Hervatting van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement, die op donderdag 3 februari 2000 werd onderbroken, te zijn hervat.

Goedkeuring van de notulen van de vorige vergadering
De Voorzitter
De notulen van de vergadering van donderdag 3 februari jongstleden zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?
Uit uw reactie kan ik opmaken dat veel afgevaardigden niet over deze notulen beschikken. Uiteraard kunt u geen notulen goedkeuren die u niet gezien hebt. Ik stel daarom voor, als u het goed vindt, de notulen morgenochtend ter goedkeuring aan u voor te leggen. Het is immers duidelijk dat u niet over de notulen beschikt. Mijn excuses.
De goedkeuring van de notulen wordt dus uitgesteld.

Davies
Mevrouw de Voorzitter, een motie van orde! De BBC heeft vanmorgen gemeld dat een Brits lid van dit Parlement, die een hoge positie bekleedt binnen zijn delegatie, strategische adviezen blijft verstrekken aan particuliere klanten. In het register van financiële belangen vermeldt hij echter niet wie deze klanten zijn. De burgers van Europa mogen van hun vertegenwoordigers verwachten dat zij publiek belang en winstgevende privé-zaken gescheiden houden. Zij kunnen er echter alleen zeker van zijn dat dit altijd het geval is, als de informatie publiekelijk beschikbaar en makkelijk toegankelijk is.
Mevrouw de Voorzitter, de quaestoren buigen zich momenteel over dit onderwerp. Ik wil u dan ook verzoeken uw invloed aan te wenden en ervoor te zorgen dat het register van financiële belangen geactualiseerd en gewijzigd wordt, ter dekking van dit soort gevallen, maar vooral dat het niet alleen door het Parlement kan worden ingezien, maar ook via het Internet te raadplegen is.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Davies. Ik zal me samen met het College van quaestoren over dit vraagstuk buigen.

Taylor
Mevrouw de Voorzitter, een motie van orde! Vandaag is het de eerste Valentijnsdag van het nieuwe millennium. Zou het niet mooi zijn als het Parlement zich juist op deze dag sterk zou maken voor de strijd tegen hartziekten, doodsoorzaak nummer één in de Europese Unie. Ik wil de geachte afgevaardigden met klem verzoeken zich solidair te betonen met hetgeen vandaag, op de Winning Hearts Conference, is afgesproken: dat ieder kind dat in het nieuwe millennium wordt geboren, er recht op heeft ten minste 65 jaar te worden zonder te lijden aan vermijdbare hart- en vaatziekten. Ik wens u nog een prettige Valentijnsdag!

Murphy
Mevrouw de Voorzitter, ik richt mij tot u op grond van artikel 9 van het Reglement, naar aanleiding van de motie van de heer Davies over de zeer ernstige aantijgingen op de BBC-radio van vanmorgen. Ik wil graag van u de verzekering krijgen dat u een onderzoek zult instellen om vast te stellen dat de twee parlementsleden die in dit specifieke BBC-vraaggesprek worden genoemd, hun bedrijf niet runnen vanuit dit Parlement of vanuit de parlementsburelen, omdat dit inderdaad een zeer kwalijke zaak zou zijn. In het verleden heeft de dubbele moraal van de Britse Conservatieven het Britse Lagerhuis in diskrediet gebracht. Het gevaar is niet ondenkbaar dat dergelijk laakbaar gedrag zich ook hier in dit Parlement zou kunnen voordoen, met alle gevolgen van dien.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Murphy. Zoals ik al tegen de heer Davies heb gezegd, beloof ik dat ik deze kwestie vanavond met de quaestoren zal bespreken.

Heaton-Harris
Mevrouw de Voorzitter, een motie van orde! Ik heb al meermalen schriftelijk bij u geïnformeerd naar de wijze waarop in dit Parlement moties van orde worden ingediend. Ik begrijp namelijk de motie van orde van de heer Davies niet. Waarom heeft hij niet vermeld dat een van zijn eigen liberale collega's eveneens een adviesbureau heeft, dat momenteel door de BBC wordt doorgelicht? Laat dit Parlement zijn agenda voortaan bepalen door de platvloerse berichtgeving in een programma dat zijn nieuwsonderwerpen baseert op leugens? Of houden wij ons bezig met zaken die voor Europa echt van belang zijn?

De Voorzitter
Waarde collega's, het moge duidelijk zijn dat de quaestoren hun onderzoek niet uitsluitend zullen baseren op mededelingen die over de radio zijn gedaan. Ze zullen zeer grondig te werk gaan.

Wurtz
Mevrouw de Voorzitter, ik denk dat ik veel collega's uit een groot aantal fracties vertegenwoordig, als ik zeg dat de boodschap van de voorzitter van de Commissie aan de nieuwe Oostenrijkse bondskanselier mij niet lekker zit. Hij zei onder meer: "Ik wens u veel succes" en "Ik twijfel er niet aan dat u in navolging van uw voorgangers zult strijden voor vrijheid, democratie en naleving van de mensenrechten en grondrechten". Verder zei hij: "Ik hoop op een vruchtbare en constructieve samenwerking." Ik vraag me af of deze uitlatingen nu echt nodig waren, en ik wil daarom dat de heer Prodi ons morgen uitlegt wat hij precies met deze woorden bedoelt, zodat ze niet langer voor interpretatie openstaan en ze niet tegen de wens van de heer Prodi in gebruikt kunnen worden om de gevaarlijke politieke ontwikkelingen in Oostenrijk te bagatelliseren.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Wurtz. Waarde collega's, het is niet de bedoeling dat er nu een debat wordt gevoerd. Het gaat hier om een motie van orde. Ik wil u in herinnering brengen dat we morgen de heer Prodi zullen ontvangen. Hij zal een verklaring afleggen over het programma van de Commissie. U bent uiteraard geheel vrij om na deze verklaring vragen te stellen aan de voorzitter van de Commissie. De heer Prodi is uiteraard ook geheel vrij u te antwoorden. Ik stel dus voor deze kwestie morgen definitief de wereld uit te helpen, als u en de heer Prodi dat tenminste willen.

Plooij- Van Gorsel
Mevrouw de Voorzitter, het spijt mij bijzonder dat ik u wederom moet lastig vallen met een punt dat ik hier al twee keer eerder heb ingebracht. Ik heb u al een aantal keren gezegd dat wij namens de Nederlandse collega's graag een Nederlandse televisiezender zouden willen hebben. Er zijn nu inmiddels 28 zenders hier in dit Parlement, waarvan twee Griekse, één Portugese, één Finse en een Belgische, maar nog steeds geen Nederlandse, wel zeven Engelse, zes Duitse en zes Franse. Het is mij al in september beloofd dat er per januari een Nederlandse zender zou zijn. Het is nu februari en er is nog er steeds geen. Ik zou u toch nogmaals willen vragen om daar werk van te maken. Ik vraag mij af welke middeleeuwse bureaucratie hier verhindert dat er een Nederlandse zender per satelliet wordt doorgegeven.

De Voorzitter
Mevrouw Plooij-Van Gorsel, ik wil u laten weten dat ik zeer teleurgesteld ben over de gang van zaken. Ik was er persoonlijk van overtuigd dat het probleem allang was opgelost. Ik ben op de hoogte van uw herhaalde verzoeken op dit punt en denk dat mevrouw Banotti u iets wil laten weten. Met uw toestemming wil ik dus het woord geven aan mevrouw Banotti, die in het kader van deze motie van orde antwoord zal geven op uw vraag.

Banotti
Mevrouw de Voorzitter, zoals mijn goede vriendin mevrouw Plooij-van Gorsel weet, stel ik alles in het werk om het haar en mijn andere Nederlandse collega's naar de zin te maken.
Ik wil u graag, als quaestor belast met dit onderwerp, verzekeren dat er technische gesprekken zijn gevoerd over de verschillende tv- en radiozenders. Mijn collega's worden daar inmiddels over geïnformeerd. Wellicht is het voor mevrouw Plooij-van Gorsel een troostende gedachte te weten dat ook de Ieren nog geen eigen zender hebben. Er schijnen hardnekkige technische problemen te zijn, maar we zijn ermee bezig. Ik stel het zeer op prijs dat ik een en ander nader heb mogen toelichten.

De Voorzitter
Ik ben er niet van overtuigd dat onze Nederlandse collega's hier genoegen mee zullen nemen. Onze Ierse collega's zijn immers ook niet in staat een nationale zender te ontvangen. Ik denk dat we moeten inventariseren wat er gedaan moet worden om ervoor te zorgen dat alle collega's de door hen gewenste zender kunnen ontvangen.
Ik wil mevrouw Banotti en de andere quaestoren bij voorbaat hartelijk danken voor hun inspanningen om dit probleem op te lossen.

Dupuis
Mevrouw de Voorzitter, ik wil de heer Wurtz laten weten dat de Commissie niet de Brezjnev-doctrine inzake de beperkte soevereiniteit hanteert. Voorlopig is er geen enkele aanleiding voor toepassing van artikel 6 en 7. Oostenrijk heeft dus het volste recht een regering te vormen, net zoals de voorzitter van de Commissie het recht en zelfs de plicht heeft Oostenrijk het beste te wensen. De heer Wurtz is wellicht vergeten dat enige tijd geleden enkele van zijn geestverwanten in Frankrijk en Franse communistische burgemeesters bulldozers stuurden naar immigrantenwijken in Franse steden.

Regeling van de werkzaamheden
De Voorzitter
Aan de orde is de het vaststellen van de definitieve ontwerpagenda, zoals deze door de Conferentie van voorzitters overeenkomstig artikel 110 van het Reglement is opgesteld.
Vergaderingen van 14 t/m 18 februari 2000 te Straatsburg
Woensdag 16 februari:
De Voorzitter. Aangezien de Raad woensdagavond niet aanwezig kan zijn, verzoeken de PPE-DE-Fractie, de PSE-Fractie, de ELDR-Fractie, de Verts/ALE-Fractie en de GUE/NGL-Fractie de verklaring van de Raad over de kwestie-Cyprus en het verslag-Brok over de pretoetredingsstrategie voor Cyprus en Malta gecombineerd te behandelen en deze gecombineerde behandeling net als de behandeling van het Verslag-Swoboda hoger op de agenda te plaatsen. De vergadering van woensdag komt er dus als volgt uit te zien: de verklaring van de Raad over de samenhang van het beleid van de Unie met het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid van de VN, de verklaring van de Raad over de vergadering "mensenrechten" van de VN, de gecombineerde behandeling inzake Cyprus en tenslotte de verslagen van de heer Swoboda, de heer Corrie, mevrouw Frassoni en de heer Knörr Borràs.
Wie wil namens deze fracties dit verzoek toelichten?
Niemand wil hierover het woord voeren, dus ik breng het verzoek in stemming.
(Het Parlement keurt het voorstel goed)
Donderdag 17 februari: De Voorzitter. Wat het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties betreft, heb ik diverse wijzigingsvoorstellen ontvangen.
Er liggen twee verzoeken om toevoeging onder het punt "Mensenrechten". De ELDR-Fractie wil een nieuwe rubriek "Cambodja" en de Verts/ALE-Fractie wil een nieuwe rubriek "Pinochet" opnemen. Zoals u weet, mogen er niet meer dan vijf rubrieken onder het punt "Mensenrechten" worden opgenomen. Op de lijst in de definitieve ontwerpagenda staan reeds vier rubrieken vermeld. Derhalve kan nog maar één rubriek worden toegevoegd.
Wie wil namens de liberale fractie het verzoek om opneming van de rubriek "Cambodja" toelichten?

Maaten
Voorzitter, het is voor de liberale fractie van groot belang dat er over de situatie in Cambodja wordt gepraat, en dat het juist nu gebeurt. Niet alleen vanwege de brief die de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Kofi Annan, heeft geschreven aan de regering van Cambodja, om eindelijk stappen te nemen voor een speciaal tribunaal om de leiders van de Rode Khmer ter verantwoording te roepen, maar ook omdat het regime van Hun Sen, kennelijk niet tevreden met de moordaanslagen op de oppositieleider Sam Raninsy, nu heeft bedacht dat ook maar zijn parlementaire immuniteit moet worden opgeheven, zodat hij gewoon voor de rechter kan worden gedaagd.
De internationale gemeenschap heeft om verantwoording gevraagd voor wat er in Cambodja gebeurt. Tenslotte hebben wij, in een van de grootste fiasco's op het gebied van verkiezingswaarneming, de verkiezingen in Cambodja goedgekeurd. Alleen dit parlement is met enig krediet daaruit tevoorschijn gekomen. Ik denk dat wij als Parlement ook nu onze verantwoordelijkheid moeten nemen en ons uitspreken over de situatie in Cambodja.
(Het Parlement keurt het voorstel goed) De Voorzitter. De rubriek "Cambodja" wordt dus onder het punt "Mensenrechten" opgenomen. Het verzoek om opneming van de rubriek "Pinochet" komt derhalve te vervallen
Ik heb overigens ook verzoeken om opneming van nieuwe punten in het actualiteitendebat ontvangen. Het gaat dus niet om toevoegingen van onderwerpen onder het punt "Mensenrechten", maar om de toevoeging van nieuwe punten. Er zijn drie verzoeken ingediend: een verzoek van de GUE/NGL-Fractie om opneming van een nieuw punt "Moratorium op de doodstraf in de Verenigde Staten en de zaak Betty Beets"; een verzoek van de ELDR-Fractie om opneming van een nieuw punt "De zaak Pinochet" en een verzoek van de Verts-ALE-Fractie om opneming van een nieuw punt "Milieuramp in de wateren van de Donau".
Aangezien we over weinig tijd beschikken - de Commissie zal immers een verklaring afleggen over de herstructurering van bedrijven - en er al twee punten op de huidige lijst staan, kunnen er nog slechts twee nieuwe punten worden toegevoegd.
We gaan eerst stemmen over het verzoek van de GUE-NGL-Fractie.
(Het Parlement verwerpt het verzoek)De Voorzitter. Nu is het verzoek van de liberale fractie aan de beurt.
Welke voorstander wil dit verzoek toelichten?

Beysen
Mevrouw de Voorzitter, het is opvallend dat het Europees Parlement tot dusver geen standpunt heeft ingenomen over de mogelijke vrijlating van Pinochet, ondanks de internationale aanhoudingsmandaten die reeds werden uitgevaardigd. Omdat het hoger beroep van de Belgische regering vorige week ontvankelijk is verklaard en omdat de beslissing ten gronde nog niet is genomen, is het belangrijk dat het Parlement eindelijk een ernstig signaal geeft, een signaal dat zou moeten inhouden dat niemand aan een eerlijk proces kan ontsnappen. Het is ondenkbaar dat het Europees Parlement, dat terecht zoveel aandacht besteedt aan het respecteren van de rechten van de mens, in deze geen duidelijke uitspraak zou doen.

Barón Crespo
Mevrouw de Voorzitter, dit is een te serieus onderwerp om het nu als een dringende resolutie te gaan behandelen.
Ten eerste heeft het Parlement zich al uitgesproken over Pinochet en bovendien moeten een aantal andere zaken niet vergeten worden.
Ten eerste is dit onderwerp nog in verschillende Europese landen onder de rechter en ik wil de collega's eraan herinneren dat er nog geen Europese ruimte voor strafrecht bestaat en ook geen Europese jurisdictie. Wij zijn voorstanders van het Internationaal Strafhof, dat echter nog niet bestaat.
Ten tweede: de eerste verklaring van de nieuwe, democratisch gekozen regering in Chili onder leiding van premier Ricardo Núñez luidde dat al degenen die dit soort misdrijven begaan hebben, verantwoording moeten afleggen tegenover de justitie. De Chileense justitie, die onafhankelijk is, bestudeert op dit moment 60 aanklachten tegen generaal Pinochet wegens zijn misdrijven tegen de menselijkheid.
Ik meen dat dit onderwerp serieus genoeg is om te behandelen, maar dan niet in het kader van het actualiteitendebat. Wij vinden dat er in dit geval recht moet worden gedaan, maar dit is volgens ons niet de meest aangewezen procedure.
(Het Parlement verwerpt het verzoek) De Voorzitter. Wij zijn nu aangekomen bij het derde verzoek, dat door de Verts/ALE-Fractie is ingediend en betrekking heeft op de opneming van een nieuw punt "Milieuramp in de wateren van de Donau". Wie wil dit verzoek toelichten?

Lannoye
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, veel specialisten zijn van mening dat de milieuramp die zich in een zijrivier van de Donau heeft voltrokken even ernstig is als destijds de ramp in Tsjernobyl. Niet alleen Roemenië, maar ook Joegoslavië wordt door deze ramp getroffen. Men zou zelfs kunnen zeggen dat het gehele gebied waardoor de Donau stroomt tot rampgebied moet worden verklaard. Wij vinden dit vraagstuk zo ernstig dat volgens ons een snelle reactie van de Commissie op zijn plaats zou zijn. Verder vind ik dat het Parlement een debat over dit vraagstuk moet voeren, dat moet uitmonden in een resolutie.

(Het Parlement willigt het verzoek in) De Voorzitter. Nog altijd met betrekking tot de donderdag heeft de PPE-Fractie verzocht het verslag van mevrouw Cederschiöld al op woensdag en dan als laatste agendapunt te behandelen. Het betreft haar verslag over een ontwerp-kaderbesluit tot versterking van het strafrechtelijke kader voor de bescherming tegen valsemunterij, met het oog op het in omloop brengen van de euro.
Wie wil namens de PPE-Fractie dit verzoek toelichten?

Cederschiöld
Mevrouw de Voorzitter, er zijn zeer veel veranderingen aangebracht in de agenda en daarom wil ik het Parlement vragen het onderhavige verzoek in te willigen. Het betreft een heel kort agendapunt, maar het is uiterst belangrijk dat het nu door het Parlement behandeld wordt en geen vertraging oploopt. Het gaat om een bijzonder urgente zaak, namelijk om vervalsingen van de euro. Wij hebben ons ingespannen om dit punt op de agenda te krijgen. Ik zou daarom het Parlement zeer dankbaar zijn als het dit verzoek inwilligt.
(Het Parlement willigt het verzoek in)
Vrijdag 18 februari: De Voorzitter. De PSE-Fractie wenst dat de naar aanleiding van de mondelinge vraag over Europese postdiensten ingediende ontwerpresoluties onmiddellijk na het debat in stemming worden gebracht en dus niet in de volgende vergaderperiode, zoals voorzien in de definitieve ontwerpagenda.
Wie wil namens de PSE-Fractie dit verzoek toelichten?

Wurtz
Mevrouw de Voorzitter, ik wil mijn vriend Enrique Barón met oprechte excuses laten weten dat ik tegen dit voorstel heb gestemd. Het verbaast me zelfs dat het überhaupt is ingediend, want we hadden tijdens een bijeenkomst van de Conferentie van voorzitters overeenstemming over dit vraagstuk bereikt.
Mevrouw de Voorzitter, ik denk dat uw voorstel om het debat aanstaande vrijdag te houden en pas op een later tijdstip in stemming te brengen, redelijk is. Dit vraagstuk heeft immers betrekking op maar liefst 1,8 miljoen werknemers in de Unie. Er bestaat een tamelijk recente richtlijn, namelijk die uit 1997. Ik denk dat we niet in allerijl een besluit moeten nemen over de richting die we met het oog op een nieuwe richtlijn op moeten gaan, zonder dat we de vakbonden of de sociale partners in het algemeen hebben kunnen raadplegen. Een dergelijke overhaaste actie zou immers niet passen bij het soort debat dat we willen voeren over vraagstukken die direct op de sociale partners betrekking hebben.
Ik wil dus dat we de huidige planning handhaven, dat wil zeggen dat mijns inziens het debat aanstaande vrijdag moet worden gehouden en dat de stemming op een later tijdstip moet plaatsvinden.

Barón Crespo
Mevrouw de Voorzitter, ik ben de heer Wurtz inderdaad uitleg verschuldigd en ik zal die het hele Parlement geven. In de Conferentie van voorzitters hadden wij het desbetreffende principeakkoord bereikt, maar ik wist toen nog niet dat commissaris Bolkestein de volgende week in de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme zou verschijnen. In mijn fractie is dit besproken, en wij zijn van mening dat het gezien de huidige stand van de integratie en de deregulering van de markt in deze gevoelige sector raadzaam is dat het Parlement zich nu al - afgezien van wat het in de toekomst doet - uitspreekt. De commissaris kan daar dan goede nota van nemen en daardoor kan aan het debat van de volgende week richting worden gegeven.

Ferber
Mevrouw de Voorzitter, ik zou de heer Wurtz willen vragen even na te lezen waar het om gaat. Het gaat helemaal niet om de inhoud van de zaak. Het gaat om de vraag die voor de hand ligt nu de Commissie al anderhalf jaar de tijd heeft gehad om de richtlijn voor te leggen, namelijk: wanneer komt het er nu eens van? Met deze resolutie willen we er alleen maar voor zorgen dat de beloofde termijnen ook echt worden aangehouden, en daarom is het belangrijk dat we zo snel mogelijk iets doen. Daarom zou ik het voorstel van de sociaal-democraten willen steunen om op vrijdag te stemmen.
(Het Parlement willigt het verzoek in)

Posselt
Mevrouw de Voorzitter, het verslag-Cederschiöld is van de agenda van donderdag verwijderd. Daardoor hebben we op donderdag eigenlijk wat meer tijd. Tijdens het actualiteitendebat moeten we in anderhalf uur veel onderwerpen afraffelen. Daarom zou ik willen vragen of de zittingsdienst niet zou kunnen overwegen het actualiteitendebat met een half uur te verlengen, zodat we voldoende spreektijd hebben.
Ik heb toch al de indruk dat de vergaderingen de afgelopen weken erg chaotisch georganiseerd zijn. Iedereen moest vechten voor een paar minuten spreektijd, en toen hadden we plotseling op donderdag één of anderhalf uur zonder enig punt op de agenda en moesten we wachten tot we konden stemmen. Deze week staat er op vrijdag één enkel onderwerp op de agenda. Ik zou u werkelijk willen vragen eens na te denken over de manier waarop we de vergaderingen organiseren.

De Voorzitter
Dat lijkt me geen enkel probleem. We zullen zien of we het actualiteitendebat met een half uur kunnen verlengen nu het verslag van mevrouw Cederschiöld naar de woensdag is verplaatst.

Barón Crespo
Mevrouw de Voorzitter, ik wil iets zeggen over een agendapunt van woensdag, dat u nog niet heeft genoemd.
Ik begrijp dat er consensus over bestaat dat de verklaring van de Raad over de komende vergadering van de Commissie mensenrechten van de Verenigde Naties niet zal gaan over de vijftigste verjaardag van de Conventies van Genève. Die verklaring is uitgesteld tot de plenaire vergadering van maart, opdat ze op een plechtige en waardige manier kan worden afgelegd. Ik heb begrepen dat daarover overeenstemming bestaat.

McMillan-Scott
Mevrouw de Voorzitter, er is vanmiddag in dit Parlement gewag gemaakt van berichtgeving in het vanochtend uitgezonden BBC-programma Today, waaruit zou blijken dat een aantal van mijn collega's er hun eigen lobby-bedrijven op na houden of anderszins hun positie als Parlementslid misbruiken.
Dit zijn ernstige aantijgingen, die bovendien volstrekt onjuist zijn. Ze getuigen van boze opzet en politiek vooroordeel en men heeft ze wereldkundig gemaakt in het volle besef dat ze niet juist waren. We zijn momenteel juridisch advies aan het inwinnen. Het register van financiële belangen van mijn collega's kent geen hiaten.
Als we tot de conclusie komen dat leden van dit Parlement of hun medewerkers met de BBC onder één hoedje hebben gespeeld, dan zullen we hen hier in dit Parlement aan de schandpaal nagelen.

De Voorzitter
Dat is zeker zo. Ik ben het met u eens.
b) Vergaderingen van 1 en 2 maart 2000 te Brussel

Duurzame stadsontwikkeling - Plattelandsontwikkeling - EQUAL-initiatief
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van de vier volgende verslagen:
Verslag (A5-0026/2000) van mevrouw McCarthy, namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, over de ontwerpmededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor een communautair initiatief voor economische en sociale rehabilitatie van in crisis verkerende steden en voorsteden met het oog op een duurzame stadsontwikkeling (URBAN) (COM (1999) 477 - C5-0242/99 - 1999/2177 COS));
Verslag (A5-0028/2000) van de heer Decourrière, namens de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, over de ontwerpmededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor een communautair initiatief op het gebied van trans-Europese samenwerking ter stimulering van een harmonische en evenwichtige ontwikkeling van de Europees ruimte (INTERREG) (COM(1999) 479 - C5-0243/1999 - 1999/2178(COS));
Verslag (A5-0024/2000) van de heer Procacci, namens de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling, over de ontwerpmededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor het communautaire initiatief voor plattelandsontwikkeling (LEADER+) (COM(1999) 475 - C5-0259/1999 - 1999/2185(COS));
Verslag (A5-0034/2000) van mevrouw Stenzel, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over de ontwerpmededeling van de Commissie aan de lidstaten tot vaststelling van de richtsnoeren voor Programma's in het kader van de Communautaire Initiatieven (PCI's) waarvoor de lidstaten voorstellen voor steunverlening uit hoofde van het EQUAL-initiatief kunnen indienen (COM(1999) 476 - C5-0260/1999 - 1999/2186(COS)).
Mevrouw McCarthy heeft enige vertraging opgelopen tijdens haar vlucht en zal derhalve wat later komen. Ik stel voor dat we eerst naar het betoog van de heer Decourrière gaan luisteren.

Decourrière
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, geachte commissarissen en leden van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme, op verzoek van het Europees Parlement heb ik het verslag opgesteld over het communautaire initiatief INTERREG III.
Tijdens de behandeling van het verslag in de commissie hebben we meer dan honderd amendementen bestudeerd en vandaag zijn er opnieuw zeventien amendementen ingediend, waarvan er enkele reeds binnen de commissie waren gepresenteerd.
Alvorens we over de inhoud van de door mij voorgestelde resolutie gaan debatteren, wil ik u laten weten door welke overwegingen ik mij heb laten leiden. Allereerst wil ik u het doel van het communautaire initiatief in herinnering brengen. Dat initiatief is gebaseerd op het beginsel van transnationale samenwerking en innovatie. Het programma moet de ontwikkeling en de Europese dimensie stimuleren. INTERREG maakt deel uit van vier communautaire initiatieven die voor de periode 2000-2006 op het programma staan. Het grootste deel van de beschikbare financiële middelen wordt vrijgemaakt voor INTERREG, namelijk 4,875 miljard euro. Op dit moment bedraagt het budget voor dit programma nog 3,604 miljard euro.
Het INTERREG-initiatief kwam in 1990 van de grond en had als doel de Europese regio's voor te bereiden op het Europa zonder grenzen dat na het realiseren van de grote interne markt een feit werd.
Bij de hervorming van de structuurfondsen in 1994 en 1996 zijn er in het communautaire initiatiefprogramma INTERREG nieuwe programma's opgenomen om de ontwikkeling van de trans-Europese energie- en vervoersnetwerken te stimuleren. De programma's hebben ten doel de grensoverschrijdende, transnationale en regionale samenwerking alsmede de evenwichtige ontwikkeling van de communautaire ruimte te bevorderen.
Het programma INTERREG III borduurt voort op de ontwikkelingen die reeds in gang zijn gebracht. Overeenkomstig verordening 1260/99, houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen, heeft de Commissie ons vandaag de richtsnoeren voor dit programma voorgelegd.
INTERREG III kent drie onderdelen. In onderdeel A wordt de grensoverschrijdende samenwerking tussen de plaatselijke gemeenschappen in de grensgebieden (binnen- en buitengrenzen van de Unie) geregeld op basis van gezamenlijke en grensoverschrijdende ontwikkelingsstrategieën. De plaatselijke en regionale autoriteiten van de lidstaten zijn verantwoordelijk voor het uitvoeren van deze strategieën. Onderdeel B heeft betrekking op de transnationale samenwerking tussen nationale, regionale en plaatselijke autoriteiten in meerdere lidstaten of kandidaat-lidstaten op het gebied van ruimtelijke ordening, vervoersnetwerken en milieu. De nationale autoriteiten zijn verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van dit onderdeel. Onderdeel C gaat over de interregionale samenwerking tussen diverse regio's van de lidstaten of derde landen voor de uitwisseling van ervaringen op het gebied van onderdelen A en B en voor samenwerking op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling. Dit onderdeel moet in samenwerking met de Commissie, die dit programma moet uitvoeren, gestalte krijgen.
Het INTERREG-programma doet recht aan de nieuwe behoeften die de opname van de LMOE's en de insulaire en ultraperifere regio's in dit programma met zich meebrengt. De Commissie stelt ons voor de middelen voor het INTERREG-programma als volgt te verdelen: 50 tot 80% voor onderdeel A, 6% voor onderdeel C en de rest voor onderdeel B, dat wil zeggen tussen de 14 en 44% van de beschikbare middelen.
De Commissie stelt de lijst van regio's op die voor de onderdelen A en B in aanmerking komen. De kaart met de regio's die tijdens de vorige programmeringsperiode in aanmerking kwamen, dient hierbij als uitgangspunt. De ultraperifere regio's komen voor steun uit onderdeel B in aanmerking. De Commissie stelt een niet-limitatieve lijst van prioriteiten en subsidiabele maatregelen op voor onderdeel A, maar een limitatieve lijst voor onderdeel B. Ze houdt de mogelijkheid open om later in het kader van onderdeel C voorstellen te doen op basis waarvan ervaringen kunnen worden uitgewisseld en de samenwerking tussen de regio's kan worden versterkt.
De procedure voor het aannemen van programma's is in de algemene verordening inzake de structuurfondsen vastgelegd. De voorstellen zijn door de lidstaten gedaan en ter goedkeuring aan de Europese Commissie voorgelegd. Deze instelling bekijkt of de voorstellen overeenkomen met de vastgestelde algemene richtsnoeren. De voorstellen moeten een aantal elementen bevatten, namelijk een overzicht van de strategieën, een beschrijving van de benodigde grensoverschrijdende of transnationale maatregelen om deze strategieën te verwezenlijken, en een globaal financieringsplan.
Ik behoor tot de meerderheid van de EP-leden die voor het handhaven van het communautaire initiatiefprogramma INTERREG gestemd hebben. Ik betreur het dat het Parlement niet op de hoogte is gebracht van de evaluatie van het vorige programma. Was dit namelijk wel gebeurd, dan waren de nieuwe maatregelen veel efficiënter geweest. Ik vind het bovendien jammer dat de tijdschema's bijzonder kort waren. De parlementaire commissie heeft zich immers pas op 24 november en 26 januari jongstleden over de tekst kunnen buigen. Tenslotte betreur ik het dat noch de regio's, noch de representatieve regionale organisaties betrokken waren bij de uitwerking van het programma.
Dit transversale instrument stimuleert de grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking en kan daarom als uitgangspunt dienen voor een Europees regionaal beleid dat zal bijdragen aan een harmonieuze en evenwichtige ruimtelijke ordening.

Procacci
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, mevrouw de commissaris, tijdens de conferentie over plattelandsontwikkeling, die van 7 tot 9 november 1996 in Cork plaatsvond, werd besloten de plattelandsontwikkeling tot een van de prioriteiten van de Europese Unie uit te roepen. De plattelandsontwikkeling is immers van groot belang voor de landbouw, voor het voortbestaan van de landbouw en voor een duurzame ontwikkeling. De landbouwers moeten in een omgeving kunnen werken waarin zij beschikken over de noodzakelijke infrastructuur en diensten. Dan kunnen zij het milieu beter beschermen en zorgen voor betere levenskwaliteit, voor diversificatie en werkgelegenheid.
Daarom moet men een geïntegreerd, multisectoraal beleid opzetten en toepassen op alle plattelandsgebieden van de Unie. Met dit beleid moet men de administratieve procedures vereenvoudigen, het partnerschap tussen de Europese instellingen en de nationale en lokale gesprekspartners verbeteren en het milieu beschermen. In Agenda 2000, het programmadocument van de Commissie van 1998, worden twee grondbeginselen genoemd voor het beleid ter bevordering van de plattelandsontwikkeling: ten eerste de erkenning van het multifunctionele karakter van de landbouw, en ten tweede de noodzaak van een geïntegreerde strategie voor de achtergebleven plattelandsgebieden. Het eerste beginsel vereist dat er een nieuw pact wordt gesloten tussen de landbouwer en de samenleving: de landbouwer moet de beheerder zijn van het platteland, en de samenleving moet bereid zijn te betalen voor zijn milieudiensten, want zonder die diensten kan de recreatieve waarde van het platteland niet worden gewaarborgd. Het tweede beginsel vloeit voort uit de vaststelling dat een groot deel van de werkgelegenheid in de plattelandsgebieden buiten de traditionele landbouwsector te vinden is. Dat maakt een allesomvattend ontwikkelingsbeleid noodzakelijk, waarin het plattelandsbeleid en de sectorale onderdelen van het landbouwbeleid elkaar aanvullen. Op die manier maakt men van de plattelandsontwikkeling een echte pijler van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.
Met het communautair initiatief LEADER, dat voor het eerst in 1991 werd toegepast, wilde men de plattelandsontwikkeling een bottom-up-aanpak geven en de maatregelen diversifiëren door aanpassing aan de lokale behoeften. De bedoeling was het ontwikkelingspotentieel van de plattelandsgebieden te versterken door lokaal initiatief te bevorderen, kennis omtrent plattelandsontwikkeling te vergaren en deze kennis door te geven aan andere plattelandsgebieden.
LEADER I was van toepassing op de gebieden van de doelstellingen 1 en 5b van de structuurfondsen. Er hebben 217 lokale actiegroepen aan deelgenomen en deze hebben financiering ontvangen voor een bedrag van 1.155 miljoen euro. LEADER II, dat de periode 1994-1999 bestreek - waarvoor wij helaas nog geen afsluitende evaluatie hebben - had een grotere draagwijdte dan LEADER I. Meer dan 800 actiegroepen hebben hier profijt van kunnen trekken en de hun ter beschikking gestelde kredieten bedroegen, na verdeling van de financiële middelen, meer dan 4.000 miljoen euro. Na het succes van LEADER I en LEADER II besloot de Europese Commissie het initiatief voort te zetten. Voor de periode 2000-2006 heeft men echter slechts een kredietvolume van 2.020 miljoen euro uitgetrokken en een indicatieve verdeling per lidstaat vastgesteld.
Het LEADER+-initiatief is anders dan de voorafgaande initiatieven, en wel doordat alle plattelandsgebieden hieraan kunnen deelnemen. Eveneens is dit initiatief ambitieuzer en beter opgewassen tegen de uitdagingen waarmee het platteland is geconfronteerd. De belangrijkste wijzigingen zijn de volgende: ten eerste kunnen alle plattelandsgebieden in aanmerking komen voor het LEADER +-initiatief; ten tweede worden strengere criteria gehanteerd voor de selectie van lokale acties; en ten derde wordt prioriteit toegekend aan geïntegreerde lokale ontwikkelingsplannen waarin gebruik wordt gemaakt van informatietechnologie, aan verbetering van levenskwaliteit, en aan promotie van lokale producten.
Ik ben verheugd over de voortzetting van dit initiatief. Hierin wordt, zoals ik zojuist al zei, de klemtoon gelegd op innoverende ontwikkelingsstrategieën. Ook is dit initiatief ambitieuzer, ofschoon de criteria voor de vaststelling van de in aanmerking komende gebieden soepeler zouden moeten zijn. Noch de dichtbevolkte, noch de dunbevolkte plattelandsgebieden mogen hiervan de dupe worden. Voor mij is het systeem van netwerken voor uitwisseling van informatie en kennis en voor de uitvoering van gemeenschappelijke projecten door verschillende gebieden van de Unie van doorslaggevend belang. Ik moet er echter wel aan herinneren dat voor het welslagen van dit systeem alle reeds bestaande instrumenten, zoals de carrefour, moeten worden gebruikt.
Ik ben het met de Commissie eens dat globale subsidiëring de voorkeur verdient. Ik moet evenwel aandringen op een nauwgezette vaststelling van de boekhoudkundige vereisten waaraan nationale en regionale overheden moeten voldoen. Ik vind het echter jammer dat de presentatie aan het Parlement van het LEADER-initiatief - en ook de andere drie initiatieven - zo lang op zich heeft laten wachten. Dat heeft de procedure een aanzienlijke vertraging doen oplopen.
Ik ben tenslotte bezorgd over het povere kredietvolume dat hiervoor is uitgetrokken, zeer zeker als men beseft dat dit nieuwe programma open staat voor alle gebieden van de Unie en één jaar langer duurt dan het vorige LEADER-initiatief.
Ik dank de diensten van de Commissie voor hun bereidwilligheid en medewerking. Ook dank ik de collega's van de landbouwcommissie voor de bijdragen die zij met hun amendementen aan mijn werk hebben geleverd.

Stenzel
Mevrouw de Voorzitter, mijn verslag over EQUAL is een advies in het kader van de raadpleging over een nieuw communautair initiatief ter bevordering van de transnationale samenwerking bij het ontwikkelen van nieuwe methodes ter bestrijding van discriminatie en ongelijkheid op de arbeidsmarkt, in welke vorm dan ook. Het heeft veel moeite gekost om dit verslag op te stellen, want ik heb ook rekening moeten houden met het advies van vier andere commissies, die voor industrie, regionaal beleid, rechten van de vrouw en binnenlandse zaken.
Dit communautair initiatief is de opvolger van twee bestaande programma's, ADAPT en EMPLOYMENT, en heeft een duidelijke lagere begroting, namelijk ongeveer 2,8 miljard euro. Het volgt een volkomen nieuwe aanpak, een nieuw model voor de werkgelegenheid op basis van een transnationaal partnerschap voor de ontwikkeling van een regio of een sector. De intentie is duidelijk: we willen heel gericht transnationale projecten ontwikkelen die gebaseerd zijn op de vier richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid: de kwalificaties van de werknemer voor de arbeidsmarkt, de ondernemingsgeest, de vaardigheid zich aan te passen en gelijke kansen.
Dit is een loffelijk streven, en er bestaat ook een breed draagvlak voor in dit huis. Bovendien willen we ervoor zorgen dat EQUAL ook gevolgen heeft voor de nationale actieplannen voor de werkgelegenheid; daaraan meten we de gevolgen van EQUAL. Het is een belangrijk communautair initiatief, dat net als de andere drie initiatieven URBAN, LEADER en INTERREG uit de structuurfondsen wordt gefinancierd. In mijn verslag heb ik geprobeerd overdreven bureaucratie te reduceren, en voor de partnerschappen voor ontwikkeling een aanpak te vinden die open en flexibel is. De technische bijstand lijkt me noodzakelijk, maar vanwege de problemen met de vroegere bureaus voor technische bijstand willen we niet dat er nieuwe BAT's worden opgericht zolang de resolutie van het Parlement niet is aangenomen. We willen verhinderen dat de politieke verantwoording wordt vervangen door technische bijstand. Toch is technische bijstand noodzakelijk.
We moeten natuurlijk de resultaten publiceren en van elkaar leren door beter gebruik te maken van de beste praktijken en van mainstreaming. Ik heb geprobeerd een zo breed mogelijk draagvlak te vinden voor het verslag. Daardoor hebben we het aantal amendementen kunnen verlagen van meer dan 100 in de commissie tot 22 in de plenaire vergadering. Daardoor hebben we ook vaak een compromis kunnen vinden. Dat is nu ook gelukt voor de kwestie van de asielzoekers. In dit verband zou ik u echter willen vragen, mevrouw de Voorzitter, de stemming over het EQUAL-verslag niet morgen maar pas op woensdag te houden, zodat we nog een paar details kunnen regelen.
Ik hecht er veel waarde aan dat het communautair initiatief op tijd kan worden uitgevoerd en dat het verslag door een grote meerderheid gesteund wordt. Dan is de Commissie ook werkelijk verplicht rekening te houden met de constructieve voorstellen van het Europees Parlement. De middelen voor EQUAL zijn door het Europees Parlement namelijk in de reserve geplaatst, zodat de ideeën van de afgevaardigden ook werkelijk invloed hebben op dit communautair initiatief. In dit verband is het alleen maar redelijk dat het Europees Parlement erop staat dat een verandering van de prioriteiten pas mogelijk is na een nieuwe raadpleging van het Parlement.
Ik wil er absoluut voor zorgen dat EQUAL zijn naam eer aandoet en gelijke kansen garandeert voor iedereen in de Europese Unie die in een zwakke positie verkeert. EQUAL moet verhinderen dat de samenleving uit elkaar valt, dat het normaal wordt dat sommigen in de marge van de samenleving terechtkomen. We willen iedereen de mogelijkheid bieden van dit communautair initiatief te profiteren, ongeacht hun leeftijd, hun geslacht en hun herkomst. Dat is mijn bedoeling, en ik vraag het Parlement het verslag met grote meerderheid aan te nemen!

McCarthy
Mevrouw de Voorzitter, het is op zich een hele prestatie dat we hier kunnen debatteren over het nieuwe communautair initiatief URBAN. Het is ook een hele prestatie dat ik hier vanavond aanwezig ben, omdat mijn vlucht vanmiddag om tien over twee door Air France werd geannuleerd - maar ondanks alle vertraging ben ik toch nog op tijd!
Een jaar geleden, toen de Commissie haar voorstellen voor Agenda 2000 bekendmaakte, bleek het URBAN-initiatief te zijn geschrapt. Wij politici wisten echter dat zeer velen het initiatief graag in het jaar 2000 gecontinueerd wilden zien. Het Parlement heeft dan ook met succes gelobbyd om het URBAN-initiatief weer op de agenda te krijgen en de Commissie en Raad van hun beslissing te laten terugkomen.
Stedelijk beleid is altijd al een speerpunt binnen het EU-beleid. In mijn land wordt bijvoorbeeld gewerkt aan een witboek met daarin een strategische benadering van het probleem, en buigt een speciaal daartoe ingestelde eenheid zich over de problemen van de stedelijke gemeenschappen. Acht van de tien Europeanen wonen in stedelijke gebieden. Het is dan ook juist dat we de meest achtergestelde gebieden in Europa helpen bij de aanpak van overbekende problemen als tenachterstelling, sociale uitsluiting, werkloosheid, criminaliteit, afhankelijkheid van drugs en alle daaruit voortvloeiende problemen. Zo is in mijn regio, Manchester, het communautair initiatief URBAN een overweldigend succes. Men heeft URBAN-kredieten geïnvesteerd in Moss Side, een van de meest achtergestelde wijken in het Verenigd Koninkrijk. Het Millennium Youth Park-project heeft tot doel jongeren te betrekken bij de rehabilitatie van hun eigen gemeenschap. Mede door de steun aan kleine bedrijven en het sociale beleid dat wij voeren tekent zich dan ook momenteel in deze zeer achtergestelde stadswijk een kentering af.
Deze URBAN-activiteiten werden vervolgens aan het bredere publiek kenbaar gemaakt via een actieve voorlichtings- en publiciteitscampagne in plaatselijke supermarkten en beroemde Britse pubs. Dit soort goedlopende voorlichtings- en publiciteitscampagnes zouden wij ook graag in de rest van Europa zien.
In de specifieke richtsnoeren voor het initiatief worden ruime definities gehanteerd, om gelegenheid te bieden voor plaatselijke en regionale diversiteit. Wij zijn het ermee eens dat deze richtsnoeren indicatief dienen te zijn, zodat er maximale flexibiliteit voor het verwezenlijken van de programma's ontstaat.
In de parlementaire commissie zijn we geen voorstander van terugdringing van het aantal gebieden tot 50. Wij zijn voorstander van algehele terugdringing, maar het willekeurige getal 50 is daarbij niet van doorslaggevende betekenis. In plaats daarvan moeten we ons richten op hoogwaardige projecten die kunnen dienen als katalysator voor verandering en vernieuwing, voor het aantrekken van interne investeringen zoals leningen en risicodragend kapitaal, en voor het bewerkstellingen van het multiplicatoreffect. De lidstaten moeten dan ook binnen de financiële grenzen van hun toelagen een redelijk aantal gebieden kunnen voordragen.
Bij de toewijzing van plaatselijke URBAN-projecten dienen we goed gebruik te maken van lokale indicatoren en statistische gegevens om de mate van tenachterstelling en het peil van de volksgezondheid te bepalen, zodat we de meest getroffen gebieden doeltreffender kunnen aanpakken.
In het Verenigd Koninkrijk is de lokale index voor tenachterstelling een goed voorbeeld van een veelgebruikt richtsnoer/statistisch instrument voor beslissingen over hulpprogramma's, niet alleen op EU-niveau, maar ook op nationaal en regionaal niveau. Het is een instrument dat moet worden gezien als aanvulling op de EU-criteria en ik wil u dan ook vragen van dit soort lokale indicatoren gebruik te maken.
De meest achtergestelde stadsbuurten in de EU hebben te kampen met een overvloed aan problemen: grote werkloosheid, dikwijls zeer slechtbetaald, tijdelijk werk, armoede en sociale uitsluiting. Vaak worden deze problemen nog verergerd door een slechte gezondheidstoestand, armzalige huisvesting en een cultuur waarin men afhankelijk is van drugs. Het gevolg is: instabiele gemeenschappen waarin de criminaliteit, de drugshandel en de bendes floreren. In veel van onze stedelijke gebieden is dat een maar al te bekend verschijnsel.
De kwaliteit van het leven van onze stadsbewoners wordt door al deze complexe problemen ondermijnd, en toch zijn wij bij machte deze gebieden te laten groeien en bloeien. Daarom dring ik er in mijn verslag nogmaals op aan ervoor te zorgen dat URBAN-activiteiten niet gericht zijn op het vinden van één enkele oplossing voor één enkel probleem: dit soort gebieden kent namelijk geen eenduidige 'mono' -problemen. Gemeenschappen in stedelijke gebieden zouden juist gestimuleerd moeten worden om te komen met geïntegreerde actieplannen voor de aanpak van hun specifieke stadsproblemen, daarbij de EU-middelen gebruikend bovenop de lokale activiteiten, als een soort toegevoegde waarde. Dergelijke activiteiten dienen naar mijn mening ook een gezondheidsbevorderend en antidiscriminatoir element te bevatten, zoals bepaald in het Verdrag van Amsterdam.
Het communautair initiatief impliceert betrokkenheid van de mensen zelf. In onze stedelijke gebieden zijn de inwoners zelf vaak het meest actief en betrokken; zij zijn dikwijls de inspirator en motor achter de veranderingen. Wij moeten hen stimuleren tot het initiëren en uitvoeren van projecten voor het URBAN-initiatief. Het door de Commissie daartoe voorgestelde tijdschema is echter bijzonder ambitieus. Hoogwaardige projecten waaraan de burgers zelf actief hebben deelgenomen, zijn meer waard dan op tijd uitgevoerde projecten waaraan geen burger te pas is gekomen.
De Commissie dient uiteraard volledige openheid en transparantie te betrachten wat betreft de selectiecriteria voor de nieuwe stedelijke initiatieven, maar zij moet ook openheid van zaken geven over de adviseringsnetwerken die worden gebruikt voor de uitwisseling van goede praktijken. Dit is van belang voor de transparantie en de algehele doeltreffendheid van de netwerken.
Ik wil eindigen met nogmaals te benadrukken dat we voor de aanpak van de problemen in de postindustriële steden niet zonder de burgers kunnen: niet zonder de verborgen krachten van de werklozen, de onbenutte vaardigheden van de jongeren en de ervaring van de ouderen. Voor ons is het de aangewezen manier om armoede, afhankelijkheid en isolatie te vervangen door gelijkheid, ondernemingslust en participatie. Het biedt ons de mogelijkheid de EU weer geloofwaardig te maken en de burgers te laten zien dat Europa lokale problemen met lokale activiteiten kan oplossen.

Ghilardotti
Mijnheer de Voorzitter, zoals de rapporteur, mevrouw McCarthy reeds zei, kan URBAN met recht beschouwd worden als een overwinning voor het Europees Parlement, een overwinning die het Parlement tijdens het debat, vorig jaar over de herziening van de verordeningen in de wacht wist te slepen.
Zoals reeds werd gezegd, wil men met URBAN innoverende strategieën bevorderen voor het economisch en sociaal herstel van de stadsgebieden. Niet minder dan 80% van de Europese bevolking leeft immers in steden.
Als men via het sociaal beleid een goed stedelijk milieu tot stand wil brengen, moet men maatregelen treffen voor duurzame arbeidsplaatsen, armoedebestrijding, ondersteuning van lage-inkomensgroepen en bejaarden, kinderopvang, etnische en raciale integratie, verbetering van de participatie, een doelgericht volksgezondheidsbeleid, dat onder andere preventie van drugsverslaving omvat, en een gemeenschappelijk beleid ter voorkoming van misdaad.
Uit de mededeling blijkt dat de Commissie rekening houdt met het feit dat in haar aanpak de meest uiteenlopende maatregelen voor economische en sociale infrastructuur moeten worden gebundeld.
Men mag echter niet vergeten dat in de sociale sector, afgezien van URBAN, ook talrijke andere communautaire instrumenten voorhanden zijn. Ik noem als voorbeeld de innovatieve maatregelen overeenkomstig artikel 6 van het Sociaal Fonds, proefprojecten - en met name de nieuwe voorbereidende actie met het oog op de ontwikkeling van lokale werkgelegenheid, die het Parlement met de begroting 2000 in het leven heeft geroepen - de initiatieven EQUAL en INTERREG en de mainstreaming van het Sociaal Fonds.
Zoals de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken in haar advies tot uiting brengt, moet de Commissie rekening houden met de in deze context noodzakelijk synergie. Dan kan zij ook voorkomen dat bepaalde projecten dubbel worden gefinancierd.
Volgens ons zullen de Toezichtcomités weliswaar garanderen dat de verschillende acties elkaar aanvullen en in elkaars verlengde liggen, maar wij vragen de Commissie wel de uitwisseling van informatie en de coördinatie tussen de betrokken diensten te verbeteren.
Er is echter, zoals wij ook in ons advies zeggen, niet alleen coördinatie nodig. Men moet ook zorgen voor uitwisseling en verspreiding van ervaringen en goede praktijken.

Kratsa-Tsagaropoulou
Mijnheer de Voorzitter, de betekenis van dit initiatief groeit naarmate de economische en sociale problemen in de Europese steden groeien en naarmate de Europese burgers vervreemd raken van het bestuur van hun stad of woonwijk. Daar komen nog de sociale veranderingen bij die het gevolg zullen zijn van de uitbreiding van de Europese Unie. Daarom moet men tijdig de economie van de steden nieuw leven inblazen en maatregelen treffen voor de sociale samenhang.
Men is wel gedwongen de problemen in de steden bij de hoorns te vatten. De steden hebben immers een enorme uitstraling op het omringende gebied en vervullen een belangrijke historische en culturele rol. Voor het welslagen van een dergelijk initiatief is echter de betrokkenheid en participatie van alle burgers vereist. Met name de minst actieve groepen van de samenleving en de sterkst door de economische en sociale crisis getroffen bevolkingsgroepen moeten hiervoor worden gemobiliseerd. Wij willen in dit verband wijzen op de noodzaak van een evenwichtige deelname van de vrouwen en de vrouwenorganisaties aan de uitwerking en uitvoering van de programma's in het kader van het URBAN-initiatief.
Als commissie voor gelijke kansen willen wij eveneens wijzen op de noodzaak infrastructuur te financieren waarmee de vrouw kan worden geholpen bij de uitoefening van haar beroep. Met name moet men maatregelen treffen voor de combinatie van beroeps- en gezinsleven en meer algemeen voor infrastructuur ter bevordering van de solidariteit tussen de generaties en de sociale samenhang.
De efficiënte uitvoering van dit initiatief kan een katalysator en een bron van inspiratie zijn voor soortgelijke activiteiten op regionaal en lokaal vlak. De politieke betekenis van dit initiatief zal daardoor alleen maar toenemen. De vrouwen willen immers in hun dagelijks leven de vruchten kunnen plukken van het Europees beleid.

Ceyhun
Mijnheer de Voorzitter, onze commissie is blij dat de Europese Commissie in het URBAN-programma de nadruk wil leggen op een betere integratie van alle burgers, ook van etnische minderheden, en op meer veiligheid en misdaadpreventie.
We vinden ook dat het economische en sociale herstel van stadswijken gepaard moet gaan met het scheppen van een klimaat van tolerantie tegenover minderheden. Maatregelen die racisme en vreemdelingenhaat kunnen verminderen, moeten daarom beslist aan bod komen in de programma's die door URBAN worden gesubsidieerd.
De bestrijding van de alledaagse criminaliteit in de steden, en daardoor ook het versterken van het gevoel van veiligheid voor de burger, is een centrale taak voor het stadsherstel. Onze commissie heeft vastgesteld dat een innovatieve en doelmatige bestrijding in de steden van de criminaliteit, ook door preventie, alleen maar mogelijk is door gedifferentieerde maatregelen. In de stedenbouw moeten we bijvoorbeeld rekening houden met de misdaadpreventie, we moeten maatregelen nemen om de jeugdcriminaliteit te verhinderen, zorgen voor de reclassering van misdadigers en modellen bedenken voor een doelmatige samenwerking van degenen die op het plaatselijk niveau het werk doen, zoals de politie, justitie of de sociale diensten.
In onze commissie hebben we het advies met eenparigheid van stemmen goedgekeurd, omdat het voor ons heel belangrijk is dat juist URBAN, dat vroeger met veel succes is uitgevoerd, wordt voortgezet. Wij gaan er namelijk van uit dat we in de Europese Unie er alleen maar met dergelijke programma's in kunnen slagen om op de lange termijn een vreedzaam samenleven van alle burgers te garanderen. Daarom steunen wij dergelijke programma's van ganser harte.

Stauner
Ik wil het hebben over de wensen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken voor het grootste van de vier communautaire initiatieven, namelijk INTERREG III. Een aanzienlijk deel van de middelen voor INTERREG III moet worden gebruikt voor sociale maatregelen.
Dit is niet alleen maar verstandig, het is ook absoluut nodig, omdat 50% van de werkloosheid in de Unie hoofdzakelijk structurele oorzaken heeft en de situatie in de grensgebieden bijzonder zorgwekkend is. Ik noem bijvoorbeeld het gevaar van ongewenste migratiebewegingen. De maatregelen in bijlage II van richtsnoer A die voor subsidie in aanmerking komen zien er in dat opzicht ook veelbelovend uit. In de mededeling van de Commissie wordt echter met geen woord gerept over de manier waarop de lidstaten moeten zorgen voor deze geïntegreerde aanpak van het sociaal beleid en het werkgelegenheidsbeleid.
Daarom zou ik met name willen wijzen op het belang van meer maatregelen voor de beroepsopleiding, vooral in de gebieden waar de langdurige werkloosheid en de jeugdwerkloosheid hoog zijn. Richtsnoer B zou ook open moeten staan voor projecten ter bevordering van de werkgelegenheid, met name met het oog op de strategie voor de ondersteuning van de kandidaat-landen.
Voor de maatregelen in het kader van het werkgelegenheidsbeleid lijkt het me trouwens nodig ervoor te zorgen dat de verschillende regio's in het Gemengde Samenwerkingscomité goed vertegenwoordigd zijn. De kennis van zaken en de contacten die nodig zijn om te verhinderen dat de maatregelen voor dat beleid op het abstracte niveau blijven steken, zijn namelijk uitsluitend op het regionale niveau beschikbaar.
De administratieve kosten van INTERREG III zijn volgens mij nog steeds te hoog. Ik krijg bijna het gevoel dat dit bij de programma's van de Commissie onvermijdelijk is. Daar kunnen we altijd weer kritiek op hebben, en daar moeten we altijd weer kritiek op hebben. Ik zou erop willen wijzen dat het juist in dit geval rampzalig zou zijn. Juist bij het werkgelegenheidsbeleid moeten we ervoor zorgen dat de maatregelen zo eenvoudig mogelijk zijn, zodat de sociale dimensie van de Europese Unie weer een gepaste plaats krijgt.

Ortuondo Larrea
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme heeft ook het verslag over LEADER+ behandeld, en onze commissie was het erover eens dat zij het decentralisatieproces voor het beheer van de acties steunt. Een dergelijk proces kan volgens ons doelmatig zijn, als er voldaan wordt aan een tweetal voorwaarden. Ten eerste dienen de plaatselijke groepen representatief te zijn voor de algehele belangen van de plaatselijke gemeenschap. Ten tweede moet de Commissie haar controlemechanismen zodanig hanteren dat vermeden wordt dat de regionale en plaatselijke overheid de middelen van LEADER+ gebruikt voor het steunen van maatschappelijke organisaties en groeperingen die aan de overheid gelieerd zijn.
Wij vinden dat de besluitvormingsorganen voor de projecten paritair moeten zijn samengesteld uit vertegenwoordigers van een drietal componenten: de politiek en het openbaar bestuur, het bedrijfsleven en de maatschappelijke organisaties, met inbegrip van vakbonden en non-gouvernementele organisaties. Wij willen speciaal benadrukken dat er in al deze organen een evenwichtige vertegenwoordiging moet zijn van mannen en vrouwen.
Bovendien wensen wij te onderstrepen dat het hoofddoel is strategieën voor duurzame ontwikkeling te bevorderen, die positieve effecten sorteren voor een gebied dat de grenzen van de plaatselijke gemeenschap overschrijdt. Derhalve vinden wij het juist om deze projecten op te nemen in de ontwikkelingsprogramma's, met inbegrip van doelstellingen 1 en 2, en in de ruimtelijke ordeningsplannen van de regio's en de landen waar die projecten uitgevoerd worden.
Het doet ons genoegen dat LEADER+ gebruikt kan worden voor alle plattelandsgebieden van de Unie. Wel zijn wij van mening dat concentratie van de communautaire middelen in de meest benadeelde regio's noodzakelijk is om de sociaal-economische samenhang van de Unie te versterken, zonder dat de centrale overheid deze middelen aanwendt voor doelen die niets van doen hebben met deze samenhang.
Onze commissie is van mening dat de projecten die gefinancierd worden in het kader van actie 1 het endogene ontwikkelingspotentieel zouden moeten opwaarderen. Daarbij moet met name gebruik worden gemaakt van plaatselijke tradities, technieken en praktijken, specifieke producties en duurzaam energiebeheer.
Onze commissie steunt het voorstel van de Commissie de acties in een beperkt aantal geselecteerde gebieden te concentreren. Voorts zijn wij van mening dat, vanwege de veelal verspreide ligging van woonkernen op het platteland, de demografische drempel om voor een project in aanmerking te komen verlaagd moet worden tot tienduizend inwoners.
Wij vinden dat de ontwikkelingsdoelen en de beheersmechanismen van de door LEADER gefinancierde acties 1 en 2 gecoördineerd moeten worden met de overige acties die worden gefinancierd in dezelfde gebieden door andere communautaire programma's voor interregionale en internationale samenwerking en partnerschap, zoals INTERREG, SAPARD, PHARE, TACIS, en MEDA.

Ghilardotti
Mijnheer de Voorzitter, wat het EQUAL-initiatief betreft, spreek ik eerst gedurende twee minuten als rapporteur voor advies van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen en daarna twee minuten namens de socialistische leden van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken.
Met het communautair initiatief EQUAL wil men nieuwe instrumenten invoeren ter bestrijding van elke vorm van discriminatie en ongelijkheid. De Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen heeft in het kader hiervan grote aandacht geschonken aan de discriminatie van vrouwen. Discriminatie op grond van geslacht is immers structureel en horizontaal van aard. Vrouwen zijn geen minderheid. Zij maken meer dan de helft van de wereldbevolking uit en daarom is het volgens de commissie rechten van de vrouw verkeerd discriminatie op grond van geslacht op te nemen onder de andere vormen van discriminatie. Het zou beter geweest zijn indien men discriminatie op grond van geslacht had opgenomen in een speciaal hoofdstuk van het Verdrag betreffende gelijke kansen van vrouwen en mannen. Dat zou namelijk de logische gevolgtrekking zijn geweest van de centrale rol die in het Verdrag wordt toegekend aan de gelijke kansen voor vrouwen en mannen.
Ondanks dit punt van kritiek zijn wij verheugd over de voorstellen van de Commissie. Volgens ons moet gelijkheid van vrouwen en mannen niet alleen een vast bestanddeel zijn van alle vier pijlers van de werkgelegenheidsstrategie en van de daarin behandelde vraagstukken, maar tevens onderwerp zijn van een eigen, aparte pijler.
Wat de voorstellen voor EQUAL betreft, zijn wij van mening dat in de programma's van dit communautair initiatief een duidelijk onderscheid moet worden gemaakt tussen prioritaire acties ter bestrijding van seksuele discriminatie en andere vormen van discriminatie. Het doel moet zijn het gelijkekansenbeleid op te nemen in alle communautaire beleidsvormen. Daarom moet de klemtoon niet alleen worden gelegd op projecten ter bestrijding van seksuele discriminatie, maar ook op maatregelen ter bevordering van de combinatie van beroeps- en gezinsleven.
Meer algemeen wil ik opmerken dat in de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken een diepgaand debat heeft plaatsgevonden over het verslag-Stenzel. De door de rapporteur voorgestelde benadering was ver verwijderd van hetgeen mijn fractie voorstond.
Wij vonden het voorstel van de Commissie uitstekend, maar hebben wel geprobeerd - en dat was trouwens ook de bedoeling: het Parlement moet een advies uitbrengen dat een stempel kan drukken op de houding van de Commissie en de Raad - oplossingen te vinden die een zo groot mogelijke eensgezindheid en een ruime meerderheid voor het verslag mogelijk zouden maken.
In onze pogingen werden wij geconfronteerd met een aantal zeer delicate punten. Ik denk bijvoorbeeld aan partnerschappen. Daarover moet mijns inziens een compromis worden bereikt dat ons in staat stelt het voorstel van de Commissie over te nemen. Tegelijkertijd moeten wij de Commissie echter vragen een zekere soepelheid te betrachten en ook de mogelijkheid te bieden tot het achteraf opnemen van nieuwe belanghebbenden. Eveneens vinden wij dat technische bijstand en vereenvoudiging onder de belangrijkste onderwerpen moeten worden opgenomen.
Politiek gezien was het meest delicate vraagstuk dat van de asielzoekers. Ik wil daar kort op ingaan, aangezien volgens ons het Commissievoorstel op dit punt goed is en eigenlijk alles bevat wat nodig is. Wij hebben lang gezocht naar een definitie van het begrip asielaanvrager. Deze ligt juridisch moeilijk, maar ik hoop dat nu een compromis is bereikt met de rapporteur. De zwijgzaamheid die het Parlement in het verslag betracht ten aanzien van asielzoekers moet worden geïnterpreteerd als steun van het Parlement aan het standpunt van de Commissie.
Voor ons zou het onaanvaardbaar zijn geweest indien het Parlement een stap terug had gezet ten opzichte van het Commissievoorstel. Dit is ons standpunt en ik wil dit graag beklemtonen. Ik ga akkoord met het verzoek van de rapporteur om op woensdag over dit verslag te stemmen. Dan hebben wij nog tijd voor het vinden van een aantal oplossingen en dan kunnen wij ervoor zorgen dat het verslag van het Parlement verder gaat dan het Commissievoorstel en niet minder ver.

Schröder, Ilka
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de rapporteur, dames en heren, voor ik nader inga op het EQUAL-verslag, zou ik nog een principiële opmerking willen maken over de richtsnoeren voor de werkgelegenheid, waarop het verslag gebaseerd is. Daarin staat dat de eigenlijke doelstellingen van een werkgelegenheidsbeleid voor de hele Europese Unie onder andere de volgende zijn: inzetbaarheid, ondernemingsgeest en aanpassingsvermogen. Met deze doelstellingen willen we er natuurlijk voor zorgen dat de werknemers voor de economie zo nuttig en handzaam mogelijk worden. Als we echter werkelijk en op de lange termijn iets willen doen aan de bestrijding van de discriminatie, moeten we de burgers in staat stellen hun lot in eigen hand te nemen. Daarmee zorgen we weliswaar niet voor burgers die handzaam zijn voor de economie, maar wel voor burgers die met gelijke rechten invulling geven aan hun leven.
Het verslag van mevrouw Stenzel gaat desondanks de goede kant op, ook gezien de richtsnoeren die al vastliggen. Het is de bedoeling om alle asielzoekers en vluchtelingen bij de programma's te betrekken, wat trouwens vanzelfsprekend zou moeten zijn. Toch hebben de conservatieven er in de commissie tegen gestemd. Daarom luidt mijn vraag: wilt u de mensen met uw beleid in de marge van de samenleving duwen? Wat voor idee zit erachter als u werkwilligen het werken verbiedt? Is dat niet in flagrante strijd met het richtsnoer over de inzetbaarheid?
Het is ook vermeldenswaard dat dit een mainstreaming-programma is, want het verslag vertoont nog steeds een gebrek. De nadruk wordt gelegd op betere kansen op de arbeidsmarkt voor vrouwen door verhoging van het aantal kleuterscholen. Wie toestaat dat mannen vrolijk op de carrièreladder naar boven klimmen en wie alleen maar voor genoeg kleuterscholen zorgt, zonder iets te doen aan de ongelijke verdeling van de taken die horen bij het krijgen van kinderen, die heeft helaas niet begrepen wat mainstraming betekent, en dat geldt helaas niet alleen voor mannen!

Markov
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme heeft dit advies over het verslag-EQUAL besproken en zonder stemmen tegen en bij één onthouding goedgekeurd.
Ik zeg dat bewust ter inleiding, om duidelijk te maken dat er een meningsverschil bestaat tussen ons en de commissie werkgelegenheid, die ten principale verantwoordelijk is. In onze commissie hebben leden van alle fracties voor het advies gestemd, omdat de conclusies de relatie toelichten tussen het regionaal beleid, het verkeersbeleid en het toerismebeleid bij de bestrijding van discriminatie en ongelijkheid op de arbeidsmarkt.
De leden van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme hebben natuurlijk ook wel oog voor een aantal zwakkere punten in het voorstel van de Commissie. Ik noem er een paar: ten eerste de vage beschrijving van de onderwerpen die in de partnerschappen voor ontwikkeling aan de orde moeten komen; ten tweede de selectiecriteria voor de evaluatie van de ingediende projecten, strenge criteria, die de Commissie nog moet uitwerken; en ten derde het gevaar dat het beheer door de Commissie en de bureaus voor technische bijstand te veel tijd en geld gaat kosten. Daarom moeten we de administratieve kosten beperken. Uit deze kritische opmerkingen heeft onze commissie conclusies getrokken.
We hebben sterk de nadruk gelegd op de rol van sociale sector, het toerisme en het midden- en kleinbedrijf bij het creëren van werkgelegenheid voor benadeelde en kansarme personen. Tegelijkertijd houden we ook rekening met de structurele economische veranderingen en scheppen we een klimaat waarin het niet al te moeilijk is zelf een bedrijfje op te richten.
We moeten de activiteiten binnen de communautaire initiatieven en de Europese initiatieven voor de werkgelegenheid goed synchroon laten verlopen. Dat is een absolute voorwaarde voor het bereiken van de doelstellingen van het EQUAL-initiatief.
We steunen van harte de nieuwe gedachte om internationale partnerschappen voor de ontwikkeling en een uitwisseling van ervaring in heel Europa te organiseren. Dit is een essentieel onderdeel van het EQUAL-initiatief. Deze werkwijze, het streven naar een voordeel voor Europa, maakt van de regionale samenwerking een Europese samenwerking, terwijl de activiteiten toch op het niveau van allerlei regionale organisaties blijven plaatsvinden. Dat is een goede zaak, en dat heeft dus ook onze steun.

Sommer
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, geachte collega's, vandaag is al gezegd dat het eerste URBAN-initiatief ongetwijfeld een succes is geweest. Dat dit initiatief nu binnen URBAN II wordt voortgezet, al is het met beperkte middelen, hebben we uitsluitend te danken aan de inzet van gedreven leden van dit Parlement, en vooral ook, zo heeft men mij als nieuw lid verteld, aan mevrouw McCarthy. Ik zou haar daarom van harte willen danken voor haar inspanningen en natuurlijk ook voor haar verslag over URBAN II.
Wat nieuw is aan het URBAN II-initiatief, is dat het op maat gemaakt is voor kleine steden en stadswijken. Dat is belangrijk, want vooral kleine steden hebben er vaak meer moeite mee om subsidies te krijgen. Aan de andere kant kunnen de problemen die ertoe leiden dat er veel geld nodig is voor stadsherstel, juist in zulke steden geconcentreerd ontstaan en navenant ernstige gevolgen hebben. Om de doelmatigheid van de individuele maatregelen te verhogen, is het aantal projecten voor URBAN II tot 50 beperkt. Het lijkt me belangrijk dit willekeurig gekozen maximum niet al te streng aan te houden; het zou aan de lidstaten moeten zijn om te bepalen over hoeveel projecten ze de hun toekomende middelen willen verdelen. We moeten er echter wel voor zorgen dat vooral in de kleine lidstaten niet weer de wijken van de grote steden in aanmerking komen voor de subsidies. Daar zou URBAN II slechts een druppel op de gloeiende plaat zijn.
Het lijkt me ook belangrijk dat we de lijst van selectiecriteria voor URBAN II niet overdreven lang maken; dat zou het programma verwateren. Integendeel, de projecten die gesubsidieerd worden, kunnen alleen maar een modelfunctie hebben en in de toekomst ook op andere probleemsteden worden overgedragen, als we zorgen voor een streng gedefinieerde lijst van criteria. Als iemand die ervaring heeft met de gemeentepolitiek in een regio met een lange industriële traditie en veel problemen zou ik u ten slotte, geachte collega's, vooral om steun willen vragen voor twee punten van het verslag die, naast de sociale aspecten, voor mij van wezenlijk belang zijn.
Ten eerste: de milieubescherming is essentieel voor een duurzame stadsontwikkeling, en daarom altijd een voorwaarde voor het toekennen van middelen aan een project. Ten tweede: de preventie en bestrijding van de alledaagse criminaliteit in de steden en van de drugscriminaliteit moet altijd uitgaan van het lokale niveau. Dat is een absolute noodzaak voor het verbeteren van de kwaliteit van het leven in de stad en moet daarom ook een hoofdrol spelen in het initiatief URBAN II.

Pohjamo
Mijnheer de Voorzitter, geachte rapporteurs, geachte toehoorders, ik wil mijn dank uitspreken jegens de rapporteurs, die in korte tijd deskundige verslagen hebben opgesteld. In mijn fractie is echter kritiek geweest op de timing van het voorbereidend werk in de commissies. De verslagen zijn laat en werden bovendien in ieder geval in de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme met grote haast behandeld. Zo hebben wij een goede gelegenheid voorbij laten gaan om te debatteren over de resultaten, de beste praktijken en de gebreken van eerdere programma's.
In verband met het programma INTERREG onderstreept onze fractie het belang van grensoverschrijdende activiteiten en vooral de samenwerking met derde landen. Belangrijk zijn onder andere de regio's op de Balkan en rond de Adriatische Zee, maar naar mijn mening mogen wij ook de samenwerking met Rusland niet vergeten. Onze fractie wil opnieuw de controle op het gebruik van de fondsen naar voren brengen en benadrukt dat onder andere de programma's INTERREG, TACIS, ISPA en PHARE beter gecoördineerd moeten worden. Momenteel ontbreekt die coördinatie, en de Commissie heeft nog steeds geen nauwkeurige voorstellen gedaan ter verbetering ervan. Wij hier in het Parlement verwachten dat de Commissie zo snel mogelijk een nauwkeurige verklaring hierover aan onze commissie geeft.
Het is van doorslaggevend belang om lokale bedrijven, organisaties en andere actoren bij de praktische uitvoering te betrekken. Bij de samenwerkingsprojecten is het nodig dat men op basis van ervaring tot een betere planning, een nauwkeuriger evaluatie en een succesvollere uitvoering komt. De projecten zijn vaak halverwege blijven steken en de doeltreffendheid is door te veel administratie en bureaucratie verloren gegaan. Ook van de partners moet worden geëist dat ze zich aan de projecten verbinden en hun eigen aandeel invullen.
Onze fractie herziet enkele amendementen die bij de behandeling in de commissie zijn verworpen. Ik breng hier nog het verslag over URBAN naar voren. In haar toelichting heeft de rapporteur op verdienstelijke wijze het minimumbedrag van 500 euro per inwoner behandeld, op basis van de richtsnoeren van de Commissie. Dat is geen automatische doelstelling, maar moet aangepast kunnen worden aan de in de regio van bestemming heersende omstandigheden. Dit is zo'n belangrijk gezichtspunt dat het van de toelichting naar de conclusies van het verslag verplaatst moet worden.

Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, INTERREG heeft van alle structuurfondsen misschien wel de sterkste Europese dimensie. Hier krijgen niet alleen projecten in een regio of een land subsidies, hier gaat het geld naar aangrenzende regio's in twee of meer landen. Helaas geldt dat slecht gedeeltelijk, en wel alleen maar voor de binnengrenzen van de Europese Unie. Daarbij hebben vooral de regio's aan de grens met derde landen behoefte aan een goed instrument om grensoverschrijdend samen te werken. De verordening wekt de indruk dat het ook kan, maar dat is niet juist. De Commissie heeft al sinds jaar en dag niets aan de verordening veranderd, hoewel het Parlement daar al lang om vraagt. Dat betekent in de praktijk dat deze regio's voorlopig weer zijn aangewezen op een verwaterd soort steunmaatregel voor randgebieden. Het Parlement eist al sinds 1996 dat we voor de samenwerking met derde landen een gezamenlijk fonds creëren, om iets aan deze problemen te doen. Er is echter niets gebeurd! De problemen worden verwaarloosd en de betrokken regio's zijn het kind van de rekening. Het Parlement eist eens te meer een verbetering en grensoverschrijdende maatregelen. We verwachten dat er een gezamenlijk fonds wordt gevormd en dat de verordening in samenwerking met de andere commissarissen nog eens wordt bijgewerkt.
We willen een Europa van de burgers, geen Europa van de bureaucraten!

Meijer
Voorzitter, een derde deel van het geld van de Europese Unie wordt gestoken in fondsen voor allerlei ontwikkelingsdoelstellingen. Mijn fractie vindt het uitstekend als daardoor achterstanden van regio's, steden en bevolkingsgroepen worden weggewerkt of de gezondheid en het leefmilieu worden verbeterd. Dat is een kwestie van solidariteit en vooruitgang.
Maar het uitdelen van steeds meer geld is geen garantie dat ook de bestedingen steeds beter worden. De gemeenten en regio's waar het geld terechtkomt, hebben inmiddels praktijkervaring opgedaan. Zij constateren dat het uiterst moeilijk is om het geld te besteden voor de doeleinden waarvoor zij dit het hardst nodig hebben.
Alles wat valt onder economische groei en infrastructuur scoort meestal wel goed, maar sociale doeleinden en milieubestemmingen zijn vaak niet zeker van goedkeuring. Omdat er grote onzekerheid bestaat over de manier waarop regels worden uitgelegd, worden inmiddels door gemeenten en regio's duurbetaalde bureaus ingehuurd. Deze deskundigen krijgen tot taak om een inschatting te maken van de mate waarin ambtenaren van de Europese Commissie bereid zijn om de plannen goed te keuren.
In sommige gevallen krijg ik de indruk dat het niet gaat om solidariteit of om de oplossing van de meest schrijnende problemen, maar om het overeind houden van gevestigde belangen en om propaganda voor de zegeningen van de Europese Unie. Het timmeren en schilderen van propagandaborden waarop staat dat het desbetreffende project wordt medegefinancierd door de Europese Unie lijkt daar het belangrijkste doel te zijn geworden. Er gaat teveel geld verloren aan propaganda en onderzoeksbureaus, aan overleg en controle, en veel geld komt terug in het land waar het vandaan kwam. Na de geplande toetreding van nieuwe lidstaten met 100 miljoen inwoners, waarvan het welvaartspeil ligt op eenderde tot tweederde van het gemiddelde van de huidige lidstaten van de Europese Unie, zal die verspilling nog meer bezwaar gaan oproepen.
In de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme was de fractie van verenigd links het eens met de rapporteur voor advies over Leader, de heer Nogueira Román. Terecht constateerde deze dat het geen goede zaak is om deze gelden te spreiden over alle plattelandsgebieden. Bij de keuze tussen innovatieprojecten en het concentreren van het geld op de bestrijding van achterstanden kiezen wij voor het laatste, omdat dit het meeste bijdraagt tot gelijkheid. Innovatie in gebieden waar het al goed gaat, is toch al renderend en vindt ook zonder Europese bijdrage al plaats.
Een tweede punt van aandacht is de mogelijkheid van machtsmisbruik en vriendjespolitiek door regio- en gemeentebesturen. De nadruk wordt gelegd op plaatselijke groepen waarin overheid, organisaties zonder winstoogmerk en op winstgerichte bedrijven samenwerken. De discussie is gegaan over de daarbij te hanteren verdeelsleutel. Daarbij is onder meer een variant aan de orde die doet denken aan het Nederlandse poldermodel, de structureel georganiseerde samenwerking tussen overheid, vakbonden en ondernemersorganisaties. Laten wij niet vergeten dat verkiezingen voor gemeenteraden en regioparlementen worden gehouden om de gehele bevolking te vertegenwoordigen. Eigenlijk zou het dus zo moeten zijn dat die organen al een afweging maken en daarbij rekening houden met de wensen van vakbeweging en milieubeweging.
Mijn fractie is er niet tegen dat de vakbeweging en de milieubeweging, waarvan wij de inbreng in de maatschappij belangrijk vinden, nadrukkelijk een eigen rol krijgen toebedeeld. Dat kan voorkomen dat door kortzichtige of onvoldoende democratisch functionerende lokale besturen bij voorbaat aan hun inbreng voorbij wordt gegaan. Maar het feit dat wij nu bang moeten zijn voor machtsmisbruik en vriendjespolitiek geeft aan dat de democratie helaas nog niet optimaal functioneert. Een bezwaar is dat door de beperkte rol van de gekozen organen meer invloed ontstaat voor bedrijven. Zolang de economie niet berust op democratische afwegingen van de behoeften van allen in plaats van op het maken van winst voor weinigen is het twijfelachtig of de democratie beter functioneert met de invloed van ondernemers dan met de invloed van gemeenteraden. Ons gaat het om: "Één mens, één stem" in plaats van om "één aandeel, één stem".

Collins
Mijnheer de Voorzitter, binnen de EU is sprake van economische grenzen, en dat terwijl de interne markt, met zijn vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal, inmiddels volledig operationeel is. Wil de interne markt goed functioneren en wil de Europese eenheidsmunt een succes zijn, dan is het echter belangrijk dat alle regio's in Europa, en dat zijn er meer dan honderd, in deze uiterst stimulerende omgeving economisch met elkaar kunnen wedijveren.
Sommige gebieden in de EU zijn economisch zeer sterk; het inkomen per hoofd van de bevolking ligt er ver boven het gemiddelde. Er zijn ook arme regio's in de Unie, die ter verbetering van hun economische structuur, Europese hulp nodig hebben, zodat ze binnen het EU-stelsel kunnen concurreren. Daarom was er in de financiële vooruitzichten van de EU voor de periode 1989-1993 en 1994-1999 zo'n groot gedeelte van de EU-begroting gereserveerd voor de uitvoering van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het Europees Sociaal Fonds.
Veel regio's in Europa hebben nog altijd te kampen met een dubbel probleem: ten eerste een ondeugdelijke infrastructuur op het punt van wegen, waterzuiveringsfaciliteiten en daaraan gerelateerde vervoersnetwerken; ten tweede de behoefte aan initiatieven ter bestrijding van de jeugdwerkloosheid en de langdurige werkloosheid onder volwassenen - een permanent maatschappelijk probleem in veel Europese steden en plattelandsgebieden. We moeten er voortdurend op gespitst zijn dat we niet slechts een Europa van louter steden opbouwen. Er moeten ook werkgelegenheidsplannen komen voor de kleine en middelgrote bedrijven in de plattelandsgebieden van Europa.
In het debat van vanavond gaat het om het functioneren van de EU-initiatief-programma's, met name het nieuwe initiatief INTERREG-III, EQUAL en het programma LEADER+. Uit deze drie programma's moet duidelijk blijken wat de EU wil: bevordering van de grensoverschrijdende ontwikkeling, bestrijding van de problemen die langdurige werkloosheid met zich meebrengt en ondersteuning van programma's die gericht zijn op de ontwikkeling van het platteland.

Van Dam
Mijnheer de Voorzitter, heel wat steden in de Europese Unie kampen met achterstanden. Voor de aanpak daarvan zijn binnen de lidstaten niet altijd voldoende middelen beschikbaar om die afdoende aan te pakken. Daarom is het zinvol dat de Europese Unie de lidstaten blijft ondersteunen en zonodig aanvullen in het kader van URBAN.
De voorstellen van de Commissie inzake URBAN behelzen voor de komende zeven jaar een reductie, zowel van het communautaire budget als van het aantal te begunstigen gebieden. Ik moet met collega McCarthy vaststellen dat dat aantal gebieden wel erg drastisch is gereduceerd. Een zekere vrijheid voor de lidstaten om binnen een bepaald budget zelf het aantal projecten te bepalen is gewenst.
Wat het budget betreft, zoals gezegd bestaat URBAN ter ondersteuning van en aanvulling op het nationale beleid. Om zonodig extra middelen te genereren, is het mijns inziens dan ook volstrekt logisch in eerste instantie naar de lidstaten en private financiers te kijken. Amendement 2 van de groenen kan dan ook, evenals in de commissievergadering, niet op onze steun rekenen. Daarnaast ben ik van mening dat steun aan een stad of buurt, zeker waar het de communautaire bijdragen betreft, een stimulanswerking moet hebben. Structurele steun zou subsidie-afhankelijkheid veroorzaken. Daarmee schieten we ons doel voorbij.
Tot slot nog een algemene opmerking over INTERREG. Steun voor grensoverschrijdende initiatieven is mijns inziens slechts dan te verlenen indien die ook daadwerkelijk door de regio's gewenst is. Bij de uitvoering van projecten is het ook van belang dat ze niet in strijd zijn met de algemene communautaire wetgeving. Volgens het verslag van de Rekenkamer over 1998 is dat geen denkbeeldig risico. Vandaar ook ons amendement om tegenstrijdigheden tussen algemeen beleid en concrete projecten te voorkomen.

Raschhofer
Allereerst ben ik zo vrij uiting te geven aan mijn gevoel van consternatie over het feit dat Oostenrijk door veertien vertegenwoordigers van de Raad veroordeeld is zonder enige vorm van proces.
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, door de hervorming van de structuurfondsen wordt het aantal communautaire initiatieven tot vier gereduceerd. Ik ben blij met de voortzetting van en de hoge prioriteit voor INTERREG. Het feit dat het ontwerp voor een richtlijn zo laat wordt ingediend, leidt echter tot een aantal problemen. Hoewel er tijdens de discussie over de hervorming van de structuurfondsen vaak genoeg om gevraagd is, zijn de regio's onvoldoende betrokken bij voorbereiding van de richtsnoeren. Er is geen naadloze overgang van INTERREG II naar INTERREG III, en dat leidt in de praktijk tot onzekerheid in de planning en tot gaten in de financiering. Dat is jammer, want het betekent een gevaar voor bepaalde projecten die wel degelijk zinvol zijn.
Bij de uitvoering van INTERREG moet worden gegarandeerd dat er een goede coördinatie komt, ook qua tijdsplanning, met de andere financiële instrumenten die hier aan de orde zijn. Dat is heel belangrijk voor het doelmatiger gebruik van de beschikbare middelen. Er ontstaan echter grote problemen, doordat bijvoorbeeld bij PHARE de middelen altijd op jaarbasis en voor een concreet project gegeven worden, terwijl ze bij INTERREG voor meerdere jaren en met het oog op maatregelen worden verstrekt. Dat zal in de praktijk problemen opleveren, en ik hoop dat INTERREG desondanks zinvol kan worden uitgevoerd.

Klaß
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het communautair initiatief LEADER heeft zijn sporen verdiend als instrument om nieuwe ontwikkelingen en proefprojecten in en vanuit het platteland te bevorderen. Daarom is de voortzetting van dit initiatief en de opvolger ervan, LEADER+, een goede zaak. Het nieuwe programma LEADER+ kan nu overal in de Europese Unie op het platteland worden toegepast, en dat biedt meer mogelijkheden voor de subsidiabele projecten. We moeten zorgen voor coördinatie tussen LEADER+ en de andere programma's van de Europese Unie, maar zeker ook voor coördinatie met de nationale steunprogramma's.
We moeten vermijden dat de programma's twee keer hetzelfde beogen, maar wel profiteren van synergie-effecten. Daarom is het ook een goede zaak dat we streven naar een beter netwerk tussen de gebieden die van LEADER profiteren. De landbouw is een van de pijlers van het platteland en moet dus kunnen profiteren van het LEADER-initiatief. Daarmee bedoel ik dat in het LEADER-initiatief ook de structurele aanpassing in de landbouw een plaats heeft, als daar werkgelegenheid kan ontstaan. Alle factoren van de economie op het platteland moeten in het programma LEADER+ aandacht krijgen. Slechts door gezamenlijke inspanningen kunnen we optimale resultaten bereiken.
LEADER moet nu snel worden uitgevoerd. De concrete programma's moeten zo snel mogelijk door de Commissie worden goedgekeurd, dat wil zeggen dat de aanvraagprocedure eenvoudig en doelmatig moet zijn en de beslissingen zo snel mogelijk moeten worden genomen. We lezen hier over een termijn van vijf maanden. Dat lijkt me een beetje te lang; het zou sneller moeten kunnen. Wie een project heeft uitgewerkt, wil namelijk zo snel mogelijk aan de slag.
We zijn heel blij met de vernieuwingen in dit communautair initiatief LEADER+, maar één ding moet me toch van het hart: de Commissie van de Europese Unie heeft voorgesteld een waarnemingscentrum voor LEADER+ op te richten, zonder nader op de uitwerking van dit voorstel in te gaan. Daarom zit ik met een aantal vragen. Wie gaan daar werken? Hoe worden deze mensen benoemd? Waar moet dat centrum gevestigd zijn, en vooral, waar komt het geld vandaan? Ik zie het anders: LEADER+ heeft geen euro over voor nog meer administratieve taken die eigenlijk op de weg van de Commissie liggen.
Bovendien blijkt uit de ervaringen met andere waarnemingscentra dat ze, afgezien van het dubieuze voordeel van een paar nieuwe banen, geen bijzonder nut hebben. Daarom vraag ik de Commissie haar controletaken zelf uit te voeren en te zorgen voor een goede uitvoering van LEADER+. Daarbij horen uiteraard ook de gebruikelijke evaluatie en de publicatie van resultaten.

Miguélez Ramos
Mijnheer de Voorzitter, de meeste grenzen die Europa eeuwenlang verdeeld hebben gehouden, zijn op kunstmatige wijze getrokken, waardoor geografische gebieden die één geheel vormden werden opgedeeld en waardoor op het vlak van evenwichtige ontwikkeling en samenhang grote ongelijkheid ontstond. Onze binnengrenzen, of wat daar nog van over is, vormen inmiddels geen bron meer van oorlogen, maar zij produceren nog wel steeds economische achterstand, sociale barrières en gebrek aan culturele communicatie tussen de volkeren van Europa. Als Europese instellingen hebben wij tot taak te werken aan het helen van deze door de grenzen ontstane littekens, die in tegenspraak zijn met de geest van Europese eenheid.
De sociale en economische samenhang die wij voorstaan, wordt in het kader van INTERREG geconcretiseerd in de vorm van territoriale samenhang en integratie van grensgebieden en perifere regio's. INTERREG vormt vanaf het ontstaan mede de kiem van een werkelijk communautair ruimtelijk ordeningsbeleid en geeft tevens uitdrukking aan een echt polycentrische opvatting van het Europees grondgebied.
Het Europees Parlement gaat akkoord met dit initiatief, maar betreurt het wel dat wij een resolutie hierover moeten goedkeuren terwijl wij nog niet beschikken over een evaluatie van INTERREG II. Wij beseffen echter dat het ongepast zou zijn de toepassing van dit derde programma nog verder uit te stellen, daar wij dan het welslagen en de continuïteit van de verschillende projecten in uitvoering in gevaar zouden brengen. Het succes van INTERREG is immers voor iedereen zichtbaar, en de plaatselijke, regionale en nationale autoriteiten die de projecten hebben gecofinancierd, uiten zich ook in die zin. Samen leren, innoveren, samen werken aan projecten en goede praktijken, wederzijds begrip en wederzijdse tolerantie zijn een aantal vruchten die de deelnemers aan dit initiatief kunnen plukken.
Met dit initiatief is een hele reeks belangwekkende kwesties verbonden, zoals de kwestie van de waarnemingspost en het concentratieprincipe. Ik zou even stil willen staan bij de beheersorganen. Er moet gestreefd worden naar gemeenschappelijke interregionale of transnationale beheersorganen, waar alle plaatselijke en regionale autoriteiten alsmede het bedrijfsleven en de maatschappelijke organisaties actief aan deelnemen. Parallelle projecten aan weerszijden van de grens mogen niet meer voorkomen. Wij moeten een grensoverschrijdende cultuur creëren, en daarvoor moet de administratieve samenwerking vernieuwd worden. We moeten op creatieve wijze de bestaande barrières slechten en een oplossing vinden voor de problemen als gevolg van de verschillen in bevoegdheidsniveau in de lidstaten, de regio's en de gemeenten. Het is onaanvaardbaar dat een project niet kan worden gerealiseerd vanwege communicatieproblemen.
Tijdens de beraadslagingen in de commissie hebben wij geconstateerd dat er problemen zijn met de coördinatie van INTERREG met andere jaarlijkse of tweejaarlijkse financiële instrumenten, zoals MEDA, TACIS en PHARE. In de ontwerpresolutie van het Parlement wordt veel aandacht geschonken aan deze moeilijkheden; de Commissie worden daartoe voorstellen aan de hand gedaan, met inbegrip van redelijke termijnen om de noodzakelijke wijzigingen aan te brengen.

De Rossa
Mijnheer de Voorzitter, de reden voor mijn bijdrage aan dit debat is de grote mate van succes van het URBAN-initiatief, met name in Ierland. Ik wil graag dat de Europese bijdragen op dit terrein worden voortgezet. Het is triest dat honderden, zo niet duizenden, gemeenschappen in de EU gebukt gaan onder zware armoede en tenachterstelling. Zelfs in zeer rijke lidstaten en steden wonen grote aantallen mensen in getto's, waar ze moeten leven zonder deugdelijke faciliteiten en scholing, waar ze te kampen hebben met een onderontwikkelde infrastructuur, en waar drugs en vergelijkbare verschijnselen aan de orde van de dag zijn.
Als de EU wil laten zien dat zij werkelijk iets voor haar burgers en hun gezinnen kan betekenen, moet zij dat doen via steun aan de lidstaten.
Het initiatief is in Ierland bijzonder succesvol en mag, naar ik begrepen heb, ook in andere landen geslaagd genoemd worden. Het kwam daar nogal langzaam van de grond, maar dat kwam omdat de plaatselijke bevolking er zelf mee aan de slag moest. Het is belangrijk dat zij bij het werken aan de projecten hun eigen initiatief en hun eigen plaatselijke expertise gebruiken. Het is heel makkelijk om de projecten snel en op tijd af te ronden, door een beroep te doen op professionele experts van buitenaf, maar dat zou de hele doelstelling van het URBAN-initiatief ondermijnen.
De laatste, afrondende opmerking die ik wil maken, betreft de toewijzing van het geld en de werkzaamheden die in het kader van het initiatief worden verricht: beide dienen onderdeel te vormen van een serieus URBAN-ontwikkelingsbeleid. Helaas is daarvan momenteel in Ierland geen sprake.

Lynne
Ik sta uiterst positief tegenover de innovatieve benadering van het EQUAL-programma en de bijbehorende doelstelling: integratie van gediscrimineerde groeperingen in de arbeidsmarkt. De partnerschappen voor het opzetten en uitvoeren van de programma's zijn een heel ingenieus idee, al zijn ze nog experimenteel.
Wat deze partnerschappen betreft, zijn er echter twee punten waarover ik me zorgen maak. De partnerschappen dienen toegankelijk te zijn voor kleinere groeperingen, zodat deze de programma's kunnen opzetten, uitvoeren en controleren. Het programma dient dan ook flexibeler te zijn.
In het verleden heb ik me ook sterk gemaakt voor het gebruik van eenvoudige taal en het vermijden van jargon, zodat het programma voor iedereen toegankelijk wordt. Ik ben blij te kunnen constateren dat mijn suggestie in het verslag is overgenomen. Ik kan het echter niet eens zijn met amendement 9, omdat dit amendement in zeer moeilijke taal is geschreven.
Mijn tweede punt van zorg betreft de specifieke problemen van bepaalde gediscrimineerde groeperingen, bijvoorbeeld, in het geval van invaliden, de toegankelijkheid van de werkplek. Projecten dienen ook specifiek op de oplossing van dit probleem gericht te zijn en er moet al bij het opzetten van de programma's rekening mee worden gehouden. Ik zal er in ieder geval rekening mee houden waar het gaat om organisaties en groeperingen in mijn kiesdistrict, de West Midlands.
Over het controversiële onderwerp van de asielzoekers en vluchtelingen wil ik tenslotte graag het volgende zeggen. Ik ben geen voorstander van deelname aan EQUAL door vluchtelingen aan wie de vluchtelingenstatus is geweigerd en die op het punt staan uitgewezen te worden, maar ik vind wel dat voor alle andere asielzoekers en vluchtelingen deelname mogelijk moet zijn. Zij hebben net zoveel recht op deelname aan het EQUAL-progamma als ieder ander.

Auroi
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, in het verslag over de LEADER-programma's wordt veel aandacht besteed aan de plattelandsontwikkeling. Dat is een zeldzaam genoegen. Bovendien zijn de LEADER-programma's altijd de sleutelelementen geweest in het beleid van de Unie inzake de plattelandsontwikkeling. Laten we niet vergeten dat deze programma's niet alleen de Europese ruimtelijke ordening vorm hebben gegeven, maar ook van doorslaggevend belang waren voor de economische en sociale samenhang van de vaak kwetsbare zones, zoals de gebieden die lijden onder woestijnvorming. Ik wil benadrukken dat lokale actoren er alles aan gedaan hebben om in aanmerking te komen voor het LEADER-programma: ze hebben zich georganiseerd, overleg gevoerd en projecten uitgewerkt. Deze programma's hebben dus een belangrijke bijdrage geleverd aan het bewerkstelligen van het Europa van de burgers. In het programma LEADER+ moeten daarom alle positieve aspecten van de vorige programma's behouden blijven.
Ik heb een brandende vraag: waarom moet LEADER+ zijn experimentele karakter behouden nu deze programma's al tien jaar succesvol zijn? Zijn er andere Europese programma's die hebben geleid tot 800 originele, specifieke en bijzonder goed geslaagde ervaringen? Hoe lang nog zal de Commissie LEADER als een experimenteel programma blijven beschouwen alvorens ze accepteert dat het een mainstreaming-programma voor de plattelandsontwikkeling is?
Ik wil overigens enkele vraagtekens plaatsen bij de richtsnoeren waarin de Commissie aangeeft het programma LEADER+ te willen beperken. Mijnheer de commissaris, sinds Seattle streven wij Europeanen naar multifunctionele programma's voor de plattelandsontwikkeling. Waarom moeten we dan genoegen nemen met beperkende criteria en zeer ontoereikende middelen? Hier spreekt een lid van de Verts/ALE-Fractie tot u: het voorzorgsbeginsel en duurzame ontwikkeling vereisen meer afwisselende en pluriforme benaderingen.
Wat dit punt betreft, stelt de Commissie ons voor de samenwerkingsprogramma's voor plaatselijke groepen uitsluitend toegankelijk te maken voor de kandidaat-lidstaten. Het zou beter zijn om overeenkomstig het voorstel van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme de coördinatie tussen LEADER+ en de communautaire programma's voor samenwerking en partnerschap, zoals INTERREG, PHARE, SAPARD en MEDA, te verbeteren. Uiteraard moeten we onze solidariteit met Oost-Europa laten blijken, maar dat is niet genoeg. De bestaande samenwerking met de zuidelijke landen, waarin de vorige programma's voorzagen, moet worden voorgezet, met name wat betreft de samenwerking met de Mediterrane landen.
Daarom willen wij nogmaals benadrukken dat de medebeslissing ook voor de landbouw en de plattelandsontwikkeling moet gelden. Zo kunnen we immers daadwerkelijk de middelen in handen krijgen om met deze programma's vooruitgang te boeken, want daar zijn samenwerking en transversale structuren voor nodig.

Theonas
Mijnheer de Voorzitter, ik heb en-kele heel korte opmerkingen.
Wij spreken nu over de nieuwe programmaperiode en de oriëntatie van de vier communautaire initiatieven zonder over een afgeronde evaluatie van de vorige periode te beschikken. Dat is een bijzonder kwalijke zaak. De programma's en de doelstellingen lopen gewoonlijk over van ambities, maar de resultaten laten vaak te wensen over. Bovendien geven het gebrek aan doorzichtigheid en de ingewikkelde opzet van de projecten vaak aanleiding tot wanbeheer en zelfs fraude.
De onderhavige communautaire initiatieven kunnen inderdaad onder bepaalde voorwaarden een opbouwende rol spelen. Zij mogen echter niet onderworpen worden aan een verkeerd economisch en sociaal beleid, maar moeten hun eigen, zelfstandige rol kunnen vervullen. Door bijvoorbeeld EQUAL aan te passen aan de doelstellingen van inzetbaarheid en versoepeling van de arbeidsrelaties, maakt men van dit initiatief een nieuwe versie van de plaatselijke werkgelegenheidspacten.
De uitbreiding van het LEADER-initiatief tot alle gebieden van de Unie brengt het risico met zich mee dat de benadeelde gebieden nog sterker worden gemarginaliseerd, ten voordele van de meest ontwikkelde gebieden.
Het INTERREG-initiatief moet ervoor zorgen dat de steun met name wordt verstrekt voor grensgebieden, eilanden, berggebieden en niet-berggebieden, zoals het departement Arta in Griekenland, dat ten onrechte werd uitgesloten van bijlage I van de mededeling van de Commissie.

Hyland
Mijnheer de Voorzitter, voor dit Parlement en de Commissie is de ontwikkeling van het platteland een beleidsterrein van de hoogste prioriteit. Ik wil dan ook vandaag hier de verantwoordelijke commissaris, commissaris Fischler, van harte welkom heten. Wij zijn wat laat met onze reactie op de teloorgang van het platteland, maar u moet maar denken: beter laat dan nooit.
Agrarische familiebedrijven worden momenteel van centraal belang geacht voor het Europese agrarische model. Ze vormen een zeer belangrijk aandachtspunt, zeker binnen het tijdschema van Agenda 2000. Naar mijn mening zijn de komende vijf jaar beslissend voor de toekomst van duizenden marginale boerenbedrijven. Wij moeten allemaal, zonder uitzondering, alles in het werk stellen om hun voortbestaan te garanderen.
Zoals de commissaris wel weet, biedt het boerenbedrijf op zich niet voldoende garantie voor de continuïteit van de plattelandsgemeenschappen. Daarom is coördinatie geboden tussen alle beleidsterreinen die de ontwikkeling van het platteland positief kunnen beïnvloeden. In dit verband is LEADER een doeltreffend ontwikkelingsinitiatief gebleken. Het biedt plaatselijke gemeenschappen namelijk de mogelijkheid hun eigen ontwikkelingspotentieel aan te boren en actief betrokken te raken bij de aanpak van de problemen.
Het vrijwilligerswerk binnen ontwikkelingsprogramma's wordt niet altijd volledig op waarde geschat. Uit LEADER blijkt echter overduidelijk dat het vrijwilligerswerk een doeltreffend en onmisbaar onderdeel is geworden van het beleid, in de bredere EU-context en op nationaal niveau.
Tot slot wil ik nog zeggen dat ik erg ingenomen ben met de goedkeuring van de Commissie voor LEADER+, maar dat ik me wel zorgen maak over de periode tussen de afronding van LEADER II en de start van het nieuwe programma. Ik verzoek u dan ook dringend dit probleem serieus te bekijken. Een continuïteitsbreuk zal ernstige gevolgen voor het programma met zich meebrengen en ongetwijfeld een negatieve uitwerking hebben op vrijwilligers en betaalde medewerkers.

Esclopé
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, nu ik op de hoogte ben van de mededeling van de Commissie over het communautair initiatief INTERREG III en in herinnering heb gebracht dat ik binnen de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme heb deelgenomen aan de stemming over het verslag-Decourrière, wil ik vermelden dat wij opnieuw en uitdrukkelijk ons principe-akkoord verlenen aan dit initiatief. Wat INTERREG III B betreft, doet het ons genoegen dat de Commissie het belang inziet van de activiteiten om het landschap dat door het beleid inzake de landbouwprijzen is aangetast, te herstellen. Veel verenigingen, met name jachtclubs, leveren reeds een zeer grote bijdrage aan dit herstel.
Verder wil ik mij scharen achter de opmerkingen van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme. Dit geldt met name voor de opmerkingen waarin de commissie betreurt dat de ultraperifere regio's niet in onderdeel A van het programma zijn opgenomen; voor de opmerkingen waarin ze aangeeft dat de selectiecriteria voor de wijze van uitvoering van programma III C onduidelijk zijn; en tenslotte voor het verzoek de afgevaardigden te betrekken bij het waarnemingspunt voor grensoverschrijdende, transnationale en regionale samenwerking.
Ik wil overigens aangeven dat ik met betrekking tot INTERREG III en III B grote twijfels heb over het in de mededeling van de Commissie verwoorde voorstel om de bescherming van het milieu uitsluitend te koppelen aan de ontwikkeling van NATURA 2000. Ik denk dat deze manier om de ecosystemen te beschermen te abstract is. De gebruikers zouden immers wel eens grotendeels of geheel kunnen worden buitengesloten.
Ik wil tenslotte benadrukken, en ik hoop dat de commissie en de betrokken Raden van ministers hier begrip voor kunnen opbrengen, dat de Europese afgevaardigden beter moeten worden geïnformeerd over de procedures inzake het opstellen van de INTERREG-programma's en vergelijkbare initiatieven. Het zou nog beter zijn als de afgevaardigden meer bij de uitwerking en uitvoering van deze programma's betrokken zouden worden. Anders wordt het moeilijk de lagere overheden, de nationale regeringen en de burgers te overtuigen van de rol die ze in deze programma's spelen.

Pronk
Voorzitter, ten eerste zou ik de rapporteur van het EQUAL-verslag, mevrouw Stenzel, heel hartelijk willen danken voor al datgene wat zij gedaan heeft om deze moeilijke materie voor ons allemaal onder de knie te krijgen. EQUAL is een heel moeilijk programma, omdat het zoveel oude programma's bij elkaar probeert te brengen en daar toch op een nieuwe manier naar wil kijken, en dat met minder geld dan er in de vorige fondsen ter beschikking stond. Dat is een moeilijke taak. Alleen het aantal mensen dat door deze programma's geraakt wordt is niet echt verminderd. Vandaar dat het erg moeilijk is om een evenwicht tot stand te brengen, niet alleen tussen de verschillende landen, niet alleen tussen de verschillende onderdelen, maar vooral ook tussen de verschillende groepen die in het programma genoemd worden, en dat is eigenlijk wat ons tot vandaag heeft beziggehouden.
Er worden hier en daar opmerkingen gemaakt dat de ene groep meer moet krijgen dan de andere. Ikzelf heb mij in het bijzonder beziggehouden met de positie van de gehandicapten en van de ouderen in het kader van het programma, en ik moet zeggen dat die positie van die ouderen en gehandicapten wel eens helemaal uit het oog verloren had kunnen zijn als het Europees Parlement zich er niet intensief mee had beziggehouden. Er zijn nog wel wat andere groepen genoemd, maar vooral zijn het de lidstaten die op de loer liggen. Ik ken bijvoorbeeld een lidstaat die een belangrijk gedeelte van het hele programma wil gebruiken voor één onderdeel, namelijk de vluchtelingen. Ik zou de commissaris dan ook willen vragen er goed op toe te zien dat er evenwicht tot stand wordt gebracht tussen die verschillende groepen. Het mag niet zo zijn dat een lidstaat, zogenaamd zich beroepend op de subsidiariteit, kan zeggen dat alles naar één groep toegaat. Ik denk dat daar streng op moet worden toegezien, want anders krijgt men juist datgene waar de heer Meijer zo voor gewaarschuwd heeft, namelijk dat er gevestigde belangen gaan ontstaan en dat mensen denken dat het geld van hen is. Dat is niet zo! Het moet elke keer weer opnieuw verdeeld worden. Het moet voor innovatieve projecten zijn en het moet niet zo zijn dat het helemaal in de kassen van de minister van Financiën gaat verdwijnen. Dat is niet de bedoeling, en dat is een belangrijk punt waarmee we hier rekening moeten houden.
Ik geloof dat de overblijvende problemen die we in het kader van dit Parlement hebben gehad, die voor een belangrijk deel voortkomen uit het feit dat het zo moeilijk is die afweging te maken, kunnen worden opgelost. Wat de Commissie betreft, hoop ik dat die zich zal kunnen aansluiten bij het compromis dat hier in dit Parlement gesloten wordt en dat vooral gericht is op evenwicht. Om dat nog te onderlijnen - de situatie is natuurlijk een beetje moeilijk - heeft het Parlement het EQUAL-programma gemakshalve en veiligheidshalve voorlopig nog in de reserve gezet, zodat het Parlement naderhand nog overtuigd moet worden van de manier waarop de besteding tot stand kan komen. Ik geloof dat dat ook goed is. De positie van het Parlement in deze hele procedure is een beetje onduidelijk. Ook in het Reglement is de positie onduidelijk en juist daarom is die reserve buitengewoon goed.

Mastorakis
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, het lijdt geen twijfel dat met het INTERREG-initiatief een belangrijke bijdrage wordt geleverd aan de economische en sociale samenhang in de Europese Unie. Ik wil echter wijzen op het belang van INTERREG voor de Balkan. De politieke ontwikkelingen en oorlogsactiviteiten van de laatste jaren hebben enorme economische gevolgen gehad voor de buurlanden en voor met name mijn land, Griekenland, dat als enige lidstaat van de Europese Unie op dit geteisterde schiereiland ligt.
Niet alleen voor Griekenland en de buurlanden Italië en Oostenrijk, maar voor heel de Europese Unie is de economische en sociale wederopbouw van de Balkan van het grootste belang. Daardoor zal stabiliteit kunnen ontstaan. Enkele landen van de Balkan hebben middelen gekregen uit het PHARE- en OBNOVA-programma, andere landen niet. Daarom is het noodzakelijk dat in de nieuwe programmaperiode - vooral ook met het oog op de uitbreiding en op de kredieten die zijn uitgetrokken met de nieuwe financieringsinstrumenten en verordeningen, zoals ISPA en SAPARD - de financieringsinspanningen en de drie luiken van INTERREG goed worden gecoördineerd met de andere, voor derde landen bestemde financieringsactiviteiten.
Daarom verheugt het ons dat hiernaar wordt verwezen in hoofdstuk 7 van het Commissiedocument inzake de algemene richtsnoeren voor INTERREG.
Bij het streven naar coördinatie, en dus naar efficiëntie, moet men echter alle programma's voor ogen houden. Ik zeg dit omdat er tijdens de vorige programmaperiode in het MEDA-programma problemen zijn opgedoken die absoluut opgelost moeten worden, als men alle aan dit programma deelnemende derde landen een gelijke behandeling wil garanderen.
Tot slot wil ik nog opmerken, mijnheer de Voorzitter, dat bij de vaststelling van de gebieden voor interstatelijke samenwerking geen rekening is gehouden met de specifieke geografische eigenschappen van de Egeïsche Zee. Deze eigenschappen zouden de instelling van een apart, uit kustgebieden en eilanden bestaand gebied hebben gerechtvaardigd. Daarom vragen wij de Commissie bij de volgende herziening van de gebiedsindeling extra aandacht te besteden aan het vraagstuk van de samenwerking tussen kustgebieden en eilanden.
Ik sluit af met de opmerking dat de Europese Commissie moet aandringen op initiatieven die tot doel hebben de verschillen tussen onze regio's ongedaan te maken en hun harmonische ontwikkeling te bevorderen.
Vandaag is het Valentijnsdag en daarom wil ik als ex-burgemeester van een regionale stad voorstellen dat wij allen onze liefde betuigen aan de Europese regio's, met name de regio's die deze liefde zo hard nodig hebben.

Messner
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de ontwikkeling van het platteland kan en moet uitgaan van drie problemen: het handhaven van de werkgelegenheid; de verzorging van het landschap; en, zeker niet minder belangrijk, de bescherming van de plaatselijke cultuur, - die is namelijk essentieel! Alleen als de bevolking op het platteland blijft wonen, kan de kwaliteit van het leven daar op de lange termijn worden gegarandeerd. Wat de ontvolking van het platteland betekent kunnen we zien in bepaalde delen van de Alpen, en de gevolgen zijn rampzalig!
Het lijkt me echter gevaarlijk de stedelijke cultuur op te leggen aan het platteland. We willen ook geen structuren creëren die voor de eeuwigheid op subsidies aangewezen zijn. We willen een duurzame ontwikkeling. "Duurzame ontwikkeling" is intussen een modekreet geworden, maar we weten allemaal wat we ermee bedoelen. Dat kunnen we echter alleen maar bereiken als we zorgen voor het parallel verlopen van de ontwikkelingen in het toerisme en in de landbouw. Achter de investeringen moet een visie zitten. We moeten de jonge en creatieve krachten aan het platteland binden, want als die allemaal vertrekken gebeurt er niet meer veel.
Niemand wil alles over één kam scheren. We willen projecten bevorderen die een model kunnen zijn, die een sneeuwbaleffect kunnen hebben voor andere, vergelijkbare projecten. Ik vind dat we ook subsidies moeten geven voor kringloopmodellen, en al schoten LEADER I en LEADER II daar misschien te kort, al met al zijn de resultaten toch zeker bevredigend. Ik zou u ook met klem willen vragen om te overwegen of we met betrekking tot het aantal inwoners en de dichtheid van de bevolking misschien niet alleen voor de noordelijke landen uitzonderingen kunnen maken, maar ook voor de berggebieden, de Alpen, de Pyreneeën en de Sierra Nevada, waar ik net vandaan kom.

Schmid, Herman
Mijnheer de Voorzitter, ik wil het hebben over het verslag inzake het programma EQUAL en vooral over de kwestie van het vluchtelingenbeleid. Vorige week hebben we een diepgaande discussie gevoerd over de regeringsformatie in Oostenrijk. Vandaag discussiëren we reeds over het vluchtelingenbeleid van de Oostenrijkse regering, aangezien mevrouw Stenzel, die het verslag over het programma EQUAL heeft opgesteld, hier immers de conservatieve Oostenrijkse coalitiepartij en het beleid van deze partij vertegenwoordigt. Het meest opzienbarende in haar oorspronkelijke verslag was dat zij de steun aan vluchtelingen wilde beperken tot steun aan de kleine groep vluchtelingen die onder de Conventie van Genève valt, dat wil zeggen de zogenaamde quotumvluchtelingen of VN-vluchtelingen. In feite zijn het echter de andere vluchtelingen, namelijk degenen die buiten de quota vallen en geen recht hebben op steun van de VN, die de grootste behoefte hebben aan steun. De parlementaire commissie heeft dit discriminerende voorstel verworpen en besloten dat alle vluchtelingen onder dezelfde voorwaarden een plaats moeten hebben in het EQUAL-programma.
Een deel van de parlementaire commissie heeft zich echter achter het voorstel en de formuleringen van mevrouw Stenzel geschaard. Dat betekent volgens mij dat het Haider-beleid reeds zijn schaduw over dit Parlement werpt. Daarom is het van cruciaal belang dat het Parlement met de grootst mogelijke nadruk vaststelt dat vluchtelingen thuishoren in het EQUAL-programma.
Tenslotte vermeld ik nog dat ik vorige week enige reserves had toen we het over de regeringsformatie hadden, maar ik heb geen enkele reserve om het Oostenrijkse vluchtelingenbeleid te bediscussiëren en te bekritiseren. Ik hoop dat de betrokkenheid van het Parlement ditmaal even groot is.

Gallagher
Mijnheer de Voorzitter, in de laatste financiële vooruitzichten van de EU voor de periode 1994-1999, toen er 13 verschillende initiatieven van kracht waren, kreeg het grensoverschrijdende programma INTERREG II een belangrijke rol toebedeeld. Het feit dat het INTERREG-initiatief in de volgende ronde van structuurfondsen voor de periode 2000-2006 wederom aanwezig is, bewijst naar mijn mening overduidelijk hoeveel belang de EU-lidstaten hieraan hechten. INTERREG I, uit de periode 1989-1993, en INTERREG II, dat van 1994-1999 operationeel was, zijn een doorslaand succes gebleken, omdat zij het middel bij uitstek waren voor nauwere samenwerking op het gebied van sociale en economische ontwikkeling tussen buurlanden binnen de EU. Zelf ben ik afkomstig uit de grensgraafschappen in het noordwesten van Ierland. Ik ben dus door de jaren heen getuige geweest van de belangrijke rol die INTERREG I en II hebben gespeeld, en ik ben dan ook verheugd over de komst van INTERREG III.
De Commissie wijst 67 miljoen pond toe aan het programma-INTERREG III, dat besteed zal worden aan voortzetting van de ontwikkeling van grensoverschrijdende economische projecten tussen de Republiek Ierland en Noord-Ierland. De Europese Unie heeft door de jaren heen een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van de grensgraafschappen in Ierland. De Europese Unie levert met haar 80 miljoen pond de grootste bijdrage aan het internationaal fonds voor Ierland. De EU financiert 75% van het vredes- en verzoeningsprogramma. Alles wel beschouwd, hebben INTERREG, het internationaal fonds voor Ierland en het vredes- en verzoeningsprogramma een belangrijke rol gespeeld in het vredesproces dat momenteel gaande is.

Cocilovo
Mijnheer de Voorzitter, in mijn spreekbeurt over INTERREG zal ik mij beperken tot een aantal punten van kritiek, want ik moet natuurlijk ook mijn spreektijd respecteren. Wij zijn allen verheugd over de voortzetting van dit programma en over de uitbreiding van de activiteiten in het kader van het programma. Dit beperkt zich nu niet meer tot grensoverschrijdende samenwerking, maar behelst ook interregionale en interstatelijke samenwerking.
Dit doet ons echter niet uit oog verliezen dat het leeuwendeel van de beschikbare kredieten, 50% tot 80%, nog steeds bestemd zal zijn voor grensoverschrijdende samenwerking, dat wil zeggen voor luik A van het INTERREG-programma. Men heeft besloten voor dit luik de huidige samenwerkingsbestekken, en daarmee de keuze met betrekking tot de in aanmerking komende regio's, ongewijzigd te handhaven. Dat besluit is volgens ons onaanvaardbaar. Het is in strijd met de geest van het programma.
Wij hopen van ganser harte dat de Europese Commissie daarover nog eens nadenkt en uiteindelijk het standpunt van het Parlement overneemt, niet uit hoffelijkheid, maar omdat ons standpunt gefundeerd is. De grensoverschrijdende samenwerking blijft beperkt tot uitsluitend landsgrenzen, en daar waar men besloten heeft uitzonderingen toe te kennen in verband met zeegrenzen, is er van doorzichtigheid geen sprake. Ook zijn die uitzonderingen vaak gemaakt ter compensatie van elders in de communautaire politiek genomen besluiten.
De discriminatie heeft vooral ernstige gevolgen voor de eilanden. De regionale toestand van eilanden wordt niet uitsluitend bepaald door het feit dat zij alleen zeegrenzen hebben. Toch zet men de discriminatie van eilanden voort en negeert men de inhoud van artikel 158 van het Verdrag, waarin de eilanden uitdrukkelijk worden genoemd in verband met het cohesiebeleid.
Men maakt de situatie nog erger door de betekenis te miskennen van de nieuwe ontwikkelingen die zich voordoen in de context van de uitbreiding met regio's zoals Malta. Daarom stellen wij voor de in aanmerking komende regio's uit te breiden, met name wanneer het gaat om de NUTS III-grenzen van Sicilië in relatie tot Malta en om de Adriatische regio's in relatie tot de Balkan.

Fruteau
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, het doet mij genoegen dat de ultraperifere regio's, waaronder de Franse overzeese gebieden, in het kader van het communautair initiatief INTERREG III niet onbesproken zijn gelaten. Dit opent enige perspectieven voor de samenwerking tussen deze regio's en de landen in de geografische zone waarin ze zich bevinden, ook al hadden we op meer gehoopt. Zo hadden we graag gezien dat deze regio's meer toegang zouden krijgen tot de verschillende onderdelen van het programma.
Gedurende lange tijd, waarschijnlijk als gevolg van de bestaande koloniale banden, hadden onze regio's hun blik geheel op het Europese moederland gericht. Ze negeerden hun naaste buren, en minachtten ze zelfs. Dit tijdperk ligt nu ver achter ons. Onze regio's weten nu dat ze deel uitmaken van de omgeving waartoe ze vanuit geografisch, cultureel en historisch oogpunt behoren. Daarom willen ze nauwer met die omgeving verbonden zijn.
Deze bewustwording vloeit niet alleen uit hun identiteit voort. De ultraperifere regio's weten steeds beter wat hun sterke kanten zijn. La Réunion neemt bijvoorbeeld vanwege zijn ligging een strategische positie in de handel tussen de landen van zuidelijk Afrika en die van Zuidoost-Azië in. Het eiland kan het zich niet permitteren aan de zijlijn te blijven staan en toe te kijken hoe landen zich in dit gebied groeperen. Het zou dan immers een historische kans laten liggen. Onze regio's in de Caraïben bevinden zich in een vergelijkbare situatie.
Wij zijn er tenslotte van overtuigd dat onze jongeren kunnen ontsnappen aan de dramatische werkloosheid, als wij onze knowhow, die we dankzij de Europese structuurfondsen hebben verkregen, kunnen exporteren naar onze buurlanden. Met behulp van de middelen die voor het INTERREG-programma ter beschikking worden gesteld, kunnen onze regio's daadwerkelijk fungeren als bruggenhoofd tussen de Europese Unie en de geografische zones van die regio's, wat de wereldwijde positie van de Unie versterkt.
Ik reken erop dat de Commissie, en met name u, mijnheer de commissaris, ons de middelen in handen geeft om doelmatig te werk te kunnen gaan.

Attwooll
Mijnheer de Voorzitter, commissarissen, ik sta uitermate positief tegenover de mogelijkheden tot uitbreiding van de trans-Europese samenwerking in het kader van INTERREG, maar ik ben bang dat het voorstel in deze context minder mogelijkheden biedt voor maritieme dan voor andere gebieden. Ik deel de vrees van de Commissie dat afstand schadelijk zou kunnen zijn voor een doeltreffende samenwerking. Desalniettemin zijn er veel maritieme gebieden waartussen al banden bestaan. Verschillende plaatselijke autoriteiten in het gebied rond de Noordzee laten zien dat samenwerking heel goed mogelijk is. INTERREG dient een dergelijke samenwerking te stimuleren.
In dit verband zou ik graag een aantal kleine aanpassingen in de richtsnoeren aangebracht zien, teneinde wat meer flexibiliteit te creëren en te zorgen voor opvang wanneer de belangen van maritieme gebieden tussen onderdeel A en onderdeel B in dreigen te vallen. Deze aanpassingen houden in dat er meer duidelijkheid komt over de mogelijkheden van samenwerking tussen maritieme gebieden, en dat er meer ruimte wordt gegeven aan de ontwikkeling van praktische, zichtbare projecten, met name van infrastructurele aard. Door dergelijke maatregelen komen maritieme en insulaire gebieden op gelijke voet te staan met andere gebieden binnen de EU. Ik hoop dan ook dat deze aanpassingen worden aanvaard.

Lambert
Mijnheer de Voorzitter, onze fractie is het van harte eens met het horizontale karakter van het EQUAL-initiatief. Daardoor hoeft men zich bijvoorbeeld als Britse moslim met een of andere lichamelijk handicap niet meer af te vragen tot welke discriminatiegroepering binnen de doelgroep men behoort: men kan zijn eigen deskundigheid en ervaring gebruiken voor het oplossen van problemen in plaats van zelf als het probleem aangemerkt te worden. Binnen de betreffende organisaties is veel waardevolle deskundigheid aanwezig, waarvan anderen kennis zouden moeten kunnen nemen. We zijn ook blij met de erkenning van de noodzaak tot evaluatie en verspreiding van de beste praktijken, zodat de transnationale samenwerking kan worden aangescherpt.
We zijn dan ook, net als anderen in dit Parlement, bezorgd over het grote aantal amendementen die tot doel hebben de mensen die maatschappelijk toch al het meest buiten de boot vallen, nog verder uit te sluiten, via een zeer nauwe definitie van het begrip 'vluchteling' . Mijn fractie steunt deze amendementen niet.
Wij maken ons ook zorgen over het grote aantal amendementen die flexibilisering tot doel hebben, maar die wellicht kunnen leiden tot onduidelijkheid over de vraag wie bij de uitvoering van het EQUAL-initiatief de verantwoordelijkheid draagt.

Papayannakis
Mijnheer de Voorzitter, tot mijn vreugde stel ik vast dat URBAN de richting uitgaat van een geïntegreerde benadering van de problemen, en oplossingen probeert te vinden voor onderling verbonden vraagstukken. Er bestaat echter wel gevaar voor versnippering. Door zoveel verschillende doelstellingen na te streven, loopt men immers het risico inefficiënt te worden. Elk in verval geraakt stadsgebied is weliswaar een geval op zich, maar er is een harde kern van problemen die al deze gebieden gemeen hebben: werkloosheid, de aftakeling of zelfs afschaffing van overheidsdiensten, en het verdwijnen van kleine en middelgrote - commerciële en niet-commerciële - ondernemingen. Ik zou graag willen dat men met URBAN vooral probeerde oplossingen te vinden voor deze oorzaken van stedelijk verval. Dat betekent natuurlijk dat er overleg moet plaatsvinden en dat er coördinatie moet zijn tussen het centraal gevoerde beleid en het ontwikkelingsbeleid, opdat met het ontwikkelingsbeleid een bijdrage kan worden geleverd tot de doelen die men in onze landen met URBAN nastreeft. Programma's zoals URBAN mogen geen alibi worden voor het achterwege laten van een ontwikkelingsbeleid.

Sudre
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, ik wil mij in mijn betoog beperken tot het verslag van de heer Francis Decourrière.
Het communautaire initiatiefprogramma INTERREG is een zeer belangrijk instrument voor de ontwikkeling en ruimtelijke ordening van het Europese grondgebied. Het verslag is met name van belang omdat hierin wordt verwezen naar de banden tussen het centrum van de Unie en haar periferie.
INTERREG moet dus een instrument zijn ter bevordering van de territoriale samenhang van de Unie. We moeten immers een Europa van twee of drie snelheden zien te voorkomen. Het lijkt me duidelijk dat de regionale en plaatselijke autoriteiten, de organisaties die deze regio's en gemeenten vertegenwoordigen, het Comité van de regio's en natuurlijk het Europees Parlement ondubbelzinnig en zo vroeg mogelijk bij de uitwerking van dit programma betrokken hadden moeten worden. Helaas is de Commissie tijdens de voorbereidingen op haar mededeling van 13 oktober jongstleden aan dit uitgangspunt voorbijgegaan.
Ik schaar mij achter de algemene richtsnoeren van INTERREG III, maar ik denk dat het zeer belangrijk is om ervoor te zorgen dat dit door EFRO gefinancierde programma beter aansluit bij de andere fondsen voor buitenlandse samenwerking, zoals met name het Europees Ontwikkelingsfonds voor de ACS-landen. Wat dit punt betreft wil ik de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme ervoor danken dat ze mijn amendementen hebben aangenomen waarin ik verzocht de EOF toe te voegen aan de lijst met deze fondsen.
De ultraperifere regio's, en met name de vier Franse overzeese gebieden, moeten zowel van INTERREG III als de EOF gebruik kunnen maken, zodat ook deze gebieden in hun respectieve geografische zones samenwerkingsprojecten met hun ACS-buren kunnen financieren.
In de richtsnoeren die ze in haar mededeling heeft opgenomen, biedt de Commissie de ultraperifere en insulaire regio's slechts beperkte mogelijkheden. Ik wil de Commissie verzoeken hier nog eens naar te kijken. Deze regio's moeten net als de andere regio's van de Unie volop kunnen profiteren van INTERREG III. Het REGIS-programma dat voor de ultraperifere regio's was bestemd, bestaat immers niet meer.
Tenslotte betreur ik het dat er zo weinig financiële middelen zijn gereserveerd voor onderdeel C, dat bestemd is voor interregionale samenwerking. Niemand kan immers ontkennen dat dit onderdeel een belangrijke toegevoegde communautaire waarde heeft.

Dybkjær
Mijnheer de Voorzitter, mijn uitgangspunt is het EQUAL-verslag en de gelijke behandeling van mannen en vrouwen, hoewel ik moet bekennen dat het intussen lastig wordt voor de zoveelste keer over dit onderwerp te praten, zeker op mijn leeftijd. Helaas is het nodig er nog eens op te wijzen dat er nog steeds geen gelijke behandeling is. Misschien kan een doorbraak op dit vlak ook positieve veranderingen op andere terreinen bewerkstelligen. Voor mij betekent gelijke behandeling namelijk niet dat beide huwelijkspartners fulltime werken en de kinderen toevertrouwen aan een kindermeisje, met andere woorden aan een immigrant die de kans niet heeft gekregen een andere baan te vinden. Dan zijn we geen stap verder dan eeuwen geleden. Neen, voor mij betekent gelijke behandeling dat iedereen zowel aan het arbeidsleven als aan het gezinsleven deelneemt. De evolutie gaat echter helaas de andere richting uit. Ik vind daarom de inhoud van paragraaf 7 uiterst belangrijk. Daarin staat namelijk dat "EQUAL een proef moet vormen voor de bevordering en verspreiding van nieuwe methoden ter bestrijding van discriminatie op de arbeidsmarkt." Wij willen hopen dat het lukt. Mijnheer de Voorzitter, ik doe een beroep op het Reglement om te zeggen dat ik tijdens het vragenuur aan de Commissie niet aanwezig zal zijn, omdat er terzelfdertijd in de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen een debat plaatsvindt over vrouwen in het besluitvormingsproces. Overigens heb ik geen specifieke vragen gesteld, maar ik hoop dat de Commissie toch geluisterd heeft naar wat ik heb gezegd.

Görlach
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, degenen die zich met het platteland bezighouden weten dat het programma LEADER, en dat geldt zowel voor LEADER I als voor LEADER II, en hopelijk nu ook voor LEADER+, een van de grote successen was onder de programma's van de Europese Unie. Een van de redenen daarvoor was dat het concept van LEADER altijd tot een hoge participatie van de plaatselijke bevolking heeft geleid. Ik ben blij dat dit concept ook in LEADER+ weer terug te vinden is.
Er is echter een probleem, dat we samen moeten aanpakken. LEADER is een soort atelier met een bottom-up-concept. Daarom zijn er in LEADER I en II talloze ideeën gegroeid, die succesvol zijn, maar uiteindelijk natuurlijk niet meer zo nieuw zijn. Dan komen er nieuwe ideeën, en de oude ideeën vallen uit de boot; dat is nu eenmaal het concept van LEADER.
Daarom moeten we ervoor zorgen dat de goede LEADER-projecten, die hun kwaliteit bewezen hebben, niet plotseling worden stopgezet. Wat goed is, moet uiteindelijk worden overgeheveld naar de normale programma's, als vertrouwd en betrouwbaar onderdeel van de steunprogramma's voor het platteland. We willen met nieuwe ideeën iets uitproberen in LEADER, samen met de plaatselijke bevolking, met de verenigingen, met de talloze NGO's, met de kerk, met iedereen die ertoe heeft bijgedragen nieuwe ideeën voor het platteland de ruimte te geven.
Daarom moeten we ervoor zorgen dat wat goed is, wat uitstekend is, uiteindelijk wordt behandeld als een klassiek instrument voor een gezond beleid voor het platteland.
Ik doe een beroep op de Commissie: zorgt u ervoor dat de organisaties en burgers die actief willen meewerken, ook werkelijk aan de bak komen. U moet verhinderen dat men bepaalde organisaties, die net zijn opgericht om een nieuw idee bevorderen, en die nog niet zo bekend zijn, terzijde schuift, al is het misschien ook om redenen van plaatselijke of regionale politiek. Profiteert u van de goede ervaringen die tot nu toe met LEADER zijn opgedaan. Soms lijken projecten op luchtkastelen en vrijwilligers op idealisten, maar in de praktijk, bij de uitvoering, blijkt dan dat de officiële politiek, ook op ons niveau, geen idee had van hun visionaire kwaliteit! Dat was de charme van LEADER, en die mag vooral niet verloren gaan!

Evans, Jillian
Mijnheer de Voorzitter, ik ben zeer ingenomen met het EQUAL-initiatief en met het verslag, waarin wordt benadrukt dat er onderscheid moet worden gemaakt tussen activiteiten ter bestrijding van discriminatie van vrouwen en activiteiten ter bestrijding van discriminatie van minderheidsgroeperingen. Vrouwen zijn geen minderheid en worden vaak dubbel gediscrimineerd: als lid van een minderheidsgroepering en op grond van sekse. Daarom is - naast mainstreaming - specifieke, op vrouwen gerichte actie geboden. Het verslag gaat hierop in en bevat een voorstel voor geïntegreerde actie om gelijkheid van man en vrouw op alle terreinen van arbeid te realiseren. In het verslag wordt ook gewezen op het belang van samenwerking met de plaatselijke en regionale instanties die zich het dichtst bij de mensen bevinden om mainstreaming van alle projectresultaten te garanderen.
Deelname van vrijwilligers en groeperingen uit de gemeenschap is ook een wezenlijk element in het EQUAL-initiatief en de bijbehorende projecten. Via de ontwikkelingspartnerschappen binnen de thematische terreinen die in amendement 22 worden genoemd, zouden zelfs de kleinere organisaties een rol kunnen spelen in het EQUAL-initiatief.
Mijn fractie steunt amendement 22.

Musotto
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, het verslag dat vandaag in het Parlement wordt besproken, is ongetwijfeld van groot belang.
De betekenis van het communautair initiatief INTERREG voor de periode 2000-2006 moet echter niet alleen gezocht worden in de daarmee beoogde doelen, maar vooral ook in de meerwaarde die daarmee wordt gecreëerd, gezien de op de til zijnde uitbreiding van de Europese Unie met nieuwe Midden- en Oost-Europese en mediterrane lidstaten.
Juist met het oog op deze uitbreiding moet de Europese Unie mijns inziens alles in het werk stellen om de regionale verschillen te verminderen en een eind te maken aan het isolement van de grensgebieden. Wij mogen namelijk niet vergeten dat de grensgebieden een belangrijke rol hebben te vervullen: zij zullen een soort scharnier zijn tussen de Unie en de kandidaat-landen.
Daarom heb ik enkele, mijns inziens zeer belangrijke, amendementen ingediend, die zijn overgenomen door de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme. Daarin wordt gevraagd om de lijst van voor grensoverschrijdende samenwerking in aanmerking komende gebieden uit te breiden en daarin ook alle Adriatische regio's en de aan Malta grenzende Siciliaanse provincies op te nemen. Het is namelijk onbegrijpelijk waarom deze regio's niet voorkomen in afdeling A van bijlage I.
Ik vertrouw erop dat commissaris Barnier en de voorzitter van de Commissie, overeenkomstig de gedragscode, rekening zullen houden met het standpunt van het Parlement.
De samenwerking met de kandidaat-landen en de ondersteuning van de grensgebieden zijn voor heel Europa van fundamenteel belang.
Tot slot is het volgens mij wenselijk te streven naar een betere coördinatie tussen het INTERREG-initiatief en de communautaire programma's die betrekking hebben op aspecten van het buitenlands beleid. Dat zou een krachtig instrument kunnen zijn om een allesomvattende, geïntegreerde programmering te verwezenlijken.

Garot
Mijnheer de Voorzitter, geachte commissarissen, waarde collega's, LEADER I was met name dankzij de grote flexibiliteit in de verdeling van beheerstaken tussen de Commissie en de plaatselijke vertegenwoordigers een groot succes. Ik vind het jammer dat het eindoordeel van de Commissie over LEADER II minder positief is, met name vanwege de kwaliteit van de projecten, de gebruikte financiële middelen en de onverschilligheid van enkele plaatselijke vertegenwoordigers tegenover de logge administratieve en financiële procedures waarmee ze werden geconfronteerd.
Het doet me echter genoegen dat in het kader van LEADER + nieuwe middelen zijn vrijgemaakt om de plattelandsgebieden te helpen hun mogelijkheden te ontplooien en de doelstellingen voor lokale en duurzame ontwikkeling te verwezenlijken. Mijns inziens is het belangrijk dat er extra aandacht wordt besteed aan onderzoek naar nieuwe manieren waarop het natuurlijk en cultureel erfgoed kan worden beschermd, en aan de verbetering van de economische omgeving teneinde de werkgelegenheid te stimuleren. Ik denk dat het in het kader van de transnationale samenwerking goed is de positieve ervaringen uit te wisselen. Ik wil hierbij opmerken dat alle plattelandsgebieden in aanmerking kunnen komen voor LEADER II.
De lidstaten krijgen weliswaar de mogelijkheid om in het kader van dit initiatief de zones te definiëren, maar de Commissie zal erop toe moeten zien dat de middelen niet teveel worden verspreid. De projecten in minder welvarende zones moeten voorrang krijgen. Uiteraard moeten de selectiecriteria voor projecten en PG's transparant zijn. Ik denk verder dat we er met name op moeten toezien dat de financiële omwegen in de lidstaten en lagere overheden niet leiden tot vertraging bij de betalingen. Bij LEADER II hebben dergelijke vertragingen immers geleid tot het faillissement van sommige PG's.

Sánchez García
Mijnheer de Voorzitter, als afgevaardigde uit een ultraperifere regio moet ik zeggen dat het vanwege het debat over de communautaire initiatieven URBAN en INTERREG voor het regionaal beleid een zeer speciale avond is.
Ik wil eraan herinneren dat het initiatief URBAN gericht is op het verbeteren van de levenskwaliteit van de burgers in de wijken van de verschillende Europese steden. INTERREG is daarentegen gericht op het bevorderen van samenhang en het erkennen van de verscheidenheid en het potentieel van de regio's van de Europese Unie, met name nu de ultraperifere regio's opgenomen worden in hoofdstukken B en C.
Met de rapporteur betreuren wij het dat zij zijn uitgesloten van hoofdstuk IIIA. De verwijzing in INTERREG naar het creëren van een Europees waarnemingspost voor de effecten van samenwerking lijkt ons heel terecht. De rapporteurs, in het bijzonder de heer Decourrière, worden bedankt voor hun gevoeligheid voor regionale zaken en voor het overnemen van onze amendementen. Ik hoop dat de commissaris ons voorstel aanvaardt.

Izquierdo Collado
Mijnheer de Voorzitter, van de verschillende initiatieven die wij vanavond behandelen wil ik uitsluitend het programma URBAN bespreken. Het is een vaststaand feit dat wij vandaag dit programma kunnen bespreken, omdat het Parlement voet bij stuk heeft gehouden dat dit initiatief gehandhaafd moest blijven. De Commissie had voorgesteld het samen met andere initiatieven te schrappen, maar het voorstel van het Parlement en de ontvankelijkheid van de Commissie voor dit voorstel hebben ertoe geleid dat het initiatief URBAN is gehandhaafd. Ik denk dat wij ons daarmee gelukkig moeten prijzen.
Welke argumenten had de Commissie, en met name commissaris Wulf-Mathies en directeur-generaal Eneko Landaburu, om het programma URBAN te schrappen? Die argumenten waren van groot gewicht. De stedelijke problematiek is namelijk zo belangrijk dat wij die niet mogen aanpakken en als het ware onderschatten door een programma met heel weinig kredieten te bieden. Nu hebben wij het programma URBAN en daarmee hebben wij iets belangrijks bereikt, dat blijkt geeft van een identiteit van de Europese Unie.
Ik wil mij echter tot commissaris Barnier wenden om steun uit te spreken voor de argumentatie van zijn collega en van de directeur-generaal, want zij hadden denk ik volledig gelijk. De stedelijke dimensie moet veel dieper geworteld zijn in alle structuurfondsen. De omvang van de begrotingsgelden die onze steden - waar 80% van de Europese bevolking woont en waar zich een steeds groter deel van het goede en het kwade in Europa afspeelt - nodig hebben, moet zodanig zijn dat er met deze Europese dimensie rekening gehouden wordt. Dit programma URBAN mag geen excuus zijn voor het achterwege laten van diepgaande analyses, het stellen van prioriteiten en derhalve een drastische verhoging van de kredieten in de Europese fondsen voor alle programma's die de steden aangaan.
Ik vind het derhalve niet nodig alle factoren te beschrijven die deze investeringen in de stedelijke gebieden noodzakelijk maken. Deze zaken staan op de agenda en ik wil mijnheer de commissaris laten weten dat wij hopen op zijn ontvankelijkheid hiervoor.

Howitt
Ik ben zeer ingenomen met de sectoroverstijgende benadering in het nieuwe EQUAL-initiatief. Toch kan ik niet genoeg benadrukken dat het programma moet afrekenen met de verschillende vormen van discriminatie van, met name, gehandicapten: fysieke barrières op de werkplek waarvan werknemers met een beperkte mobiliteit hinder ondervinden; visuele-informatiesystemen die blinde werknemers uitsluiten; werkstructuren waaraan mensen met leermoeilijkheden of psychische problemen niet kunnen deelnemen. Gehandicaptenorganisaties en niet-gehandicapte vertegenwoordigers van gehandicapten moeten bij elk stadium van de besluitvorming betrokken worden. Daarom heeft dit Parlement paragraaf 10 en 15 van de resolutie ingediend, om ervoor te zorgen dat lidstaten geen enkele doelgroep over het hoofd zien. Gehandicapten zijn maar al te vaak buiten de boot gevallen.
Omdat gehandicapten geen homogene groep vormen - veel doven zien zichzelf bijvoorbeeld als taalkundige minderheidsgroepering, met een eigen taal en cultuur die niet naar waarde wordt geschat - moeten partnerschappen voor groeperingen van mensen met een bepaalde handicap, of voor andere groeperingen, zoals aangegeven in paragraaf 9, tot de mogelijkheden behoren.
EQUAL blijft van cruciaal belang, ook voor regio's als de mijne, in het oosten van Engeland, die buiten de kredieten van doelstelling 1 vallen. Wij waren dus extra gemotiveerd om gebruik te maken van de kredieten voor de communautaire initiatieven, met uitstekende resultaten. Tot de voormalige ADAPT-projecten behoren het CORE-project, dat resulteerde in nieuwe bevoorradingslijnen voor de auto-industrie in Bedfordshire, en projecten gericht op verbeteringen in het kleinbedrijf in Hertfordshire en Essex. Daarnaast was er het NOW-project. In dit project werden 70 vrouwen in Suffolk weer aan een baan geholpen. Een groot aantal van deze vrouwen is ons in het gebouw van het Europees Parlement in Brussel over hun ervaringen komen vertellen.
EQUAL blijft belangrijk voor ons omdat juist in relatief meer welvarende regio's laaggeschoold werk wordt afgestoten, terwijl dat werk heel goed gedaan zou kunnen worden door mensen die op de arbeidsmarkt worden gediscrimineerd.
Tot slot wil ik nog iets zeggen over INTERREG. Het is echt onzinnig dat partnerschappen uit 1994 worden verlengd, terwijl er geen ruimte is voor nieuwe interregionale contacten. Inmiddels onderhouden de haven van Great Yarmouth en die van Harwich, gelegen aan de kust van Essex-Suffolk-Norfolk, belangrijke contacten op transportgebied en economisch gebied met een aantal Nederlandse partners. Ik dring er bij het Parlement op aan ons amendement 2 te steunen. Zo wordt de flexibiliteit gegarandeerd waarmee nieuwe gebieden, met name langs de maritieme grenzen, in het programma kunnen worden opgenomen.

Schierhuber
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, ik wil ter informatie een punt rechtzetten. De regering van bondskanselier Schüssel zet het vluchtelingenbeleid van de vorige sociaal-democratische regering van bondskanselier Klima voort. Er verandert niets aan het Oostenrijkse vluchtelingenbeleid!
Het platteland vormt meer dan 80% van het grondgebied van de EU, en 25% van de bevolking woont er. Als boerin en parlementariër heb ik altijd geprobeerd de landbouw niet apart te beschouwen, maar als deel van het hele platteland. Ik pleit voor een geïntegreerde aanpak van de plattelandsontwikkeling. Ik ben er namelijk van overtuigd dat we een actief en aantrekkelijk leven op het platteland - een multifunctioneel platteland - alleen maar kunnen bieden als we ervoor zorgen dat alle burgers met elkaar samenleven en samenwerken.
Het nieuwe programma LEADER+ volgt deze geïntegreerde aanpak, en daarom steun ik het. In de toekomst kunnen we programma's niet alleen uitvoeren in de afzonderlijke in aanmerking komende gebieden, maar in alle regio's van de Unie. Deze horizontale aanpak is zinvol, omdat de programma's voor de plattelandsontwikkeling ook zo opgebouwd zijn.
De middelen zullen in de toekomst niet meer uit drie fondsen komen, maar uitsluitend uit het EOGFL, afdeling Oriëntatie. Daarom moeten we de kwaliteit van de programma's verhogen, want we willen van het EOGFL een doelmatig financieel instrument maken. Meer precisie bij de selectie zal de doelmatigheid verhogen; dan zijn de middelen geen weggegooid geld.
Ik wil vooral nog ingaan op de geïntegreerde en milieuvriendelijke ontwikkelingsstrategie. Daar ligt voor het platteland een grote kans voor de werkgelegenheid in de toekomst. Die kans moeten we grijpen, als we de bewoners van het platteland een perspectief willen bieden. Daarom is een beleid voor het platteland meer dan een beleid voor de boeren.
LEADER+ is bedoeld als aanvulling op al bestaande programma's. We willen bijdragen tot een maximale ontwikkeling door dubbel werk en dubbele financiering te vermijden. Zo kan LEADER+ samen met de programma's van de verordening 1257/99 de tweede pijler van het GLB nog beter flankeren en voor het hele platteland optimale resultaten in de wacht slepen.

Vatanen
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik ben niet altijd trots op de activiteiten van dit Parlement, maar het programma URBAN is een van de beste voorbeelden van onze werkzaamheden. Het is namelijk op initiatief van het Parlement ontstaan. De Commissie wilde van URBAN af, maar deze keer trok het Parlement aan het langste eind. Het is goed dat URBAN wordt voortgezet, want op lokaal niveau zijn er goede resultaten mee bereikt. De problemen in de stedelijke gebieden van Europa verslechteren, maar gelukkig zijn wij het nu met de Commissie eens.
Het grootste deel van de bevolking in Europa leeft in steden, en de problemen daar behoren tot de belangrijkste van het regionaal beleid en zijn zeer complex. De kans op uitsluiting is er groot. In veel Franse en Engelse steden bestaan al sloppenwijken, die de bron zijn van veel slechts. Niemand van ons wil dat er in Europa Zuid-Amerikaanse favela's ontstaan. Wij moeten nu actie ondernemen, voordat het te laat is. Steden zijn ook van doorslaggevend belang voor de Europese economie.
Wij keren steeds weer terug naar hetzelfde fundamentele probleem van Europa: onze economie ondersteunt het individu niet genoeg en is onvoldoende dynamisch. De economie moet sterk zijn, zodat wij zorg kunnen dragen voor onze naasten en ons milieu. Dat is geen politiek, maar de eenvoudige logica van het leven.
Het is goed dat de financiële middelen nu geconcentreerd zijn, want verspreiding levert niets op. Wij moeten ons nu concentreren op het oplossen van de problemen in de kleine en middelgrote steden, omdat de kritische massa daar niet groot genoeg is. Zo kunnen wij ook de omringende plattelandsgebieden een extra impuls geven. Vaak wordt namelijk vergeten dat de problemen van de steden en het platteland in feite hand in hand gaan. De basis van alles is dat de innovatie en ondernemingszin van het individu moeten worden gestimuleerd, omdat een massabeweging die van het individu uitgaat het gebied intern vernieuwt. Het geven van financiële steun zonder een economie die op eigen benen staat, heeft geen zin. Voor even is er genoeg te drinken, maar morgen is de bron weer opgedroogd.

Sacconi
Mijnheer de Voorzitter, met de tenuitvoerlegging van INTERREG III wordt in het Europees samenwerkingsbeleid een nieuwe fase ingeluid. In het middelpunt van onze belangstelling staan niet alleen meer de binnengrenzen, maar ook de buitengrenzen. De huidige situatie staat in het teken van mondialisering en culturele openstelling en daarom moet de Europese Unie instrumenten hebben waarmee zij haar banden en communicatiekanalen met de aangrenzende gebieden in met name Oost- en Zuid-Europa kan verstevigen.
De grenzen van de Unie mogen geen hinderpaal meer zijn voor een evenwichtige ontwikkeling. Integendeel, zij moeten nieuwe kansen bieden, een brug zijn naar een vruchtbaarder samenwerking.
Met de in de commissie goedgekeurde amendementen heeft het Parlement geprobeerd het werk van de Europese Commissie te vervolledigen. Wij hebben nieuwe gebieden opgenomen op de lijst van voor steun in aanmerking komende regio's, hetgeen met name de regio' s aan de buitengrenzen en de zeegrenzen in het zuiden van Europa ten goede komt.
In haar ontwerprichtsnoeren geeft de Commissie namelijk toe dat deze grenzen meer aandacht verdienen dan ze in het verleden hebben gekregen. Daarbij houdt zij haar blik voornamelijk gericht op de uitbreiding oostwaarts en het proces van versterkte integratie met de mediterrane anden.
Zoals ook voorzitter Prodi in zijn uiteenzetting van de strategische doeleinden 2000-2005 heeft gezegd, moet het proces van Barcelona nieuw leven worden ingeblazen en moet het een van de prioriteiten van de Unie zijn. Het INTERREG-initiatief kan een belangrijke bijdrage leveren aan de bewerkstelliging van dit doel.
Wij zijn verheugd over het uitstekende werk van de rapporteur en hopen dat de Commissie rekening zal houden met de door het Parlement gedane voorstellen. Wij verwachten dat de Commissie haar verplichtingen uit hoofde van de gedragscode voor de uitvoering van de structurele beleidsvormen zal nakomen en dat zij met de opneming van de noodzakelijke wijzigingen in haar ontwerp de omschakeling zal bevestigen die in dit communautair initiatief heeft plaatsgevonden. Dit is geen instrument meer voor de interne herverdeling, maar een gelegenheid om de betrekkingen met de buurlanden daadwerkelijk te herstellen en nieuw leven in te blazen.

Mann, Thomas
Mijnheer de Voorzitter, deze keer hebben we voor het eerst ongeveer 200 miljard euro voor de structuurfondsen voor de periode tot 2006. Daarvan zijn echter slechts 5,75% gereserveerd voor de communautaire initiatieven INTERREG, LEADER, URBAN en EQUAL. Dat is 3,75% minder dan voor de communautaire initiatieven tot nu toe. Voor EQUAL zijn slechts 2,8 miljard euro beschikbaar, zoals vermeld staat in het evenwichtige verslag van mevrouw Ursula Stenzel. Des te verbazender is het hoge aantal amendementen en de veel te lange verlanglijst met mogelijke taken. Hoe kunnen we zo nog prioriteiten vastleggen?
We zijn het eens over het principe: we moeten de marginalisatie, de discriminatie en de ongelijkheid op de arbeidsmarkt bestrijden. We moeten door grensoverschrijdende strategieën de benadeelde groepen toegang bieden tot de arbeidsmarkt. Ik heb geen begrip voor amendementen waarin wordt voorgesteld de BAT's weer in ere te herstellen. Deze bureaus voor technische bijstand zijn zoals bekend aanleiding geweest tot zoveel kritiek op de vorige Commissie, en terecht. Onze Commissie werkgelegenheid en sociale zaken was immers verantwoordelijk voor de analyse van de ernstige gebreken van LEONARDO, waar de controle vaak achterwege was gebleven.
De Commissie heeft dus ook bij EQUAL nog steeds een directe verantwoordelijkheid, ook voor de controle. Ze kan voorstellen van de lidstaten alleen maar goedkeuren als deze aan alle voorwaarden voldoen. Ten eerste moet de integratie worden verbeterd door sectorale en geografische partnerschappen voor de ontwikkeling, waarbij ook rekening moet worden gehouden met de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid. Ten tweede moet in alle gevallen een rol worden gespeeld door iedereen die erbij betrokken is: de plaatselijke, regionale en nationale overheden, de scholingscentra, de universiteiten, de NGO's, de sociale partners en de particuliere sector. Al deze partijen moeten samen streven naar een duurzaam partnerschap. Ten derde moet worden gegarandeerd dat de methodes en modellen werkelijk vernieuwend zijn.
De Commissie is dus verantwoordelijk voor het strategische kader voor het bevorderen van de kansen van de burger op de arbeidsmarkt, voor zijn kwalificaties, voor de beoordeling van de resultaten en voor het overal publiceren van de beste praktijken. Pas dan kunnen we het gewenste multiplicatoreffect bereiken.

Parish
Mijnheer de Voorzitter, mijn bijdrage betreft de voorstellen van de Commissie voor de begrotingslijn ter bevordering van het GLB. Op 26 oktober 1999 heeft de Europese Commissie een voorstel aangenomen inzake een juridische basis voor de begrotingslijn waarin het publiek wordt geïnformeerd over het GLB. Met dit voorstel wordt de huidige begrotingslijn B2-5122 vervangen door begrotingslijn B1-382. Activiteiten met als doel de verbetering van de relatie tussen jonge boeren en de EU, en versterking van de banden met kandidaat-lidstaten en landen buiten de EU, zijn uiterst belangrijk. Daarom leg ik deze amendementen voor aan de geachte afgevaardigden, zodat zij hun steun kunnen geven aan de bijdragen die met dit soort programma's worden geleverd.
Jonge boeren moeten worden gestimuleerd hun boerenbedrijf voort te zetten en dus is het van het grootste belang dat zij goed op de hoogte zijn van ontwikkelingen in het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Voorlichting en scholing van jonge boeren op Europees niveau zijn zeer belangrijk. Ik wil u dan ook verzoeken een gedeelte van de beschikbare begroting te bestemmen voor de kennisvergroting van jonge Europese boeren.
Wat de voorlichting en scholing betreft: in het verleden was deze begrotingslijn bestemd voor voorlichting, communicatie en scholing. De Commissie stelt nu echter voor het scholingsonderdeel te laten vervallen. Ik vind echter dat dit onderdeel gehandhaafd moet blijven, waar het gaat om het geven van relevante informatie over het GLB op Europees niveau. Een dergelijke Europese scholing zorgt er onder meer voor dat jonge boeren over voldoende kennis van het GLB beschikken om gezonde beslissingen over de toekomst van hun bedrijf te kunnen nemen. Daarom dien ik drie amendementen in, en ik hoop van ganser harte dat het Parlement deze zal steunen.

Pérez Álvarez
Mijnheer de Voorzitter, ik neem het woord om op basis van mijn ervaring in een gemeentebestuur te zeggen dat het juist is, en ik zou zelfs durven zeggen noodzakelijk, dat het programma URBAN zich op een drietal zaken richt. Ten eerste op het bevorderen van het herstel van infrastructuur en wijken in de oude binnensteden, die soms vervallen zijn. Ten tweede op het bevorderen en het stimuleren van de economische bedrijvigheid en de sociale activiteiten in die wijken. Wij zouden weinig hebben aan enkele fraaie straten met nieuwe stoepen en een betegeld wegdek, die wellicht ook nog prachtig verlicht en van wegmarkeringen voorzien zijn, indien wij niet in staat zijn daar bedrijvigheid en dus werkgelegenheid naartoe te brengen. En ik wil duidelijk maken dat het hier niet gaat om het financieren of steunen van de verschillende maatschappelijke organisaties, maar om het mede op basis van de werkgelegenheidscomponent selecteren van in aanmerking komende projecten; of om het met andere woorden te zeggen om projecten die de werkgelegenheid en de initiatieven daartoe bevorderen.
Ten derde - maar misschien zouden wij dit eigenlijk als eerste punt moeten noemen - moeten de projecten zich met name richten op de volledige ontplooiing van mens en gezin, omdat de mens er niet voor het recht is maar het recht voor de mens. In die oude stadswijken wonen veel eenoudergezinnen, gepensioneerde bejaarden die niet meer economisch actief zijn, gezinnen in moeilijkheden en ook gebroken gezinnen. Deze mensen wonen dus in wijken die in aanmerking zouden moeten komen voor financiering door deze projecten. Indien wij vanuit de genoemde drie uitgangspunten onze doelstellingen verwezenlijken, zullen de Europese burgers die in de oude stadswijken wonen meer in Europa geloven. Dat lijkt mij heel belangrijk, want per slot van rekening zullen de steden in het Europees leven een steeds prominentere centrale rol gaan spelen.

Cunha
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, het is duidelijk dat de landbouw alleen er tegenwoordig steeds minder in slaagt de bevolking, en met name jongeren, op het platteland vast te houden. Dat blijkt ook uit het recentelijk gepubliceerde zesde periodieke verslag over de Europese regio's. Daarin staat dat de 25 regio's in de Europese Unie die het meest afhankelijk zijn van landbouw, naast hun traditionele problemen als vergrijzing en ontvolking ook de hoogste werkloosheid hebben.
In deze context heeft de Commissie geleidelijk aan, maar helaas te langzaam, initiatieven gelanceerd die op termijn het GLB meer in evenwicht zullen brengen of daar een aanvulling op zullen vormen. Die initiatieven zijn erop gericht door een bredere benadering alle beschikbare endogene middelen op het platteland te mobiliseren voor initiatieven en investeringen die rijkdom en werkgelegenheid creëren voor de bevolking daar, zowel voor de boeren als voor de anderen. Dat is het geval met het recentelijk geformuleerde beleid voor plattelandsontwikkeling dat opgestart is bij de hervorming in het kader van AGENDA 2000. Nog meer in het bijzonder geldt dit voor het communautair initiatief LEADER, dat in 1991 gestart is met LEADER I, in 1994 door LEADER II gevolgd is en nu een vervolg heeft gekregen in LEADER+.
Ik zou derhalve een drietal zaken willen benadrukken:
ten eerste is het essentieel dat de selectie van de plaatselijke groepen die verantwoordelijk zijn voor de organisatie en de uitvoering van de projecten niet gepolitiseerd is. Die selectie moet uitsluitend geschieden op basis van de verdiensten van de projecten, en er moet voorrang worden gegeven aan die projecten waarbij meer particuliere organisaties betrokken zijn, die echter in geen geval meer dan 50% mogen uitmaken van de partners van de PG's;
ten tweede moet de samenwerking tussen de PG's en soortgelijke organisaties in derde landen plaatsvinden op basis van de oorspronkelijk door de Commissie geformuleerde tekst in punt 18 en niet op basis van de beperkte regels van het STAR-comité, die zonder medeweten van het Parlement zijn geformuleerd. Daartoe heb ik een amendement ingediend, dat door de landbouwcommissie is goedgekeurd en waaraan hopelijk ook de plenaire vergadering haar goedkeuring zal verlenen;
ten derde zou ik eraan willen herinneren dat LEADER na 2006 niet meer louter een communautair initiatief moet zijn met een proefkarakter, maar onderdeel moet worden van het plattelandsontwikkelingsbeleid van het GLB, dat volgens mij gemeenschappelijk landbouw-, regio- en plattelandsbeleid moet gaan heten.
Ik wil onze collega Procacci gelukwensen met het uitstekende verslag dat hij ons heeft gepresenteerd.

Barnier
Mijnheer de Voorzitter, de drie commissarissen die met deze vier communautaire initiatieven belast zijn, hebben dit debat met grote belangstelling gevolgd. Alvorens mijn collega's en vrienden Franz Fischler en Anna Diamantopoulou zich hier zullen uitspreken, wil ik enige woorden wijden aan URBAN en INTERREG. Veel afgevaardigden hebben al over deze programma's gesproken. Ik wil allereerst de rapporteurs van de commissies hartelijk danken voor de uitstekende kwaliteit van hun verslagen. Verder wil ik de sprekers van de verschillende fracties en de overige EP-leden bedanken voor hun grote belangstelling voor deze twee initiatieven. Uw betrokkenheid kwam uit de verschillende betogen goed naar voren. Ook het betoog van mevrouw Arlene McCarthy over URBAN getuigde van deze betrokkenheid. Ik wil haar hartelijk bedanken, niet alleen voor het werk dat ze heeft verzet en voor het verslag dat ze heeft gepresenteerd, maar voor alles wat ze met betrekking tot dit initiatief voor uw en mijn instelling heeft gedaan. Verder wil ik meer in het algemeen het Europees Parlement bedanken voor wat het voor de Commissie heeft gedaan. Het was immers het Europees Parlement dat het vanuit politiek oogpunt wenselijk achtte deze initiatieven te nemen en te handhaven, ten gunste van de rehabilitatie van de in crisis verkerende stedelijke gebieden en ter bevordering van duurzame stedelijke ontwikkeling. Wij hechten veel waarde aan de door het Europees Parlement voorgestelde geïntegreerde benadering, die ervoor zorgt dat zowel economische en sociale kwesties als milieukwesties in behandeling worden genomen.
Mevrouw McCarthy benadrukt nog een aantal andere punten in haar verslag. Ze wijst bijvoorbeeld op het feit dat het de doelmatigheid van dit instrument ten goede komt als de financiële middelen geconcentreerd worden besteed, en dat voor de verwezenlijking van de programma's een bepaalde kritieke massa nodig is. Verder wijst ze op het belang van een horizontaal mechanisme. Wij denken dat het met behulp van een dergelijk mechanisme eenvoudiger zal zijn om op grote schaal resultaten te boeken en om ervaringen en regels voor goede praktijken uit te wisselen. Tenslotte spreekt de rapporteur over de steeds grotere rol van de lagere overheden bij het opzetten en beheren van de programma's, waarbij sprake is van een daadwerkelijk partnerschap. Dit zijn dus de belangrijkste punten van overeenstemming tussen de voorstellen van de Commissie en die van uw Parlement. Ik heb met veel interesse naar de verschillende betogen geluisterd. Ik wil nu ingaan op een enkele punten van kritiek en suggesties die hier zijn geuit. Ik wil mij bij voorbaat excuseren voor het feit dat ik niet alle sprekers persoonlijk kan noemen, maar zij zullen zich waarschijnlijk wel in mijn opmerkingen kunnen herkennen.
Laat ik beginnen met het URBAN-programma en de maximale drempel van 50 steden, die door sommigen van u arbitrair is genoemd. Ik deel uw zorgen. Daarom heb ik mijn diensten gevraagd te overwegen het aantal steden dat in aanmerking komt voor het URBAN-programma in alle redelijkheid te vergroten door een aantal garanties te bieden. De eerste garantie heeft betrekking op de concentratie van het aantal voor bijdragen in aanmerking komende gebieden. Ik denk hierbij met name aan gebieden van minimaal 20.000, en eventueel bij uitzondering 10.000 inwoners. De tweede garantie heeft betrekking op de kritische financiële massa. Deze moet 500 euro per bewoner bedragen om de interventie van de Europese Unie efficiënt en zichtbaar te maken. Met dit bedrag moeten we bovendien versnippering zien te voorkomen. Versnippering staat immers de zichtbaarheid van de programma's in de weg, zowel voor de burgers als voor de gemeenten. Dat is meteen mijn antwoord op de vraag die over deze drempel gesteld werd.
Verder was er een vraag over aanvullende criteria die in overweging zouden moeten worden genomen bij het selecteren van de gebieden die in moeilijkheden verkeren. Ook met betrekking tot dit punt ben ik bereid me soepeler op te stellen. Ik ben bereid om naast de communautaire criteria die in punt 11 van het voorlopige richtsnoer zijn opgenomen, ook andere steekhoudende criteria in overweging te nemen.
Mijn derde punt heeft betrekking op de specifieke maatregelen ten gunste van sommige sociale groepen waar sommige sprekers op hebben gewezen. Deze groepen betreffen onder meer vrouwen, immigranten en vluchtelingen. Ik wijs de geachte afgevaaardigden erop dat het URBAN-initiatief met name op deze groepen betrekking heeft. Indien nodig wil ik graag de tekst herschrijven om deze boodschap nog duidelijker over te brengen.
Ik wil tenslotte wat zeggen over de wijze waarop het URBAN-programma wordt uitgevoerd, maar eerst heb ik nog een opmerking over de selectieprocedure. Sommige afgevaardigden pleiten voor een minder bureaucratische en meer transparante procedure en willen voorkomen dat er dubbel werk wordt verricht met betrekking tot de projecten en de financiering. Wat dit punt betreft, moeten we duidelijk zijn: in het kader van de subsidiariteit is het selecteren van de gebieden of gemeenten die aan het URBAN-programma mogen deelnemen in eerste instantie de verantwoordelijkheid van de lidstaten. De Commissie wil graag iedere bureaucratische overbelasting vermijden, maar dit mag niet ten koste gaan van de deugdelijkheid en de kwaliteit van de programma's die ons zijn voorgesteld. Zou dit wel gebeuren, dat bent u de eerste die ons dat zou verwijten.
Mijn tweede opmerking heeft betrekking op het tijdschema voor de indiening van de programma's en de mogelijkheid om samen met het hoofdprogramma een programmacomplement in te dienen. Ik heb hier geen bezwaar tegen, zolang de belangrijkste vastgestelde termijn maar niet wordt overschreden. Ik wil erop wijzen dat dit programma in zes maanden moet worden uitgevoerd. Deze termijn, die overigens gelijk is aan de termijn die we voor INTERREG en de EPD's van doelstelling 2 hebben vastgesteld, moet mijns inziens toereikend zijn om een programma op te stellen. Dat betekent overigens niet dat projecten niet op een later tijdstip nader kunnen worden omschreven.
Ik wil nog een laatste opmerking maken over het URBAN-programma. Een van uw collega's gaf te kennen dat hij de stedelijke dimensie niet alleen in URBAN, maar ook in andere programma's wil terugzien. Ik ben het daarmee eens. Ik heb zelf tijdens de bijeenkomst van de met ruimtelijke ordening en stedenbeleid belaste ministers gezegd dat ik de stedelijke dimensie niet alleen in URBAN wil terugzien, maar in alle programma's van doelstelling 1 en 2. Dit geldt zowel voor de EDP's en de CB's als voor de programmeringen, waarvoor de onderhandelingen binnenkort van start zullen gaan. Ik zal me hier persoonlijk voor inzetten. Wij moeten erop toezien dat de stedelijke dimensie niet alleen in het URBAN-programma, maar in alle programmeringen van de structuurfondsen terugkomt. We moeten ook vooruit kijken, en ik maak mij in dit verband grote zorgen over de concrete uitvoering van het URBAN-programma en de lering die we uit de opgedane ervaringen zullen moeten trekken. Deze stedelijke dimensie zal immers voor de volgende financiële perspectieven de kern gaan vormen van wat een nieuw Europees beleid voor ruimtelijke ordening kan worden. Laten we niet vergeten dat 80% van de Europese burgers momenteel in de steden woont. Daarom is dit URBAN-instrument zo belangrijk. Ik wil hier nogmaals benadrukken dat wij er zeer nauwlettend op toe zullen zien dat de stedelijke dimensie in alle programmeringen van de structuurfondsen te zien zal zijn.
Mijnheer de Voorzitter, ik wil nu het INTERREG-programma bespreken. Zoals ik daarnet mevrouw Arlene McCarthy bedankte, wil ik ook uw rapporteur, de heer Francis Decourrière, bedanken voor de kwaliteit van zijn deugdelijke werk. Hij heeft verschillende punten benadrukt en vele daarvan kunnen wij, net als veel afgevaardigden, onderschrijven. Zo onderstreepte hij het belang van de trans-Europese samenwerking, die kan worden onderverdeeld in grensoverschrijdende, transnationale en interregionale samenwerking. Verder benadrukte hij de communautaire meerwaarde van INTERREG, het begrijpelijke karakter van het algemene kader van de structuurfondsen, de daadwerkelijke grensoverschrijdende, transnationale verbetering van de programma's, en de maatregelen die genomen kunnen worden. Hij sprak ook over het belang van gemeenschappelijke structuren. Met het oog op een ander debat, dat vandaag in het kader van de IGC van start gaat, sprak ik in deze context van het gezamenlijk streven van de Europeanen, dat met behulp van INTERREG gestimuleerd moet worden. Dat kan gebeuren door middel van gemeenschappelijke structuren voor de tenuitvoerlegging van de programma's en daadwerkelijke financiële solidariteit. Tenslotte benadrukte de rapporteur dat het partnerschap van belang is om de actieve deelname van alle betrokken plaatselijke en regionale overheden, de handelsverenigingen en de sociaal-economische partners te waarborgen.
Na deze algemene onderwerpen wil ik in mijn betoog over INTERREG ingaan op uw belangrijkste opmerkingen. De eerste daarvan hadden betrekking op het tijdschema en de inhoud van dit initiatief. Volgens u zijn deze richtsnoeren te laat aangenomen en bestaat het gevaar dat de eerdere programma's moeten worden onderbroken. Dit laatste punt is met name door uw rapporteur aan de orde gesteld. Geachte afgevaardigden, ik kan deze vertraging niet ontkennen, maar u weet allen goed waarom ze zich heeft voorgedaan. Ik geef toe dat er vertraging is opgetreden in het aannemen van de richtsnoeren voor INTERREG en ik neem daar net als u nota van. Ik wil echter opmerken dat de lidstaten en de regio's al actief bezig zijn met de voorbereidingen voor de INTERREG-programma's en dat het voorlopige richtsnoer al meer dan drie maanden geleden bekend is gemaakt. Ik wil verder benadrukken dat de uitgaven in aanmerking worden genomen op het moment dat de programma's worden gepresenteerd. Ik bevestig hierbij dat er met terugwerkende kracht tot 1 januari aanspraak op deze uitgaven kan worden gemaakt als het programma voor 30 april wordt gepresenteerd. Dat was mijn eerste opmerking.
Mijn tweede opmerking heeft betrekking op de niet-limitatieve lijst van maatregelen die voor onderdeel B in aanmerking komen. Ik wil u laten weten dat ik de Commissie heb verzocht andere specifieke thema's ten gunste van het MKB en het cultureel erfgoed op te laten nemen in de lijst van de voor onderdeel B in aanmerking komende gebieden, en deze lijst dus niet langer als limitatief te beschouwen.
Mijn derde punt betreft de interregionale samenwerking, oftewel het belang van onderdeel C. De Commissie kan zich vinden in uw opmerkingen over het belang van dit onderdeel C, "interregionale samenwerking". Ik zal op verzoek van uw rapporteur gedetailleerde informatie verschaffen over de wijze waarop dit onderdeel kan worden uitgevoerd.
Mijn vierde opmerking heeft betrekking op de waarnemingspost en het eventuele gebruik van een bureau voor technische bijstand. Op uw verzoek heb ik iedere verwijzing naar een dergelijk bureau uit de tekst geschrapt, in afwachting van de uitkomst van het debat dat momenteel binnen de Commissie plaatsvindt over de outsourcing van de diensten. Maar, geachte afgevaardigden, als we nu iedere verwijzing naar de bureaus voor technische bijstand uit de tekst schrappen en besluiten later geen beroep op ze te doen, dan zullen we wel meer functionarissen moeten benoemen die deze werkzaamheden moeten verrichten. Dit werk moet per slot van rekening wel worden gedaan en ik kan niet telkens een beroep op dezelfde mensen blijven doen. Onze taken nemen immers al toe. Denk maar aan ISPA en de noodzaak van een betere, strengere en meer transparante controle op de communautaire middelen. Ik draag hiervoor de verantwoordelijkheid, en de lidstaten, waarmee ik op dit gebied vaak samenwerk, zijn medeverantwoordelijk.
Ik wil nu iets zeggen over de feitelijke start van INTERREG. Dit punt is door sommige afgevaardigden al naar voren gebracht. Verder heb ik een opmerking over de eventueel voor onderdeel A, "grensoverschrijdende samenwerking", in aanmerking komende regio's rond de Adriatische zee, Sicilië en de ultraperifere regio's. Geachte afgevaardigden, de Commissie deelt uw zorgen en heeft begrip voor uw verzoek met betrekking tot deze punten. Ik ben dan ook van plan de richtsnoeren zodanig te wijzigen dat in onderdeel B, "transnationale samenwerking", de specifieke prioriteit "geïntegreerde samenwerking tussen de maritieme en insulaire regio's" kan worden opgenomen. Ik denk dat er zo voldoende rekening wordt gehouden met de verschillende mogelijkheden voor samenwerking tussen deze regio's. Dit is een eerste opening, maar we hebben de lidstaten ook al voorgesteld de financiële flexibiliteit tussen onderdelen A en B te vergroten. Dankzij deze twee openingen, in het bijzonder de eerste, kan en wil de Commissie het vraagstuk van de Italiaanse regio's en de regio's van derde landen rond de Adriatische zee onderzoeken, zodat de samenwerking in het kader van INTERREG en andere instrumenten kunnen worden geoptimaliseerd zodra deze instrumenten beschikbaar zijn.
Ik heb tenslotte besloten de ultraperifere regio's, waaraan ik bijzonder belang hecht, bijzondere prioriteit te geven in het kader van het onderdeel "transnationale samenwerking" van INTERREG en van een samenwerkingsstrategie ter verbetering van de banden van ultraperifere regio's met hun buren en andere regio's van de lidstaten. Ik wil verder benadrukken dat ik veel waarde hecht aan een goede samenwerking tussen INTERREG en het EOF. Hiermee doel ik met name op de Caraïben en de regio's in het gebied van de Indische Oceaan. Samen met de financiële middelen van doelstelling 1 moeten we zo de rol van "actieve grens" van de Unie kunnen bevestigen. Ik schaar mij achter de politieke doelstelling om de zeven ultraperifere regio's van de Unie aan te wijzen als actieve grenzen van de Unie, ondanks en juist ook dankzij het feit dat deze regio's ver van de Unie verwijderd zijn en zich binnen andere regio's van de wereld bevinden, waar wij onze invloed moeten doen gelden.
Een ander punt betreft de coördinatie tussen INTERREG, PHARE, TACIS en MEDA. Ik moet bekennen dat de juridische moeilijkheden op dit gebied nog altijd groot zijn. Ik wil ze niet bagatelliseren, maar de samenwerking met de kandidaat-landen in het kader van onderdeel A verbetert, ook al bestaan er nog altijd problemen met betrekking tot de beheerprocedures en de omvang van de projecten. De Commissie moet zo door blijven gaan en ik zal mij daar persoonlijk voor inzetten. Een eerste gezamenlijk comité PHARE/communautair initiatief zal in februari bijeenkomen om de balans van deze coördinatie op te maken. Ik kan u verzekeren dat ik net als mijn collega's Verheugen, Patten en Poul Nielson met volle aandacht aan deze bijeenkomst zal deelnemen, maar dat ik ook zal openstaan voor nieuwe ideeën.
Uw rapporteur en andere EP-leden hebben opmerkingen gemaakt over de technische bijstand. Het spreekt voor zich dat de Commissie de bepalingen van artikel 23 van de algemene verordening inzake technische bijstand zal volgen voor zover deze bijstand van nut kan zijn voor het structuurbeleid in het algemeen. Volgens de algemene verordening moet iedere vorm van technische bijstand met betrekking tot een communautair initiatief op grond van artikel 20, en dus niet artikel 23, worden voorgesteld. Dit betekent dat het plafond van 0,25% waarin artikel 23 voorziet, niet van toepassing is voor dit soort technische bijstand. Geachte afgevaardigden, ik vind het belangrijk dat we enige financiële middelen achter de hand houden voor het uitwisselen van ervaringen en informatie - zolang het niet om propaganda gaat - en voor het opzetten van netwerken om een goede communicatie tussen de beste programma's van de Unie te bewerkstelligen. Uiteraard spelen hierbij nauwgezetheid en transparantie een grote rol.
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, mijn conclusie over INTERREG is dat deze communautaire initiatieven, waarvoor ik de verantwoordelijk draag, in een reële behoefte voorzien. Dit wordt ook duidelijk uit alles wat hier gezegd is. Deze initiatieven vormen de voorbode van een daadwerkelijk Europees beleid voor ruimtelijke ordening binnen de Unie na de uitbreiding. Net als u hecht de Commissie dan ook bijzonder veel waarde aan deze initiatieven. Op uw verzoek zal ik u te zijner tijd de balans voorleggen van de vorige programmering, maar ik zal u ook regelmatig informeren over de uitvoering van deze initiatieven tijdens de nieuwe programmering.
Ik wil u allen nogmaals hartelijk danken, en in het bijzonder Arlene McCarthy en Francis Decourrière. U bent reeds op de hoogte van de financiële middelen die voor hun initiatieven ter beschikking staan: slechts 700 miljoen euro voor URBAN, maar dat is beter dan niets, en 4,8 miljard euro voor INTERREG. Dit is het financiële kader waarbinnen we kunnen manoeuvreren. Beide initiatieven zijn van belang voor de toekomstige strategische en politieke overwegingen met betrekking tot de ruimtelijke ordening en de volgende financiële perspectieven. Wat deze initiatieven betreft, wil ik u laten weten dat we deze constructieve dialoog met het Parlement en zijn commissies zeer op prijs hebben gesteld. Geachte afgevaardigden, uit mijn betoog van zojuist kunt u afleiden dat de Commissie vastbesloten is rekening te houden met de wensen van dit Parlement.

Fischler
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren afgevaardigden, dames en heren, allereerst wil ik de heer Procacci bedanken voor zijn verslag. Ik zou echter ook alle commissies die een advies hebben uitgebracht en het hele Parlement willen bedanken, omdat u het initiatief LEADER+ zo heeft gesteund.
Met dit initiatief willen we het platteland nieuwe impulsen geven, nieuwe en originele methodes bedenken en uitproberen, - methodes die dan later als model kunnen worden gebruikt voor de algemene programma's. Ik ben ook blij dat het Parlement het in grote lijnen eens is met de opvatting van de Commissie dat LEADER+ overal op het platteland moet kunnen worden toegepast, dat we algemene prioriteiten moeten kunnen vastleggen, en vooral ook dat we de actieve samenwerking en het vormen van netwerken op het platteland kunnen bevorderen.
Bovendien stel ik vast dat het Parlement de opvatting van de Commissie deelt, dat de uitvoering van LEADER+ in de vorm van algemene subsidies de voorkeur verdient. Ik wil een aantal vragen bespreken, die hier gesteld zijn. Ik kan bevestigen, dat we een zo breed mogelijke deelname willen voor LEADER+, en wel zoveel mogelijk in de vorm van partnerschap. De verschillende groepen, of dat nu milieuorganisaties zijn of initiatieven voor de werkgelegenheid, kunnen de Commissie helpen bij het uitwerken van de richtlijnen. Er zal ook niet minder maar meer geld beschikbaar zijn dan in de huidige periode.
Ik zou er ook aan willen herinneren dat het niets nieuws is dat we een waarnemingscentrum oprichten. Een dergelijk waarnemingscentrum bestond ook al voor LEADER I en voor LEADER II. Dit centrum heeft uitsluitend als taak de netwerken tussen de individuele LEADER-groepen te bevorderen. Dit waarnemingscentrum mag niet meer dan 2% van de begroting van LEADER kosten.
Over de projecten voor scholing en opleiding kan ik u vertellen dat die mogelijk zijn; dat is nu net een van de punten die nu zijn opgenomen in het beleid voor de plattelandsontwikkeling. Daarom is het volgens ons niet meer nodig, daar in LEADER iets aan te doen.
Dan kom ik nu bij de inhoud van het verslag terecht. In punt 14 vraagt het Parlement de Commissie om meteen een verslag voor te leggen met de evaluatie van LEADER II. Ik zou er even op willen wijzen dat dat op dit moment niet veel zin heeft; er kunnen namelijk nog steeds middelen uit LEADER II worden aangevraagd, en wel tot eind 2001. Daarom lijkt het ons zinvoller om het programma pas te beoordelen als het afgesloten is. Dat zullen we natuurlijk doen, en u krijgt van ons een verslag daarover.
In punt 18 stelt het Parlement voor, een handboek te publiceren met voorbeelden van geslaagde initiatieven. Ik kan alleen maar zeggen dat dit al bestaat. De Commissie heeft een dergelijk handboek al gepubliceerd, en iedere afgevaardigde die daar belangstelling voor heeft, kan van mij een exemplaar krijgen.
In punt 21 stelt het Parlement dat de richtsnoeren voor LEADER+ snel moeten worden vastgelegd, zodat de programma's kunnen worden gestart. Daarmee ben ik het volledig eens. Zodra u dit advies heeft aangenomen, zullen de richtsnoeren voor LEADER+ weer worden voorgelegd aan het comité STAR, zodat de lidstaten hun voorlopige goedkeuring van 14 november kunnen bevestigen.
Ik ga ervan uit dat de Commissie dan in maart of april de definitieve versie van de richtsnoeren kan goedkeuren. Zodra ze in het publicatieblad verschenen zijn, hoeven we nog maar zes maanden te wachten. Dat is namelijk de termijn voor het indienen van programma's. Op een punt wil ik nog graag wijzen: uitgaven in het kader van LEADER+ komen voor subsidie in aanmerking vanaf de datum van indiening van het programma bij de Commissie. Voor de programma's die vóór 30 april van dit jaar worden ingediend, bestaat ook de mogelijkheid met terugwerkende kracht 1 januari te beschouwen als eerste mogelijke datum voor het verkrijgen van subsidies.
Ten slotte bevat punt 20 van de ontwerpresolutie zeven concrete voorstellen ter wijziging van de richtlijn. Ik heb ze zorgvuldig bestudeerd, en kan u vertellen dat we de voorstellen 2, 4, 5 en 7 accepteren. Voorstel 6 steunen we ten dele, want daarin bevestigt u dat de termijn voor het goedkeuren van de programma's binnen LEADER+ hoogstens vijf maanden mag duren.
Amendement 1 is volgens ons intussen achterhaald, omdat de formulering van dit punt na de gesprekken met de vertegenwoordigers van de lidstaten in het comité STAR al is aangepast in overeenstemming met wat het Parlement nu vraagt. Daarom blijft alleen punt 3 over. De Commissie is het volkomen eens met dit verzoek, want het stemt volledig overeen met wat de Commissie zelf oorspronkelijk had voorgesteld. Ik moet daar echter aan toevoegen dat de samenwerking tussen onze actiegroepen en vergelijkbare actiegroepen in derde landen voor de lidstaten te ver gaat. Daarom is dat in het comité gewijzigd, maar de Commissie zal in de nieuwe versie bij het opstellen van de richtsnoeren rekening houden met de wens van het Parlement. Zij zal ook blijven proberen de lidstaten ertoe over te halen, hiermee in te stemmen.
Ik wil nog even ingaan op de 13 ingediende amendementen. De Commissie heeft met slechts drie daarvan problemen, en wel met de amendementen 3, 12 en 13. De andere kan ze ofwel volledig ofwel tenminste inhoudelijk overnemen.

Diamantopoulou
Mevrouw de Voorzitter, waarde afgevaardigden, het debat over het EQUAL-initiatief in het Europees Parlement komt bijzonder gelegen.
In Europa neemt immers de laatste tijd de politieke ongerustheid steeds meer toe, met name ook ten gevolge van de politieke ontwikkelingen in Oostenrijk. Er worden politieke verklaringen afgelegd en er is een politieke dialoog. Ik wil wat dit betreft erop wijzen dat zowel het Parlement als de Commissie concrete beleidsvoorstellen paraat hebben. Er zijn concrete voorstellen voor zowel wetgeving als actieplannen ter bestrijding van discriminatie en ter verwezenlijking van vrije, rechtvaardige samenlevingen. Ik wilde kort het pakket maatregelen ter bestrijding van discriminatie noemen om het Parlement aan te moedigen tot benoeming van rapporteurs en tot snelle vooruitgang bij dit vraagstuk van discriminatiebestrijding.
Dan ga ik nu over naar het EQUAL-initiatief. Dit initiatief betreft bestrijding van alle vormen van discriminatie overeenkomstig artikel 13: discriminatie op grond van geslacht, ras, leeftijd en handicap. Ik wil vooral de rapporteur, mevrouw Stenzel, van harte gelukwensen met haar werk. Het was inderdaad een heel moeilijke en ingewikkelde taak om instemming te verkrijgen met het EQUAL-initiatief, niet alleen omdat hierbij verschillende commissies zijn betrokken met elk een eigen invalshoek, maar ook omdat discriminatiebestrijding een heel gevoelig politiek vraagstuk is.
Veel afgevaardigden stelden de vraag of vrouwen niet apart zouden moeten worden genoemd. Inderdaad staat er in artikel 13 iets waar wij het niet mee eens kunnen zijn, maar zo ziet het Verdrag er momenteel nu eenmaal uit. Onder de verschillende soorten dicriminatie wordt ook discriminatie op grond van geslacht genoemd, en wel op voet van gelijkheid met de andere vormen van discriminatie. Daarom moeten wij ons houden aan de huidige opzet van EQUAL. Ik wil er echter wel op wijzen dat in de werkgelegenheidsstrategie een speciaal hoofdstuk aan vrouwen is gewijd. Ook wordt momenteel gewerkt aan een speciaal programma, het vijfde programma voor de gelijkheid van vrouwen en mannen. Ik heb de door de geachte afgevaardigden gemaakte opmerkingen in drie categorieën onderverdeeld.
Ten eerste is sprake geweest van uitbreiding van de thematische terreinen. Er zijn, evenals in de werkgelegenheidsstrategie, vier thematische eenheden: inzetbaarheid, ondernemersgeest, aanpassingsvermogen en gelijke kansen. Wij kunnen instemmen met de uitbreiding van deze thematisch eenheden overeenkomstig de voorstellen van het Europees Parlement. De vrees werd geuit dat misschien één land gaat strijken met al het geld van een bepaalde categorie van discriminatie. In het initiatief wordt echter duidelijk gesteld dat de lidstaten voor elk van de gediscrimineerde eenheden een thematische eenheid moeten aangeven.
Ten tweede werd gesproken over de noodzaak van soepelheid en vereenvoudiging. Ik ben het met mevrouw Lynne eens dat in het initiatief moeilijk begrijpelijke taal wordt gebezigd. De diensten zijn de tekst dan ook aan het herzien, om de structuur en het taalgebruik te vereenvoudigen. Wat de soepelheid betreft, hebben wij voorgesteld consortia en samenwerkingsverbanden ten behoeve van de ontwikkeling te bevorderen, zowel op geografisch vlak - hetgeen betekent dat in een bepaald gebied verschillende groepen gaan samenwerken voor de bestrijding van discriminatie op het werk - als op thematisch vlak, met samenwerkingsverbanden in een specifieke economische sector. Daar is de lidstaten veel armslag gelaten. Zij kunnen deze vormen van ontwikkelingssamenwerking aanpassen aan hun eigen specifieke omstandigheden. De voorwaarde daarvoor is natuurlijk dat er samenwerking ontstaat tussen de lidstaten en dat er een internationaal netwerk voor ervaringsuitwisseling wordt opgezet.
Tot slot wil ik nog iets zeggen over de technische bijstand. Wij willen vier categorieën creëren die voor financiering in aanmerking komen: voorbereiding, toepassing, interstatelijke samenwerking - met het oog op uitwisseling van ervaring - en technische bijstand. Aangezien er veel aanvragen zijn voor technische bijstand en men ongerust is over de manier waarop bijstand wordt verleend, zal een beroep worden gedaan op externe bureaus. Zoals commissaris Barnier al zei, is het onmogelijk al dit werk, waar tot nu toe externe medewerkers voor werden gebruikt, door ambtenaren van de Commissie te laten verrichten. Wij willen op zowel nationaal als Europees vlak de totstandkoming van grote actiegroepen bevorderen, waarvoor aanbestedingen zullen worden uitgeschreven. Wij zullen niet alleen een volledige beschrijving geven van de taken waarvoor externe hulp zal worden gevraagd, maar eveneens precies aangeven welk product wij van elk technisch bureau verwachten. Dan zullen wij in staat zijn al deze werkzaamheden op de voet te volgen en te evalueren.
Ik wil nogmaals aandringen op snelle vooruitgang bij de behandeling van het onderhavig initiatief. Daarbij denken wij niet alleen aan de huidige politieke conjunctuur. Wij willen evenzeer dat het initiatief, zoals gepland, eind 2000 van start kan gaan. Daarom moet dan alles in de startblokken staan.

De Voorzitter
Hartelijk dank, mevrouw de commissaris. Ik zal mijn collega's van het Bureau en de bevoegde commissies laten weten dat u wenst dat er snel rapporteurs voor deze vraagstukken worden benoemd.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.
(De vergadering wordt om 20.40 uur gesloten)

