Goedkeuring van de notulen van de vorige vergadering
De Voorzitter
De notulen van de vergadering van gisteren zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Knörr Borràs
Mijnheer de Voorzitter, ik heb gisteren niet het woord genomen in het begin van de vergadering, maar nu wens ik toch duidelijkheid te scheppen over een kwestie die de Voorzitter van dit Parlement gisteren te berde heeft gebracht. Naar aanleiding van de presentatie van het zogenoemde akkoord tegen het terrorisme in Spanje, zei de Voorzitter dat tal van organisaties en vakbonden het hadden ondertekend, en hij noemde in dit verband ook de kerk. Ter informatie van alle afgevaardigden zou ik willen meedelen dat dit niet juist is, ondanks de druk die is uitgeoefend door de Spaanse regering en de Spaanse socialisten. Deze verklaring is zelfs niet ondertekend door partijen die de regering in Madrid ondersteunen. En met alle respect, maar de hier zo vaak behandelde situatie in Baskenland is bijzonder complex en vereist inspanningen op het gebied van de dialoog, zoals dit bijvoorbeeld wordt geëist in het aan mevrouw de Voorzitter overhandigde manifest dat is ondertekend door vierduizend Catalaanse intellectuelen en personen uit de cultuursector.
Tot slot wil ik nog zeggen dat de situatie zo complex is en zo veel facetten kent dat zelfs de partij van de Voorzitter van dit Parlement bij de Franse gemeenteraadsverkiezingen - in Bayonne, in Biarritz, in Anglet - een coalitie vormt met Baskische nationalistische partijen, met inbegrip van de partij van de heer Gorostiaga - niet bepaald iemand die ik op handen draag, maar ik neem aan mevrouw Fontaine ook niet.

Tannock
Mijnheer de Voorzitter, afgelopen zondag is koningin Marie-José van Savoie overleden. Zij was de laatste koningin van Italië en dochter van koning Albert van dat land. Zij was tevens een erkend democrate en historica. Helaas heeft zij niet mogen meemaken dat haar verbannen zoon en kleinzoon naar hun vaderland terug mochten keren. Haar begrafenis kon schandelijk genoeg niet in Italië plaatsvinden omdat zij geen toestemming kregen om die bij te wonen.
Deze Italiaanse grondwetsbepaling past niet in een modern Europa en vormt een duidelijke inbreuk op de vrijheid van personenverkeer zoals vastgelegd in de Europese Verdragen. Ik heb drie keer getracht de steun van dit Parlement te krijgen voor de veroordeling van die grondwetsbepaling. Deze kwestie is op dit moment in behandeling bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en wij zullen er aandacht voor blijven vragen. Ik roep de Italiaanse regering op om het betreurenswaardige overlijden van koningin Marie-José aan te grijpen om te voldoen aan de wettelijke verplichtingen ten opzichte van de Europese Unie. De twee prinsen dienen dezelfde rechten te krijgen als andere Italiaanse burgers zodat zij eindelijk naar huis terug kunnen keren.
(Het Parlement keurt de notulen goed)

Urgentverklaring
Varela Suanzes-Carpegna
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, namens de Commissie visserij zou ik willen verklaren dat wij gekant zijn tegen deze urgentieprocedure. De Raad heeft het Parlement daarom verzocht op 18 januari en wil dat wij ons advies geven voor 14 februari. Onze commissie aanvaardt de verplichting dit wetgevingsvoorstel zo snel en zorgvuldig mogelijk te behandelen, mits dat gebeurt binnen de voorziene wetgevingsprocedures, wat betekent dat hierover gestemd zal worden op de plenaire vergadering van 13 februari te Straatsburg, zoals reeds is vastgelegd in de agenda.
De laatste tijd is het een gewoonte geworden om voorstellen op het laatste moment in allerijl af te handelen. Ik wil dan ook van deze gelegenheid gebruikmaken, mijnheer de Voorzitter, om te zeggen dat de Commissie en de Raad de agenda van het Parlement lang van tevoren kennen, namelijk één jaar van tevoren, waardoor zij in staat moeten zijn - en dat geldt ook voor onszelf - om deze voorstellen op een behoorlijke manier af te handelen.
Wij werden te laat geraadpleegd, om precies te zijn op 7 december laatstleden, maar benoemden niettemin de heer Nicholson tot rapporteur, die onmiddellijk de dag daarop, op 8 december, zijn ontwerpverslag indiende. Zoals ik al zei, is de stemming in de commissie gepland op maandag 5 februari en het debat in de plenaire vergadering op maandag 12 februari te Straatsburg, zodat we over het verslag kunnen stemmen op 13 februari en aldus de termijnen in acht nemen die men ons heeft voorgeschreven. We zijn van goede wil, we hebben het beste voor, maar we willen niet dat men van ons het onmogelijke eist, en zeker niet dat we ons werk slecht doen. Daar wilden we even op wijzen.
(Het Parlement verwerpt het verzoek tot urgentverklaring)

Voortgang van de op communautair niveau en in de lidstaten genomen maatregelen ter bestrijding van BSE
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Commissie over de voortgang van de op communautair niveau en in de lidstaten genomen maatregelen ter bestrijding van BSE.

Byrne
 - (EN) Ik ben blij dat ik de gelegenheid krijg om het Parlement op de hoogte te brengen van de meest recente gebeurtenissen met betrekking tot BSE. Velen van u waren vorige week aanwezig toen ik met de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling heb gesproken. Staat u mij desalniettemin toe om de belangrijkste gebeurtenissen van de afgelopen weken kort samen te vatten.
Op 1 januari zijn belangrijke nieuwe maatregelen van kracht geworden, waaronder een verbod op dier- en beendermeel en het verplicht testen van alle dieren ouder dan dertig maanden die bestemd zijn voor de voedselketen. De Commissie heeft op 4 januari een brief naar de ministers van Landbouw gestuurd en gevraagd een uitgebreide vragenlijst in te vullen over de tenuitvoerlegging van maatregelen op het gebied van BSE. Afgelopen maandag is er een werkdocument binnen de Landbouwraad verspreid met een samenvatting van de antwoorden. Het advies van het Wetenschappelijk Stuurcomité met betrekking tot een aantal vragen van de Commissie omtrent BSE is op 17 januari gepubliceerd.
Op basis van die informatie is de agenda voor de vergadering van de Landbouwraad van afgelopen maandag opgesteld. Na de gebruikelijke, langdurige discussies hebben de lidstaten de volgende principeafspraken gemaakt. Ten eerste een verbod op separatorvlees (MRM). Ten tweede de verplichte thermische behandeling van vet van herkauwers voorafgaand aan de verwerking in diervoedsel, en ten derde de verwijdering van de wervelkolom, de ruggengraat, van vee. Deze drie principeafspraken vloeien allemaal rechtstreeks voort uit eerdere discussies in de Raad over de noodzakelijke maatregelen om het consumentenvertrouwen te herstellen. Zij zijn tevens gebaseerd op het advies van het Wetenschappelijk Stuurcomité.
Ik ben van plan om binnen een paar dagen over al deze kwesties voorstellen in te dienen bij het Permanent Veterinair Comité. Uiteraard zal dit tot nog meer controlemaatregelen leiden, die aanzienlijke kosten met zich mee kunnen brengen. De lidstaten zijn echter bereid om vrijwel elke maatregel te accepteren om te garanderen dat rundvlees weer veilig wordt.
Het is zonder twijfel betreurenswaardig dat het zo lang heeft geduurd voordat er besloten werd om stappen te ondernemen ter bestrijding van BSE. Het is nog maar zeven maanden geleden dat de Commissie geen gekwalificeerde meerderheid kon krijgen voor een verbod op het gebruik van hersen- en ruggenmerg in diervoedsel en in voedsel bestemd voor menselijke consumptie. Daarnaast hebben nog niet alle lidstaten een verbod op het voeren van dier- en beendermeel aan herkauwers op een bevredigende manier ten uitvoer gelegd.
Ik wil nu graag nader ingaan op de voorstellen die de Commissie aan het Permanent Veterinair Comité zal voorleggen. Ten eerste het voorstel met betrekking tot separatorvlees. De Commissie zal binnenkort een voorstel overwegen voor een verbod op het gebruik van separatorvlees van alle beenderen van herkauwers, ongeacht hun leeftijd. Het is mogelijk dat materiaal uit andere beenderen dan de schedel en de wervelkolom of uit beenderen van jonge dieren wel veilig is. Dat brengt echter aanzienlijke problemen op controlegebied met zich mee en in de huidige omstandigheden zijn wij van mening dat een algeheel verbod noodzakelijk is.
Ik zou hier aan toe willen voegen dat het gebruik van separatorvlees steeds meer weerzin oproept bij de consumenten. De vleesverwerkende industrie heeft zelf ook om een verbod gevraagd. De voorgestelde maatregel zal daarom zowel door de industrie als door de consumenten zeer positief ontvangen worden. Wat de kwestie van het gesmolten vet betreft, zal de Commissie voorstellen dat vet van herkauwers bestemd voor voedsel voor herkauwers eerst onder hoge druk gekookt dient te worden. Dit is een aanvullende maatregel naast de huidige verplichting om die vetten te ultrafiltreren. De Commissie zal daarbij rekening houden met het advies dat dergelijke vetten van herkauwers uitsluitend gewonnen mogen worden uit aparte vetweefsels indien ze als melkvervangers aan kalveren worden gevoerd.
We moeten echter ook nagaan of de naleving van deze veranderingen op effectieve wijze gecontroleerd kan worden. Kunnen er bijvoorbeeld op controlegebied problemen ontstaan bij het maken van onderscheid tussen de verschillende vetten? Als dat het geval is, is het dan noodzakelijk om een totaalverbod in te stellen op het gebruik van vetten van herkauwers in hun voedsel? En als dat gebeurt, hoe kunnen we dan de veiligheid van die vervangende vetten garanderen?
Nog een laatste opmerking over de kwestie van de herkauwervetten: het grote publiek zal ongetwijfeld moeilijk kunnen begrijpen dat er hogere normen voor het gebruik van herkauwervetten in diervoeding worden gehanteerd dan voor het gebruik van die vetten in voedsel voor menselijke consumptie. De huidige situatie is nu eenmaal niet anders, maar ik ben van plan om alle noodzakelijke maatregelen te nemen om dit te veranderen.
Wat de wervelkolom betreft, is de Commissie voornemens om de verwijdering daarvan verplicht te stellen als er twijfels bestaan over de effectiviteit van het verbod op dier- en beendermeel of indien niet aangetoond kan worden dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat dieren besmet zijn met BSE. Dit is in overeenstemming met het advies van het Wetenschappelijk Stuurcomité.
Ook op dit vlak moeten we echter met een aantal belangrijke kwesties rekening houden. Waar moet de wervelkolom verwijderd worden? Als dat in het abattoir gebeurt - de plek waar de beste controle mogelijk is - dan heeft dat gevolgen voor de opslag en het transport van runderkadavers. Omdat er meer handelingen verricht dienen te worden, bestaan er ook grotere risico's op microbiologisch niveau. Indien de verwijdering echter plaats moet vinden bij de slager of bij het verkooppunt zijn er controleproblemen bij de verwijdering en de vernietiging van beenderen. Daarnaast moeten we ons ook bewust zijn van de effecten op de consument. Een strikte tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van het Wetenschappelijk Stuurcomité zou een verplichte verwijdering van de wervelkolom betekenen voor alle dieren ouder dan twaalf maanden. Een dergelijk criterium wordt op dit moment in Frankrijk gehanteerd. Dat houdt wel in dat er een verbod komt op sommige erg populaire vleessoorten zoals de T-bonesteak en de bistecca fiorentina.
Tot slot de vraag welke lidstaten van deze verplichting vrijgesteld zouden moeten worden. Moeten bijvoorbeeld lidstaten die nog steeds BSE-vrij zijn, zoals Oostenrijk, Zweden en Finland, vrijgesteld worden? Dergelijke kwesties krijgen in de Commissie veel aandacht en zij zal daar in haar voorstel ook nader op ingaan.
Ik hoop dat deze opmerkingen duidelijk maken dat er als gevolg van - een op het eerste gezicht - relatief eenvoudige maatregel toch nog zeer ingewikkelde vragen rijzen. Ik ben mij ervan bewust dat er bezorgdheid bestaat over de controles op de naleving op dit gebied. Wat dat betreft zijn de antwoorden van de ministers op mijn brief van 4 januari geruststellend. Daaruit blijkt dat alle lidstaten de hoogste prioriteit geven aan de concrete tenuitvoerlegging van maatregelen op BSE-gebied.
Het Voedsel- en Veterinair Bureau zal in dit verband door blijven gaan met het inspectieprogramma. Als extra stimulans om de naleving te verbeteren, ben ik van plan om op korte termijn voor te stellen dat alle lidstaten een maandelijkse voortgangsrapportage indienen over de tenuitvoerlegging van de controlemaatregelen met betrekking tot BSE. Deze rapportageverplichting geldt al voor het Verenigd Koninkrijk en Portugal in het kader van de exportbeperkende maatregelen voor rundvlees. Naar mijn mening hebben dergelijke rapportages een belangrijke rol gespeeld bij de actieve tenuitvoerlegging van de controlemaatregelen. Ik vind dan ook dat deze verplichting op communautair niveau ingevoerd zou moeten worden.

Böge
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega's, ik zou u, commissaris Byrne, zeer nadrukkelijk willen aanraden om zeer doortastend op te treden bij het streven naar een duurzame oplossing voor de preventieve consumentenbescherming in de Europese Unie. Het is waar dat veel van de vergaande besluiten noodzakelijk zijn, omdat we zelfs vandaag de dag nog geconfronteerd worden met fouten uit het verleden. Ik wil op deze plaats nog een keer duidelijk stellen dat BSE in hoge mate een gevolg is van het falend overheidsbeleid op nationaal niveau, van grove nalatigheid in het Verenigd Koninkrijk en, tot 1996, ook van veelvuldige nalatigheid van de zijde van de Commissie. Ik zeg met nadruk dat ik niemand ken die bij de bestrijding van BSE altijd op de juiste manier gehandeld heeft. Het falend overheidsbeleid op nationaal niveau illustreert dit in hoge mate. Fouten zijn te laat gecorrigeerd, besluiten zijn te laat genomen en als er iets besloten of verboden werd, vond op de naleving ervan onvoldoende controle plaats. Daar ondervinden we nu nog steeds de gevolgen van. Daarom zijn de maatregelen die u voorgesteld heeft, mijnheer de commissaris, zonder twijfel goed en noodzakelijk. Wij doen een beroep op de lidstaten om echt alles in het werk te stellen om die maatregelen zo snel mogelijk ten uitvoer te leggen.
Ik wil echter ook duidelijk stellen dat het Parlement al in november verzocht heeft om alle dieren te testen die ouder dan achttien maanden zijn. Wat dat betreft, mijnheer de commissaris, bestaat er een gevaar. Stel dat vandaag in het kader van het vernietigingsprogramma besloten wordt om met het oog op de preventieve consumentenbescherming dieren te testen of te vernietigen, en dat sommige lidstaten vervolgens alle dieren testen terwijl andere lidstaten dieren testen of vernietigen, dan hebben we aan het eind van het jaar een vertekend statistisch beeld. Dat kan niet de bedoeling zijn!

Daarom zou het goed zijn als u daar nog iets over zou willen zeggen. Ik zou u ook willen vragen om het probleem met de derde landen zo snel mogelijk op te lossen. Ook daar lopen we mogelijk grote risico's vanwege het besmet materiaal dat daar in de afgelopen jaren naar toe is gegaan. Ook in die landen speelt de kwestie van een consistente consumentenbescherming. We moeten wat dat betreft de financiële consequenties maar voor lief nemen. We lopen het gevaar dat honderdduizenden arbeidsplaatsen in Europa verloren gaan. Daarom moet de Commissie onderzoeken of we de financiële lasten niet net zoals in Frankrijk via een toeslag evenredig en solidair over alle schouders kunnen verdelen, zodat de vernietiging op een verstandige wijze kan plaatsvinden. Die toeslag kan bijvoorbeeld geheven worden in de vorm van een belasting op vleesproducten of door de BTW voor agrarische producten te verhogen. Ook in verband met de financiële programma's binnen de landbouwbegroting moeten we alles in het werk stellen om er bijvoorbeeld via de brancheverenigingen voor te zorgen dat de dieren 20% of 30% lichter op de markt komen. Als we dat niet doen, krijgen we absoluut geen greep op de gebeurtenissen.
(Applaus)

Roth-Behrendt
Mijnheer de Voorzitter, wij zitten inmiddels al zes jaar lang in dezelfde situatie. Eigenlijk zou meteen na mij de heer Graefe zu Baringdorf het woord moeten voeren, dan zouden al diegenen hier weer bijeen zijn die zich in principe al zes jaar lang met niets anders bezighouden dan met BSE. Het Parlement dringt al meer dan zes jaar aan op veel van de besluiten die de ministers van Landbouw - laten we zeggen half vrijwillig en half onvrijwillig - nu genomen hebben. De heer Byrne heeft daar zojuist op gewezen. Hoe zat dat ook weer met de verwijdering van risicomateriaal? Alle lidstaten hebben toch zo lang mogelijk geprobeerd om die te bemoeilijken en te blokkeren. Mijnheer Byrne, als ik dan nu weer hoor dat de verwijdering van de wervelkolom op problemen stuit, moet ik constateren dat dat alweer een hele touwtrekkerij op zal leveren. Waar moet dat naar toe? Op dit moment moeten we de wervelkolom als risicomateriaal beschouwen en wel in alle lidstaten. Die wervelkolom moet verwijderd worden, dat moet in het slachthuis gebeuren en die wervelkolom moet als risicomateriaal behandeld worden. Punt uit! En niet links en rechts weer allerlei kleine ontsnappingsmogelijkheden!
Gedurende elf jaar in dit Parlement heb ik inmiddels wel geleerd dat vooruitgang in een slakkengang gaat. Dat is nu eenmaal een feit. Wij hebben actie ondernomen met de snelheid van een slak. Dat is ook goed, zolang we maar vooruitkomen. Daar heb ik helemaal niets op tegen, maar nu zou ik toch graag zien dat het tempo wat verhoogd wordt. Daar hebben we nu namelijk een ideale kans voor, omdat we overal in de lidstaten om ons heen te maken hebben met bange vleesindustrieën - en dus ook met bange ministers van Landbouw - en met bange ministers van Economische Zaken en alles wat daarmee samenhangt. Helaas zijn ook de boeren, de vleesverwerkende industrie en de producenten van diervoeding - die ik altijd in één adem noem - hierbij betrokken. Zij hebben in het verleden echter ook niet echt iets ondernomen om de kwaliteit te verbeteren.
Laten we de ingestorte vleesmarkten als uitgangspunt nemen en de kans grijpen om nu eindelijk eens maatregelen te treffen. Wij moeten ons dan wel afvragen welke maatregelen we precies nodig hebben. Daartoe behoort uiteraard een verruiming van het begrip risicomateriaal, zoals de heer Byrne zojuist al aangaf, zodat we eindelijk in staat zijn om het separatorvlees volledig te verbieden. Een dergelijke maatregel hadden we natuurlijk al jaren geleden kunnen hebben, maar er moet een volledig verbod op dat vlees komen en niet weer alleen op een stukje van het schedelbeen en van de wervelkolom! Alles moet verboden worden. Dergelijk vlees hebben we in een consumptiemaatschappij als de onze niet nodig. Dat is overduidelijk!
Wat hebben we verder nog nodig? Wij hebben inderdaad behoefte aan een gelijke behandeling van dierlijke vetten. Het mag niet gebeuren dat het bij dierlijke vetten of bij gelatine verschil uitmaakt of deze bijvoorbeeld in de menselijke voedingsketen terechtkomen of dat zij voor cosmetica of farmaceutische producten worden gebruikt. Dat onderscheid mag niet gemaakt worden. Vetten moeten via een hogedrukmethode gesteriliseerd worden. Punt. Iets anders mag niet meer gebruikt worden. Wij moeten de risico's minimaliseren, dat is duidelijk!
U heeft iets heel moois gezegd, mijnheer Byrne, en ik kom daar graag op terug. Hoe behandelen we uitzonderingen in de lidstaten met betrekking tot wervelkolommen, vetten en andere dingen? Hoe behandelen we lidstaten die BSE-vrij zijn? Dan leun ik ontspannen achterover en denk: "Dat ken ik toch. Dat heb ik de afgelopen jaren toch al eens eerder gehoord" . Welke lidstaat is er dan BSE-vrij? Staat u mij toe dat ik de volgende vraag stel: Hoe weten ze dat? Kijken ze in de kop van de runderen? En als ze dat kunnen, zouden ze dan alsjeblieft uit kunnen leggen hoe dat in zijn werk gaat? Dat zouden wij namelijk ook graag kunnen.
Ondanks alle onnauwkeurigheden in de huidige tests, hebben wij behoefte aan een onderzoek voor het gehele Europese grondgebied dat zich ook richt op de dieren die uit de markt worden gehaald. Alleen op die manier krijgen we een volledig beeld. Ik ben het wat dat betreft helemaal met mijn collega Böge eens. Zolang wij niet voor het gehele gebied over testresultaten beschikken, weten wij niet of Finland, Duitsland Oostenrijk of Italië BSE-vrij zijn. Zolang we dat niet weten, moeten we alle lidstaten gelijk behandelen. Punt! Dan zullen we vanzelf wel zien welke lidstaat weer dwars gaat liggen en dat zullen we dan ook publiekelijk bekend maken. Ik ben benieuwd welke lidstaten daar op dit moment tegen bestand zijn.
Helaas kan ik nu niet alle punten aan de orde stellen, maar op het onderwerp dat al heel lang mijn lievelingsthema is, wil ik toch nog even kort ingaan. Wij kunnen de allerbeste wetgeving in de Europese Unie maken, maar die is nutteloos als in de lidstaten niet gecontroleerd wordt op de naleving ervan. Naar mijn mening zijn er in alle lidstaten te weinig dierenartsen, te weinig levensmiddeleninspecteurs en te weinig controles ter plekke. Ik verzoek u dan ook, mijnheer Byrne, om de lidstaten te verplichten u mede te delen hoeveel dierenartsen en levensmiddeleninspecteurs er zijn, wanneer zij controleren, wat zij controleren en wat zij in het verleden hebben gedaan. Ik ben erg blij met uw voornemen om maandelijkse rapportages in te stellen en ik dank u daarvoor!

Pesälä
Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst even kort zeggen dat er nu sprake is van een zo omvangrijk en groot probleem dat men in geen geval een ander nog mag beschuldigen. Nu kan niemand met de beschuldigende vinger naar de ander wijzen. Noch Finland noch Zweden noch Oostenrijk heeft iemand de schuld gegeven van BSE. Wij hebben 10 tot 15 jaar geleden al bepaalde maatregelen genomen en blijkbaar is het aan die maatregelen te danken dat het risico dat bij ons BSE voorkomt misschien kleiner is. Wij beweren niet dat BSE bij ons niet voorkomt, maar wij hebben de maatregelen genomen die iedereen nu uiteindelijk moet nemen.
Er moet eerst en vooral voor worden gezorgd dat men zich in elke lidstaat aan de al genomen besluiten houdt. Dat is nu niet het geval. Het is daarom zeer goed dat de Landbouwcommissie een subcommissie voorstelt waarin zodanig toezicht wordt gehouden op de voedselveiligheid, onder meer ten aanzien van BSE en aanverwante kwesties, dat men in staat is de bestaande gevaren en risico's te voorkomen. Dat is vooral van belang met het oog op de uitbreiding, wanneer landen met een zeer grote veestapel tot de Gemeenschap toetreden.

Auroi
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, ten tijde van de parlementaire resolutie over de BSE-crisis heb ik u namens de Verts/ALE-Fractie laten weten dat in de Europese landen waar geen sporen van BSE gevonden zijn, ook niet daadwerkelijk op BSE getest is. Zoals u helaas hebt kunnen constateren hebben de feiten mij in het gelijk gesteld, zoals zo vaak het geval is wanneer wij waarschuwen voor de risico's van de bandeloze liberale economie voor onze planeet en haar bewoners. Er wordt pas naar ons geluisterd als de aangekondigde ramp zich al voltrokken heeft.
Ik durf nu dan ook te stellen dat de BSE-crisis door de Commissie en met name ook de lidstaten is onderschat. Ik vraag me af onder druk van welke lobby dit gebeurd is. Iedereen in deze vergaderzaal weet dat de Europese Unie sinds 1993 in eerste instantie een grote interne markt zonder grenzen is, waar van alles gekocht en verkocht wordt, zelfs geïnfecteerd diermeel. Is er nu dan een einde gekomen aan dit egoïstische beleid? Ik ben net terug uit Porto Alegre en ik kan u zeggen dat de Brazilianen en Argentijnen die ik daar ontmoet heb, bevestigd hebben dat zich in hun landen dezelfde praktijken voordoen als hier. Ook daar hebben ze runderen met dierlijke resten gevoerd. Ik ben bang dat ook zij, als ze BSE-tests gaan uitvoeren, gevallen van BSE zullen tegenkomen.
Nu, vijftien jaar nadat het eerste geval van gekkekoeienziekte werd geconstateerd, wordt er in de communautaire besluitvorming nog altijd achter de feiten aangelopen. De laatste Raad van ministers van Landbouw vormde geen uitzondering op deze regel. In plaats van een eenduidig verbod op het gebruik van bepaalde vormen van dierlijke vetten in te stellen, willen ze vetten aan een calorieënbehandeling onderwerpen. Ze negeren met deze halfslachtige maatregel het impliciete advies van het Wetenschappelijk Veterinair Comité om een eenduidig verbod op te leggen op het gebruik van bepaalde dierlijke vetten.
In het gefaseerde verslag dat u ons zojuist hebt voorgelegd, commissaris Byrne, toont u zich over een aantal punten ongerust. Zo lezen wij bijvoorbeeld in uw tekst dat een bepaalde lidstaat een specifiek soort risicovol materiaal verwerkt zonder dit materiaal aan een behandeling te onderwerpen, terwijl andere lidstaten nalaten om in het abattoir de wervelkolom te verwijderen. Ook is gebleken dat sommige officieel erkende tests in de praktijk weinig doeltreffend zijn.
Tot slot heb ik enkele vragen over het aantal tests dat door de lidstaten is uitgevoerd, aangezien dit aantal in sommige landen zoals Portugal, Griekenland en Engeland toch wel erg mager is. Zo worden in Engeland, waar de eerste gevallen van BSE geconstateerd zijn, slechts 600 tests per dag uitgevoerd, terwijl er bijvoorbeeld in Duitsland 37.000 en in Ierland 150.000 tests per dag plaatsvinden.
Op welke wijze denkt u deze campagnes daadwerkelijk te kunnen harmoniseren, mijnheer de commissaris? Hoe kunt u garanderen dat de consument straks overal in Europa op hetzelfde hoge niveau bescherming kan genieten en dus niet het kind van de rekening wordt?
Wij dienen van koers te veranderen. Wij moeten het GLB zodanig wijzigen dat de voedselveiligheid gewaarborgd kan worden. Voorts dient deze hervorming niet alleen betrekking te hebben op de rundveehouderijen en de huidige crisis, maar ook op de batterijhouderij in het algemeen. We moeten voorkomen dat we telkens weer dezelfde fouten blijven maken. Mijnheer de commissaris, u bekent uw schuld met betrekking tot de BSE-crisis. Steek dan ook niet langer elders de loftrompet over de GGO's.

Jové Peres
Mijnheer de Voorzitter, de zaak die wij hier behandelen is een schoolvoorbeeld van slecht politiek beheer van het openbaar belang. Ten eerste valt het te betreuren dat deze maatregelen ter bestrijding van BSE zo lang op zich hebben laten wachten. Ze kwamen er pas ten gevolge van de ongerustheid bij de bevolking en nadat men de burgers is blijven blootstellen aan het gevaar van besmetting. Nochtans heeft het Parlement al meer dan vier jaar geleden aanbevelingen geformuleerd waarmee men de verspreiding van deze ziekte had kunnen tegenhouden.
Een tweede betreurenswaardig feit is dat er te weinig middelen beschikbaar zijn om de voorgestelde maatregelen uit te voeren en de crisis daadwerkelijk te beheersen. Deze gebreken wijzen op een zekere blindheid voor de problemen en in sommige gevallen op lacunes in het Europese bouwwerk. Ofschoon er verschillen zijn tussen de lidstaten, is het verwonderlijk dat men niet op tijd de nodige logistieke middelen beschikbaar heeft gesteld om analyses uit te voeren en diermeel en risicomateriaal te verwijderen. Aan de andere kant is er een duidelijk gebrek aan financiële middelen, zowel op communautair als op nationaal niveau. Zowel in de Europese Verdragen als in de grondwetten van de lidstaten is de verplichting opgenomen om de gezondheid van de burgers te beschermen. Daarom is het absurd deze verplichting te financieren met een belasting op de vleesconsumptie of met het inkomen van de veehouders, waardoor men bovendien de verdwijning van kleinschalige landbouwbedrijven in de hand werkt.
Soms lijken we de gevangenen te zijn van ons eigen beleid. In de Wereldhandelsorganisatie hebben we, door een deel van onze markt af te staan aan plantaardige proteïnen uit de Verenigde Staten, een beperking van onze eigen productie aanvaard. Wat gaan we nu doen? Gaan we diermeel vervangen door genetisch gemodificeerde soja uit de Verenigde Staten? In Agenda 2000 is overeengekomen de subsidies aan onze veetelers te verlagen. We wisten wat de gevolgen hiervan zouden zijn. Hoe denkt men opgewassen te zijn tegen een kostenstijging die bovendien gepaard gaat met een drastische verlaging van de prijzen? Aan de andere kant zijn in Agenda 2000 evenmin maatregelen voorzien voor de ontwikkeling van de extensieve veeteelt.
Het "heilige" ontzag voor de financiële vooruitzichten van Berlijn ten slotte laat weinig ruimte om het hoofd te bieden aan uitzonderlijke situaties.
Laten we realistisch zijn, geachte afgevaardigden: deze crisis vereist een andere opstelling van de Europese Unie in de WTO, een herziening van de financiële vooruitzichten van Berlijn en een herziening van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, dat een andere oriëntatie moet krijgen en waarin een aantal onevenwichtigheden moet worden weggewerkt.

Hyland
Mijnheer de Voorzitter, ik betreur het enigszins dat ik in dit Parlement wederom moet deelnemen aan een debat over BSE. Ik betreur het ook dat de eerdere maatregelen van de commissarissen Byrne en Fischler er niet toe hebben geleid dat BSE onder controle is en dat het vertrouwen van de consument in rundvlees hersteld is.
Het is op zijn minst teleurstellend dat sommige lidstaten zelfs geprobeerd hebben om informatie over het werkelijke aantal BSE-gevallen in hun veestapel achter te houden en dat zij niet mee willen werken aan de tenuitvoerlegging van de controlemaatregelen zoals voorgesteld door de Commissie en aangenomen in dit Parlement.
Hun optreden - of juist het gebrek daaraan - heeft geleid tot een begrijpelijke en gerechtvaardigde weerstand van de consument tegen de rundvleesconsumptie. Die daalde op een gegeven moment zelfs met 27%. Ons noodplan om die consumptie en het consumentenvertrouwen te herstellen, is inmiddels niet alleen erg duur geworden, maar vergt ook de volledige inzet van elke lidstaat. In deze kritieke tijden kunnen we geen dissidenten gebruiken, en lidstaten die inbreuk maken op de verordeningen, moeten naar mijn idee ernstig berispt worden.
In het verleden is het wel eens gebeurd dat boeren inbreuk maakten op voedselverordeningen en zij zijn daarvoor terecht veroordeeld. In het onderhavige geval gaat het echter in het algemeen om onschuldige slachtoffers die geen invloed op de situatie uit kunnen oefenen. Zij zijn het slachtoffer van producenten van diervoedsel die dier- en beendermeel in rundervoedsel verwerkt hebben. Helaas zijn er zelfs aanwijzingen dat gewetenloze producenten het gebruik van het product ook na de introductie van de nieuwe verordeningen hebben voortgezet.
Naar mijn idee zijn we nu bereid om onze toevlucht te nemen tot extreme maatregelen. Ik ben het met commissaris Byrne eens dat het in de huidige situatie om de minimaal noodzakelijke maatregelen gaat. Hoe het ook zij, de harde werkelijkheid is dat boeren die een vaste bron in de voedselvoorziening zijn, geruïneerd worden, dat hun inkomstenbron verdwijnt en dat het imago van het boerenbedrijf is geschonden door de vernietiging van een uitstekend voedselproduct.

Bonino
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega' s, het lijkt wel of het BSE-probleem mij ook in mijn politieke of persoonlijke leven blijft achtervolgen. De instellingen, of liever gezegd de nationale regeringen, reageren kennelijk alleen als het onheil al is geschied. Blijkbaar is preventie hen onbekend en zijn zij niet in staat een les te leren uit de geschiedenis. U, mijnheer de commissaris, hebt van de Landbouwraad het mandaat gekregen om de door u beschreven maatregelen ten uitvoer te leggen. Ik wens u daarbij veel succes, want ik kan mij zonder enige moeite voorstellen dat de regeringen pirouettes voor u zullen draaien als u met deze maatregelen bij hen aanklopt. Sommige lidstaten zullen vragen om uitzonderingen, andere zullen aandringen op verlenging van twaalf tot twintig maanden voor bijvoorbeeld de wervelkolom, en weer andere zullen bij hoog en laag volhouden dat zij de consumenten veilig vlees aanbieden. Zulke dingen hebben wij al vaker meegemaakt en ik wens u dan ook sterke zenuwen toe. Ik hoop dat u het juiste doel niet uit het oog zult verliezen, ofschoon ik heel goed weet dat dit niet gemakkelijk zal zijn.
Het vraagstuk dat de afgelopen maanden opdook is ook allesbehalve nieuw: de controle door de lidstaten op de toepassing van de communautaire maatregelen. Daar wringt mijns inziens de schoen en dat is ook het probleem dat in de Raad ter sprake moet worden gebracht. Er worden namelijk wel uitvoeringsmaatregelen vastgesteld, maar ofwel passen de lidstaten die niet toe - met alle gevolgen van dien, zoals ellenlange inbreukprocedures - ofwel zijn zij niet in staat daarop controle uit te oefenen. Het slot van het liedje is dan dat ogenschijnlijk heel drastische maatregelen moeten worden genomen, omdat de controles noch garanties noch zekere resultaten opleveren.
Daar zullen zich ook nu weer moeilijkheden voordoen. De lidstaten hebben de neiging om ofwel te weinig te controleren, ofwel, als zij controleren, de gegevens niet door te sturen naar de instellingen. Daarom zal het Parlement u, mijnheer de commissaris, weliswaar achter de vodden blijven zitten, maar u tevens in deze moeilijke strijd terzijde staan.
Ik heb nog een opmerking. Normaliter is het zo dat door de oplossing van het ene probleem terstond andere problemen rijzen. Eerste vraag: wat doen wij met dit diermeel? Dat wordt verbrand! Het staat echter als een paal boven water dat wij daar geen voldoende verbrandingscapaciteit voor hebben, en dus een deel ervan zullen moeten opslaan. Het staat eveneens als een paal boven water dat niemand ooit heeft gekeken naar de milieugevolgen van de verbranding van honderdduizenden tonnen diermeel. Tweede vraag: wat voor eiwitsupplement gaan wij de dieren nu geven? De collega' s weten waarschijnlijk wel - en het kan geen kwaad dat hier nog eens te zeggen - dat Europa dertig miljoen ton genetisch gemodificeerde sojaderivaten invoert. Door de uitsluiting van diermeel zal deze import geheid stijgen. Europa heeft zelf niet genoeg soja. Wat doen wij nu met dit probleem? Ik zeg dit alleen maar om duidelijk te maken dat er geen miraculeuze oplossingen bestaan. Wij moeten derhalve openstaan voor verschillende mogelijkheden en telkens de meest geschikte oplossing kiezen.

Bernié
Mijnheer de Voorzitter, de Europese Unie heeft verzuimd om tijdig de noodzakelijke maatregelen te treffen en is daarom in belangrijke mate verantwoordelijk voor de huidige omvang van de gekkekoeiencrisis. De gevolgen zijn niet te overzien: de consumptie van rundvlees is met 27% gedaald en het aantal exportembargo's is sterk toegenomen. Alleen al in Frankrijk zijn 400.000 mensen in de rundvleessector werkzaam. De veehouders die de gevolgen ondervinden van de lagere vleesprijzen en de verminderde consumptie zijn wanhopig, aangezien ze het risico lopen failliet te gaan. Ze kunnen hun dieren niet langer op de boerderij houden. De melkproducenten overschrijden hun quota's. De consumenten zijn in de war en ongerust, en weten niet meer wat ze nog kunnen kopen. In de abattoirs liggen de werkzaamheden stil in afwachting van de resultaten van de tests. In de tussentijd weten ze niet waar ze alle kadavers kwijt moeten. De wachttijden zijn te lang, het personeel is niet goed opgeleid en de laboratoria zijn in afwachting van de benodigde toestemming. Momenteel kunnen er alleen tests op kadavers worden uitgevoerd. Hoe zit het met het onderzoek naar bloedtests? Volgens commissaris Byrne wordt er momenteel een octrooiaanvraag opgesteld. Doen we er wel alles aan om het onderzoek, het publieke onderzoek in het bijzonder, te vergemakkelijken? De stelselmatige vernietiging van de veestapels is kostbaar. Bovendien worden met deze vernietiging alle selectie-inspanningen van de veehouders teniet gedaan. Nu de opsporingstests voortaan verplicht zijn, vraag ik me af of we door moeten gaan met de vernietiging van gezonde dieren of delen daarvan. Met deze stelselmatige vernietiging worden immers ook de dragers van de ziekte die nog geen ziekteverschijnselen vertonen vernietigd. Is het niet verstandig om een deel van deze veestapel, uiteraard in volledige afzondering, voor onderzoek te behouden? Ook het vlees van verdachte gevechtsstieren, die, net als alle andere verdachte runderen die buiten het abattoir sterven, verplicht moeten worden vernietigd, is ondanks de vraag niet meer voor consumptie geschikt. Het vlees kan immers niet worden ingevroren in afwachting van de resultaten van de tests.
Hoewel de ingrediënten van meel niet kunnen worden achterhaald, is er een verbod op het gebruik van diermeel opgelegd. Hoe kunnen we dit diermeel opslaan, verbranden en vervangen? De overheid bepaalt welke terreinen voor opslag in aanmerking komen zonder dat de bevolking geraadpleegd wordt of de gevolgen voor het milieu en de risico's van deze opslag onderzocht zijn. Om aan alle gezondheidseisen te kunnen voldoen, zou de verbranding binnen een gespecialiseerde, tot op heden niet bestaande eenheid moeten plaatsvinden. Ondanks een gebrek aan eiwitten kunnen de lidstaten die van de invoer van oliehoudende planten afhankelijk zijn geen zekerheid bieden dat deze planten niet genetisch gemanipuleerd zijn. Europa laat echter nog altijd gronden braak liggen. De onderhandelingen binnen de WTO dienen derhalve te worden hervat en de Blair House-akkoorden moeten worden opengebroken. Europa wil de steun aan de veehouders verminderen door bijvoorbeeld de premies voor melkkoeien in te trekken en het aantal toegestane runderen te verminderen. Europa moet hier echter van afzien.
De landbouwers doen hun uiterste best om de traceerbaarheid te waarborgen en kwaliteitsproducten voort te brengen. Europa dient hun daarom niet nog meer beperkingen op te leggen, zoals tijdens de laatste Raad van ministers besloten is. Europa moet zijn landbouwers daarentegen de helpende hand toesteken, onder meer door directe steun in het vooruitzicht te stellen. Bij een uitzonderlijke situatie horen uitzonderlijke maatregelen. Met behulp van de landbouwbegroting alleen kunnen we de volksgezondheid niet verbeteren. Daarom dient een gedeelte van de uitgaven die nodig zijn om de voedselveiligheid te waarborgen en het vertrouwen van de consument te herstellen uit de algemene begroting te worden vrijgemaakt.

Ilgenfritz
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, de maatregelen die de Commissie tot nu toe heeft voorgesteld om de BSE-crisis op te lossen, komen over het algemeen te laat, zijn niet bijzonder effectief en zijn ook eenzijdig. De Commissie reageert, maar zou eigenlijk moeten ageren. Zij treedt niet energiek genoeg op om daadwerkelijk greep op dit probleem te krijgen. Nog steeds is er geen antwoord op veel vragen die de betrokkenen bezighouden. Hoe kunnen de prijsverschillen voor de BSE-tests in Europa verklaard worden? Welke maatregelen worden genomen tegen eventuele concurrentieverstoringen? Waarom krijgen onschuldige slachtoffers geen effectieve hulp? Ik doel daarbij met name op boeren, respectievelijk vleeswarenbedrijven en abattoirs, in landen waar tot nu toe nog geen BSE-gevallen zijn geconstateerd. In de huidige situatie worstelen zij om het hoofd boven water te houden of vrezen zij hun bestaansgrond te verliezen. De hulp gaat naar de verkeerde mensen. Als gevolg van met name de verbrandingsmaatregel worden gegevens gecamoufleerd; het probleem wordt uiteindelijk toch weer onder het tapijt geveegd en het ergste is dat de onschuldige slachtoffers geen steun krijgen. In landen die niet aan de actie deel kunnen nemen, blijven de runderen op stal staan. De last voor de betrokkenen is ondraaglijk.
Van de aanvullende begroting zou 70% uitsluitend voor dat doel gebruikt moeten worden. Waarom wordt er niet gestimuleerd c.q. verplicht gesteld dat er meer BSE-tests bij levende dieren plaatsvinden? Het moet voor u toch duidelijk zijn, dat als we onze boeren verliezen, we ook de fundamenten van ons bestaan verliezen. De boeren zijn met name in onze regio's, en ik bedoel hiermee de Alpengebieden, de hoeders van ons landschap. Met de boeren verliezen wij ook onze bestaansgrond!

Grossetête
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, nogmaals wordt het BSE-vraagstuk hier ter tafel gebracht. Nog maar enkele maanden geleden heb ik in de vergaderzaal in Straatsburg de kille voorstellen van de Commissie aan de kaak gesteld.
Ik ben zeer verbaasd over de paniek die nu is uitgebroken in de landen die zich tot op heden gevrijwaard achtten van deze epidemie. Deze landen beschikten immers over voldoende tijd om zich te verdiepen in de maatregelen die in hun buurlanden getroffen werden. Als politiek verantwoordelijken mogen wij ons niet door deze paniek laten bevangen. De Commissie stelt ons vandaag een aantal maatregelen voor. Als ik zo naar mijn collega's luister, denk ik dat het van belang is dat deze maatregelen geharmoniseerd worden. Zoals ik al aangaf, zijn wij politiek verantwoordelijken. Daarom dienen wij de fouten in het GLB aan de kaak te stellen. Persoonlijk doe ik dit al jarenlang. Het GLB staat immers in dienst van de grote landbouwbedrijven. De kleine boeren krijgen nauwelijks aandacht, terwijl juist deze groep landbouwers zo belangrijk is voor onze regio's. Wij dienen daarom de moed op te brengen om een duurzaam landbouwbeleid tot stand te brengen, waarin voldoende aandacht wordt besteed aan de kwaliteit, gezondheid en veiligheid van de producten en waarin rekening wordt gehouden met het milieu. Alleen moed is echter niet voldoende. Wij dienen voorts op vastberaden wijze de nieuwe maatregelen voor de herverdeling van de landbouwpremies uit te leggen. Ook dienen we het hoofd te bieden aan de Raad, zodat het niet alleen bij redevoeringen blijft. Er vindt momenteel werkelijk een drama plaats in Europa. Wij moeten van de gelegenheid gebruik maken om het GLB te hervormen, dat geen showbeleid moet zijn zoals het beleid van José Bové, maar een beleid dat beantwoordt aan de verwachtingen van de consumenten en onze landbouwers, met wie wij ons in hoge mate solidair voelen. Het heeft geen enkele zin om autoritaire, technocratische maatregelen te treffen teneinde de productie van runderen aan banden te leggen. Als we zorgen voor een extensieve landbouw, zal deze productie zichzelf reguleren. Er dient beter en minder te worden geproduceerd, de controles moeten worden geïntensiveerd en er dienen uitzonderlijke maatregelen getroffen te worden. Wij moeten de moed opbrengen om deze maatregelen onverwijld en ten behoeve van het algemeen belang te treffen. Onze medeburgers eisen dat immers terecht van ons.

Garot
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, binnen enkele weken is de BSE-crisis in Europa enorm in omvang toegenomen. Er kan dan ook bijna gesproken worden van een algemeen verbreide crisis. De situatie is alarmerend geworden: de consumptie en de export zijn afgenomen en de vraag dient zich aan hoe we de omvangrijke rundvleesvoorraden dienen te beheren. De situatie is ronduit kritiek. De veehouders leven in grote onzekerheid. De enige zekerheid die ze hebben is dat de kredieten die de Europese Unie ter beschikking zal stellen ontoereikend zullen blijken. Gezien deze situatie, mijnheer de commissaris, is het allereerst van belang dat de lidstaten de communautaire maatregelen waartoe besloten is gedisciplineerd en op basis van onderlinge solidariteit toepassen zodat erger kan worden voorkomen. Wij moeten wachten tot de Raad van februari, en waarschijnlijk tot andere belangrijke Europese bijeenkomsten, alvorens we de balans kunnen opmaken. Wij kunnen echter al wel een aantal hoofdpunten onderscheiden.
De voedselveiligheid en de bescherming van de consument dienen in dit vraagstuk centraal te staan. Om naleving van de genomen besluiten te waarborgen, dienen de controles te worden geïntensiveerd en moet er snel een Europese voedselautoriteit worden opgericht.
Voorts dient de solidariteit in alle lidstaten tussen de verschillende branches binnen het GLB te worden vergroot, waarbij met name gebruik wordt gemaakt van de in Agenda 2000 opgenomen horizontale verordening. Ik wil verder wijzen op de plicht van Europa om het GLB aan de internationale omstandigheden aan te passen en de productie van plantaardige eiwitten, die ter vervanging van diermeel in het diervoeder moeten dienen, aan te moedigen.
Tot slot wil ik benadrukken dat we lering moeten trekken uit de ontwikkeling die onze landbouw heeft doorgemaakt. De situatie waarin onze landbouw zich bevindt is het gevolg van het gemeenschappelijk landbouwbeleid dat tot op heden gevoerd is en de verplichtingen die internationaal zijn aangegaan. Wij hebben onze landbouw zo concurrerend mogelijk willen maken om het Europese marktaandeel te vergroten. De vraag is of we niet te veel de industriële weg zijn ingeslagen en te veel hebben gestreefd naar winstmaximalisatie. Persoonlijk ben ik van mening dat de ontwikkeling van onze landbouw haar grenzen heeft bereikt en dat we de koers die wij zijn ingeslagen moeten heroverwegen, met name met het oog op de WTO-onderhandelingen en onze voorbereidingen op het toekomstige GLB.
Hoe kunnen we onze landbouw nieuwe perspectieven bieden als onze landbouwers als gevolg van de BSE-crisis verdwijnen?
Om die reden, mijnheer de commissaris, wil ik dat we daadwerkelijk rekening houden met de verwachtingen van onze veehouders. Wij dienen de veehouderij door de crisis heen te helpen.

Paulsen
Mijnheer de Voorzitter, geachte mijnheer de commissaris, geachte collega's, zonder het BSE-probleem te onderschatten, wil ik erop wijzen dat wij in de paniek die er nu heerst alle andere problemen en risico's en tevens de mogelijkheden van onze voedingsmiddelenindustrie niet moeten vergeten. Laat ik een voorbeeld geven. Als het vet van herkauwers gegarandeerd vrij is van eiwitten, is het ook vrij van dioxines, quinolonen en dergelijke.
Momenteel neemt het wantrouwen jegens de Europese voedingsmiddelenindustrie, de landbouw, het platteland en de boeren explosief toe. Dat is bedreigend voor de werkgelegenheid in Europa, voor het platteland en tevens voor ons milieu en ons cultureel erfgoed. Maar misschien kunnen wij wel gebruik maken van de situatie! Een wijze, oude man heeft eens gezegd dat chaos naast God bestaat. Laten wij de huidige chaos op een creatieve manier benutten, want op dit moment hebben we de steun van onze kiezers om de hele voedingsmiddelenindustrie te veranderen!

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, BSE is nog steeds gevaarlijk. Het gevaar is niet geweken. Als de kans om met BSE besmet te worden nu echter kleiner is dan enige tijd geleden, dan heeft dat met de inspanningen van dit Parlement te maken. Ik moet toegeven, mijnheer Byrne, dat dat ook met uw inspanningen te maken heeft. De nieuwe Commissie en u gaan consequent te werk. Staat u mij toe om desondanks enige kritiek op de besluiten te leveren.
Het gat in de dijk is veroorzaakt doordat melkvervangers, het vet, verontreinigd waren met eiwitresten. Dat was het gat in de dijk van de Commissie, het gat op Europees niveau. Helaas is dat gat veel te laat gedicht. De maatregelen die nu genomen zijn, gaan in de goede richting. Maar vet moet nog steeds vermengd worden, ook als het een hittebehandeling ondergaan heeft. We moeten ons toch afvragen, mijnheer Byrne, wat er met het seperatorvlees gebeurt als het niet meer in de voedselketen terechtkomt. Komt het dan in beendermeel, in vet, terecht en belanden daar ook hersenresten in als de schedels leeggezogen worden? Is sterilisatie op een temperatuur van 133 graden afdoende? Wij weten dat die prionen blijkbaar ook tegen die hittebehandeling resistent zijn.
Het zou beter geweest zijn om geen vet in de melkvervangers toe te staan dat niet uit de melk zelf afkomstig is. Als men per se vet wil, moet men de boter die er eerst uitgehaald is maar weer erin doen of eventueel de melk zelf weer rechtstreeks aan de dieren voeren.
De hersenen vormen het tweede probleem. In de huidige situatie mogen de hersenen van dieren onder de twaalf maanden nog steeds gebruikt worden. Wij mogen ook varkenshersenen gebruiken. In de worst is daar geen spoor van terug te vinden. Het is daarom noodzakelijk om ervoor te zorgen dat in alle worst, in de gehele voedselketen, geen hersenen van varkens of runderen verwerkt worden.
Het derde aspect is de test. De heer Böge heeft eerder al gezegd dat wij vanaf achttien maanden willen testen. Ik wil dat corrigeren: het Parlement heeft besloten om alle dieren die in de voedselketen terechtkomen te testen, en wel vanaf achttien maanden. Daar mag niet aan getornd worden en wij moeten ons onverminderd inspannen om dat doel te verwezenlijken. Wij kunnen toch niet toestaan, mijnheer Byrne, dat dieren worden geslacht die niet getest zijn. De heer Böge heeft er namelijk al op gewezen dat wij die testresultaten dringend nodig hebben om voor heel Europa vast te kunnen stellen hoe groot het BSE-gevaar precies is.

Papayannakis
Mijnheer de commissaris, wij nemen steeds strengere maatregelen, zij het dan te elfder ure. Uit hetgeen u zei, blijkt echter dat de belangrijkste vraagstukken niet aan bod komen, noch bij u, noch in de Raad: coördinatie en controle. Wij zien, zij het op indirecte wijze, dat er belangrijke tekortkomingen zijn waarvoor geen voorstellen zijn gedaan. De Europese wetgeving inzake inspecties zit bijvoorbeeld muurvast.
Tweede vraagstuk: alternatieve oplossingen. Ook andere collega' s hebben daar reeds over gesproken. Wat gebeurt er met het diermeel dat moet worden vernietigd? Wat gebeurt er met het gevaarlijk materiaal dat wij uit de voedselketen halen? Ik ken dit probleem ook vanuit mijn eigen land. Ik weet niet welke geloofwaardige oplossingen voor de vernietiging daarvan bestaan, en ik weet evenmin hoe men de kosten daarvan denkt te dekken.
Nu wij het toch over de kosten hebben, heb ik nog een laatste opmerking: ook op Europees niveau is er een probleem met de kostendekking. Als ik het wel heb, is 1,5 miljard euro beschikbaar. In uw laagste ramingen is echter sprake van 3,5 miljard euro en velen zeggen zelfs dat deze kosten zullen oplopen tot 7 à 8 miljard euro. Er is echter geen enkel voorstel gedaan voor de manier waarop dit bedrag gedekt kan worden met de huidige begrotingssituatie en met de door u gesteunde financiële perspectieven. Wat gaan wij hieraan doen? Daar willen wij graag geloofwaardigere antwoorden op!

Berlato
Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil onderstrepen wat al zo vaak werd gezegd: wij moeten het vertrouwen van de consument in deze sector zien te herstellen. Daarom nodig ik de Commissie voor de zoveelste keer uit klare wijn te schenken. Maakt u alle gegevens bekend die u heeft, opdat de collectieve psychose - waarvan volgens mij ook wij gedeeltelijk het slachtoffer zijn - met juiste informatie het hoofd kan worden geboden. Wat ik nu ga zeggen is misschien wat provocerend, maar zoals de zaken er nu voor staan, lopen wij meer kans door de bliksem te worden getroffen dan met BSE te worden besmet. Ik wil daarmee absoluut niet zeggen dat er geen voorzorgsmaatregelen moeten worden getroffen. Integendeel, wij moeten alles doen om te voorkomen dat ook maar één mensenleven gevaar loopt, maar laten wij wel oppassen. De massamedia richten grote schade aan en leggen een sector plat zonder altijd over objectieve gegevens voor concrete berichtgeving te beschikken. Juiste informatie is derhalve een absolute voorwaarde voor een juiste aanpak van dit probleem. Nogmaals, dat is de enige manier om vaak ongerechtvaardigde psychoses te voorkomen.
Verder is belangrijk dat de consument te weten kan komen wat hij eet. Daarom moet meer vaart worden gezet achter verplichte etikettering. De consument moet op de hoogte zijn van alle gegevens van het dier, vanaf de geboorte tot aan de slacht.
Wat nu de maatregelen betreft, moet ik erop wijzen dat wij ook de betrokken bedrijven moeten helpen deze moeilijke tijd door te komen. Daarom zijn rechtstreekse, economische maatregelen nodig. Denkt u eens aan al die fokkers die duizenden runderen op stal hebben staan en niet weten hoe zij tot vermindering van de producthoeveelheden op de markt moeten bijdragen. Daarom moet gezorgd worden voor publieke opslag en rechtstreekse steunmaatregelen. De economische crisis van de bedrijven kan alleen met rechtstreekse overheidssteun het hoofd worden geboden.

Berthu
Voor aanvang van dit debat heb ik nog eens een bijzonder interessant document doorgelezen, namelijk de tekst van de aanklacht die in 1996 bij het Hof van Justitie is ingediend tegen de Commissie door de Franse landbouwvakbond voor plattelandscoördinatie en Philippe de Villiers. In de aanklacht werd de Commissie ervan beschuldigd dat ze slecht heeft gehandeld in de gekkekoeiencrisis, dat ze het vrije verkeer van goederen heeft laten prevaleren boven de volksgezondheid en dat ze heeft nagelaten het voorzorgsbeginsel toe te passen.
Ik wil in dit verband graag terugkomen op de klacht die de Commissie twee jaar geleden tegen Frankrijk heeft ingediend omdat mijn land geweigerd zou hebben het vrije verkeer van vlees te waarborgen. Ik heb commissaris Byrne niets over dit vraagstuk horen zeggen in de verklaring die hij zojuist afgelegd heeft. De les die we daaruit vandaag moeten trekken is dat de volksgezondheid boven alles gaat, dat alle risico's in dit opzicht vermeden moeten worden, ongeacht de kosten die een dergelijke preventie met zich meebrengt, en dat het de lidstaten die zich meer willen beschermen dan de meeste andere vrij moet staan om hiertoe de benodigde maatregelen te treffen. Wij willen met name dat er maximale veiligheidsmaatregelen getroffen worden, ook al vormen deze maatregelen een ernstige aanslag op de algemene begroting. Europa en de lidstaten moeten hun fouten erkennen. In de toekomst kunnen dergelijke problemen voorkomen worden door draconische, milieuvriendelijke voorzorgmaatregelen in de landbouwsector te treffen. Dergelijke maatregelen brengen uiteraard extra kosten met zich mee, waardoor de internationale concurrentiepositie van onze landbouwproducten zal verslechteren. Om aan deze handicap het hoofd te bieden, zal er tijdens de WTO-onderhandelingen die nu van start gaan, gepleit moeten worden voor de vrije keuze van iedere regio om zijn eigen landbouwmodel te kiezen. Voorts dient het model van de Uruguay Round volledig ter discussie te worden gesteld, omdat dit model de landbouw blootstelt aan internationale concurrentie zonder dat er sprake is van bescherming of compensatie.

Fiori
Mijnheer de commissaris, ik richt mij tot u, niet omdat u de bevoegde commissaris bent, maar omdat u de vertegenwoordiger bent van het uitvoerend orgaan van de Europese Unie. Ik kan het nog steeds niet helemaal vatten, ik voel mij onbehaaglijk en dat gevoel wordt alleen maar versterkt door hetgeen ik vanmorgen heb gehoord. U hebt ons uitleg verschaft en gezegd welke maatregelen worden genomen. Die maatregelen zijn natuurlijk een reactie op een conjuncturele crisis, maar het BSE-probleem duidt op een structurele crisis en daar hebben wij momenteel geen antwoord op. BSE is een moreel probleem; wij hebben jarenlang bij de uitwerking van het landbouwbeleid alleen maar gekeken naar de landbouw zelf en over die landbouw valt nu een sluier van wantrouwen. Dat wantrouwen kunnen wij ons als instellingen echter niet veroorloven. De landbouwsector bestaat uit mensen die werken, uit gezinnen die over de grond waken, uit mensen die voor hun bestaan afhankelijk zijn van de landbouw en die nu een prijs moeten betalen voor iets waaraan zij geen schuld hebben. Natuurlijk moeten wij de regels herschrijven, maar wij kunnen niet van deze werkende mensen eisen dat zij het gelag betalen; in veel Europese landen gaan al bedrijven failliet.
Als er een aardbeving plaatsvindt, zegt men niet: "Wij zien wel" . Als er een aardbeving plaatsvindt treft men maatregelen, en wel onmiddellijk. De landbouw maakt nu een van de meest delicate fases van zijn geschiedenis in Europa door. Zoals wij nu te werk gaan, plegen wij een perfecte misdaad tegen de landbouwsector, en die zal grote gevolgen hebben, niet zozeer voor de landbouwers als wel voor Europa zelf. Uiteindelijk zullen de landbouwers en de Europese volkeren hun oog immers op ons, op de Europese instellingen, richten en ons vragen welk antwoord wij op hun eisen hebben.

Whitehead
Mijnheer de commissaris, u heeft de trieste genoegdoening dat u achteraf gelijk heeft gekregen, en daar wordt men niet populairder en zeker niet vrolijker van. Dezelfde mensen en dezelfde lidstaten die uw waarschuwingen twee jaar geleden negeerden - en die u ook niet aan een gekwalificeerde meerderheid wilden helpen, zoals u een paar maanden geleden nog heeft opgemerkt - die mensen en lidstaten dringen nu aan op compensatie en steun omdat de rundvleesmarkt instort en we geconfronteerd worden met het vooruitzicht dat we de komende twee jaar miljoenen dieren moeten opslaan die onverkoopbaar zijn en waar we niet van af kunnen komen.
In het Verenigd Koninkrijk kunnen we wel wat begrip voor deze situatie opbrengen. Mensen zeggen tegen mij: "Maar bij jullie is het allemaal begonnen" . Bij ons is inderdaad de hele cyclus begonnen van onderschatting naar wanhoop en weer terug. Als de rundvleesmarkt en de rundvleesconsumptie in Engeland echter weer een stijgende lijn vertonen, dan komt dat utsluitend doordat mensen gemerkt hebben dat alleen draconische maatregelen uitkomst bieden.
Elke vraag die ik nu aan de Commissie wil stellen is gebaseerd op die ervaring. Ten eerste de omvang van BSE. Wat tonen de tests aan? Wat zeggen de lidstaten zelf? Wij krijgen rapporten van sommige landen onder ogen die een jaar geleden nog beweerden dat ze BSE-vrij waren, maar die in de loop van volgend jaar tot 500 BSE-gevallen verwachten.
Is het voldoende dat er in Europa nu overeenstemming bestaat over het keuren van dieren die ouder zijn dan dertig maanden? Wat tonen de tests en onderzoeksresultaten aan over de verspreiding van de ziekte bij dieren onder de dertig maanden?
Ten derde, wat is de capaciteit van de lidstaten voor de vernietiging van materiaal dat nu verwijderd wordt? Welke lidstaten beschikken over voldoende afvalverbrandingscapaciteit? Zijn sommige landen nog steeds van plan om dat materiaal als stortafval te behandelen?
Dit zijn allemaal serieuze vragen en we weten dat u zult proberen om die te beantwoorden. Wij vinden dat u door moet gaan en ik wil nog graag even herhalen wat mijn collega, de heer Garot, zei, namelijk dat Europa u bovenal zijn solidariteit verschuldigd is.

Lynne
Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij met de voorstellen voor het verbod op de productie van mechanisch verwijderd vlees uit alle beenderen van herkauwers, ongeacht hun leeftijd. In het Verenigd Koninkrijk is op dit moment een verbod op MRM in rundvlees van kracht. Bij ons komt er ook geen enkel dier in de voedselketen terecht dat ouder is dan dertig maanden. Het probleem is echter dat er MRM-rundvlees uit andere EU-landen bij ons binnenkomt. Zover ik weet bestaat er geen adequate test die garandeert dat dat vlees BSE-vrij is. Daarom ben ik blij met het verbod.
Met betrekking tot de verwijdering van de wervelkolom vroeg u zichzelf al af waar dat zou moeten gebeuren: in het abattoir of bij het verkooppunt? Maar is die maatregel wel echt noodzakelijk? Wij moeten uiteraard rekening houden met het rapport van het Wetenschappelijk Stuurcomité, maar als het ruggenmerg op een goede manier verwijderd is, dan zou dat toch afdoende moeten zijn. Wat er ook gebeurt, in ieder geval moeten alle veiligheidsmaatregelen zorgvuldig gecontroleerd worden.
Ik ben blij dat de andere EU-landen, net zoals nu al in het Verenigd Koninkrijk gebeurt, ook een maandelijks rapport moeten overleggen. Zorgt u er echter wel voor dat deze maatregelen snel van kracht worden en dat zij op de juiste wijze worden nageleefd. Trekt u alstublieft lering uit de fouten die in het verleden in het Verenigd Koninkrijk zijn gemaakt.

Bautista Ojeda
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, als de BSE-crisis één ding duidelijk heeft gemaakt en onder de aandacht van de publieke opinie heeft gebracht, is het de gebrekkige en onzorgvuldige toepassing en controle door de lidstaten van de Europese normen inzake het gebruik van risicomateriaal bij de productie van veevoeder.
Ondanks alle debatten over de BSE-crisis laten we nog steeds toe dat bepaalde risicodragende stoffen terechtkomen in de voedselketen. Zo is er bijvoorbeeld nog altijd geen verbod op het gebruik van dierlijke vetten in veevoeder. De burger, die machteloos staat tegenover beleidsbeslissingen van politici die zich vooral laten leiden door economische criteria, eist een strenger en verantwoordelijker beleid.
In hoeverre zijn de lidstaten, de Commissie en het Parlement zelf bereid verantwoordelijkheid te dragen voor de schade van degenen die getroffen zijn door de menselijke variant van BSE? Er zit nog altijd geen samenhang in de maatregelen van de Raad, waardoor de toepassing van het voorzorgsbeginsel minder effect sorteert.
Er moet meer onderzoek worden gedaan naar de overdracht van deze ziekte, dat wil zeggen naar de aard en het mechanisme van de besmetting in haar ganse omvang. Ten slotte moeten we de controles op de productie van veevoer tot het uiterste opvoeren, want dit is een belangrijke besmettingsbron.
Als er medebeslissing bestond op het gebied van landbouw, zou deze crisis heel anders verlopen zijn.

Figueiredo
Mijnheer de Voorzitter, het feit dat zich binnen de Europese Unie steeds meer gevallen van BSE voordoen toont aan dat we niet kunnen volstaan met het afleggen van intentieverklaringen over een hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. We moeten dit probleem bij de wortel aanpakken en het huidige gemeenschappelijk landbouwbeleid zo spoedig mogelijk ingrijpend hervormen. Er moeten maatregelen worden genomen om dit probleem op te lossen en de rundveehouders moeten daarbij hulp ontvangen. Budgettaire en communautaire beperkingen mogen niet gebruikt worden als excuus om deze maatregelen achterwege te laten. De hoognodige hervorming van het landbouwbeleid moet er niet op gericht zijn om zoveel mogelijk besparingen op de begroting te realiseren. Het gaat erom een nieuw evenwicht te vinden bij de verdeling van de steun voor producten en producerende landen. Daarbij moet rekening gehouden worden met regionale verschillen en de toestand in de verschillende lidstaten. De behoeften zijn veranderd en voor die nieuwe behoeften moeten nieuwe middelen worden vrijgemaakt. Het in Berlijn vastgelegde financiële kader is dus dringend aan herziening toe.
Tot slot een opmerking over Portugal. Ik wil de commissaris vragen waarom het uitvoerverbod voor dit land zal worden gehandhaafd. Dat is onrechtvaardig: in Portugal is het aantal gevallen aanmerkelijk afgenomen, terwijl er in andere landen juist steeds meer gevallen worden geconstateerd. Het handhaven van het uitvoerverbod is dus volstrekt onlogisch.

Parish
Commissaris Byrne, ik sta over het algemeen niet bekend als iemand die u complimenten maakt vanwege de bereikte resultaten, maar de eerlijkheid gebiedt me om daar in dit geval een uitzondering op te maken. Het is absoluut onterecht dat lidstaten nu de schuld bij de Commissie leggen terwijl u een aantal jaren geleden al heeft aangegeven dat er problemen zouden komen. Doordat lidstaten hebben geprobeerd te bewijzen dat hun eigen rundvlees het veiligste van Europa is, hebben zij de Europese rundvleesindustrie geruïneerd. Daar bestaat geen twijfel over. Wij moeten nu in heel Europa actie ondernemen.
Ik ben landbouwer en ik heb de BSE-crisis in het Verenigd Koninkrijk meegemaakt. De waarde van mijn veestapel is vrijwel tot nul gereduceerd. Die ervaring is erg pijnlijk voor de landbouwindustrie, en hetzelfde gaat nu in de rest van Europa gebeuren. Daarom moeten we actie ondernemen.
Ik geloof niet dat we nog een keer het wiel uit willen vinden. Daarom moeten we een voorbeeld nemen aan de maatregelen die in Engeland genomen zijn en die geleid hebben tot een herstel van het consumentenvertrouwen. Ik zou willen aandringen op een uniform beleid voor heel Europa. Ik weet dat commissaris Byrne het daarmee eens is. Komt dat beleid er niet, dan zal de Europese pers elke lidstaat om de beurt onder de loep nemen. De veiligheidsmaatregelen zullen dan per lidstaat worden bekeken en vergeleken, waardoor het vertrouwen van de consument in het rundvlees in het algemeen in elkaar zal storten.
Er bestaat geen twijfel over dat het oudere vee uit de voedselketen verwijderd moet worden, hoe pijnlijk die maatregel ook moge zijn. Dat vee moet vernietigd worden. Daarvoor hebben we niet alleen verbrandingsovens tot onze beschikking, maar sinds kort ook een natriumhydrolisemethode. Ik ben ervan overtuigd dat u die mogelijkheid zult overwegen, omdat dat een betere en wellicht zelfs goedkopere methode zou kunnen zijn om vee te vernietigen. Wij moeten ook aandacht besteden aan de invoer van vee uit landen buiten de Europese Unie. Het is namelijk niet alleen noodzakelijk dat wij zelf afdoende maatregelen nemen; we moeten naar mijn idee ook rekening houden met het feit dat de rest van de wereld denkt dat het allemaal zo'n vaart niet zal lopen.
Ons uiteindelijke doel is een stijging van de rundvleesconsumptie. We moeten de consument ervan overtuigen dat die consumptie veilig is, zodat men weer overgaat tot het eten van Europees rundvlees.
(Applaus van rechts)

Izquierdo Rojo
Mijnheer de Voorzitter, als we bedenken wat dit ons Europeanen allemaal gaat kosten en als we beseffen dat ons doel is het vertrouwen te herwinnen en dat het hier niet gaat om de geldende regelgeving, maar om de toepassing en bewaking van de genoemde voorschriften, zouden we dan niet moeten nadenken over de vraag hoe we dit vertrouwen daadwerkelijk kunnen herwinnen? Kan de onverantwoordelijke minister, die er niet voor terugdeinsde om degenen die ons voor de risico's waarschuwden zelf onverantwoordelijk te noemen, het vertrouwen herwinnen? Of de minister van Volksgezondheid, die op dit terrein volslagen incompetent is gebleken?
Mijnheer de commissaris, kunnen deze personen, die dermate in diskrediet zijn geraakt, die verantwoordelijk zijn voor de huidige verwarring, voor de gebrekkige controle op verboden veevoeder, voor de milieuschade die thans wordt aangericht door de ongeoorloofde begraving van honderden varkens, het vertrouwen herwinnen? Zijn personen die dermate in opspraak zijn gekomen in staat het vertrouwen dat wij zo hard nodig hebben te herstellen?
Mijnheer de Voorzitter, als we hen niet ter verantwoording roepen, zullen wij zelf verantwoording moeten afleggen. Dat kan ik u verzekeren.

Maat
Voorzitter, ik zou eerst aandacht willen vragen voor de financiële consequenties van de BSE-crisis. Om te beginnen heeft uiteindelijk de Commissie toch het voorstel overgenomen van de Landbouwcommissie om de ruimte die er nog was in de landbouwbegroting van 970 miljoen euro te benutten. Ik zeg er wel bij, die ruimte leek toen wat groter dan die er in feite nu is gezien ook de huidige stand van de euro die in feite al weer 250 miljoen van het bedrag opgeslorpt heeft.
Het tweede punt is dat daarmee de financiering natuurlijk niet rond is. Het is slechts een begin. Ik zou de Commissie nadrukkelijk willen vragen om te kijken of er ook andere financieringsmogelijkheden zijn zeker in het kader van deze crisis met betrekking tot een voorstel voor een consumentenheffing. Wij zouden kunnen denken aan een tijdelijke heffing op het vlees waardoor wij in ieder geval ingrijpende maatregelen ook dit jaar op een goede manier kunnen bekostigen. Het is op zich niets nieuws dat je veiligheid op die manier waarborgt ook voor andere producten. Kijk maar naar de milieuheffing op sommige producten, in sommige EU-landen komt dat ook voor.
Het derde punt dat volgens mij belangrijk is betreft de vraag hoe wij omgaan met lidstaten die willens en wetens EU-regels aan hun laars hebben gelapt. Laten wij eerlijk zijn, de rood/groene coalitie in Duitsland heeft vorig jaar keer op keer beweerd dat zij geen problemen hadden en vervolgens ontstaat het probleem en wordt het elders neergelegd. Hoe gaat de Commissie en hoe gaat de Raad er mee om? Ik moet zeggen dat de Commissie wat dat betreft een stuk consistenter is geweest de afgelopen jaren dan de Raad om maar eens een voorbeeld te noemen.
Blijft het punt van wat is de oplossing? De oplossing is uiteindelijk niets anders dan een goede ketenbewaking, een goede controle en soms harde maatregelen. Wat dat betreft vind ik het een politiek misbruik om op dit moment te beweren dat een verandering van het Europees landbouwbeleid richting kleine bedrijven of biologische landbouw de oplossing zal zijn. Dat is niet het punt waar het om gaat. Het is voedselveiligheid. Laat de politici in Europa zich ervoor hoeden om deze crisis te gebruiken voor eigen politieke doeleinden.

Ayuso González
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte afgevaardigden, het gaat hier in feite om een probleem betreffende de gezondheid van dieren dat inmiddels enorme proporties heeft aangenomen en is uitgegroeid tot een ernstige crisis en een bedreiging voor de voedselveiligheid, al zeggen medische specialisten dat de kans op besmetting klein is. Het probleem ontstond meer dan tien jaar geleden in het Verenigd Koninkrijk en heeft zich intussen verspreid over het gehele Europese continent. Waarschijnlijk heeft de Commissie het probleem onderschat en niet de nodige maatregelen getroffen om de verspreiding van de ziekte te verhinderen.
Men moet erkennen dat het een vergissing was om te wachten tot 27 maart 1996 alvorens noodmaatregelen te treffen en een invoerverbod uit te vaardigen op runderen en diermeel uit het Verenigd Koninkrijk, zoals het ook een vergissing was om twee jaar later, op 16 maart 1998, te bezwijken voor de druk om deze beslissing in te trekken. Het is tijd om van deze vergissingen te leren en effectieve en evenwichtige maatregelen te treffen. Dit houdt ook in dan men niet met een kanon op een mug moet schieten. Bovenal moeten het samenhangende maatregelen zijn, want de verwarring, onzekerheid en argwaan worden vooral veroorzaakt door het gebrek aan heldere en concrete criteria.
U heeft ons op de hoogte gesteld van de mening van het Wetenschappelijk Stuurcomité en van de plannen van de Raad, maar wat is de Commissie van haar kant bereid te doen, en wanneer en hoe?
Bovendien moet men controleren of de voorschriften worden nageleefd, want vooral op het punt van de controles is het tot nu toe misgelopen. Ik blijf het herhalen: het is van essentieel belang dat de Commissie de controles coördineert en harmoniseert en, vooral, dat zij ook toezicht uitoefent op de controleurs. Er is een absolute behoefte aan duidelijke en concrete normen, want we zijn met vijftien lidstaten die elk hun eigen problemen hebben. In sommige landen berust de controlebevoegdheid bijvoorbeeld bij de regionale overheden, zoals in mijn land, waar deze controletaak wordt waargenomen door de zeventien autonome regeringen.
Tot slot stel ik voor dat de Commissie een inspanning levert op het gebied van de informatie over het risico, want de stroom van berichten en commentaren in de media draagt alleen maar bij tot de verwarring en de onrust bij het grote publiek. Daarenboven, mijnheer de commissaris, moet er worden nagedacht over de toekomst van het GLB, want de kern van het probleem is de concurrentie waaraan de landbouwsector is onderworpen.

Schnellhardt
Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, mijnheer de commissaris, ik bedank de Commissie voor de informatie die zij ons over de bestrijding van BSE heeft verstrekt. Ik zou commissaris Byrne ook graag willen zeggen dat ik het gevoel heb dat hij de situatie in de hand heeft. Zijn voorstellen zijn overzichtelijk en ambitieus. Naar mijn mening is dat ook nodig, omdat we naast BSE tevens met hysterie en paniek op veel andere terreinen te maken hebben. Op basis van deze voorlopige informatie kan geconstateerd worden dat het zonder meer een omvangrijke klus zal worden. Ik zou u echter ook willen zeggen, mijnheer de commissaris, dat ik graag gezien had dat de informatie van de landen die u zo mooi heeft opgenoemd ook vergeleken wordt met de controleresultaten van het Voedsel- en Veterinair Bureau.
Ik zal u eerlijk zeggen dat ik geen vertrouwen heb in de informatie die de landen en de ministers verstrekken als ik naar de onwetendheid van de Landbouwraad in de afgelopen maanden kijk en de manier waarop deze zich in allerlei bochten heeft gewrongen om tegen de voorstellen - ook die van het Parlement - te ageren. Uiteraard kan op veel maatregelen het een en ander aangemerkt worden. Wij hebben echter ook gezamenlijk geconstateerd dat de maatregelen waartoe nu besloten is een gevolg zijn van nalatigheden, ook van nalatigheden in de afgelopen jaren. Wij mogen dus geen water bij de wijn doen. Een aantal collega's heeft al op de tests gewezen. Feit is dat er een vertekend statistisch beeld ontstaat als we de test niet bij alle dieren afnemen. Ik heb meegemaakt dat abattoirs gewoonweg weigeren om dieren te slachten. Wat gebeurt er dan? De dieren worden zonder test afgemaakt. Dat kan niet! We moeten ingrijpen en voor heel Europa duidelijke maatregelen nemen.
Mevrouw Roth-Behrendt heeft gezegd dat we meer en betere controles nodig hebben. Daar heeft ze helemaal gelijk in! Dat betekent echter dat we in Europa ook begrijpelijke en overzichtelijke wetten nodig hebben. De komende tijd moeten wij ons over de hygiënevoorschriften buigen. Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik allesbehalve optimistisch ben als ik hoor hoe de lidstaten daar op dit moment tegenover staan. Die zijn van plan om op de bekende weg door te gaan, om de oude lijn te blijven volgen. Dat mogen we niet accepteren! Op dit gebied moeten we één front vormen en een duidelijke wet- en regelgeving voor Europa creëren. Dat is de enige manier om dit probleem op te lossen!

Nisticò
Mijnheer de Voorzitter, ik zal heel kort zijn. Inderdaad lopen wij het risico in herhaling te vervallen. Over tien jaar zullen wij nog hetzelfde zeggen, want er zit totaal geen schot in het onderzoek naar prionen. Wij kennen die prionen al vijftien jaar, commissaris Byrne, maar kennelijk was dat niet genoeg om er achter te komen welke moleculaire mechanismen ten grondslag liggen aan zenuwaandoeningen. Wij weten bijvoorbeeld niet of prionen ook de barrière van de moederkoek kunnen overwinnen, en in de melk terecht kunnen komen. Wij hebben geen supersnelle tests....
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)

De Voorzitter
Mijnheer Nisticò, dit is geen motie van orde. Ik weet dat ik flexibel moet zijn, maar maakt u daar alstublieft geen misbruik van.
De commissaris heeft het woord.

Byrne
 - (EN) Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik alle afgevaardigden bedanken die een waardevolle bijdrage aan dit debat hebben geleverd. Ik heb er zorgvuldig naar geluisterd. Ter inleiding op mijn reactie op die bijdragen wil ik graag zeggen dat degenen die het consumentenvertrouwen ter sprake hebben gebracht de vinger op een kwestie hebben gelegd die naast de onderwerpen die vandaag aan de orde zijn met betrekking tot de volksgezondheid van groot belang is.
Ik zou graag uw aandacht willen vestigen op één bepaald aspect van het consumentenvertrouwen waar een aantal van u, met name de heer Whitehead, al naar heeft verwezen. De gevolgen voor het consumentenvertrouwen worden soms voor een groot deel bepaald door de fase van de BSE-cyclus waarin lidstaten verkeren. De volksgezondheidsaspecten zijn van essentieel belang, maar ik wil nog even aandacht besteden aan het consumentenvertrouwen voordat ik nader inga op de volksgezondheid.
De heer Whitehead heeft terecht opgemerkt dat het consumentenvertrouwen in het Verenigd Koninkrijk groot is. De consumptie van rundvlees is er hoger dan voor 1996. Hoe komt dat, en welke lessen kunnen we hieruit trekken met betrekking tot het consumentenvertrouwen? Ik geloof dat het komt doordat mensen gemerkt hebben dat het aantal BSE-gevallen in het Verenigd Koninkrijk daalt, ondanks het feit dat het absolute aantal nog steeds met redelijk grote voorsprong het hoogste is van heel Europa. Wat is dan de reden dat consumenten toch gerustgesteld zijn, in die zin dat ze nu meer rundvlees eten dan voor 1996? De reden is mijns inziens dat ze zich realiseren dat de wetenschappelijke adviezen juist zijn geweest, dat de wetgever op de juiste manier gereageerd heeft en adequate veiligheidsmaatregelen heeft genomen en dat de overheid in het Verenigd Koninkrijk die wetgeving op de juiste manier ten uitvoer heeft gelegd. Als gevolg daarvan vertoont het aantal BSE-gevallen een dalende lijn. Dat betekent dat de consumenten geconcludeerd hebben dat iemand de verantwoordelijkheid heeft genomen en dat er iets aan het probleem wordt gedaan. Bovendien krijgen ze de indruk dat die verantwoordelijke personen weten waar ze mee bezig zijn, daar het aantal BSE-gevallen afneemt. Daardoor neemt het consumentenvertrouwen toe, evenals de consumptie van rundvlees.
Dat gevoel moeten we ook in de rest van Europa creëren. Dat zal echter tijd vergen, omdat de consumenten in de rest van de Europese Unie niet dezelfde gedachtegang als in het Verenigd Koninkrijk kunnen volgen en we weten allemaal hoe dat komt. Een aantal lidstaten heeft namelijk verklaard dat zij BSE-vrij waren, maar heeft korte tijd daarna moeten toegeven dat ook in hun lidstaat BSE was geconstateerd. Dat is uiteraard rechtstreeks van invloed geweest op het consumentenvertrouwen, omdat consumenten de boodschap gekregen hebben dat de verantwoordelijke mensen geen idee hebben waar het over gaat en dus ook niet in staat zijn om hen te beschermen.
Wij willen van de consumenten geen experts op microbiologisch terrein maken, maar ze moeten wel het gevoel hebben dat iemand die weet wat er gebeurt verantwoordelijk is. Ze moeten het gevoel krijgen dat er maatregelen genomen worden die de veiligheid van de consument garanderen.
Staat u mij toe om in te gaan op een aantal kwesties die u ter sprake heeft gebracht met betrekking tot de volksgezondheid en de benodigde procedures. Een aantal van u heeft over de BSE-tests gesproken. Die zijn afgelopen maandag in de Raad onderwerp van discussie geweest. Testen vanaf dertig maanden blijft de norm, maar deze norm zal van tijd tot tijd opnieuw bekeken worden. Er is al een groot aantal tests in gang gezet en op zeer korte termijn zullen die zeer waardevolle informatie opleveren. We beschikken echter nog niet over genoeg tests en de testperiode is ook nog te kort geweest om de juiste conclusies te kunnen trekken. Er zijn nog niet genoeg statistische gegevens beschikbaar, maar zodra dat wel het geval is, zullen wij de benodigde conclusies trekken. Zo zullen we veel beter in staat zijn besluiten te nemen indien verdergaande maatregelen nodig zijn.
Met betrekking tot derde landen kan ik opmerken dat het SRM-besluit dat we enige tijd geleden hebben genomen per 1 april aanstaande van toepassing is op derde landen en op de invoer uit die landen. Ik heb alle derde landen schriftelijk geattendeerd op de communautaire maatregelen en ook op de risico's die aan dier- en beendermeel verbonden zijn. Binnenkort zullen mijn diensten een conferentie met derde landen organiseren om aan dit punt uitgebreider aandacht te besteden.
Wat de kwestie van de wervelkolom betreft staat het buiten kijf dat het ruggenmerg verwijderd en vernietigd moet worden. Een van de sprekers heeft de vraag gesteld of dat niet voldoende is - waarom moet de gehele wervelkolom verwijderd worden als het gevaar in het ruggenmerg zit? Die redenering gaat uiteraard voorbij aan de risico's die veroorzaakt kunnen worden door de ganglia van de dorsale stam. Het verwijderen van de wervelkolom is specifiek gericht op dat risicogebied en is sinds 1 oktober verplicht. De vraag is echter hoe en waar die ingreep dient plaats te vinden. Zoals ik eerder heb uitgelegd zijn de complicaties en risico's afhankelijk van de locatie waar de verwijdering plaatsvindt, in het abattoir of bij de slager. Wij hebben niet genoeg tijd om hier gedetailleerder op in te gaan. Ik wil alleen herhalen dat dit een kwestie is waarin een zeer zorgvuldige afweging zal moeten worden gemaakt.
Wat de uitzonderingen betreft kan ik meedelen dat op dit moment alle lidstaten tests uitvoeren op gestorven en risicodieren. Dit is gebeurd op basis van een steekproefsgewijs onderzoek. Hierdoor krijgen we meer informatie en ook een beter beeld van de verspreiding van de ziekte. Aan de hand van die gegevens kunnen we vervolgens de juiste beslissingen nemen.
De kwestie van het aantal inspecties zal aan de orde komen in de rapportages waarom ik de lidstaten heb verzocht. U herinnert zich dat ik de lidstaten op 4 januari een brief gestuurd heb met een bijlage waarin naar gedetailleerde informatie werd gevraagd. Naar aanleiding van die brief hebben we al veel informatie ontvangen. Wij zullen uiteraard voortdurend contact blijven houden met de lidstaten om meer informatie te verkrijgen en om ervoor te zorgen dat alles in de gaten wordt gehouden.
Er is ook verwezen naar de herziening van het GLB. Dat is voor het grootste gedeelte een zaak voor mijn collega, de heer Franz Fischler, maar naar mijn mening maken de lidstaten nog niet volledig gebruik van de mogelijkheden om een groener GLB te creëren, om het zo maar even te noemen. In dit verband kan ik meedelen dat de heer Fischler en ik een gezamenlijke commissie binnen onze diensten hebben opgezet om deze kwestie nader te bestuderen en te bekijken welke aanpassingen nodig zijn om een situatie te realiseren waarin voedsel op basis van meer natuurlijke methoden kan worden geproduceerd. Dat wil niet zeggen dat we het concept van de industriële voedselproductie helemaal terzijde schuiven. Dat kunnen we niet doen.
(Applaus van rechts)
Dat zou een reflexmatige reactie zijn waarmee we voorbijgaan aan de behoeften van de consument. Wij moeten veel voedsel produceren om de mensen van eten te voorzien en daar moeten we ook op een adequate manier rekening mee houden. Bij de consumenten leeft echter ook de wens dat we meer aandacht besteden aan een natuurlijkere voedselproductie. Ik ben er niet volledig van overtuigd dat die kwestie in het verleden voldoende aandacht heeft gekregen. Naar aanleiding van mijn besprekingen met de heer Fischler hebben we besloten dit onderwerp nader te bestuderen.
Een van de afgevaardigden heeft een opmerking gemaakt over het feit dat de steun uit hoofde van het GLB meer gericht is op de grote dan op de kleine boeren. Ik ben er niet helemaal zeker van dat dat inderdaad het geval is, maar er lijken wel aanwijzingen in die richting te zijn en dat betekent dat we ook deze kwestie onder de loep moeten nemen.
Mijn gewaardeerde voorgangster, mevrouw Bonino, heeft een opmerking gemaakt over de handhaving. Uiteraard is de handhaving van de maatregelen van cruciaal belang. Het Voedsel- en Veterinair Bureau moet op dat gebied de hoofdrol spelen. Omdat de lidstaten rapporten over de tenuitvoerlegging van de maatregelen moeten overleggen, worden ook zij gedwongen om zorgvuldiger te werk te gaan.
U heeft erg zinvolle opmerkingen gemaakt over vetten. Het is niet alleen een kwestie van een verbod op vetten. Dieren kunnen niet zonder vet in hun voeding. De vraag is waar deze vetten vandaan komen en of die vetbronnen veilig zijn. Het advies van het Wetenschappelijk Stuurcomité behoeft wellicht enige verduidelijking op dit punt. Afgelopen maandag is in de Raad uitgebreid gediscussieerd over deze kwestie. In de conclusies wordt verwezen naar het feit dat het vet van herkauwers onder hoge druk gekookt dient te worden op een manier die bij iedereen bekend is. Daarnaast is naar voren gebracht dat het misschien tijd is om dierlijke vetten uit het voedsel van herkauwers te verwijderen. Die suggestie zullen we in overweging nemen. Daarbij moeten we ons wel afvragen welke alternatieven er zijn: plantaardige vetten of soja, en ik heb iemand ook genetisch gemodificeerde stoffen horen noemen. In dit verband moet rekening worden gehouden met talloze complexe problemen, maar ik wil niet dat het indienen van het betreffende voorstel over het onder hoge druk koken van vetten van herkauwers hierdoor vertraging oploopt. In het kader van het Blair House-akkoord wil ik opmerken dat mijn collega, de heer Fischler, zich zeer goed bewust is van de behoeften van de boeren en dus goed in staat is om opnieuw over het Blair House-akkoord te onderhandelen.
Een aantal afgevaardigden heeft naar begrotingsaspecten verwezen. Ik moet zeggen dat de Berlijn-plafonds bereikt zijn. Voor elke verhoging van de begroting is nu een unaniem besluit van alle lidstaten noodzakelijk. Iemand heeft opgemerkt dat sommige lidstaten hun eigen belastingtarieven - zoals de BTW - verhogen om een en ander te financieren. Dat is een zaak voor elke afzonderlijke lidstaat. De Commissie is voor geen enkel product bevoegd om BTW te heffen op de verkooppunten en dat geldt dus ook voor landbouwproducten.
Er is ook gewezen op mogelijke concurrentieverstoringen en op dat vlak dreigt er een crisis. Wij verkeren niet in de luxe positie dat we eerst alle nationale maatregelen kunnen harmoniseren voordat we essentiële maatregelen voor de bescherming van de gezondheid invoeren. Met het nemen van dat soort maatregelen moeten we doorgaan, maar als blijkt dat bepaalde maatregelen aangepast of bijgesteld moeten worden om concurrentieverstoringen op te heffen, moeten we die wijzigingen zeker aanbrengen.
Andere afgevaardigden hebben verwezen naar de noodzaak om te zorgen voor geharmoniseerde maatregelen voor de gehele Europese Unie en daar ben ik het geheel mee eens. Dat heb ik al een aantal keren duidelijk gemaakt. Ik ben ervan overtuigd dat het consumentenvertrouwen ondermijnd wordt als consumenten constateren dat op hetzelfde potentiële risico in verschillende lidstaten verschillend wordt gereageerd. Dat is slecht voor het consumentenvertrouwen, zo heb ik al een aantal keren eerder gezegd, en die boodschap is overgekomen. In de Raad van afgelopen maandag heb ik gemerkt dat ministers bereid zijn om als uitgangspunt te accepteren dat unilaterale maatregelen in de individuele lidstaten ingeruild moeten worden voor maatregelen die het probleem op een pan-Europese basis bestrijden.
Toen ik over de BSE-tests sprak, had ik overigens ook moeten vermelden dat er nog geen in vivo-tests beschikbaar zijn. Op dit gebied wordt er echter erg veel onderzoek uitgevoerd waarin een aanzienlijke hoeveelheid geld wordt geïnvesteerd. Er gloort enige hoop aan de horizon wat de in vivo-tests betreft, maar er bestaat nog veel onduidelijkheid. Ik wil op dit vlak dan ook niet te veel verwachtingen wekken en geen valse hoop geven.
Mevrouw Grossetête heeft een opmerking gemaakt over de werking van het GLB. Ik ben het helemaal eens met wat ze heeft gezegd over de werking en de gevolgen van dit beleid voor grote boeren, kleine boeren en dergelijke. Kunnen we bijvoorbeeld de situatie in stand blijven houden dat 45% van onze financiële steun bestemd is voor de akkerbouw, terwijl dat een zeer intensieve sector is waarin veel minder mensen werken dan in andere grote agrarische sectoren? Dit is ook een kwestie die nadere aandacht behoeft.
De heer Posselt heeft vetten en dioxine ter sprake gebracht. Het dioxineprobleem wordt op dit moment door mijn diensten en mijzelf onderzocht naar aanleiding van het rapport van het Wetenschappelijk Stuurcomité dat de afgelopen weken over deze kwestie is gepubliceerd. Dioxines worden in vet aangetroffen en het is vrijwel onmogelijk om ze eruit te filteren. Zij moeten op een andere manier bestreden worden en daar zijn we op dit moment mee bezig.
De heer Graefe zu Baringdorf heeft mij vervolgens verzocht om in te gaan op een algeheel verbod op vetten van herkauwers in diervoeding. Zoals ik al eerder in mijn betoog heb gezegd, wordt een dergelijke maatregel overwogen. De Raad heeft zich afgelopen maandag over deze kwestie gebogen en zal zich hier ook in de toekomst mee bezighouden in het kader van nieuwe voorstellen. Vanwege een aantal problemen op controlegebied is een effectieve scheiding moeilijk te garanderen, maar ik houd u graag op de hoogte over de ontwikkelingen op dit terrein.
Een van de afgevaardigden heeft gevraagd wat er met separatorvlees gaat gebeuren. Ik kan daarop antwoorden dat maatregelen op dit gebied geïntegreerd worden in de definitie van SRM. Die definitie wordt zodanig uitgebreid dat daar ook separatorvlees onder valt. Dergelijk vlees moet vervolgens op basis van de wettelijke voorschriften vernietigd worden. Dat zal gebeuren op een manier die in overeenstemming is met de geldende wetgeving.

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, staat u mij toe om de heer Byrne een suggestie aan de hand te doen. Met betrekking tot de dierlijke vetten zou ik willen voorstellen om het vet in de melk te laten zitten; dat betekent dat we dus weer terug zijn bij de boter. Die is precies goed voor de kalveren. De natuur heeft het zo geregeld dat het vet in die vorm voor de kalveren ook goed verteerbaar is en er bestaat geen besmettingsgevaar.

De Voorzitter
Dit is beslist een interessante wetenschappelijke beschouwing, maar het is volgens mij geen motie van orde.
Het debat over de verklaring van de Commissie is gesloten.

Gebruik in de veehouderij van bepaalde stoffen met hormonale en thyreostatische werking, alsmede van beta-agonisten
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over het verslag (A5-0002/2001) van de heer Olsson, namens de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid, over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en van de Raad houdende wijziging van richtlijn 96/22/EG van de Raad betreffende het verbod op het gebruik, in de veehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale werking en van bepaalde stoffen met thyreostatische werking, alsmede van beta-agonisten (COM(2000) 320 - C5-0357/2000 - 2000/0132(COD))

Olsson
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, we hebben net het debat afgesloten over de BSE-problematiek: problemen die samenhangen met een voedingsmiddelenproductie waarbij winst een hele belangrijke factor is, die de productie vreselijk opdrijft. Om rekening te kunnen houden met andere maatschappelijke doelen moeten er op een voedingsmiddelenmarkt die steeds meer een wereldmarkt wordt door de politiek grenzen aan de productie gesteld worden.
In de Europese Unie waren er regels tegen het gebruik van groeibevorderende hormonen. Hierover is, met name door de Verenigde Staten, geklaagd. Volgens het WTO-panel dat vervolgens werd ingesteld, beschikten wij over onvoldoende bewijs. Daarom heeft de Commissie een beoordeling van de gebruikte hormonen laten uitvoeren. Het gaat om zes hormonen. Volgens deze evaluatie waren er verschillende niveaus. Alle hormonen brengen risico's met zich mee; ze zijn met name kankerverwekkend. Eén hormoon, 17ß-oestradiol, bleek gevaarlijker te zijn dan de overige hormonen. Daarom stelt de Commissie nu een wetswijziging voor om 17ß-oestradiol helemaal te verbieden bij het gebruik in veevoer, als groeibevorderaar en voor therapeutisch gebruik. Voor de andere vijf hormonen wordt een verlenging van het huidige, voorlopige, tijdelijke verbod voorgesteld.
Mijnheer de Voorzitter, ik en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid onderschrijven de standpunten van de Commissie volledig. Het is van groot belang om dit werk voort te zetten. Het is natuurlijk ook belangrijk om nog meer onderzoek te doen naar de risico's van de vijf andere hormonen, maar het is een goede zaak dat 17ß-oestradiol nu verboden wordt. Dankzij dit onderzoek hebben wij nu duidelijkere argumenten in handen, die hopelijk betekenen dat degenen met een andere opvatting ons standpunt, ons verbod en het huidige importverbod respecteren.
De argumenten lopen enigszins uiteen en ik wil graag een paar argumenten bespreken die ik in het verslag heb opgenomen en die door de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid zijn goedgekeurd. Wellicht wegen zij juridisch gezien niet zo zwaar, maar politiek gezien zeer zeker wel. Enerzijds betreft het milieuargumenten. Het is gevaarlijk om hormonen op deze manier te gebruiken. In de Verenigde Staten, waar ze gebruikt worden, heeft men ontdekt dat ze buiten de veehouderij in het milieu terechtkomen. Anderzijds gaat het om het welzijn van de dieren. We moeten ons afvragen of het wel goed is om dieren voedingssupplementen te geven die ervoor zorgen dat zij op een abnormale manier groeien. Ontstaat hierdoor immers geen spanningsveld waardoor het welzijn van dieren en onze wil om dieren goed te behandelen in het gedrang komen?
In dergelijke situaties moeten wij de ethiek niet uit het oog verliezen. Dat wordt steeds belangrijker in een samenleving waarin de kennis blijft toenemen en waar de wetenschap steeds meer te weten komt over verschillende productiemethoden. Daarom moet men erover nadenken of dit strookt met onze fundamentele ethische regels. Het is de vraag of een dergelijke verregaande verandering betekent dat de eigenlijke levensomstandigheden van mensen en andere levensvormen veranderen. Daartoe zijn wij natuurlijk niet gerechtigd.
Mijnheer de Voorzitter, ik ben het eens met de wijzigingen die zijn doorgevoerd. Tegelijkertijd wil ik naar voren brengen dat er een cruciaal verschil bestaat tussen het voorstel van de Milieucommissie en het voorstel van de Commissie. Wij van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid willen namelijk de comitéprocedure niet toepassen, zoals de Commissie heeft voorgesteld. Wij willen eventuele amendementen opnieuw ter goedkeuring voorleggen aan het Parlement, omdat het vooral een politieke - en niet een louter wetenschappelijke - kwestie is.

Müller, Emilia Franziska
 - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega's, de heer Olsson heeft over hormoongebruik in de veehouderij een goed verslag gepresenteerd. Bij alle besluiten die wij nemen, dient de veiligheid van levensmiddelen een hoge prioriteit te hebben. Consumenten hebben namelijk recht op betrouwbare, veilige voedingsmiddelen. Stoffen met een hormonale en thyreostatische werking zoals beta-antagonisten die als groeibevorderaar voor de productie van rundvlees worden gebruikt, hebben een langetermijnwerking en kunnen daardoor schadelijk zijn voor de menselijke gezondheid. Deze residuen zouden met name schadelijk kunnen zijn voor groepen met een hoog risico zoals kinderen vóór de pubertijd en zwangere vrouwen.
In het kader van de geschillenoplossingsprocedure voor een WTO-panel is bij de risicobeoordeling van de zes hormonen door het Wetenschappelijk Comité voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid vastgesteld dat 17ß-oestradiol duidelijk carcinogene, kankerverwekkende en genotoxische effecten heeft. Als bij bepaalde stoffen, zoals in dit geval bij 17ß-oestradiol, ook maar het geringste vermoeden bestaat dat ze schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid, moeten wij besluiten om ze definitief te verbieden. Om een hoog niveau van levensmiddelenveiligheid en gezondheidsbescherming te blijven behouden, moeten we ook bij de andere twijfelachtige stoffen grote voorzichtigheid betrachten.
De naleving van het hormoonverbod dient binnen de Europese Unie streng gecontroleerd te worden. De Europese consumenten staan echter ook uiterst huiverachtig tegenover producten die ingevoerd worden. Daarom moeten de systemen voor toezicht en controle op vleesinvoer uit derde landen aan een onderzoek onderworpen worden. Alleen door toepassing van het voorzorgsbeginsel kunnen we de consumenten overtuigen van het feit dat we de veiligheid van levensmiddelen in Europa zeer serieus nemen. Op die manier geven we op dat gebied een duidelijk signaal en slaan we voor de toekomst een goede weg in.

Piétrasanta
Mijnheer de Voorzitter, de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie maakt zich zorgen over de geschillen met de Verenigde Staten en Canada die een gevolg zijn van de spanning tussen enerzijds de verplichtingen die de Europese Unie in het kader van de WTO dient na te komen en anderzijds de tenuitvoerlegging van het voorzorgsbeginsel, waaraan wij veel waarde hechten. Overeenkomstig het advies van het Wetenschappelijk Comité voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid (WCVMV) hebben wij verzocht om handhaving van het verbod op 17-oestradiol, waarvan bekend is dat het kankerverwekkend is. Met onze amendementen moedigen we de Commissie dan ook aan zich actief op te stellen bij het zoeken naar en analyseren van nieuwe wetenschappelijke informatie, teneinde de indruk weg te nemen dat de Unie gebruik wil maken van de huidige ontoereikendheid van de wetenschappelijke gegevens om haar "voorlopige" maatregelen tot in lengte van dagen te handhaven. Het voorlopige verbod op de vijf andere gesignaleerde hormonen (testosteron, progesteron, trenbolonacetaat, zeranol en melengestrolacetaat) dient van toepassing te blijven, terwijl de Gemeenschap uit alle beschikbare bronnen meer wetenschappelijke informatie verzamelt die de leemten in de huidige kennis met betrekking tot deze stoffen kan opvullen en haar in staat stelt een afgewogen besluit te nemen over het voortbestaan van het verbod. Ze dient hiertoe een eigen onderzoeksprogramma met betrekking tot dit punt op te stellen.
Voorts willen wij dat de Commissie met betrekking tot deze stoffen het advies van het Permanent Veterinair Comité overneemt. Dit Comité is op grond van artikel 1 van beschikking 68/361/EEG opgericht. Verder dient de Commissie aanvullende informatie te verzamelen, teneinde dit probleem binnen een redelijke termijn op te lossen.
Ik wil hier benadrukken dat we met deze voorstellen een milieuvriendelijke vorm van landbouw willen bewerkstelligen, waarin rekening wordt gehouden met de volksgezondheid en het welzijn van de dieren.

Grossetête
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, waarde collega's, wij weten nu dat het gebruik van sommige stoffen bij landbouwhuisdieren zeer ernstige gevolgen kan hebben voor de mens. Uit de verklaring van de Commissie over de reeds genomen maatregelen ter bestrijding van BSE blijkt dat preventieve maatregelen, voor zover mogelijk, veel efficiënter zijn dan achteraf getroffen maatregelen. Iedereen weet immers dat voorkomen beter is dan genezen. Wij dienen ons dan ook zeer waakzaam op te stellen met betrekking tot de stoffen die landbouwhuisdieren krijgen toegediend in het kader van onder meer therapeutische behandelingen en gehanteerde fokprogramma's. Uit recent onderzoek is gebleken dat 17-oestradiol kankerverwekkend is. Wij moeten derhalve het gebruik van deze stof bij alle dieren die voor menselijke consumptie zijn bestemd, verbieden. Voorts dienen wij vlees dat uit derde landen geïmporteerd wordt goed te controleren. Al voordat de huidige gekkekoeiencrisis uitbrak, heb ik mij in dit Parlement voorstander getoond van het voorzorgsbeginsel en het stimuleren van wetenschappelijk onderzoek. Het voorzorgsbeginsel stelt ons in staat de consument maximale zekerheid te bieden en paniek te voorkomen. Paniek heeft immers een negatieve invloed op het menselijk gedrag en is schadelijk voor de landbouwsector. Wetenschappelijk onderzoek is nodig om op korte termijn over nauwkeurigere gegevens te kunnen beschikken.
In het verslag dat onze collega Olsson gepresenteerd heeft, wordt het belang van het voorzorgsbeginsel en van het wetenschappelijk onderzoek benadrukt. Dat doet mij bijzonder veel genoegen. Er bestaan nog twijfels over vijf andere hormonen. Het is dus van belang dat het wetenschappelijk onderzoek op dit gebied zo snel mogelijk duidelijkheid brengt. In afwachting van de resultaten dient het tijdelijk verbod op het gebruik van deze stoffen bij landbouwhuisdieren te worden verlengd en moeten wij ons bijzonder terughoudend opstellen met betrekking tot afwijkende bepalingen.

Lund
Mijnheer de Voorzitter, allereerst mijn dank aan de heer Olsson voor zijn uitstekende verslag, dat nauw aansluit bij het voorstel van de Commissie - een goed voorstel naar mijn mening. Volgens mij zijn we het er allemaal over eens dat een dergelijk gebruik van stoffen met hormonale werking om de groei van dieren te bevorderen in principe onacceptabel is. Het is, zoals mijnheer Olsson zei, onethisch. Het heeft ernstige gevolgen voor het welzijn van dieren en voor het milieu, en de zes stoffen waar we hier over praten, hebben ook nadelige gevolgen voor de gezondheid van mensen. Het definitieve verbod op het gebruik van 17-oestradiol behoeft geen betoog. De stof is kankerverwekkend. Maar ik vind het ook belangrijk dat er een voorlopig verbod op het gebruik van de overige vijf stoffen komt. Het is in feite een teken van een zeer offensieve en goede toepassing van het voorzorgsbeginsel, en dat wil ik zeer graag steunen.
Ik ben het ook volledig met de Voorzitter eens dat het verbod niet opgeheven of afgezwakt kan worden zonder toestemming van de Raad en het Parlement. Het is belangrijk dat we de politieke verantwoordelijkheid in deze zaak behouden. Persoonlijk vind ik het onbegrijpelijk dat de Amerikaanse overheid de ogen sluit voor de risico' s van deze productiemethode. Als je kijkt naar de ontwikkeling van bepaalde soorten kanker in de VS en de ontwikkeling van extreem overgewicht onder de Amerikaanse bevolking, dan zouden alle alarmbellen bij de Amerikaanse diensten voor gezondheidszorg moeten gaan rinkelen. Daarom hoop ik dat een hernieuwd verbod op het gebruik van vlees met hormonen hier in Europa de aandacht van de Amerikaanse consumenten en diensten voor gezondheidszorg trekt, zodat we hierover geen discussies meer hoeven te voeren in het kader van de WTO.

Byrne
 - (EN) Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats wil ik de rapporteur, de heer Olsson, bedanken voor zijn verslag. Mijn dank gaat ook uit naar de commissies die advies hebben gegeven over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van richtlijn 96/22/EEG van de Raad betreffende het verbod op het gebruik van hormonen in de veehouderij. De belangrijkste doelstelling van het voorstel van de Commissie is het verbeteren van het niveau van de voedselveiligheid en het naleven van onze internationale verplichtingen krachtens de sanitaire en fytosanitaire maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie, de zogenaamde SPS-Overeenkomst.
Deze Vergadering is zich zeer goed bewust van het feit dat het huidige verbod op het gebruik van groeibevorderende hormonen door de WTO is aangevochten. In het definitieve oordeel van 1998 werd ook kritiek geuit op de risicobeoordeling door de Europese Gemeenschap van hormonen die gebruikt werden bij dieren bestemd voor de voedingsmiddelenproductie. Zoals u weet heeft het WTO-panel in het kader van de geschillenoplossingsprocedure om uitleg gevraagd, en daarom heeft de Commissie het initiatief genomen tot een aanvullende risicobeoordeling voor deze hormonen.
In april 1999 heeft het Wetenschappelijk Comité voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid een advies gegeven over de mogelijk schadelijke effecten voor de volksgezondheid als gevolg van hormonale residuen in vlees en vleesproducten van runderen. Dit advies is in mei 2000 geëvalueerd en bevestigd. De belangrijkste conclusie was dat voor geen van de zes beoordeelde hormonen een aanvaardbare, dagelijks op te nemen dosis vastgesteld kon worden wanneer zij als groeibevorderaar aan runderen werden toegediend.
Met betrekking tot het hormoon 17ß-oestradiol heeft het Wetenschappelijk Comité vastgesteld dat die stof als carcinogeen moet worden beschouwd, omdat dit hormoon niet alleen kankerverwekkend op zich is, maar ook als een zogenoemde hulpfactor optreedt. Voor conclusies over de vijf andere onderzochte hormonen zou eerst meer informatie verzameld moeten worden.
Naar aanleiding van deze bevindingen heeft de Commissie besloten dat er in de eerste plaats een definitief verbod moet komen op het gebruik van 17ß-oestradiol voor dieren in de veehouderij, aangezien deze stof kankerverwekkend is. In de tweede plaats heeft de Commissie voorgesteld om het huidige verbod op de andere vijf hormonen voorlopig te handhaven totdat er meer wetenschappelijke informatie beschikbaar is. Deze maatregel zal van tijd tot tijd geëvalueerd worden en is dan ook volledig in overeenstemming met onze internationale verplichtingen. Ik ben erg blij dat het verslag deze aanpak steunt.
Met dit voorstel heeft de Commissie ook de vereiste wettelijke basis gelegd voor aanpassing van de bijlagen met definitief en voorlopig verboden stoffen via de procedure van het reglementeringscomité. Die maakt het namelijk mogelijk snel op nieuw bewijsmateriaal te reageren en zo de consumentenveiligheid te verbeteren. Ik betreur het ten zeerste dat de toepassing van de procedure van het reglementeringscomité voor het aanpassen van de bijlagen met stoffen niet gesteund wordt door dit verslag.
Velen van u kennen mijn standpunt in deze kwestie. Tijdens diverse bilaterale bijeenkomsten heb ik met u het gebruik van de comitologieprocedure besproken. Ik heb echter vastgesteld dat het verzoek van de Commissie niet gehonoreerd is in de amendementen die u heeft ingediend. Ik zou het Parlement willen verzoeken om zijn standpunt op dat punt te heroverwegen, omdat ik het van groot belang vind dat comitologie in deze kwestie serieus in aanmerking wordt genomen.
Indien het Parlement vasthoudt aan het standpunt dat de aanpassing van de bijlagen via de medebeslissingsprocedure moet verlopen in plaats van via comitologie, maakt het Parlement zich naar mijn mening schuldig aan veronachtzaming van de consumentenveiligheid op dit gebied. Deze kwestie is vandaag al eerder in dit Parlement aan de orde geweest, zowel in het kader van BSE als van het onderhavige onderwerp. Hoe kunnen we ooit voor het aanpassen en bewerken van de bijlagen een vertraging van anderhalf jaar rechtvaardigen als een wetenschappelijk comité de Commissie bijvoorbeeld zou adviseren om een nieuw hormoon aan de bijlagenlijst toe te voegen? Hoe kunnen we dat verantwoorden? Iemand heeft gezegd dat het hier een politieke kwestie betreft. Ik verwerp die suggestie met klem. Het is een wetenschappelijke kwestie. Dat is ook precies de reden waarom deze kwestie in de WTO is behandeld. Het baart mij enige zorgen - als het Parlement bij zijn huidige standpunt blijft - dat we het risico lopen dat er een situatie ontstaat waarin comitologie op deze manier niet geaccepteerd zal worden en dat er vastgehouden wordt aan de medebeslissingsprocedure.
Ik heb dit al eens eerder meegemaakt. Ik heb dit debat al eens met het Parlement gevoerd en ik weet wat er later op de dag gaat gebeuren. Dan arriveren afgevaardigden van dit Parlement om over dit onderwerp te stemmen en die volgen daarbij de instructies van hun partij. De meesten weten niet waar ze nu precies over stemmen, omdat ze over dit bepaalde onderwerp niet geïnformeerd zijn. Het baart mij ook grote zorgen dat zoveel mensen vandaag over een onderwerp stemmen dat van groot belang is voor de consumenten, terwijl zij zich niet realiseren dat ze hun stem geven aan een procedure die juist een risico met zich meebrengt voor de volksgezondheid. Er ontstaat dan namelijk een vertraging in de procedure waarmee ik, op basis van duidelijk wetenschappelijk advies, een stof aan een bijlage kan toevoegen, waardoor de gezondheid van consumenten beter beschermd wordt.
Ik verzoek u dan ook dringend, geachte dames en heren, om uw mening over deze kwestie te herzien en een hogere prioriteit aan de gezondheid van consumenten toe te kennen. Laat de consumentenveiligheid zwaarder wegen dan het interinstitutionele getouwtrek tussen het Parlement en de Commissie over de vraag of er sprake moet zijn van volledige medebeslissing in gevallen zoals het onderhavige. Dit is een wetenschappelijke kwestie, gebaseerd op wetenschappelijk advies; het is een uitvoerend besluit dat door de Commissie zal worden genomen en in een bijlage zal worden opgenomen op een wijze die een volledig droit de regard van het Parlement inzake dit onderwerp garandeert.
Toen dit onderwerp eerder aan de orde was, heb ik gezegd dat ik het standpunt van het Parlement niet snel zal negeren bij kwesties waarin comitologie een rol speelt. Ik verzoek u dan ook dringend, dames en heren, om de rechten van consumenten, een adequate bescherming van consumenten, serieus in overweging te nemen. U dient daarbij ook te bedenken dat we spoedig, hopelijk volgend jaar al, de beschikking zullen hebben over een operationele voedsel- en veiligheidsautoriteit. Deze zal een rol moeten spelen bij het snel reageren op nieuwe feiten. Als deze autoriteit vaststelt dat er een nieuw risico ontstaat, kan zij adviseren dat er op uitvoerend niveau snel gereageerd moet worden om dat risico te beperken. Soms zal dat betekenen dat de Commissie met wetgevende maatregelen komt. Als dat op basis van comitologie kan gebeuren, krijgen we de snelle reactie die de consument nodig heeft. Als dat echter uitsluitend via een medebeslissingsprocedure kan gebeuren, zullen er vertragingen ontstaan.
Staat u mij toe om nu nader in te gaan op zowel de amendementen die in het verslag worden voorgesteld als het amendement dat door mevrouw Grossetête is ingediend. Ik zal beginnen met de amendementen die de Commissie niet kan overnemen. De Commissie kan de amendementen 4, 5, 6, 7, 9 en 10 niet overnemen voor zover het gaat om comitologie. De redenen hiervoor heb ik reeds uiteengezet. De amendementen 12, 13 en 14 verwerpen de toepassing van de procedure van het reglementeringscomité met het oog op het actualiseren van de bijlagen met voorlopig en definitief verboden stoffen. Bovendien wordt in deze amendementen weer de medebeslissingsprocedure geïntroduceerd. Daarom kan de Commissie deze amendementen niet overnemen.
Amendement 1 is gericht op de totstandkoming van een gefundeerd besluit om het verbod te handhaven. De Commissie kan dit amendement niet overnemen, omdat het vooruitloopt op de resultaten van mogelijk onderzoek dat in de toekomst wordt uitgevoerd. Krachtens amendement 2 zou de Commissie verplicht zijn om onderzoek te financieren naar de vijf stoffen die voorlopig verboden zijn. Dit is niet aanvaardbaar. Er bestaat noch op grond van de communautaire wetgeving noch binnen het WTO-kader een juridische verplichting voor de Commissie om onderzoek te financieren. De WTO eist juist van partijen dat zij risico's evalueren op basis van alle beschikbare wetenschappelijke gegevens. Dergelijke onderzoeken zijn uiteraard eventueel wel mogelijk in het kader van de programma's van de Europese Unie met betrekking tot de voedselveiligheid.
De Commissie kan de amendementen 3 en 11 niet overnemen. Hierin wordt aangedrongen op de introductie van effectieve controlesystemen ter bescherming van de gezondheid. Ik wil graag benadrukken dat er zowel in de lidstaten als op communautair niveau al controlesystemen bestaan. De invoer van vlees wordt bijvoorbeeld al gecontroleerd, in het bijzonder krachtens de richtlijn van de Raad 96/23/EEG inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan.
Tot slot heeft de Commissie voorgesteld de bepalingen in de richtlijn die betrekking hebben op 17ß-oestradiol niet te laten gelden voor dieren die vóór 1 juli voor zoötechnische of therapeutische doeleinden worden behandeld. In amendement 15 dat door mevrouw Grossetête is ingediend, wordt voorgesteld om deze bepaling te koppelen aan de beschikbaarheid van geschikte alternatieven. De Commissie kan dit amendement om volksgezondheidsredenen niet overnemen, gezien het duidelijke wetenschappelijke bewijs inzake 17ß-oestradiol. Bovendien blijkt uit een recent onderzoek dat er in de Gemeenschap op het gebied van zoötechnische of therapeutische toepassingen geen gebrek aan alternatieven voor 17ß-oestradiol bestaat. Dit onderzoek dient op korte termijn ter beschikking gesteld te worden aan het Parlement.
Aan de andere kant kan de Commissie amendement 8 wel overnemen, en in principe ook dat deel van amendement 10 dat betrekking heeft op wetenschappelijke gegevens. Deze amendementen brengen nuttige verduidelijkingen in de tekst aan.
Concluderend zou ik de heer Olsson nogmaals willen bedanken voor zijn uitstekende verslag en zijn steun in deze belangrijke kwestie. Samengevat kan de Commissie de amendementen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 11, 12, 13, 14 en 15 niet overnemen, evenmin als amendement 10 voor zover dat betrekking heeft op comitologie. Aan de andere kant kan de Commissie amendement 8 wel overnemen, en in principe ook dat deel van amendement 10 dat betrekking heeft op wetenschappelijke gegevens.

Olsson
Mijnheer de Voorzitter, ik respecteer natuurlijk de mening van commissaris Byrne, dat wil zeggen een aanbeveling van de comitéprocedure. Wij willen de behandeling niet vertragen, maar een debat voeren. Evenals bij veel andere kwesties ontbreekt er namelijk wetenschappelijke eenduidigheid.
Gisteren had ik een ontmoeting met een vertegenwoordiger van het Amerikaanse ministerie van landbouw, die niet de Europese opvatting over wetenschap deelt. Wij moeten daarom in dit Parlement niet alleen wetenschappelijke kwesties bespreken, maar tevens ethische standpunten uitwisselen en discussiëren over het voorzorgsbeginsel. Wij willen de behandeling dus niet vertragen, maar een grondiger politiek debat voeren.

De Voorzitter
Dank u, mijnheer Olsson.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 11.00 uur plaats.

Nieuw tijdperk voor boeken
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over het verslag (A5-0005/2001) van mevrouw O'Toole, namens de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport, over een nieuw tijdperk voor de productie van boeken: elektronisch uitgeven en afdrukken op afroep (2000/2037(INI))

O'Toole
 - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou eerst kort willen uitleggen waarom dit verslag zo belangrijk is. Dat zal ik doen aan de hand van de werken van een aantal willekeurig gekozen auteurs: Michel Tournier, Leonardo Sciascia, Italo Calvino en een man uit mijn eigen land, Caryl Philips.
Deze boeken staan op een paar planken bij mij thuis. Zij getuigen van een rijke taalkundige verscheidenheid, een rijke vorm, een rijke cultuur en een rijke historie. Zij geven vorm aan de manier waarop ik over deze wereld denk en hoe ik ernaar kijk. Het doek waarop ik werk is beschilderd door deze auteurs, die door veel mensen met plezier gelezen worden. In beginsel openen boeken de toegang tot keuzes, tot ideeën en tot kansen. Ik ben opgegroeid in een nogal bescheiden milieu, in een arme regio met minimale verwachtingen en slechte vooruitzichten. De dag dat ik in de openbare bibliotheek boeken ontdekte, vormde voor mij echter een bevrijding, net zoals boeken ook vele andere mensen hebben bevrijd. Ik ben blij dat de auteurs en uitgevers van deze boeken voor mijn bevrijding hebben gezorgd. Het is nu mijn plicht om deze ervaring ook aan anderen door te geven.
Waar gaat dit verslag dan over? Eenvoudig gezegd wil ik ervoor zorgen dat het regelgevend kader dat in de lidstaten van toepassing is op boeken ook goed blijft functioneren als we het elektronische tijdperk eenmaal volledig hebben betreden. Dat geldt zowel voor het beschermen van de intellectuele eigendom en de preferentiële belastingtarieven als voor de regulering van de vraag en de toekenning van beurzen. Boeken hebben altijd al een meerwaarde gehad ten opzichte van de gewone gebruiksartikelen en in een wereld die steeds meer een consumptiemaatschappij wordt, is dat van groot belang.
Elektronisch uitgeven bestrijkt vier specifieke gebieden: boeken in elektronische vorm, afdrukken op afroep, boekhandels op internet en uitgeven op internet. Wij moeten ervoor zorgen dat we over een beleid beschikken dat al die gebieden bestrijkt, zodat de benodigde ontwikkelingen ook daadwerkelijk plaats kunnen vinden.
Wat verwacht ik van dit verslag? Ten eerste moeten we de snelle ontwikkeling van deze sector en het wijdverbreide gebruik van elektronische media in Europa stimuleren. Daarnaast hebben wij een betaalbare toegang tot deze media nodig voor alle Europeanen en moeten we scholing aanbieden om van deze toegang gebruik te kunnen maken. Bovendien moeten we door blijven gaan met het stimuleren van de taalkundige en culturele diversiteit door het gebruik van elektronische uitgaven en we moeten een soepele overgang bewerkstelligen van traditioneel uitgeven naar elektronisch uitgeven.
Om dit te realiseren moeten we zorgen dat we over een adequaat beleid beschikken dat die groei mogelijk maakt en dat een keuze en toegankelijkheid voor iedereen garandeert. In mijn verslag worden daartoe een aantal voorstellen gedaan. De instellingen van de EU moeten een belangrijke rol spelen bij het realiseren van die toekomstige groei. Ten eerste dient de Commissie een alomvattend beleid voor deze sector te ontwikkelen. Ten tweede kunnen wij allemaal beleidsvormen bevorderen die de geletterdheid ondersteunen en stimuleren en die de digitale tweedeling tegengaan.
De Commissie kan en moet trainings- en opleidingsprogramma's ontwikkelen, evenals mechanismen ter ondersteuning van het midden- en kleinbedrijf in deze specifieke sector. Ook dienen er in samenwerking met de lidstaten garanties te worden ontwikkeld ter bescherming van de auteursrechten en van de belangen van de uitgevers en dienen we ervoor te zorgen dat de werknemers in deze sector de mogelijkheid krijgen om hun vaardigheden zodanig te ontwikkelen dat deze afgestemd zijn op het nieuwe tijdperk.
De lidstaten dienen er eveneens voor te zorgen dat er toezicht wordt gehouden op de huidige BTW-tarieven en -vrijstellingen die op boeken van toepassing zijn en dat die ook gelden voor elektronische publicaties. Al deze maatregelen liggen binnen ons bereik en hiermee beveel ik dit verslag aan het Parlement aan - dat hier bijna in zijn geheel aanwezig is - in de hoop dat het als een routebeschrijving zal functioneren op basis waarvan iedereen kan genieten van de voordelen van de opkomst van deze nieuwe sector en er de vruchten van kan plukken.

Graça Moura
Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst collega Barbara O' Toole gelukwensen met haar ter zake dienende verslag. Ik wil over dat verslag het volgende zeggen: op dit moment is niet alleen het concept dat wij van boeken hebben aan het veranderen - ook het begrip "geletterdheid" wordt thans anders opgevat. Het onvermogen om binnen het kader van de nieuwe technologieën het geschreven woord te gebruiken of de onmacht om in datzelfde kader anderszins met kennis om te gaan zal leiden tot het ontstaan van nieuwe vormen van ongeletterdheid, met alle daaraan verbonden nadelige gevolgen, niet alleen rechtstreeks voor de betrokkenen, maar ook in economische, sociale en culturele zin.
Tijdens internationale ontmoetingen is er tot nu toe steeds op nogal euforische wijze gesproken over de rol die de nieuwe technologieën kunnen gaan spelen in de ontwikkeling van de Unie. Het zou ook een wapen kunnen zijn in de strijd tegen de werkloosheid, die zo sneller zou kunnen worden opgelost. Vooral tijdens de Top van Lissabon was de euforie enorm. Het is echter zaak dat optimisme te relativeren. De Europese instellingen dienen eens goed na te denken over de kwesties die in dit verslag worden aangeroerd. En dan niet uitsluitend over kwesties die te maken hebben met het boek, elektronisch uitgeven, afdrukken op afroep, en soortgelijke zaken. Het is volgens ons van fundamenteel belang dat de verschillende parlementaire commissies en directoraten-generaal, alsook de verschillende nationale en internationale instanties die in deze materie werkzaam zijn, hun werk op een efficiënte en zinvolle wijze coördineren. Het heeft geen zin uiteenlopende en soms zelfs tegenstrijdige maatregelen uit te vaardigen op het gebied van het boek, elektronische uitgaven, auteursrechten of e-learning. Het vaststellen en coördineren van de concepten die het beleid op dit gebied moeten sturen zou moeten geschieden met de hulp van goed gekwalificeerde experts die de politici kunnen informeren over een onderwerp waarmee zij doorgaans niet goed bekend zijn. Bovendien moet er gekozen worden voor juridische instrumenten die snel kunnen worden aangepast aan de ontwikkelingen op de markt en op technologisch gebied. Aan deze twee voorwaarden wordt steeds minder vaak voldaan.
Wij vinden dat elektronisch uitgeven voor de BTW en andere belastingen niet gelijkgeschakeld mag worden met het traditionele boek. Het elektronisch uitgeven moet onder een bijzondere regeling vallen. We dienen namelijk te bedenken dat het traditionele boek uit de aard der zaak andere waarden in zich verenigt en dus een ander product vertegenwoordigt dan een gedigitaliseerd bestand - want dat is wat een elektronisch boek eigenlijk is. Tot slot wordt een voorstel gedaan om te komen tot een Europees Jaar van boeken en geletterdheid. De 23ste april zou dan uitgeroepen worden tot Europese leesdag. Dat zijn maatregelen die deel uitmaken van de strijd tegen het analfabetisme en het beleid tot behoud van de culturele en linguïstische verscheidenheid van de Europese volkeren. Met deze maatregelen wordt het verwerven van kennis gestimuleerd, en daarmee krijgt het burgerschap een diepere betekenis. Wij dienen dit soort maatregelen daarom toe te juichen.

Zorba
Mevrouw de Voorzitter, ik wil mevrouw O' Toole van harte gelukwensen met haar verslag. Daarin geeft zij een heldere beschrijving van de veranderingen die zich de laatste jaren ten gevolge van de nieuwe technologie in de boekensector hebben voltrokken. Wij zijn allen, lezers en schrijvers, gedwongen onze relatie met het boek grondig te herzien. Er heeft zich een revolutie voltrokken waardoor het boek nog interessanter, nog rijker en nog onmisbaarder is geworden. Deze revolutie dwingt ons echter tevens een echt boekenbeleid ten uitvoer te leggen op zowel Europees als nationaal vlak. Daarmee moet het hoofd worden geboden aan de problemen die verband houden met de nieuwe productie- en distributiemethoden. Op de vraag of het boek beschermd moet worden tegen de ongebreidelde marktwerking, zijn wij geneigd "ja" te zeggen. Boeken, en lezen in het algemeen, hebben in onze samenleving een bijzondere culturele waarde en deze moet zoveel mogelijk worden versterkt.
Met internet doen zich nieuwe mogelijkheden op informatiegebied voor en kunnen wij het lezerspubliek uitbreiden. Daarmee gaan echter tevens problemen gepaard in verband met de intellectuele eigendom en het schrijversstatuut. Bovendien bestaat het gevaar dat grote delen van de bevolking geen toegang krijgen tot de nieuwe media. Er doen zich ongelijkheden voor waarvan met name de technologische analfabeten, de landbouwgebieden en de benadeelde sociale groepen het slachtoffer zijn. Deze ongelijkheden kunnen in combinatie met de reeds hoge percentages van analfabetisme die men het en der vaststelt zelfs fataal worden. Dit is wel degelijk een groot probleem en men heeft dit dan ook niet voor niets als een bedreiging voor de sociale samenhang bestempeld. Daarom moet dit tijdig worden opgevangen met vastberaden Europese beleidsmaatregelen. Ook de lidstaten hebben echter een taak: zij moeten de toegang van jongeren tot boeken vergemakkelijken en hen tot lezen aanmoedigen. De jongeren zijn immers de toekomst van de Europese Unie, en een toekomst zonder boek, of dit nu een gedrukt of een elektronisch boek is, is ondenkbaar.

Sanders-ten Holte
Voorzitter, mevrouw de commissaris, boeken zijn een belangrijk medium om cultuur door te geven en moderne technieken bij uitgeven dragen daartoe bij. Daarom is dit een heel goed verslag. Ik dank de rapporteur voor het vele werk en het vele onderzoek dat zij gedaan heeft. Het is een gebied dat voortdurend in beweging is.
Toch is bij uitgeven niet alleen productie van belang, maar ook consumptie. Lezen is een vorm van consumptie en die moet goed worden gestimuleerd. Mensen moeten steeds keuzes maken hoe zij hun tijd besteden. Vandaar dat ik een amendement heb ingediend samen met mijn collega Graça Moura met de vraag om een Europese leesdag. Wij hebben voorgesteld 23 april, want dat is de verjaardag van Shakespeare en de sterfdag van Cervantes. Dus heel Europa wordt daarmee gedekt. In veel landen is er ook al een Unesco-leesdag. Maar ik gun de vrijheid en de wijsheid ook aan de Commissie om een andere datum te kiezen.
Mevrouw de commissaris, aanbod kan niet zonder vraag. Om het extra te bevorderen hebben de heer Garça Moura en ik ook gevraagd om een jaar van het lezen en dan liefst binnen afzienbare tijd, maar daar is het dringen.
Een tweede punt is de marktwerking. Een boekensector die garant staat voor een pluriforme en culturele diversiteit moet beschermd worden, waar nodig. Vaste boekenprijs en verlaagde BTW-tarieven zoals toegepast in verscheidene lidstaten bij druk op papier moeten ook bij elektronische middelen goed in het beleid worden meegenomen.

Fraisse
Mevrouw de Voorzitter, vandaag wil ik in zowel positieve als negatieve zin het standpunt van de lezer toelichten.
Laat ik beginnen met een aantal positieve punten. Iedereen weet dat de individualisering van vraag en aanbod het elektronische boek kansen biedt. Wij beschouwen deze individualisering als een verworvenheid. Dat geldt ook voor een minder tastbaar punt: de zogenaamde boekenketen heeft voortaan een geheel ander verloop. Zo zal er sprake zijn van meer polarisatie tussen uitgeverijen en boekhandels, aangezien de verspreiding met de komst van het elektronische boek ingrijpend zal veranderen. Dat zijn de positieve punten.
Er zijn echter ook negatieve punten. De lezers zullen voortaan veel moeilijker toegang tot het boek krijgen. Laten we er maar niet om heen draaien. Uiteraard worden er met de nieuwe technologieën nieuwe kansen geboden om het lezen te democratiseren, maar laten we niet vergeten dat deze technologieën ook een extra beletsel kunnen vormen voor de alfabetisering.
Tot slot, mevrouw de Voorzitter en mevrouw de commissaris, wil ik u verzoeken erop toe te zien dat het auteursrecht bij deze nieuwe technologieën niet verloren gaat. Dit recht loopt immers in het bijzonder gevaar, en dus ook de schrijfkunst zelf. Om dezelfde reden wil ik uw aandacht richten op de benodigde regelgeving betreffende de boekenprijs in Europa, teneinde het behoud van de schrijfkunst en de verspreiding van het boek te kunnen waarborgen.

Reding
Mevrouw de Voorzitter, dankzij het zeer stimulerende verslag van mevrouw O'Toole kunnen we een verrijkend debat aangaan over de toekomst van het boek en de nieuwe initiatieven die met betrekking tot dit vraagstuk genomen moeten worden. In het verslag wordt zeer terecht benadrukt dat het boek van groot belang is en zal blijven voor de aantrekkingskracht van de Europese culturen. De opmerkelijke toename van het aantal gepubliceerde titels getuigt overigens van de rijkdom, vitaliteit en diversiteit van deze culturen. Het is dus niet verwonderlijk dat wij hier praten over maatregelen die ten gunste van de cultuur genomen kunnen worden en waarbinnen het boek een steeds belangrijkere plaats inneemt. Er worden in het kader van het cohesiebeleid overigens al maatregelen getroffen. Hiertoe zullen middelen worden vrijgemaakt uit de Structuurfondsen. Bent u van deze maatregelen op de hoogte, waarde collega's? Ik zal u een aantal voorbeelden geven. Dankzij de communautaire steun zal het aantal bibliotheken in Griekenland tussen nu en 2006 toenemen van 526 tot 1170. In dezelfde periode zal in het kader van het operationele programma Cultuur uit Portugal 38 miljoen euro ter beschikking worden gesteld voor de ontwikkeling van archieven, bibliotheken en het lezen in het algemeen. Meer dan de helft van deze middelen zal uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling worden vrijgemaakt. Ook in het kader van het mededingingsbeleid is het belang van het boek voor de Europese volkeren altijd in overweging genomen. Hetzelfde geldt voor de culturele maatregelen die zijn getroffen. Tijdens ons debat over het programma Cultuur 2000 heeft het Parlement benadrukt welke plaats de maatregelen ten behoeve van het boek en de literatuur moesten innemen. Tijdens het eerste jaar waarin het programma werd uitgevoerd, is aan de wensen van het Parlement tegemoet gekomen. In haar verslag nodigt mevrouw O'Toole ons uit om onze blik te verruimen en de technologische revolutie vanuit alle invalshoeken in overweging te nemen. Ze wil dat de diversiteit van het Europese aanbod op de boekenmarkt gestimuleerd wordt, dat nieuwe mogelijkheden worden aangegrepen, dat eventuele risico's tot een minimum worden beperkt, dat de toegang tot kennis wordt gewaarborgd en dat de rechten van kunstenaars worden beschermd. De digitale revolutie biedt kansen, maar brengt ook risico's met zich mee. Mevrouw O'Toole benadrukt dit op zeer heldere wijze in haar verslag. Ik zal er dus niet op terugkomen, maar ik wil wel een opmerking van andere aard maken. Het gevaar van uitsluiting bestaat als er geen bijzondere aandacht wordt besteed aan de behoeften van in moeilijkheden verkerende volkeren. De digitale revolutie zal de cultuur en het onderwijs alleen ten goede kunnen komen als ze een toegankelijk instrument vormt. Mevrouw de Voorzitter, ik wens niet als voldongen feit te accepteren dat er een digitale kloof bestaat tussen generaties, tussen sociale lagen, tussen mensen met en zonder internetaansluiting, en tussen enerzijds mensen die in het dagelijks leven en op hun werk volop van de nieuwe technologieën profiteren en anderzijds mensen die bang zijn voor deze technologieën en ze als sociaal risico beschouwen. We moeten er alles aan doen om deze kloof te dichten. De constatering dat a) deze kloof bestaat en b) wij er niets aan kunnen doen, is ontoereikend. We kunnen er namelijk wel wat aan doen. Het is onze burgerplicht, dat wil zeggen de sociale plicht van alle afgevaardigden van het Parlement en alle medewerkers van de Commissie om dit vraagstuk op te lossen. Ik ben overigens van mening, mevrouw de Voorzitter, dat een beheerste vorm van mondialisering enerzijds en de digitale revolutie anderzijds niet automatisch een bedreiging vormen voor nationale en regionale culturen. De culturele industrieën zullen zich radicaal en snel aanpassen om de nieuwe verworvenheden van de informatiemaatschappij te kunnen omarmen. Wij moeten deze ingrijpende veranderingen in goede banen leiden, en dus niet aan de zijlijn blijven staan om toe te zien hoe ze zich voltrekken. Wij moeten aan het begin van de digitale ontwikkelingen staan, zodat deze digitale revolutie voor iedereen toegankelijk wordt en een grote diversiteit van het uitgeversaanbod niet in de weg zal staan.
Ten eerste dienen de uitgeverijen onderling aan een netwerk gekoppeld te worden en moet de onderlinge samenwerking worden vergroot. Voor deze eerste voorbereidende maatregel zal weinig geld hoeven worden uitgetrokken. Ik ben van mening dat de inbreng van de Commissie in dit stadium van doorslaggevend belang is. In het kader van het voorstel voor de tenuitvoerlegging van het programma Cultuur voor het jaar 2001 dienen mijns inziens die projecten bijzondere steun te krijgen die auteur en uitgever bij elkaar brengen. Als de ervaringen positief uitpakken, zullen we nieuwe maatregelen treffen ten gunste van de uitgeverijsector, vanuit het perspectief van de cultuur. Ik ben van mening dat zich hier een nieuwe mogelijkheid voordoet die nog onvoldoende onderzocht is en waarin wij een zeer belangrijke en vernieuwende rol dienen te spelen. Buiten de specifieke maatregelen die in het kader van het programma Cultuur getroffen worden denk ik aan een hele serie begeleidende maatregelen ter stimulering van de digitale ontwikkeling bij de uitgifte en verspreiding van het boek. Ik denk derhalve dat deze maatregelen tegemoet komen aan de wensen van onze rapporteur. Het initiatief E-learning, dat ik in mei jongstleden heb geïntroduceerd, heeft betrekking op de infrastructuur van het educatieve stelsel. Alvorens er andere initiatieven kunnen worden verwezenlijkt, dient eerst deze infrastructuur te worden aangelegd. De diensten van de Commissie hebben een gedetailleerd programma voor de ontwikkeling van die infrastructuur opgesteld. Voorts zorgt de Commissie voor de financiering van pilot-programma's, en ze zal ook in de toekomst aan deze projecten blijven bijdragen. Ik denk hierbij met name aan de programma's MINERVA en SOCRATES, die vooral betrekking hebben op het gebruik van technologieën in het onderwijs. Samen met het programma LEONARDO voor het beroepsonderwijs vormen deze programma's een zeer belangrijke schakel binnen ons project. Er dienen bovendien partnerschappen tussen de publieke sector en de privé-sector tot stand te worden gebracht, om te voorkomen dat er een tekort aan opleidingen op dit gebied ontstaat. Met het initiatief E-Europe wil de Commissie bereiken dat de informatiemaatschappij een bijdrage gaat leveren aan de sociale integratie. In veel publieke gelegenheden zullen de burgers dit jaar toegang tot het internet en de multimedia kunnen krijgen, ook in de minder begunstigde regio's. Voor 2003 zullen bovendien alle leerlingen op school op het internet kunnen surfen. Een ander aspect van onze werkzaamheden heeft betrekking op de ontwikkeling van diensten ter verbetering van de inhoud op het terrein van E-Education en E-Culture. Met het programma E-Content, dat zojuist is aangenomen en een looptijd heeft van vier jaar, willen we de ontwikkeling en het gebruik van digitale inhoud stimuleren. Dankzij de hulp van de EIB en het risicokapitaal dat voor de multimediasector beschikbaar is gesteld, kunnen we de markt nu ook dynamischer maken. Om die reden zijn de Commissie en de EIB gaan samenwerken. De EIB zal bijdragen aan de financiering van de culturele industrieën. De digitale revolutie biedt ons dus nieuwe, veelbelovende mogelijkheden. Om die reden, waarde collega's, dienen wij ons te mobiliseren en de zichtbaarheid van deze revolutie te vergroten. Persoonlijk kan ik mij vinden in het idee dat door een aantal afgevaardigden, de heer Graça Moura, mevrouw Sanders-ten Holte en mevrouw O'Toole is geopperd om een jaar van het boek en het lezen te organiseren. Om verschillende redenen is de organisatie van een heel jaar echter niet mogelijk, maar ik denk dat we samen onze gedachten moeten laten gaan over de organisatie van een dag, een week of een maand van het boek en het lezen. Zoiets moet in 2002 reeds mogelijk zijn. Laten we ons nu niet concentreren op de keuze van een specifiek tijdsbestek, maar laten we samen het debat aangaan over de wijze waarop een dergelijke organisatie in het programma Cultuur 2002 kan worden opgenomen. Ik ga dus graag een debat aan met de betrokken afgevaardigden binnen de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport om samen in het belang van het boek, het lezen en de culturele diversiteit op zoek te gaan naar gepaste oplossingen. Zoals u weet, geachte afgevaardigden, is de technologie slechts een instrument, maar dit instrument kan ons zeer goed van nut zijn om ons culturele potentieel te vergroten. Mijn dank gaat dan ook uit naar mevrouw O'Toole en de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport voor het belangrijke werk dat ze zojuist in die richting hebben geleverd.

De Voorzitter
Dank u wel, mevrouw Reding.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt dadelijk plaats.

STEMMING
Muscardini
Mevrouw de Voorzitter, enkele collega' s hebben mij terecht geattendeerd op het bestaan van het MEDA-programma. Daarom vraag ik het Parlement om instemming met een mondeling amendement dat als volgt zal luiden: "verzoekt de Commissie om een specifiek programma te creëren om - waar dit mogelijk is - aquacultuur te scheppen en de ontwikkeling van de visbestanden te steunen" .
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Verslag (A5-0009/2001) van de heer Naïr, namens de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, over de mededeling van de Commissie over de betrekkingen tussen de EU en het Middellandse-Zeegebied: een nieuwe impuls voor het proces van Barcelona (COM(2000) 497 - C5-0630/2000 - 2000/2294(COS))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Ontwerpresolutie (B5-0087/2001), van de heer Miranda, namens de Commissie ontwikkelingssamenwerking, over het plan-Colombia en de steun voor het vredesproces in Colombia
Betreffende overweging B en C
Miranda
Mevrouw de Voorzitter, we gaan nu stemmen over het eerste amendement en als ik het goed begrijp kunnen we met de opstellers daarvam tot een compromis geraken. Amendement 1 zou kunnen worden ingetrokken, onder de voorwaarde dat de stemming over de oorspronkelijke overweging in onderdelen geschiedt. Het eerste deel van overweging B zou dan alles omvatten t/m "militaire steun" . De rest van de tekst zou dan in het tweede deel komen te staan. Volgens mij hoeven we dus niet over amendement 1 te stemmen als we over de oorspronkelijke tekst van overweging B in onderdelen stemmen.

Sauquillo Pérez del Arco
Mijnheer de Voorzitter, de Fractie van de Europese Sociaal-Democraten gaat akkoord met het voorstel van de heer Miranda. We zullen stemmen voor het eerste deel en tegen het tweede deel.

Ferrer, Concepció
Mevrouw de Voorzitter, we kunnen akkoord gaan met dit voorstel.

Miranda
Mevrouw de Voorzitter, ook voor de volgende stemming is er een compromis mogelijk. Als ik het goed begrijp, volgt uit amendement 2 van de Fractie van de Europese Volkspartij en de Fractie van de Europese Sociaal-Democraten deze stemprocedure: we stemmen eerst in onderdelen over de originele tekst, vanaf "overwegende dat over het plan-Colombia" t/m "sociale partners" . Daarna stemmen we over het tweede deel - en ik geloof dat de indieners van het amendement dat deel willen verwerpen. En dan stemmen we over amendement 2, als toevoeging op de overweging. Ik herhaal: we stemmen in onderdelen over de originele tekst, en dan over amendement nummer 2 als toevoeging op de overweging.

Howitt
Mijnheer de Voorzitter, ik was namens de Fractie van de Europese Sociaal-democraten de schaduwrapporteur met betrekking tot deze kwestie. Het is correct wat de heer Miranda zegt, maar het is misleidend om te stellen dat het een amendement betreft. Zoals ook uit de aantekeningen blijkt die u voor u hebt liggen, is er een fout gemaakt door de ambtelijke diensten. Zowel de formulering van de Fractie van de Europese Volkspartij als onze eigen formulering is niet goed weergegeven in de gedrukte tekst. De interpretatie van de heer Miranda over het onderwerp van de stemming is dus absoluut correct en ik steun hem daarin volledig, maar er is geen sprake van nog een amendement. Er is slechts een aanwijsbare technische fout door de ambtelijke diensten gemaakt.
Voor alle duidelijkheid heb ik de letterlijke tekst van het origineel bij me. Aan het begin van het amendement zijn de volgende woorden weggevallen: "overwegende dat het plan-Colombia niet het dialoogproces tussen de verschillende sociale partners is ...". De rest blijft hetzelfde.

Miranda
Mevrouw de Voorzitter, ik wilde alleen maar bevestigen wat de heer Howitt al gezegd heeft. Er wordt in de Portugese en de Nederlandse versie - maar ook in een aantal andere versies - niet gesproken over "vredesstrategie" , zoals in de gezaghebbende Spaans- of Engelstalige tekst. In plaats daarvan wordt er gesproken over een "plan-Colombia" Dat is onjuist. De vertaling moet hier dus gewijzigd worden.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Verslag (A5-0398/2000) van de heer Ferri, namens de Commissie vrijheden en rechten van de burger, justitie en binnenlandse zaken, over het verslag van de Multidisciplinaire groep georganiseerde criminaliteit - Gemeenschappelijk Optreden met het oog op onderlinge evaluatie van de toepassing en nakoming op nationaal niveau van de internationale verbintenissen inzake de bestrijding van de internationale criminaliteit (10972/2/1999 - C5-0039/2000 - 1999/0916(COS))
(Het Parlement neemt de resoltutie aan)
Verslag (A5-0005/2001) van mevrouw O' Toole, namens de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport, over een nieuw tijdperk voor de productie van boeken: elektronisch uitgeven en afdrukken op afroep 2000/2037(INI))
(Het Parlement neemt de resolutie aan)  

Bordes en Cauquil
Wij hebben ons van stemming over dit verslag onthouden en zullen dat ook doen met betrekking tot het verslag over het visserijakkoord met Angola. De volgende reden ligt aan onze beslissing ten grondslag. Wij willen niet dat de van visserij afhankelijke volkeren in Ivoorkust en Angola een deel van de Europese bijdrage aan de visserij in de wateren van deze twee landen mislopen, ook al weten we dat deze bijdrage in het gunstigste geval zeer beperkt zal zijn en dat de kans dat ze zal worden verstrekt zeer gering is.
Wij verzetten ons evenwel tegen de hypocrisie om in deze context van steun aan de voornoemde landen te spreken, laat staan van steun aan de bevolking zelf. Uit de cijfers van de rapporteurs van het Europees Parlement blijkt immers onder welke ongelijke omstandigheden dergelijke akkoorden tot stand komen. Zo is de bijdrage die de Europese schepen aan Ivoorkust leveren de afgelopen 10 jaar ondanks de inflatie niet gestegen. Bovendien zal tussen 1991 en 2003 de Europese bijdrage aan deze landen met meer dan 50% zijn afgenomen. Voorts staat zwart op wit dat de EU zich het recht voorbehoudt om in termen van visserijrechten haar verplichtingen jegens Ivoorkust en Angola op te schorten in het geval er zich in deze landen ongeregeldheden voordoen.
De cijfers en clausules die in deze verslagen worden genoemd, zijn uitsluitend voor Europa gunstig. Zelfs nu er officieel over "steun" en "akkoorden" wordt gesproken, kan uit de verslagen worden afgeleid dat de Europese grootmachten hun exploitatie van het Afrikaanse continent onverminderd voortzetten.
Verslag-Jarzembowski (A5-0013/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, ik heb voor de wijziging van de richtlijn inzake de ontwikkeling van de communautaire spoorwegen gestemd. Ik heb het verslag van het bemiddelingscomité gelezen en kan nu alleen maar hopen dat de heer Jarzembowski vaker lid zal zijn van het bemiddelingscomité. Hij heeft werkelijk het onderste uit de kan gehaald. Dankzij deze resultaten kan het goederenvervoer via het spoor in heel Europa worden geliberaliseerd. Ik hoop dat de heer Jarzembowski net zulke goede resultaten zal bereiken als hij de strijd tegen de Raad moet aanbinden om regelingen voor ouderen en gepensioneerden te verkrijgen. Ik ben werkelijk diep onder de indruk van het succes van het bemiddelingscomité.

Bordes en Cauquil
In de verslagen van het bemiddelingscomité over de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap en de vergunningen van de spoorwegmaatschappijen verheugen de beide rapporteurs zich over het compromis dat is bereikt om het goederenvervoer uiterlijk in 2008 volledig open te stellen voor de particuliere sector. Naar aanleiding van dit compromis zullen er nieuwe voorstellen worden ingediend om ook andere vormen van vervoer per spoor te privatiseren, dat wil zeggen het personenvervoer.
De privatisering van deze publieke dienst kent evenwel vele kwalijke gevolgen. Kijk maar naar de tragische ongelukken die zich onlangs in Groot-Brittannië hebben voorgedaan en de toename van het aantal ongelukken op de geprivatiseerde netwerken in onder meer Duitsland.
Wij houden onszelf voor de gek als we denken dat de sociale chaos die wordt veroorzaakt door het feit dat goederen voornamelijk over de weg worden vervoerd, kan worden opgelost door de spoorwegen open te stellen voor de particuliere sector. Al jarenlang worden overal in Europa spoorwegverbindingen opgeheven, omdat men tegemoet wil komen aan de belangen van allerlei soorten particuliere wegvervoerbedrijven. Nu de wegennetten bijna niet meer kunnen worden uitgebreid, tonen particuliere ondernemers zich bereid om in het spoorwegstelsel te investeren om nog meer winst te kunnen maken. Ze worden hierbij geholpen door zowel de Europese instellingen als de nationale regeringen.
De gebruikers en de bevolking in het algemeen zijn niet gediend bij de privatisering van de publieke diensten. Ook de werknemers in deze sector worden er niet beter van. Ze verzetten zich tegen de privatisering, gezien de negatieve gevolgen ervan voor de werkgelegenheid en de arbeidsomstandigheden. Wij tonen ons uiteraard volkomen solidair met deze werknemers en hun vakbonden, die deze kwalijke zaken aan de kaak stellen.
Wij hebben dan ook tegen beide verslagen gestemd.

Caveri
Ik wil in deze stemverklaring graag wijzen op de enorme vooruitgang die met het recente besluit van de Italiaans-Franse topontmoeting over de bouw van de tunnel in de nieuwe hogesnelheidsverbinding Turijn-Lyon is gemaakt ten behoeve van de ontwikkeling van het Europees spoorwegennet. Dit besluit maakt definitief de weg vrij voor een project dat van doorslaggevend belang is voor de uitbouw van de spoorwegen en de verplaatsing van het goederenvervoer door de Alpen van de weg naar het spoor.
Zoals ik reeds in de plenaire vergadering duidelijk heb gemaakt is men ver achterop geraakt bij de verwezenlijking van het Turijn-Lyon-project, terwijl de Zwitserse projecten, de Lötschberg-Simplon-verbinding en het Sint-Gotthard-project, de wind in de zeilen hebben. Met dit besluit zijn wij echter weer op het goede spoor terug en hebben wij weer aansluiting gekregen op de trans-Europese netwerken en hun vooruitzichten in de komende eeuw. Ik wil hier aan toevoegen dat het Italiaans-Franse besluit volledig door de Europese Commissie wordt gesteund en strookt met het vervoersprotocol bij de Alpenovereenkomst. Daarom is het een goede zaak dat de Commissie, na jaren lang geen enkel blijk van belangstelling te hebben gegeven voor de Alpenovereenkomst, nu in de afgelopen maand januari de Raad heeft gevraagd om een mandaat voor de ondertekening van het protocol en tegelijkertijd heeft aangedrongen op een zo spoedig mogelijke ratificatie van dit document. Al deze projecten zullen het spoorwegvervoer in het Alpengebied nieuw leven in blazen en de stijging van het wegvervoer aanzienlijk afremmen. Men zal echter ook nieuwe, aanvullende spoorwegtrajecten moeten vaststellen. Zoals de Commissie weet, hoop ik van ganser harte dat de spoorverbinding Aosta-Martigny opgenomen zal worden in het toekomstige trans-Europese netwerk.
Tot slot wil ik nog mijn voldoening uiten over het eveneens in Turijn genomen besluit om na de zomer de Mont-Blanctunnel weer te openen. Mijns inziens hebben de Franse en Italiaanse autoriteiten met hun besluit tot contingentering van het aantal TIR-vrachtwagens door de tunnel blijk gegeven van gezond verstand. Ik verzoek de Commissie alles in het werk te stellen om deze vermindering, die naar ik hoop drastisch zal zijn en goed gereglementeerd zal worden, mogelijk te maken.
Verslag-Wieland (A5-0012/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, ik heb voor de richtlijn betreffende de erkenning van de beroepskwalificaties van verpleegkundigen, apothekers, artsen, verloskundigen, dierenartsen, enzovoort gestemd. Ik dacht dat deze richtlijn vooral nuttig was voor artsen, omdat zij daarmee vrij in de Europese Unie hun beroep konden uitoefenen. Sedert ik echter mijn rechtervoet heb gebroken en op een dokter aangewezen ben in zowel Italië als België en Frankrijk, heb ik kunnen vaststellen dat mij niet alleen verschillende medicijnen, maar ook verschillende therapieën worden aanbevolen. Mijns inziens zou het goed zijn dat alle zieken zich vrij in Europa zouden kunnen bewegen en overal een beroep zouden kunnen doen op artsen die eenzelfde opleiding hebben genoten. Met andere woorden, ik breek een lans voor een enkel Europees diploma.
Verslag-McNally (A5-0006/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, ik heb voor het verslag over het etiketteringsprogramma voor energiebesparing bij gebruik van computers op kantoor gestemd. Ik heb mijn gepensioneerde vriend Giuseppe Rossi, die mij naar de luchthaven heeft gebracht toen ik van Bergamo naar Brussel vertrok, uitgelegd dat men met deze verordening energie probeert te sparen door de zogenaamde sleep-mode voor computers in te voeren, wanneer de kantoorbedienden ' s avonds naar huis gaan en hun computer aanlaten. Nadat ik hem lang en breed het nut van deze verordening had uitgelegd en breedvoerig daarover met hem had gediscussieerd, zei hij mij: "Is het niet veel eenvoudiger de mensen gewoon te dwingen de computer ' s avonds uit te doen, als zij hem niet meer gebruiken?" . Die vraag stel ik mij ook nog steeds, mijnheer de Voorzitter.

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, ik heb voor het verbod op het gebruik van beta-agonisten en van alle andere, voor het menselijk lichaam gevaarlijke stoffen gestemd. Wij weten immers dat als de mens daarmee in contact komt, zijn groei en ontwikkeling daardoor worden geremd. Ik heb echter van de ministeries van Financiën van onze lidstaten vernomen dat zij niet geheel gekant zijn tegen voortzetting van het gebruik van deze oestrogenen die, zoals bekend, de groei van dieren bevorderen. Deze dieren worden daarmee dus sneller groot. Ik heb mij echter afgevraagd waarom zij dat willen, en ik heb vannacht geloof ik de oplossing gevonden. Ik denk dat onze ministers hopen dat als de dieren sneller groeien, de mensen hetzelfde zullen doen, hetgeen zou betekenen dat de mensen niet zo lang oud en gepensioneerd zullen zijn, met alle gunstige gevolgen van dien voor de begrotingen van de lidstaten.

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, ik heb voor de versteviging van de handelsbetrekkingen met de Verenigde Staten, Canada, Japan, Korea, Australië en Nieuw-Zeeland gestemd. Dat is ongetwijfeld een goede zaak. Ik hoop echter dat de versteviging van de samenwerking in de toekomst ook zal leiden tot rechtstreekse maatregelen ter verbetering van de levensomstandigheden van de ouderen in deze landen. Ik hoop verder dat ook de pensioenstelsels in deze landen eens onder de loep worden genomen om na te gaan of wij daar misschien wat van te leren hebben voor de verbetering van onze eigen wetgeving met betrekking tot de levensomstandigheden van onze ouderen.

Belder
Het verslag-Mann krijgt om meer redenen niet onze steun.
Allereerst ontbreekt een juridische grondslag voor de projecten. Dat is terecht, omdat deze geen EU-taak zijn. Samenwerking tussen lidstaten is daarvoor het middel, zonder zelfstandige EU-bevoegdheid, tenzij de lidstaten daartoe een mandaat geven.
Desondanks vinden de Commissie en de rapporteur een rechtsgrondslag in de artikelen 133 en 308. De Commissie specificeert niet nauwkeurig welke activiteiten onder artikel 133 vallen en welke onder 308, zodat onduidelijkheid over de bevoegdheden blijft bestaan.
Daarnaast stelt de Commissie één begrotingslijn voor. Geld voor meerjarenprogramma' s en grootschalige projecten is echter ongewenst, omdat de Commissie geen zelfstandig beleid mag voeren voor de genoemde partnerlanden. Bovendien heeft de Commissie beloofd beter werk te verrichten door minder taken uit te voeren.
De Commissie behoort de EU-lidstaten te vertegenwoordigen in WTO-verband. Haar aanvullende rol manifesteert zich in coördinatie van lidstaatactiviteiten. Verdiepen en verbreden zijn dus niet aan de orde. De Commissie heeft de handen vol aan onderwerpen van Europese aard, zoals landbouw, effecten voor ontwikkelingslanden en handelsconflicten. Derhalve is een meer gemeenschappelijk handelsbeleid niet opportuun.
Het verslag van de rapporteur achten wij een verbetering van het Commissievoorstel. Het benadrukt echter de genoemde punten naar ons inzicht onvoldoende. Daarom hebben wij ons onthouden bij de stemming.
Verslag-Muscardini (A5-0008/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, ik heb voor de strategie van de Raad inzake de betrekkingen met de Middellandse-Zeelanden gestemd. Ik ben Italiaan en Italië is een Middellandse-Zeeland. Mijns inziens moet de Europese Unie meer aandacht schenken aan de buurlanden in het zuiden, waarvan wij slechts door een zee worden gescheiden. Degenen die dit gedeelte van ons beleid op de voet volgen, wil ik voorstellen in de toekomst de verordening inzake cumulatie van werkperioden voor de berekening van het pensioen tot alle werknemers uit de zuidelijke landen van de Middellandse Zee uit te breiden. Ik wil met andere woorden dat deze verordening niet beperkt blijft tot de landen van de Europese Unie maar wordt uitgebreid tot alle Middellandse-Zeelanden. In Europa zijn er talloze werknemers uit deze mediterrane landen en daarom lijkt het mij juist dat ook zij in aanmerking komen voor de voordelen van een enkel pensioen.

Quieró
Het proces van Barcelona heeft mogelijkheden geschapen voor de betrekkingen tussen de Europese Unie en twaalf staten rond de Middellandse Zee. Men is echter al spoedig tot de slotsom gekomen dat dit instrument ontoereikend was, en wel om politieke redenen. Het gecompliceerde vredesproces in het Midden-Oosten was daarvan de belangrijkste, maar niet de enige. We kunnen ook proberen ons te richten op de vereenvoudiging en stroomlijning van het MEDA-programma en daarbij het beleid voor de interne ontwikkeling van de mediterrane landen uitbreiden. Dit verslag legt de nadruk op zo' n nieuwe aanpak, en daarom verdient het onze steun.
De Raad is zich steeds bewust gebleven van het belang dat het Middellandse-Zeegebied voor de Europese Unie vertegenwoordigt en daarom is de Raad zo verstandig geweest een gemeenschappelijk strategie voor deze regio te aanvaarden. Nu hopen we dat er ditmaal wel voldoende politieke wil zal blijken te bestaan om de samenwerking tussen de lidstaten en de landen rond de Middellandse Zee ook werkelijk te laten slagen. Het gaat daarbij niet alleen om de samenwerking tussen deze landen onderling, maar ook om de samenwerking van deze landen met de Europese Unie. Het is uiteraard niet de bedoeling een soort tegenwicht te scheppen voor de noordelijke landen. Het is eenvoudigweg wenselijk dat deze samenwerking tot stand wordt gebracht. Zo kunnen we verhinderen dat Europa een continent met één enkel centrum wordt. Bovendien wordt het steeds gebruikelijker de Europese Unie een maritieme roeping toe te kennen, een soort Atlantische dimensie, wat heel goed de volgende stap zou kunnen zijn ...
Eén woord voor de rapporteur, mijn collega en vriendin Cristiana Muscardini.
Ik heb het toewijzingsproces van dit verslag binnen de Commissie buitenlandse zaken van nabij gevolgd. Het resultaat van de inspanningen van Cristiana Muscardini heeft eenieder die haar benoeming tot rapporteur steunde volledig gelijk gegeven. Het verslag kreeg in de commissie immers maar één stem tegen, terwijl er geen enkele onthouding was. Dit soort stemuitslagen kan alleen maar het aanzien vergroten van degene die het verslag heeft opgesteld en uitgewerkt. Het kon haast niet anders, maar het is toch prettig vast te mogen stellen dat ook het Europees Parlement dat erkent, en wel via een overduidelijke stemuitslag. Vandaar mijn - onze - gelukwensen voor mijn vriendin en collega Cristiana Muscardini.
Verslag-Naïr (A5-0009/2001)

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, ik heb voor het proces van Barcelona gestemd en voor de versnelling daarvan, zoals in dit verslag wordt voorgesteld. Deze stemverklaring is eigenlijk een voortzetting van de vorige. Mijns inziens verhouden de Middellandse-Zeelanden zich tot Europa zoals Turkije zich tot Europa verhoudt. Ik ben voorstander van het EU-lidmaatschap van Turkije, maar voordat het zover is, moeten wij aandachtig de mogelijkheid van toetreding van de Middellandse-Zeelanden tot de Europese Unie onderzoeken. Mijns inziens zijn dit twee kanten van dezelfde medaille.

Caudron
Ik wil de rapporteur van harte feliciteren met het werk dat hij heeft verzet. Zijn verslag over het proces van Barcelona is uitputtend. Ik wil dan ook enkel een aantal punten benadrukken die mij na aan het hart liggen.
Ik wil allereerst in herinnering brengen dat de mededeling van de Commissie "Een nieuwe impuls voor het proces van Barcelona" een tweeledig doel had: het opmaken van de balans van het proces van Barcelona en het geven van aanbevelingen met het oog op de ministersconferentie van Marseille (november 2000).
Wij kunnen niet ontkennen dat de opgemaakte balans mager is. Van de drie componenten van het Euro-mediterrane partnerschap - het politieke aspect, het culturele, sociale en menselijke aspect en het economische en financiële aspect - is alleen de laatste ten uitvoer gelegd. Maar ook wat deze laatste component betreft is er volstrekt geen sprake van een evenwichtige situatie. Wij hebben onze partners verzocht om hun markten open te stellen in de voor ons best concurrerende sectoren. Met betrekking tot de landbouwproducten handhaaft de Europese Unie evenwel de maatregelen die voor deze landen nadelig zijn. De rapporteur benadrukt terecht dat wij een "vrijhandelszone volgens Europese voorwaarden" willen bewerkstelligen. Deze laakbare houding getuigt van bijzonder weinig verantwoordelijkheidsbesef. We moeten deze hypocriete situatie niet langer voortzetten en niet langer beweren dat we een ruimte van gemeenschappelijke welvaart tot stand willen brengen.
Europa hecht bijzonder weinig waarde aan dit Euro-mediterrane partnerschap en dat moeten we aan de kaak stellen. Europa houdt zich alleen maar bezig met zijn uitbreiding naar het Oosten. Wij maken echter een rekenfout. Europa kan veel baat hebben bij een duurzame economische en sociale ontwikkeling van en politieke stabiliteit in de regio aan de andere kant van de Middellandse Zee, ofwel de binnenzee van Europa.
Wij moeten het Euro-mediterrane partnerschap hoognodig nieuw leven inblazen. De rapporteur doet hiertoe een aantal voorstellen. Zelf denk ik dat we om te beginnen op het politieke vlak meer van ons moeten laten horen. De huidige internationale situatie biedt ons een kans die we niet mogen laten lopen. De Europese Unie dient een rol te spelen in het vredesproces in het Midden-Oosten. Vrede en stabiliteit in de regio kunnen alleen worden bewerkstelligd als het Midden-Oostenconflict wordt opgelost. De burgers van Israël en de andere staten in de regio moeten in veilige omstandigheden kunnen leven. Voorts dient erkend te worden dat het Palestijnse volk het recht heeft om in een levensvatbare, internationaal erkende staat te leven. Verder dient het Euro-mediterrane Handvest voor vrede en stabiliteit zo snel mogelijk te worden aangenomen. De Europese Unie moet bovendien meer financiële middelen en mankracht vrijmaken om de interregionale samenwerking te bevorderen, met inbegrip van de burgermaatschappij.
Ik wil eindigen met een optimistische noot. Het doet mij genoegen dat het Zweedse voorzitterschap een serieus debat over het proces van Barcelona wil aangaan en zo wil voortbouwen op de basis die door het Franse voorzitterschap is gelegd. Ik hoop dat dit debat snel tot concrete feiten zal leiden. Om die reden heb ik voor het verslag van Sami Naïr gestemd.

Sacrédeus
In het kader van het proces van Barcelona vind ik het betreurenswaardig dat er onvoldoende rekening wordt gehouden met de mensenrechten en de toepassing ervan in de praktijk. Daarom heb ik gestemd voor een aantal amendementen, waaronder de amendementen 1 t/m 4.
Als Zweeds christen-democraat wil ik mijn ongerustheid uiten over de situatie van de christelijke koptische minderheid in Egypte, omdat deze mensen worden behandeld als tweederangs burgers in hun eigen land. Helaas gaat de geleidelijke marginalisering door de christelijke maronitische gemeenschap in Libanon onverminderd door.
Daarom ben ik van mening dat de bescherming van de etnische, religieuze en culturele minderheden in de landen rond de Middellandse Zee absoluut een voorwaarde moet zijn voor de voortzetting van het proces van Barcelona, niet alleen op het economische en financiële vlak.

Vachetta
Het verslag-Naïr over het mediterrane beleid van Europa is bijzonder vaag. Het bevat immers geen duidelijk omlijnd kader voor samenwerking tussen Europa en de mediterrane landen. De rapporteur benadrukt terecht dat de mensenrechten en fundamentele vrijheden dienen te worden nageleefd, maar neemt een twijfelachtig standpunt in over andere maatschappelijke vraagstukken.
In het verslag volgt de rapporteur immers het standpunt van de Commissie inzake de vrijhandel en het economische liberaliseringproces van de mediterrane landen. Punt 21 is in dit opzicht veelzeggend: "bevordering van de noodzakelijke liberalisatie van de economische stelsels van de mediterrane partners en structurele hervormingen, teneinde te kunnen concurreren op verder opengestelde markten".
In het verslag wordt uitsluitend in termen van 'aanpassing' over het centrale vraagstuk van de schuld gesproken, terwijl van de Europese regeringen geëist moet worden dat deze schuld wordt kwijtgescholden.
In het verslag-Naïr wordt op eenzijdige wijze over het migrantenvraagstuk gesproken. De rapporteur praat immers over het beheer van de migratiestromen en spreekt over illegale immigratie. Mannen en vrouwen hebben zich nog nooit door grenzen laten weerhouden. Door immigranten als illegalen te bestempelen geven we de maffia en de mensensmokkelaars vrij spel. Wij moeten de wil tonen om de grenzen open te stellen.
De rapporteur erkent weliswaar dat de Palestijnen recht heben op een eigen staat, maar noemt de legitieme eisen van het Palestijnse volk niet, namelijk dat alle politieke gevangen worden vrijgelaten en dat de vluchtelingen kunnen terugkeren naar hun geboortegrond.
Om die redenen heb ik niet voor dit verslag gestemd.
Resolutie over het "plan-Colombia" (B5-0087/2001)

Bordes en Cauquil
Wij hebben voor de resolutie over Colombia gestemd omdat wij het plan van de Verenigde Staten aan de kaak willen stellen. Door dit plan, waarmee men zogenaamd de handel in drugs wil bestrijden, zullen vele burgers, voor het merendeel boeren, hun grondgebied moeten verlaten om plaats te maken voor de grootgrondbezitters. Dit militaire ingrijpen dient met name om de exploitatie van Colombiaanse hulpbronnen door de grote kapitalistische consortia te bevorderen.
Wij zijn tegen het Amerikaanse ingrijpen in Colombia, net zoals we tegen de Engelse interventies in Sierra Leone zijn en tegen de directe of indirecte bemoeienis van Frankrijk in Rwanda, Congo en Zaïre. Voorts zijn we tegen de plannen om grote sectoren van de Colombiaanse economie te privatiseren. Bovendien verzetten wij ons tegen de maatregelen die de koopkracht van de bevolking en de hoogte van de pensioenen zullen aantasten. Vanuit dit oogpunt beseffen wij maar al te goed dat de steun van zowel de Europese Unie als het IMF in eerste instantie bestemd is om gunstige investeringsvoorwaarden te scheppen voor de bourgeoisie van de imperialistische grootmachten.
Wij zijn tegen iedere vorm van onderdrukking en gedwongen verhuizing van de bevolking en zullen dit door middel van onze stem kenbaar maken.

Vachetta
Het plan-Colombia van de Verenigde Staten is op volledig antidemocratische wijze aangenomen. De verschillende sociale en politieke actoren zijn immers niet geraadpleegd en het Colombiaanse Congres heeft niet met het plan ingestemd. In dit plan wordt een bijzonder gevaarlijke oplossing voorgesteld, namelijk een militair ingrijpen ter bestrijding van de drugshandel. De kleine producenten zullen hierbij als misdadigers worden beschouwd, hun oogsten zullen door een voor mens en milieu gevaarlijke vorm van begassing worden vernietigd en deze producenten zullen zo gedwongen worden om hun landbouwgronden te verlaten.
Met haar ontwerpresolutie ter ondersteuning van het vredesproces in Colombia distantieert de Commissie ontwikkelingssamenwerking zich van het dodelijke plan-Colombia. Wij dienen de voorstellen voor de hervorming van de landbouw en het vredesproces met de aangrenzende landen dan ook te steunen. Er dient controle te worden uitgevoerd op de door de Unie toegekende middelen, zodat we er zeker van kunnen zijn dat ze niet voor repressieve doeleinden worden aangewend.
Een eerste stap naar vrede kan echter alleen gezet worden als we de paramilitaire groeperingen veroordelen en bereid zijn een dialoog met de FARC en de ELN aan te knopen.
Wij dienen radicale maatregelen te treffen tegen de drugshandel en de echte drugsdealers. Zo dienen de witwaspraktijken van met drugs verkregen gelden daadwerkelijk en doelmatig te worden aangepakt en dient er een Tobin-heffing te komen op kapitaalstromen. De opbrengsten van deze heffing moeten voorts ten goede komen aan alle burgers.

Evans, Robert
Mijnheer de Voorzitter, ik vraag me af waarom de heer Fatuzzo hier niets over te zeggen heeft. Ik had verwacht dat hij wel even de tijd zou nemen om zijn mening aan ons kenbaar te maken. Nu tasten we in het duister, omdat we geen verklaring hebben over zijn stemgedrag met betrekking tot het plan-Colombia. Ik zou via u willen vragen, mijnheer de Voorzitter, of hij alsnog voor de hier verzamelde afgevaardigden een stemverklaring zou willen afgeven. Het is namelijk belangrijk dat wij daarvan op de hoogte zijn.

De Voorzitter
Ja, ik weet dat iedere collega het recht heeft een stemverklaring te geven. De heer Fatuzzo heeft echter ook het recht om een aantal van zijn stemmingen "niet te verklaren", en daarvoor zijn wij hem erkentelijk.

Camre
Denemarken houdt op justitieel gebied een slag om de arm, wat wil zeggen dat we de EU op rechtsgebied geen bevoegdheid geven. De grensoverschrijdende criminaliteit is echter zo' n sterk groeiend probleem dat samenwerking tussen de lidstaten noodzakelijk is. De reden dat ik voor dit verslag en de aanbevelingen daarbij gestemd heb, terwijl ik niet voor punt 5 heb gestemd - over een Europees openbaar ministerie - is, dat Denemarken de afgelopen jaren geplaagd wordt door een grote instroom van buitenlandse criminelen, die niet te stuiten is door ons ouderwetse rechtssysteem en de al te slappe rechtspraak. Nooit eerder hebben geweld, cynisme en verachting voor mensen zulke vormen aangenomen zoals we nu zien bij drugssmokkel, vrouwenhandel, mensensmokkel, terrorisme, het witwassen van geld en overvallen op de burgers van ons land. Omdat Denemarken het soepelste rechtssysteem heeft, stromen de criminelen binnen volgens de weg van de minste weerstand. De meeste Deense politici willen de werkelijkheid niet onder ogen zien, en proberen de burgers wijs te maken dat internationale conventies ons beletten onze vreedzame en eerlijke burgers te beschermen. Dit EU-initiatief is noodzakelijk om recht en orde in Denemarken te herstellen. We moeten ons wel samen met onze Europese partners inzetten op een niveau dat de rechtsstaten meer macht geeft dan de criminelen.

Evans, Robert
 - (EN) De Britse Labourafgevaardigden van de Fractie van de Europese Sociaal-Democraten steunen de intentie van deze resolutie, maar hebben bedenkingen over sommige inhoudelijke zaken. Wij kunnen het voorstel dat in deze tekst wordt gedaan (punt 5) voor een Europees openbaar ministerie niet steunen. De resolutie is erop gericht om een dergelijke instantie bevoegdheden te geven voor het gehele grondgebied van de lidstaten. Dat is een verkeerde invulling van de oproep in dit verslag voor meer samenwerking tussen de lidstaten. Het is de vraag of het wel legitiem is om een dergelijke instantie de bevoegdheid te geven om nationale rechterlijke uitspraken te vernietigen. De beoordelingsvrijheid van de gerechtelijke instanties in de lidstaten mag niet aangetast worden.
Bovendien kunnen sommige delen van de tekst in aanleg verwarring veroorzaken op bepaalde juridische terreinen. Ik doel hierbij bijvoorbeeld op de indirecte sancties ten aanzien van lidstaten (punt 9) en het voorstel om de bevoegdheden van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen uit te breiden tot uitspraken over instrumenten die buiten de sfeer van de Europese Unie liggen.
Tot slot steunen de Britse Labourafgevaardigden een grotere samenwerking op het gebied van strafzaken, maar wij maken wel een voorbehoud ten aanzien van de verwijzing naar de 'harmonisatie van het strafrecht' in punt 13. Hiermee wordt de indruk gewekt dat de lidstaten het strafrecht voor de gehele EU zouden moeten harmoniseren. Hoewel dit op sommige terreinen wenselijk kan zijn, zou de samenwerking op het gebied van strafzaken zich moeten richten op informatie-uitwisseling en op de coördinatie tussen instanties, waarbij in uitzonderingsgevallen sprake kan zijn van enige aanpassingen van de wetgeving als dat voordelen zou bieden, maar dat mag niet het algemene uitgangspunt zijn.

Korakas
De georganiseerde criminaliteit moet inderdaad worden bestreden, maar in de resolutie van de heer Ferri is deze reële noodzaak slechts een voorwendsel om de statelijke en interstatelijke onderdrukkingsmechanismen te activeren en uit te breiden en om korte metten te maken met elke vorm van nationale soevereiniteit.
In de resolutie wordt aangedrongen op maatregelen voor de oplossing van de problemen bij de wederzijdse rechtsbijstand, op versterking en uitbreiding van de bevoegdheden van het Europees Hof van Justitie, op instelling van een Europees openbaar ministerie, op versnelling van de procedures voor de onderlinge toenadering van het strafrecht van de lidstaten, enzovoort. Daarmee worden de nationale soevereine rechten van de lidstaten en de met de Franse Revolutie ingevoerde grondbeginselen inzake procesvoering met voeten getreden. Al deze maatregelen worden genomen onder het mom van de verwezenlijking van de zogenaamde "gemeenschappelijke ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid" waartoe met het Verdrag van Amsterdam en op de Top van Tampere werd besloten. Men heeft echter vergeten daaraan het volgende toe te voegen: "...voor de nieuwe orde in het post-EMU-tijdperk" . In werkelijkheid wordt steentje voor steentje een gemeenschappelijke ruimte van "onvrijheid, onveiligheid en onrechtvaardigheid" voor de volkeren van Europa opgebouwd.
Een bewijs daarvoor is ook het feit dat het zogenaamde terrorisme (zoals natuurlijk de auteurs van de desbetreffende teksten dat opvatten, die om voor de hand liggende redenen nooit concreet inhoud hebben willen geven aan een vaag rechtsbegrip alvorens dit op te nemen in de te vervolgen misdaden) wordt gelijkgesteld met de georganiseerde misdaad. Onder het mom van terrorismebestrijding proberen zij enerzijds elke vorm van politieke weerstand, van massale volksstrijd en volksverzet tegen hun besluiten de kop in te drukken en anderzijds hun reactionaire maatregelen gemakkelijker verteerbaar te maken voor het geweten van de volkeren. Wie heeft het echter over georganiseerde criminaliteit en terrorisme? Was het bloedbad in Joegoslavië en de vergiftiging van zowel de burgerbevolking als de soldaten van de EU-landen met uraniumbommen soms geen georganiseerde misdaad, een misdaad van lange duur zelfs? Hoe moeten wij de onderdrukking van de manifestaties in Praag, Nice, en kortgeleden in Davos en Zürich beschouwen? Was dat niet je reinste terrorisme? Hoe moeten wij de barbaarse aanvallen op de boeren, de gepensioneerden, en meer in het algemeen de volksbeweging in Griekenland en de andere landen van de EU betitelen? Is ook dat geen terrorisme?
Wij zijn het ermee eens dat de georganiseerde criminaliteit bestreden moet worden. Daar kan men echter niet degenen mee belasten die de repressieve staatsmechanismen gebruiken om het verzet van de volksbeweging te breken. Zij staan namelijk aan het hoofd van de imperialistische organisaties - zoals de EU - die medeverantwoordelijk zijn voor de snelle toename van de criminaliteit en voor de banden tussen de georganiseerde criminaliteit en de politieke mechanismen en personen (zoals bijvoorbeeld de UCK).
Deze resolutie is onzes inziens de zoveelste bijdrage aan de totstandkoming van de voor het kapitaal noodzakelijke repressieve mechanismen, waarmee men de rechten en de vrijheden van de volkeren de kop in wil drukken. Deze resolutie treedt elke vorm van nationale soevereiniteit met voeten, draagt bij aan de voltooiing van "het recht van de nieuwe orde" en is gevaarlijk voor de volkeren van Europa. Daarom stemmen de afgevaardigden van de Communistische Partij van Griekenland tegen deze resolutie.

Ludford
 - (EN) De Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij heeft voor het verslag-Ferri gestemd omdat wij een effectievere en meer gecoördineerde bestrijding van de georganiseerde misdaad in de EU willen creëren via de ontwikkeling van EU-instrumenten ter aanvulling op de bestaande nationale strafrechtsystemen.
In punt 5 wordt een voorstel gedaan voor een (Europees) "openbaar ministerie dat bevoegd is voor het gehele grondgebied van de lidstaten". Dit voorstel kunnen wij niet steunen, omdat dit impliceert dat het openbaar ministerie op Europees niveau de instanties op dat gebied op nationaal niveau zou gaan vervangen. Wij kunnen wel een Europees openbaar ministerie steunen dat naast de nationale instanties functioneert, maar niet als er sprake is van vervanging daarvan.
Wij hebben punt 11 b) gesteund voor zover daarmee wordt gedoeld op een afstemming van nationale definities van zware misdrijven, waarmee moet worden voorkomen dat criminelen hun gerechte straf ontlopen door gebruik te maken van leemten in de wetgeving. Wij willen echter duidelijk stellen dat dit niet betekent dat alle nationale strafrechtsystemen geharmoniseerd dienen te worden.
Wij hebben punt 8 gesteund omdat we voorstander zijn van een zinvolle beperking van het aantal werktalen voor een effectieve grensoverschrijdende samenwerking tussen de betrokken partijen, zoals rechters en officieren van justitie, op het gebied van bijvoorbeeld uitleveringsbevelen.
Hoewel wij punt 9 ook steunen, zijn wij van mening dat het voorstel voor sancties een verzwakking kan betekenen van de kern van de puur intergouvernementele procedures die op dit moment van kracht zijn. Er bestaan geen middelen om de naleving van besluiten op het gebied van de wederzijdse rechtshulp af te dwingen. Die zouden er wel zijn als deze kwestie onder de communautaire bevoegdheid zou vallen.

Lulling
 - (DE) In de gepresenteerde ontwerpresolutie vraagt het Europees Parlement om een hervorming van het Verdrag betreffende de Europese Unie teneinde het Europees Hof van Justitie de bevoegdheid te verlenen om vast te stellen of de lidstaten hun verplichtingen die voorvloeien uit de Europese wetgeving op dit gebied ook nakomen. Het Parlement beperkt zich in deze resolutie niet tot de EU-wetgeving, maar richt zich ook op de instrumenten van de Raad. Dat is gezien de huidige stand van zaken niet alleen een utopie, maar juridisch ook erg moeilijk ten uitvoer te leggen en er zou een gevaarlijk precedent kunnen ontstaan dat in de toekomst tot veel verwarring en rechtsonzekerheid kan leiden.
Het idee om sancties op te leggen aan lidstaten die hun verplichtingen op het gebied van de wederzijdse rechtshulp niet efficiënt genoeg nakomen, druist volledig in tegen het niet-verbindende karakter van talloze instrumenten die in het kader van Titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie aangenomen zijn. Het lichtzinnig opleggen van sancties aan partners binnen de Europese Unie is een verontrustende ontwikkeling, die ons doet vrezen dat het Europa voor het recht van iedereen in de richting gedreven wordt van een Europa voor het recht van de sterksten.
Tot slot zou ik de rapporteur en alle andere collega's erop willen wijzen dat de eerste twee punten die in de toelichting over de tekortkomingen in het Groothertogdom Luxemburg zijn ogenomen sinds de wet van 8 augustus 2000 achterhaald zijn.
Verslag-O'Toole (A5-0005/2001)

Echerer
Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag willen uitleggen waarom de Groenen positief staan tegenover de voorgestelde amendementen. Het betreft de overweging bij zowel punt 11 als punt 13 die uiteindelijk de basis vormen voor een andere, belangrijkere overweging, en de omstreden punten 7 en 12, waar wij in ieder geval voorstander van zijn. In punt 7 wordt een voorstel gedaan voor een wetgevend kader met betrekking tot de problemen die zich op de nieuwe markt zullen voordoen. Dat was eigenlijk sowieso de belangrijkste reden van dit initiatiefverslag, dus waarom zou dat nu in twijfel getrokken moeten worden?
In punt 12 krijgen de lidstaten de opdracht - het verzoek - om te overwegen hoe men zou kunnen komen tot een specifiek BTW-stelsel voor publicaties die van internet zijn gehaald. Dit probleem bestaat nu echter eenmaal en een dergelijk verzoek zou alle bestaande beleidsaspecten volledig overhoop halen. Punt 12 is op geen enkele manier in strijd met punt 13. omdat in punt 13 geprobeerd wordt om de bestaande BTW-vrijstellingen of verlagingen van BTW-tarieven voor boeken - met name voor veel instellingen zoals bibliotheken en dergelijke - ook te laten gelden voor publicaties op de nieuwe elektronische markt. Dat levert geen enkele tegenstrijdigheid op. Integendeel, dit zou een belangrijke stap voorwaarts voor de toekomst van deze nieuwe markt en voor het boek als cultuurgoed kunnen betekenen. Daarom hebben de Groenen hun stem hieraan gegeven.

Fatuzzo
Mijnheer de Voorzitter, ik heb voor het verslag over elektronisch uitgeven gestemd. Ik heb dit met aandacht gelezen en nagedacht over de manier waarop ik mijn instemming zou kunnen motiveren. Mij schoot toen te binnen, mijnheer de Voorzitter, dat als ik met mijn vrouw ' s avonds naar bed ga, ik haar soms een boek voorlees. Als zij mij hoort voorlezen, valt zij, interessant genoeg, in slaap: klaarblijkelijk doet mijn stem haar ontspannen. Daarom heb ik mij de volgende vraag gesteld: "Waarom maken wij geen elektronische schijf die boeken voorleest voor degenen die niet goed kunnen zien of lezen?" . Met een dergelijk systeem kunnen wij ook die mensen boeken laten lezen, en zieke mensen helpen, of mensen die niet kunnen zien maar wel graag naar mooie verhalen luisteren.

Figueiredo
Wij hebben voor dit verslag gestemd. Het gaat om een belangrijk onderwerp, en dat wordt in dit verslag heel evenwichtig behandeld. Benadrukt wordt hoe belangrijk het is dat de literaire en artistieke productie gestimuleerd wordt. Het verslag benadrukt ook het belang van het behoud en de uitdieping van de culturele en taalkundige diversiteit van Europa. Iedereen moet toegang hebben tot het geschreven en gesproken woord. Op die wijze kan kennis vergaard worden, en daarmee krijgt het burgerschap een extra dimensie. Het verslag suggereert een aantal concrete maatregelen voor de verwezenlijking van deze doelstellingen.
Wij vinden het ook belangrijk dat de strijd tegen functioneel analfabetisme opgevoerd wordt. Mensen moeten doordrongen raken van het belang van boeken en het elektronisch uitgeven. Er moeten technologische middelen gevonden worden om tekstvervalsing te voorkomen en auteursrechten te beschermen. Het gaat er vooral om dat auteurs op de hoogte gebracht worden van het feit dat hun werk gebruikt wordt. Bij elk gebruik moet de naam van de auteur vermeld worden.

Wyn
Wij moeten ervoor zorgen dat wij aandacht besteden aan alle ontwikkelingen op het gebied van elektronisch uitgeven. Dit belangrijke terrein moet zich op een zinvolle manier kunnen ontwikkelen naast de bestaande publicatievormen, zodat zij uiteindelijk allebei een bestaansgrond hebben.
Ik ben blij met de nadruk die het verslag legt op de taalkundige en culturele diversiteit en de belangrijke bijdrage van het geschreven woord aan de culturele ontwikkeling in de diverse Europese regio's. Vanwege die nadruk op de taalkundige en culturele diversiteit ga ik ervan uit dat wanneer in het verslag verwezen wordt naar 'alle talen', daar ook de kleinere taalgebieden mee bedoeld worden.
Elektronisch uitgeven is bijzonder belangrijk voor boeken met een beperkte markt, zoals academische publicaties en boeken die voor kleinere taalgebieden bestemd zijn. Daarom is het belangrijk dat de Commissie en de Raad hiermee rekening houden wanneer zij dit verslag in overweging nemen.

De Voorzitter
Hiermee is de stemming beëindigd.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
(De vergadering wordt om 12.15 uur onderbroken)

