3. Sudan: moord op vredessoldaten van de Afrikaanse Unie
De Voorzitter
Aan de orde zijn zes ontwerpresoluties over Sudan en in het bijzonder over de moord op de vredessoldaten van de Afrikaanse Unie.
Marios Matsakis  
auteur.-(EN) Mijnheer de Voorzitter, dit Parlement heeft zich meermalen gebogen over de ernstige situatie in Darfur. De laatste resolutie is pas nog half september van dit jaar aangenomen. Het nieuws dat eind september een moorddadige aanval op een basis van de Afrikaanse Unie in Zuid-Darfur heeft plaatsgevonden, waarbij tien vredessoldaten om het leven zijn gekomen, acht andere personeelsleden ernstig gewond zijn geraakt en naar verluidt ongeveer veertig mensen zijn gegijzeld, herinnert ons er op meedogenloze wijze aan dat er, onze inspanningen ten spijt, nog veel moet gebeuren vóór er vrede en stabiliteit in deze treurige uithoek van de wereld is.
We moeten natuurlijk niet vergeten dat in de loop van het conflict in Darfur dat nu al vier jaar duurt, al ten minste tweehonderdduizend mensen zijn omgekomen en meer dan twee miljoen mensen van huis zijn verdreven. De aanval op de vredessoldaten van de Afrikaanse Unie in september dwingt de EU en de VN ervoor te zorgen dat er voldoende goed getrainde vredessoldaten in Darfur zijn, dat ze goed zijn toegerust en dat ze toereikende logistieke en andere noodzakelijk steun krijgen om hun taak veilig en doeltreffend te kunnen uitvoeren.
De inzet van slecht getrainde en slecht toegeruste AU-burgers in zeer gevaarlijke conflicten dient geen enkel zinvol doel behalve dan een financiële besparing ten koste van mensenlevens, zoals in dit geval is aangetoond. De internationale gemeenschap moet met spoed een heroverweging maken en een nieuwe planning opstellen.
Tot slot, en dat is niet het minste punt, moeten we de veertig vermisten die, naar men aanneemt, zijn gegijzeld, niet vergeten. We moeten alles in het werk stellen om hun lot te achterhalen en hen veilig terug bij hun dierbaren te krijgen.
Alain Hutchinson  
auteur. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, collega's, na het verlies van tien soldaten bij de aanval in Haskanita, het hoofd van Missie van de Afrikaanse Unie in Darfur, liet generaal Martin Luther Agwaieen alarmsignaal klinken, wijzend op het feit dat zijn troepen slecht uitgerust waren en te klein in aantal en dat zij in zeer korte tijd verslagen konden worden. Er is tot nu toe geen verandering in de situatie geweest en verdere aanvallen zoals die van 29 september blijven mogelijk.De internationale gemeenschap en in het bijzonder de Europese Unie moeten notitie nemen van het alarmsignaal van de generaal, waarvan zeker een krachtige oproep tot doelmatige gezamenlijke actie zou kunnen uitgaan van alle lidstaten die betrokken zijn bij het verschaffen van de beloofde steun van de EU.
Over twee dagen vinden belangrijke onderhandelingen plaats in Libië tussen de Sudanese regering en diverse rebellenlegers. Het is nog onduidelijk of Abdel el-Nur - de oprichter van het Sudanese bevrijdingsleger, nu in ballingschap in Frankrijk - aan deze onderhandelingen zal deelnemen. Er is in feite net zoveel onzekerheid over andere figuren die een reeks rebellenlegers vertegenwoordigen, want hun aantallen veranderen van de ene op de andere dag.Hoe dat ook zij, we moeten deze gesprekken die de potentie in zich hebben een staakt-het-vuren tot stand te brengen, prioriteit geven. Dus wij vragen de autoriteiten van de Europese Unie opnieuw zo wijd en zijd mogelijk de boodschap te verspreiden over het belang van de bijeenkomst en over de intentie van Europa om alle positieve ontwikkelingen te steunen die eruit mogen voortkomen, zowel militair als met betrekking tot het verbeteren van de omstandigheden voor de humanitairehulpverleners, die opereren in een bijzonder moeilijke situatie.
Ik wil u er ook aan herinneren dat de regering in Khartoem, door haar optreden tot nu toe, een zeer groot deel van de verantwoordelijkheid draagt voor de tragische situatie van dit moment - en niet alleen omdat zij de Janjaweed-milities heeft gesteund die de zwarte Afrikaanse gemeenschappen dood en terreur brengen.Het was ook de regering die maandenlang categorisch, weigerde de aanwezigheid van een westers leger in Sudan te accepteren. Het was ook de regering die het voor journalisten en buitenlandse waarnemers onmogelijk maakte toegang te krijgen tot de zwaarst getroffen regio's, ook al zou hun werk daar een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan de verdere mobilisatie van de internationale publieke opinie. Die mobilisatie is duidelijk nodig willen wij ervoor zorgen dat wij in Europa allemaal de verantwoordelijkheid op onze schouders nemen bij het bestrijden van wat erkend moet worden alsniets minder dan genocide.
Nog een belangrijk punt is dat de nieuwe Europese krijgsmacht,die in oostelijk Tsjaad en het noorden van de Centraal-Afrikaanse Republiek zal worden ingezet, het voor de rebellen moeilijker zal maken vrij de grenzen met deze landen te overschrijden en hun beleid voort te zetten van het rekruteren van strijders, al dan niet uit vrije wil, uit kampen van vluchtelingen en ontheemden.Vooruitlopend op dit obstakel voor hun activiteiten, richten sommige gewapende groepen hun aandacht al op de andere zijde van Darfur, op de naburige regio Kordofan, waartoe Haskanita de toegangspoort is. Ook hier kan de steun die de Europese Unie beloofd heeft te geven, heel nuttig blijken, ofschoon die binnen korte tijd ook geheel ontoereikend kan blijken te zijn.
Zo is het een deel van onze taak om vasthoudend te blijven doenwat we kunnen om politieke voorwaarden te scheppen waarin Europese interventie doelmatig zal zijn. We hebben toch zeker genoeg geweld en ellende in deze regio van de wereld gezien? Niet alleen zijn honderdduizenden levens al verloren gegaan, maar de sociale structuur van Darfur wordt ook totaal vernietigd, dus de wederopbouw wordt met de dag problematischer.
De Voorzitter
Ikbesef wel dat we vanmiddag wat meer tijd hebben, maar laten we alstublieft uitkijken dat we ons niet helemaal laten meeslepen!
Tobias Pflüger  
auteur.-(DE) Mevrouw de Voorzitter, de aanslag waarop deze resolutie betrekking heeft, was gericht tegen een diplomatieke oplossing van de situatie in Sudan. De context is heel belangrijk, omdat de aanslag plaats had kort voordat Desmond Tutu gewichtige besprekingen zou gaan voeren in Darfur. Het lijkt duidelijk dat de timing van de aanslag bewust zo was gekozen om de zoektocht naar een diplomatieke oplossing te dwarsbomen, die zo vreselijk nodig is in die regio. Er was daarna natuurlijk langdurige speculatie omtrent de identiteit van de rebellengroepering die de aanslag had uitgevoerd, diehet leven van tien soldaten eiste van deAU-vredesmacht. De tekenen lijken erop te wijzen dat de meest waarschijnlijke daders een pro-westerse rebellengroepering is.
Wanneer we ons bezighouden met de kwestie Darfur, is het belangrijk onze focus niet te beperkt te houden maar eraan te denken dat de meest uiteenlopende rebellengroeperingen uit Sudan, Tsjaad en de Centraal-Afrikaanse Republiek er opereren naast de lokale strijdkrachten aan beide kanten.
Ik vind het veelzeggend dat de poging van de Europese Unieom door middel van de missie in Tsjaad op te treden met betrekking tot het conflict in Darfur er op het ogenblik in feite treurig voor staat. In het begin was er sprake van om er een EU-leger heen te sturen. In feite is er onder de EU-vlag een Frans leger met wat extra troepen naartoe gestuurd. Ik heb nog geen enkele goede informatie te pakken kunnen krijgen over het gebied waarin dat leger werkelijk opereert.Ofschoon we steeds te horen krijgen dat het leger er in wezen is om vluchtelingen te beschermen, zijn de meeste vluchtelingen te vinden in het grensgebied, wat precies de plek is waar de regering van Tsjaad geen inzet wil zien van het EU-leger. Wellicht kan de commissaris weer hulp bieden met wat informatie.
Wat de EU op dit ogenblik doet, is absoluut niet wat nodig is om de huidige situatie te bezweren. We moeten heel duidelijk zeggen dat precies wat Desmond Tutu wilde, namelijk een diplomatieke oplossing, is wat wij hier zouden moeten steunen.
Mieczysław Edmund Janowski  
auteur.-(PL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, na zijn onafhankelijkheid in 1956 werd Sudan, dat qua oppervlakte het grootste land in Afrika is, verondersteld een land te zijn voor iedereen, voor de Arabieren het noorden and voor de Zwarten het zuiden, voormoslims, christenen en animisten.
De burgeroorlog echter, die nu al bijna vijftig jaar duurt, heeft in dat land al minstens twee miljoen slachtoffers geëist.Meer dan 4,5 miljoen mensen zijn gedwongen hun huis te verlaten. In Darfur, waar het conflict begin 2003 uitbrak, zijn ongeveer tweehonderdduizend mensen gestorven en bijna twee miljoen zijn uit hun huis verdreven. Dit is het resultaat van verschrikkelijke gevechten, zuiveringen en terreur. Dit is op het ogenblik de meest tragische humanitaire crisis in de wereld en die wordt nog verder verergerd door honger en gebrek aan water.
Men moet daarom al degenen dankbaar zijn die vredesinitiatieven ondernemen in dit gekwelde land. Zo'n dank zouden we moeten uitspreken tot de Afrikaanse Unie, die er een zevenduizend-man-sterke vredesmissie naartoe heeft gestuurd. De meest recenteaanval op deze missie, die plaats vond in Haskanita, leidde tot sterke afkeuring.Minstens tien doden en ongeveer vijftig personen vermist of gekidnapt. Dit is een duidelijke schending van bestaande overeenkomsten en ook van de resoluties van de Verenigde Naties. Ik wil graag mijn medeleven kenbaar maken aan de families van deze personen.
Handelend als de Europese Unie, zouden wij moeten eisen dat de verantwoordelijken worden gestraft en dat het vredesproces opnieuw in gang wordt gezet.De geplande strijdkrachten van de VN-missie samen met de Afrikaanse Unie zullen ongeveer twintigduizend soldaten meer tellen.Ze moeten echter enige mogelijkheid hebben om het gewapend conflict te neutraliseren en te helpen om stabiliteit te brengen naar deze explosieve hoek van Afrika. Ik hoop dat de beslissing van het Europees Parlement om de Sacharov-prijs toe te kennen aan de Sudanese advocaat Salih Mahmoud Osman zal bijdragen aan het tot stand brengen van een doorbraak in het Sudanese drama.
Raül Romeva i Rueda  
auteur.-(ES) Mevrouw de Voorzitter, natuurlijk wil ik mijn stem toevoegen aan de krachtige veroordeling van de moord op de leden van de vredesmacht.
Tegelijkertijd wil ik echter ook alle burgers gedenken die slachtoffer waren en die slachtoffer zijn in de situatie in Darfur, waarbij ik in het bijzonder wil wijzen op de bruutheid waarmee bepaalde aanvallen met duidelijke seksuele connotatie worden uitgevoerd en ernstige schendingen vinden plaats wat betreft de manier waarop vrouwen op verschillende fronten worden gebruikt, ook seksueel.
Ik geloof dat dit alles niet alleen om actie en verklaringen vraagt maar ook om een gedegen onderzoek dat moet worden uitgevoerd niet alleen door de mensen ter plaatse maar ook door het Internationaal Strafhof. Dat is, voor mij, een van de fundamentele aspecten van dit debat.
Op de tweede plaats wil ik ook opmerken dat we het feit moeten verwelkomen dat er momenteel toestemming is - om het maar een naam te geven, van de regering van Sudan om UNAMID-troepen te accepteren maar tegelijkertijd moeten we ook zien dat ze zich bij andere gelegenhedenniet aan deze toezegging gehouden hebben, deze belofte hebben gebroken en daarom moeten we een bepaalde mate van voorzichtigheid in acht nemen.
Ik geloof natuurlijk dat het nodig is dat we blijven aandringen, terwijl we tegelijkertijd, zoals de heer Pflüger heeft gezegd, ervoor zorgen dat de troepen die gaan, gaan met een breed mandaat van de Verenigde Naties, en niet alleen om de belangen te verdedigen van één land in het bijzonder.
Op de derde plaats geloof ik dat het essentieel en noodzakelijk is in herinnering te brengen dat alle hulp beschikbaar moet worden gesteld, of het nu politieke, financiële of technische is, die nodig kan zijn om de taken uit te voeren welke die missie ter plaatse zal moeten aanpakken. Het is niet mogelijk een missie het veld in te sturen zonder garanties dat zij in staat zal zijn haar mandaat te vervullen.
Ten slotte, en ook weer heel belangrijk, zou ik willen opmerken, en hier ga ik ongetwijfeld verder dan de woorden van de resolutie, die er bij de regering van Sudan op aan dringt de eisen te volgen van de hoofdaanklager van het International Strafhof, Luis Moreno-Ocampo, om Ahmed Haroun, minister van Humanitaire zaken van Sudan, te arresteren, met name zodat hij verantwoordelijk kan worden gesteld voor de ontheemding van twee miljoen mensen in Darfur, waarbij hij een internationaal proces in gang zet dat al een tijd geleden had moeten beginnen.
Jürgen Schröder  
auteur.-(DE) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, de feiten zijn bekend: 30 september was er een aanval op de AU-vredesmacht; tien soldaten verloren het leven, acht personen werden ernstig gewond en veertig personen worden nog steeds vermist.
In juli ben ik met een delegatie van ons Parlement in Darfur geweest. Tijdens ons bezoek hebben wij vertegenwoordigers ontmoet van AMIS, de missie van de Afrikaanse Unie in Sudan. Het was en is nog steeds een ongelooflijk moeilijke missie, zoals we hoorden van een aantal van deze AMIS-vertegenwoordigers.Bijvoorbeeld, een van de bevelhebbers, een Nigeriaanse generaal, vertelde ons dat hij zich meer priester voelde dan soldaat. Het enige wat hij kon doen, zei hij, was een beroep doen op de mensen om zich te onthouden van kwaadaardige misdrijven; hij had geen echt mandaat om op te treden en dus wekt het nauwelijks verbazing dat rebellengroeperingen deze zwakte hebben uitgebuit.
Het Westen richt zich niet scherp genoeg op Afrika. Er is een gebrek aan evenwicht tussen de omvang van de tragedie in Darfur en het niveau van aandacht die wij eraan schenken. Militaire operaties in Afrika zijn allemaal prima, maar er is een gevaar dat Afrika een proefterrein wordt voor dat soort missie. Wanneer de EU daar operaties uitvoert, moeten haar troepen gewapend zijn met een robuust mandaat, de juiste uitrusting en voldoende mankracht.De duur van de missie moet ook afhangen van haar doelstellingen.
We moeten ons niet verschuilen achter anderen, maar onze eigen verplichtingen nakomen. Dit geldt voor het financieren van AMIS en voor steun variërend van logistiek en militaire uitrusting totmanschappen. Bovenal echter hebben we de politieke wil van iedereennodig en ik ben van mening dat vrede in Darfur en in heel Sudan alleen kan worden bewerkstelligd in samenwerking met China.
José Ribeiro e Castro
namens de PPE-DE-Fractie. -(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik citeer uit de pers: "Kort na de avondmaaltijd aan het eind van de ramadan op 29 september braken ongeveer dertig voertuigen afgeladen met enkele honderden Sudanese rebellen dwars door de omheining van een basis van de vredesmissie van de Afrikaanse Unie aan de rand van Haskanita, een stadje in Zuid-Dafur, de belegerde provincie in de westelijke Sudan waar sinds het uitbreken van de burgeroorlog in 2003 tussen de twee- en driehonderdduizend mensen om het leven zijn gebracht”.
De eenheden bestaande uit zo'n honderd man, veelal Nigerianen, sloegen de eerste aanval van zich af, waarna ze zich in loopgraven terugtrokken en de hele nacht streden tot ze door hun munitie heen waren. Toen werden er tien gedood. Ten minste veertig man wist de bossen in te vluchten. Nog voordat de Sudanese soldaten de overlevenden konden redden, vielen de aanvallers plunderend het kamp binnen. Een week later werd Haskanita zelf met de grond gelijk gemaakt. Toen de VN de schade kwam opnemen, stonden alleen de school en de moskee nog overeind. Naar schatting zevenduizend mensen zijn op de vlucht geslagen. Vervolgens braken op 8 oktober gevechten uit in de stad Muhajiriya, die onder controle van een Darfuriaanse rebellengroep valt. Daarbij zijn tientallen mensen omgekomen.
Niemand weet zeker wie achter de aanval zaten. Zelfs de regering van Omar El Bashir werd ervan verdacht. Mogelijk waren het rebellen. Wat we wel weten is dat dit soort zaken zullen blijven gebeuren zolang er geen internationale vredesmacht is met een effectief mandaat en met effectieve middelen. Dat weet iedereen en het wordt tijd dat we ophouden verstoppertje te spelen met de regering in Khartoem.
Ana Maria Gomes
namens de PSE-Fractie.-(EN) Mevrouw de Voorzitter, de afgrijselijke aanval van rebellentroepen op de missie van de Afrikaanse Unie in Sudan (AMIS) in Haskanita werd gevolgd door een reeks andere wraakacties door regeringstroepen gericht tegen alle dorpen die onderdak zouden bieden aan rebellen. Hierbij zijn talrijke burgerslachtoffers gevallen.
We moeten ons realiseren dat dit past binnen de genocidale strategie van de kliek van Bashir in Khartoem om de gemeenschappen in Darfur en de rebellengroepen uiteen te drijven en te vernietigen en zo de vredesonderhandelingen, waaronder de onderhandelingen die dit weekeinde in Libië op het programma staan, te ondermijnen.
Die afschuwelijke aanval en het daaropvolgende geweld legden ook de fundamentele beperkingen bloot van een volledig Afrikaanse troepenmacht zoals AMIS in Darfur. Het is dus van cruciaal belang dat de Hybride operatie van de Afrikaanse Unie en Verenigde Naties in Darfur (UNAMID), die begin januari wordt ingezet, tegen die tijd op volle sterkte en capaciteit is en goed toegerust is voor haar taak.
Het is in dit verband zeer verontrustend dat de voorzitter van de Commissie van de Afrikaanse Unie, de heer Konaré, op een volledig Afrikaanse macht heeft aangedrongen en de toevoeging van door Uruguay, Thailand en Noorwegen aangeboden eenheden aan UNAMID, in weerwil van het besluit van de VN-Veiligheidsraad, zelfs heeft geweigerd. Hij kopieert zo de slinkse handelwijze van de kliek in Khartoem.
Het is ook verontrustend dat de Europese Unie, de VS en andere rijke landen er niet in geslaagd zijn deze missie de snelle en volledige steun te bieden die zij verdient, namelijk door niet met de noodzakelijke financiële dekking en andere logistieke en militaire faciliteiten over de brug te komen. Zelfs de missie in Tsjaad heeft grote vertraging opgelopen en die was zogenaamd "spoedeisend”.
Tot slot, de heer Bashir wordt in Lissabon met de rode loper binnengehaald. De heer Mugabe is niet de enige. Ik hoop dat de autoriteiten van de Europese Unie, de Commissie, het voorzitterschap en de lidstaten, de kans niet voorbij zullen laten gaan hem daadwerkelijk te confronteren met deze enorme schuld waarvoor hij, ooit, in Den Haag verantwoording zal moeten afleggen.
Carl Schlyter
namens de Verts/ALE-Fractie. -(SV) Allereerst gaan onze gedachten uit naar de zonen, broers en geliefden die nu vermist worden na de brute aanval op de AMIS-troepen. Deze mensen zijn gestorven terwijl ze hun medemensen in een buurland probeerden te helpen. Velen zijn hier het slachtoffer geworden van geweld, verkrachting, moord en armoede. Hoe vaak hebben wij hier gestaan en erover gesproken? Hoe vaak hebben wij gevraagd dat de regering of anderen zouden optreden? Ik herinner u eraan dat de centrale taak van elke regering is de mensenrechten van haar burgerbevolking te beschermen.Deze regering heeft in haar hele carrière nooit ook maar een poging gedaan dit te doen. We moeten echter nog geduld betrachten in onze frustratie, omdat we het slechts kunnen doen via lange termijn economische en politieke steun voor degenen die proberen het conflict op te lossen. We moeten niet helemaal onze eigen economische belangen negeren. Soms zijn het onze eigen oliemaatschappijen die in werkelijkheid bepaalde groepen steunen, indirect of direct. We moeten dit ook aanpakken. Er ligt een zware verantwoordelijkheid bij de regering en wij moeten verdere eisen stellen. Ik ben het volledig eens met mijn collega Raül Romeva dat het Internationaal Strafhof volledige toegangsrechten moet krijgen en het volledige onderzoeksrecht, zodat de mensen in dit zwaar beproefde land te zijner tijd gerechtigheid kunnen zien. Danku.
Kathy Sinnott
namens de IND/DEM-Fractie.-(EN) Mijnheer de Voorzitter, terwijl Ierse soldaten onderweg zijn naar Tsjaad om vluchtelingen bescherming te bieden tegen het naburige Sudan, word ik er weer op pijnlijke wijze aan herinnerd dat dit tragische geval van genocide in Sudan dag in dag uit doorgaat, zonder dat het eind in zicht is. Ik verwelkom deze motie die het geweld afkeurt en die als steun dient voor de missies van de VN en de AU in Sudan. "We moeten een verenigd front vormen”, staat er in de motie. Hoewel ik het idee toejuich, zie ik dit nog niet gebeuren. U moet namelijk weten dat de VN zelf intern verdeeld is over deze kwestie.
Het effect van onze inspanningen blijft beperkt, zolang China, een lid met een beslissende stem, het conflict blijft voeden en verlengen door de regio van wapens te voorzien. Onze vinger wijst opnieuw naar China als de voornaamste verdediger van de regering in Khartoem. China ruilt Chinese wapens tegen Sudanese olie en je hoeft geen raketgeleerde te zijn om te zien dat dit een van de belangrijkste oorzaken is van het aanhouden van het conflict.
We moeten niet accepteren dat het Chinese wapenexportbeleid in nevelen gehuld blijft. Beijing publiceert geen informatie over buitenlandse wapenleveranties en heeft de afgelopen acht jaar geen gegevens overgelegd aan het VN-register voor conventionele wapens. De Chinese wapenexport - die ook werd ingezet tijdens de aanval die zojuist werd beschreven - bedraagt naar schatting meer dan twee miljard Amerikaanse dollar per jaar. Je kunt je dus afvragen hoe verantwoordelijk China zich voelt voor zijn handelen.
Als deze kwestie niet wordt aangepakt, is het niet alleen Sudan dat eronder te lijden heeft. Wapens uit China kom je tegen in Australië, Maleisië, Thailand en Zuid-Afrika en er worden ook regelmatig zendingen naar Birma en Nepal verscheept. Ik verzoek het Parlement dringend de rol die China speelt door de genocide van de Sudanese bevolking te steunen, te veroordelen. Het is allemaal goed en wel dat we de vrede en de rol van de VN steunen, maar we moeten dit actieve wijze doen - doen we dat niet, dan lopen we het gevaar dat we bijdragen aan het lijden van de Sudanese bevolking.
Koenraad Dillen
namens de ITS-Fractie.-(NL) Voorzitter, natuurlijk is de dood van tien soldaten van de vredesmacht van de Afrikaanse Unie een zoveelste betreurenswaardig feit in Darfur. Dit Parlement toont zich al jaren terecht ongerust over de regio.
Maar toch betreur ik dat hier weer een kans gemist wordt om de verantwoordelijkheid en nefaste rol van China in dit conflict aan te kaarten. Want het moet nogmaals gezegd worden: China speelt in zijn zucht naar invloed in Afrika een verderfelijke rol in het door conflicten geteisterde Sudan; en dit over de rug van de slachtoffers die in Darfur vallen, en nu onrechtstreeks ook met het bloed van de soldaten die mede proberen een stabiliserende rol te spelen.
De Chinezen hebben met hun dubieuze investeringen een enorme bijdrage geleverd aan de oorlogsinspanningen van het regime aldaar. Europa moet eindelijk eens beseffen dat naarmate de Chinezen in Afrika sterker worden onze westerse boodschap van democratie, vrijheid en goed bestuur in Afrika steeds meer uitdooft. Maar ja, China is een te belangrijke handelspartner van Europa, en wanneer de Realpolitik om de hoek komt kijken, wordt het discours over de mensenrechten en democratie maar al te vaak op een laag pitje gezet.
Colm Burke
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik betreur de dood van de tien vredessoldaten van de Afrikaanse Unie die op 30 september 2007 door onbekende troepen in Haskanita in Zuid-Darfur zijn omgebracht. Ten minste acht andere personeelsleden van de missie van de Afrikaanse Unie in Sudan (AMIS) raakten hierbij ernstig gewond en nog eens veertig anderen worden nog steeds vermist. Ik doe een dringend beroep op de Sudanese regering om haar volledige medewerking te verlenen aan een onafhankelijk onderzoek naar de aanval en om de verantwoordelijken te berechten.
Deze doden herinneren ons aan de ernst van de veiligheidssituatie in deze regio. Helaas kan er momenteel niet van vredehandhaving worden gesproken, maar desondanks heeft de internationale gemeenschap, waaronder de VN en de Europese Unie, een verantwoordelijkheid om te helpen de veiligheid in deze regio zo snel mogelijk te vergroten zodat vrede in de toekomst mogelijk wordt.
Bij de missie van de Europese Unie in het grensgebied tussen Tsjaad, de Centraal-Afrikaanse Republiek en Darfur moet ook rekening worden gehouden met slachtoffers. Niemand heeft gezegd dat dit een eenvoudige onderneming zou worden. Het is van groot belang dat EU-lidstaten politieke, financiële en technische ondersteuning mobiliseren voor de Ierse, Franse, Belgische, Poolse en andere troepen die deel uitmaken van deze missie. Het kan niet zo zijn dat onze troepen slecht toegerust zijn, zoals de zwaar onder druk staande AMIS. Als we onze troepen in een licht ontbrandbare omgeving plaatsen, moeten ze de middelen hebben zichzelf te beschermen. Deze EU-missie krijgt een robuust mandaat voor het gebruik van geweld, onder verwijzing naar hoofdstuk VII van het VN-handvest, en troepen moeten worden aangemoedigd zich hierop te beroepen. Vredehandhaving is een uiterst nobele bezigheid en het is tragisch wanneer een vredessoldaat om het leven komt terwijl hij of zij zich inzet om de levens van anderen te beschermen.
Daarom moeten we de diverse partijen onder druk blijven zetten ...
(De spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
(PL) Het conflict dat al sinds 2003 in Darfur woedt, wordt erkend als de grootste humanitaire ramp van onze tijd. Tweehonderdduizend mensen zijn omgekomen als gevolg van etnische zuivering en pogroms en nog eens twee en een half miljoen zijn ontheemd. Miljoenen vluchtelingen leven in angst voor wat de volgende dag brengen zal en ze hebben een krijgsmacht van net zeven duizend slecht uitgeruste soldaten van de vredesmacht van de Afrikaanse Unie, die in toenemende mate het doelwit wordt van bloedige aanvallen zoals de aanval in Haskanita in september vorig jaar.
De situatie in deze regio verslechtert dramatisch en vertegenwoordigers van humanitaire vredesorganisaties worden slachtoffer van ontvoeringen. In deze situatie is het belangrijk zo snel mogelijk te handelen om de gezamenlijke missie van de VN en de Afrikaanse Unie in gang te zetten, die, nu die de instemming van de Sudanese regering heeft, ook een sterk mandaat moet hebben die haar in staat stelt volledige bescherming aan de burgerbevolking te geven.De missie moet uit voldoende soldaten bestaan met voldoende uitrusting en financiële middelen. De Europese Unie, de VN en de Afrikaanse Uniemoeten zich gezamenlijk inspannen om het vredesproces in Darfur te vernieuwen en om te helpen een rechtvaardige en duurzame overeenkomst te vinden die wordt getekend door alle betrokken partijen.
Benita Ferrero-Waldner
lid van de Commissie.-(EN) Mevrouw de Voorzitter, evenals het Europees Parlement veroordelen wij als Europese Commissie de moord op de vredessoldaten van de Afrikaanse Unie in Haskanita en tijdens andere incidenten het afgelopen jaar, en natuurlijk ook het feit dat vele anderen nog steeds vermist zijn.
We moeten niet doen alsof de grotere vredesmacht die op het punt staat het over te nemen van de huidige missie van de Afrikaanse Unie in Sudan (AMIS) in staat zal zijn zichzelf eenvoudig te beschermen en zo de enorme door de Europese Commissie en vele andere donoren gesteunde humanitaire operatie te doen slagen en de vrede te handhaven, want er is helemaal geen vrede om te handhaven. Dat is juist het punt.
We zijn blij dat de regering van Sudan bereid is de VN-vredesmacht op Sudanese bodem toe te laten. Wij en ook de rest van de internationale gemeenschap zijn van plan de regering aan haar woord te houden. We verwelkomen het voornemen van de regering een staakt-het-vuren af te kondigen als de onderhandelingen in Libië op 27 oktober beginnen, maar dat is niet genoeg. De Europese Commissie vraagt de regering van Sudan ook een zinvolle bijdrage te leveren aan de onderhandelingen met als doel een rechtvaardige verdeling van de macht en de rijkdom in Darfur tot stand te brengen. We sluiten ons aan bij het verzoek van de rest van de Europese Unie aan de rebellenbewegingen om een einde te maken aan het moorden en plunderen waarmee ze hun eigen zaak schaden. We vragen ze ook met oprechte bedoelingen deel te nemen aan de besprekingen in Sirte.
Zoals u weet, komt daar resolutie 1778 van de VN-Veiligheidsraad van 25 september nog bij. Deze voorziet in een internationale multidimensionele troepenmacht die moet bijdragen aan de stabilisatie van Oost-Tsjaad en het noordoosten van de Centraal-Afrikaanse Republiek en zo de veiligheid van de lokale burgerbevolking, vluchtelingen en ontheemden moet garanderen en de situatie in Sudan moet stabiliseren.
Op basis hiervan hebben de Raad Algemene Zaken en de Raad Buitenlandse Zaken op 15 oktober besloten een multidimensionele Europese interimmacht bestaande uit drieduizend manschappen, genaamd EUFOR Tsjaad, te sturen om het aanwezige VN-contingent op korte termijn te steunen en aan te vullen. Als we de regionale dimensie van de Darfur-crisis in beschouwing nemen, is de inzet van deze nieuwe EUFOR-Tsjaad-missie en van een VN-politiemissie parallel aan UNAMID in Sudan, volgens mij, een belangrijke stap in de richting van een duurzame oplossing van het conflict in Darfur en, uiteindelijk, ook van de vrijwillige terugkeer van de Sudanese vluchtelingen die naar Tsjaad zijn uitgeweken. Ik kan u vertellen dat op dit moment een Ierse generaal daar bezig is de situatie te verkennen en te onderzoeken waar EUFOR precies moet worden ingezet.
Maar om terug te komen op de kwestie Sudan zelf: ik kan wel zeggen dat we ervan overtuigd zijn dat de toekomst van Sudan gelegen is in het delen van de rijkdom en de macht, in een federale regering en een federale regeling. Dat is wat de regering en de rebellen in januari 2005 in Naivasha hebben afgesproken, toen de alomvattende vredesovereenkomst werd getekend, waarmee een eind kwam aan de tientallen jaren durende burgeroorlog tussen het noorden en het zuiden. De internationale gemeenschap moet zich vierkant achter deze alomvattende vredesovereenkomst scharen, want als deze overeenkomst het houdt - momenteel bevindt de overeenkomst zich weliswaar in moeilijk water, maar dat hoeft nog niet het einde ervan te betekenen - is dat een krachtig bewijs dat dergelijke regelingen ook voor Darfur kunnen worden getroffen.
Door middel van de steun die we ook op grond van het Europees Ontwikkelingsfonds bieden voor de wederopbouw en rehabilitatie van Zuid-Sudan en voor de langdurige onpartijdige en duurzame ontwikkeling van het hele land, scharen we ons dus vierkant achter het alomvattende vredesovereenkomst. We staan ook achter de pogingen van de speciale vertegenwoordiger van de EU voor Sudan om vrede in Darfur te bewerkstelligen en we staan, samen met andere donoren, klaar ervoor te zorgen dat een hernieuwde vredesovereenkomst op de voet gevolgd wordt door het vredesdividend, in de vorm van de wederopbouw en rehabilitatie van Darfur.
Wij zijn van mening dat het in het belang is van alle partijen - de regering, de rebellen in Darfur, de landen in de Hoorn van Afrika en de internationale gemeenschap - dat Sudan niet uiteenvalt. Ik vind dat we ons vastberaden moeten inzetten voor vrede in Sudan, ook al zullen de onderhandelingen in Sirte traag en moeizaam verlopen en bij tijden ontmoedigend zijn. We hebben nog steeds greep op de eenheid van dit land.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt plaats na de debatten, tijdens de stemmingen - die in feite nu aan de orde zijn.
