Uitoefening van stemrechten door aandeelhouders (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Klaus-Heiner Lehne, namens de Commissie juridische zaken, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de uitoefening van stemrechten door aandeelhouders van ondernemingen die hun statutaire zetel in een lidstaat hebben en waarvan aandelen tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2004/109/EG - C6-0003/2006 -.
Pervenche Berès
(FR) Voor we met dit debat beginnen zou ik het volgende willen zeggen: ik weet dat er geen regels zijn om de volgorde van de sprekers te bepalen. Ik zou de vergadering echter willen wijzen op de ietwat vreemde situatie dat de rapporteur al zijn spreektijd heeft besteed aan het reageren op alle sprekers, bij wijze van conclusie. Als het om een wetgevingstekst gaat, is het al sinds lange tijd gebruikelijk dat de sprekers die namens de fracties het woord voeren, dit doen op volgorde van het politieke gewicht van hun fractie en niet aan het einde van het debat.
Het is aan de Commissie, die hier zeer goed vertegenwoordigd is, om hier een antwoord op te geven. Hoe het vandaag is gegaan verbaast me: als dit iets nieuws is, is men ons uitleg verschuldigd.
De Voorzitter
De agenda is in samenspraak met de fracties tot stand gekomen en we moeten ons er dus aan houden. Dit soort dingen kan aan bod komen als we het over ons eigen werk hebben.
Joaquín Almunia
lid van de Commissie. (EN) Mevrouw de Voorzitter, omdat dit punt nogal laat aan de agenda is toegevoegd, kon mijn collega McCreevy hier vandaag niet aanwezig zijn en zal ik zijn overwegingen presenteren. Om te beginnen, wil ik de Commissie juridische zaken en de Commissie economische en monetaire zaken bedanken en in het bijzonder de twee rapporteurs, de heren Lehne en Klinz, voor het uitstekende werk dat zij met betrekking tot dit dossier verricht hebben.
Het compromispakket dat nu op tafel ligt, bevat een aantal zeer doelmatige oplossingen voor de vastgestelde problemen, zonder dat deze overmatig veel rompslomp met zich meebrengen. De problemen die de Commissie ertoe gebracht hebben haar voorstel in te dienen, waren eigenlijk heel eenvoudig: op dit moment krijgen aandeelhouders de informatie over algemene vergaderingen niet op tijd, worden ze, als ze willen stemmen, in een bepaalde periode voor de vergadering geconfronteerd met beperkingen wat betreft het verhandelen van hun aandelen en moeten ze vaak persoonlijk naar algemene vergaderingen gaan, zelfs als die in een andere lidstaat plaatsvinden, omdat er geen doelmatige regels zijn inzake vertegenwoordiging en stemmen op afstand. Samen met het Parlement en de Raad zijn we erin geslaagd eenvoudige oplossingen te vinden voor deze eenvoudige problemen.
Daar mogen we het echter niet bij laten. In haar advies van november 2006 heeft met name de Commissie economische en monetaire zaken erop gewezen dat er ook andere punten aangepakt moeten worden, als we algemene vergaderingen echt efficiënt willen laten verlopen en het bestuur van Europese ondernemingen verder willen verbeteren.
Effectenleningen zijn een onderwerp dat we onder de loep moeten nemen in de context van de toekomstige aanbeveling van de Commissie over de rechten van aandeelhouders.
Een ander belangrijk onderwerp in dit verband is het verduidelijken van de rol en de plichten van financiële intermediairs. In de financiële wereld van vandaag de dag zijn beleggers sterk afhankelijk van intermediairs om hun informatie te verstrekken en stemdiensten te verlenen, als zij gebruik willen maken van hun stemrechten. Dit punt werd ook benadrukt door bepaalde delegaties in de Raad. De Commissie heeft al toegezegd deze kwestie uitgebreid te onderzoeken in de effectbeoordeling bij de toekomstige aanbeveling van de Commissie. Ik denk dat alle betrokken partijen het erover eens zijn dat dit onderwerp te belangrijk is om het te bespreken zonder dat alle beschikbare opties zijn onderzocht en zonder dat de mogelijke gevolgen volledig zijn beoordeeld.
U vraagt zich misschien af waarom wij overwegen slechts een aanbeveling op te stellen om deze problemen aan te pakken. We doen dat omdat de praktische procedures die in deze context relevant zijn, zich continu ontwikkelen, mede dankzij de gestaag voortschrijdende technologie. We willen de huidige toestand niet in steen beitelen, maar genoeg speelruimte overlaten voor aanpassingen. Een aanbeveling van de Commissie zal ons die speelruimte bieden.
Mijn collega McCreevy heeft daarom in een brief aan de voorzitter van de Commissie juridische zaken bevestigd dat wij van plan zijn dit onderwerp samen met andere punten mee te nemen in ons werk aan de aanbeveling. U bent het hoop ik met ons eens dat dit de juiste manier is om de bepalingen uit de ontwerprichtlijn nog effectiever in de praktijk te brengen.
Klaus-Heiner Lehne 
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, zoals de heer Almunia reeds heeft opgemerkt, gaat het hier om een bijzonder belangrijk initiatief. Het gaat namelijk om het verbreden van de Europese interne markt en daartoe behoort ook de mogelijkheid voor aandeelhouders om grensoverschrijdend hun stemrecht te kunnen uitoefenen. De Commissie juridische zaken heeft dit belangrijke initiatief met eenparigheid van stemmen aangenomen. Wij hebben in goed overleg met de Raad afgesproken dat hij ons voorstel overneemt indien de plenaire vergadering de stemmingsuitslag van de Commissie juridische zaken volgt. Dat zou beteken dat wij deze kwestie in overeenstemming met het Interinstitutioneel Akkoord van december 2003 in één lezing kunnen afronden.
Een van de essentiële punten bij deze richtlijn was de vertegenwoordiging van aandeelhouders op algemene vergaderingen Dat wil zeggen dat het stemrecht niet door de aandeelhouders zelf wordt uitgeoefend, maar door intermediairs - vertegenwoordigers - of door te stemmen bij volmacht.
In de Europese Unie is er op dit punt sprake van zeer uiteenlopende regelingen, deels met een zeer restrictief karakter. In het compromis dat uiteindelijk tot stand is gebracht, staat dat die vertegenwoordiging in beginsel mogelijk moet zijn, maar dat dit wel via een transparante procedure moet gebeuren. Daarnaast hebben de lidstaten bij belangenconflicten de mogelijkheid om het stemmen bij volmacht via het nationale recht te verbieden.
Een tweede punt dat een grote rol heeft gespeeld is de kwestie van het recht om vragen te stellen. Het probleem bij dat recht is dat er ook hier weer zeer verschillende nationale tradities bestaan en met name dat hieraan - als gevolg van die tradities - zeer uiteenlopende juridische consequenties, beroepmogelijkheden en aanverwante zaken verbonden zijn. Dat loopt uiteen van een lidstaat waar wel vragen gesteld mogen worden, maar een antwoord daarop niet verplicht is, tot een andere lidstaat waar sprake is van een verplichting om vragen altijd correct te beantwoorden. In die laatste lidstaat kan een besluit van de algemene vergadering zelfs nietig worden verklaard indien vragen niet correct beantwoord worden.
Ook hiervoor is een compromis tot stand gebracht, waarbij het recht van de aandeelhouder, de eigenaar dus, om vragen te stellen in beginsel wordt vastgelegd, maar de lidstaten wel de mogelijkheid hebben om in overeenstemming met hun rechtstraditie zinvolle aanpassingen aan te brengen. Zij mogen het recht om vragen te stellen, ook binnen bepaalde grenzen beperken, maar mogen dat recht niet principieel ter discussie stellen.
Voor een aantal kwesties is uiteindelijk in het kader van deze richtlijn geen oplossing gevonden; commissaris Almunia gaf dat al aan. Dat is voor een deel ook een gevolg van de verschillen tussen de rechtsstelsels. Een voorbeeld in dit verband is de rechtsverhouding tussen de volmachtgever en de gevolmachtigde. Een dergelijk onderwerp hoort eigenlijk niet thuis in een richtlijn die betrekking heeft op het vennootschapsrecht. Daar is het overeenkomstenrecht voor. Daarom hebben de Raad en het Parlement besloten om dit onderwerp in een afzonderlijke aanbeveling en afzonderlijke wetgeving te behandelen.
Dat geldt ook voor de taalkwestie. Op dit punt heeft de heer Klinz, de rapporteur voor advies van de Commissie economische en monetaire zaken, een zeer constructief voorstel gedaan, namelijk om voor die talenkwestie een soortgelijke regeling te treffen als in de transparantierichtlijn is opgenomen. Ook bij deze kwestie is echter later, na de onderhandelingen, besloten dat het beter is om hiervoor door middel van een aparte aanbeveling een stelselmatige regeling te treffen in plaats van die neer te leggen in de onderhavige specifieke tekst. Dat betekent dat deze kwestie dus ook in aparte wetgeving opgelost dient te worden.
Kortom, ik constateer dat wij erin zijn geslaagd om de talloze problemen op te lossen die er waren toen wij met de behandeling van deze richtlijn begonnen. Het lijdt geen twijfel dat dit niet altijd tot volle tevredenheid is gebeurd, maar dat is normaal als er compromissen gesloten moeten worden. Aan het eind van de rit hebben echter zowel de Raad als de Commissie juridische zaken met eenparigheid van stemmen hun steun gegeven aan deze oplossing.
Ik wil de rapporteur voor advies, de heer Klinz, en de schaduwrapporteurs uit de twee betrokken Parlementaire commissies, van harte bedanken. Mijn dank gaat echter ook speciaal uit naar de heer Medina van de Commissie juridische zaken, waarmee ik zeer nauw heb samengewerkt. Ook wil ik de beide voorzitters, de heer Gargani en mevrouw Berès bedanken, evenals het Oostenrijkse, Finse en Duitse voorzitterschap, omdat zij een wezenlijke bijdrage hebben geleverd aan het welslagen van deze onderneming. Tot slot, last but not least, gaat mijn dank uit naar de Europese Commissie, omdat zij op zeer nuttige wijze steun heeft verleend bij het oplossen van de problemen.
Wolf Klinz 
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, het grensoverschrijdend aandelenbezit neemt toe, maar de deelname aan algemene vergaderingen door grensoverschrijdende aandeelhouders is nog steeds onbevredigend. Daar dient deze richtlijn verandering en verbetering in te brengen.
Het doel van de richtlijn wordt door alle partijen verwelkomd en ondersteund. In mijn hoedanigheid van rapporteur voor advies van de Commissie economische en monetaire zaken ging ik aanvankelijk dan ook uit van relatief eenvoudige en korte onderhandelingen. De realiteit heeft mij echter uit de droom geholpen. De uiteenlopende voorschriften van de 27 lidstaten in hun nationale vennootschaps- en burgerlijk recht en de soms aanzienlijke culturele verschillen hebben de onderhandelingen tussen de Commissie, het Parlement en de Raad vertraagd en bemoeilijkt. Daardoor bleek uiteindelijk slechts een minimumharmonisatie mogelijk.
Desalniettemin is er sprake van enkele zeer concrete stappen in de goede richting; de heer Lehne heeft dit zojuist ook al gezegd. De blokkering van aandelen wordt afgeschaft, de grensoverschrijdende overdracht van volmachten wordt geliberaliseerd en het gebruik van elektronische middelen wordt toegestaan. Door deze maatregelen zal het voor houders van grensoverschrijdende aandelen in de toekomst ongetwijfeld eenvoudiger zijn om hun stemrecht uit te oefenen tijdens een algemene vergadering.
Over een aantal essentiële problemen kon echter nog geen overeenstemming worden bereikt; de commissaris gaf dat zojuist ook al aan. Met name de definitie van de term aandeelhouder en de rol van de intermediair in het geval van een grensoverschrijdende keten van bewaarders zijn helaas uit de richtlijn geschrapt. De kwestie van de effectenleningen, de taal die gebruikt moet worden en de speciale situatie waarin beleggingsfondsen verkeren, zijn eveneens buiten beschouwing gelaten. Juist op deze gebieden is een minimumharmonisatie hard nodig willen wij in de praktijk een echte Europese aandeelhouderscultuur tot stand brengen.
Het verheugt mij echter dat de Commissie voornemens is om dit onderwerp concreet op en aan te pakken in de vorm van een aanbeveling. De overeengekomen bepalingen voorzien in een grote handelingsvrijheid voor de lidstaten. Dat betekent dat wij het gedurende vele jaren waarschijnlijk zullen moeten blijven doen met soms zeer uiteenlopende regelingen in de verschillende lidstaten.
Ik hoop dat de minimumharmonisatie waarvoor nu in eerste instantie is gekozen, niet tot een verwatering van het gehele initiatief zal leiden. Pas over enkele jaren zal uit de praktijk blijken of de aanwezigheid op algemene vergaderingen inderdaad merkbaar is gestegen en of dus de hoofddoelstelling van de richtlijn verwezenlijkt kan worden. Dat zou met het oog op het bestuur van ondernemingen absoluut een groot voordeel zijn.
Manuel Medina Ortega
Mevrouw de Voorzitter, ik wil om te beginnen zeggen dat de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement vóór het voorstel van de heer Lehne zal stemmen zoals dat in de Commissie juridische zaken is gewijzigd.
In de tweede plaats denk ik, hoewel ik blij ben met de aanwezigheid van commissaris Almunia, dat dit een goede gelegenheid zou zijn geweest om een persoonlijke gedachtewisseling met commissaris McCreevy te hebben, omdat, zoals duidelijk naar voren kwam in de vorige bijdragen, de beperkingen van dit voorstel voor een richtlijn vragen doen rijzen.
Dit is een minimaal voorstel voor een richtlijn, dat een hele serie vragen oproept, bijvoorbeeld over de financiële intermediairs, de legitieme rechten van de aandeelhouders en het uitoefenen van stemrechten bij volmacht, oftewel het recht om te stemmen door middel van een vertegenwoordiger.
In de tekst die de heer Almunia ons namens de heer McCreevy heeft voorgelezen, wordt gesproken over een toekomstige aanbeveling van de Commissie. Het lastige van aanbevelingen is echter dat ze gezien vanuit het Gemeenschapsrecht problematisch zijn.
De heer Lehne heeft gezegd dat het om bepalingen uit de Verdragen gaat, maar op dit moment maken wij ons in het Europees Parlement zorgen over het overmatige gebruik van zogeheten "zacht" recht door de instellingen van de Gemeenschap, waardoor vragen rijzen over de betrouwbaarheid van het recht. Ik heb de indruk dat dit onderwerp verder besproken zal moeten worden.
Ik hoop dat commissaris McCreevy in de vergaderingen met de Commissie juridische zaken en met de Commissie economische en monetaire zaken enig licht zal werpen op zijn ideeën, zodat we kunnen zien wat we kunnen doen om een bepaalde mate van zekerheid te krijgen dat we op de goede weg zitten.
Wij sociaaldemocraten maken ons natuurlijk nogal zorgen over de bescherming van de rechten van aandeelhouders. We zijn bezorgd over de mogelijkheid dat financiële actoren in één grote interne markt met absolute straffeloosheid en vrijheid te werk kunnen gaan, en mijn indruk is dat dit onderwerp voor iedereen belangrijk is, zowel voor beleggers als voor spaarders, en dat het Parlement en de Commissie zich hierover moeten buigen en hierover diepgaand moeten debatteren.
We zullen dus vóór het voorstel stemmen, maar ik zeg nogmaals dat ik hoop dat de heer McCreevy met ons zal kunnen debatteren over de aanpak van toekomstige wijzigingen in de juridische sfeer.
Andrzej Jan Szejna
(PL) Mevrouw de Voorzitter, allereerst zou ik de rapporteur, de heer Lehne, willen bedanken voor al het werk dat hij heeft verricht met het oog op deze aangelegenheid die van fundamenteel belang is voor de toekomst van de Europese integratie en voor de ontwikkeling van de interne markt.
Veel burgers uit verschillende EU-lidstaten zijn in het bezit van aandelen van beursgenoteerde bedrijven die hun statutaire zetel in een andere lidstaat hebben. Zij ondervinden op dit moment grote moeilijkheden bij de uitoefening van hun stemrechten. Naarmate het Europese integratieproces versnelt en de interne markt zich verder ontwikkelt, neemt ook het aantal grensoverschrijdende kapitaalinvesteringen toe. Dat is een positief teken dat erop wijst dat de geïntegreerde financiële markten voet aan de grond krijgen in Europa. We zouden dit proces actief moeten bevorderen. Daarom verdient de aanbeveling van de Europese Commissie over de richtlijn vandaag onze steun.
Het document dat we vandaag bespreken, bevat talrijke belangrijke voorstellen die het de aandeelhouders gemakkelijker zullen maken om hun rechten uit te oefenen. Ik moet er misschien op wijzen dat het belangrijk is dat alle algemene vergaderingen lang genoeg van tevoren worden aangekondigd. Zowel de informatie over de geplande bijeenkomsten als de resultaten van de stemmingen tijdens de vergaderingen moeten daarenboven voor alle betrokken partijen gemakkelijk toegankelijk zijn. Een ander belangrijk punt is de mogelijkheid om bij volmacht te stemmen, in combinatie met de maatregelen die genomen zullen worden om het gemakkelijker te maken voor intermediairs om op te treden namens aandeelhouders. Dergelijke oplossingen zullen ervoor zorgen dat het mogelijk wordt om bepaalde vormen van aandelenblokkering een halt toe te roepen.
Peter Skinner
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de rapporteur feliciteren met zijn verslag. Wij kunnen ons allemaal achter vele essentiële onderdelen uit dit verslag scharen, met name de bescherming van de rechten van aandeelhouders en het transparant maken van het hele proces. Het is het leuk te horen dat de transparantierichtlijn vermeld wordt: daar heb ik namelijk eerder aan gewerkt. Vanuit juridisch oogpunt wordt er echter enigszins anders mee omgegaan dan in de benadering van de Commissie economische en monetaire zaken. Daar was een duidelijke meerderheid voor een aantal cruciale onderwerpen, met name het nodige onderscheid bij het omgaan met intermediairs en effectenleningen, met name wanneer aandelen gerepatrieerd werden, zodat de eigenaars konden stemmen.
De timing is van cruciaal belang en het verbaast ons dan ook dat amendement 26 op artikel 7 alleen maar verwarring schept. Wat gebeurt er met die aandelen: moeten ze in bewaring gegeven, overgedragen of geregistreerd worden? Wat is de bedoeling? Er lijken daar geen specifieke vereisten vermeld te worden. Wat de verkoop van overgedragen aandelen betreft, staan er geen specifieke vereisten of verwijzingen naar vereisten in. Zou dit niet nog meer verwarring kunnen zaaien?
Verder worden sommige amendementen van de Commissie economische en monetaire zaken eerlijk gezegd aangetast door wat ik het "overwegende-effect" van de Commissie juridische zaken noem en door het "briefeffect" van commissaris McCreevy, die suggereerde dat er later meer ontwikkelingen op dit terrein mogen worden verwacht. Laten we eerlijk zijn. Niemand hoort graag dat zijn amendementen gereduceerd of genegeerd kunnen worden. De Commissie economische en monetaire zaken is een gelijkwaardige speler die die rol op grond van haar mandaat kan vervullen. Ik kan alleen maar zeggen dat het proces in dat opzicht onbevredigend is geweest, wat deels de reden voor dit debat is.
Ik hoop dat we in de Commissie economische en monetaire zaken met de commissaris op deze ontwerpen kunnen terugkomen om iets te doen aan bepaalde problemen die in ons advies vermeld worden.
Ieke van den Burg
(EN) Mevrouw de Voorzitter, het is duidelijk dat onze fractie en vooral de leden van de Commissie economische en monetaire zaken behoorlijk kritisch zijn over de procedure. Ik zal niet herhalen wat anderen hierover al hebben gezegd, maar ik wil beklemtonen dat als we als Parlement medebeslissingsrecht hebben wat betreft dit dossier, we iedere kans moeten aangrijpen om echt een oordeel te vellen over het resultaat van de informele onderhandelingen met de Raad en de Commissie, in een medebeslissingsprocedure die waarschijnlijk al in eerste lezing tot een akkoord zal leiden.
Daarom zijn wij enigszins ontstemd over het feit dat dit dossier al in deze vergadering wordt behandeld in plaats van in maart, zoals was gepland. Dan hadden we een mondelinge vraag over het onderwerp "één aandeel, één stem" kunnen bespreken met commissaris McCreevy. Ik hoop dat we die kans alsnog krijgen en dat de Commissie juridische zaken ons zal steunen bij het aanvragen van een nieuw debat met commissaris McCreevy.
Wat betreft de inhoud, is het essentiële verschil tussen een aanbeveling en een wetgevingstekst precies deze medebeslissing. Commissaris McCreevy heeft in een brief aan de heer Gargani, de voorzitter van de Commissie juridische zaken, aangekondigd dat een aantal van de onderwerpen waarover wij ons zorgen maken in een aanbeveling aan bod zal komen. De laatste zin luidt als volgt: "U zult hierover worden geïnformeerd als Parlement". Dat is precies het punt dat wij maken. We willen bij dit soort onderwerpen ook medewetgever zijn. En daarom verheugt het ons bepaald niet dat een aantal van deze punten niet in het akkoord met de Raad konden worden opgenomen. Als we meer tijd hadden gehad, hadden we de Raad er misschien ook van kunnen overtuigen dat dit onderwerp, dat heel belangrijk is, in de eerste lezing, in de tweede lezing of in de bemiddeling aan de orde had kunnen komen. Dat was mijn commentaar op wat er vandaag is gebeurd.
Pervenche Berès
(FR) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, het initiatief van de Commissie kwam als geroepen, maar aan de manier waarop zij haar doelstellingen heeft bepaald viel het een en ander te verbeteren.
Ik denk dat het werk waarmee wij in de Commissie economische en monetaire zaken zijn begonnen en dat, na vele discussies, geresulteerd heeft in het akkoord dat ons vandaag wordt voorgelegd, om twee redenen van belang was. In de eerste plaats was de definitie van het begrip aandeelhouder, zoals die door de Commissie werd voorgesteld, te breed. Dit bracht ons ertoe ons te wagen aan een definitie van het aandelenrecht die sterk leek op de definitie die aan de andere kant van de Atlantische Oceaan wordt toegepast, en die niet overeenkomt met onze traditionele opvatting van wat een aandeelhouder is. Ik denk dat een engere, beperktere definitie, zoals we die vandaag voorstellen, de juiste keuze is.
Het tweede punt waarop wij ertoe gebracht zijn het voorstel van de Commissie te wijzigen is het probleem van het stemmen bij volmacht. Ook op dat punt denk ik dat we, dankzij het werk dat we in de Commissie economische en monetaire zaken samen met onze rapporteur - die ik wil bedanken - hebben verricht, de nadruk hebben kunnen leggen op het bestaan van verplichte instructies in geval van een stemrecht: een verplichting om deze instructies in acht te nemen en een verplichting om deze te handhaven.
Daarom denk ik dat de Commissie, naast de kwestie van de grensoverschrijdende rechten van aandeelhouders, er goed aan zou doen om net zo aandachtig te bekijken wat van belang is in termen van het aandeelhouderschap van werknemers of de stabiliteit van aandeelhouders in bepaalde industriële situaties waarbij we, uit Europees oogpunt, de voorkeur zouden geven aan een samenhangende strategie.
Staat u mij toe, mijnheer de commissaris, dit debat aan te grijpen om u opnieuw te vragen naar het standpunt van de Commissie ten aanzien van de Verdrag van Den Haag inzake effecten. Deze vraag sluit rechtstreeks aan op de discussie die wij hier voeren. Dit Parlement heeft u gevraagd de handtekening die de Commissie onder dit verdrag heeft geplaatst, in te trekken; de debatten in de Raad zijn duidelijk niet veel verder gekomen. Ik wil u vragen, mijnheer de commissaris om de heer McCreevy hier opnieuw op aan te spreken en hem te zeggen dat dit Parlement wenst dat de Commissie haar standpunt hierover herziet en de handtekening van de Europese Unie onder dit verdrag intrekt.
Klaus-Heiner Lehne
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik wil iedereen niet alleen voor zijn of haar bijdrage bedanken, maar ook voor de steun bij dit waarlijk gecompliceerde project. Niet alles is tot volle tevredenheid verlopen, maar dat is bij een dergelijk ingewikkeld compromis nooit het geval. Wij hebben echter een wezenlijke stap in de goede richting gezet om het voor aandeelhouders in Europa eenvoudiger te maken om hun rechten uit te oefenen. In Europa is er nooit sprake van één reuzenstap op weg naar de eindbestemming; het uiteindelijke doel wordt altijd in opeenvolgende, kleinere stapjes bereikt, en de rechten van aandeelhouders vormen hierop geen uitzondering. Daarmee wil ik graag afsluiten. Ik wil nogmaals iedereen bedanken en zal de rest van mijn spreektijd niet gebruiken.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats.
(De vergadering wordt om 11.55 uur onderbroken en om 12.00 uur hervat)
