Crisis in de visserijsector als gevolg van de stijging van de olieprijzen (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van de volgende mondelinge vragen:
van João Ferreira en Patrick Le Hyaric, namens de GUE/NGL-Fractie, aan de Commissie: Crisis in de visserijsector door hogere brandstofprijs (B7-0306/2011),
van Alain Cadec, Antonello Antinoro, Jim Higgins, Jarosław Leszek Wałęsa, Maria do Céu Patrão Neves, Werner Kuhn, Ioannis A. Tsoukalas, Crescenzio Rivellini, Rareş-Lucian Niculescu, Vito Bonsignore en Salvador Garriga Polledo, namens de PPE-Fractie, aan de Commissie: Crisis in de Europese visserijsector ten gevolge van de stijgende aardolieprijzen (B7-0307/2011),
van Philippe de Villiers en Juozas Imbrasas, namens de EFD-Fractie, aan de Commissie: Crisis in de Europese visserijsector als gevolg van de stijgende olieprijs (B7-0308/2011),
van Britta Reimers, namens de ALDE-Fractie, aan de Commissie: Crisis in de Europese visserijsector ten gevolge van de stijgende aardolieprijzen (B7-0310/2011),
van Josefa Andrés Barea, Kriton Arsenis, Luis Manuel Capoulas Santos, Estelle Grelier, Iliana Malinova Iotova, Guido Milana, Ulrike Rodust, Antolín Sánchez Presedo en Catherine Trautmann, namens de S&D-Fractie, aan de Commissie: Stijgende olieprijzen en steun voor vissers (B7-0311/2011), en
van Isabella Lövin, namens de Verts/ALE-Fractie, aan de Commissie: Crisis in de visserijsector door de stijgende aardolieprijzen (B7-0313/2011).
Alain Cadec
auteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, om te beginnen: het Parlement heeft maar één zetel, en die is in Straatsburg!
Sinds februari 2011 is de olieprijs almaar gestegen. Onlangs is de grens van 100 dollar overschreden. De vissers in alle Europese kustgebieden worden zwaar getroffen door deze prijsstijging.
De bedrijfskosten van de visserij vliegen namelijk omhoog als de olieprijs stijgt. Vooral de ambachtelijke visserij wordt ernstig getroffen. Ook de inkomens van de vissers zijn afhankelijk van de olieprijs. Overal krijg ik van mensen die in de sector werkzaam zijn, te horen dat ze zich zorgen maken over de stijgende olieprijs. Ik wil graag dat we gezamenlijk optreden om te zorgen dat deze ondernemingen ondanks de stijging van hun bedrijfskosten hun activiteiten kunnen voortzetten.
Met deze vraag en de eruit voortvloeiende resolutie dring ik erop aan dat de lidstaten indien nodig de beroepsbeoefenaren in de visserijsector helpen hun activiteiten voort te zetten zonder dat de mededinging wordt verstoord. Daarom vraag ik om een verhoging van het plafond van de de minimis-steun van 30 000 tot 60 000 euro per onderneming. Hierbij gaat het in geen geval om een verhoging van de begroting van het Parlement of de Europese begroting. De de minimis-steun is steun die lidstaten aan hun ondernemingen kunnen toekennen als zij denken dat dit de concurrentie niet verstoort.
Wat ik vraag is een beetje meer flexibiliteit voor de lidstaten. Bovendien vraag ik de Commissie om mijn verzoek goed te bestuderen en begrip te hebben voor de zorgen van een hele sector, waarvan het behoud en de ontwikkeling essentieel zijn. De visserij, dat zijn mannen en vrouwen die een behoorlijk inkomen nodig hebben en die we moeten ondersteunen. Vooral de toenemende invoer van kweekvis en visserijproducten op de Europese markt maakt deze sector steeds kwetsbaarder. Dit is niet alleen een kwestie van economische winst. Wij hebben er zelf belang bij om deze activiteit te behouden, voor de ontwikkeling van ons grondgebied en onze kustgebieden, voor de voedselzekerheid van de Europese Unie en voor het behoud van de werkgelegenheid in deze sector.
Bastiaan Belder
auteur. - Mijnheer de Voorzitter, de situatie in de visserijsector is zeer ernstig. De brandstofprijs is hoog, de prijs voor vis is laag, historisch laag.
Collega's, ik vraag uw aandacht voor de visserij op schol. De visserij op schol is belangrijk voor mijn land, Nederland, maar ook voor Frankrijk, België, Engeland en Denemarken. Een paar jaar geleden was er onvoldoende schol. Om die reden werd heffingsvrije import van andere platvis toegestaan. Goedkope alternatieven, minder lekker ook, maar dat terzijde. Vandaag echter is er voldoende schol. De heffingsvrije import van goedkope platvis gaat echter door. Het gevolg: de verse schol wordt verkocht ver beneden de kostprijs of wordt doorgedraaid op de veiling. Helaas! De heffingsvrije import van platvisfilet moet stoppen, mijnheer de Voorzitter. Niet alleen de visserman, ook de verwerkers en de handel willen dat. Waarom? Het voortbestaan van de visserman is essentieel voor de handelaar, anders heeft de handel in de toekomst geen schol meer in zijn assortiment.
Collega's, concrete maatregelen zijn hard nodig. Een crisis vraagt om Europese daadkracht. Ik roep u op voor deze maatregel te stemmen.
Jörg Leichtfried
(DE) (Spreker stelt Alain Cadec een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement) Mijnheer de Voorzitter, ik heb een vraag aan de heer Cadec over wat hij aan het begin van zijn toespraak heeft beweerd over de enkele zetel van het Europees Parlement. Mijnheer Cadec, het is u misschien al opgevallen dat het Parlement en de commissies af en toe ook in Brussel vergaderen, of dat de diensten van het Parlement ten dele in Luxemburg gevestigd zijn. Ik wilde u er toch even op wijzen dat de situatie misschien niet precies zo is als u denkt.
Alain Cadec
auteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wilde er alleen maar even aan herinneren dat de Verdragen er geen twijfel over laten bestaan: de zetel van het Europees Parlement, de zaal waarin wij ons vandaag en deze week bevinden, is in Straatsburg en nergens anders.
Natuurlijk werken we ook in Brussel. Ik ben daar twee weken per maand, en net als u, dames en heren, breng ik er heel wat tijd door en doe ik er veel werk. Maar de zetel van het Parlement - dat wil zeggen deze zaal - is in Straatsburg en moet in Straatsburg blijven.
Britta Reimers
auteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, de brandstofprijs stijgt onophoudelijk, en voor veel ondernemingen in de Europese Unie is dat een bijkomende last. Vooral onze vissers hebben te lijden onder deze stijgingen, want ze kunnen de bijkomende kosten niet gewoon compenseren door meer te vangen of de prijzen te verhogen.
De huidige politieke situatie in Noord-Afrika en in het Midden-Oosten heeft tot nog meer problemen geleid. Daarom moeten we beoordelen welke gevolgen de stijging van de brandstofprijs heeft voor de economie en de werkgelegenheid in de EU. Welke sectoren lopen meer risico, hoe kunnen we steun geven zonder de concurrentie te vervalsen? Daarom vragen we de commissie om dit te onderzoeken.
Het is belangrijk dat we de Europese visserijsector de nodige ondersteuning bieden, ook om te verhinderen dat we nog sterker van de invoer van vis uit derde landen afhankelijk worden. We werken op dit moment aan de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid, en juist daarom zijn we verplicht om ook deze kwestie behoedzaam aan te pakken, en niets te overhaasten.
Ulrike Rodust
auteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, de Europese visserij bevindt zich in een ernstige crisis, dat hebben mijn collega's al gezegd. Vissers overal in Europa klagen over een gevoelige daling van hun inkomen, en dit begint hun overleven in gevaar te brengen. Maar waarom daalt het inkomen van onze vissers? Ik zie daarvoor drie redenen: ten eerste de afname van de visbestanden, ten tweede de daling van de prijzen van met name vissoorten die niet bedreigd zijn, en waarvan te veel wordt aangeboden, en ten derde - en dat bespreken we vandaag - de hogere bedrijfskosten vanwege de stijgende prijs van ruwe olie.
Hier moet de politiek ingrijpen. We moeten alles doen wat in onze macht ligt om te helpen, ik herhaal, wat in onze macht ligt. De ontwerpresolutie van de conservatieven belooft meer dan we waar kunnen maken. Zij eisen een verhoging van onze de minimis-steun met 100 procent van 30 000 naar 60 000 euro, om zo de brandstofsubsidies te betalen. Veel lidstaten kunnen zich die brandstofsubsidies echter helemaal niet permitteren. Zo kunnen we de meeste Europese vissers dus helemaal niet helpen.
Bovendien blijven de twee andere problemen bestaan. Ten eerste leidt dit tot nog meer overbevissing, en ten tweede lossen we het probleem van de marktprijzen zo niet op.
In verband met de financiële ondersteuning van de visserij zie ik een nog veel groter probleem. De lidstaten maken geen gebruik van de middelen uit het Europees Visserijfonds, hoewel de Unie een bijdrage van 50 procent betaalt. Dat moet absoluut anders, in het belang van onze vissers.
Dames en heren, laten we voor donderdag samen proberen om een genuanceerdere tekst uit te werken, laten we samen strijden voor een minder schreeuwerig beleid en voor een redelijke en duurzame visserij.
Isabella Lövin
auteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou ook de heer Cadec willen bedanken omdat hij ons de kans geeft om deze zeer fundamentele kwesties te bespreken. Eerst en vooral zijn er, wat de stijgende olieprijzen betreft, twee sectoren die feitelijk geen enkele energiebelasting moeten betalen, namelijk de luchtvaart en de scheepvaart, met inbegrip van de visserij. Aangezien de visserij al is vrijgesteld van alle accijnzen op brandstof, wordt ze dus in vergelijking met alle andere sectoren in de Europese Unie proportioneel minder getroffen door de stijging van de olieprijzen.
Dat is al een verborgen subsidie die het voor de Europese visserij mede mogelijk heeft gemaakt om op uitgeputte bestanden te blijven vissen. De takken van de visserijsector die de grootste hoeveelheden fossiele brandstoffen verbruiken, zoals boom- en bodemkorren, zijn feitelijk de meest destructieve. De de minimis-steun is in 2008 al vertienvoudigd, wat ook een grote subsidie voor de sector is. Tezelfdertijd doen we internationaal heel wat beloften met betrekking tot het reduceren van onze koolstofdioxide-emissies, tegen 2050 zelfs met 80 tot 95 procent. In Nagoya hebben we ook beloofd om tegen 2020 een einde te maken aan subsidies die schadelijk zijn voor het milieu. In de context van de WTO-onderhandelingen spitsen we er ons ook op toe op welke manieren we een einde kunnen maken aan het verstorende effect van visserijsubsidies.
Als de EU nu een hogere de minimis-steun zou invoeren, zou dat volgens mij allicht de leidende rol van de EU in het lopende onderhandelingsproces ondermijnen en een signaal de wereld insturen dat ook andere landen hun subsidies voor brandstof voor de visserij mogen verhogen, wat tot een vicieuze cirkel zou leiden die de druk op de visbestanden in de wereld zou doen toenemen. Dat is absoluut niet wat we op dit ogenblik nodig hebben: we moeten de tendens ombuigen, en dit zou allesbehalve het juiste signaal zijn. De markt moet de stijging van de prijzen weerspiegelen, en dat is waar de Commissie zich bij de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid op moet toespitsen.
Maria Damanaki
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie is zich bewust van de situatie waarin de visserijsector zich momenteel bevindt. De brandstofprijzen zijn een van de oorzaken van de problemen waarmee we worden geconfronteerd, maar ze zijn niet de enige oorzaak.
Wat de brandstofprijzen betreft, moedigt de Commissie de lidstaten aan de mogelijkheden die het Europees Visserijfonds biedt, ten volle te benutten om het hoofd te bieden aan de huidige situatie. We hebben die mogelijkheden niet allemaal benut. Tot dusver hebben de lidstaten nog geen 20 procent van de totale middelen gebruikt.
De hoge brandstofprijzen kunnen het best worden aangepakt door middel van die maatregelen in het kader van het Europees Visserijfonds die de visserijvloot helpen te herstructureren en visserijproducten een grotere toegevoegde waarde geven, waardoor ze een hogere prijs opleveren. De brandstofprijzen zullen in de komende jaren waarschijnlijk hoog blijven. Vorige week daalden de brandstofprijzen weliswaar, maar we kunnen er niettemin van uitgaan dat de prijzen hoog zullen blijven.
Daarom denkt de Commissie in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid en het Financieel Reglement na over manieren om nog meer gebruik te maken van visserijmethoden die minder brandstof verslinden. Het is onze bedoeling de sector aan te moedigen om zich aan te passen en beter bestand te worden tegen hoge brandstofprijzen. Bij een dergelijke benadering moeten we echter het beginsel respecteren dat financiële steun er onder geen beding mag toe leiden dat er meer wordt gevist.
De beste manier om de visserijsector minder gevoelig te maken voor brandstofprijzen, bestaat erin om te verzekeren dat de hoeveelheden gevangen vis in overeenstemming zijn met de maximale duurzame opbrengst. Dat zal op middellange termijn tot rijkere visbestanden leiden. Meer vis betekent grotere vangstmogelijkheden, en dus hogere opbrengsten voor de sector in zijn geheel.
De verhoging van het plafond van de de minimis-steun is geen nieuwe kwestie. In 2008 voerde de Commissie een onderzoek uit waarin we analyseerden wat de gevolgen zijn van een verhoging van het plafond van 30 000 tot 100 000 euro per begunstigde.
De conclusie van het onderzoek was dat dit voorstel voornamelijk om drie redenen onaanvaardbaar was. Ten eerste omdat zo'n verhoging zou leiden tot een verstoring van de visserijactiviteiten in de richting van energieverslindende technologieën waar het mariene milieu meer onder te lijden heeft. Ten tweede omdat grotere schepen die meer brandstof verbruiken, meer middelen zouden krijgen dan kleinere schepen die minder energie verbruiken. Ik denk niet dat hier iemand is die de grotere schepen zou willen aanmoedigen om meer brandstof te verbruiken.
De derde reden is veel belangrijker, en een aantal Parlementsleden heeft hem al vermeld. Veel lidstaten moeten momenteel noodgedwongen besparingsmaatregelen nemen. Er zou maar weinig politieke steun van de lidstaten zijn voor een voorstel dat tot meer overheidsuitgaven zou kunnen leiden. Zelfs als het plafond van de de minimis-steun zou worden verhoogd, zouden veel lidstaten niet het geld hebben om daadwerkelijk gebruik te maken van die nieuwe mogelijkheid om het geld van de belastingbetalers te besteden. Als slechts enkele lidstaten hogere de minimis-steun zouden betalen, zou dat de mededinging verstoren en ertoe leiden dat de voorwaarden niet voor alle vloten van de verschillende lidstaten dezelfde zijn. Dat is de belangrijkste reden van allemaal.
Het voorstel van de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie om de vrijstelling van accijnzen op brandstof voor de visserijsector op te heffen, is voor ons onaanvaardbaar. Met uitsluitend communautaire wetgeving kunnen we deze kwestie niet naar behoren aanpakken; dit moet op mondiaal niveau worden besproken. Alleen accijnzen heffen op brandstof die in havens van de EU wordt getankt, zou tot enorme concurrentieverstoringen leiden, ten nadele van de EU-vloten. Het zou ook de EU-havens schade toebrengen omdat veel schepen hun brandstof gewoon buiten de Europese Unie zouden kopen. Daarom dringen wij er bij de lidstaten op aan om gebruik te maken van onze middelen.
Carmen Fraga Estévez
Mijnheer de Voorzitter, in afwachting van de voorgestelde hervormingen van het gemeenschappelijke visserijbeleid, wil de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) nogmaals haar ongerustheid uiten over de economische situatie van de visserijsector.
Totdat het voorstel voor een nieuwe gemeenschappelijke marktordening wordt ingediend, blijft de sector bij het vaststellen van de prijzen een speelruimte van nagenoeg nul houden: de invoerregeling, waarbij een groot deel van de ingevoerde vis uit de illegale visserij afkomstig is, blijft een vorm van oneerlijke concurrentie voor de EU-productie; door de nieuwe controleverplichtingen moeten bedrijven meer van hun middelen te gelde maken en de algehele crisis werkt een grotere consumptie van kwaliteitsproducten nou niet bepaald in de hand. Daar komen de nieuwe hoge brandstofprijzen nog bij, die opnieuw een bedreiging vormen voor de bedrijven die de crisis van 2008 wisten te overleven.
Er worden in het nieuwe gemeenschappelijk visserijbeleid diepgaande hervormingen verwacht en in dat kader en in een context van steeds afnemende structurele steun, kunnen veel bedrijven liquiditeit nodig hebben om zich te herstructureren of zich aan te passen met het oog op 2013.
Om die reden hebben we deze mondelinge vraag en dit voorstel voor een resolutie ingediend, aangezien deze steun geen kosten met zich meebrengt voor de begroting van de EU en de stijging van de steun waar om wordt verzocht, bovendien nog veel lager is dan de de minimis-steun aan andere sectoren, zoals de transportsector of de landbouwsector. Wij willen niet terug naar de situatie van 2008 toen we het pakket door commissaris Borg aangenomen maatregelen in extremis hebben bediscussieerd.
Ik wil de commissaris nog één ding zeggen: het is waar dat sommige lidstaten wel en andere lidstaten niet in staat zijn steun te verlenen en dit leidt, volgens u, tot ongelijkheid. Maar er ontstaat veel meer ongelijkheid door bijvoorbeeld het feit dat sommige lidstaten het Europees Visserijfonds niet medefinancieren en dat wordt algemeen geaccepteerd. Wat we moeten voorstellen zijn steunmaatregelen, en de lidstaten die hun sectoren willen beschermen, zullen dat ook kunnen doen.
Catherine Trautmann
namens de S&D-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, de vissers hebben ons verteld dat ze steeds meer moeite hebben om hun brood te verdienen met hun werk.
De vermindering van de visquota en de plannen voor onttrekking aan de vloot hebben hen toch al in een buitengewoon penibele situatie gebracht, en daar komt nu nog een extra probleem bij: de stijging van de olieprijzen. Hoewel de prijs weer iets gedaald is, blijft hij fluctueren en dit trekt al twee jaar lang een zware wissel op het dagelijks leven van al onze Europese vissers, vooral in de ambachtelijke en kustvisserij.
Deze situatie is buitengewoon zorgwekkend en wij willen de vissers graag verzekeren dat we volledig achter hen staan. Daarom vragen we de Europese Commissie om een verhoging van het plafond van de de minimis-steun die hun kan worden verleend om hen te helpen deze crisis het hoofd te bieden. Het gaat hierbij om niets anders dan een tijdelijke noodmaatregel.
De Commissie heeft al eerder, in 2007, op een dergelijke situatie gereageerd en nu deze nieuwe piek zich voordoet willen we graag weten welke concrete maatregelen - u hebt er al een aantal uiteengezet - zij overweegt te nemen. Ook lijkt het ons essentieel, zoals mevrouw Fraga Estévez al zei, om na te gaan of de lidstaten alle bedragen waarin de regeling op dit moment voorziet, gebruiken.
Nu de contouren van het toekomstige gemeenschappelijk visserijbeleid zich lijken af te tekenen, denk ik niet dat onze vissers wars zijn van verandering. In tegendeel: velen hebben mij laten weten bereid te zijn zich in te spannen, vooral voor wat betreft de instandhouding van de visbestanden. We hebben het hier namelijk over een collectieve verantwoordelijkheid. Maar om dat te kunnen doen, moeten ze niet het slachtoffer worden van externe factoren waar ze volstrekt geen vat op hebben.
Een snel en effectief antwoord van uw kant, mevrouw de commissaris, op dit punt zou een signaal zijn dat bovendien de - zoals bekend - vanouds broze betrekkingen tussen de Commissie en de beroepsgroep zou helpen versterken.
Chris Davies
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, vandaag worden er vanwege de stijging van de brandstofprijzen subsidies gevraagd voor vissers, morgen zal het voor landbouwers zijn, daarna voor vrachtwagenbestuurders en weer daarna voor luchtvaartmaatschappijen. En wat dacht je van de eigenaars van tankstations? Hun winst is gedaald omdat de brandstofprijzen zijn gestegen.
We hebben allemaal te lijden onder de stijging van de brandstofprijzen. Laten we elkaar subsidiëren. Het is allemaal onzin. Datgene wat we nu in het Europees Parlement meemaken is een Amerikaanse, uitsluitend op het winnen van stemmen gerichte manier om aan politiek te doen - het specifiek opkomen voor sectorale belangen. Wat uit dit debat echter blijkt, is dat, ook al zegt iedereen dat we een duurzaam visserijbeleid moeten hebben, als puntje bij paaltje komt sommigen niet begrijpen wat de term 'duurzaamheid' in de praktijk inhoudt. We weten echt niet wat die term betekent.
De Commissie heeft zeer duidelijk gemaakt dat ze beseft dat de visserijsector in bepaalde opzichten economisch niet rendabel is, maar dat dit niet het gevolg is van de stijgende brandstofprijzen. De oorzaak is dat tientallen jaren lang op niet duurzame manier is gevist. Als er beperkingen zijn op de markt, als vissers de kosten van de visvangst niet rechtstreeks aan hun klanten kunnen doorrekenen, dan is dat iets wat we moeten onderzoeken. We moeten ervoor zorgen dat er een rechtstreeks verband is tussen de prijs van vis en hoeveel consumenten ervoor moeten betalen, maar gewoonweg praktijken subsidiëren die niet duurzaam zijn, is geen oplossing om de overbevissing te reduceren die de eigenlijke oorzaak is van de economische problemen. Een maand geleden zei de commissaris aan de Commissie visserij dat ze er niet aan dacht om haar steun te geven aan subsidies om de gestegen brandstofkosten te compenseren. Dat heeft ze hier vandaag herhaald, en mij doet het in ieder geval veel plezier haar dat te horen zeggen.
Marek Józef Gróbarczyk
namens de ECR-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, een gemeenschappelijk visserijbeleid dat in de eerste plaats gebaseerd is op milieubescherming, moet helpen het beheer en de ontwikkeling van de Europese visserij op een duurzaam niveau te houden. Visserij is een bijzonder belangrijke schakel van de economie, maar het moet worden benadrukt dat de visserij ook een culturele waarde heeft, die van generatie op generatie wordt doorgegeven. Daarom moet het behoud van deze waarde een doel van het gemeenschappelijke visserijbeleid worden.
Vanuit economisch oogpunt is dit bovendien essentieel om een gepast economisch evenwicht te behouden. Met het oog op de drastische stijging van de brandstofprijzen in Europa, die heeft bijgedragen tot de crisis in de sector, zou het gemeenschappelijk visserijbeleid een mechanisme moeten bevatten om in zulke situaties de vissers te beschermen tegen ongecontroleerde prijsstijgingen. De Europese Unie kan zich niet veroorloven om na de scheepsbouwindustrie en het maritieme transport nog een sector van de Europese maritieme economie naar het Verre Oosten te laten emigreren. We moeten erop wijzen dat IJsland juist uit vrees voor het gemeenschappelijk visserijbeleid niet tot de Europese Unie wil toetreden.
Daarom moet het hervormingsproces van het gemeenschappelijk visserijbeleid aanzienlijk worden versneld om het milieu te beschermen en gepaste bescherming voor de vissers te waarborgen. Opnieuw rijst de vraag of we een regionalisering in de visserijsector moeten invoeren en de verschillende lidstaten meer inspraak in het gemeenschappelijk visserijbeleid moeten geven, maar dan op een evenwichtige manier. Het moet nogmaals worden benadrukt dat het gemeenschappelijk visserijbeleid als gevolg van de crisis en de economische instabiliteit niet langer kan functioneren en de vissers zo aan hun lot zullen worden overgelaten.
Jean-Paul Besset
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik moet zeggen dat ik best tevreden ben met het antwoord van mevrouw Damanaki over deze kwestie van de gevolgen van de stijgende olieprijs voor vissers.
Waar we hier mee te maken hebben is echt een kwestie van politieke consistentie binnen de Europese Unie en een ingrijpende, structurele tendens, te weten de stijgende prijs van olie als gevolg van de schaarste ervan - en wij weten allemaal dat dit niet zal overwaaien. We kunnen dan ook niet volstaan met een conjuncturele ad-hocoplossing door de subsidies maar aan te passen aan de fluctuaties van de olieprijs. Dit is een kwestie van politieke logica. De Europese Unie moet vasthouden aan de beginselen en de doelstellingen die zij zichzelf gesteld heeft, door prioriteit te blijven geven aan de bestrijding van de klimaatopwarming en het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen door het gebruik van fossiele brandstoffen.
We moeten dus vermijden dat we een verkeerd signaal afgeven en een tegenstrijdig beleid voeren. We helpen de vissers niet door een energiesysteem te bestendigen dat ten dode is opgeschreven; het zal hen onvermijdelijk in zijn ondergang meeslepen. Het is veeleer zaak dat we hun de mogelijkheid geven over te schakelen op andere vangstmiddelen en de productiefactoren te heroriënteren op energiezuinige instrumenten. Daar moeten de subsidies op gericht worden en niet op een conjuncturele steun die bepaald wordt door de fluctuerende olieprijs.
Jarosław Leszek Wałęsa
. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, we behandelen vandaag een onderwerp dat we reeds in 2008 hebben aangepakt. Toen reeds drukte het Europees Parlement zijn solidariteit uit met de vissers en riep de Commissie op om concrete voorstellen uit te werken om de situatie te verbeteren in de regio's die het meest afhankelijk zijn van de visserij. De statistieken tonen duidelijk dat de kosten van de visvangst in de Europese Unie sinds 2003 meer dan verdriedubbeld zijn, en de plotse stijging van de brandstofprijzen heeft ervoor gezorgd dat de vissers momenteel 40 procent meer middelen moeten investeren om de verse vis zo snel mogelijk bij de klant te brengen.
Het fenomeen van de plotse stijgingen van de brandstofprijzen op de wereldmarkten in de laatste maanden is ongetwijfeld de belangrijkste reden voor de plotse verslechtering van de situatie. De stijging van de brandstofprijzen draagt rechtstreeks bij tot een daling van de inkomsten van de vissers, want de vissersboten worden met dieselmotoren aangedreven. We hebben hier dus te maken met een vicieuze cirkel. De vissers proberen de stijging van de brandstofprijzen te compenseren door grotere vangsten, door naar verdergelegen visgronden uit te varen, waardoor hun boten echter weer meer brandstof verbruiken. Daarom moet de Europese Commissie dringend bijkomende maatregelen nemen en, zoals mijn fractie voorstelt, de grens van de de minimis-steun optrekken van 30 000 tot 60 000 euro per bedrijf over een periode van drie jaar. Dit is een doordacht voorstel, dat in de huidige situatie hulp waarborgt voor een sector die te kampen heeft met financiële moeilijkheden, en ook sociale en economische ontwikkeling garandeert.
Josefa Andrés Barea
(ES) Mijnheer de Voorzitter, het feit dat we in deze zitting, waarin we reeds te maken hebben met een overvolle agenda, toch nog een gaatje hebben gevonden om deze kwestie te bespreken, geeft een idee van het belang dat dit Parlement hecht aan de stijging van de olieprijzen en de mate waarin de visserijsector hierdoor wordt getroffen.
Sinds 2007 is de prijs van een vat olie met 63 procent gestegen. De prijs is momenteel weliswaar weer wat gedaald, maar ik geloof niet dat de prijsdaling voldoende is om duurzaam te zijn.
Wij van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement maken ons zorgen over de mate waarin de crisis de sector raakt en wij zijn ervan overtuigd dat er pas een oplossing mogelijk is, als de EU met een antwoord komt dat onder andere de acties omvat waar de Parlementsleden en de regeringen van de verschillende lidstaten reeds om hebben gevraagd.
Wij wijzen er dan ook dringend op dat het noodzakelijk is deze situatie aan te pakken door middel van een doeltreffend en evenwichtig mechanisme dat noodmaatregelen op Europees niveau mogelijk maakt.
In 2007 werden de de minimis-regels goedgekeurd. We vragen u niet alleen om de minimis-regels, commissaris Damanaki, wij vragen u de mogelijkheden te bekijken om het Europees Visserijfonds (EVF) open te stellen, zodat het flexibeler kan worden ingezet, vanwege het onvermogen van sommige lidstaten, zoals u erkende, om geld bij te dragen en het probleem op te lossen.
Laten we hopen dat de Commissie in staat zal zijn nieuwe wegen in te slaan en met concrete voorstellen te komen, zodat het EVF ingezet kan worden om de zwaarst getroffen visserijtakken van de vloot te helpen, namelijk de kleinschalige visserij, de kustvisserij en ook de visserij in verder afgelegen zones.
Ik zou u willen vragen, commissaris, om, conform uw voorstel, de mogelijkheid te bestuderen om in het GVB nieuwe maatregelen op te nemen die de overmatige afhankelijkheid van de visserij van brandstoffen inperken. Ik zou u ook willen vragen de noodzakelijke verbeteringen in de verkoop van de producten door te voeren. Hier moet uiteraard naar worden gekeken, zoals u al aangaf, vanuit het perspectief van duurzaamheid en er moet rekening worden gehouden met milieuaspecten en sociale aspecten. Maar ook de andere kant mag niet uit het oog worden verloren, een kant die even belangrijk is, namelijk de menselijke kant, de kant van de vissers die momenteel zeer zware tijden doormaken.
Wij beschouwen dit als een noodmaatregel en wij zijn van mening dat we deze sector, die al zwaar genoeg is getroffen, door tijdelijke flexibiliteitsmaatregelen weer wat lucht kunnen geven.
Izaskun Bilbao Barandica
(ES) Mijnheer de Voorzitter, er zijn dringend concrete maatregelen nodig om de gevolgen van de stijgende brandstofprijzen voor de visserijsector te beperken.
De sector werkt met steeds schaarser wordende middelen, krijgt steeds lagere prijzen en heeft te kampen met een enorme concurrentie van de invoer uit derde landen, die de markt wel degelijk verstoort. Ik steun derhalve alle nodige maatregelen, die geen kosten met zich meebrengen op de Europese begrotingen.
Maar, gezien de afhankelijkheid van de sector van fossiele brandstoffen en met het oog op de nieuwe hervorming moet er, naast de tot nu toe verrichte inspanningen, ook aandacht worden besteed aan inspanningen die gepaard gaan met innovatiebeleid, om aldus de energie-efficiëntie van de vissersvloot te kunnen verbeteren. Want het steunen van onderzoek op dit gebied betekent ook geloof in het rendement van de sector en een mogelijkheid voor bepaalde sectoren, zoals de scheepsbouw, om zich in samenwerking met de energiemarkt, te vernieuwen en weer een nieuwe toekomst tegemoet te gaan.
Rareş-Lucian Niculescu
(RO) Mijnheer de Voorzitter, we moeten beseffen dat de aardolieprijzen hoog zullen blijven en dat we nooit meer zullen terugkeren naar de periode van 30-40 dollar per vat. De tijd van goedkope aardolie is voorbij. Voor 2011 zal het gemiddelde in ieder geval nog steeds liggen op 80-100 dollar per vat. Zodoende valt te verwachten dat de negatieve gevolgen voor de economie doorgaan. In de visserijsector zijn nieuwe maatregelen nodig, met name vanwege de krachtige internationale concurrentie waar de vissers mee te maken hebben.
In veel regio's is de visserij de enige mogelijke economische activiteit, van belang voor het behoud van arbeidsplaatsen. Zoals ik heb aangegeven moet we ons voorbereiden op voortdurend hoge aardolieprijzen en deze economische conjunctuur treft in de eerste plaats de visserij op kleine schaal. Een belangrijke vraag is zodoende: Wat is de toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid en wat is de toekomst van het Europees Visserijfonds? Als dit Fonds weinig wordt gebruikt moet het geanalyseerd en herzien worden.
Kriton Arsenis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, inderdaad zullen wij op een gegeven ogenblik geen visserij meer hebben als wij er niet in slagen het ineenstorten van de visbestanden een halt toe te roepen. Het is echter ook belangrijk te kijken naar de situatie waarin onze vissers verkeren. Het klopt namelijk dat de kleine vissers, de kustvissers, het momenteel zwaar te verduren hebben.
Wij hebben het over de uitbreiding van een maatregel waartoe deze vissers in de praktijk eerlijk gezegd niet vaak toegang hebben. Door de economische crisis zullen de meeste Middellandse-Zeelanden niet de mogelijkheid hebben om de de minimis-steun te gebruiken. Dat is de realiteit. Anderzijds moeten wij onderzoeken hoe wij via het Europees Visserijfonds de landen die met een ernstige economische crisis te kampen hebben, kunnen steunen en kunnen helpen bij het overwinnen van deze problemen, zodat zij hun vissers kunnen helpen.
Persoonlijk ben ik voor de uitbreiding van de de minimis-steun, zij het dan onder bepaalde voorwaarden. Zo moet de klemtoon worden gelegd op kleine vissers, op de kleinschalige visserij en de kustvisserij. Tevens moet de klemtoon worden gelegd op de vissers die correcte, duurzame vispraktijken toepassen, en tot slot moet benadrukt worden dat de financiering niet mag leiden tot een verhoging van de visinspanning en dat deze maatregelen de ecologische en sociale duurzaamheid van de Europese visvangst niet in gevaar mogen brengen. Daarnaast moet echter ook duidelijk worden gemaakt dat deze maatregelen niet ontmoedigend mogen werken voor de Europese vissers die energie-efficiënter willen worden.
Mevrouw de commissaris, ik ben het met u eens dat wij moeten nagaan hoe wij de inzet van het Europees Visserijfonds kunnen verbeteren, en vooral hoe wij de landen die geen geld meer hebben voor hun eigen bijdragen, kunnen helpen actiever hieraan deel te nemen.
Iliana Malinova Iotova
(BG) Mijnheer de Voorzitter, wij hebben een aantal voorwaarden en eisen gesteld voor een duurzame en verantwoordelijke visserij binnen het nieuwe gemeenschappelijke visserijbeleid. Daarnaast zijn vissers afhankelijk van de grillen van het weer en van oneerlijke concurrentie. In recente jaren zijn ze ook met een ander enorm probleem geconfronteerd - almaar stijgende olieprijzen. Door al deze factoren is het haast onmogelijk geweest om in deze sector te werken.
Het is de bedoeling dat het de minimis-beginsel tot en met 2013 van kracht blijft. Als de vooruitzichten van deze sector ons werkelijk ter harte gaan, is het tijd voor een evaluatie. De brandstofprijzen zijn verdrievoudigd, wat vanzelfsprekend heeft geleid tot de vraag of de EU-wetgeving voldoet en aansluit op de economische realiteit en op de noden van de Europese vissers. Wat dat betreft wacht ik op een evaluatie door de Commissie van het op dit moment geldende plafond van 30 000 euro en op een aanzienlijke verhoging van dit plafond.
Er speelt echter ook een andere kwestie. De Commissie moet niet langer louter controlerende taken uitoefenen met betrekking tot de toekenning van staatssteun. Ze moet lidstaten actief aanmoedigen er gebruik van te maken. Waarom is dat van belang? Sommige landen in de Europese Unie verzwijgen liever het bestaan van deze voorziening, die een extra belasting van hun binnenlandse begroting inhoudt. Aan de andere kant gebruiken zij Brussel om zichzelf te rechtvaardigen wanneer zij druk uitoefenen op de visserijsector,. Uit een vluchtig onderzoek blijkt al dat Bulgaarse vissers niet eens weten dat een dergelijke voorziening of regeling bestaat. Sectororganisaties hebben een aantal keren om toekenning van staatssteun voor de sector verzocht, maar zij zijn volledig onkundig van de de minimis-verordening. Staten zijn niet erg geneigd de voorziening te verlenen, nu de klap van de hoge olieprijzen moet worden opgevangen, wat vragen oproept over de zowel hoge prijzen als over het overleven van de sector in het algemeen.
Aan de andere kant is er ook het probleem van de omvangrijke procedures die gemoeid zijn met het gebruik van Europese fondsen, ook op grond van de de minimis-verordening.
Dat is waarom ik aan de vragen van mijn medeleden een eigen vraag wil toevoegen, en ik dank de heer Cadec voor het initiëren van het debat van vandaag: hoe zal de Europese Commissie lidstaten aanmoedigen om gebruik te maken van de de minimis-verordening? Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om een evenwicht tot stand te brengen tussen controle over het gebruik van fondsen en de toegankelijkheid van deze fondsen voor Europese vissers?
Antolín Sánchez Presedo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, de stijging van de olieprijzen is een structurele tendens, die voortvloeit uit beperkingen in de productie enerzijds en een stijgende wereldwijde vraag anderzijds. De prijsschommelingen van de laatste jaren hebben er diep ingehakt en een geleidelijke aanpassing bemoeilijkt. Daarom is er een antwoord nodig om paal en perk te stellen aan de, vaak plotselinge stijging van de kosten in de visserijsector en de verslechtering van de reeds moeilijke situatie waarin de sector verkeert.
Toen in 2007 de verordening werd aangenomen waarin de de minimis-steun werd verhoogd, werd ervan uitgegaan dat de handel hier geen last van zou ondervinden en dat de concurrentie niet verstoord zou raken. We moeten deze aspecten evalueren en naar een meer ambitieuze oplossing op zoek gaan die met de kaderrichtlijn mariene strategie en de EU 2020-strategie in ons achterhoofd tot stand wordt gebracht en onderdeel uitmaakt van het hervormingsproces van het gemeenschappelijk visserijbeleid.
Ik ben van mening dat een samenhangend antwoord het structurele aanpassingsvermogen van de sector zal vergroten en tegelijkertijd de meest kwetsbare leden, met name de kleine en middelgrote producenten, de helpende hand zal bieden. Het verlichten van de situatie van de sector op korte termijn met maatregelen zoals de commissaris voorstelt, namelijk het mobiliseren en begunstigen van de mobilisatie van de visserijfondsen, lijkt mij een goede zaak en ik vind dat deze maatregelen verenigbaar moeten zijn met andere maatregelen en met het langetermijnbeleid voor meer duurzaamheid.
Estelle Grelier
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, wij weten allemaal dat de vissers van de EU met drie grote problemen te maken hebben. Ten eerste heeft het uiterst ingewikkelde, impopulaire quotastelsel hen gedwongen om zichzelf zware beperkingen op te leggen. Ten tweede zijn er te weinig opleidingsmogelijkheden en heeft het beroep duidelijk aan status ingeboet, hetgeen tot grote wervingsproblemen leidt. Ten slotte - en dat is waar we het vandaag over hebben - worden de bedrijfsvoorwaarden van deze sector, die toch al in een crisis verkeert, nog verder verslechterd door de stijging van de olieprijzen.
Zo hebben de fluctuaties van de olieprijzen de Franse vissers tussen 2008 en 2010 wekelijks 100 tot 200 euro aan inkomsten gekost, hoewel hun omzet gelijk bleef.
Als afgevaardigde uit een havenstad steun ik mijn collega's van harte als zij er bij de Commissie op aandringen dat zij een verhoging van het plafond van de de minimis-steun toestaat. Deze maatregel zou de druk op de schouders van de vissers verminderen, zodat zij fatsoenlijk van hun werk kunnen leven, en - in tegenstelling tot wat sommigen beweren - zou dit geen effect hebben op de vernieuwing van de visbestanden.
Bij de toekomstige hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid zullen we de steun van de vissers moeten zoeken. Als we hun juist vandaag, op de Dag van Europa, laten zien dat de Europese Unie een open oor heeft voor hun problemen, zou dat al een goed begin zijn, mevrouw de commissaris.
João Ferreira
Mijnheer de Voorzitter, de sterke stijging van de brandstofprijzen heeft de bestaande crisis in de visserijsector significant verergerd en de economische levensvatbaarheid van deze sector duidelijk verslechterd, met als gevolg een aanzienlijke daling van de toch al geringe inkomsten van de vissers. In de huidige verkoopdynamiek is het niet mogelijk de schommelende kosten van de productiefactoren, inclusief die van de brandstoffen, in de prijs van de vis te verrekenen. Dat is mede het gevolg van het huidige invoerbeleid. De gemiddelde prijzen bij eerste verkoop zijn de afgelopen jaren gestagneerd of zelfs gedaald, zonder dat dit een prijsdaling voor de eindverbruiker tot gevolg heeft gehad.
De huidige gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor visproducten heeft niet geleid tot een verbetering van de prijzen bij eerste verkoop, noch tot een betere verdeling van de toegevoegde waarde in de waardeketen binnen de sector. De economische situatie van een groot aantal visserijbedrijven is de laatste jaren dusdanig sterk achteruitgegaan dat vele daarvan hun activiteit hebben stopgezet en dat er een reëel gevaar bestaat dat als gevolg van de stijging van de brandstofprijzen duizenden visserijbedrijven en duizenden arbeidsplaatsen verdwijnen. Vooral de deelsectoren kustvisserij en ambachtelijke visserij, die in sommige lidstaten - waaronder Portugal - 90 procent van de vloot vertegenwoordigen, zijn bijzonder kwetsbaar. De inertie van de Commissie en haar weigering om de noodzakelijke besluiten te nemen zijn in die omstandigheden beslist laakbaar. De commissaris heeft echter duidelijk gemaakt dat de Commissie in deze houding volhardt.
De Commissie ziet maar één oplossing voor de problemen in de visserijsector: het ongedifferentieerd uit de vaart nemen van vaartuigen, ofwel de ziekte bestrijden door de patiënt om het leven te brengen. We moeten er echter op wijzen dat in het verleden de ongedifferentieerde buitenbedrijfstelling van vaartuigen, waarbij geen rekening werd gehouden met de specifieke kenmerken van de respectieve vloten, noch met de visbestanden voor alle soorten en de behoeften van de consumenten van vis in elke lidstaat, géén van de problemen in deze sector heeft opgelost. Het heeft wel overal in de Europese Unie geleid tot concentratie van de eigendom en de activiteit in de sector.
Het is dus zaak dat er noodmaatregelen worden genomen, waarmee onverwijld en adequaat op de sociale en economische behoeften van de branche kan worden gereageerd, onder andere door de instelling van een garantiefonds, met cofinanciering van de Gemeenschap, teneinde de stabiliteit van de brandstofprijzen te garanderen. Alle mogelijkheden en financiële marges in de Gemeenschapsbegroting moeten worden benut voor de financiering van uitzonderlijke steunmaatregelen voor de sector. Het EVF moet subsidie geven voor de vernieuwing en modernisering van de visserijvloten, vooral ter verbetering van de selectiviteit van het vistuig en ter vervanging van de motoren, uit veiligheidsoverwegingen, ter bescherming van het milieu en voor brandstofbesparing.
De lidstaten moeten fiscale maatregelen nemen, maar het is ook zaak dat deze crisis op Europees niveau aangepakt wordt om te verhinderen dat de bestaande en gestaag toenemende verschillen tussen de lidstaten verergeren, zeker niet tegen de achtergrond van deze diepe economische en sociale crisis die vooral de zwakkere economieën treft.
Gabriel Mato Adrover
(ES) Mijnheer de Voorzitter, het fijne van een vraag stellen, is dat er een antwoord komt, hoewel het antwoord in dit geval in sommige opzichten als teleurstellend kan worden beschouwd.
De visserijsector, laat dat duidelijk zijn, bevindt zich in een crisis: de opbrengsten van de vissers worden iedere dag minder en brengen in veel gevallen de continuïteit van dit werk in gevaar. We hebben het hier niet over verkapte subsidies of niet-duurzame praktijken, we hebben het over moeilijkheden waarvoor onze volledige steun nodig is. We zeggen het steeds maar weer opnieuw, en een terecht verzoek herhalen, zoals de heer Cadec heeft gedaan, is geenszins verwijtbaar, integendeel het is juist zeer consequent.
Niemand heeft het gehad over het verhogen van de visserij-inspanningen. Wij begrijpen niet waarom maatregelen die in uitzonderlijke situaties direct relevant kunnen zijn, verworpen moeten worden. Wij wijzen er enkel op dat de Commissie een sector die onmiddellijk hulp nodig heeft, niet de rug toe mag keren en deze hulp kan, hier en nu, worden geboden in de vorm van een verhoging van de de minimis-steun.
Luís Paulo Alves
Ik sluit me aan bij al degenen die hun bezorgdheid hebben geuit over de lage inkomsten van de vissers. Dat probleem wordt nu nog eens verergerd door de brandstofprijzen, die nooit eerder vertoonde niveaus hebben bereikt, zeker de afgelopen maanden.
Zoals hier terecht is opgemerkt hebben de brandstofkosten vergaande consequenties voor het overleven van onze kleine en middelgrote reders. De toch al lage inkomsten van de vissers worden zo nog verder uitgehold. De sterke prijsstijgingen hebben zeer negatieve gevolgen: schepen varen minder vaak uit, de vissers ontvangen een hongerloon, en dat terwijl de prijzen bij eerste verkoop laag zijn en er meer uit derde landen ingevoerde vis - al dan niet afkomstig van aquacultuur - op de Europese markten wordt gebracht. Eén en ander heeft tot gevolg dat mensen de visserij vanwege financiële moeilijkheden opgeven en er zo steeds meer banen verloren gaan.
Om te verhinderen dat de crisis verergert moeten we snel iets ondernemen en de problemen in deze sector bij de wortel aanpakken. De Commissie moet daarom een positieve houding aannemen en maatregelen voor de korte en middellange termijn formuleren om de problemen waar deze sector mee te kampen heeft het hoofd te bieden en iets te doen aan de enorme inkomstenderving van de vissers.
Raül Romeva i Rueda
(EN) Mijnheer de Voorzitter, laten we duidelijk zijn: de Europese vissersvloot moet dringend worden geherstructureerd in die zin dat van energie-intensieve, milieubelastende vissersvaartuigen en vistuig moet worden overgeschakeld naar vriendelijker praktijken die minder energie kosten en die op de lange termijn ecologisch, sociaal en economisch duurzamer zijn.
Daarom denk ik dat het toekennen van meer overheidsgeld aan de visserijsector wegens de gestegen brandstofprijzen het verkeerde signaal zou afgeven tijdens de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid en scheepseigenaren ertoe zou aanzetten nog krachtiger en meer brandstof verslindende motoren te gebruiken. Daarom denk ik dat dit een zware vergissing is.
Er is al gezegd dat er geen conjunctureel of structureel probleem is, en - laten we ook in dit opzicht duidelijk zijn - uit de huidige statistieken blijkt dat 70 procent van de Europese visbestanden overbevist is. Elke maatregel die we kunnen nemen om de overbevissing tegen te gaan, is dus een goede maatregel. Elke maatregel die het tegenovergestelde effect sorteert, is een bijzonder slechte maatregel.
Jacky Hénin
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik heb twee van mijn collega's al onderwerpen horen aansnijden met betrekking tot het probleem van de duurzaamheid en het feit dat we sommige beroepen moeten subsidiëren, omdat ze het hoofd zelf niet boven water kunnen houden. We moeten echter precies het tegenovergestelde doen. De vissers vragen maar om een ding: ze willen hun werk kunnen doen en ervan kunnen leven. Dus, als de olie een terugkerend probleem is, zal dat ook in de toekomst zo zijn. We moeten investeren in onderzoek naar goedkopere motoren die minder olie verbruiken.
De hervorming waar nu aan gewerkt wordt, behelst echter dat alle kleine vissers, die de minste olie verbruiken, de nek wordt omgedraaid, om de rijksten nog rijker te maken. Dat blijkt wel uit het feit dat we hervorming na hervorming de prijs van de vis zien dalen, terwijl de vis bij de visboer duurder is dan ooit en sommige vissoorten gewoon niet meer te betalen zijn voor de consument.
Wat belangrijk is, is dat het quotastelsel wordt hervormd, maar ook dat de praktijken binnen de sector worden hervormd en onderzocht die ervoor zorgen dat er voor de kleintjes geen einde komt aan de ellende, terwijl de grote jongens almaar rijker worden!
Andrew Henry William Brons
(EN) Mijnheer de Voorzitter, door de stijging van de brandstofprijzen worden vissers nog maar eens met een probleem geconfronteerd. Het is echter slechts het laatste in de rij, niet het eerste. Voor de Britse visserijvloot is het grootste probleem het lidmaatschap van de EU.
Het VK is goed voor 70 procent van de visvangst in de EU maar krijgt slechts 13 procent van de Europese quota. Zou het niet eerlijk zijn als het VK een evenrediger deel zou krijgen? Meer bepaald is het aantal ton kabeljauw dat in Groot-Brittannië aan land wordt gebracht gedaald van 300 000 ton voor het VK toetrad tot wat toentertijd de EEG was, tot slechts 7000 ton vandaag. Britse vissers zullen nog minder zeedagen krijgen en worden langzaam gedwongen er het bijltje bij neer te leggen.
Op lange termijn willen Britse vissers dat het VK uit de EU stapt; op korte termijn willen ze eerlijk worden behandeld in het gemeenschappelijk visserijbeleid. Als vertegenwoordigers van hun vlaggenstaat, moeten Britse vissers meer zeedagen krijgen. We hebben horen verwijzen naar niet-duurzame visvangst, maar de Britse wateren worden niet overbevist door Britse vloten; het probleem is dat iedereen mag komen vissen in Britse wateren.
Maria Damanaki
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, als antwoord aan de leden kan ik zeggen dat ik al uw zorgen begrijp. Ik deel uw bezorgdheid met betrekking tot het lage inkomen van onze vissers, met name van diegenen uit kustregio's die een klein schip bezitten. Maar wordt dit probleem veroorzaakt door de stijging van de brandstofprijzen? Weet u dat zeker? We hebben dit probleem steeds weer besproken en we stelden vast dat we al met dit probleem kampten nog voor de prijzen stegen.
Natuurlijk kan ik begrijpen dat de stijging van de brandstofprijzen het probleem nog kan verergeren, maar de belangrijkste oorzaak van het probleem is altijd overbevissing geweest - meer vissen dan de vastgestelde limieten waardoor het voor visbestanden onmogelijk is om gezond te blijven. We hebben dit besproken en dit is het belangrijkste probleem dat we moeten zien op te lossen door middel van onze hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid.
Nu hebben we het natuurlijk over brandstofprijzen. Die zijn een probleem en we moeten bespreken hoe we ze het hoofd kunnen bieden. De enige manier om dit probleem voor eens en altijd het hoofd te bieden bestaat erin ervoor te zorgen dat onze sector beter bestand is tegen stijgingen van de brandstofprijzen. Dat is de enige manier, want over de evolutie van de brandstofprijzen kunnen we niets met zekerheid zeggen. Laat ik u een voorbeeld geven van wat er zou kunnen gebeuren. In België werd de vloot na de vorige crisis uitgerust met betere motoren waardoor de vloot er nu 20 procent minder uitgeeft aan brandstof. Dat is dus wat we moeten doen en dat is wat we proberen te doen.
Wat uw voorstellen betreft, stelt u niettemin aan de Commissie voor om het plafond van de de minimis-steun op te trekken. Laten we dat probleem even bekijken. Wat is dat plafond? Het is het maximumbedrag van de steun die lidstaten hun sector kunnen geven. Als de Commissie dat plafond nu optrekt, betekent dit dat alleen de lidstaten met een gezonde begroting die steun kunnen geven. Dat zou er dus toe kunnen leiden dat er in onze sector ongelijke voorwaarden worden gecreëerd, ten voordele van de rijkste landen. Ik wil het zo duidelijk formuleren opdat iedereen de situatie begrijpt.
Als we het plafond optrekken zullen het ook alleen de grootste schepen zijn die er enig voordeel uit halen. Het verbaast me dat sommige Parlementsleden - van wie ik dat niet had verwacht - me vragen om het plafond op te trekken. De lidstaten kunnen hun eigen staatssteun geven. De rijkere lidstaten kunnen die nu al geven.
Wat de fondsen betreft, wil ik u het volgende uitleggen: de lidstaten gebruiken slechts 20 procent van de middelen die we ter beschikking stellen. Sommige Parlementsleden zeggen me dat onze middelen het probleem zijn omdat zij ze niet kunnen gebruiken op de manier die ze willen. We zijn echter wel degelijk flexibel; de lidstaten kunnen hun middelen herverdelen - elke lidstaat kan dat doen. Alleen Italië heeft ons gevraagd om de middelen te herverdelen en we hebben dat goedgekeurd. Waarom probeert u dus niet de lidstaten - de regering van uw land - ervan te overtuigen om de middelen naar behoren te gebruiken? Als we echt willen helpen en de absorptie van de middelen een probleem is, dan sta ik klaar om iedereen te helpen, maar tot dusver heeft niemand zich die inspanning getroost.
Om de vraag op een zeer directe manier te beantwoorden: ja, de middelen zijn voorhanden; ja, de lidstaten kunnen er gebruik van maken; en ja, de lidstaten mogen met hun eigen middelen tot dat plafond van de de minimis-steun bijdragen. Als ik de situatie verander, zal dat alleen leiden tot een verstoring van de eerlijke concurrentie tussen de lidstaten en tussen kleine en grote schepen. Dat moeten we begrijpen. Natuurlijk is er een algemeen probleem, en met het oog op onze hervorming kunnen we bespreken wat we kunnen doen om met name onze kleinschalige visserij te helpen. We kunnen ook elk ander voorstel bespreken, maar dat voorstel om het plafond van de de minimis-steun op te trekken, zet geen zoden aan de dijk.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt 12 mei 2011 om 12.00 uur plaats.
José Manuel Fernandes
De Europese vissers - en dan vooral de vissers uit lidstaten die ernstige financiële problemen ondervinden, zoals Portugal - bevinden zich in een moeilijke economische situatie, die door de stijging van de brandstofprijzen nog eens verergerd is. Om deze problemen het hoofd te bieden moet de Commissie noodmaatregelen nemen om de vissers te helpen. Om te beginnen dient de Commissie het plafond van de de minimis-steun te verhogen van 30 000 tot 60 000 euro per onderneming, en wel gedurende een overgangsperiode van drie jaar. Daarnaast dient het EVF de vissers steun te verlenen, vooral ter verbetering van de selectiviteit van het vistuig en ter vervanging van de motoren, uit veiligheidsoverwegingen, ter bescherming van het milieu en/of voor brandstofbesparing. Daarbij moet bijzondere aandacht worden geschonken aan de kleine kustvisserij en de ambachtelijke visserij. Het is tot slot van cruciaal belang dat er reguleringsmechanismen worden opgezet die leiden tot een verbetering van de prijzen bij eerste verkoop en een betere verdeling van de toegevoegde waarde in de totstandkoming van de waardeketen in de sector, om aldus te verzekeren dat de productiekosten worden doorberekend.
Jim Higgins
, schriftelijk. - (EN) Het feit dat de olieprijzen momenteel zo hoog zijn, heeft zware gevolgen gehad voor de operationele kosten van vissers. Sommigen werden zelfs gedwongen om er het bijltje bij neer te leggen. Ik ben verheugd dat het Parlement de Commissie deze week in een ontwerpresolutie verzoekt om noodmaatregelen te nemen, met inbegrip van het optrekken van het huidige plafond voor staatssteun van 30 000 tot 60 000 euro per onderneming gedurende een overgangsperiode van drie jaar.
