Επανάληψη της συνόδου
Πρόεδρος
Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είχε διακοπεί στις 21 Νοεμβρίου 1997.

Καλωσόρισμα
Πρόεδρος
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δίνει μεγάλη σημασία στις σχέσεις του με τη Ρωσία. Αποτελεί επομένως μεγάλη χαρά για μένα να ανακοινώσω την παρουσία της αντιπροσωπίας της Δούμας και του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου στο θεωρείο των επισήμων, της οποίας προεδρεύει ο κ. Vladimir Ryzhkov, πρώτος αντιπρόεδρος της κρατικής Δούμας και πρόεδρος της αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
(Χειροκροτήματα) Καλωσορίζω επισήμως την αντιπροσωπεία και τους συγχαίρω για το εποικοδομητικό και πολύτιμο έργο που διεξάγουν, δεδομένου του πλαισίου στο οποίο συνέρχεται η πρώτη συνάντηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Συνεργασίας της Ρωσίας.

Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών
Πρόεδρος
Τα συνοπτικά πρακτικά της συνεδρίασης της Παρασκευής 21 Νοεμβρίου 1997 έχουν διανεμηθεί.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;

Cox
Κύριε Πρόεδρε, σε ό, τι αφορά τα πλήρη πρακτικά, έχετε σημειώσει, εσείς ο ίδιος ή οι υπηρεσίες σας, σε ποιό σημείο βρίσκεται η επικοινωνία σας με το μέλος του Σώματος που απηύθυνε βαριές καταγγελίες ποινικής φύσεως σχετικά με την κτιριακή πολιτική του θεσμικού αυτού οργάνου;

Πρόεδρος
Κύριε Cox, όντως υπήρξε κάποια ανταλλαγή επιστολών. Ευχαρίστως θα αναθέσω να σας δοθούν φωτοαντίγραφα για την πληροφόρησή σας.
(Εγκρίνονται τα συνοπτικά πρακτικά)

Ημερήσια διάταξη
Πρόεδρος
Έλαβα από τον κ. Bazin την αίτηση η έκθεσή του Α4-0369/97, η οποία είχε εγγραφεί χωρίς συζήτηση, να μην υποβληθεί σε ψηφοφορία αύριο αλλά κατά την περίοδο συνόδου του Δεκεμβρίου στο Στρασβούργο.

Bazin
Κύριε Πρόεδρε, οι λόγοι που αιτιολογούσαν το αίτημα αυτό δεν υφίστανται πλέον σήμερα. Σας ζητώ, λοιπόν, να το θεωρήσετε άκυρο και να διατηρήσετε την καταχώρηση στην αυριανή συνεδρίαση.

Πρόεδρος
Πολύ καλά, κύριε Bazin. Όπως γνωρίζετε, εάν δεν υπάρξει αλλαγή, το σημείο αυτό περιλαμβάνεται στην ημερήσια διάταξη της αυριανής συνεδρίασης.

Πρόεδρος
Έλαβα από την Επιτροπή Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας αίτηση εγγραφής, σύμφωνα με τη διαδικασία χωρίς έκθεση (άρθρο 99 του Κανονισμού), της πρότασης κανονισμού του Συμβουλίου με την οποία παρατείνεται η ισχύς του προγράμματος προώθησης της διεθνούς συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας - Πρόγραμμα SYNERGY (C4-0555/97).
(Το Σώμα εγκρίνει την αίτηση)

Διεύρυνση - Ατζέντα 2000
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση των ακόλουθων εκθέσεων:
Α4-0368/97 των κ.κ. Oostlander και Barσn Crespo , εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, σχετικά με τηv αvακoίvωση της Επιτρoπής "Ατζέvτα 2000 - Για μια ισχυρότερη και διευρυμέvη Έvωση» (COM(97)2000 - C4-0371/97)·-Α4-0331/97 του κ. Colom i Naval, εξ ονόματος της Επιτροπής Προϋπολογισμών, σχετικά με τηv Ατζέvτα 2000: τo δημoσιovoμικό πλαίσιo της Έvωσης 2000-2006, σύστημα μελλoντικής χρηματoδότησης (COM(97)2000 - C40372/97).
Oostlander
Κύριε Πρόεδρε, πριν από δέκα χρόνια θα θεωρούνταν κανείς ονειροπόλος αν σκεφτόταν την ένταξη των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης στην Ένωση. Τώρα αποτελεί πραγματικότητα. Και το έχουμε συνηθίσει τόσο, ώστε η μόνη αντίδραση ορισμένων είναι: και τί θα μας κοστίσει;
Ωστόσο, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ζούμε με όνειρα που πραγματοποιήθηκαν μόνον κατά το ήμισυ και ότι δεν είμαστε προετοιμασμένοι για το άλλο μισό. Αναφέρω μερικά καίρια στοιχεία. Η Διακυβερνητική Διάσκεψη του Αμστερνταμ απέδωσε για το Κοινοβούλιο και την Ένωση πολλά θετικά, αλλά οι υπουργοί δεν κατόρθωσαν να καταστήσουν την Ένωση ικανή να δεχθεί μια επέκταση κατά άλλα δώδεκα μέλη. Η θέση του Συμβουλίου ότι χρειάζεται να το σκεφθούμε μόνον όταν η Ένωση θα μετρά πάνω από είκοσι μέλη, οδήγησε σε μια κατανομή των υποψηφίων χωρών μέλων σε μια ομάδα πέντε προνομιούχων αφενός και στις υπόλοιπες χώρες αφετέρου. Αυτή η πρόταση είναι αποκαρδιωτική για τις κυβερνήσεις και για τους πολίτες που καλούνται να εφαρμόσουν, και αντίστοιχα να υποστούν, μια θαρραλέα μεν, αλλά βαρειά πολιτική. Ευτυχώς υπάρχουν τέτοιες θαρραλέες κυβερνήσεις, τέτοιοι θαρραλέοι πολίτες στην Κεντρική Ευρώπη, αλλά πρέπει να τους φερόμαστε με σεβασμό. Έχω υπόψη ιδίως τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, όπου οι μεταρρυθμιστικές κυβερνήσεις καταπολεμούν με τον πιο δραστήριο τρόπο τη διαφθορά και τα άλλα προβλήματα. Δεν είναι δίκαιος για αυτούς ο διαχωρισμός σε δύο τάξεις. Επιπλέον, η άποψη αυτή μειώνει την πίεση στους εκλεκτούς να συνεχίσουν δραστήρια. Κι όμως ξέρουμε ότι όλες οι υποψήφιες χώρες έχουν να κάνουν πολλά. Δεν μας συμφέρει το ενδεχόμενο η προνομιούχος θέση ορισμένων χωρών να οδηγήσει στο να μας έλθουν κιόλας με απαιτήσεις.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταλαβαίνει ότι μια αυστηρή κατάταξη των υποψηφίων χωρών μελών δεν είναι ρεαλιστική. Σε κάθε ετήσια ή, όπως προτείνουμε εμείς, εξαμηνιαία αξιολόγηση μπορεί να διαπιστώνεται ότι η σειρά των υποψηφίων κρατών άλλαξε και πάλι. Αυτό είναι λογικό, διότι όλες αυτές οι χώρες αναπτύσσονται ραγδαία και έχουν φιλόδοξες κυβερνήσεις, αν όλα πάνε καλά. Επιδόθηκαν σε ευγενή άμιλλα μπορούμε να πούμε. Μερικές ίσως καταφέρουν να αναπτυχθούν πιο γρήγορα από τις άλλες. Αυτό εξαρτάται από την ποιότητα του μόχθου τους και από την ποιότητα των δημοσίων αρχών και των κυβερνήσεών τους.
Σχεδόν σύσσωμο το Κοινοβούλιο υποστηρίζει τη δικαιολογημένη αίτηση της Επιτροπής να γίνει, πριν από την επόμενη ένταξη, μια Διακυβερνητική Διάσκεψη για την πραγματική μεταρρύθμιση της Ένωσης. Και αυτό εκ των πραγμάτων αφαιρεί κάθε βάση για το διαχωρισμό των υποψηφίων χωρών σε δύο ομάδες. Διότι, εφόσον αποφασισθεί να προηγηθεί μια Διακυβερνητική Διάσκεψη, θα αντιμετωπίσουμε μετά μόνο το ζήτημα της ένταξης δέκα πολύ διαφορετικών χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της Κύπρου. Δεν χρειάζεται να προχωρήσουμε τότε σε μια κατανομή σε δύο τάξεις βάσει μιας πρότασης του Συμβουλίου η οποία δεν ισχύει πια.
Η πολιτική απόφαση να προχωρήσουμε στον δρόμο προς την ένταξη, μέσω των ενισχυμένων διαδικασίων ένταξης και διαπραγμάτευσης με όλα τα υποψήφια κράτη που είναι και κράτη δικαίου, πρέπει να ληφθεί τώρα. Δεν χρειάζεται να διακόψουμε την πορεία με πολιτικές αποφάσεις ή θέτοντας επί τάπητος ορισμένα θέματα, όπως για παράδειγμα τα τελευταία κεφάλαια. Αυτά τα θέματα θα συζητηθούν όταν έλθει η ώρα. Να μην υπάρχουν λοιπόν επιπλέον φραγμοί για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες. Αυτό, το ονομάσαμε αρχή αφετηρίας. Πρόκειται για ένα ουσιαστικό ξεκίνημα και όχι για ένα συμβολικό ξεκίνημα με οικογενειακή φωτογραφία.
Γνωρίζουμε όλοι μας ότι οι διμερείς διαπραγματεύσεις θα διαφέρουν πολύ, επειδή οι εταίροι διαφέρουν πολύ. Η Ουγγαρία θα μπορούσε για παράδειγμα να ξεκίνησει από το κεφάλαιο 20, ενώ η Βουλγαρία από το κεφάλαιο 2. Πάντως συμμετέχουν στον ίδιο αγώνα. Ο μεν μπορεί να αντέξει πιο εντατικές διαπραγματεύσεις από τον δε. Με την πάροδο του χρόνου, θα φτάσουν οι χώρες στο τέρμα. Αυτό δεν αποτελεί δική μας πολιτική απόφαση, αλλά εξαρτάται από τις ικανότητες των ιδίων των χωρών. Μόνο στο τέλος των διαπραγματεύσεων ακολουθεί η πολιτική μας απόφαση να δεχθούμε ή όχι την ένταξή τους.
Μπορούν να υπάρξουν υποψήφιες χώρες που μας προκαλούν έκπληξη με την ανάπτυξή τους, ενώ άλλες ίσως μας απογοητεύουν. Όλα αυτά εξαρτώνται από τις προσπάθειες των ιδίων των χωρών, και βέβαια από τη δική μας βοήθεια στη βελτίωση της δημόσιας διοίκησής τους. Είναι πολύ θετικό ότι στην Ατζέντα 2000 διατίθεται τόσο μεγάλο μέρος του προγράμματος PHARE για αυτόν τον σκοπό.
Μια που μιλάμε για την ποιότητα διοίκησης και την ποιότητα του κράτους-δικαίου, είναι κρίμα που πρέπει να διαπιστώσουμε ότι η Σλοβακία δεν ανταποκρίνεται στα κριτήρια της Κοπεγχάγης και στα κριτήρια για το κράτος δικαίου και τη δημοκρατία, όπως εντάχθηκαν μετά από δική μας επιθυμία στην Συνθήκη του Αμστερνταμ. Μόλις αλλάξουν πορεία στη Μπρατισλάβα, η χώρα θα αποτελέσει ένα από το πιο ανεπτυγμένα υποψήφια μέλη. Ίσως πρέπει πρώτα να αναλάβει εκεί μια κυβέρνηση η οποία να απεικονίζει καλύτερα τον ευρωπαϊκό χαρακτήρα της χώρας απ' ό, τι η σημερινή. Ωστόσο, δεν θέλουμε να απομονώσουμε ούτε χώρες σαν αυτήν. Εκτός από τις διμερείς διαδικασίες, προτείνουμε και πολυμερείς διαβουλεύσεις. Στην ευρωπαϊκή διάσκεψη μπορούμε να συζητήσουμε με όλα τα υποψήφια κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, της Σλοβακίας, της Μάλτας ή οποιασδήποτε άλλης χώρας. Να συζητήσουμε με αυτές τις χώρες υποθέσεις κοινού ενδιαφέροντος του δευτέρου και τρίτου πυλώνα κατά τις ετήσιες διασκέψεις υπουργών. Σε αυτό το πλαίσιο, υπάρχει και η πρόταση να καλέσουμε μια πιο περιορισμένη ομάδα, δηλαδή μόνον τα κράτη δικαίου, για συνεχείς και πιο εκτενείς διαβουλεύσεις για πολλά θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Αυτό θα αποτελέσει ένα είδος προετοιμασίας για το τί θα συμβεί μετά την ένταξή τους. Αυτές οι διαβουλεύσεις θα μπορούσαν με τη σειρά τους να εμπνεύσουν την ευρωπαϊκή διάσκεψη. Θεωρούμε άλλωστε απαράδεκτη την έλλειψη μιας πλήρους εξωτερικής πολιτικής απέναντι στην Κύπρο. Διαπιστώνουμε σοβαρά κενά στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης. Δεν επιτρέπεται η Ένωση να περιορίζει την εξωτερική της πολιτική σε επαφές στα πλαίσια της ένταξης νέων χωρών· οφείλει να κάνει σοβαρές προσπάθειες για την επίλυση των προβλήματων του διχασμένου νησιού. Έχουμε τον αντιπρόσωπό μας στη Μέση Ανατολή, μπορούμε να έχουμε έναν μεσολαβητή στην Κύπρο, ο οποίος να βοηθήσει από ευρωπαϊκή άποψη την Κύπρο να λύσει τα προβλήματά της.
Η Τουρκία δεν φαίνεται να έχει πάρει τον δρόμο προς την ένταξη στην Ένωση - αυτό προκύπτει από τις πράξεις της. Διαφορετικά, η χώρα θα συνεργαζόταν επικοδομητικά για την επίλυση του κυπριακού ζητήματος ή θα προσέφερε τις καλές της υπηρεσίες. Ακόμα πιο δύσκολο στην Τουρκία είναι η μεταμόρφωσή της σε ένα σταθερό και δημοκρατικό κράτος δικαίου. Να μην υποεκτιμώνται αυτές οι δυσκολίες· θα χρειασθεί χρόνος πολύς για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός. Αναγνωρίζουμε ότι δεν μπορεί να γίνει στο άψε-σβήσε. Για χάρη των πολλών φίλων καλής θέλησης στην Τουρκία, η ευρωπαϊκή διάσκεψη θα αποτελέσει γέφυρα ώστε να διατηρούνται θετικές επαφές με την Τουρκία, πέραν των επαφών μέσω της τελωνειακής ένωσης.
Το να επεκταθεί η δική μας ένωση κρατών δικαίου με μια σειρά χωρών οι οποίες μέχρι πρόσφατα αναστέναζαν κάτω από ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, αποτελεί ένα ιδανικό το οποίο δεν πρέπει να προσεγγίσουμε με τον υπολογιστή στο χέρι. Αυτό θα ήταν ένα κακό σημάδι για την ποιότητα του ευρωπαϊκού πολιτισμού μας. Πάντως, είναι καλό να υπολογίσουμε πώς μπορούμε να ενισχύσουμε οικονομικά την ένταξη και πόσο θα κοστίσει. Στο Κοινοβούλιο οι απόψεις διαφέρουν. Όμως, η διαφορά μεταξύ μας ανέρχεται μόνο σε ένα τέταρτο σεντ για κάθε φιορίνι φόρου. Δεν πρόκειται λοιπόν για δραματικό χάσμα. Πιστεύω ότι η σημερινή πολιτική οικονομιών του Κοινοβουλίου θα καταστήσει δυνατή την υλοποίηση της ένταξης μέσα στα συμφωνημένα περιθώρια.
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, πολυάριθμα ανεξάρτητα ερευνητικά όργανα έχουν αποδείξει ότι θα ωφεληθούμε όλοι μας. Το μεγαλύτερο κέρδος όμως αποτελεί η εγγύηση ασφάλειας και ένα περιβάλλον με σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: η μόνιμη απαλλαγή των λαών από τον ολοκληρωτισμό, μια κοινωνικά και οικολογικά σωστή ανάπτυξη βάσει μιας ευνομούμενης δημοκρατίας. Γενεές ολόκληρες το ποθούσαν. Τώρα μπορούμε εμείς να δώσουμε την ώθηση, ώστε να πραγματοποιηθεί.
(Χειροκροτήματα)

Barσn Crespo
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, συναντηθήκαμε σήμερα για να ξεκινήσουμε μια νέα εποχή στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση στην αρχή της νέας χιλιετηρίδας. Με βάση την Ατζέντα 2000 , πρέπει να στείλουμε ένα σαφές και συγκεκριμένο μήνυμα στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου και πιστεύω πως βρισκόμαστε ενώπιον μιας ιστορικής ευκαιρίας, η οποία αξίζει κυρίως δύο σκέψεις. Η πρώτη είναι πως οι Ευρωπαίοι της Ένωσης έχουμε την ιστορική ευκαιρία να ξεπεράσουμε το Μόναχο, δηλαδή την εγκατάλειψη των λαών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης το 1939, και πρέπει να το κάνουμε βάσει των όσων έχουμε οικοδομήσει. Πιστεύω, επομένως, πως πρόκειται για μία ιστορική τροπολογία, την οποία πρέπει να χαιρετήσουμε γιατί στην Ευρώπη της ελευθερίας προσθέτουμε την Ευρώπη της βούλησης, στην οποία θέλουν να προσχωρήσουν έντεκα χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, καθώς και η Κύπρος, και λυπούμαστε που η σημερινή κυβέρνηση μιας φίλης και φιλικής χώρας, της Μάλτας, δεν έχει προστεθεί ανάμεσά τους.
Επομένως, πιστεύω πως, καταρχάς, πρέπει να μιλήσουμε για τον τρόπο έναρξης αυτής της διαδικασίας προσχώρησης και πιστεύω πως το Κοινοβούλιο διατίθεται να βεβαιώσει πως αναγνωρίζεται σε αυτές τις χώρες το δικαίωμα προσχώρησης στην Ένωση, πως πιστεύουμε ότι πρέπει να ξεκινήσουμε αυτή την πορεία της διαδικασίας διεύρυνσης, της ενισχυμένης και ταχείας προσχώρησής τους, ξεκινώντας αφενός με μία επίσημη πράξη, η οποία να αντανακλά την ιστορική σπουδαιότητα αυτής της στιγμής, και καθορίζοντας αφετέρου ένα γενικό πλαίσιο, όπως έχουμε κάνει άλλες φορές, ούτως ώστε να προχωρήσουμε με τάξη και δημοκρατικότητα. Πιστεύω πως αυτά είναι τα πρώτα δύο βήματα για τα οποία πρέπει να δημιουργηθεί μια διαδικασία διαπραγμάτευσης.
Και, αν μου επιτρέπετε κύριε Πρόεδρε - για να συγκρίνω την παρούσα στιγμή με μία από τις μεγάλες ευρωπαϊκές κληρονομιές, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, την πρώτη φορά που οι Έλληνες έκαναν ανακωχή - πιστεύω πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια αναλογία με τις Ολυμπιάδες. Θα ορίσουμε εδώ μια κοινή αφετηρία, πράγμα που δεν σημαίνει ένα κοινό τέρμα. Δηλαδή, με βάση την αναγνώριση των δικαιωμάτων που εκφράζονται στις Συνθήκες μας και στη Σύνοδο Κορυφής της Κοπεγχάγης, οι χώρες αυτές θα πρέπει να καταβάλουν γενναίες προσπάθειες για να μπορέσουν να προσεγγίσουν τους κανόνες, το κοινοτικό κεκτημένο, που διέπουν τις σχέσεις μας. Και για αυτό πρέπει να βασιστούν στην δική μας βοήθεια, γιατί αντιμετωπίζουν μια τριπλή πρόκληση. Αυτές οι χώρες - και, όπως και ο κύριος Πρόεδρος έτσι και εγώ, και χωρίς να το θέλω, έζησα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου σε ένα καθεστώς δικτατορίας - πρέπει να παγιώσουν την δημοκρατία, να αναδιαρθρώσουν την οικονομία τους και να μάθουν τι σημαίνει καλή γειτονία κατά την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Και γι' αυτό πιστεύω πως είναι απαραίτητο να ανοίξουμε τις μεγάλες πόρτες, να δεχτούμε αυτές τις χώρες και να αρχίσουμε τη διαδικασία της διεύρυνσης γενναιόδωρα και ελεύθερα. Και σε αυτή την επίσημη πράξη πιστεύω ότι πρέπει να προσθέσουμε πως κατανοούμε ότι πρόκειται για ένα σφαιρικό σχέδιο, μια διαδικασία που πρέπει να μας συμπεριλαμβάνει όλους. Και επομένως, πιστεύω πως πάνω σε αυτή τη βάση, και πιστεύω πως η Επιτροπή θα τη δεχτεί, μπορεί η Επιτροπή, εφόσον το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο διαμορφώσει αυτό το γενικό πλαίσιο, να αρχίσει τη διαδικασία διμερών διαπραγματεύσεων με αυτές τις χώρες, με ανοιχτή κρίση και με σαφές συναίσθημα ευθύνης απέναντι στο Κοινοβούλιο.
Η δεύτερη σκέψη, κύριε Πρόεδρε, αναφέρεται στις επιπτώσεις. Όταν μιλάμε για επιπτώσεις, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας μία περίπλοκη κατάσταση, και πρέπει να έχουμε την ικανότητα να προσαρμόσουμε τα συμφέροντά μας, τα εθνικά και τα κοινοτικά, στην αναγκαία εμπορική και πολιτική αλληλεγγύη και ελευθερία που διακηρύσουμε, και αυτό δεν είναι εύκολο. Απόδειξη αυτού αποτελεί το γεγονός πως, σε αυτό το Κοινοβούλιο, σχεδόν όλες οι επιτροπές δούλευαν εντατικά αυτούς τους μήνες για να μπορέσουν να καθορίσουν ποια είναι τα πεδία στα οποία πέρα από τριβές μπορούν να υπάρξουν και συμφέροντα.
Και εδώ μου φαίνεται πως αυτό που σήμερα πρέπει να θυμηθούμε - πέρα από το γεγονός ότι οι περισσότεροι από τους παρευρισκόμενους εδώ είμαστε αποτέλεσμα σταδιακών διευρύνσεων ενός σχεδίου που, αρχικά, αποτελούσε ένα ιστορικό παράλογο, το οποίο ευτυχώς παγιώθηκε μεταβάλλοντας την ιστορία - είναι πως ο ισολογισμός όλων των διευρύνσεων που έγιναν, από τον αρχικό πυρήνα των έξι χωρών, ήταν εν γένει θετικός και δεν έλειψαν αυτοί που είπαν πως όδευε προς την αποτυχία, πως θα αποτελούσε μια παταγώδη αποτυχία. Και ωστόσο, λόγω της κοινής βούλησης για ειρήνη, δημοκρατία και ευημερία, μπορέσαμε να διαψεύσουμε χιλιάδες ειδήμονες και δυσοίωνες προβλέψεις.
Και πιστεύω πως αυτό το κριτήριο πρέπει να το θέσουμε τη στιγμή που θα διαμορφώσουμε τη μεγαλύτερη διεύρυνση, την μεγαλύτερη ιστορική πρόκληση. Και όχι μόνο για πολιτικούς λόγους. Υπάρχουν επίσης - θα έλεγα - κοινοί λόγοι εγωισμού. Έχουμε μια εντυπωσιακή αγορά που ανοίγεται μπροστά μας, μια αγορά υποψηφίων χωρών που έχουν χαμηλότερο εισόδημα, με τις οποίες έχουμε αυτή τη στιγμή θετικές εμπορικές ισορροπίες και αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι όχι μόνο να γνωρίζουμε πώς να επωφεληθούμε της κατάστασής μας αλλά και να ανοιχτούμε σε αυτές τις χώρες γιατί αυτό δεν επηρεάζει μόνο την ευημερία μας αλλά και τη σταθερότητα στην Ευρώπη.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα συνεχίσω πολύ ακόμη. Θα ήθελα απλά να ευχαριστήσω για το έργο τους, εκτός από τον συνεισηγητή μου, τον κύριο Oostlander, για την ακατάπαυστη και άκαμπτη επιμονή του κατά το έργο του, και τους άλλους συντάκτες γνωμοδότησης που συνεργάστηκαν επισημαίνοντας - και θα το κάνουν εξ ονόματος των επιτροπών τους - πως υπάρχουν κάποια σημαντικά ζητήματα που πρέπει να αναφερθούν.
Έγινε εδώ λόγος για το κόστος. Πιστεύω πως δεν μπορούμε να μιλάμε για το κόστος χωρίς την εκτίμηση των κερδών, αλλά μου φαίνεται πως η Επιτροπή Προϋπολογισμών - και σε αυτό συμφωνούμε με την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων - έθεσε μία καλή βάση, και οι εκτιμήσεις που δίνονται, που ακόμη δεν αποτελούν δημοσιονομικές προοπτικές, είναι συνάρτηση όχι μόνο της ανάπτυξης αλλά και των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να κάνουμε, όχι για να διευρυνθούμε αλλά για να επιβιώσουμε, στη γεωργική, περιφερειακή και σε άλλες πολιτικές, γιατί αν δεν δράσουμε κατά αυτόν τον τρόπο διατρέχουμε έναν σοβαρό κίνδυνο: να μετατρέψουμε αυτή τη συζήτηση σε συζήτηση επί λογιστικών. Και είναι αλήθεια πως αν κάνουμε μια συζήτηση επί λογιστικών θα υπερισχύσει ο εγωισμός και δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε αυτό το ιστορικό βήμα.
Δεν θα συνεχίσω περισσότερο διότι εξαντλήθηκε ο χρόνος μου, κύριε Πρόεδρε. Απλά, επιτρέψτε μου να τελειώσω χρησιμοποιώντας τα λόγια ενός μεγάλου Ευρωπαίου, του Προέδρου Vaclav Havel, ο οποίος, μιλώντας για τον άνθρωπο και την ιστορία, λέει πως εμείς οι άνθρωποι προσπαθούμε να επιβληθούμε στην ιστορία αλλά η ιστορία είναι δυναμικότερη, πλουσιότερη και πιο διαλεκτική από εμάς. Και πιστεύω πως με αυτό το πνεύμα πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτή την άνευ προηγουμένου για την Ευρωπαϊκή Ένωση πρόκληση.
(Χειροκροτήματα)

Colom i Naval
Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω ειλικρινά τη γραμματεία της Επιτροπής Προϋπολογισμών για την ανεκτίμητη συνεργασία της στην προετοιμασία της έκθεσης. Πρέπει επίσης να ευχαριστήσω τη συμβολή πολλών από τους βουλευτές, ιδίως των μελών της Επιτροπής Προϋπολογισμών. Δεν θα πω, όπως συνηθίζεται σε ακαδημαϊκές ανακοινώσεις, πως αναλαμβάνω προσωπικά όλη την ευθύνη, αλλά, εφόσον ψηφίσαμε σε επιτροπή, πιστεύω πως μπορώ να πω ότι οι συνάδελφοί μου της Επιτροπής Προϋπολογισμών έχουν το μερίδιό τους στις επιτυχίες και τα λάθη της πρότασης που διατυπώνουμε ενώπιον της Ολομέλειας.
Προχωρώντας στο θέμα, κυρίες και κύριοι βουλευτές, πρέπει να επισημανθεί ότι παρότι η σημερινή κοινή συζήτηση αφορά τη διεύρυνση, η έκθεση της Επιτροπής Προϋπολογισμών δεν ασχολείται αποκλειστικά με τη διεύρυνση. Πρόκειται για μία έκθεση που αποτελεί μια πρώτη αντίδραση στην ανακοίνωση Ατζέντα 2000 και που, παρά τη σπουδαιότητα της διεύρυνσης, συμπεριλαμβάνει πολλές άλλες πτυχές. Πρώτον, ωστόσο, ας σημειωθεί πως εμείς που υποφέραμε 40 χρόνια φασιστικής δικτατορίας, που δεν απελευθερωθήκαμε από τους συμμάχους και που δεν είχαμε κανένα σχέδιο Marshall, κατανοούμε τις επιδιώξεις των πολιτών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και την επιθυμία και επιδίωξη μιας γρήγορης ένωσης μαζί μας.
(Χειροκροτήματα) Η Επιτροπή, κυρίες και κύριοι βουλευτές, τήρησε την πολιτική της υποχρέωση να υποβάλει, κατά τη Διακυβερνητική Διάσκεψη, ένα πρόγραμμα για την περίοδο μετά το 1999, το οποίο θα μπορούσαμε να ονομάσουμε "το βιβλίο των καθηκόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης» για τα πρώτα χρόνια του 2000. Ανάμεσά τους αναγράφεται με κεφαλαία η λέξη διεύρυνση, αλλά αυτό δεν αποτελεί το μοναδικό του κεφάλαιο. Εν πάση περιπτώσει προγραμματίζει όλα τα υπόλοιπα.
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι, με ή χωρίς την διεύρυνση, πρέπει να προχωρήσουμε στη μεταρρύθμιση και προσαρμογή της ΚΓΠ, και πως οι δεσμεύσεις με τη GATT και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου μας υποχρεώνουν το 2003 να αλλάξουμε ουσιαστικά στοιχεία της γεωργικής μας πολιτικής όπως αυτή έχει σήμερα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι κανονισμοί των Διαρθρωτικών Ταμείων εκπνέουν, εν όψει ή μη της διεύρυνσης, το 1999 και ότι, επομένως, θα πρέπει να προχωρήσουμε σε μια αναθεώρηση της πολιτικής συνοχής όλων όσων συγκαταλέγονται στη σημερινή κατηγορία ΙΙ των δημοσιονομικών προοπτικών.
Όσον αφορά τη Νομισματική Ένωση και το ενιαίο νόμισμα, αυτά θα λάβουν χώρα με ή χωρίς την διεύρυνση. Γνωρίζουμε μήπως τί αλλαγές θα επιφέρει το ευρώ στην εσωτερική και εξωτερική μας πολιτική; Ποιος είναι ο ρόλος της Ένωσης στο παγκόσμιο σκηνικό του 21ου αιώνα; Ποια είναι η συμβολή μας στην επίτευξη της ειρήνης; Ποιες είναι οι επιπτώσεις της Συνθήκης του Αμστερνταμ στον προϋπολογισμό της Ένωσης; Όλες αυτές οι ερωτήσεις έχουν τεθεί και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσπάθησε να τις απαντήσει μέσω της Ατζέντας 2000, η οποία συμπεριλαμβάνει ένα δημοσιονομικό πλαίσιο για την περίοδο 2000-2006.
Ήταν ένα δύσκολο έργο και είχαμε την εντύπωση πως η Επιτροπή υπήρξε υπερβολικά ρεαλιστική. Στο παρελθόν - βλέπε πακέτα Delors Ι και ΙΙ - η Επιτροπή είχε διεξαγάγει μια αξιολόγηση των στόχων και των αναγκών και στη συνέχεια είχε υποβάλει τη μετριότερη και προσεκτικότερη χρηματοδοτική πρόταση. Έχουμε επίσης την εντύπωση ότι, αυτή τη φορά, αντεστράφη η μέθοδος και ότι το σημείο εκκίνησης ήταν ένα προκαθορισμένο και αμετακίνητο δημοσιονομικό ανώτατο όριο - το περίφημο 1, 27 % του ΑΕΠ - και με βάση αυτό το δεδομένο καθορίστηκαν οι δημοσιονομικές ισορροπίες προκειμένου να χωρέσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα κάτω από αυτό το όριο.
Δεν θα αρνηθώ την πιθανότητα να πραγματοποιηθεί αυτό που λέει η Επιτροπή. Όντως, ανάμεσα στο 1997 και το 1998, ποτέ δεν φτάσαμε στο ισχύον ανώτατο όριο των ιδίων πόρων, και μόνο σε ένα οικονομικό έτος δεν μπόρεσε η αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή, έναν εκ των δύο κλάδων της οποίας αποτελεί το Κοινοβούλιο, να κάνουν σημαντικές αποταμιεύσεις σε σχέση με αυτές τις δημοσιονομικές προοπτικές. Επιπλέον, οι αποταμιεύσεις της περιόδου 1988-1996 σε σχέση με τις εγκρίσεις των εθνικών κοινοβουλίων μετά την επικύρωση της απόφασης περί ιδίων πόρων είναι μεγαλύτερες από το συνολικό προβλεπόμενο από την Επιτροπή ποσού για την περίοδο πριν από την προσχώρηση και τη διεύρυνση.
Ωστόσο, κατά την κρίση της Επιτροπής Προϋπολογισμών, η πρόταση της Επιτροπής βασίζεται σε πάρα πολλές τυχαίες υποθέσεις. Για παράδειγμα, η ετήσια συνολική αύξηση του ΑΕΠ των Δεκαπέντε θα πρέπει να είναι της τάξης του 2, 5 %. Είναι εφικτό. Μακάρι! Αλλά για την προηγούμενη περίοδο 1991-1996, η πραγματική αύξηση των Δεκαπέντε ήταν της τάξης του 1, 5 %, μια εκατοστιαία μονάδα λιγότερη ανά έτος. Αν αυτό το 1, 5 % συνεχιζόταν στην περίοδο 2000-2006, ο προβλεπόμενος από την Επιτροπή προϋπολογισμός θα υπερέβαινε το ανώτατο όριο του 1, 27 % σε πέντε από τα επτά οικονομικά έτη. Όσο μικρή και αν ήταν η αύξηση του 2 % ανάμεσα στα έτη, το οικοδόμημα της Επιτροπής θα σειόταν, και ας μην μιλήσω για το Berlaymont.
Τι θα συνέβαινε αν ήταν διαφορετικό το χρονοδιάγραμμα της διεύρυνσης; Αν αλλάξει η ημερομηνία της προσχώρησης ή ο αριθμός των νέων κρατών μελών, μπορεί κανείς να εγγυηθεί τώρα, το φθινόπωρο του 1997, ότι γνωρίζει τις ανάγκες των μελλοντικών μας εταίρων, χωρίς να γνωρίζει καν το περιεχόμενο των Συνθηκών Προσχώρησης, χωρίς να γνωρίζει ποιες θα είναι οι μεταβατικές περίοδοι, αν αυτές υπάρχουν, για κάθε χώρα και κάθε τομέα; Η πρόταση της Επιτροπής απλουστεύει πάρα πολύ τη συζήτηση στο Συμβούλιο, αλλά βασίζεται σε αυτό που στην Επιτροπή Προϋπολογισμών αποκαλούμε "εικονικές οικονομίες». Είναι πιθανές, αλλά δεν είναι καθόλου εξασφαλισμένες. Μας ζητείται αυστηρότητα και υπευθυνότητα και, για δική μας διαφώτιση, το Συμβούλιο απέρριψε την μείωση των επιδοτήσεων για τα σιτηρά, έναν τομέα στον οποίο σίγουρα έχει παρατηρηθεί, επιπλέον, η καταβολή υπερβολικής αποζημίωσης ύψους 3 δισεκατομμυρίων Ecu εκ μέρους των κυβερνήσεων που αποτελούν το Συμβούλιο.
Αν αυτή είναι η τεχνική του Συμβουλίου για τη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ, θα λείπουν ακόμη 4 δισεκατ. ετησίως για τη χρηματοδότηση της πρότασης της Επιτροπής μόνο στην κατηγορία Ι, δηλαδή όσον αφορά τις γεωργικές δαπάνες. Και αυτό χωρίς να λάβουμε υπόψη τον χρηματοδοτικό σχεδιασμό που προτείνουν για τους Στόχους 5 και 5β των Διαρθρωτικών Ταμείων, τους οποίους σκοπεύουν να συμπεριλάβουν στην Κατηγορία Ι.
Επίσης, η πρόταση περιέχει μια σειρά ενδιαφερόντων στοιχείων σχετικά με την πολιτική συνοχής, συμπεριλαμβανομένης ακόμη και της ίδιας της διατήρησης του Ταμείου Συνοχής, τα οποία θα αποτελέσουν αντικείμενο σημαντικότερων και μεταγενέστερων αποφάσεων του Κοινοβουλίου παρότι έχουμε ήδη κάνει κάποιες επισημάνσεις. Αλλά τι θα συμβεί, κυρίες και κύριοι βουλευτές, αν δεν εγκριθούν όλα τα στοιχεία της πρότασης; Μέχρι ποιου σημείου είναι ρεαλιστικό να σκεφτόμαστε πως οι Δεκαπέντε θα δεχτούν μείωση των πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων για τις δικές τους επικράτειες, για τους πολίτες των Δεκαπέντε;
Και θέλω να διασαφηνίσω πως έχουμε καταλάβει πάρα πολύ καλά ότι η Επιτροπή προτείνει τη συγκέντρωση δυνατοτήτων σε φτωχότερες και πιο καθυστερημένες περιοχές της σημερινής Ένωσης, διότι προϋποθέτει πως δεν είναι λογικό ούτε δίκαιο να γίνει η διεύρυνση εις βάρος των λιγότερο πλουσίων περιοχών της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διεύρυνση θα πρέπει να ψηφιστεί από όλους και πρέπει να γίνει με ίσο τρόπο.
Όλο αυτό μας οδηγεί σε μία θέση που αποτελεί προσφορά προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Δεχόμαστε το χρηματοδοτικό περιεχόμενο της ανακοίνωσης της Επιτροπής ως αφετηρία. Το κρίνουμε και κρίνουμε ακόμη την διάρκεια της προγραμματιζόμενης περιόδου. Αλλά ας είμαστε σαφείς: το Κοινοβούλιο θεωρεί πως οι προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτούν δημοσιονομική ειρήνη και, γι' αυτό το λόγο, ζητά την επίσημη υποβολή κάποιων δημοσιονομικών προοπτικών για την Ένωση των Δεκαπέντε, οι οποίες να συμπεριλαμβάνουν, βέβαια, το κεφάλαιο της διεύρυνσης και, αν είναι δυνατόν, μια διοργανική συμφωνία χρηματοδοτικής και δημοσιονομικής πειθαρχίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως το Κοινοβούλιο είναι διατεθειμένο να το εμπαίζουν. Δημοσιονομικές συμφωνίες όπως αυτές της περασμένης Πέμπτης οδηγούν την Επιτροπή Προϋπολογισμών να είναι βαθύτατα δύσπιστη απέναντι στη στάση του Συμβουλίου.
Επομένως, ζητάμε να ληφθούν υπόψη οι κριτικές και οι συστάσεις μας στην πρόταση της Επιτροπής και θεωρούμε ως απαραίτητη προϋπόθεση να συμπεριληφθει μία ρήτρα αναθεώρησης, η οποία θα επιτρέπει βεβαίως να αξιολογούνται αφενός σε κάθε περίπτωση οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των διαφόρων Συνθηκών Προσχώρησης, αλλά επίσης, στην περίπτωση που υπάρχουν εικονικές οικονομίες, οι μεταρρυθμίσεις της ΚΓΠ και των Διαρθρωτικών Ταμείων, που από μόνες τους δεν έχουν σκοπό αποταμίευσης, να δημιουργούν τις αποταμιεύσεις που προβλέπει η Επιτροπή, ή να διαπιστωθεί πως ο ρυθμός ανάπτυξης της κοινοτικής οικονομίας υπερβαίνει το αναμενόμενο και επιθυμητό 2, 5 %.
Πιστεύουμε επίσης πως πρέπει να προχωρήσουμε, από τώρα μέχρι την διεύρυνση, στην πραγματοποίηση της δημοσιονομικής διαδικασίας και στο σύστημα ιδίων πόρων, καθιστώντας τα δικαιότερα και πιο διαφανή για τους ευρωπαίους πολίτες.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, μέλη του Συμβουλίου και της Επιτροπής, οι προκλήσεις των ερχόμενων ετών είναι σημαντικές για την Ευρώπη καθώς και για τον υπόλοιπο κόσμο, θα τολμούσα να πω. Σίγουρα πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε με αυστηρότητα και σοβαρότητα. Αλλά η πρώτη προϋπόθεση της σοβαρότητας είναι να μην θέλουμε να αυτοεξαπατηθούμε, και λιγότερο όσον αφορά οικονομικά ζητήματα. Και επομένως, δεν μπορούμε να θεωρούμε τώρα πως ολόκληρη η Ατζέντα 2000 , συμπεριλαμβανομένης της διεύρυνσης, δεν θα μας κοστίσει. Η Ευρώπη αξίζει μεγαλύτερη σοβαρότητα και το Κοινοβούλιο αυτή την αξίωση θα έχει. Και ήδη μου περισσεύουν 30 δευτερόλεπτα, ως ένδειξη αποταμίευσης.
(Χειροκροτήματα)
Poos
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι βουλευτές, κυρίες και κύριοι, είναι τιμή και χαρά μου να παρεμβαίνω στη συζήτησή σας υπό την ιδιότητά μου ως Πρόεδρος του Συμβουλίου. Το θέμα γύρω από το οποίο προτίθεμαι να αναπτύξω την παρέμβασή μου βασίζεται στο σχέδιο για μια ισχυρότερη και διευρυμένη Ένωση, που μας καλεί να διατηρήσουμε υψηλές πολιτικές φιλοδοξίες.
Η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την Ατζέντα 2000 και τη διεύρυνση, καθώς και οι γνωμοδοτήσεις για την καθεμία από τις υποψήφιες χώρες, αποτελεί αναμφισβήτητα ένα από τα σημαντικότερα θέματα για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η προεδρία του Λουξεμβούργου έχει επίγνωση του γεγονότος ότι το βασικό βήμα που πρέπει να κάνουμε τον Δεκέμβριο στο Λουξεμβούργο έχει πρωταρχική πολιτική σημασία. Τούτο αποτελεί την επιδίωξή μας από τον Ιούλιο, όταν η Επιτροπή παρουσίασε την ανακοίνωσή της στο Συμβούλιο, και η σημερινή συζήτησή σας, καθώς και το ψήφισμά σας, θα συμβάλουν με τη σειρά τους σημαντικά σε αυτή την υπόθεση.
Τον Ιούνιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ, εν όψει της προθεσμίας του Δεκεμβρίου, είχε ήδη χαράξει τις βασικές γραμμές της εργασίας μας, δεδομένου ότι κάλεσε το Συμβούλιο να εξετάσει λεπτομερώς τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής, καθώς και την Ατζέντα 2000, και να παρουσιάσει μία έκθεση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Κατά συνέπεια, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου θα πρέπει να λάβει τις απαραίτητες αποφάσεις για ολόκληρη τη διαδικασία της διεύρυνσης, κυρίως όσον αφορά τις πρακτικές λεπτομέρειες της αρχικής φάσης των διαπραγματεύσεων, την ενίσχυση της προενταξιακής στρατηγικής, καθώς και τα υπόλοιπα μέσα που θα καταστήσουν δυνατή την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλων των υποψήφιων χωρών. Εννοείται, εξάλλου, ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα πρέπει, βάσει των εργασιών του Συμβουλίου, να διαμορφώσει τις γενικές κατευθύνσεις προκειμένου να προετοιμάσει τη μεταρρύθμιση των πολιτικών, κυρίως της γεωργικής και της διαρθρωτικής, καθώς και την κατάρτιση του μελλοντικού δημοσιονομικού πλαισίου.
Συνεπώς, η Προεδρία άρχισε τις εργασίες της αμέσως από τον Ιούλιο. Στην πορεία μας καθοδηγούσε η, θεμελιώδης κατά τη γνώμη μας, ιδέα ότι οι δύο πτυχές - ανάπτυξη των πολιτικών της Ένωσης και διεύρυνση - αποτελούσαν τις δύο αδιαχώριστες όψεις ενός συνολικού πακέτου. Την ίδια ακριβώς ολότητα εξέφρασε, εξάλλου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Αμστερνταμ αναθέτοντας το σύνολο της έκθεσης στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων. Η συμβολή των Υπουργών Γεωργίας υπήρξε πολύ χρήσιμη.
Επιπλέον, στο έγγραφο της Επιτροπής φαίνεται η μέριμνα της Προεδρίας να συγκεντρώσει γύρω από την προετοιμασία μιας διαδικασίας διεύρυνσης, που προμηνύεται ιδιαιτέρως περίπλοκη, όλους τους διαθέσιμους πόρους και ικανότητες. Ως προς τούτο, θα ήθελα να ευχαριστήσω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη συμβολή του. Οι εκθέσεις των κ.κ. Oostlander και Barσn Crespo, καθώς και του κ. Colom I Naval, υπογραμμίζουν τα βασικά θέματα. Στις εκθέσεις αυτές εκφράζονται διάφορες ιδέες, και κυρίως η ιδέα ότι είναι προς το συμφέρον και των υποψηφίων χωρών και των σημερινών κρατών μελών μια Ένωση που να λειτουργεί αποτελεσματικά και μια διεύρυνση που θα την ενισχύσει αντί να την αποδυναμώσει.
Για την ιδέα αυτή εκφράζουμε την πλήρη επιδοκιμασία μας. Πρέπει να ειπωθεί και να εξηγηθεί, όσες φορές χρειασθεί, ότι η διεύρυνση αποτελεί ευκαιρία για την Ένωση, και μάλιστα, για να επαναλάβω την έκφραση της έκθεσής σας, μια ευκαιρία όχι μόνον όσον αφορά την ασφάλεια και την οικονομία της, αλλά και όσον αφορά τον πολιτισμό της. Πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό βήμα, πρόκειται για το μέτρο της πολιτικής φιλοδοξίας μας, και γι'αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι απαραίτητο να υλοποιηθεί υπό τις καλύτερες και τις πλέον δίκαιες για όλους προϋποθέσεις. Το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων συζήτησε επ'αυτού πέντε φορές, περιλαμβανομένης και της άτυπης συνόδου του στο Mondorf. Στις 24 Νοεμβρίου η Προεδρία υπέβαλε, υπ'ευθύνη της, στο Συμβούλιο ένα πρώτο σχέδιο της συνολικής έκθεσης.
Το εν λόγω σχέδιο περιλαμβάνει τρία μέρη. Ένα εισαγωγικό σημείωμα υπενθυμίζει ορισμένες προθεσμίες, όπως την έναρξη της διαδικασίας διεύρυνσης έξι μήνες μετά το τέλος της διακυβερνητικής διάσκεψης. Ένα δεύτερο μέρος αφιερώνεται στα θέματα που σχετίζονται με τη διεύρυνση. Όσον αφορά τα θέματα αυτά, δεν θέλω να προδικάσω τις αποφάσεις που θα ληφθούν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, και πρέπει να σας ομολογήσω ότι ορισμένα λεπτά θέματα εξακολουθούν να παραμένουν σήμερα ανοικτά. Μπορώ, ωστόσο, να σας μεταδώσω το πνεύμα που διέπνεε τις εργασίες του Συμβουλίου.
Η σύνοδός μας στο Mondorf έδειξε ότι όλα τα κράτη μέλη συμφωνούσαν να θεωρηθεί η διεύρυνση συνολική διαδικασία, από την οποία καμία υποψήφια χώρα δεν θα έπρεπε να αποκλεισθεί ή να αισθανθεί αποκλεισμένη. Κάθε υποψηφιότητα πρέπει να αντιμετωπισθεί μεμονωμένα, αντικειμενικά, εξατομικευμένα και σύμφωνα με τις ιδιαίτερες αξίες της. Η διαδικασία προσχώρησης θα προχωρήσει σταδιακά, με ρυθμούς που να ανταποκρίνονται σε κάθε υποψήφια χώρα, σε συνάρτηση με το βαθμό προετοιμασίας της. Το ίδιο προτείνει, εξάλλου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σχέδιο ψηφίσματός του. Η Κύπρος και όλες οι υποψήφιες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης καλούνται να γίνουν μέλη της Ένωσης. Επ'αυτής της βάσης, λοιπόν, εργαζόμαστε.
Η διεύρυνση δεν περιορίζεται στην έναρξη των διαπραγματεύσεων προσχώρησης: πρόκειται για πολύ ευρύτερη διαδικασία. Δεδομένου ότι σκοπός της είναι να καταστήσει όλες τις υποψήφιες χώρες ικανές να προσχωρήσουν στην Ένωση, η έναρξη των διαπραγματεύσεων δεν αποτελεί παρά ένα από τα στοιχεία της διαδικασίας αυτής. Αλλα στοιχεία της εν λόγω διαδικασίας είναι η ευρωπαϊκή διάσκεψη, η ενίσχυση της προενταξιακής στρατηγικής, η διεξαγωγή υπουργικών συνόδων μεταξύ των κρατών μελών, της Ένωσης και των υποψήφιων χωρών, καθώς και η τακτική εξέταση της προόδου που σημειώνεται από τους υποψηφίους. Είναι ζωτικής σημασίας να συγκεντρώσουμε τις προσπάθειές μας κατά τα προσεχή έτη ούτως ώστε να καταστήσουμε τις υποψήφιες χώρες ικανές να προσχωρήσουν στην Ένωση και παράλληλα να προετοιμάσουμε την ίδια την Ένωση για τη διεύρυνσή της υπό καλές προϋποθέσεις.
Όπως γνωρίζετε καλά, στην παρούσα φάση καμία από τις υποψήφιες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης δεν πληροί εντελώς το σύνολο των κριτηρίων. Πρέπει, συνεπώς, να εκμεταλλευθούμε όσο το δυνατόν περισσότερο την προενταξιακή περίοδο. Για τον σκοπό αυτό, για κάθε υποψήφια χώρα της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης θα θεσπισθούν εταιρικές σχέσεις σχετικά με την προσχώρηση, προκειμένου να κινητοποιηθεί κάθε μορφή χρηματοδοτικής βοήθειας προς τις χώρες αυτές. Ελπίζουμε ότι από το 2000 και μετά θα σημειωθεί σημαντική αύξηση της προενταξιακής χρηματοδοτικής ενίσχυσης. Θα πρέπει επίσης να υπάρξει άνοιγμα των κοινοτικών προγραμμάτων και των φορέων προς τις υποψήφιες χώρες, προκειμένου να τους δοθεί η δυνατότητα να εξοικειωθούν με τις πολιτικές και τις μεθόδους εργασίας της Ένωσης.
Το Συμβούλιο αξιολόγησε επίσης θετικά την πρόταση της Επιτροπής να επικεντρώσει τη δράση του προγράμματος PHARE στην προοπτική της προσχώρησης θέτοντας δύο στόχους προτεραιότητας: την ενίσχυση των διοικητικών και δικαιοδοτικών ικανοτήτων καθώς και των επενδύσεων που σχετίζονται με τη νέα ώθηση και την εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου. Το Συμβούλιο συζητά επίσης τον καθορισμό μιας ειδικής προενταξιακής στρατηγικής όσον αφορά την Κύπρο, εστιασμένης στις ειδικές ανάγκες του νησιού. Ένα σημαντικό στοιχείο της διαδικασίας αποτελεί η εξέταση της προόδου που σημειώνει κάθε υποψήφια χώρα στην πορεία της προς την προσχώρηση, από την άποψη των κριτηρίων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Κοπεγχάγης. Επ'αυτού του αντικειμένου θα συντάσσονται για κάθε υποψήφια χώρα ετήσιες εκθέσεις από την Επιτροπή κα το Συμβούλιο, και μάλιστα αμέσως από το τέλος του επόμενου έτους.
Οι εκθέσεις της Επιτροπής θα χρησιμοποιούνται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ως βάση για τη λήψη των απαραίτητων αποφάσεων σχετικά με τη διεξαγωγή ή την παράταση των διαπραγματεύσεων προσχώρησης. Η χρονική στιγμή της προσχώρησης των διαφόρων υποψήφιων χωρών θα εξαρτηθεί βασικά από την τήρηση εκ μέρους της καθεμίας από αυτές των κριτηρίων της Κοπεγχάγης και από τη δυνατότητα της Ένωσης να αφομοιώσει νέα μέλη. Η έναρξη των διαπραγματεύσεων δεν συνεπάγεται προτεραιότητα στην προσχώρηση. Η απόφαση για έναρξη διαπραγματεύσεων, κατ'εφαρμογή της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο Ο της Συνθήκης, δεν συνεπάγεται ταυτόχρονα και την επιτυχή κατάληξή τους. Σας υπενθυμίζω ότι οι διαπραγματεύσεις θα διεξάγονται μεταξύ των δεκαπέντε κρατών μελών και κάθε υποψήφιας χώρας χωριστά.
Θα ήθελα να θίξω τώρα το θέμα της ευρωπαϊκής διάσκεψης. Μολονότι υπάρχει μεγάλη σύγκλιση απόψεων ως προς τη σκοπιμότητα ενός πολυμερούς πλαισίου διαλόγου μεταξύ των δεκαπέντε κρατών μελών και των χωρών που δεν έχουν γίνει ακόμα μέλη της Ένωσης, προκειμένου να συζητηθούν οριζόντια θέματα κοινού ενδιαφέροντος, η απόφαση για τη σύνθεση και την αποστολή της διάσκεψης αυτής θα ληφθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Η Τουρκία, η οποία είναι αδιαμφισβήτητα επιλέξιμη για προσχώρηση, αλλά δεν πληροί σήμερα τις πολιτικές προϋποθέσεις, θα πρέπει να βρει τη θέση της στο πλαίσιο της συνολικής προσέγγισής μας εν όψει της διεύρυνσης.
Τέλος, ένα τρίτο μέρος του σχεδίου της έκθεσης της Προεδρίας αφορά την ανάπτυξη των πολιτικών της Ένωσης και το μελλοντικό δημοσιονομικό πλαίσιο. Ως προς την πτυχή αυτή, θεωρώ ιδιαιτέρως σημαντικό να υπογραμμίσω εν πρώτοις ότι ο στόχος στο Λουξεμβούργο δεν είναι η λήψη αποφάσεων μεταρρύθμισης. Όπως ανέφερα προ ολίγου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα πρέπει να αξιολογήσει τη σκοπιμότητα διαμόρφωσης γενικών κατευθύνσεων, στις περιπτώσεις όπου θα το κρίνει απαραίτητο, βάσει των οποίων η Επιτροπή θα παρουσιάσει προτάσεις κατά το 1998. Την κατάλληλη στιγμή, το Συμβούλιο θα λάβει τις απαραίτητες αποφάσεις.
Η εξέταση εκ μέρους του Συμβουλίου συνίσταται, συνεπώς, στην εξαγωγή, βάσει των προτάσεων που παρουσιάσθηκαν τον Ιούλιο, των θεμελιωδών για το μέλλον στοιχείων επί των οποίων θα ήταν σημαντικό να αποφανθεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Είναι πρωταρχικής σημασίας να εξασφαλισθεί ότι, όσον αφορά τον τομέα της γεωργίας, οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να επιχειρηθούν εν όψει της διεύρυνσης συμβάλλουν στην εδραίωση του κοινού μας σχεδίου για μια Ένωση ισχυρότερη και περισσότερο αλληλέγγυα, λαμβάνοντας υπόψη αφενός τις απαιτήσεις της ανταγωνιστικότητας και αφετέρου μία ιδιαίτερη ταυτότητα που διαρθρώνεται γύρω από τις έννοιες της ισορροπίας, της ποιότητας και της αρμονικής αγροτικής ανάπτυξης που σέβεται το περιβάλλον.
Όσον αφορά την οικονομική και κοινωνική συνοχή, θα χρειασθεί να εξοπλισθούμε, σε κοινοτικό επίπεδο, με εκσυγχρονισμένα μέσα αποτελεσματικότερα, πιο ορθολογιστικά και με μεγαλύτερη διαφάνεια, προκειμένου να εξασφαλισθεί η συνέχεια της προσπάθειας συνοχής μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης. Επίσης, σε επίπεδο τόσο εσωτερικών όσο και εξωτερικών πολιτικών, θα χρειασθεί να καθορισθούν προτεραιότητες προκειμένου, τηρουμένων των διατάξεων της Συνθήκης, να προταθεί στις χώρες που θα γίνουν αύριο μέλη της Ένωσης ένα πραγματικά κοινό σχέδιο. Τέλος, είναι σαφές ότι η προοπτική της διεύρυνσης και η μεταρρύθμιση των πολιτικών απαιτούν να μεριμνήσουμε, αρχίζοντας από σήμερα, για την αναθεώρηση των δημοσιονομικών προοπτικών όσον αφορά την περίοδο 2000-2006, έχοντας κατά νου την ανάγκη εξεύρεσης ισορροπίας μεταξύ των νέων αναγκών που προκύπτουν από τη διαδικασία της διεύρυνσης και την αρχής της δημοσιονομικής λιτότητας, χωρίς την οποία δεν υπάρχει καλή πολιτική.
Χθες, η Επιτροπή των Μονίμων Αντιπροσώπων ανέλυσε το τμήμα του σχεδίου της έκθεσης που περιέχει τις αναλυτικές προτάσεις που εξέφρασαν οι αντιπροσωπείες κατά την εμπεριστατωμένη εξέταση των προτάσεων της Επιτροπής για καθεμία από τις πολιτικές και για το μελλοντικό δημοσιονομικό πλαίσιο. Το τμήμα αυτό θα υποβληθεί στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων της 8ης Δεκεμβρίου με ολόκληρη, εξάλλου, την έκθεση. Στο εξής, το έργο του Συμβουλίου συνίσταται στον καθορισμό επ'αυτής της βάσης των στοιχείων βάσει των οποίων το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα πρέπει να διαμορφώσει γενικές κατευθύνσεις. Η συμβολή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην εξέταση αυτή είναι πολύ χρήσιμη και θα συνδράμει στις διαβουλεύσεις μας.
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι βουλευτές, κυρίες και κύριοι, τελειώνοντας, επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω ακόμα μία φορά τον ιδιόμορφο και περίπλοκο χαρακτήρα της διαδικασίας διεύρυνσης την οποία ξεκινήσαμε. Είναι απαραίτητη για τις χώρες που ζήτησαν να ενταχθούν στην Ένωση και που έχουν προσδοκίες τις οποίες δεν μπορούμε να διαψεύσουμε. Είναι περίπλοκη, όσον αφορά την ίδια την Ένωση, η οποία πρέπει να εξασφαλίσει τα μέσα για να αντιμετωπίσει την πρόκληση αυτή ενισχύοντας την αλληλεγγύη της, βελτιώνοντας την αποτελεσματικότητα των πολιτικών της και την ίδια της την ταυτότητα στην παγκόσμια σκηνή.
(Χειροκροτήματα)

Van den Broek
Κύριε Πρόεδρε, εκφράζω τις ευχαριστίες και την εκτίμησή μου προς τους εισηγητές κ.κ. Oostlander, Barσn, Colom i Naval, επίσης στον κ. Spencer, ο οποίος επιτέλεσε συντονιστικό έργο, καθώς και στους πολλούς άλλους που συνεργάσθηκαν στις δύο εκθέσεις στις επιτροπές και στις μικτές κοινοβουλευτικές επιτροπές.
Η δύο εκθέσεις καλύπτουν περιληπτικά τα πολύπλοκα θέματα που μπορούν να τεθούν επί τάπητος κατά το προσεχές Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Λουξεμβούργο. Η Επιτροπή ευχαριστεί το Κοινοβούλιο για την εποικοδομητική συμβολή του και διαπιστώνει με ικανοποίηση ότι οι απόψεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλληλοκαλύπτονται σε μεγάλο βαθμό. Επωφελούμαι της ευκαιρίας να επισημάνω εν συντομία μερικά κύρια σημεία των προτάσεων της Ατζέντας 2000 για την επέκταση και τη χρηματοδότηση, εφιστώντας την προσοχή σε ορισμένα θέματα όπου υπάρχουν ακόμα διαφορές απόψεων.
Στην πολιτική επιβάλλεται καμιά φορά να λαμβάνονται ξεκάθαρες αποφάσεις, όσο δελεαστική και αν είναι η συνέχιση κάποιας ασαφούς κατάστασης, πράγμα που καμιά φορά εξυπηρετεί έναν δίκαιο πολιτικό σκοπό. Εμείς είμαστε της άποψης ότι τα κράτη μέλη ζήτησαν σαφήνεια όταν ζήτησαν από την Επιτροπή τη γνωμοδότησή της για τις αιτήσεις προσχώρησης των δέκα χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Επί πάνω από ένα χρόνο, η Επιτροπή έκανε την ανάλυση των πληροφοριών που μας έδωσαν τα ίδια τα υποψήφια μέλη. Εν συνεχεία, τις διασταυρώσαμε με τα στοιχεία από τις πιο αξιόπιστες πηγές στα κράτη μέλη και με στοιχεία των διεθνών οργανισμών. Τα κράτη μέλη, όπως άλλωστε και τα υποψήφια μέλη και πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης αναγνώρισαν ότι η αξιολόγηση και η εκτίμηση της Επιτροπής υπήρξε επαγγελματική και σωστή.
Ακούγοντας τους εισηγητές και αναπωλώντας άλλες εποικοδομητικές συζήτησεις που είχαμε εδώ κατά το παρελθόν, θέλω να υπογραμμίσω πόσο η όλη επιχείρηση διεύρυνσης αποτελεί για την Επιτροπή, και πιστεύουμε για πολλούς στο Κοινοβούλιο, μια διαδικασία από την οποία δεν πρέπει να αποκλεισθεί καμία υποψήφια χώρα. Κανένα σχέδιο διεύρυνσης δεν πρέπει να οδηγήσει σε νέους διαχωρισμούς στην Ευρώπη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, τις οποίες η μοίρα τις κράτησε για τόσα χρόνια αποκομμένες από μας, και εμάς από αυτές.
Όπως επισήμανε και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, οι διαδικασίες για τη διεύρυνση περιλαμβάνουν τόσο τις διαπραγματεύσεις, όσο και τις προετοιμασίες. Το εάν ένα υποψήφιο μέλος μπορεί να περάσει από το στάδιο της προετοιμασίας στο στάδιο των διαπραγματεύσεων, εξαρτάται μόνον και αποκλειστικά από την πρόοδό του. Και να το καταστήσουμε σαφές: το εάν ένα υποψήφιο μέλος βρίσκεται στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ή στο στάδιο των προετοιμασιών, δεν επηρεάζει κατά κανέναν τρόπο τις πιθανότητες ένταξής του. Διότι με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του 1993 δόθηκε ήδη σε όλους τους υποψήφιους η βεβαιότητα της ένταξης. Από τότε ανακηρύχθηκε και καθορίστηκε ο ιστορικός χαρακτήρας της διεύρυνσης και το ιστορικό χρέος που ανέλαβε η Ευρωπαϊκή Ένωση να μην αποκλείσει κανένα υποψήφιο μέλος.
Για αυτόν τον λόγο, η Επιτροπή διερωτάται αν μια κοινή εκκίνηση των διαπραγματεύσεων με όλες τις υποψήφιες χώρες δεν θα αποτελούσε μια αφύσικη προσέγγιση. Το είπαμε και το επαναλάβαμε τόσες φορές: η διαφοροποίηση δεν αποτελεί διάκριση, αλλά το φυσιολογικό επακόλουθο αναγνωρισμένων διαφορών στον δρόμο προς την ένταξη. Κατά τη δική μας γνώμη, μια κοινή εκκίνηση θα προκαλούσε ευφορία για λίγο χρόνο μόνο, και σύντομα θα μετατρεπόταν σε απογοήτευση και δυσφορία, όταν οι διαπραγματεύσεις δεν θα προχωρούσαν σύμφωνα με τις ελπίδες επειδή δεν θα είχαν προετοιμασθεί όπως έπρεπε. Όπως επισήμανε πριν από λίγο ο Προεδρεύων του Συμβουλίου κ. Poos, μια ενωρίτερη εκκίνηση των διαπραγματεύσεων δεν σημαίνει άλλωστε αυτόματα και μια ενωρίτερη ημερομηνία ένταξης. Μάλιστα ένα προσπέρασμα από τις χώρες pre in είναι το ίδιο δυνατόν από τις καθυστερήσεις των χωρών in . Όλα αυτά εξαρτώνται από τις προσπάθειες και την απόδοση της εν λόγω χώρας.
Αλλο ένα, και σημαντικό, σκεπτικό της Επιτροπής στο να μην επιλέξει την κοινή εκκίνηση, είναι ότι κάτι τέτοιο αποτελεί για τις περισσότερο προχωρημένες υποψήφιες χώρες κίνδυνο καθυστέρησης. Αλλωστε και για τις λιγότερο προχωρημένες υποψήφιες χώρες, η διαδικασία αυτή δεν θα ήταν πολύ αποδοτική και θα δυσχέραινε χωρίς λόγο την απαραίτητη επικέντρωση στην υλοποίηση των εταιρικών σχέσεων.
Με τα προηγούμενα ήθελα να διασαφηνίσω για άλλη μια φορά για ποιο λόγο επιλέξαμε τη διαφοροποίηση μεταξύ περισσότερο και λιγότερο προχωρημένων υποψηφίων μελών και γιατί διαχωρίζουμε το στάδιο των διαπραγματεύσεων από το στάδιο της προετοιμασίας. Αυτή η διαφοροποίηση δεν αποτελεί κατά κανέναν τρόπο διάκριση, και οπωσδήποτε δεν αποτελεί αποκλεισμό. Διότι η προτεινόμενη προενταξιακή στρατηγική περιλαμβάνει έξι βασικά στοιχεία που ισχύουν τόσο για τις χώρες in όσο για τις χώρες pre in , άρα για όλες τις υποψήφιες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Έτσι καθίσταται σαφής ο σφαιρικός χαρακτήρας της διαδικασίας διεύρυνσης.
Ανέφερα έξι βασικά στοιχεία. Πρώτον, οι εταιρικές σχέσεις. Δεν θα επεκταθώ σε αυτές, διότι τις γνωρίζετε.
Δεύτερον, ο διπλασιασμός της οικονομικής ενίσχυσης, για να βοηθήσουμε όλες τις υποψήφιες χώρες στην προετοιμασία για την ένταξη. Από το έτος 2000, τα υποψήφια μέλη θα λαμβάνουν συνολικά 3 δισεκατομμύρια το χρόνο, δηλαδή 1, 5 δισ. από το PHARE, 1 δισ. από τα διαρθρωτικά ταμεία και 500 εκατ. από το κεφάλαιο Ι Γεωργίας, με την προϋπόθεση βέβαια ότι το Συμβούλιο θα υιοθετήσει τις προτάσεις μας για τη χρηματοδότηση. Επίσης, η Επιτροπή μελετά τώρα τη δυνατότητα δημιουργίας ενός ταμείου, ας το πω ανάκτησης από τις πιστώσεις PHARE, επιπλέον από τις υπάρχουσες εθνικές επιδοτήσεις.Το ταμείο αυτό, όπως δείχνει ο ορισμός "ανάκτησης» προορίζεται για τις χώρες που έχουν να κάνουν ακόμα τις μεγαλύτερες προσπάθειες, για τις χώρες pre in δηλαδή.
Τρίτο βασικό στοιχείο, η πρόταση της Επιτροπής για τη διοργάνωση μιας μόνιμης ευρωπαϊκής διάσκεψης. Όπως ανέφερε και ο Προεδρεύων του Συμβουλίου κ. Poos, πρόκειται για ένα πολυμερές βήμα, στο οποίο θα συμμετέχουν όλα τα υποψήφια κράτη μέλη. Παρά την ευέλικτη δομή της, η διάσκεψη θα καλείται να συζητά για ουσιαστικά θέματα, αλλιώς θα παραμένει ένα κενό περίβλημα, που βέβαια δεν θα έχει μεγάλη αξία για τις υποψήφιες χώρες.
Τέταρτο βασικό στοιχείο, η δέσμευση της Επιτροπής να αξιολογεί κάθε χρόνο τις προόδους του κάθε υποψηφίου μέλους, αρχίζοντας από τον Δεκέμβριο 1998. Αυτή η αξιολόγηση πρέπει να διασφαλίζει την απαραίτητη σιγουριά και συγχρόνως να αποτελεί κίνητρο για να συνεχισθούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.
Πέμπτο βασικό στοιχείο, η δυνατότητα για όλες τις υποψήφιες χώρες να συμμετέχουν σε κοινοτικά προγράμματα, ώστε να εξοικειωθούν με τα προγράμματά μας, τους θεσμούς μας και τον τρόπο εργασίας μας.
Και έκτο στοιχείο είναι η σύσταση της Επιτροπής για άμεση έναρξη διαπραγματεύσεων, μόλις οι υπόλοιπες υποψήφιες χώρες θα πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις.
Θεώρησα σωστό να απαριθμήσω άλλη μια φορά τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή έκανε τις επιλογές που υποβάλλει τώρα στο Συμβούλιο, για τις οποίες ευχαρίστως θα ακούσει τις συμβουλές και τις απόψεις του Κοινοβουλίου.
Από την πλευρά της, η Επιτροπή θέλει να πει και εκείνη λίγα λόγια για την Τουρκία, μια που αναφέρεται το θέμα και στην Ατζέντα 2000. Γενικά αναγνωρίζεται η σημασία στενών σχέσεων με την Τουρκία. Από καιρό, η Τουρκία συνδέεται με την Ένωση με μια Συμφωνία Σύνδεσης και η τελωνειακή ένωση που συνάφθηκε στο 1995 αντικατοπτρίζει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα των αμοιβαίων σχέσεών μας. Κατά τις προετοιμασίες της διάσκεψης κορυφής του Λουξεμβούργου, η Τουρκία ζήτησε επανειλημμένα να διασαφηνισθούν οι προοπτικές για τη μελλοντική ένταξή της στην Ένωση, αν και από τουρκικής πλευράς κατανοούν ότι αυτό αποτελεί μακροπρόθεσμη υπόθεση. Από τη δική της πλευρά, η Ένωση ζήτησε από την Τουρκία περισσότερες διευκρινίσεις για τις τουρκικές προθέσεις να επιλυθούν πολιτικά ζητήματα, όπως η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το ζήτημα της Κύπρου και οι τεταμένες σχέσεις και οι φιλονικίες της με κράτος μέλος μας, την Ελλάδα.
Η Επιτροπή επιδιώκει σαφήνεια από όλες τις πλευρές. Ελπίζουμε λοιπόν ότι το Ευρωπαϊκό Συμβουλίου του Λουξεμβούργου θα μπορέσει να καταγράψει θετικά βήματα από την Αγκυρα αφενός, και ότι το ίδιο το Συμβουλίο θα μπορέσει να διατυπώσει ουσιαστικά συμπεράσματα για τον δρόμο της Τουρκίας προς την ένταξη στην ΕΕ αφετέρου. Ως προς το δεύτερο σκέλος, στην Ατζέντα 2000 η Επιτροπή διατύπωσε αξιόλογα στοιχεία, όπως η επέκταση και εμβάθυνση της τελωνειακής ένωσης και η συμμετοχή της Τουρκίας σε μια ουσιαστική ευρωπαϊκή διάσκεψη. Επίσης, η Επιτροπή είχε ζητήσει νωρίτερα την υλοποίηση της οικονομικής συνεργασίας με την Τουρκία, το λογικό και συμφωνημένο συμπλήρωμα της τελωνειακής ένωσης.
Η Επιτροπή συνειδητοποιεί απόλυτα ότι η Προεδρία θα επιδιώξει, φυσικά, η διάσκεψη κορυφής του Λουξεμβούργου με κύριο θέμα τη διεύρυνση να μην εξελιχθεί σε διάσκεψη όπου θα κυριαρχούν οι συζητήσεις για τις μελλοντικές σχέσεις μας με την Τουρκία. Κάτι τέτοιο δεν θα δικαίωνε τις βάσιμες προσδοκίες των εταίρων μας στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Ελπίζουμε πάντως ότι η διάσκεψη κορυφής του Λουξεμβούργου θα αποτελέσει ένα μεγάλο βήμα μπροστά, το οποίο συγχρόνως μπορεί να δημιουργήσει ευνοϊκό κλίμα για την έναρξη των προγραμματισμένων διαπραγματεύσεων ένταξης με την Κύπρο, στις οποίες κατά τη γνώμη της πλειοψηφίας των κρατών μελών πρέπει να συμμετέχει και η τουρκοκυπριακή κοινότητα.
Στο σχέδιο πρότασης θέτει επί τάπητος ένα πολύ σημαντικό θέμα. Σωστά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επισημαίνει, όπως έπραξε και κατά τον προηγούμενο γύρο διεύρυνσης της Ένωσης, ότι η διεύρυνση της Ένωσης πρέπει να συνοδεύεται από μερικές απαραίτητες μεταρρυθμίσεις εάν η Ένωση θέλει να λειτουργεί αποτελεσματικά και λειτουργικά. Πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ταυτίζεται εδώ με την προσέγγιση που επέλεξε η Επιτροπή στην Ατζέντα 2000, στην οποία ζήτησε τη λήψη αποφάσεων στο θέμα αυτό πριν προσχωρήσουν τα πρώτα νέα κράτη μέλη στην Ένωση.
Τέλος, λίγα λόγια για τη χρηματοδότηση της διεύρυνσης. Ο κ. Colom i Naval υπέβαλε εξ ονόματος της Επιτροπής Προϋπολογισμών μία έκθεση η οποία συμβαδίζει σε ορισμένα βασικά σημεία με τους στοχασμούς της Επιτροπής όταν επεξεργάσθηκε τα νέα χρηματοδοτικά πλαίσια. Πρόκειται κυρίως για τις ακόλουθες πτυχές: τονίζεται η σημασία να διατηρηθεί το μέσο των οικονομικών προοπτικών και να συναφθεί μια νέα διοργανική συμφωνία. Επίσης, στην έκθεση περιλαμβάνονται σε γενικές γραμμές οι προσανατολισμοί της Επιτροπής στον τομέα της κοινής γεωργικής πολιτικής και των διαρθρωτικών μέτρων. Η ενίσχυση των τομέων κοινοτικής πολιτικής που μπορούν να συμβάλουν περισσότερο στην απασχόληση και την ανάπτυξη θεωρείται προτεραιότητα τόσο στην έκθεση όσο και από την Επιτροπή.
Το χρηματοδοτικό πλαίσιο, όπως και η Ατζέντα 2000, αποτελούν πλαίσιο αναφοράς. Επιδίωξη της Επιτροπής είναι η ανεύρεση σωστής ισορροπίας ανάμεσα στους χρηματοδοτικούς πόρους που χρειάζεται η Ένωση για τα σημαντικά καθήκοντα που την περιμένουν την επόμενη δεκαετία αφενός, και τις απαιτήσεις δημοσιονομικής πειθαρχίας στις οποίες πρέπει να υποταχθούν όλοι αφετέρου. Από το προτεινόμενο πλαίσιο προκύπτει ότι είναι δυνατόν να συνεχίζεται η υλοποίηση κοινοτικής πολιτικής και να εντάσσονται σταδιακά νέα κράτη μέλη, κι όλα αυτά με ένα μέγιστο όριο ιδίων πόρων ύψους 1, 27 % του ΑΕΠ, ενώ συγχρόνως μπορούν να διασφαλίζονται αξιοπρεπή περιθώρια ασφάλειας. Στόχος ήταν να ελεγχθεί αν οι διάφορες προτάσεις μας παρουσιάζουν μια γενικά σωστή συνοχή από χρηματοδοτική άποψη. Με αφετηρία αυτή την προσέγγιση της Επιτροπής, θα χρειασθεί οπωσδήποτε να εμβαθύνονται και να εξειδικεύονται οι συζητήσεις. Σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της, η Επιτροπή θα υποβάλει λοιπόν πριν το τέλος του επομένου εξαμήνου δύο ειδών οικονομικές προτάσεις: μια γενική επισκόπηση των οικονομικών προοπτικών για την περίοδο 2002-2006 μιας Ένωσης με δεκαπέντε μέλη με ταυτόχρονη αναφορά των ποσών που διατίθενται για να ανταποκριθούμε στις ανάγκες μιας διεύρυνσης με νέα κράτη μέλη. Γι' αυτή τη γενική επισκόπηση θα κληθεί το Κοινοβούλιο να αποφανθεί.
Οι οικονομικές προοπτικές θα πρέπει να αναπροσαρμοσθούν, σε κοινή διαβούλευση των θεσμικών οργάνων, τη στιγμή που η ένταξη ορισμένων επιπλέον μελών θα τεθεί σε ισχύ, και ανάλογα με την ημερομηνία ένταξης και τους συμφωνημένους όρους ένταξης. Και μόνον τότε θα μπορέσει να υπολογισθεί η πραγματική εξέλιξη των οικονομικών παραμέτρων σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις. Οπότε και θα γνωρίσουμε καλύτερα τις δημοσιονομικές επιπτώσεις των μεταρρυθμίσεων για τα σημερινά δεκαπέντε κράτη μέλη.
Θα υποβληθεί επίσης μία έκθεση για την εφαρμογή της διοργανικής συμφωνίας του 1993, συνοδευόμενη από κατευθυντήριες γραμμές για μία νέα συμφωνία. Σε αυτή την βάση θα πρέπει να ανοιχθεί η συζήτηση, ιδίως για μερικά θέματα που τίθενται στην έκθεση, όπως η ευελιξία του επομένου οικονομικού πλαισίου και τα μέσα για να βελτιωθεί η διοργανική συνεργασία κατά τη διεκπεραίωση της δημοσιονομικής διαδικασίας.
Ως προς το σύστημα χρηματοδότησης, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το σημερινό σύστημα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες. Το σύστημα ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στο κύριο καθήκον του: να διασφαλίζει σταθερούς και επαρκείς πόρους. Η διανομή των οικονομικών επιβαρύνσεων, ιδίως μετά τις πρόσφατες τροποποιήσεις, συμβαδίζει με την αρχή της δικαιοσύνης και λαμβάνει υπόψη τον σχετικό πλούτο των κρατών μελών. Οι απόψεις των κρατών μελών σχετικά με τον προϋπολογισμό δεν αποκλίνουν πολύ από τις προσδοκίες την εποχή που καθορίστηκε το πακέτο Delors II. Στο προσεχές μέλλον, η κατάσταση μάλλον δεν θα αλλάξει πολύ, εκτός μόνον ότι όλα τα σημερινά κράτη μέλη θα κληθούν αναπόφευκτα να συμμετάσχουν στις δαπάνες της διεύρυνσης.
Κατά την περίοδο των επομένων οικονομικών προοπτικών, η διατήρηση του σημερινού συστήματος χρηματοδότησης και οι επιπτώσεις της μεταρρύθμισης στους κύριους τομείς κοινοτικής πολιτικής δεν θα προκαλέσουν βαθειές αλλαγές στις σημερινές δημοσιονομικές αναλογίες ανάμεσα στα κράτη μέλη. Αυτές οι σκέψεις διατυπώθηκαν και αποσαφηνίσθηκαν για άλλη φορά σε ένα έγγραφο εργασίας, το οποίο η Επιτροπή υπέβαλε σε ένα ανεπίσημο Συμβούλιο ECOFIN στις 13 του περασμένου Οκτωβρίου. Σε αυτό το έγγραφο επισημάνθηκαν επίσης οι περιορισμοί και οι ατέλειες μιας προσέγγισης που επικεντρώνεται υπέρ το δέον στη δημοσιονομική απόδοση κάθε κράτους μέλους. Ήταν καθήκον της Επιτροπής να διατυπώσει από τώρα αυτή τη διαπίστωση στην Ατζέντα 2000 και να γνωστοποιήσει ότι, επομένως, δεν χρειάζεται πλήρης μεταρρύθμιση του συστήματος των ιδίων πόρων. Εννοείται όμως ότι, σύμφωνα με τη δέσμευση που ανέλαβε η Επιτροπή, θα υποβάλει μέσα στο 1998 μία λεπτομερή έκθεση για τη λειτουργία του συστήματος των ιδίων πόρων.
(Χειροκροτήματα)

Swoboda
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, χαίρομαι που ως Αυστριακός, εκ μέρους της πολιτικής μου ομάδας, μπορώ να λάβω πρώτος θέση εδώ - προέρχομαι απο μια χώρα που την αφορά ιδιαίτερα η διεύρυνση της ΕΕ - αν και αν έχω επίγνωση ότι μπορώ να μιλήσω πρώτος μόνον επειδή ο κ. Klaus Hδnsch, λόγω αντίξοων συνθηκών, έφτασε σχετικά καθυστερημένος και φάνηκε γενναιόδωρος παραχωρώντας μου τον λόγο, που μου είχε στο μεταξύ δοθεί. Τον ευχαριστώ επίσης γι' αυτό επειδή συμμετείχε αποφασιστικά στο να βρούμε εμείς από την δική μου παράταξη απο κοινού με μια άλλη πολιτική ομάδα μια ενιαία γραμμή, την οποία θεωρώ πολύ θετική.
Σχετικά με την προσχώρηση, τις προηγούμενες εβδομάδες σε αυτό εδώ το Κοινοβούλιο επικρατούσε ένας πραγματικός πυρετός. Παντού πλανώταν το βασικό ερώτημα: είσαι υπέρ της Regatta ή υπέρ του 5+1; Αυτό ήταν το κύριο θέμα στο πρόγευμα, στο μεσημεριανό φαγητό, στις συνεδριάσεις, και όχι μόνο στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, εκεί όπου, για να υπερβάλουμε, οι άνθρωποι χωρίστηκαν σε εχθρούς και φίλους. Όσον αφορά ολόκληρο το Κοινοβούλιο και εμάς, εμείς υποστηρίζουμε και τα δύο, και αυτό δεν είναι μια απατηλή συναίνεση αλλά μια καλή συναίνεση, όπως παρουσιάστηκε επίσης από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου και τον Επίτροπο.
Και γι' αυτό ασχοληθήκαμε τόσο έντονα με αυτό, επειδή για μας δεν αποτελεί μόνο ουσιαστικό αλλά και συναισθηματικό ζήτημα. Ποια καλύτερη αξιολόγηση για την Ευρωπαϊκη Ένωση μπορούσε να υπάρξει, από το γεγονός ότι προ των πυλών της στέκονται πολλά κράτη με μοναδική επιθυμία να γίνουν κι αυτά μέλη αυτής της Ένωσης; Όσο κι αν ασκούμε κριτική κι όσο κι αν είμαστε με πολλά δυσαρεστημένοι εμείς και ακόμη περισσότερο οι γυναίκες και άνδρες συμπολίτες μας, η καλύτερη απόδειξη υπέρ της Κοινότητας είναι ότι όλοι όσοι ανήκουν σε αυτήν θέλουν να παραμείνουν και όσοι είναι έξω θέλουν να προσχωρήσουν. Κι αυτό το θέλουν οι γείτονές μας κι εμείς πρέπει να τους βοηθήσουμε σ' αυτό!
Βλέπουν δηλαδή σε αυτή την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση μια ευκαιρία να ξεπεράσουν όλη τη δυστυχία, όλες τις άσχημες οικονομικές εξελίξεις, όλες τις πολιτικές δυσχέρειες των περασμένων δεκαετιών, και εμείς τους οφείλουμε και έχουμε καθήκον, μα το Θεό, να τους βοηθήσουμε σε αυτήν την υπέρβαση! Τελικά η πτώση του σιδηρού παραπετάσματος, η κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος δεν σημαίνουν από μόνα τους, ακόμη, την ευημερία που τους ευχηθήκαμε και που οι ίδιοι χρειαζόμαστε. Φυσικά, το ίδιο πρέπει να σκεφτούμε, ότι πολλοί από μας φοβούνται αυτήν την πορεία διεύρυνσης επειδή θα υπάρξουν μεταναστευτικές κινήσεις, επειδή ίσως να υπάρξουν για μας και μερικούς από μας λιγότερα χρήματα ή γιατί από μερικούς μας θα ζητήσουν περισσότερα χρήματα. Αυτόν τον φόβο πρέπει να τον λάβουμε σοβαρά υπόψη γιατί χωρίς την υποστήριξη του λαού μας και την δική του έγκριση δεν θα καταφέρουμε τη θετική ολοκλήρωση αυτής της πορείας διεύρυνσης, έτσι ώστε αυτή να μην υποστηριχθεί τυπικά μόνον, αλλά και ουσιαστικά από τον λαό μας, κι αυτό οφείλουμε να το πούμε.
Πρέπει να τους πούμε ότι αυτή είναι μια φοβερή ευκαιρία και για την Ευρώπη και για μας επίσης. Η διεύρυνση δεν είναι ένα παιχνίδι με νούμερα, όπου ο ένας κερδίζει κι ο άλλος χάνει, όπου η Ουγγαρία, η Πολωνία και όλες οι άλλες χώρες κερδίζουν, κι εμείς χάνουμε. Όχι, η διεύρυνση είναι μια ευκαιρία να δημιουργηθεί μια κοινή ζώνη ευημερίας και ασφάλειας στην Ευρώπη κι αυτή την ευκαιρία πρέπει να την εκμεταλλευτούμε!
Παρά αυτή την θετική συναισθηματική μας στάση, πρέπει επίσης να είμαστε ξεκάθαροι και ειλικρινείς. Δεν πρόκειται για ένα πασχαλιάτικο περίπατο, την άνοιξη, που όπου να' ναι φθάνει το καλοκαίρι, αλλά πρόκειται για μια δύσκολη και χρονοβόρα πορεία διαπραγματεύσεων και διαλόγου, που με λίγη καλή θέληση μπορεί να ολοκληρωθεί και θετικά. Απαιτεί όμως καλή θέληση και από τις δύο πλευρές και απαιτεί μεταρρυθμίσεις από τις χώρες που προτίθενται να προσχωρήσουν. Χρειάζεται χρόνος για να εφαρμοστούν αυτές οι μεταρρυθμίσεις και γι' αυτό θα παραμέριζα κάθε βραχυπρόθεσμη πρόβέψη. Αποφασιστικό ρόλο δεν θα παίξουν τα προγνωστικά που αποτολμούμε για τον χρόνο της ένταξης, αλλά οι σοβαρές διαπραγματεύσεις που θα αρχίσουν το επόμενο έτος κιόλας, όπως και η γρήγορη έναρξη μεταρρυθμίσεων τόσο στις χώρες που επιθυμούν να προσχωρήσουν όσο και στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο τύπος που βρήκαμε - ή έστω που κοντεύουμε να βρούμε μαζί, θα το σκεφτούμε ακόμη ως σήμερα το βράδυ - είναι κατ' εμέ ένας απολύτως εύχρηστος τύπος. Επιθυμούμε να μπορέσουν όλοι να συμμετέχουν σ' αυτήν την πορεία διεύρυνσης, να μην αποκλεισθεί κανείς, να μη έχει κανείς την αίσθηση ότι μένει απ' έξω, χωρίς να ξέρει πόσο θα μείνει απ' έξω, να γίνουν διαπραγματεύσεις, ιδίως με εκείνους που ασπάζονται τη δημοκρατία, όχι μόνο στη θεωρία αλλά και στην πράξη, και οι εντατικές διαπραγματεύσεις να διεξαχθούν με όσους τώρα προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αν αλλάξει κάτι στις χώρες αυτές - μπορεί να υπάρξουν ραγδαίες αλλαγές, όπως συμβαίνει στην Τσεχική Δημοκρατία - τότε να γίνονται διαπραγματεύσεις με όσους αλλάζουν προς το καλύτερο.
Στο μεταξύ, θα ήθελα να απευθύνω τις ευχαριστίες και την προσωπική μου αναγνώριση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την εργασία της, ακόμη και αν η πρότασή της υπέστη τροποποιήσεις. Μπορέσαμε να την τροποποιήσουμε και μπορέσαμε να καταλήξουμε σε αυτή την συναίνεση μόνον επειδή ήταν δυνατό να προσθέσουμε κάτι στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Υπό αυτήν την έννοια, βρήκαμε μια πάρα πολύ καλή λύση. Υπό αυτήν την έννοια, είναι δυνατόν να υλοποιήσουμε αυτή την πορεία διεύρυνσης χωρίς να αποδυναμώσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί με την διεύρυνση επιθυμούμε να ενισχύσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα το καταφέρουμε, αν εργαστούμε μαζί γι' αυτόν τον σκοπό.
(Χειροκροτήματα)

Poettering
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συσκέπτεται σήμερα, για δεύτερη φορά, σχετικά με τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά δέκα ακόμη κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και την Κύπρο. Στις 16 Ιουλίου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε παρουσιάσει την Ατζέντα 2000 και την ίδια μέρα συζητήσαμε σχετικά. Σήμερα συσκεπτόμεθα με βάση την έκθεση του συναδέλφου Arie Oostlander και του Enrique Barσn Crespo, και σ' αυτές τις δύο εκθέσεις θα αναφερθώ. Θα ήθελα εκ μέρους της πολιτικής ομάδας ΕVP να απευθύνω τις θερμές ευχαριστίες μου στους συναδέλφους Oostlander και Barσn Crespo για την δύσκολη και εξαιρετική εργασία τους!
(Χειροκροτήματα) Ο κόσμος στην Εσθονία, Λεττονία και Λιθουανία, στην Πολωνία, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Σλοβακία, Ουγγαρία, Σλοβενία, Βουλγαρία και Ρουμανία επιθυμεί να ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί συμμερίζεται τις πεποιθήσεις και τα ιδανικά για μια Ευρώπη του 21ου αιώνα, και τούτο, όπως φαίνεται στις Συνθήκες της Ρώμης του 1957, διαβάζω κατά λέξη: "...για να δημιουργηθούν οι βάσεις για μια ολοένα στενότερη ένωση ευρωπαϊκών λαών και μέσω της ένωσης αυτής να διασφαλιστεί και να εδραιωθεί η ειρήνη και η ελευθερία». Την ευχή αυτή δεν συμμερίζονται μόνο οι άνθρωποι των πέντε χωρών που πρότεινε η Ευρωπαϊκή Ένωση για τις διαπραγματεύσεις ένταξης, αλλά και οι άνθρωποι των δέκα χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, που συνδέονται με την Ευρωπαϊκή Ένωση με συμφωνία σύνδεσης. Ας μη ξεχνάμε, το 1989/90 οι λαοί των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ήταν αυτοί που με την βούλησή τους για ελευθερία, τις προσπάθειες τους για την δημοκρατία, την επιθυμία τους για ελεύθερη οργάνωση της αγοράς κατέστησαν δυνατές τις αλλαγές στην ευρωπαϊκή ήπειρο, κι αυτούς τους ανθρώπους που προκάλεσαν μια ειρηνική επανάσταση στην Ευρώπη δεν πρέπει τώρα να τους απογοητεύσουμε με την δική μας απόφαση.
(Χειροκροτήματα) Είναι οι άνθρωποι της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που θέλουν να ζήσουν σε μια ελεύθερη κοινωνία, όπως εμείς, και γι' αυτό η πολιτική ομάδα EVP είναι πεπεισμένη ότι όλοι οι Ευρωπαίοι έχουν την πολιτική και ηθική αξίωση να ζήσουν με ασφάλεια, ειρήνη και ελευθερία. Γι' αυτό, για μας, η μεγαλύτερη επιταγή είναι να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις ένταξης. Καμία χώρα δεν πρέπει να υποστεί διακριτική μεταχείριση και δεν πρέπει να δείχνουμε αυθάδεια ρωτώντας τί σημαίνει τάχα διακριτική μεταχείριση, αλλά να ακούσουμε αυτές τις ίδιες τις χώρες, πιθανόν μέσα από τις αποφάσεις μας αισθάνονται θύματα μιας διακριτικής μεταχείρισης. Γι' αυτό πρέπει να πάρουμε έτσι τις αποφάσεις μας ώστε να ενθαρρύνουμε αυτές τις χώρες κι αυτούς τους ανθρώπους να συνεχίσουν την συχνά επίπονη μεταρρυθμιστική τους πορεία, με την προοπτική της ένταξής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι άνθρωποι χρειάζονται κουράγιο. Γι' αυτό το λόγο η Ομάδα EVP αξιώνει από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων στη Διάσκεψη Κορυφής της 12ης και 13ης Δεκεμβρίου, στο Λουξεμβούργο, τα εξής: δώστε ένα μήνυμα στους λαούς της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ότι ανήκουν στην ευρωπαϊκή οικογένεια, δώστε το σύνθημα ότι σταδιακά όλες οι χώρες θα ενσωματωθούν στην Κοινότητα των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Ομάδα EVP, την 1η Οκτωβρίου και στις 26 Νοεμβρίου κι έπειτα στο συνέδριο της, της 11ης Νοεμβρίου 1997, στην Τουλούζη, έλαβε ομόφωνες αποφάσεις. Οι συζητήσεις, κι εδώ συμφωνώ με τον συνάδελφο κ. Swoboda, ήταν πολύ δύσκολες, αλλά εξευρέθησαν τελικώς ομόφωνες αποφάσεις και συστήνουμε την εξής πορεία σχετικά με τη διεύρυνση. ρώτον: ενισχυμένη πορεία διαπραγματεύσεων ένταξης για τις ΧΚΑΕ που πληρούν τους πολιτικούς όρους ένταξης, καθώς και με την Κύπρο, πρέπει να αρχίσουν το 1998. Δεύτερον: έντονες διαπραγματεύσεις, πάνω σε μεμονωμένη βάση, πρέπει να διεξαχθούν με τις χώρες που παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη πρόοδο. Τρίτον: ένας διάλογος για τη διεύρυνση, στον οποίο συμμετέχουν οι υπό ένταξη χώρες, πρέπει να δημιουργήσει ένα άτυπο δίκτυο προκειμένου οι συζητήσεις να επεκταθούν σε όλους τους τομείς πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τέταρτον: η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη που πρότεινε η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο μηχανισμό συνεργασίας προκειμένου να εδραιωθούν, ιδιαίτερα, οι σχέσεις με την Τουρκία.
Η πορεία διεύρυνσης είναι δύσκολη και πρέπει να παραμεριστούν, καθ' οδόν προς την ένταξη, πολλά ακόμη εμπόδια από τα κράτη που πρόκειται να ενταχθούν αλλά και από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, που πρέπει να προετοιμαστεί θεσπίζοντας τις αναγκαίες θεσμικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις για την ένταξη. Ας μη μιλούμε μόνο για τα καθήκονται που έχουν να επιτελέσουν οι υποψήφιες χώρες. Ας μιλήσουμε και για τα καθήκοντα που πρέπει, εμείς οι ίδιοι, να εκπληρώσουμε, ως Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί θέλουμε η διεύρυνση να οδηγήσει στην ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, γι' αυτό, η διαπραγματευτική ικανότητα της τελευταίας πρέπει να αυξηθεί και να γίνει πιο δημοκρατική, για να προσχωρήσουν οι λαοί των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης σε μία Ένωση που θα παρέχει σε όλους τους Ευρωπαίους, για ολόκληρο τον 21ο αιώνα, μια ευκαιρία για σταθερό μέλλον.
Εμείς, το Ευρωπαϊκό Κονοβούλιο, που εκπροσωπούμε σήμερα 370 εκατομμύρια ανθρώπους, πρέπει να συνηγορήσουμε και να προασπίσουμε όλους τους λαούς της Ευρώπης. Αν δεν το κάνουμε εμείς, ποιος θα το κάνει; Εμείς, οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι πρέπει να αναλάβουμε τον ρόλο του συνηγόρου. Ευρώπη δεν είναι μόνο η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση! Πρέπει να εργαστούμε έτσι ώστε στις αρχές του 1988 να αρχίσουν, όπως ευχόμαστε, οι ενισχυμένες διαπραγματευτικές διεργασίες και η πορεία προς την ένταξη των λαών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, καθώς και η σταδιακή αποστολή των εκπροσώπων τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου βρισκόμαστε σήμερα εδώ, στις Βρυξέλλες - πλαισιώσαμε ήδη τα νέα γραφεία μας - και είναι τελικά υπερβολικά μεγάλο για να αποτελεί μόνο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να κρατήσουμε το Κοινοβούλιο αυτό ανοικτό και για άλλους!
Ας συνεργαστούμε, προκειμένου η επόμενη δεκαετία να αποτελέσει το νέο αιώνα, τη νέα χιλιετηρίδα, όπου θα καλωσορίσουμε εδώ, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τους ελεύθερα εκλεγμένους εκπροσώπους από τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Πριν μερικά χρόνια μια τέτοια υπόθεση και μόνο άγγιζε τα όρια της ουτοπίας. Σήμερα δεν αποτελεί πλέον όραμα, αλλά μια πιθανόητα που σύντομα θα γίνει πραγματικότητα αν όλοι εργαστούμε γι' αυτήν. Η ομάδα EVP τίθεται στην υπηρεσία αυτού του ιστορικού καθήκοντος, για μία διαρκώς ανανεωμένη ευρωπαϊκή ήπειρο.
(Χειροκροτήματα)
Pasty
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η οικοδόμηση και η επίτευξη της μεγάλης Ευρώπης, επιτέλους ενωμένης και συμφιλιωμένης με τον ίδιο της τον εαυτό, αποτελεί τη μεγάλη πανευρωπαϊκή ιστορική πρόκληση στην οποία πρέπει να ανταποκριθούμε στην ανατολή της τρίτης χιλιετίας. Το θέμα δεν είναι μόνο να γυρίσουμε οριστικά τη σελίδα της διχοτόμησης της Ευρώπης που υπεβλήθη από τον Στάλιν στη Γιάλτα, αλλά να εδραιώσουμε την ειρήνη και την ασφάλεια στην ήπειρό μας, παρέχοντας ταυτόχρονα σε όλα τα έθνη μας τη δυνατότητα να επιτύχουν τη λάμψη των ανθρωπιστικών αξιών των οποίων είναι φορείς. Η προσέγγιση πολύ τεχνικού χαρακτήρα που ακολουθεί η Επιτροπή στο έγγραφό της για την Ατζέντα 2000, προτείνοντας μια στρατηγική για μελλοντικές διευρύνσεις, επισκιάζει κάπως τη σημασία της πολιτικής, ηθικής και πολιτιστικής πρόκλησης την οποία αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη.
Γνωρίζουμε ότι η διεύρυνση αυτή δεν θα μοιάζει με την προηγούμενη λόγω της γεωγραφικής και της ιστορικής της διάστασης, καθώς και των δυσκολιών της που σχετίζονται με τις συνέπειες του κολεκτιβισμού, ο οποίος επηρέασε βαθιά τις κοινωνικές δομές, ίσως μάλιστα και τις νοοτροπίες των υποψήφιων χωρών. Η εν λόγω διεύρυνση θα απαιτήσει τόσο από τις υποψήφιες χώρες όσο και από τα σημερινά κράτη μέλη σημαντικές προσπάθειες οι οποίες, προκειμένου να γίνουν αποδεκτές, θα πρέπει να υπερσκελίζονται από ένα πολιτικό όραμα ικανό να διεγείρει τις δυνάμεις δράσης. Αμφιβάλλω εάν απλά και μόνο η μετένθεση του κοινοτικού κεκτημένου στις υποψήφιες χώρες, ως είδους επωδού της στρατηγικής που μας προτείνεται στην Ατζέντα 2000, επαρκεί για να δημιουργήσει τον πολιτικό ενθουσιασμό που θα χρειαζόταν για να υπερπηδηθούν οι δυσκολίες του εγχειρήματος.
Κατά την κατάρρευση των ανατολικών καθεστώτων κολεκτιβισμού, ορισμένοι δυτικοί ηγέτες είχαν εκφράσει την επιθυμία να εφαρμοσθεί ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ υπέρ των προσφάτως ανεξαρτητοποιηθεισών χωρών. Τί συμβαίνει σήμερα; Η χρηματοδοτική προσπάθεια από την άποψη των καθαρών μεταφορών κεφαλαίων προς τις ΧΚΑΕ, όπως προβλέπεται στο πλαίσιο της Ατζέντας 2000, καθορίσθηκε από την Επιτροπή Προϋπολογισμών σε 0, 13 % του ΑΕγχΠ των δεκαπέντε σημερινών κρατών μελών της Ένωσης. Δικαιολογημένα υπάρχουν αμφιβολίες ως προς το κατά πόσο είναι αρκετό, λαμβάνοντας υπόψη τις τεράστιες ανάγκες των ΧΚΑΕ για τον εκσυγχρονισμό των βασικών τους υποδομών, της γεωργίας τους, της βαριάς βιομηχανίας τους, και για την υιοθέτηση στις επιχειρήσεις τους των περιβαλλοντικών προτύπων της Ένωσης. Επίσης, αναρωτιέται κανείς πώς θα διατηρηθούν τα κεκτημένα της κοινής γεωργικής πολιτικής, των διαρθρωτικών ταμείων και των ταμείων συνοχής τη στιγμή που δεν υπάρχει κοινό μέτρο σύγκρισης μεταξύ των αναγκών που πρέπει να ικανοποιηθούν για να καλυφθούν οι καθυστερήσεις όσον αφορά τα εισοδήματα των μελλοντικών κρατών μελών και των αναγκών των πιο φτωχών από τα σημερινά κράτη μέλη.
Ο καθορισμός του ανώτατου ορίου των πόρων του κοινοτικού προϋπολογισμού σε 1, 27 % του ΑΕγχΠ βασίζεται σε ορισμένες προϋποθέσεις που δεν θα είναι οι πλέον εύκολες να τηρηθούν. Αναρωτιέμαι εάν όσοι επιθυμούν περισσότερο τη διεύρυνση, για λόγους όχι πάντα ανιδιοτελείς από την άποψη των μεσοπρόθεσμων εμπορικών συμφερόντων τους, είναι έτοιμοι να πληρώσουν γι'αυτήν κάθε τίμημα. Αναρωτιέμαι, επιπλέον, μήπως όσοι βεβαιώνουν ότι όλα θα διευθετηθούν εν καιρώ, ελπίζοντας ότι οι θεοί θα φανούν ευνοϊκοί για την Ευρώπη, επιδεικνύουν στρουθοκαμιλισμό αρνούμενοι να λάβουν πραγματικά υπόψη τους όλες τις πολιτικές και δημοσιονομικές προκλήσεις αυτής της διεύρυνσης.
Υπό αυτές τις συνθήκες, μήπως έφθασε η στιγμή να καθορίσουμε ένα νέο ευρωπαϊκό σχέδιο που να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις που συνεπάγεται η ανάδυση της μεγάλης Ευρώπης; Η τελευταία δεν θα πραγματοποιηθεί χωρίς την εφαρμογή νέων σχέσεων αλληλεγγύης στον τομέα της άμυνας, της εσωτερικής ασφάλειας και της οικονομίας. Για ορισμένες υποψήφιες χώρες η προσχώρηση στο ΝΑΤΟ, που αποτελεί εγγύηση για την εδαφική τους ακεραιότητα και την εξωτερική τους ασφάλεια, υπερέχει της προσχώρησής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δεν μπορεί να τους προσφέρει στην παρούσα φάση τις ίδιες εγγυήσεις. Διερωτώμαι μήπως έφθασε η στιγμή να αντιστρέψουμε τις προτεραιότητες, ξαναδίνοντας την πρώτη θέση στην πολιτική οικοδόμηση της νέας ενωμένης Ευρώπης, έναντι της ολοκλήρωσης, απαραίτητης βεβαίως, αλλά αισθητής κάποιες φορές ως λιγότερο ζωτικής και υπερβολικά πιεστικής, της μεγάλης εσωτερικής αγοράς και της εφαρμογής ενός ενιαίου νομίσματος από όπου θα αποκλείεται, εξάλλου, μεσοπρόθεσμα το μεγαλύτερο μέρος των νέων κρατών μελών. Μήπως πρέπει να οικοδομήσουμε αμέσως την Ευρώπη σε πολιτικό επίπεδο για να μη δούμε να διαλύεται σιγά σιγά και να βουλιάζει σε τεχνοκρατικές διαδικασίες η πορεία της ολοκλήρωσης όπως πραγματοποιήθηκε έως σήμερα;
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου θα πρέπει να δώσει στον ενθουσιασμό υπέρ της διεύρυνσης την πολιτική αυτή πνοή που λείπει από το πρόγραμμα της Ατζέντας 2000. Η θέσπιση της ευρωπαϊκής διάσκεψης που συνδέει τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων των σημερινών κρατών μελών και των υποψήφιων χωρών θα μπορούσε να αποτελέσει τον πλέον κατάλληλο χώρο για να ορισθούν και να αποφασισθούν οι σημαντικές κατευθύνσεις της μελλοντικής μεγάλης Ευρώπης. Παράλληλα, οι διαπραγματεύσεις προσχώρησης θα μπορούσαν να αρχίσουν με όλες τις υποψήφιες χώρες, χωρίς να αποκλεισθεί καμία, προκειμένου να μη δημιουργηθούν εκ νέου στο εσωτερικό της Ευρώπης νέοι τεχνητοί και επικίνδυνοι διαχωρισμοί. Διευκρινίζω ότι θα εισηγηθώ στην ομάδα μου να μην ψηφίσει την έκθεση Oostlander εάν έστω ένα και μόνο κράτος εξαιρεθεί από τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, όπως προτείνεται στην παρούσα φάση.
Ως προς το θέμα αυτό αιφνιδιάστηκα, για να μην πω αγανάκτησα, από τα λεγόμενα του κ. Oostlander, ο οποίος υπαινίχθηκε προ ολίγου ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να πηγαίνουν καλύτερα με τη Σλοβακία, εάν ο λαός της χώρας αυτής αποκτούσε διαφορετική κυβέρνηση. Πρόκειται για απαράδεκτη ανάμειξη στην εσωτερική πολιτική μιας δημοκρατίας όπου υπάρχει πολυφωνία.
(Χειροκροτήματα) Ωστόσο, για να επιτύχουν οι διαπραγματεύσεις αυτές, θα πρέπει να ενταχθούν στο όραμα μιας νέας ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής που καθιστά τη μεγάλη Ευρώπη πολιτική οντότητα που σέβεται τις εθνικές ταυτότητες οι οποίες αποτελούν το πλούτο της, αλλά και η οποία είναι ταυτόχρονα αποφασισμένη να καταξιωθεί στη διεθνή σκηνή για να προασπίσει το μέλλον της και τις παγκόσμιες αξίες που γαλούχησαν την ιστορία της. Η θεσμική μεταρρύθμιση θα ήταν ευκολότερο να πραγματοποιηθεί εάν οι πολιτικοί στόχοι της ευρωπαϊκής οικοδόμησης ήταν σαφέστεροι. Επίσης, οι προσπάθειες που θα ζητηθούν από όλους θα γίνονταν αποδεκτές και θα κατανέμονταν με καλύτερο τρόπο εάν οι νέες σχέσεις αλληλεγγύης που επιβάλλει η οικοδόμηση της μεγάλης Ευρώπης ήταν περισσότερο κατανοητές και καλύτερα κατανεμημένες. Η οικοδόμηση της Ευρώπης του 21ου αιώνα σε επίπεδο ηπείρου αποτελεί μια μεγάλη περιπέτεια με έντονες συγκινήσεις. Ας καταφέρουμε να ξαναβρούμε αυτό το πνεύμα της περιπέτειας που μας έχει λείψει, δυστυχώς, τόσο φρικτά έως σήμερα!
(Χειροκροτήματα)
De Vries
Κύριε Πρόεδρε, τις επόμενες δεκαετίες, η μεγαλύτερη αποστολή της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να συμβάλει στην ασφάλεια και τη σταθερότητα της ηπείρου. Το ιστορικό καθήκον της δικής μας γενιάς είναι να πράξει για όλη την Ευρώπη ό, τι έπραξε η γενιά των Adenauer, Beyen, Monnet και Spaak για τη Γαλλία και τη Γερμανία: η ανοικοδόμηση μιας εναίας στέγης, ενός κοινού πλαισίου όπου η εξουσία υποτάσσεται στο δικαίο.
Δέκα χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, καθώς και η Κύπρος, ζήτησαν ένταξη. Όλες θα μπορέσουν να ενταχθούν μόλις πληρούν τις προϋποθέσεις. Πότε θα γίνει αυτό, είναι κατά μεγάλο μέρος στο χέρι τους. Η ομάδα μου συμμερίζεται την αντίληψη της Επιτροπής ότι η Πολωνία, η Ουγγαρία, η Τσεχία, η Σλοβακία και η Εσθονία είναι για την ώρα οι πιο έτοιμες.
Σε ό, τι αφορά τα δεκαπέντε σημερινά κράτη μέλη, η επέκταση είναι εθνικό συμφέρον του καθενός τους. Γι' αυτό τον λόγο, δεν πρέπει να ορθώνουν οικονομικούς φραγμούς. Οι χορηγοί όπως και οι δικαιούχοι ας αναλογισθούν ότι η ασφάλεια είναι πιο σημαντική από τις επιδοτήσεις. Για να σημειώσει η επέκταση επιτυχία, θα χρειασθούν περαιτέρω θεσμικές μεταρρυθμίσεις της Ένωσης, ιδίως σε τομείς όπως η πολιτική ασύλου και η καταπολέμηση της εγκληματικότητας. Εντούτοις, τα κράτη μέλη δεν θα είναι πρόθυμα να δεχθούν τέτοιες μεταρρυθμίσεις παρά μόνον υπό πίεση. Αυτή η πίεση θα υπάρξει μόλις οι πολίτες μας ανακαλύψουν ότι με κάθε νέο κράτος μέλος η Ένωση όχι μόνον εισάγει προβλήματα λήψης αποφάσεων, αλλά και επιπλέον εγκληματικότητα. Όσο πιο σύντομα γίνει η διεύρυνση της Ένωσης, τόσο πιο σύντομα θα ακολουθήσει η εκβάθυνση.
Με τη διεύρυνσης με πρώην κομμουνιστικές χώρες, η Ένωση θα αλλάξει ριζικά χαρακτήρα. Από μια κυρίως οικονομική οργάνωση, η Ένωση θα εξελιχθεί σε ένα γεωπολιτικό παράγοντα με αυξανόμενη ισχύ. Αυτό προκύπτει σαφώς από τη στάση της Ένωσης έναντι των χωρών της Βαλτικής. Αν σε λίγα χρόνια η Εσθονία γίνει πράγματι μέλος της Ένωσης, η ΕΕ θα έχει κάνει ένα βήμα το οποίο το ΝΑΤΟ δεν ήταν διατεθημένο να κάνει. Ωστόσο, η Ένωση δεν είναι προετοιμασμένη για τις νέες ευθύνες της. Δεν θα μπορέσει να παίξει σωστά το ρόλο της ως θεμέλιος λίθος της σταθερότητας και της ασφάλειας εάν δεν διευρύνει τις πολιτικές σχέσεις της με τρεις σημαντικές χώρες: την Τουρκία, τη Ρωσία και τις ΗΠΑ.
Η Ένωση δεν είναι θρησκευτικός οργανισμός. Η τούρκικη αίτηση ένταξης πρέπει λοιπόν να κριθεί βάσει των ιδίων κριτηρίων που ισχύουν και για τις άλλες χώρες. Αν η Τουρκία όμως θέλει να μπει ποτέ στην Ένωση, οφείλει να συμπεριφέρεται ως ευρωπαϊκή χώρα. Εφόσον στην Τουρκία δεν υπάρχει ελευθερία έκφρασης, εφόσον τα βασανιστήρια, ακόμα και παιδιών, βρίσκονται σε ημερήσια διάταξη, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να αρχίσουν διαπραγματεύσεις με την Τουρκία. Πάντως, πρόκειται για μια χώρα που έχει σημασία για την Ευρώπη. Διαθέτει κοινοβουλευτική δημοκρατία, είναι μέλος του ΝΑΤΟ, αποτελεί στην περιοχή μεγάλη δύναμη. Γι' αυτό έχει σημασία η Τουρκία να λάβει μέρος στην ευρωπαϊκή διάσκεψη. Οι ελληνικές αντιρρήσεις επ' αυτού είναι κοντόφθαλμες και άτοπες.
Ως προς τη Ρωσία, η Ένωση δεν διαθέτει ακόμα ένα πλαίσιο για τις σχέσεις της με τη χώρα που να ανταποκρίνεται στη μεγάλη σημασία των σχέσεων Ευρώπης-Ρωσίας. Το ΝΑΤΟ δημιούργησε ένα permanent joint council με τη Ρωσία. Και η Ένωση πρέπει να σκεφθεί την ενίσχυση των πολιτικών της σχέσεων. Με μια ετήσια διάσκεψη κορυφής σε επίπεδο προέδρων, η Ένωση θα μπορούσε να επεκτείνει τις σχέσεις της με τη Μόσχα.
Τέλος, οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ. Ενώ οι οικονομικές διατλαντικές σχέσεις παραμένουν καλές, φαίνεται να απομακρυνόμαστε πολιτικά. Αυτό είναι επικίνδυνο. Ζητείται επειγόντως να επενδύσουμε σε στενότερες πολιτικές σχέσεις ανάμεσα στην Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες, έχοντας ιδίως υπόψη την πολιτική διαχείριση της διεύρυνσης τόσο της Ένωσης όσο και του ΝΑΤΟ. Κανείς δεν έχει ξεχάσει την απειλή της κ. Tansu Ciller ότι η Αγκυρα μπορεί να μπλοκάρει τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ εάν δεν υπάρξει ικανοποιητική πρόοδος στις διαπραγματεύσεις ένταξης της Τουρκίας. Ούτε έχει ξεχάσει κανείς την απειλή του έλληνα πρωθυπουργού κ. Σημίτη να μπλοκάρει τη διεύρυνση της Ένωσης εάν δεν ενταχθεί σύντομα η Κύπρος. Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ και η διεύρυνση της Ένωσης αποτελούν μεν ανεξάρτητες διαδικασίες, αλλά αποτελούν τις δύο πλευρές ενός και του αυτού νομίσματος. Και τα δύο θέματα απαιτούν προσεκτικές και συνεχείς διαβουλεύσεις ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κύριε Πρόεδρε, βρίσκόμαστε στα πρόθυρα βασικών μεταρρυθμίσεων της Ένωσης. Η ιστορία δεν μας προσφέρει συχνά τέτοιες μεγαλειώδεις ευκαιρίες. Ας επωφεληθούμε λοιπόν.
(Χειροκροτήματα)

Puerta
Κύριε Πρόεδρε, έχουν ειπωθεί και γραφτεί αυτές τις ημέρες τόσα για την διεύρυνση και την Ατζέντα 2000 που διατρέχουμε σίγουρο κίνδυνο να πάνε χαμένες οι αναλύσεις και οι προτάσεις των εκπροσώπων των ευρωπαίων πολιτών, ή τουλάχιστον να υποτιμηθούν, ενώπιον της κοινής γνώμης και των ίδιων των κοινοτικών θεσμικών οργάνων. Γι' αυτόν τον λόγο, θα προσπαθήσω οι σκέψεις της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς να είναι μηνύματα σύντομα και κατανοητά. Είναι σκέψεις που έχουν εμπνευσθεί από τις εκθέσεις που υποβάλλονται σήμερα. Και η έκθεση Colom i Naval για τις δημοσιονομικές προοπτικές αξίζει την έγκριση της ομάδας μας.
Τα μηνύματά μας είναι τα εξής: ναι στη διεύρυνση, που είναι η κατάλληλη απάντηση στην πρόκληση της ευρωπαϊκής οικοδόμησης αυτή την τόσο αποφασιστική στιγμή στην ευρωπαϊκή ιστορία. Αλλά η διεύρυνση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ανεξάρτητα από τις θεσμικές, οικονομικές και δημοσιονομικές της επιπτώσεις. Η διεύρυνση δεν πρέπει να πραγματοποιηθεί με τίμημα την εγκατάλειψη του στόχου της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής των σημερινών μελών της Ένωσης, με ανησυχητική μείωση των πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων και του Ταμείου Συνοχής, η μεταρρύθμιση των οποίων ξεπερνά τους στόχους, την επικέντρωση και την αποτελεσματικότητά τους.
Είναι απαραίτητη μια Διακυβερνητική Διάσκεψη για τη θεσμική μεταρρύθμιση που δεν έγινε στο Αμστερνταμ. Πρέπει να το πούμε με μεγάλη σαφήνεια και να ανακοινώσουμε την ημερομηνία: το συντομότερο δυνατό, το έτος 2000, και χωρίς να περιμένουμε να φτάσει η Ένωση τα 20 κράτη μέλη.
Πρέπει να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις προσχώρησης με όλες τις χώρες που πληρούν τις πολιτικές προϋποθέσεις. Δεδομένου ότι τις οικονομικές δεν τις πληροί καμία, οι αρχικές διακρίσεις θα μπορούσαν να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στις εν λόγω χώρες.
Είμαστε επικριτικοί με την πρόταση παγώματος του κοινοτικού προϋπολογισμού, με το 1, 27 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος ως ορίου των ιδίων πόρων. Αυτό, αναμφίβολα, θα σήμαινε να πληρώσουμε τη διεύρυνση από τα σημερινά Διαρθρωτικά Ταμεία.
Θεωρούμε πως η Ατζέντα 2000 κάνει πολύ συγκεκριμένες προτάσεις σε ορισμένους τομείς της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής όσον αφορά τις επιπτώσεις της διεύρυνσης, γιατί η διεύρυνση έχει κάποιες επιπτώσεις στην ΚΓΠ. Και στην Ατζέντα 2000 , αυτή είναι η περίπτωση των τριών τομέων του βοείου κρέατος, των ποσοστώσεων των γαλακτοκομικών προϊόντων και των σιτηρών, πέρα από τα μεσογειακά προϊόντα. Η Ατζέντα 2000 θέτει εν μέρει μια δεύτερη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ έπειτα από εκείνη του 1992, της οποίας η αξιολόγηση θα έπρεπε να λάβει υπόψη όχι μόνο την βελτίωση της γεωργικής απόδοσης, αλλά επίσης και την εξάλειψη περισσότερο του ενός πέμπτου των θέσεων εργασίας σε αυτόν τον τομέα.
Μία λάθος εστίαση της διεύρυνσης, μαζί με τις κοινωνικές επιπτώσεις του λεγόμενου "συμφώνου σταθερότητας» και των προϋποθέσεων οικονομικής σύγκλισης, θα μπορούσε να θέσει σοβαρό εμπόδιο στη δημιουργία απασχόλησης, τόσο στα κράτη μέλη όσο και σε αυτά που ζητούν να προσχωρήσουν στην Ένωση. Και αυτό σε αντίφαση με τις προτάσεις που πολύ πρόσφατα αποφασίστηκαν στο Λουξεμβούργο.
Τέλος, η διεύρυνση σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό χώρο υποχρεώνει την αποκρυστάλλωση της πολιτικής ένωσης ενώπιον του κινδύνου μιας πιθανής μετατροπής εκ νέου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ζώνη ελευθέρων συναλλαγών. Η Ευρώπη του 21ου αιώνα δεν μπορεί να αποτελεί μόνο μια αγορά, αλλά και έναν ολοκληρωμένο χώρο δημοκρατίας και αλληλεγγύης.

Schroedter
Κύριε Πρόεδρε, ο πόθος για δημοκρατία οδήγησε στην κατάρρευση των τειχών του Βερολίνου. Τα μηνύματα και τα διδάγματα αυτών των δημοκρατικών κινημάτων έφτασαν από την Πράγα και το Γκντάνσκ. Τώρα υπάρχει η μοναδική ευκαιρία για μια ολόκληρη Ευρώπη ειρήνης, δημοκρατίας και ελευθερίας. Το σχέδιο όμως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν αποτελεί προσκλητήριο αλλά μάλλον δρόμο μετ' εμποδίων για όσους, επί δεκαετίες και με προσωπική τους στέρηση, έτρεφαν την ιδέα μιας δημοκρατικής Ευρώπης, εκεί στις Ανατολικές Χώρες. Η απόφαση επί της αρχής, στην Κοπεγχάγη, για την συμπερίληψη και των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, ήταν μια λογική πολιτική συνέπεια της ιστορικής κατάστασης. Η Ατζέντα 2000 υπολείπεται κατά πολύ αυτής. Σ' αυτήν δεν υπάρχει καμια πειστική στρατηγική ένταξης.
Από τη μία πλευρά, μεγαλόσχημοι πολιτικοί των κρατών μελών, με τις ομολογίες τους για χρονικές προοπτικές ανά τις πρωτεύουσες των ανατολικών χωρών, δίνουν λαβές για πανηγυρισμούς. Από την άλλη, στο Αμστερνταμ δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν για μία μεταρρύθμιση, για μία δημοκρατική και ικανή για διευρύνσεις φυσιογνωμία της Ευρώπης. Βασικά θεσμικά ζητήματα αναβλήθηκαν. Κατά συνέπεια, κινδυνεύει να ναυαγήσει τώρα αυτή η διεργασία της ευρωπαϊκής διεύρυνσης, οι προεργασίες για την συμπερίληψη και νέων υποψηφίων κρατών έχουν αρχίσει, χωρίς να υπάρχει όμως ούτε ουσιαστική στρατηγική ούτε χρονοδιάγραμμα για τη δημιουργία μιας πραγματικής δυνατότητας διεύρυνσης. Επιδιώκουν ορισμένοι να κοροϊδέψουν τον χρόνο με μικρομεταρρυθμίσεις. Γι' αυτό, η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ανάληψη διαπραγματεύσεων με τους 5+1 αντιστοιχεί στην προθυμία του Συμβουλίου για τη μελλοντική πρόβλεψη 20 Επιτρόπων, ενός για κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην Ατζέντα 2000 δεν υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις ή αφετηρίες λύσεων για ένα ενδεχόμενο δεύτερο κύμα προσχωρήσεων. Έτσι, με τη διεύρυνση 5+1 δημιουργείται η εντύπωση ότι ανοίγει μία μόνο χαραμάδα στην πύλη της ΕΕ, πριν αυτή ξανακλείσει για πολύ ακόμη καιρό.
Με αυτόν τον διαχωρισμό των υποψηφίων για ένταξη χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης σε ευπρόσδεκτες πλούσιες χώρες και σε χώρες που περιμένουν στον προθάλαμο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκαλεί, από τώρα κιόλας, ένα σωρό από πολιτικά συντρίμμια. Αυτοί που αποπέμπονται δεν θα υποφέρουν μόνο τα μειονεκτήματα αυτής της χάραξης διαχωριστικών ορίων μέσα στην ίδια την Ευρώπη, αλλά θα φέρουν την ευθύνη απέναντι στους λαούς τους γι' αυτή την αθλιότητα. Οι προσπάθειές τους για πρόοδο προς την κατεύθυνση των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων και της οικονομικής σταθερότητας στη χώρα δεν θα τύχουν διεθνούς αναγνώρισης. Οι αρνητικές επιπτώσεις για την απροθυμία επενδύσεων από το ξένο κεφάλαιο στις χώρες αυτές είναι προγραμματισμένες εκ των προτέρων. Πολλές ελπίδες εναποτίθεναι σε αυτό εδώ το Κοινοβούλιο. Έχουμε τη δυνατότητα να δώσουμε το πολιτικό μήνυμα ότι δεν επιθυμούμε τη χάραξη διαχωριστικών ορίων μέσα στην ίδια την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Για πολύ καιρό τώρα, μια σημαντική πλειοψηφία στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων απεφάνθη υπέρ της ενίσχυσης των δημοκρατικών δυνάμεων στις ΧΚΑΕ που υποστηρίζουν την ευρωπαϊκή ιδέα, και κατά της άσκοπης παραμονής τους προ των πυλών. Όμως, γιατί αγαπητοί σοσιαλδημοκράτες, παρουσιάζετε συνεχώς μεταπτώσεις; Δεν ισχύει πλέον το επιχείρημα ότι μόνον η συμπερίληψη της Εσθονίας θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στη ζώνη ελευθέρων συναλλαγών και ελεύθερης διακίνησης μεταξύ των χωρών της Βαλτικής; Αγαπητοί χριστιανοδημοκράτες, γιατί υπαναχωρείτε τώρα, με κάποια δυσκολία βέβαια, από την κεκτημένη θέση που περιλαμβανόταν στο άρθρο 3 της έκθεσης Oostlander; Εμείς οι Πράσινοι υποστηρίζουμε την κοινή έναρξη των διαπραγματεύσεων με όλες τις υποψήφιες για ένταξη χώρες, που έχουν δημιουργήσει τις προς τούτο απαραίτητες δημοκρατικές προϋποθέσεις και αναγνωρίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των μειονοτήτων.
Φυσικά, εύλογο είναι να υπάρξει μια διαφοροποιημένη διαμόρφωση της πορείας ένταξης και της πορείας διαπραγματεύσεων. Θέτουμε στο προσκήνιο τον χαρακτήρα εταιρικής σχέσης και την πολυμερή διάσταση της πορείας ένταξης και ζητούμε γι' αυτό μια ουσιαστική ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης. Υποστηρίζουμε την πρόταση της γαλλικής κυβέρνησης, που επιθυμεί να επεκταθεί η συνεργασία και σε άλλους τομείς, όπως σε θεσμικές μεταρρυθμίσεις, οικονομική συνεργασία και διασυνοριακά προγράμματα. Η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη προσφέρει ευκαιρία στην Τουρκία για πολιτικό διάλογο και η Σλοβακία δεν επιθυμεί να τον διακόψει. Εν πάσει περιπτώσει, στην χώρα αυτή, η Ένωση δεν έχει αναπτύξει ακόμη κάποιους αστικής φύσεως μηχανισμούς για τη διευθέτηση των συγκρούσεων.
Στην Ατζέντα 2000 δεν αποδίδεται ιδιαίτερη προσοχή στην προσέγγιση των ΧΚΑΕ στα ελάχιστα περιβαλλοντικά και κοινωνικά "πρότυπα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό το θεωρούμε ως ένα βασικό και ουσιαστικό ζήτημα. Γι' αυτό απαιτείται μια σφαιρική και επιδιωκόμενη υποστήριξη, οικονομικής, νομικής και τεχνικής φύσεως. Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής χρειάζεται βελτιώσεις και περισσότερο θάρρος για ειλικρίνεια, σε σύγκριση βέβαια με την πολιτική πρόκληση που θέτει η διεύρυνση για την ευρωπαϊκή μας ήπειρο.

Lalumiθre
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, λίγες ημέρες πριν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου, είναι ευκαιρία να προσδιορίσουμε τις θέσεις του Κοινοβουλίου ως προς αυτό που θα αποτελέσει τη μεγάλη υπόθεση του μέλλοντος, δηλαδή τη διεύρυνση της Ένωσης προς ανατολάς.
Χωρίς να επανέλθω σε όλα τα σημεία, θα επιμείνω μόνο σε ό, τι μου φαίνεται απαραίτητο. Κατ'αρχάς, όπως είπατε κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, η διεύρυνση αυτή αποτελεί μια ευκαιρία για την Ευρώπη και για εμάς. Μια ευκαιρία γιατί μας επιτρέπει να ενώσουμε εκ νέου όσους είχαν χωρίσει οι δυστυχίες της πρόσφατης ιστορίας. Μια ευκαιρία, επίσης, γιατί μας επιτρέπει να ανοίξουμε μια αγορά 500 εκατομμυρίων κατοίκων, να σταθεροποιήσουμε την ήπειρό μας και να αυξήσουμε το κύρος της παγκοσμίως.
Κατ'αυτόν τον τρόπο, κι όσο κι αν τούτο μπορεί να φαίνεται πολύ αισιόδοξο ή και παράδοξο, η διεύρυνση της ΕυρωπαϊκήςΈνωσης μπορεί να ευνοήσει την ανάδυση μιας πραγματικής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής κοινής ασφάλειας και μιας πραγματικής ευρωπαϊκής ταυτότητας. Και τούτο επειδή οι ΧΚΑΕ είναι σε θέση να κατανοήσουν έως ποίου σημείου μια ισχυρή πολιτική ένωση αποτελεί εγγύηση χρήσιμη για το μέλλον και την ασφάλειά τους. Επιμένω στην ευκαιρία αυτή καθώς, με το πέρασμα του χρόνου, η διεύρυνση φαίνεται να γίνεται υπερβολικά συχνά αντιληπτή και να παρουσιάζεται ως ένα είδος αναπόφευκτης απειλής και γεμάτη κινδύνους. Ωστόσο, προκειμένου το άνοιγμα αυτό να είναι επιτυχές, πρέπει και να πραγματοποιηθεί υπό καλές προϋποθέσεις, με υπερκέραση των αδιαμφισβήτητων δυσκολιών της υλοποίησής του.
Υπενθυμίζω, κατ'αρχάς, τη σημασία που αποδίδουμε στη μεταρρύθμιση των θεσμικών οργάνων της Ένωσης. Δεν επιμένω σε αυτό, καθώς οι πεποιθήσεις μας είναι γνωστές. Μεταξύ των δυσκολιών που πρέπει να υπερκερασθούν συγκαταλέγεται και ο πειρασμός να γίνεται διαχωρισμός των καλών υποψηφίων, όσων δηλαδή βρίσκονται a priori σε καλύτερη θέση από τους υπόλοιπους ως προς τη δυνατότητα εκπλήρωσης των κριτηρίων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Κοπεγχάγης. Η Επιτροπή υπέκυψε στον πειρασμό αυτόν που φαινόταν να έχει το πλεονέκτημα της ελάφρυνσης του έργου της και της μείωσης του κόστους των διαπραγματεύσεων, και σε τελευταία ανάλυση της διεύρυνσης.
Ευτυχώς, και συγχαίρω γι'αυτό τους εισηγητές, το Κοινοβούλιο προχωρεί προς ένα κείμενο που θέτει στην ίδια αφετηρία όλες τις υποψήφιες χώρες, και έχω τη βαθιά ελπίδα ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υπό την ευεργετική ώθηση της Προεδρίας του Λουξεμβούργου, θα έχει τη σύνεση να εξακολουθήσει να επιλέγει μάλλον ό, τι ενώνει παρά ό, τι χωρίζει ανώφελα, καθώς ό, τι διαχωρίζει τους καλούς υποψηφίους από τους λιγότερο καλούς δεν είναι τόσο σημαντικό ώστε να διακινδυνεύσουμε το χωρισμό τους σε δύο ομάδες που παρουσιάζονται με ξεχωριστό τρόπο. Στην πραγματικότητα, η παρουσίαση δεν αποτελεί ουδέτερη πράξη. Έχει, κύριε Επίτροπε, μια ψυχολογική και πολιτική σημασία, ακόμα κι αν αυτή δεν συνεπάγεται διάκριση. Κι αυτό ακριβώς είναι το πνεύμα, στο πλαίσιο του οποίου θα επιθυμούσα να αντιμετωπισθεί η Σλοβακία. Σήμερα, βεβαίως, το πολιτικό κλίμα που κυριαρχεί στη χώρα αυτή δεν ευνοεί τον αυστηρό σεβασμό της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα αλλαγών, και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να ενθαρρύνουμε τη Σλοβακία να φθάσει τη δίδυμη αδελφή της, την Τσεχία, και όλες τις υπόλοιπες χώρες της Κεντρικής Ευρώπης.
Μεγαλύτερη δυσκολία παρουσιάζει ο φάκελος της Τουρκίας. Η ομάδα μας διάκειται στην πλειοψηφία της ευμενώς ως προς το κείμενο που προτείνεται από τους εισηγητές, στο σημείο 28 της πρότασης ψηφίσματός τους. Πρόκειται για ένα κείμενο συνετό, που χειρίζεται προσεκτικά το μέλλον και αφήνει στην ευρωπαϊκή διάσκεψη, την Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το περιθώριο ελιγμών που θα τους χρειασθεί για να χαράξουν τις μελλοντικές μας σχέσεις με τη χώρα αυτή. Η Τουρκία δεν τηρεί προφανώς τις προδιαγραφές μας όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και καμία κρίσιμη απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί χωρίς πρόοδο στον εξαιρετικά ευαίσθητο αυτόν τομέα. Ωστόσο, εν αναμονή και ενθαρρύνοντας παράλληλα την Τουρκία προς δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, θα πρέπει να σκεφθούμε μαζί με τη χώρα αυτή το κοινό μας μέλλον, αποφεύγοντας αμετακίνητες θέσεις, απομακρύνοντας τα a priori και τις προκαταλήψεις, και κυρίως επιδεικνύοντας φαντασία. Στο κάτω κάτω οι μελλοντικές μας σχέσεις, οι οποίες θα είναι τόσο σημαντικές για την Τουρκία και για την Ένωση, μπορούν να λάβουν ποικίλες μορφές με ελάχιστη καλή πίστη και τόλμη. Πρέπει να μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο εκτός από το να ανταλλάσσουμε αφορισμούς ή να παραμένουμε αμετακίνητοι.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω ένα άλλο σημείο. Πρόκειται για τις χρηματοδοτήσεις, όπως προτείνονται στην Ατζέντα 2000. Όπως και ο εισηγητής κ. Colom I Naval, ανησυχώ πραγματικά με τις προτάσεις της Επιτροπής, οι οποίες συμβαδίζουν, εξάλλου, με τις επιθυμίες των Υπουργών Οικονομικών των κρατών μελών. Η επίτευξη περισσοτέρων πραγμάτων με τα ίδια χρήματα αποτελούσε ανέκαθεν μια σαγηνευτική, αλλά καθόλου ρεαλιστική, αρχή. Οι υποψήφιες χώρες παρουσιάζουν μια προφανή οικονομική καθυστέρηση και, ακόμα κι αν καταβάλουν από την πλευρά τους αξιοσημείωτες προσπάθειες, δεν θα είναι αρκετά για μία οκταετία τα 76 δισεκατομμύρια Ecu, τα οποία προβλέπονται για 110 εκατομμύρια κατοίκους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να τους παράσχει πολύ μεγαλύτερη βοήθεια.
Διερωτώμαι εάν πρέπει, κατά συνέπεια, να μειώσουμε τις ενισχύσεις των οποίων επωφελούνται οι περιφέρειες και οι τομείς μας που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση και εάν πρέπει να ξαναδούμε την κοινή γεωργική πολιτική μας να σημειώνει κάμψη. Σίγουρα πρέπει να επανεξετάσουμε τον κατάλογο των δικαιούχων, τα κριτήρια και τους κανόνες κατανομής των πόρων. Ωστόσο, η κατάσταση ορισμένων από τις περιφέρειές μας και ορισμένων κοινωνικών κατηγοριών δεν είναι τόσο ανθηρή ώστε να πρέπει να υπάρξει συνολική μείωση των κονδυλίων προς τα κράτη μέλη μας. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα υπήρχε κίνδυνος να σπαρθεί διχόνοια στο εσωτερικό της Ένωσης και να ενθαρρυνθεί ένας επιβλαβής ανταγωνισμός. Θα διακινδυνεύαμε επίσης να καταστεί αφόρητη η διεύρυνση προς τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, καθώς η κοινή γνώμη των κρατών μελών μας θα είχε την αίσθηση ότι οι εν λόγω χώρες μας παίρνουν ό, τι προοριζόταν για μας.
Ως προς αυτά τα θέματα χρηματοδότησης, όπως και ως προς την ίδια τη διεύρυνση, πρέπει να υπάρχει πολιτική προσέγγιση, υπό την πλέον ευγενή έννοια του όρου. Βεβαίως, τα τεχνικά στοιχεία, τα γεγονότα, οι αριθμοί πρέπει να είναι γνωστά και να λαμβάνονται υπόψη. Από την άποψη αυτή, η εκτελεστική επιτροπή, προτείνοντας την Ατζέντα 2000, έκανε πάρα πολύ καλή δουλειά, η οποία θα πρέπει προφανώς να αποσαφηνισθεί και να συμπληρωθεί.
Ωστόσο, εκφράζω την ικανοποίησή μου βλέποντας ότι το Κοινοβούλιο δεν αρκέσθηκε στην τεχνική αυτή προσέγγιση. Χάρη στη διαύγεια σκέψης των εισηγητών, υιοθέτησε μια περισσότερο πολιτική προσέγγιση και ελπίζω ότι κατά τη διάρκεια των ψηφοφοριών, αύριο το πρωί, η ολομέλεια δεν θα υπαναχωρήσει στην καλή αυτή κατεύθυνση. Ελπίζω επίσης ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου θα επιβεβαιώσει την πολιτική αυτή προσέγγιση. Είναι καθήκον του και ελπίζω ότι, πράττοντας το, θα ανταποκριθεί θετικά στις αξιοσημείωτες προσπάθειες του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου, τον οποίο και συγχαίρω από τη θέση αυτή.
(Χειροκροτήματα)

Souchet
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής σχετικά με την Ατζέντα 2000 παρουσιάζεται ως άσχημο κείμενο βασισμένο σε άσχημες προτάσεις, διφορούμενη, συγκεχυμένη, αντιφατική. Σίγουρα είναι δύσκολο να καταρτισθεί μια καλή έκθεση χωρίς μια καλή βάση. Ας μην ξεχνάμε ότι, στην πραγματικότητα, οι προτάσεις της Ατζέντας 2000 συγκαλύπτουν μία τεράστια πολιτική αποτυχία. Το γεγονός ότι χρειάσθηκε να περιμένουμε περίπου μια δεκαετία μετά από την πτώση του τείχους του Βερολίνου για να ξεκινήσουμε διαπραγματεύσεις αναγνωρίζοντας εις το ακέραιο την ευρωπαϊκή ταυτότητα των Πολωνών, των Ούγγρων, των Τσέχων, όλων αυτών που αντιπροσώπευε η φρικτή συντομογραφία ΧΚΑΕ και οι οποίοι έγραψαν στον ίδιο βαθμό με εμάς τις σελίδες της ευρωπαϊκής ιστορίας και συμμετείχαν τόσο χρόνο όσο και εμείς στη διαμόρφωση του πολιτισμού της, λέει πολλά για την ανεπάρκεια έναντι των διαφόρων πτυχών της νέας ευρωπαϊκής πραγματικότητας των εννοιών που χειρίζεται απαράβατα η Επιτροπή.
Αντιτάσσοντας πεισματικά διεύρυνση και εμβάθυνση, δύο αρχαϊκές έννοιες που γεννήθηκαν την εποχή του ψυχρού πολέμου, η Επιτροπή καθυστέρησε όσο μπορούσε τη διεύρυνση. Τη θεωρούσε απειλή, απειλή για την ιδεολογία και τη γραφειοκρατία της, αντί να βλέπει σε αυτή μια ευκαιρία, μια ουσιαστική ευκαιρία για ριζική μεταβολή του τρόπου οικοδόμησης της Ευρώπης ούτως ώστε να έχουν όλοι τη θέση τους σε αυτή. Έχουμε όλοι την αίσθηση ότι χάθηκε ένα μεγάλο ιστορικό ραντεβού και ότι οι δύο πνεύμονες της Ευρώπης δεν ενώθηκαν, όπως θα έπρεπε, εξαιτίας της δικής μας αποτυχίας να μεταρρυθμίσουμε εγκαίρως την Ευρώπη. Θα ήταν αρκετό να επιλέξουμε τότε μια Ευρώπη μεταβλητής γεωμετρίας ώστε οι χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης να συμμετέχουν χωρίς καθυστέρηση, αμέσως μετά από την απελευθέρωσή τους από τον κομμουνισμό, σε κύκλους συνεργασίας, βλέποντας κατ'αυτόν τον τρόπο να αναγνωρίζεται πλήρως η ευρωπαϊκή τους ταυτότητα.
Αναρωτιέμαι εάν η Ατζέντα 2000, τουλάχιστον, ανοίγει τελικά τη συζήτηση, εάν θέτει επί τάπητος τις διάφορες πιθανές επιλογές που καθιστούν δυνατή την οικοδόμηση της μεγάλης Ευρώπης εξυπηρετώντας με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα καθενός από τα μέλη της και όλων μαζί. Η απάντηση είναι όχι. Η Επιτροπή ακολουθεί ακάθεκτα την πορεία της, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, και σαν να υπήρχε ανέκαθεν μία και μόνο πιθανή κατεύθυνση για την οικοδόμηση της Ευρώπης, η κατεύθυνση του φεντεραλισμού. Η συζήτηση θα αρχίσει, λοιπόν, αλλού. Θα μπορούσε να αρχίσει στους κόλπους αυτού του Σώματος, πράγμα που δεν συνέβη, εφόσον η έκθεση που μας υπεβλήθη, αντί να διορθώσει το δογματισμό της Επιτροπής, τον υποστηρίζει. Θέλει να επιβάλει σε όλους τον φεντεραλισμό και το δηλώνει ρητά. Δεν θέτει υπό αμφισβήτηση την αυθαίρετη προεπιλογή που επιχειρείται από την Επιτροπή μεταξύ των Ευρωπαίων πρώτης και δεύτερης κατηγορίας και θεσπίζει έναν αβάσιμο εξοστρακισμό της Σλοβακίας. Παραλείπει να υπογραμμίσει ότι το ευρώ, εάν τεθεί σε εφαρμογή, θα αποτελέσει έναν νέο και ισχυρό παράγοντα διαχωρισμού μεταξύ των κρατών μελών της μεγάλης Ευρώπης. Υποστηρίζει τη συμμετοχή της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή διάσκεψη, γεγονός που αφαιρεί από την εν λόγω διάσκεψη κάθε πραγματική σημασία. Οι σχέσεις μας με τη μεγάλη αυτή χώρα αξίζουν μια άλλη προσέγγιση παρά τη ριψοκίνδυνη αυτή επίσπευση σε μία διπλή γλώσσα, η οποία είναι ανάξια για όλους. Η έκθεση δεν στρέφεται καθόλου εναντίον του εκφυλισμού της ΚΓΠ που επιχειρείται δολίως υπέρ της διεύρυνσης. Στην έκθεση δεν εκφράζεται αγανάκτηση για την παράλειψη από την Ατζέντα 2000 της σύμβασης Λομέ και των χωρών ΑΚΕ.
Συνεπώς, η πραγματική συζήτηση πρόκειται να ξεκινήσει στο πλαίσιο των εθνικών κοινοβουλίων. Ήδη αρχίζει, καθώς ακούσαμε μάλιστα χθες στην Εθνοσυνέλευση τον νέο Γάλλο Υπουργό Εξωτερικών να διερωτάται εάν "η Ευρώπη ανταποκρίνεται ακόμα στις ελπίδες που εναπετέθησαν κάποτε επάνω της και εάν η οικοδόμησή της μας αποδυναμώνει ή μας ενισχύει.» Πρόκειται για καλές ερωτήσεις, στις οποίες η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν προσφέρει, δυστυχώς, καμία απάντηση. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν θα μπορέσουμε να την υπερψηφίσουμε: επειδή δεν θα φτιάξουμε τη μεγάλη Ευρώπη με τις παλιές συνταγές του φεντεραλισμού.

Parigi
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, αν η σημερινή συζήτηση δεν είναι η σημαντικότερη της παρούσας νομοθετικής περιόδου, αναμφισβήτητα θίγει ένα από τα πιο φλέγοντα θέματα, όχι μόνο της συγκεκριμένης νομοθετικής περιόδου αλλά και ολόκληρης της πρόσφατης ιστορίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επικείμενη διεύρυνση αποτελεί άμεση και εύλογη συνέπεια της επαναστατικής πράξης του Σχεδίου Schuman, που θεμελιώνει την ευρωπαϊκή οικοδόμηση και εξασθενίζει τα αιωνόβια ιζήματα της εθνικιστικής αντίληψης που είχαν ριζώσει ανατολικά και δυτικά του Ρήνου και είχαν υποθάλψει με μονοτόνη τακτικότητα πολέμους και τραγωδίες.
Η προαναφερθείσα πράξη είναι ο καρπός πενήντα χρόνων ειρήνης και ευμάρειας της Δύσης και ή έμμεση σπίθα της απελευθέρωσης της Ανατολικής Ευρώπης από τα κομμουνιστικά καθεστώτα. Όπως οραματίστηκε επιφανής προσωπικότητα, η επέκταση της Ευρώπης προς την Ανατολή θα αποτελέσει αναμφίβολα αναπόσπαστο παράγοντα ισορροπίας και προόδου του πλανήτη μας. Καθώς η θετική αντιμετώπιση της πρόκλησης πρέπει να συνοδεύεται από όλες τις απαραίτητες εγγυήσεις υλοποίησης της διεύρυνσης, εκφράζω τη βαθύτατη ανησυχία μου για τη διαπιστωμένη ανεπάρκειά τους.
Η πρόταση ψηφίσματος "Ατζέντα 2000 για ισχυρότερη και ευρύτερη Ένωση», ενώ προωθεί ικανοποιητικά τους στόχους της διεύρυνσης, υστερεί κατά τη γνώμη μου ως προς την επαρκή επιδίωξη του πρώτου σκέλους της. Στην αιτιολογική σκέψη της πρότασης δεν τονίζεται το φαινόμενο που υποβόσκει στις χώρες μας, της επαναπροβολής των εθνικών διαρθρώσεων. Δεν μπορούμε να προσδοκούμε ισχυρότερη Ευρώπη όταν τα θεμέλιά της υπονομεύονται αδιάλειπτα από την εξάπλωση της επιδημίας της ανεξαρτητοποίησης, συνοδευόμενης από συχνές εκδηλώσεις τρομοκρατικής βίας, προϊόντα κοντόφθαλμων οραμάτων τιποτένιων προσωπικοτήτων, που συγχέουν ευτελή συμφέροντα με μεγάλα ιδανικά. Αναζωπυρώνονται έτσι στην Ισπανία, στο Βέλγιο, στην Ιταλία και σε άλλες χώρες εντάσεις που, ενώ αρχικά ίσως εμπνέονται από δικαιολογημένα και θεμιτά κίνητρα, στη συνέχεια εκφυλίζονται σε επικίνδυνες επιθέσεις εναντίον της εθνικής ενότητας και των δημοκρατικών θεσμών. Θα ήθελα να κατευνάσω αυτές τις ανησυχίες μου εντοπίζοντας ανάμεσα στις πολυάριθμες αιτιολογικές σκέψεις της έκθεσης έστω κάποια μνεία, κάποια σύσταση, κάποια παρότρυνση στην κατεύθυνση μεγαλύτερης συνοχής στο εσωτερικό της Ένωσης.
Με την επισήμανση ότι μόνο με την ισχυροποίηση της Ένωσης σε όλους τους τομείς της μπορεί να αντιμετωπιστεί η αναταραχή που αναπόφευκτα αναδύεται από διεύρυνση παρόμοιων διαστάσεων, στα πλαίσια της εν λόγω απαραίτητης ενίσχυσης μέσω της εδραίωσης των κρατών μελών πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή στους άλλους δυο παράγοντες αδυναμίας που, εκτός από την τρομοκρατία, αποτελούν σήμερα τα μελανά σημεία της Ένωσης: ανεργία και εγκληματικότητα, τρομερό αλληλοεξαρτώμενο διώνυμο για το οποίο ακόμη δεν βρέθηκαν αντίδοτα.
Το θέμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο Λουξεμβούργο δεν υπήρξε η απασχόληση αλλά η ανεργία. Δεν κρύβω τις ανησυχίες μου για την επίλυση του δραματικού προβλήματος, ενώ επωμίζομαι τις ευθύνες μου έναντι των ανέργων που, με την ψήφο τους, εναπόθεσαν εμπιστοσύνη στο άτομό μου και στους άλλους. Πέρασε πια ο καιρός της ως δια μαγείας επίδρασης των εξ επαγγέλματος δημαγωγών, που συχνά διαλαλούν κάποια συνθήματα στις συγκεντρώσεις ανεξαρτήτως πολιτικού χαρακτήρα, όπως την επιστροφή των μεταναστών στην πατρίδα τους ή την εβδομάδα των τριανταπέντε ωρών, ενώ είναι επίσης αναχρονιστικές οι ατέλειωτες συζητήσεις για άλυτα και φανταστικά ζητήματα που αντηχούν από τις Ολομέλειες στα Συμβούλια και αντίστροφα.
Η κατάσταση κατρακυλά ραγδαία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση υφίσταται τον όλο και περισσότερο συμπαγή ανταγωνισμό των χωρών με χαμηλό κόστος εργασίας και, ταυτόχρονα, τον φαύλο κύκλο της εκεί εγκατάστασης των κέντρων παραγωγής πολλών ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Μαζί με τη διεύρυνση επιβάλλεται, πέρα από τη μεταρρύθμιση των θεσμικών οργάνων, και η επιδίωξη της οικονομικής αύξησης, που μπορεί να επιτευχθεί με την ώθηση του ενίαου νομίσματος. Στην αντίθετη περίπτωση, κινδυνεύουν να κλονιστούν ανεπανόρθωτα, μετά από επίπονες προσπάθειες, οι οικονομικές ισορροπίες υποψήφιων χωρών, όπως της Πολωνίας, που σήμερα βαδίζει με επιτυχία στον δρόμο της ανάπτυξης με τη δημιουργία χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Ωστόσο, είναι διάχυτες οι ανησυχίες για τη δυνατότητα μελλοντικής αντοχής του βάρους της διεύρυνσης εκ μέρους αυτών των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και, αντίστροφα, για το σθένος των ευρωπαϊκών μικρομεσαίων επιχειρήσεων ενώπιον της σφυρηλάτησης του ανταγωνισμού προϊόντων φθηνότερης εργασίας.
Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω με την επιδοκιμασία της σημασίας που αποδίδεται στην τοποθέτηση του εισηγητή έναντι των χωρών της Τουρκίας και της Κύπρου. Η δίκαιη επίλυση του ζητήματος της Κύπρου συνεπάγεται εφησυχασμό της Τουρκίας και προστασία της από τις προκλήσεις του θρησκευτικού εξτρεμισμού που, σε περίπτωση επικράτησης, μπορεί να καταλήξει σε οδυνηρές εξελίξεις της τραγωδίας που ζει σήμερα η Αλγερία.

Aelvoet
Κύριε Πρόεδρε, παίρνω τον λόγο πρώτα ως συνεισηγήτρια για τη Βουλγαρία. Όλοι όσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις στη Βουλγαρία, γνωρίζουν ότι κυβέρνηση και κάτοικοι επιθυμούν πολύ να δουν τη χώρα τους να γίνεται μέλος της Ένωσης. Το βουλγαρικό κοινοβούλιο τάχθηκε ομόφωνα υπέρ της ένταξης. Έγιναν τεράστιες προσπάθειες για να περάσει η χώρα σε μια οικονομία της αγοράς. Το δημόσιο έλλειμμα περιορίσθηκε θεαματικά. Στους πρώτους μήνες του έτους, ο πληθωρισμός έφτασε ακόμη και στο 300 % και τώρα τον Οκτώβριο μειώθηκε στο 0, 5 %. Όλα αυτά αποτελούν ενδείξεις σκληρού αγώνα, για να μη χάσουν τη σύνδεση.
Βεβαίως, πρέπει ακόμη να ληφθούν δραστικά μέτρα σε τομείς όπως το περιβάλλον, οι μεταφορές, η γεωργία, η ενέργεια. Επίσης, η σε βάθος μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης απαιτεί ακόμη πολλή δουλειά. Παρά ταύτα, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων έκρινε ότι εκπληρώθηκαν τα κυριότερα πολιτικά κριτήρια και ότι η έναρξη των διαπραγματεύσεων θα προσδώσει νέα ώθηση στις μεταρρυθμίσεις στη Βουλγαρία, ενώ συγχρόνως θα προλάβει τη δημιουργία αισθημάτων αποκλεισμού στους κατοίκους της χώρας. Επιπλέον, θα ενισχυθεί η παρουσία της Ένωσης σε μια περιοχή που εμφανίζει αρκετή πολιτική ρευστότητα.
Εξ ονόματος της Ομάδας των Πρασίνων, μπορώ να επιβεβαιώσω τα όσα είπε ο κ. Swoboda, δηλαδή ότι η κύρια πολιτική διάμαχη στο Κοινοβούλιο ήταν: θέλουμε να ξεκινήσουμε τις διαπραγματεύσες με πέντε συν ένα, όπως πρότεινε η Επιτροπή, ή θέλουμε την εκκίνηση όλων μαζί; Ομολογώ ότι οι κατηγορηματικές δηλώσεις του Επιτρόπου κ. Van den Broek μου προξένησαν κάποια έκπληξη, διότι όσα είπε σήμερα είναι ακριβώς τα ίδια με όσα είχε πει τον περασμένο Ιούλιο. Σαν να μην δόθηκαν εν τω μεταξύ σαφή πολιτικά μηνύματα απορίας, ιδίως βέβαια από τις χώρες που καταλήγουν στη Β' κατηγορία. Κατανοώ, ακόμα και σέβομαι τους ανθρώπους που δείχνουν μεγάλη αποφασιστικότητα, αλλά από την άλλη πλευρά, η τυφλή εμμονή είναι καμιά φορά πολιτικά ανώφελη. Οι χώρες που κατέληξαν στη δεύτερη κατηγορία είχαν σαφώς την εντύπωση ότι αποκλείστηκαν, ότι έχασαν και κύρος απέναντι στους λαούς τους. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι σε πολλές απ' αυτές τις χώρες κλείσθηκε η πόρτα για δεύτερη φορά, διότι ούτε στο ΝΑΤΟ βρήκαν ανταπόκριση. Επιπλέον, διαπίστωσαν αντιδράσεις δισταγμού εκ μέρους των εξωτερικών επενδυτών. Οπότε η Ομάδα των Πρασίνων προτιμά σαφώς ένα ευέλικτο σύστημα με κοινή εκκίνηση για όλους, αλλά βέβαια ο καθένας χωριστά θα φτάσει στο τέρμα, ανάλογα με την πραγματική πρόοδό του. Η βουλγαρική κυβέρνηση, για παράδειγμα, δήλωσε δημόσια στη χώρα της ότι συνειδητοποιούν καλά ότι θα χρειασθούν τουλάχιστον οκτώ χρόνια πριν η Βουλγαρία μπορέσει να θεωρηθεί έτοιμη για ένταξη. Είμαι λοιπόν της άποψης ότι πρέπει να ακούσουμε εκείνους που κατατάχθηκαν στη Β' κατηγορία.
Δεύτερον, επισημαίνω ότι η όλη υπόθεση θα έχει προοπτική επιτυχίας μόνον εφόσον η Ένωση επιτύχει μια πραγματική και βαθειά μεταρρύθμιση στη γεωργία. Εδώ εκφράζω τη μεγάλη ανησυχία μου για τον τρόπο με τον οποίον το Συμβούλιο των Υπουργών και οι Υπουργοί Γεωργίας υποδέχτηκαν τις πρότασεις της Επιτροπής - προτάσεις που εν μέρει οδηγούσαν στη σωστή κατεύθυνση. Εκεί διαπιστώθηκαν σαφείς προθέσεις μπλοκαρίσματος· αν δεν επιτύχουμε όμως μια σωστή μεταρρύθμιση της γεωργίας, αυτό θα έχει ολέθριες συνέπειες για τις ήδη εύθραυστες δομές της γεωργίας στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Κι όμως, σε αυτές τις χώρες η γεωργία έχει μεγάλη σημασία, όχι μόνο για την απασχόληση - μια που κατά μέσο όρο ένα 20 % των κατοίκων απασχολούνται ακόμα στη γεωργία - αλλά και για την προμήθεια φθηνών προϊόντων που να είναι προσιτά για τους ντόπιους καταναλωτές. Ζητάμε από το Κοινοβούλιο να υποστηρίξει με μεγάλη πλειοψηφία την επιστολή της Επιτροπής της 19ης του Νοεμβρίου και να εκπέμψει ξεκάθαρο σήμα προς τη Διάσκεψη Κορυφής του Λουξεμβούργου, ώστε να πάρει σάρκα και οστά μια θαρραλέα μεταρρύθμιση της γεωργίας που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης.

Donner
Κύριε Πρόεδρε, οι τρεις Δημοκρατίες της Βαλτικής παρουσιάζουν ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Και οι τρεις τελούσαν υπό σοβιετική κατοχή περισσότερα από 50 χρόνια, περίοδος που διεκόπη μόνο από τη γερμανική κατοχή κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Και οι τρεις έχουν μεγάλες ρωσόφωνες μειονότητες, κυρίως η Λεττονία και η Εσθονία. Και οι τρεις είναι μικρές χώρες. Τέλος, και οι τρεις πραγματοποίησαν τεράστιες προόδους από την εθνική απελευθέρωσή τους, το 1991. Χωρίς να θέλω να αναλάβω το ρόλο της Κασσάνδρας, εξακολουθώ να πιστεύω ότι έχουν ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουν. Ελπίζω ότι θα τα έχουν καταφέρει πριν η Ευρωπαϊκή Ένωση προβεί στις απαραίτητες θεσμικές μεταρρυθμίσεις.
Ως εισηγητής για την Εσθονία και συμμεριζόμενος την άποψη της Επιτροπής σχετικά με τη χώρα αυτή, φοβούμαι ότι αν δεχθούμε μόνο την Εσθονία από τις χώρες της Βαλτικής, θα δημιουργήσουμε νέα διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους έχοντες και στους μη έχοντες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρέπει να υποστηρίξει νέα Συμφωνία της Γιάλτας. Κατανοώ τους λόγους για τους οποίους αποκλείονται η Λεττονία και η Λιθουανία, αλλά δεν διαβλέπω σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών χωρών σε ό, τι αφορά την ενταξιακή πρόοδο. Εμείς οι Φινλανδοί αναγκαστήκαμε να αντιμετωπίσουμε την πρόκληση της Σοβιετικής Ένωσης, που ασκούσε επιθετική πολιτική αποβλέποντας στην καταστροφή της χώρας μας, το 1939. Η συνύπαρξη με τη σημερινή Ρωσία δεν μπορεί να θεωρηθεί απειλή. Αντιθέτως, μας δίνει τη δυνατότητα να συμμετέχουμε σε μία πορεία που ελπίζουμε ότι θα μας οδηγήσει σε μια ακόμη μεγαλύτερη οικογένεια ευρωπαϊκών εθνών, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας.
Σε ό, τι αφορά την ασφάλεια, με την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση επισημαίναμε πού ανήκουμε, σε μια κοινότητα ανεξαρτήτων δημοκρατικών κρατών. Γνωρίζω ότι οι Δημοκρατίες της Βαλτικής έχουν τις ίδιες προσδοκίες. Προσωπικά, αντιμετωπίζω τα ζητήματα της μειονότητας από πολύ πιο αισιόδοξη οπτική γωνία, ιδίως σε ό, τι αφορά την Εσθονία. Σε πολλές περιοχές της Ευρώπης διαπιστώσαμε τα καταστρεπτικά αποτελέσματα της καλούμενης εθνικοφροσύνης. Η οικοδόμηση σταθερών θεσμικών οργάνων και η επιβολή του κράτους δικαίου πρέπει κάποτε να οδηγήσουν στη δημιουργία πολυπολιτισμικής και πολύγλωσσης κοινωνίας, απ' όπου κανείς δεν θα αποκλείεται. Ανεξάρτητα από την απόφαση που θα λάβουμε, είμαι πεπεισμένος ότι αρχίζουμε μια πορεία χωρίς επιστροφή που θα αλλάξει το πρόσωπο ολόκληρης της Ευρώπης.

von Habsburg
Κύριε Πρόεδρε, ως εισηγητής για την Ουγγαρία, διαπίστωσα με ικανοποίηση ότι σε όλες τις συζητήσεις των τελευταίων μηνών η Ουγγαρία χρησιμοποιούνταν σε όλες τις αναφορές ως παράδειγμα. Πιστεύω ότι αυτό είναι δικαιολογημένο. Κατά τύχη, γνωρίζω πραγματικά πολύ καλά αυτή τη χώρα και επίσης είμαι και ο μόνος βουλευτής εδώ που μιλάει ουγγαρέζικα, με μητρική γλώσσα την ουγγρική. Γι' αυτό κατανοώ καλύτερα τους ανθρώπους εκεί από οτιδήποτε άλλο. Υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι για τους οποίους η Ουγγαρία βρίσκεται σήμερα σε μια ευνοϊκή θέση έναντι της Ευρώπης. Είναι πρώτα απ' όλα το γεγονός ότι εδώ και 11 αιώνες, από την σύστασή της, η χώρα αυτή είχε πάντα ευρωπαϊκούς προσανατολισμούς. Σ' αυτό δεν πτοήθηκε ποτέ, οι προσανατολισμοί της ήταν πάντα ευρωπαϊκοί.
Η καλύτερη απόδειξη γι' αυτό στην εποχή μας είναι ο απελευθερωτικός αγώνας της Ουγγαρίας το 1956, που αν κανείς θεωρήσει τον Ψυχρό Πόλεμο ως Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, θα μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ως το Στάλινγκραντ του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, γιατί από εκείνη την μάχη της Βουδαπέστης άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τη Σοβιετική Ένωση. Αυτά όλα οφείλονταν στην μεγάλη εθνική ενότητα που υπήρχε στην Ουγγαρία, ως ένα από τα χαρακτηριστικά του λαού της. Θα ήθελα να επισημάνω ένα γεγονός που συνάντησα στις μελέτες μου, στο πλαίσιο της ολοκλήρωσης αυτής της έκθεσης: από το 1982 ήδη - και τότε υπήρχε απόλυτα μονοκομματική κυβέρνηση στη χώρα - είχε δώσει διαταγή στα διάφορα επίπεδα και τομείς του κράτους να προσανατολίσουν ολόκληρη την νομοθεσία και τις νομικές διατάξεις προς την κατεύθυνση μιας μελλοντικής ένταξης της Ουγγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όταν, ως εκ τούτου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην έκθεση της, προβαίνει στη θετική διαπίστωση ότι στην Ουγγαρία το "κοινοτικό κεκτημένο», ιδιαίτερα σε νομικό επίπεδο, δεν συναντά τις ίδιες δυσχέρειες όπως οπουδήποτε αλλού, αυτό πρέπει να αποδοθεί στην πρωτοβουλία αυτών των ανθρώπων, που όλοι τους ήταν μέλη του κομμουνιστικού κόμματος, που όμως σε ζητήματα αποφασιστικής σημασίας ενεργούσαν ως πατριώτες και όχι ως κομμουνιστές.
Αυτά είναι κάποιες συμβολές στην Ευρώπη, που εμένα μου θυμίζουν κάπως τί εκόμισε η Ισπανία στην Ευρώπη. Από το 1979 βρίσκομαι σ' αυτό το Κοινοβούλιο και είχα τότε την τιμή να είμαι μέλος της Μικτής Επιτροπής για την Ισπανία. Ήταν τότε μια από τις ευτυχέστερες στιγμές να βλέπει κανείς τους Ισπανούς, από τα δεξιά έως τα αριστερά, να ομονοούν στο θέμα της Ευρώπης και γι' αυτό το λόγο κατάφεραν να ελέγξουν την μετάβασή τους αυτή καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Η δημοκρατία ήταν εξ αρχής κάτι το αυτονόητο για την Ουγγαρία και ήταν τύχη για την Ουγγαρία ότι μετά την απελευθέρωση και ύστερα από ελεύθερες εκλογές κατέλαβαν την εξουσία πρώτα μια συντηρητική και ύστερα μια αριστερή κυβέρνηση, που όμως εκπροσωπούν και υποστηρίζουν ενιαίες αντιλήψεις πάνω στα θεμελιώδη εθνικά ζητήματα.
Στην Ουγγαρία έχουμε επίσης το πλεονέκτημα ότι στο ουγγρικό κοινοβούλιο δεν υπάρχει κανένας εκπρόσωπος ριζοσπαστικά ακραίων κομμάτων. Κανείς από αυτούς δεν έχει εκλεγεί. Στις τελευταίες εκλογές, οι φασίστες και οι κομμουνιστές συμφώνησαν αδελφικά να εκφραστούν κατά της προσχώρησης της Ουγγαρίας στο ΝΑΤΟ, ο ουγγρικός όμως λαός, με συντριπτική πλειοψηφία, πάνω από 80 %, αποφάνθηκε υπέρ του ΝΑΤΟ, κι αυτό είναι ένα σπουδαίο αποτέλεσμα.
Αυτά όλα είναι πράγματα που δείχνουν ότι η Ουγγαρία ανήκε εξ αρχής, στην Ευρώπη και γι' αυτό έχει δικαίωμα να συμπεριληφθεί σε αυτήν, το συντομότερο δυνατό, άσχετα με το ότι η ουγγρική οικονομία έχει καθαρά δυτικούς προσανατολισμούς κι έχει σημειώσει πολύ μεγάλες προόδους. Σας ευχαριστώ!
(Χειροκροτήματα)

Caccavale
Κύριε Πρόεδρε, υπό την ιδιότητά μου ως εισηγητής για τη Λεττονία, θα ήθελα πρώτα απ'όλα να τονίσω αυτά που ήδη ανέφερε ο συνάδελφος κ. Donner σχετικά με την Εσθονία. Η Λεττονία είναι μια απο τρεις βαλτικές χώρες που μόλις πριν από έξι μήνες ήταν ακόμη μέλος της Σοβιετικής Ένωσης. Στη χώρα σημειώθηκαν εξαιρετικές πρόοδοι, αν συλλογιστεί κανείς πια ήταν η τραγική κληρονομιά του σοβιετικού συστήματος, ενώ εδραιώνεται αλματωδώς τελεσφόρα οικονομία αγοράς, με ιδιωτικοποιήσεις, που πρέπει να ολοκληρωθούν κατά τον Ιούνιο του 1998, με ποσοστό πληθωρισμού που κατά τα τέλη του 1997 θα είναι 9 % ενώ στο τέλος του 1998 ίσως μειωθεί στο 7 % και με προβλεπόμενη ισοσκέλιση του προϋπολογισμού για το 1998. Δεν γνωρίζω πόσα κράτη της Δυτικής Ευρώπης θα μπορούν να παινευτούν για ισοσκέλιση προϋπολογισμού.
Aναμφισβήτητα, ανάμεσα στα τόσα επιτεύγματα της Λεττονίας, δεν λείπουν οι αντιξοότητες. Επιβάλλονται μεταρρυθμίσεις της διοίκησης και της νομοθεσίας, που αντανακλούν ακόμη την ολοσχερή καταπάτηση εκ μέρους του σοβιετικού καθεστώτος κάθε προσπάθειας επιβίωσης του κράτους δικαίου. Πρέπει να ανασυνταχθεί τόσο ο ποινικός κώδικας όσο και ο κώδικας ποινικής δικονομίας. Πρέπει να εντατικοποιηθεί η προστασία των μεινοτήτων. Υπάρχει πρόβλημα για την απόκτηση της λεττονικής υπηκοότητας εκ μέρους της ρωσόφωνης μεινότητας, υπάρχουν επίσης, πολλοί non citizens . Διαπιστώνεται ακόμη δυσλειτουργία του συστήματος των λεγόμενων παραθύρων "windows system». Είναι ωστόσο σαφές ότι δεν μπορούν να υποβιβαστούν οι πρόοδοι της Λεττονίας και, συνεπώς, κύριε Πρόεδρε, δεν μπορούμε να ανυψώσουμε φράγματα εκεί όπου ποτέ δεν υπήρχαν. Υποστηρίζω απερίφραστα ότι θα είχε ολέθριες συνέπειες η διαφοροποιημένη χρονικά έναρξη διαπραγματεύσεων και η διάκριση χωρών πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, ειδικά για τις χώρες της Βαλτικής.
Υπενθυμίζω ότι πρέπει να ξεπεράσουμε τη Γιάλτα, όπως επίσης τις συμφωνίες του Μονάχου και τις συμφωνίες Molotov-Ribbentrop!

Kristoffersen
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, είμαι ο εισηγητής για τη Λιθουανία. Χαίρομαι πολύ για αυτή τη θέση και το λέω από βάθους καρδίας γιατί παρατήρησα πόσο μεγάλη προσπάθεια κάνουν στη Λιθουανία και θα μπορούσα να φτιάξω ολόκληρο κατάλογο με τα πράγματα που έχουν πετύχει όσον αφορά τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις, την οικονομία αγοράς και την απομάκρυνση των περιορισμών για το εξωτερικό συνάλλαγμα, τη διακίνηση τιμών και προϊόντων, κ.ο.κ. Θα μπορούσα επίσης να αναφέρω ότι στη Λιθουανία δεν υπάρχει πρόβλημα μειονοτήτων στην ίδια κλίμακα όπως στην Εσθονία και τη Λεττονία. Αυτό όμως που εγώ θεωρώ πραγματικά σημαντικό είναι να επιστήσω την προσοχή σας στο ότι το θέμα είναι να αποκαταστήσουμε αυτό το κομμάτι της Ευρώπης και να συσφίξουμε εκ νέου τους δεσμούς μας. Χαρακτηριστικό στοιχείο αυτού του τμήματος της Ευρώπης ήταν βέβαια ότι σε τακτά διαστήματα στη διάρκεια αυτού του αιώνα έχουμε αλληλοσφαγιαστεί, και αυτό το κομμάτι της Ευρώπης έχει ακρωτηριαστεί ουκ ολίγες φορές. Αναρωτιέται κανείς πώς κατάφερε αυτή η γωνιά του κόσμου κι επέζησε.
Τώρα όμως, στο τέλος αυτού του αιώνα, το ζήτημα είναι να διορθώσουμε την κατάσταση σε αυτό το κομμάτι του κόσμου και να αποκαταστήσουμε τις ζημιές που συνέβησαν κατά το πρώτο μισό του αιώνα μας. Το ζήτημα λοιπόν είναι επανασυνδέσουμε αυτό το κομμάτι της Ευρώπης με το πολιτικό γίγνεσθαι μετά το σύμφωνο Στάλιν-Χίτλερ - αλλά και μετά τη συμφωνία Ribbentrop-Molotov θα μπορούσε κανείς να πει - που διαμέλισε την Ευρώπη σε σφαίρες επιρροής. Το ζήτημα είναι να αποκαταστήσουμε αυτό το κομμάτι της Ευρώπης εξαιτίας της Γιάλτας και του επακόλουθου διαχωρισμού με το Σιδηρούν Παραπέτασμα το 1945. Τρεις ανεξάρτητες χώρες υπέφεραν εξαιτίας αυτού του διαχωρισμού της Ευρώπης, κι αυτές οι χώρες είναι η Εσθονία, η Λεττονία και η Λιθουανία. Εγώ το θεωρώ φυσικό να βλέπω αυτές τις χώρες σε συνάρτηση, δεδομένου ότι αυτές οι τρεις χώρες αφανίστηκαν ως ανεξάρτητες χώρες και παρέμειναν υπό τη Σοβιετική Ένωση για πενήντα χρόνια. Από την πλευρά της Δανίας ενδιαφέρομαστε ειλικρινά για αυτό το θέμα, αφού έχουμε μια ιδιαίτερη σχέση με τα βαλτικά κράτη, που είναι γειτονικές χώρες στην κοινή μας Βαλτική θάλασσα. Θέλουμε φυσικά επίσης να τις δούμε και ως ξεχωριστές χώρες, αλλά χαίρομαι που διαμορφώνεται μια θέση εδώ στο Κοινοβούλιο προς την κατεύθυνση μιας πρακτικής κοινής αφετηρίας για όλες τις υποψήφιες χώρες στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, και ως εκ τούτου και για τις τρεις βαλτικές χώρες. Αυτό επιθυμώ κι εγώ.
Έχω επισκεφθεί τη Λιθουανία και τη Λεττονία επανειλημμένες φορές και μου έκανε μεγάλη εντύπωση που γνώρισα τον λαό αυτών των χωρών και όχι μόνο κυβερνητικούς εκπροσώπους. Έχω παρατηρήσει ότι δουλεύουν σκληρά για να πληρούν τις προϋποθέσεις προκειμένου να γίνουν πλήρη μέλη της ΕΕ. Υπάρχουν ακόμα πολλά που πρέπει να γίνουν, πολλά από τα οποία αφορούν και τον διοικητικό τομέα, καθώς και την ασφάλεια των συνόρων, τα οποία φυσικά θα γίνουν τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ. Υπάρχει ανάγκη για στήριξη, μεγάλη στήριξη, αλλά υπάρχει ανάγκη και για έλεγχο με οικονομική συμμετοχή ώστε να αντιμετωπιστεί η εγκληματικότητα, η δράση της μαφίας και η διαφθορά. Αγαπητοί συνάδερφοι, θεωρώ σημαντικό να υπογραμμίσω ότι πρόκειται για ανεξάρτητες χώρες, όχι μόνο περιοχές προς προσάρτηση, αλλά χώρες που έχουν τη δική τους ταυτότητα και ιστορία, τη δική τους γλώσσα, χώρες που έχουν κερδίσει κα πάλι την ελευθερία τους και έχουν ξαναβρεί τον εαυτό τους. Αυτό πρέπει να το σεβαστούμε, να το αναγνωρίσουμε και να το αποδεχτούμε κι εμείς στην ΕΕ, και πρέπει να να δώσει το στίγμα στον επικείμενο διάλογο με αυτές τις χώρες.

Hoff
Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται σαν να αναζητούμε μια καλή συναίνεση στο θέμα της περιφερειακής διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από την αρχή ήμουν της γνώμης ότι στη νέα εξελικτική φάση της ΕΕ, όλες οι υποψήφιες χώρες που επιθυμούν να ανταποκριθούν στα πολιτικά και οικονομικά κριτήρια της Κοπεγχάγης, πρέπει να είναι παρούσες. Δεν πρέπει να υπάρχουν για καμία τα "εντός» και "εκτός», αυτό ειπώθηκε ήδη στην διαδικασία που αφορούσε τη νέα διαμόρφωση της Ευρώπης.
Είναι αυτονόητο ότι θα διαμορφωθούν με εντατικότερους ρυθμούς οι διαπραγματεύσες διεύρυνσης για τις χώρες που πέτυχαν τη μεγαλύτερη πρόοδο. Σ' αυτές ανήκει η Πολωνία, η χώρα για την οποία υπέβαλα την έκθεση. Είναι ιδιαίτερα χαρμόσυνο το γεγονός αυτό, γιατί εδώ υπάρχει ένα μέρος ιστορικής δικαιοσύνης. Το πολιτικό σύνθημα για τη δημοκρατική έκρηξη στην Κεντρική Ευρώπη δόθηκε τη δεκαετία του «80 με το κίνημα της Σολιντάρνοστ. Τώρα, σ' αυτή τη μετάβαση προς τον 21ο αιώνα, έχουμε την μεγάλη τύχη για μια τέτοια διαμόρφωση της Ευρώπης, ώστε εμείς και οι επερχόμενες γενεές να μπορούμε και μελλοντικά να ζούμε με ειρήνη και δημοκρατία, με ευημερία και σταθερότητα. Αυτή την τύχη πρέπει να εκμεταλλευτούμε και να μη την χάσουμε άδικα.
Εδώ, η Πολωνία, έχει να διαδραματίσει ένα πολύ σημαντικό ρόλο και γι' αυτό καλό είναι η νέα πολωνική κυβέρνηση να ατενίσει την ειρηνική επανάσταση του 1989 και να αναζητήσει το μέλλον της Πολωνίας στην ευρωατλαντική κοινότητα αξιών. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας, κ. Geremek, υποστήριξε την περασμένη εβδομάδα στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων ότι η πολιτική του θα προσανατολίζεται στην ανάπτυξη καλών σχέσεων γειτονίας με τη Γερμανία, με τη Ρωσική Ομοσπονδία, με τις Βαλτικές Χώρες και την Ουκρανία. Θα ήθελα να ενθαρρύνω την πολωνική κυβέρνηση και το πολωνικό κοινοβούλιο προκειμένου να συνεχίσουν αυτή την ισορροπημένη τους πολιτική. Την περασμένη εβδομάδα, ο Υπουργός Εξωτερικών Geremek, είπε επίσης ότι το χρονικό σημείο για την ένταξη της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρτάται από την ίδια την Πολωνία, τις μεταρρυθμίσεις της και τις προσπάθειες της για εκσυγχρονισμό.
Η Πολωνία είναι μια μεγάλη χώρα, με την ιστορία της, το πολιτισμό, με τα δικά της ψυχικά και πνευματικά θεμέλια. Θα ξαναγυρίσει στην Ευρώπη και θα συμμετέχει στην οικοδόμηση του κοινού μας μέλλοντος και θα ανακτήσει ό, τι της στέρησαν τα 40 χρόνια κομμουνισμού. Η Πολωνία είναι επίσης μια μεγάλη χώρα, όσον αφορά τη γεωγραφία, τον αριθμό των κατοίκων της και το δυναμικό της οικονομίας της. Η Πολωνία είναι επίσης μια μεγάλη μελλοντική αγορά, αλλά και μια χώρα με τα τυπικά διαρθρωτικά προβλήματα ενός εκσυγχρονισμού που δεν μπορεί ακόμη να ελέγξει. Η Πολωνία οφείλει και επιθυμεί να εκσυγχρονιστεί. Μια διεργασία μεταμορφώσεων και διαρθρωτικές αλλαγές είναι απαραίτητες στη γεωργία, στη βιομηχανία άνθρακα και χάλυβα και σχετικά με τη μείωση των περιβαλλοντικών καταστροφών. Στην έκθεσή μου περιγράφονται τα προβλήματα, αλλά πολύ εύγλωττη σχετικά είναι και η ανάλυση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στην Ατζέντα 2000.
Η Πολωνία θα αποτελέσει με την ένταξη της ένα σημαντικό εξωτερικό όριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό το όριο δεν πρέπει να σημαίνει και πρόσκληση για διεθνείς μεταναστευτικές ή εγκληματικές κινήσεις. Γι' αυτό είναι σημαντικό, όσο το δυνατόν συντομότερα - όπως υπογράμμισε και ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών Geramek - να συνεργαστούν στενά η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι υπό ένταξη χώρες στον τομέα της πολιτικής εσωτερικών και δικαιοσύνης, κι από σήμερα ήδη να αναπτυχθούν κοινές αφετηρίες λύσεων για την καταπολέμηση της διεθνούς εγκληματικότητας. Η σχεδιαζόμενη Ευρωπαϊκή Διάσκεψη αποτελεί ένα σημαντικό φόρουμ για κάτι τέτοιο. Γι' αυτό συνηγορώ υπέρ του να μη μετατραπεί αυτή η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη σε τόπο ανταλλαγής απόψεων, αλλά σε ένα συμβούλιο που θα δίνει συγκεκριμένα εναύσματα για κοινές ενέργειες στον τομέα του δευτέρου και τρίτου "πυλώνα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με την ένταξη στην ΕΕ, ως άμεσου στόχου, καθορίζεται σαφώς πλέον ο ρυθμός σ' αυτήν την εκσυγχρονιστική πορεία. Τον γνώμονα αποτελεί το "κοινοτικό κεκτημένο». Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα βοηθήσει την Πολωνία, όσο και όπως καλύτερα μπορεί. Η προσχώρηση της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να πραγματοποιηθεί, το συντομότερο δυνατόν, και όσο καλύτερα γίνεται.
(Χειροκροτήματα)

Carnero Gonzαlez
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να τονίσω την πλήρη συμφωνία της Συνομοσπονδιακής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς / Αριστεράς των Πρασίνων των Βορείων Χωρών με τη διεύρυνση της ΕΕ στις ΧΑΚΕ και την Κύπρο. Μια διεύρυνση που θα έπρεπε να είναι μια διαδικασία η οποία να επιτρέπει τη δημιουργία, ας πούμε, πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών οφελών για τους πολίτες των κρατών μελών της Ένωσης και για εκείνους των υποψηφίων χωρών. Δεν θα είχε νόημα να μετατραπεί σε μια εστία προβλημάτων μη αναγκαίων που θα δημιουργούσαν αισθήματα απόρριψης εκ μέρους της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης.
Ακριβώς για αυτόν τον λόγο, δεν συμφωνούμε με μερικές από τις βασικές προτάσεις που συμπεριελήφθησαν από την Επιτροπή στην Ατζέντα 2000 , διότι θεωρούμε πως, αν εφαρμοσθούν, θα έχουν ως αποτέλεσμα την εμπόδιση της διεύρυνσης, τη δημιουργία απαράδεκτων δυσλειτουργιών. Καταρχάς, πιστεύουμε πως οι διαπραγματεύσεις πρέπει να αρχίσουν παράλληλα με όλες τις ΧΚΑΕ, και όχι με ένα περιορισμένο μέρος αυτών, που βρίσκονται αντικειμενικά σε θέση, στο μέλλον, να πληρούν τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, θεωρώντας ως σαφώς απαραίτητη προϋπόθεση αυτό που αναφέρεται στην ύπαρξη ενός δημοκρατικού συστήματος. Υποστηρίζουμε, επομένως, την καλούμενη "μέθοδο regata»: η ενσωμάτωση κάθε χώρας θα γίνεται βάσει της μεμονωμένης ικανότητά της να γίνει, την κατάλληλη στιγμή, μέλος της Ένωσης.
Από αυτήν την άποψη, εκφράζουμε την αντίθεσή μας σε οποιαδήποτε καθυστέρηση ή παρακώλυση της έναρξης των διαπραγματεύσεων με την Κύπρο, η οποία πρέπει να πραγματοποιηθεί παράλληλα με τις υπόλοιπες χώρες και να έρθει εις πέρας με την νόμιμη κυβέρνηση της Λευκωσίας. Αν δημιουργηθεί μια Ευρωπαϊκή Διάσκεψη, στόχος της θα πρέπει να είναι η ανταλλαγή σε όλους τους τομείς του δεύτερου και του τρίτου πυλώνα, χωρίς τη συμμετοχή μιας χώρας όπως η Τουρκία, η οποία δεν συγκαταλέγεται στις ΧΑΚΕ ή την Κύπρο, ούτε έχει πλήρη δημοκρατία και της οποίας η κυβέρνηση εξαπέλυσε απειλές απαράδεκτες από κάθε άποψη σχετικά με την έναρξη των συζητήσεων με την Κύπρο.
Από την άλλη, για να αντιμετωπίσουμε σωστά τη διεύρυνση θα ήταν απαραίτητη μια ουσιαστική αύξηση του ορίου των ιδίων πόρων που πρότεινε η Επιτροπή, διότι το 1, 27 % είναι σαφώς ανεπαρκές. Το κόστος της διεύρυνσης πρέπει να το αναλάβουν τα κράτη μέλη με αλληλεγγύη και να αποφευχθεί να καταλήξουν να το πληρώσουν εμμέσως οι λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες. Συνεπώς, αντιτιθέμεθα σε οποιαδήποτε ποιοτική αμφιβολία ή ποσοτική μείωση των πολιτικών των Διαρθρωτικών Ταμείων και του Ταμείου Συνοχής, όρος που θα πρέπει να θεωρηθεί συμπληρωματικός με αυτόν της διεύρυνσης.
Ούτε είμαστε και με κανένα τρόπο υπέρ της χρήσης του άλλοθι της διεύρυνσης για μια ανεπαρκή μεταρρύθμιση της ΚΓΠ. Πιστεύουμε πως με την είσοδο των νέων μελών στην Ένωση δεν πρέπει να αποδυναμωθεί το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο, το οποίο έχει ως στόχους τη δημιουργία απασχόλησης και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας, αλλά το αντίθετο.
Η Ένωση δεν θα έπρεπε να ευνοήσει την εφαρμογή των υπερβολικά φιλελευθέρων πολιτικών, των οποίων τα δυσάρεστα αποτελέσματα τα γνωρίζουμε όλοι. Σε αυτό το πλαίσιο, ζητήματα όπως η ενίσχυση των ουσιαστικών δημοσίων υπηρεσιών, η προώθηση της ισότητας των δύο φύλων και η προστασία του περιβάλλοντος θα πρέπει να θεωρούνται ζητήματα προτεραιότητας. Με την ίδια αυτή λογική, είμαστε υπέρ της μη ύπαρξης τεχνητών περιοδικών επιταχύνσεων κατά τη διαδικασία διεύρυνσης της Ένωσης, προκειμένου να αποφευχθούν οικονομικές συγκρούσεις με πολύ σοβαρές κοινωνικές συνέπειες στα νέα μέλη.
Η διεύρυνση θα έπρεπε να συνεπάγεται, στον τομέα της ΚΕΠΠΑ, μια αύξηση της ίδιας ικανότητας της Ένωσης για εξωτερική δράση, παρότι δυστυχώς διαπιστώνουμε πως υπάρχουν άλλοι οργανισμοί, όπως το ΝΑΤΟ, που φαίνεται να έχουν αναλάβει κατ'αποκλειστικότητα τις φιλοδοξίες ασφάλειας ορισμένων υποψηφίων χωρών.
Όσον αφορά θεσμικά ζητήματα, ζητάμε να προηγηθούν της διεύρυνσης οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες δεν υιοθετήθηκαν στο Αμστερνταμ. Συνεχίζουμε να ζητάμε εμβάθυνση στον χρόνο παρά διεύρυνση.
Τέλος, υποστηρίζουμε τη διεύρυνση, αλλά δεν έχουμε άλλη εναλλακτική λύση παρά να είμαστε επικριτικοί με το περιεχόμενο των προτάσεων της Επιτροπής. Αυτό, κατά την άποψή μας, θα έπρεπε να είναι το μήνυμα που πρέπει να μεταδώσει αυτό το Κοινοβούλιο, το οποίο, δυστυχώς, δεν αναφέρεται επαρκώς στην έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων.
Κύριε Πρόεδρε, ως συνεισηγητής αυτής της ίδιας έκθεσης για την Τσεχική Δημοκρατία, θα ήθελα να τονίσω πως πέρα από την αίτηση να λύσει αυτή η χώρα γρήγορα και επαρκώς, στο πολιτικό επίπεδο, την υπάρχουσα διάκριση της μειονότητας των "αθίγγανων» και, σε άλλα επίπεδα, διάφορα προβλήματα σχετικά με την διοίκηση της δικαιοσύνης και το δημοσιονομικό σύστημα, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων υποστηρίζει πλήρως την έναρξη των διαπραγματεύσεων προσχώρησης με αυτή τη χώρα.

Bernard-Reymond
Kύριοι Πρόεδροι, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, όταν οι ιδρυτές έθεσαν τις βάσεις της Κοινότητας, διατύπωσαν δύο θεμελιώδεις όρους για τη δυνατότητα συμμετοχής σε αυτή: τη γεωγραφική, προφανώς, θέση στην Ευρώπη και το δημοκρατικό πολίτευμα. Όσο για όλα τα υπόλοιπα, δεν ήταν, κατ'αυτούς, παρά λεπτομέρειες.
Στο κατώφλι της μεγαλύτερης διεύρυνσης που γνωρίσαμε ως τώρα, ίσως δεν είναι ανώφελο να υπενθυμίσουμε την προσέγγιση αυτή, η οποία υπογράφει μια εικόνα της Ευρώπης, πολιτική, ανοικτή, γενναιόδωρη, επίδοξη. Πιστεύω δε ειλικρινά ότι κάθε φορά που πρέπει να ληφθούν για την Ευρώπη αποφάσεις κεφαλαιώδους σημασίας, αυτή ακριβώς η εικόνα πρέπει να μας εμπνέει. Ωστόσο, δεν μπορούμε να λησμονούμε τις λεπτομέρειες, καθώς από την τήρηση ορισμένων κανόνων, κυρίως οικονομικών, εξαρτάται στην ουσία η επιτυχία αυτών των διευρύνσεων.
Αυτή ακριβώς ήταν η πρόθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου όταν ζήτησε από την Επιτροπή να εξετάσει την κατάσταση των δέκα υποψήφιων χωρών όσον αφορά, βεβαίως, τα δημοκρατικά κριτήρια, αλλά και ως προς οικονομικά κριτήρια, όπως η δυνατότητα ανταγωνισμού ή η κυριαρχία του κοινοτικού κεκτημένου. Η Επιτροπή έκανε τη δουλειά της, και την έκανε όντως καλά, όπως παραδέχονται όλοι σχεδόν, τόσο στην Ένωση όσο και στις υποψήφιες χώρες. Θα σημειώσουμε κυρίως δύο ενδιαφέρουσες προτάσεις, την πρόταση για την ευρωπαϊκή διάσκεψη και αυτή για την ενισχυμένη εταιρική σχέση.
Ωστόσο, εξετάζοντας τις διάφορες χώρες, κυρίως από την άποψη των οικονομικών κριτηρίων, η Επιτροπή οδηγήθηκε σε προτάσεις που έδωσαν την εντύπωση ότι υιοθέτησε τον ρόλο εξεταστικής επιτροπής διαχωρίζοντας δύο κατηγορίες μεταξύ των υποψήφιων χωρών. Δε χρειαζόταν εξαιρετική διορατικότητα για να προβλεφθεί ότι οι χώρες της δεύτερης κατηγορίας θα εκλάμβαναν την κατάσταση αυτή ως ρήγμα. Γι'αυτό και το Κοινοβούλιο, με αφετηρία, το επαναλαμβάνω ακόμα μια φορά, την αντικειμενική ανάλυση της Επιτροπής, επιθυμεί, διαδραματίζοντας κατ'αυτόν τον τρόπο εις το ακέραιο τον ρόλο του, να υπερβεί την ανάλυση αυτή για να εισαγάγει στους προβληματισμούς αυτούς αναφορικά με τη διεύρυνση μια κρίση περισσότερο πολιτική και περισσότερο πολιτιστική, καθώς και έναν πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Οι χώρες της δεύτερης αυτής κατηγορίας γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο δρόμος τους προς την προσχώρηση θα είναι μακρύς. Ωστόσο, σήμερα έχουν αναμφισβήτητα την ανάγκη να ξανακούσουν ότι ανήκουν στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Έχουν ανάγκη, από σήμερα κιόλας, να λάβουν ένα σημάδι ενθάρρυνσης και ένα μήνυμα ελπίδας.
Θα ήθελα να αναφερθώ, για παράδειγμα, στην περίπτωση της Ρουμανίας. Μερικές μόνο ημέρες κατόπιν της απόρριψης από το ΝΑΤΟ της υποψηφιότητάς της, η Ρουμανία έμαθε ότι δεν βρισκόταν μεταξύ των χωρών με τις οποίες η Επιτροπή θεωρούσε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορούσε να αρχίσει διαπραγματεύσεις προσχώρησης. Για τη χώρα αυτή των 23 εκατομμυρίων κατοίκων, η οποία είναι ευρωπαϊκή ως προς τον πολιτισμό της, την ιστορία της, τη γεωγραφική της θέση και το σημερινό δημοκρατικό της πολίτευμα, το πλήγμα ήταν σκληρό. Από όλες τις πρώην χώρες-δορυφόρους της ΕΣΣΔ, η Ρουμανία είναι αυτή που υπέσθη σίγουρα την πιο άγρια δικτατορία. Το εξωτερικό της εμπόριο χρειάσθηκε ταχύτατο επαναπροσανατολισμό και έπρεπε να αντιμετωπίσει τις δύσκολες συνέπειες του αποκλεισμού κατά της Γιουγκοσλαβίας.
Στο γεωστρατηγικό πεδίο, η Ρουμανία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο όσον αφορά τη σταθερότητα της περιοχής, κυρίως μέσω των πολυάριθμων συμφωνιών που σύναψε πρόσφατα με πολλούς από τους γείτονές της. Εξάλλου, στους κόλπους του ρουμανικού λαού υπάρχει μια πολύ μεγάλη συναίνεση υπέρ αυτής της προσχώρησης, και αξίζει να σημειωθούν οι προσπάθειες που καταβάλλονται από τη σημερινή κυβέρνηση για μεταρρύθμιση και αλλαγή της ρουμανικής κοινωνίας, όπως είναι επίσης απολύτως αξιοπρόσεκτες οι θυσίες που δέχεται στωικά ο ρουμανικός λαός για να εισαγάγει στην κοινωνία του τα στοιχεία της αλλαγής και του εκσυγχρονισμού. Αυτός ο λαός και οι ιθύνοντές του μάλλον δεν θα καταλάβουν πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν τείνει ένα σταθερότερο χέρι.
Η εικόνα που δημιουργούμε για την Ευρώπη, η εικόνα μιας γενναιόδωρης ηπείρου που ενώνει, απαιτεί να προσκληθεί και η Ρουμανία να διαπραγματευθεί την είσοδό της αμέσως από το επόμενο έτος. Στη συνέχεια, ο ρυθμός των διαπραγματεύσεων θα εξαρτηθεί από τη δυνατότητα της ρουμανικής κοινωνίας να απορροφά τις μεταρρυθμίσεις. Κανένας δεν γνωρίζει πότε θα πραγματοποιηθεί η προσχώρησή της, αλλά δεν πρέπει σήμερα να δημιουργήσουμε την αίσθηση ότι η πόρτα αυτής της προσχώρησης δεν έχει ανοίξει ακόμα. Πρέπει να προσφέρουμε στη Ρουμανία έναν ορίζοντα αντάξιο της ιδέας που έχει κι εκείνη για εμάς.

Speciale
Κύριε Πρόεδρε, κατά τη συζήτησή μας πρέπει να αποσαφηνιστεί πλήρως ότι η νέα φάση διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποκτά ασύγκριτη σε σχέση με το παρελθόν ιστορική και πολιτική σημασία, που δεν δύναται ούτε να μετριαστεί ούτε να περιοριστεί. Η σημασία αυτή δεν αποδίδεται αποκλειστικά στoν αριθμό των χωρών που επιθυμούν την προσχώρηση αλλά και στη διαδικασία δημοκρατικής σταθεροποίησης και συνοχής, που είναι συνυφασμένη με τη διεύρυνση. Για τους λόγους αυτούς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επωμίζεται τεράστια πολιτική ευθύνη.
Πρέπει να αντιμετωπιστούν δυο ζωτικής σημασίας ζητήματα: πρώτον, η παράλληλη με τη διεύρυνση προώθηση της εδραίωσης και της μεταρρύθμισης των ευρωπαϊκών οργάνων και, δεύτερον, η προσπάθεια θετικής έναρξης της διαδικασίας διεύρυνσης, χωρίς αποκλεισμούς χωρών που διαθέτουν τα θεμελιώδη προσόντα και χωρίς απογοητεύσεις και διακρίσεις. Συνεπώς, βασική προϋπόθεση είναι η έναρξη των διαπραγματεύσεων με όλες τις χώρες που σέβονται τις πολιτικές και δημοκρατικές αρχές. Ελπίζω και πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα ενστερνιστεί την ως άνω τοποθέτηση και θα διαβιβάσει σαφές μήνυμα συμπόρευσης προς το Συμβούλιο.
Σχετικά με τη Σλοβενία, θα ήθελα μόνο να αναφερθώ σε μερικά βασικά ζητήματα. Η χώρα αυτή διαμόρφωσε θετικές βάσεις για την έναρξη των διαπραγματεύσεων ενόψει της προσχώρησης. Η πολιτική και δημοκρατική κατάστασή της παγιώνεται και η οικονομία της ενεργοποιείται. Πρόκειται για τη χώρα, μεταξύ των υποψήφιων για την προσχώρηση, με το κατά μέσο όρο ψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ και με το ποσοστό γεωργικής δραστηριότητας που πλησιάζει περισσότερο εκείνο των σημερινών 15 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο προϋπολογισμός της είναι θετικός και καταβάλλει προσπάθειες ελέχγου των λοιπών μακροοικονομικών απαιτήσεων.
Φυσικά, και στη χώρα αυτή υπάρχουν πολλά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν με σοβαρότητα και συνέπεια, για την υλοποίηση του στόχου της ανοικτής και ανταγωνιστικής οικονομίας, για την τροποποίηση των εσωτερικών δομών, για τη μετένθεση της κοινοτικής νομοθεσίας, για την κάρπωση των επίπονων προσπαθειών κατάρτισης και πληροφόρησης. Ωστόσο, θα ήθελα να εστιάσω, μετά από άμεση παρακολούθηση της έκθεσης γύρω από τη χώρα αυτή, τη δέσμευση και τη συνειδητοποίηση των ηγετών της Σλοβενίας, την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου στην επιδίωξη των στόχων αυτών, όπως αποδεικνύεται εξάλλου από το γεγονός ότι είναι η μοναδική χώρα που προσκόμισε σήμερα το πρωί στρατηγικής σημασίας δεσμευτικό έγγραφο, όπου αναλύονται χρονοδιαγράμματα, σταθμοί και κατευθυντήριες γραμμές. Πιστεύω ότι αποτελεί καλό παράδειγμα προς μίμηση.
Αναμφισβήτητα, πρέπει να συνεχιστούν οι προσπάθειες χωρίς αμφιταλαντεύσεις και ασάφειες, αλλά και, ταυτόχρονα, χωρίς να υποτιμηθεί η δέσμευση των θεσμικών οργάνων και των ηγετικών ομάδων. Η Σλοβενία μπορεί να διαδραματίσει αναντικατάστατο πολιτικό ρόλο για την Ευρωπαϊκή Ένωση στην εδαφική και πολιτική ολοκλήρωση εκείνης της μερίδας της Ευρώπης και στις νέες σχέσεις με τα παραμεθόρια κράτη ενώ, ταυτόχρονα, μπορεί να αποτελέσει θετικό κίνητρο για πραγματικότητες που γεννήθηκαν από τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Πρέπει να θεωρηθεί και αυτό, κατά τη γνώμη μου, σημαντικό στοιχείο.
Για όλους αυτούς του λόγους, πιστεύω ότι οι διαπραγματεύσεις όχι μόνο μπορούν να ξεκινήσουν σύντομα, αλλά ίσως μπορούν να εντατικοποιηθούν και να ολοκληρωθούν στο άμεσο μέλλον.

Wiersma
Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος του Κοινοβουλίου, ασχολήθηκα τους περασμένους μήνους εντατικά με τη Σλοβακία, μία από τις ένδεκα υποψήφιες χώρες. Θα ήθελα να πω πολλά για τις γενικές πτυχές της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά θα περιορισθώ σε ένα θέμα μόνο, τη Σλοβακία. Για τα άλλα, ειπώθηκαν ήδη αρκετά από άλλους, και το θέμα Σλοβακία έχει από μόνο του αρκετή σημασία. Διακυβεύεται το μέλλον της χώρας και των κατοίκων της. Στις συζητήσεις για τη διεύρυνση, η Σλοβακία ξεχωρίζει κατά τρόπο πολύ αρνητικό.
Στην Ατζέντα 2000, η Επιτροπή κρίνει ότι η Σλοβακία, ή μάλλον η σημερινή κυβέρνηση της Σλοβακίας, δεν πληροί μια από τις βασικότερες προϋποθέσεις για την ένταξη στην ΕΕ, δηλαδή την ύπαρξη μιας δημοκρατίας με πολιτική σταθερότητα, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι μειονότητες γίνονται σεβαστά. Κατά τα άλλα, η χώρα θα μπορούσε μεσοπρόθεσμα να εκπληρώσει τα κριτήρια. Η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν μπορούν να αρχίσουν διαπραγματεύσεις με τη Σλοβακία, εφόσον δεν έχουν λυθεί τα πολιτικά προβλήματα της χώρας. Διασταυρώσαμε προσεκτικά αυτή την άποψη της Επιτροπής και είχαμε πολλές επαφές με όλους τους ενδιαφερομένους στη Σλοβακία. Διαπιστώσαμε ότι η κυβέρνηση πράγματι δεν παίρνει στα σοβαρά το Σύνταγμα, τα δικαιώματα του Κοινοβουλίου και τα δικαιώματα της ουγγρικής μειονότητας. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η αντιπροσωπεία του για τη Σλοβακία το ανέφεραν άλλωστε και στο παρελθόν, πιο πρόσφατα σχετικά με την υπόθεση Gaulieder, του βουλευτή που απομακρύνθηκε αντισυνταγματικά από την εθνική Βουλή.
Το Κοινοβούλιο δεν περιορίσθηκε να παρατηρεί την κατάσταση στη Σλοβακία, αλλά επιχείρησε επίσης να την επηρεάσει. Έγιναν πολλές επαφές. Η μικτή κοινοβουλευτική αντιπροσωπία δημοσίευσε ακόμα τον περασμένο Ιούνιο συστάσεις για τη στάση που θα έπρεπε να τηρεί η Σλοβακία για ορισμένα σημαντικά ζητήματα δημοκρατίας. Η κοινή προσπάθεια, ή μάλλον οι πιέσεις, απέδωσαν τους περασμένους μήνες κάποια αποτελέσματα. Ο Πρόεδρος της Σλοβακίας - ο οποίος είναι κάτα κάποιον τρόπο και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης - και ο πρωθυπουργός επικοινωνούν πάλι ο ένας με τον άλλο, έστω και περιορισμένα. Είχε δημιουργηθεί μεγάλο πρόβλημα. Αντιπολίτευση και κυβερνητικά κόμματα υποσχέθηκαν οι μεν στους δε να υπερασπίζονται καλύτερα τα συμφέροντα της Σλοβακίας στα πλαίσια της ΕΕ.
Ωστόσο, αυτό δεν αρκεί για να αλλάξει γνώμη το Κοινοβούλιο. Επομένως, προτείνουμε να αποκλεισθεί η Σλοβακία από τις διαπραγματεύσεις, εφόσον η δημοκρατία δεν λειτουργεί εκεί ομαλά. Το πώς η Σλοβακία θα συμμετέχει στις ευρύτερες διαδικασίες, δεν έχει ακόμα διευκρινισθεί. Εξαρτάται από τον τρόπο διαπραγμάτευσης που θα επιλεγεί τελικά. Εάν το Συμβούλιο ή το Κοινοβούλιο ταχθούν υπέρ των διαπραγματεύσεων με όλες τις υποψήφιες χώρες συγχρόνως, κατά τη γνώμη μας η Σλοβακία δεν θα πρέπει τότε να συμπεριληφθεί, τουλάχιστον επί του παρόντος. Εάν επιλεγεί μια άλλη διαδικασία, εάν πρόκειται για μια συμβολική μάλλον κοινή εκκίνηση διαπραγματεύσεων, ενώ οι ουσιαστικές διαπραγματεύσεις θα αρχίσουν αργότερα, τότε τα πράγματα αλλάζουν βέβαια, και η Σλοβακία θα μπορούσε να συμμετάσχει στην πρώτη φάση.
Για την ώρα όμως, υπερέχουν, όπως είπαμε, οι επικρίσεις μας για την κυβέρνηση της χώρας. Συγχρόνως, δεν θέλουμε να κλείσουμε την πόρτα στη Σλοβακία και στους κατοίκους της. Είναι και παραμένει ευρωπαϊκή χώρα που δεν πρέπει να εξαφανισθεί από τον ορίζοντά μας. Πρόκειται για το νεότερο κράτος της Ευρώπης, κι αυτό δημιουργεί καμιά φορά ιδιαίτερα προβλήματα. Γι' αυτό υποστηρίζουμε τη σύναψη μιας προκαταρκτικής εταιρικής σχέσης και τη συμμετοχή της Σλοβακίας στην ευρωπαϊκή διάσκεψη, ως δείγμα ελπίδας για όλους στη χώρα. Έτσι τοποθετούνται οι ευθύνες για την αποτυχία της Σλοβακία εκεί που αρμόζει: στην κυβέρνηση. Είναι απαράδεκτο οποιαδήποτε κυβέρνηση να μεταχειρίζεται έτσι τα συμφέροντα της χώρας. Ευχόμαστε οι απόψεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να βάλουν σε σκέψη τους υπεύθυνους στη χώρα. Καλύτερα να αλλάξουν τώρα, παρά να βρουν αργότερα την πόρτα κλειστή.

Cars
Κύριε Πρόεδρε, μιλώ εκ μέρους του κ. Bertens, του εξέχοντος εισηγητή μας για την Κύπρο, ο οποίος βρίσκεται στον Καναδά για να παρακολουθήσει τη διάσκεψη σχετικά με τις νάρκες ξηράς. Σε ό, τι αφορά την Κύπρο, ο κ. Bertens θεωρεί ότι σήμερα επαναλαμβάνουμε συζήτηση που είχαμε στο Σώμα τον Ιούνιο του 1995. Τόσο το Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο διατύπωσαν αρκετές φορές την άποψη ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Κύπρο θα αρχίσουν έξι μήνες μετά τη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Σήμερα επιβεβαιώνουμε τη στάση αυτή.
Η Κύπρος συνιστά ιδιαίτερη περίπτωση. Όπως δήλωσε η Επιτροπή στην Ατζέντα 2000, η Κύπρος είναι οικονομικά και πολιτικά έτοιμη να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι προφανές, σύμφωνα με τον κ. Bertens, ότι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε σε ξένο κατακτητή να μας υποδεικνύει την ημερομηνία και τον ρυθμό των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Για τον λόγο αυτό, οι διαπραγματεύσεις θα αρχίσουν όπως είχε αρχικά προβλεφθεί. Ούτε οι διαπραγματεύσεις ούτε η ένταξη θα πρέπει να εξαρτώνται από την επίλυση του κυπριακού ζητήματος, στην οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να συμβάλει με όλες τις δυνάμεις της. Οι προσπάθειες του ΟΗΕ στο Cordovez πρέπει να υποστηριχθούν. Η λεπτομερής πληροφόρηση και των δύο κοινοτήτων, και ο διάλογος μεταξύ τους και κάθε μίας ξεχωριστά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορούν να βελτιώσουν το κλίμα που επικρατεί στη νήσο.
Πρέπει να προωθηθεί η εκπροσώπηση και των δύο κοινοτήτων στις διαπραγματεύσεις για τη διεύρυνση. Η ΕΕ μπορεί να κάνει τη διαφορά, αν αναλάβει συνεκτική και συνεχή δράση.

Poos
Kύριε Πρόεδρε, άκουσα με μεγάλο ενδιαφέρον τις παρεμβάσεις των ομιλητών που εκπροσώπησαν τις πολιτικές ομάδες, καθώς και τις προφορικές εκθέσεις τους επί των γνωμοδοτήσεων της Επιτροπής. Με μεγάλη ικανοποίηση διαπίστωσα ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμμερίζεται, στην πλειοψηφία του, την ανάλυση των εισηγητών του, κ.κ. Oostlander, Barσn Crespo και Colom I Naval.
Οι εισηγητές σας, κύριε Πρόεδρε, είπαν ότι η πέμπτη αυτή διεύρυνση αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για την Ευρώπη, αλλά είναι προφανές ότι, μολονότι η διεύρυνση έχει κι αυτή, αφενός, κάποιο κόστος, δημιουργεί επίσης νέες αγορές, και συνεπώς νέες θέσεις εργασίας, αυξάνοντας παράλληλα σημαντικά το βάρος της Ευρώπης παγκοσμίως, γεγονός που αποτελεί μια σημαντική δευτερεύουσα συνέπεια που δεν μπορεί να μετρηθεί από οικονομική άποψη. Πολλοί ομιλητές υπογράμμισαν ότι η διεύρυνση αποτελεί συνολικό πακέτο. Ο κ. Pφttering, για παράδειγμα, ανέφερε ότι πρέπει να ενισχύσουμε και να αναπτύξουμε περαιτέρω σε βάθος την Ευρωπαϊκή Ένωση, να μεταρρυθμίσουμε τις πολιτικές και τα θεσμικά όργανά της, καθώς και τη λειτουργία τους, προκειμένου να μπορέσουν να υποδεχθούν ένδεκα νέα κράτη μέλη.
Όσον αφορά τη διαδικασία και τη μέθοδο διαπραγματεύσεων, ο κ. Swoboda μίλησε για πυρετό προσχώρησης. Μιλά για πυρετό προσχώρησης σε αυτό εδώ το Σώμα, φοβάμαι όμως ότι ο πυρετός αυτός δεν άγγιξε ακόμα την κοινή γνώμη των κρατών μας. Ως προς αυτή την τελευταία, θα πρέπει να καταβληθεί μεγάλη προσπάθεια στα δεκαπέντε κράτη μέλη για να δοθούν εξηγήσεις, προσπάθεια στην οποία θα πρέπει να συμμετέχουν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα εθνικά κοινοβούλια, η Επιτροπή και οι κυβερνήσεις των δεκαπέντε κρατών μελών.
Κατά τις προσεχείς ημέρες πρέπει να εξευρεθεί μια διαδικασία όπου δεν θα γίνονται διακρίσεις. Από την άποψη αυτή, το σχέδιο ψηφίσματος του Κοινοβουλίου σας, το οποίο τέθηκε επί τάπητος στο Συμβούλιο, αποτελεί μια καλή συμβιβαστική λύση, όπως είπε η κ. Hoff. Το εν λόγω ψήφισμα αναφέρει στο σημείο 3 ότι όλες οι υποψήφιες χώρες έχουν το δικαίωμα να αρχίσουν τις διαπραγματεύσεις ταυτοχρόνως, αλλά στο σημείο 6 διευκρινίζει ότι συμμερίζεται τη γνώμη της Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία οι εντατικές διαπραγματεύσεις πρέπει να αρχίσουν με τις χώρες που έχουν επιτελέσει τις πιο αισθητές προόδους. Συνεπώς, υπάρχει αφενός η ημερομηνία έναρξης των διαπραγματεύσεων, και αφετέρου ο ρυθμός δειξαγωγής τους. Πρόκειται, κατά συνέπεια, για αποδοχή μιας διαφοροποίησης βάσει της κατάστασης προετοιμασίας των υποψήφιων χωρών. Δεν πρέπει να υφίσταται εξαίρεση, παρά μια διαφοροποίηση, η οποία ενέχεται και στην ίδια τη φύση μιας διαδικασίας διαπραγματεύσεων με ένδεκα υποψήφιες χώρες.
Κύριε Πρόεδρε, οι συζητήσεις στο πλαίσιο του Συμβουλίου προσανατολίζονται σήμερα προς την ίδια κατεύθυνση. Η ιδέα της ευρωπαϊκής διάσκεψης δεν αμφισβητήθηκε κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Παραδεχθήκατε, με τη θέση σας, ότι χρειάζεται ένα πολυμερές πλαίσιο για τις ένδεκα υποψήφιες χώρες. Χρειάζεται ένα μέσο πολιτικής συνεργασίας. Όσον αφορά τη συμμετοχή της Τουρκίας στη διάσκεψη αυτή, πρόκειται για ένα θέμα το οποίο παραμένει επί του παρόντος ανοικτό. Το Κοινοβούλιο απαιτεί αυστηρή στάση. Η Επιτροπή, μέσω του Επιτρόπου της κ. Van den Broek, επιθυμεί διαφάνεια. Ωστόσο, και η Επιτροπή και το Συμβούλιο επιθυμούν επίσης θετικά σημεία εκ μέρους της Αγκυρας. Εν αναμονή, η Προεδρία προτίθεται να προτείνει στο Συμβούλιο μία θέση για την Τουρκία στη διαδικασία της διεύρυνσης και τον καθορισμό μιας στρατηγικής προσέγγισης μεταξύ της Τουρκίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ευχαριστώ επίσης τον κ. De Vries, ο οποίος έθεσε τη διεύρυνση στο πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής και της κοινής ασφάλειας. Πράγματι η προσχώρηση νέων μελών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης πρέπει να εξετασθεί ταυτόχρονα με τις σχέσεις μας αναφορικά με τη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Όσον αφορά τη Ρωσία, η ενίσχυση επετεύχθη χάρη στη συμφωνία εταιρικής σχέσης που τέθηκε σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου και της οποίας η εφαρμογή και η εκτέλεση διέρχεται επίσης από τις συναντήσεις υψηλού επιπέδου που προβλέπονται στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας.
Όσον αφορά τους δεσμούς μας με τους διαντλαντικούς εταίρους μας, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι αύριο και μεθαύριο θα διεξαχθεί στην Οττάβα και την Ουάσινγκτον μία σύνοδος κορυφής, κατά τη διάρκεια της οποίας θα εμβαθύνουμε στις σχέσεις μας και θα ενισχύσουμε το διάλογο με τους διατλαντικούς εταίρους μας για όλα τα επίκαιρα θέματα, περιλαμβανομένης και της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε αυτόν τον κατάλογο εταίρων που δεν πρέπει να παραλείψουμε, επειδή μπαίνουμε στην περιπέτεια της διεύρυνσης, θα προσθέσω και τους εταίρους μας της Μεσογείου. Η Κοινότητα δεν θα πρέπει να χάσει την ισορροπία της λόγω της διεύρυνση και πρέπει ταυτόχρονα να ενισχύσουμε τους δεσμούς μας με τους εταίρους μας του Νότου.
Τέλος, ως προς τη μεταρρύθμιση των πολιτικών και του δημοσιονομικού πλαισίου, διαπίστωσα ότι κανένας δεν την αμφισβητεί, παρόλο ότι οι γνώμες διχάζονται όταν μιλάμε με αριθμητικά στοιχεία. Δεδομένου ότι δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε από σήμερα όσον αφορά τα αριθμητικά στοιχεία, ας συμφωνήσουμε, λοιπόν, σε μία αρχή, αυτή που διατύπωσε, για παράδειγμα, ο κ. Puerta, ο οποίος είπε ότι η Ευρώπη του 21ου αιώνα δεν πρέπει να αποτελεί μόνο αγορά, παρά και χώρο αλληλεγγύης: αλληλεγγύης μεταξύ των δεκαπέντε παλαιών μελών, αλλά και αλληλεγγύης μεταξύ των παλαιών και των νέων μελών. Είμαι πεπεισμένος, κύριε Πρόεδρε, ότι, ως προς το σημείο αυτό, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος.

des Places
Kύριε Πρόεδρε, αγαπητοί μου συνάδελφοι, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τις ΧΚΑΕ και την Κύπρο αποτελεί σίγουρα μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για το μέλλον των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Ωστόσο, πρέπει να παραδεχθείτε ότι δύο λεπτά για την παρουσίαση της γνωμοδότησης της Επιτροπής Γεωργίας σχετικά με δύο τόσο σημαντικές εκθέσεις είναι λίγος χρόνος.
Εν πάση περιπτώσει, η παγίδα που πρέπει να αποφευχθεί είναι η αποδυνάμωση των υφιστάμενων πολιτικών της Ένωσης, ιδιαίτερα δε της κοινής γεωργικής πολιτικής, και ταυτόχρονα η απογοήτευση των υποψήφιων για προσχώρηση χωρών.
Η Επιτροπή Γεωργίας τάχθηκε υπέρ της διεύρυνσης αυτής, υπό την προϋπόθεση να τηρηθεί ένα ευρωπαϊκό γεωργικό πρότυπο με χρήση του χώρου και της χωροταξίας. Επιθυμούμε να υπενθυμίσουμε ότι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός μας διαμορφώθηκε από τη γεωργία, της οποίας η παράδοση υπερβαίνει τα 2000 χρόνια. Πρόσφατα διεξήχθη μια έκτακτη ευρωπαϊκή σύνοδος κορυφής για την απασχόληση. Καλό θα ήταν να προσπαθήσουμε να επιλύσουμε το πρόβλημα στη ρίζα του. Θα ήθελα να υπενθυμίσω στο σημείο αυτό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχασε στον γεωργικό τομέα 230.000 ενεργές θέσεις απασχόλησης κατά το 1996, και περίπου 800.000 γεωργικές εκμεταλλεύσεις εξαφανίσθηκαν κατά το ίδιο έτος. Οι αριθμοί αυτοί είναι τρομακτικοί, κύριε Πρόεδρε, τρομακτικοί για την εγκατάσταση νέας παραγωγής.
Στο ερώτημα, συνεπώς, εάν η Επιτροπή υπερέβη την εντολή που της είχε ανατεθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η απάντησή μας είναι σίγουρα ναι. Από μία τεχνική ανάλυση που παραγγέλθηκε, δημιουργήσατε, σε 1500 σελίδες πολυγραφημένες σε εκατομμύρια αντίτυπα, ένα πραγματικό πολιτικό πρόγραμμα χωρίς καμία διαβούλευση. Πρόκειται για πρόγραμμα όπου προβλέπετε, με πολλή σχολαστικότητα και λεπτομέρεια, την εξέλιξη των ευρωπαϊκών μας πολιτικών με τη σειρά διεύρυνση, μεταρρύθμιση και προϋπολογισμός, και όχι με τη σειρά προϋπολογισμός, μεταρρύθμιση, διεύρυνση, που θα ήταν περισσότερο ρεαλιστική. Είναι ένα πρόγραμμα που επαναλαμβάνει το ίδιο λάθος όπως και το 1992, με το πρόσχημα της εναρμόνισης των γεωργικών και διαρθρωτικών πολιτικών που εγκρίθηκαν στον νέο κύκλο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Διερωτώμαι μήπως η αμερικανική ομάδα δράσης θα έχει ήδη κάμψει την Ευρώπη πριν ακόμα από την προθεσμία. Και τούτο με το πρόσχημα της διεύρυνσης της Ευρώπης προς ανατολάς, για την οποία απαιτούνται διαρθρωτικά και όχι γεωργικά ταμεία, και με το πρόσχημα δημοσιονομικών περιορισμών, κατευθυντήριων γραμμών και άλλων κριτηρίων σύγκλισης, με πριμοδότηση ποσοστού ανάπτυξης 2, 5 % στα κράτη μέλη και 4 % στις ΧΚΑΕ για την περίοδο 2000-2006.
Αληθεύει ότι τα καλύτερα χαρτιά τα παίρνουμε όταν μοιράζουμε οι ίδιοι και ότι ο καλύτερος τρόπος να έχουμε καλά χαρτιά είναι πολύ απλά να ανακατέψουμε την τράπουλα, προκειμένου να ωφεληθούν μόνο κάποιοι μυημένοι, και στην προκειμένη περίπτωση η Επιτροπή...
(Ο Πρόεδρος αφαιρεί τον λόγο από τον ομιλητή)

Χριστοδούλου
Κύριε Πρόεδρε, η αρχική πολιτική απόφαση σχετικά με την διεύρυνση έχει ήδη ληφθεί και αυτό έχει διαπιστωθεί στις συζητήσεις και όλες τις εισηγήσεις που έγιναν εδώ σήμερα. Επομένως, την προσοχή μας, κατ'ανάγκη, θα πρέπει να την εστιάσουμε στην προσπάθεια να εφαρμοσθεί σωστά αυτή η πολιτική απόφαση, τους τρόπους, δηλαδή, με τους οποίους η διεύρυνση θα γίνει κατά τον πιο ομαλό και αποτελεσματικό τρόπο ούτως ώστε να εκπληρωθούν οι σκοποί της, τους οποίους έχουμε όλοι διαγράψει σε διάφορες περιπτώσεις.
Γι'αυτό ορισμένες βασικές αρχές, κυρίως αυτές που αφορούν τον τομέα για τον οποίο θα συζητήσω, τον δημοσιονομικό δηλαδή, και το θέμα των πόρων της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, θα πρέπει να γίνουν αποδεκτές από την πρώτη στιγμή και να συζητούνται πάντοτε σε αυτήν την βάση χωρίς συχνές αλλαγές πολιτικής.
Το πρώτο θέμα, βέβαια, είναι ότι η αναμόρφωση των οικονομιών των κρατών αυτών είναι μία διαδικασία η οποία και πολύ καιρό θα πάρει και πολή δύσκολη είναι. Και θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι, εάν δεν συμβεί αυτό, μία ένταξη η οποία δεν θα έχει εκπληρώσει αυτές τις προϋποθέσεις θα δημιουργήσει πάρα πολύ σημαντικά προβλήματα, όχι μόνον για το κράτος το οποίο εντάσσεται, αλλά και για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Διότι δεν χρειάζεται πολύ μεγάλη ανάλυση για να καταλάβουμε ότι εάν δεχόμαστε στους κόλπους μας μία κοινωνία και μία οικονομία η οποία δεν έχει προχωρήσει σε σημείο που να μπορέσει να ανταποκριθεί στις προϋποθέσεις τις οποίες συνεπάγεται η ένταξη, τότε τα προβλήματα θα είναι πολύ μεγάλα και για τους δύο.
Γι'αυτό λοιπόν η προενταξιακή βοήθεια και η προενταξιακή περίοδος πρέπει να είναι επαρκείς για να μπορέσουν να προετοιμάσουν επαρκώς τις οικονομίες των κρατών αυτών, ώστε να ενταχθούν σωστά.
Ακουσα με πολύ ενδιαφέρον λοιπόν αυτό το οποίο είπε ο Επίτροπος Van den Broek για την δημιουργία ενός ταμείου καλύψεως της διαφοράς. Αυτό είναι μία πρόταση η οποία είχε διαμορφωθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την αλλαγή του PHARE και υποθέτω ότι εξέλιξη αυτής της προτάσεως είναι και αυτό το οποίο ακούσαμε προηγουμένως.
Εξ ίσου σημαντικό είναι και το θέμα του ρεαλισμού και της ευελιξίας. Δεν μπορούμε να διαμορφώνουμε πλαίσια ανελαστικά, όταν δεν ξέρουμε ούτε εάν θα τηρηθούν ή όχι οι προϋποθέσεις τις οποίες θέσαμε, αλλά και δεν ξέρουμε και ποιά θα είναι η πορεία της οικονομίας στο μέλλον.
Γι' αυτό, κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι θα πρέπει την τελείως ανελαστική πρόταση για την διαμόρφωση από τώρα ενός σχήματος δημοσιονομικών προοπτικών για το 2006 να την κοιτάξουμε με πολλή προσοχή. Οι προτάσεις του Κοινοβουλίου, όπως είδατε, λέγουν ότι θα πρέπει να έχουμε κάποιο στοιχείο ευελιξίας εν προκειμένω, δηλαδή ότι θα πρέπει να έχουμε μία προοπτική για μία ρήτρα αναμορφώσεως, μία ρήτρα η οποία θα προσαρμόζει τις δημοσιονομικές προοπτικές στην κατάσταση, όπως έχει εξελιχθεί. Και είμαι βέβαιος ότι και η Επιτροπή η ίδια, όταν συνέταξε την Αντζέντα 2000, είχε υπ'όψη της ότι αυτά τα οποία έγραφε ως προϋποθέσεις ήταν απλώς κάτι το οποίο θα χρησίμευε για να δημιουργηθεί ένα οικονομικό μοντέλο, χωρίς βεβαίως να έχουν τον χαρακτήρα θεμάτων τα οποία δεν σηκώνουν καμμία συζήτηση και τα οποία εκ των προτέρων έχει προβλεφθεί ότι δεν θα υποστούν καμμία αλλαγή.
Γι' αυτό, οι προτάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για κάποια ευελιξία στο θέμα των δημοσιονομικών προοπτικών θεωρώ ότι είναι σωστές και νομίζω ότι εκεί θα καταλήξουμε τελικώς. Την στιγμή τούτη, όμως, το να δίνουμε την εντύπωση ότι υιοθετούμε μία ανελαστική πολιτική, όπως και το να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις με ορισμένες μόνο χώρες και όχι με όλες -πράγμα το οποίο, ευτυχώς, βλέπω ότι τώρα αλλάζει-, δημιουργεί όλων των ειδών τις λανθασμένες εντυπώσεις, όπως και πολιτικά προβλήματα στα προς ένταξη κράτη, που πολλές φορές είναι τόσο σημαντικά -έστω και εάν η λογική λέγει ότι δεν πρέπει να είναιπου στην εξέλιξη των πραγμάτων μπορεί πραγματικά να έχουν πολύ σοβαρές επιπτώσεις.
Πάντως, ό, τι αλλαγές και να γίνουν, κύριε Πρόεδρε, και οποιαδήποτε συζήτηση και να γίνει για περικοπές, για εσωτερικές αλλαγές στο πλαίσιο των δημοσιονομικών προοπτικών, πρέπει να αφορούν όλα τα κεφάλαια, να μην εστιάζονται σε ορισμένα. Να μην φθάσουμε δηλαδή στο σημείο που η διεύρυνση να γίνει με μία ανακατανομή πόρων στο πλαίσιο των δημοσιονομικών προοπτικών, όπως προτείνονται για το 2006, με αποτέλεσμα την ζημία της προσπαθείας για την εμβάθυνση της Ένωσης. Ό, τι συμβεί πρέπει να καλύπτει το σύνολο των δραστηριοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Και ένα τελευταίο σημείο, κύριε Πρόεδρε. Το ανέλυσε πολύ καλά ο κ. Oostlander, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα το θέμα της Κύπρου, σε μία πραγματικά αντικειμενική και σωστή ανάλυση: πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκτήσει επί τέλους μία πολιτική διάσταση. Αυτό που βλέπουμε εμείς από τις συζητήσεις που κάνουμε είναι ότι, εάν δεν έχουμε σωστή πολιτική διάσταση, όλα αυτά τα οποία συζητάμε εδώ πέρα θα μείνουν χωρίς αποτέλεσμα. Είναι λοιπόν και αυτό κάτι το οποίο θα πρέπει να το έχουμε πολύ σοβαρά υπ' όψη μας.

Van Velzen
Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος της Επιτροπής Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας, επισημαίνω ότι στο άμεσο μέλλον η διεύρυνση αποτελεί τη μεγαλύτερή πρόκληση για μας. Στον τομέα της ενέργειας, η προσοχή μας στρέφεται ιδιαίτερα στις πυρηνικές εγκαταστάσεις. Διαπιστώνουμε εδώ ότι δεν υπάρχει στην Ευρώπη κοινοτικό κεκτημένο . Θεωρώ επομένως ουσιαστικό να δραστηριοποιηθούμε από τώρα, ώστε να αναβαθμισθεί το επίπεδο ασφάλειας των υπαρχουσών πυρηνικών εγκαταστάσεων στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη στα δυτικά πρότυπα, και να μεριμνήσουμε για τον έλεγχο της ασφάλειάς τους μέσω της αρμόδιας για τις διαπραγματεύσεις αρχής της ΙΑΕΑ. Ασφαλώς, χρειαζόμαστε επίσης ελέγχους σχετικά με τη διευθέτηση ραδιενεργών αποβλήτων· εδώ η Euratom θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο.
Υποστηρίζουμε να μπορέσουν οι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης να συμμετάσχουν στο πέμπτο πρόγραμμα-πλαίσιο. Εκεί που κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, να συνεχισθεί τουλάχιστον το πρόγραμμα Copernicus, διότι σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Βασική είναι επίσης η συμμετοχή στα προγράμματα "ενημέρωση της κοινωνίας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι μπορούμε να ξεκινήσουμε τις επενδύσεις από τώρα, ώστε να λιγοστέψουν αργότερα τα βάρη για τα διαρθρωτικά ταμεία και τα ταμεία συνοχής. Θα επιτύχουμε ακόμη εδώ όπως εκεί να διαμορφωθεί μια κατάσταση win-win .
Εξ ονόματος της ομάδας του ΕΛΚ, θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις για το σχέδιο εκκίνησης. Τόσο ο Επίτροπος, όσο και ο Προεδρεύων του Συμβουλίου κ. Poos τόνισαν ότι η προετοιμασία και οι ίδιες οι διαπραγματεύσεις αποτελούν μέρη μιας συνολικής διαδικασίας. Και όλοι επισήμαναν ότι δεν μπορούμε ακόμη να εγκρίνουμε την ένταξη καμίας χώρας, διότι καμία χώρα δεν πληροί τα κριτήρια. Πολύ ωραία. Ας συνειδητοποιήσουμε όμως ότι δεν υπάρχουν μόνον ορθολογιστικοί παράγοντες για την επιλογή όπως την έκανε η Επιτροπή, υπάρχουν επίσης και ψυχολογικές πτυχές.
Σε χώρες όπως η Ρουμανία, η Βουλγαρία και άλλες, η μνήμη της Γιάλτας του 1944 είναι πάντα ζωντανή. Ασχέτως αν μας αρέσει ή όχι, αν το θεωρούμε δίκαιο ή όχι, οι χώρες αυτές ερμηνεύουν τα σημερινά δρώμενα ως ένα δεύτερο διχασμό της Ευρώπης. Αυτές οι χώρες έχουν άλλες αντιλήψεις για την ασφάλειά τους και την εσωτερική σταθερότητα της Ρωσίας από εκείνες που έχουμε εμείς. Διότι βρίσκονται πολύ πιο κοντά και έχουν προσωπική εμπειρία 45 χρόνων. Παρακαλώ θερμά να λαμβάνονται υπόψη αυτά τα αισθήματα και αυτές οι ψυχολογικές καταστάσεις.
Οι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης αντιμετωπίζουν ένα τεράστιο έργο βαθέων μεταρρυθμίσεων. Δεν μιλάμε για μικρές αναπροσαρμογές, μιλάμε για δραστικές τομές που θα επηρεάσουν πάρα πολλούς ανθρώπους εκεί. Εάν δεν υπάρξει μια απτή προοπτική ότι σε εύλογο χρόνο θα γίνουν μέλη - και η έκβαση της διάσκεψης κορυφής του Λουξεμβούργου θα ερμηνευθεί σε αυτές τις χώρες μάλλον διαφορετικά και όχι όπως την ερμηνέυουμε εμείς· δεν θα κατανοήσουν δηλαδή αμέσως τη λογική - τότε δεν θα είναι εύκολο να διατηρηθεί το κίνητρο για τους λαούς να συνεχίσουν τέτοιες βαθειές μεταρρυθμίσεις με τη μεγάλη ανεργία που συνεπάγονται. Αυτό απαιτεί πάρα πολύ πολιτικό θάρρος.
Επιπλέον, θα κάνουν τις επιλογές τους οι επενδύτες: να επενδύουν στην Εσθoνία αλλά όχι στη Λιθουανία, διότι η τελευταία δεν συμμετέχει στον πρώτο γύρο. Εύχομαι ολόψυχα να μη δημιουργήσουμε δύο χωριστές ομάδες χωρών, αλλά να βρούμε έναν ενδιάμεσο δρόμο με τον οποίο θα συνδυάζεται η λογική με τα αισθήματα αλληλεγγύης. Απευθύνω θερμή έκκληση στον Επίτροπο να βρει μια φόρμουλα ώστε να συμμετέχουν όλοι, διότι το ζητούμενο είναι μια περιληπτική διαδικασία. Κι αυτό πρέπει να φαίνεται και στη στρατηγική μας.

Moniz
Κύριε Πρόεδρε, δεδομένου ότι η συγκεκριμένη διαδικασία είναι πρωτόγνωρη, η διεύρυνση θα πρέπει να εκληφθεί ως ιστορικός συμβιβασμός, αλλά επίσης ως μια πολιτική αναγκαιότητα στο πλαίσιο της αναζήτησης της ευρωπαϊκής ταυτότητας, καθώς και μια ευκαιρία προς την προοπτική των μελλοντικών οικονομικών εξελίξεων.
Φρονούμε πως η μέθοδος της προεπιλογής, που προτάθηκε από την Επιτροπή, είναι εσφαλμένη. Ενέχει τον κίνδυνο να βλάψει ή να καθυστερήσει τη διαδικασία προσχώρησης κάποιων εκ των υποψηφίων χωρών, γεννώντας ρήξεις μεταξύ τους και διαμορφώνοντας ήδη στην εκκίνηση διαφοροποιημένους όρους - όπως, π.χ., η δυνατότητα προσέλκυσης ξένων επενδύσεων - οδηγώντας έτσι σε σχετικά άδικη μεταχείριση. Θα ήταν επίσης σφάλμα να διατηρηθεί το απαράβατο ανώτατο όριο του 1, 27 %, μιας και ο υπολογισμός του συνδέεται με την υποτίμηση του κόστους της διεύρυνσης, καθαρά για λόγους τακτικής, με την αμφισβητήσιμη πρόβλεψη των δύο τρίτων της χρηματοδότησης με πόρους που θα διατεθούν σε βάρος της οικονομικής ανόδου, οδηγώντας κατά πάσα πιθανότητα σε μειωμένη παρέμβαση των διαρθρωτικών πολιτικών στη σημερινή συγκυρία όπου διαπιστώνονται σημαντικές περιφερειακές ανισότητες. Επίσης θα ήταν εσφαλμένο να μη ληφθεί υπόψη το ενδεχόμενο αναθεώρησης του χρηματοδοτικού πλαισίου, σε περίπτωση που παραστεί τέτοια ανάγκη, δεδομένου ότι το κόστος της διεύρυνσης θα επιβάρυνε κατά κύριο λόγο τις φτωχότερες χώρες, κάτι που αντιτίθεται στο πνεύμα της αλληλεγγύης και της συνοχής.
Είναι απαράδεκτο και στερείται λογικής το να υπερμύνεται κανείς τη διεύρυνση δίχως τη σωστή πρόβλεψη των μέσων που θα επιτρέπουν την υλοποίησή της υπό ιδανικές συνθήκες λειτουργίας και αποτελεσματικότητας, υπό συνθήκες που θα ικανοποιούν όλους, στο πλαίσιο της αυστηρής τήρησης των καθορισθέντων κανόνων. Με την έννοια αυτή, οι ευρωπαϊκές συμφωνίες σύνδεσης και ενσωμάτωσης των χωρών στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου αποτελούν σημαντικά πλαίσια αναφοράς.
Λογικό θα ήταν επίσης να υποστηρίζουμε πως η διεύρυνση θα προωθηθεί ως εναλλακτική διέξοδος, και όχι συμπληρωματικά και στο πλαίσιο της αλληλεξάρτησης, σε σχέση με άλλα υπάρχοντα προγράμματα, όπως αυτά, λόγου χάρη, που προβλέπονται για τις μεσογειακές χώρες ή τις χώρες ΑΚΕ.
Το να περικόπτουμε κονδύλια του κοινοτικού προϋπολογισμού, σε βάρος επίσης του ρόλου και της λειτουργίας του ως παράγοντας ανακατανομής των πόρων, και το να υποτιμούμε το κόστος της διεύρυνσης για συγκυριακούς λόγους που έχουν να κάνουν με την εσωτερική πολιτική κάποιου κράτους μέλους, πέραν του ότι συνιστά ένα θλιβερό σφάλμα, θα μπορούσε ακόμη να οδηγήσει εις άτοπον την καθοριστική αυτή διαδικασία για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Thors
Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων συμμερίζεται την ανησυχία της Επιτροπής για την ελλιπή ικανότητα των αιτούμενων ένταξη χωρών να εφαρμόσουν την κοινοτική νομοθεσία στους τομείς της διοίκησης και της δικαιοσύνης. Αυτό συμπεριλαμβάνεται στο ψήφισμα. Επιπλέον, τονίζουμε ότι απαιτούνται εντατικοποιημένα μέτρα στις αιτούμενες ένταξη χώρες ώστε να αυξηθούν οι γνώσεις για την κοινοτική νομοθεσία.
Η επιτροπή έχει προτείνει επίσης, και η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων το έχει έχει κάνει αποδεκτό, ότι χρειάζονται αποτελεσματικά και αξιόπιστα συστήματα καταγραφής των κατοικιών και των επιχειρήσεων. Όταν υπάρχουν ελλείψεις σ' ένα τέτοιο σύστημα, λείπουν και οι προϋποθέσεις, δηλαδή η βάση, για μια οικονομία της αγοράς.
Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων τονίζει περαιτέρω ότι η προστασία των μειονοτήτων είναι καθοριστικής σημασίας και ότι η Επιτροπή μαζί με τις αιτούμενες ένταξη χώρες πρέπει να λύσουν τα προβλήματα το συντομότερο δυνατόν. Αυτή η διατύπωση είναι πολύ ασαφής. Λυπούμαι που δεν έχει επανέλθει η πρόταση της Επιτροπής Νομικών Υποθέσεων για επικύρωση της Συνθήκης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ως ένα πρώτο βήμα, από τις χώρες μέλη και τις υποψήφιες χώρες. Αυτό που είναι βασικό είναι τα επιχειρήματα και τα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, είναι το έργο του, στο οποίο θα βασιστούμε για να είμαστε αξιόπιστοι. Χωρίς σεβασμό στα δικαιώματα των μειονοτήτων δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε μια σταθερή Ευρώπη.
Θεωρώ ακόμη μεγαλύτερη αδυναμία το γεγονός ότι δεν γίνεται καθόλου μνεία στα δικαιώματα των παιδιών στις υπό ένταξη χώρες. Η έκθεση της επιτροπής παρουσιάζει ακόμα περισσότερες αδυναμίες και από την ανά χώρα επεξεργασία της Επιτροπής όσον αφορά την κατάσταση των παιδιών. Μπόρεσα να επισημάνω ότι η Επιτροπή αναφέρεται μόνο στα παιδιά στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και τη Λιθουανία. Γίνεται μνεία στην Συνθήκη για τα δικαιώματα των παιδιών μόνο σε ότι αφορά τη Ρουμανία. Γι' αυτό ζητώ να εξετάζει η Επιτροπή, στις ερχόμενες ετήσιες αξιολογήσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, πώς εκπληρώνεται η Συνθήκη για τα Δικαιώματα των Παιδιών, ιδιαίτερα να αναφέρεται η πρόοδος, εφ' όσον όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν υπογράψει αυτή τη Συνθήκη. Πρέπει επίσης να γνωρίζουμε, στη μελλοντική αξιολόγηση των προγραμμάτων Phare, πώς χρησιμοποιήθηκαν οι πόροι για να βελτιωθεί η κατάσταση των παιδιών. Πέραν αυτού πρέπει να πιέσουμε ώστε να απαγορευτεί η παιδική πορνεία σε όλες τις αιτούμενες ένταξη χώρες. Επιτρέψτε μου να παραφράσω ένα γνωστό απόσπασμα της Βίβλου: το πώς φερόμαστε στους νέους μας αποκαλύπτει το τί είμαστε: ανθρώπινοι ή απάνθρωποι.

Ettl
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το θέμα της διεύρυνσης προς ανατολάς αφορά το κατά πόσο η Ευρώπη θα εκμεταλλευτεί καλά αυτή την ιστορική ευκαιρία. Το να εκμεταλλευτεί καλά σημαίνει πως σ' αυτό το τόσο μεγάλης σημασίας ζήτημα δεν θα παιχτεί κανένα πολιτικό παιχνίδι πίσω απ' τις πλάτες των άμεσα ενδιαφερομένων. Το υφιστάμενο γιγαντιαίο χάσμα ευημερίας αφυπνίζει, από την μια, εύλογες ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον, από την άλλη όμως υπάρχουν φόβοι για απώλεια της ευημερίας και των θέσεων εργασίας. Το πώς θα χειριστεί κανείς αυτό το θέμα είναι πλέον αναμφίβολα αποφασιστικής σημασίας για την επιτυχία του. Αν δεν προχωρήσει η κοινωνική διάσταση και δεν προωθηθεί, ως στόχος, το κοινωνικό πρόσωπο της νέας Ευρώπης με την δέουσα ευαισθησία, τότε οδηγούμεθα ακάθεκτοι σε νέες κοινωνικές συγκρούσεις, και μάλιστα ειδικά σε περιοχές κοντά στα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ακριβώς αυτό, όμως, πρέπει να αποφύγουμε. Η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, στη γνωμοδότηση και τις προτάσεις της ασχολήθηκε με το πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό. Τα συμπεράσματα διαβιβάστηκαν, περαιτέρω, σχεδόν ομόφωνα, στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων. Όμως, ένα συμπέρασμα της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων σχετικά με τις μεταβατικές προθεσμίες για την ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων, απορρίφθηκε με πλειοψηφία μίας ψήφου. Ακριβώς αυτός ο συλλογισμός υποβλήθηκε πάλι στην Ολομέλεια σε νέα ψηφοφορία. Αυτή την προτεινόμενη πολύ ευέλικτη ρήτρα χρειαζόμαστε για να περιοριστούν σε πρώτη φάση οι πιέσεις που ασκούνται στο ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο, και ιδιαίτερα στις περιφέρειες που αγγίζουν τα εξωτερικά όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με την αρωγή αξιόπιστων μεταβατικών ρυθμίσεων πρέπει να βοηθήσουμε να διασκεδαστεί ο φόβος των πολιτών. Μόνο έτσι θα είμαστε σε θέση να αρχίσουμε, και πέρα από τα σύνορα, ένα καλό διάλογο, προκειμένου να προωθήσουμε και θεσμικά τη βιώσιμη ανάπτυξη στις υποψήφιες χώρες. Εξ ονόματος της πολιτικής μου ομάδας, αιτούμαι, ως εκ τούτου, την έγκρισή σας, γι' αυτή την πρόταση.

Schrφder
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα ήθελα να υπεισέλθω σε όσα είπαν οι εισηγητές των αρμόδιων Επιτροπών για την Περιφερειακή και Διαρθρωτική Πολιτική. Μόνον σ' αυτό: μία μεταρρύθμιση της διαρθρωτικής πολιτικής και των Διαρθρωτικών Ταμείων είναι απολύτως απαραίτητη, με ή χωρίς διεύρυνση. Σ' αυτό το πλαίσιο, αυτός είναι ένας στόχος που πρέπει να έχουμε μπροστά στα μάτια μας. Από τα συμπεράσματα που συνήγαγε η Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής, οι συντάκτες των εκθέσεων συμπεριέλαβαν ορισμένα σημεία και γι' αυτό τους αξίζουν συγχαρητήρια. Θα ήθελα εδώ να αναφερθώ σε δύο σημεία:
Το πρώτο σημείο είναι ότι θα ζητηθεί από τις υποψήφιες χώρες να δημιουργήσουν αποτελεσματικές τοπικές, περιφερειακές και εθνικές διοικητικές διαρθρώσεις, ότι οφείλουν να προωθήσουν, ως πρωταγωνιστές, μη κρατικούς φορείς και ότι πρέπει να βελτιώσουν τα συστήματα δημοσιονομικού ελέγχου προκειμένου να είναι σε θέση να δέχονται και να διαχειρίζονται σωστά τα χρήματα των Διαρθρωτικών Ταμείων με σκοπό τη μείωση των ανισοτήτων. Επιτρέψτε μου εδώ να επισημάνω ότι οι υποψήφιες για ένταξη χώρες, όλες μαζί και χωριστά, με εξαίρεση την Κύπρο, αναγκάστηκαν να ζήσουν με τους όρους ενός πραγματικού σοσιαλισμού, όπου δεν υπήρχε κανενός είδους περιφερειακή πολιτική. Υπήρχε βέβαια μια πολιτική οικονομίας, οικονομικών, πολιτισμού, άσχετα με το πόσο καλές ή κακές ήταν, όμως είχε κανείς μια ενιαία αντίληψη γι' αυτές τις πολιτικές. Δεν υπήρχε καμία διαρθρωτική ή περιφερειακή πολιτική. Σ' αυτό το μέτρο, είναι πολύ σημαντικό να καλλιεργηθεί στους ενδεχόμενους υποψήφιους ένταξης μία αντίληψη ότι πρέπει να υπάρχει περιφερειακή και διαρθρωτική πολιτική.
Το δεύτερο σημείο που συμπεριέλαβαν οι συνάδελφοι Oostlander και Barσn Crespo στις εκθέσεις τους είναι ότι μαζί με τις υποψήφιες για ένταξη χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης πρέπει να αναζητήσουμε μια στρατηγική για να μην υπάρξει, ύστερα από τον πρώτο γύρο ένταξης, το χάσμα ευημερίας που υπάρχει τώρα μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών που δεν ανήκουν σ' αυτήν, να μετατεθεί καμία εκατοστή χιλιόμετρα, ακόμη, προς ανατολάς. Έτσι δεν καταφέρνουμε τίποτε. Αυτό σημαίνει ότι οι προς ένταξη χώρες πρέπει το συντομότερο δυνατόν να προσέξουν, ώστε οι περιοχές που βρίσκοντασι κοντά στους εκάστοτε ανατολικούς γείτονες τους να μην εξελιχθούν σε καθυστερημένες περιοχές, ώστε να μη δημιουργηθούν εκεί εστίες συγκρούσεων, γιατί, σε σχέση με την διεύρυνση, η διατήρηση της ειρήνης και της ελευθερίας αποτελεί, και τώρα όπως και πριν, τον σημαντικότερο στόχο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Επιτρέψτε μου, τελειώνοντας, να ευχαριστήσω ακόμη τους εισηγητές. Και οι τρεις εισηγητές δεν επέδειξαν μόνο μεγάλη γνώση του αντικειμένου, αλλά και πολύ υψηλό επίπεδο κατανόησης και ελπίζω ότι σε αυτό το τόσο ευαίσθητο ζήτημα, αυτό είναι τουλάχιστον το ίδιο σημαντικό, όπως το πρώτο!

Sindal
Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος της Επιτροπής Μεταφορών θα παρουσιάσω τις απόψεις που συζήτησε η επιτροπή σε σχέση με αυτές τις εκθέσεις. Ως είναι γνωστό, οι εμπορικές συναλλαγές παρουσιάζουν τεράστια αύξηση στην Ευρώπη, φαινόμενο στο οποίο έχει συντελέσει σε καθόλου ευκαταφρόνητο βαθμό και η ίδρυση των νέων Δημοκρατιών, που έχει δημιουργήσει νέες εμπορικές σχέσεις οι οποίες αυξάνουν το εμπόριο. Η θέση της επιτροπής είναι ότι τα νέα κράτη μέλη πρέπει να τηρούν την πολιτική της ΕΕ για αειφόρο κινητικότητα. Ως εκ τούτου, πρέπει να θεσπιστούν οι απαιτούμενες πρωτοβουλίες και να δοθεί η απαιτούμενη βοήθεια. Οι προτεραιότητες που ισχύουν για τα διευρωπαϊκά δίκτυα πρέπει να ισχύουν και για τα νέα κράτη μέλη. Η Επιτροπή Μεταφορών θεωρεί επίσης σημαντικό να τονίσει ότι οι κανόνες ασφαλείας και υγείας θα πρέπει να ισχύουν σε μια αγορά μεταφορών που δεν γνωρίζει σύνορα, που είναι διεθνική. Η εσωτερική αγορά μεταφορών λετουργεί ήδη με πυρετώδη ρυθμό, είναι λοιπόν απαραίτητο από άποψη ανταγωνισμού και από ενδιαφέρον προς το περιβάλλον και τους εργαζόμενους να συνάψουμε δεσμευτικές συμφωνίες, ούτως ώστε η ανάπτυξη των μεταφορών να είναι ισορροπημένη και προνοητική σε σχέση με τις επικρατούσες συνθήκες. Τα νέα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν ενίσχυση για να συμμετέχουν σε αυτή τη διαδικασία.
Θέλω λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, να προσθέσω ότι χαίρομαι που ακούω να γίνεται λόγος περί άμβλυνσης όσον αφορά τις δυνατότητες ενιαίας εκκίνησης και τις διαπραγματεύσεις με τις υποψήφιες χώρες. Σήμερα ακούμε ότι όλες οι υποψήφιες χώρες έχουν ίσες δυνατότητες, συνεχίζουμε όμως να μιλάμε για χώρες ενδεικνυόμενες και για όλες τις υπόλοιπες. Αυτό είναι κάπως αντιφατικό. Ίσως έχει σχέση με το γεγονός ότι δεν συμφωνώ με τη μέθοδο υπολογισμού της Επιτροπής. Ποια χώρα προπορεύεται; Αυτό εκτιμάται από οικονομική σκοπιά ή από την ικανότητα ή τη βούληση να συμμετέχει σε μια Ενωμένη Ευρώπη; Πώς γίνεται διαχωρισμός μεταξύ προετοιμασίας και διαπραγμάτευσης; Ο επίτροπος είπε πως επρόκειτο για μία και αυτή διαδικασία, παρ' όλα αυτά όμως, κατά τη στρατηγική της Επιτροπής, υφίσταται μια ομάδα εκκίνησης. Από τον προϋπολογισμό που προσαρτάται στην έκθεση του κ. Colom i Naval προκύπτει ότι διατίθενται τρεις φορές περισσότερα ευρώ για την πρώτη ομάδα. Εγώ αυτό δεν το καταλαβαίνω όταν μιλάμε για ίσες δυνατότητες. Ο επίτροπος, από την άλλη, μιλά σήμερα για ένα νέο ταμείο, τουλάχιστον απ' ό, τι κατάλαβα. Από τη συζήτηση που έγινε σήμερα συμπεραίνω ότι ανεξάρτητα από ποιο πρότυπο διαλέξουμε, ανεξάρτητα από πώς θα οργανωθούν οι παράλληλες συνδιασκέψεις, μια υποψήφια χώρα, που έχει περατώσει τις τεχνικές προετοιμασίες και είναι έτοιμη για διαπραγματεύεις, θα κληθεί σε συγκεκριμένες διαπραγματεύσεις, πράγμα που είναι και το πιο σημαντικό. Αν οι διαβεβαιώσεις της Επιτροπής και του Συμβουλίου ισχύουν, τότε η πραγματικότητα για το ποια χώρα θα ενταχθεί πρώτη θα είναι πολύ διαφορετική.

Eisma
Κύριε Πρόεδρε, για το συμφέρον του περιβάλλοντος, η κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος επέλεξε τον ελάχιστο δυνατό διαχωρισμό ανάμεσα στις ενδιαφερόμενες χώρες, διότι το να εισάγονται παντού τα κοινοτικά κεκτημένα κατά το νομοθετικό έργο, μπορεί να οδηγήσει τις χώρες οι οποίες δεν συμπεριελήφθηκαν στον πρώτο γύρο στο να δείχνουν κάποια αδράνεια, ενώ οι χώρες που πέτυχαν να ενταχθούν στον πρώτο γύρο, να δείχνουν κάποια αυταρέσκεια. Ο διαχωρισμός θα μπορούσε όντως να έχει αυτό το επακόλουθο. Όταν επισκέφθηκα διάφορες υποψήφιες χώρες, επιβεβαιώθηκε αυτή η αντίληψή μου για το θέμα του περιβάλλοντος.
Η διεύρυνση της Ένωση έχει κυρίως πολιτικά κίνητρα, αλλά δεν επιτρέπεται αυτό να θέσει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή πολιτική. Κι όμως υπάρχει αυτό το ενδεχόμενο για το περιβάλλον. Για να ανταποκριθούν στην περιβαλλοντική νομοθεσία, τα υποψήφια κράτη μέλη αντιμετωπίζουν τέτοια τεράστια έξοδα - εκτιμώνται σε 120 δις. Ecu - ώστε λογικά να μην μπορούν να καλυφθούν ούτε μέσα σε 20 χρόνια. Παρά αυτή την ωρολογιακή βόμβα, η διεύρυνση θα πραγματοποιηθεί.
Για να εξουδετερωθεί αυτή η βόμβα, η Επιτροπή περιβάλλοντος ενέκρινε μερικές τροπολογίες οι οποίες συμπεριελήφθησαν εν μέρει στις εκθέσεις. Είναι αυτονόητο ότι για να γίνει κανείς μέλος της Ένωσης, πρέπει να πληροί την περιβαλλοντική νομοθεσία της Λευκής Βίβλου για την Εσωτερική Αγορά. Όσο για την υπόλοιπη περιβαλλοντική νομοθεσία, ζητάμε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταρτίσει έναν κατάλογο προτεραιοτήτων. Αλλιώς θα περιμένουμε πάρα πολύ μέχρι να υιοθετηθεί το σύνολο του κοινοτικού κεκτημένου. Μπορεί να φτάσουμε τότε το 2020 ή το 2030 πριν να μπορέσει να ενταχθεί η πρώτη χώρα. Θα θέλαμε πολύ να έχουμε αυτό τον κατάλογο των προτεραιοτήτων.
Αλλη σημαντική τροπολογία μας ζητά τη δημιουργία ενός είδους ταμείου εγγύησης, σε συνεργασία με την ΕΤΕπ και την ΕΤΑΑ για τις τράπεζες της περιοχής, διότι αυτές δεν δείχνουν ακόμη πολύ πρόθυμες να χρηματοδοτούν παραγωγικές επενδύσεις των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στον τομέα του περιβάλλοντος. Καλό θα 'ταν να υποστηρίξουμε αυτή την πρωτοβουλία, διότι θα διατίθενται τότε και ιδιωτικά κεφάλαια για τις προσχωρήσεις.
Τέλος, να μην υπερεκτιμήσουμε τις ελλείψεις ικανοτήτων σε αυτές τις χώρες και ούτε την έλλειψη συμμετοχής των πολιτών. Ελπίζω να διατεθούν και πιστώσεις από το PHARE για αυτό το θέμα.

Hawlicek
Κύριε Πρόεδρε, στην γνωμοδότησή μου εκ μέρους της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας, για την έκθεση Oostlander, Crespo και Colom, χαιρετίζω το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην Ατζέντα 2000, χαρακτηρίζει την διεύρυνση ως ιστορική πρόκληση για την Ένωση και σαν ευκαιρία για την ασφάλειά της, την οικονομία της, τον πολιτισμό της και γενικότερα για την θέση της στον κόσμο. Η πολιτισμική πολυμορφία της Ευρώπης θα αποτελέσει πηγή δημιουργικότητας και ευημερίας. Η ένταξη νέων κρατών μελών θα αυξήσει το κύρος της Ένωσης και την διεθνή επιρροή της.
Η παιδεία και ο πολιτισμός αποτελούν ένα σημαντικό απαπόσπαστο τμήμα των μέτρων εμπιστοσύνης για την εδραίωση μιας διευρυμένης Ένωσης. Αποτελούν επίσης έναν από τους σημαντικότερους τομείς, όπου δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ πλούσιων και φτωχών, μεταξύ λιγότερο και περισσότερο ανεπτυγμένων χωρών, αλλά εκεί όπου κράτη μέλη και υποψήφιες χώρες συνεργάζονται ισότιμα, ως εταίροι, ανταλλάσσουν εμπειρίες, μαθαίνουν και επωφελούναι ο ένας από τον άλλον. Γι' αυτό, οι τομείς της Παιδείας και του Πολιτισμού, στην εποχή της στρατηγικής των προσεγγίσεων, θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικοί.
Μία σαφής ένδειξη γι' αυτό είναι ότι και τώρα οι υποψήφιες προς ένταξη χώρες συμμετέχουν σε πολιτιστικά και εκπαιδευτικά προγράμματα και επιδεικνύουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα κοινοτικά προγράμματα ΣΩΚΡΑΤΗΣ, LEONARDO και Νεολαία για την Ευρώπη. Γι' αυτό, κατά την γνώμη της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας, η αύξηση των πόρων για αυτά τα προγράμματα είναι απαραιτήτως αναγκαία. Αυτή η πρόταση δυστυχώς δεν έγινε αποδεκτή, αλλά τουλάχιστον έγινε η δήλωση προθέσεων ότι η προώθηση των πολιτιστικών και εκπαιδευτικών προγραμμάτων είναι εξίσου σημαντική για τα κράτη μέλη, όπως και για τις υποψήφιες χώρες. Θα ήθελα να απευθύνω έκκληση σε όλους, αλλά ειδικότερα στην Επιτροπή Προϋπολογισμών, για μια αύξηση των κονδυλίων του προϋπολογισμού, τα οποία, όσον αφορά την επαγγελματική κατάρτιση, τον πολιτισμό, τα μέσα ενημέρωσης και την πληροφόρηση, αντιστοιχούν στο 0, 48 % του συνολικού προϋπολογισμού. Γιατί ακριβώς στις πολιτικές παιδείας και πολιτισμού, έστω και λίγα χρήματα μπορούν να επιφέρουν τεράστια αποτελέσματα.
Η αρχή ότι ο πολιτισμός και η παιδεία αποτελούν το κλειδί της προόδου στην στρατηγική των προσεγγίσεων, είναι γενικά παραδεκτή, και γι' αυτό παρακαλώ τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να δεχτούν την πρότασή μας και να διαπραγματευθούν στην Ευρωπαϊκή Διάσκεψη και θέματα πολιτισμού και παιδείας.
Εξίσου αποδεκτό και σαφές είναι, επίσης, ότι οι πολιτικές για τον πολιτισμό και την παιδεία δεν δημιουργούν μόνο θέσεις εργασίας, αλλά είναι επίσης σημαντικές για την ποιότητα ζωής, ενισχύουν την κοινοτική αλληλεγγύη, την ευρωπαϊκή ιθαγένεια και κυρίως την δημοκρατία. Γι' αυτό είναι για μένα σπουδαίο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, από όπου προέρχομαι, να δεχτεί αύριο -και μ' αυτό τελειώνω την πρόταση μου- ότι πρέπει να ανυψωθεί το επίπεδο αξίας του πολιτισμού και της παιδείας, στα πλαίσια της διευρυμένης Ένωσης.

Paasio
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, με τη διαδικασία διεύρυνσης, ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα προσχωρήσουν χώρες με κοινό χαρακτηριστικό τους το χαμηλό εθνικό εισόδημα συγκρινόμενο με τα παρόντα μέλη της ΕΕ. Αν ληφθεί υπόψη πως ακόμα και κάτω από τις συνθήκες διεύρυνσης η πρόθεση είναι οι δημοσιονομικές προοπτικές να παραμείνουν στα πλαίσια που έχουν οριστεί, πρέπει να περιμένουμε πως προβλήματα οικονομικής φύσεως θα εμφανιστούν μεταξύ των σχέσεων της διευρυνόμενης και τελικά διευρυμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών μελών της, και όχι μόνο.
Αν αξιολογηθούν με βάση τυ Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, πολλές υποψήφιες χώρες συμπίπτουν στατιστικά με τις αναπτυσσόμενες χώρες μέσου εθνικού εισοδήματος, μερικές ακόμα και με τις αναπτυσσόμενες χώρες χαμηλού εθνικού εισοδήματος. Παρ' όλες τις προαναφερθείσες στατιστικές, τα υποψήφια κράτη δεν κατατάσσονται στις αναπτυσσόμενες χώρες, επειδή διαθέτουν, μεταξύ άλλων, ένα εκπαιδευτικό και ιατροφαρμακευτικό σύστημα, καθώς και μία διοικητική υποδομή, μολονότι η κατάστασή τους είναι από πολλές απόψεις αρκετά υποτυπώδης.
Τουλάχιστον εν μέρει, παράλληλα με τις διαπραγματεύσεις προσχώρησης θα διεξαχθούν και διαπραγματεύσεις μεταξύ της ΕΕ και των αφρικανικών χωρών και των χωρών της Καραϊβικής και του Ειρηνικού Ωκεανού με στόχο τον καθορισμό ενός νέου πλαισίου μετά το 2000, όταν θα λήξει η ισχύουσα Τέταρτη Σύμβαση της Λομέ. Είναι προφανής η πιθανότητα, η οικονομική στενότητα που συνεπάγεται η διαδικασία της διεύρυνσης της ΕΕ, να οδηγήσει στον πειρασμό να μεταφερθούν στις υποψήφιες χώρες οι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών που μέχρι τώρα προορίζονταν για τις κατά πάραδοση αναπτυσσόμενες χώρες. Σε περίπτωση που αυτό το ενδεχόμενο πραγματοποιηθεί, θα σήμαινε ουσιαστικά πως οι φτωχές αναπτυσσόμενες χώρες θα χρηματοδοτούσαν σε σημαντικό βαθμό τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής·Ενωσης. Δεν είναι δυνατόν να δεχθούμε αυτό το ενδεχόμενο.
Αποτελεί σημαντικό γεγονός το ότι η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων έχει εγκρίνει στην έκθεσή της μία παράγραφο σύμφωνα με την οποία αποκλείεται το ενδεχόμενο να μεταφερθούν οικονομικοί πόροι που προορίζονται για τις αναπτυσσόμενες χώρες σε νέα και μελλοντικά κράτη μέλη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση με τα κράτη μέλη της αποτελεί τον κυριότερο χορηγό αναπτυξιακής βοήθειας. Αυτή η θέση συνεπάγεται την ευθύνη για πρόληψη της ανέχειας, ακόμα και όταν στο κοντινό περιβάλλον μας γίνονται μεγάλες αλλαγές που απαιτούν αντίστοιχες οικονομικές παραχωρήσεις.

Berger
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμε κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων προσανατόλισε και επικέντρωσε τις συσκέψεις της και την τελική γνωμοδότησή της για την διεύρυνση της Ένωσης προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός ευρύτερου χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαίου. Υπ' αυτήν την άποψη, καταλήξαμε ομόφωνα στο ότι η διεύρυνση θα αποτελέσει μια αποφασιστική κι εποικοδομητική συμβολή, τόσο για τα σημερινά κράτη μέλη όσο και για τα μελλοντικά νέα κράτη μέλη. Αυτό το αποτέλεσμα θα επιτευχθεί τότε μόνο, όταν αναληφθούν ιδιαίτερες προσπάθειες από όλους όσους συμμετέχουν, τόσο από τα σημερινά κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της Ένωσης όσο και από τα υποψήφια προς ένταξη κράτη.
Αυτές οι προσπάθειες πρέπει να εξυπηρετούν προπαντός τους ακόλουθους στόχους: την βελτίωση της προάσπισης των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της προστασίας των μειονοτήτων, ιδιαίτερα των τσιγγάνικων πληθυσμών Rom και Sinti. Πρέπει να ζητήσουμε από τους υποψήφιους προς ένταξη την κατάργηση της θανατικής ποινής. Πρέπει να τους ζητήσουμε να συμβάλουν μαζί με εμάς στην αύξηση της πυρηνικής ασφάλειας, στην ανάγκη ακόμη και με την διακοπή ή την θέση εκτός λειτουργίας των πυρηνικών αντιδραστήρων. Πρέπει να διασφαλισθεί η σύσταση τοπικών αρχών, η οικοδόμηση διοίκησης και δικαιοσύνης που θα βασίζονται στην απόλυτη εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου, για να διασφαλιστούν, έτσι, πλήρως τα δικαιώματα των πολιτών, που τους παρέχει η Ένωση. Χρειάζεται θέσπιση αποτελεσματικών και σύμφωνων με την Συνθήκη Σέγκεν εξωτερικών ελέγχων στα μελλοντικά νέα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης. Χρειαζόμαστε μια ενιαία αντίληψη, κι αυτό λείπει ακόμη από την Ατζέντα 2000, για το πού και από πότε θα μετατεθούν αυτοί οι έλεγχοι των εξωτερικών συνόρων. Χρειαζόμαστε μια Ευρωπαϊκή Διάσκεψη, που στους τομείς της δικαιοσύνης και της εσωτερικής ασφάλειας θα καταλήξει σε δεσμευτικές και κοινές ενέργειες, καθώς και μια μεταρρύθμιση στην Ένωση που θα εγγυάται μια μεγαλύτερη ικανότητα για λήψη αποφάσεων στους τομείς της δικαιοσύνης και της εσωτερικής ασφάλειας.

Kjer Hansen
Κύριε Πρόεδρε, ως εισηγήτρια εξ ονόματος της Επιτροπής Προϋπολογισμών υποστηρίζω μια γνωμοδότηση για τα νευραλγικά προβλήματα που υπάρχουν σε σχέση με την εξασφάλιση μιας αποτελεσματικής και διαφανούς διαχείρισης στις χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης, τόσο πριν όσο και μετά την προσχώρησή τους στην Ένωση. Οι υποψήφιες χώρες οφείλουν να δώσουν προτεραιότητα, κι εμείς μέσω της συνεργασίας και της οικονομικής στήριξης οφείλουμε να συνεισφέρουμε ώστε αυτές οι χώρες να αποκτήσουν δικαστικά συστήματα που θα λειτουργούν σωστά, ουτώς ώστε να καταπολεμήσουν τη διαφθορά και την εγκληματικότητα και να πάρουν αντίστοιχα προληπτικά μέτρα. Οι υποψήφιες χώρες οφείλουν επίσης να δώσουν προτεραιότητα στο μεθοριακό έλεγχο, πρέπει να δημιουργήσουν ένα αποτελεσματικό τελωνειακό σύστημα κ.ά. Όλα αυτά είναι υποχρεώσεις και ανάγκες κοινές για όλες τις υποψήφιες χώρες. Το ίδιο ισχύει σε πάρα πολλούς άλλους τομείς, όπως λόγου χάρη το περιβάλλον, τα έργα υποδομής, την πυρηνική ασφάλεια κ.λπ., οπότε όταν οι χώρες έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις πρέπει εξ ορισμού να υπάρχουν οι ίδιες ανάγκες για οικονομική ενίσχυση.
Γι' αυτό ακριβώς αδυνατώ παντελώς να καταλάβω πώς η Επιτροπή σχεδιάζει μια τόσο διαφορετική μεταχείριση όπως στην προκειμένη περίπτωση, πρώτον όσον αφορά την κατηγορία 2, τα διαρθρωτικά μέτρα, με μια χρηματοδότηση 38 δισ. Ecu προς τις χώρες που θα ενταχθούν πρώτες, και μόνο 7 δισ. προς τις υπόλοιπες. Αυτό δείχνει μια εντελώς παρόλογη ευνοϊκή μεταχείριση, που το μόνο που μπορεί να καταφέρει είναι να συντελέσει στην κοινωνική και οικονομική ανισότητα. Είναι ακριβώς οι χώρες που, τρόπος του λέγειν, μένουν στα κρύα του λουτρού, με το να μην πετύχουν να ενταχθούν στον πρώτο γύρο, που θα έχουν ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη για ενίσχυση ώστε να μη μείνουν απ' έξω. Η πρόταση της Επιτροπής δεν στέκει λογικά. Κανονικά χορηγούμε περισσότερη βοήθεια σε όσους έχουν μεγαλύτερες ανάγκες. Η Επιτροπή έχει ορίσει κάποιες εκτιμήσεις του ΑΕΠ ως προϋποθέσεις, που μοιάζουν και παράλογες και αναξιόπιστες. Οι αριθμοί από μόνοι τους βγάζουν μάτι όταν προτείνεται να δοθούν 70 Ecu ανά κάτοικο ετησίως ως προενταξιακή ενίσχυση, ενώ συγχρόνως κατά την ίδια περίοδο αυξάνεται η ενίσχυση ανά κάτοικο στα νέα κράτη μέλη από 92 σε 248 Ecu . Ούτε πολιτική ούτε οικονομική ούτε ανάλογη προς τις ανάγκες φαίνεται να είναι η λογική που διαπνέει την πρόταση της Επιτροπής. Γι' αυτό λοιπόν κάνω έκκληση να τροποποιηθεί η κατανομή. Δεν είναι λογικό οι χώρες που ακόμη δεν είναι έτοιμες να γίνουν μέλη να τιμωρούνται επιπλέον με σημαντικά μικρότερη οικονομική ενίσχυση. Πρέπει τουναντίον να χρησιμοποιήσουμε τις δυνάμεις και τους πόρους ώστε να γίνει εφικτό να μπορέσουν όλες οι υποψήφιες χώρες να γίνουν μέλη.

Spaak
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, ήταν απαραίτητο η έκθεση των κ.κ. Oostlander και Barσn Crespo, τους οποίους συγχαίρω για τη σημαντική εργασία τους, να περιέχει τα πλέον βασικά στοιχεία της γνωμοδότησης που εγκρίθηκε από την Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων. Προσυπέγραψα, ως εκ τούτου, με πεποίθηση τις τροπολογίες 43 και 44 που κατέθεσαν οι κ.κ. Martens, Mendez de Vigo και Oostlander, εξ ονόματος του ΕΛΚ, με τις οποίες συμφώνησαν ο κ. Τσάτσος και άλλοι. Τους συγχαίρω για την πρωτοβουλία αυτή.
Μια απλή αναφορά στην έκθεση των κ.κ. Mendez de Vigo και Τσάτσου δεν ήταν επαρκής. Έπρεπε, στο πλαίσιο της έκθεσης αυτής, να ενημερωθούν για τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις που θεωρούνται οι πλέον επείγουσες και οι χώρες που ζητούν να προσχωρήσουν στην Ένωση. Υπενθυμίζω ότι οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις πρέπει να πραγματοποιηθούν πριν από οποιαδήποτε διεύρυνση και ότι πρέπει να καθορισθούν επακριβώς οι προϋποθέσεις αποτελεσματικότητας της εργασίας της Επιτροπής. Υπενθυμίζω, επιπλέον, ότι ο τρόπος λειτουργίας του Συμβουλίου, το οποίο θα πρέπει, εκτός πέντε εξαιρέσεων, να εγκρίνει τα προς ψήφιση με ενισχυμένη πλειοψηφία, καθώς και η πολιτική εντολή που δόθηκε στο Σώμα μας και η εξουσία που του ανατέθηκε όσον αφορά την έγκριση της διαδικασίας μεταρρύθμισης των θεσμικών οργάνων, είναι πράγματι πολύ σημαντικά.
Σας παρουσίασα συνοπτικά, κύριε Πρόεδρε, το περιεχόμενο της γνωμοδότησης της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων.

Provan
Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή Αλιείας εξέτασε το ζήτημα από τεχνική άποψη γιατί ακριβώς πρόκειται για ιδιαίτερα τεχνικό ζήτημα. Οκτώ υποψήφιες χώρες διαθέτουν ακτογραμμή και τρεις υποψήφιες χώρες απλώς ενδιαφέρονται για την ιχθυοκαλλιέργεια. Για πρώτη φορά θα έρθουμε σε επαφή με τον Εύξεινο Πόντο και αργότερα, όταν θα προστεθούν όλα τα κράτη που επιθυμούν να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, θα διαθέτουμε, με διαφορά, τη μεγαλύτερη ακτογραμμή γύρω από τον Εύξεινο Πόντο. Τούτο θα έχει προφανώς τεράστιες πολιτικές επιπτώσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Από τεχνικής άποψης, ήταν δύσκολο να συγκεντρώσουμε πληροφορίες. Διεξήγαμε ακρόαση όταν μας επισκέφθηκαν εκπρόσωποι από αντιπροσωπείες και πρέσβεις των υποψηφίων χωρών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδεικνύει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την Πολωνία και τις Χώρες της Βαλτικής. Ουσιαστικά, όπως ισχυρίστηκα, μεγάλο ενδιαφέρον θα παρουσιάσουν επίσης η Ρουμανία, η Βουλγαρία και η Τουρκία, επειδή ο Εύξεινος Πόντος είναι πολύ μολυσμένος. Η Πολωνία και οι Χώρες της Βαλτικής είναι σημαντικές λόγω του συνολικού μεγέθους των στόλων τους και της κοινωνικής και οικονομικής εξάρτησης των παράκτιων περιφερειών. Για παράδειγμα, η Πολωνία κατέχει την τριακοστή πέμπτη θέση στις πενήντα κυριότερες αλιευτικές χώρες του κόσμου. Η ιστορικό των επιδόσεων θα είναι σημαντική. Όλοι γνωρίζουν τις δυσκολίες που δημιουργούν οι αλιευτικές ποσοστώσεις, αλλά το ιστορικό των επιδόσεων θα επηρεάσει τις ποσοστώσεις αυτές στο μέλλον. Ενδεχομένως, ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία σε ό, τι αφορά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα είναι η διατήρηση νέων συμφωνιών με τρίτες χώρες, που θα ισχύσουν με τη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, τη Σουηδία -η οποία είναι ήδη μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης- τη Νορβηγία και τη Μαυριτανία.
Σε ό, τι αφορά τη διεύρυνση, υπάρχουν όρια για τους στόλους των εισερχομένων υποψηφίων χωρών. Η ανασυγκρότηση θα είναι απαραίτητη και θα πρέπει να διατεθούν πόροι από τα διαρθρωτικά ταμεία. Η διαχείριση του αλιευτικού τομέα σε όλες σχεδόν τις αιτούσες χώρες, με εξαίρεση την Κύπρο, δεν θα ικανοποιεί ούτε τις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε τις απαιτήσεις υγειονομικού χαρακτήρα. Επομένως, πρέπει να πραγματοποιηθούν τεράστια έργα στον αλιευτικό τομέα, προκειμένου να υπάρξουν κανονικές εμπορικές συναλλαγές στις εν λόγω χώρες.
Όλα τα ανωτέρω συνοψίζονται θαυμάσια στις παραγράφους 71 και 72 της έκθεσης της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής, και συνιστώ τις παραγράφους αυτές στο Σώμα.

Ojala
Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, ως κριτήριο προσχώρησης για τις υποψήφιες χώρες έχει θεσπιστεί η ύπαρξη δημοκρατικού συστήματος και μιας βιώσιμης οικονομίας της αγοράς. Όμως, εκτός από αυτό το κριτήριο θα πρέπει να πληρούν και κοινωνικούς όρους ώστε να γίνουν αποδεκτές ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιβάλλεται οι υποψήφιες χώρες να βοηθηθούν ώστε να προσαρμόσουν τη νομοθεσία τους, και ειδικά τον έλεγχο της τελευταίας, στα επίπεδα που προϋποθέτει η ΕΕ, για παράδειγμα στους τομείς της εργασιακής ασφάλειας και της ασφάλειας των προϊόντων. Αυτό είναι σημαντικό, όχι μόνο γιά τους πολίτες αυτών των χωρών, αλλά και για να μη δημιουργηθεί ανταγωνιστικό προβάδισμα στην εσωτερική αγορά από ένα αρνητικό εργασιακό περιβάλλον ή από επικίνδυνα προϊόντα.
Στις υποψήφιες προς ένταξη χώρες θα πρέπει να διαμορφωθεί και ένα λειτουργικό σύστημα αγοράς εργασίας. Ένα ισότιμο πλαίσιο συμφωνιών μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων αποτελεί μέρος ενός δημοκρατικού συστήματος και της ευρωπαϊκής ευμάρειας. Πρέπει να υφίσταται ένα πλαίσιο συμφωνιών στην αγορά εργασίας ως κριτήριο προσχώρησης γιά νέες χώρες μέλη, το οποίο να αποτελεί ένα αυτούσιο τμήμα της ενιαίας αγοράς.
Είναι προφανές πως η διεύρυνση θα προκαλέσει στην ΕΕ δαπάνες. Οι εκτιμήσεις της Επιτροπής, σύμφωνα με τις οποίες οι δαπάνες της διεύρυνσης θα ήταν δυνατόν να καλυφθούν με την οικονομική ανάπτυξη, ενδέχεται να αποδειχθούν υπερβολικά αισιόδοξες. Γι' αυτό συμφωνώ με τον εισηγητή Colom i Naval ότι θα πρέπει να είναι δυνατόν να επανεκτιμάται καθ' οδόν η ανάπτυξιακή διαδικασία, σε περίπτωση που διαμορφωθούν ουσιαστικές αλλαγές στις προϋποθέσεις που συνθέτουν τη βάση της. Η επιτροπή δεν συμφώνησε ακριβώς μαζί μου στο θέμα αυτό.
Θα πρέπει να αποφευχθεί η αντιπαράθεση των προβλημάτων των σημερινών κρατών μελών, κυρίως σε ό, τι αφορά την ανεργία, από τη μία πλευρά, και της παροχής βοήθειας προς τις υποψήφιες χώρες για την εκπλήρωση των κριτηρίων προσχώρησης, από την άλλη. Η ΕΕ πρέπει να δώσει απάντηση και στις δύο αυτές προκλήσεις με την αποτελεσματική και εκλογικευμένη λειτουργία της και με το να προβαίνει με μεγαλύτερη σαφήνεια σε ενέργειες για τη βελτίωση της απασχόλησης.
Είναι όμως αδύνατον να υπάρξει μια τέτοια εξίσωση σύμφωνα με την οποία δεν θα πληρώσει κανείς τίποτα. Η διεύρυνση έχει το κόστος της, είναι όμως ένα κόστος το οποίο πρέπει να είμαστε έτοιμοι να καταβάλουμε για την εδραίωση της ειρήνης και της σταθερότητας στην Ευρώπη.

Bourlanges
Kύριε Πρόεδρε, αγαπητοί μου συνάδελφοι, η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού επιθυμεί να χαιρετίσει την προσπάθεια που κατέβαλε η Επιτροπή προτείνοντάς μας το έγγραφο "Ατζέντα 2000». Χαιρετίζουμε ταυτόχρονα μια φιλοδοξία, μια προσπάθεια προγραμματισμού, μια θέληση διασύνδεσης και συνοχής μεταξύ των διαφόρων δραστηριοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Φιλοδοξία επειδή πρόκειται για τη μεγάλη υπόθεση της προσεχούς δεκαετίας, μαζί με τη νομισματική ένωση και ίσως τη σημαντική ανάδυση της πολιτικής ένωσης. Πρόκειται για τη μεγάλη υπόθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επανενώσει την Ευρώπη ανοίγοντας τις πόρτες της σε αυτό το τμήμα της που είχε απαχθεί. Προσπάθεια προγραμματισμού, καθώς τελικά, ενώ οι κυβερνήσεις είναι στραμμένες στο στόχαστρο και στην προθεσμία της προσεχούς δεκαετίας, εμείς θέλουμε να κοιτάξουμε λίγο μακρύτερα από τη μύτη μας, και τούτο είναι αξιέπαινο. Τέλος, προσπάθεια διασύνδεσης, επειδή ήταν καλό και απαραίτητο να περιληφθεί σε ένα ενιαίο έγγραφο η προοπτική του συνόλου των σημαντικών δαπανών που χαρακτηρίζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση -Κοινή Γεωργική Πολιτική, διαρθρωτικά ταμεία, δαπάνες που αφορούν τη διεύρυνση.
Παρά την προσπάθεια αυτή, παρά αυτόν τον χαιρετισμό, οδηγούμαστε, εντούτοις, στο να μετριάσουμε τους επαίνους μας. Και τούτο διότι έχουμε την αίσθηση ότι στην υπόθεση αυτή η Επιτροπή δεν μας πρόσφερε μια οφθαλμαπάτη αλλά, τουναντίον, ένα έγγραφο που εκφράζει πολύ περισσότερο περιορισμούς παρά επιλογές. Δεν της παραπονούμαστε γι' αυτό. Κατανοούμε ότι ενεργεί υπό πίεση και ότι βρέθηκε αντιμέτωπη με ορισμένους οι οποίοι αρνούνταν να πληρώσουν περισσότερο και ήθελαν να πληρώνουν λιγότερο, με άλλους οι οποίοι δεν ήθελαν να θιγούν τα διαρθρωτικά τους ταμεία, και με κάποιους τρίτους που προειδοποιούσαν να μη θιγεί η γεωργική κατευθυντήρια γραμμή τους. Συνεπώς, έχω και έχουμε επίγνωση ότι ενεργείτε υπό πίεση. Παρ' όλα αυτά, για την Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού το αποτέλεσμα είναι αρκετά ανησυχητικό.
Εκτιμούμε ότι προκαλούνται επίσης ανησυχίες που αφορούν ταυτόχρονα την αξιολόγηση των αναγκών, την πρόβλεψη των πόρων, την οικονομική διαχείριση των πιστώσεων, καθώς και τη διοικητική και λογιστική εκτέλεση των δαπανών. Όσον αφορά την αξιολόγηση των αναγκών, δεν έχουμε να πούμε και πολλά για την ΚΓΠ. Υπάρχουν στόχοι τους οποίους μπορούμε να αμφισβητήσουμε, αλλά η επιτροπή μας δεν σκοπεύει να το πράξει. Μπορούμε και να τους εγκρίνουμε, αλλά ούτε κι αυτός είναι ο σκοπός μας. Αντίθετα, υπάρχει συνοχή μεταξύ των στόχων και των μέσων.
Ως προς τα διαρθρωτικά ταμεία, ανησυχούμε λίγο. Κατά την προηγούμενη χρήση, παρατηρήσαμε αύξηση του αριθμού των κατηγοριών των διαρθρωτικών ταμείων. Σήμερα παρατηρούμε συρρίκνωσή τους. Σε αυτές τις αυξομειώσεις βλέπουμε αναπόφευκτα, κύριε Επίτροπε, μία προσπάθεια, εάν όχι ηθελημένη, πάντως επιτυχημένη, για να αποφευχθούν ουσιαστικές συγκρίσεις μεταξύ των χθεσινών και των αυριανών δαπανών στις διάφορες περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ανησυχούμε επίσης για τη νομισματική ένωση, η οποία αποτελεί τη μεγάλη απούσα του εγγράφου. Ωστόσο, εννοείται ότι, για να απορροφηθούν οι ασύμμετρες δονήσεις, χρειαζόμαστε ένα δημοσιονομικό μέσο. Θα ήταν καλό να εξετασθεί τούτο, θα ήταν καλό να προβλεφθούν πραγματικά πιο ελαστικά και ενεργά μέσα που να δίνουν τη δυνατότητα να μετριασθούν οι αρνητικές συνέπειες πιθανών ασύμμετρων δονήσεων.
Ανησυχούμε κυρίως για τη διεύρυνση, γιατί, ως προς αυτή, έχουμε την αίσθηση ότι αυτό που μας παρουσιάζετε δεν είναι άθροισμα παρά υπόλοιπο. Δεν πρόκειται για άθροισμα πιστώσεων, το οποίο να εκφράζει ορισμένες ανάγκες, παρά για διαφορά μεταξύ δύο τάξεων μεγέθους επί των οποίων δεν είχατε κανέναν έλεγχο: αφενός εισφορές που δεν έπρεπε να μεταβληθούν και αφετέρου δαπάνες υπέρ των δεκαπέντε κρατών μελών μη δυνάμενες να συμπιεσθούν. Μεταξύ των δύο υπάρχει ένα υπόλοιπο και σε αυτό το υπόλοιπο καλούνται να στηρίξουν την ευτυχία τους οι χώρες που είναι υποψήφιες για προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η ίδια ανησυχία μάς κατέχει όσον αφορά την πρόβλεψη των πόρων. Δεν αμφισβητούμε το εύλογο της πρόβλεψής σας, αλλά ανησυχούμε για τον αμετάβλητο χαρακτήρα της. Αναρωτιόμαστε τι θα κάνετε εάν δεν έχετε τα προκαθορισμένα αποτελέσματα που προεξοφλείτε όσον αφορά την ανάπτυξη. Θα μειώσετε τις δαπάνες ή θα αυξήσετε τη συνεισφορά; Βρίσκεστε μέσα σε ένα υπερβολικά ανελαστικό σύστημα, μολονότι οι προβλέψεις σας είναι λογικές.
Ανησυχούμε επίσης πολύ όσον αφορά την οικονομική διαχείριση των πιστώσεων. Στην πραγματικότητα, και τούτο αφορά άμεσα τη διεύρυνση, δεν θα δαπανήσετε με τα νέα κράτη ποσά...
Βλέπω, όμως, ότι μίλησα ήδη πέντε λεπτά, υπερβαίνοντας το χρόνο ομιλίας μου. Κατά συνέπεια θα ολοκληρώσω πολύ σύντομα. Ήθελα να πω ότι δεν προβλέπετε τρόπους διαχείρισης των πιστώσεων προσαρμοσμένους στις νέες ανάγκες. Δεν εξετάζετε την αρχή της προσθετικότητας, δεν εκσυγχρονίζετε τις διοικητικές σας δομές, δεν απαιτείτε επαρκώς από τα κράτη κάποια αντιστάθμιση όσον αφορά τη διαχείριση των πιστώσεων. Με δυο λόγια, ρυθμίζετε ό, τι είναι δυνατόν να ρυθμιστεί, αλλά δεν θέτετε τα προβλήματα της διεύρυνσης στο πραγματικό τους εύρος. Αυτή την κατηγορία σάς προσάπτουμε, αν και γνωρίζουμε καλά ότι φέρετε μόνο ένα πολύ μικρό μέρος της ευθύνης.

Brinkhorst
Κύριε Πρόεδρε, ο Προεδρεύων έκανε λόγο για χώρο αλληλεγγύης. Μιλώντας εξ ονόματος της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων για τον προϋπολογισμό, είναι σαφές ότι απέχουμε πολύ από αυτόν. Βεβαίως, η θέση της Επιτροπής θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ρεαλιστική, εφόσον δεν προτείνει αλλαγή της διαδικασίας του προϋπολογισμού ή οποιαδήποτε τροποποίηση του ισοζυγίου ιδίων πόρων, για να καταστεί πιο δίκαιο. Οπωσδήποτε, η Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων θεωρεί την άποψη αυτή βραχυπρόθεσμη. Η θεωρία της δίκαιης ανταπόδοσης , που υπέδειξε ο Επίτροπος van den Broek, δεν αποτελεί την προσέγγιση της Επιτροπής και μπορεί να προωθηθεί μόνο αν παραμείνει στο πλαίσιο των σημερινών δομών. Μεσοπρόθεσμα, πιστεύουμε ότι είναι πολύ σημαντικό να αλλάξουν οι χρηματοοικονομικές προοπτικές, ώστε να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι ίδιοι πόροι δεν διαμορφώνουν χώρο αλληλεγγύης. Για τον λόγο αυτό, πρέπει επίσης να αναθεωρήσουμε μεσοπρόθεσμα τις δημοσιονομικές προοπτικές που λαμβάνουν υπόψη το ενδεχόμενο να επέλθουν πολλές αλλαγές οι οποίες απαιτούν θεσμική μεταρρύθμιση, καθώς η Επιτροπή συμφωνεί με τη συγκρότηση διακυβερνητικής διάσκεψης στο πλαίσιο της οποίας θα αναδιοργανωθούν τα θεσμικά όργανα.

Kofoed
Κύριε Πρόεδρε, προκαλεί χαρά η συνετή απόφαση της Επιτροπής να συμπεριλάβει την αλιεία στην τελευταία ανακοίνωση της Ατζέντας 2000, διότι χωρίς αμφιβολία η αλιεία αποτελεί μεν πολύ μικρό κομμάτι της συνολικής οικονομίας, σημαντικό όμως δε. Υπάρχει ένα πρόβλημα σε ό, τι αφορά τους πόρους, διότι ανακοινώνεται μια μείωση της τάξεως του 13 % στους πόρους των διαρθρωτικών ταμείων για τα 15 κράτη μέλη. Αν αυτή η τάση συνεχιστεί όσον αφορά και τα νέα κράτη μέλη, τίθεται θέμα αν είναι εφικτό να χρηματοδοτηθούν οι ανάγκες. Πρέπει να θυμόμαστε ότι η αλιεία βρίσκεται σε μια φάση τεράστιας εξέλιξης της υποδομής, και οι μεταβολές της υποδομής σημαίνουν ότι πολύς κόσμος εγκαταλείπει την αλιεία. Με άλλα λόγια, στους εν λόγω τομείς πρέπει να προσφερθούν άλλα πράγματα στη θέση της αλιείας. Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στο γεγονός ότι το αλιευτικό επάγγελμα είναι ένα πολύ σημαντικό επάγγελμα. Όχι μόνο μας παρέχει πλούσια σε πρωτεΐνες τροφή, αλλά επιτελεί και μια πολιτισμική λειτουργία κι έχει επίσης μεγάλη σημασία για την τουριστική βιομηχανία. Αν εξαφανιστεί η αλιεία στις μικρές αλιευτικές κοινωνίες, δεν θα υπάρχει δυνατότητα ούτε και για τουρισμό.

des Places
Kύριε Πρόεδρε, εάν είχατε την ευγενή καλοσύνη να με ακούσετε πρό ολίγου, θα είχατε καταλάβει ότι είχα χρόνο ομιλίας για δύο γνωμοδοτήσεις, συν τριάντα δευτερόλεπτα για την Ομάδα μου. Συνεπώς, εάν μου επιτρέπετε να συνεχίσω την ομιλία μου και εάν δεσμεύεσθε να συνενώσετε τις δύο παρεμβάσεις, θα συνεχίσω. Διαφορετικά, δεν έχει κανένα νόημα και σταματώ. Τούτο δεν θα είναι χειρότερο από το να προηγηθεί η ψήφος της Επιτροπής Προϋπολογισμών της ψήφου της Επιτροπής Γεωργίας σχετικά με το ίδιο θέμα.
Κατά συνέπεια, σπέρνουμε μεταρρυθμίσεις προς κάθε κατεύθυνση. Κατ' αυτόν τον τρόπο, εισάγοντας ύπουλα, κάτω από τη γεωργική κατευθυντήρια γραμμή, δαπάνες μη υποχρεωτικές έως τότε, συγχέουμε τη διάκριση μεταξύ των δύο κατηγοριών δαπανών.
Είτε οι μη υποχρεωτικές δαπάνες που μεταφέρονται κατ' αυτόν τον τρόπο χαρακτηρίζονται εκ νέου ως υποχρεωτικές, είτε διατηρούν τον τρέχοντα χαρακτηρισμό τους, οπότε το Κοινοβούλιο θα καταλήξει να ασχοληθεί με δαπάνες που περιλαμβάνονται στη γεωργική κατευθυντήρια γραμμή, γεγονός που θα οδηγήσει σε δύσκολες διαιτησίες μεταξύ της θέσης του και της θέσης του Συμβουλίου.
Όσον αφορά τις πιστώσεις του ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεων, συνήθως χρησιμοποιούνται λιγότερο από όσο προβλέπεται. Εάν χρησιμοποιούνταν για τη χρηματοδότηση διαρθρωτικών μέτρων για τον γεωργικό τομέα, θα υπήρχε μικρότερος κίνδυνος αυθαίρετης μείωσής τους στη συνέχεια.
Πρόκειται να παρουσιάσετε επίσης μια πρόταση που δίνει το δικαίωμα στα κράτη μέλη να θέτουν ως προϋπόθεση για την καταβολή των άμεσων ενισχύσεων την τήρηση των περιβαλλοντικών διατάξεων. Έχουμε την περιέργεια να μάθουμε για ποιες πρόκειται και υπό ποιους όρους, εφόσον θα προστεθούν στη διαμόρφωση των γεωργικών ενισχύσεων τις οποίες, άλλωστε, αναγνωρίζετε και ενθαρρύνετε.
Πρόκειται προφανώς για εξαιρετική πολιτική αντιμετώπιση εξίσωσης προς τα κάτω και για έναν καλό τρόπο εξοικονόμησης μερικών Ecu για να αυξήσετε το εισόδημά σας.
Είναι επιτακτική ανάγκη, κύριε Επίτροπε, να ξεκαθαρίσετε τις προθέσεις σας. Είναι προφανώς πιο δύσκολο από το να προτείνετε, εξομοιώνοντας όλα τα είδη παραγωγής, μία γενικευμένη μείωση τιμών, και δεν θα μπορούσα να σας παροτρύνω να αναφέρεστε μάλλον σε μία Ευρώπη εξαρτημένη από τη γεωργία στην επικράτειά της με διατήρηση της κοινοτικής προτίμησης, παρά σε μία Ευρώπη όπου η γεωργία θα εξαρτάται μόνο από τις παγκόσμιες τιμές. Θα επρόκειτο για κακό υπολογισμό.

Titley
(ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, ελπίζω ότι κανείς από τους παρευρισκομένους στη συζήτηση αυτή δεν αμφιβάλλει για τη σοβαρότητα της πορείας που πρόκειται να ξεκινήσουμε. Είμαστε έτοιμοι να ακολουθήσουμε μια ιστορική οδό που, κατά τη γνώμη μου, θα καταλήξει στην οικοδόμηση ή στη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν χειριστούμε σωστά την πορεία αυτή, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα καταστεί μια ωφέλιμα ευρεία Ευρωπαϊκή Ένωση, και όχι απλώς μια Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση. Θα αποτελεί ζώνη σταθερότητας και ευημερίας, που θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής όλων των πολιτών και θα καταστεί μόνιμα σημαντική πολιτική δύναμη στον κόσμο πέρα από τα σύνορά της. Ωστόσο, αν δεν ακολουθήσουμε σωστά την πορεία αυτή, η Ευρωπαϊκή Ένωση, στην καλύτερη περίπτωση, θα αποτελέσει μια υπερμεγέθη εσωστρεφή διάρθρωση, που θα είναι ανίκανη να λαμβάνει σωστές αποφάσεις, και θα κινδυνεύσει ενδεχομένως να απωλέσει κάθε έννοια κοινού πεπρωμένου. Στη χειρότερη περίπτωση, θα γίνουμε μάρτυρες μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα καταρρέει υπό τον εκκωφαντικό θόρυβο των αλληλοαιτιάσεων και των αντιφατικών φιλοδοξιών, καθώς και των ατέρμονων διενέξεων για ασαφή ζητήματα του ευρωπαϊκού δικαίου.
Η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε εμείς σήμερα συνίσταται ακριβώς στο να ακολουθήσουμε σωστά την πορεία αυτή και να διασφαλίσουμε ότι η διεύρυνση θα ωφελήσει και δεν θα υποσκάψει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι στο τέλος της πορείας η Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι αποτελεσματική και ικανή, θα βασίζεται στη δημοκρατική νομιμότητα, που θα σέβεται τη σχέση μεταξύ μικρών και μεγάλων κρατών, και θα σέβεται την αρχή της επικουρικότητας. Αυτό είναι σχεδόν ακατόρθωτο. Δεν θα είναι εύκολο. Αποτελεί την πρόκληση με την οποία θα έρθουμε αντιμέτωποι στις αρχές του νέου αιώνα. Αν η πρόκληση της δεκαετίας του '80 ήταν να ολοκληρωθεί η ενιαία αγορά, και η πρόκληση της δεκαετίας του '90 να ολοκληρωθεί το ενιαίο νόμισμα, η πρόκληση κατά την αλλαγή του αιώνα πρέπει να είναι η δημιουργία και η διεύρυνση προς όφελος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τούτο θα απαιτήσει φαντασία, ευαισθησία, καλή θέληση και, κυρίως, έντιμη πολιτική προσέγγιση.
Το πολιτικό μήνυμα που οφείλουμε να στείλουμε σήμερα πρέπει να είναι απλώς το εξής: ναι, πιστεύουμε στη διεύρυνση, θέλουμε να προχωρήσει και δεν πρόκειται να αθετήσουμε την ιστορική δέσμευσή μας προς τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Δεύτερον, πιστεύουμε ότι η διαδικασία αυτή πρέπει να είναι περιεκτική, ότι όλες οι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και η Κύπρος βρίσκονται προ των ενταξιακών πυλών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν και μπορεί να βρίσκονται σε διαφορετική απόσταση από τις πύλες αυτές. Όμως, πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε ότι η διαδικασία θα είναι πάρα πολύ δύσκολη. Μιλούμε απερίσκεπτα για ενσωμάτωση του κοινοτικού κεκτημένου, παραδείγματος χάριν. Συνήθως δεν επισημαίνουμε ότι το κοινοτικό κεκτημένο καλύπτει πλέον 80.000 σελίδες κειμένου και 20.000 νομικές πράξεις. Αυτό είναι πολύ μεγάλο για να το ενσωματώσει κανείς.
Πρέπει επίσης να έχουμε υπόψη ότι οι χώρες αυτές είναι πολύ φτωχότερες από εμάς, και ότι θα αντιμετωπίσουμε τεράστια προβλήματα οικονομικής ανασυγκρότησης. Επομένως, το επόμενο μήνυμά μας πρέπει να είναι η επισήμανση της ζωτικής σημασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση να επιταχύνει την προενταξιακή στρατηγική της, ώστε να επισπευσθεί η προετοιμασία των εν λόγω χωρών για την ένταξή τους. Ειδικότερα, θα πρότεινα να αποδοθεί μεγαλύτερη προσοχή στη διοικητική και δικαστική ικανότητα των υποψηφίων αυτών χωρών. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για την προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Πρέπει επίσης να ομολογήσουμε ότι ορισμένες χώρες είναι περισσότερο έτοιμες από άλλες να διέλθουν το τελευταίο στάδιο προς την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να αποδεχθούμε τις συστάσεις της Επιτροπής, σύμφωνα με τις οποίες πρέπει να προχωρήσουμε με πέντε χώρες συν την Κύπρο. Πρόσθετο μήνυμα είναι ότι καμία χώρα δεν ανήκει ακόμη στην ΕΕ. Η έναρξη της διαδικασίας αυτής δεν προδικάζει την ολοκλήρωσή της. Πρέπει να καταβληθεί μεγάλη προσπάθεια και, ομοίως, αν κάποια χώρα δεν συμμετέχει στις αρχικές διαπραγματεύσεις, θα εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα συμμετοχής, με την προϋπόθεση ότι θα σημειώσει μεγάλη πρόοδο. Είναι μια ευέλικτη διαδικασία.
Οφείλουμε επίσης να καταστήσουμε σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αλλάξει. Όταν κάνουμε λόγο για αλλαγή, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι η διεύρυνση πρέπει να κυρωθεί από κάθε εθνικό κοινοβούλιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Για τον λόγο αυτό, όλες οι αλλαγές που προτείνουμε πρέπει να έχουν την αποδοχή του λαού. Δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε τις προσδοκίες του.
Τέλος, το μήνυμά μας πρέπει να είναι ότι η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη αποτελεί για εμάς τεράστια ευκαιρία να δημιουργήσουμε έναν ευρωπαϊκό πολιτικό χώρο που θα μας επιτρέψει, όσο θα αναμένουμε την έκβαση των διαπραγματεύσεων, να συμμετάσχουμε σε έναν πολιτικό διάλογο λογικά διαρθρωμένο με τις χώρες που επιθυμούν να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα. Θα ολοκληρώσω την ομιλία μου λέγοντας ότι, κυρίως, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι πρόκειται για μια πολιτική και όχι τεχνική διαδικασία. Τούτο θα απαιτήσει πολιτική τόλμη και πολιτικές αποφάσεις. Μόλις κυκλοφορήσει το ενιαίο νόμισμα, πρέπει να διοχετεύσουμε κάθε ικμάδα της πολιτικής ενέργειάς μας ώστε να καρποφορήσει η διεύρυνση προς όφελος της Ευρώπης.

Burenstam Linder
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η κατάρρευση του κομμουνισμού δίνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση ένα διαφορετικό καθήκον. Η αρχική πρόκληση ήταν διπλή, αφ' ενός μέσω μιας στενής συνεργασίας να υπερνικήσουμε μια ιστορική εχθρότητα που κατακερματίζει την ήπειρό μας, για να οικοδομήσουμε στην θέση της φιλία και κατανόηση, αφ' ετέρου για να δώσουμε πολιτική και οικονομική ισχύ και εξ' αυτής την αυτοπεποίθηση στο σύστημά μας, βασισμένη στη δημοκρατία και στην οικονομία της αγοράς, η οποία ήταν μια προϋπόθεση για να μπορέσουμε να αντιπαραταχθούμε στην εξωτερική απειλή που η Σοβιετική κυριαρχία ύψωνε στον σκοτεινό ορίζοντα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση με τις επιτυχίες της έβαλε την παγκόσμια ιστορία σε νέα τροχιά. Αντίθετα, προαιώνιοι εχθροί αποτελούν το στήριγμα της Ένωσης, μια πλήρους εμπιστοσύνης συνεργασία χαρακτηρίζει τα μέλη της Ένωσης και η σοβιετική απειλή ετέθη εκτός ανταγωνισμού. Μέσω των επιτυχιών της η Ένωση αποτελεί, στην νέα ιστορική φάση, ένα πρότυπο. Νέες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης στρέφονται, έχοντας προηγουμένως καταπιεστεί κάτω από τη σοβιετική κυριαρχία, προς την Ένωση για να διασφαλίσουν την οικονομική και πολιτική ελευθερία τους. Η πρόκληση για την Ένωση τώρα είναι να προσφέρει ένταξη σ' αυτές τις χώρες που ανήκουν στο ευρωπαϊκό περιβάλλον.
Η Ένωση, μετά τις θεσμικές μεταβολές στους δικούς της μηχανισμούς λήψης αποφάσεων, που είναι μία προϋπόθεση για να γίνουν δεκτά περισσότερα μέλη, μπορεί, σε μια ευρύτερη Ευρώπη, να συμβάλει στη σταθερότητα. Η ειρηνική επανάσταση στην Ανατολική Ευρώπη στηρίζεται στην ειρήνη η δημιουργία της οποίας ήταν το πρωταρχικό καθήκον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή είναι η ιστορική αποστολή μας.
Στη νέα ιστορική φάση το καθήκον δεν είναι να δημιουργήσουμε, μέσω της ισχύος, μέτωπο εναντίον κάποιου. Αντίθετα, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί, στη βάση των επιτυχιών της μέσω μιας στενότερης συνεργασίας στο τομέα της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής της ασφάλειας, να συμβάλει στη σταθερότητα, ακόμη και σε περιοχές του κόσμου που βρίσκονται εκτός Ένωσης. Οι προϋποθέσεις γι' αυτό το πρόσθετο καθήκον βελτιώνονται στο βαθμό που χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης κατακτούν την ένταξη και τους παραχωρείται έτσι ένας ρόλος εντός της Ένωσης.
Ας κάνουμε την σύγκριση με το πρόγραμμα της ΟΝΕ, που ήδη είναι μια επιτυχία, με το να έχει ευεργετικά αποτελέσματα, λόγω της επιδίωξης των χωρών να ικανοποιήσουν τους όρους ένταξης στην ΟΝΕ, στην οικονομική πολιτική, και έχει αποφέρει έτσι χαμηλότερα επιτόκια και χαμηλότερο πληθωρισμό. Κατά τον ίδιο τρόπο, το άλλο γιγάντιο πρόγραμμα της Ένωσης, η προς ανατολάς διεύρυνση, έχει ήδη αποφέρει σημαντικά αποτελέσματα για εμάς και για τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες. Οι προσπάθειες να ικανοποιηθούν οι όροι, που είναι προϋπόθεση της Ένωσης, είχαν ως συνέπεια να έχουν βελτιώσει οι υποψήφιες προς ένταξη χώρες την πολιτική τους. Σημαντικές οικονομικές τροποποιήσεις έθεσαν τη βάση της οικονομίας της αγοράς, μεταρρυθμίσεις έχουν ενισχύσει το δημοκρατικό σύστημα, το θεσμό της δικαιοσύνης και το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ποθητή ένταξη έκανε επίσης αυτές τις χώρες να καταβάλουν μεγάλες προσπάθειες για να τακτοποιήσουν συγκρούσεις, ή εν δυνάμει συγκρούσεις, αφενός μεταξύ τους, αφετέρου με τη Ρωσία και την Ουκρανία. Είναι εύκολο να υποτιμηθεί η αξία αυτού, καθώς η υγεία δεν είναι ηχηρή. Ωστόσο οι τραγικές εμπειρίες της πρώην Γιουγκοσλαβίας μάς μαθαίνουν πόσο εύκολα εθνικιστές πολιτικοί μπόρεσαν, στην αναταραχή έπειτα από την πτώση της σοβιετικής κυριαρχίας, να εκμεταλλευθούν λανθάνουσες αντιθέσεις.
Πρέπει να δώσουμε σε όλες τις χώρες που αιτούνται ένταξη την σαφή δυνατότητα να αισθανθούν ότι δεν είναι ανεπαρκείς, αλλά ότι έχουν όφελος να συνεχίσουν τις μεταρρυθμιστικές ενέργειες. Πολλές από τις χώρες έχουν πολύ δρόμο ακόμη πριν καταφέρουν να φτάσουν στο σημείο να μπορούν να γίνουν ισότιμα μέλη. Αλλά ίσως είναι ιδιαίτερα σημαντικό γι' αυτές τις χώρες να μπορούν να αισθανθούν ότι ο στόχος δεν είναι τόσο απόμακρος ώστε να αρχίσει να επικρατεί ο κοντόφθαλμος λαϊκισμός στην πολιτική. Είναι δύσκολο να πραγματοποιεί κανείς μεταρρυθμίσεις -πρέπει να βλέπει το στόχο. Γι' αυτό προτείνει η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων στο Κοινοβούλιο να αποφασίσει από την πλευρά του ότι πρέπει να ανοιχτεί μία ενισχυμένη διαδικασία διεύρυνσης και διαπραγματεύσεις για όλες τις χώρες που συνδέονται με ευρωπαϊκές συμφωνίες, οι οποίες πληρούν τις δημοκρατικές και πολιτικές βασικές προϋποθέσεις. Ταυτόχρονα όμως, η επιτροπή υπογραμμίζει - αυτό είναι καθοριστικής σημασίας - να επισπευσθεί η διεξαγωγή έντονων διαπραγματεύσεων με εκείνες τις χώρες που έχουν προχωρήσει περισσότερο στις μεταρρυθμίσεις τους. Η επιτροπή του Κονοβουλίου συμμερίζεται την άποψη της Επιτροπής για το ποιες είναι προς το παρόν αυτές οι χώρες. Μόνο μέσω αυτού του σαφούς προσδιορισμού μπορεί να αναφερθεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πώς θα ξεκινήσει η διαδικασία διεύρυνσης.
Ήδη τώρα, και ακόμη και όταν οι νέες χώρες έχουν γίνει μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η διεύρυνση θα έχει τις επιπτώσεις της από πλευράς προϋπολογισμού. Αυτές οι δαπάνες πρέπει να κρατηθούν σε χαμηλά επίπεδα μέσω μεταβατικών λύσεων και μέσω των μεταρρυθμίσεων στην γεωργική και στην περιφερειακή πολιτική, οι οποίες πρέπει ούτως ή άλλως να υλοποιηθούν. Ό, τι και αν συμβεί, δεν πρέπει να οδηγήσουν οι δαπάνες του προϋπολογισμού στην απώλεια των τεραστίων κερδών, οικονομικών και πολιτικών, που θα αποφέρει η προς αναντολάς διεύρυνση. Αλλά εκ νέου μπορεί η περιοχή της Βαλτικής Θάλασσας, με τις βαλτικές χώρες και την Πολωνία ως μέλη, έχοντας εμπλέξει τη Ρωσία και ιδιαιτέρως την σημαντική περιφέρεια της Αγίας Πετρούπολης σε μία ειρηνική οικονομική συνεργασία, να γίνει ένα από τα ανταπτυξιακά κέντρα της Ευρώπης, η οποία θα συνεισφέρει επίσης σημαντικά στη πολιτική σταθερότητα σε μία περιοχή η οποία κατά τα άλλα εμπεριέχει τους μεγαλύτερους ίσως κινδύνους σύγκρουσης στην Ευρώπη.

Αzzolini
Κυρία Πρόεδρε, κύριοι εκπρόσωποι του Συμβουλίου και της Επιτροπής, αξιότιμοι συνάδελφοι, πρώτα απ' όλα εκφράζω εξ ονόματος της Ομάδας μου ένθερμη επιδοκιμασία για την εξαιρετική και υπεύθυνη εργασία των συναδέλφων κ.κ. Oostlander, Barσn Crespo και Colom i Naval. Με τη διεύρυνση στις νέες χώρες, η Ευρώπη εγκαινιάζει το ιστορικό στάδιο της γεωπολιτικής εξέλιξης της ηπείρου μας. Υλοποίηθηκε η εσωτερική αγορά, θα κυκλοφορήσει το ενιαίο νόμισμα, παγιώνονται οι λοιποί νευραλγικοί πυλώνες και το συντομότερο θα θεσπιστεί καταλληλότερο νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των τωρινών και μελλοντικών προκλήσεων της Ένωσης.
Το εξίσου ιστορικό στάδιο που αποτελεί το αντικείμενο της σημερινής συζήτησης και απόφασης συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο σημαντικά, μετά την υπογραφή των Συνθηκών, καθώς εμπνέεται από το πιο αληθινό και ενδόμυχο όραμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης: την ανάπτυξη και την πρόοδο με κατεύθυνση την ειρήνη και την ευημερία των λαών της Ευρώπης. Το εναγκάλισμα εκείνων των χωρών της Ένωσης που η Ιστορία τής στέρησε για παρά πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα εξαιτίας ιδεολογιών και εθνικισμών που η ίδια στη συνέχεια καταδίκασε, ενσαρκώνει την υπέρτατη πολιτική πράξη των σαράντα ετών ζωής της Ένωσης και συνεπάγεται οριστική επούλωση των διενέξεων που προκάλεσαν σε μεγάλο μέρος της ηπειρωτικής Ευρώπης αφανισμό, ανέχεια και περιθωριοποιήσεις, προωθεί τη στήριξη και την εδραίωση των νέων Δημοκρατιών και αναζωπυρώνει το πνεύμα της αλληλεγγύης και της φιλίας, ακόμη και στήριξης εκείνου του τμήματος της ηπείρου μας που υπήρξε πρότυπο για τις δημοκρατίες και ταυτόχρονα πρόσφερε γνώμονες ανάπτυξης σε ολόκληρο τον πλανήτη. Συνεπάγεται κυρίως ένωση των λαών της ίδιας ηπείρου, με πανάρχαια πλέγματα ιστορίας και πολιτισμού.
Για τον λόγο αυτό, κυρία Πρόεδρε, η Ομάδα μου είχε απευθύνει από την αρχή ένθερμη έκκληση αποδοχής όλων των υποψήφιων χωρών στη διαδικασία διεύρυνσης. Θα ήταν αντιφατική η δημιουργία νέων και εξίσου επικίνδυνων διακρίσεων στα πλαίσια μιας διαδικασίας ενοποίησης που εμείς οι ίδιοι υποθάλψαμε και επισπεύσαμε. Αν η έννοια της Ευρωπαϊκής Ένωσης ταυτίζεται κυρίως με πολιτική, πέρα από οικονομική, ένωση, πρέπει να βοηθηθούν ακριβώς οι αδύναμες δημοκρατίες, που προσδοκούν από την Ευρώπη στήριξη και ενθάρρυνση.
Απευθύνεται στη Μάλτα μια διαφορετικής φύσεως έκκληση, και από μένα προσωπικά καθώς υπήρξα αντιπρόεδρος της Αντιπροσωπείας ΕΕ-Μάλτας, ώστε να ανακαλύψει τους λόγους της πολιτικής, πολιτισμικής και οικονομικής συγγένειας με την ήπειρό μας.
Με την προϋπόθεση της αμοιβαίας ωφελιμότητας της διεύρυνσης, πρέπει να καταβάλλονται προσπάθειες ώστε με την ευκαιρία αυτή η Ευρώπη να προχωρήσει στην κατάλληλη και κατά τη γνώμη μας άμεσης υλοποίησης θεσμική μεταρρύθμιση πριν ακόμη από την προσχώρηση νέων χωρών. Μάλιστα, σε σύμπνοια με την ιταλική, γαλλική και βελγική κυβέρνηση, προβάλλεται ως πρωταρχική προτεραιότητα, ενώ ζητάμε παράλληλα από όλα τα θεσμικά όργανα να καταβάλλονται έντονες και υπεύθυνες προσπάθειες για την έγκαιρη εξάλειψη των δυσχερειών που εναπομένουν σχετικά με τη μελλοντική χρηματοδότηση της Ένωσης, γύρω από την οποία αδυνατούμε να χαράξουμε μακροπρόθεσμες προβλέψεις δεδομένης της οικονομικής αβεβαιότητας και αμφιταλάντευσης, όπως επίσης με τη μεταρρύθμιση των πολιτικών παρέμβασης της Ένωσης - τα διαρθρωτικά ταμεία και την Κοινή Γεωργική Πολιτική- που πρέπει να διασφαλίσουν για τις σημερινές μας περιφέρειες ανώδυνες εξελίξεις.
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η επίλυση αυτών των προβλημάτων απαιτεί αναμφισβήτητα υπέρμετρες προσπάθειες για την επίτευξη υπέυθυνης πορείας διεύρυνσης με πρωταρχικό στόχο την κοινή αποδοχή, κυρίως εκ μέρους των πολιτών μας, των προοπτικών της Ένωσης. Η πολιτκή μου Ομάδα συμμερίζεται απόλυτα τους στόχους της διεύρυνσης και δεσμεύεται να συμμετάσχει επάγρυπνα στην υλοποίησή τους, σε πνεύμα καθολικής εναρμόνισης και ευημερίας.

Cars
Κυρία Πρόεδρε, η διεύρυνση της Ένωσης είναι ο καλύτερος τρόπος να ενισχυθεί η ελευθερία, η ασφάλεια, η ειρήνη και η οικονομική ανάπτυξη στην Ευρώπη. Γι' αυτό είναι μία έντονη επιθυμία των Φιλελευθέρων να ξεκινήσει γρήγορα η διαδικασία και να ενταχθούν όλες οι υποψήφιες χώρες το συντομότερο δυνατόν.
Η διαδικασία διεύρυνσης περιλαμβάνει όλες τις υποψήφιες χώρες. Όλες οι ευρωπαϊκές Δημοκρατίες που συμμερίζονται τις αξίες και τους στόχους τηςΈνωσης, και που θέλουν και μπορούν να αποδεχθούν τους νόμους της Ένωσης, έχουν δικαίωμα να γίνουν μέλη. Όμως τα στάδια εξέλιξης των υποψηφίων χωρών διαφέρουν. Κατ' εντολή του Συμβουλίου Υπουργών, η Επιτροπή έχει διερευνήσει προσεκτικά τις χώρες που φαίνεται να έχουν τώρα τις περισσότερες προϋποθέσεις να ανταποκριθούν σ' αυτό που απαιτείται για ένταξη. Η ΕΕ πρέπει να δώσει στις υπόλοιπες κάθε δυνατή βοήθεια ώστε να φθάσουν εκεί.
Είναι πολύ ευχάριστο, ιδιαίτερα για τις σκανδιναβικές και βαλτικές χώρες, το ότι η Εσθονία συμπεριλαμβάνεται στη πρώτη ομάδα διαπραγματεύσεων. Η συμμετοχή της Εσθονίας είναι σημαντική επίσης για τη Λεττονία και την Λιθουανία. Αυτό δεν δημιουργεί - όπως φαίνεται όντως να πιστεύουν κάποιοι εδώ - αποστάσεις μεταξύ των χωρών. Αντιθέτως, τις παρασύρει όλες προς τη σωστή κατεύθυνση. Η ένταξη στην ΕΕ για κάποια από τις βαλτικές χώρες είναι επίσης η τελική απόδειξη ότι το Σύμφωνο Μολότωφ - Ρίμπεντροπ πετάχτηκε επιτέλους στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας.
Αύριο το Κοινοβούλιο θα δώσει - το γνωρίζουμε ήδη - τη πλήρη στήριξή του στις διαπραγματεύσεις για την ένταξη στην ΕΕ των χωρών οι οποίες επί μακρόν αναγκάστηκαν να ζαρώσουν στη σκιά του σιδηρού παραπετάσματος και υπό την πίεση των σοβιετικών λογχών. Τώρα ανοίγονται οι πύλες σε μια επουλωμένη και ολόκληρη Ευρώπη, μια Ευρώπη βασισμένη στη δημοκρατία, τον αμοιβαίο σεβασμό και την εμπιστοσύνη. Ποτέ πριν δεν είδαμε κάτι παρόμοιο. Αυτό είναι ένα ιστορικό συμβάν που μας γεμίζει όλους με ευγνωμοσύνη και ταπεινότητα.

Wurtz
Κυρία Πρόεδρε, καθένας μας σταθμίζει τη μεγάλη σημασία της διαδικασίας διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τις χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης. Η εν λόγω διαδικασία μάς παραπέμπει αναπόφευκτα σε στρατηγικές επιλογές: "Πες μου πώς αντιμετωπίζεις τη διεύρυνση και θα σου πω τη φιλοδοξία σου για την ευρωπαϊκή οικοδόμηση.»
Εάν θέλουμε να οικοδομήσουμε σχέσεις ταυτόχρονης ανάπτυξης κατάλληλες για την προώθηση των ανταλλαγών και για την εδραίωση της ειρήνης στην Ευρώπη, καθώς και να αρχίσουμε να απομακρυνόμαστε από τη σκληρή λογική της σημερινής παγκοσμιοποίησης, τότε κατά τη διαδρομή προς τη μεγάλη Ευρώπη πρέπει να τηρούνται κανόνες πραγματικής εταιρικής σχέσης, να υπάρχει ουσιαστικός διάλογος με όλες τις υποψήφιες χώρες βάσει της ισότητας και λαμβάνοντας υπόψη την πραγματική κατάσταση αυτών των χωρών, μια κοινή αξιολόγηση των συνεπειών της διεύρυνσης, στο πλαίσιο μιας οπτικής καλώς αντιληπτού αμοιβαίου ενδιαφέροντος, και, επ'αυτής της βάσης, η κινητοποίηση χρηματοδοτικών μέσων αντάξιων των καθορισμένων στόχων.
Αντίθετα, εάν ο σκοπός είναι η Ευρώπη να εμπλακεί αποφασιστικά στον παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο, η διεύρυνση υπάρχει κίνδυνος να εκφρασθεί με δρακόντειους περιορισμούς για τις υποψήφιες χώρες, με αύξηση των ανισοτήτων στον τομέα της ανάπτυξης μεταξύ των ευνοούμενων περιοχών και των περιοχών που μειονεκτούν, με την αναθεώρηση προς τα κάτω των κεκτημένων της κοινής γεωργικής πολιτικής και των διαρθρωτικών ταμείων, με ενθάρρυνση του ανταγωνισμού μεταξύ μισθωτών και με εκβιασμό για μεταφορά επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Μιλάμε, με δυο λόγια, για μία αγορά απάτης για τους πληθυσμούς τόσο των παλαιών όσο και των νέων κρατών μελών της Ένωσης, γεγονός που θα εκφρασθεί κατά πάσα πιθανότητα με επικίνδυνες διαψεύσεις και, κατά συνέπεια, με εντάσεις στην Ευρώπη.
Διερωτώμαι, συνεπώς, τί καλό μπορούν να περιμένουν από τη διεύρυνση οι μισθωτοί της Ένωσης, εάν η ιδέα της διεύρυνσης αυτής είναι να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες όσων, όπως και ο πρόεδρος της Siemens, ανακοινώνουν σήμερα σαφώς ότι αυτό που τους ενδιαφέρει στις ΧΚΑΕ είναι ότι, συγκρίνοντας ισάξια προσόντα, μία ώρα εργασίας στοιχίζει εκεί 4, 5 ΓΜ έναντι κόστους 45 ΓΜ στη Γερμανία. Από την άλλη πλευρά, αναρωτιέμαι τί όφελος μπορεί να περιμένει, ως προς την καθημερινή του διαβίωση, ο πληθυσμός των ΧΚΑΕ από την αυστηρή εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν στην Ένωση σε χώρες όπου το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν ανά κάτοικο είναι μικρότερο από το ήμισυ ή τα τρία τέταρτα του ΑΕγχΠ των κρατών μας. Όπως επεσήμανε το Ίδρυμα Philip Morris , "η προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα βουτήξει τις πρώην κομμουνιστικές οικονομίες στα παγωμένα νερά της ενιαίας αγοράς».
Διερωτώμαι επίσης τί είδους αντιστάθμιση σε αυτή τη φιλελεύθερη στάση μπορούν να αποτελέσουν 76 δισεκατομμύρια Ecu από τα διαρθρωτικά ταμεία για 120 εκατομμύρια κατοίκους, τη στιγμή που τα 450 δισεκατομμύρια που δαπανήθηκαν από τη Γερμανία για τα νέα της ανατολικά ομόσπονδα κρατίδια, τα οποία, ωστόσο, αριθμούν πληθυσμό μόλις 16 εκατομμυρίων, δεν απέτρεψαν εκεί μια ιδιαίτερα έντονη οικονομική και κοινωνική κρίση. Οι κατευθύνσεις της Επιτροπής, οι οποίες θα υποβληθούν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 12 και 13 Δεκεμβρίου, εντάσσονται περισσότερο στη δεύτερη παρά στην πρώτη επιλογή που μόλις συνόψισα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η ουσιαστική υλοποίηση των καλών προθέσεων που αναγγέλλονται θυμίζει τον τετραγωνισμό του κύκλου. Κατά συνέπεια, είμαι πεπεισμένος ότι πρέπει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο εκ νέου πραγματοποίησης της σχετικής εργασίας.

Mόller
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η επικείμενη διεύρυνση θέτει την Ευρωπαϊκή Ένωση μπροστά στη σημαντικότερη πρόκληση που έχει αντιμετωπίσει από τότε που ιδρύθηκε. Με τον τρόπο αυτό, η Ένωση εκπληρώνει τον κεντρικό σκοπό της, να δημιουργήσει μία ενωμένη Ευρώπη, και συγχρόνως μπορεί να διδαχθεί τόσο από την πρόσφατη Ιστορία όσο και από τις παγκόσμιες προκλήσεις του καιρού μας, δηλαδή πώς να αντιμετωπίζει τον κίνδυνο πολεμικών αντιπαραθέσεων, οικολογικής καταστροφής, φτώχειας και κοινωνικών διακρίσεων μέσω της όλο και στενότερης οικονομικής και πολιτικής ολοκλήρωσης της Ευρώπης.
Η Ένωση είναι καταδικασμένη να επιτύχει. Λάθη στην διαδικασία διεύρυνσης δεν θα εμπόδιζαν μόνο την ανάπτυξη στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, αλλά θα εξέθεταν επίσης τις υπάρχουσες διαρθρώσεις σε μία κρίση αξιοπιστίας σοβαρών διαστάσεων, και μάλιστα ειδικά εκεί που πρόκειται για οικονομικές απαιτήσεις. Αυτό μπορούμε να το διδαχθούμε από την διαδικασία της επανένωσης της Γερμανίας. Ας θυμηθούμε, για παράδειγμα, τα λόγια του Kurt Biedekopf το 1990: "Κανείς δεν θα έχει λιγότερα, αντίθετα! Ο καθένας θα δώσει ένα μέρος από την αύξηση της δικής του μελλοντική ευημερίας!» Η πολιτική αυτή της γερμανικής κυβέρνησης χαράχθηκε στη συνείδηση των ανθρώπων ως οδυνηρή υπεροψία απέναντι στην οικονομική δύναμη της Γερμανίας, ως χαμένη ευκαιρία για μεταρρυθμίσεις και, κατά συνέπεια, ως απουσία κάθε οραματιστικής σκέψης. Η πολιτική αυτή εφαρμόστηκε σε βάρος των μελλοντικών γενεών, οδήγησε σε σημαντικά νέα χάσματα μεταξύ Ανατολικογερμανών και Δυτικογερμανών και είναι συνυπεύθυνη για το πάγωμα των μεταρρυθμίσεων στη Γερμανία, για το οποίο όλοι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας λυπούνται.
Ας μην επαναλάβουμε τα ίδια σφάλματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ας διδαχθούμε από την διαδικασία της γερμανικής ενοποίησης. Ας είμαστε ειλικρινείς στην ανάλυσή μας και πιο συνεπείς στις προτάσεις μας. Οι γιγαντιαίες διαδικασίες μετασχηματισμού που οι γείτονές μας στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη διαμορφώνουν με πολλές δυσκολίες μετά την ιστορική καμπή του 1989 δεν θα πρέπει να απαντηθούν από την δική μας πλευρά με το απλό κάλεσμα για διατήρηση της περιουσιακής κατάστασης. Με αυτή την προϋπόθεση, το οικονομικό σκέλος της Ατζέντας 2000 πρέπει να θεωρηθεί ως αποτυχημένη προσπάθεια μίας στραγητικής προσπέλασης. Κι ακόμη χειρότερα: ουσιαστικά, οι νεοφερθέντες χρηματοδοτούν οι ίδιοι ένα μέρος της προς ανατολάς διεύρυνσης. Το περιθώριο που έχει συνυπολογιστεί μόλις που αντιστοιχεί στο άθροισμα των ιδίων μέσων που πρέπει να συνεισφέρουν στον προϋπολογισμό από το 2002 οι χώρες που εντάχθηκαν στο πρότυπο της Επιτροπής. Αυτό είναι, όμως, ένα πολύ λεπτό εγχείρημα, αν αναλογιστούμε ότι ακόμη και με σχετικά μικρές αποκλίσεις από την αύξηση κατά 2, 5 % του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, που έχει προβλέψει η Επιτροπή, θα φθάσουμε σε οικονομική στενότητα. Εκτιμούμε βαθύτατα την αισιοδοξία της Επιτροπής, όμως ο μέσος όρος ανάπτυξης των τελευταίων οκτώ ετών ήταν μόλις 1, 8 %!
Δεν θα είχε βλάψει λίγο περισσότερος συντηρητισμός κατά τον υπολογισμό! Αντίθετα όμως, ο συντηρητισμός με την χειρότερή του σημασία φανερώθηκε στις λιγοστές προτάσεις αναθεώρησης της γεωργικής και της διαρθρωτικής πολιτικής. Ουσιαστικά, η Επιτροπή δεν αναπτύσσει καμία γεωργική πολιτική για τις προς ένταξη χώρες, παρά απλώς ποντάρει στις ευεργετικές επιδράσεις της παγκόσμιας αγοράς, αποδεχόμενη έτσι κατά κάποιον τρόπο την ύπαρξη μελών δεύτερης κατηγορίας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πράγμα το οποίο αφήνει κατά μεγάλο μέρος ανενόχλητους τους τωρινούς αποδέκτες γεωργικών επιδοτήσεων. Δεν γίνεται ούτε καν σκέψη για πάγωμα των γεωργικών επιδοτήσεων, για βαθμιαία μετάβαση στην συγχρηματοδότηση, για γρηγορότερη κατάργηση των επιδοτήσεων των εξαγωγών και για μετάβαση από την αγροτική βιομηχανία σε περιφερειακές δομές αγοράς, για τις οποίες ειδικά στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη είναι δεδομένες οι ευνοϊκές προϋποθέσεις.
Παρόμοια συμβαίνουν στον διαρθρωτικό τομέα. Το Ταμείο Συνοχής πρέπει να παραμείνει ανέγγιχτο, αλλά πώς μπορεί να δικαιολογηθεί αυτό στα νέα κράτη μέλη, που κι αυτά δεν θέλουν παρά να γίνουν μέλη της Νομισματικής Ένωσης; Το λογικό θα ήταν είτε να επεκταθεί το Ταμείο Συνοχής και στις χώρες αυτές, που σε εύθετο χρόνο θα πληρούν τις προδιαγραφές της νομισματικής ένωσης, είτε το Ταμείο να καταργηθεί εντελώς, πράγμα το οποίο εμείς πρεσβεύουμε. Οι κοπιαστικές προσπάθειες συγκέντρωσης των οικονομικών μέσων σκοντάφτουν ήδη από την αρχή τους. Όμως χειρότερο και μεγαλύτερης βαρύτητας είναι το γεγονός ότι τα νέα κράτη μέλη, μετά το πρώτο προγραμματισμένο κύμα προσχωρήσεων, ναι μεν προβλέπεται να συμμετέχουν με ποσοστό μέχρι και 28 % στα διαρθρωτικά ταμεία, οι υποψήφιοι που απομένουν όμως πρέπει να αρκεστούν σε μόνο 3 δισ. Ecu.
Για να το πούμε ανοιχτά: Η Επιτροπή δεν έχει κανένα γενικό σχέδιο για την διεύρυνση στο σύνολό της, κι ακόμη περισσότερο για τον δεύτερο γύρο διεύρυνσης, και γι' αυτό ξεχωρίζει χωρίς λόγο τις κεντροευρωπαϊκές από τις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες. Αντί να το κάνει αυτό, η Επιτροπή θα όφειλε να ακολουθεί το πρότυπο των οδηγιών εκκίνησης, ειδικά στο οικονομικό μέρος της ατζέντας, χωρίς "εάν» και "όμως». Όλοι οι υποψήφιοι πρέπει να έχουν, στο πλαίσιο των διαρθρωτικών πολιτικών, την ίδια πρόσβαση στη μεταφορά πόρων από τα ταμεία, ανεξάρτητα από τον χρόνο εισδοχής τους, στο βαθμό που την επιτρέπει η ικανότητα απορρόφησής τους και η συγχρηματοδότηση. Ειδικά ο διαχωρισμός του επιπέδου των πολιτικών διαπραγματεύσεων από εκείνο των διαπραγματεύσεων για τον προϋπολογισμό είναι που εκπληρώνει την επιταγή της ίσης μεταχείρισης που τόσο αδιάλλακτα ζητούν οι Κεντροευρωπαίοι και οι Ανατολικοευρωπαίοι.

Dell'Alba
Κυρία Πρόεδρε, συνάδελφοι, τον Ιούλιο η Επιτροπή μάς εισήγαγε ουσιαστικά δυο μεγάλα σενάρια, εκ των οποίων το πρώτο έγκειται στον περιορισμό σε έξι του αριθμού των χωρών που έπρεπε να συμμετάσχουν στην αρχική φάση διεύρυνσης, ενώ το δεύτερο προβλέπει τον περιορισμό στο 1, 27 % του ανωτάτου ορίου που, ενώ έπρεπε ήδη να ισχύσει για τα 15 κράτη μέλη για τη διασφάλιση της συνοχής και της δυνατότητας έμπρακτης, θετικής και ωφέλιμης εφαρμογής της ενιαίας αγοράς χωρίς να επιδεινωθούν οι διαφορές που μόλις επισημάνθηκαν, ως εκ θαύματος θα πρέπει να υιοθετηθεί στα πλαίσια της διεύρυνσης προς δεκαοκτώ, είκοσι ή εικοσιπέντε χώρες.
Κατά την αυριανή συνεδρίαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θα παραπεμφθεί εκ νέου για συζήτηση το θέμα των έξι χωρών, μαζί με επιλογή ή πρόταση νέας οδού που ίσως θα υιοθετηθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου. Συμμεριζόμαστε την άποψη του Κοινοβουλίου που, με την έκθεση Colom, προβάλλει, έστω και δειλά αλλά αναμφίβολα εμπεριστατωμένα και έγκαιρα, το δεύτερο θέμα. Εύστοχα προειδοποιείται η Επιτροπή ότι η έλλειψη φιλοδοξίας της ίσως παρεμποδίσει την αντιμετώπιση της μεγαλύτερης πρόκλησης των τελευταίων ετών. Αμφισβητούμε για το όφελος τόσης δειλίας εκ μέρους του θεσμικού οργάνου που ανέλαβε το καθήκον της εκπόνησης προτάσεων και της μετέπειτα επικύρωσής τους. Εκφράζουμε έντονες επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητά τους και για τις πιθανότητες επιτυχούς αντιμετώπισης της πρόκλησης εντός επταετίας, τόσο εκ μέρους μας όσο και εκ μέρους των προσφυόμενων χωρών, δεδομένης της απόλυτης ακαμψίας του συστήματος, που δεν θα μας επιτρέψει ούτε την αναθεώρηση των δημοσιονομικών προοπτικών εκάστης χρήσης χωρίς να τηρηθεί η προβλεπόμενη πενταετής προσθεσμία.
Τώρα, το νέο σενάριο ανοίγει νέες προοπτικές, χάρη και στην παρούσα έκθεση, που διόλου τυχαία τονίζει τον εκ μέρους σας παραγκωνισμό του ζητήματος των ιδίων πόρων και όλων των υπό συζήτηση θεμάτων. Πιστεύουμε ότι αυτή η αλλαγή πλεύσης επιβάλλει αναθεώρηση του συγκεκριμένου θέματος στο δικό σας σχέδιο πρότασης.
Συνεπώς, εκφράζουμε την πλήρη πεποίθησή μας για την υπερψήφιση της έκθεσης Colom, με κάποιες σημαντικές τροπολογίες που θα πρέπει να εγκριθούν αύριο, με την ένθερμη ελπίδα ότι, σαν μήνυμα που θα συνοδεύσει την άλλη έκθεση, θα μπορέσει να ευοδώσει προς τοΕυρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου, ίσως με κάποια αναθεώρηση του δικού σας σχεδίου πρότασης και με περισσότερο σθένος μπροστά στον τόσο ευγενικό και ζωτικό στόχο της υλοποίησης της διεύρυνσης που όλοι προδοσκούμε.

Fabre-Aubrespy
Κυρία Πρόεδρε, όπως ακριβώς και ο συνάδελφός μου Dominique Souchet, για την έκθεση Oostlander, δεν συμμερίζομαι τα πορίσματα της έκθεσης που παρουσίασε ο κ. Colom i Naval εξ ονόματος της Επιτροπής Προϋπολογισμών. Εξέθεσα, εξάλλου, τους λόγους σε μία άποψη μειοψηφίας που παρουσιάσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 146 του κανονισμού, και η αρχή της οποίας αμφισβητήθηκε πριν γίνει ευτυχώς αποδεκτή υπό μορφή προσαρτήματος στην έκθεση.
Η Επιτροπή Προϋπολογισμών ενέκρινε πράγματι μια ιδεολογική θέση σχετικά με τα κύρια θέματα που ανέκυψαν από τη μελλοντική χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ έπρεπε να επιδείξει ρεαλισμό και σύνεση. Ιδεολογική θέση που αφορά τη διάρκεια των δημοσιονομικών προοπτικών, προβλέποντας τρεις υποθέσεις με τις οποίες οι προοπτικές αυτές θα πρέπει να αναθεωρηθούν αυτόματα, τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται δημοσιονομική σταθερότητα για μια μεγάλη χρονική περίοδο.
Ιδεολογική θέση που αφορά το ανώτατο όριο των ιδίων πόρων, αρνούμενη να λάβει υπόψη της το γεγονός ότι τα κράτη μέλη, τα σημερινά όπως και τα αυριανά, μέλημα των οποίων είναι η εξισορρόπηση των δημόσιων οικονομικών τους, δεν θα αποδεχθούν αύξηση του ανώτατου ορίου σε 1, 27 % του ΑΕγχΠ. Το θεωρητικό αυτό ανώτατο όριο, που δεν αποτελεί προφανώς υποχρεωτική δαπάνη, αντίθετα με ό, τι ακούγεται πολύ συχνά εδώ μέσα, καθορίζεται σε 1, 15 % στο σχέδιο προϋπολογισμού για το 1998, γεγονός που αφήνει από τώρα έως το 2006 ένα σημαντικό περιθώριο 0, 12 % του ΑΕγχΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αυξάνει κι αυτό με τη σειρά του κάθε χρόνο. Ιδεολογική θέση που αφορά το σύστημα των ιδίων πόρων, τη στιγμή που η Επιτροπή επέδειξε τη σύνεση να αρνηθεί να εξετάσει το ενδεχόμενο της τροποποίησής του. Πράγματι, ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να τροφοδοτείται από τα κράτη μέλη, όπως θα συνέβαινε και με οποιονδήποτε άλλο διεθνή οργανισμό, και η Επιτροπή μάς υπενθύμισε, εξάλλου, ότι η χρηματοδοτική συνεισφορά κάθε κράτους προσεγγίζει όλο και περισσότερο τον αντίστοιχο πλούτο του.
Ιδεολογική θέση, τέλος, της έκθεσης όσον αφορά τις εσωτερικές πολιτικές, όταν υιοθετεί τις προτάσεις μεταρρύθμισης της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και της διαρθρωτικής πολιτικής που περιέχονται στην έκθεση για την Ατζέντα 2000, χωρίς συστηματική εξέταση του βάσιμου χαρακτήρα του συνόλου των διαφορετικών κοινοτικών πολιτικών. Γνωρίζουμε καλά ότι ο πραγματικός σκοπός της Επιτροπής Προϋπολογισμών ήταν και είναι η μεταβολή της ισορροπίας μεταξύ των υποχρεωτικών και μη υποχρεωτικών δαπανών.
Αγαπητοί μου συνάδελφοι, είναι επιτέλους καιρός να αποδεχθούμε το γεγονός ότι η αύξηση του κοινοτικού προϋπολογισμού αποτελεί δέλεαρ. Η Ομάδα μου, η οποία τάσσεται υπέρ της διατήρησης του ανώτατου ορίου σε ποσοστό 1, 27 %, εκτιμά, συνεπώς, ότι, για να καταστεί δυνατή η απαραίτητη διεύρυνση προς ανατολάς, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αποδεχθεί το σημερινό δημοσιονομικό πλαίσιο, να επικαλεστεί τη διακυβερνητική συνεργασία και να περιορισθεί στην ανάπτυξη του περιορισμένου αριθμού των αποτελεσματικότερων κοινών πολιτικών, σύμφωνα με την περίφημη αρχή της επικουρικότητας.

Gollnisch
Kυρία Πρόεδρε, αγαπητοί μου συνάδελφοι, εξ ονόματος της Ομάδας Συντονισμού τωνΚομμάτων της Ευρωπαϊκής Δεξιάς κομμάτων, των συναδέλφων μου του Εθνικού Μετώπου και του Vlaams blok, θα εκφράσω τις απόψεις μου επί των σχεδίων της υπό εξέλιξη διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σας υπενθυμίζω ως προς αυτό την πραγματικά προφητική στάση του Jean-Marie Le Pen, ο οποίος κάλεσε πρώτος στο Σώμα αυτό, με την ιδιότητα του ως ευρωβουλευτής, το 1984, μία προσωπικότητα από τη Ρουμανία, τον κ. Gustave Pordea, στο πρόσωπο του οποίου θελήσαμε να δούμε το σύμβολο των καταπιεσμένων λαών.
Ωστόσο, διερωτώμαι εάν πρέπει να συναινέσουμε στην ιδέα, γοητευτική εκ πρώτης όψεως, να διευρύνουμε με νέα μέλη την ευρωπαϊκή λέσχη, τη λέσχη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν πρέπει να επεκταθούμε στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, στην Τουρκία και στην Κύπρο. Όσον αφορά την Τουρκία, θεωρούμε ότι το μεγάλο αυτό κράτος μπορεί να διαδραματίσει εξέχοντα ρόλο, κατ' εικόνα της γεωγραφικής θέσης του, αποτελώντας γέφυρα μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, και όχι το ρόλο ενός μέλους μεταξύ των υπολοίπων της Ένωσης. Και τούτο διότι η Τουρκία δεν ανήκει στην Ευρώπη ούτε όσον αφορά τον πληθυσμό της, ούτε όσον αφορά τη γλώσσα της και τον πολιτισμό της, λαμπρό κατά τα άλλα, ούτε όσον αφορά τη θρησκεία της και την ιστορία της. Λέγοντας αυτά δεν προσβάλλουμε την Τουρκία, παρά, αντίθετα, σεβόμαστε τη διαφορά και την ταυτότητά της, καθώς και την υπερηφάνεια του τουρκικού λαού.
Ως προς τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, άκουσα πάρα πολλούς ομιλητές, τον κ. Oostlander, τον κ. Pasty, και πολλούς άλλους, να λένε ότι θα έπρεπε να αποσπάσουμε τις χώρες αυτές από τον ολοκληρωτισμό. Ακουσα να λένε ότι θα πρέπει να γυρίσουμε οριστικά τη σελίδα της διχοτόμησης της Ευρώπης στη Γιάλτα και της σταλινικής επέμβασης στη μισή ήπειρό μας. Ωστόσο, αγαπητοί μου συνάδελφοι, κοροϊδευόμαστε, εφόσον πρόκειται ήδη για πράγματα που έχουν γίνει. Είμαστε δε υποχρεωμένοι να διαπιστώσουμε ότι η απελευθέρωση αυτή δεν οφείλει τίποτα ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε στην πολιτική στάση των κρατών μας, ούτε στην πολιτική στάση των πολιτικών ομάδων που εκπροσωπούνται εδώ, είτε πρόκειται για συντηρητικές, φιλελεύθερες, σοσιαλιστικές ή άλλες. Το κομμουνιστικό σύστημα, ο τρομερότερος ολοκληρωτισμός όλων των εποχών, συνοδευόμενο από δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς, εξόριστους, τις βιαιοπραγίες του, τον τρόμο και τη θλίψη του, κατέρρευσε, βεβαίως, τουλάχιστον στην Ευρώπη, αλλά κατέρρευσε μόνο χάρη στο κουράγιο μιας χούφτας ηρώων και μαρτύρων, οι οποίοι αγωνίσθηκαν στις ίδιες αυτές χώρες μόνο με τις δυνάμεις του πνεύματος, όταν όλοι οι πολιτικοί υπεύθυνοι της Δεξιάς, της Αριστεράς και του Κέντρου συνθηκολογούσαν με τους κομμουνιστές δικτάτορες, με τα κομμουνιστικά δόγματά τους και με τους κομμουνιστικούς χειρισμούς. Μην ανασταίνετε, λοιπόν, το φόβητρο του κομμουνιστικού διεθνισμού από τον οποίο οι χώρες αυτές απελευθερώθηκαν ολομόναχες, χωρίς να σας ζητήσουν τίποτα, για να τις απορροφήσετε στον νέο διεθνισμό σας.
Πόσο δε αλλαζονικά είναι τα πολιτικά κριτήρια που επιβάλλονται στις χώρες αυτές! Και τι πικρό αστείο να μιλάμε για σεβασμό των μειονοτήτων! Στην πατρίδα μου, τη Γαλλία, περίπου δέκα εκατομμύρια Γάλλοι, οι οπαδοί του Εθνικού Μετώπου και οι οικογένειές τους, δεν εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο, στερούνται καθημερινά το δικαίωμα της συνάθροισης, δέχονται επιθέσεις, παρεμποδίζονται παράνομα να θέτουν υποψηφιότητα στις εκλογές των επαγγελματικών σωματείων, διώκονται στον επαγγελματικό χώρο τους, στερούνται την ησυχία τους και τα πλέον στοιχειώδη δικαιώματά τους, και η τύχη τους εμπνέει μεγαλύτερη ανησυχία από την τύχη των μειονοτήτων στις οποίες αναφέρεστε.
Ναι, θεωρούμε αδέλφια τα έθνη της Ανατολικής Ευρώπης, τα οποία υπήρξαν μάρτυρες μερικές φορές, και επειδή ακριβώς τα θεωρούμε αδέλφια, τους λέμε ότι αυτό που έχουν ανάγκη είναι μια ελαστική, ευέλικτη δομή, οργανωμένη γύρω από συγκεκριμένα σχέδια, και όχι την Ευρώπη του Μάαστριχτ, της γραφειοκρατίας, της φορολογίας, της καταστροφής, έναν νέο Λεβιάθαν που αξιώνει να κυβερνά όλες τις πτυχές της πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων. Αυτό που χρειάζεσθε είναι μία οργάνωση που να εξασφαλίζει την ασφάλειά σας, σεβομένη, όμως, την κυριαρχία σας, είναι η Ευρώπη των πατρίδων.
Αναρωτιέμαι εάν εσείς, για παράδειγμα, βαλτικές χώρες, ή Σλοβενία, που μία από τις πρώτες σας ενέργειες μόλις ανεξαρτητοποιηθήκατε ήταν να αποκτήσετε δικό σας νόμισμα, επειδή αποτελούσε το πρώτο σοιχείο ελευθερίας σας, θα παραιτηθείτε από τη νεοκατακτηθείσα αυτή ελευθερία στο πλαίσιο του μηχανισμού του ενιαίου νομίσματος και θα αναθέσετε τις βασικές δημοσιονομικές αρμοδιότητες σε μία επιτροπή ειδημόνων εγκατεστημένη στη Φρανκφούρτη, τα μέλη της οποίας δεν γνωρίζετε και ούτε οι λαοί σας, ούτε οι επίλεκτοι της κοινωνίας σας, θα τα γνωρίσουν, τα οποία θα παραμένουν ανώνυμα και απρόσωπα, δεν θα είναι δυνατόν να ανακληθούν και οι εντολές των οποίων δεν θα επιδέχονται συζήτηση. Ή εάν εσείς, χριστιανικά έθνη, θα αφήσετε να σας επιβληθεί η λειτουργία των υποχρεωτικών αμβλώσεων στα δημόσια νοσοκομεία λόγω της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών.
Στην πραγματικότητα, ακριβώς επειδή το πρώτο καθήκον της φιλίας είναι η ειλικρίνεια, λέμε στους ιθύνοντες της Ανατολικής Ευρώπης ότι θέλουν να εισέλθουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή την ταυτίζουν με την ευημερία, πολύ σχετική, άλλωστε, των εθνών μας συγκριτικά με τα δικά τους. Ωστόσο, η ευημερία αυτή, όπου εξακολουθεί να υπάρχει, είναι ο καρπός της ελευθερίας και όχι της Ευρώπης του Μάαστριχτ. Μήπως η Ελβετία, για παράδειγμα, ή η Νορβηγία, οι οποίες αρνήθηκαν την είσοδό τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι γι' αυτόν τον λόγο φτωχότερες; Επομένως, επειδή ακριβώς είμαστε φίλοι αυτών των εθνών της Ανατολικής Ευρώπης, τα συμβουλεύουμε να μην επιβιβασθούν για τη συναρπαστική και πολυτελή αυτή κρουαζιέρα που τους προτείνεται, παρά να κοιτάξουν το όνομα του πλοίου: Τιτανικός!

David
Κυρία Πρόεδρε, ειλικρινά σας ευχαριστώ πολύ και ελπίζω ότι η παρέμβασή μου αυτή θα είναι κάπως πιο εποικοδομητική από την προηγούμενη. Θα ήθελα να επισημάνω ότι υποστηρίζω ένθερμα την ευρεία εμπιστοσύνη που συγκεντρώνει η Ατζέντα 2000. Πιστεύω ότι η διεύρυνση αποτελεί ιστορική ευκαιρία για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε ενώπιον των προκλήσεων που μας παρουσιάζονται.
Θα ήθελα επίσης να προσθέσω ότι υποστηρίζω αμέριστα το γεγονός ότι η Επιτροπή, πολύ ρεαλιστικά, υποστηρίζει ότι το ανώτατο όριο των ιδίων πόρων πρέπει να παραμείνει στο 1, 27 % του κοινοτικού ΑΕΠ. Τούτο είναι πολύ σωστό και δίκαιο.
Ειδικότερα, σε ό, τι αφορά την οικονομική και κοινωνική συνοχή, πιστεύω ότι η διατήρηση του 0, 46 % των χορηγήσεων για τις συνεκτικές πολιτικές θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο συναίνεσης μεταξύ των κρατών μελών. Λαμβάνει πλήρως υπόψη τις οικονομικές πραγματικότητες. Ομοίως, συμφωνώ με όσα ελέχθησαν σχετικά με το Ταμείο Συνοχής και τη διατήρησή του, καιθώς και με όσα ελέχθησαν σχετικά με τον Στόχο 1, που περιγράφεται στο εν λόγω έγγραφο.
Όλες αυτές οι παρατηρήσεις υποστηρίζουν την ανωτέρω θέση, αλλά θα ήθελα να διατυπώσω τρεις επιφυλάξεις.
Πρώτον, σε ό, τι αφορά τις προτάσεις σχετικά με τον Στόχο 2, θα ήθελα να επισημάνω ότι χρειαζόμαστε πολύ περισσότερη σαφήνεια εκ μέρους της Επιτροπής για τον νέο αυτό στόχο. Απλώς δεν αρκεί να εξεταστούν από κοινού ο βιομηχανικός, γεωργικός, αλιευτικός και αστικός τομέας, και να υποθέσουμε ότι στην πράξη όλα θα εξελιχθούν ομαλά σε ό, τι αφορά την ικανοποίηση των αναγκών που παρουσιάζουν οι συγκεκριμένοι αυτοί τομείς. Χρειαζόμαστε δεσμεύσεις και σαφήνεια ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα ικανοποιηθούν επαρκώς οι συγκεκριμένες απαιτήσεις των εν λόγω τομέων στο μέλλον. Δεύτερον, αν και αποδέχομαι όσα ισχυρίστηκε σχετικά με τις κοινοτικές πρωτοβουλίες -υπήρξαν τόσες πολλές στο παρελθόν- εκτιμώ ότι είναι υπερβολικά δρακόντειο μέτρο ο συντριπτικός περιορισμός τους από δεκατρείς σε τρεις. Τέλος, θα ήθελα να πω, σε ό, τι αφορά την πρόταση για αποθέματα ικανότητας, ότι είναι θαυμάσια ως αρχή, αλλά πιστεύω ότι θα προκύψουν προβλήματα. Θα προκαλέσει ενδεχομένως σύγχυση και διενέξεις, και βεβαίως ελπίζω ότι δεν θα πραγματοποιηθεί.
Ευελπιστώ ότι η Επιτροπή θα εξετάσει πολλά από τα σημεία αυτά και ότι θα διασαφηνιστεί κάτι στο διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ μέχρι τη δημοσίευση των κανονισμών. Επίσης, ελπίζω ότι θα συνεχιστεί στο μέλλον ο εποικοδομητικός διάλογος μεταξύ της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Hδnsch
Κύριε Πρόεδρε, ουσιαστικά όλα έχουν ήδη λεχθεί στη συζήτηση. Όλοι θέλουμε, στο τέλος μιας διαδικασίας, να είναι έντεκα ανατολικοευρωπαϊκά κράτη και η Κύπρος μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και γνωρίζουμε ότι δεν θα εισέλθουν όλα ταυτόχρονα. Βρήκαμε ένα συβιβασμό μεταξύ του προτύπου τηε ρεγάτας και του 5+1. Λοιπόν, ας το συνοψίσω ως εξής: Αν η ασάφεια συνιστά δείγμα της καλής πολιτικής, τότε με αυτό που θα ψηφίσουμε αύριο, θα κερδίσουμε βραβείο καλής πολιτικής! Ακούτε την ειρωνεία, ελπίζω να φαίνεται και στην μετάφραση. Αν, βέβαια, πρέπει να πάρουμε ως γνώμονα την Παλαιά Διαθήκη, όπου λέει "το ναι σας είναι ναι και το όχι όχι», τότε αυρίο θα αποτύχουμε! Τέλος πάντων, έτσι είναι η πολιτική.
Αυτό που αποζήτησα στην συζήτηση είναι ένα δείγμα για το ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θέλει να θέσει σε κίνηση μία διαδικασία, κατά την διάρκεια της οποίας πρέπει ακόμη να αναζητήσουμε απαντήσεις σε τρία ερωτήματα. Τονίζω, πρέπει να αναζητήσουμε! Το πρώτο ερώτημα είναι: πόσο μεγάλη μπορεί να γίνει η Ευρώπη; Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να επεκταθεί απεριόριστα. Εμείς, όμως, κάνουμε σαν να μπορούσε, ανεξάρτητα από το αν αυτό είναι προς το συμφέρον της Ένωσης ή προς το συμφέρον άλλων κρατών. Λέμε ότι δεν θα θέσουμε όρια κατά την έναρξη των διαπραγματεύσεων και αποσιωπούμε ότι κατά την εξέλιξη της διαδικαίας, όταν ο ένας θα εισέλθει στην Ένωση κι ο άλλος όχι, θα χαραχθούν πολύ πιο συγκεκριμένα όρια. Γι' αυτό δεν λέμε τίποτα!
Το δεύτερο ερώτημα είναι: πόσο ακριβή επιτρέπεται να γίνει η Ευρώπη; Πετάμε δισεκατομμύρια δεξιά και αριστερά! Ξέρουμε επίσης ότι δεν πρέπει να κάνουμε στενόμυαλους υπολογισμούς, ότι δεν πρέπει να υπολογίζουμε μόνο πόσο κοστίζει η προσχώρηση αλλά και πόσο κοστίζει η μη προσχώρηση. Όλα αυτά είναι αλήθεια. Πρέπει, όμως, να γνωρίζουμε σαφέστερα από ότι μέχρι σήμερα ότι υπάρχουν όρια στην αντοχή επιβάρυνσης των κρατών μελών και των πληθυσμών τους. Λέω σε όλους μας εκ των προτέρων: Όταν το θέμα θα είναι οι θυσίες στον τομέα της γεωργικής πολιτικής, όταν το θέμα θα είναι οι θυσίες στον τομέα των διαρθρωτικών ταμείων, τότε όλα τα κράτη μέλη, αλλά και οι κ.κ συνάδελφοι από τα αντίστοιχα κράτη μέλη, θα μιλήσουν εδώ μία εντελώς διαφορετική γλώσσα από εκείνην που ακούτεται σήμερα σε πολλές αγορεύσεις κατά τις συζητήσεις.
Η τρίτη βασική ερώτηση είναι: πόσο ισχυρή θα γίνει η Ευρώπη; Ή διαφορετικά, πόσο ισχυρή πρέπει να γίνει η Ευρώπη ώστε να αντέξει την διεύρυνση; Ως προς αυτό, σας λέω ότι όσα αναφέρονται σχετικά στην Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν είναι ούτως ή άλλως αρκετά, αυτό το ξέρουμε όλοι. Επίσης, οι συνέπειες αυτών που θα αποφασίσουμε σχετικά με την αναθεώρηση της Συνθήκης απέχουν ακόμη πολύ από αυτό που θα έπρεπε να είναι, αν θέλουμε να μιλάμε για μια πιο ισχυρή Ένωση. Πού ήταν, λοιπόν, στο παρελθόν τα κράτη μέλη; Πού ήταν οι κ.κ συνάδελφοι που τώρα υποστηρίζουν ότι η Ένωση πρέπει να γίνει ισχυρότερη και βαθύτερη; Πού ήταν, λοιπόν, όλοι αυτοί στο παρελθόν, όταν το θέμα ήταν να φροντίσουμε να κάνουμε συγκεκριμένες προόδους, για παράδειγμα στο Μάαστριχτ; Δεν τους είδα ούτε τους άκουσα εκεί!
Κατά βάθος, η κατάσταση είναι πιο απλή και για τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπη παρά για μας. Εκείνα ξεκινούν από μία κατά την άποψή τους πολύ κακή κατάσταση και θέλουν να αναπτυχθούν και να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όλα όσο κάνουν είναι, ουσιαστικά, μία πρόοδος που στοχεύει προς τα εκεί. Η δική μας κατάσταση είναι πολύ δυσκολότερη. Εμείς πρέπει να φροντίσουμε ώστε τα κράτη αυτά να μπορέσουν να μπουν στην Ένωση, φροντίζοντας παράλληλα να διατηρηθούν όλα όσα επιτύχαμε τα τελευταία 40 χρόνια. Το να τα συνδυάσει κανείς και τα δύο είναι μία πολύ δύσκολη διαδικασία από το να συγκεντρωθεί απλώς στην ένταξη.
Κι ένα τελευταίο σημείο, που θέλω να το διατυπώσω πολύ γενικά. Η γενιά των πολιτικών της δεκαετίας του 50 είχε το θάρρος και την διορατικότητα να καταργήσει μέσα σε μία Ευρωπαϊκή Ένωση την χιλιετή αντίθεση μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Η δική μας γενιά πολιτικών θα πρέπει να αναπτύξει το θάρρος και την διορατικότητα να προσφέρει, για πρώτη φορά μετά από μία χιλιετία, σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο μία οργάνωση ειρήνης και συνεργασίας. Και σ' αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Το θάρρος και η διορατικότητα της γενιάς των πολιτικών της δεκαετίας του 50 συνίστατο στο να μην αρχίσουν με όλα τα ευρωπαϊκα κράτη, ούτε με όλα τα δυτικά κράτη, παρά μ' εκείνα που ήταν διατεθειμένα και σε θέση γι' αυτό. Το θάρρος και η διορατικότητά τους συνίστατο στο να είναι σταθερά προσηλωμένοι στον στόχο των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Σημάδι του θάρρους και της διορατικότητάς τους ήταν να θέτους ενδιάμεσους στόχους που ήταν εφικτοί με επιμέρους βήματα. Είμαι περίεργος αν εμείς σ' αυτό το Κοινοβούλιο, καθώς και οι αρχηγοί των κρατών και των κυβερνήσεών μας, θα επιδείξουμε το ίδιο θάρρος και την ίδια διορατικότητα. Η ευκαιρία για να το κάνουμε υπάρχει, ας μην την αφήσουμε να περάσει ανεκμετάλλευτη!

Spencer
Κυρία Πρόεδρε, ως πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, θα ήθελα κατ'αρχάς να ευχαριστήσω την Επιτροπή και την Προεδρία του Συμβουλίου για τη στενή συνεργασία τους στους κάπως ταραχώδεις μήνες που ακολούθησαν μετά τον Ιούλιο. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τους εισηγητές, όχι μόνο τους τρεις κύριους εισηγητές, αλλά και τους 13 εισηγητές της επιτροπής μου, τον συντάκτη γνωμοδότησης και τους προέδρους των Μικτών Κοινοβουλευτικών Επιτροπών. Εκατοντάδες άτομα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατέβαλαν από κοινού προσπάθειες ώστε σήμερα να είμαστε σε θέση να επιτελούμε το καθήκον μας, που έγκειται στην αναγνώριση της Ατζέντας 2000 ως πρώτης πολιτικής ευθύνης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Δεν επιθυμώ να επαναλάβω τις εξαιρετικές ομιλίες που ακούσαμε σήμερα το απόγευμα, αλλά θα ήθελα να κάνω δύο πράγματα. Πρώτον, να απαντήσω στον κ. Pasty, ο οποίος υποστήριξε ότι η άρνηση για την έναρξη διαπραγματεύσεων με τη Σλοβακία συνιστούσε ανάμειξη στις ιδιωτικές υποθέσεις ενός δημοκρατικού και κυρίαρχου κράτους. Τούτο αποτελεί πλήρη παρανόηση. Ακριβώς επειδή η Σλοβακία δεν αποτελεί, σύμφωνα με τα πρότυπά μας, δημοκρατικό κράτος, θα ήταν εντελώς εσφαλμένη κίνηση η έναρξη διαπραγματεύσεων με την εν λόγω χώρα.
Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ σε ό, τι ο κ. Swoboda περιέγραψε κομψά πριν από μερικές ώρες ως "πυρετό της διεύρυνσης», τον ενθουσιασμό των συζητήσεων για τις ρεγάττες και τα Πέντε-Συν-Μία, τα λεωφορεία, τα στάδια και τα συναφή. Δημιουργήσαμε πολύ μεγάλη ενέργεια, αλλά υποπτεύομαι ότι η ιστορία θα αποδείξει ενδεχομένως ότι οι λεπτομέρειες της συζήτησης είναι λιγότερο σημαντικές από το διδακτικό αποτέλεσμά της. Υποθέτω ότι οι έξι τελευταίοι μήνες ήταν σαν αγώνες δρόμου για όλους εμάς που ασχολούμαστε με τα γεωπολιτικά της Ανατολικής Ευρώπης, ιδίως για τα σημερινά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Θα ήθελα σήμερα να συγχαρώ τις κυβερνήσεις της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Λιθουανίας και των άλλων κρατών. Με τις προσπάθειες που κατέβαλαν, εντάχθηκαν στην πολιτική πραγματικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τις τελευταίες εβδομάδες, και ουσιαστικά, τις τελευταίες ημέρες, διαπιστώσαμε, για πρώτη φορά, πώς θα είναι πραγματικά ένα πολιτικό σύστημα 26 χωρών, και διδαχθήκαμε και επωφεληθήκαμε από την εμπειρία.
Θεωρώ ότι ο βασικός ρόλος που καλούμαστε να διαδραματίσουμε ως κοινοβούλιο είναι να αντικατοπτρίζουμε την πραγματικότητα στις κατά καιρούς απόκρυφες συνομιλίες που διεξάγουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκφράζω την ικανοποίησή μου που αναλάβαμε τον ρόλο αυτό στη σημερινή συζήτηση εν μέσω του πυρετού της διεύρυνσης. Στις 17 Νοεμβρίου ο επίτροπος θα θυμάται ότι η επιτροπή μου ψήφισε τριπλή απάντηση, που έμεινε γνωστή ως προσέγγιση της "ρωσικής κούκλας» σε ό, τι αφορά τη στρατηγική διεύρυνσης. Ισχυριστήκαμε ότι θέλουμε να συμμετάσχουν όλοι στη διαδικασία διεύρυνσης, ότι θέλουμε να αρχίσουν διαπραγματεύσεις με όλες τις υποψήφιες χώρες, εκτός της Σλοβακίας, και ότι θέλουμε να αρχίσουμε εντατικές διαπραγματεύσεις με τις Πέντε-Συν-Μία χώρες που όρισε η Επιτροπή.
Όπως συνάγω, η χθεσινή συνάντηση της Επιτροπής των Μονίμων Αντιπροσώπων οδήγησε στη διαμόρφωση διαγράμματος. δεν είχα την ευκαιρία να δω το εν λόγω διάγραμμα επισήμως, αλλά αν καταλαβαίνω καλά πρόκειται ενδεχομένως για τον προάγγελο όσων συμφωνήθηκαν στη Σύνοδο Κορυφής του Λουξεμβούργου. Προσωπικά, πιστεύω ότι αντανακλά ουσιαστικά την προσέγγιση της ρωσικής κούκλας. Υποθέτω, ότι προτείνουν τη διεξαγωγή Ευρωπαϊκής Διάσκεψης, που αποτελεί τη διαδικασία διεύρυνσης, με μια πτυχή που προβλέπει περαιτέρω πολιτική υποστήριξη προς την Τουρκία. Ακολούθως, στη δεύτερη κούκλα βρίσκονται οι ενταξιακές συνομιλίες με τις χώρες που δεν επιλέγησαν αμέσως για της έναρξη των διαπραγματεύσεων που προβλέπονται στο άρθρο Ο. Στην τρίτη κούκλα, που είναι η κεντρική, βρίσκεται η ανάγκη να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις με τις Πέντε-Συν-Μία χώρες, την οποία χαιρετίζω θερμά σήμερα. Πιστεύω ότι θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε ότι οι σημερινές συνομιλίες αποτελούν το τέλος των συνομιλιών για τη διεύρυνση -δεν είναι καν η αρχή του τέλους.
Στα δευτερόλεπτα που έχω στη διάθεσή μου θα ήθελα να ενημερώσω όλους τους ακροατές για τους κινδύνους που ενέχει η αναζήτηση ομήρων κατά τη διαδικασία αυτή, γεγονός που θα προσλάβει μεγαλύτερες διαστάσεις τα επόμενα χρόνια. Οι διαπραγματεύσεις αυτές σχετικά με τη διεύρυνση της Ευρώπης, και η ευρύτερη εφαρμογή της πρακτικής που, όπως επισήμανε ο κ. Haensch, ξεκίνησε από τον Ρήνο και ισχύει πλέον στον Δούναβη και τη Βαλτική, είναι πολύ σημαντικές για να τεθούν σε ομηρία από μια χώρα, ένα θεσμικό όργανο ή μια ομάδα άσκησης πίεσης. Πιστεύω ότι τον Δεκέμβριο του 1997 κάναμε μια καλή αρχή, αν και υποπτεύομαι ότι οι συνομιλίες θα διαρκέσουν πολλά χρόνια ακόμη.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ κύριε Spencer. Πριν δώσω εν συνεχεία τον λόγο στον κύριο Επίτροπο van de Broek, θα δώσω τον λόγο στον κύριο Fabre-Aubrespy για θέμα που αφορά την ημερήσια διάταξη.

Fabre-Aubrespy
Κυρία Πρόεδρε, βλέπω ότι πράγματι ο Επίτροπος κ. Van Den Broek, ζήτησε το λόγο βάσει της παραγράφου 5 του άρθρου 107. Δεν αμφισβητώ καθόλου το δικαίωμά του αυτό. Θα ακούσουμε όλοι με ικανοποίηση τις απαντήσεις που επιθυμεί να δώσει στις διάφορες παρεμβάσεις, αλλά παρατηρώ ότι θέτει το αίτημά του στον τρίτο γύρο ομιλιών, τη στιγμή που δεν έχει ολοκληρωθεί το σύνολο των ομιλιών του τρίτου αυτού γύρου, και ότι επιθυμεί να λάβει το λόγο μετά από την παρέμβαση της ομάδας του ΕΣΚ και την παρέμβαση της ομάδας του ΕΛΚ. Υπάρχει ακόμα μία παρέμβαση για κάθε πολιτική ομάδα, στην περίπτωση της ομάδας μου από τον κ. Blokland, και αναρωτιέμαι γιατί ο κ. Επίτροπος διαχωρίζει κατ' αυτόν τον τρόπο τους βουλευτές και μήπως θα ήταν πιο συνετό, προκειμένου να υπάρξει σεβασμός της ισότητας όλων των βουλευτών, να αναμείνει έως ότου ολοκληρωθούν όλες οι παρεμβάσεις.

Πρόεδρος
Κύριε Fabre-Aubrespy, ο κύριος Επίτροπος van den Broek θα λάβει τώρα τον λόγο σύμφωνα με το άρθρο 5 του Κανονισμού και θα μιλήσει επίσης άλλη μια φορά στο τέλος της συζήτησης. Σύμφωνα με τον Κανονισμό, δεν υπάρχει αντίρρηση γι' αυτό.

Van den Broek
Κυρία Πρόεδρε, σίγουρα θα παραμείνω σήμερα εδώ κατά το υπόλοιπο των συζητήσεων και θα ακούσω πολύ προσεκτικά τους άλλους ομιλητές. Ελάχιστα θέματα προκάλεσαν την παρέμβαση τόσο πολλών ομιλητών. Το εκτιμούμε ιδιαίτερα. Επομένως, μπορώ να εκφράσω μια προσωπική σκέψη.
Ακούγοντας τις διάφορες παρεμβάσεις, έχω την εντύπωση ότι εκείνα που μας ενώνουν είναι περισσότερα από εκείνα που μας χωρίζουν. Η πρωταρχική προσέγγιση που είναι κοινή σε εμάς είναι ότι αισθανόμαστε όλοι, τόσο το Κοινοβούλιο όσο και η Επιτροπή, την ανάγκη να καταστήσουμε απολύτως σαφές στις υποψήφιες χώρες ότι είμαστε όλοι αναπόσπαστα τμήματα της ίδιας διαδικασίας και ότι κανείς δεν τίθεται στο περιθώριο.
Η διαφορά μεταξύ μας έγκειται στον τρόπο με τον οποίο θέλουμε να το καταστήσουμε σαφές. Για να είμαι ειλικρινής, όταν εξετάζω διάφορες τροπολογίες, όπως τις τροπολογίες 12 και 101, φοβούμαι ότι υπάρχει ο κίνδυνος αμφισημίας σε ό, τι αφορά τις χώρες στις οποίες συστήσαμε να συνεχίσουν τις προετοιμασίες τους σαν να είχαν κάθε δικαίωμα να αρχίσουν τις διαπραγματεύσεις, ενώ αναγνωρίζουμε ότι δεν είναι ακόμη πλήρως προετοιμασμένες. Συμφωνώ με τον κ. Hδnsch ότι, αν αρχίζαμε διαπραγματεύσεις με τις χώρες που δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένς, θα μπορούσαμε να εμπλακούμε σε μια κατάσταση όπου, στα μέσα, όταν οι εξελίξεις δεν θα ήταν αρκετά ταχείς, η πίεση θα εντεινόταν, για αμιγώς πολιτικούς λόγους, προκειμένου να επιταχυνθεί η διαδικασία των διαπραγματεύσεων, και ενδεχομένως θα συμβιβαζόμασταν με λιγότερη ικανοποίηση του κοινοτικού κεκτημένου ή άλλων όρων της Κοπεγχάγης, από εκείνους που θα επιβάλλαμε κανονικά στα νέα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιστεύω ότι αυτός είναι ένας παράγοντας που θα πρέπει να λάβουμε υπόψη.
Τέλος, σχετικά με το σημείο αυτό, όταν μελετώ τις ανωτέρω τροπολογίες, εκείνο που μου προκαλεί τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι υπάρχει αναφορά, αφενός, στην ενταξιακή διαδικασία, αφετέρου, στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Σύμφωνα με τη δική μας προσέγγιση και αντίληψη, οι διαπραγματεύσεις είναι συνυφασμένες με την ενταξιακή διαδικασία. Η ενταξιακή διδικασία περιλαμβάνει τόσο τις διαπραγματεύσεις όσο και τις προετοιμασίες. Όταν υποβάλλεται σύσταση προς το Συμβούλιο να εκκινήσει επισήμως τη διαδικασία διεύρυνσης, που προβλέπει διαπραγματεύσεις για όσες χώρες είναι έτοιμες και προετοιμασίες για τις άλλες, ενώ το σύνολο της προενταξιακής στρατηγικής είναι προσκολλημένο σε αυτή, συμπεριλαμβανομένων των εταιρικών σχέσεων, στις οποίες το Συμβούλιο πρόκειται επίσης να συμμετάσχει γιατί θέλει να συναποφασίζει με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τις προτεραιότητες που πρέπει να τεθούν, τότε το μήνυμα προς όλες τις υποψήφιες χώρες θα είναι ότι αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα, όλες ανεξαιρέτως, μιας διαδικασίας που περιλαμβάνει όλους. Τώρα, όμως, φοβούμαι ότι θα υπάρξει διένεξη μεταξύ των κρατών μελών στο Λουξεμβούργο, που θα έχει ως αποτέλεσμα την ασάφεια.
Προφανώς, σέβομαι την άποψη του Κοινοβουλίου που μας καλεί να εξετάσουμε την εν λόγω διαδικασία και τις λύσεις που προτείνουμε από πολιτικής άποψης. Βεβαίως, και παρά το γεγονός ότι αναλύαμε πολλά τεχνικά και στατιστικά δεδομένα πάνω από ενάμισυ χρόνο, ελπίζω ότι το Κοινοβούλιο κατανοεί ότι η Επιτροπή δεν έχει ως μοναδική αρμοδιότητα να εξετάζει αριθμούς, αλλά διαθέτει δικό της πολιτικό αισθητήριο. Ήταν σε τακτική επαφή με κάθε μία και με όλες μαζί τις χώρες αυτές και γνωρίζει πλήρως τι σημαίνει να εκπέμπεις εσφαλμένα πολιτικά σήματα. Ακριβώς για τον λόγο αυτό υπάρχει ο σφαιρικός χαρακτήρας της διαδικασίας, με όλα τα στοιχεία και τα μέσα που πρέπει να εφαρμόσουμε: χρηματοοικονομικά, διαδικασίες, ετήσιες εκθέσεις, εταιρικές σχέσεις και όλα όσα λειτούργησαν από την αρχή στην εντέλεια για τον πολιτικό αυτό λόγο.
Πιστεύω ότι η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από το Κοινοβούλιο την ελάχιστη αναγνώριση του συγκεκριμένου έργου της. Δεν πρέπει να μας κατηγορήσουν ότι αγνοούμε το παρελθόν των χωρών αυτών, ότι δηλαδή βρίσκονταν πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, και πρέπει πράγματι να μεριμνήσουμε ώστε να μην προκληθεί φόβος διακριτικής μεταχείρισης. Θα επαναλάβω ότι, αν υπάχει διάσταση απόψεων στο σημείο αυτό, τότε ελπίζω να εστιάζεται περισσότερο στη διατύπωση παρά στην ουσία και σίγουρα να μην πρόκειται για διαφορά πολιτικής προσέγγισης.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ κύριε Επίτροπε! Ίσως θα έπρεπε να συμπεριλάβουμε ένα νέο κεφάλαιο στο γλωσσάριο, εξαιτίας της διαφορετικής ερμηνείας των διαδικασιών λήψης αποφάσεων και ένταξης. Με έχουν ρωτήσει κι εμένα πολλές φορές σχετικά μ' αυτό. Φαίνεται ότι πραγματικά επικρατεί εδώ σύγχυση. Τώρα, όμως, έχουμε την επίσημε ερμηνεία της Επιτροπής, κι αυτό θα καταγραφεί στα πρακτικά!
(Η συνεδρίαση διακοπείσα στις 20.00 επαναλαμβάνεται στις 21.00)

Gallagher
Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να συγχαρώ τους εισηγητές και τους συντάκτες γνωμοδότησης για τις εκθέσεις τους, που έδωσαν την εξαιρετική ευκαιρία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εξετάσει το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη διεύρυνσή της και το κόστος που προκύπτει. Η παρέμβασή μου θα φανεί ενδεχομένως ότι διαθέτει περιορισμένο πεδίο εστίασης, με την ευρωπαϊκή ορολογία. Θα επιθυμούσα απλώς να εξετάσω τη διεύρυνση και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις της στην εκλογική περιφέρειά μου, το Connacht Ulster, που δεν βρίσκεται στην περιφέρεια της ΕΕ. Χαιρετίζω την πρόσφατη δήλωση της επιτρόπου περιφερειακών υποθέσεων, κ. Wulf-Mathies, όταν υποστήριξε ότι πρέπει να εξακόλουθήσουν να χορηγούνται επαρκείς πόροι για να συνεχιστεί η ειδική βοήθεια στις τέσσερις χώρες που συμμετέχουν στο Ταμείο Συνοχής, δηλαδή της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ελλάδας και της χώρας μου, της Ιρλανδίας, κατά τον επόμενο γύρο των διαρθρωτικών ταμείων. Ελπίζω ότι αυτό θα κατευνάσει ορισμένες ανησυχίες της χώρας μου και της εκλογικής περιφέρειάς μου σχετικά με τη μελλοντική χρηματοδότηση της Ιρλανδίας.
Η διεύρυνση της ΕΕ δεν νοείται οικονομικώς ή πολιτικώς χωρίς σταθερές εγγυήσεις υπέρ των φτωχότερων περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν δεν δοθούν οι εγγυήσεις αυτές, τότε απειλείται όλη η διαδικασία διεύρυνσης. Ωστόσο, είμαι πεπεισμένος ότι οι φτωχότερες περιφέρειες που υποφέρουν από ελλείψεις σε θέματα υποδομής, δεν θα εγκαταλειφθούν και η Επιτροπή θα εξασφαλίσει ότι οι εν λόγω περιοχές θα εξακολουθήσουν να λαμβάνουν την απαραίτητη χρηματοδότηση για να φθάσει η υποδομή των περιοχών αυτών σε λογικά και ρεαλιστικά πρότυπα. Αν εφαρμοστούν οι περιφερειακές πολιτικές που παρουσίασε ο επίτροπος περιφερειακών υποθέσεων, θα είναι θετικό για τη χώρα μου, αλλά ειδικότερα για τα δυτικά παράλια και τις γειτονικές κομητείες που αντιπροσωπεύω. Τούτο θα δώσει το δικαίωμα σε αυτές τις περιοχές να λάβουν το μεγαλύτερο δυνατό ποσό από το ευρωπαϊκό περιφερειακό, γεωργικό, αλιευτικό, κοινωνικό ταμείο και το Ταμείο Συνοχής μετά το 1999.
Για τον λόγο αυτό, οι περιοχές της Ιρλανδίας, όπως τα δυτικά παράλια και οι όμορες κομητείες, θα εξακολουθούν να αξίζουν την αναγνώριση του καθεστώτος του Στόχου 1 σε σχέση με το μέσο βιοτικό επίπεδο των περιοχών αυτών. Με άλλα λόγια, η κατάσταση αυτή μπορεί να προκύψει όταν η περιοχή της Βόρειας και της Δυτικής Ιρλανδίας εξασφαλίσει μεγαλύτερα ευρωπαϊκά κονδύλια μετά το 1999, αν της αναγνωριστεί το καθεστώς του Στόχου 1, ενώ άλλες περιοχές της Ιρλανδίας θα χάσουν το καθεστώς του Στόχου 1 λόγω αυξημένης ευημερίας. Θα ήθελα να σταματήσω στο σημείο αυτό. Αναμφίβολα, χρειάζονται διευθετήσεις για να διευκολυνθεί το πέρασμα μιας χώρας που χάνει το καθεστώς του Στόχου 1 και να εγκλιματιστεί ομαλά στις νέες οικονομικές συνθήκες. Είναι σημαντικό η οποιαδήποτε συμφωνία συγκέντρωσης -ιδίως γεωγραφικής συγκέντρωσης- να συνοδεύεται σαφώς από τη σταθερή δέσμευση ότι θα υπάρξουν οι κατάλληλες συμφωνίες μετάβασης, όπως εξέτασε η Επιτροπή. Όμως υπάρχουν περιφέρειες που χρειάζονται κάτι περισσότερο από απλές συμφωνίες ματάβασης. Οι περιφέρειες αυτές πρέπει να διατηρήσουν το καθεστώς του Στόχου 1. Εκπροσωπώ την πλέον απόκεντρη περιφέρεια της Ευρώπης -τη Δυτική Ιρλανδία και τις όμορες κομητείες. η περιφέρεια αυτή βρισκόταν για δεκαετίες στη σκιά της διαμάχης στη Βόρεια Ιρλανδία, και δέχθηκε ένα από τα ισχυρότερα πλήγματα στην Ευρώπη σε ό, τι αφορά την ανεργία και τη μετανάστευση.
Εξετάζοντας το καθεστώς των λιγότερο εύπορων περιφερειών, συνήθως αποδίδεται υπερβολικά μεγάλη έμφαση στα οικονομικά στατιστικά στοιχεία. Σε τελευταία ανάλυση εκείνο που έχει πράγματι σημασία είναι ο λαός και οι κοινότητες, καθώς και οι δομές που πρέπει να δημιουργηθούν για να διατηρηθούν οι κοινότητες. Τέλος, οι εν λόγω περιφέρειες εξακολουθούν να έχουν πολύ βασικές ανάγκες υποδομής σε ό, τι αφορά το οδικό δίκτυο, τις μεταφορές και την επεξεργασία υδάτων. τα θέματα αυτά πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Novo
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, ήδη από τότε που αυτή υπεβλήθη, τον Ιούλιο, είχαμε καταστήσει σαφές πως η πρόταση της Επιτροπής σχετικά με το χρηματοδοτικό πλαίσιο για την περίοδο από το 2000 ώς το 2006, η οποία περιλαμβάνεται στο έγγραφο που είναι ευρύτερα γνωστό ως Ατζέντα 2000, χαρακτηριζόταν από βολονταρισμό και αδυναμίες που δεν ανταποκρίνονταν στο ύψος των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών προκλήσεων που ορθώνονται μπρος σε μια Ενωση η οποία, σε αυτό το μεταξύ, ενδέχεται να διευρυνθεί με την προσχώρηση ενός απροσδιόριστου ακόμη αριθμού νέων κρατών μελών.
Η πρόταση της Επιτροπής για τις νέες δημοσιονομικές προοπτικές, εκτός του ότι είναι ένα έγγραφο με παραλείψεις όσον αφορά κάποιους τομείς, εκτός του ότι παραθέτει ανακριβή δεδομένα και τιμές, με αποτέλεσμα να καθίσταται δυσχερής ή εντελώς ανέφικτη η πραγματοποίηση μιας σοβαρής συγκριτικής μελέτης, η συγκεκριμένη πρόταση της Επιτροπής, όπως έλεγα, δεν προβαίνει σε μια γνήσια και αυστηρή εκτίμηση του κόστους που οπωσδήποτε θα συνεπάγεται των νέων αναγκών που απορρέουν από τη διεύρυνση. Από την άλλη μεριά, και την ίδια στιγμή, θεμελιώνει την πρόβλεψή της για μια πιθανή αύξηση των χρηματοδοτικών πόρων αοκλειστικά και μόνο σε μια προβλεπόμενη οικονομική άνοδο η οποία, επειδή ακριβώς διαπνέεται από αφελή αισιοδοξία, είναι πέρα για πέρα αμφισβητήσιμη.
Η πρόταση της Επιτροπής διατηρεί το υφιστάμενο ανώτατο όριο των ιδίων πόρων, δίχως να λάβει υπόψη τους περιοριστικούς όρους και τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης. Οπως επίσης, δεν λαμβάνει υπόψη την ανάγκη να συνεχίσουν και να ενταθούν οι προσπάθειες με στόχο την επίτευξη κάποιων ελάχιστων παραδεκτών επιπέδων που απαιτούνται για μια γνήσια εσωτερική συνοχή, είτε πρόκειται για τη συνοχή που πρέπει να συνεχίσουν να αναζητούν τα σημερινά κράτη μέλη, είτε για μια συνοχή της οποίας η επίτευξη θα απαιτήσει πρόσθετες προσπάθειες μετά μια διεύρυνση προς χώρες που, κατά κανόνα, έχουν ένα κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν το οποίο κυμαίνεται στο ένα τρίτο του ΑΕγχΠ της Ευρωπαϊκής Ενωσης των Δεκαπέντε.
Οι προαναφερθέντες περιοριστικοί όροι, καθώς και οι παλαιότερες και οι νέες ανάγκες, θα απαιτούσαν, σε αντίθεση με όσα προτείνονται στην Ατζέντα 2000, μια σαφή και ξεκάθαρη ενίσχυση των μέσων και των χρηματοδοτικών πόρων που διατίθενται για την οικονομική και κοινωνική συνοχή, κάτι για το οποίο η πρόταση της Επιτροπής δεν αναφέρει ούτε λέξη. Επομένως, οι μεταρρυθμίσεις που προβάλλονται από την Επιτροπή στο έγγραφό της δεν στοχεύουν κατά κύριο λόγο στην επίτευξη οποιασδήποτε μορφής συνοχής στους κόλπους μιας διευρυμένης Ενωσης. Στόχος αυτών των μεταρρυθμίσεων είναι μάλλον η κινητοποίηση χρηματοδοτικών πόρων που θα γίνει μέσω περικοπών δαπανών και προσπαθειών εξοικονόμησης, και που δεν θα λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές ανάγκες ή την προσδοκώμενη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των μέσων.
Ετσι, οι προτάσεις της Επιτροπής περιλαμβάνουν μια μεταρρύθμιση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής προσανατολισμένη προς τα συμφέροντα και τις επιταγές της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εμπορίου, μια μεταρρύθμιση η οποία θα οδηγήσει στην επανεθνικοποίηση της ΚΓΠ και στη διαιώνιση των ανισομετριών, συγκεκριμένα σε βάρος των μεσογειακών προϊόντων και των μικρών παραγωγών. Η Επιτροπή προτείνει μια μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων που θα συνεπάγεται ουσιαστικές περικοπές σε βάρος των σημερινών δικαιούχων, με αποτέλεσμα να φορτωθούν το κυριότερο βάρος της χρηματοδότησης των νέων αναγκών που απορρέουν από τη διεύρυνση, στον τομέα αυτόν, ακριβώς τα σημερινά κράτη μέλη της Ενωσης που εμφανίζουν τα χαμηλότερα επίπεδα ανάπτυξης. Και, όσον αφορά τις εσωτερικές πολιτικές, διαβλέπεται μια μεγαλύτερη συρρίκνωση των δαπανών, πράγμα που ενδέχεται ήδη εξ αρχής να υπονομεύσει τη διαθεσιμότητα των κατά τ' άλλα λιγοστών και σαφώς ανεπαρκών μέσων που αποφασίστηκε προσφάτως, στο Λουξεμβούργο, να διατεθούν με στόχο την αντιμετώπιση της μάστιγας της ανεργίας.
Κρίνουμε την έκθεση Colom i Naval θετική, από τη στιγμή που συμπεριλαμβάνει όλες τις παραπάνω απόψεις, παρ' ότι πιστεύουμε πως σε ό, τι αφορά ορισμένα ζητήματα θα μπορούσε να διακρίνεται από περισσότερη σαφήνεια. Η ενσωμάτωση της τροπολογίας σχετικά με το μέλλον του Ταμείου Συνοχής συμβάλλει, βεβαίως, στην επίτευξη μεγαλύτερης σαφήνειας. Από την άλλη, αναμένουμε ότι το Σώμα θα απορρίψει κάποιες τροπολογίες οι οποίες ενδέχεται να αλλοιώσουν εξ ολοκλήρου το νόημα της παρούσας έκθεσης ή, τουλάχιστον, να την καταντήσουν απολύτως ανώδυνη και ασυνάρτητη.
Και αυτό, κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, διότι πιστεύουμε πως η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν μπορεί να κατοχυρωθεί σε βάρος εκείνων που σήμερα διαθέτουν λίγα ή που χρειάζονται ακόμη πολλά. Αντιθέτως, η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη θα μπορέσει να διατρανωθεί μονάχα σε περίπτωση που αυτοί που συνεχίζουν να διαθέτουν πολλά -και που, επιπλέον, ετοιμάζονται σήμερα να καρπωθούν τη μερίδα του λέοντος από τα οικονομικά οφέλη της διεύρυνσης- συνειδητοποιήσουν την αναγκαιότητα να συνεισφέρουν πιο πολύ.

Gahrton
Κύριε Πρόεδρε, θέλει όντως η ΕΕ να διευρυνθεί σε έναν γενικό, πανευρωπαϊκό οργανισμό συνεργασίας; Ή το πρόγραμμα της διεύρυνσης είναι μόνο ένα παράδειγμα της κλασικής στρατηγικής του διαίρει και βασίλευε, ένα τακτικό τέχνασμα για να διευρυνθεί η εξουσία της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών; Ακόμη και ο Carl Bildt επικρίνει τώρα, στο νέο του βιβλίο, την ΕΕ για τακτική κατακερματισμού στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Θα υπάρξουν περισσότερα τέτοια; Αυτό είναι το καθοριστικό τώρα.
Η βασική ερώτηση είναι: κοινή έναρξη διαπραγματεύσεων ή όχι; Η πρόταση της Επιτροπής κατακερματίζει, πέραν των άλλων, τη Βαλτική&#x02D9; η πρόταση της επιτροπής είναι ασαφής. Θα μοιραστούν οι υποψήφιες προς ένταξη χώρες σε πρώτη και δεύτερη κατηγορία; Σ' αυτό το σημείο πρέπει να διασαφηνιστεί ότι θα ξεκινήσουν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις και με τις 9 χώρες που ζητούν να ενταχθούν.
Μία άλλη βασική ερώτηση είναι αν τα νέα κράτη μέλη θα μπορούν να έχουν επιρροή όσον αφορά το μέλλον της ΕΕ ή όχι. Η επιτροπή απαντά όχι με το να απαιτεί μία νέα τροποποίηση της Συνθήκης πριν επιτραπεί έστω και σε ένα νέο μέλος να εισέλθει. Τα σημερινά κράτη της ΕΕ θα έχουν επομένως μονοπώλιο επί του μέλλοντος. Αυτό είναι ένα χαστούκι στο πρόσωπο για τις χώρες που ζητούν να ενταχθούν, κάτι το οποίο το Κόμμα του Περιβάλλοντος δεν μπορεί να δεχτεί.
Μεταξύ της Τσεχίας και της Σλοβακίας ορθώνονται τώρα νέα τείχη, κάτι που η ΕΕ μπορεί να επιδεινώσει αν απομονωθεί πλήρως η Σλοβακία. Η Κύπρος δεν μπορεί φυσικά να γίνει μέλος της ΕΕ εάν εμπλέκεται μόνον ο ελληνικός πληθυσμός. Γι' αυτό, η διαδικασία προσέγγισης πρέπει να είναι ένας κρίκος της ειρηνευτικής διαδικασίας. Η Τουρκία πρέπει να έχει πλήρες δικαίωμα, σε επίπεδο αρχών, ένταξης στην ΕΕ, αλλιώς η ΕΕ θα γίνει παρελκόμενο της χριστιανικής εκκλησίας. Τέλος πρέπει να αποφευχθεί το οχυρό που λέγεται Ευρώπη, δηλαδή δεν πρέπει να δυσχερανθούν οι γειτονικές επαφές με τη Ρωσία και την Ουκρανία για τις χώρες που βρίσκονται κοντά σ' αυτές τις δύο χώρες.
Θα αποφασίζουν οι λαοί ή οι ελίτ; Οι Πράσινοι θέλουν να γίνει διά του λαού μέσω δημοψηφίσματος. Θα έπρεπε να είναι αυτονόητο ότι μία ΕΕ που διευρύνεται ώστε να συμπεριλάβει ολόκληρη την Ευρώπη δεν μπορεί να έχει τον ίδιο συγκεντρωτικό χαρακτήρα όπως η αρχική ομοσπονδία των 6 κρατών. Πολλοί θέλουν περισσότερα μέλη, αλλά παρ' όλα αυτά την ίδια και αυτή ΕΕ. Αυτοί που δεν υποκλίνονται στην κυρίαρχη ιδεολογία της ΕΕ χαρακτηρίζονται ως αντιευρωπαίοι. Η σουηδική κριτική στην ΟΝΕ γίνεται αντιληπτή όπως το να βρίζεις τα ιερά και όσια. Η διεύρυνση θα έχει επιτυχία αν θέσει ένα τέλος σε τέτοιες ολοκληρωτικές τάσεις και δείξει ότι η ευρωπαϊκή συνεργασία είναι κάτι άλλο από την γαλλο-γερμανική πολιτική ισχύος.

Blokland
Κύριε Πρόεδρε, τόσο η Επιτροπή όσο και οι εισηγητές τονίζουν ότι η διεύρυνση της Ένωσης πρέπει να συνοδεύεται από την περαιτέρω εκβάθυνση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Έτσι, αγνοείται το δεδομένο ότι η αύξηση του αριθμού των κρατών μελών θέτει όρια στην κοινοτική προσέγγιση και στα καθήκοντα της ευρωπαϊκής διοίκησης. Γιατί δεν δόθηκε καμία απάντηση στο ερώτημα αν γίνεται να συνεχίζουμε έτσι απλά τον συνηθισμένο δρόμο μας; Παραγνωρίζονται εντελώς τα προβλήματα που δημιουργεί αυτή η προσέγγιση στη διοικητική λειτουργία, στη νομιμότητα της ευρωπαϊκής διοίκησης, καθώς και στον δημοκρατικό έλεγχο.
Εντούτοις, η διεύρυνση της Ένωσης προς τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης έχει μεγάλη σημασία. Υποστηρίζουμε την άποψη των εισηγητών ότι οι διαπραγματεύσεις πρέπει να ξεκινήσουν ταυτόχρονα με όλες τις υποψήφιες χώρες. Επειδή διαφέρουν οι προθεσμίες μέσα στις οποίες οι υποψήφιες χώρες μπορούν να πληρούν τις προϋποθέσεις για την ένταξή τους, θα υπάρξει αυτομάτως ένας είδος διαλογής. Ο αποκλεισμός της Σλοβακίας από τις διαπραγματεύσεις για την ένταξη, μας φαίνεται δικαιολογημένος. Κατά τις πρόσφατες επαφές με μια σλοβακική κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία, κατέστη σαφές ότι το κράτος δικαίου και η κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν εδραιώθηκαν ακόμη στη χώρα κατά τρόπο ικανοποιητικό.
Αλλωστε, μήπως δεν πρέπει σιγά σιγά να διευκρινίζεται πού θα τοποθετηθούν τα γεωγραφικά όρια της Έυρωπαϊκής Ένωσης; Υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθούν σε μερικές χώρες προσδοκίες που δεν θα μπορέσουν ποτέ να υλοποιηθούν. Χώρες όπως η Ρωσία ή η Ουκρανία μπορούν άραγε να ζητήσουν την ένταξη; Δεν πρέπει να καταστεί σαφές στην Τουρκία ότι η ένταξή της στην Ένωση δεν είναι μέσα στις πρακτικές δυνατότητες;
Βλέπουμε με λύπη ότι για μέτρα ανοικοδόμησης διατίθενται στις υποψήφιες χώρες μόνο 45 δις. Ecu. Έχοντας υπόψη τα 230 δις. Ecu που διατίθεται στα σημερινά κράτη μέλη, το ποσόν είναι πάρα πολύ μικρό. Καλούμε το Συμβούλιο και την Επιτροπή να προχωρήσουν σε μια πιο ισορροπημένη κατανομή των πιστώσεων.
Υποστηρίζουμε την πρόταση της Επιτροπής να καθορισθούν οι δαπάνες για την περίοδο 2000-2006, όπως υποστηρίζουμε και την πρόταση να προβλεφθεί ένα μέγιστο όριο για τις δαπάνες της τάξης του 1, 27 %. Δεν θεωρούμε σκόπιμο να υπάρξουν μια σειρά εξαιρέσεων για να ξεφύγουμε από αυτό το ανώτατο όριο.

Lukas
Κύριε Πρόεδρε, ο μακροπρόθεσμος οικονομικός προγραμματισμός πρέπει να λαμβάνει ιδιαίτερα υπ όψη και τις παραμεθόριες περιοχές κατά μήκος των σημερινών εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όχι μόνον οι ίδιοι οι υποψήφιοι για ένταξη, αλλά και οι γειτονικές σ' αυτούς περιοχές θα έπρεπε να προετοιμασθούν για την προς ανατολάς διεύρυνση. Οι αρνητικές συνέπειες που μπορούν να προκύψουν από τις αναμενόμενες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού πρέπει να προληφθούν μέσω ενός ειδικού συστήματος προώθησης. Πρέπει να προβλεφθεί μία ιδιαίτερη προώθηση των παραμεθορίων περιοχών που θα συμπληρώνει την υποστήριξη προς τις εντασσόμενες χώρες. Στις περιοχές των πολύ εκτεταμένων ευρωπαϊκών εξωτερικών συνόρων της Αυστρίας, μεταξύ των κατοίκων επικρατούν δικαιολογημένοι φόβοι ότι από την προς ανατολάς διεύρυνση πιθανόν να προκύψουν οικονομικά μειονεκτήματα. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά λεπτό θέμα, που δεν πρέπει να αγνοηθεί κατά τον συνολικό σχεδιασμό της διεύρυνσης, καθώς και κατά τις αναθεωρήσεις του γεωργικού και του διαρθρωτικού τομέα. Η προς ανατολάς διεύρυνση δεν επιτρέπεται να δημιουργήσει κερδισμένους και χαμένους. Η σκέψη της συνοχής πρέπει να λάβει, με αυτό το πνεύμα, μία νέα διάσταση.
Ένα άλλο ουσιώδες σημείο που δεν πρέπει να παραμεληθεί σε σχέση με τις σχεδιαζόμενες αναθεωρήσεις είναι η διατήρηση του αλπικού χώρου της υπαίθρου. Το τοπίο αυτό, που διαμορφώθηκε κατά την διάρκεια αιώνων από το χέρι του αγρότη, απειλείται από οικονομική καταστροφή και μετανάστευση. Η σημερινή γεωργική πολιτική δεν είναι εφαρμόσιμη στις υψηλότερες περιοχές των Αλπεων και η προώθηση δεν συνεχίζεται. Οι αγρότες των κοιλάδων των Αλπεων είναι η ραχοκοκκαλιά της οικονομικής και πολιτιστικής ζωής μεγάλων περιφερειών ορισμένων κρατών μελών, κυρίως δε της Αυστρίας. Η μερίδα αυτή του πληθυσμού δεν πρέπει να γίνει το θύμα μιας γεωργικής και διαρθρωτικής πολιτικής με εντελώς λανθασμένα κριτήρια. Συνεπώς, είναι απολύτως αναγκαίο, ενόψει της διατήρησης της πολιτιστικής πολυμορφίας και της πολυμορφίας του τοπίου, καθώς και της σταθεροποίησης της θέσης εργασίας του αγρότη, να δημιουργηθεί μία ιδιαίτερη δέσμη στόχων για τον τομέα αυτόν.

Wynn
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ την έκθεση Colom, και όχι στις άλλες. Οφείλω να ομολογήσω ότι σε προηγούμενες συζητήσεις σχετικά με τη διεύρυνση, αποδόθηκαν κάθε είδους χαρακτηρισμοί στα Μέλη της Επιτροπής Προϋπολογισμών. Κάποτε ο κ. Spencer μας θεώρησε ψιλικατζίδες, ενώ ο κ. Titley μας χαρακτήρισε τυράννους της Επιτροπής Προϋπολογισμών. Αυτά τα λένε γιατί επιθυμούμε τη ρεαλιστική προσέγγιση. Εκείνο που αναζητούσαμε, μεταξύ άλλων, να μάθουμε στην προηγούμενη συζήτηση ήταν το τίμημα που είμαστε διατεθιμένοι να καταβάλουμε για τη διεύρυνση. Φαίνεται ότι δίνουμε την εντύπωση ότι είμαστε αντίθετοι στη διεύρυνση ενώ δεν είμαστε. Τα μέλη της Επιτροπής Προϋπολογισμών τασσόμαστε ανεπιφύλακτα υπέρ της διεύρυνσης, αλλά ταυτόχρονα, όπως προείπα, είμαστε πραγματιστές σε ό, τι αφορά τις μελλοντικές ανάγκες μας.
Τα έγγραφα της Ατζέντας 2000 περιλαμβάνουν τις εκτιμήσεις της Επιτροπής σχετικά με το εν λόγω τίμημα. Αν μελετήσετε την έκθεση του κ. Colom και συγκρίνετε το συνολικό ποσό με το ΑΕΠ των κρατών μελών την περίοδο εκείνη, θα μπορούσατε να ισχυριστείτε ότι πρόκειται για αμελητέα ποσότητα. Δεν θα χρησιμοποιήσουμε τον όρο αυτό στις σημερινές δυσχερείς οικονομικές συνθήκες, αλλά τα χρηματικά ποσά για τα οποία συζητούμε δεν είναι σημαντικά. Ωστόσο, το εν λόγω κόστος εξακολουθεί να βαρύνει τους φορολογουμένους και τα κράτη μέλη. Η Επιτροπή συμφώνησε με τα κράτη μέλη ότι η οικονομική πολιτική πρέπει να είναι αυστηρή, αλλά διευκρινίζουμε ότι και το Κοινοβούλιο θα πρέπει να συμφωνήσει με τη φύση των οικονομικών.
Στην ομιλία του, ο κ. Colom παρουσίασε με καταπληκτική ακρίβεια τη θέση της Επιτροπής Προϋπολογισμών. Η έκθεσή του συνιστάται στο Κοινοβούλιο ως λογική προσέγγιση των μελλοντικών εξελίξεων. Ως συντονιστής της Σοσιαλιστικής Ομάδας, πιστεύω ότι η έκθεση αυτή δεν πρέπει να τροπολογηθεί. Πρέπει να ψηφιστεί χωρίς καμία προσθήκη. Δεν πρέπει να προσπαθήσουμε να ασκήσουμε διαρθρωτική, γεωργική ή άλλη πολιτική μέσω της έκθεσης. Η έκθεση πρέπει να εκληφθεί στις πραγματικές διαστάσεις της: σαν ξίφος που πετυχαίνει κατευθείαν τον στόχο, και όχι σαν σπάθα της οποίας πρέπει να μειώσουμε το βάρος με άσκοπες τροπολογίες. Αν και πιστεύω ότι δεν πρέπει να τροπολογηθεί, αναγνωρίζω ότι ενδέχεται να μην εισακουστώ. Για τον λόγο αυτό, η Ομάδα μας θα υποστηρίξει τις εξής τέσσερις τροπολογίες: 2, 26, 27 και 28. Εκτιμούμε ότι δεν αφαιρούν τίποτα από την έκθεση. Αντιθέτως, εκείνη διατηρεί την ουσία της και οι συγκεκριμένες τροπολογίες δεν είναι περιττές.
Η έκθεση αυτή δεν πρόκειται να ξεχαστεί σε κάποιο συρτάρι. Θα εξεταστεί σε βάθος από το Συμβούλιο και την Επιτροπή, και θα μάθουν επακριβώς το σημείο εκκίνησης του Κοινοβουλίου, όταν συμφωνήσουν στη μελλοντική χρηματοοικονομική προοπτική. Η δική μας προσέγγιση διαφέρει από της Επιτροπής, και θα πρέπει να καταστήσουμε ένα ή δύο σημεία εντελώς σαφή. Πρέπει να διευκρινίσουμε ότι, όπως ορίζεται στην επεξηγηματική δήλωση, δεν θα υπάρξει καμία χρηματοοικονομική προοπτική χωρίς διοργανική συμφωνία. Η χρηματοοικονομική προοπτική που θα εγκριθεί μονομερώς από το Συμβούλιο δεν θα είναι με κανένα τρόπο δεσμευτική για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τούτο δεν θα ωφελήσει κανέναν.
Η έκθεση Colom αποδεικνύει ότι είναι απαραίτητο για το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο να καταλήξουν σε διοργανική συμφωνία και σε συμφωνία για τη χρηματοοικονομική προοπτική. Αν το επιτύχουμε, τότε η διεύρυνση θα είναι πολύ ευκολότερη. Η διαδικασία θα εξελιχθεί πολύ πιο ομαλά. Η έκθεση αυτή αξίζει πράγματι να μελετηθεί και να υποστηριχθεί. Όσοι κάνουν αυτόν τον κόπο, θα δουν το Κοινοβούλιο στην καλύτερη φάση του.

Garriga Polledo
Κύριε Πρόεδρε, όλοι γνωρίζουμε πως η Ευρωπαϊκή Ένωση περνάει μια κρίσιμη στιγμή, η οποία, αν επιτύχουμε, θα μας επιτρέψει να δημιουργήσουμε μια περιοχή ειρήνης, δημοκρατίας και οικονομικής ελευθερίας και ανάπτυξης άνευ προηγουμένου. Πρόκειται, όντως, για μια ιστορική ευκαιρία την οποία δεν μπορούμε να αφήσουμε ή να μην εκμεταλλευτούμε, όπως έχουν ήδη πει οι εισηγητές κ.κ. Barσn και Colom.
Είναι προφανές πως εμείς οι Ισπανοί είμαστε ίσως πιο ευαίσθητοι μπροστά σε αυτήν την πρόκληση από ότι άλλοι ευρωπαίοι πολίτες, εφόσον υπήρξαμε οι τελευταίοι πολίτες της Ένωσης που πέρασαν από ένα μοναρχικό καθεστώς στην δημοκρατία, ήδη εδώ και 20 χρόνια. Έχουμε λοιπόν πιο πρόσφατο στην μνήμη μας το τι σημαίνουν οι εξής δύο φιλοδοξίες: η προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η παγίωση ενός συστήματος δημοκρατικών ελευθεριών. Για αυτόν τον λόγο, συμμεριζόμαστε, περισσότερο από όλους, την ευθύνη να αφήσουμε να περάσουν στο σπίτι μας αυτούς που μας χτυπούν την πόρτα. Και αυτή η ευθύνη εξαρτάται μόνο από την υποχρέωση που έχουν οι υποψήφιες χώρες να πληρούν τα πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης, δηλαδή, ένα σταθερό πολιτικό σύστημα, σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προστασία των μειονοτήτων.
Θα ήταν άδικο να κάνουμε διακρίσεις ανάμεσα στις υποψήφιες χώρες εφόσον καμία από αυτές δεν πληροί τα οικονομικά κριτήρια, και θα προκαλούσαμε ανεπανόρθωτες οικονομικές ζημίες όντας, επιπλέον, συνυπεύθυνοι για τις ζημίες και τις πολιτικές αστάθειες που θα προκαλούσε αυτός ο αποκλεισμός. Ας αφήσουμε λοιπόν κάθε χώρα να ορίσει, ανάλογα με τις προσπάθειές της, τον δικό της ρυθμό προς την προσχώρηση. Ο επίτροπος Van den Broek έλεγε πως επιτρέποντας αυτές τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις θα μπορούσε να προκληθεί σύγχυση στις υποψήφιες χώρες. Λοιπόν, εμείς πιστεύουμε πως αυτή η σύγχυση, αν υπάρξει, θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα της ανικανότητάς τους να εκπληρώσουν τις προϋποθέσεις και ουδέποτε αποτέλεσμα μιας πολιτικής απόφασης.
Λοιπόν τώρα, κύριε Πρόεδρε, η Ένωση που θα προσφέρουμε στις υποψήφιες χώρες δεν πρέπει να είναι κατώτερης ποιότητας από αυτήν που όλοι χαιρόμαστε σήμερα. Αύριο, για να μην πάμε πιο μακριά, αυτό το Κοινοβούλιο θα εκδώσει μια σημαντική γνώμη σχετικά με τα προβλήματα που ένα ελλιπές δημοσιονομικό πλαίσιο μπορεί να προκαλέσει στην διαδικασία διεύρυνσης της Ένωσης, στην εμβάθυνση της εσωτερικής αγοράς, στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση και, κυρίως, στην συνοχή, τον πραγματικό θεμέλιο λίθο της ευρωπαϊκής οικοδόμησης.
Η συναίνεση που χαρακτήριζε τις συζητήσεις της έκθεσης Colom, τόσο στην Επιτροπή Προϋπολογισμών καθώς και στις πολιτικές ομάδες, αποτελεί την καλύτερη ένδειξη ότι αυτό το Κοινοβούλιο αισθάνεται την ευθύνη να παρέχει στην Ένωση ένα σταθερό, επαρκές πλαίσιο χρηματοδότησης, το οποίο να καλύπτει τα επτά χρόνια που θα διαρκέσουν οι επόμενες δημοσιονομικές προοπτικές. Αυτή η συναίνεση όμως δεν πρέπει να καλύπτει τα προβλήματα τα οποία υποβόσκουν στην Ατζέντα 2000. Για παράδειγμα, μια χρηματοδότηση της Ένωσης η οποία θα ρίχνει το δημοσιονομικό βάρος της διεύρυνσης στην συνοχή δεν θα ήταν μια αλληλέγγυα χρηματοδότηση και, επομένως, πλήρως ανοιχτή σε ενστάσεις από τις πολιτικές εξουσίες. Μια χρηματοδότηση η οποία δεν λύνει την απειλή μιας δημοσιονομικής κρίσης μπροστά στην ανεπάρκεια των πόρων που προορίζονται για την χρηματοδότηση των κοινοτικών πολιτικών μια διευρυμένης Ευρώπης, θα ήταν μια δημοσιονομική πρόταση καταδικασμένη να αποτύχει. Και τέλος, μια πρόταση χρηματοδότησης η οποία ως πρωταρχικό στόχο έχει να εξασφαλίσει τον περιορισμό των κατηγοριών δαπανών, στο δημοσιονομικό της πλαίσιο, στο ανυπέρβλητο όριο του 1, 27 %, είναι μια πρόταση η οποία μπορεί να υποβαθμίσει, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, την ποιότητα όλων των κοινοτικών πολιτικών.
Παρ' όλα αυτά, αποδεχόμαστε με ελπίδες την Ατζέντα 2000 γιατί αποτελεί μια σοβαρή προσπάθεια παροχής σταθερότητας στην διεύρυνση, και ελπίζουμε πως, στην διαδικασία διαπραγματεύσεων η οποία αρχίζει τώρα, θα επιλύσουμε όλοι μαζί τα προβλήματα που περιέγραψα εν συντομία.

Hyland
Κύριε Πρόεδρε, οι επιπτώσεις της Ατζέντας 2000 είναι πολύ σημαντικές για τη χώρα μου, την Ιρλανδία. Αναμφισβήτητα, οποιαδήποτε προσαρμογή ή απόσυρση κονδυλίων θα αποβεί καταστρεπτική για την ιρλανδική οικονομία, και θα υπονομεύσει τα επιτεύγματα που σημειώσαμε προσφάτως. Σήμερα το βράδυ, αν και χαιρετίζω την παρουσίαση της Ατζέντας 2000 εκ μέρους της Επιτροπής, εξακολουθώ να είμαι πεπεισμένος σχετικά με ορισμένες πτυχές των δημοσιονομικών επιπτώσεων.
Χάρη στην οικονομική επιτυχία που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια, η Ιρλανδία τείνει να φθάσει το όριο του 75 % του μέσου κατά κεφαλή ΑΕΠ. Συνεπώς, υπάρχει πολύ έντονη ανησυχία για τις επιπτώσεις στην ιρλανδική οικονομία και την κατάσταση της απασχόλησης ειδικότερα, που απορρέει από την απώλεια του καθεστώτος του Στόχου 1. Για τον λόγο αυτό, είναι ζωτικής σημασίας η οποιαδήποτε χρηματοοικονομική προσαρμογή να πραγματοποιηθεί σταδιακά κατόπιν προσεκτικού σχεδιασμού. Με άλλα λόγια, θα πρέπει να εφαρμοστούν άρτια δομημένες συμφωνίες μετάβασης που να εξασφαλίζουν ομαλό οικονομικό εγκλιματισμό για την ιρλανδική οικονομία.
Επιπροσθέτως, υπάρχουν περιοχές στην Ιρλανδία, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής Midland, που εξακολουθούν να υπολοίπονται κατά πολύ του ευρωπαϊκού μέσου όρου σε ό, τι αφορά την απασχόληση και την οικονομική ανάπτυξη. Είναι πολύ σημαντικό οι περιοχές αυτές να διατηρήσουν το καθεστώς του Στόχου 1, αν πρόκειται να φθάσουν στο ίδιο επίπεδο ανάπτυξης με άλλες περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στο συνολικό πλαίσιο της ΕΕ, η Ιρλανδία είναι η μόνη χώρα που βασίζεται εξ ολοκλήρου στη γεωργία, η οποία αποτελεί έναν από τους θεμέλιους λίθους της ιρλανδικής οικονομίας. Η Κοινή Γεωργική Πολιτική εξυπηρέτησε πολύ την Ιρλανδία κατά το παρελθόν και, ενώ αναγνωρίζουμε ότι είναι προς το συμφέρον μας η ευρωπαϊκή γεωργία να καταστεί πιο ανταγωνιστική στην παγκόσμια αγορά, υπάρχουν πολύ διακιολογημένες ανησυχίες για τις συνέπειες της μελλοντικής μεταρρύθμισης της ΚΓΠ.
Η μεταρρύθμιση πρέπει να συντελεστεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλίζει ότι τα συμφέροντα των κρατών μελών λαμβάνονται υπόψη τηρουμένων όλων των αναλογιών και, κυρίως, ότι τα συμφέροντα των αγροτών και των γεωργικών κοινοτήτων καθίστανται πλήρως σεβαστά. Πρωτίστως, τέλος, πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι θα λάβουμε εγγυημένη αποζημίωση για οποιαδήποτε μείωση στην υποστήριξη αγοράς.

Teverson
Κύριε Πρόεδρε, με τη διεύρυνση, για μία ακόμη φορά, το ευρωπαϊκό όραμα επαναπατρίζεται με πολλούς τρόπους. Για μία ακόμη φορά αγωνιζόμαστε για την ειρήνη, τη δημοκρατία και την ασφάλεια, αυτή τη φορά για τις περιοχές της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Σε σχέση με τα δεδομένα που ίσχυαν πριν από 40 χρόνια, επήλθε σημαντική αλλαγή. Οι ευρωπαίοι πολίτες βαριούνται, δεν έχουν έμπνευση και η αποστολή της οικοδόμησης της νέας Ευρώπης τους γοητεύει ελάχιστα.
Το αποτέλεσμα είναι κατά κύριο λόγο πρακτικής φύσης με την έννοια ότι θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι δεν υπάρχει διάθεση για επιπλέον φορολογία. Σε αυτό έγκειται εν πολλοίς η ειρωνεία της νομισματικής ένωσης. Καθιστώντας επιβεβλημένη την ικανοποίηση των κριτηρίων του Μάαστριχτ σε ό, τι αφορά την ΟΝΕ, προσφέρουμε τη δυνατότητα πρωτοφανούς ενότητας στα κράτη μέλη, πράγματι, αλλά ουσιαστικά θέτουμε σε κίνδυνο την ένταξη των νέων μελών λόγω της δημοσιονομικής στενότητας που επιβάλλεται στην Ευρώπη.
Συνεπώς, πιστεύω ότι το όριο του 1, 27 % είναι πολύ ρεαλιστικό, αλλά για να το επιτύχουμε, πράγμα που είναι απαραίτητο, πρέπει να υλοποιηθούν πραγματικές εσωτερικές μεταρρυθμίσεις. Δεν πρέπει να απομακρυνθούμε από τα κριτήρια αυτά. Επομένως, όντως, η διατήρηση του 1, 27 % πρέπει να παραμείνει σταθερός στόχος, αλλά δεν πρέπει να αποβεί ανυπέρβλητο φράγμα που θα αποτρέπει τη διεύρυνση.
Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στην Τουρκία. Προσωπικά, ενδιαφέρομαι πάρα πολύ για το ζήτημα αυτό. Θεωρώ ότι η Σύνοδος Κορυφής της Κοπεγχάγης έθεσε τις βασικές αρχές για την ένταξη, οι οποίες ήταν πολύ σαφείς: δημοκρατία, κράτος δικαίου, ανθρώπινα δικαιώματα και σεβασμός των μειονοτήτων. Κατά την άποψή μου, δεν πρέπει να γίνονται διακρίσεις μεταξύ της Τουρκίας και των άλλων κρατών που προσπαθούν να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν πρέπει να υπάρχουν διακρίσεις, δεν είναι απαραίτητες. Όπως συμβαίνει με όλες τις υποψήφιες χώρες, η υποψηφιότητα τηςΤουρκίας πρέπει να εγκριθεί ή να απορριφθεί βάσει των ίδιων αυτών κριτηρίων.

Svensson
Κύριε Πρόεδρε, είναι στην πραγματικότητα απίστευτο το ότι η Ένωση καταπιάνεται με αυτό το πολιτικό πρόγραμμα μαμούθ, τόσο άσχημα προετοιμασμένη και με όχι καλές βάσεις. Δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία ανάλυση κόστους. Δεν υπάρχει καμία συνολική αντίληψη για την πολιτική του προϋπολογισμού. Δεν υπάρχει καμία ανάλυση των αποτελεσμάτων στα σημερινά κράτη μέλη. Δεν υπάρχει καμία ανάλυση των κοινωνικών επιπτώσεων, ή τι συνεπάγεται το έντονα αυξημένο κόστος των τροφίμων για τους λαούς της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Τίθενται αυταρχικές απαιτήσεις να υποταχθούν οι χώρες σ' ολόκληρο το κοινοτικό κεκτημένο, απαιτήσεις οι οποίες μεταξύ άλλων θα συνεπάγονταν αρνητικές επιπτώσεις για ορισμένες περιβαλλοντικές διατάξεις σε κάποιες από τις αιτούμενες ένταξη χώρες.
Πρέπει να αναρωτηθεί κανείς: Πιστεύουν πράγματι στα ηγετικά όργανα της ΕΕ ότι μπορεί να έχουν 25 χώρες σε μία υπερεθνική γιγαντιαία οργάνωση η οποία ασχολείται με όλους σχεδόν τους πολιτικούς τομείς που γενικά υπάρχουν; Το μόνο συνετό είναι, το οποίο πρέπει κανείς να δει, μία διακρατική οργάνωση που επικεντρώνεται σε κάποια από τα μεγάλα πανευρωπαϊκά προβλήματα και υλοποιεί, αντίθετα, μία αντίστοιχη μεταφορά και αποκέντρωση μιας σωρείας άλλων ζητημάτων στην εθνικού επιπέδου αρμοδιότητα.

Nicholson
Κύριε Πρόεδρε, οι προτάσεις που υποβλήθηκαν ενώπιόν μας σήμερα το βράδυ και υποβάλλονται τους τελευταίους μήνες, πρόκειται να αλλάξουν δραματικά την Ευρωπαϊκή Ένωση που γνωρίζαμε και να δημιουργήσουν τεράστιες ευκαιρίες για τα επόμενα χρόνια, ακόμη και δεκαετίες.
Είμαι πεπεισμένος ότι πρέπει να προχωρήσουμε πολύ προσεκτικά. Θα είναι ασυγχώρητο αν, με τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ενθάρρυνση άλλων χωρών να ενταχθούν σε αυτή, επιτείνουμε την αυξημένη αποστροφή που παρατηρείται στα σημερινά κράτη μέλη. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι χώρες που θα ενταχθούν στην ΕΕ, έχουν διαγάγει μακρά προκαταρκτική περίοδο, ώστε να μπορούν να αναπτυχθούν με γνώμονα τα πρότυπα που θα τους επιβάλλουμε. Δεν πρέπει να βιάσουμε το ρυθμό προόδου. Μια τέτοια πολιτική δεν θα ήταν επιτυχής και σίγουρα θα απέβαινε καταστρεπτική.
Με ενδιαφέρουν έντονα οι δημοσιονομικές επιπτώσεις της διεύρυνσης και οι συνέπειες που θα επιφερέρει στις περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το μέλλον της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και την ίδια την ύπαρξη της δομής που έχει η αγροτική οικογένεια.
Καμία πρόταση δεν θα πρέπει να αναμένεται ότι θα ενέχει λιγότερο κόστος οποιαδήποτε στιγμή μελλοντικά. Είναι απαραίτητος ο εξονυχιστικός δημοσιονομικός έλεγχος, προκειμένου να προχωρήσουμε περαιτέρω. Θεωρώ ότι οι εν λόγω προτάσεις θα αλλάξουν και θα αναπτυχθούν τα επόμενα δύο ή τρία χρόνια, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι χρειαζόμαστε σταθερότερες προτάσεις από την Επιτροπή σχετικά με τη μεταρρύθμιση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής. Πρέπει να υπάρξει ευρύτερη διαβούλευση πριν ακολουθήσουμε ακόμη περισσότερο τη γνωστή οδό.
Θα ήθελα να γίνω σαφέστερος, κύριε Πρόεδρε. Αν και τάσσομαι ανεπιφύλακτα υπέρ της αρχής της διεύρυνσης, πιστεύω ότι υπάρχουν ορισμένοι που θέλουν να επιτύχουν τον στόχο αυτό χωρίς να αναγνωρίζουν τις πραγματικές διαστάσεις των σημαντικών προβλημάτων που θα δημιουργήσει η διεύρυνση στα σημερινά κράτη μέλη. Αυτή η πρόκληση μας αφορά όλους.

Moretti
Κύριε Πρόεδρε, εγώ αντιπροσωπεύω στο Κοινοβούλιο τη Λίγκα του Βορρά για την ανεξαρτησία της Παδανίας, εκείνου του πολυπληθούς έθνους αυθεντικής ιστορίας, που σήμερα αγωνίζεται για την απελευθέρωσή του από τον συγκεντρωτισμό του ιταλικού κράτους της Ρώμης. Ήδη το προοίμιό μου δείχνει την πρόθεση της Παδανίας να αποδεχθεί θετικά στην Ένωση τα νέα έθνη. Είμαστε πεπεισμένοι ότι η Ένωση οφείλει να προωθήσει ταυτόχρονα δυο σημαντικούς στόχους: ο πρώτος αφορά τη δημιουργία της Ευρώπης με δημοκρατικά όργανα, που ισοδυναμεί με Κοινοβούλιο εφοδιασμένο με το δικαίωμα της ελεύθερης νομοθέτησης και θεμελιωμένο στους λαούς που αποτελούν την κινητήρια δύναμη της δημοκρατίας, πριν ολοκληρωθεί το σχέδιο των αφεντικών των εθνικών κρατών για τον αφανισμό των λαών και την παράδοση της Ευρώπης στην αμερικανική παγκόσμια κυριαρχία.
Ο δεύτερος στόχος είναι η διεύρυνση της Δυτικής Ευρώπης προς στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ώστε να επιτευχθεί αφενός η υλοποίηση κρατικής πραγματικότητας βασισμένης στη δημοκρατία και στους λαούς, αφετέρου η παρεμπόδιση του σχεδίου παγκόσμιας διπολικής πραγματικότητας που αντιτάσσεται στο πνεύμα ειρήνης και ανάπτυξης ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Η Παδανία και το συντακτικό κοινοβούλιό της καλωσορίζουν σήμερα τα νέα κράτη μέλη και εύχονται την από κοινού οικοδόμηση της πραγματικής Ευρώπης των λαών, σε αντίθεση με την Ευρώπη των εμπόρων.

Bιrθs
Kύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, αποφαινόμενοι σήμερα σχετικά με την Ατζέντα 2000, αποφαινόμαστε σχετικά με τη μελλοντική γεωγραφία της Ένωσής μας, επειδή σήμερα έχουμε την ευκαιρία να ενώσουμε την Ευρώπη. Μετά από την πτώση του τείχους του Βερολίνου, πρέπει να καθορίσουμε το πολιτικό μας σχέδιο και να μάθουμε σήμερα ποιά είναι τα σύνορά μας. Πράγματι, η διεύρυνση αυτή δεν μοιάζει με οποιαδήποτε διεύρυνση, παρά με κάτι πολύ περισσότερο, μοιάζει, εκτός ορισμένων εξαιρέσεων, με ολοκλήρωση, γεγονός που απαιτεί εκ μέρους μας εξέταση του συνολικού σχεδίου.
Προκειμένου κανείς να μην έχει την εντύπωση ότι βαδίζουμε προς μεγαλύτερη διάλυση ή ότι όσοι εξυπηρετηθούν πρώτοι θα είναι ίσως και οι πλέον κερδισμένοι, είναι απαραίτητες δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, να αποδώσουμε στην Ευρωπαϊκή Διάσκεψη όλη τη σημασία της, με τη συμμετοχή σε αυτή των δεκαπέντε συν των δώδεκα, περιλαμβανομένης δηλαδή και της Τουρκίας, και να μπορέσουμε στο πλαίσιο της εν λόγω διάσκεψης να συζητήσουμε όλα τα θέματα, δηλαδή και την οικονομική συνεργασία, τα έργα κοινού ενδιφέροντος, κυρίως ό, τι αφορά τα μεγάλα έργα υποδομής σε ευρωπαϊκή κλίμακα, ή, για να περιορισθούμε σε κάποια παραδείγματα, το θέμα της πυρηνικής ασφάλειας. Στη συνέχεια, δεύτερη προϋπόθεση είναι να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις για καθεμία από τις υπόλοιπες υποψήφιες χώρες το συντομότερο δυνατόν, θα έλεγα μάλιστα να μη χαθεί ούτε μια ημέρα, πέραν της πρότασης της Επιτροπής, χωρίς να περιμένουμε την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου των διαπραγματεύσεων.
Ωστόσο, παράλληλα με τη σημερινή διεύρυνση της Ένωσής μας πρέπει να αναρωτηθούμε και για τις επιπτώσεις της. Εντούτοις, για τους εισερχόμενους η διεύρυνση αυτή θα αποτελέσει επιτυχία μόνο εάν αποτελεί επιτυχία και για τα σημερινά μέλη της Ένωσης. Από την άποψη αυτή, λοιπόν, πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να θέσουμε τρεις προϋποθέσεις: κατ'αρχάς, είναι προφανές ότι το θέμα του κόστους δεν έχει τεθεί με σαφήνεια. Μας λένε βέβαια 1, 27 %, αλλά το ερώτημα είναι εάν είναι λογικό. Ας θυμηθούμε, για παράδειγμα, τους όρους της διεύρυνσης με την είσοδο στην Ένωση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Είχαμε καθορίσει το τίμημα. Δεδομένου ότι η διεύρυνση έχει κάποιο κόστος, θα πρέπει να ορίσουμε πώς θα το αντιμετωπίσουμε.
Τη δεύτερη προϋπόθεση αποτελεί, προφανώς, το θεσμικό ζήτημα. Πρέπει να ανοίξουμε το δρόμο αμέσως από τον προσεχή Δεκέμβριο, αμέσως από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ΙΙ του Λουξεμβούργου, καθώς γνωρίζουμε ότι η θεσμική μεταρρύθμιση είναι εξ ορισμού χρονοβόρα, και δύσκολη, και μόλις γευθήκαμε την πικρή εμπειρία που συνεπάγεται. Εάν επιθυμούμε τη διεύρυνση πρέπει να ανοίξουμε το δρόμο της θεσμικής μεταρρύθμισης, αμέσως από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου, χωρίς να περιμένουμε το τέλος της διαδικασίας επικύρωσης της Συνθήκης του Αμστερνταμ, διαφορετικά θα μας πουν ότι είναι πάρα πολύ αργά, καθώς οι χώρες αυτές περιμένουν και δεν μπορούμε να αρνηθούμε. Αναφέρομαι δε σε θεσμική μεταρρύθμιση και όχι σε απλή αναδιαμόρφωση υπό την έννοια της συνθήκης του Αμστερνταμ. Ναι πιστεύουμε ότι προϋπόθεση της διεύρυνσης πρέπει να είναι μια πραγματική θεσμική μεταρρύθμιση. Κατά τη γνώμη μου, η εν λόγω μεταρρύθμιση περιλαμβάνει τουλάχιστον τρία στοιχεία: σίγουρα τις σταθμίσεις, τη σύνθεση της Επιτροπής, την αύξηση της ειδικής πλειοψηφίας της συναπόφασης, καθώς επίσης το θέμα της μεθόδου κατάρτισης και του άρθρου Ν και το θέμα του δημοκρατικού ελέγχου της ΟΝΕ.
Τέλος, η τρίτη προϋπόθεση με την οποία και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, συνίσταται στην υποχρέωσή μας να καθορίσουμε το πολιτικό μας σχέδιο, δηλαδή το κοινοτικό κεκτημένο, καθώς και ένα σχέδιο στον τομέα της άμυνας. Σας βεβαιώνω ότι για το πολιτικό σχέδιο της Ένωσης δεν αρκεί η αγορά. Επιθυμούμε μία πολιτική ένωση και μία επιτυχημένη διεύρυνση.

Viola
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα πρώτα απ' όλα να εκφράσω την ένθερμη εκτίμησή μου για τις υπό συζήτηση εκθέσεις, με ειδική μνεία σε εκείνη του συναδέλφου κ. Colom i Naval εξ ονόματος της Επιτροπής Προϋπολογισμών, λόγω της ειλικρινούς αντιμετώπισης των προβλημάτων που θεωρώ πρωταρχικής σημασίας, όπως της αναγνώρισης, σε όλες τις χώρες που ζήτησαν την προσχώρηση, του δικαιώματος ταυτόχρονης έναρξης των διαπραγματεύσεων, με την πάγια προϋπόθεση ότι ο ρυθμός και η ολοκλήρωσή τους θα εξαρτηθούν από την ικανότητα προσαρμογής των υποψήφιων χωρών στις συνθήκες και στις ρήτρες της προσχώρησης. Είναι επίσης θετική, στο πλαίσιο αυτό, η εκδήλωση ενδιαφέροντος για εμπεριστατωμένη αντιμετώπιση του ζητήματος της υποψηφιότητας της Τουρκίας.
Συμμερίζομαι απόλυτα επίσης την ανάγκη ενδεδειγμένων θεσμικών μεταρρυθμίσεων, ενόψει μάλιστα τόσο αισθητά διευρυμένης Ευρώπης. Το θεσμικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε από τη Συνθήκη του Αμστερνταμ μας παραδίνει επί του προκειμένου μια Ευρώπη παράλυτη ως προς τις διαδικασίες απόφασης, που μοιάζει όλο και περισσότερο με μεγάλη αγορά παρά με την Ευρώπη που οραματίστηκαν οι πατεράδες μας και αυτό το Κοινοβούλιο.
Σχετικά με τις δημοσιονομικές πτυχές της διεύρυνσης, δεν μπορούμε παρά να τονίσουμε ότι οι περιοριστικές πολιτικές εξυγίανσης του προϋπολογισμού, που υπομένουν τα κράτη μέλη ενόψει της νομισματικής ένωσης, οδήγησαν στην παράδοξη αντίληψη της σχεδόν ανώδυνης, από δημοσιονομικής άποψης, υλοποίησης του μεγαλόπνοου πολιτικού σχεδίου της διεύρυνσης. Από το γεγονός αυτό πηγάζει η απαίτηση του απαραβίαστου του ανωτάτου ορίου των ιδίων πόρων μέχρι το 2006. Είμαι πεπεισμένος ότι η υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος θα επιτρέψει την αναζωπύρωση εκείνης της διαδικασίας ανάπτυξης και αύξησης, που σήμερα γνωρίζει αισθητή επιβράδυνση, ενώ, ταυτόχρονα, θα μπορέσει να οδηγήσει στην αναθεώρηση των δημοσιονομικών προοπτικών, στα πλαίσια της απαιτούμενης, από την υπό συζήτηση έκθεση, ενδιάμεσης επανεξέτασης.
Το προαναφερόμενο απαραβίαστο του 1, 27 τοις εκατό συνεπάγεται την ανάγκη χρηματοδότησης της διεύρυνσης με τη συμπίεση, είτε της αγροτικής πολιτικής είτε της πολιτικής της συνοχής. Η τελευταία επωμίζεται ουσιαστικά τις επιβαρύνσεις της διεύρυνσης κατόπιν της επιλογής της Επιτροπής, από την οποία διαχωρίζω κάθετα τη θέση μου, με την πεποίθηση ότι η στρατηγική αυτή οδηγεί σε περαιτέρω αποδυνάμωση των αναπτυσσόμενων περιφερειών της Ευρώπης. Το αποδεικνυει το γεγονός ότι το 0, 46 τοις εκατό του κοινοτικού ΑΕγχΠ, που στο Εδιμβούργο προορίζεται για την προσχώρηση των 15, θα μειωθεί το 2006 στο 0, 39 τοις εκατό, πάντα σχετικά με τα σημερινά κράτη μέλη.
Συνεπώς, για τη διασφάλιση της αλληλεγγύης μεταξύ των περιφερειών της Ευρώπης και της ουσιαστικά ισορροπημένης ανάπτυξής τους, ήδη από την τωρινή φάση σχεδιασμού των νέων διαρθρωτικών ταμείων οφείλουμε να χαράξουμε πολιτικές και πρωτοβουλίες για την αποτροπή του κινδύνου αποκλεισμού από την πολιτική της συνοχής, στις αρχές της επόμενης χιλιετίας, της μεγάλης πλειοψηφίας των αναπτυσσόμενων περιφρειών της Ένωσης.
Συνεπώς, με αφορμή τον ίδιο τον τίτλο της Ατζέντας 2000, προβάλλει η ανάγκη θετικής απάντησης στη διεύρυνση της Ένωσης, με την προϋπόθεση να δημιουργηθούν οι ανύπαρκτες σήμερα συνθήκες για ισχυρότερη Ένωση, τόσο στον θεσμικό όσο και στο δημοσιονομικό τομέα.

Giansily
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί μου συνάδελφοι διασωθέντες από τον "διατροφικό αποδεκατισμό» η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τις δέκα νέες χώρες αποτελεί για την Ευρώπη, μαζί με την υλοποίηση του ενιαίου νομίσματος, το μείζον γεγονός του τέλους του 20ού αιώνα, την έλευση της μεγάλης Ευρώπης.
Η διεύρυνση, η διαδικασία της οποίας πρόκειται να εκκινηθεί σε μία δύσκολη και σκληρή περίοδο ανεργίας και ενδοιασμών, αποτελεί μια ιστορική ευκαιρία, αλλά και μία πραγματική πρόκληση. Είναι γεγονός ότι η αναγκαιότητά της δεν θα μπορούσε να αμφισβητηθεί. Η Ευρώπη καλείται πράγματι να αναπτυχθεί και να ενωθεί, επειδή, χωρίς κάποια πρόοδο προς αυτή την κατεύθυνση, δεν θα μπορεί να αποκτήσει τη σημαντική θέση στην οποία στοχεύει επί της διεθνούς σκηνής, ούτε το ρόλο που προτίθεται να παίξει σε αυτή, καταδικάζοντας η ίδια τον εαυτό της σε στασιμότητα.
Το πρόβλημα είναι άλλο, συνίσταται στις προϋποθέσεις και τα μέσα, και δεν πρέπει να συγκαλύπτει τη μεγάλη δυσκολία αυτής της διεύρυνσης. Η διεύρυνση πρέπει να εξετάζεται από την άποψη του δημοσιονομικού κόστους, και η θέληση για διεύρυνση διαφέρει από τη θέληση να πληρώσουμε το τίμημά της. Θα παραδεχθώ ότι η στάση του Συμβουλίου, που, προς στιγμή τουλάχιστον, επιθυμεί μια διεύρυνση σε μειοδοσία, δεν παύει να προκαλεί ανησυχία. Ήδη ακούμε να κοινολογείται ότι, όποιο κι αν είναι το κόστος της διεύρυνσης, το ανώτατο όριο του 1, 27 % του ΑΕγχΠ είναι απαράβατο και θα πρέπει να παραμείνει. Με άλλα λόγια, θα πρέπει να καθορίσουμε το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο και το στόχο σταθεροποίησης των κοινοτικών δαπανών, και τούτο σύμφωνα με τις εθνικές δημοσιονομικές ισορροπίες. Ορισμένες αντιπροσωπείες στο πλαίσιο του Συμβουλίου χαρακτηρίζουν ακόμα και θεωρητική κάθε συζήτηση ενδεχόμενης αύξησης του ανώτατου ορίου του ΑΕγχΠ. Αναρωτιέμαι, συνεπώς, από πού θα πάρουμε τα χρήματα χωρίς νέες δημοσιονομικές προοπτικές και απαγορεύοντας οποιαδήποτε ανατίμηση του ανώτατου ορίου του ΑΕγχΠ.
Ας μη γελιόμαστε. Εάν ακολουθήσουμε το Συμβούλιο, τα χρήματα θα εξευρεθούν από τις κοινές πολιτικές, μέσω μεταρρύθμισης και προσαρμογής τους στο όνομα της αλληλεγγύης και των νέων αναγκών. Αναφέρομαι εδώ στα διαρθρωτικά ταμεία, στα ταμεία συνοχής και κυρίως στην κοινή γεωργική πολιτική, εξιλαστήριο θύμα με προορισμό τη δημοσιονομική αλληλεγγύη, όπως είχαμε τη δυνατότητα να το διαπιστώσουμε την προηγούμενη εβδομάδα κατά τη τριμερή συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 1998, καθώς για τους αγρότες η αλληλεγγύη είναι συνήθως συνώνυμο της θυσίας. Διερωτώμαι έως ποίου σημείου μπορούμε, πράγματι, να προχωρήσουμε στην εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται για την ΚΓΠ: μήπως προγραμματισμό γενικής μείωσης των τιμών και μέγιστη κατάργηση των αντισταθμιστικών ενισχύσεων, για να μη διακυβεύσουμε την κατάσταση των αγροτών, η οποία βρίσκεται συχνά στα όρια της επιβίωσης; Μία διεύρυνση υπό προϋποθέσεις αβάστακτες για τη γεωργία θα ήταν απαράδεκτη.
Διεύρυνση σημαίνει κατάλληλο δημοσιονομικό πλαίσιο για τη διεύρυνση, και το δημοσιονομικό αυτό πλαίσιο, όπως πολύ σωστά υπογράμμισε ο εισηγητής Joan Colom I Naval, δεν έχει καταρτισθεί ακόμα. Όλες οι αμφιβολίες όσον αφορά τις προϋποθέσεις της μελλοντικής χρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πραγματικά καίριο θέμα των προβλεπόμενων μεταρρυθμίσεων, κάθε άλλο παρά έχουν αρθεί. Το περιεχόμενο των μεταρρυθμίσεων των κοινών πολιτικών θα καθορισθεί σε μεγάλο βαθμό από τη διατήρηση ή την υπέρβαση του ανώτατου ορίου του 1, 27 % του ΑΕγχΠ. Ναι, η διεύρυνση πρέπει να αποτελεί παράγοντα ανάπτυξης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ναι, η διεύρυνση πρέπει να αποτελεί παράγοντα θεσμικής προόδου, αλλά η διεύρυνση πρέπει παράλληλα να στοχεύει και στην αποφυγή της κατάρρευσης των υφιστάμενων πολιτικών, για να μην πούμε στην εδραίωσή τους.
Η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να σημαίνει και εμβάθυνση των πολιτικών της. Θα χρειασθεί μία νέα διοργανική συμφωνία και αναθεώρηση των δημοσιονομικών προοπτικών. Το δε ανώτατο όριο ΑΕγχΠ των ιδίων πόρων θα πρέπει να εξετασθεί σε συνάρτηση με τις δημοσιονομικές ανάγκες της Ένωσης και σύμφωνα με τους στόχους της. Ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δεχθεί η ομάδα μας ότι η διεύρυνση χρησιμεύει ως πρόσχημα της κατ'αρχήν αποδοχής μιας αυτόματης αναθέωρησης των δημοσιονομικών προοπτικών ή μιας μη ελεγχόμενης έκρηξης των ιδίων πόρων της Κοινότητας. Θεωρώ δε ότι τούτο θα έπρεπε να αποτελέσει για μας μια εξαιρετική ευκαιρία εξέτασης του τρόπου με τον οποίο πρέπει να συμμετέχουμε στην κατάρτιση, αλλά και στην εξισορρόπηση αυτού του προϋπολογισμού. Ο δρόμος προς μια επιτυχημένη διεύρυνση είναι δύσκολος και η υλοποίηση της δημοσιονομικής πτυχής αποτελεί απαραίτητο στοιχείο.
Εκτός από τις δυσκολίες αυτές, είμαστε υποχρεωμένοι να ανταποκριθούμε στην τεράστια ελπίδα που αποτελεί η Ευρώπη για τις υποψήφιες χώρες, οι περισσότερες από τις οποίες ανακαλύπτουν, μετά από πολλά σκοτεινά χρόνια κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού, τα γεμάτα υποσχέσεις μονοπάτια της δημοκρατίας.

Caligaris
Κύριε Πρόεδρε, η αγόρευσή μου δεν σχετίζεται με τα ανώτατα συστήματα της Παδανίας, ούτε με διεκδικήσεις ανεξαρτησίας, ούτε με άλλα ζητήματα παρόμοιας εμβέλειας. Αντιθέτως, θα περιοριστώ σε κάποιες συγκεκριμένες, επιφανειακά ευτελείς πτυχές, που ωστόσο συσχετίζονται με τη διεύρυνση. Ανάμεσα στις διάφορες ιδιαιτερότητες, χρήζει ειδικής μνείας εκείνη των ευρωπαϊκών περιοχών που συνορεύουν με τις ΧΚΑΕ. Αφενός η γειτνίαση τους προσφέρει καλύτερες προοπτικές συνεργασίας, αφέτερου τις εκθέτει σε στρεβλώσεις του ανταγωνισμού λόγω των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων. Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση, με ένθερμο ενδιαφέρον για την εξομάλυνση των τριβών κατά τη φάση της προένταξης, πρέπει να εξαλείψει κάθε υπόνοια επιβάρυνσης των περιοχών αυτών με ψηλότερο σε σχέση με τους Ευρωπαίους εταίρους τίμημα, για να καταλαγιάσει οριστικά η οδύνη των συνοριακών περιορισμών των πενήντα χρόνων ψυχρού πολέμου. Ως εκ τούτου, πρέπει να αποφευχθεί ρητά η άντηληση των πόρων, που προορίζονται για τη διαδικασία προένταξης, από περικοπές των σημερινών απολαβών τους και, παράλληλα, να εκπονηθούν προγράμματα για τον μετριασμό των επιπτώσεων του ανταγωνισμού και για την ανάπτυξη της διασυνοριακής συνεργασίας, προς όφελος της διαδικασίας διεύρυνσης.

Raschhofer
Κύριε Πρόεδρε, το σχέδιο για την προς ανατολάς διεύρυνση ασφαλώς έχει ιστορική σημασία. Μετά την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος, είναι λογική συνέπεια να συνεχίσει η Ένωση το έργο για την δημιουργία του κοινού οίκου της Ευρώπης. Για να φέρουμε σε πέρας αυτό το ιστορικό έργο, πρέπει να δώσουμε στους ανθρώπους που ήδη κατοικούν αυτόν τον οίκο την βεβαιότητα ότι τόσο τα θεμέλια του όσο και η προσθήκη της διεύρυνσης στηρίζονται σε σταθερές βάσεις. Αναμφίβολα, μεγάλα μέρη των πληθυσμών αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό το βήμα αυτό της διεύρυνσης. Πρέπει να αποτελέσει καθήκον του Κοινοβουλίου αυτού να πάρει στα σοβαρά τους φόβους και τα άγχη των πολιτών της Ένωσης και να τα λάβει υπόψη κατά την εξέταση του σχεδίου διεύρυνσης.
Η Επιτροπή παρουσίασε με την Ατζέντα 2000 ένα έγγραφο που σκοπό έχει να δείξει τον δρόμο προς μία διευρυμένη Ένωση. Για να παραμείνω στην εικόνα μου: η Ατζέντα 2000 παριστά απλώς ένα σχεδιαγράφημα της κατασκευής της διεύρυνσης, σε καμία περίπτωση όμως ένα λεπτομερειακό σχέδιο κατασκευής της. Επομένως, απαιτούνται ακόμη πολλές διορθώσεις θεσμικής, οικονομικής και πολιτικής φύσεως. Είμαι βουλευτής από την Αυστρία. Κανένα άλλο μέλος της Ένωσης δεν περιβάλλεται από τόσους πολλούς εν δυνάμει υποψηφίους για ένταξη. Γι' αυτό πιθανόν να αισθανθεί τις επιπτώσεις της προς ανατολάς διεύρυνσης πιο άμεσα και με μεγαλύτερη ευαισθησία από κάποια άλλα κράτη μέλη. Μία ομόφωνη απόφαση του τοπικού Κοινοβολίου της Ανω Αυστρίας δείχνει με πόση ευαισθησία πρέπει να αξιολογείται το ζήτημα της διεύρυνσης. Στην απόφαση αυτή, όλοι οι εκπρόσωποι των παρατάξεων ζητούν να μη γίνουν διαπραγματεύσεις με την Δημοκρατία της Τσεχίας για την είσοδό της στην Ένωση, μέχρι εκείνει να παραιτηθεί από την κατασκευή του εργοστασίου παραγωγής ατομικής ενέργειας Temellin. Αυτό αποτελεί δεδηλωμένη βούληση και στόχο ενός δημοκρατικά εκλεγμένου αυστριακού κοινοβουλίου, το οποίο κλήθηκαν να τα εκπροσωπήσουν οι αυστριακοί ευρωβουλευτές.
Ο οίκος της Ευρώπης χρειάζεται στέρεα θεμέλια. Για να διευρυνθεί, πρέπει να τοποθετηθεί πέτρα πάνω στην πέτρα ή, για να το πω καλύτεραα, η μία πέτρα μετά την άλλη. Όταν έπεσε το Τείχος του Βερολίνου, ο Willy Brand είχε δηλώσει ότι ενώνονται όσα πρέπει να είναι μαζί. Ας δώσουμε στην Ευρώπη την ευκαιρία να ενωθεί!

Samland
Κύριε Πρόεδρε, καθώς παρακολουθώ εδώ την σημερινή συζήτηση, έρχεται στον νου μου το θαύμα του παράξενου πολλαπλασιασμού του άρτου. Θα παραμείνω σε πρώτη φάση σ' αυτήν την εικόνα. Επειδή σήμερα συζητάμε ακόμη τις εντελώς θεωρητικές δομές, εύκολα μπορούμε να συμφωνήσουμε και να συνεννοηθούμε πολύ γρήγορα. Όμως παρατηρήσατε ήδη στις τελευταίες αγορεύσεις ότι μόλις το θέμα αγγίξει συγκεκριμένα συμφέροντα του κάθε συναδέλφου, όλη η μεγαλοψυχία χάνεται! Έχουμε μία τούρτα που τώρα ακόμη την μοιράζουμε σε δεκαπέντε κομμάτια, τόσο ως προς την γεωργική, όσο και ως προς την διαρθρωτική πολιτική. Γνωρίζουμε ότι υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορούμε να μεγαλώσουμε την τούρτα αυτήν - έτσι υποθέτει η Επιτροπή - με μία ετήσια αύξηση της τάξεως του 2, 5 %. Λέμε τότε ότι τα κομμάτια θα παραμείνουν σχεδόν ίδια, θα κόψουμε μόνο 1, 5 δισ. Ecu ετησίως από τους πόρους των γεωργικών και των διαρθρωτικών ταμείων, και αυτό που θα προστεθεί χάρη στην αύξηση, θα χρησιμοποιηθεί για την αναπλήρωσή τους.
Πάντως, υπάρχουν και κάποιοι - από αυτήν την χώρα έρχομαι κι εγώ - που λένε πως θέλουν προσεχώς να πληρώνουν λιγότερα για την τούρτα. Όλα αυτά είναι πολύ παράξενα. Γιατί υπάρχουν κι εκείνοι που φωνάζουν πιο δυνατά απ' όλους ότι οι πρώτοι υποψήφιοι πρέπει να γίνουν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης γύρω στο 2000. Αυτή είναι συζήτηση παραφρόνων! Λέγονται ψέμματα και γίνονται απάτες! Λέω εδώ καθαρά: για να γίνει εισδοχή κεντροευρωπαϊκών και ανατολικοευρωπαϊκών χωρών, χρειάζεστε όλους τους συμπολίτες σας στις χώρες σας, στα δεκαπέντε κράτη μέλη, και πρέπει να πείσουμε τους ανθρώπους στα δεκαπέντε κράτη μέλη ότι οι υποψήφιοι μπορούν τότε μόνο να γίνουν μέλη, αν γίνουν αποφασιστικές αναθεωρήσεις!
Πού ζούμε λοιπόν, όταν μία χώρα σαν την Τσεχία έχει το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο; Όχι βέβαια στην πραγματικότητα! Αφού τώρα βλέπουμε τι συμβαίνει! Το πρόβλημα που τίθεται είναι ότι κι εκεί λέγονται τα ίδια ψέμματα, γιατί αν οι δημόσιοι τομείς εγκατέλειπαν από την πολιτική των ενισχύσεων, αν στην Τσεχία υλοποιείτο το δίκιαο περί ενισχύσεων της Κοινότητας, τότε ο αριθμός των ανέργων θα ανέβαινε με μεγάλα διψήφια άλματα προς τα επάνω! Αυτή η γεμάτη ψέμματα συζήτηση, ότι εκείνοι που φωνάζουν πιο δυνατά είναι οι πραγματικοί αποδέκτες των κεντροευρωπαϊκών και ανατολικοευρωπαϊκών χωρών, θα γίνει γι' αυτόν τον λόγο χωρίς εμένα!
Θέλω την διεύρυνση! Αληθινά την θέλω, όμως αν την θέλω αληθινά, τότε πρέπει και να την καταστήσω εφικτή. Τότε πρέπει επίσης να κινητοποιήσω πλειοψηφίες στα κράτη μέλη της Ένωσης και στις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες. Για τον λόγο αυτό, δεν μπορούμε να αποφύγουμε την διεξαγωγή της αγροτικής μεταρρύθμισης, και μάλιστα μέσα στην Ένωση. Δεν μπορεί να είναι υγιής σχέση το να εξάγει σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση περισσότερες πατάτες στην Πολωνία από όσες πατάτες παραδίδουν οι Πολωνοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κι αυτό όχι επειδή οι πατάτες της Πολωνίας είναι χειρότερες, αλλά γιατί τις επιδοτούμε με 50 Pfennig ανά μάρκο ή με ένα Ecu ανά Ecu, ενώ οι Πολωνοί μόλις που είναι σε θέση να επιδοτήσουν το 15 %. Γι' αυτό, εκτοπίζουμε με τις επιδοτούμενες πατάτες μας ακόμη και τις δικές τους πατάτες στην δική τους αγορά. Όποιος ακόμη και τώρα δεν καταλαβαίνει ότι η αναθεώρηση πρέπει να αρχίσει από εμάς τους ίδιους, αν θέλουμε να είμαστε σε θέση για διεύρυνση, αυτός δεν έχει καμία, μα απόλύτως καμία σχέση με την πραγματικότητα αυτού του κόσμου!
Το ίδιο ισχύει και για την διαρθρωτική πολιτική. Ακούγοντας ότι οι Ιρλανδοί χρειάζονται τα χρήματα, ακούγοντας ότι οι περιφέρειες του στόχου 1 χρειάζονται τα χρήματα, κοιτάζοντας τα δικά μας ομοσπονδιακά κρατίδια στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας που την Παρασκευή στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο έλαβαν την απόφαση ότι, ως προς την διαρθρωτική πολιτική, όλα πρέπει να παραμείνουν όπως είναι, σας λέως ότι και αυτό είναι αδύνατον! Χρειαζόμαστε μείωση του πλαφόν του πληθυσμού, χρειαζόμαστε μεταρρύθμιση, ακόμη και για μας τους ίδιους. Τις χρειαζόμαστε, όμως, ακόμη περισσότερο για την διεύρυνση, γιατί είναι εντελώς εξωπραγματικό να δεχόμαστε κράτη μέλη των οποίων το κατά κεφαλήν ακαθάριστο εθνικό προϊόν είναι αυτόν τον καιρό κατά μέσον όρο το 31 % του κοινοτικού ακαθάριστου εθνικού προϊόντος!
Κάποτε είπα σε μία συζήτηση στην Βουλή των Λόρδων: αν προσπαθήσουμε να εξισώσουμε τις δύο καμπύλες, της ανάπτυξης κατά 2, 5 % μέσα στην Κοινότητα και της ανάπτυξης κατά 4 % στις κεντροευρωπαϊκές και ανατολικοευρωπαϊκές χώρες - εδώ άλλωστε βλέπουμε πόσο απέχουν οι χώρες αυτές μεταξύ τους -, τότε η Σλοβενία χρειάζεται 14 χρόνια για να φθάσει το κατά μέσον όρον ακαθάριστο εθνικό προϊόν της Κοινότητας, η Πολωνία πολύ περισσότερα από 30 και η Ρουμανία περισσότερα από 50 χρόνια. Όταν λοιπόν, κάποιος συνάδελφος από τους Πράσινους σηκώνεται και θέλει να με πείσει ότι εγκαινιάζουμε μία πρώτη και μία δεύτερη ένωση, το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι έχουμε μία δεκαπλή ένωση! Οι χώρες παρουσιάζουν δεδομένες διαφορές μεταξύ τους, και το να καλλιεργούμε γι' αυτόν τον λόγο την εντύπωση ότι θα μπορούσε κανείς να δημιουργήσει εδώ μεγάλα πακέτα και να συμπεριλάβει στα γρήγορα σ' αυτά όλον τον κόσμο δεν έχει απολύτως καμία σχέση με πολιτική, αλλά με πλάνη!
Γι' αυτό, θεωρώ ότι πρέπει να γίνουμε πολύ πιο σαφείς και πολύ πιο έντιμοι. Θα προτιμούσα πολύ περισσότερο την λύση της Επιτροπής - κι αυτό το λέω και στην δική μου Ομάδα. Θα έπρεπε να έχουμε πεί, 5+1 ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο, γιατί οτιδήποτε άλλο είναι εξωπραγματικό! Εδώ γίνονται προσπάθειες εξαπάτησης και παραπλάνησης, και αυτό δεν αποτελεί ρεαλιστική πολιτική. Στο σημείο αυτό συμφωνώ απόλυτα με αυτό που είπε σήμερα ο Klaus Hδnsch. Επιθυμώ πολύ περισσότερη ειλικρίνεια, γιατί αυτό πραγματικά το αξίζουν οι άνθρωποι της Ανατολικής Ευρώπης - πολύ μεγαλύτερη ειλικρίνεια, ώστε να έχουν στ' αλήθεια μια ευκαιρία να γίνουν μέλη!
(Χειροκροτήματα)

Stenzel
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κι εγώ είμαι υπέρ της ειλικρίνειας, δεν πιστεύω όμως ότι λέμε ψέμματα ο ένας στον άλλον, όπως είπε ο συνάδελφος Samland, αντίθετα πιστεύω ότι τα έγγραφα του Κοινοβουλίου όπως κι εκείνα της Επιτροπής, η Ατζέντα 2000, αφήνουν περιθώρια ανοιχτά. Μερικοί τα ονομάζουν ρώσικες κούκλες, όμως είναι δυνατόν να γίνουν επιλογές και να εξακολουθήσουν οι διαπραγματεύσεις ανάλογα με την ατομική πρόοδο. Η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανήκει στην βασική ιδέα της ολοκλήρωσης, είναι διαρθρωτικό αξίωμα της Κοινότητας και ιστορική αναγκαιότητα.
Η Αυστρία, που θα αναλάβει το δεύτερο εξάμηνο του 98 την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει συμφέρον εξαιτίας της γεωπολιτικής θέσης της και των ιστορικών δεσμών της με την Κεντρική Ευρώπη να μην παραμείνουν οι γειτονικές σ' αυτήν χώρες σε μία πολιτικά ουδέτερη ζώνη, παρά να βρούν πρόσβαση στο οικονομικό επίπεδο της Δύσης. Η Ευρώπη μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη ασφάλεια, ευημερία και ειρήνη μόνο με την εξάλειψη των οικονομικών ανισορροπιών στην γηραιά μας ήπειρο.
Επιτρέψτε μου να μνημονεύσω σε σχέση μ' αυτά μία σκέψη του Τσέχου Προέδρου Vaclav Havel, που έγραψε κάποτε: "Δεν πρόκειται μόνο για το να γίνουμε μέλος της λέσχης των ευημερούντων, αλλά και για μία ομολογία πίστης προς τον δυτικό τεχνικό πολιτισμό και για την δραπέτευση από το κενό μεταξύ Ανατολής και Δύσης». Φυσικά, το κατά κεφαλήν εισόδημα των κεντροευρωπαϊκών και ανατολικοευρωπαϊκών χωρών είναι σημαντικά χαμηλότερο από το δικό μας. Σ' αυτό έρχονται να προστεθούν επιβαρύνσεις από το υψηλό ποσοστό απασχολούμενων στην γεωργία που υπάρχει στις χώρες αυτές, όπως για παράδειγμα στην Πολωνία, και διαρθρωτικά προβλήματα στους τομείς του άνθρακα, του χάλυβα και της βαριάς βιομηχανίας. Ειδικά στον τομέα της περιβαλλοντικής πολιτικής, μεγάλα ελλείμματα πρέπει να αναπληρωθούν. Τα απαρχαιωμένα πυρηνικά εργοστάσια συνιστούν ένα μεγάλο κίνδυνο για την ασφάλεια. Γι' αυτό, οι ανατολικοευρωπαϊκές χώρες θα έπρεπε να αναλάβουν την υποχρέωση να ανεξαρτητοποιηθούν μακροπρόθεσμα από την πυρηνική ενέργεια. Μέχρι τότε, θα πρέπει να γίνει ό, τι είναι δυνατόν ώστε να καταστούν τα υφιστάμενα πυρηνικά εργοστάσια όσο γίνεται πιο ασφαλή.
Ειδικά για την Αυστρία, που έχει τα μακρύτερα σύνορα με τις υποψήφιες χώρες, σημαντική είναι η προώθηση των παραμεθορίων περιοχών προκειμένου να εξομαλυνθούν οι διαρθρωτικές δυσκολίες προσαρμογής, κι ακόμα σημαντικές είναι οι προθεσμίες μετάβασης για την ελεύθερη διακίνηση προσώπων και για την γεωργική οικονομία, όπως έγινε στην Πορτογαλία και στην Ισπανία.. Κυρίως όμως, δεν πρέπει να κληθούν να πληρώσουν πάρα πολλά όσοι πληρώνουν καθαρά ποσά. Φυσικά είμαι υπέρτης διατήρησης του 1, 27 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, γιατί η προς ανατολάς διεύρυνση πρέπει να νοείται ως συλλογικό ευρωπαϊκό σχέδιο. Η αλληλεγγύη πρέπει να ισχύει για όλους, για όσους πληρώνουν και για όσους εισπράττουν καθαρά ποσά. Σε τελευταία ανάλυση, οι υποψήφιες χώρες πρέπει επίσης να ανταποκρίνονται στις δημοκρατικές προδιαγραφές και στις προδιαγραφές ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα που ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό δεν πρέπει να οδηγήσει στον αποκλεισμό προβληματικών περιπτώσεων όπως η Σλοβακία, αλλά να προσφέρει ένα κίνητρο στις χώρες αυτές για να αναπτυχθούν στους τομείς της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της προστασίας των μειονοτήτων. Καμία χώρα δεν πρέπει να αισθάνεται αποκλεισμένη από την διαδικασία διεύρυνσης. Δεν επιτρέπεται να υπάρχει μία ευρωπαϊκή κοινωνία δύο τάξεων. Η διαδικασία της διεύρυνσης πρέπει να οδηγήσει στο να εξάγουμε ασφάλεια κι όχι να εισάγουμε ανασφάλεια!
(Χειροκροτήματα)

Virrankoski
Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τους εισηγητές γιά την εξαιρετική τους εργασία. Έχει εκτιμηθεί ότι η διεύρυνση προς ανατολάς θα κοστίσει περίπου 15 δισεκατομύρια Ecu καθαρά ετησίως. Εντούτοις, αυτό δεν θα αύξαινε τα ποσοστά των εθνικών συμμετοχών. Γιατί; Πρώτον, θα γίνει εκμετάλλευση όλων των αυξήσεων των εθνικών συμμετοχών, όπως και της περικοπής των 4 δισεκατομυρίων Ecu από τα διαρθρωτικά ταμεία.
Δεύτερον, υπολογίζεται πως από τον γεωργικό τομέα θα εξοικονομηθούν 11 δισεκατομύρια Ecu σε σχέση με τις κατευθυντήριες γραμμές. Η γεωργία δεν θα αποζημιωθεί γιά τις αυξήσεις των δαπανών, ούτε και γιά τον πληθωρισμό. Κατά τη γνώμη μου αυτό δεν είναι αποδεκτό και η ευρωπαϊκή γεωργία δεν θα το αντέξει.
Στην περιφερειακή πολιτική η Ατζέντα 2000 ενοποιεί τους ισχύοντες επτά στόχους σε τρεις. Είναι λυπηρό να ενοποιείται ο στόχος έξι που αφορά τις ψυχρές και αραιωκατοικημένες περιφέρειες, με τον στόχο ένα, επειδή ο τελευταίος δεν λαβαίνει υπόψη τα ειδικά προβλήματα των περιφερειών του πρώτου. Το ύψος των επιδοτήσεων δεν θα έπρεπε να μειωθεί. Επίσης, η ενοποίηση των περιφερειών του στόχου 5b με τον στόχο δύο θα προκαλούσε μεγάλη οικονομική συρρίκνωση σ'αυτές τις περιφέρειες, με συνέπεια να εντατικοποιηθούν τα προβλήματα που προκαλεί η αναθεώρηση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής στις αγροτικές περιφέρειες.
Παρ' όλα αυτά, υποστηρίζω τον τρόπο προσέγγισης της Ατζέντας 2000, δηλαδή να μην αυξηθούν οι εθνικές συμμετοχές και οι διαπραγματεύσεις να ξεκινήσουν σύμφωνα με την πρόταση της Επιτροπής.

Fιret
Kύριε Πρόεδρε, η έκθεση του συναδέλφου μας Oostlander είναι κατηγορηματική ως προς το ότι κάθε χώρα που επιθυμεί να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δημοκρατική. Πρέπει να εξασφαλίζεται η ελευθερία του τύπου. Στο Βέλγιο, ιδρυτικό κράτος μέλος της Ένωσης, ο τύπος είναι ελεύθερος, αλλά επιδοτείται από την εκάστοτε εξουσία, υπό την προϋπόθεση ότι διαθέτει πολιτική ορθότητα, δηλαδή προσήλωση στο σύστημα. Πρέπει να διοργανώνονται ελεύθερες εκλογές. Στο Βέλγιο οι εκλογές διεξάγονται ελεύθερα και νοθεύονται από την κρατική χρηματοδότηση προς τα παλαιά κόμματα του συστήματος, νοθεύονται από τα ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης και από τη δικαστική εξουσία που απομακρύνει αυθαίρετα, κατά βούληση, τον κατάλογο του Εθνικού Μετώπου, κόμματος που εκπροσωπεί 175 000 εκλογείς στις Βρυξέλλες και τη Βαλλωνία. Τέλος, απαιτούμε με αλαζονία την προστασία της ουγγρικής μειονότητας στη Σλοβακία, προστασία η ύπαρξη της οποίας είναι, ωστόσο, προφανής, ή την προστασία της ρωσόφωνης μεινότητας στη Λετονία.
Αγαπητοί μου συνάδελφοι, σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζουν 150 000 γαλλόφωνοι Βέλγοι που έχουν λιγότερα δικαιώματα από τους Ούγγρους της Σλοβακίας και σίγουρα όχι περισσότερα από τους Ρώσους στη Λετονία. Τελειώνω θέτοντας το ερώτημα πώς μπορούμε να χαρακτηρίσουμε αυτή την εμμονή να θέλουμε να εντάξουμε στην Ένωση την Τουρκία, μία μη ευρωπαϊκή χώρα. Διερωτώμαι εάν πρόκειται για νεοαποικισμό ή για πνευματική και πολιτιστική πενία.

Dankert
Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ γενικά με τα όσα είπε ο Detlef Samland για την διεύρυνση. Νομίζω ότι πέτυχε μια σωστή ανάλυση. Θά'θελα να προσθέσω ακόμα το εξής: Είμαι της άποψης ότι η Τουρκία πρέπει να συμμετέχει στη Διάσκεψη, και ότι αυτή η Διάσκεψη πρέπει να έχει και ουσία. Όπως θα έλεγε ο εκλιπών ομοϊδεάτης μας κ. Schδfer: και οι Τούρκοι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα με κούφια λόγια.
Κατά τα άλλα, θα περιορισθώ στην έκθεση Colom. Υποστηρίζω την έκθεση· αυτό δεν είναι το πρόβλημά μου. Επισημαίνω πάντως ότι η έκθεση περιβάλλεται από πολλές αβεβαιότητες: Οι ημερομηνίες που μας έδωσε η Επιτροπή είναι θεωρητικές· oι συλλογισμοί της Επιτροπής για τις δαπάνες, επί τη βάση των οποίων φτάνει στο 1, 27 %, είναι εξαιρετικά θεωρητικοί συλλογισμοί. Έχοντας υπόψη πώς έχουν τα πράγματα ήδη τώρα στο Συμβούλιο για παράδειγμα, αμφιβάλλω πολύ για τις πιθανότητες της Επιτροπής να υλοποιήσει αυτό το χρονοδιάγραμμα. Διότι δεν προβλέπω να διευθετηθούν οι οικονομικές αντιφάσεις μέσα στο Συμβούλιο σε τέτοια προθεσμία, ώστε να μπορέσουμε να πάρουμε την πρωτοβουλία στις διαπραγματεύσεις ένταξης. Νομίζω ότι οι σημερινές αντιφάσεις και οι πολύ διαφορετικές θέσεις, τόσο για τη γεωργία όσο για τα διαρθρωτικά ταμεία, θα κρατήσουν για καιρό ακόμα. Εφόσον θέλουμε να πάρουμε στα σοβαρά τη διαδικασία διεύρυνσης, πρέπει οι πιστώσεις να συμβαδίζουν με την πολιτική μας. Αυτή τη στιγμή έχω την εντύπωση - και κατά βάθος το είπε και ο κ. Samland - ότι ασχολούνται περισσότερο με τη διανομή πιστώσεων ανάμεσα στα δεκαπέντε σημερινά μέλη, παρά με τη διαδικασία διεύρυνσης. Το γεγονός επιβεβαιώθηκε στην Ολομέλεια από όλες τις πλευρές. Δεν μπορώ να κρύψω την ανησυχία μου για αυτές τις σκανδαλώδεις αντιλήψεις. Με βαριά καρδιά, αρχίζω να κατανοώ περισσότερο απ' ό, τι στο παρελθόν, τις συζητήσεις στην Ολλανδία για την καθαρή απόδοση-εισφορά. Διότι δεν επιτρέπεται να φορτωθούν το κόστος της διεύρυνσης, οι χώρες που ήδη βρίσκονται σε δύσκολη θέση εξαιτίας των συζητήσεων για την καθαρή απόδοση. Παραδέχομαι ότι η όλη συζήτηση για καθαρή απόδοση είναι λανθασμένη, αλλά αποτελεί μέρος της πολιτικής πραγματικότητας που αντιμετωπίζουν χώρες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία. Εφόσον οι συζητήσεις διεξάγονται στο πνεύμα που διέπει τη σημερινή μας συζήτηση εδώ: οι Ιρλανδοί που θέλουν τα λεφτά τους, οι Πορτογάλοι που θέλουν τα λεφτά τους, οι Ισπανοί που θέλουν τα λεφτά τους, τότε αναπόφευκτα θα έρθει η στιγμή που θα βρεθούμε στην Κοινότητα σε βαθιά κρίση. Και θύματα θα είναι τότε οι υποψήφιες για ένταξη χώρες, ενώ αυτές θα έπρεπε ίσα-ίσα να ωφεληθούν εγκαίρως από τις σχέσεις τους με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό θέλω να επισημάνω εδώ.
Αλλο θέμα σχετικά με την ένταξη, είναι ότι η Επιτροπή βασίζεται σε ανάπτυξη της τάξης του 2, 5 %. Ο κ. Colom ερωτά ρητά αν αυτό είναι εφικτό. Εγώ έχω άλλη απορία: Κατά πόσο διευκρινίσθηκε η σχέση ανάμεσα σε αυτό το 2, 5 % και το χρονοδιάγραμμα που επεξεργάσθηκε η Επιτροπή για την ένταξη; Επίσης, οι μεταρρυθμίσεις της γεωργικής πολιτικής, οι μεταρρυθμίσεις των διαρθρωτικών ταμείων αρκούν άραγε για να καλύψουν το ζήτημα μέσα στο όριο του 1, 27 %; Η Επιτροπή είναι εδώ πολύ επιφυλακτική. Μελετώντας τις περιφέρειες του στόχου 1, επισημαίνω αρκετά περιθώρια εξοικονόμησης. Έχω υπόψη μου τη δική μας ολλανδική περιοχή της Flevoland, αλλά νομίζω ότι και πολλές άλλες περιφέρειες του στόχου 1 δεν χρειάζονται, τώρα που καταργήσθηκε αυτός ο στόχος, άλλα έξι χρόνια για τον αποχαρακτηρισμό τους ως στόχος 1. Αυτό γίνεται αρκετά πιο σύντομα. Είναι ή δεν είναι περιοχές του στόχου 1; Αν δεν είναι, αυτομάτως καταργείται το δικαίωμά τους να επωφελούνται για καιρό ακόμα από την προνομιούχο θέση τους.
Εξαιτίας των χρονικών περιορισμών, πιστεύω ότι τα μεταβατικά μέτρα που σκέπτεται η Επιτροπή θα πρέπει να προσφέρουν μεγαλύτερες δυνατότητες αναπροσαρμογής απ' όσες προβλέπονται τώρα. Θα πρέπει να βρεθούν κι άλλες λύσεις. Με τις σημερινές προτάσεις για τα διαρθρωτικά ταμεία, το επαναλαμβάνω, όλα δείχνουν ότι οι χώρες με λίγες περιοχές στόχου 1, που επιπλέον δεν επωφελούνται καθόλου από τις μετατοπίσεις της γεωργικής πολιτικής, θα κληθούν να πληρώσουν το τίμημα της διεύρυνσης. Λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα δημοσκοπήσεων στην Ολλανδία, στη Γερμανία και σε άλλες χώρες για τα αισθήματα των κατοίκων έναντι της διεύρυνσης, διατρέχουμε σοβαρό πολιτικό κίνδυνο αν συμβαδίσουμε με αυτά τα σχέδια. Πρέπει να σας προειδοποιήσω λοιπόν.
Πάντα είπα ότι θεωρώ τις συζητήσεις για την καθαρή εισφορά λανθασμένες, αλλά πρέπει να παραδεχθώ ότι σε μερικά κράτη μέλη μας αυτές αποτελούν πολιτικό πρόβλημα. Αρα επιβάλλεται μια πιο ισορροπημένη διανομή του προϋπολογισμού, όπου χρειάζονται άλλα κριτήρια από τις χαρακτηριστικές συζητήσεις για την καθαρή εισφορά, όπου όντως χρειάζονται άλλα κριτήρια. Τα χρειαζόμαστε επίσης για να δημιουργηθούν στα πλαίσια της Ατζέντας 2000 περισσότερα χρηματοδοτικά περιθώρια για τους υποφήφιους να ενταχθούν απ' όσα διαθέτουμε τώρα.

Brok
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να συμφωνήσω με όσα είπε εδώ ο συνάδελφος Dankert. Είναι πολύ ενδιαφέρον το ότι αντιλαμβανόμαστε να υπάρχει ήδη από τώρα ένας περισσότερο ή λιγότερο κρυφός αγώνας κατανομής μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο οποίος μου θυμίζει έντονα όσα είχαμε ήδη μια φορά συζητήσει στην αρχή της δεκαετίας του 80. Καμιά φορά παραξενεύομαι για το ότι επιχειρήματα που τότε είχαν διατυπωθεί κατά της προς νότον διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης τώρα προέρχονται από τις χώρες που τότε είχαν γίνει δεκτές στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πάνω σ' αυτό το θέμα, ο καθένας ας διερευνήσει τη συνείδησή του για το αν τα επιχειρήματα ήταν από τότε ψευδή και γι' αυτό οι χώρες αυτές εντάχθηκαν τελικά στην Ένωση. Καλό θα ήταν να μην ακολουθεί κανείς την θεωρία του λεωφορείου: Κάθεται ο ίδιος στο λεωφορείο, κι αυτό είναι γεμάτο. Νομίζω ότι αυτό είναι καμιά φορά μία δύσκολη κατάσταση.
Σήμερα, συχνά οι ομιλητές επικαλέστηκαν την σημασία της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, την ιστορική ευκαιρία, και δεν μπορώ παρά να το επισημάνω κι εγώ. Νομίζω ότι πρέπει να διατυπώσουμε δύο ορισμούς προκειμένου να μην προβούμε σε διακρίσεις. Δεν επιτρέπεται να κάνουμε διακρίσεις με την έννοια του να μην δίνουμε ελπίδες σε κάποιους υποψήφιους. Πρέπει να θέσουμε σε κίνηση μία διαδικασία που να τους δίνει αντικειμενικές ευκαιρίες να γίνουν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγχρόνως, πρέπει να παράσχουμε σ' εκείνους που διεξάγουν τις διαπραγματεύσεις αντικειμενικά κριτήρια για να μπορούν να προβούν σε μια τέτοια διαφοροποίηση, ώστε οι χώρες που είναι περισσότερο ανεπτυγμένες να μην είναι αναγκασμένες στο τέλος των διαπραγματεύσεων να περιμένουν εκείνες που δεν έχουν ακόμη επαρκή ανάπτυξη.
Για τον λόγο αυτόν, πιστεύω ότι οι συμβιβαστικές μας λύσεις πρέπει στο μεταξύ να μπορούν να ερμηνευθούν κατά τρόπο ώστε η Επιτροπή και το Συμβούλιο να διαθέτουν αυτές τις δυνατότητες διαφοροποίησης. Αυτό έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία, γιατί αν η πρώτη χώρα εισέλθει στην Ένωση πολύ αργότερα απ' ότι θα ήταν δυνατόν, αυτό ισοδυναμεί με μείωση των ελπίδων εκείνων των χωρών, που έτσι κι αλλιώς θα γίνονταν αργότερα δεκτές. Γι' αυτό, το να θεωρούμε όλες τις περιπτώσεις ίδιες είναι μια λανθασμένη αρχή.
Πρέπει όλοι να φέρουμε σε πέρας την εργασία που αναλάβαμε. Οι υποψήφιες χώρες, για να είναι έτοιμες για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά κι εμείς πρέπει να κάνουμε όσα αναλάβαμε, στην διαρθρωτική πολιτική, στην γεωργική πολιτική, στις θεσμικές μεταρρυθμίσεις, όχι με πνεύμα υπερβολής, αλλά όπως είναι αναγκαίο για την διεύρυνση. Αυτές τις εργασίες πρέπει να τις εκτελέσουμε, και πρέπει να οργανωθούμε έτσι ώστε η ευκαιρία της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μην οδηγήσει σε νέες ρήξεις. Η διεύρυνση πρέπει να προβλέπει μεταβατικές δυνατότητες, ώστε να μην προκύψει ρήξη μεταξύ των υποψηφίων χωρών και των σημερινών κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα νεά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σημαίνουν επίσης ότι πρέπει να δημιουργήσουμε γέφυρες προς τις χώρες που δεν πρόκειται, είτε οριστικά είτε σε εύθετο χρόνο, να προσχωρήσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όποιος δεν ξεχάσει, κατά την δημιουργία αυτών των γεφυρών, την Ουκρανία και την Ρωσία, θα κάνει επίσης λάθος.

Frischenschlager
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ακολουθήσω την έκκληση του συναδέλφου Samland για ειλικρίνεια και να προσθέσω τρείς ακόμη όψεις. Πρώτον: όπως μόλις είπε ο Elmar Brok, θα ήταν πράγματι σκάνδαλο το να πληροί ήδη μια χώρα τα κριτήρια και ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προβάλλει βέτο μέχρι να είναι ο δικός της υποψήφιος έτοιμος για εισδοχή. Ο κύριος Brok ξέρει για τι μιλάω, αναφέρομαι στην Πολωνία. Αυτό δεν επιτρέπεται να συμβαίνει.
Δεύτερο σημείο: η θεσμική μεταρρύθμιση. Δεν μπορώ ν' απαλλαγώ από την υποψία ότι μερικοί μιλούν για θεσμική μεταρρύθμιση με υστεροβουλία, για να καθυστερήσουν λίγο τη διεύρυνση. Γι' αυτό, πρέπει να προσέξουμε πολύ να γίνει η μεταρρύθμιση πολύ γρήγορα και με μεγάλη συνέπεια, ώστε να μην χάσουμε χρόνο και να μην καθυστερήσει έτσι η διαδικασία της διεύρυνσης.
Ένα τρίτο σημείο εξίσου ουσιώδες είναι: έχω την εντύπωση ότι μερικές χώρες που τώρα ευνοούνται ιδιαίτερα από το σύστημα προώθησης δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για διεύρυνση, επειδή τότε θα χάσουν τα οικονομικά τους προνόμια. Ούτε αυτό επιτρέπεται να συμβαίνει. Στα σημεία αυτά, απαιτείται μεγάλη ειλικρίνεια και πολιτική συνέπεια, κι ελπίζω ότι τουλάχιστον εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα τις βρούμε στ' αλήθεια!

Ghilardotti
Κύριε Πρόεδρε, απευθύνω τα συγχαρητήριά μου στον εισηγητή κ. Colom για την ποιότητα και την ακρίβεια της πρότασης ψηφίσματος. Συμμερίζομαι ουσιαστικά το πρόγραμμα εργασιών και τις επικρίσεις απέναντι στο έγγραφο Ατζέντα 2000 που παρουσιάστηκε από την Επιτροπή. Τα αποτελέσματα και οι συνέπειες ιστορικών εξελίξεων ζωτικής σημασίας, όπως η επικείμενη διεύρυνση προς τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και η υλοποίηση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, θα κορυφωθούν ακριβώς κατά το χρονικό διάστημα που καλύπτεται από τις δημοσιονομικές προοπτικές και παραδόξως για πρώτη φορά, παρά τη σημασία παρόμοιων αλλαγών, βρισκόμαστε έναντι ενός πολιτικού πλαισίου που δεν αφήνει περιθώρια για προοπτικές αύξησης των χρηματοδοτήσεων της Ένωσης. Ο λόγος αυτής της τοποθέτησης είναι αφενός α ανάγκη ανασκόπησης, κατά τη γνώμη μου, γύρω από τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και, αφετέρου, η εύστοχη επιλογή της προώθησης, ανάμεσα στους διαφόρους στόχους, των κριτηρίων σύγκλισης του Μάαστριχτ.
Από την παραπάνω διαπίστωση, προβάλλεται η ανάγκη ρεαλισμού και αποτελεσματικότητας σε σχέση με την εμβέλεια των στόχων της Ατζέντας 2000, στους οποίους περιλαμβάνονται όχι μόνο η διεύρυνση, αλλά όλες οι πολιτικές που θα αναπτυχθούν από την Ένωση. Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η Επιτροπή βασίζει τις δικές της προβλέψεις ξεκινώντας από ποσοστό αύξησης 2, 5 τοις εκατό των κρατών μελών που, κατά την επικρατούσα άποψη, αποτελεί παρά πολύ αισιόδοξη εκτίμηση, λαμβανομένης μάλιστα υπόψη της διατήρησης του σημερινού ύψους των πόρων για τη χρηματοδότηση των δαπανών. Συνεπώς, η χρηματοδότηση της διεύρυνσης συνεπάγεται, μακρόχρονα, αναγκαστική μεταρρύθμιση των νευραλγικών πολιτικών της Ένωσης, όπως της ΚΑΠ και των Διαρθρωτικών Ταμείων.
Το χρονοδιάγραμμα και οι δαπάνες της διαδικασίας διεύρυνσης δεν προσδιορίστηκαν ακόμη και παραμένουν αμφίβολες οι προβλέψεις σχετικά με τις οικονομίες των υποψήφιων χωρών. Είναι συνεπώς ολοφάνερο ότι ο στόχος της υλοποίησης της διεύρυνσης κάτω από σταθερές χρηματοοικονομικές συνθήκες απαιτεί αναπροσδιορισμό της ισορροπίας μεταξύ των διαφόρων πολιτικών της Ένωσης.
Όπως ήδη υπογραμμπίστηκε στην Ατζέντα 2000, η Επιτροπή υιοθετεί αντίστροφη αρχή και διαδικασία σε σχέση με το παρελθόν. Βρισκόμαστε ενώπιον δημοσιονομικού πακέτου όπου το μόνιμο προκαθορισμένο στοιχείο δεν είναι οι πολιτικοί και οικονομικοί στόχοι, αλλά το ανώτατο όριο των ιδίων πόρων. Πρόκειται για προσέγγιση χαμηλών τόνων. Ως εκ τούτου, δεν πρέπει να υποτιμηθεί ο επικείμενος κίνδυνος αναπροσδιορισμού της εμβέλειας των στόχων συνυφασμένων με τη διεύρυνση και την εμβάθυνση της ολοκλήρωσης.
Ανεξάρτητα από το ανώτατο όριο, πρέπει να ανασυγκροτηθεί και να μεταρρυθμιστεί το ίδιο το σύστημα των ιδίων πόρων, για την επίτευξη μεγαλύτερης ισορροπίας και διαφάνειας σε σχέση με τον πλούτο και την ευμάρεια των πολιτών. Δυστυχώς, ο στόχος αυτός δεν ιδιοποιήθηκε από την Επιτροπή, ούτε κάτω από τις παρούσες ευνοϊκές συνθήκες.
Η Ατζέντα 2000 βασίζεται στην αυτόματη ανανέωση των δημοσιονομικών προοπτικών. Τα περιθώρια πολιτικών ελιγμών του Κοινοβουλίου, υπό την ιδιότητα της αρμόδιας επί του προϋπολογισμού αρχής, δεν διευρύνονται. Συνεπώς, συμμερίζομαι την άποψη του εισηγητή όταν υπογραμμίζει την ανάγκη επίτευξης της βελτίωσης της λειτουργίας και της ευλυγισίας της ίδιας της συμφωνίας. Για τον λόγο αυτό και για την καλύτερη λειτουργία των θεσμικών οργάνων επιβάλλεται αναθεώρηση της συμφωνίας. Επίσης, επιδοκιμάζω την άποψη του εισηγητή σχετικά με την ανάγκη πρόβλεψης, λόγω των αμέτρητων και σημαντικών στοιχείων αβεβαιότητας που χαρακτηρίζουν τα επτά χρόνια της περιόδου των δημοσιονομικών προοπτικών, της δυνατότητας χρηματοοικονομικής επανεξέτασης, βασισμένης επίσης σε συγκεκριμένη ρήτρα αναθεώρησης. Επομένως, απαιτούνται τακτικές επαληθεύσεις. Η εξέλιξη της διαδικασίας και των χρηματοοικονομικών συνεπειών της διεύρυνσης, που αποτελούν το νευραλγικό σημείο και τη μεγαλύτερη ανησυχία των δημοσιονομικών προοπτικών, δεν μπορούν να προβλεφτούν με ακρίβεια. Βάσει των αριθμών της Επιτροπής, διαπιστώνουμε ότι, στην πραγματικότητα, η εκτίμηση της δαπάνης της διεύρυνσης για το χρονικό διάστημα που καλύπτεται από τις εν λόγω προοπτικές αποτελεί ποσόν που, σε αριθμητικά και ποσοστιαία δεδομένα, δεν καθιστά αδύνατη την αντιμετώπιση της πρόκλησης. Παρ'όλα αυτά, η συνέχιση κάποιων πολιτικών στο εσωτερικό των κρατών μελών θα έχει σημαντικές επιπτώσεις.
Λαμβανομένων υπόψη των όσων αναφέρθηκαν παραπάνω και των παρατηρήσεων γύρω από την κεντρική θέση που καταλαμβάνει το ζήτημα της διεύρυνσης και της ανάγκης επανισορρόπησης μεταξύ των πολιτικών της Ένωσης, πρέπει να τονίζουμε ότι, κάτω από τις σημερινές συνθήκες, οι δημοσιονομικές προοπτικές οφείλουν να προβλέψουν περιθώριο ανάπτυξης για τις υφιστάμενες εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές, ώστε να ικανοποιηθεί τυχόν ανάγκη οξυδερκούς και αποτελεσματικής εκτίμησης της διαχείρισης των υφιστάμενων πολιτικών και συγκεκριμένης εστίασης στις δύσκολες σημερινές προκλήσεις, όπως στην ανεργία, στην ισορροπημένη κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη στα πλαίσια της ολοκλήρωσης.
Το γεγονός αυτό συνεπάγεται αποφασιστικότερη υιοθέτηση μεταρρυθμίσεων, για παράδειγμα, στον τομέα της γεωργίας, όπου η επιτυχία της διεύρυνσης εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την ικανότητα εκσυγχρονισμού της γεωργίας εκ μέρους των 15, όπως επίσης στον τομέα της περιφερειακής πολιτικής. Παρομοίως, απαιτείται, στα χνάρια των καινοτομιών της Συνθήκης του Αμστερνταμ, μεγαλύτερη προσοχή στα ζητήματα της απασχόλησης.

Cushnahan
Κύριε Πρόεδρε, κατ'αρχάς θα ήθελα να συγχαρώ τους συναδέλφους κ. Oostlander και κ. Barσn Crespo για την εξαιρετική έκθεση, την οποία υποστηρίζω. Προσωπικά, είμαι ένθερμος οπαδός της διεύρυνσης, αλλά διατηρώ εξίσου σταθερές απόψεις ως προς τη μορφή διάρθρωσης της διευρυμένης Ευρώπης. Αναδρομικά, η τελευταία διεύρυνση, χωρίς εμβάθυνση, ήταν πρόωρη. Συνεπώς, κληρονομήσαμε την ύπαρξη σημαντικής πολιτικής και κοινής γνώμης που δεν υποστηρίζει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και ενήργησε ως τροχοπέδη στις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες μας. Δεν πρέπει να επαναλάβουμε αυτό το σφάλμα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να διασαφηνίσει ότι δεν θα εγκρίνουμε καμία ένταξη αν δεν υπάρξει ουσιαστική θεσμική μεταρρύθμιση. Πρέπει να εκμεταλλευθούμε όλες τι δυνατότητες που διαθέτουμε για να αναγκάσουμε τα κράτη μέλη να συγκαλέσουν νέα Διακυβερνητική Διάσκεψη και να διορθώσουν τις ελλείψεις του Αμστερνταμ. Αν δεν καταφέρουμε να επιλύσουμε το εν λόγω ζήτημα πριν από τη διεύρυνση, θα έχουμε εγκαταλείψει το στόχο των Ηνωμένων Εθνών της Ευρώπης και θα τον έχουμε αντικαταστήσει με τον δοξασμένο ευρύ χώρο ελεύθερων εμπορικών συναλλαγών, με πρόσθετους κανόνες και κανονισμούς.
Ενώ εξακολουθούμε να πιέζουμε τις κυβερνήσεις, πρέπει παράλληλα να πραγματοποιήσουμε διαπραγματεύσεις με όλα τα υποψήφια κράτη, εκτός από τη Σλαβακία. Έτσι, θα στείλουμε συμβολικό μήνυμα στους πολίτες των χωρών αυτών. Θα τους επισημάνουμε ότι θέλουμε να ενταχθούν στην ΕΕ το συντομότερο δυνατό και μόλις πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Αν δεν δημιουργήσουμε πρώτης και δεύτερης τάξης υποψηφιότητες, θα στείλουμε επίσης θετικό σήμα στους δυνητικούς επενδυτές, γεγονός που είναι σημαντικό αν οι χώρες αυτές πρόκειται να ικανοποιήσουν τα οικονομικά κριτήρια της ένταξης.
Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να πω ότι δεν έχω χρόνο για τα επιχειρήματα όσων αντιμετωπίζουν τη διεύρυνση υπό εγωιστικό εθνικό δημοσιονομικό πρίσμα. Πού είναι το όραμά τους; Ίσως είναι να υποβάλουν αρχική αίτηση συμμετοχής στον προϋπολογισμό της ΕΕ, αλλά το κόστος αυτό θα είναι ελάχιστο σε σχέση με το τεράστιο μέρισμα ειρήνης, που θα αυξηθεί λόγω της διευρυμένης και πλήρως ολοκληρωμένης Ευρώπης.

Dybkjζr
Κύριε Πρόεδρε, το σύνθημά μου για τη διεύρυνση είναι ειρήνη και σταθερότητα στην Ευρώπη. Γι'αυτό δεν πρέπει να προκαλέσουμε αστάθεια μέσα από μια μέθοδο διεύρυνσης που επιτείνει τις διακρίσεις μεταξύ των υποψήφιων χωρών. Κι ανεξάρτητα πόσο καλά παρουσιάζει το θέμα του ο επίτροπος Hans van den Broek - πράγμα που έκανε αξιοθαύμαστα εδώ νωρίτερα το βράδυ - δεν μπόρεσε να αγνοήσει το γεγονός ότι η Επιτροπή έχει δημιουργήσει μια διάκριση που σε καμία περίπτωση δεν είναι αυστηρώς αντικειμενική αλλά πολιτική, πράγμα που εξάλλου παραδέχτηκε και ο ίδιος ο επίτροπος. Με την επιλογή στρατηγικής που έχει κάνει η Επιτροπή μετατρέπει τη διεύρυνση σε ιπποδρομία, όπου οι συμμετέχοντες αναπόφευκτα θα ακολουθήσουν ο ένας τον άλλο ως νικητές και ηττημένοι: δημιουργείται μια κατηγορία Α και μια κατηγορία Β. Είναι πασιφανές ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ των χωρών και ως προς το πόσο κοντά βρίσκονται στο να πληρούν τις υποχρεώσεις που θέτει η ΕΕ, αλλά αν δούμε το θέμα υπό το πρίσμα αυτής της περιόδου αλλαγής που διανύει η Ευρώπη, είναι η λανθασμένη στιγμή να γίνει μια τέτοια στατική κατανομή. Η στρατηγική της Επιτροπής έχει σχέση με το γεγονός ότι έχει άλλα συνθήματα από την ειρήνη και τη σταθερότητα. Η ατζέντα 2000 μιλάει για ενδυνάμωση και διεύρυνση της Ένωσης, όμως δεν είναι η Ένωση που πρέπει ενδυναμωθεί, ειναι οι Ευρωπαίοι πολίτες που πρέπει να ενδυναμωθούν, κι είναι η δυνατότητα των πολιτών να αποφασίζουν για τη δική τους τη ζωή που πρέπει να διευρυνθεί μέσω της συνεργασίας στην Ένωση. Γι'αυτό και ούτε πρέπει η διαδικασία διεύρυνσης να κρατείται υπό ομηρία προς εξυπηρέτηση των αναγκών της Ένωσης για μεταρρυθμίσεις. Μόνο μέσα από μια ισότιμη συνεργασία με τις υποψήφιες χώρες μπορούμε να εξασφαλίσουμε την λαϊκή στήριξη της ΕΕ, χωρίς την οποία το όλο σχέδιο θα καταποντιστεί.

Παπακυριαζής
Κύριε Πρόεδρε, η Αντζέντα 2000 για μία Ευρωπαϊκή ΄ Ενωση πιο μεγάλη και πιο ισχυρή, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την ενσωμάτωση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης είναι η ιστορική ολοκλήρωση της Ευρώπης, η αποκατάσταση του ιστορικού παραδόξου της διαιρεμένης Ευρώπης και ταυτόχρονα εγγύηση για την ανάπτυξη και την σταθερότητα στην Ευρώπη και τον κόσμο. Είναι αυτή η μεγάλη πολιτική επιλογή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εξέλιξή της, μία επιλογή που θέλω να πιστεύω ότι αποτελεί ήδη ειλημμένη απόφαση σε όλα τα επίπεδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όλες οι πτυχές του ιστορικού εγχειρήματος έχουν αναλυθεί από κάθε πλευρά σε μία πορεία που είναι εξ ορισμού παράλληλη και αλληλένδετη με την εμβάθυνση, την ενδυνάμωση, την ισχυροποίηση της σημερινής και της διαμορφούμενης Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και πρέπει βέβαια να είναι μία εξέλιξη σαφής, χωρίς αντιφάσεις, αντινομίες και παλινωδίες.
Με τις αποφάσεις και τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, σύμφωνα με τις συγκεκριμένες απαιτήσεις της Συνθήκης του Αμστερνταμ, μετά τις διεξοδικές προενταξιακές διαδικασίες του διαρθρωμένου διαλόγου στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών συμφωνιών σύνδεσης, είμαστε πλέον μπροστά στην τελική απόφαση για την πραγματοποίηση αυτής της πολιτικής με την έναρξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη.
Χαίρομαι που βλέπω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οδηγείται συνολικά στην άποψη ότι η διαδικασία των διαπραγματεύσεων ένταξης πρέπει να αρχίσει ταυτόχρονα από την ίδια αφετηρία για όλες τις υποψήφιες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, της Κεντρικής, Βόρειας και Νότιας Ανατολικής Ευρώπης. Και οι δέκα υποψήφιες χώρες έχουν αποδυθεί αποφασιστικά στον δύσκολο μακρό αγώνα της προσέγγισης. Οι δέκα συν μία ακόμη, ή μάλλον, διορθώνω και υπογραμμίζω, μία συν δέκα χώρες. Η Κύπρος είναι σίγουρα μία τελείως ξεχωριστή περίπτωση. Υπενθυμίζω και παραπέμπω στην ληφθείσα και ισχύουσα θετική απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1995 για την ένταξη της Κύπρου. Σύμφωνα με αυτήν οι διαπραγματεύσεις της ένταξης αρχίζουν τον Απρίλιο του 1998. Είναι αυτό το ιστορικό χρέος της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στην Κύπρο.
Σ' αυτήν την συνολική εικόνα, η Τουρκία δυστυχώς δεν έχει θέση. Συμφωνώ απολύτως με τον Επίτροπο κ. Van den Broek κατά τούτο: δεν πρέπει να συμβεί καμμία μετατόπιση και επισκίαση του μεγάλου ζητήματος της διεύρυνσης με το θέμα των σχέσεων Τουρκίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορούμε να δεχθούμε να παρεισφρήσει λάθρα η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μπορεί κάποιες κυβερνήσεις να χρειάζονται ελιγμούς στην άσκηση της εξωτερικής τους πολιτικής. Μπορεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επιδιώκει συνολικές ρυθμίσεις. Όμως εμείς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οφείλουμε να τηρήσουμε αμετακίνητες αρχές. Το θέμα της Τουρκίας είναι ανοιχτό, συμφωνώ. Όμως είναι εκτός του θέματος της συζήτησης αυτής. Η Τουρκία σήμερα δεν πληροί τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις, δυστυχώς για την Τουρκία, δυστυχώς για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Lenz
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να κάνω τρεις παρατηρήσεις για την συζήτηση αυτή που στα κύρια σημεία της αναφέρεται στην διεύρυνση. Πριν από εννέα χρόνια, στην Ουγγαρία έπεσε ένα σύνορο, στην Γερμανία ένα τείχος, πράγμα που κάποιοι το επιθυμούσαν, ενώ άλλοι το φοβόντουσαν. Η αλλαγή είχε πραγματοποιηθεί. Ήδη από τότε ήμασταν σύμφωνοι ότι θα αποτελούσε την μεγαλύτερη πρόκληση για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα το να μην έχει μόνο επιτύχει την ένωση της Δυτικής Ευρώπης, αλλά και να συβάλει στην διαδικασία ενοποίησης ολόκληρης της Ευρώπης. Δεν επρόκειτο μόνο για την επανένωση της Γερμανίας, αλλά κατά κάποιον τρόπο και για την επανένωση της ευρωπαϊκής ηπείρου, και για μας ήταν σαφές το εξής: αυτό μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο με την δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την οικονομία της αγοράς. Σήμερα, συζητάμε όσα συνεπάγεται η απάντηση αυτή που είχαμε δώσει, ενώ οι άλλοι περιμένουν τις απαντήσεις μας και κυρίως την εσωτερική μας βούληση ως προς αυτήν την απάντηση.
Δεύτερη παρατήρηση: έρχονται σε μας χώρες που αλλάζουν εντελώς τον ιστορικό τους ρόλο. Παίρνω ως παράδειγμα την Πολωνία. Η Πολωνία πάντα συνθλιβόταν μεταξύ των μεγάλων γειτόνων της. Σήμερα, από καταπιεσμένη χώρα πρέπει να γίνει εταίρος. Είναι μία χώρα με σύνορα. Αλλάζει σύνορα, ας πούμε, από χώρα σύνορο προς την Δύση σε χώρα που αποτελεί το όριο προς την Ανατολή, όπου αργότερα θα είναι παραμεθόριος χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για πρώτη φορά στην ιστορία της - τουλάχιστον στην νεότερη ιστορία - θα πρέπει να αναλάβει μία ενεργό αποστολή και για τους γείτονες της, η οποία ασφαλώς δεν είναι απλή.
Θα μιλήσω παραφράζοντας μια γερμανική έκφραση. Δεν είναι δύσκολο να ζητά κανείς την ένταξη, δύσκολο είναι όμως να είναι κανείς μέλος. Αυτό θα πρέπει να το γνωρίζουν και οι άλλες χώρες που έχουν ζητήσει την ένταξη. Πρέπει όμως να αναγνωρίσουμε επίσης - και αυτό είναι η τρίτη παρατήρηση - ότι έχουμε συντάξει ένα τέστ, σύμφωνα με το οποίο η εισδοχή είναι, ας πούμε, η πιστοποίηση της ικανότητας για δημοκρατία, και αυτή η ικανότητα για δημοκρατία είναι το κριτήριο για όλες τις χώρες. Γι' αυτό, το θέμα πρέπει να το προσεγγίζουμε με μεγάλη ευαισθησία.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κράτος δικαίου, οι δημοκρατικές διαδικασίες, η προστασία των μειονοτήτων είναι οι ερωτήσει του τέστ. Αυτός είναι ένας κοπιαστικός δρόμος - μόλις ήρθα από την Ρουμανία - για κάποιον που έχει πίσω του μακρά εμπειρία δικτατορίας. Όμως η δημοκρατία, κι αυτό πρέπει να το μάθουμε όλοι, απαιτεί διαρκή έλεγχο, ακόμη και μεταξύ φίλων! Πρέπει κανείς να μάθει να το αντέχει αυτό, γιατί αυτοαποτελεί, σε τελευταία ανάλυση, το στοιχείο που μας κρατά ενωμένους, και το να μπορεί κανείς με όλη την φιλία να διαφωνεί για πολιτικούς στόχους αποτελεί επίσης ένα κομμάτι ελευθερίας!

Nordmann
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να υποστηρίξω τις επικριτικές παρατηρήσεις που περιέχονται στην έκθεση του κ. Colom I Naval. Η Επιτροπή κλείσθηκε στο ρόλο του ήρωα του Μολιέρου, στον οποίο ζητήθηκε να ετοιμάσει ένα καλό γεύμα με λίγα χρήματα. Προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορούμε να επιτύχουμε διεύρυνση χωρίς πρόσθετο κόστος, ή ακριβέστερα, χωρίς πρόσθετη επιβάρυνση των κρατών μελών. Ως εκ τούτου, προκύπτει αυτού του είδους το αξίωμα και αυτό το περιοριστικό όριο του 1, 27 % που διέπει τη συνολική εξέταση του θέματος.
Κατανούμε τους λόγους. Η Επιτροπή θέλησε να υπερκεράσει τις επιθυμίες, ή ακριβέστερα την έλλειψη θέλησης του Συμβουλίου, αντί να προβεί σε προτάσεις βασισμένες στην εξέταση της πραγματικότητας. Είναι δε αξιοπερίεργη η διαπίστωση ότι, ενώ μετά από το Αμστερνταμ ζητούσαμε ως προϋπόθεση της διεύρυνσης τη θεσμική ενίσχυση, η εξέταση της διεύρυνσης μας καταδεικνύει σήμερα τις τρέχουσες ανεπάρκειες ενός από τα θεσμικά μέλη της Ένωσής μας, της Επιτροπής, η οποία εγκαταλείπει τον κινητήριο ρόλο που διατηρούσε άλλοτε, για να γίνει ένα κύτταρο προγραμματισμού του Συμβουλίου.

Barros Moura
Κύριε Πρόεδρε, το τέλος του κομμουνισμού και του διχασμού της Ευρώπης άνοιξε το δρόμο για μια αλλαγή χαρακτήρα της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία είναι τώρα σε θέση να δεχθεί στους κόλπους της όλους τους λαούς της Ευρώπης και το σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών. Σε αυτήν ακριβώς την μεγάλης εμβέλειας ιστορική αλλαγή προσδοκά να ανταποκριθεί η διεύρυνση. Επιβάλλεται, λοιπόν, να σταθούν ικανοί η Ένωση και τα κράτη μέλη της να αναλάβουν το μέλλον της δημοκρατίας και της ειρήνης στην Ευρώπη ως έναν ουσιαστικής σημασίας πολιτικό στόχο. Το ζητούμενο είναι να στηρίξουμε την παγίωση της δημοκρατίας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωματων και, εκ παραλλήλου, τη βιώσιμη μετάβαση προς την οικονομία της αγοράς, με γνώμονα την ευγενή πρόθεση να ξεπεραστεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα η βαθιά κοινωνική κρίση στην οποία βύθισε ο ανεξέλεγκτος φιλελευθερισμός σχεδόν όλες τις πρώην κομμουνιστικές χώρες.
Για μια χώρα όπως η Πορτογαλία, όπου η εδραίωση της δημοκρατίας και η οικονομική ανάπτυξη υποβοηθήθηκαν σε σημαντικό βαθμό από την ένταξη στην Κοινότητα, δεν πρέπει να υπάρχουν αμφιβολίες όσο για την προσήλωση στον πολιτικό στόχο που συνίσταται στην προσχώρηση των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, καθώς και των άλλων υποψηφίων χωρών. Απορρίπτω, συνεπώς, την οποιαδήποτε προσφυγή σε εσωτερικές στρατηγικές των σημερινών κρατών μελών, θεσμικών, χρηματοδοτικών ή άλλων, οι οποίες χρησιμοποιούν ως όμηρους τους λαούς των εν λόγω υποψηφίων χωρών.
Η συγκεκριμένη μεγάλη ιστορική επιταγή της διεύρυνσης άρει, επομένως, κάθε πολιτική και ηθική νομιμότητα από την οποιαδήποτε προσπάθεια ιεράρχησης των υποψηφίων χωρών, όπως επεδίωξε να κάνει η Επιτροπή με την περίφημη πρότασή της του «πέντε συν ένα». Εκφράζω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Εκφράζω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι το Κοινοβούλιο ζητά ίση μεταχείριση όλων κατά την εκκίνηση, με την επιφύλαξη ότι, με βάση τα αποτελέσματα, η ημερομηνία λήξης των διαπραγματεύσεων θα πρέπει να προσδιοριστεί σε συνάρτηση με αντικειμενικά κοινοτικά κριτήρια. Επίσης απορρίπτω οποιαδήποτε προσπάθεια από μεριάς όσων ζητούν τον αποκλεισμό της Τουρκίας για πολιτιστικούς ή θρησκευτικούς λόγους, αγνοώντας το ευρωπαϊκό παρελθόν της Τουρκίας και την καθοριστική συμβολή που θα αντιπροσώπευε η προσχώρησή της στη διατήρηση της ενότητας και της ειρήνης στην Ευρώπη, εφόσον βεβαίως τηρηθούν οι αναγκαίες δημοκρατικές προϋποθέσεις. Είναι αναγκαίο να βοηθήσουμε την Τουρκία να ενταχθεί, και όχι να την αποκλείσουμε ευθύς εξ αρχής.
Είναι προφανές, κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, ότι μια τέτοιας εμβέλειας ιστορική επιταγή απαιτεί πολύ περισσότερα από απλούς οικονομικούς τεχνοκράτες που δειλιάζουν απέναντι στις κυβερνήσεις! Απαιτεί μια πολιτική και ηθική ηγεσία ικανή να δίνει δείγματα αλληλεγγύης και που να έχει αίσθηση της Ιστορίας. Μια ηγεσία της οποίας η έλλειψη είναι ιδιαίτερα αισθητή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνο έτσι, επιδεικνύοντας πολιτική τόλμη και μιλώντας τη γλώσσα της αλήθειας σε ψηφοφόρους που έχουν πια δηλητηριαστεί από τη λαϊκίστικη, εθνικιστική και αντιευρωπαϊκή δημαγωγία, θα μπορέσει να προχωρήσει μέχρι το τέλος μια πορεία η οποία θα απαιτήσει βαθιές τομές και μεταρρυθμίσεις κάποιων σημερινών πολιτικών, όπως η ΚΓΠ, και την ενίσχυση του κοινοτικού προϋπολογισμού ούτως ώστε να διασφαλισθεί η εφαρμογή των πολιτικών διαρθρωτικής στήριξης που χρειάζονται οι υποψήφιες χώρες, δίχως προς το σκοπό αυτό να αντληθούν χρηματοδοτικοί πόροι αποκλειστικά και μόνο σε βάρος των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών και σε βάρος της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής. Αυτό ακριβώς θα σήμαινε η διατήρηση του ανωτάτου ορίου των ιδίων πόρων στο ποσοστό του 1, 27 % του ΑΕγχΠ.
Η διεύρυνση, αυτό μάλιστα, σηματοδοτεί μια νέα ευκαιρία για την Ευρώπη, για την ειρήνη, για τη δημοκρατία και για την αλληλεγγύη ανάμεσα στους λαούς της. Αποτελεί έναν στόχο που δεν συμβιβάζεται ούτε με τις προσπάθειες διχασμού των υποψηφίων χωρών, ούτε με την περικοπή των κονδυλίων που διατίθενται για την οικονομική και κοινωνική συνοχή, μια ενέργεια που από μόνη της συνιστά έναν εν δυνάμει διαλυτικό παράγοντα για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Schweiger
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Σλοβακία είναι από οικονομική άποψη ένας από τους ισχυρότερους υποψήφιους για ένταξη. Ξεπέρασε γρήγορα τις δυσκολίες του χωρισμού της από την πρώην Τσεχοσλοβακία. Εντυπωσιακά στοιχεία γι' αυτό είναι η υψηλή οικονομική κατά κεφαλήν ανάπτυξη, η μείωση του ποσοστού των ανέργων, του πληθωρισμού και τα συγκριτικά με άλλες χώρςε χαμηλό εξωτερικό χρέος . Από πολιτική άποψη, εδώ και μερικά χρόνια είναι δεδομένο το συνταγματικό πλαίσιο για δημοκρατικά και αποτελεσματικά θεσμικά όργανα. Ένα, όμως, θεσμικό όργανο, η κυβέρνηση, δεν λειτουργεί όπως θα περίμενε κανείς να συμβαίνει σε ένα κράτος δικαίου, και γι' αυτό κυρίως ευθύνονται ο πρωθυπουργός Mecia και μερικοί από τους υπουργούς του. Η στάση του απέναντι στον ρόλο του προέδρου του κράτους, η αγνόηση της απόφασης του συνταγματικού δικαστηρίου, ο μερικός αποκλεισμός της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης από σημαντικά σώματα αποφάσεων και η συμπεριφορά του απέναντι της μέχρι τώρα αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς του.
Από την άλλη μερικά, η σλοβακική διοίκηση και το κοινοβούλιο αυτόν τον καιρό ασχολούνται με την γρήγορη προσαρμογή των σημαντικών νομοθετικών τομέων στο κοινοτικό καθεστώς ιδιοκτησίας. Οι συστάσεις της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ/Σλοβακία, για τις οποίες θα μιλήσει κατόπιν ο συνάδελφος μου Rubig, έθεσαν κάποια πράγματα σε κίνηση. Συνολικά όμως, διαπιστώνουμε ότι η σλοβακική κυβέρνηση δεν πληροί όλα τα πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης και ότι χρειάζονται ακόμη μεγαλύτερες προσπάθειες της κυβέρνησης και προ πάντων του πρωθυπουργού για να επιτευχθεί ευρύτερη εφαρμογή της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, ώστε να φθάσει η χώρα στην ομάδα των υποψηφίων που λαμβάνονται σοβαρά υπ' όψιν.

Malone
Κύριε Πρόεδρε, με ικανοποίηση διαπιστώνω τον μεγάλο ρόλο που διαδραματίζει το Κοινοβούλιο στη διαδικασία της Ατζέντας 2000. Σε ό, τι αφορά την Ατζέντα 2000, ειπώθηκε επανειλημμένως σήμερα το απόγευμα ότι η Επιτροπή προτείνει μια εντελώς καινούρια χρηματοοικονομική προοπτική για την υπό εξέταση περίοδο. Καλύπτει όλο το ευρύ φάσμα των πολιτικών της ΕΕ, και υπολογίζει ότι η διεύρυνση προς ανατολάς θα υλοποιηθεί την επόμενη δεκαετία. Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα αντιμετωπίσει τις μεγαλύτερες προκλήσεις την περίοδο αυτή. Πρέπει να προχωρήσουμε προς την ΟΝΕ. Πρέπει να ενσωματώσουμε οπωσδήποτε μέχρι δέκα κράτη μέλη. Σε προσωπικό επίπεδο, λυπούμαι που η Μάλτα, με δική της απόφαση, δεν αποτελεί μια από αυτές τις χώρες. Όπως ενδεχομένως γνωρίζετε, εγώ ήμουν η εισηγήτρια του Κοινοβουλίου για την ένταξη της Μάλτας, και ελπίζω ότι η χώρα αυτή θα ενταχθεί σε κάποιο στάδιο. Η άλλη πρόκληση που θα πρέπει να αναλάβουμε είναι η πραγματοποίηση νέου γύρου διεθνών εμπορικών διαπραγματεύσεων.
Σε ό, τι αφορά τη χρηματοοικονομική προοπτική, η σημερινή προοπτική, που ισχύει την περίοδο 1993-1999, συνοδεύτηκε από αύξηση του δημοσιονομικού ανώτατου ορίου στον προϋπολογισμό της ΕΕ σε 1, 27 % του ευρωπαϊκού ΑΕΠ. Η Επιτροπή προβαίνει σε παράτολμους υπολογισμούς, εκτιμώντας ότι ο μέσος όρος του ποσοστού ανάπτυξης της ΕΕ θα ανέρχεται στο 2, 5 % για τα σημερινά κράτη μέλη. Ο Επίτροπος δεν φαίνεται να λαμβάνει υπόψη το ενδεχόμενο αναπάντεχων οικονομικών κραδασμών στο πλαίσιο της ΟΝΕ. Για τον λόγο αυτό, έχω σοβαρές επιφυλάξεις σχετικά με την πρόταση να διατηρηθεί το ισχύον δημοσιονομικό ανώτατο όριο κατά την επόμενη προοπτική.
Τα διαρθρωτικά ταμεία υπήρξαν πολύ αποτελεσματικά στις φτωχότερες περιοχές και τις απόκεντρες περιφέρειες, βοηθώντας την Ιρλανδία να φθάσει στο μέσο βιοτικό επίπεδο των πλουσιότερων περιοχών της ΕΕ. Η Ιρλανδία επωφελήθηκε σημαντικά την προηγούμενη δεκαετία και εμείς κάναμε πολύ καλή χρήση των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων. Το βιοτικό επίπεδό μας έφθασε πλέον τον ευρωπαϊκό μέσο όρο για πρώτη φορά. ο σημερινός προϋπολογισμός της Ιρλανδίας αντικατοπτρίζει την καλή υγεία της Κελτικής Τίγρης. Ωστόσο, εξακολουθούμε να έχουμε τεράστιες αναπτυξιακές και διαρθρωτικές ανάγκες. Οποιοσδήποτε επισκέφθηκε προσφάτως το Δουβλίνο θα γνωρίζει πόσο σημαντικά είναι τα προβλήματα κυκλοφορικής συμφόρησης. Εγείρεται τεράστιο εμπόδιο στις επενδύσεις και η κυβέρνηση αναλαμβάνει ελάχιστες ενέργειες για να διορθρώσει την κατάσταση αυτή, εκτός από την συνεχή απασχόληση συμβούλων.
Αποδέχομαι το σκεπτικό του επιτρόπου σύμφωνα με το οποίο πρέπει να υπάρξει μεγαλύτερη συγκέντρωση πόρων κατά την επόμενη προοπτική. Δεν είναι πολύ λογικό σχεδόν το 50 % του πληθυσμού της ΕΕ να ζει σε περιοχές που είναι εκλέξιμες για διαρθρωτική χρηματοδότηση. Ωστόσο, δεν πρέπει να προβούμε σε απότομη περικοπή κονδυλίων από τα διαρθρωτικά ταμεία. Αν και η χρηματοδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία αντιπροσωπεύει διαρκώς λιγότερο σημαντικό παράγοντα της οικονομικής ευημερίας στην Ιρλανδία, καμία χώρα δεν θα ήταν δυνατό να αντέξει τη δραστική μείωση των επενδύσεων, χωρίς να διέλθει τεράστια εσωτερική αναταραχή. Η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι τούτο δεν θα συμβεί. Κάθε συμφωνία συγκέντρωσης πρέπει να περιλαμβάνει σταθερή δέσμευση για την υλοποίηση κατάλληλων μεταβατικών ρυθμίσεων.

McCartin
Κύριε Πρόεδρε, κατ'αρχάς, θα ήθελα να επισημάνω ότι συμμερίζομαι απολύτως τα συναισθήματα και τις ανησυχίες που εξέφρασε ο συνάδελφος κ. John Cushnahan. Ανησυχώ και εγώ για τη διάλυση και εξασθένηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης λόγω της τόσο ταχείας διεύρυνσης, αν και παίρνω θάρρος από την πρόοδο που συντελείται προς την νομισματική ένωση.
Θα ήθελα να ασχοληθώ με την έκθεση Colom I Naval και να επισημάνω ότι από την κατάρρευση του Τείχους του Βερολίνου σημειώθηκε εντυπωσιακή συναίνεση υπέρ της εισδοχής χωρών από την Ανατολική Ευρώπη. Η συναίνεση αυτή δεν εφαρμόστηκε μόνο στα θεσμικά όργανα αλλά και στις εθνικές κυβερνήσεις, καθώς και στο λαό της ΕΕ. Αναγνωρίστηκε επίσης ότι η διεύρυνση δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς κόστος, και ότι θα απαιτηθεί συνεισφορά από όλα τα κράτη μέλη ανάλογα με τη δυνατότητα συμβολής τους.
Συνεπώς, τίθεται το ερώτημα γιατί η Επιτροπή προτείνει την εισδοχή 75 ή 100 εκατομμυρίων πολύ φτωχών ατόμων, χωρίς τη διεύρυνση των πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι νέες χώρες θα ενταχθούν -σύμφωνα με τις πλέον αισιόδοξες προβλέψεις- με περίπου το 30 % του ΑΕΠ των σημερινών κρατών μελών. Στην πάλαι ποτέ Ευρωπαϊκή Ένωση των δώδεκα κρατών μελών υπήρχαν 80 εκατομμύρια άνθρωποι με ΑΕΠ που ανερχόταν στο 65 % του μέσου όρου, και προκειμένου να επιφέρουμε αποδεκτή σύγκλιση των οικονομιών, αυξήσαμε τα ετήσια έσοδα κατά 24 δισεκετομμύρια Ecu, προκειμένου να τονώσουμε την ανάπτυξη των χωρών. Πώς είναι δυνατόν η Επιτροπή να προτείνει ότι η αποδεκτή περιφερειακή πολιτική μπορεί να επεκταθεί στα νέα κράτη με μόνο 11 δισεκατομμύρια Ecu;
Η κατάσταση που επικρατεί στη γεωργία είναι παρόμοια. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλεφθεί, τα επόμενα πέντα ή οκτώ έτη, η εξέλιξη των οικονομιών των 15 μελών, του κόστους της ΚΓΠ, των υποψηφίων χωρών. Αλλά, στο πλαίσιο του 1, 27 %, είναι πολύ δυσχερής η χορήγηση επαρκών κονδυλίων, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η σημερινή διεύρυνση θα ικανοποιήσει τις υποψήφιες χώρες και του πολίτες τους.

Bφsch
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πρώτα θα αναφερθώ σύντομα στον συνάδελφο Schwaiger που μόλις μίλησε για την Σλοβακία. Δεν θέλω να προλάβω σε πολλά τον συνάδελφο Rόbig. Αν κοιτάξουμε όμως τις εισηγήσεις για τις χώρες, που έκαναν οι δικοί μας εισηγητές, και εξετάσουμε για παράδειγμα την εισήγηση για την Εσθονία σκεπτόμενοι ότι η Σλοβακία θα αντιμετώπιζε την ουγγαρόφωνη μειονότητα της όπως η Εσθονία την δική της ρωσόφωνη μειονότητα, τότε δεν ξέρω ποιά γνώμη θα σχηματίζαμε για την Σλοβακία. Αμφισβητώ το ότι η φόρμουλα 5+1 είναι η ιδανική και πιστεύω ότι αυτό θα έπρεπε να λεχθεί εδώ ανοιχτά. Ελπίζω, επίσης, ότι τα κράτη μέλη στο τέλος θα φθάσουν στο Λουξεμβούργο σε παρόμοια συμπεράσματα.
Ο εισηγητής της Επιτροπής Προϋπολογισμών κ. Colon i Naval στο σημείο 37 της αιτιολογικής του έκθεσης έκανε μία - όπως λέει - τελευταία παρατήρηση για τα διοικητικά έξοδα. Διαπιστώνει ότι η Επιτροπή δεν υπολόγισε, σχετικά με τα γλωσσικά προβλήματα της διεύρυνσης της Ένωσης, παράλληλα με τα άμεσα έξοδα, δηλαδή την πρόσληψη διοικητικού προσωπικού, γλωσσολόγων κλπ, τα έξοδα για την υποδομή, τα γραφεία, τις καμπίνες στις αίθουσες συνεδριάσεων κλπ. Αναφέρω αυτό το φαινομενικά ασήμαντο παράδειγμα - που ίσως πολλοί συνάδελφοι δεν το πρόσεξαν - επειδή είναι προφανώς ενδεικτικό για το πόσο λίγο έτοιμη είναι η Ατζέντα 2000 που μας υπέβαλε η Επιτροπή.
Στην περίπτωση αυτή, αποφεύγουν γι' άλλη μια φορά μία ερώτηση εξαιρετικά ευαίσθητη, λιγότερο από πλευράς προϋπολογισμού και περισσότερο από πολιτική άποψη. Πού είναι η διαφορά μεταξύ του δικαιώματος πέντε εκατομμυρίων Δανών να έχουν την δική τους γλώσσα και του αντίστοιχου δικαιώματος πέντε εκατομμυρίων Σλοβάκων; Αυτό το ερώτημα δεν το θέσαμε στους εαυτούς μας σε σχέση με αυτήν την Ατζέντα 2000. Παραλείψαμε να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας στο πλαίσιο της Ατζέντας 2000 και είμαι της γνώμης ότι ένα από τα επιτεύγματα του συναδέλφου Colon i Naval ως εισηγητή της Επιτροπής Προϋπολογισμών είναι ότι έθιξε τα σωστά θέματα στον κατάλληλο χρόνο. Για να το πούμε πιο απλά: όποιος δεν θέλει την μεταρρύθμιση τη γεωργικής και της διαρθρωτικής πολιτικής, όποιος δεν θέλει παράλληλα να πληρώσει περισσότερα, αυτός δεν είναι σε θέση για διεύρυνση ή δεν την θέλει.
Το λέω αυτό στην παρούσα συζήτηση και σε όλους τους συναδέλφους, των οποίων οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι έλαβαν στα διάφορα προγενέστερα συμβούλια στο Λουξεμβούργο εν μέρει εξαιρετικά περίεργες θέσεις. Από την μία, ήθελαν να πληρώσουν λιγότερα, παράλληλα έκαναν ότι δεν έβλεπαν την γεωργική πολιτική και την συμμετοχή της στα έξοδα που αποτελεί το 50 % του προϋπολογισμού, και κατόπιν ο υπουργός Εξωτερικών έλεγε: θέλουμε να κάνουμε την προς ανατολάς διεύρυνση. Αυτά είναι πράγματα που δεν μπορούμε να τα λέμε στους πολίτες μας, και γι' αυτό ήταν σημαντικό το ότι θέσαμε επιτέλους επί τάπητος, κυρίως στον τομέα του προϋπολογισμού, σαφή και επίσης κρίσιμα θέματα. Αυτό το χρωστούσαμε στον κόσμο μας, και το χρωστάμε επίσης στους μελλοντικούς συναδέλφους μας από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.

Λαμπρίας
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διεύρυνση είναι πράγματι μία μεγάλη ιστορική πρόκληση. Είναι πρωτίστως μία σύνθετη πολιτική πράξη και προ παντός κορυφαία έκφραση εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αποτελεί συνεπώς υποτίμηση της ουσίας της η επιμονή ή η κατατριβή μόνον με τις οικονομικές πτυχές της. Εκείνο που θα είχε σημασία είναι το μήνυμα που πρέπει να δοθεί σε όλον τον κόσμο και που το έχει ανάγκη μετά τον σεισμό του 1989 που γκρέμισε τον ολοκληρωτισμό στην ήπειρό μας. Δυστυχώς όμως, υπάρχει ένας ετεροχρονισμός, εάν μη αντινομία, στην εκδήλωση αυτής της υψηλής πολιτικής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προχωρεί στην διεύρυνση χωρίς προηγουμένως να έχει θεσμικά κατοχυρώσει την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας, χωρίς να έχει επιλύσει τα κρίσιμα προβλήματα της ουσιαστικής και αποτελεσματικής λειτουργίας της. Η αναθεώρηση του Αμστερνταμ, επικεντρώνοντας την προσοχή της στην λειτουργία της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, προτίμησε να αναβάλει την επίλυση αυτών των ουσιαστικών προβλημάτων. Είναι μέγα το έλλειμμα. Τουλάχιστον να μην επεκταθεί το έλλειμμα με λάθη.
Θα ήταν λάθος να διαχωριστούν σε Α΄ και Β΄ κατηγορία οι χώρες που θέλουν να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα ήταν λάθος να αρχίσουν οι εντάξεις χωρίς να αντιμετωπισθούν τα εκκρεμή θεσμικά ζητήματα. Θα ήταν επικίνδυνο λάθος να υποτιμηθεί, χάριν οικονομικών συμφερόντων ή έστω και στρατηγικών σταθμίσεων, ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα ή να υποτιμηθεί η εκβιαστική επιθετική πολιτική ορισμένων κρατών απέναντι μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Θα ήταν τραγικό λάθος να εμφανισθεί αναξιόπιστη η Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς την ένταξη της Κύπρου, που αποτελεί ανειλημμένη υποχρέωσή της, θέτοντας το θέμα αυτό από φιλία προς μία χώρα η οποία, άλλωστε, προχθές εδήλωσε ότι δεν ενδιαφέρεται, ότι περιφρονεί την Διάσκεψη για την οποία τόσον κόπο καταβάλλουν οι φίλοι της, και να παραμείνει η Κύπρος, απέναντι της οποίας υπάρχει η δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όμηρος της Τουρκίας, όπως πολύ σωστά έχει πει ο Επίτροπος κ. van den Broek.

Truscott
Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρόκειται να υλοποιήσει ένα από τα σχέδια με τη μεγαλύτερη ιστορική σημασία από τη σύστασή της: τη διεύρυνση προς την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, συμπεριλαμβάνοντας την Κύπρο. Η ένταξη στην ΕΕ θα ενισχύσει τη δημοκρατία, την ειρήνη και την ευημερία στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Τέλος, το Σιδηρούν Παραπέτασμα, που στην αξιομνημόνευτη φράση του Τσώρτσιλ εκτεινόταν από το Στέττιν στη Βαλτική έως την Τεργέστη στην Αδριατική, δεν υπάρχει πια.
Η διεύρυνση θα διασφαλίσει ότι το παλιό σιδηρούν παραπέτασμα δεν θα αντικατασταθεί από βελούδινο παραπέτασμα, αποκλείοντας τμήμα της Ευρώπης από τα οφέλη που προσφέρει η ένταξη στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Είναι πράγματι ορθό ότι η διαδικασία διεύρυνσης πρέπει να είναι ανοιχτή σε όλους. Καμία από τις έντεκα υποψήφιες χώρες δεν πρέπει να αισθάνεται αποκλεισμένη από τη διεύρυνση. Και οι έντεκα έχουν ίσες ευκαιρίες ένταξης, με ενισχυμένες ενταξιακές εταιρικές σχέσεις και ετήσιες επισκοπήσεις προόδου προς το στόχο της ένταξης.
Πρέπει να υλοποιηθούν ακόμη πολλές ενέργειες, όπως ειπώθηκε προηγουμένως, τόσο από τις υποψήφιες χώρες όσο και από την ίδια την ΕΕ, ώστε οι πολιτικές της και τα θεσμικά όργανά της να αποτελέσουν προϊόν μεταρρύθμισης, με σκοπό να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της διεύρυνσης.
Αναπόφευκτα, τούτο προϋποθέτει τη μεταρρύθμιση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής. Η Επιτροπή εξίσου δίκαια στην έκθεσή της, την Ατζέντα 2000, επισημαίνει ότι ορισμένες χώρες έχουν προχωρήσει περισσότερο από ορισμένες άλλες. Η επιλογή Πέντε-Συν-Μία, που προβλέπει πρόωρες συνομιλίες με την Ουγγαρία, την Πολωνία, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Σλοβενία, την Εσθονία και την Κύπρο, συνιστά τη μόνη ρεαλιστική στρατηγική. Η υλοποίηση άλλων επιλογών, όπως του τύπου ρεγάττας, που συνίσταται στην έναρξη διαπραγματεύσεων με όλα τα υποψήφια κράτη, απλώς θα επιβράδυνε την όλη διαδικασία και θα ευνοούσε την καλιέργεια ανεδαφικών προσδοκιών.
Τέλος, χαιρετίζω την πρόταση να συγκληθεί Ευρωπαϊκή Διάσκεψη στο Λονδίνο, τον προσεχή Φεβρουάριο, όπου όλες οι χώρες θα έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν και να συζητήσουν θέματα που ενδιαφέρουν όλους τους Ευρωπαίους, συμπεριλαμβανομένης της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, της δικαιοσύνης και των εσωτερικών θεμάτων.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η διεύρυνση πρέπει να επιτύχει για το καλό όλων μας.

Piha
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, η σύνταξη αυτής της έκθεσης ήταν μια πολύ απαιτητική εργασία. Ακόμα και μετά από τη σύμπτυξη πολλών εκθέσεων, η έκθεση παραμένει αρκετά λογική και γι'αυτό πολλές ευχαριστίες οφείλονται ειδικά στον κ. Oostlander καθώς και στον Πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων Tom Spencer. Η έκθεση αποτελεί ένα μήνυμα του Κοινοβουλίου στη Διάσκεψη Κορυφής του Λουξεμβούργου, γιά τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να προσχωρήσουμε στην ιστορική διαδικασία της διεύρυνσης. Πρόκειται λοιπόν γιά μιά εξαιρετική ευκαιρία να ακουστεί το Κοινοβούλιο.
Είμαι ικανοποιημένη από το γεγονός ότι η εξισορρόπηση που πραγματοποιείται στην έκθεση ανάμεσα στο μοντέλο 5+1 της Επιτροπής και στο λεγόμενο μοντέλο κοινής αφετηρίας, δεν μπορεί να ερμηνευθεί ώς απόρριψη του μοντέλου που προτείνει η Επιτροπή. Η Έκθεση προκρίνει, παρότι με ασάφεια, τη σειρά προσχώρησης που προτείνει η Επιτροπή, συνδέοντας όμως και τις υπόλοιπες υποψήφιες χώρες στη διαδικασία.
Το μεγαλύτερο μειονέκτημα της Έκθεσης είναι η ασάφεια των χρησιμοποιούμενων όρων που διατυπώνεται εν μέρει με πρόθεση και εν μέρει χωρίς πρόθεση. Η επιχειρηματολογία γιά τα διάφορα στάδια διαπραγματεύσεων ή γιά τις αποτελεσματικές διαδικασίες των διαβουλεύσεων και της προσχώρησης που υποστηρίζονται στην Έκθεση ώς αντίβαρο γιά το μοντέλο που προτείνει η Επιτροπή, παραμένει χωρίς πρακτική σημασία. Το σημασιολογικό πάρε-δώσε με την ορολογία δεν αποβαίνει σε όφελος του Κοινοβουλίου. Το Κοινοβούλιο επιθυμούσε να έχει ευθύνη και έναν καθορισμένο ρόλο στις διαδικασίες διεύρυνσης, όμως διαφαίνεται ότι αδυνατεί να πάρει μιά ειλικρινή θέση γιά τη μορφή των διαπραγματεύσεων, καθώς και γιά τα θέματα χρηματοδότησης.
Οι διαπραγματεύσεις καθεαυτές δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν ταυτόχρονα με όλες τις υποψήφιες χώρες. Ώς εκ τούτου, η Επιτροπή αποσκοπεί με το δικό της μοντέλο σε μιά δυναμική διαδικασία διεύρυνσης, η οποία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με το λεγόμενο μοντέλο κοινής αφετηρίας. Μπορεί επομένως να αναρωτηθεί κανείς με ποιά κίνητρα οι διάφοροι φορείς ζητούν την ταυτόχρονη έναρξη. Στην πραγματικότητα, η ταυτόχρονη έναρξη θα μετέτρεπε όλη τη διαδικασία σε κάποιου είδους διαδικασίας ισχύος, όπου οι χώρες με ισχυρούς υποστηρικτές στη σημερινή Ε.Ε. θα έμπαιναν ίσως και πολύ άνετα μπροστά, χωρίς να νοιάζονται γιά τη αντικειμενικότητα. Επιπλέον, θα επιμήκυνε τη διαδικασία διευκολύνοντας έτσι την καθυστέρηση των αναθεωρήσεων που προτείνονται από τους φορείς πολιτικής της Ένωσης. Αυτό επιθυμούμε αλήθεια;
Είναι ευχάριστο να παρατηρήσω πώς το Κοινοβούλιο δεν παίρνει θέση γιά τα χρονοδιαγράμματα διαπραγματεύσεων ή προσχώρησης του κάθε μεμονωμένου κράτους. Στις συζητήσεις στην Επιτροπή με εξέπληξε το γεγονός ότι πολλοί βουλευτές θέλαν να ενώσουν τις βαλτικές χώρες σε μιά ομάδα, παραμερίζοντας εντελώς το διαφορετικό ιστορικό, κοινωνικό και κοινωνικο-οικονομικό τους υπόβαθρο. Σαν πρόεδρος της Επιτροπής γιά την Εσθονία, μπορώ μόνο να διαβεβαιώσω πώς η επιτροπή μας συνειδητοποιεί στο σύνολό της τις θυσίες που έχει κάνει η Εσθονία και έτσι στηρίζει τη θέση της χώρας αυτής ανάμεσα στις πρώτες προς ένταξη υποψήφιες χώρες. Η συμμετοχή της Εσθονίας στον κατάλογο των 5+1 χωρών της Επιτροπής έχει ιδιαίτερα θετική επίδραση όχι μόνο γιά τη Λεττονία και τη Λιθουανία, αλλά και γιά όλη τη βόρεια επικράτεια της Ένωσης.
Συνοπτικά, θα μπορούσε να ειπωθεί πώς όταν κανείς ψηφίζει υπέρ της Έκθεσης, δεν παίρνει θέση γιά λογαριασμό καμμίας στρατηγικής της διεύρυνσης, ή αντίθετα ψηφίζει υπέρ όλων. Τόσο προσεκτικές είναι οι διατυπώσεις της. Εύχομαι πώς μελλοντικά η εμπλοκή των πολιτών στη διαδικασία διεύρυνσης θα συμβάλει στον καλλίτερο χειρισμό της απ'οτι με τους σημερινούς χειρισμούς της ΟΝΕ. Σε διαφορετική περίπτωση, στην τελική ευθεία της διεύρυνσης οι πολιτικοί θα ορίζουν και ο λαός δεν θα συμφωνεί.

Paasilinna
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, όταν διευρύνεται η Ένωση, στην πραγματικότητα τί διευρύνεται; Η σταθερότητα, η ασφάλεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα; Αυτό ευχόμαστε. Πρέπει όμως να λύσουμε ορισμένα διλήμματα.
Με τη διεύρυνση πρός ανατολάς, οι κοινωνικές ανισότητες δεν πρέπει να μεγαλώσουν. Παρομοίως, με τη διεύρυνση και καθώς μεταβαλόμαστε σε μιά κοινωνία πληροφόρησης, οι ανισότητες στην πληροφόρηση μεταξύ μας δεν πρέπει να βαθύνουν. Όμως οι αλαγές αυτές ήδη συντελούνται, δηλαδή καθώς μεγαλώνουμε προς την ανατολή, τα σύνορα μέσα στις δικές μας κοινωνίες δεν πρέπει να διευρυνθούν.
Στις υποψήφιες προς ένταξη χώρες αναμένονται κοινωνικά προβλήματα, άν όχι και εκρήξεις, λόγω της ρητής εκπλήρωσης των κριτηρίων προσχώρησης. Τα κριτήρια της οικονομικής και νοσμισματικής ένωσης έχουν ήδη προκαλέσει τέτοια φαινόμενα ανάμεσά μας. Η διεύρυνση δεν αυξάνει την ασφάλεια άν δεν αντέξει η βάση της.
Δεν πρέπει επίσης ορίσουμε τα σύνορα μέχρι τη Ρωσία. Γι'αυτό έχουμε ανάγκη από τη βόρεια διάσταση και από την πολιτική της ανατολικής βαλτικής. Χρειάζεται η Ρωσία να δεσμευτεί έναντι της Ευρώπης και όχι έναντι της Ασίας ή της ιδέας της μεγάλης Ρωσίας, που είναι οι άλλες εναλλακτικές λύσεις. Δεν υπάρχει ευρωπαϊκή ασφάλεια χωρίς να συμμετέχει η Ρωσία σ'αυτήν. Μπορεί να ειπωθεί ότι η διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς αντιμετωπίζεται στη Ρωσία ώς προσφορά προς τους κομμουνιστές. Αντίθετα, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ερμηνεύεται ώς θετική σε ότι αφορά τη Ρωσία. Γι'αυτό το λόγο πρέπει να φροντίσουμε ώστε να μην αυξηθούν τα σύνορα στην Ευρώπη αλλά αντίθετα, να μειωθούν μέσα και ανάμεσά μας.

Gomolka
Kύριε Πρόεδρε, πλησιάζοντας προς το τέλος της συζήτησης μας που ήταν ασφαλώς ποσοτικά αποδοτική, αλλά και ποιοτικά ανάλογη με το αντικείμενο, θέλω να προσπαθήσω τουλάχιστον να κάνω νύξη για μία μεγαλύτερη χωροχρονική συνάφεια τόσο της σχέσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Λετονία, όσο και με τις γειτονικές της χώρες Εσθονία και Λιθουανία, δηλαδή για την σχέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τα κράτη της Βαλτικής. Η διαμόρφωση της σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ρωσικής ομοσπονδίας θα αποτελέσει ένα από τα επίκαιρα κι ακόμη περισσότερο από τα μελλοντικά κεντρικά θέματα της ευρωπαϊκής πολιτικής. Στο σημείο αυτό, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον κ. Paasilinna.
Είναι σαφώς προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης να είναι η σχέση αυτή εποικοδομητική και προσανατολισμένη προς την σταθερότητα. Ιδιαίτερη αξία έχει εδώ η άμεση περιφερειακή διακρατική συνεργασία. Αυτό φαίνεται ιδιαίτερα από τις εμπειρίες των τελευταίων ετών, της όλο και πιο εντατικής συνεργασίας, της διαμόρφωσης πολλών ευρωπεριφερειών στα ανατολικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα έπρεπε να προβάλουμε προς το μέλλον αυτές τις καθαρά θετικές εμπειρίες των τελευταίων ετών και δεκαετιών. Ειδικά τα τρία κράτη της Βαλτικής θα ήταν, ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δυνάμει εταίροι μίας πέραν των συνόρων συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ρωσικής ομοσπονδίας.
Έτσι, τα βαλτικά κράτη θα μπορούσαν να έχουν μία ειδική, σχεδόν αναντικατάσταη, ουσιαστική συμβολή στην λύση ενός προβλήματος κλειδιού της ευρωπαϊκής πολιτικής. Η επόμενη και πιο σημαντική προϋπόθεση γι' αυτό είναι η δυνατότητα προσχώρησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουανία θα μπορέσουν και θα θελήσουν να αντιληφθούν αυτήν την επιθυμητή πολιτική αποστολή, να είναι δηλαδή οι φορείς μίας συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ρωσικής ομοσπονδίας, μόνον όταν θα έχουν σταθεροποιηθεί μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν θα αισθάνονται ισάξιοι και ισότιμοι εταίροι.
Η στρατηγική της ένταξης, δεν θα έπρεπε να διαμορφώνεται μόνον από τις επίκαιρες συνθήκες πλαίσιο, αλλά και από τις μελλοντικές περιστάσεις που επηρεάζονται και διαμορφώνονται από μας. Μία όσο το δυνατόν γρηγορότερη εισδοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα βοηθούσε επίσης στην λύση και άλλων περιθωριακών προβλημάτων, τα οποία δυστυχώς δεν μπορώ να τα αναλύσω περισσότερο τώρα.

Theorin
Κύριε Πρόεδρε, η διεύρυνση της ΕΕ θα είναι μία ιστορική απόφαση. Τα εργαλεία που διαθέτει η ΕΕ, δηλαδή τα πολιτικά, οικονομικά και διπλωματικά εργαλεία, είναι υπερβολικά πολύτιμα και πολύ αποτελεσματικότερα από τα στρατιωτικά για το χτίσιμο μίας μόνιμης διακρατικής συνεργασίας.
Το έργο του Κοινοβουλίου ήταν και εκτεταμένο και κοπιαστικό. Δεν ήταν εύκολο να βρεθεί ένας συμβιβασμός μεταξύ των άμεσων διαπραγματεύσεων για όλους και αντίστοιχα των διαπραγματεύσεων μόνο για μερικούς. Τα σημαντικότερα στοιχεία πρέπει να είναι να συμπεριλαμβάνονται όλες οι αιτούμενες ένταξη χώρες στη διαδικασία διεύρυνσης ανεξαρτήτως του επιπέδου προετοιμασίας τους. Φυσικά όλες οι χώρες πρέπει να κριθούν με τους ίδιους όρους και να αντιμετωπιστούν με έναν ισότιμο τρόπο. Πρέπει να καταστεί σαφές για όλες τις αιτούμενες ένταξη χώρες και τους πληθυσμούς τους ότι εντάσσονται σε μία διαδικασία διεύρυνσης και θα γίνουν μέλη όταν ανταποκρίθούν στα κριτήρια ένταξης.
Καμία χώρα δεν ανταποκρίνεται σήμερα σ' αυτά τα κριτήρια. Τότε είναι μάλλον ακατάλληλο να επιλεγούν λίγες μόνον χώρες. Κανείς δεν γνωρίζει μετά βεβαιότητας πως θα είναι η κατάσταση στις αιτούμενες ένταξη χώρες σε κανα χρόνο. Υπάρχει μία πολιτική θέληση να διευρυνθεί η ΕΕ. Είναι σημαντικό να ενθαρρυνθεί αυτή η θέληση, πέραν των άλλων στις αιτούμενες ένταξη χώρες. Είναι νέες, εύθραστες δημοκρατίες. Δεν είναι σωστό να τους κλείσουμε την πόρτα κατάμουτρα. Θα δίναμε λάθος μηνύματα επιλέγοντας ορισμένα κράτη μόνον. Πρέπει να δωθεί η δυνατότητα σε όλα τα αιτούμενα ένταξη κράτη να ξεκινήσουν ταυτόχρονα τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Έχουν εκφραστεί φόβοι ότι αυτό θα ενείχε τον κίνδυνο να καθυστερήσει η διαδικασία για τα κράτη που έχουν θεωρηθεί ότι είναι ώριμα για διαπραγματεύσεις.
Είναι σημαντικό να μην τεθούν αντιμέτωπες οι αιτούμενες ένταξη χώρες. Γι' αυτό πρέπει να ξεκινήσει μία κοινή έναρξη διαπραγματεύσεων με όλες ταυτόχρονα. Έπειτα απ' αυτές τις πολυμερείς acquis - διαπραγματεύσεις, που μπορεί να διαρκέσουν έναν χρόνο, πρέπει να ξεκινήσουν διμερείς διαπραγματεύσεις με τις χώρες που τότε θα είναι έτοιμες, κατά πάσα πιθανότητα τις 5+1 που η Επιτροπή έχει επιλέξει, αλλά και με άλλα κράτη αν είναι έτοιμα. Το κέρδος μιας τέτοιας λύσης είναι ότι δεν καταδικάζουμε εκ των προτέρων ορισμένες χώρες, αλλά τις ενθαρρύνουμε να συνεχίσουν την φιλόδοξη επιδίωξή τους να γίνουν ώριμες για ένταξη.

Rόbig
Κύριε Πρόεδρε, τον Δεκέμβριο του 1997, το μέλλον της Ευρώπης θα πάρει τον δ·ρομο τους. Τελικά, αυτό αποτελεί απλώς μία ευκαιρία για να μπορέσουμε να ζήσουμε και στο μέλλον με ειρήνη, ευημερία και ασφάλεια. Βλέπουμε ότι το προς Ανατολάς άνοιγμα έδωσε φτερά στην οικονομία, ότι οι αμοιβαίες σχέσεις έχουν γίνει πολύ πιο έντονες, ότι το εμπόριο επωφελείται, ότι και τα δύο μέρη επωφελούνται από το άνοιγμα. Η πρώτη μου έννοια μόλις έγινε το προς Ανατολάς άνοιγμα - έρχομαι από μία επιχείρηση σιδηρουργίας στην Αυστρία - ήταν τί μας επιφυλάσσει το μέλλον. Επισκέφτηκα εκείνες τις χώρες και είδα ποιές ευκαιρίες υπάρχουν εκεί. Αν παρατηρήσει κανείς πόσες ανάγκες υπάρχουν ακόμη εκεί, ανάγκες προϊόντων, υπηρεσιών, πόσα προϊόντα μπορούν να μας παραδίδουν, τότε βλέπει ότι πρόκειται για μία διπλή ευκαιρία. Νομίζω ότι πρέπει να επικεντρωθούμε στις ευκαιρίες που φέρνει για μας η προς Ανατολάς διεύρυνση, μολονότι δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε τους κινδύνους.
Κυρίως, όμως, είναι μεγάλη ευκαιρία, επειδή φυσικά απαλείφονται εμπόδια της αγοράς και η παγκοσμιοποίηση δρα θετικά. Δεν μπορούμε να συζητάμε την Κυριακή για θέσεις εργασίας και την Δευτέρα να είμαστε εναντίον της προς Ανατολάς διεύρυνσης. Πιστεύω ότι η προς Ανατολάς διεύρυνση δημιουργεί θέσεις εργασίας και για τις δυο πλευρές. Αυτή είναι μια ευκαιρία που πρέπει να την αντιληφθούμε! Επίσης, ιδιαίτερα, τα θέματα ασφαλείας όπως το Σένγκεν, η πυρηνική ασφάλεια, είναι για μας εντελώς κεντρικά θέματα και πιστεύω ότι μελλοντικά θα έχουμε κι εδώ πολλά να κάνουμε.
Ως αντιπρόεδρος της αποστολής για την Σλοβακία, θέλω να πώ ότι ναι μέν έχουν γίνει τεράστιες προόδοι, ιδιαίτερα μάλιστα θα έπρεπε να προσέξουμε το ότι η αντιπολίτευση έχει όλο και μεγαλύτερη συμμετοχή, αλλά από την άλλη δεν έχει βρεθεί ακόμη λύση για την περίπτωση Gaulide, η οποία όμως θα λυθεί το αργότερο τον επόμενο χρόνο με τις εκλογές. Γι' αυτό εδώ, δεν πρέπει να επιλεγεί η φόρμουλα μείον ένα, αλλά συν ένα. Αυτή είναι μία πολύ σημαντική όψη. Θα έλεγα: η πόρτα είναι ανοιχτή, αλλά εμείς δεν σπρώχνουμε!
(Χειροκροτήματα)

Van den Broek
Κύριε Πρόεδρε, είχαμε μια μεγάλη και ενδιαφέρουσα συζήτηση και επωφελήθηκα της γενεοδωρίας σας για να πάρω ήδη δύο φορές το λόγο, ας είμαι τώρα λοιπόν σύντομος. Εκφράζω την μεγάλη μου ικανοποίηση για τις σημαντικές παρεμβάσεις που ακούσαμε σήμερα, οι οποίες κάλυψαν ένα μεγάλο μέρος μιας πρότασης που θεωρεί η Επιτροπή ως μια από τις σημαντικότερες προτάσεις της παρούσας θητείας της, μαζί βέβαια με τις προτάσεις της για την ΟΝΕ. Οι σημερινές συζητήσεις μας έδωσαν μια αρκετά ακριβή εικόνα για τις συζήτησεις που μας περιμένουν ανάμεσα στα κράτη μέλη. Και δεν αναφέρομαι μόνοστις συζητήσεις για ένα σχέδιο διεύρυνσης που να αποτρέπει οποιαδήποτε υποψήφια χώρα να αισθάνεται αποκλεισμένη. Πιο πολύ σκέφτομαι τις συζητήσεις που πρόκειται να γίνουν ακόμη για τη χρηματοδότηση της διεύρυνσης.
Εν πάση περίπτωση, δεν χρειάζεται ούτε και μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα για το θέμα αυτό, μια που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να υποβάλει ακόμη τις περαιτέρω προτάσεις της. Είναι ευχάριστο να διαπιστώνουμε σήμερα ότι η αβεβαιότητα για ορισμένες πτυχές των μεταρρυθμίσεων της εσωτερικής μας πολιτικής, καθώς και για τις οικονομικές συνέπειες αυτών των μεταρρυθμίσεων, ακόμα και η αβεβαιότητα γενικά για τη χρηματοδότηση της διεύρυνσης, δεν αποτέλεσαν προφανώς αφορμή για την πλειοψηφία του Κοινοβουλίου να κρατήσει επιφυλακτική στάση απέναντι στην εκκίνηση της διαδικασίας επέκτασης. Μάλλον διαπιστώνω μια τάση επιτάχυνσης της διαδικασίας. Εάν οικονομικά κίνητρα ανατάρασσαν τον ρυθμό της διεύρυνσης, ή θα απέβαιναν εις βάρος των λιγότερο προηγμένων υποψηφίων χωρών, τότε θα υπήρχε πράγματι διάκριση. Σήμερα διαφάνηκε σαφώς ότι τέτοιο ενδεχόμενο θα συναντούσε μεγάλη αντίθεση στο Κοινοβούλιο.
Αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον τις αυριανές ψηφοφορίες, και τους προσεχείς μήνες ευχαρίστως να ανταλλάξουμε και πάλι τις απόψεις μας για το πώς μπορούν να απαντηθούν ικανοποιητικά οι ερωτήσεις που απέμειναν.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο το πρωί, στις 9.00.
(Η συζήτηση λήγει στις 23.15)

