Invoer in de EU van tomaten uit Marokko (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is mondelinge vraag van Erminia Mazzoni, namens de Commissie PETI, aan de Commissie: Verzoekschrift 1565/2009 van José Maria Pozancos (Spanjaard) over de invoer in de EU van tomaten uit Marokko (B7-0211/2011).
Erminia Mazzoni
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de mondelinge vraag die we als Commissie verzoekschriften hebben gesteld laat zien dat onze Commissie niet tevreden is met het antwoord dat de Europese Commissie heeft gegeven op de vraag van de Spaanse federatie van exporteurs en producenten van fruit, groente, bloemen en levende planten.
De Commissie heeft haar aandacht namelijk toegespitst op de verantwoordelijkheid van de lidstaten bij het prijssysteem, zonder echter in te gaan op het specifieke probleem dat in het verzoekschrift werd aangehaald, namelijk de klacht over onregelmatigheden bij de invoer van tomaten en andere groente uit Marokko.
Deze vermeende onregelmatigheid is onder andere enkele jaren geleden al vastgesteld door OLAF, het controleorgaan, dat de aandacht vestigde op een onjuiste toepassing van de aftrekmethode zoals bepaald in Verordening (EG) 3223/94, waarin drie verschillende berekeningsmethoden zijn vastgelegd. Deze situatie heeft geleid tot lagere inkomsten voor de Europese Unie, oneerlijke concurrentie en schending van de marktregels, evenals tot een geleidelijke verarming van de Europese producenten en exporteurs. De situatie is vooral alarmerend in Spanje, Griekenland, Portugal, Frankrijk en Italië.
De Commissie is aan het onderhandelen over een nieuwe bilaterale overeenkomst met Marokko en ze lijkt ook in deze overeenkomst wederom geen rekening te houden met deze alarmerende gegevens. Ze gaat verder op de ingeslagen weg met het binnenlaten van een absoluut onreglementaire exportstroom uit Marokko naar de Europese Unie die niet in overeenstemming is met de Europese regelgeving.
Ik denk dat dit een onderwerp is waarop we ons moeten concentreren, een onderwerp dat ook te maken heeft met een in deze dagen blootgelegde zenuw, de migratiestromen. Deze grote massa burgers die uit de kustgebieden van Noord-Afrika, waaronder ook Marokko, naar de EU komen, worden in onze landen - zoals de recente gebeurtenissen in Rosarno nog eens duidelijk hebben gemaakt - vaak arbeidskrachten voor de landbouw.
Wij hebben grote moeite om hen te ontvangen, maar we hebben als EU, en op dit moment vooral Italië, vooral grote moeite om hun een toekomst te bieden. Een verdere inkrimping van het productiepotentieel van de landbouw van onze landen, en dus van Frankrijk, Spanje, Italië en Portugal, landen die op dit moment al in ernstige moeilijkheden verkeren, zou in velerlei opzicht enorme schade veroorzaken. Ik zou willen weten wat de Commissie van plan is te doen.
Maroš Šefčovič
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, als u mij toestaat, zal ik proberen een aantal vragen te beantwoorden die in dit verzoekschrift zijn gesteld. Ik wil graag mevrouw Mazzoni bedanken voor het stellen van deze mondelinge vraag, want nu kunnen wij opheldering geven over ons standpunt terzake.
Ten eerste wil ik het Parlement verzekeren dat de Commissie de hoeveelheid uit Marokko geïmporteerde tomaten nauwlettend volgt aan de hand van een systeem waarin de opgegeven en door Marokkaanse handelaren geïmporteerde hoeveelheden worden vergeleken met de dagelijkse importregistratie van de nationale douaneautoriteit. De Commissie heeft tot op heden geen bewijs van systematische fraude of een systematisch falen van het toegepaste systeem. We hebben informatie over één zaak, waar ik zo meteen op zal terugkomen. Deze betrof het jaar 2007, toen OLAF inderdaad benadrukte dat het systeem in zijn huidige vorm kon leiden tot opportunistisch maar niet per se onregelmatig gedrag.
Er zij op gewezen dat de toepassing van het systeem voor invoerprijzen en de heffing van mogelijke invoerrechten als onderdeel van dit systeem exclusieve bevoegdheden zijn van de douaneautoriteit van de lidstaten.
Een ander tamelijk belangrijk aspect van deze kwestie is de internationale context, die sterk wordt gedomineerd door de nog niet voltooide Doha-ronde. Elke verandering in het invoerprijssysteem en de manier waarop het momenteel wordt toegepast kan een nadelig effect hebben op de tot nu toe bereikte resultaten. De nieuwe bilaterale overeenkomst met Marokko beschermt de belangen van de Europese producenten door handhaving van het systeem van maandelijkse tariefcontingenten voor tomaten en door strenge controle op de geïmporteerde hoeveelheden.
In de overeenkomst is bovendien bepaald dat er beter moet worden samengewerkt en meer transparantie moet komen in de marktgegevens met betrekking tot de groente- en fruitsector. De kwantitatieve toename van de tomatenquota is beperkt tot 52 000 ton, hetgeen ruim onder de gebruikelijke handelsniveaus ligt. De toename is progressief en verspreid over vier verkoopseizoenen, hetgeen zorgt voor behoud van de huidige marktaandelen en de gebruikelijke levering aan de Europese Unie. De Commissie is daarom van oordeel dat elke wijziging van het huidige systeem voor invoerprijzen moet geschieden met inachtneming van de voorwaarden uit de relevante internationale overeenkomsten.
De Commissie garandeert een correcte toepassing van de verordening en heeft daarom onderzoek ingesteld via OLAF. Dit is waarschijnlijk de zaak waar mevrouw Mazzoni naar verwijst: de vraag of er sprake is van onregelmatigheden als gevolg van de incorrecte interpretatie van de uitvoeringsverordening. Het is echter de verantwoordelijkheid van de nationale douaneautoriteit om op basis van de resultaten van het onderzoek op te treden. De situatie wordt hersteld, maar de publicatie van de gegevens is de exclusieve verantwoordelijkheid van de bevoegde douaneautoriteit.
Wat de organisatie van het toezicht betreft, dit was één van de door mevrouw Mazzoni aangestipte onderwerpen. Zoals ik reeds gezegd heb, controleert de Commissie de invoer van tomaten uit Marokko aan de hand van een systeem dat gegevens met elkaar vergelijkt. De hoeveelheden die worden geïmporteerd en wekelijks worden opgegeven door de Marokkaanse autoriteit worden bijgehouden. Deze gegevens worden vervolgens vergeleken met de gegevens van de nationale douaneautoriteit, die het systeem inspecteert, en ook van Eurostat. Ik denk dat wij over zeer goede en nauwkeurige informatie beschikken. Mocht er sprake zijn van systematische fraude of onregelmatigheden, dan zullen wij dat zien en actie ondernemen.
Esther Herranz García
Mijnheer de Voorzitter, in de eerste plaats zou ik de Commissie verzoekschriften willen bedanken voor al haar werk naar aanleiding van de klacht die is ingediend door de Spaanse Federatie van verenigingen van exportproducenten van fruit, groenten, bloemen en levende planten en die is gebaseerd op het verslag dat in 2007 gepubliceerd werd door OLAF, het Europees Bureau voor fraudebestrijding. Ik denk dat de conclusies van dat verslag glashelder zijn, en dat zij het maar al te zeer zouden rechtvaardigen als de Europese Commissie actie ondernam - iets wat zij lang geleden al had moeten doen - om duidelijkheid te scheppen over de werking van het stelsel van invoerprijzen, althans wat betreft de tomatensector.
De Commissie heeft echter niet alleen nagelaten actie te ondernemen om verschillende soorten fraude te voorkomen die mogelijk worden gemaakt door de vigerende verordening betreffende invoerprijzen, maar zij is zelfs onderhandelingen begonnen over een nieuwe landbouwovereenkomst met Marokko zonder eerst de tekortkomingen van het huidig invoerstelsel te hebben gecorrigeerd .
Dames en heren, het is hoog tijd dat de Commissie haar verantwoordelijkheden serieus neemt en onderzoekt waar en hoe fraude gepleegd is, en dat zij eventueel terugvordering van onbetaalde douanerechten eist. Ik denk er geen sprake van kan zijn dat een nieuwe overeenkomst met Marokko wordt bekrachtigd zolang niet alle door ons genoemde punten tot een oplossing gebracht zijn.
Ons doel is niet om internationale overeenkomsten tegen te houden maar om te garanderen dat die overeenkomsten de belangen van de Europese producenten niet ernstig schaden, en dat de bepalingen die zijn vastgelegd in die overeenkomsten worden nageleefd.
Wat de nieuwe overeenkomst met Marokko betreft, vraagt de Europese fruit- en groentesector alleen maar om garanties dat de overeengekomen regels daadwerkelijk worden nageleefd. Dit is uitsluitend mogelijk door hervorming van het huidige stelsel van invoerprijzen. We kunnen geen nieuwe overeenkomst met Marokko sluiten zolang we geen nieuw stelsel van invoerprijzen hebben. We zullen de overeenkomst die de Commissie al gesloten heeft, niet kunnen bekrachtigen.
Bovendien, als de lidstaten die toezichthoudende rol spelen, dan zou van hen een significante economische bijdrage mogen worden geëist. Het is echter ook een feit dat we al heel lang pleiten voor een Europees grenzen- en douanestelsel zoals dat van de Verenigde Staten, om doeltreffende controle te garanderen.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
namens de S&D-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, de Spaanse boeren die een verzoekschrift hebben ingediend bij het Europees Parlement, zijn van mening dat de import van Marokkaanse tomaten tegen te lage prijzen een bedreiging vormt voor de Europese voedselproducenten. Ze wijzen op de verlaagde minimumprijzen die in de preferentiële import/exportovereenkomst tussen de EU en Marokko zijn vastgesteld op een niveau van ongeveer 46 euro per 100 kg. Volgens Eurostat heeft Marokko in december 2010 meer dan 70 000 ton tomaten geëxporteerd, dit betekent dat het quotum dat in de overeenkomst tussen de EU en Marokko is voorzien meer dan tweemaal is overschreden. Europese producenten hebben hierdoor aanzienlijke schade geleden, de derving van douane-inkomsten daargelaten. OLAF, het Europees Bureau voor fraudebestrijding, heeft zich hier al over uitgesproken. In het verslag uit 2007 stelt het mogelijke onregelmatigheden bij de invoer van tomaten uit Marokko vast, die verband houden met een prijsstelling die lager is dan de uitgangsprijs die is vastgesteld door de EU, waardoor betaling van extra douanerechten kan worden omzeild. Ik sluit mij aan bij de andere leden van de Commissie verzoekschriften, maar daarnaast wil ik de Commissie vragen of zij van plan is om dit soort regels te herzien en de onbetaalde douanerechten alsnog te innen.
Ramon Tremosa i Balcells
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb in oktober vorig jaar een schriftelijke vraag ingediend bij de Commissie over de verschillen tussen de cijfers van verschillende EU-diensten over de invoer in de EU van tomaten uit Marokko.
In 2008 was er een verschil van 100 000 ton tussen DG TAXUD en Eurostat. De Commissie gaf aan van het probleem op de hoogte te zijn en eraan te werken, maar het is mij niet duidelijk of de Commissie de oplossing zal vinden die de burgers en producenten van Europa verdienen.
In de Europese Unie importeren we tomaten uit niet alleen Marokko maar ook andere derde landen. We moeten een manier van onderhandelen vinden die volledig recht doet aan alle partijen en niet ten koste gaat van de Europese agrarische sector. We moeten ook een manier vinden om de import uit andere landen buiten de EU te controleren, met name in een aantal Noord-Europese havens. Zonder effectieve grenscontroles gaat de Europese agrarische sector een zeer zware periode tegemoet
Als de productie van tomaten in Europa wordt benadeeld door de overeenkomst EU-Marokko, zal het zeer moeilijk zijn om de productie op het grondgebied van de EU te herstellen. De regels en plichten moeten op iedereen worden toegepast, want dat is eerlijke concurrentie. Voor ons is het onaanvaardbaar dat er op Europese producenten andere regels en rechten worden toegepast dan op landbouwproducenten buiten de EU. Als we dit accepteren, moeten we ook het verlies aan concurrentievermogen van onze agrarische sector en het enorme effect hiervan op de Europese arbeidskrachten accepteren. Ik ben voor vrije handel mits deze plaatsvindt onder gelijke voorwaarden voor productie en informatie. Als deze voorwaarden ontbreken, is vrije handel geen eerlijke handel en is concurrentie geen eerlijke concurrentie.
Tot slot denk ik niet dat het Parlement de overeenkomst EU-Marokko moet ratificeren als daarin geen bepalingen inzake de arbeidsmarkt, de sociale dimensie en het milieu in Marokko zijn opgenomen. Als dit toch gebeurt, lopen we kans de Europese landbouwactiviteiten en de voedselketenindustrie te verliezen.
João Ferreira
Mijnheer de Voorzitter, we hebben tijdens dit debat verschillende waarschuwingen gegeven met betrekking tot de handelsovereenkomsten inzake landbouwproducten met Marokko en met andere landen in het Middellandse Zeegebied, zoals Egypte en Israël. We waarschuwden dat als deze overeenkomsten werden gesloten, de druk op Europese boeren om de productieprijzen te verlagen, nog verder zou toenemen, met name in landen als Portugal, en ook de problemen bij de afzet van de producten zouden verergeren. Wij veroordelen de liberalisering van de handel in groenten en fruit, die typische producten zijn uit het Middellandse Zeegebied, omdat grote supermarkten zich hierdoor gaan bevoorraden met lager geprijsde producten, die vaak zijn vrijgesteld van de regels en normen waar de Europese boeren zich aan moeten houden. Wij willen benadrukken dat de liberalisering van de handel in landbouwproducten leidt tot modellen waarin een intensieve, exportgerichte productie centraal staat, een model waar grote landbouwbedrijven wel bij varen, maar dat het einde zal betekenen voor kleine en middelgrote boerenbedrijven, familiebedrijven en bedrijven die zich op lokale en regionale markten richten. Dit heeft negatieve gevolgen voor de voedselsoevereiniteit, -veiligheid en -kwaliteit en voor het milieu.
Deze situatie vormde de reden voor onze waarschuwingen, maar de Commissie is daar helaas aan voorbijgegaan en doet dat nog steeds. De Commissie gaat voorbij aan de noodzaak om de belangen van de Europese producenten te behartigen door eerlijke prijzen voor productie en bedrijfscontinuïteit te waarborgen, met name voor kleine en middelgrote boerderijen. Sterker nog, we weten nu ook dat de Commissie het verslag van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) naast zich neer heeft gelegd, waarin werd gesproken van onregelmatigheden bij de invoer van tomaten uit Marokko. In het verslag werd erkend dat de invoer uit Marokko wel degelijk gevolgen heeft gehad en de tomatenprijzen op de Europese markt onder druk heeft gezet. Kennelijk was de Commissie ook hier nog niet tevreden mee en heeft zij besloten om in het nieuwe landbouwhoofdstuk in de associatieovereenkomst met Marokko de invoer van tomaten naar de EU nog verder te verhogen.
Wanneer zal dit liberale fundamentalisme, dat alles te grabbel gooit ten gunste van de belangen van een klein aantal grote Europese bedrijven en exporterende multinationals, eindelijk een halt worden toegeroepen? Hoe denkt de Commissie Europese producenten schadeloos te stellen voor de schade die hun duidelijk is berokkend? Dat zijn de vragen waar we graag een antwoord op willen.
Gabriel Mato Adrover
(ES) Mijnheer de Voorzitter, voor de tomatenproducenten van de Canarische Eilanden, Murcia, Andalusië en de regio Valencia, die allen communautaire producenten zijn, is het noodzakelijk dat de Commissie vastberaden actie onderneemt tegen een onrechtvaardige situatie die hun ernstige schade berokkent. Er wordt fraude gepleegd, en u allen weet dat.
Dankzij de overeenkomst met de Europese Unie kan Marokko zijn voordeel doen met een invoerprijs waar het zich niet aan houdt. Daar komt bij dat we niet alleen moeten kijken naar 2007 maar ook naar 2010. De Commissie weet heel goed dat de Spaanse tomatenproducenten onder oneerlijke omstandigheden moeten concurreren met de Marokkaanse telers, daar zij met veel hogere productiekosten te kampen hebben wegens de strikte Europese normen voor kwaliteit, voedselveiligheid of veiligheid op de werkplaats, alsook wegens beperkingen inzake bestrijdingsmiddelen die van derde landen niet geëist worden.
Desondanks ondernemen onze producenten enorme inspanningen, proberen ze de kwaliteit hoog te houden en werken ze stug door om hun teelt te redden. Het is dus onaanvaardbaar dat de Commissie voorbij gaat aan de slechte werking van het stelsel van invoerprijzen, dat zo complex is dat het fraude in de hand werkt, zoals OLAF zelf heeft aangetoond, en dat de Commissie de andere kant opkijkt als de tomatenquota die met Marokko overeen zijn gekomen, overtreden worden.
Het is niet genoeg als de Commissie zegt dat toezicht de taak van de lidstaten is. Als die hun verplichtingen niet nakomen, moet de Commissie ingrijpen. Het is onaanvaardbaar dat de regels inzake de quota voor invoer uit Marokko worden geschonden, dat de toepasselijke douanetarieven niet worden betaald, en dat de Commissie bovendien niets hiertegen doet.
De Commissie wil dat we een nieuwe overeenkomst met Marokko goedkeuren. Zolang we echter niet de garantie hebben dat het prijsstelsel gewijzigd wordt om oneerlijke concurrentie tussen de Marokkaanse en de Spaanse productie te voorkomen, zullen wij dit initiatief beslist niet ondersteunen.
Het is uw plicht om naleving van de overeenkomsten te waarborgen, maar het is ook uw plicht om de belangen van de landbouwers van de Canarische Eilanden, Murcia, de regio Valencia en Andalusië te beschermen. Doet u dat dan voor het te laat is.
Josefa Andrés Barea
(ES) Mijnheer de Voorzitter, al sinds 2003 dringen wij aan op een wijziging van de verordening betreffende de invoerprijzen. Dit Parlement, de lidstaten, Spanje en Frankrijk, met de steun van Italië, Griekenland en Portugal, hebben allemaal hierom gevraagd.
De reden daarvoor houdt verband met het feit dat de verordening niet adequaat wordt toegepast, waardoor bepaalde douanerechten niet worden betaald en een oneerlijke berekeningsmethode wordt toegepast. Als gevolg daarvan loopt de sector schade op, zijn we geconfronteerd met oneerlijke concurrentie en hebben de lidstaten minder inkomsten uit invoerrechten.
Dat is de conclusie van het speciale inspectiedienst voor groente en fruit, die erop gewezen heeft dat artikel 5 van deze verordening een oneerlijke toepassing toeliet en, zoals al eerder gezegd is in de plenaire, heeft OLAF, het Bureau voor fraudebestrijding van de Europese Unie, verklaard dat de gebruikte berekeningsmethode het mogelijk maakt om de betaling van extra invoerrechten te ontduiken.
Het is aan de Commissie om deze kwestie op te lossen. Er moet echt een oplossing worden gevonden, voor het productiestelsel en voor de lidstaten, want deze situatie duurt nu al zestien jaar voort!
De sector heeft hieronder te lijden. De Europese groente- en fruitsector, de Spaanse groente- en fruitsector in Valencia, Murcia, en Andalusië hebben hieronder te lijden en er moet echt een oplossing worden gevonden. Ook de consumenten hebben onder deze situatie te lijden.
Paolo De Castro
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het verzoekschrift dat vandaag ter discussie staat, komt op een moment waarop de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie internationale handel van het Parlement aan het debatteren zijn over een nieuw landbouwhoofdstuk in de overeenkomst met Marokko.
OLAF, het Europese bureau voor fraudebestrijding, bevestigt dat er onregelmatigheden zijn geweest in de berekening van de invoerrechten over tomaten en dat de Europese producenten schade hebben geleden. Deze zelfde producenten uiten hun bezorgdheid over de verwachte toename van de invoer van tomaten en groente en fruit in het algemeen zodra de overeenkomst zal zijn ondertekend.
We zijn uiteraard gevoelig voor deze zorgen die zijn veroorzaakt door bilaterale overeenkomsten waarin het landbouwgedeelte vaak moet wijken voor grotere industriële belangen. Dit is geen goede manier van doen en dat blijven we tegen de Europese Commissie herhalen. Desalniettemin wil ik erop wijzen dat we door de huidige economische en politieke crisis in de hele Maghreb-regio dieper en met meer solidariteit zouden moeten nadenken over deze overeenkomst.
Iratxe García Pérez
(ES) Mijnheer de Voorzitter, overeenkomstig het verzoek van de indieners van het verzoekschrift van de Spaanse Federatie van verenigingen van exportproducenten van fruit, groenten, bloemen en levende planten (FEPEX) dient de Commissie een aantal artikelen van de onderhavige verordening te wijzigen, en hierbij bekrachtig ik het verzoek van Spanje en andere lidstaten.
Wat betreft de berekeningsmethode voor het vaststellen van de invoerprijzen moet een van de thans gebruikte drie methoden geschrapt worden, om precies te zijn de zogenoemde 'aftrekmethode'. Dat is de meest noodzakelijke wijziging, overwegende dat importeurs kiezen voor de methode die hun op welk moment dan de mogelijkheid biedt om aan de betaling van extra invoerrechten te ontkomen.
Nu de nieuwe overeenkomst met Marokko wacht op het groene licht van dit Parlement om in werking te kunnen treden, zou het beste argument dat de Commissie zou kunnen geven een definitieve wijziging van het huidig stelsel zijn. Wij dringen hier vandaag nogmaals op aan, want goed functionerende invoerprijzen zijn de logische compensatie die onze landbouwers mogen verwachten wanneer er een akkoord bereikt wordt over de inwerkingtreding.
Giovanni La Via
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijnheer de commissaris, ik denk dat het debat dat wij vandaag voeren naar aanleiding van het verzoekschrift van de Spaanse federatie van exporteurs/producenten van fruit, groente, bloemen en levende planten, belangrijk is en op het juiste moment komt, aangezien dit Parlement nu ook bezig is met de behandeling van de handelsovereenkomst met Marokko.
Het is duidelijk dat het verzoekschrift een probleem aankaart waarop de Commissie nog geen antwoord heeft gegeven. Dit Parlement verzoekt met klem om dit antwoord voordat de nieuwe overeenkomst wordt ondertekend, want het mag niet zo zijn dat de Europese boeren de dupe blijven van deze overal in Europa te bespeuren zucht naar vrije handel.
We moeten onze boeren verdedigen en beschermen en niet alleen voor wat betreft de tomatenteelt, maar ook voor wat betreft de teelt van alle groente en fruitsoorten die zwaar getroffen zouden worden door deze onbeperkte opening van de markt.
Pier Antonio Panzeri
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de kritiek die we vanochtend naar aanleiding van het ingediende verzoekschrift hebben gehoord, is begrijpelijk. Ik denk dat er nog veel moet worden gedaan voordat er een consensus zal worden bereikt over een mogelijke algemene overeenkomst met Marokko over landbouwproducten. Een dergelijke overeenkomst moet aan de ene kant evenwichtig zijn en de Europese boeren niet in grote moeilijkheden brengen en aan de andere kant moet het duidelijke en transparante mededingingsregels voor de landbouwmarkt bevatten. Dat is de weg die wij moeten inslaan als wij ervoor willen zorgen dat er een positieve relatie is tussen de Europese Unie en Marokko.
Ik nodig de Commissie bijgevolg uit om gepaste oplossingen te vinden, oplossingen die rekening houden met de belangen van de producenten maar ook oog hebben voor een hernieuwd genereus beleid jegens Marokko, vooral gelet op de huidige gebeurtenissen in de Maghreb.
Het zou erg nuttig zijn om dit te begrijpen, en ik zou niet willen dat we in plaats van landbouwproducten en tomaten uiteindelijk tomatenplukkers invoeren. Het is daarom belangrijk deze kwestie grondig te onderzoeken teneinde een nieuw Europees beleid te kunnen vaststellen.
Raül Romeva i Rueda
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat business as usual ons in het verleden al veel ellende heeft opgeleverd. Daarom moeten we heel voorzichtig te werk gaan, met name gelet op de huidige situatie in Noord-Afrika. Het is precies om die reden dat ik mij schaar achter degenen die gezegd hebben dat het onder de huidige omstandigheden niet erg gepast is om de handelsovereenkomst met Marokko te continueren.
Als rapporteur voor advies van de Visserijcommissie denk ik dat we volkomen duidelijkheid moeten krijgen over de vooruitgang die in het huidige kader gemaakt is. We moeten ook duidelijk eisen dat de tomaten - of welke andere producten dan ook - die de Europese Unie binnenkomen aan dezelfde voorwaarden voldoen als onze eigen, lokale producten. Blijft die zekerheid uit, dan zullen we, of liever gezegd moeten we het hele kader opnieuw in overweging nemen, en dat is wat het Parlement naar ik hoop zal doen.
In plaats van een protectionistisch beleid te voeren is het mijns inziens noodzakelijk om ons met overtuiging te committeren aan eerlijke handel. We mogen geen twijfels hebben over wat het kader is, zodat we weten wat de stand van zaken is en in staat zijn zo verantwoordelijk mogelijk te handelen.
Cristina Gutiérrez-Cortines
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik wil hier mijn dank uitspreken aan al mijn collega's die het probleem van het Middellandse Zeegebied begrepen hebben, aan de Spaanse delegatie en aan al degenen die begrijpen dat we op de Canarische Eilanden, in Murcia, Valencia en Almeria niet alleen gefrustreerd zijn omdat de Commissie haar overeenkomsten niet nakomt, en omdat we hebben moeten toezien hoe vele bedrijven de poorten moesten sluiten, maar ook omdat we nog steeds het opvangpunt zijn van immigranten uit het Afrika bezuiden de Sahara, van immigranten uit Marokko, en een buffer zijn tegen de crisis. Momenteel onderhouden wij namelijk, in een tijd van enorme economische schaarste, mensen die hier komen werken en geld naar huis, naar hun families, kunnen opsturen.
Daarom denk ik dat de Commissie ook verantwoordelijk moet omgaan met de bevoegdheden die de Verdragen haar hebben toegekend. Ik denk dat de Commissie helemaal niet heeft nagedacht over de noodzaak om de belangen van de Europese burgers te verdedigen, of over de noodzaak om een ongedifferentieerd beleid te voorkomen, waardoor we bovendien producten invoeren die geteeld zijn onder buitengewoon twijfelachtige fytosanitaire omstandigheden.
Peter Jahr
(DE) Mijnheer de Voorzitter, een van de redenen waarom de interne markt is opgericht, was om de Europese consumenten meer bescherming te bieden. Consumenten hebben het recht om overal in de Europese Unie gezonde en eerlijk geproduceerde producten te kunnen kopen.
De openstelling van de markt - met andere woorden een gecontroleerd invoerquotum - moet derhalve ten minste aan drie voorwaarden voldoen. Ten eerste moet de toegestane hoeveelheid importproducten duidelijk worden gecontroleerd. Dit betreft voornamelijk het kwantitatieve aspect. Ten tweede moet ook de kwaliteit van de producten worden gecontroleerd. Dat heeft eveneens betrekking op de productienormen. Ten derde moeten de gevolgen voor de landbouwers in de Europese Unie in overweging worden genomen. Activiteiten die schadelijk zijn voor derden - en dat zijn in dit verband doorgaans activiteiten ten gunste van de industrie ten koste van de landbouw - moeten worden bestreden.
Daarom verzoek ik de Commissie de nieuwe overeenkomst met Marokko nog eens kritisch tegen het licht te houden en deze pas na een nieuwe beoordeling te ondertekenen.
Michel Dantin
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag mijn hartelijke dank uitspreken aan de Spaanse producenten die zich via dit verzoekschrift - dat precies op tijd komt - tot ons wenden.
Al maandenlang waarschuwen wij in dit Parlement de Commissie voor het gevaar voor onze interne markt dat kan voortvloeien uit een aantal bilaterale overeenkomsten. Natuurlijk gaat de kwestie van de ontwikkeling van Marokko ons aan het hart, en wij weten heus wel dat stabiliteit creëren in hun eigen land voor de Marokkaanse bevolking de beste oplossing is, en dat daarmee in de toekomst een groot aantal immigratieproblemen niet hoeft te worden opgelost. Maar als de Commissie zegt dat de nieuwe overeenkomst slechts een voortzetting is van de situatie, dan moeten wij aan de hand van de rapporten van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), vaststellen dat de bestaande situatie, waar de Commissie op doelt, niet de werkelijke oplossing is.
Ik zou de Commissie ook op een ander punt willen waarschuwen. Wij krijgen te horen dat met de overeenkomsten waarover is onderhandeld en heronderhandeld, de Marokkaanse producenten kunnen worden ondersteund. Maar over welke producenten spreken we hier eigenlijk? De exporteurs zijn vooral grote ondernemingen die in Marokko enorme bedrijven hebben opgericht. Niet de kleine Marokkaanse producenten profiteren van onze overeenkomsten, want zij hebben gewoon niet de capaciteit om te produceren onder de voorwaarden die voor de Europese markt acceptabel zijn. Laten wij de zaken niet door elkaar halen, maar laten wij evenmin toestaan - en dat vraag ik de Commissie - dat de leden van het Europees Parlement om de tuin worden geleid.
Maroš Šefčovič
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, als u mij toestaat zal ik eerst wat cijfers geven, omdat een aantal sprekers in hun betogen eveneens cijfers hebben genoemd. Ik gebruik hiervoor de gegevens van Comext.
De invoer in de EU van tomaten uit Marokko is gegroeid van 185 000 ton in het seizoen 1999-2000 naar 295 000 ton in 2009-2010. Dit strookt met de normale markttendens op het gebied van groente- en fruitimporten wereldwijd. Tegelijkertijd is de totale extra invoer van tomaten in de EU gestegen van 242 000 ton naar 493 000 ton. Ik moet benadrukken dat het aandeel van Marokko in de totale invoer in de EU is gedaald van 76 naar 59 procent. De productie van tomaten in de EU varieert van 16 tot 18 miljoen ton per jaar, waarvan 6,5 à 7,5 miljoen ton voor de verse markt bestemd is. Het lijkt me goed om deze getallen voor ogen te houden, zodat we het belang van de discussie en de omvang van het probleem in de juiste proporties kunnen zien.
In de Commissie geloven wij dat de nieuwe overeenkomst met Marokko redelijk en evenwichtig is. Als zij wordt goedgekeurd zal de Commissie er natuurlijk voor zorgen dat alle voorwaarden en regels volledig worden geëerbiedigd. Aanvullende hoeveelheden op grond van het tariefcontingent zullen onder het traditionele gemiddelde van de leveringen aan de EU worden gehouden. Het jaarlijkse gemiddelde is momenteel 300 000 ton. Met een aanvullende 52 000 wordt 285 000 ton van het tariefcontingent benut, hetgeen dus ruimte laat voor 15 000 ton invoer uit hoofde van het gebruikelijke erga omnes-regime.
Dan is er nog een ander probleem aan de orde gesteld. Er werd namelijk beweerd dat wij hebben nagelaten op te treden. Dit vind ik onacceptabel, omdat wij in het systeem geen structurele tekortkomingen hebben gevonden. Er was één geval, dat ook hier vandaag is genoemd, waarin OLAF het probleem had onderzocht en het hele dossier met conclusies had voorgelegd aan de Franse rechtbank. Hoewel deze rechtbank niet alle conclusies van OLAF steunde, is toch begonnen met een gedeeltelijke inning van onbetaalde rechten.
Ik wil het Parlement verzekeren dat de Commissie, wat de fytosanitaire normen betreft, instaat voor een zo intensief mogelijk controle en, wat de invoer van groente en fruit in de Europese Unie betreft, de hoogst mogelijke normen waarborgt. Tegelijkertijd moet ik zeggen dat ik begrip heb voor de waakzaamheid van de leden van het Europees Parlement en de agrarische sector met betrekking tot deze zeer relevante kwesties. Ik wil hun verzekeren dat als de organisaties concrete bewijzen hebben van fraude, zij dit mogen voorleggen aan de Commissie. De Commissie zal deze dan het zorgvuldig onderzoeken en zo nodig passende maatregelen nemen.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
(De vergadering wordt om 11.35 uur onderbroken en om 12.00 hervat)
