Wetgevings- en werkprogramma van de Commissie 2007 (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2007.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, dames en heren, toen afgelopen week in Europa het licht uitging, was voor iedereen duidelijk te zien hoe afhankelijk wij Europeanen van elkaar zijn. In een flits was verdergaande integratie geen abstract ideaal meer. Voor miljoenen burgers werd het een noodzaak. De gebeurtenis was, als ik het zo mag uitdrukken, verhelderend. Het pleidooi voor meer Europa was niet zozeer gewonnen als wel overbodig geworden. Het is nu voor iedereen duidelijk dat we voor meer gezamenlijke problemen staan dan ooit tevoren - deels dankzij de krachten die worden losgemaakt door de globalisering. En gedeelde problemen vragen om gezamenlijke oplossingen, of het nu groei en werkgelegenheid betreft in een in toenemende mate concurrerende wereld, klimaatveranderingen, veilige energievoorzieningen of internationaal terrorisme.
We kunnen trots zijn op onze reactie op dit snel veranderende landschap. Om te beginnen hebben we de agenda van Lissabon vernieuwd en de nadruk zonder meer gelegd op groei en werkgelegenheid. Bijgevolg was het mogelijk het vertrouwen in het Stabiliteits- en groeipact te herstellen door het op een realistischere leest te schoeien en beter uitvoerbaar te maken.
De Europese leiders hebben afgesproken om de globalisering een centrale plaats te geven op de beleidsagenda en de Commissie heeft zich ingespannen om de Europese Unie uit te rusten met de instrumenten die zij nodig heeft, en om die instrumenten in te zetten voor een hele reeks gemeenschappelijke zorgen van de Europese burgers. Om groei en werkgelegenheid te bevorderen hebben de Europese instellingen hun inspanningen voor het vrijmaken van de krachten van de gemeenschappelijke markt voortgezet. Tegelijkertijd hebben we onze verplichtingen inzake sociale solidariteit vernieuwd, onder andere door het opzetten van het Fonds voor aanpassing aan de globalisering, een nuttige schokdemper voor de krachtige motor die de globalisering is.
Om ervoor te kunnen zorgen dat Europa in de kenniseconomie van morgen tot bloei komt, hebben wij innovatie een centrale plaats gegeven in onze economische en sociale strategieën. Vandaag de dag staat innovatie in het middelpunt van de zorgen van de Europese leiders. De oprichting van het Europees Instituut voor technologie zal ertoe bijdragen de versnippering van de inspanningen voor onderzoek, onderwijs en innovatie, die tot nu toe vooruitgang heeft belemmerd, een halt toe te roepen.
In het document 'Europa in de wereld' wordt gesteld dat Europa op mondiaal vlak een stem moet laten horen die past bij zijn economische gewicht in de wereld. Daarmee zullen wij ook onze inspanningen kunnen versterken op de terreinen waar we nu al leider zijn. Ik denk in het bijzonder aan het debat over een toekomstig internationaal stelsel voor klimaatverandering.
We hebben ook Roemenië en Bulgarije met succes naar het lidmaatschap van de Europese Unie geleid. We hebben de twee nieuwe commissarissen voorgedragen en hun een portefeuille toegewezen. De een zal verantwoordelijk zijn voor consumentenzaken en de ander voor meertaligheid, voor het beschermen en versterken van het Europees cultureel pluralisme en de Europese verscheidenheid. Interculturele aspecten worden in het Europa van nu steeds belangrijker. Ik ben er erg trots op dat deze stap - de toetreding van Roemenië en Bulgarije tot de Unie - is gezet en dat mijn Commissie daaraan een belangrijke bijdrage heeft mogen leveren. Ik denk dat wij allemaal erg trots mogen zijn op wat er dankzij de opeenvolgende uitbreidingen is bereikt. Laat er geen misverstand over bestaan: in de komende eeuwen zullen geschiedkundigen zeggen dat de uitbreiding voor onze generatie het belangrijkste instrument was om vrede, voorspoed en stabiliteit te bewerkstelligen.
(Applaus)
Met betrekking tot dat punt zou ik nog willen zeggen dat het hoog tijd wordt om niet langer te spreken van 'oude' en 'nieuwe' lidstaten. Meer dan ooit zijn we nu één Europa, één in al onze verscheidenheid, en dat is iets om te vieren.
We hebben ook een basis gelegd op tal van andere terreinen die ons allen aangaan: duurzame ontwikkeling, maritiem beleid, energie-efficiëntie, om er maar een paar te noemen.
We moeten voor het einde van dit jaar nog veel bereiken. Ik hoop dat de Europese Raad het uitbreidingspakket dat we de afgelopen week hebben gepresenteerd, zal aanvaarden. We moeten vorderen in de richting van een immigratie- en innovatiebeleid en er moeten nog belangrijke voorstellen worden goedgekeurd op terreinen als het arbeidsrecht, copyrightheffingen, nabuurschapsbeleid, CO2-uitstoot door auto's en de emissiehandel.
Al met al waren de eerste jaren van deze Commissie gekenmerkt door een geest van partnerschap met het Parlement. Het waren jaren van vernieuwing, heroriëntatie en instrumentenherziening, jaren waarin wij een Europa wilden creëren dat resultaten kan bereiken en in staat is om de gezamenlijke uitdagingen van de eenentwintigste eeuw het hoofd te bieden. Deze inspanningen werpen al vrucht af: de groei is toegenomen tot het hoogste niveau van de afgelopen zes jaar, de werkeloosheid is gedaald tot het laagste niveau sinds we in 1998 zijn begonnen met het registreren van gegevens over de vijfentwintig lidstaten van de EU.
En nu zal 2007 - het jaar waarin we de vijftigste verjaardag van de opbouw van de Europese eenheid vieren - een keerpunt zijn. Het zal het moment zijn waarop een Europa van zevenentwintig lidstaten, na behoedzame voorbereidingen, het volle gewicht van de opnieuw afgestelde machinerie van de Unie in de schaal legt om oplossingen te vinden voor de gemeenschappelijke problemen van onze burgers. Het zal het moment zijn waarop met het nieuwe begrotingskader gemoderniseerde financieringsprogramma's worden vrijgemaakt voor het aansturen van de nieuwe Europese agenda.
Dat is de context van ons nieuwe werkprogramma. Het is een nieuw soort programma waaraan het Parlement, de Raad en andere instellingen waardevolle bijdragen hebben geleverd, zoals ook dit debat en de resolutie die u zult aannemen, waardevolle bijdragen zullen blijken te zijn.
In dit werkprogramma komen veel van de problemen aan de orde die het Parlement mij en de Commissie kenbaar heeft gemaakt. Dit nieuwe werkprogramma is meer politiek van aard. Het richt zich op een betrekkelijk kleine lijst van eenentwintig strategische initiatieven. De Commissie zal zich inspannen om die het komende jaar allemaal uit te voeren, en geen van die initiatieven zal worden onderworpen aan een tussentijdse herziening. Met een tweede lijst van prioritaire initiatieven wordt invulling gegeven aan ons werk op andere belangrijke terreinen.
Bovendien hebben we gevolg gegeven aan oproepen vanuit het Parlement om in het werkprogramma een lijst met vereenvoudigingsmaatregelen en ingetrokken wetsvoorstellen op te nemen. Daarmee wordt de boodschap onderstreept dat 'beter wetgeven' nu een vast onderdeel is van de dagelijks werkzaamheden van de Commissie. Tijdens de vergadering van ons College van vandaag hebben we onze strategische herziening van 'beter wetgeven' goedgekeurd, waarin de voortgang tot op vandaag wordt geïnventariseerd en een nieuw ambitieus programma met initiatieven wordt uiteengezet. Dit omvat onder andere nieuwe initiatieven op de volgende terreinen: effectbeoordeling, voor welk doel we een effectbeoordelingsorgaan in het leven roepen, vereenvoudiging, voor welk doel we belangrijke nieuwe initiatieven zullen toevoegen aan het bestaande programma, en bestrijding van bureaucratie, waarvoor we op de voorjaarsbijeenkomst van de Europese Raad een streefdoel zullen presenteren, namelijk een vermindering van de administratieve lasten op zowel het niveau van de Europese Unie als dat van de lidstaten van 25 procent in 2012. Daarnaast zullen we over twee maanden een actieplan presenteren waarin wij de terreinen noemen waarop actie prioriteit heeft.
We gaan ook door met het tegen het licht houden van hangende voorstellen en trekken die in een aantal gevallen in. We bevelen toekomstige Commissies aan datzelfde te doen aan het begin van hun mandaat, om uitdrukking te geven aan de gewijzigde politieke samenstelling van de Commissie en zo politieke legitimiteit en politiek leiderschap te tonen. Deze herziening weerspiegelt in hoge mate de prioriteiten van het Europees Parlement, zoals die eerder dit jaar zijn neergelegd in diverse verslagen. Ik hoop dat u zonder voorbehoud uw goedkeuring zult hechten aan dit pakket, evenals aan de uitvoering ervan in de praktijk.
Ik wil graag een paar belangrijke aspecten van het werkprogramma, die volgens mij politiek erg gevoelig liggen, voor het voetlicht brengen.
In de eerste plaats energie. Wij zullen voortbouwen op ons Groenboek en op eerder dit jaar genomen maatregelen voor energie-efficiëntie en voor het eerst een strategisch energieverslag voor Europa presenteren. Dat zal de bouwstenen bevatten voor een geïntegreerd energiebeleid voor de Europese Unie, bijvoorbeeld maatregelen ter voltooiing van de interne markt voor elektriciteit en gas, maatregelen om de invoering van nieuwe technologie met lage CO2-uitstoot te versnellen, en maatregelen om de energiebronnen te spreiden en veiliger te maken, zowel in als buiten Europa. Het doel is een gemeenschappelijk energiebeleid vast te stellen dat continue energievoorziening verzekert en tegelijkertijd het mededingingsvermogen van Europa overeind houdt en onze milieudoelstellingen niet schaadt.
Nauw daarmee verbonden is actie op het terrein van klimaatverandering - je zou kunnen zeggen dat het twee zijden van dezelfde medaille zijn. We zullen voorstellen doen voor een beleid van de Europese Unie met betrekking tot klimaatverandering en perspectieven presenteren voor de internationale samenwerking in de tijd na Kyoto. Een herziening van het EU-stelsel voor de handel in emissierechten zal meer stabiliteit bieden voor investeringen en het tempo van de broeikasgasvermindering versnellen.
De demografische situatie van Europa vereist dat er meer inspanningen worden ondernomen om immigranten aan te trekken, met name geschoolde immigranten. Een Europees beleid voor arbeidsimmigratie zal dergelijke migranten een zekere juridische status kunnen geven en tegelijkertijd hun rechten en plichten kunnen verhelderen. Om illegale immigratie en uitbuiting van werknemers tegen te gaan, zal dit beleid worden gekoppeld aan harde maatregelen tegen gewetenloze werkgevers die illegaal in Europa binnengekomen mensen uit derde landen aan het werk zetten.
Openbaar Europees beleid kan de levensstijl van mensen in hoge mate beïnvloeden. Het kan echter alleen effectief zijn als het op de juiste manier wordt toegesneden op de noden van de moderne maatschappij. De Commissie zal een fundamenteel onderzoek instellen naar de stand van zaken in de Europese samenleving, en dat onderzoek zal de basis zijn voor Europese beleidsontwikkeling in het komende decennium. Zoals ik al meerdere malen heb gezegd, is Europa meer dan een gemeenschappelijke markt. Europa zonder het begrip solidariteit is niet echt een Europese Unie.
(Applaus)
We zullen echter evenmin onze kerntaak, die verband houdt met onze bevoegdheden op grond van de Verdragen, uit het oog verliezen. De Commissie zal de interne markt blijven verdedigen, uitbreiden en moderniseren. De defensie-industrie en -markt, die al veel te lang gefragmenteerd zijn, vormen een hoofddoelstelling voor 2007. We zullen in de komende weken ook uiteenzetten hoe wij vorderingen willen maken bij de diensten van algemeen belang.
Een laatste bron van zorg voor al onze burgers is veiligheid. De Commissie zal bijkomende maatregelen treffen om terrorisme te bestrijden, en daarbij de nadruk leggen op de bestrijding van terroristische propaganda en het uitwisselen van expertise - bijvoorbeeld over explosieven - ten behoeve van terroristische doeleinden.
Het jaar 2007 wordt ook een keerpunt in onze zoektocht naar een institutionele regeling. De Verklaring van Berlijn, die de vijftigste verjaardag van het Verdrag van Rome markeert, zal de Europese leiders in staat stellen om opnieuw hun gehechtheid te bevestigen aan een groter, globaler en concurrerender Europa, waarin solidariteit het kernprincipe is. Volgens mij moet dat een korte, krachtige, politieke verklaring worden, waarin wordt bevestigd wat ons verenigt en - bovenal - duidelijk wordt gemaakt waar we naartoe willen en wat Europa voor ons moet zijn in de komende vijftig jaar. Het verheugt mij te zien dat, uitgaande van mijn oorspronkelijke voorstel, alles zich nu beweegt in de richting van een gezamenlijke verklaring, een verklaring van de lidstaten, de Europese Commissie en het Europees Parlement, waaruit moge blijken dat het engagement voor de Europese Unie vandaag de dag een gezamenlijk engagement is van de belangrijkste instellingen van onze Unie.
Ik ben blij dat het Duitse voorzitterschap de zoektocht naar een institutionele regeling ook tot prioriteit heeft gemaakt. Ik heb er dan ook vertrouwen in dat aan alle voorwaarden voor een belangrijke doorbraak is voldaan. Dat is belangrijk, want Europa heeft een institutionele regeling nodig. Het feit dat we geen Grondwettelijk Verdrag hebben, heeft inderdaad tot serieuze kosten geleid. We hebben het Grondwettelijk Verdrag nodig, omdat we als Europese Unie effectiever moeten worden in onze besluitvorming, meer samenhang moeten brengen in ons optreden naar buiten toe, en transparanter en democratischer moeten worden in onze werkwijzen. Vergist u zich niet: de Commissie zal een actieve rol spelen bij het zoeken naar oplossingen op dit gebied.
Toen deze Commissie aantrad, werd zij geconfronteerd met onafgemaakte zaken en hervormingen. Met behulp van dit Parlement en de Raad hebben wij die zaken nu afgehandeld, achter ons gelaten of omzeild. Wij hebben nu financiële vooruitzichten; wij hebben een herzien Stabiliteits- en groeipact. In feite hoop ik dat we morgen ook kunnen zeggen dat wij een herziene dienstenrichtlijn hebben, die nog moet worden aangenomen in het Parlement. Daaruit blijkt dat we oplossingen vinden voor een aantal van de planningsproblemen en -voorstellen.
Het was veel werk, maar het werpt al vruchten af. Het werkprogramma voor 2007 bouwt op deze nieuwe fundamenten voort.
We kunnen dus het werk met betrekking tot reeds op stapel gezette besluiten afronden, maar ook nieuwe, zeer belangrijke projecten voor de activiteiten van Europa te water laten, bijvoorbeeld een energiebeleid. Voor het eerst krijgen we een kans op een werkelijk gemeenschappelijke benadering voor het energievraagstuk, op een ambitieuzere aanpak van het vraagstuk van de klimaatverandering en op een alomvattende visie op justitie en bestrijding van illegale migratie. Dat zijn de nieuwe uitdagingen voor Europa, en we moeten die Europees benaderen. We zien dat Europa in beweging is. Er zijn problemen. We kennen de bestaande problemen, maar er zijn ook grote mogelijkheden, en de noodzaak van een krachtig Europa is groter dan ooit.
Wij kunnen dus het komende jaar de vijftigste verjaardag van Europa met veel meer vertrouwen vieren. Nogmaals, mijns inziens kan Europa, door zichzelf opnieuw uit te vinden voor de eenentwintigste eeuw, duidelijk aantonen dat het er echt toe doet.
We kunnen onze inspanningen om praktische resultaten te bereiken en onze volledige inzet voor een sterkere Europese Unie beschouwen als een passend verjaardagscadeau voor de vijftigste verjaardag van Europa, als een verjaardagscadeau voor Europa en alle Europese burgers.
- De grote beleidslijnen
Françoise Grossetête
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, allereerst wil ik de Europese Commissie feliciteren, die ons vandaag een veel sterker politiek getint programma voorlegt en voor de eerste keer ronduit kiest voor vereenvoudiging door in haar wetgevings- en werkprogramma voor 2007 een beperkt aantal prioritaire sectoren te presenteren. Dat zal ons van pas komen in een jaar dat cruciaal belooft te worden voor de Europese Unie, omdat we de vijftigste verjaardag van het Verdrag van Rome gaan vieren. Het zal namelijk noodzakelijk zijn de Europese eenwording nieuw leven in te blazen door de banden met onze burgers aan te halen.
U presenteert ons een reeks van eenentwintig strategische initiatieven - voor sommigen wellicht iets teveel van het goede - die centraal zullen staan in het optreden van de Commissie in 2007, evenals een reeks van prioritaire initiatieven die in de komende twaalf à achttien maanden goedgekeurd moeten worden.
Aan deze legitieme vraag naar flexibiliteit lijken, in ieder geval wat onze Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten betreft, twee nadelen te kleven. Enerzijds leidt het tegelijkertijd opstellen van twee prioriteitenlijsten onvermijdelijk tot enige verwarring over het relatieve belang dat moet worden toegekend aan elk type doelstelling en over hoe de beide categorieën zich tot elkaar verhouden, en anderzijds dreigt de spreiding van de programmering over achttien maanden het werk van de Commissie te vertragen. Onze fractie is dan ook van mening dat het verstandiger zou zijn vast te houden aan een jaarlijkse structuur van twaalf maanden en vooral onszelf de discipline op te leggen om de termijnen na te leven, hetgeen momenteel niet altijd het geval is.
We mogen ook niet uit het oog verliezen dat bij veel van de ambitieuze doelstellingen die de Commissie heeft aangekondigd, rekening moet worden gehouden met de geldende begrotingsregels. We mogen evenmin voortdurend nutteloze structuren creëren. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan de oprichting van nieuwe bureaus om één of ander probleem op te lossen. Langzamerhand ontstaat de indruk dat we besluiten een bureau op te richten als we geen oplossing vinden voor een probleem. Dat neemt niet weg dat sommige van deze bureaus hun doeltreffendheid blijven bewijzen, zoals het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling.
Laten we echter eerst de balans opmaken van de bestaande structuren alvorens andere structuren te willen opzetten. Anders kan het zijn dat u ons op een goede dag voorstelt een nieuw bureau op te zetten dat tot taak krijgt de bureaus in elke lidstaat op te delen en te controleren. Hebben we echt zevenentwintig bureaus nodig omdat we zevenentwintig lidstaten zullen hebben? De kosten moeten redelijk blijven en - zoals onze Angelsaksische vrienden plegen te zeggen - een behoorlijke value for money bieden, ofwel een goede kosten-batenverhouding.
Het werkprogramma van de Commissie benadrukt tevens het belang van effectbeoordelingen en geeft wederom te kennen een nieuwe instantie in het leven te willen roepen die belast wordt met de ondersteuning en de kwaliteitscontrole van deze beoordelingen. Ons Parlement zal deze effectbeoordelingen nauwlettend in de gaten houden en wijst op de noodzaak van objectiviteit, zodat ze met de grootst mogelijke transparantie uitgevoerd worden.
Wat de verbetering van het Europese concurrentievermogen betreft, zullen wij erop toezien dat alle vormen van bureaucreatie teruggedrongen worden en dat eventueel overbodige wetgeving afgeschaft wordt. Het van belang het Europees Parlement hier nauwer bij te betrekken en de ex post beoordeling van de doorgevoerde maatregelen te verbeteren.
Om deze reden, Voorzitter, is onze fractie van mening dat het aantal strategische initiatieven verminderd moet worden om te voorkomen dat we door de bomen het bos niet meer zien. Het gevaar bestaat namelijk dat we afdrijven van een praktisch werkprogramma, hetgeen nadelig zou kunnen uitpakken voor de Europese Unie.
Onze fractie is niettemin blij met de zes prioritaire gebieden die door de Commissie zijn vastgesteld voor 2007. Ik zal deze prioritaire gebieden niet opnieuw opsommen, maar ik wil er wel graag een paar punten uit lichten, waaronder het energievraagstuk. De toenemende afhankelijkheid van de Europese Unie op energiegebied is een vraagstuk waar we niet langer omheen kunnen, vooral na de stroomstoring van vorige week. De Unie zal andere manieren moeten vinden om de schadelijk effecten van energieafhankelijkheid tegen te gaan. Onze fractie is van mening dat de oplossing mogelijk ligt in energie-efficiëntie, intensiever gebruik van hernieuwbare energiebronnen en een gestructureerde dialoog met de producerende landen en de consumenten.
Een aantal studies laat zien dat de Europese Unie een miljoen directe en indirecte banen zou kunnen scheppen in de sector van de energie-efficiëntie. Meer efficiëntie zou dan ook niet alleen de economie van de Europese Unie heel wat geld besparen, maar ook een belangrijke bijdrage leveren aan het concurrentievermogen en de werkgelegenheid, die cruciale doelstellingen zijn van de agenda van Lissabon.
Wij vragen de Commissie tevens om een voortrekkersrol te blijven vervullen in de strijd tegen het broeikaseffect, dat behalve ecologische ook economische en sociale gevolgen heeft. De Europese Unie zal al haar gewicht in de schaal moeten leggen om het gebruik van bepaalde milieuvriendelijkere producten af te dwingen.
2007 luidt bovendien een belangrijke nieuwe fase in het historische uitbreidingsproces van de Europese Unie in, want in dat jaar zullen onze Bulgaarse en Roemeense vrienden zich bij ons aansluiten. U heeft ons zojuist zelf gezegd, mijnheer de voorzitter, dat deze uitbreiding de afgelopen vijftig jaar het belangrijkste instrument voor vrede is geweest.
Het is dan ook cruciaal dat deze prioritaire gebieden worden gezien als onontkoombare uitdagingen. Het is echter ook zaak te zorgen voor een betere communicatie met alle Europese burgers. Onze fractie verheugt zich overigens over het initiatief van de Commissie om communicatie tot een van haar strategische doelstellingen te maken.
Tot slot, nu we halverwege onze zittingsperiode zijn aanbeland, zijn we haast geneigd tegen u te zeggen: laten we ophouden te praten over programma's, want onze medeburgers hebben een hekel aan eindeloze beloften. Actie, actie en nog eens actie, dat moet het motto zijn. Voorzitter, wij zijn bereid u te steunen op deze weg.
Martin Schulz
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, wie het programma van de Commissie voor 2007 zorgvuldig heeft gelezen - en ik heb dat gedaan - moet eigenlijk heel tevreden zijn, en zeggen: dat is een goed programma! Als dat allemaal tot stand komt, kunnen we tevreden, trots en gelukkig zijn.
Toch bekroop mij tijdens het lezen het gevoel dat het wat vertrouwd klonk. Ik had de indruk dat ik het allemaal al eens eerder had gelezen, maar waar? Ik ben even ik mijn archief gaan kijken, en heb het wetgevings- en werkprogramma voor 2006 opgegraven. Ik had me niet vergist, ik had het inderdaad al een keer gelezen!
Ik ben echter tot de conclusie gekomen dat dit niets afdoet aan het programma voor 2007. Integendeel, het pleit voor de continuïteit in de ideeën die de Commissie hier aan ons voorlegt. Dat is niet verkeerd, dat is niet slecht, want de doelstellingen die in de werkprogramma's worden beschreven zijn tenslotte goed. Natuurlijk is klimaatverandering de allergrootste uitdaging! Natuurlijk wordt het energiebeleid volgend jaar het belangrijkste punt!
Aangezien alle bevoegdheden van uw Commissie hier vertegenwoordigd zijn, mijnheer de voorzitter van de Commissie, kan ik ook zeggen dat de veiligheid van speelgoed heel belangrijk is. Ik ben zelf vader, en ik vind dit buitengewoon belangrijk! We gaan de vergoedingen voor roaming afschaffen: geweldig! Ik ben veelbeller, en ben hier helemaal voor! De vermindering van de bureaucratie is absoluut nodig als we de EU efficiënter willen maken. Dat is allemaal heel belangrijk! Ik zou tegen iedere commissaris kunnen zeggen: uw dossier is het allerbelangrijkste!
Toch vraag ik me af hoe het komt dat we de harten van de burgers niet kunnen veroveren, hoewel we zoveel nuttige, verstandige en belangrijke dingen doen. Waarom lopen de burgers desondanks niet warm voor de Europese eenmaking? Ik denk dat ik daarvoor wel een reden kan noemen. De radicale voorstanders van de markt, vooral bij de Commissie, hebben ons jarenlang verteld dat we alleen maar hoeven te dereguleren! We hoeven alleen de regels maar af te schaffen! De markt zorgt wel voor de rest! De interne markt zorgt voor de economische groei die we nodig hebben voor nieuwe banen, die een fatsoenlijk inkomen opleveren, waar de mensen goed van kunnen leven. De werkelijkheid ziet er echter anders uit. Ja, klap maar!
Jullie zijn de radicale voorstanders van de vrije markt, en jullie hebben ervoor gezorgd dat de deregulering, die in Europa op de interne markt heeft plaatsgevonden, heeft geleid tot de hoogste werkloosheid die Europa ooit heeft gekend. Dat is wat er op die interne markt is gebeurd!
(Applaus)
Daarom, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ben ik blij dat u in dit debat iets belangrijks voor het eerst heeft gezegd, iets dat misschien nog belangrijker is dan het hele werkprogramma. Wat u gezegd heeft was werkelijk van belang! Zonder solidariteit, zonder sociale verantwoording kan deze interne markt niet tot stand worden gebracht! Als dat het credo van de Commissie is, als dit de geest is die achter dit werkprogramma zit, dan staan wij achter u.
Met deze woorden heeft u volgens mij iets heel belangrijks gezegd, een van de belangrijkste uitspraken die u hier sinds tijden heeft gedaan. Wat u vandaag heeft gezegd, is een goed uitgangspunt. De heer Poettering heeft spontaan geklapt, daaruit blijkt wel dat hij "christelijk-sociaal” is.
(Interruptie: "Niet CSU, CDU!”)
Nu we het over het strategische werkprogramma hebben zou ik de voorzitter van de Commissie nog graag iets willen zeggen over zijn nieuwe team. De Commissie die hier zit, is nu al de oude, want er komen immers nog twee nieuwe commissarissen bij. Ik heb gelezen, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dat u de Roemeense kandidaat de portefeuille van de veeltaligheid wilt toevertrouwen. In de loop van de hoorzitting zal ik zeker nog wel horen wat daarmee bedoeld wordt, maar ik vind het wat mager. Het dossier van de veeltaligheid is voor de heer Orban te weinig, en is ook geen dagtaak voor een commissaris. Daarom begrijp ik niet waarom deze portefeuille zo dun is.
Ik vermoed dat daar iets anders achter zit, dat we aandacht willen besteden aan de diversiteit in Europa, dat we het multiculturele karakter van de Europese Unie willen beschermen en versterken, en dat vinden wij ook volledig juist. Maar dan moet u dat ook in die portefeuille stoppen!
De minderheden in de Europese Unie worden bedreigd, en dat hebben we tijdens de afgelopen plenaire weken telkens weer moeten bespreken. We worden geconfronteerd met een groeiend potentieel van extremisme, van vreemdelingenhaat en antisemitisme. Het is duidelijk dat de minderheden in de Europese Unie steeds sterker bedreigd worden. Ze worden aangevallen, en moeten worden beschermd! De minderheden, en vooral de minderhedentalen, zijn nu juist de basis van de diversiteit, die de grote kracht van Europa is.
Daarom heb ik goed advies voor u: denkt u er eens over na om dit dossier uit te breiden, en aan de meertaligheid ook de verdere bescherming van minderheden toe te voegen. Dat hoort immers thuis in dit dossier! Dan zou duidelijker worden wat u wilt met dit dossier. Dan zou u in het Parlement nog meer steun krijgen voor dit voorstel - in ieder geval zou ik me dat voor kunnen stellen.
Ik had het trouwens op prijs gesteld als het voorzitterschap van de Raad aanwezig was geweest om ook nota te nemen van het strategische werkprogramma van de Commissie. Veel van de ideeën die de voorzitter van de Commissie hier samen met zijn commissarissen heeft toegelicht, kunnen alleen maar worden uitgevoerd wanneer de dames en heren die door de Raad vertegenwoordigd worden, dat zijn dus de regeringen van de lidstaten, daadwerkelijk uitvoeren wat de Commissie voorstelt en wij goedkeuren. Dat de Raad bij dit debat afwezig is maakt wel duidelijk hoe hij met deze Europese Unie omspringt.
(Applaus)
Silvana Koch-Mehrin
Mijnheer de Voorzitter, geacht College van commissarissen, vorige week is bekendgemaakt dat wetenschappers die zich met de tijd bezighouden hebben vastgesteld dat de tweede helft van het leven veel sneller verloopt dan de eerste. Wat voor het leven geldt, geldt natuurlijk ook voor zittingsperiodes. Dat betekent dat uw Commissie niet veel tijd meer heeft, en daarom moet u uw werk des te ambitieuzer aanpakken. Dat betekent dat met het werkprogramma de eindspurt wordt ingezet. U moet ambitieus zijn en snel, maar zet dit document wel de eindspurt in? De Liberalen en Democraten vinden van niet.
Ik wil echter beginnen met de positieve punten die we in uw programma hebben gevonden. U legt de nadruk op het verminderen van de bureaucratie, op de evaluatie van de financiële gevolgen van wetgeving en op vereenvoudiging, dat wil zeggen op betere wetgeving, en zeker ook minder wetgeving. Dat zijn uitstekende ideeën, en wij staan volledig achter u. Sommigen zijn bang dat de EU een neoliberale, volledig gedereguleerde markteconomie is. De heer Poettering heeft spontaan geklapt bij de passage die de heer Schulz heeft genoemd, en ik doe de groeten aan de grote coalitie. Hoe dan ook, mensen die geloven dat de EU een neoliberale markteconomie is, geloven waarschijnlijk ook dat Cuba een democratie is.
Een tweede punt: de communicatie met de burger - en ook dat is een van uw prioriteiten - is ook voor ons iets belangrijks. Wij staan daar achter, want wanneer de EU haar basis verliest, en er niet in slaagt om een Europa van de burgers op te bouwen, dan zal ze nooit iets van de grond krijgen. De EU moet zorgen voor een permanente communicatie met de burgers. De burgers zijn de basis voor een gemeenschappelijke Europese Unie.
Ik wil nog iets zeggen over de structuur van het document, en de heer Schulz moet nog eens wat preciezer lezen. Er zijn grote verschillen dus dit jaar en vorig jaar, want er bestaat een duidelijk verband tussen de tekst en de bijlage. Vorig jaar was dat niet het geval, en wij hadden daar kritiek op. Wij hadden u gevraagd om een duidelijk verband te leggen, en dat is u gelukt. Daarvoor mijn hartelijke dank. U noemt ook voor ieder wetsontwerp de rechtsgrondslag, en dat is een groot verschil. U licht de initiatieven ook toe, en dat maakt de tekst al heel wat handzamer. Maar waarom worden de wetsteksten die al bestaan, en in 2007 geldig blijven, niet ook genoemd? En waarom maakt u in de structuur niet nog duidelijker in welke gevallen het om wetgeving gaat, en in welke gevallen niet? Waarom verandert u dit beeld dus eigenlijk?
Ik wil nog iets zeggen over het dossier van de meertaligheid. In het Parlement wordt vermoed dat u er zo heel subtiel op heeft willen wijzen, mijnheer Barroso, dat er misschien te veel commissarissen zijn, en dat u dit dossier heeft gebruikt om daarop indirect attent te maken.
De collega's uit mijn fractie zullen tijdens het debat ingaan op de verschillende beleidsvormen, zoals energie, klimaatverandering en ook het juridisch beleid. Ik zou u graag willen vertellen wat voor indruk uw programma in zijn geheel op onze fractie heeft gemaakt. Wij beschouwen het zeer zeker als onze rol om uw werk kritisch en constructief te begeleiden. We willen dus met u samenwerken, maar we leggen de nadruk op kritisch en constructief.
Dit programma is voor ons een puzzel. We zien allerlei stukjes, maar het hele beeld kunnen we eigenlijk niet zien. We zien geen duidelijke politieke richtsnoeren, en geen antwoorden. Er wordt niet eens geprobeerd om antwoorden te geven op de grote vragen waarmee de EU wordt geconfronteerd, namelijk de uitbreiding en het Grondwettelijk Verdrag. Het is ons ook een raadsel waarom er in het hele document met geen woord wordt gerept over humanitaire hulp en ontwikkelingshulp, terwijl de EU op dat gebied wereldwijd de hoofdrol speelt. Waarom wordt dit onderwerp niet genoemd? De resultaten die uw Commissie tot nu toe heeft bereikt voor het voltooien van de interne markt, zijn zacht gezegd zeer bescheiden, maar toch gaat u voort op de ingeslagen weg, en uw werk lijkt ons niet gebaseerd op een alomvattende visie.
Ook de kwestie van de innovatie wordt vrijwel uitsluitend in de kantlijn genoemd, in verband met het EIT en het zevende kaderprogramma voor onderzoek, terwijl innovatie toch essentieel is voor Europa. Dat is de kern van de Lissabon-strategie. Volgens ons floreert innovatie vooral in vrijheid en onder goede randvoorwaarden, en niet binnen instellingen en met nog meer steunmaatregelen. Dat gaat de verkeerde kant op!
Het programma voor dit jaar draagt inderdaad geen titel. Waarom eigenlijk? Nu ontstaat min of meer de indruk dat de stukjes van de puzzel niet alleen moeilijk samen te voegen zijn, maar dat er misschien zelfs een paar ontbreken.
Pierre Jonckheer
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, commissarissen, met deze opmerkingen over uw werkprogramma wilde ik in de korte tijd die mij ter beschikking staat, het devies van het ontwerp voor een Grondwettelijk Verdrag in herinnering roepen, "In verscheidenheid verenigd", omdat ik denk dat wij in de huidige context van de internationale en Europese politiek meer behoefte hebben aan eenheid dan aan verscheidenheid in de Europese Unie. Wij hebben eenheid nodig, en het is met name de taak van de Commissie om de vaandeldrager van die eenheid te zijn. Ik vind tevens dat wij, gezien de huidige zwakte van een verdeelde Raad - ik denk bijvoorbeeld aan het echec van de arbeidstijdenrichtlijn - niet van de Commissie kunnen verwachten dat zij anticipeert op de verdeeldheid binnen de Raad maar dat zij voet bij stuk houdt ten aanzien van de voorstellen die zij aan ons moet voorleggen.
Wanneer we onze doelstellingen niet bereiken, en wanneer we aan ons zelf opgelegde verplichtingen om resultaten te bereiken, niet nakomen, mogen we onder geen beding de lat lager leggen of onze doelen naar beneden bijstellen. Integendeel, we moeten vragen om meer middelen en ik denk dat u dan de steun zult krijgen van het Parlement. Van de gebieden waaraan wij strategische prioriteit geven, wil ik met name als voorbeeld het onderwerp noemen waaraan mijn fractie waarschijnlijk het hardst heeft gewerkt gedurende de afgelopen tweeëneenhalf jaar, namelijk klimaat, energie en transport. Wij hebben aan uw kabinet en aan de kabinetten van uw collega's een gedetailleerde strategie ten aanzien van het energiebeleid gestuurd, waarmee wij in 2020 voor CO2 en broeikasgassen een uitstoot zouden kunnen bereiken van 30 procent.
Mijnheer Barroso, de Europese Unie moet de verplichtingen op grond van het Protocol van Kyoto nakomen, maar zij doet dit momenteel niet. Daarom vinden wij het noodzakelijk om restrictieve voorschriften ten uitvoer te leggen, vergelijkbaar met de voorschriften voor begrotingsdiscipline. Ik wil hiermee zeggen dat de Europese Unie niet alleen verplichtingen moet aangaan in termen van resultaten, maar zichzelf ook voldoende middelen moet verschaffen. Daarom vinden wij dat het handelssysteem voor emissierechten verbeterd en door de Commissie gecoördineerd moet worden, en dat wij op grond van dit systeem sancties moeten kunnen opleggen aan de lidstaten die zich niet aan hun eigen streefdoelen houden.
Wat hernieuwbare energie betreft, vinden wij dat de Commissie sectorale streefdoelen en niet alleen algemene streefdoelen moet voorstellen. Ten aanzien van de energie-efficiëntie verwachten wij van de Commissie dat zij een herziening voorstelt van de gebouwenrichtlijn, die alle gebouwen dekt. Zoals mevrouw Grossetête heeft aangegeven, en zoals u wel weet, ontplooit ook de bouwsector economische activiteiten.
Op het gebied van klimaat, energie en transport moeten wij met andere woorden de uitstoot van gas verminderen, onze afhankelijkheid van geïmporteerde energie verminderen en de risico's verkleinen. Om de laatst genoemde reden blijven wij ons verzetten tegen kernenergie. Tot slot moeten wij in Nairobi serieuze voorbereidingen treffen voor "Kyoto 2".
Ik wil nog een ander voorbeeld noemen waarbij de Europese eenheid tot uiting moet komen: de dwingende noodzaak om gemeenschappelijke sociale minimumnormen in te voeren op Europees niveau. Wij kunnen die verplichting niet opgeven. Daarom willen wij dat de Commissie een kaderrichtlijn voorstelt inzake diensten van algemeen belang.
Gabriele Zimmer
Mijnheer de Voorzitter, de medewerkers van de Commissie hebben met het ontwerpwerkprogramma voor 2007 ongetwijfeld heel nauwkeurig en zorgvuldig werk verricht. Toch wil ik erop wijzen dat volgens mij noch de prioriteiten voor de werkzaamheden noch de gekozen strategieën werkelijk aan de eisen van deze tijd voldoen.
Daarbij gaat het om problemen waarvoor de EU wel degelijk een verantwoordelijkheid draagt, en die ook ver over onze grenzen heen aan de orde zijn. Ik denk daarbij vooral aan armoede, sociale uitsluiting, toenemende sociale ongelijkheden en kloven, maar ook aan het steeds sterker wordend commerciële karakter van de samenleving, aan de vernietiging van natuur en cultuur, aan 'ontdemocratisering', onderdrukking, oorlogen, militarisering, en meer in het algemeen de manier waarop mondiale problemen worden aangepakt. We moeten meer doen om de millenniumontwikkelingsdoelstellingen te bereiken, iets wat ons bijzonder na aan het hart zou moeten liggen, aangezien de VN onlangs weer eens heeft vastgesteld dat het aantal hongerlijdende mensen stijgt.
Dat zijn problemen en conflicten die nu juist niet centraal staan in het werkprogramma, en ook niet in de activiteiten van de Commissie. Wanneer dit werkprogramma wordt uitgevoerd - dat trouwens ook wel goede elementen bevat, waar wij wel degelijk achter staan - zullen die problemen niet minder worden. Integendeel, ze zullen volgens mij zelfs erger worden. De Commissie plaatst de uitvoering van de Lissabon-strategie namelijk nog steeds op de voorgrond, en dus ook de verbetering van onze concurrentiepositie. Dat leidt volgens mij tot een verscherping van de sociale en ecologische problemen overal ter wereld.
De kwestie van de sociale modellen, die wij in het Parlement zo uitvoerig hebben besproken, speelt hier geen enkele rol. De Commissie reduceert dat in haar beleid tot flexibilisering. Door deze beperkte visie zal het volgens mij niet lukken om waar te maken wat u net heeft aangekondigd, mijnheer Barroso, namelijk de opbouw van een sociaal Europa.
Ik zou nog een tweede prioriteit willen noemen. In uw programma zegt u dat u de economie wilt sturen door sterker de nadruk te leggen op de interne markt. U wilt vooral een Europese interne markt voor militair materieel opbouwen en vergroten. Ik zou toch wel even een vraagje willen stellen. Kunt u mij ook maar één enkel probleem in de Europese Unie noemen dat we op kunnen lossen door via een achterdeurtje een Europese interne markt voor militair materieel op te bouwen? Wie heeft de Commissie eigenlijk het recht gegeven om een dergelijke interne markt op te bouwen?
Het ontwerp voor een Grondwettelijk Verdrag is toch ook vanwege een dergelijk idee afgewezen? Ik vind dit onverantwoord, en ik denk dat we hier dringend tegengas moeten geven. We moeten in de Europese Unie een actief beleid uitwerken, en ons niet beperken tot loze kreten! Op die manier kunnen we er voor zorgen dat de burgers zich weer veel sterker met de Europese Unie kunnen identificeren.
Het levert niets op als iedereen zegt dat de burgers bang zijn voor de bezuinigingen op de sociale zekerheid, we moeten de daad bij het woord voegen! We moeten de burgers concrete projecten en initiatieven bieden. Er bestaan alternatieven, en volgens mij kunnen ze in drie projecten worden samengevat: een democratische Unie, een sociaal en ecologisch duurzame Unie, en een Europese Unie als vredesmacht, die probeert om de mondiale problemen op een solidaire en democratische manier op te lossen.
Brian Crowley
namens de UEN-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heet voorzitter Barroso en de leden van de Commissie welkom in het Parlement.
Twee aspecten in de toespraken en commentaren die ik tot nu toe heb gehoord, hebben mij getroffen. In de eerste plaats, sinds wanneer is het een zonde om radicaal te zijn? Wanneer werd bepaald dat we niet mogen proberen iets nieuws, iets anders te creëren en, als we fouten ontdekken, die te repareren? Het feit bijvoorbeeld dat we door innovatie en technologie in zo'n snel veranderende wereld leven, maakt het noodzakelijk dat de Europese Unie sneller reageert om de belangen van alle burgers van de EU zo goed mogelijk te behartigen.
In de tweede plaats zijn er vanzelfsprekend kwesties die van het ene op het volgende jaar overgaan en waarover nog overeenstemming moet worden bereikt. We hebben dit in de afgelopen zes jaar al meegemaakt bij de behandeling van de dienstenrichtlijn, waar we zelfs nu nog niet verder zijn dan de tweede lezing. We zullen met nog veel meer van dergelijke gevallen te maken krijgen.
Ik wil echter drie zaken aan de orde stellen. In de eerste plaats ontbreekt er, wat de agenda van Lissabon betreft, nog heel veel op het gebied van het wetgevende kader dat noodzakelijk is om de strategie tot een succes te maken. Wij praten heel veel over innovatie, onderzoek en ontwikkeling, maar er is nog steeds geen concrete wetgeving om ontwerpen, octrooien en auteursrecht te beschermen en om substantiële investeringen in onderzoek en ontwikkeling mogelijk te maken.
Ik heb in het Parlement al vele malen gesproken over het Europees Instituut voor technologie, over de vooruitgang die dit Instituut zou betekenen en over de manier waarop het een centrum van excellentie zou kunnen worden. Dit is echter de positieve kant van de zaken; op andere terreinen lijkt er sprake van regressie.
De Commissie spreekt over een geharmoniseerd fiscaal systeem, terwijl op alle terreinen waarop de belastingen werden geharmoniseerd, concurrentie, economische groei en groei van de werkgelegenheid zijn tegengehouden. Concurrerende belastingsystemen binnen de Europese Unie zijn goed geweest voor groei. Ze hebben heilzaam gewerkt en positieve bijdragen geleverd. Natuurlijk moet er bij overheidssteun en op andere vergelijkbare terreinen een voor iedereen gelijk speelveld zijn, maar dat hebben we ook. Het is terecht de lidstaten weer in het gareel te brengen als zij de regels voor steun aan bedrijven of het scheppen van werkgelegenheid overtreden, maar belastingen zijn uitsluitend een zaak voor de nationale overheden. Voor die kwestie is nog steeds unanieme besluitvorming vereist, en ik denk dat het onze taak is ons te verheffen en te zeggen dat de rechtsgrondslag uit de Verdragen de Commissie niet toestaat om een voorstel voor belastingharmonisatie te doen. De Verdragen staan niet toe de landen te dwingen tot belastingverhoging, en ze staan niet toe de landen te dwingen tot belastingverlaging.
Tot slot is het GBVB één van de grootste successen van de Europese Unie. Kijkt u bijvoorbeeld maar naar Kosovo, Afrika en andere ontwikkelingen over de hele wereld, waar de Europese Unie positief heeft gereageerd met de sturen van vredeshandhavers en politiemachten en het bevorderen van andere constructieve ontwikkelingen. We moeten die rol versterken en uitbreiden.
Jens-Peter Bonde
namens de IND/DEM-Fractie. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, het is goed dat de commissarissen geen stemrecht hebben, anders zouden wij in deze zaal snel kunnen worden weggestemd. Het is ook goed dat de Commissie aanstuurt op meer vrijwillige coördinatie door middel van mededelingen in plaats van bindende regels, maar ik vrees dat het dwingende karakter nu zal komen van het Hof en van het gebruik dat de Commissie zelf zal maken van de regels voor mededinging en staatssteun. Dat heeft de Commissie immers gedaan met bijvoorbeeld de mededeling over muziekrechten. Het Parlement had één standpunt aangenomen. Daar was de Commissie niet blij mee, en daarna heeft ze allerlei vormen van misbruik van monopolies aangepakt en een mededeling uitgevaardigd in plaats van regels die ze misschien nooit aangenomen had kunnen krijgen. Het Europees Parlement en de nationale parlementen moeten eisen dat alle voorstellen voor mededelingen aan hen worden voorgelegd. Dan kunnen we te kennen geven of we bindende regels willen hebben of een cocktail van mededelingen en arresten van het Hof.
Ik wil de Commissie prijzen voor het feit dat ze sinds 15 september elke week voorstellen naar de lidstaten heeft gestuurd om ze te laten toetsen op subsidiariteit en noodzakelijkheid, maar de parlementen hebben voor zover ik weet geen enkel antwoord gestuurd. Hoe kun je als parlementslid zó lui zijn? Maandag en dinsdag komen de nationale parlementen bijeen op de COSAC-vergadering in Helsinki. Ze mogen daar de gelegenheid niet voorbij laten gaan om orde te scheppen in de Brusselse wetschaos. Laten alle vakcommissies en alle commissies Europese zaken elk afzonderlijk voorstel een kleur geven: zwart als het nationale parlement bindende EU-wetgeving wil; groen als het minimumbepalingen moeten zijn met de mogelijkheid van een betere bescherming van sociale voorzieningen, gezondheidszorg, milieu, arbeidsomstandigheden, veiligheid, consumentenbescherming en dierenwelzijn; geel als men alleen vrijwillige coördinatie wil in plaats van bindende wetgeving, en rood als de EU zich geheel afzijdig moet houden van een zaak. Met een dergelijke kleuraanduiding kan de Commissie in één oogopslag zien wat men wil. Dan is het mogelijk om een Europese samenwerking tot stand te brengen, die van onderop wordt gestuurd, en in de plaats te laten komen van het centralisme dat we op dit moment kennen.
Frank Vanhecke
Voorzitter, ik lees in het werkprogramma dat de Commissie - ik citeer - meer wil luisteren naar de burgers om die burgers ook meer bij het beleidsproces te betrekken. De Nederlandse cabaretier Wim Sonneveld zou daarover gezegd hebben: nou breekt m'n klomp. Mag ik de Commissie immers eraan herinneren dat de Europese burgers over wie zij spreekt, reeds klaar en duidelijk hun mening kenbaar maakten, bijvoorbeeld over de zogenaamde Europese grondwet, en dat zij dit project in Nederland en Frankrijk zelfs middels volksraadplegingen naar de prullenmand hebben verwezen en dat de Commissie nauwelijks een paar weken geleden toch nogmaals bevestigde dat de kern van die grondwet - wat de burger daarover ook moge denken - in elk geval ongeschonden bewaard moet blijven. Luister naar mijn woorden over de inspraak van de burgers, maar kijk vooral niet naar mijn daden.
En, tussen haakjes, ik vind in het document niets dat verwijst naar de petitie van een miljoen Europese burgers over het miljoenen verslindende reiscircus van het Europees Parlement. Ik weet het, strikt genomen moet hierover de Raad gekapitteld worden, maar van de zijde van een Commissie die zich toch met van alles en nog wat bemoeit en wier eigen begroting trouwens jaar na jaar opnieuw door de Rekenkamer onder vuur wordt genomen, had hier een signaal mogen komen over het feit dat de Europese burgers de Euroverspillingen en de Europrivileges grondig beu zijn. Daarover mag niet langer gezwegen worden.
En dan opnieuw over de mening van de burger. Het is een onmiskenbaar feit dat de Europese burgers bijzonder massaal de toetredingsonderhandelingen met het niet-Europese Turkije verwerpen en nochtans worden die onderhandelingen gewoon voortgezet, ongetwijfeld ook na december. Dit bewijst eigenlijk dat de zogenaamde "open uitkomst" van de onderhandelingen niet meer dan open boerenbedrog is en dat de Eurocratie, ook de Commissie, al lang beslist heeft dat de Turkse toetreding mordicus door de strot van die zogenaamd goed beluisterde Europese burger zal worden geduwd.
Ten slotte een laatste bedenking over een belangrijk dossier, over die zogenaamde economische immigratie en over de idee dat nieuwe immigranten moeten worden aangetrokken waarbij het heus niet bij enkele hooggeschoolde enkelingen zal blijven als het van de Commissie afhangt. Die visie is zopas nog bevestigd door de Commissievoorzitter zelf. De ongerijmdheid, het absurde van de idee dat massale immigratie van niet-Europeanen economisch rendabel is om de gevolgen van de demografische toestand in Europa te verzachten, het absurde daarvan is al langer aangetoond.
De immigratie die we aan den lijve kennen, is een immigratie van ongeletterdheid, van ongeschooldheid en van daar bovenop niet assimileerbare godsdiensten en culturen. Kort gezegd, we importeren nog meer werkloosheid, nog meer ontworteling en we importeren de gevolgen van dat alles, te weten criminaliteit, verloederde wijken en de facto apartheid. Dat leidt ook tot enorme economische kosten.
Ik besluit om die redenen, en trouwens ook nog om vele andere, dat wij opnieuw alleen maar onze afkeuring kunnen uitspreken over dit werkprogramma dat bol staat van gemeenplaatsen en van goede intenties waarvan niets gemeend is en waarin de essentiële bekommernissen van de Europese burgers totaal ontbreken.
Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de afgevaardigden bedanken voor hun opmerkingen. De afgevaardigden bevestigen dat dit programma van sterkere politieke aard is, zoals mevrouw Grossetête erkende, die ik wil bedanken voor haar algemene steun voor dit programma. Ons doel is om samen met de overige instellingen, en met name het Parlement, de prioriteiten elk jaar doelgerichter vast te stellen en deze te plaatsen in de context van de algemene inspanningen van Europa.
Ik kan niet op alle specifieke vragen antwoorden, maar ik wil in ieder geval wel antwoorden op de vragen die voor mij zeer belangrijk zijn. Om te beginnen het beginsel van het éénjarig karakter. Dit beginsel staat niet ter discussie, verre van dat. Wij zetten de eenentwintig strategische initiatieven voor het volgende jaar zeer duidelijk uiteen en verplichten ons ertoe om geen enkele hiervan onderweg in te trekken. Tegelijkertijd bieden wij het Parlement en de overige instellingen echter de mogelijkheid om in de loop van de komende zes maanden kennis te nemen van wat wij aan het programmeren zijn, en de mogelijkheid om hieruit vroegtijdig conclusies te trekken, als het werk af is.
Dit is een goed voorbeeld van een combinatie van flexibiliteit en zekerheid. Aangezien u zeker weet wat wij in de loop van volgend jaar kunnen doen, bent u flexibeler. Dit wederom betekent dat het Parlement zijn programma beter kan uitstippelen. Dat is het doel waarnaar wij streven, en ik hoop tevens dat dit beantwoordt aan hetgeen u voor uw werkzaamheden nodig hebt.
De heer Schulz herkende een aantal aspecten uit andere programma's. Inderdaad, er is sprake van continuïteit. Wij willen coherent te werk gaan. Het mag niet zo zijn dat de Commissie en de andere Europese instellingen met hun werkzaamheden elk jaar weer het wiel moeten uitvinden. Een van de grote denkers uit mijn land heeft ooit gezegd dat men niet elke dag origineel kan zijn wanneer men de waarheid spreekt. Daar zit een kern van waarheid in. Wij houden vast aan deze doelstellingen. We moeten druk op de ketel houden en grote vastberadenheid aan de dag leggen. De verantwoordelijkheid voor het bereiken van een groot deel van deze doelstellingen ligt niet alleen bij de Commissie en het Parlement. Die ligt ook bij de lidstaten. Daarom moeten wij voortdurend coherent blijven. Dit is in het belang van een Europa dat niet alleen competitiever is maar ook gekenmerkt wordt door meer solidariteit en een grotere vastberadenheid op het wereldtoneel. In dit opzicht is er inderdaad sprake van continuïteit, en die vinden we ook terug in het devies "in verscheidenheid verenigd”, waarnaar de heer Jonckheer en andere afgevaardigden hebben verwezen.
Met name in antwoord op de vraag van de heer Schulz wil ik herhalen wat ik reeds tegen de heer Orban heb gezegd, namelijk dat de door Roemenië benoemde commissaris naar mijn idee niet alleen verantwoordelijk zal zijn voor meertaligheid, maar ook voor interculturalisme in Europa. Op deze wijze vult hij de werkzaamheden aan die het Bureau van Europese beleidsadviseurs (BEPA) onder mijn leiding uitvoert. Dit bureau organiseert bijeenkomsten op dit gebied, wat commissaris Figel' ook doet op het gebied van onderwijs en cultuur.
Zodra zijn benoeming is bekrachtigd door de instellingen, krijgt de heer Orban derhalve de verantwoordelijkheid voor meertaligheid, die zeer belangrijk is voor Europa. Dit is absoluut geen "tweederangs” portefeuille. Wanneer we bedenken hoeveel talen er in de EU worden gesproken, lijkt een beleid ten aanzien van niet alleen meertaligheid maar ook interculturalisme hoogst noodzakelijk als wij de verscheidenheid van de EU werkelijk willen eerbiedigen. Wij moeten een dialoog tussen de verschillende culturen in het leven roepen en werken aan de integratie van de verschillende gemeenschappen, zonder dat wij de minderheidsgroepen binnen de EU natuurlijk mogen verwaarlozen.
Ik denk derhalve dat aan de heer Orban een zeer belangrijke portefeuille wordt toevertrouwd, zodra zijn kandidatuur is goedgekeurd.
Wat de vraag van mevrouw Koch-Mehrin betreft, heb ik vooral het punt opgetekend waarover wij het roerend eens zijn, namelijk de noodzaak om te ijveren voor minder bureaucratie en meer efficiëntie. Dit is niet louter een intentieverklaring. Tijdens de vergadering van ons College van vandaag hebben wij een vermindering goedgekeurd van de verplichtingen voor kleine en middelgrote ondernemingen in Europa om statistische gegevens te leveren. Wij vragen niet alle bedrijven meer om cijfers te overleggen voor statistische doeleinden, maar vragen slechts nog steekproefsgewijs om informatie en eisen slechts een deel daarvan. Ik denk dat dit een concrete maatregel is om de administratieve lasten van onze ondernemingen en met name van de kleine en middelgrote ondernemingen, te verlichten.
Wij zullen vanzelfsprekend de voorstellen voor de bestrijding van klimaatverandering bestuderen die de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie heeft gedaan bij monde van de heer Jonckheer. Ik verzeker u dat wij zeer graag wereldleider willen blijven op dit gebied, en als Europese Commissie hebben wij met name de verplichting op ons genomen om het handelssysteem in emissierechten te versterken, meer betekenis toe te kennen aan hernieuwbare energie en alles in het werk te stellen om de energie-efficiëntie te verbeteren. Er bestaan misschien enkele verschillen wat de concrete doelstellingen betreft, maar ik denk dat onze instellingen het eens zijn over de richting van de acties die we moeten ondernemen en over de ambitie die hieraan ten grondslag ligt.
Wat klimaatverandering betreft, wil ik u zeggen dat dit onderwerp naar onze mening nauw verbonden is met de energiekwestie. Op dit gebied ligt een mogelijk compromis in het verschiet tussen degenen, zoals u, die grote ambities hebben op het gebied van het milieu en degenen die grote ambities hebben op het gebied van het mededingingsvermogen. Het een sluit het ander niet uit. Integendeel, hierin liggen bijzondere economische kansen besloten voor het Europa van morgen.
Tevens denk ik dat wij op het gebied van de innovatie kansen kunnen grijpen. In dit verband wil ik met name de heer Crowley bedanken voor zijn steun aan het Europees Instituut voor technologie, dat naar mijn mening Europa's broedplaats voor de toekomst is. We moeten steeds meer aandacht besteden aan de strijd tegen klimaatverandering, aan het voeren van een coherent energiebeleid en aan een Europa dat niet alleen competitiever is, maar zijn kracht ook put uit een duurzame, door solidariteit gekenmerkte economie, wat vanzelfsprekend grotere investeringen in innovatie vereist.
Tot slot wil ik proberen antwoord te geven op de vraag van mevrouw Koch-Mehrin, die zich afvroeg wat al deze zaken met elkaar gemeen hebben. Op het eerste gezicht is het moeilijk om een verband te zien tussen gebieden die zo sterk verschillen. Het gemeenschappelijke punt ligt echter in de doelstelling: wij willen de Europeanen voorbereiden op het tijdperk van de globalisering. Wij mogen die niet ondergaan, maar moeten deze het hoofd bieden; wij mogen die niet zien als het einde van Europa, maar moeten veeleer de moed hebben om onze waarden en belangen te bekrachtigen en tegelijkertijd met onze overtuiging en onze waarden van democratie, vrijheid en solidariteit een bijdrage leveren aan die globalisering en aan de toekomst van de eenentwintigste eeuw. Dat is wat energie en klimaatverandering gemeen hebben met niet alleen justitie en binnenlandse zaken, maar ook innovatie en onderwijs. Dat is ons programma.
- Groei - Werkgelegenheid - Concurrentievermogen
Ria Oomen-Ruijten
namens de PPE-DE-Fractie. - Voorzitter, ook ik heb grote waardering voor de beleidsverklaring van Commissievoorzitter Barroso en het verheugt me dat hij nu ook Nederlands begrijpt. He can understand Dutch. The Commission President understands Dutch. Voorzitter, ik heb een vijftal opmerkingen over de verklaring.
Ik ben verheugd over zijn opmerking dat Europa meer is dan alleen een markt. Als je dat zegt, moet je dat echter ook handen en voeten geven. Dat betekent voor ons - wij zullen dat in de resolutie vragen - dat je in kaart moet brengen wat nu de consequenties van de interne markt voor die Europese burger zijn. Want als je die consequenties in kaart hebt gebracht, dan kun je adequaat daarop reageren.
Voorzitter, een tweede opmerking als prioriteit. De combinatie van werk en gezin, meer mensen op die arbeidsmarkt, is ook een van de prioriteiten in het proces van Lissabon. Wij willen op dat punt meer actie.
Ik wil een derde punt te berde brengen. Er komt een groenboek over de arbeidswetgeving. Wij hebben dat al lang aangekondigd gezien, maar wanneer komt het nu eigenlijk?
Dan een vierde punt. Voorzitter Barroso heeft gesproken over het aantrekken van immigratie. Als ik dat zo hoor, dan vraag ik mij af hoe ik dat moet uitleggen aan de collega's uit Polen, uit Bulgarije en Roemenië die straks tot ons komen, waar dat vrije verkeer van werknemers überhaupt nog niet eens is gerealiseerd. Dus graag daarop een reactie.
Voorzitter, nog een vijfde opmerking. Ik zou graag willen dat de commissaris voor sociale zaken wat meer werk zou maken van alle dossiers die nu nog in de Raad liggen, te weten uitzendwerk, de arbeidstijdenwetgeving, maar ook het dossier mobiliteit van pensioenen waarvan ik weet dat het tot grote problemen leidt en waarin men nu ook op Commissieniveau al een aantal verbeteringen aan het aanbrengen is. Wij zijn als fractie in het Parlement graag bereid om daarover met u verder te overleggen.
Hannes Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, we hebben nota genomen van wat u heeft gezegd over de nieuwe Commissie, en vooral over de nieuwe commissaris, de heer Orban. Mijnheer Barroso, er moeten nog heel wat vragen worden beantwoord, vooral ook in verband met de rol van commissaris Figel'. Wie zal zich bijvoorbeeld bezig houden met de interculturele en interreligieuze dialoog? In ieder geval is dit een uitbreiding die min of meer voldoet aan de eisen die wij als sociaaldemocraten daaraan stellen.
Ten tweede zullen we de nieuwe commissarissen in dit verband natuurlijk ook vragen wat hun visie is op het programma voor het sociale Europa, en op de solidariteit, die u hier heeft genoemd. De Commissie is een college, en daarom zullen we alle nieuwe commissarissen aan de tand voelen. We willen weten of ze werkelijk 'ja' zeggen tegen dit sociale Europa.
Ten derde wil ik ingaan op de groei en de sociale aspecten. Mijnheer de voorzitter van de Commissie, u heeft dit terecht een politiek programma genoemd, en er zijn ook al grote stappen in die richting gezet. Ik zou twee voorbeelden willen noemen van onderwerpen waar we volgens mij meer vooruitgang moeten boeken. Energie is een belangrijke factor voor groei en werkgelegenheid. Helaas zie ik commissaris Piebalgs op dit moment echter niet. Als een regeringsleider ons dan vraagt hoe we een gemeenschappelijk Europees energiebeleid moeten voeren als alles op liberalisering gebaseerd is, dan moet de Commissie een politiek kader vastleggen voor het Europese energiebeleid.
Ook de trans-Europese netwerken zijn belangrijk. U heeft vroeger vurig gepleit voor een betere coördinatie van de maatregelen van de individuele landen, en we hebben dat vandaag indirect ook genoemd. Het is namelijk juist dat vooral de lidstaten bij moeten dragen tot dit programma. Ik verzoek u om deze coördinatietaak op u te nemen. Ik herhaal, voor ons is solidariteit het belangrijkste doel van de Europese Unie.
Lena Ek
Mijnheer de Voorzitter, geachte Commissie, collega's, dames en heren, ik ben van plan om stil te staan bij drie aspecten van het werkprogramma van de Commissie, namelijk het wereldwijde concurrentievermogen, duurzame groei en energie. Al deze aspecten zijn cruciaal voor een concurrerende economie.
Ten eerste het wereldwijde concurrentievermogen. De toekomst van Europa is afhankelijk van het vermogen om in de frontlinies van het wetenschappelijk onderzoek te concurreren met kwaliteit en kennis. Alleen op die manier kan het Europese model bewaard blijven. Daarom is het zevende kaderprogramma het belangrijkste document sinds jaren op het gebied van het industriebeleid. Ik moet helaas zeggen dat ik een aanzet daartoe voor een deel mis in dit werkprogramma. Ruimteonderzoek is goed en belangrijk, maar waar zijn de ambities voor de medische industrie? Waarom wordt IT alleen genoemd in verband met IT-criminaliteit? Als ik een wens mag doen, zou ik een coherenter strategisch plan wensen om te concurreren in de eenentwintigste eeuw.
Ten tweede: milieu en groei. Als dit soort documenten wordt gepresenteerd, krijg je te vaak het gevoel dat milieu en groei elkaar op de een of andere manier uitsluiten. Ik ben ervan overtuigd dat dat niet het geval is, wat volgens mij bewezen wordt door het werk aan Reach. De komende decennia zal de wereld iets aan het klimaatprobleem moeten doen. Het gaat hierbij om nieuwe technologie voor energiebesparing, nieuwe technologie voor het aandrijven van auto's, enzovoort. Er komt een gigantische markt voor milieuvriendelijke techniek en energiebesparende producten. Daar moeten onze Europese ondernemingen bij zijn. Daarom zou ik willen dat de Commissie het komende jaar meer werk maakte van het ontwikkelen van duurzame groei.
Ten derde: energie. Het concurrentievermogen van Europa staat en valt met een veilige en economisch haalbare energievoorziening.
Het is gemakkelijker om voor je principes te strijden dan je aan die principes te houden, maar ik hoop dat de Commissie daarin slaagt als het gaat om het wereldwijde concurrentievermogen, om duurzame groei en een veilige en duurzame energievoorziening.
Jean Lambert
namens de Verts/ALE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de commissaris er graag op wijzen dat we over oude en nieuwe lidstaten zullen moeten blijven praten, zolang de overgangsperioden waaraan mevrouw Oomen-Ruijten refereerde, van kracht zijn.
Ik was echter blij om de heer Barroso te horen spreken over het aanpakken van gewetenloze werkgevers. Ik neem dat hij daarmee de werkgevers bedoelt die werknemers in dienst hebben onder omstandigheden die slavernij benaderen, die hen uitzonderlijk weinig betalen en hen uitbuiten, waarbij dit natuurlijk niet alleen van toepassing is op mensen afkomstig uit derde landen, maar ook op inwoners van de EU, waarover we onlangs zijn geïnformeerd. Ik neem aan dat die maatregel onderdeel zal zijn van het verbeteren van de kwaliteit van werk, waar we al zo vaak over hebben gesproken, door af te rekenen met slecht betaald werk van lage kwaliteit. Ik kijk dan ook uit naar een meer expliciete uiteenzetting hiervan in het programma van de Commissie.
Zoals ook anderen al hebben aangegeven, zijn wij ook zeer blij met de voortdurende vermelding van duurzame ontwikkeling en de koppeling met klimaatverandering, iets waar wij lang voor hebben geijverd. Ik ben het helemaal eens met wat mevrouw Ek heeft gezegd over milieugestuurde groei. We zien dan ook reikhalzend uit naar het actieplan voor duurzame productie en consumptie volgend jaar, dat naar wij aannemen een stap vooruit zal betekenen in de richting van ecologische efficiëntie en een nauwkeurige beschrijving van de manier waarop we milieuschade kunnen loskoppelen van economische groei.
Wij kijken ook uit naar het document waarin de sociale realiteit zal worden geïnventariseerd. Dat is een uiterst belangrijk document voor het benchmarken van sociaal welzijn. We nemen aan dat daarin ook milieufactoren meegenomen zullen worden, aangezien we weten dat de armste mensen vaak in de armste en meest verloederde omgevingen wonen en het slechtst zijn gehuisvest, met alle gevolgen van dien voor de geestelijke gezondheid.
Wij hadden liever een kaderrichtlijn gezien voor sociale dienstverlening, maar zullen niettemin onderzoeken of de gedane voorstellen ook rekening houden met de effecten van bestaande Europese wetgeving op de toekomst van de dienstverlening.
Tot slot hadden wij graag iets gehad dat zou inhaken op de strategie voor duurzame ontwikkeling en betrekking zou hebben op de kwestie van gerichte training voor beroepen die kunnen bijdragen aan oplossingen voor problemen als gevolg van klimaatverandering. Als we geen zonnepanelen kunnen monteren en energiesystemen kunnen repareren, kunnen we ook de doelstellingen met betrekking tot de klimaatverandering niet verwezenlijken.
(Applaus)
Ilda Figueiredo
namens de GUE/NGL-Fractie. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, bij het lezen van het wetgevingsprogramma en het beluisteren van de Commissie bij de presentatie van haar werkprogramma voor 2007 kunnen we alleen maar concluderen dat we hier met meer van hetzelfde te doen hebben. Het is meer van hetzelfde neoliberalisme dat de sociale en arbeidsrechten op het spel zet, meer onzekerheid creëert rond de arbeidplaats, weer oude uitbuitingsmethodes toepast en de liberalisering van diensten, met inbegrip van overheidsdiensten, stimuleert. Dat maakt duidelijk wat er beoogd werd met de zogenaamde Lissabon-strategie.
Uit naam van flexibiliteit, voltooiing van de interne markt en mondialisering worden arbeidscontracten met voeten getreden en dreigen steeds meer multinationals hun bedrijven te verplaatsen. In Portugal speelt dat laatste probleem bij GM Opel in Azambuja, Johnson Controls in Nelas en Portalegre en Lear in Valongo. Dit zijn slechts een paar voorbeelden van de ernstigste problemen waarbij duizenden arbeidsplaatsen van Portugese werknemers op de tocht staan. De werkloosheid in Portugal is overigens al erg hoog door de ontslagen in de textiel- en kledingindustrie en de schoenenindustrie.
Diezelfde werkloze arbeiders worden nu uitgebuit door uitzendbureaus en andere gewetenloze werkgevers. Een voorbeeld daarvan vormen de recentelijk in de pers verschenen berichten over Portugese arbeiders die in het zuiden van Nederland honger lijden, niet betaald worden en geen eten krijgen. Is dat de maatschappelijke verantwoordelijkheid van ondernemingen? Tegelijkertijd legt de Europese Centrale Bank uit naam van de eenheidsmunt en de prijsstabiliteit continu verhogingen van de rentevoet op. De regeringen gebruiken het Stabiliteitspact om de productie op het spel te zetten, de sociale ontwikkeling te blokkeren, kleine en microbedrijven in gevaar te brengen en het klimaat rijp te maken voor deze schandalige uitbuiting van buitenlandse werknemers en hun gezinnen.
Er moet derhalve gebroken worden met dat neoliberale beleid. Het is hoog tijd prioriteit te geven aan beleid dat ten goede komt aan de sociale ontwikkeling en het welzijn van de bevolking. Ik vraag om solidariteit met de Portugese arbeiders die honger lijden en worden uitgebuit, zoals de groep arbeiders in het zuiden van Nederland wier lot pas aan het licht is gekomen.
Konrad Szymański
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de Europese integratie is slechts gedeeltelijk de oplossing voor het probleem van de economische groei in Europa. De lidstaten moeten op dit vlak zelf een sleutelfunctie vervullen, met name door de noodzakelijke beslissingen te nemen over overheidsfinanciën en economische hervormingen.
Er zijn legio voorbeelden van goede praktijken op dit gebied. Dankzij succesvolle nationale hervormingen is een aantal EU-lidstaten erin geslaagd om de uitbreiding van 2004 snel te boven te komen en de voorschriften inzake de interne markt op alle gebieden ten uitvoer te leggen. Het succes dat landen als Ierland, Finland, Nederland en Groot-Brittannië hebben geboekt, zorgt ervoor dat deze lidstaten de wereldconcurrentie met meer vertrouwen kunnen aangaan.
Anderzijds zal ons sociaal model, dat gebaseerd is op inflexibele en korte arbeidstijden en het vermijden van concurrentie - niet alleen op wereldniveau, maar zelfs op het niveau van de interne markt - zonder twijfel tot een sociale en economische crisis leiden.
Gezien deze politieke en economische machtsverhoudingen in Europa betwijfel ik ten zeerste of het vaak vernoemde Grondwettelijke Verdrag wel de juiste oplossing is voor de economische moeilijkheden waarmee we te kampen hebben. Dat Verdrag geeft die landen die er het slechtst in slagen om hun interne problemen op te lossen nog meer invloed in communautaire aangelegenheden. Op die manier raakt het evenwicht tussen de verschillende modellen zoek en wordt de concurrentie tussen de systemen aan banden gelegd. Deze diagnose van de machtsverhoudingen in de Europese Unie is het resultaat van het debat over diensten, werktijden, detachering van werknemers. Ik vrees dat het Grondwettelijk Verdrag ons - figuurlijk gesproken - in wetgevende en regulerende aangelegenheden minder Groot-Brittannië en meer Duitsland en Frankrijk zal brengen.
Van alle stappen die de Commissie in 2007 wil nemen, zijn volgens mij de maatregelen op het vlak van betere wetgeving de belangrijkste. Het is schandalig dat een organisatie die al vijftig jaar de in haar Verdragen verankerde vier grondvrijheden verkondigt, ondernemers vandaag de dag opzadelt met kosten die kunnen oplopen tot 600 miljard euro per jaar. Het is nog een grotere schande dat we er, ondanks de afspraken die we het voorbije jaar hierover hebben gemaakt, niet in geslaagd zijn om de administratieve rompslomp te verminderen of het Europese recht te verbeteren.
Ik hoop dat 2007 in dit opzicht een doorbraak zal betekenen. Zolang we geen eerlijk antwoord durven formuleren op de vraag naar de redenen voor ons falen in 2006, zal die doorbraak er echter niet komen. Hoe is het mogelijk dat voorstellen voor vereenvoudiging, codificatie en eenmaking van het Europese recht op verzet stuiten? Uit welke hoek komt dat verzet? Waar zitten de gordiaanse knopen die we nog steeds niet hebben kunnen doorhakken?
Op deze vragen zou ik vandaag graag een antwoord krijgen.
Nils Lundgren
Mijnheer de Voorzitter, rechtszekerheid houdt in dat de uitoefening van de macht en de rechtspraak voorspeld kunnen worden met steun van rechtsregels. Uit het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2007 blijkt duidelijk dat de Commissie erop rekent dat de ontwerp-Grondwet zal worden geïmplementeerd, ondanks het feit dat ruime meerderheden in Nederland en Frankrijk deze ontwerp-Grondwet hebben verworpen. De strijd tussen het politieke establishment en de volkeren van Europa gaat dus verder.
Het Europese project is een gevaarlijke weg ingeslagen. Het Hof van Justitie zal zijn legitimiteit verliezen vanwege zijn arrogante houding jegens de democratisch gekozen regeringen van de lidstaten. Het Hof van Justitie is in feite een zelfbenoemde machthebber in Europa. Het besloot reeds vóór de Top van Amsterdam in 1998 om zichzelf te benoemen als bewaker van het beginsel van de scheiding der machten. Dat gebeurde zonder dat er ook maar van enige democratische of politieke verankering sprake was. Het Hof van Justitie heeft ook aan de nationale rechtbanken duidelijk gemaakt dat ze zichzelf niet als zelfstandig kunnen beschouwen, maar dat ze de verlengde arm zijn waarmee het Hof van Justitie zijn juridische activisme bedrijft.
Ik roep daarom de leden van dit Parlement op om na te denken voordat het te laat is. De EU heeft geen behoefte aan nog meer machtsconcentratie zonder democratische grondslag. De EU heeft concurrentie nodig, niet alleen tussen ondernemingen op de markt om betere producten te maken, maar ook tussen landen om goede politieke oplossingen te vinden voor de problemen van onze tijd.
Roger Helmer
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie gaat de werking van de gemeenschappelijke markt herzien, en dat werd ook tijd. Ik hoop dat de Commissie het rapport van het Conseil d'Analyse Economique heeft gelezen, een economische commissie op hoog niveau, ingesteld door de Franse regering en voorgezeten door de Franse premier Dominique de Villepin. In dat rapport staat dat de economische integratie is gestagneerd en niet langer de groei stimuleert. Er staat in dat de invoering van de euro niet heeft geleid tot het verwachte domino-effect. Daarna wordt het serieus: 'Wij zijn ervan overtuigd dat de situatie die we beschrijven, hachelijk is'. Er staat dat slechte economische prestaties investeerders wegjagen, de werkgelegenheid en sociale voorzieningen schaden, en tot slot dat er sprake is van een duidelijk herkenbare vermoeidheid als gevolg van Gemeenschapsprocedures die dreigen te ontaarden in een vicieuze cirkel die uiteindelijk zal leiden tot teloorgang van het acquis communautaire.
Ik hoop dat de Commissie nota heeft genomen van de inschatting van haar eigen vice-voorzitter, Günter Verheugen, die zegt dat de kosten van de exorbitante regulering van de gemeenschappelijke markt maar liefst 600 miljard euro per jaar bedragen. Dat is bijna vier keer zoveel als de handelsopbrengsten van de gemeenschappelijke markt zoals die worden geschat door de Commissie zelf.
Een in opdracht van de denktank Open Europe verricht recent onderzoek onder meer dan 1000 bestuurders van ondernemingen in het Verenigd Koninkrijk, bracht aan het licht dat de meeste van mening waren dat de EU meer schade aanricht dan goed doet, en dat Groot-Brittannië opnieuw zou moeten onderhandelen met Europa om te komen tot iets wat meer op een vrijhandelsovereenkomst lijkt. De situatie is erg duidelijk: het aandeel van Europa aan de wereldhandel krimpt pijlsnel in. Lidmaatschap kost veel meer dan de voordelen die het oplevert. EU-regels en het sociale model van de EU richten enorme economische schade aan. De EU maakt ons armer en minder democratisch en minder vrij, en dat zijn we zat.
Paul Rübig
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte commissarissen, dames en heren, de heer Helmer zal zeker strijden voor de Britse interne markt, een interne markt die volgens hem geografisch beperkt is, zonder te tornen aan het principe van de markteconomie.
Tegen de heer Schulz zou ik willen zeggen dat we misschien een semantisch probleem hebben. Markt betekent voor mij het bevredigen van de behoeftes van de klant, en het aanbieden van diensten en producten die door de burgers daadwerkelijk worden gekocht. Zo zie ik de markt. Daarom is er volgens mij zo enthousiast geapplaudisseerd tijdens uw toespraak. We mogen op de Europese interne markt en bij wat we daar aanbieden van nu af aan niet meer voorbijgaan aan de behoeftes van onze burgers.
Een tweede punt is volgens mij ook heel belangrijk: de energievoorziening. Energie zal een van de allerbelangrijkste onderwerpen worden, naast landbouw. We zullen nog meer initiatieven moeten nemen voor hernieuwbare energie. We zullen meer energie voor nieuwe en hoogwaardige levensmiddelen nodig hebben. Kijkt u maar naar de groei van de welvaart in China, India en in veel andere landen in de wereld. Wij geven absolute prioriteit aan het openstellen van de internationale markten. We moeten onze boeren en levensmiddelenproducenten nieuwe kansen bieden om hun producten nu en later op die markten te verkopen.
Over het CO2-debat zou ik het volgende willen vragen: wat moeten we doen als in Rusland een vat ruwe olie voor de zware industrie voor acht dollar wordt verkocht, terwijl de prijs bij ons soms wel bij tachtig dollar ligt, en wij bovendien via de handel in emissierechten ook de CO2-heffing moeten betalen? Wij betalen daardoor op twee manieren meer voor onze energie, en onze bedrijven dus ook. Hoe kunnen wij dan de werkgelegenheid in Europa beschermen?
Het is de hoogste tijd dat er een debat komt over de concurrentievervalsing op de markt, ook in verband met het buitenlands beleid. We zullen wel zien of Rusland de energie aan de buurlanden tegen dezelfde prijs verkoopt als in eigen land. Dat zijn van die spannende onderwerpen voor discussie in de toekomst.
Stephen Hughes
(EN) Uit maatschappelijk oogpunt en uit het oogpunt van de werkgelegenheid vind ik dit werkprogramma zeer teleurstellend. Wederom wordt ons niet veel meer beloofd dan een massa groen- en witboeken en mededelingen waarin steeds hetzelfde materiaal wordt herhaald. Er komt binnenkort een groenboek over de arbeidswetgeving waarin vragen staan opgesomd die tien jaar geleden zijn gesteld en zijn beantwoord door Allan Larsson, toen hij directeur-generaal van DG Werkgelegenheid van de Commissie was.
De mededeling verwelkomt 'flexicurity' als een instrument om de kansen te benutten die de Europese arbeidsmarkten bieden. In feite is aangetoond dat het geen positieve betekenis heeft voor de beroepsbevolking. Voor miljoenen mensen is 'flexicurity' een verdoezelende term, een eufemisme voor uitbuiting, onveiligheid en onzekerheid. We moeten een Europees wetgevingskader hebben om oneerlijke en uitbuitende arbeids- en schijnarbeidsbetrekkingen aan te pakken. Alle werkenden in alle regio's hebben recht op toegang tot behoorlijk werk om zichzelf en hun gezin een kans te geven op een behoorlijk leven.
Intussen staat Europa sociaal gezien stil. De laatste Europese wet op sociaal vlak is meer dan drie jaar geleden aangenomen. Het gebrek aan ambitie van de Commissie weerspiegelt haar eigen onevenwichtige beleidsperspectief. Beter wetgeven betekent geen wetgeven op sociaal vlak, maar weerspiegelt tevens de bedroevende vooruitzichten voor elk voorstel in de Werkgelegenheidsraad. De ministers die over werkgelegenheid gaan, dienen een positieve rol te gaan spelen, en ze zouden een eerste stap in die richting kunnen zetten door iets positiefs te doen met betrekking tot arbeidstijd en uitzendwerk. Lissabon beloofde meer en betere banen. Wat is er ondernomen om die belofte na te komen voor de beroepsbevolking? Zeer weinig.
Mijn boodschap aan zowel de Commissie als de Raad is dus: geen woorden, maar daden.
(Applaus)
Elizabeth Lynne
(EN) Demografische verandering vormt een van de grootste uitdagingen voor het concurrentievermogen van Europa. We willen prioriteit geven aan het opnemen op de arbeidsmarkt van uitgesloten mensen, waaronder ouderen en gehandicapten. Daarom moet de werkgelegenheidsrichtlijn uit 2000 volledig ten uitvoer worden gelegd. We moeten het daar echter niet bij laten, vooral gezien het feit dat 2007 het Europees Jaar van gelijke kansen is.
Ik juich de toezegging van de Commissie om de hoeveelheid overbodige wetgeving terug te brengen echter toe. Daarom verzoek ik de Commissie haar intentie om de uitzendkrachtenrichtlijn te herroepen opnieuw te bevestigen, en om daarnaast de kwestie van het berekenen van wat beschouwd wordt als arbeidstijd in gevallen van oproepkrachten te scheiden van de kwestie van de individuele opt-out van de arbeidstijdenrichtlijn.
Als we werkelijk groei en concurrentievermogen willen bereiken, moet wetgeving op het vlak van werkgelegenheid slechts aan de orde worden gesteld als het niet succesvol kan worden gestimuleerd op lokaal of nationaal niveau. Op het vlak van gezondheid en veiligheid moet het slechts aan de orde worden gesteld als wetenschappelijk en medisch bewijs de noodzaak ertoe aantoont, zoals het geval is voor een amendement op de richtlijn biologische agentia uit 2000 om werkenden te beschermen tegen verwondingen door naalden waardoor zij hepatitis of HIV kunnen oplopen. Kan de Commissie ons vertellen wanneer zij dat amendement op de richtlijn biologische agentia aan de orde zal stellen, in overeenstemming met het initiatiefverslag dat was aangenomen door het Europees Parlement?
Adamos Adamou
(EL) Mevrouw de Voorzitter, ik wilde ingaan op drie punten van het programma van de Europese Commissie voor de werkgelegenheid. Het eerste punt houdt verband met de intentie van de Commissie om gemeenschappelijke beginselen vast te stellen voor meer soepelheid en zekerheid in de werkgelegenheid. De Commissie tekent hier zelfs bij aan dat deze combinatie als noodzakelijk wordt erkend. Maar door wie? Door de werkgevers natuurlijk, die het kader van de onvervalste markt goedkeuren. Maar dan mag niemand de werknemers inroepen, want het zijn de werknemers te lijden hebben onder de soepele werktijden, onder de overtreding van de werktijd en de soepelheid van de markt.
Het tweede punt betreft het immigratievraagstuk. De Commissie zegt dat er, om aan de toegenomen behoeften van de markt tegemoet te kunnen komen, meer immigranten moeten worden aangetrokken. Dat is nu juist de boodschap waarop de uitbuiters, die goedkope arbeidskrachten invoeren, op zitten te wachten om de binnenlandse arbeidsmarkten open te breken en de lonen omlaag te duwen. Immigranten mogen niet gebruikt worden als breekijzers, maar zijn mensen met gelijke rechten, aan de zijde van de plaatselijke werknemers.
Tot slot mag men niet denken dat - zoals sommigen beweren - de werknemers en burgers kort van verstand zijn en het programma van de Commissie niet begrijpen. Ook hier geldt wat voor de richtlijn inzake de liberalisering van de diensten geldt: de burgers zijn het er gewoon niet mee eens, en niemand mag dat verkeerd interpreteren.
Alessandro Battilocchio
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik voer het woord namens de Nieuwe Italiaanse Socialistische Partij. De mededeling van de Commissie over het concurrentievermogen is een noodzakelijke stap richting de uitvoering van beleidsmaatregelen waarmee de economische prestaties van de Unie op mondiaal niveau en in het kader van de Lissabon-strategie verbeterd moeten worden. Het is belangrijk om, zoals is voorgesteld, een kader te scheppen dat technologische ontwikkeling en innovatie stimuleert, alsook ondersteuning van dat deel van het bedrijfsleven dat door middel van onderzoek en ontwikkeling de concurrentiekracht van de EU in de meer innovatieve sectoren kan vergroten.
Ik sta dan ook achter de voorstellen voor het Fonds voor aanpassing aan de globalisering en de nieuwe generatie cohesieprogramma's. Ook kan ik mij vinden in de leidraad voor innovatie die commissaris Hübner heeft voorgesteld, waarin de regio's worden aangemoedigd zich nadrukkelijker te concentreren op ontwikkeling. Naar ik hoop zal deze leidraad onze kleinste en meest kwetsbare ondernemingen voldoende informatie en steun bieden, zodat ze de nieuwe energie en de nieuwe commerciële uitdagingen op het internationale toneel kunnen hanteren. Dat is volgens mij in feite van fundamenteel belang voor de ondersteuning van een cruciale factor in de Europese economie: kleine en middelgrote ondernemingen, met name die in de nijverheid, die van nature minder geneigd zijn tot innovatie en meer kwetsbaar zijn voor de globalisering van de economie.
Hoewel ik het aannemen van goede interne praktijken toejuich, denk ik ook dat het essentieel is dat kleine en middelgrote ondernemingen passend worden beschermd, vooral op het gebied van de internationale handel, in het bijzonder in verband met markten waarin gebruik wordt gemaakt van oneerlijke concurrentie en waar men er vaak geen been in ziet praktijken te hanteren die de rechten van werknemers aantasten en soms zelfs het recht van kinderen om kind te zijn, met voeten treden.
Amalia Sartori
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ook ik zou mij tot de Commissie willen richten met enkele gedachten en suggesties. Aangezien er binnen Europa een verlangen naar Europa bestaat, denk ik dat de antwoorden die de mensen verwachten, de antwoorden van een sterk Europa zijn, een Europa dat in staat is te geven, te leiden en voorstellen te doen. Dit is de voornaamste reden waarom ik van mening ben dat we duidelijker moeten samenvatten wat onze programma's te bieden hebben. Voorts vind ik dat de Commissie, het Parlement en de Raad zeer goede vooruitgang boeken, gezien het feit dat ze er de afgelopen jaren in geslaagd zijn een reeks richtlijnen en verordeningen op te stellen die tegemoetkomen aan de roep om milieukwaliteit, levenskwaliteit en sterkere integratie.
Niettemin zijn er belangrijke onderdelen van het Europese en internationale beleid die een meer avontuurlijke instelling van ons vragen. In veel van de speeches die vandaag gevoerd zijn, is al naar deze terreinen verwezen: milieu, energie, werkgelegenheid, veiligheid en immigratie. Door al deze onderwerpen loopt een rode draad, namelijk gelijke kansen voor iedereen: voor jongeren die de arbeidsmarkt gaan betreden en wier opleidingsniveau in de verschillende lidstaten te veel verschilt, maar ook gelijke kansen voor vrouwen die er in dit oude Europa zelfs niet op de arbeidsmarkt in geslaagd zijn, de gelijkwaardigheid te bereiken waarop zij recht hebben.
Pervenche Berès
(FR) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, ik wil u vragen om tegen de heer Barroso te zeggen dat zijn woorden weliswaar getuigen van ambitie maar dat wij verwachten dat zijn woorden ook worden omgezet in daden en dat wij, wanneer wij het vertrouwen van onze medeburgers willen herwinnen, zowel betere wetgeving, wat niet per se minder wetgeving betekent, als datgene nodig hebben wat in het Engels het vermogen "to deliver" wordt genoemd.
Op het gebied van het partnerschap ecologie-energie, dat de Commissie zeer graag ten uitvoer wil leggen en dat het Parlement zeer zeker zal ondersteunen, moeten wij vooruitlopen op de middelen die nodig zijn om dat partnerschap tot stand te brengen, en de middelen daarvoor houden verband met niet alleen ons vermogen op grond van de bevoegdheden die de Grondwet ons naar verluidt zou hebben gegeven, maar ook ons vermogen op grond van de begroting en de belastingwetgeving. De Commissie moet derhalve nu la beginnen te werken aan de herziening van de financiële vooruitzichten, opdat dit begrotingsjaar niet een pas op de plaats inhoudt maar gekenmerkt wordt door een ambitie die recht doet aan datgene wat voor de Europese Unie in de eenentwintigste eeuw op het spel staat.
Van de 21 strategische initiatieven valt er slechts één onder de bevoegdheid van de Commissie economische en monetaire zaken: het idee voor nog een mededeling over de sociale diensten van algemeen belang. Er wordt met geen woord gerept van het voorstel dat u hebt geschrapt uit het werkprogramma van de Commissie, wat het Parlement unaniem heeft veroordeeld. Ik doel op het geschrapte voorstel inzake de mutualiteit. Gelieve de heer Barroso te vragen wat er geworden is van het initiatief op dit gebied. Het Parlement zit te wachten op een voorstel.
Op het gebied van de financiële markten nemen wij deel aan een dialoog tussen de instellingen. Wij hadden enkele nauwkeurige en concrete verzoeken ingediend ten aanzien van microkredieten, alternatieve fondsen en de ratingbedrijven. De voorstellen van de Commissie reppen met geen woord van deze onderwerpen.
Tot slot wil ik u vragen actie te ondernemen op het gebied van de boekhouding, opdat de Europese Unie de ambities waar kan maken die wij ons eigen moeten maken.
Salvador Garriga Polledo
(ES) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de vice-voorzitter van de Commissie, geachte commissarissen, geachte heer Almunia, steeds beter wetgeven betekent steeds beter begroten. Er zal geen sprake zijn van nieuwe wetgeving en van nieuwe initiatieven voor volgend jaar als de communautaire instellingen, en met name de Commissie, geen volledige beoordeling maken van de beschikbare financiële middelen en van de manier waarop deze kunnen worden toegekend, overeenkomstig hetgeen de burgers van de Europese Unie willen.
Wat met andere woorden nodig is, en wat de Europese Commissie nodig heeft, is dat de prioriteiten op het gebied van wetgeving overeenkomen met de prioriteiten op het gebied van de begroting. Op dit moment komt het werkprogramma van de Commissie niet overeen met de door het Europees Parlement aangenomen resolutie over de jaarlijkse beleidsstrategie of met de eerste lezing van het Europees Parlement voor 2007.
Ik herinner u eraan dat we er in paragraaf 47 van onze resolutie over de jaarlijkse beleidsstrategie op hebben aangedrongen dat de Europese instellingen uiterlijk in december 2006 een akkoord over dit programma bereiken, opdat dit kan samenvallen met de voltooiing van de begrotingsprocedure 2007.
Ik sluit af met een verwijzing naar de begrotingsbeginselen die het Europees Parlement heeft vastgesteld voor de voorwaarden met betrekking tot het vrijmaken uit de reserve van kredieten voor personeelsposten in de Europese Commissie in 2007. In deze kwestie is het Parlement de bondgenoot van de Commissie, en niet de Raad. Wij vragen vooral om een toezegging in verband met de verbetering van de procedure voor de indiening van het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie aan het Europees Parlement. Die verbetering moet ertoe leiden dat in februari 2007 het wetgevings- en werkprogramma voor dat jaar wordt gepresenteerd, zodat daarin rekening kan worden gehouden met het resultaat van onze stemming in december over de begroting.
U allen, en met name de commissaris voor de begroting, kent de situatie heel goed, en daarom hopen we dat we tijdens de bemiddeling op 21 november een akkoord kunnen bereiken.
Enrique Barón Crespo
(ES) Mevrouw de Voorzitter, geachte commissarissen, de voorzitter van de Commissie, die niet de beleefdheid heeft kunnen opbrengen om dit debat bij te wonen, heeft op verbazingwekkende wijze de correctie van zijn programma gerechtvaardigd door een anonieme filosoof te citeren, een landgenoot van hem, die de waarheid verdedigde. Aangezien er in de Verdragen niets staat over de onfeilbaarheid van de Commissie, denk ik dat het meer op zijn plaats zou zijn om het oude gezegde "Alleen wijze mensen kunnen zichzelf corrigeren” te citeren.
De Commissie heeft zichzelf met het oog op volgend jaar op twee belangrijke punten gecorrigeerd. In de eerste plaats is de voorzitter van de Commissie begonnen om, ik zou niet willen zeggen met passie, maar wel met een zeker enthousiasme over de Europese Grondwet te spreken, wat ik verwelkom. Ten tweede heeft de Commissie immigratie tot een urgent onderwerp verklaard.
Ik wil het echter meer concreet hebben over een onderwerp dat heel belangrijk is en dat dwars ingaat tegen alles waarover we hier spreken en waarover de voorzitter van de Commissie niet heeft gesproken: de noodzaak om de onderhandelingen in het kader van de Doha-ontwikkelingsronde weer te hervatten. Dat is absoluut een cruciaal onderwerp, dat op heel directe manier van invloed is op het Europese beleid ten aanzien van de globalisering, en waarover met geen woord is gesproken.
Gaan we de lijn volgen die commissaris Mandelson heeft voorgesteld? Gaan we meer prioriteit geven aan het bilaterale dan aan het multilaterale? Hoe gaan we dit coördineren met het milieubeleid en het mensenrechtenbeleid?
Het lijkt mij dat dit iets is waar de Commissie aan moet denken, maar ze heeft er vandaag niets over gezegd.
José Javier Pomés Ruiz
(ES) Mevrouw de Voorzitter, ik mis hier ook de Raad. De Raad is steeds vaker afwezig bij de debatten in dit Parlement en ik denk dat het goed is om eraan te herinneren dat de Raad hier aanwezig zou moeten zijn om nota te nemen van wat er wordt gezegd.
De Raad was vanochtend ook al niet bij de presentatie van het verslag van de Europese Rekenkamer. Hoewel de heer Weber, de president van de Europese Rekenkamer, een bijeenkomst heeft gehad met de Ecofin-Raad, wordt het politieke debat tussen de vertegenwoordigers van de burgers gevoerd in dit Parlement. Daarom keur ik de afwezigheid van het Finse voorzitterschap af.
Vanochtend hebben we het verslag van het Britse Hogerhuis gelezen, waarin ons een lesje wordt geleerd: we doen het slecht, we controleren onze uitgaven niet. En ook is het verslag van de Europese Rekenkamer weer uitgekomen, een verslag dat sinds ik lid ben geworden van het Parlement, in 1994, altijd negatief is geweest. Al twaalf jaar lang wordt er in het verslag gezegd dat de Commissie en de Raad hun best doen, maar geen voldoende halen.
Zoals Françoise Grossetête heeft gezegd, is het programma van de Commissie een politiek programma, en daarom denk ik dat de Commissie er goed aan doet om de lat hoog te leggen, maar ze doet maar weinig om de controle op de uitgaven te verbeteren.
Ik wil de Commissie die hier aanwezig is - ik betreur het dat onderondervoorzitter van de Commissie begrotingscontrole er niet is en ik stel de belangstelling van de heer Joaquín Almunia zeer op prijs - erop wijzen dat als wij het geld niet goed besteden, de Raad de begroting nog verder zal uitkleden en we geen communautair beleid meer over zullen houden.
Als u in uw werkprogramma niets zegt over de controle op het geld van de Europese burgers, wat zal er dan uiteindelijk gebeuren? Dan zullen we zelfs onder de drempel van 1 procent duiken. Het jaar daarop zullen we 0,9 procent van de begroting krijgen en dan hebben we geen communautair beleid meer.
Alstublieft, zet uw schouders eronder. Zegt u dat we het geld goed willen besteden, beter dan de lidstaten, dat we de lidstaten willen dwingen om te verklaren dat ze akkoord gaan met de manier waarop het geld besteed moet worden. De burgers moeten weten dat als het geld slecht besteed wordt, dat niet alleen de schuld van de Commissie is, maar ook van de lidstaten, van de functionarissen.
Laten we onze schouders eronder zetten, laten we niet alleen ons best doen voor transparantie, maar ook voor een goede besteding van het geld.
Evelyne Gebhardt
(DE) Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, allereerst zou ik net als de voorzitter van mijn fractie, Martin Schulz, nader in willen gaan op iets wat de heer Barroso heeft gezegd, en wel: "Zonder solidariteit kan de interne markt niet tot stand worden gebracht”. Hij heeft absoluut gelijk! Dat staat ook in het werkprogramma, waarin de Europese Commissie het volgende belooft, en ik citeer: "... de tenuitvoerlegging van een actieve beleidsagenda die afgestemd is op de verwachtingen en behoeften van de burgers.” Dat is absoluut juist!
Het is echter niet genoeg om het telkens weer te zeggen. We moeten ook de daad bij het woord voegen. Volgens mij ontbreken er bepaalde maatregelen die voor de interne markt heel belangrijk zijn. Daarbij denk ik primair aan consumentenbescherming. Het woord consumentenbescherming verschijnt helemaal niet, terwijl u daar toch nu een portefeuille voor een nieuwe commissaris van wilt maken. Wilt u daar misschien dus nog eens over nadenken? Wilt u ervoor zorgen dat de consumentenbescherming daadwerkelijk een hoofdpunt van uw beleid wordt? Dat zouden de burgers namelijk waarderen.
Een ander punt dat volgens mij ontbreekt zijn maatregelen om het beleid in Europa te harmoniseren. Ik denk daarbij aan een gemeenschappelijk beleid van de lidstaten, aan het openen van de grenzen, bijvoorbeeld op de markt voor diensten. Daaraan zou nog veel meer aandacht moeten worden gegeven. Ook daar is nog heel wat werk aan de winkel!
Een laatste punt: het belangrijkste principe is het primaat van de politiek. U heeft het voortdurend over effectbeoordeling, maar wat voor effectbeoordeling moet er plaatsvinden? Bij de effectbeoordeling moet ook rekening worden gehouden met het sociale leven en het gender-beleid.
- Cohesie - Behoud van de natuurlijke hulpbronnen
Konstantinos Hatzidakis
Mevrouw de Voorzitter, alle sprekers hebben de neiging om hun thema als het allerbelangrijkste te beschouwen in dit debat. Wij hebben het hier over het werkprogramma van de Europese Commissie en daarom wil ik - en ik ga het nu hebben over de regionale ontwikkeling - duidelijk maken dat wij volgend jaar niet zulke belangrijke dingen te bespreken hebben.
Wij hebben dit jaar de wetgeving aangenomen. De grote uitdaging voor de Europese Commissie is nu ervoor te zorgen dat deze wetgeving ook correct wordt uitgevoerd. Wij moeten tijdig beginnen met de toepassing van de programma's, om de middelen daadwerkelijk uit te kunnen geven, maar vooral ook om het geld van de Europese belastingbetalers te kunnen gebruiken voor de economische en sociale samenhang. Dat vergt een grote inspanning en het Parlement wil daar actief bij betrokken worden. Die inspanning moeten wij samen met de lidstaten en de regio's leveren. Wij zullen dus present zijn en controle uitoefenen op de activiteiten van de Europese Commissie. In dit kader speelt, zoals duidelijk zal zijn, ook het vierde cohesieverslag dat de Europese Commissie zal indienen een belangrijke rol, en wij kijken daar naar uit.
Op zuiver wetgevingsgebied zijn wij geconfronteerd met het vraagstuk van het solidariteitsfonds. Met dat fonds moeten de problemen worden gedekt die veroorzaakt worden door natuurrampen en technische rampen. Daarvoor hebben wij de eerste lezing afgesloten, maar de Raad laat op ongerechtvaardigde wijze op zich wachten. De oude verordening is achterhaald en de Europese Unie moet haar solidariteit betuigen met de getroffen gebieden, met name als het gaat om grote rampen, omdat zij op die manier dichter bij de burger kan komen. De Commissie moet derhalve solidair zijn met het Parlement. Wij moeten samen druk uitoefenen op de Raad, die om ons onbekende redenen - misschien zijn hier de ministers van Financiën bevoegd en willen die niet meer geld geven - de noodzaak van vorderingen niet inziet. Wij wachten dus op tastbare bewijzen van de Commissie.
Riitta Myller
Mevrouw de Voorzitter, de communautaire regelgeving moet gebaseerd zijn op een analyse van waar wij ons bevinden, welke maatregelen effectief zijn geweest en welke nieuwe maatregelen er nodig zijn om de gemeenschappelijk afgesproken doelstellingen te bereiken. Deze benadering is van levensbelang in het milieubeleid, want wij moeten ons kunnen richten op de zaken die sneller actie vereisen dan andere.
De Europese Commissie had beloofd dit jaar een voorstel voor herziening van het zesde milieuactieprogramma te doen. Dit hebben wij echter nog niet gekregen. Het is ook niet opgenomen in het actieprogramma voor volgend jaar. Het zou echter een concreet instrument zijn om specifiek te kunnen beoordelen waar we zijn en wat wij in de toekomst moeten doen.
De Commissie zegt dat zij van plan is volgend jaar het actieprogramma inzake milieutechnologieën te bestuderen. Dat is een goede zaak. Afgezien van ontwikkelingen in de energietechnologie zijn er echter ook andere dingen nodig. Een van de uitdagingen waar wij voor staan, betreft de wetgeving voor chemicaliën. Schadelijke chemicaliën moeten door nieuwe, veilige chemicaliën worden vervangen en daarvoor is technologie noodzakelijk. Wij hebben technologie nodig om problemen met betrekking tot de luchtkwaliteit op te lossen. Wij hebben nieuwe technologie nodig voor materiaalefficiëntie, en op die manier kunnen wij ook onze belofte van een beter concurrentievermogen inlossen.
(Applaus)
Jean Marie Beaupuy
namens de ALDE-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, commissarissen, dames en heren, er is een tijd voor woorden en er is een tijd voor daden. Ik vind dat velen sprekers van vanmiddag, met de verschillende onderwerpen die zij naar voren hebben gebracht, duidelijk hebben gemaakt dat de Europese Commissie werkelijk tot daden moet overgaan.
Wij willen meer innovatie, meer veiligheid, meer solidariteit en meer concurrentievermogen, en ik stel met leedwezen vast dat in de tekst die de Commissie aan ons voorlegt, slechts enkele regels worden gewijd aan datgene wat zonder twijfel de belangrijkste post op de begroting van de Europese Unie is: de structuurfondsen, waarvoor in de financiële vooruitzichten 2007-2013 308 miljard euro is uitgetrokken. Als wij echter samen met de lidstaten en de belanghebbenden onszelf en onze medeburgers concrete antwoorden willen geven, moeten wij adequaat gebruik maken van de middelen waarin de financiële maatregelen van de structuurfondsen voorzien, en die bedragen - ik herhaal - 308 miljard euro.
Wat is dan het probleem voor 2007? Zullen wij met de miljarden waarover wij beschikken, onze medeburgers concrete antwoorden kunnen geven in het kader van de voorschriften die wij in juli in dit Parlement hebben aangenomen? Of wordt het 31 december 2007, zonder dat we veel vooruitgang hebben geboekt, omdat we zijn vastgelopen in de administratieve doolhof en zijn gestuit op een groot aantal uiteenlopende problemen? Ik heb samen met mijn collega's van de Commissie regionale ontwikkeling met mevrouw Hübner over deze onderwerpen gesproken. Wij betreuren dat het vandaag ingediend document van de Commissie nauwelijks aandacht besteedt aan de wijze waarop de Commissie haar doelstellingen wil bereiken.
Wij willen dat in het kader van deze doelstellingen met name rekening wordt gehouden met de omstandigheden in de nieuwe lidstaten die geld ontvangen maar ook in staat moeten zijn om dat geld goed te besteden. Wij hebben voorstellen gedaan, zoals mevrouw Hübner weet, en wij zitten nu te wachten op concrete antwoorden om deze landen te helpen dit geld adequaat te besteden.
Er is nog een punt dat ik als voorzitter van de Urban Housing Intergroup natuurlijk niet mag vergeten: hoe kunnen dorpen en steden daadwerkelijk de rol van locomotief vervullen in een Europa dat competitiever en innovatiever moet worden? Ook ten aanzien van dit punt zitten wij te wachten op meer actie van de Commissie.
Tot slot wil ik namens mijn collega Davies, die niet hier aanwezig kan zijn omdat hij een andere vergadering bijwoont, tegen de commissarissen zeggen dat de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa gedeeltelijk tevreden is over de voorstellen ten aanzien van het milieu, maar dat wij net als bij het vorige punt ten aanzien van de structuurfondsen tenuitvoerlegging - daden - verwachten.
Kortom, commissarissen, wij hebben niets aan te merken op uw communicatieve vaardigheden, maar wij verwachten nu concrete daden.
Elisabeth Schroedter
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, geachte commissarissen, beste collega's, net als vorig jaar zet de Commissie het beleid dat zulk een diepe kloof heeft veroorzaakt in de Europese samenleving, gewoon verder. Zijn we niet genoeg gewaarschuwd door de rellen in de voorsteden van Parijs? Na die rellen kunnen we in Europa toch geen beleid voeren dat een deel van de maatschappij afschrijft? Hoe is het mogelijk dat de Commissie na al deze ervaringen de sociale kwesties in het nieuwe werkprogramma los wil koppelen van de groeistrategie? Waarom stapt de Commissie af van de totnogtoe bestaande consensus, dat het beleid ter bevordering van de sociale integratie een onderdeel is van de Lissabon-strategie en aldus een uitdrukking van sociale cohesie?
Mag in de toekomst niet iedereen meer deelnemen aan het economische succes en de welvaart in Europa, ongeacht woonplaats en sociale positie? Onze fractie kan dat niet aanvaarden. We aanvaarden niet dat de welvaartsstrategie bepaalde mensen, zoals in de banlieues van Parijs, niet bereikt. Een beleid dat de sociale kloof verdiept, zal ons namelijk allemaal duur komen te staan.
Helaas wordt deze tendens gewoon verder gezet in het werkprogramma. Naast de eenzijdige Lissabon-strategie dient dan ook nog de Göteborg-strategie losgekoppeld te worden. Economische groei krijgt voorrang op duurzame ontwikkeling. Dit is een volledig achterhaald beleid. Het betekent uitverkoop van onze natuurlijke hulpbronnen en vernietiging van de plattelandsgebieden. Op deze manier wordt ook een einde gemaakt aan de band tussen economische, sociale en milieudoelstellingen.
Hoe motiveert de Commissie het feit dat zij in de structuurfondsen via earmarkingslijsten middelen wegneemt bij territoriale cohesie en duurzame ontwikkeling van alle regio's en enkel nog een beleid voert voor welvarende steden en succesvolle economische centra, en tegelijkertijd vele gebieden in Europa, en de jongeren in de banlieues en meer algemeen in de plattelandsgebieden, geen vergelijkbare betekenis doet toekomen?
Dit mag niet! Duurzame ontwikkeling moet weer een centraal thema worden binnen de Europese politiek.
John Bowis
(EN) Mevrouw de Voorzitter, namens de Commissie milieubeheer bedank ik onze commissarissen voor het werk dat wij met hen verrichten. Dat werk is vaak constructief, vaak onderwerp van diepe overpeinzingen en gaat vaak gepaard met - naar ik hoop - opbouwende kritiek. Wij zien uit naar hun activiteiten in het komend jaar, maar misschien wil ik eerst en vooral weten wat ze eigenlijk níet gaan doen. Het zou namelijk nuttig zijn wederom kennis te nemen van een nieuwe lijst met stappen die ze niet van plan zijn te ondernemen. Wij hebben daar een eerste portie van gekregen in het kader van de Lissabon-agenda. Wij zouden nu graag meer willen weten over waar de Commissie terugkrabbelt, om zich te kunnen richten op werkelijke belangrijke zaken.
In verband hiermee, en in het kader van 'beter wetgeven', zien wij uit naar de ontwikkeling van effectbeoordelingen op het gebied van milieu en gezondheid. Wij hopen echt dat deze een element van onafhankelijkheid zal bevatten. Ik stel voor een panel van onafhankelijke deskundigen op te richten in plaats van een nieuw bureau of agentschap. We hebben mensen nodig waar we een beroep op kunnen doen bij het verzekeren van doelmatige effectbeoordelingen. Daarnaast moeten we verzekeren dat de bureaus waar wij verantwoordelijk voor zijn, efficiënt en effectief zijn. Een aantal bureaus op het gebied van gezondheid, geneesmiddelen en voedselveiligheid verdient ondersteuning. Het gaat voornamelijk om nieuwe instellingen die goed werk verrichten. Ik ben voor prioriteitenstelling tussen de bureaus en voor steunverlening aan de bureaus waar wij verantwoordelijk voor zijn. Ook willen we dat er naar behoren wordt gehandhaafd. We moeten wellicht minder doen dan voorheen, maar datgene wat we doen moeten wij beter doen.
In onze commissie buigen wij ons over het werk in de gezondheidssector. Wij hebben vastgesteld dat welvaart en welzijn geen onderling uitwisselbare begrippen zijn. Een gezonde economische groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid zijn afhankelijk van gezonde mensen en een gezonde leefomgeving. We willen dat er meer werk wordt gemaakt van gezondheidsbevordering en van samenwerking tussen gezondheidsdiensten. Ook willen we dat er meer aandacht komt voor mobiliteit en veiligheid van patiënten, voor nieuwe terreinen op het vlak van de geestelijke gezondheid en voor permanente aandachtsgebieden zoals grieppreventie.
Het milieu is onlosmakelijk verbonden met groei en werkgelegenheid. Eco-innovatie is een belangrijk wapen in de strijd tegen de opwarming van de aarde. Ik roep de Commissie met klem op om het voortouw te nemen in het proces na Kyoto, initiatieven te stimuleren buiten de Europese Unie en het concept van 'groene diplomatie' tot ontwikkeling te brengen.
Ik heb onlangs een bezoek afgelegd aan de Gaza-strook en geconstateerd dat de ziekenhuizen ernstige schade hebben opgelopen. Daarom dringen wij er met klem op aan dat - nu er nieuwe kansen gloren door de benoeming van de nieuwe premier van de Palestijnse Autoriteit - de Europese Unie met deze Autoriteit nauw gaat samenwerken en dat Israël zijn optreden in Gaza staakt en zich uitspreekt voor daadwerkelijke verzoening en vrede.
Catherine Guy-Quint
(FR) Het wetgevingsprogramma dat vandaag ter tafel ligt, is niet meer dan een rustige verlenging van de programma's uit vorige jaren. Desalniettemin valt mij op dat de Commissie met geen woord rept van de twee grote hervormingen waaraan zij thans werkt, namelijk de herziening van de financiële vooruitzichten en de tussentijdse evaluatie van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Dit zijn politiek gezien zeer heikele onderwerpen, die wij echter niet zomaar kunnen negeren. Het feit dat de debatten over de Grondwet, de begroting en de landbouw allemaal in 2007 plaatsvinden, betekent dat de instellingen zich goed moeten voorbereiden.
Wat betreft de door de Commissie aangekondigde vermindering van de administratieve kosten, hieraan ligt over het algemeen een zeer simplistische en vrekkige kijk op het Europese beleid ten grondslag - een kortetermijnvisie waaronder onze politieke prioriteiten zullen lijden. Wij zouden ons veeleer moeten afvragen of de middelen van de Commissie, met name voor personeel, toereikend zijn voor de tenuitvoerlegging van het beleid dat wij willen bevorderen.
De oplossingen die de Commissie in haar agenda voor de burgers aandraagt, zijn gebaseerd op de idee van een pro-actief politiek programma dat gericht is op de behoeften en de verwachtingen van de Europeanen. Jammer genoeg kan ik in dit document nu echter geen enkel specifiek of nieuw voorstel vinden om de doelstellingen van dit programma te bereiken. Hetzelfde geldt voor de Strategie van Lissabon, die naar verluidt nieuw leven is ingeblazen. Ik deel uw optimisme niet. Wij mogen per slot van rekening niet vergeten dat de vastgestelde algemene begroting in de praktijk elk jaar weer in tegenspraak is met het document dat u vandaag aan ons voorlegt, en de politieke wil vertekent die ons Parlement aan de dag legt en in zijn stemmingen tot uiting brengt. Bevat dit document thans uiteindelijk niet slechts woorden en vrome wensen?
Reino Paasilinna
(FI) Mevrouw de Voorzitter, commissarissen, ons concurrentievermogen en onze welvaart hangen af van ons vermogen om ons duurzaam te ontwikkelen. Onderzoek en innovatie zijn daarvoor van essentieel belang. Belangrijk zijn bijvoorbeeld nieuwe technologieën met betrekking tot energie-efficiëntie, zoals waterstof, fusie, led-licht, zonne-energie en windenergie. Het energieverbruik in Europa neemt toe, terwijl het juist zou moeten afnemen. Wij kunnen zo niet doorgaan. De hoge energieprijs treft de armsten. Naar mijn mening moet de Commissie een sociaal programma voor energievoorziening opstellen voor onze armste burgers.
Men zegt dat er zonder solidariteit geen Europese Unie is. Ik stel voor om een solidariteitsbarometer voor de hele Europese Unie in gebruik te nemen. Eurostat en de Commissie moeten naast opiniepeilingen en procedures voor inbreuk op de interne markt een bredere vergelijkende beoordeling van de lidstaten publiceren. Wij moeten openlijk, eenvoudig en in vergelijkbare vorm te weten komen in welke mate de landen zich aan hun beloften houden, met andere woorden hoe solidair wij met elkaar zijn. Opportunisten moeten worden gestraft. Is de publicatie van een solidariteitsbarometer goed en noodzakelijk? Wat denkt de vice-voorzitter van de Commissie, mevrouw Wallström, hiervan? Het kan de burgers in ieder geval beter helpen begrijpen wat er aan de hand is. Het is belangrijk dat wij het kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling, net als bepaalde andere programma's, erdoor krijgen.
(Applaus)
Carmen Fraga Estévez
(ES) Mevrouw de voorzitter, ik wil erop wijzen dat het toch wel heel vreemd is dat er geen concrete wetsvoorstellen zijn voor een gemeenschappelijk beleid als het gemeenschappelijk visserijbeleid. Dat in het document van de Commissie een nogal horizontale visie op de prioriteiten wordt gegeven, kan niet als excuus dienen voor het gebrek aan betrokkenheid bij een beleid dat zich bovendien zowel intern als internationaal in een cruciale fase bevindt.
Het visserijbeheer zal de gevolgen ondervinden - en ondervindt die nu al - van allerlei beleid, maatregelen en programma's die voortvloeien uit diverse verplichtingen die de Europese Unie is aangegaan in het kader van onder andere het zeerecht, de top van Johannesburg, duurzame ontwikkeling, milieustrategieën, klimaatverandering en biodiversiteit. In deze context wordt de algemene houding van de Commissie tegenover het visserijbeleid gekenmerkt door een verrassend gebrek aan wetgevende activiteit, een gebrek aan politieke stuwkracht en door de afwezigheid van ambities en betrokkenheid bij deze uitdagingen.
De wetgevende activiteit op het gebied van de visserij beperkt zich steeds meer tot het routinematig afhandelen van de dagelijkse kleine veranderingen, waarbij de grote problemen - als er al iets mee gebeurt - worden afgedaan met mededelingen die geen enkel juridisch gevolg hebben, zoals bij het teruggooien van vis, of die met enorme vertraging bij ons aankomen, zoals is gebeurd met de eco-etiketten, of het risico lopen om ergens in een lade te verdwijnen, zoals het voorstel over de Middellandse Zee.
De indruk wordt gewekt dat het visserijbeleid, met het oog op de grote uitdagingen die ik heb genoemd, op een zo laag mogelijk pitje is gezet en voornamelijk wordt bepaald wordt door de prioriteiten van andere beleidsterreinen, en dat voorbij wordt gegaan aan wat de visserijsector zelf te vertellen heeft.
Mevrouw de Voorzitter, concreet willen wij de Commissie vragen om op zeer korte termijn met strenge en gecoördineerde wetsvoorstellen te komen voor een kwestie die nog steeds niet goed geregeld is en de hoogste spoed vereist, namelijk de illegale, niet aangegeven en niet gereglementeerde visserij.
- Binnenlandse zaken
Martine Roure
namens de PSE-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, Europa heeft tot nu toe uitsluitend maatregelen opgesteld ter bestrijding van illegale immigratie. Het heeft geprobeerd het beeld op te bouwen van een "fort Europa”. De Commissie wil twee essentiële voorstellen doen voor immigratie van arbeidskrachten en immigratie van hoog geschoolde werknemers.
Wij zijn faliekant tegen niet aangemelde, uitgebuite werknemers. Wij moeten derhalve ook zoeken naar middelen om werkzoekende mensen de gelegenheid te bieden legaal te immigreren. Hierbij zal het Europees Parlement enkel geraadpleegd worden, maar wij willen toezeggingen. Wij willen hierbij namelijk volledig betrokken worden en onze mening kunnen geven in de discussies over deze twee essentiële richtlijnen.
Wij juichen tevens uw voorstel toe om minimumstraffen in te voeren tegen werkgevers die immigranten uitbuiten door hen zwart te laten werken.
Mijn fractie heeft onlangs de Italiaanse regio Apullië bezocht, waar honderden immigranten op landbouwbedrijven tot slaven zijn gemaakt. Wij weten allen dat dit niet uitsluitend een Italiaans probleem is: het knechten van duizenden mensen is in de gehele Europese Unie een probleem. Wij vragen derhalve om gemeenschappelijke bepalingen ter bescherming van de rechten van immigranten op het werk, om uniforme straffen tegen zwart werk en om ondersteuning voor werkgevers die hun werknemers legaliseren. Dank u wel.
Sophia in 't Veld
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, twee jaar geleden kreeg de Commissie van de heer Barroso groen licht van het Europees Parlement, maar pas nadat hij plechtig beloofd had de grondrechten tot topprioriteit te zullen uitroepen. Het lijkt er echter op dat de heer Barroso - die helaas niet meer hier is - zijn belofte de volgende dag alweer was vergeten, want de grondrechten zijn geheel verdwenen uit de strategische doelstellingen. In dit opzicht ontbreekt het het werkprogramma voor 2007 aan visie, ambitie en moed, een zeer cynisch gegeven in het jaar van gelijke kansen. Beter wetgeven is goed, maar in feite moeten we meer actie ondernemen met betrekking tot de grondrechten, niet minder.
Het Parlement heeft herhaaldelijk verzocht om een horizontale richtlijn die alle vormen van discriminatie verbiedt. We hebben opgeroepen tot dringende actie tegen discriminatie van homoseksuelen en homofobie. Hierover is niets te vinden in het werkprogramma. Waarom hebben de mensenrechten geen centrale plaats in het buitenlands beleid van de Europese Unie?
Veiligheid is zeker een prioriteit, maar het mag niet ten koste gaan van democratie en burgerlijke vrijheden. Er worden maatregelen genomen met deals in achterkamertjes, die niet onder parlementair controle staan of door de rechter worden getoetst. Deze maatregelen zijn buiten alle proporties en niet effectief, en de burgers staan in toenemende mate machteloos tegenover misbruik door en fouten van de autoriteiten. Waar zijn de voorstellen van de Commissie waarmee deze kwestie moet worden aangepakt en het evenwicht moet worden hersteld?
Wat ten slotte de democratie en de transparantie betreft, heeft de Commissie op een informele ministerbijeenkomst voorstellen naar voren gebracht voor een Europees PNR-beleid en 'positive profiling'. Waarom komen deze voorstellen dan niet voor in dit officiële document? En waarom doet de Commissie met de Raad mee als het gaat om informele bijeenkomsten over het veiligheidsbeleid, zoals die van 16 augustus of die met de Verenigde Staten van vorige week?
Ik zou deze vragen graag beantwoord zien.
Kathalijne Maria Buitenweg
namens de Verts/ALE-Fractie. - Voorzitter, mijn betoog sluit eigenlijk prima aan op hetgeen Sophia in 't Veld zei. Misschien, Voorzitter, herinnert u zich nog de spannende plenaire debatten bij de benoeming van deze Commissie. In zijn speech waarin voorzitter Barroso het vertrouwen van dit Parlement vroeg voor zijn ploeg, refereerde hij immers aan de veelbesproken kandidatuur van de heer Buttiglione en hij zei - ik heb hier zijn speech:
(EN)"Uit dit ongelukkige incident is echter één goed gegeven voortgekomen: het heeft benadrukt hoeveel belang we hechten aan het feit dat de Europese Unie resolute politieke actie onderneemt in de strijd tegen alle vormen van discriminatie. Voor deze Commissie zullen burgerrechten en een benadering van antidiscriminatie de hoogste prioriteit hebben.”
Er zou a group of Commissioners komen die zich ging toeleggen op coherente actie tegen discriminatie en ik wil graag weten hoe vaak deze groep vergadert, wat er dan op de agenda staat en wat er eigenlijk uit is gekomen. Waarom heeft u nog geen voorstel gedaan, zoals hier ook eerder werd gezegd, om het toepassingsgebied van de richtlijn voor gelijke behandeling ongeacht seksuele geaardheid, godsdienst of overtuiging, leeftijd of handicap op te trekken naar het niveau van de zogenoemde rassenrichtlijn. Want die laatste dekt niet alleen de arbeidsmarkt, maar ook het aanbieden van goederen en diensten.
Want, voorzitter, kunt u mij misschien uitleggen waarom volgens Europese richtlijnen een zwarte heteroseksuele man niet gediscrimineerd mag worden bij het aanvragen van een lening bij een bank of bij het huren van een huis, maar een homoseksuele man de facto wel mag worden gediscrimineerd? Commissaris Frattini heeft op 16 januari gezegd dat hij die aanpassing wel zou willen, maar dat de Commissie het toch niet voorstelt omdat het de vereiste unanimiteit in de Raad niet gaat halen.
Nu, Voorzitter, dat is geen leiderschap. Gaat de Commissie voortaan alleen maar voorstellen maken als de Raad al akkoord is? Dat lijkt mij een rare volgorde. Laten we bovendien gebruik maken van de toegenomen openbaarheid bij de Raad van Ministers. Laten lidstaten er maar voor uitkomen dat ze tegen gelijke behandeling zijn. Laat daarover maar een grensoverschrijdend publiek debat ontstaan, want ik ben benieuwd of commissaris Wallström ook niet vindt dat Europa pas dan dichter bij de burger komt.
2007 is het jaar van de gelijke kansen en het lijkt mij dus dat we geen tijd te verliezen hebben. De Commissie heeft nog niet veel gedaan op dit gebied en daarom heb ik het leven van de Europese Commissie wat makkelijker willen maken. Ik heb alvast een voorstel voor een nieuwe richtlijn voor u op papier gezet. Er zijn dan geen excuses meer. Het is nu aan de heer Frattini om de mooie woorden van commissaris Barroso uit oktober 2004 waar te maken en ik zal dan nu ook het voorstel voor een richtlijn aan de Commissie gaan overhandigen.
Giusto Catania
namens de GUE/NGL-Fractie. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik stel vast dat de strategie van de Commissie is gewijzigd: vroeger kregen we zulke degelijke voorstellen voorgelegd, maar nu zelfs die niet meer. De toespraak van voorzitter Barroso stemt ons zeer ongerust. Wat de prioriteiten van de Commissie voor 2007 betreft, ontbreekt het de Commissie volgens ons in feite aan elan om ervoor te zorgen dat er een praktisch gemeenschappelijk immigratiebeleid op touw wordt gezet. Het simpelweg erkennen dat we veiligheid en solidariteit met elkaar moeten combineren lijkt me nou niet echt een bruikbaar wetgevingsbeginsel voor 2007. Het komt over als een enigszins loze stelling, zonder werkelijke betekenis, die niet bijdraagt tot een echt immigratiebeleid, een beleid dat economische immigratie waarborgt en waarin afstand wordt genomen van de huidige prohibitionistische aanpak, die ertoe leidt dat steeds meer mensen de dood vinden in de Middellandse Zee of de Atlantische Oceaan en die steeds meer migranten aanmoedigt ons grondgebied illegaal te betreden en hier illegaal te blijven.
Ik vind dat de Commissie een werkelijke impuls moet geven door een beleid van legale binnenkomst op ons grondgebied voor te stellen. Het volstaat in mijn ogen niet om te verklaren dat veiligheid een prioriteit is, al zou dit heel goed waar kunnen zijn: we moeten het ook eens worden over wat veiligheid betekent. Mijns inziens moeten Europeanen er gerust op kunnen zijn dat er geen illegale CIA-vluchten meer zullen plaatsvinden in Europa, dat Europese burgers en asielzoekers niet langer zullen worden ontvoerd en dat er een einde wordt gemaakt aan het stelselmatig controleren van Europeanen - en daarmee doel ik op SWIFT, op persoonsgegevens van passagiers en op het bewaren van gegevens.
Ik stel mij dan ook op het standpunt dat Europeanen, als er over veiligheid gedebatteerd wordt, in de allereerste plaats de verzekering moeten krijgen dat hun rechten geëerbiedigd worden. Het lijkt mij niet dat de inspanningen van de Commissie in die richting gaan.
Michael Henry Nattrass
namens de IND/DEM-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, als ik het programma van de Commissie voor 2007 zo bekijk, ben ik getroffen door niet alleen de nieuwe terreinen waarop de Europese Unie mijn land en de voormalige EU-slaven en -eunuchen die daar aan het roer staan, nog meer macht wil ontnemen, maar ook door de vluchtige vermelding van de term 'Constitutioneel Verdrag'. Staat u me toe op te merken dat de verborgen agenda en het programma voor 2007 na een kleine bloedtransfusie een opstanding zullen bewerkstelligen van de Grondwet, die gedode vampier. De burgers van de landen die de Grondwet verwierpen, zal verteld worden dat ze opnieuw moeten stemmen, omdat ze niet begrepen dat het verplicht was.
De Commissie hoopt de hoofdzaak te verdoezelen, namelijk haar zoektocht naar een rechtspersoonlijkheid of Europese soevereiniteit. Ieder jaar weer neemt de Europese Unie echter meer en meer bevoegdheden van de zelfstandige naties af.
Ik maak bezwaar tegen de gedachte dat Britse burgers verondersteld worden deze hele machtsdiefstal goed te keuren, zonder dat zij over het onderwerp mogen stemmen. Ik noem ook een voorstel van de Raad om de samenwerking tussen politie en veiligheidsdiensten in Europa te verbeteren. Daarin wordt onder meer voorgesteld om informatie op Europees niveau uit te wisselen, onder andere met Europol. Deze kwestie is al eerder in twijfel getrokken en men heeft zich ertegen verzet. Het is een inbreuk op de rechten van de Britse burgers, van wie een aantal al een Europees strafblad heeft vanwege vliegtuigspotten. Mijn landgenoten willen een eerlijk antwoord op de vraag wat de Europese Unie wel niet denkt dat zij is en wat er met het handelsconcept gebeurd is.
Bert Doorn
Voorzitter, ik wil beginnen met de Commissie geluk te wensen met haar voornemen om de administratieve lasten met 25 procent terug te brengen. Dat is een heel belangrijk voornemen en ik raad u aan dit zo concreet mogelijk te doen.
In Nederland hebben wij inmiddels ook een verlaging van 25 procent tot stand kunnen brengen, maar de communicatie met ondernemingen en burgers heeft ertoe geleid dat men nog steeds klaagt over veel te veel bureaucratie. De burger en de ondernemingen merkten er nog niet zoveel van omdat de reductie met name op macroniveau heeft plaatsgevonden. Maar op microniveau blijft de bureaucratie voortduren. Ik zou me, Voorzitter, een heel simpele methode om te vereenvoudigen kunnen voorstellen. Breng bijvoorbeeld op het terrein van de overheidsaanbestedingen de ondergrens naar boven.
Ik woon in een dorp waar 25 000 mensen wonen. Er wordt een nieuw zwembad gebouwd dat moet worden aanbesteed volgens de Europese regels met de hele bureaucratie daaromheen. Is dat nou echt nodig of kunnen we die ondergrens niet een stukje naar boven brengen zodat het tot de werkelijk belangrijke projecten beperkt wordt, waar echte internationale concurrentie nodig is?
Voorzitter, de effectbeoordeling. We hebben als Europees parlement al herhaaldelijk gezegd dat wij een effectbeoordeling in den brede willen. Dat betekent: op nieuwe regelgeving, op comitologie die gevolgen heeft voor burgers en bedrijven, en op soft law. Steeds meer zaken worden immers via soft law geregeld en ook daar kunnen administratieve lasten ontstaan.
In de tweede plaats hebben wij herhaaldelijk gezegd dat wij een onafhankelijke controle op de kwaliteit van die effectbeoordeling willen. Tot nu toe hebben we van de Commissie op dit terrein veel gezien, maar dat was onbevredigend. We willen die onafhankelijke controle, omdat daarmee ook meer transparantie kan worden verkregen. Wanneer dat bij de Commissie onder voorzitterschap van de heer Barroso wordt ondergebracht, dan is dat natuurlijk een stap in de goede richting. Omdat het daar aan transparantie ontbreekt, vrees ik echter dat we toch een bureaucratische loopgravenoorlog krijgen tussen de dienst die onder de heer Barroso ressorteert en de diensten van de Commissie die de effectbeoordeling moeten maken.
Maria Berger
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik ben zo vrij geweest een kort statistisch overzicht te maken van het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie. Ik heb 57 niet-wetgevende teksten geteld en slechts 37 wetteksten. Er is dus een duidelijk overwicht van niet-wetgevende teksten. Dat lijkt een tendens te bevestigen die we de voorbije tijd duidelijk konden waarnemen. De Commissie kiest steeds vaker voor niet-wetgevende teksten, groenboeken, witboeken, mededelingen, enz. Op die manier wordt de echte wetgever gedeeltelijk ontweken.
Ik begrijp dat soft law-instrumenten op het eerste gezicht beter lijken te passen in het kader van better regulation. Anderzijds moeten we echter vaststellen dat deze instrumenten niet bindend genoeg zijn om opgelegd te kunnen worden, en dat ze uiteindelijk voor ontgoocheling zullen zorgen bij de burger en de bedrijven.
Ik zou vanuit mijn werkterrein ook een aantal concrete zaken willen noemen die ik niet terugvind in het wetgevings- en werkprogramma. Ik doel hiermee op de initiatieven die de Commissie op andere terreinen neemt maar die ik hier niet terugvind, zoals de harmonisatie van de wetgeving inzake consumentenbescherming, de duur van de bescherming door het auteursrecht, verdere ontwikkelingen in de octrooiwetgeving en het toepassen van de EU-wetgeving in de sport. Er is nu een nieuw arrest gewezen door het Hof van Justitie waarmee de situatie ingrijpend wordt veranderd en voor meer rechtsonzekerheid op dit terrein wordt gezorgd.
In het kader van het eerste pakket ingetrokken initiatieven is ook een einde gemaakt aan het statuut voor onderlinge vennootschappen en het statuut voor een Europees verenigingenrecht. Vice-voorzitter Verheugen beloofde ons destijds tijdens het debat dat hij zich hier nog eens over zou buigen en zou overwegen of het toch niet noodzakelijk was om betere initiatieven op te zetten. Ik zie er hier geen. Misschien zijn het initiatieven die geen prioriteit krijgen. Voor mij blijft het gelijk of deze initiatieven een strategische prioriteit krijgen of niet. Wij willen vooral weten of we hierop mogen rekenen.
Alexander Alvaro
(DE) Mevrouw de voorzitter, ik heb twee opmerkingen over het werkprogramma. De eerste opmerking gaat over het onderwerp grondvrijheden en de tweede over de deelname van de burger aan de Europese Unie. We hebben hier uitvoerig besproken dat het gebrek aan preferenties en prioriteiten van de Commissie op het vlak van de grondvrijheden en de derde pijler een probleem is, een probleem dat we, ten eerste, dringend moeten oplossen en waarbij we, ten tweede, ook eens moeten proberen te achterhalen waar deze politieke onwil vandaan komt.
Er is al gezegd dat Commissievoorzitter Barroso aan het begin van deze ambtstermijn een werkgroep van commissarissen wilde oprichten die zich zou moeten buigen over de grondvrijheden. Ik vraag me af wat deze werkgroep de voorbije twee jaar heeft uitgevoerd. We hebben geen verslag gekregen. Niets! Koffie gedronken? Alle gekheid op een stokje, als we dit onderwerp ernstig willen behandelen, moeten we weten wat in dat kader behandeld moet worden.
Ik lever kritiek op dit werkprogramma om de volgende redenen. Naast de inspanningen van de G6-landen, die zich bezighouden met legale migratie, en de inspanningen van de landen rond de Bondsrepubliek Duitsland, die het Verdrag van Prüm gelanceerd hebben, worden er buiten de derde pijler om parallelle structuren ontwikkeld voor de derde pijler - en daarbij gaat het om veel meer dan wetgeven - zonder dat de Commissie, als hoedster van de Verdragen optreedt en heftig in het openbaar protesteert. Wanneer we samen handelen op het gebied van justitiële en politiële samenwerking moeten we dat doen in het kader van de Verdragen.
Ik heb niet veel spreektijd meer, maar ik wilde nog een kort punt bespreken. Op pagina 10 van het programma over deelname van de burgers staat in het Engels, en ik citeer:
"Dit omvat een verbintenis om te luisteren en te handelen."
We hebben gepast gehandeld. We hebben de Commissie en de Raad een miljoen handtekeningen bezorgd, die te maken hebben met de zetel van het Parlement. Tweeëneenhalve maand later hebben we nog steeds geen antwoord! Ik geloof dat wat listen en deliver betreft de bal nu in uw kamp ligt.
Kyriacos Triantaphyllides
(EL) Mevrouw de Voorzitter, een van de belangrijkste voorzieningen voor 2007 betreft grenscontrole. Deze zal worden verwezenlijkt met het Schengen-informatiesysteem van de tweede generatie, het VIS, de werking van Frontex, het uitgebreid gebruik van biometrische gegevens en de totstandbrenging van centrale gegevensbanken.
Het voorwendsel voor dit alles is de veiligheid van de burgers en het beheer van de immigratiestromen in de Unie. In werkelijkheid wordt er een Europees fort opgetrokken, de nadruk gelegd op beleidsvormen waarmee immigranten tegen worden gehouden - en niet beschermd - en tegelijkertijd gestreefd naar de totstandkoming van een politiestaat. Bij de voorgestelde samenwerking tussen openbare en particuliere instanties op veiligheidsgebied rijst de vraag hoe de juiste werking van de particuliere instanties zal worden gecontroleerd, en door wie. Het is zorgwekkend dat particulieren - met hun vaak politiek gecontroleerde belangen - de mogelijkheid krijgen om zich te mengen in de vormgeving en het beheer van het veiligheidsbeleid.
Verder gaat een van de voorstellen van de Commissie over de bestrijding van terroristische propaganda. Daarbij rijst voor ons de vraag hoe zal worden vastgesteld waar de grens van vrije meningsuiting ligt, en wie deze grens op politiek en ideologisch onpartijdige wijze zal trekken. Tegenwoordig worden immers bevrijdingsbewegingen beschuldigd en worden politieke partijen terroristische organisaties genoemd.
Malcolm Harbour
(EN) Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik graag de kwestie van de interne markt aan de orde stellen. Ik houd me geloof ik niet aan de juiste volgorde, want de interne markt is al eerder besproken door enkele collega's. Namens onze fractie wil ik echter zeggen dat wij de herziening van de interne-marktstrategie toejuichen. Het doet me deugd dat we ons nu concentreren op de benaming 'interne markt' omdat deze veel nauwkeuriger beschrijft waar we mee bezig zijn. Daarom zullen we de Commissie hierbij veel steun verlenen, evenals bij andere initiatieven die tot doel hebben de interne markt beter te laten functioneren.
Dat brengt me bij een zorg van meer algemene aard met betrekking tot het werkprogramma en de prioriteiten die ons zijn gepresenteerd. Dit programma is een grote verbetering ten opzichte van dat van vorig jaar, waarop ik veel kritiek had en dat een zeer lange lijst van niet-prioritaire voorstellen bevatte. We hebben nog steeds een lange lijst voorstellen. Ik geloof dat er 21 initiatieven zijn, en zoals collega Grosch al zei, is het verschil tussen strategische initiatieven en prioriteiten niet geheel duidelijk. Ik zou nogmaals willen opmerken dat een prioriteitenlijst met meer dan vijf prioriteiten helemaal geen prioriteitenlijst is.
Ik wil echter fundamenteel opmerken dat de kwestie rond 'delivery' (resultaten leveren), die tot mijn grote genoegen is opgenomen in het programma, schilderachtig wordt omschreven als 'delivery - een dagelijkse taak' als ware het een routinekwestie. In Engeland wordt nog steeds iedere dag de melk aan huis geleverd, en tot mijn genoegen in flessen van een pint. Het is echter geen routinekwestie, maar een essentiële kwestie! Ik wil heel graag weten welke middelen de Commissie uittrekt voor de tenuitvoerlegging van haar beleid. Wat de interne markt betreft weten we dat volgens de inschatting van de heer McCreevy 90 procent van de wetgeving reeds van kracht is. Resultaten leveren is essentieel, maar waar staat welke middelen de Commissie uittrekt voor haar initiatieven? Waar staat welke middelen de Commissie uittrekt voor een plan tot omzetting van de dienstenrichtlijn die we morgen gaan aannemen, en dat een essentieel document is? Als de Commissie daar geen middelen voor uittrekt, zal het niet worden geleverd.
Ik wil commissaris Wallström, die naar ik begrepen heb verantwoordelijk is voor communicatie, vragen of het volgende pakket gegroepeerd kan worden. Ik zie niet graag dat het beleid voor de interne markt door dit hele document verspreid staat. Ik wil dat de prioriteit voor de interne markt uiteengezet wordt, met daarnaast de acties die worden ondernomen, dan de middelen die er zijn om resultaten te leveren en tot slot het vereenvoudigingsplan van de Commissie. Ik wil dat dit alles tot één geheel wordt samengevoegd met het percentage van de middelen dat de Commissie ervoor uittrekt. Dat zou een logisch en helder document zijn, met duidelijke communicatie.
Ten slotte, wat de dienstenrichtlijn betreft, ben ik zeer verheugd dat de heer Schulz aanwezig is, omdat ik uit een persbericht dat hij vandaag heeft doen uitgaan, heb begrepen dat de dienstenrichtlijn een enorm succes is voor de sociaal-democratische fractie. Welnu, collega's aan deze zijde van het Parlement, het is een enorm succes voor dit Parlement en voor ons allemaal, dankzij onze samenwerking. Ik hoop dat men de bescheidenheid heeft dat te erkennen. Ik zie echter dat hij zich eindelijk heeft aangesloten bij onze liberale club, want in het bericht staat dat hij de flexibiliteit steunt die noodzakelijk is om te ondernemen, alsmede de belofte van nieuwe banen. Welkom bij de club voor de liberalisering van de markt, mijnheer Schulz!
Jo Leinen
(DE) Mevrouw de Voorzitter, 2007 is een belangrijk jaar voor Europa. Zullen we de burgers voor Europa kunnen winnen of zal de afstand tussen Europa en de burger steeds groter worden?
Ik zou hierbij drie opmerkingen willen maken. Ten eerste, geeft de Verklaring van Berlijn ons een goede kans om het Europese gedachtegoed en het Europese project duidelijk te maken. Ik hoop dat in de Verklaring niet te veel over het verleden maar meer over de toekomst gesproken zal worden, want Europa is begonnen met energie. Misschien kunnen we daarin ook een visie voor de toekomst vinden met een groot energieproject dat voldoet aan alle criteria die we nastreven. Ik denk hierbij aan de solaire waterstofwetenschap, die een echte uitdaging zal vormen voor dit continent en zelfs voor de hele wereld.
Ten tweede, moeten wij de Grondwet nieuw leven inblazen. Dit is natuurlijk een opdracht voor de voorzitterschappen maar ook voor de andere instellingen. Ik hoop dat de Commissie ook haar steentje zal bijdragen om de burger te tonen wat hij erbij te verliezen heeft wanneer de Grondwet niet geratificeerd wordt. Ik hoop ook dat de Commissie voorstellen zal doen om de crisis te boven te komen. Op de Top in juni werd gewag gemaakt van additional elements, bijkomende elementen, die ontwikkeld moeten worden. Ik hoop dat de Commissie in 2007 eens zal nadenken over wat dit precies betekent.
Ten derde wil ik, mevrouw de vice-voorzitter, het nog hebben over de democratische infrastructuren. We hebben de initiatieven van de Europese burgers. We mogen een miljoen handtekeningen niet zomaar naast ons neerleggen. Ik ben van mening dat we hier een kader nodig hebben om gelijkaardige massaverzoekschriften op te vangen binnen de instellingen. Dat zijn belangrijke taken voor 2007.
Genowefa Grabowska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, met grote tevredenheid verwelkom ik de punten uit de laatste twee delen van het voorgestelde programma, of beter gezegd het gedeelte met betrekking tot de strategische initiatieven en de prioritaire strategieën, dat specifiek over communicatie gaat. Ik zou commissaris Wallström van harte willen bedanken voor het feit dat zij dit buitengewoon belangrijke onderdeel in 2006 heeft uitgewerkt, want 2007 zal hier doorslaggevend zijn. In 2007 zullen niet alleen interne hervormingen moeten worden doorgevoerd, maar tevens voorbereidingen moeten worden getroffen voor de constitutionele hervormingen, voornamelijk met het oog op de invoering van de Europese Grondwet.
Ik ben echter van mening dat de commissaris hier weinig steun heeft gekregen. Ik vrees dat de Commissie te weinig belang aan deze kwestie hecht en mevrouw Wallström onvoldoende bijstaat in de voorbereidingen van de hervormingen, terwijl het nota bene om de hervormingen van de Commissie zelf gaat. Ik zou de Commissie willen vragen wat ze reeds gedaan heeft om zichzelf in staat te stellen haar taken in 2009 voort te zetten onder nieuwe omstandigheden, volgens een nieuw verdrag, en al dan niet met een groter aantal commissarissen.
De laatste kwestie die ik aan de orde wil stellen, betreft de binnenlandse aangelegenheden van Europa. Europa zou voor elke Europese burger een betere en veiligere plaats om te wonen moeten zijn. Alle burgers in de hele Europese Unie koesteren dezelfde verwachting, maar de inwoners van de nieuwe lidstaten bevinden zich in een minder gunstige situatie. Ze hebben op talrijke gebieden minder rechten en worden gediscrimineerd, bijvoorbeeld bij het oversteken van de grenzen in het kader van SIS en Schengen. Ik zou willen dat dit werd rechtgezet. Als dat gebeurt, zou er in Europa ook van gedwongen werkkampen geen sprake meer hoeven te zijn.
Buitenlandse zaken
Maria Martens
namens de PPE-DE-Fractie. - Voorzitter, ik wil de Commissie hartelijk danken voor deze mededeling. Ik moet met wat zorgelijkere constateringen beginnen. Ik betreur het buitengewoon te moeten vaststellen dat een helder ontwikkelingsperspectief in de mededeling van de Commissie ontbreekt. Graag wil ik nog eens wijzen op de drie doelstellingen van het Europees ontwikkelingsbeleid zoals beschreven in het Verdrag, te weten duurzame ontwikkeling, strijd tegen armoede en geleidelijke integratie van de ontwikkelingslanden in de wereldeconomie. Deze verdienen het om duidelijk in de mededeling te worden opgenomen. Ze ontbreken.
Daarnaast zou ik een beroep willen doen op de Commissie om het probleem van de samenhang van andere beleidsterreinen met het ontwikkelingsbeleid beter aan te pakken. Dan denk ik met name aan de relatie met betrekking tot visserij, handel en migratie. Dit is een belangrijke voorwaarde om onze eigen ontwikkelingsdoelstellingen te kunnen bereiken en ook om een effectieve bijdrage te leveren aan de verwezenlijking van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen die we met zijn allen hebben afgesproken.
Tenslotte doe ik een beroep op de Commissie om in de lijst van prioriteiten in mededelingen op de volgende terreinen op te nemen: de stand van zaken van de bijdrage van de Europese Unie aan de ontwikkelingsdoelstellingen. Ten tweede de voortgang van het Europees ontwikkelingsbeleid met betrekking tot de ontwikkelingsronde van de WTO en ten derde de gevolgen van het Commissievoorstel inzake hoger opgeleide migranten voor de brain drain in de ontwikkelingslanden. Voorzitter, tot slot, met name het ontbreken van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen en de strijd tegen armoede is opvallend en teleurstellend waar het gaat om de paragraaf van Europa als partner in de wereld.
Véronique De Keyser
namens de PSE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst de Commissie feliciteren omdat ze van het communicatiebeleid een prioriteit gemaakt heeft, maar vooral omdat ze dat reeds in het Parlement toegepast heeft. Op het vlak van buitenlandse aangelegenheden hebben we al permanente en constructieve contacten met de Commissie.
Daarom zijn we verbijsterd wanneer we een blik werpen op het programma van de Commissie voor het buitenlandse beleid en de mensenrechten. De mededeling daarover is elliptisch en haast subliminaal. Radiostilte over de Middellandse Zee. Hoe zit het met de ideeën van Barcelona en het concept van een band tussen beschavingen? Niets of uiterst weinig over het beleid jegens Afrika, afgezien van het ontwikkelingsbeleid. Een enorme discretie betreffende Latijns-Amerika, zelfs al zet het Europees Parlement zich in voor de oprichting van Eurolat. En tenslotte, last but not least, geen enkele verwijzing naar ons beleid op het vlak van de mensenrechten, dat nochtans ons handelsmerk is naar buiten toe en waarvoor we net een specifiek instrument hebben verkregen. We kunnen er dan ook vanuit gaan dat het einde van de actieprogramma's met Israël, Moldavië en Oekraïne aanleiding zal geven tot moeilijke onderhandelingen, waarover in de mededeling echter met geen woord gerept wordt.
Het hier voorgesteld buitenlandse beleid lijkt eerder voort te komen uit bilaterale contacten van de Europese Unie met bepaalde landen dan uit een regionaal of een allesomvattend beleid. Het geheel mist ambitie, aantrekkingskracht, bezieling, en dat is spijtig voor de burger.
Andrew Duff
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, 2007 zal voor ons allen het beslissende jaar zijn als wij een eigen weg willen vinden om te ontsnappen aan de constitutionele crisis. Ik heb dan ook tot mijn groot genoegen van voorzitter Barroso gehoord dat naar hij verwacht de Commissie hierbij een centrale rol zal spelen.
De strategie waarmee de Commissie verandering wil bewerkstelligen over het gehele beleidsspectrum moet opgezet worden binnen een constitutioneel kader. De hervorming van het beleid zal praktisch effect kunnen sorteren als het wordt verbonden met de kwesties van de bevoegdheden, de instrumenten en de procedures van de Europese Unie. Wat bijvoorbeeld het buitenlandse zaken betreft, heeft de Europese Unie een rechtspersoonlijkheid nodig. De publieke opinie steunt de Europese Unie als zij optreedt op het wereldtoneel. We moeten de Doha-ronde voor handel en ontwikkeling succesvol afronden. We moeten standvastig de uitbreiding doorzetten, ondanks de problemen die we thans ondervinden, waarvan er ten minste enkele duidelijk voorzien en te verwachten waren.
De Commissie en het Parlement moeten standvastig steun blijven geven aan de ontplooiing van zovele Europese troepen, vooral nu in Zuid-Libanon, omdat deze taak met zekerheid de grootste test vormt voor de ontwikkeling van ons gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid.
Angelika Beer
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, als coördinatrice van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie voor het buitenlands en veiligheidsbeleid zou ik enkele kritische opmerkingen willen maken.
Er is een aantal punten aangekaart. De woorden van Véronique de Keyser kwamen me recht uit het hart. Hoever staan we nu eigenlijk? We zien een crisis in het hele gebied rond Irak, Iran, Libië en het Midden-Oosten. Europa noemt zichzelf een wereldwijde speler en dan krijgen we hier een statisch werkprogramma te zien waarin de problemen enerzijds banaal genoemd worden, zonder dat ze een politieke invulling krijgen, en anderzijds instrumenten worden vermeld die, voor zover het nieuwe instrumenten betreft, door de Commissie zelfs niet als een grote stap vooruit beschouwd worden.
Ik wil u zeggen dat we teleurgesteld zijn over het feit dat de vijf nieuwe instrumenten voor het buitenlands beleid die vanaf 1 januari operationeel worden en die de Commissie in haar buitenlands beleid voor het eerst bij civiele conflictpreventie, crisisbeheersing en de wederopbouw sterker maken, niet de aandacht krijgen die ze verdienen. Ze krijgen slechts een gedachtestreepje in het werkprogramma!
Dan uw opvatting over het nabuurschapsbeleid. De Commissie moet politiek duidelijk maken wat het vandaag betekent wanneer sommigen over een nabuurschapsbeleid light beginnen te spreken. Er wordt geen politieke definitie meer gegeven. Er worden woorden gebruikt waarvoor men - dat is tenminste mijn indruk - geen politieke definitie durft te geven.
Ik wil met een iets positiever punt afsluiten. Ik vind het goed dat u eindelijk de wapenhandel aanpakt, maar wat u daarover in het programma vermeldt, is niets nieuws. Wij, als Parlement, hebben u groen licht gegeven en we verwachten ook resultaten. Daarom kunnen we niet instemmen met dit terrein.
Konrad Szymański
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de Europese Unie heeft de afgelopen jaren veel gedaan om haar zichtbaarheid in de wereld te vergroten. Als we dit emancipatieproces verder wensen te zetten, moeten we een aantal ernstige problemen het hoofd bieden. Sinds de uitbreiding in 2004 grenst de Europese Unie in het oosten aan een zeer onrustig deel van Europa, waar Rusland zijn buurlanden de laatste jaren in toenemende mate onder druk zet. Deze landen zijn vandaag de dag ook buurlanden van de Europese Unie. Vaak gaat het om staten, zoals Georgië en Oekraïne, die deel uitmaken van ons nabuurschapsbeleid dat volgens de Commissie terecht verder moet worden versterkt.
Een succesvolle hervorming van de instrumenten voor financiële bijstand volstaat echter niet. Om een belangrijke rol te kunnen spelen op het wereldtoneel, vooral wanneer de Europese Unie zich als soft power wil laten gelden, hebben we geloofwaardigheid nodig. Die geloofwaardigheid wordt vandaag ernstig op de proef gesteld. We zullen nooit een wereldspeler zijn, zelfs geen regionale speler, als we er niet in slagen Wit-Rusland voor annexatie door Rusland te behoeden, iets wat slechts een kwestie van maanden kan zijn.
We zullen nooit een globale speler zijn als we de mensenrechten in Rusland verhandelen voor gas of als we op lafhartige wijze de deur sluiten voor het pro-Europese, democratische en pro-westerse beleid van Oekraïne en Georgië. Dit zijn de voornaamste doelstellingen van onze instrumenten op het vlak van buitenlands beleid. Als we niet in staat zijn ze op een doeltreffende manier aan te wenden, zal de wereld zich bewust worden van de steeds groter wordende discrepantie tussen onze vaak moraliserende verklaringen en het gebrek aan doeltreffende daden. Aan een dergelijke Unie heeft de wereld geen behoefte. Sterker nog, voor een dergelijke Europese Unie zal de rest van de wereld weinig respect tonen.
Georgios Karatzaferis
Mijnheer de Voorzitter, hoe sluiten wij 2006 af? Hoe ziet ons buitenlands beleid eruit? Wat hebben wij onlangs in Finland gezien? Wij 'beschimpen' Rusland en 'strelen' Turkije. Zo is het. Wij beschimpen Rusland, waarmee wij betrekkingen hebben en waarvan wij afhankelijk zijn voor onze energie; en wij strelen Turkije dat op provocerende wijze zegt: "Ik ben Turkije en ik laat Europa naar mijn pijpen dansen”. Zo dwingt Turkije ons tot besprekingen, ofschoon het de vijfentwintigste lidstaat van de Europese Unie, Cyprus, niet erkent. Dat is ons beleid. Wij sluiten onze ogen voor hetgeen in de Gazastrook gebeurt. Wanneer zal de Europese Unie eindelijk haar ogen openen voor wat er in dat werelddeel gebeurt, waar dagelijks kinderen worden gedood? Het dodental in Irak is opgelopen tot ongeveer een half miljoen. Wanneer zullen wij eindelijk een initiatief ontplooien? Als er een miljard doden is gevallen?
Dus, wat is Europa? Europa laat zich op sleeptouw nemen door de Verenigde Staten. Die beslissen waar de rit naar toe gaat. Goed, wij hebben hun het stuur gegeven, maar kunnen wij dan niet op zijn minst de rem van hen overnemen? Dan zijn wij ook wat. Anders zijn we niets. Anders zijn wij niet meer dan de lakei van het Amerikaans buitenlands beleid. Wij lopen aan hun leiband waar en wanneer zij maar willen.
En welke betrekkingen houden wij eigenlijk met China eropna? Weten wij dat? Om welke betrekkingen gaat het eigenlijk? Om vijandige betrekkingen, of vriendschappelijke? Er is een Chinees-Russische as aan het ontstaan, maar wat zal onze rol daarbij zijn? Zij wij als mortadella, als worst tussen twee hompen brood? Want daar zijn de Verenigde Staten immers op uit; ze willen ons mangelen! Laten wij een eigen buitenlands beleid afspreken. Laten wij een eigen politiek uitstippelen. Die is namelijk in geen velden of wegen te bekennen. Nergens valt er een politiek Europa te bekennen. Wij zijn de attachés van de Amerikanen, en dat zal ons mijns inziens opbreken. Ik geloof niet dat wij goede democratische ontwikkelingen tegemoet mogen zien.
(Applaus)
Robert Sturdy
(EN) Mijnheer de Voorzitter, als coördinator van de PPE-DE-Fractie wil ik graag de volgende punten benadrukken.
We zijn ons bewust van het belang van de aspecten van de Lissabon-agenda die verband houden met het extern mededingingsvermogen, en van de coördinatie van de interne en externe acties. Eveneens herhalen wij onze gehechtheid aan de multilaterale benadering in het handelsbeleid en de steun voor de WTO, als het voornaamste forum voor het beheer van de globalisering. Daarom betreuren we dat de WTO-onderhandelingen zijn opgeschort en vragen de Commissie dringend om met iets op de proppen te komen en te vechten voor een regeling met betrekking tot de Doha-ronde in 2007.
We juichen de mededeling van de Europese Unie over de rol van het mondiaal Europa op het wereldtoneel toe. We benadrukken echter dat, zoals ik al zei, bilaterale regionale overeenkomsten een aanvulling moeten blijven op het multilaterale handelsstelsel. In dat opzicht heb ik grote zorgen, en ik wil de Commissie graag vragen stellen over deze specifieke kwestie. Waarom is er geen vooruitgang geboekt met de Verenigde Staten bij de reguleringskwesties die spelen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten, via de voltooiing van de transatlantische interne markt? Daar moeten we ons de komende tien jaar aan wijden. We kunnen geen vrijhandelsovereenkomst sluiten met de Verenigde Staten, dat zou het multilaterale aspect ondermijnen, maar wij kunnen wel een overeenkomst sluiten met betrekking tot reguleringskwesties die niet onder artikel 34 vallen.
Tot slot iets dat mij persoonlijk bijzonder na aan het hart ligt. Men maakt zich grote zorgen over het gevoel van toenemend protectionisme en over de pogingen doelenstellingen te bepalen die buiten de Lissabon-agenda vallen. De lidstaten gebruiken in toenemende mate protectionistische methodes. Als we een regeling willen bereiken, moeten we een andere richting inslaan.
Ten slotte maak ik me ernstig zorgen over de EPA's en de onderhandelingen over economische partnerschappen. Ik steun dan ook de Commissie in haar voorstel. We moeten daarmee aan de slag gaan en druk op de ketel zetten. Het is een reële kans, waarschijnlijk de laatste kans die we zullen krijgen om iets te doen en die arme landen te helpen. Als we daar een akkoord over kunnen bereiken, is dat geweldig. Daar kijk ik naar uit in het komende jaar.
Margrietus van den Berg
Voorzitter, veel burgers staan sceptisch tegenover het huidige Europa en de missie is onhelder. Te veel geld gaat naar de oude prioriteiten, zoals landbouw, en te weinig geld gaat naar de nieuwe prioriteiten, het Europa van de toekomst, zoals onderwijs, migratiebeleid en eerlijke handel. Europa moet niet alleen sociaal naar binnen zijn, maar ook naar buiten is een sociaal Europa nodig. Juist als soft power kan een coherent verenigd Europa het verschil maken in de wereld.
Geen eenzijdige acties zoals de inval in Irak, maar wel met behulp van de Veiligheidsraad actieve inzet in Darfoer. Geen terugval met bilaterale handelsverdragen, wel een multilateraal handelsakkoord in de Wereldhandelsorganisatie waarin respect is voor de nationale publieke diensten als water, onderwijs, sociale zekerheid of volkshuisvesting. Geen exportsubsidies die oneerlijke concurrentie voor Afrika betekenen. Eerder stoppen dan 2013 met die zwaar verstorende landbouwsubsidies en met de dumping. Het geld dat daarmee vrijkomt, kan gebruikt worden voor de ontwikkeling van regionale landbouwmarkten in Afrika.
Wij moeten onze markten ook openen voor producten met toegevoegde waarde uit die arme landen. Hulp en handel, u bepleit goede initiatieven voor meer coherentie en coördinatie. Maar op het gebied van migratie, landbouw en handel blijven er levensgrote tegenstrijdigheden. Die tegenstrijdigheden kunnen voor het afsluiten van de regionale handelsakkoorden, waarover nu onderhandeld wordt, forse problemen opleveren. Bij migratie legt u de nadruk op de onderdrukking van het probleem, maar een effectieve aanpak om de brain drain te voorkomen, ontbreekt. Waarom geen Green Card-initiatief?
Tot slot, u heeft het DCI geaccepteerd. Ik mis het initiatief om de Overeenkomst van Cotonou op dezelfde manier te stroomlijnen. Ik mis ook de energie en tijd voor de echte implementatie in 2007. Voor landenbeleidsdocumenten betekent dat raadpleging daar en hier. Het betekent werken met openbare documenten. Het betekent echt ownership in de ontwikkelingslanden creëren met de maatschappelijke organisaties, de parlementen en regeringen aldaar. Aan ons Parlement hier moet volgens diezelfde inzet van DCI echte invloed en controle worden gegeven.
Commissie, 2007 wordt voor u het jaar van de waarheid. Wordt het eenzijdige marktdenken op Europees mondiaal niveau voortgezet of worden het eerlijke concurrentie en solidariteit, en gaan we als Europa aan Afrika bewijzen dat de millenniumdoelstellingen wel haalbaar zijn? Nu gaat Afrika neerwaarts. 2007 zou het jaar van de omkeer moeten worden.
- Sluiting van het debat
Margot Wallström
vice-voorzitter van de Commissie. - (EN) Voorzitter, ik wil graag eerst namens de Commissie mijn hartelijke dank uitspreken voor alle belangrijke en constructieve bijdragen aan het debat over het werkprogramma voor het komende jaar, waarnaar ik vanaf 3 uur heb mogen luisteren. Mijn eerste opmerking is van politieke aard en vervolgens zou ik iets over het proces willen zeggen. Wat ik hoor is eigenlijk een gezamenlijke roep om duurzame ontwikkeling, met dien verstande dat een meerderheid van u de noodzaak tot het creëren van groei en werkgelegenheid heeft genoemd. Dit is het uitgangspunt van het debat, maar wij moeten ons belangrijkste middel, de mensen, beschermen en ervoor zorgen dat wij met onze systemen voor sociale voorzieningen en sociale bescherming alle burgers effectief bereiken.
De groei moet duurzaam zijn, wat betekent dat we de natuurlijke hulpbronnen, de energiekwesties en de milieuvereisten in ogenschouw moeten nemen. Dat is waar het bij duurzame ontwikkeling om draait. Wij moeten ervoor zorgen dat wij het op de Europese manier doen en ons ervan verzekeren dat deze drie elementen volledig worden afgedekt met een ambitieus beleid voor groei en werkgelegenheid in Europa.
Ik heb de roep om kwalitatief goede banen en investeringen in onderwijs en innovatie, in onderzoek en ontwikkeling gehoord. Zoals u weet, staat dit punt al vanaf de eerste dag op de agenda van de Commissie Barroso.
Wij stellen voor om hierop in te gaan, omdat het volledig aansluit op de politieke ambities van deze Commissie. Wij stellen voor om het werkprogramma hierop aan te passen. Wij willen streven naar sociale cohesie, en ik denk dat, omdat er ook een debat over regionaal beleid is geweest, het van belang is om te melden dat we nu de beschikking hebben over alle benodigde begrotingen, verordeningen, en dergelijke voor een regionaal beleid voor de periode van 2007 tot 2013, en dat wij momenteel met de lidstaten in onderhandeling zijn over de programma's.
Wij hopen bij de implementatie op een nauwe samenwerking met het Parlement. De stedelijke dimensie wordt door de Commissie uitermate serieus genomen. Bij het vaststellen van de kredieten is rekening gehouden met de behoeften van zowel de ontwikkelde als de minder ontwikkelde regio's in Europa. Er werd namelijk op gezinspeeld dat het cohesiebeleid oneerlijk zou zijn. Wij vinden echter dat alle drie de cohesiedimensies serieus genomen moeten worden. Dit komt ook tot uitdrukking in de nieuwe verordeningen, waarin partnerschap in principe verplicht is en 82 procent van de structurele fondsen naar de armere regio's gaat. Investeren in mensen is één van de drie doelstellingen van het cohesiebeleid en ik denk dat dit punt tijdens het debat naar voren moet komen.
Wij stellen ook veiligheidsmaatregelen voor. Veiligheid betekent ervoor zorgen dat wij kunnen leven zonder de dreiging van terrorisme en misdaad, en zonder milieuvervuiling. Wij stellen dat wij dit met veel optimisme en in partnerschap met alle belanghebbenden, maar ook in overleg met de lidstaten, moeten aanpakken.
Dit heeft verband met de kwestie van de soft law. Velen van u hebben, naast andere maatregelen en wetgevingen, ook de soft law genoemd. Het is belangrijk om te melden dat dit werkprogramma van de Commissie voor 2007 34 wetgevingsvoorstellen - dat is 36 procent van het totaal - 57 niet-wetgevende voorstellen en één onderhandelingsmandaat omvat. Dat is meer dan de 24 wetgevingsvoorstellen, 57 niet-wetgevingsvoorstellen en vijf onderhandelingsmandaten van het vorige jaar. Uit deze cijfers blijkt dat de wetgevingsinitiatieven verhoudingsgewijs van 27 naar 36 procent zijn gestegen. Tegelijkertijd is de hoeveelheid niet-wetgevingsvoorstellen verhoudingsgewijs licht afgenomen.
Naarmate de diversiteit binnen Europa groeit, moeten we ook meer investeren in de samenwerking met de lidstaten, om ervoor te zorgen dat wij ons kunnen voorbereiden op de implementatie van goede en betere regelgeving en wetgeving. Daarom zijn beter overleg en beter voorbereide voorstellen nodig om betere resultaten te realiseren, en dat geldt ook voor de werkmethoden.
De heer Harbour vroeg naar de begrotingsmiddelen. In sommige gevallen zou de Commissie wellicht aan het Europees Parlement moeten vragen om de benodigde begrotingsmiddelen te verstrekken. Zoals u weet, bekijken wij momenteel hoe wij genoeg begrotingsmiddelen kunnen verwerven om alles wat op het verlanglijstje van het Parlement staat uit te voeren. Ik heb zoveel voorstellen gehoord voor zaken die aan de lijst toegevoegd zouden moeten worden en zaken die u gemist heeft - initiatieven of wetgevingsvoorstellen - en die aan deze lijst toegevoegd moeten worden: energie-initiatieven, migratie-initiatieven, de herziening van de interne markt, de inventarisatie van de sociale werkelijkheid, de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten, een Europese strategie voor sociale voorzieningen, een communautair kader voor veilige en efficiënte gezondheidsdiensten, enzovoorts. Deze 21 strategische doelstellingen dekken precies de drie pijlers voor duurzame ontwikkeling af. Als wij meer initiatieven of meer werk zouden toevoegen, zouden wij hiervoor ontegenzeglijk ook begrotingsmiddelen nodig hebben. Wij maken ons zorgen over de begroting voor de Commissie. Wij moeten verantwoording afleggen over hoe wij ons geld besteden aan onze controleurs, het Europees Parlement en de overige instellingen. We kunnen tot sint-juttemis de structuur bespreken, maar uiteindelijk moeten we gewoon een keuze maken en wij hebben ervoor gekozen om een document op te stellen dat meer politiek van aard is en waarin de prioriteiten van de Commissie Barroso worden uitgelegd.
De structuurwijziging die u voorstelt is zeker steekhoudend, maar ik denk dat dit de manier is om ervoor te zorgen dat wij een daadwerkelijk politiek debat over prioriteiten kunnen hebben. Dat is altijd onze wens geweest: wij willen het werkprogramma samen met het Europees Parlement bespreken. Dit weerspiegelt het soort dialoog dat wij gedurende een lange periode met het Europees Parlement hebben gehad en waaraan de afzonderlijke commissies hebben bijgedragen. Ik denk dat ik namens al mijn collega's spreek als ik zeg dat wij hiervoor open hebben gestaan en het debat en de interactie met het Europees Parlement hebben gewaardeerd.
Verschillende leden hebben gevraagd om dingen die naar hun gevoel ontbraken. Daarop wil ik zeggen dat dit in zekere zin het topje van de ijsberg is. Er wordt constant en veel gewerkt in de Commissie en in onze afdelingen. Voor u liggen de strategische doelstellingen en de strategische initiatieven waaraan wij prioriteit willen geven. Tegelijkertijd zit er een aantal zaken in de pijplijn. Op dit punt heeft u gelijk, mijnheer Harbour: u moet beslissen aan welke zaken u prioriteit wilt geven. Er is ook een lijst met prioriteiten op het vlak van communicatie. Dat is een antwoord op een aantal zeer belangrijke opmerkingen over mensenrechten en antidiscriminatie.
Zoals bekend is het komende jaar het jaar van gelijke kansen voor iedereen. Dat is één van onze prioriteiten op het vlak van de communicatie, en daarover zullen wij zeker contact opnemen met de andere instellingen. Of er al dan niet een richtlijn moet komen, zal binnen het Europees Parlement voortdurend onderwerp van discussie zijn, maar wij kunnen pas richtlijnen voorstellen als zich daarvoor de juiste omstandigheden voordoen en wanneer wij er klaar voor zijn. Daarover wordt later met de diverse commissies gedebatteerd. De onderwerpen antidiscriminatie en mensenrechten maken deel uit van alles dat wij doen en vormen duidelijk een politieke prioriteit in al onze activiteiten.
Wij zijn blij met uw bijdragen. Uit uw opmerkingen blijkt dat er een draagvlak is voor de ambitieuze doelstellingen van de Commissie voor 2007, en ik ben ook erg blij dat u de samenwerking voor de verwezenlijking hiervan vastberaden steunt. Wij hebben ook beloofd naar burgers te zullen luisteren en informatie te verstrekken om het afleggen van rekenschap, de transparantie en de effectiviteit te verbeteren. Wij danken u voor uw steun bij het voortzetten en versterken van onze inspanningen voor een betere communicatie.
De Commissie zal nu de inhoud van de resolutie bestuderen die u in december gaat aannemen. De Commissie zal tijdig en op juiste wijze reageren. De presentatie van de jaarlijkse beleidsstrategie voor 2008 kan het moment zijn waarop de Commissie uitlegt hoe zij van plan is om rekening te houden met de resolutie over het werkprogramma.
Ik wil nogmaals stellen dat de Commissie het grootste belang hecht aan ons kaderakkoord. Dit is een solide basis gebleken te zijn voor een productieve werkrelatie tussen onze twee instellingen. Het zou ons gemeenschappelijk doel moeten zijn om deze ten volle te benutten.
Mijnheer Duff, wij hebben regelmatig besprekingen over het constitutionele verdrag en, zoals u ook al van voorzitter Barroso hoorde, hebben wij ook voor het komende jaar grote verwachtingen. Wij beginnen nu met de voorbereidingen die noodzakelijk zijn om volgend jaar vorderingen te kunnen maken bij de institutionele kwesties en hopelijk ook het Constitutionele Verdrag. Wij zullen moeten samenwerken met de lidstaten en een dialoog met hen aangaan over een evenwichtige en effectieve aanpak. Maar het is duidelijk dat de problemen die in de Grondwet worden behandeld, niet verdwenen zijn. Zij bestaan nog en worden zichtbaarder door de uitbreiding van het komende jaar. Daarom zullen we op de kwestie terug komen. Wij moeten het debat aangaan. Wij hadden echter ook een denkpauze nodig en moesten contact opnemen met de burgers, en dat was geen tijdverlies. Wij hebben daar veel voor terug gekregen. Deze tijd was noodzakelijk, omdat wij in veel lidstaten een verandering in het debat en de sfeer hebben kunnen constateren. Het is belangrijk om te weten dat wij die steun kunnen mobiliseren bij het zoeken naar een oplossing voor de constitutionele kwestie.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming zal plaatsvinden tijdens de vergaderperiode van december.
(De zitting wordt om 18.10 onderbroken en om 18.30 hervat)
