Roséwijnen en toegelaten oenologische procédés (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van:
de mondelinge vraag van Astrid Lulling, Jean-Pierre Audy, Joseph Daul, Françoise Grossetête, Véronique Mathieu, Elisabeth Morin, Margie Sudre, Oldřich Vlasák en Dominique Vlasto, namens de PPE-DE-Fractie, Patrick Louis, namens de IND/DEM-Fractie, Jean Marie Beaupuy, Anne Laperrouze, Nathalie Griesbeck en Marielle De Sarnez, namens de ALDE-Fractie, Sergio Berlato, Cristiana Muscardini, Roberta Angelilli, Domenico Antonio Basile, Alessandro Foglietta, Antonio Mussa, Sebastiano (Nello) Musumeci, Giovanni Robusti, Umberto Pirilli en Salvatore Tatarella, namens de UEN-Fractie aan de Commissie: Roséwijnen en toegelaten oenologische procedés (B6-0228/2009) en
de mondelinge vraag van Luis Manuel Capoulas Santos, Katerina Batzeli, Vincent Peillon, Vincenzo Lavarra, Stéphane Le Foll en Alessandro Battilocchio, namens de PSE-Fractie, aan de Commissie: Roséwijnen en toegelaten oenologische procedés (B6-0229/2009)
Astrid Lulling
auteur. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, de producenten van kwaliteitswijnen en de oordeelkundige consumenten, de echte kenners van de producten uit onze streken, willen van het mengen en versnijden van wijnen niets weten.
Het is begrijpelijk dat wijnbouwers uit tal van regio's in Europa vrezen voor de economische, sociale en milieugevolgen van de opheffing van het verbod op het versnijden van witte en rode wijn voor het vervaardigen van roséwijn.
Door de oneerlijke concurrentie die onvermijdelijk hierdoor ontstaat, zullen hele regio's ernstig worden benadeeld bij de productie van een kwaliteitsrosé die geschikt is om de groeiende vraag op te vangen. De Commissie heeft al gevolg gegeven aan de eerste oproep van onze mondelinge vraag door het besluit, dat aanvankelijk voor eind april op de agenda stond, uit te stellen. Ik ben de Commissie hiervoor dan ook zeer dankbaar.
Maar is zij bereid om deze termijn te gebruiken om gehoor te geven aan ons tweede verzoek, dus om op brede schaal overleg te plegen met vakmensen uit de branche op basis van een diepgaande studie van de mogelijke economische, maatschappelijke en milieugevolgen van de opheffing van het verbod op het versnijden van wijn?
Welke oplossingen beoogt de Commissie overigens te nemen, indien zij het voorstel voor de opheffing van het verbod op versnijding niet intrekt, om te voorkomen dat de kwetsbare markt van deze wijn met een korte houdbaarheid instort en de economie van een gehele regio, waarin allerlei culturele en toeristische activiteiten rondom de wijnbouw worden ontwikkeld, verzwakt raakt?
Is de Commissie zich ervan bewust dat de aangedragen oplossing van de etikettering reeds is verworpen door de traditionele wijnbouwregio's , omdat de term 'rosé' niet uitsluitend is voorbestemd aan de wijn die in deze regio's wordt gemaakt uit rode druiven?
Patrick Louis
auteur. - (FR) Mevrouw de commissaris, mevrouw de Voorzitter, de hervorming van de gemeenschappelijke marktorganisatie (CMO), die door het samenspel van de lobbyisten en de Eurocraten is opgelegd, zal drie ernstige problemen tot gevolg hebben: de marktreguleringsmechanismen worden opgeheven, de aanplantrechten worden geliberaliseerd vanaf 2015 en het wordt toegestaan dat wijnen uit zeer verschillende categorieën op dezelfde plaats kunnen worden opgeslagen en nagenoeg identieke etiketten krijgen. Dit zijn drie ernstige dwalingen die fataal zullen zijn voor de wijnbouw in Europa en met name in Frankrijk. De consument zal in zijn keuze worden misleid, wijnbouwers zullen hun inkomsten zien dalen en door de industrialisatie van de wijnsector zal het vakmanschap achteruitgaan.
Er zit een vreemde logica achter deze structurele ontmanteling van de grondbeginselen van het bijzondere karakter van de Europese wijnbouw. De Commissie, die klem zit tussen haar onderworpenheid aan de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en de almachtige lobby van de grote Europese wijnhandelaar CEEV (Comité européen des Entreprises Vins), is sinds 2004 structureel bezig de deuren van het Europees kippenhok te openen voor alle vossen in de wereld die op de loer liggen. De Commissie manifesteert zich steeds meer als de wegbereider van de globalisering. Hoe onsamenhangend deze logica is, blijkt wel uit de volgende cijfers.
In Europa zijn 170 000 hectaren wijnstokken gerooid, terwijl het wijnbouwgebied in Nieuw-Zeeland met 240 procent is toegenomen, in Australië met 169 procent en in China met 164 procent. In Europa wordt de verlaging van het aanbod om de prijzen op een redelijk niveau te houden, ondermijnd door wijnindustriëlen die hun productoverschot voor lage prijzen op de markt brengen en de ontstane vrije markt zo veroveren. Dat is in het kort de oneigenlijke situatie die op de rosémarkt van toepassing is. Hieruit komt naar voren hoe sterk de tegenstelling is tussen de beginselen van de WTO en de beginselen die nodig zijn om de branche zodanig te organiseren dat investeringen, de kwaliteit en de knowhow worden bevorderd. Gisteren hebben we met succes vastgesteld dat kwaliteit in de toekomst kwantiteit gaat betekenen. Met de hervormingen van de commissaris wordt duidelijk dat de besluiten van vandaag dodelijk zullen zijn voor de knowhow van morgen.
Mevrouw de commissaris, het is absoluut noodzakelijk dat het mengen en versnijden van wijn wordt verboden, en wel voor 7 juni. Daarna blijft voor de wijnbouwers als laatste wapen alleen nog hun stem over om te laten horen wat ze willen.
Anne Laperrouze
auteur. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, wat probeert men ons hier op te dringen? Een mengsel van witte wijn en rode wijn dat er uitziet als een rosé. Onze medeburgers reageren zeer negatief op dit voorstel van de Europese Commissie, dat goedkeuring heeft gekregen van de lidstaten, inclusief Frankrijk.
Ik zie twee soorten reacties: ten eerste vragen onze burgers zich af waarom de Europese Unie zich met roséwijn bemoeit, terwijl er zoveel andere onderwerpen zijn die aandacht vereisen, met name de ernstige economische crisis. Ten tweede zien de producenten van traditionele roséwijnen, die worden vervaardigd door een snelle maceratie en een subtiele persing, hierin een ernstige aantasting van de aanduiding "rosé”, van het kwaliteitsimago dat door de jaren heen is ontwikkeld en van wijnen zoals deze roséwijnen uit de regio Provence, waarin de streekeigen smaak behouden blijft en die rosé in het algemeen tot een succesvol product hebben gemaakt.
In de vorige bijeenkomst van de interfractiewerkgroep "wijnen” hebben wij begrepen wat de achterliggende gedachte van de Europese Commissie en de lidstaten is. De consumptie van rosé als tafelwijn neemt wereldwijd toe en vormt circa dertig procent van de totale consumptie. Landen buiten de EU produceren rosé door wijnen te mengen en de markt van de Europese Unie begint hier de schade van te voelen.
De Britse markt wordt met name gedomineerd door wijnen uit de Verenigde Staten. En zoals we weten heeft traditionele rosé een beperkte houdbaarheid. Het is vele malen eenvoudiger om rosé op aanvraag te maken met behulp van voorraden witte en rode wijnen. Voor de lidstaten is het dus een kwestie van aanpassing van hun roséproductie aan de internationale markt.
Tenzij andere oenologische procédés voor de vervaardiging van rosé worden uitgevonden. Zo kunnen we ons bijvoorbeeld laten inspireren door Pierre Dac, die zei: "Ent rozen op wijnstokken en je krijgt natuurlijke roséwijn!” Dat is onacceptabel. Net zoals veel van mijn collega's ben ik van mening dat de Europese Commissie en de lidstaten hun plan moeten herzien en moeten werken aan de aanduiding "roséwijn” om ervoor te zorgen dat de naam "rosé” uitsluitend is voorbehouden aan wijnen die volgens de traditionele methoden zijn vervaardigd, zowel in landen van de Europese Unie als in andere landen.
In de tussentijd nodig ik u uit, mevrouw de commissaris, om een van deze mooie roséwijnen uit Gaillac, met de duizend kleuren van de Tarn, te proeven, met gepaste mate, uiteraard.
Cristiana Muscardini
rapporteur. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, geachte collega's, wijn is voor ons meer dan alleen een landbouwproduct. Het vertegenwoordigt ook een bepaalde cultuur en traditie.
Al vaak hebben we in dit Huis horen zeggen dat wij de Europese wijnmarkten een zekere toekomst moeten bieden. Dat kan alleen als wij ons richten op kwaliteit en kwaliteit kan alleen worden gewaarborgd als we de traditionele productiemethodes respecteren. Mevrouw de commissaris, wij kunnen dan ook niet anders dan ons verzetten tegen de invoering van nieuwe, verzonnen wijnproductiemethodes die niets te maken hebben met de wetenschap van wijn en die kunnen leiden tot een verslechtering van het imago van wijn en tot verlies van het vertrouwen tussen consument en product, met ernstige gevolgen voor de kwaliteit en mogelijk ook voor de gezondheid.
Europese kwaliteitsproducten hebben hun kwaliteitsstatus juist omdat ze zijn gebaseerd op respect voor ingrediënten, ambachtelijke verwerkingsmethodes, traditie en op een specifieke smaak, als gevolg van het gebruik van specifieke producten en productiemethodes. Ik ben bang dat de Unie, door steeds meer concessies te doen en onze traditionele wijnproductiemethodes te grabbel te gooien, uiteindelijk zal toestaan dat er stukken hout van de wijnvaten worden toegevoegd om het aromatiseringsproces te versnellen, om vervolgens over te gaan tot kunstmatige aromatisering en uiteindelijk uit te komen op het toevoegen van water en de mogelijkheid om wijn te maken zonder druiven.
Mevrouw de commissaris, dit is niet het pad dat we moeten bewandelen om de interne en de internationale markt verder te ontwikkelen en een impuls te geven. De wereldwijde vraag naar roséwijn neemt niet af, maar stijgt juist. Daar moeten wij niet op reageren door meer wijn te produceren met 'scheikundige' methodes, maar juist door te investeren in kwaliteit, in het bijzondere karakter van Europese wijnen, in marketing en in het algemeen in de promotie van echte wijn, om de markt te verbreden en het jongeren gemakkelijker te maken wijnbouwer te worden.
Gilles Savary
auteur. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, in mijn geval is het zo dat ik geen verkiezingscampagne aan het voeren ben, omdat ik geen zitting zal hebben in het volgende Parlement. U kunt er dus van uitgaan dat ik niet zal overdrijven, mevrouw de commissaris. Ik kom echter wel uit Bordeaux. U hebt een bezoek gebracht aan mijn regio, waar slechts weinig rosé wordt geproduceerd, maar wel veel belang wordt gehecht aan de rosé die er wordt gemaakt.
Ik wilde u zeggen dat ik bijzonder geschokt was toen ik hoorde dat de Europese Commissie van plan was de productie van rosé door het mengen van rode en witte wijn wettelijk toe te staan. In mijn ogen is dat voedselvervalsing, terwijl we er in de industrie juist toe worden opgeroepen vervalsing te bestrijden. Dat zou betekenen dat we het toestaan om een afgeleid product van de wijnbouw uit te vinden, terwijl we afgeleide producten in de financiële sector juist aan het bestrijden zijn.
In werkelijkheid komt dit allemaal voort uit precies hetzelfde streven, namelijk het ontwikkelen van nieuwe producten die nog meer winst opleveren. Ik zou graag een grappige suggestie willen doen om de winst en de concurrentie in de Europese Unie te waarborgen. Hier ziet u een roséwijn. Deze roséwijn heb ik zojuist in het Europees Parlement gemaakt door witte wijn te halen en er rode biet in te doen. Ik verzeker u dat de kleur exact hetzelfde is en dat we, als we willen, een hele reeks kleurgradaties kunnen maken, en waarschijnlijk ook een bepaalde reeks smaakgradaties. Hiermee hebben we ook meteen een oplossing voor de suikerbranche en voor de chaptalisatie met natuurlijke voedingsproducten. Dat wil kortweg zeggen dat, als we dit laten gebeuren, het einde zoek is. Dat hebben andere collega's ook gezegd: het zal leiden tot een oneindige voedselvervalsing. Wij zeggen u daarom: "kijk eens naar wat er nu al gebeurt in sommige landen.”.
Nu al wordt een vijfde van de rosé vervaardigd door versnijding. Ik denk dat de Commissie de overige vier vijfden niet structureel moet uitzuigen. Er zijn mensen die hard hebben gewerkt om rosé als wijn te laten bestaan en om ervoor te zorgen dat rosé een erkende wijn wordt die volgens erkende oenologische methoden wordt geproduceerd. Nu laten we deze mensen vallen, met het excuus dat het lucratiever is om in de rosémarkt aan de slag te gaan met rode en witte wijn. Dat staat naar mijn mening los van elke moraal. En persoonlijk denk ik niet dat etikettering voldoende zal zijn. Als etikettering wordt gebruikt, mag deze versneden wijn niet "rosé” worden genoemd. Noem deze wijn maar "afwaswater”, als u wilt, mevrouw de commissaris, dat komt beter overeen met de kwaliteit van het product.
Mariann Fischer Boel
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de wereld van de roséwijn kent een zeer lange geschiedenis, maar noch de EU-wetgeving, nog de Internationale Organisatie voor Wijnbouw en Wijnbereiding (OIV) kent een definitie voor roséwijn. Beide hullen zich in stilzwijgen.
In bepaalde regio's hebben wijnmakers zich veel moeite getroost om een roséwijn van hoge kwaliteit te ontwikkelen op basis van een nauwkeurige productspecificatie, en hebben de productiemethodes beperkt tot traditionele werkwijzen. Andere beschermde oorsprongsbenamingen (BOB) leggen echter geen beperkingen op ten aanzien van de productie van roséwijn. De productspecificatie van champagne staat het mengen van rood en wit om rosé-champagne te verkrijgen toe. Op EU-niveau geldt het verbod op het mengen van rode en witte wijn momenteel alleen voor de productie van tafelwijn.
De discussie over productiemethoden voor wijn, waaronder het mengen ervan, begon in 2006 tijdens de onderhandelingen over de hervorming van het wijnbeleid. Met de hervorming verkreeg de Commissie de bevoegdheid om nieuwe oenologische procedés te autoriseren, waarbij zij zich dient te baseren op de aanbevelingen van de OIV.
Na uitvoerige discussies met belanghebbenden en met alle lidstaten in het afgelopen najaar stelde de Commissie voor het verbod op het mengen van rode en witte wijn af te schaffen. In januari was dit voorstel het onderwerp van een oriënterende stemming binnen het Beheerscomité wijn en toen stemde een meerderheid van de lidstaten, met inbegrip van Frankrijk, voor.
Over de ontwerpverordening is een kennisgeving uitgegaan naar de Wereldhandelsorganisatie conform de procedure in de Overeenkomst inzake technische belemmeringen in het handelsverkeer, en recentelijk hebben we ermee ingestemd dat er extra tijd wordt ingeruimd zodat derde landen ons voorstel kunnen doornemen. Derhalve zal het Beheerscomité wijn pas later in de maand juni, meest waarschijnlijk op 19 juni, formeel over de verordening stemmen. Verdere vertragingen zouden ertoe leiden dat de nieuwe oenologische procedés niet kunnen ingaan op 1 augustus van dit jaar, zoals voorzien in de verordening van de Raad.
U hebt ook gevraagd om een specifieke effectbeoordeling voorafgaand aan de afschaffing van het mengverbod. Ten tijde van het opstellen van de hervorming van het wijnbeleid hebben de diensten van de Commissie diepgravende effectbeoordelingen uitgevoerd en wij zijn dan ook niet van plan om het voorbereidende werk dat in 2006 en 2007 is gedaan ten behoeve van de hervorming van het wijnbeleid, over te doen. Noch zijn wij voornemens een diepgaande effectbeoordeling uit te voeren van alle verschillende wijnproductiemethoden, dus wij baseren ons op het werk dat wordt gedaan binnen de OIV.
Reeds nu benadrukken economen in de wijnsector dat deze hervorming de positie van traditionele roséwijnen niet zal verzwakken omdat deze roséwijnen met een appellation niet concurreren met tafelwijnen. Het is duidelijk dat de traditionele roséwijn een kwaliteitsproduct is dat zeer wordt gewaardeerd door consumenten en wordt geassocieerd met de plaats van herkomst.
Door het mengen van tafelwijn toe te staan, zal er een eerlijke concurrentie ontstaan tussen Europese landen en derde landen, aangezien wij derde landen toestemming hebben gegeven, zoals hier vandaag reeds is opgemerkt, om het mengen voor hun rekening te nemen. Ik schaar mij volledig achter mevrouw Laperrouze. Waarom zouden we onze wijnproducenten in een slechtere concurrentiepositie drukken dan diegenen die wijn mogen verkopen binnen de Europese Unie?
Enkele weken geleden heb ik hier in Straatsburg producenten van roséwijn uit de Franse Provence ontmoet en we hebben toen open en eerlijk gesproken over de situatie. Natuurlijk begrijp ik hun poging de traditionele roséwijnen te beschermen en dat is ook de reden waarom de Commissie zich heeft gebogen over verschillende oplossingen voor de etiketteringskwestie, en twee mogelijkheden voorgesteld voor de etikettering: 'traditionele rosé' en 'gemengde rosé'. Lidstaten mogen dan beslissen of ze één of beide etiketteringen verplicht willen stellen voor roséwijn die op hun grondgebied wordt geproduceerd. Op deze manier krijgen consumenten een beter beeld van hetgeen ze kopen.
Die wijnproducenten voerden aan dat het predicaat 'traditionele rosé' een wat stoffige indruk maakt, terwijl zij roséwijn juist beschouwden als het resultaat van een moderne wijnproductiemethode. Ik heb daarop duidelijk aangegeven dat als zij andere ideeën hadden, ik uiteraard bereid zou zijn om deze in overweging te nemen, maar ik heb tot nu toe nog geen suggesties voor een alternatief ontvangen. Als de commissaris voor landbouwproducten ben ik er zeker op gebrand de juiste oplossingen te vinden en onze wijnproducenten gelijke kansen te bieden.
Agnes Schierhuber
namens de PPE-DE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, ik ben blij u vandaag weer te zien. In al die jaren dat ik nu politiek actief ben - zowel in Oostenrijk als de afgelopen bijna vijftien jaar in het Europees Parlement - zijn debatten over wijn altijd bijzonder emotioneel geweest. Ook vandaag is dat weer het geval.
Mijns inziens is wijn een van de meest elegante producten die de landbouw produceert. Het is in het belang van de kwaliteitsproductie van de Europese - en met name de Oostenrijkse - wijnboeren dat kwaliteit en exclusiviteit van wijn uit de diverse regio's prioriteit hebben.
Wij zijn van mening dat het mengen van wijnen geen oenologisch procedé is. Roséwijn wordt door middel van een speciaal, zeer traditioneel oenologisch procedé vervaardigd. Daarom, commissaris, ondersteun ik alle leden van het Parlement, die net als ik het mengen of versnijden van witte wijn met rode wijn afkeuren. Er moet eindelijk een duidelijke definitie komen voor de productie van traditionele roséwijnen.
Commissaris, het moet eveneens mogelijk zijn dat lidstaten, zoals u heeft opgemerkt, meer kennis verwerven, zodat ze menig besluit anders bekijken of herzien. Ik dring er bij u op aan dit te doen, in het belang van de kwaliteit van de Europese wijnproductie.
Alessandro Battilocchio
namens de PSE-Fractie. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's. Opnieuw zijn wij hier in dit Parlement aanwezig om een culinair, cultureel en landbouwproduct te verdedigen dat gebaseerd is op een eeuwenoude traditie, een erfgoed van onschatbare waarde waar de rest van de wereld jaloers op is en dat een enorme rijkdom betekent voor zowel onze economie als de identiteit van onze Unie.
Een erfgoed dat nu in grote problemen kan raken als gevolg van de wens van de Commissie en de Raad om het verbod op het mengen van witte en rode wijn voor de productie van roséwijn op te heffen. Dit plan kwam tot stand door zware druk en zal worden goedgekeurd zonder dat het Parlement, het orgaan dat de officiële vertegenwoordiging is van miljoenen burgers, waaronder producenten en consumenten, die door dit initiatief zullen worden getroffen, tussenbeide kan komen.
De Commissie stelt voor de productie van roséwijn door het simpelweg mengen van witte en rode wijn goed te keuren, een praktijk die wordt toegepast in landen waar men niet over onze vaardigheden en professionaliteit beschikt, met het excuus dat Europa zo beter internationaal kan concurreren.
Als medeondertekenaar van deze vraag wil ik onderstrepen dat het verlagen van de kwaliteit van onze wijnen, die het resultaat zijn van eeuwenlange tradities en onderzoeken, van enorme investeringen, passie en oog voor detail, niet de juiste weg is, vooral niet in de huidige crisis, waarin de gemiddelde consument zeker meer aandacht besteedt aan de prijs dan aan wat er op het etiket staat.
Het probleem van dit besluit zou kunnen worden opgelost door een andere naam te geven aan dit nieuwe product en consumenten te informeren over het bestaan van twee verschillende soorten rosé, over de verschillende kwaliteiten van de producten, over het belang om het werk en de inspanningen van professionals in de sector te erkennen. Maar wie betaalt dat? Voorziet de Commissie steunprogramma's of zijn het uiteindelijk toch de producenten die hiervoor zullen opdraaien, nadat zij zijn gevraagd met ongelijke wapens de strijd aan te gaan met goedkope producenten in tijden die sowieso al niet makkelijk zijn?
Ik hoop dat de Commissie en de Raad de juiste keuze maken en indien nodig de hele procedure opnieuw zullen bekijken.
Jean-Claude Martinez
- (FR) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, we hebben chocola zonder cacao gehad, een verbod op kaas van rauwe melk, douanerechten van 300 procent voor onze roquefort, en het had niet veel gescheeld of we hadden ook in chloor gewassen kippen gehad, en zelfs een lactatiehormoon, somatotropine.
En nu hebben we het idee om witte wijn met rode wijn te kleuren om roséwijn te maken. Dit was de druppel die de emmer deed overlopen. Water is trouwens ook goedgekeurd om te worden gebruikt voor versnijding van wijnen, net zoals de houtwijnen, die met houtspaanders zijn vervaardigd in plaats van in vaten, waren goedgekeurd en net zoals wijnproductie met geïmporteerde most bijna was goedgekeurd. Dan had men zelfs in Thailand wijn kunnen maken!
Het probleem is de psychoanalytische reactie die deze kwestie teweegbrengt; het is een aanslag op de cultuur. Wat is de definitie van wijn? Als het een industrieel product is, mag het worden versneden, als een coca-cola die uit de wijnbouw afkomstig is. Als het echter een voedingsproduct uit de landbouw is, mogen we er niet aankomen. Anders leidt dat tot een cultuurschok. "Dit is mijn bloed, dat u zult drinken tot gedachtenis aan mij”. En als u bloed versnijdt, ontstaat er besmet bloed.
Begrijpt u deze buitenproportionele reactie? Met dit idee voor rosé hebt u een erfenis van 2 500 jaar van het Romeinse rijk, dat het tegen de barbaren moest opnemen, in de waagschaal gelegd. Dit is wat ik wilde zeggen, mevrouw de Voorzitter: "Het is een freudiaanse kwestie, geen wijnkwestie”.
Françoise Grossetête
- (FR) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, toen ik hier kwam, was ik zwaar verontwaardigd. Ik ben woedend na wat ik van u heb gehoord. Het is onaanvaardbaar dat u versnijding van witte en rode wijn toestaat, en dat ook nog eens in deze verkiezingsperiode.
Ik was onlangs nog in de regio Provence en op Corsica om te luisteren naar de wijnbouwers in mijn kiesdistrict, die voor kwaliteit hebben gekozen en die zich nu in de steek gelaten voelen. Ik herinner me een redevoering die de heer Barroso twee jaar geleden heeft gehouden. Hij zei: "De wijnbouw is belangrijk. Het is een deel van de economie. We moeten meer exporteren en om meer te exporteren moeten we voor kwaliteit zorgen.” Die redevoering kan ik me nog heel goed herinneren.
Daarom heeft de Europese Commissie besloten dat wijnstokken gerooid moesten worden om te zorgen voor meer kwaliteit en minder kwantiteit. De wijnbouwers in Zuid-Frankrijk zijn hierin meegegaan. En ziet u eens waar dat nu toe heeft geleid! Ze hebben zoveel wijnstokken gerooid dat ze binnenkort wijn moeten gaan importeren om de plaatselijke consumptiebehoefte te dekken.
Met uw beleid hebt u het doodvonnis van onze wijnbouwers getekend. En nu wilt u het mengen van witte en rode wijn onder de naam rosé toestaan. Dat is een belediging van onze wijnbouwers. En nu vraagt u van hen dat ze de extra aanduiding 'traditionele wijn' toevoegen voor wijn die op klassieke wijze is vervaardigd, omdat onze vrienden uit Spanje, die hun wijnstokken niet hebben gerooid, hun overschotten witte wijn moeten verkopen, Onze wijnbouwers, die voor kwaliteit hebben gekozen, hoeven zich toch niet te verantwoorden over de waarde van hun wijn. Dat zou echt het toppunt zijn.
Versneden wijn is geen rosé, maar een gemengde witte wijn. Laten we het beestje dus bij zijn naam noemen. We moeten het niet langer toestaan dat de consument voor de gek wordt gehouden door wijnhandelaren die ten koste van de kwaliteit voor winst kiezen. En die keuze moedigt u juist aan, mevrouw de commissaris. Ik doe een oproep aan al mijn collega's, aan al diegenen die in het volgende Parlement terugkomen. Wij moeten ons dubbel zo hard inzetten om ervoor te zorgen dat deze maatregel van de Europese Commissie voor eens en altijd van tafel komt, en niet slechts tijdelijk. Pas op voor 19 juni.
Ioannis Gklavakis
(EL) Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega's, in mijn land wordt al drieduizend jaar lang wijn gemaakt. Ik moet dan ook zeggen dat ik ontdaan ben over hetgeen men hier van plan is. Ik betreur dit ten zeerste en ben er tegen. Roséwijn is een product dat verkregen wordt middels een bepaald technisch procedé. Wijn is daarentegen een product dat voorkomt uit gisting en is geen mengsel. Als dit voorstel wordt uitgevoerd, zullen wij onze producenten, die zulke heerlijke wijnen produceren, blootstellen aan oneerlijke concurrentie.
Ten tweede zal - en dit is heel belangrijk - eens te meer de reputatie van de Europese wijn worden aangetast. Voor mij is echter duidelijk dat als wij bergaf gaan, wij in een neerwaartse spiraal zullen komen. Enige tijd geleden hebben wij hier gesproken over de toevoeging van houtsnippers aan wijn en daar onze goedkeuring aan gehecht! Als redenen hiervoor werden het verouderingsproces van wijn en de financiële kosten genoemd. Wij hebben ook ingestemd met de toevoeging van suiker aan wijn, zogezegd om financiële redenen, waarbij wij echter niet de moed hadden om aan te dringen op vermelding van dit procedé op het etiket. Ook nu hebben wij niet de moed om daarop aan te dringen.
Europa kan enkel blijven domineren indien het wijnen van uitzonderlijke kwaliteit produceert. Als wij denken dat wij kunnen concurreren met de goedkope wijnen uit Australië of de Verenigde Staten, vergissen wij ons deerlijk, en daarom moeten wij hierop aandringen. Beste vrienden, ik heb hetzelfde gezegd toen wij instemden met de toevoeging van suiker aan wijn. Wij zullen met onze besluiten de geschiedenis van de Europese wijnbouw ingaan als degenen die een bom hebben gelegd onder het fundament van de beste Europese wijnen. Ik smeek u daarom: laten wij afstappen van het hellend vlak waarop wij ons met onze besluiten hebben begeven.
Elisabetta Gardini
(IT) Mevrrouw de Voorzitter, geachte collega's, mevrouw de commissaris, ik moet u zeggen dat ik mij aansluit bij wat mevrouw Grossetête heeft gezegd, want ik kwam hier met de intentie om u de pijn, spijt en het ongenoegen van de wijnproducenten in Italië over te brengen, maar ik ben tegen een muur gestuit. Ik voel slechts onverschilligheid en ik hoop maar dat het aan een wat onpersoonlijke vertolking ligt, maar op basis van wat ik heb gehoord lijkt er geen opening te zijn, geen enkele hoop.
Heel kort geleden vond er in mijn regio - ik kom uit de regio Veneto - een evenement plaats, de Vinitaly, dat een van de belangrijkste evenementen is in de wijnwereld. Hier werd een succesvolle petitie opgesteld ter verdediging van roséwijnen. De petitie is ondertekend door grote wijnhuizen, grote producenten van Italiaanse wijn, maar ook door mensen uit andere landen, door burgers uit Nederland, Frankrijk, Spanje, België, Luxemburg, Slovenië, Polen, Litouwen en Oekraïne. De passie voor rosé is, zoals u kunt zien, authentiek en kent geen grenzen, behalve die van de Europese Commissie, en toch hebben we het hier over cultuur, over lokale waarden en over tradities.
Als vrouw zou ik u ook een overweging willen meegeven: als wij strijden tegen een verkeerd gebruik van alcohol, denkt u dan dat wij de nieuwe generaties een dienst bewijzen door ze een drankje van slechte kwaliteit te bieden, dat ik niet eens wijn ga noemen, een goedkoop alcoholisch drankje dat helemaal niets meer te maken heeft met een bepaald land, met cultuur en met kwaliteit? Kunnen wij hen dan iets bijbrengen over het gebruik van wijn en alcohol in het kader van goede gewoontes en praktijken?
Goed, deze overweging wilde ik u meegeven, omdat u in brede zin grote verantwoordelijkheden op zich neemt.
Christa Klaß
(DE) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, de afgelopen jaren heeft u kunnen zien hoe gevoelig het product wijn is. Vandaag worden er voornamelijk pleidooien gehouden vóór liberalisering van de verordeningen voor de wijnmarkt. U heeft het over het openstellen naar de wereldmarkt. Soms vraag ik mij af wie hier nu wie leidt.
De vervaardiging van wijn is traditioneel in Europa ontstaan. Onze tradities en onze regionale identiteit zijn hetgeen onze wijn kenmerken en dat zou als leidraad moeten fungeren bij de beraadslagingen die we nu over de verordeningen voor de wijnmarkt voeren. Ik was stomverbaasd over het feit dat de commissie hier zaken in de verordeningen voor de wijnmarkt heeft opgenomen die als zodanig helemaal niet in het Parlement zijn behandeld.
De vraag, commissaris, is welke mogelijkheden er op nationaal en regionaal niveau nog zijn voor regulering? Welke eisen dan wel verboden kunnen de lidstaten nog opleggen voor hun regio's waar wijn met de laagste kwaliteitsklassen worden geproduceerd? Daar gaat het hier immers om, we hebben het niet over wijnen van oorsprong of over herkomstwijnen, maar over wijnen met de laagste kwaliteitsklassen. Zou een verbod op het mengen van rode wijn met witte wijn bijvoorbeeld een regionaal of een nationaal verbod zijn? Zou dit in de toekomst mogelijk zijn voor kwalitatief lagere wijnen?
Of een verbod op het vermelden van druivensoort en jaargang: ook dat levert problemen op, want we willen onze wijnen toch kunnen onderscheiden en een verschil kunnen maken tussen kwalitatief lagere wijnen en wijnen met aanduiding van herkomst en oorsprong. Franse rosé of Duitse Riesling, dat zijn toch namen waarvoor een duidelijke, eenduidige verordening vereist is. Ze zijn verbonden aan onze traditionele producenten en daar hechten wij ook voor de toekomst enorm veel waarde aan. Wij dringen daarom aan op uw steun.
Astrid Lulling
auteur. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, u hebt onze tweede vraag negatief beantwoord met de bewering dat u ten tijde van de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor wijn het onderzoek waar wij om hebben verzocht al had uitgevoerd. Dat verbaast mij: tijdens die hervorming is er nooit sprake geweest van het toestaan van een oenologisch procédé waarbij witte wijn met rode wijn wordt versneden om rosé te maken.
Ik vraag u daarom, waarom gaat u niet in op ons verzoek, een heel redelijk verzoek overigens, om overleg te plegen met mensen uit de sector? U wilt een besluit nemen op 19 juni. Dan hebben we tijd genoeg. Er is trouwens niemand die u heeft gevraagd dit oenologisch procédé toe te staan. Ik weet niet wat u bezielt om dit voorstel te doen terwijl niemand in Europa daarom vraagt.
En verder moet u weten dat, wat etikettering betreft, de producenten van traditionele roséwijn nimmer zullen accepteren dat dat brouwsel, inclusief het mengsel van de heer Savary, 'rosé' wordt genoemd. Dus u moet echt iets doen. Mevrouw de commissaris, ik verzoek u nadrukkelijk onze twee vragen positief te beantwoorden.
Françoise Grossetête
auteur. - (FR) Mevrouw de commissaris, u zei zojuist dat u geen enkele suggestie hebt gekregen, dat u voorstellen verwachtte, enzovoorts.
U hebt echter wel suggesties gekregen. U hebt met onze wijnbouwers gesproken. En zij hebben u gezegd dat ze dit niet wilden. Ze hebben u gezegd dat zij niet de dupe wilden worden door verplicht de aanduiding 'traditionele roséwijn' te moeten vermelden om zich te onderscheiden van de roséwijn die natuurlijk niet de aanduiding 'versneden' krijgt. U kunt dus niet zeggen dat u geen voorstellen hebt gekregen.
En vooral, als het gaat om rosé-champagne weten we heel goed dat dit een oenologisch product is dat niets te maken heeft met het versnijden van witte en rode wijn zoals hier wordt voorgesteld. Wees zo moedig, mevrouw de commissaris, om versneden wijn van witte en rode wijn niet rosé te noemen. Dat is wat wij u vragen. Dat is de suggestie die wij u doen. Laat de echte wijnbouwers niet de dupe worden.
Hoe wilt u dat onze burgers begrip opbrengen voor een dergelijk standpunt van de Europese Commissie? U houdt zich doof voor alle argumenten. Dit is volkomen onbegrijpelijk.
Gilles Savary
auteur. - (FR) Mevrouw de commissaris, ik neem opnieuw het woord omdat ik u wil zeggen dat ik uw argumenten goed heb gehoord en dat ik er niet aan twijfel dat dit idee niet van u komt. Het komt ongetwijfeld van een aantal belangengroepen.
Ik denk echter niet dat Europa er belang bij heeft om zich voortdurend op goedkopere producten te richten, met name op het gebied van voeding. De landen die zich op industrieel vlak niet op goedkopere producten hebben gericht, behoren nu wereldwijd tot de koplopers op het gebied van de handel. Met name de Duitsers hebben altijd weerstand geboden tegen de verleiding van deze niveauverlaging. Ik denk dat Europa op het gebied van voeding zich moet verzetten tegen deze voortdurende verleiding om het niveau te verlagen, want het zal daardoor ver afdwalen.
Wat wij u daarom voorstellen, is om koste wat kost te voorkomen dat er twee soorten rosé-aanduidingen komen: traditionele rosé en versneden rosé. Er is roséwijn, en er is iets anders. Organiseert u een Europese wedstrijd om dit andere product een naam te geven als u denkt dat het gelegaliseerd moet worden. Ik denk persoonlijk dat Europa er trots op zou zijn als het bij dit soort producten in verzet komt tegen de Wereldhandelsorganisatie. U zegt ons zelf altijd dat wij 'capituleren' tegen alles wat van elders komt.
Patrick Louis
auteur. - (FR) Mevrouw de commissaris, de aanduiding 'roséwijn' op de fles is zinloos, want goede roséwijnen, zoals de Bandol die ik voor u heb meegebracht, hebben deze aanduiding niet.
Verder is de aanduiding 'traditionele rosé' onnozel. Rosé is een wijn die populair is onder jongeren, het is een moderne wijn, zelfs al vereist de productie ervan een traditioneel vakmanschap. Het is dus te tegenstrijdig. Er zijn geen 36 oplossingen, er is er slechts één. Zoals zojuist zeer terecht is gezegd, is het een culturele wijn, een product dat door vakmensen wordt gemaakt. Het gaat hier niet om zo maar een willekeurig handeltje. Wat we nodig hebben is puur en alleen een verbod op het versnijden en mengen van wijn op Europees grondgebied, en met name op Frans grondgebied.
Mariann Fischer Boel
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, het was een waar genoegen om vanavond naar u te mogen luisteren. Ik merk dat de passie, de energie en de emotie die u koestert voor de wijnsector, en die ik heb ervaren tijdens onze gesprekken over de hervorming van het wijnbeleid, niets aan kracht hebben ingeboet. Het cultureel erfgoed en de tradities die zijn verbonden aan wijn zijn hier, vandaag in dit Europees Parlement, nog springlevend.
Echter, bepaalde vragen die hier vanavond naar voren zijn gebracht stellen het compromis dat wij hebben gesloten inzake de hervorming van het wijnbeleid opnieuw ter discussie. Ik zal dan ook niet ingaan op deze kwesties, maar mij concentreren op het belangrijkste probleem dat hier vanavond wordt besproken.
Ik ben het volmondig eens met diegenen onder u die hebben aangegeven dat kwaliteit de toekomst van onze Europese landbouwproducten moet zijn. Dat was precies de reden waarom wij tijdens de hervorming van de wijnsector, zoals u zich ongetwijfeld zult herinneren, een enorm bedrag hebben gereserveerd voor de promotie van onze Europese wijn op de derdewereldmarkten: ten tijde van deze discussies werd gesproken over een bedrag van 125 miljoen euro per jaar. Dit was omdat we weten dat het gaat om een product van hoge kwaliteit, dat gewild zal zijn in de opkomende economieën. Dus we zitten wat dit betreft op dezelfde golflengte.
Ik voel evenwel ook een zekere sympathie voor wijnproducenten in Europa die de concurrentie moeten aangaan met wijn die is geproduceerd middels andere oenologische procédés die zijn toegestaan in derdewereldlanden. Een voorbeeld hiervan is het mengen van rode en witte wijn om roséwijn te verkrijgen. Dit is toegestaan, het is een werkwijze die behoort tot de oenologische procedés die worden onderschreven door de OIV, en dus voert de Europese Unie tegenwoordig roséwijn in die op precies deze manier geproduceerd is. Waarom zouden we onze wijnproducenten er dan van weerhouden om binnen de Europese Unie te concurreren met geïmporteerde wijn? Ik ben dan ook van mening dat de door ons gekozen benadering ten aanzien van deze kwestie een evenwichtige is.
Het was belangrijk dat wij een manier vonden om onze wijnen zo te etiketteren dat consumenten weten wat ze kopen, en de BOB's bieden ons tegenwoordig de mogelijkheid om de klant middels informatie op het etiket te laten weten dat zij wijn in handen hebben die op traditionele wijze is geproduceerd. In mijn eerste toespraak vertelde ik dat ik een aantal wijnproducenten uit de Provence heb gesproken. Zij waren geen voorstander van de benaming 'traditionele roséwijn' om precies de reden die u naar voren bracht, namelijk dat dit wat oubollig klinkt. Naar aanleiding daarvan heb ik gevraagd om suggesties voor een andere manier om aan te geven dat het om de traditionele productiemethode gaat, maar ik heb geen reacties ontvangen. Het idee is nu om lidstaten zelf te laten kiezen of zij producenten binnen hun grondgebied willen verplichten om op het etiket te vermelden of het gaat om een coupage of om een traditioneel product..
We zullen dit onderwerp nogmaals bespreken in het regelgevend comité. Zoals ik reeds heb aangegeven zal er waarschijnlijk een stemming plaatsvinden op 19 juni 2009 en dan zullen we kijken naar de uitslag van deze stemming, waarin lidstaten de standpunten van hun regeringen tot uiting zullen brengen. Dat zal zeker interessant worden, maar ik ben er nog steeds van overtuigd dat hetgeen we hebben voorgesteld, wat ook in overeenstemming is met de oenologische procédés van de OIV, de weg is die wij het beste kunnen bewandelen als we willen dat onze wijnproducenten kunnen blijven concurreren op de wereldmarkt.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Stéphane Le Foll  
De Europese producenten van roséwijn zijn bezorgd over het toepassingsproject van de Commissie over de opheffing van het verbod op versnijding van witte en rode tafelwijn voor de vervaardiging van roséwijn.
Dit nieuwe procédé schaadt de productie van kwaliteitswijn en negeert de inspanningen die de producenten jarenlang hebben geleverd voor de ontwikkeling van roséwijn, die lange tijd is ondergewaardeerd, maar nu een plaats heeft verworven op de markt en in de leefgewoonten van de consumenten, des te meer omdat deze praktijk de consumenten zou kunnen misleiden.
Als het plan van de Commissie voor het versnijden van wijn de komende weken door de lidstaten wordt goedgekeurd, hopen wij samen met mijn collega Gilles Savary dat er een verplichting komt voor een etikettering waarmee de echte rosé wordt onderscheiden van een nieuw product van versneden wijnen dat dan niet rosé mag worden genoemd.
Véronique Mathieu  
schriftelijk. - (FR) Vanwege de woede van de Europese wijnbouwers heeft de Europese Commissie besloten haar haastig genomen besluit om de productie van roséwijn door middel van versnijding van rode en witte wijn toe te staan, uit te stellen tot 19 juni.
Voor dit besluit kan dit uitstel in geen geval bevredigend worden geacht, net zo min als het voorgestelde onderscheid tussen 'traditionele rosé' en 'versneden rosé' op het etiket van producten in de handel, aangezien dit onderscheid niet voldoende is voor de effectieve bestrijding van de oneerlijke concurrentie waarmee de producenten zullen worden geconfronteerd als dit besluit wordt doorgezet.
Terwijl onze wijnbouwers in de Europese Unie aanzienlijke inspanningen hebben geleverd en uitgebreid hebben geïnvesteerd om roséwijn van hoge kwaliteit te kunnen produceren, maakt het besluit van de Commissie deze inspanningen, die toch een zeer positief effect hebben gehad op de economie en de regionale ontwikkeling van onze gebieden, volledig ongedaan.
Door middel van de vraag die ik en mijn collega's vandaag aan de Commissie hebben gesteld eisen wij van de Commissie dat zij haar plannen verantwoordt en zich ervan verzekert dat haar besluit is gegrond op een allesomvattend overleg met de Europese producenten van roséwijn.
Vincent Peillon  
schriftelijk. - (FR) Mevrouw de commissaris,
Ik zal niet voor u verbergen dat ik diep ontevreden ben over uw pogingen om een verklaring te geven voor wat betreft het versnijden van 'rosé'.
U geeft in geen enkel opzicht antwoord aan alle wijnbouwers in de regio Provence met wie ik lang in beraad ben geweest en die zich hebben gericht op kwaliteit. Ze vrezen nu dat dertig jaar werk, bekroond met een waar commercieel succes, om voor rosé een reputatie op te bouwen, volledig teniet wordt gedaan.
U geeft in geen enkel opzicht antwoord aan al diegenen die het toestaan van versnijding volkomen tegenstrijdig vinden met het pijnlijke beleid van het massaal rooien van wijnstokken. We zullen niet overwinnen in de internationale concurrentie door tegen elke prijs onze productiekosten te verlagen, maar, integendeel, door de reputatie van onze wijnen steeds verder te verbeteren.
U geeft in geen enkel opzicht antwoord aan al diegenen die zeggen dat etikettering niet volstaat, aangezien die geen effect zal hebben op flessen 'versneden rosé'.
Door het besluit tot goedkeuring op te schuiven naar de dagen na de verkiezingen van 7 juni speelt u bovendien de eurosceptici in de kaart.
Daarom vraag ik u plechtig dit funeste plan, dat een bedreiging vormt voor een economische sector en een cultuur, van tafel te halen.
Dominique Vlasto  
Onder het voorwendsel van de herziening van de toegestane oenologische procédés is de Europese Commissie van plan om het mengen van witte en rode wijn onder de naam 'rosé' toe te staan.
Ik bestrijd dat een mengsel van verschillende wijnen 'rosé' mag worden genoemd. De naam van wijn mag niet enkel door de kleur worden bepaald: de druivensoort, de bodem en het vakmanschap van de wijnbouwers zijn bepalend voor een wijn en niet de uiteindelijke kleur van elke willekeurige vloeistof.
Om door middel van versnijding een rosé te maken, moet worden uitgegaan van een basis van 95 procent witte wijn, die vervolgens met rode wijn wordt gekleurd. Roséwijn wordt echter verkregen door de gisting van voornamelijk rode druiven of most. Dus door het versnijden van wijnen toe te staan zou de Europese Commissie feitelijk vervalsing van roséwijn toestaan en zodoende de consumenten misleiden.
Naast de belediging van de wijnbouwers die een kwaliteitsbeleid nastreven, met name in de regio Provence, is het onaanvaardbaar dat een bijproduct, ontstaan uit het mengen van eindproducten, wordt gelegaliseerd en dat de misleidende verwijzing naar de kleur van rosé wordt toegestaan.
Als er geen andere oplossing is, moet op zijn minst verplicht worden gesteld dat deze dranken een etiket krijgen dat de daadwerkelijke inhoud weergeeft: "versneden wijn” of "mengsel van wijnen”.
