Tura pytań (pytania do Komisji) 
Przewodniczący
Następnym punktem jest tura pytań (B6-0009/2009), która wyjątkowo potrwa do godz. 20.00.
Chciałbym zacząć od poinformowania państwa, że pan komisarz Kovács nie będzie obecny, a więc na pytania nr 1 i 3 z pierwszej części tego przedziału czasu, kierowane do pana komisarza, odpowie pani komisarz Reding.
Do Komisji skierowano następujące pytania.
Część pierwsza
Przewodniczący

Przedmiot: Działania w zakresie promowania produktów i usług, które sprzyjają zwiększaniu racjonalizacji zużycia energii i promowaniu energii odnawialnych.
Podczas wiosennego posiedzenia Rady Europejskiej
w 2008 r., głowy państw i rządów zgodziły się co do przyszłego przeglądu dyrektywy w sprawie opodatkowania energii, mającego na celu promowanie zwiększenia udziału energii ze źródeł odnawialnych w łącznie zużywanej ilości energii.
Zwiększanie racjonalizacji zużycia energii jest jednym z najszybszych, najbezpieczniejszych i najtańszych sposobów zmniejszania uzależnienia UE od zasobów energetycznych krajów trzecich, obniżania zużycia energii oraz zmniejszania emisji CO2 i wydatków publicznych na rachunki za energię.
W świetle potrzeby zwiększania racjonalizacji zużycia energii, czy Komisja mogłaby wskazać, jakie działania i instrumenty fiskalne ma na uwadze w celu promowania produktów i usług, które służą zwiększaniu racjonalizacji zużycia energii oraz promowaniu energii ze źródeł odnawialnych?
Viviane Reding
komisarz. - Europejski plan naprawy gospodarczej, który - nawiasem mówiąc - został poparty przez Parlament i Radę, przewiduje wspieranie przez Komisję promowania natychmiastowego wykorzystania produktów ekologicznych. Proponuje się w nim m.in. zmniejszenie stawek podatku VAT na produkty i usługi ekologiczne służące zwiększaniu racjonalizacji zużycia energii, w szczególności w odniesieniu do budynków. Ponadto Komisja nakłania państwa członkowskie do zapewniania konsumentom dalszych zachęt służących stymulowaniu popytu na produkty przyjazne dla środowiska.
Komisja prowadzi obecnie przegląd dotychczasowego wspólnotowego prawodawstwa podatkowego. Jego celem jest wyeliminowanie w możliwie największym zakresie dotychczasowych zachęt zmierzających w przeciwnym kierunku niż cele racjonalizacji zużycia energii oraz zmniejszenia emisji związków węgla, a także tworzeniu tam, gdzie to właściwe, zachęt służących realizacji tych celów.
W uzupełnieniu wspomnianych inicjatyw fiskalnych Komisja dąży do lepszego wykorzystania innych instrumentów finansowych służących promowaniu racjonalizacji zużycia energii zwłaszcza w budynkach. Komisja wspólnie z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym opracowuje inicjatywę na rzecz finansowania zrównoważonej energii. Inicjatywa ta ma na celu mobilizowanie finansowania z rynków kapitałowych do wykorzystania z udziałem porozumienia burmistrzów. Przewiduje się, że na 2009 roku zostanie udostępniony budżet w wysokości 15 milionów euro.
Komisja zaproponowała także modyfikację rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, która umożliwiłaby wykorzystanie tego funduszu przez wszystkie państwa członkowskie w celu zwiększenia wydatków na ulepszenia w zakresie racjonalizacji zużycia energii oraz korzystanie z energii odnawialnej w istniejących budynkach mieszkalnych.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Pragnę na początek powiedzieć, że aktualnie obowiązująca dyrektywa była wdrażana źle lub niedostatecznie i dlatego też chciałabym zapytać Komisję, czy rozważa obniżenie w przyszłości podatku VAT także na produkty. Uważam ponadto, iż ważne byłoby zwiększenie środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w celu wspierania racjonalizacji zużycia energii w odniesieniu do budynków i mieszkań socjalnych z 3% do 15%.
Myślę również, że ważny byłby fundusz na rzecz racjonalizacji zużycia energii i energii ze źródeł odnawialnych.
Viviane Reding
komisarz. - Wiemy, że bardzo ważne jest dysponowanie środkami sprzyjającymi temu, aby obywatele i rządy podjęły się racjonalizacji zużycia energii. Dysponujemy obecnie pewnymi badaniami dotyczącymi potencjalnych zachęt podatkowych służących oszczędzaniu energii i ochronie środowiska, a Komisja przygotowuje propozycję nowelizacji dyrektywy w sprawie podatku VAT przewidującej obniżone jego stawki, które miałyby dotyczyć niektórych przyjaznych dla środowiska towarów i usług.
Zgodnie z planem naprawy gospodarczej Komisja może zaproponować obniżone stawki VAT na ekologiczne produkty i usługi w celu zwiększania racjonalizacji zużycia energii, zwłaszcza w odniesieniu do budynków. Należy jednakże zaznaczyć, iż we wniosku Komisji z lipca 2008 r. przewiduje się już możliwość stosowania przez państwa członkowskie tych obniżonych stawek VAT do usług w zakresie renowacji, naprawy, zmiany i konserwacji budynków mieszkalnych, miejsc kultu religijnego i dziedzictwa kulturowego oraz zabytków. Obejmuje to prace mające na celu zwiększenie oszczędności energii i racjonalizację jej zużycia we wspomnianych budynkach.
W dniu dzisiejszym rada Ecofin osiągnęła kompromis. Zbyt wcześnie jest mówić, co dokładnie będziemy robili z wnioskami Ecofin, ale Komisja zamierza zapoznać się z przedstawionymi dziś propozycjami.
Reinhard Rack
(DE) Panie przewodniczący! Chciałbym zgłosić do protokołu moje podziękowania dla pani komisarz i Komisji zwłaszcza za umożliwienie omówienia tutaj tematu termorenowacji budynków. Jest to jeden z najbardziej efektywnych sposobów oszczędzania energii i z tego punktu widzenia wydaje mi się, że to ważna i właściwa droga, którą należy podążać. W związku z tym moje pytanie brzmi: czy Komisja widzi tu możliwość dokonania odpowiednich obniżek VAT w odniesieniu do energooszczędnych i energetycznie neutralnych domów w sektorze budownictwa prefabrykowanego? Czy jest to coś, co można brać pod uwagę i dokąd zmierzamy w tym zakresie?
Viviane Reding
Panie przewodniczący! Idea, którą wysunął właśnie pan poseł Rack, jest interesująca. Zostanie ona oczywiście przeanalizowana przez Komisję wraz z innymi przedstawionymi pomysłami dotyczącymi racjonalizacji zużycia energii w budownictwie mieszkalnym czy odnawianiu domów. Mogę także powiedzieć, iż Komisja zamierza dokonać restrukturyzacji funduszy strukturalnych, tak aby inwestowanie w takie energooszczędne domy było także możliwe z wykorzystaniem funduszy strukturalnych.
Przewodniczący

Przedmiot: Bardziej elastyczna interpretacja paktu stabilności i wzrostu.
Czy Komisja może powiedzieć, czy w tym okresie bardzo poważnego kryzysu gospodarczego podtrzymuje swój pogląd, że wszystkie kraje mające deficyt muszą go zredukować w czasie dwóch a nie trzech lat, chociaż ten drugi okres wydaje się być bardziej racjonalny, biorąc pod uwagę dostępne dane? Jeżeli tak, to dlaczego? W jaki sposób podtrzymywanie tego poglądu przystaje do poglądu przewodniczącego Eurogrupy dotyczącego elastyczniejszej interpretacji paktu stabilności i wzrostu (patrz: oświadczenia z dnia 21 stycznia 2009, Agence Europe)?
Viviane Reding
komisarz. - W normalnych warunkach, pakt stabilności i wzrostu zakłada szybką korektę nadmiernego deficytu, a korekta ta powinna zostać zrealizowana w roku następującym po wskazaniu tego nadmiernego deficytu. Jednakże w zreformowanym pakcie stabilności i wzrostu przewiduje się także dłuższe terminy w przypadku okoliczności szczególnych - zgodnie z art. 34 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97.
W pakcie nie zawarto jednoznacznej definicji tych szczególnych okoliczności. Jednakże opracowując sprawozdanie zgodnie z art. 143 traktatu, wywołane występowaniem planowanego nadmiernego deficytu, Komisja ma wynikający z traktatu obowiązek uwzględnienia czegoś, co określane jest mianem 'odnośnych czynników'. W sprawozdaniu tym Komisja musi uwzględnić zmiany sytuacji ekonomicznej w perspektywie średnioterminowej, w szczególności potencjalnego wzrostu występujących warunków cyklicznych, realizację polityk w kontekście agendy lizbońskiej oraz polityk sprzyjających badaniom i rozwojowi oraz innowacyjności. Musi ona także uwzględnić zmiany sytuacji budżetowej w średnioterminowej perspektywie, zwłaszcza wysiłki na rzecz konsolidacji podatkowej w korzystnych warunkach, poziom długu publicznego oraz zagadnienia trwałości, potrzeb w zakresie finansowania ze środków zewnętrznych, inwestycje publiczne oraz jakość ogólną finansów publicznych. Musi także uwzględniać wszelkie inne czynniki, które - zdaniem danego państwa członkowskiego - są istotne dla całościowej oceny, w kategoriach jakościowych, nadwyżki w stosunku do wartości odniesienia, a które państwo członkowskie przedstawiło Komisji i Radzie.
Okoliczności dotyczące czynników, które należy wziąć pod uwagę, wskazują, że ustalenie występowania szczególnych okoliczności powinno opierać się na ocenie ogólnej tych czynników. Dnia 18 lutego Komisja przyjęła swoje zalecenia dotyczące opinii Komisji w sprawie najnowszych aktualizacji programów stabilności i konwergencji dla 17 państw członkowskich. Jednocześnie uwzględniając swoją ocenę tych programów, Komisja przyjęła sprawozdania dla Irlandii, Grecji, Hiszpanii, Francji, Łotwy i Malty. Rada Ecofin przyjęła swoją opinię dotyczącą tych sprawozdań dziś rano. Komisja zaproponuje zalecenia dla Rady, aby położyć kres występowaniu nadmiernego deficytu. W zaleceniach tych przewidziane zostaną terminy ustalone zgodnie z Paktem Stabilności i Wzrostu, tzn. uwzględniając tam, gdzie to właściwe, występowanie okoliczności szczególnych.
Giorgos Dimitrakopoulos
(EL) Panie przewodniczący! Pragnę podziękować pani komisarz za bardzo szczegółową odpowiedź, aczkolwiek muszę powiedzieć, że byłem nieco zaskoczony, iż - biorąc pod uwagę wszystkie te poruszone przez panią istotne kwestie - nie wspomniała pani o pojęciu harmonogramów, innymi słowy, czy Komisja zaleci określone harmonogramy dla każdego przypadku oraz, po drugie, czy w swoim zaleceniu Komisja powiąże etapy harmonogramu z obniżeniem wielkości procentowej powyżej 3%.
Jörg Leichtfried
(DE) Panie przewodniczący! Pani komisarz! Mam dwa krótkie pytania. Moje pierwsze pytanie brzmi: co się dzieje w kwestii tych państw członkowskich, które już mają prowokacyjnie niskie stawki podatków dla firm albo tak naprawdę nie stosują żadnych? Czy jest w porządku, z punktu widzenia rozluźnienia paktu, pomijanie tych państw w chwili, gdy znajdą się one w trudnej sytuacji w związku z niskimi podatkami wynikającymi z ich polityki?
Moje drugie pytanie jest następujące. Czy kwestia ta nie powinna być powiązana z określonym poziomem powodzenia? Innymi słowy: w przypadku, gdy państwo członkowskie ma większy deficyt w celu przeciwdziałania bezrobociu, a następnie bezrobocie radykalnie spada, czyż promowanie takiego podejścia ma sens?
Avril Doyle
Czy nastąpiła zmiana Regulaminu? Sądziłam, że autor pytania oraz dwaj inni posłowie mają prawo do pytania uzupełniającego.
Po drugie, do której godziny dziś wieczorem będzie trwała tura pytań, jako że zaczęliśmy późno?
Przewodniczący
Pani poseł Doyle, zakończymy rzeczywiście o godz. 20.00, zgodnie z założeniem. Rozpoczęliśmy późno i skończymy późno. Czy szanowna pani poseł nie ma pytania uzupełniającego?
Czy pani poseł Doyle chce zadać pytanie uzupełniające?
Avril Doyle
Panie przewodniczący! Tak, chcę. Bardzo przepraszam. Sądziłam, że kieruje je pan tylko do autora pytana i tylko jednej kolejnej osoby. Niewłaściwie zrozumiałam pańską uwagę.
Chciałabym kontynuować, prosząc panią komisarz o wskazanie państwa członkowskiego, które w dotychczasowym rozumieniu nie odnotuje nadmiernego deficytu.
Po drugie, czy pani komisarz mogłaby wyjaśnić bliżej, co Komisja zamierza zaproponować Radzie zgodnie z ustaleniami dokonanymi dziś rano w odniesieniu do Irlandii?
Viviane Reding
komisarz. - W odpowiedzi na pytanie zadane przez pana posła Dimitrakopoulosa, proponując państwu członkowskiemu terminy przywrócenia zrównoważonej pozycji finansów publicznych, Komisja uwzględni możliwości manewru, jakimi dysponuje dane państwo członkowskie. Wezwania do szybkiej konsolidacji podatkowej można oczekiwać tylko w przypadku zagrożenia kryzysem finansów publicznych, biorąc pod uwagę potrzeby finansowe całej gospodarki.
Co do drugiego pytania, które było pytaniem podwójnym, odpowiedź na jego część pierwszą brzmi "nie”. Odpowiedź na część drugą - dotyczącą państw, w których występują niskie stawki podatku od firm - w pakcie stabilności i wzrostu ocenia się globalną pozycję fiskalną państwa członkowskiego, a nie konkretną strukturę podatkową każdego państwa członkowskiego.
W odpowiedzi na pytanie trzecie, czy są jakieś państwa członkowskie, w których nie występuje nadmierny deficyt, są oczywiście pewne państwa członkowskie bez nadmiernego deficytu, co obrazują wykresy systematycznie publikowane przez Komisję.
Przewodniczący

Przedmiot: Zniesienie rajów podatkowych
Czy Komisja zaproponowała, albo czy zamierza zaproponować zniesienie rajów podatkowych, szczególnie w obrębie UE?
Czy UE przyjęła jakąś decyzję, w której proponuje się, aby państwa członkowskie zniosły raje podatkowe występujące na ich terytoriach?
Jakie działania podejmie Komisja, aby położyć kres rajom podatkowym, przeciwdziałać finansowej spekulacji i ograniczyć swobodny przepływ kapitału, szczególnie w obrębie Unii?
Viviane Reding
Panie przewodniczący! O końca lat 90. XX wieku Komisja realizuje stanowczą politykę wymierzoną przeciwko oszustwom, unikaniu podatków i szkodliwej konkurencji podatkowej.
Kluczowym elementem tej polityki jest promowanie przejrzystości w systemach podatkowych oraz wymiana informacji między administracjami podatkowymi. Wreszcie, politykę tę potwierdziły jednoznaczne deklaracje G20, w których atakowano nieprzejrzyste praktyki w niektórych jurysdykcjach, często zwanych rajami podatkowymi.
Komisja wzmocniła swoją politykę w tej dziedzinie na przełomie 2008 i 2009 roku, przedstawiając dwa wnioski.
Pierwszy z nich ma na celu wzmocnienie wymiany informacji, zgodnie z tym, co określono w dyrektywie w sprawie oszczędności. W drugim w efekcie proponuje się, aby wszystkie państwa członkowskie dostosowały swoje standardy wymiany informacji do najbardziej otwartego poziomu, szczególnie poprzez zapewnienie niemożności powoływania się przez państwa członkowskie na poufność danych finansowych jako pretekst do odmowy udzielania informacji potrzebnych innym państwom członkowskim w celu obliczenia podatków dla ich rezydentów.
W maju 2008 roku, Rada postanowiła promować tę politykę dobrego zarządzania fiskalnego wobec krajów trzecich, włączając w to zasadę przejrzystości, wymiany informacji i uczciwej konkurencji fiskalnej oraz zwróciła się do Komisji o negocjowanie klauzul tej treści w porozumieniach z krajami trzecimi.
Komisja zamierza przedstawić wkrótce inicjatywę polityczną, której celem jest podkreślenie spójności tej polityki oraz kluczowych czynników służących zapewnieniu jej powodzenia. Wydaje się zwłaszcza, że wdrażanie działań koordynowanych na szczeblu europejskim stanowi odpowiedź na wątpliwości wyrażone przez pana Guerreirę.
Pedro Guerreiro
(PT) Wnosząc z tego, co zostało powiedziane, wydaje się, że mniej się działa, a więcej mówi. Innymi słowy, raje podatkowe i ich zniesienie nie są planowane, ja natomiast postawiłbym następujące pytanie: jak Komisja zamierza zniechęcać banki do działania z centrów offshore, w związku z tym, że wyraziła taką intencję? A także: jakie faktyczne działania zamierza zaproponować, aby przeciwdziałać spekulacji finansowej, która leży u podstaw obecnego kryzysu finansowego i gospodarczego?
Robert Evans
Pani komisarz z pewnością dysponuje pewną wiedzą na temat rajów podatkowych, ponieważ Luksemburg raczej zalicza się do tej kategorii. Czy nie uważa pani, że cała zasada wspólnego rynku zostaje podważona, jeżeli ciężarówki zbaczają ze swej trasy, aby tam kupić tanie paliwo?
Jest także Jersey, Guernsey, wyspa Man - które znajdują się w Wielkiej Brytanii, ale poza EU - Liechtenstein, Monaco, San Marino i inne To wszystko są małe raje podatkowe, w których prowadzony jest offshore banking, o którym właśnie usłyszeliśmy, sprzyjający bogatym. Istnieją one tylko dlatego, że UE im na to pozwala.
Oto słowa pani komisarz: "stanowcza polityka wymierzona przeciwko unikaniu podatków”. Gdyby to było prawdą, czyż Komisja nie uwzględniłaby pewnych sugestii dotyczących zniesienia tych rajów podatkowych?
Viviane Reding
komisarz. - W odpowiedzi na pierwsze pytanie, Komisja zaproponowała dwie nowe dyrektywy w celu rozwiązania tych problemów, ponieważ kryzys finansowy unaocznił je wyraźniej niż dotąd.
Przedstawiliśmy propozycję pod koniec 2008 roku, a kolejną - na początku 2009 roku, przy czym ta pierwsza ma na celu wzmocnienie wymiany informacji, a druga gwarantuje prawa państwa członkowskiego do uzyskania informacji bez powoływania się innego państwa na tajemnicę bankową.
Co do drugiego pytania, pragnę jedynie podkreślić, że ciężarówki nie mają nic wspólnego z rajami podatkowymi.

Przedmiot: Internet i przestępczość na tle nienawiści
Podżeganie do nienawiści rasowej jest przestępstwem we wszystkich państwach członkowskich UE. Jednakże zgodnie z wynikami badania przestępczości na tle nienawiści rasowej z 2008 roku, opublikowanymi przez organizację pozarządową Human Rights First, przestępczość na tym tle rośnie w Europie i ważne jest, aby dostrzec zasadniczą rolę, jaką w tej mierze odgrywa Internet.
Czy w ramach celu, jakim jest zwalczanie przestępczości karnej w cyberprzestrzeni i tworzenia bezpieczniejszego Internetu dla wszystkich, Komisja podejmuje jakieś konkretne działania służące zwalczaniu witryn internetowych, które podżegają do nienawiści rasowej i przemocy?
Viviane Reding
komisarz. - Zadane pytanie jest bardzo ważne i pragnę podkreślić, że Komisja stanowczo odrzuca rasizm, ksenofobię oraz każdy rodzaj nasyconych nienawiścią wypowiedzi, o których wspomina pan poseł. Komisja podziela także poruszone tu obawy i zdaje sobie sprawę, iż niektóre treści dostępne w Internecie mogą mieć bardzo negatywne oddziaływanie.
Komisja w miarę możliwości zwalcza rasizm, ksenofobię i antysemityzm we wszystkich mediach, a nie tylko w Internecie, na mocy uprawnień nadanych jej w traktatach. W związku z tym, Komisja podjęła szereg inicjatyw - ustawodawczych i pozaustawodawczych - które mają na celu zapobieganie dyskryminacji, jak również wypowiedziom rasistowskim, ksenofobicznym i antysemickim. Wreszcie, jest dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych, w której rozszerza się minimalne standardy dotyczące treści wszystkich usług audiowizualnych i medialnych, i w której uwzględniono oferty w Internecie na żądanie. Obejmuje to: "zakaz podżegania do nienawiści ze względu na rasę, płeć, religię czy narodowość”. Ponadto Komisja przyjęła polityki mające na celu zmniejszenie treści rasistowskich on-line. Pragnę jedynie zwrócić tutaj uwagę na zalecenie w sprawie ochrony nieletnich oraz godności ludzkiej oraz prawa do odpowiedzi, w którym wzywa się do podjęcia działań przeciwko dyskryminacji we wszystkich mediach.
Przyjęta w ostatnim czasie decyzja ramowa Rady w sprawie zwalczania niektórych form i wyrazów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawa karnego, nakreśla wspólne podejście UE do rasizmu i ksenofobii. Decyzja ramowa ma na celu ściganie karne podejmowanych w skali międzynarodowej działań takich, jak podżeganie do przemocy czy nienawiści w stosunku do danej grupy lub osoby należącej do grupy definiowanej według kryteriów rasy, koloru skóry, pochodzenia, wyznania, przekonań czy pochodzenia narodowego lub etnicznego.
Podżeganie do przemocy czy nienawiści byłoby także karalne, gdyby polegało na publicznym rozpowszechnianiu i dystrybucji traktatów, zdjęć i innych materiałów. Państwa członkowskie mają obowiązek dostosowania się do tych przepisów do dnia 28 listopada 2010 r.
Poza tym podejściem prawnym, Komisja promuje zbiór działań służących bezpieczniejszemu korzystaniu z Internetu. Myślę, że Parlament zna bardzo dobrze program Bezpieczny Internet +, z budżetem w wysokości 55 milionów euro na lata 2009-2013, w ramach którego współfinansowane są przedsięwzięcia stawiające sobie następujące cele: zwiększoną świadomość społeczną, zapewnienie sieci punktów kontaktowych w celu zgłaszania treści i zachowań nielegalnych i szkodliwych, w szczególności materiałów dotyczących seksualnego wykorzystywania dzieci, działań dorosłych mających na celu seksualne wykorzystanie dzieci i przemocy psychicznej w Internecie, sprzyjanie samoregulującym inicjatywom w tej dziedzinie oraz angażowanie dzieci w tworzenie bardziej bezpiecznego środowiska online, tworzenie bazy wiedzy na temat nowych trendów w zakresie wykorzystania technologii online i ich następstw w życiu dzieci.
Komisja stara się ponadto promować odpowiedzialne korzystanie z mediów i Internetu. W swoim komunikacie w sprawie umiejętności korzystania z mediów z grudnia 2007 r., Komisja wzywa państwa członkowskie do tego, aby zaangażowały się one skuteczniej w promowanie umiejętności korzystania z mediów i badania w tym zakresie. W bieżącym roku przedstawi ona zalecenie w sprawie umiejętności korzystania z mediów.
Warto także zauważyć, że Rada Europy wypracowała szereg wiążących i niewiążących w skali międzynarodowej instrumentów w tych kwestiach, z których wszystkie pokazują, że cyberprzestrzeń nie jest obszarem bezprawia, oraz że państwa członkowskie są zobowiązane chronić prawa i wolności jednostek za pomocą swojego prawa krajowego i m.in. Konwencji w sprawie zwalczania przestępstw kryminalnych w cyberprzestrzeni i dodatkowego Protokołu 3 do tej konwencji.
Claude Moraes
Pani komisarz! Nie mam najmniejszych wątpliwości co do pani zaangażowania w tej dziedzinie. Wiem, że rozpatrzyła to pani bardzo szczegółowo. Jednakże, biorąc pod uwagę wspomnianą przez panią kwestię, czyli "obszar bezprawia przestępczości kryminalnej w cyberprzestrzeni”, czy jest pani przekonana, szczególnie w odniesieniu do podżegania do nienawiści - co jest przestępstwem karnym we wszystkich państwach członkowskich, jak sądzę - że wdrażanie decyzji ramowej, dyrektywy audiowizualnej oraz wielu innych instrumentów, o których pani wspomniała, rzeczywiście powstrzymuje rozprzestrzenianie się tych witryn? Dotychczasowe dane wskazują, że ich liczba nieustannie się zwiększa. Czy nie uważa pani, że powinniśmy podejmować dalsze działania?
Jim Allister
Pani przewodnicząca! Nie ma większej zbrodni podyktowanej nienawiścią niż morderstwo, a w tym tygodniu w moim okręgu wyborczym w Irlandii Północnej, irlandzcy republikańscy terroryści zamordowali trzech funkcjonariuszy sił bezpieczeństwa.
A mimo to w ciągu kilku godzin, wiele witryn internetowych na całym świecie gloryfikowało te odrażające morderstwa i chwaliło tych, którzy je popełnili. A zatem, czy Komisja, oprócz kwestii rasizmu i ksenofobii, zajmuje się także nadużywaniem Internetu przez pasożytujących na nim terrorystów?
Viviane Reding
komisarz. - Nie ma usprawiedliwienia dla przestępstwa, niezależnie od tego, gdzie miało ono miejsce - czy to w świecie rzeczywistym, czy w cyfrowym - ale oczywiście znacznie łatwiej jest zwalczać przestępczość w świecie rzeczywistym ponieważ dysponujemy instrumentami umożliwiającymi bezpośrednią interwencję. Jest to znacznie bardziej skomplikowane w ogólnoświatowej sieci, i dlatego też wypracowaliśmycały szereg instrumentów służących zwalczaniu tej przestępczości.
Wiem z rozmów z moim kolegą, Jacquesem Barrotem, że siły policyjne tworzą sieć analiz w celu zwalczania przestępczości on-line, oraz że odnoszą one coraz większe sukcesy w chwytaniu przestępców. Jednakże witryn powstaje coraz więcej. Sama próbowałam zrobić coś innego w tym zakresie za pomocą Programu Bezpieczny Internet. Idzie o to, aby nadać podmiotowość ludziom - przede wszystkim ludziom młodym - którzy korzystają z Internetu, po to, aby wiedzieli co robić, kiedy napotkają na treści negatywne. Przykładowo - przy czym niekoniecznie mówimy tu o przestępczości, ale o przemocy psychicznej w Internecie, która stała się dla młodzieży czymś strasznym- że jest określony przycisk, za pomocą którego mogą zwrócić się o pomoc.
Staramy się zatem, korzystając z różnych środków, zwalczać przestępców z pomocą sił policyjnych, nadając uprawnienia wychowawcom, rodzicom i dzieciom, aby te osoby mogły samodzielnie podjąć decyzję lub dokonać zgłoszenia, oraz oczywiście za pomocą programów zapewniających bezpieczne korzystanie z mediów; osobiście życzyłabym sobie, aby w państwach członkowskich były one liczniejsze. Musimy dać następnemu pokoleniu narzędzia, aby mogło ono znaleźć rozwiązanie i walczyć, bo w przeciwnym razie możemy mieć problem z Internetem polegający na przykład na tym, że rodzice nie będą pozwalali swoim dzieciom z niego korzystać, a to nie byłby właściwy sposób postępowania. Chcemy, aby pozytywna strona Internetu kwitła, a strona negatywna została zablokowana.
A teraz w kwestii zabójstwa, na które zwrócił uwagę kolega poseł. Stało się coś strasznego i jestem przekonana, że zablokowanie tego wszystkiego należy do obszaru działania policji i sił bezpieczeństwa. Narzędzi tych nie powinno się oczywiście traktować jako czegoś, co można wykorzystać do rozwiązania wszelkich problemów społecznych, ale gdy chodzi o przestępczość, nie ma dyskusji. Przestępczość musi być zwalczana i to zwalczana bardzo stanowczo.
Przewodniczący

Przedmiot: Technologie teleinformatyczne (ICT) i społeczeństwo informacyjne
Komisja uczyniła rozwój ICT i społeczeństwa informacyjnego - co niesie ze sobą ogromne potencjalne korzyści dla gospodarki i społeczeństwa europejskiego - istotą swoich programów. Jednakże, co Komisja robi, aby zapewnić w nich udział niektórym sektorom społeczeństwa europejskiego - takim jak ludzie starsi i osoby o niskich dochodach -tak, by nie pozostali na marginesie ani nie zostali zapomniani w tym procesie?
Viviane Reding
komisarz. - Technologie informatyczne i komunikacyjne mają ogromny potencjał w zakresie pomocy ludziom starszym. No, ale to się łatwo mówi, ale nie tak łatwo już zrobić ponieważ mamy tu do czynienia z prawdziwym digital divide (podziałem cyfrowym). Idzie o ludzi, którzy bardzo potrzebują narzędzi ICT, ale ponieważ nigdy dotąd w swoim życiu ich nie używali, nie są przyzwyczajeni do korzystania z nich. Przykładowo, tylko 15% osób starszych korzysta z Internetu. Dlatego też musimy wypracować politykę służącą wyeliminowaniu tej bariery, ponieważ będziemy potrzebowali ICT do tego, aby dłużej byli oni aktywni i produktywni, aby w dalszym ciągu angażowali się w życie społeczne z pomocą bardziej dostępnych usług online i dłużej cieszyli się lepszym zdrowiem i lepszą jakością życia.
Dlatego właśnie Komisja przedstawiła w 2007 roku plan działania na rzecz dobrego starzenia się w społeczeństwie informacyjnym, przewidujący konkretne działania.
Pierwsze z nich dotyczy badań i innowacji służących opracowaniu i testowaniu technologii w zakresie opieki społecznej i niezależnego życia osób starszych. Muszę oddać sprawiedliwość sektorom naszej gospodarki, ponieważ w ramach swoich programów badawczych wypracowały one szereg mechanizmów, usług i produktów, które pomagają osobom starszym pozostać dłużej w ich własnych domach.
Drugie działanie polega na podnoszeniu świadomości korzyści pośród użytkowników i organów władzy publicznej poprzez ustanowienie portalu internetowego poświęconego najlepszym praktykom oraz programów nagród europejskich dla inteligentnych domów - na przykład aplikacji w zakresie niezależnego życia.
Działanie trzecie to zmniejszenie fragmentacji podejść do rozmieszczania tych technologii w Europie.
W 2008 roku Komisja przyjęła dwie inne inicjatywy.
Pierwsza z nich to nowy wspólny program mający na celu wspieranie wspólnych prac badawczych z państwami członkowskimi w obszarze życia z pomocą otoczenia: są to technologie dotyczące zastosowań w domu oraz mobilności, służące pomocą starszym ludziom w ich codziennym życiu i oferujące aplikacje w zakresie opieki społecznej.
Druga z nich to nowy komunikat dotyczący e-dostępności, zachęcający do korzystania z towarów i usług ICT przez osoby starsze i niepełnosprawne oraz zachęcający państwa członkowskie do podejmowania wszelkich niezbędnych działań służących polepszeniu dostępu do publicznych stron internetowych.
Zgodnie z tymi działaniami, od chwili obecnej do roku 2013, UE wraz z państwami członkowskimi i sektorem prywatnym zainwestuje ponad 1 miliard euro w badania i innowacje na rzecz starzejącego się społeczeństwa.
A zatem widzicie państwo, że naprawdę podchodzimy do tego zagadnienia bardzo poważnie i jesteśmy przekonani, że mamy w tej mierze możliwości podniesienia jakości życia w starzejącym się społeczeństwie.
Co do problemu użytkowników o niskich dochodach, chciałabym zwrócić uwagę przede wszystkim na drugi pakiet uregulowań dotyczących roamingu, który Parlament przyjął wczoraj wieczorem na forum komitetu ITRA. Jednym z elementów tego pakietu jest obniżenie cen korzystania z telefonów komórkowych, stacjonarnych, Internetu, itp.
Komisja ustaliła także skalę ocen rynku konsumenckiego, która pozwala na monitorowanie wyników działań rynkowych adresowanych do konsumentów. Dane z tej oceny pozwalają nam lepiej uwzględniać ich interesy.
Nowe propozycje, które zostały przedłożone Parlamentowi w związku z przeglądem rynku telekomunikacyjnego także służą wzmocnieniu praw konsumentów i użytkowników w celu polepszenia dostępności i promowania zintegrowanego społeczeństwa.
Na przykład zaproponowano zmianę niektórych przepisów w celu lepszego uwzględnienia potrzeb osób starszych i osób o potrzebach szczególnych; przy tym powinny to być cele ogólne stanowiące wytyczne do działań krajowych organów regulujących.
Eoin Ryan
Pragnę podziękować pani komisarz. Ani przez chwilę nie wątpię, że Komisja robi bardzo wiele w zakresie informacji IT. Widać ogrom jej pracy. Od niedawna jestem zarejestrowany w witrynie "Twitter” i muszę powiedzieć, że jestem więcej niż zaskoczony i pod wrażeniem tego, jak wiele można znaleźć w tej witrynie informacji pochodzących z Unii Europejskiej. Jest ich naprawdę mnóstwo i pragnę Komisji tego pogratulować.
Jednakże w dalszym ciągu mamy problem z ludźmi znajdującymi się w trudniejszych warunkach i osobami starszymi, jeżeli chodzi o korzystanie i dostęp do Internetu i nowych technologii. To ciągle się zmienia. Teraz, w okresie poprzedzającym wybory czerwcowe stoi przed nami nowe wyzwanie. Chciałbym po prostu zapytać, czy w celu promowania czerwcowych wyborów do Unii Europejskiej przewidziano jakieś działania, które mają umożliwić większej liczbie osób korzystanie z Internetu.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Pragnę pogratulować tego, co robicie państwo dla dzieci i Internetu, a także decyzji, aby do 2010 roku osiągnąć 100% zasięg Internetu szerokopasmowego.
Chciałabym powiedzieć, że w Rumunii osoby starsze i rodzice za pomocą Internetu komunikują się tanio i sprawnie z dziećmi, które wyjechały zagranicę; mogą je zobaczyć i usłyszeć. Chciałabym jednak zapytać, co robicie w kierunku rozwijania usług on-line. Mam tu na myśli infrastrukturę klucza publicznego.
Reinhard Rack
(DE) Panie przewodniczący! Pani komisarz! Przemysł produkuje sprzęt, który jest odpowiedni dla różnych celów społeczeństwa informacyjnego, także dla osób starszych i niepełnosprawnych. Ale przy tym prawie wszystkie telefony komórkowe, przyciski alarmowe i tego rodzaju gadżety przeważnie są oferowane po bardzo wysokich cenach.
Czy Komisja jest w stanie coś z tym zrobić? Przecież sprzedawanie szczególnie prostej technologii po niezwykle wysokich cenach nie jest przyjazne dla użytkowników.
Viviane Reding
komisarz. - Przede wszystkim: Internet a wybory. Jest to kwestia, którą ci, którzy ubiegają się o elekcję - posłowie do Parlamentu Europejskiego i kandydaci - powinni wziąć pod uwagę, i wypracować lepszą komunikację ze swoimi obywatelami. W ostatnich latach Parlament Europejski przyczynił się do podjęcia tak wielu korzystnych działań, tak że przedstawienie obywatelom tych wszystkich pozytywnych akcji nie powinno nastręczać szczególnych trudności.
Biorąc pod uwagę jedynie przykłady e-integracji (np. w Irlandii), mogę przytoczyć listę działań, które zostały wprowadzone w życie na terytorium Irlandii z udziałem irlandzkich spółek, ośrodków badawczych i organizacji pozarządowych. Wyjaśnienie, jak wykorzystuje się środki z budżetu europejskiego, aby usprawnić życie obywateli, będzie bardzo interesujące nawet dla samych posłów do Parlamentu Europejskiego.
Pytanie drugie dotyczyło młodych i starszych oraz tego, w jaki sposób mogą się oni lepiej porozumiewać. No cóż, mogę państwu powiedzieć, że moja mama, która nigdy nie używała telefonu komórkowego, kupiła go jednak, aby kontaktować się ze swoimi wnukami, ponieważ zrozumiała, że to jedyny sposób, aby mogli oni do niej zadzwonić. Teraz jest bardzo zawiedziona, jeżeli nie telefonują do niej dostatecznie często. Spotkałam także wiele starszych osób, które zaczęły korzystać z Internetu ze względu na Skype, ponieważ ich dzieci lub wnuki są za granicą i chcieliby z nimi rozmawiać.
Dlatego też staramy się wypracowywać działania, które stworzą prawdziwy rynek wewnętrzny w zakresie komunikacji w Europie, tak aby komunikacja ta była płynna i nie bardzo kosztowna.
Doszłam tym samym do pytania trzeciego: a co z ceną komunikacji? Istnieje wiele możliwości pozwalających obniżyć cenę połączeń. Prawdą jest, że obecnie te usługi lub działania przeznaczone dla starszego pokolenia pozostają na rynku krajowym, ponieważ rynek nie jest jeszcze dostatecznie rozwinięty i usługi te są w dalszym ciągu zbyt drogie.
Jest tylko jedno rozwiązanie tej kwestii, a mianowicie rozwijanie rynku, ponieważ jeżeli tysiące starszych ludzi zacznie korzystać z tych usług i instrumentów, ich cena spadnie i staną się one dostępne. A zatem musimy podnosić świadomość służącą promowaniu korzystania z tych towarów i usług ICT, które - jestem przekonana - będą stanowiły jedno z rozwiązań problemów starzejącego się społeczeństwa.
Przewodniczący

Przedmiot: Monitorowanie Internetu
Doszło do mnie, że Internet stał się bezpiecznym portem dla rasistów i innych bigotów, którzy wyrażają w nim swoje poglądy.
Czy Komisja poruszyła to zagadnienie a jeżeli tak, jakie działania podejmuje?
Na pytania nr 37 i 40 odpowiedzi zostaną udzielone na piśmie.
Viviane Reding
komisarz. - Pytanie, które zadał pan poseł nie jest nowe, co wskazuje, że jest to kwestia bardzo bliska sercom posłów do Parlamentu Europejskiego.
Chciałabym przypomnieć odpowiedź, jakiej udzieliłam na pytania zadane przez panów: Moraesa - dotyczące Internetu i przestępstw dyktowanych nienawiścią, Lucę Romagnoliego na temat treści i korzystania z blogów, oraz Roberta Kilroya-Silka w sprawie rasizmu i przemocy w portalach społecznościowych. Mogę powiedzieć, że pytania te nie tylko zostały zadane, ale Komisja podjęła także działania w tym zakresie.
Jeżeli idzie o portale społecznościowe: kilka tygodni temu wszyscy dostawcy sieci społecznościowych zasiedli przy stole i podpisali kodeks postępowania mający pomóc małym dzieciom i młodzieży w walce z negatywnymi treściami zawartymi w tych portalach.
Jak państwo wiecie, Komisja stanowczo odrzuca wszelkie poglądy rasistowskie i ksenofobiczne przekazywane przez Internet, łącznie z nienawistnym wystąpieniem cytowanym przez pana posła w jego pytaniu. Jak to często bywa w przypadku sieci, obraz jest obrazem ostrych przeciwieństw. W sieci najlepsi stykają się z najgorszymi: z jednej strony, są ogromne możliwości rozpowszechniania i otrzymywania cennych, ukierunkowanych informacji służących lepszej spójności społecznej; z drugiej zaś strony jest to idealne forum dla stereotypów, uprzedzeń, uwłaczających poglądów, a nawet treści niebezpiecznych, jak to wskazano w zapytaniu.
I tu tkwi niebezpieczeństwo: czy państwo powinno blokować dostęp do witryn, czy filtrować wyniki uzyskiwane za pomocą wyszukiwarek? Tak już czynią państwa autorytarne. W krajach demokratycznych, takich jak państwa członkowskie UE, ograniczenia wolności wypowiedzi należą do wyjątków i podlegają zasadom praworządności.
Należy zauważyć, iż Rada Europy opracowała wiele międzynarodowych, prawnie wiążących instrumentów dotyczących bezpośrednio i pośrednio Internetu. Podtrzymują one przekonanie, że cyberprzestrzeń nie jest obszarem bezprawia, ale podlega zasadom praworządności. Wskazałabym tu Konwencję w sprawie zwalczania przestępstw kryminalnych w cyberprzestrzeni oraz dodatkowy protokół do niej.
Komisja przyjęła także polityki mające na celu zmniejszenie treści rasistowskich online; na uwagę zasługuje zalecenie w sprawie ochrony nieletnich i godności ludzkiej oraz prawa do odpowiedzi, w którym wzywa się do przeciwdziałania dyskryminacji we wszystkich mediach.
Pragnę także zwrócić uwagę na decyzję ramową w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii, która ma na celu ściganie świadomych działań, takich jak podżeganie do przemocy lub nienawiści wobec grupy ludzi lub osoby należącej do tej grupy. Jest to przestępstwo karne, jeżeli zostało popełnione w drodze publicznego rozpowszechniania lub dystrybucji traktatów, zdjęć lub innych materiałów, a w tym przypadku państwa członkowskie mają obowiązek spełniać wymogi postanowień decyzji ramowej do 28 listopada 2010 r.
Pragnę także podkreślić, że prawo europejskie już zabrania podżegania do nienawiści ze względu na płeć, rasę, wyznanie lub narodowość w audycjach telewizyjnych oraz w TV w trybie online.
Mamy już zatem wiele mechanizmów, wiele przepisów oraz wiele środków służących wdrażaniu tych przepisów. Ale jak zawsze w przypadku treści negatywnych - czy to w mediach tradycyjnych, czy w Internecie - pojawiają się one szybciej, niż tempo, w jakim można je zwalczać.
Gay Mitchell
Pragnę podziękować pani komisarz za jej odpowiedź. W ostatnich dniach, widzieliśmy, że dwóch żołnierzy i policjant, jak wspomniał inny poseł, zostało zabitych przez ludzi, którzy potajemnie przypisują sobie prawo czynienia takich rzeczy motywowani fanatyzmem i złymi intencjami, a w istocie rasizmem i ksenofobią. Oni i im podobni posługują się środkami takimi jak Internet, by szerzyć swoje złe słowa i czyny, i zyskiwać zwolenników.
Na przykład wydaje mi się oczywiste, że gdyby zaostrzyć zasady dostępu do czat roomów np. przez zamknięcie dostępu do hotmaila (przyznam się, że niewiele wiem na ten temat, ale podobno bardzo łatwo z niego korzystać) i gdyby w zamian narzucano korzystanie z możliwej do prześledzenia poczty elektronicznej, łatwiej byłoby wówczas wyśledzić niektóre osoby dopuszczające się wspomnianych czynów, bo nie mogłyby dalej działać otwarcie. Zwracam się do pani komisarz, żeby wykorzystała wszystkie swoje kompetencje do dalszego działania w tym kierunku, ponieważ jest nie do przyjęcia, aby Internet wykorzystywano do szerzenia rasizmu i ksenofobii.
Viviane Reding
komisarz. - Przestępstwo to przestępstwo, niezależnie od tego, gdzie popełnione i dlatego mamy także narzędzia służące ściganiu przestępstw w przypadku ich popełniania przez Internet. Wraz z moim kolegą, Jacquesem Barrotem, opracujemy te instrumenty tak, aby je wzmocnić i aby były sprawniej wykorzystywane. Problem Internetu oczywiście polega na tym, że wykracza on poza terytorium danego państwa. Dlatego też musi zostać wzmocniona współpraca między siłami policyjnymi a siłami zwalczającymi terroryzm i przestępczość międzynarodową. W ostatnich latach obserwowaliśmy dobre wyniki tej współpracy. Mam nadzieję i myślę, że wysiłki te będą kontynuowane.
Przewodniczący

Przedmiot: Status Serbii jako kandydata do członkostwa
Debata dotycząca przyznania Serbii statusu kraju kandydującego do członkostwa w UE toczy się nadal. Czy nie pojawia się ryzyko związane z nadaniem Serbii statusu kraju kandydującego czy nawet państwa członkowskiego przed Republiką Kosowa, jeżeli weźmiemy pod uwagę, że Belgrad może wykorzystać to w celu blokowania przyszłych negocjacji akcesyjnych lub wręcz ustanowienia jakichkolwiek relacji między Republiką Kosowa a UE?
Leonard Orban
komisarz. - (RO) Perspektywy przystąpienia przez Serbię do Unii Europejskiej zależą od spełnienia przez ten kraj kryteriów kopenhaskich dotyczących akcesji, a także warunków określonych w Procesie Stabilizacji i Stowarzyszenia, w tym warunku pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii.
Jednakże Serbia nie jest krajem kandydującym i jak dotąd nie zwróciła się o przystąpienie do Unii Europejskiej. W związku z tym nie czuję się kompetentna, aby wyrażać opinię na temat tego, co może się zdarzyć w przyszłości oraz na temat działań, które Serbia być podejmie lub nie podejmie w odniesieniu do Kosowa.
Gdyby Serbia miała ubiegać się o akcesję, Komisja Europejska sporządziłaby, w następstwie wniosku złożonego przez Radę, projekt opinii opartej na ustalonych obiektywnych kryteriach stosowanych wobec wszystkich państw, które ubiegają się o przystąpienie do UE. Następnie to Rada Europejska zdecyduje, czy nadać status państwa kandydującego, czy nie.
Bernd Posselt
(DE) Panie przewodniczący! Panie komisarzu! Mam dla państwa osobiście wielki szacunek i dlatego z żalem przyjmuję fakt, że nie ma tu komisarza Rhena, ponieważ ta odpowiedź dalece mnie nie satysfakcjonuje. Mogłem to sobie sam wydrukować z Internetu.
Powiem bardzo wyraźnie, do czego zmierzałem w swoim pytaniu. Toczą się negocjacje z Serbią na temat układu o stabilizacji, który jest aktualnie opracowywany. Pragnę zwrócić uwagę Komisji na niebezpieczeństwo, że Serbia mogłaby zablokować Kosowo, podobnie jak w ONZ i Radzie Europy. Moje pytanie brzmiało: co robimy, aby zapobiec wystąpieniu czegoś takiego, jak aktualne blokowanie Chorwacji przez Słowenię.
Leonard Orban
komisarz. - (RO) Jak już stwierdziłem w mojej odpowiedzi, nie chcemy w żaden sposób wyprzedzać działań możliwych w przyszłości. Aktualnie Serbia nie złożyła jeszcze żadnego wniosku o przystąpienie do Uni Europejskiej. Zobaczmy, co się wydarzy w przyszłości.
A zatem, jak już powiedziałem, nie spekulujmy na temat hipotetycznych sytuacji w przyszłości.
Przewodniczący

Przedmiot: Przystąpienie Serbii
Czy Komisja Europejska wyraźnie i stanowczo zaleci, aby nie czyniono dalszego postępu w odniesieniu do akcesji Serbii do UE, jeżeli Ratko Mladić i Goran Hadžić - dwaj pozostali uciekinierzy z MTKJ, nie zostaną dostarczeni do Hagi?
Leonard Orban
komisarz. - (RO) Przystąpienie Serbii do Unii Europejskiej zależy od spełnienia przez ten kraj politycznego warunku pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii, oraz spełnienia wszystkich pozostałych obowiązków warunkujących integrację z UE.
Pod tym względem, Komisja podziela konkluzje Rady wypracowane w kwietniu 2008 roku, że pełna współpraca z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii, w tym dokładanie wszelkich wysiłków, aby aresztować i przekazać osoby, które zostały oskarżone, stanowi zasadniczy element Procesu Stabilizacji i Stowarzyszenia.
W odniesieniu do tego, szczególnie istotna jest ocena dokonana przez prokuratora MTK, Serge'a Brammertza. Nawiązaliśmy z nim stały i bliski kontakt. Ponadto komisarz Rehn wykorzystał wszelkie sposobności, aby wzywać władze serbskie do pełnego wdrożenia zaleceń wydanych przez prokuratora w jego sprawozdaniu opublikowanym w grudniu 2008 r. i przesłanym do Rady Bezpieczeństwa ONZ.
Jest to najpewniejszy sposób umożliwienia Serbii pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym i dokonania postępu pod względem spełnienia jej aspiracji do uzyskania członkostwa w Unii Europejskiej.
Sarah Ludford
Bardzo popieram czynienie przez Serbię postępów w kierunku przystąpienia do UE, podobnie jak to czynię w stosunku do wszystkich krajów zachodnich Bałkanów, jako były członek odnośnej delegacji Parlamentu Europejskiego.
Problem polega na tym, że kiedy mówimy, iż akcesja Serbii zależy od pełnej współpracy z MTKJ, nasuwa się pytanie, kiedy rzeczywiście zaczniemy to kryterium stosować.
Naprawdę chcę uzyskać od pana komisarza stwierdzenie, że nie będą czynione żadne dalsze postępy ani obecnie, ani w czasie nadchodzących kilku tygodni, jeżeli uciekinierzy ci nie zostaną przekazani.
Czy pan komisarz może nam także powiedzieć, że żadne postępy dotyczące akcesji Chorwacji nie będą dokonywane, jeżeli MTKJ nie uzna, że istnieje pełna współpraca w zakresie dostarczania dowodów i świadków zaproszonych z Chorwacji?
Bernd Posselt
(DE) Panie przewodniczący! Pragnę poprzeć pytanie pani poseł Ludford. Pan komisarz słusznie zauważył, iż jest to kryterium dla Serbii. Nie powiedział natomiast, czy Serbia spełnia to kryterium, czy nie. Chętnie usłyszałbym odpowiedź. Czy Serbia spełnia kryterium pełnej współpracy? Wiemy, że tak jest w przypadku Chorwacji.
Leonard Orban
komisarz. - Wiecie państwo, że na forum Rady wyrażane są różne opinie dotyczące tej kwestii, i wiecie państwo także, iż brak jest jednomyślności w odniesieniu do stanowiska Rady w tym przedmiocie. A zatem, jak już stwierdziłem w mojej odpowiedzi, my, Komisja, w pełni podzielamy opinie Rady - i nawiązuję tu do konkluzji posiedzenia Rady z kwietnia 2008 r. - że pełna współpraca z Trybunałem jest niezbędna do realizacji tego procesu.
Przewodniczący
Odpowiedzi na pytania nr 43 i 44 zostaną udzielone na piśmie.
Przewodniczący

Przedmiot: Finansowane przez Turcję zawłaszczanie nieruchomości Greków cypryjskich na okupowanym terytorium Cypru
Według zarzutów stawianych publicznie przez byłą cypryjską minister spraw zagranicznych, Erato Markoulli, za pomocą środków finansowych dostarczanych przez Turcję na dużą skalę zawłaszczane są, nieruchomości Greków cypryjskich położone na półwyspie Karpas, na okupowanym terytorium Cypru.
Na sprawę tę zwróciła wyraźnie uwagę pani Markoulli w trakcie negocjacji dotyczących rozwiązania kwestii cypryjskiej, w które jest ona zaangażowana, oraz na podstawie innych informacji. Turcja, która ubiega się o akcesję do UE, okupując jednocześnie terytorium w Republice Cypru - państwa członkowskiego UE, organizuje zawłaszczanie nieruchomości należących do obywateli europejskich, tym samym naruszając prawo międzynarodowe oraz prawa człowieka, wraz z zasadami i wartościami UE.
Jak zapatruje się Komisja na realizację tej polityki przez Turcję? Czy jest to do przyjęcia ze strony kraju ubiegającego się o członkostwo w UE? Czy Komisja zamierza podjąć działania przeciwko Turcji, a jeżeli tak, jakie to będą działania w odpowiedzi na zawłaszczanie nieruchomości Greków cypryjskich w okupowanym Cyprze?
Leonard Orban
komisarz. - (RO) Komisja dostrzegła problemy związane z nieruchomościami należącymi do Greków cypryjskich w północnej części Cypru. Komisja ma świadomość tego problemu, który nasilił się, gdy Cypr przystąpił do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r., i podziela zaniepokojenie szanownego pana posła do Parlamentu Europejskiego.
W odniesieniu do konkretnych przypadków, o których wspomina pan poseł, Komisja nie dysponuje żadnymi informacjami na ten temat, a zatem nie jest w stanie tego skomentować.
Komisja Europejska potwierdza ponownie swoje pełne zaangażowanie na rzecz wspierania wysiłków przywódców społeczności Greków i Turków cypryjskich mających na celu znalezienie kompleksowego rozwiązania problemu cypryjskiego pod auspicjami Organizacji Narodów Zjednoczonych. Taka ugoda pomogłaby rozwiązać problemy nieruchomości na wyspie, o których wspomina szanowny pan poseł.
Yiannakis Matsis
(EL) Panie przewodniczący! Jestem posłem cypryjskim, popierałem włączenie Turcji do Europy od czasów prezydenta Ozala i popieram je obecnie.
Orzekając w sprawie czwartej skargi międzypaństwowej, Trybunał Praw Człowieka stwierdził, iż Turcja jest odpowiedzialna za zawłaszczanie nieruchomości Greków cypryjskich. Co ostatecznie należy zrobić? Jak mamy znosić tę sytuację rok za rokiem? Czy są prawa człowieka pierwszej i drugiej kategorii, czy też ich stosowanie zależy od wielkości kraju?
Leonard Orban
komisarz. - Komisja zawsze zachęcała Turcję do wdrażania wszystkich postanowień Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Jutro odbędzie się debata na posiedzeniu plenarnym i temat ten będzie tam także omawiany.
Przewodniczący

Przedmiot: Otwarcie rozdziału "Energia” w negocjacjach akcesyjnych z Turcją
Niedawny kryzys gazowy między Rosją a Ukrainą pokazał kolejny raz znaczenie dywersyfikacji unijnych źródeł oraz ścieżek dostaw energii. Turcja jest strategicznym krajem tranzytowym i pod tym względem także ma zasadnicze znaczenie dla bezpieczeństwa energetycznego UE. Jest to zatem bardzo istotne, ponieważ negocjacje UE z Turcją w sprawie rozdziału 'energetycznego' powinny być kontynuowane bez zakłóceń i nie powinny być blokowane przez niektóre państwa członkowskie ze względów politycznych.
Czy Komisja podejmie kroki, które zapewnią otwarcie tego rozdziału negocjacji? Czy może wskazać ramy czasowe? Jaka jest najpoważniejsza przeszkoda dla pełnego otwarcia 'energetycznego' rozdziału negocjacji?
Odpowiedzi na pytania nr 47 i 48 zostaną udzielone na piśmie.
Leonard Orban
komisarz. - (RO) Komisja Europejska uważa, iż Turcja jest wystarczająco przygotowana do zainicjowania negocjacji rozdziału energetycznego i wobec tego zaleciła otwarcie tego rozdziału wiosną 2007 r. Nasz punkt widzenia w tej kwestii nie uległ zmianie.
Otwarcie rozdziału wymaga jednakże jednomyślnej zgody wszystkich państw członkowskich, co jak dotąd nie nastąpiło. W kontekście niedawnego kryzysu energetycznego zgadzamy się całkowicie z państwem, iż interesom zarówno UE, jak i Turcji lepiej będzie służyła ścisła współpraca i dostosowanie ustawodawstwa tureckiego do prawodawstwa wspólnotowego w sektorze energetycznym.
Wszczęcie negocjacji w sektorze energetycznym wniosłoby decydujący wkład do realizacji tego celu.
Vural Öger
(DE) A zatem, czy Komisja podejmie kroki służące zapewnieniu otwarcia tego rozdziału, czy też musimy po prostu czekać do czasu, aż wszystkie państwa członkowskie wyrażą zgodę? Czy Komisja nie usiłuje wpływać na państwa członkowskie?
Leonard Orban
komisarz. - Takie są zasady. Komisja przedstawiła wniosek, a teraz od Rady zależy podjęcie jednomyślnej decyzji o tym, czy rozdział ten zostanie otwarty, czy nie.
Takie są procedury. Musimy się do nich stosować.
Przewodniczący

Przedmiot: Wspieranie rynku
Na początku stycznia Komisja zobowiązała się wprowadzić nowe środki w celu wspierania sektora mleczarstwa i dochodów producentów w całej Europie, w dążeniu do przeciwdziałania niektórym negatywnym skutkom, jakie ponosi sektor mleczarski w obecnym kryzysie gospodarczym. Czy Komisja ma jakieś plany podjęcia podobnych zobowiązań do wspierania innych sektorów rolnictwa i producentów, na których obecny kryzys gospodarczy ma niekorzystny wpływ?
Przedmiot: Sektor mleczarstwa w UE
Komisja wprowadziła środki służące pomocy dla sektora mleczarskiego. Komisja wprowadzi ponownie refundacje eksportowe na masło, odtłuszczone mleko w proszku (OMP), pełne mleko w proszku i ser. Ponadto Komisja zakupi więcej niż ustalone ilości masła i OMP, jeżeli pozwoliłby na to rynek. Czy Komisja uważa, iż działania te będą wystarczające, aby zakończyć spiralę obniżania cen w UE, a zwłaszcza w irlandzkim sektorze mleczarskim?
Mariann Fischer Boel
komisarz. - Te dwa pytania zadane przez panią poseł Harkin i pana posła Ó Neachtaina dotyczą tego samego tematu. Dziękuję za umożliwienie mi udzielenia na nie odpowiedzi łącznie.
Z przyjemnością mogę powiedzieć, że Komisja podjęła w ostatnim czasie szereg działań w sektorze mleczarskim, starając się zakończyć spiralę obniżek cen.
Wcześniej niż normalnie wprowadziliśmy już prywatne składowanie. Uruchomiliśmy także system interwencji, za pomocą którego mamy nadzieję ustabilizować ceny masła i odtłuszczonego mleka w proszku, ponieważ ten system interwencji z pewnością pozwoli usunąć z rynku duże ilości tych produktów.
Pierwotnie przyjęliśmy poziom 30 000 t masła i 109 000 t proszku, ale wskazałam w ostatnim czasie, że będziemy mogli lub będziemy skłonni zwiększyć te ilości, otwierając przetarg.
Refundacje eksportowe dla sektora mleczarstwa zostały w ostatnim czasie jeszcze złagodzone. Widzimy, że stoimy w obliczu znacznego spadku cen na rynkach światowych, chociaż w Europie produkcja nie wzrosła pomimo podwyższenie kwot mlecznych o 2% uzgodnionego na kwiecień ubiegłego roku.
Myślę więc, że tym, którzy twierdzą, iż spadek cen wynika ze zwiększenia kwoty, mogę powiedzieć, że tak nie jest, ponieważ widzimy, że pomimo 2% wzrostu kwoty produkcja utrzymuje się na niższym poziomie niż to było wcześniej.
Wraz z wprowadzeniem refundacji eksportowych powinniśmy jednak znaleźć się w sytuacji, w której możemy zwiększyć szanse producentów wyrobów mleczarskich z Unii Europejskiej na obecność na rynku światowym. Jednocześnie może to także złagodzić brak równowagi na rynku mleczarskim.
W odpowiedzi na konkretne pytanie, które zadał pan poseł Ó Neachtain, irlandzki sektor mleczarski ze stosunkowo dużym udziałem mleka przetwarzanego na masło i odtłuszczone mleko w proszku, oraz stosunkowo wysokim udziałem eksportu poza Unię Europejską, skorzysta w szczególności ze środków podjętych przez Komisję.
Mogę państwa zapewnić, że śledzimy pilnie sytuację na rynku mleczarskim. Dowodzi tego fakt, że dwa tygodnie temu akurat zwiększyliśmy refundacje eksportowe w sektorze mleczarskim, i będziemy skłonni podejmować wszystkie niezbędne zabiegi.
Oczywiście ten sektor jest zobowiązany sam dostosowywać produkcję do popytu, by starać się przywrócić opłacalność, a pani poseł Harkin chce wiedzieć, czy Komisja ma podobne plany w odniesieniu do innych sektorów.
Rozumiem, że pytanie może dotyczyć refundacji dla sektora mięsa wieprzowego. Ale muszę powiedzieć, że obecnie nie widzę uzasadnienia dla wprowadzenia refundacji eksportowych w sektorze mięsa wieprzowego ponieważ widzimy, że liczba ciężarnych loch i liczba prosiąt się zmniejsza. Wobec tego podaż na rynek europejski ulegnie zmniejszeniu, a tym samym mamy nadzieję na wyższe ceny.
Musimy także brać pod uwagę, że w przypadku produkcji wieprzowiny sytuacja jest zupełnie inna niż pod koniec 2007 r., ponieważ obecnie ceny pasz oraz ceny energii są znacznie niższe niż w czasie, gdy wprowadziliśmy refundacje eksportowe dla sektora mięsa wieprzowego.
Proszę mi więc wierzyć, iż będziemy w dalszym ciągu mieć baczenie na tę sytuację. Nie jest tak, że nie doceniamy trudności w sektorze mleczarskim. Myślę, że od dziesiątek lat nie doświadczaliśmy sytuacji, jaką mamy dziś.
Marian Harkin
Dziękuję pani, pani komisarz, za bardzo szczegółową odpowiedź. Mówiła pani o działaniach podjętych w celu powstrzymania spirali spadku cen. Jak pani dobrze wie, ceny mleka są obecnie poniżej cen produkcji. Wielu rolników mleczarzy z wielkim trudem utrzymuje swoją działalność.
Bardzo się ucieszyłam słysząc, że będziecie skłonni podejmować wszystkie niezbędne działania. Czy rozumie pani przez to, że będziecie gotowi w większym stopniu wykorzystywać niektóre z narzędzi zarządzania mleczarstwem pozostające do waszej dyspozycji, takie jak refundacje eksportowe, pomoc dla prywatnego składowania i interwencja?
Prosiłabym, aby mi to pani wyjaśniła.
Seán Ó Neachtain
(GA) Panie przewodniczący! Ja także pragnę podziękować pani komisarz za wyczerpującą odpowiedź. Jednak według tego, jak pani komisarz to widzi, producenci mleka mają poważne trudności. Koszt produkcji mleka jest wyższy niż cena, po jakiej jest ono sprzedawane.
Przyjmuję pani uwagę na temat Irlandii, ale czy można spodziewać się, że zostanie zastosowana polityka interwencji, która w tej chwili wpłynie na podniesienie ceny? Rolnicy nie mogą w dalszym ciągu produkować mleka w obecnych warunkach.
Jim Allister
Pani komisarz! Jakie pilne względy i przekonanie każą Komisji dążyć do tego, aby rynek mleczarski sięgnął dna? Czyż nie ma niebezpieczeństwa, że przy zastosowaniu stopniowych, pierwotnie zaproponowanych środków, ożywia nie tego rynku potrwa jeszcze dłużej? A przecież czas to jedyne, czego nam brakuje. Czyż nie pora, aby odważnie podejść do refundacji eksportowych? Ponieważ, pani komisarz, nasza branża umiera stojąc.
Jim Higgins
Pragnę podziękować pani, pani komisarz, i ze szczególnym zadowoleniem przyjmuję pani decyzję w kwestii ponownego podjęcia interwencji jako działania krótkoterminowego spowodowanego jedynie sytuacją kryzysową, w jakiej się znajdujemy.
Czy zgodzi się pani, pani komisarz, że mamy cztery problemy: po pierwsze - kurs wymiany euro i funta szterlinga; po drugie - zmniejszenie produkcji w wyniku afery melaminowej w Azji i w Chinach; po trzecie - 3% wzrost produkcji w Stanach Zjednoczonych oraz wreszcie - przy czym w żadnym wypadku nie jest to najmniej ważne - naszego starego wroga, Brazylię? Czyż nie powinniśmy w sposób ciągły monitorować trendów światowych, aby mieć gotową odpowiedź na tego rodzaju sytuacje?
Mariann Fischer Boel
komisarz. - Przede wszystkim, wyraźnie wskazałam, że jestem gotowa posłużyć się dostępnymi nam instrumentami zarządzania. Mamy jednak pewne ograniczenia i bardzo ważne jest, aby decyzje, które być może podejmiemy, nie oznaczały, że w efekcie końcowym sami zrobimy sobie krzywdę. Musimy wziąć pod uwagę fakt, że interwencja jest środkiem wspaniałym oraz - jak z wielką przyjemnością usłyszałam - krótkoterminowym. Jest tak dlatego, że musimy nie tyle z niej zrezygnować, co zastosować do rynku na późniejszym etapie; to raczej wydłuża cierpienie, ale nie możemy jej tak po prostu rzucić na rynek.
Jak już wcześniej powiedziałam, wykazaliśmy się zaangażowaniem, zwiększając dziesięć dni temu refundacje eksportowe, przeznaczone zarówno na masło, jak i mleko w proszku oraz monitorujemy rynek.
Co do rekompensat, wydaje się, że wielu rolników mleczarzy zapomniało, że w ramach reformy z 2003 r. otrzymali rekompensaty w postaci dopłat bezpośrednich, czyli płatności niepowiązanych z krowami mlecznymi, ale obliczone na podstawie produkcji historycznej w latach 2000 i 2002 jest obecnie włączona do płatności bezpośrednich.
Muszę także niekiedy przypominać niektórym rolnikom, że rekompensaty te już zostały udzielone. Wiem, że nie jest to odpowiedź w pełni satysfakcjonująca w tej trudnej sytuacji, ale zostało to już uwzględnione.
Wysłałam bardzo wyraźny sygnał podczas Zielonego Tygodnia w Berlinie na początku stycznia mówiąc, że jestem gotowa wydatkować część z niewydanych dotąd pieniędzy w budżecie na 2009 roku, a Komisja zaproponowała wydanie 1,5 miliarda euro w 2009 roku na wypełnienie luki będącej następstwem tego, że kontrola stanu zdrowia nie wejdzie w życie do dnia 1 stycznia 2010 roku, kiedy zacznie obowiązywać pakiet działań stanowiących próbę sprostania nowym wyzwaniom.
Decyzja, czy państwa członkowskie chcą wydać 1,5 miliarda euro nie leży w mojej gestii, ale w gestii głów państw i ministrów finansów i mam nadzieję, że wywieranie nacisku na znalezienie rozwiązania będzie także możliwe poprzez jakiś rodzaj lobbowania ze strony posłów do Parlamentu Europejskiego w stosunku do rządów ich państw.
Zgadzam się w pełni co do trzech przyczyn zaistniałej sytuacji. W przypadku Irlandii eksport do Wielkiej Brytanii przy kursie wymiany, który jeszcze bardziej utrudnia życie, jest oczywiście wielką niedogodnością, szczególnie dla irlandzkich rolników. Nie jest tak, że nie doceniam skutków ubocznych afery w Chinach, która spowodowała, że niektórzy ludzie ostrożniej podchodzą do wyrobów mleczarskich, które spożywają.
Wzrost produkcji mleczarskiej na rynku światowym nie pochodzi wyłącznie ze Stanów Zjednoczonych. Dostrzegliśmy znaczące zwiększenie w Nowej Zelandii, które trafiło na rynek światowy niosąc za sobą konsekwencje, o których wspominaliśmy. Mam nadzieję, że generalnie na rynku światowym produkcja spadnie, ponieważ jest to problem ogólny a nie taki, który dotyczy europejskich producentów wyrobów mleczarskich. Bardzo trudno jest obecnie zarobić w sektorze mleczarskim. Nie zawahamy się więc skorzystać z dostępnych narzędzi w sposób właściwy i wyważony.
Przewodniczący

Przedmiot: Oznakowanie wyrobów z mięsa owczego
Brak jest obecnie konkretnego prawodawstwa UE dotyczącego kwestii oznakowania pochodzenia dla sektora mięsa owczego. W związku z tym w UE stosuje się wiele technik znakowania wyrobów owczych.
Czy Komisja rozważyłaby wprowadzenie rozporządzenia w sprawie znakowania wyrobów z mięsa owczego, które umożliwiałoby konsumentom rozróżnienie między wyrobami z UE a wyrobami z krajów trzecich?
Mariann Fischer Boel
komisarz. - Zdecydowanie uważam, że europejscy rolnicy mogą być dumni ze swoich standardów, a Komisja z zadowoleniem przyjmuje każda inicjatywę, która służy rolnikom, nie jedynie w sektorze żywca, aby mogli się komunikować z konsumentami co do pochodzenia wyrobów.
Jak stwierdza szanowny pan poseł, brak jest obecnie konkretnego prawodawstwa UE dotyczącego kwestii znakowania pochodzenia dla sektora mięsa owczego.
Oczywiście także do mięsa owczego mają zastosowanie ogólne zasady rynku wewnętrznego dotyczące znakowania i reklamowania artykułów żywnościowych. Zasady te wymagają obowiązkowego znakowania pochodzenia w przypadkach, gdy konsumenci mogą być wprowadzani w błąd co do prawdziwego pochodzenia czy proweniencji artykułów żywnościowych.
Komisja nie przychyla się do opinii, że występuje ogólny problem wprowadzania konsumentów w błąd co do pochodzenia mięsa owczego. A zatem ostatni wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia w sprawie informacji żywnościowych dla konsumentów nie obejmuje listy, której dotyczy obowiązkowe znakowanie pochodzenia.
Pragnę podkreślić, że znakowanie pochodzenia wołowiny i wyrobów z mięsa wołowego stanowi przypadek szczególny i uważam, że wszyscy pamiętamy, skąd on się wziął, ponieważ był to efekt uboczny kryzysu BSE. A zatem odbudowanie na nowo zaufania konsumentów do wołowiny wymagało udostępnienia konsumentom szerszej informacji poprzez wyraźne oznakowanie wyrobu, w tym jego pochodzenia.
Należy także przypomnieć, że dotychczasowe prawodawstwo już umożliwia wprowadzenie dobrowolnego znakowania mięsa owczego. Jeżeli wszyscy w łańcuchu dostaw wyraziliby zgodę na taki system znakowania, mogłoby to stanowić wartość dodaną dla ich wyrobów dostarczającą konsumentom dodatkowych informacji.
Aby rynek wewnętrzny mógł funkcjonować sprawnie, we wniosku Komisji dotyczącym rozporządzenia w sprawie informacji żywnościowych dla konsumentów wprowadzono ramy dobrowolnych oznaczeń pochodzenia.
W szczególności w odniesieniu do mięsa owczego, kiedy wskazuje się na pochodzenie, należy podać informacje dotyczące różnych lokalizacji urodzenia, chowu oraz uboju zwierzęcia. Jeżeli te działania produkcyjne podjęto by w różnych państwach członkowskich, powinny być wskazywane wszystkie miejsca pochodzenia.
Wybiegając dalej w przyszłość, Komisja zastanawia się, czy powinny zostać oznakowane wszystkie produkty rolne ze wskazaniem miejsca uprawy, a szczególnie czy spełniają one wymogi unijne w zakresie uprawy.
Zdaję sobie sprawę, że podczas publicznych konsultacji nad Zieloną księgą nt. jakości produktów rolnych, zainteresowane strony zaangażowane w sektor mięsa owczego postulowały obowiązkowe znakowanie pochodzenia. W maju 2009 roku Komisja wyda komunikat, w którym będzie starała się wypracować właściwą równowagę między uproszczeniem, przejrzystością i specyfikacją wyrobu. Kwestii tej poświęcona będzie konferencja zorganizowana przez prezydencję czeską w czwartek i piątek bieżącego tygodnia i jestem przekonana, że będzie się toczyła ożywiona i interesująca dyskusja na temat znakowania. Chociaż ważne, nie zawsze jest to łatwe, ponieważ nikt nie chce czytać powieści na odwrocie artykułów żywnościowych w supermarketach. Myślę więc, że powinniśmy starać się wypracować równowagę i właściwe rozwiązanie. Bardzo się cieszę ze wszystkich uwag, które już otrzymaliśmy na temat Zielonej Księgi.
Liam Aylward
Dziękuję pani komisarz! Ze szczególnym zadowoleniem przyjmuję planowaną konferencję i rzeczywiście możemy być dumni ze standardu naszych produktów żywnościowych w Europie. Zdecydowanie zgadzam się z panią w tej kwestii.
Pragnę jednak nawiązać do proponowanej obowiązkowej elektronicznej identyfikacji owiec, która rozpocznie się w styczniu 2010 r., i którą Komisja jest zdecydowana forsować pomimo sprzeciwu członków Komisji Rolnej i organizacji rolniczych. My, jako posłowie, kwestionowaliśmy operacyjne i kosztowe implikacje obowiązkowej elektronicznej identyfikacji oraz jej katastrofalne skutki dla branży, która już znacznie podupadła. Czy Komisja rozważyłaby dalsze odłożenie w czasie lub rezygnację z obowiązkowego charakteru tego wniosku? Gdyby tak się nie stało, czy Komisja rozważyłaby pokrycie dodatkowych kosztów obowiązkowej elektronicznej identyfikacji?
Mariann Fischer Boel
komisarz. - Przede wszystkim powinnam powiedzieć, że jeżeli chcecie państwo odbyć wnikliwą dyskusję dotyczącą elektronicznego kolczykowania owiec, wówczas, jak zapewne wiecie, musicie zaprosić innego komisarza - komisarza odpowiedzialnego za ochronę konsumentów - ale ja z przyjemnością podzielę się swoimi uwagami na ten temat.
Rada wydaje się być jednomyślna w tej kwestii. Dosyć dużo podróżuję i spotykam się z wieloma ludźmi, którzy uważają, że elektroniczny system identyfikacji unicestwi wielu mniejszych producentów ze względu na koszt. Myślę, że próbując złagodzić koszty elektronicznego kolczykowania, należy rozważyć możliwość skorzystania ze środków na rozwój obszarów wiejskich. Jest tam pozycja: "zbliżenie standardów”, którą można wykorzystać, zwracając się o środki na rozwój obszarów wiejskich na pokrycie tych dodatkowych kosztów, które z pewnością odczuje wielu mniejszych producentów owiec.
Przewodniczący
Odpowiedzi na pytania pozostawione bez odpowiedzi z braku czasu zostaną udzielone na piśmie (patrz załącznik).
Na tym turę pytań zakończono.
(Posiedzenie zostało zawieszone o godz. 20.05 i wznowione o godz. 21.00).
