Umowa o wolnym handlu UE/Republika Korei (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest zalecenie pana posła Roberta Sturdy'ego w imieniu Komisji Handlu Międzynarodowego w sprawie zawarcia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Korei [08505/2010 - C7-0320/2010 - 2010/0075(NLE)].
Robert Sturdy
sprawozdawca - Panie Przewodniczący! Omawiana umowa o wolnym handlu jest pierwszą z umów handlowych nowej generacji, które wprowadzono w 2007 roku w ramach inicjatywy "Globalna Europa”. Globalizacja gospodarki, brak stabilności i zastój systemu wielostronnego nasiliły potrzebę zacieśnienia stosunków dwustronnych oraz dały bodziec do wysiłków w tym kierunku. To pierwsza umowa o wolnym handlu, w związku z którą Parlament skorzysta z nowych, zwiększonych uprawnień, jakie daje mu traktat lizboński.
Celem umowy o wolnym handlu jest zapewnienie unijnym przedsiębiorstwom działającym w różnorodnych sektorach gospodarki szerokiego i wszechstronnego dostępu do południowokoreańskiego rynku za pomocą szeregu bezprecedensowych mechanizmów liberalizacji stawek celnych. Gwarantuje ona zachowanie zobowiązań "WTO-plus” w odniesieniu do na przykład określeń geograficznych i zamówień publicznych, większą przejrzystość pomocy państwa oraz skuteczne egzekwowanie praw własności intelektualnej; zawiera też niezwykle ważny rozdział dotyczący zrównoważonego rozwoju.
Chociaż wiele korzyści z niej wynikających ma charakter natychmiastowy, a także są one dobrze widoczne, ze szczególnym zadowoleniem przyjmuję fakt, że przedmiotowa umowa o wolnym handlu zawiera skuteczny dwustronny mechanizm ochronny, który umożliwia UE przywrócenie stawek celnych kraju najbardziej uprzywilejowanego (KNU), jeżeli zostanie ustalone, że konkretna umowa o wolnym handlu spowodowała lub może spowodować poważne straty dla przemysłu UE. To zabezpieczenie ma złagodzić obawy żywione we wrażliwych sektorach unijnych - samochodowym, elektroniki użytkowej i włókienniczym - gwarantując im zasłużoną ochronę. Pragnę tutaj podziękować panu posłowi Pablowi Zalbie Bidegainowi za pracę, jaką włożył w tę właśnie część umowy.
Rynek południowokoreański oferuje znaczne nowe możliwości dla towarów i usług z UE. Pozostawał on do tej pory stosunkowo zamknięty z uwagi na wysokie stawki celne i kosztowne bariery pozataryfowe. Umowa o wolnym handlu pozwoli na szybkie zlikwidowanie pobieranych każdego roku opłat celnych w wysokości 1,6 miliarda euro. Korzyści odniosą eksporterzy produktów przemysłowych i rolnych z UE, natychmiastowe oszczędności odnotuje sektor chemiczny (około 175 milionów euro), farmaceutyczny, części samochodowych, maszyn przemysłowych i tak dalej. Warto również zaznaczyć, że wskazane kwoty zapewne jeszcze wzrosną, ponieważ wymiana handlowa zwiększy się. Korea jest obecnie jednym z najbardziej wartościowych rynków eksportowych na świecie dla rolników z UE, a roczny poziom sprzedaży przekracza 1 miliard euro. Umowa o wolnym handlu doprowadzi do pełnej liberalizacji w odniesieniu do prawie wszystkich towarów rolnych wywożonych z UE.
Wywożone towary są zatem ważnym źródłem wzrostu dla UE. Przyczyniają się one do dobrobytu i pracy dla europejskich przedsiębiorstw i ich pracowników, a także będą jednym z najważniejszych czynników pobudzających ożywienie gospodarcze w UE. Komisja i Europejskie Stowarzyszenie Producentów Pojazdów ściśle współpracowały na rzecz tego porozumienia.
Świat widzi, że Europa wytycza drogę do zwiększania handlu i poprawy stosunków gospodarczych - przyglądają się temu nasi partnerzy z wszystkich krajów. Zawsze twierdziłem, że prawdziwą metodą osiągania rozwoju jest handel. Usuwając bariery handlowe i budując nowe mosty, tworzymy nowe sposobności. Ta konkretna umowa o wolnym handlu wskazuje nowe podejście. Uzupełnia ona oczywiście rundę dauhańską i przyśpieszy ożywienie oraz wzrost w Europie, a Parlament Europejski odegra fundamentalną rolę w określeniu przyszłości światowej polityki handlowej.
Chciałbym tutaj podziękować Ignaciowi Bercero z Komisji. Ignacio - powinieneś wiedzieć, że jeden z ekonomistów powiedział, iż to zapewne najlepsza umowa handlowa, jaką mogły wynegocjować obydwie strony. Wzywam wszystkie grupy, by odrzuciły protekcjonizm i poparły tę umowę.
Karel De Gucht
komisarz - Panie Przewodniczący! Pragnę podziękować posłom i posłankom za wszystkie wysiłki, jakich dołożył cały Parlament, a w szczególności Komisja Handlu Międzynarodowego (INTA), w celu dokonania szybkiej oceny - i, mam nadzieję, ratyfikacji - umowy o wolnym handlu między UE a Koreą. Umożliwi to jej wejście w życie.
Wspomniane złożone zadanie obejmowało dwa podstawowe procesy: zakończenie negocjacji w sprawie rozporządzenia dotyczącego klauzuli ochronnej wobec Korei, wdrożenie dwustronnej klauzuli ochronnej zawartej w umowie o wolnym handlu między UE i Koreą oraz uzyskanie zgody na zawarcie tej umowy.
Z radością przyjmuję porozumienie w pierwszym czytaniu między Radą a Parlamentem w sprawie klauzuli ochronnej. Wykonana praca nie tylko przyniosła prawodawstwo, które zapewni niezbędną ochronę przemysłowi UE - potwierdziła również wspólne zaangażowanie Parlamentu, Rady i Komisji w efektywne stanowienie prawa. Była to także pierwsza umowa handlowa, nad którą Parlament pracował jako współprawodawca na mocy Traktatu z Lizbony. Wynik jego zaangażowania jest w istocie imponujący.
Nie będę tutaj ponownie wymieniać korzyści, jakie umowa o wolnym handlu między UE a Koreą ma przynieść gospodarce Unii. Przedyskutowaliśmy je już kiedyś w wyczerpujący sposób, a pan poseł Sturdy właśnie je podsumował. Pragnę natomiast pokrótce naszkicować szersze tło przyszłej polityki handlowej UE określonej komunikatem Komisji z 9 listopada 2010 r., w którą wpisuje się umowa z Koreą, i ponownie przedstawić podstawowe zasady naszej polityki.
Po pierwsze, będziemy nadal traktować wielostronny kanał WTO jako najlepszą drogę liberalizacji handlu i określania zasad handlu światowego. Pomimo komplikacji i impasu, który trwa od połowy 2008 roku, wciąż aktywnie działamy na rzecz zakończenia - 10 lat po jej rozpoczęciu - dauhańskiej rundy rozwojowej. Niezmiennie uważamy, że warto dojść do porozumienia - w imię korzyści gospodarczych i rozwoju WTO. Dlatego też podjąłem inicjatywę doprowadzenia do spotkania w Davos między ministrami ds. handlu siedmiu najważniejszych krajów świata pod względem obrotów handlowych, którzy omówiliby konkretne dalsze drogi działania i możliwości przejścia do końcowych uzgodnień, korzystając z impulsu, jaki dał seulski szczyt G20. Uważam, że nasze spotkanie było sukcesem, a urzędnicy wyższego szczebla pracują teraz intensywnie nad osiągnięciem w lecie przełomu politycznego.
Jak jednak wspominaliśmy w listopadzie, podejście dwu- i wielostronne nie muszą się wykluczać. W istocie, liberalizacja w jednym miejscu może przyśpieszać liberalizację w drugim. Dążymy do zawierania dwustronnych umów handlowych oferujących rzeczywistą wartość dodaną w porównaniu z tym, co możemy osiągnąć w ramach WTO, i będziemy nadal tak czynić, gdyż tempo postępu wielostronnego jest w nieunikniony sposób powolne. Taki był i pozostaje fundamentalny powód, dla którego zawarliśmy umowę o wolnym handlu z Koreą.
Pragnę powtórzyć dziś zobowiązania Komisji wobec Parlamentu Europejskiego podjęte w związku z wdrożeniem rozporządzenia dotyczącego klauzuli ochronnej wobec Korei i umową o wolnym handlu między UE a Koreą.
Jak stwierdza się w rozporządzeniu: "Komisja będzie przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie coroczne sprawozdanie z realizacji umowy o wolnym handlu między UE a Koreą i będzie gotowa do dyskusji z właściwą komisją Parlamentu Europejskiego na temat wszelkich kwestii wynikłych z realizacji tej umowy.
Komisja będzie ściśle monitorować realizację przez Koreę jej zobowiązań w kwestiach regulacyjnych, w tym w szczególności zobowiązań dotyczących uregulowań technicznych w sektorze samochodowym. Monitorowanie to obejmie wszelkie aspekty barier pozataryfowych, a jego wyniki będą dokumentowane i przedstawiane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
Komisja będzie również przywiązywać szczególną wagę do skutecznej realizacji zobowiązań w zakresie pracy i ochrony środowiska, określonych w rozdziale 13 umowy o wolnym handlu (Handel i zrównoważony rozwój). W związku z tym Komisja zwróci się o radę do Wewnętrznej Grupy Doradczej, w skład której wejdą przedstawiciele organizacji biznesowych, związków zawodowych i organizacji pozarządowych. Informacje na temat realizacji postanowień rozdziału 13 umowy o wolnym handlu zostaną należycie udokumentowane i przedstawione Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
Komisja podziela również pogląd, że ogromne znaczenie ma zapewnienie skutecznej ochrony w przypadku gwałtownego wzrostu przywozu we wrażliwych sektorach, w tym w sektorze małych samochodów. Monitorowanie sektorów wrażliwych obejmuje samochody, tekstylia i elektronikę użytkową. W związku z tym Komisja zauważa, że do celów dochodzenia w sprawie środków ochronnych sektor małych samochodów można uznać za odpowiedni rynek.
Komisja zwraca uwagę, że wyznaczenie stref produkcji zewnętrznej na Półwyspie Koreańskim zgodnie z postanowieniami art. 12 protokołu w sprawie reguł pochodzenia wymagałoby międzynarodowego porozumienia między stronami, na które Parlament Europejski musiałby wyrazić zgodę. Komisja Europejska będzie w pełni informować Parlament na temat dyskusji w komitecie dotyczących stref produkcji zewnętrznej na Półwyspie Koreańskim.
Komisja zwraca również uwagę, że jeżeli ze względu na wyjątkowe okoliczności podejmie decyzję o wydłużeniu okresu dochodzenia zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia dotyczącego klauzuli ochronnej wobec Korei, zadba ona o to, aby taki wydłużony okres nie wykraczał poza końcowy termin obowiązywania jakichkolwiek środków tymczasowych wprowadzonych zgodnie z art. 5.
Ponadto Komisja Europejska i Parlament Europejski wspólnie uważają, że bardzo ważna jest ścisła współpraca przy monitorowaniu realizacji umowy o wolnym handlu między UE a Koreą oraz rozporządzenia dotyczącego klauzuli ochronnej.
W tym celu obie instytucje uzgadniają co następuje: w przypadku gdy Parlament Europejski przyjmie zalecenie dotyczące wszczęcia dochodzenia w sprawie środków ochronnych, Komisja zbada uważnie, czy spełnione zostały określone w rozporządzeniu warunki wszczynania dochodzenia z urzędu. Jeżeli Komisja uzna, że warunki te nie zostały spełnione, przedstawi ona właściwej komisji Parlamentu Europejskiego sprawozdanie zawierające wyjaśnienie wszystkich czynników istotnych dla wszczęcia takiego dochodzenia.
Na wniosek komisji INTA Komisja przedstawi jej sprawozdanie na temat wszelkich konkretnych aspektów związanych z realizacją przez Koreę jej zobowiązań dotyczących środków pozataryfowych lub w sprawie rozdziału 13 umowy o wolnym handlu”. Koniec cytatu.
Wreszcie pragnę szerzej omówić dwie interesujące Państwa kwestie: koreańskiego ustawodawstwa dotyczącego emisji CO2 przez samochody oraz sfinalizowanego w grudniu 2010 roku porozumienia uzupełniającego projekt umowy o wolnym handlu między Koreą a USA.
W dniu 24 stycznia 2011 r. Korea potwierdziła, że do wcześniejszego projektu ustawodawstwa dotyczącego emisji CO2 zostaną wprowadzone zmiany, które w zadowalającym stopniu odpowiadają na obawy europejskich producentów samochodów przy jednoczesnym utrzymaniu ambitnych celów Korei w dziedzinie redukcji emisji. Zmiany, które Komisja przyjmuje z zadowoleniem, nie zmienią ogólnej wielkości emisji, gwarantując wszakże sprawiedliwszy podział obciążeń między koreańskich i europejskich producentów.
Zapewniam, że stanowisko UE w sprawie koreańskiego ustawodawstwa dotyczącego emisji CO2 podlegało na wszystkich etapach ścisłej koordynacji w ramach Komisji, w czym uczestniczyła w szczególności moja koleżanka Connie Hedegaard i DG CLIMA; chodziło o to, aby nie zaprzepaścić wysiłków Korei na rzecz ochrony środowiska.
Jeżeli chodzi o zawarte w grudniu 2010 roku porozumienie uzupełniające projekt umowy o wolnym handlu między Koreą a USA, Komisja nie znalazła w nim elementów, które mogłyby mieć negatywne skutki dla UE. Pozostanę jednak w kontakcie z moim koreańskim odpowiednikiem, aby zagwarantować, że w przyszłości sektor motoryzacyjny z UE nie znajdzie się w niekorzystnym położeniu konkurencyjnym, a więc niezharmonizowane normy bezpieczeństwa w sektorze motoryzacyjnym nie będą stosowane w sposób surowszy, niż miało to miejsce w czasie negocjacji.
Komisja będzie uważnie monitorować wdrożenie tego postanowienia. W szczególności utworzona na mocy umowy o wolnym handlu grupa robocza ds. pojazdów silnikowych i części zbada praktyczne aspekty wdrożenia, aby zapewnić skuteczne i szybkie rozwiązywanie problemów z dostępem do rynku.
Na koniec pragnę podkreślić, że umowa o wolnym handlu między UE a Koreą nie tylko przyniesie ważne korzyści europejskim eksporterom na rynek koreański, ale będzie też stanowić jednoznaczną oznakę naszej determinacji, aby korzystać z nowych możliwości otwieranych przez najważniejsze gospodarki azjatyckie.
Na obawy części zainteresowanych stron odpowiadamy, wprowadzając efektywną i skuteczną klauzulę ochronną. Jako że podlega ona zwykłej procedurze ustawodawczej, zarówno Rada, jak i Parlament miały możliwość wprowadzenia mechanizmów służących reakcji na postrzegane ryzyko w razie jego materializacji.
Przedmiotowa umowa o wolnym handlu i rozporządzenie dotyczące klauzuli ochronnej to doskonały pakiet, który - jak mam nadzieję - poprą Państwo jutro.
Daniel Caspary
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Handel międzynarodowy i eksport są ważnymi motorami wzrostu oraz zatrudnienia w Europie. Umowa o wolnym handlu, nad którą dziś debatujemy, poprawi konkurencyjność Unii Europejskiej i znacząco ułatwi dostęp naszych przedsiębiorstw do bardzo dynamicznego, szybko rosnącego regionu. Zarówno gospodarka europejska, jak i koreańska wyraźnie na tym zyskają. Nasz produkt krajowy brutto wzrośnie, co może pozwolić na stworzenie nowych miejsc pracy. Zgodnie z wszelkimi prognozami wywóz naszych towarów do Korei podwoi się w najbliższych kilku latach, gdyż zostaną zniesione cła i bariery pozataryfowe dla handlu; redukcja obciążeń z tytułu samych ceł wyniesie 1,6 miliarda euro rocznie. Z punktu widzenia Unii Europejskiej nawiązany zostanie intensywny handel towarami i usługami o wartości sięgającej nawet 19 miliardów euro.
Szczególnie cieszy mnie fakt, że w trakcie negocjacji Komisja w pełni uwzględniła zalecenia negocjacyjne wyartykułowane przez Parlament Europejski w sprawozdaniu pana posła Martina z 2008 roku. Moje zadowolenie budzi też to, że Komisja Europejska wzięła pod uwagę zarówno obawy zgłaszane przez Parlament, jak i te pochodzące z kręgów przemysłowych, oraz była w stanie w ostatnich tygodniach rozwiać część z nich. Nigdy wcześniej w dziedzinie handlu międzynarodowego nie spotkałem się z pozytywną reakcją ze strony sektora rolnego, który zazwyczaj stwarza problemy, jeżeli chodzi o negocjacje handlowe.
Jeżeli chodzi o rolnictwo, umowa ułatwi od 1 lipca 2011 r. dostęp europejskich produktów rolnych na rynek południowokoreański. Do tej pory tylko 2 % naszych produktów rolnych docierało do Korei Południowej bez cła. W odniesieniu do wieprzowiny roczne cła sięgają 240 milionów euro, a w przypadku mleka i produktów mlecznych - około 100 milionów euro. Wszystkie te bariery broniące dostępu do rynku naszym rolnikom teraz znikną. Ucieszy mnie, jeżeli szczególnie w tym obszarze Komisja Europejska rozważy ustanowienie rodzaju programu dostępu do rynku nie tylko dla małych i średnich przedsiębiorstw, ale i dla rolnictwa w krajach, które zyskają dzięki umowie o wolnym handlu.
Przede wszystkim z radością przyjmę środki zmierzające do dopilnowania, aby nasi partnerzy w Korei Południowej rzeczywiście wdrożyli obiecane w umowie środki ułatwiające handel. Wzywam do ścisłego monitorowania, czy nie pojawią się nowe bariery handlowe, a przede wszystkim pragnę pogratulować Komisji.
Jej osiągnięcia, jak też osiągnięcia sprawozdawców Parlamentu, zwłaszcza w trakcie negocjacji trójstronnych, są dla nas wszystkich przykładem. Mam nadzieję, że jutro zdecydowana większość posłanek i posłów poprze tę umowę.
Pablo Zalba Bidegain
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie, Panie Komisarzu De Gucht! Na początku tej kadencji parlamentarnej - a jestem tu debiutantem - jedna z pierwszych dyskusji, której byłem świadkiem, dotyczyła właśnie umowy o wolnym handlu z Koreą. Niektóre sektory przemysłu europejskiego, a zwłaszcza branża motoryzacyjna, jednogłośnie sprzeciwiały się temu porozumieniu. Jako obywatel Nawarry i Hiszpanii, gdzie przemysł motoryzacyjny stanowi znaczącą część gospodarki, uznałem za swój obowiązek zaangażować się w celu udoskonalenia - nie umowy, gdyż to nie było już możliwe - ale klauzuli ochronnej, gdzie Parlament miał szansę wprowadzić poprawki.
Postawiliśmy sobie zatem dwa cele. Pierwszym była ochrona przemysłu i miejsc pracy, drugim zaś uczynienie umowy atrakcyjniejszą dla zainteresowanych branż, w szczególności motoryzacyjnej. Chodziło o to, by nie tylko uniknąć jednoznacznego odrzucenia, ale i zyskać ich poparcie dla umowy. Sądzę, że dziś możemy powiedzieć: "udało się”. To owoc ciężkiej pracy Parlamentu i jego wiedzy fachowej.
Pragnę wyrazić wdzięczność sprawozdawcy i kontrsprawozdawcom obydwu sprawozdań za doskonałą pracę. Tobie również dziękuję, Robercie - także za Twoje słowa.
Uznanie należy się też członkom Komisji Handlu Międzynarodowego, na czele której stał pan poseł Moreira. Muito obrigado, Vital!
Pragnę także podziękować za doskonałą pracę prezydencji belgijskiej Unii Europejskiej. Jej wysiłek został nagrodzony umową, którą zawarliśmy ostatecznie w grudniu.
Wreszcie, pragnę podkreślić pracę Komisji Europejskiej, a zwłaszcza wkład Ignacio Bercero, za który jestem najbardziej wdzięczny. Jutro zagłosujemy za klauzulą, która będzie skuteczniejsza, łatwiejsza w stosowaniu i rzeczywiście ochroni europejski przemysł. Dziś obawy związane z umową o wolnym handlu z Koreą wyraźnie zmalały. Możemy wręcz powiedzieć, że niemal zniknęły. Obecnie możliwości, jakie niesie ta umowa, zdecydowanie przeważają nad wątpliwościami. Parlament Europejski powinien być dumny z dobrze wykonanej pracy.
Bernd Lange
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Traktat lizboński dał w istocie nowe podstawy polityce handlowej. Za politykę tę odpowiedzialna jest wyłącznie Unia Europejska, a Parlament udziela zgody lub jej odmawia. Pod tym względem zyskaliśmy nowe uprawnienia. Kształt możemy nadać im jedynie, działając wspólnie. Dowiedliśmy tego zupełnie jasno w omawianej kwestii. Pragnę tutaj podziękować również sprawozdawcom i kontrsprawozdawcom.
Polityka handlowa nie jest celem samym w sobie. Jej celem jest po pierwsze zwiększenie liczby miejsc pracy i przyśpieszenie rozwoju przemysłowego Unii Europejskiej, po drugie zaś poprawa warunków dla mieszkańców innych krajów świata. Polityka handlowa musi dążyć do osiągnięcia obydwu tych celów. Musimy zatem ocenić przedmiotową umowę z tego punktu widzenia. Ogólnie rzecz biorąc, jest ona krokiem we właściwym kierunku, pomagającym spełnić te dwa wymogi. Mamy jednak oczywiście kilka uwag krytycznych, na przykład dotyczących zwrotu ceł w Korei Południowej, który da jednostronną przewagę konkurencyjną niektórym sektorom południowokoreańskiego przemysłu, zwłaszcza w sektorach wrażliwych takich jak branża motoryzacyjna. Słusznie zatem toczyliśmy bardzo ożywioną dyskusję na temat klauzuli ochronnej i słusznie wprowadziliśmy taką klauzulę, która przewiduje ścisłe monitorowanie właśnie tych elementów, aby zyskać pewność, że możliwości udostępnione przez zwrot ceł w Korei Południowej nie poskutkują zakłóceniem konkurencji w Europie. Parlament miał rację, ustanawiając tu zabezpieczenia.
Po drugie, celem omawianej umowy jest również poprawa sytuacji w Korei Południowej z punktu widzenia tamtejszych pracowników. Korea Południowa nadal ma wiele do zrobienia w odniesieniu do rozdziału 13, a zwłaszcza zagadnienia podstawowych standardów pracy określonych przez Międzynarodową Organizację Pracy. Kraj ten nie wdrożył ani nie ratyfikował dwóch kluczowych podstawowych standardów pracy - nr 87 i nr 98, odnoszących się do rokowań zbiorowych. Artykuł 314 tamtejszego kodeksu karnego dotyczy utrudniania prowadzenia działalności. Żaden z tych aspektów nie jest zgodny z charakterem i postanowieniami przedmiotowej umowy. Dlatego też, Panie Komisarzu, polegam na Pańskim zaangażowaniu i Pańskim oświadczeniu o poparciu dla klauzuli ochronnej, wierząc, że doprowadzi Pan do zmiany tej sytuacji w Korei Południowej, aby przedmiotowa umowa mogła stanowić na przyszłość wzorzec sprawiedliwej globalizacji.
Michael Theurer
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Jesteśmy świadkami historycznej sytuacji, gdyż umowa o wolnym handlu z Koreą Południową, nad którą debatujemy, i którą zamierzamy przyjąć, jest pierwszą taką umową omawianą w ramach nowego systemu lizbońskiego, który przyznaje Parlamentowi pełne uprawnienia do współdecydowania.
Czyni to ważny obszar polityki - politykę handlową - bardziej demokratycznym. Z punktu widzenia Parlamentu to ważna kwestia. Debata w Parlamencie wykazała również, że potrafimy uwzględnić ważne obawy wyrażane przez pracowników, przedsiębiorstwa i stowarzyszenia w ulepszonej klauzuli ochronnej, która ma chronić interesy przemysłu, a przede wszystkim przyszłe miejsca pracy, wyrównując reguły gry, stwarzając uczciwe warunki dla konkurencji i zapobiegając asymetrii. Na tym właśnie koncentrowała się Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na Rzecz Europy.
Jako kontrsprawozdawca z ramienia naszej grupy cieszę się, że udało nam się tu odnieść sukces. Mechanizm zwrotu ceł, który początkowo budził obawy, został obecnie w wyraźny sposób uwzględniony w klauzuli ochronnej, a przemysł, jak również Parlament, mają możliwość wezwania Komisji, aby przeprowadziła dochodzenie. Zaplanowano proces monitorowania, który ma przebiegać w przejrzysty sposób za pośrednictwem platformy internetowej, i istnieją szersze możliwości badania czynników, które wpłyną na decyzję o tym, czy przemysł europejski poniósł poważne straty. Przewidziano też mechanizmy monitorowania dla Komisji, zwłaszcza w odniesieniu do sektorów wrażliwych w przypadku wzrostu przywozu towarów. To dobry punkt wyjścia i możemy skupić się na zaletach umowy z Koreą Południową, jak na przykład znaczącej redukcji ceł - Komisja spodziewa się, że przedsiębiorstwa w Europie będą w stanie zaoszczędzić 1,6 miliarda euro.
Pragnę zatem podziękować komisarzowi De Guchtowi, który osobiście włożył wielki wysiłek w osiągnięty przez nas kompromis, także z Radą. Chcę też podziękować sprawozdawcom i kontrsprawozdawcom, a zwłaszcza panom posłom Sturdy'emu i Zalbie Bidegainowi, za doskonale wykonaną pracę. Możemy być z siebie naprawdę zadowoleni.
Yannick Jadot
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Jest to pierwsza ważna umowa o wolnym handlu, jaką Europa podpisała od kilku lat, a jeżeli chodzi o takie umowy, trzeba przyznać, że Komisji nie brakuje ambicji - wystarczy tu wymienić Koreę Południową, Kanadę, Indie czy Mercosur. W dziedzinie umów o wolnym handlu uwadze Komisji Europejskiej nie umknie żaden kraj ani obszar.
W przypadku tej umowy, jak usłyszeliśmy, będą wyłącznie wygrani, ale wciąż zastanawiam się, kim dokładnie będą ci szczęśliwcy z sektora rolnego. Jako przedstawiciel Bretanii mogę Państwu powiedzieć, że w tym regionie, który produkuje ponad 60 % francuskiej wieprzowiny, niewielkie korzyści, jakie odnoszą firmy z sektora rolno-spożywczego, nie rekompensują zmniejszenia turystyki, degradacji środowiska, pogorszenia się stanu zdrowia pracowników i strat rolników.
Jest też więc bardzo wielu przegranych i zastanawiam się, czy dysponujemy tutaj wizją tego, czym będzie gospodarczo i społecznie Europa po podpisaniu wszystkich tych umów o wolnym handlu? Odpowiedź brzmi: nie, i nie wiemy też w ostatecznym rozrachunku, czy zostanie jakiś sektor przemysłowy lub gospodarczy, który mógłby odnosić korzyści z tych umów o wolnym handlu.
Ponadto, co najważniejsze, Panie Komisarzu, jakkolwiek nie starałby się Pan nas przekonywać, że nie kwestionujemy polityki środowiskowej i klimatycznej Korei Południowej, nie jest to prawdą. Będziemy teraz mogli eksportować ogromne limuzyny, te samochody, których producenci dokładają najmniej wysiłków, by walczyć ze zmianą klimatu, i to im służy ta umowa.
Unia Europejska po raz pierwszy kwestionuje politykę klimatyczną jednego ze swoich partnerów handlowych. Czy Komisja Europejska zaczęła już zmieniać pod naciskiem Kanady swoją dyrektywę w sprawie jakości paliw?
Uważamy, że Europa źle szereguje swoje priorytety: środowisko i klimat muszą mieć pierwszeństwo przed handlem. Dlatego też nasza grupa zagłosuje przeciw tej umowie.
Helmut Scholz
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! W wyniku podpisania w październiku 2010 roku umowy o wolnym handlu między UE a Koreą, którą Komisja i Rada określają jako najambitniejszą umowę tego rodzaju kiedykolwiek wynegocjowaną między UE a państwem wysoce uprzemysłowionym, dwustronne cła ochronne spadną o około 98 % w ciągu najbliższych pięciu lat. Wymiana handlowa między UE a Koreą ma się podwoić w perspektywie średnioterminowej, co - jak się mówi - przyśpieszy wzrost gospodarczy, tworzenie miejsc pracy i budowę dobrobytu. Moja grupa i ja sam mamy co do tego uzasadnione wątpliwości.
Pomijając już mantrę o roli wolnego handlu jako zbawcy znajdującej się obecnie w nienajlepszym stanie gospodarki światowej, którą powtarza się również w umowie o wolnym handlu, nie jest jasne, czy przedmiotowa umowa pomoże nam - czy może nam pomóc - uporać się z globalnymi wyzwaniami wynikającymi ze zmiany klimatu oraz dokonać niezbędnej fundamentalnej przebudowy gospodarczej. Jakie są kryteria efektywności i jakie są kryteria wolnego handlu? Jednocześnie, Panie Komisarzu, zawarta umowa o wolnym handlu nie zawiera właściwie odniesień do zrównoważonego rozwoju w imię przyszłości, ukierunkowanych zmian czy międzynarodowej współpracy gospodarczej. Zawiera się umowę, w której nadal naruszane są podstawowe standardy Międzynarodowej Organizacji Pracy.
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Anna Rosbach
Panie Przewodniczący! Dzisiaj będziemy głosować nad umową o wolnym handlu z Koreą. Długo na to czekaliśmy. Większość z nas zgodzi się, że jest to umowa obustronnie korzystna. Szczególnie przysłuży się ona europejskim rolnikom i podmiotom gospodarczym. Nie możemy jednak ignorować faktu, że umowa nie tylko przynosi korzyści europejskim przedsiębiorcom i koreańskim rolnikom. Niektóre sektory na niej zyskają, inne zaś nieuchronnie stracą. W przyszłości obywatele UE będą mogli kupować tańsze nowoczesne produkty i samochody koreańskie. W zamian Korea uzyska dostęp do bardzo potrzebnej jej żywności z Europy, jak też leków i towarów luksusowych. Umowa może także poprawić stan środowiska i warunki pracy w Korei - jest to kwestia godna wspomnienia i powód do zadowolenia. Mam nadzieję, że umowa wejdzie w życie szybko, zwłaszcza że Unia Europejska pragnie wyprzedzić Stany Zjednoczone, które także prowadzą negocjacje z Koreą dotyczące podobnego porozumienia. Wreszcie, pragnę podziękować wszystkim sprawozdawcom za wytrwałą i bardzo kompetentną pracę.
Laurence J.A.J. Stassen
(NL) Panie Przewodniczący! Będziemy dziś głosować nad umową o wolnym handlu z Koreą Południową. Muszę powiedzieć, że na pierwszy rzut oka wygląda ona zachęcająco. Delegacja Holenderskiej Partii Wolności (PVV) zdecydowanie popiera wolny handel. Unia Europejska nie mogła się jednak niestety powstrzymać przed dodaniem do umowy handlowej klauzuli ochronnej. Oznacza to, że niekonkurencyjne firmy zyskają ochronę w sytuacji, w której nie będą w stanie sprostać konkurencji ze strony produktów koreańskich.
Innymi słowy, gdyby konsument europejski wybrał produkty koreańskie zamiast europejskich z tego prostego powodu, że są one lepszej jakości lub tańsze, bariery handlowe powrócą. Widać, jak ponownie podnosi głowę nikczemny europejski protekcjonizm i gotowość do interwencji rynkowej.
Panie Przewodniczący! Wolny handel, który nie wiąże się z żadnymi stratami dla przemysłu europejskiego, jest oczywiście mrzonką. Dlatego też próba uporania się z tym faktem przez zamieszczenie klauzuli ochronnej i zaoferowanie rekompensaty dotkniętym branżom jest rozwiązaniem całkowicie chybionym.
Pozwoli to słabo radzącym sobie branżom dalej robić to, co do tej pory, zamiast dostosowywać swoją działalność do konkurencji. Co gorsza, kto zapłaci za to w końcu rachunek? Oczywiście będą to niestety nasi obywatele. Jako konsumenci będą oni zmuszeni płacić wygórowane sumy za zakupy, a jako podatnicy będą jeszcze musieli dołożyć więcej z tytułu rekompensaty.
Jak mam wyjaśnić swoim wyborcom, że będą musieli wkrótce zapłacić rachunek, jeżeli na przykład Fiat straci część udziału w rynku na rzecz Kii? W umowach o wolnym handlu nie ma miejsca na takie reguły. W praktyce ich skutek sprowadza się do subsydiowania nieefektywnych przedsiębiorstw ze środków obywateli europejskich. Wolny handel? Doskonały pomysł, ale pozbądźmy się tej klauzuli ochronnej.
Elisabeth Jeggle
(DE) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Korea Południowa jest w istocie bardzo ważnym rynkiem dla produktów przemysłu europejskiego - co podkreślono, wskazując tu samochody - ale też i dla rolników. Pragnę podkreślić, że wygrać na tym muszą obydwie strony. Nadchodzi nowa generacja umów, co jest dobrym objawem. Umowa z Koreą Południową zawiera rozdział dotyczący zrównoważonego rozwoju, który obejmuje standardy pracy, politykę środowiskową i mechanizm monitorowania, w który zaangażowane będzie społeczeństwo obywatelskie. To też dobry znak.
Umowa o wolnym handlu jest krokiem we właściwym kierunku i pragnę podziękować wszystkim, którzy nad nią pracowali, jak też podkreślić, że wykonali oni doskonałą pracę. Wzywam niemniej także do wprowadzenia jasnych reguł w odniesieniu do całego łańcucha wytwórczego, zwłaszcza w związku z żywnością. Należy rozważać nie tylko produkt końcowy, a beneficjentem nie powinna być wyłącznie branża rolno-spożywcza; zyskiwać muszą też rolnicy.
W interesie konsumentów i rolników europejskich po zliberalizowaniu przepływów handlowych trzeba koniecznie dopilnować, aby produkty rolne przywożone do Unii Europejskiej spełniały nasze wymagające normy w zakresie ochrony środowiska, zwierząt i konsumentów od samego początku oraz na wszystkich etapach łańcucha wytwórczego.
Poprę jutro stanowisko Komisji Handlu Międzynarodowego, ale w odniesieniu do dalszych kroków na rzecz liberalizacji wzywam do uwzględnienia również sektora żywnościowego i rolników.
Vital Moreira
(PT) Panie Przewodniczący! Jako przewodniczący Komisji Handlu Międzynarodowego pragnę po pierwsze i przede wszystkim wyrazić zadowolenie, że wkrótce z powodzeniem wyjdziemy z pierwszej ważnej próby związanej z uprawnieniami do współdecydowania, które traktat lizboński przyznał nam w odniesieniu do umów handlowych. Uważam, że z naszych uprawnień skorzystaliśmy z wielkim poczuciem odpowiedzialności i sądzę, iż należy podziękować naszym sprawozdawcom i kontrsprawozdawcom, jak też wyrazić wdzięczność za ducha współpracy okazanego przez Komisję i Radę pod prezydencją belgijską podczas negocjacji w sprawie rozporządzenia dotyczącego klauzuli ochronnej.
Należy zauważyć, że podczas głosowania w Komisji Handlu Międzynarodowego przeważająca większość rekomendowała poparcie umowy handlowej i przyjęcie rozporządzenia dotyczącego mechanizmu ochronnego. Dowodzi to, iż Parlament jest w stanie stworzyć szeroką koalicję polityczną na rzecz większej otwartości w handlu międzynarodowym w zgodzie z jedną z zasad wskazanych w przedmiotowej umowie.
Moim zdaniem umowa handlowa jest obustronnie korzystna. Dzięki wzajemnemu otwarciu obydwu rynków każda z gospodarek może wykorzystać swoją przewagę konkurencyjną. Umowa handlowa usunie nie tylko bariery celne i pozataryfowe, ale także spowoduje otwarcie rynku zamówień publicznych, będzie chronić prawa własności intelektualnej, jak też prawa pracownicze i normy środowiskowe.
Po ratyfikacji umowy, która - jak mam nadzieję - nastąpi jutro, musimy zająć się w stanowczy sposób kolejnym etapem, czyli jej wdrożeniem.
Niccolò Rinaldi
(IT) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Przedmiotowa umowa zawiera klauzulę, która nie brzmi i nigdy nie brzmiała dla nas przekonująco. Mówię tu o zwrocie opłat celnych, który Korea otrzyma w związku z przywozem produktów z Chin lub innych krajów. Omawialiśmy już tę kwestię, ale jako liberalny demokrata uważam, że jest to środek bardzo niedoskonały. Jest to rodzaj dopłaty eksportowej i chciałbym, abyśmy mieli pewność, głosując nad tą umową, że klauzula ta nie ustanowi precedensu i nie zostanie zamieszczona w przyszłych umowach.
Jutrzejsze głosowanie zakończy jeden, ale tylko jeden etap naszej wspólnej podróży, gdyż kontakty między Parlamentem a Komisją muszą być podtrzymywane, chociażby w związku z rzeczywistym wdrożeniem klauzuli ochronnej. Dla dobra przemysłu europejskiego i europejskich pracowników nie możemy przy tym popełnić żadnych błędów, gdyż w przeciwnym razie będziemy się przy kolejnych umowach borykać z wielkimi problemami.
Na Dalekim Wschodzie trwa obecnie rok królika; mam nadzieję, że przemysł europejski popędzi naprzód jak królik, wykorzystując to, co może mu dać ta umowa.
Gerald Häfner
(DE) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Nadal doskonale pamiętam czas, gdy - podobnie jak dziś w Egipcie i Tunezji - mieszkańcy Korei, zwłaszcza ludzie młodzi, wyszli na ulicę, po czym stawiając czoła pałkom i broni policyjnej, walczyli o wolność, demokrację oraz samostanowienie. Aż trudno uwierzyć w to, co nastąpiło do tej pory. Niewiarygodne, jak wiele osiągnięto w Korei, jeżeli chodzi o demokrację, samostanowienie i wolność, ale też w odniesieniu do gospodarki, a teraz w coraz większym stopniu też i środowiska. Czyni to Koreę dobrym przykładem dla wielu innych krajów azjatyckich i jest to kraj, bliższą współpracę z którym - wraz z wysiłkami na rzecz usunięcia barier celnych i ustanowienia sprawiedliwszego handlu - z całego serca popieram.
Dziś odrzucamy niemniej przedmiotową umowę i mamy ku temu kilka konkretnych powodów; niektóre wymienił tu mój kolega pan poseł Jadot. Oprócz tego, co już powiedziano, pragnę również wspomnieć o regulacjach dotyczących sektora finansowego, które uważamy za krok w niewłaściwym kierunku. Czynimy tak jednak też z powodów fundamentalnych. Zawieramy coraz więcej umów o wolnym handlu - jedna prowadzi do drugiej. Tymczasem nie potrzebujemy labiryntu osobnych umów, ale godziwych i sprawiedliwych zasad dla całego handlu światowego.
William
Panie Przewodniczący! Umowa o wolnym handlu nie może poruszać jedynie kwestii stawek celnych - musi też dotyczyć praw własności intelektualnej.
Działająca w moim okręgu wyborczym firma Avon Protection jest światowym liderem w produkcji masek gazowych. Avon uważa, że pewna firma z Korei Południowej narusza jej patenty, wytwarzając po prostu kopie tych masek. W Korei Południowej teoretycznie działa ochrona patentowa, ale czy koreański sąd realnie stanie po stronie brytyjskiej spółki w sporze z podmiotem koreańskim?
Aby wolny handel działał, reguły gry muszą być równe. Owszem, klauzula ochronna taka jak opracowana przez pana posła Bidegaina jest przydatna, ale drugi sygnatariusz musi także zapewnić, aby umowa działała w obie strony, gdyż w przeciwnym razie umowa o wolnym handlu, która powinna przynosić korzyści wszystkim, stanie się całkowicie jednostronna.
Gianluca Susta
(IT) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Myślę, że zamienianie debaty na temat umowy o wolnym handlu z Koreą w konfrontację między rzekomymi neoprotekcjonistami a zapalonymi zwolennikami wolnego handlu jest błędem. Myślę też, że Komisja niesłusznie zachowuje się bardziej jak agencja służąca rozwojowi gospodarki opartej na usługach niż jak polityczny rząd 500 milionów Europejczyków, który powinien wyważyć z jednej strony względy wzrostu, z drugiej zaś zatrudnienia i podziału bogactwa.
Tym, co odróżnia nas od Stanów Zjednoczonych, które nie ratyfikowały jeszcze tej umowy - wiemy, dlaczego - i dotyczy to też stosunków z Koreą, jest fakt, że żadne światowe mocarstwo gospodarcze nie naraża swojego wysokiej jakości - i podkreślam tu słowa "wysokiej jakości” - przemysłu wytwórczego na nieuchronny demontaż, poświęcając go na ołtarzu interesów finansowych oraz przeciwstawiając pracownikom w białych kołnierzykach z londyńskiego City pracowników w białych kitlach z nowoczesnych europejskich fabryk, a tego właśnie nie potrzebuje bezpośrednio po kryzysie Europa.
Panie Pośle Sturdy, Panie Komisarzu! Wszystko to nie ma nic wspólnego z neoprotekcjonizmem. W przeciwnym razie musielibyśmy w tej szufladce umieścić hiszpańskiego, niemieckiego, polskiego, portugalskiego, francuskiego i włoskiego ministra przemysłu. Wszyscy oni w wydaniu "Le Monde” z 10 lutego powtórzyli, iż musimy uczynić interesy Wspólnoty fundamentalnym czynnikiem w pracy instytucji europejskich, a w tym przypadku - jak stwierdzili - z pewnością nie zdoła ich ochronić, jakkolwiek szlachetna, klauzula ochronna.
Przeprowadziliśmy doskonałe ćwiczenie akademickie z dziedziny międzynarodowych stosunków handlowych, nie działając jednak w interesie Europy. Z tego powodu...
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Marielle De Sarnez
(FR) Panie Przewodniczący! Przedmiotowa umowa o wolnym handlu jest pierwszą rozpatrywaną od chwili wejścia w życie traktatu lizbońskiego i dlatego właśnie jako posłowie do Parlamentu Europejskiego uważamy, że nie może ona wejść w życie do chwili uzyskania przez nas solidnych gwarancji, które muszą ponadto stać się modelem dla przyszłych umów handlowych. Dlatego właśnie naszym - Waszym i naszym - zadaniem jest dopilnować prawidłowego wdrożenia tych mechanizmów, aby chronić gospodarkę Europy przed zakłóceniami konkurencji.
Nie zwalnia nas to jednak w żaden sposób z obowiązku strategicznego myślenia w dwóch obszarach. Po pierwsze, aby zagwarantować rzeczywiście uczciwą konkurencję, w umowach handlowych trzeba brać pod uwagę standardy społeczne, zdrowotne i środowiskowe. To podstawowy wymóg.
Po drugie, Europa musi wreszcie zyskać narzędzia niezbędne w celu utrzymania lub odzyskania mocy produkcyjnych - na przykład w przemyśle lub rolnictwie - oraz podtrzymania (i jest to bezwzględnie konieczne z punktu widzenia jej przyszłości) postępu technicznego.
Claudio Morganti
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Mam tylko nadzieję, że to, o czym obecnie dyskutujemy, nie stanie się dodatkowym, a może wręcz śmiertelnym ciosem dla naszych gospodarek. Zalewają nas już towary produkowane niskim lub bardzo niskim kosztem, głównie w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej. Nieuczciwa konkurencja powaliła już na kolana wiele włoskich przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP. Oznacza to, że nie są one w stanie konkurować na rynku, co ma tragiczne konsekwencje dla gospodarki, zwłaszcza z punktu widzenia zatrudnienia.
Przedmiotowa umowa przewiduje różne klauzule ochronne i zabezpieczające, ale kto zagwarantuje nam, że te reguły będą realnie stosowane w przyszłości? Nadal jest zbyt wiele niewiadomych, a możliwe korzyści dla kilku wielkich producentów nie mogą być zawsze osiągane kosztem tych najmniejszych. W moim regionie - w Toskanii - przemysł włókienniczy, który historycznie zawsze był motorem wzrostu, jest już w bardzo złym stanie wskutek konkurencji z Azji. Mam tylko nadzieję, że sama Europa nie zada ostatecznego ciosu temu sektorowi, a prawdopodobnie i wielu innym, tą umową.
Nie zagłosujemy za przyjęciem przedmiotowej umowy.
Peter Šťastný
(SK) Panie Przewodniczący! Od początku negocjacji w maju 2007 roku umowa o wolnym handlu z Koreą Południową podążała długą i trudną drogą. Mimo oczywistych korzyści dla obydwu stron niektóre najważniejsze sektory przemysłu europejskiego były narażone na poważne ryzyko. Sam przedstawiałem w Parlamencie swoje zastrzeżenia, wzywając do ustanowienia sprawiedliwych i wyważonych reguł.
Rozwiązaniem okazała się dwustronna klauzula ochronna. Pragnę podziękować panom posłom Robertowi Sturdy'emu i Pablowi Zalbie Bidegainowi jako sprawozdawcom, jak też wszystkim innym zaangażowanym osobom. Dzięki ich wspólnym wysiłkom gospodarki UE i Korei Południowej zyskają miliardy euro. Od lipca 2011 roku prawdziwymi wygranymi staną się konsumenci i obywatele z obydwu stron.
Mario Pirillo
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Wszyscy mówią, że umowa o wolnym handlu z Republiką Korei stanowi instytucjonalną i strategiczną innowację ze strony Unii. Wręcz przeciwnie - jest to nierównoprawna umowa, która negatywnie odbije się na stanie europejskiego przemysłu wytwórczego.
Eliminacji ceł na produkty koreańskie w zamian za podniesienie standardów środowiskowych i społecznych w Korei nie można uznać za uczciwą transakcję. Koreański przemysł stoczniowy otrzymuje znaczącą pomoc państwa, która pozwoliła mu uzyskać 30-procentowy udział w rynku światowym. Oznacza to, że przemysł europejski - motoryzacyjny, włókienniczy, chemiczny czy każdy inny - musi bronić się przed konkurencją, która jest nieuczciwa jeżeli nie w teorii, to w praktyce.
Wprowadzenie klauzuli ochronnej jest środkiem właściwym, lecz niewystarczającym z uwagi na liczne niedociągnięcia umowy. Dlatego też wzywam Komisję Europejską do większej ostrożności, jeżeli rzeczywiście jej celem jest obrona europejskich interesów gospodarczych.
João Ferreira
(PT) Panie Przewodniczący! To szczytowe uosobienie wizji handlu ukierunkowanej wyłącznie na konkurencję, nie zaś na harmonizację i wzajemność - na konkurencję między krajami, producentami i pracownikami.
Jak zwykle oczekuje się, że dzięki tej umowie o wolnym handlu wielkie grupy gospodarcze i ponadnarodowe spółki odniosą zyski liczone w milionach euro. Jak zwykle jednak nie dostrzega się drugiej strony medalu: poświęcenia miliona drobnych producentów oraz małych i średnich przedsiębiorstw, ustępstw środowiskowych, niszczenia mocy produkcyjnych i miejsc pracy oraz ataku na wynagrodzenia i prawa pracownicze.
Przedmiotowa umowa dotknie przede wszystkim kraje takie jak Portugalia i regiony najbardziej zależne od sektorów, o których mowa: włókienniczego, części motoryzacyjnych i elektronicznego. Znaczące jest to, że sam sprawozdawca wspomniał o nieuchronnych zwolnieniach w całej Europie, wiemy też jednak, iż umowie sprzeciwiają się związki zawodowe i organizacje wiejskie z Republiki Korei.
Jasne jest zatem, kto wygra, a kto przegra na jej ostatecznym zawarciu.
Bastiaan Belder
(NL) Panie Przewodniczący! Omawiana umowa handlowa z Koreą Południową jest ambitna i kompleksowa. Pomoże ona usunąć najważniejsze bariery handlowe, na czym zyskają europejskie przedsiębiorstwa. Lepszy dostęp do rynku południowokoreańskiego poprawi pozycję rynkową europejskich firm.
Biorąc pod uwagę, że inni znaczący gracze tacy jak Stany Zjednoczone, Chile i kraje EFTA starają się zawrzeć lub zawarli już umowy handlowe z Koreą Południową, jest to krok bardzo ważny. Umowa ta dowodzi, że Unia Europejska nie stara się odgrodzić od otwartego i zrównoważonego handlu w chwili, gdy część innych krajów przejawia tendencje protekcjonistyczne. Handel wskazuje drogę wyjścia z kryzysu gospodarczego, ale nie można dopuścić, by wolny handel prowadził do wolnej amerykanki.
Branże stalowa i motoryzacyjna są zaniepokojone i nie bez powodu. Wdrażając omawianą umowę, musimy ściśle monitorować, czy druga strona przestrzega wszystkich warunków, i musimy zagwarantować sobie zdolność szybkiego i skutecznego wprowadzenia w życie w razie potrzeby dwustronnych klauzul ochronnych.
Karel De Gucht
komisarz - Panie Przewodniczący! Postaram się mówić jak najkrócej.
Po pierwsze, jeżeli chodzi o pytanie zadane przez hrabiego Dartmouth w sprawie naruszenia praw własności intelektualnej, w tym patentów w państwach trzecich, podmioty dotknięte takim naruszeniem powinny odwołać się do dostępnych środków egzekwowania swoich praw, w tym w razie potrzeby wejścia na drogę sądową, gdyż jest to spór między dwiema prywatnymi firmami.
W konkretnym przypadku Avon Protection stosowne byłoby, aby Pański wyborca starał się w pierwszej kolejności dochodzić roszczeń związanych z zarzucanym naruszeniem patentowym przy wykorzystaniu ram prawnych istniejących w Korei. Jeżeli środki egzekwowania tych praw dostępne w Korei nie okażą się działać w wystarczająco sprawiedliwy lub sprawny sposób, Komisja przyjrzy się tej kwestii.
Jeżeli chodzi o uwagi pana posła Jadota, pierwotny projekt koreańskiego ustawodawstwa zmusiłby producentów samochodów z UE do redukcji emisji CO2 dwukrotnie większej niż w przypadku koreańskich producentów samochodów. Wynikało to przede wszystkim z faktu, że wnioskowane ograniczenia emisji nie były proporcjonalne, lecz silnie progresywne i uzależnione od poziomu emisji danego pojazdu. W związku z tym mimo faktu, że odpowiadają oni za niewielki odsetek sprzedaży samochodów w Korei - 3 % w 2009 roku - a w związku z tym za małą część emisji generowanej przez samochody w tym kraju, europejscy producenci musieliby wnieść nieproporcjonalnie wielki wkład w jej redukcję. Średnia redukcja ich emisji w latach 2009-2015 wyniosłaby 23 % w porównaniu do zaledwie 10 % w przypadku ich koreańskich konkurentów, którzy odpowiadają za 95 % ogólnej sprzedaży samochodów w Korei. Taki rozkład obciążeń nie byłby sprawiedliwy i dlatego rozmawialiśmy o tej kwestii ze stroną koreańską.
Wreszcie, pragnę podziękować wszystkim uczestnikom procesu legislacyjnego - Komisji Handlu Międzynarodowego (INTA), sprawozdawcom Komisji, przewodniczącemu Komisji INTA, Radzie oraz moim własnym służbom w Komisji - za danie bardzo dobrego przykładu tego, jak powinna wyglądać procedura ratyfikacji na mocy Traktatu z Lizbony.
Robert Sturdy
sprawozdawca - Panie Przewodniczący! Również pragnę podziękować panu komisarzowi. Proces przebiegał doskonale. Przez lata uczestniczyłem w wielu procedurach współdecyzji i muszę powiedzieć, że ta była jedną z najlepszych. Poziom debaty wśród kontrsprawozdawców był fenomenalny. Niemal wszyscy wnieśli bardzo wartościowy wkład.
Pragnę tutaj skorzystać ze sposobności, aby podziękować panu posłowi Moreirze, który stał na czele komisji. Nie sądzę, aby bez jego wiedzy fachowej udało się uzyskać zadowalający wynik w odniesieniu do procedury komitetowej - był to szczególnie trudny moment pod koniec negocjacji. Podniesiono tu dziś wiele zagadnień. Pragnę zwrócić się do pana posła Jadota: Yannick, mam nadzieję, że Twoi hodowcy świń w Bretanii znacząco na tym zyskają, gdyż producenci wieprzowiny w całej Europie słabo sobie radzą. Zwracam na to uwagę tylko dlatego, że zajmuję się rolnictwem.
Jak powiedziałem, debata była doskonała. Zawsze mamy do czynienia z dwoma poglądami i pan poseł Susta ma bez wątpienia rację: między protekcjonistami a zwolennikami wolnego rynku nieodmiennie występują różnice.
Pragnę tylko powiedzieć, że nie możemy wsadzić głowy w piasek, zamknąć drzwi i oczekiwać, że świat nie podąży dalej bez nas, gdyż właśnie to uczyni. Czy nam się to podoba czy nie, funkcjonujemy w ramach światowego rynku. Stwarza to pewne problemy, ale jest faktem. Jestem przekonany, że daje to Unii Europejskiej ogromną sposobność, by wyjść z problemów spowodowanych kryzysem finansowym. Ustanowiliśmy standard dla przyszłych umów, ale nie będą one tak łatwe, jak ta. Jestem przekonany, że zajmiemy się teraz porozumieniami dużo trudniejszymi i cieszę się na przyszłą współpracę z Komisją.
Pragnę podziękować wszystkim, którzy wzięli dziś wieczorem udział w debacie. Była ona doskonała i pokazuje, jak szerokie horyzonty ma Parlament.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się jutro w południe (w czwartek 17 lutego 2011 r.).
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
George Sabin Cutaş
Uważam, że wejście w życie umowy o wolnym handlu między UE a Koreą będzie miało korzystny wpływ na gospodarkę Unii Europejskiej. Po pierwsze, pozwoli ono osiągnąć oszczędności na opłatach celnych szacowane na 1,6 miliarda euro rocznie. Przyniesie także wzrost handlu, zwłaszcza w sektorze usługowym, gdzie przyszłe zwiększenie wymiany ocenia się na 70 %, oraz w sektorze rolnym, gdzie obecnie wartość wywozu z Unii Europejskiej do Korei sięga miliarda euro rocznie.
Jest to zarazem umowa ambitna i nowatorska - pierwsza z nowej generacji umów o wolnym handlu, które zawierają zarówno rozdział o zrównoważonym rozwoju oraz przestrzeganiu standardów pracy, jak i mechanizm monitorowania przewidujący udział społeczeństwa obywatelskiego. Obawy co do problemów, jakie koreańska konkurencja mogłaby spowodować we wrażliwszych branżach Unii, na przykład w przemyśle motoryzacyjnym, udało się rozwiać dzięki zamieszczeniu w umowie klauzuli ochronnej. Zostanie ona wykorzystana w celu wdrożenia środków służących monitorowaniu przywozu i wywozu oraz oceny skutków umowy dla poszczególnych sektorów.
