Vragenuur met de voorzitter van de Commissie
De Voorzitter
Aan de orde is het vragenuur met de voorzitter van de Commissie.
Vrije vragen namens de fracties.
Daarna het tweede deel van de vergadering - vragen over de werkgelegenheidssituatie in de Europese Unie.
Othmar Karas
namens de PPE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, het Centre for European Studies, de problemen van Griekenland, de EU 2020-strategie en de zoektocht naar antwoorden op de financiële en economische crisis laten er geen misverstand over bestaan dat we bij het nemen van de nodige maatregelen heel snel op de grenzen zullen stuiten van wat er mogelijk is op grond van bestaande Verdragen. Anderzijds vluchten veel lidstaten in een nieuwe vorm van intergouvernementalisme, nationalisme en protectionisme.
Wat bent u van plan te doen om deze problemen te overwinnen, de nodige gemeenschappelijke doelstellingen vast te leggen en geloofwaardige Europese instrumenten te creëren, zodat we in staat zijn om effectief te handelen en de juiste antwoorden te geven?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Verrassend genoeg is het inderdaad zo dat sommige nationale politici het Verdrag van Lissabon als een intergouvernementeel document lezen. Het doel van dit Verdrag was nu juist de Europese dimensie te versterken, de bevoegdheden van het Europees Parlement uit te breiden, besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid in meer gevallen mogelijk te maken en de rol van de Commissie in economisch toezicht en buitenlandse zaken te vergroten. Een dergelijke interpretatie is dus vrij opmerkelijk maar komt wel voor.
De Commissie heeft uiteraard tot taak om in overeenstemming met artikel 117 van het Verdrag van Lissabon als hoedster van de Verdragen op te treden en het Europese recht te beschermen en strikt te handhaven. Immers, vanaf het moment dat de Europese Unie geen rechtsgemeenschap meer is, is zij geen echte Unie meer.
Verder is het haar taak initiatieven te bevorderen en zelf initiatieven te initiëren. Daartoe komt zij met voorstellen die hopelijk de steun van dit Parlement zullen krijgen. In mijn politieke richtsnoeren heb ik gewezen op de bijzondere relatie met het Parlement en ik ben echt van plan daaraan concreet vorm te geven.
Othmar Karas
namens de PPE-Fractie. - (DE) De heer Rehn heeft in Madrid een pakket voorgesteld dat nog niet is aangenomen, maar waarbij gelijk aan het begin van het debat over sancties werd gesproken. Naar mijn mening zouden we onze discussies niet moeten beginnen met sancties voor de lidstaten, omdat we dan het paard achter de wagen spannen. In plaats daarvan moeten we gemeenschappelijke doelstellingen, gemeenschappelijke projecten en gemeenschappelijke instrumenten vastleggen, die we nodig hebben in aanvulling op wat er al is, en pas dan zouden we sancties moeten overwegen voor lidstaten die geen solidariteit tonen. Hoe staat u tegenover deze benadering?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Wat u zegt klopt, mijnheer Karas. Er is nog geen besluit gevallen. Eerst is er een debat geweest met de ministers van Financiën en de Commissie zal volgende maand een mededeling over versterkt economisch bestuur presenteren. Wij willen de preventieve en corrigerende maatregelen van het Stabiliteits- en groeipact versterken. Wij zullen voorstellen doen om doeltreffender en breder toezicht te houden op macro-economische onevenwichtigheden binnen de eurozone en de mogelijkheden verkennen om een crisismechanisme tot stand te brengen, maar we zullen ons vooral richten op de inhoud.
Wij geloven dat er met de huidige Verdragen veel meer kan worden gedaan qua toezicht op de eurozone en de economische en monetaire unie, als de lidstaten bereid zijn samen te werken en de Verdragen te eerbiedigen.
Martin Schulz
namens de S&D-Fractie. - (DE) Artikel 125 van het EU-Verdrag is de zogenaamde bail out-clausule, oftewel het verbod voor lidstaten van de EU om de schulden van andere lidstaten over te nemen. Wat is uw mening over het feit dat met het hulppakket voor Griekenland landen als de Bondsrepubliek Duitsland drie jaar lang geld uitlenen aan de Griekse overheid tegen een rentepercentage van 5 procent terwijl ze het zelf drie jaar lang tegen 1,5 procent lenen? Uitgaande van een schatting van 8,4 miljard euro zou dit een winst van 620 miljoen euro betekenen. Betekent de bail out-clausule niet ook dat als een lidstaat niet de schulden van een andere lidstaat over mag nemen, het ook geen geld mag verdienen aan de schulden van een andere lidstaat? Bent u bereid om met de Duitse regering of met andere regeringen te praten over een mechanisme dat in mijn ogen volslagen onacceptabel is?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Het is inderdaad waar, mijnheer Schulz, dat de zogenaamde "bail-out” van lidstaten volgens het Verdrag van Lissabon niet is toegestaan. De tot dusver gevonden oplossing, die nog niet in de praktijk is gebracht omdat daartoe nog geen verzoek is binnengekomen, is volgens de Commissie volledig in lijn met het Verdrag. Dat wil ik duidelijk stellen. Ik weet dat er in bepaalde kringen in Duitsland, en ook in enkele andere lidstaten maar vooral in Duitsland, een discussie gaande is, maar wat wij hebben overwogen, is beslist geen soort bail-out. Het is een coördinatie van leningen. Daar is de Commissie verantwoordelijk voor. Ook het IMF is bij deze creatieve regeling betrokken. Deze oplossing was pas mogelijk na uitgebreide besprekingen met onze lidstaten, maar is geheel in overeenstemming met de Verdragen en strookt natuurlijk met de bepalingen van het Verdrag van Lissabon.
Laat ik afsluiten met een politieke uitspraak: ik vind het nogal opmerkelijk dat we zo moeilijk een oplossing konden vinden die uitging van solidariteit met Griekenland, terwijl dat bij Letland, Hongarije en Roemenië veel minder problemen opleverde. Als we jegens landen buiten de eurozone zo'n solidariteit en verantwoordelijkheid aan de dag kunnen leggen, moet dat binnen de eurozone toch ook mogelijk zijn.
Martin Schulz
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer Barroso, ik begrijp dat u probeert om mijn vraag niet te beantwoorden, omdat het een onaangename vraag is. Daarom zal ik hem herhalen.
Het is toch op zijn minst mogelijk dat lidstaten die zelf geld kunnen lenen tegen betere voorwaarden dan de voorwaarden waartegen ze het uitlenen, profiteren van de schulden van een ander land. Als de bail out-clausule inhoudt dat lidstaten niet de schulden van andere mogen overnemen, zouden ze ook niet mogen profiteren van deze schulden. Bent u bereid om in alle openheid tegen bijvoorbeeld mevrouw Merkel of de heer Sarkozy of tegen ieder ander te zeggen dat u geen voorstander bent van deze handelwijze?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Reeds vele weken heb ik deze kwestie met deze leiders en anderen besproken en ik kan u eerlijk zeggen, mijnheer Schulz, dat deze oplossing helaas de enige optie was. Van meet af aan heeft de Commissie gevraagd om een meer concreet signaal van solidariteit in de richting van Griekenland, uiteraard met eerbiediging van het beginsel van verantwoordelijkheid. Nu moeten we echter Griekenland ertoe aanmoedigen om zo snel mogelijk weer voor financiering naar de markt te gaan, en daarom hebben we besloten dat de leningen van de lidstaten binnen de eurozone worden verstrekt tegen niet-concessionele rentetarieven. De beprijzing van leningen door het IMF werd, met enige aanpassingen, beschouwd als een adequate toetssteen voor het vaststellen van de voorwaarden voor de bilaterale leningen van de lidstaten, wat op 11 april plaatsvond.
Guy Verhofstadt
Mijnheer de Voorzitter, voorzitter van de Commissie, allereerst staat de "no bail-out"clausule zo niet in het Verdrag. In het Verdrag staat dat een staat niet verplicht mag worden om schulden over te nemen. In het Verdrag staat niet dat het verboden is om schulden over te nemen. Dat moet duidelijk zijn, anders ontstaat er een kakofonie over het Verdrag. Ik herhaal: in het Verdrag staat duidelijk dat een staat niet verplicht mag worden om schulden over te nemen. Dus alles wat is bekokstoofd over Griekenland betreft zaken die mogelijk zijn op basis van het Verdrag en die uitgevoerd kunnen worden.
Mijn vraag is een beetje anders. De rentepercentages voor de Griekse leningen zijn opnieuw gestegen naar 7,6 procent, dus 450 basispunten hoger dan het Duitse percentage. Er zijn dus andere maatregelen nodig en ik denk aan zeer belangrijke fundamentele hervormingen: een Europees monetair fonds, de Europese obligatiemarkt, een ambitieuzere strategie 2020.
Mijnheer de voorzitter van de Commissie, mijn vraag is: wanneer denkt u een pakket met dergelijke hervormingen, waaronder de hervormingen die de heer Rehn al noemde, aan de Raad voor te leggen? Want dat moeten we nu doen, een ambitieus pakket hervormingen neerleggen, naast de specifieke maatregelen voor Griekenland.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) Laten we allereerst, mijnheer Verhofstadt, en ook in antwoord aan mijnheer Schulz, absoluut duidelijk en eerlijk zijn tegenover elkaar: als u vragen heeft voor mevrouw Merkel, dan moet u die aan haar stellen. Ik ben hier niet om namens mevrouw Merkel te antwoorden. Ik ben hier om namens de Commissie te antwoorden. Dat moet duidelijk zijn.
Laten we ook vanuit de Commissie duidelijk zijn. De oplossing die we hebben gevonden houdt nauwgezet rekening met wat de "no bail-out"clausule wordt genoemd. We zijn natuurlijk erg voorzichtig geweest op dat punt. Voor wat betreft de maatregelen die we gaan nemen, kan ik zeggen dat de mededeling en de voorstellen waar we aan gaan werken volgende maand gepresenteerd zullen worden. Ik wil iets zeggen over de mededeling over versterkt bestuur in de eurozone. Er heeft al een oriëntatiedebat plaatsgevonden en de heer Rehn heeft opdracht gekregen van de Commissie om een eerste gesprek met de ministers van Financiën te voeren. Ik kan u derhalve zeggen dat u in de loop van de maand mei de strekking zult vernemen van de maatregelen die wij presenteren voor de toekomst om het bestuur in de eurozone en in de Europese Unie in het algemeen te versterken.
Guy Verhofstadt
Mijnheer de Voorzitter, mag ik aan de voorzitter van de Commissie vragen of het idee van een Europees monetair fonds deel uitmaakt van dit voorstel?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, een concreet antwoord hierop: ik kan u zeggen dat wij niet denken in de richting van een nieuwe instelling in het kader van de Economische en Monetaire Unie.
Ik ben er, persoonlijk althans, niet zeker van of dat een goed idee is, maar ik kan u op persoonlijke titel, aangezien er nog geen besluit van het college is, zeggen dat het idee van een voorziening voor de financiële stabiliteit in de eurozone me goed lijkt. We zijn overigens verschillende mogelijkheden aan het onderzoeken om verzekeringsmechanismen in te stellen en te versterken, zoals de mechanismen die tegemoet komen aan de bezorgdheid die heeft geleid tot het idee van een Europees monetair fonds.
Daniel Cohn-Bendit
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik had het op prijs gesteld als de voorzitter van de Commissie gewoon zou zeggen dat aan Duitsland gevraagd moet worden om geld uit te lenen tegen een rente waartegen Duitsland zelf moet lenen. Dat is 3 procent. U zou het op zijn minst openlijk kunnen zeggen. Dat zou deel uitmaken van het debat in Duitsland, maar u bent niet in staat om die simpele dingen te zeggen.
Ik zou een andere vraag willen stellen over het ACTA-verdrag. U onderhandelt sinds 2008 over het ACTA-verdrag tegen piraterij en namaak. In maart heeft het Europees Parlement u middels een resolutie gevraagd om de onderhandelingen over het ACTA-verdrag tegen namaak te beperken. U gaat ons morgen - dank u, daar wachten we al een jaar op - de evaluatie van de debatten presenteren evenals een tekst die is aangenomen aan het slot van de Top in Nieuw-Zeeland.
U weet dat het Parlement aan het einde van de onderhandelingen "ja" of "nee" zal moeten zeggen. Zou het niet verstandiger zijn om het Parlement er meer bij te betrekken en zodoende de onderhandelingen transparanter te maken? Anders komt u met het Parlement in dezelfde situatie terecht als in het verleden met SWIFT. Ik vraag u daarom om voortaan te zorgen voor meer transparantie en ons de teksten van de onderhandelingen te geven, net zoals u die aan grote bedrijven verschaft. Het Parlement is minstens net zo belangrijk als een groot bedrijf.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Cohn-Bendit, daar is geen twijfel aan en ik heb het grootste respect voor het Parlement. Juist daarom heeft de Commissie, en in het bijzonder commissaris De Gucht, toestemming gekregen van onze onderhandelingspartners om alle onderhandelingsteksten openbaar te maken. Zoals u weet zal dat morgen, 21 april, gebeuren.
Deze onderhandelingen zijn begonnen voor de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, dat weet u ongetwijfeld ook, en wij hebben er ook belang bij om het Parlement er nauw bij te betrekken. Het Parlement heeft nu nieuwe bevoegdheden op het gebied van internationale onderhandelingen en de Commissie is voorstander van een grotere rol van het Parlement bij dergelijke onderhandelingen.
Daniel Cohn-Bendit
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, laten we niet met woorden spelen: of u er nu om vraagt of niet, als u niet voor transparantie zorgt, kunt u niet doorgaan met de onderhandelingen, daar het Verdrag van Lissabon van kracht is.
Waarom het om gaat is dus niet of u uw partners al dan niet vraagt om de verslagen te mogen overleggen aan het Parlement. U moet het gewoon doen, want anders zal het Parlement nooit "ja" zeggen, omdat u nu eenmaal met het Verdrag van Lissabon te maken heeft.
Volgens het Verdrag van Lissabon bent u nu verplicht om het Parlement openheid te verschaffen, want uiteindelijk zult u een "ja" van het Parlement moeten krijgen, wat niet zeker is, gezien de staat van de onderhandelingen en de tekst zoals wij die nu kennen.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) U heeft gesproken over de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. Ik ben een groot voorstander van de versterkte rol van het Europees Parlement op ook dit gebied en de tekst die morgen openbaar zal worden gemaakt en waarvoor we toestemming van onze onderhandelingspartners moesten hebben, is de onderhandelingstekst, de draft negotiation text. Wij zullen dat doen. U zult ongetwijfeld begrijpen dat sommige internationale onderhandelingen gevoelig liggen en terughoudendheid vergen op bepaalde gebieden, maar we willen het Parlement, dat met het Verdrag van Lissabon terecht bevoegdheden heeft gekregen op het gebied van internationale onderhandelingen, er zoveel mogelijk bij betrekken.
Timothy Kirkhope
namens de ECR-Fractie. - (EN) In maart kondigde de Commissie aan de arbeidstijdenrichtlijn opnieuw te zullen evalueren, nadat de eerste evaluatie was mislukt. De patstelling ontstond doordat het Parlement per se de bepaling wilde schrappen dat afzonderlijke landen van de richtlijn mochten afwijken. We weten allemaal nog wel dat de afgevaardigden van Labour onder invloed van hun vakbonden stemden voor schrapping van deze bepaling voor het Verenigd Koninkrijk, ondanks dat hun eigen regering hun had opgedragen dat niet te doen.
Nu er een nieuwe evaluatie komt en veel EU-landen hun werknemers de keuze willen geven om meer flexibele uren te werken, wil ik voorzitter Barroso vragen of hij kan bevestigen dat deze Commissie een richtlijn zal voorstellen waarin voor de lidstaten de mogelijkheid blijft bestaan om af te wijken van de 48-urige werkweek.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, er ligt nog geen ontwerp voor een wetgevingsvoorstel op tafel. Het is in dit stadium nog te vroeg om precies te weten welke wijzigingen moeten worden doorgevoerd. Zoals u weet, hebben we een voor raadpleging bestemd document dat bewust open van toon is. Ik wil ook graag de standpunten van de sociale partners horen.
De nieuwe regels moeten werknemers beschermen tegen de gezondheids- en veiligheidsrisico's van buitensporig lange werktijden en onvoldoende rust. Tevens moeten ze het mogelijk maken werk en gezinsleven te combineren en het concurrentievermogen van ondernemingen, vooral het midden- en kleinbedrijf, bevorderen.
Daar zullen we een oplossing voor moeten vinden, mijnheer Kirkhope, eenvoudigweg omdat er, zoals u weet, bij het Hof van Justitie zaken lopen die ons daartoe verplichten.
Wij zullen dus proberen brede steun voor een nieuw voorstel te vinden en de lange discussies te vermijden die de laatste poging om de richtlijn te herzien, kenmerkten.
Timothy Kirkhope
namens de ECR-Fractie. - (EN) Ik begrijp dat voorzitter Barroso niet vooruit wil lopen op de uitkomsten van de raadpleging van de Commissie. Een aantal personen in de EU - niet in de laatste plaats de drie miljoen mensen in het Verenigd Koninkrijk die momenteel van de opt-out profiteren - vraagt echter van hem een toezegging dat de Commissie het in een tijd van economische neergang voor mensen niet moeilijker wil maken om te werken. Naar ik vrees, heeft commissaris Andor ons deze verzekering tijdens zijn hoorzitting met ons niet gegeven, maar ik vertrouw erop dat voorzitter Barroso dat nu wel zal doen.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) U bent erg vriendelijk, mijnheer Kirkhope, maar behalve Groot-Brittannië zitten er nog zesentwintig andere lidstaten in de Europese Unie. We hebben een open oor voor de zorgen die u uit, maar u zult begrijpen dat ik de legitieme zorgen van anderen eveneens serieus moet nemen.
Dit is een erg moeilijk en uiterst gevoelig vraagstuk. We moeten de juiste balans zien te vinden tussen de flexibiliteit die zoals u zegt, belangrijk is voor het midden- en kleinbedrijf en de bescherming van werknemers waarvan u ongetwijfeld ook voorstander bent. Daar gaan we mee aan de slag en daarom doen we een beroep op de sociale partners om ook met een constructief voorstel te komen.
Lothar Bisky
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer Barroso, u hebt gesproken over uw werkprogramma en we hebben er in het Parlement over gediscussieerd. U hebt gezegd dat u openstaat voor kritiek. Ik heb een vraag. We hebben de laatste tijd veel gesproken over de crisis en de manier waarop we er weer bovenop kunnen komen. Ik heb echter de indruk dat er heel weinig is veranderd aan de manier waarop de banken zaken doen.
Ik ben ook geïnteresseerd in het antwoord op een andere vraag. Denkt u dat wij en de Commissie genoeg hebben gedaan? Zo niet, wat denkt u dat er nog gedaan moet worden om de oorzaken van de financiële crisis op lange termijn te bestrijden, zodat de banken niet op deze manier zaken kunnen blijven doen?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Juist vandaag hebben we in het werkprogramma onze maatregelen met betrekking tot de financiële sector gepresenteerd. We hebben al heel wat werk verricht, maar er moet ook nog heel wat gebeuren.
Volgens mij heeft de Commissie adequate voorstellen gedaan. Ik vind het wel jammer dat de lidstaten in sommige gevallen het ambitieniveau naar beneden hebben bijgesteld, bijvoorbeeld ten aanzien van het toezichtkader dat nu in het Parlement wordt behandeld. In de nabije toekomst zullen we met enkele nieuwe voorstellen komen; de complete lijst daarvan heb ik vandaag aan het Parlement gepresenteerd.
Meer concreet kunnen we mijns inziens enkele specifieke dingen doen. Zo steun ik het idee van een bankheffing. Naar mijn mening is dat een zaak van de G20. Het is niet meer dan rechtvaardig dat het bankwezen een bijdrage levert aan de toekomst van onze economieën, na alle problemen die het voor de algehele economische situatie heeft gecreëerd.
Zoals altijd is het dus een kwestie van evenwicht. Wij willen de financiële sector, die zeer belangrijk is in onze economie, niet ondermijnen, maar we denken wel dat aanvullende maatregelen nodig zijn om het vertrouwen in deze sector te herstellen.
Lothar Bisky
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer Barroso, ik heb nog een korte vraag. De directeur van de Deutsche Bank, de heer Ackermann, is niet snel onder de indruk. Hij heeft onlangs ronduit gezegd dat hij rendementen van 25 procent wil halen. Vindt u niet dat dit indruist tegen de maatregelen die de Commissie en de afzonderlijke regeringen hebben genomen? Hij verandert helemaal niets. Hij zegt dat hij weer rendementen van 25 procent wil halen. Dit zijn uitlatingen van de heer Ackermann, directeur van de Deutsche Bank, een zeer belangrijke bank.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Het spijt me, maar ik heb de uitspraken van de directeur van de Deutsche Bank niet gevolgd en ik kan geen commentaar leveren op iets wat ik niet heb gehoord.
William  Dartmouth
namens de EFD-Fractie. - (EN) De financiële crisis was een kredietcrisis en een bankencrisis die veroorzaakt werd door de grote commerciële banken - de Royal Bank of Scotland, IKB, Fortis, enzovoort. Bent u er in het licht van deze constatering niet mee eens dat de richtlijn inzake beheerders van alternatieve beleggingsfondsen niet alleen uiterst schadelijk is voor het Verenigd Koninkrijk, maar ook een misplaatst regelgevingsinitiatief van de Commissie vormt dat zijn pijlen volledig op het verkeerde doel richt?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Absoluut niet. Ik vind het een zeer goed initiatief dat nu juist tot doel heeft het vertrouwen in een zeer belangrijke sector van onze financiële markten weer enigszins te herstellen. Ik denk dat geloofwaardigheid in het belang van de financiële sector is. Laten we daar open en eerlijk over zijn. De financiële sector heeft momenteel een geloofwaardigheidsprobleem dat zijn oorsprong vindt in, laten we zeggen, onverantwoordelijk gedrag van enkele belangrijke spelers in die sector, niet alleen in Groot-Brittannië, zoals u zegt, maar ook in andere Europese landen, nog afgezien van de problemen die in de Verenigde Staten zijn ontstaan. We hebben een adequaat niveau van regelgeving nodig. Volgens ons zorgt de regelgeving die wij hebben voorgesteld, voor het juiste evenwicht en is er geen sprake van dat de financiële sector daardoor in moeilijkheden wordt gebracht. Integendeel: het doel is bouwen aan vertrouwen. De financiële sector heeft dit soort geloofwaardigheid nodig om de economie te financieren.
William  Dartmouth
namens de EFD-Fractie. - (EN) Hoe gaat de richtlijn inzake beheerders van alternatieve beleggingsfondsen het vertrouwen in de financiële sector herstellen, als het probleem bij de grote commerciële banken ligt? Dat is mijn vraag.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Het spijt me, maar ik ben het er niet mee eens dat het probleem alleen bij de grote banken ligt.
Het probleem dat in de Verenigde Staten ontstond, werd niet uitsluitend door grote banken veroorzaakt. Het werd ook veroorzaakt door niet-commerciële banken, beleggingsmaatschappijen en hedgefondsen. Wij kunnen ons dus niet vinden in de analyse dat de oorzaak bij de grote banken ligt. Enkele van de grote traditionele commerciële banken waren niet verantwoordelijk voor de crisis.
Diverse soorten spelers zijn op de een of andere wijze verantwoordelijk voor de puinhoop - laten we er geen doekjes om winden - in de financiële sector. Wij denken dat een passend niveau van regelgeving de beste manier is om deze kwestie aan te pakken, zowel met het oog op de banken als op andere soorten instrumenten of deelnemers op de markt.
Andrew Henry William Brons
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de Europese dienst voor extern optreden moet verantwoording afleggen aan de hoge vertegenwoordiger. Volgens artikel 18 is het de taak van de hoge vertegenwoordiger om op last van de Raad het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Europese Unie uit te voeren. Ondanks al zijn gebreken bestaat de Raad tenminste nog uit vertegenwoordigers van de lidstaten.
Invloedrijke personen binnen de fracties in dit Parlement pleiten er echter voor om de Commissie een veel meer beslissende rol in de Europese dienst voor extern optreden te laten spelen. Met name wordt betoogd dat de Commissie minimaal 50 procent van het personeel van de dienst moet leveren en dat de dienst niet door intergouvernementalisme mag worden beïnvloed. Mijn excuses voor dat woord. Ik heb het niet zelf bedacht maar ik beschouw het als een code voor de Raad en de Europese Raad. Verder is de hoge vertegenwoordiger natuurlijk ambtshalve vicevoorzitter van de Commissie.
Dit alles wijst erop dat de kans groot is dat het buitenlands beleid van de EU in werkelijkheid uitgevoerd gaat worden door de Commissie en dat het voorschrift dat de hoge vertegenwoordiger, met mandaat van de Raad, daarvoor verantwoordelijk is, tot een dode letter verwordt. Bent u het daarmee niet eens?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Nee, daar ben ik het niet mee eens. Het beeld dat u schetst, klopt niet. Zoals u weet is de institutionele post van hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter van de Commissie een van de belangrijkste vernieuwingen in het Verdrag van Lissabon en de gedachte is om de zogenaamde intergouvernementele en communautaire bevoegdheden samen te voegen.
Het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid zal hoofdzakelijk intergouvernementeel van aard blijven: dat is het prerogatief van de lidstaten. Er zijn echter andere communautaire bevoegdheden die niet onder de intergouvernementele samenwerking mogen gaan vallen maar onder de communautaire methode gehouden moeten worden.
De hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter van de Commissie heeft dus gewoonlijk, zoals wij dat zeggen, twee petten op. Zij moet beide bevoegdheden samenvoegen en daarbij gebruik maken van de best mogelijke synergieën. Natuurlijk zijn er bevoegdheden die zij als vicevoorzitter van de Commissie binnen de Commissie kan ontwikkelen, maar zij zal daarbij ook nauw samenwerken met de lidstaten en de Raad. Op deze manier kunnen wij volgens mij bijdragen aan meer coherente en consistente buitenlandse betrekkingen van de Europese Unie en aan een betere behartiging van onze belangen en de bevordering van onze waarden in de wereld.
Andrew Henry William Brons
(EN) Ik moet erkennen dat u als voorstander van Europese integratie een consistent antwoord geeft, ook al is mijn visie daarop totaal anders.
Maar in feite suggereert u dat we verder moeten gaan dan wat in het Verdrag van Lissabon staat, wat een slechte zaak is, en dat we de Raad, die ondanks al zijn gebreken ten minste nog uit vertegenwoordigers van de natiestaten bestaat, vrijwel volledig buitenspel moeten zetten.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Ik zou nooit kunnen opperen dat de Commissie tegen de Verdragen in moet gaan, want zij heeft de plicht ervoor te zorgen dat de Verdragen worden geëerbiedigd. Nee, ik vraag de lidstaten om het Verdrag te respecteren, en ook alle instellingen moeten dat doen.
Het Verdrag voorziet in een bepaald evenwicht en dat evenwicht moet worden gerespecteerd. Het vertegenwoordigt vooruitgang ten opzichte van het verleden, toen we totaal verschillende instellingen hadden om een uiterst belangrijk gemeenschappelijk belang te behartigen, namelijk de verdediging van de Europese waarden in de wereld. Ik denk dat wij precies kunnen bereiken wat het Verdrag beoogt zonder het Verdrag met voeten te treden. Dat is mogelijk als alle instellingen goed met elkaar samenwerken en daarbij de lidstaten volledig respecteren.
Sergio Paolo Francesco Silvestris
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik kom uit het zuiden van Italië en bij ons drijft de economie op kleine en middelgrote ondernemingen: de textielproductie, de kleding- en schoenenindustrie en de landbouw.
Dit soort industrieën bevindt zich op dit moment in grote moeilijkheden vanwege de invasie van producten uit China en van andere Aziatische markten. De productiekosten voor een schoen bedragen bij ons in Zuid-Italië 13 euro. De kosten van een afgewerkt product uit China bedragen 5,50 euro. Een door ons gemaakte babypyjama kost 4-5 euro, een dergelijk product uit China kost 1 euro.
Ondernemers verplaatsen zich om te overleven of sluiten hun bedrijf. En wanneer zij hun bedrijf sluiten, gaan duizenden arbeidsplaatsen verloren. Dit veroorzaakt een consumptiecrisis, evenals verarming van de regio.
Wanneer ik ondernemers spreek, vragen ze mij: waarom leggen jullie geen importheffingen op, wat belet jullie om belastingen te heffen? In China zijn de productiekosten namelijk laag omdat kinderen vanaf 12 jaar oud 10 uur per dag werken, zonder sociale zekerheid, zonder verzekeringen en zonder recht op gezondheidszorg.
Ik weet dat protectionistische maatregelen ongewenst zijn, maar wat is dan de oplossing? Voorzitter, wat kan ik ondernemers vertellen als ik met hen spreek over wat Europa doet om een onafwendbare crisis te voorkomen, waardoor zoveel bedrijven failliet gaan, zoveel arbeidsplaatsen in rook op gaan en hele regio's in Europa, met name de armste regio's, zoals het zuiden van Italië, in een ernstige en onomkeerbare crisis belanden? Ik zou graag antwoorden willen bieden, mijnheer de Voorzitter, en ik wil ze graag horen van u.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Ik begrijp uw bezorgdheid en die is zeker terecht, en ik wil graag wat woorden wijden aan de kleine en middelgrote bedrijven, die, zoals u weet, de belangrijkste stuwende kracht vormen voor banengroei in Europa.
Welnu, de vraag is hoe wij het hoofd kunnen bieden aan de concurrentie uit andere delen van de wereld waar minder strenge normen gelden, niet alleen qua arbeidsomstandigheden maar ook als het gaat om het milieu. Het sluiten van onze grenzen biedt mijns inziens zeker geen soelaas, want de Europese Unie is met afstand de grootste exporteur ter wereld. We moeten de oplossing dus zoeken in het bevorderen van fatsoenlijk werk en het aanscherpen van de sociale normen in de hele wereld. Daarvoor maken wij ons sterk in de G20, daarvoor pleiten we in de Internationale Arbeidsorganisatie en in onze dialoog met andere partners. Maar het is mijn vaste overtuiging dat antidumpingsinstrumenten - tenzij er sprake is van dumpen - niets oplossen, en hetzelfde geldt voor de sluiting van onze grenzen voor andere, zeer belangrijke handelspartners van Europa. Op die manier schieten wij onszelf in de voet.
Georgios Papanikolaou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ik wil ingaan op de aanpak van het Griekse probleem, waar reeds eerder aan is gerefereerd. Velen van ons die de ontwikkelingen en de aanpak van het probleem van dichtbij volgen, hebben stellig het gevoel dat de Commissie door de Raad opzij is geschoven.
Mijns inziens is de Commissie al sinds jaar en dag een stabiliserende factor voor de kleine en middelgrote lidstaten van de Unie tegenover de Raad. Nu lijkt het me echter dat de rol van de Raad voor wat betreft de problemen waar Griekenland, en niet alleen Griekenland, mee te kampen heeft, zich slechts beperkt tot stappen en verklaringen van technocratische aard.
Mijn specifieke vraag luidt nu als volgt: we spreken over een economie en een Monetaire Unie met sterkere supranationale elementen. We spreken ook over een ambitieuze Europa 2020-strategie, die momenteel door de Commissie wordt opgesteld, en we hebben het over bestrijding van werkloosheid en armoede. Hoe kan de Commissie deze ambitieuze strategieën echter implementeren als zij niet de rol krijgt die haar toebehoort?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Zoals u weet houdt de werkgelegenheid direct verband met de algehele economische situatie. Laten we daar kristalhelder over zijn. Willen we terug naar het werkgelegenheidsniveau van voor de crisis, dan zal er in Europa eerst weer meer economische groei moeten worden bewerkstelligd.
Daarom steken we nu onze energie in de nieuwe bronnen van groei en proberen we de groei, die voor de Europese Unie zo essentieel is, weer op gang te brengen.
Dat heeft nu onze prioriteit. Dat gezegd hebbende, er zijn bepaalde maatregelen die speciaal zijn genomen met het oog op de werkgelegenheid. Onze EU 2020-strategie bevat een aantal voorstellen voor nieuwe vaardigheden, voor nieuwe banen, voor jongerenprogramma's, maar in de grond gaat het erom dat er weer moet worden voldaan aan de voorwaarden voor groei, en een van die voorwaarden is vertrouwen in onze economie.
Ten aanzien van de Griekse situatie zou ik willen zeggen dat veel ook te maken heeft met vertrouwen in de toekomst van de Griekse economie. Daarom is de situatie in Griekenland zo sterk afhankelijk van de correctie van bepaalde begrotingsonevenwichtigheden.
Frédéric Daerden
(FR) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, zoals mijn collega's zojuist benadrukten, is de situatie van de werkgelegenheid in Europa zeer verontrustend. In 2009 hebben 2,7 miljoen mensen in de eurozone hun baan verloren. Bovendien is het percentage van de bevolking met een baan dat het risico loopt om onder de armoedegrens terecht te komen, gestegen tot 8 procent van de werknemers in Europa, om maar niet te spreken van het feit dat bijna 17 procent van de bevolking reeds onder de armoedegrens leeft.
Denkt u niet dat gezien deze situatie er een strategie moet worden uitgevoerd die gebaseerd is op twee essentiële hoofdlijnen? Ten eerste moet fatsoenlijk werk worden versterkt. Dit had deel moeten uitmaken van de strategie 2020 in plaats van alleen werkgelegenheid voor de groei. Bent u overigens van plan om voor de ontwikkeling van een duurzame en solidaire samenleving het creëren van groene en slimme banen te bevorderen? Ten tweede moet de arbeidsparticipatie in Europa worden verhoogd, in het bijzonder die van jongeren - u sprak er al over -, maar ook die van vijftigplussers.
Uit de toename van de aanvragen bij het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering en de herstructureringen in verschillende sectoren blijkt dat noodzakelijk is om een globaal industrieel beleid te ontwikkelen.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) Alle problemen die u aanhaalt, mijnheer Daerden, komen aan de orde in de strategie 2020. Over fatsoenlijk werk heb ik reeds gesproken in mijn richtsnoeren voor het beleid, evenals over het opstellen van een daadwerkelijk Europees industrieel beleid, niet het oude industriële beleid, maar een beleid dat gericht is op een duurzame industrie voor Europa, op een moderner beleid gericht op duurzaamheid.
Wat betreft jongeren, minstens twee van onze grote initiatieven zijn op hen gericht, namelijk Youth on the move en New skills for new jobs. We hebben de klemtoon gelegd op enkele doelstellingen, bijvoorbeeld op het gebied van onderwijs, de strijd tegen armoede en de strijd voor sociale insluiting. Deze dimensie komt aan de orde in de strategie 2020, juist omdat we vinden dat de strijd tegen werkloosheid momenteel de hoogste prioriteit heeft. Ik denk dat we door de ontwikkeling van deze strategie belangrijke resultaten kunnen boeken in de strijd tegen werkloosheid.
Sergio Gaetano Cofferati
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, zoals u weet is de werkloosheid in de afgelopen jaren in alle Europese landen toegenomen, zij het dan in diverse vormen, en men verwacht dat deze nog verder zal toenemen.
Alle economen zijn het erover eens dat het minstens twee jaar zal duren voordat de lichte signalen van herstel, die her en der al zichtbaar zijn, overal te zien zullen zijn en dat het herstel in elk geval 10 jaar lang zo beperkt zal zijn dat het niet tot extra werkgelegenheid al leiden. Dit houdt in dat de werkloosheid verder zal toenemen en dat mensen die nu nog een baan hebben hun baan zullen verliezen. Tegelijkertijd zullen we over generaties jongeren beschikken die niet in staat zijn en niet in staat zullen zijn om de arbeidsmarkt te betreden.
Ik vraag u of u niet denkt dat het noodzakelijk is om, met het oog op deze situatie, maatregelen te bevorderen gericht op het waarborgen van een standaardinkomen in Europa voor al degenen die hun baan verliezen, en het probleem van jonge mensen als een soort noodsituatie te zien en daarom met specifieke scholingsmaatregelen te komen, waar zij gebruik van kunnen maken zolang zij buiten de arbeidsmarkt staan.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Uw analyse van de situatie op de arbeidsmarkt is in principe correct. De werkgelegenheid daalt feitelijk nog steeds, zij het minder snel dan voorheen. Ook zien we steeds meer consistente signalen van stabilisatie in bepaalde lidstaten.
Maar de economie heeft haar klim uit de diepe recessie negen maanden geleden ingezet, en het kan dit jaar nog wel even duren voor de fragiele toename van de economische activiteit resulteert in een omkering van de negatieve trend op de arbeidsmarkt. Daarom heeft de werkgelegenheid nu prioriteit. Deze is met name voor jongeren zorgwekkend, zoals u zei. Meer dan twintig procent van de jongeren in Europa is werkloos. Daarom hebben we voor dit jaar drie initiatieven gelanceerd. Twee daarvan heb ik al genoemd. De derde is het kader voor jeugdwerkgelegenheid. Tot de specifieke initiatieven die we gaan ontplooien behoort ook de versterking van beroepsgerichte, met het Europees Sociaal Fonds gefinancierde opleidingen met behulp van meer stageprogramma's, evenals de bevordering van hoogwaardige leerervaringen in de werkomgeving na afstuderen, de zogenoemde stageopleidingen, waarbij het ook mogelijk zal zijn om stage te lopen in andere lidstaten.
Graham Watson
(EN) Vorige week heeft de European Climate Foundation haar Routekaart 2050 gelanceerd. Deze routekaart beschrijft drie routes die de Europese Unie kan bewandelen om voor 2050 haar CO2-uitstoot met tachtig procent terug te dringen, conform de doelen die we ons in Kyoto hebben gesteld. We kunnen dit bereiken voor een bedrag dat niet veel hoger is dan onze gebruikelijke kosten. We zouden bijna helemaal zelf kunnen voorzien in onze energiebehoefte en we zouden een significante netto werkgelegenheidsgroei zien door onze economie koolstofarm te maken.
Maar dit is alleen mogelijk op Europees niveau. Is de Commissie van plan gebruik te maken van deze routekaart? Wil zij zich inzetten om de Europese Unie nieuw elan te geven door de noodzakelijke beleidsmaatregelen voor te stellen? Zult u, voorzitter Barroso, gezien de mogelijkheden voor het scheppen van banen, het idee gebruiken om de lidstaten aan te zetten tot de noodzakelijke actie?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Ik ben op de hoogte van dat rapport van de European Climate Foundation en in het kader van de EU 2020-strategie hebben wij inderdaad het kerninitiatief "Efficiënt gebruik van hulpbronnen” voorgesteld, dat precies is bedoeld om de economische groei los te koppelen van het gebruik van hulpbronnen. Dit zal Europa een concurrentievoordeel geven ten opzichte van andere internationale partners.
Deze doelstelling is ook volledig verwerkt in het werkprogramma van de Commissie voor 2010 en daarna. De Commissie wil een route uitstippelen om Europa vóór 2050 om te vormen tot een koolstofarme economie die efficiënt omgaat met hulpbronnen en die veerkrachtig genoeg is om de klimaatverandering op te vangen. Deze overgang zal met name worden bewerkstelligd door het koolstofarm maken van de energie- en de transportsector, waarmee een langetermijnkader voor beleid en investeringen tot stand zal komen, met de nadruk op investeringen.
Wij geloven dat de klimaatagenda, zoals de hernieuwbare energiesector laat zien, ook een manier kan zijn om meer banen te creëren in Europa, de zogenoemde 'groene banen'.
Helga Trüpel
(EN) Recentelijk zijn er verschillende nieuwe IT-tools gepresenteerd, waaronder Google Books en iPad, die toegang bieden tot culturele inhoud in digitale vorm; ik verwijs hierbij met name naar de zogenoemde e-boeken. Deze initiatieven zijn echter grotendeels afkomstig uit de Verenigde Staten. Wat doet de Commissie om de digitalisering van ons cultureel erfgoed op het Europese continent te bevorderen?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) De Europese Digitale Bibliotheek heeft de uitdaging opgepakt om de collecties van onze nationale bibliotheken, musea en hun archieven online te zetten. Het digitaliseren, beschikbaar maken en bewaren van onze cultuurschatten is een belangrijke opgave van deze tijd. Maar we moeten het doen zonder de rechten van auteurs en uitgevers in gevaar te brengen, en dat geldt ook voor uitverkochte en 'verweesde' werken. Verder moeten we evalueren of onze financiële inspanningen en de publiek-private partnerschappen waarmee hier en daar ervaring wordt opgedaan, afdoende zijn om deze uiterste belangrijke maatschappelijke taak te volbrengen.
In dit verband het ik vicevoorzitter Kroes en commissaris Vassiliou verzocht een comité des sages in het leven te roepen. Het doet me plezier u vandaag te kunnen vertellen dat deze taak zal worden toevertrouwd aan de heer Maurice Lavie, mevrouw Elizabeth Nigerman en de heer Jacques Decare. Als comité des sages zullen zij zich inzetten voor het idee ons zeer belangrijke culturele erfgoed te behouden via digitalisering, natuurlijk zonder de eigendomsrechten te veronachtzamen. Ik zie uit naar hun aanbevelingen inzake deze belangrijke kwesties tegen het eind van het jaar.
Ryszard Czarnecki
(PL) Mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik wil graag weten of de sluiting van het luchtruim die al enkele dagen duurt, volgens u een invloed zal hebben op de werkgelegenheid in de luchtvaartsector. Vandaag schreef de invloedrijke krant Financial Times op haar voorpagina dat deze sluiting, die bijna zeven miljoen passagiers deed stranden en tot de annulering van 80 000 vluchten leidde, voor de luchtvaartsector een verlies van tweehonderd miljoen dollar per dag betekent. Heeft dit volgens u een effect op de werkgelegenheid in deze sector? Als ik het goed begrijp was dit de hoofdreden waarom u en mijnheer Van Rompuy niet aanwezig waren op de begrafenis van de Poolse president in Krakau.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Allereerst wil ik zeggen dat ik de kwestie van de uitvaart volledig gescheiden wil houden van de rest.
Ik had veel respect voor president Kaczyński. Ik heb met hem op zeer loyale wijze samengewerkt en ik heb al het mogelijke gedaan om zijn uitvaart te kunnen bijwonen.
Alle ceremonies die ik kon bijwonen ter nagedachtenis aan president Kaczyński, zijn echtgenote en alle anderen die zijn omgekomen bij dat tragische ongeval, heb ik bijgewoond. Ik begrijp echt niet dat iemand de dood van zo velen kan gebruiken om dit soort kritiek te leveren op de Europese instellingen.
Ik heb tot het allerlaatste moment geprobeerd om naar de uitvaart van president Kaczyński te gaan. Het probleem is dat ik pas op zaterdag, heel laat op de avond, te horen kreeg dat de vlucht die de Belgische autoriteiten hadden georganiseerd was geannuleerd. Ik had toen geen mogelijkheid meer om te gaan.
Ik wil dus heel duidelijk maken dat ik alles heb gedaan wat in mijn macht lag om mijn respect te betonen, niet alleen aan de mensen die zijn omgekomen bij de ramp, maar ook aan de Poolse natie.
Dan zou ik nu graag de andere minuut gebruiken om de vraag over de luchtvaartsector te beantwoorden. Wij zijn ons bewust van de enorme impact van het probleem van de vulkaan op de sector. Daarom zijn we ook al bezig om te kijken hoe we zo nodig de Europese luchtvaartsector kunnen helpen.
De Europese luchtvaartmaatschappijen lijden zware financiële verliezen, die ontstaan doordat zij meerdere dagen lang hun commerciële activiteiten niet mogen uitvoeren. We moeten zoeken naar een alomvattende oplossing om de sector uit de crisis te helpen, en feitelijk hebben we een precedent, te weten de crisis na 11 september. Dus kijken we naar mogelijke manieren om de regels met betrekking tot staatsteun te versoepelen, zoals wij dat ook in het verleden hebben gedaan. We hebben dit vandaag tijdens de bijeenkomst van het college besproken.
Nikolaos Chountis
(EL) Voorzitter, heer Barroso, volgens de officiële gegevens schommelde de werkloosheid in de Europese Unie in de periode 2000-2006 tussen 8 en 9 procent, tot meerdere eer en glorie van de Lissabonstrategie die het over volledige werkgelegenheid had.
In een recent verslag stelt de Commissie dat de werkloosheid in 2010 de 10 procent zal bereiken en zelfs zal overschrijden, wat een "sociale vulkaan” is, om te spreken met de taal van het moment.
Voorts is in een hele reeks landen waar bezuinigingsmaatregelen worden getroffen, zoals in Ierland en in Griekenland, maar ook in landen als Roemenië, Hongarije en Letland, waar het Internationaal Monetair Fonds bij is betrokken, de werkloosheid opgelopen tot recordhoogtes.
Gelet op het bovenstaande zou ik u de volgende vraag willen stellen: heeft de Commissie de gevolgen onderzocht van het bezuinigingsbeleid dat u er bij de landen wilt doordrukken, opdat zij de crisis te boven kunnen komen? Heeft u onderzocht welke gevolgen de betrokkenheid van het Internationaal Monetair Fonds heeft voor de werkgelegenheid en de economie van het land? Gelooft u dat de werkloosheid in Europa als gevolg van dergelijk beleid zal afnemen?
José Manuel Barroso
voorzitter. - (EN) We dwingen niemand om wat voor maatregelen dan ook te nemen. Ten aanzien van Griekenland kan ik u zeggen dat de Griekse autoriteiten besluiten hebben genomen, maar u zult zeker begrijpen dat de macro-economische onevenwichtigheden in de Griekse economie zeer slecht uitpakken voor de economische groei, en ook voor de werkgelegenheid.
Het is duidelijk dat er zonder herstel van het vertrouwen in de Griekse overheidsfinanciën geen sprake zal zijn van investeringen of economische groei in Griekenland. En zonder groei kunnen we geen werkgelegenheid creëren. Daarom moeten we macro-economische stabiliteit en een streng macro-economisch beleid niet lijnrecht tegenover economische groei plaatsen. Het probleem is dat we moeten uitvinden hoe we een overgang kunnen bewerkstelligen, hoe we de economieën die er de marge voor hebben kunnen blijven prikkelen en tegelijkertijd de evenwichten kunnen respecteren die noodzakelijk zijn voor macro-economische stabiliteit. Daarom is het in het belang van de Griekse economie en van de Griekse werknemers dat de Griekse overheidsfinanciën zo snel mogelijk geloofwaardig worden.
Paul Rübig
(DE) Mijn vraag heeft betrekking op de vulkaanuitbarsting die natuurlijk gevolgen zal hebben voor fijnstof en CO2-emissies. Denkt u dat het mogelijk is om te evalueren met welke fijnstofniveaus we in de toekomst rekening moeten houden om geen arbeidsplaatsen in gevaar te brengen? Onze richtlijnen voor luchtkwaliteit leggen hier namelijk grote beperkingen op.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Noch de Europese instellingen, noch de nationale regeringen kunnen iets doen aan het probleem met de vulkaan, dat staat vast. Het is gebeurd en nu moeten iets doen aan de gevolgen.
Ten aanzien van de luchtvaartsector hebben we al aangegeven dat we aan het bekijken zijn wat we kunnen doen, ook op basis van het precedent dat is geschapen na 11 september.
Voor wat betreft de economische situatie: mijns inziens is het nog te vroeg om een algehele inschatting te maken van de schade, en het is waarschijnlijk beter om heel dramatische scenario's - paniekscenario's - te vermijden. Op dit moment is het van belang dat er iets wordt gedaan aan de schade en dat we proberen te kijken wat we op Europees niveau kunnen doen, met in het achterhoofd één belangrijk feit: op Europees niveau zijn we verantwoordelijk voor één procent van alle publieke gelden. De overige 99 procent is in handen van de lidstaten. Daarom vind ik het onredelijk om van de Europese Unie te verwachten dat zij alle problemen oplost, terwijl wij daar de middelen niet voor hebben.
Piotr Borys
(PL) Mijnheer de Voorzitter, in de EU 2020-strategie hebt u erg ambitieuze cijfers gepresenteerd: een verhoging van de werkgelegenheid van 63 tot 76 procent en een vermindering van de werkloosheid onder vroegtijdige schoolverlaters tot 10 procent. U legde ook de nadruk op onderwijs, dat de sleutel voor ontwikkeling is, opdat in de toekomst 40 procent van alle Europese burgers een hogere opleiding zal hebben genoten.
Daarom stel ik de volgende vraag: zullen het Europees Sociaal Fonds en de middelen die voor onderzoek en ontwikkeling bestemd zijn, in de toekomstige begroting van de Europese Unie behouden blijven? Want dit is toch de sleutel voor modernisering, innovatie en verhoging van de werkgelegenheid. Bent u niet van mening dat we de nadruk moeten leggen op de ontwikkeling van micro-entiteiten? Dat is immers de beste manier om arbeid anders dan in loondienst aan te moedigen. De cijfers voor arbeid anders dan in loondienst zijn nog steeds te laag. Daarom lijken deze vragen in deze context op hun plaats te zijn.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Ja, u weet dat wij onderwijs hebben voorgesteld als een van de doelstellingen in de EU 2020-strategie. De bestrijding van vroegtijdig schoolverlaten en de verhoging van de deelname aan tertiair onderwijs maken daar ook deel van uit. Wat ons betreft kunnen we onmogelijk praten over de concurrentiepositie van Europa zonder het onderwijs daarbij te betrekken.
Daarom proberen we alle lidstaten te overreden onze doelstelling te accepteren, en uiteraard moeten er nadien middelen worden gemobiliseerd, deels afkomstig van de lidstaten en deels van de Europese Unie. Ook moeten we naderhand spreken over de financiële vooruitzichten. Wij zijn weliswaar nog niet zover maar ik denk zeker dat er ook maatregelen genomen moeten worden op Europees niveau, als aanvulling op de inspanningen van de nationale regeringen. Het Europees Sociaal Fonds kent zelfs al enkele regelingen om jongeren te helpen met opleidings- en stageplaatsen. Dit is onze intentie. We kunnen niet vooruitlopen op de zaken aangezien we niet weten welke middelen er beschikbaar zullen zijn voor het Europees Sociaal Fonds, maar we vinden zeker dat we op het niveau van de Europese instrumenten een behoorlijke ambitie aan de dag moeten leggen.
Jutta Steinruck
(DE) Gisteren kregen we via de media te horen dat de Opel-fabriek in Antwerpen zal sluiten. Dit is slechts een van de voorbeelden waarbij banen in Europa verloren gaan. Donderdag aanstaande zullen de Europese industriebonden in heel Europa demonstreren. Ze willen banen en de garantie dat Europa ook in de toekomst een vestigingsplaats voor de industrie is. De vakbondsleden willen volledige werkgelegenheid, maar ze willen ook effectief Europees beleid en concrete antwoorden, nu en niet over vijf jaar.
Uw werkprogramma komt in dit opzicht niet echt met concrete informatie. U hebt net ook verwezen naar de richtlijnen en het standpuntendocument EU 2020. Naar mijn mening is dit niet concreet genoeg. U moet echt voorbeelden geven. Wat bent u voornemens te doen voor het herstel van onze strategisch belangrijke industriële sectoren in Europa en welke rol speelt de Commissie bij het toekomstbestendig maken van de auto-industrie en het garanderen van banen?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) De richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid hangen sterk af van de algemene economische groei, maar het is onze bedoeling om het werkgelegenheidsaspect te versterken in onze EU 2020-strategie. Er zijn feitelijk vier richtsnoeren: het opvoeren van de arbeidsparticipatie en het terugdringen van de structurele werkloosheid, het ontwikkelen van een geschoolde beroepsbevolking, het verbeteren van de arbeidsvoorwaarden en het bevorderen van een leven lang leren, het verbeteren van de prestaties van de onderwijs- en opleidingsstelsels en het vergroten van de deelname aan sociale educatie, en het bevorderen van sociale integratie en het bestrijden van armoede.
Dit zijn algemene richtsnoeren die de Europese instellingen en de nationale regeringen nu moeten nastreven, met gebruikmaking van alle middelen waarover zij beschikken. Het klopt dat er geen zilveren kogel bestaat; er is geen magische oplossing of panacee voor de werkloosheid in Europa. De oplossing ligt mede besloten in de brede maatregelen die zijn genomen met het oog op groei in termen van respect voor financiële stabiliteit, in termen van vertrouwen in onze markten, in termen van het benutten van het potentieel van de interne markt. Dat is de enige manier.
Ten aanzien van de auto-industrie: we weten natuurlijk dat er sprake was van overcapaciteit, niet alleen in Europa maar in de hele wereld, en we volgen de ontwikkelingen op de voet samen met de sector zelf, en ook met de vakbonden in de sector.
Hannu Takkula
(FI) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, werkloosheid en uitsluiting onder jongeren zijn een groot probleem. Zoals u zei, is 20 procent van de jongeren werkloos.
Het probleem is ook dat de meesten van de vele mensen die nu worden ontslagen ouder zijn dan vijftig. Tegelijkertijd zegt men in veel lidstaten dat wij het werkzame leven moeten verlengen, dus dat de pensioenleeftijd omhoog moet, en dat wij meer werknemers uit het buitenland nodig hebben en er dus veel arbeidsmigratie nodig is. Naar mijn mening is hier sprake van een zekere tegenstrijdigheid.
Ik wil het volgende vragen: als men het werkzame leven wil verlengen, waarom wordt mensen van boven de vijftig dan niet de mogelijkheid geboden om door te gaan met werken en worden zij in plaats daarvan ontslagen? Waarom creëren wij geen mogelijkheden voor jongeren in plaats van hun te vertellen dat wij arbeidsmigratie uit het buitenland nodig hebben?
Wat is de Europese strategie in dezen? Kunnen wij een dergelijke strategie tot stand brengen? Ik denk dat wij het er allemaal over eens zijn dat er arbeidsplaatsen gevonden moeten worden voor jonge getalenteerde mensen en dat zij niet mogen worden uitgesloten. Uitsluiting zal onze samenleving veel te veel kosten.
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Ik wil bovenaan eindigen in deze mondiale concurrentiestrijd. Eén ding staat vast: we hebben meer mensen nodig die meer en langer werken - en, zou ik zeggen, ook beter, op een meer concurrerende manier.
De verlenging van het werkzame leven en een zekere mate van immigratie in Europa sluiten elkaar niet uit. Ik wil u erop wijzen dat er op dit moment - en dat is best bijzonder - bijna een miljoen vacatures zijn in Duitsland en bijna een half miljoen vacatures in het Verenigd Koninkrijk. Dit wijst op een discrepantie tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt, en dat is een probleem.
Op dit gebied is er enorm veel te doen. Ik denk dat de hervormingen van de pensioenstelsels ook een manier zijn om daaraan bij te dragen. Ik wil benadrukken dat de lidstaten tijdens deze crisis niet hebben teruggegrepen naar het traditionele beleid door mensen eerder met pensioen te sturen. Dat hebben ze niet gedaan. Het is zelfs mogelijk gebleken om mensen langer aan het werk te houden. Dit is belangrijk, want als we willen dat Europa haar concurrentiepositie behoudt dan moet de arbeidsparticipatie in Europa omhoog.
Joanna Katarzyna Skrzydlewska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, in uw redevoering van vandaag zei u dat het helpen van jonge afgestudeerden bij het effectief betreden van de arbeidsmarkt een prioriteit is van het werkgelegenheidsbeleid van de Commissie.
We weten allemaal dat het werkloosheidscijfer in deze maatschappelijke groep erg hoog ligt. In Spanje bedraagt de werkloosheid in deze groep bijna veertig procent, in Polen twintig procent, en het cijfer groeit spijtig genoeg gestaag. Het gebrek aan compatibiliteit tussen opleidingen en de noden van de arbeidsmarkt en de beperkte toegang tot stageplaatsen lijken het grootste probleem.
Kunnen we volgens u spreken over een beperkte effectiviteit van het Leonardo da Vinci-programma voor onderwijs en beroepsopleiding? Hoe beoordeelt u dit programma? Bereidt de Europese Commissie nieuwe maatregelen voor om de stijging van de werkloosheid bij jonge mensen te remmen? Indien ja, welke? Wat kunt u, mijnheer de Voorzitter, vandaag aanbieden en voorstellen aan jonge mensen in Europa?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Het probleem van de werkloosheid is momenteel het meest dramatisch voor de jeugd; meer dan twintig procent van de jongeren is werkloos.
Daarom hebben we drie concrete initiatieven aangekondigd: 'jeugd in beweging', 'jongerenwerkgelegenheid' en 'nieuwe vaardigheden voor nieuwe banen'. 'Jeugd in beweging' om de doelmatigheid en rechtvaardigheid van de Europese onderwijs- en opleidingsstelsels te verbeteren; 'jongerenwerkgelegenheid' om manieren te vinden om de gevolgen van de crisis voor jongeren het hoofd te bieden en 'nieuwe vaardigheden voor nieuwe banen' om vaardigheden en arbeidsaanbod beter af te stemmen op de behoeften.
Ik heb zojuist de situatie in twee van de grootste lidstaten in Europa voor het voetlicht gebracht, omdat tegen 2020 voor nog eens zestien miljoen banen een hoge opleiding vereist zal zijn. Het Europees Sociaal Fonds zal in de periode 2007-2013 bijvoorbeeld 13,5 miljoen euro steken in het promoten van aanpasbaarheidsmaatregelen voor werknemers en ondernemingen.
Er zijn dus bepaalde maatregelen die we op Europees niveau, op Gemeenschapsniveau, kunnen nemen als aanvulling op de activiteiten van onze lidstaten in de strijd tegen de jeugdwerkloosheid.
Elisabeth Schroedter
(DE) Mijnheer Barroso, ik ben het niet met u eens. U zegt dat EU 2020 maatregelen bevat waarmee we het potentieel aan groene banen in de Europese Unie kunnen benutten. Dat klopt niet. U hebt gewoon vergeten om dit op te nemen in uw strategie en ik vraag me af waarom. Het is zonneklaar dat als je werkgelegenheid wilt stimuleren, groene economie een goede mogelijkheid is om banen te creëren. Waarom staat dit niet in EU 2020? Wat is de Commissie voornemens te doen om het potentieel aan groene banen ook echt te benutten, vooral nu het voorzitterschap van de Raad dit als een belangrijk punt in zijn concept heeft opgenomen, omdat het gelooft dat dit een geweldige mogelijkheid biedt? Wat is de Commissie voornemens te doen?
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (EN) Ik moet u in herinnering brengen dat het de Commissie was die het klimaat- en energiepakket heeft gelanceerd. Ook hebben wij gewezen op het enorme werkgelegenheidspotentieel van bepaalde sectoren die zich bezighouden met het zogenoemde 'vergroenen' van de economie. Dat is zeker een prioriteit voor de toekomst en het is dan ook een van de belangrijkste doelstellingen van de EU 2020-strategie.
Wij hebben onze klimaat- en energiedoelstellingen centraal gesteld in de EU 2020-strategie, van twintig procent reductie van broeikasgassen tot twintig procent hernieuwbare energie en een verbetering van twintig procent op het gebied van energie-efficiënte.
Om deze doelstelling van twintig procent hernieuwbare energie te realiseren, gaan we bijvoorbeeld banen scheppen over de gehele breedte van de hernieuwbare energiesector. Het is dus zeker het centrale thema van onze economische strategie voor de toekomst; sterker nog, het is een van onze kerndoelstellingen. Groei, niet alleen slimme en billijke groei, maar ook duurzame groei.
Liisa Jaakonsaari
(FI) Mijnheer de Voorzitter, hier wordt veel gesproken over jongeren, wat zeer terecht is. Er is echter ook een andere groep mensen die in grote mate door deze werkgelegenheidscrisis wordt getroffen, namelijk vrouwen. Nu de nationale economieën steeds meer in de rode cijfers terechtkomen en de lidstaten in hun begrotingen snijden, wordt er vaak bezuinigd op sectoren waarin veel vrouwen werken, zoals gezondheidszorg en onderwijs.
Ik wil aan u, mijnheer Barroso, vragen, wat u gaat zeggen en doen tegen de lidstaten die bezuinigen op menselijke hulpbronnen, onderwijs en gezondheidszorg, terwijl in de Europa 2020-strategie staat dat wij daarin juist moeten investeren. Wat wilt u, gegeven het feit dat het huidige credo in de lidstaten luidt "bezuinigen, bezuinigen, bezuinigen” en niet "investeren, investeren, investeren in mensen”, tegen deze lidstaten ondernemen?
José Manuel Barroso
voorzitter van de commissie. - (EN) Voor vrouwen is het werkloosheidspercentage in februari 2010 gestegen tot 9,3 procent, tegenover 9,8 procent voor mannen. Het percentage werkloze vrouwen is dus lager dan het percentage werkloze mannen. Maar het is, zoals u aangaf, waar dat de werkgelegenheid voor vrouwen in de toekomst meer reden kan geven tot zorg, aangezien de sectoren die het zwaarst zullen worden getroffen door de naderende bezuinigingen, juist sectoren zijn die sterk afhankelijk zijn van veelal door vrouwen vervulde banen.
We moeten de lidstaten vragen hier in hun beleid rekening mee te houden en niet te accepteren dat vrouwen in deze overgang worden benadeeld. Wij zijn van mening dat het beoogde werkgelegenheidspercentage - en we hebben dit in de Europese Raad ook besproken met de lidstaten - tot doel moet hebben de werkgelegenheid voor zowel mannen als vrouwen te bevorderen. Sommige lidstaten hebben op dit gebied veel te winnen. Er zijn namelijk lidstaten waar de arbeidsparticipatie van vrouwen nog steeds veel lager ligt van die van mannen.
De Voorzitter
Mijnheer Barroso, hartelijk dank voor uw antwoorden en uw aanwezigheid tijdens het vragenuur in het Europees Parlement. Ik denk dat het interessant was.
Ik dank u, collega's, voor uw inzet het afgelopen uur.
We zullen de heer Barroso volgende maand weer ontmoeten tijdens het vragenuur.
