
(1)

–De Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken heeft het verslag van mevrouw Hazan over dit onderwerp al goedgekeurd. 
Roure (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, wij hebben al gezegd hoe wij hierover denken. Wij verwerpen het verzoek om urgentverklaring. 
De Voorzitter.
   – Wij gaan nu stemmen over het verzoek om urgentverklaring.
Bonde (EDD ).
   – Mijnheer de Voorzitter, wij zijn een groep leden die de verantwoordelijkheid in de Eurostat-zaak willen vaststellen. Wij hebben de Commissie verzocht dat zelf te doen, maar dat heeft zij nog niet gedaan en daarom hebben wij een motie van afkeuring ingediend, omdat dat het enige middel is waarover wij beschikken. Niet omdat wij koppen willen zien rollen, maar gewoon omdat we de verantwoordelijkheid in deze zaak willen vaststellen, niet meer en niet minder.
Het Bureau heeft nu 67 handtekeningen, er zijn er zojuist nog eens twee gezet, en sinds gisteren zijn er meer dan 63 geverifieerde handtekeningen. Daarom is het Bureau sinds gisteravond verplicht ons officieel mee te delen dat er een verzoek tot een motie van afkeuring is ingediend en hierover moet dan binnen 24 uur worden gedebatteerd.
Ik zou het geweldig betreuren als men deze termijn zou oprekken, omdat dat zou betekenen dat de stemming zou plaatsvinden gedurende de vergaderperiode van mei, die feestelijk zou moeten zijn vanwege de toetreding van de nieuwe leden. Het is niet onze wens de stemming dan te houden en wij betreuren het ten zeerste dat de diensten deze zaak hebben vertraagd. Wij dringen er bij de Voorzitter op aan nu mee te delen dat deze zaak op de agenda staat. 
De Voorzitter.
   Mijnheer Bonde, ik wil u mededelen dat de diensten van het Parlement momenteel de handtekeningen aan het verifiëren zijn, aangezien er zoals u weet gedurende het proces van het versturen van de handtekeningen een aantal zijn toegevoegd en een aantal zijn ingetrokken. Op het moment dat dit proces van verificatie deze morgen voltooid zal zijn, zal de Voorzitter van het Parlement hierover geïnformeerd worden zodat hij een besluit over de kwestie kan nemen. 

De Voorzitter.
   – Aan de orde is het verslag (Α5-0257/2004) van de heer Sterckx, namens de Tijdelijke commissie voor de verbetering van de veiligheid op zee, over de verbetering van de veiligheid op zee. (2003/2235(INI). 
Vermeer (ELDR ),
   . – Voorzitter, het begon allemaal in november 2001. De Prestige zonk en er kwamen tienduizenden tonnen olie in de zee voor de kusten van Galicië, Spanje en Frankrijk terecht. Resten van ruwe olie besmeurden zelfs ook de Britse en de Belgische kust. Het was een echt Europees drama en opnieuw een drama waar we niet op zaten te wachten. Het Europees Parlement heeft Dirk Sterckx tot rapporteur benoemd, maar vanwege omstandigheden in zijn eigen land heeft hij mij gevraagd hem te vervangen. Dus zal ik hem namens de liberalen vervangen en een paar woorden spreken.
In het Europees Parlement is de teleurstelling groot, want na de ramp met de Erikahadden we al constructief samengewerkt met de Commissie om het beleid aan te scherpen. De resultaten waren twee Erika-pakketten, maar toch moest er eerst weer een ramp gebeuren. In september 2003 keurde het Europees Parlement een eerste verslag van de heer Sterckx goed. In dit verslag werd uitvoerig ingegaan op wat er gebeurd was en er werd een reeks aanbevelingen geformuleerd. De belangrijkste punten daarvan waren: in de eerste plaats aanscherping van het regime van vluchtplaatsen en het verzoek om uitwerking van een compensatieregime en in de tweede plaats de oprichting van een tijdelijke commissie.
De Tijdelijke commissie verbetering veiligheid op zee (MARE) werd opgericht in november 2003 en haar opdracht was allereerst, recente scheepsrampen, vooral met de Prestige en de Erika, te onderzoeken; ten tweede, de sociale en economische gevolgen te analyseren; ten derde, bestaande Europese en internationale regels te evalueren; ten vierde, nagaan hoe de aanbevelingen uit de eerste resolutie zijn opgevolgd; tenslotte, indien nodig aanvullende voorstellen formuleren.
Wij hebben inmiddels een halfjaar hard werken achter de rug en er is nu een evenwichtig verslag. De situatie op een rationele manier bekijken was niet altijd eenvoudig, maar gelukkig heeft iedereen goed samengewerkt en zich tot dusver constructief opgesteld, zodat met de goedkeuring van dit verslag hopelijk een serieuze stap kan worden gezet in de richting van een veiligere zee, want dat was de inzet van het werk van deze afgelopen zes maanden. Scheepvaartveiligheid is in het belang van iedereen, want niemand mag er ook maar denken dat er nog een Prestige of een Erikavoor welke kust dan ook naar beneden gaat. Namens de heer Sterckx zou ik in ieder geval de heer Jarzembowski, voorzitter van de MARE-commissie, de mensen die ons te woord hebben gestaan - waaronder de kapitein van de Prestige, die een delegatie van de commissie heeft ontvangen -, alle coördinatoren en alle collega's bedanken. De heer Sterckx vindt het erg jammer dat hij er vanwege lokale problemen niet kan zijn.
Nu het verslag. Punt één, het opruimen van het wrak. Er is volgens de Spaanse autoriteiten 43.000 ton ruwe olie gerecupereerd. Repsol, het bedrijf dat de resterende olie uit het wrak zal halen, zegt dat er nog 14.000 ton in het wrak zit. Zoals aangegeven in het verslag is er dus nog 20.000 ton zoek of, in het Engels, Deze 20.000 ton vormt dus nog een bedreiging. De opgeruimde olie is ergens opgeslagen, maar moet nog wel verwerkt worden.
Punt twee, de ontmoeting met de kapitein legt een tegenstelling bloot tussen wat de Spaanse autoriteiten zeggen, namelijk dat er al meteen bij het begin 10.000 ton olie in zee terecht was gekomen, en de uitspraak van de kapitein dat de eerste dag slechts 2000 tot 3000 ton is verloren gegaan door één van de beide openingen. Overigens moedigt de behandeling van de kapitein mensen niet echt aan om in de zeevaart te gaan werken. Het is waarachtig een opdracht en het is heel zwaar als je op deze manier persoonlijk onder druk komt te staan. Dat geldt ook voor een heleboel van de collega's van deze kapitein. De Prestige staat in dit opzicht helaas niet alleen, getuige hetgeen bij andere scheepsrampen met andere bemanningsleden is gebeurd.
Er is nog altijd geen rapport over de Prestige van de vlaggenstaat, de Bahama's. Dat is jammer en eigenlijk heel onbehoorlijk als men ziet wat wij allemaal gepresteerd hebben om tot de werkzaamheden bij te dragen. Nog een paar voorstellen waar ik iets over zou willen zeggen.
Ten eerste blijft naleving van de bestaande wet prioritair. Wij moeten eerst en vooral toepassen wat al bestaat. We zijn verheugd te kunnen vaststellen dat de lidstaten met betrekking tot de richtlijn inzake de havenstaatcontrole en de classificatiebureaus de vertragingen hebben ingelopen. Vandaar dat wij voorstellen de tekst van paragraaf 7 te actualiseren en het tweede gedeelte te verwerpen, want deze kwestie is blijkbaar opgelost.
Over de Europese kustwacht is een goed compromis bereikt in de commissie. Ik heb vastgesteld dat het laatste gedeelte van het compromis verwarring zaait en in strijd is met ons verzoek om een onafhankelijke besluitvormings- en bevelstructuur op het niveau van lidstaten, dat de nodige besluiten kan opleggen. Het bezoek van de Brit Robert Middleton aan onze commissie was zeer leerzaam. Ik stel dan ook voor de tegenstrijdigheid in amendement 26 weg te nemen en paragraaf 13 in overeenstemming te brengen met paragraaf 10.
Dan nog iets over labelling en tracering van containers met gevaarlijke lading. Dit punt wordt opgenomen in het verslag, maar ik denk dat een vanuit de Commissie nodig is om aan te geven welk niveau van zendertjes wij zouden moeten instellen. Wellicht passieve, maar mogelijk ook actieve zenders voor zware lading. Ik zou mevrouw Palacio willen vragen daar nog eens naar te kijken. Er zijn heel eenvoudige, goedkope zendertjes die op elke lading kunnen worden aangebracht. Dat kunnen we overmorgen invoeren, de markt is er klaar voor. Ik denk dat het belangrijk is dit soort zaken goed voor elkaar te hebben. Ik ben benieuwd naar uw antwoord. 
De Palacio,
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in de eerste plaats wil ik de heer Sterckx alsmede de voorzitter van de Tijdelijke commissie voor de verbetering van de veiligheid op zee, de heer Jarzembowski, en de rest van commissie graag bedanken voor het kwalitatief uitmuntende werk dat zij hebben verricht op het gebied van de verbetering van de veiligheid op zee.
Ik ben ervan overtuigd dat hun werk en het verslag dat vandaag wordt gepresenteerd een waardevolle bijdrage zullen vormen voor de verdere verbetering van de maritieme veiligheid in Europa en het risico dat er zich opnieuw milieurampen voordoen zoveel mogelijk zullen beperken.
Ik denk dat wij aan het einde van deze zittingsperiode onder andere trots mogen zijn op het feit dat deze zittingsperiode in het teken heeft gestaan van de veiligheid op zee. Ongelukken als met de Erika of de Prestige hebben zich ook eerder voorgedaan. Maar toen waren er eenvoudigweg geen passende maatregelen genomen om te voorkomen dat er zich opnieuw zo’n ramp zou voordoen. Nu is dat anders gelopen. In dit geval hebben wij wel maatregelen genomen en de lidstaten ondernemen nu actie, hoewel dat niet altijd op een bevredigende manier gebeurt.
Zoals ik al had aangekondigd in mij toespraak tot de MARE-commissie op 22 januari 2004 naar aanleiding van de inwerkingtreding van de richtlijn betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart van 5 februari, is de Commissie al de nodige wettelijke procedures gestart wegens het niet omzetten van deze maatregelen in nationale wetgeving. Ik moet daarbij aantekenen dat op dit moment alleen Duitsland, Denemarken, Spanje en Ierland stappen hebben ondernomen om deze belangrijke maatregel voor het scheepsverkeer in nationale wetgeving om te zetten.
De situatie met betrekking tot de havenstaatcontrole en de classificatiebureaus is echter bevredigender, aangezien slechts een van de vijftien lidstaten nog in gebreke blijft met betrekking tot de omzetting van de richtlijn inzake havenstaatcontrole in nationale wetgeving.
De nieuwe lidstaten moeten de gehele communautaire wetgeving inzake veiligheid op zee voor 1 mei aanstaande hebben ingepast in hun verschillende rechtsstelsels. Wij zullen op dit punt onverbiddelijk zijn, aangezien de veiligheid op zee van groot belang is. Ik ben mij bewust van de ongerustheid die er onder u bestaat in verband met de naleving van de internationale regels door Cyprus en Malta en wil u er graag op wijzen dat wij wat dat aangaat bijzonder oplettend zijn.
Na mijn laatste toespraak tot de Tijdelijke commissie hebben de diensten van de Commissie in deze landen inspecties uitgevoerd waarbij werd vastgesteld dat er belangrijke vooruitgang is geboekt bij de aanpassing aan het Gemeenschapsrecht, hoewel ik moet toegeven dat de gewenste resultaten nog niet geheel zijn behaald. Versterking van de organisatorische capaciteit van deze landen blijft noodzakelijk. Wij blijven het de komende tijd in de gaten houden.
In verband met de toepassing van de bestaande wetgeving heeft u drie punten benadrukt, waar ik even bij stil zal staan. Wat betreft de vluchtplaatsen is de evaluatie met betrekking tot de plannen voor de opvang van schepen die in gevaar verkeren, uitgevoerd door de Commissie in samenwerking met het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA) reeds afgerond. Bovendien heeft het EMSA vorige maand een symposium georganiseerd over dit thema waaraan de nationale zeescheepvaartautoriteiten hebben deelgenomen. Daarbij hebben de lidstaten ervaringen kunnen uitwisselen met betrekking tot de toepassing van artikel 20 uit de richtlijn inzake het monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart.
Momenteel worden de resultaten van de evaluatiecampagne nauwkeurig geanalyseerd en de Commissie zal zoals destijds ook is beloofd verslag kunnen uitbrengen aan dit Parlement met de conclusies van deze evaluatie plus de resultaten van een onderzoek door het Agentschap naar de schadeloosstelling voor schade als gevolg van het gebruik van een vluchtplaats door een schip. Met die gegevens en ook rekening houdend met hetgeen in de conclusies van uw verslag staat, zullen wij nagaan of wijziging of verbetering van de aangenomen teksten geboden is.
Met betrekking tot de maatregelen ter bestrijding van de vervuiling wil ik er graag op wijzen dat de wijzigingen in de verordening tot oprichting van het Agentschap voor maritieme veiligheid waarmee de bevoegdheden van het Agentschap worden uitgebreid tot de bestrijding van vervuiling van de zee, uiteindelijk zijn goedgekeurd.
De Commissie zal daar ook op begrotingsgebied de nodige consequenties aan verbinden. Daarom doe ik vanaf hier een oproep aan het Europees Parlement om tijdens de debatten over de begroting voor 2005 de verzoeken van de Commissie te honoreren om het Agentschap van de nodige middelen te voorzien.
Anderzijds denken wij dat van de publicatie van de zwarte lijst van schepen die onbevoegd zijn om de havens van de Europese Unie binnen te gaan een belangrijke afschrikkende werking zal uitgaan waarmee wordt voorkomen dat deze schepen de Europese kusten naderen of langs de Europese kusten varen. Wij bekijken momenteel ook of aanscherping van deze preventieve maatregel geboden is.
Met betrekking tot de wetgeving waar wij vandaag over spreken wil ik u in de eerste plaats bedanken voor uw steun aan het voorstel voor een richtlijn dat voorziet in het opleggen van effectieve strafrechtelijke sancties aan de partijen die verantwoordelijk zijn voor de vervuiling van de zee. De Commissie sluit zich aan bij uw oproep aan de Raad om hier een besluit over te nemen.
Wat betreft de vaststelling van de verordening inzake de internationale code voor de beveiliging, waarmee de veiligheid moet worden bevorderd en vervuiling moet worden tegengegaan, dankt de Commissie u voor de steun die u hieraan in de plenaire vergadering van februari hebt gegeven. Ik vertrouw erop dat de Raad in zijn vergadering van juni gemeenschappelijke standpunten zal vaststellen over beide kwesties.
Ten aanzien van het toekomstperspectief voor de maritieme wetgeving wil ik u zeggen dat ik u in januari al enkele aanwijzingen heb gegeven over de plannen die de Commissie momenteel overweegt. Tot mijn genoegen vallen onze plannen samen met het verslag dat wij hier vandaag bespreken en ik zal beslist nota nemen van uw voorstellen, met name van uw ideeën omtrent de verschillende onderzoeken naar scheepsongelukken, de aanscherping van de scheepvaartcontroles in de Gemeenschapswateren, de intensivering van de controles van de havenstaten en de toepassing van de minimumcriteria met betrekking tot de vlaggenstaten.
Enkele van deze ideeën, zoals bijvoorbeeld de aanscherping van de verplichtingen met betrekking tot het verstrekken van informatie over scheepsverkeer of de rol van het Agentschap bij reacties op gebeurtenissen op zee, maken deel uit van de door u voorgestelde plannen voor de oprichting van een kustwacht. Bij verschillende gelegenheden heb ik uitgelegd wat het standpunt van de Commissie hieromtrent is. U blijft met deugdelijke argumenten wijzen op de menselijke factor en de correcte toepassing van het Internationale Verdrag betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst. Dit Verdrag is in 2001 deels geïntegreerd in het Gemeenschapsrecht met de goedkeuring van de richtlijn over de minimumvoorwaarden voor de opleiding van zeevarenden.
Met de inwerkingtreding van de wijziging op de verordening tot oprichting van het EMSA heeft het Agentschap ook bevoegdheden gekregen met betrekking tot de beoordeling van de opleiding van zeevarenden in derde landen.
Ik wil mijn interventie graag afronden door de rol van de Commissie op het gebied van de internationale betrekkingen te benadrukken. Deze week zijn wij bijvoorbeeld vast van plan om Rusland er tijdens de Top tussen de Europese Unie en Rusland in het kader van de partnerschap- en samenwerkingsovereenkomst en in het bijzonder de goedkeuring van de wijziging van het MARPOL-Verdrag door de Internationale Maritieme Organisatie, dat onder meer een versnelde agenda bevat om voor april 2005 alle enkelwandige schepen uit de vaart te nemen, aan te herinneren dat het beloofd heeft om deze agenda versneld door te voeren waarbij wij ook zullen eisen dat Rusland woord houdt. Ik zal eraan herinneren dat ook het scheepsvervoer onder ogen heeft gezien dat de versnelling van de agenda voor de uitsluiting van enkelwandige tankers en de vervanging door dubbelwandige tankers in geen geval wordt vertaald in een toename van de kosten noch in een schaarste aan transportcapaciteit. Dat toont aan dat de Commissie haar werk goed heeft gedaan en enkele ambitieuze agenda’s heeft opgesteld die echter wel zijn aangepast aan de werkelijkheid.
De Commissie volgt de ontwikkelingen van de werkzaamheden met betrekking tot de wijziging van het internationale systeem voor schadeloosstelling bij vervuiling door olie met belangstelling. En laat ik er geen doekjes om winden: wij betreuren het ten zeerste dat de Raad zo traag is met het regelen van de ratificatie van de jongste overeenkomsten door de EU-lidstaten, hetgeen kan leiden tot vertraagde toekenning van schadeloosstelling in het geval zich een ongeluk voordoet.
De zomer is in aantocht. Ik hoop dat wij de komende maanden niet meer met een dergelijke tragedie te maken krijgen. Maar stelt u zich eens voor wat een schandaal het zou zijn als er zich wel een probleem zou voordoen en de lidstaten de jongste overeenkomsten met betrekking tot de schadeloosstellingen nog niet zouden hebben geratificeerd.
Ik wil er graag op wijzen dat de Baltische Zee, de Canarische Eilanden en de Galapagos Eilanden tijdens de vergadering van het Comité ter bescherming van het zeemilieu vorige week in Londen door de IMO zijn aangewezen als bijzonder kwetsbare mariene gebieden. Mijns inziens betekent dat een groot succes, niet alleen voor de Commissie maar voor de Europese Unie als geheel, aangezien de goedkeuring van een pakket van internationale regels op dit gebied de bescherming van de belangen van de kustlanden tegen de vervuiling vergroot.
Wij onderkennen het belang van het werk dat is verricht in het kader van de Internationale Maritieme Organisatie en daarom wil ik graag opnieuw mijn dank uitspreken aan dit Europees Parlement voor zijn steun met betrekking tot de toetreding van de Gemeenschap tot de IMO.
Om de toepassing van afdoende regelgeving met betrekking tot de arbeid op zeeschepen te bevorderen, geeft de Commissie actieve steun aan de werkzaamheden van de Internationale Arbeidsorganisatie in het consolideringproces van alle bestaande internationale zeevaartovereenkomsten met het oog op de goedkeuring van één enkele overeenkomst waarbij de Europese Gemeenschap naar mijn mening partij zou moeten zijn.
Tot slot werken wij in nauwe samenwerking met de IMO via een hoorzittingensysteem ook aan de versterking van de verantwoordelijkheid van de vlaggenstaten, met andere woorden aan de bestrijding van goedkope vlaggen.
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het Europees Parlement heeft opnieuw laten zien welk belang het hecht aan het werk van de Commissie. Na het ongeluk met de Erika nu ruim vier jaar geleden was het mijn vurige wens om tijdens dit mandaat bij te dragen aan een grondige verbetering van de veiligheid op zee. Ik wil u bovenal bedanken voor de steun die u mij heeft gegeven en evenals aan het begin van mijn interventie zeggen dat deze zittingsperiode in het teken van de veiligheid op zee heeft gestaan. Dit was de zittingsperiode waarin de Europese Unie eindelijk de ambitie en de doortastendheid heeft gehad om haar kusten werkelijk te beschermen en zich er bovendien ook internationaal met vastberadenheid, doorzettingsvermogen en ijver voor heeft ingespannen dat deze bescherming niet alleen geldt voor onze kusten en onze zeeën maar voor alle zeeën van de wereld. Ik heb altijd al gezegd dat de zee van iedereen is. De zee is een werelderfgoed, een schat van de huidige mensheid en van de toekomstige generaties.
Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dank u voor deze informatie en onze oprechte complimenten voor uw schitterende werk tijdens deze zittingsperiode die uzelf hebt omschreven als de zittingsperiode van de veiligheid op zee. En u hebt daar een hoofdrol in vervuld.
Dames en heren, mijnheer Vermeer, ik ben blij dat u hier vandaag aanwezig bent hoewel ik het jammer vind dat de heer Sterckx hier niet kan zijn om zijn verslag te verdedigen. Ik zou u willen vragen om hem namens mijn fractie onze felicitaties over te brengen vanwege de lovenswaardige en oprechte moeite die hij heeft genomen om vandaag in dit Parlement een zo objectief, diepgaand en eenstemmig mogelijk verslag te presenteren over een gevoelig en moeilijk onderwerp. Ik wil de heer Jarzembowski ook graag feliciteren met zijn magnifieke werk als voorzitter.
Het is in die geest van objectiviteit en consensus dat ook ik namens mijn fractie deze kwestie in de commissie en vandaag in dit Parlement wil behandelen. Daarom heeft mijn fractie weinig amendementen gepresenteerd, maar wel doorslaggevende. Wij denken namelijk dat zij van invloed zijn op belangrijke punten. Hoewel wij het over sommige standpunten niet eens zijn – en wij graag zouden willen dat er over andere beter was nagedacht – zal ik mij beperken tot enkele punten die ik essentieel acht.
In de eerste plaats willen onze twee amendementen enkele beweringen in het verslag corrigeren met betrekking tot de visserij in Galicië aangezien deze onjuist en slordig geformuleerd zijn hetgeen in de toekomst grote schade zou kunnen veroorzaken. Het is hier ongetwijfeld mijn taak om bij te dragen aan de verbetering van de veiligheid op zee. Daarnaast is het ook mijn taak om de waarheid te verdedigen en op te komen voor de belangen van de vissers in Galicië door ervoor te zorgen dat er niet de minste twijfel bestaat over de kwaliteit van onze wereldberoemde producten waar voor, tijdens en na de Prestige altijd voorbeeldig mee is omgegaan. De visserijzones werden na het ongeluk afgesloten en pas weer geopend nadat de voortreffelijke Galicische biologen, gezondheidswerkers en technici op basis van de strenge analyses die zijn voorgeschreven door de communautaire regels, dat hadden geadviseerd. Niemand gaat er dan ook vanuit dat er nog risico’s bestaan voor de toekomst of dat de rentabiliteit gaat teruglopen, hetgeen de marktsituatie en de onderzoeken van het prestigieuze Spaans Instituut voor Oceanografie, dat onderzoek verricht met eigen wetenschappelijke schepen, ook uitwijst.
Het visserijbeheer in Galicië staat model voor veel andere gebieden in de wereld en wij kunnen niet toestaan dat in een document van een communautaire instelling – dat niet betrekking heeft op de visserij maar op de veiligheid op zee - ten onrechte vraagtekens worden geplaatst bij onze visserij en wordt gesuggereerd dat er in Galicië sprake is van overexploitatie van de visgronden. Wij begrijpen dan ook niet dat Galicische afgevaardigden uit andere fracties in de commissie hun stem hebben gegeven aan deze baarlijke nonsens. Ik hoop dan ook dat dat vandaag tijdens deze vergadering wordt bijgesteld. Daarnaast hoop ik ook op steun voor ons tweede amendement, een nuancering van paragraaf 51. De vermindering van de extractieve activiteiten, ten gevolge van de preventieve afsluiting van de visgronden, houdt namelijk geen verband met de uiteindelijke afname van de natuurlijke rijkdommen, hetgeen valt na te gaan op de webpagina van het ministerie van visserij en zeezaken van de deelregering van Galicië, - -, waar alle statistieken met betrekking tot de visvangst staan. De site is geactualiseerd tot en met het jaar 2003 en alle soorten worden apart belicht. Hier valt te lezen dat enkele visbestanden die zijn teruggelopen worden gevangen in internationale wateren en niet aan de Galicische kust, waardoor ze dus moeilijk schade kunnen ondervinden van het ongeluk met de Prestige.
Wij streven, zoals u weet, naar correctheid en nauwkeurigheid in het gehele verslag-Sterckx ter verdediging en ondersteuning van onze visserij.
Tot slot is ook paragraaf 39 niet juist. De beslissing van verschillende lidstaten van de Europese Unie om schepen die buiten de norm vallen, oftewel risicoschepen, te weigeren mag dan misschien controversieel zijn, maar het is sinds het ongeluk met de Prestige wel de meest efficiënte maatregel geweest. Zolang het internationale recht niet is gewijzigd, waar wij in ons amendement, dat nu paragraaf 40 is geworden, op aandringen en waarin wij onder meer vragen om een verbod op de “argeloze doorvaart” van deze “drijvende bommen”, verlangen de burgers efficiënte maatregelen van ons, zoals de regeringen van Frankrijk en Spanje, met steun van Portugal, Italië, Duitsland en de Raad van ministers van de Europese Unie, al hebben genomen. Deze maatregelen bemoeilijken de hulp aan deze drijvende wrakken of hun bemanning niet, aangezien deze tankers worden geëscorteerd door marineschepen, waardoor zij juist over de best denkbare hulp kunnen beschikken. 
Savary (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, allereerst zou ik de rapporteur, de heer Sterckx, willen bedanken voor het uitstekende werk dat hij verricht heeft, ook al valt te betwijfelen of deze Commissie werkelijk tot op de bodem is gegaan. Het is duidelijk dat ondanks de irrationele en scherpslijperige tegenwerking van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) en Europese democraten – die poogde de verantwoordelijkheden van de Spaanse staat, vooral met betrekking tot het management van de schipbreuk, te verkleinen – de waarheid duidelijk aan het licht is gekomen. We weten nu dat er inderdaad niet alleen problemen zijn bij de preventie in het kader van de veiligheid op zee, maar dat wij ook te kampen hebben met problemen bij het management van schipbreuken. Tot mijn persoonlijk leedwezen worden deze problemen in de tekst die wij u voorleggen niet voldoende uitgediept.
Wij hebben eveneens twee vragen te beantwoorden. Allereerst die van het lot van kapitein Mangouras. Het komt mij voor dat hij bij uitstek de zondebok is – die moet er in zo’n zaak nu eenmaal altijd zijn – en dat de manier waarop hij behandeld is niet getuigt van een groot democratisch gehalte. Ik hoop dat de politieke omwenteling in Spanje kan leiden tot een versoepeling van het gerechtelijk toezicht waar hij onder staat en dat hij eindelijk weer naar huis zal kunnen. Hij heeft het zwaar te verduren gehad: hij heeft vastgezeten en een zeer hoge borgsom moeten betalen. Verder willen wij middels een amendement 11 en een considerans 15 waaraan wij absoluut vast zullen houden, vurig pleiten voor de berging van het wrak. Wij kunnen er niet mee akkoord gaan dat er een langdurige bron van vervuiling blijft bestaan en dat die steeds meer wordt genegeerd doordat wordt geprobeerd de verantwoordelijkheden van de Spaanse staat op dit gebied te omzeilen. Ik denk dus dat de Fractie van de Europese Sociaal-democraten erg duidelijk zal zijn.
Tenslotte hopen we natuurlijk dat de voorstellen uit dit verslag voor de toekomst niet vergeten zullen worden. Onze fractie zou graag zien dat toekomstige pakketten niet allemaal “Erika” heten, maar dat er ook een “Prestige”-pakket komt om te benadrukken dat wij ook uit deze schipbreuk en uit deze ramp lering trekken.
Wat dat betreft staan er nog meerdere vragen open, met name de vraag hoe de verantwoordelijkheid wordt gedragen. Wat die problematiek aangaat zijn er twee scholen: er zijn mensen die vervuilingsrechten willen en mensen die een verzekering willen. Wij vinden dat de verzekeringsregelingen moeten worden uitgebreid en in het bijzonder dat ze ook betrekking moeten hebben op de gevaarlijkheid van de ladingen, en niet alleen op de waarde ervan.
Ik zou nog vele andere dingen willen zeggen, maar met twee minuten spreektijd moet ik het hierbij laten. Ik hoop alleen, mevrouw de commissaris, dat u net als vroeger daadwerkelijk alle conclusies van dit verslag ter harte zult nemen, opdat we – in het bijzonder binnen de IMO – de eisen van de Europese Unie op het gebied van de veiligheid op zee nog verder aanscherpen. 
Thors (ELDR ).
   Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, zoals de commissaris al zei, is het echt hoog tijd dat onze langdurige gezamenlijke inspanningen voor een betere veiligheid op zee worden afgerond. Daarvoor zijn wij u dank verschuldigd, maar onze dank geldt ook collega Sterckx voor zijn uitstekende verslag.
Met het oog op de toekomst lijkt het mij een zeer goed idee als de Commissie een studie zou laten uitvoeren om te onderzoeken waar de gaten in de regelgeving zitten. Dat idee had ik al na het Erika-pakket. We merkten dat er nieuwe gaten waren, net als in een emmentaler, en dat er van deze gaten gebruik was gemaakt. Ik heb soms het gevoel dat wij denken dat we vooruitgang boeken, maar dat er steeds nieuwe gaten ontstaan. Ik zou graag willen dat we naar deze gaten kijken voordat er een nieuwe ramp gebeurt. Voor een deel hebben we dat geprobeerd in het verslag, maar ik denk dat er nog meer deskundigheid op dit gebied nodig is.
Ik ben blij dat u verwees naar de uitbreiding en naar Rusland, en ik geloof dat dit verslag van historische betekenis is vanuit Oostzee-perspectief. Nog nooit is de Oostzee zo vaak genoemd in een verslag van het Europees Parlement als in dit verslag. Daarvoor dank ik alle collega’s.
Het internationale karakter komt zeer vaak naar voren, en in uw rede, mevrouw de Palacio, wijst u met nadruk op de maatregelen die u van plan bent te nemen. Met belangstelling heb ik nota genomen van het feit dat Rusland zijn enkelwandige tankers uiterlijk 1 mei 2005 uit de vaart moet hebben genomen. Ik zou graag willen dat u iets nader ingaat op wat u op dit punt gezegd heeft.
Het werk van de werkgroep die studeert op wijzigingen in het internationale compensatieregime heeft volgens mij onvoldoende aandacht gekregen. We weten dat deze werkgroep in mei bijeenkomt en dat Spanje, Frankrijk en de Commissie een voorstel hebben ingediend. Ik vind dat het voorstel om de gebreken in de aansprakelijkheidsverzekering en in de aansprakelijkheid van de hele zeevaartketen te verhelpen meer aandacht van dit Parlement verdient. Ik zou willen dat we wat zorgvuldiger nadachten over de vraag of we behoefte hebben aan het Europese systeem waar we naar streven, of dat we nog meer aandacht moeten besteden aan deze werkgroep binnen de IOPC-context om te zien wat daar kan worden gedaan.
Tenslotte hoop ik dat wij samen aan concrete regels zullen werken om vorderingen te maken met de aangewezen bijzonder gevoelige zeegebieden of PSSA-zones. Het was een succes dat in Londen de nieuwe PSSA-zones werden ingesteld, maar we hebben behoefte aan een concretisering van wat dit inhoudt. Tevens wil ik dat de Commissie, als zij de plannen voor vluchthavens evalueert, haar standpunt bepaalt inzake paragraaf 14, dat wil zeggen of vluchthavens openbaar moeten zijn of niet. In de lidstaten is behoefte aan duidelijkheid op dit gebied, omdat er behoorlijk wat discussie is ontstaan over deze kwestie. 
Bergaz Conesa (GUE/NGL ).
   –Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Sterckx graag ook bedanken voor het werkelijk voortreffelijke verslag dat hij heeft opgesteld na het commissiewerk van de laatste maanden, met bijdragen van deskundigen uit verschillende landen.
Het werk met betrekking tot de MARE-commissie heeft ons in staat gesteld om dieper in te gaan op de ramp met de Prestige, de milieugevolgen van die ramp en de noodzaak om de veiligheid op zee te vergroten. Collega Sterckx heeft een uitmuntend verslag opgesteld na gesprekken met deskundigen en de bijeenkomst met de kapitein. Hieruit blijkt overduidelijk dat de beslissing om de Prestige te verplaatsen fout was, hetgeen aangeeft dat het dringend noodzakelijk is om een netwerk van vluchthavens op te zetten aan de Europese kusten. Wat dat aangaat is er, zoals de commissaris al aangaf, reeds enige vooruitgang geboekt. Verder stelt dit verslag zeer terecht dat deze vluchthavens economische compensatie dienen te krijgen om de problemen die te wijten zijn aan de opvang van schepen met een gevaarlijke lading, waaronder milieuproblemen, te verzachten.
De Commissie dient sneller en beslister op te treden bij de tenuitvoerlegging van haar richtlijnen inzake de veiligheid op zee door de lidstaten. Tevens dienen er relevante voorwaarden te worden verbonden aan de internationale samenwerking.
Hoewel het een positief verslag is, heeft mijn fractie zich tijdens de commissievergadering onthouden van stemming aangezien er enkele belangrijke thema’s in ontbreken met betrekking tot de milieuveiligheid en de mensen die werkzaam zijn op zee. Er is een milieuprincipe dat naar onze mening aan het verslag zou moeten worden toegevoegd, namelijk dat van “de vervuiler betaalt”. Daarom willen wij graag dat amendement 3 van onze fractie in de tekst wordt opgenomen en moet er nog een andere paragraaf wordt toegevoegd van de volgende strekking: “Er dienen besluiten te worden genomen die erop zijn gericht dat degenen die verantwoordelijk zijn voor de rampen ook de volledige kosten betalen: reders, verschepers, eigenaars van de lading en classificatiemaatschappijen. Tegelijkertijd dienen de goedkope vlaggen in het belang van de veiligheid verboden te worden in de Europese territoriale wateren”. Verder willen wij graag steun voor het amendement inzake de opwaardering van de mensen die werkzaam zijn op zee, zoals hun salariëring en de waardering voor hun werk. Er kunnen geen maatregelen worden genomen zonder herziening van de situatie van de zeelieden en zonder de uitbuiting in aanmerking te nemen. Wij kunnen niet echt vooruitgang boeken op het gebied van de veiligheid als wij in het verslag geen aandacht besteden aan de situatie van de zeevarenden en hun welbevinden.
De GUE/NGL-Fractie is van mening dat deze amendementen essentieel zijn als wij willen dat dit positieve verslag uiteindelijk voor de volle honderd procent positief is. 
Nogueira Román (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, vooral dankzij de inzet van de rapporteur is het verslag-Sterckx positief. Daarom hebben wij het in de commissie gesteund. Omdat het echter nog niet het voorstel is zoals wij het graag zouden zien, hopen wij dat het Parlement de door ons ingediende amendementen zal aannemen. Het verslag zou op krachtiger en ondubbelzinniger wijze de nalatige houding van de Spaanse en de Galicisiche regering bij de ramp met de Prestige moeten veroordelen. Ook de kritiek op het gebrek aan institutionele en technisch-economische middelen van de Europese Unie voor het voorkomen van en optreden bij ongelukken op zee had steviger en duidelijker moeten zijn. Het verslag zou een beschrijving moeten geven van de onverschilligheid en minachting van de Raad en van vele lidstaten aangaande de eis doeltreffende maatregelen te nemen om de veiligheid op zee te verbeteren en de door rampen getroffen landen te helpen. Ook zou het met aandrang moeten eisen dat de Internationale Maritieme Organisatie de schuld van het mijns inziens “misdadige” systeem van kapitalistische instanties en bedrijven dat het zeevervoer stuurt, erkent. Tevens zou het verslag de nodige maatregelen moeten eisen om het leven en de rijkdommen van de zeeën en de kusten te beschermen. Hoe dan ook, de pogingen van belanghebbenden om de ramp te doen vergeten moeten wij weerstaan door te stellen dat de Prestige geen probleem van het verleden is maar een les voor de toekomst. Dat geldt met name voor Galicië dat de afgelopen dertig jaar de meeste scheepsongelukken in de hele wereld heeft gekend. De reactie van de Galicische samenleving heeft voorkomen dat de ramp tot een politiek probleem werd voor Spanje en de Europese Unie. Er is een democratische burgerbeweging ontstaan die zich in de strijd voor vrede en tegen de oorlog in Irak heeft versterkt. De beweging heeft een traject afgelegd dat heeft geleid tot een democratische machtswisseling in Spanje die voor iedereen, met inbegrip van de Europese Unie, van enorm belang is.
Ik kan mij die datum, 13 november, nog heel goed herinneren daar toen mijn derde kleinkind werd geboren. Maar de dreiging van rampen als met de Prestige hangt ons nog altijd boven het hoofd. Juist op dit moment dient de Europese Unie duidelijk te maken dat zij bereid is de schade van de ramp die 2000 kilometer kust - van Minho tot aan Bretagne - heeft aangetast, te repareren. Het is in dit verband vooral noodzakelijk het Plan voor Galicië - een verbintenis van de Spaanse centrale overheid om de schade te repareren - te steunen en te versterken. De Spaanse overheid en de Europese Unie moeten zonder verdere dubbelzinnigheden dit plan nakomen door er het stempel urgent en prioritair op te zetten. 
Esclopé (EDD ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, ook ik zou graag persoonlijk de heer Sterckx willen feliciteren met het uitstekende werk dat hij met zijn verslag geleverd heeft. Ik hoop dat niets, en zeker niet een ramp, een domper zal zetten op het optimisme van mevrouw de commissaris en dat noch de Middellandse Zee, noch om het even welke andere gesloten zee ooit nog het toneel zal worden van een drama van een dergelijke omvang.
De hoorzittingen van de Tijdelijke commissie voor de verbetering van de veiligheid op zee hebben een schat aan informatie opgeleverd. Zo is aan het licht gekomen dat in 80 procent van de ongelukken een menselijke factor in het spel is. Het is dus van primordiaal belang dat bemanningen een goede veiligheidsopleiding krijgen. Hierbij moeten doelmatige en gecoördineerde noodplannen voor een ramp op zee aan bod komen. Bovendien moeten goede arbeidsomstandigheden voor de bemanningen gewaarborgd worden, opdat zij snel en gericht kunnen reageren op extreme situaties.
In het geval van de Prestige valt het besluit van de Spaanse regering het schip niet binnen te laten alleen maar te betreuren en is slechts verbazing mogelijk over de verklaringen die de vertegenwoordiger van de Spaanse regering vervolgens heeft gedaan.
Overigens ben ik verheugd over de, zij het late, omzetting door bijna alle lidstaten van de richtlijnen over de classificatiebureaus en de controle door de havenstaat – u wees er al op, mevrouw de commissaris. Het wachten is alleen nog op een meer positieve opstelling van Finland.
De zorgwekkende situatie van bepaalde nieuwe lidstaten met betrekking tot de tenuitvoerlegging van de internationale en Europese wetgeving op het gebied van veiligheid op zee lijkt me stof voor een snelle en uitvoerige expertise, temeer daar men zich af kan vragen waarom de Raad betrekkelijk weinig actie onderneemt als het gaat om strafmaatregelen in geval van zeevervuiling. Wanneer dergelijk sancties niet worden opgelegd blijven de zeeschurken onbestraft en zullen ze zonder scrupules doorgaan met vervuilen. Krachtens het beginsel dat de vervuiler betaalt moeten de vervuilers streng gestraft worden en bovendien moet elke betrokken partij bij het transport van handelswaar verantwoordelijk worden gemaakt.
Tot slot wijs ik er dus nogmaals op dat het net zo belangrijk is dat het streven naar veiligheid op zee vergezeld gaat van een daadwerkelijk, zowel preventief als repressief, beleid. 
Souchet (NI ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, de werkzaamheden van de Tijdelijke commissie hebben een verslag opgeleverd dat alles tezamen genomen niet erg overtuigend is. Er was nochtans stof genoeg voor een uitvoerig en strikt overzicht van de diverse zwakke schakels die de keten van de veiligheid op zee nog altijd bevat. Dit zou dan werkbare beleidslijnen kunnen opleveren, verdeeld over de verschillende competentiegebieden, met coördinatie op Europees niveau.
Zeker, er zijn veel goede voornemens geuit. Zo is het verslag in zijn geamendeerde vorm positief over preventief optreden en wordt zowel aangedrongen op de gezamenlijke bouw van grote schepen voor vervuilingsbestrijding als op de uitrusting van vissersvloten met olie-opvangnetten. Dat zijn goede beleidsvoornemens. Een ton olie die op zee is opgevangen betekent immers dat tien ton afval minder verwerkt hoeft te worden.
In het verslag wordt eveneens gepleit voor de instelling, in het kader van de IMO, van bijzonder gevoelige gebieden, zoals ook door Frankrijk wordt verlangd. Het spreekt zich uit tegen de goedkope vlaggen, die niet voldoen aan de voorschriften inzake veiligheid en inspectie van schepen. Dat is zonder meer een erg verstandige oproep nu de Europese Unie zelf de voornaamste verblijfplaats van goedkope vlaggen ter wereld wordt.
Maar al snel wordt het verslag uit koers gebracht met een reeks federalistische grillen. Bijvoorbeeld als wordt aangedrongen op IMO-lidmaatschap van de Europese Unie in plaats van de lidstaten of op het uitbouwen van de inspectie- en dwangbevoegdheden van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid, zodat dit verandert in een heuse autoriteit met een federaal karakter. Of ook wanneer de oprichting van een Europese kustwachtdienst wordt bepleit, waarbij men overigens vermijdt te preciseren wie deze zou moeten betalen en onder wiens zeggenschap deze zou vallen, terwijl deze toch sterk uiteenlopende taken zou krijgen, namelijk het handhaven van de veiligheid op zee en de bescherming van het mariene milieu, het controleren van de vissers, het bestrijden van terrorisme en het aanwijzen van aanlegplaatsen en vluchtplaatsen in geval van ongelukken op zee.
Tot slot, als klap op de vuurpijl, middenin het verslag: paragraaf 39 – die overigens volkomen in tegenspraak is met paragraaf 40 –, waarin een negatief oordeel wordt geveld over de enige onmiddellijk toepasbare maatregel die getroffen is na de schipbreuk van de Prestige, te weten de uitermate strenge controle van risicoschepen, die ertoe kan leiden dat zij geweerd kunnen worden uit de 200-mijlszone, zoals gezamenlijk door Frankrijk en Spanje besloten te Malaga. Die maatregel heeft nochtans zeer goede resultaten opgeleverd. Op de ruim zestig grondige controles die tot nu toe van Franse zijde zijn uitgevoerd, is één schip uit de vaart gehaald en zijn er zestien geweerd. Het vooruitzicht om zeer kostbare omwegen te moeten maken vormt duidelijk een doelmatige ontmoediging van het gebruik van risicoschepen. Natuurlijk vallen schepen in nood niet onder die procedure, in tegenstelling tot wat in het verslag wordt gepretendeerd.
Aan het verslag-Sterckx houdt de lezer dus een raar gevoel over. Hoe geloofwaardig is het om, in plaats van – zoals logischerwijs te verwachten zou zijn – te pleiten voor uitbreiding van de maatregelen die in de praktijk het meest doeltreffend en het meest ontmoedigend zijn gebleken ten aanzien van de zeeschurken, deze juist te veroordelen, en nog wel op basis van onjuiste overwegingen en met als reden dat deze maatregelen niet afkomstig zijn van de Europese instellingen maar uit de nauwe samenwerking tussen direct betrokken lidstaten?
Hier blijkt maar weer dat ideologie blind maakt. Onder het mom van het versterken van de veiligheid, wordt hier voorgesteld om onveiligheid te creëren door de lidstaten die het meest direct betrokken zijn bij het maritieme gevaar het recht te ontnemen om hun kusten en hun kustbevolkingen doelmatig te beschermen. In plaats van hen aan te moedigen door te gaan, wordt dit hun juist ontmoedigd. In plaats van goede praktijken algemeen in te voeren staat men er – ik citeer – “afwijzend tegenover”; toch een paradoxaal resultaat, mijnheer de Voorzitter, voor een commissie die in het leven is geroepen met het oog op het voorstellen van maatregelen om de veiligheid op zee te verbeteren. 
Grossetête (PPE-DE ).
   –Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik zou allereerst de heer Sterckx, ook al is hij niet aanwezig, willen feliciteren met het uitzonderlijke werk dat hij heeft verricht. Ook u zou ik willen feliciteren, mevrouw de commissaris, want ik denk dat we in de loop van deze zittingsperiode een nauwe werkrelatie hebben weten te smeden tussen het Parlement en de Commissie, om te trachten de wetgeving op het gebied van de veiligheid op zee te vervolmaken.
We hebben de rampen met de Erika en de Prestige meegemaakt; we hebben de conclusies kunnen trekken uit het slechte management van deze rampen en die moeten we ter harte nemen. Dat is goed gebleken uit de debatten in onze commissie.
Allereerst moeten we erg waakzaam zijn tegen alle vormen van vervuiling, omdat er naast de scheepsrampen helaas ook permanente vervuilingen zijn, met name als gevolg van het schoonspoelen van scheepstanks op zee, dat aan de orde van de dag is. We moeten dit probleem te lijf gaan met als beginsel dat de vervuiler betaalt en we moeten maatregelen nemen die duurzaam toepasbaar zijn, zoals onaangekondigde bezoeken aan schepen, de oprichting van een Europese kustwachtdienst, die direct inzetbaar moet zijn en moet beschikken over de menselijke en technische middelen die voor de hem toegewezen taken nodig zijn, en verder het noodzakelijke toezicht op de kwaliteit van de bemanningen zodat zij in staat zijn de goede beslissingen op het goede moment te nemen.
Verder moeten de getroffen maatregelen ook worden toegepast. De lidstaten hebben veel vertraging opgelopen bij de tenuitvoerlegging van de richtlijnen en verordeningen – mevrouw de commissaris heeft dat overigens daarstraks al opgemerkt. Wat dat betreft denk ik dat het van belang is dat we goed op de hoogte worden gehouden over wat goed gaat en wat niet, niet om deze of gene lidstaat aan te klagen maar om een daadwerkelijke wedijver te creëren rond de te bereiken doelen.
Wat de vluchthavens aangaat, blijven er inderdaad veel vragen liggen en maken de lidstaten geen haast om een lijst daarvan te geven. Gezien de vrees en de vragen van inwoners die geen zin hebben om scheepswrakken voor hun deur te zien verschijnen, vraag ik me af of we het niet anders zouden moeten aanpakken, of we niet misschien heel simpel de grote havens aan onze kusten zouden moeten uitrusten met de technische middelen en het benodigde materieel zodat ze daarover kunnen beschikken als op enig moment zich een ramp of een ongeluk voordoet.
Tenslotte is het ook belangrijk op te merken dat de Europese, nationale of lokale autoriteiten hun partnerschap met de mensen die in het maritiem transport werkzaam zijn moeten voortzetten. Het gaat niet aan om stelselmatig te verklaren dat zij niet oprecht zijn. Sommigen zijn dat namelijk wel degelijk, terwijl anderen echte zeeschurken zijn. We moeten – en ik denk dat daarin een rol is weggelegd voor de Commissie – juist diegenen stimuleren die een ander beeld willen geven van hun beroep en die hun verantwoordelijkheid nemen bij de inspanningen om hun vloot te moderniseren en uiteraard hun varend personeel op te leiden.
Hoe dan ook, ik denk dat wij in dit Parlement waakzaam moeten blijven opdat het werk dat hier gedaan is daadwerkelijk vrucht kan dragen. 
Miguélez Ramos (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, het Europees Parlement heeft zijn nut bewezen met de instelling van een tijdelijke commissie voor de analyse van de oorzaken en gevolgen van de ramp met de tanker Prestige en door voorstellen te doen voor de verbetering van de veiligheid op zee. Deze instelling heeft daarmee haar verantwoordelijkheid van politieke controle genomen voor een Europese ramp die de grenzen van een lidstaat overstijgt. Dit Parlement heeft zijn verantwoordelijkheid genomen door stimulering van beleid inzake zeetransport waar Europese en internationale instellingen verantwoordelijk voor zijn, hoewel de uitvoeringsbesluiten in handen blijven van de verantwoordelijke instanties in de lidstaten.
Als wij praten over de lidstaten heeft dit Parlement de obstructie en het gebrek aan medewerking moeten dulden van de kant van de toenmalige Spaanse regering. Het is de gewoonte bij tijdelijke commissie’s van dit Parlement dat de ministers hun standpunten uiteen komen zetten. Dat is in dit geval niet gebeurd en de meerderheid van de fracties blijft de indruk houden dat er tussen 13 en 19 november 2001 overhaaste en slecht onderbouwde beslissingen zijn genomen als gevolg waarvan een ongeluk heeft kunnen leiden tot de grootste milieuramp in Europa in de afgelopen decennia.
Na vijf maanden hoorzittingen blijven wij onszelf afvragen wat de verantwoordelijke Spaanse autoriteiten ertoe heeft bewogen om dit schip de open zee op te sturen. Zoals het Europees Parlement in zijn resolutie van vorig jaar al stelde heeft deze beslissing ertoe geleid dat de ramp enorm in omvang toenam.
Mijn fractie dient verschillende amendementen in. Ik wil er echter in reactie op de interventie van de heer Varela Suanzes-Carpegna op wijzen dat amendement 2 van de PPE-DE-Fractie ons absoluut overbodig lijkt hoewel wij er niet voor en ook niet tegen zijn. Amendement 1 lijkt ons – en vooral mij als Galiciër en als ondervoorzitter van de Commissie visserij - daarentegen ongepast en bovendien gevaarlijk, aangezien niemand de nauwkeurigheid van de wetenschappelijke analyses in twijfel trekt net zomin als de kwaliteit van de voedselketen. Wij zouden ons niet tegen een amendement tot verwijdering van het woord overbevissing hebben gekeerd – als de geachte afgevaardigde dat werkelijk zo erg vindt – hoewel wij van mening blijven dat paragraaf 50 in zijn oorspronkelijke versie onschadelijk was, aangezien er enkel wordt gesproken over de kans op overbevissing, en nergens van een vaststaand feit wordt uitgegaan. Ik herhaal echter dat wij het absoluut niet eens zijn met het amendement dat er nu ligt en daarom zullen wij tegen stemmen. Het lijkt ons namelijk zeer gevaarlijk om de geest nu uit de fles te halen en de nauwgezetheid van de wetenschappelijke analyses en de kwaliteit van de voedselketen in twijfel te trekken. 
Ainardi (GUE/NGL ).
   – Mijnheer de Voorzitter, in het prima verslag van de heer Sterckx zijn belangrijke gegevens verdisconteerd die in de loop van maanden werk in de Tijdelijke commissie voor de verbetering van de veiligheid op zee zijn bevestigd. Zo is onder andere de nodige kritiek op de Spaanse autoriteiten in het verslag opgenomen ten aanzien van hun management van die dramatische ramp met de Prestige. Het wordt betreurd dat de kapitein van het schip Spanje niet mag verlaten. Er worden cruciale vragen gesteld met betrekking tot de overgebleven hoeveelheid olie en de risico’s die deze met zich mee brengt. Er wordt nadruk gelegd op het strikt volgen van de zeeroutes en de coördinatie van de maatregelen die genomen moeten worden bij een ongeval en het verslag bevat de aanbeveling dat het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid meer bevoegdheden krijgt. Tot slot wordt de wens geuit voor een betere bescherming van de Oostzee en een beter instrument voor de monitoring van gevaarlijke schepen, om deze te kunnen terugvinden in geval van nood. Ook bevat het verslag een aantal eisen aangaande de internationale wetgeving.
Al deze voorgestelde maatregelen zijn positief maar ze lijken me evenwel niet ver genoeg te gaan in verhouding tot de maatregelen uit de pakketten “Erika I” en “Erika II”, ook al zijn deze wel degelijk van belang en moeten we er blij mee zijn.
De verwachtingen met betrekking tot dit verslag van de Tijdelijke commissie waren, en zijn nog altijd, hooggespannen. Ik betreur dat de amendementen voor een betere samenwerking en coördinatie van de nationale acties niet zijn overgenomen, ten gunste van een Europese kustwachtdienst waarvan onze fractie geen voorstander is. Ik wil, alvorens er zodadelijk gestemd wordt, in navolging van de heer Bergaz, nog ingaan op een aantal voorstellen waarvan wij graag zouden zien dat ze in aanmerking genomen zouden worden in het verslag en die te vinden zijn in de amendementen die door onder andere mijn fractie zijn ingediend.
Verbetering van de veiligheid op zee is niet mogelijk zonder de werkomstandigheden van de zeelieden te herzien, zonder een eind te maken aan de uitbuiting die op menig schip plaatsvindt en zonder een naar Europese maatstaven redelijke bezoldiging. Harder optreden tegen goedkope vlaggen is onontbeerlijk. Ook moet nog eens serieus gekeken worden naar hoe we de hoofdverantwoordelijken, reders, bevrachters, eigenaren van lading en classificatiebureaus, voor de kosten kunnen laten opdraaien. Overigens blijft de vraag van de volledige schadeloosstelling van de slachtoffers van de Prestige onbeantwoord.
Ik denk heus dat dit verslag onze steun verdient, maar ik wil er graag bijzeggen dat mijn fractie eerst zal kijken of haar voorstellen worden meegenomen bij de stemming over de amendementen alvorens te besluiten over haar eindstem. 

Ortuondo Larrea (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, na het volgen van de publieke informatie tijdens de crisis met de Prestige en het aanhoren van de parlementaire informatiecommissie, ben ik van mening dat dit schip om twee redenen is gezonken: in de eerste plaats vanwege de zeer slechte conditie waarin het schip verkeerde en in de tweede plaats door de foute beslissing van de Spaanse autoriteiten onder leiding van premier Aznar. In plaats van een vluchthaven te zoeken voor dit schip stuurden ze de kapotte tanker de zware zee op, met golven van meer dan zes meter hoog, totdat het in tweeën brak en zonk, wat aanleiding was voor de grootste olievlek die er ooit in Europa is geweest.
Dat het schip in een dergelijke slechte conditie voer was denk ik de verantwoordelijkheid van de reder, de kapitein, de oliemaatschappij die eigenaar was van de lading, maar vooral van de classificatiemaatschappij ABS, die in de haven van Dubai een kwartaal voordat het schip zonk een inspectie heeft uitgevoerd die volgens de hoorzitting die later is gehouden door de Internationale Associatie van Classificatiemaatschappijen, niet adequaat is uitgevoerd. ABS was ook de inspecteur van de Panam Serena, het schip dat op 1 januari dit jaar in Porto Torres in Sardinië ontplofte.
Ik heb daarom een amendement ingediend waarmee bij de Commissie wordt aangedrongen op een effectievere controle op de kwaliteit van de classificatiemaatschappijen en hun inspecteurs. Daarnaast moet er een einde worden gemaakt aan iedere mogelijke belangenverstrengeling tussen de classificatiemaatschappijen en reders, verschepers, oliemaatschappijen, enzovoorts. Er moet wat dat betreft meer transparantie komen, ook bij de Internationale Maritieme Organisatie die een budget heeft dat grotendeels afkomstig is uit landen die bekend staan vanwege hun goedkope vlaggen, maar waar de werkelijke controle in handen van andere landen is, waaronder ook enkele Europese landen. 
Gorostiaga Atxalandabaso (NI ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil om te beginnen de tolken bedanken voor het geduld en de vriendelijkheid die zij hebben getoond met betrekking tot de onvergeeflijke last die ik iedereen heb bezorgd sinds mijn eerste optreden in dit Parlement in september 1999. Bij die gelegenheid heb ik aangekondigd dat ik in de plenaire vergaderingen geen Frans of Spaans zou spreken zolang in Baskenland de Baskische taal niet volledig werd erkend. Nu, vijf jaar later, worden de rechten van de sprekers van het Baskisch nog steeds niet erkend. Ik wil dan ook - uiteraard in het Engels - mijn Franse en Spaanse collega's vragen hier zo snel mogelijk iets aan te doen.
Ik sluit mij aan bij de positieve reacties van andere sprekers op het belangrijke werk dat is verricht door de commissie onder voorzitterschap van de heer Jarzembowski, en op het voortreffelijke werk van de rapporteur, de heer Sterckx. De commissaris zei dat zij binnenkort met een nieuw verslag over de toekomst van de veiligheid op zee zal komen. Ik hoop dat de Commissie deze keer nadrukkelijk zal wijzen op de noodzaak van snelle en volledige informatie in het geval van rampen op zee. Daar was geen sprake van bij de Prestige, waar de belangen van het publiek, en in het bijzonder van de slachtoffers in Galicië en het noordelijke deel van het Iberisch schiereiland, met inbegrip van Baskenland, volledig werden genegeerd. 

 Om mijn solidariteit met de Portugeestaligen te tonen kies ik vandaag voor de taal van de boeren en de zeevarenden om van het algemene naar het bijzondere te gaan. Ik kies de taal van de , de Kasteelheer, de ware verdediger van de echte vrijheid, zowel op individueel als op collectief vlak. Ik wil dat eenieder weet dat de ramp met de Prestige een moment van buitengewone waardigheid en kracht vormt dat onmisbaar is om de Galiciërs en alle andere onderdrukte mannen en vrouwen die een rechtvaardiger wereld wensen, te begrijpen. Ook nu nog is de Kasteelheer een universele referentie voor alle volkeren die onderdrukt worden door andere staten, voor alle naties die het bestaansrecht ontzegd is.
Galiciërs, bedankt! Dit zijn waarschijnlijk mijn laatste woorden hier, want bij de verkiezingen in juni kan ik mij niet kandidaat stellen. Ik zal het enige lid van dit Parlement zijn dat die kans niet krijgt, daar mijn partij door het Koninkrijk Spanje buiten de wet is geplaatst. Bedankt allemaal. 

, of de Kasteelheer, is een universele verwijzing naar alle volken die het slachtoffer zijn van onderdrukking door staten die hun bestaan ontkennen. "Ik dank u wel, Galiciërs" zullen waarschijnlijk mijn laatste woorden zijn in dit Parlement. Ik kan namelijk niet meedoen aan de komende verkiezingen in juni. Ik ben het enige lid van dit Parlement dat zich niet verkiesbaar kan stellen, omdat onze politieke partij door het Koninkrijk Spanje onwettig is verklaard. Desondanks dank ik u hartelijk. 
Jarzembowski (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de vice-voorzitter van de Commissie, als voorzitter van de Tijdelijke commissie voor de verbetering van de veiligheid op zee wil ik de leden van de commissie en de rapporteur, de heer Sterckx, hartelijk danken voor de buitengewoon zakelijke beraadslagingen en voor het voortreffelijke verslag. Er heerste in de commissie altijd een goede sfeer en iedereen deed zijn best om de problemen op zakelijke wijze te behandelen. Hartelijk dank. Mijn dank gaat uiteraard in het bijzonder uit naar het secretariaat onder leiding van de heer Darmis. Hun zeer professionele administratieve ondersteuning heeft de snelle en tegelijk zorgvuldige werkwijze van de commissie, inclusief de reis naar Barcelona, pas mogelijk gemaakt.
De commissie heeft naar mijn mening door talrijke deskundigen met de meest uiteenlopende achtergronden te horen – vertegenwoordigers van de Commissie, van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid, van het Ierse Raadsvoorzitterschap, van de secretaris-generaal van de IMO en niet in de laatste plaats van de verantwoordelijke vice-voorzitter van de Europese Commissie, mevrouw de Palacio – een brede basis voor de beraadslagingen en beoordelingen geschapen. We hebben nogmaals de scheepsongevallen sinds het ongeluk van de Erika en de Prestige onderzocht, en hebben met name de sindsdien aangenomen Europese wetgeving ter verbetering van de veiligheid op zee en de tenuitvoerlegging in de lidstaten onder de loep genomen.
Van de 56 conclusies wil ik er vier van algemene aard uitlichten. Ik zal niet in details treden, maar deze vier conclusies zijn naar mijn mening toch zo belangrijk dat ik ze nog even op de voorgrond wil plaatsen.
De Spaanse autoriteiten hebben het lekken van olie uit het wrak van de Prestige weten te stoppen en een tijdsplanning voor het verdere wegpompen van olie uit het wrak gepresenteerd, zodat nieuwe schadelijke gevolgen voor de natuur en de visserij zo goed als uitgesloten zijn. Een probleem is nog dat het afval dat de afgelopen maanden en jaren uit zee is gevist zorgvuldig dient te worden gerecycleerd, maar dat is een speciaal probleem.
Ten tweede dient de Spaanse justitie naar onze opvatting vaart te zetten achter de gerechtelijke procedure met betrekking tot het ongeluk met de Prestige en te zorgen dat de kapitein naar zijn land kan terugkeren totdat het proces begint.
Ten derde: De met de wetgevingspakketten Erika I en Erika II aangenomen nieuwe voorschriften zijn in beginsel geschikt om de veiligheid op zee aanzienlijk te verbeteren.
Ten vierde – en dat is het cruciale punt: in enkele lidstaten zijn de veiligheidsvoorschriften nog onvoldoende in het nationaal recht opgenomen, en daarmee worden ze ook onvoldoende in de praktijk gebracht. Daarom, geachte mevrouw de vice-voorzitter, steunen wij de Commissie bij haar onderzoek naar de tenuitvoerleggingsmaatregelen, met name wat betreft de kwestie van beschikbaarstelling van aanlegplaatsen voor noodgevallen. Mevrouw de commissaris, hou voet bij stuk en zet de lidstaten onder druk. Dit Parlement staat achter u! 
Mastorakis (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, ik heb deelgenomen aan het bezoek van mijn partij aan Galicië meteen na de scheepsramp en ik weet nog hoe geschokt wij waren door de aanblik van de stranden en door de wanhoop van de plaatselijke bevolking. In de tijd die ik heb wil ik mijn verbazing uiten over de boude verklaring van de vertegenwoordiger van de toenmalige Spaanse regering. Die heeft namelijk gezegd dat bij een gelijkaardige ramp als met de Prestige opnieuw besloten zou worden het schip te verwijderen van de kust. Ik wijs ook op wat in het verslag staat in verband met de behandeling van de kapitein van de Prestige. In Pakistan is er iets gelijkaardigs gebeurd met de bemanningsleden van de Tasman Spirit, waarover het Parlement een resolutie heeft opgesteld. Die zeelui zijn ondertussen vrijgelaten en zij zijn nu weer thuis. Pakistan doet het op dat punt dus beter dan een lidstaat van de Europese Unie!
Ik wil ook nog de vinger leggen op een verdraaiing - geen fout - maar een opzettelijk verkeerde weergave in uitsluitend de Griekse vertaling in verband met het in het verslag vermelde gesprek met kapitein Mangouras. De vertaler heeft hier een zin aan toegevoegd die niet in het verslag-Sterckx staat zodat het lijkt alsof de kapitein precies het tegenovergestelde beweert van wat hij in werkelijkheid heeft gezegd en dus lijkt in te stemmen met de beslissing van de Spaanse autoriteiten. De schipbreuk van de Prestige en het werk van de MARE-commissie hebben veel aandacht gekregen in de Griekse media, die hun informatie uiteraard uit Griekse teksten hebben gehaald. Het heeft er alle schijn van weg dat de vertaler kost wat kost de Spaanse regering en haar Griekse helpers heeft willen sparen.
Ik vraag aan de terzake bevoegde personen mijn klacht te onderzoeken. Het gaat om de laatste alinea van het hoofdstuk "gedachtewisseling met de kapitein" in de toelichting en ik wil dat de vertaalmaffia van ons Parlement hiervoor ter verantwoording wordt geroepen.
Tot slot geloof ik in absolute samenwerking met de IMO. 
Hatzidakis (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, in de Europese Unie heerst een paradox als het gaat over veiligheid in de scheepvaart. De lidstaten schreeuwen om maatregelen na scheepsrampen en passen ze vervolgens niet toe. Gewoonlijk wordt de industrie met de vinger gewezen of krijgen de zeelui de schuld terwijl de lidstaten doorgaans alle verantwoordelijkheid afwijzen. Dat doet de waarheid uiteraard geweld aan.
Als het zo eenvoudig was hadden we allang een oplossing voor het probleem. Het probleem van veilige scheepvaart is uiteraard niet de Griekse kapitein Mangouras, die een betere behandeling verdient van de Spaanse overheid, zoals het verslag-Sterckx terecht opmerkt. Het probleem laat zich ook niet vernauwen tot enkelwandige tankers. Even belangrijk is het onderhoud van schepen, wat nog eens is bewezen door de recente schipbreuk van het dubbelwandige vrachtschip Rocknes voor de Noorse kust. Een andere probleem is dat we geen vluchthavens hebben, dat de Gemeenschapswetgeving wordt overtreden, dat de havencontroles niet behoorlijk worden uitgevoerd, wat weeral allemaal neerkomt op het niet naleven van de Gemeenschapswetgeving. Het probleem is eigenlijk dat de lidstaten het globaal positieve wetgevende kader van de Europese Unie aan hun laars lappen.
In eerste instantie moet dus de Gemeenschapswetgeving worden toegepast en daarnaast moeten we ook kijken naar de maatregelen die het verslag-Sterckx voorstelt. Vervolgens moeten we een aantal basisprioriteiten selecteren en aanvullende maatregelen treffen, zoals het oprichten van een Europese kustwacht.
Bovendien is scheepvaart een internationale aangelegenheid en daarom zijn er ook internationale maatregelen vereist. Vandaar is het altijd noodzakelijk samen te werken met de Internationale Maritieme Organisatie. 
Wiersma (PSE ).
    Voorzitter, ook mijn felicitaties voor collega Sterckx en zijn zeer goede verslag. Het bevat veel goede aanbevelingen die hopelijk zullen worden uitgevoerd, zodat we nog beter in staat zullen zijn te voorkomen wat wij de afgelopen periode een aantal malen hebben meegemaakt, namelijk onaanvaardbare ongelukken met olietankers.
Het is vooral van belang nu uit te voeren wat is afgesproken. Vooral door veel meer te investeren in controle van bestaande maatregelen. Wij moeten investeren in mondiale samenwerking, om ook problemen in verband met de internationale veiligheid op zee aan te pakken die buiten de Europese Unie vallen. Overleg met en het aanpakken van vlaggenstaten die het niet zo nauw nemen met de veiligheidsmaatregelen is eveneens van zeer groot belang. Ik denk dat wij allemaal willen dat er in de komende jaren zoveel gebeurt dat wij een debat als dit nooit meer hoeven te voeren in het Parlement en dat het risico van dit soort ongelukken, mede door hetgeen wij als Europese Unie doen, aanzienlijk zal teruglopen. Erg belangrijk is uiteraard de coördinatie en de samenwerking tussen de lidstaten. Ook op dat punt bevat het verslag veel voorstellen.
Wij moeten van elkaar leren en wij moeten proberen dezelfde procedures te hanteren. Er is zojuist gewezen op de ervaringen van en het gesprek met de Engelse coördinator. Hieruit kwam naar voren dat het Verenigd Koninkrijk over een zeer eenduidige bevelslijn bij ongelukken beschikt. Dat moet op Europees niveau ook worden geregeld. Wij steunen dan ook het voorstel inzake de oprichting van een Europese kustwacht. Dat is een fair doel. Het is echter van belang dat wij eerst via onderzoek, projecten en experimenten bezien hoe een en ander kan worden opgezet. Wij zijn er sterk voor om de EMSA, dat nieuwe instituut, een belangrijke rol te geven bij de verdere ontwikkeling van het beleid op dit terrein, met inbegrip van controles en dergelijke. 
Pérez Álvarez (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, mijn complimenten aan het adres van de voorzitter van de commissie en ook aan de rapporteur, hoewel laatgenoemde hier niet aanwezig is. Ik wil hem vooral bedanken voor zijn werk, want als je het doel van deze Tijdelijke commissie voor de verbetering van de veiligheid op zee en enkele van de vele ingediende amendementen in ogenschouw neemt, realiseer je je hoe moeilijk zijn werk als rapporteur is geweest. Tegelijkertijd bekruipt je dan het idee dat de politieke rivalen van de regering van de autonome regio Galicië en de toenmalige regering van Spanje meer belang hechtten aan politieke spelletjes en de politieke uitholling van elkaar dan dat zij vooruit probeerden te kijken om te trachten om op een efficiënte wijze de veiligheid op zee en de verschillende daarbij behorende aspecten te verbeteren bijvoorbeeld op sociaal, economisch en milieuterrein maar ook op het gebied van visserij, toerisme en gezondheid.
Soms lijkt het net of wij in twee verschillende landen wonen, want op enkele fouten in het begin na, denk ik als direct betrokken inwoner van Galicië dat de visserijsector zijn werk op het juiste moment heeft hervat, met alle mogelijke garanties en overeenkomstig technische en sanitaire rapporten. Volgens de meeste deskundigen hebben de vangsten er niet onder geleden. Spaanse en buitenlandse toeristen die tijdens de recente paasweek, mogelijk met een paar altijd voorkomende problemen, in groten getale in Galicië op bezoek waren, hebben gezien dat onze stranden schoon waren en dat de hulp en de dienstverlening op tijd zijn gekomen. Wij kunnen bovendien allemaal trots zijn op de onderlinge solidariteit, op de overtuiging waarmee de volken van Europa hun oude verdeeldheid willen overwinnen en aan een gezamenlijke toekomst willen werken, overeenkomstig onze toekomstige grondwet.
Tot slot wil ik het nog even hebben over een zuiver sociaal aspect, aangezien bedrijvigheid op zee menselijke bedrijvigheid is en professionele bemanningen ook recht hebben om te werken onder omstandigheden die rekening houden met hun gezondheid, hun veiligheid en hun waardigheid. Bovendien is het van belang dat er maatregelen worden genomen om meer waardigheid te verlenen aan de zeevaartberoepen zodat deze aantrekkelijker worden voor jongeren in het algemeen en voor Europese jongeren in het bijzonder. Mevrouw de commissaris, ik wil u dan ook bedanken voor alles wat wij onder uw mandaat en door uw stuwende kracht hebben bereikt.
Mijnheer de Voorzitter, tot besluit wil ik nog zeggen dat de situatie van kapitein Mangouras overeenkomstig een gerechtelijk besluit is; en gerechtelijke besluiten, dienen te worden gerespecteerd, of je dat nu leuk vindt of niet. Mijnheer Savary, als een politieke verandering invloed zou hebben op de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, dan zou dat zeer ernstig zijn, aangezien de scheiding van de machten een belangrijke pijler van de democratie blijft. 
Izquierdo Collado (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, het spijt mij dat de heer Sterckx hier vandaag niet aanwezig is en ik weet zeker dat hij daar gewichtige redenen voor heeft, maar ik zou graag willen dat de heer Vermeer hem zou doorgeven dat deze commissie er is gekomen als gevolg van de ramp met de Prestige, hetgeen geleid heeft tot een voortreffelijk voorstel van de Commissie en een voortreffelijk verslag van de heer Sterckx over de veiligheid op zee.
Onder die omstandigheden verzoekt het Parlement de heer Sterckx om een initiatiefverslag over de veiligheid op zee? Dat is niet erg logisch. Iedereen is zich ervan bewust dat het Parlement een commissie wil die onderzoek doet naar het ongeluk met de Prestige, om opheldering te verschaffen over hetgeen is gebeurd en te voorkomen dat zich opnieuw een dergelijke ramp voordoet, om te weten te komen dat zwaar beschadigde schepen niet de volle zee op moeten worden gestuurd om te zinken, maar dat een vluchtplaats moet worden aangeboden. Deze commissie zou heel duidelijk moeten maken dat dit niet meer mag gebeuren, dat je niet zomaar mag vervuilen waarna alles wordt opgelost via handelsbetrekkingen en achterkamertjespolitiek. Daarover is niets terug te vinden in het verslag van de heer Sterckx. De deskundigen zijn geminacht om niet te zeggen vernederd en ik betreur het dat de heer Sterckx door de knieën is gegaan voor het pact met de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) en Europese democraten als gevolg waarvan wij nu onze huidige Parlementsvoorzitter hebben.
Maar ik heb een slecht bericht voor de heer Sterckx. Bij zijn ambtsaanvaarding heeft de huidige premier van de Spaanse regering beloofd om een vervolgonderzoek naar de Prestige in te stellen. Dat stelt ons in staat om ondanks het Europees Parlement toch opheldering te verschaffen en alle informatie boven water te krijgen
Pex (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, zoals ook door andere leden reeds is gezegd, kunnen wij tevreden zijn met het werk dat door de rapporteur is geleverd. Ik wil van de gelegenheid gebruikmaken om de heer Sterckx te complimenteren met zijn werk ten behoeve van de veiligheid op zee. Dat compliment geldt ook de commissaris. Het verslag dat nu voorligt, is beknopt en duidelijk en heeft herhalingen van de septemberresolutie voorkomen. Zelf heb ik in de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme enkele amendementen ingediend die allemaal zijn goedgekeurd dan wel opgenomen in de compromisamendementen van de rapporteur.
Enkele opmerkingen over mijn zorgen. In de eerste plaats, de Europese kustwacht. Terecht is een meerderheid in dit Parlement voorstander van een vergaande vorm van samenwerking tussen de verschillende kustwachten met, zo nodig, als einddoel de oprichting van een gemeenschappelijke Europese kustwacht. Zowel voor die kustwacht als voor het reeds opgerichte Europese Agentschap voor de veiligheid van de zeevaart (EMSA), is het van groot belang over voldoende bevoegdheden te beschikken om het werk ten behoeve van de maritieme veiligheid goed te kunnen uitvoeren.
Naar mijn mening moet er veel meer aandacht worden besteed aan het onderhoud en de staat van schepen. Zo vormt een slecht onderhouden dubbelwandige tanker een groter gevaar dan een goed onderhouden enkelwandige tanker. Ook heb ik mijn bezorgdheid geuit over de registratielabeling van containers en vaten die gevaarlijke chemicaliën en stoffen bevatten. Dit naar aanleiding van het verlies van zeer toxische lading uit de Andinet in de Noordzee, waarbij bleek dat de substantie in kwestie niet overeenkwam met de beschrijving in de vrachtbrieven. Voorts ben ik verontrust over de toename van de export van Russische olie via de Oostzee langs de EU-kustlijn, aangezien daarbij veelal gebruik wordt gemaakt van de goedkoopste substandaardtonnage.
Aangezien mijn eigen verslag betreffende het invoeren van strafrechtelijke sancties is vastgelopen in de Raad, ben ik verheugd te zien dat ook de rapporteur en sommige leden hier de Raad ertoe oproepen zo snel mogelijk tot een besluit terzake te komen. Internationaal zijn er genoeg mogelijkheden in de regelgeving om de situatie aan te pakken. Het probleem is echter dat de lidstaten de regels, waaraan ze zich inmiddels via verdragen hebben gebonden, niet handhaven. Het zijn juist deze lidstaten die controle via Gemeenschapswetgeving weigeren. 
Poignant (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik zou u in deze ene minuut zes punten willen noemen waarmee in de volgende zittingsperiode verdergegaan moet worden.
Ten eerste de Europese kustwachten. Ten tweede de levens- en arbeidsomstandigheden van de zeelieden aan boord die optimaal behoren te zijn. Ten derde de goedkope vlaggen, die zoveel mogelijk geweerd moeten worden; in dat verband moeten we onze positie binnen de IMO versterken. Ten vierde de tenuitvoerlegging van de regelgeving inzake de havenontvangstfaciliteiten. Ten vijfde verdere bestudering van het begrip van de open zee, een aloud begrip waar de zeelieden aan hechten maar dat nader bekeken dient te worden; we vervoeren immers geen hout, wijn en stenen meer maar veel gevaarlijker stoffen. Ten zesde het zorgen voor een betere traceerbaarheid van aardolieproducten; u weet dat daar technieken voor zijn, een soort aardolie-DNA, en als op zee scheepstanks worden schoongespoeld of ballastwater wordt geloosd is er dus een nieuwe manier om de schuldigen op te sporen.
Tot zover, mevrouw de commissaris, enige punten waaraan in de komende zittingsperiode gewerkt moet kunnen worden. 
Langenhagen (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, wie destijds met de delegatie van de commissie Galicië heeft bezocht, zal de onvermoeibare helpers in hun, eerst witte en later met olie besmeurde overalls niet vergeten, vooral niet hoe zij steen voor steen poogden iedere olievlek op de kust weg te wissen. Het stemt verdrietig dat er een zo ernstig ongeluk als dat met de tanker Prestige voor nodig was om de veiligheid van de scheepvaart tenslotte te verbeteren.
Maar nu wil ik onderstrepen dat ons dit gelukt is als wij de in het verslag genoemde maatregelen uitvoeren en er gevolg aan geven. Daarvoor is er meer behoefte aan een maritiem netwerk dan aan een nieuw bureaucratisch apparaat van de Europese Unie.
Effectieve kustbescherming is alleen mogelijk door meer veiligheid op zee op multinationaal niveau. Staatkundige versnippering behoort tot het verleden. Het is effectief als in het kader van een gemeenschappelijke kustbescherming synergetische effecten worden onderkend en als mens en materiaal door een internationale gemeenschappelijke organisatie zo optimaal mogelijk op elkaar worden afgestemd en ingezet. In mijn ogen maakt kustbescherming, milieubescherming of hoe u het ook wilt noemen dus ook deel uit van de Europabrede regio- en structuurversterking. Tot deze bescherming reken ik preventieve milieubeschermingsmaatregelen en, in het kader van een gemeenschappelijke kustbescherming, effectieve middelen van criminaliteitsbestrijding op zee.
Ik ben er trots op en ik ben ervan overtuigd dat dit door het maatregelenpakket dat wij hebben aangenomen zal worden verwezenlijkt. Daarvan zullen alle mensen in de Europese Unie profiteren, zowel in de oude als in de nieuwe lidstaten en zowel op de korte als op de lange termijn. Het resultaat zal zijn: meer lucht voor het maritieme ecologische systeem en een grotere bereidheid om te investeren in de zeeroutes, de maritieme snelwegen van de toekomst. 
Piecyk (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, van een ramp leren betekent: in de toekomst kijken. Alle wetten en verordeningen waartoe wij hier besluiten zijn uiteindelijk waardeloos als ze niet worden gecontroleerd respectievelijk niet ten uitvoer kunnen worden gelegd. Daarom dient er nu snel op de middellange termijn een Europese kustwacht te komen, niet in de laatste plaats vanwege een nieuwe dimensie van het terrorisme die zich heeft geopenbaard. We moeten niet wachten tot de eerste terreuraanslagen op schepen in Europese wateren worden gepleegd, maar dienen deze tijdig tegen te gaan door middel van een kustwacht.
Ten tweede: kwetsbare delen van de Oostzee. We hebben er als commissie op aangedrongen dat de Oostzee niet meer zonder loods mag worden bevaren, maar we weten dat dit zonder medewerking van Rusland niet haalbaar is. Vandaar ook aan u het verzoek, mevrouw de commissaris, om als Commissie en Raad politieke druk op Rusland uit te oefenen om zich in de IMO eindelijk ook aan internationale regels te houden.
Een derde en laatste punt: we weten dat 80 procent van alle ongelukken op zee te wijten zijn aan menselijk falen. Tot nog toe hebben we veel aandacht besteed aan de techniek. We dienen voortaan meer aandacht te besteden aan de menselijke factor. Dus: de opleiding van kapiteins, officieren en bemanningen moet meer gericht zijn op het management van ongevallen, brandbeveiliging en noodmaatregelen. 
Cushnahan (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik heb lang en hard gewerkt aan de oprichting van een Europese kustwacht. Gezien de vele ongelukken en incidenten die de afgelopen jaren op zee hebben plaatsgevonden, zijn de argumenten voor een dergelijke maritieme instantie nu sterker dan ooit. Vorig jaar heb ik een tot in detail uitgewerkt beleidsvoorstel opgesteld voor de oprichting van een Europese kustwacht. Dat voorstel heb ik ter bespreking ingediend bij de Europese Conventie.
Sinds de ramp met de Prestige in november 2002 zijn de vraagstukken rond de Europese veiligheid op zee veel hoger op de Europese agenda komen te staan. De langdurige schade aan het milieu als gevolg van de ramp met de Prestige toont aan dat de lidstaten wanneer zij in hun eentje optreden te weinig middelen hebben en slecht voorbereid zijn om dergelijke rampen het hoofd te kunnen bieden. Bovendien wordt het scheepsverkeer op de Europese vaarroutes steeds drukker en bewijst het grote aantal aanvaringen en rampen in de wateren van de EU dat de maatregelen ter voorkoming van scheepsrampen doeltreffender moeten worden gecoördineerd.
Helaas worden onze kustwateren door de georganiseerde misdaad gebruikt voor de handel in wapens, drugs, sigaretten en mensen. Bovendien moeten wij ons, gezien het huidige geopolitieke klimaat, buigen over de vraag hoe wij kunnen voorkomen dat terroristen van de zeeën van Europa gebruik maken om in Europa aanslagen te plegen.
De leiders van de EU proberen vaak de EU relevanter te maken in het dagelijks leven van hun burgers. De oprichting van een kustwacht van de EU zou daar een tastbaar voorbeeld van zijn omdat daarmee de werkelijke zorgen van hen die wij vertegenwoordigen, zouden worden aangepakt. Ik juich het verslag-Sterckx dan ook toe. Ik ben blij dat mijn voorstel voor de instelling van een kustwacht van de EU is overgenomen als de beste manier om de veiligheid op zee op de lange termijn te verbeteren, en dat bovendien wordt aangedrongen op een duidelijke besluitvormings- en bevelsstructuur voor maritieme noodsituaties.
Ik feliciteer de heer Sterckx met zijn voortreffelijke verslag en ik roep de leden van dit Parlement met klem op dit verslag van harte te steunen. 
Dhaene (PSE ).
    Voorzitter, ik betreur dat collega Sterckx hier niet aanwezig is, maar dat is het lot van een partijvoorzitter. Ik wil de commissaris feliciteren met haar werk op het gebied van de maritieme veiligheid. Voorzitter, de zwakke Prestige de oceaan opsturen bij storm was een kapitale blunder van de Spaanse regering. Het niet willen toegeven van fouten was symptomatisch voor de regering-Asnar en het is niet verwonderlijk dat deze regering nu is weggestemd. Het toedekken van de feiten was het resultaat van een verkeerde interpretatie van democratie, die in Galicië nog altijd voelbaar is.
Ik ben zelf met de vrijwilligers gaan helpen om de olie op te ruimen. Ik sta achter dit verslag en ik hoop dat deze ramp daardoor de laatste van deze omvang was. In dit verslag worden maatregelen voorgesteld. Een Europese kustwacht zal in de toekomst een cruciale rol spelen. Ik ben er trots op te kunnen besluiten met de kreet: .
De Palacio,
   – Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik de rapporteur, de heer Sterckx, graag complimenteren, hoewel hij hier niet aanwezig is. Ook wil ik de heer Jarzembowski graag complimenteren met zijn voortreffelijke werk als voorzitter van de commissie. Daarnaast wil ik u, dames en heren afgevaardigden, complimenteren vanwege alle opmerkingen en alle moeite die u heeft genomen om deze commissie op te zetten en haar werk te laten doen.
Om te beginnen wil ik u graag verzoeken om eerlijk en een beetje objectief te zijn. Als wij kritiek willen hebben, dan moeten wij veel verder teruggaan, want voor de Prestige en voor de Erika waren de Europese kusten jammer genoeg al vervuild en aangetast door een aantal verschrikkelijke ongelukken. Daarbij kunnen wij denken aan de Amoko Cadiz aan de Bretonse kust, of de Mar Egeo aan de Galicische kust, om slechts twee voorbeelden te noemen van rampen die voorafgingen aan de eerder genoemde en daar als twee druppels water op lijken. Er hadden zich dus grote rampen voorgedaan waarna niets werd ondernomen, geachte afgevaardigden.
Wat dat betreft mogen wij er trots op zijn dat er nu wel iets is gebeurd. In dit geval is het niet zo gelopen als destijds, in de jaren tachtig en negentig, toen er niets gebeurde, terwijl de Verenigde Staten na de ramp met de Exxon Valdez bijvoorbeeld een serie maatregelen namen die ertoe geleid hebben dat de Amerikaanse kusten nu veel veiliger zijn, waarbij wij ervan uitgaan dat er altijd enig risico blijft bestaan.
Ik moet u zeggen dat het verleden mij als verantwoordelijke politica enkel interesseert met het oogpunt op de toekomst om ervoor te zorgen dat niet opnieuw dezelfde fouten worden gemaakt. Wij leven in de toekomst en daar werken wij met zijn allen aan.
Wat dat betreft mogen wij tevreden zijn en kunnen wij vaststellen dat de Europese kusten nu veiliger zijn dan vier jaar geleden. Wij mogen tevreden zijn dat iedereen daaraan heeft meegewerkt en de Commissie is zich ervan bewust dat wij dat gezamenlijk voor elkaar hebben gekregen.
Daarbij moet tevens vermeld worden dat de Raad ook de benodigde stappen vooruit heeft gezet. Maar het is waar dat de besluitvaardigheid van de Commissie en het Parlement veel duidelijker en veel systematischer is geweest dan die van de Raad. Ik doel daarbij niet op afzonderlijke landen in de Raad, want er liggen wat dat betreft verschillende gevoeligheden, maar op de Raad als geheel.
Inzake de kwesties met betrekking tot de huidige stand van het Gemeenschapsrecht wil ik in de eerste plaats zeggen dat wij het tijdschema nauwlettend in de gaten houden. Als de voorziene tijd voor de invoering verlopen is, kan een lidstaat die de regels nog niet heeft ingevoerd een gerechtelijke procedure tegemoet zien bij het Europees Hof van Justitie in Luxemburg. Zoals ik al zei, geachte afgevaardigden, loopt er nu reeds een aantal procedures tegen enkele lidstaten.
In de tweede plaats houden wij in de gaten hoe de nieuwe regels worden toegepast, ook als zij al zijn ingevoerd. Dat kunnen wij doen dankzij de inzet van het EMSA, waarvan de directeur, de heer De Ruiter, die voortreffelijk werk verricht, hier vandaag aanwezig is. Het EMSA doet op systematische wijze onderzoek waardoor wij kunnen nagaan of de nieuwe regels niet alleen zijn ingevoerd maar ook daadwerkelijk worden nageleefd. Ook zullen wij voor de nodige relevante verslagen zorgen. 
Ten derde worden ons vragen gesteld over de positie van kapitein Mangouras. Ziet u, geachte afgevaardigden, de Commissie kan zich niet bemoeien met de rechtspraak in de lidstaten. Ook de regeringen moeten zich wat dat betreft afzijdig houden. Wij kennen immers de scheiding van machten. Zoals al eerder is opgemerkt denk ik wat dat betreft dat een politieke wijziging in de Spaanse regering weinig invloed zal hebben op de dienstdoende rechter. Het zou catastrofaal en desastreus zijn als de dienstdoende rechter zou reageren op de politieke impulsen van de regering die aan de macht is. Dat zou ik betreuren en ik weet zeker dat de rechter zijn werk goed zal doen. Daarom moet u rekening houden met de voorgeschiedenis, bijvoorbeeld met het feit dat de kapitein van de Mar Egeo die veertien jaar geleden verantwoordelijk was voor een soortgelijke ramp voor de Spaanse kust, de benen heeft genomen, waardoor hij niet berecht kon worden. Hij heeft zijn voorwaardelijke invrijheidstelling namelijk gebruikt om op het vliegtuig te stappen en vervolgens nooit meer een voet op Spaanse bodem te zetten. Ik wil dit Parlement er daarbij aan herinneren dat de eigenaars van de Mar Egeo nauwe verwanten zijn van de eigenaars van de Prestige.
In dit geval neemt de rechter voorzorgen omdat er enkele zeer concrete en ongunstige antecedenten bestaan inzake het gedrag in een soortgelijke situatie van bepaalde bedrijven, die hier ook bij betrokken zijn. 
Zoals een van u zojuist al zei zal de meerderheid van de bemanningen, de kapiteins en de stuurlieden ongetwijfeld uit betrouwbare, redelijke en respectabele mensen bestaan, maar er zijn altijd uitzonderingen.
In de vierde plaats wil ik het hebben over de lozingen. Uit de statistieken blijkt dat de grote rampen slechts voor 10 procent van de vervuiling van de zee verantwoordelijk zijn. De meeste vervuiling is afkomstig van de voortdurende lozingen, de schoonmaak van de onderruimen, de schoonmaak die sommige schepen gewetenloos op volle zee uitvoeren. Het is waar dat dit meer verdund is en daarom minder zichtbaar. Ik wil dit Parlement daarom nogmaals bedanken voor zijn steun aan het Commissievoorstel om strafrechtelijke sancties op te leggen aan hen die vrijwillig dit soort lozingen doen in onze wateren. Helaas is de Raad hier geen voorstander van en dat zorgt nog voor problemen.
Zoals de heer Poignant al zei omvat dit voorstel onder andere zaken als de traceerbaarheid en sensoren om te controleren hoe lozingen en de schoonmaak van het onderruim worden afgehandeld door grote schepen die onze havens aandoen. Dat is in overeenstemming met de eerder genomen maatregel inzake haveninstallaties voor de opvang van lozingen gekoppeld aan de toestemming aan de schepen die in de Europese havens aanleggen om in die havens het onderruim schoon te maken.
Ten vijfde ben ik het eens met de heer Ortuondo Larrea dat de classificatiemaatschappijen een grote verantwoordelijkheid hebben. De classificatiemaatschappijen moeten zekerheid bieden. De heer De Ruiter of het EMSA alsmede de Commissie doen momenteel onderzoek naar de handelswijze van de classificatiemaatschappijen, die zoals u weet meer verantwoordelijkheden hebben gekregen na de ramp met de Erika. Wij kunnen hun zelfs de bevoegdheid ontnemen om schepen toe te laten tot de Europese havens. Daar wordt op dit moment aan gewerkt en ik erken het belang daarvan. Verder ben ik het eens met een van de andere sprekers hier dat er een gedeelde verantwoordelijkheid bestaat tussen de verscheper, de reder en andere elementen uit de transportketen. Die verantwoordelijkheid ligt niet enkel bij de kapitein. Maar dat moet niet alleen in Europees verband worden aangepakt maar ook door de Internationale Maritieme Organisatie.
En daarmee zijn wij aanbeland bij het zesde punt van mijn betoog. Wij hebben het hier over een volledig internationale en gemondialiseerde activiteit. Wij kunnen een aantal maatregelen op regionaal Europees niveau nemen, maar andere maatregelen kunnen enkel internationaal worden genomen of hebben slechts effect als ze mondiaal worden ingevoerd. Dat is ook de kern van onze strijd tegen schepen die onder goedkope vlag varen. In zekere zin worden die al bestraft omdat het voeren van bepaalde vlaggen automatisch aanleiding is tot prioriteit bij de controles waardoor deze schepen vaak langer in de havens moeten blijven liggen en met meer problemen te maken krijgen. In die zin houden wij ons dus al bezig met dit probleem, maar wij kunnen dit beleid alleen voortzetten als de vlaggenstaten internationaal op hun verantwoordelijkheid worden gewezen en worden onderzocht.
Er gelden ook internationale minimale eisen voor bemanningen. In dat opzicht moet de Internationale Arbeidsorganisatie ook nog het nodige ondernemen met betrekking tot de kwalificatie en de opleiding van zeevaartpersoneel. Daarbij gaat het niet enkel om de Europese bemanningen, maar ook om de internationale bemanningen die in schepen uit derde landen in onze havens aanleggen en waaraan wij niet al onze Europese normen kunnen opleggen. Maar het is duidelijk dat wij van onze zeelieden en van de bemanningen van onze schepen een opleiding vereisen waardoor hun schepen veiliger zijn. Daarvoor hoef je slechts naar de realiteit te kijken: de ongelukken met de schepen die onder Europese vlag varen en de ongelukken met schepen uit derde landen.
Dat vereist nog verdere inspanningen en daarom hebben wij tijdens deze zittingsperiode ook maatregelen goedgekeurd om de kwaliteit van de bemanningen op te schroeven en het imago van hun werk te verbeteren. Wij moeten ervoor zorgen dat het zeeleven weer aantrekkelijk wordt, dat het voor onze jongeren weer een reële optie wordt om als matroos, stuurman of kapitein te gaan werken op een koopvaardijschip. Ik denk dat er wat dat betreft tijdens het Griekse voorzitterschap een aantal stappen zijn genomen en ik hoop dat het Britse voorzitterschap alle initiatieven waar wij aan gewerkt hebben weer zal oppikken om ervoor te zorgen dat het zeemansbestaan weer aantrekkelijker wordt voor jongeren uit de Europese Unie.
U weet, dames en heren, dat de Commissie veel belang hecht aan het probleem van de kustwacht, dat op dit moment echter nog niet kan worden opgelost. Daarom moeten wij nu kiezen voor datgene wat wel haalbaar is: verbeterde samenwerking en coördinatie tussen de kustwachten van de verschillende lidstaten en uiteraard een uitbreiding van de bevoegdheden van het EMSA.
Onlangs hebben wij een verordening goedgekeurd om het takenpakket van dit Agentschap uit te breiden, waardoor het nu ook belast zal worden met maatregelen tegen de vervuiling als zich een ongeluk voordoet, zodat indien nodig de benodigde Europese middelen kunnen worden ingezet. Ook het takenpakket op het gebied van de veiligheid is uitgebreid zowel wat betreft de als de .
Ik hoop dan ook dat tijdens het begrotingsdebat de nodige fondsen ter beschikking zullen worden gesteld, want wij praten al over de financiering van het jaar 2005 en wij hebben geld nodig voor de strijd tegen de vervuiling, met name voor de schoonmaakboten waar wij over spraken.
Ik wil eindigen met een duidelijke opmerking aan het adres van de heer Gorostiaga Atxalandabaso. Ziet u, mijnheer Gorostiaga, u weet net zo goed als ik dat u de mogelijkheid hebt om hier terug te keren. Aralar verdedigt dezelfde standpunten als uw partij maar veroordeelt het terrorisme. U weet dat uw partij is verboden door een Spaanse rechter en niet door een regeringsbesluit. Het klopt dat deze rechter zich baseert op wetgeving die op democratische en wettige wijze is goedgekeurd door meer dan 90 procent van de Spaanse Tweede Kamer en dat uw standpunten wat dat betreft verdedigbaar zijn. Maar wat niet te verdedigen valt – niet alleen vanuit Spaans oogpunt maar ook vanuit Europees oogpunt – is dat u het terrorisme van een heel duidelijke kleur, namelijk van de ETA, niet veroordeelt. Ik wil u er daarom graag aan herinneren dat uw partij door een besluit uit 2003 door de Europese Unie als een terroristische organisatie is aangemerkt.
Gorostiaga Atxalandabaso (NI ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil de commissaris erop wijzen dat er om te beginnen in Spanje sprake is van Spaans nationalisme en dat de Spaanse rechters daar voortdurend door worden beïnvloed. Wij zijn noch Spaans noch Frans: wij vechten voor een politieke zaak, namelijk zelfbeschikking voor Baskenland. In tegenstelling tot wat de commissaris zei, zijn wij geen voorstander van terrorisme, in welke vorm dan ook. Wij strijden voor politieke rechten voor het Baskische volk. Als wij leven in een Europese Unie die gebaseerd is op democratie, en als het Baskische volk zou kiezen voor een bepaalde politieke toekomst voor het land, moet iedereen dat besluit respecteren.
Ik wijs iedere beschuldiging van medeplichtigheid aan terrorisme van de hand. De commissaris weet heel goed dat ik in dit Parlement nooit een actie heb verdedigd die als terrorisme kon worden uitgelegd. 
De Voorzitter
   . – Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.
Figueiredo (GUE/NGL ),
   . - De Spaanse autoriteiten dragen ongetwijfeld een grote verantwoordelijkheid voor de tragedie die veroorzaakt is door de schipbreuk met de Prestige. Hoewel het verslag op meerdere gebieden zeer onder de maat is, levert het scherpe kritiek op de Spaanse autoriteiten, met name op bepaalde verklaringen van Spaanse gezagsdragers en op de tekortschietende openbaarmaking van de onderzoeksconclusies.
In het verslag staan een aantal positieve elementen: meer aandacht voor het onderhoud en de conditie van schepen, met inbegrip van de dubbelwandige schepen die een groter potentieel gevaar kunnen vormen; het verdedigen van de akkoorden met de IMO om snel en onafhankelijk onderzoek te verrichten naar scheepsongelukken; het aansporen van de kustlidstaten om een duidelijke en onafhankelijke bevels- en besluitvormingsstructuur te creëren voor noodsituaties; het verzoek een studie uit te voeren naar het invoeren van een verplichte verzekering; de vraag om financiële compensatie voor vluchthavens; de eis voor een sanctieregeling ter bestrijding van illegale lozingen; meer audits bij classificatiebedrijven; het omzetten door de lidstaten van communautaire richtlijnen en de ratificatie van internationale verdragen; de scholing van zeevarenden; een waardiger plaats voor de maritieme beroepen.
Het valt echter te betreuren dat het verslag de verbetering van de arbeidsomstandigheden van de werknemers niet behandelt. Ook betreuren wij het dat onze amendementen om goedkope vlaggen te verbieden, alle verantwoordelijken aansprakelijk te stellen voor de compensatie van de aangerichte schade en onderzoek te doen naar de geldigheid van de afgifte van navigatiediploma’s, zijn verworpen.
Wij hebben die voorstellen opnieuw ingediend en hopelijk zal de plenaire vergadering ermee instemmen. 
De Voorzitter.
   – Aan de orde is het verslag (A5-0220/2004) van de heer Cocilovo, namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van richtlijn 1999/62/EG betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen. 
De Palacio,
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, vandaag gaat u stemmen over een zeer belangrijk dossier in het kader van het Europese vervoersbeleid, namelijk het voorstel voor herziening van de Eurovignetrichtlijn.
Zoals u allen weet volstaat het huidige gemeenschappelijke kader niet meer gezien de vele initiatieven die er de laatste tijd op dit gebied zijn ontwikkeld op nationaal niveau. Dit kader behoeft versterking met name om redelijke concurrentievoorwaarden te garanderen tussen vervoerders en om het evenwicht tussen de verschillende transportsectoren te vergroten.
Ik wil de heer Cocilovo in de eerste plaats van harte gelukwensen met zijn voortreffelijke werk. Ik moet toegeven dat hij iets voor elkaar heeft gekregen wat ik niet voor mogelijk achtte. Hij heeft namelijk een serie amendementen samengebracht en in elkaar gepast, met een eindresultaat waarin de beginselen en de filosofie van het Commissievoorstel worden gerespecteerd.
Een aantal kritische kanttekeningen op technisch gebied daargelaten wil ik duidelijk de steun van de Commissie uitspreken voor dit verslag.
In de eerste plaats wil ik erop wijzen dat in dit ontwerpverslag een fundamenteel principe van het Commissievoorstel is opgenomen namelijk de toekenning van de inkomsten uit heffingen aan de transportsector. Dit principe was en is de inzet van felle debatten in de Raad. Daarom is het ook van vitaal belang dat het Parlement zich achter dit idee schaart. Hoe kunnen heffingen op de snelweg worden gerechtvaardigd als niet duidelijk is waar de opbrengst terechtkomt? Hoe zouden wij dergelijke middeleeuwse praktijken kunnen rechtvaardigen binnen de huidige interne markt?
De uitvoering van grote projecten aan het trans-Europese vervoersnetwerk wordt bovendien bemoeilijkt door geldgebrek. De heffingen vormen dan ook een financieel impulsmechanisme dat kan bijdragen aan verbeterde verbindingen in de uitgebreide Unie.
Wat de berekening van de heffingen betreft spoort het ontwerpverslag de Commissie aan om een berekeningsmethode voor externe kosten te ontwikkelen. De debatten die binnen de Raad hebben plaatsgevonden tonen aan dat het tot op heden niet gelukt is om op objectieve wijze tot een compromis te komen gebaseerd op objectieve gegevens en vastgestelde kosten. Daar moet dan ook verder aan gewerkt worden zodat er een betrouwbare methode kan worden ontwikkeld die kan rekenen op brede steun binnen de Raad.
Daarnaast is het van belang om de steun van dit Parlement te verwerven voor een toename van de heffingen in bijzonder kwetsbare gebieden. Daarbij doel ik bijvoorbeeld op berggebieden die geconfronteerd worden met een hoog verontreinigingsniveau. Dit laatste concept is compleet vernieuwend en zal bijdragen aan de uitvoering van kostbare maar noodzakelijke infrastructuren om knelpunten op ons wegennet tegen te gaan.
Ik zou er tot slot graag op willen wijzen dat de Commissie haar best heeft gedaan om dit Parlement een tekst voor te leggen die voor iedereen aanvaardbaar is. De doorvoerlanden moeten de mogelijkheid krijgen om een heffingensysteem op te zetten dat hen in staat stelt om hun eigen wegennet op duurzame wijze te ontwikkelen. Tegelijkertijd zullen de perifere landen van de Unie en hun transporteurs de eerste zijn die van een efficiënt Europees heffingsbeleid kunnen profiteren waardoor zij kunnen rekenen op een deugdelijk netwerk.
Anderzijds moeten wij begrip opbrengen voor de bezorgdheid van bepaalde landen die vrezen dat het wegtransport duurder wordt met alle nadelen van dien. Om de levensvatbaarheid van de transportbedrijven niet aan te tasten dienen de heffingen daarom een redelijke bijdrage te vormen als tegenprestatie voor het infrastructuurgebruik. Het moet daarbij gaan om objectief vastgestelde kosten die voortkomen uit het gebruik van bepaalde infrastructuur.
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, zoals u allen weet zou ik graag hebben gezien dat dit initiatief al bij eerste lezing was goedgekeurd en dat een informeel akkoord tussen Parlement, Raad en Commissie het mogelijk had gemaakt om dit initiatief van de grond te krijgen. Dat is niet mogelijk gebleken. Ik hoop echter dat wij dankzij het verslag-Cocilovo, de amendementen die nog worden toegevoegd en de fundamentele steun van dit Parlement aan het Commissievoorstel binnenkort een gemeenschappelijk standpunt kunnen bereiken bij de Raad waarmee het voorstel van het Parlement zo dicht mogelijk wordt benaderd, zodat wij snel, bijvoorbeeld bij tweede lezing, kunnen komen tot goedkeuring van deze zeer belangrijke richtlijn die moet zorgen voor meer evenwicht binnen de Europese transportsector. 
Cocilovo (PPE-DE ),
   Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, zoals de commissaris al gezegd heeft, is het van belang om niet alleen de betekenis van dit voorstel voor een richtlijn te benadrukken in het kader van de ontwikkeling van een Europese beleidsstrategie voor het vervoersstelsel, maar ook en vooral erop te wijzen, dat het niet de eerste keer is dat de Commissie, het Parlement en de Raad zelf gelegenheid hebben gehad zich te buigen over het vervoersstelsel en -netwerk en zich, ieder vanuit zijn eigen invalshoek hierover uit te spreken, een en ander onder verwijzing naar de externe kosten in verband met het gebruik en naar de daaruit voortvloeiende problematiek van het heffingenstelsel voor de infrastructuur.
Wat betreft de verwijzing naar de bijdrage van het Parlement is, bij al deze gelegenheden en in de conclusies van de afzonderlijke verslagen en interventies, een aantal dingen naar voren gekomen. Ten eerste de noodzaak om de vervoerstarieven in alle lidstaten gelijk te schakelen om de eenheidsmarkt te versterken. Vervolgens de mogelijkheid om de tariefstructuur te veranderen – soms zelfs op een manier die weliswaar niet ingrijpend, maar wel objectief en realistisch is en in ieder geval een uitdaging inhoudt – om zo de internalisering van de externe vervoerskosten mogelijk te maken. Deze laatste worden vaak verwaarloosd bij de besluitvorming inzake de vervoerswijzen, en derhalve bij het ontwikkelen van strategieën voor de verwezenlijking van de infrastructuurvoorzieningen. Ten derde moeten we een tariefstelsel ontwikkelen dat is afgestemd op het gebruik van de infrastructuur en moeten we de berekeningsmethoden van die kosten voor de afzonderlijke vervoerswijzen en natuurlijk voor de lidstaten met elkaar in overeenstemming brengen. Vervolgens moeten we de regeringen vervoersbeleidsinstrumenten geven op basis van de kosten van de infrastructuur, met het oog op het bevorderen van het gebruik van vervoerswijzen met het minste milieueffect. Tenslotte is het van het grootste belang om nieuwe investeringen in de infrastructuur mogelijk te maken en om met het oog op de toekomst het plan betreffende de algehele verwezenlijking van de grote infrastructuurprojecten voor de trans-Europese vervoersnetwerken te voltooien. Want die projecten kampen ook met financiële problemen, zoals zojuist gezegd is en wat we overigens ook allemaal weten.
De regeringen van de lidstaten moeten in deze fase in ieder geval het hoofd bieden aan twee afzonderlijke verschijnselen. Ten eerste neemt de druk om heel grote investeringen te doen steeds verder toe, door de toenemende vraag naar vervoersinfrastructuur. Ten tweede moeten ook middelen worden gevonden om de kosten te dekken - waaronder ook de sociale kosten - die de toenemende mobiliteit met zich mee brengt, van meer luchtvervuiling en geluidshinder tot milieuproblemen en vooral meer congestie en hogere ongevallencijfers. Ik kan me de desbetreffende cijfers niet voor de geest halen, maar dit alles moet ook worden gezien in de context van de uitbreiding en de te verwachten stijging van de vraag, waar nog altijd aan voldaan moet worden.
De externe kosten zijn niet het enige probleem. We weten dat de bouw van de infrastructuurvoorzieningen en het functioneren van het vervoerssysteem vaak primair gefinancierd werden uit de algemene belastingheffing. Tegenwoordig vereisen de nieuwe trend van het overheidsoptreden, de begrotingsdiscipline in de lidstaten en de privatisering van de diensten echter dat ook op zoek wordt gegaan naar privé-kapitaal om de verwezenlijking van de infrastructuur te betalen. Zo niet, dan moeten we afzien van een plan voor de voltooiing van de infrastructuur.
Ik wil er alleen op wijzen dat we, als dit alles moet gebeuren zonder een plan waarbij het wegvervoer onevenredig zwaar wordt benadeeld - iets wat voor niemand acceptabel is – moeten zorgen voor alternatieven. De stimulans van tolheffingen ofwel kosteninterventie alleen biedt bij gebrek aan echt concurrerende alternatieven om een deel van het verkeersvolume aan te pakken, namelijk geen oplossing voor het probleem. Integendeel, het zou vanuit het oogpunt van de kosten het verplichte gebruik van de infrastructuur alleen maar erger maken, met alle algemene economische gevolgen van dien. In dit licht hebben we geprobeerd te adviseren en een oplossing te vinden op de meest heikele punten, middels kostenfinanciering en herverdeling van aanvullende middelen om de verwezenlijking van dergelijke projecten te versnellen.
Tot slot wil ik zeggen dat het me spijt dat er door een zekere vertraging ten gevolge van de verschillende standpunten binnen de Raad vandaag geen compleet resultaat gepresenteerd kan worden. De versterking van het standpunt van het Parlement kan een grote bijdrage leveren aan de toekomstige ontwikkeling van de onderhandelingen en daarom wil ik iedereen bedanken, fracties en collega’s, voor de waardevolle samenwerking in deze fase, die als doel had om tenminste de eerste lezing van het verslag positief af te sluiten. 
Santos (PSE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, deze richtlijn beoogt een stelsel van gekruiste financieringen te introduceren dat de aanleg van alternatieve infrastructuur in bijzonder kwetsbare gebieden vergemakkelijkt. Tegelijkertijd richt het voorstel zich op de verbetering van de mobiliteit van personen en goederen in de Europese Unie, de versterking van het concurrentievermogen in de vervoerssector en de internalisering van alle externe kosten in de tarieven voor de gebruikers.
Ik ben het in grote lijnen eens met deze doeleinden, maar op het vlak van de harmonisatie had ik een ambitieuzere tekst gewenst. Het is echter van fundamenteel belang dat de nieuwe belastingen en tolgelden niet leiden tot een verhoging van de totale belastingdruk. In mijn advies voor dit verslag heb ik dat dan ook onderstreept. Wij vinden daarom dat de lidstaten de wegen- en de voertuigenregistratiebelasting dienen te verlagen.
Tot slot meen ik dat het oorspronkelijke voorstel geen enkele maatregel bevat die zich bezighoudt met de specifieke situatie van de perifere landen, waar het concurrentievermogen van de vervoersbedrijven op korte en middellange termijn meer klappen krijgt te verduren dan in de lidstaten van het centrum van Europa. De goedkeuring van een afzonderlijke overweging voor dit probleem moet een stimulans zijn voor de Commissie en de Raad om rekening te houden met deze realiteit. 
Jarzembowski (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, geachte mevrouw de vice-voorzitter van de Commissie, mijnheer Cocilovo, mijn fractie steunt uiteraard uw verslag, waarin u het voorstel van de Commissie over de wijziging van de richtlijn betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen steunt en essentiële verbeteringen voorstelt. We zijn ook blij dat de commissie, tegen de oorspronkelijke inclinaties van de rapporteur in, niet heeft voorgesteld om het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen door personenauto’s in het communautair recht op te nemen. Ik geloof namelijk – en wat dat betreft heeft de Commissie volstrekt gelijk – dat de invoering van een dergelijke regeling voor personenauto’s volgens het subsidiariteitsbeginsel aan de lidstaten dient te worden overgelaten.
In mijn land Duitsland zou dit ongegrond zijn, want de eigenaren van personenauto’s betalen via de brandstof- en wegenbelastingen al flink mee aan de kosten voor infrastructuurvoorzieningen, meer zelfs dan op grond van de werkelijke kosten nodig zou zijn. We zijn dus blij dat het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen door personenauto’s niet in het communautair recht wordt opgenomen.
Ten tweede: we steunen mevrouw de commissaris in haar strijd in de Raad – want een strijd kan je het bijna wel noemen – om de bestemming duidelijk vast te leggen. Het is namelijk niet logisch om de heffingen voor het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen te verhogen teneinde het wegennet beter te kunnen onderhouden en uit te breiden, als vervolgens de extra opbrengsten in een algemeen belastingpotje terechtkomen om misschien wel heel goede maatregelen op het terrein van onderwijs, cultuur of wat dan ook te financieren. Als men aan het vrachtvervoer hogere heffingen in rekening wil brengen voor het gebruik van infrastructuurvoorzieningen, dan moeten de opbrengsten ook weer ten goede komen aan de vervoerssector.
Tenslotte wil ik twee kwesties aansnijden waarover wij in tweede lezing gegarandeerd nog eens lang zullen spreken. Zoals de rapporteur zojuist opmerkte, waren we het er eigenlijk allemaal over eens dat we deze heffingen niet onbeperkt kunnen verhogen omdat de verhoging van de heffingen voor het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen de vervoerssector en daarmee ook de economie als zodanig de das om zou doen. We mogen het vrachtverkeer niet zomaar als melkkoe van Europa gebruiken. Aan de verhogingen van de heffingen dienen grenzen te worden gesteld omdat we anders de werkgelegenheid en de economische groei zouden schaden. Daarom zijn er nog twee kwesties waarover zeker nog gediscussieerd dient te worden.
Tot nog toe waren we unaniem van mening dat vrachtvoertuigen ten gunste van andere vervoersmodaliteiten met het oog op de kruisfinanciering in de Alpen en de Pyreneeën mogen worden belast omdat we in deze gebieden niet om buitengewoon dure tunnelcomplexen voor bijvoorbeeld het spoorverkeer heen kunnen. Nu ligt er een formulering op grond waarvan ook in andere kwetsbare gebieden kruisfinanciering wordt toegestaan. Ik waarschuw ervoor deze deur open te zetten. Zo kan ik zonder meer hard maken dat mijn thuisstad Hamburg een kwetsbaar gebied is met een sterke verkeerscongestie, dus voor Hamburg, Keulen en noem maar op zouden we ook direct hogere tolgelden kunnen invoeren. We moeten daarom uiterst zorgvuldig afwegen waar we het kruisfinancieringsinstrument inzetten.
Het tweede punt zijn de externe kosten. Een voorbeeld: als we de heffingen voor het gebruik van infrastructuurvoorzieningen verhogen omdat er in sommige delen van het trans-Europees vervoersnetwerk sprake is van congestie, dan zouden we de lidstaten die verzuimen om de juiste infrastructuurvoorzieningen uit te breiden daarvoor nog belonen ook. Zij zouden meer geld krijgen als ze niet tot uitbreiding overgaan. Dat kan niet goed zijn! Laten we deze kwesties daarom in tweede lezing zorgvuldig bespreken. 

Stockmann (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, zo te merken bestaat er nog veel behoefte aan discussie, en die zullen wij in de volgende zittingsperiode met elkaar voortzetten. Allereerst wil ik de rapporteur mijn complimenten en dank doen toekomen. Dit was echt een van de lastigste en belangrijkste verslagen in deze zittingsperiode, en hij heeft zich voortreffelijk van zijn taak gekweten.
Er zijn al enkele belangrijke dingen gezegd. Ik wil nogmaals onderstrepen dat het goed is nu een uniforme methodiek te hebben geformuleerd. Op deze wijze kunnen we het mozaïek van verschillende tolstelsels met sterk uiteenlopende toltarieven straks afschaffen. Dat ook zowel het beginsel van de volledige toerekening van kosten als de incalculering van infrastructuur ouder dan vijftien jaar zijn opgenomen, is voor ons van groot belang.
Mij ligt natuurlijk een ander punt na aan het hart: doelstelling van de richtlijn is niet alleen om financiële middelen voor de infrastructuur te genereren, hoe belangrijk dit ook is. Doelstelling van de richtlijn is vooral ook om door middel van rechtvaardige tarieven bij te dragen aan het sturen van verkeersstromen. Dit doen wij onder andere door differentiatie van de toltarieven en door de mogelijkheid van kruisfinanciering. Bij de differentiatie van de toltarieven slagen wij er voor het eerst in om externe kosten die bijvoorbeeld voortvloeien uit bodemverontreiniging, congestie en geluidsoverlast in rekening te brengen. Daarmee is een eerste stap tot volledig incalculeren van milieukosten gezet, een resultaat dat niet mag worden onderschat.
Mijn fractie steunt ook amendement 55, waarin sprake is van een verdere differentiatie op deze terreinen. Ook met betrekking tot de verhoging van de toltarieven met het oog op de kruisfinanciering is de rapporteur met een uitstekend compromis gekomen. Het is goed dat wij de definitie van de kwetsbare gebieden hebben verruimd, en ook – en op dit punt betreft ben ik het absoluut oneens met de heer Jarzembowski – dat dichtbevolkte gebieden er nu onder vallen, want daar doen zich de grootste geluids- en emissieproblemen voor.
We hebben nog niet de beste oplossing tot stand gebracht, en het is jammer dat we niet verder komen dan de eerste lezing. Ik verheug me op de vervolgdiscussie in de volgende zittingsperiode en op het dispuut over deze zaak. 
Costa, Paolo (ELDR ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Cocilovo, vroeg of laat zal ook de Europese Unie erin slagen regels te maken die gebaseerd zijn op de volgende twee principes: dat van “de gebruiker betaalt”, waarbij de gebruiker de rekening van het gebruik van de infrastructuur gepresenteerd krijgt en dat van “de vervuiler betaalt” waarbij de kosten van de steeds evidentere negatieve effecten van congestie, vervuiling en schade aan de gezondheid verhaald worden op de vervuiler. Vroeg of laat zal dat gebeuren.
Aan het begin van de zittingsperiode dachten wij tot de toepassing van beide te kunnen komen: dat is niet gelukt, we zijn halverwege. Het uitstekende verslag-Cocilovo stelt ons in staat tenminste het eerste doel te bereiken, waarbij binnen de grenzen der redelijkheid de gebruiker voor de weg betaalt en dit geld gebruikt wordt om onderhoud of nieuwe wegenaanleg te financieren. Indirect wordt dit geld dus gebruikt om bij te dragen aan een bredere aanpak die het mogelijk maakt, via kruisfinanciering meer oog te hebben voor de hoofdlijnen van de verkeersproblematiek.
Maar gelukkig staan er in het verslag-Cocilovo meer suggesties. Het lijkt me niet verkeerd als er in wezen al iets bereikt wordt door alleen voor zware voertuigen en voor enkele wegen tarieven te bepalen, oftewel alleen voor het vrachtvervoer. De rapporteur doet tegelijkertijd enkele aanbevelingen betreffende de mogelijkheid om differentiatie toe te passen met het oog op congestie, vervuiling en overschakeling op andere vervoerswijzen. Vanuit dit oogpunt lijkt de aangegeven richting mij een goede en moeten we die volgen ook wat betreft dit betrekkelijk vernieuwende concept, wat volgens mij het concept is waar we het hardst aan moeten werken.
De Wereldgezondheidsorganisatie stelt dat er een duidelijk verband is tussen uitlaatgassen en hart- en vaatziekten en luchtwegaandoeningen. Daarom moeten wij ingrijpen, ook met een tariefstelsel, om te zorgen dat deze problemen serieus worden aangepakt. 
Schroedter (Verts/ALE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur ook nogmaals bedanken voor de constructieve samenwerking. Hij heeft werkelijk bijzonder veel moeite gedaan om tot aanvaardbare compromissen te komen.
Maar we hebben nog onvoldoende vooruitgang geboekt om tot een duurzaam concept voor het Eurovignet te komen. Het doel van het Eurovignet is immers om tot eerlijke mededinging tussen spoor- en wegvervoer te komen en de kosten in rekening te brengen bij de veroorzaker van schade. Wij zijn van mening dat de externe kosten die het vervoer, het goederenvervoer over de weg, veroorzaakt door het gebruik van de infrastructuur volledig aan dat vervoer in rekening dienen te worden gebracht. Alleen dan kan eerlijke mededing tot stand worden gebracht. Eerlijke mededinging houdt in dat ook de langdurige schade aan het milieu moet worden meegerekend. Genoemd werden de kwetsbare gebieden. Het is duidelijk dat het hier niet alleen om berggebieden gaat, maar ook om dalen, die als ketels werken waarin de milieuvervuiling enorm wordt versterkt, en ook om steden, die altijd al veel hinder ondervinden. Kortom, het gaat om alle kwetsbare gebieden die de negatieve gevolgen ondervinden van een mogelijke vergroting van de verkeersintensiteit. Eerlijke mededinging houdt ook in dat de sociale dumping in het goederenvervoer dient te worden bestreden. En op dat vlak helpt, zoals we allemaal weten, alleen intensievere controle.
Daarom zijn wij van mening dat er meer ruimte moet worden gecreëerd voor de incalculering van externe kosten op grond van het beginsel “de vervuiler betaalt” in het goederenvervoer, met als doel te komen tot een verbetering van de verkeersveiligheid, tot een duurzaam nieuw beleid en vooral tot een duurzame bescherming van het milieu. Want we willen niet dat de volgende generatie voor de schade moet opdraaien die wij met het korte-termijnconcept van het Eurovignet nu veroorzaken. 
Rack (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de vice-voorzitter van de Commissie, dames en heren, in het debat over het transitverkeer in mijn land, Oostenrijk, luidde de heersende mening dat het de schuld van het Europees Parlement was dat een fatsoenlijke vervolgregeling was mislukt. Zelf ben ik een andere mening toegedaan, maar de discussie hierover is eigenlijk nutteloos. Hier en nu gaat het om hetgeen we in Oostenrijk altijd hebben geëist, namelijk: een signaal afgeven voor een nieuw Europees vervoersbeleid waarin naast de klassieke doelstellingen van dit beleid, namelijk goed functionerend, betaalbaar vervoer en een goede verkeersveiligheid op straat, ook rekening wordt gehouden met de belangen van anderen, met name met de belangen van de mensen die langs de Europese verkeerswegen moeten wonen en leven, alsmede met de belangen van het milieu en de doelstellingen van de duurzaamheid.
In dit debat, waarvan wij vandaag de eerste lezing zullen afsluiten, heeft de rapporteur, de heer Cocilovo, in voortreffelijke samenwerking met veel leden van ons Parlement veel bereikt. We zijn de rapporteur dank verschuldigd voor deze samenwerking, net als voor het feit dat we veel vorderingen hebben geboekt op de weg die uiteindelijk tot de afsluiting van dit proces moet leiden.
We hebben het in rekening brengen van de werkelijke kosten tot overkoepelend beginsel van het Europees vervoersbeleid verklaard. We hebben in het bijzonder ook de incalculering van zogeheten externe kosten verwezenlijkt. We hebben de bijzondere behoefte aan bescherming van kwetsbare gebieden aan de orde gesteld, en niet alleen van kwetsbare gebieden, maar ook van kwetsbare tijdstippen – trefwoord: nachtverkeer. We hebben, en dat is buitengewoon belangrijk, gewaarborgd dat tolinkomsten daar terechtkomen en worden ingezet waar ze het dringendst nodig zijn, namelijk in de vervoerssector, waarbij de mogelijkheid bestaat van kruisfinanciering tussen de afzonderlijke vervoersmodaliteiten.
Niet alles wat we in deze eerste lezing in het Parlement hebben bereikt is voldoende voor ieder individueel geval, en daarom zullen we in de komende maanden in de nieuwe zittingsperiode aan dit onderwerp verder moeten werken en zullen we ons best moeten doen om in het nieuwe Parlement, in een omvangrijker, uitgebreid Parlement voor de wensen waarover ik zojuist heb gesproken meer begrip te vinden. We dienen met name ook zeker te stellen dat de Raad aan onze discussie gaat deelnemen en dat wij binnen afzienbare tijd tot een fatsoenlijk eindresultaat komen. 
Swoboda (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de vice-voorzitter, dames en heren, allereerst wil ik de rapporteur, de heer Cocilovo, hartelijk danken voor zijn moeite en inzet, alsmede voor zijn bereidheid tot het sluiten van compromissen op vele punten. Dat ik desondanks niet tevreden ben, geeft hem misschien een steuntje in de rug in het debat met de heer Jarzembowski, omdat hij een middenpositie inneemt tussen de heersende meningen in dit Parlement.
Ik wil twee onderwerpen aansnijden waarover vandaag al is gedebatteerd. Punt één is de hoogte van de tolheffingen en de angst van velen dat er te hoge toltarieven worden gevraagd. Naar mijn mening dient ieder land en iedere regio zich te allen tijde af te vragen of de tolheffingen geen verslechtering van de mededinging met zich meebrengen en daarom zal hier automatisch al een bovengrens worden geschrapt. Overigens, zelfs waar een betrekkelijk hoge tol wordt geheven, zoals bijvoorbeeld op de Brennerpas, laten duizenden vrachtvervoerders zich er niet van weerhouden om gewoon via de Brennerpas te rijden. Dus zelfs daar was de tol niet hoog genoeg om de verkeersstroom te reduceren, want door de jaren heen neemt het vrachtvervoer hier alleen maar toe.
Het tweede probleem dat onvoldoende is opgelost, zijn de externe kosten. Nu geef ik toe dat de rapporteur hiertoe voorstellen heeft gedaan die door de meerderheid van de commissie zijn aanvaard en die de mogelijkheid bieden om externe kosten, milieukosten dus, in rekening te brengen. Echter, de Commissie moet voorstellen doen. En dat heeft zij niet gedaan. Ik heb al gedurende twee perioden zitting in dit Parlement en er is hierover steeds opnieuw gediscussieerd, maar tot concrete voorstellen voor berekeningsmethoden is het nooit gekomen. Vandaar ook dat mijn fractie amendementen heeft ingediend, die mede door mij zijn ondertekend. Ten eerste wordt de Commissie verzocht om binnen twee jaar met concrete voorstellen voor berekeningsmethoden te komen. En ten tweede stellen wij voor om, zolang dit niet het geval is, op nationaal niveau logische – dat wil zeggen: geen willekeurige – berekeningsmethoden te kunnen gebruiken.
Het zou mooi zijn als we vandaag nog een consensus bereiken over het eerste punt, de oproep aan de Commissie om binnen twee jaar met voorstellen te komen. Dat zou een grote stap voorwaarts betekenen voor onze meningsvorming en ook voor de latere onderhandelingen met de Raad. Niettemin wil ik de rapporteur hartelijk danken. Er is een goede, maar nog geen bevredigende oplossing uitgekomen. 
Vermeer (ELDR ).
    Voorzitter, ik ben blij dat de rapporteur het voor elkaar heeft gekregen om, na een hele lange periode, in deze zittingsperiode toch goede compromissen te vinden. Mijn dank daarvoor.
Dit voorstel om het zware vrachtverkeer te beprijzen, is een verbetering ten opzichte van het nu geldende systeem. Het biedt lidstaten meer flexibiliteit met betrekking tot de aard van hun systemen. Men kan tarieven aanpassen aan tijdstip, dag, gewicht en euro-uitstoot. Het maakt de tarieven dus flexibeler en marktgerichter dan in het oude regime en dat is winst. Ik vind het ook belangrijk dat de randvoorwaarden voor de beprijzing van het zware wegverkeer op Europees niveau worden geregeld. Het gaat hierbij om een systematiek. Het gaat erom hoe een tol door een lidstaat geheven en ingericht moet worden. Het is daarbij belangrijk om nodeloze nieuwe tarieven voor zwaarder verkeer niet verleggend te laten werken, waardoor er, als serieus gevolg van een normale logistieke doorstroom van goederen, een wedloop van boven naar beneden ontstaat. Wij willen er geen competitie van maken.
Het voorstel dat er nu ligt, is nog niet helemaal compleet. Zelf ben ik blij met amendement 50 van de collega's Simpson en Swoboda. Ook ik maak me zorgen over de onduidelijkheid die er nu is over de wijze waarop men de externe kosten, milieukosten, sociale kosten en kosten van ongelukken, wil internaliseren. Dat moet gebeuren op grond van algemeen geldende berekeningsmethodes. Het is goed dat de Commissie hiermee binnen twee jaar terugkomt om aan te geven hoe wij daaraan vorm gaan geven.
Tenslotte ben ik blij dat elke verwijzing naar het personenvervoer uit dit verslag is gehaald. Het is gewoon een brug te ver om nu op Europees niveau afspraken te maken. Dat is de reden waarom het personenvervoer, dus vaak autoverkeer, zulke grote volumes kent en dat in enorm belangrijke lidstaten dit volumeprobleem - autoverkeer betekent voor hen vaak lokaal verkeer - en ook lokale beprijzing kan worden aangepakt. Het is echter vooral belangrijk ervoor te zorgen dat hiervoor een alternatief aanwezig is. 
Turmes (Verts/ALE ).
    Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, we staan voor een historische tweesprong. Nu het Parlement en de Raad het in het verslag-Sommer eens zijn geworden over de tolsystemen is een Europabrede tolheffing administratief en technisch mogelijk gemaakt. Als we het morgen eens worden over het spoorwegpakket dan is ook een nieuwe impuls mogelijk door een betere harmonisering van de Europese spoorwegen. Het enige dat nu nog ontbreekt, is de politieke wil tot rechtvaardigheid, tot eerlijke mededinging tussen weg- en spoorwegvervoer. Er is daar sprake van extreme verschillen in arbeidsvoorwaarden. Het is schandalig dat de Ierse regering het verslag-Markov niet eens op de agenda heeft gezet. Hier wordt met levens gespeeld, in plaats van dat er fatsoenlijke rust- en rijtijden in het wegverkeer worden ingevoerd.
Het tweede punt is de toepassing van het beginsel “de vervuiler betaalt”. Aan het adres van de heer Jarzembowski en anderen die steeds weer zeggen dat er geen cijfers beschikbaar zijn: ongevallen kosten 19 miljard euro, geluidshinder 11 miljard, luchtvervuiling 62 miljard, klimaatverandering 35 miljard – de schade die zware vrachtvoertuigen in Europa aanrichten, bedraagt 134 miljard euro. Wie betaalt dat? Voor deze schade betalen degenen de rekening die hier op de tribunes zitten, de kleine man in Europa dus, en zolang jullie niet bereid zijn om de kosten volledig aan de veroorzakers in rekening te brengen en vervolgens het geld ook in alternatieven te steken, is er sprake van een lage politieke strijd tegen rechtvaardigheid op de wegen van Europa. 
Vatanen (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de Palacio, dames en heren en mijnheer Cocilovo, die ik bedank voor zijn goede verslag.
Het is goed dat wij gemeenschappelijke regelgeving hebben voor de financiering van wegen en de heffingen voor het zware goederenvervoer. Wij mogen niet soleren, de lidstaten mogen niet soleren. In het verslag staat dat wij in de richting van eerlijke tarifering gaan, maar vanmorgen hebben wij, vooral in de laatste interventie, pure demagogie gehoord. Deze kwestie kan niet met politieke argumenten worden beoordeeld. De Europese consument betaalt de prijs als het vervoer in Europa niet goed functioneert. Wie betaalt als de Europese Unie als geheel niet functioneert? Dat is de Europese consument die duizend euro per maand verdient.
Natuurlijk neemt de uitstoot in het verkeer toe, omdat het verreweg de doeltreffendste manier is om het vervoer van mensen en goederen te verzorgen. Het wegennet is onverslaanbaar. Het is als het vaatstelsel van de mens, terwijl het spoorwegnet - met alle respect - als het skelet van de mens is en helaas aan osteoporose lijdt. Wij hebben een doeltreffende, kosten-effectieve manier nodig om het vervoer te regelen.
In Finland kwamen onlangs 23 mensen om het leven bij één enkele botsing tussen een vrachtwagen en een bus. De oorzaak ligt beslist niet bij de vrachtwagen, maar in het feit dat wij geld van de belastingbetalers gebruiken, zoals in Frankrijk waar de verliezen van de SNCF 27 miljard euro bedragen. Reken zelf maar uit wat dat betekent. Uw geld wordt gestoken in een verlieslijdende activiteit die slechts een kleine hoeveelheid vervoer kan verzorgen.
Finland is een van de rijkste landen van Europa, maar er zijn nog steeds geen snelwegen en daarom gebeuren er ongelukken. Wij zijn het de Europese belastingbetalers verschuldigd dat het Europese vervoer goed en doeltreffend functioneert, want anders wordt het China-syndroom nog sterker. 
Hedkvist Petersen (PSE ).
   Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de Commissie en de heer Cocilovo bedanken voor de zeer goede en voorbeeldige samenwerking in verband met dit verslag. Dat verslag is van belang omdat het gaat over het meest fundamentele van onze economie, zowel op Europees als op nationaal en regionaal gebied, namelijk een goed functionerend vervoer. Het is ook zeer belangrijk omdat het ons kan helpen bij de aanpak van milieuproblemen, drukte en lawaai.
De commissaris zei dat men in de Raad ongerust was over nadelen bij de mededinging, en die ongerustheid is vanzelfsprekend, omdat de tolgelden te hoog worden, bijvoorbeeld in Noord-Scandinavië, waar sprake is van lange afstanden, niet alleen tot de Europese markt, maar ook binnen de regio en binnen elk land. Een dergelijk tolheffingssysteem mag er niet toe bijdragen dat het vervoer wordt bemoeilijkt en dat de economie en de werkgelegenheid daardoor worden getroffen.
In de amendementen op artikel 7 van het verslag wordt gezegd dat men een lagere tol moet kunnen heffen. Ik vind het een goede zaak dat die mogelijkheid wordt geschapen, en bij de definiëring daarvan moeten ook de regionaal-politieke aspecten aan bod komen, omdat het systeem zoals gezegd niet moet inhouden dat het vervoer wordt bemoeilijkt en dat de economie in bepaalde Europese regio’s daardoor in de problemen komt. Voor deze gedachten heb ik gehoor gekregen in het verslag-Cocilovo, en daar ben ik uiterst dankbaar voor. 
Savary (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, als eerste wil ik opmerken dat het me persoonlijk spijt dat we onszelf geen Europees tariferingsinstrument hebben verschaft dat meer overeenstemt met de ambities uit het Witboek, dat universeler is en waarmee we bovenal de sprong durven wagen naar een Europees “inkomstenpotje” voor het financieren van de trans-Europese vervoersnetwerken. In dat opzicht blijven we ver achter bij de ambities die wij ons hebben gesteld in het Witboek en zal het ons waarschijnlijk veel tijd kosten om die doelstelling te halen.
Daarentegen wil ik de heer Cocilovo feliciteren met het uitstekende werk dat hij heeft verricht op basis van de “Eurovignet”-richtlijn, die als belangrijkste beperking heeft dat hierin geen Europees tariferingsbeleid wordt vastgesteld maar een regelgevingskader voor nationaal tariferingsbeleid. Er zullen dus vanzelf verschillen blijven per land.
Niettemin verdienen de richtsnoeren uit het verslag van de heer Cocilovo zonder meer onze steun, daar die gericht zijn op de internalisering van de externe kosten, op uitbreiding van de kruisfinanciering naar alle corridors en op de uitbreiding naar het gehele vervoersnetwerk, in plaats van alleen de trans-Europese netwerken, hetgeen had kunnen leiden tot verlegging of uitstel van het verkeer. Als dat niet gebeurt stemmen wij tegen. 
Dhaene (PSE ).
    Voorzitter, het voornaamste is hier al gezegd en ik heb begrip voor de woede van mijn goede collega Turmes. Er is behoefte aan een radicale verandering van de tariefstructuren om de internalisering van de sociale en milieukosten van vervoer mogelijk te maken.
De uitstoot van broeikasgassen is vooral te wijten aan het wegvervoer. Dit is bekend, en toch was het lastig om anderen te laten inzien dat het hier niet gaat om "vrachtwagen pesten". Er wordt in sommige teksten gesproken over een dramatische toename van het verkeer en een daarmee gepaard gaande dramatische toename van de uitstoot van uitlaatgassen. Wij kunnen eenvoudigweg niet op dezelfde manier met dit drama doorgaan.
Ik zou nog even de aandacht willen vragen voor amendement 24 van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid. Het ziet ernaar uit dat er een nieuw comité in het leven wordt geroepen. Ik hoop dat dit comité, als het over een paar jaren is samengesteld, goed overleg zal voeren met de NGO's op het gebied van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en van het milieu. 
De Voorzitter.
   Hartelijk dank, mijnheer Dhaene.
Mevrouw de commissaris deelt mij mee dat zij om tegemoet te komen aan onze agenda- want er is sprake van een vreselijk tijdstekort voor de stemmingen – afziet van haar mondelinge bijdrage, waarvoor wij haar erkentelijk zijn, en dat zij aan het Voorzitterschap doorgeeft welke amendementen worden aanvaard en welke niet. Deze informatie zal ik de rapporteur, de heer Cocilovo, doen toekomen, opdat u hier allen over kunt beschikken. De informatie zal morgen ook worden bekendgemaakt in het woordelijk verslag van de debatten van het Parlement.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A5-0216/2004) van de heer Markov, namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake minimumvoorwaarden voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2002/15/EG en de Verordeningen (EEG) nrs. 3820/85 en 3821/85 van de Raad betreffende sociale wetgeving met betrekking tot het wegvervoer (COM(2003) 628 - C5-0601/2003 - 2003/0255(COD)). 
De Palacio,
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het voorstel dat vandaag voorligt maakt deel uit van een pakket maatregelen voor het wegvervoer met als doel om de veiligheid op de weg te vergroten alsmede een toename en verbetering van de controles op de naleving van de sociale wetgeving in de transportsector te bewerkstelligen.
Het vormt het concrete antwoord op de vele verzoeken die dit Parlement heeft geformuleerd ter wille van een betere controle en naleving van de sociale wetgeving door de wegvervoersector, met name op het gebied van de rustpauzes, aangezien vermoeidheid op een zeker moment een risico-element kan gaan vormen en daarmee de veiligheid in gevaar kan brengen. Dat is het enige gezichtspunt vanwaaruit ik, als commissaris voor vervoer, maatregelen kan nemen op dit gebied.
De specifieke wetgeving die is neergelegd in het verslag dat het Parlement naar aanleiding van de behandeling van het wetgevingsvoorstel inzake de rust- en rijtijden in eerste lezing in januari 2003 heeft gepresenteerd, vormt een goed voorbeeld van de bezorgdheid en de opinie van dit Parlement hierover.
De Commissie heeft veel van de vorig jaar door het Parlement geformuleerde aanbevelingen overgenomen, inclusief het voorstel inzake de controle op regels met betrekking tot de arbeidstijd, zowel op de snelweg als bij de vervoersbedrijven zelf. Door dit voorstel wordt het percentage van controles op de werkdagen van de beroepschauffeurs verhoogd van 1 naar 3 procent. Daarnaast worden er verschillende maatregelen ingevoerd om de kwaliteit van de controleactiviteiten van de lidstaten te vergroten. Ook komt er een gezamenlijke aanpak van de meest ernstige overtredingen.
Het voorstel heeft tevens tot doel om tot eenduidige sancties van de verschillende inspectiediensten uit de verschillende lidstaten te komen, waaronder een rijverbod, een rijrestrictie, een tijdelijke opschorting of zelfs intrekking van het rijbewijs of de licentie van het desbetreffende bedrijf.
Dames en heren, het voorstel dat nu op tafel ligt zal ongetwijfeld bijdragen aan een betere naleving van de huidige regelgeving en daarmee ook aan een verhoogde veiligheid op de Europese wegen, met inachtneming van de belangen van onze interne markt.
Al met al vraag ik u om ervoor te waken dat dit voorstel niet onuitvoerbaar wordt door een te uitgebreide gegevensvergaring van de inspecteurs te eisen, met name van de inspecteurs die op de snelweg controleren. Want als de regelgeving moeilijk uitvoerbaar wordt, dan doen wij het fout. Wij moeten zorgen voor regelgeving die bovenal realistisch en gemakkelijk uitvoerbaar is. 
Markov (GUE/NGL ),
   .  Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, het ontstaan van de Europese interne markt en de liberalisering van het wegverkeer in de Europese Unie hebben tot een enorme groei van de handel binnen de Gemeenschap en tot een duidelijke toename van het verkeer tussen de lidstaten geleid. Met de toetreding van de nieuwe lidstaten zal deze ontwikkeling aanzienlijk worden versterkt. En de heer Turmes heeft gelijk: in het Witboek heeft de Europese Commissie geconstateerd dat de voorschriften met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden en de rust- en rijtijden in het goederenvervoer over de weg slechts gebrekkig worden toegepast. Voorts heeft de Commissie in haar tweejaarlijkse verslagen over de tenuitvoerlegging van verordening 3820 een gestage stijging van het aantal overtredingen vastgesteld.
De strikte toepassing van de sociale voorschriften in het vervoer over de weg is niet alleen van betekenis voor het sociale beleid en het mededingingsbeleid, maar is ook van cruciaal belang voor de verkeersveiligheid. Dat blijkt wel uit het grote aantal ongevallen met bussen en vrachtvoertuigen die vaak te wijten zijn aan veronachtzaming van de voorschriften. Het voorstel van de Commissie beoogt modernisering van de uitvoerende maatregelen, een kwalitatieve verbetering van de controlemethoden en een uitbreiding van het aantal controlemaatregelen. Reeds bij eerdere debatten waren we het erover eens dat een richtlijn of verordening alleen zin heeft als ook de toepassing wordt gecontroleerd.
Wat zijn nu de voornaamste veranderingen die de Commissie en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ten aanzien van de huidige regelingen voorstellen? Een positief punt is dat de voorgestelde richtlijn niet alleen voor bestuurders in loondienst, maar ook voor zelfstandige bestuurders zal gelden. Bovendien wordt door de richtlijn de bijzondere controle ter plaatse bij zeer kleine ondernemingen ingevoerd. De omvang van de uit te voeren controles op het terrein van de onderneming werd aanzienlijk uitgebreid, bijvoorbeeld tot de wekelijkse rijtijden, de totale rijtijden gedurende twee opeenvolgende weken, de wekelijkse rusttijden alsmede de compensatierusttijden. Dit stimuleert zowel de sociale normen als de verkeersveiligheid in belangrijke mate. De Commissie heeft in haar voorstel geen rekening gehouden met hetgeen het Parlement in eerste lezing over de uitvoering van de rust- en rijtijden voor beroepsbestuurders heeft voorgesteld. De Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme was het er echter over eens dat de in de eerste lezing door het Parlement gedane voorstellen weer dienden te worden opgenomen in het hier gepresenteerde voorstel, en dan met name de definitie van de bestuurder, toepassingsgebied en inhoud van de controles.
Ik ben mij zeer wel bewust van de moeilijkheden die een vertraging van de invoering van de digitale tachograaf met zich meebrengt. Helaas heeft de industrie tot nog toe geen bindende toezeggingen gedaan dat de apparatuur voor de geplande datum in voldoende mate voorhanden zal zijn. In zoverre acht ik de oplossing van de commissie aanvaardbaar om de controles slecht tot twee procent te verhogen in plaats van tot drie procent, zoals oorspronkelijk de bedoeling was. Dit is reeds in mijn verslag over de herziening van verordening 3820 vastgelegd, weliswaar in combinatie met de optie van een verdere uitbreiding van de controles met ingang van de invoering van de digitale tachograaf.
Ik betreur het zeer dat een krappe meerderheid van de commissie mijn voorstel heeft verworpen om overtredingen eerder als ernstig aan te merken. Weliswaar hebben de collega’s erin toegestemd om de toegestane overschrijding van de wekelijkse maximale arbeidstijd van 20 procent tot 10 procent te verlagen. Des te onbegrijpelijker komt het mij echter voor dat zij bij de overschrijdingen van de maximale rijtijden en minimumrusttijden, alsmede bij niet-inachtneming van de minimumonderbreking niet ook het percentage hebben willen verlagen. Op deze wijze valt te vrezen dat de bestuurders en bedrijven dit als een regelrechte uitnodiging zien om de wettelijke normen aan hun laars te lappen. Om deze reden hebben wij de desbetreffende amendementen nogmaals ingediend, en ik druk u op het hart deze goed te keuren.
Tot slot wil ik de goede samenwerking met de rapporteur van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, mevrouw Schroedter, in het kader van de nauwere samenwerking onderstrepen. Eveneens gaat mijn hartelijke dank uit naar de verantwoordelijke medewerkers van de Commissie en van het secretariaat van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, en met name naar de heer Hauck, voor hun uiterst effectieve en hulpvaardige ondersteuning. Tevens wil ik de vertegenwoordigers van de verschillende werknemers- en werkgeversorganisaties bedanken, en ook gaat mijn dank uit naar de politieorganen die zijn belast met de controle op de naleving van de sociale voorschriften voor hun waardevolle tips voor de praktische uitvoering van een dergelijke richtlijn. 
Schroedter (Verts/ALE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, de monitor heeft het nog steeds mis. Mijn naam is Elisabeth Schroedter, en ik ben rapporteur voor het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken voor dit belangrijke dossier. Dit, zoals gezegd, in het kader van de nauwere samenwerking met de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme. Hierbij wil ik de rapporteur bedanken voor de constructieve samenwerking.
Des te teleurstellender is het dat – zoals reeds is opgemerkt – de essentiële verbeteringen die de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken wilde aanbrengen door de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme van de hand zijn gewezen. Daarbij gaat het erom in hoeverre er overschrijdingen worden getolereerd. De Commissie heeft namelijk voorgesteld om overschrijdingen tot 20 procent te tolereren. Wat houdt dat concreet in? Dat houdt concreet in dat de nu toegestane rijtijd van 56 uur per week met 20 procent kan worden overschreden, zodat er nog 11 uur bijkomt. Dit is naar mijn mening tegenover de bestuurders fysiek onverantwoord, en ten tweede houdt dit een gigantisch gevaar in voor iedereen die zich op onze wegen bevindt. Daarom ben ik van mening dat dit dossier echt alleen een verbetering inhoudt als wij hier in het plenum over een verlaging van deze marge stemmen. 
Grosch (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, allereerst wil ik namens de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) en Europese democraten de rapporteur complimenteren met zijn werk. De gepresenteerde richtlijn vervangt die van 1988. Het gaat om de controle van sociale voorschriften. De aanpassing was dringend noodzakelijk omdat er inmiddels op het niveau van de regelgeving als zodanig, maar ook op het terrein van de technische controlemogelijkheden aanzienlijke vooruitgang is geboekt.
Over één punt zijn we het allemaal eens, namelijk dat sociale maatregelen er in essentie toe dienen om de arbeidsvoorwaarden te verbeteren en dat de richtlijnen die we hier hebben ontworpen alleen zin hebben als ze worden uitgevoerd en gecontroleerd. Als bewoners van het grensgebied tussen België en Duitsland zien we iedere dag enkele duizenden vrachtvoertuigen langsrijden. We weten dus maar al te goed dat het vrachtverkeer grensoverschrijdend is en dat het oplossingen op Europees niveau vergt. Niet alleen de bestuurders, ook de bedrijven verwachten dat zij in de verschillende landen volgens dezelfde spelregels worden gecontroleerd en dat er dezelfde eisen aan hen worden gesteld.
Nu, enkele dagen voor de uitbreiding, krijgt deze richtlijn een bijzondere betekenis. Hij geeft gedeeltelijk een antwoord op de vraag of deze uitbreiding marktverstoringen met zich meebrengt door de verschillende arbeidsvoorwaarden in de verschillende landen. Dit dient onder andere ook door dit soort initiatieven te worden vermeden. In beginsel zijn we het met elkaar eens. De vrij kleine verschillen van mening – ze werden zojuist al genoemd – zijn in mijn ogen een kwestie van de details, want de Europese Volkspartij pleit voor realistische en uitvoerbare controles. Deze meningsverschillen gaan over de gewerkte dagen – de rapporteur stipte dit zojuist al aan – alsmede over de verdeling tussen weg- en bedrijfscontroles. Deze controles dienen efficiënt te zijn en mogen niet leiden tot een overbelasting van de bedrijven. Uiteraard dienen de rij- en rusttijden gecontroleerd te worden. We weten heel goed dat de interpretatie van het begrip werktijden van lidstaat tot lidstaat dusdanig verschilt dat het in bepaalde gevallen moeilijk is deze correct te controleren. Ook de sancties als zodanig waren aan discussie onderhevig: welke overtreding moet als ernstig worden beschouwd en welke niet. Het is echter duidelijk dat er een uitwisseling tussen de landen dient plaats te vinden, dat de controleurs volgens dezelfde criteria moeten controleren en dat ook hun technische uitrusting compatibel moet zijn.
Tot slot wil ik opmerken dat deze richtlijn in mijn ogen een zeer fundamentele vraag oproept: zijn alle details die wij hier bespreken wel nodig? Zouden deze details nodig zijn als de lidstaten de overtuiging in de praktijk zouden brengen dat richtlijnen alleen werken als ze gecontroleerd worden? Vrijwel alle lidstaten hebben veiligheid, verbetering van de arbeidsvoorwaarden en het tegengaan van oneerlijke mededinging hoog in het vaandel staan. Waarom controleren niet alle lidstaten volgens dezelfde normen en waarom stellen niet alle lidstaten aan de controleorganen dezelfde technische middelen ter beschikking, zoals dat zou moeten? Dan zou een deel van deze details overbodig zijn geweest en zou wellicht ook een deel van dit verslag overbodig zijn geworden. 
Mastorakis (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, ons probleem is dat de bestaande regelingen betreffende de arbeidsomstandigheden in het goederenvervoer niet worden nageleefd. Wij willen dat soort schendingen bestraffen en sterk verminderen.
De Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme vindt het voorstel van de Europese Commissie over het algemeen positief, hoewel het hier en daar vatbaar is voor verbetering. Onze rapporteur heeft het onderwerp uitstekend behandeld en daarmee bewezen dat hij de werknemers in deze sector een warm hart toedraagt. Hij kent en begrijpt hun problemen en die hebben in dit geval een rechtstreeks effect op de verkeersveiligheid en dus op ons allemaal. De combinatie van die gevoeligheid met het nodige maatbesef heeft ervoor gezorgd dat de voorgestelde maatregelen realistisch en niet excessief zijn. Wij vinden dat het aantal controles in verhouding moet staan tot het beoogde resultaat.
Dat was de leidraad van onze commissie bij het indienen van de amendementen. Wij hebben ook rekening gehouden met een zo verregaand mogelijke harmonisatie van de sociale bepalingen in het wegvervoer in de lidstaten, de mogelijkheden van de moderne technologie, de beschikbare statistische gegevens en het standpunt van het Europees Parlement inzake het beter toepassen van de reeds bestaande sociale bepalingen en ook de opvattingen van de sociale partners. Van de Raad verwachten we trouwens nog steeds een gemeenschappelijk standpunt over de verordening betreffende harmonisering van de sociale regels in het wegvervoer.
Ik wil nogmaals de Europese Commissie, mevrouw de Palacio en onze rapporteur, de heer Markov, gelukwensen. 
Pohjamo (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, namens mijn fractie bedank ik de rapporteur voor zijn doelgerichte werk. Het voorstel heeft het belangrijke doel de veiligheid in het wegvervoer te verbeteren. Ook moeten de controles doeltreffend zijn, zodat ze een toereikend schrikaanjagend middel vormen om de regelgeving onvoorwaardelijk te respecteren. Het is van belang dat de regelgeving overal in de Europese Unie even goed wordt gerespecteerd, zodat de concurrentie niet wordt verstoord.
De controles mogen echter niet te zwaar worden voor de vervoerssector. Het is hierbij van belang ook rekening te houden met het standpunt van de bestuurders en opdrachtgevers. Aangezien de financiële middelen voor controle gering zijn, is het cruciaal ze daarop te richten waar de meeste resultaten kunnen worden geboekt. Daarom steunt onze fractie niet alle in Brussel besloten details over de organisatie van de controles, maar is het beter de uitvoeringsbevoegdheden bij de autoriteiten van de lidstaten te leggen. Wij zien er bijvoorbeeld de noodzaak niet van in om tenminste vijftig procent van de controles vooral op kleine ondernemingen te richten.
Vooral met de uitbreiding zal de verscheidenheid toenemen en moet er rekening worden gehouden met de verschillende omstandigheden. Wij zijn dus voor veiligheid en doeltreffendheid, maar tegelijkertijd ook voor het in de praktijk rekening houden met het standpunt van de vervoerbedrijven en de bestuurders. 
Laguiller (GUE/NGL ).
   – Mijnheer de Voorzitter, wij stemmen voor deze tekst, die gericht is op de tenuitvoerlegging, oftewel een zekere controle, van de sociale wetgeving met betrekking tot het wegvervoer, mits hij niet door middel van amendementen een volledig andere strekking krijgt. Wij zijn er wel degelijk voorstander van dat die paar zeldzame maatregelen op het gebied van sociale wetgeving waartoe dit Parlement heeft besloten worden uitgevoerd. Beter een onvolkomen sociale wetgeving dan de bazen van het wegvervoer de vrije teugel te laten.
De sociale wetgeving blijft echter schandelijk tekortschieten. Men acht het voldoende om de maximale rijtijd vast te leggen op 56 uur per week en 90 uur per twee weken. Het feit dat zelfs een rijtijd van 56 uur voor een aantal vrachtwagenchauffeurs geldt als een vooruitgang, is tekenend voor de inhaligheid van de bazen in deze sector die niet alleen hun werknemers aan een schandelijke uitbuiting onderwerpen, maar bovendien iedereen in gevaar brengen. Met een werkweek van meer dan 50 uur is het hoge aantal ongelukken op de weg weinig verbazingwekkend.
Dat betekent dat ik uiteraard ook tegen alle amendementen ben die direct zijn ingegeven door de werkgeverslobby en waarin gepleit wordt voor minder controles op de naleving van deze toch al onaanvaardbare werktijden. Ik voer het woord namens de chauffeursvakbonden die eisen dat hun werktijd op Europees niveau op 45 uur wordt vastgesteld. Ik wil daaraan toevoegen, buiten deze in wezen toch bescheiden eis, dat het onaanvaardbaar is dat men zich niet in de eerste plaats druk maakt om het verlichten van de werktijden en de menselijke inspanning, maar alleen om het zekerstellen van de rentabiliteit, dus in feite om het zekerstellen van de winsten van de werkgevers in de vervoerssector. 
Van Dam (EDD ).
    Voorzitter, mevrouw de commissaris, al leren kinderen regels, zij proberen toch steeds weer tot of over het randje te gaan. Correcties moeten dan erger voorkomen. Hetzelfde geldt voor volwassenen. Iets drijft hen naar de grenzen van het toegestane en vaak is dan een correctie nodig om hen op de weg te houden. In het wegvervoer kan gewin door een overtreding van de een de ander noodzaken mee te doen om te kunnen blijven concurreren. Ik ben ervan overtuigd dat wij dergelijke situaties kunnen terugdringen door afdoende controles op wetgeving, zodat overtreding niet loont.
Collega Markov doet in zijn verslag goede voorstellen om deze controles aan te scherpen. Er zijn echter ook minder zinvolle opmerkingen en enkele zaken ontbreken. De goede punten betreffen de paragrafen over gelijke interpretatie en toepassing van bestaande regelingen en het streven naar non-discriminatie van de te controleren vervoerders. Het betrekken van het chauffeursattest in de controles is een nuttige toevoeging. Naar onze mening schieten echter de opmerkingen over zogenaamde "ernstige" overtredingen in de huidige vorm hun doel voorbij. Door de beperkte foutenmarges kunnen alledaagse verkeerssituaties zowel chauffeurs als ondernemingen in overtreding brengen, terwijl er absoluut geen sprake is van opzet. Slechts bij herhaalde overtredingen zou er sprake moeten zijn van een ernstige overtreding. Het voorbijschieten geldt ook voor opneming van de arbeidstijdenrichtlijn in de reikwijdte van de controles. Nationale vrijheden maken het op dit moment lastig een eenduidige handhaving te regelen. Dit heeft veel onduidelijkheden en ergernis tot gevolg. Het is raadzaam eerst tot een gelijke interpretatie van de bepalingen te komen alvorens deze op te nemen. Een cruciale lacune ligt op dit moment bij de positie van de controleurs. Niet in alle lidstaten hebben zij de bevoegdheden gekregen die nodig zijn om de hun opgedragen taken tot tevredenheid te kunnen vervullen. Dat zal moeten veranderen.
Voorzitter, ondanks deze kanttekeningen wil ik mijn dank uitspreken aan collega Markov voor het goede verslag. Ik hoop dat de collegae mijn opmerkingen nog eens willen overdenken. 
De Voorzitter.
   Mevrouw de commissaris heeft net als bij het vorige verslag om tijd te sparen besloten van haar mondelinge bijdrage af te zien en zal ons een lijst geven met de amendementen die wel en niet kunnen worden aanvaard, welke ook al aan de rapporteur is gegeven.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is de aanbeveling voor de tweede lezing (A5-0249/2004), namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, betreffende het gemeenschappelijk standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake minimale veiligheidseisen voor tunnels in het trans-Europese wegennet (5238/1/2004 - C5-0118/2004 - 2002/0309(COD)) (Rapporteur: de heer Rack).
Rack (PPE-DE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de vice-voorzitter van de Commissie, geachte dames en heren, in 1999 en in 2001 hebben we in de Montblanc-tunnel, in de Tauerntunnel en in de Gotthard-tunnel drie grote catastrofale branden meegemaakt. Deze gebeurtenissen hebben ons destijds op niet mis te verstane wijze duidelijk gemaakt dat de veiligheid van de belangrijke routes van het trans-Europese wegennet, en dan met name van de tunnels, het een en ander te wensen overlaat. Het Europees Parlement heeft de Commissie destijds zeer snel opgeroepen om passend onderzoek naar dit onderwerp te verrichten en in aansluiting daarop een tekst te presenteren waarmee wij langs de weg van het Europees recht voor meer veiligheid voor de gebruikers van de Europese wegen – in het bijzonder in tunnels – konden zorgen.
Gelukkig heeft de Commissie zich over dit onderwerp ontfermd en zij is er met name in de afgelopen tweeënhalf jaar in geslaagd om in een uiterst lastige dialoog met het Parlement enerzijds en met de Raad anderzijds haar steentje bij te dragen, zodat we eigenlijk in een recordtijd een zeer goede gemeenschappelijke tekst hebben uitgewerkt, waarmee we nu in tweede lezing en derhalve nog voor het einde van deze zittingsperiode kunnen instemmen. We kunnen er nu vanuit gaan dat er op de Europese wegen en in de Europese tunnels spoedig meer veiligheid zal heersen dan in het verleden het geval was.
Staat u mij toe van de talloze aspecten die wij in deze richtlijn respectievelijk wetstekst hebben weten te verwerken één onderwerp dat het Parlement, en niet alleen het Parlement, bijzonder na aan het hart lag, met name te noemen: namelijk het feit dat wij ons daarin ook en op een bijzondere wijze met de wensen van gehandicapten bezighouden. Vorig jaar was het het Europees Jaar van mensen met een handicap. We wezen er destijds terecht op dat het niet genoeg is om een jaar te hebben waarin we het woord “gehandicapt” vaak in de mond nemen zonder vervolgens actie te ondernemen. We hebben erg ons best gedaan om het onderwerp “veiligheid in tunnels” ook in dit licht te zien.
Als rapporteur doet het mij ook bijzonder deugd dat we erin geslaagd zijn om bij de besprekingen en onderhandelingen over deze, toegegeven, niet eenvoudige tekst ook twee landen te betrekken die niet tot de Europese Unie behoren – ik mag wel zeggen: die helaas nog niet tot de Europese Unie behoren – maar die natuurlijk ook van bijzonder groot belang zijn als het gaat om kwesties van de veiligheid van het Europese wegennet. Dit zijn enerzijds Zwitserland en anderzijds Noorwegen. Deze beide landen hebben, met name op het niveau van de Raad, maar ook in de dialoog met de rapporteur van het Parlement, een aanzienlijke bijdrage aan de besprekingen geleverd, en we kunnen ervan uitgaan dat ook in deze landen een uniform, Europees niveau van tunnelveiligheid kan worden verwacht.
Evenzo, en dat is het laatste punt dat ik nadrukkelijk wil noemen, kunnen wij ervan uitgaan dat wij in de toekomstige lidstaten van de Europese Unie, die met ingang van 1 mei 2004 het volledig lidmaatschap van deze Unie zullen bezitten, met deze wetstekst – die voor sommige nieuwe lidstaten een acquis is dat zich nog in de pijplijn bevindt – een basis hebben gelegd die ervoor moet zorgen dat ook die delen van het Europese wegennet zo snel mogelijk de mate aan veiligheid zullen bieden die moet worden gewaarborgd door degenen die de wegen bouwen, onderhouden en controleren.
Tot slot wil ik allen bedanken die actief hebben meegewerkt aan de totstandkoming van dit stuk wetgeving. Mijn dank gaat in de eerste plaats uit naar mevrouw de commissaris, die zich uiterst intensief voor dit onderwerp heeft ingezet, en natuurlijk ook naar de Commissie als zodanig en haar medewerkers, alsmede naar de Raad en zijn medewerkers en naar het Parlement, de fracties en hun medewerkers. Zij hebben aan deze tekst meegewerkt en ertoe bijgedragen dat wij over enkele minuten deze tekst hoogstwaarschijnlijk vrijwel unaniem zullen aannemen. Ik meen – en dat zullen we de Europese bevolking de komende weken ook terecht voorhouden – dat dit werk ten bate van de veiligheid van de Europese weggebruikers de moeite heeft geloond. 
De Palacio,
   Mijnheer de Voorzitter, ik heb zorgvuldig geluisterd naar de inleiding die de heer Rack heeft gegeven op zijn uitstekende verslag en wil zeggen dat wij eraan werken om de veiligheid op onze snelwegen te verbeteren. Tijdens zijn presentatie voor de tweede lezing heeft de heer Rack dit ook al gezegd. Een essentieel aspect dat door de afschuwelijke ongelukken van 1999 en 2001 in de Alpen aan het licht is gekomen, heeft daarbij onze bijzondere aandacht.
Feit is echter dat zich vorige week in de tunnel van Baregg in Zwitserland opnieuw een dodelijk ongeval heeft voorgedaan, en opnieuw is gebleken dat brand in tunnels een van de grootste risico’s op de weg is waarvoor een oplossing moet worden gevonden. Om dit soort ongelukken te vermijden - of althans de gevolgen ervan tot een minimum te beperken – heeft de Commissie in 2002 het voorstel voor een richtlijn gedaan waarin een reeks minimale veiligheidseisen voor tunnels zijn vastgelegd. Dit voorstel kreeg de steun van het Parlement, dat hierover verschillende resoluties had aangenomen.
Het voorstel kon ook rekenen op een zeer positieve ontvangst door de Raad. Het past trouwens in het kader van de initiatieven die vanuit het regionale VN-beleid voor de vervoerssector in Europa zijn aangedragen.
Het Parlement heeft ons steeds enorm gesteund, en de Raad niet minder, zodat de drie instellingen na vijftien maanden overleg eindelijk volledige overeenstemming wisten te bereiken. Deze tekst – waarover morgen in het Parlement wordt gestemd – zal dus binnenkort het daglicht zien.
Het Parlement, dat het voorstel van de Commissie tot in detail bestudeerd heeft en daarop in eerste lezing 78 bijzonder technische amendementen heeft ingediend, geeft blijk van toewijding en kennis van zaken. Die amendementen zijn voor het merendeel overgenomen in het gewijzigde voorstel van de Commissie, en de Raad heeft hetzelfde gedaan in zijn gemeenschappelijk standpunt van 26 februari jongstleden.
Ik ben de heer Rack en de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme erkentelijk voor het feit dat ze met deze bijzonder technische tekst zulk grondig werk hebben verricht en dat zij de kwestie gedurende de hele procedure constructief en doelmatig hebben benaderd. De ingenieurs die verantwoordelijk zijn voor de veiligheid van de tunnels in de lidstaten van de Unie hebben nu de langdurige taak voor de boeg om wat er voor alle tunnels van de Unie overeen is gekomen, in praktijk te brengen. De lidstaten moeten dan ook een inspanning leveren om de veiligheid op onze snelwegen op deze kwetsbare punten die de tunnels zijn, te verbeteren.
Mijnheer de Voorzitter, mijn dank dus aan de heer Rack, maar ook aan de heer Markov, op wiens woorden ik nog niet gereageerd heb maar die ik zou willen gelukwensen met zijn werk over de rijtijden, de veiligheid en de controles, want alleen als we goede controles hebben, kunnen we echt van limieten spreken. Als er geen controles zijn, kunnen we zeggen wat we willen, maar praatjes vullen geen gaatjes.
De geachte afgevaardigde weet dat wij ons best hebben gedaan voor de digitale tachograaf. Binnenkort kan hij een schrijven verwachten waarin we hem meedelen welke beslissingen hierover genomen zijn, die het mogelijk maken om met ingang van juli in sommige landen een begin te maken met het installeren van dit soort tachografen.
Zoals gezegd ben ik ook de heer Cocilovo dankbaar voor wat hij bereikt heeft. Dames en heren, ik zou dit debat sowieso willen aangrijpen om alle leden van de Vervoerscommissie te bedanken voor de buitengewoon goede samenwerking die we de afgelopen jaren bereikt hebben. Dankzij die samenwerking is er een hele reeks essentiële maatregelen aangenomen voor het stimuleren van de vervoerssector in de Europese Unie. Dat wil zeggen: voor een veiliger en concurrerender vervoer, voor de interne markt, voor het milieu, en voor een duurzame ontwikkeling waarin het vervoer in dienst staat van de groei en het welzijn van de Europese burgers.
Samenvattend zou ik er op willen wijzen dat het eerste pakket maatregelen voor de spoorwegen is aangenomen – morgen zal het tweede spoorwegpakket worden behandeld, waarmee de Europese spoorweg eindelijk een feit wordt – en dat het voorstel voor de instelling van het Europese luchtruim is aangenomen, waarmee de modernisering en het beheer van onze Europese ruimte werkelijkheid worden. Net zoals voor de spoorwegbranche geldt ook voor de luchtvaart dat onze ruimte geïntegreerd wordt, dat het luchtruim en het spoorwegnet tot de Europese ruimte gaan behoren. Ook werden er maatregelen voor de veiligheid op zee aangenomen, over sommige waarvan we vanochtend nog hebben gedebatteerd. Voorts werden de bevordering, uitvoering en definitieve lancering van het Galileo-project ter hand genomen. Hiermee krijgt Europa een leidende rol die het in staat stelt om concurrerend te zijn op alle terreinen van de technologische ontwikkeling in de ruimtevaart. Vervolgens hoop ik dat de voorstellen voor de herziening van het trans-Europese vervoersnet na onze enorme gemeenschappelijk inspanning overmorgen definitief worden aangenomen. Ik heb hier onze paradepaardjes genoemd, maar andere voorstellen zijn daarom niet minder van belang, zoals de steun aan de rechten van passagiers, het bevorderen van veiligheidsmaatregelen voor zowel de concrete veiligheid als de betrouwbaarheid in de luchtvaart-, scheepvaart- of spoorwegbranche, de bescherming van alle vormen van vervoer middels de instelling van operationele agentschappen, het bevorderen van de sociale wetgeving, en nog al die andere voorstellen die zijn aangenomen. Daarbij komen dan nog de internationale overeenkomsten in sectoren zoals de scheepvaart en de luchtvaart, of ter bevordering van de samenwerking met al onze naaste buren, zowel in het mediterrane gebied als in Europa en Azië.
Mijnheer de Voorzitter, ondanks het geloop en rumoer zou ik de afgevaardigden toch willen bedanken voor hun inbreng in al het werk dat we met vereende krachten hebben verricht. We kunnen redelijk tevreden zijn, niet alleen omdat we geen tijd hebben verspild maar ook omdat we hebben bijgedragen aan de opbouw van een evenwichtiger en meer ontwikkeld Europa dat in dienst staat van de burgers, en dat tegelijkertijd een mondiale dimensie heeft.
De Voorzitter.
   Hartelijk dank, mevrouw de commissaris, voor uw prachtige woorden, maar we moeten nog luisteren naar twee bijdragen, en op een dag zullen we op deze vergaderruimte de Europese richtlijn inzake geluidshinder moeten toepassen, want het is hier momenteel erg rumoerig.
Ik geef het woord aan de heer Lisi namens de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) en Europese democraten. 
Lisi (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, commissaris de Palacio heeft groot gelijk dat zij haar tevredenheid uitspreekt over het werk, dat over het zeer gevoelige onderwerp verkeersveiligheid tot stand is gebracht. Als fractie moeten wij de heer Rack feliciteren die een heel moeilijke taak heeft volbracht. We moeten niet vergeten dat de tekst die vandaag uit dit Huis komt, een goede weergave is van de bijdrage van het Europees Parlement en zijn amendementen. De eerste versie van de Commissie was, zoals commissaris de Palacio zei, wat te normatief en prescriptief en zou moeilijk toepasbaar zijn geweest. Ik geloof dat we blij moeten zijn dat we enerzijds het voortreffelijke werk van de rapporteur en anderzijds dit staaltje van communautaire wetgeving kunnen benadrukken. De drie Europese instellingen kunnen best samenwerken als ze willen, en ook goed werk leveren. Ik denk dat dit een zeer nuttige boodschap is, ook voor de inwoners van Europa, aangezien het onderwerp verkeersveiligheid ons lang heeft beziggehouden deze zittingsperiode, zoals de commissaris al zei.
Het spijt mij, mevrouw de commissaris, dat we er niet in geslaagd zijn de cirkel rond te maken met een voorstel inzake de rijbewijzen. De tijd was helaas te kort. Het spijt me ook dat we de komende zittingsperiode niet meer over uw doelbewustheid en vastberadenheid kunnen beschikken om de lopende zaken af te sluiten. Ik ben er niettemin van overtuigd dat u ook in een andere hoedanigheid uw bijdrage zult leveren.
Nu rest ons wat dit onderwerp betreft nog slechts één ding. Veel van de kosten van dit normenstelsel zullen met name voor rekening komen van een klein aantal lidstaten. Zo bevinden zich in mijn land tenminste 50 procent van de tunnels waar we het over hebben. Ik denk dat we in de volgende zittingsperiode manieren moeten zoeken om deze onderneming, waar niet de afzonderlijke lidstaten, maar alle Europese instellingen verantwoordelijk voor zijn, financieel te ondersteunen. 
Swoboda (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik zal het kort houden. Naar mijn mening verdient het werk van de heer Rack uw steun. Hij heeft uitstekend werk geleverd, en er is met name ook een balans gevonden tussen de kosten die de veiligheidsmaatregelen met zich meebrengen en de zonder meer belangrijke veiligheidsmaatregelen die de komende jaren in de tunnels dienen te worden genomen.
Ik wil verder nog heel kort een persoonlijk woord tot mevrouw de vice-voorzitter van de Commissie richten en ingaan op haar persoonlijke bijdrage. Mevrouw de vice-voorzitter, door de jaren heen hebben we een vaak erg harde strijd gevoerd, maar ook erg goed samengewerkt. U maakt het ons ook niet altijd gemakkelijk. U bent niet echt iemand die zachtheid en inschikkelijkheid uitstraalt, maar wel iemand met wie het de moeite waard is om de strijd aan te gaan, op zoek naar een compromis. Wat dat betreft hebt u volkomen gelijk: we hebben de afgelopen jaren op het terrein van het vervoersbeleid vele belangrijke besluiten genomen waarin u en uw medewerkers een grote rol hebben gespeeld. Hartelijk dank daarvoor. Ik neem aan dat u in de Commissie en politiek actief zult blijven, en wellicht is ons nog wat tijd vergund om elkaar in de haren te vliegen. In ieder geval is het ook een genoegen om met u in de clinch te gaan over zakelijke aangelegenheden. Ik dank u voor de samenwerking.
De Voorzitter.
   Het Voorzitterschap kan zich zonder meer vinden in de woorden van de heer Swoboda. Ik weet zeker dat hij ook spreekt voor de meerderheid van de Commissie en het Parlement, dan wel voor allen. Wij zijn de heer Swoboda erkentelijk voor zijn werk vandaag en van de afgelopen jaren.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats. 

De Voorzitter.
    Overeenkomstig artikel 34 van het Reglement heb ik een motie van afkeuring ontvangen jegens de Commissie, getekend door 65 afgevaardigden, vanwege haar rol in de Eurostat-affaire. Deze motie voldoet aan de algemene voorwaarden van artikel 34 en zal worden doorgestuurd naar de Commissie. Ik stel voor dat het debat inzake deze motie van afkeuring morgen 21 april om 21.00 uur zal worden gehouden.
Artikel 34 stelt dat de motie tenminste 48 uur na de opening van het debat in stemming kan worden gebracht. Dit betekent dat de stemming tijdens de vergaderperiode van mei gehouden zal worden op een tijdstip dat in overeenstemming met de fracties op de agenda voor de betreffende vergaderperiode zal worden geplaatst wanneer we de details van die vergaderperiode bespreken. Ik wil hier nog een uitgebreid debat over houden, maar ik kan zien dat een aantal collega's nu het woord willen nemen.(1) 
Barón Crespo (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, als ik me niet vergis, heeft u zojuist een onderwerp aangekondigd waarover al drie punten op de agenda staan. Ten eerste het verslag van mevrouw Stauner, ten tweede het door de Fractie van de Europese Volkspartij voorgestelde besluit om de Commissie middels een resolutie om een verklaring over Eurostat te vragen, en tenslotte een voorstel voor een motie van afkeuring dat is ingediend door een deel van de PPE-Fractie – of misschien door de hele fractie, dat zouden we eigenlijk graag willen weten. Dat zijn drie agendapunten over hetzelfde onderwerp. Om het werk van het Parlement efficiënter te laten verlopen, kunnen we die punten beter samenvatten in een enkel debat, of de kwestie-Eurostat schrappen.
Dan de tweede kwestie, mijnheer de Voorzitter, die van groot belang is. Overeenkomstig artikel 34 van het Reglement verzoek ik u te verklaren welke Verdragen van toepassing zijn als er een motie van afkeuring moet worden behandeld, want op dit ogenblik is het Parlement samengesteld uit afgevaardigden uit vijftien lidstaten. Vanaf 3 mei zullen we stemmen met afgevaardigden uit vijfentwintig lidstaten en een Commissie in uitgebreide vorm. Dit lijkt me een belangrijke constitutionele kwestie. Het gaat mij hierbij niet om de nieuwe commissarissen, die als welkomstgroet een motie van afkeuring krijgen voorgeschoteld, maar het is mijns inziens van belang dat deze kwestie wordt opgelost voordat we overgaan tot de behandeling van en de stemming over de motie van afkeuring.
De Voorzitter.
    Ik wil twee opmerkingen maken. Ten eerste pas ik het Reglement toe in verband met de motie van afkeuring. De betreffende motie is volgens de geldende bepalingen opgesteld en het vereiste aantal handtekeningen is geverifieerd. Het Reglement is zeer duidelijk op dit punt. Daarom leg ik de motie aan het Parlement voor.
In verband met de stemming in mei en de vraag over wie het recht heeft om te stemmen krachtens welke regels: hierover zullen we pas een besluit nemen – nadat we dienaangaande advies hebben ingewonnen – op een toekomstige vergadering van de Conferentie van voorzitters. Ik zou de fracties willen uitnodigen aan deze vergadering deel te nemen. Op dit moment is het Reglement echter zeer duidelijk voor wat betreft de motie zelf. De motie is geldig en moet zo spoedig mogelijk aan het Parlement worden voorgelegd. En zo spoedig mogelijk betekent nu.
We kunnen het onderwerp van de afkeuring zelf niet aan een ander debat toevoegen, want volgens het Reglement moet de kwestie volledig op zichzelf staand op een door ons gekozen moment worden besproken. 
Poettering (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik ben zeer verbaasd over de verklaring van mijn overigens gewaardeerde collega, de heer Barón Crespo, dat hij onze fractie in één adem noemt met de motie van afkeuring tegen de Commissie. Graag wil ik hier verklaren dat ik er sterk tegen gekant ben dat de voorzitter van de Commissie Romano Prodi zich kennelijk meer met de Italiaanse binnenlandse politiek bezighoudt dan met zijn taken als voorzitter van de Commissie.
Niettemin is dit voor ons geen aanleiding om ons nu achter een motie van afkeuring te scharen, omdat we immers ook voortreffelijke leden van de Commissie hebben, zoals de hier aanwezige vice-voorzitter van de Commissie, mevrouw de Palacio.
Met de motie van afkeuring heeft onze fractie dus in het geheel niets te maken, mijnheer Barón Crespo. Ik verzoek u met klem de verkiezingsstrijd nu eens te laten voor wat hij is
en niet naar argumenten te zoeken die er helemaal niet zijn. Dat is dus punt één.
Verder zei de heer Barón Crespo - voor wie ik mijn waardering nogmaals wil uitspreken – dat wij niet over Eurostat en een resolutie moeten beraadslagen respectievelijk stemmen, maar dat heeft het Parlement gisteren besloten. Mijnheer Barón Crespo, we hebben met zijn allen dat recht, daarop is ons werk en is de Europese Unie gebaseerd. Daarom adviseer ik om te werk te gaan zoals wij gisteren hebben besloten.
Bonde (EDD ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag diegenen bedanken die een zeer zware druk hebben weerstaan en hun naam op deze lijst hebben laten staan. Maar het is niet zeker dat er in de vergaderperiode van mei überhaupt iets ter stemming komt. De motie van afkeuring beoogt uitsluitend dat de Commissie zelf de verantwoordelijkheid voor een schandaal waarvoor politieke verantwoordelijkheid moet worden genomen, bij een commissaris legt. Het doel is niet meer en niet minder, dus als de Commissie zelf vóór mei de verantwoordelijkheid kan leggen, valt er in mei nergens over te stemmen. Maar als zij de verantwoordelijkheid niet kan leggen, hebben wij geen andere methoden dan die welke in het Verdrag staan. En dan zal dus de motie van afkeuring ter stemming moeten komen.
Wij betreuren het zeer dat dit dan in mei zal moeten gebeuren. Wij hadden het geheel zo geregeld dat het de plechtige feestelijkheden rond de toetreding van de nieuwe lidstaten niet zou doorkruisen, maar uw diensten zijn niet behulpzaam geweest bij het verifiëren van de handtekeningen, die in ieder geval al gisteren beschikbaar waren. We hadden de stemming dan ook deze week kunnen houden, indien de diensten dat hadden gewild. Nu wordt het mei en daar moeten we dan maar mee leven.
Ik roep de Commissie op zelf de politieke verantwoordelijkheid te leggen. Dan is deze zaak uit de wereld. 
De Voorzitter.
   Eerder dan nu had deze motie niet kunnen worden aangekondigd. Het vroegste tijdstip waarop het debat kan worden gehouden is 24 uur na de aankondiging. Het vroegst toegestane tijdstip waarop de motie volgens het Reglement in stemming kan worden gebracht is 48 na uur na beëindiging van het debat. Wij zullen 48 uur na het debat echter niet meer in Straatsburg zijn, dus degenen die de motie hebben ingediend kunnen na het debat volop overleggen, en vervolgens kunnen we de uitkomst van dat overleg bespreken in de Conferentie van voorzitters. 
Camre (UEN ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik heb een motie van orde. Mij is ter ore gekomen dat u twee namen hebt geschrapt uit het verzoek om een motie van wantrouwen. Het gaat om de namen van twee leden van mijn fractie, de heer Mussa en de heer Turchi, die hier vandaag helaas niet aanwezig zijn. Ik heb deze leden zelf in deze zaal dit document zien tekenen en ik wil graag weten waarom deze handtekeningen zijn verwijderd.
De Voorzitter.
   Mijnheer Camre, ten eerste heb ik alle ondertekenaars verzocht om hun bijdrage te verifiëren. Ik heb geen verificatie ontvangen van de twee mensen die hebt genoemd.
Ten tweede bevat, ook nu deze namen van de lijst zijn afgevoerd, de lijst nog voldoende namen om de indiening van een motie van afkeuring te rechtvaardigen. 
Cohn-Bendit (Verts/ALE ).
    Collega, alleen Hans Peter Martin kan handtekeningen verifiëren, verder niemand. Dat is punt één, maar ik wilde serieus …

 Maar ik zou serieus iets willen zeggen, allereerst over de motie van afkeuring. De vraag van de heer Barón Crespo over de rechtsgrond is buitengewoon relevant. Een motie van afkeuring moet gesteund worden door 10 procent van de afgevaardigden. Is dat 10 procent van de huidige afgevaardigden van het Parlement, of 10 procent van de afgevaardigden van het Parlement na 1 mei? Want wanneer het 10 procent van het Parlement na 1 mei is, dan betekent dat een groter aantal afgevaardigden dan 10 procent van het huidige Parlement. Als we op 5 mei stemmen met de afgevaardigden van 1 mei, dan gaat het niet aan dat er gestemd wordt op basis van 10 procent van het huidige aantal afgevaardigden van het Parlement. Dat is niet logisch en juridisch onhoudbaar. Het is dus van tweeën één: ofwel we stemmen met het Parlement zoals het er vandaag uitziet, maar u heeft gezegd dat dat niet mogelijk is en daar heeft u gelijk in; ofwel we moeten tegen de heer Bonde zeggen dat hij, om zijn motie van afkeuring geldig te laten zijn, 10 procent van de afgevaardigden van het Parlement moet vergaren zoals het op 5 mei is samengesteld, en dus niet in de huidige samenstelling. Dat is mijn eerste punt.
Het spijt me, mijnheer Bonde, u wilt iedereen berispen; ik berisp u omdat u de Verdragen niet goed kent.
Ten tweede, mijnheer Bonde, – en daarmee richt ik mij ook tot de afgevaardigden van mijn fractie die deze motie van afkeuring hebben ondertekend – vind ik dat het de verantwoordelijkheid van dit Parlement is om geen volslagen belachelijk figuur te slaan door het te doen voorkomen alsof het indienen van een motie van afkeuring aan het eind van een zittingsperiode een politieke daad is. Het is een hypocriete daad richting de kiezer, die er absoluut niets van begrijpt.
Dus doe ik publiekelijk een beroep op het verantwoordelijkheidsgevoel van de leden van mijn fractie, om hun te verzoeken hun handtekeningen onder een volslagen belachelijke politieke daad in te trekken.
De Voorzitter.
   Juist ja!
We kunnen de geest van 1968 morgen in het debat van 21.00 uur laten herleven! 

De Voorzitter.
   We gaan nu over tot de stemming. Er worden vandaag 37 verslagen en 1252 amendementen in stemming gebracht. Gecombineerd is dit het grootste aantal verslagen en amendementen dat in de afgelopen jaar in één stemmingsronde is behandeld, dus ik reken op uw volledige medewerking.
Sommer (PPE-DE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, ik heb recht op twee minuten spreektijd, en daar wil ik aanspraak op maken omdat Duitsers zo graag over de tolheffingstechniek praten.
Mijnheer de Voorzitter, we gaan nu dus toch nog in deze zittingsperiode door de tweede lezing betreffende de interoperabiliteit van tolheffingssystemen in de Europese Unie, en dat is echt een onderwerp waarmee Duitsers zich graag bezighouden. Immers, de gemoederen in Duitsland worden al maandenlang beroerd door de tolheffingstechniek. Dit echter terzijde.
In essentie heeft de Raad nu dus toch onze wijzigingen uit de eerste lezing overgenomen. Wij, het Europees Parlement, hebben daarmee een goed stuk werk afgeleverd, want we hebben het ontwerp van de Commissie op cruciale punten gecorrigeerd. We zijn de overtuiging toegedaan dat het niet de taak van de wetgever is om het gebruik van een bepaalde techniek wettelijk te verplichten. Het zal nu dus mogelijk blijven om voor tolheffingen in de Europese Unie zowel gebruik te maken van plaatsbepaling met satelliet en mobiele communicatie als van 5.8 GHz-microgolftechnologie.
Van belang is alleen dat deze technieken interoperabel zijn, dat wil zeggen dat een voertuig in heel Europa voldoende heeft aan een enkele on-board-unit, dus één apparaat per voertuig en één contract per klant. Ook dat zullen we nu met de instelling van een Europese tolheffingsdienst realiseren. We hebben dit de contractuele interoperabiliteit genoemd. Dat was de maatstaf van de nu gepresenteerde ontwerprichtlijn, en aan deze maatstaf voldoet het ontwerp nu. De markt, de vrije mededinging zal nu bepalen welke tolheffingstechniek de toekomst heeft.
Maar we benadrukken ook dat door hun vele extra gebruiksmogelijkheden het gebruik van plaatsbepaling met satelliet en mobiele communicatie in principe aanbevelenswaardig is, mits de meest strikte maatregelen worden getroffen voor de bescherming van persoonsgegevens. Het innovatieve Europese Galileo-project zal de informatiediensten hiervoor vanaf het jaar 2008 ter beschikking stellen. Het nu gepresenteerde gemeenschappelijk standpunt is dus een voortreffelijk resultaat.
Ik wil de gelegenheid te baat nemen om iedereen – de Raad, de Commissie en vooral ook de schaduwrapporteurs van de andere fracties – hartelijk te danken voor de uitstekende samenwerking. 

De Veyrac (PPE-DE ),
   Mijnheer de Voorzitter, ik wil er heel in het kort – want we lopen al flink achter op het schema – even op wijzen dat Eurocontrol de Europese organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart is en dat we middels het onderhavige verslag instemmen met de bekrachtiging door de Gemeenschap van het Protocol betreffende de toetreding tot het herziene Eurocontrol-Verdrag. Die bekrachtiging zal de Gemeenschap in staat stellen een bijdrage te leveren aan de politieke acties van Eurocontrol en het synergisme tussen de twee organisaties te versterken. Anderzijds zal een en ander Eurocontrol meer ruimte geven om ontwikkelingsprogramma’s te starten en nieuwe technologieën voor luchtverkeersbeheer in te voeren ten behoeve van de totstandbrenging van het gemeenschappelijk Europees luchtruim. Daar zou de gehele luchtvaartsector baat bij hebben.
Tot slot, mijnheer de Voorzitter, dames en heren, met het oog op de op handen zijnde uitbreiding van de Europese Unie zou ik willen benadrukken hoezeer de aansluiting bij Eurocontrol van de toetredende landen die nog geen lid zijn ons allemaal ten goede zal komen in de vorm van een grotere veiligheid voor de luchtvaart. Ik hoop dat deze nieuwe leden zich snel zullen aansluiten bij het proces van het gemeenschappelijk Europees luchtruim, ten behoeve van een goed beheer van die ruimte boven het gehele grondgebied van het herenigde Europa. Daarom moeten de landen die op 1 mei toetreden tot de Europese Unie en die nog niet zijn aangesloten bij Eurocontrol worden aangemoedigd zo snel mogelijk de vereiste stappen voor toetreding te ondernemen. 

Klamt (PPE-DE ),
   .  Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, overeenkomstig het aangenomen plan van de Raad uit het jaar 2002 betreffende de bestrijding van illegale immigratie en mensenhandel in de Europese Unie wordt een nieuw alarmsysteem opgezet dat tot een beveiligde internetsite dient te worden doorontwikkeld.
Het voorstel van de Commissie is goed. Dat moet ook eens gezegd worden. We konden er in de commissie uitstekend mee uit de voeten en we beschouwen het als een cruciale stap in de richting van een verbeterde coördinatie en communicatie tussen de lidstaten. Alleen zo kan illegale immigratie succesvol grensoverschrijdend worden bestreden.
De uitwisseling van informatie kan uiteraard alleen worden verwezenlijkt als de lidstaten er zeker van kunnen zijn dat de door hen ter beschikking gestelde informatie voldoende is beschermd. Het door de Commissie voorgestelde CIRCA-systeem is een stap in de juiste richting. Het voldoet aan de verwachte veiligheidsnorm. Vooral maakt het een selectieve toegang tot informatie binnen het systeem mogelijk.
Ik wil alle collega’s uit de verschillende fracties bedanken voor de brede steun voor dit verslag en het doet me plezier dat we het in deze zittingsperiode nog kunnen afronden. 

Coelho (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, voor ons allemaal is de veiligheid van onze burgers een prioriteit. Wij zijn ons bewust van het belang en de noodzaak de controles aan de buitengrenzen te versterken, mede ten gevolge van het vrij verkeer en de afschaffing van de controles aan de binnengrenzen. In deze tijd staan de toenemende dreigingen van de internationale georganiseerde misdaad, de illegale immigratie en met name het terrorisme bovenaan onze agenda en centraal bij de zorgen van onze burgers. Deze bedreiging voor onze democratieën dienen wij te bestrijden door onze eigen Europese democratie en haar instrumenten te versterken.
Dat alles, mijnheer de Voorzitter, is een aanbeveling voor een snelle en doeltreffende informatie-uitwisseling zowel bij de controle van de buitengrenzen als bij de politiesamenwerking. Daarom zijn de ontwikkeling van de tweede SIS-generatie, het Schengen Informatiesysteem of SIS-II, en het opzetten van een visuminformatiesysteem - zonder het invoeren van biometrische gegevens te vergeten - van fundamenteel belang.
Maar dat moet dan wel gebeuren met duidelijke regels die een garantie vormen voor een doeltreffende organisatie van het systeem en het nauwgezet naleven van de communautaire regelgeving voor de bescherming van persoonsgegevens. Dit voorstel en een ander door de Commissie aangekondigd voorstel voor de definiëring van het systeem en de werking ervan vullen elkaar aan en moeten daarom gezamenlijk worden behandeld. Als het gaat om de financiële dekking van een voorstel, dan dienen zowel de wetgevende als de begrotingsautoriteit precies te weten waar het om gaat.
Daarom vraag ik de plenaire vergadering namens de Commissie vrijheden en rechten van de burgers het initiatief van de Commissie - dat nauwelijks meer is dan een lege dop - te verwerpen. Ik hoop dat de Commissie aan het begin van de volgende zittingsperiode een voorstel indient dat in tegenstelling tot het onderhavige uitvoerig is onderbouwd.
Mijnheer de Voorzitter, daar wij aan het eind van deze zittingsperiode zijn, verzoek ik u tevens mijn ontwerpwetgevingsresolutie in stemming te brengen.
De Voorzitter.
   In naam van de commissie adviseert de rapporteur het verslag te verwerpen.
Stemt de Commissie ermee in het voorstel in te trekken? 
De Palacio,
   Mijnheer de Voorzitter, de Commissie betreurt het ten zeerste dat het voorstel voor de eerste fase van het opzetten van het visuminformatiesysteem is verworpen. Als gevolg daarvan zullen we vertraging oplopen bij het opzetten van het definitieve systeem, dat voor het eind van dit jaar moet worden ingesteld. Overeenkomstig de kaderovereenkomst zal de heer Vitorino de commissarissen van deze uitkomst op de hoogte stellen, en hij zal u informeren over de follow-up van dit dossier. 
De Voorzitter.
   In dat geval wordt de kwestie automatisch terugverwezen naar de commissie krachtens artikel 68, lid 3, van het Reglement. 
Coelho (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik wil verwijzen naar hetgeen in de vorige vergaderperiode is gebeurd met het verslag-Schmidt. Daarom denk ik dat het geen enkele zin heeft het voorstel terug te sturen naar de commissie. Wij hebben niet meer twee maanden de tijd, daar wij aan het eind van de zittingsperiode zijn. Ik vraag het Parlement dan ook voor mijn verslag en de wetgevingsresolutie te stemmen en daarmee het initiatief van de Commissie te verwerpen. 
De Voorzitter.
    Nee, wij zullen de wetgevingsresolutie niet in stemming brengen. Ik voel mij gesterkt in de wetenschap dat ik het Reglement naar behoren volg. Als u het hier later nog met mij over wilt hebben zal ik een en ander met alle plezier toelichten.
Randzio-Plath (PSE ),
   .  Mijnheer de Voorzitter, de Economische en Monetaire Commissie beveelt de heer José Manuel Gonzáles-Páramo aan als kandidaat voor de directie van de Europese Centrale Bank. We twijfelen niet aan zijn persoonlijke integriteit en professionele competentie. We willen er in dit verband echter op wijzen dat het goed zou zijn als de Europese Centrale Bank eens met dit Europees Parlement over de toekomst van het centrale-bankwezen van gedachten zou wisselen. Dat is echt van cruciaal belang, ook voor de toekomstige selectie van kandidaten. Tevens zijn wij van mening dat dient te worden bekeken of wij niet ook bij een bevestigingsprocedure dienen te worden betrokken in plaats van alleen bij een raadplegingsprocedure. 

Wuermeling (PPE-DE ),
   .  Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, we hebben zojuist nog enkele afspraken gemaakt om de stemprocedure voor u allen te vergemakkelijken. Ik wil daarom in overleg met de collega’s voorstellen om vanaf amendement 10 van de commissie in vier blokken gescheiden te stemmen. Ik heb het secretariaat al te kennen gegeven welke blokken tot de mogelijkheden behoren, zodat we de zaak betrekkelijk snel kunnen afhandelen. Verder wil ik u verzoeken, mijnheer de Voorzitter, om voor de stemming over artikel 3, lid 2, sub a) en voor de stemming over artikel 16 een beknopt mondeling compromisvoorstel te mogen doen. 
McCarthy (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, omdat de afspraken hierover pas vlak voor deze stemming zijn gemaakt, wil ik graag volledige duidelijkheid over de stemming in onderdelen. De volledige stemlijst was immers pas vanochtend beschikbaar. Ik wil graag controleren of het juist is dat er een aparte stemming komt over de amendementen 38 en 39 samen en over de amendementen 80, 102, 122, 127 en 128. Als dat inderdaad is wat u van de rapporteur hebt gekregen, dan ga ik graag met deze verdeling akkoord. 
De Voorzitter.
   Mevrouw McCarthy, ik heb begrepen dat de amendementen 38, 39 en 102 zijn ingetrokken. Wat betreft de andere amendementen die genoemd zijn, lijkt het erop dat de rapporteur het met u eens is.
Wuermeling (PPE-DE ),
   .  Mijnheer de Voorzitter, hier gaat het om de toepasbaarheid van de richtlijn op contracten waarbij het slechts om een gering bedrag gaat of op contracten waarbij het om een bijzonder hoog kredietbedrag gaat. Volgens het amendement van de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij dient de ondergrens voor eenmicrokrediet op een bedrag van 500 euro te worden gesteld. Dit amendement zou ik graag combineren met amendement 175 van de Fractie van de Europese Sociaal-Democraten om het maximum op 100.000 euro te stellen. Dat zou een redelijke gecombineerde oplossing zijn. Als deze een grote meerderheid krijgt, is de kans ook groot dat dit de basis voor de verdere beraadslagingen in de Raad wordt. 
De Voorzitter.
   Zijn er bezwaren tegen dit mondeling amendement? 
McCarthy (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik maak hier bezwaar tegen. Wij behouden ons namelijk het recht voor om te stemmen over een amendement dat tot doel heeft ervoor te zorgen dat er geen ondergrens komt. Als wij deze twee amendementen combineren, betekent dit dat er wel een ondergrens van 500 euro komt, in combinatie met de door de sociaal-democraten bepleite bovengrens. Wij willen geen ondergrens en wij kunnen dit compromis dus niet aanvaarden. 

Na de stemming over amendement 64 
McCarthy (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, amendement 206 wordt niet overbodig door de aanneming van het vorige amendement. Daarom moeten wij ook over amendement 206 stemmen. 
De Voorzitter.
   Ik zal de rapporteur hierover om advies vragen. Na de aanneming van amendement 64 werd mij geadviseerd amendement 206 te laten vervallen. Mijnheer de rapporteur, wat is uw mening in dezen? 
Wuermeling (PPE-DE ),
   .  Mijnheer de Voorzitter, de Commissie heeft een verbod op de huis-aan-huis-verkoop van consumentenkredietcontracten voorgesteld. De commissie heeft verzocht dit verbod compleet te schrappen. Aan dit verzoek hebben wij gehoor gegeven. Bijgevolg is er geen plaats meer voor een beperkt verbod, zoals amendement 206 voorstelt. In zoverre is het juist dat amendement 206 overbodig is. 
McCarthy (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, de fractie heeft geen amendement ingediend om de huis-aan-huisverkoop te verbieden, maar om ervoor te zorgen dat die moet voldoen aan de voorwaarden voor ongevraagde verkoop van kredieten of huis-aan-huisverkoop. Aangezien dit geen verbod betreft, moeten we erover kunnen stemmen. 
Wuermeling (PPE-DE ),
    Dames en heren, u heeft zich er in meerderheid voor uitgesproken in deze richtlijn geen regeling voor huis-aan-huis-verkopen op te nemen, en wel om goede redenen. Daar bestaat namelijk een afzonderlijke richtlijn voor, en daarom is er na deze stemming geen ruimte meer om hierin andere regels daarvoor op te nemen. Ik blijf erbij dat dat niet kan. 
De Voorzitter.
   Ik volg het advies van de rapporteur. Ik zal mevrouw McCarthy en haar collega's later een toelichting geven. 
Wuermeling (PPE-DE ).
    Ik zie af van het mondelinge amendement. 

 Iedereen uit Ierland weet wel dat een een serie weddenschappen is bij de paardenrennen.
– Hiermee is de stemming beëindigd.

Ribeiro (GUE/NGL ),
   . - De Commissie stelt voor het aan de Europese Investeringsbank verleende mandaat voor het verstrekken van leningen aan derde landen waarvoor de communautaire begroting garant staat, te herzien. Het doel is rekening te houden met het nieuwe nabuurschapsbeleid van de uitgebreide Unie zoals dat voortvloeit uit het politieke en financiële kader van de Europese Unie voor de periode 2007-2013. Gezien het plafond voor de kredietverstrekking - 20.260 miljoen euro - is de conclusie gewettigd dat het verslag nauwelijks bijdraagt tot de achterliggende geopolitieke overwegingen en doelstellingen van het wetgevingsvoorstel. Die zijn gericht op de totstandbrenging van een pan-Europese mediterrane vrijhandelszone waar de Europese Unie haar regionale invloed op politiek, economisch en militair gebied vergroot.
Bij het nabuurschapsbeleid genieten Rusland - bij de voorlopige verdeling stelt de rapporteur voor er 500 miljoen euro bij te doen - en de landen rond de Middellandse Zee prioriteit. Het is duidelijk dat die leningen de invloed, belangen en inmenging van de Europese Unie in de regio dienen. Wij wijzen dat doel van de hand. Het is echter nog zorgwekkender dat het nabuurschapsbeleid ten koste schijnt te gaan van het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid van de Europese Unie met de ACS-landen, Latijns-Amerika en Azië. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   . -Dit voorstel betreft de herziening - tot aan het einde van de huidige mandaatsperiode - van de communautaire bankgarantie ten gunste van de Europese Investeringsbank (EIB) voor de dekking van leningen die de EIB met eigen middelen verstrekt aan derde landen.
Door de uitbreiding van de Unie per 1 mei 2004 kan de leningscapaciteit van de EIB toenemen zonder het plafond voor het leningsmandaat voor derde landen te moeten verhogen. Dat is zeer gunstig, nu de Europese Unie haar samenwerking met de potentiële kandidaat-landen in de westelijke Balkan intensiveert en zich opmaakt om geleidelijk aan haar relaties met andere buren in het oosten en het zuiden aan te verstevigen.
Volgens het Activiteitenplan van de EIB (BAP) leidt de geraamde benutting van de verschillende regionale pakketten gedurende de resterende looptijd van het mandaat tot een totaal aan gegarandeerde leningen dat boven het vastgestelde plafond uitkomt.
Uitgaande van deze ramingen heeft de Commissie een nieuwe geografische verdeling voorgesteld van het voor het mandaat voorziene totaalbedrag zonder het huidige plafond van 19.460 miljoen euro te wijzigen.
Aangezien de Europese Unie de banden met haar buurlanden dient aan te halen heb ik voor het voorstel gestemd. 

Ribeiro e Castro (UEN ),
   . - Dit verslag is het resultaat van de talloze amendementen die het Parlement tijdens de eerste lezing heeft aangenomen en die vervolgens bijna allemaal zijn overgenomen door de Raad.
Het gemeenschappelijk standpunt toont aan dat de oplossing die de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme aan de hand heeft gedaan het beste tegemoet komt aan het hoofddoel de interoperabiliteit te garanderen tussen de verschillende systemen voor elektronische tolheffing in de lidstaten.
Het systeem van elektronische tolheffing met microgolven is economisch gezien het meest toegankelijk, maakt de toepassing mogelijk van technologieën die al succesvol zijn in de telefoniesector, is een perfect antwoord op het doel van de richtlijn en maakt het leven van de gebruikers van bepaalde autosnelwegen er gemakkelijker op.
Verder dient er slechts opgemerkt te worden dat de Commissie een nadere studie in het jaar 2008 van de toepasbaarheid van een satellietsysteem niet uitsluit. Dat zal echter afhankelijk zijn van de technologische ontwikkelingen van de markt of van de specifieke behoeften aan andere controlesystemen voor het wegverkeer.
Daar het verslag het gemeenschappelijk standpunt - dat tot het jaar 2007 de compatibiliteit van de verschillende systemen in de lidstaten garandeert - niet wijzigt, heb ik voorgestemd. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   . - De wijzigingen van verordening (EEG) nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek beogen een geharmoniseerd rechtskader tot stand te brengen voor identieke douanecontroles in alle lidstaten en normen die gebaseerd zijn op risicocriteria met betrekking tot de selectie van goederen en ondernemers teneinde het terrorisme, de georganiseerde misdaad en de handel in gevaarlijke goederen te bestrijden.
Met het vergroten van de veiligheid van de in- en uitvoer als doel dienen de ondernemers informatie te verstrekken aan de douaneautoriteiten over de goederen die de EU binnenkomen of verlaten. Die informatie wordt elektronisch opgeslagen en uitgewisseld tussen de autoriteiten van de lidstaten.
Eens te meer herinneren wij eraan dat de bestrijding van het terrorisme het respecteren van de fundamentele rechten en vrijheden van de burgers - met inbegrip van het recht op privacy - niet in gevaar mag brengen. Zoals artikel 8 van het Europees Verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens bepaalt, maakt de bescherming van persoonsgegevens deel uit van die rechten. De bescherming van persoonsgegevens mag derhalve niet gezien worden als een obstakel voor het efficiënt bestrijden van het terrorisme. Daarom hebben wij de nodige voorbehouden bij de wijzigingen van de verordening, al verwijst het Europese Parlement met een aantal amendementen specifiek naar de genoemde rechten. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   . - Deze ontwerpverordening van de Commissie beoogt het communautair douanewetboek te wijzigen door er een aantal basisprincipes voor het beheer van de veiligheid van de buitengrenzen in op te nemen via een geharmoniseerd systeem voor risicoanalyse.
Het voorstel bevat een pakket maatregelen waar ik de volgende punten uitlicht: a) het invoeren van de verplichting voor de ondernemers de douaneadministratie informatie te verstrekken over goederen voor zij de Europese Unie binnenkomen of verlaten; b) het faciliteren van de vergunningen voor betrouwbare ondernemers; c) een mechanisme voor het vaststellen van parameters voor de risicoselectie op communautair niveau; d) een systeem voor automatische ondersteuning bij de uitvoering van het risicobeheer.
Het voorstel is een uitvloeisel van het terechte streven naar een geïntegreerd en efficiënt beheer van de buitengrenzen door de doeltreffendheid van de douaneprocedures en -controles te verbeteren. Dat kan worden bereikt door zowel de douanewetgeving te vereenvoudigen als de computer beter te gebruiken bij de douaneformaliteiten.
De beroepsorganisaties steunen deze wijzigingen, die een bevredigend evenwicht mogelijk maken tussen aan de ene kant meer controles en formaliteiten met het oog op de veiligheid en aan de andere kant het faciliteren van de legale handel. Daar ik deze opvatting deel, heb ik voorgestemd. 

Queiró (UEN ),
   . - De Raad en het Parlement hebben onlangs een verordening goedgekeurd betreffende een gemeenschappelijk Europees luchtruim, die onder meer de toetreding van de Gemeenschap tot Eurocontrol voorziet.
Het Protocol betreffende de toetreding bepaalt, net als bij andere internationale organisaties, dat de Gemeenschap en de lidstaten deelnemen aan de werkzaamheden van Eurocontrol terwijl het stemrecht uitgeoefend wordt op grond van de bevoegdheden die de Gemeenschap respectievelijk de lidstaten op dit vlak bezitten.
De institutionele synergie tussen de Gemeenschap en Eurocontrol zal zeker positieve effecten sorteren voor de capaciteit, de veiligheid en de efficiency van het luchtverkeer door programma’s te starten voor de ontwikkeling en de toepassing van nieuwe technologieën voor de luchtverkeersleiding.
Hier gaat het om het vaststellen van regels voor internationale samenwerking om de bovengenoemde doelen beter te realiseren zonder de bevoegdheden van de lidstaten op dit vlak aan te tasten. Ik ben het hiermee eens en daarom heb ik voor het verslag gestemd. 
Ribeiro (GUE/NGL ),
   . - Volgens het Verdrag dient er een gemeenschappelijk vervoersbeleid tot stand te komen. Uit hoofde daarvan heeft de Commissie in de loop der tijd een reeks voorstellen ingediend voor de toetreding tot internationale verdragen teneinde de bevoegdheden te kunnen uitoefenen die de lidstaten haar hebben gedelegeerd.
Dit voorstel vloeit voort uit het initiatief voor “een gemeenschappelijk Europees luchtruim” waarin een actieve rol voorzien is voor de Gemeenschap op basis van de technische bevoegdheden van Eurocontrol.
Het Protocol betreffende de toetreding preciseert de juridische bepalingen volgens welke de Gemeenschap volwaardig lid kan worden van Eurocontrol. De Gemeenschap en de lidstaten zullen gezamenlijk deelnemen aan Eurocontrol. Het stemrecht zal toekomen aan de Gemeenschap respectievelijk aan de lidstaten al naargelang het een communautaire bevoegdheid of een bevoegdheid van de lidstaten betreft.
De Verdragen verlenen evenwel geen bevoegdheden aan de Europese Gemeenschap op het vlak van defensie en nationale veiligheid. Derhalve valt het gebruik van het luchtruim voor militaire doeleinden niet onder de bevoegdheden van de Europese Gemeenschap. Bij de discussie over het gemeenschappelijk Europees luchtruim hebben wij dit standpunt ook verdedigd.
Zoals altijd probeert men hier op een overhaaste manier beleid door te drukken waar wij het niet mee eens zijn. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   . - Dit voorstel betreft de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaart (Eurocontrol).
Uit hoofde van de artikelen 86 en 97 dient het Parlement in te stemmen met deze overeenkomst, terwijl de onderhandelingen op 8 oktober 2002 zijn afgesloten met de ondertekening van het desbetreffende Protocol.
Het Protocol betreffende de toetreding bepaalt, net als bij andere internationale organisaties, dat de Gemeenschap en de lidstaten gezamenlijk deelnemen aan de werkzaamheden van Eurocontrol terwijl het stemrecht gedeeld wordt op grond van de bevoegdheden die de Gemeenschap respectievelijk de lidstaten op dit vlak bezitten.
De Raad en het Parlement hebben onlangs een verordening goedgekeurd betreffende een gemeenschappelijk Europees luchtruim die onder meer de toetreding van de Gemeenschap tot Eurocontrol voorziet. Dat betekent dat het Parlement zich indirect al over het voorstel heeft uitgesproken.
De relatie tussen de Gemeenschap en Eurocontrol zal zeker positieve effecten sorteren voor de capaciteit, veiligheid en efficiency van het luchtverkeer door programma’s te starten voor de ontwikkeling en de toepassing van nieuwe technologieën voor de luchtverkeersleiding. Daarom heb ik voorgestemd. 

Bordes en Laguiller (GUE/NGL ),
   . – Als we de nieuwe grenzen van de Europese Unie als gevolg van de uitbreiding omvormen tot een heus ijzeren gordijn heeft dat veel dramatische consequenties voor de bevolking die aan weerszijden van die grenzen woont. Die grenzen delen soms volkeren in tweeën, ja zelfs families; er Schengen-grenzen van maken is dan ook menselijkerwijs onaanvaardbaar.
Als Europa zich broederlijk wil opstellen, zou het verhuizen juist makkelijker moeten maken. Dat is echter niet het idee achter het voorstel in het verslag voor een zeker versoepeling voor het kleine grensverkeer; nee, het zou “nuttig kunnen zijn mechanismen in te stellen die het de werknemers mogelijk maken zich van het ene grondgebied naar het andere te verplaatsen naar de plaats waar de vraag naar hun vaardigheden het grootst is”. Met andere woorden, een al te strikte sluiting van de grenzen zou het bedrijven onmogelijk maken om te profiteren van goedkoop tijdelijk personeel of om de lokale handel te laten draaien. Dat is de achtergrond van de voorgestelde kleingeestige en bureaucratische regeling.
Het allerergste is nog dat het verslag-Stockton, weliswaar tijdelijk, ongeveer dezelfde behandeling heeft weggelegd voor mensen die aan de grenzen wonen tussen de landen van de huidige Unie en de toetredende landen. Oftewel, bij de uitbreiding worden alle obstakels voor het vrije verkeer van kapitaal uit de weg geruimd, maar niet die voor het vrije verkeer van mensen.
Wij hebben ons onthouden om zelf geen obstakel te zijn voor de geringe versoepeling voor de grensbewoners in verhouding tot Schengen, zonder evenwel in te stemmen met een inhumane wetgeving.
Ribeiro e Castro (UEN ),
   . - Dit Commissievoorstel beoogt het klein grensverkeer aan de landbuitengrenzen te regelen. Het hoofddoel is belemmeringen voor de commerciële, sociale en culturele uitwisseling en de regionale samenwerking weg te nemen teneinde de ontwikkeling van grensgebieden te stimuleren en het de bonafide grensbewoners gemakkelijker te maken naar de andere kant van de grens te gaan. Om dit doel te bereiken wordt de desbetreffende regelgeving geharmoniseerd.
Ik feliciteer de Commissie met haar initiatief, maar ik ben het niet eens met een aantal elementen in haar voorstel waar ook de rapporteur in haar verslag op wijst. Die elementen hebben van doen met wat wij kunnen verstaan onder “bonafide” en met het ontbreken van goede instrumenten voor het uitoefenen van toezicht, hetgeen in de toekomst tot misbruik kan leiden.
Daar het noodzakelijk is illegale immigratie te bestrijden en misdadige - ook terroristische - activiteiten te voorkomen, is het onbegrijpelijk dat de Commissie geen enkele controle op de duur van het toegestane verblijf voorziet.
Wij gaan akkoord met het kernidee het overschrijden van de genzen van de Europese Unie door bepaalde inwoners van derde landen te faciliteren, maar wij dringen erop aan deze faciliteiten op een striktere wijze toe te kennen.
De rapporteur vestigt terecht de aandacht op een aantal zaken en aangezien de ingediende amendementen in dezelfde richting gaan heb ik voorgestemd. 

Ribeiro e Castro (UEN ),
   . - Dit voorstel maakt deel uit van een wetgevingspakket dat beoogt de regels voor het klein grensverkeer te actualiseren en te harmoniseren. Het voorstel heeft tot doel het overschrijden van de grenzen van de Europese Unie door bepaalde inwoners van derde landen in grensgebieden te faciliteren. Het voorstel wil geen grote beperkingen creëren voor grensarbeiders en stelt daarom voor een speciaal visum voor hen in te voeren.
Het voorstel benadrukt het tijdelijk karakter van dit visum, terwijl degenen die de doelgroep van het visum vormen binnen een straal van 50 kilometer van de grens moeten wonen.
De ingediende amendementen en de opmerkingen van de rapporteur zijn op specifieke punten gericht, begrijpelijk en gerechtvaardigd en zetten het doel van het Commissievoorstel niet op de helling.
Ik heb voorgestemd.
De Commissie dient er evenwel op gewezen te worden dat het nodig is voorzorgsmaatregelen te nemen om de zwakke kanten van de regeling en het risico op misbruik te elimineren. Anders bestaat het gevaar dat hiermee illegale immigratie, criminele activiteiten en zelfs terroristische activiteiten in de hand worden gewerkt. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   . - Hoewel het advies van het Europees Parlement ook bepaalde zorgen verwoordt, maakt dit ogenschijnlijk “technische” en “neutrale” initiatief deel uit van het beleid illegale immigratie te criminaliseren en is een instrument voor het beheer van “crises” en het uitzetten van immigranten naar het land van herkomst.
Het voorstel benadrukt dat “het netwerk als uitbreiding van het huidige alarmsysteem vooral de uitwisseling van strategische en tactische informatie over de ontwikkeling van de illegale immigratiestromen dient te vergemakkelijken”. In deze fase is er geen “uitwisseling van persoonsgegevens met betrekking tot criminele netwerken die betrokken zijn bij mensensmokkel” voorzien.
De rapporteur benadrukt op kritische wijze dat “de strijd tegen illegale immigratie niet alleen betrekking moet hebben op personen die het EU-grondgebied illegaal betreden, maar ook en vooral op de ketens van mensensmokkelaars via welke netwerken van illegale arbeid in Europa worden gevoed”.
Het doel is de coördinatie en de communicatie efficiënter te maken van een instrument “dat absoluut noodzakelijk is om illegale migratie met succes grensoverschrijdend te kunnen bestrijden”.
Het is het zoveelste element van een beleid dat de ogen sluit voor de economische en sociale gevolgen van immigratie. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   . - Gezien de opening van de grenzen in het Schengen-gebied, de constante schending van de communautaire grenzen en de vraag naar veiligheid vanwege de huidige geopolitieke situatie in de wereld, acht ik het essentieel de coördinatie van het beheer en het toezicht op de migratiestromen evenals de monitoring en het bestrijden van de illegale immigratie te versterken.
Het technisch platform van de Commissie, CIRCA (), zal een virtuele werkruimte bieden voor groepen gebruikers die daarvoor toestemming hebben en snelle communicatie mogelijk maken indien het een hoog veiligheidsniveau kan garanderen.
Ik wijs op de mogelijkheid Europol deel te laten uitmaken van dit netwerk.
Ik wens dat degenen voor wie deze efficiëntere aanpak van het verschijnsel migratie met een netwerk bestemd is, niet zullen vergeten dat het hier om mensen gaat die niettegenstaande hun illegaal verblijf respect verdienen en onvervreemdbare rechten genieten.
Ik heb voorgestemd. 

Ribeiro e Castro (UEN ),
   . - Dit Commissievoorstel - dat de rapporteur volledig steunt - is een uitvloeisel van de spoedeisende wijziging van richtlijn 77/388/EEG waar al lange tijd om gevraagd was. Zoals bekend worden diensten in de regel belast in de plaats van vestiging van de dienstverlener. Nu wil de Commissie de situatie omdraaien en, behoudens bepaalde uitzonderingen, diensten belasten waar de klant gevestigd is.
Volgens mij vormt deze wijziging een betere weerspiegeling van de huidige situatie in de dienstensector en zal zij alle betrokkenen meer zekerheid bieden. De maatregelen zullen ervoor zorgen dat een aantal problemen die wij nu kennen - en die het gevolg zijn van de grondige verandering van de werkelijkheid in vergelijking met 1977 - verdwijnen.
Het verslag levert geen bijzondere problemen op en heeft hoofdzakelijk tot doel het algemene principe volgens hetwelk de belastingheffing plaatsvindt in de plaats waar de dienst geleverd wordt naleving te doen vinden. Voorts dienen wij te bedenken dat de Economische en Monetaire Commissie van het Parlement de ontwerpresolutie met eenparigheid van stemmen heeft goedgekeurd.
Ik heb voorgestemd. 

Arvidsson, Cederschiöld, Grönfeldt Bergman, Stenmarck en Wachtmeister (PPE-DE ),
   Wij hebben vandaag gestemd voor het verslag over het sluiten van een kaderovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Europees Ruimteagentschap (ESA) conform een overeenkomst tussen de EG en het ESA uit 2003. Wij hebben voorheen ook onze steun gegeven aan de resolutie over het Groenboek van de Commissie inzake het ruimtevaartbeleid, aangenomen op 9 oktober 2003, aan de resolutie over een uniforme Europese ruimtestrategie, aangenomen op 17 januari 2002, en aan de resolutie over een actieplan voor de uitvoering van het Europese ruimtevaartbeleid, aangenomen op 29 januari 2004. Ook de inspanningen voor het uitvoeren van het Galileo-project hebben we gesteund.
Het is van belang dat de competentie van de EU verder niet wordt uitgebreid op het gebied van het ruimtebeleid en dat de industriële samenwerking op ruimtegebied hoofdzakelijk op internationaal niveau plaatsvindt, volgens het ESA-Verdrag. De betrokkenheid van de Europese Unie moet in de eerste plaats betrekking hebben op het gebied van het ruimteonderzoek. Wij verwerpen de uitgebreide competentie van de EU die men van plan is op te nemen in het constitutionele verdrag van de EU. 
Queiró (UEN ),
   . - Ik heb net als de overgrote meerderheid voor deze Kaderovereenkomst gestemd. De behandeling van het voorstel was vooral een debat over de rechtsgrond naar aanleiding van een advies van de Commissie juridische zaken en interne markt. Die heeft er heel terecht op gewezen dat de keuze voor de rechtsgrond niet overgelaten kan worden aan de discretionaire bevoegdheid van de communautaire wetgever maar juist gestoeld moet zijn op objectieve elementen die door de rechter getoetst kunnen worden.
Volgens de Juridische Commissie en de rapporteur van de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie berust het ontbreken van een verwijzing naar artikel 300, lid 3, van het EG-Verdrag op een verzuim dat maar beter kan worden gecorrigeerd. Daartoe heeft de rapporteur een amendement ingediend dat vervolgens onmiddellijk vervangen is door de desbetreffende rectificatie.
Deze bereidwilligheid van de rapporteur heeft mij er alleen maar in gesterkt voor te stemmen. 

Coelho (PPE-DE ),
     De veiligheid van onze burgers is voor ons allen een prioriteit.
Wij beseffen hoe belangrijk en noodzakelijk het is dat de controle aan de buitengrenzen wordt versterkt, met name ook ten gevolge van het vrije verkeer en de afschaffing van de binnengrenzen.
De groeiende dreiging die momenteel uitgaat van de transnationale georganiseerde misdaad, de illegale immigratie en vooral ook van het terrorisme baart de burgers ernstige zorgen en staat hoog op onze politieke agenda. Om deze bedreiging van onze democratieën af te wenden moeten wij onze eigen Europese democratie en haar instrumenten versterken.
Dit alles vergt een snelle en doeltreffende uitwisseling van informatie op het gebied van grenscontrole en politiële samenwerking.
Daarom is het absoluut noodzakelijk dat er een SIS van de tweede generatie (SIS II) komt en dat er een visuminformatiesysteem (VIS) wordt opgezet. Het is tevens van essentieel belang dat er biometrische gegevens worden ingevoerd.
Wij moeten ons daarbij evenwel houden aan duidelijke regels, waarmee garanties worden geboden voor de doeltreffendheid van het systeem, de financiering en de strikte naleving van de Europese wetgeving inzake bescherming van persoonsgegevens.
Het huidige voorstel (dat de ontwikkeling van het VIS met Gemeenschapsfinanciering mogelijk maakt) ...
Figueiredo (GUE/NGL ),
     Het visuminformatiesysteem (VIS) moet gezien worden als een aanvulling op het Schengen Informatiesysteem (SIS) en EURODAC. Het hoort thuis in het kader van de communautarisering van de zogeheten "derde pijler", te weten justitie en binnenlandse zaken. Op die manier wil men bepaalde centrale bevoegdheden onttrekken aan de verantwoordelijkheid van de lidstaten. Ik attendeer u erop dat voor dergelijke beslissingen vanaf 1 mei in de Raad geen unanimiteit meer vereist is.
Het VIS is een systeem dat de lidstaten in de gelegenheid moet stellen informatie op het gebied van visa uit te wisselen.
Ofschoon wij ons niet kunnen vinden in het uitgangspunt van de rapporteur, zijn wij het met hem eens dat dit initiatief van de Commissie verworpen moet worden, met name omdat het systeem en de werking ervan niet duidelijk gedefinieerd worden, zoals overigens terecht in het verslag wordt onderstreept. Er moet dan ook een ander voorstel worden ingediend "waarbij onder meer wordt bepaald welke gegevenscategorieën in het systeem zullen worden opgenomen en met welk doel en volgens welke criteria, er zullen voorschriften worden vastgelegd betreffende de inhoud van de VIS-registraties, alsmede het recht van de autoriteiten om gegevens in te voeren, te raadplegen en bij te werken en voorschriften betreffende de bescherming van persoonsgegevens en de controle hierop".
Daarom hebben wij tegen het verslag gestemd. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
     Hiermee verwerpt het Europees Parlement - opnieuw - een initiatief van de Spaanse regering dat in april 2003 is voorgelegd in het kader van de zogeheten maatregelen voor "terrorismebestrijding". Doel van het voorstel is om met de Verenigde Staten een akkoord te bereiken over de overdracht van persoonsgegevens van luchtreizigers. Wij verzetten ons ten stelligste tegen dit initiatief, temeer ook omdat wij in vele gevallen voor een “voldongen feit” worden geplaatst, aangezien de bedoelde persoonsgegevens nu reeds door diverse luchtvaartmaatschappijen worden doorgegeven. Daarom onderschrijven wij het negatieve advies van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken.
Volgens de informatie waarover wij beschikken, hebben de persoonsgegevens die aan de Verenigde Staten moeten worden doorgegeven betrekking op 34 punten - met inbegrip van telefoonnummers, kredietkaartnummers, politieke en religieuze overtuiging, afkomst en gezondheidstoestand -, zonder enige garantie of doeltreffende controle, met alle gevolgen van dien voor de rechten, vrijheden en waarborgen van de burgers.
Het voorstel is volkomen onaanvaardbaar omdat het enerzijds een inbreuk vormt op de Europese richtlijn betreffende de bescherming van persoonsgegevens en anderzijds het vermogen van de lidstaten aantast om gegevensoverdracht tegen te gaan en zodoende de rechten van hun burgers te vrijwaren. In dit concrete geval moeten de lidstaten garanties bieden voor een adequate bescherming van persoonsgegevens in het luchtverkeer. 

Flemming (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik hecht eraan te constateren dat niet alleen ik, maar alle leden van de Oostenrijkse Volkspartij in de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) en Europese democraten het verslag-de Roo uiteindelijk van de hand hebben gewezen. We hebben problemen met het nucleaire punt in amendement 38. De tekst is ons eenvoudigweg te vaag en staat toe – het verbaast me een beetje dat Alexander de Roo dat niet ook zo ziet – dat certificaten uit nucleaire projecten die voor 2012 zijn verstrekt na 2012 worden gebruikt omdat van certificaten geoorloofd is. Een exploitant zou zichzelf dus met een nucleair project dat al in de periode van 2008 tot 2012 loopt, kunnen saneren. Daar wij felle voorstanders zijn van een volledige uitsluiting van nucleaire projecten, hebben we uiteindelijk het verslag-de Roo niet kunnen accepteren. 
Coelho (PPE-DE ),
     Alle kwesties die verband houden met de politiële samenwerking en de bescherming van onze burgers zijn voor ons prioritaire aandachtspunten. Samenwerking tussen politiemachten is van essentieel belang om binnen de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid voor de Europese burgers een hoog veiligheidsniveau te waarborgen.
In aansluiting op de conclusies van Tampere heeft de Raad in december 2000 op initiatief van het Portugese voorzitterschap zijn goedkeuring gehecht aan een voorstel waarmee het licht op groen is gezet voor de tenuitvoerlegging van de eerste fase van de Europese Politieacademie, namelijk de oprichting van een netwerk van bestaande nationale opleidingsinstituten. Doel is de hoge leidinggevende politiefunctionarissen van de lidstaten een betere opleiding te geven. Verder ondersteunt en ontwikkelt de Europese Politieacademie een Europese aanpak van de belangrijkste problemen die zich in de lidstaten voordoen op het gebied van criminaliteitsbestrijding, misdaadpreventie en handhaving van de openbare orde en veiligheid, met name vanuit een grensoverschrijdend perspectief.
In het verslag over de werking en de toekomst van de Academie wordt gewag gemaakt van een reeks problemen die hoofdzakelijk worden toegeschreven aan het ontbreken van rechtspersoonlijkheid. De conclusie luidt echter dat de Europese Politieacademie, ondanks de genoemde moeilijkheden, uitstekend werk heeft geleverd.
Ik onderschrijf de twee initiatieven die wij hier vandaag bespreken omdat het standpunt van het merendeel van de lidstaten, met inbegrip van Portugal, hierdoor een concrete invulling krijgt op wetgevingsgebied. In deze fase is het wenselijk dat de huidige structuur, het netwerk van nationale instituten, behouden blijft. Belangrijk is dat de Europese Politieacademie rechtspersoonlijkheid krijgt en wordt uitgerust met een raad van bestuur die verantwoordelijk is voor de organisatie en de werking. Zij moet tevens beschikken over een secretariaat en een eigen vestigingsplaats. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
     In Tampere op 15 en 16 oktober 1999 heeft de Europese Raad besloten dat er "een Europese politieacademie voor de opleiding van hoge wetshandhavingsfunctionarissen” tot stand moest worden gebracht en dat deze academie moest "beginnen als een netwerk van bestaande nationale opleidingsinstituten".
In het Ierse initiatief wordt aan de EPA rechtspersoonlijkheid toegekend, zoals die in de regel aan rechtspersonen wordt verleend. Het Verenigd Koninkrijk draagt van zijn kant Bramshill voor als vestigingsplaats, overeenkomstig het politieke akkoord van de Europese Raad, en dringt aan op de oprichting van een permanent secretariaat dat de EPA moet bijstaan in haar werkzaamheden.
Er is een driejaarlijks verslag voorgelegd over de werking en de toekomst van de EPA. Daarin is nagegaan of de EPA al dan niet een permanente structuur moet krijgen. Uit het verslag is gebleken dat het ontbreken van rechtspersoonlijkheid problemen oplevert voor het bestuur en voor financiële en organisatorische aspecten.
De rapporteur heeft van haar kant drie amendementen ingediend om de logica van het besluit te vrijwaren. Het gaat met name om de kosten die uit de EPA-begroting worden betaald en de vestigingsplaats van de EPA.
Ik ben van oordeel dat de EPA uitstekend werk heeft verricht en haar werkzaamheden ook in de toekomst moet voortzetten. Mijns inziens is het niet nodig dat er in deze eerste fase, los van de nationale instituten, een afzonderlijke Europese Academie wordt opgericht. Daarom steun ik de voorstellen van Ierland en het Verenigd Koninkrijk alsmede de amendementen die zijn goedgekeurd ...

Figueiredo (GUE/NGL ),
     Wij hebben om diverse redenen tegen deze aanbeveling gestemd.
Ten eerste omdat het roulatiebeginsel niet wordt nageleefd en de verschillende lidstaten niet bij toerbeurt in de directie van de Europese Centrale Bank (ECB) vertegenwoordigd zijn. De ECB is niet alleen het eerste communautaire orgaan dat de representativiteitsregel met voeten treedt en geen vertegenwoordiger uit alle lidstaten telt, maar bovendien zal de wijziging van het statuut ertoe leiden dat de directieleden permanent stemrecht hebben, in tegenstelling tot de vertegenwoordigers van de presidenten van de nationale centrale banken, die hun stemrecht bij toerbeurt zullen uitoefenen. Hieruit blijkt nog maar eens dat de grote landen de scepter zwaaien, terwijl landen zoals Portugal eenvoudigweg worden uitgesloten van het beslissingsorgaan dat verantwoordelijk is voor het monetair beleid van de Europese Unie.
Ten tweede omdat de kandidaat er op monetair vlak en begrotingsgebied streng orthodoxe opvattingen op na houdt en de richtsnoeren voor het economisch en monetair beleid van de Europese Unie zonder enige vorm van kritiek verdedigt. Bovendien trekt hij geen conclusies uit de economische crisis die de Gemeenschap momenteel doormaakt. De kandidaat is vastbesloten om actief bij te dragen aan de verwezenlijking van de hoofddoelstelling van de ECB, namelijk de prijsstabiliteit. Hij is van oordeel dat de crisis te wijten is aan het uitblijven van de nodige structurele hervormingen.
Bovendien is de kandidaat van mening "dat er geen noodzaak bestaat voor veranderingen in de huidige vorm van het Verdrag van Maastricht of het Pact voor Stabiliteit en Groei", aangezien "de huidige problemen niet het gevolg zijn van ongewenste rigiditeiten" van het Pact, maar van de politieke onwil van enkele landen om de gemeenschappelijk overeengekomen regels na te leven. 

Meijer (GUE/NGL ),
   . In de Nederlandse pers is de indruk gewekt dat de heer Doorn, tijdelijk aanvoerder van het CDA-smaldeel, een middel heeft gevonden om in Nederland tien miljard euro per jaar te besparen. De oppervlakkige lezer denkt dat hij daarmee de belastingafdrachten aan de Europese Unie omlaag brengt. Toch biedt de heer Doorn geen oplossing voor het probleem dat de EU jaarlijks 20 procent van haar begroting verspilt aan prestigeprojecten, het rondpompen van geld tussen de rijke lidstaten en fraude. Het gaat hem slechts om het bevrijden van bedrijven uit wat hij ziet als een verstikkende bureaucratie. Hij wil vooral minder regels die bedoeld zijn om arbeid en milieu te beschermen en, daardoor, minder kosten voor de ondernemers. Dat past in het streven van de Nederlandse minister Zalm van Financiën, die de administratieve-lastendruk voor bedrijven wil verminderen van 17 miljard euro naar 14 miljard euro per jaar en denkt dat de helft hiervan wordt veroorzaakt door Europese regels. Volgens de berekening van de heer Zalm gaat het dus niet om 10 miljard, maar om slechts anderhalf miljard euro. Ik ben het eens met een verruiming van de mogelijkheden om de negatieve gevolgen van Europese regelgeving in een zo vroeg mogelijk stadium te kunnen beoordelen, maar ik denk dat de heer Doorn daarmee straks heel andere regels wil tegenhouden dan ik.
Ribeiro e Castro (UEN ),
    De heer Doorn heeft uitstekend werk verricht. Hetzelfde geldt voor de Commissie juridische zaken en interne markt, die dit verslag met algemene stemmen heeft goedgekeurd.
Effectbeoordeling, waarvan overigens reeds sprake was in het Interinstitutioneel Akkoord "Beter wetgeven" van juni 2003, is werkelijk een onmisbaar instrument, niet alleen bij het opstellen van wetgeving van goede kwaliteit, maar ook om de kosten en administratieve lasten terug te dringen die nodig zijn om de wetgeving te kunnen naleven.
Uit studies van het IMF blijkt dat een verbetering van de regelgeving tot een economische groei van 7 procent en een productiviteitsverbetering van 3 procent kan leiden.
Het is van essentieel belang dat er controle wordt uitgeoefend op de evaluatie van de kosten en de beoordeling van de effecten. De ambtenaren en de instellingen als zodanig moeten geassisteerd en gecontroleerd worden door een onafhankelijk accountantsbureau. Het is tevens belangrijk dat er een studie wordt gemaakt van de kosten die ondernemingen en particulieren moeten maken om aan de bestaande wetgeving te voldoen. Ik denk dat wij met die maatregelen een zeer belangrijke stap zullen zetten op weg naar een meer ontwikkelde Europese Unie.
Daarom heb ik voor het verslag gestemd. 

Bastos (PPE-DE ),
     Op zowel Europees als nationaal niveau worden steeds meer maatregelen genomen ter bestrijding van discriminatie van gehandicapten. Met de vaststelling van het Europees actieplan voor gehandicapten hebben wij in dit verband een belangrijke stap voorwaarts gezet.
Toch kunnen personen met een handicap nog steeds geen aanspraak maken op gelijke behandeling en gelijke kansen in alle sectoren van het leven. De behaalde resultaten moeten geconsolideerd worden door middel van passende beleids- en wetgevingsinitiatieven. Zo moet er in het Europees actieplan een richtlijn ter bestrijding van discriminatie op grond van een handicap worden opgenomen die op alle bevoegdheidsterreinen van de Europese Unie moet worden toegepast. Anderzijds is het van essentieel belang dat de lidstaten de vigerende wetgeving terzake omzetten in nationale wetgeving en goede praktijken uitwisselen.
Verder ben ik het met de rapporteur eens dat de toegang tot de informatietechnologie en de bebouwde omgeving moet worden verbeterd en dat er garanties moeten worden geboden voor een kwalitatief verantwoorde dienstverlening waarmee de autonomie van personen met een handicap kan worden bevorderd.
Daarom heb ik voor dit verslag gestemd. Het is belangrijk dat er verbetering komt in de situatie van de bijna vijftig miljoen gehandicapten die in de uitgebreide Europese Unie leven. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
    Dit is een goed verslag, ofschoon het op diverse punten tekortschiet. De rapporteur betreurt het dat in het actieplan, ondanks de herhaalde verzoeken van het Europees Parlement, geen wetgevingsvoorstellen zijn opgenomen. Hij is van oordeel dat er een richtlijn ter bestrijding van discriminatie op grond van een handicap moet worden vastgesteld die zich uitstrekt tot alle bevoegdheidsterreinen van de Europese Unie. Alleen op die manier kunnen de hinderpalen die participatie van gehandicapten aan het gemeenschapsleven in de weg staan definitief worden opgeruimd. Verder wordt ook kritiek geleverd op het feit dat in de voorstellen van het actieplan geen aandacht is besteed aan een ander belangrijk punt, namelijk het verlenen van bijzondere steun aan gehandicaptenorganisaties in de toetredingslanden.
De rapporteur spreekt zich tevens uit over het toekomstige Verdrag. Dat moet volgens hem voorzien in krachtigere maatregelen ter bestrijding van discriminatie en ter bevordering van de eerbiediging van de rechten van de mens, met name van personen die sterk van anderen afhankelijk zijn en/of niet zelf hun belangen kunnen behartigen. Hij verleent zijn steun voor een VN-verdrag inzake de mensenrechten van gehandicapten en dringt erop aan dat de aanbevelingen in het deskundigenverslag inzake "Toegankelijkheid voor iedereen" onverwijld ten uitvoer worden gelegd, inclusief de herziening van de bouwproductenrichtlijn, die moet leiden tot de invoering van verplichte toegankelijkheidsnormen.
Verder verzoekt hij de Commissie om in het kader van het DAPHNE-programma speciale aandacht te schenken aan de bestrijding van geweld jegens gehandicapte vrouwen en maatregelen te treffen ter ondervanging ...
Marques (PPE-DE ),
    Ik feliciteer de heer Mantovani met het nuttige en uitstekende verslag dat hij ons hier vandaag heeft voorgelegd over de mededeling van de Commissie "Gelijke kansen voor personen met een handicap: een Europees actieplan". De tekst geniet mijn steun, met name het verzoek om de acties ter bestrijding van discriminatie van gehandicapten onverwijld voort te zetten.
Ik onderschrijf tevens het voorstel van de rapporteur om een richtlijn ter bestrijding van discriminatie te presenteren waarin alle terreinen vervat zijn die geen deel uitmaken van richtlijn 2000/78/EG. 
Montfort (PPE-DE ),
   . – Het verslag-Mantovani gaat over gelijke kansen voor personen met een handicap en dat is ontegenzeggelijk een goede zaak.
Het gebeurt maar al te vaak dat we in aanwezigheid van personen met een handicap vergeten dat we in de eerste plaats heel gewoon met mensen te maken hebben, die even goed als iedereen verdienen dat hun waardigheid en hun rechten geëerbiedigd worden; het recht op vrij verkeer, het recht op participatie aan het sociale leven in zijn algemeenheid, het recht op gelijke kansen en het recht te worden gerespecteerd als menselijk individu, kortom: de rechten die gelden voor alle mensen.
Een waardige samenleving is te herkennen aan de plaats die zij biedt aan de meest kwetsbaren. Helaas zijn vandaag de dag de personen met een handicap in de zogeheten ontwikkelde landen nog maar al te vaak slachtoffer van discriminatie.
Daarom steun ik de rapporteur in zijn verzoek alle beleidsmaatregelen te baseren op de universele waarden die door iedereen worden erkend. Moge dit verslag ervoor zorgen dat we eindelijk aandacht hebben voor al die personen met een handicap. Om die reden heb ik ervoor gestemd. 
Queiró (UEN ),
     In dit verslag worden wij terecht herinnerd aan het feit dat in de uitgebreide Europese Unie bijna 50 miljoen gehandicapten met zeer uiteenlopende functiebeperkingen leven. Daarom moet de Europese strategie hoofdzakelijk gericht zijn op bestrijding van discriminatie en bescherming van de mensenrechten. Het Europees Jaar van mensen met een handicap 2003 heeft de gehandicaptenproblematiek onder de aandacht gebracht.
Ik ben dan ook bijzonder ingenomen met het initiatief van de Commissie om een Europees Actieplan voor gehandicapten vast te stellen. Helaas is dat plan onvolledig: het bevat geen concrete wetgevingsvoorstellen en geen tijdschema voor de indiening van een richtlijn ter bestrijding van discriminatie op grond van een handicap.
Verder moeten wij ervoor zorgen dat de gehandicaptenorganisaties actiever betrokken worden bij het besluitvormingsproces, niet alleen op communautair en nationaal niveau, maar ook in het kader van de Verenigde Naties.
Wij zijn tevens bijzonder ingenomen met de toezegging van de Europese Commissie om een werkdocument te presenteren over de toepassing van de Europese werkgelegenheidsstrategie op personen met een handicap, en met de inspanningen om de toegang tot de informatietechnologie en de bebouwde omgeving, inclusief de toegang tot de dienstverlening, te verbeteren.
Wij onderschrijven dit standpunt ten volle en zijn van oordeel dat de rapporteur een uitstekend verslag heeft ingediend. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
    – We moeten goed begrijpen dat dit verslag een follow-up is van het Europees Jaar van mensen met een handicap 2003 en de met dit onderwerp verband houdende kwesties. Het dringt erop aan dat de Europese Unie haar strategie concentreert op het bestrijden van discriminatie en het bevorderen van de mensenrechten. Het verslag wijst er verder op dat er een aantal initiatieven is ontwikkeld die positieve resultaten hebben opgeleverd; deze initiatieven moeten daarom deel gaan uitmaken van het beleid van de Europese Unie. Dat er geen wetgevingsvoorstellen zijn ontwikkeld is evenwel een kwalijke zaak. Er moeten daarom meer maatregelen worden genomen om discriminatie tegen te gaan en de eerbiediging van de mensenrechten en het recht op gelijke kansen van mensen met een handicap te garanderen. Er moet een VN-verdrag inzake de mensenrechten van gehandicapten worden opgesteld; de lidstaten worden verzocht zich actief in te zetten voor een dergelijk verdrag.
Het verslag wijst er ook op dat nationale en Europese gehandicaptenorganisaties bij het besluitvormingsproces betrokken dienen te worden. Het Europees Sociaal Fonds en de structuurfondsen zouden ten behoeve van mensen met een handicap moeten kunnen worden ingezet. Belangrijk is vooral dat mensen met een handicap toegang hebben tot alle informatietechnologie en openbare gebouwen en ruimten, met inbegrip van diensten. Er zou een voorstel moeten worden ingediend voor een specifiek actieprogramma. Dat zou moeten ingaan met de begroting voor 2005.
Om al deze redenen heb ik voor dit uitstekende verslag van de heer Mantovani gestemd. 

Bastos (PPE-DE ),
    – In de loop der jaren zijn er diverse wijzigingen aangebracht in verordening (EEG) 1408/07, als gevolg waarvan deze erg ingewikkeld is geworden.
De socialezekerheidstelsels van de lidstaten moeten op elkaar afgestemd worden om de rechten van burgers die zich binnen de Europese Unie verplaatsen te beschermen, zeker nu de Unie wordt uitgebreid. Het is dus zaak dat we voormelde verordening zo snel mogelijk moderniseren en vereenvoudigen. Daarom heb ik voor deze aanbeveling voor de tweede lezing betreffende het gemeenschappelijk standpunt van de Raad gestemd.
Deze verordening vertegenwoordigt een fundamentele stap voorwaarts voor alle Europese burgers die in hun eigen lidstaat onder een regeling voor sociale zekerheid vallen. De door deze regelingen gegarandeerde dekking is nu echter veel groter: mensen die in een andere lidstaat verblijf houden valt uit hoofde van deze verordening een zelfde behandeling ten deel als die waarop de onderdanen van die lidstaat aanspraak kunnen maken. Ze kan dus een belangrijke bijdrage leveren tot sociale insluiting. Alle burgers kunnen er nu van op aan dat ze bescherming genieten wanneer ze in andere lidstaten verblijven, terwijl dubbele premieheffing wordt verhinderd. Er is een wezenlijke stap voorwaarts gezet, vooral met de invoering van het beginsel van behoorlijk bestuur. De instellingen van de lidstaten kunnen op deze wijze beter samenwerken en elkaar wederzijdse steun bieden, terwijl informatieverzoeken van de zijde van de burgers gemakkelijker verwerkt kunnen worden. 
Bordes en Laguiller (GUE/NGL ),
   . – Wij hebben voor dit verslag gestemd, ondanks dat in de motivering wordt benadrukt dat het tot doel heeft de socialezekerheidsstelsels van de verschillende staten te coördineren en niet om deze te harmoniseren en al helemaal niet ze naar boven toe bij te stellen.
De coördinatie biedt echter aan tenminste sommige groepen werknemers, met name grensarbeiders, duidelijkheid over hun rechten op het gebied van medische behandeling, werkloosheids- of pensioenuitkeringen, hetgeen op dit moment niet het geval is, afgezien van enkele bilaterale overeenkomsten.
Als de Europese Unie zich zou inspannen voor verbetering op het gebied van sociale rechten, zou zij een gemeenschappelijk socialezekerheidsstelsel invoeren door algemeen ingang te doen vinden wat binnen de wetgeving van de landen die vooroplopen op dit gebied het meest in het belang is van de werknemers. Maar de huidige tendens is dat alle staten bezuinigen op hun socialezekerheidsstelsel, hetgeen betekent dat de arbeidersklassen worden uitgesloten van fatsoenlijke zorg.
Het Europees Parlement erkent zijn eigen vrijwillige machteloosheid door te beweren, zoals in de tekst staat: “Het Parlement heeft begrip voor de wens van de lidstaten om volledige controle over hun socialezekerheidstelsels te behouden (...) om budgettaire redenen”.
Figueiredo (GUE/NGL ),
    – Voor de praktische invulling van het in de Verdragen vastgelegde principe van vrij verkeer is het van groot belang dat de systemen voor sociale zekerheid gecoördineerd worden. De nu geldende verordening op dit gebied is meer dan dertig jaar oud en is intussen als gevolg van wijzigingen in de nationale systemen en uitspraken van het Hof van Justitie zo veelvuldig aangepast dat ze nauwelijks begrijpelijk meer is. Daar komt bij dat bepaalde onderwerpen in afzonderlijke richtlijnen zijn ondergebracht.
In deze nieuwe versie wordt geen stap terug gedaan in vergelijking met de bestaande toestand. Ze is up-to-date gebracht en sterk vereenvoudigd en ze zal op alle burgers van de Europese Unie van toepassing zijn, overeenkomstig het burgerschapsbegrip zoals dat in de Verdragen is vastgelegd. Verder is het aantal uitzonderingen en vrijwaringsclausules teruggebracht.
Het is intussen wel jammer dat de Raad op twee punten niet verder is gegaan. Er zijn bepalingen vastgelegd over toestemming vooraf voor het ontvangen van een adequate medische behandeling buiten de lidstaat waar men verblijf houdt. Het is echter niet gegarandeerd dat zulke toestemming ook werkelijk wordt gegeven in die gevallen waarin de medische omstandigheden daartoe dringend aanleiding geven. Het Parlement had daarop aangedrongen. In verband met de uitbetaling van werkloosheidsuitkeringen zien we dat het Parlement en de Commissie ervoor hadden gepleit om werklozen in voorkomende gevallen toestemming te geven gedurende maximaal zes maanden in een ander land werk te zoeken. De Raad heeft echter vastgehouden aan de nu geldende periode van drie maanden, met de mogelijkheid deze te verlengen tot zes maanden …
Hermange (PPE-DE ),
   . – Verordening 1408/71 beoogt het zeker stellen van de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten ter bescherming van de rechten van personen die zich binnen de Europese Unie verplaatsen. Om die reden is het een hoogst belangrijke verordening en is het van fundamenteel belang dat zij vandaag wordt aangenomen, want ik wil erop wijzen dat het vrije verkeer van werknemers een van de vier vrijheden is zoals bedoeld in het Verdrag van Rome.
Al vele jaren – om precies te zijn sinds 1971 – heeft deze verordening aanzienlijke wijzigingen ondergaan, om te proberen maximaal rekening te houden met de ontwikkeling van de nationale wetgevingen, sommige bepalingen te verbeteren en nog bestaande lacunes te dichten. Na veel onderhandelen in de Raad en doelmatig werk van onze rapporteur hebben wij een punt van evenwicht bereikt dat gezien de verplichtingen en de karakteristieken van de socialezekerheidsstelsels van de verschillende lidstaten volkomen tevredenstellend is.
Zeker, deze tekst is nog voor verbetering vatbaar, maar hij vormt zonder enige twijfel een belangrijke vooruitgang op het gebied van vrij verkeer van burgers. Voortaan kunnen zij hun rechten op het gebied van sociale zekerheid behouden wanneer zij in een andere lidstaat gaan werken. Overigens krijgen de leden van hun gezin ook een volledige ziektedekking. Om al die redenen, en vooral vanwege de concrete en essentiële verbetering van het dagelijks leven van onze medeburgers, stem ik voor dit verslag. 
Malmström, Paulsen en Olle Schmidt (ELDR ),
    Wij staan volledig achter het recht van het vrije verkeer van personen als een van de fundamentele vrijheden op de interne markt. Dat is ook de reden dat wij hebben besloten te stemmen voor het verslag-Lambert. Het is vanzelfsprekend dat de EU ter verwezenlijking van het visioen van vrij verkeer van arbeidskrachten en andere burgers die in hun eigen onderhoud kunnen voorzien, de regels vaststelt voor burgers van de Unie die van een land naar een ander land verhuizen. Maar een duidelijk risico wanneer de EU zich begeeft op terreinen die in hoofdzaak door de lidstaten moeten worden geregeld, is dat de regelgeving verdubbeld wordt. Als de lidstaten hun bijdragensysteem willen beschermen, komen ze met discriminerende overgangsregels omdat de gedetailleerde EU-regels geen echt redelijke, permanente regels toestaan. Pensioenen en andere opgebouwde inkomsten moeten zonder problemen meegenomen kunnen worden bij verhuizing naar een ander EU-land, terwijl de sociale uitkeringen (zoals kinderbijslag en huursubsidie) die niet individueel zijn opgebouwd, in beginsel ook niet moeten worden uitbetaald aan personen die in andere landen wonen. Tegen de achtergrond van de EU van 25 landen, die nu wordt gevormd, moet verordening (EG) nr 1408/71, “het sociaal handvest”, worden herzien om het beter aan te passen aan de nieuwe omstandigheden.
Ribeiro e Castro (UEN ),
    – Ik ben heel tevreden met het bereikte gemeenschappelijk standpunt. De communautaire wetgeving op dit gebied heeft het mogelijk gemaakt dat miljoenen Europese burgers die zich binnen de Unie verplaatsen toch sociale bescherming blijven genieten.
Het juridisch kader voor deze bescherming (verordening nr. 1408/71) wordt via dit gemeenschappelijk standpunt vereenvoudigd en up-to-date gebracht. Bovendien wordt het toepassingsgebied van de verordening uitgebreid, en dat geldt zowel voor het aantal onderwerpen dat door de regeling bestreken wordt als het aantal categorieën personen waarop ze betrekking heeft. Deze verordening is namelijk van toepassing op alle Europese burgers die onder de wetgeving voor sociale zekerheid in een lidstaat vallen. Ze biedt bescherming aan loontrekkers, niet gesalarieerde werknemers, ambtenaren, studenten en gepensioneerden, alsook aan al diegenen die geen activiteiten uitoefenen. De verordening maakt het werkzoekenden en tijdelijk werkloze grensoverschrijdende werknemers bovendien gemakkelijker om werk te zoeken in andere lidstaten.
De problemen bij eerste lezing hadden betrekking op de aanneming van twee amendementen. Het ene had betrekking op fiscale harmonisering en het tweede op een – onaanvaardbare – definitie van het begrip gezin. De Raad heeft deze twee amendementen verworpen. Ik steun daarom dit gemeenschappelijk standpunt. 

Ribeiro e Castro (UEN ),
    – Veiligheid - in het onderhavige geval: verkeersveiligheid - is voor de Europese Unie altijd een heel belangrijk onderwerp geweest. Er zijn op dit gebied al veel richtlijnen tot stand gekomen.
Met dit voorstel beogen we minimumeisen vast te leggen voor de veiligheid van de tunnels in de trans-Europese verkeersnetwerken. Ik moet dit verslag dus wel steunen.
De rapporteur verzoekt ons het bereikte gemeenschappelijke standpunt te steunen. Dit gemeenschappelijk standpunt bevat veel minder technische punten en probeert de lidstaten geen specifieke en gedetailleerde verplichtingen op te leggen. De belangrijkste doelstelling - een hoger veiligheidsniveau in de tunnels van de TEN - blijft echter ongewijzigd.
Ook het voorgestelde administratieve systeem is heel goed. Het is de bedoeling dat er een veiligheidscoördinator en een voor de veiligheid in de tunnel verantwoordelijke autoriteit worden aangewezen. Dat lijkt mij een efficiënte manier om het beoogde doel te bereiken.
Dit verslag is in de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme unaniem goedgekeurd en de standpunten van de twee instellingen komen geheel overeen. Dat is voor mij een belangrijke beweegreden geweest om voor te stemmen. 

Ribeiro e Castro (UEN ),
    – In richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996 over de beoordeling van de luchtkwaliteit - de kaderrichtlijn “luchtkwaliteit” - is een raamwerk vastgelegd voor de toekomstige communautaire wetgeving op het gebied van luchtkwaliteit. Met dit voorstel voor een richtlijn wordt voor de vierde maal invulling gegeven aan dit raamwerk. Het gaat hier om een geïntegreerd pakket maatregelen voor de bestrijding van luchtvervuiling in de EU, om zo te kunnen voldoen aan de doelstellingen van het vijfde en zesde communautaire milieuactieprogramma.
Er wordt in dit voorstel bijzondere aandacht besteed aan het toezicht op de kwaliteit van lucht, en dat is een goede zaak. Ik ben het echter wel met de rapporteur eens dat het geen goede zaak is dat er geen drempelwaarden zijn vastgelegd (bij de andere richtlijnen op dit gebied was dat wel het geval).
We weten dat arseen, cadmium, nikkel en een aantal polycyclische aromatische koolwaterstoffen bij mensen kanker kunnen verwekken. Deze stoffen houden dus een verborgen risico in voor de menselijke gezondheid. Ik geloof daarom dat dit voorstel hoe dan ook onze steun dient te krijgen, onverminderd de in de vorige alinea genoemde kritiek.
Ik heb dus voor gestemd. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
    – In artikel 129A van het Verdrag wordt gesteld dat de Gemeenschap bijdraagt tot de verwezenlijking van een hoog niveau van consumentenbescherming, en wel met name door specifieke maatregelen ter ondersteuning en aanvulling van het beleid van de lidstaten om de gezondheid, de veiligheid en de economische belangen van de consumenten te beschermen en adequate consumentenvoorlichting te verschaffen, een en ander onder het voorbehoud dat deze maatregelen niet beletten “dat een lidstaat maatregelen voor een hogere graad van bescherming treft en handhaaft”.
Deze verordening is een uitvloeisel van het Groenboek van de Commissie over consumentenbescherming in de Europese Unie en geeft invulling aan artikel 129A van het Verdrag. Het is de bedoeling dat de autoriteiten in de lidstaten die belast zijn met het toezicht op, het onderzoek naar en de vervolging van grensoverschrijdende wetsovertredingen beter gaan samenwerken. Er moet voor dat doel een netwerk van openbare organismen worden opgezet. Er moet daarbij rekening worden gehouden met het feit dat de grensoverschrijdende handel, inzonderheid de elektronische handel, snel toeneemt, en dat de rechten van consumenten beter beschermd dienen te worden. De rapporteur stelt dat er garanties moeten komen dat consumentenverenigingen bij deze operaties betrokken kunnen worden. Dat is volgens ons essentieel.
Wij hebben daarom voor gestemd. We geloven intussen wel dat al het mogelijke moet worden ondernomen om te verhinderen dat de nationale rechtstelsels hiervan al te zware repercussies ondervinden. Het mag ook niet zo zijn dat er grote verschillen ontstaan tussen de wijze waarop nationale en grensoverschrijdende wetsovertredingen vervolgd worden. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
    – Consumenten verdienen een betere en efficiëntere bescherming, zeker in deze tijden. En dat is precies de bedoeling van dit voorstel van de Commissie. Ik kan me goed vinden in het voorstel om een systeem te ontwerpen dat ons in staat moet stellen samen controle uit te oefenen op grensoverschrijdende schendingen van de wet. Zulke schendingen dienen bestreden te worden.
De in dit voorstel voor een verordening opgenomen maatregelen bevatten een aantal positieve ideeën. Belangrijk is vooral de suggestie om de samenwerking tussen de lidstaten te verbeteren door voor dit doel speciale organismen op te zetten en het idee een elektronische database in te richten met allerhande informatie over dit onderwerp.
Ik ben het eens met het voorstel van de Commissie. Ik ben het ook eens met de voorgestelde amendementen. Deze zijn bedoeld om de suggesties van de Commissie een betere invulling te geven. Ze dragen een oplossing aan voor de problemen die voortvloeien uit het naast elkaar bestaan van verschillende systemen voor de toepassing van de wetgeving.
Het verslag opent zo de deur voor de participatie van particuliere consumentenorganisaties in het kader van de grensoverschrijdende samenwerking tussen de betrokken autoriteiten.
Ik heb om de hier uiteengezette redenen voor gestemd. 

Villiers (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur, de heer Wuermeling, gelukwensen met het feit dat hij uitstekend werk heeft verricht door een rampzalig Commissievoorstel zodanig aan te passen dat er weliswaar nog steeds enige bezwaren aan kleven, maar dat toch aanzienlijk verbeterd is. 
Het is essentieel dat wij ons realiseren dat wij niet met een voorstel mogen komen dat de toegankelijkheid van kredieten bemoeilijkt. Door het Commissievoorstel zouden de minder bedeelden en de mensen in de lagere inkomensgroepen geen gebruik meer kunnen maken van kredieten. Dat zou bij de consumenten tot veel ongemak hebben geleid. Veel consumenten in Europa hebben bijvoorbeeld creditcards, en sommigen hebben er wel twee, drie of vier. Volgens het Commissievoorstel hadden zij al deze creditcards moeten opzeggen. Wijziging van de maximumkredietbedragen zou tot veel administratieve rompslomp hebben geleid. En er zou nog meer administratieve rompslomp zijn gevolgd als zij een dagje rood wilden kunnen staan. Als zij een koelkast of een televisie op krediet wilden kopen, hadden zij het apparaat twee weken in de winkel moeten laten staan alvorens het mee naar huis te kunnen nemen. Het voorstel van de Commissie bevatte een aantal bizarre ideeën over het vernietigen van gegevens, die de wetshandhavende instanties ernstig zouden hebben gehinderd bij hun strijd tegen fraude en financiële criminaliteit.
Veel van deze problemen zijn door onze amendementen opgelost. Ik doe een beroep op de Raad om de amendementen die wij hier vandaag hebben aangenomen, te aanvaarden. Er zijn nog enkele problemen met saldo-overschrijdingenen kredietbemiddelaars, maar het Parlement verdient alle lof voor de belangrijke verbeteringen die het in dit voorstel heeft aangebracht en die naar ik hoop zullen worden overgenomen in de definitieve richtlijn die in het volgende Parlement zal worden goedgekeurd.
Thors (ELDR ).
   Mijnheer de Voorzitter, dank u voor de schitterende manier waarop u de vergadering hebt geleid. De Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij is uiterst tevreden met de uitkomst van de stemming. We hebben een aantal zaken geregeld die de ontwikkeling van de banksector belemmerden, maar tegelijkertijd hebben we zeer belangrijke onderdelen van de consumentenbescherming behouden en ook nog verder ontwikkeld. Volgens mij hebben we hiermee een richtlijn in het leven geroepen die in de toekomst zorgt voor meer grensoverschrijdende handel in Europa.
Ik weet dat sommigen graag zouden hebben gestemd voor bepalingen inzake hypotheekkredieten, maar ik hoop van harte dat de Commissie een voorstel indient op dit punt, dat bijzonder moeilijk te regelen valt. Ik dank de Voorzitter dat ik het woord heb gekregen en voor de uitstekende leiding van de vergadering. 
Chountis (GUE/NGL ),
   . - Ik hoop dat de ontwerprichtlijn betreffende consumentenkredieten de consument uit de problemen zal helpen en een einde zal maken aan de huidige wantoestand, een waar eldorado voor kredietverstrekkers. De afgelopen jaren is het aantal consumentenkredieten in Griekenland aanzienlijk gestegen en de Griekse gezinnen zitten nu tot over hun oren in de schulden.
Die stijging is niet alleen te wijten aan misleidende reclame, bedoeld om klanten te lokken, maar is ook de schuld van ondoorzichtige bepalingen en "kleine lettertjes" in de contracten, waardoor consumenten zich extra lasten op de hals halen.
Iedereen vindt dat de banken nu maar eens geharmoniseerde informatie moeten verstrekken zodat de consument makkelijker kan vergelijken en het product kan kiezen dat het best bij zijn profiel past.
Met die informatie bedoelen we de reële jaarlijkse rente, de eventuele kosten voor het afsluiten van de overeenkomst, het aantal aflossingen, het bedrag per aflossing en de totale kosten van het krediet. Ook moet de consument het recht hebben om het contract binnen een bepaalde termijn te verbreken zonder hiervoor een reden op te geven. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
    – In 2003 was er met consumentenkredieten in de eurozone alleen al een bedrag gemoeid van 510 miljoen euro, hetgeen overeenkomt met 13 procent van de consumptie van de gezinnen. Voor banken en andere instellingen op dit gebied vertegenwoordigt deze markt dus een groot economisch belang. De cijfers tonen bovendien aan dat de uit te hoge schuldenlasten voortvloeiende problemen niet onderschat mogen worden.
In Portugal bedraagt de schuldenlast van gezinnen meer dan 100 procent van het besteedbare inkomen, als we hypothecaire leningen in de berekening betrekken. Het gaat dus niet alleen om de toegang tot krediet en de bescherming van consumenten, het gaat hier ook om kwesties van economische duurzaamheid. Gezinnen worden nu immers blootgesteld aan de gevolgen van het monetaire beleid en de kunstmatige stimulering van de consumptie.
Daar staat tegenover dat de markt voor consumentenkrediet vooral een lokale en regionale markt is. Het is dus niet helemaal duidelijk waarom er krediet zou moeten worden verschaft voor grensoverschrijdende handel. De argumenten dat dit soort krediet als een “locomotief” voor de interne consumptie zou functioneren of een “elementaire factor voor de economische heropleving” zou zijn, ontberen dan ook elke grond.
Bekend is dat een aantal instellingen op dit gebied zich tegen deze richtlijn verzet, omdat deze bepaalde verplichtingen oplegt. Ik heb dan ook mijn twijfels bij alle pogingen een maximalistische harmonisering door te voeren, en dat is de filosofie die aan dit Commissievoorstel ten grondslag ligt. Er moeten maatregelen worden genomen voor een efficiëntere samenwerking en een betere bescherming van de consumenten. Daarbij moet echter wel flexibiliteit worden betracht, om de lidstaten in de gelegenheid te stellen maatregelen …
Queiró (UEN ),
    – Dit verslag heeft betrekking op de herziening van richtlijn 87/102/EG over communautaire normen voor consumentenkrediet. Het gaat er hier om vast te stellen of de toepassing van geharmoniseerde regels op dit gebied wel of geen bijdrage levert tot een betere bescherming van de consument. Aan de ene kant is het zo dat harmonisatie goed zou zijn voor de veiligheid van de intracommunautaire handel en alle daarbij betrokken partijen (crediteuren, handelaren en consumenten), maar daar staat tegenover dat volledige harmonisatie zou leiden tot de verzwakking van de normen zoals die door bepaalde lidstaten worden toegepast. Het is dus van belang dat lidstaten het recht behouden hun consumenten een hoger beschermingsniveau te garanderen, en dat geldt ook voor die lidstaten die geloven dat volledige harmonisatie op bepaalde gebieden nuttig zou kunnen zijn.
Het is niet nodig in details treden. Ik geloof dat dit verslag, ofschoon een compromis tussen de verschillende standpunten in de bevoegde commissie, heel evenwichtig is. Het geeft goed weer welke verantwoordelijkheden de kredietgevers en de kredietnemers volgens ons dienen te aanvaarden in een tijd waarin de handel erg agressief is en mensen onder enorme druk staan om van consumentenkrediet gebruik te maken. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
    – Dit voorstel van de Commissie is bedoeld om richtlijn 87/102/EG up-to-date te brengen en de consument betere bescherming te bieden. Dat is een lovenswaardig initiatief.
Het voorstel bevat echter ook een aantal minder positieve punten en het verslag probeert die punten te corrigeren.
Een aantal van de door de Commissie voorgestelde maatregelen zou krediet duurder kunnen maken zodat er minder leningen worden verstrekt.
Heel belangrijk zijn verder de regels voor transparantie en vergelijkbaarheid.
Belangrijk is ook dat we uitgaan van het principe van verantwoordelijk kredietverschaffing. Er moet dus bijzondere aandacht worden besteed aan de verplichtingen van zowel de kredietgevers als de kredietnemers.
Er moeten op communautair niveau minimumnormen worden vastgelegd voor consumentenkrediet. De beslissing om de consumenten een hoger beschermingsniveau te garanderen berust bij de lidstaten. Anders is het geen richtlijn meer. Bovendien moet het subsidiariteitsbeginsel worden gerespecteerd.
De rapporteur heeft een aantal wijzigingen voorgesteld, en daarom stem ik voor.
Ik wijs er verder op dat het een goede zaak is dat de Commissie de aandacht vestigt op het probleem van de te hoge schuldenlasten van de consumenten. Ik kan het in dat verband niet eens zijn met het verslag. Eén van de belangrijkste oorzaken van deze problematiek is gelegen in het feit dat consumenten gemakkelijk toegang hebben tot krediet, vooral als het gaat om niet essentiële goederen of producten die buiten het bereik van consumenten liggen en voor de bevrediging van hun werkelijke behoeften niet van belang zijn.
Op dit punt ben ik het eens met …

Figueiredo (GUE/NGL ),
    – In het Groenboek over de consumentenbescherming in de Europese Unie wordt voorgesteld een kaderrichtlijn vast te stellen voor het reguleren van bepaalde negatieve aspecten van de betrekkingen tussen bedrijven en consumenten – de zogenaamde oneerlijke handelspraktijken. Het Groenboek erkent intussen wel het belang van zelfregulatie van de belangrijkste participanten op de markt in de vorm van gedragscodes. Deze kaderrichtlijn maakt deel uit van een pakket maatregelen ter bescherming van de consumenten. Hij is gebaseerd op vrij brede doelstellingen. Het gaat erom transnationale en Europese transacties te bevorderen en daarvoor is het van belang dat de consument vertrouwen heeft in de interne markt. Daarom wordt nu opnieuw geprobeerd de interne markt te harmoniseren door het scheppen van communautaire wetgeving inzake oneerlijke handelspraktijken.
Via dit door het Parlement gewijzigde voorstel voor een richtlijn hoopt men de rechtspositie van consumenten die schade ondervinden te verbeteren. Er is een clausule opgenomen die een algemeen verbod op oneerlijke handelspraktijken inhoudt. Bovendien wordt het begrip “oneerlijke handelspraktijken” zelf duidelijker geformuleerd, terwijl het toepassingsgebied van de beschermende maatregelen wordt uitgebreid, met bijzondere aandacht voor kwetsbare consumenten, zoals – bijvoorbeeld – ouderen en minderjarigen. Verder wordt gesteld dat consumentenorganisaties moeten kunnen participeren bij het opstellen van gedragscodes. Dat is positief, maar de richtlijn als geheel gaat niet ver genoeg. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
    – Gevolg gevend aan de suggesties van het Groenboek over de consumentenbescherming doet de Commissie nu een voorstel voor een richtlijn die consumenten moet beschermen tegen oneerlijke handelspraktijken van op de interne markt opererende ondernemingen. Het belangrijkste element daarbij is een voor de gehele EU geldende definitie van het begrip “oneerlijke handelspraktijk”.
Het Commissievoorstel probeert een evenwicht te vinden tussen een hoog beschermingsniveau voor consumenten en het soepel functioneren van de interne markt.
Ik ben het eens met de wijzigingen die de rapporteur in het oorspronkelijke voorstel van de Commissie heeft aangebracht. Die wijzigingen maken de tekst van het voorstel veel beter. Belangrijk zijn vooral de wijzigingen die betrekking hebben op specifieke categorieën consumenten die op grond van bepaalde karakteristieken (leeftijd, handicaps, bepaalde lichamelijke of geestelijke omstandigheden, alfabetiseringsniveau) als extra kwetsbaar moeten worden beschouwd.
Met betrekking tot misleidende reclame wil ik graag opmerken dat ik het eens ben met de suggestie van de rapporteur om ook reclameboodschappen waarvan de inhoud veeleer door marketeers en niet zozeer door de uitgevers wordt bepaald onder de richtlijn te laten vallen.
De rapporteur heeft goed werk afgeleverd. Ik heb voor gestemd. 
Sacrédeus (PPE-DE ),
   Ik heb besloten te stemmen tegen amendement 21 van de parlementaire commissie, dat de opheffing beoogt van het Zweedse aandelensysteem, waarin A- en B-aandelen verschillende stemwaarde hebben.
Een zekere harmonisatie van de regels voor de financiële markten van de verschillende EU-lidstaten is misschien nodig ter bevordering van de interne markt en daarmee van de groei. Dit amendement gaat echter de verkeerde kant op. Het systeem van A- en B-aandelen is open en niet-discriminerend en het is gebaseerd op vrijelijk aangegane koopovereenkomsten. Het biedt personen en instellingen kansen om risicokapitaal te steken in een onderneming zonder recht op inbreng als eigenaar.
Er is geen bewijs voor de bewering dat het systeem van gedifferentieerde stemwaarden het opkopen van ondernemingen remt. Een principiëler bezwaar is dat men niet op EU-niveau besluiten moet nemen over eigendomsvormen of vraagtekens moet plaatsen bij eigendomsrechten of hindernissen moet opwerpen voor langdurige verantwoordelijkheid als eigenaar van een onderneming. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
    – Bestrijdingsmiddelenresiduen in producten van plantaardige of dierlijke oorsprong kunnen negatieve gevolgen hebben voor de gezondheid van mensen en dieren. Het is dus zaak de aanwezigheid van dit soort stoffen tot een absoluut minimum te beperken. Deze kwestie kan niet los worden gezien van de gevolgde landbouwpraktijken – ons landbouwmodel. De hierboven genoemde risico’s hangen immers samen met het gebruik van bestrijdingsmiddelen en het gegeven dat deze middelen in de bodem en het water terechtkomen. Dit voorstel nu beoogt de bestaande wetgeving op het gebied van bestrijdingsmiddelen te consolideren en te harmoniseren. Voor alle lidstaten zouden uniforme normen moeten gelden. Deze verordening stelt een plafond vast voor bestrijdingsmiddelen in om het even wat voor product. Ze legt bovendien vast welke invoertolerantie de Commissie mag aanhouden, en wat de verantwoordelijkheden van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid zijn bij de beoordeling van de risico’s.
Er wordt hier een federale filosofie aangehouden en dat roept bij ons reserves op. We geloven echter dat de onderliggende ideeën correct zijn. Van belang is wel dat de lidstaten de vrijheid behouden om op hun eigen grondgebied strengere normen op te leggen. Belangrijk is ook dat er rekening wordt gehouden met specifieke nationale en regionale omstandigheden, met name klimatologische omstandigheden en de onder zulke omstandigheden mogelijke landbouwmethoden. We moeten evenwel goed blijven letten op de definitie van voornoemd plafond. De hoogte daarvan mag niet worden gekozen om tegemoet te komen aan de verlangens van de handel of de eisen van de WHO. De gezondheid van de consument moet de doorslaggevende factor zijn. Het is dus van fundamenteel belang dat ingevoerde producten aan dezelfde normen voldoen. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
    – Met dit voorstel voor een verordening wordt beoogd de maximumwaarden voor residuen (MRL’s) in de gehele Unie te harmoniseren. Dat zou moeten leiden tot een goede bescherming van de gezondheid van de consumenten, terwijl de handelsproblemen tot een minimum beperkt zouden blijven.
Het is de bedoeling dat de bestaande wetgeving vereenvoudigd wordt en dat de rol van de instellingen en organismen die bij het vaststellen van de plafonds voor residuen zijn betrokken duidelijk wordt vastgelegd, speciaal die van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en de Commissie. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, die beschikt over een netwerk van deskundigen en instellingen in heel Europa, zal verantwoordelijk worden voor de beoordeling van de risico’s. Ze zal dus adviezen moeten geven over de maximumwaarden voor elk type bestrijdingsmiddel. De Commissie zal verantwoordelijk zijn voor het risicobeheer en op basis van de adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid maximumwaarden voor bestrijdingsmiddelenresiduen vastleggen.
De autoriteiten van de lidstaten moeten de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid inlichtingen verschaffen over de nationale voedselsystemen en over de in hun land toegestane producten en landbouwmethoden.
De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid zal een inventaris opmaken van de maximumwaarden voor residuen van reeds bestaande of nieuwe substanties die nog niet geharmoniseerd zijn, omdat ze tot nu toe op nationaal niveau werden vastgelegd. Als op basis van de beschikbare gegevens blijkt dat zulke waarden veilig zijn, zullen ze als tijdelijke MRL’s worden vastgelegd.
Het is van groot belang dat er strenge normen gelden voor de voedselveiligheid. Belangrijk is ook dat duidelijk is hoe de rollen en verantwoordelijkheden verdeeld zijn. Ik heb daarom voor gestemd. 

Ribeiro e Castro (UEN ),
    – Ik ben blij dat de Raad het advies van het Parlement bij de eerste lezing ter harte heeft genomen en geluisterd heeft naar de bij die gelegenheid geformuleerde bezwaren, en dan met name die welke betrekking hadden op het respect voor het subsidiariteitsbeginsel.
De Raad heeft nu terdege rekening gehouden met het principe dat de voorziening van gas in de eerste plaats een zaak voor de gasbedrijven is. De lidstaten en uiteindelijk de Commissie moeten pas in een tweede of derde fase interveniëren.
Ik ben het geheel eens met het idee om een “coördinatiegroep voor gas” op te richten. Deze groep zal bestaan uit vertegenwoordigers van de lidstaten en representatieve organismen uit de sector zelf. We volgen daarmee het model zoals dat voor de oliesector reeds bestaat. Dat is de aangewezen manier om uit te wisselen en de meest doeltreffende oplossing voor problemen te vinden. Bovendien zorgen we er zo voor dat het subsidiariteitsbeginsel wordt gerespecteerd.
Tot slot wijs ik erop dat de keuze van artikel 95 van het EG-Verdrag als rechtsgrond voor het voorstel voor de oorspronkelijke richtlijn gerechtvaardigd werd door het feit dat de Commissie ook een hele reeks harmoniseringsmaatregelen had voorgesteld. Die maatregelen zijn echter door het Parlement en de Raad verworpen, aangezien ze voor de verwezenlijking van de doelstellingen niet geschikt zouden zijn. De rechtsgrond wordt nu artikel 100 van het EG-Verdrag. Ik ben het eens met de door het Parlement en de Raad overeengekomen wijzigingen en heb dus voor gestemd. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
    – Het is heel verhelderend om te zien hoe de grote particuliere monopolies en die van de grote landen reageren wanneer hun belangen op het spel staat. Dat geldt zeker voor de strategisch zo belangrijke energiesector.
Zoals de rapporteur al aangeeft: “kan een markt voor 100 procent zijn opengesteld, zoals in Duitsland, maar toch nagenoeg ontoegankelijk zijn voor buitenlandse bedrijven omdat de nationale bedrijven het monopolie […] over de infrastructuur in handen hebben In Frankrijk heerste onwil om de markten voor elektriciteit en gas juridisch te ontvlechten”.
De grote mogendheden en hun economische groepen willen de energiemarkt liberaliseren, maar alleen als ze in eigen land de controle over die markt kunnen blijven uitoefenen en de markten in andere landen kunnen overnemen. Frankrijk is een goed voorbeeld. Het wil de energiemarkt pas liberaliseren als de omstandigheden zodanig zijn dat het Franse grootkapitaal deze markt kan blijven beheersen.
Het Parlement is zich daarvan bewust en wil daarom iedereen “gelijke” regels opleggen. Maar wat we eigenlijk zouden moeten doen is het grootkapitaal en de daarmee samenhangende filosofie van winstbejag, overheersing en controle buiten spel zetten. Dan kunnen we voor deze sector een openbaar beleid ontwikkelen dat iedereen op rechtvaardige voorwaarden toegang biedt tot energie. Zo dragen we bij tot de duurzame en evenwichtige ontwikkeling van onze landen. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
    – De markten voor gas en elektriciteit zijn voor een groot deel reeds geliberaliseerd. Het blijven echter in wezen nationale markten. Het is daarom heel belangrijk dat we op Europees niveau een consensus bereiken over de technische normen zoals die bij de verwezenlijking van de interne gasmarkt moeten gelden. Het Europees Regelgevend Forum, dat tweemaal per jaar in Madrid bijeenkomt, houdt zich met deze vraag bezig. Dit forum bestaat uit vertegenwoordigers van de Europese Commissie, de nationale regelgevende instanties, de lidstaten, ondernemingen, de gebruikers van netwerken en de consumenten. Zoals het Forum reeds heeft aangegeven is het heel belangrijk dat de nationale markten worden opengesteld, en dat dit op een transparante wijze geschiedt. Het is de bedoeling dat de gasprijzen geleidelijk aan dalen (er bestaan op dit punt nog steeds enorme verschillen tussen de lidstaten). Belangrijk is ook dat de capaciteit voor interconnectie verbeterd wordt en dat de daarmee samenhangende problemen opgelost worden. Verder zullen er normen moeten worden ontwikkeld voor de belasting over de grensoverschrijdende handel in energie (er bestaan op dit moment nog geen normen voor dit soort handel).
Voormeld Forum – dat volgens de voorgestelde verordening formeel een raadgevende rol zou moeten krijgen bij het opstellen van en het debat over de richtsnoeren – heeft zich tijdens zijn zevende vergadering in Madrid (in september 2003) een enorme inspanning getroost om technische normen vast te stellen voor de verwezenlijking van de interne gasmarkt. Er is gepraat over de onderliggende principes en de naleving van de herziene richtsnoeren. Het nieuwe voorstel is op deze consensus gebaseerd …

Ribeiro e Castro (UEN ),
    – Ik heb voor dit voorstel voor een richtlijn gestemd, omdat ik geloof dat het ecologisch ontwerpen van energieverbruikende producten gestimuleerd moet worden. Ik vind dus dat het Parlement het geïntegreerd productbeleid van de Commissie moet steunen.
Bij het beoordelen van de milieugevolgen van een product moet niet alleen gekeken worden naar ge- of -verbruik van energie. We moeten goed beseffen dat ook het ontwerp van producten een belangrijke invloed op het milieu kan hebben. Net als de rapporteur geloof ook ik dat je door ecologisch te ontwerpen de factor milieu laat meespelen op het moment waarop de technische mogelijkheden het grootst zijn.
Ik geloof verder dat zo’n aanpak niet alleen de consumenten, maar ook de fabrikanten ten goede kan komen. Zij kunnen op deze manier vaststellen hoe zij het verstandigst omgaan met grondstoffen en energie. Ze kunnen bovendien in een vroeg stadium inspelen op de milieubepalingen, en daarmee komen ze tegemoet aan de verlangens van gebruikers en consumenten. 

Alyssandrakis (GUE/NGL ),
   . - De EU heeft het Protocol van Kyoto al van bij de ondertekening gesaboteerd. In plaats van drastische maatregelen te treffen tegen de uitstoot van CO2 en andere gassen, die verantwoordelijk zijn voor het broeikaseffect en de klimaatverandering, overweegt ze de "flexibele" mechanismen te gebruiken om de belangen van de industrie te beschermen en er bovendien ook nog winst uit te halen. Terwijl nu al vaststaat dat het de EU niet zal lukken de uitstoot tegen 2018 met 8 procent te verminderen.
Omdat nu eenmaal alles te koop is, heeft er zich een handel in vervuiling gevestigd! De richtlijn wordt nu uitgebreid met "gemeenschappelijke toepassingsmaatregelen" en "mechanismen voor schone ontwikkeling". Beide concepten slaan op industrietakken die investeren in schonere technologieën in landen buiten de EU. De uitstootvermindering die hiermee wordt verwezenlijkt, komt bij de activa van de industrie, die zo het recht verwerft om elders (binnen de EU) te gaan vervuilen! Een indrukwekkende kunstgreep die complexe en ongewisse procedures in het leven roept om het Protocol van Kyoto te ondergraven en de bedrijfswereld te plezieren, omdat de toepassing van het Protocol dan 20 procent minder gaat kosten.
Het verslag heeft niet het minste bezwaar tegen bovenstaande maatregelen en daarom hebben de afgevaardigden van de Communistische Partij van Griekenland tegen gestemd. 
Bordes en Laguiller (GUE/NGL ),
   . – De uiteindelijke gevolgen van productie die alleen bedoeld is om winst te maken, zonder bekommernis om het milieu, zijn dermate bedreigend voor zoveel als het overleven van de mensheid dat de internationale instellingen zich er op bepaalde gebieden zorgen over beginnen te maken en regels beginnen in te stellen met name in de vorm van emissierechten waarmee de uitstoot van broeikasgassen aan grenzen wordt gebonden.
Deze emissierechten die gericht zijn op het beperken van de vervuiling worden echter op hun beurt tot handelswaren die gekocht en verkocht kunnen worden en als zodanig verworden tot vervuilingsrechten die de rijkste landen kunnen kopen van de armste landen. Deze tot handelswaar verworden emissierechten vormen, als je het verslag bekijkt, een breinbreker voor het Parlement als het gaat om het bepalen van hun “marktwaarde”. De krankzinnige wendingen van het debat laten goed zien in hoeverre wij in een economisch systeem leven dat de menselijke gemeenschap niet in staat stelt zelf haar eigen economische activiteit te beheersen. Een zelfbewuste mensheid met zeggenschap over haar eigen productiemiddelen zou trachten tegemoet te komen aan de behoeften van iedereen, op de korte en de lange termijn, met respect voor de natuur. Het zou haar geen enkele moeite kosten om op wereldniveau de maxima te bepalen die productievormen die schadelijk zijn voor het milieu niet mogen overschrijden. Maar het huidige economische systeem is blind en dom, en vormt, Kyoto-Protocol of niet, een bedreiging voor de toekomst van de mensheid. 
Fitzsimons (UEN ),
   : Ik heb vandaag om een aantal belangrijke redenen voor het verslag van de heer De Roo gestemd.
Het Ierse voorzitterschap heeft de discussies over de verwerving van bredere internationale steun voor de uitvoering van het Akkoord van Kyoto geïntensiveerd. Wij hebben belangrijke politieke verplichtingen met betrekking tot de naleving van de bepalingen van Kyoto. Als wij de gevolgen van de opwarming van de aarde en de daaruit voortvloeiende schade voor de mondiale economie willen tegengaan, zullen wij minder broeikasgassen moeten uitstoten. Deze mening ben ik al enige tijd toegedaan. De Europese Unie moet voorop lopen en onze internationale partners overhalen om met alle aspecten van Kyoto in te stemmen.
Ik ben verheugd over de gesprekken die de Ierse regering deze week voert met het nieuwe hoofd van het Amerikaanse Milieubureau (Environmental Protection Agency). Ik hoop dat door deze gesprekken vooruitgang zal worden geboekt bij het proces en dat door deze politieke druk de VS zullen worden aangemoedigd hun isolationistische houding ten opzichte van Kyoto te wijzigen. Ik hoop ook dat de milieugroepen en het bedrijfsleven zullen ophouden te denken in tegengestelde belangen op het gebied van milieuvraagstukken.
De uitbreiding op 1 mei 2004 zal onze stem en onze positie op het internationale toneel versterken en dit zal Kyoto ten goede komen. Wij kennen onze verplichtingen en wij moeten ervoor zorgen dat die worden nagekomen. 
Goebbels (PSE ),
   . – Ik heb tegen het verslag-de Roo gestemd. Natuurlijk ben ik voorstander van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten, opdat onze economieën zich gemakkelijk kunnen aanpassen aan de verplichtingen die voortvloeien uit de doelstellingen van het Kyoto-Protocol. Maar ik vind dat het Parlement een te bureaucratische regeling wil invoeren met onnodige barrières. Dat is des te betreurenswaardiger daar het Protocol van Kyoto nog niet eens van kracht is waardoor de Verenigde Staten, Rusland en China een concurrentievoordeel zullen hebben ten opzichte van hun Europese concurrenten. 
Meijer (GUE/NGL ),
    Aan het einde van elke parlementaire zittingsperiode proberen rapporteurs snel de onderhandelingen met de Raad af te ronden, zodat na de verkiezingen geen nieuwe behandeling met ongewisse uitkomst nodig is. Voordat een openbaar debat mogelijk wordt, zijn ernstige meningsverschillen al uit de weg geruimd. In dit geval is het bedrijfsleven tevreden dat dankzij de voortvarendheid van de groene rapporteur de handel in rechten voor de uitstoot van CO² al in 2005 mag beginnen in plaats van in 2008. Dat past in de liberale opvatting dat uitstootvermindering thuis teveel geld kost en daarom beter kan worden gerealiseerd in landen waar dit goedkoper is. De verwachte voordelen daarvan zijn dat op wereldniveau sneller resultaten bereikt worden en ontwikkelingslanden worden gestimuleerd om bij hun industrialisatie meteen gebruik te maken van in Europa ontwikkelde milieutechnologie. De nadelen zijn dat maatregelen thuis achterwege blijven, landen in het oosten van Europa hun recht op de wederopbouw van hun industrie verkopen en landen in de derde wereld mogelijk duurzaam moeten afzien van industrialisatie. Positief is wel dat tenminste 50 procent van de reductie binnen de EU moet worden gerealiseerd. Het winstpunt bij dit voorstel is dat productiebossen, die bedoeld zijn om gekapt te worden of kunnen afbranden, niet meer op een fraudegevoelige manier mogen worden meegerekend als koolstofputten die koolstofdioxide uit de lucht halen en omzetten in zuurstof. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
    – (JI)het (CDM) en de internationale handel in broeikasgasemissierechten zijn innovatieve instrumenten in het kader van het Protocol van Kyoto. Het zijn flexibele mechanismen die de partijen in staat moeten stellen hun verplichtingen (deels) na te komen. Ze kunnen nu gebruik maken van de mogelijkheid om de reductie van de uitstoot in derde landen tegen lagere kosten te realiseren.
Dit soort projecten moet tastbare resultaten opleveren. Ze moeten meetbaar zijn en op de lange duur bijdragen tot het verminderen van de omvang van de klimaatverandering. Ze moeten daarnaast een bijdrage leveren aan de duurzame ontwikkeling in de gastlanden, en dan met name door de overdracht van milieuvriendelijke technologie.
De Raad heeft op 18 maart 2003 een gemeenschappelijk standpunt goedgekeurd over een richtlijn tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten. Dit voorstel zal de vraag naar CDM-kredieten stimuleren en ook dat zal bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling in de zich ontwikkelende landen waar deze CDM-projecten worden uitgevoerd. Op die wijze kan het Protocol van Kyoto voor het tegengaan van klimaatverandering op een efficiënte wijze worden geïmplementeerd.
Ik heb voor gestemd. 

Ribeiro e Castro (UEN ),
    – Het probleem bij batterijen en accu’s is vooral dat ze zware metalen bevatten, zoals kwik, lood en cadmium. De pogingen om uitsluitend die batterijen in te zamelen die deze drie zware metalen bevatten zijn mislukt, en dat is volgens de Commissie vooral te wijten aan het feit dat consumenten niet bereid zijn gebleken de nodige afvalscheiding uit te voeren. Dat is de reden waarom de Commissie besloten heeft alle batterijen in te zamelen, om zo te garanderen dat de waardevolle materialen die zich in elke batterij bevinden, gerecycleerd kunnen worden.
Ik geloof – en ik heb daar bij andere gelegenheden al op gewezen – dat het heel belangrijk is dat we alle mogelijke behandelwijzen voor afvalstoffen proberen om zo uit te vinden hoe we deze stoffen kunnen (her)gebruiken. Het is echter ook belangrijk dat we luisteren naar de industrie in deze sector. Volgens informatie uit de sector moeten we de recyclagemarkt vijf jaar de tijd gunnen om zich te ontwikkelen. We zien echter dat de voorgestelde inzamelingsdoelstellingen te hoog zijn gesteld, zeker als je ze vergelijkt met de hoogste inzamelingscijfers zoals die in bepaalde landen jaarlijks worden bereikt.
Tot slot geloof ik dat het heel belangrijk is dat er investeringen worden gedaan in veiliger en minder omslachtige alternatieve technologische oplossingen. Ik hoop dat er zich op dit gebied spoedig ontwikkelingen zullen voordoen.
Ik heb me bij de eindstemming van stemming onthouden, omdat ik van mening ben dat de verschillende deelstemmingen niet het juiste evenwicht hebben opgeleverd. 

Ebner (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil nader uitleggen waarom ik mij van stemming heb onthouden over het verslag-Cocilovo. De rapporteur heeft veel moeite gedaan om een nieuwe weg in te slaan en deze ook moedig te bewandelen. Het had mij deugd gedaan als hij had blijkgegeven van een tikje meer moed en vooral meer gehoor had gegeven aan de amendementen die van de kant van verschillende politieke groeperingen – onder andere ook door mijzelf – in de commissie en ook hier in de plenaire vergadering zijn ingediend teneinde in kwetsbare gebieden meer rekening te houden met de wensen van de bevolking. Aan deze moed heeft het in de eerste lezing nog ontbroken. Ik hoop dat hiervan in de tweede lezing meer zal blijken, en ik heb er alle vertrouwen in dat deze weg in de juiste richting voert, alleen dient hij consequenter en ook moediger te worden bewandeld. 

Krivine (GUE/NGL ),
   . – Het staat buiten kijf dat het wegtransport vandaag de dag is overgeleverd aan de uitwassen van de vrije markt, ten koste van de arbeidsvoorwaarden van de werknemers, de verkeersveiligheid en het milieu. Ik heb dan ook alle amendementen gesteund die gericht zijn op het onwettig maken van sociale en fiscale dumping. Zo heb ik voor de maatregelen gestemd waarmee bij controles ook sancties kunnen worden opgelegd, zowel langs de weg als ter plaatse bij de ondernemingen, en ook voor alle verbeteringen van de arbeidsvoorwaarden van de bestuurders. Ik vind dat we op dit terrein – net als op andere terreinen – op het sociale en milieuvlak het onderste uit de kan moeten halen.
Ik blijf er echter sceptisch over in hoeverre in de Europese Unie de daadwerkelijke wil bestaat om echt regels te stellen op dit terrein dat van levensbelang is voor de kapitalistische economie, en vooral om echt alle overtreders te controleren en hun sancties op te leggen. Zonder de lidstaten hier daadwerkelijk bij te betrekken en zonder extra materiële middelen en menskracht, zoals versterking van het korps van arbeidsinspecteurs, ben ik bang dat deze richtlijn opnieuw een dode letter blijft. Desalniettemin heb ik voor dit verslag gestemd, maar ik reken vooral op de mobilisatie in heel Europa van de werknemers en hun vakbondsorganisaties, opdat de krachtsverhouding daadwerkelijk verandert. 
Ribeiro (GUE/NGL ),
    – De instelling van een interne markt en de daaruit voortvloeiende liberalisering van het wegvervoer en de cabotage binnen de Unie zullen leiden tot een verscherping van de concurrentie. Ondernemingen zullen dan steeds vaker proberen een voorsprong op hun concurrenten te behalen door de communautaire wetgeving op het gebied van rij- en rusttijden naast zich neer te leggen. We zullen zien dat het aantal geregistreerde schendingen van de regels sterk zal toenemen.
De regels voor het toezicht op de naleving van de bepalingen inzake werktijden moeten vanuit een aantal verschillende perspectieven worden gezien: het gaat hier niet alleen om de rechten van werknemers, maar ook om eerlijke mededinging en verkeersveiligheid.
We zijn het dus niet eens met de amendementen die erop gericht zijn het toezicht op de maximumwerkweek, het maximaal toegestane aantal uren nachtwerk, de wekelijkse rustperioden, de maximale rijtijd tussen rustperioden en de totale rijtijd gedurende twee opeenvolgende weken buiten het toepassingsbereik van deze richtlijn te brengen. Dat is namelijk wat de Commissie in Bijlage I voorstelt.
Het is beslist een slechte zaak dat de Raad nog steeds geen gemeenschappelijk standpunt heeft geformuleerd over de aanneming van een verordening betreffende de harmonisering van bepaalde voorschriften met betrekking tot de sociale aspecten van het wegvervoer. Het EP heeft zich over deze materie in januari 2003 reeds uitgesproken. We danken de rapporteur voor zijn verslag. 

Lund en Thorning-Schmidt (PSE ),
   – De Deense sociaal-democraten in het Europees Parlement hebben heden voor het verslag-Deprez (A5-0267/2004) gestemd. Wij achten het van belang het Vluchtelingenfonds verder te ontwikkelen en de inzet op EU-niveau te coördineren alsmede redelijke procedures en dergelijke vast te stellen.
Wij zijn ons er echter van bewust dat het besluit van de Raad een terrein betreft dat onder titel IV van het EG-Verdrag valt en dat derhalve niet voor Denemarken geldt, zie het Protocol betreffende de positie van Denemarken. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
    – We gaan nu besluiten wat er na afsluiting van de eerste fase van het Europees Vluchtelingenfonds (EVF I) moet gebeuren. Die eerste fase beslaat de periode van 1 januari 2000 tot 31 december 2004.
Het is de bedoeling dat EVF II beter gaat functioneren. Het gaat hier om de steun aan de lidstaten voor het opvangen van asielzoekers, de integratie van mensen die in de EU internationale bescherming behoeven en programma’s ter bevordering van de vrijwillige terugkeer van personen zonder bescherming of asielaanvragers wier asielverzoek is afgewezen.
Het programma van het EVF is opgedeeld in twee perioden: één van 2005-2007 en één van 2008-2010. Voor dit programma is in totaal een bedrag van 687,64 miljoen euro vrijgemaakt.
Het programma heeft betrekking op alle lidstaten (met uitzondering van Denemarken) en alle kandidaat-landen.
EVF II is overeenkomstig de relevante Verdragsbepalingen opgezet.
Over deze materie bestaat een algemene consensus en EVF I heeft goede resultaten opgeleverd – ik heb daarom voor het verslag-Deprez gestemd. 

Ribeiro e Castro (UEN ),
    – Deze mededeling is het resultaat van een raadplegingsprocedure waarin verschillende belangengroepen zijn gehoord. In de mededeling zijn bovendien de conclusies van recent onderzoek verwerkt. Er is zo een thematische strategie inzake afvalpreventie en afvalrecycling uitgewerkt. De Commissie heeft aangekondigd dat deze strategie in september 2004 kan worden goedgekeurd.
Deze strategie - de opvolger van de communautaire strategie voor afvalbeheer van 1989 en 1996 - is gericht op een duurzamer beheer van afval. Er wordt daarbij rekening gehouden met zowel ecologische als economische en sociale aspecten. Bovendien worden er nieuwe begrippen en nieuwe kwalitatieve en kwantitatieve benaderingen geïntroduceerd die moeten bijdragen tot het vinden van de best mogelijke oplossingen.
Net als de rapporteur geloof ook ik dat er ambitieuzere acties moeten worden opgezet voor de ecologische bewustwording van burgers, ondernemingen en handelaren. Dat moet inderdaad één van de essentiële elementen van de nieuwe strategie zijn. Bijzondere aandacht moet in dit verband uitgaan naar aan informatiecampagnes en -projecten op scholen. 

Mayol i Raynal (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag mijn mening willen geven over het verslag van de heer Voggenhuber. Ik merk op dat een aantal grondrechten niet in de ontwerpgrondwet is opgenomen. En dat terwijl mijn collega en fractiegenoot Voggenhuber lid was van de Conventie. Het betreft het beginsel van juridische gelijkwaardigheid van de talen en het recht op zelfbeschikking.
Tot slot heeft zich in Spanje een flagrante schending van de grondrechten voorgedaan in de vorm van de sluiting van de Baskische krant . Die kwestie komt evenmin aan bod in deze tekst. Ik betreur dat en aangezien de voorzitter van mijn fractie mij heeft behandeld alsof ik achterlijk ben, ben ik zo vrij geweest het stemadvies van mijn fractie hierover naast mij neer te leggen en heb ik me van stemming onthouden. 
Alyssandrakis (GUE/NGL ),
   . - De EU laat geen gelegenheid onbenut om op te scheppen met haar waarden en principes en om anderen te vertellen hoe zij zich dienen te gedragen. Het hypocriete van die houding blijkt uit het feit dat de EU het vervolgen en verbieden van communistische bewegingen in de kandidaat-lidstaten en ook het plan-Annan voor Cyprus verenigbaar acht met haar beginselen. Bij haar politieke handelen past zij die beginselen erg ruim toe als dat de monopolies in de kaart speelt maar uiterst eng als het gaat om de basisrechten van werknemers.
De mededeling van de Commissie en het verslag van de Commissie constitutionele zaken bekijken dit onderwerp vanuit juridische hoek en concentreren zich op de toepassing van artikel 7 van het Verdrag, dat voorziet in maatregelen tegen lidstaten die de beginselen van de EU met voeten treden. Dit is echter niet louter een juridisch onderwerp, het is bij uitstek politiek. Bovendien heeft het verslag niet de minste twijfel over de “goede bedoelingen” van de EU. Toch bevat het positieve elementen, zoals de verwijzingen naar meer bescherming van basisrechten, naar tolerantie of het bevorderen van een politiek klimaat dat mensen zich bedreigd doet voelen, enzovoort.
Om die reden hebben de afgevaardigden van de Communistische Partij van Griekenland niet tegen het verslag gestemd, maar hebben zij zich van de stemming onthouden. 
Berthu (NI ),
   . – Ik heb tegen het verslag-Voggenhuber gestemd, waarmee gepoogd wordt met oneigenlijk gebruik van artikel 7 van het Verdrag betreffende de Europese Unie een nieuwe “multilateraal toezicht” op het terrein van de algemene politiek en de burgerrechten in te voeren, bovenop het toezicht op het economisch beleid dat voortvloeit uit het Verdrag van Maastricht en het toezicht op sociaal gebied dat de socialisten graag zouden willen versterken.
Al deze vormen van multilateraal toezicht, waarvan de ontwikkeling en de bestendiging een typisch kenmerk van de huidige Europese Unie aan het worden zijn, geven aanleiding tot twee problemen.
Ten eerste het probleem van de wettigheid ervan, want ze zijn gebaseerd op een tamelijk kunstmatige Europese democratie om zo de nationale democratieën te omzeilen, ook al zijn deze het meest effectief en staan deze het dichtst bij de burger.
Voorts het probleem van hun doelmatigheid, want tot op heden hebben ze – voorzover wij weten – veeleer geleid tot een verlamming van de lidstaten en een verstarring van het Europese systeem, dat op alle gebieden hoe langer hoe logger en onbuigzamer wordt, en steeds moeilijker in beweging te krijgen is.
Tot slot, schept het streven om de naties te verenigen en te overrulen dat aan dit toezicht ten grondslag ligt veel meer problemen dan dat het oplost, want het ontwricht de democratie en doorbreekt het pluralisme dat de dynamiek van Europa uitmaakt. 
Caudron (GUE/NGL ),
   . – In 1992 heeft onze Gemeenschap verklaard verder te willen gaan dan alleen de economische dimensie en is zij een Unie geworden. In het Verdrag betreffende de Europese Unie is toen vastgelegd dat “de Unie is gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en van de rechtsstaat, welke beginselen de lidstaten gemeen hebben”.
In artikel 7 wordt voorzien in mechanismen om deze beginselen te waarborgen. De betreurenswaardige gebeurtenissen in Oostenrijk in 1999 stemden tot nadenken over de doelmatigheid van deze instrumenten. Er werden vervolgens wijzigingen aangenomen, maar we gingen niet zover als eigenlijk had gemoeten. Er is dus reden tot tevredenheid over het initiatief van de Commissie.
Ik denk echter, in navolging van de rapporteur, dat de Commissie een verkeerde weg inslaat door haar strategie uitsluitend op preventie toe te spitsen. Deze preventie moet worden gecombineerd met sancties. Overigens is een gevaar van schending van de grondrechten erg moeilijk te kenschetsen. Ik pleit voor een ruime invulling: bijvoorbeeld als een lidstaat in gebreke blijft bij schendingen van de mensenrechten – racisme, antisemitisme –, als bevolkingsgroepen op discriminerende wijze worden achtergesteld en verarmen en als de persvrijheid ernstig wordt ingeperkt. 
Lund en Thorning-Schmidt (PSE ),
   – De Deense sociaal-democraten in het Europees Parlement hebben heden voor het verslag-Voggenhuber (A5-0227/2004) over de grondrechten in de EU gestemd.
Wij ondersteunen de basisgedachte achter dit verslag, maar wij nemen afstand van de formulering in paragraaf 11, sub a), die aldus luidt: "Een optreden van de Unie krachtens artikel 7 van het EU-Verdrag moet derhalve beperkt blijven tot een duidelijk gevaar en een voortdurende schending, en geeft geen recht op, noch aanleiding tot een beleid van permanent toezicht door de Unie op de lidstaten."
Wij vinden dat de Unie de mogelijkheid moet hebben gedurende een bepaalde periode toezicht te houden op een lidstaat in het geval van overtreding van de grondrechten van de Unie. Indien een land bijvoorbeeld de mensenrechten op grove wijze schendt, is het noodzakelijk te kunnen controleren of het de bewuste situatie aanpakt. 
Meijer (GUE/NGL ),
   . Al jaren pleit de heer Voggenhuber namens de Groene fractie voor een EU-grondwet. Inmiddels is een dergelijke grondwet, waarin onvervalste vrije concurrentie, een steeds hoger niveau van bewapening en de ondemocratische macht van de Raad duurzaam worden vastgelegd, in voorbereiding. Deze grondwet alsmede artikel 7 van het huidige EU-Verdrag maken maatregelen mogelijk tegen lidstaten die ophouden een democratie te zijn en de rechtsstaat op ernstige en aanhoudende wijze schenden. Dat is belangrijk voor het ondemocratische Spanje onder de weggestemde regering-Aznar en de eventuele toekomstige lidstaten Roemenië en Turkije. Uit deze bepalingen noch uit de mededeling daarover van de Europese Commissie wordt duidelijk of zij ook betrekking hebben op een ernstig verzuim om op te treden tegen schendingen van mensenrechten. Ik waardeer in het voorstel van de heer Voggenhuber dat hij daaraan een invulling wil geven die uitgaat van openbaarheid, gelijkheid, pluraliteit van meningen en het vertrouwen dat de Unie geen permanent toezicht op de lidstaten gaat uitoefenen. Ook ben ik het met hem eens dat bij schorsing het Europees Parlement een belangrijke rol moet spelen en dat dit niet moet worden overgelaten aan de machtspolitiek van de Raad. Waar ik me echter aan stoor, is het idealistische sausje over zijn voorstel. De echte waarden van de EU zijn helaas markt, munt, vrije concurrentie en bewapening in plaats van democratie, mensenrechten, milieu, vrede en solidariteit. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
    – Ik heb tegen dit verslag gestemd, omdat ik mij niet kan vinden in de gevolgde maximalistische en centralistische, bijkans paranoïde benadering. We hebben het hier over het bevorderen van en het respect voor de waarden waarop de Europese Unie is gebaseerd. Het verslag heeft echter geen oog voor de aanvullende rol die de lidstaten van die Unie daarbij spelen. Gesuggereerd wordt alsof de nationale democratieën geen democratieën zijn – ze worden dus als verdacht aangemerkt.
De EU staat op het punt de grootste uitbreiding in haar geschiedenis te realiseren en we weten dat het jaarlijks debat over de mensenrechten tot een belachelijke vertoning is verworden. Het zou dus op z’n minst zorgwekkend zijn als het Europees Parlement zich nu zou opwerpen als politieagent voor de democratie en de naleving van democratische waarden in de lidstaten. Over de rol van de staten en naties bij de pluriforme invulling van “Europa” geen woord. Het verslag keert de zaken om en stelt dat Europa op dit gebied een disciplinaire rol te vervullen heeft.
Ik ben het met de Commissie juridische zaken en interne markt eens dat een eventueel interinstitutioneel akkoord over artikel 7 van het EU-Verdrag pas na toetreding van de nieuwe lidstaten tot stand kan worden gebracht.
Ik ben het niet eens met de voorgestelde uitbreiding van de “waarden” waarop de Unie is gebaseerd. Ik geloof niet dat het Handvest van de grondrechten in deze context moet worden geïntroduceerd. Door de lijst met “ernstige risico’s” uit te breiden schep je alleen maar onduidelijkheid. 
De Voorzitter.
   Hiermee zijn de stemverklaringen beëindigd.

– Voordat we met de middagsessie beginnen wil ik even uitleggen waarom ik te laat ben. Allereerst hebben de stemmingen van vanochtend zoals u weet meer dan twee uur geduurd; de reden is dat we zoveel mogelijk politieke kwesties moeten afhandelen aan het einde van een zittingsperiode om het werk van de commissies van het Parlement af te ronden.Er is echter nog iets: ik ben opgehouden door een zeer belangrijke ceremonie aan het begin van de middag buiten ons Parlement ter herdenking van de slachtoffers in Rwanda tien jaar geleden. Daarvoor zijn de voorzitter van het Rwandees parlement en een delegatie van parlementariërs uit Rwanda vandaag speciaal naar Straatsburg gekomen. Mijn excuses dus voor het feit dat ik wat laat ben. Het gaat hier echter om schokkende gebeurtenissen uit het verleden die we moeten erkennen en waarbij we ook nadrukkelijk moeten stilstaan, zoals we vandaag gedaan hebben, omdat deze gebeurtenissen niet vergeten mogen worden, en omdat we wat dit betreft ook andere morele verplichtingen hebben. 
De Voorzitter.
   – Dat ik hier aan het begin van de middag deze vergadering voorzit heeft vooral te maken met het bezoek van de minister van Buitenlandse Zaken van Frankrijk. Hartelijk welkom in het Parlement, mijnheer de minister.
De heer Barnier heeft lang bij ons en met ons gewerkt, met name als commissaris voor het regionaal beleid van de Europese Unie. Hij geniet veel respect in ons Huis, maar hij was ineens vertrokken, en hij had niet meer de gelegenheid afscheid van ons te nemen, zoals wij niet meer in de gelegenheid waren afscheid van hem te nemen.
Daarom, mijnheer de minister van Buitenlandse Zaken van Frankrijk, geachte Europese collega, daarom doet het me zeer veel genoegen vandaag hier te zijn om afscheid van u te nemen – beter laat dan nooit, nietwaar – en om u onze erkentelijkheid te tonen voor alles wat u voor Europa heeft gedaan. In uw nieuwe functie als minister van Frankrijk krijgt u de gelegenheid de Europese weg te vervolgen waarvan u hier reeds een flink deel heeft afgelegd.
Barnier,
   – Mijn oprechte dank, mijnheer Cox, voor het feit dat u hier persoonlijk aanwezig bent en dat u me in de gelegenheid stelt om - met permissie van de Raad - heel even, een paar minuten, vanaf de plaats van de Raad het woord tot u te richten.
Dames en heren, eigenlijk had ik u enige dagen geleden willen toespreken, maar daar heb ik de kans niet voor gekregen omdat deze benoeming tot minister van Buitenlandse Zaken van Frankrijk zeer snel tot stand gekomen is. Ik wil u kort toespreken, en ik ben erg blij dat uw Voorzitter, de heer Cox, me daarvoor toestemming heeft gegeven.
Commissaris Schreyer, dames en heren, Voltaire beweerde altijd dat zijn devies was: korte brieven voor lange vriendschappen. Zo staat mijn korte interventie hier ook in geen enkele verhouding tot de langdurige en hechte betrekkingen die ik ons toewens. Mijn eerste woorden waren en zijn voor u, mijnheer de Voorzitter, om u te bedanken voor het feit dat u me de gelegenheid biedt ze hier uit te spreken - een uitzonderlijk privilege, daarvan ben ik me terdege bewust. Het doet me genoegen, nu me een andere taak wacht in mijn eigen land, u nog eenmaal toe te kunnen spreken en afscheid te kunnen nemen zoals dat gebruikelijk is tussen partners en vrienden. Ik kan en wil namelijk niet vergeten dat ik in de strijd die ik als lid van de Commissie gedurende bijna vijf jaar in Straatsburg en Brussel heb moeten voeren uw Vergadering veelal aan mijn zijde vond.
Ik denk dan in de eerste plaats aan de strijd om de grondwet, die naar wij hopen - en daar zetten we ons ook voor in - de beslissende fase nadert en dankzij het doordachte optreden van het Ierse voorzitterschap uiterlijk in juni ondertekend zal worden, op basis van een ontwerp waarin wij ons allen herkennen, omdat het ons ontwerp is. Bij de uitwerking daarvan in het presidium stelden commissaris Vitorino en ikzelf tot ons genoegen vast dat de heer Hänsch en mevrouw Méndez de Vigo op dezelfde lijn zaten als wij. Ook daarna, tijdens de vaak felle discussies over de exacte inhoud en formulering van ieder afzonderlijk artikel en de afronding van de tekst, vonden wij een groot aantal Conventieleden aan onze zijde. Ik zie ze ook hier weer: de heer Brok, de heer Duff, de heer Duhamel, de heer Lamassoure, mevrouw Van Lancker, de heer Voggenhuber en vele anderen, die het me wel niet kwalijk zullen nemen dat ik hun naam hier niet noem, maar die wel in mijn gedachten zijn - Conventieleden van het Parlement en hun plaatsvervangers die zich altijd actief, standvastig en verstandig hebben opgesteld. Op het moment waarop deze tekst ten overstaan van de volken van Europa verdedigd en uitgelegd moet worden - ik denk aan de zorgen op het punt van de uitleg die de heer Dell'Alba had en nog steeds heeft - zullen onze neuzen weer één kant op staan, daar twijfel ik niet aan, en ik ben er zeker van dat we deze klus allemaal samen, als een team, ongeacht onze standpunten, zullen klaren.
Mijnheer de Voorzitter, één persoon is tijdens dit boeiende maar ook moeilijke proces erg belangrijk voor me geweest; hij heeft me met raad en daad bijgestaan en me min of meer de weg gewezen. Ik heb het over de heer Napolitano, die hier ook aanwezig is. Hij heeft ondanks alles en vóór iedereen altijd in deze grondwet geloofd. Ik zou hem willen bedanken voor zijn adviezen en hem willen complimenteren met zijn optreden en visie aan de hand van een fraaie zin van een Frans schrijver, André Maurois, die ergens schrijft: "De wereld boekt vooruitgang dankzij de onmogelijke dingen die zijn gerealiseerd".
Mijn andere strijd was en blijft zoals u weet die van de economische, sociale en voortaan ook territoriale cohesie en de toekomst daarvan na 2007. Het cohesiebeleid, dames en heren, is een van de meest uitdagende beleidsterreinen van de Europese Unie. Samen met het gehele team van het directoraat-generaal Regionaal beleid van de Commissie, dat me geweldig geholpen heeft, heb ik geprobeerd de regio's werkelijk tot partners te maken en te vermijden ze enkel een rol als toeschouwer toe te kennen bij de Europese projecten en vorderingen. En die regio's, dat zijn ook uw regio's, en dan vooral die regio's die onze steun het meest nodig hebben omdat ze het armst zijn of omdat ze zover weg liggen, zoals de ultraperifere regio's, maar ook andere regio's.
Langzaamaan komt het moment in zicht waarop een besluit genomen moet worden. In de komende uren zal uw Vergadering haar standpunt inzake de financiële vooruitzichten en het cohesiebeleid bepalen, en daarmee zal ze een belangrijke stap zetten in de richting van dat definitieve besluit in 2005. In dit verband wil ik - en daarmee kom ik bijna aan het eind van mijn verhaal - enkelen onder u in het bijzonder bedanken: de drie voorzitters van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme met wie ik heb mogen samenwerken: de heer Hatzidakis, de heer Caveri en de huidige voorzitter, de heer Costa; de verschillende rapporteurs die me zonder zelfingenomenheid geholpen hebben de toekomst van dit cohesiebeleid uit te stippelen: de heer Musotto, mevrouw Schroedter, de heer Mastorakis en de heer Pomés Ruiz; en tot slot al degenen die me met hun aandacht en raadgevingen, ook weer zonder zelfingenomenheid, in de gelegenheid gesteld hebben voor dit beleid een gezonde, evenwichtige begrotingsbasis te vinden: mevrouw Theato, de heer Wynn, de heer Pittella en de heer Kuhne. Ik hoop dat alle anderen met wie ik heb samengewerkt het me niet kwalijk nemen dat ik hun naam niet noem; ook hen wil ik bij deze woorden van dank betrekken.
Mijnheer de Voorzitter, het is voor het eerst sinds zeer lange tijd - ik ben al eens eerder minister geweest - dat ik me tot u richt vanaf de plaats van de Raad, met uw toestemming en die van het Ierse voorzitterschap.
Uiteraard heb ik nu andere verantwoordelijkheden dan als lid van de Commissie. Maar ik kan u één ding verzekeren: als minister van Buitenlandse en Europese Zaken van Frankrijk bevind ik me nu op een andere plaats, maar er zal niets veranderen in mijn opvattingen, mijn werkwijze en vooral mijn open houding jegens en mijn sympathie voor dit Parlement en zijn leden. Dankzij een bepaalde opvatting over Europa hebben wij elkaars pad gekruist en ik ben ervan overtuigd dat we elkaar in de naaste toekomst weer zullen ontmoeten. Er zijn tal van onderwerpen waarbij we zullen moeten samenwerken.
Dames en heren, over enkele weken is het voor u zo belangrijke democratisch moment van contact en dialoog met de burgers daar. Ik wens u allen vanuit het diepst van mijn hart alle goeds toe, ongeacht uw standpunten of politieke kleur. Mijnheer de Voorzitter, ik weet dat het niet gebruikelijk is en daarom wil ik u nogmaals bedanken voor het feit dat u me de gelegenheid geboden hebt het woord tot u te richten. Dat was voor mij erg belangrijk.
Napolitano (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik neem even het woord om de voormalige commissaris, de Franse minister van Buitenlandse Zaken Michel Barnier te bedanken, niet alleen voor de woorden die hij tot mij gesproken heeft en die mij diep geroerd hebben, maar ook voor de samenwerking die hij deze jaren tot stand heeft weten te brengen met de Commissie constitutionele zaken en met heel het Parlement. Mede dankzij hem zijn de discussie, de samenwerking, de algemene inzet en het zogenoemde bondgenootschap tussen de Commissie en het Parlement op het gebied van constitutionele zaken, tot leven gekomen.
We zijn ervan overtuigd dat onze vriend en minister Michel Barnier een waardig opvolger zal zijn van Robert Schuman, omdat hij de Europagezinde tradities van het geweldige Frankrijk, medeoprichter van het communautair Europa, in ere zal houden.
De Voorzitter. –
   Ik dank u allen van harte en u vooral, mijnheer de minister. 

(1)

De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A5-0268/2004) van Terence Wynn, namens de Begrotingscommissie, over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement - Bouwen aan onze gemeenschappelijke toekomst: Beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013. 
Wynn (PSE ),
    Mijnheer de Voorzitter, toen ik net binnenkwam en om mij heen keek, dacht ik even dat al die mensen hier speciaal voor dit debat waren gekomen, maar toen realiseerde ik mij ineens dat ex-commissaris Barnier op het punt stond zijn toespraak te houden!
Het verslag dat de leden voor zich hebben, is niet alleen een verslag van de Begrotingscommissie, maar het is een verslag waarin is getracht ook de adviezen van de andere commissies mee te nemen. Op die manier hebben wij geprobeerd tenminste drie of vier prioriteiten op te nemen die deze commissies als de allerbelangrijkste beschouwen. Vervolgens hebben wij in paragraaf 31 de Commissie en de Raad gevraagd in ieder geval alle bijlagen te bekijken teneinde een idee te krijgen over wat de andere commissies willen. Ik zeg dit omdat ik een brief heb ontvangen van een van mijn medevoorzitters, waarin deze zich juist beklaagt over deze procedure. Wij vonden dit echter een eerlijke werkwijze omdat zo iedereen de kans zou krijgen om zijn mening te geven.
Het verslag is niet in de eerste plaats bedoeld om concrete voorstellen te doen, maar om richtsnoeren vast te stellen voor het volgende Parlement. Het idee is dat wij in het huidige Parlement geen definitieve besluiten moeten nemen, maar dat we in elk geval ons advies moeten geven over de manier waarop volgens ons de onderhandelingen in het volgende Parlement plaats moeten vinden. Mijn taak als rapporteur voor dit verslag, en niet zozeer als voorzitter, is het standpunt van de Begrotingscommissie te verdedigen. Ik ben hier dan ook niet om de aanneming van welk van de voorliggende 22 amendementen dan ook aan te bevelen, al vind ik wel dat de amendementen 3 en 5 de formulering verduidelijken. Die beoordelingen zal ik aan mijn fractie overlaten.
Ik was tamelijk verbaasd over de amendementen van mijn Britse Conservatieve collega's, op naam van de heer Bradbourn en anderen, in het bijzonder de amendementen 17, 18 en 19. In de amendementen 17 en 18 wordt gevraagd om een maximum van 1 procent van het BNI voor de Gemeenschapsbegroting, en amendement 19 gaat over de renationalisering van de structuurfondsen. Als Brits Labourlid ben ik bijzonder gelukkig met deze benadering van mijn Conservatieve collega's, die nu de voorstellen van Gordon Brown steunen. Dat zal hem zeker veel genoegen doen!
Ik weet nog steeds niet goed wat ik aan moet met de amendementen 20 en 21, maar ik zal daar later met de heer Bradbourn over spreken. Hoezeer ik die amendementen als Brits Labourlid echter ook toejuich, ik ben hier niet als Brits Labourlid, maar als rapporteur voor de Begrotingscommissie en daarom kan ik ze niet steunen. Zoals ik al zei, wordt in de amendementen 17 en 18 gevraagd om een maximum van 1 procent van het BNI voor de eigen middelen. Ik voel meer voor de bestaande paragraaf 17, waarin staat dat wij als Parlement eerst onze politieke prioriteiten moeten vaststellen, vervolgens moeten bekijken wat daarvoor nodig is en pas dan moeten besluiten over de benodigde hoogte van onze eigen middelen.
Toen voorzitter Prodi de voorstellen van de Commissie voor het eerst presenteerde, heb ik de opmerking gemaakt dat volgens de huidige financiële vooruitzichten de totale begroting tussen 1988 en 2002 inderdaad op een gemiddelde van 1 procent van het BNP uitkwam. Het spreekt voor zich dat bij een gemiddelde van 1 procent die 1 procent hier en daar ook is overschreden. Als we naar de paragrafen 10, 11 en 12 van het verslag kijken, zien we dat daar met zoveel woorden wordt gezegd dat wij eerst naar de prioriteiten moeten kijken en pas dan moeten besluiten wat dat algemene gemiddelde moet zijn.
Het is heel goed mogelijk dat wij, nadat we een en ander hebben beoordeeld en de politieke prioriteiten hebben bekeken, uiteindelijk kiezen voor een percentage van 1 procent van het BNI. Paragraaf 19 lijkt op een hoger percentage te wijzen, maar als we dit op een verstandige en pragmatische manier bekijken, kunnen we op ieder percentage uitkomen en kan dus ook 1 procent niet worden uitgesloten. Een besluit daarover moet echter niet door dit Parlement, maar door het nieuwe Parlement worden genomen, en dat geldt ook voor het tijdschema. De reden hiervoor is dat de nieuwe leden uit de tien nieuwe lidstaten, en ook de tien nieuwe commissarissen, bij dit besluit moeten worden betrokken. Zoals ik al eerder heb gezegd, is het niet de bedoeling van dit verslag om besluiten te nemen, maar om het nieuwe Parlement in staat te stellen besluiten te nemen, en tegelijkertijd, net als de nieuwe Commissie en de Raad, in elk geval nota te nemen van hetgeen wij daarover te zeggen hebben.
Ik wil nog één ander punt herhalen dat ik ook in het eerste debat over dit onderwerp heb genoemd. Ik wil de Raad eraan herinneren dat het Interinstitutioneel Akkoord alleen een werkelijk interinstitutioneel akkoord is als de instellingen zich er alle drie aan houden. Met andere woorden, het Parlement is hierbij een hoofdrolspeler. Het is niet slechts een figurant in het proces. Het speelt een belangrijke rol en ik hoop dat de andere instellingen dat ook inzien.
Dit is waarschijnlijk de laatste keer dat ik dit Parlement toespreek als voorzitter van de Begrotingscommissie. Ik wil graag zeggen dat het een groot voorrecht is geweest om deze geweldige taak te mogen vervullen.
Roche,
   . Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Wynn en zijn commissie bedanken voor hun werk. Ik ben blij met de kans die ik heb gekregen om hier vandaag aan dit debat over de toekomstige financiële vooruitzichten deel te nemen. Ik heb kennisgenomen van de punten die door heer Wynn naar voren zijn gebracht.
Dit verslag en het werk dat door het Parlement is verzet, betekenen een belangrijke bijdrage aan het proces om tot goede afspraken te komen over de toekomstige financiering voor de periode vanaf 2006. De afspraken over de volgende financieringsronde zullen cruciaal zijn voor de wijze waarop de Unie zichzelf voorbereidt op de komende uitdagingen, met inbegrip van die welke het meest relevant zijn voor de kwaliteit van het bestaan en de economische vooruitzichten van onze burgers. Alle instellingen van de Unie hebben de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat er een evenwichtig en eerlijk resultaat wordt bereikt, dat onze beleidsdoelen op een financieel doelmatige en doeltreffende manier mogelijk maakt.
Zoals wij weten, bestaan er geen gemakkelijke antwoorden op de uitdaging waarvoor wij ons in de onderhandelingen over de toekomstige financiering gesteld zien. Wij moeten ervoor zorgen dat overal in de Unie de groei wordt gestimuleerd, zodat iedereen kan profiteren van het economische herstel dat zich momenteel aftekent. Wij moeten onze middelen op een doelmatige manier inzetten, zodat overal in de Unie infrastructuur wordt gebouwd die de groei bevordert en bijdraagt tot betere transportverbindingen. Wij moeten ook investeren in communicatie en nieuwe technologieën. Daarnaast kunnen investeringen in menselijk kapitaal, in het bijzonder in de vorm van onderwijs en opleiding, onze investeringen in infrastructuur aanvullen. Een betere scholing van de beroepsbevolking in Europa zal in belangrijke mate bijdragen aan een hogere productiviteit. Ook de ondersteuning van innovatie zal een toegevoegde waarde betekenen voor de keiharde mondiale markt en daardoor de concurrentiepositie en de productie van de Unie versterken.
Het succes van onze Unie staat of valt met het solidariteitsbeleid. De Europese Unie moet zich beraden over de vraag hoe zij het best die regio's van de nieuwe lidstaten kan helpen die op het gebied van ontwikkeling en toegang tot groeimogelijkheden, met inbegrip van mogelijkheden voor werkgelegenheid, achterblijven bij het gemiddelde in de Unie. Daarnaast zitten bepaalde regio's in de bestaande lidstaten nog midden in het convergentieproces. De Unie moet bedenken welke langdurige bijstand het beste kan bijdragen tot onze gezamenlijke doelstelling om alle regio's in staat te stellen hetzelfde gemiddelde welvaartsniveau in de EU te bereiken. Ons debat over de toekomstige financiering moet ook gaan over de verschillen tussen de behoeften van de mensen in de steden en die op het platteland en in de regio's. Wij moeten nadenken over de beste manier om een evenwichtige oplossing te creëren, die zal bijdragen tot grotere welvaart voor grotere groepen Europese burgers.
Bij ons debat over de toekomstige financiering moeten wij ons ook beraden over de vraag hoe wij de prioriteit die wij geven aan de uitvoering van het duurzaamheidsbeginsel met betrekking tot toekomstige groei en ontwikkeling, het beste kunnen realiseren. Wij zijn het er ook allemaal over eens dat het van groot belang is dat de Unie voldoende middelen beschikbaar stelt voor meer maatregelen op het gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid en ter ondersteuning van de rol van de Unie op het gebied van de buitenlandse betrekkingen. Kortom, de uitdagingen waarvoor wij staan als wij naar de toekomstige financiële vooruitzichten kijken, zijn bijzonder groot.
Zoals het Parlement weet, bevinden wij ons nog in een heel vroeg stadium van onze beraadslagingen over de toekomstige financiële vooruitzichten. De aanpak van het Ierse voorzitterschap is erop gericht om een solide basis te leggen voor het meer gedetailleerde werk dat onder de volgende voorzitterschappen zal moeten plaatsvinden om tot overeenstemming te komen over het niveau en de richting van de toekomstige financiering. Een daarmee samenhangende doelstelling is de lidstaten de mogelijkheid te bieden de mededeling van de Commissie in haar totaliteit te zien en alvast een eerste reactie te geven. Dit proces is bedoeld om ons in staat te stellen terreinen waarover overeenstemming bestaat en terreinen waarover verschil van mening kan ontstaan, aan te wijzen. Het Parlement heeft ongetwijfeld kennisgenomen van de conclusies van de Europese Raad, waarin de Raad zijn instemming uitspreekt met het werk van de Commissie op dit gebied en met de aanpak van het voorzitterschap.
Overeenkomstig deze conclusies en de verschillende analyses die momenteel door de Raad worden uitgevoerd van alle onderwerpen die in de mededeling van de Commissie aan de orde komen, zal dit werk de basis vormen voor het verslag dat zal worden voorbereid voor de Europese Raad in juni, waarin de resultaten van het overleg tot nu toe zullen worden beschreven.
Het verslag-Wynn vormt dan ook een belangrijke bijdrage aan de oplossing van een vraagstuk waarbij alle instellingen van de Unie betrokken zullen zijn. Ik ben verheugd over de constructieve wijze waarop het Europees Parlement zoals gewoonlijk het onderwerp van de toekomstige financiering heeft aangepakt. Hoewel wij over bepaalde aspecten van dit vraagstuk van mening verschillen, ben ik toch blij te merken dat wij op veel terreinen dezelfde analyse maken en beide veel belang hechten aan vraagstukken als duurzame ontwikkeling, groei, vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid en de externe rol van de Unie.
Zoals ik al zei, valt er nog veel werk te verzetten. Dat zal bepalen in hoeverre de Unie erin zal slagen de uitdagingen waar zij voor staat het hoofd te bieden. Het spreekt vanzelf dat er naarmate de onderhandelingen vorderen punten zullen zijn waarover wij van mening verschillen. Dat is inherent aan de politiek en de politieke dialoog. Ik vertrouw er echter op dat onze gezamenlijke inzet voor een eerlijk en evenwichtig resultaat van de onderhandelingen ons zal helpen bij ons werk aan een definitief pakket, dat zal bijdragen aan een doeltreffend gebruik van de middelen, zodat alle burgers van de Unie in de komende jaren meer welvaart tegemoet kunnen zien. 
Schreyer,
   .  Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren, wij begrotingspolitici kunnen vandaag terugkijken op vijf jaar succesvolle samenwerking. De eerste begroting waarvoor wij samen verantwoordelijk waren, die voor het jaar 2000, was tegelijkertijd de eerste begroting binnen de nu geldige financiële planning. Na vijf jaar gezamenlijke ervaring met het instrument van de financiële vooruitzichten is het goed dat wij nu de gelegenheid hebben om met het oog op de volgende planningsperiode over deze ervaringen te debatteren.
De ervaring heeft geleerd dat de financiële planning een betrouwbaar instrument is om een ordelijke ontwikkeling van de uitgaven en hun financiering te waarborgen. Vooral is ook het Interinstitutioneel Akkoord met zijn raadplegings- en samenwerkingsmechanismen een beproefd instrument gebleken om te garanderen dat het discussieproces efficiënt verloopt en tijdig wordt afgesloten. Tevens hebben we ervaren dat een grotere mate aan flexibiliteit wenselijk is, en ook dat het plafond voor de uitgaven voor het buitenlands beleid gewoonweg te laag was en het maximeren van de administratieve uitgaven weer andere problemen kan veroorzaken. De financiële vooruitzichten hebben zulke positieve effecten omdat dit instrument bijdraagt tot het wederzijds vertrouwen tussen de instellingen en tot compromissen leidt. Wat dit betreft ben ik het volledig eens met wat voorzitter Wynn zei.
Dat is ook een goed argument om de duur van de financiële vooruitzichten in overeenstemming te brengen met de duur van het mandaat van het Parlement en van de Commissie, en ze dus tot vijf jaar te beperken. Op dit punt is de Commissie het in principe met de Begrotingscommissie eens. Om een groot aantal redenen, die ik hier niet wil herhalen, heeft de Commissie niettemin als overgangsfase nog een keer een periode van zeven jaar voorgesteld. Wellicht kan het compromis worden bereikt dat bijvoorbeeld voor de steunprogramma’s waarvoor de Commissie momenteel de rechtsgrondslag uitwerkt, nog niet de bedragen voor alle zeven jaren worden vastgelegd.
Als we willen bereiken dat in het jaar 2006 alle rechtsgrondslagen reeds kunnen worden goedgekeurd, dan zou het domweg te laat zijn als de rechtsgrondslagen pas door de nieuwe Commissie zouden worden ontwikkeld. Maar uiteraard zal de nieuwe Commissie in de raadplegingsprocedure haar prioriteiten kunnen inbrengen.
Dames en heren, de financiële vooruitzichten bepalen het financiële kader voor het beleid van de komende jaren. Het is een uiterst belangwekkend politiek project, en daarom dient er voor aanvang van de beraadslagingen overeenstemming over te bestaan welke taken de Unie in de toekomst gemeenschappelijk wil vervullen. Vanuit dat perspectief heeft het Ierse Raadsvoorzitterschap dit dossier ook opgepakt, en ik wil u vanaf deze plek uitdrukkelijk complimenteren met de manier waarop u momenteel met het dossier en het voorstel van de Commissie omgaat.
De gemeenschappelijke doelstellingen zijn ambitieus: duurzame groei, versterking van het concurrentievermogen door meer steun voor wetenschap, onderzoek en onderwijs, voltooiing van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid van onze burgers, het nemen van meer gemeenschappelijke verantwoordelijkheid in de wereld en de geslaagde integratie van de nieuwe lidstaten. Het nieuwe kader zal voor een EU van 27 lidstaten gelden.
De Commissie stelt voor dit alles te verwezenlijken met de middelen onder het huidige plafond van de eigen middelen. We stellen geen verhoging van het plafond voor, hoewel het nu geldende maximum sinds 1999 ongewijzigd is. We stellen zelfs voor om een veel grotere flexibiliteitsmarge onder dit plafond van 1,24 procent van het bruto nationaal inkomen aan te houden dan door de vorige Commissie voor de huidige planningsperiode werd voorgesteld. Als we de nu geldende financiële planning eens getalsmatig vergelijken met het nieuwe voorstel van de Commissie voor de jaren 2007-2013, dan blijkt dat we voor de komende periode van de financiële planning een plafond van gemiddeld 1,14 procent van het bruto nationaal inkomen voorstellen, terwijl het huidige bij 1,12 procent ligt, als we het EOF en het Solidariteitsfonds meerekenen. Als we de vergelijking zo uitvoeren dat we zoals nu het geval is het Europese Ontwikkelingsfonds en ook het Solidariteitsfonds buiten beschouwing laten en het voorstel naar 25 lidstaten omrekenen, dan komen we zelfs tot de uitkomst dat het nieuwe voorstel van de Commissie voor de komende jaren in relatieve cijfers, uitgedrukt als percentage van het bruto nationaal inkomen, licht onder de waarde van de huidige financiële-planningsperiode ligt.
Hoe zijn we er ondanks onze ambitieuze doelstellingen in geslaagd om onder deze plafonds te blijven? Dat is natuurlijk alleen gelukt omdat de Commissie nieuwe toewijzingen reallocaties uitvoert, herverdelingen tussen nieuwe en oude taken. Zo zal het aandeel van de landbouwuitgaven dalen en het aandeel van de uitgaven voor de versterking van de duurzame ontwikkeling stijgen. Er worden herverdelingen voorgesteld tussen de oude en de nieuwe lidstaten. Met haar voorstel voor de komende planningsperiode blijft de Commissie wat de oude lidstaten betreft ver onder 1,0 procent van het bruto nationaal inkomen, zoals dat door enkele lidstaten wordt geëist. Als men echter voor de uitgebreide Unie van 27 lidstaten een plafond van 1,0 procent zou vaststellen, dan zouden hele beleidsterreinen moeten worden geschrapt en kan de lijst van doelstellingen zoals die ook door de Raad is vastgesteld, niet meer worden uitgevoerd.
We hebben de begroting de afgelopen jaren in sterke mate geconsolideerd, veel sterker dan in de lidstaten het geval was. De begrotingen van de afgelopen jaren, waarvoor wij gemeenschappelijke verantwoordelijk zijn, kunnen als de laagste in de geschiedenis van de financiële vooruitzichten van de Europese Unie worden beschouwd. De uitgaven die naar de huidige lidstaten vloeien, zijn verlaagd om onder het bestaande plafond de financiële ruimte te scheppen voor het opnemen van nieuwe lidstaten. Wat het begrotingsbeleid betreft, zijn we goed op de uitbreiding voorbereid. We hebben een modern, nieuw Financieel Reglement en we hebben een nieuwe, veel overzichtelijkere en veel meer politiek georiënteerde begrotingsstructuur.
Dankzij de uitstekende samenwerking tussen de instellingen in de afgelopen jaren kunnen we met een goede balans voor de dag komen. En aan het adres van de heer Wynn: u was een fantastische voorzitter van de Begrotingscommissie, u hebt de commissie zeer, zeer succesvol geleid. Maar u had ook het geluk dat de Begrotingscommissie bestond uit voortreffelijke leden, die professioneel, bekwaam en een voor begrotingspolitici onmisbare eigenschap bijzonder ijverig waren en zijn. Dat geldt evenzeer voor het secretariaat van de commissie.
We hebben veel bereikt dankzij de uitstekende samenwerking. Het was ronduit erg goed. Hartelijk dank daarvoor.
De Keyser (PSE ),
    – Mijnheer de Voorzitter, kort maar krachtig, hulde aan de heer Wynn voor zijn verslag. Namens de Commissiebuitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, wil ik vier punten aan de orde stellen.
Het eerste punt is dat we vrezen dat een te veel ingekorte begroting de Europese Unie daadwerkelijk zal verhinderen om haar rol op internationaal vlak uit te oefenen.
Het tweede punt is dat we weliswaar een transparante flexibele en vereenvoudigde begroting hebben gesteund, maar ook graag willen dat het Europees Parlement de controle in handen houdt voordat er besluiten worden genomen. Wat de buitenlandse betrekkingen betreft, vragen wij dus om een zowel thematische als geografische uitsplitsing van de begroting.
Het derde punt betreft de strijd tegen de armoede. Het komt ons voor, dat vandaag de dag, één van de manieren - zij het niet de enige - om terrorisme te voorkomen, erin bestaat de armoede uit te roeien. Dit is dus één van onze prioriteiten.
Het vierde punt, is dat wij hopen dat met de uitbreiding van de Europese Unie, de betrekkingen met de Arabische wereld in stand blijven en worden uitgebreid en dat men het proces van Barcelonaen het nabuurschapsbeleid opnieuw leven zal inblazen. Dat is ook onze laatste prioriteit. 
Mulder (ELDR ),
   . Voorzitter, de Commissie begrotingscontrole heeft, op hoofdpunten, het volgende commentaar op de voorstellen van de Commissie uitgebracht.
In de eerste plaats zouden wij willen dat de begrotingen in de toekomst realistischer worden dan zij in het verleden zijn geweest. Elk jaar hebben wij kunnen constateren dat er grote overschotten waren. Op zichzelf is daar niets tegen, maar waarom moeten die gelden dan eerst op de begroting worden gezet?
Het tweede punt, dat voor ons erg belangrijk is, betreft het feit dat circa 80 procent à 85 procent van alle gelden door de lidstaten worden uitgegeven. Zou het, bij wijze van extra controle, niet mogelijk zijn iedere lidstaat elk jaar een verklaring te laten uitgeven waarin hij verklaart dat de gelden goed besteed zijn. Mocht het dan achteraf toch fout zitten, dan staat de Commissie juridisch sterker om de desbetreffende lidstaat aan te pakken. Nationale verklaringen van goed gedrag dus.
Het derde punt is dat wij zouden willen, maar dat is algemeen bekend, dat er één keer na zoveel jaar een positieve DAS komt. Het valt aan de vooravond van de verkiezingen niet te verklaren dat de Commissie na negen jaar nog steeds niet in staat is om bij de Europese Rekenkamer een positieve uitgavenverklaring af te dwingen. 
Graefe zu Baringdorf (Verts/ALE ),
    – Mijnheer de Voorzitter, u, mevrouw de commissaris, hebt gezegd dat de financiële planning voor de middellange termijn ook de beleidsvoornemens voor de komende jaren vastlegt. Een waar woord. Echter, als het niet erg vreemd loopt, krijgen we een medebeslissingsrecht in het landbouwbeleid. Dan zitten we met een planning die zich over een groot deel van dat beleidsterrein uitstrekt. Als Europees Parlement willen we daarom bij deze planning betrokken worden en we leggen ons dan ook niet neer bij de interpretatie die in de grondwet staat, namelijk dat de bevoegdheid in financiële aangelegenheden helemaal bij de Raad ligt. We zullen op dit terrein een actieve rol spelen. U heeft ook gezegd dat de landbouwuitgaven dalen en die voor duurzaam ondernemen stijgen. Soit. Wanneer u echter kijkt naar de tweede pijler, die van de plattelandsontwikkeling, dan groeit die niet echt als we meewegen dat er binnenkort 25 respectievelijk 27 lidstaten zijn. Daar moet wat aan gedaan worden en dat kan ook, omdat bij de voorstellen die op landbouwgebied gedaan zijn hiervoor geen plafond is overeengekomen.
Een derde punt is dat we intensiever betrokken willen worden bij het wetenschapsbeleid. In het Kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling is de landbouw slechts met vijf programma’s vertegenwoordigd. Er moet dus meer oog komen voor de economische ontwikkeling van de landbouw in de plattelandsgebieden.
Staat u mij nog toe terug te komen op de discussie die er over het bruto nationaal inkomen gevoerd is. Ik acht de brief die een grens van 1 procent voorstelt niet erg zinvol. Het voorstel dat de Commissie nu gedaan heeft, is een tegemoetkoming, laat ik het zo zeggen, al zou een wat hardere koers mij liever zijn. Natuurlijk is het wel zaak om met een beter beleid - en dat mag het Parlement zich dan ook aantrekken - de kloof te dichten die tussen de betalingsopdrachten en de betalingen gaapt.
Tot slot nog een overweging. U heeft een reserve voor een groeiaanpassingsfonds geschapen, maar voor het oplossen van crises op beleidsterreinen als buitenlandse betrekkingen en milieu niet in specifieke reserves voorzien. Dat lijkt mij nog voor verbetering vatbaar. 
Langenhagen (PPE-DE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, commissaris Schreyer, het lijdt geen twijfel dat de toekomstige inrichting van de Europese Unie grote inspanningen van ons vergt en het valt niet mee daarbij de juiste prioriteiten te stellen. Hoogste prioriteit moeten de echt communautaire beleidsterreinen hebben. Natuurlijk hoort daar de visserij bij en die heeft meer dan ooit een solide financiële basis nodig.
Laat ik kort de belangrijkste aspecten noemen die voor mij als rapporteur voor het advies van de Commissie visserij van belang waren en die ook de toekomstige commissaris uit Letland, mevrouw Sandra Kalniete, tijdens haar hearing met zoveel woorden onderstreept heeft. Ten eerste: voldoende armslag voor het communautaire visserijbeleid in de komende financiële vooruitzichten is een absolute must. Ten tweede: vooral de gebieden die op de visserij aangewezen zijn, meestal economisch zwakkere gebieden, hebben de solidariteit en ondersteuning van de Gemeenschap nodig. Wat we verder nodig hebben is, ten derde, meer sociaal-economische maatregelen, ten vierde een sterke diversificatie en ten vijfde de ontplooiing van nieuwe activiteiten. Ik ben ervan overtuigd dat de visserij in Europa een toekomst heeft, zij het alleen met de passende financiële ondersteuning. 
Pohjamo (ELDR ),
    Mijnheer de Voorzitter, namens mijn commissie bedank ik de Begrotingscommissie en de heer Wynn voor het feit dat er zeer goed rekening is gehouden met het standpunt van onze commissie over het komende financiële kader. Het is belangrijk dat de financiering van het cohesiebeleid 0,45 procent van het BBP bedraagt, vooral als wij rekening houden met de uitdaging van de uitbreiding. De middelen moeten ook toereikend zijn voor de ontwikkeling van de zwakkere regio's in de huidige lidstaten.
Mijn dank ook voor het feit dat in het verslag wordt geëist dat het staatssteunbeleid wordt getoetst aan de verenigbaarheid ervan met de regionale ontwikkeling. Dit was ook een belangrijke boodschap van onze commissie. Over het vereenvoudigen van de administratie en de controle op de uitvoering is de boodschap van het Parlement ondubbelzinnig.
In het ontwerpverslag is op verdienstelijke wijze rekening gehouden met de noodzaak om regio's te steunen die met specifieke problemen te kampen hebben. Zelf afkomstig uit een dunbevolkte regio, steun ik dat van harte. 
Iivari (PSE ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur hartelijk bedanken omdat hij in zo grote mate rekening heeft gehouden met het advies van deCommissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport. Ook mijn dank aan de Commissie voor het feit dat zij het belang van onderwijs, cultuur en jeugd onderstreept bij de opbouw van het zich uitbreidende Europa. Daarvoor verdient de Commissie volledige steun.
De uitwisselingsprogramma's in het onderwijs zijn een succesverhaal. In de toekomst moet er daadkrachtiger voor worden gezorgd dat zij ook voor de minst draagkrachtigen bereikbaar zijn. De cultuurindustrie is een groeiende sector waarin geïnvesteerd moet worden. Men mag het ruimere belang van cultuur voor duurzame groei en de vergroting van het onderlinge begrip niet vergeten.
Ik ben blij dat in het verslag het vereenvoudigen van de administratie van cultuur- en onderwijsprogramma's wordt onderstreept. Ik hoop dat de Begrotingscommissie anderzijds geen regelgeving opstelt die dat proces bemoeilijkt. 
Deva (PPE-DE ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Wynn gelukwensen met zijn voortreffelijke verslag. Als rapporteur voor het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking wil ik benadrukken dat de belangrijkste voorwaarde die onze commissie aan de financiële vooruitzichten stelt, namelijk de realisering van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, waarvan de halvering van de armoede in de wereld de belangrijkste is, een van de hoofddoelstellingen van de rubriek Extern beleid moet blijven.
Geld dat bestemd is voor de uitroeiing van de armoede, moet worden gevrijwaard van overschrijving ten behoeve van andere communautaire doelen. Daarom moet een duidelijk onderscheid worden gemaakt tussen die gebieden van het extern beleid die specifieke kenmerken hebben: pre-toetredingssteun, versterkte ontwikkelingssamenwerking, humanitaire hulp, betrekkingen met de ACS-landen, vrede en veiligheid, en tot slot de reserves.
Nieuwe bijstand en ontwikkelingshulp blijft grotendeels onzichtbaar. De andere organisaties via welke wij ons geld, onze hulp en onze bijstand besteden, krijgen de publieke waardering voor de inspanningen van onze belastingbetalers. Dit moet veranderen: hier moet een eind aan komen en wel heel snel.
Het plan voor de opneming in de begroting van het Europees Ontwikkelingsfonds mag er niet toe leiden dat het algemene subsidieniveau voor de ACS-landen wordt verlaagd. Deze fondsen moeten gericht worden aangewend door middel van sub-rubrieken of gereserveerde bedragen in de financiële vooruitzichten.
Ik herhaal dat de uitroeiing van de armoede onze topprioriteit moet blijven bij de ontwikkelingshulp. 
Elles (PPE-DE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer de rapporteur met dit verslag. Ik meen mij te herinneren dat ik een paar weken geleden heb gezegd dat ik het betreurde dat dit de laatste keer zou zijn dat hij als voorzitter van de Begrotingscommissie het woord voerde, en nu is hij er nog steeds. Wie weet wat er in ons nieuwe Parlement zal gebeuren, even ervan uitgaande natuurlijk dat wij beiden worden herkozen?
Dit debat maakt goed duidelijk dat de instellingen van de EU zich veel te snel en zonder afdoende voorbereiding in debatten lijken te storten. In de korte tijd die mij is toegewezen, wil ik graag stilstaan bij de periode waarin de financiële vooruitzichten nu functioneren. Enkelen van ons waren al in de jaren tachtig lid van dit Parlement. In die tijd voerden wij heftige begrotingsdebatten, die niet al te veel werden gehinderd door de opgelegde beperkingen. Vanaf 1988 kwamen de financiële vooruitzichten. Sindsdien zijn wij getuige geweest van razendsnelle veranderingen in de Europese geschiedenis, van het uiteenvallen van de Sovjet-Unie tot de Duitse eenwording, gevolgd door de zeer snel verlopen aansluiting van de landen in Oost- en Midden-Europa, die over enkele dagen haar beslag zal krijgen.
Wij hebben in de loop van deze periode gemerkt dat de financiële vooruitzichten, zoals de heer Colom i Naval in een van zijn werkdocumenten schreef, inderdaad enigszins rigide zijn en op een aantal punten aan verandering toe zijn. De uitbreiding van de EU met de landen in Oost- en Midden-Europa is nu bijna een feit. Nu wij deze nieuwe landen verwelkomen, zij het dan misschien zonder verenigd Cyprus, lijkt het mij toe dat wij deze periode moeten gebruiken om ons te bezinnen. Het is toch wel wat vreemd dat wij dit debat hebben gevoerd zonder de volwaardige deelname van vertegenwoordigers van de landen in Midden- en Oost-Europa, als wij ons realiseren voor welke enorme problemen en uitdagingen wij staan met betrekking tot de integratie van deze landen, niet alleen wat de institutionele operatie betreft, maar ook op het gebied van de beleidsvorming.
In dit debat kijken wij vooruit naar 2013. Dat is nog ver weg, en hoewel er al nuttige beleidsdocumenten bestaan, hebben wij die nog niet gezien. Het is dan ook terecht dat wij om deze documenten vragen, zodat wij precies kunnen zien op welke basis besluiten zijn genomen om ervoor zorgen dat de Europese Unie voor 25 landen goed gaat functioneren en om te bereiken dat Europa concurrerend wordt, en ook aan zijn internationale verplichtingen voldoet. De leden van de Europese Raad nemen namens ons besluiten, maar zij verschaffen ons maar heel zelden het daarvoor benodigde begrotingskader.
Er zijn daarom drie punten die wij aan het nieuwe Parlement en het nieuwe bestuur van de Europese Unie moeten meegeven.
In de eerste plaats moet er een samenhangende strategie komen voor de toekomst van de Europese Unie, zodat wij weten wat de interne en externe prioriteiten voor de Unie zullen zijn.
In de tweede plaats moeten wij voorkomen dat wij de politieke geloofwaardigheid van de Unie geweld aandoen door ambities op te nemen die de instellingen op dit moment zelf niet kunnen waarmaken. Ik doel met name op de toekomstige uitbreiding met een land als Turkije in de huidige omstandigheden.
Tot slot moet in het tijdsbestek van deze financiële vooruitzichten een consolidatiefase worden ingebouwd, zodat wij van de Europese Unie een organisatie kunnen maken die niet alleen intern en extern goed functioneert, maar die ook voor iedereen zichtbaar werkelijk democratisch is en goed functioneert. Als wij teveel van de in sommige regionen gekoesterde ambities op ons nemen, zullen onze instellingen niet in staat zijn ze waar te maken. 
Dührkop Dührkop (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, het onderhavige verslag van de heer Wynn is een eerste reactie op de mededeling van de Commissie over de nieuwe financiële vooruitzichten. Deze laatste plenaire vergadering is er beslist niet op uit hierover het laatste woord te zeggen, maar ook dan vind ik deze reactie vanuit de Begrotingscommissie te dubbelzinnig.
Naar mijn idee laat het Europees Parlement alweer een gelegenheid voorbij gaan om duidelijk aan te geven wat zijn standpunten zijn als het om fundamentele begrotingszaken gaat. Naar aanleiding van de Conventie deed het Parlement niet anders.
Als socialisten hebben wij altijd ingezet op het verdiepen van de Europese integratie, omdat we denken dat alle burgers daarbij gebaat zijn. Meer Europa betekent dat alles voor iedereen meer rendement oplevert. Voor ons is Europa een positieve optelsom. Als socialisten geven wij de voorkeur aan het Europa van de burgers in plaats van het Europa van de lidstaten. Om die reden hebben wij er al vaak voor gepleit dat de burgers en niet de staten de belastingen betalen.
Ik zou hier de ons allen bekende Joan Colom willen herdenken, die er altijd op hamerde dat het onjuist was dat een rijke Spanjaard minder belasting aan Europa zou afdragen dan een Duitse arbeider. Met het huidige systeem van de eigen middelen is dat precies wat er gebeurt. Daarom, en omdat wij van oordeel zijn dat de fiscale beginselen die in onze landen gelden ook op Unie-niveau moeten worden toegepast, wil ik hier duidelijk stellen dat wij als socialistische afvaardiging uit Spanje voor het amendement van de Franse socialisten zullen stemmen. 
Virrankoski (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst de heer Wynn complimenteren met zijn evenwichtige verslag. Ook wil ik mijn dank uitspreken voor het constructieve werk dat jij, Terence, hebt verricht als voorzitter van de Begrotingscommissie. Jouw werkwijze is vriendschappelijk en opbouwend waardoor het werk van de commissie harmonieus en doeltreffend wordt.
De waarde van de financiële vooruitzichten die de Commissie heeft voorgelegd, hangt af van het evenwicht dat in de toekomst tussen de bevoegdheden van de begrotingsautoriteiten zal bestaan. Als het eindresultaat is dat de financiële vooruitzichten een gezamenlijk overeengekomen kader creëren waarin het Parlement volledig kan deelnemen aan het opstellen van de begroting, dan hebben de financiële vooruitzichten een grote waarde. Als daarentegen de Europese begroting in de toekomst niet meer dan een verzameling van kleine kredieten is, zoals de ministers van Financiën onlangs voorstelden, belooft dat weinig goeds voor de samenhang van het begrotingsbeleid in de komende jaren.
Het voorstel van de Commissie tot herziening van de financiële vooruitzichten is een stap in de goede richting. Het aantal rubrieken is verminderd. Toch is rubriek I onnodig groot in vergelijking met de andere, zodat het in tweeën delen ervan waarschijnlijk een goed idee is. Ook het in dezelfde rubriek plaatsen van de kredieten voor de landbouw en de milieubescherming roept vragen op.
De voor het toekomstige beleid gestelde prioriteiten zijn de juiste. Het mededingingsvermogen van de Europese Unie ontwikkelt zich alleen door het stimuleren van ondernemingszin en het investeren in onderzoek, productontwikkeling en onderwijs en opleiding. Het is de bedoeling de nu hieraan bestede kredieten in zeven jaar te verdrievoudigen. Mijn fractie staat daarachter. Er moet vooral worden geïnvesteerd in onderwijs en de uitwisseling van stagiairs, zodat wij een beter geschoolde en meer internationaal georiënteerde jeugd krijgen die zich vervolgens op eigen kracht intellectueel en materieel kan ontwikkelen
Een andere belangrijke prioriteit is het cohesiebeleid. Het bevorderen van cohesie is noodzakelijk, nu wij nieuwe lidstaten krijgen met een BBP van slechts vijf procent van dat van de oude lidstaten, hoewel hun inwonertal twintig procent bedraagt. Een van de belangrijkste doelen van de Europese Unie is het bevorderen van de economische, sociale en regionale gelijkheid.
De bureaucratie van de Europese Unie is enorm en zij bedreigt behalve de doeltreffendheid van de werkzaamheden vooral de reputatie van de Unie in de ogen van de burgers. Daarom moeten er minder bureaucratie en meer administratieve doeltreffendheid komen. Macht en verantwoordelijkheid moeten naar lagere niveaus worden overgeheveld en de persoonlijke verantwoordingsplicht moet worden verduidelijkt. 
Figueiredo (GUE/NGL ).
   – Mijnheer de Voorzitter, we moeten ons in dit debat om te beginnen afvragen of het door de Commissie voorgestelde financiële kader voldoende ruim is om economische en sociale cohesie te garanderen. We moeten ons bovendien afvragen of we met deze middelen recht kunnen doen wedervaren aan het idee dat de rijkdom via de communautaire begroting verdeeld moet worden en of er genoeg geld is om te voldoen aan de verplichtingen jegens de minder ontwikkelde landen in een uitgebreide Europese Unie met 27 landen. Het gemiddelde BBP in de Gemeenschap is immers 12 procent lager komen te liggen en de economische, regionale en sociale ongelijkheden zullen alleen maar toenemen. Het derde cohesieverslag bevestigt dat beeld.
Ik geloof dat de middelen niet volstaan. Ze zijn beslist onvoldoende. Je hoeft alleen maar naar het verleden te kijken. Voor de financiële vooruitzichten van 1988-1992 en 1993-1999 zijn de eigen middelen van 1,15 procent omhoog gegaan naar 1,27 procent van het communautair BBP. De structuurfondsen zijn beide malen verdubbeld – de pakketten Delors I en II. In Agenda 2000 is het percentage voor de eigen middelen en de omvang van de structuurfondsen ongewijzigd overgenomen. En dat terwijl we ook toen al uitgingen van een uitbreiding met tenminste zes landen. In dit voorstel houdt de Commissie vast aan de waarden zoals die in Agenda 2000 zijn vastgelegd – zelfs nu er uiteindelijk tien plus twee landen aan de uitbreiding deelnemen en het inkomensniveau in al deze landen onder de 40 procent van het communautaire gemiddelde ligt. En ik stel vast dat er door de belangrijkste nettobetalers – de ondertekenaars van de “brief van de zes” – druk wordt uitgeoefend om de begroting tot 1 procent te beperken. Met de solidariteit is het dus afgelopen.
Commissaris Schreyer erkent intussen wel dat haar – laag uitgevallen – voorstel het gevolg is van het feit dat er in de huidige vijftien lidstaten een consolideringsproces wordt doorgevoerd. We hebben het dan over het Stabiliteitspact en alle daarmee samenhangende maatregelen. Ten koste van wie en wat? Het plaatje dat ik zojuist geschetst heb toont aan dat zowel de nu toetredende landen als de cohesielanden – waaronder Portugal – risico’s lopen. De omvang van de structuurfondsen wordt nu immers teruggebracht van 0,31 tot 0,21 procent van de communautaire begroting.
Het is van fundamenteel belang dat er in deze situatie een wijziging wordt aangebracht. De eigen middelen moeten omhoog, we moeten een antwoord formuleren op de cohesieproblemen en de armoede in de Unie. Daarom moeten we ons sterk maken voor meer sociale en economische cohesie in de Europese Unie. 
Hyland (UEN ).
    Mijnheer de Voorzitter, vanuit het standpunt van landbouw en plattelandsontwikkeling gezien, betekent de uitvoering van de beleidsdoelstellingen van de EU, in combinatie met de jongste hervorming van het GLB, dat de boeren in de EU nu plannen kunnen gaan maken om de uitdagende agenda van de voedselveiligheid, de voedselkwaliteit en de hoge milieunormen te gaan uitvoeren. Ik heb er alle vertrouwen in dat gaat lukken.
De boeren en de plattelandsgemeenschappen hebben gerechtvaardigde verwachtingen en het Parlement heeft daar op een positieve manier op gereageerd. Ik hoop dat deze hervorming, die de meest ingrijpende is sinds de invoering van het GLB, tot grotere stabiliteit zal leiden en voor jongeren de zo noodzakelijke stimulans zal betekenen om hen te doen besluiten fulltime boer te worden. Er zijn enkele bemoedigende tekenen dat dit wellicht inderdaad het geval is.
Tot slot wil ik, omdat dit waarschijnlijk mijn laatste bijdrage in dit Parlement zal zijn, mijn grote waardering uitspreken voor het succes van het Europese project. Ierland vormt, misschien wel meer dan welke andere EU-lidstaat dan ook, het levende bewijs van de praktische realisering van de aspiraties en dromen van de grondleggers van de EU. Er is geen twijfel over mogelijk dat het economische succes van Ierland nooit was bereikt, en nooit had kunnen worden gecontinueerd, zonder het lidmaatschap van de EU. 

Böge (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het onderhavige verslag is zeer evenwichtig en ik zie het als een waardevol uitgangspunt voor het toekomstige Europese Parlement, natuurlijk zonder dat te willen of kunnen sturen. Op veel van de vragen die met het oog op het begrotingsbeleid van de komende jaren besproken moeten worden, heeft alleen de uitgebreide Europese Unie het antwoord. Daarnaast moeten we natuurlijk voldoende rekening houden met de totstandkoming van de grondwet. Daarom wil ik er hier nogmaals op wijzen dat de Europese Unie zich natuurlijk conform artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie moet voorzien van de middelen die nodig zijn om haar beleidsvoornemens te verwerkelijken, maar daarbij de vanzelfsprekendheid van billijk verdeelde afdrachten en uitgaven alsmede de transparantie van begrotingsprocessen niet uit het oog mag verliezen.
De Commissie doet er zeker goed aan zich met het oog op de nieuwe rubrieken te concentreren op groei, werkgelegenheid en duurzaamheid, maar ik zou ons nog geloofwaardiger vinden als die aspecten niet alleen bij de toewijzing van de begrotingsmiddelen, maar ook bij de uitvoering van het meer op de voorgrond zouden treden en we ons ook bij de vaststelling en consolidatie van de Europese wetgeving sterker op deze doelen zouden richten.
Verder moet mij hier van het hart dat het nu nog te vroeg is om over getallen te praten – over 1 dan wel 1,24 procent of een getal dat daartussen ligt – omdat we in het kader van de grondwetsdiscussie eerst eens rustig over dergelijke zaken moeten praten. Zo bezien was de “brief van de zes” noch wat het tijdstip, noch wat de inhoud aangaat van enig nut.
Ik blijf er ook bij dat zittingsperiode en ambtstermijn parallel moeten lopen met de financiële vooruitzichten en ik wil daar nog wat aan toevoegen, mijnheer de Voorzitter. Op grond van onze ervaringen en van de commotie die de politiek soms met zich meebrengt, is budgettaire flexibiliteit binnen de financiële vooruitzichten stellig een van de prominente doelstellingen, waarover ook wij in het Parlement mee zullen discussiëren. 
Haug (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, commissaris Schreyer, dames en heren, ik kan slechts herhalen wat alle collega’s voor mij gezegd hebben: het is zonneklaar dat we pas aan het begin van de discussie over de toekomstige financiering van de Europese Unie staan, mogelijkerwijs ook aan het begin van harde onderhandelingen. Het is daarom nog veel te vroeg om te praten over getallen, boven- en ondergrenzen in begrotingen, zoals collega Böge zojuist gezegd heeft, maar we kunnen ons wel meer in het algemeen afvragen wat we eigenlijk van de benaderingswijze van de Commissie vinden.
Allereerst de zaken die in positieve zin opgevallen zijn. De Commissie stelt ons namelijk voor onze begrotingsposten van andere titels te voorzien dan we altijd gedaan hebben. Ze stelt ook voor de verschillende beleidsterreinen iets anders in te delen. Zo zou er een rubriek duurzame groei moeten komen, evenals een rubriek behoud en beheer van natuurlijke hulpbronnen. Daarmee heeft de Commissie een heel zorgvuldige invulling gegeven aan de prioritering die in het Parlement steeds weer onderwerp van gesprek is geweest. We willen onze economische zone tot de meest concurrerende maken en we willen onze kinderen en kleinkinderen een leefbare wereld nalaten. Daar moet viervijfde van ons budget voor zorgen. Uitstekend, ik kan niet anders zeggen!
Maar een Duits spreekwoord zegt ook: waar veel licht is, is veel schaduw. De schaduw zit vooral daar waar de Commissie over gezwegen heeft. Ik mis een passage waaruit blijkt met welke ideeën en voorstellen u nu precies zou willen komen om de middelen die we voor onze verschillende beleidsvoornemens uit willen geven in de Europese kas te laten stromen. Ik had graag gezien dat de Commissie tegelijk met de financiële vooruitzichten ook haar ideeën omtrent de eigen middelen uit de doeken had gedaan. Dat had aan een aantal beschamende uitlatingen over bijdragen van de lidstaten elke voedingsbodem ontnomen, maar wellicht kan de Commissie dat nog rechtzetten. Ik zou dat begroeten. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A5-0272/2004) van de heer Hatzidakis, namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, over de mededeling van de Commissie: het Derde verslag over de economische en sociale cohesie. 
Hatzidakis (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, in feite verloopt het huidige debat over het derde cohesieverslag, dat gaat over het vierde communautaire bestek, veel vlotter dan de discussies die we vroeger over hetzelfde onderwerp hadden. Dat is volgens mij in hoge mate te danken aan de persoonlijke inzet van commissaris Barnier. Hij is namelijk vroeg begonnen met een dialoog over de nieuwe programmeringsperiode 2007-2013. Zo is hij er met de hulp van het Europees Parlement en al luisterend naar de standpunten van het Parlement in geslaagd brede overeenstemming te bereiken over deze complexe materie. Wij zijn hem hiervoor veel lof verschuldigd en ook de hier aanwezige commissaris Fischler alsmede commissaris Diamantopoulou, die hem bij dit werk hebben bijgestaan, verdienen een pluim. Deze inspanning was des te zwaarder omdat de uitbreiding voor de deur staat. Vele nieuwe lidstaten komen in aanmerking voor steun uit de structuurfondsen en het Cohesiefonds en daarom is het regionale beleid van de Europese Unie aan een ingrijpende herprogrammering toe.
Ik vind dat het derde cohesieverslag van de Europese Commissie en ook het standpunt van het Europees Parlement erg duidelijk aantonen wat het nut is van dit beleid. De belangrijkste boodschap van dit debat moet zijn dat het Europees Parlement samen met de Europese Commissie gekant is tegen elke aanzet tot renationalisering van dit beleid. Dit beleid heeft een Europese meerwaarde, het heeft in de regio's voor zichtbare resultaten gezorgd, vooral in regio's met problemen, in de armste regio's. Dit beleid moet blijven bestaan.
Ik wil er nog aan toevoegen dat dit beleid - vooral met het oog op de uitbreiding - met voldoende kredieten moet worden ondersteund. Daarom herhaalt het Parlement nog eens dat de financiering niet minder mag bedragen dan 0,46 procent van het bruto nationaal product. Hierover zijn we het dus eens met de Europese Commissie, die hierover een voorstel van het Europees Parlement heeft aangenomen. Het Europees Parlement vindt het goed dat het leeuwendeel van de financiering naar doelstelling 1 gaat, die voortaan de "convergentiedoelstelling" zal heten. Wij vinden wel dat er een efficiënte oplossing moet komen voor het probleem van de regio's die te maken krijgen met het statistische effect. Zij horen thuis in doelstelling 1 en moeten op voldoende financiële steun kunnen rekenen. De regio's die het slachtoffer worden van het statistische effect - en hierover zijn we het niet eens met de Europese Commissie – dienen wat betreft staatssteun onder de bepalingen van artikel 87, lid 3, sub a) van het Verdrag te vallen.
Het Europees Parlement acht het ook juist dat de behandeling van doelstelling 2 wordt vereenvoudigd en we zijn het er ook mee eens dat de bestaande initiatieven EQUAL, LEADER en URBAN worden opgenomen in de hoofdprogramma's van de Europese Unie zodat INTERREG overblijft als enig Gemeenschapsinitiatief, laten we het doelstelling 3 noemen. INTERREG gaat over grensoverschrijdende samenwerking en bevordert volgens ons de samenwerking en ontwikkeling op Europees niveau.
Ons verslag besteedt bijzondere aandacht aan diverse sectorale problemen, zoals de problemen van steden en landbouwgebieden. Voor dit laatste aspect hebben wij tal van voorstellen gekregen van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling. Als Grieks afgevaardigde wil ik het speciaal hebben over problemen die worden veroorzaakt door inherente geografische en structurele nadelen in regio's zoals eilanden, bergregio's en uiteraard ook de dunbevolkte gebieden in het noorden van Finland en Zweden. Wij vinden dat er een specifiek beleid moet worden ontwikkeld voor die regio’s, niet alleen binnen het regionale beleid en het cohesiebeleid maar ook in het kader van ander sectoraal beleid van de Europese Unie.
Wij zijn blij dat de Commissie werkt aan eenvoudigere procedures onder de stelregel "één fonds per programma", maar we zouden hiervan graag een meer gedetailleerde uitwerking zien. Bovendien, mijnheer de Voorzitter, willen wij dat het Europees Parlement voortaan een essentiële rol krijgt bij het opstellen van de strategische Commissiedocumenten voor de nieuwe programmeringsperiode, wij willen dat het Parlement op dit vlak medebeslissingsrecht krijgt.
Fischler,
   . – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, zoals u weet werd mijn collega Michel Barnier tot Frans minister van Buitenlandse Zaken benoemd. Hij moest daarom de Commissie verlaten en tot de benoeming van zijn opvolger heeft Commissievoorzitter Prodi mij met de portefeuilles structuurbeleid en regionaal beleid belast. Ik ben daarom ingenomen met de gelegenheid die het verslag van de heer Hatzidakis ons vandaag biedt voor een fundamentele gedachtewisseling over de toekomst van het Europees beleid ter vergroting van de economische, sociale en territoriale samenhang. Ook ik wil u, mijnheer Hatzidakis, zeer hartelijk danken voor uw interessante verslag.
De Commissie heeft op 18 februari haar derde verslag over de economische en sociale cohesie vastgesteld. Het werd diezelfde dag hier door de heer Barnier aan het Parlement gepresenteerd. Het aanbieden ervan moet gezien worden tegen de achtergrond van het voorstel voor de financiële vooruitzichten, dat we al eerder in februari geformuleerd hadden. De Commissie roept op tot een nieuw partnerschap voor de cohesie. Het dient ons gemeenschappelijke streven te zijn niet slechts te bouwen aan een Europa dat op de interne markt is gegrondvest, maar aan een Europa dat ons beter in staat stelt de doelstellingen van Lissabon en Göteborg te realiseren, namelijk duurzame ontwikkeling en een op kennis gebaseerde economie.
De uitbreiding op 1 mei aanstaande, die de opname van veel economisch zwakke regio’s in de Europese Unie tot gevolg heeft, maakt een krachtig Europees beleid voor economische, sociale en territoriale cohesie nog noodzakelijker. De Commissie heeft zich grote moeite getroost om bij de voorstellen voor de nieuwe programmeringsperiode van 2007-2013 zoveel mogelijk tegemoet te komen aan de wensen van de verschillende Europese instellingen en van de lokale en regionale overheden. Het verslag weerspiegelt dan ook niet slechts de opvattingen van een bepaalde commissaris, maar is het resultaat van een uitvoerige en brede discussie, waaraan ook het Europese Parlement een aanzienlijke bijdrage geleverd heeft. Ik doel daarmee vooral op de twee belangrijke verslagen van de heren Mastorakis en Pomés Ruiz, die u in september 2003 aangenomen heeft en waarnaar ook door de heer Hatzidakis uitdrukkelijk is verwezen.
Overigens praten we, vooral in de kring van ministers van Financiën en de staatshoofden en regeringsleiders, nog maar pas over de vraag hoe ambitieus ons cohesiebeleid moet worden. Omdat de beraadslagingen daarover zeker stroef zullen verlopen, is het vandaag door u gepresenteerde verslag een welkome ondersteuning voor een ambitieus cohesiebeleid, zoals ook de Commissie voorgesteld heeft.
Wat hebben we precies voorgesteld? Ten eerste: een convergentiedoelstelling voor regio’s waarvan het BBP per hoofd van de bevolking onder de 75 procent van het gemiddelde in de Gemeenschap ligt. Ten tweede vinden we dat er rekening gehouden moet worden met de bijzondere situatie van regio’s die uitsluitend door de uitbreiding te maken krijgen met het zogenaamde statistische effect. Ten derde dient het Cohesiefonds in deze beide maatregelen geïntegreerd te worden. Ten vierde dient er een nieuwe doelstelling voor de verbetering van de regionale concurrentiepositie en werkgelegenheid geformuleerd te worden. Ten vijfde en tot slot dienen de maatregelen ter stimulering van de samenwerking tussen de regio’s bijgesteld te worden op basis van de ervaringen die met INTERREG zijn opgedaan.
Meer globaal gesproken kan ik slechts instemmen met de wens van de rapporteur naar een sterke vereenvoudiging van het toekomstige beheer van de structuurfondsen. Daar hebben we eveneens al uitgewerkte voorstellen voor gedaan, al moeten we die in juli nog formeel inkleden. Dat geldt voor alle beleidsterreinen, niet alleen voor de portefeuille van de heer Barnier. Zo willen we ook op het terrein waarvoor ik verantwoordelijk ben, de plattelandsontwikkeling, een ontvlechting tot stand brengen.
We zullen ons ten eerste inzetten voor de instelling van een speciaal fonds voor plattelandsontwikkeling, waarin de huidige verschillende middelen samen moeten vloeien. Ten tweede dient er een enkele verordening te komen waarin alle ontwikkelingsmaatregelen voor plattelandsgebieden vervat zijn en ten derde dient in de financiële vooruitzichten een gepaste prioriteit te worden gegeven aan plattelandsontwikkeling. Hetzelfde geldt voor de portefeuille van mijn voormalige collega, mevrouw Diamantopoulou, en voor het beleidsterrein waar de heer Barnier tot nu verantwoordelijk voor was.
We bevinden ons hier op een niveau waar het erom gaat een enkel instrument voor zowel de planning als de financiering van de programma’s te ontwikkelen, inclusief de nodige controlevoorschriften. Ik beschouw dat als een belangrijke stap vooruit.
Ik neig er evenals de heer Hatzidakis toe 0,41 procent van het BBP van de Gemeenschap – als we de middelen voor de plattelandsontwikkeling meerekenen is het 0,45 procent – als een minimum voor een doeltreffend cohesiebeleid te beschouwen. Verder uit de heer Hatzidakis in zijn verslag een aantal zorgen. Die gelden bijvoorbeeld de lastige kwestie van de invulling van het cohesiebeleid, evenals het systeem van regionaal gerichte overheidssteun, waar hij zelf al op ingegaan is. De vraag naar de bijdrage van plattelandsontwikkeling aan een ruimtelijke ordening die achterstanden wegneemt, raakt mij direct en ik kan u hier slechts verzekeren dat we net als voorheen het totaal aan noodzakelijke maatregelen in het oog zullen houden en dat we er, zoals gezegd, aan werken het Parlement in de loop van juli concrete verordeningsvoorstellen te kunnen bieden. 
Zorba (PSE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, eerst wil ik de rapporteur van harte gelukwensen en dan namens de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie wijzen op de belangrijke bijdrage van het industriebeleid en dan vooral van onderzoek en innovatie in dit derde verslag over de economische en sociale samenhang.
Van economische en sociale ontwikkeling, die tegenwoordig in het teken staat van de kenniseconomie, kan alleen maar sprake zijn als er een oplossing komt voor het probleem van de perifere ligging en wanneer gebruik wordt gemaakt van regionale troeven en van innovatie en onderzoek. Om nieuwe wegen in te slaan, moeten regio’s afstappen van traditionele concepten en zich toespitsen op het groeiende economische belang van nieuwe sectoren, zoals milieu en cultuur, die nieuwe banen kunnen genereren en tegelijk de geografische beperkingen kunnen helpen opheffen. Economische en sociale samenhang is de optelsom van financiële steun en nieuwe ideeën, vindingrijkheid en innovatieve methoden. 
Attwooll (ELDR ),
    Mijnheer de Voorzitter, wij juichen de aanpak van de Commissie toe en staan volledig achter de hoofdlijnen ervan. Wij danken ook de heer Hatzidakis voor zijn voortreffelijke verslag.
Wij maken ons in het bijzonder zorgen over het Europees Sociaal Fonds als we kijken naar de concurrentiedoelstelling. In de eerste plaats lijkt de bredere aanpak van de maatschappelijke integratie onvoldoende te worden ondersteund. Wij vrezen dat veel waardevolle projecten verloren zullen gaan. Wij hopen dat er ruimte zal blijven voor dergelijke projecten, mits deze ten dienste staan van de werkgelegenheidsstrategie.
In de tweede plaats kan de nationale planning van programma's haaks komen te staan op het toesnijden van maatregelen op regionale en plaatselijke omstandigheden en de inspraak van plaatselijke belanghebbenden. Wij roepen de Commissie op te zorgen voor werkelijke decentralisering bij de ontwikkeling en uitvoering van de programma's.
In de derde plaats kan het verdwijnen van het EQUAL-programma ertoe leiden dat de prikkel voor gendermainstreaming verdwijnt. Wij willen dan ook dat de gelijkheid tussen mannen en vrouwen in alle fasen van de programmering verplicht wordt gesteld. Wij hopen ook dat innovatieve maatregelen mogelijk blijven, zoals momenteel in het kader van artikel 6 het geval is.
Tot slot zien wij uit naar structuren die ons in staat stellen situaties aan te pakken waar sprake is van nood, waar die zich ook voordoen. 
Schierhuber (PPE-DE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, commissaris Fischler, geachte dames en heren, ik dank de rapporteur zeer hartelijk, want ik vind dat hij het – zeer realistische - voorstel van de Commissie heel treffend heeft samengevat. De tot nu toe grootste uitbreiding van de Europese Unie is aanstaande en over twee weken hebben we er tien nieuwe lidstaten bij. De economische en sociale verschillen maken een effectief cohesiebeleid dan ook tot een absolute noodzaak. De structuursteun van de Europese Unie draagt in hoge mate bij aan de ontwikkeling van plattelandsgebieden. Het communautaire landbouwbeleid alleen kan al deze taken niet vervullen, ook niet met de tweede pijler. Daarom moeten we de beschikking houden over voldoende middelen, naast de GLB-begroting.
We dienen er goed voor te zorgen dat er een vastomlijnd programma voor plattelandsontwikkeling komt en dat dit beleidsinstrument gekoppeld wordt aan het communautaire landbouwbeleid en daarmee aan de actieve, producerende landbouw. Plattelandsgebieden beslaan ook in de uitgebreide Europese Unie het grootste deel van het grondgebied. Ik ben van mening dat alleen een actief en attractief platteland in staat is nieuwe arbeidsplaatsen, productiecapaciteit en inkomensmogelijkheden te genereren. 
Gillig (PSE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen heeft zich positief uitgesproken over alle voorstellen en wij willen de rapporteur bedanken omdat hij bepaalde elementen van genderdimensie in zijn verslag heeft willen opnemen, die in de documenten ontbraken. Dat lijkt ons cruciaal, aangezien de vooruitgang op dit gebied, ondanks zichtbare bereidheid gedurende de afgelopen jaren om gelijke kansen voor vrouwen en mannen te bevorderen, ver onder de maat blijft.
Twee punten moeten worden benadrukt. Allereerst, de situatie van vrouwen in de nieuwe lidstaten, die bijzondere aandacht vraagt. Het tweede punt is er één van ongenoegen, omdat, mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, onze aanbevelingen wat betreft methodologie niet in acht zijn genomen.
Om daadwerkelijk tot gender mainstreaming te komen, hetgeen wenselijk is, hebben we lokale expertises nodig met betrekking tot de situatie van vrouwen. Wij hebben in de toezichtcomités van de structuurfondsen de aanwezigheid nodig van mensen die zich inspannen voor de gelijkheid voor mannen en vrouwen. Alle concrete acties die uitgevoerd worden, moeten aan deze voorwaarden voldoen om vrouwen te laten deelnemen aan het beroepsleven en aan opleidingen maar ook, Mijnheer de Voorzitter, aan de besluitvorming. 
Pomés Ruiz (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik voormalig commissaris Michel Barnier bedanken voor het feit dat hij heeft gewezen op de positieve manier waarop wij van uit de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme met hem hebben samengewerkt, om de beginselen van het regionaal beleid en de territoriale cohesie van de Europese Unie te bevorderen. Ik waardeer het dat hij mij genoemd heeft, en ik wens hem succes als minister van Buitenlandse Zaken van de Franse Republiek. Verder wil ik de voormalige voorzitter van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, de heer Hatzidakis, bedanken, die niet alleen het voorzitterschap van die commissie op uitstekende wijze vervuld heeft, maar die ons vandaag ook een verslag voorlegt over de economische, sociale en territoriale cohesie van Europa. Het lijkt me nuttig hier nogmaals het uitgangspunt van de cohesie onder de aandacht te brengen. De cohesie is al een oud beginsel dat in de Verdragen is neergelegd; we spreken nu niet langer alleen van de economische en de sociale cohesie maar ook van de territoriale cohesie.
Economische cohesie kan op allerlei manieren worden bereikt: door fiscaal beleid bijvoorbeeld, door het beginsel dat wie meer heeft, meer betaalt. Sociale cohesie wordt langs andere wegen bereikt, door het bestrijden van sociale uitsluiting, door het invoeren van het beginsel van gelijke kansen voor alle burgers.
Waar we telkens weer op terugkomen, is de territoriale cohesie, het gegeven dat gebieden die structurele moeilijkheden ondervinden om op deze markt te concurreren, in aanmerking moeten komen voor de steun en solidariteit van alle anderen, onafhankelijk van hun BBP. Zoals commissaris Fischler weet, is dit onder meer van toepassing op het landbouwbeleid. Als we de landbouw ondersteunen, vragen we de landbouwers niet of ze arm of rijk zijn. We ondersteunen de landbouw, we willen dat de hele sector concurrerend is.
Diezelfde redenering dient ten grondslag te liggen aan het territoriale cohesiebeleid. We moeten de eilanden helpen, die het moeilijk hebben om het, onder dezelfde voorwaarden, op te nemen tegen de grote stedelijke gebieden, die altijd de hoogste inkomensniveaus genereren. We moeten de ontvolkte regio’s in het noorden van Europa te hulp schieten, zoals we ook de berggebieden moeten helpen uit hun lethargie te ontwaken om te voorkomen dat bijvoorbeeld de berghellingen van de Pyreneëen ontvolkt raken, en dat mensen die in geografisch ongunstige gebieden wonen, gedwongen worden om te emigreren.
Om al deze redenen zouden we ervoor moeten pleiten dat we in deze nieuwe dimensie die Europa krijgt met de toetreding van tien nieuwe lidstaten, blijven vasthouden aan een bijdrage aan de algemene cohesie van 0,46 procent van het BBP, iets waar het Parlement en de Commissie het over eens zijn en waar de Raad het mee eens zou moeten zijn.
Sommige initiatieven zijn een groot succes geworden: de programma’s EQUAL, LEADER, URBAN, INTERREG, en vooral het Cohesiefonds. De vier landen die tot nog toe hebben kunnen profiteren van het Cohesiefonds – Spanje, Portugal, Griekenland en Italië – hebben aangetoond dat zij door te groeien de groei van de hele Europese Unie hebben bevorderd. We mogen niet uit het oog verliezen dat de extra inspanning die nodig is om de tien nieuwe lidstaten te ontvangen, niet uitsluitend mag neerkomen op de schouders van de vier landen die tot nog toe het meest profijt hebben gehad van het Cohesiefonds, en we moeten ons solidair opstellen om met vereende krachten de nieuwelingen de helpende hand te bieden. 
Izquierdo Collado (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, zowel ik persoonlijk alsook mijn fractie dragen de heer Barnier een warm hart toe, en we zijn hem erkentelijk voor zijn werk. Ik schaar mij dus achter wat alle vorige sprekers over hem gezegd hebben.
Wij kunnen ons perfect vinden in de hoofdlijnen die de Commissie, op voorstel van de heer Barnier, geformuleerd heeft. We zijn het eens met het minimum van 0,45 procent voor de drie doelstellingen. Ook willen we Lissabon-Göteborg en de werkgelegenheid onder de cohesie opnemen en we zijn het eens met het voorstel van het college van commissarissen van 1,24 procent.
Teleurstellend is dat de rapporteur, als vertegenwoordiger van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, het niet aandurft om zich hard te maken voor de door de Commissie voorgestelde 1,24 procent, en dat ons voorstel dus zwakker is dan dat van de Commissie. Dat is werkelijk teleurstellend, en ik begrijp het niet, want we hebben hierover amendementen ingediend.
Er zijn twee fundamentele punten die ik zou willen onderstrepen, aangezien we het over het Commissie-voorstel feitelijk helemaal eens zijn. Het eerste punt heeft betrekking op de ultraperifere regio’s. We moeten ernaar streven de solide ondersteuning van deze regio’s overeind te houden, onfhankelijk van het inkomen per hoofd van de bevolking. Op het Europese continent is 75 procent niet hetzelfde als 75 procent op 3000 kilometer afstand daarvan.
Tenslotte is het voor dit Parlement van groot belang om criteria te verdedigen die rechtvaardig zijn, zoals het criterium dat statistische gegevens geen negatieve gevolgen mogen hebben voor instellingen die Europese middelen ontvangen. Dat is wat wij bepleit hebben, en wat de commissarissen voor de regio’s hebben voorgesteld. Het Parlement ziet geen enkel obstakel. Wie iets anders beweert, liegt, en suggereert dat de statistieken evenmin gevolgen hebben voor de lidstaten die hun bijdrage aan het Cohesiefonds verlagen. Ik ken een land dat op 83 procent van het modale inkomen ligt en dat door het statistisch effect op 92 procent komt. De grens ligt bij 90 procent.
Mijnheer Hatzidakis, ik hoop dat u zich vanaf nu tot aan de stemming soepel zult opstellen. 
Pohjamo (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil namens mijn fractie de heer Hatzidakis bedanken voor zijn verdienstelijke verslag. Ik dank ook de Commissie voor het feit dat zij in haar voorstel rekening heeft gehouden met de eerder door het Parlement geformuleerde wensen.
Onze fractie steunt het beleid van de commissie: een toereikende financiering van het cohesiebeleid, correcties op het staatssteunbeleid, het niet opnieuw nationaliseren van het regionaal beleid en een speciale behandeling van regio's die met voortdurende problemen te kampen hebben, zoals eilandregio's, dunbevolkte regio's, berggebieden en regio's die de dupe worden van het statistisch effect. Een doeltreffend regionaal beleid vereist echter naast steunbeleid ook dat andere beleidsvormen de doelstellingen daarvan op het gebied van regionale ontwikkeling steunen. Een bepaalde beleidsvrijheid, onder andere bij staatssteun, is nodig voor regionale ontwikkeling zonder dat de concurrentie daardoor in gevaar komt of wordt verstoord.
Ik ben blij dat er vooruitgang wordt geboekt bij het vereenvoudigen van de administratie. Laat ons de lidstaten verantwoordelijk maken voor de goede werking van het beleid. Het is van groot belang de goede werkmethodes te handhaven die wij van de communautaire initiatieven LEADER, URBAN en EQUAL hebben geleerd. Voor de legitimiteit van de werkzaamheden van de Europese Unie zijn een bepaalde regionale aanpak van de problematiek en begrip voor het uitgangspunt van de gebruiker meer dan nodig. 
Schroedter (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ook de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie onderschrijft de woorden van dank aan het adres van de rapporteur, die bij het opstellen van zijn verslag ondanks de krappe tijd werkelijk naar evenwichtigheid gestreefd heeft.
Zijn verslag ondersteunt grotendeels het voorstel van de Commissie, maar voegt er ook niets nieuws aan toe. Wezenlijke punten waar het Parlement altijd voor gestreden heeft, blijven onderbelicht, bijvoorbeeld duurzame ontwikkeling, afstemming tussen economische steunmaatregelen enerzijds en milieuwetgeving en milieudoelstellingen van de Europese Commissie anderzijds. De commissaris heeft duidelijk gezegd – en ik heb daar terdege nota van genomen – dat Göteborg eenzelfde gewicht toekomt als Lissabon. Ik vind dat van groot belang en zou het toejuichen als de Commissie erin slaagde dat ook tot een bindend onderdeel van de structuurfondsenverordening te maken. Laat ik een voorbeeld geven: het gemeenschappelijke beleid inzake klimaatverandering dient onderdeel van het toekomstige cohesiebeleid te worden, ook waar het om de keuze van de projecten gaat.
De groei van de werkloosheid en het wegtrekken uit achtergestelde regio’s moeten tot staan gebracht worden, maar ook hier dient een duidelijk onderscheid gemaakt te worden. Deze structuurfondsenverordening mag niet – en ik til daar zwaar aan – van bovenaf opgelegd worden, integendeel, zij dient in overleg met de plaatselijke belanghebbenden tot stand te komen. Mijn laatste opmerking is deze: ik hoop ten zeerste dat de Commissie de toezegging van de commissaris ook gestand doet en bindende bepalingen voor het partnerschap in de verordening opneemt. 
Sudre (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, dit derde verslag over de cohesie vormt ontegenzeglijk de bekroning van het werk van de heer Barnier op het moment dat hij zijn functie van Europees commissaris neerlegt. Dankzij zijn volharding en zijn grote overtuigingskracht, mogen we met recht stellen dat de filosofie van een beleid van simpelweg gerenationaliseerde liefdadigheid, beperkt tot de meest armen, de slag heeft verloren. Terwijl de noodzaak wordt erkend om prioriteit te geven aan de meest achtergebleven gebieden, zijn het voortgangsverslag en het verslag-Hatzidakis het er in hoge mate over eens dat alle gebieden van de Unie potentieel behoefte hebben aan convergentie, concurrentievermogen en samenwerking.
Een beleid voor economische, sociale en territoriale samenhang tegen 2013, overeenkomstig artikel 3 van het ontwerpgrondwet, lijkt dus binnen ons bereik. Dit beleid past in het idee dat de Unie oude en nieuwe leden bij elkaar brengt in een gezamenlijk project. Zelfs op het grondgebied van de Unie dat momenteel vijftien landen beslaat, zijn er nog gebieden die in aanmerking komen voor hulp uit de structuurfondsen en we moeten hun onze solidariteit blijven tonen.
De interventie van de structuurfondsen in de Franse overzeese gebiedsdelen tot 2013 lijkt me globaal gezien bemoedigend, maar ik wacht op het volgende verslag dat de Commissie moet aannemen, over de tenuitvoerlegging van artikel 299, lid 2, waarin de Commissie preciezer moet zijn over de specifieke gelden en het actieplan ten gunste van het grote nabuurschap, waar ultraperifere regio´s van zouden moeten profiteren. 
Het getouwtrek om cijfers dat door sommigen tot twistpunt wordt gemaakt, camoufleert in feite het broodnodige debat dat we moeten voeren over onze ambities voor Europa, iets wat een constructieve en rationele interinstitutionele dialoog vereist. Dat debat mag zich niet beperken tot het vaststellen van een bepaald plafond voor de communautaire middelen; we moeten het rustig eens worden over het werkelijke doel van het Europese project. Ons gezamenlijk doel moet dan ook zijn de EU te committeren aan een duurzaam regionaal beleid, en niet aan een beleid dat zuiver wordt ingegeven door economische omstandigheden. 
McCarthy (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, tussen 2000 en 2006 zal mijn land, het Verenigd Koninkrijk, ruim 9 miljard euro aan rechtstreekse steun vanuit de EU-structuurfondsen ontvangen, met daar bovenop nog eens eigen financiering en steun vanuit de particuliere sector. Niemand kan de voordelen ontkennen die de fondsen hebben opgeleverd voor arme gemeenschappen in industriële, stedelijke en plattelandsgebieden. Het verslag-Hatzidakis en de Commissievoorstellen bewijzen het ongelijk van de mensen die altijd maar klagen dat de uitbreiding slecht is voor de regio's in het Verenigd Koninkrijk. Ik wil de Commissie gelukwensen met het feit dat zij met voorstellen is gekomen die in een geest van solidariteit fondsen beschikbaar stellen voor die gebieden in de vijftien EU-lidstaten, met inbegrip van het Verenigd Koninkrijk, die nog altijd structurele hulp nodig hebben.
Het venijn zit natuurlijk weer in de details en we hebben nog een lange weg te gaan voor we het helemaal eens zijn over een nieuwe ronde van regionale hulpprogramma's. Op grond van dit verslag en deze voorstellen ziet het er echter naar uit dat onze armste regio's wel eens dubbel van de uitbreiding zouden kunnen profiteren, namelijk door de grotere interne markt en de voortzetting van de regionale steun.
Wij hebben als Labourleden in het Europees Parlement in nauwe samenwerking met onze regionale vertegenwoordigers, lagere overheden en de vakbonden onze prioriteiten vastgesteld. Wij juichen de voorstellen voor het convergentiefonds toe, in het bijzonder voor de regio's die te maken hebben met het zogenoemde "statistisch effect". Wij hopen dat de regio's die niet meer voldoen aan de criteria om in aanmerking te komen voor de toekomstige convergentiedoelstelling niet aan hun lot worden overgelaten, maar tijdelijke steun ontvangen.
Wij staan positief tegenover de voorstellen om het regionale concurrentievermogen in voormalige doelstelling 2-gebieden te stimuleren en hopen snel meer bijzonderheden te horen over de manier waarop deze steun zal worden verdeeld en over de indicatoren op basis waarvan die gebieden worden aangewezen.
Ik verzoek de Commissie haar voorstellen verder uit te werken, zoals in het verslag-Hatzidakis inzake overheidssteun wordt gevraagd. Het is belangrijk dat bij de verlening van overheidssteun alle convergentieregio's, met inbegrip van de gebieden die te maken hebben met het statistisch effect, gelijk worden behandeld. De regels voor overheidssteun moeten zodanig worden gewijzigd dat er meer mogelijkheden komen voor publiek-private partnerschappen bij de rehabilitatie van braakliggende terreinen en in verval geraakte gebouwen, met name in stedelijke gebieden.
Ik wil vandaag het voorstel van de heer Hatzidakis steunen. Ik hoop dat de lidstaten, de Commissie en het Parlement nu over de brug zullen komen met een toereikend algemeen budget en een pakket aan regionale subsidies die zowel de belastingbetalers als onze armste regio's ten goede zullen komen. 
Nogueira Román (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil de korte spreektijd die me gegund is graag gebruiken om uitdrukking te geven aan mijn verbazing – en verontwaardiging – dat er in de debatten in dit Parlement geen aandacht wordt besteed aan het feit dat het cohesiebeleid in de Unie van vijfentwintig lidstaten van een geheel andere aard zal zijn. Het zal een drastisch verarmd beleid zijn.
Als we na de uitbreiding vasthouden aan de financiële vooruitzichten zoals die door de Raad voor ná 2006 zijn vastgesteld – en zelfs als de door de Commissie voorgestelde vooruitzichten het pleit winnen – , dan zal er voor het onderwijsbeleid in de doelstelling 1-gebieden per inwoner nog maar 50 procent beschikbaar zijn van de middelen die in het Europa van de vijftien voor dit beleid werden uitgegeven. Er wonen nu 73 miljoen mensen – 19 procent van het totale aantal inwoners van de Unie – in gebieden waar de inkomens per inwoner onder de … procent van het communautair gemiddelde ligt. Ik wil er graag op wijzen dat dit aantal na de uitbreiding met tien nieuwe lidstaten zal stijgen tot 153 miljoen: 32 procent van het totale inwonertal van de Unie.
Na de uitbreiding zal het inwonertal van de Unie met 28 procent toenemen. Het BBP stijgt echter met maar 6 procent. Voor al diegenen die geloven in een sociaal Europa en voor mij als Galiciër is dit volstrekt onaanvaardbaar – vooral omdat de inkomens van de nieuwe lidstaten nog geen 40 procent van het communautair gemiddelde van de vijftien bedragen en het voor de huidige lidstaten van groot belang is dat de structuurfondsen dezelfde sommen beschikbaar blijven stellen als dat de laatste jaren het geval is geweest. 
Berend (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, het derde verslag over de economische en sociale cohesie slaat de juiste koers in, richting een hervormd Europees cohesiebeleid met een andere opbouw en gerichte ingrepen. Het feit dat voor het verkleinen van verschillen en voor het verbeteren van het concurrentievermogen 78 procent van de financiële middelen naar de meest achtergebleven gebieden gaat, bewijst dat de koers de juiste is: niet meer alles over een kam, maar toewerken naar een gerichte inzet van de middelen.
Ook juist is dat voor de nieuwe convergentiedoelstelling de regio’s die door het statistisch effect getroffen worden gelijk behandeld worden. Het is dit voorstel dat wij bovenal begroeten, mits het gepaard gaat met de garantie dat er ook voldoende middelen voor vrijgemaakt worden, zoals vastgelegd in de mededeling van de Europese Commissie voor de tijd na 2006. Om de gebieden die door het statistische effect getroffen zijn in verhouding tot de traditionele doelstelling 1-regio’s billijk te kunnen behandelen, is een verdere verlaging van het budget en van het niveau van de steun uit den boze.
Daarom herinner ik hier nogmaals aan de resolutie die het Parlement verleden jaar september naar aanleiding van het verslag-Mastorakis heeft aangenomen, namelijk dat er niet alleen gekeken moet worden naar het niveau van de steun voor de gebieden die door het statistische effect zijn getroffen, maar dat evenveel aandacht moet uitgaan naar de vorm van de steun aan die regio’s. Het Parlement had zich in grote meerderheid uitgesproken voor een steunregeling conform artikel 87, lid 3, sub a) van het EG-Verdrag en daar dient rekening mee gehouden te worden. We verwachten daarom van het directoraat-generaal Mededinging nog voor het indienen van de ontwerpteksten voor de structuurfondsenverordening mogelijke richtlijnen voor streekgebonden steunmaatregelen op basis van de stemming in dit Parlement. Ik moet in dit verband namelijk waarschuwen voor eenzijdige steun- en subsidiemaatregelen voor de nieuwe lidstaten, waarmee uiteindelijk alleen belastingdumping in deze landen gesubsidieerd zou worden, wat slechts zou leiden tot een verplaatsing van arbeidsplaatsen van west naar oost, van de oude lidstaten van de Europese Unie naar de nieuwe. Het gebruik van Europese middelen en een eenzijdige steunregeling ten bate van een ordinaire verplaatsing van werkgelegenheid is onaanvaardbaar. 
Duin (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik ben ervan overtuigd dat de burgers gegronde redenen hebben om uit te zien naar de uitbreiding. Daarnaast hebben ze nu eenmaal ook veel gevoelens van vrees en die moeten we serieus nemen en waar mogelijk ontkrachten. Het regionaal beleid is een belangrijk instrument voor het wegnemen van zulke gevoelens. Het kan en moet helpen ongelijkheid, achterstelling en scheefgroei binnen de Europese Unie te vermijden of weg te nemen. Het mag echter geen nieuwe onrechtvaardigheid in de hand werken. Daarom maken wij er ons, evenals de heer Berend in zijn zojuist uitgesproken bijdrage, sterk voor dat het Europees regionaal beleid de pure verplaatsing van ondernemingen niet stimuleert. De burgers kunnen Europa niet begrijpen en ondersteunen als wij een onderneming belonen die arbeidsplaatsen aan een regio onttrekt en elders precies het gelijke aantal banen schept.
Verder moeten we erop toezien dat Europese steungelden niet gebruikt worden om de belastingtarieven in de ontvangende landen extreem te verlagen. Solidariteit is een hoog goed, maar geen eenrichtingsverkeer. Menigeen zal er snel achter komen dat belastingdumping ertoe kan leiden dat men de tak afzaagt waarop men zelf zit. 
Ferrández Lezaun (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Hatzidakis nogmaals gelukwensen met zijn verslag. Zoals u weet, mijnheer Hatzidakis, zijn wij het voor 99 procent met u eens, en waar ik u vooral dankbaar voor ben, is dat u woord heeft gehouden door ervoor te zorgen dat de veroudering van de bevolking hoe dan ook – op welke manier moet nog worden bezien - zal worden meegewogen in de ontwikkeling van de fondsen. De heer Pomés Ruiz is uw mening toegedaan want ook hij heeft dit onderwerp opgenomen in zijn verslag, waaruit blijkt dat u beiden er van doordrongen bent wat de gevolgen van de veroudering en van een lage bevolkingsdichtheid kunnen zijn.
Dames en heren, zonder ontwikkeling is er geen cohesie, zonder productieve bevolking is er geen ontwikkeling, en bij een lage bevolkingsdichtheid en veroudering van de bevolking kun je niet spreken van een productieve bevolking. De veroudering is geen territoriaal maar een horizontaal probleem, waarmee alle regio’s van Europa en alle staten te maken hebben, en dat in de komende jaren nog zwaarder zal gaan wegen. De veroudering is een belangrijke oorzaak van het uitblijven van ontwikkeling in de regio’s die hiermee geconfronteerd worden. Daarom verzoek ik de Fractie van de Europese Sociaal-democraten om amendement 8 in te trekken, dat ertoe zou kunnen leiden dat de veroudering niet in aanmerking wordt genomen als factor die van negatieve invloed is op de ontwikkeling. 
Mastorakis (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, als voormalig burgemeester van een stad op een eiland wil ook ik uittredend commissaris Barnier danken voor zijn inspanningen ten dienste van de economische en sociale samenhang in het Europa van de regio’s. Uiteraard dank ik ook mijn collega en landgenoot, Kostas Hatzidakis, rapporteur voor dit verslag, voor zijn goede werk, iets wat we van hem gewend zijn.
Het is inderdaad positief dat een overweldigende meerderheid in dit Parlement inziet dat een renationalisering van het regionaal beleid een ramp zou zijn voor een onmisbaar bindmiddel van de Europese Unie, namelijk de regionale dimensie. Het Parlement vindt ook dat het zogenoemde statistisch effect van de uitbreiding, van elke uitbreiding, zo moet worden opgevangen dat regio’s die vóór de uitbreiding broodnodige steun ontvingen, die steun zullen blijven krijgen, zodat hun ontwikkeling niet wordt onderbroken. Het Parlement aanvaardt ook dat bijzondere regio’s met natuurlijke handicaps ook een speciale behandeling verdienen en dat het cohesiebeleid, een essentieel Gemeenschapsinstrument voor het verwezenlijken van de doelstellingen van Lissabon, tot dusver positieve resultaten heeft opgeleverd. Daarom loont het de moeite dit evenwichtige, evenwicht scheppende, betrouwbare en efficiënte beleid voort te zetten. 
Hedkvist Petersen (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de heer Hatzidakis bedanken voor de gebruikelijke goede samenwerking.
Ten eerste is het Europese cohesiebeleid noodzakelijk. We hebben een solidair verdeelbeleid nodig in de uitgebreide EU, om verschillen te vereffenen en om regio’s die ver van de grote markten liggen compensatie te bieden.
Ten tweede moeten wij wat betreft de begrotingskwestie de middelen vrijmaken die nodig zijn om de uitbreiding van de EU tot een succes te maken en vaart achter de groei in Europa te krijgen. We moeten het geld goed gebruiken.
Ten derde verliezen de extreem dunbevolkte gebieden in het noorden van Zweden en Finland volgens het voorstel hun status als doelstelling 1-gebied. Daar moeten vraagtekens bij geplaatst worden, omdat de daar heersende geografische nadelen onafhankelijk zijn van hoe Europa eruitziet. We moeten ervoor zorgen dat deze delen van Europa de steun krijgen die ze nodig hebben.
Ten vierde moet de Commissie ervoor zorgen dat de extreem dunbevolkte gebieden hun rechtmatige deel krijgen binnen de toekomstige structuurfondsenverordening.
Guy-Quint (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, zoals u weet en zoals u ziet blijft het Europees Parlement erg waakzaam ten aanzien van de toekomst van het regionaal beleid, een van de meest belangrijke beleidsterreinen in de ogen van de burgers. Ondanks het werk dat door onze rapporteur en onze commissie is gedaan, blijft er een cruciaal punt hangende: de hoogte van het bedrag dat voor dit beleid wordt uitgetrokken.
Het is essentieel dat het toekomstige uitgavenplafond ruimte geeft om dit beleid na de uitbreiding te versterken. Tussen de door de Commissie voorgestelde 1,24 procent van het BNI en de door zes landen bepleite 1 procent, bestaat een enorm verschil. Het regionaal beleid dreigt een sluitpost in de Europese politiek te worden.
We herinneren ons de vaste voornemens van commissaris Barnier, die zich vastberaden heeft verzet tegen de zes landen die een verlaagde Europese begroting willen. Ik hoop dus dat de heer Barnier nu als minister tegenover de Raad de vastberadenheid blijft tonen die hij als commissaris had en dat hij al zijn collega’s ten aanzien van het voorstel van de Commissie op andere gedachten zal weten te brengen.
De structuurfondsen zijn essentieel voor de Europese solidariteit. De Unie heeft een echt cohesiebeleid nodig, alsmede de financiële middelen die noodzakelijk zijn om dit beleid op poten te zetten en dus inkomsten die op zijn minst 1,24 procent van het BNI vertegenwoordigen. 
Fischler,
   . – Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, ik wil u hartelijk danken voor dit debat en vooral ook voor de vele constructieve bijdragen die ik gehoord heb. Wij zullen zeker ons best doen zoveel mogelijk verschillende aspecten alsnog mee te wegen bij het uitwerken van de concrete wetgevingsvoorstellen die wij voor de maand juli toegezegd hebben.
Ik wil het kort houden en slechts op een paar dingen ingaan, zoals op de vraag hoe we in de toekomst met de zogenaamde communautaire initiatieven om moeten gaan. Het is de bedoeling deze in aantal terug te brengen, wat er natuurlijk toe leidt dat een aantal specifieke programma’s zoals LEADER niet langer mogelijk zijn. Dat betekent echter niet dat de maatregelen uit die programma’s in de toekomst niet langer zullen bestaan. Het is namelijk de bedoeling dat de maatregelen die tot nu in het kader van afzonderlijke communautaire initiatieven ten uitvoer werden gelegd in de algemene programma’s ingebed worden. Zo wordt bijvoorbeeld gewaarborgd dat het EQUAL-programma ofwel de maatregelen die speciaal de gelijke behandeling van man en vrouw beogen in de hoofdprogramma’s worden opgenomen. Het is duidelijk dat op de ultraperifere gebieden specifieke Verdragsbepalingen van toepassing zijn waarmee bij deze veranderingen voldoende rekening gehouden dient te worden. Ik weet dat de heer Barnier altijd veel aan de ultraperifere gebieden gelegen was en ik kan u verzekeren dat die bemoeienis er ook in de toekomst zal zijn.
De kwestie van het territoriale aspect van de overheidssteun en de precieze definitie van de gebieden die voor steun in aanmerking komen, ligt inderdaad gevoelig. Hetzelfde geldt overigens voor de bezorgdheid die hier en daar leeft, dat aan de grenzen van dergelijke regio’s moeilijkheden zouden kunnen ontstaan. De Commissie zal deze kwestie bijzondere aandacht geven.
Anderzijds moet ik bezwaar aantekenen als ik een afgevaardigde hoor zeggen dat ons beleid na de uitbreiding zijn cohesiekarakter zal verliezen. Dat is volledig bezijden de waarheid. Er zal op worden gelet dat de cohesiedoelen die we ons gesteld hebben ook gehaald worden. Daar komen trouwens ook meer middelen voor vrij. Het is immers niet zo dat we simpelweg de middelen bij de vijftien oude lidstaten weghalen en doorsluizen naar de nieuwe lidstaten – we krijgen ook de beschikking over extra middelen.
Ik ben geheel en al uw mening toegedaan dat er behoefte blijft aan een Europees – ik herhaal: Europees – cohesiebeleid. Dat te beperken tot een compensatieregeling, zoals sommigen nastreven of ter discussie stellen, leidt in mijn ogen niet tot het gewenste resultaat. 
De Voorzitter.
   Hartelijk dank, mijnheer de commissaris.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.
Ribeiro (GUE/NGL ),
    – In dit verslag wordt erkend dat er enorme verschillen bestaan tussen de regio’s, dat die verschillen door de uitbreiding nog schrijnender zullen worden, dat de Gemeenschap sinds de Europese Akte verplicht is de economische en sociale cohesie te bevorderen, en dat structurele investeringen in de cohesieregio’s de overige economieën van de Unie tot voordeel strekken. Het verslag vindt een steunniveau van minimaal 0,41 procent echter aanvaardbaar.
In het kader van de uitgaven wordt aangedrongen op de handhaving van de N+2 regel. Het verslag wijst verder op de gevolgen van herstructureringen en verplaatsingen van bedrijven: ondernemingen die communautaire steun hebben ontvangen zouden geen nieuwe middelen meer mogen ontvangen als ze hun vestigingen hebben verplaatst. Overheidssteun mag nooit de aanzet geven tot verplaatsingen. Het verslag stelt bovendien dat er een efficiënter toezicht moet worden gehouden op het gebruik van middelen – er moet een duidelijke strategie worden ontwikkeld met betrekking tot herstructureringen en de daaruit voortvloeiende gevolgen op sociaal vlak.
Er wordt steun betuigd aan regio’s die het slachtoffer zijn geworden van het “statistische effect”. Onze amendementen om de uitdrukking “tijdelijke ” te schrappen en bij de doelstelling 1-regio’s steun toe te voegen, zijn aanvaard. De ultraperifere regio’s moeten hun bijzondere status behouden en specifieke programma’s voor deze regio’s moeten voortgezet worden, zelfs als zulke programma’s voor doelstelling 1-regio’s geschrapt worden. Ons voorstel met betrekking tot regio’s die zich in een permanent nadelige positie bevinden is aanvaard. In het deel over werkgelegenheid wordt gesteld dat er specifieke voorstellen moeten worden gedaan, met voldoende financiële middelen. Er moet geld worden vrijgemaakt voor kleine en middelgrote bedrijven en voor opleiding, vooral voor volwassenen. Wij blijven erop aandringen dat het begrip “statistisch effect” ook op het Cohesiefonds van toepassing wordt verklaard. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A5-0269/2004) van de heer Garriga Polledo, namens de Begrotingscommissie over de Begroting 2005: jaarlijkse beleidsstrategie van de Commissie. 
Garriga Polledo (PPE-DE ),
    Mijnheer de Voorzitter, commissaris, geachte dames en heren, de plenaire vergadering buigt zich over de laatste begrotingsprocedure van de huidige zittingsperiode. Het Parlement dat morgen dit verslag aanneemt is niet hetzelfde Parlement dat in december misschien definitief het groene licht geeft aan de begroting 2005. Ik hoop dat wij in de Begrotingscommissie althans in december gezamenlijk zullen kunnen stemmen met onze nieuwe collega’s van de tien nieuwe lidstaten.
Ik ben mijn collega’s en de ambtenaren erkentelijk voor de coöperatieve geest waarin we tot nog toe hebben samengewerkt.
We hebben een nieuwe stap gezet om de begrotingsprocedure te moderniseren. Na het debat over de en over de gewijzigde manier om de begroting in te dienen, namelijk op basis van activiteiten, heeft het Europees Parlement nu besloten de voormalige begrotingsrichtsnoeren te vervangen middels een resolutie over de jaarlijkse beleidsstrategie. Doel is de wetgevingsprocedures beter op elkaar af te stemmen, en een vinger in de pap te krijgen bij het opstellen van het voorontwerp van begroting van de Commissie. Daarom hebben we de commissaris verzocht om tijdens haar onderhandelingen met de verschillende directoraten-generaal rekening te houden met onze beleids- en begrotingsprioriteiten.
We hebben geprobeerd onze resolutie korter te houden dan anders, maar ik ben bang dat dit net als vorige jaren mislukt is. Toch ben ik bijzonder blij met de bijdragen van onze collega’s. Bij de eerste lezing van de begroting zullen de standpunten van de overige commissies beslist in aanmerking worden genomen.
Commissaris, dit ontwerp van begroting 2005 heeft een opvallend kenmerk, namelijk de budgettaire beperkingen van de rubrieken 3, 4 en 5. Die beperkingen zullen gevolgen hebben voor een hele reeks programma’s, en we zullen ons extra moeten inspannen om de verdeling van de begrotingsmiddelen tussen permanente taken en nieuwe prioriteiten te verbeteren. Wij zijn van oordeel dat voor de nieuwe behoeften nieuwe middelen vereist zijn.
Ten aanzien van de landbouw verzoeken wij de Commissie zich uit te spreken over de proefprojecten en de initiatieven die onder de begroting 2004 van start zijn gegaan. Wat de structuurfondsen betreft hebben wij gewezen op de betere uitvoering van de betalingskredieten in het jaar 2003, ofschoon de betalingsachterstanden nog steeds op een heel hoog niveau zijn. Uw rapporteur streeft ernaar dat de uiteindelijke hoogte van de betalingskredieten wordt vastgesteld op grond van de ramingen van de lidstaten.
Wat het intern beleid betreft is het Europees Parlement verontrust over de verwezenlijking van de tussentijdse doelstellingen die in Lissabon zijn vastgelegd. Daarom is ons verzoek om in de begroting 2005 de budgettaire middelen op de belangrijkste initiatieven te concentreren. Onze aandacht zal speciaal uitgaan naar het MKB als motor voor de werkgelegenheid en de groei.
Het Europees Parlement is ook verontrust over de toepassing van het voorlichtings- en communicatiebeleid. Het nieuwe Financieel Reglement mag de ontwikkeling van dat beleid niet in de weg staan.
Een van de fundamentele doelstellingen van deze begroting is het consolideren van de Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Speciale aandacht moet worden besteed aan het gemeenschappelijk immigratiebeleid en aan het versnellen van de opzet van de onder Schengen geïntegreerde systemen en het VIS-project. Voor beide doelen zijn begrotingsmiddelen vereist, maar dit Parlement zou geen gehoor geven aan wat er onder de Europese burgers speelt als het niet op korte termijn met voorstellen kwam voor deze prioriteiten. Commissaris, u zult ons aan uw zijde vinden.
Verder zullen we de uitdagingen van de bestrijding van het terrorisme op gepaste wijze het hoofd bieden, vooral na de afschuwelijke aanslag van 11 maart in Madrid. Onze inspanningen zullen in het teken staan van de nagedachtenis van de slachtoffers van die aanslag, om ervoor te zorgen dat Europa nooit meer het toneel wordt van zo’n afgrijselijke gebeurtenis.
Daarom ondersteunen wij het proefproject voor de hulp aan slachtoffers van het terrorisme, de versterking van Europol en Eurojust, de richtlijn van de Commissie inzake compensatie voor slachtoffers van terrorisme en andere initiatieven terzake die ons wellicht worden voorgelegd. Kortom, wat de bestrijding van het terrorisme betreft zullen de Raad en de Commissie het Europees Parlement niet alleen aan hun zijde vinden, maar zal het Parlement hen misschien zelfs een paar stappen vóór zijn.
Op het terrein van het buitenlands beleid zullen we ons nog meer inzetten voor de wederopbouw van Irak en de consolidering van de democratie in Afghanistan, zonder daarbij de traditionele geografische prioriteiten van dit Parlement uit het oog te verliezen.
Dit jaar komen daar het nieuwe nabuurschapsbeleid bij, de totstandbrenging van een Europese diplomatie, en de oprichting van een Europese dienst voor extern beleid. Hierbij geldt als algemeen principe dat de nieuwe externe behoeften met nieuwe middelen moeten worden gefinancierd zodat onze traditionele prioriteiten hier niet onder lijden.
Tenslotte, commissaris, nemen we nota van de 700 posten waarom de Commissie verzoekt; we hopen dat de Commissie in elk geval zal proberen om personeel te herschikken.
Dan sluit ik af met de waarschuwing dat wij wat betreft de verschillende agentschappen de grootste waakzaamheid in acht zullen nemen en dat we hun om een programmering voor de middellange termijn zullen vragen. De Commissie zou ons dat moeten kunnen voorleggen bij het voorontwerp van begroting van mei over de voortgang van deze agentschappen.
Schreyer,
   . – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de begroting voor 2005 wordt de eerste voor de uitgebreide Europese Unie, vastgesteld door een uitgebreide begrotingsautoriteit. De Commissie zal het voorontwerp van begroting voor 2005 volgende week vaststellen. In juli zullen onder Nederlands voorzitterschap al 25 lidstaten bij de eerste lezing in de Raad betrokken zijn en de eerste lezing in het Parlement zal in oktober met afgevaardigden uit 25 lidstaten geschieden.
Veel nieuwe gezichten dus bij de begroting voor 2005, niet in de laatste plaats binnen de Commissie zelf. Toch staat nu al als een paal boven water dat de begroting voor 2005 geheel in het teken van de uitbreiding zal staan en de algemeen rapporteur, de heer Garriga Polledo, benadrukt dat in zijn verslag eveneens. Ik wil u, mijnheer Garriga Polledo, zeer hartelijk danken voor uw verslag, eens te meer omdat u door de verschuiving van de mededeling van de Commissie over de beleidsvoornemens voor 2005 onder zeer grote tijdsdruk hebt moeten werken.
Het is nu zaak de in de toetredingsverdragen overeengekomen bepalingen in de begroting voor 2005 te verwerken. Dat betekent concreet dat we voor het eerst directe betalingen aan de boeren in de nieuwe lidstaten op de begroting dienen te brengen. Dat betekent ook concreet dat de financiële verplichtingen uit de structuurfondsen – zoals in Kopenhagen afgesproken – stijgen. De structuurfondsen zijn voor de Europese Unie het voornaamste instrument om de nieuwe lidstaten financieel te ondersteunen en de economische achterstand te verkleinen en ze zouden ook in de toekomst het voornaamste instrument van het cohesiebeleid moeten zijn.
Ik zal u bij het overleg voor de eerste lezing van de begroting 2005 verslag doen van de voortgang bij de programmering van de structuurfondsen voor de nieuwe lidstaten. De beleidsprioriteit uitbreiding komt ook tot uitdrukking in de huishoudelijke uitgaven: de Commissie zal conform de mededeling uit het jaar 2002 en zojuist door uw algemeen rapporteur gedane vaststelling de volgende tranche extra posten voor de uitbreiding aanvragen. Dat zijn 700 nieuwe posten, waarvan er weer ongeveer de helft bedoeld is voor de talendiensten.
Dit keer zijn bijzondere inspanningen en de samenwerking van alle instellingen nodig om met de huishoudelijke uitgaven binnen het begrote bedrag te blijven, dat lager is uitgevallen dan aanvankelijk was berekend, omdat de correctie door de ontwikkeling van de wisselkoersen tegenviel. De heer Kuckelkorn heeft daar in zijn verslag natuurlijk uitvoerig bij stilgestaan, een verslag waar ik u, mijnheer Kuckelkorn, voor dank. Tenslotte stelt de Commissie in het kader van de prioriteit uitbreiding ook voor om Turkije, Bulgarije en Roemenië een verhoging van de pretoetredingssteun te geven, zoals door de Raad besloten is en door het Parlement gesteund wordt.
Het is de taak van de lidstaten en de Unie om de economische groei een nieuwe dynamiek te geven, een taak die de komende jaren op de voorgrond zal staan. Natuurlijk gaat er van de uitbreiding zelf ook een economische impuls uit, maar daarnaast zijn er ook inspanningen nodig om het potentieel van de vergrote interne markt te benutten. De EU-begroting draagt daar niet alleen door de structuurfondsen financieel aan bij, maar bijvoorbeeld ook met middelen voor de trans-Europese netwerken, die volgens de planning de komende jaren in omvang toe zullen nemen. Ook valt niet te tornen aan de uitgaven die voor de oprichting van een bureau voor de controle van chemische stoffen voorzien zijn, wil het nieuwe beleidsvoornemen om ook bestaande chemicaliën op hun milieu- en gezondheidsaspecten te toetsen tenminste niet verworden tot een bureaucratisch blok aan het been van de chemische industrie, maar juist innovaties bespoedigen.
De verschrikkelijke gebeurtenissen van 11 september 2001 en de onmenselijke aanslag in Madrid hebben het gevaar van het terrorisme duidelijk gemaakt. We hebben in de Europese Unie een hechtere en doelmatigere samenwerking nodig om onze burgers tegen zulke gevaren te beschermen. De maatregelen op dit terrein vormen een volgende prioriteit voor de begroting van 2005 en ik stel vast dat ook in dit opzicht alle instellingen het eens zijn.
Veiligheid binnen Europa laat zich niet los zien van de rol van Europese Unie in het buitenlands beleid. Wat de begroting daarvoor betreft, staan we in 2005 opnieuw voor een flinke uitdaging. De correctie blijft achter bij het inflatiepercentage. Dat betekent concreet een reële daling van de begroting voor het buitenlands beleid. Dat staat in schril contrast met alle politieke uitspraken en ook met de geest van de grondwet, die hopelijk al in de komende weken aangenomen wordt. Er voert nu eenmaal geen weg aan het inzicht voorbij dat er een te laag plafond voor het buitenlands beleid overeengekomen is. Deze vergissing mag bij de volgende begrotingsronde niet weer gemaakt worden.
Hoe dit ook zij, we moeten de voornaamste beleidsdoelen veiligstellen, zoals bestrijding van de armoede, onze verplichtingen in Afghanistan en op de Balkan, waar ook de heer Garriga Polledo zojuist op gewezen heeft. Voor komend jaar zullen we opnieuw de flexibiliteitsreserve aan moeten spreken om middelen voor Irak vrij te kunnen maken. Laten wij allen hopen en het onze ertoe bijdragen dat dan eindelijk de wederopbouw van dat land op de agenda staat.
Het jaar 2005 is het zesde en dus voorlaatste jaar van het van de nu geldende financiële vooruitzichten. Tegen het eind van een begrotingsperiode wordt de speelruimte steeds geringer, omdat steeds meer middelen door besluiten uit voorgaande jaren vastgelegd zijn. In 2005 is de speelruimte bijzonder gering, omdat zoals gezegd de correcties op een aantal beleidsterreinen kleiner uitvallen dan oorspronkelijk voorzien. Voor 2005 voorziet de geldende raming in vastleggingskredieten ter hoogte van 119 miljard euro en in betalingskredieten ter hoogte van 114 miljard euro, wat overeenkomt met een percentage van 1,09 procent van het BNI. Deze bedragen gaan bijna helemaal op aan besluiten die in de voorgaande jaren genomen zijn, zoals de maatregelen in het kader van Agenda 2000, de toetredingsverdragen, meerjarige programma’s, road-maps, maar ook de landbouwhervorming, die volgend jaar met een kostenstijging van rond de 1 miljard euro in de boeken komt.
Het vergt de goede wil van alle betrokkenen om tijdig overeenstemming over de begroting voor 2005 te bereiken. De Commissie zal daarvoor, zoals de laatste jaren gebruikelijk, nauw samenwerken met de rapporteurs en de Begrotingscommissie van het Parlement en met de Economische en Financiële Commissie van de Raad onder Nederlands voorzitterschap. Natuurlijk is het ook mijn persoonlijk streven om net als in de voorafgaande jaren in goede sfeer en efficiënt samen te werken, opdat er een begroting komt die er wezenlijk toe bijdraagt de taken van de uitgebreide Unie te vervullen. 
Salafranca Sánchez-Neyra (PPE-DE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, ik dank de algemeen rapporteur voor de presentatie van zijn verslag. Het verheugt mij dat de heer Garriga Polledo hier het standpunt heeft bekrachtigd dat vanouds door de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid wordt verdedigd. Ik zal het nog even herhalen. Mevrouw de commissaris, wij mogen geen nieuwe prioriteiten financieren –ik denk dan in de eerste plaats aan onze verplichtingen in Afghanistan en Irak– ten nadele van andere geografische gebieden zoals TACIS, de mediterrane landen, Latijns-Amerika en Azië.
Laat ik hier even snel de prioriteiten van onze Commissie buitenlandse zaken in herinnering brengen: armoedebestrijding en bevordering van de mensenrechten, alsmede de prioritaire aandachtspunten van de Europese veiligheidsstrategie, te weten terrorismebestrijding, verspreiding van massavernietigingswapens, bestrijding van de georganiseerde misdaad en regionale conflicten, alsmede de aanpak van instabiele staten.
De wijzigingen die moeten worden aangebracht om de begroting voor 2005 aan te passen aan de financiële vooruitzichten baren mij ernstige zorgen. Ik hoop, mevrouw de commissaris, dat uw voorstel tot samenwerking met de Begrotingscommissie en het fungerend voorzitterschap van de Raad ook van toepassing is op de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, aangezien wij ons inzetten voor een zichtbaar en doeltreffend Europees buitenlands beleid. 
Rübig (PPE-DE ),
   . Mijnheer de Voorzitter, ons hoofddoel moet zijn dat wij succes boeken voor onze kleine en middelgrote ondernemingen. 

In mijn ogen komt het er vooral op neer dat we bestaande arbeidsplaatsen en bedrijven beschermen en de vorming van nieuwe stimuleren. Daarvoor zijn we met name aangewezen op het midden- en kleinbedrijf. Deze bedrijven hebben momenteel aanzienlijke moeite met de invoering van het Bazel-II-pakket. Daarom is er dringend behoefte aan het onderzoek van de Europese Commissie naar de uitvoering van Bazel-II-overeenkomsten, inclusief een gedegen effectbeoordeling.
Welbeschouwd staan we voor de opgave nieuwe financierings- en garantie-instrumenten voor het midden- en kleinbedrijf te scheppen. Deze sector moet Europa met succes vertegenwoordigen op de wereldmarkt en ik ben dan ook van mening dat de WTO-conferentie en de parlementaire conferentie die het Europees Parlement heeft voorgesteld absolute prioriteit hebben. Vandaar dat ik de Commissie hierbij verzoek dit voorstel van het Europees Parlement in het programma op te nemen. 
Pronk (PPE-DE ),
    Voorzitter, wij van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken zijn zeer gelukkig met het verslag van collega Garriga Polledo. Hij heeft het moeilijkste rapporteurschap dat wij hebben, omdat het in de periode valt dat het Parlement tijdelijk niet aanwezig is. In zo'n periode zijn er altijd allerlei krachten, met name in de Raad, die proberen het onderwerp naar zich toe te trekken, maar het is de heer Garriga Polledo wel toevertrouwd, denk ik, om die aanvallen te weerstaan.
Vanuit onze commissie hadden wij drie hoofdprioriteiten. Een ervan is volledig overgenomen in het verslag en dat is Lissabon. Lissabon is de oplossing voor een beter concurrentievermogen, een betere werkgelegenheid en een betere economie. Daar moeten wij nog meer de nadruk op leggen dan in het verleden het geval is geweest. Om Lissabon te laten slagen, is het noodzakelijk ook de sociale partners te noemen. Het gaat daarbij om een heel klein bedrag, maar het is wel heel belangrijk. Het zou goed zijn als dat nog op een of andere manier in de resolutie aan de orde zou komen.
Een ander punt is veiligheid en gezondheid en dat zal in de komende periode heel belangrijk worden, vooral met betrekking tot de nieuwe lidstaten. 
Herranz García (PPE-DE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, op landbouwgebied wordt de begroting voor 2005 gekenmerkt door twee belangrijke ontwikkelingen: enerzijds heeft deze begroting, zoals de commissaris terecht heeft gesignaleerd, van meet af aan betrekking op een Europese Unie van 25 lidstaten, en anderzijds treedt een reeks voorschriften in werking die zijn aangenomen in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Ik noem er hier enkele: rechtstreekse steun aan melkproducenten, steun aan de rijstsector zonder de vroegere boetes en toekenning van subsidies voor producenten van gedroogd fruit, voor de kwaliteit van durumtarwe en voor de teelt van energiegewassen.
Het is dan ook van wezenlijk belang dat de Commissie in het voorontwerp van begroting reeds inspeelt op bepaalde gevolgen van de uitbreiding en voldoende middelen uittrekt om bijvoorbeeld steunmaatregelen voor bepaalde producten zoals boter of rundvlees te financieren, voor het geval dat de nieuwe lidstaten er niet tijdig in slagen hun prijzen aan te passen. Ook op veterinair gebied moeten voldoende middelen beschikbaar worden gesteld om het hoofd te kunnen bieden aan epidemieën, temeer daar de opheffing van de huidige grenzen de kans op verspreiding van dergelijke ziekten vergroot.
Tenslotte wil ik nog onderstrepen dat de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling in haar advies bij dit verslag sterk pleit voor de invoering van een proefproject voor de financiering van communautaire verzekeringen die schade door klimaatrampen vergoeden. 
Langenhagen (PPE-DE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, commissaris Schreyer, twee uur geleden heb ik hier als spreekster voor de Commissie visserij gezegd er zeker van te zijn dat de Europese visserij toekomst heeft. Ik voeg daar nu met klem aan toe dat die wel afhangt van de consequente voortzetting van de hervormingsinspanningen en de uitvoering van genomen besluiten.
Ik verzoek hier daarom dringend in elk geval de zwaartepunten van het communautaire visserijbeleid in de begroting voor 2005 recht te doen. Zo is er ten eerste behoefte aan een betere personeelsbezetting van de diensten om de hervormingsdoelstellingen van het communautaire visserijbeleid ook te kunnen verwezenlijken, ten tweede aan een adequate financiële ondersteuning van de geplande regionale adviesraden, ten derde een adequate financiële ondersteuning voor het instellen van een Europese visserij-inspectie. Ten vierde zijn voldoende middelen nodig voor de nieuwe visserijovereenkomsten, maar ook voor de deelname van de Europese Unie aan internationale visserijorganisaties en ten vijfde voldoende middelen voor schadevergoedingen aan de kustregio’s die te lijden hebben van maatregelen ter bescherming van de visstand en noodmaatregelen.
Met de hervorming van het communautaire visserijbeleid zijn we een goede weg ingeslagen. Bij de begroting voor 2005 komt het er nu op aan een haalbare en duurzame financiële basis te leggen waarop de bedrijfstak visserij eindelijk weer winstgevend kan worden. 
Guy-Quint (PSE ),
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, het nieuwe strategische instrument voor het jaarlijks beleid maakt het mogelijk om de cyclus van de wetgeving met die van de begroting te verenigen en vereenvoudigt de politieke lezing van onze begroting.
Wij achten het van groot belang dat het in het kader van de medebeslissingsprocedure overeengekomen beleid daadwerkelijk een plaats krijgt in de begroting zonder ander Europees beleid op te offeren, hetgeen hogere ontvangsten vereist dan voorgesteld zijn. Niettemin dring ik erop aan dat er meer middelen worden begroot voor de Lissabon-doelstellingen Halverwege het traject hebben wij onze doelstellingen nog niet bereikt. Het is dus geboden de financiële middelen te concentreren op beleid voor werkgelegenheid, innovatie en sociale samenhang.
Zo moeten wij ervoor zorgen dat de sociale partners deelnemen aan de discussies over modernisering. Ook moeten er kredieten komen voor alle begrotingslijnen die een verbetering van het economische bestuur van de Unie beogen. Wij zijn het er allemaal over eens dat kleine ondernemingen een belangrijke rol spelen in de modernisering van de werkgelegenheid. Hun rol bij het scheppen en in stand houden van werkgelegenheid is bekend. Maar we moeten doorgaan met hen te ondersteunen door het scheppen van een beter klimaat. De ondersteuning van de NGO´s in de sociale sector moet worden vereenvoudigd en wij zullen een middel moeten vinden om een einde te maken aan hun financiële onzekerheid.
Tenslotte ben ik het eens met onze rapporteur dat de Commissie meer prioriteit moet geven aan informatie en communicatie en op dit gebied actie moet ondernemen. Niet alleen moeten er middelen komen voor deze begrotingslijnen maar het is ook en vooral nodig dat de Commissie zich ten volle bewust wordt van haar rol in dit informatiebeleid, aangezien alle beleid terugkomt en eindigt bij de burger. 
Gröner (PSE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, commissaris Schreyer, moet meer zijn dan alleen een taalkundig monstrum. Ik doe een beroep op u om -gerechtigheid bij deze begrotingsronde ten volle tot zijn recht te laten komen. De term moet leven ingeblazen krijgen en ook in klinkende euro’s vertaald worden. In de Europese Gemeenschap worden meer vrouwen slachtoffer van geweld in de eigen familie dan van terreur. Daarom vragen we u 2006 tot Europees jaar tegen het geweld te verklaren. We staan erop dat Peking+10 handen en voeten krijgt, dat de voornemens van de Wereldvrouwenconferentie bijvoorbeeld via een Europese vrouwenconferentie uitgewerkt en ten uitvoer gebracht worden. Daarnaast willen we een Europees -instituut, dat ons van betrouwbare gegevens voor de politieke besluitvorming kan voorzien. Wij gaan ervan uit dat de Commissie op alle beleidsterreinen toepast en dat dat duidelijk tot uitdrukking komt in de begroting voor 2005, de eerste voor de vergrote Europese Unie. 
Ferber (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, allereerst wil ik mijn hartelijke dank betuigen aan onze rapporteur, die onder moeilijke omstandigheden – voor ieder van ons is de verkiezingsstrijd immers al begonnen – een uitstekend verslag tot stand gebracht heeft, waarmee het Europees Parlement zich waarachtig mag laten zien. Laat ik een paar korte opmerkingen over het verslag als geheel maken. Ik stel met een zekere verwondering vast dat de Commissie schijnbaar met de Raad is overeengekomen om – zo blijkt in elk geval uit de stukken – het specifieke programma voor het wegnemen van knelpunten in het trans-Europese netwerk met 100 miljoen euro te korten. Ik vind dat onacceptabel, enerzijds in procedureel opzicht, anderzijds vanwege de beleidskeuze die daaruit spreekt.
Ten aanzien van de procedure geldt dat niet de Commissie de begrotingsautoriteit is. De budgettaire bevoegdheden berusten bij andere instellingen, en het Parlement is daar één van. De Commissie heeft rekening te houden met de wil van de begrotingsautoriteit. Voor wat de inhoud betreft: ik constateer samen met de mensen uit de regio waar ik vandaan kom dat ons verkeersnetwerk niet op de toetreding van de Oost-Europese landen is voorbereid en dringend behoefte aan financiering heeft. Ik vind het onaanvaardbaar dat een belangrijk project dat indertijd op aandringen van het Parlement door de Commissie voorgesteld is, nu weer ingetrokken zou worden.
Dat dient klip en klaar gezegd. Verder wil ik erop wijzen dat de Commissie nog eens goed na zou moeten denken over de gekozen benadering bij de voorbereidende maatregelen in het kader van het visumbeleid, het Schengen-informatiesysteem en het vluchtelingenbeleid. De betrokken directoraten-generaal streven deels zeer uiteenlopende doelen na en het ligt mijns inziens op de weg van de Commissie om daar samenhang in te brengen. Dat wat nu uit de verschillende geledingen van de Commissie tot ons komt, is in deze vorm niet aanvaardbaar en in sommige opzichten zelfs tegenstrijdig.
Ik sluit af met een opmerking over de kwestie van de nieuwe posten. Ik kan u nu al zeggen dat we heel precies zullen onderzoeken of er werkelijk 700 posten nodig zijn. 
Walter (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, commissaris Schreyer, het overleg over de begroting voor 2005 dat wij voeren, heeft een erg voorlopig karakter. Een nieuw Parlement zal het werk moeten afronden. In zoverre is dit een bijzondere begroting.
Het is ook een bijzondere begroting omdat zij in een bijzondere context wordt voorbereid. Enerzijds willen we de uitbreiding tot een succes maken en moeten we daarvoor passende voorwaarden scheppen. Alles wat met de uitbreiding te maken heeft, hangt ook samen met de toekomst en de beschikbare financiële middelen. De discussie over de begroting vindt daarom eveneens plaats in het licht van de debatten over de financiële vooruitzichten, want de begroting voor 2005 is de laatste begroting vóór de nieuwe financiële vooruitzichten. Met onze begrotingscijfers zetten wij natuurlijk een koers uit voor de toekomst en die cijfers zullen een basis vormen voor de debatten, of wij dat nu willen of niet.
Tegelijkertijd bevinden wij ons in Europa niet op een eiland. We moeten ons bemoeien met de wereldpolitiek, of het nu gaat om de buitenlandpolitiek waar we een preventieve taak hebben in het voorkomen van conflicten, of - u hebt het al aangeroerd - om de interne veiligheid bij het bestrijden van de georganiseerde misdaad. Tot slot hebben we ook te maken met wereldwijde concurrentie en moeten we ervoor zorgen dat ons bedrijfsleven en onze economie daarin overeind blijven.
We zullen er, net als in de afgelopen jaren, voor zorgen dat de begroting die voor ons ligt en waarover we overleg voeren, een zuinig karakter zal hebben, ook onder de omstandigheden die ik net heb beschreven. De begroting zal echter wel toereikend moeten zijn. We zullen niet toestaan dat degenen die pleiten voor grote zorgvuldigheid en spaarzaamheid, voor gierig worden uitgemaakt, noch dat degenen die erop wijzen dat er op bepaalde terreinen meer geld nodig is, als verkwistend worden gebrandmerkt.
We zullen bij het opstellen van de begroting ook onder de omstandigheden die ik heb beschreven en die het niet gemakkelijker maken om er besluiten over te nemen, de lijn uit het verleden vasthouden en een zuinige, maar toereikende begroting maken zodat de mensen merken dat ze met betrekking tot financiële aangelegenheden op het Europees Parlement kunnen vertrouwen. 
Pohjamo (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst de rapporteur, de heer Garriga Polledo, bedanken voor zijn goede verslag. De begroting voor volgend jaar zal moeilijk worden, want de Europese Unie breidt zich uit met tien nieuwe lidstaten die negen nieuwe officiële talen met zich meebrengen. Dat zal de administratie van de Europese Unie danig op de proef stellen.
De nieuwe lidstaten moeten bij de gemeenschappelijke werkzaamheden van de Europese Unie worden betrokken. Dit betekent dat zij ook een rechtvaardig aandeel medewerkers en ambtenaren in de verschillende instellingen van de Europese Unie moeten krijgen. Hier is een enorme opgave voor de aanwerving en opleiding weggelegd. Het verzoek van de Commissie om 700 nieuwe posten is gerechtvaardigd, ook al is het een enorm groot aantal. Tegelijkertijd moet echter worden gewaakt tegen te veel bureaucratie bij de administratie. Het delegeren van verantwoordelijkheid en macht naar lagere niveaus moet worden voortgezet, net als de precisering van de persoonlijke verantwoordingsplicht. Bij de administratie moet steeds meer worden overgegaan op beheer dat op activiteiten is gebaseerd, waarbij een hogere productiviteit en kosten-effectiviteit het belangrijkste zijn.
Er moet vooral aandacht worden besteed aan het verbeteren van de interne veiligheid. Dit vereist onder andere een doeltreffender strijd tegen drugs en andere internationale criminaliteit en illegale immigratie. Dit legt vooral druk op rubriek 3, intern beleid, van de begroting.
Wat het structuurbeleid betreft moet men eindelijk de uitstaande betalingsverplichtingen, de zogenaamde RAL's, verkleinen. De begroting moet zo gestructureerd zijn, dat er meer informatie uit kan worden gehaald. Uit de begroting moeten duidelijk de kosten en baten van de afzonderlijke beleidssectoren kunnen worden afgelezen. De Parlementsleden moeten duidelijk kunnen zien wat met Europees geld is of kan worden bereikt. 
Buitenweg (Verts/ALE ).
    Voorzitter, ik wil de heer Garriga Polledo hartelijk danken voor zijn werk en ook ik kijk uit naar een vruchtbare samenwerking in verband met de begroting voor 2005. De opmerking die ik wil maken is van wat algemenere aard, want in het verslag van Terry Wynn over de financiële vooruitzichten en ook in het nu voorliggende verslag wordt gesproken over het Lissabon-proces, de noodzaak om een hogere economische groei te bereiken.
Ik vraag mij af waarom de beloftes die in Göteborg zijn gedaan nergens worden genoemd? Toen ging het over de kwaliteit van de groei die we bewerkstelligen, over duurzaamheid en over biodiversiteit. Er moet meer worden geïnvesteerd in schone energiebronnen en energiebesparing en dat moet ook in de begroting tot uiting komen. De lidstaten lijken de doelstellingen van Lissabon vooral te willen bereiken door een soort , want geld en een echt sociaal beleid komen niet op tafel. Er worden wel holle frases uitgesproken, maar over duurzaamheid en de beloftes die daarover zijn gedaan hoor je niets meer, die worden genegeerd.
Ik wil een Europa van mens en milieu en niet van markt en munt. Dus niet alleen een Europa van Lissabon, maar ook van Göteborg. 
Turchi (UEN ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ook ik bedank de heer Garriga voor zijn werk en ook voor de wijze waarop hij met de Begrotingscommissie heeft samengewerkt. Mijn dank gaat eveneens uit naar de heer Wynn, voor al die tijd waarin we hebben samengewerkt en naar de heer Walter en alle commissiegenoten.
Het jaar 2005 wordt misschien het eerste hele jaar voor het nieuwe Europa van 25 lidstaten, zoals de commissaris – naar wie tevens mijn dank uitgaat – ongetwijfeld beseft. Het eerste jaar dus waarin de begroting van de Unie opgesteld wordt uitgaande van 25 landen. We staan voor nieuwe uitdagingen, want we moeten in ieder geval het uitgavenniveau op peil houden om een zekere groei te garanderen. Tegelijkertijd moeten we rekening houden met nieuwe behoeften, waarbij in ieder geval steeds de financiële discipline moet worden gerespecteerd. Een parlementaire controle moet daar vooral voor zorgen.
Wij hopen dat dit alles al in de nabije toekomst werkelijkheid wordt, vooral met het oog op het nieuwe, uitgebreide Europa van 25 lidstaten. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A5-0236/2004) van de heer Wilfried Kuckelkorn, namens de Begrotingscommissie, over de raming van de inkomsten en de uitgaven van het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 2005. 
Kuckelkorn (PSE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, over de raming van het Parlement voor 2005 is in de Begrotingscommissie uitvoerig overleg gevoerd en de fracties zijn het met een overweldigende meerderheid eens geworden over het verslag dat hier voor u ligt. Voor die goede samenwerking wil ik allen die daarbij betrokken waren hartelijk danken.
Daarom wil ik nu nog even op een paar aspecten ingaan. De raming 2005 is gebaseerd op de volgende kernparameters: uitgaven over een volle periode van twaalf maanden als gevolg van de uitbreiding met negen nieuwe talen, en als het referendum op Cyprus deze week een positieve uitslag krijgt, komt daar natuurlijk nog een tiende taal bij, 44 werkweken, waarvan drie achterbanweken, twaalf gewone en zes extra vergaderperioden, een salarisaanpassing van 2,7 procent en een forfaitaire aftrek voor posten van 7 procent. Tegen het licht van de bijzondere situatie dit jaar bij het opstellen van de begroting voor 2005, met de aanstaande uitbreiding op 1 mei en de Europese verkiezingen in juni, is er op dit moment nog een reeks open vragen en onzekerheden waarvoor pas kort voor de eerste lezing in september een oplossing gevonden kan worden.
Politieke prioriteiten: het is belangrijk te voorzien in de behoeften als gevolg van de uitbreiding ondanks de financiële druk die rubriek 5 in het begrotingsjaar 2005 veroorzaakt. Ik acht het belangrijkste doel voor 2005 het handhaven van een gezond financieel beheer en budgettaire gestrengheid en het bereiken van een optimale kosten-batenverhouding voor de Europese belastingbetaler. Bestaande budgettaire beperkingen en onzekerheden dwingen ons uit te gaan van de reële behoeften.
Het algemene kader: het voorontwerp van raming is vastgesteld op 20 procent van rubriek 5. Dat is 1272 miljoen euro. Daarvan is 1007,6 miljoen euro bestemd voor gewone operationele uitgaven en 173,4 miljoen euro voor de behoeften als gevolg van de uitbreiding. Als gevolg van de goede ervaringen in de afgelopen jaren met vervroegde aflossingen en versnelde afbetaling van gebouwen, wat aanzienlijke besparingen heeft opgeleverd, is het zinnig in 2005 een deel van de ter beschikking staande middelen aan te wenden voor een vooruitbetaling op de gebouwen D4 en D5.
Uitgaven in verband met leden en fracties: noch in de begroting, noch in de reserve zijn middelen gereserveerd voor het Statuut van de leden, maar hoofdstuk 102, “Reserve voor het Statuut van de leden” wordt gehandhaafd met een pro memorie-vermelding. We dienen bovendien de goedkeuring van een statuut voor de medewerkers van de leden te ondersteunen. Daarnaast dient de secretariaatstoelage te worden geëvalueerd en een gedragscode te worden opgesteld voor toepassing van de secretariaatstoelage.
Dames en heren, sta mij toe nader in te gaan op een van de vier amendementen die zijn ingediend. Helaas is mijn collega, de heer Balfe, die ik zeer hoogacht, hier niet aanwezig. Daarom verzoek ik de leden van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) en Europese democraten nog één keer hem dringend te verzoeken zijn motie in te trekken. Er moeten namelijk nog een paar financiële kwesties worden opgelost. Over de zaak zelf kunnen we best overeenstemming bereiken, maar het is uiteindelijk niet opportuun een besluit te nemen op basis van een advies dat niet alle middelen beslaat. Daarom verzoek ik u uw invloed uit te oefenen opdat het amendement morgen wordt ingetrokken. 

Ferber (PPE-DE ). -
   Mijnheer de Voorzitter, commissaris Schreyer, commissaris Fischler, dames en heren, om te beginnen mijn hartelijke dank aan de rapporteur die zich hier met de begroting van het Parlement voor 2005 op een bijzonder manier en zeer grondig heeft beziggehouden. Ik wil hem uitdrukkelijk bedanken voor het feit dat hij al heel vroeg tijdens de discussie heeft geprobeerd over de grenzen van de fracties heen tot overeenstemming te komen. Het is erg belangrijk dat wij met zijn allen enerzijds een bijdrage leveren om mogelijk te maken dat het Europees Parlement met betrekking tot zijn beheerstaak de uitdaging die de uitbreiding betekent, het hoofd kan bieden. Onze instelling wordt er immers het meest door geraakt omdat vanaf 1 mei alle talen beschikbaar moeten zijn en omdat we een heel andere werkwijze hebben dan de Commissie, de Raad, het Hof van Justitie en de Rekenkamer. Anderzijds is het ook belangrijk dat we een bijdrage leveren aan de voortdurende versterking van het Europees Parlement zelf en op de lange termijn aan de acceptatie ervan. Daar heeft de rapporteur een aantal goede voorstellen voor gedaan, hij heeft de punten zojuist te berde gebracht, en daarvoor wil ik hem nadrukkelijk bedanken.
Mijnheer Kuckelkorn, voor wat betreft de heer Balfe wil ik er nadrukkelijk op wijzen dat het hier niet om een door de fractie gedragen amendement gaat - en dus is de fractie ook niet in staat iets te ondernemen -, maar om een groep van minstens 32 afgevaardigden - het precieze aantal ondertekenaars ken ik niet - die samen een amendement hebben ingediend. Het Reglement staat dat toe en ik verzoek u dat te respecteren. Ik wil er echter nadrukkelijk op wijzen dat ik tot degenen behoor die de voorstellen van de heer Balfe het felst hebben bestreden. Ik zeg het hier één keer in alle duidelijkheid: het kan niet de taak zijn van het Europees Parlement om over de ruggen van de Europese belastingbetalers de problemen op te lossen van een paar bevoorrechte afgevaardigheden, louter en alleen omdat in bepaalde lidstaten de gezondheidszorg, om het maar voorzichtig uit te drukken, niet optimaal is en er juridische beperkingen zijn. Ik zeg dat hier heel duidelijk en ik heb het de heer Balfe ook persoonlijk zo gezegd - er worden immers voortdurend e-mails rondgestuurd waarin wordt aangegeven waarom we toch vooral vóór deze motie zouden moeten stemmen. Het gaat om collega's uit drie lidstaten. Die zouden eigenlijk eenvoudigweg hun krachten moeten inzetten om thuis een systeem voor gezondheidszorg te ontwikkelen dat ordentelijk functioneert zodat de noodzaak voor Europese óververzorging wegvalt. Dat wil ik ook graag in alle duidelijkheid zeggen.
Ik hoop, mijnheer Kuckelkorn, dat wij ook na de Europese verkiezingen - ik ga er vanuit dat de kiezer lankmoedig is en voor uw partij pas bij 30 een streep zet zodat u er nog steeds bij zult zijn, terwijl ik op een wat hogere plaats sta en dus wat zekerder van de uitkomst kan zijn - samen deze begroting kunnen aannemen. Het gaat er immers om dat wij ons als vertegenwoordigers van de burgers van dit Europa met grote oprechtheid van deze taak kwijten en ertoe bijdragen dat Europa zich niet weg van de mensen ontwikkelt. Dat is de eervolle taak van dit Parlement. Daar staan wij voor en daar zullen wij ook na 13 juni voor staan. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het gecombineerd debat over de verklaring van de Commissie over Eurostat en over de volgende zes verslagen namens de Commissie begrotingscontrole over de kwijting 2002:
- A5-0200/2004 van de heer Bayona de Perogordo over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2002 (Commissie) (SEC(2003)1104 - C5-0564/2003 - 2003/2210(DEC));
- A5-0183/2004 van de heer Sjöstedt over het verlenen van kwijting aan de Commissie voor het financieel beheer van het zesde, zevende en achtste Europees Ontwikkelingsfonds in het begrotingsjaar 2002 (COM(2003) 475 - C5-0496/2003 - 2003/2189(DEC));
- A5-0228/2004 van mevrouw Stauner over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2002:
1. Afdeling II, Raad
2. Afdeling IV, Hof van Justitie
3. Afdeling V, Rekenkamer
4. Afdeling VI, Europees Economisch en Sociaal Comité
5. Afdeling VII, Comité van de regio's
6. Afdeling VIII, Europese Ombudsman
(I5-0034/2004 - C5-0088/2004 - 2003/2212(DEC), 2003/2213(DEC), 2003/2214(DEC), 2003(2215(DEC), 2003/2216(DEC), 2003/2217(DEC));
- A5-0218/2004 van de heer van Hulten over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2002 (Afdeling I - Europees Parlement) (I5-0034/2004 - C5-0088/2004 - 2003/2211(DEC));
- A5-0212/2004 van de heer Mulder over het verlenen van kwijting voor het begrotingsjaar 2002 aan: het Europees Bureau voor wederopbouw voor het begrotingsjaar 2002 (C5-0632/2003 - 2003/2242(DEC)); het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (C5-0636/2003 - 2003/2246(DEC)); het Europees Milieuagentschap (C5-0635/2003 - 2003/2245(DEC)); het Europees Bureau voor geneesmiddelenbeoordeling (C5-0638/2003 - 2003/2255(DEC)); het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (C5-0637/2003 - 2003/2247(DEC)); Cedefop (C5-0630/2003 - 2003/2240(DEC)); Eurojust (C5-0662/2003 - 2003/2256(DEC)); de Europese Stichting voor opleiding (C5-0641/2003 - 2003/2259(DEC)); de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (C5-0631/2003 - 2003/2241(DEC)); het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (C5-0634/2003 - 2003/2244(DEC)); het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat (C5-0633/2003 - 2003/2243(DEC));
- A5-0201/2004 van mevrouw Rühle over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal voor het per 23 juli 2002 afgesloten begrotingsjaar (C5-0646/2003 - 2003/2218(DEC)). 
Fischler,
   . Mijnheer de Voorzitter, de Commissie dankt het Parlement voor de geboden gelegenheid om nogmaals de maatregelen toe te lichten die zij heeft genomen nadat zij in mei 2003 op de hoogte was gebracht van de ernstige gebeurtenissen rond Eurostat en sommige van zijn contractpartners. Onderzoeken hebben aangetoond dat de meeste van deze gebeurtenissen hebben plaatsgevonden in de periode voor 1999.
De Commissie heeft direct nadat zij aanwijzingen had gekregen voor de problemen bij Eurostat actie ondernomen. De directeur-generaal en alle directeuren zijn overgeplaatst naar adviserende functies terwijl de Commissie een diepgaand onderzoek uitvoerde naar de vraag wie de direct betrokkenen waren. De Commissie heeft de Interne Audit Dienst (IAD) opdracht gegeven een onderzoek uit te voeren naar de contracten en subsidies van Eurostat. In reactie op de verslagen van de IAD en de speciale taskforce zijn de contractuele betrekkingen tussen Eurostat en andere Commissiediensten en een aantal organisaties verbroken. OLAF is gevraagd zijn lopende onderzoeken naar deze zaak zo snel mogelijk af te ronden.
De Commissie was vastbesloten haar regels en praktijken op dit gebied aan te passen en aan te scherpen, en om de in 2000 gestarte personele en financiële hervorming volledig uit te voeren.
Zoals het Parlement weet, heeft Commissievoorzitter Prodi op 25 september 2003 zijn actieplan gepresenteerd tijdens een vergadering van de Conferentie van voorzitters, uitgebreid met leden van de Commissie begrotingscontrole. Dit actieplan bevatte drie hoofdelementen: ten eerste een grondige herstructurering van het directoraat-generaal Eurostat; ten tweede consolidering van de hervorming van de betrekkingen tussen de commissarissen, hun kabinetten en diensten, en tussen de centrale instellingen en de uitvoerende diensten op het gebied van controles en audits; en ten derde de presentatie van nieuwe wetgevingsvoorstellen voor de herziening van het juridische kader van OLAF.
De heer Prodi heeft zijn activiteiten verder toegelicht met de presentatie aan het Europees Parlement van het wetgevings- en werkprogramma voor 2004 van de Commissie in november 2003. In de tussenliggende tijd heeft de Commissie dit onderwerp met het Parlement en zijn organen besproken en haar plannen verder uitgewerkt.
Een belangrijk forum voor deze discussies was de Commissie begrotingscontrole, bij de behandeling van de follow-up van de kwijtingen voor 2001 en toen informatie werd verstrekt over de hervormingen van de Commissie. Ook de voortdurende bezorgdheid van de Begrotingscommissie over de voortgang van de hervormingen, die nog zeer onlangs tijdens haar vergadering begin april van dit jaar tot uitdrukking kwam, heeft echter aanzienlijk bijgedragen.
De Commissie was bijzonder ingenomen met de inspanningen van de voorzitter van de Commissie begrotingscontrole, mevrouw Theato, om tot een beter begrip te komen van de oorzaken van deze bezorgdheid. Het werk van mevrouw Avilés Perea, de heer Casaca, de heer Bösch en andere leden van deze commissie heeft de Commissie geholpen bij de uitvoering van bepaalde ideeën, waardoor onze maatregelen konden worden verbeterd.
Met deze voorstellen in het achterhoofd heeft de Commissie op 1 oktober 2003 de nieuwe personeelsformatie voor Eurostat goedgekeurd. Deze personeelsformatie is zoals gepland op 1 november in werking getreden. Op 21 januari 2004 werd de Commissie op de hoogte gesteld van het actieplan voor de activiteiten van Eurostat in 2004, dat was opgesteld op initiatief van de heer Solbes. Op 9 februari 2004 heeft de Commissie de mededeling goedgekeurd met een voortgangsverslag over haar financiële en administratieve hervormingen, met daarin een speciaal hoofdstuk over de maatregelen die de voorzitter op 18 november 2003 had gepresenteerd en voorstellen voor twee verordeningen ter wijziging van het juridische kader van OLAF.
De Commissie heeft veel waardering voor de zorgvuldige en grondige controleactiviteiten van het Parlement en zijn organen in het kader van de kwijtingsprocedure, en voor zijn andere controleactiviteiten in het kader van de zaak Eurostat. Zij is de Commissie begrotingscontrole erkentelijk voor haar voortdurende bezorgdheid over en de betrokkenheid bij de uitvoering van de hervorming van de Commissie. Beide zijn van essentieel belang.
De algehele modernisering van de structuren, systemen, interne controles en het beheers- en personeelsbeleid is nu gerealiseerd. De Commissie zal de maatregelen die worden genomen en de verbeteringen die worden aangebracht, blijven herzien, zodat zo goed mogelijk wordt voorkomen dat praktijken zoals die bij Eurostat zijn ontdekt of soortgelijk gedrag zich opnieuw zullen voordoen. Wij worden daarbij geholpen door de voortdurende en gezamenlijke betrokkenheid van het Parlement en wij danken u voor die steun
Bayona de Perogordo (PPE-DE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, het ontgaat niemand dat wij hier, overeenkomstig het Verdrag, een echte parlementaire bevoegdheid uitoefenen, namelijk het verlenen van kwijting voor het financieel beheer. Dat betekent dat wij het werk van vele duizenden ambtenaren van de Commissie en andere instellingen evalueren. Bovendien krijgen wij hier de gelegenheid om de voornaamste punten van het financieel beheer even op een rijtje te zetten.
In dit verband attendeer ik u erop dat wij het beheer in het algemeen analyseren. Het is niet de bedoeling dat wij ons blind staren op concrete feiten. We mogen ook niet vergeten dat het aan de rechtbanken en de gerechtelijke instanties is om eventuele onregelmatigheden te behandelen.
Het verslag waarvoor ik - tot mijn grote eer - rapporteur ben, omvat zoals gewoonlijk drie belangrijke documenten. In de eerste plaats wordt het Parlement verzocht zijn goedkeuring te hechten aan de afsluiting van de rekeningen. Vervolgens wordt voorgesteld om kwijting te verlenen voor de uitvoering van de algemene begroting en deze beslissing niet langer uit te stellen. Daarna volgt een reeks aanbevelingen die het onderwerp uitmaken van een resolutie en betrekking hebben op velerlei thema’s. Ik zal enkele van deze aanbevelingen hier kort toelichten.
Ten eerste is er het probleem van het gedeeld beheer. In de Verdragen wordt bepaald dat het financieel beheer uitsluitend onder de bevoegdheid van de Commissie valt, maar uit de dagelijkse realiteit blijkt dat de communautaire kredieten voor 80 procent, geheel of gedeeltelijk, beheerd worden door lidstaten of derde landen. Deze samenwerking is in vele gevallen van vitaal belang. Krachtens de Verdragen berust de verantwoordelijkheid voor het financieel beheer echter in de eerste plaats bij de Commissie. Op grond van die vaststelling moet de Commissie worden uitgerust met instrumenten die haar in de gelegenheid stellen van de lidstaten te eisen dat zij hun plichten nakomen.
In het verslag wordt tevens nader ingegaan op de hervorming van de Commissie, die verstrekkende gevolgen heeft voor het financieel beheer. Ten eerste omdat het financieel beheer gedecentraliseerd wordt en ten tweede omdat de directeuren-generaal een verantwoordelijkheid krijgen toegewezen die jaarlijks herzien wordt in het activiteitenverslag. Dit mechanisme, dat in de loop der jaren aanzienlijke verbeteringen heeft ondergaan, wordt in dit verslag nog verder verfijnd.
In het kader van de hervorming van de Commissie verdient de Eurostat-affaire bijzondere aandacht. De Commissie heeft daarover onlangs nog een verklaring afgelegd. Helaas is dit probleem nog steeds niet van de baan. De zaak is nog in handen van de gerechtelijke instanties. Politieke verantwoordelijkheid is niet uitgesloten. Daarom moeten wij waakzaam blijven. Anderzijds mogen wij niet vergeten dat Eurostat de Commissie heeft aangezet tot het uitvoeren van een reeks belangrijke hervormingen en met name een reeks onvolkomenheden aan het licht heeft gebracht. De betrekkingen tussen de directeuren-generaal en de commissarissen zijn daarvan een voorbeeld. In het derde voortgangsverslag van de Commissie, dat overigens nog substantiële verbeteringen zal ondergaan, worden deze banden sterk aangehaald.
De algemene hervorming van de Commissie gaat gepaard met een hervorming van het boekhoudsysteem. Deze belangrijke modernisering berust op de toepassing van een duaal systeem, waarin het systeem op kasbasis voor de begrotingsboekhouding gecombineerd wordt met een boekhouding op transactiebasis. De gefaseerde benadering, die nu reeds wordt toegepast en in de toekomst zal worden voortgezet, draagt onze goedkeuring weg. Wij moeten wachten tot 2005. Verder zijn er enkele essentiële verbeteringen aangebracht. Ik denk bijvoorbeeld aan de totstandbrenging van een facturenregister en een contractantendatabank.
Ook de gebrekkige coördinatie tussen de diverse controlesystemen wordt in dit verslag aan de orde gesteld. In het kader van de directoraten-generaal wordt met name het belang van de betrekkingen tussen de Interne Audit Dienst en de leden van de Commissie onderstreept. De dienst maakt onderdeel uit van het voorzitterschap van de Commissie, en dat moet zo blijven. Verder wordt voorgesteld om de band tussen de interne auditcapaciteiten en de Interne Audit Dienst te versterken. Tenslotte pleit ik in mijn verslag ook voor een scheiding van de bevoegdheden die betrekking hebben op enerzijds de begroting en anderzijds de begrotingscontrole.
Een ander punt betreft de analyse van de diverse beleidsterreinen. In verband met de eigen middelen wordt aangedrongen op de totstandbrenging van een meer directe relatie om de huidige spanning tussen de nettobetalers en de overige landen te verlichten. Ik denk dat het belangrijk is dat er een belasting wordt ingevoerd en dat er een directe relatie tussen de Europese burgers en de Commissie en de Europese instellingen in het algemeen tot stand komt om het Europees bewustzijn te versterken en de spanning tussen gevers en ontvangers te verminderen.
Op landbouwgebied wordt kritiek geleverd op de voorfinancieringsregeling die wordt toegepast in het kader van het uitvoerrestitutiesysteem, omdat daarmee in wezen gratis kapitaal wordt verstrekt. Een ander probleem is de onderbesteding van de structuurfondsen. Het lage gebruikspercentage is hoofdzakelijk te wijten aan de buitensporige ramingen van de lidstaten.
Op het vlak van de externe maatregelen wordt geëist dat bij de selectie van externe controleurs objectieve criteria worden gehanteerd en dat de voedselveiligheid en voedselhulp niet worden afgezwakt in het kader van het algemene ontwikkelingsprogramma.
Tenslotte wordt bij de behandeling van de operationele uitgaven aandacht besteed aan het probleem van de invaliditeitspensioenen en de afwezigheid wegens ziekte.
Nu rest mij alleen nog mijn oprechte dank te betuigen aan Bent Adamsen en Marianella Martínez, die mij met raad en daad hebben bijgestaan. Mijn dank ook aan de Commissie en de Rekenkamer voor hun samenwerking. 
Sjöstedt (GUE/NGL ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik heb het verslag geschreven over het verlenen van kwijting aan het Europees Ontwikkelingsfonds. Toen we dit verslag in de parlementaire commissie bespraken, waren we het zeer eens in onze analyse van de ontwikkeling in het Europees Ontwikkelingsfonds, en eveneens waren we het zeer eens toen we een besluit namen over het verslag. Ik heb ook zeer goed samengewerkt met de Commissie en de Rekenkamer, en daar wil ik deze instellingen graag voor bedanken.
Als men kijkt naar de verklaring van de Rekenkamer over het Europees Ontwikkelingsfonds, kan men zeggen dat de uitgaven worden goedgekeurd, maar wel op het nippertje. Wat de directe begrotingssteun betreft, die in het jaar 2002 ongeveer een kwart van de steun uitmaakte, is men namelijk niet bereid het groene licht te geven. Dat is van belang, omdat alle plannen erop wijzen dat in de toekomst steeds meer steun als directe begrotingssteun zal worden gegeven. Als deze middelen correct worden gebruikt en als wij de kans willen krijgen om na te gaan of die middelen al dan niet correct gebruikt worden, moet er een heel andere kwaliteit begrotingscontroles en follow-up komen in de ontvangende ACS-landen. Op dit punt is er nog steeds heel wat werk te doen voor de Commissie voordat men op de juiste wijze verantwoording in dezen aan ons kan afleggen. Dat is een sleutel voor de toekomstige financiële controle van het Europees Ontwikkelingsfonds.
De Rekenkamer is ook zeer kritisch met betrekking tot het jaarlijkse verslag van de directeur-generaal van het verantwoordelijke directoraat-generaal. De Rekenkamer vindt dat hij niet in staat was dat verslag te maken op basis van de informatie die hij had. Dit is kritiek die de Commissie zich ter harte moet nemen, en mijn conclusie is dat deze kritiek zeer ernstig is. Er blijkt uit dat het controlesysteem nog steeds niet goed genoeg werkt.
Toen we de Commissie vroegen om concrete verslagen met een evaluatie van verschillende projecten in verschillende ACS-landen, kostte het heel veel tijd om deze verslagen op tafel te krijgen. Dat bevestigt een deel van de bange vermoedens die we tijdens dit werk hadden, namelijk dat het centrale bestuur in Brussel onvoldoende overzicht heeft over het werk binnen de delegaties. Als men geen verslagen heeft en ze niet aan ons kan geven, hoewel ze op de lijsten staan, kan men zich moeilijk voorstellen dat er sprake is van een fatsoenlijke follow-up. We vinden dit iets wat de Begrotingscommissie volgend jaar moet blijven onderzoeken en waarop zij toezicht moet blijven houden. In zijn geheel bevelen wij aan om het Europees Ontwikkelingsfonds kwijting te verlenen.
Ik wil ook nog iets zeggen over de twee andere verslagen, die voor een groot deel ook controversiëler zijn dan mijn eigen verslag in dit debat, en wel met name het verslag-van Hulten en het verslag-Stauner. Ikzelf en de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links zullen tegen kwijting voor de Raad of voor het Comité van de regio’s stemmen, en wij vinden dat de stemmingen over kwijting voor deze twee instellingen hadden moeten worden uitgesteld. Wat de Raad betreft, heeft dat vooral te maken met zijn houding en zijn onwil om met het Parlement samen te werken. De Raad heeft een schema met een aantal vragen toegezonden gekregen, maar weigert die in de praktijk te beantwoorden. De verzoeken om antwoord op de vragen zijn feitelijk geheel in overeenstemming met het bestaande Financieel Reglement. De Raad verwijst echter naar een soort gentlemen’s agreementuit de jaren zeventig, dat volstrekt verouderd is. In plaats daarvan is de Raad zo genadig geweest om enkele uitgezochte parlementsleden antwoord te geven op een aantal geselecteerde vragen, en dat zonder enige verplichting en achter gesloten deuren. Ik vind dit geheel tegen de geest van het hele kwijtingsproces, dat open en transparant moet zijn.
We kunnen evenmin voor kwijting stemmen waar het gaat om het Comité van de regio’s. Reeds een jaar geleden werd er alarm geslagen over zeer ernstige wantoestanden in het Comité van de regio’s, vooral op het punt van reizen en een heel stel andere punten. Het is zeer duidelijk dat men dit in het Comité van de regio’s nog niet serieus heeft aangepakt, integendeel. Het Comité verwerpt nog steeds verscheidene van de belangrijkste conclusies die OLAF in zijn onderzoek heeft getrokken. Zoals OLAF verwachtte, heeft men geen begin gemaakt met de noodzakelijke tuchtprocedures. Het is volstrekt duidelijk dat de financiële inspecteur die alarm sloeg over de wantoestanden slecht behandeld is en niet de verontschuldiging heeft gekregen waarop hij eigenlijk recht had omdat hij volkomen overeenkomstig zijn opdracht heeft gehandeld.
Het verslag-van Hulten vinden wij een zeer goed stuk werk. Het is van hoge kwaliteit, grondig uitgevoerd en zeer concreet. Wat het Parlement zelf betreft, is het hoog tijd om pressie uit te oefenen om de vergaderingen in Straatsburg af te schaffen. Vanuit budgettair perspectief is er geen excuus om bijna 200 miljoen euro extra per jaar te besteden om heen en weer te pendelen tussen Brussel en Straatsburg. Nu, voordat de Intergouvernementele Conferentie wordt afgesloten, is het tijd om dit standpunt naar voren te brengen, en morgen hebben we daartoe de gelegenheid.
De kwestie van de vergoedingen voor de Parlementsleden zal tijdens deze verkiezingscampagne aan de orde komen, of we het nu willen of niet, maar het Parlement heeft dat aan zichzelf te danken. Aan de man in de straat valt niet uit te leggen dat wij verschillende vergoedingssystemen hebben en dat wij die vergoedingen aan onszelf hebben toegekend. In plaats daarvan moet er een nieuw systeem van vergoedingen en salarissen komen, dat te rechtvaardigen valt en dat transparant is. Daarom heb ik samen met de heer Blak van de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links enige amendementen ingediend om de bezem door het systeem van financiële voordelen te halen. Het is vooral belangrijk dat wij inzien dat een reiskostenvergoeding gebaseerd moet zijn op feitelijke kosten en niet op het gereisde aantal kilometers.
We vinden ook dat de regeling voor taxiritten moet worden herzien. We hebben “gratis” auto’s in het Parlement, en dus is er geen reden om ook nog een vergoedingssysteem voor taxiritten te hebben. Die reizen kan men eventueel zelf betalen van zijn of haar verblijfsvergoeding. We hebben ook enige voorstellen ingediend om het systeem voor de uitkering van de dagelijkse verblijfsvergoedingen aan te scherpen, zodat die nauwer gekoppeld zijn aan de vergaderingen waaraan men feitelijk deelneemt.
Tenslotte wil ik nog iets zeggen over de Eurostat-affaire en ook over de verklaring van de Commissie, ook al lijkt de Commissie zich hiervan te distantiëren. Volgens mij waren de bewijzen overweldigend toen er alarm geslagen werd over de wantoestanden bij Eurostat, lang voordat de Commissie besloot te reageren. Er werd alarm geslagen via het Parlement en de Interne Audit Dienst, maar de Commissie trad veel te laat op. Het gaat hier om de politieke verantwoordelijkheid. In het begin van de ambtstermijn van de Commissie benadrukte de voorzitter dat men afzonderlijke commissarissen ter verantwoording moest kunnen roepen, en nu zich een situatie voordoet waarin men dat zou moeten doen, wordt gezegd dat dat niet nodig is. Dat is zeer teleurstellend als men denkt aan de ambities die de Commissie bij haar aantreden had. Wij vinden dit onbevredigend. 
De Voorzitter.
    Dames en heren, ik moet u het volgende mededelen: op de agenda voor vandaag staat om 18.00 uur de verklaring van de Commissie over Kroatië. Ik stel voor dat we de twee collega's die bovenaan de lijst staan nog aan het woord laten en dit onderdeel dus enigszins laten uitlopen, in de hoop en met het verzoek aan deze collega's om het kort te houden, zodat wij daarop conform de agenda kunnen verdergaan met Kroatië. Deze dagen, waarin het tijdsschema als geheel zeer krap is, moeten we erg veel improviseren. Ik wil de drie momenteel aanwezige commissarissen vragen te accepteren dat we dit onderdeel een beetje laten uitlopen en de twee sprekers die op de sprekerslijst staan nog aan het woord laten. Vervolgens zullen we Kroatië aan de orde stellen. 
Stauner (PPE-DE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik zou bij mijn verslag over de kwijting voor de overige instellingen de volgende opmerkingen willen maken: de Raad heeft zich, zoals ook de heer Sjöstedt reeds heeft opgemerkt, in tegenstelling tot de andere instellingen, inderdaad goeddeels onttrokken aan de parlementaire controle en samenwerking met het Parlement. We kunnen dat op deze manier niet accepteren. Die handelwijze stoelt niet op historische gronden en kan evenmin met een gentlemen's agreementworden gerechtvaardigd. Daarom eisen we in mijn verslag ook op de nog uitstaande vragen in de vragenlijst voor 1 juli 2004 een antwoord.
Bij het Hof van Justitie en de Rekenkamer verdienen de salarisverhogingen door aanpassingscoëfficiënten die de desbetreffende leden zich hebben laten welgevallen, afkeuring. Terwijl de Commissie - in dit geval heel verstandig - na de onthulling van de onwettige praktijken heeft besloten de toeslagen voor de leden vanaf 1 januari 2003 op zijn minst op te schorten, heeft het Europese Hof van Justitie deze toeslagen in een administratieve beslissing met terugwerkende kracht weer toegestaan. Dat is geen rechtsgrondslag en om die reden is de betaling net als voorheen onwettig. Een dergelijke grove schending van de fundamentele principes van de rechtsstaat is uitermate betreurenswaardig, temeer daar zij is begaan door de belangrijkste hoeder van het Europese recht, namelijk het Europese Hof van Justitie. Dat zou toch het voorbeeld moeten geven en juist met betrekking tot de eigen aangelegenheden bijzonder zorgvuldig te werk moeten gaan. Dat geldt ook voor de regeling die het mogelijk maakt dat de leden van het Hof en de Rekenkamer dienstwagens op buitensporige wijze voor privédoeleinden gebruiken. Omdat echter het Hof en helaas ook de Rekenkamer, die met de stroom meedrijft, zich in beide gevallen niet voor rede vatbaar hebben getoond, vragen wij om opschorting van overschrijvingen tot aan deze praktijken een einde is gemaakt. Alleen onder die voorwaarden kan ik mijn aanbeveling voor kwijting van beide instellingen handhaven.
Ik wil evenmin verzwijgen dat er, zoals al is opgemerkt, opnieuw problemen zijn geweest met het financieel beheer en het personeelsbeleid bij het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio’s. Ik ben echter van mening dat beide comités in de commissie hebben laten zien dat ze op de goede weg zijn en gedeeltelijk inderdaad nog in hoge mate gebukt gaan onder lasten uit het verleden. Ik ben van mening dat kwijting voor de begroting van beide comités verleend kan worden.
Ik wil graag een positieve opmerking maken bij het verslag-Mulder over de agentschappen. Er zijn ondertussen twaalf agentschappen. Dat is inderdaad veel en het zullen er, dat weten we allemaal, nog meer worden. Toch denk ik dat als het ons lukt redundantie van werkzaamheden te vermijden en ook in de agentschappen vakkundigheid als prioriteit te stellen, de efficiëntie in deze agentschappen beter gewaarborgd is dan in de reusachtige instantie die de Commissie nu eenmaal is. De hoofden van de elf agentschappen hebben er blijk van gegeven dat ze zeer gekwalificeerd zijn en de verantwoordelijkheid voor hun instelling serieus nemen. Dat wil ik graag uitdrukkelijk stellen. Daarin onderscheiden ze zich namelijk in gunstige zin van de leden van de Commissie over wie ik zoiets waarlijk niet in die mate kan beweren.
Na het schandaal rondom Eurostat, de ambtsontheffing van de hoofdaccountant en de onthulling van een volledig ontoereikend administratief systeem waarmee de Commissie de begroting van ongeveer 100 miljard euro beheert - je zou ook kunnen spreken van wanbeheer -, zal ik niet instemmen met kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Commissie. Wat de heer Fischler zojuist heeft gezegd over Eurostat, bevat geen nieuws, het was eigenlijk alleen maar teleurstellend. Ik zou ook de vraag aan de verantwoordelijke commissaris willen stellen waarom het standpunt van de Commissie hier is verwoord door de commissaris voor landbouw. U hebt wellicht de zienswijze ontwikkeld dat Eurostat ook een landbouwprobleem is, of heeft het een andere reden? Dat kunt u ons vast wel uitleggen.
De fraudebestrijding moet ons natuurlijk blijvend aan het hart gaan. In het verslag-Bayona worden daarvoor een paar redenen aangegeven. Ik ben van mening dat de Commissie uiterst voorzichtig te werk moet gaan bij het opnieuw vormgeven van de OLAF-verordening. We stellen dan ook bij paragraaf 90 van het verslag van collega Bayona een paar preciseringen voor om te waarborgen dat OLAF ook in de toekomst onafhankelijk kan functioneren, dat het zwaartepunt van de werkzaamheden bij de interne onderzoeken kan worden gelegd en dat de bescherming van de verdedigingsrechten van degenen die bij onderzoeken betrokken zijn, kan worden gegarandeerd. 
Van Hulten (PSE ),
   . Mijnheer de Voorzitter, omdat ik dit Parlement ga verlaten, is dit de laatste keer dat ik hier het woord voer. Ik wil deze gelegenheid graag te baat nemen om iedereen te bedanken die mij hier in de afgelopen vijf jaar heeft geholpen, in het bijzonder mijn eigen medewerkers, mijn assistenten en het secretariaat van de Commissie begrotingscontrole.
Ik wil de secretaris-generaal gelukwensen met het resultaat dat wij hopelijk morgen tot stand zullen brengen, wat een positieve kwijting voor het Europees Parlement zou betekenen. Wij hebben uitstekend samengewerkt en het is mede dankzij de secretaris-generaal en al zijn medewerkers dat het Parlement de afgelopen vijf jaar zo voortreffelijk heeft gefunctioneerd, ondanks de steeds grotere uitdagingen waarvoor het zich geplaatst zag, waaronder niet in de laatste plaats de uitbreiding.
De kritiek in mijn verslag is niet gericht op de medewerkers van het Parlement of de secretaris-generaal. Mijn kritiek is gericht op ons, de politici, die de politieke koers van het Parlement bepalen. Toen ik in 1999 in Nederland werd verkozen, was de opkomst in die verkiezingen met krap 29 procent bedroevend laag. De belangrijkste reden waarom de mensen niet gingen stemmen bij de Europese verkiezingen was dat zij geen vertrouwen hadden in de instellingen van de EU. Dit is op zichzelf al een slechte zaak, maar het betekent ook een groot gevaar voor de Europese integratie. Als de mensen immers geen vertrouwen hebben in de instellingen, is het heel onwaarschijnlijk dat zij verdere stappen in de Europese integratie zullen steunen.
Mijn missie is de afgelopen vijf jaar geweest te proberen de instellingen zo te hervormen dat zij in de ogen van onze burgers legitiemer en geloofwaardiger werden. Wij zijn een heel eind gekomen, in het bijzonder wat de Europese Commissie betreft. Ik wil op deze plaats hulde brengen aan commissaris Schreyer en haar collega's, die de afgelopen vijf jaar uitstekend werk hebben verzet, ook weer in bijzonder moeilijke omstandigheden.
Het Parlement heeft vooruitgang geboekt. Mensen die zeggen dat deze instelling slechts een plaats is voor zakkenvullers hebben het mis. Wij hebben belangrijke vorderingen gemaakt op het punt van de modernisering van de instelling, van het bestuur en zelfs van de regels die voor de leden gelden. Er blijven echter nog twee kwesties die ons een doorn in het oog zijn. De ene betreft ons stelsel van onkostenvergoedingen, dat nog steeds niet gebaseerd is op de werkelijk gemaakte kosten. Dit systeem is niet aan de buitenwereld te uit te leggen. Hoe groot de verschillen in salariëring tussen de parlementsleden uit de verschillende landen ook zijn, en hoe oneerlijk dat ook is, juist ook als de nieuwe lidstaten erbij komen, toch is dit systeem niet te rechtvaardigen. De stemming van morgen geeft ons als Parlement de kans te tonen dat wij niet op een eiland leven en dat wij bereid zijn onze eigen zaakjes op orde te brengen en schoon schip te maken.
De tweede kwestie betreft Straatsburg. Dit is een prachtige vergaderzaal en een nog veel prachtiger stad, maar het is niet goed dat wij hier slechts vier dagen per week bijeenkomen. De Commissie en de Raad hebben hun thuisbasis in Brussel. Als wij een geloofwaardige instelling willen zijn, die de belangen van de burgers van Europa verdedigt, moeten wij daar zijn waar de andere invloedrijke instellingen zijn, namelijk bij de Raad en de Commissie.
Straatsburg was een logische keuze toen dit Parlement nog maar weinig vergaderde, toen de Tweede Wereldoorlog nog vers in het geheugen lag en wij een symbool van verzoening nodig hadden. Vandaag de dag zitten de burgers van Europa echter niet meer te wachten op tekenen van verzoening tussen Frankrijk en Duitsland. Ik geloof niet dat er nog iemand is die eraan twijfelt dat die twee landen het samen goed kunnen vinden, af en toe misschien wel een beetje te goed! De burgers zitten te wachten op doelmatige, moderne instellingen die in staat zijn leiding te geven aan de Europese integratie en die het beleid dat wij met zijn allen hebben vastgesteld, kunnen uitvoeren.
Het lijdt geen twijfel dat de tijd nu rijp is om naar Brussel te verhuizen. Uiteraard moeten wij een nieuw doel vinden voor Straatsburg. Dat heeft zich ontwikkeld rond de Europese instellingen en wij moeten iets voor de stad terugdoen. Wij hebben het idee geopperd om er de eerste Europese universiteit te vestigen. De gebouwen zouden daar zeer geschikt voor zijn. Een ander idee is om de Europese Raad hier te laten vergaderen in plaats van in Brussel.
Dit zijn de belangrijkste kwesties die wij moeten oplossen. Ik hoop dat wij morgen aan Voorzitter Cox ook een mandaat zullen geven om naar de Intergouvernementele Conferentie te gaan en te zeggen dat wij het Verdrag in dit opzicht moeten veranderen. Het Parlement moet het recht krijgen over zijn eigen zetel te beslissen.
Vandaag heeft een aantal europarlementariërs een persconferentie gegeven die was georganiseerd door de Campaign for Parlementary Reform. Wij hebben een hervormingsbelofte ondertekend, die de ondertekenaars verplicht zich in te zetten voor hervorming van het stelsel van onkostenvergoedingen en voor één zetel voor het Parlement, namelijk in Brussel. Ik hoop dat wij bij de stemming van morgen allemaal deze belofte zullen ondertekenen door voor de amendementen te stemmen die door een aantal fracties zijn ingediend. Ik dank hun voor het feit dat zij dat hebben gedaan. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Voordat wij conform de agenda overgaan tot het debat over de verklaring van de twee commissarissen over Kroatië, wil ik een voorstel van onze Voorzitter, de heer Cox voorlezen. Hij heeft namelijk maandag reeds verklaard dat de toevoeging van extra agendapunten op woensdag gevolgen voor de duur van het vragenuur zou kunnen hebben. Nu heeft het Parlement daarnaast nog verklaringen over het Midden-Oosten en een debat over de motie van afkeuring in de agenda opgenomen. Na overleg met de Raad stel ik met goedvinden van de fracties in de gegeven omstandigheden voor om het vragenuur aan de Raad van de agenda van morgen te schrappen. Dat wil ook zeggen dat we nu zullen overgaan tot het debat over Kroatië. Om 18.30 uur zal dan het vragenuur met vragen aan de Commissie gehouden worden.
De Voorzitter.
   Ik wil van deze gelegenheid gebruikmaken om de diplomatieke afvaardiging uit Kroatië, waaronder de minister van Buitenlandse Zaken, die op de tribune heeft plaatsgenomen, van harte welkom te heten.
De Voorzitter.
   Aan de orde is de mededeling van de Commissie over het verzoek van Kroatië om toetreding tot de Unie. 
Patten,
   Mijnheer de Voorzitter, ik ben heel blij dat ik hier vandaag met mijn vriend en collega commissaris Verheugen het advies van de Commissie kan presenteren over de mogelijkheid om toetredingsonderhandelingen met Kroatië te beginnen. De Commissie maakt vandaag eveneens haar eerste Europese partnerschap met Kroatië bekend, waarin de prioriteiten voor de korte en middellange termijn worden uiteengezet.
In de politiek wordt heel vaak buitensporig gebruikgemaakt van het woord "historisch", maar dit is beslist een historische dag voor Kroatië en een gelegenheid die commissaris Verheugen en mijzelf groot persoonlijk genoegen geeft.
Als eerste van de westelijke Balkanlanden heeft Kroatië dit stadium bereikt. Ik weet dat Kroatië liever op een andere manier zou worden aangeduid en dat is volkomen begrijpelijk. In Zagreb heb ik vaak gezegd dat geografische ligging niet een soort noodlot is. Het is geen verrassing dat Kroatië dit stadium veel eerder dan zijn buren heeft bereikt. Als het land niet in een oorlog verwikkeld was geweest, had het misschien veel eerder de weg naar het lidmaatschap kunnen inslaan.
Kroatië heeft in februari 2003 het lidmaatschap aangevraagd en de Raad heeft ons in april van dat jaar verzocht een advies op te stellen. We hebben daar dus een jaar lang hard aan gewerkt. Ik ga mij echter niet verontschuldigen voor de tijd die wij nodig hebben gehad. Beoordelen of een land klaar is voor de status van kandidaat-lidstaat, is een van de belangrijkste institutionele taken van de Commissie. Ik zal de geachte afgevaardigden niet langer in spanning houden. Het college heeft vandaag besloten de Raad te adviseren te zijner tijd toetredingsonderhandelingen met Kroatië te beginnen.
Ik denk dat het applaus verdiend is en als de omstandigheden hier minder comfortabel waren geweest, hadden we allicht een staande in plaats van een zittende ovatie kunnen geven!
Commissaris Verheugen en ik willen graag het besluit van de Commissie toelichten. Ik weet zeker dat u het met ons eens bent dat het voor ons belangrijk is heel duidelijk uit te leggen waarom we tot deze uitermate welkome conclusie zijn gekomen.
Vanaf het allereerste begin was het duidelijk dat de in 1993 in Kopenhagen vastgestelde politieke criteria de belangrijkste ijkpunten waren. We hebben een aantal afwegingen moeten maken en ik zal de voornaamste kort aanstippen. Kroatische rechters zijn helaas slecht opgeleid en georganiseerd en er is een grote achterstand in de behandeling van zaken. De onafhankelijkheid van de rechterlijke macht is evenwel niet in het geding. Kroatië moet nog veel doen om de kwaliteit van de rechterlijke besluitvorming te verbeteren, maar het heeft een strategie om dat doel te bereiken, daar zijn we van overtuigd. Nu is het zaak dat deze strategie wordt uitgevoerd.
Ten tweede zijn de betrekkingen tussen Kroatië en zijn buren de laatste tijd niet geheel soepel verlopen. Er hebben zich problematische grensconflicten met Slovenië voorgedaan. Ook waren er geschillen over visrechten in de Adriatische Zee. Eenzijdig handelen door Kroatië afgelopen jaar heeft niet geholpen om tot een oplossing te komen. Sinds de verkiezingen van vorig jaar december heeft de Kroatische regering zich echter bereid getoond deze geschillen op verstandige wijze en op basis van wederzijds begrip bij te leggen.
Ten derde is er het vraagstuk van de rechten van minderheden. Dit is uiterst belangrijk voor het Parlement en voor ons allemaal als Europeanen. Het is belangrijk dat Kroatië zijn wetgeving over de rechten van minderheden op de juiste manier uitvoert. De OVSE heeft ons meegedeeld dat er meer moet worden gedaan om Servische vluchtelingen die nu in Servië, Montenegro en Bosnië wonen, in staat te stellen naar hun huizen terug te keren. De huidige regering heeft met het oog daarop een overeenkomst gesloten met de Kroatisch-Servische leider, de heer Pupovac. Er moet nog veel gebeuren, maar er wordt vooruitgang geboekt: wij juichen deze gang van zaken toe en zijn ervan overtuigd dat dit proces zal worden voortgezet.
Het moeilijkste punt is wellicht - dat geldt overigens voor de gehele regio - de samenwerking met het Internationaal Strafhof voor het voormalige Joegoslavië (ICTY). Ons standpunt is duidelijk en bekend: conform de conclusies van de Europese Raad verlangen wij dat alle landen van de westelijke Balkan volledig met dit tribunaal samenwerken. Aan deze eis moet worden voldaan, wil men verder komen in het stabilisatie- en associatieproces. Hierover kan niet worden onderhandeld. Onze beoordeling laten we afhangen van de visie van het tribunaal zelf.
Tot voor kort was het gedrag van Kroatië op dit punt verre van vlekkeloos, hoewel ik erken dat er stappen in de goede richting werden gezet. De afgelopen maanden is de samenwerking echter aanzienlijk verbeterd. Het is bijzonder vermeldenswaard dat de Kroatische regering twee reeksen dagvaardingen waarbij acht personen, zowel Kroaten als Bosnisch-Kroaten, betrokken zijn, snel en zonder ophef heeft afgehandeld. Alle acht werden binnen ongeveer een week na de dagvaarding naar Den Haag overgebracht.
Resteert nog de kwestie van de voormalige generaal Ante Gotovina. Hij is gedagvaard wegens ernstige misdrijven maar loopt nog steeds vrij rond. Commissaris Verheugen en ik hebben de hoofdaanklager van het tribunaal geraadpleegd en zij gaf ons beiden een heel helder advies. Zij kwam tot de conclusie dat Kroatië volledig met het tribunaal meewerkte en achtte het niet waarschijnlijk dat die situatie zou veranderen. Wat betreft de Gotovina-zaak gaf zij aan dat de Kroatische regering al het mogelijke deed om te helpen hem op te sporen en hem aan Den Haag over te dragen. Wij hebben de expert op dit gebied aangesproken en zij heeft ons haar gezichtspunt meegedeeld. Ik geloof niet dat het aan ons is achteraf haar visie in twijfel te trekken.
Aan onze beide criteria is dus volledig voldaan en de weg is nu vrij voor een positieve beoordeling op dit cruciale punt. Ik moet hieraan nog één ding toevoegen: zoals we in het advies vermelden, is het uitermate belangrijk dat Kroatië volledig met het tribunaal blijft samenwerken en dat de Kroaten met name heel duidelijk aantonen dat zij er alles aan doen om de nog voortvluchtige gedagvaarde op te sporen en te arresteren. Het Ierse voorzitterschap moet bepalen wanneer ons advies in de Raad besproken wordt; tot dat moment zullen de lidstaten deze zaak nauwgezet volgen.
Ik zeg nog maar eens dat dit moment mij groot genoegen verschaft. Ik wil graag iedereen feliciteren met wie wij de afgelopen paar jaar hebben samengewerkt en die de basis voor dit besluit heeft gelegd. Ik wil graag de huidige Kroatische regering feliciteren met het werk dat zij heeft verricht en ik hoop dat er nu feest zal worden gevierd in Kroatië. Ik geef nu het woord aan mijn collega, commissaris Verheugen, die enkele andere onderdelen van het advies gaat bespreken en het Parlement een indicatie zal geven van wat de volgende stappen zijn.
Verheugen,
   Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ook ik wil graag uitdrukking geven aan mijn grote vreugde en tevredenheid over het feit dat het grote ideaal van Europese eenwording eens te meer zijn aantrekkingskracht heeft bewezen en dat weer eens is aangetoond dat het perspectief van Europese integratie, van lidmaatschap van de Europese Unie, de krachtigste motor is voor politieke en economische hervormingen in een land dat nog maar zo kort geleden werd verscheurd door oorlog, burgeroorlog en geweld.
Mijn vriend en collega, Chris Patten, heeft al over de politieke criteria gesproken. Ik wil daar nog iets aan toevoegen over de andere, eveneens belangrijke criteria voor toetreding. In de eerste plaats moeten we ons afvragen hoe sterk de economie van Kroatië is, of het land voldoet aan onze markteconomische eisen en of het land opgewassen zal zijn tegen de druk van de concurrentie op de interne markt. Het resultaat van onze onderzoeken was eenduidig en verheugend. De situatie in Kroatië is op dit moment al duidelijk beter dan die welke in de meeste landen die op 1 mei zullen toetreden bestond op het moment dat met hen de onderhandelingen werden geopend. Kroatië kan op dit moment al beschouwd worden als een functionerende markteconomie en, vooropgesteld dat het beleid van economische hervormingen wordt voortgezet, lijkt het er ook op dat Kroatië op middellange termijn al concurrerend genoeg kan zijn om stand te houden op de interne markt. De Kroatische economie is al zeer sterk verweven met de economie van de Europese Unie en de economische prestaties van Kroatië liggen duidelijk boven die van bijvoorbeeld Bulgarije en Roemenië, landen die naar verwachting in 2007 zullen toetreden. Met betrekking tot het economische aspect zien wij dus geen problemen en risico’s die het aanknopen van onderhandelingen over toetreding van Kroatië belemmeren.
Wat betreft het uitermate lastige criterium in hoeverre een land het communautaire recht kan overnemen en toepassen, kan wat ik daarover zeg, uit de aard der zaak niet meer dan een voorspelling zijn. Aanvaarding van het communautair recht is immers een onderwerp tijdens de onderhandelingen en niet een voorwaarde voor de onderhandelingen. Onze prognose in het geval van Kroatië is echter zeer gunstig en we denken dat het land binnen afzienbare tijd in staat zal zijn de voor alle hoofdstukken van het acquis noodzakelijke wetswijzigingen door te voeren en de noodzakelijke structuren te scheppen om een passende uitvoering van het communautaire recht mogelijk te maken. Het land zal daarbij aangewezen zijn op onze hulp en de Commissie is vanzelfsprekend bereid Kroatië evenzeer met ondersteuning en advies bij te staan als de landen die op 1 mei zullen toetreden, zodat onze inschatting ook op dit punt positief is.
Wat de verdere procedure betreft, de heer Patten heeft het ook al gezegd, is het aan de Raad te beslissen of en wanneer de onderhandelingen over toetreding worden geopend. Aan deze onderhandelingen zal, voordat ze in formele zin van start kunnen gaan, een omvangrijke screening vooraf moeten gaan, dat wil zeggen een kritische analyse van het geheel aan communautair recht en de stand van zaken met betrekking tot de aanvaarding en toepassing daarvan in Kroatië zodat we tenminste weten waarover moet worden onderhandeld. Dat is dus een gebruikelijke procedure die nog enige tijd zal vergen, en dan pas kunnen de gewone onderhandelingshoofdstukken worden geopend. Het is ook noodzakelijk om een op maat gemaakte strategie te ontwikkelen voor toetreding. De Commissie zal daarvoor zorgen.
Als u mij vraagt hoeveel tijd met dit alles gemoeid zal zijn, raad ik u aan de tweede stap pas te zetten na de eerste en nu nog niet over tijdsfasering te praten. Het tempo waarin het proces zal verlopen, is afhankelijk van de mogelijkheden en de wil van Kroatië om tijdens de onderhandelingen en de voorbereiding echte vooruitgang te boeken. De voortgang zal door de Commissie eerlijk en objectief worden beoordeeld en op basis van de voortgang zal de vooruitgang van de onderhandelingen worden vastgesteld. Ik ben van mening dat de aanbeveling van de Commissie niet alleen voor Kroatië, maar voor de hele regio een belangrijk en krachtig signaal is. Het toont de andere landen in de regio, die om uiteenlopende redenen nog een lange weg te gaan hebben om ook maar in de buurt te komen van het voldoen aan de criteria, dat grote inspanningen de moeite lonen en dat de Europese Unie een gepast antwoord geeft op de inspanningen die een land dat lid wil worden, zich getroost.
De Voorzitter.
   Hartelijk dank, commissaris Verheugen, voor uw rake analyse ten behoeve van de delegatie uit Kroatië.
Volgens de -procedure hebben zich vier sprekers bij mij aangemeld. Ik wijs u op artikel 38, waarin wordt gesteld dat afgevaardigden na een dergelijke verklaring van de Commissie "beknopte en nauwkeurig geformuleerde vragen kunnen stellen". Ik wil u verzoeken om hier onder beknoptheid één minuut te verstaan. 
Dupuis (NI ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijn gelukwensen aan commissaris Patten, commissaris Verheugen en aan minister Zuzul, die de afgelopen maanden hard gewerkt heeft om een inhaalslag te maken op de grote achterstand die Kroatië heeft opgelopen.
Mijn vraag is heel simpel, mijnheer Patten: Denkt u dat het Verenigd Koninkrijk - door middel van tussenkomst van de aanwezige troepen in Bosnie - maatregelen zal gaan nemen om op een efficiëntere manier samen te werken met het tribunaal in Den Haag? Feitelijk is het nu duidelijk dat het argument, dat Kroatië niet klaar zou zijn voor toetreding tot de Europese Unie niet langer stand houdt aangezien mevrouw Del Ponte u en de heer Verheugen de verzekering heeft gegeven dat Kroatië volledig samenwerkt met het tribunaal in Den Haag.
Kunnen wij trouwens van de kant van het Verenigd Koninkrijk verwachten dat het vraagt om oprichting van een internationaal tribunaal voor Tsjetsjenië, als verdere blijk van het Britse streven naar een grotere internationale gerechtigheid? 
Ludford (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij met het vooruitzicht van de toetreding van Kroatië, niet alleen om het feit op zich, maar ook omdat het, zoals commissaris Verheugen heeft gezegd, een tastbaar bewijs is van de inspanningen die de EU zich getroost om ook andere Balkanlanden de mogelijkheid te bieden tot haar gelederen toe te treden.
Ik wil de commissaris vragen of hij van Kroatië de verzekering heeft gekregen dat het andere landen in de regio zal helpen om voor het EU-lidmaatschap in aanmerking te komen. Uit het verslag van commissaris Patten over de beoordeling door Carla Del Ponte blijkt dat Kroatië volledige medewerking verleent aan het Internationaal Strafhof voor het voormalige Joegoslavië en zijn uiterste best doet om generaal Gotovina te vinden. Tot voor kort konden we er niet zeker van zijn dat dit daadwerkelijk het geval was. Denkt de commissaris dat het Verenigd Koninkrijk en Nederland nu de stabilisatie- en associatieovereenkomst zullen ondertekenen?
De Britse minister voor Europa heeft gezegd dat hij er nu van overtuigd is dat Kroatië alles in het werk stelt om generaal Gotovina op te sporen. Dat was eerst niet het geval en de minister wees erop dat de advocaat van generaal Gotovina als enige wist hoe hij te vinden was. Dit is erg belangrijk, want hoe kunnen we aandringen op de gevangenneming van Radavan Karadzic en generaal Mladic als we de zoektocht naar generaal Gotovina niet voortzetten? 
Baltas (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, als rapporteur voor het verslag over de betreffende aanbeveling aan de Raad ben ik heel erg in mijn nopjes met het positieve advies van de Commissie betreffende de toetreding van Kroatië tot de Europese Unie.
Mijn vraag, mijnheer de commissaris, is niet moeilijk. Maar ik kan begrijpen dat u er niet zo makkelijk een concreet antwoord op kunt geven. Mogen we een tijdschema verwachten voor de toetreding van Kroatië? En dan een vraag voor commissaris Verheugen. Denkt u op grond van uw huidige ervaring dat bij de toetreding van Roemenië en Bulgarije in 2007 ook Kroatië klaar zal zijn voor toetreding tot de Europese Unie? 
Patten,
   Mijnheer de Voorzitter, misschien kan ik de eerste twee vragen beantwoorden, omdat de derde rechtstreeks aan mijn collega, commissaris Verheugen, werd gesteld. Aangezien hij zich in het verleden zeer kundig heeft getoond als het gaat om de uitbreiding, laat ik de beantwoording van die vraag met een gerust hart aan hem over. Toch wil ik ook wel een poging wagen als hij dat op prijs stelt!
Als antwoord op de vraag van de heer Dupuis zeg ik in alle bescheidenheid - en wellicht weerspiegelt dit de mislukkingen in mijn politieke loopbaan - dat het al ruim twaalf jaar geleden is dat ik namens de Britse regering kon spreken. Mijn mogelijkheden om namens het kabinet van de koningin in Londen te antwoorden, zijn dus enigszins beperkt.
Ik weet zeker dat de Britse regering, zoals altijd, zorgvuldig nota zal nemen van wat de geachte afgevaardigde heeft gezegd en ik weet ook zeker - dit betreft tevens de vraag van barones Ludford - dat zowel de Britse als de Nederlandse regering gezien de opmerkingen van de hoofdaanklager in Den Haag zal willen nadenken over ratificatie. Ik heb gehoord wat de Britse staatssecretaris, Denis McShane, mijn oude schoolkameraad, gisteren in de regio heeft gezegd. Hij kondigde aan dat wij vandaag deze zeer positieve beslissing zouden nemen en we zijn dan ook blij met zijn steun.
Graag wil ik reageren op wat de geachte afgevaardigde heeft gezegd over regionale samenwerking. Het afgelopen jaar zijn er enkele problemen geweest, bijvoorbeeld het geschil met Slovenië. Wij vinden dat spijtig en hopen dat deze problemen kunnen worden opgelost. Hoe daar nu mee omgegaan wordt, is typerend voor het gedrag van de regeringen in de laatste paar jaar. Zowel de regering van de heer Racan als de huidige regering heeft zich uitermate ingezet om de problemen in de regio te verhelpen. Ik wil een persoonlijk eerbetoon brengen aan de voormalige minister van Buitenlandse Zaken, de heer Picula, die zich heeft ingespannen om constructief met de regio samen te werken, en ik weet dat zijn opvolger mij dat niet kwalijk zal nemen. Ik ben er zeker van dat de heer Zuzul in zijn voetsporen zal treden en ik weet dat hij en de premier reeds bepaalde stappen hebben gezet waardoor anderen in de regio Kroatië nu beschouwen als een partner waarmee uitermate goed kan worden samengewerkt.
Wellicht wil mijn collega, commissaris Verheugen, een aanvulling geven op wat ik nu over het tijdschema ga zeggen. Als ik echter bekijk hoe hij de laatste paar jaar met de uitbreiding is omgegaan, wordt het tijdschema boven alles bepaald door de inspanningen van de betrokken lidstaten.
Tot slot heb ik nog een advies voor de Kroatische regering. Zij moet zich net als in de afgelopen jaren richten op de inhoud en niet op het proces. Zij moet de noodzakelijke veranderingen aanbrengen en geen energie steken in het vragen naar en speculeren over data.

Lagendijk (Verts/ALE ).
    Voorzitter, omdat er zo weinig tijd is, twee heel korte vragen. Ten eerste, er is al gerefereerd aan het voorbehoud van de Britse en de Nederlandse regering tot nu toe. Ik ken de overtuigingskracht van de heren Patten en Verheugen, dus ik neem aan dat er ook in Den Haag en Londen naar hen wordt geluisterd. Kan ik er vooralsnog van uitgaan dat er niet onderhandeld gaat worden met Kroatië zolang de stabilisatie- en associatieovereenkomst niet is geratificeerd? Voor de zekerheid wil ik deze vraag toch even voorleggen aan de Commissie.
Ten tweede, ik ben blij dat de hoofdaanklaagster, mevrouw Del Ponte, nu positief is, maar het lijkt mij belangrijk dat zij dat ook in toekomst blijft. Is de Commissie bereid aan te bevelen dat dit zeer specifieke tribunaal, de hoofdaanklaagster zelf, in de toekomst betrokken blijft bij het monitoren van de samenwerking van Kroatië met dit tribunaal? 
Pack (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, allereerst zou ik graag uitdrukking willen geven aan mijn grote vreugde over het feit dat deze dag vandaag mogelijk is en als voorzitter van de Delegatie voor de betrekkingen met de landen van Zuidoost-Europa wil ik uit naam van allen die nu niet aan het woord kunnen komen, mijn hartelijke dank uitspreken jegens de beide commissarissen. Ik denk dat wij allemaal eigenlijk alleen maar verheugd kunnen zijn over de zakelijke aanwijzingen van de heren Patten en Verheugen. Zij hebben duidelijk gemaakt dat het gerechtvaardigd is dat Kroatië vandaag de status krijgt van toetredingskandidaat.
Maar nu mijn vraag: welke mogelijkheden hebben de Commissie en het Parlement om de Raad ertoe te bewegen op korte termijn deze kandidaatstatus uit te spreken zodat de onderhandelingen kunnen worden gestart? Ik zou mij graag willen aansluiten bij wat de heer Lagendijk heeft gezegd. Kunnen we er iets aan doen om te voorkomen dat de ondertekening van het stabiliteitspact die nog niet heeft plaatsgevonden, een belemmering vormt voor het openen van de onderhandelingen? Dat is een belangrijke vraag waarop wij graag een antwoord ontvangen van een van beide commissarissen.
Nogmaals mijn hartelijke dank en mijn gelukwensen met het prachtige besluit van vandaag. 
Verheugen,
   . – Mijnheer de Voorzitter, naar aanleiding van de vraag naar de samenwerking met het tribunaal wil ik nogmaals duidelijk zeggen dat het oordeel over de vraag of Kroatië zich volledig coöperatief opstelt, alleen geveld kan worden door het tribunaal zelf. Wij zijn hier niet in staat om op basis van eigen kennis en eigen inzichten een oordeel te geven en we hebben ons - zoals de heer Patten zojuist al heeft gezegd - verlaten op het internationale tribunaal als scheidsrechter in deze kwestie en we beschikken op dit moment over een duidelijke voorstelling van zaken. Als dat beeld in de komende tijd door gewijzigde standpunten van het tribunaal mocht veranderen, zou dat gevolgen hebben voor het proces dat we nu met Kroatië ingaan. Dat is vanzelfsprekend en daarom herhaal ik nog een keer dat het niet gaat om een bevredigende momentopname van de samenwerking met het tribunaal, maar dat er vanzelfsprekend voortdurend sprake moet zijn van samenwerking.
Met betrekking tot de vraag die mevrouw Pack heeft gesteld, kan ik alleen maar zeggen dat naar mijn mening de Europese Raad zich in juni met deze kwestie zal bezighouden. Dat is echter een zaak waarover het Ierse voorzitterschap een beslissing moet nemen. De Commissie zal zich hier op geen enkele wijze in mengen. Wij hebben de planning voor het uitbrengen van ons verslag erop afgestemd dat de Raad voldoende tijd heeft om zich voor te bereiden en een besluit te nemen tijdens de Europese Raad in juni. De Europese Raad kennende weet ik dat hij steeds dankbaar is voor de wenken en adviezen die hem vanuit het Europees Parlement bereiken. Dat is absoluut niet ironisch bedoeld. Een advies in die zin zou zeker een positieve bijdrage leveren. 
Smet (PPE-DE ).
    Voorzitter, als co-voorzitter van de sociale afdeling van het stabiliteitspact voor de Zuidoost-Europese landen verheug ik mij natuurlijk over het feit dat Kroatië uitzicht heeft op toetreding. Ik heb mij er, vooral ten aanzien van de sociaal-economische aspecten, altijd over verwonderd dat Roemenië en Bulgarije in 2007 zouden kunnen toetreden en Kroatië, dat sociaal-economisch verder is dan die beide landen, niet.
Ik heb twee concrete vragen. Ten eerste, het Bureau voor technische bijstand voor de westelijke Balkan zou in maart operationeel worden. Mijn vraag is: is dat nu eindelijk gebeurd? Men belooft vanuit Europa al zo lang een aantal zaken te doen, maar meestal duurt dat erg lang. Mijn tweede vraag betreft het regionaal coördinatiecentrum voor sociaal beleid voor de Balkan. Ook dat zou dit jaar ergens worden geïnstalleerd. Mijn vraag is: waar zal dit gebeuren, wanneer zal dit gebeuren, enzovoorts? 
Ebner (PPE-DE ).
   Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ook ik uitdrukking geven aan mijn grote vreugde over de mededeling van de Commissie en mijn dank uitspreken jegens de beide hier aanwezige commissarissen voor de eraan voorafgegane adviezen en het positieve besluit. Ik ben van mening, en ik zeg dat ook heel bewust als voorzitter van de Gemengde Parlementaire Commissie Eu-Slovenië - Slovenië is immers het buurland van Kroatië - dat we een belangrijke stap voorwaarts hebben gezet, een positieve stap.
Ik heb één precieze vraag: getroost de Europese Commissie zich inspanningen om de beide staten Slovenië en Kroatië te helpen bij het oplossen van het grensconflict in de Golf van Piran zodat daaromtrent in een Europese geest zo spoedig mogelijk een oplossing gevonden kan worden?
Tot slot nog een opmerking over de uitspraak van de heer Verheugen: we nemen het voor kennisgeving aan dat de Raad dankbaar is voor advies. We zouden het - al is dat niet direct aan uw adres gericht, maar aan de Raad - als Parlement op prijs stellen als de Raad zich wat meer ontvankelijk zou tonen voor de adviezen van het Parlement. 
Patten,
   De TAIEX-operatie loopt nu ongeveer zes maanden en afgelopen najaar werd er een seminar gehouden voor de landen in de regio. Dit is een essentieel onderdeel van de strategie die we sinds de Europese Raad van Thessaloniki aan het ontwikkelen zijn. We hebben met Kroatië en Slovenië samengewerkt om hen te helpen hun conflicten bij te leggen. Uiteraard is dat in eerste instantie een zaak van die landen zelf, maar wij staan gereed om onze diensten aan te bieden wanneer dat nuttig is. Commissaris Verheugen en ik hebben daar al ervaring mee opgedaan.
Ik heb het idee dat parlementen altijd serieuzer willen worden genomen dan reeds het geval is, en soms zelfs serieuzer dan zij verdienen. Dat gold tenminste voor een parlement waarvan ik ooit lid was. Met name dit Parlement verdient het echter zeer serieus te worden genomen, niet in de laatste plaats omdat het eind van zijn zittingsperiode bijna is bereikt. 
De Voorzitter.
   Hiermee is het onderdeel beëindigd. 
De Voorzitter.
    Aan de orde is het vragenuur (B5-0071/2004). Wij behandelen een reeks vragen aan de Commissie.
De Voorzitter.
Het bestaan van verschillende regelingen leidt tot een verstoring van het evenwicht en zet de lidstaten, die reeds termijnen hebben vastgesteld voor de concessies, onder concurrentiedruk die moeilijk te verdragen is in een asymmetrische markt. Daar het gevaar bestaat dat het liberalisatieproces in de elektriciteitssector gedeeltelijk op losse schroeven komt te staan, zouden wij willen weten of wordt gestudeerd op corrigerende maatregelen.
In Italië zijn er enkele provincies die al op zeer korte termijn (2005) voorzien in de mogelijkheid een nieuwe concessieaanvraag in te dienen. Is het niet beter om te zorgen voor een gelijke behandeling over de hele linie? 
De Palacio,
   .  Mijnheer Ebner, de richtlijnen voor de oprichting van de interne elektriciteitsmarkt voorzien in algemene beginselen en juridische minimumnormen. De lidstaten zijn echter vrij om deze richtlijnen toe te passen in overeenstemming met de nationale omstandigheden en behoeften. Bovendien hebben zij het recht om striktere minimumnormen vast te stellen op voorwaarde dat deze verenigbaar zijn met de communautaire regelgeving en, in het bijzonder, met de beginselen van het Verdrag.
Anders gezegd, wij laten hier bewust een subsidiariteitsmarge, zodat de richtlijnen kunnen worden aangepast en toegepast al naargelang de realiteit en de eigen kenmerken van de verschillende lidstaten.
De Commissie acht het van fundamenteel belang dat de elektriciteitsmarkt in alle lidstaten in gelijke mate en onder gelijke omstandigheden wordt opengesteld. In deze context heeft de Commissie, na de aanneming van richtlijn 96/92/EG, de eerste elektriciteitsrichtlijn, een jaarverslag gepubliceerd waarin de tenuitvoerlegging van de interne gas- en elektriciteitsmarkt in alle lidstaten van de Unie werd bestudeerd en vergeleken.
Daaruit bleek dat het effectieve niveau van openstelling van de markt sterk verschilde van land tot land. Daarom heeft de Commissie een tweede pakket wetgevende maatregelen gepresenteerd om de interne elektriciteitsmarkt te voltooien, spanningen te vermijden en de bestaande ongelijkheden weg te nemen. Richtlijn 2003/54/EG en verordening 1228/2003 maken deel uit van dat nieuwe pakket. Beide wetsteksten zijn in juni vorig jaar aangenomen door het Parlement en de Raad. Zij treden in werking in juli 2004.
De gemeenschappelijke minimumnormen voor marktopenstelling die in deze nieuwe wetgeving vervat zijn, zijn veel strenger dan de oorspronkelijke voorschriften, zowel uit kwantitatief oogpunt, met betrekking tot het minimumniveau van openstelling, als op kwalitatief gebied: wettelijke ontvlechting, gereguleerde toegang voor derde landen, enzovoorts.
De kwantitatieve voorstellen zullen ten uitvoer worden gelegd in twee fasen: in juli 2004 wordt de markt voor niet-huishoudelijke verbruikers opengesteld voor concurrentie en in juli 2007 geldt de openstelling voor alle verbruikers.
Deze ontwikkeling zal ongetwijfeld bijdragen aan de opheffing van de ongelijkheden tussen de verschillende markten van de Europese Unie. Bovendien zal zij ons in de gelegenheid stellen de doelstelling van de eerste richtlijn te verwezenlijken en binnen de Europese ruimte een eenheidsmarkt voor elektriciteit en gas tot stand te brengen. De huidige grenzen zullen verdwijnen. Op die manier kan vermeden worden dat er binnen de Europese Unie 15 of, vanaf 1 mei, 25 markten voor elektriciteit en gas naast elkaar bestaan. Dat is immers niet de bedoeling. De bedoeling is dat er een geïntegreerde Europese eenheidsmarkt voor elektriciteit en gas tot stand komt. 
Ebner (PPE-DE ).
   – Commissaris de Palacio, ten eerste mijn dank voor de informatie. Zou de Commissie echter ook kunnen vertellen hoe de controle op de toepassing van deze minimumnormen wordt uitgevoerd en in welke mate er tegenmaatregelen worden getroffen als die minimumnormen niet worden gerespecteerd? 
De Palacio,
     De naleving van de minimumnormen wordt gewaarborgd in het kader van de omzetting van de richtlijnen, en nu ook van de verordening, door de lidstaten van de Unie. Deze omzetting wordt zorgvuldig geanalyseerd. De Commissie gaat systematisch na of de minimumnormen op correcte wijze zijn overgenomen en naar behoren worden nageleefd.
Ook in de toekomst zullen wij op geregelde tijdstippen onderzoeken of de aangenomen maatregelen correct worden toegepast. Mijnheer Ebner, u kunt ervan op aan – ik onderstreep dat hier nogmaals – dat wij lidstaten die de richtlijnen en verordeningen niet of op onbevredigende wijze omzetten of uitvoeren zonder aarzelen zullen aanklagen bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in Luxemburg. Wij hebben dat overigens al eerder gedaan, bijvoorbeeld naar aanleiding van de vertraging bij de toepassing van de gasrichtlijn en de onjuiste omzetting van de inhoud van de richtlijn. In beide gevallen hebben wij de zaak bij het Hof van Justitie aanhangig gemaakt. Uiteindelijk hebben wij met de betrokken lidstaten een minnelijke schikking kunnen treffen en zijn wij van onaangename gerechtelijke acties gespaard gebleven.
U mag gerust zijn. Wij zullen alle mogelijke middelen aanwenden om te waarborgen dat de markt wordt opengesteld voor concurrentie. En wij zullen er ook voor zorgen dat de nationale markten geïntegreerd worden in één Europese markt. 
Lage (PSE ).
   – Mevrouw de commissaris, mijn vraag luidt als volgt: wat is uw oordeel over de integratie van de elektriciteitsmarkt op het Iberisch schiereiland? Er hebben zich onlangs immers enige problemen voorgedaan en de tot stand gekomen overeenkomst is maar van tijdelijke aard. Bent u optimistisch of pessimistisch gestemd over de integratie van de Spaanse en Portugese elektriciteitsmarkt? De Spaanse markt is voor ons in Portugal tenslotte de meest nabij gelegen markt. 
De Palacio,
   .  Ik hoop dat de beoogde integratie er zal komen, al zij het met enige maanden vertraging. De totstandbrenging van de Iberische markt is een ambitieus project. Zozeer zelfs dat bepaalde organen zullen worden samengesmolten en als ik mij niet vergis, is er onlangs een bekend persoon aangeduid of gekozen die zich ongetwijfeld met verve zal kwijten van zijn nieuwe verantwoordelijkheden op het gebied van met name de Portugese ontwikkeling. De voormalige minister van Economische Zaken van de Portugese regering weet daar alles van. Hopelijk worden al deze plannen spoedig in de praktijk gebracht. Verder hoop ik dat dit initiatief niet alleen zal leiden tot de totstandkoming van een geïntegreerde Iberische markt, maar ook tot de integratie ervan in de Europese markt als geheel. Hiermee ben ik bij een ander belangrijk hoofdstuk aanbeland: de broodnodige interconnectie van infrastructuren tussen het Iberische schiereiland en de rest van het continent, via Frankrijk. Ook de toepassing van de verordening die wij hebben aangenomen, speelt in dit verband een fundamentele rol, aangezien zij de uitwisseling kan bevorderen.
De bestaande vrijwillige overeenkomsten hebben bijzonder gunstige gevolgen, met name voor de uitwisseling van elektriciteit.
Ons nieuwe streefdoel is de gasmarkt. Daaraan wordt momenteel gewerkt door het Parlement, de Raad en de Commissie. 
De Voorzitter.
    Hartelijk dank, mevrouw de commissaris. Ik ben blij met deze Iberische saamhorigheid in verband met de stroommarkt. Dat is altijd goed nieuws voor Europa. 
De Voorzitter.
Het Europese Multi-stakeholder Forum over MVO komt eind juni met zijn eindverslag en aanbevelingen voor actie. Kan de Commissie het tijdschema aangeven na het verschijnen van dit rapport, en meedelen wanneer een antwoord van de Europese Commissie over het te geven gevolg aan deze aanbevelingen kan worden verwacht en welke vorm in dit antwoord krijgt? En wanneer kan het Europees Parlement zowel het rapport van het Forum als het antwoord van de Commissie officieel tegemoet zien? 
Dimas,
   . - Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het multilaterale forum van de Europese Unie over maatschappelijk verantwoord ondernemen zal voor het laatst vergaderen op hoog niveau op 29 juni 2004. Op die dag zal het definitieve verslag met de conclusies van het forum worden goedgekeurd en voorgelegd aan de Europese Commissie. Naar verwacht zal het verslag van het forum uit drie hoofdstukken bestaan. Een bekrachtiging van de beginselen, die zijn vastgelegd op internationaal en Europees niveau, een analyse van de belemmeringen voor succesvol maatschappelijk verantwoord ondernemen en een reeks aanbevelingen in verband met maatschappelijk verantwoord ondernemen voor de leden van het forum of de instellingen van de Europese Unie en andere organen.
Het verslag zal worden gestoeld op de resultaten van de discussies en de inzichten die zijn opgedaan bij een aantal rondetafelgesprekken die hebben plaatsgevonden tussen januari 2003 en maart 2004, waarbij ongeveer 50 multilaterale case study’s zijn behandeld.
Zoals aangekondigd in de mededeling van de Commissie van juli 2003 over maatschappelijk verantwoord ondernemen in Europa en ook in de tussentijdse herziening van de Agenda voor het sociaal beleid van maart 2003, zal de Commissie de resultaten van het forum beoordelen en enkele maanden na indiening van het verslag van het forum een nieuwe mededeling voorstellen.
Het Europese Parlement heeft vanaf het begin deelgenomen aan het multilaterale forum in de persoon afgevaardigde Richard Howitt die als waarnemer aanwezig was. Hij zal ook worden uitgenodigd op de vergadering op hoog niveau op 29 juni en ook hij krijgt het verslag zodra dat is goedgekeurd en voorgelegd aan de Commissie. De nieuwe mededeling betreffende maatschappelijk verantwoord ondernemen is bedoeld voor de instellingen van de Europese Unie. Ik kijk dus al uit naar de vruchtbare dialoog over dit onderwerp in de nabije toekomst. 
McAvan (PSE ).
   - Ik begrijp dat het voor de Commissie in deze laatste maanden moeilijk is preciezere antwoorden te geven. Ik wil echter duidelijk maken dat voor veel leden van dit Parlement dit werk betreffende maatschappelijk verantwoord ondernemen uitermate belangrijk is. Dit belang wordt in talrijke parlementaire commissies onderkend, ook in de mijne, de Commissie ontwikkelingssamenwerking.
Wij willen graag dat er in juni een duidelijk tijdschema op tafel ligt. Wij zijn tegen uitstel tot een of ander vaag punt in de toekomst. Ik ben heel blij dat de voor ontwikkeling verantwoordelijke commissaris zojuist is binnengekomen, omdat ik wil vragen welke dienst van de Commissie - Sociale Zaken of anderszins - op dit gebied het voortouw zal nemen en hoe de coördinatie binnen de Commissie zal worden geregeld. Bij dit vraagstuk zijn immers vele verschillende afdelingen betrokken. Ik zou ook graag de verzekering krijgen dat een aantal parlementaire commissies een rol zullen spelen in de vervolgwerkzaamheden. Voor de leden van dit Parlement is dit een uiterst belangrijk vraagstuk en als wij worden herkozen, zullen we het steeds opnieuw aan de orde stellen. 
Dimas,
   . - Met het forum heeft de Commissie erop gewed dat de verschillende deelnemers op constructieve wijze zouden samenwerken om te komen tot een gemeenschappelijke benadering van het onderwerp maatschappelijk verantwoord ondernemen. Uiteraard zal de Commissie zoveel mogelijk rekening proberen te houden met de resultaten van de debatten en het verslag van het forum. Erg positief is dat alle deelnemers aan het forum de uitnodiging hebben aanvaard en dat er grote vooruitgang is geboekt en iedereen heeft beloofd het proces voort te zetten. Uiteraard beschouwt de Commissie het forum niet als raadgevend comité of als gelegenheid tot gedachtewisseling onder professionals, maar als een uitdaging en een uitzonderlijke kans voor de verschillende partijen om een gemeenschappelijke benadering uit te dokteren voor dit thema. Doel van het forum is van de hele procedure een betrouwbaar en geloofwaardig initiatief te maken.
De Commissie wacht dus op de concrete resultaten en ook op een wegenkaart met de toekomstige activiteiten, die niet alleen op initiatief van de Europese Commissie maar ook door de leden van het forum zelf moeten worden opgezet, ofwel apart ofwel in samenwerking met anderen. Ergens in oktober 2004 zal een studie worden voorgelegd. 
Bushill-Matthews (PPE-DE ).
   - Naar aanleiding van de vraag over het tijdschema wil ik graag een opmerking maken. Commissaris, u zei terecht dat het een goede zaak was dat een vertegenwoordiger van het Parlement de besprekingen bijwoonde. U was erg blij dat de heer Howitt aanwezig kon zijn. Ook ik ben blij dat de heer Howitt, als rapporteur voor het Groenboek, enige tijd aanwezig was.
Ik hoop echter dat u ook blij was dat ik enige tijd de besprekingen bijwoonde als rapporteur voor het Witboek. Het is de bedoeling dat ik op 19 juni als waarnemer het Parlement zal vertegenwoordigen en ik kijk daarnaar uit. Volgens mij worden de officiële uitnodigingen pas op 17 mei verzonden, nadat het Parlement zijn laatste vergadering heeft gehouden. De uitnodigingen kunnen beter eerder worden verstuurd.
Het zou ook goed zijn – en misschien kan de commissaris dit bevestigen - als bij de uitnodigingen een ontwerp werd gevoegd van de voorstellen die in juni worden besproken. Ik weet zeker dat degenen die de bespreking bijwonen, en niet alleen de waarnemers, vooraf zoveel mogelijk informatie over de voorstellen wensen, zodat ze niet op de dag zelf pas te horen krijgen wat deze inhouden. 
Dimas,
   Wij zullen proberen te voldoen aan de verzoeken met betrekking tot de uitnodigingen en ontwerpvoorstellen. 
De Voorzitter.
Het Canadese concern Bombardier heeft onlangs aangekondigd dat het zeven productie-eenheden in Europa zal sluiten - Amadora, in Portugal, Derby Pride Park, Doncaster en Wakefield in het Verenigd Koninkrijk, Ammendorf in Duitsland, Kalmar in Zweden en Pratteln in Zwitserland. De maatregel is onderdeel van een reorganisatieplan van het concern dat voorziet in het ontslag van 6600 werknemers in de komende twee jaar wereldwijd, waarvan 86 procent alleen al in Europa. In Portugal zullen door de sluiting van de fabriek van Bombardier in Amadora rond 400 mensen hun baan verliezen, wat ook ten koste zal gaan van de economische levensvatbaarheid van een aantal toeleveranciers en dus van de werkgelegenheid.
Juist nu voorbereidingen worden getroffen om grote spoorwegprojecten te lanceren is strategisch ingrijpen vereist om te verzekeren dat Bombardier en andere soortgelijke bedrijven in de landen van de Unie actief blijven, wat in het belang is van de werkgelegenheid en de technologieontwikkeling. Welke maatregelen stelt de Commissie in dit verband voor?
Is de Commissie niet bezorgd over de dramatische gevolgen die de sluiting van Bombardier in Portugal zal hebben? 
Dimas,
   . - Om te beginnen wil de Commissie haar grote bezorgdheid uitdrukken over de gevolgen voor de werkgelegenheid van de fabriekssluitingen die Bombardier heeft aangekondigd. De adjunct-directeur van het bedrijf heeft mij een brief gestuurd met informatie over de herstructureringsplannen. In mijn antwoord zeg ik dat de Commissie erg ongerust is en verwijs ik nogmaals naar de fundamentele beginselen die geëerbiedigd dienen te worden bij herstructureringen. Herstructureringen kunnen zware gevolgen hebben voor het sociale weefsel van gelijk welke regio, maar vooral in regio’s waar de banen toch al niet voor het oprapen liggen.
De Commissie kan de geachte afgevaardigde bevestigen dat zij al haar bevoegdheden op dit gebied zal gebruiken. Dat zijn om te beginnen de bestaande wetgevende maatregelen. Zo zijn er verschillende richtlijnen om alle werknemers ten volle te laten deelnemen aan het besluitvormingsproces in het geval van herstructureringen. De richtlijn betreffende collectieve ontslagen, de richtlijn betreffende de Europese ondernemingsraad en ook de meer recente richtlijn betreffende voorlichting en raadpleging van de werknemers vormen het wettelijke kader dat de rechten van werknemers beschermt en de pariteit garandeert. Dan zijn er ook nog de structuurfondsen, die regio’s met structurele moeilijkheden helpen bij hun economische en sociale omschakeling. Zij ondersteunen de werking en modernisering van het beleid en de structuren voor onderwijs, opleiding en werkgelegenheid, vooral om de aanpasbaarheid en inzetbaarheid van werknemers te vergroten.
In 2002 had de Commissie de sociale partners om hun mening gevraagd over een document met de titel “Vooruitlopen op veranderingen – een dynamische benadering van de sociale aspecten van bedrijfsherstructureringen”. In het geval van herstructureringen pleit het betreffende document voor het zoeken naar een evenwicht tussen de belangen van de bedrijven die geconfronteerd worden met veranderingen en de belangen van de werknemers die hun werk dreigen te verliezen. De Commissie is blij met de gemeenschappelijke tekst die de sociale partners haar in oktober 2003 hebben voorgelegd. Herstructurering vormt ook een kernpunt in het gemeenschappelijke werkprogramma dat de sociale partners in november 2002 hebben goedgekeurd. De tekst van de sociale partners is gebaseerd op de ervaring met een aantal case-study’s over actuele herstructureringsscenario’s. Daarin komen kwesties aan bod die van grote invloed zijn op een succesvolle aanpak van veranderingen. Wij moeten die indicaties benutten om beter te kunnen inspelen op de uitdagingen op dit gebied.
Zo moeten veranderingen en hun onderliggende redenen goed worden uitgelegd, moeten de vaardigheden van de werknemers in stand worden gehouden en verder ontwikkeld. Verder is er het belang van complementariteit en samenwerking tussen de verschillende actoren wanneer de herstructurering een weerslag heeft op de hele regio. Ook dient rekening te worden gehouden met de specifieke situatie van kleine en middelgrote ondernemingen en de praktische aspecten van het herstructureringsproces. Daarom is het van belang zoveel mogelijk alternatieve oplossingen te zoeken om banenverlies te vermijden.
In dat verband kan ik u vertellen dat de Commissie vandaag is begonnen met overleg met de sociale partners over de vraag hoe de Europese ondernemingsraad, die bijna tien jaar geleden via een richtlijn in het leven is geroepen, efficiënter kan inspelen op de uitdagingen van een veranderende economische en sociale omgeving.
Tot slot mogen we ons belangrijke werk op het vlak van maatschappelijk verantwoord ondernemen en het Europese Waarnemingscentrum voor industriële verandering niet vergeten. Ik hoop oprecht dat in deze herstructureringszaak al het mogelijke is gedaan om de sociale gevolgen voor de regio te verzachten. 
Lage (PSE ).
   – Mijnheer de commissaris, ik moet u eerlijk vertellen dat ik vind dat u zich in algemeenheden verliest. En ik vind ook dat u wel erg veel begrip opbrengt voor de wijze waarop de multinational Bombardier op dit moment herstructureringen doorvoert. U noemt dat “industriële herstructurering”; ik noem het “industrieel kannibalisme”. Bombardier heeft namelijk concurrerende bedrijven gekocht en opgeslokt. En nu hebben ze in een aantal Europese landen fabrieken van die bedrijven gesloten. Tot nu toe zijn zes landen hiervan het slachtoffer geworden, waaronder ook mijn land, Portugal.
Ik geloof dat deze manier van optreden oneerlijk is. De Commissie en de Europese instellingen moeten toezicht houden op de mededinging. Dat is voor ons steeds de rode draad. We moeten nu echter ook wetgeving uitvaardigen tegen multinationals en bedrijven die soms bijkans criminele herstructureringen doorvoeren. Ze vernietigen op deze wijze een deel van ons industrieel erfgoed – kennis, werkwijzen, knowhow. Dat is zeker het geval bij Sorefame, in Portugal. We moeten regels opstellen om te verhinderen dat dit bedrijf de vestiging verplaatst. We zijn nu een geheel nieuwe fase ingegaan, en de Commissie moet daarop reageren met een industriebeleid. Ze moet zich sterk maken voor onze industrie, zonder protectionistisch te zijn. 
Dimas,
   . - Ik probeer mij niet te verstoppen achter algemene opmerkingen, ik wil gewoon duidelijk maken dat de Commissie niet bevoegd is om de sluiting, die naar ik begrepen heb nu al een feit is, tegen te houden of uit te stellen. Het zijn de sociale partners en andere partijen die met het bedrijf moeten onderhandelen over een eventuele herziening van het besluit. De Commissie hoopt wel op een aanvaardbare oplossing zodat de negatieve gevolgen voor de door de herstructurering getroffen regio’s beperkt kunnen blijven.
Op de vraag of de handelwijze van dit bedrijf wettig is of niet luidt het antwoord dat de betreffende wetgeving van de Europese Unie bestaat uit richtlijnen die correct zijn omgezet in de nationale wetgevingen en dus ook in de Portugese wetgeving. Dus moeten de nationale autoriteiten, ook de gerechtelijke autoriteiten, beoordelen of de nationale wetgeving correct en efficiënt is toegepast. 
Bastos (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil om te beginnen een kort overzicht geven van wat er aan de hand is. In een memorandum van 17 maart jongstleden heeft de directie van BombardierTransportation de werknemers van de fabriek in Amadora, Portugal, op de hoogte gesteld van het feit dat er een herstructurering van de groep zou plaatsvinden, en dat er als gevolg van die herstructurering in een aantal Europese landen tussen nu en eind 2005 in totaal 5680 banen verloren zouden gaan. In Portugal zijn 400 banen verloren gegaan – en dan tel ik de banen die van de activiteiten van Bombardier afhankelijk waren en dus ook verloren zijn gegaan, niet mee.
De Portugese regering heeft al het mogelijk ondernomen om de fabriek in Portugal te behouden en ervoor te zorgen dat er geen banen zouden verdwijnen. Er zullen namelijk investeringen worden gedaan in de spoorwegen en de hogesnelheidslijn. Toch heeft de fabriek in Amadora aangekondigd dat de ze in mei van dit jaar zal gaan sluiten. Er zouden niet voldoende bestellingen zijn voor rollend materieel voor de spoorwegen. We maken ons ernstige zorgen over de toestand waarin de Portugese werknemers zich bevinden. De vragen die zich hier opdringen zijn de volgende: is de industrie voor de fabricage van rollend materieel wel of niet van fundamenteel belang voor de Europese Unie? Is de Commissie wel of niet bereid om in het kader van het vervoerbeleid maatregelen te nemen voor het behoud en de ontwikkeling van deze sector? Die maatregelen moeten niet alleen leiden tot het behoud van de banen in deze sector – ze moeten ook verhinderen dat Europa op dit gebied afhankelijk wordt van derde landen. 
Dimas,
   . - Het is normaal dat wij ons zorgen maken over sluitingen van fabrieken en bedrijven en over de ontslagen die vallen. Het gevolg is niet alleen sociale ellende en werkloosheid maar ook dat bepaalde producten niet meer worden vervaardigd, zoals de hoogtechnologische producten van het bedrijf in kwestie, die kunnen bijdragen tot de technologische ontwikkeling in de lidstaten.
Bombardier heeft 35 fabrieken in Europa, waarvan inderdaad een groot deel verdwijnt, namelijk zes in de Europese Unie en één in Zwitserland. Toch handhaaft het bedrijf vele fabrieken in verschillende regio's en heeft het nog steeds duizenden werknemers in dienst. Niemand zal echter betwisten wat u daarnet heeft gezegd, dat we onze industrie concurrentieel moeten proberen te maken om spitstechnologie en zoveel mogelijk banen in Europa te kunnen houden. 
Figueiredo (GUE/NGL ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik wil u graag het volgende vertellen. Er zijn in Portugal de laatste tijd al heel veel vestigingen van multinationals verdwenen. De werkloosheid is tot een alarmerend niveau gestegen: een half miljoen werklozen in een land met een actieve bevolking van nog geen vijf miljoen. Dat is voldoende om de ernst van de situatie te schetsen. Het geval Bombardier – voorheen Sorefame – is echter een heuse economische en sociale misdaad. Het is in Portugal de enige fabriek die rollend materieel voor treinen produceert en men heeft hier in de loop van vele jaren hoogwaardige technologie ontwikkeld. Als deze fabriek sluit wordt ons land in dit opzicht volledig afhankelijk van andere landen. De werknemers worden werkloos en de kennis die in tientallen jaren is opgebouwd gaat verloren. Dat is een economische en sociale misdaad.
Daarom vraag ik u dit, mijnheer de commissaris: hoe kan de Commissie beweren dat ze zich inzet om de armoede te bestrijden, banen te scheppen, spoorwegen aan te leggen, en de Unie op een milieuvriendelijke wijze sociaal en economisch te ontwikkelen, als blijkt dat diezelfde Commissie toestaat dat een Canadese multinational zo optreedt in een land dat zulke ernstige economische en sociale problemen ondervindt als Portugal? 
Dimas,
   Wat u zegt laat zien en onderstreept dat de doelstellingen van Lissabon moeten worden gehaald. We moeten onze economie concurrerender maken, want alleen als industrieën en bedrijven concurrerend zijn, kunnen we betere technologie ontwikkelen, alle producten vervaardigen die u eerder noemde (al dan niet technologisch geavanceerd), en meer en betere arbeidsplaatsen in de Europese Unie scheppen. 
Harbour (PPE-DE ).
   - Ik wil het Parlement erop wijzen dat door deze sluiting er in vier fabrieken in het Verenigd Koninkrijk aanzienlijk meer arbeidsplaatsen verloren gaan dan elders het geval is. Ik ben dan ook blij dat ik hier enkele vragen kan stellen en ons medeleven aan de betrokkenen kan betuigen.
Mijn vragen zijn bestemd voor de heer Bolkestein en ik hoop dat u hem toestaat deze te beantwoorden. Het gaat namelijk om de vraag hoe goed de Europese markt voor het rollend materieel werkelijk functioneert en of de regels voor overheidsopdrachten werkelijk met succes worden toegepast …
… in dat geval hoop ik dat de heer Dimas mijn vragen aan de heer Bolkestein zal doorspelen. Zij zijn belangrijk en uiterst relevant voor deze discussie.
Bij mijn weten is al het rollend materieel dat voor de Franse spoorwegen wordt gebruikt, in Frankrijk zelf gefabriceerd, terwijl in het Verenigd Koninkrijk een groot aantal eenheden van dat materieel overal vanuit Europa zijn ingevoerd. Ik vind dat niet erg omdat de interne markt voor rollend materieel als zodanig moet kunnen functioneren. Volgens mij werkt de markt voor overheidsopdrachten op dit punt echter niet bevredigend.
We moeten de Commissie vragen hiernaar te kijken. We moeten u, commissaris Dimas, ook vragen uw Waarnemingscentrum voor industriële verandering de opdracht te geven het gehele scenario voor werkgelegenheid in de sector rollend materieel voor de spoorwegen te bestuderen. Een dergelijk onderzoek wordt bijvoorbeeld nu al verricht met betrekking tot de automobielindustrie. 
Dimas,
   Ja, ik zal het Waarnemingscentrum vragen te kijken naar de werkloosheid in de spoorwegsector en de daaraan gelieerde bedrijfstakken. 
De Voorzitter.
   Hartelijk dank, mijnheer Dimas.
Wij zijn nu aan het einde gekomen van het half uur dat bestemd is voor urgente vragen en gaan nu over tot het tweede deel. De Commissie heeft één vraag aanvaard voor mevrouw Schreyer en vervolgens diverse vragen voor de heer Bolkestein.
Ik geef het woord aan de heer Färm voor een motie van orde. 
Färm (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik heb mevrouw Schreyer uitdrukkelijk een vraag gesteld over de toekomstige financiering van de Info-Points en Carrefour-kantoren. Zij wil echter geen discussie over mijn vraag voeren, ook al hoeft zij slechts één andere vraag te beantwoorden. Ik heb onze diensten gevraagd naar de reden hiervan te informeren. Zij zeggen dat zij contact hebben gehad met de Commissie en dat deze kwestie onder de verantwoordelijkheid valt van de heer Prodi, niet van commissaris Schreyer. Het probleem is dat de heer Prodi hier nooit aanwezig is om vragen te beantwoorden en dus moet ik genoegen nemen met een schriftelijke reactie.
Ik zet grote vraagtekens bij deze verantwoordelijkheidsverdeling volgens de Commissie. De Info-Points-kwestie is ontstaan door het nieuwe Financieel Reglement, dat onder de verantwoordelijkheid valt van mevrouw Schreyer, en de oplossing daarvan moet in de volgende begroting worden gevonden, waarvoor mevrouw Schreyer eveneens verantwoordelijk is. Daarom is dit mijns inziens slechts een manier om een gevoelige discussie uit de weg te gaan. Dat is onaanvaardbaar en ik wil de voorzitter van het Parlement verzoeken hiernaar te kijken. Ik zou het heel fijn vinden als mevrouw Schreyer hierop zou reageren. 
De Voorzitter.
   We kunnen nu geen debat beginnen over deze kwestie. De Voorzitter heeft er echter nota van genomen en zal deze mededeling aan de Commissie doorgeven. U dient zich er rekenschap van te geven dat de vragen in het derde deel niet mondeling maar schriftelijk zullen worden beantwoord.
We gaan nu verder met de agenda, en ik garandeer u dat we nota hebben genomen van uw opmerking. Mevrouw Schreyer gaat de volgende vraag beantwoorden.
De Voorzitter.
Kan de Commissie mededelen welke algemene criteria zij aanlegt bij de beoordeling van de omzetbaarheid van modelprojecten in voorbereidende acties en meerjarenprogramma's?
Kan zij voorts met betrekking tot de modelprojecten die voor de begrotingsjaren 2003 en 2004 zijn opgevoerd bevestigen dat zij het Parlement in het voorontwerp van begroting voor 2005 een evaluatie zal voorleggen van de resultaten van elk van deze modelprojecten en van het daarvoor beoogde vervolgonderzoek? 
Schreyer,
   De criteria die de Commissie in acht neemt bij de omzetting van modelprojecten in voorbereidende acties en vervolgens in meerjarenprogramma's, zijn hoofdzakelijk gebaseerd op de evaluatie van de resultaten van het project of de actie, het antwoord van de betrokken gespecialiseerde sectoren en de politieke bereidheid van de begrotings- en wetgevingsinstanties om de actie voort te zetten.
Ongeveer drie tot vijf jaar voordat een mogelijke rechtsgrondslag is vastgesteld, kan met een modelproject worden begonnen, mits de resultaten van de modelregeling positief zijn en de voorbereidende actie, die op last van de begrotingsautoriteit heeft plaatsgevonden, geslaagd is. Voorbeelden hiervan zijn e-LEARNING en DAPHNE.
In 2001 heeft de Commissie aan het Parlement het idee voorgelegd van een voorbereidende actie om de integratie van het gebruik van informatie- en communicatietechnologieën in onderwijs en opleidingen te stimuleren en te versnellen, door synergieën tussen publieke en particuliere belanghebbenden te ontwikkelen. De resultaten van de voorbereidende actie waren positief als het gaat om de mogelijkheid van blijvende steun voor deze innovatieve synergieprojecten en het gemak van die steun. Vervolgens ontstond het e-LEARNING-programma.
Het DAPHNE-programma trad in werking in 2000, nadat de Commissie in 1997, 1998 en 1999 modelacties en voorbereidende acties had uitgevoerd. In dat laatste jaar werd een rechtsgrondslag voorgesteld en goedgekeurd. Op grond van DAPHNE werden maatregelen gefinancierd ter ondersteuning van niet-gouvernementele en vrijwilligersorganisaties die geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen bestrijden. Het Europees Parlement heeft deze beide programma's krachtig ondersteund.
Zoals bepaald in artikel 49 van het Financieel Reglement zal de Commissie bij de publicatie van het voorontwerp van begroting voor 2005 de begrotingsautoriteit ook een evaluatie voorleggen van de resultaten van modelprojecten en voorbereidende acties die in de begroting voor 2004 zijn opgenomen. Eenzelfde evaluatie werd vorig jaar in het voorontwerp van begroting voor 2004 vermeld. 
Kinnock (PSE ).
   - Dank u, commissaris. Ik begrijp wat u wilt zeggen als het gaat om voorbereidende acties, maar ik vraag mij af of de huidige begrotingsvoorziening ook geldt voor de actie die in de begrotingen voor 2005 is opgenomen. Kunt u daar iets over vertellen? Zoals u zegt worden er modelregelingen uitgevoerd en ik was niet zozeer geïnteresseerd in evaluaties als wel in de vraag of er in de begrotingen een adequate voorziening voor voorbereidende actie zal worden opgenomen. 
Schreyer,
   Het begrotingsvoorstel zal de middelen bevatten waarmee de voorbereidende actie voor het modelproject, die reeds is begonnen, kan worden voortgezet. Zoals u weet staat in het Interinstitutioneel Akkoord duidelijk vermeld welke bedragen voor voorbereidende acties kunnen worden uitgetrokken.
Met het oog hierop zullen we in rubriek 3 een marge creëren, zodat we over de benodigde middelen beschikken wanneer er nieuwe voorbereidende acties worden opgezet als een eerste stap voor modelprojecten. De afgelopen twee jaar zijn er tussen de Commissie en het Parlement goede voorbereidende gesprekken gevoerd over ideeën voor voorbereidende acties en modelprojecten. Dit heeft tot resultaat geleid en ik hoop dat we op deze voet verder kunnen gaan. 
De Voorzitter.
   Hartelijk dank, mevrouw Schreyer.
De Voorzitter.
Tijdens de Europese Raad van Barcelona in maart 2002 werd de Commissie verzocht onderzoek te doen naar de gevolgen van Bazel II voor het midden- en kleinbedrijf. Als gevolg van problemen bij de aanbesteding is al in het afgelopen jaar vertraging opgelopen. De Commissie heeft in de Economische en Monetaire Commissie verzekerd dat de resultaten uiterlijk eind 2003 beschikbaar zullen zijn. Nog altijd - intussen is het maart 2004 - zijn de resultaten niet bekend.
Waarom zijn de resultaten van de MKB-studie nog niet officieel bekend? Beschikt de Commissie reeds over de resultaten? Zo ja, waarom wacht de Commissie nog met publicatie? Hoe luiden de resultaten? Wanneer zal de ontwerprichtlijn over Bazel II worden ingediend? Wat zijn de kritische punten, waarover in het Bazelcomité nog geen overeenstemming bestaat? 
Bolkestein,
   Het Parlement weet dat de herziening van de EU-regels voor kapitaalvereisten gelijktijdig plaatsvindt met de herziening van de internationale regels die wordt uitgevoerd door het Bazelcomité voor het banktoezicht.
Zoals ik onlangs aan de Economische en Monetaire Commissie heb meegedeeld, blijft de Commissie op dit punt goede vorderingen maken. Het ligt in de bedoeling een voorstel voor een richtlijn in te dienen, die moet worden aangenomen kort nadat men in Bazel halverwege dit jaar definitieve overeenstemming heeft bereikt.
Voorts heeft de Commissie op verzoek van de Europese Raad van Barcelona in maart 2002 Pricewaterhouse Coopers opdracht gegeven een effectonderzoek te verrichten en een verslag op te stellen. De definitieve versie van dit verslag is nu voorgelegd aan de Commissie. De conclusies ervan zijn positief. Het nieuwe risicogevoelige kader is goed voor financiële instellingen, goed voor de consument en goed voor de economie als geheel. Daarbij is sprake van een efficiëntere toewijzing van kapitaal. In het verslag worden bepaalde punten aangewezen waarop de voorstellen die in het derde overlegdocument van de Commissie vermeld staan, verder moeten worden verbeterd. Met die verbeteringen zijn we nu bezig.
Zeer binnenkort zal het verslag met geïnteresseerde leden van het Parlement worden besproken. Het belangrijkste is dat het verslag tijdig beschikbaar komt om het Europese wetgevingsproces te ondersteunen. Dat zal ook gebeuren.
Het laatste deel van de vraag van de heer Karas betreft zaken waarover in het Bazelcomité nog steeds geen overeenstemming is bereikt. Wat betreft het Bazel-akkoord moeten halverwege dit jaar nog slechts enkele kwesties worden afgehandeld, onder andere de behandeling van ongebruikte credit-cardfaciliteiten, aanpassing in het licht van het besluit van Madrid om een benadering te hanteren die enkel gebaseerd is op onverwachte verliezen, en het zogenaamde -vraagstuk. Ik vertrouw erop dat in juni voor deze punten een oplossing zal zijn gevonden. Het voorstel voor een richtlijn van de Commissie zal volledig en solide zijn. 
Karas (PPE-DE ).
   Commissaris Bolkestein, ik kan mij niet voorstellen dat u zich erg gemakkelijk voelt bij het beantwoorden van mijn vraag. Als ik u namelijk in de afgelopen jaren goed begrepen heb, had u waarschijnlijk in deze kwestie zelf ook liever meer dynamiek en een professionelere voorbereiding en uitvoering van de MKB-studie gezien. U houdt me aan het lijntje. Want ik hoor nu dat de resultaten van de studie beschikbaar zijn. Waarom hebben wij die dan niet? Ik hoor dat de studie een resultaat laat zien, dat u wijzigingen hebt aangebracht in het derde deel van uw voorstel en dat we de studie zullen ontvangen als de tijd er rijp voor is. Dit is echter de laatste officiële zitting van het Parlement. Ik ben van mening dat er hier sprake is van nalatigheid en ik verzoek u met klem op de kortst mogelijke termijn de actuele stand van zaken en de resultaten van de studie ter beschikking te stellen van de markt, de Raad en het Parlement. Ik weet absoluut niets van een uitnodiging aan de geïnteresseerde afgevaardigden voor een gesprek met de Commissie. 
Bolkestein,
   Het tijdschema dat ik diverse malen met het Parlement heb besproken, zal worden aangehouden. Het Bazelcomité verwacht halverwege dit jaar tot een conclusie te komen. Kort daarna zal de Commissie een voorstel voor een richtlijn indienen, dat volgens de medebeslissingsprocedure zal worden behandeld.
Het verslag van Pricewaterhouse Coopers is nu aan de Commissie overgelegd en zal zeer binnenkort voor het Parlement beschikbaar komen. Het is waar dat er voor het huidige Parlement nog maar weinig tijd over is. Ik kan echter alleen maar zeggen dat de uitkomsten van het onderzoek zeer binnenkort aan het Parlement zullen worden bekendgemaakt. Ik vrees dat de heer Karas en andere Parlementsleden de zaken moeten nemen zoals ze zijn. Ik kan niet sneller werken aan dit onderzoek, hoewel ik ernaar uitkijk over deze vraagstukken te discussiëren, zo niet voor de Parlementsverkiezingen dan wel na de zomer. Persoonlijk zou ik heel graag de implicaties van het onderzoek van Pricewaterhouse Coopers met geïnteresseerde parlementsleden bespreken, verkiezingen of geen verkiezingen. 
Rübig (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, commissaris Bolkestein, ik wil ook graag de heer Karas bedanken omdat natuurlijk juist Bazel-II voor ons ook heel erg belangrijk is en de studie van PriceWaterhouse Coopers een belangrijke basis levert voor mogelijke wijzigingen in Bazel-II-regelingen. Voor ons in het Parlement is het echter bijzonder belangrijk te weten welke gevolgen de invoering van Bazel-II zal hebben, vooral voor het midden- en kleinbedrijf en welk huiswerk de ministers van Financiën en anderen nog wacht om invoering van Bazel-II tot een succes te maken. Ik ben van mening dat de Commissie in dit opzicht aan de hand van een soort van best-practice/ benchmark-effectbeoordeling zou moeten laten zien wat de ministers van Financiën het beste kunnen doen om een succesvolle invoering van Bazel-II te garanderen. 
Bolkestein,
   Zoals ik reeds heb gezegd in antwoord op een vraag van de heer Karas, komt het onderzoek van Pricewaterhouse Coopers zeer binnenkort beschikbaar en de resultaten ervan zijn positief: er wordt een gunstig beeld geschetst van de effecten van het Bazel-akkoord op het midden- en kleinbedrijf. Zo zijn er bijvoorbeeld kortingen op de kapitaalkosten voor leningen aan kleinere ondernemingen. MKB-leningen die beneden een bepaalde drempel uitkomen, namelijk 1 miljoen euro, kunnen worden opgenomen in de particuliere leningportefeuille, waarvoor lagere kapitaalvereisten gelden.
Uit de resultaten van het derde effectonderzoek blijkt dat de nieuwe regels gunstig uitpakken voor leningen aan het MKB. Wat risicokapitaal betreft wordt algemeen erkend dat zulke investeringen een hoger risiconiveau hebben. Daarom wordt het ook risicokapitaal genoemd. De kapitaalvereisten die in ons derde overlegdocument worden voorgesteld, weerspiegelen dat hogere risiconiveau. Tegelijkertijd hebben wij met de bedrijfstak samengewerkt om te bekijken of er gegevens zijn waaruit kan worden opgemaakt dat voor bepaalde typen investeringen lagere kapitaalvereisten gerechtvaardigd zijn. Wij hebben onze voorstellen op dit punt nog niet afgerond. In vele kringen is er echter het besef dat de uitkomsten van de besprekingen in Bazel, voorzover nu bekend, heilzaam zijn voor het midden- en kleinbedrijf. 
Morera i Catalá (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik verzoek de heer Bolkestein dit initiatief tot een goed einde te brengen en zo spoedig mogelijk een begin te maken met de werkzaamheden die betrekking hebben op deze studie en op het voorstel voor een richtlijn. Ik herinner u eraan dat het MKB in de Europese Unie de voornaamste bron van werkgelegenheid is, met name ook in mijn regio, Valencia, waar de overgrote meerderheid van de arbeidskrachten in deze sector werkzaam is.
Wij achten het van essentieel belang dat er maatregelen worden genomen om de rol van de kleine en middelgrote ondernemingen in de Europese Unie te versterken. Daarom roepen wij de Commissie op ervoor te zorgen dat dit voorstel voor een richtlijn - waarmee onder meer de huidige belastingverschillen tussen de lidstaten moeten worden weggewerkt - duidelijke voordelen oplevert voor het midden- en kleinbedrijf, aangezien die sector, zoals ik al zei, voor de meeste werkgelegenheid zorgt. 
Bolkestein,
   Ik ben het volledig eens met de uitspraak dat de werkgelegenheidssituatie afhankelijk is van de gezondheid van het MKB. De Commissie zal haar best doen de ontwerprichtlijn zo snel mogelijk aan het Parlement voor te leggen. We zullen dan ook doen waarom de geachte afgevaardigde zojuist heeft gevraagd. 
De Voorzitter.
   Ik zou u eraan willen herinneren dat dit het laatste vragenuur van deze zittingsperiode is en net als u hecht ik er groot belang aan dat alle vragen beantwoord kunnen worden. Daarom verzoek ik u – en ik richt me hier tot niemand in het bijzonder – om indien mogelijk geen verklaringen af te leggen zodat op die manier alle vragen kunnen worden beantwoord. Anders zal het gevolg zijn dat we in tijdsnood geraken en zullen vier of vijf afgevaardigden geen antwoord krijgen op hun vraag. 
De Voorzitter.
Is de Commissie bereid een richtlijn voor te stellen uit hoofde waarvan iedere particuliere of overheidsorganisatie in de Unie verplicht werd iedere individuele burger wiens persoonlijke gegevens (zoals naam, sofi-nummer, en nummers van rijbewijzen, bankrekening en kredietkaart) eventueel in verkeerde handen zijn gevallen hiervan per e-mail of per brief op de hoogte te stellen?
In juli 2003 is in Californië een dergelijke wet van kracht geworden en naar verluidt is een senator van de VS momenteel bezig met de indiening van een federaal wetsvoorstel naar Californisch model. 
Bolkestein,
   De Commissie heeft nota genomen van de betreffende Californische wet over de openbaarmaking van gaten in de beveiliging door bedrijven die versleutelde geautomatiseerde gegevens beheren welke persoonlijke informatie bevatten. De Commissie is van oordeel dat het niet nodig is een richtlijn van soortgelijke strekking voor te stellen en zij is voorlopig dan ook niet van plan dat te doen. Het is namelijk niet aangetoond dat op dit punt de wetgeving van de lidstaten, met name op het gebied van het strafrecht, door Europese wetgeving moet worden aangevuld. De Commissie zal de ontwikkelingen op dit terrein evenwel nauwlettend volgen, als onderdeel van haar beleid om het vrije verkeer van persoonlijke gegevens binnen de Europese Unie en de bescherming van de grondrechten van het individu te garanderen. 
Newton Dunn (ELDR ).
   - Dank u wel voor uw antwoord, commissaris. Ik ben erg blij dat u de gedachte in elk geval overwogen hebt. De Commissie is dus niet bereid verdere stappen te nemen en wetgeving voor te stellen. In heel Europa zullen bedrijven die nogal nonchalant zijn wat betreft de bescherming van persoonsgegevens, nu aangemoedigd worden op de oude voet verder te gaan. Immers, er is geen wetgeving op grond waarvan ze kunnen worden bestraft. Ik ben bang dat deze discussie in het Parlement juist duidelijk maakt dat er wetgeving moet komen om te verhinderen dat persoonsgegevens nog langer in verkeerde handen vallen. Bent u dat met mij eens? 
Bolkestein,
   Aan wat ik reeds heb gezegd, wil ik toevoegen dat de Commissie het voorlopig niet juist acht met soortgelijke wetgeving als in Californië te komen. Er zijn geen aanwijzingen dat diefstal van niet-versleutelde persoonlijke gegevens die in computersystemen zijn opgeslagen, een ernstig probleem vormt voor het vrije verkeer van persoonsgegevens in de interne markt of voor de bescherming van zulke gegevens. Voordat we nieuwe wetgeving introduceren die het bedrijfsleven extra lasten oplegt, moet het zelf de beveiliging van persoonsgegevens verbeteren door gebruik te maken van systemen als versleuteling.
De Commissie begrijpt de achterliggende gedachte achter de vraag, maar zij wil pas tot wetgeving overgaan als zij zeker weet dat dit absoluut noodzakelijk is. We willen terughoudend zijn met nieuwe wetten. Bedrijven klagen immers over te veel regelgeving. We willen allemaal dereguleren. Laten we daarom op dit punt voorzichtig zijn en alleen wetten opstellen wanneer dat beslist nodig is, niet eerder. 
Paasilinna (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik heb hiervoor een voorstel, omdat ik het probleem zie dat mijn collega heeft aangekaart. Kan het vraagstuk van de bescherming van de privacy van mensen worden toegevoegd aan de taakomschrijving van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging dat nu wordt opgericht, zodat het Agentschap de ontwikkeling op dit gebied gaat volgen en daarna laat weten of er wel of geen regelgeving nodig is? Dit zou een vakkundige instantie zijn die dit op Europees niveau zou doen. Zou dit mogelijk zijn? 
Bolkestein,
   Ik wil de geachte afgevaardigde bedanken voor zijn suggestie. Als hij daarmee instemt, zal ik deze met mijn collega's bespreken. Het is echter zeker geen slecht idee dat Agentschap te vragen een advies over deze kwestie te geven. 
De Voorzitter.
In zijn recente arrest in de zaak Gambelli bevestigt het Europese Hof van Justitie het recht van een organisator van kansspelen in de EU om in andere lidstaten actief te zijn of diensten te verrichten.
Een aantal lidstaten probeert privé-organisatoren van kansspelen beperkingen op te leggen, terwijl zij tezelfdertijd kansspelen via monopolies en concessiehouders van de staat bevorderen.
Kan de Commissie bevestigen dat “het verwerven van fondsen voor de schatkist” geen rechtvaardiging inhoudt om de vrijheden uit hoofde van de artikelen 43 en 49 van het EG-Verdrag te beperken?
Zo ja, kan zij aangeven welke initiatieven zij zal nemen om ongerechtvaardigde beperkingen voor organisatoren van kansspelen te voorkomen? 
Bolkestein,
   Als antwoord op de eerste vraag merkt de Commissie op dat volgens vaste rechtspraak de vermindering van de belastinginkomsten niet een van de gronden is die worden opgesomd in artikel 46 van het EG-Verdrag. Het is geen zaak van doorslaggevend algemeen belang op basis waarvan een beperking van de vrijheid van vestiging of van de vrijheid om diensten te verrichten, kan worden gerechtvaardigd.
Wat betreft de tweede vraag van de geachte afgevaardigde: de Commissie heeft inderdaad een aantal klachten van organisatoren van kansspelen ontvangen, die zich verzetten tegen de bestaande nationale beperkingen van grensoverschrijdende diensten. De Commissie zal deze klachten onderzoeken in het licht van recente uitspraken van het Europese Hof van Justitie. Zij zal passende maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat de beginselen die uit deze uitspraken voortvloeien, worden geëerbiedigd.
Daarnaast is de Commissie van plan dit jaar de informatie te verzamelen die nodig is om na te gaan of er een nieuw communautair initiatief voor de interne markt op het gebied van kansspelen moet worden opgestart en wat daarvan het bereik moet zijn. 
Harbour (PPE-DE ).
   - Ik wil de commissaris bedanken voor zijn zeer positieve antwoord. Ik wil hem echter graag nog een paar andere punten voorleggen. Ten eerste, is hij het met mij eens dat de voorgestelde interne-marktrichtlijn over diensten op de genoemde wijze kansspelen moet omvatten? De zaken die in dit arrest en door de klagers aan de orde zijn gesteld, raken het hart van de vraagstukken en obstakels die hij met zijn uitstekende voorstel uit de wereld wil helpen.
Het tweede punt, waarop de commissaris niet is ingegaan, betreft het feit dat regeringen onder het mom van behartiging van het openbaar belang en consumentenbescherming organisatoren van kansspelen kunnen beletten op hun grondgebied werkzaam te zijn, terwijl zij tegelijkertijd actief hun eigen staatsloterijen en gokbedrijven actief ondersteunen. Dat lijkt volledig met elkaar in strijd te zijn en deze kwestie werd ook in de Gambelli-zaak behandeld. Ik zou graag weten hoe de commissaris hierover denkt. 
Bolkestein,
   Wat betreft de tweede vraag ben ik het met de heer Harbour eens. Ik heb juridische stappen voorgesteld in een zaak die betrekking had op Denemarken. Daar denken we dus hetzelfde over.
Wat betreft de eerste vraag over kansspelen en de dienstenrichtlijn geldt dat deze richtlijn voor kansspelen een vrijstelling van het oorsprongslandbeginsel bevat, die niet langer van toepassing zou zijn als er een communautair harmonisatie-instrument bestond. De Commissie zal bestuderen of zij een voorstel moet indienen voor geharmoniseerde EU-regels voor kansspelen op basis van een rapport dat zij dit jaar zal opstellen.
In de richtlijn wordt ook bepaald dat de lidstaten via wederzijdse beoordeling moeten onderzoeken of het dienstverleners wordt belet zich over de grens te vestigen. Het doel hiervan is ervoor te zorgen dat de vergunningseisen of licentievoorwaarden transparant zijn en gebaseerd op objectieve criteria. Er wordt echter geen kritiek geleverd op het bestaan van staatsmonopolies als zodanig. 
De Voorzitter.
Het Europees Parlement keurde tijdens de plenaire vergadering van 20 november 2002 een resolutie goed over mediaconcentratie. Hierin werd de Commissie onder andere verzocht voor eind 2003 een Groenboek op te stellen met een evaluatie van de ontwikkeling van nieuwe technologieën en nieuwe communicatiemiddelen, waarbij met name aandacht wordt geschonken aan het effect van fusies, allianties en joint ventures op de interne markt en de pluriformiteit van de media, alsmede aan de bestaande juridische situatie in de lidstaten en kandidaat-landen en aan de toekomstige ontwikkelingen. Daarnaast verzocht het Parlement de Commissie voor het einde van de lopende parlementaire termijn het onderzoek af te ronden naar andere mogelijke vormen van regelgeving om de vrijheid van meningsuiting en de pluriformiteit van de media te beschermen en een voorstel voor te leggen om het beginsel van de vrijheid van de media een steviger basis in het Verdrag te verschaffen.
Waarom heeft de Commissie ondanks de verzoeken van het Parlement niets ondernomen om mediaconcentratie te voorkomen? 
Bolkestein,
   Wat betreft de vragen die de heer Paasilinna heeft gesteld, kan de Commissie geen initiatief opstellen op basis van de fundamentele vrijheden van de interne markt als neergelegd in de artikelen 43 en 49 van het Verdrag. Deze bepalingen zijn namelijk bedoeld om situaties met een grensoverschrijdend karakter te reguleren. Zij kunnen niet gebruikt worden om puur interne kwesties in de lidstaten te regelen.
Zoals gezegd wordt met de bestaande in het Verdrag vermelde communautaire instrumenten beoogd een zeker evenwicht tussen de marktdeelnemers te bewerkstelligen. Zij kunnen derhalve rechtstreeks invloed uitoefenen op de media als economische activiteit. Deze instrumenten hebben echter geen, of slechts zeer indirect, invloed op de media voorzover het gaat om informatievoorziening voor de burgers. Zo krijgt in de concentratieverordening de Commissie de taak toebedeeld vast te stellen of mediaconcentraties met een communautaire dimensie al dan niet verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt. De Commissie moet zorgen voor concurrerende mediamarkten en slechts indirect voor de bescherming van de pluriformiteit van de media.
Voorts dient erop gewezen te worden dat de Commissie er voorstander van is dat artikel 11, lid 2, van het Handvest van de grondrechten in de ontwerpgrondwet wordt opgenomen. In dat artikel is het beginsel verankerd dat de Unie de vrijheid en de pluriformiteit van de media eerbiedigt. Zoals wij echter allemaal weten, heeft dat nog geen kracht van wet. 
Paasilinna (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ik moet wel zeggen dat ik erg ontevreden ben met dit ouderwetse, volledig uit de tijd zijnde antwoord. Allereerst is mobiele communicatie vooral grensoverschrijdende communicatie, de content ervan bestaat uit producten die door verschillende mediabedrijven worden aangeboden en die zich dus langs de grenzen van de Europese Unie bewegen. Dit is het zogeheten roamingbeleid. Deze kwestie kan niet worden afgedaan met zo’n antwoord. De ondernemingen zijn daarentegen zo groot dat ze ook buiten Europa opereren en content aanbieden die zich in een zeer klein aantal handen bevinden. Ik kan dergelijke ondernemingen noemen, maar de commissaris kan er waarschijnlijk ook wel een paar verzinnen. Dit is een bedreiging van deze tijd, waarin niet alleen sprake is van gedrukte communicatie. Wat voor standpunt gaat u tegenover deze moderne communicatievorm innemen, zodat u ook kunt ingrijpen? 
Bolkestein,
   De heer Paasilinna is niet blij. Op mijn beurt kan ik zeggen dat ik evenmin blij ben. De Commissie kan echter niets uitrichten als zij niet conform het Verdrag handelt en als haar maatregelen niet op het Verdrag zijn gebaseerd of door het Verdrag worden ondersteund. De artikelen die ik heb genoemd, betreffen activiteiten die behoren tot het economische hoofdstuk van het Verdrag, en niet activiteiten waarmee de burgers informatie wordt verschaft. De pluriformiteit van de media is beslist een belangrijk onderwerp, maar het valt dus niet onder het huidige Verdrag. Als de heer Paasilinna dat een ouderwetse aanpak wil noemen, dan zij dat maar zo. Ik kan echter niet buiten de grenzen gaan die door het Verdrag worden gesteld. Misschien zal de Intergouvernementele Conferentie resulteren in een nieuw Verdrag dat op dit punt meer mogelijkheden biedt. 
De Voorzitter.
   Hartelijk dank, mijnheer Bolkestein, voor uw buitengewoon goede samenwerking deze middag, net als gedurende deze gehele zittingsperiode.
De Voorzitter.
De Commissie heeft mij schriftelijk antwoord verstrekt op twee mondelinge vragen met betrekking tot Cuba: de Biënnale van Havanna (H-0733/03)(1) en het bezoek van de patriarch Bartholomeos (H-0045/04)(2). De antwoorden zijn niet bevredigend en bevatten opmerkingen die ik respectloos acht. In haar antwoord op de eerste vraag antwoordt de Commissie dat de stelling dat de EU de toegezegde financiering van de Biënnale heeft ingetrokken, niet waar is. Ik heb dit niet gezegd; in mijn vraag sprak ik van "subsidie die was toegekend", zonder aan te geven dat het om economische steun ging. Ernstiger is de kwalificatie van de opmerking dat de EU besloten zou hebben de culturele betrekkingen met Cuba te bevriezen, als "misleidend". Op de tweede vraag, inzake het bezoek van de orthodoxe patriarch, antwoordt de Commissie andermaal dat er geen sprake is van dergelijke sancties door de EU - en geeft zij aldus te verstaan dat Cuba de sancties opleggende macht zou zijn. Bovendien wordt melding gemaakt van beledigingen door hooggeplaatste personen in de Cubaanse regering aan het adres van "Europese staatshoofden" op 26 juli 2003.
Hoe zou de Commissie de maatregelen betitelen die de Europese Raad op cultureel gebied tegen Cuba heeft getroffen als antwoord op de gebeurtenissen van het afgelopen jaar? Welke Europese staatshoofden zijn er op 26 juli beledigd? 
Nielson,
   Het was niet de bedoeling van de Commissie respectloos te zijn in haar antwoorden op de mondelinge vragen 733/03 en 45/04.
De geachte afgevaardigde heeft inderdaad niet gezegd dat de EU de financiering van de Biënnale heeft ingetrokken; hij citeerde mediarapporten die de Commissie als onjuist heeft betiteld.
Nu wil ik ingaan op de beide nieuwe vragen. Ten eerste heeft de Raad op 5 juni 2003 besloten het niveau van de deelname van de lidstaten aan culturele evenementen te verlagen. Dit houdt in dat de aanwezigheid van vertegenwoordigers van de lidstaten bij culturele evenementen in Cuba wordt beperkt. Deze maatregel moet worden gezien als een symbolisch gebaar. Hij is niet bedoeld om het aantal culturele activiteiten in Cuba te verminderen of de financiering ervan te beperken. Alleen het Spaanse culturele centrum heeft in augustus 2003 zijn deuren gesloten. Dit was evenwel geen besluit van de Spaanse regering maar van de Cubaanse autoriteiten.
Ten tweede hadden wij beter kunnen spreken van beledigingen van regeringsleiders in plaats van staatshoofden. De Spaanse minister-president werd beledigd in een toespraak van president Castro op 26 juli en de premiers Aznar en Berlusconi werden beledigd in een demonstratie op 12 juni die werd geleid door de president en eerste vice-president van Cuba en tegen de ambassades van Spanje en Italië was gericht. Volgens persberichten had president Castro de dag daarvoor eveneens beledigingen aan hun adres geuit. 
Martínez Martínez (PSE ).
   – In de eerste plaats wil ik mijn dank uitspreken aan de heer Nielson. Hij is de eerste die ons een redelijk antwoord geeft en erkent dat er in het kader van de culturele samenwerking maatregelen zijn genomen. Dit is de eerste keer dat ik een positief antwoord krijg. Op mijn drie eerdere vragen kreeg ik steevast een “nee” te horen. Het verheugt mij dat de commissaris duidelijkheid heeft gegeven. Ik blijf erbij dat de culturele betrekkingen niet aan banden mogen worden gelegd, maar goed, we hebben dit debat de afgelopen jaren op een andere toon gevoerd. De commissaris geeft toe dat er restrictieve maatregelen zijn genomen. Ik vind dergelijke acties volkomen onzinnig.
Nog een kleine nuance: volgens de heer Nielson zou het correcter geweest zijn als men had gezegd dat de beledigingen gericht waren aan regeringsleiders. Het gaat echter niet om de vraag welk van de twee termen meer of minder correct is. Het is eenvoudigweg onjuist te beweren dat er beledigingen zijn geuit aan het adres van staatshoofden. De Commissie heeft de verantwoordelijkheid om een staatshoofd niet te verwarren met een regeringsleider.
Het is waar dat er beledigingen zijn geuit aan het adres van twee regeringsleiders. Een van hen is inmiddels uit zijn ambt ontzet door het soevereine volk van mijn land. Hij zal dus als regeringsleider geen beledigingen meer hoeven te incasseren. Hartelijk dank, mijnheer Nielson, voor de goede samenwerking van de laatste vijf jaar, zelfs wat betreft de betrekkingen met Cuba. 
Nielson,
   Ik wil opnieuw benadrukken dat het niet geheel juist is te spreken van beperking van de culturele samenwerking of culturele activiteiten. Het besluit heeft betrekking op de beperking van de aanwezigheid van vertegenwoordigers van de lidstaten bij culturele evenementen in Cuba. Dat de officiële vertegenwoordigers van de verschillende lidstaten en de Commissie niet aan bepaalde evenementen deelnemen, heeft dus niet direct tot doel de culturele activiteiten te beperken. 
Korakas (GUE/NGL ).
   - Naar aanleiding van het debat over Cuba wil ik zeggen dat ik het eens ben met de opmerkingen van de heer Martinez. Ik zou hier een specifiek onderwerp willen aankaarten en de commissaris willen vragen of de Commissie of de Europese Unie eindelijk iets wil ondernemen tegen het meer dan veertig jaar oude embargo van de VS tegen Cuba. Dat embargo berokkent Cuba en de Cubanen nog steeds onnoemlijk veel schade. En kom ons niet vertellen dat het gaat om het eerbiedigen van de mensenrechten, want als er iemand is die dat woord niet in de mond mag nemen, zijn het de Amerikanen zelf, die van alles uitvreten in de wereld, zoals in Irak, en ook in eigen land de mensenrechten met voeten treden, met dagelijkse executies. Zo houden ze ook vijf patriotten gevangen in onaanvaardbare omstandigheden omdat hun enige misdaad is dat ze terroristische activiteiten tegen Cuba en zijn leiders hadden ontdekt, op touw gezet door de VS.
Ik zou dus graag een antwoord willen, ik wil dat er een eind komt aan deze toestand, vooral omdat de Europese Unie het eens lijkt te zijn met zoiets...
De Voorzitter.
   Voordat de commissaris het woord neemt wil ik zeggen dat het hier geen aanvullende vraag op de vorige vraag betreft. Het is eerder een analyse van een ander onderwerp dat verband houdt met Cuba. Hoe dan ook, u hebt uw vraag gesteld, mijnheer Korakas, en staat u mij toe, als Voorzitter, om het Reglement te interpreteren. De commissaris zal nu antwoorden. 
Nielson,
   Ik vind deze aanvullende vraag volkomen overbodig. Europa heeft al vele jaren geleden duidelijk gemaakt dat het tegen dat embargo is. Er valt daarover niets nieuws te melden en Europa heeft zich nooit genoodzaakt gezien daaraan iets toe te voegen. We hebben deze lijn altijd al gevolgd en de onenigheid tussen Europa en de VS bestaat nog steeds; daar is niets aan veranderd. 
Chountis (GUE/NGL ).
   - Mijnheer Nielson, onlangs vond in Griekenland een openbaar debat plaats over het eventuele uitnodigen van Fidel Castro naar de Olympische Spelen. Fidel Castro heeft zelf gezegd dat hij zou ingaan op een uitnodiging van de Griekse regering. Mijnheer de commissaris, kunt u mij zeggen of de Europese Unie de Griekse regering zal aanmoedigen om de president van Cuba uit te nodigen om naar Athene te komen tijdens de Olympische Spelen en of de Europese Commissie zo'n uitnodiging positief vindt? 
Nielson,
   Ik ben niet van plan mij uit te spreken over deelname aan de Olympische Spelen in Griekenland. Ik vraag me echter wel af welke tak van sport de heer Castro zou beoefenen! 
De Voorzitter.
   Ik wil u allen vragen de agenda te respecteren, want u weet dat we krap in de tijd zitten, en de tolken zijn momenteel aan het overwerken. Wij zullen de vragen en de aanvullende vragen behandelen. Ik doe een beroep op het verantwoordelijkheidsgevoel van allen in dit Parlement. 
De Voorzitter.
Kan de Commissie, gezien de zorg van de EG over de eventuele strijdigheid van IMF-programma's met de algemene EG-doelstelling van uitroeiing van armoede, duidelijkheid verschaffen over het EG-beleid inzake koppeling van budgettaire steun aan naleving van de PRGF (Poverty Reduction and Growth Facility - armoedebestrijdings - en groeifaciliteit)? Zal de EG met name budgettaire steun blijven verlenen als een land alleen maar niet voldoet aan minder belangrijke elementen van een IMF PRGF, bijvoorbeeld de voorwaarde om een overheidsinstantie te privatiseren? Zal de EG budgettaire steun blijven verlenen als een land niet voldoet aan een PRGF-programma van de IMF als de EG het IMF-programma al te restrictief acht en meent dat het land wordt verhinderd zoveel mogelijk aan armoedebestrijding uit te geven? 
Nielson,
   In overeenstemming met de artikelen 67 en 61, lid 2, van de Overeenkomst van Cotonou verleent de Commissie slechts algemene budgettaire steun voor armoedebestrijding in ACS-landen met lage inkomens, wanneer het begunstigde land een macro-economisch hervormingsprogramma uitvoert dat door een van de belangrijkste internationale donoren wordt ondersteund. In de praktijk wordt deze eis gewoonlijk gekoppeld aan het bestaan van een nationaal hervormingsprogramma dat uit de Poverty Reduction and Growth Facility (PRGF) steun ontvangt. Het doel van de PRGF is een bijdrage te leveren aan de armoedebestrijding en aan het scheppen van economische groei.
Over het algemeen moet een land "op schema" liggen als het gaat om de naleving van de IMF-voorwaarden, wil het budgettaire steun van de EU krijgen. Uitbetaling van een jaarlijkse "vaste tranche" vindt gewoonlijk alleen plaats wanneer de PRGF een bevredigende periodieke evaluatie van het lopende hervormingsprogramma heeft verricht. Tijdens een dergelijke evaluatie onderzoeken IMF-medewerkers of de regering gedurende een bepaalde periode de overeengekomen prestatiecriteria heeft nageleefd.
Aangezien de Commissie de periodieke evaluatie van macro-economische prestaties toevertrouwt aan de instelling die daarvoor van nature het best is toegerust, is het belangrijk dat er gezorgd wordt voor een nauwe coördinatie tussen de diensten van de Commissie, vooral de delegaties, en het IMF-personeel. Wanneer de meningen over specifieke evaluatiekwesties uiteenlopen, moeten de diensten van de Commissie en het IMF-personeel een technische dialoog aangaan om te proberen tot een gemeenschappelijk standpunt te komen. Ik zeg technische dialoog, maar uiteraard gaat het ook over politiek.
Mocht de Commissie een andere visie blijven houden dan het IMF, dan kan zij toch budgettaire steun verlenen, ook al kunnen er uit de evaluatie van de PRGF geen duidelijke conclusies worden getrokken of ligt het land niet langer op schema. Een dergelijk besluit zal echter alleen in uitzonderlijke gevallen worden genomen, bijvoorbeeld wanneer de Commissie zeker weet dat de beoordeling van het IMF duidelijk te restrictief is of gebaseerd op relatief minder belangrijke elementen van het hervormingsprogramma, en dat de regering haar pogingen om de armoede terug te dringen, anders wellicht zou moeten staken. Met andere woorden, hoewel een deel van haar budgettaire steun rechtstreeks aan deze PRGF-evaluaties van het IMF wordt gekoppeld, besluit de Commissie zelf per geval of zij overgaat tot uitbetaling.
Een soortgelijke aanpak wordt gehanteerd voor communautaire bijstand aan landen in andere regio's waar algemene budgettaire steun voor armoedebestrijding aan dezelfde soort PRGF's is gekoppeld.
In het algemeen zijn we blij dat ook de Wereldbank bij deze samenwerking is betrokken. Het is beslist niet zo dat wij niets in te brengen hebben. Het betreft een partnerschap en de afgelopen jaren is er een meer evenwichtige basis voor onze gesprekken ontstaan, die gekenmerkt wordt door wederkerigheid en gelijkwaardigheid. Dit partnerschap functioneert nu goed. Tevens blijkt dat talrijke voorheen erg slecht geleide economieën in de derde wereld veel vooruitgang hebben geboekt, ondanks de bijbehorende kosten. 
McKenna (Verts/ALE ).
   - Ik zou graag hebben gezien dat de commissaris veel meer bereid was om budgettaire steun te verlenen aan een land dat niet op schema ligt als het gaat om bepaalde niet-wezenlijke elementen van de IMF-PRGF, en wanneer IMF-programma's te restrictief worden geacht. De Commissie heeft de afgelopen jaren haar zorg uitgesproken over het macro-economische kader van het IMF voor lageinkomenslanden. Commissaris, uit uw antwoord kreeg ik niet de indruk dat u budgettaire steun wilt blijven verlenen. U leek te zeggen dat dat alleen onder zeer uitzonderlijke omstandigheden zou gebeuren. Hoe uitzonderlijk moeten die omstandigheden zijn, wil u budgettaire steun blijven verlenen? 
Nielson,
   Het is niet mogelijk een duidelijk antwoord te geven; het is een lang verhaal. Er zijn gevallen in postconflictsituaties waarin budgettaire steun simpelweg noodzakelijk is omdat zonder hulp van ons en andere donoren de hele maatschappij zou instorten. Of een land zich bezighoudt met de vraag of het al dan niet op schema ligt, is dan van geen belang. Dat is één.
Een ander punt is dat het IMF en de Wereldbank de laatste jaren een verandering hebben ondergaan; niet dat we het altijd in alles met hen eens zijn, maar onze relatie is anders dan in de tachtiger jaren of het begin van de jaren negentig. Nu is ons partnerschap meer gericht op armoedebestrijding en maatschappelijk verantwoord handelen. 
De Voorzitter.
   Ik wil mijn dank uitspreken aan de geachte afgevaardigde en mijnheer de commissaris, zij die momenteel gezamenlijk de institutionele dialoog vormen tijdens dit laatste vragenuur van deze zittingsperiode.
Aangezien de voor het vragenuur aan de Commissie gereserveerde tijd verstreken is, worden de vragen nrs. 35 tot en met 76 schriftelijk beantwoord(3).


De Voorzitter.
   Aan de orde is de voortzetting van de gecombineerde behandeling van de verklaring van de Commissie: Eurostat - kwijting 2002. 
Mulder (ELDR ),
   . Voorzitter, in de politiek weet men nooit wat er kan gebeuren, maar zoals de zaken er nu voorstaan zou het wel eens de laatste keer kunnen zijn dat mevrouw Schreyer hier als Commissaris voor de begroting aanwezig is voor dit debat. Ik zou haar nu alvast willen bedanken voor de openheid waarmee zij dit Parlement door de jaren heen tegemoet is getreden. Wat betreft het rapporteurschap voor de agentschappen, waarmee ik ben belast, kan ik u alleen maar zeggen dat er op basis van de kennis die ik nu heb geen reden is om het verlenen van kwijting aan de agentschappen te weigeren. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er niets te verbeteren valt. Wij hebben in het afgelopen jaar een aantal zaken bij de agentschappen opgemerkt die wellicht meer aandacht zullen behoeven.
In de eerste plaats is dat het personeelsbeleid dat zij voeren. Wij willen daarbij in het algemeen meer doorzichtigheid. Hoe worden de mensen gerekruteerd en hoe maken zij promotie? Er zijn indicaties dat dit anders verloopt dan bij de Commissie, terwijl deze mensen als zij eenmaal ambtenaar zijn bij een agentschap dezelfde rechten en plichten hebben als Commissie-ambtenaren. Wij vinden dat dit zoveel mogelijk gelijk moet worden getrokken. Wij vinden ook dat het OLAF het volste recht heeft om zich te bemoeien met eventuele problemen bij agentschappen. Ten slotte vinden wij dat de Dienst Interne Audit van de Commissie meer aandacht moeten besteden aan wat er bij de agentschappen gebeurt. Tot dusver heeft deze dienst nog geen tijd of geen zin gehad om zich daarmee te bemoeien. Wij vinden dat dit in de toekomst wel moet gebeuren.
Bij sommige agentschappen die eigen inkomsten hebben, is er een probleem met de overdrachten van het ene naar het andere begrotingsjaar. Agentschappen kunnen eigen inkomsten hebben, maar volgens de regels van het Financieel Reglement mogen zij deze niet gebruiken in het volgende begrotingsjaar. Voor één agentschap, het agentschap in Londen, is er een oplossing gevonden. Wij vinden dat deze oplossing ook zou moeten gelden voor de andere agentschappen. Bovendien willen wij in het algemeen aanmoedigen dat agentschappen, waar zulks mogelijk is, meer eigen inkomsten genereren, zodat zij goedkoper zijn voor de begroting.
Graag zou ik ook iets willen zeggen over de andere agentschappen, maar dan op persoonlijke titel en dus niet meer als rapporteur. Wij volgen de heer Bayona in zijn beslissing kwijting te verlenen aan de Commissie. Ik kan bijna het commentaar van vorig jaar en ook van de jaren daarvoor herhalen. Het blijft uiterst onbevredigend dat er geen positieve betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer is. Alles moet in het werk gesteld worden om deze te verkrijgen. Wij kunnen slechts concluderen dat als wij op dit moment zouden weigeren kwijting te verlenen, dit geen enkel goed doel zou dienen, want de politieke consequenties ervan zijn op het ogenblik niet in het belang van Europa.
Voorts nog iets over de Eurostat-affaire. Er is al een verklaring geweest van de Commissie vanmiddag. Wat mij betreft is die verklaring niet voldoende. Over de essentie, politieke verantwoordelijkheid, heb ik in deze verklaring van de Commissie niets gehoord. Wij hebben van de heer Prodi toen hij aantrad als voorzitter van de Commissie gehoord dat er sprake zou zijn van politieke verantwoordelijkheid. Wij vinden dat de Commissie daar te weinig invulling aan geeft. Een Commissaris is verantwoordelijk voor die taak die hem wordt toegewezen en dient daarover ook verantwoording af te leggen. Als er iets fout gaat, moet hij of zij daarvoor opdraaien. Wij vinden het jammer dat drie maanden geleden, naar aanleiding van het vervolgverslag-Kasaka over de kwijting voor 2001, een amendement van de liberalen slechts met één stem meerderheid werd aangenomen. In dit amendement zeiden wij het te betreuren dat Commissaris Solbes niet vanaf dag 1 politieke verantwoordelijkheid had genomen. Kennelijk heerst er nu een andere sfeer in het Parlement gezien de vele amendementen die ik nu zie op het verslag-Bayona. Ik kan slechts constateren dat de weerstand van de grote groepen in het Parlement twee of drie maanden geleden niet zo groot was als nu.
Met het oog op de hoorzittingen voor de nieuwe Commissie aan het einde van het jaar zal één van de belangrijke punten die wij moeten benadrukken, moeten zijn wat de individuele verantwoordelijkheid is van de Commissarissen bij de uitvoering van de begroting. Immers, als wij iedere ambtenaar bij de Commissie verantwoordelijk maken voor zijn eigen werkterrein, dan zal dat zeker ook moeten gelden voor de Commissarissen. 
Staes (Verts/ALE ),
    Voorzitter, collega's, ik vervang hier Heide Rühle, de echte rapporteur, die jammer genoeg niet zelf haar verslag kan presenteren. Ik wil mij aansluiten bij de woorden van collega Mulder en ook ik wil mevrouw Schreyer bedanken voor de inzet die zij de afgelopen vijf jaar heeft getoond en voor de vrijmoedigheid waarmee zij in het debat is getreden. Hoewel wij tot dezelfde politieke familie behoren, waren we het niet altijd met elkaar eens. Wij verschilden soms van mening, maar ik heb de wijze waarop wij met het hele Parlement hebben kunnen samenwerken altijd zeer geapprecieerd. Ik wil u daarvoor heel uitdrukkelijk bedanken, mevrouw Schreyer.
Collega's, slechts enkele dagen voor de uitbreiding debatteren wij hier over de uitvoering van de begroting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal voor het op 23 juli 2002 afgesloten begrotingsjaar. Laten wij het frank en vrij zeggen, de EGKS betekende de eerste concrete samenwerking in Europa tussen partners die in de zestig jaar daarvoor tot driemaal toe een bloedige oorlog met elkaar hadden uitgevochten. Oorlogen die hebben geleid tot groot persoonlijk leed en miljoenen onnodige slachtoffers. De verhalen van mijn eigen grootvader die, als pas getrouwde jonge man, wroette in de loopgraven van de IJzer bij Ieper in de oorlog van 1914-1918 en de verhalen over zijn wedervaren in onze familie hebben mij altijd zeer sterk getroffen. Zij hebben van mij een overtuigd pacifist, een overtuigd flamingant en ook een overtuigd Europeaan gemaakt.
De samenwerking tussen Frankrijk en Duitsland is begonnen met de samenwerking op het gebied van de twee grote industriële sectoren van die tijd, kolen en staal, en is later uitgebreid tot economische samenwerking en een Europees landbouwbeleid. Al met al heeft deze samenwerking ervoor gezorgd dat wij hier in de Europese Unie al zestig jaar in vrede leven. Ik denk dat dit, zeker in de aanloop naar de Europese campagne voor de verkiezingen van 10 en 13 juni, nog wel eens zeer uitdrukkelijk mag worden benadrukt.
Het verslag van collega Rühle, dat vandaag voorligt, is niet controversieel. Er zijn ook geen amendementen op ingediend. In het verslag wordt terecht respect uitgesproken voor de verdiensten van allen die de EGKS hebben opgericht en vormgegeven en dus een zeer concrete bijdrage hebben geleverd tot de eenwording van Europa. De EGKS is nu, na vijftig jaar werking, in vereffening. In het verslag-Rühle wordt duidelijk aangegeven welke maatregelen de Commissie en de Rekenkamer de komende maanden en jaren nog moeten nemen. Mevrouw de Commissaris, het Europees Parlement rekent erop dat dit zeer nauwgezet zal gebeuren en dat zal ook blijken uit de stemming morgenmiddag. 
Schreyer,
   . – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik ben erg blij dat de Commissie begrotingscontrole het Parlement voorstelt om de Commissie voor de begroting van 2002 kwijting te verlenen en de jaarrekening af te sluiten. Het ontwerpbesluit tot het verlenen van kwijting beroept zich met name op het degelijke werk van de Europese Rekenkamer en op het uitermate professionele en uitvoerige verslag van de rapporteur, de heer Bayona de Perogordo. Het ontwerpbesluit van het Europees Parlement over de kwijting 2002 sluit daarmee niet alleen het jaar af, maar is tevens een leidraad voor verdere maatregelen. Daarmee wordt recht gedaan aan de intentie van het Verdrag en van het Financieel Reglement. Ik wil de heer Bayona de Perogordo feliciteren met zijn buitengewoon degelijke verslag dat in zekere zin een handboek vormt. Namens de Commissie mijn hartelijke dank daarvoor.
Ik neem namens de Commissie ook met instemming kennis van de verslagen van de heer Sjöstedt over het Europees Ontwikkelingsfonds, van de heer Mulder over de Europese agentschappen en van mevrouw Rühle en de heer Staes over de EGKS. Alle verslagen stellen voor kwijting te verlenen. Ze zijn degelijk en gedetailleerd en doen de Commissie tal van aanbevelingen aan de hand om het financieel beheer in deze sectoren verder te verbeteren.
Het ontwerpbesluit tot het verlenen van kwijting erkent nadrukkelijk het werk van de Commissie met betrekking tot de hervorming. Toch bevat het ontwerpbesluit nog de opmerking dat de hervormingen van de Commissie niet veel meer zouden zijn dan . Dat begrijp ik – met alle respect –niet helemaal. Laten we de balans eens opmaken en nog eens teruggaan naar de situatie van vijf jaar geleden. De onafhankelijke deskundigen van de Raad, de Europese Rekenkamer en de overgrote meerderheid van het Europees Parlement waren het er toch over eens dat het niet voldoende was het management van de Europese Commissie hier en daar te verbeteren, maar dat een fundamentele hervorming en modernisering nodig was. Deze opdracht heeft de Commissie onder voorzitterschap van de heer Prodi van begin af aan zeer serieus genomen. Het Witboek "Hervorming van de Commissie", dat al in het voorjaar van 2000 werd aangenomen, bevat 98 maatregelen. Vandaag stel ik vast dat er daarvan 95 zijn uitgevoerd en dat de omzetting van de drie resterende maatregelen ook in een vergevorderd stadium is.
Wat zijn de belangrijkste onderdelen van deze hervorming? Ten eerste zijn de regels op het gebied van - en financieel management volledig vernieuwd. Ten tweede is het beheer van de hele begrotingscyclus - het opstellen van de begroting, de structuur van het begrotingsvoorstel, de uitvoering van de begroting en de begrotingscontrole en de verslaglegging - totaal herzien. In de derde plaats werken regels en organisatiestructuren alleen bij de gratie van mensen. Deze Commissie heeft met steun van het Europees Parlement niet alleen het overduidelijke tekort aan financieel managers, controllers en accountants opgeheven, maar bovendien financieel beheer en interne controle tot een apart aandachtsgebied binnen de Commissie gemaakt. Alleen al in 2003 hebben 7100 medewerkers deelgenomen aan nascholingscursussen op het gebied van financiën. Er werden 29 cursussen aangeboden en in 2004 komen daar nog andere cursussen bij. Is dat allemaal alleen maar ?
Ik wil op enkele aspecten wat verder ingaan. Over de gemoderniseerde reglementen: deze Commissie heeft twee belangrijke managementreglementen opgesteld, besproken en ingevoerd, ten eerste het ambtenarenstatuut. Onder de verantwoordelijkheid van de heer Kinnock en zijn team heeft de Raad dit voorstel na vier jaar noeste arbeid in maart definitief aangenomen. We hebben nu voor de ambtenaren bij alle Europese instellingen een compleet nieuw, prestatiegericht ambtenarenstatuut. Ik wijs ook op vernieuwingen die nu zijn ingevoerd zoals voor topambtenaren en ambtenaren op gevoelige posities.
In de tweede plaats is er het nieuwe Financieel Reglement. Misschien mag ik zeggen dat ik er best een beetje trots op ben dat dit karwei, een totaal nieuw Financieel Reglement, binnen tweeënhalf jaar kon worden gerealiseerd. Het vorige Financieel Reglement was 25 jaar oud. Het doet me goed dat we dit gezamenlijk voor elkaar hebben gekregen: de Commissie, het Parlement, alle lidstaten en de Europese Rekenkamer. Het is een uitstekend stuk werk van de commissies van het Parlement en van het Economisch en Financieel Comité van de Raad.
We hebben nu een nieuwe structuur voor het financieel beheer en een transparant regelgevingskader voor financiële steun en voor het verstrekken van overheidsopdrachten. De verantwoordelijkheden van de financiële actoren zijn duidelijk gedefinieerd en dat geldt ook voor eventuele sancties. Natuurlijk ben ik erg blij met het compliment van . Dat alles maakt het Financieel Reglement tot een groot succes.
Op het gebied van beheer en controle ging het om het moderniseren van structuren die voor een deel nog stamden uit de tijd van de oprichting van de Europese instellingen. Bij het financieel beheer kenden we een centrale controle van de orders tot uitbetalingen en tot het aangaan van verplichtingen. Dit was een relict uit de tijd dat het budget nog beperkt was, toen dat nog nauwelijks een rol speelde. Het belangrijkste zwakke punt was dat de verantwoordelijkheid niet meer lag bij het directoraat-generaal dat de middelen beheerde, maar verschoven werd naar die centrale financiële controle. Het werd hoog tijd dat hierin verandering kwam. Nu ligt eindelijk ook op Europees niveau de verantwoordelijkheid voor een correcte en economische omgang met geldmiddelen op de plek die in de regel ook voor de regeringen in de lidstaten vanzelfsprekend is: de verantwoordelijkheid voor een goed en solide financieel beheer hoort te liggen bij degenen die de middelen beheren. De directeurs-generaal zijn er nu als gevolmachtigde ordonnateurs onmiskenbaar verantwoordelijk voor dat ieder directoraat-generaal is toegerust met een adequaat systeem voor financiële controle.
Natuurlijk vereist deze decentralisatie wel dat voor het financieel beheer overal dezelfde standaarden gelden. Dat hebben we ingevoerd. De directoraten-generaal voldeden eind 2003 voor 90 procent aan deze standaarden. Ook dit, het vastleggen van dezelfde standaarden voor financieel beheer, was geen kleinigheid en kwam voor deze internationale organisatie zo ongeveer neer op een culturele revolutie. Iedere directeur-generaal moet jaarlijks door middel van een activiteitenverslag verantwoording afleggen over de wijze waarop hij met de hem toevertrouwde financiële middelen is omgegaan. Hij moet ook een verklaring overleggen waarin hij eventuele tekortkomingen op zijn terrein signaleert en tevens aangeeft welke maatregelen worden getroffen om die tekortkomingen op te heffen. Deze verslagen worden doorgestuurd naar het Parlement en zijn via internet openbaar toegankelijk. Noemt u mij andere voorbeelden van een dergelijke transparantie.
Ook de wijze waarop de Commissie met de zaak-Eurostat omgaat, is een voorbeeld van transparantie. Waar komt het verder nog voor dat een regering bij onregelmatigheden die onder een vorige regering hebben plaatsgevonden, zo onverbiddelijk de fouten onderzoekt en openbaar maakt en daaraan conclusies verbindt? De Commissie-Prodi – mijn collega heeft dat vandaag namens de Commissie nog eens uiteengezet – ging onmiddellijk tot actie over toen haar de omvang van de problemen bekend werd. Natuurlijk waren daar politieke risico’s aan verbonden, maar het devies van deze Commissie was en is: tegenover fraude. Dit devies garandeert niet dat er geen fraude plaatsvindt, maar wel dat er niets, maar dan ook helemaal niets meer in de doofpot wordt gestopt: alles wordt aan het licht gebracht en er wordt actie ondernomen. Dit is de verantwoordelijkheid die de Commissie onder voorzitterschap van de heer Prodi op zich heeft genomen.
Bij de behandeling van de zaak-Eurostat hebben twee diensten een grote rol gespeeld: in de eerste plaats de dienst interne audit. Deze dienst, die in 2000 werd ingesteld, ressorteert vanaf het begin onder de vice-voorzitter van de Commissie, waarmee het grote belang ervan wordt benadrukt. In de tweede plaats is er OLAF, het Europees Bureau voor fraudebestrijding. De belangrijkste taak van OLAF is door middel van administratief onderzoek, dat in volledige onafhankelijkheid wordt verricht, fraude en onregelmatigheden binnen en buiten de instelling aan het licht te brengen. Na alle aanloopmoeilijkheden die er zijn geweest - dat moet ik erkennen - is OLAF nu een daadkrachtig instrument voor fraudebestrijding.
Laat ik als belangrijk element ook de hervorming van de verslaglegging en de boekhouding noemen, ook al kan ik dat veel gedetailleerder doen in de kwartaalverslagen die ik aan u voorleg. Het is een belangrijk onderdeel van de modernisering. De modernisering van de financiële administratie zal tot wezenlijke verbeteringen leiden: de invoering van een op transactiebasis gevoerde boekhouding, hantering van de internationale boekhoudnormen en het genereren van alle gegevens voor de verslaglegging op basis van een geïntegreerd systeem. In de afgelopen vijftien maanden is in het kader van dit project enorm veel werk verzet, zoals de heer Bayona de Perogordo en ook de heer Sørensen en andere leden van de commissie hebben kunnen vaststellen. We liggen op schema met ons streven om in 2005 – en wel vanaf begin 2005 - te voldoen aan de hoge standaarden van het Financieel Reglement. Ik wil nog eens onderstrepen dat onze modernisering een avant-gardeproject vormt voor de financiële verslaglegging van de publieke sector.
Veel maatregelen van de Commissie komen voort uit voorstellen en aanbevelingen van het Parlement, met name van de Commissie begrotingscontrole. Aan de hervorming hebben honderden mensen meegewerkt: ambtenaren bij de Commissie, leden van het Parlement, medewerkers van de Rekenkamer en van de Raad. Uit het verslag van de heer Bayona de Perogordo blijkt hoe omvangrijk de hervorming was. Resteren er nog zaken die moeten worden gedaan? Ongetwijfeld. Ook dat laat het verslag van de heer Bayona de Perogordo zien. Ik noem slechts de wijziging van de verordening betreffende OLAF die nu ter tafel ligt en vooral ook het project dat moet leiden tot het aanstellen van een Europese openbaar aanklager ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie. Dit project moet nu eindelijk eens gerealiseerd worden. Met de nieuwe Grondwet van de Unie zou eindelijk de basis voor een Europese openbaar aanklager moeten worden gelegd. Als die er eenmaal is, dan zou dat vooral ook te danken zijn aan het werk van mevrouw Theato. U hebt zich er op vasthoudende en deskundige wijze voor ingezet. U hebt in feite op alle parlementaire werkzaamheden op het gebied van begrotingscontrole uw stempel gedrukt. Uw naam is min of meer synoniem met de parlementaire begrotingscontrole op Europees niveau. Ik wil u namens de Commissie, maar ook persoonlijk heel hartelijk bedanken voor de kritische, maar zeer prettige samenwerking.
De Commissie onder voorzitterschap van de heer Prodi is de eerste Europese Commissie geweest die haar taken op het gebied van beheer en administratie even serieus heeft genomen als haar taak om wetgevingsvoorstellen voor te bereiden en daarover te onderhandelen. Ze heeft met actieve medewerking en op aansporing van Parlement, Rekenkamer en Raad een managementsysteem geschapen waarmee de Commissie de uitdagingen van de 21e eeuw het hoofd kan bieden. Dit management zal zich moeten waarmaken in een Unie van 25, 27 of nog meer lidstaten, met twintig of meer officiële talen en steeds weer nieuwe taken en uitgaven. Ik ben ervan overtuigd dat de Commissie daarvoor met de hervormingen een solide basis heeft gelegd. Ik wil het Europees Parlement hartelijk bedanken voor de steun die het aan dit proces heeft gegeven. 
Pronk (PPE-DE ),
   . Voorzitter, het gaat over twee dingen. Het gaat over een aantal agentschappen waar wij naar hebben gekeken en het gaat in het bijzonder over het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk in Bilbao.
Ik was buitengewoon verbaasd toen ik het verslag van de Rekenkamer las, want de Rekenkamer beschuldigt dit agentschap ervan veel te veel overgedragen te hebben. Verder kijkend bleek dat dit verband hield met een KMO-programma waartoe wij hier in het Parlement hadden besloten. Het kostte enige tijd om met de Commissie tot overeenstemming te komen over waar dit programma moest worden uitgevoerd, maar uiteindelijk werd besloten het bij het agentschap in Bilbao onder te brengen. Dat is uiteraard niet de schuld van het agentschap in Bilbao, maar toch geeft de Rekenkamer daarover een heel negatieve opmerking. Dat had zij natuurlijk allemaal heel makkelijk kunnen nakijken. Dan vraag je je soms wel eens af: is dat zo? Wij wisten het hier allemaal en rapporteur Mulder heeft dat ook in zijn definitieve verslag verwoord, zij het minder scherp dan ik het zeg. Het zou toch goed zijn als de Rekenkamer niet alleen keek naar het eerste niveau, maar ook een klein beetje dieper ging. Dat is mijn opvatting over deze kwestie, voor de rest zijn er met de agentschappen waar wij mee te maken hebben geen problemen.
Met betrekking tot de rest hebben wij ons vooral beperkt tot de structuurfondsen. Daarmee is nog altijd een probleem en dat is het probleem dat lidstaten altijd te hoog inschatten hoeveel zij uit de structuurfondsen kunnen opnemen. Dat leidt tot een onevenwichtige begroting en dat leidt aan het eind van het jaar tot het niet besteden van gelden. Dat is met name het geval aan het begin van een periode. Ik denk dat de Commissie in dit verband iets minder naïef zou moeten zijn. Tot nu toe was het zo dat als er een nieuwe periode aanving wij in het eerste jaar praktisch niets van de grond kregen. Het zou natuurlijk mooi zijn als dat dit in de toekomst beter zou gaan. Dat punt zou in het vervolg beter geregeld moeten worden dan nu, anders betekent het dat er van de geschiedenis nooit geleerd wordt. 
Smet (PPE-DE ),
   . Mevrouw de Commissaris, ik spreek namens de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen en ik ga drie opmerkingen maken die uiteraard zijn bedoeld voor de komende begroting en niet voor de voorbije, want die is voorbij.
Ten eerste, er is al lang geleden door de Commissie en door het Europees Parlement besloten dat zou worden toegepast op de begroting. Ik constateer dat dit in 2002 niet is gebeurd. Er is een goed verslag van Fiorella Ghilardotti, die een hele technische uitleg geeft over wat zou kunnen zijn. Het wordt al toegepast in een aantal staten, dus het moet ook voor de Europese Commissie mogelijk zijn dit toe te passen.
Een tweede punt is dat ik mij verheug over het feit dat het vrouwenprogramma is opengesteld voor de toetredingslanden. Wij wensen dat er een evaluatie wordt gemaakt van wat er in verband met dit programma is gebeurd in de toetredingslanden, en dat ook wordt toegepast in alle communautaire programma's die bestemd zijn voor de toetredingslanden. 
Stenzel (PPE-DE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, de nog altijd precaire veiligheidssituatie in Kosovo was voor de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid aanleiding om speciaal haar aandacht te richten op de door de Europese Rekenkamer geconstateerde zwakke plekken in de boekhouding van het Europees Bureau voor wederopbouw in Kosovo. Daartoe behoren de hoogte van de kasreserves, de noodzaak betalingen door onbevoegd personeel te voorkomen en een betere afstemming tussen de boekhouder van het Bureau en het verantwoordelijke directoraat van de Commissie. Enkele van onze zorgen konden door de antwoorden van het Bureau worden weggenomen.
De Commissie buitenlandse zaken is zich bewust van de moeilijke omstandigheden waaronder dit Bureau zijn werk moet doen. Ter afsluiting wil ik echter wel zeggen dat de kosten van de bijstand van de EU in redelijke verhouding moeten staan tot het politieke nut. Het verslag over het verlenen van kwijting biedt ons gelegenheid daarop te wijzen. Wij verlenen het Bureau kwijting voor 2002. We verwachten dan wel dat de uitbreiding van de bevoegdheden van het Bureau in verband met het beheer van de EU-bijstand in Servië, Montenegro en Macedonië tot een duurzame verbetering van de doelmatigheid zal leiden en daarmee aan de politieke stabilisatie in de regio zal bijdragen. 
Ceyhun (PSE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, namens de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken constateer ook ik met genoegen dat de Rekenkamer met redelijke zekerheid kon vaststellen dat de jaarrekening voor het per 31 december 2002 afgesloten begrotingsjaar betrouwbaar is. Voor de drie agentschappen die binnen ons werkterrein vallen werd bevestigd dat ze volgens de regels hebben gehandeld en voor de Europese Unie uitstekend werk hebben verricht.
Naar aanleiding van de kritiek op het waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving deel ik mee dat ik vandaag tegen middernacht nog een keer de gelegenheid zal hebben om hierover het woord te voeren. We zullen naar ik hoop morgen onze goedkeuring geven aan een verordening betreffende dit waarnemingscentrum waardoor we ook zeer preventief kunnen optreden. Samen met ons waarnemingscentrum kunnen we veel zaken voorkomen. Daarom ben ik blij dat ik deze mededeling namens mijn commissie kan doen. 
Callanan (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, de commissie heeft geen wezenlijke opmerkingen over het onderwerp van dit debat.
Ik wil echter wel graag een algemenere opmerking maken, in het bijzonder over de motie van afkeuring waarover morgenavond zal worden gedebatteerd, en het punt van kwijting in het algemeen, waarin kritiek op de Commissie wordt geuit vanwege de schandelijke manier waarop Europese middelen onder haar leiding worden beheerd. We zijn allemaal verbaasd over het grote aantal klokkenluiders dat naar leden van dit Parlement is gekomen met klachten over de manier waarop ze disciplinaire maatregelen opgelegd hebben gekregen, en over de grote bedragen uit de openbare middelen die door de Commissie zijn uitgegeven. Mijn collega's zullen zeker stemmen tegen de kwijting voor de uitvoering van de begroting door de Commissie, zoals wij dat in dit Parlement ook consequent hebben gedaan, en ik wil dit ook zeker aan anderen aanbevelen. Het lijkt mij dat kiezers in de EU pas vertrouwen in willekeurig welke instelling van de EU - hetzij het Parlement hetzij de Commissie - zullen hebben wanneer de verschrikkelijke gevallen van fraude en wanbeheer stevig en streng worden aangepakt en de verantwoordelijke mensen in de Commissie - commissarissen en personeel van de Commissie - hun verantwoordelijkheid nemen voor het grove wanbeheer dat heeft plaatsgehad, en afstand doen van hun plaats in de Commissie. 
Theato (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, op dit nachtelijke uur waarop slechts weinigen aanwezig zijn, debatteren we over zo’n belangrijk onderwerp als de kwijting. Het is de laatste kwijting waarover het Europees Parlement in de huidige samenstelling een beslissing moet nemen. Het is ook voor deze Commissie de laatste kwijting en ook voor mij is het de laatste keer dat ik aan een kwijtingsprocedure mag deelnemen. Daarom wil ik enkele woorden van dank tot u richten. Dank vooral aan alle collega’s in het Parlement en in de Commissie begrotingscontrole, aan de rapporteurs en aan ons secretariaat. Er was altijd een zeer goede verstandhouding en ik denk dat we niet alleen veel werk hebben verzet, maar ook succes hebben geboekt.
Ik dank ook de Rekenkamer voor haar verslagen die de grondslag vormden voor ons werk. Verder wil ik ook de Commissie en u, mevrouw de commissaris, hartelijk danken. Bij onze controle- en beoordelingswerkzaamheden hebben wij natuurlijk het meest met u te maken. We kunnen denk ik vaststellen dat bij Commissie en Parlement de bereidheid tot overleg en de openheid jegens elkaar zijn toegenomen. Daarvoor zeg ik u dank, al vond ik de verklaring over Eurostat daarnet wel erg teleurstellend. De Commissie begrotingscontrole zal ook in de toekomst de werkzaamheden van de Commissie kritisch doorlichten: dat is haar taak.
Als de Commissie erin slaagt de informatiestromen verder te verbeteren, ook binnen de eigen instelling, als er inderdaad sprake is van transparantie en verantwoordelijkheid, als de logge bureaucratie wordt teruggedrongen, als verkeerde ontwikkelingen en misstanden eerder worden onderkend en eerlijk worden toegegeven, dan zal de kritiek van het Parlement minder hard uitvallen. De hervormingen die worden nagestreefd en waarmee een begin is gemaakt, mogen niet op de lange baan worden geschoven. U hebt zelf gezegd, mevrouw Schreyer, dat het uitstekende verslag van de heer Bayona de Perogordo daartoe een handreiking biedt.
Laat ik tenslotte drie zaken noemen die het publiek graag zou zien in het toekomstige Parlement: het Parlement moet een echte vertegenwoordiging van de burgers worden, te bereiken door een hoge opkomst bij de verkiezingen; er moet binnen het Parlement loyaliteit en collegialiteit zijn, waardoor veel punten van kritiek die in het verslag van de heer Van Hulten worden genoemd, kunnen worden voorkomen, en ik hoop daarom dat het Parlement een eigen statuut krijgt. 
Kuhne (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik zou iets willen zeggen tegen mevrouw Theato die nu als voorzitter en als Parlementslid afscheid neemt: ik moet toegeven, mevrouw Theato, dat ik u pas in de tweede helft van de tijd dat we elkaar kennen op de juiste waarde heb weten te schatten. Dat is echter beter dan wanneer het andersom was geweest.
De tweede opmerking die ik wil maken is de volgende: we zien dat in deze dagen getracht wordt de begrotingscontrole en de daaraan verbonden bevoegdheden te misbruiken voor een politieke campagne tegen de Gemeenschapsinstellingen, in dit geval weer eens tegen de Commissie. Dit is geen verwijt aan mijn goede vriend Chris Heaton-Harris, noch aan de heer Sjöstedt. Ook Jens Peter Bonde verwijt ik niets, noch de heer Callanan, die hier namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid een voor mij enigszins verrassend advies heeft gegeven.
De vraag waar het om gaat is, of de rest van het Parlement zo blind is dat het daarin meegaat. Deze vraag stel ik niet aan degenen die tegen de Gemeenschapsinstellingen ageren, maar aan degenen die de meerderheid van dit Parlement uitmaken. We moeten bij ons zelf kritisch nagaan of er in ons eigen werk als Commissie begrotingscontrole niet bepaalde tendensen zijn die datgene in de hand werken waarmee sommigen hier op dit moment bezig zijn. Ik wil een paar voorbeelden noemen.
Terwijl de fracties en de groeperingen binnen de grote fracties die tegen Europese integratie zijn de Commissie begrotingscontrole hebben ontdekt als instrument en platform voor hun werk, zijn er andere fracties die zich voor het werk van die commissie te goed voelen. Dat geldt in het bijzonder voor enkele nationale delegaties. Daarmee wordt een eerste voorwaarde geschapen waardoor bepaalde politieke belangengroepen de Commissie begrotingscontrole voor hun eigen doeleinden kunnen gebruiken.
Het tweede punt is mijn inhoudelijke controverse met de heer Mulder over de kwestie van de politieke verantwoordelijkheid. Ik vind dat we in dit Parlement wat meer interculturele vaardigheden nodig hebben om te voorkomen dat we steeds onze nationale opvattingen – in dit geval de opvatting over wat politieke verantwoordelijkheid is – verheffen tot algemene maatstaf voor 15 - straks 25 - lidstaten, zonder eerst na te gaan of de bestuurs- en besluitvormingsstructuur in deze organisatie daar eigenlijk wel bij past. Dat moeten we eerst maar eens nagaan.
Nu dan over een paar andere gedragingen in de commissie waaraan ik me – zacht uitgedrukt – gestoord heb. Men moet als commissielid niet aan elk gerucht in de – of waar dat gerucht ook de ronde doet - geloofwaardigheid verlenen door het voorhoofd te fronsen en zijn grote bezorgdheid over het bestaan van dergelijke geruchten te uiten, alleen omdat men blij is een paar in de krant te krijgen. Juist daardoor kent men het gerucht een zekere mate van geloofwaardigheid toe. Men dient eerst na te gaan of er eigenlijk wel objectieve redenen zijn voor het bestaan van bepaalde geruchten. We moeten niet achter iedere worst aan rennen die ons door de tegenstanders van integratie en door sommige media wordt voorgehouden.
Het volgende punt: we hebben de neiging om te zeggen: ik ben witter dan wit en vooral witter dan de anderen. Er bestaat op dit punt een heilloze concurrentie tussen bepaalde afgevaardigden met dezelfde nationaliteit uit verschillende fracties. Laat ik daarvan tot slot, mijnheer de Voorzitter, een voorbeeld geven. Toen ik zelf rapporteur was zaten er in mijn kantoor twee afgevaardigden van een fractie, die tegen mij zeiden: “Mijnheer Kuhne, u hebt een fantastisch verslag geschreven, we hoeven geen enkel amendement in te dienen, we kunnen er alleen niet voor stemmen, omdat we in ons eigen land niet minder hervormingsgezind mogen overkomen dan de anderen.” Op zo’n manier kan men de geloofwaardigheid van de Europese instellingen ook schade toebrengen. Daarvan zouden we allemaal een beetje moeten leren. 
De Voorzitter.
   Geachte collega, eigenlijk mag ik dit als Voorzitter niet doen, maar bij wijze van uitzondering, omdat het mijn laatste vergadering hier is, heb ik u een deel van de gewonnen spreektijd gegund. Ik heb dat gedaan omdat ik het in deze zaak met u eens ben. Maar normaal gesproken dient u zich aan de spreektijd te houden. 
Sørensen (ELDR ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Bayona de Perogordo graag dankzeggen voor een goed en uitgebreid verslag. Het bevat een reeks van kritiekpunten en het is volledig terecht dat er op deze terreinen wordt gewezen. In dit verband wil ik graag de aandacht vestigen op de algehele hervorming van het boekhoudsysteem. Er is veel gebeurd in de afgelopen twaalf tot achttien maanden. Naar mijn mening is het een goede zaak dat het afgelopen jaar de bepaling is ingevoerd dat de Europese Commissie in de toekomst per kwartaal aan de Commissie begrotingscontrole zou gaan rapporteren. We zijn nu in de gelegenheid geweest de geboekte vooruitgang te evalueren, wat een prima zaak is, maar er vallen binnen de Commissie nog steeds grote kwesties en problemen inzake het boekhoudsysteem op te lossen. De definitieve test of het een succes wordt krijgen we pas als we op 1 januari overgaan op het nieuwe systeem. Ik hoop dat commissaris Schreyer hier in het Parlement vandaag wil toezeggen voor verdere voortgang in het hervormingsproces te zullen zorgdragen, ook al vindt deze plaats midden in een overgang naar een nieuwe Commissie.
Verder wil ik de aandacht vestigen op het verslag van de heer van Hulten. Naar mijn mening heeft hij een goed verslag gemaakt. Het stelt ons in staat nu iets duidelijker regels voor werkzaamheden, administratie en leden van het Parlement op te stellen. Het zou mooi zijn, denk ik, als we een meerderheid zouden kunnen mobiliseren achter de idee dat onze reiskostenregeling op rekeningen moet zijn gebaseerd. Daarnaast zou het volgens mij nuttig kunnen zijn vast te leggen dat het Parlement zelf de mogelijkheid heeft zijn eigen vergaderplaats en vergadertijdstippen te bepalen en ik wil in ieder geval de oproep doen dat deel van het verslag te steunen.
Ik wil graag afsluiten met enige woorden inzake de politieke verantwoordelijkheid. Er zijn nu enige zaken of voorstellen naar voren gebracht om de politieke verantwoordelijkheid te bespreken. Ik vind dat we onze energie moeten gebruiken om bij de hoorzittingen die zullen plaatsvinden wanneer het nieuwe Parlement bijeenkomt een aantal principes inzake politieke verantwoordelijkheid voor commissarissen aanvaard te krijgen. We moeten geen energie steken in het bediscussiëren van een kwestie die in wezen reeds is afgesloten. 
Staes (Verts/ALE ).
    Voorzitter, collega's, mevrouw de Commissaris, drie opmerkingen. Eerst en vooral een opmerking voor u, mevrouw Theato. De heer Kuhne heeft gezegd dat hij u maar één helft heeft meegemaakt in dit Parlement. Ik heb u beide helften kunnen meemaken. De eerste helft als medewerker, de tweede als parlementslid. Vele malen hebben onze blikken zich gekruist in de commissievergaderingen. Ik vaak bedelend om wat aandacht om het woord te mogen voeren. Ik dank u voor de wijze waarop u onze commissie hebt geleid en met alle collega's zeg ik: het ga u goed in uw verdere leven.
Mijn tweede opmerking betreft het verslag-van Hulten. Collega van Hulten heeft volgens mij een zeer goed verslag gemaakt. Hij heeft terecht veel aandacht besteed aan de opvolging van mijn verslag over de kwijting, dat vorig jaar werd goedgekeurd. In mijn verslag werd ook veel aandacht besteed aan de zetel van het Parlement, ons reizend volkstheater, en aan het feit dat wij op drie veschillende locaties moeten werken. Ik denk dat dit onhoudbaar is. De PPE heeft een aantal amendementen ingediend om die paragrafen te schrappen. Ik hoop dat wij er samen met de andere fracties in slagen deze amendementen niet te laten aannemen.
Er is ook een paragraaf over de relatie met de buurtbewoners. Collega's, ik wil zeer uitdrukkelijk benadrukken dat deze van het allergrootste belang is. Wij komen naar Brussel, wij leven daar niet op een vreemde planeet. Er is veel te weinig contact tussen de collega's en ambtenaren en de buurtbewoners. Er moet een veel constructievere dialoog worden gevoerd met de bewoners van de Leopoldswijk.
Ten slotte, de Eurostat-zaak. Het bevreemdt mij een beetje dat wij hierover een speciaal debat moeten voeren. We hebben morgen een discussie over een compromisresolutie, die waarschijnlijk ongeveer alle teksten zal bevatten die wij als Parlement reeds hebben aangenomen. Ik deel de mening van Jan Mulder over de politieke verantwoordelijkheid. De heer Kuhne zegt: we moeten meer interculturele verstandhouding hebben. Ik denk dat wij in de hoorzittingen, nadat het nieuwe Parlement is verkozen, de nieuwe Commissarissen heel nadrukkelijk moeten vragen wat zij onder politieke verantwoordelijkheid verstaan, zodat wij niet meer kunnen meemaken wat we met de heer Solbes de afgelopen jaren hebben meegemaakt. 
Camre (UEN ).
   – Mijnheer de Voorzitter, het heeft mij zeer verbaasd hier vanmiddag commissaris Fischler te zien, maar ik vond het ook verheugend, omdat de volgende gedachte door mij heen schoot: eindelijk heeft de heer Prodi een stapje teruggedaan, gezien het feit dat de heer Fischler in dit Parlement verschijnt. Maar zo zat het dus niet. Het is moeilijk, om niet te zeggen onmogelijk om in een minuut tijd commentaar te leveren op de goedkeuringsprocedure voor de rekeningen voor 2002. Maar ik kan ook dit jaar weer vaststellen dat het financieel beheer door de Commissie talloze gebreken vertoont, dat een onredelijk deel van het geld van de belastingbetaler ook dit jaar weer is besteed zonder de noodzakelijke aansturing en controle en dat er heel veel geld is verdwenen als gevolg van fraude, zwendel en regelrechte diefstal.
Dé zaak van dit moment is natuurlijk Eurostat, waarvoor de Commissie geen verantwoordelijkheid wil dragen en die de meerderheid in dit huis het liefst onder het tapijt zou willen vegen, daarvoor is vandaag het bewijs weer eens geleverd. Wij krijgen ook dit jaar weer de verzekering dat alles de goede kant op gaat, maar we weten dat dat niet in overeenstemming met de werkelijkheid is. Wij kunnen niet anders doen dan het volgende schandaal afwachten en zien hoe de verantwoordelijken elkaar de hand boven het hoofd houden en de critici onderuit halen. Deze vergadering draagt de volle verantwoordelijkheid doordat zij de ogen sluit en voor de goedkeuring van rekeningen stemt die niet zouden moeten worden goedgekeurd.
Ik raad aan het verslag van de heer van Hulten aan te nemen, maar het verslag over de Commissie niet. Als u het mij toestaat, mijnheer de voorzitter, een laatste woord van dank uit te spreken, dan wil ik graag van de gelegenheid gebruik maken mevrouw Theato te bedanken voor de uitstekende wijze waarop zij leiding heeft gegeven aan de commissie. De afgelopen vijf jaar heb ik vaak het gevoel had dat ik meer tijd doorbracht met mevrouw Theato dan met mijn echtgenote en dat was maar zelden in dit Huis, en het zal dus heel vreemd zijn het na de komende verkiezingen zonder u te moeten stellen. 
Booth (EDD ).
   - Mijnheer de Voorzitter, verwachten dat het Parlement kwijting verleent voor de uitvoering van de begroting voor 2002, is in het licht van alle bewijzen van fraude, corruptie en wanbeheer die endemisch zijn in de Europese Unie, zoiets als ons vragen om de boekhouding van Enron te accepteren als een getrouw en juist verslag. De Europese Rekenkamer verwerpt de rekeningen van de EU elk jaar en doet dat al negen jaar lang. Er komt een moment waarop we moeten ophouden met als een stel robots in een vermoeide schertsvertoning van parlementair toezicht routinematig dingen goed te keuren. De EU heeft zelf geen geld, maar geeft geld uit dat afkomstig is van belastingbetalers uit alle lidstaten. We hebben de morele plicht tegenover deze belastingbetalers erop toe te zien dat hun geld verstandig wordt besteed en niet wordt verkwist in een schijnbaar eindeloze reeks van gevallen van misbruik, die de zakken vullen van gewetenloze ambtenaren en hun maatjes. Ik vraag de leden een voorbeeld te stellen en tegen de formele kwijting te stemmen.
Wat betreft de Eurostat-affaire, is het hoog tijd dat de heer Brüner, directeur-generaal van het OLAF, zijn ontslag aanbiedt omdat hij zonder goede redenen heeft aangezet tot de arrestatie van onderzoeksjournalist Hans-Martin Tillack. De Ombudsman heeft de heer Brüner in november 2003 beschuldigd van wanbestuur, maar hij heeft niet het fatsoen gehad zijn ontslag te nemen. Ondertussen hebben mevrouw Franchet en mevrouw Byk, die zijn beschuldigd van omvangrijke fraude, het voorrecht gehad om hun zaak uitvoerig uiteen te mogen zetten tegenover het OLAF. De heer Hans-Martin Tillack - onschuldig, totdat hij schuldig is bevonden - is echter nog steeds niet gehoord door het OLAF. De heer Brüner moet opstappen! 
Dell’Alba (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst de - afwezige - heer van Hulten van harte bedanken, niet alleen voor zijn vijf jaar hier in het Parlement maar ook voor zijn aanpak. Ik geloofde daar aanvankelijk niet in, want hij wilde een hele reeks opmerkingen in het kwijtingsverslag opnemen die verder gingen dan zijn mandaat toeliet. Uiteindelijk bleek het goed te zijn dat ze werden opgenomen gezien het gebrek aan daadkracht van de regeringen, en ook - laten we eerlijk zijn - van ons. Ik ben hier blij mee en hoop van ganser harte dat met name de paragrafen over de voorrechten van ons Parlement in verband met de keuze van onze vergaderplaats worden aangenomen, zodat deze als het ware het politieke testament zullen zijn van het huidige Parlement aan het nieuwe . Laten wij hopen dat de kwestie van onze vergaderplaats eindelijk op een verstandige manier wordt aangepakt. Wij staan op het punt te investeren in nieuwe gebouwen in Brussel en daarom is het hoog tijd dat definitief een einde wordt gemaakt aan dit heen en weer gesleep. Daarom moeten wij de heer van Hulten hulde betuigen en hem voor zijn werk bedanken.
Wat nu de kwijtingverlening aan de Commissie betreft zullen wij, radicalen, vóór stemmen, maar wij zullen de stemming over de Eurostat-kwestie goed in de gaten houden. Ik wil de commissaris, mevrouw Schreyer, zeggen dat onze verbittering, ons gevoel van frustratie, tal van redenen heeft, maar dat voornaamste daarvan verband houdt met OLAF. Het is onvoorstelbaar dat ambtenaren vier jaar lang zijn onderworpen aan een soort inquisitie en dat de definitieve uitkomst van een reeks onderzoeken die allang al hadden moeten zijn afgerond nog altijd niet bekend is. Wij willen de Commissie tot actie manen en duidelijk maken dat zij rekenschap moet afleggen aan dit en het nieuwe Parlement. Daarom is het ons inziens belangrijk dat de kwijting vergezeld gaat van een rigoureus besluit over de Eurostat-kwestie. 
Avilés Perea (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik wil om te beginnen de heer Bayona gelukwensen met zijn uitstekende werk dat hij heeft verricht inzake de presentatie van de kwijting van de algemene begroting voor 2002. Het is een heel belangrijk verslag waarin een groot aantal zinvolle suggesties wordt gedaan. Het is intussen wel jammer dat één onderwerp ontbreekt, en dat is een onderwerp dat ons de laatste jaren in de Commissie begrotingscontrole de nodige hoofdbrekens heeft gekost – de Eurostat-affaire.
Daarom heeft onze fractie, de fractie Europese Volkspartij/Europese Democraten, met de steun van de overige fracties een resolutie over dit onderwerp ingediend. We moeten voor het einde van deze zittingsperiode duidelijk maken dat het Parlement deze zaak heel serieus neemt en dat we niet tevreden zijn met wat de Commissie tot nu toe heeft gedaan. We zijn bereid toe te geven dat de Commissie zich een heuse inspanning heeft getroost, maar we willen precies weten waarom deze fraude heeft plaatsgevonden. We willen bovendien weten hoe we kunnen verhinderen dat er in de toekomst weer dergelijke fraude wordt gepleegd. Dat is het belangrijkste. We willen niet verzanden in andere kwesties. Wat we willen is dat dergelijke fraude voortaan wordt voorkomen.
Als parlementaire commissie hechten wij een bijzonder belang aan goed toezicht op het beheer en aan de bestrijding van fraude.
Ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om de voorzitter van de Commissie begrotingscontrole, mevrouw Theato, te bedanken. Dit is een zware commissie, en mevrouw Theato is erin geslaagd leiding te geven aan een bont gezelschap van leden uit zeer uiteenlopende fracties. Nu, aan het einde van deze zittingsperiode, zijn we op het punt gekomen dat we ons echt een team zijn gaan voelen, een team waarin we het over meer zaken eens zijn dan dat we meningsverschillen hebben. We hebben allen één ding gemeen, en dat is dat we willen dat de Commissie en de Europese Unie als geheel steeds beter functioneren. Middelen moeten doeltreffend worden ingezet en het toezicht op de uitgaven moet zo degelijk mogelijk zijn. De burgers hebben daar baat bij.
Ik wil heel kort – als de Voorzitter mij dat toestaat – nog even een opmerking maken over het verslag van de heer van Hulten over het Parlement. Ik ben het met mijn collega’s eens dat het een goed verslag is. We zijn er samen in geslaagd een tekst op te stellen die morgen brede steun zal ontvangen. 
Bösch (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, nu we aan het einde van een zittingsperiode zijn, moeten we ook een beetje kritisch naar ons zelf kijken. Wanneer we zo ongeveer op de laatste dag van onze werkzaamheden een motie van wantrouwen tegen de Commissie indienen en de belangrijkste man die voor Eurostat verantwoordelijk was, de heer Solbes Mira, bovendien allang weg is, dan, dames en heren, dreigen we onszelf belachelijk te maken. Als er één verdienste is van onze nu scheidende voorzitter, dan is het wel de poging om van deze kleine Commissie begrotingscontrole een serieuze commissie te maken. Daarom verzoek ik in het vervolg niet meer zulke dwaasheden te begaan.
Ten tweede, mevrouw de commissaris, moeten we onszelf niet te veel bewieroken. Als ik zie wat de Commissie in de hele Eurostat-affaire nu eigenlijk heeft gepresteerd – andere collega’s zijn daar reeds op ingegaan – dan is het resultaat uiterst mager. U heeft immers maandenlang de desbetreffende verslagen en resoluties van het Europees Parlement genegeerd. Dat is iets wat we ook als scheidend Parlement kunnen zeggen: wij verwachten van een toekomstige Commissie een andere aanpak. Ik hoop dat dit in de toekomst anders gaat. Dat is onze verantwoordelijkheid, maar ook die van de Commissie. 
Van Dam (EDD ).
   – Voorzitter, dit Parlement had de Commissie vorig jaar nog maar net kwijting verleend voor 2001 toen de Eurostat-affaire aan het licht kwam. Dat bevestigde het door mijn fractie ingenomen standpunt dat uitstel van de kwijting noodzakelijk was. Nog steeds, zo bleek vandaag, weigert de Commissie verantwoordelijkheid te nemen voor de fraude bij Eurostat. Dat tekent de arrogante en minachtende houding van de Commissie tegenover het Parlement en de burgers, om wier belastinggeld het uiteindelijk gaat.
Een tweede voorbeeld van wanbeleid betreft de ondeugdelijk georganiseerde terugvordering van onterecht uitbetaalde bedragen. Het is werkelijk stuitend dat de Commissie nog steeds doodleuk geld aan de lidstaten uitbetaalt, terwijl zij weet dat de controle- en beheerssystemen in vijftien procent van de gevallen niet op orde zijn. Wanneer stopt de Commissie daarmee en schort zij de betaling voor een deel op? Wanneer heeft de Commissie een volledig en deugdelijk debiteurenregister in de boekhouding? Tot nu toe blijft zij dweilen met de kraan open.
Voorzitter, ik verzoek de Commissie toe te zeggen dat zij het Parlement vóór 1 mei aanstaande, dus binnen veertien dagen, een evaluatie zal voorleggen van de steun aan de probleemgebieden, ongeacht of alle lidstaten hebben voldaan aan hun informatieplicht. Dan wordt meteen duidelijk welke lidstaten bijzondere aandacht behoeven en kunnen wij onze collega's in de nationale parlementen druk op hun regeringen laten uitoefenen. Met die probleemgebieden is heel veel mis. De geldigheid van de indeling is discutabel en de reeks indicatoren geeft de lidstaten in feite . Agrariërs die in vergelijkbare omstandigheden werken, ontvangen ongelijke compensaties en ga zo maar door. Genoeg werk aan de winkel voor u en uw opvolgers om dit recht te trekken.
Ten slotte vraag ik een duidelijke reactie van de Commissaris op het voorstel om met ingang van 2005 een apart directoraat-generaal te creëren voor boekhouding en fraudebestrijding, zodat aan de functievermenging in het huidige DG Begroting radicaal een eind komt. 
Heaton-Harris (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst graag zeggen dat ik de rapporteur voor de kwijting voor 2002 zeer sympathiek vind. Hij is een bijzonder aardige man en duidelijk een groot schrijver, maar dan een schrijver van fictie. Het verslag van de Commissie begrotingscontrole over de kwijting van de rekeningen van de Commissie van 2002 is waarschijnlijk het grootste stuk fictie dat ik onder ogen heb gehad sinds ik in dit Parlement zit. Ik ben niet zo belezen als veel andere leden hier, maar bepaalde gedeelten van het verslag neigen zelfs naar sciencefiction.
Je vraagt je af of dit een blik in de toekomst is en we het hebben over wat er nu gebeurt of wat in 2005 gaat gebeuren, of dat we het over 2002 hebben, het jaar in kwestie. Begin januari 2002 is Marta Andreasen voor de Commissie komen werken en in mei 2002 is zij geschorst als rekenplichtige voor de Commissie. We weten dus dat er in 2002 vijf maanden zijn waarin er iets mis was met de rekeningen van de Commissie. Het maakt geen verschil aan welke kant van dit geschil u staat - of u denkt dat Marta Andreasen volstrekt ongeschikt was voor de aan haar opgedragen taak, denkt dat ze überhaupt incompetent was of denkt dat ze eigenlijk gelijk had en een hervorming probeerde voor te stellen die vervolgens vanuit de Commissie zelf is tegengehouden.
Toen de rapporteur zijn verslag presenteerde, moet de Commissie hebben gedacht dat Sinterklaas dit jaar vroeg viel. Zij hoorde het paard van Sint waarschijnlijk al over de daken lopen en kon haar geluk niet op.
Vandaag is een aantal journalisten me door het Parlement gevolgd; wanneer er verkiezingen voor de deur staan, lijkt er meer te gebeuren en is er meer belangstelling voor wat we doen en zeggen. Het is heel moeilijk aan deze journalisten - bijvoorbeeld aan de verslaggever van Rutland Radio, die zijn luisteraars heeft in het Britse Oakham - uit te leggen waarom elk jaar 5 tot 8 procent van het budget van de Commissie verloren gaat door fraude, wanbeheer en verspilling.
Hoe kunnen we de lezers van de Lincolnshire Echo uitleggen waarom de Europese Rekenkamer de rekeningen niet heeft afgetekend? Deze rekeningen kloppen niet; zij zitten vol problemen en ik zal zeker niet voor ze stemmen. 
Casaca (PSE ).
   – Mijnheer Mulder, ik richt me eerst en vooral tot u. Ik vind dat u goed werk geleverd hebt en u bent heel eerlijk geweest. Ik wil u daarvoor graag bedanken. Maar ik wil u ook graag vertellen dat ik niet goed begrijp waarom uw fractie – ik denk hierbij aan de woorden van de heer Heaton-Harris – besloten heeft de kwestie Eurostat niet in dit verslag op te nemen. De Eurostat-affaire is beslist niet afgesloten – we moeten nog het één en ander uitvinden, we moeten ervan leren en we moeten het geleerde in praktijk brengen. Ik ben ervan overtuigd dat het nu volgende Parlement deze zaak tot op de bodem zal willen uitzoeken. Het gaat namelijk niet alleen om Eurostat. Deze zaak heeft vele vertakkingen – er zijn ook een hele reeks andere departementen van de Commissie bij betrokken. Ik weet zeker dat het Parlement ervoor zal zorgen dat de fouten die hier gesignaleerd zijn rechtgezet gaan worden. Dat is één ding – campagne voeren voor de verkiezingen is weer iets anders. De heer Heaton-Harris heeft daar terecht op gewezen: er zullen over twee maanden verkiezingen worden gehouden en daarom zijn er mensen die op volstrekt ongeoorloofde wijze demagogie willen bedrijven. Wij zullen daar niet aan meedoen: dat soort folklore hoort in een Parlement niet thuis. 
Bonde (EDD ).
   – Mijnheer de Voorzitter, er bestaat verschil tussen schuld en verantwoordelijkheid. Je kunt heel goed verantwoordelijk zijn zonder schuld te hebben. Met onze motie van afkeuring willen wij niet de schuld voor het Eurostat-schandaal bij de heer Solbes of enige andere commissaris leggen. Wij dringen er slechts op aan dat de Commissie zelf de verantwoordelijkheid legt. De verantwoordelijke persoon kan dan uitleggen wat hij heeft gedaan om de schuld vast te stellen en om herhaling te voorkomen. We kunnen dan een verklaring ter kennisgeving aannemen. Zo eenvoudig is het. We zijn er niet op uit dat er koppen gaan rollen. Maar aan de andere kant is het absoluut onacceptabel wanneer de commissaris met de formele verantwoordelijkheid tegen ons zegt: "Ik ben niet verantwoordelijk, want ik wist niet wat er speelde". De consequentie van het antwoord dat de heer Solbes ons heeft gegeven, is dat er geen enkele commissaris meer verantwoordelijk is en dat zij hun medewerkers zullen instrueren iedere zaak van hun bordje te houden. Ik wil graag zien wie er voor deze logica durft te stemmen.
Mijn fractie keurt de rekeningen van de EU niet goed voor het jaar waarin men het hoofd van de accountantsdienst, Marta Andreasen heeft geschorst. De erkende accountantsfirma Lloyd heeft in 1997 de jaarlijkse zwendel op 8 miljard euro geraamd. Sindsdien is het aantal zaken afgenomen, maar gaat het om grotere bedragen. De cijfers zijn misschien nog veel erger, daar geen enkele controlerende instantie een volledig overzicht heeft. De Rekenkamer kan niet alle bijlagen krijgen, de Ombudsman is niet gerechtigd alles te zien, de Commissie begrotingscontrole krijgt alleen oppervlakkige informatie. Als iemand die al 25 jaar lid is van dit Parlement heb ik om elementaire informatie inzake de besteding van de middelen van de Unie gevraagd en ik heb nog nooit een serieus antwoord gehad, bijvoorbeeld over de verdeling van de landbouwsubsidies of het aantal werkgroepen en hun deelnemers. Er is slechts één taal die de topambtenaren in de talloze koninkrijkjes binnen de Commissie verstaan. Als wij weigeren de rekeningen goed te keuren, krijgen de heer Prodi en zijn collega’s de kans om in eigen huis te regeren. Nu zijn ze niet meer dan gevangenen van tientallen jaren aan slechte gewoonten. We moeten ze bevrijden, de rekeningen afkeuren en zeggen waar de politieke verantwoordelijkheid ligt. 
Schreyer,
   . – Mijnheer de Voorzitter, ik wil nog even kort ingaan op wat mevrouw Avilés Perea heeft gezegd. Ze vroeg hoe we kunnen garanderen dat een geval als Eurostat zich niet meer zal voordoen. Dat is precies de vraag waar het om gaat. Juist de Eurostat-zaak heeft aangetoond hoe belangrijk de maatregelen waren die de Commissie in het kader van de hervorming heeft genomen, bijvoorbeeld de bij de directeuren-generaal. Zoals de Rekenkamer het verwoordde: het moet afgelopen zijn met de koninkrijkjescultuur: iedereen moet op basis van dezelfde standaarden te werk gaan. Het Financieel Reglement bevat verscheidene regels die uitsluiten dat zoiets nog een keer kan gebeuren.
Ook de vraag hoe we kunnen voorkomen dat de informatiestromen niet functioneren wanneer er iets gebeurd is, zoals bij Eurostat het geval was, heeft tot de nodige maatregelen geleid. We hebben in heel duidelijke regels vastgelegd dat de commissarissen geïnformeerd moeten worden via verslagen van OLAF en via auditverslagen die binnen hun eigen directoraat-generaal of door de dienst interne audit zijn opgesteld. Het kan dus niet meer voorkomen dat iemand niet tijdig wordt geïnformeerd. Het voorstel tot wijziging van de verordening betreffende OLAF is ook bedoeld om ervoor te zorgen dat de verantwoordelijke commissarissen de nodige informatie krijgen wanneer OLAF iets in onderzoek heeft of een onregelmatigheid heeft vastgesteld.
Ik kan slechts nogmaals benadrukken dat wij inderdaad lering hebben getrokken uit de zaak-Eurostat. De heer Prodi is tweemaal naar het Parlement gekomen om onze maatregelen toe te lichten. Hij heeft toezeggingen gedaan aan het Parlement en de Commissie begrotingscontrole en wij zijn die toezeggingen nagekomen.
Ik wil nogmaals mijn dank uitspreken voor het debat, voor het uitstekende verslag en in het algemeen voor de intensieve, kritische en constructieve samenwerking met de Commissie begrotingscontrole in de afgelopen jaren. Heel hartelijk dank. 
De Voorzitter.
   Ik heb twee opmerkingen. Om te beginnen, collega Bonde, geef ik altijd ongeveer 10 procent van de spreektijd extra. Als iemand drie minuten heeft, is de bonus gewoon iets meer dan bij de spreektijd waarover u beschikt. U bent niet onrechtvaardig behandeld.
Ten tweede betreur ik ten zeerste dat de topadvocaat van de Europese belastingbetaler, de heer Hans-Peter Martin, helaas niet aanwezig is vanavond bij het debat, waar spijkers met koppen worden geslagen. Ik mis hem zeer.
Tot besluit van het debat over de verklaring van de Commissie zijn zes ontwerpresoluties betreffende Eurostat ingediend overeenkomstig artikel 37, lid 2, van het Reglement.(1)
De stemming over de verslagen vindt woensdag om 12.00 uur plaats.
Over de ontwerpresoluties bij de verklaring inzake Eurostat zal donderdag worden gestemd.
Het debat is gesloten. 

De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A5-0271/2004) van mevrouw Boogerd-Quaak, namens de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting van een overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Verenigde Staten van Amerika inzake de verwerking en overdracht van PNR-gegevens door luchtvaartmaatschappijen aan het Bureau of Customs and Border Protection van het Ministerie van Binnenlandse Veiligheid van de Verenigde Staten van Amerika (COM(2004) 190 - C5-0162/2004 - 2004/0064(CNS)). 
Patten,
   . - Ik hoop dat u me wilt vergeven wanneer ik iets langer spreek dan de twee en een halve minuut die ik toegewezen heb gekregen, maar de kwesties die we vanavond bespreken, zijn bijzonder belangrijk en ik wil ze graag de aandacht geven die ze verdienen.
Allereerst ben ik heel dankbaar voor deze gelegenheid om u vanavond toe te spreken over de PNR-gegevens. Mijn vriend en collega de heer Bolkestein heeft gisteren tot u gesproken over de argumenten voor een zogenoemde passendverklaring over deze kwestie. Ik wil nogmaals onderstrepen dat de Commissie de standpunten die de leden hebben geuit in het debat van maart, toen mijn collega ook heeft gesproken, zorgvuldig in haar overwegingen zal betrekken voordat de Commissie een definitieve beslissing neemt.
Een ander vraagstuk waarover we, zoals dit Huis weet, moeten nadenken, is het vraagstuk van het verder doorgeven van PNR-gegevens door de Amerikaanse douane. Commissaris Bolkestein heeft gisteren in de plenaire vergadering duidelijk gemaakt dat we ons zorgen maken over dit doorgeven van gegevens. Commissaris Bolkestein en ik hebben contact gehad met minister Ridge van het Ministerie van Binnenlandse Veiligheid over het soort garanties dat we willen hebben over de omstandigheden waarin een dergelijke overdracht zou mogen plaatsvinden. Ik heb zelf gisteravond nog met minister Ridge gesproken. We zien uit naar zijn commentaar en ik kan dit Huis verzekeren dat zijn antwoord op onze vragen een belangrijk deel zal vormen van de uiteindelijke beslissing van ons college over een passendverklaring.
Het is mijn taak om vanavond de argumenten te presenteren voor het andere deel van het pakket, namelijk de internationale overeenkomst die we na onderhandelingen met de Verenigde Staten hebben weten te bereiken. Deze overeenkomst zou een degelijke rechtsbasis bieden waarop luchtvaartmaatschappijen PNR-gegevens aan de Verenigde Staten kunnen doorgeven.
Laat ik eerst kort de achtergrond van de zaak beschrijven. Geen van ons zal ooit de afschuwelijke aanvallen van 11 september 2001 op de Twin Towers vergeten. De Verenigde Staten waren zwaar geschokt door deze aanslagen. We waren allemaal zwaar geschokt door deze aanslagen. In Europa maken we al decennia lang terroristische aanslagen mee, zoals onlangs nog de verschrikkelijke bomaanslagen afgelopen maand op passagierstreinen in Spanje. Ik hoop dat we schouder aan schouder staan met Amerika in de strijd tegen het terrorisme, en ik herhaal dat we naar mijn mening misschien nog wel meer begrip zouden hebben voor de grote zorgen die de VS hebben over het luchtverkeer, als wij zoiets als de aanslagen op de Twin Towers hadden meegemaakt.
Sinds deze aanslagen hebben de autoriteiten van de VS een hele reeks maatregelen genomen om hun burgers meer veiligheid te bieden. De eis dat PNR-gegevens worden doorgegeven is er daar een van. We hebben onmiddellijk beseft dat dit een conflict oplevert tussen de eisen van de Amerikaanse regelgeving en onze eigen wetgeving inzake gegevensbescherming. Europese luchtvaartmaatschappijen kwamen voor een verschrikkelijk dilemma te staan: voldoen aan de PNR-eis en het risico lopen dat ze voor het gerecht worden gedaagd door hun eigen nationale autoriteiten die zijn belast met de gegevensbescherming, of niet aan deze eis voldoen, hetgeen tot opdringerige extra controles van hun passagiers zou leiden. Dit zou tot enorme vertragingen hebben geleid en tot een potentieel omzetverlies van de luchtvaartmaatschappijen in de EU aan luchtvaartmaatschappijen in de VS, die de vereiste gegevens wel verstrekken.
De Europese Commissie had de verantwoordelijkheid om te doen wat zij kon om onze luchtvaartmaatschappijen en hun passagiers uit deze situatie te helpen. Voor de korte termijn hebben we een overeenkomst met de VS gesloten die garanties bood met betrekking tot de manier waarop de gegevens zouden worden gebruikt. Dit gaf de luchtvaartmaatschappijen wat lucht, maar we realiseerden ons dat het geen gedegen rechtsbasis bood waarop we verder konden gaan. We hebben daarom de afgelopen vijftien maanden besteed om met de Verenigde Staten te onderhandelen.
We wilden voor zover mogelijk de zorgen van onze burgers over de bescherming van hun privacy steunen. De Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken had begrijpelijkerwijs een lange lijst van doelstellingen die zij door ons veiliggesteld wilde zien. In de echte wereld konden we echter onmogelijk alles bewerkstelligen dat de commissie wilde. Bij onderhandelingen horen nu eenmaal compromissen en in dit geval hadden we te maken met het feit dat de VS de gegevens die ze wilden hebben reeds ontvingen.
Zoals is beschreven in de mededeling van de Commissie van december 2003, is de bilaterale internationale overeenkomst met de VS waarover we vanavond debatteren, een noodzakelijk element in het raamwerk dat de Commissie probeert in te stellen, zowel om juridische als om politieke redenen. Op de eerste plaats is er een juridische reden die te maken heeft met de richtlijn inzake gegevensbescherming. Een van de dingen die een gegevensbeheerder behoort te doen voordat hij gegevens doorgeeft aan een derde land, is vaststellen dat persoonlijke gegevens aan de kant van de ontvanger voldoende worden beschermd. Daarnaast moet de beheerder - in dit geval de luchtvaartmaatschappij - een legitieme reden hebben voor het doorgeven van de gegevens, zoals een verplichting daartoe bij de wet. Met wet bedoelen we echter het Gemeenschapsrecht of de wetgeving van de lidstaten. Een verplichting die wordt opgelegd door een derde land, kan niet zonder meer de verwerking van gegevens binnen de Gemeenschap rechtvaardigen. Deze internationale overeenkomst, die deel zal gaan uitmaken van het communautair wettelijk kader, creëert zo'n vereiste, maar wel onder een zeer belangrijke voorwaarde: het bestaan van voldoende gegevensbescherming in het ontvangende land, te weten de Verenigde Staten. Het is hier belangrijk te benadrukken dat deze overeenkomst het bestaan van voldoende gegevensbescherming in de Verenigde Staten niet als vanzelfsprekend beschouwt. De verplichting voor luchtvaartmaatschappijen geldt alleen als er een passendverklaring is, en uitsluitend voor zolang als deze geldt. Op 31 maart heeft het Europees Parlement een resolutie aangenomen waarin zij aangeeft het niet eens te zijn met de Commissie dat de huidige beloften van de VS voldoende bescherming bieden, en het college van commissieleden zal te zijner tijd beslissen hoe het nu verder moet gaan. Ongeacht wat de Commissie beslist, zal dit deel van de overeenkomt echter alleen van toepassing zijn als er een passendverklaring is. Er is daarom voor het Parlement geen reden om de hele overeenkomst op grond hiervan af te wijzen.
Op de tweede plaats is er een juridisch argument voor deze internationale overeenkomst dat verband houdt met het internationaal recht. De Europese Commissie heeft zich op het principiële standpunt gesteld dat de rechtshandhavingsinstanties van de VS alleen toegang konden krijgen tot databases die zich binnen de Gemeenschap bevinden, als ze daar expliciet toestemming voor hadden gekregen. Middels deze overeenkomst verleent de Gemeenschap deze toestemming, onder twee voorwaarden. De eerste voorwaarde is dat de gegevens in de VS voldoende worden beschermd. De tweede voorwaarde is dat er nog geen -systeem van kracht is. Ik wil graag duidelijk stellen dat de Commissie het standpunt van het Parlement deelt dat het huidige -systeem zo snel mogelijk moet worden vervangen door een -systeem, en de Commissie heeft kennis genomen van de door het Parlement verlangde datum van 1 juli. We doen onze uiterste best om de omstandigheden te realiseren die het -systeem op zeer korte termijn mogelijk moeten maken. Het is evenwel de bedoeling vandaag rechtszekerheid te geven, dus we moeten deze kwestie nu behandelen en er vervolgens aan werken om het systeem zo snel mogelijk te veranderen.
Vanuit een meer politiek oogpunt vervult deze overeenkomst vier belangrijke extra doelstellingen. Op de eerste plaats stelt de overeenkomst op grond van het wederkerigheidsbeginsel de toekomstige hulp van de regering van de VS veilig bij het verzekeren dat luchtvaartmaatschappijen PNR-gegevens doorgeven aan de autoriteiten van de Gemeenschap als de Gemeenschap of een van haar lidstaten een dergelijk systeem zou invoeren.
Op de tweede plaats bevat de overeenkomst ook een verklaring dat het Bureau voor douane en grensbescherming (Bureau of Customs and Border Protection) van de VS de beloften ten uitvoer legt waarop de passendverklaring is gebaseerd, wat, zoals dit Huis erkent, een belangrijke internationale verbintenis is van de kant van de Verenigde Staten.
Op de derde plaats bevat de overeenkomst ook de toezegging dat gezamenlijke beoordelingen zullen plaatsvinden van zaken die verband houden met de overeenkomst. Als laatste, maar daarom niet minder belangrijk, beschermt de overeenkomst reizigers tegen onwettige discriminatie op grond van nationaliteit en land van verblijf.
Voordat ik afsluit, wil ik nog kort verwijzen naar het verslag dat is voorgelegd, dat twee juridische problemen beschrijft. Het eerste probleem is procedureel van aard. De rapporteur is van mening dat het Parlement om zijn volledige instemming had moeten worden gevraagd in plaats van dat het alleen maar is geraadpleegd. Mijn antwoord is dat, zoals commissaris Bolkestein gisteren heeft uitgelegd, in deze overeenkomst een wijziging van de richtlijn inzake gegevensbescherming behelst, wat in artikel 300 van het Verdrag als voorwaarde is gesteld voor de toepassing van de instemmingsprocedure. In het verslag wordt een tweede punt van zorg genoemd, dat stelt dat: "de echte reikwijdte van de internationale overeenkomst zal worden bepaald door de regering van de VS zonder enige juridisch verbindende participatie van de kant van de Europese Unie". Laat ik duidelijk stellen dat de essentiële koppeling tussen de drie elementen van het pakket - internationale overeenkomst, passendverklaring en toezeggingen van de VS - er is om samenhang tussen de elementen te verzekeren. Geen passendverklaring zonder toezeggingen, geen juridische gevolgen voor luchtvaartmaatschappijen met betrekking tot de overeenkomst zonder passendverklaring. Een eenzijdige verandering in de beloften van de VS die ertoe zou leiden dat niet meer wordt voldaan aan de passendheidsbeginselen, zou eveneens leiden tot opschorting van de passendverklaring. Tegelijkertijd zou het ertoe leiden dat de twee hoofdclausules van de internationale overeenkomst, de verplichting voor luchtvaartmaatschappijen de gegevens te verstrekken en de machtiging van de VS om gegevens over te hevelen zonder dat de internationale overeenkomst hoeft te worden gewijzigd of aangeroepen, niet meer van toepassing zijn. Deze cruciale beveiliging is in de overeenkomst ingebouwd juist om te voorkomen wat in het verslag wordt gevreesd, namelijk dat de Europese Unie wordt gedwongen om een eenzijdige verandering te accepteren in de eisen van de VS met betrekking tot het ontvangen van PNR-gegevens.
Ter afsluiting wil ik er bij de leden op aandringen de goedkeuring van deze overeenkomst te steunen, ondanks hun twijfels over de passendverklaring. Om de redenen die ik heb aangegeven, is deze overeenkomst niet noodzakelijkerwijs onverenigbaar met het standpunt van het Parlement over de passendverklaring. De resolutie die het Europees Parlement op 31 maart heeft aangenomen, roept op tot een bredere internationale overeenkomst waarin een reeks beginselen voor de gegevensbescherming worden opgenomen. Ik ben van mening dat zo'n overeenkomst momenteel niet haalbaar is. Daarom vraag ik het Parlement deze overeenkomst te steunen, niet omdat de overeenkomst perfect is, maar omdat het voor onze luchtvaartmaatschappijen heel wat beter is wanneer ze rechtszekerheid hebben, en het voor passagiers heel wat beter is wanneer ze betere waarborgen hebben dan het juridisch vacuüm dat ontstaat wanneer dit pakket, waarover we zo lang en zo hard hebben onderhandeld, sneuvelt.
Mijn excuses dat ik zo lang heb gesproken, maar ik weet dat deze kwestie voor het Parlement belangrijk is, en ik wilde proberen in te gaan op de belangrijkste punten die naar voren zijn gebracht. 
De Voorzitter.
   Commissaris, ik begrijp waarom u zo lang het woord hebt gevoerd. Uiteraard mag u zo lang als u wilt het woord voeren; zo staat dat in ons Reglement. Het Reglement stelt echter ook dat de Voorzitter moet trachten met de Commissie overeenstemming te bereiken over de spreektijd. Met alle respect verzoek ik u het kort te houden bij afsluiting van elk debat vanavond. 
Boogerd-Quaak (ELDR ),
   . – Dank u wel voorzitter, dank u wel Commissaris voor uw uitgebreide toelichting. Wij zijn het er allemaal over eens dat terroristen moeten worden bestreden. Dat mag echter geen vrijbrief worden voor zaken die wij uiteindelijk niet kunnen verantwoorden. Ik moet u zeggen, Commissaris, u hebt mij vanavond niet overtuigd. Allereerst hebt u gezegd dat het overdragen door het douanebureau voor u een punt van zorg is. Het is op dit moment zo dat de Commissie in overweging 20 van de beschikking spreekt over doorgifte aan andere overheidsinstanties, inclusief buitenlandse overheidsinstanties. Wij horen sinds enkele dagen voor het eerst dat het voor u een punt van zorg is hoe dit is geregeld. Een aantal maanden geleden hebt u het Parlement gevraagd om een .Ondertussen is ons zowel door de heer Bolkestein als door uzelf meegedeeld dat deze er in feite nog steeds niet is.
Dan de kwestie van de overeenkomst als zodanig. Het Parlement vraagt om een echte internationale overeenkomst. Het Parlement vraagt om non-discriminatie van EU-burgers bij het gebruik van de gegevens. Het Parlement vraagt om gelijkwaardigheid in de Verenigde Staten en efficiënte, onafhankelijke correctiemogelijkheden van onjuiste gegevens en een duidelijke rechtsgang voor EU-burgers die in de problemen komen. U hebt gezegd dat er sprake is van wederkerigheid. Welnu Commissaris, in artikel 6 van de overeenkomst staat dat voor zover haalbaar en op basis van strikte wederkerigheid, de medewerking van onder zijn bevoegdheid vallende luchtvaartmaatschappijen actief bevorderd zal worden. Dat is geen wederkerigheid. In artikel 1 staat wat wij moeten doen. Het CBP krijgt elektronische toegang tot de PNR-gegevens in de boekings- en vertreksystemen van de luchtvaartmaatschappijen die zich op het grondgebied van de lidstaten van de Europese Gemeenschap bevinden. Zulks strikt overeenkomstig het besluit en zolang het besluit van kracht is. Voorzitter, daarmee legaliseren wij wat wij de hele tijd niet hebben gewild en dat nu is de reden voor het Parlement om te vragen om een echte overeenkomst, die de instemming van het Parlement heeft. U zegt dat dit niet nodig is, want de rechtsgrondslag die de Raad heeft gekozen is Richtlijn 1995/45 en deze overeenkomst zou de richtlijn inhoudelijk niet veranderen. Hoe kunt u dat nu zeggen als in artikel 2 van de overeenkomst wordt bepaald dat alles overeenkomstig de wetgeving van de Verenigde Staten zal worden behandeld? Naar mijn mening introduceren wij hier wetgeving van de Verenigde Staten. Dit is geen echte overeenkomst. Dit is een overeenkomst waarvan de heer Bolkestein zegt dat tal van zaken nog niet zijn opgelost. Ik heb het nog niet gehad over de connectie van deze overeenkomst met CAPS II, maar ook daarin staat in de dat deze overeenkomst straks in feite ook aansluit op het nieuwe geavanceerde systeem CAPS II in de Verenigde Staten. Daarvan heeft het Congres in de Verenigde Staten gezegd dat het niet deugt en het heeft het teruggestuurd naar de bevoegde instanties.
Om een lang verhaal kort te maken, de manier waarop deze tot stand is gekomen, is niet juist. De heer Bolkestein heeft in september beloofd dat het Parlement als volwaardige partner zou worden behandeld. Helaas heeft hij deze belofte niet waargemaakt. Veel sterker nog, de Europese Commissie en de Raad hebben doelbewust geprobeerd het Europees Parlement buitenspel te zetten. Volgens het Verdrag was de instemmingsprocedure van het Parlement vereist, maar daar hebt u niet voor gekozen. Dat was ook de reden waarom ik mij sterk heb gemaakt binnen het Parlement en Voorzitter Cox via de juridische commissie heb laten aanbevelen een beroep te doen op artikel 300, lid 6 van het Verdrag om deze overeenkomst te laten toetsen door het Hof van Justitie van de EG. Dat is de enige weg die voor ons overblijft om nog iets aan deze overeenkomst te doen en onze burgers op een adequate manier te beschermen. Nu worden zij nu niet op een adequate manier beschermd. Ik vind dat buitengewoon spijtig. Ik had graag gezien dat u de overeenkomst terugtrok.
Ik deel uw mening dat terrorisme vreselijk is, maar om dat alles nu maar als vrijbrief te gebruiken om onze wetgeving met voeten te treden en de Amerikanen toegang te geven tot onze gegevens zonder wettelijke bescherming, want de Amerikaanse grondwet en de gelden niet voor Europese burgers, gaat te ver. Ik vraag u dehalve nogmaals dringend deze overeenkomst terug te trekken en met een echte overeenkomst naar het Parlement te komen. 
Hernández Mollar (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, beste collega’s, we hebben het nu opnieuw over het doorgeven van passagiersgegevens aan de Verenigde Staten. Nu is echter het einde van de discussie in zicht: we hebben eindelijk het ontwerp voor een internationale overeenkomst ontvangen. We hebben daar talloze malen om verzocht.
Ik geloof dat we aan het wezen van deze discussie niets nieuws kunnen toevoegen. We hebben bij voorgaande debatten duidelijk genoeg stelling genomen. In de door mij voorgezeten commissie hebben we naar de deskundigen kunnen luisteren. De heer Bolkestein, de andere bevoegde commissarissen en de direct betrokkenen – de luchtvaartmaatschappijen – zijn herhaaldelijk voor de commissie verschenen.
Dit zal onze laatste politieke uitspraak in deze kwestie van deze zittingsperiode zijn. Net als de rest van mijn fractie geloof ik dat het onverantwoordelijk zou zijn als we dit probleem onopgelost lieten. Er is immers sprake van rechtsonzekerheid en een rechtsvacuüm. Telkens wanneer iemand naar de Verenigde Staten reist moeten de luchtvaartmaatschappijen passagiersgegevens aan de Amerikaanse autoriteiten doorgeven, en dat terwijl er geen enkele juridische regeling – en dus ook geen enkele garantie – bestaat met betrekking tot het gebruik van deze gegevens. En die toestand duurt nu al een jaar. We voeren nu een debat over zo’n juridische regeling – met alle gebreken en alle kritiek die we op die regeling kunnen hebben.
Niemand zal vandaag de dag willen ontkennen dat de strijd tegen het terrorisme een absolute prioriteit is. De Europese maatschappijen leven in angst voor deze bedreiging van hun veiligheid en stabiliteit. De burgers zouden het niet begrijpen als we weigerden samen te werken met landen die het terrorisme bestrijden. De Europese Unie en de Verenigde Staten hebben hier dezelfde doelstelling. Om die te verwezenlijken is samenwerking een absolute voorwaarde.
Dames en heren, ik geloof niet dat we de Verenigde Staten een vrijbrief geven, zoals sommigen hebben beweerd. Dit is de oplossing voor een heel reëel probleem waar we sinds het begin van de gegevensoverdrachten – nu een jaar geleden – mee in onze maag hebben gezeten.
Mijnheer de Voorzitter, staat u mij toe dat ik van de gelegenheid gebruik maak om te zeggen dat ik hoop dat de nieuwe socialistische regering van Spanje – de heer Zapatero voorop – dit akkoord in de Raad zal willen verdedigen. Ik ben ervan overtuigd dat de Spaanse burgers liever hebben dat hun persoonlijke gegevens worden doorgegeven aan degenen die ze om veiligheidsredenen nodig hebben – zoals de Verenigde Staten – dan dat de verantwoordelijken voor de verschrikkelijke aanslag van 11 maart opnieuw kunnen toeslaan, of dat nu in mijn land is of elders.
Daarom kondig ik nu reeds aan dat wij tegen het verslag van mevrouw Boogerd-Quaak zullen stemmen. 
Paciotti (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik ben het roerend eens met het verslag. In tegenstelling tot hetgeen de Commissie beweert staat de onderhavige ontwerpovereenkomst geheel haaks op de richtlijn betreffende de bescherming van persoonlijke gegevens en dus artikel 286 van het EG-Verdrag. Artikel 7 van de richtlijn geeft de lidstaten de bevoegdheid om op grond van veiligheidsoverwegingen de behandeling van persoonlijke gegevens te reglementeren. Met de ontwerpovereenkomst haalt de Gemeenschap deze bevoegdheid bij de lidstaten weg en legt ze neer bij een buitenlandse autoriteit. In het ontwerp staat dat de Europese luchtvaartmaatschappijen verplicht zijn de gegevens van Europese passagiers te behandelen overeenkomstig de wetgeving van de Verenigde Staten en overeenkomstig het verzoek van de Douaneautoriteiten van het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid.
Dit is een wijziging van de richtlijn, alhoewel de Commissie dat hardnekkig weigert toe te geven. Uit hoofde van artikel 300 van het Verdrag zou dat onder meer hebben betekend dat het Parlement, als medewetgever van de richtlijn, instemming hiermee moet betuigen. Commissaris Bolkestein had dat ook aangekondigd in de Commissie openbare vrijheden op 9 september jongstleden, maar daar komt kennelijk niets van terecht. Daarom is een echt internationaal verdrag nodig, want anders is er geen rechtsgrondslag voor de wijziging van de richtlijn en de beoogde overdracht van soevereiniteit.
Bovendien is dit ontwerp een schending van de grondrechten van de Europese burgers, en van met name het recht op vertrouwelijkheid van persoonlijke gegevens, overeenkomstig het Europees Verdrag tot de bescherming van de rechten van de mens en het Handvest van de grondrechten van de Unie. Dit recht houdt onder meer in dat de belanghebbenden toegang hebben tot de opgeslagen gegevens en deze kunnen laten corrigeren, hetgeen met de ontwerpovereenkomst niet wordt gegarandeerd. Dit is een belangrijk aspect voor de praktijk omdat de voor handelsdoeleinden verzamelde gegevens, die niet door de verantwoordelijke autoriteit worden gecontroleerd en gefilterd, misschien niet kloppen of ook opzettelijk foutief zijn opgenomen. Dergelijke fouten - die niet zouden worden gemaakt als gegevens bewust werden doorgegeven voor veiligheidsdoeleinden - kunnen de burgers echter grote ongemakken en ernstige schade berokkenen.
Daarom is het noodzakelijk de tekst van de overeenkomst te wijzigen. Bovendien moeten wij hoe dan ook het Hof van Justitie om een advies vragen.
Watson (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer mevrouw Boogerd-Quaak met een uitstekend verslag. Het is heel goed mogelijk om zowel hard op te treden tegen terrorisme en de verdragen te respecteren die we hebben ondertekend op het gebied van de vrijheden van het individu, zoals privacy. Deze hele aangelegenheid heeft een onfortuinlijke wending genomen. Commissaris Bolkestein heeft ons op 9 september verteld dat de vorderingen die werden gemaakt met de verschillende kwesties, bedroevend was. Commissaris Patten heeft ons vanavond verteld dat gegevensoverdracht een punt van zorg blijft voor de Commissie. Het feit ligt er dat er geen echte overeenkomst is tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten over de omvang van de verlangde gegevens, over de beperking van het doel van de gegevens, over de termijn gedurende welke gegevens mogen worden opgeslagen of over het doorgeven van gegevens aan derde landen.
Het college van Commissieleden zou zich moeten schamen dat het deze wijziging voorstelt. De voorstellen van het college zouden de schrijvers van de Official Secrets Act van het Verenigd Koninkrijk uit 1911 eer aan doen.
Commissaris Patten, u treedt dit Huis gewoonlijk op open wijze tegemoet en spreekt dan bijna voor de vuist weg. Daar zijn we blij om. Vanavond leest u zorgvuldig van papier af; ik zou bijna zeggen dat uw lippen sneller bewegen dan die van een politieman die een valse getuigenis aflegt. U hebt een quasi-juridische argumentatie opgesteld die zo instabiel is als een kaartenhuis. Het kan u nauwelijks verbazen dat u van alle kanten van dit Huis kritiek krijgt.
De commissaris heeft ons verteld dat het Parlement geen reden heeft om de hele overeenkomst af te wijzen. Het feit is dat we daar niet eens de kans toe krijgen. Ondanks de verzekering van commissaris Bolkestein van 9 september dat het Europees Parlement tijdens de procedure zijn instemming zou kunnen geven, zoals is voorgeschreven door artikel 300 van het Verdrag, krijgen noch dit Parlement, noch de nationale parlementen de kans om commentaar te geven op de overeenkomst.
Dit is een schandelijk blijk van het democratisch tekort van Europa. We doen daarom een beroep op de Commissie om deze overeenkomst in te trekken en te vervangen door een fatsoenlijke internationale overeenkomst. Als dit niet gebeurt, zullen we de zaak naar het Europees Hof van Justitie moeten verwijzen.
Buitenweg (Verts/ALE ).
    Voorzitter, de vraag is simpel. Deugt het akkoord en was de Europese Commissie gemachtigd dit akkoord te sluiten? Mijn fractie wil daar een juridisch oordeel over. Daar kan de Europese Commissie toch niet op tegen zijn, zelfs als zij ervan overtuigd is dat alles OK is.
Commissaris Patten zei zojuist dat het akkoord beter is dan niets. Daar ben ik het niet mee eens. De Europese Commissie heeft er een aantal beperkingen door gekregen, maar het akkoord bevat nog steeds teveel gegevens en die worden voor een absurd lange tijd bewaard. is niet heilig, maar inbreuken moeten wel proportioneel zijn. Ik vind dus dat wij verder moeten gaan met de onderhandelingen met de Verenigde Staten. Als de Verenigde Staten dat niet willen, dan geven wij die gegevens gewoon niet. Natuurlijk is het zo dat de Verenigde Staten die gegevens dan wel gaan vragen aan de passagiers op vliegvelden, maar dan zullen burgers meteen zien om hoeveel gegevens het gaat en ik denk dat je op deze wijze dan ook verzet organiseert vanuit een andere hoek. Ik denk dat heel erg belangrijk is. Het is een kwestie van politieke wil om ervoor te zorgen dat onze eigen Europese wetten worden nageleefd. Ik vind dat het de plicht is van de Europese Commissie om te zorgen dat deze worden gecontroleerd.
Cappato (NI ).
   - Commissaris Patten, mijns inziens heeft de Europese Unie zichzelf in een zwakke positie geplaatst door ervan af te zien de eigen regels toe te passen. De ontwerpovereenkomst druist in tegen niet alleen de richtlijn maar ook de grondbeginselen van de Europese Unie. Ook indien het om een lidstaat zou gaan, zou het illegaal zijn gegevens die zijn verzameld voor handelsdoeleinden stelselmatig te gebruiken voor bewakingsdoeleinden. Daar wringt de schoen!
Het is duidelijk dat het terrorisme moet worden bestreden, en het is ook duidelijk dat deze strijd gebaseerd moet zijn op regels en op de eerbiediging van de grondbeginselen van onze Europese Unie. Het klopt echter niet dat de nu al dertien maanden durende opschorting van de wet enkel aan onze luchtvaartmaatschappijen zou zijn opgelegd. Deze maatregel geldt namelijk voor alle luchtvaartmaatschappijen, ook voor de Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen als ze vanuit Europa reserveren.
U hebt dus besloten om een zwakke positie in te nemen en aan het kortste eind te trekken. Wij kunnen de regels niet hervormen, want je kunt niet hervormen als de vorm niet wordt geëerbiedigd. 
Pirker (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, terrorisme – dat is een feit – is de gesel van onze tijd. Succes zullen we alleen boeken wanneer we in Europees verband en samen met partners als de Verenigde Staten gemeenschappelijke strategieën ontwikkelen. Succesvol zijn we alleen wanneer we al die strategieën ook in effectieve acties omzetten, ofwel wanneer maatregelen waartoe wij besluiten ook daadwerkelijk worden uitgevoerd. De terroristen zijn namelijk niet bang voor de discussies die wij hier voeren. Ook verordeningen en richtlijnen boezemen hun geen angst in. Dat doen alleen effectieve maatregelen. Daarom zijn daden nodig en het is onze taak om nu een daad te stellen met betrekking tot het doorgeven van passagiersgegevens. Natuurlijk zijn er bepaalde maatregelen ter bescherming van de privacy nodig wanneer het om het verstrekken van persoonsgegevens gaat. Natuurlijk moeten we ons houden aan de bepalingen inzake gegevensbescherming van de Europese Unie. We moeten echter ook erkennen dat relevante gegevens worden doorgegeven die ons tegen terrorisme beschermen.
Wij zijn als Europese Volkspartij daarom voor het sluiten van de overeenkomst met de Verenigde Staten op basis van het onderhandelingsresultaat van de Commissie. Daarmee komt er een einde aan de verdragsloze situatie en wordt de weg vrijgemaakt voor het uitwisselen van gegevens, maar vooral voor verdere verbeteringen en verdere onderhandelingen. Wij zijn dan ook tegen het verslag-Boogerd-Quaak dat alleen op grond van ideologisch overtrokken eisen de overeenkomst afwijst, waardoor er geen rechtsgrondslag komt en samenwerking in de strijd tegen het terrorisme onmogelijk wordt gemaakt.
De burgers voor wie wij staan en door wie wij gekozen zijn, verwachten niet dat wij hier eindeloos debatteren. Ze verwachten dat wij samen met degenen die hun verstand niet hebben verloren ook iets doen. De strijd tegen het terrorisme moet prioriteit hebben. 
Terrón i Cusí (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, zoals we weten is terrorisme een verschijnsel dat tot internationale samenwerking noopt. Ik kom zelf uit een land dat veelvuldig het slachtoffer van terrorisme is geweest, en ik weet ook dat men bij de samenwerking in het kader van de terrorismebestrijding en bij alle acties die men voor dat doel onderneemt steeds volledig respect dient te hebben voor het maatschappelijke stelsel dat de terroristen willen vernietigen.
Dat is wat wij beogen te verdedigen – niet de acties van de terroristen. Het is absurd dat zelfs maar te suggereren. Dat is niet waar het probleem ligt. Het probleem, mijnheer de Voorzitter, is dat het Parlement zich in een onmogelijke positie bevindt als gevolg van de beslissingen die de Commissie genomen heeft. Eerst kondigt ze aan dat er een soort overeenkomst tot stand is gekomen waar wij ons niet over mogen uitspreken, dan zegt ze dat er een internationale overeenkomst zal worden gesloten, en nu blijkt dat die internationale overeenkomst wordt afgesloten zonder dat het Parlement is geraadpleegd – terwijl de regels dat toch voorschrijven.
Het hoeft u niet te verbazen dat dit Parlement dezelfde prerogatieven voor zich opeist als die waarover het Amerikaanse Congres in deze materie beschikt. Wij hebben in plenaire vergadering en in de Commissie juridische zaken en interne markt besloten het Gerechtshof over deze overeenkomst te raadplegen, omdat we twijfels hadden over de inhoud van de tekst en over de wijze waarop de Commissie te werk is gegaan.
In tegenstelling tot de heer Hernández Mollar geloof ik niet dat de Spaanse burgers zo blij zijn dat ze niet over rechtsmiddelen beschikken wanneer blijkt dat ze de Verenigde Staten niet in kunnen omdat men daar een ongegronde verdenking – bijvoorbeeld terrorisme – jegens hen koestert. Burgers zijn dan machteloos om op te treden tegen een toestand die ernstige gevolgen kan hebben – bijvoorbeeld voor hun werk. Ik geloof niet dat deze burgers er zonder dit systeem slechter aan toe zijn. Dat geloof ik niet. Wat wij van de Commissie willen is dat ze de regels naleeft.
Tot slot wil ik graag een vraag stellen, mijnheer de Voorzitter. De heer Patten heeft gezegd dat de Verenigde Staten reeds beschikken over de verlangde informatie. Kan hij me vertellen wie die informatie verstrekt heeft en wat de Commissie – als ze hiervan op de hoogte was – gedaan heeft om die gegevensoverdracht te verhinderen? 
Patten,
   . - Mijnheer de Voorzitter, het spijt me dat we bij eerdere gelegenheden geen kans hebben gehad om enkele van de argumenten nader uiteen te zetten. Ik bied mijn excuses aan dat ik aan het begin van dit debat zo lang heb gesproken, maar ik wil graag nog op één punt reageren.
Ik nader het einde van een buitensporig lange politieke carrière en ik heb een tamelijk dikke huid. Maar wanneer iemand me ervan beschuldigt me te gedragen als een politieman die een valse getuigenis aflegt, moet ik zeggen dat ik dat zie als een aanval op mijn integriteit en mijn eer. Ik hoop dat de afgevaardigde in kwestie nog eens goed zal nadenken over wat hij heeft gezegd. Ik zou tegen de afgevaardigde in kwestie het volgende willen zeggen: wat als er geen overeenkomst is? Wat als we nog eens zes maanden wachten totdat we een advies hebben? We hebben weinig twijfel over hoe het oordeel van het Europees Hof van Justitie zal uitvallen. Wat dan?
Ik wil nog één korte opmerking maken. Rekening houdend met de voorbehouden die ik eerder heb geuit met betrekking tot het verder doorgeven van gegevens, zullen sommige autoriteiten die zijn belast met de gegevensbescherming weinig anders kunnen dan luchtvaartmaatschappijen opdracht geven de gegevensoverdracht op te schorten indien het voorgestelde pakket van een passendverklaring en een internationale overeenkomst zou worden opgeschort, met alle consequenties van dien voor de luchtvaartmaatschappijen en passagiers. Wie krijgt er de schuld wanneer dit gebeurt? U zult de afgevaardigde in kwestie en bepaalde anderen dan heus niet in het stof zien bijten! Alle krijgen dan de schuld; alle anderen worden dan verantwoordelijk gesteld voor de onzekerheid.
Ik zeg dit bewust: we hebben uiterst zorgvuldig over deze zaken nagedacht. Laat niemand denken dat we deze weg zijn ingeslagen zonder te denken aan de vrijheden van de burger. Ik ben van mening dat hetgeen we voorstellen, veel beter is dan wat we hebben als we deze afspraken niet van kracht laten worden, en dat de vrijheden van de burger beter beschermd zullen zijn dan anders het geval zal zijn.
Wanneer het Parlement hierover stemt, hoop ik dat het Parlement dit niet zal doen op basis van het idee dat de afgevaardigde en alle anderen moreel en eerlijk zijn en gelijk hebben, en dat de rest van ons corrupt en oneerlijk is. Ik hoop dat het Parlement erkent dat we hebben getracht enige rechtszekerheid te bieden en dat we, zelfs als er sprake is van een meningsverschil, hebben geprobeerd ons eervol en verstandig te gedragen, op een manier die in de komende maanden en jaren gunstiger en praktischer is voor de luchtvaartmaatschappijen en hun passagiers. 
Watson (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik heb de commissaris er niet van beschuldigd dat hij zich gedraagt als een politieman die een valse getuigenis aflegt. Ik heb alleen maar gezegd dat zijn lippen sneller bewogen dan die van een politieman die een valse getuigenis aflegt. Ik aanvaard echter dat mijn opmerking beledigend kan zijn overgekomen en ik trek mijn opmerking daarom in. 
De Voorzitter.
   Hartelijk dank, collega, voor deze toelichting. Hiermee worden de goede omgangsvormen in dit Huis bewaard. De commissaris heeft er recht op dat dit misverstand uit de weg wordt geruimd.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A5-0230/2004) van mevrouw Boogerd-Quaak, namens de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, over de risico's van schending in de Europese Unie en met name in Italië van de vrijheid van meningsuiting en informatie (artikel 11, lid 2 van het Handvest van de grondrechten).
De Voorzitter heeft een brief van de heer Ribeiro e Castro ontvangen waarin hij twijfels uit over de ontvankelijkheid van deze beraadslaging. Ik geef deze collega daarom twee minuten het woord waarin hij zijn twijfels zal toelichten. 
Ribeiro e Castro (UEN ).
   – Mijnheer de Voorzitter, beste collega’s, ik heb namens mijn fractie een motie van niet-ontvankelijkheidsverklaring ingediend. De redenen daarvoor heb ik in de commissie reeds uiteengezet. Ik heb in de commissie bij de afsluiting van het debat gevraagd of er een juridisch advies kon worden opgesteld door het secretariaat van de commissie, door de juridische dienst van het Parlement of door de Commissie juridische zaken en interne markt. Ik heb hier heel belangrijke kwesties aangeroerd: het gaat erom vast te stellen of dit verslag juridisch toelaatbaar is.
Ik had gedacht dat men mijn verzoek had begrepen. Het juridisch advies hoor ik echter nu pas. Waar het om gaat is dat dit verslag een aantal constateringen en stellingen bevat die niet toelaatbaar zijn. Er worden “feiten” aangehaald waarvoor de Commissie nooit enig bewijs heeft geleverd. Zo worden er in paragraaf 50 beschuldigingen gericht aan de uitgever “Agora” in Polen. Verder wordt er iets beweerd over de samenstelling van de groep “Mediaset” – en ook al zijn die beweringen juist, er wordt in paragraaf 57, lid 1, geen bewijs genoemd. In paragraaf 58, lid 1, wordt iets gesteld over de wijze waarop de investeringen in reclames in Italië verdeeld zijn: ik heb daar nooit van gehoord.
Erger nog is dat er juridische kwesties aan de orde worden gesteld die in dit Parlement ontoelaatbaar zijn – we worden zo immers gedwongen een discussie te voeren over de wetgeving en de wetgevende bevoegdheden van de lidstaten en zelfs over uitspraken van de rechtbanken van de lidstaten. Dat is bijvoorbeeld het geval in paragraaf 49. Daar wordt een verwijzing gemaakt naar de uitspraak van het Duitse Federale Constitutionele Gerechtshof over een door de ingediend wetsvoorstel. De haren rijzen me te berge: zijn wij bevoegd iets te zeggen over de wetgevingsprocedure zoals die door de gevolgd wordt? Zijn wij bevoegd om te beoordelen of bepaalde feiten volgens de Italiaanse wet 249/97 wel of niet toelaatbaar zijn? Zijn wij bevoegd te oordelen over besluiten van de Italiaanse autoriteiten of uitspraken van het Italiaanse Constitutionele Gerechtshof?
Dat zijn allemaal zaken waar ik niet over mag oordelen om de doodeenvoudige reden dat ons Parlement daartoe niet bevoegd is. Daarom wil ik graag dat dit verslag niet-ontvankelijk wordt verklaard of naar de commissie wordt terugverwezen totdat er een juridisch advies in de ware zin des woords over de door mij aangeroerde kwesties is opgesteld. Ik herhaal: het gaat hier om heel ernstige zaken. 
De Voorzitter.
   Geachte collega, volgens het Reglement had u recht op slechts één minuut spreektijd. Ik ben zo genereus geweest u twee minuten te gunnen. Dat u dan vervolgens tweeëneenhalve minuut het woord voert, vind ik eigenlijk onaanvaardbaar.
En dan nu ter zake. Er staat in het Reglement een bepaling op grond waarvan moties voor een niet-ontvankelijkheidsverklaring 24 uur tevoren ontvangen moeten zijn. Deze termijn is niet gerespecteerd. Maar zelfs al was de termijn gerespecteerd, dan nog zou de Voorzitter besloten hebben uw motie op inhoudelijke gronden te verwerpen en daar ben ik het mee eens. We zullen nu beginnen aan het debat. 
Boogerd-Quaak (ELDR ),
   . Voorzitter, collega's, toen ik de taak op me nam om rapporteur te worden voor dit verslag was ik mij zeer wel bewust van het feit dat het geen gemakkelijke taak zou zijn. Om die reden heb ik dan ook een groot aantal toetsen toegepast die, naar mijn opvatting, dienen te worden toegepast in een zo moeilijke situatie. Zo hebben wij begin dit jaar een hoorzitting georganiseerd waarin tal van deskundigen het woord hebben gevoerd en hun opvattingen hebben gegeven over de vrijheid van meningsuiting en bescherming van het pluralisme. Daarnaast is het Instituut voor de media in Düsseldorf, een zeer gerenommeerd instituut, verzocht een onderzoek uit te voeren in alle landen in Europa. Naar mijn opvatting een onderzoek dat in feite allang door de Europese Commissie had moeten zijn uitgevoerd. Dit onderzoek is straks voor de Europese Commissie beschikbaar. Ik heb met zeer veel deskundigen gesproken en allen, of zij nu de koepel van journalisten, publieke media of commerciële media vertegenwoordigden, hadden waardering voor mijn aanbevelingen. Ook heb ik een reeks aanbevelingen geformuleerd om pluralisme in Europa te bevorderen. Een van die aanbevelingen betreft de afbakening van minimumvoorwaarden in de gehele Europese Unie om ervoor te zorgen dat de publieke omroepen onafhankelijk zijn en vrij van inmenging door de regering, zoals aanbevolen door de Raad van Europa. Andere aanbevelingen betreffen regels inzake transparantie van de eigendom van media, met name grensoverschrijdend eigendom, en openbaarmaking van informatie over aanzienlijke belangen in media. Ik verzoek voorts om onderzoek naar de noodzaak van het opnemen van een pluralismetest in de concentratieverordening en het verlagen van drempels met betrekking tot mediaconcentraties, alsook naar de noodzaak van het opnemen van voorschriften dienaangaande in de nationale regels. Ik ga hier niet al mijn aanbevelingen opsommen. Ik weet alleen dat zeer velen in Europa zitten te wachten op een van het Groenboek van de Commissie en op voorstellen om haar rol met betrekking tot de vrijheid van meningsuiting nadere invulling te geven.
Het is in een democratie van buitengewoon groot belang dat pluralisme wordt geëerbiedigd. Ik heb op basis van alle gesprekken die ik heb gevoerd alsook op basis van het rapport van het Instituut voor de media een aantal zorgen uitgesproken en een van die zorgen betreft inderdaad Italië. Dit stond immers in de opdracht voor dit verslag en deze opdracht, mijnheer de Commissaris, collega's, heb ik niet zelf verzonnnen. Deze opdracht met deze titel is mij door de Conferentie van voorzitters doorgegeven. Het was dus mijn plicht om op basis van een verzoekschrift en op basis van het verzoek van de Conferentie van voorzitters specifiek aandacht te besteden aan Italië. Veel van mijn collega's hebben de aandacht die ikzelf al aan Italië had gegeven nog versterkt.
Worden er in dit verslag nu zaken aan de orde gesteld die niet kunnen? Mijnheer de Voorzitter, ik vind van niet. Er worden feiten gepresenteerd op basis waarvan wij tegen de Europese Commissie zeggen: hebt u niet de morele plicht om beleid te ontwikkelen met betrekking tot pluriformiteit in de media? Naar mijn opvatting heeft de Commissie deze plicht. Ik heb bij mijn adviezen ook geconstateerd dat wij waar het gaat om pluriformiteit zwaardere eisen mogen stellen aan publieke media dan aan commerciële media. Als rapporteur ben ik mij er zeer wel van bewust dat de markt zijn werk doet en ik heb daar ook in het geheel geen bezwaar tegen.
De vraag waar het om draait, is of de pluriformiteit door concentraties of anderszins wordt bedreigd, omdat bepaalde media te veel in een hand zijn. Dat is niet nieuw, Commissaris. Wij doen dit op allerlei beleidsterreinen. Het is een van onze interne-markttaken om erop te letten dat er geen te grote concentraties ontstaan. Al wat ik vraag is de vrijheid van meningsuiting te waarborgen, ten behoeve van een goede democratie. Ik vind het heel erg jammer dat bepaalde collega's, die zich van meet af niet in het debat hebben gemengd, nu plotseling zeer veel amendementen hebben ingediend om dit verslag te doen vallen. Ik vind dat dit verslag dat niet verdient, ik had dit niet verwacht en ik vind het ook niet democratisch. 
Tajani (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik vraag het woord onder verwijzing naar de artikelen 3, 28, 64, 118, 151, 171 en 172 betreffende de toegang tot documenten. In een document van het directoraat-generaal pers van het Parlement staat dat de vrijheid van informatie in Italië het belangrijkste onderwerp is van deze vergaderperiode. Opnieuw wordt daarin gezegd dat de vrijheid van informatie in Italië in gevaar is.
Er is echter geen enkel verslag of document dat die titel draagt en in stemming gebracht wordt. Mijns inziens slaan bepaalde ambtenaren munt uit de situatie, en daarom vraag ik het Bureau van het Parlement ervoor te zorgen dat de ambtenaren van het Parlement en van de commissies zich onthouden van politieke standpunten en de fundamentele regels en de officiële documenten van het Parlement eerbiedigen.
Ik vraag u deze opmerking te laten notuleren. Ik heb gisteren al formeel een protest ingediend bij de voorzitter van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken die een officiële protestbrief heeft geschreven aan de Voorzitter van het Parlement. 
De Voorzitter.
   Mijnheer Tajani, u wordt sowieso in de notulen vermeld omdat u het woord hebt gevoerd. Natuurlijk zal ik uw wens doorgeven aan de Voorzitter, maar dat verandert niets aan het feit dat wij het debat thans voortzetten. 
Patten,
   . - Allereerst wil ik de rapporteur beleefd bedanken voor zijn initiatiefverslag en wil ik zeggen dat het heel fascinerend is om op dit uur zo veel mensen in deze Vergadering te zien.
Ik denk dat ik de commissaris ben die tijdens het bestaan van deze Commissie het meest heeft gesproken in het Parlement. Ik heb redelijk vaak op dit uur van de avond gesproken; ik heb het gehad over mensenrechten in Afrika en over allerlei kwesties van leven en dood, maar ik heb hier op dit uur nog nooit zo veel mensen aangetroffen als vanavond. Ik benijd commissaris Vitorino, voor wie ik inval: als hij dit iedere keer meemaakt wanneer hij in deze Vergadering spreekt, heb ik toch echt de verkeerde baan in de Commissie!
In het licht van het feit - en hier keer ik terug naar mijn rol van politieman - dat het Parlement nog geen overeenstemming heeft bereikt over de uiteindelijke vorm van dit verslag, zal ik vanavond in tamelijk algemene bewoordingen reageren en zal de Commissie later op de normale manier een gedetailleerder schriftelijk antwoord geven.
De vrijheid van meningsuiting en informatie, die de vrijheid en het pluralisme van de media omvat, is een van de beginselen die de lidstaten gemeen hebben en waarop de Unie is gegrondvest, zoals artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie stelt. In dit recht wordt ook voorzien door artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Het is daarom geen verrassing dat de Commissie het volkomen eens is met de bewering dat een vrije en pluralistische mediasector een essentiële voorwaarde is voor vrij functionerende democratieën. We moeten allemaal uiterst waakzaam blijven wat betreft de verschillende aspecten van het pluralisme in de media in de Europese Unie.
Ik moet echter benadrukken dat de bescherming van het pluralisme in de media in de eerste plaats een taak is van de lidstaten. De kwestie van subsidiariteit is in dit verband cruciaal. Nationale maatregelen om pluralisme in de media te bevorderen zouden bijvoorbeeld bepalingen kunnen zijn die gedeelde eigendom in mediabedrijven voorschrijven, of maatregelen die cultureel en taalkundig gediversifieerde inhoud bevorderen.
Het doel van alle maatregelen die het pluralisme in de media proberen te bevorderen, is de vrijheid van meningsuiting te beschermen en te verzekeren dat de media een spectrum van meningen en opinies weerspiegelen dat karakteristiek is voor een democratische samenleving. Momenteel bevat de secundaire communautaire wetgeving geen bepalingen die speciaal zijn gericht op het waarborgen van het pluralisme in de media. Het recht van de Gemeenschap staat echter wel toe nationale beveiligingen toe te passen waar het gaat om het pluralisme in de media. Desalniettemin draagt een aantal bestaande communautaire wetgevingsinstrumenten hetzij direct hetzij indirect bij tot het doel van het behoud van het pluralisme in de media. De richtlijn inzake televisie zonder grenzen draagt bijvoorbeeld bij tot het waarborgen van het pluralisme in de media door middel van een aantal inhoudgerelateerde bepalingen, vooral door de bepalingen inzake de bevordering van Europese producties en de bevordering van het werk van onafhankelijke producenten.
Ook het programma Media speelt een belangrijke rol, terwijl de toepassing van de mededingingsregels eveneens een positieve invloed heeft op het pluralisme in de media. De hoofddoelstelling van het communautaire mededingingsrecht is weliswaar van economische aard - dat wil zeggen, het verzekeren van werkbare concurrentie tussen de spelers op de markt - maar het helpt ook een buitensporige mate van controle of cumulatieve deelnemingen in mediabedrijven voorkomen die het bestaan van een breed spectrum van meningen en opinies op de mediamarkt in gevaar zouden kunnen brengen.
Tot besluit wil ik nogmaals herhalen wat mijn collega commissaris Vitorino afgelopen maand heeft gezegd tijdens het debat over fundamentele rechten. De Commissie tracht te verzekeren dat in de Unie het respect voor alle fundamentele rechten goed wordt bewaakt. We kijken ook heel erg uit naar de opneming van het Handvest in het Grondwettelijk Verdrag, zodat het volledige rechtskracht krijgt.
Het spijt me alleen dat ik in dit debat niet de gelegenheid heb gehad - zoals ze in Rome zeiden - in te gaan op de eigendom van de media in het land dat ik het beste ken. Ik had het Parlement dan mijn mening kunnen geven over de media, waarvan een groot deel vurig gelooft in nationalisme, behalve wanneer het gaat om de eigendom van de media.
Ik had dan mijn mening kunnen geven over de eigenaren van de media die aanzienlijke politieke invloed willen uitoefenen zonder dat ze ooit zijn gekozen, voor een deel omdat ze geen burger zijn van het land dat ik het beste ken. Het spijt me dat ik niet de gelegenheid heb om vanavond op deze punten in te gaan. Het spijt ook News International en de heer Murdoch dat ik daar geen gelegenheid toe heb, maar misschien is er bij een toekomstige gelegenheid een groot aantal mensen aanwezig van de partij waaraan ik ben verbonden, en zullen zij er bij mij op aandringen deze opmerkingen over de eigendom van de media in het Verenigd Koninkrijk te maken. En wanneer men mij hiertoe aanmoedigt, zal ik proberen ervoor te zorgen dat commissaris Vitorino het debat leidt. 
Gargani (PPE-DE ),
    Mijnheer de Voorzitter, staat u mij toe als voorzitter van de Commissie juridische zaken en interne markt te zeggen dat ik nooit tevoren zo trots ben geweest op mijn voorzitterschap. Mijn commissie heeft een nuchter en weloverwogen advies uitgebracht en uitvoerige suggesties gedaan aan de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken. Met uitgebreide kennis van zaken, en objectief, eensgezind en vastberaden hebben wij aangedrongen op diversificatie in de eigendom van en de controle op omroeporganisaties. Wij hebben aangedrongen op vrije mededinging en eerbiediging van het pluralismebeginsel door televisiemaatschappijen. Ook hebben wij de klemtoon gelegd op de noodzaak van pluralisme van de media, aangezien het hier om een grondrecht gaat.
Wij hebben een reeks opmerkingen geformuleerd en ook wijzigingen voorgesteld, maar de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken heeft daar totaal geen rekening mee gehouden. Wij hebben een rustige discussie gehad, maar de meerderheid in de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken had maar één ding op het oog: obstructie plegen - dat is namelijk pas echte obstructie! - en de situatie enkel door een politieke bril bekijken. Zij heeft geprobeerd Italië een oordeel op te leggen dat niets met Italië heeft uit te staan. Men mag niet toestaan dat heel Italië in een kwaad daglicht wordt gesteld met een dergelijke richtlijn en een dergelijke oplossing. Het Parlement kan daar allesbehalve trots op zijn. 
Perry (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, het is een groot genoegen om aan dit debat laat op de avond deel te nemen en de concentratie van de media is een serieus onderwerp dat zeker een debat verdient. Men hoeft de Britse kranten van vandaag maar te lezen met daarin speculaties over de reden waarom Tony Blair een totale ommezwaai heeft gemaakt ten aanzien van een EU-referendum, om te zien dat dit het geval is.
Ik betreur echter dat dit verslag zich concentreert op de aanvallen die zijn gedaan op de Italiaanse regering. Dat doet af aan de kwaliteit van het verslag. De Commissie cultuur, waarvoor ik spreek, heeft het onderwerp heel serieus genomen en heeft herhaaldelijk benadrukt dat pluralisme in de media essentieel is voor het waarborgen van democratie en culturele diversiteit in Europa. In ons verslag over de richtlijn inzake televisie zonder grenzen hebben we gevraagd om een groenboek van de Commissie en een speciale studie over dit onderwerp. We wachten nog steeds op dat groenboek. We erkennen dat de lidstaten de primaire verantwoordelijkheid dragen. In de snel kleiner wordende wereld van vandaag kan de Europese Unie echter haar verantwoordelijkheden en haar speciale positie, vrij van de macht van een of twee invloedrijke krantenmagnaten, niet negeren. Het is jammer dat dit verslag deze doelen verwart met onverbloemde politieke aanvallen op de Italiaanse regering. Het onderwerp verdient beter. 
Frassoni (Verts/ALE ),
    Mijnheer de Voorzitter, ik vervang de heer Voggenhuber als rapporteur voor advies van de Commissie constitutionele zaken.
De Commissie constitutionele zaken heeft haar advies met eenparigheid van stemmen goedgekeurd. Dit advies bestaat uit drie hoofdpunten. Het eerste betreft belangenconflicten, waar wij unaniem de wens - let wel: de wens - tot uitdrukking brengen dat het politici, of kandidaat-politici, bij wet wordt verboden grote economische belangen te hebben in de mediasector. Ten tweede zeggen wij dat het noodzakelijk is een procedure vast te stellen aan de hand waarvan het Parlement op autonome - let wel: autonome - wijze een onderzoek kan verrichten naar de situatie van de grondrechten in een lidstaat, op grond van artikel 7, lid 1 van het Verdrag. Ten derde is de Commissie constitutionele zaken van mening dat elke maatregel van een lidstaat die tot gevolg heeft dat de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van informatie op eigen grondgebied wordt beperkt, een schending inhoudt van dit artikel.
Ik wil er verder nog op wijzen dat de Commissie constitutionele geen vijandige bedoelingen heeft. Wij zijn alleen unaniem van mening dat er een procedure moet komen om Parlement, Commissie en Raad duidelijk te maken wat zij in dergelijke moeilijke gevallen moeten doen. 
Santini (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, staat u mij toe een enigszins ironische opmerking te maken, die tegelijkertijd een trucje is om uit dit delicate debat te geraken: Italiaans links opent vanavond in dit Europees Parlement officieel zijn Europese verkiezingscampagne.
Het onderhavig document is gekaapt door middel van een verborgen agenda. Daardoor verliest het in de titel aangekondigd cultureel, wetenschappelijk en technisch onderzoek ook elke waarde. In de titel wordt Italië namelijk genoemd als het land waarin de vrijheid van informatie meer dan waar dan ook in gevaar is. Dat is een voorproefje van de conclusies waartoe men per se wil komen om de Italiaanse regering als geheel en de premier in het bijzonder onderuit te halen.
De rapporteur heeft dit verslag onderbouwd met de conclusies uit een studie van een instituut in Düsseldorf, waarvoor het Parlement nota bene nooit toestemming heeft gegeven. Wat daarin staat is allesbehalve duidelijk en zeker niet definitief. Aan het begin van de studie staat dat het de bedoeling is een vergelijkend onderzoek in te stellen naar de situatie van de informatie in de vijfentwintig lidstaten. Dan volgen echter gegevens voor slechts acht landen, en wordt erbij vermeld dat het onderzoek een voorlopig karakter heeft en lacunes vertoont. Daarom duikt bij mij spontaan een vraag op, mijnheer de Voorzitter, die ik voorleg aan het Parlement: waarom zoveel haast? Waarom wachten wij niet af totdat de studie klaar is en er een volledige lijst van vijfentwintig landen is? Ik weet het antwoord wel, maar misschien ben ik te cynisch.
De oorspronkelijke tekst is gespekt met amendementen waarin een op zijn zachtst gezegd paradoxale beschrijving wordt gegeven van de situatie in Italië. De Italiaanse premier wordt bij name genoemd en er wordt persoonlijke kritiek op hem geuit. Daarbij wordt een voor het Europees Parlement onbetamelijke stijl en taal gebruikt. Dat heeft vandaag ook Voorzitter Cox in een brief geschreven waarin hij de rapporteur uitnodigde een andere toon aan te slaan en namen weg te laten. De rapporteur heeft inderdaad bij wijze van gebaar van bereidwilligheid enkele wijzigingen voorgesteld die - zoals zij zelf zei - eerder van cosmetische aard zijn. Toch is dit eerlijk gezegd, mevrouw, veel te weinig. De resolutie heeft een ingrijpende lifting nodig om er een waardig geheel van te maken.
De situatie in Italië is heel anders dan hier wordt beschreven. Dat blijkt ook uit het vorig jaar verschenen rapport van Reporters zonder grenzen een organisatie die zeker niet dicht bij de Italiaanse regering staat maar deze veeleer kritisch gezind is. Desalniettemin schrijft deze organisatie het volgende: “Het panorama van de Italiaanse pers weerspiegelt de diversiteit aan politieke standpunten die in het parlement zijn vertegenwoordigd, en biedt een compleet spectrum van vaak kritische meningen ten aanzien van de regering”. Het rapport analyseert de verschillende associaties van de omroeporganisaties, kranten, tijdschriften, enzovoort, en bevat de opmerking: “De geschreven pers laat een evenwichtige vertegenwoordiging van het Italiaanse politieke toneel zien, ofschoon deze wel de economische gevolgen ondervindt van de overheersing van radio en televisie”. Dan staat daarin tot slot nog dat de gedrukte media als geheel ongunstig staan tegenover de regering en de heersende meerderheid”.
Mijnheer de Voorzitter, waar ligt de waarheid? Jammer genoeg komt men de waarheid niet op het spoor, alhoewel dit verslag juist een bijdrage had moeten leveren aan de bescherming daarvan. Wij weten waar de waarheid ligt, maar het verslag verraadt en vernedert haar.
Paciotti (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil de rapporteur bedanken voor haar kostbare werk, en voor haar vakkundigheid en onpartijdigheid. Ik dank haar echter met name voor haar enorme geduld ten aanzien van de ongerechtvaardigde kritiek en tegenwerking van de afgelopen dagen, die zeker niet geboren zijn uit belangstelling voor de bescherming van een grondrecht van de Europese burgers.
Dit verslag is opgesteld met de toestemming, en overeenkomstig de aanwijzingen van de Conferentie van voorzitters, en gaat over het vraagstuk van de vrijheid en het politiek en cultureel pluralisme in de media, twee factoren die van doorslaggevend belang zijn voor een volledige democratie, die op haar beurt weer een waarde is waarop overeenkomstig artikel 6 van het Verdrag de Europese Unie is gegrondvest. In het verslag - waar wij volledig achter staan - wordt gewag gemaakt van niet alleen de criteria waaraan moet worden voldaan, maar ook de instrumenten die kunnen worden ingezet om vrijheid van informatie en pluralisme te waarborgen. Eveneens worden, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, mogelijkheden genoemd voor optreden van de Gemeenschap en de lidstaten. Dit met analyses en voorstellen gestoffeerd verslag is daarom van groot belang voor de toekomst van de uitgebreide Gemeenschap van vijfentwintig lidstaten.
In het verslag wordt ook onderzocht welke risico’s bestaan voor de schending van de vrijheid van meningsuiting en informatie, waarbij de commissie overeenkomstig haar mandaat vooral naar Italië heeft gekeken. Risico’s doen zich overal en altijd voor maar men kan moeilijk de ogen sluiten voor de Italiaanse anomalie, die te wijten is aan objectief vastgestelde en onbetwistbare factoren, te weten: een hoge concentratiegraad op de audiovisuele markt, de hoogste van heel Europa, met een duopolie bestaande uit een openbare instantie, de RAI, en een particuliere groep, , die samen 96,8 procent van alle reclame-inkomsten opstrijken; het feit dat de groep wordt gecontroleerd door de huidige premier; het feit dat de regering en haar meerderheid invloed uitoefenen op de structuur en de programma’s van de overheidstelevisie, en het feit dat er nog steeds geen oplossing is gevonden voor de belangenconflicten van de premier. Zoals bovendien uit talrijke arresten van het Italiaans constitutioneel gerechtshof blijkt functioneert de Italiaanse openbare omroep al jarenlang op illegale wijze, en daarvoor heeft de wetgever nog steeds geen oplossing gevonden. De tot nu toe uitgevaardigde wetten, waarmee het gebruik van frequenties werd bekrachtigd - de grootste particuliere groep gebruikt installaties zonder vergunning en concessies, wat geheel in strijd is met overwegingen inzake de versterking van het pluralisme - zijn allen inconstitutioneel verklaard. De laatste wet voor de hervorming van de audiovisuele sector is door de president van de Republiek terugverwezen naar het parlement omdat ze niet strookte met de beginselen die door het Constitutionele Gerechtshof zijn vastgelegd.
Hoe kan men de ogen sluiten voor deze onbetwistbare feiten en niet zien hoe groot het risico is dat Europese burgers in Italië lopen op een concrete en herhaaldelijke schending van hun grondrecht op pluralisme in de informatievoorziening? 
Calò (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, het is verbazingwekkend en amusant te moeten vaststellen dat veel van de cijfers die worden betwist of waarvoor men bewijzen vraagt, op de website van staan. En hoe kan nu liegen? Anderzijds zijn de ons gepresenteerde feiten met betrekking tot de risico’s voor de vrijheid van informatie in Italië zo duidelijk en ernstig dat het geen zin heeft deze te herhalen. Ik wil enkel kort commentaar daarop leveren.
Als gezegd wordt dat er in mijn land nog vrijheid van meningsuiting bestaat, is dat geen vergissing. Er is echter wel paal en perk gesteld aan de ruimte waarbinnen de vrijheid van informatie wordt uitgeoefend. Er doet zich een verschijnsel voor dat zich de laatste dagen gevaarlijk uitbreidt: het gebrek aan pluralisme in de informatie in Italië begint een gebrek aan informatie in het algemeen te worden. Zelfs het strafproces tegen een Europees afgevaardigde, die ervan wordt verdacht onder een hoedje te spelen met de maffia, wordt doodgezwegen in de media. Er doen zich zo vaak dezelfde schendingen voor dat men de indruk krijgt dat het een gesloten systeem is dat alleen voor zichzelf bestaat en hardnekkig de antidemocratische doelstellingen najaagt die ten grondslag lagen aan het plan tot wedergeboorte van Licio Gelli en zijn afgescheiden vrijmetselaarsloge P2, waartoe ook de heer Berlusconi behoorde, met lidmaatschapsnummer 1816.
Hoeveel ruimte zouden in een ander Europees land berichten krijgen over een proces tegen de maffia waarbij de rechterhand van de premier en medeoprichter van zijn partij is betrokken? Er is absoluut een wet nodig voor de oplossing van het vernietigend belangenconflict van de Italiaanse premier, en bijgevolg van dat van een groot aantal van zijn ministers. Iedereen is in deze dagen trouwens getuige geweest van de obstructie tegen het verslag-Boogerd-Quaak. Men wilde voorkomen dat dit verslag in deze zittingsperiode werd besproken, opdat het informatiesysteem dat enkel de bedoeling heeft bijval te op te wekken voor degene die dit systeem bezit en controleert, niet aan de kaak wordt gesteld.
Het is nooit prettig om negatief over het eigen land te moeten praten, maar het ergst van alles is wat er momenteel in Italië gebeurt. Daartegen moeten wij ons duidelijk en krachtig uitspreken en wij moeten het systeem veroordelen en aanklagen. 
Di Lello Finuoli (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, eindelijk is het zover dat er in de plenaire vergadering een debat wordt gevoerd over het verslag van mevrouw Boogerd-Quaak, een uitstekend verslag, dat voortkomt uit de bezorgdheid die zij koestert over de vrijheid van informatie en meningsuiting in de Europese Unie en die door de overgrote meerderheid van het Parlement wordt gedeeld.
Natuurlijk hadden wij liever gehad dat de Europese Commissie in deze vijf jaar actie had ondernomen en een voorstel had gedaan voor een specifieke richtlijn. De situatie wordt namelijk in alle landen van de Unie steeds zorgwekkender. De mediaconcentraties nemen toe en de regeringen doen steeds openlijkere pogingen om de media naar hun hand te zetten, onder de knoet te houden en te gebruiken voor het behoud en de versterking van hun macht.
Het slechte voorbeeld van Italië is echter het meest zorgwekkend, niet alleen vanwege de schade die is aangericht aan de vrijheid van informatie maar ook vanwege het model dat de andere Europese landen wordt geboden. Europa mag niet zwijgen over het schandaal van een premier die drie particuliere televisiezenders bezit, eigenaar is van de grootste maatschappij op het gebied van televisiereclame, drie openbare omroepen controleert en politieke vriendjes aan het hoofd daarvan zet, en die zelfs in het openbaar het ontslag aankondigt van journalisten als Enzo Biagi en Michele Santoro, die hem niet welgevallig zijn.
In dit steeds neoliberaler en antidemocratischer Europa dragen de media met hun macht actief bij aan het uniform denken, aan oorlogen en aan de ontmanteling van de verzorgingsstaat, en daarom moeten wij een signaal geven dat we het tij proberen te keren of in ieder geval een andere denkrichting kiezen.
Het verslag-Boogerd-Quaak over de media gaat die richting uit en daarom zal onze fractie, de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links, vóór stemmen. 
Frassoni (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, met dit verslag beogen wij drie doelstellingen. Ten eerste willen wij nogmaals duidelijk maken dat volgens de meerderheid van dit Parlement een debat over de vrijheid van meningsuiting in de media wel degelijk tot de bevoegdheden van de Europese Unie behoort en daarom actie geboden is. Dit zou namelijk een levensgroot probleem - een risico zelfs - voor de democratie kunnen worden.
Dit is geen nieuw thema. Misschien hebben wij het dit keer gedetailleerder en grondiger behandeld en van talrijke voorbeelden voorzien, maar in feite is dit precies hetzelfde als hetgeen het Parlement enige tijd geleden unaniem besloten heeft, toen het de Commissie vroeg in het geweer te komen. Dat heeft de Commissie echter nooit gedaan en ik zou graag willen weten waarom, commissaris Patten, als u dat tenminste weet.
Ten tweede wilden wij enkele concrete voorbeelden geven van de bewuste risico’s. Deze doen zich ongetwijfeld in meerdere landen voor maar Italië biedt wel een heel duidelijk voorbeeld ervan. Daar is de politieke en economische macht en de macht over de media geconcentreerd in één enkele persoon, hetgeen vanuit een politiek, cultureel en wettelijk standpunt bekeken bijna onmogelijk zou zijn in ongeacht welke andere westerse democratie.
Ten derde staan in dit verslag aanbevelingen. Ik wil daar uitdrukkelijk naar verwijzen want deze zijn gericht tot de lidstaten en met name Italië. In deze aanbevelingen - die trouwens niet veel afwijken van de conclusies in het door de heer Santini genoemde rapport - dringen wij aan op een oplossing van de belangenconflicten, op een oplossing van het probleem van de concentratie van de macht over de media in Italië in de handen van twee personen, en vragen wij nogmaals - want dit is zeer belangrijk - de Commissie actie te ondernemen en met een wetsvoorstel te komen.
Daarom herhaal ik mijn vraag aan commissaris Patten: commissaris, kunt u mij zeggen wat het antwoord is van de Commissie op dit verzoek en wat de Commissie zal ondernemen, aangezien er geen enkele twijfel over bestaat dat dit verslag wordt aangenomen? 
Angelilli (UEN ).
   - Mijnheer de Voorzitter, in weerwil van de uiterlijke schijn - ik heb namelijk ongeveer tweehonderd amendementen ingediend in de commissie - heb ik nauwelijks interesse voor dit debat. Het deprimeert me zelfs, want het ging hier van meet af aan niet om een debat over pluralisme en vrijheid van informatie in Europa maar om een regelrechte, door ideologische motieven ingegeven aanval. Het verslag was daarvoor enkel een voorwendsel. Het is deprimerend te moeten vaststellen dat een bepaald gedeelte van Italiaans links een blinde aanval opent op de premier en hem - en dus heel de regering, die let wel democratisch door een meerderheid gekozen is - van alles en nog wat beschuldigt. Zij hebben dit alles bekokstoofd en toegestaan dat dit inquisitieverslag met in de titel de woorden “met name in Italië” werd opgesteld. Zij hadden maar één doel: Italië in diskrediet brengen. Ik verwerp deze gewetenloosheid, dit zedenpreken en dit soort van kruistocht tegen Italië, waar ook enkele afgevaardigden van Europees links aan mee doen, afgevaardigden die eerder bekend waren geworden wegens hun beledigingen aan het adres van het Italiaans voorzitterschap en daarna nog bekender werden omdat zij valse handtekeningen hadden gezet op de presentielijst en zich aldus de verdenkingen van hun eigen partijgenoten op de hals hadden gehaald. Ik aanvaard geen morele lessen van mensen die nog altijd niet de moed hebben opgevat om de Europese Commissie in staat van beschuldiging te stellen wegens het vreselijke Eurostat-schandaal.
Tot slot zou ik graag zien dat Italiaans en Europees links de tijd en vooral de moed vonden om een net zo’n nauwgezet verslag op te stellen over het belangenconflict van Romano Prodi, die tussen de bedrijven door als voorzitter van de Europese Commissie optreedt maar in feite een fulltime baan heeft als leider van de in Italië en die door alsmaar van leer te trekken tegen Italië uiteindelijk het beeld van de Europese Commissie heeft verzwakt en geschaad, hoezeer wij dat ook hebben proberen te voorkomen.
De Voorzitter.
   Mevrouw Angelilli, ik hecht eraan vast te stellen dat er geen bewezen geval is waarin een afgevaardigde van dit Huis of een waarnemer zich met een valse handtekening heeft ingeschreven. Deze vaststelling ben ik verschuldigd aan de collega’s in dit Huis. 
Napoletano (PSE ).
   - Ik vraag het woord om een persoonlijke reden, mijnheer de Voorzitter. Ik hoorde dat mevrouw Angelilli in haar spreekbeurt doelde op bepaalde collega’s. Zij heeft geen namen genoemd maar enkel verklaard dat deze collega’s valse handtekeningen op de presentielijst van het Europees Parlement hebben gezet. Kunt u, mijnheer de Voorzitter, deze mevrouw vragen wie zij bedoelde, en of zij voor- en achternamen kan noemen? Kunt u haar vragen of zij de bewijzen van haar verklaring hier in de plenaire vergadering wil overleggen?
Dit is onaanvaardbaar. De hee Cox heeft reeds een duidelijke verklaring afgelegd en gezegd wat zijn standpunt is en welke rechten de Parlementsleden hebben die hier werken. Dit kan niet door de beugel, mijnheer de Voorzitter. Ik vraag de collega namen te noemen. 
De Voorzitter.
   Ik heb het noodzakelijke hieromtrent gezegd en ik sta met het oog op de klok geen verder debat over deze kwestie toe. 
Dillen (NI ).
   – Voorzitter, collega's, in tegenstelling tot nogal wat andere niet-Italiaanse collega's in de commissie die niet toevallig tot de immer moraliserende linkerzijde behoren, wens ik mij niet te bemoeien met de interne aangelegenheden van een soeverein lid van de Unie en wens ik geen holle beschuldigingen aan het adres van zijn legitieme regering te uiten.
Als Vlaming kan ik alleen maar vaststellen met welke hypocrisie de kampioenen van de selectieve verontwaardiging opnieuw menen de Italiaanse regering lessen in democratie te moeten geven. De rapporteur heeft hun vandaag echter het voorbeeld gegeven en daarom zou ik haar dringend de raad willen geven eens wat onderzoek te verrichten naar de wijze waarop de oppositie in mijn land, België, door de openbare omroep systematisch wordt geboycot. De verslaggever zou kunnen ontdekken hoe de eerste minister van mijn land een hoofdredacteur onder druk zet om positief over de regering te berichten. Zij zou kunnen ontdekken hoe de openbare omroep in een soort Pravda-achtige slaafsheid enkel nog dient om de vedettecultus van die eerste minister te waarborgen. Zij zou kunnen merken hoe de minister van Buitenlandse Zaken onlangs nog heeft geprobeerd de uitzending van een documentaire over de misdaden van België en het vorstenhuis in de voormalige kolonie Congo te verhinderen. Zij zou kunnen noteren, ten slotte, hoe mijn partij, het Vlaams Blok, dat 18% van de kiezers vertegenwoordigt, door een vet gesubsidieerde overheidsinstelling voor de rechter wordt gedaagd omwille van een zuiver opiniedelict. Dat zijn pas schendingen van de opinievrijheid. Ik vind ze evenwel niet terug in dit verslag. Dit is dan ook geen evenwichtig verslag dat oprecht is bekommerd over eventuele tekortkomingen binnen de Unie op het gebied van de vrijheid van meningsuiting. Dit verslag is een intimidatiepoging van links, dat maar niet kan verkroppen dat de Italiaanse kiezer politiek niet correct blijkt te hebben gestemd. 
Terrón i Cusí (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag iets willen zeggen over dit onderwerp. Ik behoor niet tot Italiaans links, maar net als veel afgevaardigden van andere nationaliteiten en politieke fracties – zoals, bijvoorbeeld, mevrouw Boogerd-Quaak – gaat ook mij dit onderwerp ter harte.
Het Handvest voor de Grondrechten stelt dat pluralisme een essentieel element van een goed functionerende democratie is. Ons Parlement geeft nu uitdrukking aan het misnoegen dat veel burgers, journalisten en persmedewerkers gevoelen met betrekking tot de informatie die ze via de media ontvangen.
Wat ons zorgen baart is de concentratie van de particuliere media in handen van weinigen en het misbruik van openbare media door de autoriteiten – dat wil zeggen: regeringen. En wat als blijkt dat deze dingen samengaan en één politieke stroming samenvalt met één mediabelang?
De communautaire wetgeving, mijnheer de Voorzitter, dient het pluralisme te garanderen. We moeten dus instrumenten hebben om dit beginsel te verdedigen. Dat is wat het Parlement voorstelt met dit verslag van mevrouw Boogerd-Quaak, die ik bij deze bedank voor haar inspanningen en haar geduld.
Mijnheer de Voorzitter, ik geloof dat de Commissie en de lidstaten deze voorstellen moeten bestuderen en vervolgens aannemen, en ze moeten in ieder geval aangeven wat ze van deze voorstellen denken. Ik geloof dat het Parlement en de burgers dat zouden waarderen.
Ik geloof verder, mijnheer de Voorzitter dat de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken tot aan het moment dat ze in commissie over dit verslag gestemd heeft steeds gewerkt en gestemd heeft zoals ze dat de afgelopen vijf jaar gewoon is geweest. Ze heeft zich altijd verstandig en redelijk opgesteld en geluisterd naar wat anderen te zeggen hebben – een manier van optreden die hier in dit Parlement volgens mij nu vrij zeldzaam is geworden.
Dit is mijn laatste bijdrage in de voltallige vergadering. Ik heb besloten niet terug te keren in de volgende zittingsperiode. Ik wil de voorzitter van de commissie, Jorge Hernández Mollar, graag bedanken voor de wijze waarop hij de commissie tot nu toe steeds geleid heeft – ook bij de discussies over dit uiterst lastige onderwerp.
Voor ik afsluit wil ik over dit onderwerp nog graag iets zeggen, en daarmee kom ik op de kern van de zaak uit. De burgers in mijn land hebben de afgelopen dagen duidelijk gemaakt dat ze bereid zijn te reageren als ze vinden dat informatie op een ontoelaatbare wijze gemanipuleerd wordt. Ik ben op dit punt dus optimistisch gestemd. Ik hoop dat de instellingen in staat zullen blijken te doen wat de burgers van ons verlangen. 
Manisco (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik zal in het Engels spreken om de tolken te ontlasten.
Ik kan alleen maar misnoegd en ook ietwat geamuseerd zijn over het zeer vreemde optreden van mijn collega's in de fractie van Berlusconi in dit Huis. Er zijn zeer serieuze parlementariërs - zo serieus dat ze bijna zwaarwichtig klinken - zoals de heer Podestà, die ook vice-voorzitter van dit Huis is, die zich plotseling gedragen alsof ze last hebben van een retorisch spasme, waarbij de heer Tajani lijkt te zijn getransformeerd in de 'ongelooflijke hulk' en veel andere gerespecteerde leden van dit Huis op hun borst staan te roffelen alsof ze King Kong zijn.
Wat is er gebeurd? Natuurlijk heeft de man in Rome heel precieze instructies aan zijn fractie gegeven, waartoe hij ook het volste recht heeft. De opdracht is het verslag van mevrouw Boogerd-Quaak koste wat het kost tegen te houden. Dwarsliggen is volkomen begrijpelijk en gerechtvaardigd, zelfs als een aanvaardbare vorm van obstructiepolitiek. Ik vraag me echter af of we met deze voortdurende pogingen om de behandeling van dit verslag uit te stellen en het van de agenda te halen niet te ver gaan, verder dan de regels en tradities van dit Huis - en we zullen voor morgen nog veel meer pogingen zien, omdat geruchten zich in dit Huis zeer snel verspreiden. Ik keur dit gedrag af, niet omdat ik tot een nostalgische communistische fractie behoor of bolsjewiek ben, zoals wel eens van me is gezegd, maar omdat ik dit Huis, zijn tradities, zijn normen en zijn regels nog respecteer. 
Morera i Català (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik geloof dat het debat dat we nu voeren niet uitsluitend een Italiaanse aangelegenheid is. Ik kom uit Valencia en de inwoners van Valencia hebben historisch gezien altijd nauwe banden met Italië gehad: in het Italië van de renaissance zijn er zelfs twee pausen uit Valencia geweest – Calixtus III en Rodrigo Borgia. Het onderwerp dat we nu bespreken is van enorm belang: het gaat heel Europa aan. Ik ben daarom dankbaar voor de interventies van commissaris Patten en de rapporteur, mevrouw Boogerd-Quaak.
Ik geloof dat er op initiatief van de Commissie volgens het subsidiariteitsbeginsel een regeling moet worden opgesteld over het pluralisme en de media. Het gaat hier in de eerste plaats om onpartijdigheid.
Ik kom uit een regio in Europa – Valencia – waar geen sprake is van onpartijdigheid in de openbare media. Ik heb het dan nog niet eens over , een wel erg opvallend geval, maar over , de Valenciaanse televisiezender. Dat is een schoolvoorbeeld van de wijze waarop je een openbare zender voor je eigen partijdoeleinden kunt gebruiken. Onpartijdig zijn wil zeggen dat je geen partij kiest, dat je je niet door de regering laat gebruiken, dat je informatie niet manipuleert. Het televisiestation van Valencia is echter een voorbeeld van een openbaar medium dat door een politieke partij gebruikt wordt. Ik geloof dat er op initiatief van de Commissie maatregelen moeten worden genomen voor het reguleren van dit soort zaken. Er moeten adviserende raden worden ingesteld. We zijn jaloers op het model van de BBC voor openbare televisie. We zouden als Valencianen graag willen dat onze televisie, zowel als , neutraal was, en dat onze televisie ruimte biedt voor alle politieke partijen. Een partij als de mijne, de op twee na grootste partij in de gemeenteraden, heeft op onze televisie geen stem. Ik geloof dat deze kwestie voor de constructie van Europa van wezensbelang is. 
Segni (UEN ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik vraag het woord op persoonlijke titel en in het Italiaans - want ik spreek niet zo goed Engels als de heer Manisco - om te zeggen dat het thema van het pluralisme in de informatie een Europees thema is. Commissaris Patten heeft dat ook duidelijk onderstreept. Daaruit blijkt dus al, mijnheer de Voorzitter, dat de Europese Commissie zich in dit debat niet van haar plicht gekweten heeft.
In de afgelopen twee jaar heeft het Europees Parlement de Commissie twee keer gevraagd om een ontwerprichtlijn op te stellen, maar de Commissie heeft daar geen gehoor aan gegeven. Dit is geen kwestie van links of rechts, en men doet de zaak ook tekort als men zegt dat dit een Italiaans probleem is. Dit thema is al eens eerder in het Parlement aan de orde geweest met een door mij en eenendertig afgevaardigden van de fractie Europese Volkspartij/Europese democraten en de rechtse fracties ondertekende resolutie. Dit thema beperkt zich niet tot Italië maar betreft een waarde die behoort bij heel Europa en elke beschaving.
Het lijdt evenwel geen twijfel dat in men Italië over de schreef is gegaan. De openbare televisie heeft zich nooit aan de controle van de partijen kunnen onttrekken, en daar komt een particuliere televisie bij die geheel in de politieke handen is van de regering. Dit is helaas een ernstige situatie, en wat dat betreft is het verslag juist. Daarom zal ik voorstemmen, mijnheer de Voorzitter. 
Borghezio (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, Italië is Qatar niet en evenmin een Zuid-Amerikaanse republiek. Wat hier in dit onfatsoenlijke verslag staat klopt gewoon niet. De rapporteur had er beter aan gedaan dit verslag te grondvesten op de gegevens van een onafhankelijk instituut, zoals de Osservatorio de Pavia. Zij heeft er echter de voorkeur aan gegeven heel wat zaken gewoon te negeren. Zij is zelfs volledig voorbijgegaan aan wat journalist Tillach hier op enkele meters afstand van het Parlement is overkomen. Daar rept ze met geen woord over.
De nieuwsprogramma's van TG1 en Canale 5 - de nieuwsprogramma's van de heer Berlusconi en de volgens de rapporteur door de Italiaanse regering gecontroleerde nieuwsprogramma's - zijn geen , alhoewel je de afgelopen avonden soms wel die indruk kreeg wanneer je die elegante linkse dame de guerillas van de Mujaheddin hoorde aanduiden met “verzetstrijders” en de aanvallen op westerlingen met “verzet”. Het publiek en commercieel televisiebestel in ons land is geen . Italië is een vetpot voor linkse journalisten, die honderden miljoenen verdienen, en een land waar de extreem linkse dagbladen - die continu als gekken te keer gaan tegen de regering - geld krijgen van de regering. Ik zou wel eens willen weten of de in Frankrijk geld krijgt van de heer Raffarin. In Italië is zoiets mogelijk.
Er is ruime vrijheid van meningsuiting, en wat betreft de vervolging in Frankrijk van journalisten wegens laster: wel, in het verslag had ook wel wat mogen staan over de slechte gewoonte van de Italiaanse magistratuur om degenen te vervolgen die hun mening vrij uiten. Kort gezegd is dit een wanstaltig verslag dat dit Parlement niet waardig is! 
Fiori (PPE-DE ). -
   Beste collega Boogerd-Quaak, het fraaie aan de democratie is dat men totaal van mening kan verschillen over een en hetzelfde onderwerp. Ik moet zeggen dat ik zeer teleurgesteld en bedroefd ben over dit verslag, zowel om technische als politieke redenen.
Juridisch-technisch gezien is dit bijna misbruik van de parlementaire procedure. In dit verslag worden namelijk, meestal te onpas, zaken en personen genoemd zonder dat er enig bewijs wordt geleverd voor de zeer ernstige beweringen. Er worden derden aangevoerd als zogenaamde betrouwbare informatiebronnen zonder dat deze de in het Reglement vastgelegde procedure hebben doorlopen voor de toekenning van die rol. Er worden zonder enig ondersteunend bewijs zeer ernstige oordelen uit gesproken over landen die nog geen actief lid zijn van onze instelling. Er wordt niet naar behoren rekening gehouden met de mening van de medeadviserende commissies en met een fundamenteel beginsel voor ons juridisch werk, namelijk subsidiariteit, met name bij wetgeving. Er worden nationale parlementen gehekeld, en zo kan ik nog een hele tijd doorgaan. Het verslag steekt zo slecht in elkaar dat niemand minder dan de Voorzitter van het Parlement, de heer Cox, in reactie op een schrijven van de heer Podestà, heeft medegedeeld dat, bepaalde gedeelten van de tekst, die desalniettemin aanvaardbaar zijn, gewijzigd dienen te worden om ze in overeenstemming te brengen met de parlementaire praktijk en het Reglement.
Politiek gezien is dit allemaal echter van bijkomend belang. Het doel is een op laster gebaseerd politiek conflict te ontketenen, en dat is voor mij als afgevaardigde die van politiek houdt en de politiek ziet als een onvervangbaar instrument voor de opbouw van een betere samenleving, echt heel ernstig. Verslagen als dit en het feit dat men de instellingen gebruikt voor verkiezingsdoeleinden zijn een steek in het hart van onze instelling.
Deze instelling heeft dankzij jarenlang hard werken waardigheid en geloofwaardigheid weten te verwerven. Zij heeft aangetoond dat zij consequente en serieuze standpunten vertegenwoordigt. Nu zijn wij hier om verkiezingsredenen het toneel geworden van nationale ruzies. Dat zal de toekomst van deze instelling een dodelijke klap toebrengen en haar fundamenten en geloofwaardigheid bij de burgers ondermijnen. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt donderdag om 12.00 uur plaats. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A5-0229/2004) van mevrouw Angelilli, namens de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, over het voorstel voor een verordening van de Raad waarbij voor de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de verplichting wordt ingevoerd om in de reisdocumenten van onderdanen van derde landen bij het overschrijden van de buitengrenzen van de lidstaten systematisch een stempel aan te brengen, en waarbij de Overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord en het gemeenschappelijk handboek daartoe worden gewijzigd (COM(2003) 664 - C5-0580/2003 - 2003/0258(CNS)). 
Patten,
   . - Mijnheer de Voorzitter, het spijt me dat dit Huis leeg loopt nu deze belangrijke kwesties aan de orde komen, maar misschien kom ik de komende momenten dan niet knel te zitten in het vuur van een hartstochtelijk debat zoals daarnet! Laat ik het over een rustiger onderwerp hebben.
In februari 2003 heeft de Commissie in antwoord op de conclusies van de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken van december 2002 een pakket van praktische maatregelen gepresenteerd die erop gericht zijn de juridische inconsistenties en praktische problemen met betrekking tot het afstempelen van de reisdocumenten van onderdanen van derde landen aan de buitengrenzen van de lidstaten te verlichten. In november 2003 heeft de Commissie een voorstel gepresenteerd voor een verordening die allereerst beoogt aan de lidstaten de verplichting op te leggen dergelijke reisdocumenten systematisch af te stempelen, op de tweede plaats beoogt de omstandigheden vast te leggen waarin het ontbreken van een binnenkomststempel voorlopig bewijs kan zijn dat de persoon in kwestie zich te lang op het grondgebied van de lidstaat heeft opgehouden, en op de derde plaats beoogt te verzekeren dat de controles van personen aan de buitengrenzen alleen in uitzonderlijke en onvoorziene omstandigheden worden versoepeld.
De verplichting voor de autoriteiten van de lidstaten om systematisch een stempel aan te brengen in de reisdocumenten van onderdanen van derde landen zal het mogelijk maken om het ontbreken van een binnenkomststempel te gebruiken als voorlopig bewijs van illegaal verblijf. Dit redelijk vermoeden van illegaliteit kan worden aangevochten door elk ander bewijsmateriaal dat de onderdaan van een derde land kan overleggen.
Om de lidstaten tijd te geven de noodzakelijke praktische maatregelen voor de tenuitvoerlegging te nemen, zal de verordening pas op 1 mei van dit jaar van kracht worden. Op deze datum zullen veel van de praktische uitvoeringsproblemen naar onze mening ophouden te bestaan omdat de uitbreiding zal betekenen dat niet langer een stempel hoeft te worden aangebracht in de reisdocumenten van burgers van de nieuwe lidstaten. Ik hoop dat de afgevaardigden die hun nachtrust hebben uitgesteld om naar mijn opmerkingen te luisteren, deze nuttig vinden en ik zie uit naar het debat. 
Angelilli (UEN ),
    Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik mijn collega’s danken voor hun amendementen, die mijn verslag ten goede zijn gekomen. Het gaat hier om een voorstel voor een verordening van de Raad waarmee de bevoegde autoriteiten van de lidstaten verplicht worden gesteld de reisdocumenten van burgers uit derde landen bij overschrijden van de buitengrenzen van de lidstaten stelselmatig af te stempelen. Met dit voorstel wordt de Overeenkomst ter tenuitvoerlegging van het Akkoord van Schengen en het zogenaamd Gemeenschappelijk Handboek dienovereenkomstig gewijzigd.
Ogenschijnlijk is dit een puur bureaucratische aangelegenheid, maar in werkelijkheid gaat het om een rationeler beheer van het overschrijden van de buitengrenzen, vooral met het oog op de aanstaande uitbreiding waarmee de buitengrenzen van de Europese Unie veel langer zullen worden. Men wil vooral legale immigratie waarborgen en illegale immigratie, en de daarmee verband houdende misdaadverschijnselen, op efficiënte wijze tegengaan en bestrijden. Het doel is de desbetreffende controle over te hevelen naar de buitengrenzen, aangezien de controle aan de binnengrenzen tussen lidstaten moet worden afgeschaft. Daarvoor moet de samenwerking op justitieel, politioneel en douanegebied worden versterkt via zogenaamde compenserende maatregelen die de veiligheid op het grondgebied van de Europese Unie kunnen waarborgen.
Het is belangrijk dat inspanningen worden ondernomen om de controlesystemen aan de grenzen te rationaliseren en harmoniseren. De geleidelijke totstandkoming van de Schengen-zone heeft er namelijk toe geleid dat elke lidstaat weer andere procedures toepast voor de controle op de eigen grenzen, met alle gevolgen van dien voor de verificatie die men uitvoert om na te gaan of de burgers uit derde landen die zich op het grondgebied van de lidstaten bevinden aan de voorwaarden voor verblijf en met name kort verblijf voldoen. De Commissie heeft daarom dit voorstel voor een verordening van de Raad ingediend teneinde gemeenschappelijke regels vast te stellen en de douaneautoriteiten te verplichten bij controle de reisdocumenten van die burgers bij overschrijden van de buitengrenzen stelselmatig af te stempelen.
Het is wel duidelijk dat dit slechts een van de vele operationele instrumenten is, maar het stelselmatig afstempelen van de reisdocumenten kan effectief bijdragen aan een de bestrijding van illegale immigratie.
Tot slot wil ik er nog op wijzen dat deze verordening ongetwijfeld een eerste stap is in de richting van een meer omvattende hervorming van het systeem. Hierin is ook sprake van afstempelen - van een serieuze controle dus - bij het verlaten van het grondgebied van de Schengen-zone. 
Oreja Arburúa (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil natuurlijk om te beginnen de Commissie gelukwensen met dit voorstel. Ik wil daarnaast de rapporteur bedanken voor haar inspanningen. Ze heeft een verslag opgesteld dat technisch goed in elkaar zit en ze heeft goed met andere collega’s samengewerkt, waardoor een aantal van onze voorstellen in het verslag is overgenomen.
Het lijdt geen twijfel dat de uitbreiding van het grondgebied van de Europese Unie gevolgen heeft voor het beheer van de buitengrenzen. De Europese Unie is een ambitieus en open integratieproject dat allang niet meer uitsluitend economische doelstellingen dient. De lidstaten hebben de Unie steeds meer bevoegdheden toevertrouwd en daarmee neemt ook het aantal uitdagingen toe.
Sinds de ondertekening van het Verdrag van Schengen in 1995 hebben de aan dat Verdrag deelnemende lidstaten de grenzen tussen hun landen zoveel mogelijk opengesteld. Het vrije verkeer van personen, het asiel- en immigratiebeleid en het beheer van de buitengrenzen zijn nu belangrijke prioriteiten geworden. Dat blijkt ook uit de conclusies van de Raden van Sevilla, Tampere en Thessaloniki.
De gemeenschap probeert de immigratie onder controle te houden, teneinde enerzijds de integratie van immigranten te bevorderen en anderzijds de veilige terugkeer naar het land van herkomst te waarborgen in geval van illegale immigratie. Om deze doelstellingen te kunnen verwezenlijken is het van vitaal belang dat er goed toezicht wordt gehouden op de buitengrenzen van de Schengen-landen.
Als we er met deze verordening in slagen een uniform systeem op te zetten voor de automatische afstempeling van reisdocumenten van onderdanen uit derde landen, dan zullen de procedures voor het beheer van de buitengrenzen eenvoudiger en consistenter worden.
Eén van de successen van de Europese Unie is dat grenzen verdwenen zijn en alle burgers vrij kunnen circuleren door de landen die tezamen de Unie vormen en overal hetzelfde behandeld worden. Als we de Europese Unie veiliger willen maken moeten we het beheer van de buitengrenzen verbeteren, inzonderheid die van de Schengen-landen.
Met betrekking tot het verslag-Angelilli wil ik graag zeggen dat mijn fractie vóór zal stemmen. We hebben echter wel gevraagd of we over amendement 13 apart kunnen stemmen. We geloven namelijk dat het voorstel van de Europese Commissie beter is dan het voorstel van de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken. Er hoeft alleen over dit punt gescheiden gestemd te worden – en wij zullen tegen stemmen.
Ik geloof dat deze verordening een stap voorwaarts betekent bij het onder controle krijgen van illegale immigratie. We kunnen nu verder met het ontwikkelen van een gemeenschappelijk immigratiebeleid. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.
Ten behoeve van de notulen betuig ik mijn dank aan collega Podestà, die een minuutje mijn plaats heeft ingenomen. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het verslag (A5-0248/2004) van de heer Ceyhun, namens de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, over het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende het Europees waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (herschikking) (COM(2003) 808 - C5-0060/2004 - 2003/0311(CNS)). 
Patten,
   . - Mijnheer de Voorzitter, de basisverordening tot oprichting van een Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving is nu tien jaar van kracht. De verordening is slechts op ad-hocbasis gewijzigd. Het doel van het voorstel was de basisverordening betreffende het waarnemingscentrum te herzien om rekening te houden met de ontwikkeling in de patronen van het drugsgebruik, de manier waarop het waarnemingscentrum momenteel functioneert, de effecten van de uitbreiding en de horizontale maatregelen die de Commissie graag toegepast zou zien worden op agentschappen in het algemeen. De rechtsgrondslag van het waarnemingscentrum blijft onveranderd, namelijk artikel 308.
De belangrijkste veranderingen ten opzichte van de vorige verordening zijn als volgt. Op de eerste plaats is er de versterkte rol van het waarnemingscentrum. De Commissie stelt voor dat het waarnemingscentrum nu verantwoordelijk wordt voor het verzamelen, vastleggen en analyseren van gegevens over opkomende trends in meervoudig drugsgebruik, met inbegrip van het gecombineerde gebruik van legale en illegale psychotrope stoffen. Daarnaast zal het waarnemingscentrum instrumenten en methoden ontwerpen om het drugsbeleid en de strategieën die in de Europese Unie ten uitvoer worden gelegd, te evalueren. Het waarnemingscentrum zal ook technische bijstand kunnen verlenen aan de westelijke Balkan.
Op de tweede plaats hebben we in verband met de uitbreiding een aantal maatregelen ingevoerd die het waarnemingscentrum in staat stellen om effectief te functioneren in een uitgebreid Europa, bijvoorbeeld de instelling van de functie van vice-voorzitter en een stuurcommissie, en een herziening van de samenstelling van het wetenschappelijk comité van het waarnemingscentrum. Gezien het feit dat het wetenschappelijk comité per definitie een niet-politiek orgaan is, stellen we voor dat het comité zal bestaan uit slechts achttien experts die op grond van hun kwalificaties worden benoemd door de raad van bestuur van het waarnemingscentrum.
Op de derde plaats is er de kwestie van de participatie van het Europees Parlement in de raad van bestuur. Gezien het feit dat het Parlement momenteel de instelling is die de agentschappen kwijting verleent, moet elke mogelijke belangenverstrengeling worden vermeden. Ik wil erop wijzen dat van de vijftien communautaire agentschappen slechts drie agentschappen, namelijk het Europees Milieuagentschap, het Europees Bureau voor de beoordeling van geneesmiddelen en het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat, vertegenwoordigers van het Europees Parlement in hun raad van bestuur hebben.
Het andere nieuwe element in het voorstel van de Commissie is van meer technische aard en betreft correcties die verband houden met de codificatie van de verordening, of met het bijwerken van de procedures in de nieuwe agentschappen.
Ter afsluiting vermeld ik dat dit voorstel door middel van de codificatie voorziet in vereenvoudigingen en het zou het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving in staat moeten stellen effectief te functioneren in de uitgebreide Europese Unie. 
Ceyhun (PSE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, eigenlijk is door de commissaris alles al gezegd wat de rapporteur zou moeten zeggen. Ik denk dat we het er als Parlement in ieder geval over eens zijn dat deze verordening herziening behoeft. Ik wil daarvoor tegenover de Commissie, collega Malliori en de directie van het waarnemingscentrum openlijk mijn dank uitspreken. Hoewel ik ervan uitga dat het voorstel van de rapporteur morgen waarschijnlijk door het Parlement zal worden aangenomen, is er één punt waarover we het vermoedelijk niet eens zijn, namelijk de vraag of leden van het Parlement ook lid mogen zijn van de raad van bestuur. De Europese Commissie was daartegen en heeft dat gemotiveerd. De Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken was het daar niet mee eens. Ik had als rapporteur eigenlijk geen uitgesproken mening over deze kwestie, maar ik respecteer het meerderheidsstandpunt van de commissie. De commissie zag op het punt van belangenverstrengeling geen problemen. Om die reden is het waarnemingscentrum evenals de andere drie agentschappen ook in deze vorm voor mij aanvaardbaar. Als het Parlement van mening is dat de leden een belangrijke rol spelen in het werk van de raad van bestuur, dan neem ik aan dat de Commissie dat uiteindelijk ook als democratische beslissing van het Parlement zal accepteren.
Beide partijen streven er tenslotte naar dat het werk straks zo effectief mogelijk wordt georganiseerd zodat het waarnemingscentrum uiteindelijk veel beter functioneert. Ons werk dient dat doel en daarom ga ik ervan uit dat we morgen een verstandige beslissing zullen nemen waardoor het waarnemingscentrum duidelijk beter zal zijn toegerust om zijn werk voort te zetten. 
Malliori (PSE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de wijziging van het reglement van het Europees waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving is nodig vanwege de uitbreiding maar ook door de nieuwe tendensen bij jongeren in het gecombineerd gebruik van legale - zoals alcohol - en illegale stoffen. In het Commissievoorstel houdt het centrum zich vooral bezig met het verzamelen, analyseren en verwerken van drugsgerelateerde gegevens uit de lidstaten. Ik vind echter dat het centrum ook het beleid van de lidstaten moet kunnen beoordelen en zich niet mag beperken tot het opstellen van lijsten met informatie. Alleen zo leren de lidstaten welke de beste en efficiëntste methoden zijn om dit moeilijke probleem aan te pakken.
Ook de kwestie rond de vertegenwoordiging van het Europees Parlement in de raad van bestuur van het centrum verdient onze aandacht en daarom is mijn voorstel twee leden van het Parlement te benoemen tot vertegenwoordiger in de raad van bestuur. Zij moeten dan geregeld verslag uitbrengen aan de bevoegde commissie. De directeur moet volgens dezelfde procedure worden benoemd als voor alle andere Gemeenschapsorganen, namelijk via kandidaatstelling. De selectie moet transparant gebeuren zodat alle potentiële kandidaten belangstelling kunnen laten blijken. Voor al die punten had ik amendementen die zijn aanvaard. Tot slot wil ik de rapporteur danken voor de constructieve samenwerking. 
Oostlander (PPE-DE ).
    Voorzitter, het verslag van collega Ceyhun gaat over een heel belangrijk thema, het drugsbeleid, en met name over het agentschap, het waarnemingscentrum, in Lissabon. Mijn fractie vindt dit een zeer nuttig instrument, dat haar helpt om haar beleid op feiten te baseren. Gezien de politisering van al het spreken over drugs, en vanuit Nederland is deze politisering zeer overtuigend, kunnen wij een dergelijk centrum echt niet meer missen.
Het centrum heeft, zoals de Commissaris zojuist zei, tot taak het verzamelen, standaardiseren, analyseren en vergelijken van gegevens. Tot mijn verbazing wordt nu in een reeks van amendementen gepoogd deze taak uit te breiden tot evaluatie van het beleid van de lidstaten. Dat is echter niet iets voor een wetenschappelijk-technisch bureau of een agentschap, dat nog ver van de politiek afstaat ook. Het maken van deze evaluatie is een opdracht van de politiek en om deze evaluatie te kunnen maken, moeten wij de middelen aangereikt krijgen door bijvoorbeeld dit centrum. Volgens mijn fractie is het onaanvaardbaar als deze politiek wordt vertechniseerd, als deze politieke taak uit handen wordt gegeven.
Behalve dit kernbezwaar, waar onze stem voor het verslag uiteindelijk van afhangt, hebben wij nog enkele andere opmerkingen. Wij vinden niet dat er leden van dit Parlement in de raad van bestuur van het centrum moeten zitten, dat is een staatsrechtelijk monstrum. Een tweetal door ons aangewezen vertegenwoordigers, niet-leden zijnde, zoals nu het geval is, vinden wij een stuk beter en deze oplossing heeft ook heel goed gefunctioneerd. Wij willen niet dat wij in onze controlerende taak worden geremd omdat wij zelf in de bestuursraad zitten. Dat kan helemaal niet. Wij hebben ook niets tegen een goed contact met de directeur, die ons regelmatig moet informeren over de gang van zaken in het centrum. Dat hoeven niet onze vertegenwoordigers te zijn, hoewel wij hen uiteraard ook ter verantwoording kunnen roepen. Anders dan de rapporteur vinden wij een gremium zoals een dagelijks bestuur, dat de vergaderingen van de raad van bestuur voorbereidt, een goede vondst.
Met dit commentaar volgt de Europese Volkspartij een al eerder ingeslagen weg. Ik neem aan dat Raad en Commissie ook inzien dat een politiek mandaat iets anders is dan een ambtelijk mandaat. Met andere amendementen van onze gewaardeerde rapporteur kan mijn fractie van harte instemmen.
Ten slotte wil ook ik Commissaris Vitorino, onder wie deze kwestie valt, loven voor de inzet die ik de afgelopen jaren van zijn kant heb mogen ervaren. 
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.(1)
De heer Ceyhun voorspelde dat hij pas na middernacht aan bod zou komen. Welnu, hij heeft helaas gelijk gekregen. Bij avondzittingen streef ik er altijd naar stipt om 24.00 uur klaar te zijn. Dat is vandaag niet helemaal gelukt. We zijn tien minuten over tijd, maar toch wil ik de commissaris bedanken, omdat hij ertoe heeft bijgedragen dat het bij die tien minuten is gebleven. Ik vraag de tolken in de cabines en de mensen achter de coulissen om begrip voor deze tijdsoverschrijding. We hebben ons best gedaan!

