom ondersteunen we deze.
Tadeusz Zwiefka
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik ben het eens met de stelling dat de Lissabon-strategie voor meer banen heeft gezorgd. Dat zijn echter niet persé banen van grotere kwaliteit.
In elke strategie van de EU moet altijd rekening worden gehouden met de noodzaak om armoede en sociale uitsluiting te bestrijden. Ik ben het echter niet eens met de gedachte dat het aannemen van gezamenlijke sociale normen op EU-niveau het wondermiddel zal zijn dat onze problemen oplost. Werkgelegenheid en sociaal beleid vallen onder de rechten van lidstaten en alle acties die de EU op dit gebied doet moeten aan het subsidiariteitsbeginsel voldoen. De uitwerking en introductie van strategieën op basis van specifieke modellen zoals flexizekerheid zullen op nationaal niveau verschillen.
Ik wil het gevaar dat een ééndimensionale benadering in deze kwestie met zich meebrengt benadrukken. Tegelijkertijd wil ik mijn voorkeur uitspreken voor de oprichting van een platform voor de uitwisseling van informatie en beste praktijken op EU-niveau.
Ik ben van mening dat geen enkele specifieke werkgelegenheidsstrategie voor volledig succes zal zorgen zonder dat alle bestaande barrières voor het vrij verkeer van arbeid als zekere stimulans voor de economische groei en verbetering van werkgelegenheid worden geslecht.
Renate Weber
(RO) Ik feliciteer Anne van Lancker met het verslag. Ik persoonlijk maak mij zorgen om de kwaliteit van banen. We hebben 78 miljoen mensen op de grens van de armoede. Dit komt mede doordat er ongelijkheid is onder de lidstaten wat betreft loon van werknemers. Ik ken de discriminatieproblemen waar veel Roemenen die legaal in andere lidstaten van de Europese Unie werken mee te maken krijgen. Ze worden gedwongen werk te accepteren dat onder hun opleidingsniveau ligt en krijgen lagere salarissen dan hun collega's die burgers zijn van de betreffende landen. Helaas is er geen mechanisme op niveau van de Europese Unie voor het bepalen van de kwaliteit van banen - dat is wel nodig. Ik geloof sterk dat het principe van de juiste betaling een stimulans is voor de levering van hoogwaardige diensten en ik ben volledig tegen de bestaande tendensen om werknemers onder te betalen. Ook zou het vrij verkeer van arbeid in de Europese Unie op geen enkele manier beperkt moeten worden.
Miloslav Ransdorf
(CS) Er zijn eigenlijk maar twee manieren om de werkloosheidskwestie op te lossen: De eerste is dat mensen daarheen gaan waar het werk is. De tweede is dat het werk gaat waar de mensen zijn. Ik denk dat de laatste optie zinniger is omdat geen van de middelen die bij de eerste optie worden gebruikt (gedeeld werk, flexibele overeenkomsten, flexibelere werktijden, enz.) de gewenste resultaten hebben opgeleverd. Ik denk dat de tweede optie meer potentieel biedt en behoorlijk geschikt is voor de Europese Unie. Een van de mogelijkheden is dat een Europese overheidssector wordt gecreëerd zodat de Europese Unie begint te functioneren als een instelling die banen creëert.
Jean-Pierre Audy
(FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik wil ten eerste het uitstekende werk van mijn collega mevrouw Morin toejuichen die de mening van onze politieke fractie heeft verdedigd.
Misschien is het een vreemde gedachtesprong, maar ik wil iets vragen over de rol van sociale partners. Het is opmerkelijk dat zij in dit verslag ontbreken. We werken volgens artikel 128, dat betekent dat we aanbevelingen doen aan de lidstaten, maar ik denk dat het tijd wordt om meer actie te ondernemen.
Commissaris, wat denkt u over de toepassing van artikel 139 van het Verdrag? Dat biedt precies deze mogelijkheid voor sociale partners die een arbeidswet creëren op gemeenschapsniveau. Hoe kunnen we een werkgelegenheidsbeleid hebben zonder overeenstemming in sociaal recht? Ik denk dat wat betreft de toepassing van artikel 138, commissaris, het aan u is om de sociale partners te promoten. We moeten hen betrekken bij het maken van goede Europese sociale wetgeving.
DanutBudreikait
(LT) De eerste fase van invoering van de doelstellingen van de vernieuwde Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid heeft al behoorlijke resultaten opgeleverd: in 2007 werden 3,5 miljard banen gecreëerd in de EU en de werkloosheid nam in de periode tussen 2005 en 2007 af met 1,6 procent.
Dat is echter slechts één kant van de medaille. De EU heeft momenteel veertien miljoen werkende mensen die in armoede leven. Daarnaast neemt het aantal mensen dat wordt gedwongen te werken met contracten voor bepaalde tijd of die parttime zijn steeds toe. Jongeren in de EU hebben ook zeer ernstige problemen. Ongeveer zes miljoen jongeren verlaten vroegtijdig school. De werkgelegenheid voor jongeren is slechts half zo groot als voor de EU als geheel.
Ik wil erop wijzen dat de snelheid en efficiëntie van de toepassing van de doelstellingen van de Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid nogal verschilt in de verschillende lidstaten. Ik dring er bij de Commissie op aan om te zorgen voor consistente invoering van de Europese werkgelegenheidsstrategie en doelstellingen voor levenslang leren die zijn gesteld in het programma "Jeugd” van de EU, de Europese overeenkomst inzake gendergelijkheid en het Actieplan voor personen met een handicap voor 2006-2007.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de aandacht nu richten op twee diensten die overal in Europa versterkt moeten worden. Een daarvan is het advies, de informatie en de leiding die aan jongeren en werknemers van elke leeftijd wordt gegeven om ze in staat te stellen om geschikt werk, onderwijs en levenslange bijscholing te vinden. De andere dienst die overal in Europa versterkt moet worden om waardige arbeidsomstandigheden te bevorderen is de arbeidsinspectiedienst. Arbeidsinspecteurs zullen het zwart werken, dat een plaag voor wettige arbeid is, kunnen aanpakken.
Onze grootste hoop voor de jaren tot 2010 ligt misschien wel in werkgelegenheid, ondernemerschap en samenwerking met de sociale partners.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, de huidige economische situatie in de Europese Unie verbetert. We zien een toename van het BNP, nieuwe banen ontstaan, de werkgelegenheid neemt toe en de werkloosheid neemt af.
Om dit proces in gang te houden, moeten we de sociale integratie versterken en allereerst jongeren helpen om werk te vinden, vooral als ze net op de arbeidsmarkt komen. Ten tweede moeten we het gemakkelijker maken voor mensen in moeilijke materiële omstandigheden om werk te vinden. Ten derde moeten we de langdurig werkelozen een kans geven.
Dit zijn de gebieden waar effectievere ondersteuning en actie vanuit de Europese Unie nodig zijn. Het is belangrijk om het onderwijs- en bijscholingssysteem aan te passen zodat dit voldoet aan de eisen van de Lissabon-strategie en economische ontwikkeling vergemakkelijkt. Dat zal vervolgens tot meer banen leiden.
Paul Rübig
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik geloof dat vooral kleine en middelgrote bedrijven een belangrijke rol in de werkvoorziening spelen. Tweederde van onze werknemers werkt tenslotte in kleine en middelgrote bedrijven die vijftig procent van het bruto nationaal product produceren. Daarom zouden we ons bij het bedenken van strategieën moeten richten op het bevorderen van doorlopende beroepsmatige bijscholing in kleine en middelgrote bedrijven. Daarbij moeten nieuwe mogelijkheden worden gecreëerd voor het afschrijven van zich voordoende kosten en we moeten zorgen dat uiteindelijk onze werknemers een hoger netto loon krijgen.
Uiteindelijk moeten we ook de infrastructuur ontwikkelen om onze werknemers baanzekerheid te kunnen bieden. De Europese Unie zou in dit opzicht als beste praktijkvoorbeeld kunnen dienen.
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Dames en heren, de strikte regels van het Parlement staan het mij niet toe om uitgebreid op uw redes in te gaan. Ik wil u in elk geval bedanken voor het substantiële debat waarin vele aspecten van de arbeidsmarkt en de Europese werkgelegenheidsstrategie werden geanalyseerd en ik wil op enkele fundamentele kwesties ingaan.
Ten eerste heeft de Europese werkgelegenheidsstrategie concrete resultaten opgeleverd. De huidige cijfers voor werkloosheid en werkgelegenheid zijn veel beter dan ze sinds de jaren tachtig zijn geweest. Een duidelijk succes. In uw debat heeft u vaak zorgen geuit over kwaliteitsbanen. Ik wil erop wijzen dat het concept van meer banen en meer kwaliteitsbanen onderdeel is van de Lissabon-strategie voor groei en werkgelegenheid. Wat is het resultaat? Van de miljoenen nieuwe banen is meer dan de helft fulltime en de kwaliteit ervan staat niet ter discussie. Veel van de resterende banen zijn parttime of voor bepaalde tijd.
Volgens mij is de hypothese dat geen van de parttime banen of banen voor bepaalde tijd van hoge kwaliteit is, niet steekhoudend. Dat is niet te verdedigen. Veel van deze banen zijn kwaliteitsbanen. Het staat echter vast dat sommige van deze banen geen kwaliteitsbanen zijn. Dat is een van de gebieden waar we een oplossing voor moeten vinden. Mijn persoonlijke mening is dat het probleem van arme werknemers, mensen die arm blijven ondanks een baan, zeer zorgwekkend is en dat we er meer aandacht op moeten richten. Volgens de beschikbare cijfers, vormen de werkende armen ongeveer acht procent van de beroepsbevolking. Dat is een behoorlijke groep. Het gaat om miljoenen mensen en het is een zeer dringende kwestie.
Een andere kwestie die u hebt besproken, is het verband tussen het werkgelegenheidsbeleid en de maatschappelijke integratie. Ik wil benadrukken dat richtsnoer 19 de nadruk legt op een alomvattende arbeidsmarkt en op het bevorderen van de integratie van kansarme mensen op de arbeidsmarkt. Dit is omdat de Commissie in de Strategie heeft aanbevolen dat geen substantiële wijzigingen in deze richtsnoeren moeten worden gemaakt. De reden hiervoor is dat ze succesvol zijn gebleken en dat het duidelijk is geworden dat voor een beter beheer, een beter evenwicht tussen Europees en nationaal niveau (de meeste lidstaten waren deze mening toegedaan) het beste zou zijn om de richtsnoeren niet uit te breiden. Aan de andere kant is het duidelijk dat de tekst niet in steen is gebeiteld. Die blijft ontwikkelen. De onderwerpen die u hebt genoemd zijn ongetwijfeld de onderwerpen waar afhankelijk van de toekomstige ontwikkelingen een geschikt antwoord op nodig is.
Ik wil een andere vraag betreffende de toepassing van artikel 139 van het Verdrag beantwoorden. Het is paradoxaal dat vandaag de collectieve overeenkomst in de maritieme sector wordt ondertekend. Men heeft al besloten om deze collectieve overeenkomst via artikel 139 in de Europese wetgeving te introduceren. Dit is, met andere woorden, een concrete stap die toont dat het artikel niet wordt veronachtzaamd. Ik zie trouwens de overeenkomst in de maritieme sector als een zeer belangrijke stap voorwaarts omdat het een zeer complexe en zeer internationale sector is en de sociale partners erin zijn geslaagd zeer veel te bereiken.
Natuurlijk waren er andere onderwerpen in het debat: de kwestie van onderwijs, het hoge aantal vroegtijdige schoolverlaters, levenslang leren. Dit zijn allemaal belangrijke onderwerpen die tot zeker hoogte in de nieuwe sociale agenda meegenomen zullen worden. Wat betreft integratie zou ik uw aandacht willen vestigen op de mededeling van de Commissie over actieve integratie. Dit is een van de documenten die de strategie van de Commissie op dit gebied schetst. Ik wil benadrukken dat de arbeidsmarkt weliswaar de basis voor actieve integratie is, maar dat dit zich niet uitstrekt tot alle gebieden waar de toepassing van een samenhangend integratiebeleid nodig is. Veel mensen maken natuurlijk wegens omstandigheden geen deel uit van de arbeidsmarkt, zoals gepensioneerden of mensen die in verschillende ongebruikelijke omstandigheden verkeren. Het integratiebeleid moet dus breder zijn dan de arbeidsmarkt. De Europese strategie voor de arbeidsmarkt moet goed met dit aspect rekening houden.
Dames en heren ik wil u nogmaals bedanken voor het debat dat volgens mij de meeste belangrijke onderwerpen op het gebied van de Europese arbeidsmarkt heeft behandeld. Ik denk dat deze een significante bijdrage leveren aan het proces van zoeken naar een beter en effectiever evenwicht tussen de Europese werkgelegenheidsstrategie en de activiteiten van individuele lidstaten. Zoals eerder gezegd waren er veel interessante opmerkingen die tijdens het debat zijn gemaakt, maar de regels van het Parlement staan niet toe dat ik op alles kan reageren, daarom heb ik slechts enkele opmerkingen beantwoord.
Anne Van Lancker
rapporteur. - (NL) Ik zou eerst en vooral de collega's hartelijk willen bedanken voor hun bijdrage aan dit debat. Ik denk dat het duidelijk is dat velen onder u ook de klemtoon hebben gelegd op gelijke kansen, sociale insluiting en de kwaliteit van het werk, en dat lijkt mij heel belangrijk. Het spijt mij als ik sommige collega's teleurgesteld heb door niet nog meer van hun amendementen op te nemen, maar ik wilde echt vermijden dat dit verslag een kerstboom werd met te veel slingers en ballen.
Nog een woordje naar aanleiding van een opmerking van voorzitter Jan Andersson. Ik hoop inderdaad dat dit verslag niet bij de nutteloze werken belandt, want artikel 128 van het Verdrag geeft dit Parlement het recht om geraadpleegd te worden, maar in de praktijk dreigt dit een uitgehold recht te worden. Ik besef, mijnheer de commissaris, dat het voor de Raad belangrijk is om vroeg in het jaar te kunnen beslissen, zodat met de sociale partners de nationale actieplannen kunnen worden ontwikkeld. Dan lijkt het mij echter ook essentieel dat, wil het Parlement zijn rol nog kunnen spelen, de Europese Commissie vroeger in het jaar met haar voorstellen komt, zodat de drie instellingen hun rol in het proces ten volle kunnen vervullen, zoals dat ook in het Verdrag voorzien is.
Nog eens mijn dank aan alle collega's en laat ons hopen dat de Raad toch nog zijn oor te luisteren legt.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Adam Bielan  
Volgens de meest recente verslagen van de Europese Commissie dreigt zestien procent van de inwoners van de EU tot armoede te vervallen en is dit in acht procent van die gevallen ondanks een volledige baan. Dertien procent van de volwassen Polen wordt met armoede bedreigd, daarbij horen ook mensen met een volledige baan.
Dames en heren, de regio Małopolska die ik in het Europees Parlement vertegenwoordig heeft het laagste werkloosheidsniveau in Polen. Het percentage is momenteel acht procent. Dit staat echter niet garant voor een goede levensstandaard. De voedsel- en energieprijzen stijgen snel en veel gezinnen dreigen tot armoede te vervallen. In de nabijgelegen provincie Świętokrzyskie, die ik hier ook in het EP vertegenwoordig, is de situatie bijna dramatisch met dubbel zoveel werkloosheid als in Małopolska. Met slechts deze twee provincies als voorbeeld zien we een groeiend niveau van maatschappelijke ongelijkheid. Mevrouw van Lancker merkt in haar verslag over werkgelegenheidsrichtsnoeren terecht op dat we in de Europese Unie geconfronteerd worden met een situatie waarin meer dan veertien miljoen werkende mensen in armoede leven.
Dit cijfer zou zeer snel kunnen toenemen als we de Lissabon-strategie niet aanpassen om in de EU meer banen van betere kwaliteit te creëren. Dit probleem betreft vooral de nieuwe lidstaten; daar zijn de verschillen in welvaart tussen de burgers het grootst in vergelijking met de rest van de lidstaten.
Małgorzata Handzlik  
schriftelijk. - (PL) Groei en werkgelegenheid zijn essentiële onderdelen van de Lissabon-strategie. Het werken aan een concurrerend en innovatief Europa is gekoppeld aan veranderingen op de arbeidsmarkt. Onze bedrijven hebben werknemers nodig die de nieuwe uitdagingen aan kunnen gaan en de vraag naar verandering kunnen beantwoorden. Natuurlijk ben ik het er mee eens dat werkgelegenheid met het oog op morgen voor stabiliteit, veiligheid en zekerheid moet zorgen. Tegelijkertijd moet de relatie tussen werkgever en werknemer voldoende flexibel zijn. Dan kunnen ondernemers de veranderingen teweegbrengen die de marktsituatie van ze vraagt.
Daarom is het zo belangrijk dat ondernemers en werknemers ervoor zorgen dat ze hun bekwaamheden verder ontwikkelen, hun vaardigheden vergroten en zich beroepsmatig verbeteren. Dit is in het belang van bedrijven die vaardige en zeer gemotiveerde werknemers kunnen aantrekken. Het is ook in het belang van de werknemers zelf die, vanwege hun grotere vakbekwaamheid, een sterkere positie op het werk zullen krijgen. Als zich de noodzaak tot baansverandering voordoet hebben ze daarnaast de zekerheid dat ze dankzij hun vaardigheden geen problemen krijgen om weer hun plaats op de arbeidsmarkt te vinden.
Tenslotte zou ik de aandacht willen vestigen op de mobiliteit op de Europese markt. Zoals we weten leggen veel lidstaten nog steeds beperkingen op werk aan burgers uit de nieuwe lidstaten. Deze beperkingen bestaan ondanks waarschuwingen van vertegenwoordigers van het bedrijfsleven dat er in veel sectoren van de economie een tekort is aan arbeidkrachten.
Zolang er beperkingen blijven bestaan op de Europese arbeidsmarkt, zal het vrij verkeer van werknemers en diensten in Europa slechts gedeeltelijk het succes van onze economieën bepalen.
Monica Maria Iacob-Ridzi
, schriftelijk. - (RO) De vernieuwde Lissabon-strategie heeft positieve resultaten opgeleverd. Toch moeten we om het werkgelegenheidsdoel te bereiken de gebieden onderzoeken waar het nog steeds nodig is het aantal acties te verhogen dat op Gemeenschapsniveau wordt genomen.
Ik doel vooral op de problemen die jongeren tegenkomen bij hun studie en start op de arbeidsmarkt. Zes miljoen jongeren in de Europese Unie verlaten het onderwijssysteem voordat ze achttien worden. Al net zo ernstig is het gegeven dat van het totale aantal werklozen in de Europese Unie veertig procent uit jongeren bestaat. Bovendien hebben de meeste jongeren die op de arbeidsmarkt weten te komen minder gunstige arbeidsvoorwaarden, zoals parttime, beperkte uren of werk dat is gebaseerd op een contract voor levering van diensten.
Bij de normatieve richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid moeten we meer oplossingen geven voor de programma's en fondsen die de Europese Unie opzet ter ondersteuning van de acties van lidstaten op dit gebied.
Magda Kósáné Kovács  
schriftelijk. - (HU) De werkgelegenheidsrichtlijn heeft de lidstaten van de grotere Europese Unie richtsnoeren, doelen, en instrumenten voor de lange termijn gegeven voor de verbetering van de concurrentiepositie en voor het verhogen van de werkgelegenheid in de tweede uitvoeringscyclus van de Lissabon-strategie. Het is sindsdien duidelijk geworden dat een economie niet concurrerend en efficiënt kan zijn in een wereld die met concurrentie moet leven. De economie kan niet sneller vooruit gaan dan de rest als deze de weg kwijt is geraakt in de sociale woestijn en we dit proberen te bereiken te midden van mensen die het gevaar op sociale uitsluiting lopen.
Voor een waardig leven is een behoorlijke baan nodig. Hiervoor is een potentiële beroepsbevolking nodig die voldoende is gekwalificeerd en haar vaardigheden op niveau kan houden; een gezonde beroepsbevolking die tegen discriminatie is beschermd.
De erkende behoeften van de nieuwe lidstaten maakten in 2006 een herziening van het richtsnoer noodzakelijk. De nadruk werd toen gelegd op mensen die bepaalde nadelen ondervonden op de arbeidsmarkt, de uitzichtloze situatie van oudere vrouwen op de arbeidsmarkt, de isolatie van bepaalde talen en de kwesties aangaande de werkgelegenheid van de Roma.
In de afgelopen twee jaar is het aantal banen gestegen, zijn de werkgelegenheidspercentages verbeterd en zijn de turbulente werkgelegenheidsindicatoren ook stabiel geworden. De toename van klassieke banen (fulltime, door contract beschermd werk op kantoor) is relatief langzaam geweest, maar er is een enorme toename geweest van parttime, seizoenswerk en werk dat wordt uitgevoerd via opdrachten voor levering.
Wij bestrijden niet dat in deze veranderde situatie een einde is gekomen aan het tijdperk van dogmatische arbeidswetgeving. Voor uitgebreide en intensieve economische ontwikkelingen zijn flexibele wettelijke voorschriften nodig die relativisme in arbeidswetgeving en de devaluatie van sociaal partnerschap en collectieve arbeidsovereenkomsten voorkomen.
