Voorbereiding van de Europese Raad (24 juni 2011) (voortzetting van het debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de voortzetting van het debat over de verklaringen van de Raad en de Commissie over de voorbereiding van de bijeenkomst van de Europese Raad (23-24 juni 2011).
Guy Verhofstadt
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de hoofdvraag van dit debat van vandaag is op de eerste plaats wat we kunnen verwachten van deze Europese Raad op donderdag en vrijdag. Wat ik hoop, en wat mijn fractie hoopt - zoals de meerderheid in dit Parlement volgens mij doet - is dat we deze Top kunnen afsluiten met een besluitvaardigere, uitgebreidere en doortastendere aanpak van de huidige crisis. Laten we eerlijk zijn, we hebben momenteel geen mondiale, alomvattende aanpak van deze huidige crisis. En die ligt vandaag ook niet op tafel in de Raad of in het Parlement.
Ik wil tegen Martin Schulz zeggen dat ook ik enkele vragen heb over de kredietbeoordelingsbureaus en de rol die zij spelen in de huidige crisis, maar laten we liever in onze eigen gelederen proberen fouten en bronnen van de crisis te vinden, in plaats van buiten de Europese Unie en buiten haar instellingen.
Laten we ook eerlijk zijn over iets anders: de crisis is niet voorbij. Degenen die denken dat er wel een einde aan deze crisis - rond Griekenland en de euro - zal komen door wat extra geld aan Griekenland te geven, hebben het bij het verkeerde eind. Deze crisis is niet voorbij, en deze crisis zal aanhouden als we niet op de eerste plaats een structurele oplossing voor Griekenland vinden en als we niet op de tweede plaats een echte economische en politieke unie vormen in Europa. Zulke maatregelen moeten een einde maken aan de crisis rond de euro en Griekenland.
Nogmaals, is het mogelijk om één munteenheid te hebben en zeventien regeringen, zeventien economische strategieën en zeventien obligatiemarkten, zoals we die momenteel hebben en wat een situatie is die nergens anders in de wereld voorkomt? Alleen wij in Europa denken dat we één monetaire unie kunnen hebben en zeventien verschillende strategieën, zeventien verschillende regeringen en zeventien verschillende obligatiemarkten.
Wij - de federalisten in het Europees Parlement - zijn niet de enigen die dit zeggen. Gisteren zei de heer Lipsky, de huidige directeur-generaal van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), dat Europa één politieke en economische unie zou moeten vormen om deze crisis het hoofd te bieden. Gisteren was het de heer Geithner, de Amerikaanse minister van Financiën, die zei: "Misschien kunnen ze eens halt houden en met elkaar praten; laat ze een economische en politieke unie vormen." Als ze aan de andere kant van de Atlantische Oceaan weten wat we moeten doen, waarom hebben wij dan niet de moed om deze enorme stap voorwaarts naar een economische en politieke unie te zetten? Dat is de hoofdvraag voor de Raad van morgen.
Mijn tweede punt is dat we Griekenland moeten helpen - en niet alleen maar op een defensieve manier. We hebben een doortastend bezuinigingsprogramma nodig, en dat wordt momenteel besproken met de Griekse regering. Misschien zijn er plannen om verder te gaan dan wat er nu op tafel ligt. Als dat zo is, hebben we daar een positief plan voor nodig.
Ze kunnen niet uit de crisis komen door middel van uitsluitend bezuinigingen. Ze hebben ook groei en investeringen nodig, en wij kunnen daar binnen de Europese Unie voor zorgen. Laten we bijvoorbeeld garanties verstrekken voor private investeringen. Private investeringen bestaan niet langer in Griekenland. Laten we hun leningen verstrekken van de Europese Investeringsbank. Waarom zouden we niet een deel van het privatiseringsprogramma gebruiken om nieuwe investeringen aan te trekken en groei te scheppen in Griekenland, in plaats van voor begrotingsconsolidatie?
Ik heb nu een vraag voor de heer Daul en ga daarom door in het Frans.
(FR) Ik zal het in het Frans zeggen. In de fractie van de heer Daul zitten leden van de partij Nea Dimokratia. We moeten daarover heel duidelijk zijn. Als we willen dat alle andere lidstaten geld geven aan Griekenland, moet ook in Griekenland een politieke consensus worden bereikt. Ik denk dat we het de heer Daul, die gelijk had in wat hij zei, kunnen toevertrouwen zijn politieke vrienden ervan te overtuigen deze politieke consensus te bereiken en zo de weg vrij te maken voor dit beleid inzake Griekenland.
(Applaus)
Dat is wat we nodig hebben. Ik ben me er terdege van bewust dat we u met een zware taak opzadelen, meneer Daul, maar ik weet dat u in staat bent deze uitdaging het hoofd te bieden. Een land in een dergelijke situatie heeft behoefte aan politieke eenheid, en het is niet door politieke spelletjes te spelen, zoals momenteel het geval is in Griekenland, dat deze situatie zal worden opgelost. Ik heb dit in België namelijk negen jaar lang meegemaakt, meneer Lange.
(EN) Mijnheer de Voorzitter, laten we heel eerlijk zijn. We hebben een doortastender pakket voor economische governance nodig dan we vandaag voor ons hebben liggen.
Ik wil graag iets direct aan voorzitter Barroso vragen: gisteren heeft de woordvoerder van de Europese Commissie op de persconferentie gezegd dat er geen behoefte was aan meer stemmen met een omgekeerde gekwalificeerde meerderheid in het governancepakket. Mijnheer Barroso, ik wil u vragen dit recht te zetten. Ik vraag de Commissie, tezamen met het Europees Parlement, een meer communautaire methode te gebruiken voor het pakket voor economische governance.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8, van het Reglement te beantwoorden)
Joseph Daul
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag het volgende zeggen tegen de voorzitter van de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa: ik weet zeker dat wanneer hij, met zijn liberale regeringen, volledige solidariteit met alle lidstaten tot stand weet te brengen, ik en mijn fractie hem reeds voor zijn gegaan als het gaat om Griekenland, en ik zal hem daaraan ook herinneren in dit Parlement.
Guy Verhofstadt
(FR) Mijnheer de Voorzitter, in de meeste landen waarop de heer Daul doelde, zitten wij in een coalitie met de Christendemocraten, dus dat zal ongetwijfeld meespelen. Ik denk echter niet dat het gepast is om vanmiddag, voorafgaand aan zo'n belangrijke bijeenkomst van de Raad, partijpolitieke spelletjes te spelen door regeringen tegen elkaar in het harnas te jagen. Ik doe een beroep op u, meneer Daul, om de liberalen niet uit te spelen tegen de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) of tegen de sociaaldemocraten. Wat ik van u vroeg was om uw vrienden van de Nea Dimokratia te overtuigen, een partij waarvan veel leden overigens ook onze vrienden zijn en waarvan sommigen zelfs naar mijn fractie zijn overgestapt, en die slechts één doel voor ogen hebben: het Griekse volk verenigen, zodat ze uit de huidige crisis kunnen geraken. U kunt hierbij een belangrijke rol spelen. Ik reken op u.
(Spreker verklaart zich bereid twee "blauwe kaart"vragen van de heer Koumoutsakos en de heer Ransdorf te beantwoorden, krachtens artikel 149, lid 8, van het Reglement)
Georgios Koumoutsakos
(EL) Mijnheer de Voorzitter, tot mijn vreugde heb ik de heer Verhofstadt horen zeggen dat iedereen nu inziet dat het Griekse probleem een Europees probleem is. Wat is nu de plicht van Griekenland, mijnheer de Voorzitter? Het is de plicht van Griekenland om een begin te maken met grote structurele hervormingen en privatiseringen.
Daarom wil ik de heer Verhofstadt mededelen - want kennelijk is hij niet goed geïnformeerd - dat de Nea Dimokratia niet alleen akkoord gaat met deze twee vraagstukken, die de harde kern vormen van de hervormingen, maar dat het de Nea Dimokratia was die deze voorstellen deed. Deze voorstellen komen van onze partij. Het is de regering die er nu al anderhalf jaar lang niet in slaagt deze te realiseren. Dat is de waarheid.
Miloslav Ransdorf
(CS) Mijnheer de Voorzitter, ik heb aandachtig naar de heer Verhofstadt, de voorzitter van de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa, geluisterd en zou hem willen vragen of ik goed begrepen heb dat zijn motto als volgt zou kunnen worden samengevat: Griekenland is overal, Griekenland is geen lidstaat van de Europese Unie maar in werkelijkheid een soort van geestesverschijning en dus alomtegenwoordig.
Guy Verhofstadt
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het is duidelijk dat we een reusachtige problemen krijgen in de hele eurozone, als we het Griekse probleem niet oplossen. We hebben momenteel al problemen in Portugal; we hebben momenteel al problemen in Ierland. Het verschil in spreads - tussen Portugal en Duitsland, tussen Ierland en Duitsland - is momenteel meer dan achthonderd basispunten.
Wat we dus aan het doen zijn - met de solidariteit die we vanaf het begin van deze crisis nodig hadden, maar die er niet was - is niet alleen bedoeld voor Griekenland; het moet voor alle lidstaten van de eurozone zijn. Het is te wijten aan dit gebrek aan solidariteit dat we in december 2009 een veel groter probleem hebben gecreëerd - het probleem waarvoor we nu gesteld staan.
Jan Zahradil
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het is vandaag heel boeiend in het Parlement.
Laat ik u eraan herinneren dat velen van ons nog het communisme hebben meegemaakt en sindsdien enorme en snelle vooruitgang hebben geboekt om zich voor te bereiden op het lidmaatschap van de Europese Unie.
We werden terecht gedwongen om ons te bewijzen, om te laten zien dat we voldeden aan de criteria van Kopenhagen, om te laten zien dat we volledig functionerende markteconomieën hadden, enzovoort, maar helaas werd deze mate van controle niet toegepast toen sommige Europese landen toetraden tot de eurozone. Waarom niet? Eenvoudigweg omdat deze is opgezet als een politiek project, en niet als een economisch project, en daarom werden de criteria genegeerd; cijfers werden aangepast om landen erbij te halen die nog niet klaar waren. Dat is de kern van het probleem, en nu zitten we met de gevolgen en staan we op een keerpunt.
Geloof me, ondanks het feit dat de meeste leden van mijn fractie afkomstig zijn uit landen die geen deel uitmaken van de eurozone, willen we de euro niet zien mislukken. Tegelijkertijd kan de euro niet tegen elke prijs worden verdedigd.
We bevinden ons zeker op de laatste pagina's van het bailouthoofdstuk. Deze Europese Raad moet een duidelijk signaal afgeven dat de eurozone, wanneer de positie van een land binnen de eurozone onhoudbaar is, niet mag aarzelen om de mogelijkheid van herstructurering van de schulden van het land ter sprake te brengen, of zelfs - hoe wreed het ook mag lijken - de mogelijkheid dat het land de club verlaat, tenzij het land drastische wijzigingen doorvoert.
Mijnheer Barroso, als u dat niet doet, kan ik u vertellen wat er hierna gebeurt: uw tegenstanders - of beter gezegd, de tegenstanders van uw opvolger - zullen geen aardige, fatsoenlijke Eurosceptici zijn zoals ik, maar echt onplezierige anti-Europeanen. En waarom? Omdat ze zullen zijn gekozen door boze Duitse belastingbetalers en door wanhopige Franse en Nederlandse particuliere ondernemers die het zat zijn om andermans schulden te betalen, en ik weet dat noch u noch ik dit willen zien gebeuren. Laten we daar dus naar handelen.
Evenzo wil ik u vragen om alstublieft op te houden elke crisis te gebruiken of te misbruiken als een gelegenheid om de supra-nationalistische agenda een stap verder te brengen in de richting van iets als een fiscale unie of belastingunie, want dat leidt nergens toe.
Dit is geen crisis van Europa. Dit is slechts een crisis van een verkeerd, verouderd concept van Europese integratie, en dat is alles.
Rebecca Harms
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Győri, dames en heren, het verbaast mij hoe rauw het debat over de diepste crisis die de Europese Unie in lange tijd heeft doorgemaakt, plotseling is geworden. Als wij ons realiseren dat wij momenteel Schengen moeten verdedigen, dat wij er niet in geslaagd zijn de persvrijheid in Hongarije tijdens dit voorzitterschap van de Raad te verdedigen, dat wij heel lang nodig hadden om überhaupt tot een gemeenschappelijke taal te komen ten aanzien van Libië en Egypte, dan is het geen wonder dat wij ten overstaan van de verslechterende toestand van Griekenland niet verder komen dan de constatering dat er in Europa weliswaar vele leiders zijn, maar dat wij echt leiderschap ontberen.
Ik geloof dat dit een van de grootste problemen is waarvoor wij vooralsnog geen goede oplossing hebben. In deze crisis, die al veel langer duurt dan de Griekse crisis, zijn wij nu ook in een situatie beland waarin alle oplossingen die de Raad voorstelt, te laat komen en te weinig draagwijdte hebben. De gedachte dat de Europese Unie alleen kan voortbestaan op de wijze zoals wij dat het liefst zouden zien, en dat zij de gezamenlijke Europeanen een beter leven biedt als wij Griekenland redden en het zuiden stabiliseren, is er echter een die tot nu toe nog nooit was uitgedragen, en ik geloof dat er feitelijk maar één instelling verantwoordelijk is voor deze gedachte en dat is de Europese Raad. Het Parlement - ik geef dat eerlijk toe - speelt ook niet altijd een glansrol. Het Parlement weigerde bijvoorbeeld tijdig voorafgaand aan deze historische Raadsvergadering bijeen te komen teneinde een resolutie aan te nemen waarin de problemen die aan deze historische crisis ten grondslag liggen, exact worden verwoord. Het stelt mij uitermate teleur dat zelfs linkse Parlementsleden, die hier aan mijn rechter zijde zitten, zich niet op tijd konden verenigen om namens het Parlement een verklaring af te leggen ten aanzien van Griekenland.
Ik zou nog een keer terug willen komen op het onderwerp wat er mis is gegaan in Griekenland, omdat ik denk dat de heer Daul een verantwoordelijkheid heeft ten aanzien van de Nea Dimokratia. Wat betreft rechtvaardigheid heeft de fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Demoraten in het Europees Parlement ook een verantwoordelijkheid ten opzichte van de heer Papandreou en zijn regering. Hoe verheugd ik ook ben dat hij gisteren een motie van vertrouwen kreeg, de Griekse regering zal toch ook besluiten moeten nemen over rechtvaardige maatregelen in deze crisis. Het feit dat deze zo oneerlijk verdeeld zijn, dat de lasten alleen worden gedragen door de lagere regionen van de samenleving, dat er geen kapitaalheffing in Griekenland wordt geïntroduceerd en dat de belastingontduiking in Griekenland zeer wijdverspreid is, creëert een oneerlijke situatie. De nationale solidariteit waaraan is gerefereerd, moet er toe leiden dat ook de elite in Griekenland, die per slot van rekening zelfs nu nog profiteert van de crisis, zijn deel in de verantwoordelijkheid neemt.
(Applaus)
Wij houden vast aan alles wat wij reeds bij vele gelegenheden over Griekenland hebben gezegd. Langere looptijden, gunstigere leningen - wij geloven dat er ook een zachte, systematische en veilige herstructurering van de schuld bestaat. Ik geloof dat het een brevet van onvermogen van het politiek leiderschap van de Europese Unie is, dat iets waarvan wij erkend hebben dat het juist is, namelijk dat particuliere schuldeisers ook in de lasten moeten delen, niet wordt doorgevoerd omdat wij bang zijn voor de kredietbeoordelingsbureaus. Het probleem dat ons in deze crisis heeft doen belanden, is derhalve nog steeds een bepalende factor en het heeft ons tot op heden ontbroken aan het politiek leiderschap om dit aan te pakken. Ik geloof dat dit een belangrijk probleem is, dat de komende paar dagen tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad zal moeten worden besproken.
Mijnheer Barroso, ik wens u succes met uw plannen voor eerlijker belastingen als manier om de crisis te overwinnen. Ik weet niet of u nog altijd streeft naar een belasting op financiële transacties. Wij zijn daar nog altijd voor. Dit Parlement heeft al vele malen zijn steun daaraan gegeven. Ik geloof echter dat belastingontduiking, onrechtvaardige bonussen en alle overige aspecten die hebben bijgedragen aan de financiële ineenstorting vooralsnog niet zijn aangepakt. Dat is ook uw verantwoordelijkheid. Ik dank u voor uw aandacht.
Lothar Bisky
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, als wij kijken naar hoe Griekenland er op dit moment voorstaat, kunnen wij ook iets leren. Bezuinigingseisen en de oproep om ook het laatste tafelzilver in staatsbezit te verpatsen, zullen Griekenland niet redden. Alles gaat echter gewoon door zoals het was. Voordat wij vragen om toezeggingen, worden eerst nog meer bezuinigingsmaatregelen en privatiseringen geëist. Tegelijkertijd wordt nog steeds geprobeerd om, via het Europees semester, deze faillissementservaring als schrikbeeld aan de lidstaten op te dringen.
Deze hele situatie gaat zo ver dat wij de vestiging van een privatiseringsbureau op basis van het Treuhandmodel overwegen. Mijnheer Lange, het Duitse Treuhandbureau heeft een aantal positieve dingen verricht, maar het heeft tevens gezorgd voor een enorme de-industrialisering en voor een verkwisting van staatseigendommen. De gevolgen hiervan zijn vandaag nog steeds merkbaar. Ik wil dit echter niet arrogant neerzetten als de fouten van anderen.
Miljarden aan extra steun aan Griekenland zonder echte koerswijziging zijn niets meer dan een veiligheidsnet voor de banken. In dat opzicht kunnen wij het ook stellen zonder de vrijwillige bijdrage van de particuliere sector, zo wordt ons verteld. In dat geval zou ik durven beweren dat hier sprake is van een politieke buiklanding.
Alles gaat gewoon door zoals het was. Naar mijn oordeel is het enige alternatief een radicale wijziging van ons financiële en economische beleid. Het ontbreekt ons echter aan de moed om dit te doen. De oorzaken van de crisis worden niet echt aangepakt. Dat is waar het probleem echt ligt. Het ontbreekt ons aan de moed om te zorgen voor meer democratie en transparantie en om minder politiek achter gesloten deuren te bedrijven. Hierdoor komt de Europese gedachte in gevaar en kan bekrompen nationalisme terrein winnen.
Ik zou willen vragen dat er een helder signaal van deze top uitgaat, al zal het signaal wat anders moeten zijn dan: "Laten we op dezelfde weg verder gaan."
Nigel Farage
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, iedere keer dat ik de heer Barroso vraag wat zijn plan B is, zegt hij dat zo'n plan niet nodig is.
Mijnheer Barroso, iedere keer dat ik voorspel dat een ander land op het randje van een bailout staat, zegt u: "Nee, nee, er is geen probleem." Hier staan we dan, op het randje van de tweede Griekse bailout, en u zegt: "Er is geen alternatief." We moeten deze weg blijven bewandelen. We moeten het feit negeren dat de Spaanse obligatiemarkt ons vertelt dat zij de volgende zullen zijn. U hebt ons aardig in moeilijkheden gebracht. U hebt het in 100 procent van de voorspellingen over de euro bij het verkeerde eind gehad en u zegt vandaag dat dit pakket Griekenland op de weg naar groei zal zetten, maar dat zal niet gebeuren. Het zal Griekenland op de weg naar een derde bailout zetten, waarover we over een paar maanden al zullen discussiëren.
Ik moet zeggen dat ik het werkelijk ziekmakend vind om te zien hoe het land dat democratie eigenlijk heeft uitgevonden, door u en het steeds vreselijkere Internationaal Monetair Fonds wordt gekoeioneerd en hoe de Grieken wordt verteld dat zij dit bezuinigingspakket moeten accepteren. Zij moeten accepteren dat hun economie wordt gesnoeid tot een niveau dat hen in een totale economische depressie brengt. Ze krijgen te horen dat hiervoor geen alternatief is; het is een vorm van sadomonetarisme, en het drijft hen tot waanzin. Ze gaan de straat op en er is geweld, en eerlijk gezegd kan dit alleen maar erger worden. U hebt hen niet alleen geld ontnomen; u hebt hen hun democratie ontnomen.
Wat goede Europeanen, echt goede Europeanen zouden doen, is een alternatief bieden om de Grieken te helpen hun eigen munteenheid weer op te zetten, om hen in staat te stellen te devalueren, om hen te laten heronderhandelen over hun schulden, want de verhouding tussen hun schulden en hun bbp heeft het punt waarna er geen weg terug is, gepasseerd. Dan, en alleen dan, kunnen echte bezuinigingspakketten werken. Alleen dan zullen de Grieken accepteren dat zij deze bezuinigingen moeten doorvoeren. Als we de huidige weg blijven bewandelen, is dat de weg naar een sociale en economische ramp.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8, van het Reglement te beantwoorden)
Niki Tzavela
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Farage vragen of hij weet hoe hoog de buitenlandse schuld van het Verenigd Koninkrijk is en of hij van mening is dat het Verenigd Koninkrijk als eiland zich in zijn eentje kan redden.
Nigel Farage
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het Verenigd Koninkrijk heeft precies twintig jaar geleden hetzelfde doorgemaakt. We maakten deel uit van het wisselkoersmechanisme. We zaten in de val, doordat we probeerden de koers van onze munteenheid stabiel te houden ten opzichte van de Duitse mark, met rentetarieven die twee keer zo hoog waren als ze moesten zijn.
Het heeft één miljoen Britten onnodig hun baan gekost. Gelukkig zijn we uit het wisselkoersmechanisme gestapt, de rentetarieven daalden, en we hebben een goede tijd gehad in de jaren negentig van de twintigste eeuw.
Je kunt verschillende economieën met verschillende groeipercentages en verschillende patronen van mondiale handel niet samensmelten. We hebben onze les geleerd. Wij zijn, God zij dank, niet toegetreden tot de euro. Degenen die dat wel hebben gedaan, zitten momenteel vast in een economische gevangenis, vrees ik.
Barry Madlener
Voorzitter, de heer Barroso heeft dinsdag jl. gezegd dat Griekenland kan rekenen op Europese steun. Europa zal leveren, zegt hij.
Voorzitter, waarop baseert de heer Barroso deze macht eigenlijk? Is het niet zo dat steun aan Griekenland nadrukkelijk verboden is volgens het Verdrag van Lissabon? Is het niet zo dat de nationale parlementen individueel hun goedkeuring moeten hechten aan steun? Is het niet zo dat ze ook nee kunnen zeggen?
Voorzitter, de macht van de Commissie breidt zich steeds verder uit. Het is tijd dat daaraan een einde wordt gemaakt. De Commissie ziet zichzelf als het bestuur van alle Europese landen, als de uiteindelijke beslisser onder leiding van Barroso. Voorzitter, Barroso is niet democratisch gekozen. Geen Europeaan heeft zijn stem uitgebracht op deze man. Ik heb maar één woord voor een bestuur dat regeert zonder democratie en dat is een dictatuur. Een bureaucratische dictatuur die de Grieken wil onderwerpen en die het ook voor het zeggen wil krijgen in Nederland. Het is onacceptabel dat de man Barroso gaat bepalen of Nederland steun verleent. Er is maar één die bepaalt of Nederland Griekenland zal helpen en dat is het Nederlandse parlement.
Steun voor Griekenland is nutteloos. Het brengt de Nederlandse economie en de Nederlandse burgers schade toe. Daarin had Barroso wel gelijk. Hij zei dinsdag immers zelf ook: zelfs als de Griekse schuld door een wonder zou verdwijnen, is het probleem niet opgelost.
Voorzitter, de conclusie van de Europese top kan echt niet anders zijn. De enige langetermijnoplossing voor dit probleem is dat de Grieken hun drachme herinvoeren die kan devalueren. Dan hoeven de andere lidstaten die rekening niet te betalen.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil alleen antwoord geven op twee concrete vragen die mij zijn gesteld.
Ik zal niet in deze ideologische discussie tegen Europa treden, waarin het, mag ik wel zeggen, interessant is om uiterst rechts en uiterst links verenigd te zien tegen de euro en tegen het Europese project. Ik doe daarom nogmaals een beroep op alle democratische krachten in Europa, in het Parlement, in Griekenland, om zich te verenigen in een consensus om al het mogelijke te doen om groei en welvaart in Europa te waarborgen.
De twee concrete vragen gingen over de financiële belasting en over ons standpunt met betrekking tot stemmen met een omgekeerde gekwalificeerde meerderheid.
Wat betreft de financiële belasting, wil ik bevestigen dat het voorstel dat de Commissie, waarschijnlijk in oktober, naar voren zal brengen, een belasting op financiële transacties zal betreffen. We hebben een effectbeoordeling uitgevoerd. We denken dat er twee mogelijkheden zijn: een belasting op financiële transacties en een belasting op financiële activiteiten. We hebben besloten om nu met een voorstel te komen voor een belasting op financiële transacties, en een van de redenen daarvoor is juist dat er voor financiële transacties geen equivalent van btw bestaat. We komen dus voor eind oktober met dat voorstel.
(Applaus)
Het tweede punt werd naar voren gebracht door de heer Verhofstadt. Ik wil duidelijk maken dat de Commissie het Parlement steunt op het punt van het stemmen met een omgekeerde gekwalificeerde meerderheid. We steunen uw ambitieuze standpunt. Tegelijkertijd - en Olli Rehn zal later vanmiddag gelegenheid hebben om u toe te spreken - zullen we een krachtige oproep doen aan u en de Raad om te kijken of het mogelijk is om tot een definitief akkoord te komen. Want we denken ook dat, dankzij de standpunten van het Parlement, grote vooruitgang is geboekt op het punt van het pakket dat nu wordt overwogen.
Ik wil u feliciteren, het Parlement, degenen die het hardst aan dit onderwerp hebben gewerkt, en ook het Hongaarse voorzitterschap van de Raad, omdat ook dit heel belangrijk werk heeft verricht. Tot slot wil ik tegen u allen zeggen dat, wat betreft verantwoordelijkheid, de kosten van het niet hebben van een akkoord op dit punt zeer hoog zullen zijn, gezien de huidige situatie.
De Commissie steunt de communautaire aanpak. De Commissie steunt een zo groot mogelijke ambitie, wat volgens mij de lijn is die u ook trekt.
Dit zijn de concrete antwoorden op de concrete vragen.
Manfred Weber
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer Barroso, dames en heren, er is al een hoop gezegd over Griekenland. Ik zou hieraan toch nog twee overwegingen willen toevoegen.
Het eerste is dat wij, ondanks alle bezorgdheid en angst die onder de mensen leven, onze beginselen niet uit het oog moeten verliezen. De twee beginselen die Europa kenmerken, zijn solidariteit - en daar houden wij aan vast - en een gevoel van individuele verantwoordelijkheid - namelijk dat de Griekse bevolking en ieder ander aan wie daden van solidariteit ten goede komen, zelf ook verantwoordelijkheid nemen.
Mijn tweede overweging betreft het feit dat er is gesproken over de grote test waar Europa voor staat en over de zorgen dat het Europese project mogelijk zelfs niet slaagt en dat de geesten van het verleden, waarmee wij dachten te hebben afgerekend, hun kop weer opsteken in de Europese Unie. Ik zou dit alles willen omdraaien en de zaak vanuit een positieve invalshoek willen bekijken. Wij moeten niet alleen over problemen praten, maar ook over successen. Wij moeten bijvoorbeeld helder stellen dat de Baltische staten erin geslaagd zijn de crisis te overwinnen en dat Ierland er met Europese steun in zal slagen volgend jaar zijn rentree te maken op de obligatiemarkten. Dit zou tevens een mooie gelegenheid zijn om de bevolking te laten zien dat wij samen sterker staan dan alleen.
In deze context valt het niet mee om nog te praten over het tweede grote vraagstuk voor deze Raadsvergadering, namelijk dat van de migratie. Er is echter een direct verband dat deze twee vraagstukken aan elkaar koppelt, namelijk dat wij met betrekking tot het migratievraagstuk, in het bijzonder ten aanzien van Schengen, hetzelfde principe aan het werk zien, namelijk dat een van de grootste Europese successen nu in twijfel wordt getrokken als gevolg van nationale eigenwaan. Ik neem aan dat iedereen kennis heeft genomen van de cijfers dat er in Italië 18 000 vluchtelingen zijn aangekomen. Wij weten echter allemaal dat 18 000 vluchtelingen voor Italië nu niet echt een buitensporige last vormen. Alleen al in België zijn er vorig jaar meer dan twee keer zo veel vluchtelingen binnengekomen. Het was daarom alles behalve chic dat Italië reageerde zoals het heeft gedaan. Het was een manifestatie van binnenlands beleid van de Italiaanse minister van Hervorming, Umberto Bossi. Naar aanleiding van de komst van een paar honderd mensen reageerde Frakrijk vervolgens met de herintroductie van grenscontroles, en ook dat werd ingegeven door binnenlandse politieke motieven. Ook in Denemarken waren de beweegredenen van binnenlandse politieke aard.
Ik zou daarom graag zien dat er van de Raadsvergadering een duidelijk signaal uitgaat. Wanneer het vraagstuk van migratie en Schengen wordt besproken, zullen de staatshoofden en regeringen van de Europese Unie moeten reageren met de heldere boodschap dat wij niet zitten te wachten op nationale eigenwaan, met name niet op dit vlak. Integendeel, wij willen juist het enorme succes van een vrij Europa verdedigen. Mijnheer Barroso, u hebt hierin de onvoorwaardelijke steun van het Parlement.
Hannes Swoboda
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik zou willen beginnen met een paar woorden over wat mij na aan het hart ligt en dat is natuurlijk Kroatië. Ik hoop dat wij erin slagen het besluit te nemen om Kroatië volledig te laten toetreden tot de Europese Unie. De Commissie heeft in dit opzicht goed werk verricht - commissaris Füle, maar ook uzelf, mijnheer Barroso. Ook het Hongaars voorzitterschap heeft hieraan bijgedragen. Het zou een goed signaal aan een problematische regio als de Balkan zijn, als een land dat aan al zijn opdrachten heeft voldaan, het eerstvolgende is dat ook mag toetreden. Als ik zeg "aan alle opdrachten voldaan," betekent dat niet dat alle problemen zijn opgelost. Nog maar kort geleden hebben wij in Split onacceptabele toestanden meegemaakt in verband met de Gay Parade. Het is echter belangrijk dat een regering opkomt voor de fundamentele vrijheden en de fundamentele rechten.
Staat u mij toe ook enige woorden te wijden aan Griekenland. Mijnheer Barroso, u zei dat het moeilijk is om de burger uit te leggen dat we helemaal geen oplossingen hebben kunnen vinden, bijvoorbeeld ten aanzien van het pakket voor economische governance. Maar mijnheer Barroso, het is even moeilijk om de burger uit te leggen dat wij ons alleen maar richten op bezuinigingen. U had het over groei en u zei dat wij behoefte hadden aan iets dat de groei bevorderde - maar wat dan precies, mijnheer Barroso? U kunt toch niet geloven dat bezuinigingen alleen leiden tot groei als wij niet tegelijkertijd ook met alternatieven komen. De heer Verhofstadt noemde een aantal problemen. Het zijn niet alleen de economen ter linkerzijde - in het economisch katern van Le Monde, niet echt een links-georiënteerde krant, werd het maar al te duidelijk gesteld: bezuinigingen aan de ene kant - ja zeker, wij zullen bepaalde restricties op moeten leggen - maar groei en investeringen aan de andere kant.
Als wij het hebben over privatiseringen, mijnheer Barroso, dan weet u precies hoe wij Griekenland nu moeten dwingen tot een golf van privatiseringen - zoals de heer Bisky al zei, alles wordt verpatst. Wij moeten Griekenland echter de tijd gunnen om datgene te privatiseren waarvan het ook echt zinnig is om dit te doen, en tevens op een moment dat het land er ook een adequaat bedrag voor krijgt.
Ten tweede moet worden benadrukt dat wij ook een deel van het geld moeten investeren. Als u zegt dat u de regionale fondsen en middelen uit de Structuurfondsen wilt vrijgeven, dan betekent dit dat wij de cofinancieringsplicht moeten opheffen, want Griekenland kan hier anders onmogelijk gebruik van maken. Dit zijn de voorstellen van de Commissie waar wij op wachten, mijnheer Barroso. Wij zijn voor spaarzaam beleid en bezuinigingen waar deze nodig zijn, en wij zijn voor restricties en herstructureringsmaatregelen. Maar dit alles zal niet werken zonder groei.
Als puntje bij paaltje komt, zullen wij, als wij zo doorgaan, Griekenland noch onze banken redden, en zullen wij evenmin onze belastingbetalers ontzien; wij zullen slechts uitkomen bij chaos.
En daarom, mijnheer Barroso - en dit geldt natuurlijk ook voor de Raad -, hebben wij behalve aan structurele maatregelen ook behoefte aan groei. Voorstellen voor groei en werkgelegenheid zijn cruciaal voor de toekomst van Griekenland en voor die van Europa.
(Spreker verklaart zich bereid een "blauwe kaart"vraag krachtens artikel 149, lid 8 van het Reglement te beantwoorden)
Miloslav Ransdorf
(CS) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de heer Swoboda willen vragen of hij het wellicht met mij eens is dat de crisis in een aantal lidstaten misbruikt wordt om de bevolking sluipenderwijs te onteigenen. Ziet hij dat misschien ook zo?
Hannes Swoboda
(DE) Mijnheer de Voorzitter, in alle landen die te maken hebben met de crisis, zijn er echte problemen. Dat valt gewoon niet te ontkennen. Deze situatie kan op verschillende manieren worden misbruikt. Het kan bijvoorbeeld worden misbruikt, zoals sommige kredietbeoordelingsbureaus nu doen, door adviezen te geven die deze landen verder de afgrond in drijven. Maar het kan evenzeer worden misbruikt door politieke verklaringen af te leggen die erop neerkomen dat er niets veranderd hoeft te worden. Als sommige demonstranten, zoals in Griekenland, maar ook in andere landen, geloven dat er niets hoeft te veranderen en dat wij gewoon verder kunnen gaan als altijd, dan hebben zij het mis. Wij zijn er dan ook voor om onze volledige steun te geven aan de door de regering van de heer Papandreou voorgestelde maatregelen. Deze maatregelen zijn een stap in de juiste richting. Zij moeten worden ondersteund, en dat is iets wat ook sommige vakbondsvertegenwoordigers in Griekenland zullen moeten erkennen, maar de enige manier om de problemen te overwinnen is als wij tegelijkertijd ook gezamenlijk een groeibeleid nastreven. Dat is wat ik absoluut duidelijk wilde maken. Anders gezegd: geen misbruik van beide kanten. Dit is van uitermate groot belang.
Alexander Graf Lambsdorff
(DE) Mijnheer de Voorzitter, naar aanleiding van de motie van vertrouwen gisteren in Athene, met het ons allen bekende resultaat, kopte de Duitse krant Bild: "Griekse leider overleeft - Europa slaakt zucht van verlichting." Ik moet zeggen dat ik eveneens verheugd was over de uitkomst van de stemming, maar dat ik wel denk dat het nog veel te vroeg is om een zucht van verlichting te slaken.
Dat is omdat wij nu moeten zorgen dat het uitgebreide bezuinigingspakket de komende week met succes wordt geïnstalleerd. Dat is de volgende grote test. En ook dan zullen wij nog lang geen zucht van verlichting kunnen slaken. Er zullen nog vele stappen en maatregelen moeten worden genomen om deze crisis te overwinnen. Ik geloof dat wat hier is gezegd, juist is. De Griekse bevolking moet licht aan het einde van de tunnel kunnen zien. Ik zou echter goed duidelijk willen maken dat ook de burgers uit de landen waar de meeste steun vandaan komt, licht aan het einde van de tunnel moeten zien. Zij hebben het gevoel dat ze maar geven, geven en geven en dat er geen einde aan komt. In Griekenland hebben de mensen het gevoel dat ze maar bezuinigen, bezuinigen en bezuinigen, en dat er evenmin een einde aan komt.
Dat is waarom de groeistrategie zo belangrijk is. Dat is waarom privatiseringen cruciaal zijn: om de vastgelopen economie open te breken en te liberaliseren. Dat is waarom het juist is om de vermindering van de Griekse staatsschuld resoluut te bevorderen en te ondersteunen. De democratie zal dit moeten bekrachtigen. Wat er gebeurd is met de heer Samaras is totaal onverantwoord. Het is echter juist dat wij bijvoorbeeld garanties geven voor investeringen. Het is ook juist, mijnheer Barroso, dat wij ongebruikte EU-fondsen aanwenden en deze ter beschikking stellen van Griekenland, aangezien het uiteindelijk niet alleen Griekenland zelf is, maar geheel Europa dat zal profiteren van meer groei.
Als wij wat meer vooruit kijken, is er één ding van belang: het stabiliteits- en groeipact moet worden aangescherpt. Wij moeten in de toekomst crises zien te vermijden. En dit is waar de omgekeerde gekwalificeerde meerderheid een rol gaat spelen. Geen gewone burger zal begrijpen wat dat nu eigenlijk betekent. Om duidelijke taal te spreken: of het stabiliteits- en groeipact bevat dit vreemde technische element dat ik zojuist noemde, en kan derhalve zijn tanden laten zien, of het pact heeft dit niet. Maar in dat geval kunnen wij het pakket niet steunen. Stemming bij omgekeerde gekwalificeerde meerderheid in de preventieve fase van het stabiliteits- en groeipact is wat ons betreft absoluut essentieel.
Mijnheer Barroso, het verheugt mij zeer dat u nogmaals heeft bevestigd dat de Commissie exact dezelfde mening is toegedaan. Ik hoop dan ook te zien dat dit Parlement dit project in groten getale zal steunen.
Sven Giegold
(DE) Mijnheer de Voorzitter, hartelijk dank, mijnheer Lambsdorff, ik ben van mening dat Griekenland dringend behoefte heeft aan politieke eenheid. Maar dat begint er uiteraard mee dat de voorstellen die worden gedaan, uiteindelijk eerlijk zijn. Er kan alleen maar eenheid zijn in een land als er een hernieuwd vertrouwen is in de politieke en economische elite. Om dat mogelijk te maken moeten de maatregelen die worden voorgesteld, tot eenheid leiden. De vraag die ik u echter zou willen stellen is deze: ik zou ook graag enige consistentie willen zien binnen uw fractie. Hier roept u op tot euro-obligaties, maar in Duitsland hebt u de euro-obligatie als een soort van heiligschennis bestempeld. Het is uit uw fractie in het Duitse parlement dat de grootste weerstand komt tegen een gemeenschappelijke Europese...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
De Voorzitter
Mijnheer Giegold, u kunt niet van de "blauwe kaart"procedure gebruik maken als u geen vraag gaat stellen. Er is dan voor de heer Graf Lambsdorff niets om te beantwoorden.
Niki Tzavela   -
(EL) Mijnheer de Voorzitter, als Griekse zou ik de Commissie, de Raad en het Europees Parlement willen bedanken voor de steun die zij Griekenland tot nu toe hebben gegeven. Ik wil vooral de ambtenaren in de Commissie bedanken, die nu al achttien maanden lang hard werken om een oplossing voor de Griekse crisis te vinden.
Dames en heren, wij hebben vandaag in het Europees Parlement gesproken over Europa. Ik wil slechts één, patriottisch getinte opmerking maken voor dit multinationaal publiek. De naam "Europa" komt van de Grieken. De Grieken hebben een beslissende bijdrage geleverd aan wat wij "Europese beschaving" en "Europese waarden" noemen. Wat vragen de Griekse politici en het Griekse volk? Wij vragen u om respect en solidariteit. Wat kunnen wij beloven? Wij beloven dat wij hard zullen werken om het land overeind te helpen. Dat het land zover heeft kunnen komen is eerst en vooral ons eigen probleem en onze eigen schuld.
Mijnheer de Voorzitter, staat u mij toe om drie voorstellen....
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Andrew Henry William Brons
(EN) Mijnheer de Voorzitter, op de agenda zal de aanwezigheid staan van grote aantallen vermeende asielzoekers uit Libië en Tunesië. Tunesië is een land dat zijn dictator omver heeft geworpen, dus waar vluchten deze Tunesiërs eigenlijk voor? Democratie? Misschien moeten we dan aan de kop van de stoet de heer Ben Ali verwachten, een dictator die onlangs met pensioen is gegaan.
Libië is een oorlogsgebied. Maar mensen worden geen asielzoeker eenvoudigweg omdat ze in een gevaarlijk land leven. Er moet iets met de betreffende persoon aan de hand zijn dat die persoon in gevaar brengt. De discussie lijkt te gaan over de vraag of Italië of Malta hen moet toelaten en een vestigingsvergunning moet geven, omdat zij het eerste land zijn dat deze mensen hebben bereikt, of dat ze moeten worden toegelaten door andere lidstaten. Mijn antwoord is dat geen van allen hen moet toelaten en een vestigingsvergunning moet geven, maar dat ze vroeg of laat moeten worden teruggestuurd naar Noord-Afrika.
Als de Europese asielregels echt zeggen dat alleen al de bewering dat men asielzoeker is, volstaat om de verplichting te scheppen hen toe te laten, moeten de regels worden gewijzigd. Regels worden door mensen gemaakt en kunnen ook weer worden geschrapt. Als dat betekent dat lidstaten, en zelfs de EU zelf, andere internationale akkoorden verwerpen, het zij zo. De lidstaten zijn door de migratie onherkenbaar veranderd. Het is tijd de stroom een halt toe te roepen en omkering van de stroom aan te moedigen.
De toetreding van Kroatië staat ook op de agenda. Welke stappen gaat de EU nemen om te waarborgen dat het referendum op eerlijke wijze wordt gehouden, dat beide zijden worden gehoord en evenveel geld ontvangen? Ik vermoed dat een vrij en eerlijk referendum er niet in zit. Het land zal worden overstelpt met Europese propaganda, en degenen die argumenten aanvoeren tegen de toetreding van Kroatië, zullen geleidelijk uit het debat worden geweerd.
Ildikó Gáll-Pelcz
(HU) Mijnheer de Voorzitter, de volgende bijeenkomst van de Europese Raad gaat ook over vertrouwen. Er is een historisch moment aangebroken. Dat moment is historisch, omdat de uitdagingen waarmee de Europese Unie wordt geconfronteerd en waarop we nu enkel verantwoorde antwoorden mogen geven, zich openlijk manifesteren. Die antwoorden zijn echter nauw met elkaar verweven.
Maar allereerst wil ik het Hongaarse voorzitterschap feliciteren met zijn voortreffelijke werk en het daar ook voor bedanken. Daarbij wil ik in het bijzonder mijn dank uitspreken voor het werk van staatssecretaris Enikő Győri, die altijd overal aanwezig was. Ze heeft een zeer duidelijk en strak tijdschema vastgelegd, waaraan het voorzitterschap zich heeft weten te houden, terwijl het de hele tijd een parlementsvriendelijke houding aan de dag heeft gelegd, waarvoor nogmaals mijn dank.
Dit halfjaar is een ware uitdaging geweest, want niet alleen was het een nieuwe taak voor het Hongaarse voorzitterschap, maar ook de taken zelf waren nieuw. We hoeven maar aan de lancering en institutionalisering van het Europees semester te denken, of aan het 'sixpack' voor economische governance, die een geheel nieuwe economische benadering meebrengt.
Er zijn enorme verwachtingen ten aanzien van de volgende bijeenkomst van de Raad en de kwesties rond het wetgevingspakket die nog niet met een compromis zijn afgesloten. Daarnaast dragen de Raad en het Parlement met betrekking tot de overeenkomst een immense verantwoordelijkheid, aangezien besloten moet worden of ze de slechte praktijk die tot de afzwakking van het stabiliteits- en groeipact en indirect ook tot de crisis heeft geleid willen voortzetten, of dat ze een eind maken aan het beleid van slechte akkoorden en nationale afspraken, en eindelijk ruimte maken voor een nieuwe economische beleidsbenadering die gemeenschappelijke Europese oplossingen voorstelt, op gezamenlijk vastgestelde regels berust, het aspect van de integratie inzake economisch beleid eindelijk zal vervolmaken en een sterk Europa centraal stelt. Wat alle burgers, nationale parlementen en markten willen is dat de Europese Unie de Europese economie eindelijk op uniforme wijze conform gezamenlijk aangenomen en nageleefde regels vormt, de stabiliteit van de Europese eenheidsmunt waarborgt en Europese burgers doeltreffend tegen de crisis beschermt.
Juan Fernando López Aguilar
(ES) Mijnheer de Voorzitter, als leden van het Europees Parlement begrijpen wij heel goed dat het debat over de Europese Raad, dat op 23 en 24 juni a.s. zal worden gehouden, zich opnieuw zal richten op de aanhoudende economische crisis, de problemen met de euro en Griekenland. Maar ik sluit me aan bij degenen die zeggen dat de agenda daarmee niet ophoudt. We hebben ook de taak om te praten over de vragen die zijn gesteld over essentiële kwesties op het gebied van vrijheid, justitie en veiligheid, in het bijzonder Schengen, aangezien dat het belangrijkste element is van het vrije verkeer van personen.
De roep om democratie die zich over heel Noord-Afrika heeft verspreid, vereist een duidelijk en eensluidend antwoord van ons. In geen geval mag het een hervorming van het Verdrag van Schengen zijn. In tegendeel, het Schengenverdrag moet juist worden versterkt. Er zijn precedenten die duidelijk aangeven dat onverwachte en abrupte migratiedruk, zoals op de Canarische Eilanden in Spanje tussen 2004 en 2006, niet alleen meer en een beter Europa vereist, maar ook een bijdrage ter ondersteuning van de roep om een betere democratie in onze buurlanden.
We weten dat Malta, Italië en Frankrijk deze druk hebben ervaren, maar we moeten heel duidelijk aangeven dat de Raad zijn deel van het werk moet doen, door het asielpakket, het immigratiepakket en de hervorming van de Frontexverordening te vervolledigen en uiteraard de in artikel 80 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie neergelegde solidariteitsclausule te updaten, wat het actualiseren van Richtlijn 2001/55 inhoudt.
Tenslotte wil ik tevens mijn bezorgdheid uiten over het idee dat is gelanceerd om een reactiemechanisme in te stellen waarmee de binnengrenzen van de Unie in uitzonderlijke omstandigheden opnieuw zouden kunnen worden ingevoerd. We moeten namelijk heel duidelijk aangeven waar we het precies over hebben en wat de Europese dimensie daarvan zal zijn, met betrekking tot de EU-instellingen, zodat we uiteindelijk niet geconfronteerd worden met een glijdende of zelfs contraproductieve schaal.
Adina-Ioana Vălean
(EN) Mijnheer de Voorzitter, na een tijdperk van openheid, tolerantie en enthousiasme voor Europa, hebben we de afgelopen jaren een achteruitgang van onze eenheid gezien, alsmede verdeeldheid onder Europeanen, zelfs in dit Parlement, over onderwerpen zoals vrij verkeer, immigratie, nationaal belang en bovenal geld.
Helaas haalt deze mondiale economische crisis het slechtste van onze nationalistische en populistische zienswijzen naar boven. De chaos van de dagelijkse verklaringen over Griekenland door nationale politici en belanghebbenden vergroot de verwarring alleen maar en leidt tot meer speculatie op de markten. Het risico van besmetting van alle andere lidstaten is reëel.
Terwijl Griekenland zijn last van verantwoordelijkheid in zijn crisis deelt, delen onze Europese leider die van hun ook. Als de EU een jaar geleden een eensgezinde en totale inzet had laten zien om Griekenland te helpen, zouden we ons nu niet van het ene reddingsplan naar het andere haasten.
We hebben niet nog meer technische oplossingen nodig. Wat we nodig hebben is cohesie, vastbeslotenheid en eenheid, want we voeren een psychologische oorlog, en wat de markt aan het testen is, is de eenheid van Europa, niet het Griekse bezuinigingsplan.
Het is cruciaal dat we een ondubbelzinnige boodschap van steun en bemoediging afgeven dat Europa achter Griekenland staat.
We moeten bovendien het rentetarief verlagen en meer flexibiliteit tonen bij het verlenen van toegang tot Europese middelen. Griekenland moet ook klaar zijn om zijn lot in eigen hand te nemen. Ook al zijn hervormingen en bezuinigingsmaatregelen noodzakelijk, we mogen niet vergeten dat deze op de lange termijn niet voldoende zijn om het land zich te laten herstellen. We moeten terug naar de basis, investeringen aanmoedigen en groei bevorderen.
Ik hoop dat morgen geen enkele Europese leider zal verzuimen zich solidair te tonen, want Griekenland is slechts een pagina in het boek dat Europa is; als we Griekenland steunen, steunen we dus Europa.
Mario Borghezio
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, wat Griekenland betreft hoef je volgens mij maar naar het debat te luisteren om te begrijpen hoe het ervoor staat met de Europese governance. Men vaart zonder instrumenten en heeft geen concrete doelen voor ogen. We hebben niets gehoord waaruit ik hoop zou kunnen putten als ik een Griek was - bijvoorbeeld een werknemer of een kleine ondernemer die failliet dreigt te gaan.
Dan de immigratie. Ik heb verwijten gehoord dat Italië geen immigranten wil opnemen. Commissaris Malmström heeft enkele uren geleden in een openbare verklaring gezegd dat elke lidstaat aan het begin van de tragische uittocht uit Libië heeft toegezegd minstens achthonderd vluchtelingen op te nemen. In werkelijkheid vangt niemand ze op, en mevrouw Malmström haalde het positieve voorbeeld van Noorwegen aan. De vluchtelingen komen aan op Lampedusa en soms op Malta, en wij zijn de enigen die ze opvangen. Italië heeft ze opgevangen. Italië. Men had het over minister Bossi en de minister van Binnenlandse Zaken, de heer Maroni - ministers van de racistische Lega Nord, die hen heeft opgenomen. Totdat het tegendeel is bewezen, is dit de waarheid.
Tot slot Kroatië. Het is van groot belang dat Kroatië toetreedt, maar het is ook belangrijk om in herinnering te brengen dat de paus de Kroaten gewaarschuwd heeft voor de bureaucratische en centralistische EU.
Mario Mauro
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de complexiteit, en zo u wilt ook de dramatiek, van de agenda van de Raad van 24 juni laten ons zien dat de instrumenten waarover wij beschikken, niet volstaan.
Waarover beschikken wij? Over de Europese Unie. De Europese Unie is nog altijd in ontwikkeling en is nog niet voltooid. Juist vanwege onze zwakheid en angst is het ons zo vaak niet gelukt om de EU te voltooien. Wij beschikken over de Europese Unie, niet over de Verenigde Staten van Europa, wat erop neerkomt dat wij, wanneer de nationale regeringen vanwege binnenlandse kwesties aarzelen, niet beschikken over een instrument dat kan worden ingezet bij het zoeken naar een oplossing voor onze problemen. Om eindelijk te komen tot de Verenigde Staten van Europa, moeten de nationale regeringen en in de eerste plaats de Europese instellingen leiderschap tonen.
De heer Barroso - die inmiddels vertrokken is - heeft zijn herverkiezing volgens mij te danken gehad aan zijn voorzichtigheid. Ik zou hem graag voor een derde keer steunen, maar ditmaal vanwege zijn moed. In andere worden: hij is vanwege zijn voorzichtigheid herkozen, maar ik zou hem graag nogmaals herkiezen vanwege zijn moed. Daarom verwacht ik, gelet op de lastige agenda waar de Raad op 24 juni mee te maken krijgt, dat de Commissie en de Europese instellingen het leiderschap tonen om de nationale regeringen te overtuigen om onze idealen boven onze belangen te stellen.
Dat is in mijn ogen de enige bewandelbare weg. Zo niet, dan blijven we steken in debatten waarin gemopperd wordt over het feit dat, laten we zeggen, de Franse regering om binnenlandse redenen 'Schengen'-maatregel heeft genomen, de Italiaanse regering deze of gene persoon niet in het land wil toelaten, of de Griekse regering nog te zwak is om daadwerkelijk de verantwoordelijkheid te nemen voor haar eigen keuzes. Het gaat hier echter in wezen om iets anders: zolang de politieke aard van het Europese project niet wordt opgehelderd, kunnen wij onze problemen niet aanpakken.
Anni Podimata
(EL) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen zou ik mij willen scharen achter de dankbetuigingen van mevrouw Tzavela, die ik daarvoor dank. Ook ik ben de parlementen en volkeren van Europa dankbaar voor de steun die zij mijn land hebben gegeven en blijven geven.
Zoals uit de ontwikkelingen van de afgelopen dagen is gebleken, mijnheer de Voorzitter, is Griekenland vastbesloten om zijn pogingen tot begrotingssanering en structurele hervormingen voort te zetten en te versnellen. Als wij echter willen dat deze inspanningen met succes worden bekroond, moet aan twee voorwaarden worden voldaan. Ten eerste moeten wij in staat zijn om onze burgers niet alleen bezuinigingen op te leggen maar ook een positief perspectief te bieden, een vooruitzicht op economische groei, een vooruitzicht op werkgelegenheid en nieuwe banen. Ten tweede moet de Europese Unie zorgen voor een zekere en ondersteunende omgeving, voor een politiek samenhangende omgeving, omdat wij gedurende heel de crisis en met name gedurende de afgelopen weken hebben kunnen zien hoe zich tussen de Europese hoofdsteden, de Europese Commissie en de Europese Centrale Bank een informele dialoog ontspon waarin kredietbeoordelingsbureaus een vreemd soort scheidsrechtersrol vervulden en waarin het vooral ging om de deelneming van particulieren aan het reddingspakket voor de Griekse economie.
Die vreemde scheidsrechtersrol strekt de Europese Unie en de politiek in het algemeen allesbehalve tot eer. Er moet een einde worden gemaakt aan de kakofonie, want alleen in een samenhangende politieke omgeving is er hoop dat de enorme inspanningen die het Griekse volk zich getroost ook inderdaad met succes worden bekroond.
Sarah Ludford
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de grote vraag waar de EU-leiders morgen mee te maken krijgen is of zij in staat zullen zijn de Europese verwezenlijkingen in de eurozone en de zone van het vrije verkeer te redden. "Meer Europa" is niet altijd het antwoord, maar in belangrijke kwesties als deze hebben we meer bevoegdheden nodig voor een Europese besluitvorming. Ik ben blij met de veel krachtiger verklaring van Voorzitter Barroso van vandaag dan die in ons debat over Schengen en migratie in mei. Hij had Frankrijk en Italië toen de les moeten lezen zoals Manfred Weber van de PPE dat eerder in dit debat heeft gedaan.
In een uitstekend artikel dat gisteren in de Financial Times is gepubliceerd, betreurde Mario Monti zowel de buitensporige eerbied voor grote lidstaten als de 'beleefdheidscultuur' in de Raad, die ertoe geleid heeft dat lidstaten weigerden elkaar ter verantwoording te roepen voor fouten. Ik zou het liever wat duidelijker formuleren als: "voor wat, hoort wat". Dit was rampzalig in de zaak van de frauduleuze statistieken van Griekenland. We hebben bevoegdheden op EU-niveau nodig voor besluiten en optreden in belangrijke kwesties, maar ook eerlijkheid, want zonder eerlijkheid is wederzijds vertrouwen onmogelijk.
Fiorello Provera
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, we hebben kunnen vaststellen dat geen enkele lidstaat de immigratiekwestie alleen aan kan. Het beleid waarmee de grote migrantenstromen worden beheerd, moet gepaard gaan met ontwikkelingssamenwerking en multi- en bilaterale verdragen met de landen van herkomst en doorreis.
Italië heeft helaas ondervonden dat de nieuwe instrumenten ten behoeve van het extern optreden van de EU niet in de geest, noch conform de ambities van de Verdragen zijn ingezet. De lidstaten in de frontlinie hebben het vluchtelingenprobleem moeten aanpakken met eenzijdig optreden, en konden daarbij niet vertrouwen op Europese solidariteit. Daarom vraag ik de Commissie aan te geven in welke gevallen er sprake is van een "massale toestroom van ontheemden" in de zin van Richtlijn 2001/55/EG betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden, en om daarbij exacte, meetbare en permanente criteria te definiëren. Deze opheldering is belangrijk voor het bevorderen van een effectief gemeenschappelijk immigratiebeleid en voor het eerlijk verdelen van de lasten.
Jean-Pierre Audy
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil minister Győri, fungerend voorzitter van de Raad, graag van harte feliciteren met haar voorzitterschap. Daarnaast wilde ik de vicevoorzitter van de Europese Commissie verwelkomen en twee opmerkingen maken.
De eerste heeft betrekking op Griekenland. Ik denk dat het noodzakelijk is de financiële situatie te consolideren en maatregelen op te stellen om groei te bevorderen. Wat financiële consolidatie betreft, zien we duidelijk dat het buitengewoon lastig is achterom te kijken en tegelijkertijd vooruit te plannen. Ik stel voor een soort kredietbemiddelaar in het leven te roepen, die de oninbare vorderingen op Griekenland zou kunnen onderbrengen in een geschikte financiële structuur. Aangezien er politieke overeenstemming bestaat over het voorkomen van kapitaalverliezen, waarom zouden we de Griekse schuld niet opsplitsen en zo de Griekse regering in staat stellen zich met de toekomst bezig te houden, terwijl deze bemiddelaar zich om het verleden bekommert door middel van een herstructurering?
Wat rentetarieven betreft, moeten ook de banken, die enorme winsten hebben gemaakt door schulden op te kopen tegen een rente van 16% en vervolgens hun kapitaal hebben verdubbeld toen de rente zakte naar 8%, een duit in het zakje doen. Ook stel ik een onderzoek naar financiële transacties met staatsschulden voor, waarmee de Europese Autoriteit voor effecten en markten zou kunnen worden belast. Kredietinstellingen hebben in zekere zin wat in het Franse recht wordt aangeduid als onrechtmatige steun verleend aan een structuur met een hoge schuldenlast. Ze zijn dan ook in de fout gegaan en hebben schade toegebracht: die moeten ze goedmaken.
Wat groei betreft, moeten we ons achter het door voorzitter Barroso voorgestelde plan van 1 miljard euro scharen, en we moeten een passend ontwikkelingsplan voor Griekenland opstellen. Ik ben het eens met het door de heer Cohn-Bendit geopperde idee: waarom zouden we niet kijken naar de militaire uitgaven, die vier procent van het bbp vertegenwoordigen. Verder, als de Europese Unie zou kunnen bemiddelen tussen Turkije en Cyprus, zou dit Griekenland naar ik meen twee procentpunten van zijn bbp besparen.
Dit zijn het soort maatregelen waarmee een groeiplan voor Griekenland zou kunnen worden gerealiseerd.
Edite Estrela
(PT) Ik heb met betrekking tot deze Raad geen grote verwachtingen, en wel omdat er binnen de Europese Unie verdeeldheid heerst: in plaats van vastberadenheid zien we aarzeling, in plaats van solidariteit zelfzuchtigheid. En daarmee ontrafelt Europa.
Kijk maar naar het geval Griekenland. Ik zal het niet hebben over mijn eigen land, Portugal, omdat de regering daar nog maar net is geïnstalleerd. Die regering kan ik alleen maar het beste wensen - voor het welzijn van de Portugezen zelf en voor de rest van Europa. We hebben het dus over Griekenland. Griekenland is niet zomaar een land. Het is al tientallen jaren volwaardig lid van de Europese Unie en maakt ook deel uit van de eurozone. En we mogen niet vergeten dat de wieg van de democratie in Griekenland heeft gestaan. Dat zou voor de Europese Unie voldoende moeten zijn om Griekenland met meer respect te behandelen. De Grieken dragen zelf weliswaar enige verantwoordelijkheid voor de toestand waarin ze verkeren, maar dat geldt ook voor de Europese instellingen.
Minister-president Papandreou heeft al het hetgeen in zijn vermogen lag gedaan om een uitweg uit deze moeilijke situatie te vinden. Met uitzonderlijke moed en op een heel waardige wijze heeft hij al de mogelijke - en onmogelijke - bezuinigingsmaatregelen doorgevoerd. Wat er zich in Griekenland afspeelt, kan zich ook voordoen in Ierland, Portugal, Spanje, België, Italië of Frankrijk. Daarom vraag ik de Europese instellingen: hoe verwachten ze dat landen die in moeilijkheden verkeren de schandalig hoge renten die ze opgelegd krijgen, gaan opbrengen als deze landen tegelijkertijd het begrotingstekort en de staatschuld moeten terugdringen en daarbij ook nog eens economische groei en extra banen moeten creëren? Als dat de voorgestelde behandeling is, zou het niet zo kunnen zijn dat genoemde risicolanden niet aan de ziekte maar aan de kuur komen te overlijden?
Dit is dus niet de aangewezen weg. We moeten een gericht plan ontwerpen om de eenheidsmunt te verdedigen. We moeten speculatie met de overheidsschulden tegengaan en de kredietbeoordelingsbureaus op de vingers tikken. Want die bureaus zijn de hoofdschuldigen in de crisis die we nu doormaken.
Charles Goerens
(FR) Mijnheer de Voorzitter, de eerste voorzorgsmaatregel die moet worden genomen als we een grootschalige brand willen voorkomen is op te houden met vuur te spelen. Ik ben het met voorzitter Barroso eens als hij zegt dat de Griekse regering alles moet dan wat in haar vermogen ligt om haar zaken op orde te krijgen, zodat de Europese Unie op haar beurt actie kan ondernemen. Met andere woorden: Griekenland moet zijn geloofwaardigheid herwinnen.
Moet dezelfde oproep tot verantwoord gedrag niet worden gericht aan regeringen in de EU? Zijn alle politieke leiders zich bewust van de impact van de uitlatingen die ze in de afgelopen achttien maanden hebben gedaan over Griekenland? Het is tijd dat de Europese Raad van morgen een einde maakt aan de onenigheid onder zijn leden.
Vier dingen zijn nodig om te voorkomen dat de Griekse crisis het zo gevreesde domino-effect heeft voor de hele eurozone: ten eerste, een verenigd Griekenland met een economisch en budgettair herstelplan; ten tweede een Europese Unie en een Eurogroep die hetzelfde doel nastreven; ten derde, iets meer tijd dan oorspronkelijk gepland, met name voor privatiseringen; en ten vierde een goed begrepen solidariteit die zich niet alleen vertaalt in nieuwe leningen, maar ook, en vooral, in technische bijstand van de zijde van zijn partners, en met name van de Commissie.
Paulo Rangel
(PT) Ik wil om te beginnen zeggen dat ik van deze Europese Raad verwacht dat hij zich dit keer - zeker gelet op de sfeer die we de afgelopen weken hebben meegemaakt - uiterst verantwoordelijk zal opstellen. Verantwoordelijker in ieder geval dan de vorige Raad heeft gedaan. Toen hebben de ministers het probleem uit electorale overwegingen eenvoudigweg drie maanden voor zich uit geschoven. Ik hoop dus dat er nu een verantwoorde beslissing wordt genomen. Van belang is vooral dat men beseft dat deze economische en financiële kwesties voor Europa cruciaal en werkelijk van doorslaggevende betekenis zijn. Ze hebben namelijk een weerslag op het belangrijkste doel van Europa: de vrede bewaren.
Als we een benadering kiezen die er alleen maar toe leidt dat de lidstaten elkaar beginnen te wantrouwen, als we zo argwaan tussen de lidstaten kweken, deze tegen elkaar opzetten en de rivaliteiten tussen de noordelijke en zuidelijke staten of de centrale en de perifere staten aanwakkeren - dan voeren we de Europese Unie naar de afgrond.
Als we de technische oplossingen en de politieke geschillen even buiten beschouwing laten, gaat het er deze Europese Raad volgens mij om precies vast te stellen wat we nu eigenlijk willen en of het Europese project in staat blijft om de vredesstrategie van Europa te onderbouwen. Dat is waar het nu welbeschouwd over gaat.
Ik vind dat veel politieke leiders - zowel die van landen in moeilijkheden als die van netto betalers - een onverantwoordelijk betoog voeren. Er wordt zelfs verwezen naar zeer negatieve eigenschappen van bepaalde naties. Juist daarom doe ik een beroep op het verantwoordelijkheidsgevoel van de Europese regeringsleiders - opdat ze oplossing vinden die Europa een uitweg biedt.
Gianni Pittella
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, zoals de heer Mauro zojuist zei, worden de keuzen die de Europese regeringen ten aanzien van de crisis maken, ingegeven door angst en wederzijds wantrouwen.
Europa lijkt wel op een voetbalploeg die met 2-0 achterstaat en waar de spelers niet meer samenspelen, maar denken dat ze in hun eentje doelpunten kunnen scoren. In je eentje win je echter geen wedstrijden. Zelfs Maradona en Pelé zouden de wedstrijd van de crisis niet in hun eentje kunnen winnen. De Griekse crisis had in de beginfase onder controle gebracht kunnen worden. In plaats daarvan zijn we voortgegaan en is de situatie nu kritiek. Deze moeten we aanpakken door de schadelijke afgunst en de mislukte economische recepten voor eens en voor altijd achter ons te laten.
We moeten de waarheid zeggen en toegeven dat veel van de huidige regeringsleiders, tweederangs leiders blijken te zijn. Ze willen maar niet begrijpen dat de crisis niet is veroorzaakt door Griekenland, laat staan door de staatsschulden, maar door de financiële markten die tot voor kort niet aan regels onderworpen waren. Nu houden de regeringen ons weer de aloude giftige worst voor: laten we de overheidsfinanciën op orde brengen en daarna zien we wel wie er nog in leven is. Niemand zal echter nog in leven zijn, en zeker niet het vitale deel van de Europese samenleving. In plaats daarvan moeten we groei nastreven door gericht middelen vrij te maken voor onderzoek, opleiding en de grote uitdagingen, en moeten we de weg naar boven inzetten.
Tot slot spreken wij duidelijke taal met betrekking tot immigratie: er mag niet worden getornd aan Schengen, dat behoort tot de onvervreemdbare verworvenheden die de EU overeind houden, en dat men op zijn hoogst kan versterken. De migrantenstromen moeten vanuit Brussel worden beheerd op een dusdanige manier dat inclusie, solidariteit en veiligheid worden beloond.
Marian-Jean Marinescu
(RO) Mijnheer de Voorzitter, het Hongaarse voorzitterschap van de Raad nadert zijn einde. De inspanningen van dit voorzitterschap moeten worden geprezen vanwege de afronding van belangrijke dossiers, waaronder enkele zeer controversiële.
Dit is een bijzonder belangrijke vergadering, omdat we gaan zien of het Europees semester ten uitvoer zal worden gelegd. De aanbevelingen moeten door de lidstaten worden uitgevoerd om te voorkomen dat de stabiliteit wordt ondergraven. Dit is het moment waarop de lidstaten moeten laten zien dat ze zich verantwoordelijk gedragen en zich hebben gecommitteerd aan het nieuwe mechanisme.
Stabiliteits- of convergentieprogramma's en binnenlandse hervormingsprogramma's zijn nodig, maar niet genoeg. Er moet overeenstemming worden bereikt over wat economische governance betekent. Het Parlement heeft met grote moeite een compromis bereikt, dat morgen tijdens de stemming hopelijk zal worden gesteund. Het is nu aan de Raad om dit pakket, dat voor de Unie van het grootste belang is, aan te nemen.
De Schengenruimte is de laatste tijd een veelbesproken onderwerp. Het evaluatiemechanisme is duidelijk aan een opknapbeurt toe. Unilateraal grenscontroles herinvoeren is geen oplossing. Als een lidstaat zijn verantwoordelijkheden met betrekking tot de buitengrenzen niet kan vervullen, zijn steunmaatregelen nodig en moet Frontex worden ingeschakeld.
Als de situatie niet wordt opgelost, kan de Raad, op voorstel van de Commissie, bij gekwalificeerde meerderheid besluiten om gedurende een beperkte periode opnieuw grenscontroles in te voeren. Ik ben van mening dat het unilateraal herinvoeren van grenscontroles, zoals op dit moment gebeurt, geen oplossing is.
Goedkeuring van het verslag van het voorzitterschap over de middelen om de integratie van Roma in de Europese Unie te bevorderen en van de conclusies over de EU-strategie voor de Donauregio kunnen belangrijke stappen zijn op weg naar de tenuitvoerlegging van dit voor de Europese Unie cruciale beleid.
Tunne Kelam,
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de zwakte van het stabiliteitspact was een van de factoren in deze aanslepende economische crisis, die tot een vertrouwenscrisis is uitgegroeid.
Niemand is hier onschuldig aan. We hebben nu een noodsituatie bereikt waar alleen solidariteit en verantwoordelijkheid nog tellen, maar solidariteit betekent niet alleen allen voor één. Het betekent net zo goed één voor allen. Iedere lidstaat moet zijn verantwoordelijkheid opnemen voor onze Unie en gaan handelen in het algemeen belang van Europa.
We hebben meer Europa nodig, en meer Europa betekent meer discipline, met inbegrip van concrete maatregelen tegen degenen die de regels blijven overtreden.
Om de geloofwaardigheid van de eurozone te herstellen, moet de rol van de Commissie sterker en onafhankelijker worden bij de uitoefening van de economische governance en het uitoefenen van toezicht. De Commissie moet een mandaat krijgen om de economische situatie in de lidstaten te beoordelen, zodat zij tijdig kan waarschuwen en aanbevelingen kan doen.
Maar de cruciale kwestie is de politieke wil en de mogelijkheid om boetes op te leggen. Het opleggen van boetes moet de regel worden, niet een onderwerp van politieke onderhandelingen. De rol van de Raad moet naar behoren worden ingeperkt in procedures die leiden tot mogelijke sancties. De geloofwaardigheid van de EU kan worden hersteld door de kwaliteit van de statistieken te verbeteren, waarbij voortaan iedere vorm van manipulatie en vervalsing van fiscale gegevens wordt uitgesloten.
Mijn land, Estland, stond drie jaar geleden voor een diepe economische crisis. Maar we hebben de mouwen opgestroopt, de begroting in evenwicht gebracht en we zijn tot de eurozone toegetreden. Ook Letland heeft dat gedaan en dat land is duidelijk weer op de rails gezet.
Allen voor één en één voor allen. We moeten allemaal optreden om onze samenleving te hervormen. Snijden in de uitgaven doet pijn, maar het blijft de enige weg terug naar groei en stabiliteit.
Seán Kelly,
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het ging vandaag almaar over geven, geven en nog meer geven en schaven en snijden en snoeien. Ik wil daar nog iets aan toevoegen namelijk 'nemen, nemen en nog meer nemen'. Ik heb het dan over de rente die de ECB mijn land, Ierland, oplegt. Wij strijden manmoedig om onze doelstellingen met betrekking tot de financiële hulp te bereiken, maar dit helpt ons niet.
Gelukkig zien het Europees Parlement en de Commissie dat wij niet eerlijk worden behandeld. Een rente opleggen zoals wij die opgelegd krijgen is alsof je een molensteen hangt om de nek van een drenkeling, terwijl je een reddingsboot uitstuurt om hem te redden.
Ik vraag de Raad dan ook om, morgen in het bijzonder, de rentevoet voor Ierland te verlagen. Als de Raad dat doet, zal Ierland weer kunnen groeien, aan zijn verplichtingen kunnen voldoen en weer een groot land en een waardig deel van Europa worden.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Mijnheer de Voorzitter, hopelijk gaat de Europese Raad akkoord met drie succesvolle doelstellingen van het Hongaarse voorzitterschap: de Donau-strategie, de Roma-strategie en de afsluiting van de toetredingsonderhandelingen met Kroatië. Maar de aanneming van het 'sixpack' voor economische governance zou de voornaamste doelstelling moeten zijn. De Hongaarse deskundigen en diplomaten verdienen de grootste lof voor het geweldige werk dat ze hebben verricht, aangezien ze de kwesties die tussen de Raad en het Europees Parlement spelen tot een gering aantal hebben weten terug te brengen. Om de impasse bij de onderhandelingen te doorbreken moet de Hongaarse regering op het hoogste niveau compromissen bereiken. Maar het blijft de vraag of de regering van Viktor Orbán voldoende politiek kapitaal heeft om dat te doen. Is de heer Matolcsy, die het Europees semester openlijk en hard heeft aangevallen, in staat om op geloofwaardige wijze te pleiten voor versterking van de economische governance? Ik hoop dat het alsnog lukt om een doorbraak in de Raad te bereiken. Europa is dringend toe aan de invoering van de economische governance.
Ilda Figueiredo
(PT) De eerstvolgende, in juni te houden Raad zou bijzondere aandacht moeten besteden aan de ernstige sociale en economische situatie in een aantal lidstaten van de Europese Unie. Er zou dan eens goed moeten worden nagedacht over wat die toestand nu eigenlijk veroorzaakt heeft. En dan zou het steeds meer neoliberaal gerichte communautaire beleid als schuldige moeten worden aangewezen. De privatiseringen en de onderwaardering van werk hebben immers geleid tot meer maatschappelijke ongelijkheid, grotere economische verschillen, meer werkloosheid, meer armoede en meer sociale uitsluiting. Helaas staat men onverschillig tegenover de strijd die de arbeiders en de volkeren moeten voeren. Want nu wordt voorgesteld het neoliberale beleid dat in Griekenland en Ierland al tot een ernstige crisis heeft geleid en nu ook Portugal en andere lidstaten met zo'n crisis bedreigt permanente status te verlenen.
Waar het uiteindelijk om gaat is de weg te bereiden voor meer financiële speculatie en het verkrijgen van grotere winsten over kapitaal, en dat, zoals gebruikelijk, ten koste van steeds weer dezelfde groepen: arbeiders, micro-, kleine en middelgrote bedrijven, landbouwers en al die mensen die de gevolgen ondervinden van de bezuinigingsmaatregelen en de teruggelopen investeringen.
Franz Obermayr
(DE) Mijnheer de Voorzitter, het huidige migratiebeleid van de EU heeft gefaald. Een voorbeeld hiervan zijn de plannen van de Commissie voor zogeheten mobiliteitspartnerschappen met als doel een massale instroom van mensen uit Noord-Afrika een zweem van legaliteit te geven. Mevrouw Malmström heeft al meerdere keren verklaard dat Europa afhankelijk zou zijn van immigratie vanuit Noord-Afrika. Daarbij wordt echter bewust voorbijgegaan aan het feit dat tal van lidstaten te kampen hebben met hoge werkloosheidscijfers, met name onder jongeren. In Libië is de bevolking de laatste twintig jaar verdubbeld. Als wij dus de deuren naar Noord-Afrika openen, wordt de druk op de Europese arbeidsmarkt alleen maar vergroot. Wij hebben dan ook helemaal geen behoefte aan immigratie uit Noord-Afrika, maar eerder aan een algehele immigratiestop. Onze burgers zitten in dit opzicht helemaal niet te wachten op mobiliteitspartnerschappen; wat zij daarentegen willen is terugnamepartnerschappen. Onze medeburgers willen de grenzen niet openen, maar willen juist een herintroductie van grenscontroles en een versterking van Frontex. Ook dit zou moeten worden overwogen tijdens de komende Raadsvergadering, als wordt gesproken over de 'voortgang' van het immigratiebeleid.
Lena Kolarska-Bobińska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het grootste gedeelte van de tijd we hebben gesproken over de crisis in Griekenland. Terecht, het is namelijk een enorm probleem. De heer Barroso heeft echter ook gevraagd om steun in de debatten over Schengen die morgen zullen plaatsvinden. Wanneer hij het Parlement om steun vraagt, betekent dit dat hij rekening houdt met een bijzonder moeilijke situatie lastige gesprekken met de verschillende regeringshoofden. Het Schengengebied en het feit dat vrij gereisd kan worden door Europa, stond voor mij persoonlijk en voor alle Polen symbool voor vrijheid en de Europese Unie. Het is een van de grootste voordelen van de EU. Dit type besluiten en beleid bepalen de manier waarop naar de Europese Unie wordt gekeken, daarom mogen we niet toelaten dat deze vrijheid wordt beperkt of dat het gebied uiteenvalt. Ik vraag daarom niet alleen om verdediging van het Schengensysteem, maar ook om Roemenië en Bulgarije zo snel mogelijk op te nemen in dit systeem.
Bogusław Liberadzki
(PL) Mijnheer de Voorzitter, met groot genoegen heb ik tijdens dit debat waargenomen dat zich twee kampen aftekenen met betrekking tot het ontstaan van de situatie en de aanbevelingen, namelijk het neoliberale kamp enerzijds en het linkse kamp anderzijds. Ik constateer dat we na maandenlang debatteren over de situatie in Europa ten eerste tot de conclusie zijn gekomen dat het gevaar bijzonder groot is, en ten tweede dat samenwerking noodzakelijk is. Ik ben daarom blij dat de heer Barroso vandaag heeft verklaard dat er een voorstel komt voor belasting over financiële transacties. Het is alleen jammer dat we nog niet aan een definitief ontwerp kunnen werken, maar het is goed dat het voorstel er is. Ik neem de vrijheid om de aandacht te vestigen op nog een andere kwestie. Tot nu toe hebben we ons geconcentreerd op de eurozone, maar we hebben in de Europese Unie ook nog een 'niet-eurozone'. Laten we hopen dat die geen problemen krijgt.
Simon Busuttil
(MT) Mijnheer de Voorzitter, ten aanzien van de immigratiekwestie verwachten wij morgen drie dingen. Ten eerste dat het Schengengebied in bescherming wordt genomen, omdat dit de vrijheid van onze burgers symboliseert en omdat het een van de meest zichtbare elementen voor de burgers van de Europese Unie is. Ten tweede verwachten wij tevens dat er wordt voorzien in gedeelde verantwoordelijkheid voor de externe grenzen, niet alleen voor de interne grenzen. Dat vereist een sterker Frontex-agentschap, evenals meer solidariteit en een eerlijke en rechtvaardige verdeling van verantwoordelijkheden. Dat betekent ook dat de samenwerking met de landen van het zuidelijke Middellandse Zeegebied waar revoluties hebben plaatsgevonden, moet worden geïntensiveerd. Bovenal hebben we morgen echter echte politieke wil nodig. Als die er niet is, kunnen we nooit onze woorden in daden omzetten.
Maroš Šefčovič
vicevoorzitter van de Commissie, - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het levendige, geanimeerde debat van vandaag bewijst duidelijk hoe belangrijk en kritiek de agenda van de Europese Raad voor de toekomst van Europa is.
Griekenland was sterk aanwezig in de meeste van onze interventies. We weten dat de situatie in Griekenland zeer moeilijk is en dat er geen eenvoudige oplossingen zijn. Ik ben het eens met al degenen die zeiden dat het van groot belang is het Griekse volk te laten zien dat het niet alleen om bezuinigingen en begrotingsdiscipline gaat, maar dat er ook licht is aan het eind van de tunnel en dat wij Griekenland daadwerkelijk terug op de weg naar groei kunnen helpen.
Begrotingsdiscipline moet daarom vergezeld gaan van een beleid en maatregelen die de groei bevorderen. Ik ben er heel zeker van dat de Europese Unie en de Commissie dat kunnen. Wij kunnen Griekenland helpen zijn bestuurlijke capaciteit te vergroten. Wij kunnen Griekenland helpen structuurfondsen beter op te nemen en aan te wenden voor strategische, groeibevorderende sectoren en we kunnen de Griekse overheid helpen de kwaliteit van haar belastinginning te verbeteren.
We weten hoe we landen kunnen helpen hun onderwijsstelsels te verbeteren. Ik denk dat we dat nu allemaal kunnen en de Commissie is klaar om aldus te werk te gaan. We zijn bereid om programma's voor technische bijstand samen te stellen die aansluiten op de moeilijke bezuinigingsmaatregelen die de Griekse overheid moet toepassen. Daarmee willen we duidelijk laten zien dat Europa met hen begaan is; Europa betekent solidariteit en Europa kan helpen als het land zodanig in nood is.
Dezelfde boodschap moet echter komen van het Griekse politieke establishment. Wij kunnen ons best doen, maar wat we nodig hebben van de Griekse autoriteiten is een duidelijk blijk van eenheid en van de wil om de moeilijke kwesties in het land op te lossen. Dit is mijn oproep en die van de Commissie aan de Griekse politieke vertegenwoordigers: werk samen, toon ons eenheid, laat ons een gezamenlijke aanpak zien van de zeer moeilijke kwesties. Dit is het juiste moment en het zou een zeer verantwoordelijk gebaar zijn.
Weinigen onder u noemden het zeer belangrijke element van de afsluiting van het Europees semester. Ik zal het hier echter noemen, want wij hebben de hulp van de leden van het Europees Parlement nodig: zij moeten terugkeren naar hun kiesdistricten, uitleggen dat het Europees semester voorbij is en dat nu het nationale semester begint. Ik denk dat we weten wat ons te doen staat. We hebben landspecifieke aanbevelingen voor elke lidstaat, die zeer billijk, zeer eerlijk en zeer gedetailleerd zijn, maar nu hebben we de medewerking van de nationale autoriteiten en de nationale regeringen nodig om over de brug te komen en de hervormingen in de lidstaten daadwerkelijk uit te voeren. Alleen zo kunnen we de kwaliteit en het concurrentievermogen van de Europese economie ten goede veranderen en de Europese economie opnieuw op de rails zetten.
Ik wil graag nogmaals bevestigen dat de Europese Commissie een belasting op financiële transacties zal voorstellen. We moesten een zeer grondige effectbeoordeling uitvoeren en die staat op het punt te worden afgesloten. Dit is een van onze voorstellen, en een onderdeel van onze inbreng in het mondiale debat over deze zeer belangrijke kwesties. Europa zal nogmaals het voortouw nemen in deze kwestie en we hopen dat onze partners wereldwijd ons zullen volgen.
Een aantal van u verwees naar het Schengengebied en het belang van een zeer goed immigratiebeleid. Ik kan u verzekeren dat we ons er absoluut van bewust zijn dat vrijheid en de rechten van personen op vrij verkeer binnen Europa een van onze belangrijkste verworvenheden is, en dat we die moeten koesteren. De Commissie treedt op als de hoedster van de Verdragen en is bereid om op te treden als aan de fundamenten van deze projecten wordt getornd.
Na de recente ontwikkelingen moeten we echter ook erkennen dat er een complexe oplossing voor alle aspecten van migratie nodig is en dat we het vertrouwen in het systeem moeten consolideren. Daarom is de Commissie ervan overtuigd dat alleen een gecoördineerd, in de Gemeenschap verankerd proces toereikend is, in tegenstelling tot eenzijdige initiatieven van de lidstaten om controles aan de binnengrenzen opnieuw in te voeren.
We hebben ook een gemeenschappelijk Europees asielstelsel nodig, dat efficiënter is en beter beschermt. Wij zullen ons uiterste best doen om ervoor te zorgen dat het systeem in 2012 in werking is. Dat is de aanpak van de Commissie en ik hoop dat die door het Europees Parlement en de lidstaten zal worden ondersteund.
Staat u mij nog een paar korte woorden over de economische governance en het 'sixpack' toe. U hebt kennis genomen van het standpunt van de voorzitter van de Commissie en u krijgt de kans om deze kwestie nader te bespreken met mijn collega, Olli Rehn. Ik wil slechts één element onderstrepen en dat is het belang om zo snel mogelijk tot een overeenkomst te komen, want de tijd dringt en we hebben onze nieuwe instrumenten nodig om de Europese economieën in de toekomst beter en betrouwbaarder te besturen.
Dan nog een afsluitende opmerking over Kroatië. Ik denk dat het tijd wordt en dat er reden is om Kroatië te feliciteren, want dat land stevent af op een historisch moment en ik geloof dat dit een zeer positief signaal geeft, niet alleen aan alle Kroaten, maar aan alle volkeren van de Westelijke Balkan.
Ik wil ook het Europees Parlement en de rapporteur, de heer Swoboda, feliciteren, evenals het Hongaarse voorzitterschap, dat uitstekend werk heeft geleverd door deze kwestie zo krachtig aan de orde te stellen, waardoor we nu deze zeer goede resultaten hebben bereikt.
Een laatste woord van dank gaat uit naar mevrouw Enikõ Győri. Zij heeft vaak gezegd dat ze een Parlementvriendelijk voorzitterschap wilde. Ik denk dat ze dat heeft bewezen met haar veelvuldige aanwezigheid in dit Parlement. Ook wil ik haar bedanken voor haar uitstekende samenwerking met de Commissie.
Enikő Győri
Mijnheer de Voorzitter, commissaris Šefčovič, dames en heren, staat u mij toe om bij deze laatste gelegenheid dat ik deelneem aan het plenaire debat in mijn eigen taal te spreken. Allereerst zou ik iedereen willen bedanken voor de erkenning van ons werk, aangezien vele afgevaardigden van verschillende fracties tot de conclusie zijn gekomen dat het Hongaarse voorzitterschap goed werk heeft verricht. Ik ben persoonlijk van mening dat het inderdaad de moeite waard is om een Parlementsvriendelijk voorzitterschap in de EU te bekleden.
Voorzitter Barroso heeft gezinspeeld op het 'sixpack', en vicevoorzitter Šefčovič op de onderhandelingen met Kroatië en verschillende dossiers. Het bestaan van de medebeslissingsprocedure in de Europese Unie stelt de Raad en het voorzitterschap overigens in de gelegenheid om met een groot aantal afgevaardigden persoonlijke contacten op te bouwen en binnen de instellingen het wederzijds bewustzijn van elkaars problemen te verbeteren, wat naar mijn mening voor iedereen geweldige mogelijkheden biedt.
Mijn dank voor het huidige debat. Naar mijn mening zijn we het eens over de grondbeginselen en de fundamentele waarden, waar vandaag heel veel over is gezegd, en er zijn zelfs filosofieën over de Europese integratie besproken, en ik moet zeggen dat uit de meeste bijdragen van de afgevaardigden is gebleken dat we het daarover eens zijn. We zijn het er ook over eens dat de Europese Raad tegenwoordig met bijzonder moeilijke kwesties heeft te kampen. Ik zou voorzichtiger omgaan met het de term "historisch", want naar mijn mening wordt dat begrip gedevalueerd als we het te vaak gebruiken.
Ik ben het er helemaal mee eens dat angst en wantrouwen slechte raadgevers zijn, en de EU-leiders mogen zich bij de besprekingen van morgen en overmorgen niet door zulke emoties laten leiden. Het is mijn credo en ook dat van het Hongaarse voorzitterschap dat we al onze stappen moeten baseren op vertrouwen - ik zou zelfs zeggen: wederzijds vertrouwen -, op het nemen van verantwoordelijkheid en op solidariteit, zoals u ons daartoe heeft aangespoord. Dat is waar we op moeten bouwen, of we het nu hebben over economisch beleid, hervormingen van Schengen, asiel of uitbreiding. De oplossing - zoals de grote meerderheid heeft voorgesteld - is meer Europa, een sterker Europa; met dit in gedachten heeft het Hongaarse voorzitterschap de afgelopen zes maanden gewerkt. We zijn er inderdaad van overtuigd dat een verdere integratie de oplossing voor onze gemeenschappelijke problemen is.
Tot slot wil ik verslag uitbrengen over de kwesties die het Hongaarse voorzitterschap van de eerdere Europese Raden als huiswerk heeft opgekregen, met name ten aanzien van de vraag met wat voor resultaten en verworvenheden we ons naar de morgen beginnende Europese top zullen begeven, aangezien we met u tot een overeenkomst hebben moeten komen over specifieke dossiers, en we hebben ook over andere kwesties overeenstemming moeten bereiken.
Laat ik beginnen met economische kwesties. We hebben het al over het Europees semester gehad, en ik wil vicevoorzitter Šefčovič bedanken, want het is inderdaad de moeite waard om het publiek te vertellen waar het bij deze praktijk om draait. Het gaat erom de transparantie te waarborgen die nodig is om te weten hoe lidstaten hun huishouding voeren, zodat we hen tijdig waarschuwingssignalen kunnen sturen. Het doet mij groot genoegen dat het Europees Parlement deze praktijk op de voet heeft gevolgd; in dit Europees semester sporen we de lidstaten tot een strakker begrotingsbeheer aan, en tegelijkertijd leggen we de basis voor de praktijk dat groei in werk en creativiteit moet worden gezocht.
Wat het 'sixpack' betreft kan ik zeggen dat daarover binnenkort een gedetailleerd debat in dit Parlement zal worden gevoerd. Ik wil graag twee redenen geven waarom ik nog altijd de huidige overeenkomst voor aanneming wil aanbevelen. Enerzijds omdat dit pakket goed is. Het is beter dan het aanvankelijke voorstel van de Raad, en omdat het Parlement ten aanzien van alle kwesties die het op de agenda heeft gezet concessies van de Raad heeft ontvangen. We zijn zelfs aan concessies voor het stemmen met een omgekeerde gekwalificeerde meerderheid gekomen. Ik ben het dus niet eens met de mening van de heer Lambsdorff dat het pakket maar één tand heeft, dat wil zeggen het stemmen met een omgekeerde gekwalificeerde meerderheid. Dit pakket heeft juist als voordeel dat het heel wat 'checks and balances' in het systeem inbouwt, waardoor crises zoals die van 2008 in de toekomst vermeden kunnen worden.
Laat ik u met betrekking tot het vrije verkeer van personen vertellen dat het Hongaarse voorzitterschap op de bijeenkomst van de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken van 9 juni unaniem een conclusie heeft aangenomen dat het vrije verkeer behouden moet worden, dat we de instrumenten die ons reeds ter beschikking staan moeten herzien, en dat we pas als die uitgeput zijn en zich werkelijk nieuwe problemen voordoen waaraan we ons huidige acquis moeten aanpassen, buitengewone maatregelen in buitengewone situaties kunnen nemen, en we de modaliteiten pas moeten uitwerken als we een specifiek wetsvoorstel in handen hebben, wat bij mijn weten in het najaar het geval zal zijn.
Ik heb zojuist het nieuws ontvangen dat de Raad gelijktijdig met deze plenaire zitting akkoord is gegaan met de enige openstaande kwestie betreffende Frontex, dus het overleg over de versterking van Frontex is met succes afgesloten. Ik dank het Parlement voor zijn medewerking.
Een ander succes dat we behaald hebben is dat we met dit Parlement een overeenkomst hebben kunnen bereiken over een andere taak die we van de Europese Raad hebben gekregen, namelijk om de kredietcapaciteit van de Europese Investeringsbank te vergroten, en naar mijn mening is dit een heel belangrijke stap bij het regulariseren van de situatie van de Noord-Afrikaanse landen.
Terzijde moet ik even reageren op de woorden van de heer Tabajdi. Ik moet de opmerkingen die hij gemaakt heeft over leden van de Hongaarse regering en die naar mijn overtuiging door binnenlandse politieke motieven zijn ingegeven, van de hand wijzen. Allereerst wil ik u vragen om bijvoorbeeld bij uw collega's in de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement te informeren naar het werk van minister van Economie György Matolcsy, want gisteren was de stemming bij de hoorzitting een beetje anders dan waarover u het vandaag had. Ik zou u tevens willen aanraden om de reacties van de lidstaten op de aanbevelingen van de Commissie ten aanzien van het Europees semester te lezen. Het staat iedereen vrij om op de inhoud te reageren en daar kritiek op te uiten, aangezien alles in de Europese Unie het resultaat is van debatten en meningsuitwisselingen, en veel landen hebben zich inderdaad al kritisch uitgelaten over de inhoud. Ten tweede zou ik u op een van de positieve aspecten van het Hongaarse voorzitterschap willen wijzen, het geheim van ons succes bij het bereiken van overeenkomsten met Europese instellingen ten aanzien van talrijke kwesties, namelijk eerbiediging van de verdragen en van de bevoegdheden van de instellingen. We overhandigen 'sixpack' aan de Europese Raad in de wetenschap dat het Hongaarse voorzitterschap alles in het werk heeft gesteld om tot een overeenkomst te komen, zoals door voorzitter Barroso en uw collega's in dit Parlement op vergaderingen van de Commissie is beaamd. Derhalve overhandigen we het pakket nu aan de Europese Raad, waarvan de voorzitter, die Herman Van Rompuy heet, naar goeddunken zal handelen.
En tot slot wil ik het hebben over de toetreding van Kroatië. Zoals ik aan het begin heb gezegd ga ik heel voorzichtig om met de term 'historisch'. Maar in het geval van Kroatië denk ik dat er wel degelijk een historisch moment is aangebroken, omdat we de landen van de Westelijke Balkan de belangrijke boodschap sturen dat ze een toekomst in de Europese Unie hebben. Ik vertrouw erop dat de staatshoofden en regeringsleiders van de EU morgen en overmorgen de politieke beslissing over de toetreding van Kroatië zullen nemen en dat we de onderhandelingen in de laatste uren van het Hongaarse voorzitterschap, uiterlijk 30 juni kunnen afronden. De Europese Commissie heeft dag en nacht gewerkt om op 10 juni een positief verslag te kunnen afgeven. Ik kan u verzekeren dat zowel de Kroaten als het Hongaarse voorzitterschap dag en nacht hebben gewerkt om dit mogelijk te maken. Er wordt elke dag door de werkgroep van de Raad vergaderd om ervoor te zorgen dat we het werk kunnen afmaken.
Tot slot wil ik niet alleen dit Parlement bedanken - dat heb ik reeds gedaan -, maar ook onze triopartners, Spanje en België, voor de voortreffelijke samenwerking en voor het feit dat we het gemeenschappelijke trioprogramma van anderhalf jaar hebben kunnen voltooien, en ik zou Polen veel succes en een Parlementsvriendelijk voorzitterschap willen toewensen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Carlos Coelho
De nu volgende Europese Raad heeft een bijzondere betekenis, aangezien in de daar te voeren discussie twee kernbegrippen van de Europese integratie centraal staan. Om te beginnen de economische integratie en - vooral - het pakket maatregelen voor economische governance. Die moeten het gemakkelijker maken een uitweg te vinden uit de financiële crisis. Er zijn bovendien concrete maatregelen genomen om de landen die in een moeilijke economische situatie verkeren te steunen. Daarmee moeten de Raad een boodschap van solidariteit en verantwoordelijkheid uitdragen. Dat we nu een moeilijke periode doormaken en er grote migratiedruk op Europa wordt uitgeoefend mag niet als excuus worden gebruikt om de enorme prestatie die Schengen - hét symbool voor vrij verkeer - vertegenwoordigt te ontmantelen. Schengen is een realiteit en een verworvenheid die niet mag worden teruggedraaid. Integendeel: we moeten Schengen nu juist beschermen, versterken en verder uitwerken. Ik hoop dat deze Raad in dit opzicht een duidelijk signaal zal uitdragen en erop zal aandringen dat de lidstaten de Schengen-regels eerbiedigen en doeltreffend en correct toepassen. De Raad zal er ook op moeten wijzen dat de lidstaten meer solidariteit moeten tonen en dat de verantwoordelijkheden beter moeten worden verdeeld. Frontex moet meer bevoegdheden en meer middelen krijgen, en er moet een beoordelingsmechanisme voor Schengen worden ontwikkeld om te kunnen controleren of de regels en controles bij de grenzen naar behoren ten uitvoer worden gelegd. Dat mechanisme moet problemen kunnen vaststellen en hulp bieden bij de oplossing ervan. In het uiterste geval moeten lidstaten bij voortdurende schending van de regels sancties opgelegd krijgen.
João Ferreira
De dramatische gevolgen van het zogenaamde bezuinigingsbeleid zijn maar al te zichtbaar. Zoals zovelen een jaar geleden al hebben voorspeld, heeft het EU/IMF-programma voor Griekenland geleid tot een economische en maatschappelijke ramp. Het is er bovendien niet in geslaagd de doelstellingen die al deze bezuinigingen moesten rechtvaardigen te verwezenlijken. De doelstelling met betrekking tot het terugdringen van het overheidstekort is niet gehaald: de staatschuld bedraagt momenteel rond de 170 procent, en de rente die op de markten over deze schuld moet worden betaald is de hoogte in geschoten. En nu bereidt de Europese Raad een nieuwe reeks aanvallen voor. Het is namelijk de bedoeling om Ierland en Portugal vergelijkbare programma's op te leggen, en de aanval op Griekenland te verhevigen en dit volk nog verder uit te knijpen.
Dit zijn nieuwe stappen in deze ongegeneerd koloniale aanpak van inmenging en afpersing. Men wil de economische governance institutionaliseren en het inmengingsbeleid en de daarmee samenhangende EU/IMF-interventie zoals die nu wordt gepleegd permanente status verlenen. Het is de bedoeling de 'voorwaardelijkheid' blijvend te maken, en dat geldt ook voor het extern toezicht op de financiën en het nationale beleid. Die worden voortaan door een directoraat van EU-grootmachten streng gecontroleerd. En als aan hun eisen niet wordt voldaan (of dreigt te worden voldaan), kunnen er strenge sancties worden opgelegd. Dit zijn onaanvaardbare ontwikkelingen, die de reactionaire en antidemocratische aard van deze Europese Unie blootleggen.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
schriftelijk. - (PL) We zijn op een cruciaal moment aanbeland. De economische toekomst van Europa wordt bepaald in de vorm van het pakket voor economische governance. Bovendien neemt de Europese Unie over een paar dagen een besluit over de volgende tranche aan economische hulp voor Griekenland. Ik denk dat niet het opleggen van extra sancties en beperkingen, maar verdere economische integratie in Europa de uitweg is uit de crisis. De Europese Unie van vandaag bestaat uit de eurozone en de overige landen. De eurozone beschikt weliswaar over één munt, maar is daarnaast opgebouwd uit zeventien obligatiemarkten en zeventien regeringsstrategieën voor ontwikkeling.
Mijn fractie, de Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement, pleit daarom voor positieve maatregelen zoals verdergaande economische integratie. We vinden tevens dat de lasten gedragen moeten worden door degenen die verantwoordelijk zijn voor de economische crisis en niet door haar slachtoffers, zoals de Griekse burgers. Het idee van belastingheffing op financiële transacties is hierop gebaseerd.
De huidige bijeenkomst van de Europese Raad is tevens de laatste onder het Hongaarse voorzitterschap van de Raad. Dit voorzitterschap is ondergewaardeerd gebleven, omdat een aantal concrete projecten van de EU-agenda waar de Hongaren aan hebben gewerkt, waaronder projecten op het gebied van economische governance, is ondergesneeuwd door politieke problemen zoals de mediawet en de Hongaarse grondwet. Ik hoop dat Polen, dat nu aan de beurt is om het voorzitterschap over te nemen, het voorbeeld van onze buren niet volgt en dat de verkiezingscampagne voor de Sejm zijn successen niet overschaduwt.
Sylvie Guillaume
schriftelijk. - (FR) Ik vraag me af wat de uitkomst van deze Raad zal zijn, die bedoeld is als een gelegenheid om van gedachten te wisselen over de gemaakte vorderingen bij de uitvoering van het asiel- en immigratiebeleid, en de gevolgen van de Arabische revoluties, aan de Europese grenzen. Als we deze gelegenheid aangrijpen om de controles aan de buitengrenzen uit te breiden, dan - laten we het maar gelijk zeggen - slaan we de plank opnieuw mis. We kunnen niet volstaan met voortzetting van een repressief beleid waarvan we weten dat het niet doeltreffend is en veel menselijk leed veroorzaakt. Laten we niet vergeten dat er mensen zijn die bescherming nodig hebben aan de deuren van Europa, deuren die gesloten blijven onder de valse voorwendselen van kosten en misbruik. Laten we met de recente Wereldvluchtelingendag nog vers in het geheugen bovenal het accent leggen op onze verantwoordelijkheden als Europeanen, verantwoordelijkheden waarvoor de lidstaten ten onrechte terugdeinzen. Anders zouden we de termijn van 2012, waarop dezelfde lidstaten zich hebben vastgelegd, wel eens niet kunnen halen.
Zita Gurmai,
schriftelijk. - (EN) We bereiden ons voor op een drukke Europese Raad, die naar mijn mening zelfs van historisch belang zal blijken. Het Hongaarse voorzitterschap kan bogen op een aantal belangrijke successen: de Donau-strategie en de aanneming van de Roma-strategie. Toch hoop ik dat zij, na het kwaliteitswerk dat zij hebben geleverd op professioneel vlak, ook over genoeg politiek gewicht en scherpte zullen beschikken om belangrijke doelstellingen op andere gebieden te bereiken, zoals de toetreding van Kroatië, migratie en de prangende kwestie van de economische governance. Zij zullen hard moeten werken om tot overeenstemming tussen de 27 lidstaten te komen, als uiting van de Europese eenheid en de wil om de crisis te overwinnen en de essentie van de Europese integratie te behouden. Ik ben ervan onder de indruk dat het eerste EU-voorzitterschap van mijn land toevallig tijdens zo'n uitdagende periode valt en ik hoop dat de Europese Raad deze week aan de verwachtingen zal voldoen.
Andreas Mölzer
schriftelijk. - (DE) Terwijl Canada als wereldkampioen immigratie meer hooggekwalificeerde immigranten aantrekt dan welke andere regio ter wereld ook - waarbij diegenen die niet in hun levensbehoeften kunnen voorzien, het land ook weer snel moeten verlaten - voert Europa een beleid van 'barmhartige immigratie voor de ongekwalificeerden'. Feit is dat de meerderheid van de Afrikanen die naar Europa komen, geen vluchtelingen maar economische migranten zijn. Deze menselijke koehandel onder de bedrieglijke naam 'vluchtelingen', alsmede de humanitaire vraag om asiel, veroorzaakt onherstelbare schade aan ons asielstelsel.
Een Europees asielbeleid is gedoemd te mislukken als gevolg van de ongewenste neveneffecten van eerdere voorstellen: de Dublinverordening was bedoeld om asieltoerisme de kop in te drukken. Inmiddels worden landen met makkelijk toegankelijke buitengrenzen overspoeld, al moet worden gezegd dat het merendeel van de asielzoekers niettemin belandt in de landen met de meest genereuze socialezekerheidsstelsels. Dat de gelijkschakeling van asielzoekers en de nationale bevolking in de zin van de arbeidsmarkt en sociale zekerheid tot een hausse aan economische migratie zou leiden, kon je op je vingers natellen.
De toegenomen rechten van illegale immigranten maken uitzetting bijna onmogelijk. Een uniforme asielwetgeving is alleen wenselijk als deze wordt gebaseerd op de meest strenge nationale asielwetgeving, bijvoorbeeld die van Denemarken, en als er consequenties worden verbonden aan schendingen van die wetgeving, zoals het verlenen van toeristische visa aan illegale immigranten.
Een Europees asielstelsel dat uitgaat van de kernbeginselen van humaniteit en gescharrel, moet krachtig worden verworpen. Er moet uiteindelijk een duidelijk onderscheid zijn tussen vluchtelingen die recht hebben op asiel en economische migranten. Bovendien moeten Frontex en de terugnameovereenkomsten verder worden ontwikkeld en moeten illegale immigranten consequent worden uitgezet.
Cristian Dan Preda
Mijnheer de Voorzitter, met het oog op de Europese Raad van 23 en 24 juni wil ik de toetreding van Kroatië aan de orde stellen. In de eerste plaats wil ik opmerken hoezeer het mij genoegen doet dat mijn standpunt, ondersteund door een amendement op de resolutie over het voortgangsverslag 2010 voor Kroatië dat ik samen met mijn collega Bernd Posselt heb ingediend, werkelijkheid aan het worden is. Daarom verwelkom ik de overeenstemming die in de Raad Algemene Zaken is bereikt over het afronden van de onderhandelingen met Kroatië eind deze maand. Ik hoop dat de Europese Raad dit zal formaliseren. Na zes jaar onderhandelen is de tijd gekomen om Kroatië erkenning te geven voor de inspanningen die het land zich heeft getroost om aan de toetredingscriteria te voldoen. Ik hoop dat we Kroatië in 2013 kunnen verwelkomen als achtentwintigste lidstaat. Het besluit van de Raad zal een buitengewoon krachtig signaal aan de Westelijke Balkan als geheel vormen, dat de regeringen in deze regio zal aansporen om door te gaan met hun hervormingen. Dat is een langdurig proces, dat om offers vraagt. Uiteindelijk worden de integratie-inspanningen echter beloond. Tegelijkertijd verwelkom ik de positieve houding die de Kroatische autoriteiten hebben aangenomen tegenover het gebruik van het monitoringmechanisme tot het tijdstip van de daadwerkelijke toetreding, als extra prikkel. Het mag echter geen optie zijn om dit gebruik uit te strekken tot na deze datum.
Joanna Senyszyn
schriftelijk. - (PL) Het Schengengebied is een van de kwesties die op de eerstkomende bijeenkomst van de Raad zal worden besproken. In dit kader wil ik de aandacht vragen voor de steeds luider wordende roep om herinvoering van grenscontroles. Denemarken was van plan om een dergelijk besluit te nemen. De redenen die het land hiervoor opgaf, namelijk de bestrijding van grensoverschrijdende criminaliteit en de toename van illegale immigratie, zijn bijzonder ernstige problemen die echter niet opgelost worden door de grenzen te sluiten. Dergelijke maatregelen zijn in tegenspraak met de EU-voorschriften over vrij verkeer van goederen en diensten. Daarnaast bevorderen zij xenofobie en de invloed van partijen die zich bedienen van populistische en nationalistische taal.
Wat we vooral nodig hebben, zijn gezamenlijke en effectieve maatregelen op het gebied van de beveiliging van de buitengrenzen van de EU en uniforme standaarden voor alle lidstaten op het gebied van het immigratiebeleid. Ik roep de Europese Commissie daarom in dit verband op om óf vast te houden aan haar resolute tegenstand tegen de herinvoering van grenscontroles, óf om gemeenschappelijke, samenhangende en verstandige regels, criteria en mechanismen vast te stellen voor de eventuele herinvoering van grenscontroles.
Silvia-Adriana Ţicău
In de eerste plaats deel ik de gevoelens van mijn collega-afgevaardigden die stellen dat we solidariteit met Griekenland moeten tonen. De Europese Unie moet een ferm, verenigd standpunt ten aanzien van dit besluit innemen.
In de tweede plaats is het Schengengebied een van de grootste verworvenheden van de EU en moeten de beginselen ervan worden nageleefd en verdedigd. In dit verband ben ik van mening dat het herinvoeren van grenscontroles binnen het Schengengebied niet aanvaardbaar is, evenmin als het invoeren van aanvullende criteria voor lidstaten die tot het Schengengebied willen toetreden en voldoen aan de specifieke technische criteria.
In de derde plaats verwelkom ik de goedkeuring door de Europese Raad van de EU-strategie voor de Donauregio. Er bestaat een lange geschiedenis van samenwerking in de Donauregio. Een van de eerste Europese instellingen, de Europese Donaucommissie, opgericht in 1856, met het hoofdkantoor in het Roemeense Galaţi, had als doel het vrije verkeer van schepen op de Donau te waarborgen. Ik roep de desbetreffende lidstaten op om prioriteit te geven aan de tenuitvoerlegging van deze strategie en zo voor economische en sociale ontwikkeling te zorgen voor de meer dan 120 miljoen burgers die in deze macroregio wonen.
Tot slot roep ik de Europese Raad en de lidstaten op om de huidige belemmeringen voor het vrije verkeer van Roemeense en Bulgaarse werknemers weg te nemen. Het wegnemen van deze belemmeringen staat gelijk aan eerbiediging van de fundamentele beginselen van de EU, zoals het vrije verkeer van personen en solidariteit.
Angelika Werthmann
schriftelijk. - (DE) De Europese Raad heeft een aantal zaken op zijn agenda voor de vergadering gezet. Ten aanzien van de Griekse crisis moet eindelijk duidelijk worden dat de Europese Unie niet alleen maar staat voor 'geven' of 'nemen', maar dat zij werkt op basis van het beginsel van 'geven en nemen'. Dat betekent echter ook dat als een land hulp ontvangt, dit land de maatregelen die in dat verband zijn genomen, ook echt moet volgen. De aanscherping van het stabiliteits- en groeipact is meer dan welkom, al is het maar enkel om te voorkomen dat zich nog meer financiële rampen voltrekken in de lidstaten. Wat betreft de geplande toetreding van Kroatië: het feit dat dit land voldoet aan de toetredingscriteria is zeer verheugend, maar de vraag blijft niettemin waar de financiering van de ongeveer 500 miljoen euro waar Kroatië recht op heeft, feitelijk van betaald moet worden.
