Absolutorium 2009 (ciąg dalszy debaty) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku dziennego jest wspólna debata nad absolutorium za rok 2009.
Monica Luisa Macovei
Pani Przewodnicząca! Pierwszą kwestią, którą pragnę poruszyć, są nasze obawy co do funkcjonowania agencji europejskich. W przyszłości musimy w tym obszarze dokonać zmian, by zapobiec niewłaściwemu zarządzaniu, nieprawidłowościom, nadużyciom, konfliktom interesów, a wreszcie niewłaściwie dokonywanym wydatkom.
Jedną z kwestii, które nas nurtują, jest przejrzystość instytucji. Wszystkie agencje UE powinny udostępnić na swoich stronach internetowych listę wszystkich zamówień udzielonych co najmniej w ciągu ostatnich trzech lat, a Komisja powinna zobowiązać się do zintegrowania tych informacji ze swoim systemem przejrzystości finansowej. Niezbędna jest też przejrzystość, jeżeli chodzi o rotację personelu między agencjami, w związku z czym poprosiłam o informacje o wszystkich członkach personelu, którzy przechodzą z jednej agencji do innej.
Kolejnym powodem do niepokoju są konflikty interesów, o których wspomniało już wiele posłów i posłanek. Prawidłowe zarządzanie istniejącymi i potencjalnymi konfliktami interesów w agencjach UE wymaga poważnych wysiłków, a przypadkom takim jak dotyczący Europejskiej Agencji Leków trzeba zapobiegać, oraz wymierzać kary, gdy do nich dochodzi.
Trzecim powodem do obaw są racjonalność i efektywność funkcjonowania agencji UE, zwłaszcza w czasach kryzysu finansowego. Proponuję omówić i sfinalizować połączenie CEPOL z Europolem, gdyż byłby to najlepszy sposób rozwiązania strukturalnych, chronicznych problemów dręczących CEPOL. Pomijając już CEPOL, nie da się zaprzeczyć, że wiele agencji UE o pokrywających się dziedzinach interwencji prowadzi podobne lub wzajemnie uzupełniające się działania ze swoich central w całej Europie. Komisja powinna zatem zbadać możliwość połączenia agencji o pokrywających się lub uzupełniających się zakresach odpowiedzialności.
Drugą kwestią, którą pragnę tu pokrótce poruszyć, jest fakt, że zdecydowaliśmy się odroczyć absolutorium, i będziemy głosować za odroczeniem absolutorium, dla dwóch agencji - CEPOL i Europejskiej Agencji Leków. Doszło tam do poważnych naruszeń zasad, jeżeli chodzi o zamówienia publiczne, rekrutację i konflikty interesów, a w przypadku CEPOL również wydatki oraz ich anulowanie.
Ostatnią kwestią, którą chciałabym omówić, jest przejrzystość funduszy beneficjentów UE. Zadaję Komisji te pytania od roku i nadal będę to czynić. Potrzebujemy przejrzystości w odniesieniu do środków wszystkich beneficjentów; pragnę zwrócić tutaj uwagę na przedsiębiorstwa państwowe korzystające z takich środków. Trzeba stworzyć stronę internetową w jednym lub dwóch językach, która umożliwi określenie i porównanie wszystkich tych beneficjentów zgodnie ze wspólnymi kryteriami.
Inés Ayala Sender
(ES) Pani Przewodnicząca! Po pierwsze pragnę powiedzieć, jak bardzo cieszy mnie to, że widzę wszystkich uczestników procedury udzielania absolutorium razem. Pragnę tu powitać zwłaszcza przewodniczącego Trybunału Obrachunkowego pana Caldeirę, przedstawiciela prezydencji węgierskiej pana Becseya i oczywiście pana komisarza Šemetę.
Jeżeli chodzi o obecną procedurę udzielania absolutorium, zwłaszcza w odniesieniu do innych instytucji, co jest moją dziedziną, pragnę wyrazić poparcie dla działań podjętych od czasu zeszłorocznej, związanej z wdrażaniem traktatu lizbońskiego decyzji prezydencji hiszpańskiej o konieczności zaprowadzenia należytej przejrzystości i kontroli również w przypadku sprawozdań Rady.
Dżentelmeńska umowa była użyteczna w zeszłym stuleciu, ale podstawy jej funkcjonowania uległy radykalnej zmianie. Byłabym zatem wdzięczna, gdyby prezydencja węgierska kontynuowała wysiłki na rzecz dalszych postępów, biorąc zarazem pod uwagę, że Rada dostarcza wskazówek lub zaleceń co do procedury udzielania absolutorium, ale to Parlament - jedyne demokratyczne ciało Unii Europejskiej wybierane bezpośrednio przez społeczeństwo Europy - decyduje i przyjmuje ostateczną decyzję.
Doceńmy zatem wysiłki obydwu instytucji - naszą doskonale reprezentuje pan Welle - na rzecz stworzenia procedury odpowiadającej potrzebom XXI wieku, oraz instytucji przejrzystych i zgodnych z oczekiwaniami społeczeństwa europejskiego.
Jako sprawozdawca odnośnie do przyszłorocznej procedury udzielania absolutorium mam zamiar ściśle współpracować z Radą w tym celu, ale obecnie nadal konieczne jest odroczenie.
Pragnę zakończyć, wyrażając obawy na temat wypadków i nieprawidłowości, do jakich doszło w zarządzaniu Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym (EKES). Jest to moim zdaniem instytucja niezwykle ważna jako europejskie forum wyrażania opinii oraz osiągania konsensusu między trzema filarami naszej produkcji i gospodarki, co jest szczególnie konieczne podczas kryzysu. Należy zatem domagać się, by była ona zarządzana równie starannie, jak inne.
W związku z tym ze względu na decyzję Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) o wszczęciu dochodzenia oraz niedawny wyrok Sądu anulujący ogłoszenie o naborze na stanowisko sekretarza generalnego EKES moja grupa zamierza wyraźnie wezwać do odroczenia absolutorium, dopóki EKES nie zyska możliwości, by przedstawić Parlamentowi plan lub strategię poradzenia sobie z obecnym brakiem przejrzystości i ciągłymi nieprawidłowościami, które świadczą o pilnej potrzebie zmian.
Jan Mulder
(NL) Pani Przewodnicząca! Pan sprawozdawca Chatzimarkakis i wielu pozostałych mówców słusznie podkreślili potrzebę przedkładania poświadczeń wiarygodności przez państwa członkowskie. Może to wyglądać, jak gdybyśmy prosili Radę i państwa członkowskie o przysługę. Moim zdaniem jest to błędny ogląd sytuacji i dlatego cieszę się z faktu, że przedstawiciele Rady są tu obecni dziś rano.
Rada powinna być może jeszcze raz zapoznać się z dokładnymi sformułowaniami porozumienia międzyinstytucjonalnego, które zostało zawarte przy okazji przyjmowania perspektyw finansowych na bieżący okres. W porozumieniu jasno stwierdza się, że Rada będzie wydawać poświadczenia na najwłaściwszym szczeblu politycznym. Rada niestety nie stosuje się do tych ustaleń. Porozumienie to miało jednak być formą odpłaty i może należy o tym przypomnieć teraz, podczas negocjacji nad nowymi perspektywami finansowymi.
Między Radą a Parlamentem wystąpiła rozbieżność zdań co do poziomu perspektyw finansowych. Różnica wynosiła 112 miliardów euro w okresie siedmioletnim. Parlament zgodził się zrewidować swój postulat do poziomu 110 miliardów euro. W zamian oczekiwaliśmy pewnych rzeczy, które w ogóle nie wiążą się z nakładami. Poświadczenia wiarygodności ze strony państw członkowskich i odpowiedzialność polityczna nic nie kosztują. Na to właśnie zgodziła się Rada.
Jak wygląda jednak sytuacja dziś, cztery lata później? Cztery państwa członkowskie zastosowały się do umowy, pozostałe zaś nie. To dobry znak z punktu widzenia nadchodzących negocjacji. Trzeba dotrzymywać słowa, choć wówczas prezydencję Rady sprawowała Austria. Dlatego też moim zdaniem niezbędne jest rzeczywiste wdrożenie uzgodnionego programu działań, gdyż w przeciwnym razie negocjacje w sprawie nowych perspektyw finansowych staną pod znakiem zapytania.
Wreszcie, pragnę poruszyć kwestię ogólną. Jeżeli się nie mylę, Europejski Trybunał Obrachunkowy już po raz siedemnasty nie wydał poświadczenia wiarygodności. W świetle zbliżających się wyborów europejskich nie do utrzymania jest sytuacja, w której Parlament udziela mimo to co roku absolutorium z wykonania budżetu. Najwyższa pora, abyśmy dla odmiany uzyskali pozytywne poświadczenie wiarygodności.
Derk Jan Eppink
(NL) Pani Przewodnicząca! Bardzo się cieszę, widząc tu Panią ponownie. Gdybym miał podsumować debatę, stwierdziłbym w konkluzji, że budżet Unii Europejskiej jest w rzeczywistości zbyt duży. Do dyspozycji jest po prostu zbyt wiele pieniędzy. Nie potrafimy mądrze wydatkować środków z Europejskiego Funduszu Regionalnego. Znaczna ich część jest wydawana niewłaściwie. Takie są konkluzje Trybunału Obrachunkowego. To samo dotyczy budżetu Parlamentu Europejskiego. Mamy zbyt wiele pieniędzy. Planujemy wydawać pieniądze na pomniki próżności takie jak Muzeum Historii Europejskiej, które posłuży zapewne napisaniu jej od nowa. Skłaniam się bardziej ku nazwaniu go mauzoleum przewodniczącego Potteringa, gdyż sądząc ze zdjęć, powoli zaczyna ono tak wyglądać.
Wywiera się na nas presję, abyśmy wydawali pieniądze, a pieniędzy jest zbyt wiele i nie potrafimy ich wydać w całości. Patrząc na sprawozdanie Komisji dotyczące budżetu za rok 2010, widzimy, że występuje w nim sięgający 194 miliardów euro nadmiar środków, których nie udało nam się do tej pory wydać. Pani Przewodnicząca! Gdy zobaczyłem, jak Pani wchodzi na salę, pomyślałem: jest Pani bielsza niż biel. W Holandii powiedzielibyśmy, że jest Pani białym tornadem. Niestety, Panie Komisarzu Šemeta, nie mogę tego samego powiedzieć o budżecie Komisji Europejskiej. Nasz budżet nie był bielszy niż biel, ale intensywnie szary, a miejscami ciemniejszy od czerni, i bardzo mnie to martwi.
Życzę powodzenia, Pani Przewodnicząca.
Vladimír Remek
- (CS) Pani Przewodnicząca! Omawiamy kwestię, która wydaje się rutynowa, a poza tym chodzi o pieniądze, które już wydano. Coroczne powtarzanie tej procedury powinno przede wszystkim prowadzić do sytuacji, w której w przyszłości pewne kwestie będą oceniane oraz przygotowywane staranniej i sumienniej. Na przykład w przypadku dwóch największych projektów UE, którymi są globalny system nawigacji satelitarnej oraz Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej, za nie do przyjęcia uważam sytuację, w której tak ważne projekty dosłownie toną w niedociągnięciach, które potrafiłby usunąć każdy szanujący się menedżer.
Nieprawidłowości związane z zaangażowaniem małych i średnich przedsiębiorstw w projekty satelitarne, niedostatki związane z rekrutacją i naruszenia zasad równego traktowania, problemy przedsięwzięcia ITER ze zgodnością z zasadami budżetowymi, audytami oraz zasadami udzielania dotacji - to tylko niektóre zidentyfikowane problemy. Jedną z głównych przyczyn kłopotów jest jednak niewątpliwie długotrwały proces decyzyjny dotyczący samych projektów. Dopóki nie ustalimy jasno priorytetów, w tym finansowania takich kluczowych przedsięwzięć, decyzje będą nadal podejmowane od niechcenia i wyrywkowo, co poskutkuje nie tylko opisanymi problemami, ale też spadkiem ogólnej jakości projektów.
Claudio Morganti
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! W czasach ogólnego gospodarczego zaciskania pasa, gdy od wszystkich wymaga się poświęceń, bardzo ważne jest moim zdaniem, aby instytucje europejskie - działające dzięki środkom obywateli Europy - były zarządzane finansowo w jak najbardziej przejrzysty sposób. Nie do przyjęcia jest moim zdaniem sytuacja, w której jedna z najważniejszych instytucji - Rada - izoluje się i pozostaje nieprzejrzysta.
Biorąc pod uwagę, że Parlament jest jedyną demokratycznie wybieraną instytucją europejską reprezentującą bezpośrednio obywateli i podatników Europy, moim zdaniem mamy prawo wiedzieć dokładnie, jak zarządza się środkami. Rada nie może nadal się zachowywać w ten sposób, odrzucając niezbędne i właściwe porównania międzyinstytucjonalne.
Unia Europejska opiera się na fundamentalnej zasadzie równowagi władzy, którą Rada podkopuje, działając w taki sposób. Musi ona zatem jak najszybciej zacząć postępować tak jak pozostałe instytucje oraz wyjaśnić Parlamentowi, a zatem i obywatelom, jak w istocie jest zarządzany jej budżet.
Lucas Hartong
(NL) Pani Przewodnicząca! Wydaje się, że w Europie obowiązuje nowa zasada: w razie wątpliwości stwórz agencję. Dziś omawiamy sprawozdania ni mniej ni więcej tylko 39 agencji, a Parlament podejmie decyzję, czy udzielić absolutorium za 2009 rok. Z punktu widzenia mojej grupy zdecydowanie nie należy go udzielać. Holenderska Partia Wolności (PVV) sprzeciwia się tym monstrom, które przejadają tylko pieniądze i nie służą żadnym konkretnym celom. Tak jest na przykład w przypadku Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy. Tylko same Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Regionów pochłonęły już setki milionów euro, nie wywierając żadnego wpływu na politykę. To miejsca jałowych dyskusji, gdzie pije się litrami kawę i produkuje niekończący się strumień sprawozdań, których nikt nie czyta.
Pani Przewodnicząca! Nasza grupa nie zagłosuje zatem za udzieleniem absolutorium - konkludujemy jedynie, że w agencjach tych mnóstwo rzeczy funkcjonuje niewłaściwie; w istocie nie działa w nich tak wiele rzeczy, iż należy je jak najszybciej zlikwidować.
Monika Hohlmeier
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, Panie Urzędujący Przewodniczący Rady, Panie Ministrze, Panie i Panowie! Pragnę na początku odnieść się do uwag na temat Domu Historii Europejskiej. Jako sprawozdawczyni zajmująca się budynkami chciałabym od razu stwierdzić, że kwota 136 milionów euro z pewnością nie jest prawdziwa. Po drugie, nie mówimy tu o projekcie służącym prestiżowi; ostatecznie stale narzekamy, że ludzie nie wiedzą niczego o rozwoju Europy od II wojny światowej, a teraz chcielibyśmy przybliżyć te wydarzenia dwóm do trzech milionów osób rocznie i więcej o nich powiedzieć, co być może zmniejszy sceptycyzm odwiedzających wobec projektu europejskiego.
Powinniśmy wspólnie omówić poziom kosztów działania oraz synergie, które uda się być może osiągnąć wraz z centrum informacyjnym. W debacie tej wzięło udział bardzo wielu posłów i posłanek, ale dopiero niedawno zyskała ona charakter publiczny, w związku z czym część osób na sali czuje się niewystarczająco poinformowana. Chętnie wezmę udział w takich dyskusjach lub udzielę potrzebnych informacji. Uważam ten projekt za potrzebny i przydatny, bowiem ludzie powinni dowiedzieć się więcej o rozwoju europejskim - w przeciwnym razie będziemy mieli coraz więcej eurosceptyków.
Odniosę się teraz do tematu pomocy rozwojowej. Po pierwsze, pragnę podziękować panu posłowi Staesowi w związku z tym, że udało nam się sporządzić wspólne sprawozdanie, które mogę jednoznacznie poprzeć w bardzo wielu aspektach. Bardzo ważny jest fakt, iż ustanowiliśmy priorytety pomocy rozwojowej w dziedzinie infrastruktury, zdrowia, edukacji, a zwłaszcza rolnictwa; myślę w szczególności, że powinniśmy być może rozważyć wprowadzenie oceny projektów po 10 latach. Nie jest naszym celem rozpoczynać jedynie projekty krótkoterminowe, które nie przyniosą ostatecznie trwałych skutków.
Ponadto powinniśmy zadbać o lepszą koordynację pomocy rozwojowej z państwami członkowskimi oraz o dokonanie wreszcie integracji całego budżetu pomocy rozwojowej z budżetem UE, gdyż trudno jest zrozumieć, dlaczego tylko część naszej pomocy rozwojowej jest uwzględniona w budżecie Unii.
Zigmantas Balčytis
(LT) Pani Przewodnicząca! Pragnę podziękować wszystkim sprawozdawcom za doskonałą pracę. Procedura absolutorium budżetowego jest bardzo ważna z punktu widzenia obrony interesów finansowych Unii Europejskiej, zapewnienia lepszego zarządzania środkami finansowymi UE oraz przejrzystszego i odpowiedzialniejszego wydatkowania pieniędzy podatników przez Unię. Mam kilka uwag. Po pierwsze, jednym z najczęstszych błędów wspominanych w sprawozdaniu w sprawie absolutorium budżetowego pozostają naruszenia zasad udzielania zamówień publicznych. Wiąże się to ze złożonością tych zasad. Istnieje potrzeba uproszczenia zasad zamówień publicznych oraz określenia jasnych i jednolitych reguł w tym obszarze w całej Unii Europejskiej. Komisja powinna przeanalizować najlepsze doświadczenia zdobyte w tej dziedzinie, gdyż niektóre państwa członkowskie, jak Litwa, ustanowiły już wystarczająco skuteczne zasady udzielania zamówień w oparciu o nowoczesne technologie, ale jak już wspomniałem, wolę polityczną musi tu wyrazić sama Komisja.
Po drugie, pragnę podkreślić, że poprawa sposobu wydatkowania środków powinna stać się nie tylko ważnym, ale i realistycznym priorytetem Unii Europejskiej. Potrzebujemy wyraźnego, szybszego postępu w opracowywaniu skutecznych systemów zarządzania i kontroli w państwach członkowskich, które zmniejszą poziom ryzyka błędu i uproszczą wymagania oraz zasady. Na przykład w przedstawionym sprawozdaniu nacisk kładzie się na to, że w związku ze skomplikowanymi zasadami spowalnia się absorpcja środków Unii Europejskiej przeznaczonych na projekty w zakresie TEN i tradycyjnych zasobów własnych, jak też inne priorytety polityki spójności. Uważam, że w tym obszarze istnieje pilna potrzeba zagwarantowania uproszczenia, skuteczności i przejrzystości procedur.
Po trzecie, jako sprawozdawca odpowiedzialny za dokument roboczy Komisji Kontroli Budżetowej "Poprawa funkcjonowania transportu w ramach transeuropejskich osi kolejowych” pragnę ponownie wezwać Komisję do podjęcia działań na rzecz przystosowania infrastruktury kolejowej do potrzeb usług transeuropejskich, a zarazem stworzenia brakujących połączeń transgranicznych, co pomoże państwom członkowskim zmniejszyć komplikacje związane z różnymi rozstawami torów i zapewni skuteczne wsparcie finansowe. Wreszcie, jeżeli chodzi o absolutorium z wykonania budżetu Parlamentu Europejskiego za 2009 rok, uważam, że Parlament również powinien podjąć realistyczne decyzje, między innymi pozwalające osiągać więcej mniejszym kosztem.
Riikka Manner
(FI) Pani Przewodnicząca! W swoim wystąpieniu pragnę skoncentrować się głównie na polityce spójności. Chociaż w odniesieniu do tej polityki wskaźnik błędu spadł znacząco od 2008 roku (z 11 % do około 5 %), jest to nadal obszar wiążący się z pewnymi wyzwaniami w dziedzinie wydatków.
Największe wyzwania dotyczą konkretnie zamówień publicznych; ponadto większość problemów związanych z funduszami spójności wynika również ze skomplikowanych przepisów wykonawczych i aktów wydawanych na podstawie rozporządzenia finansowego, w których w niewystarczającym stopniu bierze się pod uwagę złożone relacje między podmiotami działającymi na arenie rozwoju regionalnego.
Wiele mówi się o zwiększeniu ryzyka błędu, ale musimy pamiętać, że nie eliminuje to fundamentalnego problemu nadmiernej komplikacji zasad i systemów. Ponadto w tym przypadku do problemów nie należy podchodzić od niewłaściwej strony.
Jednocześnie Parlament debatuje również nad rozporządzeniem finansowym w odniesieniu do przyszłych ram finansowych. Chociaż trwający obecnie proces udzielania absolutorium koncentruje się na roku 2009, należy wyciągnąć z niego wnioski na przyszłość i w końcu uprościć zarządzanie finansowe.
Ryszard Czarnecki
(PL) Tak naprawdę nie jest kwestią wzrost liczby eurosceptyków po tym, jak wydają pieniądze instytucje unijne. Problemem jest to, że europejscy podatnicy i europejscy wyborcy zasługują na przejrzystość, na pewien elementarny szacunek. Otóż z całą pewnością fakt, że bardzo źle odzyskuje się pieniądze lub, że źle są one wykorzystane, nie buduje autorytetu Unii Europejskiej i naszych instytucji. Nie budują tego autorytetu również agencje, które są przykładem pewnej eurobiurokracji, które uciekają od kontroli wewnętrznej i zewnętrznej i gdzie zatrudnia się znajomych, a konkursy są fikcją. Muzeum Historii Europy jest bardzo kontrowersyjne. Stąd też większość członków naszej grupy będzie głosować przeciwko większości tych sprawozdań.
Angelika Werthmann
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Agencje europejskie znajdują się nieustannie w ogniu krytyki. Z drugiej strony polegamy jednak na nich, gdy znienacka pojawiają się problemy - na przykład kiedy w regionie Morza Śródziemnego niezbędne jest wzmocnienie personelu FRONTEX lub w paszy dla zwierząt znajduje się dioksyny. Z tego powodu pragnę poprosić wszystkich posłów i posłanki, by zachowali wyczucie proporcji i przezorność polityczną w przypadku omawianych absolutoriów.
Jeżeli chcemy wyjść poza opinie i założenia, zyskując jasny obraz rzeczywistych osiągnięć agencji, musimy obiektywnie ocenić operacyjną skuteczność tych instytucji. Od pewnego czasu staram się zrealizować ten cel.
Ingeborg Gräßle
(DE) Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu! Pragnę również gorąco powitać na tej sali prezydencję węgierską oraz przewodniczącego Europejskiego Trybunału Obrachunkowego. W imieniu Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) pragnę podziękować wszystkim sprawozdawcom za współpracę, jak też wszystkim przedstawicielom instytucji za przybycie.
Pragnę na tym wczesnym etapie wskazać Radzie, że posłowie i posłanki do PE są wybierani, by kontrolować władzę wykonawczą. Zatem pomysł, by pozwolić rządom krajów kontrolować Parlament Europejski, stanowi bezprecedensową próbę osłabienia tej instytucji. W związku z tym Państwa oferta nie jest w istocie ofertą. Ma ona uczynić nas małymi i słabymi. Jak zareagowałyby na taką sugestię parlamenty narodowe? Jeżeli nie odważyliby się Państwo na taką rzecz w swoich krajach, proszę nie próbować tego samego na szczeblu europejskim.
Jeżeli chodzi o absolutorium dotyczące Parlamentu Europejskiego, pragnę wskazać, że za kadencji obecnego Prezydium i obecnego sekretarza generalnego daje się dostrzec poprawa jakości zarządzania. Pragnę wyraźnie wskazać rolę grupy PPE w dokonanych udoskonaleniach. Widzimy podejmowane działania i to, że nasze życzenia są spełniane - na przykład w przypadku interwencji w sprawie dobrowolnego funduszu emerytalnego, co było bezwzględnie konieczne, by uniknąć natychmiastowej niewypłacalności tego funduszu w 2009 roku.
Pragnę teraz skomentować przede wszystkim wnioski dotyczące reformy regulaminu pracowniczego. Chodzi o punkty 77 i 81 w sprawozdaniu pana posła Chatzimarkakisa. Wnioski te wywołały falę bezprecedensowego lobbingu ze strony tych, których dotkną zmiany, w tym posłów do PE. Regulamin zasługuje jednak na krytykę. Duchem tkwi on nadal w latach pięćdziesiątych XX wieku i nie został nigdy zmodernizowany. Liczbę dni w delegacji oblicza się w oparciu o czas podróży z epoki parowozów, a świadczenia określano w erze, gdy praca za granicą była czymś niezwykłym. Dziś nie znajduje to już usprawiedliwienia. Dziś mamy ostatnią - i jedyną - sposobność wywrzeć wpływ na reformę regulaminu.
Moje wnioski dotyczą też kwestii, czy normalne jest, aby członek służb Komisji - jak podkreślam, poza przysługującym corocznie urlopem wypoczynkowym - miał również prawo do nawet siedmiu tygodni płatnego urlopu, a dotyczy to wszystkich pracowników zarabiających powyżej 10 tysięcy euro netto miesięcznie. Moim zdaniem nadgodziny należy zdecydowanie uwzględnić w wynagrodzeniu. Mówimy tutaj o tworzeniu nowych miejsc pracy. Rezygnując z części tych wolnych dni, moglibyśmy stworzyć około tysiąca miejsc pracy. Zamiast dawać dni wolne, nowych pracowników można byłoby wykorzystać do realizacji nowych zadań Europy, co pozwoliłoby polegać na Komisji Europejskiej w miejsce nieustannego tworzenia nowych urzędów i agencji.
Powinniśmy też starać się uzyskać prawdziwy obraz kosztów administracyjnych. Obecne oszacowanie na poziomie 6,7 % budżetu jest zdecydowanie zaniżone. Może ono być poprawne w przypadku zarządzania bezpośredniego, ale na pewno nie jest poprawne, jeżeli wliczymy wszystkie nakłady administracyjne - w tym również w państwach członkowskich - na zarządzanie funduszami UE. Sugeruję, abyśmy w Komisji Kontroli Budżetowej opracowali sprawozdanie z własnej inicjatywy w sprawie rzeczywistych kosztów administracyjnych Unii Europejskiej.
Bogusław Liberadzki
(PL) Panie Komisarzu! Na to absolutorium patrzę jako na jedno w szeregu udzielanych absolutoriów kolejnych lat i pamiętam bardzo dobrze jak wielkie zastrzeżenia mieliśmy jeszcze 3 lata temu, zwłaszcza do takich obszarów jak fundusze strukturalne, Fundusz Spójności, fundusze regionalne, działania zewnętrzne. Trzeba przyznać, że przez te dwa ostatnie lata Komisja dokonywała pewnych zobowiązań odnośnie poprawy i tę poprawę my widzimy: zmniejsza się poziom błędu obserwowanego przez ostatnie trzy lata. I to wydaje się, że jest dobrą okazją, żeby panu komisarzowi Šemecie powiedzieć: My to widzimy, to zauważamy, my to odnotowujemy i to jest dobry sygnał.
Natomiast co mnie wciąż niepokoi, to po pierwsze wolne tempo odzyskiwania źle wydanych środków. Po drugie, pewna niechęć do koncentrowania się na projektach priorytetowych i unikanie tutaj tego poziomu błędu. Niezależnie od poziomu wartości projektu błąd w finansowaniu, w realizacji finansów, wydaje się wypadkową czegoś tam innego. Bardzo mnie niepokoją narastające rozbieżności między zobowiązaniami a płatnościami. Oznacza to, że kumuluje nam się suma środków, które, odnosimy wrażenie, państwa nie są w stanie wydać. I tu jest wina po stronie państw członkowskich.
Bardzo jest niepokojąca niechęć Rady do współpracy z Parlamentem w zakresie absolutorium. Ale widząc pana ministra, który spędził w tej izbie swoje lata myślę, że Pan będzie w stanie przekonywać Radę, że Parlament jest jedynym demokratycznie, bezpośrednio wybieranym organem, któremu Rada winna to sprawozdanie złożyć. I na końcu, podzielam wiele zastrzeżeń odnośnie do agencji, aczkolwiek zastrzeżenia mamy do małej ich grupy.
Corinne Lepage
(FR) Pani Przewodnicząca! Moje wystąpienie będzie dotyczyć udzielenia absolutorium Europejskiej Agencji Leków, ale właściwie takie samo mogłabym wygłosić na temat Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności. Muszę powiedzieć, że Komisja Kontroli Budżetowej wykonała swoje zadanie doprawdy doskonale, a najlepszym czasem na wyrażenie przez Parlament swojego stanowiska jest właśnie głosowanie nad absolutorium. W związku z tym moje wystąpienie ma aspekt budżetowy i odnosi się on do pracy Europejskiej Agencji Leków. Po pierwsze, jej bierność w związku z aferą benfluoreksu (Mediatora) jest zupełnie nie do przyjęcia.
Po drugie, jeżeli chodzi o zarządzanie konfliktami interesów, podam tylko jeden przykład. Wraz z panią poseł Parvanovą i grupą organizacji pozarządowych wyraziliśmy oburzenie skandalicznym zaiste przypadkiem dyrektora wykonawczego Agencji. Zarząd Agencji zajmował się całą sprawą w sposób niezwykle niedbały, co całkowicie podkopuje zaufanie do niego. Rolą naszych agencji jest umożliwienie nam podejmowania decyzji i dbanie o to, aby nasi współobywatele mogli mieć zaufanie do wydawanych wytycznych. Dlatego też zdecydowanie popieram odroczenie absolutorium i zagłosuję za nim jedynie, jeżeli będziemy w pełni przekonani, że poradzono sobie z konfliktami interesów.
Peter van Dalen
(NL) Pani Przewodnicząca! Eurobarometr wykazuje, że entuzjazm dla projektu europejskiego maleje od lat. Obecnie tylko w pięciu państwach członkowskich większość ankietowanych pozytywnie wyraża się o Unii Europejskiej. Z punktu widzenia obywateli Europa jest synonimem marnotrawstwa środków. Musimy potraktować te obiekcje niezwykle poważnie, jak też słusznie uczynił to pan poseł Itälä. Twierdzi on, że praktyka zbierania się w dwóch miejscach jest nieodpowiedzialna ze strony Parlamentu. W pełni się z tym zgadzam. Chciałbym powiedzieć panu prezydentowi Sarkozy'emu: musimy powstrzymać ciągłe podróże Parlamentu między Brukselą a Strasburgiem.
Potrzebujemy też rozliczalności, jeżeli chodzi o nasz własny dodatek na pokrycie kosztów ogólnych. Ze względu na brak takiej rozliczalności posłowie i posłanki do Parlamentu Europejskiego przekonają się wkrótce, że są postrzegani w złym świetle i powinni byli zwracać baczniejszą uwagę na dodatek na pokrycie kosztów ogólnych. Musimy zmienić tę sytuację. Pan poseł Itälä słusznie wskazuje w punkcie 5, że musimy podjąć należyte działania w celu zagwarantowania odpowiedzialnego podejścia do dodatku na pokrycie kosztów ogólnych. Mam nadzieję, że ten punkt nie zostanie usunięty, gdyż przyczynia się do wiarygodności i przejrzystości.
Jan Olbrycht
(PL) Pani Przewodnicząca! Każda debata na temat absolutorium toczy się w określonym kontekście. Dzisiejsza debata z jednej strony toczy się w kontekście kryzysu i środków zaradczych, kłopotów finansowych niektórych państw, a z drugiej strony toczy się wobec już przygotowywanej nowej perspektywy na lata 2014 i następne. Musimy być tego świadomi, że nasze uwagi dotyczące dzisiaj wykonania budżetu w bardzo poważny sposób wpływają na debatę na temat przyszłości perspektywy finansowej. Dlatego też debata na temat absolutorium ma swój element nie tylko kontrolny, ale ma również element związany z poprawianiem błędów i tego, co nam się nie udało bądź co wymaga dzisiaj nowoczesnych działań.
Charakterystyczne w tej debacie jest nie tylko to, że z jednej strony mamy rosnącą liczbę krytyków budżetu, a z drugiej strony mamy ewidentnie lepsze rezultaty, np. w polityce spójności, gdzie jest ewidentna poprawa, której nie dostrzegają krytycy budżetu europejskiego. Chciałbym zwrócić również uwagę na to, że dzisiaj pozytywne efekty muszą również być elementem przemyślenia dalszych działań; jakiego typu działania muszą być kontynuowane i jakie regulacje wprowadzane, w szczególności co do odzyskiwania kwot.
Chciałbym również zwrócić uwagę wysokiej izby na następującą kwestię: debacie na temat prawidłowości wykonania budżetu musi towarzyszyć debata na temat skuteczności polityk. Bardzo często w dokumentach Parlamentu Europejskiego jest o tym mowa, ale koncentrujemy się na procedurach. A jeżeli mamy mówić o Europie rezultatów, wyników, to nie jest to samo, co prawidłowość w procedurach. Jedno wymaga drugiego, ale musimy również zwracać uwagę na skutki i na rezultaty naszych działań.
Derek Vaughan
Panie Przewodniczący! Pragnę podziękować wszystkim sprawozdawcom: wykonali oni w naszym imieniu ważną pracę.
W swoim wystąpieniu pragnę wygłosić uwagi na temat kilku sprawozdań; w pierwszym rzędzie chodzi mi o absolutorium dla Komitetu Regionów. Wyraża on oczywiście głos regionów, ale też realizuje liczne programy unijne. Nietrafne są tym samym sugestie, jakie tu słyszałem, że powinien samodzielnie się finansować.
Jeżeli chodzi o absolutorium dla Komisji, popieram jego udzielenie. Chociaż, jak wskazano w sprawozdaniu, trzeba zrobić więcej, uważam, że zmniejszenie wskaźnika błędu w odniesieniu do polityki regionalnej z 11 % do 5 % stanowi realny postęp. Fundusze strukturalne są niezwykle ważne dla miejsc takich, jak Walia, skąd pochodzę, i są tam one realizowane bardzo dobrze. W związku z tym musimy zapobiec dyskredytowaniu czy podważaniu roli funduszy strukturalnych.
Jeżeli chodzi o absolutorium dla Rady, popieram jego odroczenie. Niektórzy członkowie Rady pouczają nas często na temat potrzeby przejrzystości, więc powinni sami udzielić informacji o swoich wydatkach. Niestety część z nich nie wydaje się być skłonna tego uczynić.
Wreszcie, pragnę dodać kilka słów na temat absolutorium dla Parlamentu. Omawianie własnych wydatków jest zawsze sprawą kontrowersyjną, a nasz budżet niewątpliwie przyciąga wielką uwagę, co jest być może zrozumiałe w czasach trudności gospodarczych i finansowych. W związku z tym cieszy mnie wiele sugestii zawartych w sprawozdaniu, w tym dotyczących polityki związanej z budynkami i nagród - które trzeba poddać przeglądowi i uczynić przejrzystszymi - jak też dodatków, oraz ważnej potrzeby uwzględnienia strategii oszczędności w budżecie Parlamentu.
Można twierdzić, że wiele z tych kwestii dotyczy budżetu na przyszłe lata, a nie na rok 2009, ale uważam, iż dyskutując o jakimkolwiek budżecie i jakimkolwiek absolutorium, powinniśmy też patrzeć w przyszłość, by wyciągać wnioski z przeszłości.
Richard Ashworth
Panie Przewodniczący! W tym roku po raz szesnasty Trybunał Obrachunkowy wydał poświadczenie wiarygodności z zastrzeżeniami, co oznacza, że szesnasty rok z rzędu podkopano zaufanie publiczne do rzetelności zarządzania naszymi finansami. Dostrzegam wysiłki Komisji na rzecz wprowadzenia udoskonaleń, ale w głosowaniu nad absolutorium mogę odnieść się tylko do wyników, a nie do zamiarów.
Zdaniem audytorów zdecydowanie zbyt wiele działów było obarczonych istotnymi błędami, a ponieważ 80 % naszych wydatków podlega zarządzaniu dzielonemu z państwami członkowskimi, oczywiste jest, że państwa te muszą przyjąć na siebie większą odpowiedzialność. Oczywiste jest też, że Komisja musi położyć większy nacisk na osiągnięcie tego celu. Dopóki więc nie ujrzę dowodów znaczącej poprawy, będę nadal głosować przeciwko udzieleniu absolutorium z wykonania budżetu.
Véronique Mathieu
(FR) Panie Przewodniczący! Pragnę zacząć od gratulacji dla wszystkich sprawozdawców w związku z ogromną pracą, jaką wykonali w sprawie absolutorium; cieszy mnie też bardzo, że podczas dzisiejszej debaty obecna jest Rada.
Siedziba Parlamentu Europejskiego w Strasburgu jest kwestią tożsamości europejskiej, a nie tylko oszczędności. Mówię o tym dzisiaj na tej sali podczas debaty o absolutorium za rok 2009, gdyż symbol francusko-niemieckiego pojednania jest traktowany przez część członków Komisji Kontroli Budżetowej jako błogosławieństwo i łatwy sposób redukcji kosztów.
Interesuje mnie też kwestia wydatków Parlamentu. Pozostając przy tym temacie, proponuję, abyśmy organizowali tygodnie grup politycznych w Strasburgu, a nie w Brukseli; w ten sposób zagwarantujemy opłacalność funkcjonowania siedziby Parlamentu w Strasburgu. Skoro chcemy oszczędzać, proponuję to czynić na innych rzeczach, na przykład likwidując piątkowe diety dzienne dla posłów, jak też diety dzienne dla dziennikarzy. Europa jest tematem na tyle interesującym, że nie muszą oni otrzymywać diet.
Nie powinniśmy wykorzystywać budżetu jako wymówki dla zawłaszczania ważnej kwestii wychodzącej poza zakres kontroli budżetowej; choć doceniam ważną pracę wykonaną przez sprawozdawcę, pana posła Itälę, muszę to powiedzieć w związku z absolutorium.
Wreszcie, skoro mówimy o oszczędnościach, powinniśmy też uporządkować i zreorganizować nasz system zwrotu kosztów sponsorowanym grupom odwiedzających. Nie jest moim zdaniem właściwe zwracanie prowadzącemu grupę kosztów gotówką w dniu wizyty bez dołożenia żadnych wysiłków w celu sprawdzenia, jakie wydatki poniosła grupa. Pozostawia to bardzo złe wrażenie. Pragnę Państwa poinformować, że przyznawane kwoty przekraczają czasem rzeczywiste wydatki. Grupy powinny przed wizytą przesyłać oszacowania kosztów, a Parlament powinien wpłacać im na rachunek bankowy zaliczkę na wydatki, reszta natomiast powinna być wypłacana po przedstawieniu rachunków dokumentujących rzeczywiście dokonane wydatki - oczywiście do pewnej kwoty.
José Manuel Fernandes
- (PT) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie Urzędujący Przewodniczący Becsey, Panie i Panowie! Chciałbym zacząć od pogratulowania wszystkim sprawozdawcom doskonale wykonanej pracy. Moje wystąpienie pragnę poświęcić przede wszystkim działowi 5, w którym znajdują się wydatki administracyjne i operacyjne poszczególnych instytucji; pragnę przypomnieć, że wydatki administracyjne i operacyjne stanowią poniżej 6 % rocznego budżetu Unii Europejskiej.
Mimo to uważam, że powinny znajdować tu zastosowanie zasady oszczędności, wydajności i skuteczności. To właśnie w związku z wykonaniem budżetu trzeba promować oszczędności i stwarzać bodźce dla ich czynienia. Jednocześnie nie wolno w żadnym razie działać na rzecz wykorzystania wszystkich środków w każdym dziale.
Trzeba orędować za rygoryzmem i oszczędnością, a jednocześnie Parlamentowi należy zapewnić minimum zasobów niezbędnych do tworzenia doskonałego prawa. Jeżeli chodzi o tłumaczenia ustne i pisemne, uważam, że posłowie muszą mieć możliwość wysławiania się i pracy w swoich językach ojczystych. W ten sposób dewiza "jedności w różnorodności” zyska właściwe znaczenie.
Uważam, że w miejsce budżetów przyrostowych powinniśmy na początku każdej sesji parlamentarnej budżetować od zera, a budżety poszczególnych instytucji winny być wieloletnie. Kontrola nie może oznaczać biurokracji, gdyż to zawsze generuje niepotrzebne koszty. Musi przeważać zasada zaufania do instytucji.
Wreszcie, absolutorium nie może być czasem omawiania szczegółowych kwestii politycznych wymagających szerokiego konsensusu, w szczególności rewizji traktatów. Na przykład za niewłaściwe uważam poruszanie w sprawozdaniach dotyczących absolutorium kwestii związanych z miejscem pracy.
Thomas Ulmer
(DE) Panie Przewodniczący, Szanowni Członkowie Rady i Komisji, Panie i Panowie! Pragnę wygłosić kilka uwag na temat agencji, którymi zajmowałem się jako członek Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności.
Po pierwsze, pragnę jednak wygłosić swoje zdanie w niekończącej się debacie: Strasburg czy Bruksela. Zdecydowanie opowiadam się za Strasburgiem i uważam, że w razie jakichkolwiek wątpliwości powinniśmy przenieść cały Parlament właśnie tu, a nie do Brukseli. Strasburg jest symbolem jedności europejskiej i nie wolno go porzucać.
W Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności przyjrzeliśmy się sześciu agencjom, które odnotowały doskonałe wyniki, jeżeli chodzi o intensywność i jakość ich pracy. Wskaźnik błędu znacząco się zmniejszył. Pragnę tutaj więc skorzystać ze sposobności, by pochwalić personel tych agencji.
Europejska Agencja Chemikaliów, która nadzoruje przede wszystkim nasze projekty w ramach REACH, stworzyła ogółem 104 nowe miejsca pracy. W przypadku Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, czyli EFSA, należy wskazać potrzebę precyzyjniejszego monitorowania i większej przejrzystości. W przypadku Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób okazało się, że środki nie w pełni wykorzystano, a nie wszystkie zadania zostały wykonane. Europejska Agencja Środowiska rzetelnie podaje dane i liczby, które są bardzo ważne dla naszej pracy i sposobu, w jaki kształtujemy przyszłość, ale powinniśmy ustalić dokładniej, jakie łączne oszczędności Unia osiągnie dzięki poprawie stanu środowiska, abyśmy mogli przedstawić te liczby. Mimo faktu, że istnieje ona już od kilku lat, Europejska Agencja Leków nadal najwyraźniej ma problemy z należytym funkcjonowaniem. Wykryliśmy w jej przypadku pewne błędy w rachunkowości oraz niezadowalającą koordynację między służbami finansowymi a naukowymi.
Ogólnie uważam jednak, że agencje wykonują swoją pracę bardzo dobrze.
Jens Geier
(DE) Panie Przewodniczący! Pragnę podziękować panu posłowi Ulmerowi za bardzo rzeczowe wystąpienie. To przyjemny kontrast w stosunku do wielu opinii, jakie wygłoszono tu dziś rano na temat agencji. Bardzo przykre jest, że wielu eurosceptycznych posłów, słysząc o cięciach budżetowych, myśli automatycznie o agencjach.
Pragnę przypomnieć, że gdy przydzielano agencje, wydawało się, iż premierzy i rządy państw członkowskich Unii Europejskiej pragną ich mieć w swoich krajach jak najwięcej. Dziś jednak wszyscy zachowują się, jakby agencje były plagą UE.
Bardzo cieszy mnie ogłoszona przez Europejski Trybunał Obrachunkowy zapowiedź badania dotyczącego kosztów zarządzania w agencjach. Dzięki niemu zyskamy wreszcie podstawę do bardziej obiektywnej debaty.
Jak już powiedziałem w swoim pierwszym wystąpieniu, bardzo cieszy mnie obecność na sali przedstawicieli prezydencji węgierskiej. Nie zawsze możemy jej oczekiwać, omawiając absolutorium dla Rady. W związku z tym, Panie Urzędujący Przewodniczący Becsey, pragnę zwrócić się do Pana bezpośrednio. Cieszę się, że Rada jest gotowa przyznać - jak wywnioskowałem z uwag pana posła Deutscha - iż procedury budżetową i udzielania absolutorium trzeba traktować odmiennie.
Parlament Europejski reprezentuje obywateli i domaga się rozliczenia sposobu, w jaki wykorzystywane są pieniądze podatników. W związku z tym nie zrezygnujemy z postulatu, by Radę rozliczano z pieniędzy udostępnianych z budżetu Wspólnoty na finansowanie jej prac. Jest oczywiście duże pole do negocjacji, na przykład dotyczących kształtu, jaki procedura absolutorium ma przyjąć w przyszłości. Pragnę niemniej zapytać, czy naprawdę sądzą Państwo, że Parlament będzie negocjować na temat czegoś, co jest zgodnie z traktatami naszym prawem? Może to wszakże poskutkować jedynie ograniczeniem tego prawa. Nie rozumiem, dlaczego miałbym czynić coś takiego jako poseł do Parlamentu Europejskiego.
Niestety brakuje nam sposobności, by wspólnie omówić pewne kwestie, więc byłbym zadowolony, gdyby skorzystał Pan z tej możliwości i wyraźnie nam powiedział, kto w istocie w Radzie sprzeciwia się niezbędnej przejrzystości.
Jaroslav Paška
- (SK) Panie Przewodniczący! Z zainteresowaniem wysłuchałem informacji na temat problemów w komunikacji z Radą Europejską w sprawie wykonania dotyczącego jej rozdziału budżetu ogólnego.
Z tego, co wiem, kontrola nad władzą wykonawczą jest wśród podstawowych zadań posłów do PE. Rada, Komisja i inne instytucje UE zarządzają zasobami finansowymi obywateli Unii zgodnie z ustalonymi zasadami. Naturalne jest zatem, że wybrani przez społeczeństwo przedstawiciele sprawdzają w imieniu podatników, czy instytucje wydają pieniądze obywateli starannie i zgodnie z ustalonymi zasadami. Tak jest we wszystkich demokratycznych państwach. W związku z tym nie rozumiem stanowiska Rady Europejskiej, która odmawia nam współpracy w zakresie niezbędnym, aby ocenić jej budżet.
Nie pytamy, czy pan prezydent Sarkozy lub pani kanclerz Merkel odwiedzają lepsze czy gorsze restauracje, kupują lepsze czy gorsze aktówki, czy też kto ich ubiera, ale pytamy, jak obchodzą się ze środkami publicznymi podatników. Mamy do tego pełne prawo, a oni są w pełni zobowiązani udzielić tych informacji.
Zsolt László Becsey
urzędujący przewodniczący Rady - (HU) Panie Przewodniczący! Mam na odpowiedź zaledwie dwie minuty, zatem ustosunkuję się tylko do kilku kwestii. Po pierwsze, pragnę powtórzyć, że jesteśmy gotowi wypracować długoterminowe porozumienie w debacie między Radą a Parlamentem. Tylko to może pomóc rozwiązać stojący przed nami problem, a mianowicie wspomniany również przez panią poseł Gräßle problem legitymacji. Pragnę Państwu powiedzieć, że wiem, iż Parlament jest wybierany bezpośrednio - byłem w końcu posłem do PE - ale w Radzie również zasiadają posiadający legitymację przywódcy: ministrowie. Ponadto obydwie instytucje uczestniczą w procedurze udzielania absolutorium na równych prawach: jedna z nich przedstawia zalecenia, druga zaś udziela ostatecznie absolutorium. W przedłożonym zaleceniu rozdzieliliśmy proces budżetowania od procedury udzielenia absolutorium.
Pragnę poprosić o wyznaczenie delegacji, która będzie negocjować w imieniu Parlamentu; powinniśmy osiągnąć porozumienie dzięki reprezentatywnej politycznie delegacji ze strony PE. Omawiane problemy należy usunąć. Z przedstawionego przez nas projektu protokołu ustaleń wynika też jasno, że trzeba wskazać, przedstawienie jakich danych wchodzi w zakres kompetencji Rady, a jakich nie. Myślę, że przyczyni się to do udostępniania danych przez poszczególne administracje. Wówczas rzeczywiście będzie można od nas żądać przedstawienia danych wchodzących w zakres kompetencji Rady.
Jeżeli chodzi o poruszoną tu kilkakrotnie kwestię deklaracji krajowych, sugeruję rozwiązanie jej podczas debaty nad rozporządzeniem finansowym. Wiem, że są pewne wnioski dotyczące tego zagadnienia. Pod uwagę trzeba oczywiście wziąć złożoność kwestii w pewnych państwach członkowskich, ale - jak powtarzam - będzie to bardzo znaczący element debaty nad inną procedurą.
Panie Przewodniczący! Bardzo dziękuję za możliwość wypowiedzenia się i chciałbym ponownie wezwać wszystkich, by nie zamieniać kontaktów między dwiema instytucjami odpowiedzialnymi za absolutorium w walkę zapaśniczą. Usiądźmy do negocjacji i wypracujmy porozumienie, nie sprowadzając tego problemu do rangi wymiany uwag między sekretariatami i strukturami biurokratycznymi.
Algirdas Šemeta
komisarz - Panie Przewodniczący! Dzisiejsza debata potwierdza ogólne porozumienie między Parlamentem a Komisją co do dalszego kierunku oraz potrzeby doskonalenia naszej polityki i programów, co przyniesie wartość dodaną obywatelom UE. Sądzę, że podążamy we właściwą stronę, a poruszone przez Państwa kwestie związane z wprowadzeniem deklaracji dotyczących zarządzania, większym automatyzmem w stosowaniu sankcji oraz działaniami w celu odzyskania środków są naprawdę ważne i Komisja pracuje nad nimi.
Pragnę w szczególności podziękować pani poseł Gräßle za pracę nad rozporządzeniem finansowym. Sądzę, że bardzo ważne jest ostateczne zatwierdzenie przedłożonego przez Komisję wniosku w sprawie wprowadzenia deklaracji dotyczących zarządzania, gdyż chodzi tak naprawdę o zwiększenie rozliczalności państw członkowskich, które odpowiadają za zarządzanie 80 % naszego budżetu. Sądzę, że dzięki sprawniejszemu i znacznie bardziej zautomatyzowanemu zastosowaniu procedury wstrzymywania płatności podczas procedury absolutorium za rok 2010 okaże się, że coraz więcej płatności jest wstrzymywanych, a służby nie boją się już stosować tego narzędzia w swojej pracy.
Współpracujemy też z państwami członkowskimi w odzyskiwaniu środków; przedłożyliśmy sprawozdawcy bardzo wiele informacji na temat sytuacji w tej dziedzinie. Sądzę, że dzięki współpracy uda nam się poprawić ten stan rzeczy. Sankcje są oczywiście przydatne, ale musimy szukać też bodźców - to ważne z punktu widzenia zachęcania państw członkowskich do działań.
Wszyscy zgadzamy się, że udało nam się osiągnąć postęp, jeżeli chodzi o upraszczanie zasad; przedstawiliśmy nasze poglądy na ten temat. Wnioski te zostaną uwzględnione przy opracowywaniu nowych programów na cele następnych wieloletnich ram finansowych. W pełni zgadzam się, że nasze prawodawstwo w zakresie zamówień publicznych jest bardzo złożone, i w dziedzinie tej dochodzi do bardzo wielu błędów. Dlatego też Komisja ogłosiła konsultacje społeczne w sprawie uproszczenia oraz udoskonalenia zasad udzielania zamówień publicznych i mam nadzieję, że doprowadzi to do stworzenia znacznie prostszego i skuteczniejszego systemu.
Jeżeli chodzi o regulamin pracowniczy, należy mu się ponownie przyjrzeć; nad jego rewizją pracuje pan komisarz Šefčovič. Jest to oczywiście kwestia złożona i trzeba wziąć pod uwagę wszystkie delikatne zagadnienia związane z uproszczeniem, ale trzeba przyznać, że pewne przepisy regulaminu są naprawdę przestarzałe i trzeba je ponownie rozważyć oraz zrewidować.
Komisja odpowie oczywiście formalnie na Państwa zalecenia w sprawozdaniu uzupełniającym, które zostanie przedstawione na jesień, ale, jak Państwo widzą, już teraz dokładamy wysiłków, by usprawnić zarządzanie budżetem UE oraz poprawić wyniki naszych programów. Niecierpliwie oczekuję na dalszą współpracę z Państwem.
Jorgo Chatzimarkakis
Panie Przewodniczący! Po pierwsze, chciałbym jeszcze raz podziękować komisarzowi w imieniu Parlamentu za doskonałą współpracę. Ponownie poruszył Pan, Panie Komisarzu, pewne kwestie. Powinniśmy potraktować je jako punkt wyjścia do dalszych prac. Pragnę jednak Pana też poprosić, aby przekazał Pan nasze podziękowania kolegom, gdyż pozostawaliśmy w intensywnych kontaktach z wieloma osobami - pragnę tutaj wspomnieć szczególnie o bardzo chętnych do współpracy komisarzach Cioloşu i Hahnie. Proszę ponownie przekazać im nasze podziękowania.
Panu urzędującemu przewodniczącemu Rady Becseyowi dziękuję za jednoznaczną wypowiedź. Wyraził się on bardzo jasno i może nam się nie podobać to, co powiedział, ale przynajmniej stwierdził to wyraźnie, i jesteśmy za to wdzięczni. To dobrze, że Pan tu jest. Właściwie nie powinno się o tym jakoś szczególnie wspominać, ale fakt Pańskiej obecności tutaj cieszy.
Na koniec pragnę podziękować przewodniczącemu Europejskiego Trybunału Obrachunkowego panu Caldeirze, współpraca Parlamentu z którym jest zawsze otwarta i układa się doskonale. Bardzo to cenimy. Nasza praca nie byłaby możliwa bez dokonanych przez Pana przygotowań. Nasze absolutoria opierają się głównie na Pańskim wkładzie. Mamy nadzieję, że w przyszłości odegra Pan większą rolę w ocenie kontroli wykonania zadań. Przyszłość Unii Europejskiej zależy nie tylko od zgodnego z prawem i prawidłowego wydawania środków, ale też - i przede wszystkim - od tego, czy są one wydawane w sposób użyteczny, a więc skuteczny i efektywny. Będzie to stanowić element kontroli wykonania zadań na mocy art. 318 Traktatu z Lizbony. Jako Parlament chcielibyśmy corocznej debaty na temat kontroli wykonania zadań Komisji i pragnęlibyśmy, aby wziął Pan udział w tej debacie jako przedstawiciel Europejskiego Trybunału Obrachunkowego. Chciałbym szczerze podziękować posłom, posłankom i wszystkim innym uczestnikom procedury.
