Generalna Komisja Rybołówstwa Morza Śródziemnego (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie sporządzone przez pana posła Crescenzio Rivelliniego, w imieniu Komisji Rybołówstwa, w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niektórych przepisów dotyczących połowów na obszarze objętym porozumieniem GFCM (Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego) - C7-0204/2009 - (Α7-0023/2011).
Crescenzio Rivellini
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Celem przedmiotowego wniosku dotyczącego rozporządzenia jest uwzględnienie niektórych zaleceń przyjętych przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM), służące zwiększeniu pewności prawa przy jednoczesnym podjęciu ważnych działań na rzecz uproszczenia.
Jak dotąd zalecenia przyjmowane przez GFCM były transponowane do prawodawstwa UE w sposób doraźny, za pomocą dorocznych rozporządzeń dotyczących dopuszczalnych wielkości połowów. Jednakże stały charakter tego zalecenia wymaga stabilniejszego instrumentu prawnego transponującego je do prawodawstwa wspólnotowego. Z tego względu korzystne jest dokonanie transpozycji przedmiotowych zaleceń za pomocą pojedynczego aktu prawnego, do którego w drodze zmian możliwe byłoby dodawanie przyszłych zaleceń.
Jeżeli chodzi o treść zalecenia przyjętego przez GFCM, to za pomocą tytułu II wniosku dotyczącego rozporządzenia (Środki techniczne) nakłada się różne ograniczenia połowów w Zatoce Lwiej, odnoszące się do rodzaju stosowanych sieci (art. 5), wydawania specjalnych upoważnień do połowów oraz ochrony siedlisk przyrodniczych.
Co więcej, statki uprawnione do udziału we wspólnych połowach koryfeny otrzymują specjalne upoważnienia do połowów i zostają ujęte w wykazie, który dane państwo członkowskie przekazuje Komisji (art. 13). W zakresie narzędzi połowowych we wniosku dotyczącym rozporządzenia określa się szczegóły dotyczące minimalnej wielkości oczek sieci stosowanych na Morzu Śródziemnym (art. 15) i Morzu Czarnym (art. 16) oraz zakazuje się stosowania drag ciągnionych i sieci ciągnionych na głębokościach poniżej 1000 m (art. 17).
Tytuł III dotyczy środków kontroli. Obejmują one wymóg przesłania do Komisji przez każde państwo członkowskie, za pośrednictwem zwyczajowego systemu przetwarzania danych, zaktualizowanego wykazu statków o całkowitej długości przekraczającej 15 metrów, pływających pod jego banderą i zarejestrowanych na jego terytorium, które zostały upoważnione do połowów na obszarze objętym GFCM (art. 18).
Rozdział II obejmuje środki przewidziane przez państwo portu. Mają one zastosowanie do statków rybackich z państw trzecich, które mogą podlegać inspekcji wyładunków i załadunków (art. 21). Ponadto państwa członkowskie nie zezwalają statkowi z kraju trzeciego na korzystanie z ich portów, jeżeli statek nie pływa pod banderą umawiającej się strony GFCM, prowadził nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane (NNN) połowy lub nie posiada ważnego upoważnienia do prowadzenia połowów (art. 23).
W tytule IV wniosku dotyczącego rozporządzenia (Współpraca, wymiana informacji i sprawozdawczość) zobowiązuje się Komisję i państwa członkowskie do współpracy i wymiany informacji z Sekretarzem Wykonawczym GFCM (art. 24), a państwa członkowskie do przesłania w określonym terminie matryc statystycznych (w tym numeru statku w rejestrze, zdolności połowowej, tonażu brutto, mocy itp.) Sekretarzowi Wykonawczemu GFCM.
Znajdujący się w tytule V (Przepisy końcowe) art. 28 umożliwia Komisji, za zgodą Parlamentu i Rady, dokonanie zmiany, za pomocą aktów delegowanych, przepisów dotyczących innych niż istotne elementów danego aktu legislacyjnego zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
Ponadto zauważamy, że strony porozumienia GFCM są zobowiązane do zapewnienia pełnego wdrożenia uzgodnionych środków w terminie określonym przez GFCM. Z tego względu konieczne jest dokonanie w odpowiednim czasie transpozycji, aby takie środki międzynarodowe zaczęły bezpośrednio obowiązywać osoby fizyczne i prawne na szczeblu Unii, i by zagwarantować pewność prawa w tym kontekście.
Jednakże z uwagi na długi termin wydaje się, że zwykła procedura prawodawcza jest zbyt rozbudowana w tym konkretnym przypadku kwestii związanych z transpozycją poprawek do postanowień art. 28, których nie uważam za istotne i które zostały już omówione i uzgodnione z państwami członkowskimi na forum grupy roboczej, Rady i w trakcie samej sesji, zanim zostały przedłożone i przyjęte na dorocznym posiedzeniu GFCM.
Fakt, że Unia Europejska nie jest w stanie zapewnić takiej transpozycji prawa europejskiego w założonym terminie, może być uznany za naruszenie jej zobowiązań międzynarodowych. To z kolei może podważyć wiarygodność Unii Europejskiej na forum GFCM i innych międzynarodowych organizacji zarządzających połowami.
To źle służy Unii Europejskiej i z pewnością byłoby kolejnym argumentem dla krytyków Unii, którzy mogą podejrzewać, że Unia Europejska traci czas na zabawę, zamiast skupić się na ważniejszych zagadnieniach.
Trzeba wreszcie zauważyć, że w system aktów delegowanych wbudowano ważne zabezpieczenia, na przykład możliwość sprzeciwu ze strony dwóch współprawodawców, Parlamentu i Rady, wobec konkretnego aktu przyjętego przez Komisję w ramach jej uprawnień delegowanych oraz możliwość całkowitego cofnięcia delegacji, jeżeli nie są oni zadowoleni ze sposobu wykorzystywania tych uprawnień przez Komisję.
Z powyższych względów uważam, że art. 28 dotyczący aktów delegowanych stanowi dobry kompromis, który w każdym razie zostanie jeszcze raz omówiony z Radą w trakcie drugiego czytania, aby dojść do ostatecznego porozumienia. Takie podejście jest zgodne ze sprawozdaniem pani poseł de Brún w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 998/2003 w sprawie wymagań dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym oraz ze sprawozdaniem pana posła Romevy i Ruedy w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego program dokumentacji połowów tuńczyka błękitnopłetwego.
Przewodniczący
(odnosząc się do udzielonej panu posłowi Rivelliniemu zgody na wypowiedź dłuższą niż przewidziany dla niego czas wystąpienia) Panie Pośle Rivellini! Oczekuję, że w podziękowaniu za to, co wydarzyło się dzisiaj, powiesi Pan w swoim biurze mój ogromny portret - mogę go Panu wysłać, a nawet dołożyć autograf.
Maria Damanaki
komisarz - Panie Przewodniczący! Nie chciałabym wieszać Pańskiego portretu, zatem muszę się streszczać.
Przede wszystkim chciałabym podziękować panu posłowi Rivelliniemu za jego pracę nad tym sprawozdaniem. Z ogromnym zadowoleniem przyjmuję bardzo mocne poparcie Komisji Rybołówstwa oraz Parlamentu dla treści tego ważnego wniosku. Z łatwością przychodzi mi poparcie kompleksowej prezentacji pana posła Rivelliniego oraz faktu, że wdrożenie różnych środków przyjętych przez GFCM ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia zrównoważonego zarządzania zasobami ryb w Morzu Śródziemnym.
Musimy to robić, ponieważ Morze Śródziemne naprawdę tego potrzebuje. Musimy to uczynić, jeżeli chcemy zagwarantować różnorodność biologiczną w Morzu Śródziemnym i zapewnić, by nie stało się ono morzem martwym. Chciałabym odnieść się tylko do jednej kwestii instytucjonalnej, o której wspomniał także pan poseł Rivellini.
Jak Państwo wiedzą, zalecenia GFCM stają się wiążące dla Unii Europejskiej, a zgodnie z Traktatem także dla państw członkowskich od dnia wskazanego przez GFCM. Dlatego, by te międzynarodowe środki zaczęły bezpośrednio obowiązywać osoby fizyczne i prawne na szczeblu UE oraz by zagwarantować pewność prawa w tym kontekście, konieczne jest dokonanie transpozycji we właściwym czasie. Musimy uniknąć sytuacji, w której transpozycja środków GFCM stałaby się nowoczesną wersją mitu o Syzyfie. Już obecnie czeka się z transpozycją środków przyjętych w ubiegłych latach przez GFCM na przyjęcie przedmiotowego rozporządzenia. Ale niedługo GFCM przyjmie najprawdopodobniej nowe poprawki wymagające skutecznej transpozycji do prawa UE w określonym terminie. Zatem raz po raz będziemy zmuszeni przeprowadzać tę procedurę.
Właśnie dlatego uważam, że Komisja powinna mieć delegowane uprawnienia do transpozycji wszystkich przyszłych poprawek do prawa UE. Mocno się obawiam, że ograniczenie delegowanych uprawnień Komisji będzie oznaczało większe ryzyko braku terminowej transpozycji. Właśnie tego powinniśmy uniknąć. To nie jest sposób pominięcia uprawnień Parlamentu Europejskiego w tej dziedzinie, ale potrzebujemy terminowej transpozycji. Obawiam się, że przy przedmiotowej procedurze nie będzie to możliwe.
Dlatego ubolewam, że instytucje nie są w stanie dojść do porozumienia w tej ważnej sprawie. Chciałabym podkreślić, że takie opóźnienia ograniczyłyby możliwość realizacji przez UE jej zobowiązań międzynarodowych, a także podważyłyby wiarygodność UE na forach międzynarodowych organizacji połowowych.
Uważam jednak, że musimy dążyć do szybkiego przyjęcia przedmiotowego rozporządzenia, dlatego cieszę się ze stanowiska przyjętego przez Parlament Europejski, będącego krokiem we właściwym kierunku. Mam nadzieję, że podobne kolejne kroki umożliwią nam odblokowanie negocjacji w sprawie tego wniosku i podjęcie procedury jego przyjęcia. Jednocześnie trzeba nadal zastanawiać się nad najskuteczniejszymi sposobami transpozycji środków przyjętych przez regionalne organizacje zarządzania połowami do prawa UE.
Z naszej strony dalej będziemy poszukiwać lepszych rozwiązań i zachęcam Państwa do przyłączenia się do naszych wysiłków. Chciałabym jeszcze raz podziękować panu posłowi Rivelliniemu za sprawozdanie oraz komisji za jej wysiłki w zakresie tej ważnej sprawy.
Alain Cadec
Panie Przewodniczący! Przede wszystkim chciałbym powiedzieć, że czujemy się dobrze tu, w Strasburgu. Pani Komisarz, Panie i Panowie! Na wstępie pragnę podziękować panu posłowi Rivelliniemu za jego sprawozdanie i prowadzone od 2009 roku negocjacje z Radą i Komisją.
Po wstrzymaniu przedmiotowego sprawozdania na czas wejścia w życie Traktatu z Lizbony i nowego rozporządzenia w sprawie środków wykonawczych, obecnie transponuje się za jego pośrednictwem zalecenia przyjęte w pierwszym czytaniu przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM).
Zalecenia przyjęte przez GFCM obejmują nałożenie pewnych ograniczeń na połowy w Zatoce Lwiej, dotyczące rodzajów wykorzystywanych sieci, wydawania upoważnień do połowów oraz w szczególności ochrony siedlisk przyrodniczych. Przedmiotowe sprawozdanie ma kluczowe znaczenie, ponieważ określa się w nim obszary ograniczonych połowów w Morzu Śródziemnym.
W odniesieniu do narzędzi połowowych w tekście określa się minimalną wielkość oczek sieci wykorzystywanych w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym oraz zabrania się stosowania drag ciągnionych i sieci ciągnionych na głębokościach przekraczających 1000 metrów. Nie muszę mówić, że bardzo się z tego cieszę.
W przypadku niektórych sieci ciągnionych minimalna wielkość oczek sieci zostanie określona jako albo sieć o oczkach kwadratowych o wielkości 40 mm w worku, albo - na należycie uzasadniony wniosek właściciela statku - sieć o oczkach romboidalnych o wielkości 50 mm, której uznana selektywność pod względem wielkości jest co najmniej równa selektywności sieci o oczkach kwadratowych o wielkości 40 mm.
Sprawozdawca zwrócił się też o niezwykle potrzebną zmianę obecnego rozporządzenia w sprawie aktów wykonawczych i o jednoznaczne wyjaśnienie stanowiska Parlamentu w tej sprawie. Przed chwilą właśnie o tym Pani mówiła, Pani Komisarz.
Do 30 czerwca 2012 r. Komisja powinna przedłożyć Parlamentowi i Radzie sprawozdanie dotyczące realizacji tego postanowienia, do którego musi zaproponować zmiany.
Mam nadzieję, że to sprawozdanie będzie dostępne przed drugim czytaniem przedmiotowego tekstu.
Kriton Arsenis
Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Morze Śródziemne stanowi jedynie bardzo niewielką część naszej planety, około 1 % jej mórz, ale jest niezwykle bogate: jego udział w różnorodności biologicznej wynosi 8-9 %. Połowa wszystkich europejskich statków rybackich znajduje się na Morzu Śródziemnym, ma ono też wynoszący 60 % udział w operacjach połowowych i zatrudnieniu, ale niestety 54 % ryb jest przełowionych, a 32 % do 36 % ryb znajduje się poza limitem biologicznym. Co jest tego przyczyną? Oczywiście fiasko dotychczasowej wspólnej polityki rybołówstwa, niezdolność do realizacji - w wielu przypadkach - naszych wspólnych decyzji, a przede wszystkim decyzje podejmowane z pominięciem danych naukowych, subiektywnie podejmowane decyzje oparte na źle rozumianych interesach narodowych.
W 2006 roku Komisja starała się rozwiązać problem Morza Śródziemnego. Przyjęliśmy rozporządzenie w sprawie połowów w Morzu Śródziemnym, ale problemy nie kończą się na tym, co robimy jako państwa członkowskie Unii Europejskiej. Połowy w Morzu Śródziemnym i przyszłe zasoby zależą od tego, co wszystkie państwa basenu Morza Śródziemnego, zarówno należące do Unii Europejskiej, jak i spoza niej, robią na rzecz tych wspólnych zasobów, a jeżeli nie będziemy działać wspólnie, to zasoby te będą bezpośrednio zagrożone.
Przeprowadziliśmy pierwsze czytanie przedmiotowego sprawozdania i z przykrością muszę powiedzieć, że Rada - nieobecna dziś w Parlamencie - wykazuje dziwaczny upór w kwestii wspierania środków wykonawczych. Rada musi zrozumieć, że należy stosować traktat lizboński, oraz zaakceptować prawo Parlamentu do udziału w podejmowaniu tych decyzji i zatwierdzaniu aktów delegowanych.
Raül Romeva i Rueda
w imieniu grupy Verts/ALE - Panie Przewodniczący! Ostatnie dwa dziesięciolecia realizacji WPRyb pokazały, że odrębne zarządzanie połowami w Morzu Śródziemnym za pomocą uregulowań, określających wielkość oczek sieci, jedynie utrwala podwójne standardy zarządzania połowami w Europie: atlantyckie przeciwko śródziemnomorskim.
Spowodowało to chroniczne utrzymywanie się niewłaściwego zarządzania, nieegzekwowania i przełowienia w Morzu Śródziemnym. Jedynie nałożenie na zainteresowane podmioty śródziemnomorskie - począwszy od rybaków, a na rządach skończywszy - obowiązków analogicznych do obowiązków ich atlantyckich kolegów, poddanie wszystkich wspólnym standardom i formalnym procedurom może doprowadzić do zdecydowanego zerwania z przeszłymi praktykami. Ani morskie ekosystemy i zasoby ryb Morza Śródziemnego, ani rybacy i społeczeństwo jako całość nie mogą sobie pozwolić na kolejne fiasko WPRyb przy rozwiązywaniu problemu rybołówstwa śródziemnomorskiego.
Należy przestać postrzegać rybołówstwo europejskie w Morzu Śródziemnym jako odrębny przypadek i w pełni uwzględnić je we wszystkich aspektach nowej WPRyb. Oznacza to zapewnienie polityce ochrony nowego i w pełni funkcjonalnego systemu operacyjnego zarządzania połowami w rybołówstwie śródziemnomorskim. Powinno to przynieść takie same standardy ochrony, jak w przypadku działającego od dawna systemu operacyjnego w rybołówstwie atlantyckim.
Ashley Fox
w imieniu grupy ECR - Panie Przewodniczący! Na wstępie chciałbym podziękować pani komisarz Damanaki za jej niedawną propozycję ukrócenia oburzającej praktyki odrzucania. W okresie zmniejszania się zasobów ryb i braku żywności dla części ludzi na tej planecie to ogromny wstyd, że łapiemy dobre ryby, zabijamy je, a następnie wrzucamy z powrotem do morza, by nakarmić mewy i kraby. Mam nadzieję na bezzwłoczne wdrożenie przedmiotowego prawodawstwa, aby możliwie jak najszybciej położyć kres tym haniebnym praktykom.
Oprócz niedawnego oświadczenia pani komisarz moje zadowolenie budzą zalecenia przyjęte przez GFCM. Szczególnie cieszą mnie zalecenia dotyczące narzędzi połowowych, zwłaszcza ustanowienie minimalnej wielkości oczek sieci wykorzystywanych na Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym, a także zakaz stosowania drag ciągnionych i sieci ciągnionych poniżej głębokości 1000 metrów. To pomoże uczynić nasze rybołówstwo lepiej zrównoważonym.
ECR w pełni popiera przedmiotowe sprawozdanie i jeszcze raz dziękuję pani komisarz Damanaki za zobowiązanie się do zniesienia odrzutów.
Jarosław Leszek Wałęsa
(PL) W dzisiejszej debacie należy podkreślić, że Morze Śródziemne jako jedyne na świecie otoczone jest lądami należącymi do trzech kontynentów. Jest to punkt starcia wielu kultur, w tym krajów wspólnotowych i zróżnicowanych państw trzecich. Stwarza to sytuację, w której najważniejszą kwestią w sektorze gospodarki morskiej dla Unii Europejskiej jest regulacja przepisów odnoszących się do połowów, wydawanie upoważnień oraz rozwój środków kontroli dla statków pływających w tym obszarze. Już od ponad tysiąca lat rozwija się tutaj żegluga i rybołówstwo, korzystające z bogactwa morskiej fauny Morza Śródziemnego.
Aby zachować zatem równowagę i zapewnić uczciwy podział eksploatacji tych dóbr, należy popierać takie inicjatywy jak dyskutowane w tym sprawozdaniu. Dziękuję koledze Rivelliniemu za jego sprawozdanie, które w konkretny i precyzyjny sposób określa zasady zarządzania zasobami Morza Śródziemnego i może przyczynić się do ochrony tego wrażliwego ekosystemu.
Guido Milana
(IT) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! Moim zdaniem ten środek będzie oznaczał, że kwestie związane z Morzem Śródziemnym nabiorą jeszcze bardziej wiążącego charakteru, niż to było możliwe za pomocą dotychczas wdrożonych aktów prawnych. Sądzę, że akt, na którym dziś koncentrujemy naszą uwagę, jest o wiele ważniejszy od skutków rozporządzenia UE z 2006 roku.
Moim zdaniem stanowi on też reakcję na pewne ograniczenia tamtego rozporządzenia, które - z uwagi na swój jednostronny charakter - u znacznej części sektora połowowego wywarło wrażenie, że Europa wykonuje swoje zadania, ale pozostałe kraje basenu Morza Śródziemnego - nie. Uważam, że z naszej perspektywy strategiczne znaczenie ma podejście do tej sprawy z takiego punktu widzenia i przy takich założeniach. Sądzę, że praca wykonana przez pana posła Rivelliniego, przyjęta z powszechnym zadowoleniem, zasługuje na formalne podziękowania na tym posiedzeniu.
Odnoszę jednak jasne wrażenie, że to, iż nie udało się nam rozstrzygnąć tej sprawy w pierwszym czytaniu i przeniesiemy ją na drugie czytanie, zwłaszcza w odniesieniu do interpretacji art. 28 przedmiotowego rozporządzenia, świadczy o jednym: tym razem Parlament staje po stronie Komisji. W istocie Parlament stwierdza, że dobrze by było, gdyby to Komisja odpowiadała za te akty delegowane, co spotyka się z pewnym oporem ze strony Rady; której dzisiejsza nieobecność jest przy okazji dość znacząca.
Ten akt oznacza, że Parlament jest obecnie przekonany, iż działania na rzecz utrzymania różnorodności biologicznej, utrzymania obfitości ryb w tym ważnym akwenie pomoże zagwarantować przyszłość rybaków. To powiedziawszy, uważam, że na następnym etapie przedmiotowego procesu trzeba ponownie skoncentrować się na koncepcji współdecydowania. Te akty delegowane są delegowane nie bez przyczyny, zatem dzisiaj odpowiada za nie Komisja, ale kiedy pojawią się porozumienia międzynarodowe, to w oczywisty sposób powinny należeć do zadań Parlamentu.
Jim Higgins
(GA) Panie Przewodniczący! Z radością zgadzam się z tym sprawozdaniem i zdecydowanie zagłosuję za jego przyjęciem, kiedy będzie ono przedmiotem decyzji Parlamentu.
Generalna Komisja Rybołówstwa Morza Śródziemnego powstała w 1949 roku i obejmuje także Morze Czarne.
Panie Przewodniczący! Chciałbym przede wszystkim całkowicie zgodzić się z uwagami zgłaszanymi przez jednego z poprzednich mówców, pana posła Foxa, chwalącego panią komisarz za rezygnację ze skandalicznej praktyki odrzutów i zakazanie jej raz na zawsze. Świetna robota, Pani Komisarz! To był bardzo rozsądny krok, za który jesteśmy Pani niezwykle wdzięczni.
Po drugie, jeżeli chodzi o Morze Śródziemne i Morze Czarne, to oba są dosłownie rajami akwakultury i środowiska naturalnego. Tym, co Państwo tu zrobili - a właściwie co tu zrobiliśmy - jest połączenie w całość wszystkich ważnych elementów. Na przykład środków ochrony, zarządzania, eksploatacji, monitorowania, wprowadzania do obrotu i egzekwowania, ponieważ egzekwowanie ma duże znaczenie z punktu widzenia akwakultury i jej produktów.
W rzeczywistości oznacza to pociąganie razem za wszystkie sznurki. Jak dotąd mieliśmy różne rezolucje oraz zasady i uregulowania, ale za pomocą tego aktu prawnego gromadzimy je wszystkie w jednym, bardzo rozsądnym i kompleksowym pakiecie.
Ten pakiet charakteryzują dwie cechy: jasność i prostota, zatem wszyscy mogą zrozumieć, o co chodzi. Miejmy nadzieję, że przyjmując przedmiotowe sprawozdanie i wdrażając je zapewniamy uproszczone, funkcjonalne i skuteczne ramy dla Morza Śródziemnego i Morza Czarnego.
Barbara Matera
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Zgadzam się ze wskazaną przez sprawozdawcę potrzebą uproszczenia przepisów w dziedzinie rybołówstwa za pomocą rozporządzenia, które będzie instrumentem wdrażania zaleceń przyjmowanych przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego.
Zgadzam się z celami i zasadami przyjętymi w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, ale uważam, że wszystkie przybrzeżne państwa członkowskie muszą zapewnić odpowiednią równowagę między społeczno-gospodarczą wartością a ochroną ekosystemów. Dlatego sądzę, że musimy także zaapelować o ochronę szczególnych interesów społeczności lokalnych.
W przedmiotowym rozporządzeniu szczegółowo określa się narzędzia wykorzystywane do połowów w wodach akwenu podlegającego GFCM, zwłaszcza w Morzu Śródziemnym. Zwracam uwagę, że cel zabezpieczenia naszych siedlisk przyrodniczych niesie poważne skutki dla niektórych społeczności rybackich. Włochy czekają na przyznanie przez Komisję derogacji od zakazu połowów dwu konkretnych gatunków ryb, będących głównym produktem ważnego sektora połowowego.
Podsumowując chciałabym wezwać wszystkich przedstawicieli 27 państw członkowskich i Komisji do rozważenia zwiększenia elastyczności tych instrumentów, by zapewnić lokalnemu sektorowi połowowemu warunki umożliwiające jego przetrwanie.
Maria do Céu Patrão Neves
(PT) Panie Przewodniczący! Celem przedmiotowego wniosku dotyczącego rozporządzenia jest transponowanie do jednego dokumentu przyjętych przez Generalną Komisję Rybołówstwa Morza Śródziemnego zaleceń służących wspieraniu właściwego zarządzania basenem Morza Śródziemnego poprzez włączenie wszystkich podmiotów, które mają wpływ na jego stan, oraz nałożenie na nich obowiązków. Chciałabym pogratulować sprawozdawcy wykonanej przez niego pracy.
Dobry stan ekologiczny tego ważnego akwenu morskiego to główny cel działania GFCM, a wspieranie zrównoważonego rozwoju tego basenu oznacza szereg środków ochrony i zarządzania morskimi zasobami biologicznymi, do czego dąży GFCM i co powinno być decydującym czynnikiem w praktykach połowowych w tym regionie.
Przeciwdziałanie nielegalnym połowom to jedno z największych wyzwań stojących obecnie przed tą strategią ochrony. Większa część przedmiotowego wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady jest korzystna. Istotne znaczenie ma również nadzór nad wdrażaniem wszelkich środków w zakresie kontroli, współpracy, informowania i sprawozdawczości, nie tylko w odniesieniu do statków pływających pod banderą UE, ale również tych wszystkich statków, które - z uwagi na banderę państwa członkowskiego będącego umawiającą się stroną tego porozumienia GFCM - powinny dbać o stosowanie właściwych praktyk połowowych.
Właściwa realizacja zaleceń, które wejdą w życie w przypadku przyjęcia wniosku dotyczącego rozporządzenia, umożliwi osiągnięcie wspomnianych celów, przy jednoczesnym zapewnieniu jednakowego traktowania wszystkich flot uczestniczących w tych połowach.
João Ferreira
(PT) Panie Przewodniczący! Chcielibyśmy tu zwrócić uwagę na jeden z aspektów przedmiotowego wniosku dotyczącego rozporządzenia, który naszym zdaniem ma ogromne znaczenie i na który - niestety - nie możemy się zgodzić.
Nie podważamy znaczenia współpracy wielostronnej dla właściwej ochrony żywych zasobów wodnych; wręcz przeciwnie. Jednakże celem przedmiotowego wniosku jest przyznanie Komisji prawa do przyjmowania aktów prawodawczych w tych obszarach, które - w przypadku Republiki Cypru - są sprzeczne z suwerennymi prawami państwa członkowskiego i jego wyłączną strefą ekonomiczną.
Ten fakt jest tym poważniejszy, że - jak wiemy - obecnie suwerenności tego obszaru nielegalnie zagraża państwo trzecie, będące kandydatem do akcesji, co ponadto czyni to zagadnienie bardzo drażliwym politycznie. W obecnym brzmieniu wniosek jest sprzeczny ze słusznym prawem państwa członkowskiego do korzystania z zasobów naturalnych występujących na dnie morza w jego wyłącznej strefie ekonomicznej oraz pod nim, co uznano w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza.
Dlatego wzywamy Państwa do poparcia zgłoszonej przez nas propozycji ograniczenia zakresu aktów delegowanych poprzez głosowanie za odrzuceniem ustępu, w odniesieniu do którego zwróciliśmy się o odrębne głosowanie imienne.
Maria Damanaki
komisarz - Panie Przewodniczący! Chciałabym podziękować wszystkim za ich wystąpienia oraz zgłosić dwie krótkie uwagi.
Zgadzam się z szanownymi posłami, którzy podkreślali, że obecnie potrzebujemy dobrego wdrożenia rozporządzenia dotyczącego Morza Śródziemnego. Rozporządzenie obowiązuje dopiero od niedawna i powinniśmy dać mu szansę odniesienia sukcesu. Nie widzę możliwości dokonania jego zmiany już teraz lub zwracania się o dalsze derogacje. Rozporządzenie jest niezwykle elastyczne. Państwa członkowskie muszą przestrzegać reguł, jeżeli chcą uzyskać derogacje od tego rozporządzenia.
Po drugie, naprawdę musimy - i tu zgadzam się z tymi posłami, którzy o tym wspominali - doprowadzić w basenie Morza Śródziemnego do sytuacji podobnej do tej, jaką mamy w basenach innych mórz. Dość jasno widać, że Morze Śródziemne potrzebuje uregulowań. W ramach reformy WPRyb musimy - stosując podejście stopniowe - starać się dojść do takiego samego statusu Morza Śródziemnego, jaki mają inne baseny mórz w całej Europie.
Wreszcie koncepcja Komisji, dotycząca przyjmowania aktów delegowanych służących wdrożeniu decyzji organów międzynarodowych, w których uczestniczy UE, w żaden sposób nie wpływa na suwerenność państw członkowskich. Wręcz przeciwnie, domagamy się jedynie możliwości ułatwienia transpozycji tych decyzji do prawa europejskiego.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się jutro, we wtorek, 8 marca 2011 r.
