
Maes
Κύριε Πρόεδρε, το Κοινοβούλιο έλαβε γνώση μιας ανταλλαγής επιστολών. Ο κύριος Prodi απηύθυνε επιστολή στην Πρόεδρο του Κοινοβουλίου, την κυρία Fontaine, με την οποία ασκεί έντονη κριτική κατά του τρόπου με τον οποίο πραγματοποιεί το έργο της η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού. Τη στιγμή αυτή δεν γνωρίζουμε τι απάντηση έδωσε η κυρία Fontaine, αλλά όπως καταλαβαίνετε - και πιστεύω ότι και εσείς τα ίδια αισθήματα έχετε τη στιγμή αυτή - η επιστολή αυτή μάς εξέπληξε τα μάλα, για να χρησιμοποιήσω αυτό τον ευφημισμό.
Ο κύριος Prodi απηύθυνε επίσης επιστολή προς τον κύριο Sφderman, στην οποία ασκεί κριτική κατά του τρόπου με τον οποίο κρίνει ο κύριος Sφderman πως θα πρέπει να επιτελεί το έργο του. Ο κύριος Sφderman απάντησε στην επιστολή Prodi. Έχουμε μάλιστα δει και το περιεχόμενο της επιστολής του. Θα θέλαμε να γνωρίζουμε πώς αντιμετώπισε το Προεδρείο αυτές τις επιστολές.

Πρόεδρος
Κυρία Maes, το θέμα που εγείρετε θα εξεταστεί αμέσως από το Προεδρείο και από τη Διάσκεψη των Προέδρων.

50ή επέτειος της Σύμβασης της Γενεύης - Ανθρώπινα Δικαιώματα
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη δήλωση του Συμβουλίου σχετικά με την 50ή επέτειο της Σύμβασης της Γενεύης - Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, πριν από μερικούς μήνες γιορτάσαμε την 50ή επέτειο της Σύμβασης της Γενεύης περί προστασίας των ατόμων σε καταστάσεις ένοπλων συγκρούσεων. Πριν από πενήντα χρόνια, 63 χώρες συνυπέγραψαν τις τέσσερις συμβάσεις και τα δύο συνοδευτικά πρωτόκολλα που μέχρι και σήμερα συνιστούν το υπόβαθρο του διεθνούς δικαίου ανθρωπιστικών υποθέσεων. Αξίζει τον κόπο να θυμηθούμε πως τα προαναφερόμενα διεθνή νομικά μέσα θεσπίστηκαν σε μια χρονική περίοδο που επακολούθησε αμέσως τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αντικατόπτριζαν, την εποχή εκείνη, τις τεράστιες ανησυχίες που ταλαιπωρούσαν τις συνειδήσεις σε όλο τον κόσμο, που ακόμη δεν είχαν συνέλθει από τις ολέθριες συνέπειες αυτού του πολέμου. Οι εξελίξεις από τότε μέχρι σήμερα απέδειξαν ότι είχαν δίκιο όλοι όσοι θεωρούσαν ουσιαστικής σημασίας την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των ανθρώπων που βρίσκονται σε εμπόλεμες ζώνες, είτε είναι άμαχοι είτε στρατιωτικοί που δεν εμπλέκονται άμεσα στη σύρραξη.
Έτσι, αξιώνεται έκτοτε από τα εμπόλεμα μέρη να επιδείξουν μια νέα ηθική συμπεριφορά προς την κατεύθυνση της κατοχύρωσης της αξιοπρέπειας της ζωής, κάτι που σταδιακά είχε αντανάκλαση στη θέσπιση κανόνων διεθνούς νομοθεσίας σε μια σειρά άλλων τομέων.
Δυστυχώς όμως, η υπαρκτή πραγματικότητα έχει φανερώσει ότι ο δεσμευτικός χαρακτήρας των συμβάσεων και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή τους απέχουν πολύ από το να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καταστάσεων τις οποίες προσδοκούσαν να προλάβουν. Παραμένουμε και σήμερα θεατές πολεμικών ενεργειών που σηματοδοτούνται από πράξεις βαρβαρότητας, από την πλήρη απαξίωση των δικαιωμάτων των άμαχων πολιτών και των ένστολων πολιτών που δεν συμμετέχουν στις μάχες, ενώ παρατηρείται, από πλευράς πολλών κρατών και εκ μέρους διαφόρων δυνάμεων που εμπλέκονται σε συγκρούσεις, μια συμπεριφορά η οποία στερείται κάθε αρχής, μια συμπεριφορά που κινείται αποκλειστικά στη λογική που λέει "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" . Και πολύ συχνά διαπιστώνουμε ότι ο άμαχος πληθυσμός καταλήγει να γίνεται βασικός στόχος των στρατιωτικών επιχειρήσεων, είτε μέσω διαφορετικών μορφών τρομοκρατίας είτε ως όργανο για την άσκηση πολιτικών πιέσεων.
Από την άλλη, ο άτυπος χαρακτήρας ορισμένων συρράξεων, ιδίως εκείνων που λαμβάνουν τη μορφή εμφυλίων πολέμων, φαίνεται να χρησιμοποιείται σαν πρόσθετη δικαιολογία για τη διάπραξη των πιο αποτρόπαιων εγκλημάτων, που πολλές φορές συντελούνται με προκάλυμμα την έλλειψη πληροφόρησης προς τα έξω και την εφαρμογή ενός είδους πολιτικής της καμένης γης, που επιδιώκει να εξασφαλίσει τη νίκη με κάθε τίμημα, έστω και με τη γενοκτονία. Σε αυτές τις περιπτώσεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία και γίνονται ακόμη πιο συγκλονιστικές όλες οι ενέργειες που πλήττουν τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, που είναι ανυπεράσπιστες, γεγονός που κάνει να εκτίθενται σε κάθε λογής απάνθρωπη μεταχείριση τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι, που συνιστούν στις μέρες μας τα κυριότερα θύματα μιας συγκεκριμένης κατηγορίας συγκρούσεων και οι οποίοι φαίνεται, καμιά φορά, ότι αποτελούν επιλεγμένους στόχους για παραδειγματισμό.
Και εδώ τίθεται επίσης το πρόβλημα των ανθρωπιστικών οργανώσεων, των οποίων η δράση εμφανίζεται πολύ συχνά να υπονομεύεται από απαράδεκτες συμπεριφορές των εμπολέμων, που προσπαθούν αδιάντροπα να κερδίσουν χρόνο, ώστε να εδραιώσουν τη νίκη τους, ή να δρομολογήσουν ενέργειες αντιποίνων σε βάρος των πληθυσμών που διατρέχουν κίνδυνο. Είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να ενισχύουμε τη δυνατότητα ελεύθερης δράσης αυτών των οργανώσεων και να εγγυώμεθα την προστασία των μελών των ανθρωπιστικών οργανώσεων. Θα ήθελα, επί του προκειμένου, να επιστήσω ειδικότερα την προσοχή σας στην περίπτωση της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού, η οποία άλλωστε ήδη αναδεικνύει, στις εκθέσεις της, την ανάληψη συγκεκριμένης δράσης, όσον αφορά την αναγκαιότητα βελτίωσης του ίδιου του πλαισίου εφαρμογής των Συμβάσεων της Γενεύης. Και αν δεν υπήρχαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ο νέος ρόλος που διαδραματίζουν τη σήμερον ημέρα τα μέσα ενημέρωσης, όσον αφορά τη μετάδοση ειδήσεων για τις συγκρούσεις - όπως και ο συγκλονιστικός χαρακτήρας ορισμένων ειδήσεων που αναφέρονται σε συγκεκριμένους πολέμους, που προκαλεί την κινητοποίηση της διεθνούς κοινότητας -, τότε η κατάσταση που επικρατεί σήμερα σε κάποιες εμπόλεμες ζώνες θα ήταν ακόμη χειρότερη και ο βαθμός ατιμωρησίας θα ήταν σοβαρότερος.
Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση, που προασπίζει και προωθεί εμπράκτως μια τάξη αξιών, η οποία την κάνει να στέκεται με υπερηφάνεια στην πρωτοπορία της διεθνούς κοινότητας, έχει υπογραμμίσει επανειλημμένως και με έμφαση τη θεμελιώδη σημασία που προσδίδει στην τήρηση των Συμβάσεων της Γενεύης. Η Ένωση προάγει τις αξίες που πρεσβεύει στο πλαίσιο των εξωτερικών της σχέσεων, παρέχοντας εγγυήσεις ότι αυτές θα διαπνέουν διαρκώς την πολιτική της δράση. Για το λόγο αυτό, μεριμνούμε για οτιδήποτε θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια απειλή κατά των αρχών που μας ενώνουν σε αυτή την υπόθεση, και δεν παραλείψαμε να καταγγείλουμε, στο πλαίσιο της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, οποιαδήποτε παραβίαση αυτών των αρχών που έχει ενδεχομένως παρατηρηθεί. Σε παρόμοιες περιπτώσεις, προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας ώστε να ασκήσουμε πιέσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να επιφέρουν αποτέλεσμα με το πέρασμα του χρόνου. Πολλές φορές -το γνωρίζουμε καλά - δεν σταθήκαμε στο ύψος των προσδοκιών μας, αλλά εκδηλώνουμε τη σθεναρή πρόθεση να προχωρήσουμε στο μέλλον με την ίδια αποφασιστικότητα.
Κύριε Πρόεδρε, παρά τη συχνή εμφάνιση κρουσμάτων σοβαρής παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που οι Συμβάσεις της Γενεύης και τα συνοδευτικά τους πρωτόκολλα προσπαθούν να προλάβουν, φρονώ ότι με τη νέα χιλιετία γεννιούνται κάποιες αναλαμπές ελπίδας. Η ελπίδα αυτή πηγάζει, κατ' ουσίαν, από τη σταδιακή εγκαθίδρυση μιας διεθνούς τάξης αξιών, στο πλαίσιο της οποίας ολοένα και πιο δύσκολα χωρούν ξεπερασμένα κριτήρια, όπως είναι οι πολιτισμικές διαφορές και ορισμένες εθνικές ιδιαιτερότητες. Αν και με αργούς ρυθμούς, δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι σήμερα οδεύουμε προς αυτή τη νέα διεθνή τάξη αξιών, την οποία η παγκοσμιοποίηση της πληροφόρησης βοηθά να διαδοθεί και να κατασταλάξει στη συλλογική συνείδηση των κοινωνιών μας. Είναι αναγκαίο να κατοχυρώσουν ενδόμυχα οι πολίτες μας αυτή την πορεία, ούτως ώστε να αποκτήσουν έναν αυτοματισμό στις αντιδράσεις τους ενόψει ενεργειών, οι οποίες στοιχειοθετούν καταπάτηση των βασικών αρχών που θα πρέπει, τη σήμερον ημέρα, να θεωρούνται ως κοινή μας κληρονομιά.
Με τη σύσταση διεθνών δικαστηρίων, όπως αυτά που λειτουργούν σήμερα για την περίπτωση της πρώην Γιουγκοσλαβίας ή της Ρουάντα, επιτύχαμε ένα θετικό βήμα προς την κατεύθυνση τού να κάνουμε ανυπόφορη τη ζωή όσων διαπράττουν ενέργειες που προσκρούουν στις αξίες που διατρανώνονται στις Συμβάσεις της Γενεύης. Είναι ανάγκη να αρχίσουν τα άτομα αυτά να αντιλαμβάνονται ότι ο κόσμος μετατράπηκε πλέον σε έναν χώρο όπου η ατιμωρησία έπαυσε να είναι ο κανόνας. Εάν μπορέσουμε να περάσουμε αυτό το μήνυμα, είναι σίγουρο ότι θα συμβάλουμε στην ενδυνάμωση του δικαίου ανθρωπιστικών υποθέσεων και στην αναγκαία απόκτηση αξιοπιστίας και την έμπρακτη προώθηση των αρχών τις οποίες επιδιώκουν να προασπίσουν οι Συμβάσεις της Γενεύης και τα συνοδευτικά τους πρωτόκολλα.

Martνnez Martνnez
Αφού συγχαρώ τον κ. Πρόεδρο για λόγους που με αφορούν προσωπικά, παρεμβαίνω τώρα εξ ονόματος της Σοσιαλιστικής Ομάδας, σε αυτή τη συζήτηση η οποία συνεχίζεται μετά την ικανοποιητική - κατά τη γνώμη μας - δήλωση του Συμβουλίου σχετικά με τη Σύμβαση της Γενεύης, με μια πρώτη σκέψη που αιτιολογεί την κατάθεση από την Ομάδα μου ενός ψηφίσματος σχετικά με το ίδιο θέμα στην τελευταία σύνοδο ολομελείας του Κοινοβουλίου που πραγματοποιήθηκε το 1999, ψήφισμα το οποίο στη συνέχεια δεν συζητήθηκε για λόγους που δεν είναι της παρούσης.
Πιστεύουμε ότι είναι απόλυτα λογικό να εκφράζουμε τη γνώμη μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σχετικά με κανόνες που έχουν εμπλουτίσει το νομικό κεκτημένο της ανθρωπότητας, και ότι πρέπει να αξιοποιούμε την κάθε ευκαιρία προκειμένου να υπενθυμίζουμε και να ενισχύουμε την ισχύ των εν λόγω μέσων λόγω της προστασίας που αυτά παρέχουν και των δικαιωμάτων που εγγυώνται.
Ένα άλλο επιχείρημα για την έγκριση ενός ψηφίσματος σαν αυτό που καταθέσαμε συνίσταται στο ότι πολλές από τις ενέργειες των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων κατευθύνονται στην αναζήτηση της ισορροπίας και της δικαιοσύνης, και αυτές είναι έννοιες λίγο ή καθόλου συμβιβάσιμες με τις καταστάσεις ένοπλων συγκρούσεων. Τα κυριότερα θύματα των συρράξεων - τα παιδιά, οι γυναίκες και γενικότερα ο πληθυσμός - απειλούνται κατά κύριο λόγο και υφίστανται τα περισσότερα δεινά, οπότε δεν μπορούμε να μην συμπεριλαμβάνουμε την προστασία τους μεταξύ των πρωταρχικών στόχων της δράσης μας.
Όσα περισσότερα πράττουμε κατά των παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου ανθρωπιστικών υποθέσεων, όσο περισσότερο υπενθυμίζουμε στα υπόλοιπα κράτη - εκμεταλλευόμενοι όλες τις ευκαιρίες που μας προσφέρουν οι εξωτερικές μας σχέσεις - την αναγκαιότητα επικύρωσης και τήρησης της Σύμβασης της Γενεύης, τόσο περισσότερα κάνουμε γι' αυτό το πιο αδύναμο τμήμα του πληθυσμού. Και όσο περισσότερα δεινά αποτρέπουμε, τόσο λιγότερη θα είναι η δράση που θα πρέπει να δρομολογήσουμε αργότερα προκειμένου να ανακουφίσουμε τις μεγάλες ζημιές που προκαλεί ο πόλεμος.
Τι άλλο θα μπορούσε να γίνει, λοιπόν, ενόψει της περαιτέρω τήρησης του διεθνούς δικαίου ανθρωπιστικών υποθέσεων και ώστε να μειωθούν έτσι τα δεινά των θυμάτων; Να διαδοθεί, π.χ. η γνώση του συγκεκριμένου δικαίου, κυρίως στην ίδια την κοινωνία, στη νεολαία, στις μαζικές οργανώσεις καθώς και στις ένοπλες δυνάμεις και τις δυνάμεις ασφαλείας. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να αναπτυχθεί στην πολική μας συνείδηση, μέσα από την εκπαίδευση, το πάθος για την ειρήνη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αποτελέσει, υπό αυτή την έννοια, έναν ειρηνευτικό παράγοντα πρώτης τάξεως, αλλά πρέπει επίσης να αποτελέσει σημαντικό χορηγό της προσπάθειας που καταβάλλουν οι οργανώσεις στις οποίες η διεθνής κοινότητα έχει αναθέσει την ευθύνη της προστασίας των θυμάτων των συγκρούσεων και την προάσπιση των δικαιωμάτων τους. Μεταξύ των εν λόγω οργανώσεων, αξίζει να διακρίνουμε τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού. Όλα τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να στηρίξουμε αποφασιστικά το έργο της ICRC διότι τα καθήκοντα που επιτελεί είναι απλώς απαραίτητα.
Τέλος, δεν θεωρώ αποδεκτό τον ισχυρισμό, όπως μου απάντησε πριν από περίπου δύο μήνες η Επιτροπή, ότι εκείνη δεν διαθέτει αρμοδιότητες ή πόρους για δράσεις που προορίζονται για την ενίσχυση του διεθνούς δικαίου ανθρωπιστικών υποθέσεων, επιδεικνύοντας μια στάση άκρως γραφειοκρατική και μια ευαισθησία πολύ διαφορετική από εκείνη που τήρησε το Συμβούλιο στην απάντησή του σε άλλη ερώτηση στην οποία του μετέφερα μια παρόμοια ανησυχία, και επίσης διαφορετική από την ευαισθησία που επιδεικνύει σήμερα το Συμβούλιο στην παρέμβασή του.
Επί του προκειμένου θέματος, τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - και η Επιτροπή, προφανώς - επωμιζόμαστε μια κοινή ευθύνη, γιατί πρόκειται για την διάδοση και την στήριξη ουσιαστικών αξιών που, συν τοις άλλοις, είναι εκείνες που εμπνέουν το δικό μας ευρωπαϊκό σχέδιο.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, σας ζητώ την υποστήριξη του ψηφίσματος που υπεβλήθη και που περιλαμβάνει όλα τα ουσιαστικά στοιχεία της πρότασης που κατέθεσε η Σοσιαλιστική Ομάδα στα τέλη του προηγούμενου έτους.

Watson
Κύριε Πρόεδρε, η 12η Αυγούστου 1949 είναι μια μέρα η οποία, όπως θα έλεγαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι, θα έπρεπε να σημαδευθεί με μια κόκκινη πέτρα. Σηματοδότησε ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός για την ανθρωπότητα - και όμως, στα πενήντα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από τότε, παρά το γεγονός ότι στη Δυτική Ευρώπη ζήσαμε ειρηνικά, έχουν πεθάνει σε ένοπλες συγκρούσεις περισσότεροι άνθρωποι από όσους σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια ολόκληρου του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Δεν έχουμε καταφέρει να διαδώσουμε τα μαθήματα και τις αξίες που μας δίδαξαν αυτές οι συγκρούσεις. Πολύ συχνά μάλιστα και δικά μας κράτη μέλη έλαβαν μέρος στις συγκρούσεις, είτε μέσω της παραγωγής και της πώλησης όπλων, είτε μέσω της παραγωγής και της διάθεσης ναρκών, είτε μέσω του πειρασμού - όπως είπε ένας σπουδαίος πολιτικός άνδρας από την πατρίδα μου που έζησε στη βικτοριανή εποχή - να προτιμούν τη διεξαγωγή των πολέμων τους από απόσταση και ει δυνατόν στο όνομα του Θεού. Δεν έχουμε καταφέρει να προσφέρουμε στις ίδιες μας τις κοινωνίες την παιδεία εκείνη που αντιτάσσεται στην εξύμνηση του πολέμου. Δεν έχουμε καταφέρει να προσφέρουμε την παιδεία εκείνη που αντιτάσσεται στα προβλήματα και τη μάστιγα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.
Ωστόσο, χάρη στις παγκόσμιες επικοινωνίες μας, οι οθόνες των τηλεοράσεών μας μάς υπενθυμίζουν διαρκώς τις φοβερές συνέπειες της απανθρωπιάς του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπό του και φυσικά προς τις γυναίκες και τα παιδιά. Είδαμε πρόσφατα στην πρώην Γιουγκοσλαβία - και τώρα στην Τσετσενία - τις φρικαλέες επιπτώσεις των ενόπλων συγκρούσεων, ενώ βλέπουμε την επίπτωση των κυβερνητικών προσπάθειες να καταστείλουν την ελεύθερη έκφραση των ανεξάρτητων μέσων μαζικής ενημέρωσης για αυτές τις συγκρούσεις, αλλά και την εξέλιξη προς τα απολυταρχικά καθεστώτα.
Εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμεί να καταστεί μια κοινότητα αξιών, εάν επιθυμούμε να διαδραματίσουμε ουσιαστικό ρόλο στη νέα παγκόσμια διακυβέρνηση, τότε πρέπει να μεταλαμπαδεύσουμε τις αξίες της Σύμβασης της Γενεύης όχι μόνο στους στρατιώτες και τις δυνάμεις ασφαλείας μας, αλλά και στους απλούς πολίτες. Πρέπει να ασκήσουμε πιέσεις για τη δημιουργία ενός διαρκούς διεθνούς ποινικού δικαστηρίου και να ωθήσουμε τα κράτη μέλη να υπογράψουν και να επικυρώσουν τη Σύμβαση. Πρέπει να εργαστούμε σκληρά για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.
Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες σε αυτό το Κοινοβούλιο είναι υπερήφανοι που τρεις από τους συντάκτες των σημερινών εκθέσεων, η κυρία Malmstrφm, η κυρία. Haarder και η βαρόνη Ludford καταπιάστηκαν με τούτα τα ζητήματα και κατέθεσαν σήμερα τις εκθέσεις τους στο Κοινοβούλιο. Ζούμε με την ελπίδα ότι ο εικοστός αιώνας, τον οποίο η Ευρώπη κύλησε στο αίμα, θα δώσει τη θέση του σε έναν εικοστό πρώτο αιώνα στον οποίο η δύναμη, η ευφυΐα και ο ενθουσιασμός της ανθρωπότητας θα διοχετευθούν προς την οικοδόμηση ενός πιο δίκαιου, πιο ειρηνικού, πιο σταθερού κόσμου.

Wuori
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ πλήρως με τα λεγόμενα των προηγούμενων ομιλητών. Χθες μιλήσαμε για τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και σήμερα συζητούμε για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Χθες, στη διάρκεια μιας εξαίρετης παρέμβασης αναγνωρίστηκε ότι έχουμε την ηθική υποχρέωση να υπερασπιστούμε και να προωθήσουμε τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου. Ωστόσο, το ουσιαστικό περιεχόμενο τούτης της ηθικής επιταγής και το πραγματικό μέτρο της προσπάθειας και της δέσμευσής μας βρίσκεται σε όσα συμβαίνουν σε αυτή την οικτρή πραγματικότητα που χαρακτηρίζεται από πολέμους και ένοπλες συγκρούσεις. Ο χαρακτήρας των πολέμων και των ένοπλων συγκρούσεων έχει αλλάξει άρδην κατά τον τελευταίο αιώνα. Το ανθρωπιστικό δίκαιο είναι ο δείκτης με τον οποίο μπορούμε να καταδείξουμε εάν τούτη η ηθική επιταγή μάς κινητοποιεί μόνο στα λόγια ή, εάν οδηγεί όντως στην ανάληψη δράσης και σε έμπρακτες ενέργειες. Σήμερα μάθαμε για την περίπτωση του Κοσοβάρου Albin Kurt. Οι Συμβάσεις της Γενεύης συνιστούν αναπόσπαστο και σημαντικό μέρος αυτού του ελάχιστου επιπέδου. Θα πρέπει επίσης να φροντίσουμε ώστε να διασφαλισθεί η κύρωση του Χάρτη του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, καθώς και του Πρωτοκόλλου της Οττάβας σχετικά με την απαγόρευση των ναρκών ξηράς.

Segni
Κύριε Πρόεδρε, ο Ρώσος πρεσβευτής στο Παρίσι, απαντώντας σε ερώτηση κατά τη διάρκεια μιας ραδιοφωνικής συνέντευξης στις 20 του περασμένου Ιανουαρίου, δήλωσε: "Αυτό που κάνουμε στην Τσετσενία είναι ένας αντιτρομοκρατικός αγώνας και τόσο η Ευρώπη όσο και ολόκληρος ο κόσμος θα μας ευχαριστήσουν αργότερα όταν θα καταλάβουν" . Προσωπικά δεν πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να ευχαριστήσει τη Ρωσία. Πιστεύω, αντιθέτως, ότι χρειάζεται να προέλθει από αυτό το Κοινοβούλιο μια ισχυρή καταδικαστική πράξη, ισχυρότερη και σαφέστερη από όσες έχουν γίνει έως σήμερα και η οποία να εμπλέκει όχι μόνο τα κοινοτικά όργανα αλλά και τις επιμέρους κυβερνήσεις. Πριν λίγες ημέρες, είδα με λύπη και στενοχώρια ένα πρόσωπο που η κοινή γνώμη εκτιμά ιδιαιτέρως, τον Tony Blair, να πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στη Μόσχα και, έπειτα από μια άτολμη και διόλου πειστική διαμαρτυρία για τα γεγονότα στην Τσετσενία, να αγκαλιάζει και να ενθαρρύνει θερμά τον Putin. Τη στιγμή κατά την οποία εμείς εορτάζουμε την πεντηκοστή επέτειο από ένα μεγάλο γεγονός που σηματοδοτεί το διεθνές δίκαιο ανθρωπιστικών υποθέσεων, όπως είναι η Σύμβαση της Γενεύης, δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια μπροστά στο γεγονός ότι, σε μικρή απόσταση από την Ευρώπη, όλα τα σημεία της Σύμβασης της Γενεύης παραβιάζονται ουσιαστικά και εμπράκτως, παρά τη ρωσική θέση σύμφωνα με την οποία στην περιοχή αυτή δεν υπάρχει εμπόλεμη κατάσταση, αλλά κατάσταση έκτακτης ανάγκης εσωτερικού χαρακτήρα.
Κύριε Πρόεδρε, πριν λίγες ημέρες μια αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, επιστρέφοντας από την Τσετσενία, ανέφερε τρομερά πράγματα. Εάν επιθυμούμε πράγματι η δράση μας να έχει κάποιο αποτέλεσμα, πρέπει να ενεργήσουμε ώστε να μεταβεί στην Τσετσενία και μια αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και οι κυβερνήσεις να δεσμευθούν να τηρήσουν την παράγραφο 6 του ψηφίσματος, το οποίο ίσως εγκρίνουμε σε λίγο, και με το οποίο το Κοινοβούλιο ζητά από το Συμβούλιο να λάβει μέτρα ώστε η συνεργασία με τις τρίτες χώρες να συναρτάται από τις εκθέσεις σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εάν θέλουμε να διεξάγουμε έναν σοβαρό αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα ενώπιον της κοινής γνώμης, πρέπει να απαιτήσουμε τον ελάχιστο βαθμό συνοχής από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Maij-Weggen
NL) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς ζητώντας συγνώμη εκ μέρους του Λόρδου Bethell, του πρώτου ομιλητή μας. Προφανώς κάτι του συνέβη, γιατί είναι πάντα πολύ συνεπής. Όμως, σήμερα το πρωί απουσίαζε και γι' αυτό αναλαμβάνω στην ουσία τα καθήκοντά του ως πρώτου ομιλητή.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ για τη δήλωση της πορτογαλικής Προεδρίας και για τη δήλωση της Επιτροπής. Θα ήθελα επίσης να συγχαρώ τη πορτογαλική Προεδρία γιατί, όπως φαίνεται, και αυτή την εβδομάδα διεξάγονται σχεδόν όλες οι σημαντικές συζητήσεις. Αυτό δεν ισχύει για όλες τις Προεδρίες, αλλά οι Πορτογάλοι το κάνουν, γι' αυτό και πιστεύω ότι είναι άξιοι συγχαρητηρίων.
(Χειροκροτήματα)
Κύριε Πρόεδρε, ποτέ άλλοτε δεν ήταν περισσότερο επίκαιρη η Σύμβαση της Γενεύης - οπωσδήποτε αν σκεφτούμε τι αντιμετωπίσαμε τα τελευταία χρόνια. Στο Κόσσοβο εκτοπίστηκαν από τα σπίτια τους εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι επειδή δεν ανήκαν στο έθνος που έπρεπε. Το ίδιο συνέβη από την αρχή της δεκαετίας του εννενήντα σε όλη την πρώην Γιουγκοσλαβία. Οι Σέρβοι εκδιώχθηκαν από την Κροατία, οι Κροάτες από τη Σερβία, οι Σέρβοι και οι Κροάτες από τμήματα της Βοσνίας, ενώ οι μουσουλμάνοι της Βοσνίας τράπηκαν σε φυγή και όλα αυτά έγιναν με τη βοήθεια στρατιωτικών μονάδων από τα ίδια κρατίδια. Η εικόνα είναι ακόμη ζωντανή στη μνήμη μας, επειδή όλα αυτά έγιναν στην Ευρώπη και μας θυμίζουν τη σκληρή δεκαετία του 30 και το φρικτό πόλεμο που επακολούθησε. Αυτό δεν έπρεπε να επαναληφτεί ποτέ. Αυτή ήταν η μεταπολεμική πολιτική στην Ευρώπη. Και έτσι ξεκίνησε η ευρωπαϊκή συνεργασία και καταρτίστηκε η σύμβαση της Γενεύης. Για πολύ καιρό νομίζαμε ότι οι καταστροφές αυτές δεν επρόκειτο να συμβούν πλέον στην Ευρώπη και ότι είχαμε αρκετά μέσα για να τις αποφύγουμε. Όμως, η εντύπωση αυτή ήταν λανθασμένη. Η Γιουγκοσλαβία απέδειξε ότι η Ευρώπη παραμένει ευάλωτη όσο η ΕΕ περιορίζεται στη Δύση. Η αποστολή της σημερινής αΕνωσης είναι να επεκτείνει το σύστημα που δημιουργήσαμε σε όλη την Ευρώπη, πάνω απ' όλα για τη διασφάλιση της ειρήνης.
Είναι εξίσου σημαντικό να κοιτάξουμε τι συμβαίνει στο γύρω κόσμο: στην Τσετσενία, ο πληθυσμός της οποίας είναι θύμα της σύγκρουσης του ρωσικού στρατού με τρομοκράτες, στην Ασία και κυρίως στη Μιανμάρ, όπου ο στρατός εκτοπίζει ολόκληρες πληθυσμιακές ομάδες από τις περιοχές όπου κατοικούσαν από παράδοση, στην Ινδονησία, στο Τιμόρ αλλά και στις Μολούκες, όπου έχουν εκτοπιστεί από την οικογενειακή τους εστία εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι και πάλι με την ενεργό συμμετοχή του στρατού, στο Σουδάν, όπου ο πληθυσμός του νότιου τμήματος της χώρας προσπαθεί εδώ και χρόνια να ξεφύγει από τους ισχυρούς του Βορρά και δεν εφαρμόζεται το δίκαιο του πολέμου, στην περιοχή των μεγάλων αφρικανικών λιμνών, όπου η σύγκρουση Χούτου και Τούτσι - κατ' εξοχήν εθνικιστικού χαρακτήρα - έχει καταδικάσει εκατομμύρια ανθρώπους στην προσφυγιά. Αντί να προστατεύει του ανθρώπους αυτούς, ο εθνικός στρατός μάλλον τους ταλαιπωρεί. Μετά, υπάρχουν τα σύνορα Αιθιοπίας και Ερυθραίας , ένα είδος ξεχασμένου πολέμου, όπου οι υπεύθυνες κυβερνήσεις μάχονται για τον ακριβή ορισμό των συνόρων, με αποτέλεσμα να έχουν εν των μεταξύ εκτοπιστεί σχεδόν εκατό χιλιάδες Αιθίοπες από την Ερυθραία και Ερυθραίοι από την Αιθιοπία. Κανείς δεν φαίνεται να βλέπει αυτό το πρόβλημα.
Αυτά είναι μερικά από τα προβλήματα, στην Ευρώπη και εκτός αυτής, για την αντιμετώπιση των οποίων υπάρχει η σύμβαση της Γενεύης. Η πεντηκοστή επέτειος της σύμβασης της Γενεύης είναι στην ουσία βουτηγμένη στο αίμα, αν λάβουμε υπόψη όλες αυτές τις καταστροφές. Ταυτόχρονα, όμως, μας προσφέρει και μια βάση επειδή μας δίνει τη δυνατότητα να καταγγείλουμε καταστάσεις και επειδή υπάρχουν και θετικές εξελίξεις. Μια από αυτές είναι η ίδια η Ευρωπαϊκή αΕνωση όπου - για να επαναλάβω τα λόγια του Μιττεράν - μετά από 400 χρόνια πόλεμο ακολούθησαν 40 χρόνια ειρήνης. Στην προσπάθεια αυτή συμμετείχαν (κυρίως θα έλεγα!) και δικοί μας πολιτικοί. Συνεπώς, υπάρχει λύση για όλα αυτά τα προβλήματα που αφορούν το διεθνές δίκαιο και σχετίζονται με τη σύμβαση της Γενεύης, και στην προσπάθεια αυτή συμμετέχουμε καθημερινά και εμείς, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου συνεργάζονται ειρηνικά 15 εθνικότητες. Δεν πρέπει να αδιαφορούμε για τη δυστυχία γύρω μας, ταυτόχρονα όμως πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που στην Ευρώπη μπορούμε να ζούμε σε μια κατάσταση ειρήνης και ευημερίας, που ελπίζουμε ότι μαζί με το τέλος της βίας θα εξαπλωθεί σε όλες τις περιοχές του κόσμου: στην Ανατολιική και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, στην Ασία, στην Αφρική και όπου αλλού είναι τόσο απαραίτητη.

Καραμάνου
Μιλώντας σήμερα για την 50ή επέτειο της Σύμβασης της Γενεύης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εν καιρώ πολέμου και μετά από αυτόν, λυπάμαι πολύ που βρίσκομαι στην δύσκολη θέση να πω ότι αυτή η Σύμβαση καταρρακώθηκε μέσα στην ίδια την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Όσα συνέβησαν κατά τα τελευταία χρόνια στα Βαλκάνια, όπου "χωρίς περίσκεψη, χωρίς αιδώ", όπως λέει ένας κορυφαίος έλληνας ποιητής, επιχειρήθηκε να διορθωθεί ένα κακό με μύρια όσα άλλα κακά, μετέτρεψαν αυτή τη Σύμβαση απλά σε ένα καλογραμμένο λογοτεχνικό έγγραφο χωρίς αντίκρυσμα.
Ζήσαμε πρόσφατα μια τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή μέσα από μια υποτιθέμενη ανθρωπιστική παρέμβαση. Γίναμε μάρτυρες ενός τεράστιου κύματος προσφύγων και ταυτόχρονα είδαμε να συμβαίνουν βομβαρδισμοί σε νοσοκομεία και πρεσβείες, αλλά και άμαχοι πολίτες να γίνονται πολεμικός στόχος, ενώ για πολλά ακόμη χρόνια η Βαλκανική χερσόνησος θα εισπράττει τα επίχειρα και τις οδυνηρές συνέπειες της οικολογικής καταστροφής που προκάλεσαν οι βομβαρδισμοί.
Όσο για το δεύτερο κεφάλαιο της Σύμβασης και ιδιαίτερα τα άρθρα 13 και 14, που αναφέρονται στην προστασία από τις συνέπειες του πολέμου των τραυματιών, των ασθενών, των ηλικιωμένων, των παιδιών και των εγκύων, εδώ πραγματικά αξίζει να σταματήσουμε στο Κόσσοβο και σε όσα αποκαλύπτει η σχετική έκθεση του ΟΗΕ. Σχεδόν το 50% των βρεφών που γεννιούνται πρόωρα, πεθαίνουν. Όσα παιδιά γεννιούνται, παρουσιάζουν λόγω υποσιτισμού ανάπτυξη μικρότερη της φυσιολογικής. Οι αποβολές σημειώνουν κατακόρυφη αύξηση. Πολλές γυναίκες πεθαίνουν λόγω έλλειψης στοιχειώδους ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε κλινικές που δεν διαθέτουν ούτε ηλεκτρικό ρεύμα, ούτε θέρμανση, ούτε νερό.
Ο καλύτερος λοιπόν τρόπος για να χαιρετίσουμε την 50ή επέτειο της Σύμβασης της Γενεύης είναι να ενισχύσουμε τον δημοκρατικό και πολιτικό χαρακτήρα της Ένωσης, ώστε να μπορεί να διαδραματίσει έναν πιο αποφασιστικό ρόλο στη διεθνή σκηνή για την επίλυση των όποιων διαφορών, με ειρηνικά μέσα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σεβασμού, κυρίως, όλων όσων αναφέρονται σ' αυτή την πράγματι θαυμάσια Σύμβαση της Γενεύης.

Nicholson of Winterbourne
Κύριε Πρόεδρε, το έμβλημα του κινήματος του Ερυθρού Σταυρού / της Ερυθράς Ημισελήνου φέρνει την ελπίδα στα πεδία των μαχών σε όλον τον κόσμο. Θα μπορούσε ίσως να μου επιτραπεί να έχω και έναν ιδιαίτερο λόγο για να τιμώ τους θεσμούς αυτούς, καθώς το κίνημα του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού το ίδρυσε ένα μέλος της οικογενείας μου.
Το άρθρο 1(β) της σχετικής Σύμβασης απαγορεύει την κράτηση ομήρων. Το άρθρο 23 της Οικουμενικής Ισλαμικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ορίζει ότι κανείς δεν πρέπει να εξαναγκάζεται σε διωγμό από τη χώρα διαμονής του ή να απελαύνεται αυθαίρετα από αυτήν. Εκατομμύρια κόσμος υποφέρει σε όλο τον πλανήτη. Οι ομιλητές αναφέρθηκαν σε αυτά τα ζητήματα νωρίτερα σήμερα, από τον κ. Graham Watson και μετά. Όμως, ας στραφούμε σε μια χούφτα ανθρώπων μόνο για να νιώσουμε και εμείς από εδώ τη φρίκη και τον πόνο.
Όλοι θυμόμαστε ότι την 20ή Αυγούστου 1990 το Ιράκ εισέβαλε στο Κουβέιτ με μια μονομερή επιθετική πράξη, η οποία καταδικάστηκε διεθνώς. Εννιά χρόνια αργότερα, περισσότεροι από 600 αιχμάλωτοι πολέμου συνεχίζουν να κρατούνται ή να αγνοούνται στο Ιράκ. Το Ιράκ είναι ένας τρομερός εχθρός. Η UNSCOM έχει καταστρέψει 38.000 χημικά όπλα, 690 τόνους ουσιών για χημικά όπλα, 3.000 τόνους πρόδρομων χημικών προϊόντων, 48 πυραύλους Scud και ένα εργοστάσιο βιολογικών όπλων που επρόκειτο να παραγάγει 50.000 λίτρα τοξίνης του άνθρακα, βακτηρίων της αλλαντίασης και άλλων τοξικών παραγόντων. Η δύναμη και η ισχύς του για φαύλους σκοπούς μπορεί να συγκριθεί μόνο με την αποφασιστικότητά του να μην βρει τους φυλακισμένους που αγνοούνται. Μετά από εννιά χρόνια έχει προσφέρει πληροφορίες για το κλείσιμο τριών μόλις φακέλων.
Σήμερα το απόγευμα, καθώς συζητούμε για το Ιράκ, ας μην ξεχνούμε τους κρατουμένους πολέμου από το Κουβέιτ που αγνοούνται. Ας μην άρουμε τις οικονομικές κυρώσεις όσο η τύχη τους παραμένει αβέβαιη.

Staes
Κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, αξιότιμα μέλη της Επιτροπής, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, η παρουσία του Συμβουλίου στη σημερινή συζήτηση αποτελεί ιδιαίτερα θετικό γεγονός. Προσυπογράφω ανεπιφύλακτα τα ενθαρρυντικά λόγια που απηύθυνε μόλις προ ολίγου ο Πρόεδρος του Συμβουλίου. Να εκφράσω όμως ένα παράπονο (ο Πρόεδρος του Συμβουλίου γνωρίζει ίσως ότι δεν είναι σήμερα η μόνη φορά που συζητούμε για ανθρώπινα δικαιώματα και δικαιώματα των λαών στο Κοινοβούλιο), καθώς κάθε Πέμπτη απόγευμα διεξάγουμε μία συζήτηση επί επικαίρων θεμάτων, από την οποία απουσιάζει δυστυχώς συχνά το Συμβούλιο. Λυπούμαι ιδιαίτερα γι' αυτό το γεγονός.
Θα ήθελα ωστόσο σήμερα να εκμεταλλευθώ την ευκαιρία για να επιστήσω την προσοχή σας, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, στη μοίρα των Κοσοβάρων κρατουμένων στις σερβικές φυλακές. Το Κοινοβούλιο συζήτησε τρεις φορές κιόλας απ' όταν αναλάβαμε τα καθήκοντά μας πέρυσι τον Ιούλιο για τη μοίρα αυτών των κρατουμένων και επέστησε την προσοχή της κοινής γνώμης σε αυτούς, καλώντας συγχρόνως και το Συμβούλιο να αναλάβει σχετική δράση. Η κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο επιδεινώνεται σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας και της ανησυχίας των Αλβανών σχετικά με τη μοίρα των συμπολιτών τους που κρατούνται στις σερβικές φυλακές. Η παραφροσύνη στη Σερβία δεν λέει να σταματήσει. Την προηγούμενη Δευτέρα κιόλας καταδικάστηκε ο Αλβανός ηγέτης του φοιτητικού κινήματος Albin Kurti σε δεκαπενταετή φυλάκιση μόνο και μόνο διότι μετά τους βομβαρδισμούς είχε οργανώσει μαθήματα παροχής πρώτων βοηθειών. Αυτό εξελήφθη ως συνδρομή προς τον UCK! Πρόκειται περί παραφροσύνης!
Στο μεταξύ ο κόσμος ανησυχεί για τη μοίρα των κρατουμένων στις σερβικές φυλακές. Γνωρίζουμε από σχετικές μαρτυρίες ότι πραγματοποιούνται βασανιστήρια εκεί. Συγχρόνως δε, εντείνονται τα μέτρα καταστολής του καθεστώτος Milosevic κατά της ίδιας της σερβικής αντιπολίτευσης. Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, θα σας παρακαλούσα για άλλη μία φορά να αναφερθείτε στα ψηφίσματα που ενέκρινε τρεις φορές το Κοινοβούλιο και να μας πείτε τι σκοπεύετε να κάνετε σχετικά με το ζήτημα αυτό.

Brok
Κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι τα ατομικά δικαιώματα που κατοχυρώθηκαν σε εθνικά συντάγματα και συνθήκες διεθνούς δικαίου ως αναφαίρετα δικαιώματα ή πρότυπα που δεν προϋποθέτουν την έννοια του κράτους. Περιλαμβάνουν προσωπικά και πολιτικά δικαιώματα ως προς την ελευθερία του ατόμου καθώς και κοινωνικά και οικονομικά θεμελιώδη δικαιώματα. Η ιδέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι μία από τις υψηλότερες ιδέες που έχει παραγάγει ποτέ η ανθρωπότητα. Αναδύθηκε τον περασμένο αιώνα από τις εμπειρίες των στρατοπέδων συγκέντρωσης και των γκουλάγκ. Απευθύνεται στον άνθρωπο, μέσω των χαρακτηριστικών που τον κάνουν να είναι ανθρώπινο ον και να συνειδητοποιεί την αξιοπρέπειά του, τη μοναδικότητά του, την ελευθερία και την ισότητά του με όλους τους άλλους ανθρώπους. Η διάδοσή της φανερώνει τη μεγάλη δύναμη της ακτινοβολίας αυτής της εικόνας του ανθρώπου. Η μέριμνα για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου αποτελεί τον πυρήνα κάθε πολιτικής στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Πενήντα χρόνια μετά από την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλο χάσμα μεταξύ προσδοκιών και πραγματικότητας. Ναι μεν ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε δημοκρατικά καθεστώτα είναι μεγαλύτερος παρά ποτέ και έχει αυξηθεί η συνειδητοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά συνολικά η επιβολή και η τήρησή τους παραμένει εντελώς ανεπαρκής σε ολόκληρη την υφήλιο. Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι ιδιαίτερα σημαντικός, και αυτό για λόγους όχι μόνον ηθικής, αλλά και πολιτικής. Πολιτικοί κρατούμενοι, παραβίαση και των στοιχειωδέστερων δικαιωμάτων των γυναικών, παιδιά στρατιώτες, υπερβολικά πολλοί φτωχοί που είναι αναγκασμένοι να ζουν κάτω από το ελάχιστο όριο διαβίωσης, οικονομική εκμετάλλευση, καταστροφή του περιβάλλοντος που οδηγεί στην απώλεια του ζωτικού υπόβαθρου για πολλούς ανθρώπους, σφαγές άμαχου πληθυσμού εκεί όπου διεξάγονται ένοπλες συρράξεις αποτελούν μόνο μερικά παραδείγματα.
Υπάρχει ένας φαύλος κύκλος. Η οικονομική επιτυχία δεν μπορεί να διατηρηθεί μακροπρόθεσμα εάν δεν τηρούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα και δίχως να διασφαλίζεται το κράτος δικαίου και το συνταγματικό πολίτευμα. Στις περιπτώσεις που δεν γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο κίνδυνος που ελλοχεύει δεν αφορά μόνο την ειρήνη αλλά και την κοινωνική και οικονομική κατάρρευση. Όπου η έλικα της ανάπτυξης κινείται προς τα κάτω, φθίνουν και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει ουσιαστική σημασία για την πρόληψη συρράξεων και για την εδραίωση της ειρήνης. Όποιος σήμερα ποδοπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα, σπέρνει και τις αιτίες από τις οποίες θα φυτρώσουν οι αυριανές συρράξεις.
Οι κυβερνήσεις που υπόκεινται σε δημοκρατικό απολογισμό μεριμνούν κατά κανόνα με καλύτερο τρόπο για το καλό του λαού τους. Εν προκειμένω, η προώθηση της δημοκρατίας αποτελεί ύψιστη επιταγή που με αυτήν συνδέονται οι αρχές της ανεκτικότητας και του πλουραλισμού, ενός πλουραλισμού όμως που δεν είναι χωρίς αξίες, αλλά προσανατολίζεται φυσιολογικά προς αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και είναι αδιάφορο εάν οι άνθρωποι εξοντώνονται στο όνομα μιας φυλής ή μιας κοινωνικής τάξης. Δεν υπάρχει πολιτικό κίνητρο που να δικαιολογεί την ανθρώπινη καταπίεση, είτε αυτή προέρχεται από την Ακρα Δεξιά είτε από την Ακρα Αριστερά.
Στον κόσμο της παγκοσμιοποίησης τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι πλέον εσωτερική υπόθεση ενός κράτους. Ως εκ τούτου θα πρέπει να ενισχυθεί περισσότερο η γενικότερη αναγνώριση της παγκοσμιότητας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αδιαίρετα. Η οικουμενικότητα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δείχνει ότι η πραγμάτωσή τους αποτελεί πλέον κριτήριο για την πρόοδο, την ατομικότητα και την παιδεία στην πολιτική και στην κοινωνία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως παγκόσμιος παράγων, πρέπει να προσδώσει μεγαλύτερη σημασία στα ανθρώπινα δικαιώματα μέσω μιας ενισχυμένης πολιτικής για αυτά, τόσο εντός της επικράτειάς της όσο και έξω από αυτήν. Πρέπει να αποδείξει ότι συνιστά μια κοινότητα αξιών. Στο πλαίσιο της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, όπως και της αναπτυξιακής πολιτικής, πρέπει να ενεργεί προληπτικά και να αντιδρά με την επιβολή κυρώσεων, όπως είναι για παράδειγμα η παύση της χορήγησης ενισχύσεων. Κατά συνέπεια, η παγκόσμια πολιτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελεί κεντρικό καθήκον της εξωτερικής πολιτικής σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό.
Την άσκηση περισσότερο υπεύθυνης πολιτικής για τα ανθρώπινα δικαιώματα θα πρέπει να την ξεκινά όμως κανείς στην πατρίδα του. Οι δημοκράτες που έχουν ως γνώμονά τους τα ανθρώπινα δικαιώματα, που περιλαμβάνουν τα θεμελιώδη δικαιώματα στο σύνταγμα της πατρίδας τους και θέλουν να τα υλοποιήσουν, πρέπει στον πολιτικό αγώνα να επιδείξουν επίσης προθυμία για την καταπολέμηση ακροδεξιών και ακροαριστερών τάσεων, ώστε να είναι αδύνατον να ενσκήψουν για τον οποιονδήποτε λόγο παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στο σημείο αυτό, πρέπει κατά την άποψή μου να καταστήσουμε σαφές προς όλες τις κατευθύνσεις, πως υποστηρίζουμε ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται για να δικαιολογούν λιγότερο ή περισσότερο ένα συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα, αλλά ότι εδώ πρόκειται για τα ατομικά δικαιώματα του ανθρώπου, για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και ότι για τον λόγο αυτό δεν μπορούν πολιτικά κίνητρα να γίνουν ποτέ αποδεκτά για την κατά οποιονδήποτε τρόπο ή σε οποιαδήποτε αναπτυξιακή φάση παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επομένως, αυτό σημαίνει ότι οι δημοκράτες πρέπει να συνταχθούν με θεμελιώδη συναίνεση ενάντια σε κάθε είδους εξτρεμισμό, όχι μόνο ενάντια στον ακροδεξιό αλλά και ενάντια στον ακροαριστερό εξτρεμισμό.
(Χειροκροτήματα)

Cushnahan
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, χαιρετίζω τη δήλωση στην οποία προέβη το Συμβούλιο σήμερα το πρωί και παρά το γεγονός ότι ασπάζομαι τα αισθήματα που εξέφρασε ο Πρόεδρος, πρέπει να θέσουμε την ακόλουθη ερώτηση: τι κάνουν η ΕΕ και τα κράτη μέλη προκειμένου να εκφραστούν αυτές οι αξιέπαινες αρχές; Συμφωνώ με τον κ. Martνnez σε ό,τι αφορά τη σημασία της παροχής επαρκούς προστασίας και υποστήριξης στα θύματα. Ωστόσο, οφείλουμε να αναλάβουμε δράση ώστε να διασφαλίσουμε ότι τα θύματα θα είναι λιγότερα στο μέλλον. Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι η αποστολή ενός ξεκάθαρου μηνύματος σε εκείνους που ευθύνονται για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και οι οποίοι πρέπει να προσαχθούν ενώπιον της δικαιοσύνης για τις αχρείες πράξεις τους.
Τα δικαστήρια στα οποία δικάζονται τώρα οι ένοχοι για τις βαρβαρότητες που έλαβαν χώρα στα Βαλκάνια στέλνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Εξάλλου, παρά το γεγονός ότι τελικά κατέληξε σε φιάσκο, η υπόθεση Pinochet στο Ηνωμένο Βασίλειο είχε και τα θετικά της. Η άνευ προηγουμένου απόφαση της Βουλής των Λόρδων αποτελεί παράδειγμα ενός εκ των τρόπων με τους οποίους οι ενδιαφερόμενες χώρες μπορούν να διαδηλώσουν σε όσους διαπράττουν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ότι δεν μπορούν να κρυφτούν πουθενά.
Όσο θετικές και αν είναι αυτές οι εξελίξεις, πρέπει να γίνουν περισσότερα. Πρέπει να υπάρξει συνέχεια, και η ίδρυση ενός Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου σηματοδότησε μια σημαντική εξέλιξη στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, δεν θα συμβολίζει παρά μια δήλωση γεμάτη κοινοτοπίες και κενές ρητορείες αν δεν τεθεί σε ισχύ το καταστατικό του. Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτείται η επικύρωση από 60 κράτη μέλη και από τα επτά κράτη που έχουν προβεί στην επικύρωση δυστυχώς μόνο ένα ανήκει στην ΕΕ, συγκεκριμένα η Ιταλία.
Στο Συμβούλιο και την Προεδρία θα ήθελα να πω τα εξής σήμερα το πρωί: εάν θέλετε να διασφαλίσετε ότι εκείνοι που καταπατούν τους νόμους για τα ανθρώπινα δικαιώματα θα προσαχθούν στη δικαιοσύνη, εάν θέλετε να στείλετε ένα ξεκάθαρο μήνυμα, εάν θέλετε να αποτρέψετε την πρόκληση περισσότερων θυμάτων στο μέλλον, πρέπει να χρησιμοποιήσετε την Προεδρία σας για να αρχίσετε μια εκστρατεία τουλάχιστον μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ. Πρέπει να επικυρώσουν το καταστατικό της Ρώμης και εσείς οφείλεται να χρησιμοποιήσετε όλη την επιρροή που διαθέτετε στον υπόλοιπο κόσμο ώστε να επιτευχθεί ο μαγικός στόχος των 60 χωρών που απαιτούνται για να διασφαλιστεί ότι το καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου όντως θα αρχίσει να ισχύει.

Nielson
Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ απόλυτα με τη δήλωση του Συμβουλίου σύμφωνα με την οποία οι Συμβάσεις της Γενεύης υπήρξαν σημαντικότατο στάδιο στην εξέλιξη του δικαίου ανθρωπιστικών υποθέσεων. Συμφωνώ επίσης ότι οι Συμβάσεις είναι εξίσου απαραίτητες σήμερα όσο και πριν από 50 χρόνια. Επιτρέψτε μου να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία για να εκφράσω την πλήρη αναγνώρισή μου για το τεράστιο ανθρωπιστικό έργο που επιτελούν ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός και άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις, τόσο όσον αφορά τη διάδοση των ανθρωπιστικών αρχών που εκφράζονται στις Συμβάσεις της Γενεύης, όσο και την αρωγή προς τα θύματα των πολέμων σε όλον τον κόσμο. Κατ' αρχάς, υπάρχει ένα χάσμα μεταξύ των αρχών και της εφαρμογής τους και, δεύτερον, υπάρχουν ουσιαστικές συνθήκες που δεν καλύπτονται από τις Συμβάσεις. Επιτρέψτε μου να καταδείξω το συνεχώς αυξανόμενο χάσμα ανάμεσα στις αρχές που πρεσβεύονται στις Συμβάσεις και στην έμπρακτη εφαρμογή τους, αναφέροντας ότι στις συρράξεις που ξέσπασαν την τελευταία δεκαετία σκοτώθηκαν 10 φορές περισσότεροι πολίτες απ' ό,τι στρατιώτες. Είναι περίπου το αντίθετο από την κατάσταση που επικρατούσε κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το χάσκον κενό μεταξύ των αρχών και της εφαρμογής τους οφείλεται κατά τη γνώμη μου στον γεγονός ότι ο χαρακτήρας των πολέμων έχει αλλάξει τα τελευταία 50 χρόνια. Όλο και περισσότεροι πόλεμοι διεξάγονται κάτω από συνθήκες αναρχίας χωρίς την ύπαρξη σταθερών δομών, χωρίς να υπάρχει κάποια κυβέρνηση που να ελέγχει τις περιοχές που πλήττονται από συρράξεις.
Η υφήλιος στάθηκε μάρτυρας ενός αυξανόμενου αριθμού πολέμων, όπου τα όπλα στράφηκαν χωρίς αμφιβολία εναντίον των πολιτών και όπου στόχος του πολέμου ήταν ο αφανισμός συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων. Σε τέτοιες καταστάσεις η ανθρωπιστική βοήθεια προς τα θύματα φυσικά είναι κάθε άλλο παρά ευπρόσδεκτη, γεγονός που αφήνει τον υπόλοιπο κόσμο σε ένα φριχτό δίλημμα. Το πρόβλημα είναι ότι οι Συμβάσεις της Γενεύης δεν καλύπτουν σε επαρκή βαθμό τις δραστηριότητες των ανθρωπιστικών φορέων. Παρ' όλο που οι Συμβάσεις της Γενεύης περιέχουν διατάξεις για το δικαίωμα παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας υπό συνθήκες κρίσης, καθορίζουν επίσης ότι το δικαίωμα αυτό προϋποθέτει την έγκριση της κυβέρνησης της περί ης ο λόγος χώρας. Αυτό ισχύει ειδικά όταν πρόκειται για εμφύλιες συρράξεις. Η αρχή της πρόσβασης ανθρωπιστικής βοήθειας ή το δικαίωμα της διεθνούς κοινότητας να στηρίζει και να προστατεύει τους αναξιοπαθείς, εάν ένα κράτος αδυνατεί - ή δεν είναι πρόθυμο - να το κάνει μόνο του, δεν βρίσκουν οικουμενική εφαρμογή. Πρόκειται για μια σοβαρή παραβίαση της ανθρωπιστικής αρχής και, σε ορισμένες περιπτώσεις, αποτελεί μοιραία έλλειψη που ευθύνεται για πολλά θύματα πολέμου. Ακριβώς το θέμα του δικαιώματος απρόσκοπτης πρόσβασης των ανθρωπιστικών οργανώσεων ήταν το κύριο σημείο της συνάντησής μου στην Τσετσενία στις αρχές του Φεβρουαρίου.
Κατά τη γνώμη μου, είναι σοβαρό ζήτημα σήμερα σε ποια έκταση οι περιστάσεις απαιτούν αναθεώρηση των Συμβάσεων της Γενεύης και με ποιον τρόπο. Πιστεύω ότι έχουμε δύο επιλογές οι οποίες δεν αλληλοαποκλείονται. Η πρώτη είναι να τροποποιήσουμε τις Συμβάσεις έτσι, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν καλύτερα τις σημερινές πολυσύνθετες κρίσεις, όπως για παράδειγμα με τη θέσπιση του δικαιώματος παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στους αναξιοπαθείς. Η άλλη δυνατότητα είναι να εξασφαλίσουμε την απαρέγκλιτη εφαρμογή στην πράξη των ανθρωπιστικών αρχών, όπως καθορίζονται στις Συμβάσεις της Γενεύης, λόγου χάρη μέσω της βελτίωσης των μηχανισμών επιβολής τους. Η πρώτη επιλογή που έχουμε, η αναθεώρηση και επανεκτίμηση του περιεχομένου των Συμβάσεων, προκειμένου να συμπληρωθούν όλα τα κενά, είναι πολύπλοκη και παρακινδυνευμένη δυνατότητα. Πολύπλοκη διότι η διεξαγωγή πολέμων συνεχίζει να αλλάζει χαρακτήρα και παρακινδυνευμένη επειδή δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ότι αφ' ης στιγμής ανοίξει το θέμα αναθεώρησης των Συμβάσεων οι νέες διαπραγματεύσεις ίσως να μην οδηγήσουν σε νέα συμφωνία. Επιτρέψτε μου ωστόσο να πω με κάθε σαφήνεια ότι, ολόκαρδα υποστηρίζω τη θέσπιση της αρχής της ανθρωπιστικής πρόσβασης σε όλες τις περιστάσεις και την ενίσχυση του δικαιώματος των αναξιοπαθούντων για λήψη ανθρωπιστικής βοήθειας. Όσον αφορά τη δεύτερη επιλογή, δηλαδή την εξασφάλιση της καλύτερης εφαρμογής των υφιστάμενων αρχών, είμαι της άποψης ότι η άσκηση ποινικής δίωξης κατά των παραβατών της νομοθεσίας είναι μία από τις πολλά υποσχόμενες δυνατότητες που πρέπει να εφαρμοστούν. Η υποχρέωση των κρατών να ασκήσουν ποινική δίωξη κατά των εγκληματιών πολέμου καθορίζεται στις Συμβάσεις της Γενεύης, αλλά όχι με επαρκή σαφήνεια. Προσυπογράφω ένθερμα λοιπόν την απαίτηση για ταχεία επικύρωση του καταστατικού του ICC, του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Το θέμα αναφέρθηκε σήμερα κατά τη συζήτηση. Εξ ονόματος της Επιτροπής θα συμφωνήσω ότι πρέπει να συνεργαστούμε προκειμένου να βρούμε λύση στο ανά χείρας έργο, λύση η οποία θα καταστεί επίσης νομική πραγματικότητα.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Nielson.
Έλαβα 4 προτάσεις ψηφίσματος, που κατατέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 37, παράγραφος 2, του Κανονισμού.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη.

Ανθρώπινα Δικαιώματα, ρατσισμός, ξενοφοβία και αντισημιτισμός
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση των ακόλουθων εγγράφων:
της ετήσιας έκθεσης (A5-0060/2000) της κ. Malmstrφm, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Κοινής Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα διεθνώς και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, 1999 [11350/1999 - C5-0265/1999 - 1999/2002(INI)]·
της ετήσιας έκθεσης (A5-0050/2000) του κ. Haarder, εξ ονόματος της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση (1998-1999) [11350/1999 - C5-0265/1999 - 1999/2001(INI)]·
της έκθεσης (A5-0049/2000) της κ. Ludford, εξ ονόματος της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση [COM(1999) 268 - C5-0310/1999 και C5-0015/2000 - 1999/2205(COS)]
της έκθεσης (A5-0055/2000) του κ. Belder, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Κοινής Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής: "Καταπολέμηση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του αντισημιτισμού στις υποψήφιες για προσχώρηση χώρες" [COM(1999) 256 - C5-0094/1999 - 1999/2099(COS)].

Malmstrφm
) Κύριε Πρόεδρε, έχουν περάσει 50 χρόνια από τότε που υιοθετήσαμε την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Μετά τη φρίκη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, πολλοί έτρεφαν μεγάλες ελπίδες για έναν καλύτερο κόσμο και ένα πιο ανθρώπινο μέλλον. Δυστυχώς, οι ελπίδες έχουν εν πολλοίς σβήσει. Ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων στον πλανήτη εξακολουθούν να ζουν υπό καθεστώς καταπίεσης, στερούμενοι πολλών από τα θεμελιώδη δικαιώματά τους. Καθημερινά διαβάζουμε αναφορές για σοβαρές παραβιάσεις λόγω φύλου, θρησκευτικών πεποιθήσεων, καταγωγής, πολιτικών φρονημάτων, σεξουαλικών προτιμήσεων κ.λπ.
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δημιουργήθηκε για να αποτραπεί η επανάληψη των αποτρόπαιων πράξεων του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συνιστά μόνο μια οικονομική ένωση, αλλά επίσης και μια σημαντική ένωση αξιών, οι οποίες θεμελιώνονται ακριβώς στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σε αυτήν τη βάση εδράζεται τόσο το έργο στο εσωτερικό της Κοινότητας όσο και η εξωτερική της πολιτική. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρούσε πάντοτε την προαγωγή αυτών των δικαιωμάτων ως ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντά του. Με το πέρασμα του χρόνου το έργο αυτό έχει γίνει ολοένα και πιο σημαντικό. Κανείς δεν μπορεί να παρερμηνεύσει το δραστήριο ενδιαφέρον που, μεταξύ άλλων, εκφράζεται σε αυτήν την ολομέλεια.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μια καλή, από πολλές απόψεις, πολιτική στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δυστυχώς, όμως, αυτή η πολιτική είναι υπερβολικά "άτσαλη" και στερείται συνοχής. Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει άμεση ανάγκη μιας συντονισμένης, στρατηγικής και συνεπούς πολιτικής σε αυτόν τον τομέα. Ένα πρώτο θετικό βήμα απετέλεσε η έκθεση του Συμβουλίου η οποία υπεβλήθη πέρυσι τον Οκτώβριο. Ήταν μια ευπρόσδεκτη έκθεση την οποία το Κοινοβούλιο ανέμενε επί πολλά έτη και η οποία ελπίζουμε ότι θα συνεχίσει να υποβάλλεται σε τακτά διαστήματα. Είναι σημαντική, ωστόσο έχει πολλά κενά και πρέπει να συμπληρωθεί. Θεωρώ ότι ένα μέρος αυτών των κενών σχετίζεται με διαρθρωτικά κωλύματα και την απουσία, ακριβώς, μιας ενιαίας στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι αναγκαίο να αυξηθεί ο συντονισμός, όχι μόνο μεταξύ των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, αλλά επίσης μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να ενσωματωθούν με φυσιολογικό τρόπο στις δραστηριότητες της ΕΕ, δηλαδή στη χορήγηση οικονομικής βοήθειας, στο εμπόριο, στην οικονομική, πολιτιστική και πολιτική συνεργασία. Χρειαζόμαστε μια συνεπή πολιτική η οποία θα είναι αξιόπιστη και προβλέψιμη. Η ΕΕ πρέπει να ομιλεί με μία φωνή και να στέλνει το ίδιο μήνυμα στις χώρες εκείνες που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία για τις θέσεις της ΕΕ. Ορισμένα θεμελιώδη δικαιώματα είναι οικουμενικά. Συνεπώς, οι παραβιάσεις δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να δικαιολογηθούν με πρόσχημα τη θρησκεία, τις πολιτιστικές παραδόσεις ή τα έθιμα. Οι σοβαρές παραβιάσεις, όπως αυτές προσδιορίζονται στις διεθνείς συμβάσεις, δεν μπορούν - και δεν πρέπει - να θεωρούνται ως εσωτερική υπόθεση. Γι' αυτόν τον λόγο, θέλω να απευθύνω έκκληση στο Συμβούλιο ώστε να επεξεργαστεί μια στρατηγική σχετικά με το πώς θα γίνει αυτό το έργο καλύτερο, περισσότερο αυστηρό και, ας ελπίσουμε, πιο επιτυχημένο. Κάποιες προτάσεις που μπορούν να ενταχθούν σε μια τέτοια στρατηγική είναι, π.χ., ότι το Συμβούλιο πρέπει να διαμορφώσει δικούς του δείκτες σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι οποίοι θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στα πλαίσια εμπορικών συμφωνιών. Αυτές οι ρήτρες μπορούν να χρησιμοποιηθούν εποικοδομητικά, όμως απαιτείται επακριβής προσδιορισμός σε ό,τι αφορά την εφαρμογή, την υλοποίηση και τις κυρώσεις.
Περαιτέρω, μπορούμε να συγκροτήσουμε μια συμβουλευτική ομάδα με εκπροσώπους των θεσμικών οργάνων της ΕΕ. Θα μπορούσαν να έχουν τακτικές συναντήσεις και να συζητούν την βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στις αντιπροσωπείες της ΕΕ σε τρίτες χώρες πρέπει να συμμετέχουν εμπειρογνώμονες. Πρέπει να εργαστούμε πιο συστηματικά σε ό,τι αφορά τη συλλογή στοιχείων, πληροφοριών, σχετικού υλικού καθώς και όσον αφορά την αξιολόγηση. Χρειαζόμαστε ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης σε σχέση με τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εκτός αυτού, χρειαζόμαστε μία ιστοσελίδα στο Διαδίκτυο, όπου θα παρουσιάζεται το έργο που επιτελείται σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως π.χ. ποιος ασχολείται με τι και ποια είναι τα αποτελέσματα. Πέραν τούτου, αυτή η ιστοσελίδα μπορεί να έχει διασυνδέσεις με διάφορες οργανώσεις.
Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ λίγο στα δικαιώματα των γυναικών, ένα ζήτημα το οποίο έχω επιλέξει ως ξεχωριστό θέμα στην έκθεση. Η Επιτροπή ανακήρυξε το έτος 1999 ως έτος καταπολέμησης της βίας κατά των γυναικών. Ήταν μια αξιέπαινη πρωτοβουλία, ωστόσο η ενημερωτική εκστρατεία ήταν, τουλάχιστον, διακριτική. Χρειαζόμαστε ένα έργο μακράς πνοής, όχι πρόσκαιρες ενημερωτικές εκστρατείες. Τα δικαιώματα των γυναικών παραβιάζονται συστηματικά σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχουμε αναφορές που αφορούν την άσκηση βίας στο σπίτι, βιασμούς, περιστατικά τελετουργικής βίας και επιθέσεων στις φυλακές. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ' 90, ο βιασμός χρησιμοποιούνταν συστηματικά σε πολλές ένοπλες συγκρούσεις ως πολεμική ενέργεια. Αυτό μπορεί να αποτελέσει, τώρα, αντικείμενο εξέτασης στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Ο βιασμός αποτελεί πλέον το πιο συνηθισμένο έγκλημα βίας στον κόσμο.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, πεθαίνουν κάθε χρόνο περισσότερες γυναίκες συνεπεία της βίας που ασκείται στο σπίτι, από εκείνες που πεθαίνουν συνολικά από τροχαία ατυχήματα, από ασθένειες όπως η ελονοσία, από πολέμους και καρκίνο. Η σωματεμπορία γυναικών και παιδιών εξαπλώνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς. Σε ορισμένες χώρες, τα καθεστώτα ασκούν μια πολιτική γνήσιου απαρτχάιντ κατά των γυναικών. Καθημερινά ακρωτηριάζονται χιλιάδες νέα κορίτσια στα γεννητικά τους όργανα.
Η βία κατά των γυναικών είναι ένα διεθνές πρόβλημα το οποίο πρέπει να βρεθεί στις πρώτες θέσεις της διεθνούς ημερησίας διάταξης και το οποίο πρέπει να διαδραματίσει έναν κεντρικό ρόλο στην πολιτική της ΕΕ, πέραν των άλλων, όσον αφορά τις σχέσεις με τις χώρες εκείνες οι οποίες παραβιάζουν αυτά τα δικαιώματα. Αυτό το θέμα πρέπει να περιλαμβάνεται στις διπλωματικές σχέσεις και να τίθεται επί τάπητος κατά τις διαπραγματεύσεις της διεύρυνσης με τις υποψήφιες χώρες.
Τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να επικυρώσουν το συντομότερο δυνατόν το καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου ώστε να μπορέσει να ξεκινήσει το έργο του. Η ΕΕ μπορεί να παίξει έναν σημαντικό ρόλο όσον αφορά την έκκληση προς τις χώρες να επικυρώσουν τις διάφορες διεθνείς συμβάσεις περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω λέγοντας ότι, από τις εκθέσεις που θα συζητηθούν μετά τη δική μου, προκύπτει ότι και εντός της ΕΕ παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Φυσικά, πρέπει να το αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα. Για να είμαστε αξιόπιστοι στο εσωτερικό της ΕΕ, πρέπει να έχουμε και μια καλή εξωτερική πολιτική.

Haarder
Κύριε Πρόεδρε, τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν τα βρήκαμε εκ του μηδενός ούτε και τα πήραμε από τα κομματικά προγράμματα. Έχουν οικουμενικό χαρακτήρα, τουτέστιν είναι κοινά σε όλες τις χώρες και σε όλα τα κόμματα. Δεν αφορούν απόψεις αλλά πράξεις. Προστατεύουν από επιθέσεις και διακρίσεις. Πρέπει να είναι σαφή και κατανοητά και να μην περιέχουν άσκοπες φλυαρίες. Πρέπει να βασιστούμε σε σταθερό έδαφος όταν μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα και, κατά συνέπεια, πρέπει κατ' εξοχήν να βασιστούμε στις συμβάσεις που τα κράτη έχουν ήδη υπογράψει, καθώς και στη νομολογία που έχει αναπτύξει το Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου του Συμβουλίου της Ευρώπης από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ένθεν. Η ΕΕ δεν πρέπει να τα ανασκευάσει ή να τα εφεύρει εκ νέου. Η ΕΕ πρέπει, απεναντίας, να έχει υπόσταση ως νομικό πρόσωπο και να συμπράττει στις συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ώστε κατ' αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίσει τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μέσα στην επικράτειά της.
Η προαναφερθείσα νομολογία δεν είναι στατική. Εξελίσσεται συνεχώς, ευτυχώς, όπως λόγου χάρη αν παραβάλετε την πρόσφατη απόφαση για την ισότητα των ομοφυλοφίλων, η οποία υποχρέωσε τη Μεγάλη Βρετανία να αλλάξει τη νομοθεσία της, πράγμα που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα συμβεί σύντομα και στην Αυστρία. Ελπίζω επίσης ότι σύντομα θα υπάρξει απόφαση η οποία θα εξασφαλίζει ότι οι πολίτες δεν θα έχουν μόνο δικαίωμα να συγκροτούν συνδικαλιστικά όργανα, αλλά επίσης να έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν ελεύθερα αν θα συμμετέχουν σε αυτά. Επιπλέον, οι συμβάσεις αποκτούν συνεχώς νέα παραρτήματα. Αποκτήσαμε συμβάσεις για την βιοηθική, για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της ιδιωτικής ζωής, αλλά θα ήθελα σήμερα να επιστήσω την προσοχή σας σε δύο νέες συμβάσεις, του 1995 και του 1998, που αφορούν τις εθνικές μειονότητες. Πιστεύω ότι η Βοσνία και το Κοσσυφοπέδιο δίδαξαν σε όλους μας ότι οι εθνικές μειονότητες αποτελούν τη μεγαλύτερη πυριτιδαποθήκη για το μέλλον της Ευρώπης. Πρέπει να θεσπίσουμε απαιτήσεις για τα νέα κράτη μέλη και για την Τουρκία σύμφωνα με τις οποίες, εάν θέλουν αυτά τα κράτη να προσχωρήσουν στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, πρέπει να παράσχουν εγγυήσεις ότι οι εθνικές μειονότητες θα μπορούν να διάγουν τον βίο τους ειρηνικά, μιλώντας τη γλώσσα που μιλούσαν πάντοτε στην εκάστοτε περιοχή. Τα νέα κράτη δεν πρέπει μόνο να το πράξουν αυτό αμέσως, πρέπει επίσης να εγγυηθούν ότι θα το πράττουν και στο μέλλον, και για αυτόν τον λόγο πρέπει να υπογράψουν και να επικυρώσουν εάν το επιθυμούν και εάν δεν το έχουν ήδη πράξει. Μολαταύτα, πρέπει και τα σημερινά κράτη μέλη να το πράξουν. Ας καλέσουμε λοιπόν επιμόνως τα κράτη που δεν έχουν επικυρώσει τις εν λόγω συμβάσεις για τις εθνικές μειονότητες να το πράξουν πάραυτα. Δύο μέλη δεν έχουν μετά από πέντε χρόνια υπογράψει τη σύμβαση για τις εθνικές μειονότητες, το Βέλγιο και η Γαλλία, που κατά τ' άλλα δείχνουν μεγάλο ζήλο και ενδιαφέρον για τις συνθήκες που επικρατούν σε άλλες χώρες. Τώρα πιστεύω ότι πρέπει να βάλουν τάξη στις συνθήκες που επικρατούν στις δικές τους χώρες, υπογράφοντας τις εν λόγω συμβάσεις.
Τις απαιτήσεις που θέτουμε στους άλλους πρέπει να τις θέσουμε και σε εμάς τους ίδιους. Πρέπει να πούμε στις 15 κυβερνήσεις ανεξαιρέτως: σύρετε στην πατρίδα σας και φροντίστε να υπογράψετε και να επικυρώσετε τις συμβάσεις. Θυμηθείτε επίσης το σύμφωνο για τις μειονοτικές γλώσσες και τις περιφερειακές γλώσσες, όπως επίσης θυμηθείτε τη σύμβαση για το Διεθνές Δικαστήριο για τα Εγκλήματα Πολέμου, την οποία μόνο η Ιταλία έχει επικυρώσει. Πρέπει όλοι να την επικυρώσουμε, διότι το μοναδικό μέσο για να κλείσει ο φαύλος κύκλος του μίσους και της αυτοδικίας είναι οι εγκληματίες πολέμου να προσαχθούν ενώπιον της δικαιοσύνης και να δικαστούν. Θα ήθελα επίσης να αναφέρω τη σύμβαση για τα βασανιστήρια, την οποία η Ιρλανδία δεν έχει επικυρώσει ακόμη, ενώ ούτε το Βέλγιο ούτε η Ιρλανδία ούτε και η Μεγάλη Βρετανία έχουν ακόμη αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή Βασανιστηρίων του ΟΗΕ είναι αρμόδια να χειρίζεται παράπονα από μεμονωμένα άτομα. Θα μπορούσα να μιλήσω μακροσκελώς και για τις συνθήκες που επικρατούν στα κράτη μέλη όσον αφορά τους αιτούντες άσυλο. Και μόνο τα μισά από τα όσα γράφονται στις αναφορές της Διεθνούς Αμνηστίας και του Human Rights Watch να είναι αλήθεια, τότε η μεταχείριση των ατόμων που υποβάλλουν αίτηση για άσυλο είναι απαράδεκτη. Θα μπορούσα επίσης να αναφέρω τα δικαιώματα των παιδιών, τα οποία συνιστούν τεράστιο πρόβλημα σε αρκετές υποψήφιες χώρες. Θα μπορούσα να αναφέρω τις συνεχιζόμενες διακρίσεις κατά των ατόμων με ειδικές ανάγκες, αλλά θα ήθελα επίσης να υπογραμμίσω, σε συνέχεια της παρέμβασης της κυρίας Cecilia Μalmstrm, ότι όσον αφορά την ισότητα των γυναικών συνεχίζονται να παρατηρούνται ελλείψεις και στα κράτη μέλη της Ένωσης. Εν κατακλείδι, θέλω να πω ότι ίσως πρέπει να έχουμε στη διάθεσή μας κάποια νέα μέσα για την παρακολούθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θέλω να αναφέρω πως σε σχέση με τις εθνικές μειονότητες ίσως θα ήταν μια ιδέα, σε συνδυασμό με το Κέντρο Παρακολούθησης του Ρατσισμού στη Βιέννη, να υπήρχε επίσης παρακολούθηση της μεταχείρισης των εθνικών μειονοτήτων. Θέλω επίσης να αναφέρω την πρότασή μου για έναν οργανισμό εποπτείας για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της ιδιωτικής ζωής. Η τεχνολογία εξελίσσεται και μαζί της πρέπει να εξελιχθούν τα μέσα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
(Χειροκροτήματα)

Ludford
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση αυτή αποτελεί συνέχεια του προγενέστερου εξαίρετου έργου που είχε επιτελεστεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε και άλλα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Το σημείο αφετηρίας της είναι το 1997, το Ευρωπαϊκό Έτος κατά του Ρατσισμού, αλλά το πλαίσιο της έχει διευρυνθεί σημαντικά. Χαιρετίζω θερμά την τοποθέτηση της πάλης κατά των φυλετικών διακρίσεων σταθερά εντός του πλαισίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μέσω της ένταξής της σε αυτή την κοινή συζήτηση, διότι ακριβώς αυτή την προσέγγιση ακολούθησε αυτή η έκθεση.
Το πρώτο θέμα το οποίο επισημαίνεται είναι ότι τη χρονιά που πέρασε αποδείξαμε δύο πράγματα νομικώς και εμπράκτως. Το πρώτο είναι η νομική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση του ρατσισμού. Το δεύτερο είναι το γεγονός ότι οι φυλετικές διακρίσεις παραβιάζουν ένα θεμελιώδες δικαίωμα και τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό αντικατοπτρίζεται στη διαβεβαίωση κατά την ενταξιακή διαδικασία, αλλά και στην ανακοίνωση της Επιτροπής βάσει της οποίας συνέταξε έκθεση ο κ. Belder - και τον συγχαίρω για αυτό - ότι ο σεβασμός της φυλετικής ισότητας και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων εμπίπτει στα κριτήρια της Κοπεγχάγης. Θα μου επιτρέψετε να πω, παρεμπιπτόντως, ότι οι τροπολογίες της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών στην έκθεση του κ. Belder μάλλον ενισχύουν παρά συγκρούονται με την έκθεσή του, και κατατίθενται γιατί δυστυχώς η γνωμοδότηση της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Πολιτών δεν εγκρίθηκε από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων.
Το δεύτερο θέμα το οποίο τονίζεται στην έκθεσή μου είναι η αποδοχή της διαφορετικότητας ως πηγής κοινωνικής ζωτικότητας, οικονομικής ευημερίας και διεθνούς επιρροής. Η ευρωπαϊκή ταυτότητα δεν είναι μια ομοιογενής λευκή κουλτούρα.. Μπορεί και πρέπει να επεκταθεί ώστε να συμπεριλάβει τις εμπειρίες και την κουλτούρα των μειονοτικών κοινοτήτων.
Κατά τρίτο λόγο, η έκθεσή μου υπογραμμίζει ότι οι φυλετικές προκαταλήψεις και οι διακρίσεις δηλητηριάζουν ολόκληρη την κοινωνία μας, βλάπτοντας και τους λευκούς. Έρευνες δείχνουν ότι ο ρατσισμός σημειώνει έξαρση, το ίδιο και η ρατσιστική βία και η υποστήριξη εξτρεμιστικών κομμάτων. Από την άλλη πλευρά, σημειώνεται πρόοδος, όσο δύσκολη και αν είναι, και μερικές περιφέρειες ή πόλεις της Ευρώπης συμφιλιώνονται όλο και περισσότερο με τον πολυφυλετικό και πολυπολιτισμικό τρόπο ζωής. Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το Λονδίνο, το οποίο εκπροσωπώ, ως την πολυπολιτισμική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Φυσικά πιστεύω ότι πρέπει να συζητήσουμε διεξοδικά για το ρατσισμό, τη διαφορετικότητα και την ταυτότητα και όχι να τα αντιμετωπίζουμε ως δευτερεύοντα θέματα ή να συζητούμε για αυτά κρυπτογραφικά. Ορισμένοι θεωρούν τη γλώσσα που χρησιμοποιώ στην έκθεσή μου ωμή και όντως θέλησα να είναι σαφής και ξεκάθαρη. Η έκθεση αυτή δίνει έμφαση σε μια προσέγγιση βασισμένη στα δικαιώματα και χαιρετίζει ιδιαιτέρως τη προοπτική μιας ευρωπαϊκής νομοθεσίας κατά των διακρίσεων, βάσει του άρθρου 13, και άλλων νομικών μέτρων, όπως παραδείγματος χάριν ενισχυμένα δικαιώματα για υπηκόους τρίτων χωρών. Ωστόσο, το ζήτημα δεν εξαντλείται εδώ. Προτείνονται μέτρα στους τομείς της εκπαίδευσης, των μέσων ενημέρωσης και της πολιτικής, μέτρα για τη δικαιοσύνη και την αστυνομία, στις πολιτικές μετανάστευσης και ασύλου, τα οποία θα αποσκοπούν στην υποστήριξη της εφαρμογής της νομοθεσίας.
Θα ήθελα απλώς να αναφερθώ σε τρία σημεία τα οποία, όπως αντιλαμβάνομαι, προβλημάτισαν την Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Ευρωπαίων Δημοκρατών Το πρώτο είναι η αναφορά της Αυστρίας και της συμμετοχής του κόμματος του Haider στην κυβέρνηση και η υπενθύμιση της απόφασης του Κοινοβουλίου το Φεβρουάριο. Πρέπει να πω ότι θα ήταν παράλογο να συζητούμε τη δυναμικότερη απάντηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά του ρατσισμού χωρίς να αναφερθούμε στις πρόσφατες εξελίξεις που έχουν αποτελέσει ορόσημο για την εδραίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως κοινότητας αξιών που βασίζεται στα ανθρώπινα δικαιώματα. Το δεύτερο σημείο για το οποίο προφανώς το PPE-DE διατηρεί επιφυλάξεις αφορά στα ενισχυμένα δικαιώματα για όσους διαμένουν νόμιμα στην ΕΕ αλλά είναι υπήκοοι τρίτων χωρών - μέσα στην Ένωση οι πολίτες αυτοί ανέρχονται στα 20 εκατομμύρια. Από ό,τι μπορώ να κρίνω, η παρούσα έκθεση δεν περιλαμβάνει τίποτα το οποίο το PPE δεν μπορούσε να δεχτεί στο παρελθόν. Το τρίτο σημείο που προκαλεί προβληματισμούς στο PPE-DE είναι η άποψη ότι η παρούσα έκθεση παραβιάζει την αρχή της επικουρικότητας με την αναφορά της σε ζητήματα όπως η εκπαίδευση και η αστυνόμευση. Ωστόσο, όπως ανέφερα στην αρχή, ο συνδυασμός των άρθρων 6 και 7, του άρθρου 13 και του άρθρου 29 της Συνθήκης έχουν εμπεδώσει την καταπολέμηση των φυλετικών διακρίσεων ως στόχο και αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου και του τομέα της αστυνόμευσης.
Λίγες είναι οι τροπολογίες του PPE-DE που μπορώ να αποδεχθώ, παρά το γεγονός ότι είναι κρίμα ίσως που δεν συμμετείχε περισσότερο στο επίπεδο της Επιτροπής. Θα ήθελα να καλέσω τα Μέλη αυτής της ομάδας να αναφέρουν τα σημεία της διαφωνίας τους, αιτιολογώντας την ψήφο τους. Πιστεύω ότι η παρούσα έκθεση θα λάβει την υποστήριξη της πλειοψηφίας της ολομέλειας. Υιοθετήθηκε με μεγάλη πλειοψηφία στην επιτροπή και μερικοί από τους υποστηρικτές των Συντηρητικών και των Χριστιανοδημοκρατών ίσως δεν εκτιμήσουν την άρνησή τους να είναι μέρος αυτής της πλειοψηφίας.
Θα ήθελα, τέλος, να αναφέρω ότι μπορώ να δεχθώ μερικές από τις τροπολογίες της Ομάδας των Πρασίνων και της Συνομοσπονδιακής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς, ειδικά εκείνη που προτείνει την αντικατάσταση του όρου "Ολοκαύτωμα" με τον όρο "Shoah" , την οποία και αποδέχομαι. Κάποια σύγχυση επικρατεί στην ομάδα GUE σχετικά με τη σκοπιμότητα της παρακολούθησης των εθνικών μειονοτήτων, η οποία αφορά απλώς τη συλλογή στατιστικών στοιχείων για την πρόοδό τους, ώστε να αποτελέσουν τη βάση για τη χάραξη πολιτικής στο μέλλον. Δεν αποσκοπεί στον εντοπισμό των διακρίσεων και ελπίζω να δείξουν κατανόηση που απορρίπτω τις τροπολογίες τους σε αυτό το ζήτημα.
Ελπίζω πραγματικά ότι την έκθεση θα εγκριθεί με μεγάλη πλειοψηφία, κατά την ψηφοφορία αργότερα.

Belder
Κύριε Πρόεδρε, ο ρατσισμός, η ξενοφοβία και ο αντισημιτισμός αποτελούν έννοιες απολύτως ασυμβίβαστες με τις πολιτικές βάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιτρέψτε μου μάλιστα να προσθέσω ότι αυτά τα αρνητικά και επικίνδυνα ανθρώπινα φαινόμενα είναι απολύτως ασυμβίβαστα και με τη Βίβλο. Ο λόγος του Θεού αναφέρεται επανειλημμένα και με έμφαση στη φιλοξενία και την ευσπλαχνία προς τον ξένο και στην πραγματική αγάπη προς τον πλησίον ως απόρροια της αγάπης του ίδιου του Δημιουργού προς τον άνθρωπο.
Η καθημερινή πραγματικότητα ωστόσο είναι απογοητευτική. Ο ρατσισμός, η ξενοφοβία και ο αντισημιτισμός αποτελούν καθημερινά φαινόμενα στη Δυτική και Ανατολική Ευρώπη. Η κατάσταση αυτή δεν θα πρέπει ωστόσο να οδηγήσει σε αντιπαραγωγικές αλληλοκατηγορίες και αμοιβαία καχυποψία. Αντίθετα, αυτός ο κοινός κοινωνικός κίνδυνος απαιτεί κοινές πολιτικές προσπάθειες.
Θεωρούμε στα πλαίσια αυτά ως χρήσιμη ευκαιρία την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του Μαΐου του 1999 και την έκθεση που υπέβαλε η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων. Η έκθεση και οι γνωμοδοτήσεις αποδεικνύουν ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρεί ιδιαίτερα σημαντική την καταπολέμηση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του αντισημιτισμού στα κράτη μέλη. Το γεγονός ότι δίνουμε τόσο μεγάλη προσοχή σε αυτά τα προβλήματα σημαίνει ότι θα πρέπει να κάνουμε και την αυτοκριτική μας συγχρόνως. Αυτό γίνεται και με την έκθεση της κυρίας Ludford. Τα ηθικά κριτήρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις υποψήφιες χώρες ισχύουν με την ίδια αυστηρότητα και για τα ίδια τα κράτη μέλη.
Όσον αφορά τα φαινόμενα ρατσισμού, ξενοφοβίας και αντισημιτισμού, τα κράτη μέλη δεν είναι άμοιρα ευθυνών. Κάθε άλλο: τα ακροδεξιά κινήματα από τη Δυτική Ευρώπη προσπαθούν να έρθουν σε επαφή με ομοϊδεάτες τους στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και υποθάλπουν τις ανόσιες προσπάθειες που καταβάλλονται εκεί, προσπάθειες τις οποίες υπέθαλπαν κατά το παρελθόν οι μυστικές υπηρεσίες των πρώην κομμουνιστικών καθεστώτων. Ας μην λησμονούμε δε τα τεράστια προβλήματα των Αθίγγανων στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, προβλήματα τόσο ποσοτικά, καθώς πρόκειται για αρκετά εκατομμύρια ανθρώπων, όσο και ποιοτικά, καθώς απειλείται η ίδια η ύπαρξη αυτής της πολυποίκιλης πληθυσμιακής ομάδας.
Φυσικά το πρόβλημα των Αθίγγανων είναι εξαιρετικά περίπλοκο· εμείς το θίξαμε μόνο επιφανειακά. Πώς μπορεί να συνδυαστεί για παράδειγμα το ξεπέρασμα του κοινωνικού αποκλεισμού και οι σχεδόν καθολικές διακρίσεις κατά των Αθιγγάνων με τη διατήρηση της ταυτότητάς τους; Πώς μπορούν να κινητοποιηθούν οι ίδιοι οι Αθίγγανοι προκειμένου να επιτύχουν τη συμμετοχή τους στην κοινωνία και να συνεισφέρουν στην τόσο αναγκαία αλλαγή νοοτροπίας του πληθυσμού;
Ευτυχώς τέτοια καυτά ερωτήματα ενδιαφέρουν όλο και περισσότερο τους πολιτικούς και την κοινή γνώμη των υποψηφίων χωρών. Βλέπουμε έτσι να αναλαμβάνονται διάφορες ενδιαφέρουσες και πολλά υποσχόμενες πρωτοβουλίες στις χώρες αυτές. Τέτοιες πρωτοβουλίες ωστόσο κοστίζουν τεράστια ποσά. Γι' αυτό απευθύνω έκκληση αλληλεγγύης από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τα μελλοντικά νέα κράτη μέλη. Ή μήπως ευσταθεί η κριτική που απηύθυνε δυτικός επιστήμονας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με την αρνητική στάση απέναντι σε Αθιγγάνους που ζητούν άσυλο; Παραθέτω: "Αφενός καταγγέλλονται οι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης για την πολιτική διαρθρωτικών διακρίσεων που ακολουθούν και αφετέρου οι περισσότερες χώρες της ΕΕ αρνούνται να παράσχουν άσυλο σε Αθιγγάνους, χαρακτηρίζοντάς τους συλλογικά ως οικονομικούς πρόσφυγες."
Στο τρίπτυχο "ρατσισμός, ξενοφοβία και αντισημιτισμός" στις υποψήφιες χώρες θα πρέπει να καταγγελθεί ιδιαίτερα αυτό το τελευταίο κακό. Μετά το Ολοκαύτωμα, μετά τη σχεδιασμένη γενοκτονία εκατομμυρίων ευρωπαίων Εβραίων, ο αντισημιτισμός δεν εξαφανίστηκε από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Η άκρα Αριστερά και η άκρα Δεξιά δεν δίστασαν να κάνουν χρήση αυτού του φοβερού και καταστρεπτικού πολιτικού μέσου.
Πραγματικά, ο αντισημιτισμός δεν έχει καμία σχέση με την αριθμητική παρουσία των Εβραίων. Έτσι, για παράδειγμα, διάφοροι μισαλλόδοξοι κύκλοι διασπείρουν φήμες για, υποτιθέμενη ή πραγματική, εβραϊκή καταγωγή των πολιτικών τους αντιπάλων. Ή επίσης, ανατυπώνονται διαρκώς τα περιβόητα αντισημιτικά "Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών", αυτή η πλαστογραφία των τσαρικών μυστικών υπηρεσιών του 1897 σχετικά με τις υποτιθέμενες εβραϊκές προσπάθειες για παγκόσμια κυριαρχία. Φαίνονται ακόμη απίστευτες οι ιδέες περί συνωμοσίας που εκτοξεύονται από ακραίους εθνικιστικούς κύκλους, σύμφωνα με τους οποίους οι λεγόμενοι παραδοσιακοί εχθροί, δηλαδή οι εθνικές μειονότητες στις διάφορες υποψήφιες χώρες, κατηγορούνται συστηματικά για συμμαχία με τους Εβραίους. Για το λόγο αυτό παρουσιάζονται στη Ρουμανία Εβραίοι και Ούγγροι ως προδότες της πατρίδας. Το ίδιο για τους Εβραίους και τους Γερμανούς στην Τσεχοσλοβακία ή για τους Εβραίους και τους Γερμανούς στην Πολωνία και τους Εβραίους και Τούρκους στη Βουλγαρία.
Σε αυτά τα ζοφερά πλαίσια θα πρέπει να δούμε την παράγραφο 32 του σχεδίου ψηφίσματος. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλεί σε συνεχή πολιτική και κοινωνική επαγρύπνηση και σε πιο αποφασιστικά νομοθετικά μέτρα κατά των εντεινόμενων εκφάνσεων αντισημιτισμού στις διάφορες υποψήφιες χώρες, λαμβάνοντας υπόψη και τη σχετικά ευρεία διάδοση, έστω και σε λανθάνουσα κατάσταση, αντισημιτικών αισθημάτων και ιδεών μεταξύ του πληθυσμού.
Χάρη στην καρποφόρο και βαθιά συζήτηση που διεξήχθη στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, αλλά φυσικά και χάρη στις γνωμοδοτήσεις των εισηγητών από τις άλλες επιτροπές, έχετε σήμερα μπροστά σας την έκθεση αυτή. Οι τροπολογίες συζητήθηκαν με ιδιαίτερη προσοχή στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων. Πολλές από αυτές έχουν ληφθεί υπόψη. Κυρίως προκειμένου να αποφευχθούν επαναλήψεις, θα δεχόμουν τις νέες τροπολογίες μόνο εν μέρει. Η έκθεση που συζητούμε ζητά με δύο λόγια μία διαρκή αντιμετώπιση και δίωξη αυτών των αρνητικών φαινομένων, καθώς και αξιολόγηση της κατάστασης σε μόνιμη βάση. Η πραγματοποίηση αυτού του στόχου θα με έκανε να πιστέψω ότι επιτέλεσα το έργο μου ως εισηγητής.

Moraes
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να χαιρετίσω το πάθος με το οποίο ο κ. Belder παρουσίασε την έκθεσή του για την κατάσταση των Αθίγγανων Roma και για την κατάσταση στην Ανατολική Ευρώπη. Είναι οι πιο ακραίες εκδοχές του ρατσισμού στις παρυφές της Ευρώπης αυτές που μας ανησυχούν. Όταν διεξαγόταν η συζήτηση για την Αυστρία - υπόθεση με πολλές συνιστώσες, με πολλές περιπλοκές - συνειδητοποιήσαμε ότι στις παρυφές της Αυστρίας υπάρχουν βαρύνουσας σημασίας υποψήφιες χώρες, οι οποίες, ενώ σημειώνουν πρόοδο στον οικονομικό και τον κοινωνικό τομέα, αποτελούν ένα πραγματικό πρόβλημα όσον αφορά στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τις μειονότητες. Στη Σλοβακία, την Τσεχία και την Ουγγαρία υπάρχουν σημαντικά προβλήματα με την αντιμετώπιση των Roma. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι, καθώς διευρύνουμε την Ευρώπη, έχουμε τη σημαντική ευθύνη να διασφαλίσουμε ότι όλες οι χώρες που επιθυμούν να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να προβούν σε αναθεώρηση του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουν τις μειονότητες και του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουν ολόκληρο το ζήτημα των φυλετικών διακρίσεων.
Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ σε δυο ή τρία πολύ απλά σημεία. Αυτό που μας δείχνει η κατάσταση των Roma, αυτό που μας δείχνει η έκθεση του κ. Belder είναι ότι υπάρχει καθαρά μια ακραία μορφή διακρίσεων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλιώς δεν θα συζητούσαμε αυτό το θέμα τώρα. Είναι πολλά τα ερωτήματα που πρέπει να εξετάσουμε. Πόσο δυναμικά θα προωθήσουμε το ζήτημα του άρθρου 13; Επιθυμούμε πράγματι προστασία κατά των φυλετικών διακρίσεων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση; Η απάντηση είναι ναι. Πρέπει να την αποκτήσουμε γρήγορα και πρέπει να αποκτήσουμε και διεξοδική νομοθεσία. Εάν κοιτάξουμε γύρω μας στα ευρωπαϊκά όργανα και το Κοινοβούλιο, συνειδητοποιούμε ότι υπάρχουν πολύ λίγα πρόσωπα προερχόμενα από εθνικές μειονότητες. Η κατάσταση βελτιώνεται, αλλά τελικά διαθέτουμε όργανα που στερούνται αντιπροσώπευσης. Η αντιπροσώπευση και άλλα παρόμοια ζητήματα είναι αυτά που πρέπει να αντιμετωπίσουμε τώρα. Ο ρατσισμός είναι ένα περίπλοκο ζήτημα. Έχουμε αρχίσει να το εξετάζουμε σε ικανοποιητικό βαθμό, αλλά ο δρόμος που πρέπει να διανύσουμε είναι ακόμα μακρύς.

Van Hecke
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τη συνάδελφο Malmstrφm για την εξαιρετικά ισορροπημένη και σαφή έκθεσή της. Από τη συζήτηση που διεξήχθη στην επιτροπή φάνηκε ότι υπάρχει ομοφωνία σε μεγάλο βαθμό εδώ στο Κοινοβούλιο σχετικά με τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα. Υποστηρίζω επίσης και την επιλογή που γίνεται στην έκθεση για ευρεία αναφορά στα δικαιώματα της γυναίκας. Καθώς ο ισλαμικός νόμος (shari' a) επιβάλλεται σε διάφορα μέρη του πλανήτη, το ζήτημα αυτό είναι πιο επίκαιρο παρά ποτέ. Η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά ανησυχητική στο Αφγανιστάν, όπου αφότου ανέλαβε την εξουσία η κυβέρνηση των Taliban, οι γυναίκες δεν μπορούν να εργάζονται έξω από το σπίτι τους πλέον, μπορούν να ξυλοδαρθούν δημοσίως εάν θεωρηθεί ότι δεν είναι ευπρεπώς ντυμένες και δεν έχουν σχεδόν καμία πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Σύμφωνα με πληροφορίες που άκουσα πρόσφατα, ο αριθμός αυτοκτονιών μεταξύ διανοουμένων γυναικών έχει αυξηθεί δραματικά κατά τις προηγούμενες εβδομάδες.
Το παράδειγμα του Αφγανιστάν δείχνει ότι οι διακρίσεις κατά των γυναικών δεν αποτελούν πολιτιστικό αλλά πολιτικό φαινόμενο. Μάλιστα το Αφγανιστάν δεν αποτελεί την μοναδική χώρα όπου τα δικαιώματα της γυναίκας παραβιάζονται μαζικά. Εκατομμύρια γυναίκες στον κόσμο υφίστανται στις μέρες μας κλειτοριδεκτομή ή υποχρεούνται να παντρευτούν για οικονομικούς λόγους. Σε πολλές χώρες της Αφρικής απαγορεύεται στις γυναίκες η κατοχή ιδιοκτησίας ή το άνοιγμα ενός τραπεζικού λογαριασμού χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του άνδρα τους. Αλλες συνήθειες, όπως η πολυγαμία ή ο υποχρεωτικός γάμος των χηρών με συγγενείς του νεκρού άνδρα τους, είναι ιδιαίτερα αποκρουστικές στην εποχή του AIDS. Δεν θα πρέπει να απορούμε για το γεγονός ότι στην Αφρική έχουν μολυνθεί με τον ιό του AIDS περισσότερες γυναίκες απ' ό,τι άνδρες. Οφείλουμε να καταδικάσουμε όλες τις πρακτικές οι οποίες συνεπάγονται τον ακρωτηριασμό ή το θάνατο γυναικών. Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να καταστεί κολάσιμο αδίκημα η κλειτοριδεκτομή. Δεν πρόκειται για κάτι που έχει να κάνει με την παράδοση ή τον πολιτισμό ορισμένων χωρών, πρόκειται για ένα ζήτημα στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν θα πρέπει βέβαια να εθελοτυφλούμε απέναντι στις βιαιότητες που πραγματοποιούνται στις δικές μας χώρες, καταγγέλλοντας αποκλειστικά τις βιαιότητες στον υπόλοιπο κόσμο. Η βία στο σπίτι παραμένει ένα μεγάλο πρόβλημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα πρέπει να τολμήσουμε να καταπολεμήσουμε το φαινόμενο αυτό αποφασιστικά, ακόμη και με νομοθετικά μέτρα. Το ίδιο σοβαρό είναι το πρόβλημα της σωματεμπορίας με θύματα γυναίκες και κορίτσια: 500.000 κάθε χρόνο μεταφέρονται στη Δυτική Ευρώπη και μόνο. Πρόκειται για μία επιχείρηση τα κέρδη της οποίας έχουν υπολογιστεί από το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών σε 7 δισ. δολάρια. Όλα τα κράτη μέλη οφείλουν να λάβουν αποφασιστικά και συντονισμένα μέτρα προκειμένου να καταπολεμήσουν αυτή την αισχρή μορφή δουλεμπορίου.
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση αυτή στέλνει ένα αποφασιστικό μήνυμα προς το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Καλώ τα δύο αυτά όργανα να συνεισφέρουν στις προσπάθειες που καταβάλλονται με τρόπο απτό, συγκεκριμένο, εποικοδομητικό. Τα δύο αυτά όργανα θα κριθούν οπωσδήποτε, όχι από τις διακηρύξεις αλλά από τα έργα τους.

Fava
Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών θα ήθελα να εκφράσω την εκτίμησή μου για την πρόταση ψηφίσματος της συναδέλφου κ. Malmstrφm. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι θέμα που προσφέρεται για εύκολες και γενικόλογες διακηρύξεις αρχών και κινδυνεύει συχνά να βιωθεί ως ένα είδος βολικής και ωφέλιμης ελεημοσύνης. Στο ψήφισμα αυτό, αντίθετα, γίνεται αντιληπτή η ευμεταβλητότητα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ανάγκη να προσαρμόζουμε συνεχώς τα μέσα εγγύησης που διαθέτουμε και την ικανότητά μας να αγανακτούμε σε κινδύνους, καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και αναγκαιότητες που μπορεί να είναι και καινοφανείς.
Ένα άλλο πλεονέκτημα αυτού του ψηφίσματος είναι ότι εξετάζει, επανεξετάζει και επαναδιατυπώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα ως κεντρικό στοιχείο της ταυτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα αποτελεί μια κοινότητα αξιών στην οποία τα ανθρώπινα δικαιώματα θα είναι το κεντρικό σημείο κάθε μας προσπάθειας και κάθε μας σκέψης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είτε θα αποτελέσει έναν τόπο δικαιωμάτων, είτε δε θα υπάρξει καθόλου: ή θα έχουμε την ικανότητα να απαιτούμε το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από όλες τις τρίτες χώρες με τις οποίες η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί οικονομικές και πολιτικές σχέσεις, ή η Ευρώπη των Δεκαπέντε θα καταδικαστεί να παραμείνει απλώς και μόνο μια οικονομική σύμβαση.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να τονίσω εν συντομία δύο σημεία, που ξεκινούν από τη συνειδητοποίηση ότι συχνά η Δύση δε συμμετέχει μόνο, αλλά και πρωταγωνιστεί στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για το λόγο αυτό θεωρούμε ότι ήταν χρήσιμη η συμπερίληψη στο ψήφισμα αυτό του αιτήματος προς τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υποστηρίξουν τη διαγραφή του χρέους των χωρών του Τρίτου Κόσμου. Πιστεύουμε ότι το δικαίωμα στην ανάπτυξη είναι μια παγκόσμια προτεραιότητα και μια απαράγραπτη προϋπόθεση, ώστε οι πολιτικές για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις χώρες αυτές να είναι πολιτικές που μπορούν πραγματικά να εφαρμοστούν.
Λόγω της απαίτησης για ευαισθησία χρειάζεται επιπλέον να εξετάσουμε τα νέα δικαιώματα που προσβάλλονται, τα οποία μας αποκαλύπτονται μέσα από τις διαδικασίες παγκοσμιοποίησης. Αναφέρομαι στα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα, ώστε να αποφύγουμε ένα μέλλον κατά το οποίο ένας μικρός αριθμός προνομιούχων θα καθησυχάζει τη συνείδησή του διεξάγοντας τους λεγόμενους ευγενείς και γενικόλογους αγώνες, κατά της ποινής του θανάτου, για παράδειγμα, ενώ ένας τεράστιος αριθμός αποκλεισμένων θα έχει καταδικαστεί σε θάνατο εξαιτίας των διαδικασιών αποκλεισμού και οικονομικής περιθωριοποίησης.
Πιστεύω επίσης ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή - αυτός είναι και ο στόχος μιας τροπολογίας που θα παρουσιάσουμε αύριο στην ολομέλεια - στο δικαίωμα τήρησης του απορρήτου. Είμαστε άνδρες, γυναίκες, πολίτες και όχι μονάχα αριθμοί. Θέλουμε να διαφυλάξουμε το δικαίωμά μας να προστατεύουμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις συγκινήσεις μας κατά της τεχνολογικής εισβολής των Μεγάλων Αδελφών, όπως μας κάνει να σκεφτούμε το πρόσφατο συμβάν του Echelon, με το οποίο θα ασχοληθεί το Κοινοβούλιό μας σε λίγο.
Θα ήθελα, τέλος, να επωφεληθώ της ευκαιρίας αυτής για να θυμίσω στους συναδέλφους ότι συγκεντρώθηκαν πάνω από εκατό υπογραφές ευρωπαίων βουλευτών για τη στήριξη της υποψηφιότητας των Madres de la Plaza de Mayo για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Αυτό είναι σημαντικό, όχι μόνο σε συμβολικό επίπεδο, αλλά και για το λόγο ότι επαναδιατυπώνει το δικαίωμα στη μνήμη ως ένα απολύτως αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα: το δικαίωμά μας, που είναι και καθήκον μας, να μην ξεχάσουμε. Ζητάμε από αυτό το Κοινοβούλιο, λόγω του πολιτικού πολιτισμού τον οποίον εκφράζει και των αξιών των οποίων είναι φορέας, να βοηθήσει την Ανθρωπότητα να διατηρήσει, σε κάθε περίπτωση, τη μνήμη κάθε ατιμώρητης βίας, κάθε προσβεβλημένου δικαιώματος, από την Plaza de Mayo στην Πλατεία Tien An Men.

Thors
SV) Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι Επίτροποι, θέλω να συγχαρώ ολόθερμα τους εισηγητές, την κυρία Malmstrφm και τον κύριο Haarder, για τις εξαιρετικές, συστηματικές και καινοτόμες εκθέσεις τους. Δίνουν στην Επιτροπή και το Συμβούλιο, αλλά επίσης στο Κοινοβούλιο, πολλές ιδέες για δραστηριότητες που πραγματικά θα βελτιώσουν την κατάσταση και θα αποτελέσουν εγγύηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ας πάρουμε, για παράδειγμα, την πρόταση της κυρίας Malmstrφm περί ενός ειδικού εκπροσώπου για την προστασία των αγωνιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο συστηματικός έλεγχος των υποψηφίων χωρών στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί, εξάλλου, υποχρέωση του Κοινοβουλίου. Έχουμε μεν καλές γνώσεις, όμως πρέπει να τις συντονίσουμε και να φροντίσουμε να χρησιμοποιούνται έτσι, ώστε να μπορούμε να επηρεάσουμε τη διεύρυνση προς την κατεύθυνση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Επίσης, με χαροποιεί ιδιαιτέρως το γεγονός ότι ο κύριος Haarder έθεσε το θέμα των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Αν εγκρίνουμε την έκθεση Haarder και επισημάνουμε τις παραβιάσεις και τον μη σεβασμό των δικαιωμάτων των μειονοτήτων η οποία υφίσταται εντός της ΕΕ, αυτό θα σηματοδοτήσει μια ιστορική στιγμή. Έφθασε η ώρα να θέσουμε ένα τέλος στα διπλά μηνύματα που έχουμε δώσει σ' αυτό το θέμα και τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα να απαιτούμε περισσότερα από τις υποψήφιες χώρες παρ' όσα από εμάς τους ίδιους. Πραγματικά, δεν διστάζω να δηλώσω ότι όταν εγκρίνουμε το κείμενο του κυρίου Haarder θα πρόκειται για μια ιστορική στιγμή - κάτι που δεν θα μπορούσαμε να το είχαμε κάνει νωρίτερα.
Τέλος, θέλω να αναφερθώ σε ένα άλλο θέμα που μου είναι προσφιλές, συγκεκριμένα στη στήριξη, η οποία διατυπώνεται στην έκθεση της κυρίας Cecilia Malmstrφm για το έργο της επιτροπής για τα δικαιώματα των παιδιών. Η συγκεκριμένη επιτροπή έχει ανάγκη αυτής της στήριξης. Πρέπει, επίσης, να παράσχουμε την υποστήριξή μας, όταν θα διατεθούν κονδύλια για το έργο που αφορά τα δικαιώματα των παιδιών. Σε αυτόν τον τομέα, πιστεύω ότι πρέπει να προσέξουμε ώστε να μη γίνουν τα παιδιά ένα εμπόρευμα. Επίσης, εξακολουθεί να υπάρχει έλλειψη σεβασμού των κανόνων της Συνθήκης της Χάγης. Όσον αφορά αυτό το θέμα, έχουμε πάρα πολύ σοβαρά προβλήματα και στις υποψήφιες χώρες.

Wuori
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, έχουμε στα χέρια μας μια έκθεση εξαιρετικά υψηλού επιπέδου για το δίκαιο ανθρωπιστικών υποθέσεων, και μιλώ τώρα συγκεκριμένα για την έκθεση Malmstrφm. Το ευχάριστο στο κείμενο αυτό είναι ότι για την εκπόνησή του υπήρξε στενή συνεργασία με τις ανεξάρτητες μη κυβερνητικές οργανώσεις. Δίχως την κοινωνία των πολιτών θα βρεθούμε στο κενό. Δεν θα μπορούμε ούτε να αναπνεύσουμε, εάν δεν λαμβάνουμε ώθηση έξωθεν, από τη βάση.
Η έκθεση περιλαμβάνει πολλές εξαίρετες και ιδιαίτερα προσεγμένες προτάσεις. Θα επιστήσω την προσοχή μόνο σε τρεις προτάσεις, στις οποίες συμμετείχε ενεργά η Ομάδα μου. Είναι ανάγκη να ασχοληθούμε με τις επιθέσεις εναντίον ανεξάρτητων δημοσιογράφων. Είναι ανάγκη να προστατεύσουμε τους αντιρρησίες συνείδησης και τους λιποτάκτες σε καιρό πολέμου, καθώς και να δημιουργήσουμε έξυπνες κυρώσεις, τις smart sanctions, οι οποίες δεν θα δυσχεραίνουν τις συνθήκες διαβίωσης μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, αλλά θα στρέφονται εναντίον πολιτικών τυράννων, οι οποίοι έχουν συσσωρεύσει πλούτο. Τούτο συνιστά όπλο ακριβείας που θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν.
Γενικότερα, διαπιστώνω, όπως ανέφερε και η ίδια η κυρία Malmstrφm, ότι θα πρέπει να χαράξουμε μια στρατηγική προσέγγισης όλων αυτών των προβλημάτων, στα οποία αναφερόμαστε σήμερα. Η στρατηγική αυτή θα πρέπει να είναι δυναμική και να διαπερνά όλα τα επίπεδα της καθημερινότητας. Δεν είναι δυνατόν να αφήνουμε στο έλεος των ρητορικών δεσμεύσεων τέτοιες κραυγαλέες ανεπάρκειες που χρήζουν επανόρθωσης. Ο Φινλανδός συγγραφέας Samuli Paronen έχει γράψει κάπου: "για τα μεγάλα εγκλήματα χρειάζονται πολλοί δράστες, εκατομμύρια - όλοι εκείνοι που παραμένουν αδρανείς" .

Sylla
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, νομίζω ότι οι εκθέσεις που ακούσαμε να παρουσιάζονται σήμερα το πρωί είναι εύγλωττες. Ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός έχουν εξαπλωθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και πέρα από αυτήν. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να μην δείξουμε ανεκτικότητα αλλά να καταγγείλουμε δημοσίως την κατάσταση.
Η έκθεση της κ. Ludford, χάρη στη σαφήνειά της, συμβάλλει ενεργά σε αυτό τον αγώνα. Η καταγγελία του ρατσισμού, συμπεριλαμβανομένων και των ρατσιστικών διακηρύξεων, δεν αποτελεί πράξη λογοκρισίας απέναντι στην ελευθερία της γνώμης, όπως θα ήθελαν κάποιοι να το παρουσιάσουν, γιατί ο ρατσισμός δεν είναι μια άποψη αλλά έγκλημα, δεδομένου ότι αποτελεί απόπειρα κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ο ρατσισμός συνιστά μια αντικοινωνική συμπεριφορά η οποία φτάνει μέχρι το σημείο να απειλεί τη σωματική ακεραιότητα των ατόμων. Αυτό το διαπιστώσαμε πρόσφατα στο El Ejido, στην Ισπανία, ή πριν από λίγα χρόνια στις επιθέσεις σε σπίτια Τούρκων εργαζομένων στο Rostock, ή με τον θάνατο του νεαρού Ibrahim Ali, ο οποίος δολοφονήθηκε το 1995 στη Μασσαλία από τους αφισοκολλητές του Εθνικού Μετώπου. Σε κάθε μια περίπτωση, εξοπλίστηκαν ιδεολογικά κάποιοι άνθρωποι προκειμένου να περάσουν στη δράση.
Και έπειτα, υπάρχει και ένας άλλος ρατσισμός, που στοιχειοθετείται από τις παρενοχλήσεις και τις καθημερινές ταπεινώσεις. Τον παρατηρούμε μέσα από τις διακρίσεις που γίνονται σχετικά με την πρόσβαση στη στέγαση, στις ψυχαγωγικές δραστηριότητες, στην απασχόληση. Γνωρίζετε όλοι αυτό το παράδειγμα - το οποίο ανέφερε πρόσφατα ο γαλλικός Τύπος - εκείνου του νεαρού από το Στρασβούργο ο οποίος έστειλε δύο πανομοιότυπα βιογραφικά σημειώματα στην ίδια εταιρία. Στο ένα εκ των δύο υπήρχε ένα επώνυμο που υποδήλωνε ξένη καταγωγή ενώ στο άλλο υπήρχε ένα συνηθισμένο γαλλικό επώνυμο. Σας αφήνω να μαντέψετε ποιος από τους δύο "υποψήφιους" κλήθηκε να πάει στη συνέντευξη.
Ομοίως, δεν μπορούμε σήμερα να αρκούμαστε στην υπεράσπιση όσων έχουμε κατατάξει ως μειονότητες·πρέπει να ξεφύγουμε από αυτό το άλλο γκέτο. Δεν υπάρχει μια μειονότητα την οποία καλούμαστε να προστατεύσουμε, αλλά θα πρέπει να δημιουργήσουμε μια ευρωπαϊκή ιθαγένεια, η οποία θα θεμελιώνεται σε κάποιες κοινές αξίες, μια πλειοψηφία που θα προσδοκά ένα κοινό πεπρωμένο, μια πλειοψηφία προκειμένου να οικοδομήσουμε μια κοινωνία όπου όλοι θα μπορούν να αναπτυχθούν, μια πλειοψηφία προκειμένου να αποτρέψουμε οποιονδήποτε κίνδυνο να βυθιστούμε στη βαρβαρότητα.
Στην ιστορική της διαδρομή, η Ευρώπη απέδειξε ότι ήταν ικανή για το καλύτερο και για το χειρότερο. Το καλύτερο, είναι η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι η Σύμβαση της Γενεύης, αλλά το χειρότερο είναι επίσης η αποικιοκρατία, η shoah, ο σταλινισμός, ο ναζισμός. Όλα αυτά πρέπει να τα διδάξουμε στα παιδιά μας. Πρέπει να επιλέξουμε οριστικά ό,τι ενδυναμώνει την Ευρώπη και να απορρίψουμε ό,τι την αποδυναμώνει και με αυτή την ευκαιρία να απευθύνουμε ένα σαφές μήνυμα σχετικά με το είδος της κοινωνίας που θέλουμε να οικοδομήσουμε. Και λέω χωρίς περιστροφές ότι όσοι πιστεύουν πως μπορούμε να ανεχτούμε μια συμμαχία με τους εξτρεμιστές για να κερδίσουμε τις εκλογές, αυτοί θα ανατραπούν και θα σταλούν οριστικά στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, γιατί η σύναψη συμμαχίας με ανθρώπους τύπου Haider ή Le Pen, είναι σαν να δειπνεί κανείς με τον διάβολο: πρέπει να έχεις μεγάλο κουτάλι και, εφόσον τρως μαζί με αυτούς, το κουτάλι δεν θα είναι ποτέ αρκετά μεγάλο. Θέλω επίσης να υπενθυμίσω σε εκείνους που ασπάζονται μια εθνοτική αντίληψη του έθνους τη ρήση του Clιmenceau: "Πατριωτισμός είναι η αγάπη για την χώρα σου, εθνικισμός είναι το μίσος για τους άλλους". Αυτοί διάλεξαν ξεκάθαρα το στρατόπεδό τους.
Όλα αυτά πρέπει τώρα να εκφραστούν με τη λήψη μέτρων επί του πρακτέου, με τη θέσπιση νομοθετικών μέτρων. Πρέπει να εναρμονίσουμε τη νομοθεσία κατά του ρατσισμού και να δώσουμε ένα νόημα στις λέξεις. Ίσες ευκαιρίες σημαίνει ότι όλα τα παιδιά που έχουν γεννηθεί σε ευρωπαϊκό έδαφος μπορούν να αποκτήσουν ευρωπαϊκή ιθαγένεια και να απολαμβάνουν δικαιώματα ιθαγένειας ήδη από τη γέννησή τους. Ίσα δικαιώματα σημαίνει να απολαμβάνει κανείς το δικαίωμα ψήφου, να αγωνίζεται ενάντια σε κάθε μορφή διάκρισης, χωροταξικής, γεωγραφικής, κοινωνικής ή φυλετικής. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να δώσουμε επιτέλους μια ισχυρή απάντηση σχετικά με τις αξίες για τις οποίες αγωνιζόμαστε.

Speroni
Κύριε Πρόεδρε, όπως επεσήμανα εχθές, θεωρώ σημαντικό να αντιμετωπιστεί το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αυτήν ακριβώς τη γαλλική γη, που αποτελεί κατά κάποιο τρόπο, μαζί με τη Βόρειο Αμερική, τον λίκνο αυτών των διακηρύξεων αρχών. Θεωρώ, ωστόσο, ότι μερικές φορές δε θυμόμαστε καλά ποια είναι αυτά τα δικαιώματα, και ότι εισάγονται ή επιχειρείται να εισαχθούν δικαιώματα που δεν προβλέπονται στις συμβάσεις, στις διεθνείς συνθήκες. Δεν υπάρχει, για παράδειγμα, το δικαίωμα στη μετανάστευση. Σίγουρα, υπάρχει το δικαίωμα για τον μετανάστη, για όποιον έρχεται από το εξωτερικό της Ένωσης, να απολαμβάνει φυσικά των δικαιωμάτων του, αλλά το γεγονός του ότι τίθενται περιορισμοί, του ότι τίθενται έλεγχοι στη μετανάστευση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ρατσισμός, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ξενοφοβία, ακριβώς γιατί δε περιλαμβάνεται σε κανένα κείμενο το δικαίωμα στη μετανάστευση. Εξάλλου δεν νοείται μια εντελώς ανεξέλεγκτη μετανάστευση, αν μη τι άλλο για αριθμητικούς λόγους, για εδαφικούς λόγους. Και έπειτα, μαζί με τα δικαιώματα θα έπρεπε να μνημονεύονται, μερικές φορές, και οι υποχρεώσεις.
Έγινε λόγος, για να αναφέρω ένα παράδειγμα, για τους τσιγγάνους. Σίγουρα, οι τσιγγάνοι έχουν τα δικαιώματά τους, δεν πρέπει να υφίστανται διακρίσεις, πολλοί όμως από αυτούς - και δεν μιλώ για την πλειοψηφία τους, αλλά σίγουρα πολλοί, όπως δείχνουν οι στατιστικές - δεν ζουν με νομοταγή τρόπο. Πολλοί από αυτούς ζουν εκμεταλλευόμενοι τις γυναίκες τους και, κυρίως, τα παιδιά τους. Είναι εύκολο να δει κανείς κακοποιημένα και ρακένδυτα παιδιά, και αυτό με σκοπό να προκαλέσουν τον οίκτο του περαστικού και να λάβουν έτσι τον οβολό του. Δυστυχώς, πολύ συχνά οι αρχές κάνουν τα στραβά μάτια, και καμιά φορά εθελοτυφλούν εντελώς, και ως προς τις άλλες παράνομες δραστηριότητες ορισμένων ατόμων, τα οποία δύσκολα αποδεικνύουν ότι πληρώνουν φόρους και ότι έχουν ενταχθεί πλήρως στην κοινωνία μας.
Μέσα στις κοινωνίες μας, εξάλλου, φαίνεται ότι υπάρχουν ελεύθερες ζώνες, όσον αφορά ορισμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε ορισμένες πρακτικές σεξουαλικού ακρωτηριασμού, που πολλές φορές εφαρμόζονται και δεν καταστέλλονται καθώς θα έπρεπε.
Έτσι, είναι σωστό ο μετανάστης να έχει τα δικαιώματά του, αλλά είναι σωστό και να σέβεται τους κανόνες των χωρών στις οποίες βρίσκεται, γιατί δεν πρέπει να ξεχνά ότι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός - χριστιανικός πολιτισμός, πολιτισμός του διαφωτισμού - έχει τις ρίζες του και δε θα επιτρέψει τον ξεριζωμό του, παρότι είναι φιλόξενος, παρότι είναι ανοιχτός στους άλλους πολιτισμούς. Πρέπει να αποφύγουμε να γίνουμε μειονότητες και να υποστούμε εμείς, αυτή τη φορά, διακρίσεις στην Ευρώπη μας.

Blokland
Κύριε Πρόεδρε, η ετήσια έκθεση σχετικά με το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ΕΕ κατά το 1998 και 1999 ξεπερνά κάπως τα όρια που θα έπρεπε να είχε σεβαστεί. Δίνεται υπερβολικά πολλή προσοχή στην επέκταση των ευρωπαϊκών αρμοδιοτήτων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπου υπάρχουν όντως πολλές προσδοκίες. Η πολιτική ασύλου συζητάται επίσης λεπτομερώς, όπως και το κεφάλαιο "τρόποι ζωής και μορφές σχέσεων". Στο σημείο εκείνο δίνεται δυσανάλογα πολλή προσοχή στα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και επιβάλλονται κάθε μορφής όροι στα κράτη μέλη. Λάμπουν ωστόσο δια της απουσίας τους οι αναφορές στα δικαιώματα των πραγματικά αδυνάτων μεταξύ μας: ηλικιωμένοι, νήπια, άτομα με ειδικές ανάγκες. Πουθενά δεν αναφέρεται το δικαίωμα στη ζωή, πουθενά η προστασία της οικογένειας.
Με δυο λόγια, πρόκειται για μία έκθεση με καλές προθέσεις, η οποία αποτελματώνεται ωστόσο εξαιτίας της ατομικιστικής προσέγγισης στον άνθρωπο και στην κοινωνία, έτσι ώστε δεν λαμβάνει επαρκώς υπόψη την ανάγκη προστασίας της ίδιας της ζωής.
Ο ρατσισμός, η ξενοφοβία και ο αντισημιτισμός θα πρέπει να καταπολεμηθούν αποφασιστικά. Συμφωνώ με αυτή τη θέση της έκθεσης Ludford. Αντίθετα όμως απ' ό,τι υποστηρίζει η έκθεση, η μονομερώς θετική προσέγγιση στην πολυπολιτισμική κοινωνία ως "πηγή κοινωνικής ζωντάνιας", δεν αποτελεί λύση για την αντιμετώπιση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Η ιδέα αυτή αποτελεί απόρροια μιας απλοϊκής, "διανοουμενίστικης" προσέγγισης. Στο παρελθόν οι Κάτω Χώρες είχαν ακολουθήσει μια ανάλογη πολιτική με στόχο τη δημιουργία μιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας. Οι προσπάθειες αυτές απέτυχαν, και τώρα κάνουμε λόγο για το "πολυπολιτισμικό δράμα". Πολλοί μετανάστες έπεσαν θύματα αυτής της πολιτικής καταλήγοντας στο περιθώριο της κοινωνίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Αντί να υποτιμά κανείς τον πολιτισμό απ' όπου προέρχεται, μπορεί μέσω μιας σωστής και ρεαλιστικής συνειδητοποίησης αυτού του πολιτισμού, τόσο των θετικών όσο και των αρνητικών πλευρών του, να επιτύχει μία καλύτερη αντιμετώπιση των συνανθρώπων του και αποδοχή των πολιτιστικών διαφορών που υπάρχουν στην κοινωνία.
Ο ρατσισμός, η ξενοφοβία και ο αντισημιτισμός αποτελούν δυστυχώς δεινά που χαρακτηρίζουν όλες τις εποχές και όλες τις χώρες. Ας εμπνευστούμε γι' αυτό από τη δισχιλιόχρονη βιβλική εντολή "αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν".

Hager
Κύριε Πρόεδρε, συγκλονισμένος από την εκ των προτέρων καταδίκη της Αυστρίας από την πλευρά δεκατεσσάρων κρατών μελών, λαμβάνω με ικανοποίηση γνώση της έκθεσης Haarder, αφού εκτιμά ότι στην Αυστρία η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι εξαίρετη, ακόμα και σε σύγκριση με άλλα κράτη μέλη. Κατά την άποψή μου, τούτο είναι αυτονόητο για αυτό το κράτος στην καρδιά της Ευρώπης. Η έκθεση επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό μου ότι είναι αντικειμενικά αβάσιμες οι ενέργειες των Δεκατεσσάρων, κύριε Schulz.
Η έκθεση ασκεί μεταξύ άλλων κριτική για το ότι η Αυστρία δεν έχει ακόμα επικυρώσει τον ευρωπαϊκό Χάρτη του 1998 για τις Περιφερειακές και Μειονοτικές Γλώσσες. Θέλω επομένως να τονίσω ότι ειδικά η επικύρωση του εν λόγω Χάρτη αποτελεί σκέλος του κυβερνητικού προγράμματος. Ο κυβερνητικός συνασπισμός έχει δεσμευθεί να διαβιβάσει μέχρι τον Ιανουάριο του 2001 τον Χάρτη στο εθνικό συμβούλιο και η κυβέρνηση που έχει δεχθεί τόσο έντονη κριτική βελτιώνει ακόμη περισσότερο την ήδη άριστη εικόνα της Αυστρίας στα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
(Χειροκροτήματα από τη δεξιά πτέρυγα)

Cornillet
Κύριε Πρόεδρε, παρεμβαίνω ως σκιώδης εισηγητής της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, σχετικά με την έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα που θα τεθεί σε ψηφοφορία στο Κοινοβούλιό μας, με μοναδικό σκοπό να υπενθυμίσω ποιες είναι οι αρχές της Ομάδας και ποια ήταν η ανάλυση που έχει γίνει σχετικά.
Διαθέτουμε μια πληθώρα απλών αρχών.
Η πρώτη ήταν να μην υπερβούμε το χρονικό πλαίσιο αυτής της έκθεσης, η οποία αφορά τα έτη 1998 και 1999, αποφεύγοντας έτσι οποιαδήποτε συγκυριακή παρατήρηση η οποία θα προκύπτει από την τρέχουσα πολιτική.
Η δεύτερη αρχή συνίσταται στην αποφυγή του ενδεχόμενου, στον βαθμό που είναι δυνατό, να καταστεί η έκθεση αυτή κάτι όπου θα τσουβαλιάζονται στόχοι, ευσεβείς πόθοι ή διακηρύξεις αρχής οι οποίοι στην πραγματικότητα δεν θα είναι θεμιτά δικαιώματα, δηλαδή συγκεκριμένα, αναγνωρίσιμα δικαιώματα που θα μπορούν να υλοποιηθούν αποτελεσματικά εντός των χωρών της Ένωσης.
Η τρίτη κατευθυντήρια γραμμή της στάσης μας συνάδει με τις αντιλήψεις που ανέκαθεν είχε η Ομάδα του PPE, ότι δηλαδή, αν και δεν θεωρούμε ότι είμαστε λιγότερο γενναιόδωροι ούτε λιγότερο ανοιχτοί προς τους τρίτους από όσο είναι οι άλλες Ομάδες, είναι ωστόσο γεγονός ότι επιθυμούμε να γίνεται πράγματι αναφορά στα θεμιτά δικαιώματα, μια αντίληψη που πολλές φορές μας οδήγησε στο να καταψηφίσουμε μια σειρά δικαιωμάτων τα οποία, παρ' όλο που θεωρούμε ότι είναι απολύτως θεμιτά και ότι πρέπει να προασπιστούν, δεν έχουν θέση όμως σε μια έκθεση που αφορά την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στους κόλπους της Ένωσης.
Επίσης επιθυμία μας ήταν να αποφύγουμε, στο μέτρο του δυνατού, να αναφερθούμε ή να εκθέσουμε κάποιες χώρες σε κατακραυγή από τη στιγμή που η έκθεση που αφορά τα δικαιώματα αυτής της χρονιάς δεν εμπεριέχει μια συστηματική ανά χώρα ανάλυση.
Επιπλέον, ανέκαθεν θέλαμε να ενταχθεί αυτή η υπόθεση στο πλαίσιο της επικουρικότητας, υπενθυμίζοντας ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να προάγουν την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στα εθνικά δικαστήρια να επιβάλλουν κυρώσεις για τις ενδεχόμενες παραβιάσεις.
Τέλος, ευχόμαστε η έκθεση του επόμενου έτους να λάβει υπόψη της την κατάρτιση του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, προκειμένου να μπορέσουμε να έχουμε στη διάθεσή μας από το επόμενο έτος μια έκθεση η οποία θα ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και η οποία θα επιτρέπει, χάρη στην ταυτόχρονη κατάρτιση του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, να προβούμε σε μια ανάλυση για κάθε ξεχωριστή χώρα και για κάθε ξεχωριστό δικαίωμα. Ελπίζουμε ότι η επόμενη έκθεση που θα τεθεί σε ψηφοφορία θα αναμένεται με ακόμη μεγαλύτερο δέος και ότι θα αναδείξει με σαφήνεια όλο το ενδιαφέρον που έχει η Ένωσή μας για τα ανθρώπινα δικαιώματα στους κόλπους της εδαφικής μας επικράτειας.

Titley
Κύριε Πρόεδρε, σε αυτή τη σπουδαία συζήτηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι εκπληκτικό πόσο σπάνια ακούμε να γίνονται αναφορές στα παιδιά - τους ανθρώπους που έχουν τη μικρότερη δυνατότητα να προστατεύουν τους εαυτούς τους σε ό,τι αφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα παιδιά μάλιστα δεν φαίνονται πουθενά στις Συνθήκες της ΕΕ. Τα ζώα έχουν δικαιώματα, τα παιδιά όχι. Ωστόσο, υφίστανται και εκείνα τις επιπτώσεις των νόμων που θεσπίζει η ΕΕ και επιπτώσεις της ενιαίας αγοράς. Η ηλεκτρονική επανάσταση φαίνεται πως έχει δώσει μεγαλύτερη ελευθερία στους εκμεταλλευτές, τους παιδεραστές και τους πορνογράφους, παρά στους βιομηχάνους.
Τον εικοστό πρώτο αιώνα και ενώ θεωρούμε εαυτούς πολιτισμένους, ακόμη διαπράττεται δουλεμπόριο, στο οποίο παιδιά αγοράζονται και πωλούνται για σεξουαλική εκμετάλλευση σε ολόκληρο τον κόσμο. Αντιμετωπίζουμε προβλήματα με τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες. Έχουμε σκάνδαλα αυτή στη στιγμή στη Λεττονία, στα οποία, όπως λέγεται, εμπλέκονται και παράγοντες της κυβέρνησης. βλέπουμε κάθε μέρα σχεδόν στις τηλεοράσεις μας εικόνες παιδιών στρατιωτών που λαμβάνουν μέρος σε συγκρούσεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Και φυσικά, έχουμε και γνωστές ιστορίες για παιδιά που εργάζονται.
Πρέπει να αναλάβουμε σκληρότερη δράση. Πρέπει να δώσουμε στα παιδιά αυξημένη προτεραιότητα στο πρόγραμμα των δραστηριοτήτων μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ΕΕ πρέπει να αρχίσει να είναι υπεύθυνη της πολιτικής για τα παιδιά αλλά οφείλουμε να ξεκινήσουμε διασφαλίζοντας ότι η νομοθεσία της ΕΕ προστατεύει τα παιδιά. Πρέπει επίσης να διασφαλίσουμε ότι τα μέτρα που επεξεργάζεται η Επιτροπή έχουν μια συγκεκριμένη διάσταση για τα παιδιά. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι υπάρχει κάποιος στην Επιτροπή που να είναι υπεύθυνος για ζητήματα που άπτονται των παιδιών.
Το 1998 η κυβέρνησή μου διόρισε στο υπουργείο Εξωτερικών έναν ειδικό για τα δικαιώματα των παιδιών από το Save the Children, προκειμένου να επεξεργαστεί στρατηγικές και πρακτικά σχέδια για τα δικαιώματα των παιδιών. Γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο και εμείς;
Εξάλλου, στη Μεγάλη Βρετανία διαθέτουμε μια Εξεταστική Επιτροπή για τα Παιδιά, που είναι σε θέση να ερευνά υποθέσεις κακοποίησης παιδιών και να ανακρίνει εμπειρογνώμονες. Γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε και εμείς το ίδιο; Μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων θα έχει ένα τμήμα που θα αναφέρεται στα παιδιά; Γνωρίζω ότι διαθέτουμε τις ανακοινώσεις. Διαθέτουμε σχέδια δράσης και συμβάσεις αλλά χρειαζόμαστε δράση, όχι καλές προθέσεις.

Van den Bos
Κύριε Πρόεδρε, γιατί ενώ η ανθρωπότητα προχωρεί, τα ανθρώπινα δικαιώματα μένουν τόσο πίσω; Η επιστήμη, η τεχνολογία και οι επικοινωνίες αναπτύσσονται ακατάπαυστα. Ωστόσο, ο κόσμος εξακολουθεί να υποφέρει από τις μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι κύριες αιτίες είναι ο πόλεμος, η φτώχεια και η κατάχρηση εξουσίας. Σε αυτές λοιπόν θα πρέπει να επικεντρώνονται όλες οι προσπάθειές μας.
Αλλά και οι πολιτιστικές αξίες παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πολύ σωστά επέστησε επομένως η κυρία Malmstrφm στην εξαιρετική της έκθεση την προσοχή όλων μας στη θέση της γυναίκας. Σε πολλές περιπτώσεις η γυναίκα παραμένει θύμα μίας θεσμοθετημένης, κάποτε και από το νόμο, κατάχρησης εξουσίας από τα μέλη του φύλου μου. Στην κριτική του προβλήματος θα πρέπει να λάβουμε ως βάση όχι τις συλλογικές συνήθειες, αλλά τις συνέπειες της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για το άτομο. Για το λόγο αυτό δεν θα πρέπει να θεωρήσουμε την κλειτοριδεκτομή ως μία μακραίωνη παράδοση η οποία αξίζει σεβασμού, αλλά ως μία πρακτική την οποία θα πρέπει να καταπολεμήσουμε με κάθε μέσο. Η ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική επηρεάζεται υπερβολικά από οικονομικά και μόνο συμφέροντα. Καιρός είναι να δοθεί στα ανθρώπινα δικαιώματα, όχι μόνο λόγω αλλά και έργω, η απόλυτη προτεραιότητα την οποία αξίζουν. Μόνο έτσι μπορεί η Ευρώπη να συνεισφέρει πραγματικά στην πρόοδο του πολιτισμού.

Boumediene-Thiery
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, εφόσον συζητάμε για εκθέσεις που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης, η ευκαιρία είναι κατάλληλη για να αναρωτηθεί κανείς για τις διασταυρούμενες επιρροές μεταξύ "εσωτερικού" και "εξωτερικού".
Είναι προφανές ότι το καλύτερο μέσο που διαθέτει η Ένωση για να διαδώσει το δικό της πρότυπο ανθρωπίνων δικαιωμάτων περνάει από την εμπειρία που έχουν βιώσει οι μετανάστες. Συμβαίνει, όμως, ότι οι μεγαλύτερες ελλείψεις μας όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα αφορούν τους μετανάστες.
Αναφέρω δύο παραδείγματα για να δώσω μια σαφή εικόνα αυτής της θέσης. Καταρχάς, δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε την ανησυχία μας για τη μορφή που παίρνουν οι συμφωνίες επανεισδοχής, απειλώντας άμεσα κάποια θεμελιώδη δικαιώματα, όπως το δικαίωμα ασύλου ή ακόμη το δικαίωμα τού να ζει κανείς με την οικογένειά του. Η Ένωση επαναβεβαιώνει την προσήλωσή της στις συμβάσεις της Γενεύης και του Δουβλίνου, με τις οποίες θεσπίζεται η αρχή της μη απέλασης. Ωστόσο, είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι κάποιες συμφωνίες επανεισδοχής ενδέχεται να επιτρέπουν την απέλαση ενός υπηκόου τρίτης χώρας προς τη χώρα καταγωγής του, μολονότι είναι γνωστό ότι πάρα πολύ συχνά δεν παρέχεται εκεί καμία εγγύηση για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών. Επίσης είναι απαράδεκτο να βλέπει κανείς διαιρεμένες οικογένειες, μερικές φορές ακόμη και ανήλικα παιδιά που έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους λόγω της απέλασης των γονιών τους οι οποίοι δεν τυγχάνουν κανενός δικαιώματος παραμονής, παρ' όλο που ζουν και εργάζονται στην Ευρώπη εδώ και δέκα περίπου χρόνια.
Ποια νομίζετε ότι θα είναι η αντίληψη για τα ανθρώπινα δικαιώματα που θα μεταφέρουν πίσω στην πατρίδα τους έχοντας ζήσει σε άσχημες συνθήκες διαβίωσης, έχοντας βιώσει την ταπείνωση της σωματικής έρευνας, των ύβρεων, του φακελώματος, των ανακρίσεων στα αστυνομικά τμήματα, στις φυλακές ή στα κρατητήρια; Καταλήγουμε να τους στέλνουμε εκ νέου στις χώρες τους, από τις οποίες ακριβώς προσπαθούν να δραπετεύσουν, συχνά για λόγους τόσο πολιτικούς και οικονομικούς όσο και ανθρωπιστικούς.
Αυτές οι συμφωνίες επανεισδοχής είναι επικίνδυνες, τόσο για τους αιτούντες άσυλο όσο και για τη διάδοση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο, καθώς και για το διεθνές κύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εάν η Ένωση θέλει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα όσον αφορά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πρέπει να σταματήσει αμέσως τις απελάσεις, να νομιμοποιήσει όλες αυτές τις γυναίκες και τους άνδρες που δεν επωφελούνται κανενός δικαιώματος, όπως του δικαιώματος να ζουν με την οικογένειά τους ή του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας και οι οποίοι σήμερα παραμένουν σε ένα καθεστώς επίσημης παρανομίας.
Ένα ακόμη πασιφανές πλήγμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αφορά και πάλι τους ξένους: πρόκειται για την ιθαγένεια. Πώς να ζητήσουμε από τους κατοίκους των τρίτων χωρών να ενσωματωθούν και από τα παιδιά τους να τηρήσουν τον νόμο, να πιστέψουν στην πραγματικότητα των δημοκρατικών δικαιωμάτων, όταν συγχρόνως δεν τους επιτρέπουμε να ασκήσουν αυτά τα δικαιώματα;
Τη στιγμή που η Ένωση επικεντρώνεται στην κατάρτιση ενός Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, εξ ονόματος τίνος θα δημιουργήσουμε πολίτες δεύτερης κατηγορίας; Πρόκειται πράγματι περί θεμελιωδών δικαιωμάτων. Πώς να δεχθούμε ότι κάποιοι εξαιρούνται από αυτά; Πώς θα μπορούσαν αυτοί οι άνθρωποι να πιστέψουν στην αντικειμενικότητα της Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων; Όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, η Ένωση θα μπορούσε να υπερηφανεύεται ότι είναι η πρώτη στην ιστορία που ορίζει την ιθαγένεια σύμφωνα με μια αρχή του τόπου κατοικίας, αντί να θεσπίζει μια διάκριση με βάση την εθνικότητα.

Marset Campos
Κύριε Πρόεδρε, πράγματι αυτή η συζήτηση διεξάγεται σε μια σημαντική στιγμή γι' αυτό το Σώμα. Οι εξαιρετικές εκθέσεις της κ. Malmstrφm και των κυρίων Haarder, Ludford και Belder προσφέρουν σε εμάς τους Ευρωπαίους μια ευκαιρία για μελέτη και κυρίως για αυτοκριτική.
Αυτή η χρονιά έχει ιδιαίτερη σημασία. Έναν χρόνο μετά από τη λήξη του πολέμου κατά της Γιουγκοσλαβίας στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, παρευρισκόμαστε απαθείς, σε μια μεγαλύτερη παραβίαση, ακόμη σοβαρότερη, αυτών των δικαιωμάτων από μέρους της Ρωσίας στην Τσετσενία. Πριν από δύο εβδομάδες, η Ισπανία και η Μεγάλη Βρετανία, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών, άφησαν τον Pinochet να διαφύγει των ευθυνών του να λογοδοτήσει ενώπιον της δικαιοσύνης λόγω σοβαρότατων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επίσης, φέτος παρακολουθήσαμε την είσοδο στην κυβέρνηση της Αυστρίας ενός ρατσιστικού και ξενόφοβου κόμματος, καθώς επίσης, στην Ισπανία, την έκρηξη της ρατσιστικής βίας στο El Ejido. Διαπιστώσαμε, μετά τις εκλογές, ότι ο δήμαρχος αυτής της πόλης είχε υποστήριξη 75%. Φέτος επίσης, ήταν η χρονιά κατά την οποία η Καθολική Εκκλησία διακήρυξε ένα mea culpa σχετικά με τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχει διαπράξει κατά τη διάρκεια της Ιστορίας.
Για τον λόγο αυτό, εμείς θα μπορούσαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση να τηρήσουμε μια περισσότερο εποικοδομητική στάση. Προτείνω, λοιπόν, πέντε σημεία τα οποία είναι η συμβολή της Συνομοσπονδιακής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς - Αριστεράς των Πρασίνων των Βορείων Χωρών στις διαφορετικές εκθέσεις.
Πρώτον, να αφήσουμε στην άκρη κάθε υποκρισία και να αντιμετωπίζουμε με τα ίδια μέτρα και σταθμά τις διαφορετικές χώρες. Δεύτερον, να δεσμευθούμε για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέχρις εσχάτων σε όλους τους χώρους, συμπεριλαμβανομένων, στον τομέα της οικονομίας, των εργοστασίων. Τρίτον, να επιδείξουμε ιδιαίτερη μέριμνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε ολόκληρο τον κόσμο, στη Λατινική Αμερική (στο Μεξικό, στην Αργεντινή, στο Περού) και αλλού. Τέταρτον, να αποδεχθούμε δίχως όρους την υπόθεση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών. Και, τέλος, να ενθαρρύνουμε την επικύρωση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.

Krarup
Είμαι αναγκασμένος να καταστρέψω την καλή διάθεση που επικρατεί στην αίθουσα, διότι η πείρα μου, μετά από 25 χρόνια έντονων συζητήσεων και αναλύσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, μού έχει δείξει ότι οι καλές προθέσεις σε συνδυασμό με την τεράστια άγνοια για την πραγματικότητα οδηγεί σε φριχτά αποτελέσματα, ή για να χρησιμοποιήσω και μια λαϊκή έκφραση: "Εγώ το λέω του σκύλου μου κι ο σκύλος στην ουρά του." Δεν έχει να κάνει τόσο πολύ με τι λέμε, γιατί σίγουρα όσο περισσότερο μιλάμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα τόσο χειρότερες είναι οι παραβιάσεις τους. Θέλω να πω τρία πραγματάκια. Πρώτον, συμφωνώ απολύτως με τον συμπατριώτη μου και εισηγητή της έκθεσης, κύριο Haarder, όταν λέει πως πρέπει να θέσουμε και στον εαυτό μας τις ίδιες απαιτήσεις για την προστασία των μειονοτήτων που θέτουμε στις υποψήφιες χώρες. Αυτό έπρεπε να το είχαν σκεφτεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ την περίοδο 1991-1992, όταν αντίθετα με τους ισχύοντες κανόνες για την προστασία των μειονοτήτων, αναγνώρισαν πρώτα τη Σλοβενία και αργότερα την Κροατία, βάζοντας με αυτόν τον τρόπο τη θρυαλλίδα που οδήγησε στην τραγωδία που ξετυλίχτηκε στα Βαλκάνια. Το δεύτερο σημείο αφορά την παράταση της χθεσινής συζήτησης. Η επιμονή να συμπεριληφθεί ο χάρτης των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο σύνταγμα της ΕΕ - στη Συνθήκη της ΕΕ - όχι μόνο θα συνεπιφέρει κολοσσιαία και αξεπέραστα συνταγματικά προβλήματα, ειδικά σε μια χώρα όπως η Δανία, αλλά θα μετατρέψει τη Συνθήκη της ΕΕ σε κανονικό σύνταγμα με θεμελιώδη δικαιώματα. Λέγεται πως όσο περισσότερα δικαιώματα έχουμε τόσο το καλύτερο, όμως τα δικαιώματα εμπλέκονται σε πολυσύνθετη αλληλεπίδραση και σε πολυσύνθετα συστήματα. Το αποτέλεσμα ενός κοινοτικού χάρτη για τα ανθρώπινα δικαιώματα θα είναι μια ατελεύτητη πολύπλοκη δικαστική και συνταγματική τελμάτωση των προβλημάτων. Ποιος θα είναι ο φορέας λήψης αποφάσεων; Είναι τα δικαιώματα των συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα καλύτερα από αυτά του χάρτη της ΕΕ; Παρομοίως, είναι καλύτερα από αυτά των εθνικών συνταγμάτων; Είναι μια ερώτηση που στερείται νοήματος. Τέλος, η τρίτη παρατήρησή μου είναι μια φιλοφρόνηση προς τον εισηγητή, τον κύριο Haarder. Στο σημείο 61 βλέπω με ικανοποίηση και μεγάλο ενδιαφέρον ότι τονίζεται το συλλογικό δικαίωμα των συνδικαλιστικών ενώσεων. Αντιθέτως, το αιώνια ζήτημα του κύριου Haarder για το δικαίωμα του κάθε ατόμου να μη συμμετέχει στις συνδικαλιστικές ενώσεις δεν συμπεριλαμβάνεται ως σύσταση. Θέλω να συγχαρώ τον κύριο Haarder για τη νέα πολιτική ενόραση που εξέφρασε με την παρούσα έκθεση.

Sichrovsky
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση περιέχει σημαντικές προϋποθέσεις για τα μελλοντικά υπό ένταξη κράτη και ανυψώνει την υπόθεση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο ίδιο επίπεδο όπως και εκείνο των οικονομικών προϋποθέσεων. Επικροτούμε ιδιαίτερα το γεγονός ότι αναφέρεται και η ελευθερία των θρησκευτικών πεποιθήσεων, δεδομένου ότι σε μερικές χώρες - ιδιαίτερα δε στη Δημοκρατία της Τσεχίας - έχουν θεσπισθεί ήδη πολύ περιοριστικοί νόμοι ως προς τις θρησκευτικές μειονότητες. Ενδιαφέρον έχει και το τμήμα για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός της ΕΕ, η οποία οπωσδήποτε δεν επιτρέπει δασκαλίστικη συμπεριφορά απέναντι στις νέες υπό ένταξη χώρες.
Εμείς, οι Αυστριακοί, αντιμετωπίζουμε αυτή την εποχή μια κατάσταση όπου κανείς δεν ξέρει αν είναι για γέλια ή για κλάματα - και όλα αυτά δήθεν για τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πριν από μερικές εβδομάδες οι ταξιτζήδες των Βρυξελλών αρνούνταν να μεταφέρουν Αυστριακούς. Τα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια του Βελγίου και της Γαλλίας δεν δέχονταν Αυστριακούς. Οι καθηγητές γαλλικών των βοηθών μας δήλωσαν ότι δεν θέλουν να διδάσκουν σε Ναζί και ματαιώθηκαν προγράμματα ανταλλαγής μαθητών. Σε Αυστριακούς που εργάζονται στο εξωτερικό τούς κατέστρεψαν τα αυτοκίνητα, τους πετροβόλησαν τα σπίτια και τα παιδιά τους δέχθηκαν στο σχολείο απειλές. Σήμερα έγινε γνωστό ότι δεν έγινε αποδεκτή η συμμετοχή ενός Αυστριακού αναβάτη σε ιππικούς αγώνες της Grenoble. Για την πρόσκληση του αλόγου έγινε μακρά συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο της Grenoble. Τελικά, όμως, δεν έγινε αποδεκτή ούτε η συμμετοχή του αλόγου, δεδομένου ότι δεν είχε πάρει σαφείς αποστάσεις από τη θέση της αυστριακής κυβέρνησης.
Ενδέχεται να διαγραφεί σύντομα και ο Μότσαρτ από το πρόγραμμα που παρουσιάζουν οι διεθνείς μουσικές σκηνές. Ποιος ξέρει πού θα σταματήσει αυτό! Όποιος και να είναι ο πολιτικά υπεύθυνος για αυτό το αντιφασιστικό κουκλοθέατρο εδώ στο Σώμα και στα εν λόγω κράτη μέλη, μπορεί να είναι πραγματικά υπερήφανος για τη στάση του. Μπορώ να καθησυχάσω και κάποιον προηγούμενο ομιλητή που με χαρακτήρισε σύντροφο του διαβόλου, ότι δεν κρύβω καμία ουρά κάτω από το έδρανο. Όταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δυνατόν να προκαλείται με τέτοια ευκολία αυτό το παράλογο συλλογικό μίσος ενάντια σε έναν ολόκληρο λαό, τότε βρισκόμαστε ακόμα πολύ μακριά από το σημείο να υπαγορεύουμε κανόνες σε άλλα κράτη.
Αν όλοι αυτοί οι καλοθελητές που παίρνουν εδώ τον λόγο ζούσαν πριν από εξήντα και περισσότερα χρόνια, και τι δεν θα είχε γλιτώσει η Ευρώπη!

Coϋteaux
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, υπάρχει ένα στοιχείο γελοιότητας στην εμμονή μας να συσχετίζουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα με το ευρωπαϊκό σχέδιο, ένα σχέδιο που κατά την άποψή μας η ίδια η λογική του θέτει υπό αμφισβήτηση τα δικαιώματα αυτά και, πέραν τούτου, τα απειλεί.
Στην πραγματικότητα, για εμάς, κανένα ανθρώπινο δικαίωμα δεν νοείται εκτός του πλαισίου μιας πολιτικά συγκροτημένης κοινωνίας και ιδιαιτέρως αυτής της ύψιστης μορφής της ειρηνικής πολιτικής κοινωνίας που συνιστά το έθνος, τόσο σε ό,τι αφορά τη γαλήνη των πολιτών όσο και την ισορροπία μεταξύ των εθνών και, επομένως, και της διεθνούς ειρήνης. Ωστόσο, η Ευρώπη ισχυρίζεται ότι οικοδομείται ενάντια σε αυτό το υπόβαθρο και ότι την ανατρέπει υπό των δύο θεμελιωδών για αυτήν ειδών που είναι η δημοκρατία αφενός και η εθνική κυριαρχία αφετέρου.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων συνέπεσε χρονικά, στη Γαλλία, με τη διατράνωση της εθνικής κυριαρχίας. Ο de Gaulle έλεγε πολύ σωστά ότι, το πρώτο από τα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν η εθνική κυριαρχία, για τον απλούστατο λόγο ότι κανένα δικαίωμα δεν υφίσταται εκτός μιας πολιτικής κοινωνίας, η οποία είναι ελεύθερη αφενός από φεουδαρχικές και αφετέρου από αυτοκρατορικές εξαρτήσεις, ελεύθερη, δηλαδή από την λαϊκή και την εθνική κυριαρχία, γεγονός που ακριβώς καταστρέφει αργά αλλά σταθερά το ευρωπαϊκό σχέδιο.
Ομοίως, θεωρούμε αδύνατον να αγωνιστούμε κατά του ρατσισμού, του αντισημιτισμού ή της ξενοφοβίας χωρίς να πολιτογραφήσουμε τους ανθρώπους, χωρίς δηλαδή να τους αποκόψουμε, από πολιτικής απόψεως τουλάχιστον, από τις ιδιωτικές τους καταβολές, δηλαδή από τις εθνότητές τους ή από αυτό που σήμερα αποκαλούμε μειονότητες, τις οποίες βλέπουμε να επανεμφανίζονται όχι μόνο στις διάφορες εκθέσεις της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, αλλά επίσης και στην δική μας πολιτική, όπως σε αυτήν που ακολουθήσαμε στο Κοσσυφοπέδιο, πράγμα που κατά τη γνώμη μας είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.
Αποκαθιστώντας τις εθνότητες, αποκαθιστώντας τις μειονότητες, ανοίγουμε επικίνδυνα τον δρόμο στις ιδιαίτερες καταβολές ενάντια στις πολιτικές καταβολές οι οποίες είναι εθνικές καταβολές και αυτό το κουτί της Πανδώρας δεν θα καταλήξει σύντομα στην ανάφλεξη της ηπείρου μας. Για αυτόν τον λόγο είναι γελοίο κατά τη γνώμη μας να υπερηφανευόμαστε για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε περιφέρεια που μακροπρόθεσμα μας εκθέτει λίγο πολύ στις χειρότερες οπισθοχωρήσεις.

Buttiglione
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον την έκθεση Ludford και θέλω να συγχαρώ την εισηγήτρια για τις παρατηρήσεις της σχετικά με την Αυστρία και την αυστριακή κατάσταση. Πρέπει όμως να τονίσω ότι αυτές οι παρατηρήσεις δεν αφορούν μια έκθεση σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όταν θα κάνουμε μια συζήτηση σχετικά με την Αυστρία, όταν θα επεξεργαστούμε ένα έγγραφο σχετικά με την αυστριακή κατάσταση - στην περίπτωση που αυτό το Κοινοβούλιο το θεωρεί απαραίτητο - θα μπορέσουμε επίσης να αναθέσουμε στην κυρία Ludford το καθήκον να συντάξει ένα έγγραφο που όλοι μαζί θα συζητήσουμε. Αυτές οι παρατηρήσεις δεν αφορούν το έγγραφο σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως δεν αφορούν και το χρονικό περιθώριο που δόθηκε στην έκθεση της βαρόνης Ludford, γεγονός που τους προσδίδει την πικρή γεύση της πολιτικής σκοπιμότητας σχετικά με ένα πολύ σοβαρό θέμα όπως είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Μια δεύτερη παρατήρηση που θα ήθελα να κάνω σχετικά με αυτήν την έκθεση αφορά το δικαίωμα των ευρωπαίων να έχουν μια ταυτότητα. Σε ολόκληρο το κείμενο η ταυτότητα των ευρωπαίων, των ευρωπαϊκών εθνών, δεν αναφέρεται ούτε μια φορά με θετικό τρόπο: πάντοτε ως πιθανή μήτρα ξενοφοβίας και ρατσισμού. Εγώ είμαι ένας θρησκευόμενος άνθρωπος, πεπεισμένος για την θρησκεία μου: είναι λοιπόν, αυτός λόγος για να θεωρηθώ ύποπτος ξενοφοβίας; Θα λέγαμε ότι μάλλον ο εκφυλισμός του θρησκευτικού αισθήματος μπορεί να οδηγήσει στην ξενοφοβία. Η θρησκεία αυτή καθαυτή είναι ένας παράγοντας που αδελφώνει τους ανθρώπους. Είμαι ένας πεπεισμένος ιταλός πατριώτης: σύμφωνα με την παράγραφο Ο αυτού του εγγράφου, είμαι ύποπτος ξενοφοβίας. Μου φαίνεται ότι αυτό προδίδει μια πολιτιστική συμπεριφορά που προωθεί την ξενοφοβία, γιατί προωθεί το φόβο απέναντι στην παγκοσμιοποίηση, που ωθεί τόσες τοπικές κοινότητες να κλειστούν στον εαυτό τους και να αρνηθούν το διάλογο, διάλογος που γίνεται σχετικά με την ταυτότητα.
Πρέπει να διακηρύξουμε ότι υπάρχει μια ευρωπαϊκή πολιτιστική ταυτότητα, που στηρίζεται στην ελληνική κληρονομιά, στην ιουδαϊκό-χριστιανική κληρονομιά και στο διαφωτισμό, η οποία διαλέγεται ελεύθερα με άλλες ταυτότητες. Μια πολυπολιτισμική Ευρώπη από την οποία θα απουσίαζε ο ευρωπαϊκός πολιτισμός θα ήταν η αρχή της καταστροφής και της διάλυσης του πολιτισμού. Δεν πρόκειται για ένα λευκό πολιτισμό: ο πολιτισμός δεν έχει χρώματα. Ο πολιτισμός αναφέρεται σε αξίες, όχι σε χρώματα.
Υπάρχουν πολλά ζητήματα που έχουν σχέση με την ξενοφοβία και το ρατσισμό, αλλά αυτά πρέπει να εξαρτηθούν από τις αποφάσεις των τοπικών κοινοτήτων. Δεν εναπόκειται σε εμάς να καθορίσουμε ποσοστά στην αγορά εργασίας, δεν εναπόκειται σε εμάς να καθορίσουμε ποσοστά ούτε στην αγορά εργασίας των αστυνομικών ούτε και σε άλλες αγορές εργασίας. Αυτή είναι μια πορεία που δεν ευνοεί την ολοκλήρωση, αλλά την εμποδίζει.
Τελευταία παρατήρηση: είμαστε άραγε απόλυτα πεπεισμένοι ότι όλοι αυτοί που δεν είναι υπέρ μιας εντελώς ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, είναι ρατσιστές; Και είμαστε άραγε πεπεισμένοι ότι όλα τα Συντάγματά μας είναι ρατσιστικά, όταν στο θέμα της ιθαγένειας έχουν κριτήρια διαφορετικά από αυτά που αναφέρει η βαρόνη Ludford; Πιστεύω ότι αυτά τα πράγματα πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά και πολλά από αυτά να αλλάξουν, διαφορετικά θα είναι δύσκολο να επιτύχουμε μια γενική συναίνεση όσον αφορά τη συγκεκριμένη έκθεση στην Αίθουσα αυτή.

Soares
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ την κυρία Cecilia Malmstrφm για την έκθεσή της, καθώς και όλους όσους συνεισέφεραν στη σύνταξή της. Πιστεύω ότι πρόκειται για μια έκθεση που είναι αρκετά ολοκληρωμένη και που εμπεριέχει κάποια σημεία τα οποία χαρακτηρίζονται από μεγάλη οξυδέρκεια. Θα επιθυμούσα να επιστήσω την προσοχή της Ολομέλειας στα τρία κυριότερα ζητήματα γύρω από τα οποία στρέφεται, την παρούσα στιγμή, ο προβληματισμός μου σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Το ένα αφορά το πρόβλημα του νερού. Πολύ σύντομα, στα τέλη αυτής της εβδομάδας, θα διοργανωθεί στη Χάγη ένα φόρουμ με θέμα το νερό. Και σε αυτό το φόρουμ το νερό αντιμετωπίζεται σαν οικονομικό αγαθό, σαν ένα σπάνιο αγαθό. Αυτό είναι σοβαρό, διότι ναι μεν είναι αλήθεια ότι το νερό καθίσταται ολοένα και περισσότερο ένα αγαθό με μεγάλη οικονομική σημασία, αλλά είναι επίσης γεγονός πως το δικαίωμα στο νερό αποτελεί ανθρώπινο και κοινωνικό δικαίωμα όλων των λαών. Γι' αυτό, θα επιθυμούσα να επιστήσω την προσοχή του Σώματος συγκεκριμένα στο πρόβλημα του νερού, που θα αποτελέσει ένα από τα θέματα συζητήσεων καθ' όλη τη διάρκεια του τρέχοντος έτους. Η κατάσταση επιδεινώνεται συνεχώς, αλλά πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη μας το γεγονός ότι το δικαίωμα στο νερό συνιστά ένα ανθρώπινο δικαίωμα.
Το δεύτερο θέμα που θα ήθελα εδώ να θίξω εν συντομία είναι το ζήτημα της Αγκόλας. Η έκθεση επισημαίνει ότι οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αγκόλα υπήρξαν αντικείμενο υπερβολικής διπλωματικής διακριτικής μεταχείρισης. Νομίζω ότι η συγκεκριμένη θέση αντικατοπτρίζει ακριβώς αυτό που συνέβη: απλώθηκε ένα πέπλο σιωπής γύρω από τα γεγονότα που διαδραματίζονται στην Αγκόλα, μια χώρα που εδώ και σαράντα χρόνια ζει μονίμως σε εμπόλεμη κατάσταση, ενώ ο εμφύλιος πόλεμος μαίνεται εδώ και είκοσι πέντε χρόνια. Θα χρειαζόταν να υπάρξει μια πιο ενημερωμένη και ξεκάθαρη θεώρηση της κατάστασης που επικρατεί στην Αγκόλα, όπως επισημάνθηκε εδώ επ' ευκαιρία της συζήτησης για το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των δημοσιογράφων που δέχθηκαν επίθεση.
Αλλά εκείνο που μου προξενεί τις μεγαλύτερες ανησυχίες, εκείνο που με ανησυχεί περισσότερο στην Αγκόλα, είναι τα δικαιώματα των παιδιών, που τραβιούνται με το ζόρι στον πόλεμο από αμφότερες τις πλευρές, και τα δικαιώματα των γυναικών, που είναι αυτές που πιο πολύ υφίστανται τις συνέπειες αυτού του αιματηρού πολέμου.

Di Pietro
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, παίρνω το λόγο για να εκφράσω τους λόγους της αρνητικής ψήφου και της σύγχυσής μας σχετικά με δύο ζητήματα, που συμπεριελήφθησαν στο ψήφισμα έπειτα από αίτημα μερικών βουλευτών, που ενδιαφέρονται κατά τη γνώμη μου να χρησιμοποιήσουν έντεχνα την αξιοπιστία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να προωθήσουν ιδιωτικά συμφέροντα, που αντιτίθενται στα γενικά συμφέροντα του συνόλου της Κοινότητας και ιδιαίτερα της Ιταλίας. Αναφέρομαι, κύριε Πρόεδρε, στο σημείο 38 και στα σημεία 41 και 42 της έκθεσης Haarder. Με το σημείο 38, που άλλωστε συγκράτησε με αρνητικό τρόπο η τροπολογία αριθ. 22, και επαναδιατυπώθηκε σήμερα στην Αίθουσα, γίνεται προσπάθεια να επιβληθεί στην Ιταλία - ποιος ξέρει γιατί μονάχα στην Ιταλία - όχι ο διαχωρισμός μεταξύ δικαστικής και πολιτικής εξουσίας, όπως μας δίδαξε ο Montesquieu, αλλά ο διαχωρισμός, στα πλαίσια της δικαστικής εξουσίας, ανάμεσα σε ανακριτικό και δικαστικό κλάδο, ώστε να υπάρξει εγγύηση για την αμεροληψία του δικαστή. Ο τελικός προορισμός αυτής της παράλογης λογικής είναι ότι όποιος, σήμερα, όπως συμβαίνει στην Ιταλία, ανήκει στη δικαστική αρχή ως ανακριτική εξουσία, θα καταλήξει στη συνέχεια να εξαρτάται από την εκτελεστική εξουσία, με τον πραγματικό κίνδυνο - πράγμα σίγουρο - οι έρευνες κατά της διαφθοράς, κατά των καταχρήσεων της πολιτικής εξουσίας να μην μπορούν πλέον να εκτελούνται άνετα.
Αναφερόμενος στα σημεία 41 και 42 εκφράζω τη σύμφωνη γνώμη μου σχετικά με το γεγονός ότι κανένας πολίτης, ούτε οι άρρενες απόγονοι των τέως βασιλέων, μπορούν να στερούνται της ελευθερίας να εισέρχονται στο έδαφός τους, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτό πρέπει να αφορά μονάχα την Ιταλία και την Αυστρία: υπάρχουν και άλλα κράτη της Κοινότητας που έχουν βασιλείς και γιους βασιλέων που βρίσκονται στο εξωτερικό. Κυρίως, όσον αφορά την Ιταλία, ο καθορισμός μιας περιόδου όχι ανώτερης από έξι μήνες, μέσα στους οποίους θα εφαρμόζονται κυρώσεις, θεωρώ ότι αντιτίθεται στο ιταλικό Σύνταγμα, που προβλέπει ακριβώς ένα συνταγματικό ψήφισμα.

Ceyhun
Κύριε Πρόεδρε, οι ετήσιες εκθέσεις για τα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας είναι η καλύτερη αφορμή για μια κριτική αντιμετώπιση από την πλευρά μας των κρατών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή μάλλον η καλύτερη αφορμή για αυτοκριτική. Από αυτό θα μπορούσαν ουσιαστικά να μάθουν πολλά μερικές από τις υποψήφιες χώρες, καθώς και οι βουλευτές τους - εδώ σκέπτομαι μερικούς από τους βουλευτές του τουρκικού κοινοβουλίου. Μπορούν να μάθουν λόγου χάρη πόσο ανεξάρτητα ενεργούν και πρέπει να ενεργούν οι εκπρόσωποι του λαού, όταν πρόκειται για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην πατρίδα τους. Πρέπει ωστόσο να ομολογήσουμε, ότι έχουμε να κάνουμε ακόμα πολλά πράγματα. Δεν αρκεί η αυτοκριτική. Μας τιμά αλλά δεν αρκεί να περιοριστούμε σε αυτήν.
Όταν στις εκθέσεις μας καταδικάζουμε περιπτώσεις βασανιστηρίων και άσκησης βίας σε συλληφθέντες ή κρατούμενους από δυνάμεις της τάξης ή από το σωφρονιστικό προσωπικό, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολύ λίγα πράγματα από τους υπευθύνους για την καταπολέμηση αυτού του φαινομένου. Το ίδιο ισχύει και για ορισμένα δείγματα συμπεριφοράς απέναντι σε πρόσφυγες σε μερικά κράτη της Ένωσης. Για πόσο καιρό ακόμα θα συζητούμε για τις συνθήκες στις φυλακές ως ένα πρόβλημα που είναι μεν γνωστό αλλά δεν έχει ακόμα ρυθμισθεί; Όταν το ζητούμενο είναι να ξανακερδίσουμε για την κοινωνία τους ανθρώπους που βρίσκονται στα σωφρονιστικά ιδρύματα, τότε οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι τα ευρωπαϊκά σωφρονιστικά ιδρύματα επί του παρόντος είναι στην πλειοψηφία τους εντελώς ακατάλληλα για την εκτέλεση αυτού του καθήκοντος.
Ασκούμε δικαιολογημένα κριτική στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στις διακρίσεις που γίνονται στις υποψήφιες χώρες, π.χ. στην Τουρκία ή σε μερικές ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, όταν πρόκειται για τους Ρομ ή για άλλες μειονότητες. Ωστόσο, ειδικά για τον λόγο, αυτό πρέπει να ενεργούμε υποδειγματικά όταν πρόκειται για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με αυτό το πνεύμα σας ευχαριστώ πολύ.

Krivine
Κύριε Πρόεδρε, οι εκθέσεις που ακούσαμε να παρουσιάζονται βαίνουν προς τη σωστή κατεύθυνση, όμως δεν μπορούμε να προσυπογράψουμε τις ενδείξεις αυτοϊκανοποίησης αναφορικά με τις ισχύουσες Συνθήκες.
Για να είναι αποτελεσματικός ο αγώνας ενάντια στις διακρίσεις απαιτούνται ευρύτερα και προπαντός πιο πρακτικά μέτρα. Έτσι, όσον αφορά την πρόσβαση στις θέσεις εργασίας των δημόσιων υπηρεσιών, πρέπει να καταργήσουμε κάθε περιορισμό που συνδέεται με την εθνικότητα. Τα θεσμικά όργανα της Κοινότητας και τα κράτη πρέπει να δώσουν το παράδειγμα. Επίσης, μια πλήρης ιθαγένεια προϋποθέτει το δικαίωμα της ψήφου των εξωκοινοτικών που κατοικούν στην Ένωση και αυτό ισχύει για όλες τις εκλογές. Όσο οι εξωκοινοτικοί θα παραμερίζονται από τα πολιτικά δικαιώματα, θα αποτελούν στόχο δημαγωγικών ομιλιών και μέτρων που επιφέρουν διακρίσεις. Εάν το καθεστώς του φορολογούμενου δικαιολογεί την πρόσβασή τους σε αυτό το δικαίωμα, γιατί να το περιορίσουμε σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο;
Τέλος, η νομιμοποίηση όλων των λαθρομεταναστών είναι επιβεβλημένη στην Ευρώπη για θα επιτρέψει την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης εργατικού δυναμικού και της ξενοφοβίας που ξέσπασε πρόσφατα στην Ισπανία. Αυτό προϋποθέτει την ακύρωση των διατάξεων της Συνθήκης του Schengen, και των Συνθηκών του Αμστερνταμ και του Δουβλίνου, οι οποίες συνιστούν πραγματική προσβολή για το δικαίωμα ασύλου.
Τέλος, θεωρούμε ότι η καταπολέμηση του ρατσισμού δεν εξαρτάται κυρίως από το νομικό οπλοστάσιο, όσο καλό και αν είναι αυτό, αλλά από συγκεκριμένα μέτρα για την εξάλειψη της ανεργίας και του αποκλεισμού και σε αυτό το πεδίο θα πρέπει να δράσουμε.

Andrews
Κύριε Πρόεδρε, μπορούμε να γράφουμε ό,τι θέλουμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα και μπορούμε να συντάσσουμε και εκθέσεις για το θέμα και να το εξετάζουμε, αλλά εάν δεν κάνουμε πράξη τις προθέσεις μας και τις εκθέσεις, τότε δεν έχουν κανένα νόημα. Μαζεύουν σκόνη στα ράφια της Επιτροπής και στα γραφεία προσώπων και κυβερνήσεων με καλές προθέσεις. Πρέπει να αναλάβουμε ηγετικές πρωτοβουλίες, όπως οφείλουν να κάνουν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι εκπαιδευτικοί θεσμοί και οι εκκλησίες. Τέτοιες ηγετικές πρωτοβουλίες δεν έχουν αναλάβει στο παρελθόν. Ντροπή μας που αγνοήσαμε τη Μοζαμβίκη για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και που κάναμε τελικά τόσο λίγα πράγματα, τόσο αργά. Είμαστε μια ήπειρος που στέλνει όπλα αξίας 2 δισεκατομμυρίων αμερικανικών δολαρίων στην Αιθιοπία, που πλήττεται από την ξηρασία και δεν μπορούμε να βρούμε δυο ελικόπτερα να στείλουμε επειγόντως στην Μοζαμβίκη για να σώσουμε τους ανθρώπους που πνίγονται. Ντροπή δική μας και των άλλων ευρωπαϊκών οργάνων που δεν μπορούμε να αντιδράσουμε σε αυτού του είδους τις καταστροφές. Ντροπή μας που επιτρέπουμε να πεθαίνουν τα παιδιά στο Ιράκ με ρυθμό 5000 το μήνα. Μισό εκατομμύριο παιδιά έχουν πεθάνει από την στιγμή που τέθηκαν σε εφαρμογή οι κυρώσεις. Ο βάρβαρος πόλεμος στο Ιράκ εξακολουθεί. Οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται με αμείλικτη ένταση και στα κρυφά. Είναι ένας πόλεμος κατά των παιδιών και των αθώων πολιτών της χώρας.
Οφείλουμε να παρέμβουμε σε συνεργασία με το Συμβούλιο Ασφαλείας μεμονωμένα και συλλογικά, προκειμένου να εξασφαλίσουμε τη μεταφορά φαρμάκων σε αυτούς τους ανθρώπους. Ντροπή μας που επιτρέπουμε την πώληση όπλων και εξοπλισμών στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών. Ντροπή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν αποκλείουμε τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, ενδημικά χαρακτηριστικά στη χώρα μου και στην ΕΕ γενικότερα. Ο ρατσισμός είναι έγκλημα - ένα έγκλημα που δεν διώκεται στην Ένωση. Έχουμε την ευθύνη να κάνουμε κάτι για αυτό. Και όμως, δεν κάνουμε απολύτως τίποτα.
Οι πολίτες της Ένωσης είναι οι κριτές μας και οι ένορκοι μας. Εάν δεν λάβουμε πρωτοβουλίες και δεν επιδείξουμε μια αίσθηση σκοπού, μια αίσθηση κατεύθυνσης, θα μας κρίνουν τα προσεχή χρόνια. Και θα προδώσει τις ελπίδες τους εάν δεν αντιμετωπίσουμε το ρατσισμό και την ξενοφοβία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θέλω να μηνύσω στην κυβέρνησή μου ότι πρέπει να κάνουμε το ίδιο και στην πατρίδα μας, την Ιρλανδία.

Oostlander
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τον συνάδελφο Belder για την πολύ καλή έκθεσή του σχετικά με την καταπολέμηση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του αντισημιτισμού στις υποψήφιες χώρες. Το σημαντικό είναι η φιλοσοφική αντιμετώπιση που έχει ο καθένας απέναντι στον άνθρωπο και στην κοινωνία· εδώ ο κύριος Belder είναι απολύτως σαφής. Η πρότασή του στηρίζεται στην ενότητα του ανθρώπινου είδους, μια χριστιανική έκφραση η οποία αποτελεί ένα αδιαπέραστο τείχος ενάντια σε εκτροχιασμούς ρατσιστικής φύσης. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για τον άνθρωπο ως δημιούργημα κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού. Θα ήταν έτσι αδύνατο να θεωρήσει κανείς τον συνάνθρωπό του ως απειλή ή να θελήσει να θίξει την ακεραιότητά του. Ο κύριος Belder δεν εμφορείται από την ιδεολογία, την οποία ορισμένοι χαρακτηρίζουν συντηρητική, σχετικά με την προστασία της ταυτότητας των κοινοτήτων απέναντι σε πολιτιστικές επιρροές που προέρχονται από έξω. Μία τέτοια ιδεολογία δίνει υπερβολική έμφαση στην κοινότητα ως σκεπτόμενο υποκείμενο και οι φιλοσοφικές βάσεις της δεν παρέχουν επαρκή προστασία κατά των τάσεων διακριτικής μεταχείρισης των ξένων. Απορρίπτω μία τέτοια συντηρητική ιδεολογία.
Στις υποψήφιες χώρες προσβλέπουν πολλοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως μία κοινότητα δικαίου, η οποία βασίζεται σε μία κοινή αποδοχή των αξιών του εβραιοχριστιανικού πολιτισμού. Θα πρέπει φυσικά να σταθούμε στο ύψος αυτών των προσδοκιών. Κάποτε οι αξίες αυτές δεν γίνονται από όλους μας σεβαστές, όμως τι να κάνουμε, έτσι συμβαίνει πάντα με όλες τις ωραίες αρχές: δεν μας συμφέρουν πάντοτε. Οι άνθρωποι θα πρέπει να ξεπεράσουν το φόβο και τα βραχυπρόθεσμα συμφέροντά τους. Θα πρέπει με ένα κριτικό και εποικοδομητικό τρόπο να βοηθήσουμε τις υποψήφιες χώρες στο σημείο αυτό λέγοντας τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη. Η έκθεση Belder κάνει μία σειρά συγκεκριμένων προτάσεων προς την κατεύθυνση αυτή. Ιδιαίτερα οι εκκλησίες, τα συνδικάτα, οι οργανώσεις γυναικών, τα κέντρα εκπαίδευσης και κατάρτισης αλλά και άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα έχουν να παίξουν έναν αποφασιστικό ρόλο. Η ομάδα μου δεν έχει να υποβάλει καμία τροπολογία στην έκθεση αυτή.
Όσον αφορά την έκθεση της κυρίας Ludford, εγώ και η ομάδα μου ανήκουμε στη μειονότητα η οποία δεν θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικές τις ελλείψεις της έκθεσης ώστε να την καταψηφίσει. Προτάσεις σχετικά με το δικαίωμα ψήφου των αλλοδαπών δεν ταιριάζουν βέβαια συνολικά σε μία έκθεση σχετικά με την ξενοφοβία, συμφωνούμε ωστόσο με μία σύσταση στο σημείο αυτό. Εγώ συνέβαλα στις προσπάθειες να δοθεί ψήφος στις Κάτω Χώρες στους μετανάστες, αρχής γενομένης με τους μετανάστες από τις νότιες Μολούκες, εδώ και 25 χρόνια. Όσον αφορά στην προσφορά θέσεων εργασίας στο δημόσιο, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Βέβαια το ζήτημα αυτό δεν είναι ιδεολογικό για μένα, βλέποντας ωστόσο τι συμβαίνει στις αντιπροσωπείες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο εξωτερικό, διαπιστώνω ότι είναι γεμάτες από αλλοδαπούς οι οποίοι βρίσκονται στην υπηρεσία της ΕΕ, ακόμα και σε ευαίσθητους τομείς. Πολύ καλά προσλαμβάνουν οι εθνικές αρχές, για παράδειγμα στα αστυνομικά σώματα, άτομα που προέρχονται από εθνικές μειονότητες. Ο περιορισμός των δυνατοτήτων για κάτι τέτοιο πιστεύω ότι δεν είναι καθόλου σκόπιμος, πολύ λιγότερο το να επιβάλλεται από το νόμο. Ένας τέτοιος περιορισμός δεν θα ήταν προς το συμφέρον κανενός. Εάν δεν παραμορφωθεί η έκθεση Ludford από αρνητικές τροπολογίες, η μειοψηφία την οποία αντιπροσωπεύω εγώ θα την υπερψηφίσει.

Schulz
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, θέλω να κάνω δύο σύντομες παρατηρήσεις στον προηγούμενο ομιλητή, τον αξιότιμο συνάδελφο Oostlander. Είναι θετικό που συμφωνεί με την έκθεση Ludford, λιγότερο θετικός είναι ο ισχυρισμός του - και θέλω τον διορθώσω αμέσως - ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια κοινότητα χριστιανικών αξιών. Η χριστιανοσύνη συμβάλει μεν στον κατάλογο αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά υπάρχουν και αξίες άλλων ρευμάτων που έχουν εισχωρήσει στον κατάλογο αυτό και θεωρώ πολύ σημαντικό να το επισημάνουμε εδώ.
(Χειροκροτήματα) Συζητώντας για τις εκθέσεις Ludford και Haarder επιτρέψτε μου να κάνω εξ ονόματος της Ομάδας μου μερικές τεχνικές παρατηρήσεις. Ο κύριος συνάδελφος Haarder υπέβαλε ένα εξαίρετο σχέδιο έκθεσης στην επιτροπή, όπου υπήρξαν 170 προτάσεις τροπολογιών και 22 προτάσεις συμβιβαστικών τροπολογιών. Τούτο μας κάνει 192 απόπειρες τροποποίησης του κειμένου. Η επιτροπή ασχολήθηκε ημέρες ολόκληρες με το ζήτημα αυτό και ψήφισε μια τροποποιημένη και αρκετά διευρυμένη έκθεση. Τώρα συναντάμε εδώ στο Σώμα και πάλι 69 τροπολογίες. Δεν είναι βασικά κάτι το δραματικό, αλλά σχεδόν οι μισές προέρχονται από την ομάδα που αυτοαποκαλείται TDI (Τεχνική Ομάδα των Ανεξαρτήτων).
Πρόκειται για ένα μείγμα μεταξύ κυρίας Bonino και κυρίου Le Pen πράγμα που από μόνο του είναι επεισοδιακό, αλλά αυτό το κλαμπ δεν παίρνει ποτέ μέρος στις ειδικές συνεδριάσεις. Οι κυρίες και οι κύριοι αυτοί δεν παρουσιάζονται ποτέ στην επιτροπή και δεν λαμβάνουν ποτέ μέρος στις συνεδριάσεις που αφορούν συγκεκριμένες λεπτομέρειες. Τότε, γιατί άραγε υποβάλλουν πάντα στο Σώμα όλες αυτές τις τροπολογίες; Η απάντηση δίνεται στις δηλώσεις τους που είχαμε ήδη την ευκαιρία να απολαύσουμε σήμερα. Θέλουν να εκμεταλλευτούν αυτή τη δημόσια συζήτηση για να μπορέσουν να δημοσιοποιήσουν μπροστά στο μεγαλύτερο δυνατό ακροατήριο τις κοινοτοπίες τους. Εξειδικευμένη εργασία, όχι ευχαριστώ! Υπεραπλουστευμένη δημαγωγία, ναι παρακαλώ! Αυτή είναι η πολιτική στρατηγική των ακροδεξιών στο παρόν Σώμα!
Το δεύτερο σημείο στο οποίο θέλω να αναφερθώ είναι το εξής: Όταν συζητούμε για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τότε λέμε ότι είμαστε υποχρεωμένοι να προβούμε σε ομφαλοσκόπηση, όπως χαρακτήρισε το γεγονός αυτό εύστοχα ο συνάδελφος Ceyhun. Και τούτο πρέπει να γίνεται αφενός όταν θέλουμε να μιλήσουμε για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε άλλα μέρη της υφηλίου, και αφετέρου όταν θέλουμε να επισημάνουμε στις υποψήφιες χώρες ότι αντιμετωπίζουμε με κριτικό πνεύμα τον ίδιο μας τον εαυτό ως προς τα κριτήρια που θέτουμε για την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ίδια την Ευρώπη. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, επειδή μόνον εκείνος που αντιμετωπίζει με κριτικό πνεύμα τον ίδιο του τον εαυτό, έχει και το δικαίωμα να ασκεί κριτική σε άλλους.
Ως εκ τούτου τόσο η έκθεση της συναδέλφου Ludford κατά του ρατσισμού όσο και έκθεση του κ Haarder για τα ανθρώπινα δικαιώματα δείχνουν προς τη σωστή κατεύθυνση. Προς τη σωστή κατεύθυνση δείχνει και η ετήσια συζήτηση, όσον αφορά τον βασικό πολιτικό προσανατολισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν όμως βλέπω, ότι οι εν λόγω εκθέσεις γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης για ρηχές σκέψεις εσωτερικής πολιτικής, τότε έχω να πω ότι εκείνοι που τις εκμεταλλεύονται έχουν κακούς συμβούλους. Εννοώ συγκεκριμένα το άρθρο 38 της έκθεσης Haarder, όπου το ζητούμενο είναι ο διαχωρισμός των σταδιοδρομιών μεταξύ του δικαστικού και του ανακριτικού κλάδου, σχετικά με τον οποίο υποβάλει ο συνάδελφος Cornillet, που είναι παρών, μια τροπολογία με γενικότερο θέμα της τη σταδιοδρομία των δικαστών και των ανακριτών στην Ιταλία. Αναρωτιέμαι τι έχει να κάνει αυτό με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όποιος εκμεταλλεύεται μιαν έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα για να κάνει εσωτερική πολιτική, βρίσκεται 100% εκτός θέματος.
Επίσης δεν μπορώ να καταλάβω τι θέση έχουν στα άρθρα 42 και 42, όπου πρόκειται για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι πρίγκιπες τις Σαβοΐας που πρόκειται να επιστρέψουν στην Ιταλία. Θεωρώ ότι όποιος επιθυμεί να συζητήσει σοβαρά για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει πράγματι να μιλάει για ανθρώπινα δικαιώματα και να μην επιχειρεί να εκμεταλλευτεί αυτές τις πολύτιμες και καλές εκθέσεις για παιχνιδάκια τακτικής της εσωτερικής πολιτικής.
(Χειροκροτήματα)

Malmstrφm
SV) Κύριε Πρόεδρε, η συζήτηση δεν έχει τελειώσει ακόμη, ωστόσο θέλω να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία για να ευχαριστήσω τους συναδέλφους για τα σχόλιά τους και τη στήριξή τους, καθώς και για την πολύ καλή συνεργασία που είχαμε στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Κοινής Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής όταν εργαζόμασταν με αυτήν την έκθεση.
Κύριε Επίτροπε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, μετά από αυτή τη συζήτηση πρέπει να είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι κάτι για το οποίο συζητάει κανείς της ώρες της σχόλης σε κοσμικές εκδηλώσεις. Τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να ενσωματωθούν σε όλες τις μορφές πολιτικής συνεργασίας που έχει η ΕΕ. Για να γίνουν τα ωραία λόγια συγκεκριμένες πράξεις οι οποίες οδηγούν σε αποτελέσματα, απαιτείται συνέπεια, υπομονή και μια καλά επεξεργασμένη στρατηγική.
Ελπίζω ότι το μήνυμα ελήφθη και ότι σε αυτό το Σώμα θα έχουμε σύντομα συγκεκριμένες προτάσεις από πλευράς Συμβουλίου για την από κοινού περαιτέρω πορεία μας σε αυτό το έργο.

Knφrr Borrΰs
Κύριε Πρόεδρε, παρ' ότι η κατεύθυνση είναι σωστή, δεν είναι όλα ρόδινα.
Σε ορισμένα κράτη δεν τηρείται, π.χ. το βασικό δικαίωμα στην εκπαίδευση και την έκφραση στη γλώσσα του πολίτη. Στη Χώρα των Βάσκων όπου, παρά τα προβλήματα, μπορούμε να επιλέξουμε τη γλώσσα στην οποία επιθυμούμε να μορφωθούν τα παιδιά μας, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας κήρυξε παράνομη τη δράση των δημαρχείων για την προώθηση της ανάπτυξης της γλώσσας, προσφέροντας ένα σαφές παράδειγμα για το πώς επιβάλλονται οι νομικές ερμηνείες με πολιτικές προθέσεις, και πώς όλα τα δικαιώματα δεν τηρούνται εδώ και τώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τι να πούμε για την τάση που υπάρχει να συζητάμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε τόπους που απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα, ενώ στο σπίτι μας συμβαίνει το αντίθετο ή αμβλύνονται θέσεις εξαιτίας πολιτικών ή εμπορικών συμφερόντων;
Ο Chirac μιλά για τα δικαιώματα των Ινουΐτ του Κεμπέκ, αλλά αγνοεί τα γλωσσικά δικαιώματα στη Γαλλία. Προσάπτεται στον Jospin ότι αποκαλεί τη Hezbollah με το όνομά της, ενώ νίπτει τα χείρας του όσον αφορά άλλου είδους οργανώσεις και αυτοεγκωμιάζεται για την αντιτρομοκρατική συνεργασία με την Ισπανία. Ο Ισπανός Πρόεδρος μιλά για την Τσετσενία σαν ένα εσωτερικό θέμα και μετατρέπεται σε αντικειμενικός σύμμαχος της εξόντωσης του τσετσενικού λαού.
Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να συμφωνήσουμε με αυτόν τον τρόπο αντιμετώπισης της πολιτικής, την υποκατάστασή της από την καθαρή υποκρισία.
Τέλος, για τους Βάσκους πολίτες τους οποίους εκπροσωπώ, δεν μπορούν να υπάρχουν δικαιολογίες για εσωτερικές υποθέσεις ούτε για πολιτική σκοπιμότητα. Για μας, υπάρχουν, τόσο εδώ όσο και μακριά από εδώ, άτομα, πολίτες που έχουν αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα πάνω στα οποία θέλουμε να στηρίξουμε τη συνύπαρξή μας.

Cossutta
Το ιταλικό Σύνταγμα θεσπίζει ρητώς ότι απαγορεύεται στους πρώην βασιλείς του οίκου της Σαβοΐας, στις συζύγους τους και στους άρρενες απογόνους τους η είσοδος και η παραμονή στο εθνικό έδαφος. Το ιταλικό Σύνταγμα είναι καρπός της μεγάλης ιστορικής συναίνεσης που επετεύχθη μεταξύ όλων των δημοκρατικών δυνάμεων στη μάχη κατά του φασισμού και στον πόλεμο της εθνικής απελευθέρωσης. Είναι απαράδεκτο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να μπορεί να ζητά την παραβίαση του κειμένου αυτού του Συντάγματος, που είναι ένα από τα πιο δημοκρατικά και προοδευτικά συντάγματα του κόσμου.
Ως προς αυτό δεν είναι ανώφελο να υπενθυμίσουμε εδώ ότι ο βασιλικός οίκος της Σαβοΐας όχι μόνο συνέβαλε στην έλευση της φασιστικής δικτατορίας, στήριξε τη φασιστική επίθεση κατά της δημοκρατικής Ισπανίας, και θέλησε τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο των φασιστών κατά της Αιθιοπίας, αλλά επέτρεψε και τη συμμαχία με το ρατσιστικό καθεστώς του Χίτλερ, εφαρμόζοντας έως και τους πιο επονείδιστους φυλετικούς νόμους κατά των Εβραίων στην Ιταλία. Όταν έπειτα η ίδια η Ιταλία, και ολόκληρη η Ευρώπη, οδηγήθηκαν στον καταστροφικό παγκόσμιο πόλεμο, οι βασιλείς διέφυγαν από τη Ρώμη και εγκατέλειψαν με ατιμωτικό τρόπο τα ιταλικά στρατεύματα στη μοίρα τους, χωρίς διαταγές και καθοδήγηση τη στιγμή της ανακωχής με τις συμμαχικές δυνάμεις. Ο βασιλικός οίκος της Σαβοΐας, εξάλλου, δε θέλησε ποτέ να αναγνωρίσει την κυριαρχία της Δημοκρατίας και το ανέκκλητο της δημοκρατικής επιλογής, που θεσπίστηκε από το Σύνταγμα. Δεν μπορούν να υπάρξουν αμφιβολίες, κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, ούτε αβεβαιότητες όσον αφορά την απόρριψη του αιτήματος, που διατυπώθηκε εδώ απροσδόκητα, να παραβιαστεί το Σύνταγμα της Ιταλικής Δημοκρατίας. Δεν μπορούν να υπάρξουν αβεβαιότητες, συνεπώς, στη διακήρυξη ότι δεν υπάρχει χώρος στη χώρα μου για τους απογόνους των πρώην βασιλέων της Ιταλίας.

Varaut
Κύριε Πρόεδρε, οι εκθέσεις Ludford και Haarder αποκαλύπτουν βέβαια τον ενθουσιασμό με τον οποίο ορισμένοι φαίνεται ότι προσπαθούν να μιμηθούν τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σε κάτι που είναι ελάχιστα χρήσιμο για την ανάπτυξη των κοινωνιών μας.
Έχω επισημάνει τρία ιδιαιτέρως χαρακτηριστικά σημεία. Κληθήκαμε να προβούμε σε μια εθνοτική διαφοροποίηση του προσωπικού μας, γεγονός που ισοδυναμεί, σε πρώτη φάση, με τη θέσπιση μιας έρευνας των εθνοτήτων στις οποίες ανήκουν οι εργαζόμενοι. Έτσι, εγώ που ανήκω, για παράδειγμα, στην εθνότητα του Παρισιού, ανησυχώ για το πώς θα μπορέσουμε να εκπροσωπηθούμε αρκούντως στις αρχές της Ένωσης και για το ποιος είναι ο καταλληλότερος τρόπος προκειμένου να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε εκείνα τα εθνοτικά αρχεία που θα καταστήσουν δυνατό τον έλεγχο αυτής της εθνοτικής διαφοροποίησης. Θα δημιουργήσουμε ελεγμένα, επίσημα αρχεία, με άλλα λόγια, θα ακολουθήσουμε μια πολιτική φυλετικής διάκρισης στο πλαίσιο αυτού του μαζοχιστικού ρατσισμού που καλείται θετική διάκριση.
Επίσης κληθήκαμε να αναγνωρίσουμε όλες τις νέες θρησκευτικές κοινότητες και να τους εκχωρήσουμε βεβαίως τα ίδια δικαιώματα και την ίδια υπόσταση με τις θρησκείες της Βίβλου. Πρόκειται εδώ για μια αρκετά δυσάρεστη απήχηση που είχε μια απόφαση που έλαβε χθες το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων του Λουξεμβούργου και η οποία δίνει στην Εκκλησία της Scientology την ικανοποίηση να αντιμετωπίζεται όπως όλες οι ευρωπαϊκές θρησκείες.
Τέλος, μας προτάθηκε να παρέχουμε στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια τα ίδια δικαιώματα με αυτά των οικογενειών. Αυτό σημαίνει όμως ότι ξεχνάμε πως εάν τα δικαιώματα των οικογενειών εκπορεύονται από το κράτος και τα έθνη, αυτό συμβαίνει προφανώς επειδή οι οικογένειες είναι εκείνες που επιτρέπουν στο κράτος και στα έθνη να εξακολουθούν να υφίστανται και επειδή έχουν ένα κοινό συμφέρον.

Gollnisch
Κύριε Πρόεδρε, όπως κάθε άνοιξη, μεταξύ της ανθοφορίας των δαμασκηνιών και των κερασιών, έχουμε την επίδειξη μόδας των ηθικών και πνευματικών κομψοτήτων που επικαλούνται τον αγώνα κατά των εγκόσμιων του μάταιου τούτου κόσμου, ή μάλλον, κατά την καθιερωμένη έκφραση, κατά της ξενοφοβίας, του ρατσισμού και του αντισημιτισμού.
Έχοντας υπάρξει πανεπιστημιακός, καθηγητής γλωσσών και πολιτισμών της Απω Ανατολής στις οποίες είχα αφιερώσει τη ζωή μου προτού εμπλακώ με την πολιτική, όντας πρώην κοσμήτορας μιας σχολής όπου διδάσκονται είκοσι οχτώ ξένες γλώσσες και πολιτισμοί, δεν νομίζω ότι διακατέχομαι από ξενοφοβία. Είμαι όμως σε θέση να σας πω ότι αυτές οι κατ' επίφαση αντιρατσιστικές φλυαρίες έχουν κοινά χαρακτηριστικά, εκ των οποίων το πρώτο είναι η διανοητική ακυρότητα και το δεύτερο η καταστροφική για την ελευθερία λειτουργία τους.
Διανοητική ακυρότητα: οι όροι που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καν προσδιοριστεί. Τι είναι ρατσισμός; Τι είναι ξενοφοβία; Τι είναι εθνικισμός; Τι είναι εξτρεμισμός; Τι κρύβουν αυτές οι έννοιες; Ποια είναι η φιλοσοφική τους προέλευση; Ποιες ιδεολογίες τις πρεσβεύουν; Όσοι κατηγορούνται για αυτές αξίζουν αυτό το όνειδος; Κανένας δεν το γνωρίζει ή δεν θέλει να το γνωρίζει. Και αυτό γιατί, εάν κάποιος διευκρίνιζε το πλαίσιο, θα αποδυνάμωνε την πραγματική τους χρησιμότητα, η οποία συνίσταται στο να συμβάλλει, ώστε να νεκρωθεί το μυαλό και η καρδιά του κόσμου από την σαγηνευτική επανάληψη των ίδιων αμαλγαμάτων και από την απειλή δαιμονοποίησης των αμετάπειστων.
Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα, είναι ότι εξομοιώνεται με δόλιο τρόπο το πατριωτικό αίσθημα με τον επεκτατικό εθνικισμό, η θεμιτή άρνηση της μεταναστευτικής πολιτικής με την ξενοφοβία, η επιθυμία των εθνών για διατήρηση της ταυτότητάς τους με τον ρατσισμό. Όλα αυτά είναι παράλογα. Ρατσισμός είναι η βούληση μιας φυλής να κυριαρχήσει επί κάποιας άλλης. Ποιος είναι ρατσιστής σήμερα στην Ευρώπη; Η ξενοφοβία είναι η απόρριψη μιας ξένης παρουσίας. Μπορείτε να την καταδικάζετε διατυπώνοντας ηθικές κρίσεις εναντίον της, όμως από πολιτικής άποψης θα έπρεπε να σκεφτείτε το γεγονός ότι, με την κυριολεκτική της έννοια, η ξενοφοβία βρίσκεται στη βάση όλων των εθνικο-απελευθερωτικών κινημάτων που έχουμε εγκωμιάσει στο παρελθόν.
Όσον αφορά τον αντισημιτισμό, ο οποίος φαίνεται πως αναβιώνει στην Ευρώπη, γιατί να μην θέσουμε επιτέλους τα αληθινά ερωτήματα; Η θέση που ανέπτυξε σε κάποιο βιβλίο ο αριστεριστής φιλόσοφος Jean-Paul-Sartre, σύμφωνα με την οποία ο εβραίος είναι ουσιαστικά ένα τεχνητό δημιούργημα του αντισημιτισμού, είναι προφανώς λανθασμένη, όπως και η υπόλοιπη σκέψη αυτού του φιλοσόφου. Μήπως όμως η αντίστροφη θέση θα μπορούσε να είναι αληθινή, ότι δηλαδή κάποιοι εβραϊκοί κύκλοι χρειάζονται τον αντισημιτισμό για να υπάρχουν, για να αντιμετωπίσουν την ταυτότητά τους και ακόμη για να επιβάλουν την ηθική, πολιτική ή οικονομική εξουσία τους;
Εν πάση περιπτώσει αυτό επιβεβαιώνουν οι διανοητικά έντιμοι και θαρραλέοι εβραίοι, οι οποίοι φτάνουν μέχρι του σημείου να καταγγέλλουν τη χρήση της διεστραμμένης υπενθύμισης της μοναδικής δίωξης που υπέστησαν οι εβραίοι κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία ορίζεται παγκοσμίως με τον ασαφή θρησκευτικό όρο "shoah", μιας μνημόνευσης καθημερινής, επίμονης, αποκλειστικής και μερικές φορές παραληρηματικής, που έχει πολιτικούς και οικονομικούς στόχους οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με τη λατρεία των νεκρών και την επίκληση της μνήμης τους.
Παρόλα αυτά το πρόβλημα του λεγόμενου αντιρατσισμού δεν είναι η αναζήτηση της αλήθειας, ούτε ακόμη η παροχή υποστήριξης · Κύριε Schulz, η οικογένειά μου δεν δέχτηκε ποτέ γερμανό kapo, δεν θα κάνει την αρχή τώρα με εσάς! · ούτε η παροχή υποστήριξης, επαναλαμβάνω, στους μετανάστες. Όχι, το ζήτημα είναι να κατασταλεί εν τη γενέσει της κάθε ενδεχόμενη πρόθεση των εθνών να αντιταχθούν στην καταστροφή της ταυτότητάς τους. Η αντιρατσιστική ιδεολογία έχει τα δόγματά της, τους ιερείς της, τους ιεροεξεταστές της, τις δικές της δίκες κατά της μαγείας. Η Ιστορία θα καταδικάσει αυστηρά τους πρωταγωνιστές αυτής της ειδεχθούς ιδεολογίας την οποία εμείς είμαστε υπερήφανοι που καταπολεμούμε κάθε στιγμή.

Tannock
Ο Αγγλος φιλόσοφος John Locke είπε κάποτε ότι μια χώρα χωρίς νόμους είναι μια χώρα χωρίς ελευθερία. Πενήντα χρόνια μετά την υπογραφή της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, είκοσι χρόνια μετά την Τελική Πράξη του Ελσίνκι, δέκα χρόνια μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και ένα χρόνο μετά την έναρξη της ισχύος της Συνθήκης του Αμστερνταμ, στην καρδιά της Ευρώπης παραμένουν συνταγματικές διατάξεις που ανήκουν στο Μεσαίωνα - διατάξεις που δεν έχουν καμιά θέση στη σύγχρονη Ευρώπη.
Επί παραδείγματι, ο Βίκτωρ Εμμανουήλ της Ιταλίας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του, την Ιταλία, στην ηλικία των εννέα χρόνων, όταν ήταν ένα παιδί χωρίς ιδία αντίληψη, και για πενήντα τρία χρόνια δεν μπορούσε να επιστρέψει σε αυτή. Εάν αποπλεύσει από το σπίτι του στην Κορσική με κατεύθυνση τα Ιταλικά χωρικά ύδατα, η ακτοφυλακή κινητοποιείται, χρησιμοποιώντας σύγχρονη δορυφορική τεχνολογία και τον προστάζει από τα μεγάφωνα να γυρίσει πίσω. Ο 28χρονος γιος του έχει πάει στην Ιταλία μόνο μια φορά όταν το αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε άλλαξε πορεία λόγω κακοκαιρίας και προσγειώθηκε στο Μιλάνο. Το αεροπλάνο περικυκλώθηκε από αστυνόμους που του απαγόρευσαν να κατέβει από το αεροπλάνο. Τι σχέση έχει αυτός ο άνθρωπος με το τι έκανε ο προπάππους του κατά τη διάρκεια της φασιστικής περιόδου; Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, το 80% των Ιταλών πιστεύει ότι πρέπει να επιτραπεί σε αυτούς του ανθρώπους να επιστρέψουν χωρίς περιορισμούς. Ούτε και αποτελούν λογικά κάποια απειλή προς το ιταλικό κράτος. Δεν πρόκειται - όπως πολλοί έχουν προσπαθήσει να υποστηρίξουν - για ένα ζήτημα που αφορά μόνο λίγους ανθρώπους. Φτάνει μέχρι την καρδιά της δέσμευσης της Ευρώπης Ένωσης για σεβασμό της Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, των δικών της Συνθηκών και της ισχύος των νόμων.
Πολύς λόγος γίνεται για τον Χάρτη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Όλα όσα λέγονται θα ηχούν εξαιρετικά ρηχά εάν το παρόν Κοινοβούλιο δεν κάνει πρώτα ό,τι μπορεί προκειμένου να αντιμετωπίσει τις παρούσες παραβιάσεις των συνθηκών. Ομιλώ ως άνθρωπος με βαθιά και σταθερή αγάπη προς την Ιταλία και το λαό της, αλλά αυτό που θέλω να πως σήμερα εδώ απευθυνόμενος σε εσάς και τον Ιταλό πρόεδρο Ciampi είναι ότι η Ιταλία δεν είχε ούτε ηθικό ούτε νόμιμο δικαίωμα να υπογράψει τη συνθήκη του Αμστερνταμ, αφού δεν είχε πρώτα αφαιρέσει αυτή την κατάφωρη παραβίαση της Σύμβασης από το σύνταγμά της.
Υπάρχει εξάλλου και η περίπτωση της Αυστρίας, όπου ο Otto von Hasburg χρειάστηκε να αρνηθεί την ίδια του την ταυτότητα και να παραιτηθεί των δικαιωμάτων του και των δικαιωμάτων των μελών της οικογενείας του προκειμένου να εισέλθει στην Αυστρία. Τα δικαιώματα που προβλέπονται στη Συνθήκη δεν εξαρτώνται από όρους, κατά τη γνώμη μου. Η Συνθήκη δεν κάνει διακρίσεις κατά μεμονωμένων οικογενειών και για το λόγο αυτό τελείται παραβίασή της. Τα δικαιώματα να εισέλθεις, να ζήσεις και να αποβιώσεις στην πατρίδα σου είναι θεμελιώδη, ιερά και απαραβίαστα και ελπίζω το παρόν Κοινοβούλιο να τα υποστηρίξει. Ως εκ τούτου, προτείνω στο παρόν Κοινοβούλιο να κάνει δεκτές τις παραγράφους 41 και 42.

Swiebel
Κύριε Πρόεδρε, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί το θεμέλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτά ορίζουν οι Συνθήκες και αυτό ζητούμε και εμείς διαρκώς. Γι' αυτό και θεωρώ χρήσιμη την υποβολή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ετήσιας έκθεσης σχετικά με το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός της ίδιας της Ένωσης. Παρόλο που είμαι μέλος του Κοινοβουλίου μόλις από πέρυσι, γνωρίζω ότι η συζήτηση των ετησίων εκθέσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα προξένησε κατά τα προηγούμενα χρόνια πολιτικό θόρυβο και έντονη σύγχυση. Το θόρυβο τον καταλαβαίνω δεδομένης της φύσης του προβλήματος, όχι όμως και τη σύγχυση. Γι' αυτό χαίρομαι ιδιαίτερα για το γεγονός ότι φέτος έχει υποβληθεί μία έκθεση η οποία είναι πολύ εξισορροπημένη και ουσιαστική, πέρα από μία και μόνο ατυχή περίπτωση στην οποία αναφέρθηκε ο συνάδελφος Schulz, η εκφάνσεις της οποίας μας απασχολούν εδώ από καιρού εις καιρόν. Ευτυχώς, δείξαμε την αποδοκιμασία μας χτυπώντας τα έδρανά μας. Πέρα από αυτό, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον εισηγητή, κύριο Bertel Haarder, για τις σημαντικές προσπάθειες που κατέβαλε και την εποικοδομητική συνεργασία που πραγματοποίησε με εμένα ως σκιώδη εισηγητή της σοσιαλιστικής ομάδας. Οι συζητήσεις μαζί του με βοήθησαν να συνειδητοποιήσω το περίπλοκο του προβλήματος και θα ήθελα να τον συγχαρώ εδώ δημοσίως για την ανοικτή στάση που επέδειξε.
Όσον αφορά στο περιεχόμενο της πρότασης, θα ήθελα να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις. Δεν είναι τουλάχιστον ειρωνικό το γεγονός ότι ακριβώς ζητήματα ασύλου και μετανάστευσης, που αποτελούν μία από τις άμεσες προτεραιότητες της ευρωπαϊκής πολιτικής, έχουν καταλάβει μια τόσο περίοπτη θέση στην έκθεση αυτή; Δεν θα έπρεπε ακριβώς η ευρωπαϊκή προσέγγιση στο άσυλο και στη μετανάστευση να οδηγήσει σε λιγότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον τομέα αυτό; Θέτοντας τις ερωτήσεις τις απαντώ συγχρόνως. Χρειάζεται επαγρύπνηση για το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των πολλών μειονοτήτων που υπάρχουν στην Ευρώπη. Τα μέλη αυτών των μειονοτήτων, συχνά σε οικονομικά επισφαλή θέση, διατρέχουν συχνά τον κίνδυνο να αποτελέσουν θύματα διακρίσεων. Η πραγματικότητα είναι ότι εκατομμύρια ανθρώπων στην πλούσια και προνομιούχο Ευρώπη μας ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Η έκθεση παρουσιάζει σωστά αυτή την προβληματική της φτώχειας και καθυστέρησης ως πρόβλημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που πιστεύω ότι αποτελεί πρόοδο στην όλη συζήτηση.
Η έκθεση δίνει επίσης περισσότερη προσοχή απ' ό,τι κατά τα προηγούμενα χρόνια στο ζήτημα της ισότιμης μεταχείρισης των δύο φύλων και στην ισότιμη μεταχείριση διαφορετικών μορφών σχέσεων και τρόπων ζωής. Οι ελεύθερες επιλογές τις οποίες κάνουν οι άνθρωποι στην ιδιωτική τους ζωή και που δεν βλάπτουν κανέναν άλλο, θα πρέπει να γίνονται σεβαστές, θα πρέπει να αποδεχθούμε την ποικιλία και τη διαφορά και να εγγυηθούμε την αρχή της ισότιμης αντιμετώπισης. Όπως βλέπουμε από ορισμένες τροπολογίες που έχουν υποβληθεί, ο αγώνας για το στόχο αυτό δεν έχει ακόμη κερδηθεί.
Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν ακόμη πολλοί, ακόμη και στο Κοινοβούλιο όπως κατέδειξε αυτή η συζήτηση, οι οποίοι θέλουν να αντιμετωπίζεται προνομιακά ο γάμος και η οικογένεια προσβάλλοντας ανοικτά και δημιουργώντας διακριτική μεταχείριση με τον τρόπο αυτό για οποιοδήποτε άλλον κάνει μια διαφορετική επιλογή στην ιδιωτική του ζωή. Η ομάδα μου, αντίθετα, έχει ως σύνθημά της την αρχή της ισότιμης μεταχείρισης, ακριβώς γιατί τα ανθρώπινα δικαιώματα ισχύουν για όλους.

Haarder
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω για την ευρεία στήριξη που δόθηκε στις κατευθυντήριες γραμμές της παρούσας έκθεσης. Τα ανθρώπινα δικαιώματα αφορούν αναμφίβολα τις κοινές θέσεις και υπερβαίνουν τα όρια των κομμάτων και τα σύνορα των κρατών και γι' αυτό είναι σημαντικό σε αυτό το Κοινοβούλιο να υπάρξει ευρεία συμφωνία επ' αυτού, διότι ένα δικαίωμα δεν μπορεί να είναι παγκόσμιο εάν το μισό Κοινοβούλιο είναι εναντίον του. Θα ήθελα ιδιαίτερα να ευχαριστήσω την κυρία Swiebel, τόσο για τα φιλικά λόγια της σήμερα, αλλά και την εντατική συνεργασία που είχαμε και η οποία φυσικά της έχει δώσει σημαντική επιρροή. Θα ήθελα να της πω ότι θα χαρώ να ψηφίσω υπέρ των πρόσθετων τροπολογιών που υπέβαλε, επί των οποίων θα ψηφίσουμε αύριο. Θα ήθελα όμως επίσης να ευχαριστήσω τον κύριο Pirker και την κυρία Palacio. Θα ήθελα να ευχαριστήσω για την ευρεία συμφωνία που έχουμε επ' αυτής της έκθεσης. Το θεωρώ θετικό ειδικά εφέτος, που τα ανθρώπινα δικαιώματα βρίσκονται τόσο ψηλά στην ημερήσια διάταξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τελειώνοντας, θέλω να πω στον κύριο Krarup ότι τη χαρά που εξέφρασε για την τροπολογία στο σημείου 61 μάλλον πρέπει να την ακυρώσει, διότι είναι ξεκάθαρο σφάλμα. Υπάρχουν δέκα λέξεις που δεν συμπεριλήφθηκαν στη δανική έκδοση. Εάν διαβάσει την αγγλική έκδοση, θα μπορέσει να δει τη σωστή διατύπωση.

Gahrton
SV) Κύριε Πρόεδρε, στην παρούσα έκθεση ασκείται κριτική στην Κίνα. Συμφωνώ με αυτή την κριτική, παρ' ότι, ως Πρόεδρος της Επιτροπής για τις σχέσεις με την Κίνα, διατρέχω έτσι τον κίνδυνο να λάβω άλλη μία επιστολή διαμαρτυρίας από το Πεκίνο, όπου θα τίθεται η ερώτηση αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιδίδεται σε μια εχθρική εκστρατεία εναντίον της Κίνας. Με βάση τις εκθέσεις Malmstrφm και Haarder μπορώ να απαντήσω με σθένος: "όχι, δεν επιδιδόμαστε σε μια εκστρατεία εναντίον της Κίνας, αλλά, υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων - οπουδήποτε."
Οι εκθέσεις ασκούν κριτική σε καμιά εικοσαριά χώρες εκτός Ευρώπης, καθώς επίσης και σε όλες σχεδόν τις χώρες της ΕΕ και τις υποψήφιες χώρες. Σκέφτομαι, πραγματικά, να στείλω τις εκθέσεις στο Εθνικό Λαϊκό Συνέδριο στο Πεκίνο, στη δική τους επιτροπή για τις σχέσεις με την ΕΕ και να τους δώσω την πληροφορία να κάνουν κάτι παρόμοιο. Γιατί όχι μια έκθεση αυτοκριτικής, από πλευράς του Εθνικού Λαϊκού Συνεδρίου, αναφορικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα, όπως επίσης και μια έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο καθώς και στην ΕΕ, έτσι όπως το αντιλαμβάνονται οι Κινέζοι; Διότι, πραγματικά, το ζητούμενο είναι ένας διάλογος σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα με τους Κινέζους. Επομένως, οι κινέζοι πρέπει και να "διαλέγονται" και όχι μόνο να διαμαρτύρονται.

Κόρακας
Κύριε Πρόεδρε, μας ανησυχεί ιδιαίτερα η υποκριτική, επιλεκτική αξιοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυρίως ως πρόσχημα για να στηριχθούν επεμβάσεις ακόμα και στρατιωτικές.
Την ίδια στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση κλείνει τα μάτια σε καταστάσεις άγριας παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προτάσσοντας φυσικά τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντά της. Κραυγαλέο παράδειγμα η στάση της απέναντι στο τουρκικό καθεστώς. Η πρόσφατη και συνεχιζόμενη επιδρομή στο Κοσσυφοπέδιο, με πρόσχημα τα δικαιώματα των μειονοτήτων, και οι απίθανες απαιτήσεις που προβάλλονται σε βάρος της Γιουγκοσλαβίας αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της αναγόρευσης της στρατιωτικής επέμβασης σε γενική αρχή διεθνούς δικαίου σε βάρος της αρχής της εθνικής κυριαρχίας.
Εξάλλου, η πολιτική που ασκεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στο εσωτερικό της καταστρατηγεί στην ουσία σειρά θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα πλήττονται, τα ατομικά δικαιώματα και οι δημοκρατικές ελευθερίες ποδοπατούνται.
Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι ορατά ήδη στην ενίσχυση των ακραίων ρατσιστικών φασιστικών δυνάμεων, και όχι μόνο στην Αυστρία. Ωστόσο η έκθεση για την καταπολέμηση του ρατσισμού δεν δείχνει ότι έχουν εξαχθεί τα αναγκαία συμπεράσματα.
Καλούμε τους λαούς να αναπτύξουν τον αγώνα τους ενάντια στην καταπάτηση των κατακτημένων με σκληρούς αγώνες και θυσίες δικαιωμάτων τους από τους αυτόκλητους σωτήρες τους, να αντιστρέψουν την σημερινή πορεία, που μόνο τους εκμεταλλευτές τους υπηρετεί.

Palacio Vallelersundi
Κύριε Πρόεδρε, ισορροπία, μέτρο και παλμός: αυτοί είναι οι όροι που χαρακτηρίζουν την εξαιρετική εργασία του κ. Haarder, τον οποίο συγχαίρω. Επιπλέον, εγώ που είχα την τιμή να συνεργαστώ μαζί του σε προηγούμενες ετήσιες εκθέσεις σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι. Του εύχομαι, όπως ζήτησε και ο ίδιος, μια ευρεία υποστήριξη από το Σώμα και ελπίζω ότι θα το επιτύχει.
Κύριε Πρόεδρε, έλεγε ο κ. Haarder, στην αρχή της πρώτης του παρέμβασης, ότι η Ευρώπη δεν εφηύρε τα ανθρώπινα δικαιώματα, και είναι αλήθεια. Αλλά αυτό που χαρακτηρίζει πράγματι την Ευρώπη είναι ότι φέρνοντάς τα από τη σφαίρα της ιδιωτικής ζωής στη σφαίρα της δημόσιας ζωής, καθιστώντας τα υπόλογα στη δικαιοσύνη, έκανε τα ανθρώπινα δικαιώματα τη σημαία, το έμβλημα της ταυτότητας που μας χαρακτηρίζει ως Ευρωπαίους.
Έγινε αναφορά στην υπεράσπιση αυτών των δικαιωμάτων και εγώ θα ήθελα να επιμείνω τώρα στην ιδέα ότι η προκήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει ως απόρροια τη δυνατότητα άσκησής τους. Και σε όλες τις απόψεις που εκτέθηκαν σχετικά, και που υποστηρίζω, θα προσθέσω και αυτή: την αναφορά σε εκείνους που δεν μπορούν να ασκήσουν τα δικαιώματά τους γιατί γνωρίζουν ότι πιέζονται από δυνάμεις, από οργανώσεις.
Για να παραθέσω ένα μόνο παράδειγμα, πριν από λίγο καιρό ήρθαν εδώ τα μέλη του Foro de Ermua, και υπενθυμίζω στο Σώμα ότι τα μέλη του προέρχονται από όλο το πολιτικό φάσμα, από την αριστερά μέχρι τη δεξιά, ότι είναι διανοούμενοι, ότι είναι άνδρες και γυναίκες που ζουν στη Χώρα των Βάσκων και ότι δεν μπορούν να ασκήσουν τα δικαιώματά τους, δεν μπορούν να ασκήσουν την ελευθερία της έκφρασης γιατί αισθάνονται μονίμως ότι βρίσκονται υπό την πίεση του πολιτικού κλάδου της ΕΤΑ, του Herri Batasuna.
Για να παραθέσω ένα και μόνο παράδειγμα, υπήρχε μια εκφοβιστική εξαγγελία την προηγούμενη Κυριακή προς τους Βάσκους να μην προσέλθουν να ψηφίσουν. Ευτυχώς, η βασκική κοινωνία, επιδεικνύοντας θάρρος - γιατί πρέπει κανείς να το έχει ζήσει αυτό για να ξέρει πόσο θάρρος χρειάζεται - προσήλθε μαζικά να ψηφίσει.
Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω όπως άρχισα: από αυτό το Σώμα πρέπει να πούμε δυνατά και μεγαλόφωνα ότι η πρώτη απόρροια της τήρησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι η υπεράσπιση της άσκησής τους - η απόλυτη υπεράσπιση της άσκησής τους - εναντίον όλων και ειδικότερα εναντίον εκείνων των δυνάμεων και οργανώσεων που εμποδίζουν την ελευθερία της έκφρασης.

Evans, Robert
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να μιλήσω λίγο για την έκθεση Ludford σχετικά με την αντιμετώπιση του ρατσισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό θέμα. Είναι ζωτικής σημασίας για την οικοδόμηση μια ειρηνικής και αρμονικής Ευρώπης, μιας Ευρώπης ενωμένης όσον αφορά στο στόχο της και ήρεμης με τον εαυτό της και τους πολίτες της. Αυτό πιστεύουμε σίγουρα εμείς, από αυτή την πλευρά του Κοινοβουλίου. Σε αυτό αποσκοπεί και αυτή η έκθεση. Αλλά φαίνεται καθαρά πως το PPE, και κάποιοι άλλοι από την απέναντι πλευρά, δεν το επιθυμούν. Ακούσαμε πριν από λίγο έναν επαίσχυντο λόγο από τον κ. Gollnisch εξ ονόματος του κόμματός του. H κυρία Palacio, η οποία αυτή τη στιγμή αποχωρεί, είπε ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να είναι δημόσιο και θεμελιώδες θέμα στην ΕΕ. Και όμως, με τις τροπολογίες τους στην έκθεση Ludford, προσπαθούν να διαιρέσουν την Ευρώπη και να κάνουν πολίτες δευτέρας κατηγορίας εκατομμύρια αδελφούς μας που ανήκουν σε εθνικές μειονότητες. Αυτός είναι ο προφανής στόχος των τροπολογιών εκ μέρους του κ. Hernandez Mollar και των συνεργατών του, ένας στόχος που παραμένει σταθερός σε όλες τις τροπολογίες εξ ονόματος του PPE - του αποκαλούμενου Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος - το οποίο τελικά αποδεικνύεται μέσα από τις ίδιες του τις τροπολογίες ότι είναι το κόμμα τμήματος μόνο, όχι ολόκληρου του λαού.
Οι τροπολογίες του PPE αποσκοπούν στο να χωρίζουν οικογένειες. Αντιτίθενται στην ενότητα της οικογενείας. Η τροπολογία τους υπ' αριθ. 12 αποσκοπεί στην εξάλειψη της αναφοράς στην ανάγκη για οικογενειακή ενότητα στην Ευρώπη. Το PPE, καθώς φαίνεται, δεν δέχεται ότι οι εθνικές μειονότητες αισθάνονται αποκομμένες από την εκλογική διαδικασία. Δεν θεωρεί ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα εθνικά κοινοβούλια πρέπει να αντανακλούν τη πολυεθνική φύση της Ευρώπης. Σε αυτό αποσκοπεί η τροπολογία αριθ. 13. Αφαιρεί αυτή την αφορά από την έκθεση. Είναι αντίθετοι προς την εθνική ποικιλία και δεν δέχονται τα οφέλη που αποκομίζει η κοινωνία μας από όλους τους λαούς της. Δεν δέχονται ότι ο καθένας έχει το ρόλο του στην εκλογική διαδικασία.
Δεν μπορούμε να παραπονιόμαστε για το τι συμβαίνει στα υποψήφια προς ένταξη κράτη εάν τροπολογίες σαν κι αυτή εφαρμοστούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Tο PPE, όπως φαίνεται, δεν πιστεύει ούτε ότι οι εθνικές μειονότητες πρέπει να ενθαρρύνονται να ψηφίζουν. Η τροπολογία τους υπ' αριθ. 21 διαγράφει και την έκκληση για ενθάρρυνση των εθνικών μειονοτήτων να λαμβάνουν μέρος στις εκλογές, να εκλέγουν ή να εκλέγονται. Αυτό θέλουμε λοιπόν; Δεν νομίζω. Εμείς, σε αυτή εδώ την πλευρά του Κοινοβουλίου, απορρίπτουμε αυτή τη θέση στο σύνολό της. Θα κοινοποιήσουμε τη θέση του EPP και τις τροπολογίες του, είτε ψηφιστούν είτε όχι. Αποδοκιμάζουμε τη γραμμή που προτείνουν ο κ. Hernandez Mollar και ο συνάδελφός του. Καλούμε την Ομάδα των Φιλελευθέρων να διαχωρίσει τη θέση της από το PPE σχετικά με τις τροπολογίες αυτές, γιατί αποδείχθηκε ότι αυτό κόμμα έχει ρατσιστικά ένστικτα στους κόλπους του.
Εάν οι τροπολογίες του PPE για αυτή την έκθεση υιοθετηθούν θα καταψηφίσουμε ολόκληρη την έκθεση. Οι τροπολογίες του PPE αποδυναμώνουν την έκθεση και κάνουν τη θέση αυτού του Κοινοβουλίου χειρότερη από την τωρινή. Θα την αποδυναμώνει τόσο που θα δεν θα μπορέσουμε να την υποστηρίξουμε. Θα ήταν οπισθοδρόμηση. Για το λόγο αυτό, απευθύνω έκκληση σε όλους τους συναδέλφους να απορρίψουν τις τροπολογίες που προτείνει το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και οι ακροδεξιοί συνάδελφοί του.

Ludford
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ όλους όσοι μίλησαν για την έκθεσή μου. Θα ήθελα απλώς να ξεκαθαρίσω κάποιες παρεξηγήσεις.
Πρώτον, πουθενά στην έκθεσή μου δεν αναφέρεται ότι η αντιμετώπιση του ρατσισμού συνεπάγεται απαγόρευση των μεταναστευτικών ελέγχων. Αναφέρει ότι αυτοί οι έλεγχοι δεν πρέπει να κάνουν φυλετικές διακρίσεις και πρέπει να αποτρέπουν τη δημιουργία ξενοφοβικών αντιλήψεων ή εχθρότητας προς τις εθνικές μειονότητες. Οι αναφορές στα ενισχυμένα δικαιώματα υπηκόων τρίτων χωρών αφορούν βεβαίως δικαιώματα για εκείνους που διαμένουν νόμιμα στην ΕΕ.
Δεύτερον, σε ό,τι αφορά στη θρησκεία και την ταυτότητα, υπάρχει η διαβεβαίωση ότι δεν υπάρχει αποκλειστικότητα. Συμφωνώ με τον κ. Schulz. O Χριστιανισμός συνέβαλε σημαντικά στις ευρωπαϊκές αξίες, αλλά δεν έχει το μονοπώλιο.
Τρίτον, έγινε μια αναφορά σε ποσοστώσεις. Πουθενά δεν αναφέρει η έκθεση ποσοστώσεις. Ως φιλελεύθερη, είμαι αντίθετη με τις ποσοστώσεις.
Τέταρτον, όσον αφορά στην Αυστρία, λέγεται ότι δεν πρέπει να αναφέρουμε την Αυστρία λόγω του χρονικού πλαισίου της έκθεσης. Αυτή η έκθεση εξετάζει το ρατσισμό το έτος 2000. Αναφέρεται στο πού βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή.
Δέχομαι τις παρατηρήσεις του κ. Oostlander και χαιρετίζω την υποστήριξή του για την έκθεσή μου. Ως χειρονομία καλής θέλησης δέχομαι πέντε μικρές τροπολογίες του PPE, αν και συμπτωματικά δεν είναι από αυτές που ανέφερε ο κ. Evans. Ελπίζω πραγματικά ότι τα μέλη του PPE-DE θα υποστηρίξουν αυτή την έκθεση.

Wyn
Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι αυτό στο οποίο δεν έχει δοθεί επαρκής έμφαση κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας είναι η δημοκρατία και η επικουρικότητα. Πολλές από τις βαρβαρότητες στα Βαλκάνια για τις οποίες μιλήσαμε νωρίτερα και μεγάλο μέρος του ρατσισμού και του αντισημιτισμού οφείλεται στο γεγονός ότι παγκοσμίως δεν έχει δοθεί στις κοινότητες η ευκαιρία, σύμφωνα με την ιδέα της επικουρικότητας, να αναπτύξουν στους κόλπους τους τη δημοκρατία που χρειάζονται οι άνθρωποι σε όλον τον κόσμο, προκειμένου να αναπτύξουν και να διασφαλίσουν στις δικές τους περιοχές και κράτη τα κοινωνικά δικαιώματα, τη δικαιοσύνη, το σεβασμό για τις μειονότητες, τη συνύπαρξη διαφορετικών λαών και το σεβασμό για κάθε φυλή και λαό.
Το Αρθρο 3β της Συνθήκης του Μάαστριχτ, κύριε Πρόεδρε, εξακολουθεί να περιορίζει την επικουρικότητα στις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών-μελών. Περιοχές και έθνη χωρίς εδαφική οντότητα αγνοούνται. Ως αποτέλεσμα, άνθρωποι υποφέρουν μέσα στις ίδιες τις κοινότητές τους. Δεν μπορούν να δημιουργήσουν τις δομές που χρειάζονται ώστε να προαχθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και να κλείσει μια για πάντα η πληγή του ρατσισμού.
Στην πατρίδα μας την Ουαλία, επί παραδείγματι, δεν έχουμε τη δυνατότητα να θεσπίσουμε τους δικούς μας νόμους κατά του ρατσισμού και υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αρχές της συνοχής και η προσπάθεια να περιοριστεί η φτώχεια και η διαφθορά στις κοινότητές μας αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, η ΕΕ πρέπει να συμπεριλάβει το σεβασμό των μειονοτήτων όπου και αν βρίσκονται, εάν επιθυμεί να συμπαρασύρει τον κόσμο στην προσπάθειά της να νικήσει το ρατσισμό και να προστατεύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Morgantini
Ένα εγκάρδιο ευχαριστώ στις εισηγήτριες και στους εισηγητές για την εργασία που επιτέλεσαν. Καθίσταται όλο και περισσότερο αναγκαίο τα λόγια να ακολουθούνται από τις πράξεις μας. Ο ελλιπής σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο ρατσισμός, η ξενοφοβία και ο αντισημιτισμός δεν υπάρχουν μόνο σε άλλες ηπείρους, υπάρχουν και σε εμάς, στις ζωές μας και στους θεσμούς μας. Ρατσιστικές και ξενόφοβες θέσεις εκφράζονται και στο Κοινοβούλιο αυτό. Από εμάς τους ίδιους θα πρέπει να ξεκινήσουμε ώστε να μπορέσουμε να αποκτήσουμε έναν κόσμο, στον οποίο ο καθένας θα μπορεί να βοηθά τον άλλον. Η παρέμβασή μας στις χώρες που αρνούνται την ύπαρξη των ανθρωπίνων και των κοινωνικών δικαιωμάτων - από τα δικαιώματα των κούρδων, των παλαιστινίων, των Τσετσένων ως εκείνα των Αφγανών γυναικών - μπορεί να έχει μεγαλύτερη ισχύ εάν η δράση μας δε χαρακτηρίζεται από υποκρισία.
Υπάρχουν πολλοί Haider στην Ευρώπη. Είναι κανείς Haider - για να αναφέρω μονάχα ένα μικρό παράδειγμα - όπως συνέβη στη Ρώμη την περασμένη εβδομάδα, όταν με τη συγκατάθεση του δημάρχου απελαύνονται χωρίς διάκριση Βόσνιοι τσιγγάνοι πρόσφυγες, στέλνοντάς τους με τη βία πάλι πίσω σε τόπους όπου μαίνονται συγκρούσεις χωρίς την παροχή καμίας ενίσχυσης, χωρίζοντας τα παιδιά από τις μητέρες, τους αδελφούς από τις αδελφές. Διώχνονται χωρίς να τους δίδεται ούτε ο χρόνος να φορέσουν κάτι, αποσπώντας από το σχολείο παιδιά που γεννήθηκαν στην Ιταλία, και έχουν πλέον ενταχθεί και αγαπηθεί από τους συμμαθητές τους στο σχολείο. Μετατρέπεται κανείς σε Haider όταν, στη Ρώμη, κόμματα της δεξιάς αντιπολίτευσης αλλά και του νέου κέντρου ωθούν στο μίσος τον πληθυσμό και απαγορεύουν στο Δήμο να παραχωρήσει χώρο στους τσιγγάνους σε προστατευόμενα μέρη, που διαθέτουν νερό και φως. Και το λέγω αυτό χωρίς να αποδέχομαι κατά κανένα τρόπο τις παράνομες δραστηριότητες πολλών τσιγγάνων αλλά και μεταναστών.
Θα ήθελα να μπορώ να μοιραστώ με όλους και όλες το αίσθημα ότι στις χώρες μας κανείς δεν είναι ξένος. Για το λόγο αυτό στηρίζω ιδιαίτερα τις προτάσεις που περιέχονται στα ψηφίσματα: για να δώσουμε δύναμη και ενίσχυση σε όλες αυτές τις ενέργειες που θέτουν σε εφαρμογή μια νοοτροπία συμβίωσης και ιθαγένειας.

Gahler
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να επικεντρωθώ προπάντων σε επιμέρους πτυχές της έκθεσης Belder που είναι μια καλή ανάλυση της σημερινής κατάστασης που επικρατεί στις υποψήφιες προς ένταξη χώρες. Όσον αφορά τις εν λόγω χώρες, και αυτό έχει ήδη λεχθεί, θα πρέπει να αποφύγουμε τη δημιουργία της εντύπωσης ότι ζητούμε από αυτές αυστηρότερα κριτήρια, από εκείνα που καλύπτουμε εμείς οι ίδιοι. Δεν πρέπει να συγκρίνουμε τις πραγματικές συνθήκες εκεί με τα άψογα νομικά μας κείμενα αλλά με τις δικές μας πραγματικότητες. Σε διαφορετική περίπτωση οι υποψήφιες χώρες θα έπαιρναν όλο και πιο χαμηλή βαθμολογία.
Είναι ασφαλώς αδιαμφισβήτητο ότι οι χώρες που επιθυμούν να ενταχθούν και οι οποίες ανέκτησαν την ανεξαρτησία τους μόλις πριν από λίγο, όπως η Εσθονία, η Λιθουανία και η Λετονία, ότι λοιπόν οι χώρες αυτές έχουν το δικαίωμα πρώτα απα όλα να ορίσουν εκ νέου τη δική τους εθνική ταυτότητα και να την εκφράσουν. Δεδομένου ότι η κομμουνιστική δικτατορία που έκανε τα κράτη αυτά να υποφέρουν στο παρελθόν δεν προωθούσε φυσικά την καλλιέργεια του πλουραλιστικού διαλόγου, μας φαίνεται σήμερα ότι μερικές μορφές έκφρασης εθνικής ταυτότητας είναι υπερβολικές ή απευθύνονται έμμεσα εναντίον των μειονοτήτων στις χώρες αυτές ή εναντίον της μιας ή της άλλης γειτονικής χώρας.
Δεν θα πρέπει να καταδικάζουμε τα φαινόμενα αυτά εκ των προτέρων, χρησιμοποιώντας υπεροπτικές ηθικολογίες, όσο πρόκειται για παροδικά φαινόμενα στη πορεία των χωρών αυτών για τον αυτοπροσδιορισμό τους. Αντίθετα, στην πορεία τους προς την ΕΕ θα πρέπει να τους παρέχουμε την απαιτούμενη συγκεκριμένη βοήθεια ώστε αυτός ο απαραίτητος αυτοπροσδιορισμός να μην γίνεται κυρίως μέσω μιας αρνητικής οριοθέτησης απέναντι στις μειονότητες και στις γειτονικές χώρες.
Θα αναφερθώ στην κατάσταση που επικρατεί στην Εσθονία και στη Λετονία ως παράδειγμα για θετικές εξελίξεις μεταξύ δύο ομάδων πληθυσμών, που με κανένα τρόπο δεν είναι αυτονόητες. Δεν είναι αυτονόητο, λαμβάνοντας υπόψη την ιστορική επιβάρυνση των πληθυσμών αυτών από την παράνομη κατοχή των εδαφών τους, τη βίαιη μετακίνηση των πληθυσμών τους, την πολιτικά στοχοθετημένη μεταφορά άλλων πληθυσμών στα κράτη αυτά και την καταπίεση κάθε έκφρασης εθνικής αυτοδιάθεσης μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 80. Το γεγονός ότι στα ρωσικά άρματα μάχης που αποσύρθηκαν το 1994 πολύ συχνά αναγραφόταν η φράση: 'Θα έρθουμε πάλι!' δεν συνέβαλε στην προώθηση της συνεννόησης μεταξύ των λαών της Βαλτικής και των Ρώσων. Παρά τις επιβαρύνσεις αυτές, μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας τους, δεν έχει σημειωθεί στις χώρες αυτές ούτε ένα περιστατικό βίαιης αντιπαράθεσης μεταξύ της πλειονότητας και της μειονότητας του πληθυσμού. Ως εκ τούτου θα πρέπει να εκφράσουμε στους Εσθονούς και στους Λετονούς την απερίφραστη αναγνώρισή μας που παρ' όλα αυτά διατήρησαν την ψυχραιμία τους και που είναι ανοιχτοί στα επιχειρήματά μας, όταν πρόκειται για την προσαρμογή σημαντικών σημείων της νομοθεσίας τους στα ευρωπαϊκά πρότυπα.
Για τον λόγο αυτό είμαι της άποψης ότι δεν χρειάζεται η ρητή έκκληση στο άρθρο 14 της έκθεσης Belder, η οποία καλεί στη συνέχιση των μέτρων για την ένταξη των ρωσικών μειονοτήτων. Ακριβώς αυτό είναι που γίνεται ήδη εκεί. Όταν αναφέρεται ρητά, μπορεί να δημιουργηθεί η εσφαλμένη εντύπωση ότι δεν συμβαίνει ήδη εκεί.

Καραμάνου
Κύριε Πρόεδρε, είναι γεγονός ότι κατά τα τελευταία χρόνια, ταυτόχρονα με την αύξηση του μεταναστευτικού ρεύματος, άρχισε να υφέρπει ένα κλίμα προκαταλήψεων και η ρατσιστική βία να γίνεται όλο και πιο συχνή, ενώ ακόμη και πολιτικά κόμματα δημιουργήθηκαν στη βάση της ρατσιστικής ιδεολογίας. Δημιουργείται δηλαδή ένα κοινωνικό κλίμα που φάνηκε σε μια πτέρυγα του Κοινοβουλίου μας σήμερα το πρωί, που υποδηλώνει ότι η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ο σεβασμός στην διαφορετικότητα, οι δημοκρατικές αξίες και η κοινωνική αλληλεγγύη δεν έχουν ακόμη πλήρως κατακτηθεί.
Για αυτό, η δράση μας για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την δημιουργία μιας δίκαιης κοινωνίας με δημιουργική συνύπαρξη των ανθρώπων θα πρέπει να εντάσσεται σε ένα ευρύ φάσμα πολιτικών και μέτρων που θα αποσκοπούν στην βελτίωση των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών για όλους, την καταπολέμηση της ανεργίας, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Η νέα πολυπολιτισμική πραγματικότητα στην Ευρώπη χρειάζεται να συνοδευτεί από μια πολιτική που θα διασφαλίζει την ένταξη των μεταναστών και των διαφόρων κοινωνικών ομάδων και μειονοτήτων στην κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζωή των εθνικών κοινωνιών. Σίγουρα χρειαζόμαστε μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική για το άσυλο και την μετανάστευση, στη βάση των ευρωπαϊκών ανθρωπιστικών αξιών.
Σημαντικός, βεβαίως, είναι και ο τομέας της εκπαίδευσης και θα πρέπει να υπάρξουν μεγάλες βελτιώσεις στην εκπαίδευση των παιδιών των μεταναστών και των Τσιγγάνων. Ταυτόχρονα τα μέσα ενημέρωσης καλούνται να συμβάλουν στην καταπολέμηση των προκαταλήψεων, αποδεικνύοντας την ομορφιά της πολυχρωμίας και της πολυπολιτισμικότητας των σύγχρονων κοινωνιών. Ασφαλώς, στο πλαίσιο αυτό ο σεβασμός όσων επικαλούνται λόγους συνείδησης, παραδείγματος χάριν για την ένταξή τους στο στρατό, θα πρέπει να είναι δεδομένος. Θα ήθελα με την ευκαιρία να διαβεβαιώσω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι το πρόβλημα που υπήρξε κατά το παρελθόν στην Ελλάδα δεν υφίσταται πλέον, μετά την υιοθέτηση και την εφαρμογή νομοθεσίας από 1.1.1998. Η σχετική αναφορά, λοιπόν, στην κατά τα άλλα εξαιρετική έκθεση του κ. Haarder είναι σήμερα άνευ αντικειμένου.

Cauquil
Θέλω να εκφράσω την αγανάκτησή μου για το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η ισχυρότερη χώρα στον πλανήτη η οποία διατείνεται ότι προσωποποιεί την πρωτοπορία του πολιτισμού, εφαρμόζει την θανατική ποινή σε μεγάλο βαθμό. Ανεξάρτητα από το ρίσκο της δικαστικής πλάνης, τι μπορεί να σκεφτεί κανείς για μια κοινωνία, η οποία προκειμένου να πάρει εκδίκηση για αισχρές και βάρβαρες πράξεις που διέπραξαν κάποια άτομα, θέτει σε εφαρμογή μια πραγματική δικαστική μηχανή με σκοπό να διαπράξει επίτηδες, εν ψυχρώ, μια εξίσου βάρβαρη πράξη; Τι μπορεί να πει κανείς παρά μόνο ότι με αυτόν τον τρόπο η κοινωνία αυτή υιοθετεί μια συμπεριφορά χειρότερη από αυτήν που καταδικάζει; Η απαίτηση για κατάργηση της θανατικής ποινής παντού, είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει κανείς εφόσον διατείνεται ότι προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Μερικές φορές οι κατάδικοι περιμένουν την εκτέλεσή τους για πολλά χρόνια μέσα στις αμερικανικές φυλακές. Ιδιαίτερα θα ήθελα να διαμαρτυρηθώ για την επαπειλούμενη εκτέλεση των Leonard Peltier και Moumia Abou Djamal, οι οποίοι είναι και οι δύο θύματα μηχανορραφίας μιας αστυνομίας και μιας δικαστικής μηχανής που έχουν διαφθαρεί από τον ρατσισμό και οι οποίοι στην πραγματικότητα καταδικάστηκαν σε θάνατο για τις πολιτικές τους ιδέες. Έχοντας υποστεί για 26 και 18 χρόνια αντίστοιχα αυτό το φρικτό βασανιστήριο, που είναι η αναμονή στον διάδρομο του θανάτου πρέπει να αφεθούν αμέσως ελεύθεροι.

Πρόεδρος
Δεδομένου ότι φθάσαμε στην Ώρα των Ψηφοφοριών, διακόπτουμε στο σημείο αυτό την κοινή συζήτηση, που θα επαναληφθεί στις 15.00.

ΨΗΦΟΦΟΡIΕΣ
Σύσταση για δεύτερη ανάγνωση που εκπονήθηκε υπό μορφή επιστολής, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών, σχετικά με την κοινή θέση η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο εν όψει της έκδοσης οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών, που αφορά την εκπομπή θορύβων στο περιβάλλον από εξοπλισμό προς χρήση σε εξωτερικούς χώρους (11256/1/1999 - C5-0055/00 - 1998/0029(COD))

(Η Πρόεδρος κηρύσσει εγκριθείσα την κοινή θέση)
Σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση, που εκπονήθηκε υπό μορφή επιστολής, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών, σχετικά με την κοινή θέση η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο εν όψει της έκδοσης οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών βοοειδών και χοιροειδών (14198/1/1999 - C5-0064/00 - 1998/0052(COD))
(Η Πρόεδρος κηρύσσει εγκριθείσα την κοινή θέση)
Σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση, που εκπονήθηκε υπό μορφή επιστολής, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών, σχετικά με την κοινή θέση η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο εν όψει της έκδοσης οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 79/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί εμπορίας των σύνθετων ζωοτροφών και 96/25/ΕΚ του Συμβουλίου για την κυκλοφορία των πρώτων υλών ζωοτροφών (10803/1/1999 - C5-0272/1999 - 1998/0238(COD))
(Η Πρόεδρος κηρύσσει εγκριθείσα την κοινή θέση)
Έκθεση (Α5-0058/2000) της κ. Randzio-Plath, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας - μεταβατικές διατάξεις που χορηγούνται στη Δημοκρατία της Αυστρίας και στην Πορτογαλική Δημοκρατία (COM(1999) 703 - C5­0007/2000 - 1999/0272(CNS))
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα νομοθετικού περιεχομένου)
Σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση (Α5-0051/2000), εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου για την έγκριση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα μέτρα προώθησης της πλήρους ενσωμάτωσης της περιβαλλοντικής διάστασης στη διαδικασία ανάπτυξης των αναπτυσσόμενων χωρών (COM(1999) 0036 - C5­0013/2000 - 1999/0020(COD)) (Εισηγητής: κ. Wijkman)
(Η Πρόεδρος κηρύσσει την κοινή θέση εγκριθείσα όπως τροποποιήθηκε)
Σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση (Α5-0047/2000), εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών, σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου εν όψει της έγκρισης οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τα προϊόντα κακάο και σοκολάτας που προορίζονται για τη διατροφή του ανθρώπου (9947/1/1999 - C5-0252/1999 - 1996/0112(COD)) (Εισηγητής: κ. Lannoye)
Lannoye (Verts/ALE), εισηγητής. (FR) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα απλώς να είμαι ακριβής και σαφής όσον αφορά τις τροπολογίες που μας υπεβλήθησαν: υπάρχουν 29 συν μία προτάσεις απόρριψης της κοινής θέσης. Είναι αυτονόητο ότι, ως εισηγητής, στηρίζω τις τροπολογίες της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών. Επιπλέον, θα ήθελα να πω ότι στηρίζω επίσης όλες τις τροπολογίες που αποσκοπούν στην αποκατάσταση της θέσης που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση. Αντιθέτως, και μιλώ ως εισηγητής: θέλω να καταστήσω σαφές ότι δεν μπορώ να αποδεχθώ τις τροπολογίες που απομακρύνονται εξαιρετικά πολύ από την θέση που εγκρίθηκε σε πρώτη ανάγνωση. Αυτό αφορά κυρίως τις τροπολογίες 17, 16 και 19. Εξυπακούεται ότι δεν μπορώ επίσης να αποδεχθώ την πρόταση απόρριψης που κατέθεσε η Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς. Εννοώ την τροπολογία αριθ. 8.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ, κύριε Lannoye, οι διευκρινίσεις αυτές ήταν απολύτως σαφείς.
Μετά την ψηφοφορία:

Jackson
Κυρία Πρόεδρε, θα μπορούσε μήπως η Επιτροπή να επιβεβαιώσει ότι αποδέχθηκε την τροπολογία αριθ.1 της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών; Αυτό θα σήμαινε ότι η οδηγία θα μπορούσε να υιοθετηθεί με ειδική πλειοψηφία και θα ήμασταν σε θέση να ξεμπερδέψουμε με αυτήν. Οι Βέλγοι και οι Γάλλοι πολίτες θα ήταν τότε σε θέση να απολαύσουν τη βρετανική σοκολάτα όσο οι Βρετανοί έχουν απολαύσει τη γαλλική και τη βελγική σοκολάτα.
(Χειροκροτήματα)
(Η Πρόεδρος κηρύσσει την κοινή θέση εγκριθείσα όπως τροποποιήθηκε)
Σύσταση για δεύτερη ανάγνωση (Α5-0054/2000), εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών, σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου εν όψει της έγκρισης του Κανονισμού (ΕΟΚ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί αναθεωρημένου κοινοτικού συστήματος απονομής οικολογικού σήματος (10656/2/1999 - C5-0223/1999 - 1996/0312(COD)) (Εισηγητής: κ. Schnellhardt)
(Η Πρόεδρος κηρύσσει την κοινή θέση εγκριθείσα όπως τροποποιήθηκε)
Σύσταση για δεύτερη ανάγνωση (Α5-0056/2000), εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών, σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου εν όψει της έγκρισης του Κανονισμού (ΕΟΚ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την αποτέφρωση των αποβλήτων (11472/1/1999 - C5­0274/1999 - 1998/0289(COD)) (Εισηγητής: κ. Blokland)
(Η Πρόεδρος κηρύσσει την κοινή θέση εγκριθείσα όπως τροποποιήθηκε)
Έκθεση (Α5-0062/2000) του κ. Davies, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών, σχετικά με την πρόταση οδηγίας (ΕΟΚ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά το όζον στον ατμοσφαιρικό αέρα (COM(1999)125 - C5-0048/1999 - 1999/0068(COD))
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα νομοθετικού περιεχομένου)
Έκθεση (Α5-0063/2000) της κ. Myller, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών, σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τα εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους (COM(1999)125 - C5-0047/1999 - 1999/0067(COD))

Myller
Αξιότιμη κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να επισημάνω ένα μεταφραστικό λάθος στις τροπολογίες αριθ. 18 και 30, για το οποίο έχουν ήδη ειδοποιηθεί οι αρμόδιες υπηρεσίες και το οποίο αναφέρεται επίσης στον κατάλογο των ψηφοφοριών που μας διανεμήθηκε στην αίθουσα. Θα ήθελα ωστόσο να το υπενθυμίσω προκειμένου να το προσέξουμε κατά την ψηφοφορία.

Πρόεδρος
Βεβαίως, κυρία Myller, με ενημερώνουν ότι οι γλωσσικές υπηρεσίες έχουν ήδη ενημερωθεί για αυτά τα λάθη. Θα μπορέσουμε συνεπώς να τα επισημάνουμε όταν φθάσει η στιγμή.
Πριν από την ψηφοφορία επί της τροπολογίας 18

Myller
Και στις δύο τροπολογίες, τόσο στην αριθ. 18 όσο και στην αριθ. 30, θα πρέπει να διαβάζουμε "τα κρίσιμα φορτία δεν υπερβαίνουν" . Στη θέση της λέξης υπερβαίνει διαβάζουμε αγγίζει, γεγονός που ανατρέπει εντελώς το νόημα.

Πρόεδρος
Πολύ καλά, όλοι κατάλαβαν.
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα νομοθετικού περιεχομένου)
Πρόταση κοινού ψηφίσματος σχετικά με το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που θα πραγματοποιηθεί στη Λισαβώνα στις 23 και 24 Μαρτίου του 2000
(Το Σώμα εγκρίνει το ψήφισμα)

Poettering
Κυρία Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, θα σας ήμουν ευγνώμων εάν μπορούσαμε να ψηφίσουμε για την πρόταση ψηφίσματος της συναδέλφου Caroline Jackson από την Επιτροπή Περιβάλλοντος, πράγμα που είναι υπόθεση τριών τεσσάρων λεπτών. Θα ήμουν ευγνώμων αν μπορούσαμε να το κάνουμε τώρα.

Πρόεδρος
Νομίζω ότι δεν θα χάσουμε περισσότερο χρόνο σχετικά με αυτό το ζήτημα. Θα ζητήσω τη γνώμη του Σώματος επ' αυτού.

Lienemann
Κυρία Πρόεδρε, σας παρακαλώ να σημειώσετε ότι οι Γάλλοι σοσιαλιστές που παρευρίσκονται στην αίθουσα δεν θα συμμετάσχουν στην ψηφοφορία, διότι εκτιμούν ότι η πρόταση που μας έγινε δεν είναι δίκαιη. Στην πραγματικότητα επιθυμούν οι περιβαλλοντικές οδηγίες να εφαρμοστούν και να ενταχθούν στις ευρωπαϊκές πολιτικές, όμως αυτό θα πρέπει να γίνει συνολικά, δηλαδή όχι μόνο στην περίπτωση των οδηγιών για το Natura 2000 και για τα αποδημητικά πτηνά. Εκτιμούν επίσης ότι η εφαρμογή των οδηγιών είναι αρμοδιότητα του δικαίου, της δικαιοσύνης, της Επιτροπής και του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν σε αυτή την ψηφοφορία, την οποία θεωρούν προκατειλημμένη.

Πρόεδρος
Εν πάση περιπτώσει, ακόμη δεν γνωρίζουμε εάν η ψηφοφορία θα διεξαχθεί σήμερα το πρωί, δεδομένου ότι σκέφτομαι να ζητήσω τη γνώμη του Σώματος επί του ζητήματος αυτού.

Barσn Crespo
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι είχατε πει ότι η προηγούμενη ψηφοφορία ήταν η τελευταία και θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι αυτό το ψήφισμα, το οποίο είναι αποτέλεσμα μιας ατυχούς συσσώρευσης δυο προφορικών ερωτήσεων, σε αντίθεση με τον Κανονισμό και τις συνήθεις διαδικασίες, προκαλεί σύνθετα προβλήματα σε όλες τις Ομάδες και δεν πιστεύω ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να διευθετηθεί.

Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, νομίζω ότι πρέπει να δούμε ξεκάθαρα τα πράγματα. Στην αρχή των ψηφοφοριών είχα πει ότι θα φτάναμε έως το ψήφισμα επί του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισαβώνας. Το είχα πει σαφέστατα. Είχα πει ότι θα τελειώναμε στις 13.15 και τηρήσαμε αυτό το χρονοδιάγραμμα. Νομίζω ότι θα πρέπει να παραμείνουμε σε ό,τι αποφασίσαμε.

Poettering
Κυρία Πρόεδρε, διαφωνώ με αυτήν την πρόταση ψηφίσματος. Το Σώμα είναι ελεύθερο να αποφασίσει εάν θα προβούμε σε ψηφοφορία ή όχι και για τον λόγο αυτό παρακαλώ να ψηφίσουμε, εάν θα ψηφίσουμε.
(Η Πρόεδρος ζητάει τη γνώμη του Σώματος, το οποίο αποφασίζει να διακόψει την Ώρα των Ψηφοφοριών)

Banotti
Κυρία Πρόεδρε, δεν ήθελα να διακόψω την ψηφοφορία λόγω της μικρής μου καθυστέρησης. Θα μπορούσα να ζητήσω τα κουδούνια να χτυπούν λίγο νωρίτερα; Όσοι βρισκόμασταν στον δωδέκατο όροφο είχαμε τρομερή δυσκολία να φτάσουμε εδώ για την ψηφοφορία, καθώς ο ανελκυστήρας σταματούσε σε κάθε όροφο και δεν μπορούσαμε να φτάσουμε εδώ γρηγορότερα. Ο ανελκυστήρας ήταν γεμάτος αντιπροέδρους, κοσμήτορες και κάθε λογής κόσμο που κατέβαινε από τον δωδέκατο όροφο.

Πρόεδρος
Πολύ καλά, κυρία Banotti. Το σημειώνουμε.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΨΗΦΟΥ - Σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση Lannoye (A5-0047/2000)

Maes
Κυρία Πρόεδρε, με την υποβολή τροπολογιών στην οδηγία αυτή προσπαθήσαμε να εξασφαλίσουμε μία καλύτερη προστασία στους καταναλωτές, οι οποίοι θέλουν να γνωρίζουν εάν αγοράζουν γνήσια σοκολάτα ή ένα προϊόν, το οποίο αντί για βούτυρο του κακάο και μόνο περιέχει και λίπη άλλης προέλευσης. Η τροπολογίες αυτές δεν έγιναν δυστυχώς δεκτές. Γι' αυτό και παραμένουν οι ανησυχίες μας σχετικά με τους παραγωγούς κακάο στον τρίτο κόσμο. Προβλέπουμε ότι παρά τα ενδεχόμενα πλεονεκτήματα για τους παραγωγούς άλλων φυτικών λιπαρών ουσιών, ο συνολικός απολογισμός θα είναι σίγουρα αρνητικός για τον τρίτο κόσμο. Λυπούμαστε για το γεγονός ότι η μελέτη σχετικά με τις συνέπειες της νέας οδηγίας για τις χώρες του Νότου δεν εκπονήθηκε πριν συζητήσουμε την οδηγία. Η σοκολάτα παύει πλέον να είναι ένα προϊόν που αποτελείται 100% από βούτυρο του κακάο. Σε ορισμένα μέρη της Ένωσης χρησιμοποιείται η ονομασία σοκολάτα ακόμη και για υποκατάστατά της. Λυπούμαστε για το γεγονός ότι η εναρμόνιση έγινε εις βάρος των καταναλωτών και των παραγωγών κακάο και εμπνέεται μόνο από το κυνήγι του κέρδους.

Montfort
Κυρία Πρόεδρε, ο παραδοσιακός ορισμός της σοκολάτας, τον οποίο μπορείτε να βρείτε σήμερα στα λεξικά, είναι ο εξής: "εδώδιμο παρασκεύασμα από καβουρντισμένους ή αλεσμένους σπόρους κακάο, με ζάχαρη, βανίλια και άλλες αρωματικές ουσίες". Όμως, ορίστε που διαφαίνεται ένας άλλος ορισμός: "αρχαία λέξη, αυθεντικού προϊόντος υγιεινού και υψηλής ποιότητας, η παρασκευή του οποίου άλλοτε γινόταν βάσει μιας πατρογονικής παράδοσης και στην οποία μένουν πιστοί κάποιοι υπέροχα ξεπερασμένοι νοσταλγοί. Σήμερα ο όρος χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει ένα μαύρο, καφέ, λευκό ή οποιουδήποτε άλλου χρώματος προϊόν, το οποίο παρασκευάζεται από φυτικές ή τεχνητές λιπαρές ουσίες ή από οτιδήποτε άλλο, αρκεί το τελικό αποτέλεσμα να βρει μια αγορά, κατά προτίμηση παγκόσμια".
Αυτή είναι, στην πραγματικότητα, η νέα οδηγία που μας υποβλήθηκε τώρα, η οποία φθάνει στα άκρα και η οποία θα μπορούσε βέβαια στο τέλος να υποκαθιστά τον ορισμό που γνωρίζουμε για τη σοκολάτα. Είναι όμως γεγονός ότι τα προϊόντα υποκατάστασης αποτελούν ειδικότητα του βιομηχανικού λόμπι, το οποίο φαίνεται ότι ενέπνευσε αυτή την απίστευτη οδηγία.
Για άλλη μια φορά, φαίνεται πως ο νόμος της πλήρους εμπορευματοποίησης, ή αλλιώς, ο νόμος του ισχυρότερου προτιμήθηκε από την προστασία των καταναλωτών, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των βιοτεχνών μας ·
(Η Πρόεδρος αφαιρεί τον λόγο από την ομιλήτρια)

Isler Bιguin
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να μιλήσω εδώ, μετά από την καταστροφική ψηφοφορία για την σοκολάτα που πραγματοποιήθηκε προηγουμένως και δεν αισθάνομαι ιδιαίτερα υπερήφανη για αυτό που ψηφίσαμε. Πράγματι, νομίζω ότι πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανέλαβε την ευθύνη να τροποποιήσει τη σύσταση ακόμη και της σοκολάτας, κάνοντας αποδεκτή την προσθήκη άλλων ελαίων, φυτικών λιπών πλην του βουτύρου του κακάο.
Θα ήθελα να πω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν συνάδει με την κοινή γνώμη για μια σειρά από λόγους. Καταρχάς, δεν είναι συνεπές σε σχέση με το αίτημα των καταναλωτών για σαφή σήμανση. Δεν συμφωνήσαμε επί της σήμανσης αυτής στη σοκολάτα. Επίσης δεν συνάδει με την ολοένα και πιο επιφυλακτική άποψη σχετικά με τους ΓΤΟ. Με διαφορά μόλις τριών ψήφων, απορρίψαμε ακριβώς το ενδεχόμενο να υποκύψουμε στη χρήση ΓΤΟ στη σοκολάτα.
Επιπλέον, παραβιάσαμε την αρχή της πρόληψης, απορρίπτοντας τις προηγούμενες μελέτες για την αξιολόγηση των επιπτώσεων σχετικά με τον αντίκτυπο που θα έχει αυτή η οδηγία στις χώρες παραγωγής, και ούτω καθεξής. Τίποτα δεν συνέβη. Το ερώτημα που μπορούμε να θέσουμε είναι ποιον πράγματι ωφελεί αυτή η χειραγώγηση και ·
(Η Πρόεδρος αφαιρεί τον λόγο από την ομιλήτρια)

Titley
Κύριε Πρόεδρε, κατά την ψηφοφορία μας σήμερα οσμίζομαι γλυκιά νίκη για τους Βρετανούς παραγωγούς σοκολάτας στον αγώνα τους να αναγνωριστεί η καλή βρετανική σοκολάτα σε ολόκληρη την Ευρώπη ως ένα νόστιμο, υψηλής ποιότητας προϊόν, όπως δηλαδή είναι. Οι νικητές δεν είναι μόνο οι Βρετανοί παραγωγοί σοκολάτας, αλλά και οι καταναλωτές σοκολάτας σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι οποίοι θα μπορούν πλέον να βουτήξουν στην απόλαυση των Dairy Milk, Galaxy και Milky Way κατά βούληση. Σαφής αναγραφή των συστατικών στην ετικέτα θα τους επιτρέπει να επιλέγουν και να απολαμβάνουν τη σοκολάτα που επιθυμούν. Οι γευστικοί τους κάλυκες δεν θα υφίστανται πλέον περιορισμούς λόγω της ευρωπαϊκής πολιτικής για τη σοκολάτα.
Οι αναπτυσσόμενες χώρες συγκαταλέγονται και αυτές μεταξύ των νικητών. Η νομοθεσία λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των πιο φτωχών αγροτών του κόσμου. Τα φυτικά λίπη που θα επιτραπούν θα προέρχονται από τις τροπικές χώρες, και άλλωστε τα αποτελέσματα της οδηγίας θα επανεξεταστούν ύστερα από τρία χρόνια. Και το καλύτερο από όλα, η οδηγία θα αυξήσει γενικώς τις πωλήσεις σοκολάτας, μεγαλώνοντας με τον τρόπο αυτό την αγορά για εξαγωγές από τις αναπτυσσόμενες χώρες. Οι σοκολατομανείς μπορούν τώρα να μασουλούν με ασφάλεια, γνωρίζοντας ότι βοηθούν και εκείνοι με τον τρόπο τους τον Τρίτο Κόσμο.
Είμαι βέβαιος πως θα συμφωνήσετε ότι η ΕΕ στο παρελθόν τα είχε κάνει ολίγον τι μούσκεμα στο θέμα αυτό. Μερικές κυβερνήσεις χτυπιούνται τόσο πολύ για να προστατεύσουν τις σοκολατοβιομηχανίες τους, που τελικά τις έχουν κάνει μιλκσέικ. Έφτασε, όμως, και για αυτές η ώρα της πικρής αλήθειας και έχουν χάσει τα σοκολατένια τους τα αβγά και τα πασχάλια. Είναι πλέον καιρός το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να δώσει σε όσους σνομπάρουν τη σοκολάτα δυο μπαστουνάκια Cadbury' s για να τα βάλουν εκεί που ξέρουν.

Banotti
. (EN) Έχουν περάσει δεκαέξι χρόνια από τότε που ξεκίνησε η συζήτηση για τη σοκολάτα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Πιστεύω ότι δεν θα έπρεπε καν να είχαμε ασχοληθεί με την εν λόγω οδηγία.
Οι συζητήσεις για τα εθνικά γούστα και τα προϊόντα μάς προσφέρουν ένα υπερβολικά μεγάλο πεδίο για τη διεξαγωγή γελοίων συζητήσεων.
Η επιλογή του καταναλωτή πρέπει να γίνεται ανεξαρτήτως του τι κάνει η ΕΕ, και αυτό είναι και το σωστό.
Ο σοβινισμός υπήρξε παρά πολύ συχνά εμφανής στη συζήτηση για τη σοκολάτα.

Bordes, Cauquil και Laguiller
. (FR) Η οδηγία της Επιτροπής των Βρυξελλών, που αφορά την έγκριση προσθήκης στη σύνθεση της σοκολάτας μιας σειράς φυτικών λιπαρών ουσιών, φθηνότερων από το βούτυρο του κακάο, προφανώς εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πέντε πολυεθνικών που νέμονται τα τρία τέταρτα της ευρωπαϊκής αγοράς.
Στο μέτρο που το προϊόν που καταχρηστικά θα ονομάζεται σοκολάτα δεν θα είναι καν φθηνότερο, ο καταναλωτής δεν κερδίζει από την αγοραστική τιμή ό,τι χάνει από άποψη διαφάνειας σε σχέση με τη φύση του προϊόντος.
Εφόσον επίσης δεν συμμεριζόμαστε τις προστατευτικές ανησυχίες που κρύβονται πίσω από την υπεράσπιση της "γνήσιας σοκολάτας", δεν βλέπουμε κανένα λόγο γιατί να υπερψηφίσουμε την οδηγία των Βρυξελλών.

Carlotti
. (FR) Ύστερα από δύο χρόνια αναβολών, το Συμβούλιο ενέκρινε, τον Οκτώβριο του 1999, μια κοινή θέση που αφορά την οδηγία σχετικά με τα προϊόντα του κακάο και της σοκολάτας.
Το κείμενο αυτό, ως έχει, δεν επιτρέπει ούτε την προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών, των βιοτεχνών που παρασκευάζουν σοκολατούχα προϊόντα και των παραγωγών κακάο, ούτε την εγγύηση της ποιότητας της σοκολάτας. Στην πραγματικότητα, καθιερώνει την χρήση φυτικών λιπαρών ουσιών πλην του βουτύρου του κακάο, δεν προβλέπει την αυστηρή ενημέρωση των καταναλωτών και δεν αναφέρεται ιδιαίτερα στην έλλειψη αξιόπιστης μεθόδου ανάλυσης και μέτρησης των λιπαρών ουσιών που υπάρχουν στη σοκολάτα. Κατ' αυτόν τον τρόπο η πρόταση αυτή δεν ανταποκρίνεται επ' ουδενί στις ανησυχίες που εξέφρασαν οι ευρωβουλευτές κατά την ψηφοφορία σε πρώτη ανάγνωση στις 23 Οκτωβρίου 1998.
Το κείμενο αυτό ανοίγει διάπλατα τις πύλες για τη βιομηχανική παραγωγή υποκατάστατων του βουτύρου του κακάο με βάση το φοινικέλαιο, η τιμή του οποίου είναι κατά πολύ μικρότερη από αυτή του κακάο. Η έγκρισή του ενδέχεται να προκαλέσει δραματική μείωση του εισοδήματος, τόσο των έντεκα εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν από το κακάο, στη Δυτική Αφρική όσο και συνόλου των περιοχών που παράγουν κακάο.
Για να μας κάνουν να καταπιούμε καλύτερα αυτό το πικρό φαρμάκι, μας υποχρέωσαν να προσδώσουμε στο κείμενο μια κοινωνική γεύση με την πρόφαση ότι επιτρέπει την προάσπιση των συμφερόντων των πλέον φτωχών χωρών που παράγουν βούτυρο του karitι, όπως είναι το Μαλί ή η Μπουρκίνα Φάσο.
Εν πάση περιπτώσει, δεν υπάρχει καμία εγγύηση εκ μέρους της σοκολατοβιομηχανίας ότι θα χρησιμοποιήσουν το βούτυρο της καρύδας karitι, το οποίο πάντως δεν μπορεί να υποκαθιστά το βούτυρο του κακάο σε ποσοστό μεγαλύτερο του 50%.
Πρόκειται σε αυτή την περίπτωση για μια σε μεγάλο βαθμό τεχνητή σύγκρουση μεταξύ των παραγωγών του κακάο και των παραγωγών του karitι, μεταξύ των φτωχών και των ακόμη φτωχότερων χωρών. Στην πραγματικότητα, αυτή η πρόταση οδηγίας εκφράζει κυρίως τη θέση των πολυεθνικών της σοκολάτας και τελικά υπερασπίζεται με σιγουριά μόνο τα δικά τους συμφέροντα. Συνεπώς, δεν θα μπορούσε να με ικανοποιεί.
Για αυτό τον λόγο στηρίζω πλήρως τις τροπολογίες που συμμερίζονται τις ανησυχίες των βιοτεχνών που παρασκευάζουν σοκολατούχα προϊόντα, τα συμφέροντα των καταναλωτών και το μέλλον εκατομμυρίων χωρικών που παράγουν κακάο.

Caudron
. (FR) Θα ήθελα εξαρχής να συγχαρώ τον εισηγητή για την επιμονή που επέδειξε σχετικά με την υπόθεση "σοκολάτα".
Θα υπενθυμίσω εν συντομία τους βασικούς άξονες αυτής της υπόθεσης. Το 1996, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μάς πρότεινε να τροποποιήσουμε την οδηγία του 1973 η οποία επέτρεπε στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και τη Δανία να παρεκκλίνουν από τον ισχύοντα κανόνα, αντικαθιστώντας ένα μέρος βουτύρου κακάο της σοκολάτας με άλλες φυτικές λιπαρές ουσίες σε μέγιστο ποσοστό 5% επί του συνολικού βάρους. Στην πραγματικότητα, με την ένταξη νέων κρατών μελών, ο αριθμός των χωρών που ενέκριναν τη χρήση άλλων φυτικών λιπαρών ουσιών εκτός του βουτύρου κακάο ανέρχεται στις επτά μαζί με τη Φινλανδία (η οποία επιτρέπει περιεκτικότητα 10%), την Αυστρία, την Πορτογαλία και τη Σουηδία. Οι υπόλοιπες οκτώ χώρες το απαγορεύουν (Γερμανία, Βέλγιο, Ισπανία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες). Η εν λόγω πρόταση επομένως έχει ως στόχο να παράσχει στα κράτη μέλη γενικώς τη δυνατότητα να επιτρέψουν τη προσθήκη φυτικών λιπαρών ουσιών εκτός του βουτύρου κακάο στα σοκολατούχα προϊόντα σε μέγιστη περιεκτικότητα 5% επί του συνολικού βάρους του τελικού προϊόντος.
Το γεγονός αυτό οπωσδήποτε δεν παρέλειψε να προκαλέσει πολύ συχνά ταραχώδεις συζητήσεις και κυρίως να αναζωπυρώσει κάποιες δικαιολογημένες ανησυχίες των καταναλωτών. Οι τελευταίοι, οι οποίοι αισθάνθηκαν να απειλούνται ιδιαιτέρως πριν από κάποια χρόνια, όταν η Ευρώπη, διαμέσου οδηγιών εναρμόνισης, επιχειρούσε να μας επιβάλει τα "ευρωπροϊόντα", εκδήλωσαν τη βούληση να υπερασπιστούν τις γευστικές τους παραδόσεις. Στη συνέχεια διαγράφτηκε μια τάση σωτηρίας για την προώθηση της ποιότητας των τροφίμων, καθώς και της διαφορετικότητας της διατροφής.
Ωστόσο, σε αυτή την υπόθεση, εάν το δικαίωμα των κρατών μελών να εμπορεύονται τα προϊόντα τους αντικαθιστώντας το βούτυρο του κακάο με φυτικές λιπαρές ουσίες δεν αμφισβητείται, απομένει να μάθουμε εάν νομιμοποιούνται να τα εμπορεύονται υπό την ονομασία "σοκολάτα". Στην πραγματικότητα, η υποκατάσταση του βουτύρου του κακάο από άλλες φυτικές λιπαρές ουσίες θέτει το ζήτημα της διατήρησης του ίδιου του χαρακτήρα της σοκολάτας. Συνεπώς, πρέπει να πλαισιώσουμε αυτή την αγορά με επαρκείς εγγυήσεις, για τους καταναλωτές βεβαίως, αλλά επίσης για τους παραγωγούς του κακάο. Πρέπει να απαιτήσουμε:
μια αναλυτική μέθοδο η οποία θα επιτρέπει τον καθορισμό της ακριβούς περιεκτικότητας άλλων φυτικών λιπαρών ουσιών πλην του βουτύρου κακάο, κάτι που δεν είχε προβλέψει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η απαίτηση αυτή, αλίμονο, δεν υιοθετήθηκε στην κοινή θέση του Συμβουλίου, όμως εξακολουθώ να πιστεύω ότι πρόκειται για μια εκ των ουκ άνευ προϋπόθεση για την τήρηση του κανόνα του 5%.
μια σαφή ένδειξη προς τους καταναλωτές, ώστε να μπορούν να αγοράζουν έχοντας πλήρη επίγνωση της κατάστασης·
τη χρήση της ένδειξης "σοκολάτα υψηλής ποιότητας" αποκλειστικά και μόνο στα προϊόντα που περιέχουν βούτυρο του κακάο·
τον περιορισμό των φυτικών λιπαρών ουσιών υποκατάστασης σε τροπικά λίπη που δεν επιτυγχάνονται μέσω ενζυματικών παραγωγικών διεργασιών και δεν προέρχονται από διεργασίες γενετικής μηχανικής·
μια αξιολόγηση των επιπτώσεων ενός τέτοιου μέτρου στις εξαγωγές του κακάο από τις αναπτυσσόμενες χώρες.
Προσυπογράφω αυτές τις απαιτήσεις οι οποίες υπάρχουν στις τροπολογίες που κατέθεσε ο εισηγητής. Είμαι πράγματι ένας καταναλωτής ο οποίος ενδιαφέρεται για την ποιότητα και τη γεύση της παραδοσιακής σοκολάτας. Θεωρώ επιπλέον ότι πολιτική προστασίας των καταναλωτών, η οποία έχει αναχθεί στην τάξη της κοινοτικής πολιτικής δεν συνοψίζεται μόνο στην ασφάλεια των τροφίμων και στην προστασία της υγείας. Πρέπει να στοχεύει στην προώθηση μιας ποιοτικής διατροφής η οποία αποτελεί μέρος μιας γενικότερης φιλοσοφίας, αυτής που αποκαλούμε ποιότητα ζωής!

Darras
. (FR) Αυτή η πρόταση οδηγίας του 1996 εντάσσεται στο πλαίσιο της υλοποίησης της εναρμόνισης της εσωτερικής αγοράς, καθώς η Επιτροπή παρέχει κατ' αυτόν τον τρόπο στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να επιτρέψουν την προσθήκη στα σοκολατούχα προϊόντα άλλων φυτικών λιπαρών ουσιών πλην του βουτύρου κακάο σε περιεκτικότητα το πολύ 5% του συνολικού βάρους του τελικού προϊόντος. Προβλέπει επίσης την εμπορία αυτών των σοκολατούχων προϊόντων που περιέχουν φυτικές λιπαρές ουσίες σε όλα τα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη μια σήμανση η οποία θα αναφέρει τον κατάλογο των συστατικών.
Όπως και ο εισηγητής, είμαι και εγώ της άποψης να επανέλθουμε στην πρώτη ανάγνωση που είχε κάνει το Κοινοβούλιό μας το 1997 και να μην επιτρέψουμε αυτήν την προσθήκη και αυτή την εμπορία. Εξακολουθώ να θεωρώ ότι πρέπει να διατηρήσουμε την ένδειξη "σοκολάτα υψηλής ποιότητας" μόνο για τις σοκολάτες που δεν περιέχουν φυτικές λιπαρές ουσίες υποκατάστασης και να συστήσουμε μια μελέτη επιπτώσεων σχετικά με τις εξαγωγές του κακάο από τις αναπτυσσόμενες χώρες·τέλος, εξακολουθώ να επιθυμώ μια σαφή και ακριβή σήμανση για τους καταναλωτές.
Πρόκειται σε αυτό το σημείο για μια θέση αρχής, δύσκολα διαπραγματεύσιμη, δεδομένου ότι αφορά την προστασία των προϊόντων υψηλής ποιότητας καθώς και την προστασία των καταναλωτών, ιδιότητα που έχουμε όλοι. Για αυτό τον λόγο προτείνω στο Σώμα να ψηφίσει τις τροπολογίες που κατέθεσε ο εισηγητής μας και πράττοντας αυτό, να αποφανθεί κατά της θέσης της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών.

Lang
. (FR) Ενεργούμε υπερβολικά. Σε μια Ευρώπη που διακηρύσσει τη βούλησή της να προστατεύσει τους καταναλωτές, η οποία κάνει λόγο για σήματα ποιότητας και γνησιότητας, βρισκόμαστε εδώ ενώπιον μια κοινής θέσης του Συμβουλίου, η οποία προτιμάει να νοθεύσει ένα προϊόν, το οποίο μέχρι σήμερα ήταν υψηλής ποιότητας, τη σοκολάτα, αντί να θίξει τις πολυεθνικές εταιρίες γεωργικών προϊόντων διατροφής.
Αλλωστε αυτό δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει, εφόσον η ίδια αυτή Ευρώπη παράγει τρελές αγελάδες, πρόβατα που τρέμουν, κοτόπουλα με διοξίνη, εισάγει κρέατα με ορμόνες και δημητριακά γενετικώς τροποποιημένα.
Βέβαια, ο καταναλωτής "ενημερώνεται" ότι το προϊόν που αγοράζει είναι νοθευμένο. Όμως τι υποκρισία! Τι ενημέρωση! Με μικροσκοπικά γράμματα, σε μια ακατανόητη γλώσσα, στο πίσω μέρος της συσκευασίας.
Συνηθίζετε να κάνετε τα πάντα εξ ονόματος των δογμάτων σας, της ελεύθερης κυκλοφορίας, του ελεύθερου ανταγωνισμού, των ελευθέρων συναλλαγών. Προς Θεού, μην κάνετε οτιδήποτε και με τις γαστριμαργικές μας παραδόσεις, τα προϊόντα υψηλής ποιότητας ή τα τοπικά προϊόντα. Μην παίζετε άλλο με την διατροφή. Αυτό θα ήταν πραγματική πρόοδος.
Θα το έχετε κατανοήσει: οι συνάδελφοί μου από τον Συντονισμό των Κομμάτων της Ευρωπαϊκής Δεξιάς και εγώ ο ίδιος θα ψηφίσουμε την "επιλογή μηδέν": μηδενική περιεκτικότητα φυτικών λιπαρών ουσιών πλην του βουτύρου κακάο στη σοκολάτα.

Lulling
. (FR) Ποιος θα το πίστευε; Πάνω από εικοσιπέντε χρόνια μετά την πρώτη συζήτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη σοκολάτα, συμμετέχω και πάλι σε μια συζήτηση που αφορά το μεγάλο ερώτημα, εάν θα πρέπει ένα προϊόν να ονομάζεται σοκολάτα ενώ δεν παρασκευάζεται αποκλειστικά από βούτυρο κακάο.
Σήμερα, εικοσιπέντε χρόνια μετά, το ερώτημα αυτό διχάζει το Κοινοβούλιο σε σημείο που η Ομάδα μου δεν κατήρτισε κατάλογο ψηφοφοριών και η πειθαρχία της Ομάδας δεν ίσχυσε, κάτι που με ικανοποιεί πάρα πολύ σε παρόμοιες περιπτώσεις. Θα μπορώ επομένως να μιλήσω ελεύθερα υπέρ της λύσης που θεωρώ καλύτερη για τους παραγωγούς της πραγματικής σοκολάτας, όπως είναι αυτή που αρέσει στους καλοφαγάδες, οι οποίοι εκτιμούν ότι πρέπει να λέμε τα σύκα σύκα και τη σοκολάτα σοκολάτα, εφόσον αυτή έχει πράγματι παρασκευασθεί με βούτυρο κακάο.
Λυπάμαι πολύ που δεν μπορέσαμε να συμφωνήσουμε ως προς τη λύση που κατά τη γνώμη μου είναι η πλέον λογική, ότι, δηλαδή, η ονομασία "σοκολάτα" θα πρέπει να περιορίζεται στα προϊόντα που περιέχουν 100% φυτικές λιπαρές ουσίες από κακάο και ότι η ύπαρξη άλλων λιπαρών ουσιών θα πρέπει να αναγράφεται ευκρινώς επάνω στη συσκευασία των προϊόντων που τις περιέχουν, προκειμένου να ενημερώνεται ο καταναλωτής και να μην οδηγείται σε πλάνη, εφόσον η εμπορία των προϊόντων αυτών στην ενιαία αγορά θα είναι εξασφαλισμένη.
Όσον αφορά τον τομέα της σοκολάτας, όπως συμβαίνει και σε άλλους τομείς, υπάρχουν ποικίλες καλλιέργειες και παραδόσεις, αυτό το γνωρίζουμε. Στην φύση υπάρχουν όλες οι γεύσεις. Πλάι στην άποψη "γεύση και ποιότητα του προϊόντος", βρίσκουμε βεβαίως την άποψη "αναπτυξιακή πολιτική": στην πραγματικότητα, οι εμπλεκόμενες χώρες, οι χώρες ΑΚΕ, φοβούνται για απώλειες εισοδήματος της τάξης των 160 εκατομμυρίων δολαρίων περίπου, στην περίπτωση που οι μεγάλες βιομηχανίες που παράγουν σοκολάτα χρησιμοποιήσουν άλλα φυτικά λίπη σε ποσοστό 5%, ποσότητα που συστήνεται αλλά δεν μπορεί να ελεγχθεί.
Ούτως εχόντων των πραγμάτων, θα προτιμούσα την απόρριψη της κοινής θέσης, κατά τον ίδιο τρόπο που προτιμώ την καλή σοκολάτα που παρασκευάζεται σε κάποια βιοτεχνία από ένα βιομηχανικό προϊόν που σήμερα δεν μπορεί να ελεγχθεί. Δυστυχώς, μια μικρή πλειοψηφία στους κόλπους του Κοινοβουλίου δεν έχει αποφασίσει κατά τρόπο τέτοιο, ώστε οι καταναλωτές να μπορούν να απολαμβάνουν καλή και πραγματική σοκολάτα.

Miranda
Απορρίπτουμε εκ των προτέρων την αρχή της αποδοχής και γενίκευσης, σε όλα τα κράτη μέλη, της χρησιμοποίησης κάποιου ποσοστού άλλων φυτικών λιπαρών ουσιών πλην του βουτύρου κακάο για την κατασκευή σοκολάτας. Και αυτό για λόγους που έχουν να κάνουν με τη διαφύλαξη των θεμιτών συμφερόντων των χωρών που παράγουν κακάο, αλλά επίσης με την προστασία των καταναλωτών.
Πράγματι, είναι σίγουρο ότι ένα τέτοιο μέτρο θα επιφέρει, αναπόφευκτα, αρνητικές επιπτώσεις στις χώρες που παράγουν κακάο. Επιπλέον - και αυτή είναι η αιτία που καθόρισε τη θέση μας -, δεν υπήρξε καν σκέψη για εκπόνηση μιας μελέτης αξιολόγησης των επιπτώσεων του συγκεκριμένου μέτρου στις αναπτυσσόμενες χώρες που παράγουν κακάο.
Εν τω μεταξύ, ο καθορισμός ενός ορίου περιεκτικότητας του 5% σε άλλες φυτικές λιπαρές ουσίες - πλην του βουτύρου κακάο - για την κατασκευή σοκολατούχων προϊόντων συνιστά επιπλέον ένα επικίνδυνο προηγούμενο, στο βαθμό που θα μπορούσε, μακροπρόθεσμα, εκτός από το να οδηγήσει σε μια προσθήκη των συγκεκριμένων ουσιών σε ποσοστά μεγαλύτερα από αυτά που καθορίζονται τώρα, να ανοίξει επίσης το δρόμο προς την κατασκευή, στο μέλλον, σοκολάτας η οποία θα περιέχει άλλου είδους λιπαρές ουσίες, συμπεριλαμβανομένων εντέλει και ουσιών που λαμβάνονται με μεθόδους γενετικής μηχανικής.
Εξάλλου, είναι βέβαιο ότι δεν έχει ακόμη προσδιορισθεί μια μέθοδο ανάλυσης, η οποία θα επέτρεπε να ανιχνευθεί με ακρίβεια η πραγματική περιεκτικότητα αυτών των λιπαρών ουσιών στα σοκολατούχα προϊόντα που κατασκευάζονται, πέραν του ότι δεν υπάρχει καμία υποχρέωση επισήμανσης η οποία θα έδινε τουλάχιστον τη δυνατότητα να διακρίνεται με ευκρινή τρόπο ποια είναι η γνήσια σοκολάτα, αυτή που περιέχει αποκλειστικά και μόνο βούτυρο κακάο, και ποια είναι η σοκολάτα που περιέχει και άλλες λιπαρές ουσίες.

Roure
. (FR) Η οδηγία αυτή τροποποιεί ακόμη και τον ορισμό της σοκολάτας η οποία θα έπρεπε να παρασκευάζεται, κατά τη γνώμη μας, από τους σπόρους και το βούτυρο του κακάο.
Δεν έχουμε το δικαίωμα να παραπλανήσουμε τον καταναλωτή χρησιμοποιώντας την ονομασία σοκολάτα για να προσδιορίσουμε προϊόντα που δεν έχουν κατ' ανάγκη παρασκευαστεί από κακάο.
Οι καταναλωτές απαιτούν μια ξεκάθαρη ενημέρωση. Δεν αντέχουν πλέον να τους εξαπατούν. Η σημερινή ψηφοφορία πηγαίνει πολύ πιο πέρα από το απλό πρόβλημα της σοκολάτας. Αυτό που διακυβεύεται είναι η εμπιστοσύνη των συμπολιτών μας.
Για αυτό τον λόγο, ψήφισα όλες τις τροπολογίες που αποσκοπούσαν στη βελτίωση αυτής της οδηγίας και τις οποίες παρουσίασε η Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών.

Rovsing
Η ευημερία της ΕΕ βασίζεται στον ανταγωνισμό. Ο στόχος δε της ψήφισης της νέας οδηγίας για τα προϊόντα σοκολάτας είναι ακριβώς η βελτίωση του ανταγωνισμού στην ΕΕ. Όσον αφορά την πολιτική τροφίμων και την προστασία των καταναλωτών πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Στην προκειμένη περίπτωση όμως δεν πρόκειται για προστασία της υγείας ή του περιβάλλοντος. Στην προκείμενη περίπτωση πρόκειται αποκλειστικά και μόνο για τον βαθμό που θα επιτραπεί χωρίς κανέναν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία ο ελεύθερος ανταγωνισμός στον κλάδο της σοκαλατοποιίας, ώστε όλοι οι σοκολατοποιοί να μπορούν να πουλούν τα προϊόντα τους σε όλες τις χώρες της ΕΕ και όχι μόνο σε εφτά χώρες που μέχρι πρότινος επέτρεπαν τα προαναφερθέντα φυτικά λίπη. Αν το δούμε από την πλευρά των καταναλωτών, είναι αποκλειστικά θέμα γεύσης. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να στέκει να αποφασίζουν οι πολιτικοί ποιες θα είναι οι επιλογές των καταναλωτών. Τα προϊόντα πρέπει να είναι διαθέσιμα στην αγορά και πρέπει να είναι σαφές τι περιέχουν, αλλά κατά τα άλλα πρέπει να βασιστούμε στην ικανότητα κρίσης των ίδιων των καταναλωτών. Τίποτα άλλο δεν είναι αποδεκτό. Οι καταναλωτές σίγουρα θα βρουν από μόνοι τους ποια προϊόντα έχουν την καλύτερη γεύση!
Όταν σήμερα παρατηρούμε την αξιοσημείωτη αντίσταση εδώ στο Κοινοβούλιο ενάντια στην πρόταση, δεν μπορούμε παρά να τη θεωρήσουμε ως προσπάθεια, από την πλευρά ορισμένων σοκολατοπαραγωγών, να βάλουν τροχοπέδη στον ανταγωνισμό. Εάν δούμε δε από πού προέρχεται η αντίσταση είναι σαφές ότι ανεξαρτήτως κοινοβουλευτικής ομάδας, η αντίσταση προέρχεται πρωτίστως από τις χώρες που προστατεύουν προκαταβολικά τις σοκολατοβιομηχανίες τους από τους ισχύοντες κανόνες.

Savary
. (FR) Παρά τις αξιέπαινες προσπάθειες του Paul Lannoye, εγώ προσωπικά δεν ψήφισα υπέρ του κειμένου που μας παρουσίασε, το οποίο έχει ως στόχο να επιτρέψει την προσθήκη στη σοκολάτα φυτικών λιπαρών ουσιών σε ποσοστό 5%, γιατί είναι ακόμη και το είδος του ευρωπαϊκού κανονισμού που προκαλεί σύγχυση στους συμπολίτες μας και αποτελεί πεδίο ευρωσκεπτικισμού.
Εκεί όπου η υποχρέωση για μια σαφή και χωρίς αμφιβολίες σήμανση θα αρκούσε για την εμπορία όλων των ειδών σοκολάτας που υπάρχουν στην Ευρώπη, μας προτείνεται ένας από αυτούς τους τερατώδεις συμβιβασμούς, το μυστικό του οποίου το γνωρίζουμε: το ποσοστό των φυτικών λιπαρών ουσιών δεν θα είναι 0% όπως στις 8 χώρες, ούτε 10% όπως είναι σε κάποιες άλλες, η πλάστιγγα έγειρε στο 5% για όλη την Ευρώπη! Ποσοστό 5% φυτικών λιπαρών ουσιών, οι οποίες προφανώς δεν μπορούν να ελέγχονται, για το μεγαλύτερο όφελος της βιομηχανίας, η οποία δεν θα αργήσει να πλημμυρίσει την αγορά με μια φθηνή απομίμηση σοκολάτας και θα προκαλέσει επιπλέον αύξηση των τιμών της πραγματικής σοκολάτας, η οποία θα αναγορευθεί σε προϊόν πολυτελείας για προνομιούχους καταναλωτές.
Μήπως αύριο πρόκειται να εναρμονίσουμε τη σύνθεση του κέτσαπ, της μουστάρδας, των αλλαντικών, των τυριών, της μπύρας ή της πίτσας, εξ ονόματος μιας ενιαίας αγοράς που στοχεύει στην προώθηση μιας ενιαίας γεύσης με μοναδικό σκοπό τη διευκόλυνση των "επιχειρηματικών δραστηριοτήτων" στον κλάδο της διατροφής;
Εάν, από ενδιαφέρον για τη δημόσια υγεία, είναι θεμιτό να θεσπίζουμε ορισμένες νομοθετικές ρυθμίσεις σχετικά με τις διαδικασίες παρασκευής και τη σήμανση των προϊόντων, το γεγονός είναι, παρά ταύτα, ότι θέλουμε να επιβάλουμε μια γαστρονομική "μαοϊκή στολή" σε ολόκληρη την Ευρώπη προς όφελος αποκλειστικά της μεγάλης βιομηχανίας.
Εάν η οικοδόμηση της εσωτερικής αγοράς αποτελεί μέσο ενίσχυσης της Ευρώπης στο πλαίσιο του παγκόσμιου ανταγωνισμού, δεν θα πρέπει να παρουσιάζεται ως ολοκληρωτικό δόγμα και να αναμιγνύεται σε όλες τις εκφάνσεις της καταναλωτικής μας ζωής.
Συγκεκριμένα, η ποικιλία στη γαστρονομία και τις διατροφικές συνήθειες της Ευρώπης αποτελεί μέρος της πολιτιστικής της κληρονομιάς και του πολιτισμού της, ακόμη και αν αυτό γίνεται μέσω τοπικών ιδιαιτεροτήτων ξένων προς την εσωτερική αγορά.
Οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν μια τυποποιημένη Ευρώπη των καταναλωτών, όπου θα βόσκουν ελεύθερα μέσα σε μια μεγάλη ομοιόμορφη εσωτερική αγορά. Από την Ευρώπη περιμένουν να επιδείξει μια μεγάλη πολιτική φιλοδοξία και όχι κάποιους σχολαστικούς και δευτερεύοντες κανονισμούς.

Souchet
. (FR) Οι μεταμορφώσεις της νέας "οδηγίας περί σοκολάτας" δείχνουν κατ' αρχάς την εξαιρετική χοντροκοπιά και βραδύτητα της κοινοτικής νομοθετικής διαδικασίας. Η "απλοποίηση" της οδηγίας του 1973 η οποία ξεκίνησε στο Συμβούλιο του Εδιμβούργου το 1992, κατέληξε μόλις το 1996 σε μια πρόταση της Επιτροπής, την οποία εξέτασε το Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση το 1997 και χρειάστηκε να περιμένουμε ακόμη δυόμισι χρόνια περίπου προκειμένου το Συμβούλιο να θεσπίσει μια κοινή θέση την οποία μας υπέβαλε σήμερα.
Μια τόσο μακροχρόνια διεργασία καταλήγει τουλάχιστον σε ένα χρήσιμο κείμενο; Η απάντηση είναι σαφώς αρνητική. Η νέα οδηγία δεν ανταποκρίνεται σε καμιά ανάγκη. Η οδηγία του 1973 όριζε με σαφήνεια, χωρίς καμία αμφιβολία, τι είναι η σοκολάτα: ένα προϊόν που αποτελείται από ζάχαρη και κακάο. Λαμβάνοντας υπόψη τις διατροφικές συνήθειες ορισμένων χωρών του Βορρά, προβλέφθηκαν κάποιες παρεκκλίσεις. Η κατάσταση συνεπώς ήταν ικανοποιητική. Γιατί να την αλλάξουμε; Γιατί με το πρόσχημα της "απλοποίησης", στην πραγματικότητα προσπαθούμε να ανατρέψουμε την οδηγία του 1973; Δεν θα πρέπει λοιπόν το κοινοτικό κεκτημένο να είναι πλέον απρόσβλητο;
Στην πραγματικότητα, εάν αλλάζουμε το περιεχόμενο της οδηγίας, αυτό γίνεται υπό την πίεση των πέντε πολυεθνικών (Nestlι, Suchard, Mars, Cadbury και Ferrero) που μοιράζονται ήδη το 70% της ευρωπαϊκής αγοράς, της οποίας η παρούσα διπλή νομοθεσία εξακολουθούσε να ενοχλεί την παραγωγή. Ένα εργοστάσιο που βρίσκεται στη Γαλλία, για παράδειγμα, δεν μπορεί να παράγει σοκολάτα που δεν ανταποκρίνεται στις γαλλικές προδιαγραφές, βάσει των οποίων δεν μπορεί να περιέχει άλλες φυτικές λιπαρές ουσίες εκτός από βούτυρο κακάο. Κυρίως όμως, αφορά την ελαχιστοποίηση της τιμής των πρώτων υλών για αυτές τις πολυεθνικές. Τόσο το χειρότερο εάν γίνεται με τίμημα τη νόθευση της σύνθεσης της σοκολάτας. Το βούτυρο του κακάο στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύει το 8 με 9 % της συνολικής τιμής της σοκολάτας. Το βούτυρο του karite αξίζει το ένα τρίτο της τιμής του βουτύρου του κακάο, ενώ η τιμή του φοινικέλαιου είναι δέκα φορές μικρότερη.
Υιοθετώντας έναν κατάλογο υποκατάστατων του βουτύρου του κακάο και προβλέποντας γι' αυτά μια περιεκτικότητα, η νέα οδηγία δημιουργεί ένα ρήγμα, και σε αυτό το σημείο βρίσκεται η ουσία. Αύριο θα αρκεί να διευρύνουμε, να αυξήσουμε το ποσοστό και να προσθέσουμε για παράδειγμα τη σόγια στα φυτικά λίπη που μας προτείνουν σήμερα. Το βούτυρο του karite θα έχει λειτουργήσει ως άλλοθι και οι παραγωγοί του θα γνωρίσουν τότε τις ίδιες συνέπειες με αυτές που θα επιβαρύνουν, με την έννοια της πτώσης των τιμών, τους παραγωγούς του κακάο, εξαιτίας της έγκρισης μιας οδηγίας, η οποία αγνοεί εξολοκλήρου τις ίδιες της τις συνέπειες όσον αφορά την ανάπτυξη και παραπέμπει με κυνισμό την εξέτασή τους στις ελληνικές καλένδες.
Προκειμένου να πετύχουν τους σκοπούς τους - να παράγουν και να πουλήσουν φθηνότερα σε ολόκληρη την Ένωση μια απομίμηση σοκολάτας που θα φέρει την επωνυμία όνομα σοκολάτα - αυτές οι πολυεθνικές δεν θα σταματήσουν εάν οι παρεκκλίσεις του 1973 δεν γίνουν ο κανόνας, παρά τα συμφέροντα των σοκολατοποιών και των παραγωγών του κακάο.
Η κοινή θέση αποδέχεται πλήρως τις απαιτήσεις τους, προτείνοντας να αναχθεί σε ενιαίος και υποχρεωτικός κανόνας για το σύνολο των δεκαπέντε κρατών μελών μια παρέκκλιση, η οποία αντιστοιχούσε σε μια διατροφική συνήθεια οικεία σε ορισμένους από αυτούς. Τουλάχιστον, αυξάνεται το επίπεδο των προδιαγραφών και της ποιότητας για όλα τα κράτη μέλη; Καθόλου. Το αντίθετο συμβαίνει. Η ευθυγράμμιση πραγματοποιείται, ως συνήθως, με τον μικρότερο κοινό παρονομαστή. Αυτό που γενικεύεται είναι το κατώτερο επίπεδο ποιότητας, προκειμένου να επιβληθεί τελικά μια τυποποιημένη ευρω-γεύση, εις βάρος της γευστικής ποιότητας. Και το φορτίο για την απόδειξη της ποιότητας βαραίνει παραδόξως τον βιοτέχνη σοκολατοποιό στον οποίο, για να μην ανησυχεί, δεν απαγορεύεται να επισημαίνει ότι δεν έχει προσθέσει άλλες φυτικές λιπαρές ουσίες εκτός του βουτύρου του κακάο!!!
Τουλάχιστον το νέο κείμενο θα επιτρέπει στον καταναλωτή να διακρίνει εύκολα εάν μια σοκολάτα είναι γνήσια ή απομίμηση; Όχι, γιατί το κείμενο της οδηγίας είναι ένα ανέντιμο κείμενο, στο μέτρο που προβλέπει τη δυνατότητα προσθήκης στη διαδικασία παρασκευής της σοκολάτας ενός εξαιρετικά συγκεκριμένου ποσοστού (5%) περιεκτικότητας άλλων φυτικών λιπαρών ουσιών εκτός του βουτύρου του κακάο, ενώ, όπως όλοι γνωρίζουν, δεν έχουμε καμία αξιόπιστη αναλυτική μέθοδο που να καθιστά δυνατό τον έλεγχο. Η Επιτροπή ορίζει συνεπώς ένα ποσοστό το οποίο δεν μπορεί να εξακριβώσει. Αυτό λέγεται απάτη.
Το κείμενο περιέχει επίσης ανέντιμες διατάξεις όσον αφορά τη σήμανση. Το Κοινοβούλιό μας επ' ευκαιρία της πρώτης ανάγνωσης είχε εγκρίνει την πρωτοβουλία του κ. Lannoye, μια τροπολογία η οποία προέβλεπε την υποχρέωση να εμφανίζεται στο μπροστινό μέρος του προϊόντος μια ευανάγνωστη ένδειξη η οποία θα διευκρινίζει την παρουσία άλλων φυτικών λιπών εκτός του βουτύρου του κακάο. Δεδομένου ότι η τροπολογία αυτή δεν υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο, ο καταναλωτής δεν θα είναι σωστά ενημερωμένος. Σε όλες τις χώρες και για όλους τους καταναλωτές που είναι αφοσιωμένοι στην αυθεντική σοκολάτα, η ονομασία σοκολάτα θα μπορεί εφεξής να καλύπτει απολύτως νόμιμα κάποιο πλήρως νοθευμένο προϊόν.
Με τη βοήθεια ενός κοινοτικού μηχανισμού ο οποίος προσπαθεί συνεχώς να αποδυναμώνει την ευθύνη όλων, αλλάζουμε τον ορισμό ενός βασικού προϊόντος της διατροφής μας και αυτό με μόνο σκοπό να δώσουμε τη δυνατότητα σε ορισμένες πολυεθνικές να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. Όσοι είστε εραστές της σοκολάτας, απολαύστε τα προσεχή πασχαλινά αυγά σας! Θα είναι η τελευταία φορά που θα μπορείτε να είστε σίγουροι ότι παρασκευάζονται από πραγματική και γνήσια σοκολάτα, αυτήν πριν από την εναρμόνιση. Και μετά τη σοκολάτα, ποιος έχει σειρά;

Thomas-Mauro
. (FR) Σήμανση, όταν μας διαφεντεύεις ·
Αυτό εδώ είναι ένα διακριτικό σήμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο το οποίο θέλουμε να θέσουμε εκ νέου σε ισχύ. Αυτό το σήμα, όπως ακριβώς το γαλλικό σήμα NF Environnement, εφαρμόζεται προαιρετικά, δηλαδή, εναπόκειται στους βιομηχάνους να διεκδικήσουν τη χρήση του. Βασίζεται στην αρχή μιας συνολικής προσέγγισης, η οποία λαμβάνει υπόψη της ολόκληρο τον κύκλο ζωής του προϊόντος.
Ωστόσο, δεν θα πρέπει να τεθούν όλα τα εθνικά σήματα σε δεύτερο πλάνο. Στην πραγματικότητα, οι καταναλωτές, οι αγοραστές έχουν τους δικούς τους κώδικες και στήριξαν την εμπιστοσύνη τους στα λογότυπα που γνωρίζουν. Η βούληση να εξαλειφθεί το εθνικό λογότυπο έρχεται για μια ακόμη φορά να αναστατώσει τον πολίτη, ο οποίος κατοικεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση χαμένος ανάμεσα στους καταλόγους συστατικών, τα σήματα ποιότητας, τα λογότυπα, τις αναφορές στις περιοχές · πρόκειται για ένα δάσος από ενδείξεις. Θα πίστευε κανείς ότι βρισκόμαστε σχεδόν μπροστά από μια πλάκα σοκολάτας·
Έχοντας ως μέλημά μας την προστασία των ΜΜΕ όσον αφορά τις διευκολύνσεις στην πρόσβαση στα οικολογικά κοινοτικά σήματα που θα πρέπει να πραγματοποιηθούν, παρέχουμε στον εισηγητή τη στήριξή μας.

Titley
. (ΕΝ) Κυρία Πρόεδρε, υποστηρίζω ολόψυχα τις κινήσεις της Ευρώπης προκειμένου να γίνει μια φιλική προς το περιβάλλον ήπειρος. Αυτό το μέτρο αποτελεί άλλη μια απόδειξη της δέσμευσης της ΕΕ να κάνει πιο οικολογική τη δράση της.
Από το 1992, το λογότυπο του Euro-Flower έχει γίνει σφραγίδα για όλα τα προϊόντα που είναι φιλικά προς το περιβάλλον, από τα πλυντήρια μέχρι το χαρτί. Ωστόσο, ο ενθουσιασμός των καταναλωτών για οικολογικά προϊόντα δεν έχει βρει ακόμα ανάλογη ανταπόκριση από τη βιομηχανία. Ωστόσο, τα μέτρα που περιλαμβάνονται σε αυτή την τριετή στρατηγική θα προσελκύσουν, ελπίζουμε, κατασκευαστές.
Στη μάχη για ένα καθαρότερο πλανήτη, η βρετανική κυβέρνηση των Εργατικών βρίσκεται, φυσικά, στην πρώτη γραμμή. Στο Κυότο, παραδείγματος χάριν, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός John Prescott εξασφάλισε, παρά τις αντίθετες προβλέψεις, μια συμφωνία για τη μείωση των εκπομπών παγκοσμίως. Η Βρετανία ήδη βρίσκεται πολύ κοντά στην επίτευξη του στόχου για μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 20% μέχρι το 2010. Και επειδή αυτό ο στόχος δεν την ικανοποιούσε, η κυβέρνηση της Βρετανίας ύψωσε τον πήχη στο 60-70% μέχρι το 2050.
Το παρόν Κοινοβούλιο πρέπει να καλέσει και άλλα κράτη μέλη να τολμήσουν να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Βρετανίας. Θα έχουν την ευκαιρία να δεχτούν την πρόκληση στο επικείμενη Συνδιάσκεψη της Χάγης το Νοέμβριο, η οποία θα αποτελεί συνέχεια αυτής του Κυότο.
Φυσικά, η προστασία του πλανήτη μας σημαίνει πολύ περισσότερα από τον καθαρισμό της ατμόσφαιρας. Σημαίνει προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και στο έδαφος της γης. Και πάλι, η βρετανική κυβέρνηση των Εργατικών είναι πρωτοπόρος. Επί παραδείγματι, ο Νόμος για την Αγρια Πανίδα, που κατήρτισε πρόσφατα, παρέχει στα είδη που απειλούνται με αφανισμό τη μεγαλύτερη προστασία που τους είχαν ποτέ. Επίσης, οι νόμοι για το "δικαίωμα της περιδιάβασης" θα δώσουν στο βρετανικό λαό την ελευθερία να χαρεί και να εκτιμήσει την πανέμορφή μας ύπαιθρο.
Κυρία Πρόεδρος, απαιτείται επειγόντως συνεπής δράση σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο για να καθαρίσει το έδαφος, η θάλασσα και ο αέρας μας. Το Euro-Flower αποτελεί ένα μόνο στοιχείο της ευρύτερης περιβαλλοντικής στρατηγικής που χρειάζεται ο πλανήτης μας για να σωθεί. Οι πολίτες μας επιθυμούν να δουν συγκεκριμένη δράση. Από τους πολιτικούς δεν περιμένουν απλώς λόγια του αέρα, τα οποία άλλωστε το μόνο που κάνουν είναι να επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα. Τιθασεύοντας τη δύναμη του ευρω-λούλουδου μπορούμε όλοι μας να συμβάλλουμε σε έναν καθαρότερο, πιο πράσινο κόσμο.
Σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση Blokland (A5-0056/2000)

Banotti
. (EN) Ο κ. Blokland ορθώς εκφράζει σοβαρές ανησυχίες για τη διάθεση των αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένης και της αποτέφρωσης.
Προερχόμενος από μια χώρα όπου το 90% των αποβλήτων φθάνουν σε χωματερές, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η κατάλληλα ελεγχόμενη αποτέφρωση είναι και απαραίτητη και αναπόφευκτη.
Η δέσμευση της ιρλανδικής κυβέρνησης να προχωρήσει σε σημαντική χρήση της ανακύκλωσης και του διαχωρισμού των αποβλήτων είναι κάτι παραπάνω από προφανής. Ο διαχωρισμός των αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένων και των οργανικών αποβλήτων που προορίζονται για τη δημιουργία κοπριάς, πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα σε οιαδήποτε στρατηγική για τα απόβλητα.

Caudron
. (FR) Η διαχείριση των αποβλήτων είναι ένα εξαιρετικά σύνθετο καθήκον και τα εμπλεκόμενα οικονομικά συμφέροντα είναι σημαντικά. Για αυτό τον λόγο, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε μια συνολική στρατηγική προκειμένου να αντιμετωπίσει αυτή τη μείζονα περιβαλλοντική και υγειονομική πρόκληση.
Η οδηγία για την οποία συζητάμε σήμερα αποτελεί μέρος αυτής της στρατηγικής, εφόσον αποσκοπεί στη ρύθμιση της θερμικής επεξεργασίας των επικίνδυνων ή μη επικίνδυνων αποβλήτων. Οφείλω να ομολογήσω ότι προσωπικά ανέκαθεν ανησυχούσα όταν έβλεπα ότι η αποτέφρωση επικίνδυνων και μη επικίνδυνων αποβλήτων αντιμετωπίζονται στο πλαίσιο της ίδιας νομοθεσίας. Εξέφρασα ήδη τις ανησυχίες και τις ερωτήσεις μου κατά την πρώτη ανάγνωση.
Κάποια πλειοψηφία αποφάσισε προς την κατεύθυνση της συναποτέφρωσης, απόφαση που δεν με ικανοποιεί. Για αυτό τον λόγο, σήμερα, αγωνίζομαι προκειμένου να ληφθούν κάποια μέτρα που θα εγγυώνται ότι δεν θα υπάρξει αποδυνάμωση των προτύπων εκπομπών για τα επικίνδυνα απόβλητα.
Όλοι γνωρίζουν ότι ο όγκος των προς αποτέφρωση αποβλήτων στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρόκειται να αυξηθεί. Όσον αφορά τα αστικά απόβλητα, κατά το 1990 αποτεφρώθηκαν 31 εκατομμύρια τόνοι και φέτος ο αριθμός αυτός θα ξεπεράσει τα 56 εκατομμύρια. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό, οι οποίοι πηγάζουν από την αύξηση του όγκου των αποβλήτων που παράγονται και από τη μείωση της ποσότητας των αποβλήτων που οδηγούνται στους χώρους υγειονομικής ταφής.
Παρόλα αυτά γνωρίζουμε ότι η αποτέφρωση των αποβλήτων προκαλεί εκπομπές ουσιών που ρυπαίνουν τον ατμοσφαιρικό αέρα, το έδαφος και τα ύδατα και που συνεπώς είναι επικίνδυνες για την υγεία. Οι ρυπογόνες ουσίες που εκπέμπονται εξαρτώνται από τη φύση των προς επεξεργασία αποβλήτων και από τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία τους. Για αυτό τον λόγο οι ανησυχίες μας επικεντρώνονται στις εκπομπές βαρέων μετάλλων, διοξινών και φουρανίων.
Η συζήτηση αποκρυσταλλώθηκε κυρίως γύρω από τις μονάδες συναποτέφρωσης. Υπενθυμίζω ότι αυτές οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιούν επικίνδυνα απόβλητα ως καύσιμα για την παραγωγή ενέργειας ή υλικών στοιχείων. Οπωσδήποτε, οι διατάξεις των οδηγιών που εφαρμόζονται επιβάλλουν τον περιορισμό της χρήσης των επικίνδυνων αποβλήτων σε ποσοστό άνω του 40% της προκύπτουσας θερμότητας. Αυτό το ποσοστό είναι πάρα πολύ υψηλό! Πρέπει να εφαρμοστούν ιδιαιτέρως αυστηροί κανόνες ελέγχου στις εγκαταστάσεις αυτές και οι κανόνες αυτοί πρέπει να είναι εξίσου αυστηροί με εκείνους που επεβλήθησαν στους αποτεφρωτήρες.
Επιπλέον, θέλω να επιμείνω στο γεγονός ότι αυτή η γενίκευση της εκμετάλλευσης των επικίνδυνων αποβλήτων δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την προσαρμογή μας στην παραγωγή τέτοιων αποβλήτων.
Πράγματι υπάρχει ένας εξαιρετικά μεγάλος κίνδυνος να ακούσουμε αύριο ότι έγιναν επενδύσεις προκειμένου να κατασκευαστούν μονάδες συναποτέφρωσης και ότι τώρα θα πρέπει να τους καταστήσουμε αποδοτικούς! Απορρίπτω, εξ αρχής, ευθαρσώς αυτά τα επιχειρήματα, επιχειρήματα που θα οδηγήσουν στην αύξηση του όγκου των μεταφορών επικίνδυνων ουσιών, με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται για το περιβάλλον και για την ασφάλεια.
Εν κατακλείδι, υπενθυμίζοντας ότι πρέπει να τιμωρήσουμε τις παραβάσεις και ότι πρέπει να βοηθήσουμε τις αρχές που νομιμοποιούν τους αποτεφρωτήρες τους, πρέπει να επιμείνουμε στο γεγονός ότι προτεραιότητά μας είναι και πρέπει να παραμείνει η πρόληψη της παραγωγής αποβλήτων είτε είναι επικίνδυνα είτε όχι.

Collins
. (EN) H Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στην πρωτοπορία όσον αφορά την επινόηση νέων στρατηγικών διαχείρισης των αποβλήτων. Στην πραγματικότητα, το αντικείμενο της οδηγίας που συζητούμε σήμερα εδώ είναι πώς θα μειωθούν οι επιπτώσεις της αποτέφρωσης στο περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία, με τη σημαντική ελάττωση των επιπέδων εκπομπών διαφόρων σημαντικών ρυπογόνων ουσιών στην ατμόσφαιρα. Η οδηγία αυτή αποβλέπει επίσης στον έλεγχο της εκροής αποβλήτων στα συστήματα υδροδότησης.
Η έκθεση αυτή βρίσκεται τώρα ενώπιον μας για δεύτερη ανάγνωση. Παρατηρώ ότι μία από τις συστάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι ότι, εάν μια εγκατάσταση αποτέφρωσης ακίνδυνων αποβλήτων επιθυμεί να αρχίσει την αποτέφρωση επικίνδυνων αποβλήτων, οφείλει να αποκτήσει μια ενιαία άδεια πρόληψης και ελέγχου της ρύπανσης. Πιστεύω ότι αυτή η πρόταση είναι εξαιρετικά λογική.
Είναι πολύ σημαντικό η Ευρωπαϊκή Ένωση να εφαρμόσει άμεσα τις νέες προτάσεις για τη διαχείριση των αποβλήτων. Τα απόβλητα στην Ευρώπη παράγονται με ρυθμό 1 χιλιόγραμμου ανά άτομο ανά ημέρα. Δυο δισεκατομμύρια τόνοι αποβλήτων παράγονται κάθε χρόνο στην ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σαφής τουλάχιστον όσον αφορά μία πλευρά του προβλήματος της διάθεσης των αποβλήτων μας. Το μέλλον της διάθεσης των αποβλήτων δεν βρίσκεται στην αναζήτηση νέων χωματερών από τις τοπικές αρχές σε όλο το μήκος και το πλάτος της χώρας. Όλο και μεγαλύτερη ανησυχία εκφράζεται για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των χωματερών γενικότερα. Δεν αρκεί τίποτα λιγότερο από μια καίρια μετάβαση από την εξάρτησή μας από τις χωματερές σε άλλα περισσότερο ολοκληρωμένα σχέδια διαχείρισης των αποβλήτων.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει πλήρως τους αυστηρούς, φιλόδοξους αλλά και εφικτούς στόχους που έχει θέσει η ιρλανδική κυβέρνηση. Αυτοί οι στόχοι που αναμένεται να επιτευχθούν εντός των επόμενων 15 ετών περιλαμβάνουν τα εξής:
· Εκτροπή του 50% των συνολικών οικιακών αποβλήτων από τις χωματερές.
· Μείωση 65% κατ' ελάχιστον των βιοδιασπώμενων αποβλήτων που παραδίδονται σήμερα στις χωματερές.
· Ανάπτυξη εγκαταστάσεων για την αξιοποίηση των αποβλήτων, με τη χρήση ωφέλιμων για το περιβάλλον τεχνολογιών, ικανών να επεξεργάζονται 300.000 τόνους βιοδιασπώμενων αποβλήτων ετησίως.
Όλα αυτά τα μέτρα αντικατοπτρίζουν τις αλλαγές της κοινής γνώμης για το θέμα της διαχείρισης των αποβλήτων. Οι μέρες των χωματερών πλησιάζουν στο τέλος τους και πρέπει να αντικατασταθούν από τεχνολογίες που θα είναι περισσότερο ωφέλιμες για το περιβάλλον. Υπάρχει ομόφωνη στήριξη για τη θέση αυτή και από τα δεκαπέντε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Montfort
. (FR) Ο εντυπωσιακός όγκος των αποβλήτων που παράγονται από τις βιομηχανοποιημένες αστικές κοινωνίες μας αποτελεί αδιαμφισβήτητα μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που θα πρέπει να αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση στον 21ο αιώνα: κάθε χρόνο ο πλανήτης κατακλύζεται προοδευτικά και βαθμιαία και τα απόβλητα που παράγονται από τα κράτη μέλη της Κοινότητάς μας δεν είναι λιγότερα από 2 δισεκατομμύρια τόνοι.
Υπ' αυτές τις συνθήκες, είναι ασύλληπτο να αποφασίζεται η διαχείριση αυτών των αποβλήτων σύμφωνα με τον νόμο του ελάχιστου άμεσου κόστους: πράγματι, η ανθούσα βιομηχανία (δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, δισεκατομμύρια ευρώ) η οποία αναπτύσσεται βάσει αυτής της αυξανομένης ανάγκης θα πρέπει αναμφίβολα να εφεύρει πολλά προκειμένου να εκπληρώσει ορθά την αποστολή της, αποφεύγοντας κυρίως να ρυπάνει με τη σειρά της, με το πρόσχημα της αναβάθμισης: με την αποτέφρωση εκλύονται στην ατμόσφαιρα σωματίδια βαρέων μετάλλων και διοξίνες, ο καθαρισμός παράγει ανεπιθύμητες λάσπες και ορισμένα ανακυκλωμένα υλικά δεν έχουν βρει την αγορά (τις αγορές) τους.
Η καλύτερη δυνατή προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας περνάει επομένως από σημαντικές προόδους που θα πρέπει να πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο της εφαρμογής της νομοθεσίας που αφορά τη διαχείριση των αποβλήτων και που η μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο πόρρω απέχει από το να είναι ικανοποιητική, σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση της Επιτροπής.
Θα πρέπει συνεπώς να παροτρύνουμε τόσο τα κράτη μέλη όσο και τις βιομηχανίες τους να καταβάλλουν άμεσα τις αναγκαίες προσπάθειες για να προσαρμόσουν στις αρχές της προφύλαξης και της προστασίας του περιβάλλοντος - οι μεν την εθνική τους νομοθεσία και οι δε τις τεχνικές τους για την εξάλειψη και όχι για την μετατόπιση του προβλήματος της ρύπανσης. Όμως ταυτόχρονα, θα ήταν συνετό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να χαράξει ρεαλιστικούς δρόμους προς υλοποιήσιμους στόχους, αντί να αφήνεται σε αυτές τις λυρικές τάσεις του και τις ιδεαλιστικές ρήσεις του προκαλώντας πλήγματα στην αξιοπιστία του: όσον αφορά το περιβάλλον, θα διατηρήσουμε τις πιθανότητες να επιτύχουμε την επιθυμητή βιωσιμότητα λαμβάνοντας μέτρα με μεγάλη αμεσότητα.
Για αυτό τον λόγο η Ομάδα Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών δεν στήριξε τις τροπολογίες που δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν στα κράτη μας και που οι προβλεπόμενες οικονομικές συνέπειές τους ενδεχομένως να αποδειχθούν εξαιρετικά επιβλαβείς.
Όσο για τα υπόλοιπα, και ως τοπική εκπρόσωπος, ελπίζω ότι μια σύμπτυξη και μια απλοποίηση των κοινοτικών οδηγιών θα καταστήσει σαφέστερο και συνετότερο το ρυθμιστικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται τα νομαρχιακά σχέδια διαχείρισης των αποβλήτων.

Moreira da Silva
Η έγκριση της παρούσας οδηγίας περί αποτέφρωσης των αποβλήτων, η οποία θα τεθεί σε εφαρμογή το 2005, βελτιώνει σε μεγάλο βαθμό το υφιστάμενο πλαίσιο της διαχείρισης των αποβλήτων στην Ευρώπη, εισάγοντας ιδιαίτερα σημαντικά κριτήρια, όπως είναι αυτά που συνδέονται με τη δημόσια υγεία και την προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών.
Από την άλλη, σε περίπτωση που η υπό εξέταση οδηγία ετίθετο αμέσως σε ισχύ, κάτι που δυστυχώς θα γίνει μόνο το 2005, θα καθίστατο σχεδόν αδύνατον να συνεχίσει η πορτογαλική κυβέρνηση να προωθεί τη στρατηγική συναποτέφρωσης που ακολουθεί. Εν πάση περιπτώσει, εφόσον πρόκειται για μια οδηγία η οποία επιβάλλει σημαντικούς περιορισμούς, από τεχνικής, νομικής και διαδικαστικής άποψης, στο σύνολο των διεργασιών αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης που εφαρμόζονται στην Ευρώπη, θα καταστήσει ακόμη πιο εμφανές το γεγονός ότι η στρατηγική που ακολουθείται στην Πορτογαλία είναι άκρως εσφαλμένη.
Οπότε, αν και η επιθυμία μου ήταν να είχαμε τη δυνατότητα να επιβάλουμε περαιτέρω περιορισμούς όσον αφορά τις διεργασίες αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης, δεν μπορώ παρά να εκφράσω την ικανοποίησή μου για τα επιτευχθέντα αποτελέσματα, από τη στιγμή που η παρούσα οδηγία:
1 - Θεσπίζει πιο αυστηρές οριακές τιμές εκπομπών, ιδίως για τα οξείδια του άνθρακα και τον κονιορτό.
2 - Εξομοιώνει, όσον αφορά τον καθορισμό των οριακών τιμών, τις εγκαταστάσεις αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης, θέτοντας τέρμα στο καθεστώς εξαίρεσης που απολάμβαναν οι τελευταίες.
3 - Εκτιμά, μην αφήνοντας κανένα περιθώριο για αμφιβολίες, ότι η προσφυγή στην αποτέφρωση και τη συναποτέφρωση θα πρέπει χρησιμοποιείται μόνον ως ύστατη λύση, αφού δοκιμαστούν όλες οι υπόλοιπες τεχνικές μέθοδοι.
4 - Θεσπίζει αυστηρότατες προϋποθέσεις που αφορούν τη συνολική διαχείριση των αποβλήτων, την τοποθεσία και το μέγεθος των εγκαταστάσεων αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης, οι οποίες θα πρέπει να πληρούνται προτού χορηγηθεί οποιαδήποτε άδεια.
5 - Ενισχύει την παρεμβατική ικανότητα των αρμοδίων αρχών σε περίπτωση ενδεχόμενης μη συμμόρφωσης των εγκαταστάσεων ως προς τις οριακές τιμές.
6 - Μειώνει δραστικά την πιθανότητα επαναχρησιμοποίησης των αποβλήτων που προέρχονται από τις διεργασίες αποτέφρωσης και συναποτέφρωσης, ιδίως για οικοδομικές εργασίες.
7 - Καθιερώνει τις συνεχείς δειγματοληψίες για την ανίχνευση διοξινών ως υποχρεωτική διεργασία κατά τη διεξαγωγή της αποτέφρωσης και της συναποτέφρωσης.
8 - Αυξάνει το επίπεδο συμμετοχής των πολιτών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων σχετικά με την τοποθεσία των εγκαταστάσεων.
9 - Διασφαλίζει την υποχρέωση υποβολής ετήσιας περιβαλλοντικής έκθεσης, η οποία θα διαβεβαιώνει ότι τηρούνται οι οριακές τιμές εκπομπών.
10 - Περιορίζει σε σημαντικό βαθμό τις εξαιρέσεις που ισχύουν για εγκαταστάσεις όπου λειτουργούν τσιμεντοκλίβανοι.
11 - Καθορίζει για πρώτη φορά μια οριακή τιμή για τις εκπομπές αμμωνίας (NH3), δεδομένης της οξεοποίησης του ατμοσφαιρικού αέρα που προκαλεί η συγκεκριμένη χημική ένωση.

Ries
. (FR) Η πρόταση οδηγίας σχετικά με την αποτέφρωση των αποβλήτων αποτελεί ένα πολύπλοκο τεχνικό ζήτημα, οι περιβαλλοντικές και οι οικονομικές επιπτώσεις του οποίου πρέπει να σταθμιστούν με προσοχή.
Με το πέρας της πρώτης ανάγνωσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε αφήσει σε μεγάλο βαθμό το στίγμα του στις συζητήσεις, προτείνοντας τη συγχώνευση των δύο οδηγιών που αφορούν την αποτέφρωση των οικιακών και των επικίνδυνων αποβλήτων.
Σήμερα, πιστεύω ότι η κοινή θέση που μας παρουσίασε το Συμβούλιο συνιστά έναν πολύ καλό συμβιβασμό τον οποίο είμαι σε θέση να προσυπογράψω. Θα ήθελα ωστόσο, να αναφερθώ σε ένα ιδιαίτερο σημείο, αυτό της συναποτέφρωσης σε τσιμεντοκλιβάνους και να αιτιολογήσω την αρνητική μου ψήφο όσον αφορά τις δύο τροπολογίες.
Αφενός, είναι το πρώτο τμήμα της τροπολογίας 25, στο Παράρτημα ΙΙ, που ορίζει τις οριακές τιμές εκπομπών για την τσιμεντοβιομηχανία και ιδιαίτερα την τιμή 15 mg/m3 για τον κονιορτό. Για την πλειοψηφία των κρατών μελών προβλέπονται οριακές τιμές ύψους 50 mg/m3. Σε μια πρόσφατη ανάλυση κόστους-ωφέλειας, η Επιτροπή συμπέρανε ότι οι τιμές ύψους 30 mg/m3 αποτελούν τον καλύτερο συμβιβασμό. Η επιβολή των προτύπων ύψους 15 mg/m3 θα αποτελούσε ένα υπερβολικό περιβαλλοντικό κόστος και δεν θα ήταν ανταποδοτική.
Αφετέρου, η τροπολογία 14 σχετικά με τον ορισμό των αστικών αποβλήτων, επανεισάγει τον ορισμό των μειγμάτων αστικών αποβλήτων τη στιγμή που αυτό προβλέπεται ήδη στο άρθρο 3, παράγραφος 3. Μια ενδεχόμενη κακή μετάφραση αυτού του άρθρου θα μπορούσε να οδηγήσει στον αποκλεισμό της χρησιμοποίησης των αστικών αποβλήτων σε τσιμεντοκλιβάνους. Ωστόσο, αυτό το είδος της επεξεργασίας προβλέπεται στα σχέδια περί αποβλήτων των περισσοτέρων δημοσίων αρχών.
Η ψηφοφορία αυτή δεν με κάνει να νιώθω ότι οι περιβαλλοντικές μου ανησυχίες τίθενται εν αμφιβόλω, εφόσον η συναποτέφρωση σε τσιμεντοκλιβάνους δεν είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για το περιβάλλον: στην πραγματικότητα, οι τσιμεντοκλίβανοι υπόκεινται σε αυστηρούς κανόνες εκπομπών. Επιπλέον, η συναποτέφρωση αποτελεί μερικές φορές αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής περί διαχείρισης των αποβλήτων ορισμένων κρατών ή ορισμένων περιοχών, στο πλαίσιο αποδεκτών συνθηκών σε οικονομικό και περιβαλλοντικό επίπεδο.

Sacrιdeus και Wijkman
Το να γίνουν οι κανονισμοί που αφορούν τις εγκαταστάσεις αποτέφρωσης περισσότερο αυστηροί είναι, σε πολύ μεγάλο βαθμό, επιθυμητό. Ωστόσο, είναι αμφίβολο εάν πρέπει να οριστούν οι ίδιοι κανονισμοί που αφορούν τις εγκαταστάσεις που προορίζονται για τα μη ταξινομημένα απόβλητα και για τις εγκαταστάσεις που προορίζονται αποκλειστικά για την επεξεργασία ορισμένων τμημάτων των αποβλήτων, δηλαδή απόβλητα τα οποία είναι εκ των προτέρων ταξινομημένα.
Οι εγκαταστάσεις για τα μη ταξινομημένα απόβλητα απαιτούν πιο εξελιγμένο εξοπλισμό. Όταν τίθενται τέτοιου είδους προϋποθέσεις για όλα τα είδη των εγκαταστάσεων αποτέφρωσης, το αποτέλεσμα που μπορεί να προκύψει είναι να ματαιώνεται η ταξινόμηση των σκουπιδιών και να δημιουργούνται δυσκολίες σε ό,τι αφορά την ανακύκλωση και την επαναχρησιμοποίηση, συμπεριλαμβανομένης της μίξης των οργανικών αποβλήτων.
Γι' αυτόν τον λόγο, εμείς οι Σουηδοί χριστιανοδημοκράτες θέλουμε να απευθύνουμε έκκληση προς την Επιτροπή ώστε να λάβει προσεκτικά υπόψη της αυτές τις απόψεις στο εν εξελίξει έργο της αντιμετώπισης του θέματος των σκουπιδιών και των αποβλήτων.

Souchet
. (FR) Εξέτασα την έκθεση αυτή ως δήμαρχος, δεδομένου ότι η πρόταση της Επιτροπής αφορά κυρίως την ενίσχυση της ισχύουσας νομοθεσίας όσον αφορά την αποτέφρωση των αστικών αποβλήτων, γεγονός που δείχνει με σαφήνεια, παρεμπιπτόντως, πόσο χρήσιμο είναι για έναν ευρωβουλευτή να μπορεί να ασκεί την ιδιαιτέρως συμπληρωματική εντολή του δημάρχου, μια δυνατότητα που η παρούσα γαλλική κυβέρνηση θέλει να καταργήσει κατά τρόπο αφενός άδικο και αφετέρου παράλογο, εφόσον δεν ωφελεί κανέναν το ενδεχόμενο να αποκοπούν οι ευρωβουλευτές από την περιφέρεια.
Ο στόχος της οδηγίας είναι αξιέπαινος: πρόκειται για την πρόληψη και τη μείωση των αρνητικών συνεπειών της αποτέφρωσης και της συναποτέφρωσης των αποβλήτων.
Ωστόσο, δεν μπορούμε να στηρίξουμε την πρόταση που σαν στόχο έχει να υποβάλλει όλες τις εγκαταστάσεις στους ίδιους κανόνες εκπομπών. Δεν είναι αυτός ο τρόπος με τον οποίο θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της πλεονάζουσας ικανότητας των αποτεφρωτήρων στην Ευρώπη. Ο εισηγητής συμφωνεί: είναι ευκολότερο να πραγματοποιούνται κάποιες μεταφορές αποβλήτων στο πλαίσιο μιας εγκατάστασης συναποτέφρωσης. Θεωρούμε ότι κάποιες από τις τροπολογίες που προτείνονται στην κοινή θέση ενέχουν στην πραγματικότητα τον κίνδυνο να παρεμποδίσουν τον εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων εγκαταστάσεων και να ποινικοποιήσουν τη συναποτέφρωση των επικίνδυνων αποβλήτων σε τσιμεντοκλιβάνους, πρακτική που αφορά κυρίως τη Γαλλία και το Βέλγιο.
Όσον αφορά τα αστικά απόβλητα, θα διατυπώσω ποικίλες παρατηρήσεις. Καταρχάς πρώτον, δεν είναι σκόπιμο να προκαλέσουμε σύγχυση σε ό,τι αφορά τον ορισμό των "μειγμάτων αστικών αποβλήτων" στο πλαίσιο της συναποτέφρωσης. Η παρομοίωση που γίνεται στην τροπολογία 14, "των αποβλήτων που υπόκεινται σε μερικό διαχωρισμό" με τα "μείγματα αστικών αποβλήτων που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία" κινδυνεύει να επηρεάσει την ανάπτυξη των τομέων διαλογής αποβλήτων, τους οποίους προσπαθούμε να αναπτύξουμε και εκ των οποίων τα υπολείμματα ή ορισμένα τμήματα θα ήταν δυνατό να συναποτεφρώνονται.
Από την άλλη, εάν τροποποιήσουμε το άρθρο 7-4, αποσύροντας κατά συνέπεια τον τίτλο "μη επεξεργασμένων" για τα αστικά απόβλητα, αυτό θα έχει ως συνέπεια την απαγόρευση της συναποτέφρωσης για επιλεγμένα τμήματα αστικών αποβλήτων (χαρτιά, χαρτόνια·), τα οποία δεν θα είναι δυνατό να ανακυκλώνονται παρά μόνο εάν συλλέγονται ξεχωριστά.
Τέλος, η μείωση του ορίου των 6 τόνων ωριαία, κάτω του οποίου οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις αποτέφρωσης αποβλήτων υπόκεινται σε μια οριακή τιμή εκπομπών στον αέρα της τάξης των 200 mg/m3 για τα ΝΟx, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, δεδομένου ότι ο προγραμματισμός των τοπικών αρχών για την προσαρμογή των υφισταμένων εγκαταστάσεων λειτουργεί σε αυτό το επίπεδο (βλ. Παράρτημα V-α).
Μολονότι γνωρίζουμε ότι η αποτέφρωση δεν αποτελεί την τέλεια λύση, συνιστά, ωστόσο, μια σημαντική πρόοδο για τις διάφορες αρχές, οι οποίες έχουν άλλωστε προβεί σε σημαντικές επενδύσεις για τον εκσυγχρονισμό της διαχείρισης της δημοτικής υπηρεσίας τόσο των οικιακών όσο και των παρόμοιων αποβλήτων. Είναι κάτι που πρέπει να το λάβουμε υπόψη μας, αν και, βέβαια, θα πρέπει να ακολουθήσουν ο προβληματισμός και η έρευνα. Στο μέλλον η βιομηχανία επεξεργασίας αποβλήτων θα πρέπει αναμφίβολα να επινοήσει κάτι προκειμένου να αποφύγει να ρυπάνει και αυτή με τη σειρά της. Θα πρέπει συνεπώς να καταρτίσουμε ευρύτερες στρατηγικές διαχείρισης των αποβλήτων και να ευνοήσουμε ενεργά την έρευνα-ανάπτυξη σε αυτό τον τομέα που είναι ουσιαστικής σημασίας για τη ζωή και το μέλλον των τοπικών μας κοινωνιών.

Titley
. (EN) Μου φαίνεται απίστευτο, δεδομένης της υστερίας κατά των Βρυξελλών που χαρακτηρίζει τους συμμάχους του από το κόμμα UKIP, πώς ο κ. Blokland κατάφερε να παραγάγει μια τόσο υπερβολικά ρυθμιστική έκθεση τεραστίων διαστάσεων. Τουλάχιστον όμως, αυτές οι προτάσεις θα επιτρέψουν μια φιλική προς το περιβάλλον διάθεση των αντιευρωπαϊκών σκουπιδιών που περιφέρουν ο κ. Brokland και το UKIP.
Ο σκοπός αυτών των προτάσεων είναι η βελτίωση της ποιότητας του αέρα και η προστασία της ανθρώπινης υγείας. Η αποτέφρωση είναι συχνά η πιο αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος διάθεσης απορριμμάτων. Μερικές φορές, ωστόσο, μπορεί να απελευθερώσει στην ατμόσφαιρα επικίνδυνα χημικά, όπως οι διοξίνες. Για το λόγο αυτό είναι ζωτικής σημασίας αυτά τα υποπροϊόντα να ελέγχονται και να μην επιτρέπεται να διαφεύγουν στο περιβάλλον.
Η τεχνολογία για τον καθαρισμό των καυσαερίων από τα εργοστάσια αποτέφρωσης ήδη υπάρχει. Απλώς πρέπει να διασφαλίσουμε τη χρήση της. Τα λογικά μέτρα που προτείνει η Επιτροπή θα ενθάρρυναν τη χρήση αυτής της τεχνολογίας.
Βρίσκω την υποκρισία του UKIP καταπληκτική. Προκαλώ το UKIP να εξηγήσει στους υποστηρικτές του πώς θα συμπορευτούν με έναν τόσο προφανή υποστηρικτή των υπερβολικών κοινοτικών ρυθμίσεων. Ενώ διατείνονται ότι είναι πολέμιοι του Ευρωκράτη, είναι προφανές ότι στην πραγματικότητα είναι ο φίλος του Ευρωκράτη.
Φοβάμαι ότι ο καθαρισμός του περιβάλλοντος θα αποδειχθεί παιχνιδάκι μπροστά στο έργο να πείσουμε το UKIP να ξεκαθαρίσει τη στάση του. Οι χαμένοι, δυστυχώς, θα είναι οι πολίτες μας.

Thomas-Mauro
. (FR) Με βάση τα κείμενα των αρχαίων, η εξάλειψη των αποβλήτων αποτελούσε ήδη από τότε πρόβλημα στην αρχαία Ρώμη, αν και έκτοτε, τα επονομαζόμενα απόβλητα αποτέλεσαν πηγή ευτυχίας για γενεές αρχαιολόγων. Εκείνη την εποχή, τα περισσότερα απόβλητα ήταν βιοδιασπώμενα, πράγμα από το οποίο απέχουμε πολύ σήμερα.
Μιλήσαμε για τη σοκολάτα. Να λοιπόν ένας πρακτικός τρόπος για να δώσουμε μια σαφή εικόνα του ζητήματος, ακολουθώντας, για παράδειγμα, την πορεία που διαγράφει η συσκευασία μιας σοκολάτας, από τον σκουπιδοτενεκέ στο εργοστάσιο αποτέφρωσης, όπου ανακαλύπτουμε ότι η καύση του αλουμινόχαρτου παράγει τοξικά αέρια.
Όσον αφορά τη διαχείριση των αποβλήτων, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια πάρα πολύ σημαντική πρόκληση. Πιστεύω, ωστόσο, ότι ορισμένες χώρες δεν είναι προετοιμασμένες για αυτήν ούτε υλικά ούτε πνευματικά. Σήμερα, το γαλλικό κέντρο εγκαταστάσεων διαχείρισης επεξεργάζεται το ένα τρίτο των οικιακών και άλλων παρόμοιων αποβλήτων με τη βοήθεια τριακοσίων αποτεφρωτήρων. Η αποτέφρωση εκπέμπει ρύπους: κονιορτό, μέταλλα και διοξίνες τα οποία είναι ανάγκη να περιορίσουμε χάρη σε ένα σύστημα επεξεργασίας των καπναερίων. Η ρύθμιση που αφορά τον περιορισμό των απορριμμάτων ενισχύεται προοδευτικά. Βέβαια, είναι απαραίτητες κάποιες δράσεις προκειμένου να γίνουν σεβαστοί οι κανόνες, γιατί πρέπει να προστατεύσουμε την υγεία και το περιβάλλον, ωστόσο, σε ότι αφορά τη συναποτέφρωση, δεν θέλουμε να τροποποιηθεί ούτε το πεδίο εφαρμογής ούτε ο ορισμός των εγκαταστάσεων της.
Πρέπει να προσέξουμε, εάν εδραιώσουμε κάποιους από αυτούς τους κανονισμούς και εάν περιπλέξουμε τους άλλους, να μην προκαλέσουμε δυσπιστία απέναντι στην ευρωπαϊκή νομοθεσία σε θέματα περιβάλλοντος, η οποία συστήνει κάτι έπειτα κάτι άλλο, βυθίζοντας ορισμένα επαγγέλματα και βιομηχανίες στην αβεβαιότητα. Από την άλλη, υπάρχει ο κίνδυνος μεταβάλλοντας τη νομοθεσία που ισχύει στην περίπτωση των μονάδων συναποτέφρωσης ή της ειδικής επεξεργασίας των επικίνδυνων αποβλήτων, να προκαλέσουμε στρέβλωση της τιμής, είτε έναν αδικαιολόγητο "τουρισμό" αποβλήτων.
Υπάρχει ένας πραγματικός κίνδυνος, μήπως ευνοήσουμε τον έναν ή τον άλλον τομέα εις βάρος των υπολοίπων μέσω οριακών τιμών που δεν θα έχουμε προσαρμόσει σωστά, ενώ χρειαζόμαστε τέσσερις τομείς αποτέφρωσης\u903\'3f τον τομέα που ειδικεύεται στα επικίνδυνα απόβλητα, αυτόν που ειδικεύεται στα μη επικίνδυνα απόβλητα, την συναποτέφρωση και την αποτέφρωση μέσω των προσαρμοσμένων εγκαταστάσεων καύσης.
Εφιστώ την προσοχή των συναδέλφων μου σε ένα άλλο σημείο, το οποίο είναι οπωσδήποτε δευτερεύον. Παρά ταύτα, κατά τη γνώμη μου, είναι απαραίτητη μια εργασία επικοινωνίας μετά από τη συγχώνευση αυτών των οδηγιών. Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι έχουν την εντύπωση ότι ειδικά απόβλητα, επικίνδυνα, μη επικίνδυνα, αστικά, θα γίνουν όλα μαζί ένα μείγμα και θα υποστούν μια κοινή επεξεργασία, στο ίδιο καμίνι, στην ίδια εγκατάσταση. Συνεπώς, σε αυτό το επίπεδο η επιλογή των αποβλήτων θα πρέπει να είναι άχρηστη. Χρειάζεται επομένως μια πραγματική εργασία ενημέρωσης και επεξήγησης.
Έκθεση Davies (A5-0062/2000)

Caudron
Σε αυτή τη συζήτηση για την ποιότητα του αέρα, διαπραγματευόμαστε, μέσω της έκθεσης Davies, το πρόβλημα της παρουσίας όζοντος στον ατμοσφαιρικό αέρα.
Όλοι οι ειδικοί συμφωνούν: επιβάλλεται η αύξηση των προτύπων ποιότητας του αέρα, ούτως ώστε οι πολίτες σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση να προστατεύονται αποτελεσματικά από τους κινδύνους που ενέχει για την υγεία τους η παρουσία όζοντος στον αέρα. Οι επιδράσεις του όζοντος στην υγεία είναι ποικίλες: ερεθισμός των ματιών, της μύτης και του λαιμού, θωρακική δυσφορία, βήχας και πονοκέφαλοι, κτλ. Το όζον συμβάλλει επίσης σε πρόκληση κρίσης άσθματος, εξασθένιση της πνευμονικής λειτουργίας και σε αύξηση της βρογχικής αντιδραστικότητας. Μακροπρόθεσμα, μπορεί να προκαλέσει ακόμη και πρόωρη γήρανση των πνευμόνων.
Η διαπίστωση αυτή είναι τουλάχιστον τρομακτική, για αυτό το λόγο υποδέχομαι με πολύ μεγάλη ικανοποίηση αυτή την πρόταση οδηγίας! Αποσκοπεί πράγματι στην τροποποίηση της υπάρχουσας κοινοτικής νομοθεσίας ως προς το όζον, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 96/62/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με την εκτίμηση και διαχείριση της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα.
Θέτει μακροπρόθεσμους στόχους, καθώς και ενδιάμεσες τιμές στόχους, όσον αφορά το όζον στον αέρα του περιβάλλοντος. Εισάγει επίσης ένα πλαίσιο προτύπων που στοχεύουν στην προστασία της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος. Τέλος, καλεί τα κράτη μέλη να ελέγχουν τις συγκεντρώσεις του όζοντος καθώς και να κοινοποιούν τα αποτελέσματα. Η Οδηγία θα αποτελέσει συνεπώς σημείο αναφοράς για τα επίπεδα του όζοντος στον αέρα του περιβάλλοντος.
Για τον καθορισμό των μακροπρόθεσμων στόχων, η Επιτροπή προτείνει τη χρησιμοποίηση των κατευθυντηρίων γραμμών που υιοθέτησε η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας το 1997 για την ποιότητα του αέρα. Ο πρώτος σκοπός είναι να προληφθεί η υπέρβαση των ανώτατων αυτών ορίων και με τον τρόπο αυτό να αποφευχθούν οι επιβλαβείς επιπτώσεις για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Ωστόσο, στις προτάσεις της Επιτροπής δεν καθορίζεται ημερομηνία κατά την οποία πρέπει να υλοποιηθούν. Λυπούμαστε για αυτό.
Κατά πρώτον, ορίζονται τιμές στόχοι. Σκοπός είναι να επιτευχθούν οι τιμές αυτές, ει δυνατόν, μέχρι το 2010. Οι τιμές αυτές βασίζονται επίσης στις κατευθυντήριες γραμμές της ΠΟΥ, είναι όμως αποδεκτό ότι μπορεί να σημειώνεται υπέρβαση για ορισμένες μέρες κάθε χρόνο. Πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η πρόταση της Επιτροπής δεν λαμβάνει υπόψη τις αλλαγές που ενδέχεται να ανακύψουν από τις δεσμεύσεις της Κοινότητας στον τομέα των κλιματικών αλλαγών. Οι δεσμεύσεις αυτές προβλέπουν μείωση κατά 8% των αερίων που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Εάν τηρηθούν οι δεσμεύσεις αυτές, τα κράτη μέλη πρέπει να αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερη φιλοδοξία τις τιμές στόχους για τη μείωση των επιπέδων του όζοντος.
Εν κατακλείδι, είμαι αρκετά ικανοποιημένος από το κείμενο αυτής της πρότασης οδηγίας, γιατί αποτελεί σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της επίτευξης του πρωταρχικού στόχου που ορίζεται στο πέμπτο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον: να μη σημειωθεί ποτέ υπέρβαση των κρίσιμων επιπέδων όζοντος στον αέρα του περιβάλλοντος.
Έκθεση Myller (A5-0063/2000)

Caudron
Συζητάμε σήμερα για μία νομοθετική πρόταση που μας αφορά όλους άμεσα, αφού αποσκοπεί στη βελτίωση του αέρα του περιβάλλοντος. Πρόκειται για μία πρόταση οδηγίας που αφορά τα εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους (μία οδηγία που υπάγεται στην οδηγία-πλαίσιο για την ποιότητα του αέρα). Εγγράφεται στο πέμπτο κοινοτικό Πρόγραμμα Δράσης για το Περιβάλλον (ΠΔΠ).
Ο μείζων στόχος είναι ο περιορισμός των εκπομπών ρύπων που προκαλούν οξεοποίηση και ευτροφισμό και προδρόμων του όζοντος, για τη βελτίωση της προστασίας του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας από επιβλαβείς επιδράσεις που προκαλούνται από την οξεοποίηση, τον ευτροφισμό του εδάφους και το όζον της τροπόσφαιρας. Τα ανώτατα όρια που αναφέρει το κείμενο αυτό θα πρέπει να έχουν γίνει σεβαστά το αργότερο μέχρι το 2010.
Με αυτή την προοπτική, τα κράτη μέλη οφείλουν να καταρτίσουν προγράμματα για την προοδευτική μείωση των ετήσιων εκπομπών στην επικράτειά τους και να τα ανακοινώσουν στην Επιτροπή πριν από το τέλος του 2002. Τα προγράμματα αυτά θα πρέπει να αναθεωρηθούν και να ενημερωθούν το 2006. Οφείλουν επίσης να προετοιμάσουν, για το 2010, και να ενημερώνουν, σε τακτική βάση, εθνικούς καταλόγους απογραφής εκπομπών και προβλέψεις για τις εκπομπές για το διοξείδιο του θείου (SO2), τα οξείδια του αζώτου (NOx), τις πτητικές οργανικές ενώσεις (VOC) και την αμμωνία (NH3). Οι κατάλογοι και οι προβλέψεις αυτές πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή κάθε χρόνο.
Η κυρία εισηγήτρια πρότεινε τροπολογίες που στοχεύουν στην ενίσχυση της πρότασης αυτής. Συνιστά κυρίως τον καθορισμό πιο αυστηρών προτύπων που θα πρέπει να τηρούνται όσον αφορά την εκπομπή των τεσσάρων εν λόγω ρύπων. Ως προς την αρχή, είμαι απόλυτα σύμφωνος με τέτοιου είδους προτάσεις. Πράγματι, όταν πρόκειται για την υγεία και το περιβάλλον, οφείλουμε να είμαστε αισιόδοξοι αν θέλουμε να υποστηρίζουμε ότι βελτιώνουμε την κατάσταση. Ωστόσο, το να θέσουμε τον πήχη πολύ ψηλά μπορεί να αποδειχθεί αντιπαραγωγικό. Για το λόγο αυτό, νομίζω ότι, για την ώρα, θα ήταν προτιμότερο να παραμείνουμε στους στόχους που έχουν οριστεί από τις διεθνείς συμβάσεις, γνωρίζοντας παράλληλα ότι θα μπορούμε να ανασκοπήσουμε τα ανώτατα όρια υπό το φως της προόδου που σημειώνεται. Η έκθεση, άλλωστε, ζητά από την Επιτροπή να προτείνει νέες τροπολογίες της οδηγίας έως το 2004. Θα μπορεί, με αυτόν τον τρόπο, να ανασκοπήσει τα ανώτατα όρια που ορίζονται στο κείμενο, τους ενδιάμεσους περιβαλλοντικούς στόχους και τα νέα μέτρα που λαμβάνονται για τη διασφάλιση του σεβασμού των ανώτατων ορίων. Οι ενδεχόμενες αυτές διορθώσεις θα επιτρέψουν την προσαρμογή της οδηγίας στις τεχνικές και επιστημονικές προόδους και θα επέτρεπαν την επίτευξη των στόχων έως το 2010 ενδεχομένως. Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για έναν καλό συμβιβασμό.
Η κυρία εισηγήτρια προτείνει επίσης να καθοριστούν ημερομηνίες-στόχοι για την επίτευξη των στόχων που έχουν οριστεί· κατά τη γνώμη μου είναι απαραίτητο. Πράγματι, εάν δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός, τα κείμενα πολύ συχνά μένουν δηλώσεις πρόθεσης χωρίς συνέχεια. Προς την ίδια κατεύθυνση, πρέπει να θεσπιστούν το συντομότερο δυνατόν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται στις παραβάσεις των διατάξεων της οδηγίας.

Malmstrφm, Olsson, Paulsen και Olle Schmidt
Είμαστε υπέρ του να δημιουργήσει η ΕΕ, μέσω νομοθετικού πλαισίου, σταθερές οριακές τιμές στον τομέα του περιβάλλοντος, αφού τα περισσότερα περιβαλλοντικά προβλήματα είναι γενικευμένα και υπερεθνικά. Τα κράτη μέλη έχουν διαφορετικές παραδόσεις και προϋποθέσεις, γι' αυτό, λοιπόν, θα πρέπει να είναι τα ίδια υπεύθυνα για την υλοποίηση ώστε οι κοινοί στόχοι να επιτευχθούν πλήρως.
Επιλέξαμε να καταψηφίσουμε τις προτάσεις τροπολογίας αριθ. 16 και 17, διότι αυτές οι προτάσεις απαλλάσσουν, με έναν πολύ γενικό και χωρίς διαφοροποιήσεις τρόπο, τα μικρά κράτη μέλη από την υποχρέωση να επιτύχουν τους καθορισμένους περιβαλλοντικούς στόχους.
Πρόταση ψηφίσματος για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβώνας.

Ainardi
Ο φιλόδοξος στόχος της πλήρους απασχόλησης, έκφραση που επαναλαμβάνεται στην ημερήσια διάταξη με την επιστροφή μίας κάποιας ανάπτυξης, είναι, βέβαια, μία αξιέπαινη πρόθεση, αν δεν καταπολεμήσουμε όμως τις πραγματικές αιτίες της ανεργίας, θα είναι δύσκολο να τον επιτύχουμε.
Όλοι γνωρίζουμε, παρόλη την ανάπτυξη, ότι η δημιουργία θέσεων εργασίας στην Ευρώπη είναι εμφανώς ανεπαρκής. Έχει επίσης επηρεαστεί βαθύτατα από την αβεβαιότητα, κυρίως όσον αφορά τις γυναίκες και τους νέους. Πρέπει να σταματήσουμε να περιοριζόμαστε στις δηλώσεις προθέσεων μόνο, όσο θετικές κι αν είναι. Παρίσταται επείγουσα ανάγκη, λόγω των εξαιρετικά ισχυρών κοινωνικών προσδοκιών, να τεθούν ποσοτικώς προσδιοριζόμενοι και εξακριβώσιμοι στόχοι.
Θα επιθυμούσα σφόδρα να ληφθεί μία δέσμευση σε σχέση με τις προτάσεις που διατυπώθηκαν στο ψήφισμα της Ομάδας μου, υπό τη μορφή, για παράδειγμα:
της έναρξης μίας διαδικασίας μείωσης του χρόνου εργασίας, χωρίς μείωση των μισθών ή ελαστικοποίηση·
αναθεώρησης των οδηγιών για τις ευρωπαϊκές επιτροπές επιχειρήσεων και τις ομαδικές απολύσεις, προκειμένου να ενισχυθούν τα δικαιώματα και οι εξουσίες των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων, κυρίως σε περίπτωση συγχώνευσης ή αναδιάρθρωσης·
θέσπισης, σε κοινοτικό επίπεδο, φορολόγησης των κερδοσκοπικών κινήσεων κεφαλαίων και ενίσχυσης της καταπολέμησης της απάτης και της φοροδιαφυγής.
Λυπάμαι βαθύτατα που δεν δεσμευόμαστε σε ένα νέο είδος βιώσιμης ανάπτυξης που να στηρίζεται σε μία πιο δίκαιη ανακατανομή του πλούτου, στην αύξηση της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών και στην ανάκαμψη των δημοσιών και κοινωνικών επενδύσεων.
Για όλους αυτούς τους λόγους, δεν θα ψηφίσουμε το κοινό ψήφισμα.

Caudron
Η Πορτογαλία, η οποία προεδρεύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατά το πρώτο εξάμηνο του 2000, αποφάσισε να διοργανώσει, στο τέλος του μήνα, στη Λισαβώνα, ένα έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το οποίο θα στηρίζεται στην ακόλουθη προβληματική: "Η απασχόληση, η οικονομική μεταρρύθμιση και η κοινωνική συνοχή - προς μία Ευρώπη της καινοτομίας και της γνώσης" .
Μία τέτοια πρωτοβουλία δεν μπορεί παρά να με γεμίζει χαρά! Πράγματι, η ανεργία, η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός που υφίστανται αποτελούν μάστιγα, με την οποία πρέπει να ασχοληθούμε σοβαρά! Για αυτό, η χάραξη μίας συναφούς, και κυρίως συντονισμένης, στρατηγικής σε επίπεδο όλων των κρατών μελών φαίνεται ότι είναι απαραίτητη! Οφείλουμε πρωτίστως να θέσουμε φιλόδοξους στόχους. Οι στόχοι που διατυπώνονται στο έγγραφο της πορτογαλικής Προεδρίας είναι φιλόδοξοι: η επιστροφή στην πλήρη απασχόληση· μία σταθερή ανάπτυξη· μία αυθεντική διαδικασία κοινωνικής συνοχής· η ισότητα των ευκαιριών· η καταπολέμηση της φτώχειας.
Όπως υπογράμμισε ο κ. Guterres, Προεδρεύων του Συμβουλίου, είμαστε ικανοί να συντονίσουμε τις οικονομικές πολιτικές μας για να εξασφαλίσουμε την εισαγωγή του ευρώ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει τώρα να απαντήσει στην πρόκληση και να ενεργήσει με τον ίδιο τρόπο, προτείνοντας κατευθυντήριες γραμμές στην υπηρεσία της πολιτικής της απασχόλησης και του κοινωνικού εγκλεισμού!
Αισθάνομαι επίσης ικανοποίηση με την ιδέα καθορισμού στόχων που ορίζονται ποσοτικά, καθώς και την επίτευξη σημείων αναφοράς, κυρίως για τη μέση ετήσια ανάπτυξη για την ΕΕ (3%) και για το ποσοστό απασχόλησης (70%). Συμπληρωματικά, νομίζω ότι είναι απαραίτητη η εφαρμογή ενός διαφανούς συστήματος βαθμονόμησης των αποδόσεων, ούτως ώστε να αξιολογηθεί η πρόοδος που πραγματοποίησαν τα κράτη μέλη κατά την υλοποίηση αυτών των στόχων, με ένα ανοικτό σύστημα αξιολόγησης από τους εταίρους και ένα σύστημα συντονισμού.
Το έγγραφο της Προεδρίας εμμένει επίσης στην αναγκαία ενίσχυση της κοινωνικής σύγκλισης, τον εκσυγχρονισμό των συστημάτων κοινωνικής προστασίας των κρατών μελών μας. Η προϋπόθεση των ουκ άνευ είναι βέβαια η εγγύηση ενός υψηλού ποσοστού απασχόλησης. Αυτό γίνεται με τη δημιουργία θέσεων εργασίας, κυρίως στον τομέα των υπηρεσιών, όχι όμως οποιωνδήποτε θέσεων εργασίας, αλλά ποιοτικών θέσεων. Γίνεται επίσης με τη διατήρηση των θέσεων εργασίας στην Ευρώπη, αφού η τάση είναι, πράγματι, τον τελευταίο καιρό, για ομαδικές και συστηματικές απολύσεις. Γίνεται με την προσαρμογή του εργατικού δυναμικού στις νέες τεχνολογίες της πληροφόρησης.
Συμφωνώ, συνεπώς, ως ένα μεγάλο βαθμό με αυτό το πρόγραμμα. Ελπίζω ότι οι στόχοι του θα μετατραπούν, κατά τη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας, σε συγκεκριμένα και φιλόδοξα μέτρα, κατάλληλα να ικανοποιήσουν τις δικαιολογημένες προσδοκίες των Ευρωπαίων πολιτών, ανδρών και γυναικών!

Θεωνάς
. Μια ακόμη Σύνοδος Κορυφής, με πρωτοβουλία της πορτογαλικής Προεδρίας αυτή τη φορά, έρχεται, στο όνομα της "προώθησης" προτάσεων και μέτρων στήριξης της απασχόλησης και καταπολέμησης της ανεργίας, να προσθέσει τη δική της συμβολή στην εντατικοποίηση και ενίσχυση των νεοφιλελεύθερων, μονεταριστικών πολιτικών που ευθύνονται για τη σημερινή δυσμενή κατάσταση, αντιτίθενται σε κάθε κοινωνική πολιτική και πολιτική απασχόλησης και οδηγούν στη δραματική αύξηση της ανεργίας, την εργασιακή ανασφάλεια, τις διακρίσεις, τον κοινωνικό αποκλεισμό και τη γενίκευση της φτώχειας. Είναι αντίφαση, ειρωνεία, υποκρισία, είναι πρόκληση για τους εργαζόμενους να προτείνονται ως μέτρα αντιμετώπισης της ανεργίας η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων μέσω της μείωσης του κόστους εργασίας, της πλήρους απελευθέρωσης και ελαστικοποίησης της αγοράς εργασίας, της ενίσχυσης των άτυπων μορφών απασχόλησης.
Η διατήρηση και ενίσχυση του Συμφώνου Σταθερότητας, η προτεραιότητα που δίνεται στα κριτήρια ονομαστικής σύγκλισης και η πλήρης υποταγή της κοινωνικής πολιτικής σε χρηματοπιστωτικά κριτήρια και απαιτήσεις είναι αυτά ακριβώς που πρώτα θα έπρεπε να χτυπηθούν και να ανατραπούν αν θέλαμε να μιλάμε για ουσιαστικές πολιτικές απασχόλησης.
Η φορολόγηση των κερδοσκοπικών κινήσεων κεφαλαίων, η κατάργηση των φορολογικών παραδείσων, η καταπολέμηση της απάτης και της φοροδιαφυγής, η ανακατανομή του πλούτου και του εισοδήματος υπέρ της εργασίας, ο έλεγχος των ενισχύσεων προς τις επιχειρήσεις και η άμεση διακοπή διευκολύνσεων αναδιαρθρώσεων, συγχωνεύσεων και μετεγκαταστάσεων που οδηγούν σε μαζικές απολύσεις, η ανάπτυξη μιας κοινωνικής προστασίας που θα βασίζεται στην αλληλεγγύη και θα είναι ανεξάρτητη από εμπορικά και οικονομικά συμφέροντα, θα ήταν άμεση προτεραιότητα αν πραγματικά η απασχόληση βρισκόταν στο επίκεντρο της προσοχής της ΕΕ και όχι το πώς θα "χρυσωθεί το χάπι" για να παραπλανηθούν οι εργαζόμενοι και να περιοριστούν οι κοινωνικές αντιδράσεις, απέναντι στην αντεργατική και αντιλαϊκή οικονομική και κοινωνική πολιτική της.
Αν στόχος ήταν η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων, η αύξηση της αγοραστικής τους δύναμης, η εξασφάλιση σταθερών θέσεων εργασίας, θα ενισχύονταν οι δημόσιες και κοινωνικές επενδύσεις, η ισότητα ευκαιριών και η καταπολέμηση κάθε μορφής διακρίσεων που συνδέονται με την πρόσβαση στην απασχόληση και τις εργασιακές σχέσεις, θα έμπαινε φραγμός στις πολιτικές που βασίζονται στις ιδιωτικοποιήσεις, στους χαμηλούς μισθούς και την έλλειψη κοινωνικής προστασίας, την ευκαμψία και το πρόσκαιρο της εργασίας, τον σταθερό αποκλεισμό γυναικών, νέων και ατόμων με ειδικές ανάγκες από την αγορά εργασίας.
Αυτό όμως που προωθούν οι κατευθύνσεις οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, αυτό που επιδιώκεται στην πράξη για τους εργαζόμενους είναι ένα ελάχιστο επίπεδο φτώχειας και όχι ένα ελάχιστο επίπεδο ευημερίας. Η ευημερία προορίζεται για το μεγάλο κεφάλαιο στο οποίο ανοίγεται πεδίον δόξης λαμπρό, αφήνοντάς το όλο και πιο ασύδοτο, απορρυθμίζοντας, στο όνομα της αύξησης της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας, ακόμη περισσότερο την αγορά εργασίας, βάλλοντας όλο και πιο βίαια ενάντια σε βασικές κατακτήσεις και κοινωνικά δικαιώματα, προωθώντας την αντίληψη ότι το σύγχρονο (αντι­)κοινωνικό κράτος πρέπει να εξασφαλίζει μόνον κάποια ελάχιστα στους λαούς, σε επίπεδα ελεημοσύνης.
Τα πάνω από 60 εκατομμύρια άτομα, θύματα της μακροχρόνιας ανεργίας και του κοινωνικού αποκλεισμού, αλλά και το σύνολο των ευρωπαίων εργαζομένων, δεν προτίθενται να φανούν, όπως εναγώνια προσπαθείτε να τους πείσετε, "προσαρμοστικοί" , "αλληλέγγυοι" , "πειθήνιοι" και "συνεργάσιμοι" σε τέτοιες επιλογές. Θα τους βρείτε μπροστά σας, ανυπόταχτους, ασυμβίβαστους και ανυποχώρητους, να αγωνίζονται και να διεκδικούν πλήρη και σταθερή απασχόληση, σύστημα κοινωνικής πολιτικής που να περιλαμβάνει ασφάλιση, υγεία, συνταξιοδότηση, προστασία των ανέργων, πραγματική ισότητα ευκαιριών, εκπαίδευση ποιότητας και ουσιαστική επαγγελματική κατάρτιση, θα τους βρείτε να παλεύουν για μια Ευρώπη κοινωνική, δημοκρατική, αλληλέγγυα, μια Ευρώπη των εργαζομένων, των λαών. Εκεί θα μας βρείτε και εμάς, να αγωνιζόμαστε μαζί τους.
( Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 13.35 και συνεχίζεται στις 15.00)

Ανθρώπινα Δικαιώματα, ρατσισμός, ξενοφοβία και αντισημιτισμός (συνέχεια)
Πρόεδρος
Αγαπητοί συνάδελφοι, η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συνέχεια της κοινής συζήτησης επί τεσσάρων εκθέσεων σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον ρατσισμό, τη ξενοφοβία και τον αντισημιτισμό.

Brie
Κυρία Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω απερίφραστα τον κ. Belder για την έκθεσή του. Ο ρατσισμός, η ξενοφοβία και ο αντισημιτισμός αποτελούν πιεστικό πρόβλημα και εντός της ευρωπαϊκής επικράτειας. Η καταπολέμησή τους ανήκει στους κοινούς στόχους σχεδόν όλων των πολιτικών ομάδων εδώ στο Κοινοβούλιο. Το παρόν Κοινοβούλιο είναι διατεθειμένο να τηρήσει διπλωματικά διακριτική στάση σε πολλούς τομείς, αλλά όχι σε αυτό το ζήτημα. Και αυτό είναι καλό. Ο κ. Belder γνωρίζει ότι η επιτροπή και μαζί της και εγώ θα επιθυμούσαμε να είχαν κατονομασθεί πιο άμεσα οι ιδιαιτερότητες των εκάστοτε προβλημάτων στις υποψήφιες χώρες. Μερικές τροπολογίες της κ. Ludford επιχειρούν να διορθώσουν τα πράγματα και επομένως θα τις υποστηρίξω.
Θεωρώ πολύ γενική την πραγμάτευση των κοινωνικών αιτίων του ρατσισμού στις υποψήφιες χώρες καθώς και των πάρα πολύ σημαντικών κοινωνικών συνεπειών και των συνεπειών ως προς την πολιτική απασχόλησης που θα είχε η συνεπής άσκηση αντιρατσιστικής πολιτικής. Το γεγονός ότι ο κ Belder ήταν διατεθειμένος να αναφερθεί σαφώς στο ζήτημα του αντισημιτισμού είναι ένα από τα σημαντικότερα αποτελέσματα της συζήτησης. Ευχαριστώ και για αυτό τον κ. Belder.
Όταν διαβάζει κανείς τις διάφορες γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής, του Κοινοβουλίου, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του παρατηρητηρίου της Βιέννης, του προκαλεί εντύπωση ότι ο αντισημιτισμός συναντάται σε πολλές επικεφαλίδες ως μια ειδική και ιδιαίτερα επικίνδυνη μορφή του ρατσισμού, αλλά αυτό συμβαίνει μόνο στις επικεφαλίδες. Λείπουν σχεδόν ολοσχερώς αναλυτικές εκτιμήσεις και ειδικά προγράμματα για την καταπολέμησή του. Όσον αφορά τα προγράμματα της Επιτροπής για τις υποψήφιες χώρες, θα μπορούσε κανείς, κύριε Επίτροπε, να παραλείψει μάλιστα τη λέξη "σχεδόν". Αυτό το θεωρώ απαράδεκτη παράλειψη και στρέφομαι ειδικά σε σας για το συγκεκριμένο ζήτημα. Ο αντισημιτισμός είναι αναμφισβήτητα ευρύτατα διαδεδομένος, συχνά υπάρχει σε λανθάνουσα κατάσταση, γεγονός που κάνει δύσκολη την αντιμετώπισή του. Αυτό το ζήσαμε σήμερα το πρωί εδώ στο Κοινοβούλιο σε μια από τις πιο αποτρόπαιες μορφές του, όταν έγινε επανάληψη του παλιού ισχυρισμού ότι οι Εβραίοι είναι οι ίδιοι υπαίτιοι για τον αντισημιτισμό. Η αντιπαράθεση με τον αντισημιτισμό θα πρέπει να αποτελέσει για μας και την Επιτροπή αυτόνομο και πάρα πολύ συγκεκριμένο καθήκον.

Cushnahan
Κυρία Πρόεδρε, η παρουσίαση από το Συμβούλιο της πρώτης ετήσιας έκθεσης της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα απετέλεσε μια θετική συμβολή στην τρέχουσα συζήτηση. Ιδιαιτέρως, χαιρετίζω τις πληροφορίες που περιλαμβάνει για το διάλογο ΕΕ-Κίνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ενώ αυτός ο διάλογος μπορεί να διαδραματίσει, και όντως διαδραματίζει, κάποιο ρόλο για την πρόοδο των προβλημάτων με τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα, μπορεί να αποφέρει καρπούς μόνο εάν η ΕΕ μιλήσει και ενεργήσει με ενιαίο τρόπο. Πάρα πολύ συχνά στο παρελθόν τα κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν επιτρέψει στην Κίνα να τους εκβιάσει.
Σε προηγούμενες συνεδριάσεις της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Γενεύη, όταν κάποια κράτη-μέλη αναφέρθηκαν στη απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στην Κίνα όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, τέθηκαν ένα-ένα στο στόχαστρο λόγω των απειλών της Κίνας για εμπορικές κυρώσεις.
Η συνθηκολόγηση με την Κίνα ήταν ανήθικη και δειλή. Ήταν ανήθικο που δόθηκε προτεραιότητα στη σημασία των εμπορικών συμφερόντων εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γεγονός που έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με την προσέγγισή μας σε σχέση με τις διμερείς εμπορικές συμφωνίες που διατηρούμε με τις αναπτυσσόμενες χώρες. Και ήταν και δειλία. Η ιστορία έχει δείξει επανειλημμένως ότι η σωστή προσέγγιση είναι να αντιμετωπίζεις κατά πρόσωπο τους θρασύδειλους. Προσπάθειες συμβιβασμού εκλαμβάνονται από τους θρασύδειλους ως αδυναμία, και η Κίνα είναι θρασύδειλη.
Αυτό το βλέπουμε από το πώς αντιδρά στις δικαιολογημένες διεθνείς ανησυχίες που εκφράζονται για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αντιμετωπίζει τις απόψεις του υπόλοιπου κόσμου με περιφρόνηση. Το είδαμε και πάλι στο Εθνικό Λαϊκό Συνέδριο στο Πεκίνο την περασμένη εβδομάδα. Ο πολεμοκάπηλος τόνος της Κίνας σε σχέση με την Ταϊβάν είναι απαράδεκτος και αποτελεί άμεση παρέμβαση στις προεδρικές εκλογές της Ταϊβάν. Ούτε μπορούμε να ανεχτούμε την αλαζονεία της σε σχέση με όσους ασκούν το falun gong και τους αντιφρονούντες.
Στην Γενεύη και αλλού, η ΕΕ πρέπει να δράττεται κάθε ευκαιρίας για να εκφράζει ενωμένη τη δυσαρέσκειά της. Ενώ υποστηρίζω σθεναρά την είσοδο της Κίνας στον ΠΟΕ, πρέπει να συμπεριφερθούμε στην Κίνα με τον μόνο τρόπο που καταλαβαίνει. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις διαπραγματεύσεις ως μέσω άσκησης πίεσης, προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι η Κίνα όχι μόνο θα ακούσει τις ανησυχίες της ΕΕ για τις συνεχόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και θα αναλάβει δράση ώστε να βελτιώσει τις επιδόσεις της.

Roure
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, για να δυναμώσουμε την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου στην Ένωση, είναι απαραίτητο να φροντίσουμε καταρχάς για τους πιο ευάλωτους, δηλαδή, κυρίως τους πιο φτωχούς.
Η πρώτη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι το να μην επιτρέπεται στον καθένα να ζει αξιοπρεπώς. Ο σεβασμός του ανθρώπου πρέπει να μας καθοδηγεί και ο σεβασμός αυτός πρέπει να οδηγεί στο να μην μπορεί η εξαθλίωση να καταστρέφει τα άτομα και τις οικογένειες, στο να μην χωρίζονται τα παιδιά από τους γονείς τους λόγω της αθλιότητας, στο να μην στερούνται το απλό δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι όσοι δεν έχουν καν δικαίωμα εργασίας.
Στόχος είναι η δημιουργία κατάλληλων συνθηκών διαβίωσης για τον κάθε πολίτη. Όλοι πρέπει να προστατεύονται από τη φτώχεια και τον αποκλεισμό. Όλοι έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση, στη μόρφωση, στην υγεία. Όλοι έχουν δικαίωμα σε μία αξιοπρεπή στέγαση και σε ένα εισόδημα που να τους επιτρέπει να στηρίζονται στα πόδια τους.
Οφείλουμε να δηλώσουμε ότι αρνούμαστε την αθλιότητα. Οφείλουμε να δηλώσουμε ότι όλοι έχουν το δικαίωμα να έχουν τη σωματική και διανοητική τους ακεραιότητα και ότι αυτή η ακεραιότητα εξαρτάται από το δικαίωμα για έναν αξιοπρεπή βίο.
Θα μπορούσε η ιδέα της αδελφοσύνης να γίνει η κυρίαρχη έννοια του 21ου αιώνα; Η ανάγκη για όνειρα παραμένει αειθαλής σε κάθε ανθρώπινο ον και η αδελφοσύνη είναι εκείνη που, σήμερα, εκφράζει την ουσία των προσδοκιών μας προς όφελος των πιο φτωχών. Η αδελφοσύνη είναι εκείνη που δίνει νόημα στην αλληλεγγύη, που απορρίπτει τον αποκλεισμό και τη μοναξιά και που επιτρέπει το σεβασμό των διαφορών. Η αδελφοσύνη είναι εκείνη που πρέπει να εμπνεύσει τα δικαιώματα των πιο φτωχών.
Ο αιώνας μας θα είναι ένας αιώνας προόδου, ένας αιώνας όπου οι πιο τρελές ουτοπίες θα υλοποιηθούν. Η αδελφοσύνη ανήκει σε αυτές τις ουτοπίες και μαζί, αγαπητοί συνάδελφοι, θα την πραγματοποιήσουμε.

Coelho
Κυρία Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, γι' άλλη μια φορά αφιερώνουμε μέρος του χρόνου εργασιών της Ολομέλειας σε ένα από τα πλέον ευγενή θέματα ενασχόλησης του Κοινοβουλίου μας, στο θέμα της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την κάθε τους έκφραση και οπουδήποτε στον κόσμο.
Επιτρέψτε μου να συγχαρώ το Προεδρείο για την ορθή απόφαση που έλαβε, να διεξαγάγουμε κοινή συζήτηση επί των τεσσάρων αυτών εκθέσεων. Αν και πράγματι δεν διαθέτουμε αρκετό χρόνο ώστε να αφιερώσουμε στην καθεμιά τη δέουσα σημασία, είναι όμως γεγονός ότι όταν συζητάμε για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάπου μακριά, εκεί στον έξω κόσμο, δεν μπορούμε να μην προβούμε σε μια σοβαρή ανάλυση σχετικά με το τι απομένει να γίνει εδώ μέσα, στο χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν και πράγματι στο χώρο της ΕΕ δεν διαπιστώνουμε, ευτυχώς, τις χονδροειδείς παραβιάσεις που σημειώνονται σε άλλα κράτη και που δικαιολογημένα μας ανησυχούν, δεν παύει επίσης να είναι γεγονός ότι και στα δικά μας κράτη μέλη οφείλουμε να προωθήσουμε τον παραπέρα σεβασμό αυτών των δικαιωμάτων, των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, των αστικών και πολιτικών δικαιωμάτων, προσδίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στο σεβασμό της ιδιωτικής ζωής και στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, στα δικαιώματα των παιδιών και των γυναικών, καθώς και στα δικαιώματα των οικονομικών προσφύγων. Όσο για τη βία που ασκείται από το αστυνομικό και σωφρονιστικό προσωπικό, μένουν ακόμη πολλά να κάνουμε.
Σε ό,τι αφορά τις τρίτες χώρες, είναι θεμελιώδης και επείγουσα ανάγκη να αποκτήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση μια κοινή στρατηγική, την οποία καλείται να χαράξει το Συμβούλιο με τη συνεργασία αυτού του Κοινοβουλίου, και που θα πρέπει να ενσωματωθεί με συνέπεια σε όλες τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ειδικότερα στην πολιτική για την αναπτυξιακή συνεργασία. Δεν έχει νόημα να προβάλλουμε, ανάλογα με τις επιταγές της Realpolitik, περισσότερες απαιτήσεις προς τους μεν παρά προς τους δε, δεν έχει νόημα να είμαστε περισσότερο συγκαταβατικοί με ορισμένα κράτη παρά με άλλα, ή να προωθούμε πολιτικές συνεργασίας με κράτη τα οποία καταπατούν θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου, όπου δεν τηρούνται οι αρχές του κράτους δικαίου και στα οποία σημειώνονται σοβαρές ατασθαλίες που μένουν ατιμώρητες. Εάν συνεχίσουμε να στηρίζουμε, πολιτικά και οικονομικά, τις χώρες όπου παρατηρούνται αυτά τα φαινόμενα, θα καταλήξουμε να είμαστε συνένοχοι καθεστώτων που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και αναφορικά με τα οποία τίθεται το θεμιτό ερώτημα εάν η κοινοτική βοήθεια όντως φθάνει στους λαούς των οποίων την ανάπτυξη προσδοκούμε να προαγάγουμε, ή αν δεν κάνει παρά να τροφοδοτεί την αλαζονεία, τον αθέμιτο πλουτισμό και τους μυστικούς τραπεζικούς λογαριασμούς ορισμένων εκ των ηγετών τους.

Paciotti
Κυρία Πρόεδρε, παρεμβαίνω σχετικά με την έκθεση του κυρίου Haarder, τον οποίο συγχαίρω: είναι μια έκθεση την οποία θεωρώ πλήρη, ισορροπημένη, ενημερωμένη και εξαντλητική. Δυστυχώς, σκιάστηκε από άτοπες αναφορές, που δεν έγιναν εσκεμμένα από τον εισηγητή, σε ιδιαίτερα θέματα που σχετίζονται με εθνικές αντιπαραθέσεις και δεν έχουν και πολύ σχέση με την ευρωπαϊκή διάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μίλησαν ήδη σχετικά με αυτό οι κύριοι Di Pietro, Schulz, και Cossutta. Το ζήτημα της εξορίας του πρώην βασιλικού οίκου της Ιταλίας εξετάζεται από το ιταλικό Κοινοβούλιο. Προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι οι ακραίοι υποστηρικτές της αρχής της επικουρικότητας, που επαναδιατυπώθηκε εδώ από τον κύριο Cornillet, είναι έπειτα οι ίδιοι που απαιτούν μια ευρωπαϊκή παρέμβαση για την επίλυση ζητημάτων εθνικής πολιτικής.
Είναι απίστευτη η απαίτηση να μετατραπεί ένα υποκειμενικό πρόβλημα δικαστικής τάξης σε ζήτημα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επιχειρείται η επιβολή του διαχωρισμού των σταδιοδρομιών των δικαστών και η απαλλαγή των πολιτικών εκπροσώπων από την κρίση των δικαστών που ανήκουν στις συνδικαλιστικές οργανώσεις, οι οποίες αναγνωρίζονται ως ισάξιοι συνομιλητές από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Διατυπώνεται η απαίτηση κανένας από αυτούς που έχουν εκτελέσει καθήκοντα εισαγγελέα να μην μπορεί να εκτελεί χρέη δικαστή. Στη Γαλλία και στην Ιταλία ισχύει ο αντίθετος στη μοναδικότητα της σταδιοδρομίας κανόνας, ενώ αλλού όχι, αλλά το αποτέλεσμα είναι ανάλογο. Για παράδειγμα, ο κύριος Bruener, τον οποίον πριν από λίγο διορίσαμε ομόφωνα διευθυντή του OLAF, υπήρξε γερμανός δικαστής: εκτέλεσε πρώτα καθήκοντα δικαστή, και έπειτα εισαγγελέα, δικαστή δηλαδή, και έπειτα πάλι εισαγγελέα, χωρίς να σκανδαλίσει κανένα, χωρίς να παραβιάσει κανένα ανθρώπινο δικαίωμα. Το ζήτημα στην Ιταλία πρόκειται να τεθεί σε ένα μελλοντικό δημοψήφισμα αλλά, σίγουρα, δεν έχει καμία σχέση με την αξιόλογη έκθεση του κυρίου Haarder, που όπως και να έχει αξίζει την εκτίμησή μας, την οποία δε μειώνει αυτή η μέτρια απόπειρα να χρησιμοποιηθεί για ακατάλληλες σκοπιμότητες μια έδρα στην οποία αξίζει να διατυπώνονται ανησυχίες πολύ διαφορετικής σοβαρότητας και αξίας, όπως απέδειξαν αρκετές από τις σημερινές παρεμβάσεις.

Nassauer
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, εάν μπορεί κανείς να βλέπει τα πράγματα ακόμα και στοιχειωδώς χωρίς προκαταλήψεις, τότε θα διαπιστώσει ότι στο ευρύτερο μέσο του παρόντος Κοινοβουλίου δεν υπάρχει ίχνος ρατσισμού και είμαι απόλυτα βέβαιος για αυτό. Εάν λοιπόν παρ' όλα αυτά δημιουργούνται συγκρούσεις σε σχέση με μιαν έκθεση για το ρατσισμό, τότε την αιτία δεν πρέπει να την αναζητήσουμε στον ρατσισμό του Κοινοβουλίου, αλλά μάλλον στην ίδια την έκθεση.
Στην εν λόγω έκθεση δεν αναφέρονται π.χ. μόνο επαινετικά λόγια σχετικά με την καταπολέμηση του ρατσισμού αλλά εξετάζονται και μερικά θέματα, όπως το δικαίωμα του εκλέγειν των υπηκόων τρίτων κρατών σε ορισμένα κράτη ή το δικαίωμα να γίνει κανείς υπάλληλος του δημοσίου - πρόσβαση στη σταδιοδρομία στον δημόσιο τομέα - δηλαδή θέματα για τα οποία μπορεί κανείς να αποφασίσει θετικά ή αρνητικά, αλλά που δεν έχουν τίποτα να κάνουν με τον ρατσισμό. Και ακριβώς στα σημεία αυτά γίνεται η έκθεση ένα αθέμιτο κατασκεύασμα - και αυτό θέλω να το πω ξεκάθαρα. Εν προκειμένω, ο αγώνας κατά του ρατσισμού, για τον οποίο έχουμε δεσμευθεί όλοι μας, γίνεται πολιτικό νόμισμα χωρίς αντίκρισμα και αντικείμενο εκμετάλλευσης. Ως εκ τούτου, η έκθεση στην τωρινή της μορφή δεν μας βρίσκει σύμφωνους.
Είμαι κάθετα αντίθετος στο να μειώνεται με αυτόν τον τρόπο η βαρύτητα του ρατσισμού, καθιστώντας τον έτσι αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης. Αυτή είναι η βαθύτερη κριτική μας στη μεθοδολογία της έκθεσης. Είμαστε όλοι εναντίον του ρατσισμού. Όλοι μας συμβάλλουμε στην καταπολέμησή του και στο ζήτημα αυτό θα έπρεπε να υπάρχει στο παρόν Κοινοβούλιο ευρύτατη πλειοψηφία. Δεν είναι όμως δυνατόν η μία πλευρά του Σώματος να διεκδικεί και να κάνει χρήση της έννοιας αυτής για να διεξαγάγει πολιτικό αγώνα. Θα πρέπει να επιμείνουμε ώστε η επεξεργασία ενός τόσο σημαντικού θέματος να γίνεται κατά τρόπο που θα μπορούν να συμφωνήσουν όλοι, και αυτό δεν έγινε στην παρούσα περίπτωση.

Ford
Κυρία Πρόεδρε, συγχαίρω τους τέσσερις εισηγητές για τη δουλειά τους, και κυρίως τη Βαρόνη Ludford που συνέχισε μια εργασία την οποία εγώ, μεταξύ άλλων, είχα συμβάλλει να ξεκινήσει σχεδόν πριν από μιάμιση δεκαετία, με την πρώτη Επιτροπή Έρευνας για το Ρατσισμό και το Φασισμό στην Ευρώπη, της οποίας εισηγητής, μάλιστα, ήταν ένα λαμπρό μέλος της Ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών και του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Δημήτριος Ευρυγένης, την εφαρμογή της δουλειάς του οποίου ο κ. Le Pen έχει πει ότι θα προσπαθήσει να αποτρέψει με κάθε τρόπο.
Θα ήθελα να κάνω δυο σχόλια σχετικά με τις εκθέσεις που έχουμε ενώπιόν μας. Το πρώτο αφορά την έκθεση Belder, η οποία περιλαμβάνει μια έκδοση της τροπολογίας που έχω καταθέσει σχετικά με την αντιμετώπιση των ρωσόφωνων μειονοτήτων στην Εσθονία και τη Λεττονία. Πιστεύω ότι αξίζει να συμπεριληφθεί. Πριν από 15 χρόνια στην Αυστρία ο κ. Ηaider ουσιαστικά καταδίωκε την ομιλούσα σλοβένικα κοινότητα της Αυστρίας. Πολύ λίγοι από εμάς θέλησαν να σηκωθούν και να μιλήσουν τότε. Χρειάζεται να πούμε στους Εσθονούς και του Λετονούς ότι, εάν εξακολουθήσουν να συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο, οι προοπτικές τους για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση μειώνονται εξαιρετικά.
Κατά δεύτερο λόγο, η έκθεση Ludford περιέχει μια σειρά από τροπολογίες που κατέθεσαν οι Χριστιανοδημοκράτες αναιρώντας μια σειρά από παραγράφους που βρίσκονταν αρχικά στην έκθεση Ευρυγένη πριν από 15 χρόνια - και την οποία οι Χριστιανοδημοκράτες είχαν τότε εγκρίνει - για την τροποποίηση των Κανονισμών Προσωπικού, προκείμενου να επιτραπεί σε μέλη των μειονοτήτων να συμμετάσχουν στο προσωπικό της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Όσον αφορά στα δικαιώματα ψήφου και την επιλογή υποψηφίων από τις εθνικές μειονότητες, αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι εάν δεν έχουν πολιτική μνήμη ή εάν, και αυτό θα ήταν πιο σοβαρή εξέλιξη, έχει αλλάξει η πολιτική τους θέση.

Pirker
Κυρία Πρόεδρε, εγώ και η Ομάδα μου υποστηρίζουμε με ενθουσιασμό την έκθεση του κ. Haarder για τα ανθρώπινα δικαιώματα, επειδή διαπιστώσαμε ότι διαθέτει μια πολύ καλή γραμμή αλλά υπάρχουν επίσης πολλοί άλλοι λόγοι για την υποστήριξή μας.
Η Ομάδα μου και εγώ έχουμε ωστόσο πολύ μεγάλους ενδοιασμούς όσον αφορά την έκθεση Ludford, επειδή με το πρόσχημα της καταπολέμησης του ρατσισμού και της ξενοφοβίας συζητούνται πολλά πολιτικά μέτρα που δεν έχουν καμία σχέση με ανάλυση και δεν ανήκουν στο πλαίσιο της παρούσας έκθεσης. Τούτο γίνεται φυσικά παράλληλα με μια πληθώρα άλλων μέτρων που οπωσδήποτε θα υποστηρίξουμε. Θα σας αναφέρω τα σημεία που δεν αποδεχόμαστε καθώς και τους λόγους για την απόρριψή τους. Πρόκειται για σημεία που βρίσκονται εκτός της χρονικής περιόδου 1997/98 την οποία εξετάζει η έκθεση. Η Sarah Ludford θα πρέπει να διαθέτει μαντικές ικανότητες, εφόσον διατείνεται ότι η έκθεση εξετάζει το έτος 2000, μια και η χρονιά αυτή είναι ακόμα μπροστά μας.
Κατά δεύτερον, στρεφόμαστε εναντίον όλων εκείνων των σημείων που καταφέρονται κατά της αλληλεγγύης. Ο συνάδελφος Nassauer επεσήμανε ήδη ότι η έκθεση ζητά επεμβάσεις στη νομοθεσία περί δημοσίων υπαλλήλων. Θα πρέπει εν προκειμένω να ερωτηθεί η συντάκτρια εάν έχει ποτέ επιχειρήσει να σταθεί στα πόδια της ως δημόσιος υπάλληλος για παράδειγμα στο Μαρόκο. Οτιδήποτε γίνεται σε ένα κράτος μέλος σχετικά με την πρόσληψη δημοσίων υπαλλήλων και αστυνομικών είναι αποκλειστικά ζήτημα του ίδιου του κράτους μέλους.
Κατά τρίτον γίνονται αναφορές σε σημεία που δεν ανήκουν στο πλαίσιο της έκθεσης, όπως για παράδειγμα το δικαίωμα του εκλέγειν για υπηκόους τρίτων χωρών στις ευρωεκλογές ή στις δημοτικές εκλογές.
Το τελευταίο σημείο το θεωρώ πολύ σημαντικό. Ως Αυστριακός, δεν μπορώ να αποδεχθώ μιαν έκθεση η οποία στρέφεται εναντίον της χώρας μου, της Αυστρίας, κατά τρόπο αναρμόδιο και αδικαιολόγητο, και η οποία χαιρετίζει ρητά και υποστηρίζει μια δράση, οφειλόμενη σε κομματικά - πολιτικά κίνητρα καθώς και τη λήψη αδικαιολόγητων μέτρων αποκλεισμού από την πλευρά των δεκατεσσάρων. Πρόκειται για μέτρα που σε τελευταία ανάλυση στρέφονται ενάντια στη νεολαία, την οικονομία, τον αθλητισμό και ενάντια στον πληθυσμό της πατρίδας μου της Αυστρίας. Αυτό δεν έχει καμία θέση στην έκθεση. Η έκθεση δεν τηρεί όσα υπόσχεται ο τίτλος της.

Thorning-Schmidt
Κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ τον κύριο Haarder για την πραγματικά εξαιρετική δουλειά του. Υπάρχει ωστόσο ένα σημείο όπου πρέπει να πω πως διαφωνώ με τον εισηγητή. Όταν διάβασα τη δανική έκδοση της έκθεσης του κύριου Haarder πίστεψα για μια στιγμή ότι ο κύριος Haarder έγινε σοφότερος με τα χρόνια και έλαβε υπόψη του ότι πλέον υπάρχει μια απόφαση του δανικού Ανώτατου Δικαστηρίου η οποία καθορίζει πως οι λεγόμενες "δεσμευτικές συμβάσεις" δεν προσκρούουν στα ανθρώπινα δικαιώματα. Πίστευα και ήλπιζα πως θα μπορούσα να εκφράσω τη συμφωνία μου με τον κύριο Haarder υπογραμμίζοντας το δικαίωμα του κάθε ατόμου να αποφασίζει αν θα γίνει μέλος μιας συνδικαλιστικής ένωσης. Όταν όμως διάβασα την έκθεση σε άλλες γλώσσες είδα ότι ο κύριος Haarder δεν έγινε σοφότερος ή ειδάλλως απλώς το κρύβει καλά. Σε ορισμένες ασαφείς διατυπώσεις φαίνεται ο εισηγητής να συνεχίζει τη σταυροφορία του εναντίον του δανικού μοντέλου, σύμφωνα με το οποίο οι εργοδότες και οι απασχολούμενοι μπορούν να συμφωνήσουν ότι μόνο μέλη μιας συγκεκριμένης συνδικαλιστικής ένωσης μπορούν να απασχοληθούν σε μια συγκεκριμένη επιχείρηση. Κανείς δεν στερείται το δικαίωμα στην εργασία, κανείς δεν στερείται το δικαίωμα στην εγγραφή του σε μια συνδικαλιστική ένωση, αλλά το κάθε άτομο ξεχωριστά δεν μπορεί να επωφελείται από εκτεταμένες κοινωνικές συμβάσεις χωρίς να είναι το ίδιο μέλος της συγκεκριμένης συνδικαλιστικής ένωσης που σύναψε τις εν λόγω συμβάσεις. Ο κύριος Haarder εξαπολύει με μεγαλύτερο σθένος την επίθεσή του, διότι επιχειρεί έμμεσα να ενισχύσει τις συνδικαλιστικές ενώσεις που ακριβώς δεν αναγνωρίζουν τους συλλογικούς αγώνες που συνέβαλαν στη δημιουργία της ευημερίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων, περί των οποίων περάσαμε ολόκληρη τη μέρα συζητώντας.

Vidal-Quadras Roca
Κυρία Πρόεδρε, βλέπω ότι δεν καλέσατε τον κ. Hernαndez Mollar και εκείνος έχει αφήσει σε μένα την παρέμβασή του για να την εκφωνήσω εξ ονόματός του. Επομένως, θα σας παρακαλούσα, κυρία Πρόεδρε, να μου παραχωρήσετε τα δύο λεπτά του κ. Hernαndez Mollar έτσι, ώστε να μπορέσω να παρουσιάσω την παρέμβασή του και, στη συνέχεια, τα τέσσερα λεπτά για τη δική μου, αν δεν έχετε αντίρρηση.
Προχωρώ λοιπόν, στην παρουσίαση της παρέμβασης του κ. Hernαndez Mollar.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, κυρία Πρόεδρε, η συζήτηση σχετικά με την ξενοφοβία και τον ρατσισμό είναι μια συζήτηση με μεγάλο κοινωνικό και πολιτικό βάθος.
Η έκθεση Ludford περιλαμβάνει ιδιαίτερα αποδεκτά σημεία τα οποία μπορεί και πρέπει να επικυρώσει κάθε δημοκράτης, αλλά έχει και κάποια άλλα που ξεπερνούν την αυστηρή πολιτική ακόμη και νομική έννοια. Η ευρωπαϊκή υπηκοότητα είναι μια αφηρημένη έννοια η οποία δεν έχει νομική υπόσταση. Τα κράτη μέλη ρυθμίζουν τα πολιτικά δικαιώματα των πολιτών τους σύμφωνα με τους δικούς τους δημοκρατικούς νόμους, όπως συμβαίνει σε πολλές από τις χώρες προέλευσης των πολιτών που μεταναστεύουν σε ευρωπαϊκά εδάφη.
Με το να ζητά την πολιτική συμμετοχή σε τοπικές, εθνικές ή ευρωπαϊκές εκλογές ή ακόμη και την πρόσβαση στον δημόσιο τομέα εκείνων που δεν έχουν εθνικότητα των κρατών μελών χωρίς να θεμελιώνεται ούτε αυτή η αρχή της αμοιβαιότητας, προχωρά πέρα από τον πολιτικό ρεαλισμό και τη νομική ακρίβεια.
Μια πρόταση υπό αυτή την έννοια είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί και για τον λόγο αυτό, ζητώ από την κυρία Ludford να την αποσύρει προκειμένου να ψηφίσω υπέρ της έκθεσής της.
Η ξενοφοβία και ο ρατσισμός καταπολεμούνται με τη βοήθεια της εκπαίδευσης, της εργασιακής και κοινωνικής ένταξης, μέσω της μέριμνας στον τομέα της κατοικίας, της υγείας ή των κοινωνικών υπηρεσιών, αλλά ας μην προβαίνουμε σε εύκολη δημαγωγία σε ένα ζήτημα που απαιτεί πάνω από όλα ακρίβεια και σοβαρότητα.
Εδώ τελειώνει η παρέμβαση του κ. Hernαndez Mollar.
Και τώρα αρχίζει η δική μου, κυρία Πρόεδρε.
Η ύπαρξη μιας θωράκισης από θεμελιώδη αστικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα που διασφαλίζεται πλήρως από την συνταγματική νομοθεσία και από τις δημόσιες αρχές, είναι ένα από τα ουσιαστικά στοιχεία του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού.
Οι διάφοροι Χάρτες και Διακηρύξεις δικαιωμάτων που σηματοδοτούν την ιστορία της ευρωπαϊκής και αμερικανικής πολιτικής στην αρχή, και της παγκόσμιας στη συνέχεια, είναι ιστορικά γεγονότα που εξευγενίζουν τη συλλογική ζωή της ανθρωπότητας, από την εξύψωσή της στους ώμους των χριστιανικών αρχών και των φώτων του Διαφωτισμού, μέχρι το σύγχρονο δημοκρατικό ιδεώδες.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρούσε πάντοτε την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως έναν από τους θεμελιώδεις άξονες του πνεύματος που την ενέπνευσε και την χάραξε στα προοίμια των ιδρυτικών Συνθηκών της. Χωρίς αυτό το απαράβατο συστατικό της ηθικής αντίληψής μας για την κοινωνική οργάνωση, η ίδια η ύπαρξη της Ένωσης δεν θα είχε νόημα, γιατί, εκτός από τη διάρθρωση ενός απέραντου χώρου οικονομικής ελευθερίας, οι πολίτες, άνδρες και γυναίκες, των δεκαπέντε κρατών μελών επιθυμούν πάνω απ' όλα, να προσφέρουν στον υπόλοιπο πλανήτη ένα παράδειγμα μεγάλου σεβασμού αυτών των δικαιωμάτων.
Αυτή όμως η σταθερή και απαρέγκλιτη βούληση πρέπει να ασκείται στο πλαίσιο της νομικής ακρίβειας και κυρίως, της κοινής λογικής. Οι υπήκοοι κρατών που δεν είναι μέλη της Ένωσης και που κατοικούν νόμιμα στην επικράτειά μας, πρέπει να αντιμετωπίζονται με ίσους όρους όπως οι πολίτες των κρατών μελών όσον αφορά την πρόσβαση στην εκπαίδευση, την υγεία, την κοινωνική πρόνοια. Και όλα αυτά, με απόλυτο σεβασμό στα θρησκευτικά τους πιστεύω και στα ειδικά πολιτιστικά χαρακτηριστικά τους. Το παραμικρό ίχνος ρατσισμού, μη ανοχής ή ξενοφοβίας πρέπει να ξεριζώνεται σε οποιοδήποτε κράτος μέλος στο οποίο συμβαίνει.
Αλλά, ένα πράγμα είναι το διοικητικό καθεστώς του μόνιμου κατοίκου, και άλλο το καθεστώς του πολίτη. Οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την πολιτική σημασία, είναι όπως οι πολίτες κάθε κράτους μέλους ξεχωριστά, γεγονός που τους καθιστά ικανούς να διαθέτουν πλήρη πολιτική συμμετοχή και ειδικότερα, να εκφράζουν την ψήφο τους στις εκλογές, να αναλαμβάνουν ευθύνες αιρετού αντιπροσώπου ή να συμμετέχουν σε διαγωνισμούς για μόνιμες θέσεις στις δημόσιες υπηρεσίες.
Η τεχνητή κατασκευή μιας ευρωπαϊκής εθνικότητας ξένης προς την προηγούμενη κατάσταση και απαραίτητη σε έναν πολίτη ενός κράτους μέλους, μιας ευρωπαϊκής εθνικότητας που επιπλέει στα συντάγματα των κρατών που συνιστούν την Ένωση, χωρίς νομική βάση ούτε σταθερά πολιτικά θεμέλια, που χορηγείται βιαστικά σε δικαιούχους διαβατηρίων τρίτων χωρών, όσο και να είναι μόνιμοι κάτοικοι, αποτελεί μια πηγή σύγχυσης και έναν κίνδυνο να καταστούν τρωτά τα δικαιώματα των υπηκόων των δεκαπέντε κρατών μελών.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να είναι ένας χώρος γενναιόδωρης φιλοξενίας, ανοιχτός σε όλα τα άτομα που έρχονται να συμβάλουν με την προσπάθεια και την εργασία τους στη γενική ευημερία ή που ζητούν άσυλο και καταφύγιο από την καταπίεση ή την καταδίωξη. Η πλήρης χορήγηση υπηκοότητας όμως, πρέπει να αποκτάται σύμφωνα με τα ισχύοντα στο νομικό πλαίσιο κάθε κράτους μέλους.
Στην περίφημη διάλεξή του στη Σορβόννη, "Τι είναι έθνος" , ο Ernest Renan μας προειδοποιούσε: "Ας μην εγκαταλείψουμε τη θεμελιώδη αρχή ότι ο άνθρωπος είναι ένα λογικό και ηθικό ον πριν τοποθετηθεί στην μία ή την άλλη γλώσσα, πριν να είναι μέλος της μίας ή της άλλης φυλής, πριν να προσχωρήσει στον έναν ή τον άλλο πολιτισμό" . Για πολλές από τις ευρωπαϊκές τραγωδίες του 20ού αιώνα, την αιτία αποτέλεσε η αμέλεια αυτής της σοφής συμβουλής.
Ας επαναφέρουμε στη μνήμη μας λοιπόν τις αρχές που επισήμανε ο Renan, αλλά χωρίς παράλογες και αμφίβολης ηθικής υπερβολές.

Wiersma
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να εκφράσω την εκτίμησή μου για την έκθεση του συναδέλφου Belder. Σε αυτήν θα ήθελα να αναφερθώ σήμερα.
Η έκθεση θέτει προς συζήτηση διάφορα σημαντικά προβλήματα. Υπάρχουν πολλά τέτοια ζητήματα, διότι το πρόβλημα του ρατσισμού και των διακρίσεων στις υποψήφιες χώρες μέλη είναι εξαιρετικά σημαντικό. Ελπίζω ότι οι υποψήφιες χώρες θα λάβουν σοβαρά υπόψη τους τις συστάσεις της έκθεσης. Ελπίζω επίσης ότι οι μελλοντικοί μας εταίροι, οι υποψήφιες χώρες, θα συμμετάσχουν σύντομα στο κοινοτικό πρόγραμμα δράσης κατά των διακρίσεων το οποίο θα συζητηθεί προσεχώς στο Κοινοβούλιο.
Θα ήθελα ωστόσο να αναφερθώ συγκεκριμένα στην κατάσταση των Roma, γνωστών ως Αθίγγανοι. Πολλοί Roma στις υποψήφιες χώρες ζουν σε άθλιες συνθήκες. Καθημερινά γίνονται θύματα κάθε μορφής διακρίσεων. Κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος είχαν υποβληθεί σε μία πολιτική αφομοίωσης, ενώ αργότερα, μετά το 1989, εγκαταλείφθηκαν λίγο πολύ στη μοίρα τους. Για πολύ καιρό όλοι τους αγνοούσαν, ωστόσο το Συμβούλιο της Ευρώπης έκρουσε ευτυχώς τελικά τον κώδωνα του κινδύνου. Τώρα έδωσε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στα πλαίσια της διεύρυνσης, άμεση προτεραιότητα στο πρόβλημά τους.
Στις διάφορες υποψήφιες χώρες ανέλαβαν πολλές κυβερνήσεις επίσης δράση για το πρόβλημα αυτό. Η αιφνίδια εισροή ομάδων Αθίγγανων σε ορισμένα κράτη μέλη προξένησε επίσης την προσοχή της κοινής γνώμης στα προβλήματά τους. Το Κοινοβούλιο θα ήθελε να γνωρίζει καλύτερα τις δράσεις και τις προθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καλεί δε την Επιτροπή να υποβάλει ένα συνεκτικό πρόγραμμα με τον κατάλληλο συντονισμό, στόχους και χρονοδιαγράμματα. Ζητούμε να ενδιαφερθεί ακόμη πιο άμεσα η Ευρωπαϊκή Ένωση για τα προβλήματα των Roma. Όχι μόνο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και το Κοινοβούλιο θα πρέπει να δώσουν ακόμη μεγαλύτερη προσοχή σε αυτά.
Θα πρέπει καταρχήν να υπάρξει μία συνολικότερη προσέγγιση. Δεν πρόκειται μόνο για την καταπολέμηση των διακρίσεων και την αλλαγή της νοοτροπίας των ανθρώπων. Θα πρέπει να αντιμετωπιστούν και οι αιτίες των διακρίσεων. Η ανάπτυξη των διαφόρων χωρών και μία σωστή κοινωνική πολιτική είναι απαραίτητες στα πλαίσια αυτά. Οι Roma ζουν συχνά σε ιδιαίτερα φτωχές περιοχές. Θα θέλαμε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα σε τοπικό επίπεδο.
Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει να παίξει ένα ρόλο κλειδί στην επίλυση των προβλημάτων των Roma. Αυτή θα πρέπει να καταρτίσει προγράμματα για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής τους στον τομέα της εκπαίδευσης, της κατοικίας και της εργασίας με τρόπο ώστε να ευνοηθεί το σύνολο του πληθυσμού. Η συνεργασία σε τοπικό επίπεδο αποτελεί επομένως ένα καλό όπλο κατά των προκαταλήψεων και των διακρίσεων. Μόνο σε τοπικό επίπεδο μπορούν να σπάσουν οι αρνητικές αλυσίδες της καθυστέρησης και των διακρίσεων.
Σημαντικός είναι επίσης και ο ρόλος που έχουν να παίξουν και οι ίδιοι οι Roma. Πρόκειται για ρόλο κλειδί. Θα πρέπει αυτοί να αναλάβουν περισσότερη δράση προκειμένου να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής τους. Θα πρέπει να ενέχονται άμεσα και να καταστούν συνυπεύθυνοι για τη βελτίωση της ζωής τους. Μία επίσημη αναγνώριση των Roma ως μειονότητα πιστεύω ότι μπορεί να συνεισφέρει σε αύξηση της πολιτικής τους ανεξαρτησίας.
Υπάρχει επίσης ανάγκη για πιο συγκεκριμένες δράσεις με στόχο την ευαισθητοποίηση και αλλαγή νοοτροπίας. Η τάση για διακρίσεις έχει συχνά βαθιές ρίζες, ακόμη και στον κρατικό μηχανισμό. Γι' αυτό θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο πρόβλημα αυτό. Ζητώ μία στενή συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης, την εμπειρία του οποίου θα πρέπει να αξιοποιήσουμε.
Θα ήθελα τέλος να υπογραμμίσω ότι υπάρχει κυρίως μεγάλη ανάγκη να επιτευχθούν γρήγορα και απτά αποτελέσματα. Υπήρξε καλή θέληση και έχουν αναληφθεί διάφορες πρωτοβουλίες, η Ευρωπαϊκή Ένωση επίσης έχει καταβάλει προσπάθειες σχετικά. Αξιέπαινα όλα αυτά, θα ήθελα ωστόσο να καλέσω και την Επιτροπή να επιδιώξει γρήγορα και απτά αποτελέσματα πριν από την πρώτη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτως ώστε να δείξουμε στους πολίτες μας ότι κάτι έχουμε επιτύχει. Ορισμένες προσπάθειες απαιτούν πολύ χρόνο πριν να καρποφορήσουν, ωστόσο για άλλα προβλήματα, όπως την κατοικία και την απασχόληση, μπορούμε να επιτύχουμε ταχύτερα απτά αποτελέσματα.
Τα προβλήματα των Roma θα πρέπει να αντιμετωπιστούν τώρα στις ίδιες τις υποψήφιες χώρες, διότι εκεί ζουν οι άνθρωποι αυτοί. Και μάλιστα το ταχύτερο δυνατό, προκειμένου να μην αποτελέσει το πρόβλημα αυτό πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πέντε-έξι χρόνια.

Fiori
Κύριε Πρόεδρε, ανθρώπινα δικαιώματα, θεμελιώδεις ελευθερίες, κράτος δικαίου, αποτελούν το άλφα και το ωμέγα οποιασδήποτε πολιτικής. Τα θεωρούμε δεδομένα, αλλά στην τόσο πολιτισμένη Ευρώπη φαίνεται πράγματι ότι δεν είναι έτσι. Ο συνάδελφος Haarder μας εξέθεσε την κατάσταση στο εσωτερικό των δεκαπέντε κρατών μελών, και το αποτέλεσμα είναι ότι σίγουρα απομένουν ακόμα πολλά που πρέπει να γίνουν. Θα αναφέρω μερικά παραδείγματα. Είναι απαράδεκτο, ανησυχητικό σχεδόν, το ότι σήμερα ακόμα μερικές χώρες καταδικάζονται από τη Διεθνή Αμνηστία λόγω του ελλιπούς σεβασμού των πιο βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι παράλογο ότι μερικά κράτη, μεταξύ των οποίων δυστυχώς συγκαταλέγεται και η χώρα καταγωγής μου, καταδικάζονται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων λόγω της υπερβολικής διάρκειας των δικαστικών διαδικασιών. Δε συμβιβάζεται επίσης με καμία αρχή ανθρωπίνου δικαιώματος το γεγονός ότι σε μερικές χώρες μέλη υπάρχει και ισχύει ακόμα ο θεσμός της εξορίας.
Εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να διευρυνθεί και να γίνει ένα συμπαγές σύστημα αναφοράς της διεθνούς κοινότητας, είναι αναγκαίο να υπάρξει, φυσικά, μια ισχυρή και ενιαία αντίδραση από την πλευρά των ευρωπαϊκών οργάνων, αλλά είναι επίσης αναγκαίο ο καθένας από εμάς να υπερβεί το εθνικό του πολιτικό συμφέρον και να ενδιαφερθεί για το καλό της Ένωσης μέσω μια ψήφου πολιτικά και κυρίως ανθρωπιστικά υπεύθυνης σχετικά με τα θέματα αυτά. Όλοι εμείς γνωρίζουμε καλά ότι αυτή η έκθεση δε θα είναι δεσμευτική για τις κυβερνήσεις μας. Έως ότου ετοιμαστεί ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και ενσωματωθεί στις Συνθήκες, η γνώμη μας δεν μπορεί να αποτελεί τίποτε άλλο παρά μια πρόσκληση προς τα κράτη μέλη. Η πολιτική ευθύνη θα έπρεπε όμως να ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο.
Τη στιγμή κατά την οποία η Ένωση προσπαθεί να αποκτήσει ένα αυτόνομο στρατιωτικό σώμα για να επεμβαίνει εκεί όπου το κράτος δικαίου τίθεται σε αμφισβήτηση, τη στιγμή κατά την οποία τα κριτήρια της Κοπεγχάγης αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του κοινοτικού κεκτημένου που οι υποψήφιες χώρες πρέπει να αποδεχθούν, είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό των δεκαπέντε εξακολουθεί να είναι τόσο ανομοιογενής. Πρέπει να προχωρήσουμε ακόμα περισσότερο και να ωθήσουμε τις κυβερνήσεις μας να είναι ευρωπαϊκές έως βάθους. Πολλοί πριν από εμένα το επανέλαβαν ήδη: η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι, δεν μπορεί και δεν πρέπει να σημαίνει μονάχα οικονομία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι κάτι πολύ πιο βαθύ, έχει μια κοινή ρίζα και ένα όνειρο για το οποίο πρέπει να αγωνιστούμε, μέσω κυρίως των πολιτικών δικαιωμάτων.

Σουλαδάκης
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσαμε να ονομάσουμε την σημερινή συνεδρίαση πανηγυρική για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Κάποιοι υστερόβουλοι θα μπορούσαν να πουν ότι η Ευρώπη μαστιγώνει τις ενοχές της. Εγώ θεωρώ ότι η Ευρώπη αναπτερώνει τις ελπίδες της και τις προοπτικές της.
Τα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελούν κατ' εξοχήν κεφάλαιο και υπόβαθρο της ευρωπαϊκής εξέλιξης. Και σε κάτι τέτοιο, εμείς δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να κάνουμε εκπτώσεις. Ζητούμε από τις χώρες που θα ενταχθούν, και από άλλες χώρες, σε οποιεσδήποτε πλευρές, διάφορα κριτήρια. Παράδειγμα το θέμα της θανατικής ποινής. Και όμως υπάρχει σύμμαχος χώρα, η Αμερική ­ το λέω σαν ένα στοιχείο διεθνούς σαρκασμού ­, στην οποία η θανατική ποινή και υπάρχει και υλοποιείται. Αυτό το λέω διότι, εάν θέλουμε να οικοδομήσουμε μια Ευρώπη που να στηρίζεται στις αρχές του ουμανισμού, αυτή δεν θα πρέπει ποτέ να κάνει παραχωρήσεις σε ζητήματα πολιτικών σκοπιμοτήτων, με ένα ώριμο όμως τρόπο προς το μέλλον.
Και οι τέσσερις εκθέσεις που θα ψηφίσουμε είναι καλές. Χρειάζονται ορισμένες βελτιώσεις και νομίζω ότι όλο το Κοινοβούλιο θα συμβάλει χωρίς σκοπιμότητες και χωρίς υστεροβουλίες. Ιδιαίτερα η έκθεση του κ. Belder, που αφορά τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες, είναι μια πολύ καλή έκθεση και ελπίζω να γίνει στο τέλος ακόμη καλύτερη.
Και ο πειρασμός της ποιότητας με οδηγεί έτσι, για λόγους συμμετοχής και για λόγους συμφωνίας, να διαβάσω δύο παράγραφους, δύο προτάσεις που αφορούν δύο υπό ένταξη χώρες.
Για την Κύπρο: η Κύπρος πληροί τα κριτήρια της Κοπεγχάγης όμως ειρήστω εν παρόδω, δυστυχώς πολύ λίγη πρόοδος έχει υπάρξει στο θέμα της πολιτικής διχοτόμησης της Κύπρου.
Για την Τουρκία: η έκθεση της Επιτροπής δεν σημειώνει καμιά πρόοδο στο βασικό κουρδικό ζήτημα. Εν ολίγοις, η χώρα εξακολουθεί να μην πληροί τα κριτήρια της Κοπεγχάγης.
Είμαστε υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως, εκπτώσεις αρχών δεν πρέπει να κάνουμε για κανέναν.

Swoboda
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, σχετικά με την έκθεση Belder θέλω να πω τα εξής: είναι εξαιρετική, πολύ σοβαρή και πολύ σημαντική και έχει την πλήρη υποστήριξή μου. Στηρίζεται στη βάση των ευρωπαϊκών θεμελιωδών αξιών που στρέφονται με έμφαση κατά του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του αντισημιτισμού. Θεωρώ ότι στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μόνον όποιος στηρίζεται στα θεμέλια αυτών των θεμελιωδών αξιών, έχει το δικαίωμα να ασκεί κριτική προς τα έξω, στις χώρες όπου παραβιάζονται οι αξίες αυτές. Επομένως θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντική η συζήτηση σε σχέση με την αυστριακή κυβέρνηση, όταν διεξάγεται με σοβαρότητα, επειδή πρόκειται ακριβώς για τον αγώνα υπέρ αυτών των θεμελιωδών αξιών και την υποστήριξή τους τόσο εντός όσο και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Υπάρχουν διάφορες ομάδες στις υποψήφιες χώρες που χρήζουν της ιδιαίτερης προσοχής μας και πρέπει να ληφθούν ειδικά υπόψη. Οι πρώτες που θέλω να αναφέρω, και αυτό έχει ήδη αναφερθεί προηγουμένως, είναι οι Ρομ και οι Σίντι, μια πολύ μεγάλη ομάδα πληθυσμού για την οποία θα πρέπει να κάνουμε σοβαρές σκέψεις για το πώς θα μπορέσουν να ενταχθούν σωστά στις κοινωνίες αυτές. Οφείλουμε ωστόσο να ομολογήσουμε ότι υπάρχει ένα πρόβλημα, επειδή οι ίδιοι οι Ρομ και οι Σίντι έχουν διαφορετικές αντιλήψεις σχετικά με το πώς θα μπορέσει να λειτουργήσει η ένταξή τους. Πρέπει ωστόσο να τους βοηθήσουμε στο ζήτημα της κατάρτισης. Πρέπει να τους βοηθήσουμε να βρουν μια δουλειά και να τους παρέχουμε πολύ μεγάλη διαφωτιστική ενημέρωση, ώστε να μην επαναληφθεί αυτό που συνέβη πριν από λίγο καιρό - ένας κυριολεκτικός διαχωρισμός των Ρομ και των Σίντι μέσω τειχών από τους λοιπούς κατοίκους της κοινότητας.
Η δεύτερη ομάδα που θέλω να αναφέρω είναι οι Κούρδοι. Η Τουρκία - μια υποψήφια χώρα, ακόμα και αν δεν διαπραγματευόμαστε ακόμα με αυτήν - δεν αναγνωρίζει μειονότητες και, βέβαια, με κανένα τρόπο την κουρδική μειονότητα. Θεωρώ ότι αυτή η προσέγγιση είναι λανθασμένη και ότι έρχεται σε αντίθεση με τις δηλώσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης. Αλλά ακόμα και αν δεν αναγνωρίζει κανείς του Κούρδους ως μειονότητα και δεν θέλει να τους παραχωρήσει συλλογικά δικαιώματα, θα πρέπει η Τουρκία να αναγνωρίσει ότι παραβιάζει τα ατομικά δικαιώματα του κουρδικού πληθυσμού, την πολιτισμική του ελευθερία την ελευθερία έκφρασης καθώς και τις οικονομικές ελευθερίες και τα οικονομικά δικαιώματά του. Ως εκ τούτου θεωρώ πολύ σημαντικό να βοηθήσουμε τους Κούρδους να βρουν το δίκιο τους με έναν λογικό, με έναν ειρηνικό τρόπο. Και αυτό λέγεται με απόλυτη σαφήνεια στην έκθεση Belder.
Μία τρίτη ομάδα την οποία θα ήθελα να σας υπενθυμίσω βρίσκεται κυρίως στη Εσθονία και στη Λετονία. Πρόκειται συγκεκριμένα για τις ρωσόφωνες μειονότητες. Κατανοώ πολλά από τα επιχειρήματα που άκουσα στις χώρες της Βαλτικής, ότι δηλαδή είναι δύσκολο να μεταχειρίζεται κανείς απλά επ' ίσοις όροις και να αποδέχεται μειονότητες μη αυτοχθόνων οι οποίες εγκαταστάθηκαν εκεί με τη βοήθεια μιας δύναμης κατοχής. Υπάρχουν εκεί και πολλά εμπόδια συναισθηματικού χαρακτήρα για να γίνει κάτι τέτοιο. Είναι ωστόσο πολύ σημαντικό να γίνουν τα βήματα αυτά και εν μέρει έχουν ήδη γίνει. Πρέπει βέβαια να συνεχιστούν με θάρρος και θα πρέπει να ξεχασθούν το παρελθόν και οι πληγές που προκάλεσε στις μειονότητες η δύναμη κατοχής, ώστε να δημιουργηθεί στις χώρες της Βαλτικής ένα νέο μέλλον, κοινό με τις ρωσόφωνες μειονότητες.
Στις 7 Απριλίου θα εγκαινιασθεί στη Βιέννη το Παρατηρητήριο για τα φαινόμενα του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας. Εγώ ο ίδιος παρακάλεσα εξ ονόματος της Ομάδας μου την Πρόεδρο του Σώματος να παρευρεθεί, επειδή θεωρώ το γεγονός αυτό πολύ σημαντικό, ανεξάρτητα από την τρέχουσα κατάσταση στην Αυστρία. Ελπίζω ότι το Παρατηρητήριο αυτό δεν θα τύχει υποστήριξης και δεν θα τεθεί στο επίκεντρο της δημοσιότητας και της προσοχής μας μόνο την ημέρα των εγκαινίων του, αλλά ότι το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα το υποστηρίξουν ενεργά τα επόμενα χρόνια.

Martelli
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, τάσσομαι υπέρ της έκθεσης Haarder στο σύνολό της, συμπεριλαμβανομένης της παραγράφου 38. Διαχωρίζω τη θέση μου, συνεπώς, από την κατεύθυνση της ομάδας εργασίας του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, παρ' όλο που ανήκω σε αυτό, αφού θεωρώ ότι τα τέσσερα σημεία που αναφέρονται στην παράγραφο 38 - η υπερβολική διάρκεια της προφυλάκισης, η υπερβολική διάρκεια των δικών, ο ελλιπής διαχωρισμός των σταδιοδρομιών μεταξύ εισαγγελέων και δικαστών, ο κίνδυνος ότι πολιτικοποιημένοι δικαστές θα ασχολούνται στις έρευνές τους με πολιτικούς άνδρες - είναι όλα στοιχεία που πρέπει να μας κάνουν να προβληματιστούμε και να συμβουλέψουμε να δοθεί μια θετική ψήφος.
Ξεκίνησα, άλλωστε, αυτόν τον αγώνα όταν ήμουν υπουργός Δικαιοσύνης στην Ιταλία και είχα στο πλάι μου στον αγώνα αυτό τον πιο σημαντικό, τον πιο διάσημο, τον καλύτερο από τους Ιταλούς δικαστές, τον Giovanni Falcone ο οποίος, όπως εγώ και όπως εμείς, υποστήριζε την ανάγκη του διαχωρισμού των σταδιοδρομιών των δικαστών, όχι για να τους τιμωρήσουμε - πράγμα που είναι προφανές - αλλά για να ανταποκριθούμε στις διαφορετικές υποχρεώσεις του ερευνητή, που κατά συνέπεια είναι και μέρος της δίκης και κατήγορος, και εκείνου που είναι αντίθετα δικαστής, και πρέπει συνεπώς να παρέχει εγγυήσεις ισορροπίας και αμεροληψίας. Το να παρέμβει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο θέμα αυτό δε θεωρώ κατά κανένα τρόπο ότι αποτελεί κατάχρηση ή υπερβολή. Πιστεύω αντίθετα ότι ανταποκρίνεται στην ιδέα και στο όραμα για μια ισορροπημένη και εγγυημένη ευρωπαϊκή δικαιοσύνη, από την πλευρά κυρίως της καλής λειτουργίας των κρατικών αρχών.

Seixas da Costa
Κυρία Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, δεν σκοπεύω να μακρηγορήσω σε αυτή την παρέμβαση. Φρονώ ότι η συζήτηση που έλαβε χώρα σήμερα εδώ είναι μεγίστης σημασίας, και ότι οι διαφορετικές απόψεις που εκφράστηκαν εδώ μέσα, με βάση την ερμηνεία των διαφόρων εκθέσεων, έθεσαν επί τάπητος ορισμένα ενδιαφέροντα ζητήματα. Κάποιες απόψεις προβλήθηκαν υπό μορφή έντονης αντιπαράθεσης, άλλες επεσήμαναν ορισμένες αντιφατικές πλευρές, ενώ εκφράστηκαν και απόψεις που συμφωνούν μεν με τον τύπο, αλλά μάλλον δεν συμφωνούν με το περιεχόμενο. Εν πάση περιπτώσει, πιστεύω ότι έχουμε μπροστά μας τέσσερις εκθέσεις που, στο σύνολό τους, είναι ιδιαίτερα σημαντικές και προσεγγίζουν προβλήματα εξαιρετικά επίκαιρα για όλους εμάς, ιδίως σε μια χρονική στιγμή όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει, τόσο στους ίδιους της τους κόλπους όσο και στο επίπεδο της προβολής της προς τα έξω, να θέσει σε πρώτη μοίρα και να προσδώσει συγκεκριμένο περιεχόμενο σε ένα θεμελιώδες σύνολο αξιών οι οποίες, σε τελευταία ανάλυση, αποτελούν τη μαγιά που μπορεί να χρησιμεύσει ως υπόβαθρο για την ίδια την πολιτική της ενοποίηση. Θεωρούμε πως δεν θα καταστεί εφικτό να διασφαλίσουμε την παραπέρα εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης εάν δεν επιδείξουμε τη διάθεση, και στο επίπεδο των μεταξύ μας σχέσεων, να εγγυηθούμε ένα κοινό πρότυπο αρχών και να εξασφαλίσουμε ότι οι συγκεκριμένες αρχές θα αποτελέσουν το βασικό θεμέλιο της προβολής μας προς τον έξω κόσμο.
Όποιος μιλά για προβολή προς τα έξω αναφέρεται και σε εσωτερική διάσταση. Πολλά ειπώθηκαν σήμερα εδώ μέσα, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, από ανθρώπους που συνδέονται με την Αυστρία, για τη στάση που τηρήθηκε έναντι της συγκεκριμένης χώρας, σε παρεμβάσεις που καμιά φορά χαρακτηρίστηκαν από κάποια συναισθηματική φόρτιση, θα έλεγα μέχρι και από δικαιολογημένη φόρτιση. Εφόσον η πορτογαλική Προεδρία, και συγκεκριμένα ο Πορτογάλος Πρωθυπουργός, καθόρισε τη στάση που τηρούν οι υπόλοιπες δεκατέσσερις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο των διμερών τους σχέσεων με την Αυστρία, θα επιθυμούσα να ξεκαθαρίσω το εξής: δεν έχουμε καμία αρνητική εντύπωση όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρθηκε η Αυστρία σε διεθνές επίπεδο και, ειδικότερα, από το πώς η Αυστρία ανταποκρίθηκε στα καθήκοντα και στις υποχρεώσεις της ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το σημείο αυτό δεν χωρά αμφιβολία: η Αυστρία υπήρξε μια χώρα που εξεπλήρωνε τις υποχρεώσεις της στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οφείλουμε, ωστόσο, να αντιληφθούμε ένα πράγμα, και πρέπει να το αντιληφθούμε μιας δια παντός σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο εκλαμβάνουμε την ευρωπαϊκή κατάσταση: όλοι μας ανεξαιρέτως είμαστε Αυστριακοί πολίτες. Τη σήμερον ημέρα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η έννοια ιθαγένεια σημαίνει ευρωπαϊκή ιθαγένεια. Ο Αυστριακός πολίτης είναι επίσης Πορτογάλος πολίτης. Ένας Πορτογάλος πολίτης είναι και Αυστριακός πολίτης. Δεν τίθεται θέμα εσωτερικών υποθέσεων τη στιγμή που οι φορείς συγκεκριμένων φρονημάτων και κάποιες πολιτικές δυνάμεις προπαγανδίζουν και υπερασπίζονται συγκεκριμένο είδος ιδεολογιών, έστω και σε περίπτωση που στη συνέχεια, για λόγους τακτικής, οι φορείς αυτοί αναιρούν ενδεχομένως τις θέσεις που εξέφρασαν. Κανείς δεν μπορεί να θεωρήσει ότι κάτι τέτοιο αφήνει αδιάφορες τις υπόλοιπες χώρες.
Σήμερα ενεργούμε μέσα σε έναν ευρωπαϊκό χώρο, στους κόλπους ενός κοινού χώρου που επιπλέον είναι προσηλωμένος σε ένα θεμελιώδες σύνολο αρχών, όπως πολλές από εκείνες που υπογραμμίζονται στις υπό συζήτηση εκθέσεις. Οφείλουμε να αποκτήσουμε μια ευρωπαϊκή προοπτική για αυτά τα ζητήματα και δεν μπορούμε συστηματικά να προσφεύγουμε στο άλλοθι της επικουρικότητας, ισχυριζόμενοι ότι τα ζητήματα αυτά εμπίπτουν στην εθνική αρμοδιότητα της κάθε χώρας και πως αυτό που συμβαίνει δεν είναι παρά ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις συγκεκριμένης χώρας. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Όπως επεσήμανα προηγουμένως, οι εσωτερικές υποθέσεις της Αυστρίας είναι εσωτερικές υποθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν υπεραμυνόμαστε της αναγκαιότητας να είναι η συμπεριφορά στους κόλπους του πολιτικού βίου της Αυστρίας σύμφωνη προς τις βάσεις και τις αρχές που προασπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, τις οποίες άλλωστε και η Αυστρία δεσμεύθηκε να προαγάγει στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν νομίζουμε ότι προβαίνουμε σε οποιαδήποτε ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας. Πέραν του ζητήματος της συναισθηματικής φόρτισης και, βεβαίως, ανεξάρτητα από τα αντανακλαστικά που παρόμοιες καταστάσεις μπορούν να προκαλέσουν, πιστεύουμε πως είναι αναγκαίο να συλλογιστούμε σε βάθος για το τι πραγματικά σήμανε αυτή η ενέργεια, μια ενέργεια - καλό είναι να λέγεται - που είχε διμερή χαρακτήρα, μια ενέργεια που κινήθηκε - ας το ξεκαθαρίσουμε - στο πλαίσιο της πολιτικής προφύλαξης. Φρονούμε ότι τα μέτρα πολιτικής προφύλαξης αποτελούν ίσως την καλύτερη μέθοδο ώστε να αποφύγουμε στο μέλλον τις ασθένειες και, ειδικότερα, ώστε να αποτρέψουμε την αναβίωση φαντασμάτων του παρελθόντος σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων, κυρία Πρόεδρε και κύριοι βουλευτές, θεωρούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει σήμερα μια κατοχυρωμένη παρακαταθήκη αξιών, των οποίων η περαιτέρω εδραίωση, συγκεκριμένα με την εκπόνηση αυτών των εκθέσεων, σίγουρα θα τις διασφαλίσει και θα συμβάλει στην αναβάθμισή τους. Επί του προκειμένου θέματος, προκύπτουν διάφορα ζητήματα που προφανώς είναι επίμαχα. Σε πολλούς τομείς διαπιστώνεται η ύπαρξη διαφορετικών αντιλήψεων. Μπορεί να μιλάμε για ρατσισμό και να διακηρύσσουμε όλοι πως είμαστε κατά του ρατσισμού. Μια τέτοια διακήρυξη γίνεται ομόφωνα αποδεκτή από όλους σε αυτή την αίθουσα. Αλλά δεν ξέρω αν αυτή η ομόφωνη συμφωνία θα διατηρηθεί όταν τεθεί επί τάπητος το ζήτημα της λήψης χειροπιαστών μέτρων με στόχο την καταπολέμηση του ρατσισμού. Μπορεί όλοι εδώ μέσα να δηλώνουμε ότι τασσόμαστε κατά της ξενοφοβίας, αλλά δεν ξέρω αν όλοι θα ήμασταν σε θέση να αποδεχθούμε την ανάληψη δραστήριων μέτρων ενσωμάτωσης των αλλοδαπών πολιτών στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή να αποδεχθούμε τη λήψη μέτρων για την προστασία των συμφερόντων των αλλοδαπών μέσα στο χώρο της Ένωσης. Εξάλλου, σύντομα θα υποστούμε μια ενδιαφέρουσα δοκιμασία: πρόκειται για τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων των πολιτών της Ένωσης.
Εάν στους κόλπους της Ένωσης εκδηλωθεί βούληση προκειμένου αυτός ο Χάρτης να διευρυνθεί ώστε να περιλαμβάνει και τους αλλοδαπούς πολίτες που διαμένουν στο έδαφος της Ένωσης, τότε θα έχουμε στείλει ένα μήνυμα που θα λέει ότι η δράση μας κατά της ξενοφοβίας ξεκινά καταρχάς από το ίδιο μας το σπίτι, και ξεκινά με τα μέτρα εσωτερικής πολιτικής που εμείς οι ίδιοι αποφασίζουμε να εφαρμόσουμε. Επιπλέον, όσον αφορά την πάλη κατά των διακρίσεων και τις διάφορες μορφές διακρίσεων που αναφέρονται στις εκθέσεις, θα ήθελα να επισημάνω ότι προφανώς υπάρχει μια πληθώρα διαφορετικών μέτρων. Και γνωρίζουμε ότι, ακόμη και στο επίπεδο της εσωτερικής νομοθεσίας των κρατών μας, εμφανίζονται σημαντικές διαφοροποιήσεις κατά την αντιμετώπιση ορισμένων τέτοιων υποθέσεων. Παρ' όλα αυτά, είμαι της άποψης πως ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζονται αυτά τα ζητήματα σε αυτό το Σώμα, το γεγονός ότι οι υπό συζήτηση εκθέσεις μάς βοηθούν να αναπτύξουμε τον προβληματισμό μας για τα συγκεκριμένα ζητήματα, έρχεται να ταρακουνήσει τη συλλογική μας συνείδηση και συνιστά ένα σημαντικό στοιχείο που μας επιτρέπει να συνεχίσουμε και να προωθήσουμε παραπέρα τις προσπάθειες για ανάπτυξη προβληματισμού γύρω από αυτά τα θέματα. Προσπάθειες τις οποίες δεν πρέπει να καταβάλλουν μόνον οι κυβερνήσεις, αλλά επίσης οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι κοινωνικές και πολιτικές ομάδες συμφερόντων. Η υπόθεση αυτή θα πρέπει να διατηρηθεί στην ημερήσια διάταξη ως αντικείμενο ενασχόλησης από πλευράς μας, εξ ου και η αιτία της διεξαγωγής, καθώς και η σπουδαιότητα της παρούσας συζήτησης.
Τέλος, και με αυτό ολοκληρώνω την παρέμβασή μου, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στη δέσμη μέτρων που ήδη κατά το παρελθόν έχει δρομολογήσει στον συγκεκριμένο τομέα το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις διάφορες κοινές δράσεις που έχουν προωθηθεί. Μεταξύ άλλων, είχε αναληφθεί μια σειρά πρωτοβουλιών στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Έτους κατά του Ρατσισμού, το 1997. Και ας μου επιτραπεί να υπογραμμίσω μια εξαιρετικά σημαντική πτυχή την οποία πολύ πιθανόν να μην έχουμε ακόμη συλλάβει στην ολότητά της: τι είναι αυτό που αντιπροσωπεύει η νέα Συνθήκη του Αμστερνταμ όσον αφορά αυτά τα θέματα. Δεν ήταν εύκολο να καταλήξουμε σε συναίνεση: όταν διεξάγονταν οι διαπραγματεύσεις για τη Συνθήκη του Αμστερνταμ - και εγώ είχα παρευρεθεί σε αυτές τις διαπραγματεύσεις - με μεγάλη δυσκολία καταλήξαμε σε συναίνεση ώστε να συμπεριλάβουμε το σύνολο των μέτρων που σήμερα δίνουν σάρκα και οστά στα άρθρα 6 και 7. Είναι πιθανόν, με βάση την αποκτηθείσα πείρα, ότι ενδείκνυται να βελτιώσουμε τα ισχύοντα άρθρα, ότι μάλλον το περιεχόμενο αυτών των άρθρων χρήζει βελτίωσης. Ας ελπίσουμε ότι, επ' ευκαιρία της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, θα καταφέρουμε να καταλήξουμε σε συναίνεση ώστε να προχωρήσουμε σε αυτή την υπόθεση.
Θα επιθυμούσα, ωστόσο, να επιστήσω επίσης την προσοχή σας στη σημασία μιας πράξης - που θα λάβει χώρα, συμβολικά, στη Βιέννη, στις 8 Απριλίου -, η οποία συνίσταται στην έναρξη δραστηριοτήτων του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για Φαινόμενα Ρατσισμού και Ξενοφοβίας. Το όργανο αυτό θα διαδραματίσει πολύ σημαντικό ρόλο, και νομίζω πως επίσης θα αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντικό ώστε να εξασφαλισθεί η συνεργασία όλων, με σκοπό τη διεξαγωγή μιας αποτελεσματικής πάλης κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που, επί της ουσίας, ισοδυναμεί με αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε "ηθικό πυλώνα" της Ένωσής μας. Έχουμε μια Ένωση θεμελιωμένη σε αρχές, έχουμε μια Ένωση την οποία καλούμαστε να εμβαθύνουμε, και δεν νοείται στο μέλλον καμία πολιτική Ένωση εάν δεν μπορέσουμε να εγγυηθούμε ότι οι συγκεκριμένες αρχές θα γίνουν κτήμα της μεγάλης πλειοψηφίας των ανθρώπων μέσα στον κοινοτικό χώρο.

Patten
Κυρία Πρόεδρε, στο τέλος αυτής της εξαιρετικά ενδιαφέρουσας συζήτησης μπορώ ίσως να εξηγήσω τον καταμερισμό εργασίας από την πλευρά της Επιτροπής. Εγώ σκοπεύω να ασχοληθώ με τις εκθέσεις Malmstrφm και Belder και ο συνάδελφός μου, Επίτροπος Vitorino, θα ασχοληθεί με τις άλλες δυο σημαντικές εκθέσεις, αν και προφανώς θα υπάρξει κάποια αλληλοεπικάλυψη μεταξύ μας. Ας ξεκινήσω με την έκθεση Malmstrφm.
Πιστεύω πως η πρώτη ετήσια έκθεση αυτού του νέου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι ενδελεχής και επίκαιρη. Επίκαιρη, γιατί ελπίζω ότι πριν από τη διακοπή του καλοκαιριού αυτή η επίσης νέα Επιτροπή θα υιοθετήσει μια ανακοίνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις εξωτερικές της πολιτικές. Θα καλύπτει πολλούς τομείς της έκθεσης και όλες οι συστάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου παρέχουν εξαιρετικά χρήσιμα στοιχεία για την εργασία μας. Δεν μπορώ να απαντήσω σε όλα τα σημεία που αναφέρονται στην έκθεση στην παρούσα φάση. Αντ' αυτού, θα τα παρακολουθώ, όπως και τις συζητήσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τους ερχόμενους μήνες ώστε η ανακοίνωση να βγει σωστή και να αντανακλά τα σοβαρά επιχειρήματα που περιλαμβάνονται στην έκθεση.
Θα ήθελα να εστιάσω τις αρχικές μου παρατηρήσεις στα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών, καθώς ο εισηγητής έχει επιλέξει να επικεντρωθεί σε αυτούς τους σημαντικούς στόχους. Είναι μια επίκαιρη επιλογή ενόψει του προγράμματος δράσης του Πεκίνου +5 στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ φέτος στη Νέα Υόρκη. Το Πεκίνο διαβεβαίωσε ότι τα δικαιώματα των γυναικών αποτελούν παγκόσμια ανθρώπινα δικαιώματα και οι γυναίκες διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στη οικοδόμηση δημοκρατικών και δίκαιων κοινωνιών. Η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα αντανακλά αυτό ακριβώς. Οι γυναίκες περιλαμβάνονται ρητά ως ομάδα-στόχος προς υποστήριξη. Οι δράσεις καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, από τη συμμετοχή των γυναικών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων στα Βαλκάνια μέχρι την υποστήριξη των νοικοκυρών στην Ακτή του Ελεφαντοστού. Ζητήματα όπως η βία κατά των γυναικών έχουν σωστά χαρακτηριστεί ως ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ως τέτοια, πρέπει να προωθηθούν δυναμικά ως αναπόσπαστο τμήμα της εξωτερικής μας πολιτικής και της αναπτυξιακής μας βοήθειας. Η έκθεση της κυρίας Malmstrφm παρουσιάζει μερικές από τις σκληρές αλήθειες της βίας που στρέφεται κατά των γυναικών με πολλές μορφές και σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα. Από τη φρίκη του βιασμού στον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων, από το σπίτι μέχρι το κελί της φυλακής.
Τα προγράμματά μας Δάφνη και STOP αποτελούν το στυλοβάτη της απάντησης της Επιτροπής. Το πρόγραμμα Δάφνη έχει υποστηρίξει την ανταλλαγή πληροφοριών και ορθών πρακτικών μεταξύ των ΜΚΟ και των κρατών-μελών μέσω περισσοτέρων από εκατό διεθνικών προγραμμάτων. Ένα νέο πρόγραμμα Δάφνη της τάξεως των 5 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο υιοθετήθηκε το Δεκέμβριο του 1999 για το 2000-2003. Απαντώντας σε ένα ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 1997 η Επιτροπή διεξήγαγε μια εκστρατεία ενημέρωσης για την βία στο σπίτι εντός των κρατών-μελών. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτά που μάθαμε κατά τη διάρκεια των εκστρατειών αυτού του είδους και να μοιραστούμε αυτή τη γνώση με τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες, ίσως στο πλαίσιο του Δάφνη.
Σημειώνω επίσης ότι η έκθεση θίγει τη φρικιαστική πρακτική του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων και την έλλειψη στοιχείων για το εν λόγω ζήτημα. Ερευνούμε τρόπους, ως Επιτροπή, με τους οποίους θα μπορούσαμε να συμβάλλουμε στην εξεύρεση κάποιας λύσης.
Η Επιτροπή εργάζεται και με άλλους φορείς προκειμένου να σταματήσει την ειδεχθή παράνομη διακίνηση γυναικών που διαρκώς εντείνεται τα τελευταία χρόνια. Εκδώσαμε μια ανακοίνωση το 1998 για αυτό το ζήτημα. Η έμφαση είχε δοθεί τότε στην πρόληψη, την έρευνα, την ενίσχυση της νομοθεσίας, την αποτελεσματική τιμωρία όσων διακινούν γυναίκες και την υποστήριξη των θυμάτων. Εργαζόμαστε για το θέμα αυτό, όπως γνωρίζει το αξιότιμο Μέλος, με ΜΚΟ, τον ΟΑΣΕ και τις υποψήφιες χώρες.
Σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα των παιδιών, το πρόγραμμα STOP έχει συγχρηματοδοτήσει 67 προγράμματα για την αντιμετώπιση της σωματεμπορίας και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης σε βάρος των παιδιών με ένα προϋπολογισμό της τάξεως των 6,5 εκατομμυρίων ευρώ για τα πέντε πρώτα χρόνια. Ένα καινούριο πρόγραμμα STOP σχεδιάζεται να αρχίσει από αυτή τη χρονιά και θα είναι ανοιχτό στις προς ένταξη χώρες.
Περνώντας τώρα σε πιο γενικά ζητήματα, ανέφερα την επικείμενη ανακοίνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις εξωτερικές σχέσεις. Στόχος μου είναι η υιοθέτηση μιας πιο αποτελεσματικής και συνεπούς προσέγγισης για την πολιτική και τις δαπάνες, και κυρίως η βελτίωση της διαχείρισης των προγραμμάτων μας σε αυτόν τον τομέα.
Τα προγράμματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα διαφέρουν πολύ από εκείνα για την ανέγερση γεφυρών ή την ενίσχυση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οι ΜΚΟ και οι εταίροι μας από την κοινωνία των πολιτών είναι απαραίτητοι για την εφαρμογή τους. Τα προγράμματα συχνά διεξάγονται σε δύσκολες ή επικίνδυνες συνθήκες στα σημεία της κρίσης. Αυτοί που εκτελούν τα προγράμματα συχνά αντιμετωπίζουν και παραβιάσεις των δικών τους δικαιωμάτων, όποτε δεν πρέπει να εκπλήσσει που οι ΜΚΟ αισθάνονται συχνά θιγμένοι που πρέπει να παρέχουν στην Επιτροπή κιβώτια με αποδείξεις όταν επιστρέφουν στη βάση.
Οι χρηματοδοτικές διαδικασίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης και της χρηματοδοτικής ρύθμισης, είναι, για να το θέσω επιεικώς, μη φιλικές προς τους ΜΚΟ, και μας απομακρύνουν από το αληθινό ερώτημα: πρέπει να σταματήσουμε να χρηματοδοτούμε τις ΜΚΟ ή πρέπει να αλλάξουμε τις διαδικασίες μας; Το πρώτο είναι προφανώς αδύνατο να συμβεί καθώς θα ήταν εντελώς ανεπιθύμητο. Δεν θα μπορούσαμε να δουλεύουμε χωρίς ΜΚΟ. Η μεταρρύθμιση των διαδικασιών μας, πολλές από τις οποίες θεσπίστηκαν από κράτη-μέλη σε μια περίοδο που οι ΜΚΟ σχεδόν δεν υφίσταντο, θα απαιτούσε χρόνο, ωστόσο το εξετάζουμε τώρα, ως μέρος μάλιστα του συνολικού πακέτου των μεταρρυθμίσεων. Δυστυχώς, δεν θα δούμε αλλαγές από τη μια μέρα στην άλλη.
Αυτό με φέρνει στο θέμα του προϋπολογισμού και την πρόταση του Κοινοβουλίου για μια κοινή δήλωση σχετικά με τις ετήσιες αυξήσεις των δαπανών για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Το μέγεθος του προϋπολογισμού δεν μπορεί να διαχωριστεί από το ερώτημα κατά πόσο μπορούμε να τον διαχειριστούμε. Αλλιώς θα δίνουμε πάρα πολλές υποσχέσεις τις οποίες απλώς δεν μπορούμε να εκπληρώσουμε και όταν το θέμα αφορά στην υποστήριξη των ΜΚΟ συχνά λειτουργούμε με ελάχιστα κεφάλαια. Οι υποσχέσεις που δεν τηρούνται οδηγούν πολύ σύντομα στη χρεοκοπία. Έχουμε ένα σωρό προγράμματα που έχουν καθυστερήσει και πρέπει να ολοκληρωθούν και στο παρελθόν δεν εκμεταλλευτήκαμε πλήρως τον προϋπολογισμό μας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, οπότε θεωρώ ότι είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί αύξηση των δαπανών έως ότου λυθεί αυτό το ζήτημα. Ωστόσο θέλω να το καταστήσω σαφές: θα ήθελα να είμαι σε θέση όσο το δυνατόν συντομότερα να ξοδεύουμε κάθε ευρώ του προϋπολογισμού μας και να μπορούμε έτσι να δικαιολογήσουμε πολύ μεγαλύτερες δαπάνες.
Οι πιθανότητες για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως προβλέπεται στην Βιέννη και την Κολωνία, θα μπορούσε να μας βοηθήσει σε αυτό το ζήτημα. Πιστεύω ότι μια τέτοιου είδους υπηρεσία θα πρέπει να είναι επιχειρησιακή και όχι συμβουλευτική. Θα εξετάζω το ζήτημα αυτό στην ανακοίνωση. Οι δυνατότητες για μια τέτοια υπηρεσία πρέπει επίσης να ιδωθούν στο πλαίσιο μιας ευρύτερης μεταρρύθμισης της εξωτερικής μας βοήθειας και της συνολικά της εξωτερίκευσης των δράσεών μας.
Στρέφομαι τώρα στα ζητήματα που έθεσε η έκθεση Belder η οποία απαντά στην ανακοίνωση της Επιτροπής για την αντιμετώπιση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του αντισημιτισμού στις υποψήφιες χώρες. Απαντώ σε αυτό εκ μέρους εμού του ιδίου και του συναδέλφου μου, Επιτρόπου Verheugen. Θα ήθελα να συγχαρώ τους συγγραφείς της περιεκτικής αυτής έκθεσης. Φυσικά, ασκεί κριτική για την έλλειψη συγκεκριμένων προτάσεων στην ανακοίνωση της Επιτροπής, αλλά θα σημείωνα ότι η υιοθέτηση της ανακοίνωσης έγινε αμέσως μετά την παραίτηση του σώματος τον Μάρτιο του 1999, όταν η Επιτροπή, χωρίς να θέλω να υπερβάλλω, δεν ήταν στην καλύτερη δυνατή θέση για την επεξεργασία νέων προτάσεων. Ελπίζω ότι αυτή η απάντηση θα δώσει κάποιες ιδέες για το μέλλον.
Η πάλη κατά του ρατσισμού αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο των κοινοτικών πολιτικών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και της προενταξιακής στρατηγικής. Αυτό περιλαμβάνει δυο βασικά στοιχεία: υιοθέτηση και εφαρμογή του κεκτημένου από τις υποψήφιες χώρες, συμπεριλαμβανομένων και της Κοινής Δράσης του 1996 για το ρατσισμό και την ξενοφοβία, της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, του Πρωτοκόλλου της Νέας Υόρκης για τους Αιτούντες Ασυλο και τους Πρόσφυγες του 1967, και αποτελεσματική εφαρμογή των προγραμμάτων συνεργασίας.
Το συμβιβάσιμο της νομοθεσίας για τις μειονότητες εγείρεται κατά τη διάρκεια των διαδικασιών αξιολόγησης και κατά τη διάρκεια των διμερών συζητήσεων και στις επιτροπές σύνδεσης. Επί παραδείγματι, έχουμε εξετάσει τους νόμους για τη γλώσσα στη Λιθουανία, την Εσθονία και τη Σλοβακία, ένα θέμα που ετέθη κατά τις συζητήσεις, και την νομοθεσία που αφορά τους Roma στην Τσεχία και την Σλοβακία. Αυτές οι συζητήσεις έχουν αποφέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Το δεύτερο στοιχείο είναι τα προγράμματα συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων και των εθνικών προγραμμάτων PHARE, PHARE-Δημοκρατία και MEDA. Όπως προβλέπει το PHARE, η μεταρρύθμιση της αστυνομίας, της ποινικής δικαιοσύνης και των συστημάτων ασύλου έχει λάβει υψηλή προτεραιότητα σύμφωνα με τις προτάσεις των εισηγητών. Αυτή η μεταρρύθμιση θα βοηθήσει να γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές στις στάσεις που τηρούν τα όργανα.
Ο στόχος της καλύτερης ενημέρωσης της αστυνομίας για το ρατσισμό και την ξενοφοβία περιελήφθη στον πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος για την εκπαίδευση της αστυνομίας στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.
Θα εμμείνουμε σε αυτού του είδους τα μέτρα. Είμαστε επίσης ανοιχτοί σε ευκαιρίες για την ενίσχυσή τους. Ένας κεντρικός κοινός στόχος στις εκθέσεις Malmstrφm και Belder είναι η ανάγκη να συνεχίσουμε τις σχέσεις μας με ΜΚΟ στις υποψήφιες χώρες. Το Νέο Ενταξιακό Πρόγραμμα το οποίο αντικαθιστά το πρόγραμμα LIEN και το Πρόγραμμα για τη Συνεργασία στοχεύει στην ενίσχυση της κοινωνίας των πολιτών.
Τέλος, σε ό,τι αφορά τους Roma, των οποίων η κατάσταση αναφέρθηκε από αρκετούς ομιλητές, η Επιτροπή προσπαθεί να βρει μεγαλύτερη συνοχή για την υποστήριξη των κοινοτήτων των Roma. Σκοπεύουμε να λάβουμε μέρος στη συνάντηση που θα διοργανώσει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης, στην οποία έχουν προσκληθεί αντιπρόσωποι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - μια συνάντηση που συγκαλείται προκειμένου να βρεθούν ιδέες για τη βελτίωση της κοινοτικής βοήθειας προς τις κοινότητες των Roma.
Αυτές οι εκθέσεις καλύπτουν εξαιρετικά σημαντικά ζητήματα. Είναι ζητήματα για τα οποία οι Ευρωπαίοι πολίτες ανησυχούν όλο και περισσότερο, καθώς κάθε μέρα βομβαρδίζονται από τα ΜΜΕ με υλικό από παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, από τον Καύκασο, την Κολομβία, τα Βαλκάνια, τη Σιέρα Λεόνε, την Κίνα κ.ο.κ. Περιμένω με ανυπομονησία η Ευρωπαϊκή Ένωση να φέρει αυτές τις παραβιάσεις ενώπιον της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Γενεύη, την οποία θα παρακολουθήσω στις 27 Μαρτίου.
Ευχαριστώ το Κοινοβούλιο για την έγκαιρη συμβολή του. Η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο είναι σε θέση να συνεργάζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είμαστε σε θέση που μας επιτρέπει να προσφέρουμε σταθερή καθοδήγηση στους άλλους. Ανυπομονώ να εργαστώ με τα Μέλη αυτού του Κοινοβουλίου για να διασφαλίσουμε ότι η ανακοίνωση που θα εκδώσουμε αργότερα φέτος θα προσφέρει πνευματική και πολιτική καθοδήγηση για το θέμα αυτό και θα θεωρείται από τους ΜΚΟ, τους κοινοβουλευτικούς παράγοντες και λοιπούς ως πρωτοπόρος για τη συζήτηση αυτών των θεμελιωδών ζητημάτων.

Haarder
Κυρία Πρόεδρε, αντιλήφθηκα τις παρατηρήσεις του καλού μου φίλου, κύριου Seixas da Costa, ως υπεράσπιση των κυρώσεων κατά της Αυστρίας και για αυτόν τον λόγο θα ήθελα να τον ρωτήσω, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία, εάν υπέβαλε τη συγκεκριμένη πρόταση ως Προεδρεύων του Συμβουλίου ή εξ ονόματος των δεκατεσσάρων κυβερνήσεων.

Pirker
Κυρία Πρόεδρε, κατά πρώτον θέλω να σας ρωτήσω με ποια ιδιότητα κάνατε τη δήλωση αυτή. Κατά δεύτερον, όταν μίλησα για την επικουρικότητα, εννοούσα σημεία της έκθεσης που αναφέρονται στο ότι θα πρέπει να γίνει παρέμβαση στα δικαιώματα των εθνικών κρατών, δικαιώματα που σύμφωνα με τη Συνθήκη ανήκουν σαφώς στην αρμοδιότητα των κρατών αυτών. Επιτρέψτε μου να απευθύνω την τρίτη μου παρατήρηση σε σας, κύριε Υπουργέ da Costa: Εννοείται ότι ενδιαφέρει τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης το τι συμβαίνει σε ένα κράτος της. Αυτός είναι εξάλλου και ο κύριος λόγος που ένα κράτος είναι μέλος ακριβώς αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το ότι αναζητά πληροφορίες και δείχνει ενδιαφέρον είναι κάτι που πρέπει να υποστηριχθεί. Ωστόσο, η επίδειξη ενδιαφέροντος σημαίνει για μένα ότι ενημερώνεται κανείς αντικειμενικά για το εν λόγω κράτος και ασκεί κριτική στα σημεία που αυτή είναι δικαιολογημένη καθώς επίσης ότι επιβάλλει μέτρα, όταν πράγματι έχουν συμβεί ατοπήματα και όχι προληπτικά ούτε σύμφωνα με πολιτικές απόψεις.
Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να σας προσκαλέσω εξ ονόματος της αυστριακής αντιπροσωπείας να έλθετε να παραλάβετε επί τόπου αυτές τις πληροφορίες που πιθανότατα δεν διαθέτετε ούτε εσείς ούτε πολλοί άλλοι - μάλλον και οι 14. Εάν θέλετε να μάθετε ποιος ψήφισε αυτό το κόμμα που συμμετέχει και στην κυβέρνηση, δηλαδή το Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα της Αυστρίας, τότε πρέπει να σας ειπωθεί ότι το 50% των εργατών που ψήφιζαν προηγουμένως τον σοσιαλισμό, ψήφισαν τώρα το κόμμα αυτό, καθώς και η μισή νεολαία. Δεν ήταν οι ακροδεξιοί που ασφαλώς υπάρχουν στην Αυστρία ίσως με ένα ποσοστό της τάξης του 3% ή του 5%, όπως δυστυχώς και σε άλλα κράτη. Τα κίνητρα είναι ωστόσο διαφορετικά. Οι ψηφοφόροι έδωσαν σε μεγάλο ποσοστό αρνητική ψήφο στην παλιά κυβέρνηση και στον σοσιαλισμό και αναζήτησαν μιαν άλλη εναλλακτική λύση.
Όταν λοιπόν εκφέρετε αξιολογικές κρίσεις, θα σας παρακαλούσα πραγματικά να ενημερωνόσαστε πρώτα εμπεριστατωμένα και να ασκείτε κριτική στα σημεία που είναι πραγματικά δικαιολογημένη και να μην την στηρίζεται σε υπόνοιες και υποψίες.

Schulz
Κυρία Πρόεδρε, ο συνάδελφος Pirker δεν μίλησε επί διαδικαστικού θέματος, αλλά έτσι πονηρός που είναι μας έβγαλε έναν μικρό λόγο δυόμισι λεπτών με το πρόσχημα της πρότασης επί της διαδικασίας. Πρέπει όμως να το παραβλέψουμε μια και ο συνάδελφος είναι Αυστριακός και μάλιστα από την περιοχή του Kδrnten. Σχετικά με τη διαδικασία έχω να παρατηρήσω ότι αυτό που έκανε ο κ. Pirker δεν ανήκε στο πλαίσιο των διαδικαστικών ζητημάτων. Εξ ονόματος της Ομάδας μου απευθύνω έκκληση στον Πρόεδρο τους Συμβουλίου, ανεξάρτητα από την όποια ιδιότητα θα έχει στο μέλλον, να τηρεί την ίδια προσεκτική και κριτική στάση απέναντι στον ρατσισμό και στην ξενοφοβία, όπως και σήμερα στις δηλώσεις του.

Seixas da Costa
Κυρία Πρόεδρε, σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου παρέχετε ώστε να ξεκαθαρίσω γι' άλλη μια φορά υπό ποίαν ιδιότητα προέβην σε αυτές τις παρατηρήσεις. Είναι προφανές ότι ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και Πορτογάλος Πρωθυπουργός έλαβε τη συγκεκριμένη θέση εξ ονόματος των δεκατεσσάρων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πλην της Αυστρίας.
Η ανάληψη αυτής της θέσης είχε χαρακτήρα τέτοιο, που ήδη εξαρχής - είχα την ευκαιρία να το διευκρινίσω στις 2 Φεβρουαρίου, κατά την ομιλία μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - δεν επέφερε συνέπειες στη λειτουργία της κοινοτικής μηχανής. Αυτός είναι ο λόγος γιατί τα τρία επίπεδα αντίδρασης των δεκατεσσάρων χωρών έναντι της Αυστρίας έχουν διμερή χαρακτήρα. Το γεγονός ότι η ανάληψη αυτής της θέσης καταλογίζεται στον Πρόεδρο του Συμβουλίου έγκειται αποκλειστικά σε λόγους συντονισμού της θέσης που έλαβαν από κοινού διάφορες χώρες. Θέλω να επαναλάβω και να υπογραμμίσω εκ νέου εκείνο που είχα επισημάνει σχετικά με τη συμπεριφορά που τήρησε μέχρι τώρα η Αυστρία σε κοινοτικό επίπεδο: νομίζω ότι ήμουν αρκετά σαφής όταν δήλωσα πως η Αυστρία υπήρξε ένας αφοσιωμένος εταίρος μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση η συμπεριφορά της Αυστρίας και ότι, την παρούσα στιγμή, δεν υπάρχει κανένα θέμα παραβίασης, από πλευράς της Αυστρίας, των διατάξεων των άρθρων 6 και 7 της Συνθήκης του Αμστερνταμ
Γι' αυτό και οι κυρώσεις που αποφασίζονται σε διμερές επίπεδο έχουν, πράγματι, αποκλειστικά διμερή χαρακτήρα και δεν επιβάλλονται στο πλαίσιο των μηχανισμών λειτουργίας της Κοινότητας. Κανένας τομέας, που τυπικά εντάσσεται στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν επηρεάστηκε κατά τη θητεία της παρούσας Προεδρίας συνεπεία της κατάστασης της Αυστρίας. Ίσως υπάρχουν άτυποι τομείς δραστηριότητας που ενδεχομένως να έχουν επηρεαστεί, αλλά επισήμως, τη στιγμή αυτή, η αυστριακή εκπροσώπηση υφίσταται κανονικά σε επίπεδο ομάδων εργασίας του Συμβουλίου, σε επίπεδο Συμβουλίων Υπουργών, ή στο επίπεδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που θα λάβει χώρα προσεχώς.
Όσον αφορά το πολιτικό ζήτημα που εγείρει ο κύριος βουλευτής, και αναφορικά με τη στάση που τήρησαν τα κράτη μέλη πριν από την επίσημη ανάληψη καθηκόντων της αυστριακής κυβέρνησης, θα επιθυμούσα να επισημάνω κάτι το οποίο ίσως δεν τονίζεται επαρκώς σε σχέση με την προκειμένη υπόθεση της Αυστρίας: είναι ότι και στην περίπτωση της Αυστρίας, και όσον αφορά τον αυστριακό πολιτικό βίο, η ρήση «business as usual» δεν ισχύει για την επικρατούσα κατάσταση. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το κόμμα που ήλθε δεύτερο σε ψήφους στις αυστριακές εκλογές δεν εκλήθη να συγκροτήσει κυβέρνηση. Δεν είναι τυχαίο το ότι κλήθηκε να σχηματίσει κυβέρνηση το κόμμα που πήρε τις περισσότερες ψήφους και, στη συνέχεια, το κόμμα που ήλθε τρίτο στις εκλογές. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Αυστριακής Δημοκρατίας υποχρεώνει τα δύο σκέλη που αποτελούν τον κυβερνητικό συνασπισμό να προβούν σε δήλωση με την οποία θα δεσμεύονται να τηρήσουν μια θεμελιώδη δέσμη αξιών. Όλα αυτά δεν είναι διόλου τυχαία! Οφείλονται στο ότι, και στο πλαίσιο του αυστριακού πολιτικού βίου, η ρήση «business as usual» επίσης δεν χαρακτηρίζει, κατ' ανάγκην, την υπάρχουσα κατάσταση, και αυτός είναι ο λόγος γιατί, όπως ακριβώς οι Αυστριακοί εκφράζουν αμφιβολίες αναφορικά με αυτή την κατάσταση, έχουμε και εμείς κάθε δικαίωμα να εκφράσουμε παρόμοιες αμφιβολίες, και μάλιστα να τις εκφράσουμε σε διμερές επίπεδο.
Ενόσω η Αυστρία συνεχίσει να συμπεριφέρεται σε κοινοτικό επίπεδο ως εταίρος πλήρους δικαιώματος, όπως έπραξε μέχρι σήμερα, κανένας μηχανισμός σε κοινοτικό επίπεδο δεν πρόκειται να λειτουργήσει κατά της Αυστρίας. Αυτό το σημείο πρέπει να καταστεί σαφές. Απεναντίας, σε διμερές επίπεδο, οφείλουμε να αναλάβουμε την ευθύνη και έχουμε το δικαίωμα και το χρέος να επαγρυπνούμε ώστε να προλάβουμε τη διατάραξη του κλίματος εμπιστοσύνης, την εγκαθίδρυση του οποίου δεν μπορούν να μας εγγυηθούν ορισμένα πρόσωπα, αν λάβουμε υπόψη μας κάποιες δηλώσεις τους στο παρελθόν ή τις πολιτικές προτάσεις που προκρίνουν. Πρόκειται για ένα πολιτικό ζήτημα, πρόκειται για μια δήλωση πολιτικού χαρακτήρα, της οποίας καταγράφουμε τις επιπτώσεις σε διμερές επίπεδο, όπου κανείς δεν μπορεί να μας απαρνηθεί το δικαίωμα να συναγάγουμε συμπεράσματα όσον αφορά τις σχέσεις μας με την Αυστρία.
Λυπούμαστε που τα πράγματα πρέπει να γίνουν με αυτό τον τρόπο, και ευελπιστούμε ότι μια εξέλιξη της κατάστασης στην Αυστρία θα μας προσφέρει τη δυνατότητα να ενεργήσουμε διαφορετικά.

Vitorino
Κυρία Πρόεδρε, όπως διευκρίνισε ο συνάδελφός μου, Chris Patten, εγώ είμαι αυτός που πρέπει να εκφράσω τη θέση της Επιτροπής σχετικά με τις άλλες δύο εκθέσεις που εξετάζονται σήμερα το απόγευμα: την έκθεση Haarder και την έκθεση Ludford.
Καταρχάς, θα ήθελα να πω ότι η Επιτροπή συμφωνεί με τη γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σύμφωνα με την οποία το νέο νομικό πλαίσιο, μετά από την έγκριση της Συνθήκης του Αμστερνταμ, δίνει στην Ένωση αυξημένες αρμοδιότητες και ευθύνες ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή αισθάνεται ικανοποίηση με την πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για κατάρτιση ενός Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος θα καταστήσει πιο σαφή τα εν λόγω δικαιώματα και επίσης, ελπίζω, θα δώσει μία μεγαλύτερη νομική ασφάλεια, τουλάχιστον εάν, όπως επιθυμούν το Κοινοβούλιο και, το έχω ήδη αναφέρει, η Επιτροπή, ο Χάρτης αυτός γίνει ένα δεσμευτικό όργανο από νομικής άποψης και τεθεί υπό την επιτροπεία των δικαστηρίων.
Στο πλαίσιο αυτό, και ως προσωπικός εκπρόσωπος του Προέδρου της Επιτροπής στη συνέλευση που έχει επιφορτιστεί με τη σύνταξη αυτού του Χάρτη, θα ήθελα να υποστηρίξω την άποψη, σύμφωνα με την οποία τα οφέλη του Χάρτη θα πρέπει να αγγίζουν και τους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην επικράτεια των κρατών μελών.
Η Επιτροπή σημειώνει εξάλλου με ικανοποίηση ότι οι απόψεις της και η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με το χαρακτήρα και το περιεχόμενο του Χάρτη αυτού συγκλίνουν σε μεγάλο βαθμό. Αυτό ισχύει για τη συζήτηση που είχαμε χθες επί της έκθεσης Duff, Voggenhuber, καθώς και για τα συμπεράσματα της έκθεσης του κ. Haarder, τον οποίο συγχαίρω θερμά.
Η Επιτροπή συμμερίζεται την ανησυχία, μία ανησυχία για δράση και όχι μόνο ρητορική, να δοθεί μία ορισμένη συνοχή στα πρότυπα που εφαρμόζονται ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, τόσο από τα εθνικά δικαστήρια, όσο και από το Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου του Στρασβούργου ή το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Από την άποψη αυτή, είναι βέβαιο, κατά τη γνώμη μας, ότι η ένταξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα θα επέτρεπε να διασαφηνιστεί η ιεραρχία των νομολογιών και θα παρείχε μία εξωτερική επιτροπεία σε θέματα κοινοτικού δικαίου, όπως έχει ήδη γίνει, εξάλλου, για το νομικό σύστημα των κρατών μελών. Για εμάς, το επαναλαμβάνω, η ένταξη αυτή δεν είναι ασυμβίβαστη με την κατάρτιση ενός Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων με δεσμευτικό χαρακτήρα.
Όσον αφορά το περιεχόμενο της έκθεσης του κ. Haarder, θα συμμετάσχω στη συζήτηση μιλώντας κυρίως για τους τομείς, οι οποίοι εμπίπτουν άμεσα στην αρμοδιότητα που έχω στην Επιτροπή.
Νομίζω ότι τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Tampere προσφέρουν ένα πολύ σαφές πολιτικό πλαίσιο στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά το σεβασμό και την προώθηση των δικαιωμάτων των μεταναστών με την ευρεία έννοια του όρου. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων υπογράμμισαν ότι οι κοινές πολιτικές στους τομείς της μετανάστευσης και του ασύλου, που θα χαραχθούν με βάση τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, θα έπρεπε να στηρίζονται σε δύο αρχές, οι οποίες να είναι σαφείς για τους πολίτες και παράλληλα να προσφέρουν εγγύηση σε όσους επιζητούν προστασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή ζητούν να εισέλθουν στην επικράτειά της.
Αφετέρου, τα συμπεράσματα της προεδρίας ορίζουν τους τέσσερις πυλώνες, οι οποίοι θα στηρίξουν στο μέλλον την κοινή ευρωπαϊκή πολιτική σε θέματα ασύλου και μετανάστευσης: μία εταιρική σχέση με τις χώρες καταγωγής, ένα κοινό καθεστώς ευρωπαϊκού ασύλου, μία δίκαιη μεταχείριση για τους υπηκόους τρίτων χωρών και μία πιο αποτελεσματική διαχείριση των ροών των μεταναστών.
Θα ήθελα κυρίως να εμμείνω στην ανάγκη να έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση μία συνολική προσέγγιση της μετανάστευσης που να θίγει τις πολιτικές πτυχές, τα δικαιώματα του ανθρώπου και τα ζητήματα ανάπτυξης στις χώρες και τις περιοχές προέλευσης και διέλευσης: καταπολέμηση της φτώχιας, βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και των δυνατοτήτων απασχόλησης, πρόληψη των διαμαχών, παγίωση των δημοκρατικών κρατών και σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των μειονοτήτων.
Θα ήθελα να εκφράσω εκ νέου τη σημασία που η Ένωση και τα κράτη μέλη της προσδίδουν στον απόλυτο σεβασμό του δικαιώματος αίτησης παροχής ασύλου, βάσει μίας ολοκληρωμένης και συνολικής εφαρμογής της Σύμβασης της Γενεύης. Θα ήθελα επίσης να τονίσω τη φιλοδοξία χάραξης μίας δραστήριας πολιτικής ως προς την ενσωμάτωση των υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην επικράτεια των κρατών μελών της Ένωσης. Τέλος, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι εφόσον τα μέτρα αυτά είναι απαραίτητα για την εγγύηση της κοινωνικής ειρήνης στα κράτη μέλη μας, πρέπει επίσης να ενισχύσουμε την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και να εγγυηθούμε την προστασία των δικαιωμάτων των θυμάτων των εγκληματικών κυκλωμάτων που οργανώνουν τη μετανάστευση αυτή, δίδοντας ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση των δικαιωμάτων των γυναικών και των παιδιών.
Συμμερίζομαι συνεπώς τις ανησυχίες του εισηγητή και, επίσης, ελπίζω, του Κοινοβουλίου. Η Επιτροπή επιθυμεί να επιστήσει την προσοχή σας στο γεγονός ότι, για να ανταποκριθεί στις ανησυχίες σας, στις ανησυχίες μας και στις απαιτήσεις της εντολής του Tampere, προτίθεται, στη διάρκεια του 2000, να παρουσιάσει στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο όλα τα βασικά όργανα της πολιτικής ασύλου: κοινές διαδικασίες, αναθεώρηση της Σύμβασης του Δουβλίνου και τελικό όργανο του Eurodac. Παράλληλα όμως, η Επιτροπή προτίθεται να παρουσιάσει στο Κοινοβούλιο, την άνοιξη, μία ανακοίνωση σχετικά με την πολιτική μετανάστευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πιστεύουμε ότι πρέπει να αναθεωρήσουμε την ανακοίνωση του 1994 και να εκσυγχρονίσουμε την προσέγγιση των θεμάτων σχετικά με την πολιτική μετανάστευσης στην Ένωση, υπό το φως των συμπερασμάτων του Συμβουλίου του Tampere.
Όσον αφορά, κύριοι βουλευτές, τις ανεπάρκειες των δικαστικών υπηρεσιών που υπογραμμίστηκαν στη συζήτηση, η Επιτροπή δεν πρόκειται να προσεγγίσει ορισμένα από αυτά τα θεωρητικά και πρακτικά ζητήματα, αν και παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον, ως τη δομή της σταδιοδρομίας των εθνικών δικαστικών σωμάτων ή τη διάρκεια των δικών σε πολλά κράτη μέλη, γιατί νομίζω ότι σε αυτό το θέμα, πρέπει κυρίως να σεβαστούμε την αρχή της επικουρικότητας και να αναγνωρίσουμε ότι οι ουσιαστικές επιλογές εναπόκεινται σε κάθε κράτος μέλος.
Η Επιτροπή επιθυμεί να υπογραμμίσει ως προς αυτό ότι μία πράσινη βίβλος για τη δικαστική ενίσχυση θα συνέβαλε σημαντικά στην ανάγκη καθορισμού κοινών κανόνων ως προς την προστασία των κατηγορουμένων, όπως η εγγύηση παροχής διερμηνέων και μεταφραστών στις διασυνοριακές δίκες, και στην καθιέρωση ενός πιο συνολικού προγράμματος αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων.
Όσον αφορά την αστική δικαιοσύνη, νομίζουμε ότι η κοινοτικοποίηση πολυάριθμων οργάνων αστικής δικαιοσύνης είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής υπαγωγής στη δικαιοσύνη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Επιτροπή έχει ήδη προτείνει την κοινοτικοποίηση του συνόλου των υπαρχουσών αλλά όχι σε ισχύ συμβάσεων, κυρίως εκείνη που αφορά τη μεταβίβαση των πράξεων, στην οποία προστίθενται η Σύμβαση των Βρυξελλών ΙΙ και η Σύμβαση για τις πτωχεύσεις. Έχουμε επίσης προτείνει τη μετατροπή σε κανονισμό της πολύ σημαντικής Σύμβασης των Βρυξελλών του 1968 σχετικά με την αρμοδιότητα, την αναγνώριση και την εκτέλεση των αστικών και εμπορικών αποφάσεων. Το Συμβούλιο εξετάζει σήμερα όλα αυτά τα όργανα. Ακόμη και το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία έχουν αποφασίσει να ενωθούν με τα κράτη μέλη και η Δανία, η οποία δεν έχει την ίδια ικανότητα συμμετοχής στις εργασίες της αστικής δικαστικής συνεργασίας, επιζητεί επίσης λύσεις, η εξέταση των οποίων βρίσκεται σε εξέλιξη.
Τέλος, όσον αφορά τα ζητήματα σχετικά με τα δικαιώματα του παιδιού και της γυναίκας, ακόμη κι αν θίγουν κυρίως θέματα αρμοδιότητας των κρατών μελών, νομίζω ότι θα πρέπει να υπενθυμίσω στο Σώμα ότι η Επιτροπή και εγώ προσωπικά, δεσμευτήκαμε να παρουσιάσουμε έως το τέλος του έτους ένα σύνολο μέτρων σχετικά με αυτά τα ζητήματα. Τα μέτρα αυτά θα έχουν ως στόχο να ξεπεράσουν την κοινή δράση του Φεβρουαρίου 1997. Θα αναφέρονται στους ορισμούς, την απόδοση ευθυνών και τις κυρώσεις σχετικά με την καταπολέμηση της σωματεμπορίας των ανθρωπίνων όντων, με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση και κατά της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των παιδιών.
Όσον αφορά τώρα την έκθεση Ludford, χαίρομαι ιδιαίτερα για τη δυνατότητα που μου δίνεται να απαντήσω στην έκθεση του Κοινοβουλίου για το ρατσισμό και την ξενοφοβία. Η δέσμευση της Ένωσης στην υποστήριξη των θεμελιωδών δικαιωμάτων και στην καταπολέμηση των διακρίσεων κατέστη ιδιαιτέρως σαφής στη Συνθήκη του Αμστερνταμ και τούτο αποτελεί, κατά την άποψή μου, μια σημαντική εξέλιξη του ευρωπαϊκού μηνύματος.
Το άρθρο 7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεσπίζει νέες εξουσίες αντίδρασης στην περίπτωση σοβαρών και διαρκών παραβιάσεων των θεμελιωδών δικαιωμάτων από πλευράς ενός κράτους μέλους. Το άρθρο 13 της Συνθήκης ΕΚ προβλέπει μέτρα για την καταπολέμηση της διάκρισης για λόγους φύλου, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας, σεξουαλικών προτιμήσεων και - άκρως σημαντικό για εμάς σήμερα στη συζήτηση αυτή - λόγω φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, όπου (για να διευκρινίσω το ερώτημα που έθεσε ο κ. Brie) συμπεριλαμβάνουμε τον αγώνα κατά του αντισημιτισμού.
Στην τελευταία Διακυβερνητική Διάσκεψη συσπειρώθηκαν πολλές δυνάμεις για να επιτευχθεί συμφωνία επί του άρθρου 13, όπως ήδη μας υπενθύμισε ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου, και η Επιτροπή είναι αποφασισμένη να τηρήσει τη δέσμευση της Συνθήκης για μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο προτείναμε τη δέσμη μας με τις προτάσεις καταπολέμησης των διακρίσεων δύο μόλις μήνες αφού αναλάβαμε καθήκοντα κατά το περσινό έτος.
Το μήνυμά μου σήμερα, στη συνέχεια που δίνεται στην έκθεση Ludford, είναι πως εξακολουθούμε να ελπίζουμε ότι το Κοινοβούλιο θα δώσει προτεραιότητα στη γνωμοδότησή του επί της εν λόγω δέσμης, ούτως ώστε μέχρι το τέλος αυτού του έτους να μπορέσουμε να εγκρίνουμε τις δύο οδηγίες και το πρόγραμμα δράσης. Πέραν τούτου όμως, πιστεύω ότι σε πολλούς χώρους αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο η ανάγκη για Ευρωπαϊκή δράση κατά του ρατσισμού. Γι' αυτό πιστεύω ότι με τις προτάσεις του άρθρου 13 είμαστε σε θέση να επιτύχουμε μεγαλύτερη πρόοδο στο θέμα των φυλετικών διακρίσεων απ' ό,τι στα λοιπά θέματα. Πιστέψαμε ότι ήταν πολιτικώς εφικτό. Ελπίζουμε ειλικρινά ότι τα γεγονότα δεν θα διαψεύσουν την ελπίδα μας.
Όπως γνωρίζετε, η δέσμη προτάσεων που έχει προτείνει η Επιτροπή αποτελείται από δύο οδηγίες και ένα πρόγραμμα δράσης. Τα δύο σχέδια οδηγιών παρέχουν ένα νομοθετικό πλαίσιο για νομίμως εκτελεστά δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων και διατάξεων για μια σειρά σημαντικών ζητημάτων, όπως είναι η προστασία έναντι της παρενόχλησης, το πεδίο θετικής δράσης, τα κατάλληλα ένδικα μέσα και τα μέτρα επιβολής του νόμου. Οι προτεινόμενες οδηγίες συμπληρώνονται με μία πρόταση προγράμματος δράσης. Γνωρίζουμε ότι, για να καταπολεμήσουμε τις διακρίσεις, χρειάζεται πρακτική δράση ώστε να προσεγγίσουμε τον κόσμο και να βοηθήσουμε να αλλάξουν επί τόπου οι στάσεις και συμπεριφορές που εισάγουν διακρίσεις. Η έγκριση της δέσμης προτάσεων κατά των διακρίσεων από τα κράτη μέλη αποτελεί τώρα την πρωταρχική μας προτεραιότητα.
Αν και σημαντική, η δέσμη του άρθρου 13 είναι ένα μόνο τμήμα μιας συνεχιζόμενης διαδικασίας ανάπτυξης νέων τρόπων αντιμετώπισης των φυλετικών διακρίσεων. Η Ένωση έχει δεσμευθεί στην πολιτική της ενσωμάτωσης της διάστασης των ίσων ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών (mainstreaming) στην καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω φυλετικής και εθνικής καταγωγής, πρόσφατα μάλιστα διοργανώσαμε μία μείζονα διάσκεψη για το θέμα αυτό. Πρόθεσή μας είναι να συνεχίσουμε να προωθούμε τη διαδικασία μέσω των Διαρθρωτικών Ταμείων, του Ερευνητικού Προγράμματος Πλαισίου, της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής Απασχόλησης, της νέας Πρωτοβουλίας EQUAL και του νέου Προγράμματος Κοινωνικής Δράσης το οποίο ελπίζουμε να εγκριθεί το καλοκαίρι. Σκοπός μας είναι να χρησιμοποιήσουμε όλα αυτά τα μέσα για την καταπολέμηση των διακρίσεων και, όπως γνωρίζετε, έχουν ήδη ξεκινήσει οι εργασίες για τον Ευρωπαϊκό Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
Εδώ το Κοινοβούλιο έχει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Είναι ζωτικής σημασίας για την Επιτροπή να συμβάλει το Κοινοβούλιο στην αυξανόμενη ώθηση που λαμβάνουν αυτές οι προτάσεις, δίνοντας το συντομότερο δυνατό τις γνωμοδοτήσεις του για το πακέτο και συμμετέχοντας πλήρως στις εργασίες σύνταξης του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
Θα ολοκληρώσω έτσι όπως ξεκίνησα: ο Χάρτης θα αντιπροσωπεύει την μεγάλη προτεραιότητα που αποδίδει συνολικά η Ένωση στον αγώνα κατά του ρατσισμού και των διακρίσεων και στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ελπίζω ειλικρινά, όταν θα συζητούμε το θέμα αυτό του χρόνου, να εκφράζουμε την ικανοποίησή μας διότι καταφέραμε, με το Χάρτη, να έχουμε ένα νέο εργαλείο καταπολέμησης του ρατσισμού και της ξενοφοβίας στην Ένωση.

Flemming
Κυρία Πρόεδρε, επιτρέψτε μου μια μικρή διόρθωση σε αυτά που είπε ο κ. Πρόεδρος του Συμβουλίου. Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, δύο αρχηγοί κυβερνήσεων δέχθηκαν ήδη από τα κοινοβούλιά τους επιπλήξεις λόγω των διαβημάτων τους κατά της Αυστρίας. Δεν είχαν λοιπόν το δικαίωμα να μιλήσουν εξ ονόματος των κρατών που εκπροσωπούν, αλλά προφανώς μίλησαν ως αρχηγοί σοσιαλιστικών κομμάτων. Στην καλύτερη περίπτωση λοιπόν, αξιότιμε κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, μπορείτε να μιλάτε μόνο για δώδεκα κράτη.

Πρόεδρος
Κυρία, σας προτείνω να μην αρχίσουμε πάλι τη συζήτηση για την Αυστρία, η οποία έχει ήδη αποτελέσει αντικείμενο ανταλλαγής απόψεων. Θα δώσω το λόγο στον κ. Schulz, ο οποίος επιθυμεί να προβεί σε μία υπενθύμιση του κανονισμού γιατί θίχθηκε προσωπικά, στη χθεσινή συζήτηση.

Schulz
Κυρία Πρόεδρε, σπάνια χρησιμοποιώ αυτό το μέσο, αλλά είμαι αναγκασμένος να το κάνω λόγω των πρακτικών. Στη διάρκεια της συζήτησης δέχθηκα προσωπική επίθεση από τον κ. Gollnisch, βουλευτή της γαλλικής ακροδεξιάς. Για τον λόγο αυτό θέλω να δηλώσω το εξής και παρακαλώ να καταγραφεί στα πρακτικά: Δεν έχω να ανακαλέσω τίποτε από τα λεγόμενά μου ότι η ακροδεξιά σφετερίζεται το Σώμα για το δημαγωγικό της υβρεολόγιο. Ο κ. Gollnisch, κατά τη διάρκεια της παρέμβασής του, είπε, στρεφόμενος σε εμένα προσωπικά, ότι η δική του οικογένεια ποτέ δεν θα αποδεχόταν τον φασισμό. Τούτο τον κάνει να διαφέρει από την οικογένειά του κατά τρόπο εντυπωσιακό, δεδομένου ότι ο ίδιος αποδέχεται τον φασισμό, ή επακριβέστερα είναι ο ίδιος φασίστας. Κατά τρίτον θέλω να καταγραφεί στα πρακτικά ότι είμαι πολύ θορυβημένος που γίνονται εδώ τέτοιου είδους δηλώσεις. Είμαι επίσης θορυβημένος, διότι, όπως διαπίστωσα από τα ζωηρά χειροκροτήματά του, επιτρέπεται ακόμη στον Caudillo Le Pen να κάθεται εν μέσω του Σώματος, μολονότι ουσιαστικά έχει χάσει ήδη την εκλογιμότητά του ως πρωτοπυγμάχος στον γαλλικό προεκλογικό αγώνα.

Πρόεδρος
Kύριε Schulz, σημειώσαμε τη δήλωσή σας.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Eurodac
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση επί των προφορικών ερωτήσεων με συζήτηση προς το Συμβούλιο της κ. Terrσn I Cusi, εξ ονόματος της Ομάδας του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών (B5-0013/2000), του κυρίου Ceyhun και κυρίας Boumediene-Thiery, εξ ονόματος της Ομάδας των Πρασίνων / Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία (B5-0017/2000), και του κ. Pirker, εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών (B5-0019/2000), σχετικά με το Eurodac.

Terrσn i Cusν
Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, καταρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω την Προεδρία για την υψηλού επιπέδου παρουσία της σε αυτό το Σώμα και για την καλή της διάθεση.
Τον περασμένο χρόνο, ελήφθη δυο φορές η γνωμοδότηση αυτού του Σώματος σχετικά με την καθιέρωση ενός συστήματος για την αντιπαραβολή των δακτυλικών αποτυπωμάτων. Κατά κύριο λόγο, το σύστημα αυτό χρησιμεύει στη σωστή εφαρμογή της Σύμβασης του Δουβλίνου. Στις 13 Απριλίου 1999, αυτό το Σώμα απέρριψε την πρόταση του Συμβουλίου να διευρύνει το σύστημα Eurodac στους παράνομους μετανάστες μέσω κάποιου πρωτοκόλλου. Στη συνέχεια, ελήφθη και πάλι γνωμοδότηση αυτού του Σώματος σχετικά με τις διατάξεις της συνθήκης του Αμστερνταμ. Μας επισημάνθηκε ότι επιζητείται η ανάπτυξη αυτού του συστήματος προκειμένου να εφαρμοστεί σωστά η Σύμβαση του Δουβλίνου.
Αυτό μου φαίνεται σωστό, λαμβάνοντας υπόψη τα όρια που εισήγε το Κοινοβούλιο στην τελευταία του έκθεση, με τροπολογίες που ξεκινούσαν από τις επιφυλάξεις μας να αποδεχτούμε να περιληφθούν στο σύστημα ανήλικοι 14 ετών και έφταναν στην παράκληση αυτό το σύστημα, το Eurodac, να εφαρμοστεί μόνο στη Σύμβαση του Δουβλίνου.
Δεδομένου ότι μας ενημέρωσε ότι δεν θα αποδεχθεί καμία από τις προτάσεις μας, θα ήθελα να ρωτήσω το Συμβούλιο αν είναι διατεθειμένο να προβεί σε έναν πραγματικό διάλογο με το Κοινοβούλιο. Η ερώτηση δεν είναι τετριμμένη. Ξεκινούμε την κατασκευή, την ανέγερση των οργάνων "κοινοτικοποίησης" του χώρου της δικαιοσύνης, της ασφάλειας και της ελευθερίας και - όπως δεν θα κουραστούμε να λέμε εδώ - αυτό δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς τα εθνικά Κοινοβούλια και χωρίς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, γιατί είναι ζητήματα υπερβολικά σημαντικά για τους πολίτες για να μην υπάρχει ισχυρή κοινωνική συναίνεση.
Η άλλη ερώτηση που θέλω να υποβάλω στο Συμβούλιο είναι, αν συμφωνεί στο ότι αυτό το σύστημα πρέπει να διοικείται από την Επιτροπή, σκοπό για τον οποίο θα πρέπει να διαθέτει προσωπικό και επαρκή μέσα.
Επανερχόμενη στο περιεχόμενο της έκθεσης, η άρνηση αποδοχής των τροπολογιών του Κοινοβουλίου και το αμφιλεγόμενο των διατάξεών του, καθώς και ορισμένες πληροφορίες που έχω, με οδηγούν να σας ρωτήσω, και να επιμείνω σε αυτό για μια ακόμη φορά, ποιες είναι ακριβώς οι προθέσεις του Συμβουλίου σχετικά με το πεδίο εφαρμογής και τις αρμοδιότητες του συστήματος Eurodac, γιατί να περιληφθούν άλλοι ξένοι, και ειδικότερα, θα ήθελα να σας ρωτήσω κύριε Προεδρεύοντα, αν το Συμβούλιο έχει κάποια πρόθεση να διευρύνει τη χρησιμοποίηση του συστήματος Eurodac πέραν της εφαρμογής της Σύμβασης του Δουβλίνου.
Αναμένω την απάντησή σας σε αυτή την ερώτηση και σας ευχαριστώ και πάλι, που ήρθατε να απαντήσετε σε αυτή την προφορική ερώτηση σχετικά με τον νέο Κανονισμό Eurodac, που ελπίζω να φτάσει και σε αυτή τη Συνέλευση.

Ceyhun
Κύριε Πρόεδρε, όσον αφορά την Προεδρία του Συμβουλίου, ανήκω σε εκείνους που είναι ενθουσιασμένοι με τις πολύ θετικές μεταξύ μας σχέσεις επί του παρόντος και ειδικά όσον αφορά τη συνεργασία στον τομέα της εσωτερικής πολιτικής. Κατορθώσαμε και από τις δύο πλευρές να έχουμε μια πραγματικά πολύ καλή συνεργασία τόσο με σας προσωπικά όσο και με τον κ. Επίτροπο Vitorino. Όταν πρόκειται όμως για το σύστημα Eurodac έχουμε ένα πρόβλημα.
Εμείς, ως Κοινοβούλιο, έχουμε λάβει μιαν απόφαση και έχουμε καταστήσει σαφές γιατί δεν μπορούμε να αποδεχθούμε το σύστημα Eurodac, έτσι όπως θα το ήθελαν το Συμβούλιο και η Επιτροπή, και μάλιστα έχουμε αιτιολογήσει την απόφασή μας. Οι λόγοι μας είναι ανθρωπιστικής φύσης, προπάντων όταν πρόκειται για παιδιά όσον αφορά το όριο ηλικίας, όπου δεν μπορούμε λ.χ. να αποδεχθούμε το όριο των δεκατεσσάρων ετών. Όλα αυτά τα αποσαφηνίσαμε σε ένα ψήφισμα του Κοινοβουλίου. Για τον λόγο αυτό είναι για μας, για την Ομάδα μου, πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε, με πόση σοβαρότητα μας αντιμετωπίζετε ως Κοινοβούλιο, πώς αντιμετωπίζετε τις προτάσεις μας. Τέλος ελπίζουμε ότι θα μπορούμε και στο μέλλον να λέμε το ίδιο υπερήφανοι και ευτυχείς ότι η συνεργασία μας είναι τόσο επιτυχής. Το ερώτημα είναι κατά πόσο εσείς θα είσαστε δεκτικοί, όταν εμείς έχουμε κάποιο αίτημα στον τομέα αυτό και χρειαζόμαστε επειγόντως την υποστήριξή σας.

Pirker
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι Επίτροποι, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, η συζήτηση σχετικά με το σύστημα Eurodac και την εφαρμογή του μοιάζει με ιστορία χωρίς τέλος. Η αρχή έγινε πράγματι στο Δουβλίνο το 1990. Το 1999 φαντασθήκαμε ως Κοινοβούλιο και υποθέτω και εσείς, κύριε Επίτροπε, ότι θα είναι επιτέλους δυνατή η υλοποίηση του εν λόγω συστήματος. Αιωρούντο πολλές φορές στόχοι στον χώρο και βασικά επιδοκιμάσαμε σε γενικές γραμμές το σύστημα. Παρ' όλ' αυτά, χάρηκα πραγματικά - πράγμα που σπανίως συμβαίνει με κάτι αντίστοιχο - όταν μετά από την ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο είπατε, ότι δεν θα αποδεχθείτε τις προτάσεις που είχαν γίνει με πλειοψηφία αποδεκτές από το Κοινοβούλιο - ενάντια στη δική μας ψήφο, οφείλω να προσθέσω. Αυτό το εκτίμησα πολύ.
Σε γενικές γραμμές, θα χαιρόμουν πολύ αν εφαρμόζονταν το σύστημα αυτό για τον απλούστατο λόγο, ότι μόνο έτσι θα καθίστατο δυνατόν να εκτελεσθούν οι αποφάσεις του Δουβλίνου. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορεί να ορισθεί σαφώς η αρμοδιότητα του κράτους μέλους που θα είναι υπεύθυνο για τη διαδικασία χορήγησης ασύλου, γεγονός που έμμεσα θα είχε ως αποτέλεσμα σε κάποιο μέτρο και την κατανομή των βαρών. Εδώ έρχεται να προστεθεί ότι έτσι θα μπορέσουμε να εμποδίσουμε τις πολλαπλές αιτήσεις για άσυλο από τα ίδια πρόσωπα και την κατάχρηση του ασύλου και αν θέλετε μάλιστα, θα συμβάλουμε έμμεσα στην καταπολέμηση της παρανομίας. Πρόκειται δηλαδή συνολικά για ένα σύστημα που θα πρέπει να αντιμετωπισθεί πολύ θετικά και να θεωρηθεί εντελώς απαραίτητο στο πλαίσιο της πολιτικής χορήγησης ασύλου και μετανάστευσης καθώς και σε σχέση με τις ευθύνες των κρατών μελών.
Αυτό που με αιφνιδίασε ήταν ότι το Συμβούλιο ακύρωσε τα σχέδιά μας στη συνεδρίασή του στις 2 Δεκεμβρίου καθώς δεν αποδέχθηκε να παραμείνουν οι αρμοδιότητες για την εφαρμογή του συστήματος στην Επιτροπή, δηλαδή η υπεύθυνη κανονιστική επιτροπή να δρα υπό την προεδρία της Επιτροπής. Αυτό τελικά σημαίνει ότι σε τελευταία ανάλυση δεν πετύχαμε αυτό που θέλαμε, δηλαδή την κοινοτικοποίηση του συστήματος, αλλά ότι το Συμβούλιο ακύρωσε τα σχέδιά μας διεκδικώντας και πάλι για τον εαυτό του τις αντίστοιχες αρμοδιότητες. Το αποτέλεσμα είναι να μην κατευθύνει η Επιτροπή το μέσο αυτό προς το συμφέρον της Κοινότητας, αλλά να πάρει και πάλι τα πράγματα στα χέρια του το Συμβούλιο για να αποκλεισθεί η Επιτροπή και κατά συνέπεια και το Κοινοβούλιο. Αυτό ούτε θέλουμε ούτε μπορούμε να το αποδεχθούμε, επειδή έχει συνέπειες που φθάνουν μέχρι και το σημείο ότι στο τέλος θα αποκλείεται ο έλεγχος για την αποδοτικότητα του συστήματος και ότι δεν θα είναι πλέον δυνατές οι στατιστικές έρευνες για να προβούμε σε αναλύσεις και να συναγάγουμε τα απαραίτητα συμπεράσματα, καθώς και ότι θα σημειωθεί οπωσδήποτε μια καθυστέρηση που είναι εντελώς απαράδεκτη, δεδομένου ότι χρειαζόμαστε το συγκεκριμένο σύστημα.
Το ερώτημά σε σάς είναι το εξής: Πότε μπορούμε πραγματικά να υπολογίζουμε ότι θα μπορέσει να λειτουργήσει αποτελεσματικά το σύστημα Eurodac που περιμένουμε τόσο καιρό; Ποια θα είναι τελικά η συγκεκριμένη του μορφή; Θα ληφθούν υπόψη οι κανονισμοί και οι επιθυμίες μας να ανατεθεί η εκτέλεσή του σε όλο της το εύρος στην Επιτροπή; Διότι τότε θα είχαμε πετύχει τον βασικό μας στόχο τον οποίο και χρειαζόμαστε. Θα είχαμε καταστήσει άλλη μια υπόθεση ευρωπαϊκή, γιατί είναι εύλογο εδώ να υλοποιήσουμε πραγματικά αυτήν την κοινοτικοποίηση.

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, θα απαντήσω ευθέως και χωρίς περιστροφές στις ερωτήσεις που ετέθησαν, ώστε να μην υπάρξει η παραμικρή αμφιβολία σχετικά με τη θέση του Συμβουλίου, και επειδή πιστεύω πως έχει σημασία να αποσαφηνιστεί πλήρως αυτή η υπόθεση.
Σε ό,τι αφορά το πεδίο εφαρμογής του συστήματος Eurodac, θα σας υπενθυμίσω ότι το άρθρο 1 της πρότασης κανονισμού που αφορά την καθιέρωση αυτού του συστήματος είναι ιδιαίτερα σαφές. Σας διαβάζω το σχετικό κείμενο: "Καθιερώνεται ένα σύστημα με την ονομασία Eurodac, στόχος του οποίου είναι να συμβάλλει στον καθορισμό του κράτους μέλους το οποίο θα έχει την αρμοδιότητα, σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης του Δουβλίνου" - επαναλαμβάνω: "σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης του Δουβλίνου" -, "της εξέτασης μιας αίτησης η οποία υποβάλλεται σε κάποιο κράτος μέλος, καθώς και να διευκολύνει την εφαρμογή άλλων πτυχών της Σύμβασης του Δουβλίνου, στο πλαίσιο των διατάξεων του παρόντος κανονισμού" . Ιδού ποιος είναι ο μοναδικός και αποκλειστικός στόχος αυτού του κανονισμού, που δεν αποτελεί τίποτα άλλο από ένα μέσο εφαρμογής της Σύμβασης του Δουβλίνου και δεν υπερβαίνει τον προαναφερόμενο στόχο.
Όσο για την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το άρθρο 3 της πρότασης κανονισμού ορίζει σαφέστατα ότι συγκροτείται μια κεντρική μονάδα στο πλαίσιο της Επιτροπής. Αλλωστε, όπως όλοι γνωρίζουμε, η Επιτροπή άρχισε ήδη να εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση, και οι προετοιμασίες για τη συγκρότηση μιας κεντρικής μονάδας βρίσκονται σε εξέλιξη.
Αναφορικά με το θέμα της παρέμβασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επιτρέψτε μου να ξεκαθαρίσω κάτι που δεν μπορεί να είναι παρά αποτέλεσμα παρεξήγησης. Θα ήθελα να τονίσω κατηγορηματικά ότι ουδέποτε το Συμβούλιο ανήγγειλε την αντίθεσή του στο σύνολο των τροπολογιών του Κοινοβουλίου, ούτε ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλει οιαδήποτε νέα πρόταση. Στην πραγματικότητα, ορισμένες εκ των τροπολογιών του Κοινοβουλίου ενσωματώθηκαν στο κείμενο του σχεδίου κανονισμού, ένα γεγονός που οφείλουμε να υπογραμμίσουμε. Επιπλέον, θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι όλες οι προτάσεις επί του συγκεκριμένου θέματος που καταρτίστηκαν από το Συμβούλιο Υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων υπεβλήθησαν σε αυτό το Κοινοβούλιο, το οποίο άλλωστε έχει ήδη γνωμοδοτήσει τρεις φορές γι' αυτή την υπόθεση: στις 15 Ιανουαρίου 1998, στις 18 Μαρτίου 1999 και στις 11 Νοεμβρίου 1999.
Την παρούσα στιγμή, όπως γνωρίζετε, για λόγους που δεν έχουν τόσο να κάνουν με την ουσία του ζητήματος αλλά με κάποιες άλλες, πολιτικές περιστάσεις, δεν καταφέραμε ακόμη να καταλήξουμε σε συναίνεση στο πλαίσιο του Συμβουλίου αναφορικά με τη νέα πρόταση που θα υποβληθεί σε αυτό το Κοινοβούλιο. Ελπίζουμε ότι αυτό θα μπορέσει να γίνει σύντομα, ίσως κατά τη διάρκεια της θητείας της πορτογαλικής Προεδρίας.
Όσον αφορά τα υπόλοιπα ζητήματα που ετέθησαν εδώ, το πρώτο αφορά την ελάχιστη ηλικία για τη συλλογή δακτυλικών αποτυπωμάτων, που καθορίστηκε στα 14 έτη. Αντιλαμβανόμαστε ότι εκφράζονται κάποιες ανησυχίες επί του προκειμένου θέματος, αλλά θα ήθελα να επισημάνω ότι αυτό προκύπτει από πρακτικές που ακολουθούν διάφορα κράτη μέλη που, σε ορισμένες περιπτώσεις, επιτρέπουν τη συλλογή δακτυλικών αποτυπωμάτων μέχρι και παιδιών ηλικίας κατώτερης των 14 χρόνων. Και επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω μια σημαντική πλευρά της υπόθεσης, η οποία μάλλον δεν λαμβάνεται υπόψη όταν γίνεται λόγος γι' αυτό το όριο ηλικίας: το γεγονός ότι εμφανίζονται όλο και περισσότερες περιπτώσεις αιτήσεων χορήγησης ασύλου από μεριάς ανηλίκων, οπότε προβάλλει η ανάγκη παρακολούθησης αυτών των καταστάσεων, και η παρακολούθηση πρέπει να γίνεται μέσω αυτής της ρύθμισης τεχνικού χαρακτήρα.
Όσον αφορά το ζήτημα του ελέγχου από πλευράς του Κοινοβουλίου και από τα δικαστήρια, θεωρώ ότι αυτό που ορίζει ο Τίτλος IV της Συνθήκης του Αμστερνταμ διασαφηνίζει επαρκώς το τι σημαίνει ο έλεγχος εκ μέρους αυτού του Κοινοβουλίου και ποιες αρμοδιότητες εμπίπτουν στο Δικαστήριο σχετικά με αυτή την υπόθεση.
Αναφορικά με την προστασία της ιδιωτικής ζωής, εκτιμώ πως αυτή διασφαλίζεται δεόντως, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 18 της πρότασης κανονισμού, σχετικά με το οποίο θα ήθελα να επισημάνω ότι, εκτός των άλλων, παραπέμπει και στα δικαιώματα που ήδη κατοχυρώνονται στο πλαίσιο της Οδηγίας 95/46. Επιπλέον, όπως απορρέει από το άρθρο 1 της πρότασης κανονισμού - και αυτό επίσης είναι πολύ σημαντικό να το υπογραμμίσουμε και πάλι -, είναι προφανές ότι η εφαρμογή του συστήματος Eurodac θα διαπνέεται διαρκώς από τις αρχές που διατρανώνονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Θεωρώ ότι τα στοιχεία που προανέφερα επιτρέπουν να διαπιστωθεί πως πρόκειται για ένα ασφαλές σύστημα, για ένα σύστημα το οποίο δεν ενέχει τίποτα που θα μπορούσε να θέσει υπό αίρεση τα δικαιώματα των πολιτών. Αλλά θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η δημιουργία, στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενός συνόλου μηχανισμών με σκοπό τη ρύθμιση όλων των ζητημάτων που συνδέονται με τις αιτήσεις χορήγησης ασύλου προϋποθέτει μια αυστηρή τεχνική αντιμετώπιση, δίχως η συγκεκριμένη διαδικασία να ερμηνεύεται σαν κάτι που ταυτόχρονα θα μπορούσε να υποδηλώνει μια απώλεια των δικαιωμάτων των πολιτών.

Schulz
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, οι δηλώσεις του κ. Προέδρου του Συμβουλίου στοχεύουν στο επίκεντρο της προβληματικής που μας απασχολεί. Η ομάδα των Σοσιαλδημοκρατών δεν έχει ενιαία άποψη - γεγονός που δεν θέλω να αποκρύψω εδώ - σχετικά με τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα των νέων κάτω των δεκαοκτώ ετών κατά τη συλλογή των δακτυλικών αποτυπωμάτων τους. Υπάρχουν συνάδελφοι που διατείνονται ότι δεν επιτρέπεται να γίνεται καταγραφή δεκατετράχρονων μέχρι και δεκαοκτάχρονων νέων. Εγώ έχω εν προκειμένω διαφορετική άποψη. Δεν είναι δυνατόν να θέλει κανείς να μειώσει το όριο ηλικίας στα δεκαέξι χρόνια για τη χορήγηση του δικαιώματος του εκλέγειν και από την άλλη πλευρά να λέει ότι δεν επιτρέπεται να συλλέγονται δακτυλικά αποτυπώματα νέων κάτω των δεκαοκτώ χρόνων. Δεν είναι απόλυτα κατανοητό.
Ωστόσο το ζητούμενο είναι ένας τρόπο θεώρησης αυτού του συστήματος ο οποίος στηρίζεται στο κράτος δικαίου. Εάν μας εγγυάστε, ότι το Συμβούλιο δεν θα διαφωνήσει να παραμείνουν οι εκτελεστικές αρμοδιότητες οριστικά στα χέρια της Επιτροπής και εμείς να έχουμε με τον τρόπο αυτό πρόσβαση με τη μορφή ελέγχου - τουλάχιστον στο πεδίο αρμοδιοτήτων της Επιτροπής - τότε αυτό αποτελεί σημαντική πρόοδο. Ωστόσο το Συμβούλιο δεν μας έχει δώσει μέχρι τώρα αυτήν την εντύπωση. Για τον λόγο αυτό άκουσα με μεγάλη ευχαρίστηση τα όσα είπατε, διότι θέλω να στρέψω την προσοχή σας στο εξής σημείο: Όταν δημιουργούμε συστήματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα οποία μπορούν να επέμβουν στις άμεσες θεμελιώδεις ελευθερίες των ανθρώπων - και μια ανθρωπομετρική μεταχείριση ενός ανθρώπου, η αναγκαστική μεταχείριση ενός ανθρώπου, αποτελεί επέμβαση στα ατομικά του δικαιώματα - όταν λοιπόν δημιουργούμε τέτοια όργανα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα οποία θα έχουν τέτοιου είδους δικαιώματα, τότε η εκτελεστική αρχή θα πρέπει να υπόκειται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο, και ο κάθε άνθρωπος που θίγεται από το μέτρο αυτό θα πρέπει να είναι ελεύθερος να προσφύγει στη δικαστική οδό. Σε όλα σχεδόν τα συστήματα που κατασκευάζουμε στο πλαίσιο της εσωτερικής ασφάλειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχουν δύο ελλείμματα: ο ελλιπής κοινοβουλευτικός έλεγχος και η μη επακριβής εγγύηση για την προσφυγή στη δικαστική οδό. Η εγγύηση αυτή υπάρχει μεν κατ' αρχήν, αλλά δεν περιγράφεται πουθενά επακριβώς. Το ίδιο ισχύει και για τον κοινοβουλευτικό έλεγχο.
Κατά συνέπεια εμείς λέμε: Εάν οι αρμοδιότητες για την εκτέλεση του συστήματος παραμείνουν στην Επιτροπή, εάν η κανονιστική επιτροπή συγκροτηθεί υπό την προεδρία της Επιτροπής, τότε είμαστε σύμφωνοι. Εάν όχι, τότε θα πρέπει να πούμε στο Συμβούλιο ότι δεν είναι δυνατόν από τη μια πλευρά να αφαιρεί το Συμβούλιο από την Επιτροπή τις εκτελεστικές αρμοδιότητές της και από την άλλη πλευρά να θέλει τη χρηματοδότηση του συστήματος από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Και στην περίπτωση αυτή θα πρέπει εμείς εδώ στο Κοινοβούλιο να κάνουμε μερικές σκέψεις σχετικά με τον προϋπολογισμό και τη χρηματοδότηση του συστήματος από τον κοινοτικό προϋπολογισμό και να είσαστε βέβαιος ότι θα τις κάνουμε!

Ludford
Σκοπός της Σύμβασης του Δουβλίνου και της Eurodac είναι η ανάθεση σε ένα μόνο κράτος μέλος της ευθύνης για την εξέταση μιας αίτησης παροχής ασύλου, η δε αιτιολόγηση για τον προτεινόμενο κανονισμό είναι ότι η λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων πρέπει να επεκταθεί σε ορισμένες κατηγορίες λαθρομεταναστών, για τον λόγο ότι σημαντικός αριθμός από αυτούς θα έχουν ζητήσει άσυλο στο παρελθόν ή προτίθενται να ζητήσουν. Το πρόβλημα είναι ότι ορισμένοι δεν έχουν ζητήσει ούτε και θα ζητήσουν, αυτό λοιπόν σημαίνει ότι ο προτεινόμενος κανονισμός υπερβαίνει τα στενά όρια του Δουβλίνου υποθέτοντας ή προεξοφλώντας την ύπαρξη αίτησης παροχής ασύλου. Συνεπώς, η Σύμβαση του Δουβλίνου αποτελεί, κατά τα λεγόμενα της Ειδικής επί των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων του Ηνωμένου Βασιλείου, ένα ασταθές οικοδόμημα πάνω στο οποίο πρόκειται να κατασκευαστεί ένα σύστημα λήψης και ανταλλαγής δεδομένων σχετικών με τα δακτυλικά αποτυπώματα ατόμων που δεν έχουν ακόμη υποβάλει ή δεν πρόκειται ενδεχομένως να υποβάλουν αίτηση για παροχή ασύλου. Πρόκειται για μία ασαφή νομοθετική βάση από πλευράς δικαίου και αυτό με δυσαρεστεί.
Υπάρχει επίσης έλλειψη σαφήνειας στον ορισμό των λαθρομεταναστών για τους οποίους θα ισχύει ο κανονισμός. Ζητείται από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν δακτυλικά αποτυπώματα από κάθε άτομο τρίτης χώρας και άνω των 14 ετών το οποίο συλλαμβάνεται σε σχέση με την παράνομη διέλευση των συνόρων τους - αυτό δεν είναι ιδιαίτερα συγκεκριμένο. Η λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων συνιστά σοβαρή παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και θα πρέπει να σταθμίζεται προσεκτικά το συμβιβάσιμο τέτοιων απαιτήσεων με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Δεν είμαι σίγουρη ότι αυτό έχει γίνει στην πραγματικότητα.
Υπάρχουν επίσης ανησυχίες σχετικά με την προστασία των δεδομένων, λόγος για τον οποίο το Κοινοβούλιο επιθυμούσε την επέκταση των διατάξεων περί διαγραφής δεδομένων ώστε να συμπεριλαμβάνονται, για παράδειγμα, τα άτομα που αποκτούν ένα οποιοδήποτε νομικό καθεστώς παραμονής σε ένα κράτος μέλος ακόμη και αν δεν είναι το πλήρες καθεστώς πρόσφυγα. Με χαρά βλέπω ότι η τροποποιημένη πρόταση λαμβάνει υπόψη την απαίτηση του Κοινοβουλίου για διαγραφή των δεδομένων όταν ένα άτομο έχει αποκτήσει επικουρική ή προσωρινή μορφή προστασίας, αλλά θα ήθελα να ρωτήσω κατά πόσον αυτό θα καλύπτει, για παράδειγμα, - στο σύστημα που γνωρίζω καλύτερα - την έκτακτη άδεια του Ηνωμένου Βασιλείου για διατήρηση των δεδομένων;
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, όποια και αν είναι η αιτιολόγηση της διεύρυνσης του συστήματος λήψης δακτυλικών αποτυπωμάτων Eurodac σε ορισμένες κατηγορίες λαθρομεταναστών, εγώ προσωπικά δεν είμαι πεπεισμένη ότι η εν λόγω πρόταση είναι στεγανή από νομικής απόψεως. Είναι τόσο πεπεισμένο το Συμβούλιο και η Επιτροπή;

Nassauer
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι αρχίζουμε να εγκαθιδρύουμε στην Ευρώπη μια κοινή νομοθεσία για τη χορήγηση ασύλου και τη μετανάστευση. Τούτο σημαίνει ότι θα πρέπει να έχουμε τα μέσα για να εκτελούμε τους απαιτούμενους ελέγχους. Κοινοτική νομοθεσία για τη μετανάστευση σημαίνει ότι δεν θα έχουμε πια εσωτερικά σύνορα, αλλά αντί αυτού ότι στα εξωτερικά σύνορα θα αναλάβουμε την ευθύνη σχετικά με το ποιος θα εισέρχεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Είναι απόλυτα σαφές ότι υπάρχουν καταχρήσεις π.χ. σε σχέση με τη διεκδίκηση ασύλου. Σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη υπερτερούν σε αριθμό εκείνοι που ζητούν άσυλο και δεν διώκονται για πολιτικούς λόγους από εκείνους που αναγνωρίζονται ως πολιτικά διωκόμενοι. Η κατάχρηση σε συνάρτηση με αυτά δεν συνίσταται μόνο στην υποβολή ανεδαφικής αίτησης για άσυλο, αλλά και στο γεγονός ότι τα ίδια άτομα υποβάλλουν αίτηση για άσυλο σε περισσότερα κράτη. Η κατάχρηση αυτή μπορεί τεθεί υπό έλεγχο, μόνον όταν το σύστημα λήψης δακτυλικών αποτυπωμάτων Eurodac γίνει επιτέλους πραγματικότητα, πράγμα που περιμένουμε πολύ καιρό τώρα, και όταν το Συμβούλιο αποφασίσει επιτέλους να το θέσει σε ισχύ.
Το εν λόγω σύστημα έχει αποδείξει σε πολλά σημεία την αποτελεσματικότητά του και αποτελεί μία από τις προϋποθέσεις για να γίνει αποδεκτή η χορήγηση ασύλου. Επομένως υποστηρίζουμε θερμά ότι το Συμβούλιο πρέπει τώρα να λάβει τις αποφάσεις του, ώστε να γίνει πραγματικότητα το Eurodac, το σύστημα που επιτρέπει την αντιπαραβολή των δακτυλικών αποτυπωμάτων σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή επικράτεια. Αυτό είναι που πρέπει να κάνει εν προκειμένω το Συμβούλιο.

Boumediene-Thiery
Αγαπητοί συνάδελφοι, όπως είπαν και οι εκπρόσωποι του Συμβουλίου, οι τροπολογίες που εγκρίθηκαν από το Κοινοβούλιο και ενσωματώθηκαν στο κείμενο επέτρεψαν, ή επιτρέπουν, τη βελτίωση του σχεδίου κανονισμού. Εντούτοις, συνεχίζουμε να μην μπορούμε να δεχθούμε αυτό το σχέδιο κανονισμού, αφού στηλιτεύει τους υπηκόους τρίτων χωρών και έχει την τάση να τους ενοχοποιεί. Σήμερα, όμως, τη στιγμή που μιλάμε για ένα Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, όπου μιλάμε, όπως άλλωστε και χθες, για μία έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, θα μπορούσαμε να ζήσουμε προφυλαγμένοι, σε μία Ευρώπη φρούριο, ενώ, από την άλλη, ακόμη και μέσα σε αυτό το φρούριο, θα διαπράττονταν παραβιάσεις;
Επιπλέον, το συγκεκριμένο σχέδιο κανονισμού μάς ενοχλεί απλούστατα γιατί έχουμε την εντύπωση ότι δεν είχε λόγο ύπαρξης σήμερα. Έχουμε την εντύπωση ότι αγοράσαμε το σχοινί πριν από την αγελάδα. Χρησιμοποιούμε και καθιερώνουμε όργανα, πριν ακόμα φροντίσουμε για μία πραγματικά εναρμονισμένη πολιτική του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας, του δικαιώματος της οικογενειακής ζωής, του δικαιώματος ασύλου. Ας αρχίσουμε λοιπόν την εναρμόνιση αυτής της πολιτικής και έπειτα θα εξετάσουμε τα όργανα υλοποίησης και ελέγχου.
Τέλος, ένα τρίτο σημείο που μας ενοχλεί ιδιαίτερα, είναι η έλλειψη σεβασμού προς τη γνώμη του Κοινοβουλίου. Πράγματι, υπάρχει ένα σημαντικό ζήτημα, η δημοκρατική εμπιστοσύνη που δείχνουμε στα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Είναι όμως κρίμα που έχουμε σήμερα την εντύπωση ότι δεν χρησιμεύουμε σε τίποτα. Μας μιλάνε για αποχή, είναι όμως πράγματι αρκετά φυσικό, αφού οι γνώμες των βουλευτών δε λαμβάνονται υπόψη.
Θα ήθελα να ολοκληρώσω με μία λέξη: η υλοποίηση αυτού του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης χρειάζεται πράγματι όργανα, η ασφάλεια όμως αυτή δεν θα μπορεί να εφαρμοστεί παρά μόνο εάν υπάρχει πραγματική δικαιοσύνη και η ελευθερία δεν θα μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο εάν υπάρχουν δικαιώματα που γίνονται σεβαστά.

Frahm
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδερφοι, περάσαμε μια ολόκληρη μέρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συζητώντας για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για υψηλά ιδανικά και για αυτόν ακριβώς τον λόγο προκαλεί όνειδος το γεγονός ότι μόλις η Ένωση καλείται να δράσει εντός της πραγματικότητας τα πράγματα φαίνονται τελείως διαφορετικά. Με το Eurodac η Επιτροπή και το Συμβούλιο ξεπερνούν κατά τη γνώμη μου τα όρια στην επιθυμία τους να ελέγξουν τους αιτούντες άσυλο και τους άλλους πολίτες τρίτων χωρών που διασχίζουν τα σύνορα του Οχυρού Ευρώπη. Το σχέδιο του Eurodac αποτελείται από παράλογες απαιτήσεις και παραβιάσεις. Κατ' αρχάς, η φύλαξη δακτυλικών αποτυπωμάτων ανηλίκων - έως και δεκατετράχρονων - που δεν έχουν διαπράξει ουδεμία εγκληματική πράξη, αντικρούει στη Σύμβαση για τα παιδιά του ΟΗΕ, η οποία μας καλεί να προστατέψουμε τα παιδιά, μας καλεί να σεβαστούμε την ελάχιστη ηλικία των 18 ετών για τα παιδιά εκτός εάν δια νόμου καθορίζεται άλλη ηλικία, πράγμα που, από όσο γνωρίζω, δεν έχει θεσπίσει η Ένωση. Η φύλαξη δακτυλικών αποτυπωμάτων για μια δεκαετία, παρ' ότι το εν λόγω άτομο δεν έχει διαπράξει τίποτα το παράνομο, παρ' ότι το εν λόγω άτομο μάλιστα ίσως έχει πάρει νόμιμη άδεια παραμονής στον χώρο της Ένωσης, αποτελεί παραβίαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου που απαιτεί σεβασμό της ιδιωτικής ζωής. Ο συγκερασμός των αιτούντων άσυλο με τους παράνομους μετανάστες αντικρούει στη σύμβαση για τους πρόσφυγες. Τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα θεμελιώδη δικαιώματα για τα οποία γίνεται τόσος λόγος, δεν έχουν καμία αξία εάν δεν είμαστε σε θέση να τα διασφαλίσουμε στην πράξη και προς όφελος των ανθρώπων ανθρώπους, που ενδεχομένως καταφέρουν να εισχωρήσουν στο Οχυρό Ευρώπη. Η έκφραση που παίρνουν μαζί τους οι άνθρωποι καθώς επιστρέφουν στην πατρίδα τους ή ακούν ενόσω βρίσκονται εδώ, αυτός "ο χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης" , δεν αντανακλά τις αξίες που σε κάθε εορταστική ευκαιρία αποκαλούνται παγκόσμιες και διεθνείς. Ως εκ τούτου, η σύστασή μου προς την Επιτροπή και το Συμβούλιο είναι η εξής: Αγαπητοί φίλοι, επιτρέψτε στο Eurodac να θαφτεί και να αναπαυθεί εν ειρήνη γιατί μόνο αυτό του αξίζει.

Camre
Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος της Ομάδας Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών θα ήθελα να εκφράσω την εμπιστοσύνη μας στον τρόπο που χειρίζεται το Συμβούλιο αυτό το ζήτημα και θέλω όπως και άλλοι συνάδερφοι να καλέσω το Συμβούλιο να πάρει απόφαση τώρα για την εγκαθίδρυση του Eurodac . Μιλάμε για τη δημιουργία ενός χώρου που θα δημιουργεί ασφάλεια δικαίου σε μεγάλο βαθμό, και θεωρώ πως είναι αξιοπερίεργο στην επόμενη αποστροφή μας να εκφράζουμε έλλειψη εμπιστοσύνης για την υπεύθυνη διαχείριση αυτού του κανονισμού. Κατά τη γνώμη μου, στόχος είναι η εξασφάλιση των δικαιωμάτων των ατόμων που κάνουν αίτηση για άσυλο, και δεν γίνεται πουθενά λόγος για παραβίαση των δικαιωμάτων των ανθρώπων που δικαιολογημένα και έντιμα καταφτάνουν και ζητούν άσυλο. Δεν μπορώ να φανταστώ μήτε το Συμβούλιο μήτε την Επιτροπή να επιθυμούν να δημιουργήσουν ένα σύστημα που θα περιείχε οιασδήποτε μορφής παραβιάσεις της ελευθερίας για τους νομοταγείς πολίτες. Το Eurodac είναι σύμφωνο με τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας και δικαιοσύνης και έχει τη στήριξή μας.

Καραμάνου
Κύριε Πρόεδρε, οι παλινωδίες σε σχέση με την υιοθέτηση του συστήματος Eurodac έχουν δημιουργήσει πολλά και εύλογα ερωτηματικά τόσο για τη σκοπιμότητα όσο και για την αποτελεσματικότητα του συστήματος αντιπαραβολής των δακτυλικών αποτυπωμάτων των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών ως συμπλήρωμα της Σύμβασης του Δουβλίνου.
Προσωπικά, ανήκω σ' εκείνους που είναι πολύ επιφυλακτικοί απέναντι στο σύστημα. Ήδη, αρκετά στοιχεία που το συνιστούν ενισχύουν τις ανησυχίες μας για ενδεχόμενες παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και την Προστασία της Ιδιωτικής Ζωής, καθώς και της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, αφού ζητείται η λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων ακόμη κι από παιδιά 14 ετών.
Πέραν τούτου, αυτό καθαυτό το σύστημα λήψης δακτυλικών αποτυπωμάτων δημιουργεί αρνητικούς συνειρμούς και παραπέμπει σε εξιχνιάσεις εγκληματικών πράξεων από τις αστυνομικές αρχές και σε ποινικά αδικήματα. Αυτομάτως δηλαδή, η επέκταση του συστήματος στους αιτούντες άσυλο ταυτίζει συλλήβδην όλους τους πρόσφυγες και τους μετανάστες με την εγκληματικότητα και την παρανομία, κάτι που θεωρώ ότι είναι εντελώς άδικο και πέρα από κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως επιτάσσει η Σύμβαση της Γενεύης, της οποίας την 50ή επέτειο γιορτάσαμε σήμερα το πρωΐ με εκτεταμένη συζήτηση που έγινε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Επιπλέον, η εφαρμογή του συστήματος δεν εγγυάται 100% την ασφαλή εξακρίβωση της ταυτότητας, όπως πολλές φορές έχει συμβεί σε ποινικές υποθέσεις και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η εφαρμογή του θα διευκολύνει την εφαρμογή της Σύμβασης του Δουβλίνου και την αποφυγή καταχρήσεων στο δικαίωμα ασύλου.
Σε κάθε περίπτωση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητεί να έχει τη δυνατότητα άσκησης κοινοβουλευτικού ελέγχου όποτε το Συμβούλιο και η Επιτροπή αποφανθούν οριστικά επί του θέματος. Ωστόσο, νομίζω ότι το καλύτερο που έχουν να κάνουν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο είναι να προχωρήσουν στην θέσπιση μιας κοινής πολιτικής για το άσυλο και τη μετανάστευση, στη βάση πάντα των ευρωπαϊκών ανθρωπιστικών και δημοκρατικών αξιών και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Vitorino
Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή θα ήθελε καταρχάς να χαιρετίσει τη σαφέστατη δήλωση του εκπροσώπου του Συμβουλίου ως προς το ότι το σύστημα Eurodac δεν είναι παρά ένα σύστημα που δημιουργήθηκε για την εφαρμογή της Σύμβασης του Δουβλίνου. Θα ήθελα επίσης να επιβεβαιώσω, όπως είπε ήδη ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου, ότι υπάρχει ένα πρόβλημα σχετικά με την εδαφική εφαρμογή του κανονισμού Eurodac. Μπορώ επίσης να επιβεβαιώσω ότι το Συμβούλιο δεν ζήτησε από την Επιτροπή να υποβάλει αναθεωρημένη πρόταση. Πρόκειται ωστόσο για ένα πολύ λεπτό ζήτημα, όπως έχει ήδη φανεί από τη συζήτηση, και για μία από τις λίγες περιπτώσεις όπου τα τρία θεσμικά όργανα δεν έχουν την ίδια θέση, όπως δήλωσα σαφώς ενώπιον του Κοινοβουλίου. Η Επιτροπή, στην περίπτωση αυτή, έχει διαφορετική θέση από το Συμβούλιο και από το Κοινοβούλιο. Για τον λόγο αυτό, αν και δεν μας ζητήθηκε να υποβάλουμε νέα πρόταση, αποφασίσαμε ότι, προκειμένου να διασαφηνίσουμε τις πολιτικές επιλογές που υπάρχουν επί τάπητος, θα έπρεπε να επιτελέσουμε αυτό το επιπλέον έργο και να υποβάλουμε στο Συμβούλιο μια αναθεωρημένη πρόταση.
Στην αναθεωρημένη πρότασή της η Επιτροπή υιοθετεί τη λύση που προτείνει το Κοινοβούλιο, δηλαδή ότι τα δεδομένα θα πρέπει να διαγράφονται από τη βάση δεδομένων αμέσως μόλις ένα άτομο αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας. Από την άλλη πλευρά, δεν συμφωνήσουμε με την ιδέα του Κοινοβουλίου σχετικά με το όριο ηλικίας για λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων. Θεωρήσαμε ότι η ηλικία των 14 ετών αποτελεί ενδεδειγμένη λύση. Αυτό οφείλεται ίσως στο ότι κατάγομαι από μια χώρα - από την οποία κατάγεται και ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου - όπου τα παιδιά μας, όταν γίνουν δέκα ετών, δίνουν τα δακτυλικά τους αποτυπώματα για να λάβουν την πρώτη τους ταυτότητα. Είναι ασύλληπτο κατ' εμέ ότι η χώρα μου θεωρεί εν δυνάμει εγκληματίες όλα τα παιδιά ηλικίας 10 ετών, μόνο και μόνο επειδή λαμβάνονται τα δακτυλικά τους αποτυπώματα για την πρώτη τους ταυτότητα. Θυμούμαι ακόμα ότι ήταν σημαντικό γεγονός στα νιάτα μου όταν έλαβα τη δική μου ταυτότητα.
Αναγνωρίζω ωστόσο ότι πρόκειται για πολύ λεπτό ζήτημα. Συνεπώς η Επιτροπή πιστεύει ότι πρέπει να διευκρινίσει στο Κοινοβούλιο δύο πολύ αυστηρές και σαφείς ιδέες. Πρώτον, δεν θα πρέπει να ζητούμε από τη Eurodac να δώσει απαντήσεις που η Eurodac δεν μπορεί να δώσει. Γι' αυτό θεωρούμε ότι ορισμένα από τα θέματα που έθεσε η Βαρόνη Ludford και ορισμένα από τα θέματα που έθεσε η κ. Boumediene-Thiery -τα οποία είναι πολύ σημαντικά - πρέπει να αντιμετωπιστούν στα πλαίσια του κανονισμού για την προσωρινή προστασία και την επικουρική προστασία τον οποίο προετοιμάζει ενεργά η Επιτροπή. Θα διατυπώσουμε προτάσεις στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο τους προσεχείς μήνες.
Μόλις αυτήν την εβδομάδα εκπονήσαμε ένα έγγραφο εργασίας για την επαναξιολόγηση της ίδιας της Σύμβασης του Δουβλίνου. Επιθυμούμε να ξεκινήσει συζήτηση όχι μόνο επί των τεχνικών ζητημάτων της Eurodac, αλλά και επί των ουσιωδών λύσεων για την ισχύουσα Σύμβαση του Δουβλίνου. Δεν θέλουμε να χάνουμε χρόνο. Θέλομε να έχουμε μια όσο το δυνατόν ευρύτερη εικόνα για όλα τα μέσα που αφορούν την πολιτική ασύλου.
Πού έγκειται το σημείο διαφοράς μεταξύ Επιτροπής και Συμβουλίου; Βέβαια το Συμβούλιο υπήρξε γενναιόδωρο υπό την έννοια ότι έχει εκχωρήσει στην Επιτροπή τη διαχείριση και την τεχνική λειτουργία του συστήματος. Υπάρχει όμως ένα σημείο επί του οποίου η Επιτροπή δεν συμφωνεί με το Συμβούλιο. Δεν συμφωνούμε ότι το Συμβούλιο θα πρέπει να διατηρήσει τις εξουσίες για την εφαρμογή του συστήματος. Βάσει της συμφωνίας επιτροπολογίας δεν υπάρχουν επαρκείς λόγοι για τους οποίους το Συμβούλιο πρέπει να διατηρήσει τις αρμοδιότητες εφαρμογής αντί να τις εκχωρήσει στην Επιτροπή. Η πρόταση της Επιτροπής είναι να εκχωρηθούν στην Επιτροπή οι εκτελεστικές εξουσίες, οι αρμοδιότητες εφαρμογής του συστήματος, σε συνεργασία με μια επιτροπή που θα απαρτίζεται από εκπροσώπους όλων των κρατών μελών. Κατά την άποψή μας, αυτός θα είναι ένας περισσότερο συνεκτικός και διαφανής τρόπος διαχείρισης του συστήματος και ενίσχυσης της δυνατότητας του Κοινοβουλίου να ασκεί έλεγχο στον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή διαχειρίζεται και αναπτύσσει το σύστημα Εurodac.
Με αυτήν την ισορροπημένη λύση ίσως καταστεί δυνατό να αντιμετωπιστούν με μεγαλύτερη ηρεμία και εμπιστοσύνη ορισμένες από τις επιφυλάξεις και τις πολιτικές αμφιβολίες που έχουν αναφέρει αρκετοί βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη συζήτηση αυτή. Ίσως να είμαι ισχυρογνώμων, αλλά ειλικρινά αυτή είναι η πεποίθησή μου.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κύριε Επίτροπε.
Η κοινή συζήτηση έληξε.

Υγειονομικός έλεγχος στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές βοοειδών και χοιροειδών
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση επί της έκθεσης (Α5-0044/2000) του κυρίου Graefe zu Baringdorf εξ ονόματος της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου, σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που τροποποιεί την οδηγία 64/432/ΕΟΚ περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών βοοειδών και χοιροειδών (COM (1999) 456 - C5-0239/1999 - 1999/0217 (COD)).

Graefe zu Baringdorf
Κύριε Πρόεδρε, στην προκείμενη έκθεση το ζητούμενο είναι να επαναφέρουμε μια διάταξη που βρίσκεται ήδη από τη 1η Ιουλίου σε ισχύ στο καθεστώς που ίσχυε πριν από την εν λόγω ημερομηνία. Η Επιτροπή προβάλλει την εξής αιτιολόγηση: Τα κράτη μέλη δεν ανταποκρίθηκαν στις υποχρεώσεις τους να δημιουργήσουν σύστημα ελέγχου και ως εκ τούτου πρέπει προσωρινά να επαναφέρουμε το παλιό καθεστώς.
Υποστηρίζουμε την Επιτροπή σε αυτήν την σιωπηρή κριτική στα κράτη μέλη ότι δεν εκτέλεσαν τα καθήκοντά τους, αλλά μας λυπεί βαθύτατα το γεγονός ότι βρισκόμαστε και πάλι σε μια κατάσταση όπου τροποποιήσεις και βελτιώσεις ενός συστήματος ελέγχου που έχουν ήδη γίνει αποδεκτές και ουσιαστικά έχουν τεθεί σε ισχύ, δεν μπορούν να εφαρμοστούν, επειδή τα κράτη δεν ανταποκρίθηκαν στις υποχρεώσεις τους. Παρ' όλα αυτά υποστηρίζουμε το εγχείρημα της Επιτροπής, επειδή πιστεύουμε ότι και η παλιά διάταξη προσφέρει αρκετή ασφάλεια, εφόσον μάλιστα η Επιτροπή ζητά μόνο ένα έτος παράταση.
Η Επιτροπή έχει ωστόσο αφήσει μια πορτούλα ανοικτή δεδομένου ότι σύμφωνα με τις κανονιστικές διατάξεις της συμφωνίας με το Συμβούλιο και σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 σχετικά με την επιτροπολογία, προτίθεται να κάνει χρήση μιας περαιτέρω μεταβατικής περιόδου τριών ετών και αυτό το θεωρούμε κάπως ασυνήθιστο εμείς, το Κοινοβούλιο. Τότε θα έπρεπε να είχατε ζητήσει άμεσα τα τέσσερα αυτά χρόνια, κύριε Επίτροπε Byrne, εάν το ζήτημα πρόκειται να διαρκέσει τέσσερα χρόνια, αφού μάλιστα με τον τρόπο αυτό δίνετε ένα μήνυμα στα κράτη μέλη. Μπορούν πλέον να πουν ότι εφόσον η Επιτροπή αφήνει έτσι και αλλιώς ανοικτό το ενδεχόμενο μιας παράτασης για τρία χρόνια γιατί να ανταποκριθούμε εμείς στα καθήκοντά μας;
Ωστόσο, είπαμε ότι θα υποστηρίξουμε ακόμα και αυτό το σημείο. Υποβάλαμε μια τροπολογία που στοχεύει στη μείωση της παράτασης σε δύο χρόνια και στις συζητήσεις με την Επιτροπή κατέστη σαφές ότι προτίθεται να αποδεχθεί αυτή την τροπολογία. Μετά από όλα αυτά διαπιστώσαμε ως ιδιαιτερότητα ότι μας παραθέτετε σε μακροσκελή πεζογραφήματα την περιγραφή αυτής της απόφασης σχετικά με την επιτροπολογία, μολονότι είχατε συμφωνήσει με το Συμβούλιο να γίνουν μόνο σύντομες παραπομπές στα άρθρα της.
Έτσι ανταποκριθήκαμε στη δική σας πρόσκληση και σε αυτή την πρακτική που συνηθίζετε με το Συμβούλιο, και σε μια τροπολογία που υποβλήθηκε εξ ονόματός μου, συνηγορούμε υπέρ της υιοθέτησης αυτής της νέας ρύθμισης. Υπάρχει ακόμα μια ιδιαιτερότητα. Επειδή εδώ ως προς τη νομική βάση πρόκειται για το άρθρο 37 και το άρθρο 152, μας υποβάλατε εκτός από το άρθρο 17 και το άρθρο 17α με το επιχείρημα ότι πρόκειται στη μία περίπτωση για διαδικασία διαβούλευσης και στην άλλη περίπτωση για διαδικασία συναπόφασης. Στη διαδικασία συναπόφασης ισχύει σύμφωνα με αυτήν την απόφαση σχετικά με την επιτροπολογία το άρθρο 8, αλλά σύμφωνα με το άρθρο 37 δεν ισχύει.
Θεωρούμε ότι δεν χρειάζεται να υποβάλλονται ξεχωριστά αυτά τα δύο και έτσι υποβάλαμε μια μόνο τροπολογία που θα σας γνωστοποιήσω τώρα αμέσως. Συνηγορούμε υπέρ της διαγραφής του άρθρου 17α και η τροπολογία έχει ως εξής: "Όταν γίνεται αναφορά στο άρθρο αυτό, θα εφαρμόζεται η κανονιστική διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 5 σε συμφωνία με το άρθρο 7, αλλά στην περίπτωση της διαδικασίας συναπόφασης σύμφωνα με το άρθρο 251 της Συνθήκης θα εφαρμόζεται το άρθρο 8 της απόφασης 99/468/ΕΚ" .
Ελπίζω να μπορεί η Επιτροπή να αποδεχθεί την τροπολογία αυτή. Βρισκόμαστε σε διαδικασία συναπόφασης. Εάν η Επιτροπή και το Συμβούλιο αποδεχθούν τις τροπολογίες μας, θα έχουμε μια βραχεία διαδικασία, πράγμα που θα ήταν εύλογο αν λάβει κανείς υπόψη του ότι από την 1η Ιουλίου 1999 το νομικό πλαίσιο είναι κάπως αβέβαιο. Είχαμε και προηγουμένως εντατικές συζητήσεις. Είμαι περίεργος για το αποτέλεσμα της γνωμοδότησής σας. Ελπίζω ότι θα συνταχθείτε με τις σκέψεις μας τις οποίες σας είχαμε ήδη εκθέσει στη διάρκεια των συζητήσεών μας, καθώς μάλιστα δεν διαφωνούμε επί του αντικειμένου.

Stevenson
Κύριε Πρόεδρε, συζητούμε εδώ τις τροπολογίες επί μιας οδηγίας που αφορά τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές βοοειδών και χοιροειδών. Καταρχάς θα ήθελα να συγχαρώ τον εισηγητή για την έκθεσή του και να συμφωνήσω πάρα πολύ με τις παρατηρήσεις που μόλις έκανε. Κατά το στάδιο της συζήτησης στην επιτροπή υπέβαλα μία μόνο τροπολογία, η οποία έγινε δεκτή από την επιτροπή, και αφορούσε την ανάγκη να καθιερώσουν τα κράτη μέλη ένα σωστό σύστημα δειγματοληπτικών ελέγχων, επιθεωρήσεων και ελέγχων για να διασφαλισθεί η αποτελεσματική εφαρμογή αυτών των κανονισμών. Η τροπολογία μου καλεί την Επιτροπή να ελέγξει τα κράτη μέλη προκειμένου να διαπιστώσει ότι διενεργούν τις απαραίτητες επιθεωρήσεις που προβλέπονται από τους εν λόγω κανονισμούς, διότι για την οργάνωση μιας επιτυχημένης εκστρατείας περιορισμού και οριστικής εξάλειψης της φυματίωσης και της βρουκέλλωσης, θα είναι αναγκαία η σωστή εφαρμογή των εν λόγω κανονισμών.
Θα ήθελα επίσης να πω ότι, δυστυχώς, οι εν λόγω κανονισμοί είναι σε μεγάλο βαθμό θεωρητικοί σε ό,τι αφορά το δικό μου κράτος μέλος αυτή τη στιγμή, διότι βέβαια μας έχει απαγορευθεί να εξάγουμε ζώντα βοοειδή από το Ηνωμένο Βασίλειο τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Μάλιστα, ακόμη και η εξαγωγή νεκρών βοοειδών εξακολουθεί να αποκλείεται σε ορισμένες χώρες διότι, αν και ήρθη η απαγόρευση της εξαγωγής βοείου κρέατος από το Ηνωμένο Βασίλειο την 1η Αυγούστου 1999, εξακολουθεί, όπως όλοι γνωρίζουμε, να διατηρείται παράνομα στη Γαλλία και τη Γερμανία μέχρι και σήμερα.
Στην περίπτωση του τομέα των χοιροειδών πλήττεται επίσης το εξαγωγικό εμπόριο, διότι κατά τα δύο τελευταία χρόνια η βιομηχανία χοιροειδών αντιμετωπίζει οξείες δυσχέρειες. Στη χώρα μου μάλιστα, τη Σκωτία, έχουμε γίνει μάρτυρες της μείωσης της εγχώριας αγέλης κατά 25% τους δώδεκα τελευταίους μήνες. Αν η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δεν αναλάβει επείγουσα δράση, θα σημειωθεί επιπλέον μείωση 25% εντός των προσεχών μηνών. Τώρα, η ανατριχιαστική αυτή κατάσταση έχει προκληθεί από έναν συνδυασμό ζητημάτων που σχετίζονται με την ισχύ της στερλίνας, τη βελτιστοποίηση των προτύπων προστασίας και υγιεινής, τα οποία έχει επιβάλει στη βιομηχανία η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και το επιπλέον κόστος που προέκυψε από την κρίση της ΣΕΒ. Οι παράγοντες αυτοί οδηγούν στην ανεργία τους εκτροφείς χοιροειδών του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς όλο και φθηνότερες εισαγωγές γίνονται από τους εμπόρους λιανικής πώλησης και τις υπεραγορές στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Φαίνεται τώρα ότι η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο, καθώς οι υποψήφιες προς ένταξη στην ΕΕ χώρες από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη σχεδιάζουν να αυξήσουν τις καθαρές εξαγωγές τους σε χοίρειο κρέας κατά 300% περίπου μέχρι το έτος 2006. Συγχρόνως, θα επιδιώξουν παρεκκλίσεις από την ΕΕ προκειμένου να μπορούν να παράγουν χοίρειο κρέας με πρότυπα προστασίας και υγιεινής τα οποία θα θεωρούνταν παράνομα σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ.
Για να επανενεργοποιήσει η Βρετανία δυναμικές ενδοκοινοτικές συναλλαγές βοοειδών και χοιροειδών για μια ακόμη φορά, απαιτείται άμεση βοήθεια για την ελάφρυνση της καταστροφικής κατάστασης που πλήττει τη Βρετανία της υπαίθρου και ιδιαιτέρως τους τομείς του χοιρείου και βοείου κρέατος της χώρας μας. Ελπίζω αυτό το μήνυμα να φθάσει στον Βρετανό Υπουργό Οικονομικών.

Pesδlδ
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ με τoν εισηγητή ως προς αυτά τα θεμελιώδη ζητήματα και φυσικά χαίρομαι που μπορώ να συμπαραταχθώ με αυτήν την τροποποίηση, σύμφωνα με την οποία η μεταβατική περίοδος θα πρέπει να διαρκέσει τουλάχιστον δύο χρόνια. Στο σημείο αυτό όμως τίθεται για τα κράτη μέλη ζήτημα παράλειψης όσον αφορά τη θέση σε ισχύ των εν λόγω θεμάτων και συστήματος. Το ζήτημα αφορά τις σοβαρές ασθένειες των ζώων, και κατά την άποψή μου κομβικό σημείο της παρούσας συζήτησης συνιστά το γεγονός ότι θα πρέπει να θεσπίσουμε σύντομα ένα σύστημα, ούτως ώστε να μπορέσουμε να αποφύγουμε τις μικρές έστω αναβολές διατάξεων που θα έπρεπε να τεθούν σε ισχύ το συντομότερο δυνατόν.
Ο κ. Stevenson ανέφερε ότι αυξάνονται οι εξαγωγές από την Ανατολική Ευρώπη. Αγαπητοί φίλοι, βρισκόμαστε στη φάση της διεύρυνσης της ΕΕ και της αποδοχής των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στους κόλπους της ΕΕ. Εάν το δικό μας σύστημα δεν λειτουργεί τέλεια, πώς μπορούμε να απαιτήσουμε από τα νέα κράτη μέλη να είναι τέλεια στο θέμα αυτό, ώστε να μπορέσουν να συμπλεύσουν και να προσχωρήσουν στο δικό μας σύστημα αγροτικής πολιτικής; Εμείς τονίζουμε ότι το ευρωπαϊκό πρότυπο γεωργίας και η ασφάλεια των τροφίμων θα πρέπει να αποτελέσουν την αφετηρία και μελλοντική επιδίωξή μας και παραγνωρίζουμε πολύ σημαντικά μέσα των κρατών μελών για την εποπτεία των συστημάτων, επειδή έτσι μάλλον πρέπει. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει στο μέλλον να επιστήσουμε πολύ σοβαρά την προσοχή μας στην πραγματική θέσπιση από τα κράτη μέλη των συστημάτων, για τα οποία εμείς αποφασίζουμε εδώ από κοινού. Σε αντίθετη περίπτωση θα πρέπει να υπάρξει ένα είδος κυρώσεων, ώστε να μπορέσουμε να επαναφέρουμε τα πράγματα στη σωστή τους πορεία.

Hyland
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα, όπως και οι προλαλήσαντες, να συγχαρώ τον εισηγητή. Προσέγγισε το ζήτημα με την πεποίθηση που τον χαρακτηρίζει και με μεγάλη αφοσίωση. Με μεγάλη χαρά τον άκουσα να λέγει ότι δεν υπάρχει πραγματική σύγκρουση με τις αρχές και τους στόχους της προτεινόμενης οδηγίας. Δεν αμφιβάλλω καθόλου για το ότι ο Επίτροπος θα βοηθήσει στην εξεύρεση ικανοποιητικής λύσης διότι και το Κοινοβούλιο και η Επιτροπή έχουν κοινό στόχο σχετικά με αυτόν τον πολύ σημαντικό και πολύ κρίσιμο τομέα.
Η οδηγία για τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές βοοειδών έχει κεντρική σημασία για την οικονομική επιβίωση των κτηνοτρόφων, ιδίως στη δική μου χώρα, την Ιρλανδία, όπου εξάγουμε μέχρι και 90% της συνολικής μας παραγωγής ζωικού κεφαλαίου - σε πολύ μεγάλο ποσοστό πρόκειται για εξαγωγές ζώντων ζώων στην ηπειρωτική Ευρώπη και πέρα από αυτήν. Υποστηρίζω λοιπόν τις προτάσεις για περαιτέρω ενημέρωση της οδηγίας του 1997 με την επιφύλαξη ότι αυτό πρέπει να γίνει με λογικό τρόπο. Πρέπει να εξαλείψουμε την περιττή γραφειοκρατία, ενώ συγχρόνως να παράσχουμε πλήρη ανιχνευσιμότητα σε σχέση με τη μετακίνηση του ζωικού κεφαλαίου καθώς και να διαφυλάξουμε τη δημόσια υγεία.

Titford
Κύριε Πρόεδρε, η πρόταση αυτή θεσπίζει παράταση της τρέχουσας εξαίρεσης από την Οδηγία 64/432 που ισχύει για την ισπανική κυβέρνηση. Χωρίς την εξαίρεση αυτή, θα ήταν απαραίτητη η εφαρμογή ενός συστήματος κτηνιατρικών ελέγχων για φυματίωση και βρουκέλλωση σε κάθε βοοειδές που εξάγεται από την περιφέρειά του. Αυτοί οι έλεγχοι βέβαια εφαρμόζονται ήδη από πολλά άλλα κράτη.
Η εν λόγω εξαίρεση έχει σημαντικές επιπτώσεις για τη χώρα μου. Ενώ δίδεται εξαίρεση στην Ισπανία, η βρετανική βιομηχανία κρέατος υφίσταται σοβαρό πλήγμα από την εφαρμογή μιας συναφούς οδηγίας, η οποία απαιτεί εξοντωτικά δαπανηρούς κτηνιατρικούς ελέγχους στα σφαγεία μας. Τόσο αυστηρές είναι οι απαιτήσεις για κτηνιατρική εποπτεία ώστε δεν έχουμε αρκετούς Βρετανούς κτηνιάτρους για να διεκπεραιώσουν το έργο. Αντί, ωστόσο, να μας δώσει περισσότερο χρόνο, η Επιτροπή έχει κινήσει διαδικασίες επί παραβάσει.
Για να μην καταλήξει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, η κυβέρνησή μου χρειάστηκε να προσλάβει μεγάλο αριθμό κτηνιάτρων από την ΕΕ, 300 από τους οποίους προέρχονται από την Ισπανία. Αν η Ισπανία διαθέτει τόσο μεγάλο πλεόνασμα κτηνιάτρων ώστε να μπορεί να στείλει τόσους πολλούς στη χώρα μου, γιατί δυσκολεύεται τόσο να εφαρμόσει το σύστημα των κτηνιατρικών ελέγχων που απαιτεί η εν λόγω οδηγία; Δεν μου φαίνεται σωστό να πρέπει να βασανιστούν τα βρετανικά σφαγεία ως αποτέλεσμα της δράσης της Επιτροπής, ενώ η Ισπανία επιτρέπεται να αθετεί τις υποχρεώσεις της.
Γιατί η Επιτροπή διευκολύνει τόσο πολύ την Ισπανία; Μήπως θα έπρεπε να ρωτήσει γιατί η Ισπανία μπορεί να στέλνει τόσους πολλούς κτηνιάτρους στο Ηνωμένο Βασίλειο για την εφαρμογή μιας σχετικής οδηγίας και ίσως μάλιστα να επιμείνει να παραμείνουν στη χώρα τους ορισμένοι από αυτούς τους υπαλλήλους για να εφαρμόσουν την κοινοτική νομοθεσία στη δική τους χώρα;
Βάσει αυτών, πιστεύω ότι δεν είναι σωστή η προτεινόμενη οδηγία και θα την καταψηφίσω.

Doyle
Το ιρλανδικό ενδιαφέρον στην συγκεκριμένη διορθωτική οδηγία επικεντρώνεται σε αίτημα της χώρας μας να επιτραπεί η διενέργεια δοκιμών φυματίνης πριν από την εξαγωγή σε κέντρα συγκέντρωσης και όχι μόνο σε εκμεταλλεύσεις προέλευσης όπως είναι τώρα η πρακτική στην Ιρλανδία. Καταλαβαίνω ότι έχουμε στη διάθεσή μας δύο περίπου χρόνια για να συζητήσουμε με την Επιτροπή τις δυσκολίες που ενδέχεται να έχουμε σχετικά και χαίρομαι που βλέπω εδώ τον Επίτροπο σήμερα.
Βάσει των εμπορικών κανόνων της ΕΕ και προς όφελος της ασφάλειας των τροφίμων και της εμπιστοσύνης των καταναλωτών στην κατάσταση της υγείας των ζώων, απαιτούνται ετήσιες δοκιμές για να διατηρηθεί το επισήμως απαλλαγμένο από φυματίνη καθεστώς των αγελών βοοειδών μας. Στην Ιρλανδία, με πληθυσμό βοοειδών μεταξύ των 7 και 8 εκατομμυρίων τα τελευταία χρόνια, έχουν λάβει χώρα περίπου 10,5 εκατομμύρια δοκιμές φυματίνης ετησίως σε 138.000 περίπου αγέλες. Από το 1954, οπότε άρχισε να ισχύει στη χώρα μας το σχήμα για τη φυματίνη, έχουμε δαπανήσει στην Ιρλανδία - μικρή χώρα - 2,54 δις για δοκιμές φυματίνης και, στη συνέχεια, για δοκιμές βρουκέλλωσης. Πιστεύω ότι αυτό αποτελεί μαρτυρία της αποφασιστικότητάς μας να προστατεύσουμε το καθεστώς της υγείας των αγελών βοοειδών της Ιρλανδίας.
Αφότου μάλιστα αποκαλύφθηκε ότι υπάρχει μια αντίδραση, εφαρμόζεται ένα ειδικό παρακείμενο πρόγραμμα δοκιμών για αγέλες που βρίσκονται κοντά σε υπό περιορισμόν αγέλες. Μια ειδική επί της φυματίνης ερευνητική μονάδα αναλύει σε διαρκή βάση τα δεδομένα των δοκιμών. Σε όλα τα σφαγιασθέντα ζώα γίνεται νεκροψία ρουτίνας από χειρουργούς κτηνιάτρους που απασχολούνται στο Υπουργείο. Όσα ζώα αντιδρούν θετικά στη δοκιμή φυματίνης σφαγιάζονται. Από τα πλέον πρώιμα στάδια του σχήματος εκρίζωσης της βοείου φυματίνης, το Υπουργείο Γεωργίας έχει αναγνωρίσει το όφελος της διενέργειας δοκιμών πριν από τη μετακίνηση, και ζητούμε να δείτε ευνοϊκά την συγκεκριμένη τροπολογία μας επί της διορθωτικής οδηγίας.
Θα ήθελα να παρακαλέσω τον Επίτροπο να εξετάσει όλως ιδιαιτέρως το γεγονός ότι η μόνη δοκιμή που προβλέπεται στην ΕΕ και σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ιρλανδίας είναι η απλή ενδοδερμική συγκριτική δοκιμή, όπως ορίζεται στην Οδηγία 64/432 της ΕΚ. Καταλαβαίνω ότι έχει επιτελεστεί σημαντικό έργο με τις εργαστηριακές αιματολογικές εξετάσεις για τη φυματίνη. Η πλέον υποσχόμενη μεταξύ αυτών είναι η δοκιμή γ-ιντερφερόνης και χρησιμοποιείται σε πρακτικές συνθήκες πεδίου ως συμπλήρωμα της δοκιμής φυματίνης στις αγέλες. Θα ήθελα να αναφέρει ο Επίτροπος πώς έχει τώρα η κατάσταση και πόσο γρήγορα θα είμαστε σε θέση να έχουμε μια αποδεκτή από την ΕΕ αιματολογική δοκιμή. Η δοκιμή φυματίνης που χρησιμοποιούμε τώρα είναι ειδική για τις αγέλες και όχι για τα ζώα. Χρειάζεται να περάσουμε στο στάδιο όπου θα προέχουν οι αιματολογικές δοκιμές για μεμονωμένα ζώα.

Keppelhoff-Wiechert
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η σημασία που έχουν νομικά ζητήματα των επιδημιών των ζώων είναι καίριο ζήτημα όχι μόνο από οικονομική άποψη αλλά και από την άποψη της πολιτικής για τους καταναλωτές. Πέραν τούτου σημειώνονται επανειλημμένα τεράστιες οικονομικές απώλειες λόγω των επιδημιών αυτών. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η ασφάλεια και η διαφάνεια, η οδηγία έχει ειδικά ως στόχο της τη δημιουργία ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων από τις οποίες θα μπορούν να ανακαλούνται στοιχεία για βοοειδή και χοιροειδή, καθώς και για τη διακίνησή τους.
Αυτές οι βάσεις δεδομένων που θα πρέπει ακόμα να δημιουργηθούν, αποτελούν ταυτόχρονα συστατικό στοιχεία του συστήματος για τη σήμανση και την καταγραφή των βοοειδών σύμφωνα με τον κανονισμό. Δεδομένου ότι υπήρξαν δυσκολίες κατά τη μεταφορά της οδηγίας και λόγω της μακράς διάρκειας της διαδικασίας συναπόφασης, η Επιτροπής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να θεσμοθετηθούν μεταβατικά μέτρα για να αποφευχθούν τα προβλήματα στο εμπόριο με ζωντανά βοοειδή και χοιροειδή.
Θα συμφωνήσω με τον εισηγητή ότι σε περιπτώσεις όπου οι μεταβατικές διατάξεις διαρκούν πολύ, τα κράτη μέλη καθυστερούν πάντα πολύ τη μεταφορά κοινοτικών διατάξεων που δεν είναι της αρεσκείας τους. Επομένως θα πρέπει να συζητήσουμε κατά πόσο είναι λογικό αυτό το περιθώριο των τριών ετών. Θεωρώ ότι η πρόταση του κ. Daul που στοχεύει στα δύο έτη είναι ένας πολύ καλός συμβιβασμός. Σε συνάρτηση με αυτά θέλω να επισημάνω άλλη μια φορά ότι δεν θέλουμε να διευρύνουμε ακόμα περισσότερο αυτή τη ζούγκλα παραγράφων και παρεκκλίσεων, θα πρέπει αντίθετα να τη συρρικνώσουμε.
Πρέπει οπωσδήποτε να ληφθούν υπόψη οι ενδοιασμοί της οικονομικής και κοινωνικής επιτροπής σχετικά με τον αυστηρό περιορισμό των ρυθμίσεων για παρεκκλίσεις και της εναρμόνισης των κτηνιατρικών διατάξεων. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μερικά κράτη εκτελούν τα καθήκοντά τους και άλλα βρίσκουν πάντα δικαιολογίες και καθυστερούν. Αυτό οδηγεί σε στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Ως εκ τούτου υποστηρίζω ότι θα πρέπει οι διατάξεις να ισχύσουν για όλους σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Costa, Raffaele
Κύριε Πρόεδρε, θα προσπαθήσω να είμαι πολύ σύντομος και να μη χρησιμοποιήσω όλο το χρόνο που έχω στη διάθεσή μου. Θα περιοριστώ πράγματι να δώσω ένα μήνυμα, που είναι το εξής: σήμερα το πρωί ένας συνάδελφος, μιλώντας στην αίθουσα αυτή, είπε ότι χωρίς κανόνες δεν υπάρχει ελευθερία. Αλλά όταν υπάρχει υπερβολικός αριθμός κανόνων, πιστεύω ότι η ελευθερία έρχεται σε σύγκρουση με τη σύγχυση. Θεωρώ ότι αυτή η ρύθμιση αναδύει ακριβώς αυτήν την υπερβολή κανόνων. Είχαμε σχετικά με το θέμα αυτό μια σειρά κανόνων που ακολούθησαν ο ένας τον άλλον από το 1964: κανόνες που σε ορισμένες περιπτώσεις εφαρμόστηκαν ενώ στις περισσότερες όχι. Κανόνες που εν μέρει αναστάλθηκαν. Κανόνες στους οποίους δεν προσαρμόσθηκαν τα εθνικά κράτη.
Πολύ πιθανόν, βέβαια, θα πρέπει να θεωρήσουμε ακατάλληλη τη συμπεριφορά ορισμένων εθνικών κρατών που δεν προσαρμόσθηκαν σε καθορισμένες οδηγίες. Αναρωτιέται κανείς όμως πώς είναι δυνατόν αυτό να συμβαίνει συχνά και να εμπλέκει τόσα πολλά κράτη. Πολύ πιθανόν αυτό να συμβαίνει γιατί υπάρχουν δυσκολίες στην εφαρμογή των οδηγιών. Πολύ πιθανόν η προσαρμογή της εθνικής νομοθεσίας να καθυστερεί γιατί είναι δαπανηρή, απαιτητική και συχνά αντιπαραγωγική. Το μήνυμα που θα ήθελα να δώσω είναι κατά συνέπεια το εξής: όταν υπάρχει υπερβολή κανόνων - στην περίπτωση αυτή πληθώρα κανόνων μεταφέρονται στους προπαρασκευαστικούς κανονισμούς του κειμένου, που προτείνεται και σε τελική ανάλυση μπορεί και να γίνει αποδεκτό - όταν ο πολλαπλασιασμός των κειμένων καθιστά δύσκολη την εφαρμογή, αναγκαζόμαστε να τους αναστείλουμε και να κινδυνεύουμε επίσης να δημιουργήσουμε κενά όχι μόνο νομοθετικής αλλά και πρακτικής φύσης: νομοθετικής, λόγω της αλληλοεπικάλυψης των αρμοδιοτήτων και της ρυθμιστικής σύγχυσης, και πρακτικής, γιατί σε πολλούς τομείς ελλοχεύει φυσικά ο κίνδυνος ενός ελλιπούς ελέγχου, εξαιτίας του οποίου η πολιτική για τους καταναλωτές κινδυνεύει και αυτή να μην είναι η κατάλληλη.

Byrne
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου καταρχάς να σας ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον που έχετε αφιερώσει στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τροποποίηση της Οδηγίας 64/432 σχετικά με τα υγειονομικά προβλήματα στις διακοινοτικές συναλλαγές βοοειδών και χοιροειδών. Είμαι ιδιαιτέρως ευγνώμων στον κ. Graefe zu Baringdorf για την έκθεσή του επί της εν λόγω πρότασης, καθώς και στα μέλη της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου για την στήριξη που παρείχαν στις περισσότερες από τις τροπολογίες που πρότεινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και για τις τροπολογίες που συμπεριελήφθησαν στην αρχική έκθεση της επιτροπής.
Τα κράτη μέλη αντιμετώπισαν σοβαρά εμπορικά προβλήματα κατά την εφαρμογή των ενημερωμένων κανόνων για την υγεία των ζώων στις διακοινοτικές συναλλαγές, που θεσπίζονται στην Οδηγία 64/432 η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου του περσινού έτους. Για να διευκολύνει τη μετάβαση στους νέους κανόνες, η Επιτροπή, βάσει των άρθρων 37 και 152 της Συνθήκης, πρότεινε τροποποιήσεις της οδηγίας που συμπεριλαμβάνουν μεταβατικά μέτρα για την επίλυση των οξύτερων εμπορικών προβλημάτων, ελάσσονες διορθώσεις και διευκρινίσεις στα παραρτήματα, καθώς και μια γενική εντολή προς την Επιτροπή για τη θέσπιση μεταβατικών μέτρων βάσει της νέας διαδικασίας επιτροπολογίας που περιλαμβάνεται στην πρόταση.
Η Επιτροπή Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συμφώνησε επί δύο τροπολογιών που κατέθεσε ο κ. Graefe zu Baringdorf στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η πρώτη τροπολογία ζητεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν την πλήρη εφαρμογή της οδηγίας και από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να διενεργήσουν ελέγχους ως προς την εφαρμογή. Η δεύτερη τροπολογία επιδιώκει να περιορίσει την περίοδο εφαρμογής των μεταβατικών μέτρων σε δύο έτη. Η Επιτροπή μπορεί να συμφωνήσει με τις εν λόγω τροπολογίες αριθ. 1 και 2 και πρέπει συνεπώς να αντιτεθεί στην τροπολογία της κ. Auroi η οποία ζητεί να διαγραφούν τα όποια μεταβατικά μέτρα.
Λυπούμαι, ωστόσο, διότι δεν είμαι σε θέση να δεχθώ την γραπτή τροπολογία αριθ. 3, την οποία κατέθεσε ο κ. Graefe zu Baringdorf την προηγούμενη εβδομάδα. Τροποποιεί τη διαδικασία επιτροπολογίας προτείνοντας τη θέσπιση διαδικασίας διαχείρισης για τα εφαρμοστικά μέτρα που σχετίζονται με το άρθρο 37, με δικαίωμα ελέγχου. Τούτο αντιτίθεται σαφώς στο άρθρο 2 της Απόφασης 99/468 του Συμβουλίου για την επιτροπολογία, η οποία προβλέπει κανονιστικές επιτροπές για θέματα υγείας των ζώων και φαίνεται ύστερα από λεπτομερείς συζητήσεις με το γραφείο μου πως ο κ. Graefe zu Baringdorf μάλλον δεν δέχεται ότι αυτή είναι η θέση. Νομίζω όμως ότι ο κ. Graefe zu Baringdorf έχει μάλλον παρερμηνεύσει την επιτροπολογία και σκοπεύει να υποβάλει νέα τροπολογία σε αυτήν την ολομέλεια.
Επιτρέψτε μου να εκφράσω την έκπληξη και την ανησυχία μου γι' αυτό. Λυπούμαι διότι δεν μπορώ να δεχθώ τη νέα σας τροπολογία η οποία αντικαθιστά τα άρθρα 17 και 17α με ένα μόνο νέο άρθρο που περιλαμβάνει όλη τη διαδικασία επιτροπολογίας. Θεσπίζει μια κανονιστική επιτροπή με δικαίωμα ελέγχου για το Κοινοβούλιο και παραθέτω απόσπασμα της επιστολής που μου απέστειλε "Στην περίπτωση διαδικασίας συναπόφασης βάσει του άρθρου 251, άρθρο 8 της παρούσης" - δηλαδή το άρθρο 8 της Απόφασης 99/468 του Συμβουλίου για την επιτροπολογία.
Μπορώ να σας διαβεβαιώσω για τη σημασία την οποία αποδίδω στο ρόλο του Κοινοβουλίου στη νομοθετική διαδικασία, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την επιτροπολογία στη διαδικασία συναπόφασης. Ο συνολικός στόχος είναι να επιτύχουμε ταχέα και θετικά αποτελέσματα προκειμένου η πολιτική να μεταφραστεί σε νομοθετικές πράξεις. Το πλαίσιο για τη διαδικασία της επιτροπολογίας καθορίζεται με σαφήνεια στην προαναφερθείσα απόφαση του Συμβουλίου. Το δικαίωμα ελέγχου για το Κοινοβούλιο προβλέπεται για τομείς που σχετίζονται με τη συναπόφαση, δηλαδή το άρθρο 8. Η τροποποιηθείσα Οδηγία 64/432 βασίζεται στα άρθρα 37 και 152 της Συνθήκης. Η νέα διάταξη σχετικά με τις αρμοδιότητες εφαρμογής που επιτρέπει στην Επιτροπή να θεσπίζει μεταβατικά μέτρα, ενδέχεται να έχει άμεσες επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή, εν προκειμένω, προτείνει το άρθρο 17α το οποίο αναφέρεται σε κανονιστική επιτροπή με δικαίωμα ελέγχου για το Κοινοβούλιο. Σας παραπέμπω συγκεκριμένα στο άρθρο 3 της οδηγίας το οποίο τροποποιεί το άρθρο 16 του πρωτότυπου όπου λέγεται: "όπου είναι απαραίτητο για τη διευκόλυνση της μετάβασης στις νέες ρυθμίσεις που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, η Επιτροπή, ενεργώντας βάσει των διαδικασιών που προβλέπει το άρθρο 17α, μπορεί να εγκρίνει μεταβατικά μέτρα που θα ισχύουν για χρονική περίοδο που δεν θα υπερβαίνει τα τρία έτη. Αυτός είναι, όπως με έχει συμβουλεύσει η νομική υπηρεσία, ο ενδεδειγμένος τρόπος αντιμετώπισης του ζητήματος.
Σε οποιαδήποτε κατάσταση όπου σε μια βασική νομοθετική διάταξη προβλέπεται τροποποίηση μέσω της διαδικασίας της επιτροπολογίας, η βασική διάταξη πρέπει να συμπεριλαμβάνει αυτήν ακριβώς τη διαδικασία για την επιτροπολογία. Γι' αυτόν τον λόγο η κάθε μεμονωμένη διάταξη που προβλέπει τέτοια τροποποίηση πρέπει να ορίζει με επαρκή σαφήνεια τη διαδικασία. Επομένως, η εξουσία που δίδεται στην Επιτροπή για περαιτέρω παράταση της χρονικής περιόδου που περιέχεται στο άρθρο 3 ορίζει ξεκάθαρα ότι το άρθρο 17α είναι το ενδεδειγμένο άρθρο για την αντιμετώπιση του ζητήματος, το οποίο ενσωματώνει το άρθρο 8 της απόφασης του Συμβουλίου του περασμένου Ιουνίου, δίνοντας ως εκ τούτου στο Κοινοβούλιο την πλήρη εξουσία άσκησης ελέγχου σε σχέση με οποιαδήποτε τέτοια πρόταση.
Όπου γίνεται αναφορά στην τρέχουσα έκδοση της 64/432 στο άρθρο 17, τούτο σχετίζεται με τα εφαρμοστικά μέτρα για την υγεία των ζώων, τα οποία βασίζονται στο άρθρο 37 και δεν έχουν καμία σχέση, ή σε ελάχιστες περιπτώσεις πολύ λίγη σχέση, με τη δημόσια υγεία. Τα μέτρα αυτά, συνεπώς, δεν θα πρέπει να υπόκεινται στο δικαίωμα ελέγχου από το Κοινοβούλιο. Για παράδειγμα, τέτοια εφαρμοστικά μέτρα σχετίζονται με την έγκριση των διαδικασιών και των χώρων καθαρισμού και απολύμανσης, το μορφότυπο αναφοράς των νόσων, την έγκριση των κέντρων συγκέντρωσης, τον καθορισμό των επιπρόσθετων εγγυήσεων για τα κράτη μέλη όπου δεν έχουν σημειωθεί κρούσματα νόσων μη μεταδιδόμενων στον άνθρωπο, όπως είναι η λοιμώδης ρινοτραχειίτιδα των βοοειδών ή η μεταδοτική γαστρεντερίτιδα των χοίρων.
Θα κάνω τώρα ορισμένες παρατηρήσεις σχετικά με τις επιπτώσεις της προτεινόμενης τροπολογίας στη θεσμική ισορροπία. Οι εκτελεστικές εξουσίες της Επιτροπής θεσπίζονται στο άρθρο 202, τρίτη παύλα της Συνθήκης ΕΚ σε συνδυασμό με την Απόφαση 99/468 του Συμβουλίου την οποία προανέφερα και η οποία είναι η κατάλληλη απόφαση του Συμβουλίου που θεσπίζει την ενδεδειγμένη διαδικασία επιτροπολογίας. Το εν λόγω σύστημα αποσκοπεί φανερά στο να καθορίσει επακριβώς τους αντίστοιχους ρόλους της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας στο βασικό νομοθετικό μέσο. Συνεπώς, στη βασική νομοθετική πράξη πρέπει να καθίσταται εξ αρχής σαφές ποια εφαρμοστικά μέτρα βασίζονται στις διαδικασίες συναπόφασης, δηλαδή στο άρθρο 152, και ποιες διατάξεις δεν έχουν ως άμεσο στόχο την προστασία της δημόσιας υγείας, οπότε και δεν υπόκεινται στο δικαίωμα του Κοινοβουλίου για άσκηση ελέγχου.
Η διαδικασία πρέπει να καταστεί σαφής στη βασική νομοθετική διάταξη που απαιτεί τροποποίηση από την επιτροπολογία. Οποιαδήποτε διατύπωση αφήνει περιθώρια για κατά περίπτωση διαπραγματεύσεις, θα έθετε σε κίνδυνο τη λεπτή θεσμική ισορροπία και επίσης θα υπονόμευε σοβαρά τη διαφάνεια. Η διατύπωση που προτείνεται στη νέα τροπολογία για την κανονιστική διαδικασία με το δικαίωμα ελέγχου, και παραθέτω: "στην περίπτωση της διαδικασίας συναπόφασης βάσει του άρθρου 251, άρθρο 8 της παρούσης" , δημιουργεί νομική ασάφεια και δεν συμβαδίζει με την συμπεφωνημένη εφαρμογή της απόφασης του Συμβουλίου όσον αφορά την επιτροπολογία.
Από το έγγραφο που διένειμε σήμερα το απόγευμα ο κ. Graefe zu Baringdorf, εφιστώ την προσοχή σας στο σημείο όπου δηλώνει την πρόθεσή του να προτείνει αυτήν την τροπολογία στο παρόν στάδιο. Λέγει: "Νομίζω ότι δεν είναι απαραίτητο να συμπεριλάβουμε δύο σχεδόν ταυτόσημες αναφορές στη διαδικασία της επιτροπολογίας απλά και μόνο για να διασφαλιστεί ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν ζητεί δικαιώματα τα οποία δεν διαθέτει" . Θα ήθελα να διαβεβαιώσω το Κοινοβούλιο ότι δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου, να διασφαλίσω δηλαδή με τον καθορισμό αυτών των δύο διαδικασιών - Αρθρα 17 και 17α - ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν ζητεί δικαιώματα τα οποία δεν διαθέτει.
Η δέσμευσή μου στη διαδικασία της συναπόφασης είναι ισχυρή, όπως ισχυρή είναι και η δέσμευσή μου στις διαδικασίες που προβλέπονται στην επιτροπολογία. Ισχυρή είναι η δέσμευσή μου στην αρχή ότι το Κοινοβούλιο θα έχει πλήρη έλεγχο των προτάσεων της Επιτροπής σε περιπτώσεις όπου οι νομικές δομές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή η Συνθήκη και η οδηγία, επιτρέπουν αυτήν την κατάσταση. Αν αυτό το παρακάμψουμε, θα διακινδυνεύσουμε να υπάρξει προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, κάτι το οποίο πρέπει να αποφύγω. Πρέπει επίσης να απαντήσω στον κ. Graefe zu Baringdorf λέγοντάς του ότι οι δύο, όπως περιγράφει, σχεδόν ταυτόσημες αναφορές στη διαδικασία της επιτροπολογίας δεν είναι ταυτόσημες στην πραγματικότητα. Είναι αρκετά διαφορετικές και πρέπει να αντιμετωπιστούν με αρκετά διαφορετικό τρόπο. Ωστόσο, είναι προς όφελος όλων των θεσμικών οργάνων να οριστούν με σαφήνεια οι διαδικασίες και να είναι διαφανείς για όλους.
Επιπλέον, η έγκριση αυτής της τροπολογίας θα σήμαινε περαιτέρω καθυστέρηση της νομοθετικής διαδικασίας η οποία θα μπορούσε διαφορετικά να ολοκληρωθεί μετά την πρώτη ανάγνωση.
Εν κατακλείδι θα ήθελα να επιβεβαιώσω ότι δέχομαι τις τροπολογίες αριθ.. 1 και 2 του κ. Graefe zu Baringdorf, όχι όμως την τροπολογία για τη διαδικασία επιτροπολογίας που πρότεινε σήμερα το απόγευμα. Κατά συνέπεια, δεν μπορώ επίσης να δεχθώ την τροπολογία της κ. Auroi.
Για να ασχοληθώ με τα μεμονωμένα ζητήματα που έθεσαν οι ομιλητές σήμερα το απόγευμα, καταρχάς ως προς τα σημεία που ανέφερε ο κ. Graefe zu Baringdorf τα οποία δεν έχω ακόμη σχολιάσει, αναφέρεται στο μακροσκελές πεζό κείμενο και στο ότι υπάρχει συμφωνία με το Συμβούλιο για μεγαλύτερη συντομία. Εν προκειμένω έχετε βέβαια δίκαιο. Η εν λόγω συμφωνία, ωστόσο, επετεύχθη με το Συμβούλιο μετά την αρχική σύνταξη αυτού του εγγράφου. Γι' αυτό έχει συνταχθεί έτσι. Προηγείται χρονικά της συμφωνίας. Θα τροποποιηθεί αυτόματα όπως προβλέπεται στη συμφωνία με το Συμβούλιο. Επομένως, οι ανησυχίες σας σχετικά με το θέμα αυτό θα διαλυθούν αυτόματα βάσει της εν λόγω συμφωνίας.
Προτείνατε επίσης να υπάρξει συντομευμένη διαδικασία αν η Επιτροπή συμφωνήσει με την υπόδειξή σας. Προς απάντηση σε αυτό, αν αποσυρθεί η συγκεκριμένη αυτή τροπολογία από τον κ. Graefe zu Baringdorf, σε σχέση με όσα είπα εδώ σήμερα το απόγευμα, τότε αληθεύει επίσης ότι η διαδικασία θα συντομευθεί και το ζήτημα αυτό θα είναι δυνατό να αντιμετωπιστεί στην πρώτη ανάγνωση. Αν το θέμα διεκπεραιωθεί κατ' αυτόν τον τρόπο και αν το Συμβούλιο ψηφίσει σύμφωνα με την πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος να παραπεμφθεί το ζήτημα σε δεύτερη ανάγνωση, προκαλώντας ως εκ τούτου μεγαλύτερες καθυστερήσεις.
Μόλις σήμερα υπέπεσε στην αντίληψή μου, σε διαβούλευση με μέλη της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου, ότι υπάρχει μια ανησυχία την οποία δεν γνώριζα: αφορά την αλληλεπίδραση μεταξύ των άρθρων 37 και 152. Έχω ξεκαθαρίσει ότι είμαι προετοιμασμένος να ανταποκριθώ τάχιστα σε οποιαδήποτε πρόσκληση την οποία θα επιθυμούσε ενδεχομένως να μου απευθύνει η επιτροπή για να συζητήσουμε αυτό το σημαντικό συνταγματικό θέμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ του άρθρου 37 και του άρθρου 152. Το λέγω αυτό την ίδια στιγμή που καλώ και τον κ. Graefe zu Baringdorf να εξετάσει σοβαρά, υπό το φως των όσων μόλις είπα, την απόσυρση της συγκεκριμένης τροπολογίας, λόγω των σοβαρών νομικών δυσχερειών που συνδέονται με αυτήν.
Ως απάντηση στον κ. Hyland και στην κ. Doyle, που και οι δύο ανησυχούν για το θέμα των δοκιμών, σημείωσα όσα αμφότεροι είπαν σχετικά και θα διενεργήσω τις ενδεδειγμένες έρευνες.

Graefe zu Baringdorf
 - (DE) Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου μιαν ερώτηση στον Επίτροπο Byrne. Αντιμετωπίζουμε μιαν κατάσταση όπου μας υποβάλλετε ένα κείμενο που δεν αντιστοιχεί στη συνήθη μέθοδο με το Συμβούλιο. Αυτό υπέπεσε στην αντίληψή μας. Κατόπιν υποβάλλουμε εμείς τις τροπολογίες μας τις οποίες θεωρείτε σωστές ως προς τις αρχές και τη μέθοδο. Και μετά κάνετε μια διαφοροποίηση μεταξύ μιας έκθεσης που μας υποβάλλετε μόνο σύμφωνα με το άρθρο 152 και αυτής της παρούσας έκθεσης που υποβάλλετε σύμφωνα με το άρθρο 37 και το άρθρο 152, και μας λέτε ότι για τον λόγο αυτό χρειαζόμαστε μια ξεχωριστή παραπομπή στην επιτροπολογία.
Μιλήσαμε φυσικά και με τη νομική μας υπηρεσία και στο κείμενο που σας παρέθεσα προφορικά περιέχεται ακριβώς αυτή η αναφορά στην επιτροπολογία. Με αυτό επιβεβαιώνεται το νομικό κείμενο. Στην περίπτωση αυτή πρόκειται για την ξεροκεφαλιά της Επιτροπής που λέει, όχι θα παραμείνουμε στη δική μας πρόταση, όπως έχει ξανασυμβεί με παρόμοιο τρόπο στο παρόν Κοινοβούλιο. Επομένως, κύριε Byrne, όταν μου λέτε να το σκεφτώ και να την αποσύρω, θα σας παρακαλούσα να το σκεφτείτε εσείς μήπως πρέπει να συμφωνήσετε, εφόσον μάλιστα αυτό αντιστοιχεί στην απόφαση σχετικά με την επιτροπολογία. Γιατί τότε θα έχουμε την απλοποιημένη διαδικασία. Μεγαλοψυχία πρέπει να δείχνει η Επιτροπή και όχι ο εισηγητής!

Πρόεδρος
Δεν έχει νόημα να συνεχιστεί η συζήτηση. Παρακαλώ τον κ. Επίτροπο να απαντήσει όσο το δυνατόν πιο σύντομα.

Byrne
Φοβούμαι ότι αυτά που είπε ο κ. Graefe zu Baringdorf αποκαλύπτουν παρανόηση του θέματος. Πρώτον, η συμφωνία που επετεύχθη με το Συμβούλιο σχετικά με τη συντόμευση του πεζού κειμένου είναι κάτι το οποίο θα διεκπεραιωθεί αυτόματα βάσει της συμφωνίας, όπως διευκρίνισα μόλις προ ολίγου.
Δεύτερον, σε ό,τι αφορά την επιτροπολογία, μπορώ μόνο να επαναλάβω αυτό που είπα, ότι δηλαδή σε οποιοδήποτε βασικό νομικό κείμενο το οποίο εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να τροποποιεί το κείμενο αυτό μέσω της επιτροπολογίας, στο ίδιο αυτό κείμενο πρέπει να ορίζεται η ακολουθητέα διαδικασία. Αυτό που προτείνει στην τροπολογία του ο κ. Graefe zu Baringdorf είναι να εκχωρηθεί διακριτική ευχέρεια για να διεκπεραιώνεται κάθε φορά το θέμα κατά περίπτωση, συνεπώς το κείμενο που θα τροποποιηθεί θα αναφέρεται στο άρθρο 17, αλλά εντός του άρθρου 17 θα υπάρχει η διακριτική ευχέρεια για το αν θα ισχύει το άρθρο 7 ή το άρθρο 8 της Απόφασης 1999/468. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος - δηλαδή η Επιτροπή - θα πρέπει να καθορίσει υπό αυτές τις συνθήκες ποιο από τα δύο άρθρα είναι το κατάλληλο, ανάλογα με το κατά πόσον πρόκειται για συναπόφαση ή όχι.
Συμφωνώ ότι αυτό δεν είναι σωστό, διότι ουσιαστικά εκχωρεί στην Επιτροπή την αρμοδιότητα να λαμβάνει εσωτερικά τις αποφάσεις για το θέμα αυτό ως έχει, αντί να δίνει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να συμβουλεύεται το κείμενο - το βασικό κείμενο - σε κάθε περίπτωση που η Επιτροπή έχει την εξουσία να τροποποιήσει μια διάταξη μέσω της επιτροπολογίας, και να αναφέρεται σε αυτό το βασικό κείμενο. Από το εν λόγω κείμενο θα είναι σαφές ποια είναι η ενδεικνυόμενη ακολουθητέα διαδικασία επιτροπολογίας: είτε είναι το άρθρο 17 στην εκδοχή που προτείνει η Επιτροπή και η οποία ισχύει για όλες τις περιπτώσεις στη συγκεκριμένη οδηγία, είτε το άρθρο 17(α) το οποίο ενσωματώνει τη διαδικασία ελέγχου της επιτροπολογίας, και το οποίο ενδείκνυται για τις συνθήκες που ορίζονται στο άρθρο 3 - δηλαδή, όταν υπάρχει χρονική παράταση πέραν της 31ης Δεκεμβρίου 2000 και όταν η Επιτροπή μπορεί να την παρατείνει για μεγαλύτερη περίοδο όπως συζητήσαμε. Αυτό διασαφηνίζει την κατάσταση. Αποφεύγεται η κάθε χρήση διακριτικής ευχέρειας από την Επιτροπή ή οποιονδήποτε άλλον. Για οποιονδήποτε διαβάζει το κείμενο είναι σαφές ποια είναι η ενδεδειγμένη διαδικασία που θα διέπει τη συγκεκριμένη κατάσταση.
Λυπούμαι διότι δεν μπορώ να είμαι περισσότερο σαφής και λυπούμαι διότι δεν μπορώ να συμφωνήσω με το αίτημά σας. Θα σας ζητούσα εκ νέου, υπό το πρίσμα των όσων είπα για το ότι είμαι στη διάθεση της επιτροπής σας, να συζητήσετε την αλληλεπίδραση μεταξύ του 152 και του 37 και να εξετάσετε σοβαρά το ενδεχόμενο να αποσύρετε αυτήν την τροπολογία.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ, κύριε Επίτροπε. Η συζήτηση επί αυτού του θέματος θα συνεχιστεί στην αρμόδια επιτροπή.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Ώρα τωv Ερωτήσεωv (Συμβoύλιo)
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την Ώρα των Ερωτήσεων προς το Συμβούλιο (Β5-0201/2000).
Σήμερα βρίσκεται μαζί μας ο Προεδρεύων του Συμβουλίου κ. Seixas da Costa. Πρέπει να αναχωρήσει από αυτή την Αίθουσα στις 7 το απόγευμα, γι' αυτό θα προσπαθήσουμε να είμαστε ταχείς και να κάνουμε μια συλλογική προσπάθεια κατά τρόπον ώστε να ολοκληρώσουμε το μεγαλύτερο τμήμα των ερωτήσεων.

Ρόδης Κράτσα-Τσαγκαροπούλου, την οποία αντικαθιστά η κ. Avilιs Perea
Ερώτηση αριθ. 1 της κ. (H-0141/00):
Θέμα: Ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών της Ευρώπης Στις 19 Ιανουαρίου 2000, η Οικονομική Επιτροπή για την Ευρώπη των Ηνωμένων Εθνών συνήλθε για να προετοιμάσει την Ειδική Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, που θα γίνει στις 5-9 Ιουνίου 2000 στη Νέα Υόρκη, με θέμα τον απολογισμό της κατάστασης των γυναικών πέντε χρόνια μετά την Παγκόσμια Διάσκεψη Γυναικών στο Πεκίνο η οποία είχε υιοθετήσει σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο.
Κατά τη διάρκεια των εργασιών, η Υπουργός Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελβετίας κ. Ruth Dreifuss δήλωσε ότι τριακόσιες χιλιάδες (300.000) γυναίκες είναι θύματα σωματεμπορίας στην Ευρώπη.
Συμφωνεί το Συμβούλιο με αυτή τη δήλωση; Θεωρεί ότι τα μέτρα τα οποία λαμβάνει είναι αρκετά για να προστατεύσουν την ασφάλεια και την αξιοπρέπεια των γυναικών της Ευρώπης μπροστά στον κίνδυνο της σωματεμπορίας; Ποια πρόσθετα μέτρα σκοπεύει να λάβει για να αντιμετωπίσει μία πιθανή επιδείνωση της κατάστασης ενόψει της διεύρυνσης, δεδομένου ότι ο μεγαλύτερος αριθμός γυναικών θυμάτων προέρχεται από χώρες υπό ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, θα επιθυμούσα πρώτα απ' όλα να υπενθυμίσω ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαδραμάτισαν πολύ σημαντικό ρόλο κατά τη διεξαγωγή της Διάσκεψης του Πεκίνου του 1995, καθώς και για την κατάρτιση του αντίστοιχου σχεδίου δράσης. Μετά την υιοθέτηση του εν λόγω σχεδίου δράσης, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη κατέβαλαν εντατικές προσπάθειες για την υλοποίησή του, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όσον αφορά το ειδικό πρόβλημα της σωματεμπορίας σε βάρος γυναικών, που εντάσσεται στο κεφάλαιο της άσκησης βίας κατά των γυναικών, οι στόχοι είναι πολύ σαφείς. Τα μέτρα που πρέπει να αναληφθούν από τις κυβερνήσεις των χωρών προέλευσης, διέλευσης και προορισμού των οργανώσεων που δραστηριοποιούνται σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο είναι πολλά και διάφορα. Και πολύ ορθώς η κυρία βουλευτής επισημαίνει την καταπάτηση της ασφάλειας και της αξιοπρέπειας των γυναικών της Ευρώπης μπροστά στον κίνδυνο της σωματεμπορίας. Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι και τα υπόλοιπα θεσμικά όργανα αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα πολύ σοβαρά, και όντως έχουν ήδη ληφθεί κάποια μέτρα που προσβλέπουν στην καταπολέμηση της σωματεμπορίας, τα οποία θα επιθυμούσα να απαριθμήσω όσο το δυνατόν πιο επιγραμματικά.
Κατά πρώτον, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ήδη τον Νοέμβριο του 1993 το Συμβούλιο Υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων εξέδωσε μια σειρά συστάσεων αναφορικά με τη σωματεμπορία με σκοπό την εκπόρνευση, οι οποίες απέβλεπαν ακριβώς στην καταπολέμηση της σωματεμπορίας. Δύο χρόνια αργότερα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανέλαβε τα ηνία της υπόθεσης: εκτός από την έγκριση ορισμένων ψηφισμάτων, συνέταξε και μια έκθεση συνοδευόμενη από ειδικό ψήφισμα, συγκεκριμένα με θέμα τη σωματεμπορία.
Η Επιτροπή, με τη σειρά της, εξέδωσε την πρώτη ανακοίνωσή της σχετικά με το πρόβλημα της σωματεμπορίας γυναικών και έθεσε σε εφαρμογή το λεγόμενο πρόγραμμα STOP, με ετήσιο προϋπολογισμό ύψους 6,5 εκατομμυρίων ευρώ, εν έτει 1996, δηλαδή έναν μόλις χρόνο μετά την υιοθέτηση του προγράμματος δράσης του Πεκίνου. Νομίζω πως δεν θα πρέπει να υποτιμούμε τη σημασία του συγκεκριμένου προγράμματος, δεδομένου ότι συνεισφέρει στη χρηματοδότηση πολλών σχεδίων και πράγματι αποδείχθηκε αποτελεσματικό.
Κατά τρίτον, η Επιτροπή και η Διεθνή Οργάνωση Μεταναστεύσεως συνδιοργάνωσαν, ήδη το 1996, στη Βιέννη μια διάσκεψη όπου έγινε μια διεπιστημονική προσέγγιση του φαινομένου, και στην οποία υπήρξαν συμμετοχές από τα κράτη μέλη, από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πανεπιστημιακών παραγόντων και διαφόρων μη κυβερνητικών οργανώσεων. Οι εργασίες της διάσκεψης κατέληξαν σε ένα σύνολο συμπερασμάτων.
Τέλος, πάλι το 1996, το Συμβούλιο ενέκρινε μια κοινή δράση η οποία προσέβλεπε στην καταπολέμηση της σωματεμπορίας και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των παιδιών. Το 1997, η υπουργική διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Χάγη κατέληξε στην έκδοση της υπουργικής διακήρυξης της Χάγης, όπου χαράσσονται οι ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές ενόψει της λήψης αποτελεσματικών μέτρων με στόχο την πρόληψη και την καταπολέμηση της σωματεμπορίας γυναικών για σκοπούς σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Τέλος, το 1998, η Επιτροπή εξέδωσε μια νέα ανακοίνωση περί προώθησης νέων δράσεων στο πλαίσιο της καταπολέμησης της σωματεμπορίας γυναικών.
Θα ήθελα ακόμη να επισημάνω ότι το ζήτημα αυτό έρχεται σε τακτά διαστήματα προς συζήτηση στο πλαίσιο του διατλαντικού διαλόγου, διότι το συγκεκριμένο φαινόμενο πλήττει επίσης και χώρες όπως ο Καναδάς και οι Ηνωμένες Πολιτείες και δεν περιορίζεται στην ειδική συγκυρία που έγκειται της άμεσης γειτνίασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιστεύουμε ότι η ανταλλαγή απόψεων με άλλες χώρες προορισμού αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία, ώστε να δοθεί η δυνατότητα να προβαίνουμε σε σύγκριση και αξιολόγηση του φαινομένου και να προωθούμε μια σειρά εναρμονισμένων μέτρων με σκοπό την περιστολή του.
Όπως είναι φυσικό, η υπόθεση αυτή εμφανίζεται τακτικά στην ημερήσια διάταξη των επαφών μας με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, που αποτελούν χώρες διέλευσης αλλά και χώρες προέλευσης ενός σημαντικού όγκου αυτής της σωματεμπορίας. Στο συγκεκριμένο τομέα, διεξάγονται εκστρατείες που χρηματοδοτούνται με πόρους του προγράμματος PHARE, σε ορισμένες εκ των οποίων συνδράμει η Διεθνής οργάνωση Μεταναστεύσεων.
Το Συμβούλιο δεν επιθυμεί - θα ήθελα να το καταστήσω σαφές - να σχολιάσει τη δήλωση της κυρίας Υπουργού Εξωτερικών της Ελβετίας, ότι ανέρχεται σε τριακόσιες χιλιάδες ο αριθμός των γυναικών που είναι θύματα σωματεμπορίας στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει κανένα τόσο ακριβές στατιστικό δεδομένο σχετικά με αυτό το ζήτημα, διότι έχουμε να κάνουμε με στοιχεία τα οποία είναι δυσεύρετα, μιας και αφορούν προβλήματα λαθρομετανάστευσης αφενός και παράνομης εργασίας αφετέρου, και προφανώς θεωρούμε, ευθύς εξ αρχής, ότι ο συγκεκριμένος αριθμός είναι υπερβολικά υψηλός. Πιστεύουμε ότι είναι αναγκαίο να καταβληθούν προσπάθειες για ακριβέστερο προσδιορισμό αυτού του αριθμού και ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από παρόμοια εκτίμηση, η οποία κατά τη γνώμη μας δεν είναι τεκμηριωμένη.
Ούτως ή άλλως, το πρόβλημα αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με ιδιαίτερη σοβαρότητα, όχι μόνο λόγω του μεγάλου αριθμού ατόμων που εμπλέκονται αλλά επίσης διότι η σωματεμπορία γυναικών συνιστά μια μορφή οργανωμένου εγκλήματος η οποία εμφανώς βρίσκεται σε φάση εξάπλωσης σε όλο τον πλανήτη, δεδομένου ότι αποτελεί πηγή υψηλών κερδών με σχετικά μικρούς κινδύνους για τους σωματέμπορους. Ένα μέρος αυτής της σωματεμπορίας είναι μικρής κλίμακας αλλά, από την άλλη, υπάρχουν μεγάλες επιχειρήσεις και διεθνή δίκτυα που συγκροτούν μια εξεζητημένη και άριστα οργανωμένη βιομηχανία, η οποία απολαμβάνει πολιτικής υποστήριξης και διαθέτει οικονομική επιφάνεια στις χώρες προέλευσης, διέλευσης και προορισμού. Αυτός είναι και ο λόγος που αυτό το πρόβλημα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί στα υψηλότερα επίπεδα, και συγκεκριμένα σε συνεργασία με τα Ηνωμένα Έθνη.
Η κυρία βουλευτής θα γνωρίζει, βεβαίως, ότι αυτή τη στιγμή βρίσκεται υπό συζήτηση ένα σχέδιο πρωτοκόλλου που προσβλέπει στην πρόληψη, την εξάλειψη και την ποινικοποίηση της σωματεμπορίας, ιδίως αυτής που έχει θύματα γυναίκες και παιδιά, το οποίο έρχεται να συμπληρώσει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της οργανωμένης εγκληματικότητας. Προς το σκοπό αυτό, το Συμβούλιο έλαβε προσφάτως μια απόφαση με την οποία, ακριβώς, παρέχει εντολή στην Επιτροπή ώστε να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις για το εν λόγω πρωτόκολλο.
Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης επίσης διαδραματίζουν έναν πολύ δραστήριο ρόλο στο πλαίσιο της συνόδου της επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για το καθεστώς των γυναικών, η οποία προετοιμάζει την Ειδική Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών με θέμα την κατάσταση των γυναικών.
Κλείνοντας, θα επιθυμούσα να υπογραμμίσω γι' άλλη μια φορά τη σημασία που συνεχίζει να προσδίδει το Συμβούλιο σε αυτό το πρόβλημα της σωματεμπορίας παιδιών και γυναικών, με την ελπίδα ότι κατάφερα, με όσα είπα προηγουμένως, να κατευνάσω κάπως τις ανησυχίες της κυρίας βουλευτού, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο το Συμβούλιο χειρίζεται το συγκεκριμένο πρόβλημα.

Avilιs Perea
Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, ειλικρινά σας ευχαριστώ για την ολοκληρωμένη απάντηση που δώσατε σε αυτή την ερώτηση αναφερόμενος στα προγράμματα που, όπως μας θυμίσατε, έχουν υλοποιηθεί.
Αλλά στην ερώτηση, δινόταν έμφαση στο ότι πρόκειται για ένα πρόβλημα που έχει καταστεί σοβαρότερο τελευταία, ακριβώς λόγω της διαπερατότητας των συνόρων. Ότι πρόκειται για ένα λαθρεμπόριο που προέρχεται κυρίως, από τις ανατολικές υποψήφιες προς ένταξη χώρες, ότι πρόκειται για γυναίκες στην πλειοψηφία τους παράνομες, ότι πρόκειται για μια μετανάστευση κάτω από τις χειρότερες συνθήκες και ότι οι γυναίκες αυτές βρίσκονται σε κατάσταση απελπισίας και ότι είναι θύματα κάθε είδους προβλημάτων και περιθωριοποίησης.
Πιστεύω ότι έχει γίνει μια προσπάθεια κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, αλλά επιμένω στο ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή τώρα και να υπάρξει πρόληψη για το μέλλον, δεδομένου ότι - και αυτό είναι αναμενόμενο - πρόκειται για ένα πρόβλημα που θα οξυνθεί.

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα απλώς να προσθέσω ότι συμφωνώ απολύτως με όσα είπε η κυρία βουλευτής και ότι η Ένωση φροντίζει, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων ενόψει της διεύρυνσης και ειδικότερα στο πλαίσιο των εξωτερικών της σχέσεων στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, να αναπτύξει με τις υποψήφιες χώρες έναν πολύ συγκεκριμένο διάλογο, όπου θα θίγονται τα ζητήματα που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, και ειδικότερα τη λαθρομετανάστευση.
Δίχως να αμφισβητούμε την αναγκαιότητα να ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση μια πολιτική που θα προάγει την ανεκτικότητα έναντι των μεταναστών και που θα ενθαρρύνει την υποδοχή των οικονομικών προσφύγων, φρονούμε ωστόσο ότι θα πρέπει να προσπαθήσουμε να αποφύγουμε το ενδεχόμενο δημιουργίας, χάρη στις ευκολίες που παρέχει η προαναφερόμενη πολιτική, μηχανισμών που θα προάγουν την εκμετάλλευση, κυρίως των γυναικών, και διαύλων ανάπτυξης διαφόρων μορφών οργανωμένης εγκληματικότητας που συνδέονται ακριβώς με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Θεωρούμε ότι το έργο που έχει επιτελεστεί, καθώς και η συνειδητοποίηση από πλευράς των υποψηφίων χωρών της σημασίας που αποκτά, κατά την περίοδο που προηγείται της προσχώρησής τους, η διατήρηση και η παραπέρα ανάπτυξη κοινών μηχανισμών ελέγχου και κοινών προσπαθειών με την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με αυτές τις υποθέσεις, θα συμβάλουν στην επίτευξη χειροπιαστών αποτελεσμάτων. Πιστεύω ότι η Επιτροπή προσδίδει ιδιαίτερη προσοχή σε αυτό το θέμα και εκτιμώ πως το γεγονός ότι θα ανοίξει ο διάλογος, συγκεκριμένα στη διάρκεια του εξαμήνου της πορτογαλικής Προεδρίας, με τις χώρες που συγκαταλέγονται στη λεγόμενη ομάδα του Λουξεμβούργου για διάφορα κεφάλαια που άπτονται σε αυτό το ζήτημα, ιδίως επί θεμάτων δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων και επί του θέματος της ελεύθερης κυκλοφορίας, θα βοηθήσει ήδη εξαρχής ώστε να διαμορφωθεί μια κοινή αντίληψη την οποία, σε τελευταία ανάλυση, θα χρειαστεί αργότερα να αποδεχθούν οι υποψήφιες χώρες, εφόσον θα κληθούν να τηρήσουν το κοινοτικό κεκτημένο.

Martin, David
Προσθέτοντας τις ευχαριστίες μου στο Συμβούλιο για την απάντησή του νωρίτερα, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή του Συμβουλίου σε ένα σχετικό θέμα. Το BBC παρείχε πρόσφατα αποδείξεις για το ότι στη Ρουμανία πωλούνταν "μήτρες" , όπως τις περιέγραψε - ότι γυναίκες πληρώνονταν για να γεννήσουν παιδιά τα οποία θα εξάγονταν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, το BBC ισχυρίστηκε ότι αυτό γινόταν με τη σιωπηρή έγκριση των ρουμανικών αρχών, διότι έφερνε ισχυρό νόμισμα στη Ρουμανία. Θα αναφέρει το ζήτημα το Συμβούλιο στα πλαίσια του διαλόγου του με τη Ρουμανία σχετικά με την αίτηση της Ρουμανίας να γίνει μέλος της Κοινότητας;

Seixas da Costa
Ευχαριστώ τον κύριο βουλευτή για την ερώτηση που έθεσε, και δράττομαι της ευκαιρίας για να σας ενημερώσω σχετικά με μια δράση που δρομολογήθηκε πολύ προσφάτως στη Ρουμανία από πλευρά της πορτογαλικής Προεδρίας. Πριν από λιγότερο από δέκα ημέρες, είχα την ευκαιρία να ανταλλάξω απόψεις επί του προκειμένου θέματος με τις ρουμανικές αρχές: όχι μόνον για το πρόβλημα της εμπορίας παιδιών, αλλά επίσης σχετικά με τα προβλήματα των αθίγγανων κατοίκων. Πρόκειται για προβλήματα τα οποία οι ρουμανικές αρχές ισχυρίζονται ότι αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά και που θεωρούν, απ' όσο μπόρεσα να διαπιστώσω, ότι πηγάζουν από παράγοντες πολιτισμικής φύσεως οι οποίοι επηρεάζουν συγκεκριμένα τμήματα του πληθυσμού.
Πιστεύουμε ότι η αποφασιστικότητα των ρουμανικών αρχών να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα είναι ειλικρινής, για τον πρόσθετο λόγο ότι γνωρίζουν ότι αυτό έχει συγκεκριμένο αντίκτυπο όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι Δεκαπέντε αντιλαμβάνονται την υποψηφιότητά της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Νομίζω πως διαισθάνθηκα μια σοβαρή δέσμευση από πλευράς των ρουμανικών αρχών, ώστε να κάνουν όσο το δυνατόν περισσότερα βήματα προς την κατεύθυνση της αντιμετώπισης παρόμοιων προβλημάτων.

Πρόεδρος


Olivier Dupuis, τον οποίο αντικαθιστά ο κ. Casaca
Ερώτηση αριθ. 2 του κ. (H-0148/00):
Θέμα: Αρθρα 6 και 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση Το Συμβούλιο δήλωσε στις 2 Φεβρουαρίου 2000 στο ΕΚ ότι σκοπεύει να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Αυστρία μετά από την είσοδο στην κυβέρνηση του FPO στη βάση των άρθρων 6 και 7 της ΣΕΕ.
Το ΕΚ, στο ψήφισμα της 3ης Φεβρουαρίου 2000 καλούσε το Συμβούλιο και την Επιτροπή να είναι έτοιμοι, σε περίπτωση σοβαρών και επίμονων παραβιάσεων εκ μέρους κάποιου κράτους μέλους των αρχών που αναφέρονται στο άρθρο 6, παράγραφος 1 της ΣΕΕ να ξεκινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 7 της ΣΕΕ.
Η Επιτροπή είχε ωστόσο απαντήσει στην ερώτηση Η-0826/99, σχετικά με το γεγονός ότι η Ιταλία είναι η χώρα που έχει πιο τακτικά καταδικαστεί από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για βραδύτητα και δυσλειτουργία του νομικού της συστήματος και ότι στο Βέλγιο οι δίκες που συνδέονται με την παιδοφιλία προχωρούν με ανησυχητική βραδύτητα και χωρίς τις αναγκαίες προφυλάξεις, ότι δεν είναι δικιά της δουλειά να επεμβαίνει με τη διοίκηση της δικαιοσύνης των κρατών μελών, ότι έχει δημιουργήσει μία διοικητική δομή που, εφόσον είναι αναγκαίο, θα αναλάβει την εξέταση των περιπτώσεων σοβαρών και επίμονων παραβιάσεων εκ μέρους ενός κράτους μέλους των θεμελιωδών δικαιωμάτων, εφαρμόζοντας τα κριτήρια και τις αρχές που έχει ήδη επεξεργαστεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το Δικαστήριο της ΕΚ και ότι, αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει υπό εξέταση περίπτωση σοβαρής και επίμονης παραβίασης των δικαιωμάτων του ανθρώπου εκ μέρους ενός κράτους μέλους.
Μπορεί το Συμβούλιο να αποκλείσει ότι τα προαναφερθέντα γεγονότα αποτελούν σοβαρή και επίμονη παραβίαση των βασικών δικαιωμάτων όπως ορίζονται από το άρθρο 6 της ΣΕΕ, και για ποιους λόγους; Εάν όχι, σκοπεύει να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 7;

Seixas da Costa
Το ζήτημα αυτό, Κύριε Πρόεδρε, επανέρχεται για πολλοστή φορά εδώ μέσα. Οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι ειδικότερα η υπόθεση της Αυστρίας, όπως και οι υποθέσεις που αφορούν την Ιταλία και το Βέλγιο οι οποίες αναφέρονται στην ερώτηση που υποβάλλεται, δεν εμπίπτουν ακριβώς, θα μπορούσαμε να πούμε, στις διατάξεις των άρθρων 6 και 7 της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Το άρθρο 6 της Συνθήκης του Αμστερνταμ - και έχει μεγάλη σημασία να το επισημάνουμε, διότι πρόκειται για ζητήματα που εμφανίζονται για πρώτη φορά στο περιεχόμενο των Συνθηκών - ορίζει ότι η Ένωση βασίζεται στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, καθώς και του κράτους δικαίου. Παρ' όλο που όλοι γνωρίζουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν προσυπέγραψε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, το ίδιο άρθρο παραπέμπει σε αυτήν όταν αναφέρει πως η Ένωση σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα όπως κατοχυρώνονται με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.
Όσον αφορά το άρθρο 7, το οποίο άλλωστε εισήχθη κατόπιν πορτογαλικής προτάσεως, την οποία είχα προσωπικά την ευκαιρία να υποβάλω στην ομάδα προβληματισμού της προηγούμενης Διακυβερνητικής Διάσκεψης, θεσπίζει έναν ειδικό μηχανισμό - και σε αυτό το σημείο αναφέρεται η ερώτηση - επιβολής κυρώσεων κατά οιουδήποτε κράτους μέλους το οποίο προβαίνει σε σοβαρή και διαρκή παραβίαση ορισμένων αρχών που μνημονεύονται στο προηγούμενο άρθρο, δηλαδή στο άρθρο 6. Οι εν λόγω κυρώσεις συμπεριλαμβάνουν ενδεχομένως και την αναστολή ορισμένων δικαιωμάτων που απολαμβάνει το συγκεκριμένο κράτος ως κράτος μέλος της Ένωσης. Η καθιέρωση αυτού του μηχανισμού απορρέει από μια πρόταση που υπήρχε ήδη στο σχέδιο Spinelli, του 1984, και έχει να κάνει με την ανάγκη πρόληψης κρουσμάτων παραβίασης των δημοκρατικών αρχών στους κόλπους ενός κράτους μέλους, και ειδικότερα περιπτώσεων παραβίασης που αντίκεινται στις αρχές του κράτους δικαίου.
Τα περιστατικά που αναφέρει στην ερώτησή του ο κύριος Olivier Dupuis δεν στοιχειοθετούν - και οφείλουμε να το τονίσουμε - κάποια παραβίαση οιασδήποτε αρχής που μνημονεύεται στο άρθρο 6 της Συνθήκης. Δεν πρέπει να επικαλούμαστε το συγκεκριμένο άρθρο, ώστε να επεμβαίνουμε με οποιονδήποτε τρόπο στη διοίκηση των εσωτερικών υποθέσεων των κρατών μελών, και ιδίως στον τομέα της δικαιοσύνης. Η ύπαρξη παραβίασης κάποιας αρχής που μνημονεύεται στο άρθρο 6 θα πρέπει - εδώ έχουμε επίσης ένα σημαντικό ζήτημα, και αυτός είναι ο λόγος γιατί δεν κινήθηκε καμία διαδικασία - να διαπιστώνεται από το Συμβούλιο μετά από πρόταση του ενός τρίτου των κρατών μελών ή κατόπιν πρωτοβουλίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και αφού λάβει τη σύμφωνη γνώμη αυτού του Κοινοβουλίου. Συμβαίνει όμως ότι η εν λόγω διαδικασία δεν κινήθηκε από κανένα από τα όργανα που διαθέτουν το συγκεκριμένο δικαίωμα πρωτοβουλίας, οπότε, κατά τη γνώμη μας, η κατάσταση δεν είναι τέτοια που να εμπίπτει στις διατάξεις του άρθρου 7.
Αναφορικά με τη δήλωση στην οποία προέβη το Συμβούλιο στις 2 Φεβρουαρίου, θα ήθελα και πάλι να επισημάνω - μιας και εγώ ο ίδιος έκανα τη συγκεκριμένη δήλωση ενώπιον αυτού του Κοινοβουλίου - ότι αυτή έγινε μεν από την Προεδρία του Συμβουλίου, αλλά εξ ονόματος δεκατεσσάρων κρατών μελών, και προφανώς τόσο οι επιπτώσεις αυτής της δήλωσης όσο και τα σκέλη της που αναφέρονται στις σχέσεις με την Αυστρία δεσμεύουν το κάθε κράτος μέλος αποκλειστικά και μόνο σε διμερές επίπεδο. Δεν δεσμεύουν το Συμβούλιο, ούτε επηρεάζουν την απρόσκοπτη και ομαλή λειτουργία των κοινοτικών θεσμικών οργάνων, στα οποία, άλλωστε, η Αυστρία συνεχίζει να συμμετέχει ως μέλος πλήρους δικαιώματος.

Casaca
Κύριε Υφυπουργέ, νομίζω πως αποσαφηνίσατε με ακρίβεια και πειστικότητα ποιες είναι οι τεχνικές πτυχές που συνδέονται με τα άρθρα 6 και 7. Όσο γι' αυτό, δεν έχω τίποτα να πω. Αλλά το ουσιαστικό ζήτημα που θα πρέπει εδώ να λάβουμε υπόψη μας είναι το εξής: έχουμε μπροστά μας μια Ευρώπη η οποία διένυσε γιγαντιαία βήματα όσον αφορά τον τομέα της οικονομίας, την ενιαία αγορά, το ενιαίο νόμισμα, αλλά όπου τίποτα ή σχεδόν τίποτα δεν συνέβη στους τομείς της ασφάλειας και της δικαιοσύνης. Παραμένουμε με ένα πλαίσιο ασφαλείας και δικαιοσύνης το οποίο είναι έχει σχεδόν εξ ολοκλήρου εθνικά χαρακτηριστικά, την ίδια στιγμή που η πραγματικότητα εξελίσσεται σαφώς σε διεθνικά πλαίσια. Και βρισκόμαστε διαρκώς αντιμέτωποι με αυτή την αντίφαση, ιδίως σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα του παιδιού, ένας τομέας όπου υπάρχουν υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται περισσότερες της μίας χώρας και όπου τα θύματα, πέραν του ότι δεν ενημερώνονται εκ μέρους του κράτους στο οποίο διεξάγεται η δίκη, επίσης δεν απολαμβάνουν δικαστικής αρωγής.

Rόbig
Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου θέλω να σας ευχαριστήσω απερίφραστα που την τελευταία ώρα των ερωτήσεων διαπιστώσατε ότι στην Αυστρία δεν έχουν σημειωθεί κανενός είδους παραβιάσεις των άρθρων 6 και 7 και ότι πρόκειται για προληπτική καταδίκη. Η ερώτησή μου αναφέρεται στην ad-hoc απόφαση των πρωθυπουργών. Εδώ πρόκειται για διμερείς κυρώσεις που αποφασίστηκαν με αποκλεισμό των Υπουργών Εξωτερικών και των κοινοβουλίων των κρατών μελών της Ευρώπης. Όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ παρακάμφθηκαν και βρέθηκαν προ τετελεσμένων γεγονότων.
Ως εκ τούτου και η ερώτησή μου: Πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στο μέλλον, αφήνοντας κατά μέρος την περίπτωση της Αυστρίας; Πρόκειται στο μέλλον οι πρωθυπουργοί εθνικών κοινοβουλίων να καταδικάζουν ευρωπαϊκά κράτη; Αρκούν εδώ οκτώ ψήφοι ή θα χρειάζονται διαφορετικές πλειοψηφίες; Κατά πόσο χάνουν μέσω αυτού το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα την ισχύ τους και τις δυνατότητες τους να διαμορφώνουν καταστάσεις; Δημιουργείται εν προκειμένω ένα νέο είδος ανταγωνισμού μεταξύ ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και εθνικών κρατών;

Seixas da Costa
Κύριε Paulo Casaca, επιτρέψτε μου να σας πω ότι τελικώς δεν είμαι δα και τόσο απαισιόδοξος όσον αφορά το πώς εξελίχθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση προς την κατεύθυνση της διαμόρφωσης μιας ηθικής διάστασης, και ειδικότερα προς την κατεύθυνση της απόκτησης νομικών οργάνων που θα της δίδουν τη δυνατότητα να αντεπεξέρχεται σε νεοεμφανιζόμενες καταστάσεις, όπως είναι συγκεκριμένα αυτές που αναφέρατε. Νομίζω πως έχει σημασία να λάβουμε υπόψη μας το γεγονός ότι, στο πλαίσιο των εξελίξεων που εισάγει η Συνθήκη του Αμστερνταμ, συντελέστηκαν μεταφορές αρμοδιοτήτων και θα υπάρξει, στη διάρκεια της επόμενης πενταετίας, μια διαδικασία μεταφοράς αρμοδιοτήτων κατά την οποία τα θέματα που εντάσσονταν στον τρίτο πυλώνα θα περάσουν στον πρώτο πυλώνα της Ένωσης. Η διαδικασία αυτή θα αφορά κυρίως το θέμα της έκδοσης θεωρήσεων, τη δικαστική συνεργασία επί αστικών υποθέσεων και την τελωνειακή συνεργασία. Στον τρίτο πυλώνα θα συνεχίσουν να εντάσσονται τα ζητήματα που άπτονται της δικαστικής συνεργασίας επί ποινικών υποθέσεων και της αστυνομικής συνεργασίας, αλλά την παρούσα στιγμή καταβάλλουμε προσπάθειες με σκοπό την εγκαθίδρυση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, όπου αναμένουμε την ανταπόκριση της Επιτροπής μέσω της κατάρτισης ενός πίνακα επιδόσεων στον οποίο θα συγκαταλέγεται ένας κατάλογος μέτρων ad hoc.
Από την άλλη μεριά, θα ήθελα να επισημάνω ότι ο Ευρωπαϊκός Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, που βρίσκεται στο στάδιο των συζητήσεων, μπορεί κατά πάσα πιθανότητα να αποτελέσει ένα στοιχείο ενδυνάμωσης των νέων αυτών διαστάσεων και αναμφισβήτητα θα συμβάλει ώστε να προικιστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση με ένα στέρεο και σταθερό σύνολο νομικώς τεκμηριωμένων αξιών, κάτι που ορισμένοι εξ ημών - και ειδικότερα το Συμβούλιο - ευχόμαστε.
Όσον αφορά την ερώτηση που υπεβλήθη σχετικά με την Αυστρία, θα επαναλάβω όσα είπα προηγουμένως αναφορικά με τη συμμόρφωση της Αυστρίας, μέχρι στιγμής, προς τα άρθρα 6 και 7. Χάρηκα που άκουσα τον κύριο βουλευτή να χρησιμοποιεί την έκφραση "ad hoc απόφαση": προφανώς και επρόκειτο για μια ad hoc απόφαση, και ήταν μια ad hoc απόφαση η οποία ελήφθη από δεκατέσσερα κράτη μέλη και αφορούσε τις σχέσεις τους με την κυβέρνηση. Δεν ετίθετο ζήτημα συμπεριφοράς της συγκεκριμένης κυβέρνησης, αλλά της σύνθεσής της, των πολιτικών σχηματισμών που συμμετέχουν σε αυτήν. Σε κάποια προηγούμενη συζήτηση είχα επισημάνει ότι σήμερα όλοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση είμαστε Αυστριακοί. Και το τονίζω εκ νέου.
Όλοι είμαστε Αυστριακοί επειδή ο χώρος της Ένωσης είναι ενιαίος όσον αφορά τα δικαιώματα, όσον αφορά την ιθαγένεια. Και εκείνο που επιθυμώ είναι να απολαμβάνω στην Αυστρία τα ίδια δικαιώματα που οι Αυστριακοί πολίτες πρέπει να απολαμβάνουν στη δική μου χώρα. Κατά συνέπεια, δεν μου αρέσει να με κυβερνά ένα κόμμα του οποίου η συμπεριφορά είναι ρατσιστική και ξενόφοβη και προβαίνει σε ανάλογες δηλώσεις, φαινόμενα έναντι των οποίων είναι θεμιτό να εκφράζουμε κάποιες ανησυχίες. Η έκφραση αυτών των ανησυχιών λαμβάνει την παρούσα στιγμή διμερή πολιτική διάσταση και δεν κινείται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι στο συγκεκριμένο επίπεδο δεν πρόκειται να ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση παρά μόνον σε περίπτωση που διαπιστωθεί παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 6 και 7 της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Οπότε, κύριε βουλευτά, εκείνο που οφείλουμε να εκτιμήσουμε στο μέλλον είναι κατά πόσο η συμπεριφορά του FPΦ αποστασιοποιείται από τα ιδεολογικά πρότυπα που σημάδευσαν το παρελθόν του, διότι πρόκειται εδώ για ένα στοιχείο θεμελιώδους σημασίας. Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσει το FPΦ εάν παραμένει προσηλωμένο στις αρχές που ενέπνευσαν το ύφος των προγενέστερων διακηρύξεών του, και συγκεκριμένα εάν παραμένει δέσμιο των προσωπικοτήτων που προέβησαν σε παρόμοιες διακηρύξεις, διότι σε αντίθετη περίπτωση δεν βλέπω άλλη διέξοδο από το να διατηρούν τα υπόλοιπα κράτη μέλη τις ίδιες επιφυλάξεις έναντι της αυστριακής κυβέρνησης, με όλες τις συνέπειες που επιφέρει παρόμοια στάση. Και όπως προανέφερα, αυτό ισχύει αποκλειστικά και μόνο σε διμερές επίπεδο. Οι Αυστριακοί έχουν κάθε δικαίωμα να επιλέξουν την κυβέρνηση που επιθυμούν. Αλλά και εμείς, με τη σειρά μας, έχουμε κάθε δικαίωμα να διατηρήσουμε την άποψή μας σχετικά με την αυστριακή κυβέρνηση.

Kauppi
Αξιότιμε κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, αναφέρατε ότι στην Αυστρία έχει αναλάβει την εξουσία ένα κόμμα το οποίο έχει προβεί δημοσίως σε ρατσιστικά σχόλια. Εδώ σε εμάς, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μιλούν οι άνθρωποι και όχι τα κόμματα. H απάντησή σας λοιπόν στην ερώτηση του κ. Dupuis παραπέμπει στο εξής, ότι οι κυρώσεις που υιοθέτησαν από κοινού οι δεκατέσσερις αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων έχουν διμερή χαρακτήρα. Είναι λοιπόν δυνατόν να άρουμε και διμερώς τις κυρώσεις, με άλλα λόγια μπορεί ένα μεμονωμένο κράτος μέλος να αποφασίσει να άρει τις κυρώσεις και να επαναφέρει τις συνήθεις σχέσεις; Αν όντως συμβαίνει αυτό, πότε θα ελευθερώσει το Συμβούλιο επισήμως τους αυστριακούς πολίτες από αυτό το μαρτύριο της παραβίασης των δημοκρατικών τους δικαιωμάτων; Μήπως θα πρέπει κάθε κράτος μέλος μεμονωμένα να άρει τις κυρώσεις προτού το Συμβούλιο λογικευτεί και καταργήσει την απόφαση αυτή;

Seixas da Costa
Η κυρία βουλευτής δεν πρέπει να άκουσε καλά αυτό που είπα, ή ίσως υπήρξε λάθος στη διερμηνεία. Ποτέ δεν ανέφερα ότι η αυστριακή κυβέρνηση είναι μια ρατσιστική κυβέρνηση. Αυτό θα πρέπει να καταστεί σαφές. Γνωρίζω προσωπικά ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτή την αυστριακή κυβέρνηση, με τους οποίους έχω συνεργαστεί στο παρελθόν και με τους οποίους ελπίζω ότι θα συνεχίσω να συνεργάζομαι στο μέλλον, που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως φορείς οιασδήποτε μορφής ρατσιστικής ιδεολογίας. Εκείνο που θέλω να γίνει ξεκάθαρο είναι ότι στους κόλπους της συγκεκριμένης κυβέρνησης υπάρχει ένα κόμμα, ορισμένα ηγετικά στελέχη του οποίου όχι μόνο προέβησαν σε ιδιαίτερα σοβαρές δηλώσεις επί θεμάτων ρατσισμού και ξενοφοβίας, αλλά επιπλέον έφθασαν σε σημείο να υποβάλουν, σε εσωτερικό επίπεδο, προτάσεις νομοθετικού περιεχομένου από τις οποίες αναδεικνύεται σαφέστατα μια ρατσιστική ιδεολογία. Και μέχρι σήμερα δεν έχουμε δει το FPΦ να προβαίνει σε καμία δήλωση με την οποία να απαρνείται εξ ολοκλήρου την προσήλωσή του σε παρόμοιες ιδεολογίες.
Όσο για τη δεύτερη ερώτηση που θέσατε, η απάντηση είναι "ναι". Οποιαδήποτε χώρα έχει τη δυνατότητα να αποστασιοποιηθεί από τη δεσμευτική θέση που ανελήφθη μεταξύ των Δεκατεσσάρων. Πρόκειται για δεκατέσσερις ελεύθερες χώρες, οι οποίες έλαβαν απρόσκοπτα την απόφαση να εκφράσουν στην Αυστρία, σε διμερές επίπεδο, τη δυσαρέσκειά τους για τη λύση που επιλέχθηκε όσον αφορά το σχηματισμό της κυβέρνησης. Η καθεμιά από αυτές τις χώρες, ωστόσο, έχει ανά πάσα στιγμή την ευχέρεια να αποστασιοποιηθεί από αυτή την αλληλέγγυα θέση. Όπως αποφάσισε, ελεύθερα και απρόσκοπτα, να τηρήσει κοινή στάση με τις άλλες χώρες, έτσι ακριβώς μπορεί αύριο ή μεθαύριο, εντελώς ανεμπόδιστα, να αποφασίσει να διαχωρίσει τη θέση της εάν τυχόν αντιληφθεί με διαφορετικό τρόπο την εξέλιξη της κατάστασης στην Αυστρία.
Από την άλλη, η κυρία βουλευτής ερωτά πότε σκοπεύει το Συμβούλιο να επιτρέψει στον αυστριακό λαό να απαλλαγεί από αυτή την πίεση. Καταρχάς, δεν υφίσταται καμία απόφαση του Συμβουλίου. Όπως προανέφερα, έχουμε την απόφαση των δεκατεσσάρων χωρών. Και το συγκεκριμένο ζήτημα δεν τίθεται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ήθελα να καταστήσω σαφές ότι, όσον αφορά την επίσημη λειτουργία των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Αυστρία είχε μέχρι σήμερα πλήρη και ολοκληρωτική συμμετοχή, και η συμμετοχή της αυτή θα διατηρηθεί στο μέλλον. Εκείνο που δεν μπορούμε να απαιτήσουμε, κυρία βουλευτά, είναι να αισθάνονται άνετα κάποια μέλη των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης όταν παρακάθονται δίπλα σε άτομα τα οποία, κατά την εκτίμησή τους, πρεσβεύουν ιδεολογίες που αναμφισβήτητα φέρνουν στο νου μια άλλη ιστορική εποχή και αναβιώνουν φαντάσματα του παρελθόντος στην Ευρώπη. Εδώ έχουμε ένα πρόβλημα συνείδησης του καθενός. Σε ό,τι με αφορά προσωπικά, δεν μου αρέσει να κάθομαι δίπλα σε φασίστες.

Πρόεδρος


Αλέξανδρου Αλαβάνου, τον οποίο αντικαθιστά ο κ. Κόρακας
Ερώτηση αριθ. 3 του κ. (H-0151/00)
Θέμα: Ενέργεια για τη Δημοκρατία - ΟΔΓ Ό χειμώνας που διανύουμε είναι ένας από τους βαρύτερους χειμώνες των τελευταίων δεκαετιών δεδομένου ότι έχει πλήξει σημαντικά αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Μεταξύ αυτών που επλήγησαν είναι και η Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας που επιπροσθέτως αντιμετωπίζει το εμπάργκο στα καύσιμα κι έτσι δεν θερμαίνονται νοσοκομεία και σχολεία που αναγκάστηκαν να αναστείλουν ή να περιορίσουν τη λειτουργία τους. Σε κάποιες περιπτώσεις, η έλλειψη σε καύσιμα κόστισε ανθρώπινες ζωές. Δεδομένου ότι το εμπάργκο συνεχίζεται καθώς και ο δριμύς χειμώνας, προτίθεται το Συμβούλιο να λάβει μέτρα ώστε το γρηγορότερο δυνατό το πρόγραμμα "Ενέργεια για τη Δημοκρατία" να επεκταθεί και να καλυφθούν οι ανάγκες νοσοκομείων και σχολείων;

Seixas da Costa
Ως γνωστόν, κύριε Πρόεδρε, κατόπιν προτάσεως που συζητήθηκε στο Συμβούλιο, και στο πλαίσιο των κυρώσεων στον τομέα της ενέργειας που επιβάλλονται κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, αποφασίστηκε η εφαρμογή κάποιων παρεκκλίσεων προς όφελος δήμων που βρίσκονται στα χέρια δημοκρατικών δυνάμεων. Επρόκειτο για ένα μέτρο με το οποίο προσβλέπαμε να απευθύνουμε ένα μήνυμα συμπαράστασης στις δημοκρατικές δυνάμεις και, ταυτόχρονα, να ενθαρρύνουμε όλους εκείνους οι οποίοι, μέσα στη Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, παρ' όλες τις αντίξοες συνθήκες που έχουν να αντιμετωπίσουν, μάχονται για να διατηρήσουν μια συμπεριφορά και μια στάση περισσότερο σύμφωνες προς την προάσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και θέσεις οι οποίες στρέφονται περισσότερο προς το συμφέρον του γιουγκοσλαβικού λαού. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα εφαρμόστηκε στην αρχή σε δύο δήμους όπου η αντιπολίτευση διέθετε την πλειοψηφία. Στη συνέχεια, κατόπιν προτάσεως διαφόρων κρατών μελών, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να επεκτείνει αυτό το καθεστώς σε άλλους πέντε δήμους. Πρόκειται για μια πολύπλοκη διαδικασία, για μια διαδικασία που συνεπάγεται μεγάλο και βαρύ κόστος για τον προϋπολογισμό, και η Επιτροπή κατέβαλε εντονότατες προσπάθειες σε αυτό το επίπεδο, ώστε να εξεύρει τα απαραίτητα χρηματοδοτικά μέσα για να αντεπεξέλθει στην προαναφερόμενη επέκταση των δράσεων. Ευελπιστούμε ότι το συγκεκριμένο μήνυμα που απευθύνει η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εισακουστεί από τις δημοκρατικές δυνάμεις στη Σερβία. Εκφράζουμε τη βαθύτατη λύπη μας για το γεγονός ότι είμαστε υποχρεωμένοι να διατηρήσουμε το καθεστώς επιβολής κυρώσεων στον ενεργειακό τομέα κατά της Γιουγκοσλαβίας, αλλά αυτό εντάσσεται σε μια δέσμη μέτρων τα οποία κρίθηκε ότι συνιστούν μια μορφή άσκησης πιέσεων κατά του καθεστώτος, και ειδικότερα μια μορφή πίεσης που στρέφεται κατά του τρόπου με τον οποίο ο κύριος Μιλόσεβιτς καθοδηγεί εκείνη τη χώρα. Είναι προφανές ότι τα μέτρα αυτά πλήττουν τον άμαχο πληθυσμό. Αυτό το γνωρίζουμε καλά. Αλλά οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι η πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη Γιουγκοσλαβία, όπως και ο τρόπος με τον οποίο συνεχίζει να συμπεριφέρεται ο κύριος Μιλόσεβιτς σε διεθνές επίπεδο, αιτιολογεί πλήρως, σύμφωνα με την μέχρι τώρα ομόφωνη εκτίμηση του Συμβουλίου, τη συνέχιση της επιβολής παρόμοιων κυρώσεων.

Κόρακας
Είμαστε μάρτυρες μιας ταχύρρυθμης, θα έλεγα, προετοιμασίας ενός νέου γύρου του βρώμικου πολέμου κατά της Γιουγκοσλαβίας, κατά του λαού της, και τα όσα γίνονται έξω από το Κοσσυφοπέδιο αυτές τις μέρες το μαρτυρούν.
Από την άλλη, όπως ακούσαμε και σήμερα, το περιβόητο πρόγραμμα "Ενέργεια για τη Δημοκρατία" δεν είναι παρά ένας βάρβαρος εκβιασμός του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε βάρος του γιουγκοσλαβικού λαού για την επιβολή της Νέας Τάξης τους, την πλήρη υποταγή του λαού αυτού.
Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν ένας λαός έχει το δικαίωμα να καθορίζει τις τύχες του, να διαλέγει την κυβέρνησή του. Και στη Γιουγκοσλαβία, ο λαός αποφάσισε δημοκρατικά, έχει την κυβέρνηση και τον πρόεδρό του. Μας αρέσει ή όχι, έτσι είναι!
Πώς μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τη λογική που θέλει για να τιμωρηθεί ο υποτιθέμενος καταπιεστής ενός λαού να τιμωρούνται τα υποτιθέμενα θύματά του; Κύριε Πρόεδρε, αυτό έγινε με τους βάρβαρους βομβαρδισμούς, αυτό γίνεται με τον αποκλεισμό της Γιουγκοσλαβίας σε καύσιμα. Πρόκειται για την ενίσχυση μιας πολιτικής γενοκτονίας εναντίον ενός λαού που δεν δέχεται τις επιλογές που θέλουν να επιβάλουν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το ερώτημα που τίθεται είναι: επειδή ήδη, λόγω του ψύχους, είχαμε μεγάλο αριθμό νεκρών, θα σταματήσει ο αποκλεισμός σε καύσιμα και θα αφεθεί ο γιουγκοσλαβικός λαός ελεύθερος να καθορίσει τις τύχες του;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, οφείλω να ομολογήσω ότι όντως με παραξενεύει το ότι χρησιμοποιείται η λέξη "γενοκτονία" για να χαρακτηρισθεί μια επιχείρηση κατά της γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης, της ίδιας αυτής κυβέρνησης που διέπραξε στο Κοσσυφοπέδιο μια σειρά ενεργειών οι οποίες στοιχειοθετούν ακριβώς ένα τέτοιο είδος συμπεριφοράς. Όπως επίσης, δεν μπορώ να μη σας υπενθυμίσω ότι η συγκεκριμένη αυτή κυβέρνηση υπήρξε παλαιότερα υπαίτιος της εμφάνισης πολλών και διαφορετικών καταστάσεων αποσταθεροποίησης, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και στην Κροατία, ενώ αποτελούσε συστηματικά έναν παράγοντα αποσταθεροποίησης ολόκληρης της περιοχής.
Αντιλαμβάνομαι πολύ καλά τι εννοεί ο κύριος βουλευτής όταν επισημαίνει πως είναι ανάγκη ο κάθε λαός να καθορίζει τις τύχες του. Αυτό ακριβώς επιθυμούμε και εμείς. Θα θέλαμε, ωστόσο, αυτό να σημαίνει ελεύθερη πρόσβαση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, κατοχύρωση της απόλυτης ελευθερίας της έκφρασης της αντιπολίτευσης, πλήρης και απρόσκοπτη απόλαυση των ατομικών δικαιωμάτων, ελευθεριών και εγγυήσεων, εγκαθίδρυση του κράτους δικαίου και απόλυτη διαφάνεια της λειτουργίας των θεσμών. Αν νομίζει ο κύριος βουλευτής ότι όλα αυτά ισχύουν στην περίπτωση της Σερβίας, τότε ας μας το πει και το πρόβλημα λύθηκε ...

Πρόεδρος


Rosa Dνez Gonzαlez
Ερώτηση αριθ. 4 της κ. (H-0155/00):
Θέμα: Απογραφή των καταδικασμένων εις θάνατον πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης Λόγω της μη απάντησης από το Συμβούλιο στην ερώτηση P-2697/99, κατά παράβαση των προβλεπόμενων προθεσμιών από τον Κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
Γνωρίζει ή δεν γνωρίζει το Συμβούλιο τον αριθμό, την ταυτότητα, τη δικαστική κατάσταση, τις συνθήκες κράτησης και την προσωπική και οικογενειακή κατάσταση των πολιτών από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι καταδικασμένοι εις θάνατον στον υπόλοιπο κόσμο; Έχει καταρτίσει κάποια σχετική απογραφή και μπορεί να τη διαβιβάσει στην ανωτέρω βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου; Εάν το Συμβούλιο αγνοεί την πληροφορία αυτή, δεν θεωρεί απαραίτητο να αναλάβει δράσεις με σκοπό την καθιέρωση συστηματικού ελέγχου των περιπτώσεων αυτών, και ποιές δράσεις θεωρεί κατάλληλες για την κάλυψη αυτής της έλλειψης ενημέρωσης;

Seixas da Costa
Η ερώτηση που θέτει η κυρία βουλευτής είναι σημαντική, αλλά οφείλω να ομολογήσω πως το Συμβούλιο δεν έχει στη διάθεσή του τις αιτούμενες πληροφορίες σχετικά με μια απογραφή των καταδικασμένων σε θάνατο πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε τρίτες χώρες. Έχουμε ωστόσο - και θα επιθυμούσα να το καταστήσω σαφές - μια δράση που προωθείται αυτή τη στιγμή και αφορά την προξενική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών με σκοπό την παρακολούθηση και τη διαφύλαξη των συμφερόντων και των δικαιωμάτων των πολιτών οιουδήποτε κράτους μέλους σε τρίτες χώρες, ιδίως σε περιπτώσεις πολιτών που καταδικάζονται σε θάνατο.
Προς το συγκεκριμένο αυτό σκοπό, και κάθε φορά που ένας πολίτης κάποιου κράτους μέλους απειλείται να καταδικαστεί σε θάνατο σε μια τρίτη χώρα, δρομολογείται σήμερα μια διαδικασία συντονισμού, βάσει της οποίας θα γίνονται διαβήματα προς τις κυβερνήσεις των εν λόγω χωρών, από κοινού και με συντονισμένο τρόπο, εκ μέρους των αποστολών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτές τις χώρες. Στο πλαίσιο αυτού του συντονισμού που προωθείται ανάμεσα στις αποστολές των κρατών μελών θα υπάρχει επίσης ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τους πολίτες που ενδέχεται να απειλούνται με θανατική ποινή. Εκτιμώ, συνεπώς, ότι θα φθάσει κάποτε η στιγμή όπου θα είμαστε σε θέση να δώσουμε συγκεκριμένη απάντηση σε αυτή την ερώτηση, και ειδικότερα όπου θα μπορούμε να διαθέτουμε ακριβείς και ενημερωμένες πληροφορίες. Αλλά αυτό θα εξαρτηθεί, βεβαίως, από το κατά πόσο θα εξελιχθεί η συγκεκριμένη προξενική συνεργασία που η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί σήμερα να εδραιώσει.

Dνez Gonzαlez
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τα λόγια σας αλλά όχι για το περιεχόμενό τους. Θέλω να πω ότι σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας, αλλά όχι για το περιεχόμενο - επιμένω - της πληροφορίας που μου μεταφέρει. Και δεν οφείλεται σε έλλειψη χρόνου, γιατί η βουλευτής έχει υποβάλει την εν λόγω ερώτηση στο Συμβούλιο εδώ και τρεις μήνες και το Συμβούλιο δεν απάντησε γραπτώς. Δεν απάντησε στην προβλεπόμενη προθεσμία και απαντά τώρα, προφορικά, με καθυστέρηση δύο μηνών.
Δεν νομίζετε, κύριε Προεδρεύοντα, ότι ένας κατάλογος των Ευρωπαίων πολιτών καταδικασμένων σε θάνατο στον κόσμο θα ήταν ένα πολύ χρήσιμο μέσο για την υπεράσπιση του δικαιώματος στη ζωή, για να υπερασπίζονται οι πολιτικοί θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δικαίωμα στη ζωή;
Δεν πιστεύετε ότι είναι αρκετά δύσκολο να αποδεχτεί κανείς ότι μια οικονομική και πολιτική δύναμη όπως η Ευρώπη, ικανή να κατασκευάζει δορυφόρους, να στέλνει ανθρώπους στη σελήνη, να δημιουργεί ένα κοινό νόμισμα, - επιτέλους - μια μεγάλη δύναμη, είναι ανίκανη να μάθει πόσοι Ευρωπαίοι πολίτες είναι καταδικασμένοι σε θάνατο στον κόσμο; Δεν πιστεύετε ότι αυτό είναι αρκετά δύσκολο να το κατανοήσουν οι Ευρωπαίοι πολίτες;
Γνωρίζω ότι ζητάμε τη συναίνεση των κρατών μελών, αλλά δεν νομίζετε ότι αυτό που ζητάμε ουσιαστικά είναι μια πολιτική βούληση την οποία, μέχρι σήμερα, δεν έχω δει πουθενά;

Seixas da Costa
Κυρία βουλευτά, υποβάλατε δύο ερωτήσεις. Η πρώτη αφορά την απάντηση που έδωσε το Συμβούλιο και πόσον καιρό χρειάστηκε για να τη δώσει. Επί του προκειμένου, όπως θα γνωρίζετε, τίθενται ζητήματα διαδικασίας που έχουν να κάνουν με τις προθεσμίες οι οποίες καθορίσθηκαν μονομερώς από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το Συμβούλιο δεν έλαβε μέρος στη διαδικασία έγκρισης των προθεσμιών, ουδέποτε αποδέχθηκε αυτές τις προθεσμίες, άρα η θέση του Συμβουλίου είναι ότι θα επανέρχεται συστηματικά σε αυτό το ζήτημα.
Όσο για το άλλο θέμα που εγείρετε, θα ήθελα να πω ότι παραδέχομαι πως έχετε απόλυτο δίκιο και ότι πρόκειται για μια υπόθεση η οποία προφανώς θα πρέπει να συμπεριληφθεί όσο το δυνατόν συντομότερα στην ημερήσια διάταξη των εργασιών μας σε αυτό τον τομέα. Αυτά που λέτε είναι απολύτως λογικά. Όντως, είναι πολύ σημαντικό η Ευρωπαϊκή Ένωση - η οποία, όπως επισημαίνετε, είναι μια δύναμη και δημιουργεί διάφορα μέσα και μια σειρά μηχανισμών με σκοπό την ίδια της την ενδυνάμωση - να βρεθεί σε θέση να προασπίζει καταλλήλως τα δικαιώματα των πολιτών της στο εξωτερικό. Αλλά θα κατανοείτε επίσης ότι η προξενική συνεργασία στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστά μια πρακτική που άρχισε να προωθείται προσφάτως. Η συστηματική προώθηση κάποιων μορφών διασύνδεσης και προξενικής συνεργασίας, όπως και ορισμένων μορφών συντονισμού για την από κοινού δρομολόγηση προξενικών δράσεων, είναι κάτι που δεν άρχισε να εφαρμόζεται παρά μόνο τα τελευταία χρόνια. Υποθέτω μάλιστα ότι έρχεται με καθυστέρηση. Οπότε, θεωρώ ότι πράγματι έχετε απόλυτο δίκιο και ότι οι πιέσεις που ασκείτε στο Συμβούλιο σχετικά με αυτά τα θέματα είναι, κατά τη γνώμη μου, καλοδεχούμενες.

Πρόεδρος
Ας μου επιτραπεί να προσθέσω ότι συμμερίζομαι την άποψη της κ. Rosa Dνez και επίσης συμμερίζομαι το ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει την ικανότητα να στείλει έναν άνθρωπο στη σελήνη, αλλά δεν το έχει αποδείξει ακόμη.
Είναι μια πρόκληση στην οποία δεν έχουμε ακόμη ανταποκριθεί, αλλά κατανοώ ποια θα ήταν η σημασία αυτής της επιβεβαίωσης.

Πρόεδρος


Claude Turmes
Ερώτηση αριθ. 5 του κ. (H-0158/00):
Θέμα: Το Κοινοβούλιο και η Ευρατόμ Προτίθεται το Συμβούλιο να απευθύνει γενικό αίτημα για γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου σχετικά με τις διεθνείς συμφωνίες στο πλαίσιο της Ευρατόμ, ώστε να συμβάλει στην διαδικασία KEDO (Οργανισμός Ενεργειακής Ανάπτυξης της Κορεατικής Χερσονήσου) που συμφωνήθηκε το 1998 μεταξύ Επιτροπής και Κοινοβουλίου, και εάν όχι, προτίθεται το Συμβούλιο να καλεί το Κοινοβούλιο να γνωμοδοτεί για κάθε χωριστή συμφωνία και, πάντως, για την Συμφωνία με την Ουκρανία που σήμερα βρίσκεται επί τάπητος καθώς και για την προετοιμαζόμενη συμφωνία ΗΠΑ-Ευρατόμ για τη σύντηξη; Προτίθεται το Συμβούλιο να επισημοποιήσει τη διαδικασία KEDO, τροποποιώντας τη Συνθήκη Ευρατόμ κατά τη ΔΚΔ, ή τουλάχιστον να την καθιερώσει ως Διοργανική Συμφωνία για την Ευρατόμ μεταξύ των τριών οργάνων ώστε να αντισταθμίσει έτσι τις δημοκρατικές αδυναμίες της Συνθήκης Ευρατόμ; Συμφωνεί το Συμβούλιο ότι, ως το έτερον σκέλος της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής, το Κοινοβούλιο πρέπει να κληθεί να γνωμοδοτήσει εκ των προτέρων σχετικά με το επικείμενο δάνειο Ευρατόμ προς την Ουκρανία για τους k2/r4, δεδομένων ιδίως των προσφάτων συμβάντων ασφαλείας τόσο στο Khmelnitsky όσο και στο Rivne, καθώς και της πτώσης στην παραγωγή και κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και της αναστολής των μεταρρυθμίσεων της ενεργειακής αγοράς, που θέτουν ακόμη περισσότερο εν αμφιβόλω τόσο τη βιωσιμότητα όσο και την εξόφληση του δανείου αυτού;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, το άρθρο 101 της Συνθήκης Ευρατόμ αποτελεί τη νομική βάση για τη σύναψη διεθνών συμφωνιών στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας, όπως είναι η προκειμένη περίπτωση της συμφωνίας προσχώρησης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας στον Οργανισμό Ενεργειακής Ανάπτυξης της Κορεατικής Χερσονήσου (KEDO).
Το προαναφερόμενο άρθρο ορίζει ότι για τις συμφωνίες και τις συμβάσεις που συνάπτονται με τρίτες χώρες θα διεξάγονται διαπραγματεύσεις από την Επιτροπή, με βάση κατευθύνσεις που θα καθορίζονται από το Συμβούλιο, και θα υπογράφονται από την Επιτροπή κατόπιν σχετικής εγκρίσεως του Συμβουλίου, το οποίο θα λαμβάνει απόφαση με ειδική πλειοψηφία. Το Συμβούλιο οφείλει να τηρεί και να εφαρμόζει τις διατάξεις που θεσπίζονται στη Συνθήκη Ευρατόμ, η οποία δεν προβλέπει για τα συγκεκριμένα θέματα - πρόκειται για κάτι που έχει να κάνει με τις Συνθήκες - τη διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Οφείλω να σας υπενθυμίσω ότι το Συμβούλιο δεν δικαιούται να προβαίνει, ως θεσμικό όργανο, σε οιαδήποτε τροποποίηση της Συνθήκης, κάτι που είναι φυσιολογικό, οπότε ένα τέτοιο ζήτημα θα πρέπει κανονικά να τεθεί αποκλειστικά στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Υπό την ιδιότητά μου ως πρόεδρος της ομάδας προπαρασκευής, δεν θα παραλείψω να μεταφέρω και αυτό το αίτημα το οποίο απευθύνεται στη Διακυβερνητική Διάσκεψη.
Σε ό,τι αφορά τα ερωτήματα που υποβάλλονται αναφορικά με τους πυρηνικούς σταθμούς της Ουκρανίας των οποίων τα ονόματα δυσκολεύομαι να διαβάσω - το Khmelnitsky και το Rivne -, σας υπενθυμίζω ότι η Επιτροπή είναι αρμόδια να προβαίνει στην τεχνική αξιολόγηση των πυρηνικών σταθμών, ώστε να αποφασίσει εάν αυτοί μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν ή εάν πρέπει να παύσει η δραστηριότητά τους. Τον Μάρτιο του 1994, το Συμβούλιο εξέδωσε μια απόφαση με την οποία εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να παρέχει δάνεια στο πλαίσιο της Ευρατόμ, μέχρις ανωτάτου ορίου 1.100 εκατομμυρίων ευρώ, με σκοπό τη συμβολή στη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων οι οποίες προσβλέπουν στη βελτίωση της αποδοτικότητας και της ασφάλειας των πυρηνικών σταθμών σε ορισμένες τρίτες χώρες.
Μέχρι σήμερα, ωστόσο, καμία τρίτη χώρα δεν αξιοποίησε αυτή τη δυνατότητα. Αλλωστε, η συγκεκριμένη διαδικασία θεμελιώνεται στη Συνθήκη Ευρατόμ και, συνεπώς, επίσης δεν προϋποθέτει τη διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εν κατακλείδι, τα ερωτήματα που υποβάλλονται εντάσσονται στο πλαίσιο ενός λεπτού προβληματισμού ο οποίος, όπως γνωρίζουμε, έχει κατά καιρούς τεθεί σε αυτό το Σώμα στη διάρκεια των τελευταίων ετών και που αποβλέπει στην αύξηση των αρμοδιοτήτων αυτού του θεσμικού οργάνου. Προς το σκοπό αυτό, το Κοινοβούλιο έχει χρησιμοποιήσει την εξουσία που διαθέτει ως σκέλος της αρμοδίας επί του προϋπολογισμού αρχής σαν μια θεμιτή μέθοδο άσκησης πιέσεων.
Αναφορικά με τη συγκεκριμένη περίπτωση του KEDO, θα σας υπενθυμίσω ότι το Κοινοβούλιο δέσμευσε, το 1998, τα αντίστοιχα κονδύλια που είχαν διατεθεί εκείνη τη χρονιά, και ότι η κατάσταση μπόρεσε να διευθετηθεί μόνον αφού επιτεύχθηκε συμβιβασμός με την Επιτροπή, στο πλαίσιο του οποίου το προαναφερθέν θεσμικό όργανο πρότεινε να ενημερώνει το Κοινοβούλιο στις αρχές του κάθε έτους για τις υπό διαπραγμάτευση συμφωνίες Ευρατόμ, ούτως ώστε να έχει το Κοινοβούλιο τη δυνατότητα να τις εξετάζει.

Turmes
Σας ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Για να παραμείνω στο θέμα της ΔΔ, το Κοινοβούλιο, βάσει των θεσμικών μεταρρυθμίσεων και, συγκεκριμένα, του κεφαλαίου για τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, θα ζητήσει μάλλον να έχει σύμφωνη γνώμη για τις διεθνείς συμφωνίες και συναπόφαση για άλλα θέματα. Έχετε λοιπόν κάποια εντύπωση για το πώς ενδέχεται να εξελιχθούν αυτές οι συζητήσεις στη ΔΔ;

Seixas da Costa
Κύριε βουλευτά, το θέμα της επέκτασης της διαδικασίας συναπόφασης σε άλλα ζητήματα νομοθετικού περιεχομένου είναι κάτι το οποίο συζητήθηκε στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης και, όπως γνωρίζετε, έχει κατά παράδοση εκφραστεί η πλέον ριζοσπαστική θέση, την οποία άλλωστε υποστηρίζουν πολλά κράτη μέλη, ότι δηλαδή όλες οι αποφάσεις νομοθετικού περιεχομένου που λαμβάνονται από το Συμβούλιο με ειδική πλειοψηφία θα πρέπει να υποβάλλονται στη διαδικασία συναπόφασης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Πρόκειται για μια θέση η οποία τυγχάνει ευρείας αποδοχής στους κόλπους της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, παρ' όλο που υπάρχουν και κράτη μέλη που τάσσονται υπέρ μιας κατά περίπτωση εξέτασης των υποθέσεων που θα υποβάλλονται στη διαδικασία συναπόφασης, ακόμη και σχετικά με θέματα που άπτονται της νομοθεσίας. Όσον αφορά την κύρωση των διεθνών συμφωνιών, είχα ήδη την ευκαιρία να θέσω το πρόβλημα στη Διακυβερνητική Διάσκεψη και, σε μια πρώτη συζήτηση επί του θέματος, το συγκεκριμένο πάγιο αίτημα και αυτή η θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν φάνηκε να απολαμβάνει ευρείας αποδοχής από πλευράς των κρατών μελών, οπότε δεν πιστεύουμε ότι, στην παρούσα φάση, θα μπορέσουν να σημειωθούν ουσιαστικά βήματα αναφορικά με αυτό το θέμα, αν και αυτό θα παραμείνει στην ημερήσια διάταξη, εφόσον όλα ανεξαιρέτως τα θέματα παραμένουν στην ημερήσια διάταξη μέχρι τη λήξη της Διακυβερνητικής. Δεν θα παύσουμε, παρά ταύτα, να διεξάγουμε διάλογο με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με αυτό το θέμα. Την προσεχή Τρίτη θα έχω μια συνάντηση με την Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων, επ' ευκαιρία της οποίας θα συζητήσω αυτό το θέμα και θα παράσχω περισσότερες και λεπτομερέστερες διευκρινίσεις αναφορικά με τον τρόπο που η ομάδα προπαρασκευής της Διακυβερνητικής Διάσκεψης χειρίζεται παρόμοιες υποθέσεις, και ειδικότερα πώς αντιμετωπίζει τον κατάλογο των αιτημάτων και των προτάσεων που υπεβλήθησαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ένας κατάλογος που ευελπιστούμε ότι θα εμπλουτιστεί με το ψήφισμα που θα εγκριθεί στις 23 του μηνός.

Πρόεδρος


Ευστράτιου Κόρακα
Ερώτηση αριθ. 6 του κ. (H-0160/00):
Θέμα: Αποζημίωση για τα θύματα του φασιστικού πολέμου Πολλές αποφάσεις ελληνικών δικαστηρίων έχουν επιβεβαιώσει τις αποζημιώσεις που δικαιούνται έλληνες πολίτες ως θύματα του ναζιστικού καθεστώτος, ενώ παραμένουν σε εκκρεμότητα, και δεν έχουν ακόμη καταβληθεί οι πολεμικές επανορθώσεις που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα, καθώς και η αποπληρωμή του αναγκαστικού κατοχικού δανείου της Γερμανίας από την Τράπεζα της Ελλάδας το 1943.
Σκοπεύει το Συμβούλιο να αναλάβει πρωτοβουλίες για να δοθούν οι νόμιμες αποζημιώσεις στα θύματα του φασιστικού πολέμου και να επιστραφούν τα κατοχικά δάνεια και υπό το φως της πρόσφατης συμφωνίας που υπέγραψε η Γερμανία για την αποζημίωση των καταναγκαστικά εργαζομένων στις γερμανικές βιομηχανίες ύψους 10 δις μάρκων, λαμβάνοντας υπόψη ότι μετά την ενοποίηση της Γερμανίας δεν ισχύει ούτε ο τυπικός λόγος που προέβαλε η Γερμανία για την ικανοποίηση των παραπάνω νόμιμων και καθα όλα βάσιμων διεκδικήσεων;

Seixas da Costa
Κύριε βουλευτά, η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι πολύ εύκολη: το θέμα στο οποίο αναφέρεται η ερώτηση δεν είναι της αρμοδιότητας του Συμβουλίου αλλά εντάσσεται στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Κατά συνέπεια, το Συμβούλιο δεν είναι αρμόδιο να προχωρήσει σε οποιοδήποτε διάβημα, και συγκεκριμένα σε αυτά που προτείνει ο κύριος βουλευτής.

Κόρακας
Κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε να θεωρήσω την απάντηση του κυρίου προεδρεύοντα ως απάντηση Ποντίου Πιλάτου. Πώς έχουν τα πράγματα; Στα χρόνια της κατοχής, η γερμανική κατοχική κυβέρνηση ανάγκασε την ελληνική κατοχική κυβέρνηση να της δώσει δάνειο, που σήμερα με τους τόκους και τον πληθωρισμό ανέρχεται γύρω στα 25 δισεκατομμύρια δολλάρια. Είναι ένα δάνειο υπογεγραμμένο, είναι μια υποχρέωση. Πρόκειται λοιπόν, για να πιάσουμε αυτό το θέμα, για ζήτημα συναλλαγών ανάμεσα σε δύο χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν μπορεί το Συμβούλιο της Ευρώπης να κλείνει τα μάτια μπροστά στο γεγονός, λόγω της ισχύος της προφανώς, ότι η Γερμανία αρνείται να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Η ίδια εισπράττει μέχρι τελευταίας δεκάρας τα δάνεια που κάνει.
Το άλλο είναι οι τεράστιες καταστροφές που προκάλεσε με τα στρατεύματα κατοχής της η Γερμανία στην Ελλάδα. Αυτό ανέρχεται γύρω στα 40 δισεκατομμύρια δολλάρια. Σε άλλες χώρες πλήρωσε. Στην Ελλάδα δεν πληρώνουν. Γιατί; Φυσικά και οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν ευθύνη, αλλά κάποτε πρέπει αυτά να αναλυθούν. Κατά καιρούς η Γερμανία αναγνώρισε αυτή την υποχρέωσή της. Όμως, με διάφορα προσχήματα δεν την εκπλήρωσε. Τώρα και οι δικαιολογίες εξέλιπαν, άρα είναι υποχρεωμένη να πληρώσει και το Συμβούλιο δεν μπορεί να νίπτει τας χείρας του. Θεωρώ απαράδεκτη την απάντηση του κυρίου προεδρεύοντα.

Seixas da Costa
Θα ήθελα να διαβεβαιώσω τον κύριο βουλευτή ότι το Συμβούλιο είναι απολύτως διατεθειμένο να παρέμβει σε αυτή την υπόθεση, άπαξ και ο κύριος βουλευτής ξεκαθαρίσει σε ποια νομική βάση, δυνάμει των Συνθηκών, θα μπορούσε να θεμελιώσει τη συγκεκριμένη παρέμβασή του.

Πρόεδρος


Ewa Hedkvist Petersen
Ερώτηση αριθ. 7 της κ. (H-0162/00):
Θέμα: Ενισχύσεις στις ευρωπαϊκές ταινίες Οι ευρωπαϊκές ταινίες είναι πολύ σημαντικές για την πολιτιστική ποικιλομορφία των χωρών αλλά και της Ευρώπης.Ωστόσο, στη Σουηδία, το 80-90% των ταινιών που παίζονται είναι αμερικανικές. Σήμερα, το επιτρεπόμενο επίπεδο κρατικών ενισχύσεων στην ΕΕ για την παραγωγή ταινιών είναι 50%. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Επιτροπή εξετάζει το ενδεχόμενο μείωσης του επιπέδου κρατικών ενισχύσεων σε 30% κατ' ανώτατο όριο, γεγονός που θα απειλούσε την ευρωπαϊκή παραγωγή ταινιών, δεδομένου ότι η παραγωγή ταινιών είναι δαπανηρή και ενέχει μεγάλους εμπορικούς κινδύνους, ιδίως στις μικρές χώρες.
Συμφωνεί το Συμβούλιο ότι οι κρατικές ενισχύσεις είναι σημαντικές για την προώθηση της ευρωπαϊκής κουλτούρας; Δεν εκτιμά το Συμβούλιο ότι είναι σημαντικό να προωθηθεί μια πολύμορφη ευρωπαϊκή παραγωγή ταινιών;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, σχετικά με την ερώτηση που έθεσε η κυρία βουλευτής, η οποία είναι εξαιρετικά σημαντική, δεν διαθέτουμε πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες η Επιτροπή προτίθεται να μειώσει το επίπεδο κρατικών ενισχύσεων που χορηγούνται σε αυτό τον τομέα. Εξάλλου, το Συμβούλιο γνωρίζει ότι η Επιτροπή, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της, προβαίνει σε συζητήσεις με τα κράτη μέλη γι' αυτά ακριβώς τα θέματα.
Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι η χορήγηση τέτοιου είδους ενισχύσεων για προώθηση δραστηριοτήτων σε εθνικό επίπεδο, πάντα μέσα σε συγκεκριμένα νόμιμα όρια που ορίζονται από τη Συνθήκη, εμπίπτει στο πεδίο των αρμοδιοτήτων και ευθυνών των κρατών μελών. Από την άλλη, προβλέπεται ότι το ισχύον πρόγραμμα MEDIA-II, όπως και το μελλοντικό πρόγραμμα MEDIA-PLUS, θα συμπεριλαμβάνουν μέτρα που αφορούν τη χορήγηση συμπληρωματικής χρηματοδοτικής ενίσχυσης προκειμένου να αυξηθεί η ευρωπαϊκή παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών. Πρόκειται για μια ουσιαστική κατευθυντήρια γραμμή δράσης που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση με στόχο να διατηρήσει και να διαφυλάξει την πολιτιστική της πολυμορφία, μια κατευθυντήρια γραμμή η οποία εντάσσεται, άλλωστε, στους γενικούς προσανατολισμούς που εξέφρασε με τη θέση της κατά τις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου, κυρίως όσον αφορά τον οπτικοακουστικό τομέα.

Hedkvist Petersen
SV) Θέλω να ευχαριστήσω τον εκπρόσωπο του Συμβουλίου για την απάντηση. Κατ' αρχάς, θέλω να πω ότι υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά μεταξύ της παραγωγής π.χ. αυτοκινήτων, ή φορτηγών και της παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών. Γνωρίζουμε ότι η παραγωγή ταινιών είναι εξαρτημένη από οικονομική ενίσχυση, διότι πρόκειται για έναν συνδυασμό πολιτιστικού στοιχείου και εμπορικής παραγωγής. Γνωρίζουμε, επίσης, ότι ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος, ιδιαίτερα εκείνος που παράγεται στις ελάχιστα διαδεδομένες γλώσσες, δυσκολεύεται να συντηρήσει μια επιθυμητή, μεγάλη παραγωγή ταινιών. Γι' αυτόν τον λόγο, είναι πολύ σημαντική τόσο η εθνική όσο και η ευρωπαϊκή οικονομική στήριξη των ταινιών, όπως επίσης είναι και οι δυνατότητες να εξακολουθήσει να ισχύει η πρακτική να είναι αποδεκτή η έως και 50% κρατική οικονομική ενίσχυση.
Θα ήθελα, εντούτοις, να ρωτήσω τον εκπρόσωπο του Συμβουλίου αν δεν θεωρεί ότι είναι επίσης σημαντικό να μπορεί, κατ' αυτόν τον τρόπο και χρησιμοποιώντας αυτήν την πρακτική να χορηγείται μια οικονομική ενίσχυση της τάξης του 50% για την παραγωγή ευρωπαϊκών κινηματογραφικών ταινιών στις λιγότερο διαδεδομένες γλώσσες.

Seixas da Costa
Κυρία βουλευτά, λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση που επικαλεστήκατε όσον αφορά τα μικρότερα κράτη της Ένωσης, θα αντιλαμβάνεσθε ότι είμαι ιδιαίτερα ευαίσθητος σε αυτό το θέμα. Πρόκειται για ένα θέμα το οποίο απασχολεί και εμάς. Είναι προφανές ότι, ακριβώς λόγω της ιδιομορφίας που συνιστά η πολιτιστική πολυμορφία στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λόγω του ότι είναι αναγκαίο να εγγυηθούμε ότι η συγκεκριμένη ιδιομορφία μάς οδηγεί στο να υπερβαίνουμε την αποκλειστικά οικονομίστικη αντίληψη περί βιομηχανίας του κινηματογράφου, έχει δοθεί στο παρελθόν η άδεια σε όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης να συνεχίσουν να χορηγούν ειδικές κρατικές ενισχύσεις προς όφελος της βιομηχανίας του κινηματογράφου. Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξει δυνατότητα διατήρησης των εν λόγω ενισχύσεων, ευελπιστώντας επίσης ότι αυτές σε καμία περίπτωση δεν θα αντίκεινται στους νέους κανόνες του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου, που θα συζητηθούν συγκεκριμένα επ' ευκαιρία του νέου κύκλου διαπραγματεύσεων που αργά ή γρήγορα αναμένουμε να ξεκινήσει.
Την παρούσα στιγμή, το ανώτατο επίπεδο της ενίσχυσης που χορηγείται υπό μορφή κοινοτικής χρηματοδότησης παραμένει στο 50% του συνολικού κόστους του κάθε σχεδίου, αλλά το παραπάνω ποσοστό θα μπορεί να ανέλθει μέχρι και σε 60% για περιπτώσεις που προβλέπονται ρητώς από το πρόγραμμα. Δεν έχουμε τη στιγμή αυτή καμία ένδειξη ότι η Επιτροπή εξετάζει το ενδεχόμενο μείωσης αυτού του επιπέδου χρηματοδότησης, πόσον μάλλον στο ύψος και στο ποσοστό που ανέφερε η κυρία βουλευτής.

Πρόεδρος


Jens-Peter Bonde
Ερώτηση αριθ. 8 του κ. (H-0166/00):
Θέμα: Ενημέρωση πολιτών Μπορεί το Συμβούλιο να εκπονήσει κατάλογο των κομμάτων τα οποία οι εκλογείς μπορούν να ψηφίζουν χωρίς να διατρέχει η χώρα τους τον κίνδυνο να εξοστρακισθεί;

Seixas da Costa
Είναι προφανές, κύριε Πρόεδρε, ότι δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες της Ένωσης να παρεμβαίνει σε διαδικασίες που αφορούν τη συνταγματική τάξη των κρατών μελών, όπως επίσης δεν είναι αρμοδιότητα της Ένωσης να καταρτίζει έναν, ας το πούμε, θετικό κατάλογο των κομμάτων τα οποία οι εκλογείς μπορούν να ψηφίζουν. Εάν αρχίζαμε να ασχολούμαστε με τέτοιου είδους θέματα, όντως θα διολισθαίναμε σε επικίνδυνες καταστάσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι πίσω από την ερώτηση δεν υποβόσκει κάποιο πολιτικό νόημα: σε διάφορες χώρες, όπως επί παραδείγματι στη δική μου, ένα ναζιστικό κόμμα ή ένα φασιστικό κόμμα δεν έχουν το δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση αναγνώρισης σε ένα συνταγματικό δικαστήριο. Αρα, τέτοια κόμματα δεν γίνονται αποδεκτά ως νόμιμα κόμματα που δραστηριοποιούνται στο δημοκρατικό βίο. Αλλες χώρες εφαρμόζουν διαφορετικά συστήματα, και οι χώρες αυτές είναι εξίσου σεβαστές όπως και η δική μου. Εκείνο που πρέπει να αντιληφθούμε είναι ότι, από τη στιγμή που ζούμε σε έναν διευρυμένο κοινοτικό χώρο, καμία κατάσταση που επικρατεί σε οποιαδήποτε χώρα στον τομέα των δημοκρατικών δικαιωμάτων δεν αφήνει αδιάφορες τις υπόλοιπες χώρες και τους πολίτες τους. Όλοι ανεξαιρέτως είμαστε Ευρωπαίοι πολίτες, και όλοι είμαστε πολίτες μιας Ευρώπης η οποία διαπνέεται, σε πολιτικό επίπεδο, από ένα θεμελιώδες σύνολο αρχών. Σε περίπτωση που οι συγκεκριμένες αρχές υπονομεύονται, έχουμε κάθε δικαίωμα αλλά και το χρέος να σημάνουμε συναγερμό. Τώρα, όσο για καταλόγους επιθυμητών ή ανεπιθύμητων κομμάτων, ας ελπίσουμε ότι κάτι τέτοιο δεν θα υπάρξει ποτέ στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Bonde
Ναι, όμως το πρόβλημα είναι ακριβώς ότι για αυτό το πράγμα μιλάμε εδώ. Επειδή η Αυστρία έχει έναν νομάρχη στο Klagenfurt που εκφράστηκε με έναν τρόπο που εσείς κι εγώ απεχθανόμαστε εξίσου, τιμωρήσατε λοιπόν μια χώρα με κυρώσεις και τιμωρείτε έναν λαό με κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που έχουν ψηφίσει κατά του εν λόγω κόμματος, χωρίς να έχετε διευκρινίσει πού ακριβώς έγκειται η παράβαση. Έως τώρα τιμωρείτε μόνο απόψεις όχι πράξεις. Εάν επρόκειτο για τιμωρία πράξεων τότε ίσως θα έπρεπε να τιμωρηθεί η Δανία για την απαγόρευση εισόδου μεταναστών την οποία το Φιλελεύθερο Κόμμα Αυστρίας δεν εφάρμοσε. Με άλλα λόγια τιμωρείτε απόψεις και όχι πράξεις. Θα ήθελα λοιπόν να ξέρω την επόμενη φορά που θα ψηφίσω εάν η Πορτογαλία και άλλες χώρες - εκτός από το Συμβούλιο - θα προτείνουν κυρώσεις κατά της χώρας μου εάν για παράδειγμα η παρούσα κυβέρνηση αναθέσει υπουργεία σε βουλευτές του Λαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος ή του Καταλόγου Ενότητας, κόμματα που είναι και τα δύο κατά της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, ή θα εμποδίσετε την ορκωμοσία μιας κυβέρνησης του κυρίου Fogh Rasmussen της Αριστεράς, εάν βασίζεται σε συμφωνία με το Δανικό Λαϊκό Κόμμα το οποίο σε πολλές εφημερίδες περιγράφεται ως κόμμα που αντιστοιχεί στο Φιλελεύθερο Κόμμα της Αυστρίας. Θα ήταν χρήσιμες αυτές οι πληροφορίες για τους καταναλωτές. Αλλά βέβαια ίσως και να μετανιώνουν για την πράξη τους οι 14 επικεφαλής των κυβερνήσεων.

Seixas da Costa
Ο κύριος βουλευτής μάλλον γνωρίζει τι επισημάνθηκε σε προηγούμενες απαντήσεις: στην προκειμένη περίπτωση της Αυστρίας, την οποία ήξερα ότι υπονοούσατε με την ερώτηση που υποβάλατε, δεν κινούμαστε σε κοινοτικό επίπεδο αλλά στο πλαίσιο μιας διαδικασίας που άπτεται των διμερών σχέσεων. Η στάση που επέλεξαν να τηρήσουν ορισμένα κράτη μέλη έναντι της αυστριακής κυβέρνησης απορρέει από την αρνητική τους εκτίμηση σχετικά με το χαρακτήρα της νέας αυστριακής κυβέρνησης, γεγονός που δεν επηρεάζει τα δρώμενα σε κοινοτικό επίπεδο. Σε αυτή την περίπτωση δεν κινούμαστε στο πλαίσιο του Συμβουλίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποφάσισε να εφαρμόσει κανένα μέτρο που να συνεπάγεται δυσμενή διάκριση σε βάρος της Αυστρίας. Αυτοβούλως και απρόσκοπτα, τα δεκατέσσερα κράτη μέλη αποφάσισαν να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους στις αυστριακές αρχές για το κυβερνητικό σχήμα που επέλεξαν να συγκροτήσουν, και ειδικότερα για το γεγονός ότι επέτρεψαν να συμμετάσχει στην κυβέρνηση ένα κόμμα το οποίο ασπάζεται, ή που κάποτε ασπαζόταν - δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς πότε τελειώνει το παρελθόν και πότε αρχίζει το παρόν στις διακηρύξεις του FPΦ -, μια συγκεκριμένη ιδεολογία και μια ιδιόμορφη μορφή ερμηνείας των ευρωπαϊκών αξιών. Όμως ο κύριος βουλευτής δεν χρειάζεται κατ' ανάγκην να συγχέει την Οικονομική και Νομισματική Ένωση με το ναζιστικό καθεστώς. Πρόκειται για δύο πράγματα ελαφρώς διαφορετικά. Είναι προφανές ότι οποιοδήποτε κόμμα έχει κάθε δικαίωμα να τάσσεται κατά της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, ή κατά της Συμφωνίας του Schengen, ή ακόμη να αντιτίθεται σε οτιδήποτε άλλο, μέχρι και στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως θα γνωρίζετε, υπάρχουν κόμματα τα οποία τάσσονται κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό όμως δεν τα εμποδίζει να είναι κόμματα που κινούνται εντός των πλαισίων της δημοκρατίας. Αυτό που συμβαίνει - και ο κύριος βουλευτής το γνωρίζει τόσο καλά όσο εγώ - είναι ότι υπάρχουν κάποια κόμματα τα οποία ασπάζονται ιδεολογίες που αμφισβητούν το ίδιο το σύστημα και θέτουν υπό αίρεση το σύνολο των αξιών που αποτελούν την πεμπτουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που σε τελευταία ανάλυση συνιστούν το υπόβαθρο και αιτιολογούν την ίδια τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επομένως, κύριε βουλευτά, είναι φυσιολογικό να διαπιστώνουμε κάποια δυσφορία από πλευράς ορισμένων κυβερνήσεων. Η δυσφορία αυτή εκφράζεται αποκλειστικά στο επίπεδο των διμερών σχέσεων. Εμείς δεν συγχέουμε το κοινοτικό επίπεδο με το επίπεδο των διμερών σχέσεων.

Πρόεδρος


William Newton Dunn
Ερώτηση αριθ. 9 του κ. (H-0169/00):
Θέμα: Απόρρητο των νομοθετικών εργασιών του Συμβουλίου Κατά την Ώρα των Ερωτήσεων του Ιανουαρίου, απαντώντας στην ερώτησή μου, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ανέφερε ότι όλες οι πληροφορίες σχετικά με τις νομοθετικές εργασίες του Συμβουλίου - όπως ποιος ψήφισε και με ποιο τρόπο, τα πρακτικά και οι συνοπτικές καταχωρίσεις - διατίθενται πάραυτα στο κοινό.
Εξέφρασα τις αμφιβολίες μου, αλλά, πέραν της συμπληρωματικής ερώτησής μου, ο Πρόεδρος υποσχέθηκε ότι, πριν την Ώρα των Ερωτήσεων του Φεβρουαρίου, θα μου αποστείλει επιστολή με όλες τις λεπτομέρειες σχετικά με το που και πως διατίθενται πάραυτα στο κοινό αυτές οι πληροφορίες.
Δεν έλαβα καμία επιστολή από τον Πρόεδρο, πράγμα που επιβεβαιώνει τις χειρότερες υποψίες μου σχετικά με την έμμονη κρυψίνοια του Συμβουλίου.
Προτίθεται τελικά, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου να μου γνωστοποιήσει αυτές τις πληροφορίες - ποιος ψήφισε και με ποιο τρόπο, τα πρακτικά και οι συνοπτικές καταχωρήσεις - που διατίθενται πάραυτα στο κοινό, όπως ισχυρίσθηκε κατά την Ώρα των Ερωτήσεων του Ιανουαρίου;

Seixas da Costa
Κύριε Πρόεδρε, το κοινό έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί τις δραστηριότητες του Συμβουλίου μέσω των μηνιαίων διαγραμμάτων που καταρτίζονται από τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου και δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του Συμβουλίου στο Διαδίκτυο. Στα διαγράμματα αυτά καταχωρούνται οι νομοθετικές πράξεις και οι πράξεις μη νομοθετικού περιεχομένου που εγκρίθηκαν από τον Ιανουάριο του 1999, συμπεριλαμβανομένων του αποτελέσματος των ψηφοφοριών, των δηλώσεων ψήφου και των δηλώσεων προς καταχώριση στα συνοπτικά πρακτικά, σε περιπτώσεις όπου το Συμβούλιο συσκέπτεται υπό την ιδιότητα του νομοθέτη.
Όταν πρόκειται για πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που εγκρίνονται οριστικά από το Συμβούλιο, τα διαγράμματα περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, καθώς και τις δηλώσεις προς καταχώριση στα συνοπτικά πρακτικά που κατατίθενται από το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη. Ωστόσο, είναι προφανές ότι οι μόνες έμπιστες πληροφορίες είναι αυτές που αναφέρονται σε πράξεις οι οποίες εγκρίνονται οριστικά, αποσπάσματα των οποίων διατίθενται από τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου στο Διαδίκτυο, και συγκεκριμένα στην ιστοσελίδα EUDOR, την οποία διαχειρίζεται η Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο του τίτλου "Διαφάνεια των Νομοθετικών Δραστηριοτήτων του Συμβουλίου". Αυτό άλλωστε συνιστά μία από τις κατακτήσεις της κατασυκοφαντημένης Συνθήκης του Αμστερνταμ, μια κατάκτηση που νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να υπογραμμίζουμε διαρκώς.
Μετά από κάθε συνεδρίαση του Συμβουλίου εκδίδεται ένα ανακοινωθέν προς τον Τύπο που περιέχει πληροφορίες σχετικά με τις αποφάσεις που ελήφθησαν και όπου επισημαίνονται οι αποφάσεις αναφορικά με τις οποίες οι δηλώσεις προς καταχώριση στα συνοπτικά πρακτικά είναι προσβάσιμες στο κοινό και που δύνανται να ζητηθούν από την Υπηρεσία Τύπου. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα απόκτησης πληροφοριών σχετικά με τη διαφάνεια του νομοθετικού έργου του Συμβουλίου μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Το ζήτημα που αφορά το δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα του Συμβουλίου εντάσσεται στις διατάξεις του άρθρου 255 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, που καθορίζει μια προθεσμία δύο ετών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της Συνθήκης του Αμστερνταμ ώστε να προσδιορίσει το Συμβούλιο τις γενικές αρχές και τους περιορισμούς που τίθενται στην άσκηση του εν λόγω δικαιώματος. Οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι η συγκεκριμένη διάταξη της Συνθήκης του Αμστερνταμ παρέχει στα διάφορα θεσμικά όργανα την ευχέρεια να ρυθμίσουν τη δυνατότητα πρόσβασης στα ίδια τους τα έγγραφα. Και οφείλουμε να το αντιληφθούμε, δεδομένου του εξαιρετικά λεπτού χαρακτήρα ορισμένων θεμάτων όπου ενέχονται τομείς ιδιαίτερης ευαισθησίας, όπως είναι η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας και ο τομέας της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων. Είναι αναγκαίο να αντικατοπτρίζει αυτός ο κανονισμός τη συνολική μέριμνα ώστε, δίχως να τίθενται υπό αίρεση οι κανόνες της διαφάνειας, να μην οδηγήσει η έγνοια για διαφάνεια σε πλήρη αναποτελεσματικότητα του οποιουδήποτε έργου διεξάγει το Συμβούλιο. Αρα, όπως προανέφερα, το παραπάνω άρθρο προβλέπει τη θέσπιση ειδικών διατάξεων στους κανονισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, οι οποίες θα ρυθμίζουν την πρόσβαση στα αντίστοιχα έγγραφα. Η υπόθεση αυτή εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο των κανόνων διαφάνειας των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, κανόνες άλλωστε οι οποίοι, στα συμπεράσματα του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ελσίνκι, καθορίσθηκαν ως "ένα σημαντικό στοιχείο ενόψει της προσέγγισης της Ένωσης προς τους πολίτες και της αύξησης της αποτελεσματικότητάς της".
Κατά τη διάρκεια της θητείας της φινλανδικής Προεδρίας σημειώθηκαν σημαντικά βήματα όσον αφορά την πρόσβαση στα έγγραφα, με την εισαγωγή των σύγχρονων τεχνολογιών των πληροφοριών, και συγκεκριμένα με τη χρήση του Διαδικτύου. Εκδόθηκε επίσης μια απόφαση του Συμβουλίου αναφορικά με την αναβάθμιση των παρεχόμενων πληροφοριών σχετικά με τη νομοθετική δραστηριότητα και με την καταχώριση εγγράφων του Συμβουλίου προσβάσιμων στο κοινό. Καθώς επίσης, σύμφωνα με την προαναφερόμενη απόφαση - αναφέρω και πάλι αυτολεξεί: "Η Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου πρέπει να διευκολύνει την πρόσβαση του κοινού σε έναν κατάλογο θεμάτων που εγγράφονται στην προσωρινή ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων του Συμβουλίου και των υπηρεσιών προετοιμασίας αυτών των συνεδριάσεων, σε περιπτώσεις όπου το Συμβούλιο ενεργεί στο πλαίσιο της άσκησης των νομοθετικών του εξουσιών". Η σημερινή Προεδρία έχει ακολουθήσει αυτή την πρακτική.
Όσο για την καταχώριση εγγράφων του Συμβουλίου προσβάσιμων στο κοινό, η εν λόγω απόφαση προβλέπει ακόμη την ύπαρξη αναφοράς στο ποσοστό των απορρήτων εγγράφων και στα θέματα στα οποία αυτά αναφέρονται, με εξαίρεση τις περιπτώσεις όπου η διάδοση πληροφοριών για ένα συγκεκριμένο θέμα ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο την προστασία του δημοσίου συμφέροντος, των ατόμων και της ιδιωτικής ζωής, του εμπορικού και βιομηχανικού απορρήτου, των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας ή/και της εμπιστευτικότητας που θα μπορούσε να ζητήσει ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο διαβιβάζει οιαδήποτε πληροφορία που εμπεριέχεται στο έγγραφο, ή της εμπιστευτικότητας που επιβάλλεται δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους μέλους που διαβίβασε τις εν λόγω πληροφορίες.
Η πορτογαλική Προεδρία ανέλαβε ήδη εξ αρχής τη δέσμευση να δρομολογήσει τις εργασίες που αφορούν τη συζήτηση σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα και εξεδήλωσε την πρόθεσή της να αναθέσει την παρακολούθηση αυτής της υπόθεσης στην ομάδα "Φίλοι της Προεδρίας" αμέσως αφότου η Επιτροπή υποβάλει την πρόταση κανονισμού για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής. Η συγκεκριμένη πρόταση έχει υποβληθεί από την Επιτροπή κατά τη συνεδρίαση του Σώματος των Επιτρόπων που πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιανουαρίου και αποβλέπει, όπως επισημαίνεται, να ανταποκριθεί στο στόχο για ενδυνάμωση της διαφάνειας, που θα επιτευχθεί κυρίως με την εισαγωγή σημαντικών τροποποιήσεων στον Κώδικα Συμπεριφοράς του 1999. Η Προεδρία προέβη αμέσως στην έναρξη των συζητήσεων για την πρόταση, η οποία κατατέθηκε στη συνεδρίαση της Επιτροπής Μονίμων Αντιπροσώπων της 2ας Φεβρουαρίου και εξετάστηκε επ' ευκαιρία δύο μεταγενέστερων συνεδριάσεων. Πρόκειται επομένως, κύριε Πρόεδρε, για ένα σύνολο καθηκόντων τα οποία έχουν προωθηθεί στους κόλπους του Συμβουλίου με βάση συγκεκριμένες προτάσεις της Επιτροπής και που, κατά τη γνώμη μου, αναδεικνύουν μια πραγματική βούληση ώστε να αυξηθεί το επίπεδο διαφάνειας αυτών των εργασιών.

Newton Dunn
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Προεδρεύοντα για την πολύ μακροσκελή, λεπτομερή και σοβαρή απάντησή του. Επειδή δεν ομιλώ πορτογαλικά, θα μελετήσω την απάντηση μέχρι την επόμενη Ώρα των Ερωτήσεων και θα επανέλθω τον Απρίλιο. Προς το παρόν θα ήθελα να μου δώσετε μια πολύ απλή απάντηση σε ένα πολύ απλό ερώτημα αρχής.
Δεν συμφωνείτε ότι για τη χάραξη της νομοθεσίας σε ένα δημοκρατικό περιβάλλον, στο οποίο βρισκόμαστε μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το κοινό, το οποίο αφορούν οι νόμοι, θα πρέπει να βλέπει και να ακούει τι πράττουν οι αιρετοί εκπρόσωποί του για να εγκρίνουν νόμους; Δεν νομίζω ότι αυτό ισχύει στην περίπτωση του Συμβουλίου, ότι δηλαδή το κοινό είναι πράγματι σε θέση να βλέπει και να ακούει τι λέγουν και τι πράττουν οι αιρετοί εκπρόσωποί του όταν εγκρίνουν νόμους. Θα δεχόσαστε αυτήν την αρχή;

Seixas da Costa
Κύριε βουλευτά, εδώ εγείρετε ένα πολύπλοκο ζήτημα, το οποίο βεβαίως έχει να κάνει με το ποια κοινοβουλευτική πρακτική ακολουθείται, και συγκεκριμένα με τις ομοιότητες που υπάρχουν ανάμεσα στην κοινοβουλευτική πρακτική που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και τις αντίστοιχες πρακτικές που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη. Στα κράτη μέλη ορίζονται νομοθετικές αρμοδιότητες τις οποίες επωμίζονται τα κοινοβούλια, όπου οι συζητήσεις διεξάγονται ανοιχτά και δημοσίως, ενώ υπάρχουν και άλλες νομοθετικές αρμοδιότητες με τις οποίες επιφορτίζονται οι κυβερνήσεις, είτε κατόπιν εξουσιοδοτήσεως των κοινοβουλίων είτε αυτοδικαίως. Οι συζητήσεις των νομοθετικών προτάσεων που διεξάγονται στο πλαίσιο των κυβερνήσεων δεν είναι ανοιχτές στο κοινό, αλλά το αποτέλεσμα των συγκεκριμένων συζητήσεων επί νομοθετικών προτάσεων, είτε παραπέμπονται στο κοινοβούλιο είτε όχι, αυτό μάλιστα, είναι προσβάσιμο στο κοινό. Δεν νομίζω ότι, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε παραπέρα απ' ό,τι ήδη προβλέπεται, δηλαδή τη δυνατότητα γνωστοποίησης του αποτελέσματος των συζητήσεων που διεξάγονται στο Συμβούλιο, και κυρίως τη δυνατότητα γνωστοποίησης των ψήφων υπέρ ή κατά, καθώς και των δηλώσεων που συνοδεύουν την κάθε ψηφοφορία. Εκτιμώ πως αυτό αρκεί όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα, αλλά θέλω να πω ότι εκφράζω εδώ μια προσωπική θέση, δεδομένου ότι πρόκειται για τη φιλοσοφία της ίδιας της μεθόδου που εφαρμόζεται στο πλαίσιο της νομοθετικής διαδικασίας της Ένωσης.

Seppδnen
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, η φινλανδική Προεδρία προλάβαινε στη διάρκεια της Ώρας των Ερωτήσεων να εξετάσει είκοσι ερωτήσεις. Την προηγούμενη φορά, επί πορτογαλικής Προεδρίας, απαντήθηκαν δώδεκα. Φαίνεται μάλιστα πως ούτε σήμερα θα καταφέρουμε να εξετάσουμε περισσότερες.
Ωστόσο, η καθαυτή ερώτησή μου αφορά το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Prodi, απέστειλε επιστολή προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου έψεγε τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή κ. Jacob Sφderman για το γεγονός ότι είχε συμμετάσχει σε δημόσια συζήτηση, για το ότι επιθυμεί την ευρεία δημοσιοποίηση ειδικών εγγράφων και για το ότι είχε προβάλει την προσωπική του θέση, ότι δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αυξήσει τη δημοσιοποίηση των εγγράφων. Ρωτώ λοιπόν τον εκπρόσωπο του Συμβουλίου, θεωρεί ο ίδιος σωστή και δικαιολογημένη την τακτική του Προέδρου της Επιτροπής, και μήπως επιθυμεί και το Συμβούλιο να περιορίσει την ελευθερία λόγου του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή για αύξηση της δημοσιοποίησης των εγγράφων;

Seixas da Costa
Με δυο λόγια, κύριε βουλευτά: καταρχάς, εάν έτσι εννοεί το θέμα αυτό το Κοινοβούλιο, θα μπορούσαμε και εμείς να απαντήσουμε όχι σε είκοσι, αλλά σε τριάντα ερωτήσεις που θα υποβάλλουν οι κύριοι βουλευτές. Όμως θα έδινα απαντήσεις σε δεκαπέντε δευτερόλεπτα, παραλείποντας τις λεπτομέρειες που νομίζω ότι ανταποκρίνονται στη θέληση της Προεδρίας να εμβαθύνει τα ζητήματα και να προσφέρει, στο μέτρο του δυνατού, μια ολοκληρωμένη και συγκεκριμένη απάντηση στα θέματα που απασχολούν τους κυρίους βουλευτές. Θα μπορούσαμε ωστόσο, από την άλλη, να προσφύγουμε σε μια γραφειοκρατική, ανεπίσημη, σύντομη και επιγραμματική απάντηση, μια απάντηση που μάλλον δεν θα ικανοποιούσε. Από ποσοτικής άποψης, στην τελευταία αυτή περίπτωση, θα μπορούσαμε να σημειώσουμε επιτυχία στο θέμα των απαντήσεων που παρέχουμε σε αυτό το Κοινοβούλιο.
Βρίσκομαι εδώ μέσα από τις εννέα το πρωί, και δεν νομίζω πως θα μπορούσε κανείς να κατηγορήσει το Συμβούλιο ότι δεν έκανε καλά και σοβαρά τη δουλειά του όσον αφορά τις απαντήσεις που οφείλει να δώσει στις ερωτήσεις των κυρίων βουλευτών. Αναφορικά με την ερώτησή σας σχετικά με τη διχογνωμία μεταξύ Κοινοβουλίου και Επιτροπής, είναι προφανές ότι το Συμβούλιο θα είναι το τελευταίο θεσμικό όργανο που θα αναμειχθεί σε αυτή τη διχογνωμία. Θα αφήσει ελεύθερα τα δύο θεσμικά όργανα να επιλύσουν μόνα τους αυτή την εν δυνάμει διαφορά.

Nicholson
Για να επιμείνω απλώς στην ερώτηση του κ. Newton Dunn σχετικά με τις αποφάσεις που λαμβάνονται μυστικά στο Συμβούλιο, θα μπορούσε ενδεχομένως ο Υπουργός να απαριθμήσει τα νομοθετικά σώματα στον κόσμο, στα οποία αναφέρθηκε, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται μυστικά;

Seixas da Costa
Κύριε βουλευτά, θα σας ήμουν ευγνώμων εάν διατυπώνατε εκ νέου την ερώτησή σας, διότι δεν κατάλαβα. Σας ζητώ συγνώμη, αλλά θα σας παρακαλούσα να διατυπώσετε ξανά την ερώτησή σας.

Nicholson
Λέγατε ότι το Συμβούλιο δεν είναι το μόνο νομοθετικό σώμα που λαμβάνει μυστικά τις αποφάσεις του. Αναρωτιόμουν απλώς μήπως θα μπορούσατε να μας δώσετε παραδείγματα άλλων παρόμοιων κυβερνώντων οργανισμών που λαμβάνουν τις αποφάσεις αυτές με τον ίδιο τρόπο.

Seixas da Costa
Κύριε βουλευτά, εάν δεν απατώμαι, οι περισσότερες κυβερνήσεις δεν μεταδίδουν απευθείας τις συνεδριάσεις τους όταν ασκούν τα νομοθετικά τους καθήκοντα. Σε όλα τα κράτη του κόσμου, η νομοθετική εξουσία των κυβερνήσεων ασκείται κατά κανόνα σε κλειστές συνεδριάσεις και κεκλεισμένων των θυρών. Δεν έχω την εντύπωση πως υπάρχουν κυβερνήσεις οι οποίες ασκούν το νομοθετικό τους έργο σε δημόσιες συνεδριάσεις. Αυτό γίνεται μόνο στην περίπτωση των κοινοβουλίων. Και επειδή έχουμε νομοθετικές αρμοδιότητες που ανατίθενται είτε στα κοινοβούλια είτε στις κυβερνήσεις, υπάρχουν συνεπώς δύο διαφορετικών ειδών διαδικασίες που αφορούν την άσκηση της νομοθετικής εξουσίας. Επομένως, απ' ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω, στις περισσότερες χώρες του κόσμου οι κυβερνήσεις ασκούν τα καθήκοντά τους σε κλειστές συνεδριάσεις όπου το κοινό δεν έχει πρόσβαση.

Πρόεδρος
Ο κ. Seixas da Costa μάς είχε ανακοινώσει ότι θα έπρεπε να αποσυρθεί στις 7 το απόγευμα. Επίσης, μας είπε ότι εργάζεται μαζί μας από τις 9 το πρωί. Πιστεύω ότι σήμερα κέρδισε τον μισθό του ως υπουργού και ως Προεδρεύοντα του Συμβουλίου. Επομένως, θα κλείσουμε την Ώρα των Ερωτήσεων εκφράζοντάς του τις ευχαριστίες μας για την παρουσία του.
Οι ερωτήσεις 10 έως 38 θα απαντηθούν γραπτώς.
Η Ώρα των Ερωτήσεων προς το Συμβούλιο έληξε.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 19.00)

