Wetenschappelijke feiten betreffende klimaatverandering: bevindingen en aanbevelingen voor besluitvorming (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het interim-verslag van de heer Florenz over de wetenschappelijke feiten betreffende klimaatverandering en aanbevelingen voor de besluitvorming.
Karl-Heinz Florenz
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, welkom in het Europees Parlement. Wat heeft de Europese Unie ertoe gebracht om een Tijdelijke Commissie klimaatverandering op te zetten? Als we een algemene visie willen presenteren en duidelijk willen maken hoe wij, de Europese Unie, dit probleem willen aanpakken, is dat een terechte keuze geweest. Als we er als Europese Unie, als Europees Parlement, op internationaal niveau aan willen bijdragen dat de klimaatverandering op de agenda blijft staan - zoals Stavros Dimas dat met succes doet voor de Commissie - moeten we naar buiten toe duidelijk maken hoe we hier over denken. Met andere woorden: dan moeten we ons visitekaartje laten zien. Uiteindelijk moeten we als Europa laten zien hoe we dit probleem aanpakken en welke benadering we kiezen om andere landen en continenten aan te moedigen om dezelfde richting in te slaan als wij. Daarom is het belangrijk dat we beginnen met het wetenschappelijke aspect van dit debat, en daar zullen we vandaag over debatteren.
Een focus op alleen dit aspect zal nooit een aantrekkelijk verslag opleveren, eenvoudigweg omdat het over de status quo gaat. Het is geen koehandel: een beetje geven, een beetje nemen. We focussen ons op de feiten. We hebben deze feiten ondergebracht in een aantal thematische strategieën en we hebben twee Nobelprijswinnaars uitgenodigd om daarvoor naar Brussel en Straatsburg te komen. Mijnheer de Voorzitter, u hebt een uitstekende bijeenkomst georganiseerd en een belangrijke toespraak over de klimaatverandering gehouden. Daarvoor ben ik u dankbaar en u hebt mij ook de inspiratie gegeven om mijn inspanningen te verdubbelen.
We hebben geluisterd naar de opvattingen van een groot aantal deskundigen van internationale organisaties van over de hele wereld, onder het uitstekende voorzitterschap van mijn goede vriend Guido Sacconi, die dat zeer goed heeft gedaan. Ook hebben we enkele critici uitgenodigd, maar die zijn niet allemaal gekomen, omdat ze hun kritiek niet door een gezelschap van internationale deskundigen wilden laten beoordelen. Kritiek spuien in de kranten zonder die kritiek officieel te willen laten toetsen is nauwelijks heroïsch gedrag te noemen. Ik had de aanwezigheid van ten minste één of twee critici die bereid zijn het internationale debat aan te gaan zeer verwelkomd.
We hebben veel uitstekende documenten gelezen. Het Intergouvernementeel Panel inzake klimaatverandering (IPCC) was bij de bijeenkomsten betrokken, en we hebben ook de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO), het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP), de klimaatconferentie van de Bondsrepubliek Duitsland en nog vele anderen geraadpleegd, met als resultaat dat we nu de feiten voor ons hebben liggen. Dit is geen strijdlustig verslag, zoals sommige van mijn vrienden bij gelegenheid hebben gezegd; het is een verslag over de stand van zaken, op basis waarvan we kunnen bepalen wat we in de toekomst moeten doen. Uit het verslag blijkt duidelijk dat er wetenschappelijke consensus bestaat op basis waarvan we ons werk kunnen voortzetten. Er is consensus over de antropogene invloed; die wordt vastgesteld in overweging C. We hebben voldoende informatie om te kunnen zeggen dat het doel om de gemiddelde mondiale temperatuurstijging in de toekomst te beperken tot niet meer dan 2°C ten opzichte van het pre-industriële niveau een belangrijk doel is.
Wat moeten we in de toekomst dan doen? In Europa moeten we onze energie verzamelen voor een nieuwe, derde industriële revolutie, die gebaseerd moet zijn op drie pijlers van duurzaamheid, namelijk productduurzaamheid, de sociale dimensie en natuurlijk de economische dimensie. Dat is geen last; het is een enorme kans die we als visie verder moeten ontwikkelen.
Eén ding is zeker: het klimaatdebat is maar een klein deel van ons probleem. We moeten een debat over duurzaamheid gaan voeren. Het is een feit dat we in slechts vijfhonderd jaar energie aan het opmaken zijn die miljoenen jaren nodig heeft gehad om te ontstaan, en we hebben absoluut geen antwoord op de vraag hoe onze kinderen, en de kinderen van onze kinderen, in de toekomst hun energiebronnen zullen kunnen ontwikkelen.
Dat is een geweldige kans. We moeten de moed hebben om creatief te zijn. Het Stenen Tijdperk is niet geëindigd omdat er geen stenen meer waren. Ik kan u zeggen dat het Stenen Tijdperk eindigde omdat - gelukkig - wij politici moed hadden: moed om de toekomst te grijpen, moed voor onze kinderen, en moed voor deze planeet.
(Applaus)
De Voorzitter
Veel dank, mijnheer Florenz, ook voor uw vriendelijke woorden aan het adres van de Voorzitter. Het is eerder uitzondering dan regel dat er zulke vriendelijke dingen worden gezegd. Omdat het mijn rol is om objectief en neutraal te zijn, zal ik niet beginnen over het feit dat complimenten vaak schaars zijn, vooral van de eigen politieke familie. Wat er vanochtend is gebeurd is daarom nogal bijzonder!
Janez Podobnik
fungerend voorzitter van de Raad. - (SL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Florenz, dames en heren, er is nu bewijs dat de mens deels verantwoordelijk is voor de grote veranderingen in het klimaat en dat deze veranderingen al negatieve gevolgen hebben gehad op de natuur en op de samenleving. Het is ook zeker dat als we niet snel in actie komen en de emissies van broeikasgassen in de komende eeuw niet sterk terugdringen, de temperatuur wereldwijd zal blijven stijgen, wat tot algemene schade en verstoringen zal leiden.
Het vierde beoordelingsverslag van het Intergouvernementeel Panel inzake klimaatverandering (IPCC), dat in november 2007 in Spanje bekend is gemaakt, is de meest complete en meest geloofwaardige wetenschappelijke beoordeling van de klimaatverandering tot op heden. In het verslag wordt gesteld dat de opwarming van de aarde en de klimaatverandering niet meer in twijfel worden getrokken en dat de stijging van de gemiddelde mondiale temperatuur in de afgelopen vijftig jaar zeer waarschijnlijk is veroorzaakt door de antropogene concentratie van broeikasgassen.
De beoordelingsverslagen die het IPCC sinds 1990 publiceert laten zien dat de wetenschappelijke kennis over de klimaatverandering en de gevolgen daarvan in de afgelopen paar jaar sterk is toegenomen. Dit kan worden toegeschreven aan een aantal factoren: het almaar toenemende bewijs voor de bekende verandering van het klimaat, de grote inzet van de wetenschappers en de verbeterde verspreiding van wetenschappelijke ontdekkingen.
Zoals wordt opgemerkt in het interim-verslag van de heer Florenz, dat naar onze mening enkele zeer belangrijke nieuwe formuleringen met betrekking tot de beschreven en ons op dit moment bekende problemen bevat, is de situatie ernstig genoeg om onmiddellijk beleid te ontwikkelen en uit te voeren dat zal bijdragen aan het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen. Zoals we allemaal weten hebben de Europese staatshoofden en regeringsleiders in maart vorig jaar om die reden besloten om de internationale gemeenschap een resolute boodschap te sturen waarin de EU zich verplicht heeft de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen.
De Europese Unie is vastbesloten om deze verplichtingen na te komen door middel van een geïntegreerde aanpak van het beleid inzake klimaatverandering en energie. Daarnaast zal de EU speciale aandacht schenken aan energie-efficiëntie, hernieuwbare energiebronnen, biobrandstoffen, de afvangst en opslag van kooldioxide en in het algemeen de overgang naar een koolstofarme economie.
Ik wil u ook herinneren, dames en heren, aan de recente besluiten van de Europese Raad. Zoals ik al heb gezegd, heeft de Europese Unie vorig jaar resolute en grootschalige verplichtingen met betrekking tot het beleid inzake klimaatverandering en energie op zich genomen. Nu, in 2008, is het tijd om in actie te komen.
Tijdens de conferentie over de klimaatverandering die in december op Bali is gehouden, is een belangrijke doorbraak bereikt in de vorm van de start van het internationale onderhandelingsproces, waarbij iedereen is betrokken, zowel de ontwikkelde als de zich ontwikkelende landen. Dit proces is beschreven in het Actieplan van Bali. De Europese Unie is vastbesloten haar leidende rol op het gebied van de klimaatverandering en energie in de internationale gemeenschap te behouden en om de noodzakelijke vaart te houden in de onderhandelingen in het kader van het VN-Verdrag, met name tijdens een van de komende bijeenkomsten dit jaar in Poznań. Het doel is om in 2009 in Kopenhagen een ambitieus, mondiaal en geïntegreerd klimaatverdrag te sluiten dat in overeenstemming zal zijn met de doelstelling van de Europese Unie dat de wereldwijde temperatuur met niet meer dan twee graden mag stijgen. De Europese Unie zal hieraan een grote bijdrage leveren door de doelstellingen te verwezenlijken die tijdens de in het voorjaar van 2007 gehouden Europese Raad zijn vastgesteld.
De belangrijkste uitdaging is dat de overgang naar een veilige, duurzame en koolstofarme economie wordt gerealiseerd op een wijze die in overeenstemming is met duurzame ontwikkeling van de Europese Unie, haar concurrentievermogen, een betrouwbare energievoorziening, voedselveiligheid en gezonde en houdbare openbare financiën.
Stavros Dimas
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dank u voor de gelegenheid die u ons vandaag hebt gegeven om het door de heer Florenz is gepresenteerde interim-verslag van de Tijdelijke Commissie klimaatverandering te bespreken. Ik feliciteer hem met zijn uitstekende werk.
Het verslag bekrachtigt de steun van het Europees Parlement voor het ambitieuze beleid van de Gemeenschap ter bestrijding van de klimaatverandering. Mijnheer de Voorzitter, ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om alle leden van het Europees Parlement te bedanken voor hun voortdurende steun en hun essentiële bijdragen aan de bevordering van ons klimaatbeleid, het vergroten van het bewustzijn bij het publiek en het informeren van parlementsleden van andere landen. Mijnheer de Voorzitter, ik wil ook wijzen op de belangrijke rol die u bij de bevordering van het EU-beleid inzake de klimaatverandering hebt gespeeld. Ik ben er zeker van dat u en de leden van het Europees Parlement daarmee door zullen gaan, zodat we er in de korte tijd die voor ons ligt - minder dan twee jaar - in zullen slagen om eind 2009 in Kopenhagen een overeenkomst te sluiten waarmee we de grote bedreiging van de planeet het hoofd zullen kunnen bieden. Zowel in de EU, waar het debat over het pakket maatregelen inzake klimaatverandering en energie intensiever wordt, als in de internationale onderhandelingen moeten we al onze middelen inzetten en zo goed mogelijk samenwerken. We moeten gebruik maken van de voorsprong die we als EU hebben met in gedachten de klimaatconferentie van december 2000 in Kopenhagen.
Twee factoren hebben ons geholpen om te komen tot de belangrijke besluiten die op Bali zijn genomen: de positie van Europa als wereldleider in de bestrijding van de klimaatverandering en de wetenschappelijke bevindingen van het Intergouvernementeel Panel inzake klimaatverandering (IPCC). Dankzij deze bevindingen hebben veel wereldleiders aanvaard dat er inderdaad een dringende noodzaak bestaat om maatregelen te nemen. Door deze reeks wetenschappelijke verslagen begrijpen burgers en politieke leiders, waaronder afgevaardigden uit diverse landen, nu beter wat de schaal is van de uitdagingen en de ernstige bedreigingen waarmee we te maken krijgen als we niet optreden en de klimaatverandering stoppen. Ik denk dat we het er bijna allemaal over eens zijn dat inmiddels wetenschappelijk bewezen is dat er dringende, doortastende maatregelen moeten worden genomen om de klimaatverandering te bestrijden. Deze maatregelen worden opgesomd in het voorliggende interim-verslag. Dit verslag geeft duidelijker dan ooit weer wat de boodschap van het IPCC en andere bronnen uit 2007 is.
Het wetenschappelijke debat over de vraag of de klimaatverandering wordt veroorzaakt door menselijke activiteit heeft door het heersende scepticisme, dat verhinderd heeft dat er preventieve maatregelen warden genomen, tientallen jaren geduurd. Dat debat is nu voorbij. Dat betekent niet dat alle vragen zijn beantwoord of dat we elk detail begrijpen; maar we weten nu genoeg om te concluderen dat het snel aannemen van ambitieuze maatregelen in ons eigen belang is, zowel wat betreft energiezekerheid als in economisch, milieu- en sociaal opzicht. We hebben niet de luxe dat we kunnen wachten, maar - nog erger - de tijd die we hebben is zeer beperkt. Als we de opwarming van de aarde willen beperken tot 2°C, de grens waarboven we de milieueffecten niet meer kunnen indammen of terugdraaien, mag de uitstoot van broeikasgassen na de komende tien tot vijftien jaar niet meer stijgen.
Als we een goede kans willen hebben om de temperatuurstijging tot 2°C te beperken, moeten we de wereldwijde emissies tegen 2050 met vijftig procent hebben teruggedrongen ten opzichte van het niveau van 1990. Om dit te bereiken zijn radicale veranderingen nodig in de wijze waarop we energie produceren en gebruiken. We moeten wereldwijd overstappen op een CO2-arme economie, en er zijn kleine, maar belangrijke veranderingen nodig in veel aspecten van ons dagelijkse leven. Wat we nodig hebben is niet minder dan een groene revolutie.
De verslagen van het IPCC hebben duidelijk gemaakt dat zelfs wanneer we ambitieuze maatregelen nemen om de emissies terug te dringen, enkele ernstige gevolgen van de klimaatverandering waarschijnlijk onvermijdelijk zijn. De internationale gemeenschap moet daarom klaar staan om die gevolgen het hoofd te bieden. Om die reden zal steun noodzakelijk zijn, vooral aan de meest kwetsbare ontwikkelingslanden, die met de ernstigste problemen te maken zullen krijgen.
Dan kom ik nu op de VN-onderhandelingen. We hebben weinig tijd tot onze beschikking, omdat onze meest zwaarwegende prioriteit het sluiten van een overeenkomst in 2009 in Kopenhagen is. De ondertekening van een substantiële, alomvattende overeenkomst waarmee we de ambitieuze, op wetenschappelijke bevindingen gebaseerde doelstellingen kunnen verwezenlijken is een grote uitdaging. Het is ons doel om onze internationale partners over te halen deze ambitieuze overeenkomst te ondertekenen en dat zal een titanische inspanning vergen. Daarom moet de EU vasthouden aan haar tot nu toe succesvolle strategie. Dat betekent dat we binnen de EU positieve resultaten moeten boeken en aan onze internationale partners moeten laten zien dat het nemen van ambitieuze maatregelen niet tegen hun eigen belang indruist en ook hun economische ontwikkeling niet belemmert.
Een van de uitdagingen waar we voor staan is het veiligstellen van de deelname van de ontwikkelde landen aan onze poging om de emissies terug te schroeven naar een niveau dat hoort bij de doelstelling van 2°C. Dat betekent dat ze tegen 2020 hun emissies met 25 tot 40 procent moeten hebben verminderd ten opzichte van het niveau van 1990. Laat ik er niet omheen draaien. We roepen de Verenigde Staten op om de handschoen op te pakken; in plaats van de vooruitgang tegen te houden moeten de Verenigde Staten de vooruitgang juist stimuleren. Zoals u zich zal hebben gerealiseerd tijdens uw recente bezoek aan de Verenigde Staten gaat het debat daar nu langzaam de goede kant op, maar we verwachten uiteraard veel meer van de Verenigde Staten.
Behalve met de ontwikkelde landen moeten we ook ambitieuze afspraken over het terugdringen van de emissies maken met de ontwikkelingslanden, met name met de zich ontwikkelende landen. Er zijn veel mogelijkheden om de emissies terug te dringen en die brengen bijkomende voordelen met zich mee op het gebied van energiezekerheid, volksgezondheid en ontwikkeling in het algemeen. De komende overeenkomst van 2009 moeten maatregelen in deze trant bevatten, maatregelen die worden gesteund. Ook hier gaan de zaken naar mijn mening de goede kant op. Er is een groter bewustzijn dan voorheen dat er stappen moeten worden gezet om de klimaatverandering te bestrijden. Tegelijkertijd worden de bijkomende voordelen steeds duidelijker, zowel met betrekking tot het zeker stellen van de energietoevoer als met betrekking tot de volksgezondheid of de economische ontwikkeling, die niet alleen zullen wordt veiliggesteld, maar waarschijnlijk alleen maar baat zullen hebben bij deze maatregelen.
Het recente bezoek van vertegenwoordigers van de Commissie aan China heeft bevestigd dat onze Chinese partners zich volledig bewust zijn van hun dringende verplichting om interne maatregelen te nemen. Daar zijn ze al mee begonnen en ze zijn van plan om daarmee door te gaan. We moeten ze bilaterale en multilaterale steun geven. We zullen de komende maanden en volgend jaar veel gelegenheid hebben om onze boodschap over te brengen. Zo zijn daar de G8 en de G8+5, waarbij het Japanse voorzitterschap zich concentreert op de klimaatverandering. Andere kansen zullen zich voordoen met het initiatief voor de leidende economieën van de wereld onder auspiciën van de VN en de diverse bilaterale samenwerkingsprogramma's op het gebied van klimaatverandering van de EU. We zullen van al deze mogelijkheden gebruik maken. We zullen onze partners ervan overtuigen dat er dringend maatregelen moeten worden getroffen. En dat er een deugdelijk, levensvatbaar beleid op het gebied van energie en klimaatverandering moet worden utgestippeld. Daarbij moeten we systematisch wijzen op de wetenschappelijke bevindingen die aan onze acties ten grondslag liggen en moeten we blijven wijzen op de consequenties van het geen actie ondernemen of het nemen van inadequate actie.
Zoals we weten zal de gedeelde visie het onderwerp zijn van de onderhandelingen in de context van de routekaart van Bali. Het is zeer belangrijk dat de onderhandelingen over de visie zullen worden gevoerd op basis van de gezaghebbende wetenschappelijke opvattingen die we tot onze beschikking hebben. We moeten er op blijven hameren dat de onderhandelingen moeten worden gevoerd op basis van wetenschappelijke bevindingen. Ik heb er alle vertrouwen in dat u samen een even belangrijke rol als de Commissie kunt spelen bij het overbrengen van deze cruciale boodschap aan onze partners, aan onze burgers en aan hun parlementaire vertegenwoordigers.
Joseph Daul
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, excuses voor het feit dat ik te laat ben, maar ik probeerde mijn snelheid laag te houden om ons klimaat te beschermen.
Het belangrijkste debat van vandaag gaat over wetenschappelijke gegevens betreffende de klimaatverandering. Om te beginnen wil ik mijn collega Karl-Heinz Florenz bedanken voor zijn voortreffelijke werk en zijn permanente toewijding aan dit onderwerp.
Dames en heren, er is nu wetenschappelijke kennis over de klimaatverandering. De meerderheid van de deskundigen op dit terrein is van mening dat er niet meer aan kan worden getwijfeld dat de opwarming van de aarde een feit is en dat deze opwarming voor een groot deel te wijten is aan menselijke activiteiten. Enkele dissidenten trekken het bestaan van dit verschijnsel in twijfel, maar zonder daarbij echte bewijzen te leveren. Het interim-verslag van onze Tijdelijke Commissie klimaatverandering is de eerste fase van een proces dat moet leiden tot het vinden van oplossingen.
We zijn het er bijna allemaal over eens dat de stijging van de wereldwijde temperatuur beperkt moet blijven tot twee graden boven het pre-industriële niveau en dat we eigenlijk moeten inzetten op een stijging van minder dan twee graden. Het debat over de klimaatverandering mag echter niet worden vernauwd tot het elkaar om de oren slaan met statistieken. Als we het over de klimaatverandering hebben, moeten we het ook hebben over het smelten van de Noordpool, de verwoestijning, de opwarming van de aarde, de verdringing van diersoorten, en vooral over verschijnselen die catastrofale gevolgen voor het voortbestaan van gemeenschappen zullen hebben.
Dit is een belangrijke uitdaging voor de mensheid als geheel. De regio's die het hardst zullen worden getroffen zijn de armste landen in Afrika, Azië en Midden- en Zuid-Amerika, waar wordt verwacht dat er emigratie vanwege het milieu zal gaan plaatsvinden. Tegelijk met het steeds vaker voorkomen van extreme klimaatomstandigheden zal er een nieuwe soort vluchtelingen ontstaan. Dat zullen geen politieke vluchtelingen of economische migranten zijn; dat zullen klimaatvluchtelingen zijn. Ook zal de kans op voedselcrises gaan toenemen omdat er minder cultiveerbare grond zal zijn. Wanneer het drinkwater schaarser zal worden, zullen de spanningen toenemen en kunnen er oorlogen uitbreken om de controle over waterbronnen.
We hebben op dit gebied een enorme verantwoordelijkheid. Het verschijnsel klimaatverandering kan niet meer in twijfel worden getrokken en we moeten nu samenwerken om oplossingen te vinden en deze ten uitvoer te leggen. Het pakket maatregelen inzake klimaatverandering en hernieuwbare energie dat de Commissie in januari heeft gepresenteerd is momenteel in behandeling bij de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie industrie, onderzoek en energie van het Parlement: de handel in broeikasgasemissierechten, het verdelen van de inspanningen, het afvangen en opslaan van koolstof en hernieuwbare energiebronnen.
De leden van de PPE-DE-Fractie in deze commissies en de PPE-Fractie als geheel zijn hier intensief bij betrokken. We verwachten nog veel meer van dit soort debatten en we zijn vastbesloten om samen te werken bij het zoeken naar compromis in eerste lezing. Het is van essentieel belang dat het Parlement en de Raad nog voor de Europese verkiezingen tot overeenstemming komen.
Dames en heren, de Europese Unie heeft de rol van wereldleider in de strijd tegen de klimaatverandering vis-à-vis haar internationale partners op zich genomen, en we moeten deze rol behouden. Als we onze rol niet serieus genoeg nemen en de VS en andere landen als China en India, zoals u hebt gezegd, commissaris, niet aanmoedigen om mee te doen aan de bestrijding van de klimaatverandering, wie zal dat dan wel doen?
Europa moet verenigd en volledig operationeel zijn tijdens de wereldklimaatconferentie in Poznań in december 2008, waar de fundamenten zullen worden gelegd voor de overeenkomst die we in december 2009 in Kopenhagen hopen te ondertekenen. Dat is een mondiale uitdaging, maar Europa is de wereldmacht die zijn partners kan overhalen om zich aan te sluiten bij de strijd, en we moeten voorbereidingen treffen voor de toekomst van onze kinderen en onze kleinkinderen.
Martin Schulz
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, de socialistische fractie heeft de aanzet gegeven tot de instelling van de Tijdelijke Commissie klimaatverandering en toen we die motie indienden waren we er meer dan ooit van overtuigd dat we ons in een beslissende fase van het Europese en ook het internationale beleid bevinden, want wat wij van deze commissie verwachten is niet minder dan een Hercules-werk, en niet alleen hier in dit Huis.
De problemen waar deze commissie zich mee bezig houdt, zijn - het moet gezegd - monumentaal: een taak voor een hele eeuw, zoals we in het Duits zeggen. En het is ook inderdaad zo dat deze problemen in deze eeuw moeten worden opgelost, want als we dat niet doen zal er heel veel onherroepelijk verloren gaan voor toekomstige generaties. Daarom verwelkom ik het feit dat in dit debat is gebleken dat er een overweldigende consensus onder de leden van dit Huis bestaat dat we enorme inspanningen zullen moeten verrichten om de uitdagingen die voor ons liggen het hoofd te bieden.
Ik wil me daarom aansluiten bij de dankwoorden aan het adres van Karl-Heinz Florenz, die als lid van een andere fractie, maar in zijn hoedanigheid van rapporteur, een verslag heeft gepresenteerd waarvan de inhoud door ons als socialistische fractie zeker kan worden gesteund. Ik ben ook blij dat we met Karl-Heinz Florenz en mijn collega Guido Sacconi twee leden hebben die gezamenlijk leiding geven aan de commissie, wat in mijn ogen een teken is dat we op basis van consensus resultaat zullen kunnen boeken. Maar er mag nu consensus zijn, de vraag die in mijn ogen ongetwijfeld zal gaan opspelen is of we nog steeds zullen kunnen samenwerken wanneer de inhoudelijke kwesties en de richting van het beleid aan de orde komen en wanneer we bij de details aankomen.
Daarom wil ik een paar breuklijnen aangeven waarmee we te maken zullen krijgen. Ik wil niet te gedetailleerd ingaan op het interim-verslag, dat naar mijn mening uitstekend is; ik wil alleen een voorbeeld noemen. Een paar jaar geleden waren we allemaal erg enthousiast toen we zeiden dat we bij het terugdringen van de CO2-emissies minder afhankelijk van olie wilden worden en meer hernieuwbare energiebronnen wilden gaan gebruiken. We zeiden dat biobrandstoffen het antwoord waren, maar niemand besefte op dat moment dat het grootschalige gebruik van landbouwgrond voor de teelt van energiegewassen tot een tekort aan landbouwgrond voor de teelt van voedsel zou kunnen leiden.
Toen er enkele jaren geleden voedselrellen uitbraken in Mexico omdat er plotseling geen maïsmeel meer te koop was, of alleen tegen zeer sterk gestegen prijzen, legden we - of althans ik - niet onmiddellijk het verband. Nu weten we dat we energie- en klimaatproblemen moeten oplossen, maar ook de honger in de wereld moeten bestrijden. We moeten deze twee aspecten met elkaar verzoenen, en dit is nog maar een kleine indicatie dat we hier met een interdisciplinaire taak te maken hebben waarbij we een grote vastberadenheid aan de dag zullen moeten leggen, waaronder de vastberadenheid om compromissen te sluiten, ook elders.
Europa is een industrieel werelddeel. De industriële structuren die in de loop van vijftig of zestig jaar zijn aangelegd zijn verantwoordelijk voor de schade aan ons klimaat. We moeten van koers veranderen, maar we moeten allemaal erkennen dat industriële structuren die in de loop van vijftig of zestig jaar zijn aangelegd niet binnen twee weken zijn te veranderen door middel van een parlementaire resolutie. Ook dat kost tijd, dus we zullen een evenwicht moeten vinden tussen de zeer ambitieuze doelen die we onszelf hier stellen.
Commissaris Dimas heeft gelijk; we hebben geen tijd te verliezen. We moeten een evenwicht zien te vinden tussen aan de ene kant deze ambitieuze doelen en aan de andere kant wat haalbaar is met betrekking tot een koersverandering. Deze twee aspecten zijn allebei van cruciaal belang, en beide vereisen een rationele aanpak die gericht is op het bereiken van consensus. Daarom verwelkom ik het feit dat het Franse voorzitterschap heeft gezegd dat het bereid is te proberen om tegen het eind van het jaar resultaat te boeken. Als in de Raad dezelfde bereidheid om compromissen te sluiten en hetzelfde engagement bestaat als hier in het Parlement zichtbaar is, ben ik optimistisch gestemd. Als we in de Raad echter dezelfde tactische spelletjes zullen zien die we in deze instelling altijd zien, zullen we tijd verliezen.
Ik heb de indruk dat er bij het Parlement en ook bij de Commissie een grote bereidheid bestaat. Als die bereidheid ook in de Raad bestaat, en als alle drie de instellingen samenwerken, kunnen we nog voor de Europese verkiezingen bereiken wat de heer Daul heeft gezegd: namelijk een signaal afgeven aan het publiek dat de staatshoofden en regeringsleiders beslissen over de grote lijnen van het beleid en dat het Europees Parlement de details voor zijn rekening neemt. Deze arbeidsverdeling is gebruikelijk en zou dan eindelijk zichtbaar worden.
(Applaus)
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, als in het interim-verslag van onze Tijdelijke Commissie klimaatverandering alleen voor de hand liggende dingen worden gezegd, is dat een slechte zaak. Want in het verslag wordt zwart op wit bevestigd wat de meesten van ons al enige tijd erkennen. De wetenschappelijke feiten over de klimaatverandering staan niet ter discussie. De permafrost en de ijskappen smelten en de zeespiegel en de temperatuur stijgen, grotendeels als gevolg van menselijke activiteiten. Als we nu niet ingrijpen zal de mensheid een omslagpunt bereiken waarvoorbij er geen weg meer terug is.
De deadlines voor het klimaatbeleid worden niet door de Europese Unie vastgesteld, en ook niet door de wereldgemeenschap: die worden vastgesteld door de natuur. En de realiteit is dat de uitstoot van broeikasgassen, ondanks de afspraken van Kyoto, sneller dan ooit is toegenomen: sinds 1990 met een kwart. Sommige wetenschappers zeggen dat de concentraties CO2 al te hoog zijn. Iedereen is het erover eens dat de tijd die we hebben om de emissies te stabiliseren en de temperatuurstijging tot twee graden boven het pre-industriële niveau te beperken zeven jaar bedraagt.
Democratieën worden bestuurd door middel van crisismanagement. Ernstige problemen worden vaak niet aangepakt totdat ze wel móéten worden aangepakt, en zoals Karl-Heinz Florenz in zijn uitstekende verslag opmerkt, moeten we de broeikasgasemissies niet met twintig procent, maar mogelijk met wel veertig procent terugdringen, afhankelijk van de afspraken die volgend jaar in Kopenhagen met derde landen kunnen worden gemaakt.
Er komen positieve signalen uit de andere grote vervuilende landen, China en de Verenigde Staten. Peking heeft tijdens de VN-Top op Bali een nieuwe bereidheid getoond om te onderhandelen en alle drie de presidentskandidaten in de Verenigde Staten willen de klimaatverandering aanpakken. In afwezigheid van verder bewijs en met de middelen die we tot onze beschikking hebben moeten wij het pakket maatregelen van de Commissie goedkeuren, en ik prijs het werk dat mijn collega's Lena Ek, Chris Davis en Vittorio Prodi op dit gebied hebben verricht.
Ook moeten we onze inspanningen op het gebied van schone energie verdubbelen - en het verbazingwekkende is dit: we weten hoe. Elektriciteit opwekken uit de woestijnzon, als aanvulling op de hernieuwbare energiebronnen die we hier in Europa hebben, kan de terugdringing van de hoeveelheid CO2-emissies in één klap versnellen. Uit op satellietgegevens gebaseerde studies van het Duitse lucht- en ruimtevaartcentrum blijkt dat als we minder dan 0,3 procent van het woestijngebied van het Midden-Oosten en Noord-Afrika gebruiken, er genoeg elektriciteit met een hoog voltage kan worden gegenereerd om aan de huidige en toekomstige vraag in Europa, het Midden-Oosten en Noord-Afrika te voldoen. Het is niet zo moeilijk. In Californië wordt het al twintig jaar gedaan. En in Spanje en Marokko worden op dit moment installaties gebouwd met hetzelfde doel.
Als we politieke wil, de vastberadenheid, de moed en het lef kunnen opbrengen, kunnen we de overstap van olie maken en tegelijkertijd banen scheppen, voor drinkwater zorgen en een betere infrastructuur creëren voor degenen die de volle laag van de klimaatverandering zullen krijgen. We kunnen de klimaatverandering bestrijden zonder dat we het licht hoeven uit te doen.
Ons doel moet zijn om de daad bij het woord te voegen. We moeten geld investeren in de opwekking van elektriciteit met een hoog voltage uit thermische zonne-energie en om dit mogelijk te maken moeten we investeren in politiek kapitaal, in de menselijke relaties in het hele Middellandse Zeegebied. Betere munitie voor de onderhandelingen met de VN, om een vooruitstrevende internationale overeenkomst te krijgen in Kopenhagen, hadden we niet kunnen vinden.
(Applaus)
Rebecca Harms
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik wil Karl-Heinz Florenz bedanken voor de uitstekende samenwerking in de Tijdelijke Commissie klimaatverandering. Als we het verslag-Florenz nemen en zeggen: "Dit is de stand van zaken in het klimaatdebat in het Europees Parlement” zouden we kunnen zeggen dat er een aangenaam "klimaat” bestaat onder de leden van het Europees Parlement, ware het niet dat er - zoals bij de beroemde Zware Jongens uit Donald Duck, die we in het Duits de "Tankslopers” noemen - op hetzelfde moment en op dezelfde plaats een heel andere agenda wordt nagestreefd!
Helaas zijn er in het Europees Parlement naast de Tijdelijke Commissie klimaatverandering nog andere commissies die zich bezighouden met het klimaatbeleid: de Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie ontwikkelingssamenwerking. In deze commissies komen onze collega's vaak tot heel andere conclusies en wordt niet geconcludeerd dat we aan de vooravond van een "groene” revolutie staan, een tweede of derde industriële revolutie.
Laten we de controverse over de regulering van de CO2-emissies als voorbeeld nemen. Wat de heer Langen, de rapporteur voor de Commissie industrie, onderzoek en energie naar voren brengt, heeft niets te maken met een ambitieus klimaatbeleid of het waarborgen van energiezekerheid door het gebruik van efficiënte technologieën, wat wij de Europese auto-industrie voorschrijven. Die ambitieuze nieuwe dageraad die de heer Dimas voorstaat, is de afgelopen anderhalf jaar stelselmatig geblokkeerd door verschillende meerderheden in het Europees Parlement.
Ik zou graag willen weten wat er in deze controverse over auto's is gebeurd met de geest van het bredere klimaatdebat. Het is niet mijn fractie die hier het boetekleed moet aantrekken: degenen die hier op de rem trappen zijn afkomstig uit alle andere fracties in dit Huis.
Ik wil nog een andere opmerking maken: de emissiehandel zal een belangrijk punt worden in Poznań en Kopenhagen. De Commissie moet ervoor zorgen dat we in Europa een reductie met twintig procent verwezenlijken. Dat was het voorstel van Angela Merkel toen Duitsland voorzitter van de Raad was, maar op het moment dat de Commissie met haar voorstel voor de emissiehandel komt, komen bepaalde leden onmiddellijk in actie, alsof ze de parlementaire arm van de industriële lobby in Europa zijn, met als resultaat dat de onderhandelingen niet gaan over het bereiken van ambitieuze doelstellingen met betrekking tot het terugdringen van de emissies, maar op het verkrijgen van uitzonderingen nog voordat de regels zijn vastgesteld.
Het verslag van de heer Florenz is een goed verslag. Het
blijft echter een feit dat de stemming van vandaag niets te maken heeft met de werkelijkheid van het klimaatbeleid in het Europees Parlement.
Liam Aylward
namens de UEN-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil me aansluiten bij de felicitaties aan het adres van de heer Florenz en opmerken hoe gelukkig we moeten zijn dat een man met deze capaciteiten dit debat leidt. Ik wil hem complimenteren met wat hij tot nu toe heeft geproduceerd. We worden er vaak van beschuldigd dat we in deze instelling ver van de burger afstaan en dat er een kloof tussen ons en onze kiezers bestaat, maar in dit geval werkt de EU voor haar burgers. Het is geen toeval dat 95 procent van de Europese burgers vindt dat het belangrijk is om het milieu te beschermen. Meer dan tweederde vindt dat beleid voor de bestrijding van de klimaatverandering moet worden geïnitieerd op Europees niveau.
Mijn land, dat een klein eiland is, kan de klimaatverandering niet alleen tegenhouden. Dit geldt voor elk land. In het Hervormingsverdrag, dat op dit moment in mijn land een prominent onderwerp van debat is, heeft de Europese Unie maatregelen opgenomen waarmee de 27 lidstaten samen de klimaatverandering moeten bestrijden. Afgelopen december heeft de Europese Unie op constructieve wijze voor een doorbraak gezorgd bij het bereiken van de VN-overeenkomst van Bali, en nu erkennen alle partijen dat er dringend actie moet worden ondernomen.
We moeten de problemen onder ogen zien; het wetenschappelijke bewijs is inmiddels overweldigend. De klimaatverandering is een ernstige bedreiging voor de wereld, die ons geld gaat kosten. Zijn we serieus bereid om niet alleen ons klimaat en onze planeet op te offeren, maar ook onze economieën? Als we niets blijven doen zal ons dat uiteindelijk een vijfde van ons jaarlijkse bruto nationaal product gaan kosten, terwijl dat bij het ondernemen van wezenlijke actie één procent is.
Zijn we bereid om met ons klimaat het punt te passeren waarop herstel niet meer mogelijk is? De wetenschappers vertellen ons dat het afgelopen decennium het warmste decennium ooit, en 2007 een van de tien warmste jaren ooit was, dat wil zeggen sinds het begin van de registraties. Laten we niet vergeten wat we in Bali hebben bereikt en welke doelstellingen we daar hebben geformuleerd. We moeten blijven werken aan een routekaart van samenhangende oplossingen om op basis van een flexibele opstelling van de lidstaten de bedreiging van de klimaatverandering af te wenden.
Jens Holm
namens de GUE/NGL-Fractie. - (SV) De inhoud van dit verslag is correct, maar ik had graag iets meer gelezen over concrete maatregelen om de klimaatverandering te bestrijden. Ondanks dat heeft dit verslag uiteraard de volledige steun van de GUE/NGL-Fractie.
In het verslag lezen we dat de wereldwijde uitstoot tussen 1970 en 2004 met zeventig procent is toegenomen, dat het afgelopen decennium het warmste decennium ooit was en dat we op weg zijn naar verschillende omslagpunten, bijvoorbeeld het wegsmelten van de ijslaag in Groenland. Daarom willen wij dat de EU haar emissies tegen 2050 met zestig tot tachtig procent heeft verminderd. We willen dat consumentenartikelen een klimaatlabel krijgen en dat er maatregelen worden genomen om de omvangrijke emissies tegen te gaan die de EU genereert via de invoer van producten uit derde landen. Ook pleiten wij voor een verandering van onze manier van leven.
Dat zijn allemaal goede voorstellen, maar we moeten het de mensen ook gemakkelijker maken om op klimaatvriendelijkere manieren te leven. We moeten bijvoorbeeld minder vlees eten en minder met de auto en het vliegtuig reizen. Jammer genoeg subsidieert de EU de vleesindustrie met grote bedragen. En al even jammer is het dat de EU de aanleg van autowegen subsidieert, wat alleen maar leidt tot nog meer autoverkeer. Onze maatregelen om het vliegen tegen te gaan zijn ook niet adequaat. Als wij politici geen duurzame systemen creëren, zijn we niet geloofwaardig wanneer we de burgers vragen om hun manier van leven te veranderen.
Zoals ik heb gezegd moeten we meer doen. We moeten concrete maatregelen nemen om veranderingen teweeg te brengen en de doelstellingen voor de reductie van broeikasgassen moeten worden aangescherpt. Ook moeten we kritisch naar onszelf kijken en vragen stellen bij de economische orde die in de EU heerst. De EU wil ten slotte de interne markt voltooien en permanente groei bereiken. Dat leidt alleen maar tot meer vervoer, en dat is niet duurzaam.
Johannes Blokland
namens de IND/DEM-Fractie. - (NL) Ik bedank allereerst de rapporteur, Karl-Heinz Florenz, voor het gedegen interim-verslag dat vandaag voor ons ligt. Het is een goede zaak om alle relevante wetenschappelijke informatie op het gebied van klimaatverandering in dit verslag te hebben verzameld. Dat kan dan dienen als een goede opstap naar het eindverslag van de Tijdelijke Commissie klimaatverandering. Inhoudelijk heb ik daar niets meer aan toe te voegen en daarom heb ik ook geen amendementen meer ingediend.
Er is al veel kennis over klimaatverandering, maar er is nog heel veel extra studie nodig omdat vele parameters nog onbekend zijn. In dit verslag wordt actief ingezet op die aanvullende studies.
De amendementen van onder meer collega Březina kan ik niet steunen, voor zover zij al toelaatbaar zijn. Ten aanzien van de amendementen van collega Doyle en anderen zal ik de opvatting van de rapporteur volgen. Tot slot wil ik collega Florenz sterkte toewensen bij het opstellen van het eindverslag.
Jana Bobošíková
(CS) Mijnheer de Voorzitter, het verslag waarover we vandaag debatteren is een symbool van de arrogantie en de alomtegenwoordige blindheid in het Parlement. Het verslag komt gevaarlijk dichtbij het onderdrukken van de vrijheid, de democratie en de solidariteit met de zwaksten in de samenleving. Wat betreft de vrijheid om te denken wat je wilt, is er niets ergers dan erop hameren dat alleen de mening van wetenschappers ertoe doet en dat andere ideeën verkeerd zijn. Wat betreft de democratie is er niets ergers dan de politieke zege geven aan die mening en op basis daarvan proberen de levens van mensen te controleren. Wat betreft de solidariteit met de zwaksten is er niets ergers dan voedsel in de tanks van auto's stoppen en mensen zien omkomen van de honger. Zulk beleid zal de planeet niet redden. De enige winnaars zullen de producenten van gesubsidieerde raapzaad en fabrikanten van onderdelen van windmolens zijn. Gezien het feit dat in het verslag geprobeerd wordt om een gedachtewisseling hierover te onderdrukken, gedicteerd wordt wat de wetenschappelijke bevindingen moeten zijn en de behoeften van de armsten in de samenleving over het hoofd worden gezien, kan ik op geen enkele wijze mijn steun geven aan dit verslag. Ik ben van mening dat de Tijdelijke Commissie klimaatverandering onmiddellijk moet worden opgeheven. Concluderend wil ik opmerken dat ik uit Tsjechië kom en dat ik met trots kan zeggen dat president Václav Klaus, in tegenstelling tot wat gezegd kan worden van andere politici, zijn hoofd koel houdt en dat zijn hersenen niet groen worden.
De Voorzitter
Dank u, mevrouw Bobošíková. Ik zal in de toekomst beter mijn best doen om uw naam goed uit te spreken. Ik denk dat we allemaal een leercurve hebben, niet alleen de Voorzitter, maar de geachte afgevaardigde ongetwijfeld ook. Dank u, mevrouw.
Cristina Gutiérrez-Cortines
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik wil Karl-Heinz Florenz en de hele werkgroep bedanken voor het inschakelen van zulke topwetenschappers bij de werkzaamheden op dit terrein. Ik denk dat dit de eerste keer is geweest dat wetenschappers hebben samengewerkt met leden van dit Huis. Dat is een positief punt dat niet zomaar mag worden genegeerd, omdat het duidelijk is, zoals de wetenschappers hebben verklaard, dat er veel onzekerheden bestaan over de vorm waarin de klimaatverandering zich zal voordoen. Met andere woorden: de wetenschap gaat vooruit en de wetenschappelijke opvattingen veranderen gaandeweg, waardoor we deze niet als absolute waarheden mogen beschouwen. Wat betekent dat? Dat betekent dat als wetenschappers in hun werk voortdurend bezig zijn hun bevindingen bij te stellen en wij hen daarin volgen, ook wij flexibel moeten zijn en we onze oplossingen moeten aanpassen aan de veranderde kennis.
Deze symmetrie tussen de almaar toenemende kennis en onze eigen flexibiliteit is van groot belang. Een van mijn zorgen is daarom het enorme vertrouwen dat wij in Europa in onszelf hebben. Twijfel en onzekerheid vormen de basis van de wetenschap en in dit geval van het stellen van de juiste diagnose. Ik denk dat we ons bewust moeten zijn van het feit dat er andere landen kunnen zijn, landen waarop wij kritiek hebben, die op bepaalde gebieden de juiste keuzes maken.
Ik zeg dit, en ik moet herhalen dat ik het project steun, omdat ik van mening ben dat de begrippen complexiteit en impact een rol moeten spelen in de discussie, en dat is het gevolg van de wat er met de biobrandstoffen is gebeurd. Ook moeten we zeer gedisciplineerd te werk gaan als het gaat om de impact op het milieu, de economische impact en de haalbaarheid van de oplossingen.
Maar omdat het niet het doel van dit document is om oplossingen aan te dragen, blijf ik het steunen. Toch wil ik zeggen dat we een gecombineerd beleid moeten implementeren en dat het document in de tweede fase een stap vooruit moet zetten, met besluiten die boven nationaal niveau moeten worden genomen, zonder het feit te negeren dat de klimaatverandering een probleem is dat moet worden opgelost door middel van aanpassingen op lokaal niveau.
Daarom moeten we beginnen na te denken over een beleid van brede kennis over de klimaatverandering van bovenaf en uitvoering van onderaf, in de industrie, in economische sectoren, in de landbouw, op onze verschillende grondgebieden, om elk land in staat te stellen om in lijn met het algemene project zijn eigen project te ontwikkelen.
Guido Sacconi
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ook ik wil me natuurlijk aansluiten bij mijn collega-afgevaardigden die hun dank en waardering hebben uitgesproken voor het werk van onze rapporteur, Karl-Heinz Florenz. Ook wil ik, op informele wijze, alle afgevaardigden en politieke fracties bedanken die dit jaar intensief voor de Tijdelijke Commissie klimaatverandering hebben gewerkt en nog werken. De commissie heeft een sterk, solide klimaat van eenheid geschapen dat de randgebieden, waar de meningen uiteenlopen, overstijgt, al zijn die er desondanks ook.
Dat is voor mij een reden voor hoop, omdat een samenvatting van al het materiaal dat we al hebben verzameld en het materiaal dat we voor het definitieve verslag aan het verzamelen zijn in wording is, waardoor onze nalatenschap aan het volgende Parlement gezond is en dat volgende Parlement die nalatenschap kan gebruiken om het werk te doen dat het moet doen, in overeenstemming met de overkoepelende visie die op dit gebied zo noodzakelijk is.
Wat we vandaag voor ons hebben liggen is het eerste hoofdstuk, het vastleggen van de wetenschappelijke kennis die er op dit moment op dit gebied bestaat. Daarbij moeten we heel duidelijk stellen dat dit niet betekent dat het Intergouvernementeel Panel inzake klimaatverandering (IPCC) een wetenschappelijke instantie is. Maar het is wel een forum waar na jarenlang werk alle wetenschappelijke literatuur over het onderwerp is bestudeerd en een samenvatting, een audit is gemaakt die op verschillende gebieden hoge niveaus van waarschijnlijkheid heeft bereikt, evenals verschillende beoordelingen die heel snel bijna de honderd procent hebben bereikt, wat denk ik een ongekende situatie is in de geschiedenis van de wetenschap.
Dit is ook van belang in een breder perspectief: het kan worden gezien als een soort model voor het leggen van intelligente verbanden, als ik het zo mag uitdrukken, tussen wetenschappelijke kennis en politieke besluitvorming bij de buitengewoon complexe problemen waarmee de wereld tegenwoordig te maken heeft.
De klimaatverandering voltrekt zich daadwerkelijk, en wel in een hoog tempo, waardoor we snel actie moeten ondernemen. En zoals Karl-Heinz Florenz terecht heeft gezegd, is het niet alleen een probleem, maar ook een kans. Op basis van precies deze kennis is binnen een jaar, commissaris Dimas, ook het mondiale politieke klimaat veranderd. Er is meer gebeurd dan alleen de opwarming van de aarde. Het mondiale politieke klimaat is veranderd, wat is geculmineerd in het feit dat op Bali iedereen de geldigheid van het IPCC-onderzoek heeft erkend en dat we in de afgelopen maanden zeer belangrijke veranderingen in de standpunten van bepaalde leiders hebben gezien.
Een deel van ons werk bracht ook diverse bezoeken aan China, India en onlangs aan Washington in de Verenigde Staten met zich mee. Daarbij hebben we kunnen constateren wat u hebt opgemerkt en wat de presidentskandidaten duidelijk hebben verklaard, namelijk dat in de Verenigde Staten de komende maanden een heel andere toon zal klinken, wat veel hoop biedt voor de internationale onderhandelingen die in 2009 in Kopenhagen moeten worden afgerond.
Ik ben het op dat punt met u eens en we boeken resultaten die een jaar geleden nog ondenkbaar waren.
Vittorio Prodi
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dank u, commissaris, dat u hier nog steeds bent. Als wetenschapper kan ik alleen maar blij zijn met het feit dat de wetenschappelijke visie eindelijk is geaccepteerd en erkend, zelfs in hoge politieke organen als het Europees Parlement. Als vicevoorzitter van de Tijdelijke Commissie klimaatverandering ben ik tevreden met het eerste resultaat van het gezamenlijke werk, en ik feliciteer de rapporteur, de heer Florenz, de collega's en voorzitter Sacconi.
Persoonlijk vrees ik echter dat al onze goodwill niet voldoende zal zijn om de ernstige problemen waar we mee te kampen hebben op te lossen. Ik denk daarbij met name aan de catastrofale gevolgen die de klimaatverandering volgens de voorspellingen zal hebben voor problemen die nu al heel groot zijn, zoals de armoede, volksgezondheidsproblemen en de toegang tot natuurlijke hulpbronnen, in het bijzonder tot water. Ik denk dat nu de eerste stap van deze ontdekkingsreis in dit verschijnsel eenmaal is gezet, te weten het opstellen van dit eerste verslag over de wetenschappelijke bewijzen, we er naar alle waarschijnlijkheid voor zullen kiezen om deze "mission impossible” op ons te nemen.
Deze missie zal erin bestaan om redenen voor hoop te bieden, om met haalbare plannen te komen voor een toekomst die niet alleen op conflicten en ongelijkheid is gebouwd en om een visie te ontwikkelen waarbij de wetenschap ons helpt om de onevenwichtigheden die de mens heeft gecreëerd, of heeft helpen creëren, uit de weg te ruimen. Wat we onze medeburgers moeten vertellen is dit: we zullen deze missie op ons nemen en dat zal een sprong voorwaarts voor de mensheid betekenen.
Caroline Lucas
(EN) Mijnheer de Voorzitter, op het eerste gezicht lijkt dit een technisch verslag waarin eenvoudigweg een overzicht van de beschikbare wetenschappelijke kennis wordt gegeven. Maar vergis u niet, dit is een ook zeer politiek verslag en het is een oproep tot actie, want dit verslag laat duidelijk zien dat we er een totale revolutie nodig is in de manier waarop we onze economieën leiden.
Kennis brengt verantwoordelijkheid met zich mee, en weten wat we weten over de realiteiten van de klimaatverandering en dan toch niet op een passende manier actie ondernemen zou niet minder dan een misdaad tegen toekomstige generaties zijn.
Dus de logica van het verslag is dat de doelstelling van de EU om de emissies met twintig procent terug te dringen simpelweg niet aansluit bij wat de wetenschap over twee graden zegt; dat we daarom nu unilateraal moeten besluiten om de emissies binnen de EU met ten minste dertig procent te verminderen; dat we onze doelstelling moeten aanpassen aan de nieuwe feiten - vorige maand nog heeft een leidende klimaatwetenschapper, James Hansen, gewaarschuwd dat de huidige doelstellingen veel te laag zijn en dat we veel meer middelen moeten uittrekken voor steun aan ontwikkelingslanden bij het zich aanpassen aan de klimaatverandering, waarbij alle inkomsten uit de veilingen in het kader van het emissiehandelssysteem geoormerkt moeten worden voor maatregelen om de klimaatverandering te bestrijden.
Het goede nieuws is dat de EU zich in een unieke positie bevindt om de leiding te nemen in de bestrijding van de klimaatverandering en dat we zullen zien, als we die handschoen oppakken, dat onze instellingen nieuwe energie zullen krijgen en dat de EU weer aansluiting vindt bij de burgers die ze verondersteld wordt te vertegenwoordigen.
Bogdan Pęk
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik luister nu al enige tijd geschrokken naar alle pseudo-wetenschappelijke argumenten die in het hart van Europa naar voren worden gebracht. Ik heb het over de voordrachten die in dit Huis zijn gehouden, het centrum waarvanuit op wetenschappelijk bewijs gebaseerde wijsheid over de hele wereld moet worden verspreid. Maar in werkelijkheid zijn er evenveel wetenschappers die stellen dat we de klimaatverandering met de middelen waarover we op dit moment beschikken niet kunnen beïnvloeden dan er wetenschappers zijn die zeggen dat we dat wel kunnen.
Stelt u zich een minuutje voor dat de eerste groep gelijk heeft, dames en heren. Als dat het geval is en we enorme hoeveelheden geld aan de zogenaamde klimaatverandering gaan uitgeven, wat van invloed zal zijn op het welzijn van de mensheid, vooral in Europa, dan veroordelen we de naties van Europa tot een scherpe terugval ten opzichte van andere naties die zich ondertussen sneller zullen ontwikkelen.
Ik kan het Huis verzekeren dat de voorzitter van de parlementaire commissie alleen de opvattingen van een bepaalde groep wetenschappers in aanmerking neemt, en als commissaris Dimas zich niet op al het bekende wetenschappelijk werk over dit onderwerp baseert, zal ik in de meest krachtige bewoordingen protesteren. En dat zal ik doen omdat actie op dit gebied alleen en uitsluitend mag worden ondernomen op basis van afdoende wetenschappelijk bewijs.
Roberto Musacchio
(IT) Mijnheer de Voorzitter, collega's, mijn grote dank gaat uit naar de rapporteur, de heer Florenz, omdat hij hard heeft gewerkt en verschillende maanden werk van de Tijdelijke Commissie klimaatverandering onder het voorzitterschap van de Guido Sacconi heeft geanalyseerd. Het cruciale politieke punt waardoor ik me achter het verslag-Florenz kan scharen is het accepteren van de conclusies van het Intergouvernementeel Panel inzake klimaatverandering (IPCC), en daarmee van de VN en de richtsnoeren van de conferentie van Bali. Ik heb het hier dus niet alleen over wetenschap, maar ook over democratie; het is een forum voor mondiale democratie.
Het probleem waar we voor staan is dat als Europa een geloofwaardige drijvende kracht achter de opvolger van de overeenkomst van Kyoto wil zijn, we ons eigen huis op orde moeten hebben. Het voorgestelde pakket maatregelen moet binnen een bepaalde periode worden aangenomen en moet in overeenstemming zijn met de afspraken die in Bali zijn gemaakt. Met andere woorden: het pakket moet de in Bali gemaakt afspraken eerbiedigen en daarnaast transparant, uitvoerbaar en controleerbaar zijn.
Het is essentieel dat we geen uitzonderingen en derogaties toestaan die onze geloofwaardigheid in Europa en in de betrekkingen met anderen aantasten. We moeten gerommel door lidstaten en het bedrijfsleven voorkomen. Met andere woorden: we moeten dit serieus aanpakken!
Graham Booth
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben het eens met de heer Pęk. Veel eminente wetenschappers uit de hele wereld hebben op 4 maart van dit jaar de Verklaring van Manhattan ondertekend. Daarin wordt onder andere verklaard dat "er geen overtuigend bewijs is dat de uitstoot van CO2 als gevolg van moderne industriële activiteiten in het verleden, nu of in de toekomst de oorzaak is geweest, is of zal zijn van een catastrofale klimaatverandering”. Vorige week hebben nog 31 000 andere wetenschappers die opvatting onderschreven in de Oregon-petitie.
Dit is niet langer een zeldzame dissidente opvatting, en Nigel Lawson, een lid van de commissie klimaatverandering van het Britse House of Lords, is ook van mening dat het debat niet voorbij is. Voordat we onszelf enorme kosten opleggen in de vorm van klimaatbelasting, CO2-handel, enzovoort, terwijl we tegelijkertijd worden gewaarschuwd voor een wereldwijde recessie, moeten we naar beide partijen in het debat luisteren en zeker weten wie er gelijk heeft.
Roger Helmer
(EN) Mijnheer de Voorzitter, voor één keer kom ik naar dit Huis met goed nieuws: de opwarming van de aarde is gestopt. 1998 was het warmste jaar ooit. De afgelopen tien jaar is de mondiale temperatuur gelijk gebleven of gedaald. De recente bescheiden opwarming is vergelijkbaar met die in de warme periode in de Middeleeuwen, die van daarvoor, tijdens het hoogtepunt van het Romeinse Rijk, en die van dáárvoor, tijdens het hoogtepunt van het Holoceen.
De temperaturen liggen nu onder de maxima van de afgelopen tweeduizend jaar. De twijfels over de rol van CO2 nemen toe. Sinds 1850 bestaat er een sterke correlatie tussen de gemiddelde temperaturen en de zonnecycli, maar een zwakke correlatie met de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer. Het patroon van de opwarming, zowel geografisch als in de tijd, verschilt sterk van de patronen die door computermodellen worden voorspeld.
De modellen voor het broeikaseffect voorspellen een maximale opwarming in de hoge atmosfeer, maar uit de waarnemingen blijkt dat de beperkte opwarming die er is aan de oppervlakte optreedt en grotendeels het gevolg is van het stedelijkewarmte-eiland-effect.
Het broeikaseffect van CO2 is logaritmisch. Met andere woorden: het is de wet van de afnemende opbrengsten. De atmosfeer is al verzadigd met CO2 en het broeikaseffect van verdere emissies zal beperkt zijn.
De zeespiegel stijgt niet sneller dan hij altijd is gestegen, met vijftien tot twintig centimeter per eeuw; de hoeveelheid ijsmassa blijft wereldwijd min of meer gelijk; ernstige weersomstandigheden komen niet frequenter voor dan ze altijd al voorkwamen; het uitsterven van soorten wordt niet veroorzaakt door de opwarming van de aarde, maar door het verloren gaan van habitats, en vooral door de toegenomen productie van biobrandstoffen. Uit recente studies blijkt dat het heel goed gaat met de ijsbeer.
De hysterie over het klimaat komt steeds verder af te staan van de werkelijkheid. We moeten ons beleid heroverwegen voordat er nog meer schade wordt aangericht.
(Applaus)
Markus Pieper
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mevrouw Harms, het slopen van tanks is vanuit pacifistisch oogpunt juist positief! De wetenschappelijke feiten zijn bekend: de klimaatverandering waarvan we op dit moment getuige zijn heeft veel te maken met menselijke activiteiten. In dat opzicht zijn de resultaten van de Tijdelijke Commissie daarom voorbeeldig.
Wat mij echter verontrust in dit verslag is de dreigende ondertoon. Het verontrust me dat er absoluut geen ruimte wordt gegeven aan afwijkende wetenschappelijke opvattingen. Altijd wanneer de politiek beweert onfeilbaar te zijn, zit ze ergens naast. In het verslag wordt gesproken over temperatuurstijgingen zonder weerga en wordt gezegd dat het uitsterven van soorten in zeventig procent van de gevallen wordt veroorzaakt door de klimaatverandering. Ook wordt in het verslag gezegd dat bijna elke regio in de wereld negatieve effecten van de klimaatverandering zal ondervinden. Deze beweringen zijn gebaseerd op voorspellingen van langetermijnmodellen, maar kunnen niet op simplistische wijze uitsluitend aan door de mens veroorzaakte klimaatveranderingen worden toegeschreven.
Tegen deze achtergrond denk ik dat het een schandaal voor ons Parlement is dat de door de heer Březina ingediende amendementen, waarin aandacht voor deze situatie wordt gevraagd, ontoelaatbaar zijn verklaard. Mijnheer de Voorzitter, ik wil u specifiek vragen om amendement 15 toelaatbaar te verklaren. De bescherming van het milieu wordt niet gediend door het onderdrukken van bepaalde opvattingen met behulp van administratieve procedures. Een overdreven bedreiging zal tot beleidsmaatregelen leiden die op hun beurt weer een verwrongen kijk op onze politieke prioriteiten in de hand zal werken. Een voorbeeld daarvan is de stelling dat de klimaatverandering een prioriteit moet worden in de ontwikkelingssamenwerking. Maar aids, ondervoeding, malaria en aardbevingen zijn op dit moment veel belangrijkere problemen, en daar moet we onze politieke middelen aan besteden.
Ook in Europa heeft het debat over de klimaatverandering een dimensie bereikt die de sociale verworvenheden in gevaar brengt. Een gezin in Duitsland betaalt nu al meer dan 40 procent van de elektriciteitsprijs aan de staat, en aan de benzinepomp is dat tussen de 55 tot 78 procent. En door het nieuwe emissiehandelssysteem zullen de elektriciteitsprijzen met nog eens 30 procent stijgen.
Ik pleit voor een rationele benadering van de klimaatverandering, zodat we oplossingen kunnen vinden die in economisch en sociaal opzicht met elkaar te verenigen zijn. De amendementen van de heer Březina bieden daar een aantal aanknopingspunten voor, en ik verzoek u ze te steunen.
(Applaus)
Dorette Corbey
(NL) Mijn dank aan collega Karl-Heinz Florenz. Hij heeft een uitstekend verslag afgeleverd. Het debat over klimaatverandering is zeer emotioneel en dat is natuurlijk ook terecht. Wij moeten vandaag echter een nuchtere benadering kiezen. De komende maanden zullen wij ons intensief met klimaatverandering bezighouden en er staan heel ambitieuze maatregelen op de agenda.
Er is alle belang bij dat Europa zich geloofwaardig toont vóór Kopenhagen en overeenstemming bereikt over het klimaatpakket. Dat kan alleen als wij een gemeenschappelijke basis hebben en die basis is de wetenschap. Het is de verdienste van Karl-Heinz Florenz dat hij de wetenschappelijke consensus heeft verwoord. Uitgangspunt voor ons beleid zijn de bevindingen van het IPCC. In het IPCC werken duizenden wetenschappers samen. Dat de aarde opwarmt is een feit en dat deze opwarming voor een deel wordt veroorzaakt door menselijk handelen, is óók een feit. Om de klimaatverandering binnen de perken te houden moeten wij vóór 2050 de uitstoot van broeikasgassen met 60 procent tot 80 procent terugdringen. Collega's, dat is geen gemakkelijke opgave. De belangen zijn groot. Natuurlijk is er veel winst en werkgelegenheid te halen met schone productie en het is ook goed dat wij op deze manier een eind maken aan onze olieverslaving en de wereld van de duurzame energie binnenstappen. Maar de overgang naar een CO2-arme economie is niet gemakkelijk.
Daarom zijn er twee zaken van belang. Allereerst: de wetenschap moet de basis zijn voor het beleid. En dat betekent niet, collega Pieper, dat de consensus binnen het IPCC een in steen gebeitelde waarheid is. Wij mogen van het IPCC verwachten dat het openstaat voor kritiek en voor onderbouwde argumenten van de sceptici, want dat helpt de wetenschap vooruit en daarom steunt onze fractie paragraaf 10 volledig.
Tweede punt is dat er blijvende publieke steun nodig is. Om publieke steun voor stevige maatregelen mogelijk te maken vragen wij om een vertaling van de wetenschappelijke uitgangspunten naar een voor het publiek toegankelijke brochure, zodat iedereen kennis kan nemen van de uitdagingen waarvoor wij staan. Zo kunnen wij gezamenlijk deze uitdagingen aangaan. Ik verwacht dat het verslag van collega Florenz ons de basis biedt om gezamenlijk verder te gaan en vóór 2009 een goed beleid neer te zetten.
Lena Ek
(SV) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil Karl-Heinz Florenz feliciteren met een uitstekend verslag. Ik wil erop wijzen dat dit verslag politiek en symbolisch van groot belang is, wat niet in de laatste plaats blijkt uit het feit dat de leiders van de drie grote politieke fracties het debat hebben geopend.
We zijn het allemaal eens met de inhoud van het verslag-Florenz. Ook is het verslag in een zodanige stijl geschreven dat gewone Europeanen de tekst kunnen lezen en begrijpen. De duidelijke en leerzame presentatie ervan is een ander positief aspect dat ik hier wil noemen.
Er zijn echter wel een aantal problemen waarover we moeten debatteren. Ik dring er bij u op aan om de amendementen met betrekking tot de zeespiegel en de stijging van de temperatuur van het oppervlaktewater van de zee met 1,5 graad te steunen. We moeten ook naar de volksgezondheid kijken. Dat onderwerp zal in het volgende verslag aan de orde komen. Ik verwacht dat er op dat gebied enkele goede ideeën naar voren zullen worden gebracht. Wij als afgevaardigden hebben nu de kans om te laten we zien dat we deze problemen serieus willen aanpakken. Avril Doyle en ik zijn allebei rapporteur voor de handel in emissierechten. Als iedereen meent wat hij of zij hier vandaag heeft gezegd, verwachten we krachtige steun voor de voorstellen die we vandaag in de verschillende commissies van het Parlement zullen doen.
Tot slot wil ik erop wijzen dat we ons midden in de voorbereidingen voor de Kopenhagen-conferentie bevinden. De werkzaamheden daarvoor moeten totaal anders worden uitgevoerd, namelijk door samenwerking tussen het Parlement, de Raad en de Commissie en samen met de ontwikkelingslanden. We hebben nog maar achttien maanden te gaan.
Dimitrios Papadimoulis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de heer Florenz feliciteren met zijn verslag. Het is heel goed dat het verslag is gebaseerd op de wetenschappelijke bevindingen van het bevoegde VN-panel en dat in het verslag wordt gewezen op de noodzaak van meer en betere voorlichting aan burgers.
Dames en heren, commissaris, we moeten die bevindingen echter omzetten in actie. We moeten ons beleid aanpassen aan de maatregelen die door de wetenschap worden voorgesteld. We moeten schonere brandstoffen en schonere auto's krijgen. We weten welke strijd u voert, commissaris, ook binnen de Commissie, tegen lobby's en belangen die de inspanningen van de EU om een wereldleider op het gebied van de klimaatverandering te worden ondergraven. De grote meerderheid van het Europees Parlement is een bondgenoot. Het Parlement zal een ambitieuzer beleid van de Commissie en de regeringen steunen omdat het menselijk leven en de bescherming van het milieu van veel groter belang zijn dan bepaalde zakelijke belangen.
Jerzy Buzek
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik ben niet de eerste die de rapporteur feliciteert met zijn voortreffelijke verslag. De internationale gemeenschap heeft recentelijk het document van het Intergouvernementeel Panel inzake klimaatverandering (IPCC) ontvangen, dat een uitgebreide wetenschappelijke studie naar de opwarming van de aarde bevat. We noemen dat in ons verslag en in onze resolutie. De meeste onderzoekers hebben de inhoud van dit document, het vierde beoordelingsverslag van het IPCC, onderschreven. Ook de meerderheid van de regeringen van de 110 landen die in het panel zijn vertegenwoordigd heeft dat gedaan. Toch zijn er stemmen opgegaan die de geldigheid van dit document in twijfel trekken, ook in dit Huis. Het is daarom passend om te beginnen met een beoordeling van de controverse.
In de eerste plaats is vrijwel iedereen het er inmiddels over eens dat de opwarming van de aarde een feit is, ook al is het in een enkele uithoek van de planeet toevallig kouder dan in het verleden. Dankzij onder andere het IPCC-verslag lijkt er nu consensus te zijn over het feit dat de opwarming van de aarde bestaat. Daarom hoeven we niet langer te zeggen dat we door de stijging van de temperatuur rechtstreeks op de Apocalyps afstevenen. Daar staat tegenover dat het zeker nodig blijft om de oorzaak van de temperatuurstijging uit te leggen en te bewijzen.
Ik wil het Huis vragen om goed te beseffen dat de meeste wetenschappers die dit probleem serieus hebben onderzocht van mening zijn dat de opwarming van de aarde grotendeels te wijten is aan de mens. Dat geldt met name voor de uitstoot van broeikasgassen. Het zou nuttig zijn om deze theorie verder te documenteren en meer bewijzen te vinden. Het onderzoek naar de oorzaken van de opwarming van de aarde moet natuurlijk doorgaan, en dit moet de belangrijkste conclusie van onze beraadslagingen zijn.
Dat neemt niet weg dat we in gedachten moeten houden dat door de mens geproduceerde broeikasgassen zeer waarschijnlijk de belangrijkste oorzaak van de opwarming van de aarde zijn, en daarom moet er actie worden ondernomen. Dat is de reden waarom de Europese Unie de rol van wereldleider bij het terugdringen van de emissies op zich heeft genomen. En dat is ook de reden waarom het voor ons Europeanen erg belangrijk om in Poznań en Kopenhagen een mondiale overeenkomst over dit onderwerp te bereiken. We kunnen de planeet nu eenmaal niet in ons eentje redden. Als we nu niet doorzetten, zou dat onvergeeflijk zijn. We mogen onze verantwoordelijkheid tegenover de beschaving niet uit de weg gaan.
Riitta Myller
(FI) Mijnheer de Voorzitter, er zijn voldoende alom wetenschappelijk bewijzen voor de klimaatverandering en er bestaan geen serieuze wetenschappelijke twijfels meer over het feit dat de mens de oorzaak is van de huidige trend dat de aarde opwarmt. Dat is wat de heer Florenz zegt aan het begin van zijn conclusies. Het doel van dit interim-verslag was tenslotte om een gemeenschappelijke basis te creëren voor de definitieve versie.
Het werk van de commissie en het Parlement moet stevig worden verankerd in het vierde beoordelingsverslag van het Intergouvernementeel Panel inzake klimaatverandering (IPCC). Er bestaat een duidelijke consensus in dit verslag dat de temperatuurstijging moet worden gestabiliseerd, zodat deze de 2°C niet overschrijdt. Dit is ook een manier om de economische, ecologische en sociale gevolgen van de klimaatverandering tegen te gaan.
De feiten liggen op tafel, zoals de heer Florenz heeft gezegd. Nu is het zaak om te begrijpen wat we lezen - hoe groot onze leesvaardigheid is. Dat zal dit jaar duidelijk worden, wanneer we het pakket maatregelen van de Commissie gaan bespreken. Ik wil beklemtonen dat we ons meer op energie-efficiëntie moeten richten, omdat het hier gaat om de ecologische, economische en sociale gevolgen van de klimaatverandering. Ik hoop dat de Commissie in de toekomst meer werk zal maken van het potentieel om de energie-efficiëntie te vergroten. Omdat bespaarde energie de goedkoopste energie is, is het besparen van energie ecologisch gezien ook de beste manier om de klimaatverandering te bestrijden, en daarom hoop ik dat er nieuwe voorstellen en stimulansen van de Commissie zullen komen.
Avril Doyle
(EN) Mijnheer de Voorzitter, we bespreken hier een uitstekend interim-verslag over de wetenschappelijk feiten van de klimaatverandering van de rapporteur van de Tijdelijke Commissie klimaatverandering, Karl-Heinz Florenz. Ik wil hem bedanken voor de enorme hoeveelheid werk die hij hierin gestopt heeft, evenals alle collega's van de andere fracties die lid zijn van de Tijdelijke Commissie.
Als wetgevers de onder collega's getoetste mening van de overweldigende meerderheid van de wetenschappers op het gebied van de klimaatverandering in de wereld zouden negeren, zou dat een licht ontvlambaar mengsel van arrogantie, onverantwoordelijkheid en totale nalatigheid zijn. Wij zijn degenen die de besluiten nemen. We hebben een democratisch mandaat van onze burgers, en bij het meest urgente probleem waar de wereldgemeenschap op dit moment mee te kampen heeft mogen we absoluut niet tekortschieten, zelfs niet, of vooral niet, als de besluiten die we moeten nemen een buitengewoon grote uitdaging vormen.
Ik wil er bij de geachte afgevaardigden die min of meer als "klimaatsceptici” zouden kunnen worden gekwalificeerd op aan dringen om deze weg samen met ons in te slaan, al was het alleen maar op grond van het frequent misbruikte, maar o zo belangrijke voorzorgsbeginsel. Ja, de wetenschap is complex en dynamisch, maar als de verhouding tussen het aantal wetenschappers dat ons pleidooi steunt en het aantal wetenschappers dat dat niet doet vijf staat tot één is, moeten we het door collega's getoetste werk van enkele van onze beste en meest briljante wetenschappers op de gebieden klimatologie en meteorologie betwisten en in twijfel trekken, maar vooral van een adequate follow-up voorzien.
Meer dan tweederde van het aardoppervlak is bedekt met oceanen en driekwart van 's werelds megasteden ligt aan zee. Meer dan 97 procent van het water op de planeet bevindt zich in oceanen. Vis voorziet wereldwijd in het hoogste percentage door de mens geconsumeerde proteïnen en is de primaire voedselbron van 3,5 miljard mensen. De wetenschap voorspelt dat wanneer de door de mens veroorzaakte hoeveelheid broeikasgassen blijft stijgen, dramatische veranderingen als het opwarmen en verzuren van de oceanen, het smelten van de polen en het stijgen van de zeespiegel ernstige bedreigingen voor mariene ecosystemen en de visserijgemeenschap zullen gaan vormen.
In mijn hoedanigheid van vicevoorzitter van de Commissie visserij wil ik erop aandringen dat de weloverwogen opvattingen van de Commissie visserij vandaag in de het interim-verslag worden opgenomen. Twee korte punten: in de eerste plaats is het een nalatigheid dat er geen leden van de Commissie visserij in de Tijdelijke Commissie klimaatverandering zitten, en in de tweede plaats betreur ik het dat de Tijdelijke Commissie de mening van de Commissie visserij niet in aanmerking heeft kunnen nemen.
Ter afronding wil ik opmerken dat er een aantal amendementen op tafel ligt waarin de wetenschappelijke impact van de gevolgen van de klimaatverandering voor de oceanen wordt benadrukt. Ik wil er bij de collega's op aandringen om deze amendementen te steunen, omdat het besluitvormende verslag van het Parlement zo alomvattend en zo geïntegreerd mogelijk moet zijn.
Agnes Schierhuber
(DE) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ten eerste wil ook ik onze rapporteur hartelijk bedanken voor zijn werk. Zoals de vorige sprekers hebben gezegd, heeft het verslag in zijn geheel betrekking op de wetenschappelijke feiten betreffende klimaatverandering. Over deze feiten is tijdens de themavergaderingen uitgebreid gediscussieerd met deskundigen van wereldfaam.
De land- en bosbouwsector is een van de industrieën die het zwaarst is getroffen door klimaatverandering en deze sector heeft er derhalve groot belang bij dat er op wereldwijd niveau effectieve maatregelen voor klimaatbescherming worden genomen. Het is essentieel dat alle landen, en met name de ontwikkelingslanden, betrokken zijn bij het post-Kyoto-proces. Het is tevens van belang om te benadrukken dat de landbouwsector zeker niet de voedselprijzen bepaalt. Bij de prijs van een broodje bijvoorbeeld, maakt de tarwe die hiervoor wordt gebruikt maar twee procent van de kosten uit.
Het is ook alom bekend dat hernieuwbare bronnen voor biobrandstoffen niet meer CO2 uitstoten dan er is opgeslagen tijdens het verbouwen hiervan, wat betekent dat deze hernieuwbare bronnen inderdaad CO2 -neutraal zijn. Op basis van overtuigende onderzoeksresultaten is er tevens erkenning voor het feit dat de mens deels verantwoordelijk is voor klimaatverandering. Daarom is het belangrijk om nog meer uitgebreid onderzoek uit te voeren en om energie te besparen door efficiënter gebruik. Laten we moed putten uit het feit dat het drieduizend jaar heeft geduurd voordat er werd geaccepteerd dat de aarde rond was in plaats van plat.
Ik wil dit Parlement oproepen een serieus debat te voeren, waarin wordt erkend dat klimaatverandering een wereldwijd probleem is. Het is een macrosociaal probleem dat niet kan worden opgelost door sectoraal beleid in individuele EU-lidstaten. Een oplossing kan alleen op wereldwijd niveau worden bereikt en de Europese Unie moet zeer zeker een leidende en bemiddelende rol op zich nemen als het gaat om het bestrijden van klimaatverandering.
Valdis Dombrovskis
(LV) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ten eerste wil ik de rapporteur gelukwensen met zijn duidelijke en ondubbelzinnige standpunt. Op basis van de resultaten van wetenschappelijk onderzoek erkent hij in zijn standpunt dat de opwarming van de aarde daadwerkelijk plaatsvindt en dat dit wordt veroorzaakt door de mens. We moeten niet vergeten dat een paar jaar geleden veel invloedrijke politici, waaronder leiders van bepaalde grootmachten, het bestaan van dit probleem nog steeds probeerden te ontkennen. Het verslag gaat een stap verder en stelt dat er geen wetenschappelijke basis bestaat voor uitspraken waarin wordt gezegd dat de opwarming van de aarde niet plaatsvindt en dat het slechts gaat om natuurlijke temperatuurschommelingen. Dit verslag laat opnieuw zien dat de EU toonaangevend is als het gaat om de opwarming van de aarde. Er is echter geen reden voor blijdschap. Volgens de huidige schattingen moet de CO2-uitstoot in 2050 met ten minste de helft zijn verminderd om de opwarming van de aarde binnen de grenzen van twee procent te houden. De uitspraak in het verslag dat bijna alle EU-lidstaten goede vorderingen hebben gemaakt als het gaat om de verwezenlijking van de Kyoto-doelstellingen, is in dit verband te optimistisch. In de periode van 1990 tot 2005 hebben de vijftien oudere EU-lidstaten hun uitstoot met slechts twee procent weten te verminderen en het is onwaarschijnlijk dat zij in de resterende vijf jaar hun uitstoot met nog eens zes procent kunnen verminderen om hun gezamenlijke Kyoto-doelstelling te verwezenlijken. Het is alleen te danken aan het feit dat de nieuwere EU-lidstaten hun uitstoot sneller hebben weten te verminderen, dat de EU als geheel kan zeggen dat zij wereldwijd toonaangevend op dit gebied is. Naar verwachting hebben de nieuwere EU-lidstaten hun CO2-uitstoot in 2010 met eenentwintig procent verminderd. Alleen dankzij dit feit kunnen EU-leiders praten over de schijnbare ambitieuze doelstelling de uitstoot tegen 2020 met twintig procent te verminderen. Natuurlijk moeten we deze doelstelling verwelkomen, maar het is belangrijk dat de grootste vervuilers het merendeel van de uitstootvermindering voor hun rekening nemen. Het is niet acceptabel dat de inspanningen op het gebied van het EU-beleid tegen klimaatverandering alleen worden gebaseerd op de bestaande verrichtingen van de nieuwere lidstaten en geïsoleerde prestaties van de oudere lidstaten. Op deze manier worden de nieuwere lidstaten extra belast, terwijl de grootste vervuilers geen last hebben van de gevolgen van hun gedrag. Maar de verdeling van de uitstootvermindering binnen de EU zal echter geen verschil maken als er niet op wereldwijd niveau overeenstemming wordt bereikt met landen zoals onder meer de Verenigde Staten, China, India, Rusland en als andere landen niet bij de oplossing van het probleem worden betrokken. Deze kwestie moet boven aan de agenda staan van het buitenlandbeleid en klimaatveranderingsbeleid van de EU. Dank u voor uw aandacht.
Romana Jordan Cizelj
(SL) Gewoonlijk voeren we alleen veranderingen en maatregelen door als ze op solide feiten zijn gebaseerd. In de Commissie klimaatverandering hebben we een breed scala aan gegevens van veel wetenschappers verzameld. De meeste gegevens wijzen erop dat de veranderingen in ecosystemen het gevolg zijn van antropogene uitstoot. Ook geven deze gegevens mogelijke toekomstige trends aan.
Hoewel sommigen bezorgd zijn en de gegevens als dreigement gebruiken, moeten we ook de positieve kant ervan bekijken. We kunnen namelijk nog steeds iets doen. We moeten echter wel snel, verantwoordelijk, serieus en gecoördineerd handelen, eerst binnen de Unie en vervolgens op wereldwijde schaal. Internationale overeenkomsten zullen alleen succesvol zijn als we voldoende rekening houden met de problemen van andere landen die oog in oog staan met problemen op het gebied van duurzame ontwikkeling, of in veel gevallen zelfs op het gebied van de uitbanning van armoede.
Voor een integrale benadering is een verandering in onze Europese gedachtegang nodig omdat we ons tot dusver alleen bezig hebben gehouden met ontwikkeling, en dan met name met de ontwikkeling van een maatschappij met een lage CO2-uitstoot. We kunnen echter alleen internationale afspraken maken als we in gelijke mate rekening houden met zowel de maatregelen om de uitstoot te verminderen als met de maatregelen om de samenstelling van de uitstoot te veranderen. Op deze manier kunnen we onze maatregelen afstemmen op de klimaatverandering.
Mijn dank gaat naar de rapporteur voor een uitstekend verslag. Ik verwacht dat ons werk op dit gebied nog tot volgend jaar door zal gaan.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer de heer Florenz met zijn uitstekende verslag. Het debat over de wetenschappelijke basis van klimaatverandering is buitengewoon belangrijk omdat wij politici helaas vaak geen rekening houden met de feiten, hoe hardnekkig deze ook zijn. Ik ben het eens met Martin Schulz dat we ons bij het debat niet langer moeten laten leiden door meningen, maar dat we ons moeten richten op de feiten.
In Hongarije bijvoorbeeld is het grondwaterniveau van de Hongaarse Laagvlakte tussen de rivieren de Donau en de Tisza de laatste dertig à veertig jaar ongeveer drie tot vier meter gedaald. Er heeft zich in ernstige mate woestijnvorming voorgedaan. Dit houdt in dat wetenschappers metingen hebben verricht en hebben geconstateerd dat de woestijnvorming voor vijftig procent is te wijten aan klimaatverandering en voor vijftig procent aan schadelijke menselijke activiteiten.
Kortom, we moeten ruime aandacht schenken aan wat de wetenschappers zeggen. Ik ben het er ook mee eens dat de Europese Unie dit probleem niet alleen kan oplossen. De Verenigde Staten, Japan, China, Brazilië en de ontwikkelingswereld moeten onze partners zijn bij het vinden van een oplossing. Dank u voor uw aandacht.
Anneli Jäätteenmäki
(FI) Mijnheer de Voorzitter, de mensheid is schuldig aan de klimaatverandering en de mensheid kan er dus ook voor zorgen dat de klimaatverandering een andere wending krijgt.
De doelstelling van de EU is ervoor te zorgen dat het aandeel biobrandstof in vervoersbrandstoffen stijgt naar tien procent. Dit is een doelstelling die bovendien moet worden verwezenlijkt. We moeten alles doen wat we kunnen om dit te realiseren. Zo moeten we bijvoorbeeld turf gaan gebruiken als grondstof in biodiesel.
Er is meer geld voor onderzoek nodig, zodat de efficiëntste methoden kunnen worden ingezet. Uit sommige onderzoeken blijkt bijvoorbeeld dat de energieproductie uit algen wel vijftien keer groter is per hectare dan de energieproductie uit druiven, palmolie en soja. Er is op dit gebied dus meer onderzoek nodig. Dit is dus een manier om het gebruik van palmolie te verminderen en om dit hopelijk volledig uit te bannen, aangezien dit absoluut geen milieuvriendelijke activiteit is. We moeten daarom actie ondernemen in samenwerking met de Verenigde Staten, China, India en Rusland.
Péter Olajos
(HU) Dank u wel, Mijnheer de Voorzitter. Ik ben van mening dat als we aan het eind van 2009 succesvol willen zijn in Kopenhagen, er twee dingen zijn die we onder geen beding uit het oog mogen verliezen. Deze dingen heb ik in de afgelopen maanden zelf ondervonden tijdens bezoeken aan India, Bangladesh, China en Californië.
Ten eerste moeten we ons echt inspannen. Met andere woorden: het is niet genoeg om onszelf een schouderklopje te geven. Het is niet genoeg om te praten over tien, twintig, dertig of veertig procent. Volgens cijfers van het Europees Milieuagentschap is de uitstoot van kooldioxide sinds 2000 niet meer gedaald, en sindsdien zelfs iets gestegen, namelijk met één procent. Het emissiehandelssysteem is een doorslaand succes en wordt momenteel hervormd. Ik geloof echter dat het de moeite waard zou zijn om vergelijkbare hervormingen door te voeren in het niet-emissiehandelssysteem. Misschien moeten de twee systemen zelfs worden geconsolideerd. Ik ben een vurig voorstander van het voorstel van de Raad om 1990 als basisjaar te gebruiken in plaats van 2005.
De andere uiterst belangrijke kwestie heeft betrekking op het aanpassingsfonds. Als we succesvol willen zijn in Kopenhagen, moeten we het aanpassingfonds opzetten. Uit het Stern-verslag is gebleken dat tenzij er een aanpassingsfonds is, de andere regio's in de wereld weinig kans hebben om de onaangename gevolgen van klimaatverandering te vermijden. Dank u wel.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) De klimaatverandering heeft nu al invloed op de Europese Unie. Roemenië is de afgelopen jaren bijvoorbeeld getroffen door droogte, overstromingen en hitte. In sommige gebieden in het zuiden en zuidoosten van Roemenië is woestijnvorming begonnen. De Unie heeft een belangrijke rol op zich genomen bij de strijd tegen klimaatverandering, zowel bij de vermindering van de oorzaken als bij de aanpassing aan klimaatverandering.
Het Verdrag van Lissabon bevat bepalingen over klimaatverandering en ik stel ook de solidariteitsbepaling in geval van natuurrampen hierin op prijs. Helaas is het wereldwijde bestuur op het gebied van milieubescherming gedecentraliseerd en soms ontbreekt de samenhang van globale beslissingen. Er zijn achttien multilaterale instellingen die verantwoordelijk zijn voor het toezicht op ongeveer vijfhonderd internationale overeenkomsten, waarvan driehonderd op regionaal niveau. De Europese Unie moet op dit gebied de leidersrol hebben.
Er zijn oplossingen. Er is behoefte aan samenhangende acties op het gebied van klimaatverandering, aan meer ecologisch vervoer, aan onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma's, aan aanpassing van landbouw aan adequate waterconsumptie, aan herbebossing en in het bijzonder aan beter afvalbeheer. Ik feliciteer de rapporteur.
Miroslav Mikolášik
(SK) De klimaatverandering heeft ernstige gevolgen. Niet alleen voor ecosystemen, maar ook voor de economie, voor de volksgezondheid, voor de water- en voedselzekerheid en voor migratie. De meest recente wetenschappelijke onderzoeken leiden tot de overtuiging dat menselijke activiteiten ook hebben bijgedragen aan de opwarming van de aarde. Het is dus de plicht van onze maatschappij om effectieve politieke maatregelen te implementeren.
Ik verwelkom het interim-verslag van de Tijdelijke Commissie klimaatverandering en de aanbevelingen hierin voor het toekomstige geïntegreerde EU-beleid inzake klimaatverandering, en ik ben een groot voorstander van de opvatting dat de wereldwijde gemiddelde temperatuursstijging beperkt moet worden tot niet meer dan twee graden Celsius. Bovendien moet de Europese Unie zich inspannen om de uitstoot op een dusdanige manier te verminderen dat de temperatuurstijging ruim binnen deze grens van twee graden Celsius blijft. Een belangrijk middel voor beleid inzake de beperking van de klimaatverandering is het beschikbaar stellen van wetenschappelijk bewezen informatie aan de bevolking, zodat men op deze manier beter op de hoogte is.
Anni Podimata
(EL) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, ten eerste verwelkom ik het interim-verslag over de wetenschappelijke feiten betreffende klimaatverandering. Ik ben vooral blij omdat er in het verslag wordt benadrukt dat wetenschappers het over de ernst van dit probleem eens zijn. Het verslag vestigt ook de aandacht op de belangrijke invloed van de menselijke factor op klimaatverandering, vooral als het gaat om energie.
In het vierde beoordelingsverslag van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (de IPCC ofwel het Intergovernmental Panel on Climate Change) staat dat tussen 1970 en 2004 de CO2-uitstoot wereldwijd ongeveer tachtig procent is gestegen en dat deze stijging voornamelijk is te wijten aan het gebruik van fossiele brandstoffen. Gezien het onweerlegbare nauwe verband tussen het klimaat en energieplanning, wil ik erop wijzen dat er een grote noodzaak bestaat op Europees niveau een geïntegreerd plan op te stellen, zodat we weten wat de beste en effectiefste energiekeuzen zijn.
Marios Matsakis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb naar het debat van vanochtend geluisterd en ik wil graag wat opmerkingen maken.
Ten eerste over het wetenschappelijke bewijs. Het lijdt geen twijfel dat het vaststellen van de opwarming van de aarde en het bepalen van de oorzaken hiervan een zeer ingewikkelde aangelegenheid is. Het gaat hier niet om een reageerbuissituatie waarin een experiment in een laboratorium kan worden uitgevoerd om iets op een of andere manier te bewijzen. Het bewijs is gebaseerd op langetermijnobservaties en uiterst ingewikkelde procedures en natuurlijk zijn er twijfelaars. Sommige wetenschappers hebben een andere mening. Dit is niets nieuws. Wetenschappers staan er om bekend dat ze van mening kunnen verschillen. Laten we niet vergeten dat er door veel wetenschappers vaak werd getwijfeld aan het verband tussen kanker en roken, en vandaag de dag zijn er nog steeds wetenschappers die hieraan twijfelen. We weten natuurlijk allemaal wat de waarheid is. Hetzelfde was uiteraard het geval bij thalidomide, wat focomelie in menselijke embryo's kan veroorzaken.
Ten tweede wil ik nog zeggen dat de nadruk moet liggen op een wereldwijde benadering omdat we allemaal weten dat de landen die de meeste vervuiling veroorzaken, dus de Verenigde Staten, China en India, het minste doen om de opwarming van de aarde te bestrijden.
Janez Podobnik
fungerend voorzitter. - (SL) Ik heb uw uiterst levendige discussie met grote belangstelling gevolgd. De discussie vormde een uitstekende basis voor het interim-verslag van de rapporteur, de heer Karl-Heinz Florenz. Ik wil hem bedanken voor zijn verslag en hem hiermee feliciteren.
Uw discussie was van een dusdanig niveau dat ieder parlement hiervan zou profiteren. Er werd een grote betrokkenheid aan de dag gelegd. Ik heb dit opgevat als positieve kritiek omdat alle meningen, ook kritische meningen, waardevol zijn.
Uit uw discussie kan ik twee fundamentele conclusies trekken. De eerste conclusie is dat de Europese Unie een macht is en blijft die in staat is om uitdagingen aan te gaan. Dit natuurlijk in samenwerking met al haar partners wereldwijd, zodat er steeds wordt gestreefd naar een serieuze confrontatie over klimaatverandering. De andere conclusie is dat klimaatverandering niet slechts een probleem vormt, maar ook een kans kan zijn. We kunnen hier echter vooral effectief mee omgaan door op wereldwijd niveau te handelen.
Ik wil ook graag zeggen dat de Europese Unie er op het gebied van klimaat en energie in is geslaagd alle grondige maatregelen voor te bereiden die nodig zijn om de gevolgen van klimaatverandering te bestrijden.
De overgang naar een veilige en duurzame economie met een lage CO2-uitstoot zal gevolgen hebben voor een groot aantal beleidsmaatregelen, waaronder op het gebied van de economie en het dagelijkse leven van de bevolking. Gecoördineerde politieke maatregelen zijn vereist op talrijke gebieden van de Europese Unie. Hierin deel ik uw mening dat we eensgezind moeten zijn, niet alleen als het gaat om wereldwijde beslissingen maar we moeten ook unaniem zijn als het gaat om de details die zijn gerelateerd aan de politieke maatregelen.
Ik wil in het bijzonder uw aandacht vestigen op de synergie tussen klimaatverandering en energie. In dit opzicht moeten er harmonieuze Europese en nationale beleidsmaatregelen worden opgesteld op het gebied van onderzoek, ontwikkeling en innovatie. We moeten een duurzaam vervoerssysteem stimuleren, zodat de lidstaten de noodzakelijke maatregelen kunnen treffen om klimaatverandering te bestrijden. We moeten de energiezuinigheid verbeteren, vooral in gebouwen, maar ook bij andere energiebronnen in alle sectoren. We moeten consumenten blijven voorlichten over efficiënt energiegebruik, zodat de sociale gevolgen worden beperkt en nieuwe mogelijkheden optimaal worden benut.
Zoals in het verslag van de heer Florenz al wordt gezegd, zijn de wetenschappelijke feiten van klimaatverandering alom vastgesteld en erkend. Het feit dat de huidige opwarming van de aarde een gevolg is van menselijke activiteit is wetenschappelijk gezien onweerlegbaar.
Graag wil ik in het kort wat opmerkingen maken over uw verschillende meningen over het wetenschappelijke raamwerk van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering. Ten aanzien van deze kwestie ben ik ervoor om de politiek te respecteren. Het Europees Parlement is een eminente politieke arena. Natuurlijk moeten we ook de wetenschap respecteren, die echter is toegewijd aan de ethische beginselen van onderzoek en wetenschappelijke accuratesse.
Tegelijkertijd moeten we ook de burgers niet vergeten. De gewone man zal de gevolgen merken van individuele maatregelen als het gaat om de kwaliteit van leven, bijvoorbeeld bij het bepalen van het gezinsbudget en het plannen van de toekomst.
Ik wil in het bijzonder zeggen dat het belangrijk lijkt dat de Tijdelijke Commissie klimaatverandering het, volgens de heer Sacconi, goed heeft gedaan en tijdens vergaderingen in een positieve atmosfeer heeft gediscussieerd over kwesties ten aanzien van klimaatverandering en eveneens met een grote meerderheid een interim-verslag over de wetenschappelijke feiten betreffende klimaatverandering heeft aangenomen.
We zijn met name ingenomen met het besluit van het Europees Parlement om het mandaat van de Tijdelijke Commissie klimaatverandering tot februari 2009 te verlengen. Mijnheer de Voorzitter, we zien dit vooral als extra bewijs dat het ambitieuze beleid van de Europese Unie op het gebied van klimaatverandering op internationaal niveau wordt ondersteund met acties van het Europees Parlement, waarbij ervoor wordt gezorgd dat de politieke besluiten worden ondersteund door de nieuwste wetenschappelijke resultaten.
We zijn eveneens ingenomen met de aankondiging tijdens het debat van vandaag dat het debat over de maatregelen ten aanzien van klimaatverandering hierop zal volgen, wat betekent dat er serieus wordt voldaan aan de toezeggingen die door de Europese Raad in maart 2008 zijn gedaan.
Stavros Dimas
Mijnheer de Voorzitter, ik bedank alle sprekers voor hun buitengewoon interessante opmerkingen tijdens het debat van vandaag.
Ik wil er in het bijzonder op wijzen dat de EU, of het nu is als de EU-15 of als de EU-27, de Kyoto-doelstelling zal behalen. Hier is geen twijfel over mogelijk. Aangezien ik de komende anderhalf jaar nog lid zal zijn van de Commissie, althans dat hoop ik, verzeker ik u dat het niet bestaat dat we de Kyoto-doelstelling niet zullen behalen. Dit zeg ik omdat de maatregelen die we al hebben getroffen en die we nu treffen, ervoor zullen zorgen dat er aan de Kyoto-doelstelling zal worden voldaan. Dit is het minste wat we de komende jaren moeten doen. Voor de goede orde wil ik zeggen dat de cijfers die u eerder verstrekte, correct zijn. Terwijl er bij andere landen, zoals de Verenigde Staten, een toename is te zien en wel een aanzienlijk snellere toename dan in 1990, moet er vermeld worden dat de EU de uitstoot van broeikasgassen juist vermindert. Zoals u zei, zaten we in 2005 twee procent onder het niveau van 1990. Dit was in 2006 bijna drie procent voor de vijftien EU-landen, die een gezamenlijke doelstelling hebben. Als de EU-27 is ons succes echter vele malen groter, aangezien we in deze samenstelling ongeveer acht procent onder het niveau van 1990 zitten. Aan het eind van de in het Protocol van Kyoto vastgestelde periode waarin we aan onze verplichtingen moeten voldoen, zal de EU-15 ten minste acht procent onder het niveau van 1990 zitten en de EU-27 ten minste elf procent. Er moet worden aangetekend dat deze vermindering van iets meer dan acht procent zeer positief is, omdat deze ons zal helpen de doelstelling voor 2020 en latere jaren te realiseren.
Volgens het interim-verslag zullen wetenschappelijke onderzoeksresultaten een belangrijke rol bij internationale onderhandelingen spelen, omdat deze onderzoeksresultaten ons in staat zullen stellen doortastende maatregelen te treffen. Ze zullen dienen als basis ter beoordeling van de geschiktheid van de voorstellen die in de aanloop naar de conferentie van Kopenhagen op de onderhandelingstafel terecht komen.
De resolutie herinnert ons aan de gevaren van een onbeheerste klimaatverandering, die de menselijke maatschappij op verschillende manieren zal beïnvloeden en ernstige gevolgen zal hebben voor onze economieën en culturele tradities.
In de resolutie wordt terecht benadrukt hoe belangrijk het is om grote verstoringen van het klimaat te vermijden, zoals het opdrogen van de zijrivieren van de Amazone en het afbrokkelen van grote hoeveelheden ijs op de Noord- en Zuidpool.
Ik denk dat het even belangrijk is om de aandacht te vestigen op de waarschijnlijke gevolgen van klimaatverandering als gaat om de internationale veiligheid, voedsel- en watertekorten, geschillen over de zeggenschap over hulpbronnen en geschillen over migrantenverkeer. De druk op de internationale gemeenschap neemt gestaag toe vanwege natuurlijke noodgevallen als gevolg van extreme weersomstandigheden en vanwege gewelddadige conflicten veroorzaakt door klimaatverandering. De recente voedselcrisis is tot nu toe het meest tastbare voorbeeld van wat er kan gebeuren: in veel delen van de wereld vallen de oogsten tegen als gevolg van de extreme weersomstandigheden. Helaas lijkt dit geen tijdelijke of uitzonderlijke situatie te zijn. Het ziet er naar uit dat dit een wezenlijk deel gaat uitmaken van de toekomst en een terugkerende situatie zal zijn, die niet kan worden beheerst zonder drastische wijzigingen in het landbouwbeleid en in agrarische werkwijzen door te voeren.
Graag wil ik nu nog wat andere onderwerpen in het verslag aanstippen. Ik begin met de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen door passende actie op nationaal niveau in ontwikkelingslanden. Er is behoefte aan de steun en vooruitzichten die worden geboden door technologie. Er moet geld zijn voor de overdracht van technologie en het verbeteren van de bestuurlijke capaciteiten van de ontwikkelingslanden, zodat de betreffende verminderingen kunnen worden gemeten, vastgelegd en gecontroleerd. Dit idee vormt de kern van de onderhandelingen in het kader van het actieplan van Bali. Zoals is gezegd in Bali hangt elke actie van de ontwikkelingslanden niet alleen af van serieuze toezeggingen van de ontwikkelde landen om uitstoot te verminderen, maar ook van aanzienlijke inspanningen van de ontwikkelde landen om geld beschikbaar te stellen, met name voor de overdracht van technologie en het creëren van de benodigde bestuurlijke capaciteit.
Het is belangrijk dat de EU profiteert van iedere mogelijkheid voor een dialoog met de belangrijkste ontwikkelingslanden, zodat er overeenstemming is over wat dit precies betekent en hoe de EU dergelijke acties kan ondersteunen, ofwel door samenwerking bij het opstellen van beleid, technische ondersteuning, kennisoverdracht en het bieden stimulansen op de CO2-markt, ofwel door het geven van financiële steun. Er moeten op alle gebieden maatregelen worden genomen, waaronder ten aanzien van uitstoot als gevolg van energiegebruik en ten aanzien van ontbossing.
Ik ga me nu richten op het wetenschappelijke aspect van deze discussie. De Commissie is het er hartgrondig mee eens dat de wetenschappelijke onderzoekresultaten openbaar moeten worden gemaakt aan de bevolking. Consumenten moeten voorbereid zijn en beter op de hoogte zijn van de hoeveelheid broeikasgassen die wordt uitgestoten als gevolg van hun levenstijl en verbruiksgewoonten. Deze betere voorlichting aan de bevolking moet echter gepaard gaan met sterke financiële stimulansen voor bedrijven om de uitstoot te verminderen van broeikasgassen die zij produceren als gevolg van de producten en diensten die zij aanbieden.
Overal ter wereld moet worden overgestapt naar een economie met een lage CO2-uitstoot. Dit kan alleen worden verwezenlijkt door systematische, gecoördineerde maatregelen om de uitstoot in alle sectoren te verminderen.
Het pakket maatregelen inzake klimaatverandering en energie is nu in de medebeslissingsfase en geeft ons een voorsprong bij deze overstap. Op deze manier kunnen we eveneens laten zien dat een ambitieus klimaatbeleid haalbaar is en grote voordelen heeft voor onze economieën en maatschappijen.
We zullen onze uiterst constructieve samenwerking bij dit belangrijke pakket maatregelen voortzetten en ik hoop dat we dit jaar al een overeenkomst kunnen bereiken.
Ten slotte wil ik het Europees Parlement feliciteren met zijn belangrijke bijdrage aan de strijd tegen klimaatverandering en ik betuig mijn respect aan de heer Florenz voor het uitstekende werk dat hij heeft geleverd.
Ik hoop dat het Parlement op deze constructieve manier zal doorgaan. Hopelijk kan onze samenwerking en de uitwisseling van meningen doorgaan, zowel als het gaat om het pakket maatregelen inzake klimaat en energie als bij de internationale onderhandelingen in de aanloop naar Poznań en Kopenhagen.
Karl-Heinz Florenz
Mijnheer de Voorzitter, commissaris, fungerend voorzitter, hartelijk bedankt voor uw afsluitende woorden, die zeer bemoedigend zijn. Ik denk dat we hebben kunnen vaststellen dat er hier in het Huis een consensus heerst en deze consensus verplicht ons natuurlijk om verder wetenschappelijk onderzoek te doen en ons te ontdoen van de resterende twijfels. Want op welk gebied van de menselijke kennis is er tenslotte geen ruimte voor twijfel? Als rapporteur is dit iets wat ik zeker wil zien gebeuren.
Ik ben dankbaar voor de lofuitingen die vandaag zijn uitgesproken en ik geef deze door aan de staf achter de schermen die zeer hard aan dit verslag heeft gewerkt. Ik maak dan ook van deze gelegenheid gebruik om deze mensen nogmaals heel hartelijk te bedanken.
Het debat van vandaag heeft wellicht de indruk gewekt dat we aan het discussiëren zijn over CO2. Ik wil dit zeggen: we zullen nog over veel andere kwesties moeten discussiëren, want CO2 -uitstoot is nog maar het topje van de ijsberg. Jazeker, het lijdt geen twijfel dat er serieuze kwesties zijn, maar de echte uitdaging is hoe we omgaan met onze duurzaamheidsstrategieën. Hoe moeten we zorgen voor onze planeet aarde, die we voor onze kinderen in beheer hebben? De energiebronnen die we nu verbranden, zijn gevormd in de loop van miljoenen jaren. In slechts duizend jaar verspillen wij ze. De uitdaging is dus dat we met een liter brandstof twee keer zoveel moeten gaan doen als nu. Dit is het doel wat we moeten verwezenlijken. Als dit is gebeurd, hebben we onze taak volbracht. Dat is de grote uitdaging die voor ons ligt: de efficiëntie in Europa verbeteren, geavanceerde technologieën ontwikkelen, deze technologieën zelf gebruiken, dat spreekt voor zich, maar deze ook met winst overal ter wereld verkopen om werkgelegenheid te creëren. Dat is naar mijn mening onze kans en ik wil u allen vragen om deze kans met beiden handen aan te grijpen.
Ik wil nogmaals iedereen bedanken, maar met het oog op het Reglement, wil ik graag nog uw aandacht voor een laatste punt. Vanaf het begin van dit debat is er een vervelende fout geweest in de vertaling van artikel 10, waarin staat dat ik iets veroordeel. Dat zit helemaal niet in mijn karakter. Misschien keur ik wel het een en ander af, maar ik veroordeel nooit iets. Ik zal er geen doekjes om winden. Ik denk dat het belangrijk is erop te wijzen dat er een probleem is met een slechte vertaling in het Huis. Dit probleem manifesteert zich overal in het verslag, en ik wil uw aandacht vestigen op de correct geformuleerde amendementen op dit gebied die in het Huis ten tafel zijn gekomen.
Ik wil graag alle betrokkenen bedanken en u uitnodigen samen met ons te werken aan het volgende en moeilijkere stadium in dit proces, namelijk een oplossing vinden op de vraag hoe we nu op deze wetenschappelijke feiten moeten reageren.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Neena Gill  
schriftelijk. - (EN) Voor een succesvolle aanpak van klimaatverandering moeten markten worden aangepast, zodat deze rekening houden met de kosten van kooldioxide voor het milieu. De vervuilers moeten betalen. We moeten elk type beleidsinstrument inzetten, waaronder BTW-verlagingen, emissiehandel en subsidies, om het gedrag van consumenten en bedrijven te veranderen zodat ze meer stimulansen hebben om te kiezen voor milieuvriendelijke opties. Zoals Sir Nicholas Stern al heeft gezegd, zullen de economische en sociale gevolgen van klimaatverandering catastrofaal zijn.
Ik ben het daarom van harte oneens met degenen in het Huis die klimaatverandering niet onder ogen willen zien. Ze hoeven alleen maar te kijken naar het toenemende aantal en de grotere frequentie van natuurrampen overal ter wereld om de gevolgen van klimaatverandering te zien. Deze rampen zijn overduidelijk een oproep aan ons adres om meer actie te ondernemen.
De EU heeft een legitieme rol bij het aanpakken van klimaatverandering en moet een hierbij een voorbeeld zijn voor andere landen en ze op dit gebied van advies voorzien. We moeten uitgebreider in dialoog treden met opkomende economieën als India en China om ervoor te zorgen dat hun groei niet in dezelfde mate bijdraagt aan de mondiale uitstoot als de groei van de EU en de VS in de vorige eeuw. Er is een sterk argument voor de overdracht van technologie van de EU naar ontwikkelingslanden zodat deze landen de ontwikkeling van koolstofintensieve industrieën kunnen vermijden en zich direct met de ontwikkeling van een economie met een lage CO2-uitstoot gaan bezig houden.
András Gyürk  
schriftelijk. - (HU) Het is een absolute noodzaak dat er op basis van het wetenschappelijk bewijs rekening wordt gehouden met de feiten van klimaatverandering wanneer er op dit gebied besluiten worden genomen. Het risico van het nemen van de verkeerde besluiten op basis van incorrecte conclusies is tenslotte minstens even groot als het risico van geen actie ondernemen. Een ding is de moeite waard om hier op te merken: klimaatverandering is een feit dat wetenschappelijk kan worden bewezen en er zijn snelle en effectieve maatregelen nodig om klimaatverandering aan te pakken.
Een nuchtere evaluatie van de wetenschappelijke feiten kan ons ook helpen bij het beoordelen van de manier waarop op de markt gebaseerde milieubeschermingsinstrumenten kunnen bijdragen aan een verbetering van de kwaliteit van het milieu. Wij zijn van mening dat lidstaten meer moeten doen om ervoor te zorgen dat marktvriendelijke stimulansen aanslaan. Het opzetten van het emissiehandelssysteem, verwant aan het vraagstuk over het verminderen van uitstoot op basis van marktmechanismen, is een welkome ontwikkeling. Het feit dat het systeem werkt, is het bewijs dat de markt, concurrentie en milieubescherming elkaar niet uitsluiten.
In Hongarije zijn veel voorbeelden te vinden van incorrecte conclusies die hebben geresulteerd in de verkeerde besluiten. De productie van biomassa betekent in werkelijkheid het verbranden van hout. De schadelijke gevolgen van de gedwongen steun aan biobrandstoffen worden steeds duidelijker. De maatregelen die op deze twee gebieden zijn getroffen, voldoen niet aan duurzaamheidsvereisten. Bovendien bieden ze geen marktvriendelijk antwoord op het probleem.
We willen benadrukken dat klimaatverandering vraagt om maatregelen die niet alleen rekening houden met het wetenschappelijke bewijs, maar die ook de ruimte geven aan marktmechanismen.
Eija-Riitta Korhola  
schriftelijk. - (FI) Mijnheer de Voorzitter, onze resolutie over de wetenschappelijke feiten betreffende klimaatverandering bevat een aantal belangrijke observaties die moeilijk zijn te ontkennen. Toch moet er worden gezegd dat er ook een aantal irritante opmerkingen in staan. In de geschiedenis van de wetenschap zijn er wat dit betreft een aantal voorbeelden die als waarschuwing zouden moeten dienen. Als filosoof vind ik het niet geheel onschuldig wanneer politici wetenschappelijke resultaten interpreteren, haastige conclusies trekken op basis van deze resultaten en controle op deze conclusies proberen uit te oefenen, laat staan wanneer zij andere interpretaties "veroordelen”. Wat is het nut hiervan en waarom moeten dergelijke dingen als een algemene regel worden gezegd? Het gaat hier om onze geloofwaardigheid. Deze zullen we in de strijd tegen klimaatverandering hard nodig hebben.
In punt 5 wordt gezegd dat het wetenschappelijk is "aangetoond” dat de mens de belangrijkste oorzaak van klimaatverandering is. Dit wordt door de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering nergens beweerd. In het verslag wordt over waarschijnlijkheden gepraat. De bijdrage van de mens aan de opwarming van de aarde in de laatste tien jaar is zeer waarschijnlijk.
Punt 7 "benadrukt dat wetenschappelijke resultaten duidelijk laten zien hoe de klimaatverandering in de nabije toekomst zal verlopen, dat zij verschillende regionale patronen zal volgen”. Dat is precies wat we niet weten. Tijdens hun verklaring vorige week in Reading lieten klimaatsimulatoren weten dat er behoefte is aan supercomputers. Momenteel hebben meteorologen geen antwoord op de vraag wat voor een regionale effecten klimaatverandering zal hebben, deels wegens onvoldoende computercapaciteit.
In punt 8 wordt gezegd dat het wegsmelten van het ijs in Groenland en van de ijslaag in het westelijk deel van Antarctica voorbeelden zijn van omslagpunten van klimaatverandering. De huidige gegevens over het wegsmelten van ijs zijn echter zeer tegenstrijdig, omdat de dikte van het ijs in kerngebieden van Groenland en Antarctica juist toeneemt.
Tevens zou ik de sceptici en critici van klimaatverandering niet veroordelen of beschuldigen, zoals in punt 10 wordt gedaan. Met name politici zouden dit ook niet moeten doen. Zij moeten deze kwestie overlaten aan de discussies van wetenschappers.
Marian-Jean Marinescu  
schriftelijk. - (RO) De Tijdelijke Commissie klimaatverandering kan aanbevelingen doen en oplossingen bieden voor het toekomstige beleid van de Europese Unie op dat gebied. De aanbevelingen en oplossingen moeten op duidelijk wetenschappelijk bewijs zijn gebaseerd en met name op de resolute steun van de Europese burgers.
Het wetenschappelijke bewijs is onweerlegbaar. Het verslag van Karl-Heinz Florenz is diepgaand en toont aan dat er voldoende wetenschappelijk bewijs is om, niet alleen op Europees niveau maar ook op wereldwijd niveau, resolute politieke besluiten te nemen en concrete stappen te nemen die resulteren in een drastische vermindering van de antropogene fenomenen die verantwoordelijk zijn voor de klimaatverandering, en die eveneens resulteren in een matiging van de gevolgen hiervan.
De onderzoeksinspanningen moeten worden voortgezet, met name op het gebied van nieuwe technologieën, hernieuwbare energie en biobrandstoffen, zodat het noodzakelijke evenwicht wordt gevonden voor behouden van het economische concurrentievermogen, het in stand houden van de sociale ontwikkeling, en het waarborgen van de voedsel- en energiezekerheid, aangezien deze zaken essentieel zijn voor het welzijn van de Europese burger.
De wetenschappelijke gemeenschap en politieke vertegenwoordigers moeten de handen ineenslaan en steun geven aan het bieden van voorlichting aan de bevolking en aan het stimuleren van de deelname van burgers aan concrete activiteiten, omdat de uitwisseling van goede gewoonten, evenals internationale, regionale en met name grensoverschrijdende samenwerking en dialoog en de rechtstreekse betrokkenheid van burgers, de efficiëntste middelen zijn om klimaatverandering te bestrijden.
Sirpa Pietikäinen  
schriftelijk. - (FI) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in de afgelopen jaren is de Europese Unie op het internationale toneel een van de spelers die toonaangevend is bij de ontwikkeling van een duurzaam wereldwijd klimaatbeleid. Deze positie moet de EU ook in de toekomst behouden.
Ik wil de rapporteur en de commissie bedanken voor een geslaagd verslag. Het verslag zal resulteren in een versteviging van het standpunt over de wetenschappelijke basis waarop werk om klimaatverandering te beheersen moet zijn gestoeld. Het is de moeite waard om op te merken dat de wetenschap en kennis in het verslag continu veranderen als gevolg van nieuwe technologieën en onderzoeksresultaten. We moeten daarom open staan voor alle informatie over dit fenomeen en bovendien respect tonen voor afwijkende meningen.
Het is uiterst belangrijk dat er doortastend wordt gereageerd op klimaatverandering. Tot op heden heeft elk van de vier intergouvernementele werkgroepen een herziening moeten uitvoeren van de schattingen van de voorgaande werkgroep met betrekking tot de snelheid waarmee klimaatverandering zich voltrekt. Dit fenomeen ontwikkelt zich sneller dan de Gemeenschap voorheen had ingeschat. Ook nu lijkt het erop dat de schattingen van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering moeten worden herzien. Onderzoeken uitgevoerd door het Amerikaans ruimtevaartagentschap NASA tonen aan dat er meer drastische maatregelen nodig zijn om klimaatverandering te beheersen: de door de klimaatverandering veroorzaakte gasinhoud in de atmosfeer moet strikter wordt beperkt als we deze drastische maatregelen willen vermijden.
De EU moet rekening houden met de groeiende wetenschappelijke consensus dat, overeenkomstig de aanbeveling van de Intergouvernmentele Werkgroep inzake klimaatverandering, de uitstoot van kooldioxide rigoureuzer moet worden verminderd om de opwarming van de aarde te vertragen. Ik heb deze ontwikkeling uitgebreid bestudeerd en ik ben bang dat de doelstellingen in het klimaatpakket van de EU niet ambitieus genoeg zijn. De Unie moet zich nu veel doortastender inspannen om ervoor te zorgen dat de samenlevingen in de EU milieuvriendelijk zijn. Alle beleidsgebieden van de EU moeten worden gebaseerd op het beginsel van ecologische modernisatie. Bij deze revolutie zal het vermogen tot verandering de doorslaggevende factor zijn als het gaat om het internationale concurrentievermogen van de EU.
Daciana Octavia Sârbu  
schriftelijk. - (RO) De strijd tegen klimaatverandering staat steeds vaker op de werkagenda van internationale organisaties. Sinds de top van 2007, toen er een doelstelling van 20 procent in 2020 werd vastgesteld voor de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen en het gebruik van hernieuwbare energiebronnen, is de opwarming van de aarde een prioriteit voor elk land ter wereld geworden.
Dit besluit werd gevolgd door andere belangrijke internationale gebeurtenissen, zoals de G8-top van Heiligendamm, het debat van de VN-Raad over klimaatverandering en het actieplan van Bali. Na deze internationale gebeurtenissen is er wetenschappelijke overeenstemming bereikt. Volgens deze overeenstemming is de opwarming van de aarde te wijten aan menselijke activiteiten. De resultaten van onderzoeken en gegevensverzameling zijn voldoende om dringende actie te ondernemen en politieke besluiten door te voeren voor het verminderen van de gasuitstoot. Het is noodzakelijk dat er een aanpassingsfonds wordt opgezet en dat bossen deel uit maken van een nieuwe overeenkomst voor klimaatbescherming, die als doel moet hebben het vermijden van verdere ontbossing en door bosbranden veroorzaakte uitstoot van kooldioxide.
Het geven van voorlichting aan de bevolking door wetenschappelijk bewijs te communiceren over de menselijke impact op het wereldwijde klimaat zal een doorslaggevende rol spelen bij het verkrijgen van de steun van de EU-burgers voor politieke acties ten aanzien van de vermindering van de uitstoot van kooldioxide.
Andres Tarand  
schriftelijk. - (ET) Het klimaat verandert en dit wordt veroorzaakt door menselijke activiteiten. Toen ik veertig jaar geleden ijsmonsters nam bij het onderzoeksstation op de Zuidpool wisten we dit nog niet. De Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering, die het werk van duizenden wetenschappers verzamelt, heeft vandaag voldoende bewijs geleverd dat klimaatverandering daadwerkelijk plaatsvindt. In plaats van nog meer bewijs te leveren, is het onze taak om te handelen. Op dit punt ben ik het helemaal eens met de benadering van de rapporteur, de heer Florenz.
De Europese Unie moet ambitieus zijn en voor 2020 een doelstelling aannemen die dichter bij de dertig procent ligt voor de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen. Anders wordt in afwachting van daadwerkelijke bijdragen van andere landen deze kwestie nog ingewikkelder. Het is vreemd dat een hoger forum anoniem is als het gaat om de details van algemene doelstellingen, maar dat dit forum niet langer ambitieus durft te zijn als het gaat om doelstellingen voor de inhoud van de CO2-uitstoot in uitlaatgassen van auto's of andere specifieke maatregelen. Dit is niet de manier om klimaatverandering effectief aan te pakken.
Ik ondersteun de voorstellen voor amendementen die gericht zijn op de noodzaak uitgebreider onderzoek te doen naar de situatie in de oceanen en zeeën en naar de invloed van klimaatverandering op de visfauna, en die gericht zijn op het maken van modellen hiervan. Ik ben het echter niet eens met een aantal van de voorstellen voor amendementen waarin er wordt getwijfeld aan het feit of klimaatverandering daadwerkelijk plaatsvindt, waarin het belang van fossiele brandstoffen en kernenergie wordt benadrukt en waarin de ontwikkeling van hernieuwbare energie belachelijk wordt gemaakt.
Ik geloof dat de Tijdelijke Commissie klimaatverandering heeft bijdragen aan het geven van voorlichting aan vertegenwoordigers uit verschillende hoeken en aan het formuleren van een gemeenschappelijk standpunt. Als compromis is het redelijk dat het mandaat van de commissie met negen maanden wordt verlengd tot de vergadering in Poznań. Een langere deadline zou wellicht kunnen betekenen dat we dit belangrijke werk doen en hierbij te veel kijken naar de verkiezingen.
Gabriele Zimmer  
schriftelijk. - (DE) Ik heb voor het verslag gestemd. Het debat over klimaatverandering, dat dringend nodig is, moet worden ondersteund door overtuigende wetenschappelijke feiten. Deze feiten worden gegeven door het interim-verslag van de heer Florenz. Dit verslag moet een belangrijke rol krijgen in zowel de publieke arena als in de Commissie en de Raad. Wetenschappelijke feiten over het broeikaseffect zijn al meer dan honderdtachtig jaar beschikbaar.
Het is te wijten aan bepaalde sociale omstandigheden dat deze kennis over de dreiging voor de natuurlijke en klimatologische bases van ons leven werd genegeerd. Dit heeft tijdig optreden verhinderd en dit is vandaag de dag nog steeds het geval. Of we gaan nu wat doen op basis van internationale samenwerking om verdere schade te beperken en de voorspelde rampen af te wenden die met volle kracht de armste mensen in deze wereld het eerst zullen treffen, of we gaan gewoon verder op de weg die leidt naar de ondergang. De feiten tonen overtuigend aan dat er snel actie moet worden ondernomen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen en dat we de opwarming van de aarde moeten beperken tot minder dan twee graden Celsius door onze levensstijl en consumentengedrag te veranderen en door politieke en sociale criteria en raamwerken aan te nemen. Ik steun de bewering van de rapporteur dat er niet moet worden geredetwist over uitstootwaarden, maar dat het debat zich nu moet richten op duurzaamheid.
De EU-strategie voor duurzame ontwikkeling moet rekening met deze problemen houden en eindelijk beleid doorvoeren dat gebaseerd is op duurzaamheid. Hiervoor is een verandering in politieke prioriteiten nodig. Elke verloren dag kan rampzalig zijn en kan niet worden gerechtvaardigd.
