Sieci i usługi łączności elektronicznej (debata)
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie sporządzone przez panią poseł Catherine Trautmann w imieniu Delegacji Parlamentu Europejskiego w Komitecie porozumiewawczym, w sprawie wspólnego projektu zatwierdzonego przez komitet pojednawczy dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy 2002/21/WE w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej, 2002/19/WE w sprawie dostępu do sieci i usług łączności elektronicznej oraz wzajemnych połączeń oraz 2002/20/WE w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (03677/2009 - -.
Catherine Trautmann
Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Znowu się spotykamy - już po raz ostatni - aby omówić pakiet telekomunikacyjny oraz, bardziej szczegółowo, moje sprawozdanie na temat dyrektyw w sprawie "ram”, "dostępu” i "zezwoleń”, stanowiące ostateczną podstawę.
Jest to dla mnie okazja, aby podziękować moim kolegom, zwłaszcza moim współsprawozdawcom, pani poseł Pilar del Castillo i panu posłowi Malcolmowi Harbourowi; przewodniczącemu komitetu pojednawczego, panu posłowi Vidal-Quadrasowi; przewodniczącemu Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, panu posłowi Herbertowi Reulowi, jak również wszystkim służbom Parlamentu Europejskiego, które były zaangażowane w tę sprawę. Chcę również podziękować pani komisarz za jej zaangażowanie i wsparcie w tym okresie. Dziękuję także jej służbom. Na koniec pragnę powiedzieć, że cieszą mnie również działania prezydencji szwedzkiej na rzecz zadowalającego sfinalizowania sprawy. Poświęćmy chwilę pamięci Ulriki Barklund Larsson.
Jutrzejsze głosowanie będzie bardzo pozytywnym sygnałem dla wszystkich, którym zależy na bardziej dynamicznej polityce przemysłowej. Ponieważ w drugim czytaniu zachowano 99 % tekstu, pozwolę sobie jedynie podsumować aspekty, którym nadaliśmy priorytetowe znaczenie. W szczególności chcieliśmy utrzymania skutecznej i niezmiennej konkurencji, która służyłaby rozwojowi gospodarczo-społecznemu, poprzez uwzględnienie całego terytorium Europy pod względem dostępu, szybkiego Internetu dla wszystkich i we wszystkich regionach - w tym lepszego zarządzania spektrum radiowym - oraz pełnych praw dla konsumentów.
Będzie to się wiązało z zapewnieniem spójnych ram operacyjnych dla tych, którzy będą korzystać z przedmiotowych dyrektyw, czyli dla organów regulacyjnych, Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej oraz dla Komisji, z zagwarantowaniem pewności prawnej, ze stymulowaniem inwestycji koniecznych do ożywienia naszej gospodarki oraz nadaniem dynamiki rynkowi z korzyścią dla podmiotów, ich odbiorców i pracowników, jak również, ostatecznie, z zapewnieniem wielu wysokiej jakości usług, które będą dostępne dla większości po przystępnych cenach.
Ważne jest, abyśmy pozostali w granicach warunków porozumienia, niestety jednak ostatnie oświadczenia niektórych państw członkowskich budzą pewne wątpliwości co do ich zaangażowania w tę sprawę. Popieram sposób, w jaki Komisja zinterpretowała wynik naszych negocjacji w sprawie art. 19. Wybrane brzmienie tego artykułu jest ściśle związane z debatą nad mechanizmami, o których mowa w art.. 7 i 7a. Byłby to zawód, gdyby Rada, w drodze niewiążących deklaracji, przekazała informację, że z jakiegoś powodu chciała ubić własny interes, odmawiając uczciwej równowagi uprawnień państw członkowskich, BEREC oraz Komisji, która została osiągnięta w końcowym porozumieniu.
Na koniec poruszę oczywiście ważną kwestię, która doprowadziła do postępowania pojednawczego, czyli poprawkę 138. Chciałabym tylko powiedzieć, że Parlament Europejski uzyskał wszystko, co mógł zgodnie z podstawą prawną, jaką dysponujemy: harmonizację rynku wewnętrznego. Tego rezultatu nie można zatem traktować z przymrużeniem oka, ponieważ zapewnia on wszystkim użytkownikom łączności elektronicznej solidną ochronę ich prawa do prywatności, domniemanej niewinności oraz do procedury kontradyktoryjności bez względu na to, z którym trybem postępowania mają do czynienia oraz przed przyjęciem jakichkolwiek sankcji.
Cieszy mnie również gotowość Komisji do oceny sytuacji w zakresie neutralności sieci w Europie oraz do udostępnienia Parlamentowi i Radzie właściwych instrumentów do końca tego roku, na podstawie wyników obserwacji poczynionych w ramach oceny.
Na zakończenie proszę zatem wszystkich o rozważenie sprawy transpozycji pakietu. Wiem już, że Parlament, dla którego ten pakiet tak dużo znaczy, będzie się upewniał, czy transpozycja przebiega z poszanowaniem uprzednich porozumień. Panie przewodniczący! Zanim zabiorę ponownie głos na koniec debaty, wysłucham uważnie wystąpień moich kolegów.
Viviane Reding
komisarz. - Panie przewodniczący! Dzisiaj mamy uwieńczenie bardzo długiego i bardzo często intensywnego procesu legislacyjnego, a wysiłki podejmowane przez wszystkie strony w trakcie negocjacji zaowocowały wynikami, na które warto było czekać. Chciałabym podziękować sprawozdawcom, przewodniczącym komisji, przewodniczącemu PE oraz członkom komitetu pojednawczego, jak również wszystkim posłom do Parlamentu Europejskiego, którzy zaangażowali się w sprawę, służąc także swoją specjalistyczną wiedzą.
Dzięki przyjęciu pakietu reform w obecnej postaci Unia będzie dysponowała ramami regulacyjnymi. Pozwolą jej one sprostać wyzwaniom szybko rozwijającej się gospodarki cyfrowej opartej na uczciwych cenach dla wszystkich, którzy chcą mieć łączność telefoniczną i internetową, jak również będzie mogła przygotować grunt dla inwestycji w szybkie sieci, zapewniające wysokiej jakości innowacyjne usługi.
Za sprawą tych przepisów i reform Unia Europejska stanie się światowym liderem w obszarze regulacji łączności elektronicznej, nie tylko w drodze udoskonalenia mechanizmu na rzecz konkurencyjnego jednolitego rynku, ale też przez umiejscowienie praw obywateli w samym centrum polityki regulacyjnej.
Dzięki kompromisowi osiągniętemu w postępowaniu pojednawczym, w prawie UE po raz pierwszy ustanowione będą podstawowe prawa użytkowników Internetu, przeciwstawiające się środkom mogącym ograniczać ich dostęp do Internetu. To bardzo ważny przepis w sprawie wolności Internetu. Wyjaśnia on, że Internet, który coraz częściej zajmuje centralne miejsce w naszym codziennym życiu, należy objąć takimi samymi gwarancjami jak inne obszary działalności. Najpierw uczciwe procedury, z zasadą domniemanej niewinności i przestrzeganiem prawa do prywatności, a potem wykonanie prawa do skutecznej i szybkiej kontroli sądowej: takie przepisy uwzględniono w nowym pakiecie reform.
Jednocześnie pakiet reform zawiera wizję otwartego i wspólnego Internetu będącego przedmiotem polityki regulacyjnej. Podejście UE jest bardzo pragmatyczne. Nawiasem mówiąc, UE była już przywoływana na innych kontynentach jako ważny twórca trendu.
Wzmocniono również ochronę konsumentów przed utratą danych osobowych i spamem, zwłaszcza przez zobowiązanie podmiotów gospodarczych do informowania konsumentów o przypadkach naruszenia ich prawa do ochrony danych osobowych oraz przez wzmocnienie zasady dotyczącej zgody użytkownika w przypadku stosowania pakiecików kontrolnych, czyli tzw. cookies. Do innych większych korzyści dla konsumentów należy zaliczyć prawo do zmiany operatora telefonii stacjonarnej lub komórkowej w ciągu jednego dnia roboczego, z jednoczesnym zachowaniem starego numeru telefonu.
Dzięki Parlamentowi nowe przepisy w sprawie spektrum radiowego przyczynią się do obniżenia cen i będą zachęcały do wprowadzania nowych usług, tym samym do zmniejszenia przepaści cyfrowej. Parlament będzie odgrywał kluczową rolę w ustaleniu strategicznego kierunku dla polityki w obszarze spektrum na szczeblu europejskim, a to za sprawą nowego wieloletniego programu dla polityki w obszarze spektrum radiowego. Reformy umożliwią również podmiotom gospodarczym inwestycje w sieci nowej generacji. Wzmocnią one bodźce do efektywnych inwestycji w nową infrastrukturę, z uwzględnieniem ryzyka inwestycyjnego, a jednocześnie będą zapobiegać tłumieniu konkurencji.
Na szczeblu instytucjonalnym, organ europejskich regulatorów, czyli słynny BEREC, oferuje 27 krajowym regulatorom możliwość wnoszenia bardziej przejrzystego i skuteczniejszego wkładu w funkcjonowanie jednolitego rynku. Wzmocniony nadzór nad środkami zaradczymi ze strony Komisji, wspieranej przez BEREC, doprowadzi do konsolidacji jednolitego rynku, i zapewni większą spójność oraz jakość we wdrażaniu ram w całej Europie i równe szanse dla wszystkich podmiotów gospodarczych.
Nie zapominajmy o ważnym porozumieniu w sprawie artykułu 19 dyrektywy ramowej, który przyznaje Komisji większe uprawnienia w zakresie harmonizacji, obejmujące ogólne podejście regulacyjne, również w obszarze środków zaradczych. Komisja, we współpracy z BEREC, otrzymuje zasadniczą rolę w zapewnianiu spójnego stosowania rozporządzenia telecoms na jednolitym rynku w interesie obywateli oraz przedsiębiorstw.
Na majowym posiedzeniu plenarnym przedstawiłam już państwu deklaracje, mówiąc, że Komisja wykorzysta reformy i w przyszłym roku przeprowadzi szerokie konsultacje w sprawie zakresu przyszłej powszechnej usługi oraz szerszego zastosowania zasad dotyczących zawiadamiania o przypadkach naruszenia poufności danych. Dzisiaj potwierdzam te zobowiązania, uwzględniając oczywiście czas, który upłynął od tamtej pory.
Komisja wywiąże się również z obowiązku zapewnienia prawidłowego wykorzystania nowych narzędzi, gdy zajdzie taka potrzeba. Zaznaczyłam, że Komisja będzie monitorowała wpływ zmian na rynku i postępu technologicznego na wolność Internetu, przedstawiając Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na koniec 2010 roku sprawozdanie ze wskazaniem, czy zachodzi konieczność sformułowania dodatkowych wytycznych. Komisja odwoła się także do swoich uprawnień w obszarze prawa konkurencji, aby rozwiązać problemy antykonkurencyjnych praktyk, które mogą mieć miejsce.
Uważam, że zaufanie i pewność prawna wynikające z przedmiotowych reform będą miały decydujące znaczenie, jeśli chodzi o pomoc sektorowi łączności elektronicznej w zapewnieniu wkładu w gospodarcze odrodzenie Europy. Dlatego zalecałabym Parlamentowi poparcie przedmiotowego pakietu i namawiałabym posłów, aby w głosowaniu opowiedzieli się za jego przyjęciem.
(Oklaski)
Pilar del Castillo Vera
Panie przewodniczący, panie i panowie! Na wstępie chciałabym podziękować moim koleżankom i kolegom posłom, a w tym przypadku przede wszystkim sprawozdawczyni, pani poseł Trautmann, ponieważ naprawdę wykonała ona niezwykłą pracę. Musieliby państwo tam być, aby dowiedzieć się, jak wiele osiągnięto na tym końcowym etapie, uwieńczonym powodzeniem w postępowaniu pojednawczym.
Powiedziałabym, że w obecnej chwili znajdujemy się w znakomitym położeniu, aby zająć się przyszłością, która w pewnym sensie będzie lub powinna być rewolucyjna.
W końcu mamy - lub będziemy mieli niebawem - ramy regulacyjne stanowiące bardzo dobrą podstawę dla rozwoju Internetu, cyfrowego społeczeństwa i cyfrowej gospodarki, które zajmują pierwsze miejsce wśród naszych celów. Ramy te zapewniają dobrą ochronę konsumentów, wspierają bowiem ich prawa i jednocześnie gwarantują bezpieczeństwo inwestorom.
Uważam jednak, że bardzo ważne jest, abyśmy już teraz zdecydowanie patrzyli w przyszłość. Musimy zdecydowanie patrzeć w przyszłość, która nas czeka po 2010 roku, a zatem musimy dołożyć wszelkich starań, aby opracować agendę cyfrową na okres po 2010 roku. Podstawowe cele tej agendy powinny koncentrować się na umożliwieniu wszystkim, tak konsumentom, jak i obywatelom, posiadania wszystkich zasobów koniecznych do uzyskania dostępu do Internetu i czynnej w nim obecności, tworząc oczywiście też wewnętrzny rynek cyfrowy, który będzie otwarty i konkurencyjny.
Jest to zdecydowanie podstawowy cel, jeżeli chcemy, aby europejska gospodarka zajęła należne jej miejsce w dzisiejszym świecie.
Corinne Lepage
Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Ucieszyły mnie pani słowa, pani komisarz, że swobodę dostępu do Internetu należy zagwarantować na równi z innymi prawami podstawowymi.
Jest to dokładnie to, o co my, posłowie do Parlamentu Europejskiego, walczyliśmy: uzyskać taki sam poziom gwarancji, czyli postępowanie poprzedzające bezstronny osąd.
Niezupełnie nam się to udało, ale dzięki pracy naszej sprawozdawczyni wydaje się, że doszliśmy do najlepszego rozwiązania z możliwych. Nie jest ono idealne. Nie jest idealne, ponieważ utoruje drogę sporom, których powinniśmy raczej unikać; gdybyśmy postawili sprawę tak jasno, jak to właśnie uczyniłam, nie byłoby żadnych sporów. Niestety, nie doszliśmy do porozumienia w tej sprawie.
Oznacza to, że będziemy musieli wrócić do tematów swobody dostępu do Internetu, neutralności sieci oraz sposobu, w jaki należy zapewnić określony poziom swobodnego dostępu do wiedzy i informacji w otwartym społeczeństwie, takim jak nasze w obecnych czasach. To wszystko składa się na tę samą kwestię. Zrobiliśmy pierwszy krok; mamy podstawowy, ważny tekst i to jest powód, dla którego będę osobiście głosowała za jego przyjęciem, nawet jeżeli inni są niezdecydowani.
Będziemy jednak musieli iść dużo dalej, jeśli chodzi o zagwarantowanie swobody dostępu do otwartej nauki, otwartych badań naukowych oraz wszystkich dzieł intelektualnych, mając oczywiście na uwadze konieczność ochrony praw własności w takich obszarach jak literatura, sztuka i badania naukowe. Jest jednak prawie pewne, że w nadchodzących latach będziemy musieli wypracować dalsze kompromisy.
Philippe Lamberts
Panie przewodniczący, panie i panowie! Cieszymy się, że działania podjęte przez Parlament Europejski umożliwiły użytkownikom Internetu korzystanie z gwarantowanej ochrony, która teraz jest jednoznaczna. To prawda, że gdyby Parlament dwukrotnie nie zagłosował za przyjęciem słynnej poprawki 138, nie bylibyśmy w miejscu, w którym się dzisiaj znajdujemy. To oczywiste, że dzięki temu powstał dzisiejszy kompromisowy tekst.
Tak jak powiedziała pani poseł Lepage, osiągnięty przez nas kompromis to jednak nie wszystko, jeśli chodzi o ochronę praw użytkowników Internetu.
Sądzę, że osiągnęliśmy wszystko, co było możliwe przy obecnym porządku konstytucyjnym regulującym prace Parlamentu Europejskiego. Dlatego kompromis toruje drogę dla przyjęcia przedmiotowego pakietu telekomunikacyjnego, stanowiącego dla nas faktyczny postęp w stosunku do systemu, który otrzymaliśmy w spadku z czasów monopoli telekomunikacyjnych. Szczęśliwie należą one już do przeszłości.
Jutrzejsze głosowanie to jednak tylko początek. Zarówno tu, jak i w parlamentach krajowych powinniśmy być w najwyższym stopniu czujni i uważnie śledzić sposób transpozycji kompromisu, który zostanie przyjęty jutro, do prawodawstwa krajowego, gdyż wiemy, że wiele państw członkowskich Unii Europejskiej, powiedzmy sobie szczerze, do wolności obywatelskich, zwłaszcza w obszarze Internetu, podchodzi w pewnym sensie opornie i nie mam pewności, czy państwa te nie oddalą się od reguły, którą jutro przyjmiemy.
Na koniec chcę powiedzieć, że nadszedł czas, aby Unia Europejska podarowała sobie prawdziwą kartę praw użytkowników Internetu, określając oczywiście prawa dostępu, prawa do ochrony prywatności, wolność wyrażania opinii oraz neutralność sieci. Zwykła deklaracja o neutralności sieci to dla nas za mało.
Prawdą jest również, że powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na prawa autorów i twórców, aby upowszechnianie ich dzieł w Internecie było dla nich zachętą. Ponadto nie może to skutkować zagarnięciem tego niezwykłego narzędzia na potrzeby prywatnych interesów.
Malcolm Harbour
w imieniu grupy ECR. - Panie przewodniczący! Jako jeden z trzech sprawozdawców, którzy ściśle ze sobą współpracowali nad przedmiotowym pakietem - a jest to zdecydowanie pakiet - chcę wyrazić prawdziwe zadowolenie z kompromisowego porozumienia i jednocześnie przekazać wyrazy szacunku dla pani poseł Catherine Trautmann, która bardzo wprawnie prowadziła negocjacje. Szeroki zakres ostatecznej wersji tekstu oraz zapewniona w nim ochrona praw konsumentów to efekt jej umiejętności negocjacyjnych.
Z zadowoleniem przyjmuję to, że wszystkie grupy polityczne reprezentowane w postępowaniu pojednawczym zatwierdziły tekst i w jutrzejszym głosowaniu możemy w końcu urzeczywistnić korzyści wynikające z całego pakietu, ponieważ pracujemy nad nim już od miesięcy. Dnia 26 października Rada przyjęła moje sprawozdanie w sprawie usługi powszechnej i praw użytkowników, zawierające wiele kwestii, które uwydatniła pani komisarz Reding. Nie będę ich ponownie wymieniał, ale wystarczy powiedzieć, że to duży postęp dla konsumentów.
Chciałbym powiedzieć zdanie, a może dwa, na temat niektórych elementów mojego sprawozdania, w szczególności naszych negocjacji z Radą. Panie przewodniczący! Niestety nie miał pan okazji przemawiać, ale był pan głęboko zaangażowany w te negocjacje, które zapewniły znaczny postęp w takich obszarach jak przypadki naruszenia ochrony danych, zwłaszcza kwestie dotyczące stosowania pakiecików kontrolnych, przysługujących konsumentom praw do odmowy korzystania z narzędzi, które mogą gromadzić informacje w ich komputerach.
Pani komisarz! Bardzo nas cieszy pani oświadczenie dotyczące przypadków naruszenia ochrony danych, ale muszę powiedzieć, że zaskoczyło mnie nieco oświadczenie 13 państw członkowskich, które moim zdaniem ponownie interpretują porozumienie zawarte przez nie 26 października. Być może chciałaby pani później ustosunkować się do tego. Chcę tylko podkreślić - i jestem przekonany, że się pan ze mną zgodzi, panie przewodniczący - że to, co uzgodniliśmy, jest stanowiskiem. Komisja teraz wprowadzi w życie to stanowisko. Jeżeli potrzebne są jakieś wyjaśnienia, to powinna udzielić ich już Komisja. Czekamy na możliwie najszybsze poparcie tego stanowiska i jego wprowadzenie w życie, zwłaszcza w obszarze neutralności sieci. Bardzo nas cieszy deklaracja pani komisarz w tej sprawie, ponieważ właśnie o to walczyliśmy bardzo zaciekle w mojej komisji. Został zrobiony ważny krok naprzód dla dobra konsumentów. Bardzo go popieram w imieniu mojej grupy i mam nadzieję, że również w imieniu całego Parlamentu.
Eva-Britt Svensson
Panie przewodniczący! Jutro zapadnie decyzja w sprawie pakietu telekomunikacyjnego. Chciałabym podziękować pani poseł Trautmann oraz wszystkim moim kolegom posłom, którzy walczyli o wolność Internetu. Przede wszystkim chciałabym podziękować wszystkim obywatelom, którzy wykazali zaangażowanie w tę sprawę. Byli bardzo mocno zaangażowani i słusznie, gdyż sprawa dotyczy naszej wolności wyrażania opinii oraz naszych praw obywatelskich i wolności. To dzięki zaangażowaniu naszych obywateli ochrona użytkowników Internetu przed monitorowaniem i nadużywaniem uprawnień jest lepsza niż można było się spodziewać. Uważam jednak, że to nie wystarczy - i taka jest również opinia Konfederacyjnej Grupy Zjednoczonej Lewicy Europejskiej/Nordyckiej Zielonej Lewicy.
Istnieją trzy powody, dla których będę głosowała przeciwko przyjęciu przedmiotowego pakietu. Po pierwsze, kompromis w sprawie poprawki 138 nie zapewnia obywatelom wystarczającej ochrony przed uprawnieniami władz i dostawcami Internetu. Poprawka dotyczy jedynie sprawdzenia przed wykluczeniem, a nie kontroli sądowej. Mogłoby to otworzyć drogę dla postępowania polubownego. Tekst zapobiega ograniczaniu praw użytkowników końcowych przez państwa członkowskie, co jest słuszne, ale przedsiębiorstwa mogą wprowadzać ograniczenia pod warunkiem, że czynią to w porozumieniu.
Drugi powód jest taki, że w kompromisowym tekście nie uwzględniono moich poprawek dotyczących praw w Internecie, czyli dobrze znanych poprawek w sprawie praw obywatelskich. To w rzeczywistości otwiera drogę dla sieci w przypadku, gdy nie jest przesądzone, że wszyscy użytkownicy będą mieli dostęp do całej sieci, oraz gdy nie wszystkie strony mogą być w równym stopniu odwiedzane. Uważam, że musimy wyraźnie powiedzieć, iż nie można kierować Internetu w taki ślepy zaułek. W rezultacie Internet może się upodobnić do zbioru kanałów telewizji kablowej, w związku z czym nie będzie zapewniona swobodna komunikacja dla wszystkich.
Trzeci powód jest taki, że pakiet telekomunikacyjny podlega ramom regulacyjnym odnoszącym się do rynku wewnętrznego. Oznacza to oczywiście, że w razie konfliktu organem rozstrzygającym będzie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie powinien orzekać w sprawach z obszaru wolności wyrażania opinii. Mierna ochrona praw obywateli nie wystarczy; te prawa muszą podlegać ochronie całkowitej.
Jaroslav Paška
Na koniec tury głosowań na posiedzeniu plenarnym w dniu 6 maja 2009 roku Parlament Europejski zatwierdził projekt dyrektywy określającej warunki w odniesieniu do łączności elektronicznej.
Na posiedzeniu plenarnym zatwierdzono jednak również jedną poprawkę, którą Rada uznała za trudną do wprowadzenia w życie. W związku z tym postępowanie pojednawcze trwało do 29 września i usiłowano w nim zharmonizować poglądy Rady, Komisji oraz Parlamentu Europejskiego, aby zapewnić możliwość prawidłowej transpozycji wymogów zawartych w artykule 138 do obowiązującego prawodawstwa europejskiego.
Dlatego chciałbym wyrazić uznanie dla wysiłków zespołu negocjacyjnego Parlamentu Europejskiego oraz poważnego i konstruktywnego podejścia przedstawicieli Rady i Komisji, dzięki którym można było osiągnąć porozumienie w kwestii brzmienia kontrowersyjnego przepisu, pozwalające na możliwą do przyjęcia transpozycję celów i koncepcji zawartych w oryginalnym artykule 138 do nowej dyrektywy telekomunikacyjnej. Jestem zdecydowanie przekonany, że w wyniku postępowania pojednawczego nowa dyrektywa telekomunikacyjna jest gotowa do stosowania w europejskim życiu publicznym.
Herbert Reul
(DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! To była ciężka harówka, na którą składały się dwie rundy na ringu, ale trzeba powiedzieć, że była warta zachodu. Parlament może być dumny z wyniku.
W imieniu mojego kolegi, pana posła Nieblera, który niestety nie mógł być dzisiaj obecny, chciałbym również podziękować sprawozdawcom, pani poseł del Castillo Vera, panu posłowi Harbourowi i pani poseł Trautmann, jak również wszystkim, którzy pomogli utorować drogę do kompromisu. To było naprawdę trudne zadanie, wymagające niekiedy ogromnego wysiłku pojedynczych osób i grup politycznych, ale w końcu osiągnięto porozumienie.
Sektor telekomunikacji to bardzo ważny sektor dla rozwoju gospodarczego, ponieważ w znacznym stopniu stymuluje zatrudnienie. Tylko w 2007 roku obroty tego sektora wyniosły w przybliżeniu 300 miliardów euro. Oznacza to, że sektor będzie podlegał nowym ramom prawnym, które również będą miały duży wpływ na rozwój gospodarczy w Unii Europejskiej.
Europa stoi w obliczu dużych wyzwań: inwestycje w sieci szerokopasmowe o dużej przepustowości oraz rozbudowa tych sieci. Sektor przedsiębiorczości jest gotów przystąpić do działania i my także chcemy otworzyć drzwi. Podjęto ważną decyzję.
I kwestia ostatnia, lecz nie mniej istotna: chcemy bardziej elastycznej polityki w obszarze spektrum radiowego oraz musimy lepiej wykorzystywać dywidendy cyfrowe. W tym przypadku również spełniono ważny warunek konieczny. I wreszcie, musimy włożyć wiele wysiłku, gdyż na początku wielu z nas nie było świadomych problemów i nie wiedziało, w jaki sposób można rozwiązać sprawę wolności w Internecie oraz umocnić prawa obywateli w sieci.
Teraz zapewniliśmy naszym obywatelom dużo większą ochronę niż mogliśmy sobie wyobrazić na początku całego procesu, gdyż sprawy poszły naprzód. Środki podejmowane przez państwa członkowskie UE w stosunku do dostępu do usług sieci łączności elektronicznej czy korzystania z nich nie mogą w żaden sposób naruszać praw podstawowych. Ograniczenia można wprowadzać wyłącznie po sprawiedliwym i niezależnym procesie. Obywatel musi mieć prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy i zakwestionowania decyzji w sądzie. To poprawka, której nie można było przewidzieć na początku. Wszyscy wnieśli wkład w ten proces i mam nadzieję, że dzięki temu wszyscy będą mogli głosować za przyjęciem tych propozycji. Dziękuję bardzo.
Christian Engström
Panie przewodniczący! My, członkowie szwedzkiej Partii Piratów, popieramy kompromis osiągnięty w wyniku postępowania pojednawczego. Nie jest on idealny i nie obejmuje wszystkiego, czego byśmy sobie życzyli, ale uważamy, że to krok w dobrym kierunku.
Nikogo nie można odcinać od Internetu bez uprzedniej sprawiedliwej i bezstronnej procedury, obejmującej prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy i realizowanej z poszanowaniem zasady, że człowiek jest niewinny do czasu udowodnienia mu winy.
Za sprawą kompromisu wysłano państwom członkowskim wyraźny komunikat, że takie posunięcia jak francuska ustawa HADOPI czy brytyjska metoda Mandelsona w Zjednoczonym Królestwie są po prostu niedopuszczalne. Teraz działacze we Francji i Zjednoczonym Królestwie muszą dopilnować, aby ich rządy przestrzegały przepisów.
Jednak dla nas, tu w Parlamencie Europejskim, był to tylko początek. Jak powiedziało kilku mówców, potrzebujemy odpowiedniej deklaracji praw w obszarze Internetu, która zdecydowanie wyjaśniałaby, że Internet jest ważną częścią społeczeństwa, w którym należy obowiązkowo przestrzegać podstawowych wolności obywatelskich.
Dotyczy to prawa do wolności informacji oraz prawa do prywatności, które określono w europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Potrzebujemy neutralności sieci oraz polityki opowiadającej się za fantastycznymi możliwościami, które daje nam Internet i nowa technologia informacyjna.
Europa ma wyjątkową okazję, aby objawić się w roli lidera i dać światu przykład, zapewniając wolny i otwarty Internet. Z tej szansy powinniśmy skorzystać. Przed nami otwarta droga. Przedmiotowy kompromis to zaledwie pierwszy krok, ale zrobiony w dobrym kierunku. Zachęcam zatem wszystkich kolegów posłów, aby jutro głosowali na "tak”.
Trevor Colman
Panie przewodniczący! Perspektywa przedmiotowego planowanego środka zdenerwowała użytkowników Internetu w państwach członkowskich. Grozi on bezprecedensowym poziomem nadzoru ze strony państwa, interwencją państwa i wykorzystywaniem do celów komercyjnych i usiłuje pozbawić użytkowników Internetu nawet ochrony ze strony sądów.
Rada uznała, że to zgromadzenie nadużywa swoich uprawnień, zapewniając utrzymanie ochrony ze strony sądów. Jeśli nawet taka jest prawda, to warto się zastanowić, o ile bardziej przekroczono by te uprawnienia w przypadku przepisu zezwalającego pozostającym ponad prawem urzędnikom na prześladowanie lub szpiegowanie użytkowników Internetu?
Za sprawą poprawki 138 Izba ta dopuściła się ingerencji w sprawy rządów i uregulowała tę kwestię w celu ochrony rządów przed poważnymi pomyłkami, do których biurokraci są więcej niż zdolni, jeżeli uwolni się ich od nadzoru sądowego. Zgodnie z rzetelną opinią prawną, postępowanie pojednawcze osłabiło ducha i znaczenie poprawki 138. Apeluję do wszystkich posłów, aby nie przyjmować tego środka, skoro Izba ta nie może zapewnić odpowiednich gwarancji, które by mu towarzyszyły.
Gunnar Hökmark
(SV) Panie przewodniczący! Debata w sprawie pakietu telekomunikacyjnego w dużej części koncentrowała się na ochronie użytkowników Internetu. Ostatniej wiosny pani poseł Svensson i inni odrzucili w głosowaniu propozycję dotyczącą obowiązku przeprowadzenia kontroli sądowej przed wykluczeniem kogokolwiek. Teraz mamy inne rozwiązanie, chroniące użytkowników za sprawą bardzo wyraźnych odniesień do systemu regulacyjnego, który ma zostać obowiązkowo wprowadzony we wszystkich państwach członkowskich. Sądzę, że trzeba powiedzieć, iż u podłoża nieporozumienia nie leży pytanie, czy chcemy chronić użytkowników, ale pytanie, czy przestrzegamy prawa państw członkowskich do decydowania o własnych systemach prawnych.
Pod tym względem bardzo interesujące jest, że jedna ze szwedzkich parlamentarzystek, zdecydowanie przeciwna Unii Europejskiej i przynależności Szwecji do tej Unii, chce nadać przedmiotowej kwestii wymiar bardziej ponadnarodowy niż ktokolwiek w tej Izbie, ponieważ chce, aby Unia Europejska stanowiła o sposobie organizacji systemów prawnych w państwach członkowskich. To duży krok i większość w Parlamencie sprzeciwiła się mu, ponieważ popieramy aktualny kompromis, który pozwoli zapewnić dobrą ochronę użytkowników. Popieramy ten kompromis również dlatego, że zapewni on konsumentom i użytkownikom Internetu w Europie możliwość wyboru różnych dostawców i operatorów. Umożliwienie zmiany operatora w sytuacji, gdy świadczy on usługi miernej jakości, daje konsumentom i obywatelom prawo, które jeszcze nigdy im nie przysługiwało. Pani poseł Svensson! Sytuacja się zmieniła od czasów, kiedy wielkie monopole określały prawa obywateli do pozyskiwania, wybierania i wykorzystywania informacji. Zaszły ogromne zmiany, przeciwko którym niestety opowie się pani Svensson - i możliwe, że inni również.
Podstawową sprawą jednak, której chciałbym również pogratulować pani poseł Trautmann i pani komisarz, są nasze obecne zmagania z problemem spektrum. Możemy zagwarantować Europie status pod względem wykorzystania dywidendy cyfrowej. Zapewni się w ten sposób obywatelom europejskim powodzenie i możliwości, natomiast europejskiemu przemysłowi szansę na zyskanie pozycji światowego lidera. W związku z tym ja osobiście oraz zdecydowana większość w tej Izbie popieramy propozycję, nad którą będziemy jutro głosować.
Eva Lichtenberger
(DE) Panie przewodniczący, panie i panowie! Trudne dyskusje, które miały miejsce w ramach mediacji, miały jeden ważny cel: ustanowienie podstawowych praw i wolności w obszarze Internetu oraz, przede wszystkim, przestrzeganie zasad praworządności. Nie można pozwolić na unicestwienie go za sprawą partykularnych interesów potęg gospodarczych w Internecie, gdyż będą one zaciekle walczyć o uratowanie przestarzałego systemu praw autorskich, który nie jest przystosowany do ery Internetu.
Potrzebujemy całkowicie nowego systemu, aby chronić prawa własności intelektualnej twórczych sił w Internecie, systemu, który musimy wspólnie opracować. W kwestii ochrony praw obywateli musimy jednak być konsekwentni, a to wymaga również monitorowania procesu wdrażania w państwach członkowskich. Przecież w końcu to Rada nie była przychylna ochronie tych praw i chciałaby, żeby cała inicjatywa zakończyła się niepowodzeniem. Musimy zaangażować się w tę walkę sił w odniesieniu do ochrony praw obywateli i musimy z niej wyjść zwycięsko. Nie można pozwolić, aby którekolwiek z państw członkowskich uciekło od tych obowiązków.
Lambert van Nistelrooij
(NL) Parlament Europejski słusznie położył nacisk na niektóre kwestie, takie jak zapewnienie dostępu, neutralność sieci i lepszy nadzór.
Cały pakiet w obecnym kształcie jest wyjątkowo dobrze wyważony. Z jednej strony umożliwia nam prawidłową konkurencję, wzrost gospodarczy w danym sektorze oraz, w kategoriach gospodarczych, zapewnia miejsca pracy i korzyści ekonomiczne. Z drugiej strony zapewnia szczególnie dobrą ochronę konsumentów. Konsumentów podejrzanych o dopuszczenie się karalnego przestępstwa można odciąć od Internetu wyłącznie po wydaniu orzeczenia przez organy sądowe i z zastrzeżeniem przejrzystego postępowania. Mamy również przepis regulujący sprawę apelacji, co oznacza należyte zapewnienie ustanowionych praw człowieka.
W ubiegłym tygodniu odbyła się ważna konferencja poświęcona zarządzaniu Internetem pod egidą ONZ, w której uczestniczyła również delegacja Parlamentu Europejskiego. Okazało się, że uwaga całego świata skupia się na naszej metodzie uregulowania tej dziedziny. W wielu krajach i w wielu dużych regionach świata rządy usiłują dyktować treści, które można zamieszczać w Internecie oraz warunki, na których można odcinać obywateli od Internetu lub ten dostęp im umożliwiać. W tym przypadku służymy za przykład: mamy dobre ramy prawne i zdołaliśmy znaleźć złoty środek między rynkiem a ochroną obywateli. W szczególności pozarządowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego i cały świat przyglądają się sposobom uregulowania tej kwestii w tym pakiecie.
Miałem okazję przekonać się o tym osobiście w ubiegłym tygodniu i chciałbym zaznaczyć, że zapisujemy niewielki kawałek historii telekomunikacji. Pragnę pogratulować sprawozdawczyni, pani poseł Trautmann, która wykonała fantastyczną pracę, jeśli chodzi o wyznaczenie granic. Jest to najważniejszy element sztuki negocjacji. Rada jednak nie była na początku gotowa posunąć się tak daleko.
Sandrine Bélier
(FR) Panie przewodniczący, panie i panowie! W dniu 4 listopada Rada zapewniła Parlament, że wszelkie ograniczenia w dostępie do Internetu można wprowadzać wyłącznie po spełnieniu określonych warunków: uprzedniego sprawiedliwego i bezstronnego postępowania; przestrzegania zasady domniemanej niewinności i poszanowania prywatności; oraz przestrzegania europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka. Przedmiotowe porozumienie to pierwszy krok w kierunku lepszej ochrony obywateli stojących w obliczu podejmowanych przez niektóre państwa i prywatnych operatorów prób bagatelizowania zasady elastycznej reakcji, przechowywania danych oraz kontroli wymiany obrazów cyfrowych w Internecie.
To jednak nie wystarczy. Przyjmowanie ograniczeń w obszarze wolności cyfrowej i przeciwstawianie się neutralności sieci jest niedopuszczalne. Jest to sprzeczne ze strategią lizbońską oraz osłabia podstawowe prawa i wartości Unii. Jako jedyna bezpośrednio wybierana instytucja europejska, w celu ochrony praw obywateli Parlament ma moralny i polityczny obowiązek rozwiązać teraz ten problem oraz określić prawa i obowiązki użytkowników Internetu, aby zapewnić im cyfrową wolność i dostęp do wiedzy.
Będziemy głosowali za przyjęciem tego tekstu, ale jutro dopilnujemy, by w przyszłości sprawę tę wziąć w swoje ręce.
Paul Rübig
(DE) Panie przewodniczący, pani komisarz, panie i panowie! Na początek chciałbym złożyć moje szczere podziękowania na ręce pani komisarz. Przyjęte w ciągu ostatnich pięciu lat prawodawstwo dotyczące telekomunikacji dowodzi poważnego i systematycznego postępu Europy. Odpowiednie prawodawstwo zdołaliśmy wprowadzić dzięki zaangażowaniu i wiedzy eksperckiej. W tym miejscu chciałbym podziękować moim kolegom oraz, przede wszystkim, sprawozdawcom.
Zauważyliśmy pojawiające się technologie nowej generacji i technologiom tym, takim jak sieć LTE czwartej generacji, trzeba zapewnić miejsce na europejskim rynku wewnętrznym. Aby to umożliwić, musimy również rozsądnie wykorzystywać dywidendy cyfrowe oraz potrzebujemy roamingu danych, który będzie odpowiadał potrzebom rynku wewnętrznego. Nadal przewiduję ogrom pracy, która nas czeka w tej dziedzinie. Sprawę wolności Internetu omawiano rygorystycznie i bardzo wnikliwie. Chcę podziękować wszystkim, którzy wzięli udział w tej debacie. Musimy jednak podjąć jeszcze działania w obszarze własności intelektualnej, aby umożliwić sobie podjęcie koniecznych środków w następnej kadencji.
Pod tym względem liczę na krajowe organy regulacyjne, którym przyznano teraz nowe uprawnienia za pośrednictwem BEREC. To do nich należy zapewnienie swoim krajowym podmiotom przemysłowym i konsumentom pomocy w dochodzeniu praw w pozostałych 26 krajach. Zachodzi tu ogromna potrzeba podjęcia działań przez regulatorów krajowych, gdyż zapoczątkuje to dalszą ekspansję w dziedzinie komunikacji cyfrowej w Europie i poza nią, dając Europie pozycję lidera w danej dziedzinie na szczeblu międzynarodowym.
Ioan Mircea Paşcu
Panie przewodniczący! Proszę pozwolić, że zmienię taktykę i przedstawię państwu pewne fakty z życia. Jeżeli chcą państwo zgłosić poważne zdarzenie, takie jak włamanie do państwa skrzynki poczty elektronicznej, mogą to państwo uczynić wyłącznie drogą elektroniczną. Nie ma sposobu, żeby porozmawiać z konkretną osobą i nawiązać zwykły dialog. Jeżeli mają państwo problem, który chcą państwo zgłosić operatorowi telefonicznemu czy dostawcy Internetu, wpadają państwo w labirynt nagranych automatycznie informacji, kierujących państwa dalej i dalej, aż do momentu, kiedy firma będzie zadowolona z kwoty, którą zarobiła na połączeniu, nawet jeżeli chcą państwo zgłosić problem wynikający z wadliwej obsługi ze strony tej firmy.
Dlatego proponowałbym, aby nowa Komisja przyjrzała się sprawie i zaproponowała regulacje, które zmuszą usługodawców do wyznaczenia osoby odpowiadającej na państwa pierwsze zgłoszenie. Takie rozwiązanie zaoszczędzi czas, zdrowie i pieniądze konsumentów, a i tak nadal będzie przynosić usługodawcy zyski, choć niższe, a przy tym zapewni pracę bezrobotnym.
Pani komisarz! Podsumowując, chciałbym zwrócić pani uwagę na inny fakt z życia, a mianowicie na ilość danych osobowych, które konsument musi podać w celu nieodpłatnego pobierania oprogramowania do produktów, które kupuje bezpośrednio z półki. Gdzie się kończą takie informacje i czemu one służą?
Axel Voss
(DE) Panie przewodniczący! Nasze życie, zwłaszcza życie młodych ludzi w dzisiejszych czasach, obraca się w dużym stopniu wokół Internetu, natomiast do postępu w tej dziedzinie przyczyniają się zarówno rewolucja cyfrowa, jak i elektroniczne środki łączności.
W związku z tym wiele osób uważa, że łatwy dostęp do Internetu i bogactwa informacji dostępnych w sieci to konieczność. W tym miejscu nie powinniśmy i nie możemy również zapominać o osobach, które do dnia dzisiejszego nie mają dostępu do Internetu. Dlatego szczególnie i mocno popieram podjęte dotychczas środki, ponieważ obraliśmy obecnie właściwą drogę, aby urzeczywistnić większą konkurencję i lepszy dostęp do ważnych informacji. Jestem przekonany, że niezależnie od tego, co zostało do zrobienia, w przyszłości można to wykonać.
Seán Kelly
Panie przewodniczący! Cieszy mnie bardzo wszystko, co usłyszałem dzisiaj wieczorem, i chciałbym pogratulować pani sprawozdawczyni oraz pani komisarz wyraźnego i treściwego sposobu przedstawienia sprawy.
Mówcy nawiązywali do ważnych tematów: praw obywateli, inwestycji, kontroli, przejrzystości, konsolidacji jednolitego rynku, równych szans, odpowiedzialności, prawidłowej konkurencji i ochrony konsumentów. To wszystko jest bardzo ważne. Pan poseł van Nistelrooij powiedział, że dzisiaj wieczorem piszemy historię łączności. Teraz zachodzi konieczność jak najszybszej transpozycji do prawa krajowego oraz wdrażania tych przepisów, natomiast podstawowe punkty można wyrazić w trzech słowach: będzie wolny, sprawiedliwy i szybki dostęp do Internetu dla ludzi oraz przedsiębiorstw bez względu na to, czy znajdują się w samym środku Unii, czy w regionach najbardziej oddalonych.
Zaczęliśmy tworzyć historię. Musimy kontynuować to dzieło i wdrożyć je dla dobra wszystkich obywateli. Dobra robota!
Sophia in 't Veld
(NL) Przedmiotowy pakiet zawiera wiele dobrych elementów, ale jest kilka spraw, które budzą moje poważne obawy. Jedna z nich to oczywiście przepis mówiący o "trzech atakach i odcięciu”. Do dzisiaj nie mogę zrozumieć, dlaczego znalazł się on w ogóle w przedmiotowym pakiecie telekomunikacyjnym. To całkowicie niepasujący element w tym pakiecie. Nie rozumiem także, czemu Europa musi podawać państwom członkowskim powody wprowadzenia takiego przepisu. One już się domyślają, dlaczego wprowadzono ten przepis i nie potrzebują Europy, żeby im to wyjaśniała. Według mnie, to kolejny wspaniały przykład prania polityki.
Jestem rozczarowana, że Parlament nie pokazał Radzie siły swojego charakteru, mówiąc jej: za tym głosowaliśmy i przy tym będziemy trwać. Cały czas rozważam, w jaki sposób zagłosuję, ponieważ, jak już mówiłam, w pakiecie jest wiele dobrych rozwiązań. Jednocześnie uważam jednak, że cały pakiet telekomunikacyjny to nadal mieszanina uregulowań na niskim poziomie, a my musimy mieć jasność, do których obszarów ma zastosowanie, a do których nie. Dlatego zakładam, że to jedynie pierwszy krok, ale chcę więcej gwarancji i zapewnień, że nie będziemy polegali na przedmiotowym pakiecie telekomunikacyjnym, rozwiązując problem, na który ukierunkowana jest polityka "trzech ataków i odcięcia”, a będziemy dążyli do lepszych regulacji, aby wynagrodzić i chronić wysiłki intelektualne, twórcze i finansowe.
Lena Kolarska-Bobińska
Panie przewodniczący! Dyskusja nad artykułem 138 oraz kompromis, który osiągnęliśmy dowodzą, że posłowie do parlamentu Europejskiego reagują na opinię publiczną i interesy obywateli, oraz że Parlament ten broni wolności w związku z reakcjami obywateli.
Wspaniały przykład dali Internauci, którzy dokonali monitorowania oraz napisali do posłów do Parlamentu Europejskiego, przyjmując stanowisko w obronie swoich praw i życzeń. Sytuację tę należałoby uwzględnić w pracach parlamentarnych jako ważną analizę przypadku.
Viviane Reding
komisarz. - Panie przewodniczący! Sądzę, że mogę przyłączyć się do tych, którzy wyrazili opinię, że był to kawał dobrej współpracy na rzecz wypracowania dobrego obszaru prawodawstwa. Nie ma idealnego obszaru prawodawstwa; ten też nie jest idealny i wiedzą państwo, jak dużo musimy poświęcić czasu, aby sformułować nowe przepisy prawa, a do czasu osiągnięcia przez nas porozumienia świat poszedł tak bardzo do przodu, że powinniśmy znowu zaczynać od początku. Właśnie dlatego powiedzieliśmy, że ochrona poszczególnych praw w kwestii neutralności sieci to pierwszy krok; kolejny krok, jaki należy wykonać, to znalezienie sposobu na dostosowanie praw autorskich do internetowej przestrzeni. Ponieważ nie możemy czekać na wdrożenie tych wszystkich przepisów do prawa krajowego, w imieniu Komisji powiedziałam, że będzie ona monitorować wpływ zmian rynkowych i technologicznych na wolność sieci i przedstawi przed końcem 2010 roku Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na ten temat. Potem będziemy musieli zastanowić się razem, czy musimy wprowadzać inne, uzupełniające środki, czy powinniśmy dążyć do wdrożenia istniejących środków w działaniach na szczeblu państw członkowskich, środków, nad którymi będziemy jutro głosować.
Dwie konkretne odpowiedzi na dwa konkretne pytania: pierwsza to oświadczenie w sprawie artykułu 19 dotyczącego procedur harmonizacji. Tak jak Parlament, ja również ubolewam, że 16 państw członkowskich zakwestionowało zakres uprawnień Komisji, uzgodniony między Parlamentem i Radą na mocy zmienionego artykułu 19, zwłaszcza uprawnienia Komisji w obszarze obowiązków regulacyjnych, które mogą zostać nałożone przez krajowe organy regulacyjne. Z uwagi na tych 16 oświadczeń Komisja również sporządziła oświadczenie, zaznaczając, że chociaż nie może podejmować decyzji na podstawie artykułu dotyczącego specjalnych zgłoszeń krajowych organów regulacyjnych na podstawie art. 7a, to może podejmować decyzje w kwestii ogólnego podejścia regulacyjnego, dotyczące nałożenia, utrzymania, zmiany lub wycofania takich obowiązków. Parlament ma rację, że wypracowano porozumienie, do którego nie powinniśmy wracać tylnymi drzwiami.
Druga odpowiedź dotyczy sprawy pakiecików kontrolnych, czyli tak zwanych "cookies”. Tak samo jak pan poseł Harbour, Komisja również była zdziwiona zakwestionowaniem przez niektóre państwa członkowskie uzgodnionego tekstu w sprawie pakiecików kontrolnych. Proszę pozwolić, że wyrażę się bardzo jasno: ostateczną wersję tekstu uzgadnialiśmy z Parlamentem i jesteśmy przekonani, że tekst ten jest jednoznaczny. Po pierwsze, użytkownicy muszą otrzymać wyraźne i dokładne informacje stanowiące podstawę do wyrażenia zgody przez drugorzędnych użytkowników. Tak ma być i tę zasadę powinno się obecnie stosować w państwach członkowskich. Nie podoba mi się, że kiedy wszystko zostało uzgodnione, niektórzy podejmują się manipulacji, aby nie dotrzymać w 100 % umów w obszarze polityki. Takie jest moje zdanie. Jestem zatem bardzo dumna z europejskich instytucji. Uważam, że zdołały one wypracować dobry wycinek prawodawstwa. Udało im się również zachować równowagę między interesami operatorów, ekonomicznym elementem przepisów, a interesami użytkowników. Uważam, że do tego zmierza właśnie Europa: Europa myśli o gospodarce i społeczeństwie. W przedmiotowym tekście udało nam się to pogodzić. Gratuluję wszystkim, którzy to umożliwili.
Catherine Trautmann
Panie przewodniczący! Chcę gorąco podziękować wszystkim moim koleżankom i kolegom, którzy wzięli udział w tej debacie, oraz chcę powiedzieć, że bez wątpienia wyjaśnili oni, jak ryzykowną i trudną pracę musieliśmy wykonać, aby sfinalizować przedmiotowy pakiet telekomunikacyjny. W końcu podtrzymano go za sprawą poprawki, nad którą donośnie głosowaliśmy kilka razy w tym Parlamencie, a na którą nie zgadzała się Rada.
Tak jak inni, ja również uważam, że to dopiero podstawa, a nie koniec. Nasze prace nad tym punktem nie posuwały się w takim tempie, jak nad innymi. W swojej odpowiedzi pani komisarz podkreśliła ten sam aspekt, jeśli chodzi o art.. 19. Miałam nadzieję, że możemy się posunąć dużo dalej we wdrażaniu procedury arbitrażu ekonomicznego w odniesieniu do europejskich regulatorów, ale oczywiście nie mogliśmy osiągnąć wszystkiego za jednym razem.
Staraliśmy się być skuteczni, sprawiedliwi i usiłowaliśmy zachować równowagę; chcieliśmy pokazać, że chociaż Internet i społeczeństwo cyfrowe są stymulowane możliwością korzystania i mobilnością, to nigdy nie należy drwić z praw obywateli ani ich lekceważyć czy ignorować.
Po raz pierwszy tego rodzaju tekst zawiera takie odniesienie w pierwszym artykule, nadając mu znaczenie podstawowej zasady oraz kojarząc Internet z wykonywaniem praw i podstawowymi wolnościami; uważam, że na tym polega różnica w opracowywaniu przez nas prawodawstwa z Radą i sporządzaniu projektów tekstów z Komisją.
W istocie uważamy, że społeczeństwo informacyjne powinno być pełne szacunku dla praw obywateli oraz konstruktywne z ekonomicznego i społecznego punktu widzenia, otwierając nową sferę kulturową. Dlatego spodziewamy się, że rynek umożliwi urzeczywistnienie tego założenia, że określone i zagwarantowane będą prawa użytkowników i jednocześnie będziemy mogli zapewnić większy dostęp i łączność dla wszystkich. W związku z tym mamy jednak dużo do zrobienia w takich obszarach jak prawa autorskie, neutralność sieci i spektrum radiowe. Parlament Europejski zapewni wsparcie w tych pracach.
Chciałabym powiedzieć, że współpraca z moimi koleżankami i kolegami była dla mnie przyjemnością i cieszę się, że w kompromisie uwzględniono opinię, którą tak zdecydowanie wszyscy wyrażaliśmy.
Przewodniczący
Koleżanki i koledzy! Mogą sobie państwo jedynie wyobrazić moją frustrację z powodu braku możliwości uczestniczenia w tej debacie, a zatem na koniec zwyczajnie wykorzystam moją instytucjonalną rolę, aby serdecznie pogratulować pani poseł Catherine Trautmann, pani poseł Pilar del Castillo Vera i panu posłowi Malcolmowi Harbourowi; podziękować Komisji, a zwłaszcza pani komisarz Reding, za wspaniałą współpracę w tym bardzo trudnym postępowaniu; oraz stwierdzić, że miło by było, gdyby w tej ważnej debacie wzięła udział Rada, ponieważ mogłaby ona lepiej niż my wyjaśnić sprawę tych dziwnych pism, o których wspominaliśmy przy okazji niektórych prawnych aspektów debaty.
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się we wtorek 24 listopada 2009 r. o godz. 12.00.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Ivo Belet  
Panie przewodniczący! Chciałbym poruszyć jedną drażliwą sprawę, jeśli chodzi o kompromis w sprawie Internetu (znaną jako "poprawka 138”). Wypracowany przez nas pakiet regulacyjny zapewnia maksymalną ochronę wszystkim użytkownikom Internetu: zapewniliśmy poszanowanie prywatności użytkowników i stosowanie europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka, a przede wszystkim to, że nikt nigdy nie zostanie odcięty od Internetu bez uprzedniego rozważenia sprawy przez niezależny organ i wydania odpowiedniego orzeczenia. Konkretnie oznacza to, że interwencja jest dopuszczalna wyłącznie w przypadku poważnego nadużycia. Ten przepis prawny stosuje się zarówno wobec władz, jak i dostawców Internetu. Przedmiotowe prawo europejskie zapewnia jednak swobodny dostęp do Internetu i w rzeczywistości potwierdza, że Internet to usługa świadczona w interesie ogólnym, której nie można pozbawić bez poważnych powodów żadnego konsumenta, tak jak żadnego konsumenta nie można pozbawić gazu, wody czy elektryczności. Jednomyślna zgoda wszystkich delegacji parlamentarnych na ten kompromis dowodzi, że jest to wspaniałe porozumienie, które zaowocowało umieszczeniem praw konsumentów w samym centrum nowego pakietu telekomunikacyjnego.
Tiziano Motti  
Mamy powody, aby cieszyć się z dzisiejszych rezultatów w kwestii pakietu telekomunikacyjnego, gdyż umacnia on prawa użytkowników Internetu i stymuluje konkurencję między operatorami telefonicznymi. Nowe przepisy zapewnią lepsze prawa dla konsumentów, bezwarunkową swobodę dostępu do Internetu oraz ochronę danych osobowych. To wspaniały przykład oddziaływania naszych prac legislacyjnych na codzienne życie obywateli. W rzeczywistości Internet po raz pierwszy na świecie służy wykonaniu praw i realizacji podstawowej wolności. Będzie uzupełnieniem innych podstawowych praw gwarantowanych traktatem, nabierze proporcjonalnych kształtów oraz będzie pozostawał w zgodzie z tymi prawami: równouprawnieniem płci, poszanowaniem dla orientacji seksualnej i przekonań religijnych, ochroną praw dziecka oraz wolnością wyrażania opinii, która pokrywa się z ochroną godności ludzkiej. Teraz nie można już narzucić żadnego środka, który ograniczałby dostęp do Internetu, jeżeli nie jest on "odpowiedni, proporcjonalny i konieczny” w demokratycznym społeczeństwie. Dzisiaj wyraziliśmy naszą zgodę na urzeczywistnienie wolności Internetu, propagowanie elektronicznego społeczeństwa obywatelskiego, propagowanie podstawowych wolności i najlepszych praktyk oraz na ustalanie tożsamości i odizolowanie tych, którzy nadużywają tej bezwarunkowej wolności, zwłaszcza pedofilów i przestępców seksualnych.
Siiri Oviir  
Podstawowym celem zmiany dyrektywy ramowej dotyczącej sieci i usług łączności elektronicznej jest umocnienie praw użytkowników telefonów i Internetu oraz zwiększenie konkurencji między operatorami telekomunikacyjnymi. Obecnie obszar łączności elektronicznej podlega przepisom, które przyjęto siedem lat temu. Od tamtej pory nastąpił ogromny postęp w tym obszarze. Jako prawnik uważam, że Parlament przekroczył uprawnienia nadane mu na mocy Traktatu, wysuwając w ostatniej chwili propozycję zmian, które zobowiązywałyby krajowe organy regulacyjne do propagowania interesów obywateli Unii Europejskiej, zakazując ograniczania podstawowych praw i wolności użytkowników końcowych bez uprzedniego orzeczenia sądu. Cieszę się, że w wyniku dyskusji w komitecie pojednawczym znaleziono lepszy sposób na zapewnienie prawnej poprawności tekstu oraz ochrony wszystkim użytkownikom i przestrzeganie jurysdykcji państw członkowskich. Decyzja umożliwia nam ostateczne zatwierdzenie zmian w dyrektywie ramowej dotyczącej sieci i usług łączności elektronicznej.
Bernadette Vergnaud  
Cieszę się z zakończenia tych długich i bardzo kontrowersyjnych prac; dowodzą one znaczenia sektora telekomunikacji nie tylko w kategoriach podmiotu gospodarczego, ale też istotnego elementu w dzisiejszym społeczeństwie. Nasi obywatele codziennie komunikują się w wymiarze międzynarodowym, a naszym celem było zagwarantowanie jakości usług przy jednoczesnym przestrzeganiu podstawowych praw użytkowników.
Chcę pogratulować pani poseł Trautmann i zespołowi negocjacyjnemu osiągniętego kompromisu w sprawie sankcji wobec użytkowników objętych uprzednio procedurą kontradyktoryjności. Ponadto Komisja została zobowiązana do zagwarantowania neutralności sieci oraz zwalczania antykonkurencyjnych i dyskryminacyjnych praktyk ze strony operatorów.
Przedmiotowe porozumienie oznacza, że konsumenci będą mogli korzystać z pozytywnych zmian, które niekiedy bywają wynikiem trudnych negocjacji. Szczególnie chcę podkreślić gwarantowany dostęp oraz możliwość lokalizacji w przypadku połączeń z numerem alarmowym (112); lepszy dostęp dla niepełnosprawnych; lepszą informację w kwestii umów i billingów; ostrzeżenia w przypadkach wyjątkowo dużego korzystania; wprowadzenie maksymalnego czasu zwłoki w przypadku przekazywania numeru telefonicznego konsumenta; oraz informację w przypadkach naruszenia ochrony danych osobowych.
