Libanon (debat)
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de situatie in Libanon.
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter van de Raad - (SL) Dames en heren, wat de situatie in Libanon betreft, blijven de diplomatieke activiteiten van de Europese Unie en de lidstaten erop gericht te zorgen voor vrede, stabiliteit, economische ontwikkeling en eerbiediging van de mensenrechten in Libanon.
Wij spannen ons ervoor in de soevereiniteit, politieke onafhankelijkheid, territoriale integriteit, eenheid en stabiliteit van Libanon te behouden en te bevorderen. De Europese Unie steunt de Libanese democratische instellingen en de legitieme regering van premier Fouad Siniora.
We maken ons echter wel zorgen over de langdurige onmacht van de Libanese instellingen. Deze duurt nu al sinds november 2006 en toen de post van president in november 2007 vacant werd, is deze machteloosheid nog verergerd.
De Europese Unie is niet alleen Libanon's grootste gelddonor, maar zij heeft ook via intensieve diplomatieke activiteiten geprobeerd een oplossing te vinden voor de politieke onmacht van dit land.
In dit kader steunen wij de inspanningen van de Verenigde Naties, Saoedi-Arabië en de Arabische Liga. De Europese Unie heeft dan ook haar steun verleend aan het driedelige plan, dat de ministers van Buitenlandse zaken van de Arabische Liga unaniem hebben goedgekeurd. Zoals alom bekend, behelst dit plan de onmiddellijke verkiezing van een president, de vorming van een regering van nationale eenheid en de aanname van een nieuwe kieswet.
Hoewel zij hun steun voor dit plan hebben uitgesproken, verschillen de Libanese politieke partijen van mening over de vraag hoe het moet worden uitgevoerd. Er zijn twee grote obstakels voor de uitvoering van het voorstel. Het eerste is van interne aard: de partijen kunnen het niet eens worden over hun vertegenwoordiging binnen de regering, over de verdeling van de ministersposten en over de nieuwe kieswet. Het tweede obstakel hangt samen met de Republiek Syrië, die invloed wil blijven uitoefenen in Libanon.
Ondanks dit alles is het plan van de Arabische Liga op dit moment nog steeds het enige initiatief dat kan helpen de politieke impasse in het land te doorbreken. Wij verwachten dat de secretaris-generaal van de Arabische Liga, de heer Moussa, zijn inspanningen zal voortzetten om de huidige problemen op te lossen. De Europese Unie zal hem in dit opzicht maximale steun verlenen.
De recente Top van de Arabische Liga, die eind maart in Damascus heeft plaatsgevonden, heeft helaas niet de gewenste resultaten opgeleverd om de problemen op te kunnen lossen. Vanwege de Syrische inmenging in de presidentiële-verkiezingsprocedure heeft Libanon als protest geen vertegenwoordiger afgevaardigd naar de Top.
In dit verband wijs ik erop dat de Europese Unie de standpunten in een aantal resoluties van de VN-Veiligheidsraad onderschrijft.
De Europese Unie steunt bovendien de inspanningen van de Verenigde Naties door deel te nemen aan de VN-missie in Libanon. De lidstaten hebben het grootste aandeel in de troepenmacht in Libanon. Ondanks vele aanvallen, waarbij zes leden van het Spaanse contingent zijn gedood en drie Ierse soldaten gewond zijn geraakt, was de missie een succes en is zij in augustus 2007 met een jaar verlengd.
De EU-lidstaten steunen ook de oprichting van het Speciaal VN-Tribunaal voor Libanon in Nederland.
Ik wijs er daarnaast op dat in 2007 het EU-Actieprogramma voor Libanon van start is gegaan. Met dit instrument wordt de bestaande samenwerking in het kader van het Euro-mediterrane Comité voor het Barcelonaproces verbeterd en er is reeds een begin gemaakt met de activiteiten in dit kader.
Olli Rehn
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst bedank ik het Parlement ervoor dat het Libanon op de agenda van vandaag heeft gezet. Wij hebben recentelijk aandacht besteed aan een groot aantal andere ontwikkelingen in het Midden-Oosten, met name gebeurtenissen in Gaza. We mogen hierdoor echter niet vergeten dat Libanon van strategisch belang is voor de regio en als partner van Europa.
De huidige situatie in Libanon is bijzonder verontrustend. De diepe politieke crisis duurt voort: op 24 maart is de parlementaire vergadering ter verkiezing van een president voor de zeventiende keer sinds november 2007 opgeschort. Tijdens de Top van de Arabische Liga in Damascus is evenmin een oplossing gevonden.
Op het gebied van de veiligheid heerst er weliswaar relatieve rust en hebben er geen grote incidenten plaatsgevonden, maar de spanning en ongerustheid onder de bevolking zijn toegenomen. Terwijl de politieke crisis voortduurt, kan het geweld ieder moment losbarsten, met onvoorspelbare gevolgen voor het land en zijn bevolking.
De indicaties dat Hezbollah zijn militaire capaciteit sinds 2006 heeft vergroot, zijn verontrustend, vooral gezien de recente dreigementen aan het adres van Israël, na de dood van Imad Mugniyeh. De aanhoudende crisis heeft bovendien uiterst negatieve gevolgen voor de sociaal-economische situatie in Libanon.
Zoals u weet, is Europa op veel verschillende vlakken actief om Libanon te helpen: wij leveren nog steeds de grootste bijdrage aan Unifil en de Europese Unie was tevens de belangrijkste donor tijdens de Parijs III-Conferentie. Sinds de lancering ervan in januari 2008 hebben wij het initiatief van de Arabische Liga ten volle ondersteund en onze Gemeenschapsinstrumenten hebben ons in staat gesteld een aantal van de grootste uitdagingen aan te nemen.
Het Europees nabuurschapsbeleid is een belangrijk instrument geworden om Libanon's hervormingsproces te steunen en om bij te dragen tot economische en sociale stabilisatie, ook al worden de hervormingsinspanningen sterk belemmerd door de huidige politieke impasse.
Wat zijn onze prioriteiten voor de naaste toekomst? Aanhoudende steun voor de uitvoering van het initiatief van de Arabische Liga blijft onze voornaamste prioriteit. Ondanks alle moeilijkheden geniet dit initiatief brede steun en het is op dit moment de enige optie voor het vinden van een oplossing. Een belangrijke datum in het proces wordt 22 april, wanneer de volgende parlementsvergadering voor de presidentsverkiezing is gepland.
Onlangs is het idee geuit van een speciale Libanon-top in het kader van de Arabische Liga. Als dit idee ook echt wordt uitgevoerd, moeten wij bekijken hoe we dit initiatief het beste kunnen steunen. We mogen echter niet vergeten dat Syrië momenteel het voorzitterschap van de Arabische Liga bekleedt.
Een duidelijke en voortdurende verbintenis om de resoluties betreffende Libanon van de Veiligheidsraad uit te voeren, blijft ook van essentieel, ja zelfs cruciaal belang. De publicaties van de volgende uitvoeringsverslagen betreffende Resolutie 1559 en 1701 van de VN-Veiligheidsraad - respectievelijk in mei en in juli 2007 - zullen derhalve essentiële mijlpalen zijn.
We moeten tevens proberen het momentum in het vredesproces in het Midden-Oosten vast te houden, dat ook gevolgen heeft voor Libanon. Ik blijf nauw contact houden met mijn partners van het "Kwartet Midden-Oosten” en kijk uit naar de door het Europees Parlement voor later dit jaar geplande Midden-Oostenconferentie.
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
namens de PPE-DE-Fractie. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, zoals de vertegenwoordigers van het fungerend voorzitterschap van de Raad en de Commissie ons hebben verteld en zoals de Hoge Vertegenwoordiger, de heer Solana, gisteren heeft gezegd ten overstaan van de Commissie buitenlandse zaken, zijn er op de recente Top van de Arabische Liga in Damascus - in diplomatieke bewoordingen - geen resultaten bereikt.
Dit is nu de zeventiende keer dat de voorzitter van het Libanese parlement, Nabih Berri, de geplande stemming ter verkiezing van de president heeft uitgesteld. Deze beslissing is niet genomen omdat er geen consensus zou heersen over het personage van de kandidaat voor het presidentschap - zoals bekend een Maroniete Christen - of over de persoon zelf - het hoofd van de strijdkrachten, Michel Suleiman. Dit was ons duidelijk, toen wij ons als afvaardiging van het Europees Parlement in Damascus bevonden, samen met de vicepremier, de minister van Buitenlandse zaken en vertegenwoordigers van Libanese oppositiepartijen zoals Hezbollah en Amal.
Mijnheer de Voorzitter, het probleem is louter en alleen de verdeling van de macht; het gaat om de totstandbrenging van blokkerende minderheden in de Libanese Raad van Ministers en om de toewijzing van de posten van hoofd van de geheime dienst en van hoofd van de strijdkrachten. Zoals de commissaris terecht opmerkte, heeft deze hele situatie ernstige gevolgen voor de geloofwaardigheid, het functioneren en het internationale imago van het land.
Wij willen dan ook dat het Europees Parlement de huidige oppositiekrachten ertoe oproept een oplossing te vinden, opdat deze interne kwesties ondergeschikt worden gemaakt aan de hogere belangen van het land, zodat we - net als in de door de Commissie gepromote EU-missie voor toezicht op de verkiezingen - kunnen blijven toewerken naar een soeverein, democratisch, vrij en levensvatbaar Libanon, dat in vrede kan worden opgebouwd.
Pasqualina Napoletano
namens de PSE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het spook van de oorlog waart weer rond in Libanon. De politieke impasse, waarbij de parlementsvergadering ter verkiezing van de president van de Republiek al 27 maal is opgeschort, zou nog kunnen verergeren, hetgeen van Libanon eens te meer vruchtbare grond zou kunnen maken voor onderlinge Arabisch conflicten en een voorlopig verborgen bron van spanning tussen Iran en Hezbollah en Israël.
Zoals reeds gezegd, is de Top van de Arabische Liga in Damascus mislukt. De premier, Fouad Siniora, en de voorzitter van het Libanese parlement, Nabih Berri, leveren echter koortsachtige externe inspanningen. Deze twee diplomatieke lijnen die zogezegd parallel lopen, maar tot nu toe niet zijn samengekomen, vertegenwoordigen de maandenlange dovemansgesprekken tussen de meerderheid en de oppositie.
Bij iedere poging om de crisis in Libanon te helpen overwinnen, moet volgens mij absoluut rekening worden gehouden met zowel de nationale als de internationale situatie. Alle Libanese machten hebben in feite sterke banden buiten het land, waarvan sommige nauwer zijn dan andere. Tegen deze achtergrond is het belangrijk om de resultaten te evalueren van de top die vandaag in Sharm el-Sheikh wordt gehouden tussen Egypte en Saoedi-Arabië. Het zou nuttig zijn als er zo snel mogelijk - een verzoek van premier Siniora - een speciale bijeenkomst van de ministers van de Arabische Liga wordt belegd, opdat wordt getracht Damascus ertoe te bewegen de onafhankelijkheid van Libanon te respecteren.
In dit kader wil ik echter ook even stilstaan bij de werkelijk unieke sociaal-economische situatie waarin Libanon, ondanks de crisis na de oorlog, zijn bruto binnenlands product in 2007 met vier procent zag toenemen. De sociale situatie is echter bijzonder moeilijk. De vakbonden hebben opgeroepen tot een algemene staking voor hogere minimumlonen op 7 mei en volgens VN-gegevens leeft een miljoen van de vier miljoen Libanezen met minder dan twee dollar per dag onder de armoedegrens.
Als wij willen helpen een oplossing te vinden, moeten we ervoor zorgen dat er op 22 april resultaten worden bereikt, temeer daar er na 21 augustus niet veel meer mogelijk lijkt. Op deze datum zal de presidentskandidaat aftreden als hoofd van de strijdkrachten omdat hij de leeftijdsgrens zal hebben bereikt. Als er voor die datum geen oplossing is gevonden, zal de crisis zich uitbreiden tot het leger en zal de kandidatuur van generaal Suleiman voorgoed tot het verleden behoren.
Ik besluit met de woorden van premier Siniora dat Libanon weliswaar niet vanuit, maar ook niet tegen Damascus kan worden geregeerd. Volgens mij een uitgebalanceerd standpunt en een maatstaf voor ieder initiatief van de Europese Unie.
Marco Pannella
namens de ALDE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik ben het bijna helemaal eens met hetgeen mevrouw Napoletano zojuist heeft gezegd. Bijna, omdat we volgens mij uiteindelijk zeker rekening moeten houden met Damascus en met andere hoofdsteden, maar vooral ook met het feit dat Libanon geconfronteerd wordt met een beleid - nu blijkbaar in nieuwe vormen - waarbij tegenstanders systematisch worden vermoord. Hoe populairder zij waren, hoe waarschijnlijker het was dat de voormalige communistische leider en al zijn volgelingen ook werden vermoord.
Wij kunnen - en moeten - dan ook zeker aandacht besteden aan de diplomatieke dimensie, maar tenzij we voor ogen houden dat het huidige Midden-Oosten - net als Europa in 1937, 1938 en 1939 - enerzijds te kampen heeft met een beleid van moorden en anderzijds met de politieke werkelijkheid van slachtoffers in naam van de vrede en van de vijand, denk ik niet dat wij de goede richting kunnen vinden; een richting die Europa alleen kan aangeven als het zich herinnert dat het opgeven van de nationale soevereiniteiten zijn eigen redding is geweest - de reden waarom we, behalve in Joegoslavië en elders, de laatste jaren in Europa geen oorlogen hebben gekend. Dit was het vereiste, zoals ook in het Midden-Oosten het geval zou moeten zijn: iets van vrijheid en mensenrechten te kunnen stellen tegenover het ostracisme en de chantage van de dictaturen uit de jaren dertig, en die van nu in het Midden- en in het Verre-Oosten.
Konrad Szymański
Mijnheer de Voorzitter, onze invloed op de situatie in Libanon is natuurlijk beperkt. Toch lijkt het erop dat we er niet alles aan hebben gedaan om de destabilisatie van Libanon door Hezbollah tegen te gaan. Deze organisatie is verantwoordelijk voor terroristische aanslagen in Libanon, waaronder die van januari 2008, die gericht waren op onder de jurisdictie van Unifil vallende gebieden. Hezbollah is een privéleger, dat met behulp van Iran en Syrië dat eens zo bloeiende land te gronde richt. Hezbollah moet daarom met spoed worden toegevoegd aan de Europese lijst van terroristische organisaties. Alleen op deze manier kunnen wij haar activiteiten onder het islamitische deel van de Europese bevolking effectief blokkeren. Alleen op deze manier kunnen wij de geldstroom vanuit Europa naar deze organisatie afsluiten.
Ik wijs hierbij ook op het schandalige energiecontract tussen Zwitserland en Iran. De Zwitserse politici moeten zich goed realiseren dat dit geld ook ten goede komt aan de in Libanon opererende terroristen.
David Hammerstein
Dank u, mijnheer de Voorzitter. Voorzitter Pöttering, ik doe u een specifiek voorstel, namelijk om voor te stellen dat verschillende Libanese parlementaire leiders hier in het Europees Parlement worden uitgenodigd om de voorstellen van de Arabische Liga te bespreken en om een oefening in parlementaire diplomatie te bevorderen, zodat wij niet onaangedaan blijven door de situatie waarin de Libanese burgers pionnen zijn geworden in een geopolitiek spel dat bijzonder gevaarlijk is, zowel voor hen als voor de vrede in het Midden-Oosten.
Dit voorstel zou de komende weken kunnen worden uitgevoerd daar wij, gezien de verslechterende situatie in Libanon, niet onbewogen kunnen blijven en de Libanese democratie een van de zwakste schakels in het Midden-Oosten is.
We mogen niet toestaan dat de crisis tussen Iran en de Verenigde Staten en tussen Iran en Israël van Libanon een slagveld maakt met louter verliezers.
We moeten steun verlenen aan het initiatief van de Arabische Liga waarbij de partijen zich ertoe verbinden om een nieuwe president te kiezen.
We moeten onverminderd steun verlenen aan het Internationaal Gerechtshof voor de moord op Rafik Hariri. We zijn tamelijk bezorgd over de vertraging in het onderzoek, die het moeilijk maakt om de belangrijkste getuigen in deze zaak te beschermen, zoals de Syriër Mohammed al-Siddiq, die recentelijk is verdwenen.
De Europese Unie moet maximale druk uitoefenen, zodat Syrië en Iran ophouden de oplossing van het politieke conflict in Libanon te dwarsbomen en het voorstel van de Arabische Liga betreffende de verkiezing van een nieuwe president steunen.
Wij maken ons ook zorgen over de aanhoudende smokkel van wapens naar het land om een illegale militie te bewapenen. Het Libanese leger moet het monopolie hebben op de militaire activiteiten, alsmede de controle over zijn grondgebied.
Vittorio Agnoletto
namens de GUE/NGL-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Libanese bevolking en de democratische burgersamenleving in dat land zijn de slachtoffers van een elders georkestreerde politieke crisis.
Aan de ene kant hebben we de Verenigde Staten, die als onderdeel van hun pro-Israëlische houding de kaart Libanon snel uitspelen tegen Syrië en Hezbollah, in een poging een door hun illegale oorlog tegen Irak verwoest gebied te stabiliseren en de militaire macht van de Staat Israël te consolideren. Zij kunnen het zich niet permitteren Libanon te verliezen. Aan de andere kant hebben we Iran en Syrië en hun bondgenoten die in Libanon een spel spelen om de politieke, militaire, nucleaire en regionale suprematie. Het doet er niet toe of de Libanezen bij dit spel - ook letterlijk - worden afgemaakt. Zij willen Libanon evenmin verliezen.
De Europese Unie moet geen kant kiezen in deze internationale schaakpartij. Als Europeanen moeten wij al het mogelijke doen om te proberen de politieke eenheid van Libanon te bewaken, door zijn soevereiniteit te beschermen en door de dialoog van de regeringscoalitie, Hezbollah en generaal Aoun, te bevorderen, te beginnen met de presidentsverkiezing. De gekozene moet een voor beide partijen aanvaardbare kandidaat zijn. Dat is Libanon. Het seculaire, multireligieuze karakter van het land is een waardevol gegeven voor de hele internationale gemeenschap en met name voor Europa.
Bastiaan Belder
namens de IND/DEM-Fractie. - (NL) Mijnheer de Voorzitter, waar te beginnen om de aanhoudende politieke impasse in Libanon te doorbreken? Het antwoord is eigenlijk te simpel voor woorden en ik ben ervan overtuigd dat de Raad en Commissie dat ook heel goed weten. Mijn duidelijk antwoord luidt in elk geval: de ontwapening van Hezbollah, daarmee beginnen! Een geoliede zwaarbewapende organisatie buiten de officiële machtsmiddelen van de wettige overheid blokkeert het normaal functioneren van de Libanese staatsinstellingen en tot op heden, ook een nationaal politiek compromis.
Simpele antwoorden op internationale crises zijn vaak moeilijk te realiseren. Dat geldt stellig ook voor de dringende ontwapening van Hezbollah; het schrikbeeld van een nieuwe burgeroorlog doemt immers op. Het voortduren van de militaire machtspositie van Hezbollah garandeert daarentegen de continuering van de binnenlandse invloed van de beide grote sponsoren, Syrië en de Islamitische Republiek Iran. De consequentie daarvan ligt voor de hand: de reële dreiging van een nieuwe hevige confrontatie met buurland Israël. De connectie overigens met de huidige harde nucleaire koers van Teheran is evident.
Raad en Commissie, welke oplossing reikt Europa aan voor dit Libanese dilemma?
Voorzitter, dan heb ik nog een kleine vraag. Uit berichten in de Amerikaanse pers vandaag blijkt dat lidstaat Bulgarije via de drugshandel winst maakt voor Hezbollah. Graag zou ik van de Raad willen weten hoe dat zit. Een Europese lidstaat die via drugshandel geld verdient voor Hezbollah, dat lijkt mij toch bijzonder ernstig.
Rodi Kratsa-Tsagaropoulou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren, het debat van vandaag geeft mij veel voldoening. Alle pogingen en initiatieven van de Europese instellingen ten spijt, vind ik dat wij ons gedragen alsof we een in opeenvolgende politieke crises gevangen volk aan zijn lot hebben overgelaten.
Wij gaan op een onhandige manier met de situatie om. We lijken niet te beseffen dat de situatie in Libanon verbonden is met de uitdagingen in het Midden-Oosten en dat deze van essentieel belang zijn voor de internationale veiligheid en vrede en voor de strategische plannen van de EU in het Middellandse Zeegebied en in het Midden-Oosten.
Ik denk dat het Europees Parlement duidelijk moet gaan inzien dat wij in de EU de verbintenissen in het kader van ons partnerschap met Libanon moeten nakomen. Dit verplicht ons ertoe de wettelijk gekozen regering te steunen, die na de laatste verkiezingen conform de constitutionele vereisten is gevormd en die momenteel wordt aangevallen en bedreigd.
We moeten onze steun vertalen in daden. Zoals ook mevrouw Napoletano heeft gezegd, geven we niet genoeg geld, omdat we gebrand zijn op een resultaat dat de crisis en de onzekerheid beëindigt. Om zo'n resultaat te kunnen bereiken, moeten de instellingen goed functioneren. Het Parlement moet werken als een forum voor democratische dialoog en controle van de staat; het moet een klankkast zijn voor de diversiteit die een essentieel onderdeel is van Libanon's identiteit.
Een zeker parlement is nog steeds gesloten, niet alleen voor de verkiezing van de president van de Republiek, maar voor alle activiteiten. Om ook maar enige oplossing voor de crisis te kunnen vinden, moet de president van de Republiek onmiddellijk worden gekozen en moet er conform de Grondwet een nieuwe regering worden gevormd. De toon mag niet worden gezet door elkaar beconcurrerende regionale machten, zoals momenteel het geval lijkt te zijn bij de presidentsverkiezing. Wij moeten ook laten zien dat we de Libanezen die de waarheid achter de politieke moorden zoeken, steunen. Honderdduizenden mensen gaan de straat op, gewapend met spandoeken met daarop "Wij willen de waarheid”.
De EU moet in deze regio doeltreffender en strategischer te werk gaan. We moeten verantwoordelijkheden en echte belangen steunen. Ook moeten we streven naar mogelijke oplossingen en vrede in de staten in dit gebied en in de Arabische staten. Er moet begrip komen en een nationale dialoog.
Tot slot een optimistische noot. Ik vind dat de politieke machten zich verantwoordelijk hebben gedragen: de gebeurtenissen hadden tot een burgeroorlog en een coup kunnen leiden, maar dit is niet gebeurd. Laten we daarom ons voordeel doen met deze positieve elementen.
Béatrice Patrie
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, als voorzitster van de Delegatie voor de betrekkingen met de Masjrak-landen doet het mij deugd dat we deze middag een debat over Libanon op de agenda hebben staan.
Aan de crisis die dit land al enkele maanden doormaakt, ligt natuurlijk meer ten grondslag dan alleen de uitdagingen van een presidentsverkiezing of de vorming van een regering. We weten dat de funderingen van het politieke systeem op het spel staan, die gebaseerd zijn op het subtiele evenwicht tussen de verschillende geloven uit de bonte Libanese verzameling.
Ook gaat het erom welke rol Libanon hoopt te spelen op het regionale toneel. Wil dit land een vliegdekschip zijn van de Verenigde Staten en hun bondgenoten in de regio of de vooruitgeschoven post van een zogezegde sjiitische halvemaan? Ik vind niet dat Libanon echt moet kiezen tussen het Amerikaanse kamp en het Syrische/Iraanse kamp. Het enige levensvatbare kamp voor Libanon is dat van Libanon zelf.
De Europese Unie moet zich zeker niet bemoeien met Libanese binnenlandse aangelegenheden. Europa hoeft niet de ene coalitie te verkiezen boven de andere. Wat de Europese Unie kan doen, is zich opwerpen als bemiddelaar, de Libanese partijen helpen een minimaal vertrouwen in elkaar te krijgen - zonder welke geen enkel akkoord kan worden bereikt - en haar goede diensten aanbieden om een proces van verstandhouding en compromisvorming op gang te brengen.
Terecht steunen wij het plan van de Arabische Liga op basis van een drieledige consensus: een president, een regering van nationale eenheid en een hervorming van de kieswet om alle onderdelen van de Libanese samenleving eerlijk te vertegenwoordigen. Dit is de conditio sine qua non voor de in de Taif-akkoorden voorziene politieke secularisatie, waarvan een groeiende meerderheid van de Libanese bevolking voorstander is.
Wij moeten steun verlenen aan ieder initiatief om dit te bewerkstelligen. In dit opzicht is het voorstel van Nabih Berri, de voorzitter van het Libanese parlement, om de nationale dialoog nieuw leven in te blazen, een positief signaal. Zoals we al jarenlang doen, moeten we steun blijven verlenen aan een Libanon dat ernaar streeft eindelijk soeverein en één te zijn en vrede te hebben met zichzelf.
Carlos Carnero González
- (ES) Mijnheer de Voorzitter, ik heb de indruk dat een van de weinige keren dat de in 2005 gekozen Libanese parlementariërs vrijelijk hebben kunnen handelen, recentelijk was, tijdens de plenaire vergadering van de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering in Athene, omdat het - zoals de gebeurtenissen op tragische wijze hebben aangetoond - absoluut erg gevaarlijk is om een Libanese parlementariër te zijn.
Ik denk dat sommigen ons willen doen geloven dat er geen oplossing is voor Libanon en dat dit land dus niet levensvatbaar is als onafhankelijke, soevereine en democratische staat. We moeten ons hiertegen verzetten door de Libanese instellingen te steunen, door het plan van de Arabische Liga te steunen en door erop aan te dringen dat alle obstakels voor vrede en begrip in dit land worden weggenomen.
Europa heeft zijn handen niet afgetrokken van Libanon; ik herinner alle aanwezigen aan de - imposante - Europese militaire deelname aan Unifil 2 en, zoals de Raad ons in herinnering heeft gebracht, de zware verliezen en vele dodelijke slachtoffers waarmee deze al gepaard is gegaan.
Onze politieke aanwezigheid doet niet onder voor onze militaire aanwezigheid. We hebben onze beperkingen, maar binnen deze beperkingen van onze capaciteit moeten we de machten buiten de regio en de Libanezen ertoe bewegen tot een akkoord te komen, omdat er zonder hen onmogelijk sprake kan zijn van een sociaal-economische ontwikkeling die de mensen of de vrede in het Midden-Oosten ten goede komt.
Eija-Riitta Korhola
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de recente Arabische Top was meer een soap dan een kwaliteitsprogramma. De belangrijke kwesties zijn niet opgelost omdat de hoofdrolspelers ontbraken.
Libanon's politieke crisis en voortdurend verslechterende veiligheidssituatie betekenen dat de EU de politieke dialoog moet verbeteren en een terugkeer naar het recht en de democratie moet ondersteunen. Ondanks het feit dat het EU-actieprogramma voor Libanon de effectieve nakoming van Libanon's internationale verbintenissen met betrekking tot de mensenrechten en de fundamentele vrijheden als prioriteit heeft gesteld, is er bijna geen vooruitgang geboekt. Disfunctionele staatsinstellingen en de verslechterende economie hebben geleid tot burgerlijke onrust en protesten. Zelfs de recente lerarenstaking is tandeloos zonder ontvankelijke staatsinstellingen.
De huidige politieke situatie ondermijnt de hervormingsagenda van het Europees Nabuurschapsbeleid (ENP), maar het ENP kan wel een katalysator zijn voor politiek debat door dit debat te verleggen van discussies over macht naar discussies over onderwerpen. Het ENP-partnerschap beloont vooruitgang. Libanon is niet de beste leerling op het gebied van leren en samenwerken met het ENP, maar we kunnen niet toestaan dat dit wordt goedgekeurd als ware het een strategiekeuze.
Miroslav Mikolášik
(SK) Als lid van de Delegatie in de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering/Barcelonaproces houd ik mij bezig met de kwestie Libanon en ik moet tot mijn spijt zeggen dat Libanon weliswaar een parlement heeft met een - legitieme - meerderheid, maar dat deze meerderheid wordt geïntimideerd en dat het parlement helemaal niet vergadert.
Sinds de moord op de bekende en gerespecteerde persoon Rafik Hariri heeft er nog geen presidentsverkiezing plaatsgevonden en heeft het land als geheel geen politieke oplossing gevonden voor deze ingewikkelde situatie. De leden van het Libanese parlement die ik recentelijk heb ontmoet, tijdens de laatste Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering in Athene en hier in Brussel, hebben ons verteld hoe verschrikkelijk de omstandigheden voor hen zijn. In Libanon overheerst het gevoel dat Syrië in praktische zin politieke macht heeft over het land, in het bijzonder over zuidelijk Libanon, waar Hezbollah het gebied dagelijks in gevaar brengt door raketten af te vuren op noordelijk Israël. Iran steunt deze situatie en ik denk niet dat deze as bereid is democratische veranderingen te aanvaarden.
Ik roep mijn collega's en alle aanwezigen in de Raad en in dit Parlement ertoe op om maatregelen te treffen voor onmiddellijke bijstand aan Libanon.
John Purvis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben ook lid van de Delegatie voor de betrekkingen met de Masjrak-landen en de situatie in Libanon is inderdaad een tragische.
De Raad en de Commissie wil ik echter meegeven dat ik deze middag niet erg onder de indruk ben van uw onmachtige presentaties. U schuift uw verantwoordelijkheden af op een al net zo onmachtige Arabische Liga.
We lijken geen vooruitgang te boeken en ik denk dat Europa zowel in Libanon als in de hele Midden-Oostenkwestie een veel grotere rol zou kunnen spelen. Europa staat aan de zijlijn en blijft daar staan. Alstublieft, Raad en Commissie, kunnen we ons vanuit een Europees standpunt veel harder opstellen in de hele Midden-Oostenkwestie in plaats van alleen maar vrome gemeenplaatsen te bezigen?
Bogusław Sonik
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik sluit mij erbij aan dat Europa nu een initiatief zou moeten ontplooien, vóór de suggestie van mevrouw Patrie, de voorzitster van de Delegatie, dat wij de belangrijkste Libanese machten de gelegenheid geven om in ons parlementaire forum te spreken en ons te vertellen wat een vergadering van hun parlement en een aanvang van het proces van de presidentsverkiezing nu echt in de weg staat. Ook is er volgens mij een welomlijnd beleid betreffende Syrië nodig. De sleutel tot het hele beleid inzake Libanon ligt in Damascus. We kunnen ons beleid ten aanzien van Syrië niet loskoppelen van ons standpunt inzake Libanon.
Er wordt momenteel weliswaar gesproken over onderhandelingen tussen Israël en Syrië over een mogelijke opgave van Israël van de Golanhoogten, maar dan moet er zeker worden voldaan aan de voorwaarde dat Libanon het recht heeft om een democratisch land te zijn en Syrië moet dit accepteren.
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter van de Raad. - (SL) Dames en heren, ik heb zeer aandachtig geluisterd naar de leden tijdens het debat van vandaag en ik merk om te beginnen op dat het Parlement en de Raad het er in hoge mate over eens zijn dat het de hoogste tijd is om de impasse in Libanon te doorbreken.
De Raad heeft uiteenlopende inspanningen geleverd. Sommigen van u, onder andere mevrouw Kratsa-Tsagaropoulou en mevrouw Napoletano, benadrukten dat het verstrekken van geld en financiële fondsen aan Libanon niet volstaat en dat alleen de verkiezing van een president evenmin zal volstaan.
Dat is waar. De Europese Unie doet in Libanon en in verband met dit land echter veel meer. Op dit punt bedank ik Carlos Carnero González die, net als ikzelf, in zijn interventie heeft benadrukt dat de Europese Unie op veiligheidsgebied met haar troepenmacht een aanzienlijke bijdrage levert, die al mensenlevens heeft geëist. Dit volstaat echter bij lange na niet. Het voorzitterschap van de Europese Raad vindt ook dat de Europese Unie tevens een politieke rol moet spelen.
In dit stadium mogen we niet vergeten dat er een - door de Europese Unie gesteund - initiatief van de Arabische Liga ligt en dat de voortdurende inspanningen van de secretaris-generaal, de heer Moussa, moeten worden gesteund, hetgeen de Europese Unie doet en ook zal blijven doen.
We zullen onze acties in verband met Libanon aanpassen aan de ontwikkelingen. Ik heb al aangegeven dat alleen de presidentsverkiezing niet alle problemen zal oplossen. Er zal ook een nieuwe regering moeten worden gevormd en er zal een electorale hervorming moeten plaatsvinden en we zullen dit alles natuurlijk blijven nastreven.
Feit blijft dat een oplossing van de politieke crisis ook gevolgen zou hebben voor de economische situatie in het land. Met hun inspanningen blijven de Raad en de Europese Unie zich inzetten voor de ondersteuning van Libanon.
Dit is een land met grote mogelijkheden en daarom willen wij het helpen en zijn we vastbesloten alle mogelijke bijstand te verlenen, zodat Libanon zo snel mogelijk politiek stabiel en economisch welvarend kan worden.
Olli Rehn
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik bedank de leden voor een zeer belangrijk en degelijk debat. Ik zal de inhoud ervan meedelen aan mijn collega, Benita Ferrero-Waldner.
Wij - Parlement, Raad en Commissie - delen volgens mij de basisopvatting dat we onze oude partner Libanon zeker zullen blijven steunen in deze uiterst kritieke fase. Gezien het ingewikkelde karakter van de uitdagingen waar Libanon momenteel voor staat, is het inderdaad van essentieel belang dat wij, als Europese instellingen, onze inspanningen zoveel mogelijk coördineren en onze mogelijkheden optimaal benutten. Het Europees Parlement heeft in het verleden al waardevolle bijdragen geleverd aan onze samenwerking met Libanon. Een goed voorbeeld hiervan is de Europese missie voor toezicht op de parlementsverkiezingen van 2005.
Een van de belangrijkste taken die voor ons liggen, is inderdaad om de Libanese democratie te helpen sterker te worden teneinde uitdagingen als de huidige crisis te kunnen aannemen. Electorale hervorming is een essentieel onderdeel van ieder initiatief dat blijvende gevolgen zou moeten hebben voor Libanon's politieke systeem. In dit kader kan - en, naar ik aanneem, zal - het Europees Parlement, met zijn specifieke expertise en knowhow, een sleutelrol spelen.
Zoals diverse sprekers hebben onderstreept, zijn de conflicten in de regio inderdaad onderling verbonden. Zoals u weet, hebben Libanon en Israël nooit een vredesakkoord gesloten. Libanon biedt onderdak aan 400 000 Palestijnse vluchtelingen, deels omdat Israël en de Palestijnen nog geen vredesregeling hebben getroffen. Hezbollah's raison d'être is voor een deel de aanhoudende bezetting door Israël van de Shebaa-boerderijen. Vanuit een EU-standpunt kan er dan ook alleen een langdurige, blijvende oplossing worden gevonden door middel van een veelomvattende aanpak van het vredesproces. Het vinden van een oplossing voor een onderdeel van het vredesproces zal weliswaar nuttig zijn op andere gebieden, maar een onderdeel is nooit veiliggesteld zolang er geen vooruitgang is geboekt op andere onderdelen. Een akkoord tussen Israël en Syrië zou zeker kunnen helpen de spanningen in Libanon te verminderen en daarom steunen wij het huidige politieke proces ten volle. Wij hebben goede hoop dat er te zijner tijd ook vooruitgang wordt geboekt met betrekking tot andere kwesties.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt plaats tijdens de volgende vergaderperiode in Straatsburg.
