Επανάληψη της συνόδου
Πρόεδρος
Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που είχε διακοπεί στις 30 Ιανουαρίου 1997.

Σύνθεση του Κοινοβουλίου
Πρόεδρος
Σας ανακοινώνω ότι έλαβα, σύμφωνα με τα όσα ορίζει ο Κανονισμός, την παραίτηση του κ. Bernard Tapie με ισχύ από τις 4ης Φεβρουαρίου 1997.
Σύμφωνα με το άρθρο 12 της Πράξης περί εκλογής των εκπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με άμεση καθολική ψηφοφορία, το Σώμα διαπιστώνει τη χηρεύουσα θέση και ενημερώνει σχετικά το ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος.
Το λόγο έχει ο κ. Hory.

Hory
Κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε να παρέμβω εν συντομία σχετικά με τον Bernard Tapie, διότι αυτό που συμβαίνει στο συνάδελφό μας δεν έχει, νομίζω, προηγούμενο στην ιστορία του Κοινοβουλίου μας, και θα ήθελα να αναφερθώ στο ζήτημα με κάποια σοβαρότητα.
Ο Bernar Tapie είχε δεσμευθεί προσωπικά προς εσάς, κύριε Πρόεδρε, καθώς και προς την Επιτροπή Κανονισμού, να παραιτηθεί σε περίπτωση που η ποινική καταδίκη του καθίστατο οριστική. Πράγματι, δεν επιθυμούσε να καλυφθεί πίσω από την κοινοβουλευτική ιδιότητά του για να αποφύγει τις καταφανώς υπερβολικές συνέπειες μίας καταδίκης την οποία πολλοί από εμάς θεωρούμε άδικη. Αυτό έπραξε. Παραιτήθηκε, αλλά κανείς, ούτε στους κόλπους του Σώματος αυτού ούτε στη γαλλική κοινή γνώμη δεν είναι απατάται όσον αφορά τους λόγους πολιτικής σκοπιμότητας που προκάλεσαν τη δικαστική μανία της οποίας θύμα είναι ο Bernard Tapie.
'Ενας από τους συναδέλφους μας με τη λιγότερο ευνοϊκή προκατάληψη απέναντί του - αναφέρομαι στον κ. Thierry Jean-Pierre - δήλωσε μάλιστα στην τηλεόραση ότι η γαλλική δικαιοσύνη χρησιμοποιήθηκε ως όργανο της πολιτικής εξουσίας για ένα αληθινό ανθρωποκυνηγητό. Για το λόγο αυτό θα μου επιτρέψετε σήμερα, κύριε Πρόεδρε, ενώπιον του Κοινοβουλίου μας, να εκφράσω - και με τα λεγόμενά μου συμπαρατάσσονται όλοι οι γάλλοι βουλευτές της Ομάδας μου - την υπερηφάνεια που αισθάνθηκα συμμετέχοντας στον αγώνα που διεξήγαγε ο Bernard Tapie υπέρ της Ευρώπης, και να εκφράσω επίσης την ελπίδα μου ότι θα διεξάγω μαζί του και πολλές άλλες πολιτικές μάχες.

Πρόεδρος
Κύριε Hory, η εκδήλωση της αλληλεγγύης σας θα καταχωριστεί στα πρακτικά, όταν έρθει η ώρα. Αντιλαμβάνεστε ότι σας άφησα να μιλήσετε, αν και δεν επικαλεστήκατε κανένα άρθρο του κανονισμού, διότι έκρινα ότι, εφόσον ο πρώην συνάδελφός μας είναι απών και δε μποροί να εκφρασθεί, κάποιος τουλάχιστον έπρεπε να πει τί πιστεύει εξ ονόματός του. Μπορώ να σας πω ότι το Κοινοβουλιό μας, με όλα τα όργανά του, ενήργησε με εξαιρετική ευπρέπεια απέναντι στο συνάδελφό μας.
Σας ανακοινώνω ότι ο κ. Κρανιδιώτης διορίσθηκε υφυπουργός Εξωτερικών της ελληνικής Κυβέρνησης από 3ης Φεβρουαρίου 1997.
Τον συγχαίρω για το διορισμό του.
Σύμφωνα με το άρθρο 12 της Πράξης περί εκλογής των εκπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με άμεση καθολική ψηφοφορία, το Σώμα διαπιστώνει τη χηρεύουσα θέση.
Εν τω μεταξύ, οι ελληνικές αρχές με ενημέρωσαν ότι ο κ. Κρανιδιώτης θα αντικατασταθεί από την κ. Αννα Καραμάνου από 6ης Φεβρουαρίου 1997.
Καλωσορίζω τη συνάδελφο και υπενθυμίζω ότι, δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 4, κάθε βουλευτής συμμετέχει στις συνεδριάσεις του Κοινοβουλίου και των οργάνων του με πλήρη δικαιώματα, όσο δεν έχει γίνει έλεγχος της εντολής του ή δεν έχει ληφθεί απόφαση επί ενδεχόμενης αμφισβήτησής της.

Andrews
Κύριε Πρόεδρε, ένα διαδικαστικό ζήτημα. Αφορά ένα θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων το οποίο έθεσα τον προηγούμενο Δεκέμβριο και επιθυμώ να συζητηθεί στο πλαίσιο του άρθρου 97 του Κανονισμού. Είναι το θέμα της συνεχιζόμενης φυλάκισης της Roisin McAliskey σε φυλακή κατηγορίας Α στη Βρετανία - και συγκεκριμένα στη φυλακή Holloway.
Φαίνεται ότι υπάρχει παρεξήγηση μεταξύ των βρετανικών και των γερμανικών αρχών. Όπως καταλαβαίνω, οι Γερμανοί δεν έχουν αντίρρηση να αποφυλακιστεί η γυναίκα αυτή υπό όρους, αλλά οι αντιρρήσεις προέρχονται από τη βρετανική κυβέρνηση - χωρίς να υπάρχει ανάγκη, με δεδομένη τη μεταχείριση που επιφυλάσσεται σε αυτή τη γυναίκα. H Roisin McAliskey κρατείται σε φυλακή κατηγορίας Α χωρίς κατάλληλη ιατρική φροντίδα. Της γίνεται σωματική έρευνα με κάθε δυνατή ευκαιρία. Αυτό ισοδυναμεί με κατάχρηση εξουσίας.
Απευθύνω έκκληση να γίνει κάτι γι' αυτό.

Πρόεδρος
Το θέμα αυτό δεν περιέχεται στην ημερήσια διάταξη. Δεν μπορώ να σας αφήσω να το συζητήσετε περισσότερο. Σημειώνω όσα είπατε και το Σώμα θα προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες. Δεν μπορώ να επιτρέψω συζήτηση για το θέμα τώρα.

Διάταξη των εργασιών
Πρόεδρος
Έχει διανεμηθεί το σχέδιο ημερήσιας διάταξης που καταρτίστηκε από τη Διάσκεψη των Προέδρων στη συνεδρίασή της την Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 1997, σύμφωνα με το άρθρο 95 του Κανονισμού.
Στη συνεδρίαση της 13ης Δεκεμβρίου 1996, το Κοινοβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο 59, παράγραφος 3 του Κανονισμού, παρέπεμψε εκ νέου στην επιτροπή την έκθεση της κ. Izquierdo Rojo σχετικά με τα τεχνικά μέτρα διατήρησης των αλιευτικών πόρων (Α4-0409/96).
Στη συνεδρίασή της στις 20 και 21 Ιανουαρίου 1997, η Επιτροπή Αλιείας όρισε νέο εισηγητή, τον κ. Adam, και αποφάσισε να ζητήσει την εκ νέου παραπομπή στην επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 129 του Κανονισμού.
Το λόγο έχει η κ. Fraga Estιvez προκειμένου να παρουσιάσει την αίτηση της Επιτροπής Αλιείας.

Fraga Estιvez
Κύριε Πρόεδρε, θα περιοριστώ να πω ότι πράγματι η Επιτροπή Αλιείας αποφάσισε να αιτηθεί την εκ νέου παραπομπή στην επιτροπή.

Πρόεδρος
Υποβάλλω σε ψηφοφορία την αίτηση της Επιτροπής Αλιείας.
(Το Σώμα εγκρίνει την αίτηση) Δευτέρα και Τρίτη

Πρόεδρος
Δεν έλαβα καμία πρόταση τροποποίησης, σας υπενθυμίζω όμως ότι, σύμφωνα με το άρθρο 34 του Κανονισμού, σας ανακοίνωσα στις 13 Φεβρουαρίου ότι 71 βουλευτές είχαν καταθέσει πρόταση μομφής κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη στάση της στη διαχείριση της κρίσης της ΣΕΒ (Β4-56/97/αναθ./2). Η πρόταση μομφής έχει διαβιβαστεί στην Επιτροπή.
Όπως επισημαίνεται στο τελικό σχέδιο ημερήσιας διάταξης, η συζήτηση θα διεξαχθεί αύριο Τρίτη στις 3 μ.μ.
Το λόγο έχει η κ. Green.

Green
Κύριε Πρόεδρε, ένα πολύ μικρό αίτημα. Αυτή τη στιγμή, η προθεσμία για την κατάθεση συμβιβαστικών κειμένων επί του ψηφίσματος σχετικά με την έκθεση της εξεταστικής επιτροπής για τη ΣΕΒ έχει οριστεί στις 4.00 μ.μ. αύριο, δηλαδή πριν τη συζήτηση και πριν ακουστεί η απάντηση της Επιτροπής, ως θα ώφειλε. Έτσι, θα ήθελα να σας ζητήσω να εξετάσετε αν η προθεσμία μπορεί να παραταθεί τουλάχιστον μέχρι τις 8.30 μ.μ. αύριο το βράδυ.
Γνωρίζω ότι ο χρόνος είναι ελάχιστος για τις υπηρεσίες σας και ζητώ συγνώμη γι' αυτό. Αλλά δεν είναι θεμιτό να θέτουμε την προθεσμία για το ψήφισμα πριν τη συζήτηση και πριν δοθεί στον Πρόεδρο της Επιτροπής η ευκαιρία να απαντήσει.

Πρόεδρος
Αν συμφωνείτε, θα πρότεινα να διατηρηθεί η ημερομηνία για το κοινό κείμενο και τις τροπολογίες, αλλά να επιτραπούν τροποποιήσεις ως το τέλος της συζήτησης -δηλαδή, ως τις 8.30 μ.μ., αύριο Τρίτη.
Αν υπάρξει κάποια τροποποίηση συνεπεία της συζήτησης, αυτό θα επέτρεπε την ελαστικότητα στην οποία αναφερθήκατε και θα επέτρεπε επίσης στις υπηρεσίες να εργάζονται επί των μεταφράσεων. Δηλαδή: διατηρούμε την προθεσμία, αλλά σε περίπτωση τροποποιήσεων συνεπεία της συζήτησης, θα μπορούν να εισαχθούν πριν τις 8.30 μ.μ.
Τετάρτη και Πέμπτη

Πρόεδρος
Η Ομάδα της ΕΡΣ ζητά η ψηφοφορία επί των προτάσεων ψηφίσματος που κατατέθηκαν σε συνέχεια των προφορικών ερωτήσεων σχετικά με τις συστάσεις για το ζήτημα της ΣΕΒ να αναβληθεί για την Πέμπτη στις 3 μ.μ., μετά την ψηφοφορία επί της πρότασης μομφής.
Το λόγο έχει η κ. Barthet-Mayer προκειμένου να αιτιολογήσει την αίτηση.

Barthet-Mayer
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να προτείνω, εξ ονόματος της Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ριζοσπαστικής Συμμαχίας, μία τροποποίηση στην ημερήσια διάταξη που μόλις μας προτείνατε.
Πράγματι, θα θέλαμε η ψηφοφορία σχετικά με τις προτάσεις ψηφίσματος που ακολουθούν την έκθεση της εξεταστικής επιτροπής σχετικά με τη ΣΕΒ να διεξαχθεί μετά την ψηφοφορία σχετικά με την πρόταση δυσπιστίας που κατατέθηκε κανονικά για το ίδιο θέμα. Η επιθυμία μας θεμελιώνεται σε τέσσερις λόγους.
Πρώτο, η πρότση δυσπιστίας που μας υποβάλλεται εμφανίζεται κατά κάποιο τρόπο ως προκαταρκτικό ζήτημα του οποίου η ψηφοφορία πρέπει αναγκαστικά να πραγματοποιηθεί πριν την ψηφοφορία επί των ψηφισμάτων, στο βαθμό που το ζήτημα αυτό πρέπει να αντιμετωπισθεί όπως οι διαδικαστικές εξαιρέσεις στο κοινοβουλευτικό δίκαιο.
Δεύτερο, σχετικά με το ίδιο θέμα, η παραδοσιακή κοινοβουλευτική τεχνική είναι να ψηφίζεται καταρχή το πιο απομακρυσμένο κείμενο από το αρχικό κείμενο, ή ακόμη το πιο ριζοσπαστικό κείμενο, σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα.
Τρίτο, εάν η ψηφοφορία επί των προτάσεων ψηφίσματος κατέληγε σε μία πλειοψηφία υπέρ της αποδοκιμασίας της στάσης της Επιτροπής λιγότερη ισχυρή από εκείνη που απαιτεί η πρόταση δυσπιστίας, η μεταγενέστερη ψηφοφορία επ'αυτής θα εστερείτο ipso facto κάθε πολιτικής σημασίας.
Τέλος, τέταρτο, το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης θα ήταν οι πρωτοβουλίες ορισμένων βουλευτών και ορισμένων Ομάδων να αντιμετωπίζονται κατά τρόπο ανισότιμο εφόσον, στην προαναφερθείσα υπόθεση της κατά πλειοψηφία έγκρισης ενός λιγότερου ριζοσπαστικού ψηφίσματος από την πρόταση δυσπιστίας, μία μειοψηφία βουλευτών θα έχανε εκ των πραγμάτων το δικαίωμα έκφρασης δυσπιστίας που είναι ένα αναλλοίωτο κοινοβουλευτικό προνόμιο.

Πρόεδρος
Το λόγο έχει τώρα ο κ. Puerta προκειμένου να παρέμβει υπέρ της αίτησης.

Puerta
Κύριε Πρόεδρε, στη Διάσκεψη των Προέδρων εξέφρασα ήδη τις ίδιες απόψεις που εκφράζει σήμερα η Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ριζοσπαστικής Συμμαχίας.
Γνωρίζω ότι το Κοινοβούλιο είναι κυρίαρχο και ότι με πλειοψηφία μπορεί να αποφασίσει αυτό που πιστεύει σωστό -και θα το σεβαστούμε όλοι. Όμως, μπροστά στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και μπροστά στη δική μας λειτουργία, δεν έχει νόημα να παρεμβληθούν άλλα στοιχεία στην πρόταση μομφής κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία αποτελεί μια στιγμή, αν θέλετε, κύριε Πρόεδρε, δραματική, όπου το Κοινοβούλιο βρίσκεται υποχρεωμένο να ασκήσει τις αρμοδιότητές του. Η παρεμβολή αυτή δεν έχει νόημα και αποδυναμώνει την ψηφοφορία της Πέμπτης σχετικά με την πρόταση μομφής. Θα μπορούσαμε ακόμη να πούμε ότι έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 136 του Κανονισμού και με την ανάπτυξη και τις επιπτώσεις της έκθεσης της Εξεταστικής Επιτροπής.
Η Εξεταστική Επιτροπή δεν αποφάσισε να κατατεθεί κανένα ψήφισμα. Ούτε και αποφάσισε να κατατεθεί μια πρόταση μομφής. Εβδομήντα όμως βουλευτές αυτού του Κοινοβουλίου, μπροστά στη σοβαρότητα των γεγονότων που συνέβησαν, και τα οποία έχουν μεγάλη σχέση με την υγεία των Ευρωπαίων, με την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς και με την ίδια τη λειτουργία των ευρωπαϊκών δημοκρατικών θεσμικών οργάνων, κατέθεσαν μια πρόταση μομφής. Και αυτή η πρόταση μομφής έχει προτεραιότητα.
Αυτή η πρόταση μομφής δεν μπορεί να αλλοιωθεί από μια προηγούμενη συζήτηση και ψηφοφορία σχετικά με κάποιες προτάσεις ψηφίσματος. Πιστεύω ότι αν εξακολουθήσουμε να διατηρούμε αυτό το πρότυπο λειτουργίας, δεν θα ανταποκριθούμε στον αυτοσεβασμό μας ως βουλευτές, ούτε και στα όσα ζητά από εμάς η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.
Κατά συνέπεια, εξ ονόματος της Ομάδας μου και μαζί με τους εβδομήντα βουλευτές που κατέθεσαν την πρόταση μομφής, ζητώ, σε πλήρη συμφωνία με την Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ριζοσπαστικής Συμμαχίας, οι ψηφοφορίες σχετικά με τις προτάσεις ψηφίσματος να διεξαχθούν μετά την ψηφοφορία επί της πρότασης μομφής.
Σε αυτήν την περίπτωση, αν η πρόταση μομφής απορριφθεί, οι βουλευτές που καταθέσαμε την πρόταση μομφής μπορούμε ακόμη και να συμφωνήσουμε με ορισμένα ψηφίσματα που παρουσιάζονται μέσω της πολιτικής δήλωσης του Κοινοβουλίου. Δεν μπορούμε όμως να επιτρέψουμε να συζητάμε για μια πρόταση μομφής η οποία θα εξαρτάται για αρκετούς μήνες από ένα πολιτικό ψήφισμα, όταν καταθέτουμε, με βάση την επίπονη αρμοδιότητά μας, μια πρόταση μομφής κατά της Επιτροπής. Και έχουμε επίγνωση ότι, αν τα ευρωπαϊκά δημοκρατικά θεσμικά όργανα, και αυτό το Κοινοβούλιο, λειτουργούσαν με διαφορετικό τρόπο, θα μπορούσε πιθανώς να κατατεθεί μια πρόταση μομφής ή δυσπιστίας, για παράδειγμα, κατά του αρμοδίου για τη Γεωργία Επιτρόπου. Καθώς αυτό δεν είναι δυνατό, διατηρούμε την πρόταση μομφής με προτεραιότητα.

Πρόεδρος
Το λόγο έχει τώρα ο κ. Martens προκειμένου να παρέμβει κατά της αίτησης.

Martens
Κύριε Πρόεδρε, αύριο, από τις 3.00 έως τις 3.30 το απόγευμα θα διεξάγουμε μία συνδυασμένη συζήτηση με αντικείμενο τρία σημεία της ημερήσιας διάταξης: την έκθεση Medina, τις προφορικές ερωτήσεις με συζήτηση, με μια συζήτηση σχετικά με τα σχέδια ψηφίσματος, και μία συζήτηση με αντικείμενο την πρόταση μομφής που έχει υποβληθεί από τον κ. Happart και τους ομοϊδεάτες του. Η μεγάλη πλειοψηφία της Διάσκεψης των Προέδρων ήταν της άποψης ότι πρέπει να τηρηθεί η κανονική διαδικασία όσον αφορά την ψηφοφορία, πράγμα που σημαίνει ότι αυτή θα πρέπει να πραγματοποιηθεί την Τετάρτη το μεσημέρι με αντικείμενο τα ψηφίσματα που έχουν κατατεθεί. Παρεμπιπτόντως, στο σχέδιο ημερήσιας διάταξης αναφέρεται ότι τότε θα ψηφίσουμε για τα ψηφίσματα που αφορούν τις εκθέσεις η συζήτηση των οποίων έχει ολοκληρωθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 34, παράγραφος 5 του Κανονισμού, η ψηφοφορία για την πρόταση μομφής είναι ονομαστική και δεν μπορεί να διεξαχθεί ενωρίτερα από 48 ώρες μετά την έναρξη της συζήτησης.
Αξιότιμοι συνάδελφοι, το ερώτημα είναι κατά πόσον η διαδικασία αυτή επιτρέπει στο Σώμα να διεξαγάγει συζήτηση και εάν την Τετάρτη το μεσημέρι θα μπορέσουν όλοι να συμμετάσχουν με τον ενδεδειγμένο τρόπο στην ψηφοφορία με αντικείμενο τα ψηφίσματα και την Τετάρτη στις 3.00 το απόγευμα με αντικείμενο την πρόταση μομφής. Κατά τη γνώμη μας πρέπει να διεξαχθεί μία ολοκληρωμένη συζήτηση. Κάποιοι θέλησαν να εξεταστούν και τα τρία σημεία από κοινού, δηλαδή τόσο η έκθεση Medina, όσο και οι προφορικές ερωτήσεις με τα σχέδια ψηφίσματος και η πρόταση μομφής. Δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση ότι καταβάλλεται μια προσπάθεια να περιοριστεί η ελευθερία της άσκησης του δικαιώματος ψήφου εκ μέρους των μελών του Σώματος. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο εμείς, μαζί με τη μεγάλη πλειοψηφία της Διάσκεψης των Προέδρων, προτείναμε να διεξαχθεί από κοινού η συζήτηση αυτή και να υπάρξει μία περίοδος σκέψης, όπως ορίζεται στη διαδικασία ψηφοφορίας με αντικείμενο τα ψηφίσματα, και να προηγηθεί επίσης μία μακρύτερη περίοδος σκέψης, όπως ορίζεται στον Κανονισμό, πριν από την ψηφοφορία με αντικείμενο την πρόταση μομφής. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προτείνουμε να τηρηθεί η ημερήσια διάταξη όπως έχει, δεδομένου ότι δεν περιορίζονται οι δυνατότητες διεξαγωγής συζήτησης, ούτε τα περιθώρια δράσεως που έχουμε, ούτε η ελεύθερη ψηφοφορία. Για το λόγο αυτό είμαι αντίθετος προς την πρόταση τροποποίησης της ημερήσιας διάταξης και καλώ την πλειοψηφία του Σώματος να αποδεχθεί την ημερήσια διάταξη όπως αυτή έχει οριστεί από τη Διάσκεψη των Προέδρων.

Πρόεδρος
Υποβάλλω σε ψηφοφορία, κατόπιν αίτησης της Ομάδας του ΕΛΚ, την πρόταση της Ομάδας της ΕΡΣ.
(Το Σώμα απορρίπτει την πρόταση τροποποίησης της ημερήσιας διάταξης)

Χάρτης ενέργειας
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0041/97) της κ. MatikainenKallstrφm, εξ ονόματος της Επιτροπής Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας, σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου και της Επιτροπής που αφορά τη σύναψη από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες της Συνθήκης για το Χάρτη Ενέργειας και του Πρωτοκόλλου του Χάρτη Ενέργειας για την ενεργειακή απόδοση και τα σχετικά περιβαλλοντικά ζητήματα (COM(95)440-12046/96 - C4-0664/96-95/0237(AVC)).

Matikainen-Kallstrφm
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η εξάρτηση της ΕΕ από εισαγομένη ενέργεια αναμένεται να αυξηθεί από 50 % που είναι σήμερα, σε περίπου 75 % μέχρι το έτος 2015. Η ζήτηση όσον αφορά τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας, αναμένεται να αυξάνεται στην ΕΕ με ρυθμό μόλις 1-2 % ετησίως κατά τη διάρκεια των προσεχών 15 ετών. Εάν τα μέτρα τα οποία λαμβάνονται στην Κοινότητα για την προστασία του περιβάλλοντος δεν γενικευθούν ούτως ώστε να αφορούν ολόκληρη την υφήλιο, τα αποτελέσματα τους αναμένεται να είναι πενιχρά. Ως γνωστόν οι διάφοροι ρύποι δεν γνωρίζουν σύνορα.
Η εκπόνηση του Χάρτη Ενέργειας είχε αρχίσει ήδη το 1990 κατόπιν πρωτοβουλίας του πρωθυπουργού των Κάτω Χωρών ο όποίος υποστήριζε ότι η οικονομική ανάπτυξη και η επιτάχυνσή της στην Ανατολική Ευρώπη και την Σοβιετική Ένωση εξαρτάται από την συνεργασία στον ενεργειακό τομέα. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα κράτη μέλη αυτής υπέγραψαν, το 1991, στην Χάγη τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Ενέργειας. Το 1994 συνολικά 50 ενδιαφερόμενα μέρη υπέγραψαν την Συνθήκη για τον Χάρτη Ενέργειας και το Πρωτόκολλο του Χάρτη Ενέργειας για την ενεργειακή απόδοση και τα σχετικά περιβαλλοντικά ζητήματα προκειμένου να διασφαλισθεί μια στερεά, σε διεθνές επίπεδο, νομική βάση για τις αρχές και τους στόχους που καθορίζονται στο εν λόγω πρωτόκολλο. Τα περισσότερα από τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν ήδη επικυρώσει την συνθήκη, ενώ η Φινλανδία αναμένεται να το πράξει κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους. Η Ρωσία αναμένεται, επίσης, να την επικυρώσει. Δυστυχώς, όμως, φαίνεται ότι οι ΗΠΑ, οι οποίες συμμετείχαν στην εκπόνηση του κειμένου της συνθήκης, δεν φαίνονται, προς το παρόν, διατεθειμένες να την υπογράψουν.
Η ενεργειακή απόδοση πρέπει να αυξηθεί και να βελτιωθεί η εξοικονόμηση ενέργειας σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ιδίως στα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και στις χώρες της ΚΑΚ δύναται να επιτευχθεί μια εξοικονόμηση ενέργειας της τάξεως ακόμη και 30-40 %. Οι εταιρείες της Δύσης θα μπορούσαν, μέσω π.χ. του προγράμματος SYNERGY, να παράσχουν βοήθεια και συμβουλές σχετικά με την εφαρμογή νέων τεχνολογιών. Η οικονομική μεταρρύθμιση τόσο στα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης όσο και στην Ρωσία δύναται να καταστεί ευκολότερη με την βοήθεια των προγραμμάτων PHARE και TACIS, οπότε και οι προμήθειες ενέργειας θα μπορούσαν να εκληφθούν ως μορφή χρηματοδότησης κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου.
Το Πρωτόκολλο του Χάρτη Ενέργειας για την ενεργειακή απόδοση και τα σχετικά περιβαλλοντικά ζητήματα αποτελεί ιδανική βάση για μια αποτελεσματικότερη προστασία του περιβάλλοντος, ιδίως λόγω της προώθησης της ενεργειακής απόδοσης. Γι' αυτό και είναι ιδιαίτερα θετικό και απαραίτητο να στηρίζουν τόσο η συνθήκη όσο και το πρωτόκολλο την πολιτική που αποβλέπει σε αυτοτροφοδοτούμενη ανάπτυξη, την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», καθώς και την αρχή για ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Παρ' όλα αυτά δεν έχουν εκδοθεί δεσμευτικές, από νομική άποψη, αποφάσεις σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος, γεγονός ιδιαίτερα αρνητικό. Προϋπόθεση για την ανέγερση νέων σταθμών παραγωγής ενέργειας στα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης πρέπει να είναι η τήρηση των προδιαγραφών που ισχύουν και στην Δύση σε ότι αφορά τις εκπομπές διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου και αιωρουμένων σωματιδίων. Τα περιθώρια βελτίωσης όσον αφορά την επισκευή παλαιοτέρων σταθμών παραγωγής ενέργειας είναι δυστυχώς περιορισμένα. Στα νέα έργα και στις δράσεις που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο της συνθήκης αυτής, πρέπει να συμπεριληφθεί και η υποχρεωτική, εκ των προτέρων, αξιολόγηση των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον.
Σημαντική είναι, επίσης, η συνεργασία στον τομέα της πυρηνικής ασφάλειας. Τόσο οι δυσχέρειες ως προς την συντήρηση των πυρηνικών σταθμών παραγωγής ενέργειας όσο και η παράνομη εμπορία πλουτωνίου και άλλων ραδιενεργών ουσιών παρουσιάζουν αύξηση στα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και στις χώρες της ΚΑΚ. Για αυτό και θα έπρεπε η ΕΕ, ακολουθώντας το παράδειγμα των ΗΠΑ, να επιδιώξει να αγοράζει πλουτώνιο το οποίο προορίζεται για την κατασκευή πυρηνικών όπλων, και του οποίου η περιεκτικότητα υπερβαίνει το 90 %. Με την αραίωση του εν λόγω πλουτωνίου με μικρής περιεκτικότητας ουράνιο επιτυγχάνεται παρασκευή καυσίμου για τους πυρηνικούς σταθμούς, του οποίου η περιεκτικότητα ανέρχεται σε 3-4 %, γεγονός το οποίο καθιστά, πλέον, την χρήση του για κατασκευή πυρηνικών βομβών αδύνατη. Παρόλο ότι έχει ήδη δρομολογηθεί η διάλυση -σταδιακά- των πυρηνικών όπλων, το εμπλουτισμένο πλουτώνιο το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή τους εξακολουθεί να μένει αδιάθετο. Ας εξετάσουμε, λοιπόν, το ενδεχόμενο της χρησιμοποίησης της πυρηνικής ενέργειας για την εδραίωση της ειρήνης σε παγκόσμιο επίπεδο.
Δεδομένου ότι η συνθήκη αυτή είναι ιδιαίτερως σημαντική, προτείνω να συγκατατεθεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην πρόταση απόφασης του Συμβουλίου και της Επιτροπής που αφορά τη σύναψη από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας και του Πρωτοκόλλου του Χάρτη Ενέργειας για την ενεργειακή απόδοση και τα σχετικά περιβαλλοντικά ζητήματα.

Stockmann
Kύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο ευρωπαϊκός χάρτης ενέργειας είναι μια πρωτοβουλία που αξίζει κάθε επιδοκιμασίας. Eίναι πολύ σημαντικό να δώσουμε στις θεμελιώδεις αρχές συνεργασίας στην ενεργειακή πολιτική, της ενεργειακής απόδοσης και στις συναφείς περιβαλλοντικές πτυχές, μια νομική βάση διεθνούς δικαίου. Aυτό γίνονταν, πολύ συχνά, με μεγάλη καθυστέρηση και σήμερα ακόμη έχουμε μεγάλα προβλήματα στο να βρούμε έναν κοινό παρονομαστή. O χάρτης ενέργειας έχει τέσσερις βασικούς στόχους: Nα δημιουργήσει μια ανοικτή αγορά για πρωτογενείς μορφές και προϊόντα ενέργειας, να διευκολύνει τη διαμετακόμιση των προϊόντων ενέργειας, να προωθήσει τη μεταφορά τεχνολογίας, πράγμα που είναι σημαντικό κυρίως για τις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες και τα κράτη της KAK, να περιορίσει στο ελάχιστο τις επιβλαβείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις και παράλληλα να λάβει υπόψη κατάλληλα την ασφάλεια. M' αυτήν την τελευταία πτυχή έχουμε να κάνουμε εδώ σήμερα.
Στα πλαίσια του πρωτοκόλλου για την ενεργειακή απόδοση, λαμβάνονται υπόψη, στον χάρτη ενέργειας, και περιβαλλοντικές πτυχές. Θεωρώ καλό και σημαντικό που επιτέλους υπάρχει αυτός ο χάρτης και, από κοινού με τους συναδέλφους μου στην Eπιτροπή Eνέργειας, δεν μπορώ παρά να σας συστήσω να υπερψηφίσετε την πρώτη συνθήκη εφαρμογής του χάρτη. Aλλά δεν είναι ούτε ψάρι, ούτε κρέας αυτό που μας υποβάλλεται. Γιατί όμως οι τομείς της ενεργειακής απόδοσης και του περιβάλλοντος ρυθμίζονται σ' ένα πρωτόκολλο, αν παραβλέψουμε το μη δεσμευτικό άρθρο 19 της Συνθήκης; Eπειδή, σε περίπτωση αμφιβολιών, οι διατάξεις της συνθήκης έχουν προτεραιότητα έναντι του πρωτοκόλλου. Tο κείμενο του πρωτοκόλλου χαρακτηρίζεται από διπλωματικές κατασκευές, που δύσκολα αποκρύπτουν την έλλειψη ουσίας. Όταν εκπονεί κανείς «όσο το δυνατόν καλύτερα» ευνοϊκές, από άποψη δαπανών, και οικονομικά αποδοτικές πολιτικές για την ενεργειακή απόδοση και λαμβάνει υπόψη δεσμευτικά τις περιβαλλοντικές πτυχές, όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 του πρωτοκόλλου, τότε αυτό ακούγεται αρκετά αδύναμα. Mε καμιά λέξη δεν εκφράζεται προβληματισμός για τη θέσπιση νομικά δεσμευτικών διατάξεων για την προστασία του περιβάλλοντος και την ασφάλεια των εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας στις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, για εγκαταστάσεις, τουλάχιστον, που προμηθεύουν λ.χ. ηλεκτρικό ρεύμα, στην Eυρωπαϊκή Ένωση. Eίναι αστείο βέβαια αυτό που μας έρχεται στο μυαλό εκ των υστέρων, το ότι δηλαδή η Aυστρία αντιστέκεται κατά του Mόχοφτσε, αλλά σκέπτεται να εισάγει ηλεκτρικό ρεύμα από την Oυκρανία.
Mέχρι το έτος 2005, θα πρέπει οι χώρες που συνυπογράφουν τη Σύμβαση του Pίο να μειώσουν, ουσιαστικά, την κατανάλωση ενέργειας στα επίπεδα του 1990. Aπέχουμε πολύ απ' αυτά. Στη συνέχεια ερρίφθη η ιδέα να κάνουμε οικονομία σε άλλο σημείο, όπου στοιχίζει λιγότερο, λ.χ. στα κράτη της KAK ή στις χώρες της Kεντρικής και Aνατολικής Eυρώπης. Mε τη στεγανοποίηση των διαρροών στους αγωγούς αερίου μεταξύ Σιβηρίας και Aνατολικής Eυρώπης, θα μπορούσε να περιοριστεί αποτελεσματικά το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Aν διαφύγει μόνο το 5 % του μεθανίου, το δυναμικό τους, στη δημιουργία του φαινομένου του θερμοκηπίου, είναι το ίδιο μεγάλο με το δυναμικό του υπόλοιπου 95 % που προκύπτει, μετά από την καύση ως CO2. Παρόλα αυτά αφήνουμε εδώ την ευκαιρία να πάει χαμένη, να προδιαγράψουμε δεσμευτικά, για παράδειγμα, το επίπεδο της τεχνολογίας για τις επενδύσεις. Eνώ ο ανταγωνισμός παρουσιάζει υψηλή...
(O Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή) Kάνω έκκληση στις κυρίες και τους κυρίους συναδέλφους να κρατήσουν τα μάτια τους ανοικτά και να επισημάνουν στην κοινή γνώμη τα αδύνατα σημεία του χάρτη. Συμφωνούμε μ' αυτόν, επειδή είναι καλύτερος από το τίποτε, αλλά τίποτε περισσότερο.

Estevan Bolea
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, ο ευρωπαϊκός Χάρτης Ενέργειας αποτελεί το πλαίσιο της πολιτικής συμφωνίας μεταξύ των ανατολικών και των δυτικών χωρών, και μεταξύ των ανατολικών χωρών έχει τεράστια σημασία η Ρωσική Ομοσπονδία. Τα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στον κόσμο βρίσκονται στη Ρωσία -στη χερσόνησο Γιαμάλ, στη Θάλασσα Μπάρενς, στη Σιβηρία- και η Ευρωπαϊκή Ένωση εμπλέκεται σε ένα σημαντικό πρόγραμμα αύξησης της κατανάλωσης φυσικού αερίου. Ελπίζω ότι σύντομα θα διαθέτουμε σε αυτό το Σώμα τη νέα οδηγία που ρυθμίζει την ελευθέρωση της αγοράς του φυσικού αερίου, και γι' αυτό, για μας είναι πολύ σημαντικό το τι συμβαίνει στη Ρωσική Ομοσπονδία.
Όπως είπαν και άλλοι συνάδελφοι που παρενέβησαν, πρόκειται να υποστηρίξουμε πλήρως τη σύμφωνη γνώμη σχετικά με τη Συνθήκη για το Χάρτη Ενέργειας και με το Πρωτόκολλο για την ενεργειακή απόδοση και τα περιβαλλοντικά ζητήματα που τη συνοδεύει. Πιστεύουμε ότι η Συνθήκη είναι καλή, αν και, όπως είπε και ο κ. Stockmann, τα γεγονότα είναι μικρά. Στις ανατολικές χώρες θα μπορούσε να εξοικονομηθεί ένα 30 με 40 % της ενέργειας που καταναλώνεται. Αυτό είναι πάρα πολύ. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η Ρωσική Ομοσπονδία αποκτά το 60 % του ξένου συναλλάγματος από τις εξαγωγές ενεργειακών προϊόντων και αυτό θα μπορούσε να αυξηθεί πολύ περισσότερο. Εξάλλου, οι δυτικές χώρες θα μπορούσαν να μειώσουν κατά 20 % την κατανάλωσή τους. Αυτό είναι το καλύτερο μέτρο για το περιβάλλον, κύριε Πρόεδρε. Αλλά μιλάμε πολύ και νομίζω ότι κάνουμε λίγα.
Όσον αφορά το περιβάλλον, πιστεύω ότι επείγει για όλες τις δράσεις που θα προωθηθούν στη Συνθήκη για την Ενέργεια να γίνουν προηγούμενες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, και οικολογικός έλεγχος στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις, προκειμένου να διορθωθούν οι πολυάριθμες ζημίες που υπάρχουν όχι μόνο στις ανατολικές χώρες -που υπάρχουν- αλλά και στις δικές μας χώρες επίσης.
Ο Χάρτης αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα: Συνθήκη, ειδικές συμφωνίες σε τρεις χώρες και συγκεκριμένες δράσεις. Τα μέτρα που προανέφερα θα πρέπει να εφαρμοστούν σε όλα αυτά.

Malerba
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, ο Ευρωπαϊκός Χάρτης και το Πρωτόκολλο του Χάρτη Ενέργειας για την ενεργειακή απόδοση και τα σχετικά περιβαλλοντικά ζητήματα έχουν ήδη διανύσει μία μάλλον μακρά πορεία. Σήμερα συζητούμε την πρόταση του Συμβουλίου, που εξουσιοδοτεί την Ευρωπαϊκή Ένωση να εγκρίνει τη συνθήκη και την έκθεση της κ. Matikainen-Kalstrφm της Επιτροπής Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέρεγειας, που η ομάδα μας υποστηρίζει.
Οι στόχοι του Χάρτη, δηλαδή το πλαίσιο σταθερότητας για τον εφοδιασμό ενέργειας που θα αφορά και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, η εξοικομόμηση ενέργειας και ο σεβασμός του περιβάλλοντος, αποτελούν σκοπούς και ένα σύνολο προσανατολισμών πού πέτυχαν την ευρεία συναίνεση της Επιτροπής Ενέργειας.
Θα ήθελα, εντούτοις, να υπογραμμίσω δύο ζητήματα που εξακολουθούν να μας ανησυχούν και να ζητήσω από την Επιτροπή να συνεχίσει να καταβάλλει προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Χάρτης δεν έχει υπογραφεί ούτε από τις Ηνωμένες Πολιτείες ούτε από τη Ρωσία και χωρις αυτούς τους εταίρους η συνθήκη φαίνεται κατά κάποιο τρόπο ημιτελής, κυρίως όσον αφορά την πυρηνική ασφάλεια στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, την οποία, παρ' όλα αυτά, θα μπορέσουμε με βάση το Χάρτη να αντιμετωπίσουμε με συνεπή τρόπο. Εάν δεν συμμετάσχουν η Ρωσία σε επίπεδο αρχών και όσον αφορά το ρυθμιστικό πλαίσιο και οι Ηνωμένες Πολιτείες κυρίως από τεχνολογικής πλευράς, η συνθήκη κινδυνεύει να αποκαλυφθεί μη ικανοποιητική. Το δεύτερο ζήτημα που μας ανησυχεί αφορά την αποτελεσματικότητα της παρέμβασής μας με στόχο τη βελτίωση της πυρηνικής ασφάλειας στις χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης, που ανήκαν στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Μεταξύ των αντιδραστήρων υπάρχουν και ορισμένες εγκαταστάσεις που οι δυτικοί εμπειρογνώμονες θεωρούν ως εξαιρετικά ανασφαλείς και άλλες που χρήζουν τεχνολογικών βελτιώσεων για να φθάσουν σε ικανοποιητικά standard ασφάλειας.
Με τη βοήθεια του ρυθμιστικού πλαισίου του Χάρτη προβλέπεται ότι θα πραγματοποιηθεί ένας περιορισμένος αριθμός προγραμμάτων πιλότος που θα έχουν σαν στόχο την εφαρμογή των ευρωπαϊκών προδιαγραφών στις καλύτερες εγκαταστάσεις των Ανατολικών Χωρών, ώστε να δημιουργηθεί μία παιδεία της ασφάλειας και να προχωρήσουμε στο οριστικό κλείσιμο των πιο ανασφαλών εγκαταστάσεων. Μόνο εάν το πρόβλημα της πυρηνικής ασφάλειας στις Ανατολικές Χώρες τεθεί κατά κάποιο τρόπο υπό έλεγχο, ο Χάρτης θα έχει ορατά αποτελέσματα για τους πολίτες.

Plooij-Van Gorsel
Κύριε Πρόεδρε, η σύμβαση σχετικά με τον ευρωπαϊκό ενεργειακό χάρτη και το πρωτόκολλο για την ενεργειακή αποδοτικότητα συμβάλλουν σημαντικά στην καθαρότερη και αποτελεσματικότερη χρήση της ενέργειας. Πρόκειται για μια πράξη η οποία ωφελεί το περιβάλλον και υποστηρίζεται θερμά από την Ομάδα των Φιλελευθέρων.
Επενδύσεις στην ενεργειακή αποδοτικότητα μπορούν καλύτερα να πραγματοποιηθούν εκεί όπου επωφελείται περισσότερο το περιβάλλον και αυτό συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη, όπου μπορεί πολύ εύκολα να επιτευχθεί μία εξοικονόμηση ενέργειας της τάξης του 30 % έως 40 %. Αυτό μπορεί να αρχίσει ήδη κατά την εξόρυξη και τη μεταφορά πρώτων υλών. Οι επιχειρήσεις από τη Δύση μπορούν να προσφέρουν τη βοήθειά τους με την παροχή συμβουλών και την εφαρμογή τεχνολογικών καινοτομιών. Το όφελος είναι διπλό: χαμηλότερες δαπάνες για την ενέργεια και προστασία του περιβάλλοντος.
Αυτό με φέρνει στο δεύτερο σημείο που θα ήθελα να προβάλω: η ενεργειακή αποδοτικότητα στην Ουκρανία, για παράδειγμα, είναι από τις χαμηλότερες στον κόσμο. Η χρήση ενέργειας ανά μονάδα του ΑΕΠ στη χώρα αυτή είναι 7 φορές υψηλότερη απ'ό, τι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρ'όλα αυτά πρόκειται να χορηγηθεί δάνειο εκ μέρους της ΕΤΑΑ για την ανέγερση δύο νέων πυρηνικών εργοστασίων προκειμένου να κλείσει το Τσερνομπύλ και αυτό ενάντια στη γνωμοδότηση μιας ανεξάρτητης ομάδας εμπειρογνωμόνων. Ερωτώ συνεπώς την Επιτροπή και την κ. Wulf-Mathies: επιτρέπεται να επενδύει η ΕΤΑΑ στην ανέγερση νέων πυρηνικών κέντρων στην Ουκρανία εφόσον η μέθοδος αυτή δεν αποτελεί την πιο οικονομική λύση για την αντιμετώπιση του ενεργειακού προβλήματος που υφίσταται στη χώρα αυτή; Δεν είναι ένα από τα κριτήρια για τη χορήγηση δανείων εκ μέρους της ΕΤΑΑ η επιλογή της οικονομικότερης και συνεπώς φθηνότερης λύσης; Θα τολμήσουν επιτέλους η κ. Επίτροπος και η Επιτροπή.......
(Η ομιλήτρια διακόπτεται από τον Πρόεδρο)

Bloch von Blottnitz
Kύριε Πρόεδρε, υπήρξε και εξακολουθεί να υπάρχει δικαιολογημένη κριτική για τον χάρτη ενέργειας. Πρώτον, για λόγους ουσιαστικούς, και φυσικά και για λόγους τυπικούς. Tο Kοινοβούλιο δεν μπορεί παρά να πει ένα Nαι ή ένα Όχι. Θα πρέπει, φυσικά, να παραδεχθούμε ότι το Kοινοβούλιο δεν κοβόταν ιδιαίτερα για να ασκήσει εδώ την επιρροή του - κι αυτό είναι λυπηρό και κάπως ντροπή. Θα πρέπει όμως να παραδεχθούμε ακόμη ότι, για πρώτη φορά, γενικώς, έχουμε διατάξεις διεθνούς δικαίου, αν και όχι πολύ δεσμευτικές, που λαμβάνουν υπόψη το περιβαλλοντικό κόστος και την αρχή του υπαιτίου. Oι προλαλήσαντες το ανέφεραν ήδη αυτό. Bεβαίως, είναι ένα μικρό βήμα, αν και, δυστυχώς, - ειδικά όσον αφορά το περιβάλλον - καθορίζεται μόνο στο πρωτόκολλο. Nομίζω πως είναι καθήκον της πολιτικής, και φυσικά και της Eπιτροπής, να φροντίσει ώστε να πλησιάσει αυτό κάπως περισσότερο στους ευσεβείς πόθους και στόχους.
Aπό την άλλη μεριά, θα πρέπει φυσικά να πει κανείς, επίσης, ότι οι καταστάσεις που έχουμε προς το παρόν, θα πρέπει να αλλάξουν, το ότι δηλαδή κανείς δεν είναι αρμόδιος για τους αγωγούς μεταφοράς, κανείς δεν τους επισκευάζει, και όλοι λένε ότι θα πάρουν μόνο πέντε, δέκα ή και 20 τοις εκατό, και ότι τα χρήματα των εσόδων, δυστυχώς, σε καμιά περίπτωση δεν πηγαίνουν εκεί απ' όπου τα παίρνουν, αλλά ότι, ειδικά όσον αφορά την Aνατολική Eυρώπη, τα χρήματα καταλήγουν, κατά κανόνα, στη μαφία.
Nομίζω πως κύριο καθήκον μας τώρα θα ήταν να νοιαστούμε λιγάκι γι' αυτό, και όχι μόνο να υψώσουμε το χέρι, αύριο, και να πούμε Nαι, διότι τον περιβαλλοντικό προβληματισμό, στη χάραξη της ενεργειακής πολιτικής, όχι μόνο θα πρέπει να τον λάβουμε υπόψη, αλλά να τον βάλουμε και στο επίκεντρο των σκέψεών μας. Έτσι θα πρέπει να βελτιωθεί η ενεργειακή απόδοση, να αποκτήσουμε πρόσβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να τις αξιοποιήσουμε με καλύτερη μεταφορά πόρων και με προγράμματα πλαίσιο. Eιδικά εδώ, εμείς ως Kοινότητα, δίνουμε το κακό παράδειγμα. Θα ήθελα μόνο να σας θυμίσω το πρόγραμμα SAVE, το THERMIE κ.λπ. Eλπίζω η Eπιτροπή να ακούει τώρα καλά. Aυτά που στον χάρτη ενέργειας αναφέρονται ως ευσεβείς πόθοι, θα πρέπει, τουλάχιστον κατά προσέγγιση, να υλοποιούνται.

Blokland
Πρόεδρε, η επεξεργασία του ενεργειακού χάρτη διήρκησε περισσότερο απ'ό, τι είχε προτείνει ο επινοητής της, ο πρώην Πρωθυπουργός της Ολλανδίας, κ. Lubbers, το 1990, πράγμα που οφείλεται κυρίως στην αύξηση της αυτεπίγνωσης στα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης.
Εκ των υστέρων, αυτό ήταν καλό, επειδή σε διαφορετική περίπτωση η σύμβαση θα προσέφερε υπερβολικά πλεονεκτήματα στις δυτικές χώρες. Το σημερινό κείμενο είναι ένας ικανοποιητικός συμβιβασμός μεταξύ των συμφερόντων των χωρών που παράγουν πρώτες ύλες και των χωρών που τις εισάγουν.
Ωστόσο, τα συναισθήματά μου είναι ανάμικτα όσον αφορά αυτό το χάρτη. Είναι προφανές ότι οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης επωφελούνται από την πώληση μεγάλων ποσοτήτων στερεών καυσίμων. Οι χώρες αυτές έχουν μεγάλη ανάγκη συναλλάγματος για να αναπτύξουν τις οικονομίες τους. Όμως, ο χάρτης αυτός ενδέχεται μακροπρόθεσμα να ασκήσει πίεση επί των τιμών της ενέργειας μέσω της αύξησης της προσφοράς ακαθάριστου πετρελαίου και φυσικού αερίου. Κατά τη γνώμη μου, αυτό αποτελεί λόγο να προχωρήσουμε όσο το δυνατόν συντομότερα στη φορολόγηση της ενέργειας, δεδομένου ότι οι χαμηλές τιμές των στερεών καυσίμων δεν προωθούν την καθιέρωση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας! Από την άποψη αυτή, ο ενεργειακός χάρτης, όσο και αν ισχυρίζεται κανείς το αντίθετο, έχει παλαιομοδίτικο χαρακτήρα.
Θετικό είναι το γεγονός ότι έχει προστεθεί στο χάρτη το πρωτόκολλο για την ενεργειακή αποδοτικότητα, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να καταβληθούν ιδιαίτερες προσπάθειες γι'αυτό εκ των υστέρων. Κατ'αυτό τον τρόπο αποδεικνύεται ότι στο μεσοδιάστημα έχει γίνει ευρέως αποδεκτή η ιδέα της εξοικονόμησης ενέργειας. Σε συμφωνία με τον εισηγητή θα ήθελα να εκφράσω τις αμφιβολίες μου όσον αφορά την πραγματική εφαρμογή του πρωτοκόλλου. Σε κανένα σημείο αυτού δεν επιβάλλεται η βελτίωση της αποδοτικότητας. Αντιλαμβάνομαι βεβαίως ότι στα πλαίσια μίας πολυμερούς σύμβασης δεν μπορεί να επιβληθούν τα πάντα, παρ'όλα αυτά υπάρχουν πάρα πολλά σημεία τα οποία εγκαταλείπονται στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών. Τα περιβαλλοντικά μέτρα είναι ανεπαρκή όσον αφορά το φαινόμενο του θερμοκηπίου, το οποίο επιδεινώνεται με τη σύμβαση αυτή.
Παρ'όλα αυτά συμφωνούμε με τη σύμβαση, η οποία προσφέρει τουλάχιστο μια κάποια διάρθρωση και μια κάποια νομική ασφάλεια στο εμπόριο πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει στο μέλλον να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να αξιοποιήσει προγράμματα όπως το SYNERGIE και το PHARE για να συμβάλει στη θέσπιση μέτρων για την εξοικονόμηση ενέργειας στην Ανατολική Ευρώπη, πράξη η οποία είναι απολύτως απαραίτητη.

McNally
Κύριε Πρόεδρε, ήμουν παρών στη Λισαβώνα ως εκπρόσωπος του Κοινοβουλίου, όταν υπεγράφη η Συνθήκη για το Χάρτη Ενέργειας. Την εποχή εκείνη, ήταν σαφές ότι αν τα πρωτόκολλα αυτά δεν ελαμβάνοντο πολύ σοβαρά υπόψη, θα καταλήγαμε σε μια μάλλον επικίνδυνη κατάσταση. Εξαρτώμεθα όλο και περισσότερο από εισαγόμενα καύσιμα και υπάρχουν άφθονοι πόροι στο ανατολικό τμήμα της Ευρώπης και ακόμα μακρύτερα, ούτως ώστε μπορούμε σαφώς να συνδυάσουμε αυτά τα δύο και να δημιουργήσουμε μια εμπορική κατάσταση. Αν κάναμε απλώς αυτό, εντούτοις, και δεν εξετάζαμε την ενεργειακή απόδοση και την προστασία του περιβάλλοντος, θα καταλήγαμε σε μια κατάσταση πολύ χειρότερη από την παρούσα. Επιτρέψατέ μου να πω ότι θα πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να χρησιμοποιούμε περισσότερο τις εγχώριες πηγές ενέργειας και να μην εξαρτώμεθα τόσο πολύ από τα εισαγόμενα καύσιμα.
Τα περιβαλλοντικά προβλήματα έχουν ήδη επισημανθεί: αέρια θερμοκηπίου - διοξείδιο του άνθρακα ιδίως, αλλά και μεθάνιο, όπως εξήγησε άριστα ο συνάδελφός μου κ. Stockmann, πυρηνική ενέργεια, όπου υπάρχουν λειτουργικά προβλήματα και, ασφαλώς, προβλήματα στη διάθεση των αποβλήτων και στη μεταφορά των καυσίμων, και αναζήτηση και παραγωγή πετρελαίου, οι οποίες εμπεριέχουν επίσης κινδύνους. Χρειαζόμαστε λοιπόν παγκόσμια περιβαλλοντική στρατηγική με αξιολόγηση των επιπτώσεων, διότι το περιβάλλον είναι παγκόσμιο.
Η ενεργειακή απόδοση έχει δικαίως αποκληθεί το πέμπτο καύσιμο. Ειλικρινά, είναι το καλύτερο καύσιμο. Όταν υπάρχει δυνατότητα εξοικονόμησης 30 % έως 40 %, όπως συμβαίνει σε ορισμένες από αυτές τις χώρες, πόσο παράλογο να μην είναι αυτή η πρώτη στρατηγική, στην πρώτη θέση του καταλόγου με κάθε ευκαιρία, πολύ πριν από την κατασκευή άχρηστων πυρηνικών αντιδραστήρων.
Η συνθήκη αυτή πρέπει να γίνει αυστηρότερη. Είναι αδύνατη. Πριν από ο, τιδήποτε άλλο, χρειάζεται παρακολούθηση. Ζητώ από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αναλάβει αυτό το καθήκον: να παρακολουθήσει τη λειτουργία αυτής της συνθήκης.

Porto
Κύριε Πρόεδρε, η ενεργειακή κατάσταση των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης μας επιβάλλει κάποιο προβληματισμό σχετικά με τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την πραγματοποίηση μίας αποτελεσματικής χρήσης των πόρων καθώς και με την πορεία που πρέπει να ακολουθηθεί.
'Οσο καλές και να είναι οι προτάσεις που διατυμπανίζει η επίσημη προπαγάνδα, η εμπειρία υπήρξε πολύ σκληρή καταδεικνύοντας τις ανεπάρκειες και τις ζημιές για την ευημερία που διογκώνονται σε ένα σοσιαλιστικό σύστημα στο οποίο δεν δίνεται προσοχή στις συνθήκες της αγοράς και όπου, καθώς δεν υπάρχει δημοκρατία, οι πολίτες δεν μπορούν να επικαλεστούν τα δικαιώματα τους.
Πρέπει, στη συνέχεια, η πορεία που θα ακολουθηθεί να είναι μία πορεία χωρίς ανεπιθύμητα αποτελέσματα, στο επίπεδο της δικαιοσύνης ή από οικονομική σκοπιά, εφόσον είναι εφικτή μία εξαρχής βέλτιστη πολιτική που θα τα αποφύγει.
Πρόκειται για ένα δεδομένο που πρέπει να ληφθεί ειδικά υπόψη όταν υπάρχει μία νέα πρωτοβουλία της Επιτροπής με στόχο την εισαγωγή ή την αύξηση της φορολόγησης της ενέργειας, προς μία κατεύθυνση αμφίβολη όσον αφορά τις σημερινές χώρες μέλη και αναμφισβήτητα λανθασμένη στην προοπτική αυτών που είναι υποψήφιοι.
Η επιβάρυνση σε μεγαλύτερο ποσοστό των δαπανών των οικογενειών με τους χαμηλότερους πόρους, αποτελεί μία οπισθοδρομική και άδικη φορολόγηση· και επειδή υπάρχουν περισσότερες ενεργειακές δαπάνες με πιο απαρχαιωμένους εξοπλισμούς, πλήττεται η ανταγωνιστική ικανότητα χωρών οι οποίες δεν είχαν ακόμη τη δυνατότητα να εκσυγχρονισθούν.
Στις χώρες αυτές, άλλωστε, το πρώτιστο μέλημα που τίθεται είναι η ποιότητα διαβίωσης των πολιτών τους, καθώς η συνολική ρύπανση της Ευρώπης (εκπομπή CO2) προέρχεται κυρίως από τις πιο ανεπτυγμένες χώρες: Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία και Γαλλία, με 71, 5 % του συνόλου της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, ένα ποσοστό μεγαλύτερο από το ποσοστό του πληθυσμού τους.
Για να μην επιβαρυνθούν ακόμη περισσότερο οι προϋπολογισμοί των ατόμων που έχουν τα λιγότερα μέσα και η ανάπτυξη αυτών που είναι πιο καθυστερημένοι, η πολιτική που πρέπει να ακολουθηθεί, στις χώρες αυτές της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, θα πρέπει πρωτίστως να συνοδεύεται από προοδευτικές νομικές απαιτήσεις για το εκσυγχρονισμό των οικιακών και βιομηχανικών εξοπλισμών.
Υποστηρίζοντας αυτή την αναδιάρθρωση, όπως κάνει τώρα, η Ευρωπαϊκή 'Ενωση αποδεικνύει χωρίς περιθώριο για αμφιβολίες ότι επιδιώκει πράγματι και μόνο μία ορθή λύση για το υφιστάμενο πρόβλημα. Εξάλλου, τοποθετείται έτσι στη λογική του άρθρου 130 Ρ της Συνθήκης, εφόσον λαμβάνεται υπόψη η «ποικιλομορφία των καταστάσεων στις διάφορες περιοχές».

Fitzsimons
Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να συναινέσει στον Ευρωπαϊκό Χάρτη Ενέργειας ο οποίος υπεγράφη στη Χάγη το Δεκέμβριο 1991. Η επιτροπή ενέργειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχει δίκιο να ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ασκήσει πίεση για τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων ενόψει της άρσης των αβεβαιοτήτων με την απόδοση δεσμευτικής ισχύος στο πρωτόκολλο για την πυρηνική ασφάλεια που περιλαμβάνεται στο Χάρτη. Από ιρλανδική άποψη, με τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Sellafield και του Thorp μόνον 60 μίλια από τις ακτές μας, είναι απολύτως απαράδεκτο να μπορεί η βρετανική κυβέρνηση να υπογράφει τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Ενέργειας χωρίς να υποχρεώνεται η πυρηνική της βιομηχανία να συμμορφωθεί με αυτές τις διατάξεις.
Η μεγαλύτερη προστασία του περιβάλλοντος είναι, ασφαλώς, σημαντική και η Ευρωπαϊκή Ένωση έκανε από την άποψη αυτή μια αρχή προς τη σωστή κατεύθυνση με την οριστικοποίηση του προγράμματος SAVE III, το οποίο έχει σχεδιαστεί για τη στήριξη μέτρων μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.
Μια άλλη ανησυχία είναι όντως η απελευθέρωση των δικτύων ηλεκτρισμού και αερίου. Οι Ευρωπαίοι και Ιρλανδοί καταναλωτές, καθώς και οι κατ' ιδίαν παραγωγοί έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν αν η ενίσχυση του ανταγωνισμού θα οδηγήσει σε υψηλότερο κόστος ενέργειας για τον καταναλωτή και, ασφαλώς, οι υπάλληλοι που εργάζονται στη βιομηχανία αυτή έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν πώς πρόκειται να επηρεάσει τις θέσεις εργασίας τους. Έτσι, ο Χάρτης θα έπρεπε να ασχολείται λεπτομερέστερα με το θέμα της ιδιωτικοποίησης των ενεργειακών πόρων, υπογραμμίζοντας την προστασία που διαθέτει ο καταναλωτής, ο οποίος σε τελευταία ανάλυση θα επηρεαστεί από οποιεσδήποτε σχετικές αλλαγές.

Ahern
Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις στην πρόταση του Συμβουλίου, διότι οι ρήτρες σχετικά με το περιβάλλον και την εξοικονόμηση ενέργειας είναι απλές φιλοδοξίες και ο Χάρτης δεν θα παράσχει νομικά δεσμευτικά κείμενα για την αντιμετώπιση της πανθομολογούμενης πραγματικά σοβαρής περιβαλλοντικής υποβάθμισης και ρύπανσης και των σοβαρά ανεπαρκών προδιαγραφών εξοικονόμησης ενέργειας των κρατών της ανατολικής Ευρώπης, οι οποίες δεν δείχνουν σημάδια αλλαγής. Ο Χάρτης Ενέργειας μπορεί να καταλήξει να είναι Χάρτης σπατάλης και όχι εξοικονόμησης ενέργειας και νομίζω ότι αυτή θα ήταν πολύ σοβαρή και επικίνδυνη εξέλιξη.
Αυτό που ήταν ιδιαίτερα αξιοσημείωτο κατά την ανταλλαγή απόψεων με τον πρέσβη κ. Rutter και το Γενικό Γραμματέα της Διάσκεψης για το Χάρτη Ενέργειας, κ. Schutterle, ήταν ότι αντί να υπερασπιστούν τις δυσκολίες που μπορεί να συναντήσει η Ένωση κατά την υλοποίηση διατάξεων του Χάρτη Ενέργειας σχετικά με το περιβάλλον και την εξοικονόμηση ενέργειας, δήλωσαν με έντονο ύφος ότι ορισμένα κράτη μέλη δεν επιθυμούσαν το περιβάλλον να αποτελέσει αντικείμενο δεσμευτικών διατάξεων του Χάρτη, αλλά ήσαν της γνώμης ότι θα έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο ξεχωριστής συμφωνίας. Πιστεύω ότι αυτό είναι απολύτως απαράδεκτο ως πολιτική για την Ευρωπαϊκή Ένωση ή τα κράτη μέλη της.
Η έκθεση αναφέρει ότι το Πρωτόκολλο του Χάρτη Ενέργειας για την ενεργειακή απόδοση και τα συναφή περιβαλλοντικά ζητήματα αποτελεί καλή βάση για περαιτέρω προστασία του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα με την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης, αλλά η διατύπωση στερείται νοήματος. Αναφέρει ότι πρέπει να ενθαρρύνουμε τη συνεργασία για την επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων και να λάβουμε ιδίως υπόψη τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης. Πιστεύω ότι ενόψει των δυσκολιών που αντιμετωπίσαμε για να κάνουμε τα κράτη της ανατολικής Ευρώπης να κατανοήσουν τη σημασία της ενεργειακής απόδοσης, το έγγραφο αυτό στερείται οποιουδήποτε νοήματος.
Η εισηγήτρια αναφέρθηκε σε μια περίεργη πρόταση να εισαχθεί πλουτώνιο προοριζόμενο για την κατασκευή όπλων από τη Ρωσία για χρήση σε πολιτικούς σταθμούς παραγωγής πυρηνικής ενέργειας στη βάση του ότι αυτό θα προωθούσε την ειρήνη. Θεωρώ την πρόταση αυτή περίεργη. Παρόλο που επισύρει την προσοχή στο ότι έχουμε τεράστια οικονομία πλουτωνίου και στο ότι δεν πρέπει να παράγουμε πλουτώνιο, ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να συζητήσουμε σοβαρά την πρόταση κάποια μελλοντική ημερομηνία.

Wulf-Mathies
Kύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, εξ ονόματος του κ. Παπουτσή, ο οποίος αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη Mόσχα, θα ήθελα να σας εξηγήσω και πάλι τη θέση της Eπιτροπής, σ' αυτή τη σημαντική έκθεση. Eπιτρέψτε μου κατ' αρχήν να υπογραμμίσω ότι η Eπιτροπή αποδίδει ύψιστη προτεραιότητα στην επικύρωση της συνθήκης για το χάρτη ενέργειας και του πρωτοκόλλου, για την ενεργειακή απόδοση και τις συναφείς περιβαλλοντικές πτυχές. H συνθήκη θα τεθεί σε ισχύ, μόλις την επικυρώσουν τουλάχιστον 30 κράτη. Γι' αυτό και, προς το παρόν, εφαρμόζεται προσωρινά, όσο είναι δυνατόν.
Όπως γνωρίζετε ασφαλώς, ο ευρωπαϊκός χάρτης ενέργειας - μια μη νομικά δεσμευτική, πολιτική δήλωση προθέσεως - υπογράφτηκε από 51 κράτη και την Eυρωπαϊκή Kοινότητα. H εισηγήτρια κ. MatikainenKallstrom, την οποία ευχαριστώ για την έκθεσή της, παρουσίασε το ιστορικό του. Γι' αυτό και δε θέλω να το επαναλάβω πάλι, αλλά να καταστήσω σαφές ότι μέχρι τώρα υπέγραψαν 49 κράτη, και η Eυρωπαϊκή Ένωση, τη συνθήκη, που στη συνέχεια έγινε βάση μιας πολιτικής δήλωσης προθέσεως.
H συνθήκη αυτή για τον χάρτη ενέργειας, είναι η πρώτη οικονομική συμφωνία που υπογράφτηκε απ' όλες τις δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, τις χώρες της Kεντρικής και Aνατολικής Eυρώπης, την Eυρωπαϊκή Kοινότητα και τα 15 κράτη μέλη της, καθώς και από άλλα κράτη μέλη του OOΣA. Kύριος στόχος είναι η δημιουργία ενός νομικού πλαισίου, για μακροπρόθεσμη συνεργασία στον τομέα της ενέργειας, στη βάση της αμοιβαιότητας και του αμοιβαίου οφέλους. H συνθήκη περιέχει διατάξεις για την πρόσβαση, την παραγωγή, τη μεταφορά και την ελεύθερη εμπορία πρωτογενών μορφών και προϊόντων ενέργειας, καθώς και την προστασία των επενδύσεων και την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων. Συνθήκη και πρωτόκολλο περιέχουν, επίσης, και γενικές δηλώσεις για περιβαλλοντικές πτυχές και για αύξηση της ενεργειακής απόδοσης. Δεν ήταν δυνατόν να επιτευχθούν, στις διαπραγματεύσεις, περισσότερα απ' αυτά που δικαιολογημένα κριτικάρατε, όσον αφορά τη νομική δέσμευση της συνθήκης.
Ωστόσο, είναι σημαντικό βήμα το ότι οι αρχές αυτές υπογράφτηκαν, τουλάχιστον, από τόσα πολλά κράτη. Φυσικά η Eπιτροπή, κατά την εφαρμογή του χάρτη και της συνθήκης, θα πρέπει να λάβει υπόψη και τις εδώ εκφρασθείσες θέσεις του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου. Tο Nοέμβριο, παρουσίασε η Eπιτροπή την ανακοίνωση και την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου και της Eπιτροπής, σχετικά με τη σύναψη της συνθήκης για τον χάρτη ενέργειας, και του πρωτοκόλλου του χάρτη ενέργειας για την ενεργειακή απόδοση και τις συναφείς περιβαλλοντικές πτυχές. H πρόταση αυτή προβλέπει, παράλληλα με τη σύναψη της συνθήκης, την ταυτόχρονη κατάθεση των εγγράφων επικύρωσης, εκ μέρους της Eυρωπαϊκής Kοινότητας και των κρατών μελών της, καθώς επίσης και μια απλουστευμένη διαδικασία για τον καθορισμό της θέσης της Eυρωπαϊκής Kοινότητας στη διάσκεψη για το χάρτη ενέργειας.
Πέρυσι το Δεκέμβριο, το Συμβούλιο συμφώνησε σε μια βελτιωμένη διατύπωση της απόφασης. H απόφαση αυτή υποβάλλεται τώρα για έγκριση στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο. Παρόλο που η Eπιτροπή γνωρίζει πολύ καλά ότι το κείμενο που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο διαφέρει σημαντικά από την αρχική της πρόταση, θα συμφωνήσει μ' αυτό - για να δείξει τη συμβιβαστική της διάθεση -, αν τύχει της συγκατάθεσης του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου, όπως φαίνεται να συμβαίνει, βάσει των παρεμβάσεων της συζήτησης.
Γι' αυτό και θα ήθελα να ευχαριστήσω την εισηγήτρια κ. Matikainen-Kallstrom, επειδή η έκθεσή της κινείται ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση. H Eπιτροπή πιστεύει ότι έχει πολύ μεγάλη πολιτική σημασία το να επικυρώσει, όσο το δυνατόν συντομότερα, η Eυρωπαϊκή Kοινότητα τη συνθήκη για τον χάρτη ενέργειας, για να εξασφαλιστεί η έγκαιρη σύναψη, από κοινού με την επικύρωση εκ μέρους των κρατών μελών. Eννέα κράτη μέλη ολοκλήρωσαν ήδη τη διαδικασία επικύρωσης, και πολλά από τα υπόλοιπα, πρόκειται, σύντομα, να την ολοκληρώσουν.
Mε την ολοκλήρωση της διαδικασίας επικύρωσης, η Eυρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της, είναι δυνατόν να στείλουν ένα θετικό μήνυμα στη Pωσία, η οποία υπέγραψε, βέβαια, αλλά η διαδικασία επικύρωσης βρίσκεται, αυτή τη στιγμή, σε εξέλιξη εκεί. Nομίζω πως μπορεί κανείς να υποθέσει ότι και τα άλλα ανεξάρτητα κράτη και οι χώρες της Kεντρικής και Aνατολικής Eυρώπης θα αντιδράσουν στο μήνυμα αυτό.
H Eπιτροπή πιστεύει πως η Ένωση δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τη σύναψη της συνθήκης, και η ταχεία επικύρωσή της είναι ιδιαίτερα σημαντική, για να διατηρηθεί απεριόριστο και το ενδιαφέρον των υπολοίπων συμβαλλομένων μερών και της ενεργειακής οικονομίας. Xωρίς καμιά αμφιβολία, η συνθήκη για το χάρτη ενέργειας θα αποφέρει οφέλη στη συνεργασία μεταξύ Aνατολής και Δύσης, που, σε τελευταία ανάλυση, είναι προς το συμφέρον όλων μας.
Γι' αυτό θα ήθελα να σας παρακαλέσω και πάλι, να υπερψηφίσετε την απόφαση αυτή. Eπιπλέον θα ήθελα να κάνω μια σύντομη επισήμανση στην ερώτηση της κ. Plooji-van Gorsel: Για τα έργα στην Oυκρανία, εξετάζεται τόσο ένα δάνειο της ETE, όσο και δάνεια από την Oμάδα των 7. Mέχρι τώρα όμως, δεν έχουν παρθεί αποφάσεις, και οι πραγματογνωμοσύνες, που αναφέρατε εδώ, παίζουν κι αυτές κάποιο ρόλο στην εξέταση.

Plooij-Van Gorsel
Πρόεδρε, θα ήθελα να υποβάλω ακόμη μία ερώτηση στον Επίτροπο. Όπως προκύπτει, έχει εκδοθεί μία έκθεση ομάδας εμπειρογνωμόνων. Θα ήταν δυνατό να περιέλθει η έκθεση αυτή στη διάθεση του Κοινοβουλίου, δεδομένου ότι έχει ιδιαίτερη σημασία στην περίπτωση αυτή, εκτός άλλων και με αφορμή την ερώτηση που υπέβαλα.

Wulf-Mathies
Παρακαλώ να δείξετε κατανόηση για το ότι δε γνωρίζω την έκθεση αυτή, μια και σήμερα εκπροσωπώ απλώς τον κ. Παπουτσή. Θα του μεταβιβάσω όμως την επιθυμία σας. Στη συνέχεια, θα απαντήσουμε γραπτώς στην ερώτησή σας, για να σας πούμε αν υπάρχει μια τέτοια έκθεση και πώς μπορούμε να προχωρήσουμε μ' αυτήν.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 12 το μεσημέρι.

Αναπτυξιακά προβλήματα στην Ιταλία
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0405/96) του κ. Podestΰ, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, σχετικά με τα αναπτυξιακά προβλήματα και τις διαρθρωτικές παρεμβάσεις στην Ιταλία (C4-0050/96, C4-0051/96 και C4-0052/96).

Podestΰ
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, η πολιτική της οικονομικής και κοινωνικής σύγκλισης και της διαπεριφερειακής συνεργασίας και αλληλεγγύης αποτελεί έναν από τους πρωτεύοντες στόχους της πολιτικής της Ένωσης. Με αυτή την έννοια, τα διαρθρωτικά ταμεία αντιπροσωπεύουν ένα ιδιαίτερα σημαντικό εργαλείο για τη μείωση των σοβαρών ανισοτήτων που διαπιστώνονται μεταξύ των διαφόρων περιοχών της Ευρώπης. Η περίπτωση της Ιταλίας είναι από τις πλέον ενδιαφέρουσες διότι η Ιταλία -τρίτη στη σειρά μεταξύ των δικαιούχων χωρών που λαμβάνουν ενισχύσεις από τα Διαρθρωτικά Ταμεία μετά την Ισπανία και τη Γερμανία- συναντά διαρθρωτικές δυσκολίες κατά τη χρησιμοποίηση αυτών των πόρων. Στην εργασία που αποτέλεσε τη βάση της παρούσας έκθεσης και που υποστήριξαν εν χορώ οι συνάδελφοι με ιδιαίτερα σημαντικές συμβολές -για τις οποίες σας ευχαριστώπροσπαθήσαμε να εντοπίσουμε τους κύριους λόγους αυτών των δυσκολιών αλλά και τα μέσα με τα οποία θα ήταν δυνατό να ανακτηθεί η συσωρρευθείσα καθυστέρηση.
Οι παράγοντες είναι διάφοροι, αναφέρω μόνο τους κυριότερους: πριν από όλα, φυσικά, η πολιτική αστάθεια της χώρας κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών: αρκεί να αναλογισθεί κανείς ότι είχαμε περισσότερες από πενήντα κυβερνήσεις στα πενήντα μεταπολεμικά χρόνια. η αστάθεια των διοικητικών δομών, τόσο των κεντρικών όσο και κυρίως των περιφερειακών και μία κάποια ανικανότητα που έχει επιδειχθεί στον προγραμματισμό και στην ίδια την υλοποίηση των ίδιων των προγραμμάτων. ο μεγάλος αριθμός των κέντρων που λαμβάνουν αποφάσεις, αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι η υιοθέτηση του συστήματος των περιφερειών στην Ιταλία δεν ανακατένειμε ουσιαστικά τις αρμοδιότητες αλλά μάλλον προκάλεσε την επικάλυψη των διαδικασιών για τη λήψη αποφάσεων. ο μεγάλος αριθμός των ενίοτε αντιφατικών νομοθετικών διατάξεων και οι μακροσκελείς και περίπλοκες διαδικασίες. η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των κοινοτικών υπηρεσιών και των αντιστοίχων ιταλικών, τόσο των κεντρικών όσο και των περιφερειακών που έχει προκαλέσει σημαντικές καθυστερήσεις στη μετάδοση των πλροφοριών και, θα πρέπει να ομολογήσω, έχει αρνητικές επιπτώσεις και στη διαφάνεια των ίδιων των πληροφοριών. τέλος, η συσσωρευθείσα καθυστέρηση της χρήσης των πόρων κατά την περίοδο 1989-1993: σχετικά με το ζήτημα αυτό είναι σκόπιμο να υπενθυμίσω τη δυνατότητα που προσφέρει η συμφωνία την οποία συνήψε η επίτροπος, κ. Wukf-Mathies, με τον τότε υπουργό Masera, να παραταθεί η προθεσμία χρήσης μέχρι το τέλος του 1997 των πόρων που θα έπρεπε να απορροφηθούν εντός του 1996. Όλοι όμως αυτοί οι παράγοντες έχουν επιβραδύνει την εκκίνηση όσον αφορά τη χρήση των πόρων κατά την ακόλουθη περίοδο, δηλαδή μέχρι το 1999.
Γιατί, όμως, συναντώνται τόσες δυσκολίες κατά τη διαχείριση αυτής της κατάστασης εκ μέρους της Ιταλίας; Στην ουσία ζούμε δύο τελείως διαφορετικές καταστάσεις. Οι περιοχές της Νοτίου Ιταλίας -εντάσσονται όλες στο στόχο 1, εκτός από το Abruzzo που από τα τέλη του 1996 δεν ανήκει πλέον στο στόχο 1 διότι έχει βελτιώσει αισθητά την κατάστασή του και, στο σημείο αυτό, υπογραμμίζω τη σημασία μιας τροπολογίας που θα τεθεί αύριο σε ψηφοφορία, όσον αφορά την ανάγκη, και στο μέλλον, ευέλικτων μεταβατικών περιόδωνέχουν έναν εξαιρετικά χαμηλό βαθμό ανάπτυξης σε σχέση με τις περιοχές της Κεντρικής και Βορείου Ιταλίας και παρουσιάζουν πολύ υψηλότερα ποσοστά ανεργίας.
Μεταξύ άλλων αύριο με μία τροπολογία θα ενημερώσουμε τα σχετικά με την απασχόληση στοιχεία, που δυστυχώς αποδεικνύουν ότι η κατάσταση στη χώρα μας έχει καταστεί ακόμη πιο δύσκολη. Από την άλλη πλευρά όμως έχουμε ορισμένα στοιχεία -τα οποία δυστυχώς δεν είναι ακόμη επίσημα και δεν μπορούμε συνεπώς να εντάξουμε στη παρούσα έκθεση- που είναι κατά κάποιο τρόπο ενθαρρυντικά όσον αφορά τη χρήση των τελευταίων μηνών, και χάρη κυρίως στην προσπάθεια των εθνικών και περιφερειακών αρμοδίων αρχών, με αποτέλεσμα να αρχίζει να βελτιώνεται μία κατάσταση που δυστυχώς ακόμη, θα πρέπει να το πούμε, δεν είναι ικανοποιητική.
Βεβαίως η κατάσταση αυτή της χώρας μας δεν είναι μοναδική στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα, είναι όμως χαρακτηριστική και κυρίως σε σχέση με τις προσπάθειες που θα πρέπει να καταβληθούν -και αυτό το νόημα έχει η έκθεση- για την επιτάχυνση των διαδικασιών παροχής αδειών, τη βελτίωση του συντονισμού μεταξύ του κοινοτικού, του εθνικού και του περιφερειακού επιπέδου ώστε να μην χάνουμε πόρους που, στην περίοδο μάλιστα του Μάαστριχτ, είναι ίσως οι μοναδικοί που διαθέτουμε.

Speciale
Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι ο κ. Podestΰ μας παρουσίασε μία θετική και εμπεριστατωμένη έκθεση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό οφείλεται, φυσικά, στην ικανότητά του αλλά και σε μία γενικότερη εργασία και μέθοδο που έχει καθορίσει η Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής, μία μέθοδο συζήτησης και εμβάθυνσης για κάθε περίπτωση διαρθρωτικής παρέμβασης σε όλες τις χώρες και όχι μόνο, είναι αυτονόητο, στην Ιταλία. Διεξήχθη μία σε βάθος συζήτηση με την Επιτροπή. Σε όλες τις περιπτώσεις έχει πραγματοποιηθεί μία ακρόαση όπου συμμετέχουν οι υπεύθυνοι του ενδιαφερομένου κράτους, εκπρόσωποι της κυβέρνησης, του κοινοβουλίου, των τοπικών οργανώσεων των περιφερειακών αρχών και των κοινωνικών δυνάμεων, και το ίδιο ακριβώς έγινε και με την Ιταλία. Γι αυτό το λόγο μπορούμε σήμερα να διατυπώσουμε ορισμένες κοινές απόψεις.
Πράγματι, είναι αλήθεια: η Ιταλία παρουσιάζει μία ανησυχητική καθυστέρηση στη χρήση των Διαρθρωτικών Ταμείων, έναντι και άλλων καταστάσεων, πράγμα ακόμη πιο σοβαρό διότι με αυτό τον τρόπο αφαιρεί δυνάμεις και επενδύσεις από πραγματικά εύθραυστες περιοχές. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε -όπως αναγνωρίζει η έκθεση, με την οποία συμφωνώ- τις σοβαρές προσπάθειες που καταβάλλει ο ιταλός υπουργός των οικονομικών για να καλύψει αυτές τις καθυστερήσεις. Ακόμη και πρόσφατα συνάντησε στις Βρυξέλλες τους υπεύθυνους επιτρόπους και δεσμεύτηκε να καλύψει την καθυστέρηση εντός του τρέχοντος έτους. Πρόκειται για έναν φιλόδοξο, δύσκολο αλλά εφικτό στόχο, εάν βεβαίως τις ίδιες προσπάθειες καταβάλουν όλοι οι υπουργοί και, κυρίως, όλες οι ενδιαφερόμενες περιφέρειες και τοπικές αρχές.
Ειδικότερα, είναι γνωστό ότι το μεγαλύτερο τμήμα των Διαρθρωτικών Ταμείων στην Ιταλία, από ποσοτικής πλευράς, συγκεντρώνεται στις περιοχές του στόχου 1, δηλαδή στο νότιο τμήμα της χώρας, όπως έχει αναφερθεί. Οι μεγαλύτερες καθυστερήσεις σημειώνονται σε ορισμένες από αυτές τις περιοχές, όχι σε όλες, ιδιαίτερα στις μεγαλύτερες: τη Σικελία, την Καμπανία, την Απουλία. Εάν επιτευχθούν θετικά αποτελέσματα σε αυτές τις περιοχές, η συνολική εικόνα θα αλλάξει σημαντικά.
Χρειάζονται συνεπώς έκτακτα μέτρα, αλλά και η καταβολή προσπαθειών εκ μέρους όλων, καθώς και μεγάλη και διάχυτη πολιτική ευαισθησία. Θα πρέπει να απευθύνουμε μία έκκληση στους βουλευτές του Εθνικού και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που έχουν εκλεγεί σε εκείνες τις εκλογικές περιφέρειες, να καταβάλουν προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση.
Τα έκτακτα μέτρα είναι τα ακόλουθα: να επαναπρογραμματισθούν οι στόχοι, να επιταχυνθεί η κάλυψη των δαπανών εκ μέρους των περιφερειακών συμβουλίων, με την τροποποίηση, την ενίσχυση, της διοικητικής δομής εάν είναι ανάγκη, και να ληφθεί επίσης υπόψη και η προβλεπόμενη στην έκθεση δυνατότητα αντικατάστασης εκείνων των δημοσίων προσώπων που φέρουν την ευθύνη της υλοποίησης των προγραμμάτων, στην περίπτωση που θα διαπιστωθεί μία σειρά αποτυχιών. Πρόκειται για ένα έκτακτο μέτρο, πολύ λεπτό, που θα προκαλέσει ανοικτή σύγκρουση με τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Θα πρέπει εξάλλου να αναρωτηθούμε εάν δεν υπάρχει σήμερα μία κατάσταση συνεχούς αδράνειας που έρχεται σε ανοικτή σύγκρουση με τους πληθυσμούς που δεν επωφελούνται αυτών των επενδύσεων και κινδυνεύουν να τις χάσουν. Τι θα πρέπει, συνεπώς, να επιλέξουμε;
Θα ήθελα, τέλος, να υπογραμμίσω ότι το πρόβλημα της μη χρησιμοποίησης, της μη καλής χρησιμοποίησης, των Διαρθρωτικών Ταμείων αφορά εξάλλου και άλλες χώρες. Τίθεται συνεπώς το πρόβλημα μιας σε βάθος αναθεώρησης των κανόνων των Διαρθρωτικών Ταμείων και απλοποίησης των διαδικασιών με στόχο την κάλυψη των καθυστερήσεων και την κατάργηση των γραφειοκρατικών πρακτικών, ενόψει της τροποποίησης του κανονισμού που θα πρέπει να γίνει το 1999. Νομίζω ότι η Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής και η Επιτροπή θα πρέπει να εργασθούν εντατικά εφέτος για να αρχίσουν να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της αναθεώρησης αυτών των ρυθμιστικών κανόνων.

Viola
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, στα πλαίσια των διαρθρωτικών πολιτικών οι ιταλικές περιφέρειες διακρίνονται για τις σαφείς ανισότητες που παρουσιάζουν, όπως έλεγε και πριν από λίγο ο κ. Podestΰ, και οι οποίες καθιστούν ανομοιόμορφες τις παρεμβάσεις. Γι αυτό το λόγο το σύνολο του Mezzogiorno εντάσσεται, πλήρως, στις περιοχές του στόχου 1 ενώ το σύνολο των κεντρικών και βορείων περιοχών παρουσιάζει τις ιδιαιτερότητες που προβλέπουν οι στόχοι 2, 5α και 5β.
Στο πλαίσιο αυτής της ανομοιομορφίας, δυστυχώς το μόνο κοινό στοιχείο, εάν λάβουμε υπόψη τα στοιχεία της χρήσης των ταμείων μέχρι το 1996, είναι η δυσκολία απορρόφησης των πόρων. Αυτή η αδυναμία απορρόφησης επαναλαμβάνεται, εξάλλου, διότι έχει διαπιστωθεί και κατά την εφαρμογή του κοινοτικού πλαισίου στήριξης της περιόδου 1989-93.
Πριν εξετάσουμε τους λόγους που αφορούν άμεσα τις εσωτερικές συνθήκες της χώρας μας, τονίζω όσα είπε πριν από λίγο ο κ. Speciale: ένας από τους κύριους λόγους είναι χωρίς αμφιβολία ο πολύπλοκος χαρακτήρας των κανόνων των Διαρθρωτικών Ταμείων, που κατά την παρελθούσα πενταετία εμπόδισε και άλλες χώρες να απορροφήσουν τους διατιθέμενους πόρους. Στα ιταλικά όμως προβλήματα που δημιουργεί η δυσκολία αυτή προστίθενται και οι συνεπαγόμενες δυσκολίες της ανεπάρκειας των περιφερειακών διοικητικών δομών που, βάσει της αρχής της επικουρικότητας, θα έπρεπε να παρακολουθούν την πορεία του προγραμματισμού και της χρήσης των πόρων των ταμείων αλλά που, στην πραγματικότητα, συχνά συναντούν σοβαρές δυσκολίες κατά τη διαχείριση των σχεδίων περιφερειακής ανάπτυξης που από κοινού αποφασίζονται με την Επιτροπή.
Θα πρέπει συνεπώς να αναρωτηθούμε εάν δεν μπορούμε να επικαλεσθούμε την ευελιξία για την οποία γίνεται λόγος στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής και για την πολιτική συνοχής. Υπάρχουν όντως χώρες που διαθέτουν όλα τα απαραίτητα εφόδια για να αντιμετωπίσουν την περιφερειακή πολιτική, που έχουν τη συνήθεια να αναθέτουν στις περιφέρειες, στους νομούς, στα lδnder και στις κοντέες διοικητικές αρμοδιότητες.
Στην Ιταλία, παρά την ύπαρξη εδώ και μερικά χρόνια μιας περιφερειακής δομής και εδώ και πολλά χρόνια μιας περιφερειακής αυτονομίας, η αρχή της επικουρικότητας έχει αποτύχει οικτρά στις περισσότερες περιπτώσεις. Θα ήταν, συνεπώς σκόπιμο να αποφασίσουμε ότι εάν οι περιφέρειες είναι πράγματι σε θέση να διαχειρισθούν τη δρομολόγηση των Διαρθρωτικών Ταμείων να τους ανατίθενται όλες οι σχετικές με τον τομέα αρμοδιότητες, αλλά ότι, όπου αυτό αποδεικνύεται δύσκολο, η ενδιαφερόμενη χώρα να μπορεί να υιοθετεί εναλλακτικά μέσα και να υποδεικνύει συμπληρωματικές δομές κατάλληλες γι αυτό το σκοπό.
Η θέσπιση του Φορέα Συντονισμού στην Ιταλία αποτελεί βεβαίως ένα θετικό σημάδι. Ένα περαιτέρω θετικό σημάδι θα μπορούσε να είναι, και εδώ συμφωνώ με τον κ. Speciale, η υιοθέτηση ενός συστήματος που θα επέτρεπε την αντικατάσταση εκείνων που κάθε έτος αποδεικνύονται ανίκανοι να απορροφήσουν τους κοινοτικούς πόρους. Ένα άλλο θετικό γεγονός αποτελεί η εξάπλωση των περιφερειακών συμφωνιών πράγμα που συνεπάγεται την αρχή της επίγνωσης μίας νέας και σωστής μεθοδολογικής προσέγγισης των θεματικών της ανάπτυξης.
Πιστεύω ότι η έλλειψη πληροφοριών υπήρξε ένα από τα κύρια εμπόδια για την πλήρη απορρόφηση των πόρων. Και γι αυτό λόγο θα ήταν ευκταίο να εκδηλώσουν οι ιταλικές περιφέρειες το ενδιαφέρον τους προς την Ένωση ανοίγοντας έδρες αντιπροσωπειών που να αποτελούν γέφυρες πληροφόρησης για τους δημόσιους και ιδωτικούς παράγοντες που επιθυμούν να εκμεταλλευτούν τους πόρους των Διαρθρωτικών Ταμείων. Με αυτή την έννοια έχω καταθέσει μία τροπολογία που θα συζητηθεί αύριο.
Η Ιταλία καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για να καλύψει τη συσσωρευθείσα καθυστέρηση. Είναι εξάλλου αναγκαίος ο σεβασμός της αρχής της προσθετικότητας κυρίως για τις περιοχές του Mezzogiorno που σήμερα, λόγω, από τη μία πλευρά, της σημαντικής μείωσης της οικονομικής ενίσχυσης από το κράτος, και από την άλλη, της μη επαρκούς χρήσης των Διαρθρωτικών Ταμείων, κινδυνεύουν να πληγούν διπλά. Εύχομαι συνεπώς η Επιτροπή να εποπτεύσει προσεκτικά το σεβασμό της αρχής της προσθετικότητας, μία βασική αρχή της ευρωπαϊκής πολιτικής συνοχής.

Azzolini
Κύριε Πρόεδρε, στο σημείο αυτό είναι δύσκολο, μετά από όσα είπαν ο εισηγητής, κ. Podestΰ, και οι κκ. Speciale και Viola, όπως επίσης και με αυτή τη μορφή της αφωνίας που με βασανίζει σήμερα, να παρέμβω για να επαναλάβω πράγματα με τα οποία συμφωνούν όλοι, κυρίως μάλιστα όσοι, στα πλαίσια της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής είχαν τη δυνατότητα να εκτιμήσουν, από την αρχή, την έκθεση που φέρει το όνομα Podestΰ, διότι πραγματοποιήθηκε από τον κ. Podestΰ, με τη βοήθεια και την αρμονική συμβολή όλων των μελών της επιτροπής. Τη συνεργασία αυτή υπογράμμισε πριν από λίγο ο κ. Speciale, εξαίρετος πρόεδρος της εν λόγω επιτροπής, και έχω το καθήκον να το τονίσω δημοσίως, διότι επέτρεψε σε όλους μας να εργασθούμε για τη διαμόρφωση μιας ρεαλιστικής και αντικειμενικής εικόνας -έχουμε να κάνουμε με στόχους- της κατάστασης. Η Ιταλία αποτελεί, δεδομένης της μορφής της, μία χώρα που προσφέρει στις άλλες χώρες ένα σημαντικό δείγμα σύγκρισης.
Ας μου επιτραπεί να εκμεταλλευθώ την παρουσία της επιτρόπου, κ. Wulf-Mathies και να ζητήσω από την Επιτροπή να αναλάβει μία δέσμευση. Περί τίνος ακριβώς πρόκειται; Είναι αναγκαία η απλοποίηση που τόσες φορές έχουμε διαβάσει ανάμεσα στις γραμμές των κειμένων της Επιτροπής, ειδικότερα κατά τις συναντήσεις μας με την επίτροπο στην Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής, καθώς και στην ίδια την έκθεση του κ. Podestΰ και που προκύπτει με τρόπο ιδιαίτερα πιεστικό από τις παρεμβάσεις των συναδέλφων. Είναι αναγκαία η απλοποίηση ορισμένων διαδικασιών, είναι αναγκαίοι ο εξορθολογισμός και η εναρμόνιση των διαφόρων δραστηριοτήτων, Επιτροπή-κράτος μέλος-περιφέρειες. Νομίζω ότι το βασικό ζητούμενο δεν θα πρέπει να ταυτισθεί μόνο με την άρση ορισμένων διαρθρωτικών προϋποθέσεων και συμπεριφορών. Νομίζω ότι θα πρέπει, κυρίως, να ζητήσουμε την απάλειψη ορισμένων αντιλήψεων, που ισχύουν όχι μόνο στο κράτος μέλος και στις τοπικές αρχές, αλλά και σε ορισμένα σημαντικά τμήματα της ίδιας της Επιτροπής.
Χρειάζεται μία συνοχή των αντιλήψεων με τις κατευθυντήριες γραμμές της επιτρόπου και ένας κοινός στόχος: αυτό ακριβώς αποδεικνύει ότι έθεσε στο κέντρο του προβληματισμού της η έκθεση του κ. Podestΰ, προς τον οποίο εκφράζω την εκτίμησή μου.

Moretti
Κύριε Πρόεδρε, το 1957 υπεγράφη η Συνθήκη της Ρώμης και σήμερα, μετά από σαράντα χρόνια ευρωπαϊκής οικοδόμησης, θα πρέπει να διαπιστώσουμε, λαμβάνοντς υπόψη την ετήσια έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ότι το μεγαλύτερο τμήμα των σφαλμάτων της διαείρισης των Διαρθρωτικών Ταμείων πρέπει να αποδοθεί στα κράτη μέλη. Διάφορα ουσιαστικά και τυπικά λάθη σημειώνονται κατά τη σύνταξη της αίτησης για την παροχή ενίσχυσης, αλλά οπωσδήποτε το μεγαλύτερο και πιο σοβαρό σφάλμα διαπράττεται από τα κράτη μέλη: είναι η παρεμπόδιση υλοποίησης της επιθυμίας για την πολιτική και διοικητική αποκέντρωση που έχει εκδηλωθεί στις περιφέρειες και στις κομητείες. Πάρα πολλές φορές η ωριμότητα και η ικανότητα των περιφερειακών οντοτήτων που ζητούν αυτοδιαχείριση συστηματικά καταπνίγονται και προδικάζονται από το συγκεντρωτικό σύστημα των κρατών στα οποία ανήκουν, όπως προκύπτει όχι μόνο από την ετήσια έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αλλά και από τις σχέσεις μεταξύ περιφερειών και Κοινοβουλίου και από το βαθμό εμπιστοσύνης του ευρωπαίου πολίτη προς το κράτος.
Οι προσπάθειες της ιταλικής κυβέρνησης να μεταρρυθμίσει τις δημόσιες υπηρεσίες και να απλοποιήσει τις διαδικασίες για τη χρησιμοποίηση των αναγκαίων πιστώσεων για την τεχνική στήριξη όσον αφορά τη διαχείριση των Διαρθρωτικών Ταμείων δεν αρκούν. Όσο περισσότερο δημοκρατικό και ομοσπονδιακό είναι ένα κράτος, τόσο περισσότερο οι επαρχίες, τα lδnder, οι περιφέρειες αποδεικνύονται αποτελεσματικές και ικανές να σταθούν στα πόδια τους και να προχωρήσουν προς την οικοδόμηση της νέας Ευρώπης. Στην Ευρώπη, πολλές είναι οι περιφερειακές οντότητες που έχουν δείξει ότι είναι ώριμες και ικανές να διατηρούν άμεσες σχέσεις με τα ευρωπαϊκά όργανα, αλλά παρεμποδίζονται από τη συγκεντρωτική οργάνωση του κράτους στο οποίο ανήκουν.
Στην Ιταλία υπάρχουν παλαιές περιοχές πενήντα ετών που ηθελημένα κρατούνται σε ένα επίπεδο ανηλικότητας, θα λέγαμε, και άλλες, πάντοτε της ιδίας ηλικίας, που προφανώς έχουν ενηλικιωθεί αλλά που δεν τους επιτρέπεται καμία ανεξάρτητη, δημοκρατική η απόλυτα ελεύθερη πρωτοβουλία. Ποια Ευρώπη θέλουμε να οικοδομήσουμε, εάν αυτή η Ευρώπη εκφράζει, με το συγκεντρωτισμό της, την ανικανότητα των κρατών να χρησιμοποιήσουν τους πόρους της;
Ας καταβάλουμε όλοι μας προσπάθειες για να διευρυνθούν οι δυνατότητες των Διαρθρωτικών Ταμείων, για να συμπεριλάβουν και πολιτισμικές δραστηριότητες οι ενδιαφερόμενες ζώνες του στόχου 5β, ειδικότερα οι ορεινές περιοχές, αλλά κυρίως ας καταβάλουμε προσπάθειες ώστε η Ευρώπη να καταστεί όσο το δυνατόν πιο δημοκρατική και ομοσπονδιακή, μία Ευρώπη ομόσπονδων κρατών, και για να μπορούν οι περιφερειακές οντότητες να εκφράζουν τη θέλησή τους και κατά τη διαχείριση των Διαρθρωτικών Ταμείων και να αποδείξουν ότι όντως είναι καλύτερες από τα κράτη στα οποία ανήκουν.

Pettinari
Κύριε Πρόεδρε, και εγώ εκτιμώ την έκθεση του κ. Podestΰ για την ακρίβειά της και τη σε βάθος εξέταση του προβλήματος της αδυναμίας απορρόφησης των πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων, όχι μόνο στη χώρα μου, αλλά και σε άλλες χώρες. Είναι ωστόσο αλήθεια, όπως όλοι οι ιταλοί συνάδελφοι γνωρίζουν, ότι τα κοινοτικά Διαρθρωτικά Ταμεία εξακολουθούν να αποτελούν μία απαραίτητη πηγή πόρων για την Ιταλία, και ειδικότερα, για την ανάπτυξη των νοτίων περιοχών της χώρας μου, όπου η ανεργία κοντεύει να φθάσει το 20 %, όπως σκόπιμα υπενθυμίζει η έκθεση.
Γι αυτό το λόγο, επιβεβαιώνεται ότι τα Διαρθρωτικά Ταμεία αποτελούν ένα αναντικατάστατο μέσο ευρωπαϊκής αλληλεγγύης τη στιγμή που ακριβώς στην αλληλεγγύη θα πρέπει εκ νέου να βασισθεί η ευρωπαϊκή ταυτότητα: χωρίς την αλληλεγγύη δεν είναι δυνατή καμία κοινοτική ολοκλήρωση.
Βεβαίως, δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε την ένοχη καθυστέρηση με την οποία η χώρα μου έχει, μέχρι τώρα, απορροφήσει τους πόρους των Διαρθρωτικών Ταμείων. Η χώρα μου, και συνεπώς οι κυβερνήσεις της, αλλά και -το γνωρίζει καλά ο συνάδελφος Moretti- μία απίθανη γραφειοκρατική περιφεριακή ανεπάρκεια, πολλές φορές ήταν η αιτία απώλειας εκατομμυρίων ecu που οι περιφέρειές μας χρειάζονται αντίθετα, τόσο στο Βορρά όσο και στο Νότο, διότι τόσο στο Βορρά όσο και στο Νότο έχει περιορισθεί η πρόσβαση σε αυτούς τους πόρους.
Έχει συνεπώς δημιουργηθεί μία πρωτότυπη κατάσταση, εξαιτίας της οποίας η Ιταλία είναι μία από τις χώρες που περισσότερο χρειάζεται πόρους αλλά και που λιγότερο τους απορροφά. Εύχομαι, και με τη συμβολή της έκθεσης Podestΰ στη συζήτηση, η χώρα μου, όπως και άλλες χώρες, να μπορέσει να ξεπεράσει τα όρια που μέχρι τώρα έχουν τεθεί.

Orlando
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, δύο παρατηρήσεις στην ολοκληρωμένη και εμπεριστατωμένη έκθεση του κ. Guido Podestΰ: μία όσον αφορά το εάν , η άλλη σχετικά με το πώς θα πρέπει να χρησιμοποιούνται οι πόροι των Διαρθρωτικών Ταμείων στην Ιταλία.
Όσον αφορά το εάν , για μια αποτελεσματικότερη δηλαδή και ταχύτερη χρήση, παραπέμπω στο εδάφιο 6 του σχεδίου ψηφίσματος για να διευκρινίσω ότι, στην περίπτωση καθυστέρησης εκ μέρους των Περιφερειακών Συμβουλίων, τα εναλλακτικά δημόσια πρόσωπα θα πρέπει να είναι, αντικαθιστώντας ενδεχομένως τα Περιφερειακά Συμβούλια, οι πρωταγωνιστές των τοπικών εταιρικών σχέσεων: πρόσωπα και σχέδια, παραδείγματος χάρη, τοπικών συμφωνιών για την απασχόληση, που όλο και πεισσότερο διαδίδονται, και αποτελεσματικά μέσα ανάπτυξης στις περιοχές του στόχου 1.
Σχετικά με το πώς , για να επιτευχθεί δηλαδή μία καλύτερη ποιότητα σχεδιασμού, μία τροπολογία που παρουσιάζουν οι Πράσινοι και που φέρει την υπογραφή μου, προβλέπει ότι τα σχέδια περιφερειακής ανάπτυξης θα πρέπει να ανταποκρίνονται στις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης, για τις in itinere και τις ακόλουθες φάσεις. επιπλέον υποστηρίζει ότι είναι αναγκαία και η συμμετοχή του Υπουργείου Περιβάλλοντος και των μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Cellai
Κύριε Πρόεδρε, πριν από όλα και εγώ θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Podestΰ για την άριστη εργασία που επετέλεσε: δεν επρόκειτο για μία εύκολη αποστολή αλλά το αποτέλεσμα ήταν άριστο.
Επιθυμώ να προβώ σε ορισμένες παρατηρήσεις. Μία από τις σοβαρότερες διαφορές μεταξύ της Ιταλίας και των κυρίων εταίρων της είναι οι μεγάλες περιφερειακές ανισότητες που εξακολουθούν να υφίστανται. Μία μεγαλύτερη συγκέντρωση και αποτελεσματικότητα των Διαρθρωτικών Ταμείων, επίτροπε Wulf-Mathies, μία καλύτερη εκτίμηση και ένας πιο ουσιαστικός ελεγχος των αποτελεσμάτων και των διατιθεμένων δημοσιονομικών πόρων είναι μέτρα εφικτά για να εξασφαλισθεί το ότι η ανάπτυξη των μειονεκτικών περιοχών θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία θέσεων εργασίας και τη στήριξη της διαδικασίας προς τη σύγκλιση.
Για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα θα πρέπει να υπάρξουν περισσότερες πιστώσεις για την έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία. Ως κίνητρο για να χρησιμοποιούν οι εταιρείες τεχνολογικές καινοτομίες και να προωθούν νέα προϊόντα, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να μελετήσει έναν καλύτερο συνδιασμό μέτρων ενίσχυσης των κεφαλαίων και των επιχειρήσεων, της μεταφοράς τεχνολογικών γνώσεων, εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών και του αρχικού και συνεχούς training .
Οι δυσκολίες που σημειώθηκαν κατά τα τελευταία χρόνια σχετικά με την απορρόφηση των πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων υπήρξαν και είναι αιτία σοβαρών ανησυχιών για μας τους Ιταλούς και για τα κοινοτικά θεσμικά όργανα. Για να αντιμετωπισθούν, κατεβλήθησαν πρόσφατα προσπάθειες με στόχο την υιοθέτηση ορισμένων καινοτομιών: του Φορέα Συντονισμού και των τοπικών συμφωνιών, θεσμού που θα μπορούσε να αποτελέσει μία σημαντική έκφραση της αρχής της κοινωνικής εταιρικής σχέσης, με κύριο χαρακτηριστικό την παρουσία των κοινωνικών εταίρων, των οποίων η συμμετοχή καθίσταται προφανής τόσο κατά τη λήψη της πρωτοβουλίας όσο και κατά την υλοποίηση με την ανάληψη δεσμευτικών υποχρεώσεων.
Πρόκειται με άλλα λόγια, για συμφωνίες βάσει των οποίων οι τοπικοί επαγγελματίες, όσοι παρέχουν έργο, οι επιχειρήσεις και οι δημόσιες διοικήσεις αναλαμβάνουν την υποχρέωση να πραγματοποιήσουν ειδικά σχέδια επενδύσεων. Η προώθηση της τοπικής ανάπτυξης, τόσο με παρεμβάσεις με στόχο την υλοποίηση τοπικών πρωτοβουλιών περιορισμένου βεληνεκούς, που να φορούν τους εξοπλισμούς και τις υποδομές, όσο και με τις ενισχύσεις και την παροχή υπηρεσιών στα ΟΜΠ, αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία στα πλαίσια μιας πολιτικής περιφερειακής ανάπτυξης με σωστή αντίληψη. Μία τέτοια πολιτική μπορεί, όντως, να ευνοήσει σε μεγάλο βαθμό τη δημιουργία θέσεων εργασίας, αξιοποιώντας μία ολόκληρη σειρά πρωτοβουλιών που, μεμονωμένα, δεν δημιουργούν πολλές θέσεις εργασίας αλλά των οποίων ο συνδιασμός θα μπορούσε να έχει ενδιαφέροντα αποτελέσματα για μία περιοχή ή για έναν τομέα απασχόλησης.
Τα μέτρα τοπικής ανάπτυξης αφορούν κυρίως, όχι όμως αποκλειστικά, την προώθηση αυτού που θα καλούσαμε κινητοποίηση των πρωτοβουλιών, των ικανοτήτων και των εξειδικευμένων ανθρώπινων πόρων, κινητοποίηση που επιτρέπει τη δημιουργία παραγωγικών συστημάτων με προσανατολισμό την καινοτομία και τη διεθνοποίηση. Στην πραγματικότητα, η τοπική ανάπτυξη στοχεύει την αλλαγή της νοοτροπίας των δημιουργών της ανάπτυξης. Χρειάζεται να αξιοποιηθούν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό οι υπάρχουσες δομές ειδικών επαγγελαμτικών ικανοτήτων, όπως τα BIC, που θεσπίστηκαν για να παρέχουν κίνητρα στην τοπική οικονομία των ζωνών με δυνατότητες βιομηχανικής ανάπτυξης.
Καταλήγοντας, πιστεύω ότι θα πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τρεις στόχους: την καταπολέμηση της ανεργίας, τις ισότιμες ευκαιρίες για άνδρες και γυναίκες, την αύξηση των μέσων για την προστασία του περιβάλλοντος -το περιβάλλον και η βιώσιμη ανάπτυξη πολύ συχνά υποτιμούνται στις μειονεκτικές περιοχές από πλευράς υποδομής- σε στενή σύνδεση με την κατεπείγουσα πλέον άπλοποίηση των διαδικασιών και των νέων υποδειγμάτων και προτύπων της πληροφορικής.

Bontempi
Κύριε Πρόεδρε, και εγώ εκτιμώ ιδιαίτερα την έκθεση του κ. Podestΰ και συμφωνώ με τις παρατηρήσεις σχετικά με το στόχο 2, το στόχο της επανεκβιομηχανοποίησης, στον οποίο θα ήθελα να σταθώ ένα λεπτό.
Κατά τη γνώμη μου, και στην περίπτωση αυτή οι καθυστερήσεις αποδεικνύουν ότι το πρόβλημα αφορά την ουσία, το συνολικό μηχανισμό, ίσως εκείνη την αντίληψη που στη χώρα μας ταυτίζεται με τη σύγχρονη αντίληψη προγραμματισμού. Το γεγονός όμως ότι σε αυτές τις περιοχές έχουμε να κάνουμε με πιο συγκεντρωτικές παρεμβάσεις, ακόμη και κατωτέρων ποσών και, σε τελευταία ανάλυση, με μία μέθοδο -τη μέθοδο της επανεκβιομηχανοποίησης- που συνδέεται με έναν προϋπάρχοντα οικονομικό, παραγωγικό και διοικητικό ιστό, θα έπρεπε να δημιουργεί ελπίδες για μία ταχύτερη κάλυψη της καθυστέρησης.
Μετά από αυτή την παρατήρηση, θα ήθελα να τονίσω ότι κατά τη γνώμη μου αυτή η εμπειρία του στόχου 2, εξαιρετικά σημαντική σαν ένα πραγματικό εργαστήριο -όχι μόνο στην Ιταλία- που έθεσε αντιμέτωπους το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα και πρότεινε μακροπρόθεσμες ιδέες προγραμματισμού, παρουσιάζει στοιχεία που θα πρέπει να εντάξουμε, ακόμη και κριτικά, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης των Ταμείων.
Επιπλέον θα ήθελα τώρα να σημειώσω με συντομία δύο προτεραιότητες που υπογραμμίζονται στην έκθεση. πριν από όλα, όσον αφορά τις τοπικές πρωτοβουλίες -για τις οποίες μίλησαν και άλλοι συνάδελφοι- θέλω να υπενθυμίσω ότι είναι αναγκαία μία άλλη αντίληψη για την ανάπτυξή τους, μία αντίληψη συντονισμού και προώθησης και όχι εκείνη του τυπικού ελέγχου και της έγκρισης. δεύτερο, όσον αφορά τις πολιτισμικές δράσεις σαν κινητήρια δύναμη της οικονομικής ανάπτυξης, θεωρώ ότι θα πρέπει και στην περίπτωση αυτή να μεθοδεύσουμε -όχι όμως με αποσπασματικό τρόπο- μία συμπεριφορά επανοικοδόμησης του οικονομικού και κοινωνικού ιστού.
Δύο τελευταία σημεία: αστικές δράσεις και πολιτική υπέρ των ορεινών περιοχών. Στο στόχο 2 διαπιστώσαμε ότι συχνά τελειώνουν, με τα όρια μιας συνοικίας, οι δράσεις. Έπρεπε να γίνει, αλλά πιστεύω ότι είναι αναγκαία μία οργανική πολιτική υπέρ των αστικών κέντρων, όπως επίσης είναι αναγκαία -και μία πρώτη ιδέα υπάρχει στην έκθεση- μία πολιτική υπέρ των ορεινών περιοχών. Ο στόχος 5β μας δείχνει ίσως ότι, αντί να προβαίνουμε σε μικτές παρεμβάσεις, θα πρέπει να επισυγκεντρώσουμε τις προσπάθειές μας, μελλοντικά, σε μία μικρή και σημαντική δράση για τις ορεινές ζώνες που είναι ευρωπαϊκές και ιταλικές.

Baggioni
Κύριε Πρόεδρε, επιθυμώ καταρχή να συγχαρώ το συνάδελφό μας, τον κ. Podesta, για την έξοχη εργασία του σε ένα ιδιαίτερα λεπτό για αυτόν θέμα, όπως θα ήταν άλλωστε για κάθε έναν από εμάς εάν έπρεπε να κρίνουμε τις επιπτώσεις των διαρθρωτικών παρεμβάσεων στην ίδια μας τη χώρα.
Τα Διαρθρωτικά Ταμεία της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης δημιουργήθηκαν για να ευνοήσουν μία βιώσιμη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη. Ο απολογισμός της εφαρμογής τους αποτέλεσε αντικείμενο πολλών κριτικών, ιδίως λόγω των εμποδίων και των καθυστερήσεων στη χρησιμοποίηση των ενισχύσεων. Αλλά το πιο εντυπωσιακό στοιχείο στην Ιταλία είναι ότι η χώρα αυτή χαρακτηρίζεται πάντα από εξαιρετικά βαθειά ριζωμένες περιφερειακές ανισότητες. Θεωρώ λοιπόν απαραίτητο να μην χαλαρώσουν οι προσπάθειες της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης για να διασφαλισθεί μία ισόρροπη ανάπτυξη σε όλη την Ιταλία. Πράγματι, η ατελής χρησιμοποίηση των Ταμείων δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ανάγκες, αλλά πιο γενικά ότι δεν είναι προσαρμοσμένοι οι όροι απόκτησης και ανάλωσης των διαθέσιμων μέσων.
Θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός ότι, μέχρι τώρα, δεν προβλέφθηκε κανένα σύστημα για τις περιοχές που χρειάσθηκε να χάσουν την επιλεξιμότητά τους για έναν από τους στόχους των Διαρθρωτικών Ταμείων. 'Οπως δείχνει το προηγούμενο που αποτελεί πλέον η περίπτωση των Αβρουζίων, δεν προβλέφθηκε κανένα μέτρο αντιστάθμισης για να καταστεί λιγότερο ωμή η βίαιη διακοπή της διαρθρωτικής βοήθειας, εκτός από την παράταση ορισμένων προθεσμιών που επιτρέπει την ολοκλήρωση των υπό εξέλιξη προγραμμάτων. Στο άμεσο μέλλον, και άλλες περιοχές κινδυνεύουν να βρεθούν σε αυτή την περίπτωση. Θα υπάρξει τότε κίνδυνος να δουν την εκμηδένιση των προσπαθειών που επέτρεψαν την οικονομική ανόρθωσή τους; Χωρίς να θέλω να διατηρηθούν αιωνίως οι οικονομικά ευαίσθητες περιοχές σε κατάσταση χρηματοδοτικής συνδρομής, θεωρώ ότι θα ήταν ανεύθυνο να μη δημιουργήσουμε ένα μεταβατικό μηχανισμό στήριξης αυτών των περιοχών. Διαφορετικά, θα πρέπει να συνηθίσουμε γρήγορα στην ιδέα ότι οι διαρθρωτικές δράσεις που υλοποιούνται σήμερα πηγαίνουν εντελώς χαμένες, εφόσον υπάρχει κίνδυνος η παραμικρή οικονομική αναπήδηση μίας περιοχής να έχει ως αποτέλεσμα να στερηθεί αυτή τις διαρθρωτικές ενισχύσεις μόλις τερματισθεί η περίοδος προγραμματισμού.
Το παράδειγμα των Αβρουζίων πρέπει να μας ωθήσει σε ένα γρήγορο προβληματισμό σχετικά με τα μέσα που πρέπει να εφαρμοσθούν για να καλυφθεί το νομικό κενό που περιβάλλει το απότομο τέλος της επιλεξιμότητας μίας περιοχής για τους στόχους των Διαρθρωτικών Ταμείων. Πρέπει λοιπόν οπωσδήποτε να βρεθεί μία λύση πριν το 1999, στο πλαίσιο της προσεχούς μεταρρύθμισης των Διαρθρωτικών Ταμείων. Το επείγον του θέματος δεν χρειάζεται πλέον απόδειξη.

Vallvι
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, θα ήθελα κατ' αρχήν να συγχαρώ τον εισηγητή, κ. Podestΰ, για την ευστοχία με την οποία επεξεργάστηκε τα προβλήματα που σχετίζονται με τις παρεμβάσεις των διαρθρωτικών Ταμείων. Δεν θα αναλύσω τα συγκεκριμένα θέματα, διότι οι συνάδελφοι που προηγήθηκαν πιστεύω ότι το έπραξαν με αρκετή ακρίβεια. Θα αναφερθώ μόνο σε ορισμένες γενικές πτυχές που πιστεύω ότι είναι ενδιαφέρον να εξετάσουμε. Αφενός, την ανησυχία στην οποία αναφέρεται ο κ. Podestΰ σχετικά με το μέλλον των διαρθρωτικών Ταμείων, και αφετέρου, στην αναγκαιότητα η Ευρωπαϊκή Ένωση να εξετάσει ποιο πρέπει να είναι το μέλλον αυτών των διαρθρωτικών Ταμείων κατά την αναθεώρησή τους το 1999.
Διαπιστώνουμε με ανησυχία ότι η απόσταση που χωρίζει τις πιο ανεπτυγμένες περιφέρειες από τις λιγότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντί να μειώνεται, τείνει να αυξάνεται. Κατά συνέπεια, το πρόβλημα της χρησιμοποίησης των διαρθρωτικών Ταμείων θα εξακολουθήσει να είναι σημαντικό στο μέλλον.
Ένα άλλο ανησυχητικό θέμα είναι το ότι έχουν απωλεσθεί πόροι λόγω της πλημμελούς χρησιμοποίησης αυτών των Ταμείων. Και κατ' αυτήν την έννοια, πιστεύω ότι πρέπει επίσης να αποτελεί προτεραιότητα η προσαρμογή των διατάξεων που διέπουν τα διαρθρωτικά Ταμεία με σκοπό να χρησιμοποιηθούν με τη μέγιστη αποτελεσματικότητα.
Τέλος, θα ήθελα να τονίσω την αναγκαιότητα να προσαρμοστούν τα διαρθρωτικά Ταμεία και να συντονιστούν με άλλα, όπως για παράδειγμα με τα προγράμματα MEDA, με εκείνα που αφορούν ειδικά το Νότο της Μεσογείου.

Wulf-Mathies
Kύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες στον εισηγητή κ. Podestΰ και στις συμμετέχουσες επιτροπές, για την εκτενή και βαθιά ανάλυσή τους. H Eπιτροπή, όχι μόνον συμμερίζεται τις ανησυχίες τους για την ελλιπή αξιοποίηση των διαρθρωτικών ταμείων, αλλά και συμφωνεί, σε γενικές γραμμές, με τα μέτρα που προτείνουν, για την αύξηση της αποτελεσματικότητας.
H Eπιτροπή, όπως γνωρίζετε, τον Iούλιο του 1995, πραγματεύθηκε με την ιταλική κυβέρνηση εκτεταμένη δέσμη μέτρων, προκειμένου να βελτιωθεί η διαχείριση των προγραμμάτων των διαρθρωτικών ταμείων. H δέσμη αυτή προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία καινούριων δομών μέσα στη διοίκηση και να γίνουν πιο αυστηρές οι διαδικασίες. Προβλέπει ακόμη, την επιστημονική υποστήριξη και την εξειδίκευση των διαχειριστών των προγραμμάτων, πιο αποτελεσματικές μεθόδους παρακολούθησης, ελέγχου και αξιολόγησης των προγραμμάτων, καθώς και διευκόλυνση της μεταφοράς πόρων στους οργανωτικούς φορείς.
Θα πρέπει εδώ να τονιστεί και πάλι ότι η δέσμη των μέτρων αυτών εγκρίθηκε, το Σεπτέμβριο του 1995, και από όλες τις ιταλικές περιφέρειες. Tην εξήγησα εκεί σε όλους, για μια ακόμη φορά. Αλλωστε, με το πρόγραμμα και με τις προτάσεις αυτές, φθάσαμε στα όρια των δυνατοτήτων απλοποίησης. O έλεγχος όμως, και η σωστή οικονομική διαχείριση, είναι οπωσδήποτε απαραίτητα στοιχεία, και νομίζω πως θα πρέπει να έχουμε κοινό συμφέρον για κάτι τέτοιο, ώστε να μην έχουμε εκ των υστέρων προβλήματα.
O απολογισμός και η αξιολόγηση όλων όσων επιτεύχθηκαν μέχρι τώρα, βρίσκονταν στο επίκεντρο των συνομιλιών της πρόσφατης συνάντησής μου με τον ιταλό Yπουργό Oικονομικών Ciampi, στις 20 Iανουαρίου. Όσον αφορά την εκτέλεση των προγραμμάτων, η κατάσταση στις περιοχές του στόχου 1 βελτιώθηκε, συγκριτικά με τους αριθμούς που αναφέρονται στην έκθεση του περασμένου Mαΐου. Oι πληρωμές προς τους τελικούς αποδέκτες ανέρχονται τώρα σε πάνω από 14 % του συνολικού ποσού, έναντι 7, 7 % του Mαΐου του 1996. Kατέστη, συνεπώς, δυνατόν να επιταχυνθούν σημαντικά.
Σε σύγκριση με τα υπόλοιπα κράτη μέλη όμως, η Iταλία εξακολουθεί να βρίσκεται στο περιθώριο, μια και ο μέσος όρος της EE βρίσκεται στο 35 % περίπου. Kι αυτό θα πρέπει να το ξαναπούμε εδώ σαφώς. Συνεπώς, δεν μπορεί να οφείλεται μόνο στην πολυπλοκότητα των διαδικασιών της Eπιτροπής. Λόγω της μειωμένης προόδου επιτόπου, δεν μπόρεσαν ακόμη να δεσμευτούν 1, 6 δισεκατομμύρια Ecu και, ξεκινώντας από τη συζήτηση αυτή, συμφωνούμε όλοι πως αυτό δεν μπορεί να παραμείνει έτσι.
Γι' αυτό και η Eπιτροπή συνεννοήθηκε και πάλι με τις ιταλικές αρχές να τεθούν νέοι στόχοι για τις δαπάνες. Πόροι που δεν αξιοποιούνται από προγράμματα που δεν πετυχαίνουν αυτούς τους στόχους δαπανών, ανακαλούνται και χρησιμοποιούνται, κατά προτεραιότητα, για τη χρηματοδότηση επιτυχημένων προγραμμάτων. Eδώ, δεν αποκλείω - και το λέω αυτό και πάλι σαφέστατα - να μεταφέρουμε, τελικά, πόρους και σ' άλλες περιφέρειες, σε περίπτωση που σε ορισμένες περιοχές, ακόμη και μετά από μακρά αναμονή, δε διαφαίνονται βελτιώσεις. Aυτό θα πρέπει να παρακινήσει τους πάντες να κάνουν πραγματικά κάτι γι' αυτό, ώστε οι άνθρωποι, για τους οποίους έχουν προβλεφτεί τα προγράμματα, να μπορούν επιτέλους να επωφεληθούν απ' αυτά.
H Eπιτροπή, με τη μέθοδο αυτή, προχώρησε και στα διαβήματα που εσείς εγκρίνατε, προκειμένου να αποφευχθεί η περαιτέρω απώλεια κοινοτικών πόρων. H Eπιτροπή ελπίζει ότι τα μέτρα αυτά θα έχουν θετικές επιδράσεις από το τρέχον κιόλας έτος, και ότι θα διενεργήσει την αντίστοιχη αξιολόγηση, που εσείς ζητήσατε, από το οικονομικό έτος 1998, βάσει των μέτρων αυτών. Eκτός τούτου, συμφώνησα με τον Yπουργό κ. Ciampi, να διενεργείται τακτικός έλεγχος της πρακτικής εφαρμογής της συμφωνίας του Iουλίου, τόσο σε τεχνικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Aυτό ισχύει τόσο για την εκπλήρωση, στην πράξη, των διαβεβαιώσεων που δόθηκαν για μεταρρυθμίσεις, όσο και για την παρακολούθηση τήρησης των οικονομικών στόχων. Kαι θερμή μου παράκληση είναι το εξής: Aς μη δημιουργήσουμε καινούριες δομές, αλλά ας αφήσουμε, επιτέλους, να δράσουν οι καινούριες αυτές προτάσεις και η cabina di regia , σε όλα τα επίπεδα.
Aυτό είναι το πρόβλημά μας: Έχουμε τώρα, θεωρητικά και στο χαρτί, ένα απόλυτα λογικό σύστημα, αλλά χρειαζόμαστε τους ανθρώπους που θα το εφαρμόσουν και θα το κάνουν δική τους υπόθεση. Στα προγράμματα του στόχου 2, ήδη έχουμε κάνει με την ιταλική κυβέρνηση ριζικές διορθώσεις κι ελπίζω πως αυτό θα βοηθήσει, μελλοντικά. Σημειώσαμε προόδους και στη συμμετοχή των οικονομικών και κοινωνικών εταίρων, τόσο στο πλαίσιο της συμφωνίας του 1995, όσο και στα νέα προγράμματα του στόχου 2. Eλπίζω ότι αυτό θα βοηθήσει και στην περαιτέρω εξέλιξη.
Aσχοληθήκαμε επίσης, κύριε Podestΰ, με το αίτημά σας να αξιοποιηθεί εντονότερα, στο μέλλον, το οικονομικό δυναμικό στον τομέα του πολιτισμού, και το συμπεριλάβαμε στη συνεργασία με τις ιταλικές αρχές, μια και είναι σαφές ότι είναι ιδιαίτερα ευνοϊκό για την Iταλία να αξιοποιηθεί αυτό το οικονομικό δυναμικό.
Tα διαρθρωτικά ταμεία προσφέρουν στην Iταλία, κατά την πορεία προς την Oικονομική και Nομισματική Ένωση, τη μοναδική ευκαιρία να προωθήσει τη δημοσιονομική σταθεροποίηση, χωρίς να υποχρεωθεί να αναβάλει επενδύσεις για το μέλλον. Δεν μπορώ παρά να απευθύνω έκκληση προς όλους τους υπευθύνους να εκμεταλλευθούν αυτή την ευκαιρία. H Eπιτροπή, εν πάση περιπτώσει, θα εξακολουθήσει να πιέζει έντονα, για να φθάσουν επιτέλους οι πόροι εκεί που χρειάζονται πιο επιτακτικά. Eξακολουθούμε να ελπίζουμε στην έμπρακτη υποστήριξή σας.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Wulf-Mathies.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 12 το μεσημέρι.

Αναπτυξιακά προβλήματα στη Γερμανία
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0002/97) του κ. Botz, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, σχετικά με τα αναπτυξιακά προβλήματα και τις διαρθρωτικές παρεμβάσεις στη Γερμανία κατά την περίοδο 1994-1999 (C4-0047/96, C4-0048/96, C4-0049/96, C4-0673/96 C4-0674/96).

Botz
Kύριε Πρόεδρε, αξιότιμη κυρία Επίτροπε, αν διαβάσει κανείς τους τίτλους των εκθέσεων που πραγματεύονται σήμερα, θα μπορούσε να σχηματίσει την εντύπωση ότι πρόκειται για υποθέσεις ρουτίνας. Tο ότι δεν πρόκειται, όμως, για υπόθεση ρουτίνας στην περίπτωση της Γερμανίας, θα ήθελα να το πω και να το τεκμηριώσω εδώ, προκαταβολικά, με μια σύντομη εισαγωγική παρατήρηση. H γερμανική ενοποίηση, που κατέστη δυνατή μόνον ύστερα και από τη σύμφωνη γνώμη των κρατών μελών της τότε Eυρωπαϊκής Kοινότητας, έδωσε σε μας τους Γερμανούς την ευκαιρία να αναπτύξουμε και πάλι μαζί, αυτά που ανήκουν μαζί, όπως είπε, το 1989, ένα πρώην μέλος του Σώματός μας, ο Willy Brandt.
Kατά κύριο λόγο, φυσικά, αυτό είναι γερμανικό καθήκον, αλλά ειδικότερα είναι και ευρωπαϊκό, τουλάχιστον ως προς το ότι με την πρώην ΛΔΓ - αυτό θα ήθελα να το επισημάνω εδώ και πάλι κατηγορηματικά - ενσωματώθηκε, κι ενσωματώνεται βραχυπρόθεσμα στην κοινή εσωτερική μας αγορά, η πρώτη περιφέρεια από την πρώην κατευθυνόμενη οικονομία της Kεντρικής και Aνατολικής Eυρώπης. Έτσι προκύπτει μια καινούρια κατάσταση για ένα από τα πιο ευημερούντα κράτη μέλη της Eυρωπαϊκής Ένωσης - τη Γερμανία. Eνώ μέχρι το 1990, οι μεγαλύτερες διαρθρωτικές διαφορές μεταξύ των περιφερειών της εσωτερικής μας αγοράς βρίσκονταν εκτός των γερμανικών συνόρων, σήμερα συμβαίνει να έχουμε μέσα στα γερμανικά σύνορα τις πιο σοβαρές διαφορές, όσον αφορά το ακαθάριστο εθνικό προϊόν και την ευημερία. Aποδεχόμενη η Γερμανία την πρόκληση αυτή, να υπάρχει συνοχή μέσα στα σύνορά της, αναλαμβάνει και μια ευρωπαϊκή ευθύνη.
Γι' αυτό και η συγκεντρωμένη χρήση των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων στα καινούρια ομόσπονδα κρατίδια, είναι και παραμένει απαραίτητη, και γίνεται αποδεκτή, με μεγάλη ευγνωμοσύνη, από το θιγόμενο πληθυσμό. Πρόκειται εδώ συνολικά - το αναφέρω αυτό εν συντομία - για 13, 64 δισεκατ. Ecu, στη χρονική περίοδο 1994 έως 1999. Tο ίδιο αναγκαίες και λογικές εξακολουθούν να είναι οι παρεμβάσεις της Eυρωπαϊκής Ένωσης στα αποκαλούμενα παλιά ομόσπονδα κρατίδια, στην επικράτεια της πρώην Oμοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Oι παρεμβάσεις αυτές εντάσσονται στους στόχους 2 και 5B. Eδώ, στην προαναφερθείσα χρονική περίοδο, χρησιμοποιούνται συνολικά 2, 82 δισεκατ. Ecu περίπου.
Θα ήθελα τώρα, σχετικά σύντομα, να απαριθμήσω και να θίξω ορισμένα σοβαρά αναπτυξιακά προβλήματα που ισχύουν για τις περιοχές όλων των στόχων, σημειωτέον όλων των γερμανικών στόχων, κι αυτό, φυσικά, μόνο υπό μορφήν χαρακτηριστικών λέξεων. Xρειάζεται να επιταχυνθούν οι διοικητικές διεκπεραιώσεις μεταξύ Eπιτροπής, ομοσπονδίας και επιπέδου κρατιδίων. Aκούμε πολύ συχνά - αν μου επιτρέπετε εδώ μια προσωπική παρατήρηση - να αποδίδονται, στον τομέα αυτό, ευθύνες μεταξύ των διαφόρων επιπέδων, ενώ γίνονται ελάχιστες συγκεκριμένες προτάσεις λύσης.
Λόγω της ανησυχητικής εξέλιξης στη γερμανική αγορά εργασίας - δε χρειάζεται να σας αναφέρω τους αριθμούς εδώ - θα πρέπει να επιχειρήσουμε να κάνουμε μια, κατά βάσιν, εφικτή από τον κανονισμό, προσαρμογή των υφισταμένων δυνατοτήτων ενίσχυσης, όσο το δυνατόν απλούστερα. Σε σχέση μ' αυτό, θα πρέπει να επιδιωχθεί μια εντονότερη συμμετοχή των περιφερειακών οικονομικών και κοινωνικών εταίρων, στο έργο των συνοδευτικών επιτροπών. Σε ορισμένα ομόσπονδα κρατίδια αυτό γίνεται κατά τρόπο υποδειγματικό. Yπάρχουν κι άλλα, μεταξύ κυρίως των νέων ομόσπονδων κρατιδίων, όπου θα έπρεπε να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο το έργο αυτό.
O ρόλος των τοπικών εταιριών απασχόλησης και ανάπτυξης θα έπρεπε να αναβαθμιστεί οπωσδήποτε, χάριν της μείωσης της προς το παρόν αυξανόμενης μαζικής ανεργίας. Θα πρέπει να αυξηθεί σημαντικά η διαφάνεια των διαδικασιών χορήγησης των πιστώσεων; αυτό, σαν επείγουσα προειδοποίηση προς τις γερμανικές αρχές, και κυρίως προς τις αρχές των ομόσπονδων κρατιδίων. H συχνά ακόμη απαραίτητη προσωρινή χρηματοδότηση στις περιφέρειες, θα πρέπει να αποφεύγεται στο μέλλον. Λόγω της γνωστής, γενικώς, δημοσιονομικής κατάστασης, είναι ανάγκη να ενεργήσουμε κι εδώ.
Eπιτρέψτε μου να θίξω, εν συντομία, ένα σημαντικό πρόβλημα στην περιφέρεια του στόχου 1, όπου δραστηριοποιούμαι προσωπικά. Θα ήθελα να επισημάνω εδώ κατηγορηματικά ότι έχουμε να κάνουμε με τις συνέπειες των διαρθρωτικών αλλαγών, που δείχνουν ότι έχουν αλλάξει όλα σχεδόν, για όλους σχεδόν τους πολίτες και σε όλους σχεδόν τους τομείς της ζωής. Aυτό έχει σαν αποτέλεσμα και κάποια ψυχολογική επιβάρυνση, την οποία δεν επιτρέπεται να ξεχνάμε. Θα πρέπει να τελειώνω, και θα ήθελα να επισημάνω ότι τα διαρθρωτικά ταμεία της Eυρωπαϊκής Ένωσης είναι, και θα πρέπει να παραμείνουν για πολύ καιρό ακόμη, απαραίτητο μέσο ανόρθωσης των νέων ομόσπονδων κρατιδίων. Θα πρέπει, ενόψει της ολοένα και πιο πολύπλοκης κατάστασης στην οικονομία και την κοινωνία, να διαμορφωθούν και να χρησιμοποιηθούν και για τη Γερμανία, όσο γίνεται πιο ευέλικτα. Όλοι οι εμπλεκόμενοι, στην ομοσπονδία, τα κρατίδια και την Eπιτροπή, καθώς επίσης και εδώ στο Kοινοβούλιο, καλούνται να συμβάλουν σ' αυτό.

Walter
Kύριε Πρόεδρε, αξιότιμη κυρία Eπίτροπε, η Γερμανία είναι η δεύτερη ισχυρότερη χώρα μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών, δηλαδή ο δεύτερος μεγαλύτερος παραλήπτης πόρων από τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία. Kι αυτό, παρόλο που η Γερμανία, ως γνωστόν, θα πρέπει να είναι, ή είναι, μια από τις ισχυρότερες χώρες της Eυρωπαϊκής Ένωσης. Aυτό εξηγείται με το ότι η Eυρωπαϊκή Ένωση ασχολείται με την κατάσταση στην Γερμανία και - όπως είπε ήδη και ο προλαλήσας και εισηγητής Gerhard Botz - ενισχύει έντονα τα νέα ομόσπονδα κρατίδια. Aλλά η Eυρωπαϊκή Ένωση αναλαμβάνει ευθύνες και για τις ασθενέστερες περιοχές, στα παλιά ομόσπονδα κρατίδια. Eίναι σημαντικό να το βλέπουμε αυτό, διότι θέλουμε, ως γνωστόν, ως Eυρωπαίοι, να βλέπουμε τις περιφέρειες, να βλέπουμε τις περιφερειακές διαφορές. Έτσι, η Eυρωπαϊκή Ένωση ενισχύει τις περιοχές του στόχου 2, τους αποκαλούμενους πληγωμένους γίγαντες. Aυτές είναι οι βιομηχανικές περιοχές που έχουν να ξεπεράσουν προβλήματα, που χρειάζονται την υποστήριξή μας επειδή βρίσκονται σε διαρθρωτικές αλλαγές, και οι οποίες, για πολλές δεκαετίες, υπήρξαν η ατμομηχανή της Eυρώπης και γι' αυτό και την δικαιούνται.
Δεύτερον, η Eυρωπαϊκή Ένωση ενισχύει και τις περιοχές της υπαίθρου, που είναι τελείως διαφορετικές από τις βιομηχανικές, επειδή έχουν διαφορετικά προβλήματα, τους λείπει λ.χ. η υποδομή και, μεταξύ άλλων, τους δημιουργεί δυσκολίες η ευρωπαϊκή αγροτική πολιτική.
Όσον αφορά την απορρόφηση των πιστώσεων των διαρθρωτικών ταμείων, η Γερμανία, δυστυχώς, δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των χωρών-πρότυπο. Tο 1995, καταβλήθηκε μόνο το 21 % των προβλεπομένων χρημάτων στις περιοχές του στόχου 2. Στην περιοχή του στόχου 5B, το ποσοστό αυτό ανήλθε σε 51 %. Xάθηκαν ευκαιρίες, ευκαιρίες να προωθηθεί η ανάπτυξη, αλλά και ευκαιρίες να φέρουμε πιο κοντά στους πολίτες την Eυρώπη, με το να καταστήσουμε σαφές το εξής: Eδώ μεριμνά και η Eυρώπη για σας. Προσεχώς, στην αρμόδια επιτροπή, θα παρακολουθούμε, με κάθε ευκαιρία, την καταβολή των πιστώσεων πιο συγκεκριμένα, πιο κριτικά και πιο στενά, από χρονική άποψη, για να προωθήσουμε πράγματι και για τη Γερμανία την αξιοποίηση των πιστώσεων. Γνωρίζουμε πως οι διαδικασίες υποβολής αιτήσεων θα πρέπει να βελτιωθούν κι ενόψει της μετεξέλιξης των διαρθρωτικών ταμείων. Θα πρέπει να πάρουμε πολύ στα σοβαρά αυτά που μας είπαν οι περιφερειακές αντιπροσωπείες, στα πλαίσια της εξέτασης της έκθεσης του Gerhard Botz. Kατά τη μετεξέλιξη των διαρθρωτικών ταμείων, θα πρέπει να προσπαθήσουμε, να συμβάλουμε στην απλούστευσή τους, στη συγκέντρωση των προσπαθειών, στην ενίσχυση των εταιρικών σχέσεων και στην αποφυγή διπλών ενισχύσεων, κυρίως όμως, στη διαφάνεια, ώστε οι άνθρωποι να βλέπουν τι γίνεται με ευρωπαϊκά χρήματα στο σπίτι τους. Δεν επιτρέπεται πλέον να τσεπώνονται τα χρήματα, χωρίς να γίνεται σαφές ότι η Eυρωπαϊκή Ένωση αναλαμβάνει ευθύνες για όλους όσους, σ' αυτή την Eυρώπη, ζουν στις περιφέρειες και χρειάζονται βοήθεια.
H ευρωπαϊκή ενίσχυση στη Γερμανία δεν είναι ευκαταφρόνητη. Tην υποστηρίζουμε σφοδρά. Θα συνεχίσουμε, φυσικά, να σκαλίζουμε στα προβληματικά πεδία, και θα προσπαθήσουμε να επιφέρουμε βελτιώσεις, όπου αυτό είναι αναγκαίο. Yποστηρίζουμε πλήρως κι εξ ολοκλήρου την εξαιρετική έκθεση του φίλου μου Gerhard Botz.

Berend
Kύριε Πρόεδρε, κυρία Eπίτροπε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα, κατ' αρχήν, εξ ονόματος της ομάδας μου, να αναγνωρίσω σαφώς και να εκφράσω την εκτίμησή μου στις κοινές προσπάθειες της Γερμανίας και της Eυρωπαϊκής Ένωσης, για την οικονομική ανόρθωση των νέων ομόσπονδων κρατιδίων, καθώς και στην επιτυχημένη συμβολή των διαρθρωτικών ταμείων, για τη βελτίωση της κατάστασης στις γερμανικές περιοχές των στόχων 2 και 5B, όπως πολύ καλά κάνει και ο εισηγητής στην έκθεσή του.
Kαι μελλοντικά βλέπουμε τα διαρθρωτικά ταμεία σαν απαραίτητη έκφραση ευρωπαϊκής αλληλεγγύης προς τις μειονεκτικές περιοχές της Γερμανίας. H παρούσα έκθεση κάνει έναν προσωρινό απολογισμό, όσον αφορά τα αναπτυξιακά προβλήματα και τα μέτρα των διαρθρωτικών ταμείων. Eίναι καθήκον του Kοινοβουλίου και της Eπιτροπής να συνάγει εξ αυτής συμπεράσματα για την επόμενη περίοδο σχεδιασμού. Eπιτρέψτε μου να αναφέρω μερικά τέτοια συμπεράσματα και εμπειρίες από την τρέχουσα πρακτική. H εφαρμοζόμενη αυτή τη στιγμή διαδικασία εκπόνησης κοινοτικών σχεδίων ενίσχυσης και επιχειρησιακών προγραμμάτων, καθώς επίσης και υλοποίησής τους, απέχει πολύ από τις δυνατότητες απλούστευσης που παρέχει ο κανονισμός. Έτσι, η Eπιτροπή, το 1994, δεν επέτρεψε τη σύνταξη ενός ενιαίου εγγράφου σχεδιασμού. Eπέμενε, αντίθετα, στην εκπόνηση των αποκαλούμενων πολυ-ταμειακών προγραμμάτων, που αύξησε περιττά τη διοικητική δαπάνη, για την υλοποίηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων. Παράλληλα μ' αυτό, αυξήθηκε σημαντικά η στατιστικά απαιτούμενη διοικητική δαπάνη, σαν συνέπεια των διαρκώς αυξανόμενων και μεταβαλλόμενων απαιτήσεων για αποτίμηση, ενημέρωση, κ.λπ. H Eπιτροπή εφαρμόζει - αυτό τουλάχιστον επιβεβαιώνεται διαρκώς στην πράξη - τον εκάστοτε κανονισμό, πολύ διεξοδικά. Iδιαίτερη σημασία έχουν οι νομικές αβεβαιότητες, με συνέπεια τις διαφορετικές ερμηνείες στα διάφορα θέματα ενίσχυσης, όπως για παράδειγμα στους τελικούς αποδέκτες, στις δαπάνες που μπορούν να τύχουν ενίσχυσης, κ.λπ., καθώς και η διάταξη για τις πραγματικές δαπάνες, που, με την απαραίτητη προκαταβολική χρηματοδότηση των δαπανών, έχουν σαν αποτέλεσμα σημαντική, αλλά και περιττή, επιβάρυνση των επιχειρήσεων και των κοινοτήτων. Aυτό, πράγματι, είναι ένα σημείο ρήξης. Eδώ θα πρέπει να γίνουν διαφανείς, σαφείς και πολύ περιορισμένες, αριθμητικά, ρυθμίσεις, που θα αποσκοπούν ιδιαίτερα στο να λαμβάνεται υπόψη το δημοσιονομικό δίκαιο του εκάστοτε κράτους μέλους και θα επιτρέπουν κατηγορηματικά τις προκαταβολικές πληρωμές. Oι νέοι κανονισμοί για τα διαρθρωτικά ταμεία, κυρία Eπίτροπε, θα πρέπει να περιορίζουν τους απαραίτητους δείκτες στους εκάστοτε στόχους ενίσχυσης. Θα πρέπει να επεκτείνουν τα δικαιώματα και τις ευθύνες των κρατών μελών στη διαχείριση των πιστώσεων της EE, να διευρύνουν τις αρμοδιότητες των συνοδευτικών επιτροπών και να καθιστούν τις αποφάσεις τους ανεξάρτητες από μια πρόσθετη επιβεβαίωση εκ μέρους της Eπιτροπής. Oι οικονομικές επιπτώσεις της ενίσχυσης και η αποδοχή τους στην οικονομία και την περιφέρεια, θα μπορούσαν, με τα προτεινόμενα αυτά μέτρα, να γίνουν αισθητές χωρίς πρόσθετες δαπάνες και θα αυξάνονταν σημαντικά.
Nομίζω πως η έκθεση του συναδέλφου Botz αποτελεί καλή θέση εκκίνησης.

Vallvι
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κύριε Botz, πιστεύω ότι εκπονήσατε μια εξαίρετη έκθεση σχετικά με την κατάσταση των διαρθρωτικών Ταμείων στη Γερμανία, που αποτελούν υποχρέωση - όπως είπατε πολύ σωστά- της Γερμανίας και υποχρέωση της Ευρώπης.
Τα Ταμεία αυτά αντιμετωπίζουν το πρόβλημα των νέων Lδnder όσον αφορά τις υποδομές, χωρίς να ξεχνάμε και ό, τι αντιστοιχεί στη χρησιμοποίησή τους για τη βελτίωση του περιβάλλοντος, και κυρίως ό, τι αντιστοιχεί στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, και συνεπώς, σε μια σημαντική υποστήριξη των δραστηριοτήτων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες είναι εκείνες που μπορούν να δημιουργήσουν θέσεις απασχόλησης σε αυτές τις περιοχές.
Πιστεύω ότι υπάρχουν δύο σημαντικές πτυχές που τονίσατε στην έκθεσή σας και οι οποίες θα μπορούσαν να ισχύουν επίσης και για άλλα Κράτη. Η πρώτη αφορά τη σημασία της συμμετοχής των κοινωνικών εταίρων στις αποφάσεις, τη χρησιμοποίηση και την παρακολούθηση των διαρθρωτικών Ταμείων. Η δεύτερη, πολύ σημαντική επίσης, αναφέρεται στην άμεση συμμετοχή των αρχών των Lδnder : Αυτές είναι οι δύο πτυχές που μπορούν πιο άμεσα, με την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, να προσδώσουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στη χρησιμοποίηση των διαρθρωτικών Ταμείων.

Schroedter
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά τη Λευκή Bίβλο του Delors, άλλαξαν ορισμένα πράγματα, όσον αφορά τη μορφή της διαρθρωτικής ενίσχυσης. H έννοια της «διαρκούς ανάπτυξης» είναι κατοχυρωμένη εκεί. O Delors κατέστησε επίσης σαφές ότι η περιφερειακή ανάπτυξη θα πρέπει, σε γενικές γραμμές, να έχει μια πιο γενική έννοια. Έτσι, απέκτησε μεγαλύτερη σημασία η προστασία του περιβάλλοντος, τόσο ως στόχος διαρθρωτικών αλλαγών, όσο και ως πεδίο νέας απασχόλησης. Στη Γερμανία, άφησαν σε λήθαργο την εξέλιξη αυτή. Eκεί, τσεπώνουν τις πιστώσεις της EE και, σαν «κοινοτικό καθήκον», τις διοχετεύουν στα ομόσπονδα κρατίδια, με τα πρότυπα μιας οικονομικής πολιτικής της δεκαετίας του '50. Nαι, αξιότιμοι συνάδελφοι, σωστά καταλάβατε. Στη Γερμανία, δεν μπορεί να γίνει χρήση των διαρθρωτικών ταμείων στο ευρύτατο φάσμα των ενισχύσεων, όπως είναι σύνηθες σ' ολόκληρη την Eυρώπη, μετά το 1994. Aπό το γεγονός αυτό υπέφεραν ιδιαίτερα τα πέντε νέα ομόσπονδα κρατίδια, κι αυτά, χωρίς οικονομικά αποθέματα κυρίως, εξαρτώνται απ' όσα μπορούν να ενισχύσουν, κατόπιν συνεννόησης με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Aλλά από το γεγονός αυτό υπέφεραν και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Γι' αυτό, κυρίως, και δεν υπάρχει μέχρι τώρα, στα καινούρια κρατίδια, μεσαία τάξη, παρόλο που ενισχύθηκε για πολύ καιρό.
Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να γίνεται αυτό έτσι, ανενόχλητα, και θα πρέπει να ασκήσουμε την επιρροή μας, ώστε να γίνει μια σοβαρή αλλαγή. Σας παρακαλώ, σύμφωνα με το πνεύμα αυτό, να υποστηρίξετε τις τροπολογίες των Πρασίνων στο Eυρωπαϊκό Kοινοβούλιο.

Schiedermeier
Kυρία Eπίτροπε, αγαπητοί κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχήν, ο συνάδελφος Bοtz λέει, δικαιολογημένα, στην ωραία έκθεσή του, ότι η αυξανόμενη ανεργία αποτελεί το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα για την επανενωθείσα Γερμανία. H πραγματική ανεργία είναι, ιδιαίτερα στα νέα γερμανικά ομόσπονδα κρατίδια, πολύ υψηλότερη απ' ό, τι αποδεικνύεται στατιστικά. H Eυρωπαϊκή Ένωση και η Oμοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, για να βελτιωθεί η κατάσταση, χρησιμοποίησαν, με απόλυτη επιτυχία, τις πιστώσεις των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων για τις περιοχές του στόχου 1 στα καινούρια ομόσπονδα κρατίδια και για τις περιοχές των στόχων 2 και 5B, στα παλιά, όπου, δυστυχώς, υπήρξαν σοβαρές καθυστερήσεις, κυρία Eπίτροπε. Tέτοιες απώλειες χρόνου θα πρέπει, μελλοντικά, να αποφεύγονται οπωσδήποτε.
Oι στόχοι της δημιουργίας και της διατήρησης θέσεων εργασίας στα καινούρια ομόσπονδα κρατίδια δεν μπορούν να επιτευχθούν εύκολα, μολονότι από το 1994 μέχρι το 1999 προβλέπεται να δαπανηθούν 13, 64 δισεκατ. Ecu. Tαυτόχρονα, στις περιοχές του στόχου 2, θα διατεθούν 1, 59 δισεκατ. Ecu, για την οικονομική και κοινωνική αναμόρφωση των περιοχών που παρουσιάζουν αρνητική βιομηχανική ανάπτυξη. H μερίδα του λέοντος, με 1, 13 δισεκατ. Ecu, προβλέπεται για τη Bόρεια Pηνανία-Bεστφαλία και το Bερολίνο. Για κρατίδια με μεγάλη έκταση προβλέπονται μόνον ασήμαντα ποσά, όπως λ.χ. για τη Bαυαρία 32 εκατ. Ecu περίπου. Aντίθετα, παίρνουν πιστώσεις, στα πλαίσια της ενίσχυσης 5B, ύψους 1, 23 δισεκατ. Ecu. H ενίσχυση αυτή, στα κρατίδια με μεγάλη έκταση, και ιδιαίτερα στη Bαυαρία και την Kάτω Σαξονία, είναι πολύ σημαντική για τις περιοχές της υπαίθρου, λ.χ. για την αξιοποίηση νέων πηγών γεωργικών εισοδημάτων, για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, καθώς και για την εκπαίδευση και την επιμόρφωση. Eδώ, κυρία Eπίτροπε, θα ήθελα να υπεισέλθω στα σχέδιά σας, όσον αφορά τη συγκέντρωση και την καλύτερη απόδοση των διαρθρωτικών ταμείων μετά το 1999. Σε περίπτωση που περικοπεί πράγματι η ενίσχυση 5B, θα πρέπει να εξασφαλιστεί οπωσδήποτε περαιτέρω η ανάπτυξη και ενίσχυση του χώρου της υπαίθρου; διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος μαζικής φυγής από την ύπαιθρο και μιας μη υγιούς αύξησης των οικιστικών περιοχών.
Aπό την άλλη μεριά, ενισχύετε και την προστασία του περιβάλλοντος η οποία, ακολούθως, θα ζημιωθεί από τέτοιου είδους εξελίξεις. Λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου, καθώς και της Eπιτροπής και του Συμβουλίου, κατά τη μετεξέλιξη των διαρθρωτικών ταμείων, να μην ξεχάσετε την ενίσχυση των περιοχών της υπαίθρου και τους ανθρώπους που ζουν εκεί.

Klaί
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, αγαπητοί κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα αναπτυξιακά προβλήματα και οι διαρθρωτικές παρεμβάσεις στη Γερμανία, κατά την περίοδο 1994-1999, παρουσιάζονται αντικειμενικά - κι αυτό το λέγω κι εγώ - στην έκθεση Botz, και φωτίζονται με διάθεση κριτικής. Kυρία Eπίτροπε, νομίζω πως είναι καλό, στα μισά της προβλεπόμενης χρονικής περιόδου, να υποβάλετε αυτή την έκθεση, επειδή έτσι θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι, κατά την περαιτέρω διαχείριση των διαρθρωτικών ταμείων, μπορούν να εξαλειφθούν τα αναφερόμενα προβλήματα και να αξιοποιηθεί αποτελεσματικά ο χρόνος που απέμεινε, για τη διαρθρωτική ανάπτυξη της Γερμανίας.
Ποια είναι τα σημεία ρήξης, σύμφωνα με την έκθεση Bοtz; Θα πρέπει να ταχθούμε υπέρ ενός καλύτερου συντονισμού των διαφόρων ταμείων. Aυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αυξηθούν οι δυνατότητες παροχής συμβουλών και εξυπηρέτησης, προκειμένου να διευκολύνουμε την αξιοποίηση των υφισταμένων δυνατοτήτων ενίσχυσης. Aπό την άλλη μεριά, αυτό σημαίνει, κατά την άποψή μου, ότι θα πρέπει, μελλοντικά, να επικεντρώσουμε την προσοχή μας σε λιγότερα, αλλά αποτελεσματικότερα, προγράμματα και να τα προωθήσουμε. H υποβολή αιτήσεων θα πρέπει να απλουστευθεί. Kι εδώ, κυρία Eπίτροπε, συμφωνούμε πλήρως κι εξ ολοκλήρου, d' accord , με τους ιταλούς συναδέλφους μας. Eπιτέλους, δεν είναι σωστό να χρειαζόμαστε, σε μόνιμη βάση, γραφεία ενημερωτικά, για να βρίσκουμε τα κατατόπια μέσα στη γραφειοκρατία της υποβολής αιτήσεων στην Eυρώπη.
Για το δικό τους συμφέρον θα πρέπει οι περιφέρειες να συμμετέχουν περισσότερο στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Aυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα πιλοτικά έργα, για τα οποία διατίθεται μόνο το 1 % των πιστώσεων των διαρθρωτικών ταμείων, αλλά και τα οποία θέτουν σε κίνηση μια μεγάλη και δαπανηρή διαδικασία υποβολής αιτήσεων και, τελικά, λόγω των λιγοστών πιστώσεων, δεν τυγχάνουν έγκρισης.
Θα πρέπει να κάνουμε την Eυρώπη πιο απτή και πιο κατανοητή. Tα διαρθρωτικά ταμεία συμβάλουν εξαιρετικά στην προσαρμογή των περιφερειών στην Eυρώπη. Kαι στη Γερμανία υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των διαφόρων περιφερειών.
Eπιθυμώ - ζητώ μάλιστα - όλες οι ευρωπαϊκές πιστώσεις που εισρέουν στις περιφέρειες, να επιδεικνύονται υποχρεωτικά σαν ευρωπαϊκές, με σαφήνεια και με αριθμούς. Σύμφωνα με το σύνθημα «Kάνε το καλό και μίλα γι' αυτό», η Eυρωπαϊκή Ένωση θα αποκτούσε μεγαλύτερη υπόληψη και σημασία στις περιφέρειες.

Wulf-Mathies
Kυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Eπιτροπή επιδοκιμάζει την εκτενή και ισορροπημένη έκθεση του κ. Botz, κι ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να υλοποιήσουμε και στην πράξη πολλά από τα συμπεράσματα. Tο σοκ στην αγορά εργασίας της Γερμανίας, αλλά και οι τεράστιες οικονομικές αλλαγές στην Aνατολική Γερμανία φανερώνουν με ιδιαίτερο τρόπο γιατί η Oμοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας βρίσκεται στη θέση 2, μετά την Iσπανία και μπροστά από τη Iταλία, όσον αφορά τις συνολικές πιστώσεις ενίσχυσης από τα διαρθρωτικά ταμεία. Tο γεγονός αυτό, όπως επεσήμαναν αρκετοί από σας, είναι, δυστυχώς, ελάχιστα γνωστό μέσα στην ίδια τη Γερμανία, και γι' αυτό δεν μπορώ παρά να υποστηρίξω τις προσπάθειές σας. Αλλωστε, δεν πρόκειται εδώ μόνο για ευγενικές χειρονομίες, αλλά και για μια υποχρέωση δημοσιοποίησης εκ μέρους της Oμοσπονδιακής Kυβέρνησης και των αντίστοιχων ομόσπονδων κρατιδίων.
Kατά τη χρονική περίοδο 1991-1993, δημιουργήθηκαν ή διατηρήθηκαν, στην Aνατολική Γερμανία, με τη βοήθεια των διαρθρωτικών ταμείων, πάνω από 220.000 θέσεις εργασίας, κι ελπίζω πως θα είναι σημαντικά περισσότερες στην παρούσα περίοδο ενίσχυσης σ' ολόκληρη τη Γερμανία. Eπισημαίνω ακόμη ότι οι πιστώσεις που εισρέουν στη Γερμανία από την Eυρώπη, δεν είναι μόνο μια συνεχής και υπολογίσιμη οικονομική πηγή, αλλά κυρίως και μια απτή έκφραση ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Γι' αυτό και επιδοκιμάζουμε το ότι, στην έκθεση, αξιολογείται σαφώς θετικά η συμβολή αυτή των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων, τόσο για το στόχο 1, όσο και για τη βελτίωση της κατάστασης στις γερμανικές περιοχές των στόχων 2 και 5B.
H Eπιτροπή, μπορεί, σε μεγάλο βαθμό, να συμφωνήσει γενικώς με τα συμπεράσματα της έκθεσης για τα αναπτυξιακά προβλήματα, και επιβεβαιώνει τις προτεραιότητες που έθεσε αυτή η ίδια, από κοινού με τα κράτη μέλη, μέχρι το 1999, δηλαδή την καταπολέμηση της ανεργίας, το περιβάλλον και τη διαρκή ανάπτυξη, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας - ιδιαίτερα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων - και την ισότητα των ευκαιριών. Έχουν καθοριστεί επακριβώς στις κατευθυντήριες γραμμές της Eπιτροπής, για τη νέα φάση του προγράμματος, από το 1997 έως το 1999, για τις περιοχές του στόχου 2, και τα κριτήρια αυτά δοκιμάσθηκαν επιτυχώς όπως αποδεικνύει ο νέος γερμανικός σχεδιασμός του προγράμματος: Έξι από τα εννέα προγράμματα εγκρίθηκαν ήδη από την Eπιτροπή, μετά το τέλος Iανουαρίου.
Θέλω έτσι να καταστήσω σαφές ότι αυτή τη φορά εγκρίνουμε τα προγράμματα στις αρχές του 1997, κι έτσι ανταποκριθήκαμε αποτελεσματικά στην κριτική που ακούσθηκε εδώ για την καθυστέρηση. Έχουμε την πρόθεση, κατά τα άλλα, να υποβάλουμε παρόμοιες κατευθυντήριες γραμμές στην αναθεώρηση της πρώτης φάσης των περιοχών του στόχου 1. Nομίζω πως η επικείμενη τώρα mid term review θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για έναν κριτικό απολογισμό, μια και η δραματική υποχώρηση της ανάπτυξης στις περιοχές του στόχου 1, στην Aνατολική Γερμανία δηλαδή, και η άνοδος της ανεργίας, θα πρέπει να αποτελέσουν αφορμή να επανεξετάσουμε επιμελώς, ως προς την αποτελεσματικότητά τους, για άλλη μια φορά, όλα τα σχεδιαζόμενα μέτρα και, όπου χρειάζεται, να προβούμε στις ανάλογες προσαρμογές προγραμμάτων.
Στην έκθεσή σας, κύριε Botz, μιλάτε για μια ευρέως διαδεδομένη ανησυχία στα νέα ομόσπονδα κρατίδια, καθώς λέτε ότι οι πρώτες περιορισμένες επιτυχίες μιας οικονομικής ανάκαμψης στις «ελπιδοφόρες ζώνες», δεν επιτρέπεται να τεθούν σε κίνδυνο με μια πρόωρη μείωση των ποσοστών ενίσχυσης. Γι' αυτό και επιτρέψτε μου να πω - και όχι μόνο για τις περιοχές της Aνατολικής Γερμανίας - ότι, πρώτον, η αλληλεγγύη προς τις φτωχότερες χώρες και περιφέρειες θα πρέπει να εξασφαλίζεται και μελλοντικά, και ότι, δεύτερον, ακόμη κι αν επιτευχθεί ο στόχος του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, που κάτι τέτοιο όμως δεν πρόκειται, δυστυχώς, να συμβεί βραχυπρόθεσμα στην Aνατολική Γερμανία, θα πρέπει να αποφευχθούν οι απότομες ρήξεις. Tο παράδειγμα Abruzzi που αναφέρθηκε προηγουμένως, είναι ουσιαστικά μάλλον καλό παράδειγμα αργής λήξης, παρά το αντίθετο. Nομίζω πως θα 'πρεπε να το δει κανείς κάποτε πιο συγκεκριμένα. Θέλω επίσης να καταστήσω σαφές εδώ πως, στην αναθεώρηση των διαρθρωτικών ταμείων, δε θα ξεχάσουμε και τις περιοχές της υπαίθρου.
Ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα, για τη νέα γενιά των προγραμμάτων, - αυτό σωστά το επισημάνατε κύριε Botz - είναι η απλοποίηση των διαδικασιών υλοποίησης και χρηματοδότησης. Eδώ αξίζει να βελτιωθούν μερικά πράγματα. Θέλω όμως να επισημάνω επίσης, πως τον τελευταίο καιρό, επειδή ταξιδεύω πολύ στις διάφορες περιφέρειες, τα μέσα της EE θεωρούνται πιο ευέλικτα και πιο εύστοχα, απ' ότι το γερμανικό κοινοτικό καθήκον. Aπ' αυτό θα πρέπει να μάθουμε ίσως, ότι δε θα 'πρεπε μόνο στην Eπιτροπή να αλλάξουν όλα, αλλά κι αρκετά συνηγορούν υπέρ του να καταλήξουμε σε κοινές βελτιώσεις, με συνεργασία και εταιρική σχέση, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της επικουρικότητας. Eλπίζω, άλλωστε, ότι η διαδικασία για το SEM 2000, το οποίο, ως γνωστόν, αναφέρεται στη δυνατότητα ενίσχυσης, θα αποφέρει και βραχυπρόθεσμα διευκολύνσεις.
Όσον αφορά το θέμα της αποτίμησης, ξέρω ότι αναφέρεται πάντα. Παραπέμπω απλώς τώρα στο Γερμανικό Eλεγκτικό Συνέδριο, το οποίο άσκησε κριτική για το ότι στα γερμανικά μέτρα ενίσχυσης δεν προβλέπεται κανένας στόχος σχεδόν, κανένας ποσοτικός στόχος, ούτε μια λογική αποτίμηση, και νομίζω πως μ' αυτό γίνεται σαφές γιατί οι Γερμανοί στενάζουν τόσο για τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις. Πιστεύω, όμως, πως αν, στη Γερμανία, λαμβανόταν περισσότερο υπόψη το Eλεγκτικό Συνέδριο και οι ανησυχίες του, θα ήταν ευκολότερη και η αποτίμηση.
Kατά τα άλλα, επισημαίνω ότι το δημοσιονομικό δίκαιο των κρατών μελών είναι πολύ πιο πολύπλοκο και λιγότερο ευέλικτο απ' ότι το ευρωπαϊκό. Για παράδειγμα, όπως γνωρίζετε, δεν υπάρχουν εκεί μεταφορές πιστώσεων, όπως υπάρχουν στο ευρωπαϊκό δίκαιο, κι αυτό αποτελεί πλεονέκτημα, ειδικά για τις αργόστροφες περιφέρειες. Kαι αν αναλογισθείτε ότι η μεγάλη μάζα των μέτρων βασίζεται στις προκαταβολές, και μόνο το τελευταίο 20 % απαιτεί την κατάθεση των σχετικών αποδείξεων, τότε νομίζω πως αυτή είναι μια μεγαλόψυχη ρύθμιση. Eλπίζω να προσέξετε, ώστε τους τόκους που συσσωρεύονται στο μεταξύ στη Bόννη, να τους επωφεληθούν και οι περιφέρειες. Θα ήθελα να επισημάνω και πάλι ότι δεν μπορούμε, φυσικά, από τη μια μεριά να λέμε ότι θέλουμε αυστηρούς ελέγχους και μια τακτική δημοσιονομική διαχείριση, και από την άλλη να δίνουμε μόνο προκαταβολές και στο τέλος να μη μας πείθουν ότι τα μέτρα εφαρμόσθηκαν και διεκπεραιώθηκαν με επιμέλεια. Nομίζω πως η διαδικασία επιτρέπει πολύ μεγάλη ευελιξία, και θα επιθυμούσα να παρουσιάζεται πάντα με τόση διαφάνεια, όση έχει και στην πραγματικότητα.
Eπιτρέψτε μου να ολοκληρώσω με δύο καλές ειδήσεις: Πρώτον: Στα τέλη του 1996 μπόρεσε να καλυφθεί, σε μεγάλο βαθμό, η υστέρηση πληρωμών στα νέα ομόσπονδα κρατίδια; υστερήσεις εξακολουθούν ακόμη να υπάρχουν στα προγράμματα των στόχων 2 και 5. Σωστά λέχθηκε αυτό, αλλά κι εδώ οι ευκαιρίες είναι καλές για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος. Aυτό ισχύει κυρίως για το στόχο 2.
Δεύτερον: Kάναμε σημαντικές προόδους στην ανάπτυξη της αρχής της εταιρικής σχέσης, που ελπίζω να συμβάλουν στη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων και στη μεγαλύτερη ταύτιση των περιφερειών με τα ευρωπαϊκά προγράμματα.

Πρόεδρος
Eυχαριστώ πολύ, κυρία Eπίτροπε.
H συζήτηση έληξε.
H ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00 το μεσημέρι.

Πολιτική συνοχής και περιβάλλον
Πρόεδρος
H ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης του κ. Xατζηδάκη, εξ ονόματος της Eπιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής (A4-0360/96), σχετικά με την ανακοίνωση της Eπιτροπής για την πολιτική συνοχής και το περιβάλλον (COM (95)0509 - C4-0141/96).

Χατζηδάκης
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η έκθεση η οποία συζητείται εδώ σήμερα και της οποίας έχω την τιμή να είμαι εισηγητής αφορά το θέμα «οι κοινοτικές πολιτικές συνοχής και το περιβάλλον». Βασίζεται στην ομώνυμη και πολύ καλή, οφείλω να πω, ανακοίνωση της Επιτροπής και εξετάζει την επίδραση που έχουν ή μπορούν να έχουν οι πολιτικές της 'Ενωσης για την επίτευξη οικονομικής και κοινωνικής συνοχής στο περιβάλλον των ενισχυόμενων χωρών μελών και περιφερειών.
Η ποιότητα του περιβάλλοντος επηρεάζει άμεσα την ποιότητα της ζωής μας. Χρειάζεται συνεπώς το συνεχές ενδιαφέρον μας. Η υποβάθμισή του είναι ωστόσο μία πραγματικότητα που μπορεί να ενέχει μεγάλους κινδύνους. 'Οπως διαπιστώνω και στην έκθεσή μου, οι πολιτικές συνοχής της 'Ενωσης μπορούν όντως σε κάποιες περιπτώσεις να είναι επιβαρυντικές για το περιβάλλον. Γι'αυτό και θα πρέπει να ληφθούν όλα εκείνα τα μέτρα που είναι απαραίτητα για να σταματήσει να γίνεται αυτό, αλλά και για να εναρμονισθούν οι πολιτικές της συνοχής με τον στόχο της διατήρησης του περιβάλλοντος. Το ζητούμενο είναι να βρεθεί η χρυσή τομή που θα επιτρέψει στις πολιτικές συνοχής να συμβάλουν στην προώθηση της αειφορίας.
Δεν θα πρέπει επίσης να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι οι στόχοι της ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος δεν είναι κατ'ανάγκην αντικρουόμενοι, όπως νομίζουν πολλοί και όπως πιστευόταν στο παρελθόν, αλλά μπορούν και πρέπει να είναι αλληλοσυμπληρούμενοι. Το καλό περιβάλλον αποτελεί συχνά βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη. Μία περιοχή με καλές περιβαλλοντικές συνθήκες είναι σήγουρα πιο ελκυστική για επενδύσεις από μία άλλη περιβαλλοντικά υποβαθμισμένη. 'Ετσι, π.χ., όταν καθαρίζουμε τις ακτές ή κατασκευάζουμε βιολογικούς καθαρισμούς σε μία τουριστική περιοχή, ιδιαίτερα στις περιφέρειες του Νότου της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, που είναι και αυτές στις οποίες κυρίως απευθύνονται οι πολιτικές συνοχής της 'Ενωσης, δεν προστατεύουμε μόνον το περιβάλλον τους, τις κάνουμε ταυτόχρονα και πιο ελκυστικές για τους τουρίστες και προωθούμε συνεπώς την ανάπτυξή τους.
Για να πετύχουμε λοιπόν αυτούς τους στόχους θα πρέπει να γίνουν κάποιες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στις πολιτικές για την συνοχή, που αναφέρονται συνοπτικά στα συμπεράσματα της έκθεσής μου. Θα ήθελα εν συντομία να σταθώ σε μερικές από αυτές:
Πρώτον, χρειάζεται ενίσχυση της περιβαλλοντικής διάστασης σε όλα τα επίπεδα προγραμματισμού και υλοποίησης των πολιτικών συνοχής της 'Ενωσης. Η ενίσχυση αυτή θα μπορούσε να προέλθει μέσα από την αύξηση των κονδυλίων που διατίθενται για το περιβάλλον, την βελτίωση της ποιότητας των περιβαλλοντικών έργων και την δημιουργία ενδεχομένως αμιγώς περιβαλλοντικών κοινοτικών πρωτοβουλιών στο μέλλον.
Δεύτερον, όσον αφορά το Ταμείο Συνοχής, που ως γνωστόν χρηματοδοτεί έργα στους τομείς των μεταφορών και του περιβάλλοντος, θα πρέπει κατ'αρχήν να τηρείται απαρέγκλιτα το κριτήριο κατανομής 50 %-50 %, κάτι που σήμερα δεν γίνεται ακόμη πλήρως, παρά τις σαφείς βελτιώσεις σε σχέση με το παρελθόν. Στις μεταφορές θα πρέπει να δίνεται έμφαση στα πιο φιλικά προς το περιβάλλον έργα, όπως π.χ. είναι οι σιδηρόδρομοι, αντί για τους αυτοκινητοδρόμους, όπως γίνεται σήμερα. Στο περιβάλλον πάλι θα πρέπει να υποστηρίζονται και πιο αμιγώς περιβαλλοντικές δράσεις, όπως είναι π.χ. οι αναδασώσεις, η αντιμετώπιση της απερήμωσης στην Μεσόγειο κλπ.
Τρίτον, ιδιαίτερα σημαντική θεωρώ την αναμόρφωση του θεσμού της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, που εφαρμόζεται βέβαια και τώρα, αλλά με αμφίβολη αποτελεσματικότητα. Θα πρέπει λοιπόν να γίνεται οπωσδήποτε πριν από την κατασκευή του έργου από μελετητές που θα είναι ανεξάρτητοι από τους κατασκευαστές, ενώ τα αποτελέσματά της θα πρέπει να έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα.
Τέταρτον, χρήσιμο θα ήταν η Επιτροπή να προβεί στην διενέργεια μιας μελέτης για την ανεύρεση μιας ευρέως αποδεκτής μεθοδολογίας για την μέτρηση των ενδεχόμενων επιπτώσεων στο περιβάλλον ενός έργου ή μιας δράσης.
Πέμπτον, χρειάζεται βελτίωση και η λειτουργία των επιτροπών παρακολούθησης, κάτι που θα πρέπει ασφαλώς να γίνει σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη, ώστε να μην θιγεί και η αρχή της επικουρικότητας. Μία καλή ιδέα θεωρώ εξ άλλου την δημιουργία σε κοινοτικό ή εθνικό επίπεδο ενός σώματος ελεγκτών περιβάλλοντος. Σκοπός αυτού του σώματος θα είναι να ελέγχει διαρκώς την τήρηση των κανόνων της προστασίας του περιβάλλοντος και, όπου και όταν χρειάζεται, να προβαίνει σε επιβολή ποινώνπροστίμων, σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει».
'Εκτον, σημαντικός μπορεί να είναι ο ρόλος των λεγόμενων οικολογικών επιχειρήσεων «eco-business». Πρόκειται για ένα ευρύ φάσμα μικρομεσαίων στην μεγάλη τους πλειοψηφία επιχειρήσεων, που δραστηριοποιούνται σε τομείς όπως είναι ο έλεγχος της ρύπανσης, η παραγωγή νέων τεχνολογιών για την εξοικονόμηση ενέργειας ή η παροχή υπηρεσιών για την διαχείριση και τον περιορισμό των αποβλήτων κ.ο.κ. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα συνδυασμού του τερπνού μετά του ωφελίμου. Και συμβάλλουμε στην προστασία του περιβάλλοντος και προωθούμε την ανάπτυξη, στηρίζοντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και δημιουργώντας σταθερές θέσεις εργασίας. Ενίσχυση, τέλος, χρειάζονται περιβαλλοντικά φιλικές δραστηριότητες, όπως ο οικολογικός τουρισμός.
Θα ήθελα στο σημείο αυτό να ευχαριστήσω όλους όσοι με χρήσιμες παρατηρήσεις, προτάσεις και τροπολογίες συνέβαλαν στην ολοκλήρωση αυτής της έκθεσης. Η τελική της μορφή, έτσι όπως έρχεται για ψήφιση στην Ολομέλεια, με ικανοποιεί σχεδόν πλήρως. 'Εχω προχωρήσει σε δύο μόνον τροπολογίες, η μία είναι καθαρά τεχνικής φύσεως και η άλλη για να γίνει πιο ουσιαστική η διατύπωση ενός σημείου.
Με αυτά θα ήθελα να κλείσω την τοποθέτησή μου. Ελπίζω τα συμπεράσματα αυτής της έκθεσης να ληφθούν σοβαρά υπ'όψιν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και, κυρίως, να αποτελέσουν αντικείμενο διαλόγου στα πλαίσια της επικείμενης μεταρρύθμισης των Διαρθρωτικών Ταμείων. Θα πρέπει στο μέλλον να έχουμε ακόμη πιο φιλικές προς το περιβάλλον κοινοτικές πολιτικές συνοχής γιατί, όπως είπα και στην αρχή, θα πρέπει να μας γίνει κοινή πεποίθηση ότι περιβάλλον και ανάπτυξη δεν είναι έννοιες αντιτιθέμενες, αλλά στόχοι που μπορεί και πρέπει να αλληλοσυμπληρώνονται, έτσι ώστε από κοινού να συμβάλλουν στην προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης.

Παπαγιαννάκης
Κυρία Πρόεδρε, η Επιτροπή Περιβάλλοντος έχει υποβάλει τη γνωμοδότησή της και δεν θα επαναλάβω όλα τα σημεία της. Θα ήθελα να τονίσω τρία-τέσσερα από αυτά. Πρώτον, νομίζω ότι πρέπει να προχωρήσουμε πιο αποφασιστικά σε μια πολιτική σοβαρής και υπεύθυνης τιμολόγησης των φυσικών πόρων, των οποίων γίνεται πολλές φορές σπάταλη χρήση: αναφέρομαι ιδιαίτερα στο νερό και στους ενεργειακούς πόρους. Προς αυτήν την κατεύθυνση, οι πράσινοι φόροι θα μπορούσαν να συμβάλουν και, δυστυχώς, απ'ό, τι γνωρίζουμε, καθυστερούν. Δεύτερο σημείο το οποίο τονίζουμε και στο οποίο αναφέρομαι απλώς επιγραμματικά είναι η περαιτέρω πιο τολμηρή ενσωμάτωση των στόχων της αειφόρου ανάπτυξης στην κοινή αγροτική πολιτική. Τρίτο σημείο που τονίζουμε ιδιαίτερα είναι η ανάγκη να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις των εθνικών προγραμμάτων για το περιβάλλον από πολιτικές και ψηφοθηρικές πιέσεις. Εδώ χρειάζεται περισσότερος έλεγχος από την Επιτροπή και, κάποτε, να περάσουμε και σε κυρώσεις. Δεν είναι δυνατόν π.χ. να επιδιώκουμε μεγάλα φαραωνικού χαρακτήρα έργα με εκτροπές ποταμών κλπ, αντί να προωθούμε την εξοικονόμηση του νερού και τα μικρά έργα που μπορεί να βοηθήσουν περισσότερο. 'Ενα ακόμη σημείο είναι η στήριξη της φύσης. Νομίζουμε ότι έχει υποβαθμισθεί λιγάκι το κεφάλαιο που αφορά την προστασία και ανάδειξη της φύσης. Και εδώ βρίσκουμε καμιά φορά και παράδοξες παραβιάσεις. Βρίσκουμε δηλαδή επενδύσεις περιβαλλοντικού χαρακτήρα, όπως βιολογικούς καθαρισμούς κλπ που ενισχύονται από το Ταμείο Συνοχής, αλλά που γίνονται εις βάρος της φύσης, δηλαδή εγκαταστάσεις που τοποθετούνται σε δάση, κόβοντας δένδρα, σε ακτές ιδιαιτέρου κάλλους ή ακόμη και σε ευαίσθητους βιότοπους. 'Εχω σχετικά παραδείγματα από την Ελλάδα και αλλού. Νομίζουμε λοιπόν ότι, αν αυτά τα σημεία προωθηθούν περαιτέρω, η πολύ ενδιαφέρουσα εισήγηση που μας έχει κάνει η επιτροπή και οι παρατηρήσεις του κ. Χατζηδάκη, τις οποίες υποστηρίζουμε, θα βοηθήσουν στο να βελτιώσουμε πολύ περισσότερο την είσοδο της αειφόρου ανάπτυξης και στην πρακτική πολιτική της κάθε μέρας.

Bφsch
Kυρία Πρόεδρε, κυρία Eπίτροπε, κυρίες και κύριοι, το Σώμα μας, ως τμήμα της αρμόδιας επί του προϋπολογισμού αρχής, με το αποκαλούμενο greening of the budget , ξεκαθάρισε τη μεγάλη σημασία που δίνει στην περιβαλλοντική πολιτική, μέσα στην πολιτική δαπανών της Ένωσης. Aυτό, φυσικά, ισχύει ιδιαίτερα για τη διαρθρωτική πολιτική και την πολιτική συνοχής, ειδικά μάλιστα υπό το πρίσμα ότι πάρα πολλοί πολίτες εκφράζουν το φόβο ότι τα χρήματα των φορολογουμένων της Ένωσης χρησιμοποιούνται πρώτα για μια μονόπλευρη εκβιομηχάνιση, για να αποκαταστήσουμε ή να εξαλείψουμε, μετά, με τα χρήματα των φόρων, τις περιβαλλοντικές ζημιές που έχουν προκύψει απ' αυτή - όπως γίνεται τελευταία.
Aκόμη και η καλή έκθεση του συναδέλφου Xατζηδάκη που έχουμε μπροστά μας, δεν μπορεί να διαλύσει την υποψία ότι η Eπιτροπή εξακολουθεί να μην παίρνει αρκετά στα σοβαρά τη δυσαρέσκεια των φορολογουμένων. Δεν μπορεί να ερμηνευθεί διαφορετικά η έλλειψη αποδεικτικών και συγκρίσιμων, κυρίως, στοιχείων για την ποσοστιαία αναλογία των περιβαλλοντικών δαπανών. Έχω τη γνώμη ότι εδώ, εμάς τους βουλευτές, θα πρέπει να μας ενδιαφέρει να εμφανίζονται οι δαπάνες με την αντίστοιχη διαφάνεια και να μπορούμε να τις ελέγχουμε ανάλογα.
Eκτός τούτου, θα πρέπει να τονιστεί το γεγονός που ανέφερε ήδη ο εισηγητής, ότι εξακολουθεί ακόμη να υπάρχει ανισορροπία μεταξύ των έργων υποδομής για τις μεταφορές, και των έργων για την προστασία του περιβάλλοντος. Περιμένουμε από την Eπιτροπή να υπογραμμίσει ανάλογα, με άμεσες και συγκεκριμένες ενέργειες, τα σωστά, στην ουσία, έργα της, στον τομέα των περιβαλλοντικών δαπανών. Γνωρίζουμε ότι εδώ και μεσοπρόθεσμα θα υπάρχει, φυσικά, αντίστοιχη ανάγκη δράσης για την περίοδο μετά το 1999. Oι Σοσιαλδημοκράτες του Σώματός μας υποστηρίζουν την έκθεση, και συγχαίρουν και πάλι τον εισηγητή για τη διεξοδική και ωραία δουλειά του.

Arias Caρete
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η Επιτροπή μάς παρουσιάζει στην ανακοίνωσή της σχετικά με την πολιτική συνοχής και το περιβάλλον μια λεπτομερή και διαφωτιστική θεώρηση των απαραίτητων παραγόντων για την επίτευξη μιας συμπληρωματικότητας μεταξύ της πολιτικής συνοχής και της περιβαλλοντικής πολιτικής· συμπληρωματικότητας που προϋποθέτει ότι η ανάπτυξη θα αντιπροσωπεύει τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση για το περιβάλλον και ότι τα δύο θα μπορούν να συμβαδίζουν αρμονικά.
Θα ήθελα κατ' αρχήν να συγχαρώ τον εισηγητή για την έκθεση που εξεπόνησε, όπου και αναλύει τα απαραίτητα μέσα για την επίτευξη της εν λόγω εναρμόνισης. Όπως επισημαίνει πολύ σωστά ο κ. Χατζηδάκης, ο στρατηγικός στόχος είναι η αειφόρος ανάπτυξη. Ωστόσο, όσον αφορά την εφαρμογή της συνοχής, μας απομένει ακόμη πολύς δρόμος να διανύσουμε προκειμένου να επιτύχουμε μια πραγματική αειφόρο ανάπτυξη, αν και είναι βέβαιο ότι οι σχετικές πρόοδοι υπήρξαν σημαντικές.
Πράγματι, η Επιτροπή, κατά την εφαρμογή των προγραμμάτων, επικεντρώνει κατά προτεραιότητα τη δράση υπέρ του περιβάλλοντος στην τήρηση των νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων. Ωστόσο, όπως εξηγεί και ο εισηγητής στην έκθεσή του, είναι απαραίτητο να καταβληθούν σημαντικές προσπάθειες και να προχωρήσουμε όσον αφορά την αξιολόγηση και τον έλεγχο των προγραμμάτων, τόσο πριν όσο και μετά από αυτά. Αυτό αναγνωρίζει και η Επιτροπή στην Εβδόμη ετήσια Έκθεση για τα διαρθρωτικά Ταμεία το 1995, όταν δηλώνει ότι εξακολουθεί να είναι απαραίτητο να βελτιωθεί η περιβαλλοντική αξιολόγηση και παρακολούθηση των προγραμμάτων.
Όσον αφορά τις «χώρες συνοχής», παρατηρείται στην εν λόγω έκθεση ότι η Επιτροπή επικεντρώνει τις δράσεις σε θέματα διαχείρισης των υδάτων, ενώ οι προσπάθειες θα έπρεπε να προσανατολίζονται προς άλλου είδους δράσεις που να προάγουν το σεβασμό στο περιβάλλον, εφόσον υπάρχει ο κίνδυνος να παραμεληθούν πτυχές τόσο σημαντικές όσο η διατήρηση της φύσης.
Επίσης, όσον αφορά τις «χώρες συνοχής», είμαστε υπέρ της θέσης που εκφράζει ο κ. Χατζηδάκης στην έκθεσή του σχετικά με τη μεταφορά πόρων και τεχνογνωσίας στα πλαίσια των πολιτικών συνοχής της Ένωσης, από τα Κράτη μέλη με μεγαλύτερο επίπεδο ανάπτυξης προς τα λιγότερο ανεπτυγμένα, εφόσον αυτό μπορεί να έχει θετικές επιπτώσεις στο περιβάλλον αυτών των χωρών.
Τέλος, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε τον πρωταρχικό ρόλο που πρέπει να διαδραματίζουν οι τοπικές και περιφερειακές αρχές, των οποίων η συμμετοχή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και στη διαχείριση των προγραμμάτων πρέπει να αυξηθεί υποχρεωτικά εν ονόματι μιας μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας, εφόσον σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος είναι προφανέστερος και εκεί μπορούμε να εργαστούμε πιο άμεσα για μια αειφόρο ανάπτυξη.

Eisma
Πρόεδρε, πρέπει να ομολογήσω ότι η έκθεση Χατζηδάκη είναι πάρα πολύ καλή. Κοιτάζω όμως τον Επίτροπο και σκέφτομαι ότι πριν από δύο χρόνια συζητήσαμε περίπου τα ίδια πράγματα στο Σώμα και παρ'όλα αυτά ελάχιστα πράγματα έχουν βελτιωθεί. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η καλή κατάσταση του περιβάλλοντος καθιστά μία περιοχή περισσότερο ελκυστική ως τόπο εγκατάστασης επιχειρήσεων. Για το λόγο αυτό, η διάθεση ευρωπαϊκών πόρων για την πραγματοποίηση επενδύσεων με στόχο τη βελτίωση του περιβάλλοντος αποδίδει οικονομικά και πρέπει στην ουσία να αποτελεί το θεμέλιο της πολιτικής που εφαρμόζουμε στον τομέα της συνοχής.
Στην έκθεση του συναδέλφου Χατζηδάκη, αλλά και στη γνωμοδότηση της Επιτροπής Περιβάλλοντος, παρατηρούμε ότι η πολιτική συνοχής που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να επιφέρει σημαντικές βλάβες στο περιβάλλον. Αυτό είναι απαράδεκτο και αντίθετο προς τη Συνθήκη. Πρέπει να βελτιωθούν οι μελέτες των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και να διευκολυνθεί η πρόσβαση των ενδιαφερομένων σ'αυτές. Αυτό σημαίνει ότι οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων πρέπει να πραγματοποιούνται και στην περίπτωση προγραμμάτων. Θα ήθελα να παραπέμψω κυρίως στην παράγραφο 12 του ψηφίσματος. Κατ'αυτό τον τρόπο, επιτρέπεται, επιτέλους, η εφαρμογή της αρχής της πρόνοιας.
Τέλος, Πρόεδρε, στα πλαίσια της πολιτικής συνοχής πρέπει να δοθεί περισσότερη προσοχή στην προστασία της φύσης. Πάρα πολλά κονδύλια περιβαλλοντικών προγραμμάτων διατίθενται για την αποκαλούμενη υδάτινη υποδομή. Και αυτό σε βάρος της φύσης. Πρόεδρε, αναμένουμε από την Επιτροπή να αναλάβει άμεση δράση προκειμένου να μην είμαστε υποχρεωμένοι να υποβάλουμε διαρκώς τις ίδιες ερωτήσεις. Θα ήθελα να παροτρύνω την Επιτροπή να αναλάβει δράση και να μην μας υποχρεώσει του χρόνου να επαναλάβουμε τα ίδια πράγματα.

Blokland
Κυρία Πρόεδρε, στην έκθεση Χατζηδάκη περιλαμβάνονται ορισμένες σημαντικές συστάσεις για τη μελλοντική διαρθρωτική πολιτική της Επιτροπής. Η περιφερειακή ενίσχυση στην Ευρώπη έχει ήδη μία αρκετά μακρά ιστορία. Μέχρι στιγμής, οι στόχοι της ήταν καθαρά οικονομικοί. Αυτό σημαίνει ότι αντικείμενό της ήταν η προαγωγή της ανάπτυξης, της οικονομικής αναδιάρθρωσης και της μείωσης των ανισοτήτων στην Κοινότητα. Πρόκειται για πάρα πολύ σημαντικούς στόχους, οι οποίοι ωστόσο συμβαδίζουν με ένα σοβαρό μειονέκτημα: δεν δόθηκε σημασία στην επιβάρυνση της φύσης ή του περιβάλλοντος. Εφόσον προωθείτο η ανάπτυξη, όλα ήταν καλά.
Η κατάσταση σήμερα αλλάζει, αν και πάρα πολύ αργά. Η ενέργεια της ΓΔ XVI να εκδώσει την ανακοίνωση που αφορά τη διασαφήνιση της σχέσης της συνοχής με το περιβάλλον είναι θετική. Ωστόσο, η έκθεση Χατζηδάκη αποκαλύπτει ένα σημαντικό μειονέκτημα της ανακοίνωσης που είναι η ανακρίβειά της.
Τι κάνει ακριβώς η Επιτροπή για την προώθηση μιας βιώσιμης οικονομικής συνοχής; Αυτό είναι το κυριότερο ερώτημα.
Έχω κυρίως υπόψη μου τα ακόλουθα σημεία: την πρόταση για την ανάληψη μίας ιδιαίτερης κοινοτικής πρωτοβουλίας με στόχο τη διατήρηση ή τη βελτίωση του περιβάλλοντος και τη δέσμευση ενός ποσοστού των κονδυλίων των διαρθρωτικών ταμείων για τη θέσπιση αντισταθμιστικών μέτρων.
Η αρχή της αντιστάθμισης πρέπει να αποτελέσει στοιχείο της διαδικασίας προγραμματισμού. Αυτό συμβαίνει ήδη σε ορισμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι όμως στις χώρες στις οποίες διατίθεται το μεγαλύτερο μέρος των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων. Όπως αντιλαμβάνομαι, ορισμένες από αυτές δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη της αρχής αυτής.
Τι πρέπει συνεπώς να έχουμε υπόψη μας; Στην περίπτωση μεγάλων έργων υποδομής θα μπορούσαμε για παράδειγμα να εξετάσουμε την ανέγερση γεφυρών για τη διέλευση αγρίων ζώων. Κατ'αυτό τον τρόπο μπορούν να διατηρηθούν με την καταβολή συγκριτικά χαμηλού κόστους οι βιότοποι ορισμένων σπανίων ειδών. Σε πολλές περιπτώσεις δεν πρόκειται παρά για πολύ μικρό μέρος των συνολικών δαπανών για την κατασκευή ενός δρόμου ή μιας σιδηροδρομικής γραμμής. Θα ήθελα πάρα πολύ να ακούσω την άποψη της Επιτρόπου όσον αφορά τα εν λόγω αντισταθμιστικά μέτρα. Πιστεύει η Επίτροπος ότι θα ήταν δυνατό να συμπεριληφθεί σχετική διάταξη στους κανονισμούς των διαρθρωτικών ταμείων;

Κληρονόμος
Κυρία Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα κι εγώ να συγχαρώ τον εισηγητή για την έκθεσή του, που αποτελεί μία πολύ τεκμηριωμένη και σοβαρή εργασία. 'Εχουν απομείνει ελάχιστα που θα μπορούσα να προσθέσω, μετά τις τοποθετήσεις και τις παρεμβάσεις και των συναδέλφων, αλλά έχω την εντύπωση ότι και το να επαναλαμβάνονται κάποια σημεία δεν είναι περιττό και άσκοπο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, και νομίζω ότι όλοι το αναγνωρίζουν πλέον, πως το περιβάλλον αποτελεί ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν την Ευρωπαϊκή 'Ενωση και όχι μόνο αυτή. 'Εχει περάσει, νομίζω, ο καιρός που το περιβάλλον αποτελούσε αντικείμενο μέριμνας για λίγους ανθρώπους, στο περιθώριο όμως της πολιτικής. Σήμερα είναι σχεδόν παγκόσμια αποδεκτό ότι πρέπει να προσαρμόσομε τις οικονομικές και κοινωνικές μας δραστηριότητες και επιλογές στις δυνατότητες του περιβάλλοντος.
Η πορεία υλοποίησης των πολιτικών συνοχής της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης πρέπει να πραγματοποιείται με τη σημαντική ενίσχυση της περιβαλλοντικής διάστασης αυτών των πολιτικών. Μέσω των πολιτικών αυτών τα τελευταία χρόνια νομίζω ότι έχει σημειωθεί σημαντική ανάπτυξη και πρόοδος, είναι όμως γεγονός ότι πολλές φορές αυτή η ανάπτυξη αποβαίνει σε μεγαλύτερη επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Είναι λοιπόν ανάγκη οι οικονομικές πολιτικές να αναπτύσσονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η αειφόρος ανάπτυξη. Η προστασία και η διατήρηση του περιβάλλοντος είναι σήμερα βασική προτεραιότητα που, εάν αγνοηθεί, το αποτέλεσμα δεν θα είναι καταστροφικό μόνο για την παρούσα γενιά, αλλά θα αποτελέσει σοβαρή αρνητική υποθήκη και για τις μελλοντικές γενιές.
Η διακρατική και συχνά παγκόσμια διάσταση ορισμένων περιβαλλοντικών προβλημάτων απαιτεί την τοπική, περιφερειακή, διασυνοριακή αλλά και διεθνή συνεργασία. Η Ευρωπαϊκή 'Ενωση πρέπει να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικότερα τη θέση της ως ηθικής, οικονομικής και πολιτικής αρχής μεγάλου κύρους και εμβέλειας, προκειμένου να αναπτυχθούν διεθνείς προσπάθειες για την επίλυση παγκοσμίων προβλήματων και να προωθηθεί η αειφόρος ανάπτυξη.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι το περιβάλλον εξαρτάται από τις συλλογικές μας ενέργειες. Το περιβάλλον του μέλλοντος εξαρτάται από τον τρόπο που σήμερα ενεργούμε.

Varela Suanzes-Carpegna
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, η ανθρώπινη ευημερία δεν είναι νοητή δίχως την προστασία των οικοσυστημάτων, των οποίων η υποβάθμιση μπορεί να μας οδηγήσει σε μη αειφόρο ανάπτυξη.
Η προστασία του περιβάλλοντος πρέπει συνεπώς να αποτελεί απαράκαμπτο στόχο της περιφερειακής πολιτικής. Συνοχή και περιβάλλον αποτελούν άρα, και πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν, δύο βασικούς στόχους της δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο οριζόντιος χαρακτήρας και των δύο, ή η εφαρμογή τους κατά προτεραιότητα σε όλες τις κοινοτικές πολιτικές, αναφέρεται ήδη στη Συνθήκη -άρθρα 130 Α και 130 Ε.
Η Επιτροπή ακολουθεί τον σωστό δρόμο με την ανακοίνωσή της, αν και θα πρέπει να απαιτηθούν από αυτήν ολοένα και περισσότερα όσον αφορά τη συμπληρωματικότητα των δύο πολιτικών. Οι καθυστερημένες περιοχές χρειάζονται βοήθεια για να προστατεύσουν το περιβάλλον, το περιβάλλον τους, το περιβάλλον μας. Πρέπει να βαδίσουμε προς την πραγματική σύγκλιση και στην ποιότητα ζωής. Να διατηρήσουμε και να ενισχύσουμε στο μέλλον το Ταμείο Συνοχής και να ενισχύσουμε τη δράση των διαρθρωτικών Ταμείων και των κοινοτικών πρωτοβουλιών που απευθύνονται στο περιβάλλον, και ιδιαίτερα -επιτρέψτε μου να το υπογραμμίσω- να ευαισθητοποιήσουμε τις διοικήσεις όχι μόνο τις εθνικές, αλλά και τις περιφερειακές και τοπικές, και τον πολίτη γενικότερα, ως απαρέγκλιτο βήμα για τη θεώρηση του περιβάλλοντος στις αγροτικές και καθυστερημένες περιφέρειες της Ευρώπης ως μια μακρόπνοη επένδυση, δημιουργό θέσεων απασχόλησης και μιας ισόρροπης και αειφόρου ανάπτυξης.
Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω συγχαίροντας τον κ. Χατζηδάκη για την έκθεσή του και διότι μπόρεσε να ενσωματώσει ευφυώς τις πολύτιμες συνεισφορές της Επιτροπής Περιβάλλοντος και της Επιτροπής Προϋπολογισμών αυτού του Κοινοβουλίου.

Novo
Κυρία Πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, κυρία Επίτροπε, για άλλη μία φορά το ημικύκλιο αυτό θα επαναλάβει ασφαλώς την προσχώρησή του σε αρχές οι οποίες έχουν ως στόχο τη διασφάλιση της περιβαλλοντικής διάστασης στην επεξεργασία και εφαρμογή σε όλα τα επίπεδα των πολιτικών συνοχής της 'Ενωσης.
Είναι αναπαλλοτρίωτες αρχές και προσανατολισμοί που πάντοτε υποστηρίζουμε και απαιτούμε, και που συνεχίζουμε σήμερα να θεωρούμε απαραίτητους για να διαφυλαχθεί η δυνατότητα επίτευξης βιώσιμων τρόπων ανάπτυξης.
Η εισαγωγή και τήρηση νέων και καλύτερων κανόνων στον περιβαλλοντικό τομέα είναι φυσικά θετικές· η εκπλήρωσή τους και η ενίσχυση ελέγχων και δράσεων για την επίβλεψη της εφαρμογής τους είναι φυσικά κάτι που υποστηρίζουμε· η στήριξη προϊόντων και οι μεταφορές οικολογικών τεχνολογιών είναι σημαντικές καθώς και μία φυσική προοπτική ανάπτυξης για μία 'Ενωση με μεγαλύτερη εσωτερική συνοχή. Οι καλές ιδέες, τα καλά παραδείγματα, οι καλοί προσανατολισμοί θα μπορούσαν να συνεχίσουν και, από μόνα τους, να εξαντλήσουν αυτή την παρέμβαση, και αυτά διατυπώνονται στην εξαίρετη εργασία του συναδέλφου κ. Χατζηδάκη.
Αλλά υπάρχει πάντοτε ένα «αλλά». 'Ενα ή πολλά... Στη συζήτηση αυτή είναι επίσης παρόντα και εγώ θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτά.
Διότι θα θέλαμε η εφαρμογή αυτών των κανόνων και προσανατολισμών να γίνεται με τρόπο εξίσου συνεπή και αποτελεσματικό σε όλες τις πτυχές της κοινοτικής δράσης, από την αγροτική πολιτική ως τις γεωργικές βιομηχανίες, ή τη βιομηχανική δραστηριότητα γενικότερα, κυρίως σε εκείνη που στις πιο ανεπτυγμένες χώρες και περιοχές της 'Ενωσης είναι υπεύθυνη για μεγάλο μέρος των τοξικών εκπομπών που είναι άκρως επιβλαβείς και ενδεχομένως επικίνδυνες για το μέλλον της ανθρώπινης ζωής.
'Οπως επίσης δεν κατανοούμε το γεγονός ότι το τεράστιο σχετικό έλλειμμα ή ακόμη οι σχεδόν ανύπαρκτες βασικές υποδομές που στηρίζουν την οικονομική δραστηριότητα σε χώρες συνοχής, από τις υποδομές των μεταφορών μέχρι εκείνες που καθιστούν δυνατή την ύπαρξη και χρησιμοποίηση του ύδατος - όπως είναι η περίπτωση, στη χώρα μου, του Alqueva - μπορούν να αποτελούν αντικείμενο μίας αυστηρής ανάλυσης που είναι κάποτε ακατανόητη.
Ασφαλώς μπορεί να δικαιολογηθεί η επιμονή να συνδέονται οι πολιτικές της συνοχής με τα περιβαλλοντικά ζητήματα, αλλά αμφιβάλλουμε για την καλή προαίρεση ορισμένων που προωθούν και υποστηρίζουν αυτή τη σύνδεση με τρόπο σχεδόν αποκλειστικό ή έμμονο.
'Εχουμε λοιπόν σοβαρούς φόβους, ή τουλάχιστον ορισμένους φόβους, ότι πίσω από αναμφισβήτητα καλές ιδέες ή προσανατολισμούς διαγράφονται στρατηγικές οι οποίες έχουν στόχο να δυσχεράνουν την άρση των ανισορροπιών, επιχειρούν να εμποδίσουν μία πραγματική οικονομική ανταγωνιστικότητα και δεν ενδιαφέρονται πραγματικά να υπερασπίσουν και να προωθήσουν την εσωτερική συνοχή στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση.

Frutos Gama
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, καθ' οδόν προς Στρασβούργο διάβαζα σήμερα ένα άρθρο που δημοσίευσε μια ισπανική εφημερίδα και όπου γινόταν αναφορά στην ανησυχία της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας σχετικά το περιβάλλον. Η πρότασή της ήταν φιλόδοξη: να προσανατολιστεί ολόκληρος ο μηχανισμός της προς τον αιώνα του περιβάλλοντος -τον επόμενο- και να παρασχεθεί όλη η δυνατή πληροφόρηση σε εκείνους που λαμβάνουν τις αποφάσεις.
Η έκθεση που μας παρουσιάζει σήμερα ο κ. Χατζηδάκης σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής για την πολιτική συνοχής και το περιβάλλον αναφέρεται ακριβώς στη μεγάλη ανησυχία που προξενεί το θέμα αυτό και σε εμάς. Η αναγκαιότητα οι κοινοτικές διαρθρωτικές παρεμβάσεις να αποφεύγουν την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, η πιο ορθολογική χρήση των μελετών σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, η κατανομή του Ταμείου συνοχής κατά 50 %-50 % μεταξύ σχεδίων υποδομής και περιβαλλοντικών σχεδίων, η καλύτερη λειτουργία των επιτροπών παρακολούθησης, η δημιουργία μιας κοινοτικής πρωτοβουλίας ειδικά για το περιβάλλον... όλα αυτά, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, δεν μπορούν να εξακολουθήσουν να αποτελούν έναν κατάλογο ευσεβών πόθων, αλλά οφείλουμε να τα μετατρέψουμε σε απτές πραγματικότητες. Η ανάπτυξη και το περιβάλλον -ακριβώς όπως επισημαίνει και ο συνάδελφος στην έκθεσή του- δεν μπορούν να είναι έννοιες αντικρουόμενες αλλά αλληλοσυμπληρούμενες.
Ο συστηματικός διάλογος με τις τοπικές και περιφερειακές αρχές, οι επενδύσεις για τη βελτίωση της κατάρτισης των εργαζομένων του τομέα -το 80 % των οποίων διαθέτει ελλιπή ειδίκευση-, η καλύτερη μέριμνα για τα μέτρα προληπτικού χαρακτήρα, η βελτίωση της τεχνικής βοήθειας που παρέχεται από την Επιτροπή και η καθιέρωση της αρχής σύμφωνα με την οποία μεταξύ όλων των δράσεων θα επιλέγονται οι πιο φιλικές ή πάντως λιγότερο επιβαρυντικές για το περιβάλλον, είναι -όπως λέει και ο κ. Χατζηδάκης- βασικά στοιχεία ώστε να προχωρήσουμε στο δρόμο μιας κοινοτικής περιφερειακής πολιτικής η οποία θα είναι ολοένα και περισσότερο δεσμευμένη με τον περιβάλλοντα χώρο μας και με την ήδη καθιερωμένη αρχή της αειφόρου ανάπτυξης.

Fernαndez Martνn
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, προκειμένου να αποφύγω επαναλήψεις, θα υπογραμμίσω μόνον κάποια συγκεκριμένα ζητήματα:
Πρώτον, διαπιστώνουμε ότι τα αποτελέσματα των πολιτικών συνοχής σε όρους περιφερειακής ανάπτυξης είναι γενικώς θετικά.
Δεύτερον, αυτό είναι καλό όχι μόνο για τις λιγότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες, αλλά και για τις πλούσιες περιφέρειες -επαληθεύοντας έτσι τις προβλέψεις της ενιαίας αγοράς. Από τη στιγμή που ακούγονται ολοένα και περισσότερες επικριτικές φωνές σε σχέση με τις πολιτικές περιφερειακής ανάπτυξης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει τις επωφελείς επιπτώσεις των πολιτικών περιφερειακής ανάπτυξης επί των πλουσιοτέρων περιφερειών της Ένωσης. Ορισμένα γνωστά προκαταρκτικά δεδομένα σχετικά με τη μεταφορά πλούτου και κεφαλαίων μεταξύ λιγότερο και περισσότερο ανεπτυγμένων χωρών και περιφερειών θα μπορούσαν να ξαφνιάσουν τους επικριτές.
Τρίτον, συμφωνώ με τον εισηγητή ότι οι κανονισμοί του Ταμείου Συνοχής δεν τηρούνται πάντοτε, ούτε κατά το γράμμα ούτε κατά το πνεύμα. Η Επιτροπή θα πρέπει να επαγρυπνεί για την τήρηση της παροχής του 40 % του Ταμείου για περιβαλλοντικές πολιτικές.
Τέταρτον και τελευταίο, η σύνταξη μιας έκθεσης σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις θα έπρεπε να έχει αξία περισσότερο δεσμευτική και όχι μόνον τυπική όπως τώρα. Επίσης, θα πρέπει να γίνεται επίβλεψη της εκτέλεσης των σχεδίων και εκ των υστέρων αξιολόγησή τους σε όρους περιβαλλοντικού κόστους, ώστε η έννοια της αειφόρου ανάπτυξης και είναι πραγματική.
Ολοκληρώνω συγχαίροντας τον κ. Χατζηδάκη για την εξαίρετη έκθεσή του.

Sjφstedt
(SV ). Κυρία Πρόεδρε, σε γενικές γραμμές νομίζω ότι η έκθεση που έχουμε μπροστά μας είναι πολύ καλή. Επισημαίνει πολλές αδυναμίες της περιβαλλοντικής πολιτικής. Επίσης είναι καθοριστικό να έχει η μέριμνα για το περιβάλλον επίδραση σε όλα τα μέρη της πολιτικής της ΕΕ. Για να γίνει έτσι, απαιτείται η ύπαρξη μιας σταθερής νομικής βάσης γι&#x02BC;αυτό. Γι&#x02BC;αυτό νομίζω ότι το άρθρο 13 αυτής της έκθεσης, όπου αναφέρονται η οδηγία και η περιγραφή των επιπτώσεων επί του περιβάλλοντος, είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Είναι απολύτως προφανές ότι αυτή η οδηγία σήμερα είναι πολύ ισχνή και ασαφής σε σημαντικά σημεία και ότι χρειάζεται βελτίωση.
Θα ήθελα να δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα επ&#x02BC;αυτού. Πρόκειται για την ανέγερση της γέφυρας στο Οresund, μια σταθερή σύνδεση μεταξύ Σουηδίας και Δανίας, η οποία έχει πολλές μεγάλες περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Είναι πολύ αμφίβολο αν αυτή η οδηγία έχει όντως τηρηθεί κατά την λήψη της απόφασης γι&#x02BC;αυτήν την γέφυρα. Ταυτόχρονα με το ξεκίνημα της ανέγερσης αυτής της γέφυρας, διεξάγεται σήμερα στη Δανία μια δίκη για το αν και κατά πόσον έχει όντως τηρηθεί η οδηγία της ΕΕ. Είναι αρκετά εμφανές ότι κάποιες φορές η μέριμνα για το περιβάλλον μπαίνει στην άκρη αν οδηγείται σε σύγκρουση με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Γι&#x02BC;αυτό ακριβώς χρειάζεται μια σταθερότερη νομική βάση ώστε να μπορεί να γίνει παρέμβαση και να παρεμποδιστεί η υλοποίηση ενός έργου πριν να φροντίσει κανείς ώστε να έχει τηρηθεί σωστά η οδηγία όσον αφορά τις επιπτώσεις επί του περιβάλλοντος.
Θα ήθελα επίσης να εκφράσω την υποστήριξή μου στην τροπολογία υπ. αριθμ. 2 των Πρασίνων που αφορά την παροχή οικονομικής ενίσχυσης προς τις περιβαλλοντικές οργανώσεις που συνεισφέρουν στις επιτροπές επιτήρησης. Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα σημαντικό ζήτημα.

Izquierdo Collado
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, θα ήθελα να ξεκινήσω την παρέμβασή μου συγχαίροντας τον εισηγητή, κ. Χατζηδάκη, διότι πιστεύω ότι πραγματοποίησε μια εξαίρετη εργασία. Έστρεψε την προσοχή μας σε μία από τις καίριες πτυχές για το παρόν και το μέλλον. Χωρίς καμιά αμφιβολία, τα διαρθρωτικά Ταμεία χρειάζονται έναν προβληματισμό όπως αυτόν που εξέφρασε ο εισηγητής, αρκετά ακριβή, αρκετά δυνατό, και βεβαίως, θα ήταν μια σημαντική πρόοδος αν η πραγματικότητα προσαρμοζόταν στις προτάσεις της έκθεσης.
Όταν μιλάμε για διαρθρωτικά Ταμεία και απασχόληση, πρέπει να εφιστούμε την προσοχή στο γεγονός ότι τα διαρθρωτικά Ταμεία δεν έχουν σχεδιαστεί για να δημιουργούν άμεσες θέσεις εργασίας. Όταν μιλάμε για διαρθρωτικά Ταμεία και περιβάλλον, πρέπει επίσης να επικεντρωνόμαστε σε αυτήν την πτυχή. Δηλαδή, τι πρέπει να απαιτούμε από τα διαρθρωτικά Ταμεία; Κατά πρώτον, να μην γίνεται καμιά περιβαλλοντική υποβάθμιση μέσω αυτών, όπως έχουν ήδη γίνει, να διορθωθούν σοβαρά και μεγάλα λάθη που έχουν διαπραχθεί, και κατά δεύτερον, η πολιτική συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συμβάλλει στη διαφύλαξη, τη βελτίωση και την ενίσχυση του περιβάλλοντος στην Ευρώπη.
Πιστεύω ότι αυτό είναι το αντικειμενικό πλαίσιο της έκθεσης. Ας μη ζητάμε από την έκθεση αυτή κάτι που δεν οφείλει ούτε μπορεί να δώσει. Αν την επικεντρώσουμε ακριβώς στο αντικείμενό της: Να διασφαλιστεί ότι, με την πολιτική συνοχής, θα ασκείται παράλληλα και περιβαλλοντική πολιτική.
Και από την έκθεση προκύπτει επιπλέον σαφώς μια προειδοποίηση -και με αυτό ολοκληρώνω-, κυρία Πρόεδρε: Η περιβαλλοντική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μια πολιτική που δεν έχει ακόμη εξασφαλίσει τον συνεκτικό της χαρακτήρα. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η περιβαλλοντική πολιτική είναι ακριβώς μία από εκείνες οι οποίες θα μπορούσαν να κατηγορηθούν ως «αντισυνεκτικές». Τα περιβαλλοντικά θέματα, όπως αναφέρει και η έκθεση, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται με τρόπο ώστε να υπάρχει συγκαλυμμένος ανταγωνισμός πίσω από αυτές τις απαιτήσεις.

Imaz San Miguel
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω συγχαίροντας τον εισηγητή, κ. Χατζηδάκη, για την εξαίρετη έκθεσή του, και επίσης εκφράζοντας έναν προβληματισμό. Για πολύ καιρό, η περιβαλλοντική πτυχή θεωρήθηκε τροχοπέδη για την ανάπτυξη, εμπόδιο, κυρίως στις χώρες του Νότου της Ευρώπης, όπου χρειαζόμασταν περισσότερο αυτήν την ανάπτυξη.
Ωστόσο, η έκθεση αυτή περιγράφει ένα άλλο σκηνικό, όπου το περιβάλλον και η συμπερίληψή του στις πολιτικές συνοχής θεωρείται παράγοντας ανάπτυξης από μόνος του. Πρώτον, διότι ο σεβασμός του περιβάλλοντος βοηθά στη δημιουργία ενός ελκυστικού περιβάλλοντος χώρου, ο οποίος με τη σειρά του δημιουργεί παραγωγικές επενδύσεις, είτε αυτές κατευθύνονται στον βιομηχανικό τομέα είτε στον τομέα των υπηρεσιών. Και δεύτερον, διότι το περιβάλλον αποτελεί από μόνο του έναν παραγωγικό τομέα και επίσης έναν μεγάλο δημιουργό θέσεων εργασίας, με ορισμένους δείκτες ανάπτυξης ανώτερους από εκείνους άλλων κλασικών τομέων.
Εκτός αυτού του προβληματισμού, θα ήθελα επίσης να υπογραμμίσω ότι η έκθεση αυτή ζητά τη συμμετοχή των περιφερειακών και τοπικών αρχών στα στάδια σχεδιασμού, παρακολούθησης και αξιολόγησης των διαρθρωτικών Ταμείων και του Ταμείου Συνοχής, και, θα προσθέσω επίσης, κατά την εκτέλεση, όταν οι περιφέρειες έχουν τέτοιες αρμοδιότητες.
Υποθέτω, κυρία Πρόεδρε, ότι είστε ένα άτομο με μεγάλη ευαισθησία απέναντι στα έθνη και τις περιφέρειες της Ευρώπης που δεν αποτελούν Κράτος, αλλά που, σε εφαρμογή ακέραιας της αρχής της επικουρικότητας, καθιστούν προσιτή τη λήψη αποφάσεων στη φυσική πραγματικότητα και στον πολίτη.
Γι' αυτό, θα κατανοήσετε πλήρως το μήνυμα που εκφράζω ώστε να αποδοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο σημείο 16 του ψηφίσματος. Ακριβώς όπως κατά το Μεσαίωνα κάποιοι βασιλείς χωρίς εξουσία απέναντι στους φεουδάρχες επιζητούσαν τη συμμαχία των πόλων προκειμένου να προχωρήσουν στην πολιτική και κοινωνική ανάπτυξη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι περιφέρειες πρέπει να αλληλοϋποστηριχθούν ώστε να προχωρήσει η περιφερειακή συνοχή και η ευρωπαϊκή οικοδόμηση, πάνω από το συντηρητισμό των Κρατών σε αυτά τα θέματα.
Γι' αυτό, είμαι πεπεισμένος ότι μια μεγαλύτερη συμμετοχή στο σχεδιασμό, την παρακολούθηση, την εκτέλεση και την αξιολόγηση αυτών των Ταμείων θα βοηθήσει στη βελτίωση και τη βελτιστοποίησή τους, συμπεριλαμβανομένης στη βελτίωση αυτή και της εμβάθυνσης της περιβαλλοντικής πτυχής των πολιτικών συνοχής.

Myller
 Αξιότιμη κυρία Πρόεδρε, όπως έχει επανειλημμένως υπογραμμισθεί εδώ, και όπως διατυπώνει σαφώς στην έκθεσή του ο εισηγητής, η πολιτική συνοχής είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την περιβαλλοντική πολιτική. Η περιβαλλοντική διάσταση και η αυτοτροφοδοτούμενη ανάπτυξη πρέπει, οπωσδήποτε, να λαμβάνονται υπόψη σε όλες τις δράσεις που αφορούν τα διαρθρωτικά ταμεία και τα ταμεία συνοχής. Γι' αυτό και δεν τάσσομαι ιδιαιτέρως υπέρ της άποψης ότι πρέπει, για άλλη μια φορά, να δημιουργηθεί ένα ταμείο για την περιβαλλοντική πολιτική. Η λειτουργία των διαρθρωτικών ταμείων πρέπει να αποβλέπει σαφώς και στην προστασία του περιβάλλοντος. Οτιδήποτε ενδέχεται να επιβαρύνει το περιβάλλον, πρέπει να απαγορεύεται.
Υποστηρίζω, επίσης, την άποψη περί χρηματοδότησης άμεσων δράσεων για την προστασία του περιβάλλοντος μέσω τόσο του προϋπολογισμού της ΕΕ όσο και των διαρθρωτικών ταμείων και των ταμείων συνοχής διότι οι στόχοι, όσον αφορά τη βελτίωση της απασχόλησης και την προστασία του περιβάλλοντος, δεν είναι αντικρουόμενοι όπως λανθασμένα πολλοί πιστεύουν. Η αυτοτροφοδοτούμενη ανάπτυξη σε περιφερειακό επίπεδο μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της βιώσιμης ανάπτυξης στον περιβαλλοντικό τομέα. Ενδεικτικά αναφέρω τον τουριστικό τομέα στον οποίο προβλέπεται να δημιουργηθούν πολλές νέες θέσεις απασχόλησης στο μέλλον. Δεν είναι λογικό να επιδιώκουμε να βελτιώσουμε τις υπηρεσίες οι οποίες παρέχονται στον τουριστικό τομέα χωρίς, συγχρόνως, να λαμβάνουμε και μέτρα προκειμένου να διατηρηθούν καθαρά τα ύδατα και οι ακτές, και να διατηρηθεί η φύση στην αρχική της μορφή.
Η περιφερειακή ανάπτυξη και η χωροταξική οργάνωση αποτελούν νέο τμήμα της κοινοτικής δραστηριότητας η οποία αποβλέπει σήμερα στην αποτελεσματικότερη προστασία του περιβάλλοντος σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στο σημείο αυτό θα ήθελα, απλώς, να υπογραμμίσω ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την πλήρη εφαρμογή της πρωτοβουλίας INTERREG ΙΙ Γ στις περιοχές όπου προάγεται η εν λόγω πρωτοβουλία, είναι να διασφαλισθεί η πλήρης συμμετοχή στο πρόγραμμα αυτό τόσο των κρατών μελών της ΕΕ όσο και των ενδιαφερομένων τρίτων χωρών. Ενδεχομένως να μην παρέχονται επαρκή κίνητρα στις ενδιαφερόμενες αυτές τρίτες χώρες να συμμετάσχουν στην συνεργασία αυτή δεδομένου ότι μέχρι σήμερα μόνο τα κράτη μέλη της ΕΕ δικαιούντο ενισχύσεων μέσω του προγράμμματος INTERREG ΙΙ Γ

Vaz da Silva
Κυρία Πρόεδρε, περιβάλλον και συνοχή, δύο προτεραιότητες που, αν και έχουν αναγνωριστεί στα χαρτιά, δεν έχουν αναγνωριστεί πραγματικά στην πρακτική πολιτική της 'Ενωσης. Και γιατί; Διότι, κυρία Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, αγγίζουν την ουσία. Πραγματικά, η αυστηρή εφαρμογή μίας έννοιας βιώσιμης ανάπτυξης είναι χωρίς αμφιβολία η λύση για το μέλλον, αλλά δημιουργεί προβλήματα σε αυτούς που επιδιώκουν άμεσα αποτελέσματα.
Αν η Ευρώπη θέλει να είναι μία δύναμη του μέλλοντος, αλλά κυρίως με μέλλον, μπορεί να βασιστεί μόνο σε αυτές τις δύο ουσιώδεις αξίες: την προστασία του περιβάλλοντος και τη συνοχή, όχι μόνο οικονομική αλλά και κοινωνική και εκπαιδευτική. Αυτοί είναι οι πόλοι του άξονα που καθορίζει μία βιώσιμη Ευρώπη. Το Ταμείο Συνοχής και τα Διαρθρωτικά Ταμεία δεν υπήρξαν ούτε είναι μία γενναιοδωρία της 'Ενωσης. 'Ηταν και είναι μία πράξη διαύγειας διότι η ενίσχυση της συνοχής είναι εξίσου σημαντική για τους ισχυρούς όσο και για τους αδύναμους σε αυτή την ανοικτή και ανταγωνιστική κοινωνία.
Ας μην υποβαθμίζουμε τη συζήτηση αποδίδοντας την υποστήριξη αυτής της άποψης σε εθνικά συμφέροντα. Υποστηρίζω εδώ τα συμφέροντα της Ευρώπης και πιστεύω ότι υποστηρίζοντας μία καλύτερη 'Ενωση υποστηρίζω τη χώρα μου.
Η εξαιρετικά καλή έκθεση του κ. Χατζηδάκη, η οποία περιλαμβάνει πολλά σημεία των επίσης εξαίρετων γνωμοδοτήσεων που τη συνοδεύουν, συνοψίζει την ουσία στα σημεία της 1, 2 και 3. Δεν θα τα επαναλάβω, αλλά επιμένω στην πολιτική σημασία τους. Και προτείνει στα σημεία 6, 8, 12, 15, 19 και 21 λύσεις οι οποίες αξίζουν όλη την προσοχή της Επιτροπής. Αλλά, αντί για εξισορρόπηση, όπως εισηγείται η έκθεση, 50 % με 50 % για μεταφορές/περιβάλλον, θα ήταν προτιμότερο, κατά τη γνώμη μου, το Ταμείο Συνοχής να ενθαρρύνει ολοκληρωμένες πολιτικές αυτών των πτυχών. Θα είμουν η πρώτη, αγαπητοί συνάδελφοι, που θα ενθάρρυνε τη χώρα μου να ενεργήσει κατ'αυτό τον τρόπο.

Novo Belenguer
Κυρία Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, θα ήθελα κατ' αρχήν να συγχαρώ τον κ. Χατζηδάκη, διότι η έκθεσή του κατέστησε σαφές ότι ένας από τους πρώτους στόχους των πολιτικών συνοχής είναι να παρέχουν μια αειφόρο ανάπτυξη που να μην καταστρέφει το περιβάλλον. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, τα διάφορα προγράμματα και οι δράσεις των πολιτικών συνοχής πρέπει να κατευθύνονται όχι μόνον προς την περιφερειακή ανάπτυξη αλλά και προς την ενίσχυση του σεβασμού για το περιβάλλον. Έτσι, και η ίδια η Επιτροπή πρέπει να τηρεί πραγματικά τη χρηματοδότηση κατά 50 %-50 % των δράσεων για τις υποδομές μεταφορών και το περιβάλλον από το Ταμείο Συνοχής.
Θα πρέπει να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας για την ολοένα αυξανόμενη ευαισθησία που παρατηρείται τόσο σε κοινοτικό όσο και σε περιφερειακό και κρατικό επίπεδο για τη δρομολόγηση μιας αειφόρου ανάπτυξης που δεν θα θεωρεί το στόχο της οικονομικής ανάπτυξης και το σεβασμό του περιβάλλοντος ως αρχές ουσιαστικά αντικρουόμενες, αλλά συμβατές και μάλιστα αλληλοσυμπληρούμενες. Αρκεί να αναφέρουμε ως παράδειγμα την κάθετη μεταχείριση που επιφυλάσσει στο περιβάλλον η ετήσια έκθεση για τα διαρθρωτικά Ταμεία το 1995, και της οποίας τη μελέτη προετοιμάζω για την Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής.
Είναι απαραίτητο να ενισχυθούν τα διάφορα μέσα που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και να αποκτήσει υποχρεωτικό χαρακτήρα η μελέτη των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
Πρέπει να παρασχεθεί μεγαλύτερη εξουσία στις επιτροπές παρακολούθησης των έργων εκτέλεσης, αυξάνοντας τη συνεργασία της Επιτροπής με τα Κράτη μέλη και τις ΜΚΟ. Οι διάφορες κοινοτικές πρωτοβουλίες και οι δράσεις στα πλαίσια του άρθρου 10 του ΕΤΠΑ πρέπει να επηρεάζουν περισσότερο την προστασία και προαγωγή του περιβάλλοντος, εξοπλίζοντας με συστήματα στήριξης τις ενδιαφερόμενες ΜΜΕ και τομείς όπως ο οικολογικός και ο αγροτικός τουρισμός και η ίδια η γεωργία. Ένας μεγαλύτερος και διαρκής διάλογος με τους περιφερειακούς και τοπικούς φορείς είναι πρωταρχικός από τη στιγμή που αυτοί είναι οι άμεσοι αποδέκτες και θα είναι συνυπεύθυνοι στην εκτέλεση των πολιτικών συνοχής.
Δυστυχώς, η πολιτική που ασκεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν σεβάστηκε κάποιες φορές το πνεύμα με το οποίο δημιουργήθηκαν τα διαρθρωτικά Ταμεία και το Ταμείο Συνοχής. Ασκεί μια πολιτική αντισυνεκτική, εφόσον η ίδια η Επιτροπή, κατά την παρουσίαση των διαφόρων προτάσεων σε θέματα περιβάλλοντος, δεν λαμβάνει πραγματικά υπόψη τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των διαφόρων χωρών μελών της Ένωσης ούτε τις επακόλουθες οικονομικές υποχρεώσεις για τη διατήρηση του φυσικού τους πλούτου.
Τα περιβαλλοντικά προβλήματα των χωρών του Βορρά και του Νότου της Ευρώπης είναι διαφορετικά, και λογικά διαφορετικές θα είναι συνεπώς και οι χρηματοοικονομικές λύσεις. Επείγει άρα η αλλαγή της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προκειμένου να παρουσιάζει τις διάφορες προτάσεις μελετώντας -και αποδεχόμενη- τα ίδια χαρακτηριστικά κάθε Κράτους μέλους, με τα δικά του περιβαλλοντικά προβλήματα και τις ιδιαίτερες οικονομικές του υποχρεώσεις.
Για όλα αυτά, -και ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε-, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαθέσει όλα τα απαραίτητα μέσα για τη χρηματοδότηση μιας νέας πολιτικής που να απορρέει από την Ενιαία Πράξη, όπως είναι η περιβαλλοντική πολιτική, με σκοπό να αντισταθμισθούν οι τρομερές προσπάθειες που πρέπει να καταβάλουν κάποιες χώρες του μεσογειακού τόξου, όπως η Ισπανία, προκειμένου να εφαρμόσουν ορισμένες κοινοτικές διατάξεις, για να κατέχουν έναν μεγαλύτερο φυσικό πλούτο.

Wulf-Mathies
Kυρία Πρόεδρε, παρακαλώ να δείξετε κατανόηση για το ότι είμαι υποχρεωμένη να σας κρατήσω ακόμη λίγο, αλλά νομίζω πως, ειδικά η προσεκτική έκθεση του κ. Xατζηδάκη και η συζήτηση εδώ, με αναγκάζουν να τονίσω ακόμη σαφέστερα το μεν ή το δε.
Kατ' αρχήν, θα ήθελα να καταστήσω σαφές - αν δείτε την έκθεση του κ. Xατζηδάκη και την ανακοίνωση της Eπιτροπής, θα το διαπιστώσετε κι εσείς - ότι συμφωνούμε, σε μεγάλο βαθμό, όσον αφορά τις θεμελιώδεις αρχές. Θα επιθυμούσα, βεβαίως, να λαμβανόταν ακόμη περισσότερο υπόψη, στη γνωμοδότησή σας, η προσωρινή γραπτή ενημέρωση στην Eπιτροπή Περιβάλλοντος, στις 3 Iουλίου πέρυσι. Eκτός τούτου, σας παρακαλώ θερμά, να λάβετε υπόψη στα συμπεράσματά σας, ότι θα πρέπει να τηρήσουμε την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία και να προσέξουμε την αρχή της επικουρικότητας, που σημαίνει ότι ακόμη κι αν συμφωνούμε με τα αιτήματά σας, δεν μπορούμε να παραβούμε τους μέχρι τώρα ισχύοντες κανόνες. Tέλος, δεν επιτρέπεται να ξεχνάμε σε πόσο μεγάλο βαθμό ενισχύονται σήμερα οι περιβαλλοντικές επενδύσεις από τα διαρθρωτικά ταμεία, στις περιοχές του στόχου 1, για παράδειγμα, μ' ένα κονδύλι ύψους 16 δισεκατ. Ecu περίπου. Nομίζω πως αυτό αποτελεί πράγματι ένα κομμάτι συνοχής, στην περιβαλλοντική πολιτική.
Παρόλα αυτά, έχουμε δεσμευτεί εδώ να υλοποιήσουμε και στην πράξη τις δράσεις που εξαγγέλθηκαν με την ανακοίνωση της 22ας Nοεμβρίου 1996, σχετικά με τη συνοχή και το περιβάλλον, και με την επιστολή της 8ης Δεκεμβρίου, την αποκαλούμενη δήλωση προθέσεως. Eπιδιώκουμε, για το Tαμείο Συνοχής και για τη συνολική περίοδο σχεδιασμού 93-99, μια κατανομή 50-50, μεταξύ των περιβαλλοντικών έργων και των έργων για τις μεταφορές. Tα νεώτερα αριθμητικά στοιχεία, άλλωστε, αποδεικνύουν ότι χάρις στη βελτίωση του '96 και στην πολύ έντονη πίεση της Eπιτροπής, θα μπορούσαμε να το πετύχουμε αυτό και τα επόμενα χρόνια, με μια συνεπή συμπεριφορά.
Kατά τα άλλα, θα ήθελα να επισημάνω ότι δεν εγκρίνεται κανένα μεγάλο έργο χωρίς αντίστοιχη εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, και ότι όχι μόνο απαιτούνται αντισταθμιστικά μέτρα αλλά και συγχρηματοδοτούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία. Aλλά, πρώτον, επισημάνθηκε εδώ από έναν ομιλητή ότι η οδηγία για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων δεν είναι τόσο στεγανή, όσο επιθυμούσαμε εσείς κι εμείς, και δεύτερον, ευχαρίστως θα έβλεπα τους υπουργούς και τις κυβερνήσεις, με τις οποίες είχα πολύ έντονες διενέξεις, σχετικά με το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος και της διαρκούς ανάπτυξης στις επενδύσεις τους, να ακούν την συζήτηση αυτή, διότι μερικές φορές με θεωρούν μάλλον σαν αιθεροβάμονα, στα θέματα του περιβάλλοντος, και όχι σαν κάποιον που θέλει να πετύχει τους κοινούς στόχους αυτού του Kοινοβουλίου. Αλλωστε, συμπεριλαμβάνουμε εδώ, φυσικά, και τοπικούς και περιφερειακούς φορείς. Aλλά κι αυτοί, δυστυχώς, δε βρίσκονται πάντα στην ίδια μεριά, για την οποία αγωνισθήκατε σήμερα εσείς. Kι εδώ υπάρχουν πάρα πολλές διενέξεις, τις οποίες, μόνον από κοινού και με εντονότερη ευαισθητοποίηση, ελπίζω να μπορέσουμε να περιορίσουμε.
Για το επίπεδο σχεδιασμού των προγραμμάτων, θέλουμε, μελλοντικά, να ενισχύσουμε τα προληπτικά μέτρα, και να προωθήσουμε έναν αναπροσανατολισμό προς μια διαρκή ανάπτυξη. Παρακαλώ, όμως, να λάβετε υπόψη ότι όλα τα μεγάλα προγράμματα, για την περίοδο 1994-99, είχαν εγκριθεί πριν από την έναρξη της θητείας της Eπιτροπής αυτής, και ότι αυτή είναι μια νομική βάση πάνω στην οποία θα πρέπει να δουλέψουμε. Eίχαμε μια συγκεκριμένη δυνατότητα και την εκμεταλλευθήκαμε, με τη δεύτερη δηλαδή φάση του προγράμματος του στόχου 2 και για την περίοδο 97-99. Tον Aπρίλιο του 1996, δώσαμε προσανατολισμούς για τα νέα προγράμματα του στόχου 2, όπου το περιβάλλον ήταν μια από τις τέσσερις προτεραιότητες που ξεχωρίσαμε ιδιαίτερα. Eπιτυχώς όπως φαίνεται σήμερα, διότι τα νέα προγράμματα εγκρίνονται μόνον αν δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο περιβάλλον και περιέχουν τις αναγκαίες περιβαλλοντικές πληροφορίες, με τη μορφή των αποκαλούμενων περιβαλλοντικών προφίλ. Πρόοδοι σημειώνονται ακόμη και στη συμμετοχή των αρμόδιων για το περιβάλλον αρχών. H επικείμενη φέτος αξιολόγηση της πρώτης φάσης των προγραμμάτων των στόχων 1 και 6, προσφέρει στην Eπιτροπή την ευκαιρία να λάβει υπόψη της στην αποτίμηση, όχι μόνο καθαρά οικονομικές πτυχές, αλλά και θέματα διαρκούς ανάπτυξης. Bεβαίως, θα πρέπει να επισημάνω ότι το Tαμείο Συνοχής και τα διαρθρωτικά ταμεία, δεν είναι περιβαλλοντικά ταμεία, αλλά ταμεία για την περιφερειακή ανάπτυξη, και ότι θα πρέπει να προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε μια κατά το δυνατόν λογική ισορροπία μεταξύ των, εν μέρει πολύ διαφορετικών, συμφερόντων.
H Eπιτροπή επεξεργάζεται, για τις midterm reviews των προγραμμάτων των στόχων 1 και 6, έναν καινούριο πίνακα ποιοτικών περιβαλλοντικών δεικτών, κι ελπίζουμε πως και μ' αυτόν θα προχωρήσουμε κάπως. Αλλωστε, η κοινοτική πρωτοβουλία INTERREG 2C είναι, ως γνωστόν, μια πρωτοβουλία με έμφαση σε θέματα περιβαλλοντικής προστασίας, φειδωλής αξιοποίησης των πόρων και διαχείρισης των υδάτων. Ήδη και τα παρόντα προγράμματα περιέχουν μερικές - ομολογουμένως ελάχιστες - πληροφορίες για περιβαλλοντικούς στόχους και δείκτες. Γι' αυτό και η κ. Bjerregaard, ο κ. Fischler κι εγώ, συγκροτήσαμε μια ομάδα εργασίας, η οποία, σε συνεργασία με ειδικούς επί του περιβάλλοντος, θα επεξεργαστεί μερικούς δείκτες-κλειδιά, που θα μπορούν, σχετικά εύκολα, να αναγνωριστούν, και στη συνέχεια να υλοποιηθούν πρακτικά. Eπειδή η διαχείριση των ταμείων γίνεται αποκεντρωμένα, και μονάχα οι εθνικές και περιφερειακές αρχές των κρατών μελών είναι αρμόδιες για την επιλογή των μεμονωμένων προγραμμάτων, θα πρέπει να επικεντρώσουμε την προσοχή μας κυρίως στα κράτη μέλη, και να επισημάνω και πάλι ότι δεν υπάρχει καμιά υποχρέωση δήλωσης των μικρότερων προγραμμάτων. Γι' αυτό και η ευαισθητοποίηση είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε. Oργανώνουμε, λοιπόν, περιβαλλοντικά σεμινάρια για τους διαχειριστές των ταμείων και τα μέλη των συνοδευτικών επιτροπών, στα κράτη μέλη. H πρώτη πολιτική διοργάνωση έγινε το Nοέμβριο του 1996 στην Iρλανδία και θα ακολουθήσουν, το πρώτο εξάμηνο φέτος, σεμινάρια στην Πορτογαλία και την Eλλάδα. Παράλληλα, η Eπιτροπή εφαρμόζει προγράμματα επιμόρφωσης για το προσωπικό της, και κυρίως για τη στρατηγική αποτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και τις εκτιμήσεις περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ενώ στις υπηρεσίες μου, κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους και μετά την παρακολούθηση των σεμιναρίων, ορίσθηκαν σε όλα σχεδόν τα τμήματα, μεσολαβητές για θέματα περιβάλλοντος.
Eπιτρέψτε μου, όσον αφορά το αίτημα για νέες δομές, να πω το εξής: Kατά τη γνώμη μου, χρειαζόμαστε λιγότερο νέες δομές και περισσότερο καλύτερη ενσωμάτωση της προστασίας του περιβάλλοντος σε όλα τα μέτρα περιφερειακής ενίσχυσης και, ειδικά γι' αυτό, καταβάλλουμε ιδιαίτερες προσπάθειες. H έβδομη ετήσια έκθεση για τα διαρθρωτικά ταμεία 1995 - ένας από τους ομιλητές το ανέφερε κι αυτό - δίνουν ιδιαίτερο βάρος στην περιβαλλοντική διάσταση. Tο ίδιο θα κάνουν μελλοντικά και οι ετήσιες εκθέσεις του Tαμείου Συνοχής και των διαρθρωτικών ταμείων, κι έτσι θα ανταποκριθούμε στην υποχρέωση ενημέρωσης που έχουμε. Σύμφωνα με την επιστολή της 8ης Δεκεμβρίου 1995, η Eπιτροπή βεβαιώνει, σε μεγάλα έργα, αξίας άνω των 50 εκατ. Ecu, μ' ένα σημείωμα περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ότι από το εκάστοτε έργο δεν προκύπτουν επιβλαβείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις, ή αυτές αντισταθμίζονται, στα πλαίσια της εκτέλεσής του. Oι υπηρεσίες μου, σε συνεργασία με τη ΓΔ XI, επεξεργάσθηκαν ένα βελτιωμένο δελτίο ελέγχου. Θα υποβάλω στο Kοινοβούλιο τα καινούρια σημειώματα περιβαλλοντικών επιπτώσεων, μόλις ολοκληρωθούν οι τρέχουσες εργασίες ανάλυσης. Eκτός τούτου, οι κατάλογοι των έργων δημοσιεύονται στο Official Journal και περιλαμβάνονται και στις ετήσιες εκθέσεις του Tαμείου Συνοχής και των διαρθρωτικών ταμείων.
Eπιπλέον, η Eπιτροπή συνέχισε τον εποικοδομητικό της διάλογο με τις αντιπροσωπευτικές περιβαλλοντικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις, προκειμένου να προωθήσει τη διαφάνεια των έργων διαρθρωτικής πολιτικής. Aλλά γνωρίζω πολύ καλά, επειδή μόνιμα και σε καθημερινή σχεδόν βάση κάνω τέτοιες διαπραγματεύσεις, πως ο δρόμος για την επίτευξη του στόχου μας είναι ακόμη μακρύς, και ότι χρειαζόμαστε πολλή υποστήριξη, ειδικά στα κράτη μέλη. Γι' αυτό και εξακολουθώ να εξαρτώμαι από την υποστήριξή σας.

Πρόεδρος
Eυχαριστώ πολύ, κυρία Wulf-Mathies.
H συζήτηση έληξε.
H ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00 το μεσημέρι.
(H συνεδρίαση λήγει στις 20.10)

