Situatie in Tibet (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de situatie in Tibet.
Al vele jaren is het Europees Parlement een verklaard voorvechter van de zaak van de mensenrechten in Tibet. In talrijke resoluties hebben wij gevraagd om een constructieve dialoog tussen het Chinese leiderschap en de dalai lama en om respect voor de mensenrechten van het Tibetaanse volk.
Hierin worden wij geleid door onze principes en waarden, waar grondrechten een wezenlijk deel van uitmaken: de waardigheid van alle afzonderlijke individuen en de verwezenlijking van hun eigen culturele en religieuze identiteit en die van hun etnische gemeenschap zijn de waarden die wij koesteren.
De gebeurtenissen in de Tibetaanse hoofdstad Lhasa en in andere Chinese steden sinds 10 maart jongstleden zijn zeer verontrustend. Wij veroordelen elke vorm van geweld en het buitenproportionele inzetten van leger en politie.
(Applaus)
Wij veroordelen de dood van mensen die vreedzaam handelden. Wij verklaren ons solidair met de dalai lama, die een symbool is van vrede, begrip en compromis. Wij kunnen geen situatie toestaan waarin de naam van de dalai lama met terrorisme in verband wordt gebracht.
(Applaus)
Wij kunnen de demonisering van de dalai lama niet toestaan. Op persoonlijke titel wil ik graag toevoegen dat de dalai lama elke keer dat ik hem ontmoette, de indruk gaf van een persoon met een diepgaande toewijding aan vrede, verzoening en mensenrechten. Ik heb alle vertrouwen in de dalai lama en wil hem mijn grote respect en waardering overbrengen. Daarom doe ik een beroep op de machthebbers in Peking om met de dalai lama te onderhandelen en zonder afbreuk te doen aan de territoriale integriteit van China tot een schikking te komen die de culturele en religieuze identiteit van het Tibetaanse volk respecteert en garandeert.
De dalai lama heeft onze uitnodiging aangenomen om het Europees Parlement toe te spreken als onderdeel van het Europese jaar van de interculturele dialoog; dat zal in de maand december plaatsvinden.
Ik hoop evenwel dat u met me eens zult zijn dat de dalai lama, in het licht van de recente gebeurtenissen in Tibet, hier in het Europees Parlement op ieder moment welkom is.
(Applaus)
Dialoog en samenwerking tussen de Europese Unie en China zijn in ons wederzijds belang. China is een groot land en we willen met China samenwerken op basis van partnerschap.
Over een paar maanden zal China gastland zijn van de Olympische Spelen. We willen dat deze Spelen een succes worden. Hieraan zijn echter bepaalde voorwaarden verbonden: respect voor de culturele en religieuze identiteit van het Tibetaanse volk en vrije en objectieve verslaggeving vóór en tijdens de Spelen. Het feit dat journalisten en correspondenten uit Tibet verdreven zijn, moet derhalve worden veroordeeld.
Als iemand die heel blij was samen met de voorzitters van de andere instellingen de openingsceremonie van de Spelen in Peking bij te mogen wonen, wil ik één ding heel duidelijk maken, hier en nu, in de plenaire vergadering van het Europees Parlement: elke politicus met verantwoordelijkheidsgevoel dient zich af te vragen of hij of zij aan de openingsceremonie kan deelnemen als het Chinese leiderschap de dialoog en het compromis niet zoekt.
(Applaus)
Dames en heren, wij willen onze bijdrage leveren opdat atleten van de hele wereld elkaar in Peking in vrije en eerlijke wedkamp kunnen ontmoeten. Onze waarden en ons zelfrespect staan ons echter niet toe afstand te doen van onze principes. Wij in het Europees Parlement dragen in dit opzicht een bijzondere verantwoordelijkheid.
(Het Huis staat op en geeft de spreker een staande ovatie)
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Dames en heren, de Europese Unie volgt met grote bezorgdheid de ontwikkeling van de situatie in Tibet en de naburige Chinese provincies met een omvangrijk Tibetaans bevolkingsdeel, zoals Tsinghai, Sichuan en Gansu.
Vertegenwoordigers van de Europese Unie hebben al vanaf het begin van de onlusten in Tibet veel contact met Chinese vertegenwoordigers. Als reactie op het verzoek van de Europese Unie hebben hun Chinese tegenhangers de EU-Trojka op 15 maart het eerste verslag van de gebeurtenissen in de Tibetaanse hoofdstad Lhasa gegeven. De situatie in Tibet is ook besproken op de ontmoeting van vertegenwoordigers van de Europese Unie met de Chinese staatssecretaris van Buitenlandse zaken op 17 maart. Beide zijden waren het er tijdens die vergadering over eens dat er een continue en open dialoog over de gebeurtenissen nodig is.
Na het incident bij de Chinese ambassade in Brussel werden vertegenwoordigers van de Europese Unie uitgenodigd voor gesprekken met dezelfde functionaris op 19 maart. Vanwege de talrijke protesten in Europa in verband met de gebeurtenissen in Tibet eiste deze functionaris excuses en een vergoeding in het geval van schade aan Chinese ambassades.
Begin vorige week, op 17 maart, sprak het voorzitterschap naar aanleiding van de talrijke rapporten over de onlusten in Tibet zijn grote bezorgdheid uit. Het sprak zijn warme medeleven met de families van slachtoffers uit en benadrukte dat het van de Chinese regering dringend opheldering over de situatie in Tibet zou willen krijgen.
Het voorzitterschap heeft alle partijen aangeraden beheerst te handelen. Het heeft de Chinese regering opgeroepen af te zien van het gebruik van geweld tegen de demonstranten en op de protesten te reageren overeenkomstig de internationaal erkende democratische principes. Tegelijkertijd heeft het voorzitterschap de demonstranten opgeroepen van geweld af te zien. Het heeft de waarde benadrukt die het hecht aan het recht op vrije meningsuiting en vreedzaam protest.
Zoals we weten, steunt de Europese Unie de territoriale integriteit van China, maar streeft zij naar vrede en verzoening tussen de Chinese autoriteiten en de Tibetaanse religieuze leider, de dalai lama, en zijn vertegenwoordigers. Daarom doet onze verklaring een beroep op de Chinese regering om te reageren op de bezorgdheid van de Tibetanen met betrekking tot de mensenrechten. De Europese Unie moedigt beide partijen aan een constructieve dialoog aan te gaan. Dat zou het fundament kunnen zijn van een permanente oplossing die voor iedereen aanvaardbaar zou zijn en de Tibetaanse cultuur, religie en identiteit zou respecteren.
Naast de eerder genoemde verklaring van het voorzitterschap heeft de Europese Unie de Chinese regering opgeroepen onafhankelijke internationale media toegang tot Tibet te geven. Dit is een kwestie die u zelf al noemde, mijnheer de Voorzitter. De Chinezen hebben dit voorstel tot dusver verworpen en gezegd dat de media toegang zullen krijgen zodra de situatie in Tibet veilig wordt. De internationale gemeenschap kan nog steeds geen betrouwbare informatie krijgen over het dodental onder de Tibetaanse demonstranten.
Tijdens de laatste gesprekken lieten de Chinese autoriteiten tussen de regels door aan het Sloveense voorzitterschap blijken dat ze in de komende paar dagen een groep Europese journalisten toegang tot Tibet en vrijheid van verslaggeving zouden geven. Het voorzitterschap hoopt dat dit wordt verwezenlijkt. Ik zou ook willen beklemtonen dat we de Chinese overheden om opheldering hebben gevraagd omtrent het toekomstige lot van die demonstranten die zich eind vorige week niet bij de autoriteiten hadden gemeld. Ze antwoordden dat iedereen die de Chinese wet had overtreden, vervolgd zou worden onder de nu geldende wetgeving.
De Europese Unie heeft haar zorg uitgesproken dat het nog langer vasthouden van demonstranten die hun wensen op vreedzame wijze kenbaar hadden gemaakt, nieuwe spanningen zou kunnen veroorzaken tussen de Tibetanen en de Han, dat wil zeggen de Chinese gemeenschap in Tibet. Tegelijkertijd wil de EU benadrukken dat wetgeving op het gebied van nationale veiligheid niet moet worden toegepast om mensenrechten in te perken.
Mijnheer de Voorzitter, u noemde ook de kwestie van de Olympische Spelen in China. Ik moet benadrukken dat de EU-ministers voor Sportzaken tijdens de informele ministersbijeenkomst van vorige week in Slovenië samen met de voorzitters van de nationale Olympische comités van alle lidstaten, de landen van de westelijke Balkan en Noorwegen unaniem een verklaring hebben aangenomen waarin ze het belang benadrukken van de Olympische beweging en haar waarden op het gebied van het bevorderen en steunen van de mensenrechten. Tegelijkertijd hebben ze zich uitgesproken tegen een boycot van de Olympische Spelen. Ze hebben niet over deelname aan de openingsceremonie gesproken.
Het voorzitterschap is van mening dat een boycot van de Spelen of andere sportevenementen in het jaar van de interculturele dialoog geen gepaste reactie op onopgeloste politieke vraagstukken zou zijn. Een boycot zou ook een gemiste kans kunnen betekenen om respect voor de mensenrechten te bevorderen.
Ik zou ook graag willen zeggen dat de zitting van de Raad voor de mensenrechten in Genève gekenmerkt werd door bezorgdheid over de situatie in Tibet. In het debat over de Verklaring van Wenen en het actieplan heeft de Europese Unie beide zijden uitgenodigd het gebruik van geweld te vermijden en de internationaal erkende normen inzake mensenrechten te respecteren.
De dialoog tussen de Europese Unie en China gaat deze week door. Tijdens het telefoongesprek van gisteren hebben de voorzitter van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen, de Sloveense minister van Buitenlandse zaken, dr. Rupel, en de minister van Buitenlandse zaken van de Volksrepubliek China, de heer Yang Jeichi, onder andere gesproken over de toestand van de Tibetaanse gemeenschap. Dr. Rupel heeft tegen de heer Yang herhaald dat de Europese Unie hoopt dat de Chinese overheid en de dalai lama of zijn vertegenwoordigers zo spoedig mogelijk het gesprek zullen aangaan. Tegelijk deed hij een dringend beroep op de Chinese overheid demonstranten vrij te laten die hun mening op vreedzame wijze hebben geuit.
Benita Ferrero-Waldner
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben zeer verheugd dat dit debat vandaag plaatsvindt, want de ministers van Buitenlandse zaken moeten nog bespreken hoe precies met de situatie om te gaan. Het debat van vandaag komt daarom precies op tijd. Het is goed dat ik u er ook mijn eerste gedachten over kan meedelen.
Net als u, mijnheer de Voorzitter, zijn wij, de Commissie, ook zeer bezorgd over de onrust en het geweld in Tibet. We maken ons zorgen over de berichten dat er veel doden en gewonden zijn en dat er geplunderd en brand gesticht wordt. Hoewel er uiteenlopende cijfers over het aantal slachtoffers zijn - zoals onze Raadsvoorzitter al zei - is één ding duidelijk: het aantal doden en gewonden lijkt in de honderden te lopen. We betuigen dan ook ons medeleven en onze condoleances aan alle slachtoffers en hun families. Geweld is nooit aanvaardbaar en zal niet bijdragen aan het vinden van een blijvende oplossing.
Daarom doen we een beroep op de Chinese overheid om in de omgang met demonstranten de grootste terughoudendheid te betrachten en in het bijzonder om geen geweld te gebruiken tegen mensen die bij vreedzame demonstraties betrokken zijn. De Commissie dringt er bij de Chinese regering op aan onafhankelijke media toe te laten. Ik voel mij bemoedigd door het feit dat de Chinese regering de Commissie heeft meegedeeld dat zij nu een reis naar Tibet organiseert voor buitenlandse pers, inclusief Europese correspondenten, voor verslaggeving van 26 tot 28 maart. Dit is een belangrijk element, omdat onafhankelijke toetsing van de feiten cruciaal is voor het begrijpen van de situatie. Ik hoop dat de buitenlandse media hun werk zonder beperkingen zullen kunnen doen.
We zullen de ontwikkelingen op de voet blijven volgen. De Europese Unie is een sterk voorstander van vrede en verzoening tussen de Chinese overheid en de dalai lama en zijn vertegenwoordigers. Een duurzame oplossing kan, zoals wij allen concluderen, alleen worden bereikt met vreedzame middelen en oprechte en eerlijke dialoog. Wij moedigen de Chinese regering en de dalai lama sterk aan een dergelijke constructieve en substantiële dialoog te beginnen - er is wel veel dialoog geweest, maar geen substantiële dialoog - met het doel tot een duurzame oplossing te komen die voor iedereen aanvaardbaar is en die de Tibetaanse cultuur, religie en identiteit volledig respecteert.
De Europese Unie heeft de soevereiniteit en territoriale integriteit van China, inclusief Tibet, altijd gesteund. Maar dat houdt niet in dat de mensenrechtensituatie in Tibet en in China in het algemeen louter een interne kwestie is. Dit zijn legitieme zorgen van de internationale gemeenschap, een feit dat onderstreept wordt door het bestaan, al meer dan een halve eeuw, van instrumenten van internationaal recht voor de bescherming van mensenrechten.
Wij hechten veel waarde aan het recht op meningsuiting, inclusief het recht op vreedzame demonstratie zonder beperkingen. Daarom roepen wij ook de demonstranten op van geweld af te zien.
Wij zullen deze kwesties opnemen met de Chinese zijde, ook in onze reguliere mensenrechtendialogen. In de context van de eerstvolgende mensenrechtendialoog is voorgesteld dat het volgende veldbezoek in China naar Tibet gaat. De recente ontwikkelingen hebben deze suggestie nog relevanter gemaakt.
Ik ben op de hoogte van de protesten van vorige week voor Chinese diplomatieke vestigingen, waarvan sommige op geweld uitliepen en waarbij wat materiële schade werd aangericht en een paar vestigingen door demonstranten werden geblokkeerd. Dit is natuurlijk betreurenswaardig. Ik begrijp dat de situatie nu is gekalmeerd en heb er vertrouwen in dat de overheden van de betreffende EU-lidstaten de Chinese diplomatieke vestigingen zullen beschermen overeenkomstig het Verdrag van Wenen inzake diplomatiek verkeer.
Laat ik tot slot iets zeggen over de kwestie van de Olympische Spelen. Wij geloven dat de Olympische Spelen geen politieke gebeurtenis zijn. Maar ze moeten wel worden gehouden in een omgeving die in overeenstemming is met de boodschap van vrede die inherent is aan de Olympische geest en in een sfeer van vrijheid van spreken en vrijheid voor de media.
Uiteraard zullen we allemaal zien en van nabij volgen hoe de zaken zich de komende dagen zullen ontvouwen. Op dit moment is de dringendste vraag mijns inziens hoe wij als Europese Unie kunnen samenwerken om een krachtige en coherente boodschap aan de Chinese overheid en de Tibetaanse demonstranten over te brengen: een boodschap die zal helpen een einde aan het geweld te maken en de beide zijden samen te brengen in een werkelijk substantiële dialoog.
De Voorzitter
Dames en heren, ik heb zojuist een brief van de dalai lama ontvangen waarin hij het Europees Parlement dankt voor de uitnodiging. In de laatste alinea vraagt hij me u de volgende boodschap over te brengen:
De Voorzitter
"Ik wil u persoonlijk bedanken en via u aan alle geachte leden van het Europees Parlement mijn oprechte waardering uitspreken voor dit gebaar van medeleven en steun in een zeer moeilijke tijd voor het volk van Tibet.”
József Szájer
namens de PPE-DE-Fractie. - (HU) Dames en heren, de Olympische Spelen zijn een symbool van vrede en verzoening. Wij, de burgers van Europa, moeten pal staan voor onze gemeenschappelijke waarden: respect voor de menselijke waardigheid, vrijheid en mensenrechten. Vrienden, wij kunnen niet gewoon stilzwijgend toezien terwijl een regering haar eigen burgers vermoordt.
We kunnen niet tolereren dat de mensenrechten en de rechten van minderheden op grote schaal met voeten worden getreden. Daarom eist de fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) dat de Chinese autoriteiten het geweld en de intimidatie van hun burgers en de dalai lama een eind toeroepen en doen wij een beroep op hen om een vreedzame dialoog over verzoening en autonomie in Tibet te beginnen.
Wij beschouwen Zijne Heiligheid de dalai lama als onze vriend en een figuur van onaantastbaar moreel gezag, en we verwelkomen het verantwoordelijke standpunt dat hij inzake de huidige situatie heeft ingenomen. Ik ben verheugd over de verantwoordelijke verklaring die werd afgelegd door de Voorzitter van dit Parlement, Hans-Gert Pöttering, dat we elk middel dat ons ter beschikking staat, moeten inzetten om er bij de onwillige Chinese overheid op aan te dringen een einde te maken aan het geweld en de mensenrechten en rechten van minderheden te respecteren.
Dames en heren, zoals ik eerder zei, zijn de Olympische Spelen een symbool van vrede en verzoening, en dat is wat ze moeten blijven vertegenwoordigen. De Olympische Spelen zijn een symbool van menselijke prestatie en van de waarden die mensen met elkaar verbinden, en dat is wat ze moeten blijven vertegenwoordigen.
Denkt de Chinese overheid echt, sterker nog, denken wij echt dat het mogelijk is dat de sporters van de wereld bijeen komen en blij en harmonieus wedstrijden houden terwijl de regering van het gastland van de Spelen tegelijkertijd bezig is haar eigen burgers te vermoorden? Denkt de Chinese overheid echt (...)
(Luid applaus)
Denken wij echt, dames en heren, dat wij vrijheidslievende mensen in staat zullen zijn de hand te schudden van leiders die in de andere hand een machinegeweer hebben?
Dames en heren, de tijd is nog niet rijp om tot een boycot op te roepen; de Olympische Spelen zijn nog vijf maanden verwijderd. We moeten echter onze mening met absolute duidelijkheid kenbaar maken, namelijk dat we de Chinese autoriteiten oproepen onmiddellijk op te houden met het machtswellustige gedrag in de kwestie-Tibet dat dit grootse wereldsportevenement in gevaar brengt. Ze moeten een einde maken aan het bloedvergieten, ze moeten een einde maken aan het schenden van de burgerlijke vrijheden - van persvrijheid, vrijheid van vereniging en godsdienstvrijheid - en ze moeten ophouden met het intimideren van deze man van de vrede, de dalai lama.
Stop het bloedbad, stop de schending van burgerlijke vrijheden, stop de intimidatie van de dalai lama!
(Applaus)
Pasqualina Napoletano
namens de PSE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik hoop dat het nut zal hebben dat het Europees Parlement zijn stem laat horen over de tragische gebeurtenissen in Tibet, voorafgaand aan de vergadering van de Europese ministers van Buitenlandse zaken.
Allereerst is het belangrijk gehoor te geven aan het verzoek van de dalai lama om een onafhankelijke commissie die naar Tibet gaat om de waarheid en de werkelijke omvang van deze tragedie wereldkundig te maken. Dan zijn er de toestand van de talrijke gevangenen, de berichten over verdwijningen, de berichten over martelingen: in dit alles moeten we klaarheid brengen.
Ten tweede moet de ontstellende crisis van de afgelopen dagen de internationale gemeenschap aanzetten tot het vinden van een door onderhandelingen bereikte oplossing die - met alle respect voor de VN-resoluties die wel bestaan, ook al verwijst niemand er meer naar - het mogelijk maakt dat het Tibetaanse volk zijn cultuur, zijn taal en zijn godsdienst gerespecteerd ziet. Onder andere voor dit doel is de politieke rol van de dalai lama onvervangbaar: sterker nog, hij staat borg voor een evenwicht dat de Tibetaanse kwestie niet op de spits drijft tot onafhankelijkheid, maar is bijgevolg wel onvermurwbaar als het gaat om de rechten van zijn volk.
Nu er nog tijd is, is het essentieel de spanning tussen Chinees nationalisme en de Tibetaanse onafhankelijkheidsbeweging te verminderen. De woorden die de dalai lama tot zijn volk heeft gericht, waarbij hij zelfs met aftreden dreigde, maken de risico's duidelijk. Daarom moet de Chinese overheid, als ze echt vrede wil, de politieke rol van de dalai lama accepteren en rechtstreekse onderhandelingen met hem beginnen. De brute repressie van de afgelopen dagen zou een aanwijzing kunnen zijn dat de Chinezen hun besluit hebben genomen; als dat besluit tot in het extreme wordt doorgevoerd, zal het op een tragedie uitlopen.
Ten slotte wil ik over de Olympische Spelen het volgende tegen de regeringen van Europa zeggen: dwing ons alstublieft niet te kijken naar dit spektakel over wie er wel en wie er niet gaat. De dalai lama houdt niet zonder reden vol dat het isoleren van China noch de Tibetaanse zaak noch de algemenere zaak van de mensenrechten zou helpen. Ik denk dat het verkeerd is te zeggen dat de dalai lama niet anders kan, want dat impliceert dat de man niet oprecht is, terwijl hij heeft laten zien dat hij dat wel is; dergelijke beweringen kunnen zijn positie alleen maar verzwakken.
De boodschap die wij aan de Raad willen geven is de volgende: neem uw verantwoordelijkheid op u, presenteer een verenigd front; we hebben geen gebaar nodig, maar een samenhangend langetermijnbeleid. Dan zullen we naar China gaan kijken zonder de schizofrenie die multinationals, ook Europese, ertoe heeft gebracht zich te verzetten tegen vooruitgang op het gebied van vakbondsrechten en zullen we de Chinese overheid een duidelijke boodschap geven, namelijk dat een grote economische en commerciële macht verplichtingen heeft op zowel het binnenlandse als het internationale front; dat is van toepassing vóór, na en zelfs tijdens de Olympische Spelen.
Marco Pannella
namens de ALDE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, zeventig jaar geleden - de dagen heb ik niet kunnen tellen - verklaarde Europa, het Europa van de natiestaten, dat het niet kon en niet wilde sterven voor Danzig; dat laffe Europa, dat antiliberale - hoewel officieel antifascistische - Europa, was, in zijn geheel, gezamenlijk verantwoordelijk voor een van de twee verschrikkelijkste oorlogen in de geschiedenis, die littekens op het gezicht van de mensheid.
Vandaag willen we, op andere manieren, niet sterven voor Darfur, we wilden niet sterven voor Joegoslavië en we willen niet sterven voor Tibet. Dit Europa is eigenlijk het Europa van de natiestaten. Kijk met een frisse blik naar Spinelli en lees het Manifest van Ventotene, luister naar de woorden van de dalai lama en u zult zien dat de keuze voor autonomie, het standpunt "bevrijd Tibet voor een vrij China”, alles vertegenwoordigt waaruit het Europa bestaat dat we nu aan het verliezen zijn: ons Europese thuisland, dat we nu triest genoeg weer bezig zijn in een Europa van natiestaten te veranderen.
Daarom ben ik van mening dat gezegd moet worden dat de heer Solana had moeten zwijgen; hij heeft al verkondigd: "Ik ga naar de openingsceremonie.” Een ander belangrijk punt is het realisme dat de dalai lama en Karma Chophel aan de dag leggen en dat ons influistert dat we niet het apocalyptische probleem van het boycotten van de Spelen moeten oproepen, maar actie ondernemen door de openingsceremonie niet te steunen. We zouden via de heer Solana moeten zeggen: "Sic stantibus rebus gaan wij niet,” in plaats van tot op dit moment door te gaan met dit genante schouwspel. Voor een vrij China, voor een vrij Europa: bevrijd Tibet!
Cristiana Muscardini
namens de UEN-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik denk dat we allemaal hoop hadden dat China met het oog op de Olympische Spelen zou laten zien dat zijn ontwikkeling niet slechts die van een grote economische en handelsmacht is, maar ook die van een land dat in staat is een nieuw tijdperk binnen te treden, gebaseerd op het respecteren van mensenrechten die al te vaak geschonden zijn, en derhalve een land dat bereid is die individuele vrijheden te erkennen die vandaag de dag nog steeds geweigerd worden.
In de afgelopen jaren heeft het Chinese congres herhaaldelijk gesproken van de noodzaak een harmonieuze samenleving te scheppen, maar die woorden zijn een dode letter gebleven. Wat Tibet betreft, is er niets terecht gekomen van de autonomie die gegarandeerd werd door een overeenkomst tussen de partijen betreffende vrijheid van meningsuiting en godsdienst. In plaats daarvan kwam er een opleving van de onderdrukking, zijn er honderden mensen omgekomen, honderden gewond geraakt, en zijn er zowel monniken als burgers verdwenen.
De Europese Unie moet het gebeurde niet alleen ferm veroordelen, maar ook met gepaste politieke initiatieven reageren. Als de Chinese overheid weigert een constructieve dialoog met de Tibetanen te beginnen en onmiddellijk duidelijkheid te verschaffen over de mensen die verdwenen zijn, zal het nodig zijn de economische en samenwerkingsovereenkomsten tussen de EU en China te herzien. Politieke functionarissen zouden de openingsceremonie alleen moeten bijwonen als voor die tijd de mensenrechten gegarandeerd worden, de handel in organen van ter dood gebrachte mensen onderzocht wordt, de Tibetaanse monniken en burgers worden vrijgelaten en het gesprek met de dalai lama wordt aangegaan.
Daniel Cohn-Bendit
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, de leiders van Europa nemen al tien jaar deel aan de Olympische Spelen van de Onverschilligheid: het hardst achter contracten aan lopen, zo hoog mogelijk over de mensenrechten heen springen en zo snel mogelijk over de onderdrukking in Tibet heen vliegen. Dat is al tien jaar aan de gang!
Olympische Spelen in een dictatuur zijn een politieke daad, of we dat nu leuk vinden of niet, of de wet dat nu leuk vindt of niet. Wat doen we in deze situatie? Toen de Spelen in 1936 in Duitsland werden gehouden, was dat een politieke daad die we allemaal betreuren. Wat doen we in deze situatie?
Ten eerste moeten de Europese Unie en al haar leiders in deze situatie weigeren de opening van de Olympische Spelen bij te wonen. Dat is een politiek signaal, een politieke daad die we moeten steunen.
(Applaus)
Ten tweede: deze Olympische Spelen zullen plaatsvinden. Veertig jaar geleden gaven zwarte Amerikanen het saluut met de gebalde vuist en als vandaag een zwarte Amerikaan misschien president van de Verenigde Staten zal worden, is dat deels te danken aan deze daad op de Olympische Spelen. Dat moet onderkend worden.
(Applaus)
Daarom zeg ik "ja” tegen politiek bewuste sporters: zij moeten tijdens de Olympische Spelen kunnen zeggen wat ze willen. Ik zeg ook "ja” tegen politiek bewuste journalisten: zij moeten de atleten zien springen, hardlopen en zwemmen, maar ook met witte, rode, zwarte en andere spandoeken het Plein van de Hemelse Vrede tot een plaats van vrijheid maken, waar mensen kunnen zeggen wat ze willen.
Ten derde moeten de toeschouwers politiek bewuste toeschouwers zijn: zij moeten naar de Olympische Spelen gaan om de atleten van hun land te zien hardlopen, springen en zwemmen, maar dan wel zonder gouden medailles om hun nek en bloed aan hun schoenen te willen zien. Dat is de werkelijkheid van Peking vandaag!
Vandaag is de beurt aan Tibet en niet alleen aan mensenrechtenactivisten, maar ook aan milieuactivisten. Morgen of overmorgen wordt er uitspraak gedaan in de zaak tegen Hu Jia, en wie weet wat voor straf hij zal krijgen. Waarom? Omdat hij mensenrechtenactivist en milieuactivist was. Omdat in Peking orde heerst. Er worden daar honderden en nog eens honderden arrestaties verricht. Wat wij als Groenen willen, is dat iedereen die naar Peking gaat - ik zeg dit precies zoals het veertig jaar geleden werd gezegd - daar herrie schopt, zich uitspreekt, "ja” zegt tegen de Spelen maar ook "ja” tegen de vrijheid, en zegt dat de Chinezen het moeten begrijpen of anders spijt zullen krijgen dat ze ooit gastland hebben willen zijn. Als in Peking orde heerst, als iedereen blijft zwijgen, als de hele wereld doet zoals het Internationaal Olympisch Comité, dan zal dat een overwinning zijn voor de dictatoriale regering in Peking en Tibet. Als de mensen zich uitspreken, als we ongecensureerde toegang tot Internet toestaan, dan kan ik u vertellen dat het een groots moment zal zijn voor de Olympische Spelen, voor de sport en voor de democratie. Want sport en democratie moeten hand in hand gaan; anders heeft het geen zin te springen, hard te lopen of te zwemmen.
(Applaus)
Vittorio Agnoletto
namens de GUE/NGL-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Olympische Spelen zijn niet de alfa en de omega van het veiligstellen van de mensenrechten in China. Wij hebben niet op de Spelen gewacht met het uitspreken van onze krachtige veroordeling van de Chinese regering omdat zij de mensenrechten en waarborgen voor democratie niet respecteert.
Ik wil eraan herinneren dat we in dit Huis onlangs tegen een voorstel van rechts en de conservatieven hebben gestemd om het embargo op wapenverkoop aan China op te heffen. Ook toen werd de achtergrond van dat verzoek gevormd door de wens van veel Westerse regeringen hun omgang met Peking niet in gevaar te brengen. Hetzelfde motief bewoog president Bush er onlangs toe China te verwijderen van de lijst met landen die de zwaarste schendingen van de mensenrechten begaan. Helaas moeten we ons realiseren dat het oude Latijnse spreekwoord "pecunia non olet” ("geld stinkt niet”) bij onze regeringen nog altijd buitengewoon populair is.
Het boycotten van de Spelen zou alleen zin hebben als het Westen echt bereid was de naleving van de mensenrechten een ereplaats in de internationale betrekkingen te geven, maar in dat geval zou de Europese Unie zich niet alleen tegen het idee van het houden van de Spelen in China gekant hebben, maar zou zij ook al lang een democratische "naleving van de mensenrechten”-clausule als bindende voorwaarde hebben opgenomen in handelsovereenkomsten met dat land. Niets van dit alles is gebeurd en het doel is nog altijd de bescherming van de belangen van grote Westerse multinationals. Sterker nog, de waarde van de handel tussen de Verenigde Staten en China bedraagt 167 miljard dollar en van die tussen de Europese Unie en China 190 miljard dollar; er zijn 24 miljoen Chinese arbeidskrachten in dienst van buitenlandse concessionarissen.
Daarom denken de grootmachten van de wereld dat ze China nodig hebben als vangnet voor hun economieën en tolereren ze zijn schendingen van fundamentele rechten. Het Chinese kapitalisme was ervan overtuigd dat jaren van snelle economische groei de eisen van de separatisten zou doen verstommen, maar dit is niet gebeurd, vooral doordat de Chinezen nooit de moeite hebben genomen aan de Tibetanen te vragen wat voor model van economische groei ze zouden willen.
Maar Tibet is beslist niet het enige voorbeeld van China's verzuim op het gebied van de mensenrechten. We zijn dagelijks getuige van het sluiten van talrijke populaire kranten en internationale websites, toenemende discriminatie van migrantenarbeiders uit landelijke gebieden (van wie er bijvoorbeeld duizenden geen toegang hebben tot ziektekostenverzekering), het gevangen zetten en martelen van duizenden leden van protestantse, katholieke en onofficiële kerken, om nog maar te zwijgen van de onderdrukking van de Oeigoerse gemeenschap, de werkkampen en de doodstraf, die nog steeds algemeen wordt toegepast als straf op ongeveer 68 niet-gewelddadige economische misdrijven.
Symbolische daden zijn allemaal prima, natuurlijk, maar op zichzelf dienen ze alleen maar om ons geweten te sussen. Wij zijn ervan overtuigd dat de maanden die ons nog van de Spelen scheiden de internationale gemeenschap en in het bijzonder de Europese Unie een unieke gelegenheid bieden om de regering in Peking te verplichten - niet alleen langs diplomatieke weg, maar ook door middel van specifieke handelgerelateerde initiatieven - alle arrestanten vrij te laten, de toegang van onafhankelijke media tot Tibet te garanderen en onderhandelingen te openen met zowel de Tibetaanse regering in ballingschap als de politieke bewegingen die de protesten ter plaatse leiden, teneinde te komen tot een vreedzame, diplomatieke oplossing waarover overeenstemming bestaat en die de rechten en keuzen van het Tibetaanse volk respecteert.
Patrick Louis
namens de IND/DEM-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Chinese propaganda zegt al een paar uur dat de situatie in Tibet weer onder controle is. Achter zulke uitspraken gaat, zoals we allemaal weten, een bloedige onderdrukking schuil.
De reactie van de Europese autoriteiten is in twee opzichten ontstellend. Ten eerste, hoewel we verheugd moeten zijn over het feit de president Sarkozy zijn stem steeds duidelijker laat horen en een boycot van de Olympische Spelen niet uitsluit, is de houding van zijn minister van Buitenlandse zaken meer dan twijfelachtig. Bernard Kouchner heeft bij verschillende gelegenheden gesproken over "onze Chinese vrienden”. Weet hij wel dat deze bloedige dictatuur mensenrechten vertrapt en de Tibetaanse nationale identiteit bedreigt? Weet hij wel hoeveel politieke gevangenen er zijn, met de panchen lama als jongste ter wereld? We moeten ons afvragen of hij nog namens het land over mensenrechten mag spreken.
Sinds de Han-dynastie geloven de Chinezen dat zij superieur zijn aan de rest van de wereld. Het communistische regime heeft deze houding nog verergerd door een ideologie uit te dragen die alle individuele en sociale eisen en in het bijzonder alle nationale eisen onderdrukt.
Zowel in Azië als in Europa zijn imperia en etnicisme de vijanden van de natie. Dat is de tweede reden waarom ik ontsteld ben. De Europese leiders zijn schuldig aan een afwachtende houding in de Tibetaanse crisis: dezelfde mensen die een paar weken geleden de onafhankelijkheid van Kosovo erkenden zonder zelfs maar te hoeven nadenken. Door gewoonweg de directe onafhankelijkheid van deze Servische provincie, waar Serviës historische en spirituele wieg staat, op te leggen, hebben Europeanen en Amerikanen het risico genomen dat ze ernstige reacties zouden uitlokken en een inconsequent internationaal beleid zouden ontwikkelen. De twee vormen van beleid inzake Kosovo en Tibet wekken de indruk van onaanvaardbaar "met twee maten meten” dat het vertrouwen van het publiek in diplomatiek handelen ondermijnt.
Ten slotte: als we geen rekening houden met nationaal erfgoed en tradities, als we niet zorgen voor een eerlijke omgang met de rechten van mensen, dan lopen we het risico dat onze proclamaties over mensenrechten alleen nog maar geprevel zonder enige betekenis blijken te zijn. Daarom zeg ik: lang leve het Europa van vrije naties, lang leve het vrije Tibet en lang leve een wereld van vrije naties!
Bruno Gollnisch
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, 113 jaar geleden schreef de beroemde Franse socialist Jean Jaurès dat het kapitalisme de zaden van de oorlog in zich draagt, zoals wolken voorafgaan aan een storm. Ik zou persoonlijk zeggen dat het communisme verdrukking met zich mee brengt, zo zeker als wolken regen brengen. Sinds Mao is China dus al zestig jaar de slaaf van een van de verschrikkelijkste dictaturen in de geschiedenis van de mensheid. Toch werd Mao aanbeden en de hemel in geprezen door een groot deel van de Europese intelligentsia, inclusief de toenmalige tovenaarsleerlingen die nu de Franse minister Bernard Kouchner en de filosoof André Glucksmann zijn en vele andere Maoïsten, wat genoeg had moeten zijn om de revolutionaire onderneming van 1968 in diskrediet te brengen.
Ja, mijnheer Cohn-Bendit, er waren er in de jaren zestig en zeventig niet veel die zich op dat moment tegen uw vrienden en hun revolutionaire ideeën verzetten en de marxistische slavernij van het Aziatische volk verwierpen, die zo door uw vrienden geprezen werd. Nu is het net vanuit economisch perspectief wat strakker getrokken en de vooruitgang die de Chinezen, een van de intelligentste en ijverigste volkeren ter wereld, in korte tijd hebben geboekt, heeft de politieke werkelijkheid helpen verdoezelen dat het nog steeds een dictatuur is: geen vrijheid, geen echte verkiezingen die representatief zijn voor de bevolking, geen onafhankelijk rechtssysteem, vervolging, opsluiting, executie van politieke, intellectuele of religieuze dissidenten.
Net als de Mongolen in Buiten-Mongolië, de Oeigoeren of het Turkmeense volk in Xinjiang lijdt Tibet onder deze repressie die zijn identiteit probeert te vernietigen. Alles aan die identiteit is echter anders dan China: het volk, de taal, het schrift, de tradities, de spiritualiteit. In het geval van Tibet is er helaas niet alleen militaire bezetting en politieke onderdrukking; er is ook immigratie. U maakte eerder bezwaar toen Kosovo genoemd werd, maar vraagstukken die zo verschillend zijn als Kosovo en Tibet hebben toch iets gemeen: ze zijn het gevolg van het immigratiebeleid ten opzichte van het oorspronkelijke volk. Deze gevolgen zijn verschrikkelijk, maar wat nog erger is: alsof het nog niet genoeg was dat wij deden alsof deze realiteit niet bestond, hebben we ook toegestaan dat dit proces in vele delen van ons eigen grondgebied is begonnen.
Charles Tannock
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de recente brute onderdrukking van de Tibetaanse demonstranten is nauwelijks verrassend te noemen, gezien de lange geschiedenis van de Volksrepubliek China als het gaat om het volkomen negeren van mensenrechten en democratische vrijheden. Wij doen hier uiteraard allen een beroep op de regering in Peking om de grootst mogelijke terughoudendheid te betrachten, de culturele autonomie en unieke levenswijze van het Tibetaanse volk te respecteren en op te houden met het demoniseren van de dalai lama.
China heeft een betreurenswaardige geschiedenis van het executeren van meer mensen dan waar ook ter wereld, ook voor zogenaamde economische misdrijven. Het onderdrukt ongeregistreerde religieuze minderheden en gelooft in staatscensuur, inclusief die van het Internet, waar Google tot zijn schande aan meewerkt. Desalniettemin betekent de economische macht en het mondiale belang van China in termen van veiligheid dat EU-leiders, zoals premier Brown van het Verenigd Koninkrijk tijdens zijn recente bezoek aan Peking, weifelen om deze kwesties met de overheid te bespreken uit abjecte vrees voor het in gevaar brengen van buitenlandse investeringen. Niettemin roepen velen in dit Huis en elders nu begrijpelijkerwijs om een boycot van de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Peking, zo niet om een algehele boycot van de Spelen zelf.
Wat naar mijn mening verrassender is, is het met twee maten meten door het Westen. Vorige maand hebben vele EU-lidstaten en de VS - met veronachtzaming van het internationaal recht en onder verwijzing naar humanitair interventionisme - eenzijdig de onafhankelijkheid van Kosovo erkend en een stuk van Servië afgehakt. Wij in het Westen blijven echter wel kritiekloos trouw aan de "één China”-politiek en slaan het recht op zelfbestemming van het democratische Taiwan in de wind om zelfs maar lid van de VN te mogen worden, ook al is Taiwan de facto een onafhankelijk land en is het nooit geregeerd door de Volksrepubliek China.
Om op persoonlijke titel en niet namens mijn fractie of mijn nationale partij te spreken: het herzien van de "één China”-politiek zou voor de EU een vast een veel effectievere manier zijn om ons ongenoegen te laten blijken over de brute communistische dictatuur in China.
Józef Pinior
(EN) Mijnheer de Voorzitter, sinds 10 maart hebben er ongekende demonstraties plaatsgevonden in Tibet en minstens drie Chinese provincies, en in Peking.
De Chinese regering beweert dat achttien burgers en een politieman om het leven zijn gekomen en dat er in totaal 623 mensen gewond zijn geraakt tijdens de protesten in Lhasa op 12 maart. Groepen Tibetaanse ballingen hebben gemeld dat er minstens 800 mensen zijn omgekomen tijdens de protesten. De correspondent van The Economist die in Lhasa was op het moment dat de rellen uitbraken, deed verslag van de omvang van de verwoestingen en het geweld.
Allereerst moet het Europees Parlement de Chinese regering oproepen - zoals Human Rights Watch terecht eist - zijn vergrendeling van alle Tibetaanse gebieden op te heffen, inclusief volledige toegang voor de media; verantwoording af te leggen van de vermisten en doden na de demonstraties van deze maand; naam en plaats van detentie van alle personen te publiceren; en onmiddellijke toegang te verlenen aan onafhankelijke waarnemers die kunnen onderzoeken of gedetineerden gemarteld of slecht behandeld worden.
Ten tweede dringen wij er bij de Chinese regering op aan een constructieve dialoog met de dalai lama te openen. De Tibetaanse gemeenschap en de dalai lama zelf moeten ook nadenken over de veiligheid en haalbare toekomst van de Han-Chinezen in Tibet.
Mijn laatste punt is dat er nu een grote verantwoordelijkheid rust op alle internationale partijen in de huidige situatie - in het bijzonder de sponsors van het Olympisch vuur zoals Coca Cola, Samsung en Lenovo - om zich niet in te laten met de zeer repressieve situatie in de regio.
Dirk Sterckx
(NL) U heeft heel terecht gezegd, mijnheer de voorzitter en mevrouw de commissaris, mensenrechten zijn nooit een zuiver binnenlandse aangelegenheid. En als mensenrechten worden geschonden, dan moeten wij, ook in het Europees Parlement, die schendingen bestrijden en ze in elk geval aanklagen. En daarom is het een goede zaak dat wij uitgebreide, zowel economische als politieke, relaties hebben met de Chinese autoriteiten. En die relaties moeten wij nú gebruiken, ook het Parlement, vanaf uw niveau, mijnheer de voorzitter, tot het niveau van elke parlementsdelegatie die daarheen gaat, een parlementscommissie of een delegatie zoals de mijne, die de betrekkingen met China onderhoudt.
Wij moeten die gebruiken om er allereerst voor te zorgen dat de pers haar werk kan doen, dat wij weer onafhankelijke informatie krijgen vanuit Tibet. Ik zou u ook willen vragen, mevrouw de commissaris, om zo snel mogelijk vanuit onze delegatie in Beijing mensen naar Tibet te sturen, om, eventueel vandaag nog, een aanvraag in te dienen om een delegatie van mensen daar naartoe te sturen. Naar Lhasa om te zien hoe het daar is, wat er gebeurt met de mensen die gevangengenomen zijn, hoe het zit met de kloosters die geblokkeerd zijn. U heeft mensen ter beschikking in Beijing. Doe die aanvraag en laat ons weten wat er met die aanvraag is gebeurd, zodat ter plekke kan worden waargenomen wat daar gebeurt.
Konrad Szymański
(PL) Mijnheer de Voorzitter, Tibet is maar één klein deel van een veel groter plan. Op dit moment steunt China opzettelijk ieder autoritair regime ter wereld, van Myanmar tot Wit-Rusland en Soedan. Chinese ideologen maken geen geheim van het feit dat zij de wereld een alternatief willen bieden voor de liberale en democratische weg naar ontwikkeling. Het feit dat China het epicentrum van het autoritaire systeem is geworden, is niet alleen maar een regionaal probleem voor Tibet, Taiwan of het Oeigoerse volk. Dit epicentrum van het autoritaire systeem doet zich steeds sterker gelden in de wereld, ten koste van Europa zelf en de Verenigde Staten.
Daarom is dit de laatste gelegenheid om afstand te nemen van een passief beleid. Alle Europese regeringen moeten eensgezind handelen en de openingsceremonie van de Olympische Spelen boycotten. Deze Spelen moeten leiden tot de ondergang van het Chinese beleid, want anders zullen ze leiden tot de ondergang van de hele vrije wereld.
Thomas Mann
(DE) Mijnheer de Voorzitter, de brute handelwijze van het Chinese leger tegen Tibetaanse demonstranten heeft tot gevolg gehad dat er meer dan duizend mensen gewond zijn geraakt en, naar men denkt, onder de Tibetanen ongeveer honderd doden zijn gevallen. Er zijn schokkende beelden aan het licht gekomen, ondanks de nieuwsblokkades en de uitzetting van journalisten. Het is heel duidelijk dat China nog mijlenver verwijderd is van iets wat lijkt op geschiktheid om de Olympische Spelen te organiseren. Het is een feit dat aan een van de criteria voor de keuze van Peking als plaats voor de Spelen - respect voor mensenrechten en rechten van minderheden - niet is voldaan.
Maar toch heeft IOC-voorzitter Jacques Rogge weer nagelaten enige kritiek op deze situatie te uiten. Bij het ontsteken van het Olympisch vuur in Athene heeft de heer Rogge - net als een jaar geleden tijdens zijn toespraak op het Plein van de Hemelse Vrede - opnieuw verzuimd op welke manier dan ook naar de huidige situatie te verwijzen. Natuurlijk hebben de atleten zich intussen op de Spelen voorbereid, en hun inspanningen moeten niet vergeefs zijn geweest. Voorzitter Pöttering had beslist gelijk toen hij een boycot omschreef als het laatste redmiddel als de Chinezen nalaten vóór augustus grote veranderingen teweeg te brengen.
Als voorzitter van de Interfractiewerkgroep "Tibet” onderschrijf ik dit standpunt geheel. Ik wil graag mijn dankbaarheid uitspreken voor de solidariteit die we vandaag zo duidelijk zien. Ik hoop ook dat onze atleten, die verantwoordelijke volwassenen zijn, er niet voor zullen terugschrikken hun stem op welk moment dan ook te verheffen en de aanwezigheid van zo'n 20 000 journalisten zullen benutten. Natuurlijk bieden de Olympische Spelen politieke mogelijkheden. Misschien kunnen alle atleten een zwart lint dragen als teken van rouw.
De Chinezen hebben zich misrekend: wij Europeanen zullen niet de andere kant op kijken. Het Europees Parlement heeft als voorvechter van de mensenrechten dadelijk zijn stem laten horen. Het Sloveens voorzitterschap heeft zelfs gisteren zijn protest kenbaar gemaakt tijdens de VN-Raad voor de mensenrechten in Genève. Mevrouw Ferrero-Waldner, ik zou graag zien dat de Europese Commissie binnen het kader van de dialoog tussen de EU en China een speciale zitting bijeenroept. Er moeten onverwijld EU-waarnemers naar Tibet worden gestuurd om een objectieve indruk van de situatie daar te krijgen.
In China zijn er niet alleen haviken en niet alleen nationalisten. Ik vestig mijn hoop op de redelijke mensen die zich er goed van bewust zijn dat er geen vooruitgang bestaat zonder de culturele en religieuze identiteit van de Tibetanen. Er is geen alternatief voor het vreedzame pad van de dalai lama. Alleen dan kan de Olympische geest überhaupt tot ontplooiing komen.
(Applaus)
Adrian Severin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het kernvraagstuk in de huidige crisis in Tibet gaat niet alleen over onderdrukking, het gaat ook over afscheiding. Het geweld van dit moment in Tibet gaat niet alleen over mensenrechten, maar ook over het delen van macht. Het gebrek aan transparantie is betreurenswaardig, net zo goed als de provocerende maatregelen tactieken zijn. Uiteraard moeten we de Chinese autoriteiten vragen in overeenstemming met het respect voor de mensenrechten met deze gebeurtenissen om te gaan, op een beschaafde, transparante en proportionele manier.
Tegelijkertijd moeten we ook het recht van China en van welke staat dan ook erkennen om gepaste maatregelen te treffen om het leven, de vrijheid en de bezittingen van zijn burgers en het algemeen belang te beschermen.
China is ongetwijfeld niet georganiseerd volgens Europese principes en waarden van democratie en mensenrechten. We kunnen echter niet ontkennen dat China bezig is zich te openen in een Chinese evolutie die overeenkomt met een aantal van onze waarden. Het is ons recht en onze plicht dat proces aan te moedigen en te staan op respect voor de mensenrechten, inclusief culturele rechten en de bescherming van culturele identiteit overal in China, niet alleen in Tibet.
Evenzo moeten we democratische vrijheden beschermen tegen zowel autocratie als theocratie. Maar terwijl we dat doen, moeten we in gedachten houden dat te veel druk de hervormingen eerder zal vertragen dan versnellen. In deze periode moeten we alle betrokkenen vragen de mensenrechten niet tot gijzelaar van geostrategische agenda's te maken of de Olympische Spelen tot gijzelaar van politieke ambities.
De Olympische Spelen zouden voor ons een welbenutte gelegenheid moeten zijn om te spreken over vrede, vrijheid en menselijke waardigheid in de hele wereld, eerst en vooral in China.
Bronisław Geremek
(FR) Mijnheer de Voorzitter, de misdaad in Tibet is het equivalent van een misdaad tegen de Europese geest en ideeën. Zwijgen is in sommige situaties een misdaad. Ik ben verheugd, mijnheer de Voorzitter, dat uw woorden vandaag het stilzwijgen van de Europese Unie hebben verbroken en dat maakt dat ik me tot u kan richten, mijnheer de Voorzitter. Het volk van Polen heeft niet alleen ervaring met vechten voor de vrijheid, maar ook met de ronde tafel, die het instrument van dat gevecht werd. Ik vraag u, mijnheer de Voorzitter, het initiatief te nemen tot een ronde tafel die, rondom u, de winnaars van de Nobelprijs voor de vrede, de vertegenwoordigers van Tibet en Tibets spirituele leider, de dalai lama, bijeen brengt; u zou de voorzitter van het Chinese congres en de Chinese autoriteiten kunnen uitnodigen. Dat zou een gebaar van goede wil zijn dat de nodige dialoog en debat op gang zou kunnen brengen. Ik geloof, mijnheer de Voorzitter, dat dit Huis u dankbaar is voor de woorden die u hier vandaag hebt gesproken. Het zou u ook dankbaar zijn voor een nieuw initiatief, een initiatief tot dialoog en vrede.
(Applaus)
De Voorzitter
Dank u, mijnheer Geremek. Ik zal deze vraag aan de orde stellen bij het Bureau en de Conferentie van voorzitters. Het is niet iets waar ik alleen over kan beslissen, dus ik zal het hun voorleggen.
Marcin Libicki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, wij debatteren vandaag over de volgende fase van de uitroeiing van de Tibetaanse natie. Tibet is nooit op permanente basis deel van China geweest. Het Tibetaanse volk leefde geïsoleerd van de rest van de wereld en genoot in wezen onafhankelijkheid tijdens de hele loop van de geschiedenis. Ik moet zeggen dat de verkaringen van de vertegenwoordigers van de Raad en de Commissie die er bij beide zijden op aandringen het gesprek aan te gaan betreurenswaardig zijn, omdat ze slachtoffer en dader verwarren, zoals de laatste tijd zeer in zwang is.
Mijnheer de Voorzitter, ik verwelkom uw voorstel om een boycot van de openingsceremonie te regelen en ik roep anderen op uw voorbeeld te volgen. Ik zou erop willen wijzen dat punt 5 van de preambule tot het Olympisch Handvest stelt dat elke vorm van discriminatie strijdig is met het behoren tot de Olympische beweging. Dientengevolge moeten we, omdat we China niet uit de internationale Olympische beweging kunnen verwijderen, ons standpunt duidelijk maken door middel van een boycot.
Edward McMillan-Scott
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het Olympisch vuur is vorig weekeinde dan wel ontstoken, maar de Olympische geest stierf in de straten van Tibet.
Hij werd gedood door het repressiefste regime ter wereld. China sponsort de genocide in Darfur, genocide tegen religieuze groeperingen in China, en nu genocide in Tibet. Voor politici met een geweten is het niet langer de vraag of er een boycot van de Olympische Spelen moet komen, maar wat voor boycot.
Sinds mijn laatste bezoek aan China in mei 2006 is iedereen met wie ik contact had - ex-gedetineerden, hervormingsgezinden enzovoort - gearresteerd, gevangen gezet en in sommige gevallen gemarteld. Ik denk aan Gao Zhisheng, aan Hu Jia, aan Sao Dong en anderen. Dit is het echte China. Daarom heb ik toen opgeroepen tot een debat in de EU over een boycot van de Spelen.
Dit debat laat zien dat de vrije wereld, zoals collega's duidelijk hebben gemaakt, moordenaars geen hand kan en mag geven. Het is, zoals de Voorzitter van dit Huis moedig heeft gezegd, niet alleen een kwestie van het niet bijwonen van de openingsceremonie van de Spelen. Er moeten bredere vragen worden beantwoord over de aard van de Olympische Spelen zelf. Het Olympisch Handvest spreekt in artikel 1 van universele, fundamentele, ethische beginselen. Toen de Chinezen in 2001 de Olympische Spelen van 2008 accepteerden, hebben ze zich verplicht tot hervorming. Er is niets gedaan. Dit Parlement heeft in een resolutie in december - unaniem - aan het IOC gevraagd een schatting te maken van China's voortgang in de richting van hervorming. Er is niets gedaan.
Het IOC moet zijn stem laten horen. Het Parlement is een debat begonnen dat over de hele wereld weerklank zal vinden en ik dank de Voorzitter dat hij daartoe het initiatief heeft genomen.
De Voorzitter
We komen zo aan het "catch the eye”-gedeelte toe, maar minister Lenarčič moet weg, dus ik verzoek hem opnieuw kort het woord te nemen.
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Dank u zeer, mijnheer de Voorzitter, dat u mij toestaat op dit moment te spreken. Ik wil ook de leden van het Parlement danken voor de meningen, voorstellen en initiatieven die ze in dit debat naar voren hebben gebracht. Zoals mevrouw Napoletano en anderen al zeiden, zullen de ministers van Buitenlandse zaken aan het eind van deze week een informele ontmoeting hebben. Dat zal een gelegenheid zijn om standpunten uit te wisselen over Tibet, dat vandaag in dit Huis het onderwerp van debat was, en uw meningen, voorstellen en initiatieven zullen heel nuttig zijn.
Met de meningen en standpunten van de leden van het Parlement zal zo veel mogelijk rekening worden gehouden. Ik moet benadrukken dat de Raad ernaar zal streven met één stem te spreken. Het voorzitterschap zal zich inzetten om de verklaring van de Raad duidelijk te maken. De Raad zal duidelijk zijn in zijn standpunt inzake het respect voor de mensenrechten, het verwerpen van geweld ongeacht waar het vandaan komt, en steun voor de vrijheid van meningsuiting, inclusief het recht op vreedzame demonstratie.
Zoals ik in mijn inleiding zei, zullen we ons inzetten voor een dialoog tussen de Chinese overheid en de dalai lama of zijn vertegenwoordigers. We zullen contact blijven houden met onze Chinese tegenhangers betreffende toestemming voor internationale journalisten om Tibet te bezoeken. Ik heb al melding gemaakt van de verklaringen van de ministers van Sportzaken over de Olympische Spelen. Zij hebben niets gezegd over de openingsceremonie. Misschien zullen andere ministers die vraag aan de orde stellen wanneer het moment daar is. Ik wil graag herhalen dat de Olympische Spelen in China moeten worden gezien als een kans om mensenrechten te bevorderen.
De Voorzitter
Dank u, minister. Heb alstublieft de moed de ministers van Buitenlandse zaken een krachtige boodschap te geven over de toestand zoals die in ons debat is weerspiegeld en de sfeer hier in het Europees Parlement. Dank u voor uw deelname vandaag.
Jacek Protasiewicz
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de eeuwenoude Olympische traditie gaat hand in hand met de ideeën van vrede en geweldloosheid. Daarom is het een schande dat in het land dat over een paar maanden gastvrijheid aan de Spelen zal verlenen, mensen worden doodgeschoten en zij die publiekelijk uiting willen geven aan hun aspiraties als burgers, gedood worden. Het is goed dat deze stand van zaken vandaag in het Huis ferm veroordeeld is tijdens het debat dat nu zijn einde nadert. Ik wil in het bijzonder de Voorzitter van het Europees Parlement gelukwensen met zijn zeer krachtige verklaring.
Tegelijkertijd wil ik de aandacht vestigen op het feit dat in een land dat onze directe buur is, Wit-Rusland, ook geweld wordt gebruikt om vreedzame demonstraties uiteen te jagen en deelnemers aan die demonstraties gearresteerd worden. Gelukkig zijn daar geen wapens gebruikt. Ik ben van mening dat we overduidelijk moeten maken dat we de gebeurtenissen in Minsk net zo sterk veroordelen als de gebeurtenissen in Tibet.
Cornelis Visser
(NL) De recente gewelddadige gebeurtenissen in Tibet hebben onze blik opnieuw gericht op de positie van het Tibetaanse volk. Er is grote onduidelijkheid over de situatie ter plekke met betrekking tot gevangenen, vermiste personen en doden of gewonden. China moet hier duidelijkheid over verschaffen en internationale organisaties en media toegang geven tot het gebied.
Deze zomer zullen de Olympische Spelen in China worden gehouden. De Spelen staan voor vrede en respect. De Spelen zijn dé gelegenheid bij uitstek voor de Chinese bevolking om in aanraking te komen met sportieve en culturele waarden in de rest van de wereld. Sporters spelen hierin een cruciale rol. Overheden dienen zich op dit moment niet te bemoeien met de deelname van sporters aan de Spelen. Sporters moeten daarover zelf kunnen beslissen.
Daarentegen kunnen politici wél afstand nemen van de openingsfestiviteiten. Ik steun de gedachte van de Voorzitter van het Europees Parlement om de openingsceremonie eventueel te laten boycotten. Het is cruciaal dat de Europese lidstaten ten aanzien van dit onderwerp gezamenlijk optreden. Het Europees Parlement dient hiertoe het initiatief te nemen.
John Purvis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik kan niet zeggen dat ik van plan was naar China te gaan deze zomer, maar nu ga ik zeker niet. Bovendien zou ik mijn mede-Europeanen, inclusief onze bezoekers op de tribune en al mijn collega's hier, willen voorstellen dat we de boodschap verbreiden dat het beter is de komende zomer in Europa door te brengen.
José Ribeiro e Castro
(PT) Ook ik verwelkom het debat en de uitspraken over dit onderwerp. Ik ben van mening dat we geen enkele beschuldiging en geen enkele eis van respect voor fundamentele vrijheden en mensenrechten moeten inslikken. Ik moet derhalve ook mijn solidariteit uitspreken met Tibet, met het Tibetaanse volk en met de dalai lama, wiens woorden opnieuw de goede weg voorwaarts wijzen. Daarenboven moet ik mijn solidariteit uitspreken met het Chinese volk, dat elke dag voor vrijheid vecht, met de zonen en dochters van de Hemelse Vrede.
Dit gezegd hebbende ben ik echter geen voorstander van een boycot van de Olympische Spelen. Ik zou de voorkeur geven aan een duidelijker en steviger beleid op handelsniveau en in onze politieke betrekkingen, want dat is waar we in actie moeten komen, niet ten koste van sport en betrekkingen tussen mensen die mensenrechten en vrijheid proberen te bevorderen. Dat is wat we willen.
Ik ben voorstander van politieke maatregelen, bijvoorbeeld de afwezigheid van politieke leiders bij de openingsceremonie. Ik geloof echter dat we moeten blijven vechten voor een opener China en het onder druk moeten blijven zetten om zich meer open te stellen, in plaats van het aan te moedigen om zich af te sluiten. Ik ben van mening dat deze Olympische Spelen het mondiale bewustzijn zullen vergroten en goed zullen zijn voor de zaak van de mensenrechten, Tibet, Darfur en al diegenen die vechten voor vrijheid en vrede in de wereld.
Milan Horáček
(DE) Mijnheer de Voorzitter, China schendt al jaren op grote schaal de mensenrechten in Tibet. Elke keer dat een communistische dictatuur het even niet meer weet, stuurt ze de tanks en manschappen erop af. Deze harde les heb ik zelf veertig jaar geleden in Praag geleerd en nu zien we hetzelfde gebeuren in Lhasa. Het gevecht voor vrijheid en democratie in Tibet, in China, in Myanmar en elders gaat door. We moeten alle instrumenten die ons ter beschikking staan, overwegen, misschien zelfs een gefaseerde boycot van de Olympische Spelen. We dringen er ook bij de Raad op aan eindelijk een speciale gezant van de Europese Unie voor Tibet te benoemen. Lang leve een vrij Tibet!
Tunne Kelam
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de manier waarop de Chinese overheid met de crisis in Tibet omgaat, bewijst dat Peking niet bereid is zijn meedogenloze politiek ten opzichte van minderheden te veranderen. Het is laf en oneerlijk te beweren dat de dalai lama de aanstichter is van de rellen. Ik ben trots op u, mijnheer de Voorzitter, dat u op moedige wijze een duidelijk moreel standpunt over het Tibetaanse vraagstuk inneemt en vandaag onze onvoorwaardelijke solidariteit met het Tibetaanse volk verklaart.
Nu we het over de Olympische Spelen hebben, denk ik dat het opportuun is in herinnering te roepen dat dit Parlement zeven jaar geleden, in juli 2001, concludeerde dat "China aantoonbaar nalaat de universele mensen-, burger- en politieke rechten in acht te nemen” en dat "deze negatieve reputatie en de onderdrukking in Tibet (...) Peking ongeschikt maken om er de Olympische Spelen van 2008 te organiseren”. Helaas heeft het echte leven bewezen dat deze conclusie correct was.
Ik doe een beroep op de Commissie en de Raad om dezelfde mate van solidariteit met Tibet aan de dag te leggen als vandaag in de Kamer is betoond.
Ana Maria Gomes
(EN) Mijnheer de Voorzitter, wij kunnen niet zwijgen nu we worden geconfronteerd met de doden in Tibet en de Chinese pogingen hun aantal te verbergen. Noch kunnen we, uiteraard, het tegen de Han en de Hui gerichte racistische geweld gedogen dat in Tibet en naburige Chinese provincies is losgebarsten, net zo min als we de racistische laster tegen Tibetanen goedkeuren die in China weerklinkt.
Maar wij allen, inclusief het Chinese volk, moeten begrijpen waarom er Tibetanen met geweld hebben gereageerd, ondanks de vreedzame houding van de dalai lama. Die uitbarsting is te wijten aan langdurige vernedering, pijn en grove schendingen van de mensenrechten die de Tibetanen ondergaan in Tibet, waar ze een minderheid worden ten gevolge van het agressieve beleid van Peking.
Wij willen dat er mensenrechten en vrijheden komen, zowel in Tibet als in China, waar zo velen in de gevangenis worden gegooid alleen omdat ze zich durven uit te spreken - zoals Hu Jia, vlak nadat hij in november hier in het Parlement het woord had gevoerd. Omdat het me wat kan schelen, steun ik de oproepen tot een boycot van de Olympische Spelen in Peking niet. Dat zou al te makkelijk zijn voor diegenen die blijven rekenen op de onverschilligheid van de wereld terwijl ze doorgaan met het onderdrukken van de Chinezen en de Tibetanen. In plaats daarvan is het een taak voor ons allemaal, als burgers van deze wereld, van deze Spelen in Peking een echte Olympiade voor de mensenrechten te maken, voor vrijheid in Tibet en voor vrijheid in China.
Ewa Tomaszewska
(PL) Op dezelfde dag dat in Polen de eerste gedeeltelijk vrije verkiezingen plaatsvonden, namelijk 4 juni 1989, reden er op het Plein van de Hemelse Vrede tanks in op demonstrerende studenten. Het regime dat voor die gebeurtenissen verantwoordelijk is, drijft handel in de organen van zijn eigen burgers. Ik kan niet begrijpen hoe China ooit toestemming heeft kunnen krijgen om de Olympische Spelen te organiseren. Ik steun het verzoek om een waarnemingsmissie naar Tibet te organiseren.
Marios Matsakis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de recente gebeurtenissen in Tibet zijn afschuwelijk, verachtelijk en wij veroordelen ze allen, net zoals we veel andere daden van onmenselijkheid van het totalitaire regime in China zouden moeten veroordelen.
Maar terwijl we ze veroordelen, drijven we nog steeds voor miljarden euro's handel met China. Niemand heeft vandaag in dit Huis gezegd dat we actie moeten ondernemen om het totalitaire Chinese regime pijn te doen waar het die het meest zal voelen, namelijk in economische termen. De commissaris hier heeft in het verleden in dit Huis het standpunt verdedigd dat we geen economische actie in de vorm van een embargo tegen China moeten ondernemen.
Dus laten we de Olympische geest niet doden. Laten we die niet vernietigen, maar laten we proberen de dictatuur in Peking te vernietigen en laten we allemaal ophouden producten uit China te kopen als we iets praktisch willen doen.
Zuzana Roithová
(CS) Ik wijs er nu al jaren op dat we onze ogen niet moeten sluiten voor de grove schending van mensenrechten in China, ongeacht onze economische doelen. Tibet is het topje van de Chinese ijsberg.
Ik ondersteun de opvatting van de Voorzitter van het Parlement, de heer Hans-Gert Pöttering, volledig dat het boycotten van de Olympische Spelen gerechtvaardigd zou zijn als China doorgaat met zijn culturele genocide van het Tibetaanse volk. Europese politici zouden hun afkeuring van het Chinese beleid moeten laten blijken door niet aanwezig te zijn bij de openingsceremonie.
Politiek gaat over symbolen en gebaren en dit zou een passend gebaar zijn voor Europese politici, presidenten en premiers. Niet alleen voor mij persoonlijk, maar ook voor veel Europeanen zal dit een test zijn die laat zien of de Europese Unie mensenrechten behandelt als een grensoverschrijdende kwestie die ons allemaal aangaat, of in het geval van China voor een selectieve aanpak kiest. Ik ben een groot voorstander van het idee onze eigen waarnemers naar Tibet te sturen.
Staat u mij toe nog één kleine opmerking te maken: ik betreur het feit dat we dezer dagen niet vrijelijk de Tibetaanse vlag kunnen laten wapperen en hem niet kunnen meenemen naar enige activiteit die verband houdt met de Spelen. De Olympische idee is gebaseerd op de zuiverheid van een sportieve geest en deze geest gaat zeer zeker niet samen met het stilzwijgen van andere landen tijdens de Spelen over het feit dat het gastland de rechten van het Tibetaanse volk bruut onderdrukt.
Lasse Lehtinen
(FI) Mijnheer de Voorzitter, de Spelen van 2008 zijn een unieke gelegenheid voor Europa om een debat te initiëren over de gebeurtenissen in Tibet en de universele humanitaire waarden die zijn aanvaard door de Verenigde Naties.
China moet onder druk worden gezet om de beloften te houden die het heeft gedaan in ruil voor het organiseren van de Olympische Spelen. China moet de Hoge Commissaris voor de mensenrechten van de VN in Tibet toelaten om een grondig en onpartijdig onderzoek te doen naar de gebeurtenissen daar tot op heden. Zowel de partijen die betrokken zijn bij ontwikkelingssamenwerking als de internationale pers moet toegang tot Tibet worden gegarandeerd. De burgerrechtenactivisten van China moeten kunnen optreden zonder de dreiging van arrestatie.
Nu is er ook een kans om steun te geven aan de waardige, geweldloze strijd van de Tibetanen en hun verbannen spirituele leider om een autonome status te bereiken. China zal juist nu eerder bereid zijn naar ons te luisteren dan ooit voor of na de Spelen. We moeten de mogelijkheid van een boycot niet uitsluiten als dat helpt om resultaten te behalen.
Helga Trüpel
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag willen zeggen dat de Olympische Spelen altijd een groot sportevenement zijn maar ook een politiek evenement, zowel voor het IOC als in dit geval voor China, vanwege de beloften die de Chinezen in verband met de Spelen hebben gedaan, namelijk dat ze de mensenrechten zouden respecteren en voor een betere bescherming van het milieu zouden zorgen. Naar mijn mening zijn zij beide beloften tot zover niet nagekomen. Sterker nog, de mensenrechtensituatie is ernstig verslechterd en daar moeten wij op reageren. Om die reden vind ook ik dat Europa zijn staats- en regeringshoofden niet naar de openingsceremonie behoort te sturen.
Maar we moeten verder gaan. We hebben een echt Europees beleid inzake China nodig. Een strategisch partnerschap is onmogelijk volledig ten uitvoer te leggen terwijl deze grootschalige mensenrechtenschendingen plaatsvinden en daarom zou ik willen voorstellen dat we de dialoog voortzetten, maar de Chinezen confronteren met wat ze aan het doen zijn en geen enkele hypocrisie tolereren. Dat betekent dat Sarkozy, bijvoorbeeld, terwijl Angela Merkel een ontmoeting met de dalai lama heeft, niet naar China moet reizen om de TGV en kernenergiecentrales te verkopen zonder ook maar één keer het woord "mensenrechten” te laten vallen.
De maatstaf waarmee wij Europeanen onze eigen prestaties moeten beoordelen is onze mensenrechtendimensie, ook in onze omgang met China.
Marco Cappato
(IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik ben van mening dat we de dalai lama niet alleen moeten helpen "nee” te zeggen waar hij dat duidelijk gedaan heeft, maar ook "ja” te zeggen waar hij dat gedaan heeft.
Hij heeft "nee” gezegd tegen onafhankelijkheid; hij heeft "ja” gezegd tegen autonomie, en het is met dit voorstel dat hij hulp behoort te krijgen. Hij heeft "nee” gezegd tegen geweld; hij heeft "ja” gezegd tegen geweldloosheid, wat betekent dat er geanticipeerd moet worden en dat er mogelijk collectieve actie nodig is: het is een beleid dat om kennis vraagt, om een onafhankelijk internationaal onderzoek om erachter te komen wat er in Tibet echt is gebeurd en nog steeds gebeurt. Hij heeft "nee” gezegd tegen een boycot van de Spelen, maar "ja” tegen alles wat er gedaan kan worden om dit te benutten als een kans voor de internationale gemeenschap om haar politieke stem te laten horen ten gunste van de mensenrechten.
Voorzitter Karma Chophel, die straks het woord zal voeren in de Commissie buitenlandse zaken, heeft ook gesproken van de noodzaak dat iedereen deze kans aangrijpt om steun te betuigen aan het Tibetaanse volk en aan alle onderdrukte volkeren van China: de Oeigoeren, de Mongolen en anderen. Daarom was de heer Solana ongetwijfeld voorbarig - zoals ook de raad heeft gezegd - met het innemen van een standpunt toen hij liet blijken van plan te zijn de opening bij te wonen, zonder mandaat van de Raad en zonder de mening van het Europees Parlement te hebben gehoord.
Christopher Beazley
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik had het geluk als toeschouwer bij de Olympische Spelen van München te zijn op de dag voordat de tragische moord op atleten plaatsvond. Ik weet hoe hard Duitsland geprobeerd heeft - en het heeft succes gehad - de herinnering aan de Olympische Spelen van Berlijn uit te wissen. Ik herinner me natuurlijk ook de Olympische Spelen in Amerika, waar sommige van de Amerikaanse atleten die op het erepodium stonden, opstonden met zwarte handschoenen en zwarte sokken aan.
Met andere woorden: de Olympische Spelen in hun moderne vorm hebben het altijd heel moeilijk gevonden politieke gebeurtenissen te vermijden die zich opdrongen aan wat bedoeld is als een viering van sport en van vrede.
Het zou kunnen dat het Olympisch Comité - en we hebben hier in dit Huis collega's die zitting hebben in dat Comité - zou overwegen dat het hijsen van nationale vlaggen eigenlijk niet overeenkomt met de Olympische geest en dat het de Olympische vlag is die moet wapperen.
Wat de Chinese overheid betreft, ben ik het volledig met uw woorden eens.
Mario Borghezio
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik ben van mening dat één maatregel die kan worden aangenomen, is dat de Europese Unie de VN vraagt te zorgen voor immuniteit van arrestatie voor atleten van de Tibetaanse nationaliteit die aan de Olympische Spelen willen deelnemen onder hun eigen vlag en namens hun natie.
Het is een schande dat een land waarmee de hele wereld, inclusief Europese naties, handel drijft en zaken doet, zijn recht verdedigt om de Olympische Spelen te organiseren en de aanwezigheid van staats- en regeringshoofden bij de openingsceremonie te verkrijgen, terwijl het de vrijheid van zijn burgers, van een onderdrukt land onder militaire bezetting en lijdend onder bloedige vervolging, in bloed drenkt. Het Tibetaanse volk heeft recht op vrijheid en onafhankelijkheid.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Mijnheer de Voorzitter, uw uitstekende verklaring en dit debat tonen aan dat het Europees Parlement niet wil blijven zwijgen, dat het niet onder één hoedje wil spelen met een dictatuur die een minderheid onderdrukt.
We weten dat het heel moeilijk is druk uit te oefenen op een land als China, dat veel gewicht in de schaal legt in de wereldpolitiek; het is beter ze te overtuigen met de dalai lama te onderhandelen over de toestand in Tibet. De Chinezen hebben de wijsheid gehad om een oplossing te vinden in het geval van Hongkong en Macau, gebaseerd op het principe van "één land, twee systemen”. Dit zou één manier kunnen zijn om ook de onderhavige situatie op te lossen: dat Tibet deel is van China, maar een zeer verregaande autonomie heeft onder leiding van de dalai lama, omdat het huidige niveau van autonomie tekort doet aan de wensen van het Tibetaanse volk.
De heer Geremek heeft hiervoor een kader gegeven en ik zou een idee naar voren willen brengen: laten we proberen de Chinezen ervan te overtuigen dat er inderdaad een haalbare oplossing is die China's territoriale integriteit zou handhaven en tegelijkertijd het Tibetaanse volk de autonomie geven die het verdient. Mijnheer de Voorzitter, ik ben trots op u als Voorzitter van dit Parlement.
Zita Pleštinská
(SK) Dank u, mijnheer de Voorzitter. Ik heb een aantal heel verse indrukken van mijn bezoek aan China vorige week. Onze delegatie van het Europees Parlement noemde Tibet bij elke gelegenheid, bij elke ontmoeting met de Chinezen, in het Chinese congres, bij het Chinese ministerie van Buitenlandse zaken. De Chinezen waren zeer nerveus en stonden geen enkele discussie over dit onderwerp toe.
Ik kon zien hoe de voorbereidingen voor de Olympische Spelen vorderen, hoe ze een deel zijn geworden van het leven van iedere Chinese burger. Daarom is het zo betreurenswaardig dat de Chinese regering de voornaamste missie van de Olympische Spelen niet heeft begrepen. Als ze die had begrepen, zou ze geen konvooien legervoertuigen met duizenden soldaten naar Tibet en de naburige provincies hebben gestuurd. De Tibetanen zijn toegewijde boeddhisten wier religie voortdurend door de regering wordt onderdrukt. Ik beschouw de officiële Chinese politiek inzake Tibet als genocide: een poging om de Tibetaanse cultuur en godsdienst te vernietigen.
Ik ben blij dat we vandaag in dit democratische Huis een krachtige roep om steun voor Tibet horen, een duidelijke roep om bescherming van de heiligheid van de prachtige waarden van de Olympische Spelen en om een boycot van de openingsceremonie. Dank u.
Piia-Noora Kauppi
(EN) Mijnheer de Voorzitter, naar mijn mening dient de Europese Unie drie doelen te hebben wat betreft Tibet en China. Het eerste is het onmiddellijke doel een eind te maken aan het geweld, de moorden en in het bijzonder de martelingen die in Tibet plaatsvinden. Marteling is op dit moment een veel groter probleem dan moorden, omdat deze al vijftig jaar de repressie in Tibet bevordert.
Het tweede doel, meer voor de middellange termijn, houdt natuurlijk verband met de Olympische Spelen. We hebben nog vijf maanden om ervoor te zorgen dat China zijn beloften nakomt. Vijf maanden zijn een lange tijd en nu is een heel geschikt moment om ervoor te zorgen dat de politieke doelen van de Olympische Spelen - die de reden waren dat China de Spelen kreeg - echt worden verwezenlijkt.
Ten slotte is het belangrijkste dat de gesprekken op hoog niveau tussen de vertegenwoordigers van de dalai lama en de Chinese regering echt kunnen doorgaan. Sinds het begin van de gesprekken is er heel weinig vooruitgang geboekt. Ik denk dat de Europese Unie de dalai lama meer steun zou kunnen geven om in deze vreedzame gesprekken een werkelijk duurzame toekomst voor een autonoom Tibet te bereiken.
Vytautas Landsbergis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, in navolging van de opmerkingen van de heer Kelam over de waarschuwing van het Parlement van zeven jaar geleden moeten we bekijken wat er in China sinds die tijd veranderd is - als er überhaupt iets veranderd is - waar het om Tibet gaat, en of de positie van het Parlement is veranderd. Als er niets veranderd is, dan moet nu herhaald worden wat er zeven jaar geleden is gezegd: "Peking is ongeschikt.”
Daarom doen we een beroep op alle lidstaten zich gepast te gedragen. Ik denk niet dat het Parlement nu minder de stem van Europa is dan het toen was.
Benita Ferrero-Waldner
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ter afsluiting zou ik ten eerste willen zeggen dat deze discussie duidelijk heeft laten zien dat u de frustratie van het Tibetaanse volk heel sterk begrepen hebt. Dit was een zeer hartstochtelijke discussie. Ik zal de gevoelens die hier vandaag tot uitdrukking zijn gebracht, zeker mee terug nemen naar de raad van ministers van Buitenlandse zaken. Zoals ik al zei, moet de raad een debat over dit onderwerp houden.
De kern van dit onderwerp is voor mij hoe we concrete verbeteringen in de situatie in Tibet kunnen bereiken. Ik heb begrip voor de Chinese gevoeligheden op het gebied van soevereiniteit, maar het is redelijk om respect voor de Tibetaanse cultuur en tradities te vragen. We hebben China er keer op keer aan herinnerd dat zijn rol als opkomende macht en gastland van de Olympische Spelen ook verantwoordelijkheid met zich meebrengt.
Mijn boodschap is daarom: maak ten eerste een eind aan het geweld. Zoals ik al zei: geweld heeft nog nooit tot blijvend resultaat geleid. Begin ten tweede een substantiële en constructieve dialoog waarin wezenlijke onderwerpen aan de orde komen, zoals wat er kan worden gedaan om de Tibetaanse taal, cultuur, religie en tradities te behouden; welke stappen er moeten worden gezet om te zorgen dat Tibetanen gelijke kansen krijgen in onderwijs, werk, de economie en de samenleving; wat er moet worden gedaan of nagelaten opdat de Tibetanen zich nog steeds thuis kunnen voelen in hun eigen regio.
Als deze vragen worden beantwoord, dan zou het spook van het separatisme kunnen verdwijnen en de goede oplossing kunnen worden gevonden. Niemand kan er belang bij hebben dat de situatie verder escaleert of dat mensen radicaliseren en een duurzame oplossing steeds minder waarschijnlijk wordt. Ik denk dat alle zijden ernaar moeten streven de gematigde elementen te versterken en daarom beveel ik sterk aan deze vragen samen aan te pakken, teneinde een duurzame oplossing te vinden die voor iedereen aanvaardbaar is.
Wat wij de laatste tijd hebben gedaan - wat we kunnen doen - is een mensenrechtendialoog voeren, zoals ik al zei. In deze dialoog, overigens, wordt de kwestie van marteling altijd duidelijk naar voren gebracht. Ook hier zullen we, zoals gezegd, om een speciaal veldbezoek vragen. We denken dat dit belangrijk is.
Ten tweede zal ik de vraag aan de orde stellen die eerder gesteld werd: of onze eigen delegatie ook een bezoek aan Tibet wil aanvragen. Ik hoop dat er een kans bestaat, want - zoals ik eerder zei - er zijn journalisten die nu zijn toegelaten, dus hopelijk kan onze Europese Gemeenschap ook gaan.
Dat is wat ik u kan vertellen. Dank u zeer. Ik denk dat dit een heel belangrijk debat was.
De Voorzitter
Hartelijk dank, commissaris. Dames en heren, ik denk dat dit een van de beste momenten van het Europees Parlement was, want wij hebben ons opgeworpen als voorvechter van de belangrijkste zaak die er is, namelijk de mensenrechten. Ik denk dat we dankbaar kunnen zijn, niet alleen dat we bij elkaar zijn gekomen voor dit debat - al kunnen we om procedurele redenen niet formeel over een resolutie stemmen; dat is iets wat we in april zullen doen - maar ook dat we een heel duidelijk signaal hebben gegeven dat we aan de kant van het Tibetaanse volk staan. Mijn oproep aan u en mijn advies - en ik heb er vertrouwen in dat het zo zal gaan - is dat we met onze ogen open blijven observeren wat er in China en Tibet gebeurt en onze stem blijven verheffen tegen de schending van de mensenrechten in Tibet en elders. Ik wil graag mijn oprechte dank uitspreken aan u allen voor uw bijdrage aan wat een van de beste momenten van het Europees Parlement is geweest.
Ieder Parlementslid dat had aangegeven te willen spreken onder de "catch the eye”-procedure, heeft dat kunnen doen. Ik denk dat dat belangrijk is, in zo'n hartstochtelijk en belangrijk debat, dat iedereen die zijn of haar mening wil geven, dat ook kan doen. Ook om die reden gaat mijn oprechte dank naar u uit. Ik hoop dat ons debat een gunstige weerklank vindt in de Europese Unie en daarbuiten. Commissaris Ferrero-Waldner, ik weet zeker dat u de sfeer van dit debat zult overbrengen aan de raad van ministers van Buitenlandse zaken, net als onze passie en inzet voor de zaak van de mensenrechten. Ik wens u daarbij alle succes en vertrouw erop dat de raad van ministers van Buitenlandse zaken ook tastbare conclusies zal trekken, net als wij uit dit debat hebben gedaan.
Ik verklaar het debat nu gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Gyula Hegyi  
schriftelijk. - (HU) De Tibetaanse crisis vervult ons allemaal met ongerustheid en wij leven mee met de slachtoffers. De Chinese regering moet de mensenrechten beschermen en geen toevlucht tot geweld nemen. De dalai lama vraagt om autonomie voor Tibet en ik ben van mening dat zijn voorstel wijs en gepast is. Op basis van zijn rijke culturele, historische en religieuze tradities verdient Tibet zeker autonomie. Autonomie zou een oplossing kunnen bieden voor soortgelijke historische en etnische conflicten in veel andere landen in de wereld.
Tegelijkertijd ben ik van mening dat het heel belangrijk is politiek en sport niet te vermengen. De boycot van de Spelen in Moskou in 1980 en van die in Los Angeles in 1984 waren een bitter hoofdstuk in de Koude Oorlog. Uitmuntende sporters misten een kans om zich te bewijzen en hele naties beroofden zichzelf van de vreugde van Olympische deelname. Ik kan zonder een spoor van twijfel zeggen dat de grote meerderheid van het sportminnende Hongaarse publiek tegen de boycot van 1984 was en in het onderhavige geval tegen elk voorstel tot een boycot zou zijn. Laten we in politieke termen solidair zijn met de Tibetanen, maar laten we niet de sportvreugde van honderden miljoenen mensen bederven.
Eija-Riitta Korhola  
schriftelijk. - (FI) Mijnheer de Voorzitter, ik deel de algemene bezorgdheid over de mensenrechtenschendingen in Tibet.
China is lid van de Verenigde Naties en heeft verschillende internationale overeenkomsten geratificeerd. Niettemin is het zijn verplichtingen maar zeer ten dele nagekomen. Hoewel de ogen van de wereld op China rusten vanwege de naderende Olympische Spelen, gebruikt zijn regering nu harde middelen om iedereen het zwijgen op te leggen die haar beleid bekritiseert en om vreedzame demonstraties de kop in te drukken.
Het soort stalinistische retoriek dat wordt gebruikt door Zhang Qingli, secretaris van de Communistische Partij van de Tibetaanse Autonome (zogenaamd) Regio, doet ons het ergste vermoeden. Andere landen behoren deze wijd verbreide inbreuken op politieke en mensenrechten niet door de vingers te zien. De Europese Unie dient onmiddellijk het samenwerkingsplan aan de huidige situatie aan te passen en de mensenrechtendialoog met China te intensiveren; dat zou het mogelijk moeten maken resultaten te behalen.
We moeten nu een bijzondere inspanning leveren om ervoor te zorgen dat de Tibetaanse regio's worden opengesteld voor bevoorrading en ontwikkelingshulpverleners. Er moet een eind komen aan de belegeringen in de kloosters en het Tibetaanse volk moet verzekerd worden van de aanvoer van voedsel, water en medische verzorging. Erkende mensenrechtenorganisaties en officiële agentschappen moeten ook in het gebied worden toegelaten om de mensenrechtensituatie te volgen, iets wat China weigert ondanks verzoeken en druk van een groot aantal internationale agentschappen. We moeten er ook op aandringen dat China de bij vreedzame demonstraties gearresteerde Tibetanen vrijlaat, de vrijheid van meningsuiting respecteert en de beperkingen op de godsdienstoefening opheft.
De dalai lama heeft in de media van culturele genocide tegen Tibet gesproken. De enige duurzame hulp of oplossing zal diegene zijn die de Tibetanen fundamentele rechten, economische welvaart, vrijheid van meningsuiting en godsdienst en echte culturele autonomie brengt.
Luca Romagnoli  
schriftelijk. - (IT) De wereld tolereert China's intimidatie van de Tibetaanse bevolking en cultuur al tientallen jaren, om redenen van geopolitiek opportunisme.
Nu zien we er tot onze schande vanaf de Aziatische krachtpatser die de mensenrechten blijft schenden, onder druk te zetten. De internationale stilte of medeplichtigheid komt meer voort uit commercieel en financieel opportunisme dan uit geopolitieke strategie. Deze onverwachte opname op de agenda, die bovendien slechts blijk geeft van een formalistische interesse in de kwestie, zal mensen zoals ik - die China's arrogantie altijd heb veroordeeld - geen nieuwe hoop geven dat de EU niet alleen verbale veroordeling zal uitspreken maar ook sancties zal opleggen. Dergelijke sancties moeten verder gaan dan de kwestie van de Olympische Spelen, ook al hebben de Oostbloklanden zich in het geval van de Spelen in Moskou anders gedragen.
Daarom schaam ik me burger te zijn van een laffe Unie, dezelfde Unie die nog maar een paar dagen geleden internationale wetgeving negeerde door de onafhankelijkheid van Kosovo te erkennen, net zoals ik me schaamde voor de Italiaanse regering en bijna alle Italiaanse politieke partijen - zowel regerings- als oppositiepartijen - toen zij ingingen op China's verzoek de dalai lama bij zijn bezoek aan Italië geen officiële ontvangst te geven. Onze regeringen zijn slaven van de markt, aanhangers van vrije handel en communisme, en zullen altijd vrijdenkende burgers zoals ik op hun weg vinden die tegen onrecht zullen blijven protesteren.
Csaba Sógor  
schriftelijk. - (HU) Mijnheer de Voorzitter, de onlusten in Tibet hebben honderden mensen het leven gekost. China noemt er maar dertien. Eén dode is te veel. De Tibetaanse demonstranten werden zogenaamd uit zelfverdediging neergeschoten. De Chinese premier geeft de dalai lama de schuld van de situatie die is ontstaan. Het is een bekend verhaal. Een communistisch land dat de mensenrechten met voeten treedt. Een minderheid die voor haar rechten vecht en de autonomie opeist die haar beloofd is, maar is afgenomen.
Er wordt gepraat over een boycot, over afwezigheid, maar ook over verzoening en dialoog. Als er niets gebeurt, dan moet toch op zijn minst de Olympische vlam niet over Tibetaans grondgebied gaan. Ik zou u echter ook willen vragen of wij met een zuiver geweten de vlam door heel Europa kunnen dragen. In veel Europese landen worden, zelfs nu, mensen nog steeds in elkaar geslagen omdat ze een andere taal spreken dan de meerderheid, krijgen leiders van minderheden de schuld van een situatie die is ontstaan en is het onderwerp van mensenrechten en de rechten van gemeenschappen op zelfbeschikking taboe. We moeten onze stem verheffen voor de rechten van het Tibetaanse volk, maar laat Europa ook haar eigen huis op orde brengen.
