Kaderrichtlijn duurzaam gebruik van pesticiden - Thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden - Op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de gecombineerde behandeling van
het verslag van Christa Klaß, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een kader voor communautaire actie ter verwezenlijking van een duurzaam gebruik van pesticiden - C6-0246/2006 -;
het verslag van Irena Belohorská, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, over een thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden; en
het verslag van Hiltrud Breyer, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen - C6-0245/2006 -.
Stavros Dimas
lid van de Commissie. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik het Europees Parlement en met name de rapporteurs, mevrouw Belohorská en mevrouw Klaß, bedanken voor het buitengewoon grondige werk dat zij hebben verricht. Tevens is dank verschuldigd aan de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, aan de heer Ebner en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en aan mevrouw Corbey en de Commissie industrie, onderzoek en energie, voor de verslagen en gezichtspunten die zij in eerste lezing naar voren hebben gebracht.
De afgelopen dertig jaar hebben wij dankzij het beleid en de wetgeving van de EU inzake de bescherming van de volksgezondheid en het milieu belangrijke vooruitgang geboekt en de risico's van pesticiden sterk verminderd. De huidige wetgeving richt zich enerzijds op de goedkeuring en het op de markt brengen van producten en anderzijds op het controleren van productresiduen in levensmiddelen en diervoeders. Er is echter geen wet die betrekking heeft op de tussenliggende fase, namelijk de periode dat de pesticiden daadwerkelijk worden gebruikt. Dit is nu juist de allerbelangrijkste fase, waarin de gezondheid van de mens en het milieu gevaar lopen.
Uit de controle in de lidstaten is gebleken dat er niet alleen in levensmiddelen en diervoeders sporen van pesticiden achterblijven, maar ook in het milieu, en wel in concentraties die de in de Europese wetgeving vastgestelde grenswaarden overschrijden. Bovendien is duidelijk geworden dat de Europese burgers zich ernstige zorgen maken over het gebruik van pesticiden. Daarom moeten we harder ons best doen om de Europese burgers en ons milieu meer bescherming te bieden. De thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden en de bijbehorende kaderrichtlijn vallen onder de algemene noemer van de zorg voor de menselijke gezondheid en het milieu in verband met pesticiden.
Het Commissievoorstel voor een kaderrichtlijn bestaat uit de volgende hoofdonderdelen.
Ten eerste dient elke lidstaat nationale actieplannen op te stellen waarin streefcijfers, maatregelen en tijdsschema's worden vastgelegd om de risico's en de afhankelijkheid van pesticiden te verminderen.
Ten tweede moeten professionele gebruikers van pesticiden, met name landbouwers, distributeurs en voorlichters, toegang tot passende scholing krijgen. Tijdens die scholing dient hun voldoende kennis te worden bijgebracht van de risico's van pesticiden en het gebruik van alternatieve middelen. Ook het publiek moet meer bewust worden gemaakt van de risico's van het gebruik van pesticiden.
Ten derde moet de professionele apparatuur voor het sproeien van pesticiden regelmatig worden gecontroleerd en op de juiste wijze worden onderhouden.
Ten vierde wordt sproeien vanuit de lucht verboden, maar de lidstaten mogen in beperkte gevallen een uitzondering maken, namelijk wanneer sproeien vanuit de lucht de enige haalbare oplossing is.
Ten vijfde worden speciale maatregelen getroffen om het grote publiek en kwetsbare bevolkingsgroepen te beschermen, wat ook geldt voor watersystemen en geografische gebieden zoals het Natura 2000-netwerk. Enkele voorbeelden van zulke maatregelen zijn bufferzones creëren of het gebruik van pesticiden verbieden of terugdringen.
Ten zesde en als laatste, maar even belangrijk, moeten we landbouwtechnieken ondersteunen waarbij lage doses pesticiden worden gehanteerd. Dat maakt het mogelijk geïntegreerde bestrijding toe te passen, die vanaf 2014 verplicht moet worden.
Andere maatregelen die in de thematische strategie worden voorgesteld, zijn of worden binnenkort in andere wetgevingsbesluiten geïntegreerd. Daartoe behoort een voorstel om het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen te reguleren. Deze verordening zal ertoe leiden dat er steeds minder schadelijke werkzame stoffen op de markt circuleren, vooral dankzij vergelijkende beoordeling en vervanging. Het gaat hierbij om het voorstel van mijn collega, de heer Kyprianou, dat we vanavond eveneens bespreken aan de hand van het verslag van mevrouw Breyer.
Er ligt ook een voorstel op tafel om de verzameling van statistische gegevens over gewasbeschermingsmiddelen te reguleren. Dit voorstel is van wezenlijk belang; het bevat indicatoren om de voortgang van de risicoreductie te meten. Het voorstel wordt momenteel besproken door de desbetreffende parlementaire commissie.
Bovendien is er een voorstel voor een nieuwe richtlijn tot het vaststellen van basisspecificaties voor sproeiapparatuur die op de markt wordt gebracht. Het voorstel vormt een aanvulling op de bestaande bepalingen voor het onderhoud en de regelmatige inspectie van sproeiapparatuur.
Tot slot, mijnheer de Voorzitter, wil ik graag benadrukken hoe belangrijk één aspect van de voorgestelde richtlijn over een duurzaam gebruik van pesticiden, namelijk de geïntegreerde bestrijding, is. Dit is een essentiële maatregel in het Commissievoorstel, waarover de andere parlementaire subcommissies hebben gediscussieerd.
Niemand twijfelt eraan dat we onze afhankelijkheid van pesticiden moeten verminderen en ons moeten richten op milieuvriendelijkere alternatieve manieren om gewassen te beschermen en schadelijke organismen te bestrijden. Geïntegreerde bestrijding is de doeltreffendste methode om dit doel te bereiken. Het is dus bijzonder belangrijk dat dit onderdeel in ons voorstel gehandhaafd blijft en vanaf 2014 in alle lidstaten verplicht wordt gesteld.
Markos Kyprianou
lid van de Commissie. - (EL) Mijnheer de Voorzitter, vandaag debatteren we over een bijzonder moeilijk maar belangrijk vraagstuk.
Allereerst wil ik iedereen bedanken die dit debat mogelijk heeft gemaakt en speciaal de rapporteur, mevrouw Breyer.
Dit is altijd een moeilijk onderwerp geweest. Er moet een evenwicht worden gevonden. Gezondheid en milieu moeten beter worden beschermd, terwijl procedures worden vereenvoudigd en administratieve kosten worden beperkt om meer concurrentievermogen en innovatie mogelijk te maken. Ik ben ervan overtuigd dat het Commissievoorstel zal helpen deze doelen te bereiken, omdat het een aanvulling vormt op de interne markt. In het voorstel wordt namelijk een systeem opgezet voor flexibele wederzijdse erkenning van zones en krijgen de lidstaten de mogelijkheid om op hun totale grondgebied of delen daarvan maatregelen te treffen en beperkingen op te leggen, en wel in speciale gevallen waarin gevaar dreigt voor gezondheid en milieu.
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het is een feit dat gewasbeschermingsmiddelen een belangrijke rol spelen in de land-, bos- en tuinbouw. Ik had liever gezien dat we ze niet nodig hadden, omdat zij beslist een nadelige uitwerking hebben op de gezondheid van mens en dier en op het milieu. Daarom moeten we ervoor zorgen dat de toepasselijke regels effectief en evenwichtig zijn.
De huidige wetgeving dateert van 1991. Op grond van een verslag uit 2001 van de Commissie over de werking en mogelijke verbetering van de wetgeving hebben het Europees Parlement en de Raad de Commissie verzocht voorstellen in te dienen tot wijziging van de richtlijn. Ik durf te zeggen dat niemand eraan twijfelt dat de bestaande wetgeving moet worden geactualiseerd.
Ik wil de belanghebbenden in alle sectoren bedanken en de wezenlijke bijdrage noemen die zij aan het voorontwerp van dit voorstel hebben geleverd. De Commissie heeft ook nog een alomvattende effectbeoordeling verricht.
De eerste prioriteit is het realiseren van het hoogste niveau van bescherming voor de gezondheid van mens en dier en van het milieu. Dat is geen punt van discussie. Dit wordt bereikt via een aantal maatregelen: opstellen van heldere, strenge criteria voor de goedkeuring van werkzame stoffen; een centrale rol aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid toekennen in de beoordeling van werkzame stoffen; en landbouwers verplichten dossiers bij te houden over het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen, die zij op verzoek aan hun buren en de drinkwaterindustrie beschikbaar moeten stellen. Tevens dienen de autoriteiten van de lidstaten hun controles op de commerciële exploitatie en het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen aan te scherpen en gaat de Commissie bekijken hoe effectief de lidstaten deze controles uitvoeren. Proeven met dieren mogen niet langer worden herhaald. Om een duurzame landbouw te bevorderen, worden de gevaarlijkste producten vervangen door de veiligste alternatieve oplossingen. Met het voorstel wordt dus een veiliger kader gecreëerd voor het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen in de EU. Ook worden milieubeschermende maatregelen versterkt.
Het voorstel heeft hetzelfde effect als de strategie van Lissabon, omdat het eveneens tot minder administratieve kosten leidt. De procedure wordt korter en efficiënter, maar belangrijker is volgens mij dat de veiligheidsniveaus op peil blijven en het milieu wordt beschermd.
De lidstaten zullen niet langer hun eigen gang gaan, want wederzijdse erkenning van werkzame stoffen wordt de regel, in plaats van de uitzondering. Hierdoor zal er geen verdeelde interne markt op het gebied van gewasbeschermingsmiddelen ontstaan en wordt de markt voor agrarische producten niet langer in parten gescheiden.
De veranderingen in de regels voor gegevensbescherming leiden tot grotere transparantie en eerlijker concurrentie zonder afbreuk te doen aan onderzoek en innovatie.
De voorgestelde verordening vormt een van de speerpunten van de totale strategie van de Commissie in de pesticidensector. Deze vormt een aanvulling op het voorstel voor een richtlijn betreffende een duurzaam gebruik van pesticiden, dat reeds door mijn collega, de heer Dimas, is geanalyseerd.
Tot slot wil ik iets zeggen over het grote aantal amendementen dat is ingediend. Dat is nauwelijks verrassend voor zo'n complex onderwerp en wellicht zijn we het nog niet op alle punten volledig met elkaar eens. Ik ga er overigens van uit dat we in de volgende fasen van de procedure wel snel tot overeenstemming zullen komen. Ondertussen kan de Commissie bepaalde amendementen aanvaarden en verwerpt zij andere. De complete lijst, met het standpunt van de Commissie over elk amendement en de bijbehorende toelichting, is beschikbaar voor het Parlement en de leden ervan. Ik ga hier nu niet elk amendement afzonderlijk behandelen, want daar is beslist niet genoeg tijd voor. Mijn verzoek is dat deze lijst in de notulen van de vergadering wordt opgenomen.
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik zie uit naar een constructief en interessant debat.
Christa Klaß  
rapporteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissarissen Dimas en Kyprianos, dames en heren, ik ben blij met het voorstel van de Commissie tot vaststelling van een kader voor communautaire actie ter verwezenlijking van een duurzaam gebruik van pesticiden, en mijn opmerkingen hier vandaag hebben louter betrekking op dit deel van het gezamenlijke pakket.
Dit is een zeer breed gebied waarop in heel Europa nog talrijke aanpassingen nodig zijn ten behoeve van de consumenten en gebruikers en vooral van het milieu. Verschillende regelgeving in de Europese Unie leidt niet alleen tot uiteenlopende veiligheidsnormen maar ook tot verwarring en concurrentievervalsing.
Dat de oogst van een heel jaar door schadelijke organismen wordt verwoest, is in Europa gelukkig verleden tijd. Vandaag staan we echter voor nieuwe grote uitdagingen waarop we met een adequaat gewasbeschermingsbeleid dienen te reageren. De wereldbevolking groeit en voedsel wordt wereldwijd schaarser. Klimaatverandering heeft de condities veranderd waaronder landbouw plaatsvindt: er verschijnen nieuwe schadelijke organismen en oogsten worden door natuurrampen gedecimeerd. Ook vandaag is het dus nog steeds essentieel oogsten veilig te stellen en het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen helpt daarbij.
Voor gewasbescherming geldt zoals voor veel andere zaken in het leven: het venijn zit in de dosering. Eén slaaptablet is soms een zegen, maar veel slaaptabletten kunnen de dood tot gevolg hebben. Er moet op worden toegezien dat gewasbeschermingsmiddelen correct en professioneel worden gebruikt, want onjuiste toepassing is gevaarlijk. Dit geldt niet alleen voor landbouwgrond maar ook in openbare ruimten als parken, speelplaatsen, sportvelden, wegen en spoorrails. Voorlichting, onderwijs en kennis van de implicaties van pesticidengebruik, van de voordelen maar ook van de risico's, vormen het hart van deze richtlijn. Verkopers en gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen moeten worden opgeleid en geïnformeerd.
Via nationale actieplannen moeten de lidstaten ervoor zorgen dat gewasbeschermingsmiddelen duurzaam worden gebruikt. Daarbij moeten zij andere communautaire bepalingen in acht nemen. Goed geteste en veilige toepassingsmachines zorgen voor een doelgerichte gewasbescherming die de risico's zo veel mogelijk beperkt.
Een willekeurige procentuele beperking van alle gewasbeschermingsmiddelen doet afbreuk aan de doelstelling van goede landbouwpraktijken en geïntegreerde bestrijding. Beide, zowel landbouwpraktijken als geïntegreerde bestrijding, hebben we nodig, commissaris Dimas, en dat zal ook zo blijven omdat we dynamiek nodig hebben. Verder bevat de toelatingsverordening absurd strenge voorschriften. Producten met schadelijke effecten moeten in het geheel niet worden toegestaan; het gebruik ervan met de helft verminderen is niet toereikend. Als gewasbeschermingsmiddelen echter een strenge toelatingsprocedure hebben doorlopen, is het onlogisch op het gebruik daarvan een algemeen reductiepercentage toe te passen. Bovendien heeft tot nu toe niemand mij precies kunnen uitleggen hoe zo'n reductie moet worden gehandhaafd en berekend.
Hetzelfde geldt voor de bescherming van het aquatische milieu. De willekeurige instelling van standaardbufferstroken bij waterlichamen dient geen enkel doel. Een gedifferentieerde aanpak blijft hier nodig. Bufferstroken moeten worden afgestemd op de geografische situatie, de bodemeigenschappen en de te beschermen gewassen. Een dergelijke benadering wordt reeds gehanteerd in de gebruiksaanwijzingen bij de diverse gewasbeschermingsmiddelen.
U noemde het besproeien van gewassen vanuit de lucht, commissaris. Voor de wijngaarden op steile hellingen langs de oever van de Moesel in mijn thuisland of de rijstvelden in Zuid-Europa is er geen alternatief. Op deze plaatsen is sproeien vanuit de lucht onontbeerlijk. Er moeten echter wel regels komen voor helikopters die met dit doel worden ingezet. Bijzondere voorzichtigheid is geboden in kwetsbare gebieden, zoals parken, openbare speelplaatsen of schoolpleinen. Daar dient het gebruik van pesticiden tot het absolute minimum te worden beperkt en moet voorrang worden gegeven aan niet-chemische alternatieven. Wat mij betreft kan dat zelfs betekenen dat een hele schoolklas de opdracht krijgt om de veldjes op het schoolterrein te wieden.
Een volledig verbod op gewasbeschermingsmiddelen in gebieden met bijzondere soorten flora en fauna zou in strijd zijn met de doelstelling van habitatbehoud. Pesticiden zijn namelijk van wezenlijk belang, willen we deze habitats in stand houden. Gewasbeschermingsmiddelen zijn duur en geen enkele landbouwer zal er meer van gebruiken dan absoluut noodzakelijk is. Extra belastingen leiden tot concurrentievervalsing op de wereldmarkt. Het gevolg daarvan is dat er goedkopere producten van buiten de EU worden gekocht, wat niet bepaald bevorderlijk is voor een duurzaam gebruik.
Wij willen dat in de hele EU dezelfde mate van bescherming en dezelfde standaard geldt. In veel landen hebben de beoogde maatregelen reeds enige tijd goede praktijken opgeleverd. Daarom is harmonisatie van de regels voor het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen beslist nodig en daarom is de aanpak van de Commissie de juiste. Het is nu de taak van ons allen - en we mogen dat als een uitnodiging opvatten - om de aanzet te geven tot een richtlijn die de administratieve rompslomp tot een minimum beperkt en tegelijkertijd onze ambities waarmaakt. Ik vraag u om uw steun.
Marie Anne Isler Béguin
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik neem het woord, omdat ik niet goed begrijp wat hier gaande is. Ik heb deelgenomen aan de besprekingen in de Milieucommissie over deze verschillende verslagen, maar volgens mij heeft mevrouw Klaß zojuist niet het verslag gepresenteerd dat de commissie unaniem heeft goedgekeurd, maar haar persoonlijke standpunt uiteengezet. Daarom wil ik graag weten of we nog een objectievere weergave mogen verwachten van het standpunt van de Milieucommissie over dit zeer belangrijke verslag.
Christa Klaß  
rapporteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag tegen mevrouw Isler Béguin zeggen dat er geen unanieme stemming in de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid was, dat wij duidelijk een tegengestelde mening hadden en dat de meeste leden van mijn fractie het oneens waren met het standpunt waar zij op doelt. Ik heb beslist benadrukt dat ik mijn steun geef aan het voorstel van de Commissie.
Irena Belohorská
rapporteur. - (SK) De thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden is een niet-wetgevend politiek document dat de richtlijn vergezelt, en vormt een reactie op het feit dat de risico's van het pesticidengebruik niet afnemen. Op dit moment liggen de residugehalten in levensmiddelen boven acceptabele waarden: 44 procent van het fruit is verontreinigd met pesticiden en 5,5 procent daarvan bevat meer dan het maximumresidugehalte. Er werden zelfs veel te hoge residuconcentraties aangetroffen in fruit dat op het terrein van het Europees Parlement wordt verkocht. Het doel van mijn verslag is de gevaren en risico's voor gezondheid en milieu als gevolg van het gebruik van pesticiden zo veel mogelijk te beperken.
Ten eerste wil ik benadrukken dat er een relatie bestaat tussen het gebruik van pesticiden en de ontwikkeling van kwaadaardige tumoren of immunologische stoornissen en andere neurotoxische aandoeningen. Daarom vond ik het verrassend (en het was helaas een onaangename verrassing) dat de Commissie in haar tekst slechts terloops melding maakt van de gezondheidsrisico's van pesticidengebruik, vooral door het cumulatieve effect ervan. Zwangere vrouwen, kinderen en foetussen lopen de meeste risico's. Hoewel ik een voorstander van gewasbescherming ben, vind ik dat we in de eerste plaats de gezondheid van mensen moeten beschermen. Er is duidelijk een verband met de klimaatverandering. De opwarming van de aarde zorgt voor een toename van het aantal schadelijke organismen: we kunnen niet eindeloos doorgaan met het vergroten van de gebruikte hoeveelheden pesticiden.
De nationale actieplannen met daarin de individuele doelstellingen van de lidstaten voor risicoreductie vormen het belangrijkste onderdeel van het hele proces. Ik vind het voorstel waarin de Commissie de kwantitatieve doelstellingen voor reductie van het gebruik verwerpt, ontoereikend. De frase "ter vermindering van de gevaren en risico's en de afhankelijkheid van chemicaliën voor gewasbescherming” is onnauwkeurig geformuleerd en zal de lidstaten er niet toe bewegen de hoeveelheid gebruikte pesticiden te verminderen.
De thematische strategie is een algemene tekst en biedt geen gedetailleerde oplossing voor de berekening van hoeveelheden. Mijn collega's en ik stellen echter voor de volgende bepalingen in de richtlijn op te nemen: een reductie van 50 procent van de gevaarlijkste stoffen die kankerverwekkend en mutageen zijn als ze in grote hoeveelheden worden gebruikt; het gebruik van biologische pesticiden en vrij ongevaarlijke pesticiden hoeft momenteel niet te worden beperkt; de zogenaamde index voor de toepassingsfrequentie zal worden gehanteerd voor andere pesticiden. Daarbij wordt rekening gehouden met de afzonderlijke kenmerken van en omstandigheden in elke lidstaat. Er dient te worden beklemtoond dat de kwantitatieve indicatoren in de nationale actieplannen geen verplichting inhouden om het pesticidengebruik in alle landen in gelijke mate te verlagen. Gekeken zal worden naar de specifieke geografische condities en de akkerbouwsystemen van het land in kwestie.
Het is waar dat een vermindering van hoeveelheden niet automatisch tot risicoreductie leidt; vaak is dat echter wel het geval. In de thematische strategie en de richtlijn moet aandacht worden geschonken aan zowel gewasbeschermingsmaatregelen als biociden. Het aquatische milieu moet beter tegen verontreiniging door pesticiden worden beschermd door de instelling van bufferzones langs waterlopen. Hoewel ik het verbod op sproeien vanuit de lucht steun, is het in mijn optiek niet ondenkbaar dat er onder bepaalde omstandigheden vrijstelling van dit verbod wordt verleend, namelijk wanneer er geen bruikbaar alternatief is. Voordat er vanuit de lucht wordt bespoten, wordt het grote publiek op passende wijze geïnformeerd over tijd, plaats en de gebruikte stof. De strategie is niet tegen landbouwers gericht. Volgens mij kunnen al deze maatregelen worden genomen zonder financiële aderlating voor de landbouwers. Dat blijkt wel uit de ervaringen in Denemarken. We moeten allemaal beseffen hoe belangrijk het voor landbouwers is om concurrerend te kunnen werken en ervoor zorgen dat hun producten niet worden vervangen door producten van landbouwers uit ontwikkelingslanden.
Ter afsluiting wil ik graag mijn visie op de amendementen geven. Ik ben het niet eens met amendement 4, waarin de naam van de thematische strategie wordt gewijzigd. Ik wil dat pesticiden met zorg worden gebruikt, maar we moeten de officiële naam van het document ongemoeid laten: per slot van rekening staat de huidige naam officieel in het Publicatieblad vermeld en volgens mij is die benaming correct. Tevens wil ik de amendementen 3 en 5 noemen, die gaan over woongebieden. In amendement 3 wordt voorgesteld de term "stedelijk” toe te voegen: voor mij betekent dat "voorstedelijke gebieden” waardoor degenen die op het platteland wonen, worden uitgesloten. De term "woongebieden” is vaag en onnauwkeurig. Ik stel ook voor paragraaf 8 taalkundig te wijzigen, want de term "practitioner” is een slechte vertaling; in het Frans staat er zelfs "médecin”. Mijnheer de Voorzitter, ik rond mijn betoog af en tot slot wil ik iedereen die aan dit verslag heeft gewerkt, oprecht bedanken.
Hiltrud Breyer  
rapporteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik heb het voorrecht een verslag te introduceren dat het Parlement morgen de mogelijkheid biedt om voor een doorbraak naar een betere bescherming van gezondheid, milieu en consument te stemmen. Volgens de Eurobarometer is het gebruik van pesticiden de allergrootste zorg van de Europese consument en de commissie heeft dat gegeven serieus genomen.
Elk jaar wordt in Europa 220 000 ton pesticide gebruikt. Dit is 25 procent van het totale pesticidengebruik wereldwijd en betreft slechts 4 procent van de landbouwgrond in de wereld. Naar onze mening moet deze verordening vooral gericht zijn op de uitbanning van zeer gevaarlijke pesticiden. Dat zijn pesticiden die kankerverwekkende, mutagene of voor de voortplanting vergiftige eigenschappen hebben, alsmede stoffen met neurotoxische, immunotoxische of hormoonontregelende eigenschappen.
Deze verordening zou er in dat geval aanzienlijk toe bijdragen dat pesticiden veiliger worden, maar we moeten daarin ook regels opnemen voor minder gevaarlijke pesticiden. De werkzame stoffen die het vaakst worden aangetroffen in concentraties die de grenswaarden voor residuen van de EU overschrijden, moeten niet langer in de handel worden gebracht, omdat hieruit, naar ik vrees, blijkt dat zij onbeheersbaar zijn.
Het vervangingsbeginsel, dat reeds een essentiële stap naar een betere bescherming van de gezondheid betekende toen het in de chemicaliënverordening van de EU werd opgenomen, wordt nu ook in de voorgestelde verordening geïntegreerd. Dat verheugt ons zeer, omdat vervanging een bijzonder krachtige stimulans voor de concurrentie in de pesticidensector vormt. Het is schandalig en gewoonweg paniekzaaierij te beweren dat de helft van alle pesticiden van de markt zal verdwijnen.
Ik wil de Commissie bedanken dat zij zulke strenge vervangingscriteria heeft opgesteld, want pesticiden moeten met een factor tien worden verbeterd. Zij moeten op voorstel van de Milieucommissie van het Parlement worden toegelaten voor een periode van ten hoogste vijf jaar. In het Commissievoorstel wordt echter ook aangegeven hoe we moeten omgaan met gevallen van resistentie.
Een ander belangrijk punt van de voorgestelde verordening is een betere bescherming van kwetsbare groepen. Zoals wij weten, zijn foetussen, baby's en kinderen bijzonder vatbaar voor de toxische effecten van gevaarlijke chemicaliën. Daarom ben ik blij dat de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid heeft voorgesteld om bij besluiten over de toelating van werkzame stoffen en de bijbehorende risicobeoordeling rekening te houden met de meer kwetsbare groepen in de samenleving.
Ik vind het bijzonder verheugend om u te kunnen meedelen dat we ook regels voor de etikettering hebben opgesteld; levensmiddelen die niet stroken met Richtlijn 2006/215, moeten als zodanig herkenbaar zijn. Dat is een enorme stap in de richting van grotere transparantie, want uit onderzoeken, en dan met name een onderzoek dat milieu-NGO's in de parlementaire supermarkt hebben verricht, blijkt hoe riskant vooral alledaagse producten kunnen zijn. De meetwaarden lagen tot tweehonderd maal hoger dan de niveaus die gewoonlijk voor de voeding van zuigelingen en baby's zijn voorgeschreven.
Meer transparantie ten behoeve van deze kwetsbare groepen, maar ook van consumenten en mensen die dicht bij landbouwgrond wonen, betekent eveneens meer steun voor Europa als geheel. We moeten namelijk niet langer in het duister tasten als het gaat om de traceerbaarheid. Rapporten, lijsten met toegelaten pesticiden, uitslagen van residumetingen en vooral toxicologische en ecotoxicologische gegevens moeten vrijwel direct voor iedereen op het Internet toegankelijk worden gemaakt, en lokale bewoners dienen via een centraal informatiesysteem op de hoogte te worden gebracht van de eerstvolgende gewasbesproeiingen. Het pesticidenpaspoort maakt het mogelijk via groothandel en detailhandel te traceren welke pesticide wanneer is toegepast. Dat zorgt voor concurrentie en uiteraard trekken de consumenten het meest profijt van de concurrentie tussen fabrikanten die uitsluitend veilige producten vervaardigen.
We willen ook graag dat deze verordening de toepassing van strenge milieunormen waarborgt. Daarom heeft de Milieucommissie zich verzet tegen de gedachte om Europa willekeurig in drie zones op te delen die niet gebaseerd zijn op enige milieu- of klimaatcriteria of op type landschap. Bovendien heeft deze gedachte niet de steun van de meerderheid in de Raad gekregen, commissaris. Net als de Raad pleiten wij voor betere vrijwillige samenwerking in Europa op het gebied van de toelating. Ik wil er ook nog eens op wijzen dat er grote juridische bezwaren aan dit plan kleven, omdat er binnen deze zones geen enkele intergouvernementele overeenkomst is gesloten waarin wederzijdse erkenning van pesticiden verplicht wordt gesteld. Zulke bepalingen bestaan wel in EU-verband op basis van de Europese Verdragen, maar er is geen wettelijk kader voor wederzijdse erkenning binnen de bedoelde zones.
De Europese burger wil geen vergif op zijn bord. Ik hoop dat met deze verordening Europa's status als locatie voor bedrijven zal verbeteren. Europa zal voor consumenten een betere plek worden om te wonen en deze situatie zal gunstig uitpakken voor iedereen - niet alleen voor het milieu en de consument en in termen van dierenwelzijn, maar boven alles voor de fabrikanten en landbouwers, aangezien zij meer stimulansen krijgen om te innoveren en concurrerender te gaan werken.
Tot slot wil ik de schaduwrapporteurs heel hartelijk bedanken, die op zeer collegiale wijze aan dit verslag hebben meegewerkt. Ik hoop dat deze nieuwe pesticidenverordening een nieuwe mijlpaal betekent voor de bescherming van de gezondheid en het milieu.
Neil Parish  
rapporteur voor advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, wij moeten het praktische punt onder ogen zien dat wij voedsel moeten produceren in Europa - afgelopen maand zijn de reserves tot nul gekelderd en is 10 procent land weer voor voedselproductie gebruikt - en dat wij daar de noodzakelijke middelen voor nodig hebben.
Wij zijn allemaal nogal geobsedeerd door veilig voedsel en veilige chemicaliën, maar - en de Commissie pakt dit goed aan - dit moet geschieden volgens een risicomijdend systeem, zoals dat voor REACH wordt gebruikt: als een chemische stof veilig in gebruik is, kan het gebruikt worden, maar als het niet veilig in gebruik is, dan moet het uit de handel worden genomen. Dat is de manier waarop wij er voortdurend mee om moeten gaan.
Klimaatomstandigheden maken een groot verschil voor de tijd wanneer je moet bespuiten. Er bestaan nu satellietsystemen die het juiste tijdstip voor het bespuiten kunnen aangeven, en de gebruikte hoeveelheid chemicaliën kan daardoor beperkt worden. Neem bijvoorbeeld dit jaar, dat een buitengewoon nat jaar in vele delen van Europa is geweest. In mijn eigen land, Groot-Brittannië, kunnen geen biologische aardappelen worden gekocht omdat ze niet bespoten konden worden en de aardappelziekte de kop opstak. Er zijn bijgevolg heel weinig biologische aardappelen geoogst. Wij hebben de benodigde hulpmiddelen nodig, en daarom kunnen wij niets met een procentuele vermindering elk jaar; wij moeten gaan voor een verstandig, risicomijdend systeem.
Wat de bufferzone van 10 meter betreft, zijn er zelfs chemicaliën die in waterstromen kunnen worden gebruikt. Er bestaat een stof genaamd Roundup die echt op de oevers van een rivier of een waterstroom gesproeid kan worden. Wordt het gebruik ervan verboden binnen de 10-meter-bufferzone naast een waterstroom, als het eigenlijk op de oevers ervan gebruikt kan worden? Laten wij ons verstand gebruiken. Wij eisen voedselveiligheid, wij eisen voedselproductie en wij eisen veilig voedsel in Europa. Laten wij de handen ineenslaan om dit te bereiken.
Dorette Corbey  
rapporteur voor advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie. - (NL) Voorzitter, ik vind één minuut voor twee adviezen wel erg kort. Maar goed, ik zal het zo kort mogelijk proberen te houden.
Bestrijdingsmiddelen zijn nuttig en nodig en zonder deze middelen wordt het lastig om 6 miljard monden te voeden. Wel moet er nog veel gebeuren om de schadelijke milieu- en gezondheidseffecten van pesticiden terug te dringen. Nieuwe middelen op de markt brengen is een langdurig en steeds duurder proces. Voor de industrie is het goed dat goedkeuringen sneller kunnen verlopen, maar het Parlement eist terecht dat lidstaten het recht houden om middelen op hun grondgebied te weigeren.
De industrie concentreert zich steeds meer op de grote gewassen, namelijk the big five: rijst, graan, maïs, soja en katoen, want daar kunnen ze veel terugverdienen. Maar natuurlijk is het van belang dat ook de kleine teelten goede bescherming hebben en daarvoor heeft de Commissie industrie een aantal goede suggesties gedaan. De Commissie industrie doet ook een aantal goede suggesties om stimulansen in te voeren om tot meer duurzame producten te komen. Ook dat is van groot belang.
Ik heb nog een opmerking over het gebruik van pesticiden. De verplichte bufferzone van 10 meter afstand tot oppervlaktewater is voor sommige lidstaten geen goed idee. Ik ben dan ook blij met het amendement dat de PSE-Fractie hierop heeft ingediend. Oppervlaktewater wordt nu een van de toetsingscriteria bij de goedkeuring en lidstaten hebben op basis daarvan het recht om voor middelen zélf een bufferzone in te stellen.
Al met al denk ik dat er een goed gebalanceerd en werkbaar Parlementsstandpunt voorligt.
Manuel Medina Ortega  
rapporteur voor advies van de Commissie juridische zaken. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, het Commissievoorstel over dit verslag heeft een tweeledige rechtsgrondslag, namelijk artikel 37, lid 2 van het EG-Verdrag over het landbouwbeleid en artikel 152, lid 4, letter b) over de bescherming van de gezondheid.
De Commissie juridische zaken heeft deze voorstellen bestudeerd. Zo heeft de bevoegde commissie voorgesteld om artikel 37, lid 2 te verwijderen en artikel 175, lid 1 toe te voegen, terwijl artikel 152, lid 4, letter b) gehandhaafd blijft.
Wat betreft de rechtsgrondslag is het belangrijkste punt dat het debat moet gaan over doel en inhoud en de Commissie juridische zaken is unaniem van mening dat artikel 152, lid 4, letter b) van toepassing is en dat niet naar artikel 175, lid 1 hoeft te worden verwezen.
Volgens ons is dit volkomen helder en er is geen enkele noodzaak te kiezen voor de tweeledige rechtsgrondslag die door de Commissie of de bevoegde parlementaire commissie wordt voorgesteld; een verwijzing naar artikel 152, lid 4, letter b) is voldoende, omdat dit voorstel voor een richtlijn tot doel heeft de menselijke gezondheid te beschermen.
Anja Weisgerber  
rapporteur voor advies van de Commissie interne markt en consumentenbescherming. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, als rapporteur voor advies van mijn commissie over het verslag-Breyer over de verordening betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen wil ik graag enkele kanttekeningen bij het voorstel plaatsen.
In dit voorstel voor een verordening is het belangrijk dat we een evenwicht bereiken tussen de volgende belangen: enerzijds wenst de consument gezond voedsel zonder residuen, ofwel veilige gewasbeschermingsmiddelen die geen gevaar opleveren voor de volksgezondheid en het milieu, en schoon drinkwater; anderzijds willen de consumenten ook dat er een betrouwbare aanvoer van verse en betaalbare producten is en geven zij de voorkeur aan inheemse groenten en fruit boven groenten en fruit van buiten de EU, omdat er in de desbetreffende landen nauwelijks enige controle op de gebruikte pesticiden plaatsvindt.
Onze landbouwers hebben bepaalde gewasbeschermingsmiddelen nodig om resistentie te bestrijden. Zonder een aantal beschermende producten is dat echter niet mogelijk. Tegelijkertijd willen zij dat deze producten veilig en zonder risico's zijn. Daarom moeten volgens ons aantoonbaar kankerverwekkende stoffen worden verboden. Wat de overige toelatingscriteria betreft vertrouwen we evenwel op wetenschappelijk bewijs en baseren we onze aanpak op maximumwaarden. Dat is een evenwichtige middenpositie die onze consumenten bescherming biedt en tegelijkertijd garandeert dat inheemse groenten en fruit betaalbaar blijven en naar behoren worden getest.
Wat betreft het inlichten van buren wil ik het volgende zeggen. We hebben strenge toelatingscriteria opgesteld en gaan gewasbeschermingsmiddelen adequaat testen. Waarom dan kiezen voor bureaucratische procedures om buren en lokale bewoners te waarschuwen voor het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen, wanneer zij daar niet eens om hebben gevraagd? Wat moet de consument aan met zulke informatie? Hoe kunnen landbouwers in de praktijk alle buren en lokale bewoners inlichten voordat zij gewasbeschermingsmiddelen aanbrengen? Om deze redenen pleit ik nadrukkelijk tegen het voorstel van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, die deze eis wil opleggen en tevens roep ik u op de informatieclausule die de Europese Commissie voorstelt, te verwerpen. Als onze gewasbeschermingsmiddelen veilig zijn, hebben we deze bureaucratische procedures immers niet nodig.
Ik wil nog heel kort iets zeggen over de indeling in zones. Wij streven naar grotere harmonisatie. Dat is ook het belangrijkste punt voor de Commissie interne markt en consumentenbescherming. De bepalingen die in het verslag-Breyer worden voorgesteld, resulteren in 27 nationale toelatingszones. Alles welbeschouwd willen wij een harmonisatie waarbij rekening wordt gehouden met de opvattingen van de lidstaten, die de toelating van een product dan aan hun eigen gebruiksvoorwaarden kunnen aanpassen. Daarom verzoek ik het Huis met klem deze harmonisatiepoging te steunen en ja te zeggen tegen de door de Commissie voorgestelde indeling in zones.
Kyösti Virrankoski  
rapporteur voor advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling. - (FI) Mijnheer de Voorzitter, het onderwerp dat we nu bespreken, namelijk het gebruik en het op de markt brengen van duurzame pesticiden, is van zeer groot belang. Het omvat zowel de duurzame landbouw als de volksgezondheid. Daarom valt het te betreuren dat de commissaris voor landbouw en plattelandsontwikkeling niet aan dit debat deelneemt.
Duizenden jaren heeft de mensheid strijd moeten leveren tegen schadelijke organismen, ongedierte, onkruid en ziekten van planten en gewassen. Daardoor werden oogsten aangetast en ongeschikt voor menselijke consumptie gemaakt. In de afgelopen decennia is deze strijd tot op zekere hoogte in ons voordeel beslecht, voornamelijk dankzij het gebruik van nieuwe gewasbeschermingsmiddelen. Tegelijkertijd wordt onze gezondheid echter bedreigd.
De voorstellen voor een richtlijn die nu voor ons liggen, zijn erg streng. Het hoofddoel van de nieuwe verordeningen is de volksgezondheidssituatie te verbeteren. Er wordt echter geen heldere analyse gegeven van de gevaren van plantenziekten en onkruid die we met pesticiden trachten te bezweren. Dat is een enorm gemis, want hier geldt: wat het beste is, hoeft niet juist te zijn. Wat de duurzame landbouw betreft kan de klok wel eens jaren terug worden gezet. Afzien van het gebruik van pesticiden is niet noodzakelijkerwijs een goede optie, zelfs niet uit het oogpunt van de volksgezondheid.
Ambroise Guellec
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, we bespreken vandaag een belangrijk, ingewikkeld en lastig onderwerp. Het is noodzakelijk de schadelijke organismen te bestrijden die onze gewassen verslinden en beschadigen, zowel met het oog op de voedselveiligheid als op de bescherming en verbetering van ons milieu.
Het is daarom onvermijdelijk om een verstandig gebruik van pesticiden te maken. Het is echter essentieel dat de daarmee gepaard gaande risico's op evenwichtige wijze worden beoordeeld, vooral met betrekking tot de menselijke gezondheid, en dat maatregelen om het pesticidengebruik terug te dringen, zorgvuldig worden gepland. De ontwerpresolutie inzake een thematische strategie is in mijn ogen een doeltreffende reactie op de wezenlijke vragen waar we voor staan, en ik wil onze rapporteur, Irena Belahorská, prijzen en mijn waardering uitspreken voor de nauwe samenwerking tijdens de opstelling van de tekst.
Enkele opmerkingen: het kernprobleem van het risicobeheer kan niet los worden gezien van de vraag hoeveel pesticiden worden gebruikt. De uitbanning van het gebruik van toxische of uiterst gevaarlijke stoffen dient als een keihard beginsel te worden geformuleerd. Op andere pesticiden moeten we het subsidiariteitsbeginsel toepassen. Binnen een gemeenschappelijk Europees kader blijft het de verantwoordelijkheid van de lidstaten hun eigen doelstellingen, tijdsschema's en criteria voor het beperken van de gebruikte hoeveelheden te bepalen. Door nationale actieplannen op te stellen, wordt aanpassing aan de specifieke omstandigheden van elk land eenvoudiger. Het is eveneens uiterst belangrijk dat wij het aquatische milieu beschermen en op dit punt moeten we streng zijn en bufferzones instellen die zijn afgestemd op de lokale situatie.
Ten slotte wil ik erop wijzen dat het systeem dat wij willen invoeren, een logisch vervolg is op de REACH-richtlijn. Als het gaat om hoeveelheden pesticiden moet ons motto zijn: "zo weinig mogelijk en zo veel als nodig”.
Dan Jørgensen
namens de PSE-Fractie. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, mijn Britse collega's gebruiken soms de uitdrukking "An apple a day keeps the doctor away”. Zo behoort het inderdaad te zijn! Groenten en fruit vormen normaal gesproken gezonde voeding, maar helaas is dat niet altijd het geval. Veel te vaak blijven er residuen van pesticiden op groenten en fruit achter en uiteraard heeft dat directe negatieve gevolgen voor de gezondheid van mensen. We hebben hier dan ook met een zeer belangrijk onderwerp te maken. Daarom is het van groot belang dat we deze stoffen op duurzame wijze toepassen, zodat we het gebruik ervan waar nodig kunnen beperken. Onze natuur, ons milieu en onze gezondheid lopen schade op en ook kunnen grondwaterbronnen worden verontreinigd.
Daarom is er volgens mij reden tot kritiek op de Commissie, vooral omdat u, mijnheer Kyprianou, bekend staat (ook in mijn land) als een man die de belangen van de consument zeer ter harte gaan en die veel heeft gedaan om het milieu en de gezondheid te beschermen. Ik begrijp niet hoe u hier vandaag een voorstel van de Commissie over indeling in zones kunt verdedigen, waardoor de Europese landen gedwongen worden hun niveau van milieubescherming én van consumentenbescherming te verlagen.
Ik zal enkele voorbeelden geven van wat het betekent als we uw voorstel aannemen. In Denemarken zijn zo'n honderd soorten pesticiden toegestaan. Sinds het begin van de jaren tachtig hebben wij het gebruik van pesticiden met ongeveer 50 procent verminderd. Ik weet zeker dat u het ermee eens bent dat dat erg verstandig is geweest. Als uw voorstel wordt uitgevoerd, worden wij in Denemarken gedwongen tweemaal zo veel pesticiden toe te staan. Een verdubbeling, nota bene! Dat zal waarschijnlijk betekenen dat het voor ons erg moeilijk gaat worden ons grondwater nog langer ongezuiverd te drinken.
Ik beschouw dit overigens niet als een puur nationale kwestie. Ik voer het woord namens de voltallige socialistische fractie in het Europees Parlement en gelukkig ook namens de overgrote meerderheid die haar standpunt kenbaar heeft gemaakt via de stemming in de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid. Er zijn talloze voorbeelden. Voor elke zone geldt natuurlijk dat ieder land, behalve één, gedwongen wordt pesticiden goed te keuren die zij momenteel niet toelaten. Als voorbeeld noem ik hier maïs. In het Verenigd Koninkrijk wordt een maïspesticide gebruikt die ongeveer 15 werkzame stoffen bevat. In Hongarije worden 57 werkzame stoffen gebruikt en in Polen 37. Als de voorstellen van de Commissie worden uitgevoerd, zal elk land pesticiden toelaten die tot 57 werkzame stoffen kunnen bevatten. Dit betekent dat de hoeveelheid werkzame stoffen in het Verenigd Koninkrijk wordt verviervoudigd. Het is geen taak van de EU om landen te dwingen meer pesticiden te gebruiken. Het heeft een nadelige invloed op het milieu, de gezondheid en het grondwater. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?
Ik hoop dat u uw steun geeft aan wat wij in de Milieucommissie hebben voorgesteld; dat maakt het leven ook voor de industrie eenvoudiger. We hebben in de Milieucommissie een compromis gesloten: we zeggen nee tegen de wederzijdse verplichte goedkeuring van pesticiden, en ja tegen de wederzijdse verplichte goedkeuring van gegevens. Verder spreken we niet alleen over zones, maar ook over gegevens in heel Europa. Dit maakt het leven voor de industrie stukken eenvoudiger. Tegelijkertijd geven wij landen het recht nee te zeggen als de heersende klimatologische omstandigheden hen daartoe dwingen.
Ten slotte wil ik met betrekking tot de reductiedoelstellingen tegen de heer Dimas zeggen dat het ongelooflijk positief is dat de gevaarlijkste stoffen in de ban worden gedaan - stoffen die kanker veroorzaken, de ontwikkeling van kinderen beïnvloeden, enz. Vanzelfsprekend willen we deze stoffen uit de handel halen. Zij zijn bovendien volkomen overbodig. Volgens mij moeten we echter nog een stap verdergaan en een algemene reductiedoelstelling voor alle stoffen formuleren. Uiteraard moet dit in elk land afzonderlijk worden geregeld, maar als we de nationale streefcijfers koppelen aan de Europese reductiedoelstellingen van circa 20 procent, zijn we mijns inziens aardig ambitieus. Ondanks alles geloof ik nog steeds dat het mogelijk is. Het is van groot belang voor de gezondheid en het milieu in Europa.
In verband met de motivering die de Commissie heeft gebruikt om deze reductiedoelen niet in haar voorstel op te nemen, hebben wij een behandelingsfrequentie-index geïntroduceerd die rekening houdt met de punten die u anderszins hebt benadrukt.
Anne Laperrouze
Mijnheer de Voorzitter, commissarissen, dames en heren, enkele lidstaten hebben reeds maatregelen getroffen om de risico's van pesticiden te verminderen, maar de trends in pesticidengebruik verschillen per land. Zo worden sommige stoffen die in een bepaalde lidstaat verboden zijn, toch in dat land verkocht omdat het gebruik ervan in andere lidstaten wel is toegestaan. Het is beslist nodig de regels op dit punt te harmoniseren zodat in de hele Unie dezelfde voorwaarden gaan gelden. De ALDE-Fractie pleit voor een strenge controle op pesticiden, waarbij zij erkent dat het gebruik ervan zowel noodzaak als realiteit is.
Wij hebben een aantal amendementen die bedoeld zijn om de tekst gemakkelijker toepasbaar te maken, zonder afbreuk te doen aan het beginsel dat het gebruik van veiliger of niet-chemische alternatieven moet worden gestimuleerd. Mijn fractie wil de kwantitatieve reductiedoelen concentreren op gevaarlijke stoffen. We hebben een amendement op artikel 4 over nationale actieplannen medeondertekend, waarin een EU-streefcijfer wordt vastgesteld voor de toepassingsfrequentie (vermindering van 20 procent binnen tien jaar) en voor gevaarlijke stoffen (vermindering van 50 procent in 2013).
Sommigen beschouwen het wellicht als een paradox dat mijn fractie nog een amendement op artikel 4 heeft ingediend, waarin de lidstaten de mogelijkheid wordt geboden om te kiezen voor een aanpak die is gebaseerd op risicoreductie. Dit is een realistischer benadering maar de berekeningen zijn ingewikkelder dan bij kwantitatieve reductie. Wij vonden het belangrijk dit amendement in te dienen omdat we graag willen dat dit onderwerp aan de orde komt tijdens de besprekingen tussen de Europese instellingen na de stemming in eerste lezing.
Nu wil ik graag mijn aandacht op enkele specifieke punten richten. Wat betreft de bescherming van waterlopen is het logischer maatregelen te nemen die zijn afgestemd op de geologische omgeving, dan een minimumafstand voor bufferzones vast te stellen. Het is legitiem ernaar te streven specifieke leefruimten als parken, speelplaatsen en schoolterreinen te beschermen, omdat het gebruik van pesticiden bij zulke gebieden tot het noodzakelijke minimum dient te worden teruggebracht of zelfs moet worden verboden. In dergelijke gevallen moet voorrang worden gegeven aan niet-chemische methoden.
Wat betreft het zeer gevoelige vraagstuk van het sproeien vanuit de lucht zit het voorstel van de Europese Commissie goed in elkaar. De Commissie wil deze activiteit in beginsel verbieden, maar er zijn uitzonderingen mogelijk die echter wel moeten worden gemotiveerd. Niettemin is de tekst van de Milieucommissie acceptabel. Hoewel ik begrijp dat het nodig is het publiek over het sproeien van pesticiden in te lichten, is het mijns inziens aan de lidstaten de aard en de omvang van de kennisgeving vast te stellen en te bepalen in welke vorm deze wordt gegoten. We hebben met zo veel verschillende soorten terreinen en zo veel verschillende methoden te maken dat elke poging tot standaardisatie ons niet-realistisch lijkt.
Op deze manier probeert de ALDE-Fractie een evenwicht te bereiken, dat er op neerkomt dat geen enkele partij, gebruiker of fabrikant, wordt gestraft maar dat strenge en consistente wetgeving wordt ingevoerd. Dan kunnen gebruikers van pesticiden hun gewassen beschermen, fabrikanten producten verkopen die geleidelijk steeds minder schadelijk worden en consumenten niet alleen veilig voedsel eten maar ook in een veilige omgeving wonen.
Wiesław Stefan Kuc
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de drie gepresenteerde verslagen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. De Europese Unie doet zo veel als mogelijk is om de nadelige gevolgen van pesticiden voor het milieu te beperken en te voorkomen dat deze zich ophopen in bodem, water en gewassen. De laatste paar jaar is veel gedaan om deze effecten tot een minimum te reduceren. Onderzoeksorganisaties hebben hierbij een bijzonder belangrijke rol gespeeld; zij hebben moderne preparaten met een selectievere werking samengesteld. We moeten echter niet vergeten dat pesticiden de afgelopen jaren van veel slechtere kwaliteit waren en dat ze in aanzienlijk hogere doses werden gebruikt. De verontreiniging van ons milieu is dan ook een gevolg van activiteiten in voorbije jaren. Daarom moeten we de bestaande wetgeving behalve met de voorgestelde nieuwe richtlijnen ook aanvullen met een richtlijn over het onschadelijk maken en verwijderen van ouderwetse pesticiden.
Ik vraag om uw actieve medewerking op dit punt, want hoewel er enkele jaren zijn verstreken, worden de problemen en risico's nog steeds groter in plaats van kleiner, zoals tijdens het laatste NGO-forum in Kishinev is gebleken.
Marie Anne Isler Béguin
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil mevrouw Breyer graag feliciteren met het uitstekende resultaat dat zij heeft geboekt, maar ik ben het niet eens met degenen die het gebruik van pesticiden verdedigen. Het is absoluut essentieel dat we ons milieu en ons lichaam van deze gevaarlijke stoffen vrijwaren. Ik hoop dat het Europees Parlement morgen het meest ambitieuze standpunt over dit vraagstuk gaat innemen en zich niet laat inpalmen door de recente zoetgevooisde woorden van fabrikanten die een dodelijke sector vertegenwoordigen. Het uitbannen van kankerverwekkende, mutagene en voor de voortplanting vergiftige pesticiden en stoffen die ons zenuwstelsel en endocriene systeem verzwakken en ons immuunsysteem aantasten, is beslist een gezond streven.
We moeten ons eveneens scharen achter de pogingen van onze collega's om de informatievoorziening naar de consumenten transparanter te maken. Zij zijn immers de "onschuldige slachtoffers” van deze gevaarlijke stoffen. Is het niet hoog tijd dat we in actie komen, commissarissen? Nooit eerder werden insecticiden, fungiciden en herbiciden zo stelselmatig toegepast als nu. Neem alleen Frankrijk. We kunnen zeggen dat het overheidsbeleid inzake pesticiden aldaar gezamenlijk door de staat en de chemische industrie wordt "beheerd”. Dit heeft ertoe geleid dat gewone mensen nauwelijks nog vertrouwen hebben in de gezondheid van mens en milieu. De overheid en in de industrie houden geen enkele rekening met de onderzoeksbevindingen over ecotoxiciteit en de uitkomsten van statistische studies die een verband leggen tussen het gebruik van chemische stoffen en pathologische aandoeningen: en dat ondanks recente waarschuwingen van medici, bijvoorbeeld via Appel de Paris, en het Grenelle-milieuforum in Frankrijk. De sector doet zijn uiterste best om de effecten van pesticiden te bagatelliseren.
Na de verontreiniging van waterlopen door de onkruidverdelger Atrazine, waar iedereen van heeft gehoord, en de decimering van de bijenpopulatie probeert de chemische industrie te verhullen dat Frankrijk nog steeds de grootste pesticidengebruiker van de Europese Unie is. Ieder jaar wordt tussen 70 000 en 80 000 ton pesticiden geloosd in ons milieu in Frankrijk. Wat betreft het "pesticidenpakket” zullen de leden van dit Huis zichzelf niet ongeloofwaardig maken, zoals ze bij de REACH-richtlijn wel hebben gedaan. De burgers verwachten nog altijd veel van ons: dat blijkt uit de enorme hoeveelheid post die we krijgen en waarin tot snelle actie en daadkracht wordt opgeroepen.
Zo zijn er mensen die wijzen op het gevaar van inademing van pesticiden die groentetelers in het zuiden van Frankrijk op hun gewassen spuiten. Anderen maken zich zorgen over het intensieve gebruik van onkruidverdelgers in openbare parken en tuinen en roepen op tot het instellen van pesticidenvrije zones.
Jiří Maštálka
namens de GUE/NGL-Fractie. - (CS) Dames en heren, ik wil de rapporteur, mevrouw Belohorská, complimenteren met haar verslag over een thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden.
Volgens mij is de rapporteur erin geslaagd een document op te stellen dat enerzijds voorziet in de behoefte aan een duurzame concurrerende landbouwproductie in Europa en anderzijds slechts pleit voor het gebruik van pesticiden wanneer de negatieve effecten daarvan op de menselijke gezondheid en het milieu minimaal zijn. De rapporteur weet de juiste balans tussen deze beide aspecten te creëren.
Ik ben blij dat het mede door mij geformuleerde amendement over het voorzorgsbeginsel met betrekking tot de gezondheid van de mens en de bescherming van het land- en waterecosysteem in het verslag is opgenomen.
Je mag verwachten dat toepassing van de thematische strategie er in de eerste plaats toe zal leiden dat de gezondheid van de mens minder schade ondervindt van het pesticidengebruik. Net als de rapporteur, mevrouw Belohorská, betreur ik dat deze gezondheidseffecten slechts marginaal in de strategie aan de orde komen. Ik geloof dat het aan de Commissie is dit karwei in de toekomst af te maken.
Als het gaat om gezondheid en veiligheid op het werk ben ik blij met de opmerkingen in het verslag over de noodzaak van adequate informatie maar ook van passende beschermende middelen en geregelde controles van toepassingsapparatuur.
Volgens mij hebben we hier een instrument in handen met vele concrete effectieve mogelijkheden om het pesticidengebruik terug te dringen en veiliger te maken.
Johannes Blokland
namens de IND/DEM-Fractie. - (NL) Voorzitter, in het debat over pesticiden heb ik steeds geprobeerd een realistische en evenwichtige houding aan te nemen tussen, enerzijds, milieubelangen en, anderzijds, producenten- en consumentenbelangen. Op een aantal aspecten uit de voorliggende verslagen wil ik dieper ingaan.
Een van de voorstellen wil het beleid baseren op gebruiksreductie. Hier sta ik zeer sceptisch tegenover. Je kunt namelijk de totale hoeveelheid pesticiden wel verminderen, maar vaak zijn juist de meest gebruikte pesticiden het minst gevaarlijk. De risico's blijven dan vrijwel gelijk.
Ik zie veel meer in beleid gebaseerd op risicoreductie. Nederland past dit al sinds het jaar 2000 toe en dit bleek te resulteren in een afname van de risico's voor het milieu met 86 procent. Een ander nadelig effect van gebruiksreductie is dat er minder verschillende pesticiden beschikbaar komen, waardoor sneller resistentie ontstaat.
Een ander punt is het instellen van bufferzones rond waterlopen. In de Milieucommissie is een amendement goedgekeurd om een buffer van 10 meter te creëren. Voor een waterrijk land als Nederland is die 10 meter een probleem. Dat betekent namelijk dat 35 procent van het landbouwareaal niet bespoten mag worden.
En tot slot wil ik erop wijzen dat niet alleen een nórm belangrijk is, maar dat ook handhaving van onmiskenbaar belang is. Op dit moment schort het daaraan, getuige de normoverschrijdingen die we regelmatig tegenkomen bij producten die voor consumptie bedoeld zijn. Tot zelfs in het Europees Parlement toe.
Andreas Mölzer
namens de ITS-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, zoals we allemaal weten, wordt al lange tijd verondersteld dat er een verband bestaat tussen enerzijds in de landbouw gebruikte pesticiden en genetisch gemodificeerde levensmiddelen en anderzijds diverse ziekten. Nu pesticiden zelfs hier en daar in drinkwater worden gevonden, is het ongetwijfeld hoog tijd de traag malende molens van de EU-bureaucratie sneller te laten lopen.
In welke mate we de beoogde vermindering van het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen kunnen bewerkstelligen, is afwachten geblazen. Allemaal zijn we immers vertrouwd met ambitieuze doelstellingen die uiteindelijk niet worden gehaald. Volgens mij is de beoogde vervanging van kankerverwekkende stoffen helemaal niet zo'n geweldige prestatie als nu in mooie bewoordingen wordt verkondigd; integendeel, het is dringende noodzaak. We zijn er juist heel laat bij om deze stoffen te vervangen.
Als we bedenken dat de EU wereldwijd een kwart van het pesticidengebruik voor haar rekening neemt terwijl zij slechts 4 procent van het bouwland bezit, wordt het probleem meteen duidelijk. Uit deze statistieken blijkt ook dat onze EU-steunregelingen de conventionele landbouw totaal de verkeerde richting hebben opgestuurd.
Consumenten verdenken - en niet geheel ongegrond - vindingrijke landbouwers ervan de voorgeschreven plafonds te omzeilen door combinaties van toegelaten gewasbeschermingsmiddelen toe te passen. Aangezien er geen onderzoek is verricht naar de wisselwerking tussen de verschillende producten, wordt het hoog tijd voor ingrijpen van hogerhand. Verder moeten de voortdurende verhogingen van de maximaal toegestane concentraties, waarvan de afgelopen jaren sprake was, worden teruggedraaid, gezien de extra grote gevaren voor risicogroepen als kinderen.
De invoer van biologische producten vanaf de andere kant van de wereld is niet alleen in strijd met diverse milieudoelstellingen maar ook een van de oorzaken van het toegenomen verkeer en - al jarenlang - een sprekende illustratie van het mislukte steunbeleid van de Unie. Daarom moeten onze steunregelingen worden herzien, vooral om Europese landbouwers te kunnen bijstaan die geen pesticiden gebruiken. Als wij echter de landbouwers met bureaucratische obstakels blijven treiteren, moeten we niet verbaasd opkijken wanneer zij uiteindelijk uit frustratie de handdoek in de ring werpen, terwijl Brussel zich afvraagt waarom het aantal landbouwers almaar afneemt.
Jim Allister
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik ben geneigd te zeggen dat wij allen veel baat zouden hebben bij een politieke pesticide die het welig tierende onkruid als de EU-regelgeving zou aanpakken. Als ik sommige van deze amendementen en voorstellen bezie, zoals het voorstel van de 10-meter-bufferzone, bespeur ik een grote mate van overkill.
Ik denk dat wij enige feiten onder ogen moeten zien. Zonder een beheerst gebruik van pesticiden in onze landbouw, zullen wij meer voedselproductie de kant opdrijven van minder gereguleerde gebieden in de wereld, waarmee de kwaliteit en de voedselveiligheid in gevaar wordt gebracht. En wat wellicht zelfs interessanter is voor sommigen: zonder fungiciden en herbiciden als preventie tegen en genezing van ziektes in mooie graszoden, zouden vele golf- en bowlingterreinen door onkruid geplaagd en onbespeelbaar worden.
Ja, pesticiden moeten onder controle gehouden worden, maar onze maatregelen moeten gebaseerd zijn op verstandige kennis en praktisch uitvoerbaar zijn op boerderijen en daarbuiten. De strikte gebruiksvoorschriften in mijn land zijn, geloof ik, toereikend, en daarom wil ik stemmen tegen die dogmatische wijzigingen die sommigen wensen op te leggen.
Erna Hennicot-Schoepges
(FR) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, het is jammer dat er bij dit debat geen vertegenwoordigers uit de agrarische sector aanwezig zijn. Gezien de recente hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid zou het immers uiterst interessant zijn geweest ook het gezichtspunt van de landbouwers te vernemen.
Wij moeten niet alleen de toekomst van de landbouw in Europa en de kwaliteit en kwantiteit van de voedselproductie zekerstellen maar ook onderzoek bevorderen en ervoor zorgen dat gegevens worden beschermd. De grootste uitdaging is uiteraard de menselijke gezondheid te beschermen en te voorkomen dat giftige producten zich in ons water en ons milieu ophopen. We moeten echter ook aandacht schenken aan de gezondheid van de landbouwers en hun gezinnen, die betere bescherming behoeven aangezien zij rechtstreeks met deze producten in contact komen en vaak advies krijgen van de bedrijven die de pesticiden in de handel brengen. Het is erg onwaarschijnlijk dat die bedrijven hun vertellen dat onderzoekers zich vragen beginnen te stellen over het verband tussen blootstelling aan pesticiden en de gestage toename van bepaalde ziekten als Parkinson, Alzheimer, prostaatkanker, hersentumoren en aangeboren misvormingen. Daarom is het essentieel strenge regels op te stellen voor het op de markt brengen van deze producten. Tevens moeten we onderzoek stimuleren door gegevensbescherming te waarborgen, en programma's bevorderen voor onderzoek naar biologische plaagbestrijding - een nuttig voorbeeld van innovatie. En uiteindelijk moeten deze producten voor de landbouwers betaalbaar zijn.
Mijn laatste punt, commissaris, betreft de bescherming van bijen: de in Richtlijn 91/414 bedoelde langetermijnevaluaties zijn niet uitgevoerd. Regels en voorschriften zijn op zichzelf niet genoeg: ze moeten worden toegepast en er zijn systemen nodig die waarborgen dat dat ook daadwerkelijk gebeurt. Het allerbelangrijkste is dat het op de markt brengen van deze producten wordt gereguleerd, maar ik wil ook nog even opmerken, mevrouw de Voorzitter, dat tijdens dit gepassioneerde debat de chemische industrie zich af en toe aan schaamteloze lobbypraktijken schuldig heeft gemaakt.
Anne Ferreira
(FR) Mevrouw de Voorzitter, commissarissen, dames en heren, met alle nu beschikbare gezondheids- en milieugegevens, die ik vanavond niet ga opnoemen, kan dit Huis niet anders dan slagvaardig besluiten nemen over het terugdringen van pesticiden en de voorwaarden voor het gebruik ervan. Het is wezenlijk dat daarbij meetbare doelen als uitgangspunt worden genomen. Tijdens de besprekingen voorafgaand aan de plenaire stemming werd duidelijk dat er tussen de lidstaten grote verschillen bestaan in praktijk en beleid. Daarom hebben we over bepaalde kwesties compromissen gesloten en het subsidiariteitsbeginsel toegepast. Hopelijk pakt subsidiariteit hier goed uit, want daarvoor is een flexibele houding nodig en die kan gemakkelijk een voorwendsel worden om ons beleid af te zwakken tot een zeer minimale interpretatie van de politieke en publieke wil die hier vandaag is verwoord, vooral wat betreft de blootstelling aan risico's en de omvang van de bufferzones naast waterlopen.
Subsidiariteit is in relatie tot pesticiden alleen zinvol als zij in elke Europese regio leidt tot een meer algemene bezinning op de landbouw- en milieuvraagstukken. Dat betekent dat het onderzoek en de overdracht van technologieën moeten worden versterkt, waarbij alle betrokkenen, inclusief landbouwers, onderzoekers, NGO's, gezondheidswerkers en vertegenwoordigers van de levensmiddelindustrie worden betrokken en er in elk geografisch gebied grondig onderzoek wordt verricht. Vervolgens kunnen deze belanghebbenden gezamenlijk beste praktijken en niet-chemische alternatieven aanwijzen die passen bij de bodem, het klimaat en de gewassen. In een enkele regio vinden deze werkzaamheden reeds plaats.
Daarom stel ik voor dat de Commissie een dergelijke aanpak en de uitwisseling van ervaringen tussen de regio's bevordert en er daarbij op toeziet dat de Europese wetgeving naar behoren wordt toegepast.
Holger Krahmer
(DE) Mevrouw de Voorzitter, veel van mijn collega's vinden dat we voor de omgang met gewasbeschermingsmiddelen strenge regels nodig hebben. Zij hebben gelijk, maar tegelijkertijd moeten we niet uit het oog verliezen wat de gevolgen zijn van de wetgeving die wij aannemen. Feit is dat gewasbeschermingsmiddelen een belangrijk onderdeel van de hedendaagse landbouw vormen.
Neem nu het voorbeeld van de toelatingsverordening. We zijn bezig complete clusters werkzame stoffen op grond van uitsluitingscriteria te verbieden, enkel en alleen wegens een abstract gevaarbegrip. Hierbij wordt voorbijgegaan aan het werkelijke risico dat het gebruik van deze middelen met zich meebrengt. Het leidt ertoe dat werkzame stoffen die in de praktijk geen enkel probleem opleveren, worden verboden. Daardoor zullen in de toekomst onvoldoende werkzame stoffen beschikbaar zijn om schadelijke organismen adequaat te bestrijden.
Als slechts een paar werkzame stoffen worden gebruikt, zal er sneller resistentie tegen pesticiden ontstaan. Veel problemen met schadelijke organismen kunnen dan niet langer doeltreffend worden aangepakt. En dat is waarschijnlijk de nieuwe mijlpaal waaraan mevrouw Breyer zojuist refereerde. Wanneer dat stadium is bereikt, is er echter geen sprake van een nieuwe mijlpaal, maar van een nieuw dieptepunt in de veiligheid van de voedselvoorziening in Europa. We moeten geen algemene verboden instellen maar zorgen voor een betrouwbare toelatingsprocedure waarbij het werkelijke risico van het gebruik van elke stof wordt onderzocht.
Het volgende voorbeeld komt uit de thematische strategie, waarin we pleiten voor een algehele Europese reductiedoelstelling voor het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. Dat heeft echter niets van doen met het gebruiksrisico van die middelen.
De Commissie heeft doelen gesteld om het werkelijke risico te verminderen. Dat is een goed idee dat we moeten vasthouden. Uiteindelijk moeten we ons richten op haalbare maatregelen, namelijk efficiënte plaagbestrijding in combinatie met een adequaat risicobeheer. Per slot van rekening gaat het ook om de vraag hoe we in de toekomst in de groeiende behoefte aan plantaardige grondstoffen kunnen voorzien.
In het verleden kon mede dankzij innovatieve gewasbeschermingsmiddelen de productie veel sneller groeien dan de vraag naar bouwland. Laten we voor de toekomst niet streven naar de omgekeerde situatie.
Gintaras Didžiokas
- (LT) Volgens mij zal niemand in dit Parlement beweren dat ecologie, een schoon milieu en de gezondheid van de mens onbelangrijk zijn. Evenmin zal een Europese burger dat ooit zeggen.
Bij het nemen van beslissingen, het spreken over wetgeving en het opstellen en uitvoeren van regels waaraan honderdduizenden mensen zich moeten houden en die ongetwijfeld gevolgen hebben voor het leven van miljoenen mensen, kunnen we ons echter niet laten leiden door emoties en goede bedoelingen, dames en heren. We moeten deze doelstelling op evenwichtige en verstandige wijze realiseren. Een van de hoofddoelen voor de landbouwsector in de EU is voedsel van goede kwaliteit te leveren tegen betaalbare prijzen. De EU staat bekend om de hoge normen voor voedselproductie en de strenge landbouwregels die zij haar lidstaten oplegt. Er wordt echter ook voortdurend druk op de Europese landbouw uitgeoefend om concurrerend te werken en voedsel van goede kwaliteit te produceren.
Bij het bespreken van verordeningen over gewasbeschermingsmiddelen kunnen we deze factoren niet negeren. Het standpunt van de Europese Commissie en de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling heeft aan de verwachtingen van alle belanghebbenden voldaan. Niettemin is de inhoud van de voorgestelde amendementen en de amendementen die tijdens de bespreking in de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid zijn ingediend, zeer zorgwekkend.
Als deze amendementen worden aangenomen, zijn de gevolgen niet te overzien. Zij vormen niet alleen een gevaar voor de landbouw en de levensmiddelenindustrie maar ook voor de natuur zelf. Komen er genetisch gemodificeerde organismen op de Europese markt? Als 90 procent van de gewasbeschermingsmiddelen van de markt wordt uitgesloten, zou dat enorme gevolgen voor de traditionele gewassen hebben.
Dames en heren, ik doe opnieuw een dringend beroep op u om uw besluit te baseren op gedegen wetenschappelijk bewijs en goede praktijken en niet op geruchten en emoties. Ik hoop dat uw stem het standpunt van alle belanghebbenden zal weerspiegelen en dat de uitkomst evenwichtig en correct zal zijn, zodat de landbouw niet wordt vernietigd, de burgers van de EU niet van Europees voedsel verstoken worden en er geen miljoenen mensen werkloos raken in de naam van milieubescherming.
Jens-Peter Bonde
(DA) Mevrouw de Voorzitter, morgenvroeg ga ik in de winkel een fles drinkwater kopen. In veel landen doen mensen dat omdat het grondwater verontreinigd is. Het water wordt chemisch behandeld alsof het een vuile jas betreft. Vervolgens wordt er chloor aan toegevoegd en smaakt het net zo vies als de prijs. In Denemarken hebben we een rijke goudader onder de grond: schoon grondwater. We drinken dat water zonder het eerst te zuiveren. Het is gezonder dan flessenwater, smaakt beter en is stukken goedkoper.
Dat betekent echter ook dat we alert moeten zijn en het sproeien met pesticiden moeten verbieden wanneer de desbetreffende middelen in het grondwater terecht kunnen komen. Daarom verbiedt Denemarken dertien soorten pesticiden, waarvan er twaalf na het sproeien in drinkwater worden aangetroffen. Dat willen we graag zo houden en daarom roep ik mijn collega's op voor een amendement te stemmen waarin de instelling van beschermingszones wordt toegestaan. Dit voorstel is reeds in eerdere regelgeving aangenomen; die regelgeving moeten we nu nog eens bekrachtigen om te voorkomen dat ze wordt afgeschaft. Ten slotte hebben we steun gekregen van een grote meerderheid hier in het Parlement en vervolgens ook van de voorzitter van de Commissie, José Manuel Barroso. Dank u wel! We hebben geen steun gekregen van de Deense commissaris voor landbouw, die samen met de Deense minister van Voeding, Landbouw en Visserij (ook van de Deense Liberale Partij (Venstre)), liever de landbouwers de mogelijkheid wil bieden ons drinkwater te verknoeien. Het is treurig dat de Deense Landbouwraad kiest voor het standpunt van Venstre. Het is erg kortzichtig iets hogere graanopbrengsten na te streven en vervolgens miljoenen kronen te moeten betalen om het grondwater te zuiveren. In het EG-Verdrag staat dat de vervuiler zelf voor de kosten moet opdraaien. Dat heb ik ook in een amendement voorgesteld en ik verzoek mijn collega's de voorschriften van het Verdrag kracht bij te zetten. Niemand heeft het recht onze gemeenschappelijke aarde en ons gemeenschappelijk drinkwater te vergiftigen.
Pilar Ayuso
(ES) Mevrouw de Voorzitter, commissarissen, het voorstel voor een verordening van de hand van de Europese Commissie ter vervanging van Richtlijn 91/414/EG zorgt voor grotere harmonisatie van toelatingsprocedures en voor bescherming van de consument. De Milieucommissie houdt echter geen rekening met de beoogde grotere harmonisatie en scherpt onnodig maatregelen aan die bedoeld zijn om de consument en het milieu te beschermen.
Het verslag is gebaseerd op een totaal gebrek aan vertrouwen in de bestaande methoden voor agrarische productie in de Europese Unie. Niet alleen landbouwers zullen daar onder te lijden krijgen, maar ook consumenten; veel gewassen kunnen hier dan niet meer verbouwd worden waardoor import nodig wordt, terwijl de gevolgen voor de voedselveiligheid navenant zijn.
Er is onvoldoende rekening gehouden met het feit dat de goedkeuring en het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen reeds aan strenge controles zijn onderworpen, zowel door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid als door de bevoegde instanties van de lidstaten.
Verder wordt met dit voorstel het in 1991 toegelaten aantal werkzame stoffen teruggebracht van 1 100 tot 148 stoffen, die in bijlage I bij dit voorstel worden opgesomd. Van deze 148 stoffen zijn er slechts 34 insecticiden, nematociden of acariciden, de stoffen die het meest nodig zijn voor de teelt in mediterraan Europa, dat van alle EU-regio's het meest last heeft van insectenplagen. Insecten vormen niet slechts een bedreiging voor planten, maar zijn ook dragers van zeer ernstige ziekten bij de mens.
Het Commissievoorstel om de Europese Unie in drie zones te verdelen voor de wederzijdse erkenning van gewasbeschermingsmiddelen moet in ere worden hersteld. Criteria voor uitsluiting van pesticiden moeten gebaseerd zijn op adequate risicoanalyses. Zonder risicoanalyse is het onmogelijk te bepalen welk effect deze stoffen op de gezondheid of het milieu hebben.
Tot slot wil ik erop wijzen dat het venijn in de dosering zit.
Frédérique Ries
(FR) Mevrouw de Voorzitter, ik heb aangegeven hoe belangrijk het debat van vanavond is. Het gaat namelijk om niets minder dan onze visie op de toekomst van de Europese landbouw en om de noodzaak over te schakelen van een intensieve landbouw die duidelijk te veel vervuiling veroorzaakt, naar een duurzame landbouw die de biodiversiteit respecteert. Dit is een uitdaging die Europa om drie redenen moet aangaan: ten eerste keert de publieke opinie zich nu tegen het gebruik van pesticiden, omdat er meer schandalen en meer gezondheidsrisico's aan het licht komen; ten tweede willen de meeste landbouwers dat de Europese Unie hun helpt hun werkwijze te veranderen zodat zij niet langer hoeven te kiezen tussen het behoud van hun gezondheid en grotere rendementen; en ten derde vragen bijenhouders uit heel Europa om strenge wetgeving die de verkoop van pesticiden waarvan het effect op bijen niet is getest, aan banden legt.
Daarom is het van wezenlijk belang dat het ambitieuze standpunt van de Milieucommissie morgen bekrachtigd wordt in de stemming over de drie verslagen van Hiltrud Breyer, Christa Klaß en Irena Belohorská. We moeten bevestigen dat gezondheid en milieu op de eerste plaats komen; dat specifieke maatregelen nodig zijn om de kwetsbaarste groepen te beschermen; dat de gevaarlijkste stoffen onder het voorzorgsbeginsel vallen; dat het gebruik van niet-chemische alternatieven wordt aangemoedigd; en dat sproeien vanuit de lucht voortaan in principe wordt verboden. Kortom, we moeten concreet actie ondernemen gezien de zorgen van de zeer vele mannen en vrouwen in Europa die ons schriftelijk hebben verzocht te voorkomen dat de landbouw in de toekomst nog langer afhankelijk zal zijn van chemicaliën - mevrouw Isler-Béguin heeft al aan deze verzoeken gerefereerd.
Leopold Józef Rutowicz
(PL) Mevrouw de Voorzitter, onder sommige omstandigheden is het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen - pesticiden - essentieel. In Polen is er veelal sprake van kleine landbouwbedrijven waarvan de eigenaars wegens geldgebrek bezuinigen op dure pesticiden. Dit leidt soms tot verliezen die te wijten zijn aan de activiteit van schadelijke organismen.
Ik ben voorstander van alle maatregelen om het rationele gebruik van gewasbeschermingsmiddelen te bevorderen, inclusief advies, scholing, onderzoek, subsidies voor moderne gewasbeschermingsapparatuur, en de introductie van vervangende producten die het milieu en de gezondheid helpen te beschermen en stroken met de belangen van de landbouwers.
Wanneer de oogst verloren dreigt te gaan, kunnen onwetendheid en gebrek aan ondersteuning ertoe leiden dat landbouwers ongecontroleerd pesticiden gaan gebruiken. Een probleem waarmee we reeds lang te maken hebben en dat nog niet volledig is opgelost, is de lozing van afgedankte zeer giftige pesticiden die in de landen van het voormalige Sovjetblok aanwezig zijn of waren, evenals de hercultivering van de grond. Zowel het water als de grond raken erdoor vergiftigd. Hierdoor kunnen de maatregelen die in de betreffende documenten worden beschreven, wel eens minder efficiënt uitpakken.
Urszula Krupa
(PL) Mevrouw de Voorzitter, producenten die gedwongen worden voedsel te verbouwen dat er perfect uitziet, gaan pesticiden gebruiken die niet alleen schadelijk zijn voor het milieu en de economie, maar ook voor de gezondheid van de mens. Ik hoop dat dankzij de documenten die nu in bespreking zijn, de voedselkwaliteit verbetert en biologische productiemethoden een impuls krijgen, waarbij vaker natuurlijke meststoffen worden toegepast om de bodem te voeden. Verder wil ik met het oog op de gewetenloze en onethische export naar derdewereldlanden van stoffen die bekend staan om hun schadelijke werking, een populair spreekwoord uit Polen citeren: "Behandel een ander zoals jezelf behandeld wilt worden”. Dit is des te belangrijker omdat de gevaarlijke pesticiden uiteindelijk weer op ons bord terechtkomen in de vorm van levensmiddelen die goedkoop door rijke landen zijn gekocht en de gezondheid van mensen verwoesten.
Naast algemene richtsnoeren moeten er strategieën voor een duurzaam gebruik van pesticiden worden ontwikkeld op nationaal niveau, waar passende actie mogelijk is. Hoe meer pesticiden er in een gebied worden gebruikt, hoe sterker de hoeveelheid gewasbeschermingsmiddelen moet worden teruggebracht.
Peter Baco
(SK) Ik waardeer het zeer dat in alle drie verslagen het personeel in alle fasen van de hantering van pesticiden hooggekwalificeerd moet zijn. Ook actieplannen, geïntegreerde bestrijding en strenge invoermaatregelen zijn voorbeelden van positieve inhoud in alle verslagen. Het verbod op sproeien vanuit de lucht en de uitzonderingen daarop moeten nauwkeurig en in heldere bewoordingen worden beschreven.
Het begrip "vermindering van het kwantitatieve gebruik” wordt eveneens niet duidelijk gedefinieerd en brengt talrijke risico's met zich mee wegens de niet-selectieve toepassing ervan. Zo gebruikt Slowakije gemiddeld minder dan 1 kg pesticiden per hectare terwijl andere landen maar liefst 8 kg gebruiken. Dit betekent dat in sommige landen het pesticidengebruik echt moet worden verminderd en dat in andere landen het gebruik zelfs dient toe te nemen. Daarom stel ik voor dat wij bij de stemming rekening houden met de aanbevelingen van de Europese Vereniging voor gewasbescherming of de verslagen en in eerste lezing niet aannemen en de evenwichtige aanbevelingen van de Commissie ongewijzigd laten.
Marianne Thyssen
(NL) Voorzitter, heren commissarissen, collega's, het is tijd dat we vorm geven aan de eerder aangekondigde thematische strategie omtrent duurzaam gebruik van pesticiden en het is ook goed dat we er meteen een stuk uitvoering aan geven. Gezien de grote impact op de kwaliteit van het voedsel, de volksgezondheid, het leefmilieu en de leefbaarheid van onze landbouw - allemaal punten van zorg - hebben niet alleen onze rapporteurs en schaduwrapporteurs, maar ook onze hele fractie veel tijd aan dit pakket besteed. Vier punten zou ik in het bijzonder willen aanstippen.
Ten eerste is een verdere daling van het pesticidegebruik zinvol; deze moet dan wel effectief leiden tot minder impact op het milieu en daarom zijn wij tegen een loutere daling van de gebruikte hoeveelheid. Wel willen we een vermindering van de werkelijke impact, gebaseerd op een wetenschappelijke evaluatie van het risico.
Ten tweede is onze redenering analoog wat de spuitvrije zones rond waterlopen betreft. Ook hier staan we voor een aanpak die gebaseerd is op risico, en vinden we dat de lidstaten beter dan wij geplaatst zijn om verantwoorde keuzes te maken, daarbij gestuurd onder meer door criteria als vastgelegd in de kaderrichtlijn water.
Ten derde vraag ik mij af waarom dit Parlement, dat toch voorstander is van een interne markt met een hoge graad van bescherming van de consument, de gezondheid en het milieu, zich zou verzetten tegen een eerste stap naar harmonisatie op dit terrein. Wij verkiezen de door de Commissie voorgestelde idee van zones met interne wederzijdse erkenning en zouden ook graag hebben dat er vrijwillige interzonale wederzijdse erkenning zou zijn.
Tot slot, Voorzitter, verzetten we ons tegen de door rapporteur Breyer voorziene veralgemeende bureninformatie. Voor een streng gereglementeerde activiteit is die informatie niet alleen overbodig, maar leidt ook tot overbodige angst en frustraties. Het kan toch niet de bedoeling zijn te gaan naar een soort private enforcement. Dat is een samenleving die wij niet willen, die wij niet voorstaan.
Bogdan Golik
(PL) Mevrouw de Voorzitter, het debat van vandaag is van enorme betekenis voor de Europese landbouw en de bescherming van het milieu.
Veel mensen zijn voor het gebruik van pesticiden en veel anderen zijn tegen. Volgens mij moet het leidende beginsel van de landbouwers echter als volgt luiden: "zo weinig pesticiden als mogelijk, uitsluitend de essentiële middelen”. Voor producenten en distributeurs dient het voorzorgsbeginsel als leidraad te fungeren. Dit moet het hoogste beginsel zijn wat betreft het leven en de gezondheid van consumenten telkens wanneer de introductie van nieuwe pesticiden tot ongerustheid leidt, ofwel omdat de uitkomsten van het wetenschappelijk onderzoek niet eenduidig zijn, ofwel omdat er onvoldoende tijd is om duidelijk uit te spreken dat een bepaald product of bepaalde stof onschadelijk is voor mens en dier.
Als het gaat om een duurzaam gebruik van pesticiden moeten naar mijn mening de volgende stappen worden gezet: allereerst moeten de Commissie en de lidstaten zorgen voor periodieke scholing en voorlichtings- en onderwijsprogramma's die ten minste gedeeltelijk door pesticidenfabrikanten worden gefinancierd. Er moet gecoördineerde bewaking en gegevensverzameling plaatsvinden met betrekking tot de schadelijke effecten van pesticiden op de gezondheid van de mens en het milieu, waaronder langlopende onderzoeksprogramma's en sancties voor vervuilers. Er dient een gecoördineerd systeem te worden opgezet om gegevens te verzamelen over de productie, invoer, uitvoer, verkoop, distributie en het gebruik van pesticiden en dat systeem moet toegankelijk zijn voor het publiek. Landbouwpraktijken die het gebruik van lage doses pesticiden bevorderen, moeten een impuls krijgen, waardoor deze preparaten anders toegepast gaan worden. Er dienen adequate controles te worden verricht en de import in de EU van agrarische levensmiddelen die met behulp van chemicaliën zijn geproduceerd, moet worden verboden.
Jan Mulder
(NL) Voorzitter, gewasbeschermingsmiddelen blijven in Europa essentieel voor de agrarische productie en voor de voedselvoorziening. De grote vraag is altijd als wij in Europa bepaalde maatregelen treffen, wat voor invloed heeft dat op de concurrentieverhoudingen met de rest van de wereld? Als wij te streng zijn in Europa en dezelfde regels niet kunnen opleggen aan de rest van de wereld, dan betekent dat dat wij in Europa producten kunnen consumeren die wij hier niet mogen produceren en dat lijkt mij een verkeerde situatie.
Essentieel is natuurlijk altijd dat wij de schadelijke effecten blijven evalueren. Maar wij kunnen niet overdrijven. En ik ben het eens met iedereen die zegt dat wij ons moeten concentreren op het risico en niet op vermindering van de hoeveelheid. Ook de 10 meter bufferzones zullen onder meer voor Nederland rampzalig zijn en moeten uit de verordening.
Dan als laatste punt, Voorzitter, het informeren van de buren. Als iets is goedgekeurd, waarom moeten de buren dan nog worden geïnformeerd? Dat is toch absoluut overbodige regelgeving.
Michael Henry Nattrass
(EN) Mevrouw de Voorzitter, pesticiden werden in het Verenigd Koninkrijk, in 1985, streng gecontroleerd. Bedrijven als Syngenta stellen dat boeren de middelen die zij nodig hebben, niet ontzegd mogen worden.
Deze verordeningen verwijderen ons van het beginsel van goede, wetenschappelijk verantwoorde regelgeving. De onkruidbestrijding van bestrating is bijvoorbeeld 400 maal duurder zonder chemicaliën. Vanuit de bedrijfstak golf- en veldsporten wordt aangevoerd dat het zonder pesticiden niet mogelijk is de graszoden te onderhouden. De Crop Protection Agency beweert dat een verbod op pesticiden betekent: tussen 65 en 200 procent meer beteeld areaal en lagere productiviteit. Volgens Corbett Farms is in dit jaar aangetoond dat het bespuiten zin heeft om de aardappelziekte te voorkomen. Pesticiden zijn duur en er wordt zo weinig mogelijk van gebruikt om onze gewassen te beschermen. Beslissingen over hoe en hoe vaak moet ieder voor zich nemen. Een arbitraire vermindering van het gebruik kan niet wetenschappelijk bepaald worden.
Mevrouw de Voorzitter, wilt u alstublieft de pestilente EU-verordeningen verdelgen. De UKIP zal er tegen stemmen.
Richard Seeber
(DE) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, allereerst wil ik de rapporteurs en schaduwrapporteurs bedanken. Uiteraard maken wij ons allemaal grote zorgen om de bescherming van de gezondheid en van de consument en uit de gedrevenheid waarmee dit debat wordt gevoerd, kan men opmaken hoe emotioneel de diverse leden van ons Parlement bij dit onderwerp zijn betrokken.
Niettemin is het belangrijk dat we besluiten nemen op basis van de feiten en niet de realiteit ontkennen door als het ware zondebokken te creëren. Het zou erg gemakkelijk zijn, vooral met dit wetgevingspakket, om er een bepaalde beroepsgroep uit te kiezen en niet verder te kijken. Dat zou echter totaal verkeerd zijn. Het moet direct vanaf het begin duidelijk zijn dat wij in Europa allemaal een goed functionerende landbouw nodig hebben en daartoe is het onontbeerlijk een bepaalde hoeveelheid gewasbeschermingsmiddelen te gebruiken.
Ten aanzien van specifieke aspecten van het verslag-Klaß wil ik zeggen dat het inderdaad een gezond beginsel is om bepaalde reductiedoelen vast te stellen, maar de kwantitatieve aanpak die hier gekozen is, vind ik eenvoudigweg te rigide. Iedere lidstaat moet zorgvuldig onderzoeken wat hij zelf kan doen. Het is namelijk ronduit onwetenschappelijk de totale hoeveelheid pesticiden te verminderen en dan te geloven dat het milieu daardoor schoner wordt. Wat betreft de bufferzones is er niets mis met de strategie van de Commissie waarbij subsidiariteit als het kernbegrip wordt gezien. Iedere lidstaat moet bekijken hoe hij deze bufferzones wil reguleren. Het zou niet goed zijn in de hele EU klakkeloos een grens van tien meter verplicht te stellen. Het zoeken naar niet-chemische alternatieven in kwetsbare gebieden als habitats van zeldzame flora en fauna moet eveneens onvoorwaardelijk worden gesteund.
Als het gaat om het verslag-Breyer is het van belang dat we steun geven aan het driezoneconcept. Toelating van pesticiden louter op lidstaatniveau is veel te beperkt. Er moet bijzondere aandacht aan de uitsluitingscriteria worden besteed. Bij CMR-1-stoffen is de noodzaak van een ondubbelzinnig verbod evident, maar wat betreft de CMR-2-stoffen vind ik dat wetenschappelijke gegevens mede als basis moeten worden genomen voor besluiten over toelating.
Evangelia Tzampazi
(EL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, het wetgevingsvoorstel waarover we morgen stemmen, heeft tot doel een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu te realiseren. Daartoe worden communautaire modellen voor een duurzaam gebruik van pesticiden tot stand gebracht, evenals regels voor het op de markt brengen van deze middelen in Europa.
Mijns inziens geven wij een krachtig signaal af door steun te verlenen aan het voorstel van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid om het pesticidengebruik in Europa met 20 procent te beperken. Wij moeten de controles op het rationele gebruik van pesticiden versterken en vooral het onderzoek naar veiliger alternatieve methoden van gewasbescherming bevorderen.
Ook het voorstel voor afschaffing van het systeem van zones en verplichte wederzijdse toelating vormt een evenwichtige stellingname. Met het oog op de zorgen van landbouwers en de industrie biedt het lidstaten die dat wensen, de mogelijkheid om het milieu beter te beschermen in overeenstemming met de lokale omstandigheden.
Ten slotte wil ik wijzen op de bijzondere noodzaak om het secundaire gebruik te beschermen. Dames en heren, ik roep u op het voorstel te steunen om een Europees fonds voor de bevordering van onderzoek te creëren. Daarmee kunnen wij de welvaart van landbouwers garanderen en onze speciale nationale producten behouden, die deel uitmaken van de Europese landbouwtraditie en de Europese agrarische economie een flinke impuls geven.
Marian Harkin
(EN) Mevrouw de Voorzitter, dank u voor de gelegenheid om het woord te voeren over deze drie verslagen.
Allereerst, geloof ik dat wij in Europa in staat moeten zijn om Europees gewas en Europees fruit en groenten te produceren die veilig voor menselijke consumptie zijn. Wij moeten die doelstelling evenwichtig en verstandig zien te bereiken, zodat wij onze gezondheid kunnen beschermen zonder de landbouw een straf op te leggen.
Wat wij niet willen is beperkingen invoeren die een negatief effect op de Europese landbouw hebben en uiteindelijk enorme hoeveelheden voedsel moeten importeren, met alle consequenties voor voedselafstanden, en natuurlijk met weinig controle over de hoeveelheden pesticiden die bij de productie van het geïmporteerde voedsel zijn gebruikt.
Ten tweede steun ik het voorstel voor een risico-analyse, die op wetenschap is gebaseerd en die haalbaar zal zijn voor de lidstaten.
Tot slot vind ik dat een 10-meter-bufferzone een standaardoplossing is en gewijzigd moet worden, zodat de lidstaten met de lokale omstandigheden rekening kunnen houden. Zoals ik al eerder opmerkte, zelfs het Europees Parlement kan geen wetgeving maken voor klimaatomstandigheden en bodemgesteldheid in geheel Europa.
Eija-Riitta Korhola
(FI) Mevrouw de Voorzitter, de thematische strategie en de kaderrichtlijn inzake gewasbeschermingsmiddelen zijn interessante wetgevingsprojecten en weerspiegelen de fundamentele uitdaging voor het milieubeleid van de EU: hoe op doeltreffende wijze zowel het milieu als de gezondheid te beschermen waarbij rekening wordt gehouden met de maatschappelijke werkelijkheid.
We moeten erkennen dat het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en pesticiden belangrijke economische voordelen heeft. Het deskundige gebruik van deze stoffen is tegenwoordig zelfs essentieel voor de voedselproductie. Tegelijkertijd hebben gewasbeschermingsmiddelen zeer reële nadelige gevolgen voor het milieu en vooral voor waterlopen. Hoe kunnen we de vruchten van pesticiden blijven plukken en tegelijkertijd de negatieve effecten ervan beperken?
Ik kom uit een land waar landbouwer een gerespecteerd beroep is en waar de binnenlandse landbouw als belangrijk wordt beschouwd. Niettemin is ons milieu bijzonder kwetsbaar. Zo heeft Finland bijna 200 000 meren, honderdduizenden waterlopen en een van 's werelds meest vervuilde zeeën. Diffuse waterverontreiniging is een immens milieuprobleem en gewasbeschermingsmiddelen vormen een deel van dat probleem. Hier ligt een grote uitdaging en daarom is het belangrijk dat in de richtlijn rekening wordt gehouden met de verschillen tussen de lidstaten. Uiteraard hebben we bepaalde normen nodig die voor de hele EU gelden, maar de remedies die in Finland worden toegepast, kunnen niet dezelfde zijn als in, laten we zeggen, Luxemburg.
Op basis van gezond verstand en zorg om het milieu moeten we ons dus concentreren op de streefdoelen en de praktische invulling aan de lidstaten zelf overlaten. Een goed voorbeeld hiervan zijn de "bufferzones”, die ongetwijfeld een grote rol gaan spelen in de bescherming van waterlopen. Ik ben ervan overtuigd dat de instelling van specifieke lokale bufferzones in overeenstemming met de Commissievoorstellen de juiste maatregel vormt. Als wij nu tot nauwkeurig bepaalde grenzen besluiten en een uniforme regel aan heel Europa opleggen, is het gevaar reëel dat men in veel landen van de wal in de sloot raakt. Of misschien moet ik het anders formuleren en zeggen dat het probleem dan niet flexibel of bevredigend wordt aangepakt.
Dan Jørgensen
(DA) Mevrouw de Voorzitter, vandaag is gebleken dat er bij sommige van onze collega's misverstanden bestaan. Daarom ben ik blij dat ik een tweede maal het woord mag voeren. Er zijn drie misverstanden. Het eerste betreft de reductiedoelstelling: enkele collega's zeggen dat een dergelijke doelstelling simpelweg onhaalbaar is. Er zijn verschillen tussen de landen en het is niet mogelijk een gemeenschappelijk Europees reductiedoel vast te stellen. En inderdaad, dat is niet mogelijk! Maar dat doen we ook niet. Wat we wel doen, is zeggen dat de gemeenschappelijke Europese reductiedoelstelling 20 procent moet bedragen. Natuurlijk kan dit betekenen dat in sommige landen de reductie 30 procent is en in andere 10 procent. Het nationale reductiedoel wordt vastgesteld op basis van nationale actieplannen. De angst op dit punt is dus ongegrond. Een belangrijk element hierbij is dat we er rekening mee houden dat één gram van een bepaalde pesticide soms gevaarlijker is dan een hele kilogram van een andere pesticide. Daarom hebben we als onderdeel van deze reductieverplichting een behandelingsfrequentie-index geïntroduceerd. Ik kan me heel goed voorstellen dat de Commissie hier ook iets over te melden heeft wanneer u straks weer het woord gaat voeren, mijnheer Dimas.
Het tweede misverstand betreft de zones. De overtuiging heeft postgevat dat als we geen zones hebben, dat bijna een belediging voor de interne markt is. Maar dat is niet zo, integendeel! Ik wil graag dit dwaze idee over zones de wereld uit helpen. Wij zeggen dat we geleidelijk een systeem van onderlinge gegevensuitwisseling willen introduceren, wat betekent dat de hele EU een zone is waarbinnen we gegevens uitwisselen. Het is echter duidelijk dat we niet over wederzijdse verplichte erkenning van pesticiden kunnen spreken eenvoudigweg omdat in elk land de geografische, klimatologische en ecologische omstandigheden verschillen. Ik denk dat bijna iedereen in dit Huis die vandaag het woord heeft gevoerd, het daarmee eens zal zijn.
Het derde fundamentele misverstand is dat deze voorstellen de doodsteek betekenen voor het concurrentievermogen van de landbouw. Dat is echter beslist niet het geval! In Denemarken hebben we het gebruik van pesticiden sinds de jaren tachtig met 50 procent teruggebracht zonder enig effect op het concurrentievermogen van de landbouw. Pesticiden zijn duur in het gebruik en daarom geldt: des te minder zij worden gebruikt (mits dat correct gebeurt), des te beter het is voor het concurrentievermogen.
Anders Wijkman
(SV) Mevrouw de Voorzitter, ik heb maar weinig tijd en ik wil vooral mijn steun betuigen aan de corapporteur van het verslag-Breyer van de PPE-DE-Fractie, Erna Hennicot-Schoepges. Ik vind het erg jammer dat de meerderheid van mijn fractie het advies van mevrouw Hennicot-Schoepges op diverse belangrijke punten heeft genegeerd en enkele belangrijke voorstellen in het verslag niet heeft ondersteund. Natuurlijk ben ik het ermee eens dat de eis om binnen 48 uur voor bespuiting informatie te verstrekken onpraktisch en onwerkbaar is, maar het is niet redelijk te concluderen dat er helemaal geen informatievoorschrift nodig is. Het compromisvoorstel van mevrouw Hennicot-Schoepges op dit punt is zeer evenwichtig.
Een andere belangrijke kwestie betreft de cut-off-criteria voor stoffen waarvan het gebruik erg gevoelig ligt. Boven alles moeten we bij onze besluitvorming de beslissingen eerbiedigen die het Parlement met betrekking tot de nieuwe REACH-chemicaliënwetgeving heeft genomen. Een van de grondbeginselen van deze wetgeving is de geleidelijke afschaffing van stoffen waarbij het moeilijk is risicoplafonds vast te stellen en die aanleiding tot grote bezorgdheid geven. Uiteraard moeten we die lijn hier ook volgen, vooral omdat we te maken hebben met stoffen die in contact komen of kunnen komen met dingen die wij eten.
Een ander punt waarin ik de rapporteur, mevrouw Breyer, steun is het voorstel over de indeling in zones. Toen ik het Commissievoorstel onder ogen kreeg, vond ik het onmiddellijk een interessant idee om Europa in zones te verdelen die veel op elkaar lijken wat betreft vegetatiecondities, klimaat, enzovoort. De voorgestelde indeling in zones is helaas echter te willekeurig. Ik kan deze aanpak niet steunen en mijns inziens moeten de lidstaten het recht behouden afwijkende preparaten te weigeren ook al hebben hun buurlanden daaraan het groene licht gegeven. Ik zou nog graag andere zaken aan de orde stellen, maar mijn tijd is om.
Esther De Lange
(NL) Voorzitter, als ik mijn dorp uitloop, dan sta ik midden in een uniek landbouwgebied. Het groene hart tussen grote steden als Amsterdam, Rotterdam en Utrecht. Dat is nu nog groen en agrarisch, maar de 10 meter bufferzone, zoals die is voorgesteld door de Milieucommissie zou de landbouw in dit gebied vrijwel onmogelijk maken. Terwijl het juist de landbouw is die dat gebied groen houdt.
Ik heb vorige week de proef op de som genomen, maar ik heb amper stukken land kunnen vinden tussen de vele sloten die 20 meter breed waren. Dus, wie Nederland een beetje kent, weet dat het groene hart niet alleen staat wat dit betreft. De Nederlandse landbouw wordt gekenmerkt door veel sloten tussen de weilanden. Dat betekent dat de bufferzones van 10 meter voor Nederland neerkomen op het verlies van 800.000 hectare landbouwgebied. Dat is 35 procent van ons landbouwareaal.
Ik wil de collega's dan ook oproepen om dit voorstel niet te steunen, ook met het oog op de landbouwproductie die in Europa en in de wereld nodig is, zoals al werd gezegd door de voorzitter van de Landbouwcommissie. Dat wil trouwens niet zeggen dat ik de doelstelling- bescherming van de natuur en de volksgezondheid - niet zou delen. Die ambitie delen we allemaal zeg ik tegen de collega's. Ik denk alleen dat die ambitie beter gerealiseerd kan worden met een aanpak op basis van risicoanalyses en risicoreducties.
Het alternatief - een gebruiksreductie - klinkt weliswaar lekker eenvoudig - 20 procent vermindering overall -, maar het biedt niet de beste bescherming voor de consument, omdat er alleen maar naar hoeveelheden wordt gekeken en niet naar het uiteindelijke effect, het uiteindelijke risico. In dat kader vind ik trouwens ook de pijnlijke spagaat van de Liberale Fractie - die zowel voor een 20 procent overall-reductie als voor een risicoaanpak kiest - moeilijk te begrijpen.
Mijn laatste twee punten, Voorzitter. Het toelatingssysteem: ik zal daar alleen maar over zeggen dat drie klimaatzones de voorkeur hebben boven 27 lidstaten, wel met aandacht natuurlijk voor nationale omstandigheden. En tot slot wil ik de Commissie oproepen bij al deze grote twistpunten niet de kleine teelten over het hoofd te zien.
Françoise Grossetête
(FR) Mevrouw de Voorzitter, residuen van pesticiden zijn nu overal te vinden: in voedsel, in water, in de lucht, in ons lichaamsweefsel en onze moedermelk en - het meest beangstigend van allemaal - in het lichaam van onze ongeboren kinderen. We zijn nog maar net begonnen enig zicht te krijgen op de gevolgen die deze alomtegenwoordigheid van pesticidenrestanten op de lange termijn heeft: diverse vormen van kanker, endocriene stoornissen, verminderde vruchtbaarheid bij mannen, beschadiging van ons immuunsysteem en degeneratieve ziekten van het zenuwstelsel.
Dus zeg ik uit de grond van mijn hart: ja, laten we het pesticidengebruik terugdringen en wel snel. Ik sta volledig achter de voorstellen van mijn collega mevrouw Hennicot-Schoepges met betrekking tot het verslag-Breyer. Om tijd te besparen wil ik nog wijzen op een ander punt dat ik van essentieel belang acht en dat in de PPE-DE-Fractie is besproken, namelijk de kennisgeving aan mensen die vlakbij gebieden wonen waar pesticiden zullen worden toegepast. Mijns inziens doet een deel van mijn fractie er onverstandig aan te adviseren dat een dergelijke kennisgeving niet verplicht moet worden gesteld, omdat de toe te passen stoffen niet schadelijk zouden zijn als zij vooraf zijn goedgekeurd.
Sproeien vanuit de lucht is aan de orde van de dag, vooral in bossen en wijngaarden. Daarbij bestaat het risico dat er stoffen in bewoonde of kwetsbare gebieden terechtkomen en dus is strenge regelgeving noodzakelijk. Het is erg belangrijk dat telers de mensen in de omgeving van tevoren op de hoogte stellen van de bespuiting; zij lopen immers het risico aan pesticiden te worden blootgesteld. Van mensen die een aandoening aan de luchtwegen hebben, bijvoorbeeld astma, kunnen de klachten enorm verergeren als zij van tevoren niet weten dat er gespoten gaat worden. Het verschaffen van deze informatie hoeft geen extra administratieve belasting voor de landbouwers te betekenen, zoals enkele van mijn collega's hebben gesuggereerd. Misschien zijn borden vlakbij bewoond gebied in de risicozones met daarop de beoogde sproeidata afdoende.
Ter afsluiting wil ik pleiten voor omschakeling naar een nieuwe generatie landbouwpraktijken die het milieu ontzien en dus een rol spelen in de modernisering van de agrarische sector.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, de sleutel tot een duurzaam gebruik van pesticiden is rationele risicoreductie. Wij moeten dit doel bereiken door uitvoering te geven aan de richtsnoeren die zijn opgenomen in de richtlijn over een duurzaam gebruik van pesticiden. Elk land zal verplicht zijn eigen plan moeten opstellen in overeenstemming met de richtsnoeren in de richtlijn. Elk land moet in staat worden gesteld dat te doen, met inachtneming van lokale omstandigheden en verschillen.
Het verschil zit hem vooral in het niveau van de agrarische ontwikkeling, ik herhaal: het niveau van de agrarische ontwikkeling. De nieuwe lidstaten van de Europese Unie moeten vaak bergen werk verzetten om hun achterstand op dit punt in te lopen. Een verminderd gebruik van pesticiden in deze landen ten opzichte van het huidige niveau zal uiteindelijk nadelig voor ons consumenten uitwerken, tenzij we daarbij rekening houden met het huidige gebruiksniveau, dat relatief laag ligt.
Ons landschap is ook anders. In Polen kunnen uitgestrekte bosgebieden alleen tegen schadelijke organismen worden beschermd via sproeien vanuit de lucht. Wij zijn het tegenover de natuur verplicht deze bossen te beschermen en het is de verantwoordelijkheid van het Parlement om richtsnoeren uit te vaardigen voor het veilige gebruik van producten waarmee de natuurlijke omgeving wordt beschermd.
In de richtlijn wordt veelvuldig gesproken over het kennisniveau van de landbouwer als de belangrijkste factor voor een duurzaam gebruik van pesticiden. Het is ons aller verantwoordelijkheid om scholing te ondersteunen en ervoor te zorgen dat deze informatie elke landbouwer kan bereiken. Ik heb een amendement ingediend over tijdelijke nationale toelatingen voor pesticiden en daarin spreek ik mij uit vóór het zo spoedig mogelijk ruilen van oudere preparaten tegen nieuwe en veiliger preparaten. Ik vraag uw steun voor dit amendement.
De richtsnoeren in de richtlijn moeten het nemen van rationele maatregelen bevorderen en de lidstaten en landbouwers niet ontmoedigen.
Stavros Dimas
lid van de Commissie. - (EL) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de sprekers tijdens de vergadering vanavond bedanken voor hun positieve opmerkingen. Sta mij toe kort de standpunten van de Commissie uiteen te zetten over enkele belangrijke vraagstukken die aan de orde zijn gesteld.
Laat ik beginnen met de thematische strategie en vooral met de punten die niet onder de richtlijn vallen.
Allereerst ben ik blij dat in het verslag steun wordt betuigd aan de thematische strategie voor een duurzaam gebruik van pesticiden. Het voorstel om nieuwe wetgeving betreffende de risico's van pesticidengebruik op te stellen, is bijzonder goed.
Ik sluit mij aan bij de gedachte dat het erg belangrijk is meer onderzoek te verrichten naar de gezondheidseffecten van pesticiden bij gecombineerd en cumulatief gebruik. Naar mijn mening is het vervangingsbeginsel essentieel; het leidt ertoe dat de gevaarlijkste stoffen van de markt verdwijnen en plaats maken voor veiliger alternatieve oplossingen, waarvan sommige niet-chemisch zijn.
Ten slotte worden in het verslag-Belohorská dat door de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid is goedgekeurd, enkele aanvullende maatregelen voorgesteld die bijzonder positief zijn.
Nu richt ik mij specifiek op de kaderrichtlijn. Veel van de amendementen die het Europees Parlement heeft aangenomen, bevatten nuttige verduidelijkingen en kunnen worden aanvaard. Andere amendementen kunnen echter tot ongewenste resultaten leiden. Allereerst wil ik de basisamendementen behandelen die de Commissie in beginsel of gedeeltelijk kan aanvaarden.
De Commissie gaat gedeeltelijk akkoord met het voorstel dat de lidstaten individuele streefdoelen in hun eigen nationale actieplannen vaststellen voor een verminderd gebruik van de gevaarlijkste pesticiden. Het vaststellen van zulke streefcijfers strookt met het algemene doel van de richtlijn om het pesticidengebruik minder risicovol te maken. Het formuleren van een algemene, permanente doelstelling voor het verminderen van het pesticidengebruik in EU-verband, naast de nationale streefcijfers, is echter niet nodig en krijgt daarom niet het groene licht van de Commissie. Algehele beperking van de hoeveelheid pesticiden hoeft nog niet tot een overeenkomstige beperking van het risico te leiden: het risico verschilt per stof. Maatregelen om het risico terug te dringen moeten dus vooral gericht zijn op de schadelijkste stoffen.
De Commissie kan in beginsel instemmen met de vaststelling van een minimumbreedte voor de bufferzones die moeten worden gecreëerd in velden vlakbij waterlopen, omdat dit extra milieuwinst oplevert. Het lijkt echter geen goede zaak zonder onderscheid en in alle gevallen een grens van tien meter op te leggen. De Commissie ziet liever dat de lidstaten enige flexibiliteit mogen betrachten en de breedte van de bufferzones mogen afstemmen op hun eigen geografische kenmerken.
De Commissie kan eveneens enkele nuttige verduidelijkingen over andere kwesties goedkeuren, zoals technische scholing en certificering. Er zijn echter ook amendementen die de Commissie niet kan aanvaarden.
Ten eerste is de Commissie ervan overtuigd dat het voor een verminderde afhankelijkheid van pesticiden essentieel is dat professionele pesticidengebruikers zich verplicht moeten houden aan gemeenschappelijke algemene regels voor geïntegreerde bestrijding. Dat zal in de hele EU een gunstige uitwerking op het milieu hebben en bijdragen aan de ontwikkeling van een duurzame en concurrerende landbouw. Daarom kan ik niet accepteren dat in amendement 86 deze buitengewoon belangrijke maatregel uit het voorstel van de Europese Commissie is geschrapt.
Ten tweede stemt de Europese Commissie in met maatregelen om mensen te beschermen die vlakbij velden wonen waar vanuit de lucht met pesticiden wordt gespoten. Niettemin vindt zij een totaalverbod op het gebruik van pesticiden in zogenaamde "kwetsbare” gebieden buitenproportioneel. We moeten de lidstaten en lokale autoriteiten hierin enige vrijheid laten. Als dit ooit nodig is, in uitzonderlijke zeldzame gevallen, wanneer uitsluitend het gebruik van pesticiden effectief is, moeten zij de ruimte krijgen om doeltreffend op te treden tegen risico's voor de menselijke gezondheid of de biodiversiteit.
Ten derde heeft de Commissie beloofd te onderzoeken of de werkingssfeer van de richtlijn tot biociden kan worden uitgebreid, maar een dergelijk besluit vergt zorgvuldige studie en tevens moeten daarvoor bepaalde aspecten van de pesticidenrichtlijn worden uitgevoerd. Wanneer meer gegevens tot onze beschikking komen via het toetsingsprogramma dat in de biocidenrichtlijn wordt genoemd, kunnen we het gebruik van biociden beter regelen.
Ten vierde kan de Commissie geen steun geven aan de toevoeging van een verwijzing naar artikel 152, lid 4 van het EG-Verdrag, omdat de beoogde richtlijn duidelijk is gericht op milieubescherming, waarvan volksgezondheid een onderdeel vormt.
Ten vijfde strookt de heffing van belastingen en premies weliswaar met het beginsel dat de vervuiler betaalt, maar er is momenteel geen systeem waarmee doeltreffend belastingen kunnen worden gedifferentieerd naar het risico van elke afzonderlijke pesticide. Daarom ziet de Commissie liever dat belastingen en premies nu nog niet in EU-verband worden opgelegd maar pas wanneer hiernaar onderzoek is verricht.
Mevrouw de Voorzitter, van de 166 ingediende amendementen kan de Commissie er 121 aanvaarden; 25 kan zij volledig aanvaarden en 96 in beginsel of gedeeltelijk. Ik zal het secretariaat van het Parlement een volledig overzicht van de standpunten van de Commissie over de amendementen verschaffen.
Ik wil opnieuw mijn dank betuigen aan allen die een bijdrage aan het debat van vanavond hebben geleverd en vooral aan de rapporteurs voor hun werk. Dank u wel voor uw aandacht.
Markos Kyprianou
lid van de Commissie. - (EL) Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik de Parlementsleden herinneren aan het huidige fundamentele beleid van de EU om gezond eten te bevorderen en te steunen. Groenten en fruit zijn beslist erg belangrijk in een gezond dieet. Het is van groot belang dit voor ogen te houden. We hebben vandaag dus twee doelen. We moeten de groente- en fruitproductie veiligstellen en dat biedt een gouden kans voor de productie en voor de ondersteuning van de landbouw. In de tweede plaats moeten we ervoor zorgen dat groenten en fruit veilig kunnen worden gegeten. Wij geloven dat we er met het Commissievoorstel in zijn geslaagd deze tweeledige uitdaging op evenwichtige wijze aan te gaan.
Ik heb het debat tussen de Parlementsleden met grote belangstelling gevolgd. De aangevoerde argumenten snijden hout en we zullen er naar behoren rekening mee houden. Gezien de tijdsdruk wil ik niet over alle punten uitweiden. Ik zal mij beperken tot twee of drie zaken die volgens mij erg belangrijk zijn en die vandaag aan de orde zijn gesteld.
Ten eerste deel ik de visie dat kwetsbare groepen bescherming behoeven en dit is in de voorgestelde verordening ook geregeld. We zijn bereid het amendement op de definitie van kwetsbare groepen te aanvaarden, simpelweg omdat het een nog grotere bescherming waarborgt. Ik wil hier een opmerking maken over geïmporteerde producten, hoewel deze niet rechtstreeks verband houdt met het onderwerp dat we nu bespreken: ingevoerde producten worden eveneens op pesticidenresiduen gecontroleerd dankzij een andere verordening over maximaal toegestane niveaus van pesticidenresiduen. Ook voor de import hebben we inspectieregels die consumentenbescherming garanderen.
Meer in het algemeen vormen toelatingscriteria een zeer belangrijk onderdeel van de wetgeving. Het hoofddoel van het voorstel is de gezondheid van burgers en het milieu te beschermen. Dat is van groot belang en moeten we niet vergeten. De voorgestelde toelatingscriteria zijn noodzakelijk om dit doel te bereiken en dus kan de Commissie niet toestaan dat daarvan wordt afgeweken, op wat voor manier dan ook. Uit het debat en sommige amendementen blijkt duidelijk dat het Europees Parlement achter deze doelen staat. Bepaalde amendementen versterken deze criteria zelfs. De Commissie is van mening dat de voorgestelde criteria een hoog niveau van bescherming dienen te waarborgen zonder dat de gewasbescherming onuitvoerbaar of disfunctioneel wordt. De Commissie kan dus geen amendementen aanvaarden die mogelijk afbreuk doen aan deze criteria.
Tot slot kom ik bij het controversiële onderwerp van wederzijdse erkenning, wat mogelijk wordt door de verschillende zones in deze sector nauw op elkaar te laten aansluiten. Volgens mij is ons voorstel enigszins verkeerd begrepen. Allereerst wil ik u erop wijzen dat in het nieuwe voorstel strengere criteria worden geïntroduceerd die op basis van een indeling in zones moeten worden toegepast. Dat moeten we in ons achterhoofd houden, want het leidt tot een betere bescherming van de gezondheid en het milieu. Laten we tegelijk streven naar één interne markt, zodat we niet de vreemde situatie krijgen dat er enerzijds een interne markt voor landbouwproducten bestaat en anderzijds een gedeelde markt voor gewasbeschermingsmiddelen. Als we kijken naar specifieke kenmerken van klimaat en bodem, is een indeling in afzonderlijke zones onvermijdelijk. Deze zaak is echter niet zo eenvoudig en helder en daarom had ik al voorspeld dat er mogelijk misverstanden zouden ontstaan. Enerzijds wil een lidstaat zichzelf beschermen en anderzijds kunnen deskundigen uit andere lidstaten een actieve rol in de toelatingsprocedure spelen en zo de omstandigheden voor de hele zone beoordelen. Deze beoordeling vindt plaats tijdens de besluitvormingsprocedure die moet worden goedgekeurd door de lidstaat in die zone die het eerst een stof heeft toegelaten. Met andere woorden, de beslissing wordt niet eenzijdig door één lidstaat van de zone genomen, maar vertegenwoordigers van de andere lidstaten in die zone zijn bij de procedure betrokken. Zij kunnen hun standpunt uiteenzetten en anderen proberen te overtuigen van de bijzondere omstandigheden in hun land.
Ik zal waterbescherming er even uitlichten. Dit is eveneens een gevoelig punt dat door een aantal Parlementsleden aan de orde is gesteld. Het voorstel voorziet in de noodzaak om waterbronnen te beschermen en houdt vooral rekening met de kaderrichtlijn waterbeleid. Het is mogelijk dat uit de risicobeoordeling blijkt dat onder de voorgestelde gebruiksvoorwaarden de toegestane grenswaarden in kwetsbare gebieden worden overschreden. In dat geval kan en moet de betrokken lidstaat in dat specifieke gebied afzien van het gebruik van pesticiden. Verder heeft de lidstaat, als hij kan bewijzen dat zijn totale grondgebied kwetsbaar is, de mogelijkheid om het product in kwestie volledig te weren. In de beoogde procedure van de nieuwe verordening wordt dus duidelijk rekening gehouden met de bijzondere kenmerken en de noodzaak om waterbronnen te beschermen. Daarom kan de Commissie geen amendementen aanvaarden over het systeem van toelating op basis van een indeling in zones, ook al heeft zij waardering voor de gemaakte opmerkingen.
Zoals ik al heb gezegd, zijn er meer dan tweehonderdvijftig amendementen en de tijd ontbreekt om deze allemaal uitvoerig te analyseren. Er bestaat nog steeds een verschil van mening maar ik verwacht dat we door de procedure en het debat tot een gemeenschappelijk standpunt kunnen komen.
(EN) Bijlage - Advies van de Commissie
Verslag-Klass
De Commissie kan de volgende amendementen aanvaarden: 2, 3, 6, 17, 26, 49, 52, 53, 60, 61, 66, 68, 76, 94, 95, 97, 103, 105, 106, 107, 108, 109, 111, 115 en 117.
De Commissie kan in beginsel of ten dele de volgende amendementen aanvaarden: 4, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 18, 19, 20, 21, 24, 25, 27, 31, 33, 34, 35, 36, 38, 39, 42, 43, 44, 45, 47, 48, 50, 51, 54, 56, 59, 62, 63, 64, 65, 67, 70, 71, 74, 75, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 85, 87, 90, 92, 93, 100, 101, 110, 112, 113, 114, 116, 118, 119, 122, 126, 128, 129, 130, 131, 133, 134, 135, 136, 137, 140, 141, 142, 143, 144, 145, 146, 147, 148, 149, 150, 151, 152, 153, 154, 155, 156, 160, 163, 164 en 165.
De Commissie kan de volgende amendementen niet aanvaarden: 1, 5, 16, 22, 23, 28, 29, 30, 32, 37, 40, 41, 46, 55, 57, 58, 69, 72, 73, 77, 84, 86, 88, 89, 91, 96, 98, 99, 102, 104, 120, 121, 123, 124, 125, 127, 132, 138, 139, 157, 158, 159, 161 en 162.
De Commissie schort haar advies over amendement 166 op.
Verslag-Breyer
De Commissie kan de volgende amendementen aanvaarden, of behoudens herformulering aanvaarden: 9, 11, 20, 22, 26, 29, 31, 32, 33, 36, 41, 43, 45, 49, 51, 56, 57, 64, 67, 75, 78, 79, 82, 84, 92, 93, 96, 102,107, 112, 114, 119, 124, 130, 131, 140, 145, 153, 155, 156, 157, 159, 160, 167, 170, 181, 184, 190, 195, 196, 197, 201, 203, 206, 212, 213, 215, 217, 220, 254, 258, 274, 282, 283, 286 en 301.
De Commissie kan de volgende amendementen aanvaarden: 4, 5, 6, 7, 10, 14, 18, 19, 21, 24, 25, 27, 34, 39, 46, 50, 53, 54, 59, 61, 62, 63, 66, 76, 77, 80, 87, 89, 94, 95, 98, 99, 100, 108, 109, 115, 116, 121, 122, 123, 133, 134, 136, 149, 163, 169, 175, 176, 177, 180, 183, 188, 189, 193, 199, 209, 218, 225, 233, 243, 244, 248, 251, 252, 268, 279, 284, 290, 296, 297, 300, 302 en 305, in beginsel of ten dele.
De Commissie kan de volgende amendementen niet aanvaarden: 1, 2, 3, 8, 12, 13, 15, 16, 17, 23, 28, 30, 35, 37, 38, 40, 42, 44, 47, 48, 52, 55, 58, 60, 65, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 81, 83, 85, 86, 88, 90, 91, 97, 101, 103, 104, 105, 106, 110, 111, 113, 117, 118, 120, 125, 126, 127, 128, 129, 132, 135, 137, 138, 139, 141, 142, 143, 144, 146, 147, 148, 150, 151, 152, 154, 158, 161, 162, 164, 165, 166, 168, 171, 172, 173, 174, 178, 179, 182, 185, 186, 187, 191, 192, 194, 198, 200, 202, 204, 205, 207, 208, 210, 211, 214, 216, 219, 221, 222, 223, 224, 226, 227, 228, 229, 230, 231, 232, 234, 235, 236, 237, 238, 239, 240, 241, 242, 245, 246, 247, 249, 250, 253, 255, 256, 257, 259, 260, 261, 262, 263, 264, 265, 266, 267, 269, 270, 271, 272, 273, 275, 276, 277, 278, 280, 281, 285, 287, 288, 289, 291, 292, 293, 294, 295, 298, 299, 303, 304 en 306.
Gyula Hegyi  
schriftelijk. - (EN) Pesticiden zijn een van de meest gevaarlijke chemicaliën, omdat zij zijn bedoeld om te doden en opzettelijk in het milieu en op voedsel worden vrijgelaten. Slechts ongeveer 1 procent van een pesticide bereikt zijn doel. Als wij derhalve wetgeving over het gebruik en het toestaan van pesticiden opstellen, moeten wij in gedachten houden wat in het belang is van de verschillende betrokkenen. Het is in het belang van de landbouwers om een grote oogst en producten van goede kwaliteit tegen lage kosten te hebben. Als zij dit doel met minder pesticiden kunnen bereiken, kunnen zij op kosten besparen en gezondere producten leveren. Het is in het belang van de burgers om veilige, goedkope producten en drinkwater zonder pesticiden te hebben. Zodoende is het gebruik van minder en veiliger pesticiden in het belang van bijna iedereen.
Als wij het gebruik van pesticiden in Europa concreet willen verminderen, moeten wij effectieve nationale plannen hiervoor maken, gericht op de lokale omstandigheden en met gebruikmaking van lokale mogelijkheden.
Mairead McGuinness  
schriftelijk. - (EN) Ik steun de drijfkracht van dit verslag, omdat het de huidige wetgeving inzake plantbeschermingsproducten verbetert op een wijze die de consumenten meer vertrouwen geeft over het voedsel dat zij eten. Voorts wordt degenen die in rechtstreeks contact met deze producten staan, zoals producenten, landbouwers en leveranciers, helderere richtlijnen betreffende het gebruik van pesticiden geboden, en in het algemeen wordt de veilige productie van landbouwproducten in de EU bepaald.
Het is niettemin belangrijk erop te wijzen dat toenemende wetgeving op dit terrein alleen effectief kan zijn als er voldoende controle en toezicht in de lidstaten op wordt uitgeoefend. Momenteel ziet het er naar uit dat, hoewel er enig toezicht op reststoffen in voedingsmiddelen is, dit de consument onvoldoende zekerheid biedt. Er dienen stappen genomen te worden om ervoor te zorgen dat de maatregelen krachtens deze wetgeving onder effectief toezicht worden uitgevoerd.
Péter Olajos  
schriftelijk. - (HU) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, we discussiëren nu al een flink aantal maanden over de details van dit wetgevingspakket met betrekking tot gewasbeschermingsmiddelen. In die tijd hebben we talrijke gezichtspunten bestudeerd en in de tekst opgenomen. Dit heeft er mijns inziens toe geleid dat we nu een concept voor ons hebben dat in vele opzichten op compromissen is gebaseerd en dat aan zo veel wensen tegemoetkomt als maar mogelijk is. Er zijn echter enkele kwesties waarover we geen compromis kunnen sluiten. Wanneer de gezondheid van mensen op het spel staat, mogen economische belangen geen voorrang krijgen. Deze wetgeving gaat niet over het concurrentievermogen van de Europese landbouw, maar over de bescherming van de gezondheid van Europese burgers. We hebben ook geconstateerd dat de afzonderlijke lidstaten momenteel sterk uiteenlopende regels kennen. De regels in mijn land behoren tot de strengste. Wij debatteren hier in Straatsburg over de vraag of er naast waterlopen een bufferzone van vijf of tien meter moet worden ingesteld, terwijl Hongarije al tientallen jaren bufferzones van vijftig meter en op sommige plaatsen zelfs van vijfhonderd meter heeft. En verder barstten de toenmalige Europese interventiepakhuizen bijna uit hun voegen van de Hongaarse maïs, hoewel onze landbouwers vijftienmaal zo weinig gewasbeschermingsmiddel gebruiken als hun Nederlandse collega's. Met het oog op dit alles verzoek ik mijn collega's morgen voor de invoering van strenge cut-off-criteria te stemmen. Op grond van de ontwerpcompromistekst heeft deze maatregel slechts betrekking op 29 van de ruim 600 stoffen. Dat is niet een te hoge prijs wanneer we daarmee kunnen verhinderen dat bewezen kankerverwekkende en giftige verbindingen op ons bord terechtkomen. Ook al stemmen we soms verschillend als gevolg van specifieke nationale situaties, op dit punt zijn we het eens. Laten we dus zodanig stemmen dat we met een goed geweten aan tafel kunnen gaan.
Zita Pleštinská  
schriftelijk. - (SK) Zoals we geneesmiddelen voor mensen hebben, zo zijn er ook geneesmiddelen voor planten: met recht kunnen we pesticiden als medicijnen betitelen omdat zij ons helpen ziekten, schadelijke organismen en onkruid te bestrijden. Uiteraard moeten zij in overeenstemming met de geldende regels worden gebruikt. Onjuiste toepassing resulteert in defecten aan organismen in de vorm van kanker.
Dames en heren, wij moeten dit vraagstuk op basis van wetenschappelijke analyse benaderen. We moeten ons niet laten imponeren door de hysterische geluiden die in het Europees Parlement over pesticiden te horen zijn. Wat voedsel betreft neemt de zelfvoorziening in Europa af, waardoor de levensmiddelenindustrie afhankelijker wordt van de voorraden op de wereldmarkt. We dienen niet te vergeten dat een tekort aan voedsel tot hogere prijzen leidt.
Na overleg met deskundigen acht ik bepaalde amendementen op Richtlijn 91/414/EEG en de kaderrichtlijn voor een duurzaam gebruik van pesticiden van de hand van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid onuitvoerbaar. Deze nieuwe elementen stroken niet met het beginsel van een gerichte en proportionele wetgeving die op een wetenschappelijke aanpak is gebaseerd.
Ik besef dat we geharmoniseerde Europese pesticidenwetgeving nodig hebben om de veiligheid van levensmiddelen te garanderen. Toch moeten we de landbouwers niet de middelen ontzeggen om veilig, voedzaam en toegankelijk voedsel te produceren.
Ik kan geen steun geven aan de verslagen van mevrouw Christa Klaß en mevrouw Hiltrud Breyer, die de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid heeft goedgekeurd. Ik zal alleen voor deze verslagen stemmen als de amendementen van mijn PPE-DE-Fractie worden aangenomen.
