Ontwerpverordening van de Commissie inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) overeenkomstig bijlage XVII (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de mondelinge vraag van Miroslav Ouzký en Guido Sacconi, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, aan de Commissie: Ontwerpverordening van de Commissie tot wijziging van bijlage XVII van de verordening inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) (B6-0230/2009).
Guido Sacconi
rapporteur. - (IT) Mijnheer de voorzitter, waarde collega's, het debat van vandaag is, zoals gezegd, bijzonder belangrijk en wel om twee redenen: in de eerste plaats omdat wij het hebben over een stof die het meeste letsel en doden heeft veroorzaakt onder burgers en werknemers van de fabrieken die het gebruiken en produceren, namelijk asbest. In de tweede plaats omdat wij debatteren over een van de eerste maatregelen in de tenuitvoerlegging van de uiterst belangrijke verordening die in zekere zin haar stempel heeft gedrukt op deze zittingsperiode, namelijk REACH.
Met de vraag die wij hebben gesteld en met de ontwerpresolutie waarover we vandaag zullen stemmen - ik zeg dit meteen om de Commissie en ondervoorzitter Tajani, die hier uit naam van de Commissie aanwezig is, gerust te stellen - spreken wij ons niet uit tegen de ontwerp-uitvoeringsverordening over dit onderwerp die de Commissie heeft aangenomen. Ik verwijs naar punt 2.6 van dit ontwerp, dat voorziet in de ontbrekende bijlage XVII, die zou moeten hebben herhaald wat in bijlage 1 van Richtlijn 76 staat - de richtlijn inzake gevaarlijke stoffen die wordt vervangen door REACH en daarmee wordt ingetrokken. Dit punt 2.6 verlengt het verbod op het op de markt brengen van asbestvezels en producten die asbest bevatten.
In werkelijkheid bevestigt dit besluit echter dat bepaalde lidstaten (het zijn er vier) uitzonderingen kunnen maken en artikelen die vóór 2005 op de markt zijn gebracht mogen behouden, evenals membranen die chrysotiel bevatten in bestaande elektrolyse-installaties. Uiteraard kunnen de lidstaten deze uitzonderingen alleen maken als zij alle communautaire normen naleven op het gebied van de bescherming van werknemers. Bovendien blijkt in de praktijk dat deze installaties de gezondheid van de werknemers niet in gevaar brengen, aangezien ze gebruik maken van een gesloten circuit.
Er is een reden waarom wij niet tegen het voorstel zijn: deze uitzonderingen bestaan inderdaad, maar we moeten erkennen dat de Commissie voor een soort mechanisme heeft gezorgd waarmee deze vrijstellingen mettertijd - om precies te zijn in 2012 - worden herzien via de rapporten die de lidstaten zullen moeten opstellen en op basis waarvan het Europees Agentschap voor Chemische Stoffen een dossier zal opstellen waarmee deze vrijstellingen geleidelijk kunnen worden afgeschaft.
Wij zijn dus niet tegen het voorstel, maar we willen u, Commissie, met onze resolutie wel sterk aansporen een stap verder te gaan en wat sneller te zijn, om het zo maar te zeggen, met name vanwege het feit dat er al alternatieven voor witte asbest bestaan, in elk geval voor hoogspanningsinstallaties, en de betrokken bedrijven interessante onderzoeksprogramma's hebben opgezet om ook voor laagspanningsinstallaties alternatieven te vinden.
Onze aansporing, onze bijdrage dient twee doelen. In de eerste plaats willen wij graag dat er een datum wordt vastgesteld, een termijn - wij denken aan 2015 - waarop deze uitzonderingen moeten zijn afgeschaft, door middel van een specifieke opheffingsstrategie en door middel van de benodigde maatregelen om deze installaties veilig af te breken en te zorgen voor veiligheid bij de export.
Het tweede dat wij van de Commissie vragen - en hier willen we ook graag een antwoord op - heeft betrekking op een voor ons essentieel punt, namelijk dat er nog geen communautaire lijst is goedgekeurd met artikelen die asbest bevatten en die zijn vrijgesteld van het verbod. We verzoeken u zo snel mogelijk voor deze lijst te zorgen, uiterlijk in 2012, om beter toezicht en meer bewustwording mogelijk te maken.
Antonio Tajani
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, allereerst wilde ik u de verontschuldigingen aanbieden van mijn collega's, de heer Verheugen en de heer Dimas, die vanochtend helaas niet aanwezig kunnen zijn om aan dit debat deel te nemen. Ik weet dat de heer Verheugen intensieve en vruchtbare contacten heeft gehad met de rapporteur, de heer Sacconi, die ik ook persoonlijk wil bedanken voor zijn uitstekende werk,.
De Commissie schaart zich volledig achter de doelstelling van de beroepen in de zorg- en milieusector door enerzijds elke blootstelling aan asbest te voorkomen en anderzijds door te streven naar een volledig verbod op elk gebruik van asbest, in welke vorm dan ook.
In de Europese Unie is het in de handel brengen, gebruiken, uitvoeren en verwijderen van asbestvezels aan strenge regels onderworpen. Het in de handel brengen en gebruik van alle asbestvezels is reeds volledig verboden door Richtlijn 1999/77/EG.
Wat de andere soorten gebruik betreft mogen de lidstaten het gebruik van een vorm van chrysotielasbest blijven toestaan in elektrolyse-installaties die reeds in 1999 operationeel waren, tot deze installaties aan vervanging toe zijn of tot geschikte asbestvrije alternatieven beschikbaar zijn.
Vier lidstaten maken gebruik van deze uitzondering. Een in 2006-2007 uitgevoerde herziening heeft aangetoond dat alle blootstellingslimieten op de werkvloer werden nageleefd en dat er voorlopig geen alternatief beschikbaar was voor bepaalde zeer specifieke procedés. Deze bestaande limiet zal worden opgenomen in bijlage XVII van de REACH-verordening, en de uitzondering voor chrysotielmembranen zal in 2011 opnieuw worden bekeken.
De lidstaten moeten in juni 2011 rapporteren over hun pogingen om een membraan zonder chrysotiel te ontwikkelen, over de maatregelen die ze hebben genomen om werknemers te beschermen, en over de bronnen en de gebruikte hoeveelheden van het chrysotiel. De Commissie zal vervolgens aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen verzoeken de overgelegde gegevens te beoordelen teneinde deze uitzondering af te schaffen.
Richtlijn 87/217/EG inzake voorkoming en vermindering van verontreiniging van het milieu door asbest voorziet in maatregelen om het vrijkomen van asbest tijdens bepaalde sloop-, sanerings- of verwijderingswerkzaamheden te controleren en daarmee te waarborgen dat deze werkzaamheden geen vervuiling door asbestvezels of stof met zich meebrengen.
Richtlijn 83/477/EEG, als gewijzigd door richtlijn 2003/18/EG betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan asbest op het werk, bevat een reeks maatregelen om de gezondheid van werknemers op passende wijze te beschermen wanneer ze worden blootgesteld aan asbestvezels. De ondernemingen moeten aantonen dat ze in staat zijn sloop- of asbestverwijderingswerkzaamheden uit te voeren. Voorafgaand aan de sloop- of asbestverwijderingswerkzaamheden moeten ze een plan opstellen met daarin de maatregelen die noodzakelijk zijn om te voorkomen dat werknemers worden blootgesteld aan een concentratie in de lucht zwevende asbestdeeltjes die hoger is dan 0,1 asbestvezel per cm3 gedurende een gemiddelde arbeidstijd van acht uur.
Kaderrichtlijn 2006/12/EG betreffende afvalstoffen en Richtlijn 1999/31/EG betreffende het storten van afvalstoffen, evenals het besluit van de Raad over de toelatingscriteria van afvalstoffen in stortplaatsen verplichten de lidstaten ertoe asbestvezels en apparatuur die asbestvezels bevat op gecontroleerde wijze te verwijderen. Lidstaten moeten ervoor zorgen dat de afvalstoffen worden ingezameld of verwijderd zonder de volksgezondheid in gevaar te brengen en zonder te eisen dat gebruik wordt gemaakt van procedés of methoden die schadelijk kunnen zijn voor het milieu.
Er zijn gedetailleerde eisen ten aanzien van het procedé op grond waarvan asbest moet worden verwijderd en gestort; zo moet de vuilstortplaats elk dag en vóór elke verdichtingsoperatie opnieuw bedekt worden. De vuilstortplaats moet met een laatste laag worden bedekt teneinde verspreiding van de vezels te voorkomen. Maatregelen moeten worden genomen om een eventueel gebruik van het terrein na sluiting van de vuilstortplaats te voorkomen. De regels voor eventuele uitvoer van asbestvezels zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 689/2008 en sinds 2005 is één enkel geval gemeld van uitvoer van asbestvezels van de Europese Unie naar een derde land.
Verder zullen de besluiten inzake asbest die opgenomen zijn in bijlage XVII van REACH, de vervaardiging van asbestvezels in de Europese Unie verbieden en dientengevolge zal ook de uitvoer ervan aan banden worden gelegd. Asbesthoudende afvalstoffen zijn gevaarlijke afvalstoffen. Het Verdrag van Bazel en Verordening (EG) nr. 1013/2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen verbieden de uitvoer van asbesthoudend afval naar landen die geen lid zijn van de OESO. Voor de overbrenging tussen lidstaten van de Europese Unie en de OESO is een voorafgaande schriftelijke kennisgeving en toestemming vereist.
Ter afsluiting, en met het oog op deze aspecten, kan ik u garanderen dat de Commissie zal nagaan of het nodig is andere wettelijke maatregelen voor te stellen betreffende de gecontroleerde verwijdering van asbestvezels, evenals de sanering of verwijdering van apparaten die asbestvezels bevatten, die verder reiken dan de geldende wetgeving, zowel voor het beheer van afvalstoffen als voor de bescherming van werknemers.
(IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde leden, een lijst met artikelen die asbest bevatten en die zouden kunnen worden goedgekeurd op de markt voor tweedehands producten, is nog niet beschikbaar - hiermee geef ik direct antwoord op de vraag van de heer Sacconi - maar de Commissie is van plan de situatie in 2011 te herzien, teneinde een geharmoniseerde lijst op te stellen die in de hele Europese Unie geldig zal zijn. Ik hoop dat ik hiermee aan uw verzoek heb voldaan.
Anne Ferreira
namens de PSE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, Commissaris, geachte afgevaardigden, zoals reeds gezegd heeft de Europese Unie in 1999 een richtlijn goedgekeurd die asbest verbiedt per 1 januari 2005, maar een uitzondering toestaat voor membranen van bestaande elektrolysecellen tot deze aan vervanging toe zijn.
Deze uitzondering, die vóór 1 januari opnieuw moest worden bekeken, stelde de betreffende bedrijven in staat het gebruik van asbest geleidelijk uit te faseren. Vandaag is het zover, 18 maanden later dan gepland; het is dan ook tijd om spijkers met koppen te slaan. In het kader van de herziening van bijlage XVII van REACH stelt de Commissie weliswaar voor om het huidige verbod op het gebruik en in de handel brengen van asbestvezels en producten waarin asbestvezels verwerkt zijn, te verruimen, maar ze blijft het gebruik van asbest toestaan voor elektrolyse-installaties van fabrieken, zonder tijdslimiet, ook al zijn er asbestvrije alternatieven beschikbaar en worden deze door talloze ondernemingen gebruikt.
Bovendien voegt de Commissie een bepaling toe die het in de handel brengen van asbesthoudende producten toestaat op grond van een regeling die per land zou kunnen verschillen. Dat is niet aanvaardbaar, want het gebruik van dit product is verantwoordelijk voor een groot aantal ziekten die verband houden met de blootstelling aan asbestvezels, en het aantal mensen met dergelijke aandoeningen zal in de komende jaren waarschijnlijk nog verder toenemen, daar dit product tot enkele jaren geleden nog werd gebruikt. De gevolgen van asbest voor de gezondheid zijn al lange tijd bekend.
Overigens ondergraaft het besluit van de Commissie een aantal bepalingen van REACH, en met name het substitutiebeginsel; hiermee wordt een verkeerd signaal afgegeven aan andere bedrijven. De huidige economische crisis rechtvaardigt niet dat deze uitzondering van kracht blijft.
Daar komt nog bij dat dit standpunt van de Commissie, waarbij de meeste lidstaten in de Raad zich hebben aangesloten, niet te rijmen valt met het standpunt van de Europese Unie, die wil komen tot een wereldwijd verbod op asbest.
En tot slot nog een laatste punt: het Europees Verbond van Vakverenigingen beweert niet te zijn geraadpleegd over dit onderwerp en geeft aan dat enkel het oordeel van bepaalde ondernemingen is gevraagd en meegenomen in de besluitvorming. De Commissie daarentegen beweert het tegenovergestelde. Kunt u ons op dit punt opheldering verschaffen?
Satu Hassi
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de geschiedenis van asbest is treurig en een afschrikkend voorbeeld van wat er kan gebeuren wanneer men zich niet aan het voorzorgsbeginsel houdt. Asbest werd aanvankelijk gebruikt als materiaal met uitstekende technische eigenschappen, maar later werd duidelijk dat het mensen doodt. Bijvoorbeeld in mijn land, Finland, is het jaarlijkse aantal doden door asbest nog steeds niet gedaald. De incubatietijd van de ziekte kan oplopen tot maar liefst veertig jaar.
Het doel van de onderhavige resolutie is niet het verwerpen van het comitologiebesluit waarnaar zij verwijst. Haar belangrijkste punten zijn naar mijn mening de paragrafen 8 en 9, die betrekking hebben op het idee dat de Commissie in de loop van dit jaar een wetgevingsvoorstel moet indienen over de wijze waarop asbest, asbestvezels en apparaten en constructies die deze stoffen bevatten, volledig vernietigd kunnen worden.
Natuurlijk hebben wij nog steeds een groot aantal gebouwen, ook overheidsgebouwen, schepen, fabrieken en krachtcentrales met constructies die asbest bevatten. Bijvoorbeeld bij de renovatie van gebouwen worden mensen aan asbest blootgesteld wanneer er geen strikte voorzorgsmaatregelen worden genomen. De constructies die asbest bevatten moeten in kaart worden gebracht en worden afgebroken en het asbest moet op een veilig manier worden vernietigd, zodat mensen er niet opnieuw aan worden blootgesteld.
Wij moeten lering trekken uit het treurige verhaal van asbest en onze ervaringen ermee, ook met betrekking tot nieuwe gezondheidsrisico's die zich nu voordoen. Bijvoorbeeld van nanokoolstofbuisjes hebben wetenschappers vastgesteld dat de effecten ervan op de gezondheid erg veel lijken op die van asbest. Daarom moeten wij lering trekken uit onze ervaring met asbest en handelen overeenkomstig het voorzorgsbeginsel, bijvoorbeeld wanneer wij regels opstellen met betrekking tot nanomaterialen.
Vittorio Agnoletto
namens de GUE/NGL-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, het lijkt wel alsof de duizenden doden die tot op heden door asbest zijn veroorzaakt, en de tienduizenden personen die het risico lopen in de komende jaren te sterven vanwege vroegere blootstelling aan asbest - we weten immers dat de aanlooptijd 15 tot wel 20 jaar kan bedragen -, volstrekt onbelangrijk zijn.
Het lijkt wel of het Eternit-proces, dat in Turijn is begonnen en betrekking heeft op de gebeurtenissen in Casale Monferrato, waar geen enkel gezin is dat niet iemand heeft verloren, helemaal geen rol speelt. Het gebruik van asbest zou door de lidstaten verboden moeten zijn, overeenkomstig de richtlijn uit 1999. De lidstaten hadden met alle mogelijke voorzorgsmaatregelen de blootgestelde werknemers moeten beschermen, door de richtlijn van 2003 ten uitvoer te leggen, de fabrieken te sluiten, verontreinigde terreinen te saneren en de slachtoffers en de plaatselijke bevolking een schadevergoeding uit te keren. Dat is nergens gebeurd. Er is weinig tot niets gedaan.
Ik noemde zojuist al het proces van Turijn, waar Zwitserse en Belgische fabriekseigenaren zijn aangeklaagd. Iedereen wist ervan, maar er werd weinig aan gedaan. Met name de industrie onttrok zich aan haar verantwoordelijkheid en maakte gebruik van de traagheid van de autoriteiten. Voorbeelden van deze traagheid zijn er genoeg, zoals in Brioni, in Italië, waar asbest niet is verwijderd, in Porto Marghera en in Cengio, waar nog steeds doden worden geteld. Vandaag vraagt de industrie de Commissie om nog een uitzondering van de REACH-verordening uit 2006 voor chrysolietasbestvezels, die al voor een beperkte periode is toegewezen.
Het is een feit dat elektrolyse-installaties met laagspanning slechts een beperkte toepassing hebben en dat er maar een beperkt aantal van dergelijke installaties zijn, maar als industriëlen beweren dat het onmogelijk is alternatieven te gebruiken, moeten hun installaties worden gesloten. Dit lijkt chantage, maar in Zweden zijn wel alternatieven voor dit proces gevonden. Daar maakt men gebruik van asbestvrije technologieën voor de vervanging van membranen, op een laag voltage, en voor de productie van waterstof is een soortgelijke oplossing gevonden. Waarom in sommige landen wel en in andere niet? Omdat er in de lange strijd voor een verbod op PCB talloze omissies en uitstelpogingen zijn geweest, zelfs met steun van het DG Ondernemingen en industrie van de Europese Commissie. Ook in dit geval is niet bepaald het goede voorbeeld gegeven.
De richtlijn van 1999 inzake het verbod op asbest stelt dat de herziening van deze autorisatie moet worden voorafgegaan door een advies van het Wetenschappelijk Comité voor toxiciteit, dat echter nooit is opgesteld. Is dit hoe de Commissies de richtlijnen naleeft? Om nog maar te zwijgen van de vakbonden, die beweren niet eens te zijn geraadpleegd.
Het Europees Parlement levert zijn bijdrage door de tekortkomingen van anderen te proberen op te lossen. Met deze resolutie dringt het Parlement er bij de Commissie op aan om voor eind 2009 hiaten te dichten in de wetgeving inzake het verbod op tweedehands producten die asbest bevatten, dakdelen, vliegtuigonderdelen en alle andere producten die definitief moeten worden verwijderd. Opnieuw worden precieze data vastgelegd voor een strategie om voor 2015 elk soort asbest te verbieden, maar deze doelstellingen dateren al van 1999. Inmiddels zijn we 10 jaar verder en vallen er nog steeds doden.
Als een van de eerste initiatieven van deze zittingsperiode had de Confederale Fractie Europees Unitair Links verzocht om de oprichting van een communautair fonds om slachtoffers een schadevergoeding te kunnen uitkeren en om op ad-hocbasis fondsen vrij te maken voor sanering. Het verzoek was gericht aan de Commissie, die vandaag echter buigt voor de multinationals. Het is tijd dat we concrete maatregelen treffen en verplichtingen aangaan. Pas als we dat gedaan hebben, te beginnen met de vereisten van deze resolutie, kunnen we ons welwillender opstellen. Vandaag is die bereidwilligheid echter niet aan de orde en daarom stemmen wij tegen het goedkeuren van deze vrijstelling.
De Voorzitter
Het woord is aan de heer Bowis, voor wie wij grote waardering en respect hebben. We zijn blij dat hij weer is hersteld.
John Bowis
namens de PPE-DE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, dank u wel voor uw vriendelijke woorden. Het is goed om in deze laatste week als lid van dit Parlement - of van welk parlement dan ook - weer terug te zijn. Na 25 jaar als gekozen politicus is het mooi geweest, vind ik.
Bij deze laatste gelegenheid wil ik alleen maar zeggen dat velen in dit Huis met hart en ziel meegewerkt hebben aan het REACH-proces: Guido Sacconi en veel andere collega's hebben de fundering gelegd voor een betere kaderwetgeving voor de veiligheid van chemische stoffen. Mijn boodschap aan het volgende Parlement is: "Wees waakzaam, houd een oogje in het zeil”.
Ook hebben we het, zoals Satu Hassi al zei, al vaak over asbest gehad, en we hebben sterk het gevoel dat we daarmee moeten oppassen. Toen ik in het ziekenhuis lag na mijn bypassoperatie en medelijden met mezelf had, zag ik op de televisie beelden van de aardbeving in Italië. Daardoor werden mijn eigen problemen weer wat gerelativeerd, maar de beelden herinnerden me eraan dat asbest in de atmosfeer terecht kan komen bij een ramp als deze. Asbest is meestal veilig als het is afgedekt door iets anders, maar het wordt gevaarlijk als het losraakt. Een van de boodschappen dient daarom te zijn dat we moeten kijken naar de risicogebieden in onze Europese Unie om te zien waar we het risico aan het licht moeten brengen en toezicht moeten houden met het oog op de toekomst.
Nu ik dit gezegd heb wil ik alleen nog mijn collega's bedanken voor hun vriendschap, hun steun en de brieven, kaarten, telefoontjes en dergelijke die ik de afgelopen weken van hen heb mogen ontvangen. Ik zal met genoegen terugdenken aan mijn tien jaar in dit Parlement en met belangstelling toekijken hoe het volgende Parlement de projecten waar wij misschien een begin mee hebben kunnen maken, aanpakt.
(Applaus)
De Voorzitter
Hartelijk dank, mijnheer Bowis. U kunt erop vertrouwen dat u bij veel afgevaardigden voor altijd in hun herinnering blijft uit dankbaarheid voor uw inspanningen en toewijding aan het Parlement.
Guido Sacconi
rapporteur. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik sluit mij aan bij de Voorzitter en zal ook een persoonlijke opmerking maken.
Allereerst wil ik graag mijn dank betuigen tonen aan de Commissie, die in haar antwoord grotendeels positief heeft gereageerd op de concrete vraagstukken die wij in onze resolutie aan de orde hebben gesteld. Natuurlijk zal het de taak van het nieuwe Parlement zijn om na te gaan en te controleren of de opgegeven beloftes worden nagekomen en binnen de vastgelegde termijnen.
Ik wil graag twee persoonlijke opmerkingen maken. In de eerste plaats een hartelijke groet aan John Bowis, met wie we zeer veel hebben samengewerkt. Misschien kunnen wij twee een club oprichten van waarnemers van het Europees Parlement, met name met betrekking tot de thema's waarvoor we zoveel hebben samengewerkt en, volgens mij, hele goede resultaten hebben geboekt.
In de tweede plaats wil ik enigszins symbolisch zeggen dat het feit dat mijn laatste interventie in dit Huis over REACH gaat, over de toepassing van REACH, waar ik vanaf het begin van dit mandaat mee bezig ben geweest, toen het er nog op leek dat we die wetgevingsodyssee nooit zouden afronden, aantoont dat ik een bevoorrecht mens ben, omdat ik mensen zoals jullie heb mogen leren kennen, mensen zoals u, mijnheer de Voorzitter, met wie ik, net als met zovele andere collega's, nauw heb samengewerkt en met wie ik, volgens mij, belangrijke resultaten heb geboekt voor de Europese burgers.
De Voorzitter
Dank u, mijnheer Sacconi. U kunt er gerust van uitgaan dat wij ook u zullen missen vanwege uw werk en betrokkenheid. Ik wens u veel succes met uw werkzaamheden in de toekomst, waarbij u ongetwijfeld de lijn zult volgen die wij van u gewend zijn.
Antonio Tajani
ondervoorzitter van de Commissie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, waarde leden, ook ik wil de heren Sacconi en Bowis graag hartelijk danken, alvorens dit debat af te sluiten, en ik doe dat als hun oude klasgenoot, die al zoveel jaren hier op de banken van het Parlement zit.
Ik wil hen hartelijk danken voor het werk dat zij hebben verricht en voor hun deelname aan verschillende allianties die goed zijn geweest voor ons Parlement. Als Parlementslid en vandaag als commissaris en als ondervoorzitter van de Commissie, dank ik hen voor de zeer waardevolle bijdrage die zij hebben geleverd aan het werk van het Parlement. Zij zijn het bewijs dat het mogelijk is goede afgevaardigden te zijn - ondanks wat bepaalde journalisten soms hebben geschreven - die aanwezig zijn en werkelijk in dienst staan van de instellingen die een half miljard Europese burgers vertegenwoordigen. Daarom wil ik hen bedanken in mijn laatste interventie van dit mandaat als commissaris.
Zoals ik zei, wil ik de heer Sacconi sowieso bedanken, ook namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, voor het feit dat hij dit bijzonder belangrijke thema op de agenda heeft gezet, evenals de heer Bowis, wiens toespraak en opmerkingen hebben aangetoond hoe belangrijk dit thema is voor alle burgers. Ik denk en hoop dat dit debat alle twijfels en zorgen heeft kunnen wegnemen: de Commissie zal het Parlement regelmatig verslag uitbrengen over de tenuitvoerlegging van de verordening en, laat het duidelijk zijn, niet inbinden op het vlak van bescherming van werknemers, gezondheid en milieu.
Wat de opmerkingen van mevrouw Ferreira en de heer Agnolotto betreft, wil ik u graag namens de Commissie herinneren aan het feit dat het Europees Verbond van Vakverenigingen is geraadpleegd, en met name de werknemers in de chemische sector hebben zich uitgesproken vóór het behoud van de vrijstelling.
Verder wil ik graag benadrukken dat het niet klopt dat er geen tijdslimieten zijn. Zodra een alternatief product beschikbaar is, wordt de vrijstelling namelijk ingetrokken. Bovendien herinner ik eraan dat de Commissie in 2011 een algemene herziening zal uitvoeren. Nogmaals dank voor uw opmerkingen en voor de inspanning die u hebt geleverd rond zo'n gevoelig thema dat betrekking heeft op de gezondheid van werknemers, maar in feite op de gezondheid van alle burgers van de Europese Unie.
De Voorzitter
Er is een ontwerpresolutie ingediend overeenkomstig artikel 108, lid 5, van het Reglement, tot besluit van het debat.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Richard Seeber  
schriftelijk. - (DE) De verdere terugdringing van asbest in Europa dient zonder meer te worden toegejuicht.
Aangezien het al decennia bekend is dat asbestvezels kankerverwekkend zijn en de EU in 2003 ook een verbod heeft uitgevaardigd tegen het gebruik van deze schadelijke stof bij nieuwe producten, moeten de laatste overblijfselen van het asbestgebruik nu langzamerhand uit Europa verdwijnen.
De meeste lidstaten maken al gebruik van alternatieven. Met name bij elektrolyse-installaties kunnen vaak ook andere materialen dan asbest worden gebruikt.
Aangezien de Europese bevolking steeds beter geïnformeerd is over gezondheidskwesties en er in Europa zeer hoge Europese beschermingsnormen gelden op milieu- en gezondheidsgebied, kan het niet zo zijn dat er in de productielocaties van Europa nog steeds kankerverwekkende stoffen in omloop zijn.
