Toepassing van de Dienstenrichtlijn (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van de volgende mondelinge vragen:
van Malcolm Harbour, Andreas Schwab, Evelyne Gebhardt, Cristian Silviu Buşoi, Heide Rühle, Adam Bielan, Kyriacos Triantaphyllides en Matteo Salvini, namens de Commissie IMCO, aan de Raad: Uitvoering van Richtlijn 2006/123/EG (B7-0216/2009), en
van Malcolm Harbour, Andreas Schwab, Evelyne Gebhardt, Cristian Silviu Buşoi, Heide Rühle, Adam Bielan, Kyriacos Triantaphyllides en Matteo Salvini, namens de Commissie IMCO, aan de Commissie: Uitvoering van Richtlijn 2006/123/EG (B7-0219/2009).
Malcolm Harbour
auteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, het is een voorrecht om mijn eerste interventie in de Kamer te brengen sinds ik verkozen ben als voorzitter van de Commissie interne markt en consumentenbescherming, en om deze vraag aan de orde te stellen namens alle fracties die deel uitmaken van de commissie en namens de coördinatoren. Ik ben zeer verheugd dat veel nieuwe leden van de commissie vanavond hier zijn om mij te steunen en deel te nemen aan het debat.
Ik denk niet dat dit Huis herinnert dient te worden aan het belang van de Richtlijn betreffende de diensten op de interne markt. Door de kracht van de eenheidsmarkt te ontketenen in een sector die waarschijnlijk zeventig procent van de Europese economie omvat, zijn de banen die daardoor gecreëerd zullen worden en de dynamische gevolgen daarvan op dit moment ten zeerste noodzakelijk, nu wij te kampen hebben met een stagnerende markt.
Dit is een zeer verstrekkende richtlijn, die veel nieuwe aspecten in zich heeft. De richtlijn is in veel opzichten complex, en er is hard aan gewerkt. De omzetting van de richtlijn, op consistente en volledige wijze, is van wezenlijk groot belang voor een doeltreffende uitvoering. De kern van deze richtlijn houdt in dat lidstaten belemmeringen voor de handel wegnemen, met name maatregelen in hun eigen nationale wetgeving die discrimineren tegen dienstverlenende bedrijven die handel willen drijven. Geloof mij, er zijn letterlijk honderden wetgevingsvoorstellen of wetstukken in verschillende landen die naar aanleiding van dit voorstel aangepast moeten worden. Tenzij alle collega's dit gezamenlijk aanpakken, en alle landen dit gezamenlijk aanpakken, blijft deze discriminatie voortbestaan. Dit dient op consistente wijze te gebeuren, anders blijven deze belemmeringen bestaan.
Daarom wil ik allereerst en vooral de Commissie dank betuigen voor de leidende positie die deze heeft ingenomen in het sturen en coördineren van het hele proces in lidstaten om deze wetgeving uit te voeren en om te zetten. Tevens wil ik de Raad bedanken - en vanzelfsprekend ook de daaropvolgende raden, aangezien reeds in 2006 overeenstemming is bereikt over dit voorstel - die het proces hebben geleid dat we daadwerkelijk hebben mogen aanschouwen tijdens topontmoetingen waar opgeroepen werd tot een consistente omzetting van deze richtlijn.
Ik wil met name tegen Cecilia Malmström, de minister die hier hedenavond aanwezig is, zeggen hoezeer de commissie onder de indruk was van het werk dat Zweden verrichtte toen wij afgelopen september tijdens een dienstreis Zweden bezochten. Ik denk dat zij duidelijk een voorbeeld hebben gesteld aan velen, met name in de uiterst zorgvuldige wijze waarop ze ervoor zorgen dat overheden op alle niveaus in Zweden hun verplichtingen krachtens de Europese wetgeving inzien, zodat zij in staat zijn dienstverlenende bedrijven die elders uit de Europese Unie afkomstig zijn, vergunningen te verlenen.
Onze vraag vanavond richt zich vooral op wat wij zien als de belangrijkste aspecten die zo spoedig mogelijk in gang gezet moeten worden. Lidstaten zijn verplicht hun wetgeving door te lichten om te onderzoeken of er dergelijke discriminerende aspecten, zoals ik het noem, te vinden zijn. Maar de omzetting op 28 december is slechts het begin van het proces van het wegnemen van belemmeringen, aangezien elk land nu een lijst van voorstellen zal presenteren die discriminerend zijn voor andere landen en die zij denken te kunnen rechtvaardigen op grond van het algemeen belang. Dit wederzijdse evaluatieproces - dat geheel nieuw is -vereist dat de overheden van verschillende lidstaten naar elkaar en naar elkaars discriminerende voorstellen kijken. Dit is zeer belangrijk onderdeel dat van start gaat, en we zullen het met grote belangstelling volgen. We willen graag vanavond horen hoe de Commissie voorstelt dat proces te benaderen. We willen graag van de Raad weten welke steun zij aan dat voorstel geven. We willen ook graag bevestigd krijgen dat dit niet een proces is dat zich achter gesloten deuren afspeelt, aangezien consumenten, bedrijven en andere belanghebbenden willen weten hoe dit proces verloopt. We willen die lijst zien. We willen de lijst van verordeningen en interne statuten zien die lidstaten willen handhaven.
Het tweede aspect is informatieverstrekking en toegang tot procedures door middel van elektronische technologie. Het oprichten van "één-loketten” voor het bedrijfsleven is, nogmaals, een baanbrekend voorstel in welke Europese richtlijn dan ook. Lidstaten zijn verplicht die informatie te verstrekken en procedures toegankelijk te maken die noodzakelijk zijn voor bedrijven om hen in staat te stellen handel te drijven door middel van deze systemen. Het is van groot belang dat er volledige en complete systemen worden opgericht.
Dat brengt ons op onze vraag hier vanavond. We zien uit naar het betoog van mevrouw Ferrero-Waldner - wellicht op een gebied waar zij niet zo bekend mee is - die ons enkele uitvoerige antwoorden zal geven. We weten dat u de beste wensen van ons allen zult overbrengen aan Charlie McCreevy.
Ik denk dat het echter belangrijk is te begrijpen wat het standpunt van mijn commissie is. Voor ons betekent dit ook het begin van een vijf jaar durend proces van toezicht houden en het onderhouden van politieke belangen en druk uitoefenen op alle lidstaten om deze richtlijn in gang te zetten. Ik moet Cecilia Malmström zeggen dat het op zijn minst teleurstellend was in het verslag te lezen dat afgelopen september door een Raad Concurrentievermogen de mededeling van de Commissie is besproken waarin stond vermeld dat blijkbaar in enkele lidstaten de politieke verplichting van een volledige en tijdige uitvoering helaas niet is vertaald in gepaste maatregelen. Dat is niet toereikend. We willen de vruchten hiervan plukken, en wel nu.
Cecilia Malmström
fungerend voorzitter van de Raad. - (SV) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de heer Harbour en de Commissie interne markt en consumentenbescherming bedanken omdat u deze belangrijke kwestie aan de orde stelt. Zoals de heer Harbour zegt, is het vrije verkeer van diensten een van de hoekstenen van de interne markt. De dienstensector is goed voor 60-70 procent van de economie en werkgelegenheid in Europa en hij groeit. De dienstensector zal een belangrijke rol spelen in de economische groei van de EU, maar, zoals ook al is gezegd, het vrije verkeer van diensten heeft niet zo goed gewerkt als het zou hebben gemoeten. We hebben nog altijd veel werk voor de boeg om de belemmeringen voor de handel uit de weg te ruimen en de handel in diensten te vergemakkelijken, en daarom is het een uitstekende zaak dat we nu beschikken over de dienstenrichtlijn, die tegen 28 december moet zijn omgezet.
De uiteindelijke verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat de lidstaten doen wat ze moeten doen, ligt bij de Commissie, en ik ben er zeker van dat de Commissie hierop terugkomt, maar namens het voorzitterschap wil ik toch een aantal dingen zeggen op basis van de vraag die ik van de vakcommissie heb gekregen. Ik wil eerst iets zeggen over de inventarisatie van de regels en hoe die tot de uitvoering bijgedragen heeft. Ze is bedoeld om de hinderpalen voor de vrijheid van vestiging en het vrije verkeer van diensten te identificeren en uit de weg te ruimen. De vereisten met betrekking tot dienstenactiviteiten waaraan de lidstaten vasthouden, moeten voldoen aan de beginselen van non-discriminatie, noodzakelijkheid en evenredigheid.
Dat is een enorme opdracht, maar wanneer ze is voltooid, zal de dienstensector genieten van een geringere administratieve last voor ondernemers in de dienstensector. Het eindverslag voor de Commissie zou op 28 december klaar moeten zijn.
De nationale contactpunten moeten informatie verzamelen over rechten en plichten die in de dienstensector gelden voor wie diensten verleent en afneemt. Ze moeten dienstverleners de mogelijkheid bieden om elektronisch vergunningen aan te vragen en met de vergunningverlenende autoriteit te communiceren. Voor de lidstaten is dat natuurlijk wat lastig te organiseren. Het is gebaseerd op het idee dat we een moderner systeem hebben met een grote mate aan e-overheid. Volgende week houdt het Zweeds voorzitterschap in Malmö een ministeriële vergadering over e-governance, e-overheid. Tijdens die vergadering krijgen de lidstaten steun van de Commissie en er vinden veel seminars plaats waar we van elkaar kunnen leren, om gebruiksvriendelijkheid in het middelpunt te plaatsen.
Een andere belangrijke kwestie is de taal van internetportalen en de mogelijkheid om er in een andere taal dan de taal van de lidstaat gebruik van te maken. Dat is niet als vereiste in de richtlijn opgenomen, maar hopelijk zullen de contactpunten van de meeste lidstaten informatie hebben in meerdere talen. Dat zal dienstverleners betere mogelijkheden geven om verschillende markten te vergelijken en een overzicht te krijgen van wat vereist is om hun activiteiten uit te kunnen breiden.
De Commissie interne markt en consumentenbescherming vraagt of de lidstaten de richtlijn op tijd zullen kunnen omzetten, en ik hoop dat ze dat zullen kunnen. Daar moet de Commissie op antwoorden, maar tijdens de Raad Concurrentievermogen gaven in feite alle lidstaten te kennen dat ze op tijd klaar zullen zijn. Politieke steun hiervoor is natuurlijk zeer belangrijk.
Wat zijn nu de grootste uitdagingen? De hele richtlijn is natuurlijk ongelofelijk uitgebreid en vereist dat de lidstaten een aantal maatregelen nemen, niet alleen op wetgevend gebied maar ook diverse maatregelen om samenwerking te vergemakkelijken. Door die structuren, die we hopelijk tot stand kunnen brengen, zal het bestuur effectiever en moderner worden. Maar het zal tijd vergen om dat te verwezenlijken. Het inventariseren van alle wet- en regelgeving op dit enorme gebied en het vinden van wetgevingstechnische oplossingen is niet in een handomdraai gebeurd. Autoriteiten zullen een opleiding moeten krijgen met betrekking tot hun nieuwe plichten, en dat zal veel middelen vergen.
Het antwoord op de vraag wat de grootste uitdagingen zijn, is daarom natuurlijk dat we de "één-loketten” moeten opzetten en dat we ervoor moeten zorgen dat die werken. Tot slot vraagt het Parlement zich af op welke manier belanghebbende partijen betrokken zijn geweest. Dat is een belangrijke vraag, want het is natuurlijk fundamenteel dat de verschillende belangenorganisaties betrokken worden om begrip voor de dienstenrichtlijn tot stand te brengen, om burgers en ondernemers te wijzen op de voordelen, maar ook om kennis te nemen van hun standpunten en behoeften.
Die dialoog heeft een centrale rol gespeeld. Vele belangengroepen maakten al tijdens de onderhandelingsperiode deel uit van opiniegroepen en die netwerken zijn in vele gevallen blijven bestaan. In veel landen heeft er een omvangrijke consultatie plaatsgevonden over het omzettingsvoorstel, teneinde informatie in te winnen en verschillende standpunten te leren kennen.
Tot slot, mevrouw de Voorzitter, wil ik het Europees Parlement bedanken voor de belangstelling die het toont voor de omzetting van de dienstenrichtlijn. Gezien de belangrijke rol die het Europees Parlement speelde in de totstandbrenging van een overeenkomst, is het een goede zaak dat u belangstelling blijft hebben en de vinger aan de pols houdt en erop toeziet dat de lidstaten doen wat ze moeten doen. We zijn het erover eens dat het bijzonder belangrijk is dat de richtlijn correct en tijdig wordt omgezet, en de dienstenrichtlijn zal, zeker nu in tijden van economische crisis, een belangrijk instrument zijn om opnieuw te investeren in economische groei en hopelijk banen te scheppen.
Benita Ferrero-Waldner
Mevrouw de Voorzitter, ik wil het Europees Parlement bedanken voor het tijdig indienen van deze mondelinge vraag, vooral ook namens mijn collega, Charlie McCreevy, over de stand van zaken omtrent de uitvoering van de richtlijn betreffende de diensten op de interne markt.
Het is iets minder dan twee maanden voor het verstrijken van de uitvoeringstermijn, en dit is een goed tijdstip om terug te kijken op het werk dat tot nu toe is verricht en te evalueren wat de huidige stand van zaken is.
De dienstenrichtlijn is een van de belangrijkste initiatieven die de afgelopen jaren zijn aangenomen. Deze richtlijn heeft het bijzondere vermogen om handelsbelemmeringen op de interne markt weg te nemen en onze overheidsinstellingen te moderniseren, en een adequate uitvoering is nog dringender gewenst in de huidige economische context. We zijn ons hier erg van bewust, en het Europees Parlement, en met name de Commissie interne markt en consumentenbescherming, hebben niet alleen een primaire rol gespeeld om de aanneming van de richtlijn mogelijk te maken, maar de Commissie heeft het ook zeer gewaardeerd dat u zich onophoudelijk heeft ingezet om toezicht te houden op werkzaamheden die door de lidstaten zijn verricht om de richtlijn uit te voeren.
Wat ons aandeel betreft, heeft de Commissie aan haar verplichtingen voldaan om het uitvoeringsproces te bevorderen. Dit is reeds genoemd. We hebben de verzoeken van lidstaten voor technische ondersteuning serieus genomen en we hebben ongekende inspanningen geleverd en middelen ingezet ter ondersteuning van hun werkzaamheden. Er zijn meer dan tachtig bilaterale bijeenkomsten gehouden met alle lidstaten, en de afgelopen drie jaar hebben groepen deskundigen elkaar meer dan dertig keer ontmoet in Brussel.
De Commissie is echter niet verantwoordelijk voor de uitvoering op nationaal niveau. Dit is de taak van de lidstaten, en het omzetten van de dienstenrichtlijn is geen sinecure voor hen geweest.
Het is een uitdaging geweest omdat het de uitvoering van diverse grootschalige projecten met zich meebracht, zoals de oprichting van één-loketten en de herziening en vereenvoudiging van de wetgeving die betrekking heeft op diensten. Het is tevens een uitdaging geweest omdat het intensieve coördinatie behoefde tussen alle bestuursniveaus, of dit nu op nationaal, regionaal of lokaal niveau was.
Wat is nu de stand van zaken vandaag? En zullen de lidstaten de richtlijn tijdig in gang zetten?
Iets meer dan de helft van de lidstaten lijkt in de positie te verkeren de uitvoering van de dienstenrichtlijn voor de uiterste datum in 2009 of in het begin van 2010 tot stand te brengen. Sommige lidstaten zijn wellicht te laat. Dit is niet geheel toereikend, met name voor burgers en bedrijven die gebruik willen maken van hun rechten in de interne markt. Alhoewel de situatie niet ongebruikelijk is in vergelijking met andere richtlijnen betreffende de interne markt, geeft het enige reden tot bezorgdheid.
Er moet echter ook rekening mee worden gehouden, wellicht meer dan bij welke andere richtlijn dan ook, dat lidstaten genoodzaakt zijn geweest een enorme hoeveelheid moeilijke juridische en praktische zaken aan te pakken. En gezien deze omstandigheden mag het resultaat dat we voor het begin van volgend jaar hopen te bereiken, als behoorlijk beschouwd worden.
Laat me nu uw vraag meer in detail beantwoorden.
Vrijwel alle lidstaten hebben dus het proces van het "screenen” van hun nationale wetgeving voltooid. Sommigen zijn daar nog steeds mee bezig. De mate waarin de screening heeft bijgedragen aan een effectieve omzetting van de richtlijn is vanzelfsprekend in dit stadium nog enigszins moeilijk te beoordelen. De uiterste datum van de omzetting is nog niet bereikt, en lidstaten hebben de wijzigingen in hun wetgeving nog niet aan de Commissie voorgelegd.
Maar het is duidelijk dat een ambitieus en diepgaand proces van screening van cruciaal belang is om te garanderen dat de nationale wetgeving in elke lidstaat "gunstige gezind” is ten opzichte van de interne markt. Daarnaast is dit van wezenlijk belang voor het concurrentievermogen van onze dienstensector in het algemeen.
Wat de "één-loketten” betreft, het lijkt duidelijk dat de meeste lidstaten ten minste basale, praktische één-loket-oplossingen hebben ingesteld voor het einde van 2009. Deze zullen, nogmaals, niet geheel volmaakt zijn, maar ze moeten een degelijke basis vormen. Lidstaten moeten doorgaan met het ontwikkelen en opwaarderen van de één-loketten, die op de lange termijn moeten functioneren als volwaardige elektronische overheidscentra.
In deze context is de Commissie het ermee eens dat het belangrijk is aanvullende informatie en procedures te verschaffen door middel van één-loketten, zoals de loketten die betrekking hebben op arbeidsrecht en belastingen. Bedrijven en consumenten dienen zich bewust te zijn van de toepasbare regelgeving. Echter, zoals u weet is dit krachtens de richtlijn niet verplicht.
Nu de één-loketten geleidelijk vorm krijgen en zich ontwikkelen, verwachten wij dat deze informatie ook zal worden verstrekt. Sommige lidstaten hebben zelfs al plannen om dit te doen.
Wat betreft de uitvoering van de richtlijn op het gebied van de sociale dienstverlening - voor zover deze onder de richtlijn valt - lijken hierbij geen bijzondere problemen te zijn opgetreden. De richtlijn zelf omvat mechanismen die ervoor zorgen dat het specifieke karakter van deze diensten in acht worden genomen.
Tot slot denk ik dat het duidelijk is dat belanghebbenden gedurende het uitvoeringsproces een belangrijke rol hebben gespeeld. Zij hebben de inspanningen van de lidstaten van dichtbij gevolgd en zijn op verschillende manieren betrokken geweest bij de uitvoering, en wij zullen er zorg voor dragen dat belanghebbenden volgend jaar gedurende de beoordeling van de resultaten van de uitvoering geraadpleegd zullen worden.
Naar aanleiding hiervan dienen we een methode te ontwikkelen die ervoor zorgt dat deze raadpleging doelgericht en zeer concreet is.
Tot slot hebben veel lidstaten tijdens het wetgevingsproces een open overleg gevoerd over het ontwerp van de uitvoeringswetgeving. Enkele organisaties van belanghebbenden hebben zelfs regelmatig enquêtes gehouden onder hun leden over de stand van zaken van de uitvoering. Het is belangrijk om in dit stadium van het proces realistisch en eerlijk te zijn. Er moet nog altijd veel gebeuren op het gebied van de uitvoering, en die lidstaten die achterlopen op het schema dienen extra inspanningen te leveren.
Ik blijf er echter van overtuigd dat het glas meer dan halfvol is. Maar we moeten het wel blijven vullen, en in rap tempo.
Andreas Schwab
namens de PPE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, wat we zonet van de Commissie en de Raad hebben gehoord, is toch wat ontmoedigend.
Europa bevindt zich in internationale concurrentie, in wereldwijde concurrentie, waarin ook Europese dienstverleners een plaats moeten veroveren en moeten standhouden. Als we kijken naar de geschiedenis van deze richtlijn, die hier in het Parlement met beduidende steun van de leden is ontstaan, is het volgens mij toch enigszins ontmoedigend te horen dat het glas halfvol - of halfleeg - is, zoals commissaris Ferrero-Waldner zei. Mevrouw de voorzitter van de Raad, ik wil u zeggen dat het Parlement niet enkel in het verleden een rol heeft gespeeld, maar dat ook in de toekomst wil doen. Daarom hebben we in de Commissie interne markt en consumentenbescherming ook besloten om u deze vraag tijdig voor de omzettingstermijn te stellen. Zo willen we nagaan of u de verbintenis, die u als lidstaten van de Europese Unie bent aangegaan - het was toen uw eigen voorstel - , namelijk om de richtlijn tegen het einde van dit jaar om te zetten, kunt nakomen en of u die doelstelling kunt bereiken. Ten minste wat de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten betreft, ga ik er nog steeds van uit dat u alles in het werk zult stellen om in de komende maanden ook aan de eis te voldoen.
We zullen de richtlijn en de implementatie ervan beoordelen vanuit het standpunt van de Europese burgers, van de dienstverleners en van de werknemers. We zullen tegen die achtergrond nauwlettend nagaan hoe de lidstaten zich ten opzichte van elkaar gedragen, met welke transparantie - zoals de Voorzitter heeft vermeld - de elementen van deze richtlijn worden uitgewisseld en hoe effectief voorschriften van lidstaten worden gecontroleerd op hun geschiktheid voor de interne markt van dienstverleners. Hetzelfde geldt ook voor het toepassingsgebied van de richtlijn. Net zoals we dat in het verleden hebben gedaan, zullen we ook in de toekomst nauwkeurig in de gaten houden in hoeverre het Hof van Justitie het Verdrag eventueel zo interpreteert dat de rechten van de burger voorrang hebben en dat niet altijd - zoals we soms in de Raad de indruk krijgen - de belangen van de lidstaten op de eerste plaats komen.
Verder zijn we heel positief over het door u genoemde punt van de elektronische afhandeling van het proces. Volgens ons is het echter doorslaggevend dat de dienstverleners uiteindelijk moeiteloos en effectief alle nodige stappen van de procedure online kunnen afhandelen. Ze moeten achter die vele homepages ook werkelijk personen vinden met wie ze over de kwestie en over de vereisten in de lidstaten kunnen praten; hier mogen niet gewoon muren worden opgetrokken.
Dames en heren, de Voorzitter maant me tot spoed aan. Ik wil graag mijn laatste punt noemen. In het vorige debat heeft het Parlement er vooral op aangedrongen dat met behulp van het Internal Market Information System al deze moeilijkheden, waarmee de administratie van de lidstaten bij de implementatie van de richtlijn redelijkerwijs kampen, van de baan zijn. Daarom hoop ik, mevrouw de voorzitter van de Raad, dat u alles op alles zal zetten zodat deze richtlijn tegen 31 december van dit jaar in werking kan treden.
Evelyne Gebhardt
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, hartelijk dank dat we vandaag dit zo belangrijke thema kunnen bespreken. Eén ding wil ik absoluut duidelijk stellen: als Parlement hebben we geen rol gespeeld, maar hebben we ervoor gezorgd dat bij deze dienstenrichtlijn een heel positief, goed compromis werd gevonden. Dat compromis is vooral gebaseerd op het veiligstellen van de arbeidsrechten en sociale rechten en op het bijzondere belang en het uitsluiten van de diensten in het algemeen economisch belang. Dat was de reden waardoor er überhaupt een dienstenrichtlijn mogelijk was.
Er blijven echter nog enkele onduidelijkheden, en de vragen die we hebben gesteld, zijn niet beantwoord. Het zou namelijk erg spijtig zijn wanneer zou blijken dat de geruchten die ik heb gehoord, kloppen: dat er namelijk lidstaten zijn die de implementatie van de richtlijn aanwenden om het evenwicht dat wij als wetgever hebben gevonden, te verstoren door de rechten van de werknemers niet volledig te respecteren, zoals wij in de dienstenrichtlijn hebben voorzien. Niet enkel de werkomstandigheden worden in twijfel getrokken, in sommige lidstaten worden ook definities herschreven of ingeperkt. Bovendien zijn er lidstaten die met flauwe argumenten de sociale dienstverleningen niet uit het toepassingsgebied halen van de dienstverleningen waarop deze implementatie betrekking heeft.
In dat opzicht was het Handboek van de Europese Commissie niet echt nuttig, aangezien het deels een verkeerde richting heeft aangewezen en een interpretatie heeft gegeven die volgens ons niet correct was. De voorbeelden die ik zonet heb aangehaald, tonen aan dat er een juridisch kader voor diensten in het algemeen economisch belang moet worden uitgewerkt, zodat die sociale rechten en het arbeidsrecht ook opnieuw volledig kunnen worden gerespecteerd. Alle andere opties zijn ontoereikend.
Ik wil ook de lidstaten vragen in hoeverre ze bij de implementatie ook de stakeholders, vooral dan de vakbonden en de sociale diensten, hebben betrokken. Die vraag hebben we gesteld, maar ik heb nog geen antwoord gekregen - en ik zou graag een goed antwoord krijgen!
Jürgen Creutzmann
namens de ALDE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, het antwoord van de Commissie is natuurlijk niet alleen ontmoedigend, zoals de heer Schwab heeft gezegd, maar erg teleurstellend. We moeten ons dit realiseren: bij de implementatie moeten we aannemen dat - laten we zeggen - zo'n 50 procent het tijdpad aanhoudt, en dat de overige 50 procent nog lang niet zo ver is.
Laat ik het voorbeeld van mijn eigen land, Duitsland, aanhalen: de verschillende deelstaten zetten nu de richtlijn om. In Rijnland-Palts, waar ik woon, had ik op 2 september nog de kans om deel te nemen aan de eerste lezing over de omzetting van de dienstenrichtlijn voor die deelstaat. U kunt zich voorstellen dat het onmogelijk wordt om de omzetting tijdig af te ronden. In de andere deelstaten gaat het er net zo aan toe.
Voor ons is het natuurlijk ook van belang hoe de omzetting zal gebeuren. In artikel 13 lid 2 staat: "De vergunningsprocedures en -formaliteiten mogen geen ontmoedigend effect hebben en de dienstverrichting niet onnodig bemoeilijken of vertragen”. We moeten er dan ook voor zorgen dat dit in de praktijk niet gebeurt. Een beslissende factor zal zijn hoe bijvoorbeeld de afzonderlijke contactpersonen zullen worden uitgerust. Hebben ze taalkundige vaardigheden? Werken ze nauw genoeg samen met de administratie om de verzoeken die aan hen worden gericht, ook te kunnen omzetten? Wij hebben daar grote twijfels over. Eigenlijk zou de commissie nu moeten vragen welke landen achter zijn op schema en welke landen bij die 50 procent horen, en wanneer men denkt alles af te ronden. Voor die landen zouden we beter een moratorium of iets gelijkaardigs kunnen instellen.
Ik ben ervan overtuigd dat deze richtlijn tegen 1 januari 2010 in de meeste landen niet zal zijn omgezet, hoewel die landen meer dan vier jaar tijd hebben gehad. Dat is een enorm probleem en erg teleurstellend.
Tadeusz Cymański
namens de ECR-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, in het kader van het huidige debat zou ik willen vragen wat de impact van de crisis is op de uitvoering van de richtlijn in de EU-lidstaten.
In mijn land, Polen, zijn we er ondanks de crisis en de problemen bij de omzetting in geslaagd om een wet inzake diensten op te stellen die is gebaseerd op een verregaande liberalisering wat betreft het registreren en uitoefenen van een activiteit. In bepaalde sectoren, zoals ambachten, de handel, het toerisme en het hotelwezen, zijn beperkingen uitzonderlijk. Wij doen dit omdat we alle burgers gelijke kansen willen bieden en het beginsel van eerlijke concurrentie willen beschermen.
Bij het compromis dat in 2006 is gesloten, is men ervan uitgegaan dat bepaalde gebieden van het toepassingsgebied van de richtlijn zouden worden uitgesloten. Ik zou u willen vragen hoe deze besluiten vandaag worden beoordeeld. Men is er destijds immers van uitgegaan dat in de toekomst verdere wetgeving zou worden ontwikkeld in verband met de kwestie van diensten van openbaar nut. In de lijn van de metafoor die door de commissaris is gebruikt, zou ik de volgende vraag willen stellen: volgt er, na het vullen van het glas dat al halfvol is, nog een glas en wat zal er daarna gebeuren?
Eva-Britt Svensson
namens de GUE/NGL-Fractie. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, in het compromis van 2006 trok de Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement de eisen in dat sociale consideraties voorrang moesten krijgen op het vrije verkeer van dienstverleners. Anders, zo schreef collega Harbour in een persmededeling, zou er geen compromis zijn bereikt. De term "oorsprongslandbeginsel” is geschrapt, maar vervangen door een verordening van de Commissie betreffende het toepasselijk recht waaruit duidelijk blijkt dat bij conflicterende arbeidsmarktwetgevingen van verschillende landen, de wetten gelden van het land waar de onderneming vandaan komt.
De interpretatie van de richtlijn had kunnen zijn dat de EU niet zou ingrijpen in het nationale arbeidsrecht. Maar de Commissie werkte snel richtlijnen uit waarin werd vastgelegd dat dienstverleners geen vaste vertegenwoordiger moeten hebben in het land waar de dienst wordt aangeboden, en daardoor heeft de vakbond geen tegenpartij om mee te onderhandelen. In het Vaxholm-arrest werd duidelijk vastgelegd dat het Zweedse arbeidsrecht ondergeschikt is aan het EG-recht en Zweden werd gedwongen om de standaard van zijn arbeidswetgeving te verlagen. Ik en de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links zien geen andere uitweg voor de rechten van werknemers dan dat we in het Verdrag een duidelijk juridisch protocol opnemen, waarin de vrijheden van de markt ondergeschikt worden gemaakt aan de sociale vakbondsrechten.
Lara Comi
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, allereerst betekent de dienstenrichtlijn voor Europa het einde van een reis, een reis waarvan de eindbestemming de afronding van de interne markt is, om de handel binnen de Europese Unie te vergemakkelijken en daarmee de autoriteiten de mogelijkheid te bieden hun inspanningen te coördineren en met name om de transactiekosten tussen de verschillende operaties binnen de verschillende sectoren en de verschillende landen te minimaliseren.
Het harmoniseren van de verschillende administratieve procedures en het voor dienstverleners gemakkelijker maken zich in andere lidstaten te vestigen betekent automatisch meer groei en daarmee ook het stimuleren van de groei in een crisisperiode als deze. De dienstenrichtlijn, goedgekeurd door het Europees Parlement en de Raad op 12 december 2006, is een intrinsiek onderdeel van de Lissabonstrategie - die over de jaren is herzien en aangepast aan de verschillende situaties waarin Europa zich in de afgelopen negen jaar heeft bevonden - en deze richtlijn moet zonder twijfel als belangrijkste doel hebben ervoor te zorgen dat de Europese economie niet alleen de meest concurrerende economie van de wereld wordt, maar tevens een kenniseconomie.
De economische crisis waarin we nu zitten en die de Europese Unie op institutioneel niveau bestrijdt, waarbij op deskundige wijze de verschillende maatregelen met de verschillende lidstaten worden afgestemd, vereist dat de dienstenrichtlijn nog correcter en sneller wordt toegepast dan nodig was toen deze net was aangenomen. De deadline van 28 december 2009 voor de omzetting van de dienstenrichtlijn is dan ook niet alleen een indicatie van de datum die is vastgelegd om van ratificering over te gaan tot het wetgevingsproces van deze richtlijn, maar betekent met name een belangrijke stap op weg naar een Europa dat zich steeds meer bewust is van zijn middelen en vooral een Europa dat die middelen steeds beter weet te benutten.
Bernadette Vergnaud
(FR) Mijnheer de Voorzitter, minister, commissaris, beste collega's, de dienstenrichtlijn is enigszins naar de achtergrond verdwenen sinds deze werd aangenomen en sinds de verhitte debatten die erover hebben plaatsgevonden, maar het is belangrijk dat we ons waakzaam betonen in deze cruciale fase van de omzetting van deze richtlijn.
Ik heb vraagtekens bij de interpretatie van de bepalingen uit artikel 2 van de richtlijn, met betrekking tot het uitsluiten van sociale diensten van de reikwijdte van deze richtlijn. Beschrijvingen zoals "ondersteuning van [...] personen in [...] nood", en "dienstverrichters die hiervoor een opdracht hebben of een mandaat gekregen" lijken tot een meer beperkende definitie te leiden dan de definitie van sociale diensten die in bepaalde lidstaten geldt, en ik ben bang dat een opzettelijk letterlijke interpretatie hiervan ertoe kan leiden dat een heel scala aan dit soort diensten onder de reikwijdte van de richtlijn gaat vallen.
De uitsluiting van deze diensten is een centraal element van de tekst en een garantie voor de burger dat het Europees sociaal model behouden blijft.
Ik hoop dat bepaalde landen, waaronder Frankrijk, de omzetting niet zullen gebruiken om de sociale diensten te liberaliseren, onder het - valse - voorwendsel dat daarmee uitvoering wordt gegeven aan Europese wetgeving. Deze problemen - het al dan niet meenemen van diensten van algemeen belang - tonen aan dat het belangrijk is Europese wetgeving te ontwikkelen die specifiek op dat soort diensten gericht is, en dit niet te regelen via uitzonderingsbepalingen in een richtlijn voor commerciële diensten.
Róża, Gräfin von Thun Und Hohenstein
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de correcte toepassing van de richtlijn betreffende diensten op de interne markt is niet alleen belangrijk voor de Europese ondernemers die actief zijn op deze markt, maar ook voor de consumenten. De dienstenrichtlijn is een goed voorbeeld. Voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn is een termijn van drie jaar vastgelegd. Dat is lang, maar toch zullen niet alle landen erin slagen om de richtlijn binnen deze periode van drie jaar om te zetten. Uit dit voorbeeld blijkt overduidelijk dat er behoefte is aan uitstekende samenwerking tussen de lidstaten en de EU-instellingen om de richtlijn in alle lidstaten tijdig om te zetten.
Dat is inderdaad de richting die de Europese Commissie is ingeslagen met haar aanbevelingen van juni dit jaar over maatregelen om de werking van de interne markt te bevorderen. Ik denk dat het noodzakelijk is om een stap verder te gaan in het uitvoeringsproces. Met het oog hierop heb ik in het verslag inzake het scorebord van de interne markt het voorstel gedaan om een internemarktforum te organiseren waaraan vertegenwoordigers van de EU-instellingen, van de lidstaten en andere belangenhebbenden zouden deelnemen, teneinde tot een duidelijker engagement te komen met betrekking tot de omzetting. Dit zou ons in staat moeten stellen om de internemarktwetgeving toe te passen en te handhaven, met inbegrip van deze uiterst belangrijke richtlijn. Ik zou graag zien dat dit forum uitgroeit tot een plaats waar de lidstaten en de EU-instellingen ervaringen kunnen uitwisselen in verband met de omzetting van deze regelgeving. Ik zou willen dat dit forum de samenleving attent maakt op kwesties met betrekking tot de interne markt. We moeten ervoor zorgen dat onze burgers meer belangstelling krijgen voor de werking van en de verantwoordelijkheid voor de markt. Dat zou dit project tot een compleet succes maken.
Wat de zojuist genoemde problemen aangaande de omzetting van de dienstenrichtlijn betreft, zou ik willen vragen of de lidstaten hebben geprobeerd om samen te werken met de Europese Commissie en of ze er tijdens het tenuitvoerleggingsproces in geslaagd zijn om een aantal van de aanbevelingen van de Commissie toe te passen. Blijft de Commissie nieuwe oplossingen zoeken? Maakt ze gebruik van alle mogelijkheden en middelen om in het bijzonder die landen te mobiliseren en te steunen die moeilijkheden ondervinden bij de omzetting? Zijn er nieuwe ideeën over dit onderwerp?
Louis Grech
(MT) Het is zorgwekkend dat onze regelmatige contacten met de lokale autoriteiten, in elk geval in mijn land, bevestigen dat velen van hen nog steeds in het duister tasten over de vraag wat hen te wachten staat als deze richtlijn van kracht wordt. Er is in het algemeen weinig kennis over de huidige wetgeving inzake de vier vrijheden. Er lijkt ook een gebrek aan informatie te zijn over alles wat betrekking heeft op de wetten en regels inzake financiële diensten, e-communicatiediensten en transportdiensten. Bovendien lijkt het erop dat de autoriteiten problemen hebben met het vereenvoudigen van de administratieve procedure en het harmoniseren van handels- en andere vergunningsregels. De Commissie moet daarom meer initiatieven aannemen om onmiddellijke en rechtstreekse hulp te bieden aan lokale en regionale autoriteiten. Bovendien is het, als we echt willen dat de tenuitvoerleggingsprocedure volledig weerspiegelt wat we in het Parlement hebben afgesproken, essentieel dat het Europees Parlement betrokken blijft bij het proces, ook nadat de richtlijn van kracht is geworden.
Bogusław Liberadzki
- (PL) Mijnheer de Voorzitter, in tijden van recessie zouden we in het algemeen moeten streven naar het scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen, het versterken van het concurrentievermogen, het aanmoedigen van prijsverlagingen of, kort samengevat, het creëren van meer voordelen voor de consumenten. We doen dit bijvoorbeeld door de auto-industrie te subsidiëren. We spreken over beroepen als kappers, loodgieters en metselaars die geen subsidies nodig hebben. Zij hebben daarentegen wel voldoende vrijheid nodig om hun activiteit te kunnen uitoefenen. Het zou een goede zaak zijn als de regelgeving en de realiteit met elkaar in overeenstemming zouden zijn.
Ik zou in dit verband willen verwijzen naar het voorbeeld van een bakkerij die in een buurland is gebouwd. Zolang het enkel om de goedkeuring van het project ging, was alles in orde, maar zodra de productie werd opgestart, kwamen de regering en de lokale autoriteiten terug op hun besluit. Waarom? De vereniging van lokale bakkers had protest aangetekend tegen de bakkerij. Laten we hopen dat dergelijke praktijken zich nooit meer voordoen.
Commissaris, laten we afspreken om eveneens de andere helft van de landen te noemen, die de wetgeving wel ten uitvoer leggen. Om welke landen gaat het? Ik zou ook willen vragen of we in januari van u een voorstel kunnen ontvangen in verband met het nauwkeurig toezicht op de omzetting van deze richtlijn in de verschillende lidstaten.
Małgorzata Handzlik
- (PL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ik ben het met de commissaris eens dat de dienstenrichtlijn een van de belangrijkste wetgevingsbesluiten is die we de laatste jaren hebben goedgekeurd en dat de correcte toepassing ervan van cruciaal belang is.
Ik heb tijdens de vorige zittingsperiode de gelegenheid gehad om een bijdrage te leveren aan de bepalingen van de dienstenrichtlijn. Ik herinner me nog dat iedereen in het Europees Parlement zich veel moeite heeft getroost om deze bepalingen zo goed mogelijk op te stellen. Ik ben een uitgesproken voorstander van de dienstenrichtlijn en ben er rotsvast van overtuigd dat dit - zoals ik vaak benadruk tijdens ontmoetingen met ondernemers - niet alleen voor hen, maar ook voor de hele Europese economie een unieke kans is.
We zullen er echter alleen in slagen om deze kans in concrete resultaten om te zetten wanneer de passende wetgeving correct en tijdig door de lidstaten wordt toegepast. Daarom sluit ik me volledig aan bij het verzoek om het uitvoeringsproces te versnellen. Deze oproep is gericht tot de nationale autoriteiten die de vereiste werkzaamheden op dit gebied nog steeds niet hebben voltooid, met name wat betreft de correcte toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten en de individuele contactpunten. Ik kijk nauwgezet toe op de tenuitvoerlegging van de Dienstenrichtlijn in de afzonderlijke EU-landen. Dat geldt ook voor mijn land, Polen, waar de werkzaamheden met het oog op de adequate omzetting van de bepalingen van de richtlijn nog aan de gang zijn. Ik hoop dat deze inspanningen een bevredigend resultaat zullen opleveren.
Anna Hedh
(SV) Mijnheer de Voorzitter, het Scandinavische arbeidsmarktmodel is gebaseerd op overeenkomsten tussen de sociale partners. Dat soort model werkt niet als een van de partners, in dit geval de dienstverleners, ter plaatse geen vertegenwoordiger heeft waarmee kan worden onderhandeld. We zijn daarom zeer ingenomen met het besluit dat werd genomen met betrekking tot de dienstenrichtlijn, dat volgens ons betekent dat er niet zou getornd worden aan het recht om te onderhandelen over collectieve overeenkomsten en deze te sluiten en toe te passen, alsmede aan het recht om vakbondsacties te houden in overeenstemming met de nationale wetgeving en praktijk.
Bij de uitvoering van de dienstenrichtlijn in Zweden is desondanks een debat ontstaan over de vraag of het al dan niet toegestaan is om eisen te stellen aan een verantwoordelijk vertegenwoordiger van de onderneming. Mijn vraag is daarom: verhindert de richtlijn het gastland op enigerlei wijze om aan dienstverleners de verplichting op te leggen om ter plaatse een vertegenwoordiger te hebben met het mandaat om overeenkomsten te onderhandelen en te sluiten?
Ilda Figueiredo
(PT) We mogen niet vergeten dat in dit debat rekening moet worden gehouden met de ernstige gevolgen die de omzetting van deze richtlijn betreffende de liberalisering van diensten zal hebben in een aantal lidstaten, met name in landen met een zeer precaire sociale situatie, waar de huidige crisis zich nog sterker manifesteert dan elders. Ondanks de voorzichtigheid van de verschillende lidstaten bestaat de kans dat de problemen nog zullen verergeren als er niet onmiddellijk maatregelen worden genomen om de sociale rechten en arbeidsrechten te verdedigen en de zwakste sectoren te beschermen, ook op het gebied van de openbare dienstverlening. Liberalisering kan leiden tot een toename van de werkloosheid, van de armoede en van de ongelijkheden in de meest kwetsbare lagen van de bevolking en is alleen maar voordelig voor de grote dienstenbedrijven en economische groepen van met name de rijkere landen.
In deze tijden van crisis is het dan ook essentieel om de omzetting van de richtlijn betreffende de liberalisering van diensten uit te stellen en een adequate studie te verrichten naar de mogelijke sociale gevolgen van de toepassing van deze richtlijn.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie interne markt en consumentenbescherming verdient dank voor het naar voren brengen van dit belangrijke onderwerp, namelijk de uitvoering van de dienstenrichtlijn. Het is vooral van belang dat we niet toestaan dat de economische crisis waar we ons in bevinden, door landen, ondernemers of wie dan ook gebruikt wordt om ons terug te brengen tot protectionisme, wat een ramp zou betekenen in de globale context.
Op het bredere vlak kan de handel in diensten de drijvende kracht zijn voor economisch herstel, en de welvaart in Ierland is inderdaad gestegen sinds we handel met het buitenland voeren. De huidige crisis zou in Ierland veel ernstiger zijn als we niet zouden beschikken over de bredere basis van internationaal handel drijven, bijgestaan door de interne markt.
De opening van onze grenzen voor concurrentie uit het buitenland heeft in het geheel geen negatieve gevolgen met zich meegebracht voor de binnenlandse dienstensector. Het heeft de concurrentie en innovatie juist gestimuleerd. Datgene wat vandaag is voorgesteld ondersteun ik derhalve voor honderd procent.
Tot slot wil ik nog zeggen dat het goed was iemand hier iets positiefs te horen zeggen over de Ierse commissaris, Charlie McCreevy, die een vriend van mij is, hoewel hij tot een andere politieke fractie behoort.
Josefa Andrés Barea
(ES) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, we debatteren over de dienstenrichtlijn. Nu we het vandaag toch over herdenkingen hebben: deze richtlijn had als doel om de vierde fundamentele vrijheid in het kader van de Europese integratie in concrete wetgeving om te zetten. Het is alweer drie jaar geleden dat deze richtlijn werd aangenomen en nu verloopt de termijn waarbinnen de lidstaten hun nationale wetgeving moeten aanpassen en belemmeringen moeten wegnemen. Nu deze termijn voorbij is, is het moment gekomen om te kijken hoe we ervoor staan, wie de richtlijn heeft omgezet en wie niet, en in welke vorm.
Maar mijn vraag is of de Commissie van mening is of er meer harmonisatie nodig is, en zo ja, of de Commissie denkt aan een wetgevend initiatief in verband met deze zo belangrijke dienstenrichtlijn, die bedoeld is om de markt en de rechten van consumenten, burgers en werknemers te harmoniseren.
Cecilia Malmström
Mijnheer de Voorzitter, nogmaals bedankt voor het naar voren brengen van dit zeer belangrijke onderwerp. Ik denk dat er algemene overeenstemming over bestaat dat de dienstenrichtlijn uiterst belangrijk is, en dat het werkelijk van dringend belang is dat we proberen deze zo spoedig mogelijk uit te voeren.
Het Zweedse voorzitterschap doet, evenals voorgaande voorzitterschappen, zijn uiterste best ervoor te zorgen dat dit soepel en snel verloopt. We hebben verschillende debatten gevoerd in uiteenlopende Raadsformaties. We hebben studiebijeenkomsten belegd en discussies over dit thema gevoerd, en het is op de agenda gezet om met betrekking tot dit onderwerp werkelijke vooruitgang te bevorderen.
Er resten ons echter nog bijna twee maanden, en het antwoord op de vraag wie achterloopt kan nog veranderen. We hebben nog tijd. Onze doelstelling is helder, en ik weet dat dit tevens de doelstelling van de Commissie is, namelijk dat alle landen de richtlijn voor 28 december 2009 moeten hebben uitgevoerd. Er kan sprake zijn van enige vertraging. Wij betreuren dit natuurlijk, maar ik weet dat alle landen zo hard en snel mogelijk aan het werk zijn.
Er is een vraag opgeworpen over hoe de contactpunten zullen functioneren. Ze bestaan nog niet, maar het streven is dat ze op gebruiksvriendelijke en doeltreffende wijze functioneren en alle relevante informatie bevatten die nodig is, zowel voor dienstverleners als voor consumenten. Lidstaten hebben met de Commissie samengewerkt aan de verstrekking van een informatiefolder, die in alle talen beschikbaar is, om de toegang tot relevante informatie voor burgers en consumenten te bevorderen. Veel lidstaten treffen daarnaast zelf maatregelen om informatie over de richtlijn te verspreiden. Er is tevens sprake van overeenstemming over een gemeenschappelijk in te stellen logo, zodat het gemakkelijker wordt voor gebruikers om te navigeren tussen de verschillende websites en de contactpunten.
Een aantal lidstaten zal via de contactpunten informatie verschaffen over werknemersrechten en arbeidsrecht, hoewel dit niet verplicht is. Arbeidsrecht is niet opgenomen in de dienstenrichtlijn, en de aanstelling van werknemers evenmin. De vraag die door mijn Zweedse collega's aan mij is voorgelegd betreft een Zweeds probleem. Wij onderzoeken dit, en het valt een beetje buiten dit debat. Graag willen wij hier in een meer nationale context op terugkomen.
De dienstenrichtlijn is belangrijk. Ze zal het leven van dienstverlenende bedrijven een stuk vergemakkelijken, het vrij verkeer bevorderen en gunstig zijn voor investeringen, groei en banen, en in belangrijke mate ook voor burgers. Burgers volgen onze verrichtingen om er zeker van te zijn dat de richtlijn zo spoedig mogelijk in gang wordt gezet, omdat deze hun leven zal vergemakkelijken. Het is onze verantwoordelijkheid ervoor te zorgen dat we ons uiterste best doen om dit te verwezenlijken.
Ik wil graag het Parlement nogmaals bedanken, niet alleen voor zijn bijdrage aan de stemming over en de aanneming van de dienstenrichtlijn, maar tevens voor zijn optreden als waarnemer en voor de voortdurende druk die het heeft uitgeoefend op de Raad en de Commissie om te doen wat in ons vermogen ligt teneinde de richtlijn in gang te zetten. Er rest ons echter nog wat tijd, en mogelijk komen we volgend jaar, onder het Spaanse voorzitterschap, terug op dit debat. De Commissie blijft deze zaak nauwlettend volgen.
Benita Ferrero-Waldner
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, zoals al eerder is opgemerkt, hebben we alle vragen over alle afzonderlijke sociale en andere aspecten van deze richtlijn besproken. Ik vind niet dat we deze discussie nu opnieuw moeten voeren, maar we moeten wel kijken naar de manier waarop de lidstaten de richtlijn hebben uitgevoerd of zullen uitvoeren. De reeds beschikbare informatie geeft de indruk dat een meerderheid van de lidstaten de implementatie tegen het eind van het jaar of misschien begin 2010 zal hebben voltooid.
Daarom durf ik wel te beweren dat de meeste lidstaten ten minste het basale "één-loket” zullen hebben ingesteld en daarmee klaar zullen zijn om te voldoen aan hun afspraken en verplichtingen met betrekking tot hun bestuurlijke samenwerking.
Maar in sommige gevallen zijn er mogelijk vertragingen op het gebied van veranderingen in het juridisch kader.
Op het gebied van de herzieningsprocedure hebben sommige lidstaten van de gelegenheid gebruik gemaakt om wetten en procedures te vereenvoudigen en daarbij een aanzienlijk aantal wijzigingen aangebracht. Andere lidstaten hebben slechts enkele amendementen aangebracht, en het aantal wijzigingen hangt natuurlijk van verscheidene factoren af zoals het bestaande regelgevingskader en de interne organisatie van de lidstaten: in federale staten is de aanpassing gecompliceerder dan in andere staten.
Natuurlijk hangt dit ook af van de bereidheid van een lidstaat om wetten en procedures te vereenvoudigen.
Wat betreft de vraag over de juiste uitvoering heeft mijn collega Charlie McGreevy bij veel gelegenheden de aandacht van de regeringen van de lidstaten gevraagd voor het belang van de implementatie, en hij en zijn medewerkers hebben de uitvoeringsprocedure van zeer nabij gevolgd en erop toegezien.
Zoals ik al heb gezegd zijn er de afgelopen drie jaar meer dan tachtig bilaterale bijeenkomsten met alle lidstaten geweest, en deskundigen zijn meer dan dertig keer in Brussel bijeengekomen. We zijn dus heel actief hiermee bezig geweest. En we blijven de werkzaamheden van de lidstaten volgen en we blijven ook technische bijstand verlenen als lidstaten dat vragen. Maar uiteindelijk is het ook duidelijk de verantwoordelijkheid van de lidstaten om de werkzaamheden te verrichten en ook om de noodzakelijke middelen toe te wijzen.
Voor het komende jaar is het volgens mij van vitaal belang ervoor te zorgen dat de procedure van wederzijdse beoordeling die in de Richtlijn is voorzien, op een constructieve manier wordt gehanteerd.
We moeten ook de kwaliteit van de uitvoering van wetgeving beoordelen, zoals was gevraagd, toezien op het functioneren van de enige contactpunten en vervolgens ook feedback krijgen van ondernemingen en van consumenten.
Het laatste, maar daarom niet minder belangrijke punt is dat we ons ook moeten bedienen van andere handhavingsinstrumenten - soms misschien van inbreukprocedures, maar het is nu te vroeg om dat te zeggen.
Over de kleine en middelgrote ondernemingen hebben we natuurlijk dezelfde opvatting als u. Zij vormen de ruggengraat van de economie van de EU en hun bezorgdheid staat in de rienstenrichtlijn centraal.
Dus deze richtlijn is gunstig voor alle ondernemingen, maar het meest voor KMO's, en op het ogenblik besluiten KMO's heel vaak in het moederland te blijven vanwege alle juridische problemen en ook vanwege het gebrek aan transparante informatie. Daarom zal de Dienstenrichtlijn veel van deze problemen wegnemen en - denken wij allemaal - een stimulans voor hen zijn.
Voor zover aan de Commissie bekend gebruikt geen enkele lidstaat de uitvoering van de dienstenrichtlijn voor het beperken van de rechten van werknemers. Dat wil ik graag heel duidelijk stellen. Werknemersrechten als zodanig worden niet nadelig beïnvloed door de dienstenrichtlijn en worden er evenmin in behandeld. Dit was een duidelijk gevolg van het praktische en politieke compromis dat door het Parlement en de Raad werd bereikt.
Ten slotte wil ik graag herhalen dat het Parlement tijdens de hele totstandkoming van de dienstenrichtlijn een belangrijke partner is geweest. In de afgelopen drie jaar heeft de Commissie het belangrijk gevonden u te betrekken bij de uitvoeringsprocedure en u te informeren over ons werk met de lidstaten, en, zoals eerder gezegd zaldit een belangrijke activiteit blijven om de interne markt beter te doen functioneren voor de groei en de banen die we nodig hebben. Een juiste uitvoering is daarom een zeer dringende kwestie, vooral in de huidige lastige economische crisis.
De Voorzitter
Daarmee is dit punt afgehandeld.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Vilija Blinkevičiūt 
Europa moet concurrerend zijn. Dankzij de inspanningen van het Europees Parlement zal de dienstenrichtlijn helpen met de uitvoering van het tot nu toe niet volledig gereguleerde vrije verkeer van diensten binnen de interne markt van de Europese Unie. De dienstenrichtlijn regelt vergunningsprocedures, door het signaleren van verboden eisen, en bevestigt dat vanaf 2010 alle nieuwe eisen voor dienstverleners niet-discriminerend moeten zijn en gerechtvaardigd moeten zijn door zwaarwegende sociale belangen. Hij regelt ook de voornaamste functies van het contactpunt dat wordt ingesteld. Het belangrijkste is dat de kosten van dienstverlening op interstatelijk niveau worden verlaagd en dat is vooral van belang in deze periode van economische recessie. Litouwen sluit zich aan bij de lijst van lidstaten die klaar zijn om de bepalingen van de dienstenrichtlijn op tijd ten uitvoer te leggen. Het is erg belangrijk dat de Commissie nauw en effectief samenwerkt met de lidstaten, aangezien er in sommige landen onvoldoende informatie is en te weinig bereidheid tot de tenuitvoerlegging van de richtlijn. Op dit moment is slechts 50 procent van de lidstaten klaar om de bepalingen van de Dienstenrichtlijn om te zetten in nationaal recht.
Edit Herczog  
schriftelijk. - (HU) Mijnheer de Voorzitter, de lidstaten moeten vóór 28 december 2009 de dienstenrichtlijn volledig hebben ingevoerd, waarmee, net zoals het geval is bij goederen en producten, ook de dienstenmarkt moet worden opengesteld voor particulieren en bedrijven.
Deze richtlijn zou kleine en middelgrote ondernemingen aanzienlijk helpen en bovendien bijdragen aan het creëren van werkgelegenheid en economische groei, waarbij ook de belangen van de consumenten voor ogen worden gehouden. Enkele lidstaten hebben echter besloten de tewerkstelling van burgers uit nieuwe lidstaten die in 2004 en 2007 zijn toegetreden te beperken. Duitsland en Oostenrijk willen tot 2011 vasthouden aan deze beperking, zonder enig zwaarwegend economisch of sociaal motief. In Frankrijk en België is gelijksoortige regelgeving van kracht ten opzichte van Roemenië en Bulgarije.
Inmiddels is het echter duidelijk dat de angsten die worden belichaamd door de alom bekende "Poolse loodgieter” ongegrond zijn. Het aantal in Frankrijk werkende Oost- en Midden-Europeanen blijft beduidend achter bij werknemers in bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk, zelfs nadat Parijs drie jaar geleden besloot om stapsgewijs de beperkingen op te heffen voor beroepen waar een gebrek aan arbeidskrachten bestond.
Deze maatregelen vertragen de toepassing van de Dienstenrichtlijn in grote mate, terwijl een van de basispijlers daarvan is dat discriminatie op economische en etnische gronden volledig moet worden uitgeroeid in de lidstaten. Twintig jaar na de val van de Berlijnse muur, waardoor de grenzen tussen Oost en West zijn weggevaagd, kunnen we zeggen dat de Dienstenrichtlijn een soortgelijk doel dient. De succesvolle invoering van de richtlijn zou definitief afrekenen met het foutieve beeld dat wordt gekoesterd van de "Poolse loodgieter”.
Patrick Le Hyaric  
schriftelijk. - (FR) Vóórdat deze richtlijn wordt ingevoerd, zou het Europees Parlement een contra-expertise moeten laten uitvoeren naar de menselijke en sociale gevolgen van de invoering daarvan, waarbij vooral gekeken moet worden naar de gevolgen van de huidige crisis. Alles wijst erop dat deze richtlijn ertoe zal leiden dat ondernemingen, vakmensen en werknemers in de Europese Unie concurrenten van elkaar worden. Onlangs maakte een vakorganisatie in de landbouwsector bekend dat de Franse autoriteiten hun hadden voorgesteld dat ze in Oost-Europese landen uitzendbureaus zouden opzetten voor werknemers in de landbouw, die daar lager betaald worden en minder sociale bescherming genieten dan Franse werknemers. De omzetting van de dienstenrichtlijn mag niet leiden tot dit soort praktijken, die een afkalving betekenen van het sociale Europa. Verder maken we ons grote zorgen over de dreiging die de DAB (diensten van algemeen belang) boven het hoofd hangt, vanwege de uitspraken van het Europees Hof van Justitie. We blijven dus pleiten voor een ander Europees wetgevend kader, specifiek voor de openbare diensten, om deze te kunnen optimaliseren en ontwikkelen.
Czesław Adam Siekierski  
schriftelijk. - (PL) De dienstenrichtlijn (2006/123/EG) wordt gekenmerkt door een gedeeltelijke liberalisering van het dienstenverkeer in de Europese Unie. De invoering van deze richtlijn had tot doel nieuw economisch potentieel vrij te maken. Deze richtlijn heeft een waaier van mogelijkheden gecreëerd, zowel voor de consumenten als voor de Europese ondernemers. Het is nu mogelijk om de interne markt beter te benutten. Een van de groepen die het meeste voordeel hebben bij de liberalisering van de dienstenmarkt, is het midden- en kleinbedrijf, waarvoor de vroegere barrières de grootste problemen hebben veroorzaakt. Volgens de Europese Commissie wordt ongeveer 70 procent van het bbp van de lidstaten van de Europese Unie gegenereerd door diensten. Er wordt een vergelijkbaar cijfer genoemd voor het aandeel van de beroepsbevolking dat in de dienstensector werkzaam is. Een van de voordelen van de inwerkingtreding van de dienstenrichtlijn is de toename van het concurrentievermogen op de interne markt. De toepassing van deze richtlijn is een succes gebleken voor de ontwikkeling van de Europese economie en heeft tot de creatie van nieuwe banen geleid. Daar moet aan toegevoegd worden dat hiermee een van de doelstellingen van de strategie van Lissabon is bereikt, met name de toename van het concurrentievermogen van de Europese economie. Dit heeft er bovendien toe geleid dat de waaier van aangeboden diensten aanzienlijk is uitgebreid. De behaalde resultaten zouden een aanmoediging moeten zijn om de werkzaamheden met het oog op een verdere liberalisering van deze richtlijn voort te zetten.
