Jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego są jednominutowe wypowiedzi w znaczących kwestiach politycznych (art. 150 Regulaminu PE).
Georgios Papastamkos
(EL) Panie przewodniczący! Niepewność w strefie euro spowodowana jest nie tylko presją ze strony finansów publicznych...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon i zaapelował o porządek w Izbie)
Przewodniczący
Szanowni państwo! Proszę nie rozmawiać w Izbie podczas obrad plenarnych. Jeśli chcą państwo rozmawiać, to proszę mówić cicho. Koledzy po obu stronach Parlamentu Europejskiego i w Centrum, przewodniczący grup politycznych, kolego z Luksemburga, proszę usiąść i przestać prowadzić dyskusje. Koledzy! To jest sesja plenarna, więc proszę się uciszyć i dać nam możliwość wygłoszenia jednominutowych wystąpień.
Georgios Papastamkos
(EL) Panie przewodniczący! Niepewność w sferze euro spowodowana jest nie tylko presją ze strony finansów publicznych, ale także ogromną ilością politycznej retoryki ze strony europejskich instytucji i polityków. Słabe europejskie organy gospodarcze zareagowały moim zdaniem zbyt późno. Z całą pewnością Europie potrzebna jest równowaga finansowa.
Jednocześnie jest to odpowiedni moment, by europejska unia polityczna pokierowała unią monetarną za pomocą strategii wyjścia z ogólnoświatowego kryzysu i wprowadziła bardziej skuteczne ramy regulacyjne dla działania rynków finansowych oraz ochrony euro przed naciskami spekulacyjnymi. Mam tu na myśli m.in. potrzebę zmiany dyrektywy w sprawie nadużyć na rynkach finansowych. Powtarzam również mój wniosek o powołanie europejskiego organu oceniającego wiarygodność kredytową.
Teresa Jiménez-Becerril Barrio
(ES) Panie przewodniczący! Pragnę skorzystać z możliwości zabrania dzisiaj głosu w Izbie, ponieważ nie mogłam tego zrobić w Europejskim Dniu Ofiar Terroryzmu, 11 marca, i złożyć zasłużony hołd ofiarom w uznaniu ogromnego poświęcenia ze strony tych, którzy zapłacili najwyższą cenę w imię wolności.
Powinniśmy w trybie pilnym rozpocząć prace nad dyrektywą chroniącą prawa ofiar terroryzmu, ofiar, o których często zapominamy i które cierpią poniżenie będąc niesprawiedliwie utożsamiane ze swoimi mordercami.
Pora, byśmy za pośrednictwem instytucji europejskich uszanowali godność ofiar terroryzmu i pomogli im bronić swojego prawa do ochrony i sprawiedliwości. Prawo to powinno wkrótce zostać ujęte w akcie prawnym, który uhonoruje wszystkich, którzy się do tego przyczyniają, i w którego pierwszym artykule należy stwierdzić, że poparcie dla ofiar terroryzmu oznacza uznanie ich prawa do sprawiedliwości i że żaden kraj nie powinien być tego prawa pozbawiony.
Wzywam wszystkich, którzy mogą coś zrobić w kwestii ochrony ofiar, by nigdy nie zapomnieli, że prawdziwy pokój jest pokojem zrodzonym ze sprawiedliwości i że jest to jedyny pokój, którego my wszyscy w Europie i w pozostałych częściach świata, którzy wierzymy w wolność i demokrację, powinniśmy bronić.
Rosa Estaràs Ferragut
(ES) Panie przewodniczący! Zamknięcie w ostatnich tygodniach dużej części przestrzeni powietrznej w Europie w następstwie wybuchu wulkanu na Islandii miało poważne konsekwencje dla całej gospodarki europejskiej. Chodzi tu oczywiście o pasażerów, linie lotnicze i lotniska z sektora lotniczego, ale również o branżę turystyczną.
O tym chcę państwu powiedzieć. W Hiszpanii branża turystyczna stanowi drugi co do wielkości sektor przemysłu. Na wyspach, z których pochodzę, to największy sektor. Jesteśmy przerażeni skutkami, jakie chmury pyłu wulkanicznego mogą mieć dla przemysłu turystycznego. Mówi się o stratach w wysokości 42 milionów euro dziennie. Jest to poważny cios dla przemysłu turystycznego, który zaniepokojony jest również dalszymi konsekwencjami.
Pan Tajani, komisarz ds. przemysłu i przedsiębiorczości, zobowiązał się, że przeanalizuje straty w tym sektorze. Chciałabym dzisiaj zaapelować o pilne przyznanie pakietu pomocowego zarówno liniom lotniczym, jak i innym przedsiębiorstwom z branży turystycznej, oraz o priorytetowe potraktowanie branży turystycznej.
Henri Weber
(FR) Panie przewodniczący! Unia Europejska dysponuje wieloma narzędziami, by stać się światowym liderem w produkcji czystych samochodów, przede wszystkim samochodów o napędzie elektrycznym.
Komisja musi zapewnić, by projekt ten stanowił jeden z głównych celów europejskich, i zachęcać dużych producentów samochodów na naszym kontynencie do wzajemnej współpracy, współpracy zaczynającej się na badaniach i rozwoju aż po wprowadzanie do obrotu. Komisja musi zachęcać do instalowania na dużą skalę w Europie, szczególnie w aglomeracjach miejskich, dostępnych i interoperacyjnych punktów ładowania pojazdów. Musi opracować i wprowadzić wspólne zasady i normy - w miarę możliwości na poziomie międzynarodowym, ale bezwzględnie na poziomie europejskim - i musi to zrobić bezzwłocznie. Ponadto musi zachęcić państwa członkowskie do stopniowej wymiany pojazdów spalinowych na pojazdy elektryczne.
Tanja Fajon
(SL) Obchodzimy dzisiaj Międzynarodowy Dzień Walki z Homofobią. Nie rozumiem dlaczego nadal tyle osób stara się nie dostrzegać przemocy związanej z orientacją i tożsamością seksualną. Ostro to potępiam, tak samo jak potępiam wszelkie formy przemocy ze względu na rasę, pochodzenie etniczne, religię, wyznanie, wiek czy niepełnosprawność.
Jestem ogromnie zaniepokojona mylącymi, agresywnymi i przepełnionymi nienawiścią oświadczeniami, które wciąż można usłyszeć. Jestem zszokowana atakami przemocy, zarówno słownej, jak i fizycznej, wobec osób tej samej orientacji seksualnej lub członków różnych mniejszości.
Większość Europejczyków opowiada się dzisiaj za zakazem noszenia burki. Jakkolwiek zgadam się, że nie można zmuszać kobiet do noszenia takiego stroju, to obawiam się, że zakaz może spowodować dokładnie odwrotne skutki od zamierzonych: kobiety, które chcą nosić burkę, trafią do więzienia. Nie możemy pozwolić, by przekonania religijne były powodem dyskryminacji i przemocy. Wszyscy należymy przecież do rodzaju ludzkiego i musimy się poważnie zastanowić, czy naprawdę nie potrafimy wykazać się większą tolerancją w stosunku do osób innych niż my sami, czy też po prostu nie chcemy tego robić.
Teresa Riera Madurell
(ES) Panie przewodniczący, panie i panowie! Pragnę zwrócić państwa uwagę na "Obywatelski program nauki i innowacji”, uruchomiony przez hiszpańską prezydencję w Radzie za pośrednictwem Ministerstwa Nauki i Innowacji.
Europejczycy zostali zaproszeni do wejścia na stronę ”www.reto2030.eu” i dokonania wyboru, które spośród czternastu zaproponowanych przez autorytety europejskie problemów z dziedziny nauki i innowacji powinny zostać rozwiązane do roku 2030. Wyniki można oglądać w Internecie oraz na elektronicznej tablicy wyników umieszczonej w holu budynku Rady Europejskiej w Brukseli do 26 maja. W tym dniu Rada ds. Konkurencyjności zostanie poinformowana o wynikach.
Apeluję do państwa o głosowanie za jednym z tych tematów i rozpowszechnienie informacji na temat tej inicjatywy w waszych krajach, abyśmy poprzez osobisty udział przybliżyli się do Unii Europejskiej dla obywateli, do Unii Europejskiej dla wszystkich, jak powiedziałby Jean Monnet.
Filiz Hakaeva Hyusmenova
(BG) Panie przewodniczący, panie i panowie! Demokracja wymaga, by instytucje, których zadaniem jest monitorowanie praw obywatelskich, były niezależne od władz państwowych i politycznych. Wymogi dyrektyw UE dotyczące organów regulacyjnych są jednakowe, jeśli chodzi o całkowitą niezależność i silne uprawnienia, bezstronność i przejrzystość.
Niestety w Bułgarii dokonywane są zmiany w obrębie niektórych uznanych osiągnięć naszej demokracji, takie jak przedłużenie kadencji do ponad pięciu lat, możliwość reelekcji i rotacyjny system wymiany personelu - środków zapewniających niezawisłość tych organów. Zmiany dokonywane są bez jakiejkolwiek analizy czy patrzenia w przyszłość i oddalają nas od dobrych praktyk europejskich.
Jedynym argumentem wykorzystywanym dla osłabienia instytucji, które zwalczają dyskryminację, regulują działalność mediów i chronią konkurencję, jest obniżenie wydatków. Istnieje również tendencja do koncentrowania się na instytucjach finansowych i audytowych.
Pragnę ostrzec przed tym Parlament Europejski i Komisję Europejską i mam nadzieję, że to pomoże uniemożliwić realizację takich zamiarów.
Luigi de Magistris
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Pragnę raz jeszcze podkreślić znaczenie pisemnej deklaracji w sprawie korupcji, którą zaproponowałem wraz z czterema posłami do PE i która została zaakceptowana przez połowę plus jednego posła do Parlamentu, której celem jest zobowiązanie Rady i Komisji do przyjęcia rzeczywiście skutecznych przepisów dotyczących zwalczania korupcji.
Wróciłem z wizyty w Grecji, gdzie przebywałem z ramienia Komisji Kontroli Budżetowej. Jedną z przyczyn greckiego kryzysu strukturalnego jest bez wątpienia marnotrawienie pieniędzy publicznych, do czego dochodzi także we Włoszech. Jak niedawno mogliśmy się przekonać, Włochy zżerane są przez korupcję. Korupcja polega głównie na niezgodnym z prawem zarządzaniu publicznymi pieniędzmi i powiązaniach pomiędzy ugrupowaniami politycznymi a biznesmenami oraz zorganizowaną przestępczością urzędniczą.
Parlament Europejski powinien wywrzeć pełną presję na Komisję i państwa członkowskie - a te państwa członkowskie, które nie stosują się do tych przepisów, powinny zostać ukarane - zaś instytucje europejskie odpowiedzialne za walkę z korupcją i przestępczością zorganizowaną powinny zostać wzmocnione.
Elisabeth Schroedter
(DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! W dniu dzisiejszym obchodzimy Międzynarodowy Dzień Walki z Homofobią i proszę, byście oddali hołd tym wszystkim, którzy w ubiegłym roku w państwach członkowskich padli ofiarą przemocy i osobistych zniewag, a także psychicznego i fizycznego znęcania się z powodu swojej orientacji seksualnej.
Zgodnie z Traktatem UE dyskryminacja ze względu na orientację seksualną jest zabroniona, jednak zakaz ten nie jest konsekwentnie egzekwowany przez państwa członkowskie. W takich państwach członkowskich jak na przykład Litwa władze próbują zakazać Parady Różnorodności, wzbudzając tym samym nastrój homofobii. W moim kraju, Niemczech, w szkołach podejmuje się próby niezwalczania homofobii. Panie przewodniczący, należy zapewnić, by ochrona przed dyskryminacją na tle orientacji seksualnej była respektowana jako prawo człowieka.
Valdemar Tomaševski
(LT) 24 lutego wraz z przedstawicielami Łotwy i Polski przekazałem oświadczenie pisemne w sprawie równego traktowania rolników w Unii Europejskiej, w którym zwracamy uwagę na dysproporcje w dopłatach bezpośrednich w państwach UE. W niektórych państwach członkowskich dopłaty są siedmiokrotnie wyższe od minimalnych, średnio czterokrotnie, a wiele nowych państw członkowskich znajduje się obecnie poniżej średniej unijnej. Taka sytuacja łamie jedną z najważniejszych zasad Wspólnoty - zasadę solidarności. Wzywam Radę, Komisję i Parlament do zrównania dopłat bezpośrednich lub przynajmniej do zmniejszenia dysproporcji oraz zaprzestania nierównego traktowania rolników w państwach członkowskich. Wzywam kolegów posłów do PE, by poparli wspomniane oświadczenie nr 11 dotyczące równego traktowania rolników w Unii Europejskiej.
Kyriacos Triantaphyllides
(EL) Panie przewodniczący! Zwracam pana uwagę na kwestię chiropraktyki. Jest to niezależna gałąź medycyny, która zajmuje się diagnostyką, leczeniem i profilaktyką mechanicznych zaburzeń systemu mięśniowo-szkieletowego oraz wpływem tych zaburzeń na funkcje systemu nerwowego i ogólny stan zdrowia za pomocą terapii manualnej.
Jakkolwiek chiropraktyki naucza się na niezależnych, zharmonizowanych kursach uniwersyteckich w całej Unii Europejskiej, to nadal nie została jeszcze w sposób jednolity uznana w Unii Europejskiej. Aby zapewnić pacjentom w całej Unii Europejskiej dostęp do takiej samej opieki i leczenia, apeluję o podpisanie oświadczenia, które przygotowałem przy pomocy i ze wsparciem innych posłów, dotyczącego uznania chiropraktyki w Unii Europejskiej.
John Bufton
Panie przewodniczący! Brytyjscy podatnicy zapłacą w sumie około 10 miliardów funtów dla wsparcia euro - waluty, którą stanowczo odrzuciliśmy - w ramach 215 miliardów funtów wypłat z Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Jest to dodatkowa kwota obok 8 miliardów funtów, które zapłacimy jeśli Grecja nie wywiąże się ze swoich długów, i 5 miliardów funtów na gwarancje na zabezpieczenie pożyczek dla Łotwy i Węgier. Łącznie Wielka Brytania może wydać 23 miliardy funtów na wsparcie euro.
Ale gdyby role się odwróciły, wyobrażam sobie, że Komisja tylko zacierałaby ręce ciesząc się z ewentualnego osłabienia funta i rządu w Londynie. Wyraźnym tego sygnałem są ostatnie uciążliwe przepisy dotyczące funduszy hedgingowych. Wstęp do art. 122 traktatu lizbońskiego jest najbardziej swobodną interpretacją ustawodawstwa, jaką kiedykolwiek widziałem, i moim zdaniem stanowi rodzaj politycznego oszustwa, które świadczy o tym, że dowolny ustęp dowolnego artykułu w dowolnym traktacie nie jest wart nawet papieru, na którym został wydrukowany.
Moim zdaniem uzasadnienie nadzwyczajnych okoliczności nie obejmuje nieodpowiedzialności finansowej, która doprowadziła do całego tego bałaganu. Ostatnie posunięcie pozbawia Brytyjczyków ważnego uprawnienia do zawetowania decyzji, zezwalając na głosowanie kwalifikowaną większością głosów nad dalszymi dofinansowaniami.
(Przewodniczący odebrał mówcy głos)
Andrew Henry William Brons
Panie przewodniczący! Dla zagwarantowania rządów prawa należy zapewnić, aby instytucje przestrzegały swoich wewnętrznych przepisów i regulaminów. W art. 24 ust. 2 Regulaminu stwierdza się dość wyraźnie: "posłowie niezrzeszeni oddelegują jednego przedstawiciela, który będzie brał udział w posiedzeniach Konferencji Przewodniczących”. Nie oznacza to, że delegaci wybierani będą w głosowaniu, w jaki więc inny sposób można wspólnie podejmować decyzje? Telepatycznie?
Administracja zajmująca się posłami niezrzeszonymi twierdzi, że delegaci powinni być wybierani w drodze konsensusu. Nie podjęła się jednak zdefiniowania, w jaki sposób konsensus mógłby zostać osiągnięty, i nie podjęła nawet próby zorganizowania wyboru delegata w ten sposób. Próby wyboru delegata w głosowaniu zostały uznane za nieważne.
Jak na to wszystko zareagował Parlament? Zamierza on zmienić zasady, aby tak zwani delegaci mogli być wybierani przez przewodniczącego Parlamentu, a nie przez delegujących. Kiedy przewodniczący Parlamentu zacznie za nas głosować na sesjach plenarnych?
Przewodniczący
Chciałbym przypomnieć, że Komisja Spraw Konstytucyjnych Parlamentu Europejskiego interpretuje tego rodzaju sytuacje i na pewno będzie jeszcze nad tym pracować.
Slavi Binev
(BG) Panie przewodniczący, panie i panowie! Chmura pyłów wulkanicznych nad Europą opóźniła obrady instytucji europejskich. Uniemożliwiła na przykład odbycie sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w Strasburgu, gdzie nie dotarła ponad połowa posłów do PE.
Położenie Strasburga bez wątpienia powoduje, że trudno jest tam dotrzeć, a w sytuacjach nadzwyczajnych jest to wręcz niemożliwe. Dlatego chciałbym zapytać, czy nie jest to kolejny sygnał, by Parlament Europejski podjął decyzję o posiadaniu jednej tylko siedziby i żeby była nią Bruksela? Myślę, że wszyscy zgodzą się ze mną, że w okresie kryzysu finansowego ustanowienie jednej siedziby Parlamentu przyniesie milionowe oszczędności dla podatników europejskich. W ten sposób do historii przejdzie również ten objazdowy cyrk, jak często mówi się o naszych comiesięcznych podróżach.
Eduard Kukan
(SK) Ochrona osób należących do mniejszości etnicznych słusznie jest ważnym elementem międzynarodowego rozwoju i stosunków między państwami. Mówimy o tym również tutaj, w Parlamencie Europejskim, podkreślając wartości europejskie i obowiązek poszanowania ich przez rządy.
W tym kontekście pragnę powiedzieć o politycznej wrażliwości tego zagadnienia, ponieważ istnieje duże prawdopodobieństwo nadużyć w tej dziedzinie, szczególnie teraz, kiedy rządy działają samodzielnie, nie konsultując się z osobami, których to dotyczy.
Moim zdaniem niepożądane i nie do zaakceptowania jest prowadzenie intensywnych działań mających na celu wpłynięcie na wewnętrzną sytuację polityczną w innym kraju, nieraz w przededniu wyborów, co można zwyczajnie potraktować jako arogancję. Jeśli ktoś z państwa nie wie, o czym mówię, to odnoszę się do aktualnych problemów w stosunkach słowacko-węgierskich.
Monica Luisa Macovei
Panie przewodniczący! Korupcja jest ważną przyczyną kryzysu, a silne firmy i silne jednostki wykorzystują politykę, instytucje i fundusze dla swoich prywatnych korzyści. Zagrożenie korupcją nie znika wraz z rozwojem: staje się tylko bardziej wysublimowane. Dotychczasowe wysiłki nie we wszystkich państwach członkowskich przyniosły pożądane efekty. Nie powinniśmy ignorować tej rzeczywistości; powinniśmy ją uznać. Znaleźliśmy się w sytuacji, gdzie Komisja i Rada muszą w trybie pilnym stworzyć w Unii i państwach członkowskich mechanizm antykorupcyjny. Wszelkie opóźnienie będą ze szkodą dla interesów europejskich obywateli.
Zoran Thaler
(SL) Słowenia i Chorwacja są sąsiadami, narodami, które przez wiele wieków współistniały bez większych problemów. Tak jest i dzisiaj, kiedy większość Słoweńców popiera jak najszybsze wejście Chorwacji do Unii Europejskiej. Po 18 latach negocjacji, w roku 2009, obu rządom udało się rozwiązać problem granicy, przede wszystkim w kwestii granicy morskiej na północnym Adriatyku, co było przyczyną uzasadnionych niepokojów ze strony Słowenii.
W Sztokholmie, w obecności prezydencji szwedzkiej, podpisane zostało międzynarodowe porozumienie arbitrażowe, którego celem jest sprawiedliwe rozwiązanie tego problemu. Proces ratyfikacji jest w stadium końcowym. My w Słowenii będziemy jeszcze nad nim głosować w referendum zaplanowanym na 6 czerwca tego roku.
Wzywam siły polityczne Europy, szczególnie Europejską Partię Ludową, do zaznajomienia się z kampanią, która w tym miesiącu odbywa się w moim kraju, oraz wniesienia pozytywnego wkładu na rzecz wzmocnienia dobrosąsiedzkich stosunków i zapewnienia niestabilnym Bałkanom europejskiej przyszłości.
Ramon Tremosa i Balcells
Panie przewodniczący! 10 dni temu obszar euro nieomal przestał istnieć. Jednak dzięki europejskiemu pakietowi pomocowemu znowu pojawiła się szansa na naszą wspólną europejską przyszłość. Moim zdaniem przyczyną kryzysu nie są spekulanci, a raczej problemy zakorzenione głęboko w niektórych państwach członkowskich strefy euro, które nie przestrzegają dyscypliny finansowej, mają nieefektywne rynki pracy, a ich sektor prywatny tonie w długach.
Żeby ochronić obszar euro, musimy zreformować jego zarządzanie. Przedstawiony przez Komisję Europejską w ubiegłym tygodniu wniosek w sprawie zarządzania zawierał pewne pozytywne idee, np. większy nacisk na politykę podatkową i jasną koordynację tej polityki pomiędzy państwami członkowskimi. Propozycje te powinny również uwzględnić wspólny program reform strukturalnych. W ubiegłym tygodniu w Hiszpanii premier Zapatero wybrał program oszczędnościowy, co pomoże mu uniknąć ryzykownej z punktu widzenia wyborów reformy rynku pracy.
No i nie martwmy się wartością euro: spadek wartości wspólnej waluty jest korzystny dla gospodarki strefy euro.
Marie-Christine Vergiat
(FR) Panie przewodniczący! My w Parlamencie z przerażeniem dowiedzieliśmy się o powołaniu grupy, której celem będzie dyskusja w sprawie nadania Tunezji "zaawansowanego statusu”.
Dlaczego z przerażeniem? Dlatego, że nie ma dnia, żebyśmy nie otrzymali z tego kraju informacji, świadczących o wzroście zagrożeń i działań mających na celu zastraszenie mężczyzn i kobiet, którzy nadal ośmielają się krytykować metody stosowane przez ten reżim.
Nie odwołując się do wyników ostatnich wyborów samorządowych - 90% głosów oddano na osoby zbliżone do dotychczasowych władz - przytoczę kilka przykładów. 6 maja dziennikarz Zouhair Makhlouf, udający się na kolację z byłym prezesem Paryskiej Izby Adwokackiej, został aresztowany i pobity przez policję. 18 maja dziennikarz Fahem Boukadous z całą pewnością zostanie skazany na cztery lata więzienia. Jakie przestępstwo popełnił? Informował o zamieszkach społecznych w rejonie Gafsy oraz reperkusjach będących ich konsekwencją. Ofiarami nieustannego poniżania są prawnicy Abderraouf Ayadi, Ayachi Hammami, Mohamed Abbou i Radhia Nasraoui.
Internet podlega coraz większej cenzurze. Jeśli można, panie przewodniczący, podam przykład: cenzurowany jest mój blog...
Przewodniczący odebrał mówcy głos)
Martin Ehrenhauser
(DE) Panie przewodniczący! Praktycznie wszystkie debaty na temat kryzysu gospodarczego i finansowego zajmują się teraz wyłącznie odpowiedzią na pytanie, ile miliardów euro potrzeba, by zatkać kolejną czarną dziurę. Najczęściej te debaty nadal toczą się pod dyktando pana Ackermanna i spółki.
Jednak to, czego naprawdę potrzebujemy, to fundamentalna debata na temat obecnego systemu walutowego. Powinniśmy wreszcie zastanowić się, w jaki sposób można uwolnić nasz system od przymusu wzrostu. Co możemy zrobić, żeby kontrolować dążenie banków do udzielania kredytów? Czy powinniśmy zlikwidować odsetki? Jak możemy spowodować, że wartość rzeczywista będzie odróżniana od wartości pieniężnej? Pieniądze powinny być wykorzystywane do tworzenia wartości dla naszego społeczeństwa, nie do tworzenia wartości pieniężnej! Zanim legniemy pod naporem wydarzeń, powinniśmy skorzystać z debaty i spróbować zreformować system monetarny od środka. Będzie to jednak możliwe tylko wtedy, jeżeli będziemy posiadać silną i przede wszystkim niezależną politykę.
Gerard Batten
Panie przewodniczący! Z całą pewnością wiedzą państwo, że mamy w Wielkiej Brytanii nowy rząd, który możemy nazwać koalicją liberalno-demokratyczno-konserwatywną. W porozumieniu pomiędzy Partią Konserwatywną i Liberalno-Demokratyczną stwierdza się, że: "Jesteśmy zgodni co do tego, że w najbliższej kadencji Parlamentu nie powinno dojść do dalszego przekazywania suwerenności czy uprawnień” - tj. na rzecz Unii Europejskiej. Oczywiście każdy, kto choć odrobinę się w tym orientuje, wie, że nie będzie dalszego przekazywania suwerenności wymagającego referendum, ponieważ to wszystko już zrobiono na mocy traktatu lizbońskiego. A więc nie będzie potrzeby zwracania się do narodu brytyjskiego lub ludności jakiegokolwiek innego państwa w Unii Europejskiej; to i tak nastąpi.
Jeśli jednak pan Cameron jest naprawdę szczery w tym co mówi, to ma teraz wspaniałą okazję dotrzymać słowa, ponieważ, jak kilka tygodni temu zauważył w tej Izbie mój kolega, pan poseł Trevor Coleman, zwiększenie liczby posłów do Parlamentu Europejskiego oznacza, że traktat lizboński będzie musiał być ponownie ratyfikowany przez wszystkie państwa członkowskie. A więc w przypadku Wielkiej Brytanii pan Cameron ma teraz znakomitą możliwość albo nie ratyfikować traktatu, albo poddać go pod referendum Brytyjczyków. Miejmy nadzieję, że dotrzyma słowa i to zrobi.
Ivo Vajgl
(SL) W sobotę w pałacu Belweder w Wiedniu odbyły się obchody 55 rocznicy podpisania austriackiego traktatu państwowego. Jest to bez wątpienia ważna data w historii Austrii, ponieważ oznaczało to ustanowienie austriackiej państwowości i podkreślało godność narodową.
Przy tej okazji, za pośrednictwem swojego ambasadora, słoweńskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych poinformowało rząd austriacki, a raczej zwróciło jego uwagę na fakt, że postanowienia austriackiego traktatu państwowego dotyczące mniejszości słoweńskiej w Austrii nadal nie zostały wprowadzone w życie. Dwujęzyczne znaki drogowe w Karyntii w dalszym ciągu stanowią temat tabu, jak można by powiedzieć, a rząd w Wiedniu raz za razem ulegał ekstremistycznym opiniom karyntyjskich nacjonalistów.
Gratulując Austriakom z okazji tej rocznicy jednocześnie apeluję do nich, by przyjęli wobec mniejszości narodowych bardziej przyjazną politykę.
Sylvie Guillaume
(FR) Panie przewodniczący! Dzisiejszy Międzynarodowy Dzień walki z Homofobią musi stanowić dla nas okazję potwierdzenia naszego zaangażowania na rzecz powszechnego respektowania praw człowieka na całym świecie w czasach, kiedy w wielu krajach nadal obowiązują przepisy lub praktyki dyskryminujące ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową.
Musimy także w jeszcze większym stopniu potępić rosnącą liczbę aktów przemocy fizycznej i oświadczeń zawierających treści homofobiczne. Trzeba przerwać zmowę milczenia. Nauczanie tolerancji to część rozwiązania, ponieważ należy przede wszystkim zmienić postawy, również w państwach europejskich. Nie wolno nam zapominać o konieczności uczenia tolerancji, wręcz przeciwnie.
Na zakończenie pragnę powiedzieć, że powinniśmy wykorzystać dyplomację europejską, by sprawić, że przepisy, zgodnie z którymi homoseksualizm jest przestępstwem, zostaną zniesione w krajach, w których nadal obowiązują. Pragnę skorzystać z tej okazji, by zaapelować w tej kwestii do pani baronowej Ashton.
Andrey Kovatchev
(BG) Panie przewodniczący! Pragnę przedstawić moją opinię na temat uwag niektórych kolegów posłów z Grupy Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim oraz Grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy, którzy bezpodstawnie zaatakowali rząd bułgarski.
Po raz pierwszy od rozpoczęcia transformacji postkomunistycznej Bułgaria zademonstrowała polityczną wolę walki z korupcją i zorganizowaną przestępczością, nie tylko w słowach, ale również w czynach. Namacalne wyniki osiągnięte w tej kwestii są przyjmowane z zadowoleniem zarówno przez międzynarodowych partnerów Bułgarii, jak i przez społeczeństwo obywatelskie w kraju. Poparcie dla premiera i ministra spraw wewnętrznych wynosi odpowiednio 56 % i 60 %.
Pozostaje jednak pytanie, dlaczego Bułgaria pozostaje tak daleko w tyle i jest na ostatnim miejscu pod względem standardu życia w Unii Europejskiej. Odpowiedź na to pytanie nadal tkwi w samolubnych ambicjach elit komunistycznych końca lat 80. XX wieku. Podczas 20-letniego okresu przejściowego udało im się, dzięki wykorzystaniu represyjnego aparatu bezpieczeństwa państwowego i jego macek w gospodarce państwowej tamtego okresu, przekształcić władzę polityczną we władzę gospodarczą i przekazać ją swoim synom i wnukom, a także utrzymać swoich agentów w najważniejszych ministerstwach, bankach i sektorach przemysłu w kraju.
Obecny rząd walczy z nielegalnymi powiązaniami pomiędzy polityką a gospodarką za pomocą wszystkich instrumentów prawnych dozwolonych w europejskim państwie konstytucyjnym.
Na zakończenie pragnę zaapelować do kolegów posłów z grupy S&D, by wzięli przykład ze swoich niemieckich kolegów posłów w kwestii następców byłej partii komunistycznej w NRD. BSP (Bułgarska Partia Socjalistyczna) jest bezpośrednim następcą bułgarskiej Partii Komunistycznej w taki sam sposób, jak niemiecka Partia Lewicowa. Trudności w utworzeniu rządu w Nadrenii Północnej-Westfalii pokazują, że problem ten pozostaje nadal aktualny również w Europie.
Cătălin Sorin Ivan
(RO) W ubiegłym tygodniu odbyłem wizytę roboczą, żeby spotkać się z pracownikami sezonowymi w rejonie Huelva w południowej Hiszpanii. Zobaczyłem tam wspaniałe rzeczy, za które władzom hiszpańskim należą się gratulacje. Nadal jednak należy rozwiązać tam liczne problemy związane z legalną i nielegalną imigracją oraz umowami o pracę, które w przyszłości powinny być podpisywane w języku ojczystym osób wyjeżdżających do pracy za granicą, nie mówiąc o licznych problemach związanych z warunkami pracy i zakwaterowania. Uważam, że dyrektywa Unii Europejskiej dotycząca statusu pracowników sezonowych powinna jak najszybciej znaleźć się w Parlamencie, byśmy mogli zająć się tymi problemami w sposób jak najbardziej pożyteczny i skuteczny.
Metin Kazak
(BG) Panie przewodniczący! W czwartek 14 maja wieczorem w mieście Kardzhali na południu Bułgarii wręczono mi 54 000 podpisów zebranych wśród obywateli, którzy pragną godnych warunków pracy i silnych samorządów lokalnych. Petycja została zebrana w siedmiu gminach Kardzhali w ciągu zaledwie 10 dni. Ludzie popierają walkę z korupcją na wszystkich szczeblach rządowych, nadal jednak przeciwstawiają się rządom silnej ręki oraz działaniom na pokaz, które władza wykorzystuje, by zastąpić sądy i prokuratury, a także by ograniczyć autorytet samorządów lokalnych i je represjonować.
Dla przykładu, w ubiegłym roku sam burmistrz Kardzhali był przesłuchiwany 138 razy, 13 razy w tej samej sprawie. W okresie krótszym niż rok przeprowadzono ponad 700 kontroli w 30 gminach, których burmistrzowie należą do DPS (Ruch w Obronie Praw i Wolności), gdy tymczasem gminy, których burmistrzowie należą do GERB (Obywateli na rzecz Europejskiego Rozwoju Bułgarii) nie zostały objęte taką kontrolą. Ponadto gubernator prowincji Kardzhali nie zgodził się nawet, żebyśmy zanieśli petycję do obecnego budynku rządowego i zostaliśmy zmuszeni spotkać się na zewnątrz. Zobowiązałem się do poinformowania instytucji europejskich o tym obywatelskim proteście.
Przewodniczący
Panie pośle Kazak! Mówił pan zbyt szybko, tłumacze nie byli w stanie precyzyjnie przetłumaczyć pańskiego wystąpienia.
Na tym kończymy ten punkt porządku dziennego.
