

Μάριος Ματσάκης (ALDE ).
Πρόεδρος.
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση σχετικά με τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής – Προετοιμασία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, περιλαμβανομένου του μέλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά τα δημοψηφίσματα για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα (Βρυξέλλες, 16 και 17 Ιουνίου 2005). 
Nicolas Schmit,
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το οποίο θα αρχίσει τις εργασίες του στις 16 Ιουνίου θα έχει να συζητήσει δύο θέματα αποφασιστικής σημασίας για την μελλοντική εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης: τη διαδικασία κύρωσης της Συνταγματικής Συνθήκης και τη σύναψη πολιτικής συμφωνίας για τις δημοσιονομικές προοπτικές.
Μετά από έντονες συζητήσεις, πρώτα οι γάλλοι πολίτες και έπειτα οι ολλανδοί πολίτες, απέρριψαν το σχέδιο Συνθήκης για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης, που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 29 Οκτωβρίου 2004. Οι λόγοι γι’ αυτές τις αρνητικές ψήφους είναι πολλοί, ορισμένοι εξ αυτών αντιφατικοί. Πολλοί από εμάς εκφράσαμε την απογοήτευσή μας και τη λύπη μας για την έκβαση αυτών των ψηφοφοριών. Γεγονός όμως είναι ότι έλαβε χώρα δημοκρατική συζήτηση και οφείλουμε, φυσικά, να σεβαστούμε πλήρως τη δημοκρατική επιλογή μιας σαφούς πλειοψηφίας γάλλων και ολλανδών εκλογέων.
Δεν μπορώ να μην θυμηθώ, κύριε Πρόεδρε, το υψηλό ποσοστό ψήφων με το οποίο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τάχθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2005 υπέρ του σχεδίου Συνθήκης για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης. Αυτή η ψήφος είχε ως γνώμονα μια μεγάλη ελπίδα· μια πεποίθηση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά τη διεύρυνση με δέκα νέα μέλη, μπορούσε να ενισχύσει τη δημοκρατική βάση της, να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα και με περισσότερη διαφάνεια, να θεμελιώσει το μέλλον της στις κοινές αξίες οι οποίες είναι τόσο κοντά στην καρδιά μας, και, με τον τρόπο αυτό, να ξανακερδίσει την πλήρη εμπιστοσύνη των πολιτών της.
Το μήνυμα που εκφράστηκε από πολλούς γάλλους και ολλανδούς πολίτες είναι διπλό. Βέβαια, είναι αληθές ότι υπάρχει δυσαρέσκεια με τη μορφή και τρόπο λειτουργίας της Ευρώπης, αλλά, ταυτόχρονα, για ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των πολιτών που είπαν όχι, υπάρχει ακόμη σημαντική υποστήριξη για την ιδέα της Ευρώπης και για την αναγκαιότητά της, αλλά είναι υποστήριξη για μια Ευρώπη η οποία ενεργεί διαφορετικά σε έναν κόσμο που βρίσκεται σε διαδικασία μετασχηματισμού. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα πρέπει να αφουγκράζεται αυτά τα μηνύματα, που εκφράζονται μετά από δημοκρατικό διάλογο, ο οποίος, βεβαίως, λείπει για πάρα πολύ καιρό. Όλοι αυτοί οι οποίοι αιτιολόγησαν την επιλογή τους να το απορρίψουν παραπέμποντας σε ένα υποθετικό σχέδιο Β οφείλουν τώρα να διαπιστώσουν ότι δεν υπάρχει εύκολη έξοδος από μια κατάσταση, η οποία έχει καταστεί εξαιρετικά πολύπλοκη. Οφείλουμε να σημειώσουμε, σήμερα, ότι η Δήλωση αριθ. 30 προβλέπει ωστόσο την περίπτωση που, στο τέλος της περιόδου επικύρωσης, αρκετές χώρες δεν θα είχαν κατορθώσει να ολοκληρώσουν αυτή τη διαδικασία. Οφείλουμε επίσης να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι δέκα χώρες έχουν επιτυχώς ολοκληρώσει τη δική τους διαδικασία επικύρωσης, ενώ περισσότερα από τα μισά κράτη μέλη δεν έχουν εκφράσει τη γνώμη τους. Δεν είναι εύκολο να στερήσουμε από αυτούς τους λαούς, ή από αυτά τα κοινοβούλια, μια δημοκρατική συζήτηση και τη δυνατότητα να εκφράσουν και αυτά με τη σειρά τους τη δική τους γνώμη.
Τώρα έχουμε ανάγκη να υλοποιήσουμε την αναθέρμανση της στρατηγικής της Λισαβόνας προς όφελος της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Προς τον σκοπό αυτό, σύμφωνα με τη νέα προσέγγιση που υιοθετήθηκε τον Μάρτιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα πρέπει να εγκρίνει τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη και την απασχόληση 2005-2008. Αυτός είναι ο τρόπος για να μπορέσει, με βάση την εργασία όλων των σχετικών πολιτικών σχηματισμών του Συμβουλίου, η εφαρμογή μακροοικονομικών και μικροοικονομικών πολιτικών και πολιτικών απασχόλησης να αρθρωθεί γύρω από 24 ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές. Έως το φθινόπωρο, τα κράτη μέλη θα έχουν μεταφράσει αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές σε συνεκτικά εθνικά προγράμματα που θα προωθούν την ανάπτυξη και την απασχόληση. Αυτό δεν πρέπει να είναι μια τυπική διαδικασία, αλλά μια επιχείρηση που θα επιστρατεύει όλους τους ενδιαφερόμενους παράγοντες και, ιδιαίτερα, τα κοινοβουλευτικά όργανα καθώς και τους κοινωνικούς εταίρους.
Θα ήθελα, επίσης, να αναφέρω ότι, σύμφωνα με τις αποφάσεις που ελήφθησαν τον Μάρτιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα κληθεί να εγκρίνει μια δήλωση για τις κατευθυντήριες αρχές της αειφόρου ανάπτυξης. Αυτή θα μας επέτρεπε να εγκρίνουμε μια αναθεωρημένη στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης, ει δυνατόν πριν τα τέλη του 2005.
Μεταξύ των άλλων διεθνών θεμάτων, προς συζήτηση θα έλθει το θέμα της προετοιμασίας για τη Διεθνή Διάσκεψη για το Ιράκ που συνδιοργανώνει η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 22 Ιουνίου στις Βρυξέλλες. Ο στόχος θα είναι η οργάνωση νέου πλαισίου για τον συντονισμό της προσπάθειας βοήθειας στο Ιράκ. Ως προς τούτο, πρέπει να υπογραμμιστεί ο πρωταρχικός, ουσιώδης, θεμελιώδης ρόλος της ιρακινής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου και της περιόδου ανασυγκρότησης αυτής της χώρας.
José Manuel Barroso,
   . – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η προσεχής σύνοδος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η οποία έχει προγραμματιστεί για τις 16 και 17 Ιουνίου, οφείλει να αντιμετωπίσει με θάρρος δύο καίριες προκλήσεις για την ΕΕ. Η πρώτη εξ αυτών είναι να στείλει το μήνυμα στους συμπολίτες μας ότι οι απόψεις των κρατών μελών συγκλίνουν όσον αφορά τη διαδικασία κύρωσης της Συνταγματικής Συνθήκης, και η δεύτερη να προσφέρει στην Ένωση ένα σταθερό χρηματοδοτικό πλαίσιο για την περίοδο των προσεχών ετών.
Το 2005, το οποίο θεωρείται ήδη έτος ανάπτυξης, η Ευρώπη πρέπει να εκπληρώσει την υποχρέωσή της να στηρίξει όσους ανθρώπους αντιμετωπίζουν μεγάλες ελλείψεις, ενώ πρέπει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα κατά της φτώχειας και της πείνας στον κόσμο. Πριν από τη διάσκεψη κορυφής της ομάδας G8, στην οποία ορθώς το θέμα της Αφρικής θα αποτελέσει την προτεραιότητα, και τη σημαντική διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών που θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο, είναι άκρως σημαντικό να επιβεβαιώσει το Συμβούλιο τη συμφωνία που επιτεύχθηκε από τους υπουργούς των κρατών μελών κατόπιν πρότασης της Επιτροπής και να δεσμευτεί ρητώς ότι θα καταβάλει προσπάθειες για την επίτευξη των στόχων της Χιλιετίας για τη στήριξη της ανάπτυξης.
Αυτό αναμένεται από μια Ευρώπη η οποία πρέπει να συνεχίσει να επιδεικνύει αλληλεγγύη και να είναι ανοικτή στον κόσμο, και όχι εσωστρεφής. Ήθελα να διασφαλίσω ότι αυτό θα αναφερόταν κατά την έναρξη μιας διαδικασίας στην οποία, όπως είναι φυσικό, τα ευρωπαϊκά θέματα θα βρεθούν στο επίκεντρο της προσοχής· όμως, αυτή τη δύσκολη περίοδο δεν πρέπει να λησμονήσουμε το γεγονός ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι οι οποίοι χρειάζονται τη βοήθειά μας. Περίπου 25 000 άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινά από πείνα και δίψα. Η Ευρώπη πρέπει να σταματήσει να αποδέχεται σιωπηρά αυτή την κατάσταση. Η κρίσιμη πρόκληση για τον πολιτισμό μας αυτή την περίοδο είναι να πούμε: φτάνει πια, είναι καιρός να θέσουμε τέρμα σε αυτή την κατάσταση η οποία μας συγκλονίζει όλους.
Πέραν ορισμένων θεωρήσεων καθαρά εθνικού χαρακτήρα, γεγονός είναι ότι η λαϊκή ψήφος προσέφερε την ευκαιρία να εκφραστούν φόβοι, τους οποίους οφείλουμε να λάβουμε σοβαρά υπόψη, ιδιαίτερα τους φόβους των πολιτών έναντι του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, της άρσης του αποικιακού καθεστώτος, του γεγονότος ότι η Ευρώπη κινείται πάρα πολύ γρήγορα και επεκτείνεται πάρα πολύ μακριά ή ακόμη ορισμένες φορές συνδέεται με την απειλή της παγκοσμιοποίησης. Ακόμη και αν δεχθούμε ότι στις συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν με αφορμή τη διεξαγωγή των δημοψηφισμάτων αναμίχθηκαν και άλλα θέματα, οφείλουμε με κάθε εντιμότητα να αναγνωρίσουμε ότι αυτή η ψηφοφορία αποτελεί έκφραση δυσαρέσκειας έναντι της ΕΕ και του ευρωπαϊκού σχεδίου σε αυτές τις δύο χώρες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, στο Berlaymont, οι πρόεδροι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και εγώ ο ίδιος, υπογραμμίσαμε στην κοινή δήλωσή μας μετά το γαλλικό δημοψήφισμα ότι οι εθνικοί και οι ευρωπαίοι πολιτικοί ιθύνοντες οφείλουν να πράξουν περισσότερα για να εκφράσουν την αληθινή διάσταση όσων διακυβεύονται, και τη φύση των απαντήσεων τις οποίες μόνο η Ευρώπη μπορεί να προσφέρει, και οφείλουμε να αναρωτηθούμε με ποιον τρόπο καθένας από εμάς μπορεί να συμβάλει σε μια καλύτερη κατανόηση αυτού του σχεδίου, το οποίο δεν μπορεί να έχει δική του νομιμότητα χωρίς να λαμβάνει υπόψη τη γνώμη των πολιτών του.
Χωρίς να θέτουμε σε αμφισβήτηση το σχέδιο Συνταγματικής Συνθήκης, πρέπει να ωθήσουμε την Ευρώπη προς τα εμπρός και να αποφύγουμε την παράλυση. Η λύση αυτή μπορεί να προκύψει μόνον από μια σε βάθος ανάλυση και από μια ανοικτή συζήτηση. Πρέπει απαραίτητα να εκπονηθεί μέσα σε πνεύμα συμβιβασμού μεταξύ των 25 κρατών μελών στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, με την πλήρη συμμετοχή επίσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και έχοντας ακούσει με προσοχή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά και τα εθνικά κοινοβούλια και τις κοινωνίες μας.
Κατά συνέπεια, κυρίες και κύριοι, όπως το έχουμε πάντοτε πει, δεν υπάρχει σχέδιο B. Δεν υπάρχει σχέδιο. Δεν υπήρξε ποτέ. Αλλά θα μπορούσαμε μήπως να μιλήσουμε για σχέδιο Δ; Δ από τις λέξεις δημοκρατία και διάλογος. Ένα σχέδιο Δ για να ακούσουμε τον κόσμο· ένα σχέδιο μέσω του οποίου τα ευρωπαϊκά και τα εθνικά όργανα αφοσιώνονται σε μια άσκηση ακρόασης και διαλόγου με τους πολίτες και την κοινωνία των πολιτών, με σκοπό την εμβάθυνση της ανάλυσής μας για μια πολύπλοκη κατάσταση. Αυτό θα μας έδινε τη δυνατότητα να επιλέξουμε μια πιο συναινετική πορεία, κυρίως διότι είναι πιο αντιπροσωπευτική της βούλησης όλων των πολιτών μας.
Hans-Gert Poettering,
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρoεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, για το ΕΛΚ οι ψηφοφορίες στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες είναι μια μεγάλη απογοήτευση. Όμως ο μεγάλος κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε τώρα είναι να χάσουμε τον προσανατολισμό μας. Γι’ αυτό λέμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί ασφαλώς να λύσει όλα τα προβλήματα, χωρίς όμως την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα αντιμετωπίσουμε καμία από τις μεγάλες προκλήσεις και γι’ αυτό λέμε ότι ο στόχος μας εξακολουθεί να είναι σωστός!
Η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες –ομολογουμένως, δύο σημαντικές χώρες– δεν μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη για 25 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεύτερον: οι δέκα χώρες που επικύρωσαν τη Συνταγματική Συνθήκη εκπροσωπούν 220 εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτές οι δέκα επικυρώσεις δεν πρέπει και δεν είναι δυνατόν να αγνοηθούν. Τρίτον: οι 13 χώρες που δεν έχουν ακόμα επικυρώσει τη Συνθήκη, πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εκφέρουν γνώμη γι’ αυτήν. Γι’ αυτό συνιστούμε ένα διάλειμμα περισυλλογής. Κανείς δεν διαθέτει σήμερα μία έτοιμη λύση. Πρέπει να σκεφτούμε και να δείξουμε ηρεμία. Πρέπει όμως να συνδυάσουμε την ηρεμία με την αποφασιστικότητα και προφανώς, η σωστή λύση είναι –μολονότι αυτό πρέπει να αποφασιστεί από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων– να παρεμβάλουμε μία φάση περισυλλογής και σκέψης και να σταματήσουμε για ένα συγκεκριμένο διάστημα τα δημοψηφίσματα. Όλα αυτά πρέπει να τα εξετάσουμε.
Martin Schulz,
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θέλω να σας ομολογήσω ότι είμαι μπερδεμένος και νομίζω ότι αυτό δεν ισχύει μόνο για μένα. Λίγες είναι οι φορές που μία αγόρευση με δυσκόλεψε τόσο όσο η σημερινή, γιατί ως εκπρόσωπος μίας Ομάδας με περισσότερα από 200 μέλη πρέπει να προσπαθήσω να συνδυάσω τα πολλά και ποικίλα συναισθήματα που εξακολουθούν να επικρατούν στην Ομάδα μου εξαιτίας της σημερινής κατάστασης. Αυτό δεν είναι απλό, γιατί οι ερμηνείες ποικίλλουν. Γι’ αυτό, θα ήθελα να προσθέσω μερικά σχόλια σε όσα ειπώθηκαν μέχρι τώρα.
Θα ήθελα να υπογραμμίσω το εξής: καμία χώρα δεν μπορεί να υπαγορεύσει σε μία άλλη πώς θα εφαρμόσει το εθνικό της δίκαιο και έτσι είναι το σωστό. Είμαστε μία ένωση ανεξαρτήτων κρατών. Η μία χώρα θέλει να παγώσει τη διαδικασία επικύρωσης, η άλλη θέλει να τη διεξαγάγει σε κοινοβουλευτικό επίπεδο ή να διεξαγάγει δημοψήφισμα. Αυτό θα πρέπει να το δεχτούμε εδώ στο Σώμα. Η κάθε χώρα θα το κάνει όπως νομίζει και είναι δικαίωμα κάθε χώρας να το κάνει όπως θεωρεί σωστό. Δεν υπάρχει κανόνας του χρυσού γκολ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή να βάζει κάποιος ένα γκολ και να λήγει το παιχνίδι. Δεν γίνεται έτσι. Το 77% των Ισπανών πολιτών που είπαν «ναι» στο Σύνταγμα έχουν την ίδια αξία με το 55% των Γάλλων που είπαν «όχι». Γι’ αυτό η διαδικασία θα συνεχιστεί.
Πρέπει όμως όλοι μας –και βάζω σαφώς και τον εαυτό μου μέσα– να κάνουμε και αυτοκριτική στο πλαίσιο της ερμηνείας των αποτελεσμάτων, γιατί αυτά που είδαμε στα δημοψηφίσματα δεν είναι καινούργια, μόνο που εμείς για πολύν καιρό κλείναμε τα μάτια μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις. Όλες οι ευρωεκλογές –του 2004, του 1999, του 1994, ακόμα και του 1989– είχαν δείξει παρόμοιες τάσεις, δηλαδή έδειχναν ότι οι πολίτες απομακρύνονται ολοένα από το σχέδιο «Ευρώπη». Αυτό κανείς μας δεν το έλαβε υπόψη. Αναφέρομαι σαφέστατα στον εαυτό μου, γιατί ούτε κι εγώ το έκανα.
Τώρα φάνηκε πολύ ξεκάθαρα πως υπάρχει ένα χάσμα ανάμεσα στις κυβερνήσεις, στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και στους πολίτες. Γιατί υπάρχει αυτό το χάσμα; Στις δεκαετίες του ’50, του ’60 και του ’70, οι άνθρωποι της εποχής του Jean Monnet ή του Helmut Kohl, του de Gasperi και του Mitterrand δεν διάβαζαν ούτε αυτοί τις συνθήκες. Οι πολίτες της Ευρώπης δεν διάβασαν τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα. Είχαν όμως εμπιστοσύνη στην Ευρώπη, μια βασική εμπιστοσύνη, μια αίσθηση. Η Ευρώπη ήταν η υπόσχεση της ειρήνης και της δημοκρατίας και ήταν φανερό πως δημιουργούνταν ειρήνη και δημοκρατία. Δηλαδή η πραγματικότητα συμφωνούσε με την απαίτηση και αυτό δημιουργούσε εμπιστοσύνη προς τις κυβερνήσεις και τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.
Παρ’ όλη την αυτοκριτική, τη δική μας, τη δική μου, του Σώματος, της Επιτροπής, υπάρχει και ένα γεγονός που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και που πρέπει ενδεχομένως να συζητηθεί επιτέλους στη σύνοδο κορυφής στις 16 και 17 Ιουνίου. Όλοι γνωρίζουμε ότι όσα κάνουμε στις Βρυξέλλες δεν δημιουργούν άμεση, αλλά έμμεση σχέση ανάμεσα σε εμάς και τους πολίτες, αφού πάντα παρεμβάλλονται οι εθνικές κυβερνήσεις. Οι κακές πράξεις του παρελθόντος επέστρεψαν τώρα για να στοιχειώσουν εκδικητικά τις κυβερνήσεις της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών. Δεν μπορεί μία εθνική κυβέρνηση να διεκδικεί για τον εαυτό της κάθε επιτυχία και να χρεώνει κάθε αποτυχία στις Βρυξέλλες και μετά να περιμένει οι πολίτες να πανηγυρίζουν υπέρ των Βρυξελλών. Αυτό δεν γίνεται!
Graham Watson,
   . – Κύριε Πρόεδρε, όπως είχε δηλώσει το 1787 ο Τόμας Τζέφερσον, «μια μικρή επανάσταση πού και πού δεν βλάπτει». Πέρα από την κατήφεια και την απαισιοδοξία για το μέλλον της Ευρώπης, η επανάσταση των πολιτών μας την περασμένη εβδομάδα θα μπορούσε να επιφέρει και ορισμένα οφέλη. Τα κράτη μέλη βρίσκονται αντιμέτωπα με τις συνέπειες της δικής τους διπροσωπίας. Όταν πιστώνονται όλες τις θετικές εξελίξεις και κατηγορούν τις Βρυξέλλες για όλες τις αρνητικές, αργά ή γρήγορα οι πολίτες τους θα τους πάρουν χαμπάρι – και αυτό ακριβώς συνέβη.
Όταν εγκαινιάστηκε πέρυσι το καλοκαίρι το VGE 380, όλοι το επευφημήσαμε. Τα χαρακτηριστικά και το όνομά του, όμως, φοβίζουν τους δυνητικούς επιβάτες. Ορισμένοι παραπονούνται ότι επιβαίνουν πάρα πολλοί ξένοι, άλλοι ότι οι νέες γαλλικές και γερμανικές προδιαγραφές για τις μηχανές το έχουν αποδυναμώσει. Κανείς όμως δεν είναι τελείως ικανοποιημένος από ένα όχημα οι στρατηγικές επιλογές για τον σχεδιασμό του οποίου αποφασίζονται χωρίς τον ενδεδειγμένο δημόσιο διάλογο.
Κύριε Schmit, κύριε Barroso, δεν σας κατηγορούμε για τη δυσχερή θέση στην οποία έχουμε περιέλθει, αλλά προσβλέπουμε στην ηγεσία σας προκειμένου να εξέλθουμε από αυτή τη θέση. Βεβαίως, υπάρχουν όρια στις δυνατότητες ενός μικρού κράτους μέλους ή της Επιτροπής. Τεράστια είναι η ευθύνη που βαρύνει τα μεγαλύτερα θηρία της ευρωπαϊκής ζούγκλας για τα οικονομικά και κοινωνικά δεινά που πλήττουν την Ένωση. Δεδομένου, όμως, ότι η γαλλογερμανική ατμομηχανή έχει προφανώς κλατάρει, αναμένουμε από εσάς να δημιουργήσετε μια νέα ατμομηχανή. Η Ευρώπη χρειάζεται σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά ηγέτες με πυγμή και όραμα, οι οποίοι θα μπορέσουν να εμπνεύσουν τους πολίτες μας ώστε να εκμεταλλευτούν στον μέγιστο δυνατό βαθμό τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες που τους προσφέρονται. Εάν δεν το πράξετε εσείς, τότε ποιος άλλος μπορεί;
Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, πρέπει να λάβετε σαφείς απαντήσεις από τους κκ. Chirac και Balkenende σχετικά με το κατά πόσον μπορεί να κυρωθεί το Σύνταγμα στις χώρες τους και, σε αντίθετη περίπτωση, τι είδους κείμενο μπορεί να κυρωθεί. Χρειαζόμαστε μια συνθήκη για μια Ένωση 27 κρατών μελών· εν τω μεταξύ, όμως, έχετε πολλές δυνατότητες ανάληψης δημιουργικής δράσης βάσει των ισχυουσών συνθηκών και αποκατάστασης της πίστης των πολιτών στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Daniel Marc Cohn-Bendit,
Δεύτερη αλήθεια: πιστεύω, και πρέπει να το πούμε ανοιχτά, ότι, σχετικά με τις ίδιες τις δημοσιονομικές προοπτικές, οι κυβερνήσεις και αυτό το Κοινοβούλιο δεν έχουν ακόμη καταλάβει ακόμη περί τίνος πρόκειται. Δεν έχουν ακόμη καταλάβει ότι, αν θέλουμε η Ευρώπη να είναι ικανή να αναλαμβάνει δράση για την απασχόληση, για την κοινωνική προστασία, τότε οφείλουμε να της δώσουμε τα μέσα να το πράξει. Όμως, ο συμβιβασμός που προτείνει ο κ. Schröder, ακόμη και ο συμβιβασμός που προτείνουν οι άλλοι, δεν είναι ο συμβιβασμός ο οποίος θα μας δώσει τα μέσα. Ακόμη μια φορά, λέμε ψέματα στους πολίτες μας. Ας το θέσουμε καθαρά: ή έχουμε έναν προϋπολογισμό που παρέχει τη δυνατότητα στην Ευρώπη να λειτουργεί ή δεν μπορούμε να υποσχεθούμε τίποτε για την Ευρώπη. Ας πούμε, έστω μια φορά, αυτή την αλήθεια.
Τρίτη αλήθεια: ας είμαστε σαφείς! Κύριε Poettering, αυτό το οποίο συνέβη στη Γαλλία δεν ήταν μια απογοήτευση, ήταν μια ήττα, αλλά οι ήττες του σήμερα θα είναι οι νίκες μας του αύριο, αυτό μπορώ να σας το υποσχεθώ. Για τον σκοπό αυτό, εμείς, το Συμβούλιο, η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο, οφείλουμε πράγματι να μπορέσουμε να συγκαλέσουμε και να διοργανώσουμε μια διάσκεψη με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, με την Επιτροπή των Περιφερειών, κα με την κοινωνία των πολιτών, για να σκεφτούμε και να συζητήσουμε για τις οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές της Ευρώπης: ποιες υπήρξαν οι επιτυχίες μας; Ποιες υπήρξαν οι αποτυχίες μας; Ας στρωθούμε στη δουλειά! Κύριε Schmit, ανοίξτε το μαύρο κουτί του Συμβουλίου, συζητείστε δημόσια στις 16 και 17, ώστε οι πολίτες της Ευρώπης να γνωρίζουν τι θα πείτε!
Εμείς, ως ευρωπαίοι πολίτες και βουλευτές του ΕΚ, έχουμε το δικαίωμα, όπως όλοι οι πολίτες, να γνωρίζουμε τι προβλήματα έχετε στο Συμβούλιο και πώς ανταποκρίνεστε σε αυτά. Όχι μόνο αυτά που θα πει δημόσια ο κ. Schröder στον κ. Blair, αλλά με ποιον τρόπο τα μέλη του Συμβουλίου απαντούν όταν υπάρχουν άλλες θέσεις, πώς αντιδρούν στη θέση του κ. Juncker, ο οποίος θέλει να συνεχίσει, του κ. Blair, ο οποίος θέλει να σταματήσει, των Πολωνών, οι οποίοι δεν γνωρίζουν, των Δανών, οι οποίοι δεν γνωρίζουν: θέλουμε όλα αυτά να καταστούν δημόσια. Η έλλειψη διαφάνειας είναι ένας από τους λόγους της αποτυχίας.
Κύριε Barroso, αυτή η κρίση είναι, κατά κάποιο τρόπο, μια ευκαιρία: πρέπει να επωφεληθούμε από αυτήν λέγοντας δημόσια την αλήθεια. Για παράδειγμα, σχετικά με την παγκοσμιοποίηση, την Κίνα, όλα αυτά, ας πούμε άπαξ δια παντός ότι, ναι, ο ΠΟΕ είναι σημαντικός, αλλά ότι ο ΠΟΕ μπορεί να λειτουργεί αν υιοθετήσει τα κριτήρια του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας. Το πρόβλημα δεν είναι να θέσουμε εμπόδια στην Κίνα, αλλά να επιβάλουμε τον εκδημοκρατισμό στην Κίνα έτσι ώστε οι κινέζοι μισθωτοί να μπορούν να αγωνίζονται για τους μισθούς τους.
Francis Wurtz,
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Schmit, κύριε Barroso, να συνεχίσουμε, να αναστείλουμε ή να σταματήσουμε τη διαδικασία επικύρωσης της Συνταγματικής Συνθήκης;
Τότε, τι να κάνουμε; Αυτό που έχει συμβεί δεν είναι ένας γαλλικός ή ολλανδικός κεραυνός σε ένα ευρωπαϊκό αίθριο ουρανό. Ναι, κύριε Schulz, η κρίση εμπιστοσύνης μεταξύ των πολιτών και των ευρωπαϊκών θεσμών δεν παύει να διευρύνεται και να βαθαίνει από τη στιγμή της μεγάλης φιλελεύθερης στροφής της ενιαίας αγοράς και της Συνθήκης του Μάαστριχ.
Με την πάροδο των ετών, δεν είναι μόνον τα λαϊκά στρώματα, αλλά ακόμα και τα μεσαία στρώματα που βιώνουν αυτό το ορόσημο σαν μια στροφή προς ένα μοντέλο κοινωνίας που δεν δέχονται. Ο ανταγωνισμός πάση θυσία, η καλπάζουσα έλλειψη ασφάλειας, οι κυνικές και ανελέητες σχέσεις ισχύος, οι συναινέσεις που επιτυγχάνονται στις συνόδους κορυφής, πίσω από κλειστές πόρτες, τίποτε από αυτά δεν είναι πλέον αποδεκτό! Υπάρχει ένα ξέσπασμα αξιοπρέπειας σε αυτό το μαζικό «όχι». Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους θα ήθελαν ακόμη να ονειρεύονται την Ευρώπη, αλλά δεν ονειρεύονται το Σύμφωνο Σταθερότητας ή την οδηγία Bolkestein.
Η κρίση στην Ευρώπη σήμερα είναι πραγματικά μια υπαρξιακή κρίση. Έχουμε ήδη βιώσει και άλλες δυσκολίες, λέει καθησυχαστικά ο κ. Barroso. Όχι, αυτή τη φορά πρόκειται για διαφορετικό πρόβλημα. Έως σήμερα, οι πολιτικές θύελλες που έχουν ξεσπάσει από τις περιβόητες μεταρρυθμίσεις, τόσο προσφιλείς στους φιλελεύθερους του Συμβουλίου και της Επιτροπής, σταματούσαν στα σύνορα των κρατών μελών. Στην Αριστερά έχει συντελεστεί αληθινή εκατόμβη, ενώ μόλις πριν λίγα χρόνια, ήλεγχε τα δύο τρίτα των κυβερνήσεων της ΕΕ. Στις χώρες όπου η δεξιά κρατούσε τα ηνία έως μόλις πρόσφατα, η τιμωρία υπήρξε εξίσου εκκωφαντική, έτσι δεν είναι κύριε Barroso;
Άρα, πώς μπορούμε να βγούμε από αυτό το αδιέξοδο; Καταρχάς, δείχνοντας ότι έχουμε κατανοήσει το εύρος της ευρωπαϊκής δυσφορίας, κηρύσσοντας χωρίς περιστροφές άκυρη τη Συνταγματική Συνθήκη. Έπειτα, ανακοινώνοντας, στο ίδιο πνεύμα, την απόσυρση των πιο αμφιλεγόμενων κειμένων, με το συμβολικότερο εξ αυτών να εκφράζει μια τάση η οποία θα έπρεπε να σταματήσει: η οδηγία Bolkestein, η οδηγία για την οργάνωση του χρόνου εργασίας, όπως ακριβώς η σειρά οδηγιών που συζητούνται τώρα, φιλελευθεροποίηση παντού, χωρίς την παραμικρή αποτίμηση των συνεπειών των προηγούμενων μέτρων παρόμοιου χαρακτήρα. Τέλος, ανοίγοντας μια μεγάλη συζήτηση ελεύθερων πολιτών, όχι μια διάσκεψη αλλά μια συζήτηση πολιτών ελεύθερη από οποιαδήποτε πίεση σε επίπεδο ΕΕ με σκοπό να αξιολογηθεί η κατάσταση πραγμάτων στην Ευρώπη σήμερα και να προσδιοριστεί αυτό το οποίο χρειαζόμαστε να αλλάξει για να δημιουργήσουμε μια Ευρώπη στην οποία οι περισσότεροι Ευρωπαίοι να μπορούν εκ νέου να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους και να συμμετέχουν.
Philippe de Villiers,
    Κύριε Πρόεδρε, αυτό το οποίο συνέβη πριν μερικές ημέρες στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες μπορεί να συνοψιστεί με δύο λόγια. Οι άνθρωποι επιθυμούσαν να διαχωρίσουν τη θέση τους από αυτό που ο κ. Barroso έχει αποκαλέσει «Βρυξέλλες». Αυτό σημαίνει ότι οι λαοί της Ευρώπης δεν έχουν πλέον εμπιστοσύνη στις Βρυξέλλες. Δεύτερον, το δεύτερο πράγμα που είναι σαφές είναι ότι το Σύνταγμα είναι νεκρό. Απεβίωσε στο Παρίσι και ενταφιάστηκε στις Κάτω Χώρες.
Συμφωνώ με την παρατήρηση του κ. Cohn-Bendit: «Δεν θέλω πλέον να λέω ψέματα», και καλώ όλους τους ευρωπαίους ηγέτες να απορρίψουν την περιφρονητική συμπεριφορά της Ευρώπης και να παύσουν να είναι οι εκπρόσωποι τύπου της ευρωπαϊκής μηχανής εναντίον των λαών τους αλλά αντίθετα να γίνουν, πολύ απλά και δημοκρατικά, οι εκπρόσωποι τύπου των λαών τους μεταξύ των συναδέλφων τους.
Cristiana Muscardini,
Η Ένωση έχει ζήσει και άλλες δύσκολες στιγμές τις οποίες ξεπέρασε με νέες πρωτοβουλίες: από την άρνηση της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης να επικυρώσει τη Συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Κοινότητας το 1954 προέκυψε η Διάσκεψη της Μεσσήνης και στη συνέχεια οι Συνθήκες της Ρώμης. Από τη στασιμότητα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στη δεκαετία του ’70 βγήκαμε με το σχέδιο Genscher-Colombo και με την ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μιλάνου υπό την Προεδρία Craxi το 1985 καταλήξαμε στην Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη. Είμαστε λοιπόν αισιόδοξοι ότι η νέα Ευρώπη μπορεί να αναδυθεί από αυτήν την περίοδο, κατά την οποία αποδεικνύεται ότι η ορμητικότητα των ευρωπαϊστών και η απαισιοδοξία των ευρωσκεπτικιστών δεν παρέχουν εγγυήσεις ούτε για το ατομικό ούτε για το συλλογικό μέλλον. Ο ρεαλισμός είναι ο μόνος δρόμος του παρόντος και βασίζεται στις δημοκρατικές επιλογές και στον σεβασμό των εθνικών ταυτοτήτων για την οικοδόμηση μιας αλληλέγγυας και κοινά αποδεκτής Ευρώπης. 
Jean-Marie Le Pen (NI ).
Ουδέποτε το χάσμα μεταξύ κοινοβουλίων και λαού υπήρξε τόσο βαθύ. Οκτώ τοις εκατό των μελών του γαλλικού κοινοβουλίου ψήφισε «όχι», αλλά το 55% του λαού έκανε το ίδιο. Κατά συνέπεια, προκαλεί ίσως εντύπωση το γεγονός ότι το δημοψήφισμα δεν είναι το μόνο μέσο επικύρωσης σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεδομένου ότι είναι το πλέον δημοκρατικό μέσο που, ειδικά εκείνοι που παραπονούνται σε αυτήν την Αίθουσα για το δημοκρατικό έλλειμμα των θεσμικών οργάνων, θα έπρεπε να προασπίσουν. Είναι αλήθεια ότι είναι επικίνδυνο για τους πρίγκιπες οι οποίοι κυβερνούν για δικό τους όφελος να δώσουν τον λόγο στους λαούς, οι οποίοι υφίστανται τις συνέπειες.
Timothy Kirkhope (PPE-DE ).
Bernard Poignant (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, είναι η δεύτερη φορά που η Γαλλία απορρίπτει μια Συνθήκη πολιτικής ένωσης. Το 1954, διότι φοβόταν τον γερμανικό επανεξοπλισμό. Το 2005, χωρίς αμφιβολία από φόβο για τον παγκόσμιο καπιταλισμό. Θα πρέπει να το δούμε επίσης ως προειδοποίηση για τις δικές μας πολιτικές.
Τι πρέπει να κάνουμε; Πιστεύω ότι πρέπει να μας καθοδηγούν τρεις αρχές. Η πρώτη αρχή είναι η ισότητα μεταξύ των ευρωπαϊκών εθνών. Μια κύρωση από το Κοινοβούλιο ισοδυναμεί με κύρωση με δημοψήφισμα. Πρόσθεσα μαζί τις ψήφους των τριών δημοψηφισμάτων του ισπανικού, του ολλανδικού και του γαλλικού, και το «ναι» υπερισχύει με ποσοστό 54,04 % των ψήφων, ποσοστό που αποτελεί παρηγοριά για μένα, ως Γάλλος. Χρειαζόμαστε ισότητα μεταξύ των μεγάλων και των μικρών χωρών, ισότητα για όλους τους λαούς. Σήμερα, το 2005, δεν με ενθουσιάζει και πολύ ο όρος «ιδρυτές», διότι, εσείς, κύριε Barroso, και εσείς, κύριε Borell, δεν θα μπορούσατε να ανήκετε στους ιδρυτές το 1957 διότι οι χώρες σας δεν ήσαν μέλη. Ζούσατε υπό δικτατορικά καθεστώτα. Άλλοι ζούσαν σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Εμείς, οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί, είχαμε την καλή τύχη να είμαστε ελεύθεροι. Κατά συνέπεια, σήμερα, πρέπει να προσέχουμε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε τον όρο αυτό. Αν πρόκειται να εγκρίνουμε ένα Σύνταγμα ομόφωνα, τότε αυτό μπορεί να απορριφθεί μόνον ομόφωνα. Η αρχή αυτή πρέπει να είναι ισχυρή και στις δύο περιπτώσεις.
Η τρίτη αρχή είναι ότι η Ευρώπη έχει ακόμη και πάντοτε θα έχει ανάγκη ένα Σύνταγμα. Και αυτό το λέω παρά τα δύο «όχι» των δημοψηφισμάτων. Στη Γαλλία υπάρχει ο νομός Vendée, πρόεδρος του οποίου είναι ο Philippe de Villiers. Ο νομός Vendée ψήφισε «όχι» στο Μάαστριχ το 1992, αλλά ψήφισε «ναι» στο Σύνταγμα. Ο κ. de Villiers είναι σε πλήρη αντίθεση με τους κατοίκους του νομού Vendée που εκπροσωπεί.
Ξέρετε, δεν είναι ανάγκη να πάτε στις Βρυξέλλες για να βρείτε έναν τεχνοκράτη. Ένας τεχνοκράτης είναι απλά ένας τεχνικός που αντιπαθούμε, αυτό είναι όλο. Ο νομός αυτός μας δείχνει το δρόμο, γι’ αυτό ας έχουμε εμπιστοσύνη στον λαό του Vendée του de Villiers.
Marielle De Sarnez (ALDE ).
Johannes Voggenhuber (Verts/ALE ).
Erik Meijer (GUE/NGL ).
   – Κύριε Πρόεδρε, επί δύο μήνες μετείχα ενεργά στην εκστρατεία η οποία, στις Κάτω Χώρες, κέρδισε τη στήριξη του 62% του εκλογικού σώματος υπέρ του «όχι στο Σύνταγμα». Ως η μεγαλύτερη ομάδα στο στρατόπεδο του «όχι», το Σοσιαλιστικό μας κόμμα υπερασπίστηκε το δικαίωμα του εκλογικού σώματος να αλλάξει αυτό το κείμενο. Δεν ταχθήκαμε κατά της προοπτικής ενός Ευρωπαϊκού Συντάγματος, ή της ένταξης των νέων ή μελλοντικών κρατών μελών· δεν ταχθήκαμε καν κατά του γεγονότος ότι οι Κάτω Χώρες έχουν καταστεί πλέον ο μεγαλύτερος καθαρός συνεισφέρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η αντίθεσή μας αφορούσε το περιεχόμενο του Συντάγματος.
Το κείμενο αυτό είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό μια συνταγή για μια Ευρώπη η οποία κλίνει περισσότερο προς το αμερικανικό πρότυπο, με έμφαση στον ελεύθερο, ανόθευτο ανταγωνισμό, την ελευθέρωση των υπηρεσιών, τον επανεξοπλισμό, την προσήλωση στο ΝΑΤΟ και τη δυνατότητα επεμβάσεων εκτός της επικράτειας της ΕΕ. Το 3ο κεφάλαιο δεν έχει θέση σε ένα συνταγματικό κείμενο· πρέπει να αποτελεί τμήμα της κανονικής νομοθεσίας, την οποία το Κοινοβούλιο πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αναθεωρεί με τη συνδρομή των εθνικών κοινοβουλίων.
Bastiaan Belder (IND/DEM ).
Στη διάσκεψη κορυφής της 16ης και 17ης Ιουνίου, οι αρχηγοί των κυβερνήσεων πρέπει να δείξουν ότι αντιλαμβάνονται το γαλλικό και το ολλανδικό «όχι» καλύτερα από ό,τι πολλοί από τους συναδέλφους μου βουλευτές. Το αδιέξοδο στο θέμα του Ευρωπαϊκού Συντάγματος απαιτεί την ενδεδειγμένη αντίδραση. Είναι, συνεπώς, ακατανόητο το γεγονός ότι μια πολιτική ελίτ στις Βρυξέλλες χρονοτριβεί και προτιμά ένα χρονοβόρο βασανιστήριο από την ταχεία προετοιμασία μιας νέας συνθήκης.
Brian Crowley (UEN ).
Θεωρώ ότι είναι σημαντικό να αποκτήσει η Ευρώπη ηγεσία. Η ηγεσία αυτή πρέπει να προέλθει όχι μόνο από το παρόν Σώμα, αλλά και από την Επιτροπή. Συγχαίρω τη στάση του Προέδρου Barroso, ο οποίος, αμέσως μετά τα δημοψηφίσματα, προσπάθησε να ενθαρρύνει τις κυβερνήσεις να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους, να σκεφτούν μακροπρόθεσμα, να στηριχθούν στην ίδια ιδεολογία και στην ίδια ανιδιοτελή επιθυμία για βελτίωση της ζωής όλων των πολιτών της Ευρώπης την οποία επέδειξαν οι ιδρυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης όταν η Ευρώπη αναδύθηκε από τις στάχτες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Irena Belohorská (NI ).
   – Η Συνταγματική Συνθήκη έχει ήδη κυρωθεί από δέκα κράτη, περιλαμβανομένων πέντε παλαιών κρατών μελών –της Αυστρίας, της Γερμανίας, της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Ιταλίας– και πέντε νέων – της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Σλοβακίας και της Σλοβενίας. Στα κράτη αυτά ζει το 50% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης· δεδομένου ότι καμιά ιδρυτική χώρα δεν έχει προνομιακή θέση, μπορεί να λεχθεί ότι το σκορ είναι τώρα δέκα προς δύο.
Erna Hennicot-Schoepges (PPE-DE ).
Αυτό που χρειάζεται για να πείσουμε τους πολίτες, είναι δράση και δημοσιονομικές προοπτικές που θα επιτρέψουν να αποδείξουμε ότι η Ευρώπη μπορεί να δώσει νέα ώθηση στην οικονομία και να δημιουργήσει θέσεις απασχόλησης με επενδύσεις σε μεγάλες υποδομές ή μέσω του προγράμματος "Galileo", που θα μπορούσε να δημιουργήσει 100 000 νέες θέσεις εργασίας και το οποίο περιμένει το σήμα του Συμβουλίου για να ξεκινήσει. Θα χρειαστεί επίσης να μεταδώσουμε αίσθημα δέσμευσης και ενθουσιασμό για το ευρωπαϊκό σχέδιο, και το μήνυμα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς που περιέχει.
Κύριε Πρόεδρε, το «όχι» σήμαινε επίσης την άρνηση μιας Ευρώπης όπου πρωταρχικό ρόλο παίζουν οι νόμοι της αγοράς και του ανταγωνισμού, μιας φιλελεύθερης Ευρώπης που δεν υπολογίζει τους εργαζόμενους, και το λέγω αυτό απευθυνόμενη σε αυτούς που υποστήριζαν την εβδομάδα των 72 ωρών. 
Margrietus van den Berg (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, οι ψηφοφόροι στις Κάτω Χώρες και τη Γαλλία μας έστειλαν ένα σαφές μήνυμα: Σταματήστε, σας ακολουθούμε με δυσκολία χωρίς να γνωρίζουμε προς τα πού κατευθυνόμαστε. Στις Κάτω Χώρες, το 62% των ψηφοφόρων είπε «όχι». Είναι πλέον καιρός να κάνουμε κάτι θετικό γι’ αυτούς τους ψηφοφόρους. Η ψήφος υπέρ του «όχι» προήλθε από δύο διαφορετικές κατευθύνσεις.
Δεν πρέπει να απομονωθούμε ή να προσπαθούμε να κερδίσουμε χρόνο· το αντίθετο. Θέλουμε να ξεκινήσουμε έναν αγώνα υπέρ της μεταρρύθμισης στην Ευρώπη προκειμένου να δείξουμε στους πολίτες που τάχθηκαν είτε υπέρ του «ναι» είτε υπέρ του «όχι» ότι τους λαμβάνουμε υπόψη. Αυτή η μεταρρύθμιση πρέπει να στηρίζεται σε έναν ευρύ και ανοικτό διάλογο σχετικά με την κατεύθυνση και την ταχύτητα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Πόσες χώρες πρέπει να επιτρέψουμε να ενταχθούν; Πώς θα καταστήσουμε την Ευρώπη ισχυρή και κοινωνική; Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 16ης και 17ης Ιουνίου, στο οποίο εφεξής θα προεδρεύει ο κ. Μπλερ, μπορεί να κάνει την αρχή επιδιώκοντας τη διάσωση των βασικών στοιχείων του κειμένου, ήτοι των κεφαλαίων 1 και 2 του Συντάγματος, τα οποία αφορούν τις αρχές της Ευρώπης, το βελτιωμένο σύστημα στάθμισης των ψήφων, το αυξημένο επίπεδο επικουρικότητας, την πρόσβαση, την αυξημένη επιρροή των εθνικών κοινοβουλίων και τα δικαιώματα των πολιτών, σε μια απλουστευμένη συνθήκη. Διαφορετικά, κάλλιστα μπορούμε να οδηγηθούμε σε μια πορεία διαρκούς οπισθοδρόμησης, χωρίς την προοπτική ρεαλιστικής ευρωπαϊκής συνεργασίας, ενώ, όπως ορθώς επεσήμανε ο κ. Barroso, «παρά τις έντονες δημόσιες επικρίσεις, η Ευρώπη είναι στην πραγματικότητα η σωστή απάντηση, και γι’ αυτό εξακολουθώ να είμαι τόσο προσηλωμένος σε αυτήν».
Jules Maaten (ALDE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η Ευρώπη αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα, το οποίο δεν μπορεί να λυθεί με το να αλλάξουμε απλώς τον τρόπο παρουσίασης ή με το να εξηγήσουμε πιο αποτελεσματικά πόσο καλή είναι στην πραγματικότητα η Ευρώπη. Η Ευρώπη μπορεί να έχει αξία στη σκέψη πολλών· όμως, δεν τους αγγίζει πια συναισθηματικά. Η γραφειοκρατία έχει τη γοητεία τσιμεντόλιθου και την προσήνεια ρινόκερου. Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα μπορεί να υποχρεωθούν να ακούσουν προσεκτικότερα τους ευρωπαίους πολίτες, και γι’ αυτό με ικανοποίησε το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Barroso εξέφρασε στην ομιλία του αυτή την αντίληψη.
Διότι, τι είναι αυτό που μας φοβίζει; Γιατί να μην επιτρέψουμε να εκλέγεται άμεσα από όλους τους Ευρωπαίους ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και γιατί να μην υπάρχει η δυνατότητα ενός διορθωτικού δημοψηφίσματος για την ευρωπαϊκή νομοθεσία; Όχι 25 εθνικά δημοψηφίσματα, αλλά ένα ενιαίο ευρωπαϊκό δημοψήφισμα. Δώστε στην πράξη στους πολίτες την εξουσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Carl Schlyter (Verts/ALE ).
Nigel Farage (IND/DEM ).
Κύριε Barroso, το ζήτημα δεν είναι ότι κινείστε με μεγάλη ταχύτητα, αλλά ότι η κατεύθυνση προς την οποία κινείστε είναι εσφαλμένη. Εκτός αυτού, διαπιστώνω την ταχεία άνοδο του πολιτικού εξτρεμισμού, του χυδαίου εθνικισμού, του τυφλού εθνικισμού· πρόκειται για έναν ευρωεθνικισμό ο οποίος δεν γνωρίζει όρια. Γνωρίζω ότι σκοπεύετε να αντιμετωπίσετε τους λαούς της Ευρώπης με περιφρόνηση, εκβιάζοντας την υιοθέτηση αυτού του Συντάγματος χωρίς κύρωση. Η Ιστορία θα σας προλάβει.
James Hugh Allister (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω τους λαούς της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών, οι οποίοι έφεραν την ελευθερία σε όλους τους Ευρωπαίους που αγαπούν τη δημοκρατία και την εθνική ανεξαρτησία. Η παρούσα κατάσταση θέτει πλέον υπό αμφισβήτηση τη δημοκρατική νομιμοποίηση των ηγετών της ΕΕ. Εσείς οι ίδιοι θέσατε τους όρους για την επιβίωση του Συντάγματος: κύρωση από το σύνολο των 25 κρατών μελών. Χάσατε. Είναι καιρός να το καταλάβετε και να θάψετε το πτώμα αυτού του Συντάγματος της ΕΕ. Οι προσπάθειές σας να το αναστήσετε είναι κακόγουστες όσο και ατυχείς.
Η αναφορά του κ. Watson στο 1787 με βάζει στον πειρασμό να προχωρήσω σε μια ακόμη παλαιότερη εποχή. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Κάτω Χώρες σώζουν την Ευρώπη από την πολιτική τυραννία. Την εβδομάδα που διανύουμε συμπληρώνεται η επέτειος από το αλησμόνητο εκείνο έτος του 1690, όταν ο Γουλιέλμος, πρίγκιπας της Οράγγης, αποβιβάστηκε στο Carrickfergus στην εκλογική μου περιφέρεια και έφερε στο Ηνωμένο Βασίλειο την Ένδοξη Επανάσταση και την ειρήνη του Γουλιέλμου, η οποία αποτελεί μέχρι σήμερα τη βάση της ελευθερίας...
João de Deus Pinheiro (PPE-DE ).
Robert Goebbels (PSE ).
Sophia in 't Veld (ALDE ).

Jens-Peter Bonde (IND/DEM ).
Η ομάδα του Κοινοβουλίου για τα δημοψηφίσματα θα συμμετάσχει μετά χαράς. Επί του παρόντος απευθύνουμε επτά αιτήματα όσον αφορά τη διαφάνεια, την εκλογή των Επιτρόπων, την ψηφοφορία με σύστημα πλειοψηφίας και με δικαίωμα αρνησικυρίας, την αρχή της εγγύτητας, το δικαίωμα ελέγχου από τα εθνικά κοινοβούλια, τη θέσπιση ελαχίστων ευέλικτων ορίων και την ενισχυμένη συνεργασία αντί του καταναγκασμού. Διαβάστε την πρότασή μας. Θέσαμε σε δοκιμασία τα πρώτα δύο αιτήματα μέσω δημοσκόπησης στη Δανία. Έτυχαν της στήριξης του 80% του εκλογικού σώματος, ενώ αντίθεση εξέφρασε μόλις το 12%. Αυτό το επίπεδο στήριξης χρειαζόμαστε για τη θέσπιση κοινών βασικών κανόνων. Ανοίξτε τα αυτιά σας, ακούστε το εκλογικό σώμα και ελάτε στη διάσκεψη Τύπου που διοργανώνουμε στις τέσσερις το απόγευμα. 
Alessandro Battilocchio (NI ).
Το 1992, υπογράφοντας τη συνθήκη για τη δημιουργία του ενιαίου νομίσματος και την έναρξη της διαδικασίας πολιτικής συνοχής, η Ευρώπη γνώριζε ότι ξεκινούσε μια διαδρομή που θα μπορούσε να οδηγήσει στην πλήρη μεταμόρφωση τόσο του θεσμικού μοντέλου όσο και της συνολικής διαμόρφωσης της Ένωσης με τη σταδιακή εγκατάλειψη της γεωπολιτικής διάταξης του ψυχρού πολέμου.
Elmar Brok (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, ο κ. Bonde είπε ότι θέλει ίση εκπροσώπηση και των δύο πλευρών, αλλά το 80–90% του Σώματος τάχθηκε υπέρ του Συντάγματος και το 52% του πληθυσμού έχει σήμερα ήδη πει «ναι» μέσω των κοινοβουλίων του και μέσω δημοψηφισμάτων. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε εδώ.
Poul Nyrup Rasmussen (PSE ).
Andrew Duff (ALDE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, ο Πρόεδρος Barroso δήλωσε ότι δεν πρέπει να αρχίσουμε να κατηγορούμε ο ένας τον άλλον. Οπωσδήποτε, όμως, οφείλουμε να αμφισβητήσουμε την αξιοπιστία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο θέμα της προώθησης και της διεύθυνσης του σημαντικού διαλόγου σχετικά με το κοινωνικό και οικονομικό μέλλον της Ευρώπης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο οφείλει –και πιθανότατα θα το πράξει– να αναστείλει τη διαδικασία των κυρώσεων, όμως δεν πρέπει να εγκαταλείψει οριστικά την όλη συνταγματική διαδικασία. Απεναντίας, πρέπει να συμφωνήσει καταρχήν στη συγκρότηση μιας νέας συνέλευσης –πολυφωνικής, κοινοβουλευτικής και διαφανούς– με εντολή ευρύτερη από αυτή του Λάκεν, κυρίως όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό και την ανανέωση του Μέρους III της Συνθήκης, προκειμένου οι κοινές πολιτικές να εναρμονίζονται με τις προσδοκίες και τις ανησυχίες των πολιτών μας. Από τη νέα συνέλευση πρέπει επίσης να ζητηθεί να διαρρήξει την άκαμπτη σύνδεση μεταξύ του πρώτου, του δεύτερου και του τρίτου μέρους και να θεσπίσει την ενδεδειγμένη ιεραρχία μεταξύ τους, έτσι ώστε οι πολιτικές του Μέρους III να καταστούν σαφώς επικουρικές του Μέρους I.
Mirosław Mariusz Piotrowski (IND/DEM ).
Jean-Luc Dehaene (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η σημερινή συζήτηση αφορά πρωτίστως το προσεχές Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, και σε αυτό θέλω να εστιάσω την προσοχή μου, διότι, ενόψει της τρέχουσας κρίσης, αυτό το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καλείται να αναλάβει ένα πολύ σημαντικό έργο, το οποίο συνίσταται στο να θέσει ορισμένα ορόσημα, το πρώτο εκ των οποίων πρέπει να είναι η συνέχιση της λειτουργίας και των δραστηριοτήτων της Ευρώπης, όχι μόνο στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό. Άκουσα με ιδιαίτερη ικανοποίηση τον Πρόεδρο Barroso να αναφέρεται στα καθήκοντά μας στον τομέα της αναπτυξιακής συνεργασίας. Το βασικό ορόσημο θα είναι, αναμφίβολα, η επίτευξη συμφωνίας επί των δημοσιονομικών προοπτικών, οι οποίες θα ορίσουν το πλαίσιο λειτουργίας της Ευρώπης τα προσεχή έτη. Παρότι συμφωνώ με τον κ. Cohn-Bendit ότι οι χρηματοδοτικοί πόροι θα είναι ίσως πολύ μειωμένοι ώστε να επιτρέψουν στην Ευρώπη να επιτελέσει πλήρως τον ρόλο της, θεωρώ κρίσιμο να επιτευχθεί καταρχάς μια συμφωνία ως προς τους πόρους αυτούς.
Δεύτερον, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει επίσης να παρουσιάσει προτάσεις ως προς την πορεία που πρέπει να ακολουθήσουμε στη συνέχεια, διότι τα ζητήματα που τέθηκαν στη δήλωση του Λάκεν παραμένουν αναπάντητα. Εξακολουθούμε να μην διαθέτουμε το κατάλληλο πλαίσιο γι’ αυτή τη διευρυμένη Ευρώπη, η Ευρώπη δεν έχει ακόμη προσφέρει μια απάντηση στα ζητήματα που προκύπτουν από την παγκοσμιοποίηση, και η απάντηση αυτή δεν μπορεί παρά να είναι ευρωπαϊκή. Ωστόσο, πρέπει να λάβουμε υπόψη το «όχι» σε δύο χώρες, αλλά και το «ναι» σε δέκα άλλες χώρες. Νομίζω ότι, όσον αφορά τη δήλωση του κ. Rasmussen ότι «το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει να προσφέρει σαφήνεια», αυτό το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν μπορεί ακόμη να προσφέρει σαφήνεια σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, καθόσον το «όχι» είναι τόσο πολυδιάστατο ώστε η ανάλυσή του είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Jo Leinen (PSE ).
Φυσικά, πρέπει επίσης να δώσουμε μια απάντηση στις ανησυχίες των πολιτών, που λένε: θέλουμε περισσότερη πληροφόρηση και συμμετοχή. Θέλουμε περισσότερη σαφήνεια σχετικά με το ευρωπαϊκό σχέδιο και περισσότερες πληροφορίες για τη μελλοντική κατεύθυνσή του. Ας δώσουμε στους ανθρώπους αυτές τις δυνατότητες. Θεωρώ το σχέδιο Δ που ανέφερε ο Πρόεδρος Barroso ως μια δυνατότητα προόδου. Ας διοργανώσουμε μαζί έναν μεγάλο ευρωπαϊκό διάλογο για το μέλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης, όχι 25 ξεχωριστούς εθνικούς διάλογους, αλλά έναν κοινό.
Françoise Grossetête (PPE-DE ).
Richard Corbett (PSE ).
Γιώργος Δημητρακόπουλος (PPE-DE ).
Enrique Barón Crespo (PSE ).
Δεύτερον, πρέπει να μιλάμε για την Ευρώπη και πρέπει να μιλάμε καλά. Όπως είπε ο κ. Zapatero κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για το δημοψήφισμα, το να μιλάμε καλά για την Ευρώπη είναι ένα όπλο μαζικής καταστροφής. Έχουμε εκφράσει ξεκάθαρα την ευγνωμοσύνη μας για το «Σχέδιο Μάρσαλ» το οποίο μας ήρθε από την Ευρώπη και προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε ελπίδα. Διότι γίνεται πολύς λόγος εδώ για προβλήματα και διαμαρτυρίες, αλλά το καθήκον μας είναι να δημιουργούμε ελπίδα και να δίνουμε απαντήσεις στα προβλήματα του κόσμου, όχι να διαμαρτυρόμαστε.
Josef Zieleniec (PPE-DE ).
Βρισκόμαστε εδώ, κύριε Πρόεδρε, διότι η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες απέρριψαν το Σύνταγμα. Ο διάλογος που πραγματοποιήθηκε σε αυτές τις χώρες αποκάλυψε τη δυσαρέσκεια για πολλές από τις εφαρμοζόμενες ευρωπαϊκές πολιτικές, και όχι για τη θεσμική λύση της έγκρισης ενός Συντάγματος. Οι πολίτες κλήθηκαν, ωστόσο, να απαντήσουν διά μιας και στα δύο ερωτήματα. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο οφείλει, συνεπώς, να λάβει ανεξάρτητες αποφάσεις όσον αφορά τον διαχωρισμό του συνταγματικού πλαισίου στα κεφάλαια 1 και 2 και την υποβολή τους προς έγκριση.
Genowefa Grabowska (PSE ).
Χωρίς να λησμονώ το αποτέλεσμα των δημοψηφισμάτων στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες, η δεύτερη παρατήρηση που θέλω να διατυπώσω είναι ότι ο πολωνικός λαός έχει ανησυχήσει πάρα πολύ από το ύφος και τις ατραπούς που ακολούθησε ο διάλογος σε αυτές τις χώρες. Δεν αναφέρομαι απλώς στον πανταχού παρόντα πολωνό υδραυλικό. Αυτός ο διάλογος, ο οποίος μάλιστα μόνον δευτερευόντως αφορούσε το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, μας ώθησε να θέσουμε στους εαυτούς μας το εξής καίριο ερώτημα. Εάν αυτό το δημοψήφισμα είχε διεξαχθεί πριν από την πρόσφατη διεύρυνση, θα είχαμε ενταχθεί στην ΕΕ; Και αναφέρομαι στο σύνολο των 10 νέων κρατών μελών. Ενταχθήκαμε σε μια ΕΕ η οποία στηρίζεται στην αλληλεγγύη, ή μήπως σε μια εγωιστική ΕΕ η οποία κλειδώνει τις πόρτες της; Ευελπιστώ ότι θα μου δοθούν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα μετά την προσεχή σύνοδο κορυφής, από την οποία αναμένω να αντιμετωπίσει τη δύσκολη αυτή κατάσταση. 
Stanisław Jałowiecki (PPE-DE ).
Στο ίδιο πνεύμα, το συμπέρασμα που αντλείται από αυτό είναι ότι πρέπει να σταματήσει η διεύρυνση, ώστε να περιμένουμε μέχρις ότου η ΕΕ έχει «χωνέψει» τα νέα κράτη μέλη, όπως περίπου ένας βόας σφιγκτήρας μπορεί να καταπιεί και να χωνέψει ένα κουνέλι. Πολλοί έχουν ήδη εκφράσει αμφιβολίες, και στο παρόν Σώμα και αλλού, ως προς το εάν η απόφαση να επιτραπεί η ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην ΕΕ την 1η Ιανουαρίου 2007 είναι συνετή κίνηση. Η δε απόφαση έναρξης διαπραγματεύσεων με την Τουρκία τον Οκτώβριο αμφισβητείται ανοικτά, ενώ οι ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της Ουκρανίας τίθενται εκτός συζήτησης.
Libor Rouček (PSE ).
   – Κυρίες και κύριοι, η οικοδόμηση της Ευρώπης και η ολοκλήρωσή της ήταν πάντοτε, είναι και θα συνεχίσουν να είναι περίπλοκες διαδικασίες, στις οποίες συχνά δύο βήματα προς τα εμπρός ακολουθούνται από ένα βήμα προς τα πίσω. Πέρυσι, πραγματοποιήσαμε δύο βήματα προς τα εμπρός – σκεφτείτε μόνο την πρωτόγνωρη και επιτυχή διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ένταξη 10 νέων κρατών μελών. Τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες αποτελούν, ασφαλώς, ένα βήμα προς τα πίσω. Είναι μια τεράστια απογοήτευση, την οποία αισθάνομαι προσωπικά, καθόσον προέρχομαι από ένα από τα νέα κράτη μέλη.
Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα είναι 10 χώρες υπέρ και δύο κατά. Φρονώ ότι οι λαοί της Πολωνίας, της Τσεχικής Δημοκρατίας, του Λουξεμβούργου και της Δανίας πρέπει να έχουν το δικαίωμα και την ευκαιρία να δηλώσουν εάν επιθυμούν την ευρωπαϊκή Συνταγματική Συνθήκη, και μόνο τότε, σε αυτή τη βάση –όπως προβλέπεται στο Σύνταγμα– πρέπει το Συμβούλιο να αποφασίσει το προσεχές έτος τι πρέπει να κάνει με το εν λόγω έγγραφο.
Θέλω δε να προσθέσω κάτι όσον αφορά τις δημοσιονομικές προοπτικές. Θεωρώ ότι στις 16 και 17 Ιουνίου θα επιτευχθεί ένας συμβιβασμός ο οποίος θα επιτρέψει στην Ευρώπη να προχωρήσει στο θέμα των οικονομικών πόρων, οι οποίοι είναι, βεβαίως, απαραίτητοι προκειμένου να επιτύχουμε τους στόχους μας και να υλοποιήσουμε τις φιλοδοξίες μας. 
Hartmut Nassauer (PPE-DE ).
Nicola Zingaretti (PSE ).
Othmar Karas (PPE-DE ).
Jacques Toubon (PPE-DE ).
Reinhard Rack (PPE-DE ).
Íñigo Méndez de Vigo (PPE-DE ).
Πιστεύω ότι η Ευρώπη σημείωνε πάντα πρόοδο στη βάση της συναίνεσης. Παρατήρησα σήμερα –όπως ειπώθηκε– ότι, παρά το γεγονός ότι 10 κράτη μέλη το επικύρωσαν, παρά το γεγονός ότι πολλοί Ευρωπαίοι έχουν πει «ναι» στο Σύνταγμα, δεν υπάρχει συναίνεση για να προχωρήσουμε μπροστά. Παρατηρώ ότι δεν συζητείται το κείμενο του Συντάγματος, αλλά αντίθετα το πολιτικό πλαίσιο. Επομένως πιστεύω ότι το χειρότερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να μην κοιτάξουμε προσεκτικά την πραγματικότητα και να μην εστιάσουμε την προσοχή μας σε αυτό που ζητά ο κόσμος. Ο κόσμος μας ζητά να ακούσουμε, να συζητήσουμε, και να αρχίσουμε διάλογο.
Nicolas Schmit,
Αναβολή ή όχι, οφείλουμε, προπαντός να αποφύγουμε να προσθέσουμε σύγχυση στη σημερινή αβεβαιότητα, και αυτή η αβεβαιότητα είναι όντως πραγματική. Οφείλουμε να λάβουμε σαφείς αποφάσεις, οφείλουμε να πούμε στον λαό, με τον λαό, ποιους τρόπους διεξόδου διαθέτουμε και ποιον θεωρούμε καλύτερο. Συμφωνώ ότι πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι εναπόκειται σε έκαστο κυρίαρχο κράτος και, ως Λουξεμβούργιος, αισθάνομαι ότι με αφορά άμεσα διότι το δικό μας δημοψήφισμα θα διεξαχθεί λίαν συντόμως, στις 10 Ιουλίου να αποφασίσει αν θέλει, αμέσως, χωρίς να περιμένει, να συνεχίσει ωσάν να μην είχε συμβεί τίποτε. Αυτή είναι μια επιλογή, και ίσως θα έπρεπε να συνεχίσουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Όπως και αν έχει, αν λάβουμε μια απόφαση, οφείλουμε να την λάβουμε με σαφήνεια και όχι μέσα σε σύγχυση.
José Manuel Barroso,
Πρόεδρος.
Pedro Guerreiro (GUE/NGL ).


Πρόεδρος.
   Θα ήθελα να καλωσορίσω τον κ. Voronin, Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, και την αντιπροσωπεία που τον συνοδεύει.
Πρόεδρος.

Jens-Peter Bonde (IND/DEM ).
   – Κύριε Πρόεδρε, 90 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπογράψαμε μια πρόταση μομφής κατά της Επιτροπής, καθότι δεν είχαμε άλλο μέσο να...
Πρόεδρος.
   Κύριε Bonde, σας αφαίρεσα το λόγο επειδή αυτή δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνετε δηλώσεις. Αν θέλετε να μιλήσετε επί διαδικαστικού θέματος, παρακαλώ πείτε μου ποιο άρθρο του Κανονισμού επικαλείστε. 
Jens-Peter Bonde (IND/DEM ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θέλω να παρέμβω για ένα θέμα επί της διαδικασίας, επικαλούμενος το άρθρο 100 του Κανονισμού, σχετικά με την ερμηνεία των διατάξεων του Κανονισμού. 
Πρόεδρος.
   Επικαλείστε το άρθρο 100 σχετικά με την ερμηνεία του Κανονισμού; Περιμένετε μία στιγμή παρακαλώ. 
Jens-Peter Bonde (IND/DEM ).
   – Κύριε Πρόεδρε, 90 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπογράψαμε μια πρόταση μομφής...
Πρόεδρος.
   Κύριε Bonde, δεν έχετε το δικαίωμα να μιλήσετε επικαλούμενος το άρθρο 100. Δεν αναφέρεται σε κανένα θέμα επί της διαδικασίας. 
Jens-Peter Bonde (IND/DEM ).
Πρόεδρος.
   Εντάξει, κύριε Bonde, εξηγείστε μου το πρόβλημα που έχετε με το άρθρο 100. 
Jens-Peter Bonde (IND/DEM ).
   – Κύριε Πρόεδρε, το πρόβλημα είναι ότι 90 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπογράψαμε μια πρόταση μομφής κατά της Επιτροπής, καθότι δεν είχαμε άλλο μέσο να υποχρεώσουμε τον Πρόεδρο της Επιτροπής να προσέλθει στο Κοινοβούλιο και να εξηγήσει τη σύνδεση μεταξύ ενός δώρου της τάξεως των 20 000-25 000 ευρώ και μιας απόφασης, η οποία ελήφθη στη συνέχεια, για την παροχή περιφερειακής ενίσχυσης ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ στον φίλο του. Επιπλέον, στην πρόταση μομφής που συντάξαμε δηλώναμε ότι θα αποσύραμε την εν λόγω πρόταση εάν μας δινόταν μια λογική εξήγηση.
Μας δόθηκε μια εξήγηση, όμως ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου αποφάσισε εν τω μεταξύ ότι, σε αντίθεση με την επιθυμία που ρητώς εκφραζόταν στο ίδιο το κείμενο της πρότασης, οφείλουμε να ψηφίσουμε επί της πρότασης αυτής. Μας ικανοποιεί το γεγονός ότι, στο μέλλον, οι προτάσεις μομφής θα γίνονται δεκτές εφόσον έχουν υπογραφεί από 74 βουλευτές, οπότε και θα τίθενται αυτομάτως σε ψηφοφορία· ωστόσο, η πρόταση κατατέθηκε βάσει του παλαιού Κανονισμού, οπότε ορισμένοι από τους συνυπογράφοντες θα επιλέξουμε την αποχή από την ψηφοφορία. Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε ικανοποιημένοι από την απάντηση της Επιτροπής, αλλά μας ικανοποιούν οι δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ενώ θα συνεχίσουμε τη διερεύνηση του θέματος στην Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την πλήρη διαφάνεια όσον αφορά τα δώρα...
Πρόεδρος.
   Ευχαριστούμε, κύριε Bonde. Διαπιστώνω ότι αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση θέμα επί της διαδικασίας. Παρακαλώ καθίστε. Παρακαλώ μην προκαλείτε κοινοβουλευτική κωλυσιεργία. Αυτό που θέσατε δεν είναι σε καμία περίπτωση διαδικαστικό θέμα. 

Reimer Böge (PPE-DE ),
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κατά την ψηφοφορία στην προσωρινή επιτροπή στις 10 Μαΐου είχαμε να επεξεργαστούμε περίπου 620 τροπολογίες και να ψηφίσουμε γι’ αυτές. Επί τη βάσει των 620 αυτών τροπολογιών είχα υποβάλει τότε στην επιτροπή 44 συμβιβαστικές τροπολογίες, από τις οποίες εγκρίθηκαν οι 41.
Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να λάβετε υπόψη κατά την ψηφοφορία το εξής: είναι αναγκαίο να προβούμε σε τρεις προσαρμογές τεχνικής φύσεως ώστε να εξασφαλίσουμε ότι το κείμενο θα συμφωνεί με τον αριθμητικό πίνακα. Πρέπει να γίνουν τεχνικές προσαρμογές στους αριθμούς της παραγράφου 50, έβδομη και ένατη παύλα. Στην έβδομη παύλα, το ποσόν των 4,5 δις ευρώ πρέπει να αντικατασταθεί από το ποσόν των 4,7 δις ευρώ και το ποσόν των 2,5 πρέπει να αντικατασταθεί από το ποσόν των 2,7 δις ευρώ. Στην ένατη παύλα –αυτή είναι άλλη μία απαραίτητη τεχνική προσαρμογή- το ποσόν των 1,5 δις ευρώ πρέπει να αντικατασταθεί από το ποσόν των 1,2 δις ευρώ. Αυτές είναι οι απαιτούμενες προσαρμογές για να συμφωνούν το κείμενο και ο πίνακας.
Επίσης, θέλω να επιστήσω την προσοχή σας στην τροπολογία αριθ. 6 για την παράγραφο 31. Παρακαλώ να γίνει δεκτό το δεύτερο μέρος της τροπολογίας 6, εφ’ όσον εγκριθεί, ως συμπλήρωμα της παραγράφου 31. Το εν λόγω αγγλικό κείμενο της τροπολογίας είναι: . Αυτά ως προς αυτήν την τροπολογία.
Τρίτον, βάσει συνομιλιών που έκανα μόλις προ ολίγου θα ήθελα να παρακαλέσω την Ομάδα μου, σε αντίθεση με τον κατάλογο για την ψηφοφορία, να υποστηρίξει την τροπολογία 19 για την παράγραφο 50, δεύτερη παύλα, που υπέβαλε η Ομάδα του ΕΣΚ. Τελικά πρόκειται για μία μικρή τροποποίηση που δεν επηρεάζει την πρόθεσή μου ως εισηγητή. 

Το Κοινοβούλιο καθόρισε τη θέση του, την οποία μόλις ψηφίσαμε με μεγάλη πλειοψηφία. Κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας χθες, ο Πρόεδρος Barroso μας είπε ότι, παρά ορισμένες διαφορές, αισθάνεται άνετα με την πρόταση του Κοινοβουλίου, διότι αυτό που μόλις ψηφίσαμε και αυτό που προτείνει η Επιτροπή δεν διαφέρουν πολύ.
Πιστεύω ότι τα κράτη μέλη πρέπει να κάνουν οτιδήποτε μπορούν προκειμένου να καταλήξουν σε μία συμφωνία στις 16 και 17 Ιουνίου, και πιστεύω ότι μπορούμε να έχουμε πίστη στις προσπάθειες που καταβάλλονται από τη λουξεμβουργιανή Προεδρία.
Ο υπουργός Schmit υιοθέτησε επίσης την άποψη ότι η προσέγγιση του Κοινοβουλίου είναι ρεαλιστική και συνεπής. Πιστεύω ότι είμαστε σε θέση να καλέσουμε το Συμβούλιο να επιδείξει επίσης ρεαλισμό, φιλοδοξία και συνέπεια ούτε ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση να μπορέσει να συνεχίσει να λειτουργεί.
Τέλος, όλοι πρέπει να έχουν επίγνωση ότι αν δεν υπήρχαν δημοσιονομικές προοπτικές, η Ένωση θα λειτουργούσε στη βάση της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού που θεσπίζεται στο άρθρο 272 της παρούσας Συνθήκης, το οποίο παρέχει στο Κοινοβούλιο ένα πολύ σημαντικό περιθώριο ελιγμών. Το Κοινοβούλιο θα το χρησιμοποιούσε, αλλά καθώς αυτό θα οδηγούσε σε συγκρούσεις που δεν επιθυμούμε να δούμε μεταξύ των δύο σκελών της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής, παροτρύνουμε για άλλη μια φορά το Συμβούλιο να καταλήξει σε μία συμφωνία που το Κοινοβούλιο να μπορεί να δεχτεί.


Jean-Marie Cavada (ALDE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, υπό το φως των δημοψηφισμάτων στις δύο χώρες που μόλις είπαν «όχι» στη Συνταγματική Συνθήκη, φαίνεται ότι χρειάζεται μια δημοκρατικότερη στρατηγική. Είναι καιρός να το αποδείξουμε, στο θέμα το οποίο τώρα μας απασχολεί. Καταρχάς, θα ζητήσω να κληθεί το Συμβούλιο, όπως προτείνεται στην παράγραφο 4 του ψηφίσματος, να αναφέρει τις θέσεις των εθνικών αντιπροσωπειών, δεόντως και ονομαστικά, στο πλαίσιο της νομοθετικής διαδικασίας, αντί αυτές να τηρούνται μυστικές, ακόμη και από τον εισηγητή του Κοινοβουλίου, και αυτό με την περίεργη αιτιολογία ότι προστατεύεται η αποτελεσματικότητα της διαδικασίας λήψης αποφάσεων του οργάνου.
Δεύτερον, το κείμενο επιδιώκει να καταστούν οι συζητήσεις του Συμβουλίου δημόσιες, όταν αυτό ενεργεί με τη νομοθετική του ιδιότητα, κάτι το οποίο θα μας επέτρεπε, ιδιαίτερα, να γνωρίζουμε τι σκέπτεται για τις τροπολογίες που κατατίθενται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Για παράδειγμα, συμπεραίνω ότι η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την απόφαση πλαίσιο για τον ρατσισμό, που χρονολογείται από το 2002, δηλαδή εδώ και τρία χρόνια, δεν έχει εξεταστεί ακόμη, ή σε κάθε περίπτωση, δεν είχε εξεταστεί έως την περασμένη εβδομάδα από το Συμβούλιο Δικαιοσύνης.
Πρόεδρος.
   Σας ευχαριστούμε, κύριε Cavada. Τα αιτήματά σας θα εξεταστούν δεόντως από την Προεδρία. 
Πρόεδρος.
   Κυρίες και κύριοι, έχουν μείνει δύο εκθέσεις: η έκθεση Gaubert και η έκθεση Bowis. Η ώρα είναι 13.15. Αν συμφωνείτε, και μόνο αν συμφωνείτε, θα μπορούσαμε να αναβάλουμε την ψηφοφορία αυτών των δύο εκθέσεων για αύριο.

Bruno Gollnisch (NI ).
Θα ήμασταν πλήρως διατεθειμένοι να ψηφίσουμε πρόταση μομφής κατά του κ. Barroso για τις πολιτικές πράξεις του, και, ιδιαίτερα για το πείσμα που επιτρέπει στην Επιτροπή να αγνοεί την πολύ σαφή ψήφο η οποία πρόσφατα εκφράστηκε τόσο από το γαλλικό λαό όσο και από τον ολλανδικό λαό. Όταν, ωστόσο, αμφισβητούμε την ακεραιότητα κάποιου, πρέπει να είμαστε βέβαιοι για την πράξη του και να είμαστε έτοιμοι να φθάσουμε μέχρι τέλους της διαδικασίας.
Η έμμεση απόσυρση από τον κ. Bonde της πρότασης μομφής ελάχιστα πριν αυτή τεθεί σε ψηφοφορία, δείχνει ότι αυτός δεν ήταν σε θέση να το κάνει. Κατά συνέπεια, είχαμε το φόβο μήπως μια τέτοια σπουδή υπονομεύσει την πρότασης μομφής, η οποία πρέπει να κατατίθεται σε σοβαρές περιπτώσεις για τις οποίες η πολιτική ομάδα μου έχει αποφασίσει να τη χρησιμοποιήσει στο μέλλον. 
Jens-Peter Bonde, Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM ),
   . – 90 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπογράψαμε μια πρόταση μομφής κατά της Επιτροπής, καθότι δεν είχαμε άλλο μέσο να υποχρεώσουμε τον Πρόεδρο της Επιτροπής να προσέλθει στο Κοινοβούλιο και να εξηγήσει τη σύνδεση μεταξύ ενός δώρου της τάξεως των 20 000-25 000 ευρώ και μιας απόφασης, η οποία ελήφθη στη συνέχεια, για την παροχή περιφερειακής ενίσχυσης ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ στον φίλο του, Σπύρο Λάτση, 54ο στον κατάλογο των πιο πλούσιων ανθρώπων του κόσμου.
Μας ικανοποιεί το γεγονός ότι, στο μέλλον, οι προτάσεις μομφής θα γίνονται δεκτές εφόσον έχουν υπογραφεί από 74 βουλευτές, οπότε και θα τίθενται αυτομάτως σε ψηφοφορία.
Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε ικανοποιημένοι από την απάντηση της Επιτροπής, αλλά μας ικανοποιούν οι δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ενώ θα συνεχίσουμε τη διερεύνηση του θέματος στην Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την πλήρη διαφάνεια όσον αφορά τα δώρα αλλά και τη σύνθεση των 3 000 ομάδων εργασίας της Επιτροπής. 
Nigel Farage (IND/DEM ),
   . – Η σημερινή ψηφοφορία επί της πρότασης μομφής ήταν μια φάρσα. Το Κοινοβούλιο αποφάσισε, με συντριπτική πλειοψηφία, να χτυπήσει φιλικά στην πλάτη τον κ. Barroso και να τον επαινέσει για το θαυμάσιο έργο που επιτελεί. Δηλώνει στον ίδιο και στα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής ότι μπορούν να δεχτούν κάθε είδους φιλοξενία, από οποιονδήποτε, χωρίς να τίθεται θέμα λογοδοσίας τους.
Η πρόταση μομφής κατατέθηκε εξαιτίας της άρνησης του κ. Barroso να ξεκαθαρίσει τη θέση του στο θέμα της φιλοξενίας, καθώς και λόγω της άκαμπτης στάσης και της τυφλής υποταγής των μεγάλων πολιτικών ομάδων. Όμως, παρά τις τακτικές εκφοβισμού και επίδειξης ισχύος που εφαρμόστηκαν, καταφέραμε να πραγματοποιηθεί η συζήτηση, κι αυτή είναι μια μικρή νίκη για τη διαφάνεια. Η σιωπή του κ. Barroso στο πολύ ουσιαστικό και ευθύ ερώτημα για τον όμιλο Λάτση και τις σχέσεις με την ΕΕ αποδεικνύει αναμφίβολα ότι δεν υπάρχουν πλέον επιχειρηματικές σχέσεις μεταξύ των δύο.
Λόγω, όμως, μιας νέας ερμηνείας του Κανονισμού, καλούμαστε να μετάσχουμε στη σημερινή ψηφοφορία, η διεξαγωγή της οποίας δεν ήταν εξαρχής στις προθέσεις μας. Ας είναι. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να έχει εμπιστοσύνη στον κ. Barroso, όμως υπάρχουν άλλες, πρόσφατες ψηφοφορίες στον πραγματικό κόσμο οι οποίες καταδεικνύουν ότι οι λαοί της Ευρώπης έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους σε αυτό το οικοδόμημα. 
Roger Helmer (NI ),
   . – Συνυπογράφοντας την πρόταση μομφής, πρόθεσή μου, όπως εξάλλου αναφέρεται στην εν λόγω πρόταση, ήταν να διασφαλιστεί ότι ο Πρόεδρος της Επιτροπής José Manuel Barroso θα προσερχόταν ενώπιον του Κοινοβουλίου για να εξηγήσει την πλούσια φιλοξενία που του προσέφερε έλληνας μεγαλοεφοπλιστής. Ο στόχος αυτός επετεύχθη και, ως εκ τούτου, όπως και η πλειονότητα των συναδέλφων που συνυπέγραψαν την πρόταση μομφής, θα δεχόμουν μετά χαράς την απόσυρσή της. Προφανώς, αυτό δεν κατέστη δυνατό για διαδικαστικούς λόγους.
Kartika Tamara Liotard, Erik Meijer, Esko Seppänen, Jonas Sjöstedt και Eva-Britt Svensson (GUE/NGL ),
   . – Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι οφείλουν να διατηρούν τα χέρια τους καθαρά, είτε απασχολούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση είτε σε τοπικές κοινότητες. Οφείλουν να αποφεύγουν τις συγκρούσεις συμφερόντων όπως οι προσωπικά επωφελείς σχέσεις με εταιρείες. Στην περίπτωση του κ. Barroso, ο οποίος είναι Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δημιουργήθηκαν αμφιβολίες για το ενδεχόμενο μιας τέτοιας σχέσης. Ως εκ τούτου, υπογράψαμε μια πρόταση μομφής με τον εκπεφρασμένο και αποκλειστικό στόχο της συζήτησης του θέματος στη συνεδρίαση της Ολομέλειας. Παρότι η συζήτηση αυτή πραγματοποιήθηκε ήδη στις 25 Μαΐου, δεν έχουμε λόγους να είμαστε ικανοποιημένοι ακόμη από τις απαντήσεις του κ. Barroso. Έχουμε την πεποίθηση ότι η πλειονότητα των βουλευτών του παρόντος Σώματος διευκόλυνε υπερβολικά τον κ. Barroso να μην αντιμετωπίσει με σοβαρότητα τις επικρίσεις. Εν τω μεταξύ, έχουμε λάβει νέες πληροφορίες σχετικά με τις σχέσεις του κ. Barroso με επιχειρήσεις. Παρότι οι πληροφορίες αυτές δεν είναι ακόμη επαρκείς ώστε να στοιχειοθετήσουν την υπερψήφιση μιας πρότασης μομφής, μπορούν κάλλιστα να γίνουν επαρκείς στο μέλλον. Εάν είχαμε τη δυνατότητα να αποσύρουμε ή να αναστείλουμε την ψήφιση της πρότασης μομφής, θα το είχαμε πράξει. Όπως φαίνεται, όμως, η απόσυρσή της δεν είναι πλέον εφικτή, οπότε αποφασίσαμε να απόσχουμε από τη σημερινή ψηφοφορία. 
Luís Queiró (PPE-DE ),

Zita Pleštinská (PPE-DE ).
   – Ο λόγος για τον οποίο ψήφισα υπέρ της έκθεσης Böge είναι ότι θεωρώ αναγκαίο να καταδειχθεί η δυνατότητα της ΕΕ να αναλάβει δράση μέσω των θεσμικών της οργάνων μετά την αποτυχία των δημοψηφισμάτων στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες.
Ως όργανο ισότιμο του Συμβουλίου, το Κοινοβούλιο όρισε με σαφήνεια τις πολιτικές του προτεραιότητες στο θέμα των δημοσιονομικών προοπτικών. Χάρη στον εισηγητή, έχει δημιουργηθεί με άριστο επαγγελματισμό ένα πλαίσιο το οποίο προσφέρει πραγματική προστιθέμενη αξία και το οποίο θεσπίζει εφικτά και αποδεκτά κατώτατα όρια χρηματοδότησης τα οποία εν τέλει θα μετατραπούν σε συγκεκριμένα μέσα και προγράμματα. Το γεγονός ότι η χρηματοδότηση της συνοχής θα διατηρηθεί στο 4% του ΑΕγχΠ έχει τεράστια σημασία για τα νέα κράτη μέλη, τα οποία αναμένεται να λάβουν σημαντικό ποσό χρηματοδότησης για μέτρα συνοχής και διαρθρωτικά μέτρα. Συγχρόνως, δίδεται έμφαση στην πιο δίκαιη κατανομή των εισφορών των αμιγώς συνεισφερόντων, βάσει του πνεύματος αλληλεγγύης.
Η έκθεση Böge αποτελεί έναν αποδεκτό συμβιβασμό μεταξύ της γενναιόδωρης πρότασης της Επιτροπής και της ανεπαρκούς πρότασης του Συμβουλίου. Η πρόκληση την οποία αντιμετωπίζει το Συμβούλιο είναι να καταστήσει δυνατή την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων επί των δημοσιονομικών προοπτικών όσο ακόμη διαρκεί η λουξεμβουργιανή Προεδρία, και εν πάση περιπτώσει το αργότερο μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, προσφέροντας την ομόφωνη έγκρισή του κατά τη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου. 
Mairead McGuinness (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, στο θέμα της έκθεσης Böge λαμβάνω τον λόγο εξ ονόματος των συναδέλφων μου στην ιρλανδική αντιπροσωπεία της Ομάδας ΕΛΚ-ΕΔ: της κ. Doyle, του κ. Mitchell, του κ. Coveney και του κ. Higgins. Συγχαίρουμε τον κ. Böge για την έκθεσή του και εκφράζουμε την ικανοποίησή μας για την ευρεία εμπιστοσύνη της οποίας έτυχε. Ωστόσο, οφείλω να εκθέσω δημοσίως τις ανησυχίες μας σχετικά με τη χρηματοδότηση της γεωργίας. Ψηφίσαμε όπως και οι ισπανοί συνάδελφοί μας, ώστε η ευθύνη για την κάλυψη τυχόν ελλειμμάτων να βαρύνει το Συμβούλιο και όχι τα κράτη μέλη.
Gerardo Galeote Quecedo (PPE-DE ).
    Χαίρομαι για τη θέση που υιοθέτησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τις δημοσιονομικές προοπτικές και τώρα ελπίζω μόνο ότι το Συμβούλιο θα κάνει το καθήκον του και θα καταλήξει σε συμφωνία στις 17 του τρέχοντος μηνός. Αλλά αρκετοί από εμάς απείχαμε για λόγους αρχής, και συγκεκριμένα επειδή δεν δεχόμαστε –ούτε καν υποθετικά– να επανεξεταστεί η συμφωνία του 2002 σχετικά με την κοινή γεωργική πολιτική. Θέλουμε να παραμείνει ως έχει μέχρι το 2013, όπως συμφωνήθηκε. 
Francisco Assis, Fausto Correia, Edite Estrela, Emanuel Jardim Fernandes, Joel Hasse Ferreira, Jamila Madeira και Manuel António dos Santos (PSE ),
1. του πολιτικού πλαισίου και της ανάγκης συμμετοχής των διαφόρων ευρωπαίων εταίρων στη δημιουργία ενός σταθερού οικονομικού πλαισίου το οποίο θα διασφαλίσει τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας·
2. της ανάγκης να αποστείλουν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα το σαφές μήνυμα ότι είναι προσηλωμένα στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσεων στα προβλήματα των πολιτών·
3. της ανάγκης να εστιαστούν οι προσπάθειες στην επίτευξη συμφωνίας με την οποία θα μπορεί να συμφωνήσει η πλειονότητα των 453 εκατομμυρίων πολιτών της Ευρώπης, διασφαλίζοντας έτσι την ενότητα στην πολυμορφία·
4. του γεγονότος ότι η πολιτική συνοχής αντιπροσωπεύει την εσωτερική αλληλεγγύη της ΕΕ και ότι, παρά τους υφιστάμενους περιορισμούς, η αρχή αυτή έχει τουλάχιστον διατηρηθεί·
οι πορτογάλοι Σοσιαλιστές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισαν υπέρ της έκθεσης Böge για τις δημοσιονομικές προοπτικές της περιόδου 2007-2013. 
Charlotte Cederschiöld, Lena Ek, Christofer Fjellner, Gunnar Hökmark, Anna Ibrisagic, Cecilia Malmström και Anders Wijkman (PPE-DE ),
Πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην ενίσχυση των πιο αδύναμων περιφερειών, καθώς και στη φιλοδοξία για σημαντική αύξηση του ερευνητικού προϋπολογισμού της ΕΕ. Προτεραιότητα πρέπει επίσης να δοθεί στον ρόλο της ΕΕ στο θέμα της αλλαγής του κλίματος και στην καταπολέμηση της φτώχειας και των μεταδοτικών ασθενειών. Δεν συμφωνούμε με την ετήσια αύξηση των διοικητικών δαπανών κατά 3%.
Η χαμηλή φορολόγηση της εργασίας και των επιχειρήσεων είναι μία από τις προϋποθέσεις για τη μετατροπή της Ευρώπης σε μια επιτυχημένη οικονομία. Αυτή απαιτεί περιθώρια ευελιξίας στην οικονομική πολιτική των κρατών μελών. Συνεπώς, θεωρούμε ότι τα επίπεδα πιστώσεων και πληρωμών τα οποία ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι υπερβολικά αυξημένα. Προκειμένου να μειωθεί ο κοινοτικός προϋπολογισμός, επιθυμούμε την αναθεώρηση της συμφωνίας του 2002 για τις γεωργικές δαπάνες και την επανεξέταση των περιφερειακών ενισχύσεων, προκειμένου να δοθεί προτεραιότητα στις πιο φτωχές περιφέρειες.
Jean-Claude Fruteau (PSE ),
    Η έκθεση του κ. Bögge αντιπροσωπεύει την εντολή διαπραγμάτευσης του Κοινοβουλίου για τις προσεχείς δημοσιονομικές προοπτικές 2007-2013.
1. Η διαδικασία κύρωσης της Συνταγματικής Συνθήκης έδειξε ότι ορισμένα από τα έθνη της Ευρώπης διατηρούν αμφιβολίες όσον αφορά την αποτελεσματικότητα των ευρωπαϊκών κοινωνικο-οικονομικών πολιτικών. Είμαι πεπεισμένος ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να έχει ένα φιλόδοξο προϋπολογισμό που θα παρέχει τα μέσα στα κοινοτικά όργανα να εκπληρώσουν την αποστολή τους. Η έκθεση Bögge, η οποία ορίζει στο 1,7% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος τις πιστώσεις πληρωμών, δεν ανταποκρίνεται σε αυτή την πρόκληση.
2. Η λογική του δημοσιονομικού περιορισμού υπονομεύει τις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις έναντι των γεωργών. Απειλεί επίσης τη βιωσιμότητα της ΚΟΑ ζάχαρης, της οποίας η μεταρρύθμιση δεν θα μπορέσει να χρηματοδοτηθεί. Δεν δέχομαι ότι ο αγροτικός κόσμος πρέπει να γίνει το θύμα εθνικών ιδιοτελειών, άποψη που υπονοείται στην έκθεση Bögge.
3. Η εισαγωγή της συγχρηματοδότησης, η οποία ανοίγει το δρόμο της εκ νέου εθνικοποίησης της ΚΑΠ, είναι, κατά τη γνώμη μου απαράδεκτη. Σηματοδοτεί την εγκατάλειψη της μόνης δημόσιας πολιτικής η οποία είναι αληθινά ευρωπαϊκή, σε μια στιγμή της ιστορίας μας όπου η Ευρώπη χρειάζεται να ενισχυθεί με το να μοιράζεται τις δυνάμεις της. Αν υποκύψουμε στους εθνικούς δισταγμούς, αυτό θα σήμαινε ότι η διεύρυνση του χάσματος μεταξύ της Ευρώπης και των εθνών της θα συνεχιστεί. 
Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM ),
   . – Η γραπτή επιφύλαξη του κ. Wohlin σχετικά με την έκθεση του κ. Böge, σε συνδυασμό με την ομιλία της κ. Goudin στο Κοινοβούλιο στις 7 Ιουνίου 2005, συνοψίζουν με χρήσιμο τρόπο τους λόγους για τους οποίους η Λίστα του Ιουνίου επέλεξε την καταψήφιση αυτής της έκθεσης. Στηρίζουμε το αίτημα της σουηδικής κυβέρνησης και των υπολοίπων πέντε χωρών να μην υπερβαίνει ο προϋπολογισμός της ΕΕ το 1,00% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος, είτε σε πιστώσεις είτε σε πληρωμές. Η ΕΕ πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της έναντι των δέκα νέων κρατών μελών, όμως τα σχετικά περιθώρια υπάρχουν ήδη στο ισχύον πλαίσιο δαπανών. Η διαφορά μεταξύ του αιτήματός μας για 1% και της πρότασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (και της Επιτροπής) έγκειται στο γεγονός ότι η ΕΕ των 15 (εξαιρουμένων της Ελλάδας και της Πορτογαλίας) οφείλουν, συγκεκριμένα, να εγκαταλείψουν τη λήψη ενισχύσεων από το Ταμείο Συνοχής. Η Λίστα του Ιουνίου χαιρετίζει την πρωτοβουλία σχετικά με τη συγχρηματοδότηση και ευελπιστεί ότι αυτό θα ανοίξει τον δρόμο για τη μελλοντική επανεθνικοποίηση, για παράδειγμα, της γεωργικής πολιτικής. Συμφωνούμε επίσης με την ιδέα για τη θέσπιση ενός μηχανισμού διόρθωσης για την αποζημίωση των χωρών εκείνων οι οποίες, βάσει του ισχύοντος συστήματος, συνεισφέρουν σε δυσανάλογα υψηλό ποσοστό στα έσοδα της ΕΕ. Ευελπιστούμε δε ότι ο μηχανισμός διόρθωσης θα αποτελέσει επίσης εναλλακτική λύση έναντι της βρετανικής απαλλαγής.
Pedro Guerreiro (GUE/NGL ),
   . – Λέμε όχι στις προτάσεις της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου επί των δημοσιονομικών προοπτικών για την περίοδο 2007-2013, πρώτον, διότι, πολιτικά και οικονομικά, αντιπροσωπεύουν τους στόχους που περιλαμβάνονται στο λεγόμενο «Ευρωπαϊκό Σύνταγμα», όπως η πρόκριση του ανταγωνισμού, η ενίσχυση του «φρουρίου Ευρώπη» και η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ και, δεύτερον, διότι είναι θλιβερά ανεπαρκείς από οικονομική άποψη εάν επιθυμούμε να προωθήσουμε την «κοινωνική και οικονομική συνοχή» και να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία τις κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις της διευρυμένης ΕΕ.
Για τους λόγους αυτούς απορρίπτουμε την έκθεση του κ. Böge. Απεναντίας, στηρίζουμε το εναλλακτικό ψήφισμα το οποίο κατέθεσε η πολιτική μας ομάδα για τις δημοσιονομικές προοπτικές για την περίοδο 2007-2013, στο οποίο περιλαμβάνονται προτάσεις οι οποίες υπερασπίζονται τα συμφέροντα της Πορτογαλίας. 
Satu Hassi, Anneli Jäätteenmäki, Henrik Lax, Lasse Lehtinen, Riitta Myller, Reino Paasilinna, Esko Seppänen, Hannu Takkula, Paavo Väyrynen και Kyösti Tapio Virrankoski (ALDE ),
Καταψηφίσαμε την τροπολογία 26 διότι η διατύπωσή της συνεπάγεται ότι η Βόρεια Διάσταση της ΕΕ πρέπει να σχεδιαστεί εκ νέου ως στρατηγική για τη Βαλτική. Στηρίζουμε τη δημιουργία μιας στρατηγικής για τη Βαλτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία, όμως, πρέπει να αποτελεί τμήμα της Βόρειας Διάστασης.
Marie Anne Isler Béguin (Verts/ALE ),
    To πρόγραμμα Natura 2000 διαπιστώνει ότι δεν έχει προϋπολογισμό!
Η σημαντικότερη παράλειψη στις δημοσιονομικές προοπτικές αφορά ακόμη μια φορά την προστασία της φύσης. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των πολλών συζητήσεων, όλοι οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναγνώρισαν ότι το πρόγραμμα Natura 2000 αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι οι πρώτες εμπειρίες διαχείρισης τοποθεσιών είχαν δώσει θετικά αποτελέσματα, και, ακόμη καλύτερα, αυτά είχαν επιτρέψει να τεθούν οι βάσεις για αειφόρο ανάπτυξη σε περιοχές σημαντικής υψηλής βιολογικής αξίας. Το περιβάλλον, τομέας που στο παρελθόν τελούσε υπό αυστηρό έλεγχο εγκρίσεως κονδυλίων, αποδεικνυόταν ένας άσσος στο μανίκι για μια νέα ανάπτυξη βασισμένη στη διαπίστωση της αξίας της φυσικής κληρονομιάς των χωρών μας. Η έκθεση αναφέρει τα 21 δισεκατομμύρια ευρώ που χρειάζονται για τη διαχείριση του Natura 2000 για την περίοδο 2007-2013, όμως καμία γραμμή του προϋπολογισμού δεν αναφέρεται σε αυτό το ποσό στις προβλέψεις δαπανών. Μια τροπολογία που εγκρίθηκε από την Ολομέλεια κατάφερε να αφαιρέσει το Natura 2000 ακόμη και από τη χρηματοδότηση για την αλιεία.
Αυτό σημαίνει ότι ουδεμία πολιτική είναι σε θέση να συμβάλει στην υλοποίηση του Natura 2000. Μήπως αυτό σημαίνει ότι το Natura 2000 θα πνιγεί εν τη γενέσει του από τις δημοσιονομικές προοπτικές;
Η τελευταία ελπίδα που απέμεινε για τη φύση βρίσκεται τώρα στο ταμείο του LIFE+. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να επανορθώσει περιλαμβάνοντας ένα μερίδιο του Natura 2000 μέσα σε αυτό το δημοσιονομικό εργαλείο για το περιβάλλον. 
Timothy Kirkhope (PPE-DE ),
Η τρέχουσα περίοδος δεν είναι κατάλληλη για να ζητούνται περισσότερα χρήματα από τα κράτη μέλη, όταν οι πολίτες αντιλαμβάνονται τον προϋπολογισμό της ΕΕ ως μια «μαύρη τρύπα». Τουναντίον, η ΕΕ πρέπει να ασχολείται με λιγότερα θέματα, αλλά με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Συνεπώς, στηρίζουμε τη θέσπιση ανωτάτου ορίου στις συνεισφορές των κρατών μελών στον κοινοτικό προϋπολογισμό, το οποίο πρέπει να ανέρχεται στο 1% του Ακαθαρίστου Εθνικού Προϊόντος. Η ΕΕ πρέπει να διαχειριστεί τους πόρους που λαμβάνει με μεγαλύτερη διαφάνεια και αποδοτικότητα, με στόχο την προαγωγή της οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας στο σύνολο της Ευρώπης.
Christa Klaß (PPE-DE ),
   . Η γεωργία είναι κάτι παραπάνω από την παραγωγή τροφίμων. Γι’ αυτό, η διατήρηση της γεωργίας σε όλα τα κράτη μέλη αποτελεί σημαντικό καθήκον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η γεωργία ενισχύει την οικονομική και την αγροτική ανάπτυξη και αποτελεί εγγύηση για ένα υγιές φυσικό και πολιτισμικό τοπίο. Πρέπει να διασφαλιστεί και μελλοντικά η οικονομική ενίσχυση των αγροτών από την κοινή γεωργική πολιτική και αυτό πρέπει να εκφράζεται στον μακροπρόθεσμο δημοσιονομικό σχεδιασμό της Ένωσης. Η κατάσταση θα οξυνθεί με την προγραμματισμένη για το 2007 ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας. Σήμερα δεν προβλέπεται αύξηση της χρηματοδότησης της γεωργικής πολιτικής για την αντιμετώπιση αυτής της διεύρυνσης. Αντίθετα, το σχέδιο προβλέπει περικοπή ή επιβολή ανωτάτου ορίου στους δημοσιονομικούς πόρους. Η ένταξη θα μειώσει ακόμα περισσότερο τους πόρους που προβλέπονται για τους αγρότες των σημερινών κρατών μελών. Επομένως, εάν οι δημοσιονομικοί πόροι της γεωργικής πολιτικής δεν φανούν αρκετοί για την κάλυψη αυτών των αναγκών, θα πρέπει να ζητηθεί η συνεισφορά των επιμέρους κρατών μελών που θα υποχρεωθούν να καλύψουν το ποσόν που λείπει για τους αγρότες τους. Αυτό δεν αποτελεί επανεθνικοποίηση της γεωργικής πολιτικής, αλλά μία μακροπρόθεσμη διασφάλιση της χρηματοδότησής της. Μπορεί μελλοντικά να απαιτηθεί η συμμετοχή των κρατών μελών στις δαπάνες προκειμένου να διατηρηθούν τα οφέλη της κοινής γεωργικής πολιτικής, γιατί δεν είναι δυνατόν να χρηματοδοτείται η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε βάρος των αγροτών και ο γεωργικός προϋπολογισμός να χρησιμοποιείται για την κάλυψη άλλων πολιτικών. 
Stéphane Le Foll (PSE ),
Kartika Tamara Liotard και Erik Meijer (GUE/NGL ),
   . – Ως μέλη του ολλανδικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, δεν έχουμε ουσιαστικές αντιρρήσεις στο ενδεχόμενο να έχει στη διάθεσή της η Ευρωπαϊκή Ένωση το μέγιστο όριο του 1,26% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, όπως ορίζεται στις συνθήκες. Είναι θετικό να δαπανώνται συλλογικά χρήματα για τη δημοκρατία, το περιβάλλον, την παροχή δημοσίων υπηρεσιών, την κοινωνική ασφάλεια και τη διεθνή αλληλεγγύη. Μια κοινωνία η οποία δεν διαθέτει πόρους για τέτοιους σκοπούς βρίσκεται διαρκώς σε κρίση. Παρότι δεν συμφωνούμε καθόλου με όσους επιθυμούν τη μείωση των φόρων και την υποχώρηση του κράτους, επικρίνουμε την ΕΕ για τον τρόπο με τον οποίο δαπανά τους πόρους της, τους οποίους προσφέρει αφειδώς χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος σε περιφέρειες των πλουσιότερων κρατών μελών, ενώ μεγάλο μέρος των γεωργικών ενισχύσεων καταλήγει στους μεγαλογαιοκτήμονες και σε εξαγωγικές επιδοτήσεις, το δε ταμείο για την αντιμετώπιση καταστροφών επεκτείνεται αίφνης ώστε να συμπεριλάβει ένα ταμείο για την τρομοκρατία. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει υπερβολικό κόστος, χωρίς αυτό να είναι αναγκαίο, καθόσον μεγάλα ποσά προσφέρονται ως αποζημιώσεις για δαπάνες των βουλευτών αλλά και για τη χρηματοδότηση των διαρκών μετακινήσεων μεταξύ δύο πόλεων. Πολλά από τα διασυνοριακά ζητήματα στα οποία θα μπορούσε να φανεί χρήσιμη η ΕΕ δεν αντιμετωπίζονται, ενώ πολλά από τα χρήματα εξαφανίζονται σε αδιαφανείς δαπάνες και απάτες. Όσο διαρκεί αυτή η κατάσταση, δεν έχουμε πολλούς λόγους να αντιταχθούμε ενεργά σε όσους επιθυμούν τη μείωση των δαπανών στο 1%, παρότι καταδικάζουμε τις εγωιστικές, συχνά, απόψεις και επιχειρήματά τους. 
Διαμάντω Μανωλάκου (GUE/NGL ),
    Είναι πρόκληση να συζητούνται οι δημοσιονομικές προοπτικές για το 2007-2013, όταν αυτές έχουν διακηρυγμένο στόχο την υλοποίηση της νέας συνταγματικής συνθήκης η οποία απορρίφτηκε, καταδικάστηκε, είναι νεκρή. Οι λαοί της Γαλλίας και της Ολλανδίας καταδίκασαν με βάση την πείρα της ζωής τους, την ευρωπαϊκή και κυβερνητική πολιτική που φέρνει λιτότητα, ανεργία, ακρίβεια, αβεβαιότητα, μέσα από τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, που προωθούν οι δημοσιονομικές προοπτικές 2007-2013. Αυτός είναι ο προσανατολισμός τους προκειμένου να κερδοφορίσει και να ενισχυθεί το ευρωπαϊκό κεφάλαιο και η πλουτοκρατία κάθε χώρας, να χτυπηθούν τα εργασιακά δικαιώματα, να ενισχυθεί η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ και βέβαια αρκετά κονδύλια είναι για προπαγάνδιση και αποπροσανατολισμό των εργαζομένων από τα πραγματικά συμφέροντά τους.
Eluned Morgan (PSE ),
Luís Queiró (PPE-DE ),
   . – Απείχα από την ψηφοφορία επί της εκθέσεως διότι θεωρώ ότι οι προτάσεις τις οποίες περιλαμβάνει βρίσκονται στο ενδιάμεσο μεταξύ της άποψης την οποία υποστηρίζω (η πρόταση της Επιτροπής) και μιας θέσης η οποία απέχει μακράν από τη δική μου (η πρόταση για 1% του ΑΕγχΠ).
Δεν μπορώ, όμως, και να καταψηφίσω την εν λόγω έκθεση, διότι οι προτάσεις της είναι πιο ευνοϊκές από αυτές της Προεδρίας του Συμβουλίου –σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιευθεί– και είναι σαφώς καλύτερες από τις προτάσεις των έξι μεγαλύτερων συνεισφερόντων στον κοινοτικό προϋπολογισμό, σύμφωνα με τις οποίες ο προϋπολογισμός της ΕΕ πρέπει να μειωθεί στο 1% του κοινοτικού ΑΕγχΠ.
Frédérique Ries (ALDE ),
Πώς μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα εκπληρώσουμε τις φιλοδοξίες μας όσον αφορά την έρευνα και την ανάπτυξη, το περιβάλλον, την απασχόληση, την προστασία των υποβαθμισμένων περιοχών, πώς θα πετύχουμε τη διεύρυνση αν η «λέσχη των 6 σπαγκοραμμένων» δεν επιτρέψει ορισμένες παραχωρήσεις; Μια Ευρώπη των 25 δεν μπορεί να πετύχει με λιγότερα χρήματα από όσα είχε η Ευρώπη των 15!
Από την ημέρα των δύο δημοψηφισμάτων, οι υποσχέσεις δίδονται η μια πίσω από την άλλη: μια καλύτερη Ευρώπη, μια Ευρώπη της ανάκαμψης και της απασχόλησης... Είναι απλά υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα αν δεν υποστηρίζονται από τον προϋπολογισμό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ψήφισα υπέρ της έκθεσης Böge μιας έκθεσης γεμάτη φιλοδοξία τόσο ως προς τα κονδύλιά της όσο και ως προς τους στόχους της. 
Kathy Sinnott (IND/DEM ),
   . – Καταψήφισα την τροπολογία 3 διότι η στρατηγική της Λισαβόνας αρχικά στηριζόταν σε ένα τρίπτυχο κοινωνικών, περιβαλλοντικών και οικονομικών θεμάτων. Κατά την αναθεώρησή της, αφαιρέθηκαν τόσο η κοινωνική όσο και η περιβαλλοντική πτυχή της στρατηγικής της Λισαβόνας, προς όφελος μιας ανταγωνιστικότητας τύπου ΕΕ. Πρόκειται για μια συνταγή σίγουρης κοινωνικής και οικονομικής στασιμότητας και περιβαλλοντικής καταστροφής.
Καταψήφισα την τροπολογία 28 διότι θα επέτρεπε στην ΕΕ να αποφύγει την τήρηση της δέσμευσής της να στηρίξει τους γεωργούς υποχρεώνοντας τις χώρες να εφαρμόσουν προγράμματα συγχρηματοδότησης όπως η ενιαία ενίσχυση ανά εκμετάλλευση.

Luís Queiró (PPE-DE ),

Jan Andersson (PSE ),
Jan Andersson, Anna Hedh, Ewa Hedkvist Petersen, Inger Segelström και Åsa Westlund (PSE ),
Lena Ek, Cecilia Malmström και Anders Wijkman (PPE-DE ),
   . – Για λόγους δημόσιας υγείας, επέλεξα σήμερα να μην στηρίξω την έκθεση του κ. Rosati σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας σχετικά με το γενικό καθεστώς των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, όπως το αλκοόλ και ο καπνός. Ούτε η πρόταση της Επιτροπής ούτε η έκθεση του Κοινοβουλίου διασφαλίζουν τη δημόσια υγεία κατά τον τρόπο που θεωρώ επιθυμητό. Εφόσον χρησιμοποιηθούν με ορθό τρόπο, και σε συνδυασμό με άλλα μέτρα, τα ενδεικτικά επίπεδα μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στη διαπίστωση εάν τα προϊόντα προορίζονται για εμπορικούς σκοπούς ή για προσωπική χρήση από ιδιώτες. Για τον περιορισμό των επιβλαβών επιπτώσεων του αλκοόλ και στο πλαίσιο της προσπάθειας μείωσης της συνολικής κατανάλωσης αλκοόλ, θεωρώ ότι τα ενδεικτικά επίπεδα πρέπει να διατηρηθούν. Πρέπει επίσης να καταβληθούν ιδιαίτερες προσπάθειες για την εναρμόνιση των επιπέδων των ειδικών φόρων κατανάλωσης με συγκεκριμένο στόχο τη μείωση των επιβλαβών επιπτώσεων του καπνού και του αλκοόλ. 
Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM ),
Luís Queiró (PPE-DE ),
Peter Skinner (PSE ),

Carlos Coelho (PPE-DE ),
Τέλος, η διατήρηση της ισχύουσας νομοθεσίας με την προσδοκία της κύρωσης της Συνταγματικής Συνθήκης επιδείνωσε το υφιστάμενο δημοκρατικό έλλειμμα. Υπάρχουν πολλές πτυχές οι οποίες έπρεπε να είχαν αντιμετωπιστεί, όπως η δημοκρατική εποπτεία του έργου της Europol και της Eurojust, κάτι που όμως δεν έχει συμβεί. 
Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM ),
Luís Queiró (PPE-DE ),
Britta Thomsen (PSE ),
   . – Οι δανοί Σοσιαλδημοκράτες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπερψήφισαν σήμερα το κείμενο του ψηφίσματος για τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι ορισμένα τμήματα του ψηφίσματος αφορούν τον χώρο που καλύπτεται από τον Τίτλο IV της Συνθήκης ΕΚ και, ως εκ τούτου, δεν ισχύουν για τη Δανία, βλ. το πρωτόκολλο σχετικά με τη θέση της Δανίας. 

Philip Claeys (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση Moraes είναι ένα ακόμη από εκείνα τα έγγραφα που βρίθουν αγαθών προθέσεων, όμως καταλήγουν πάντα να επιτυγχάνουν τα αντίθετα από όσα επιδιώκουν, με τη διαρκή αναφορά στον ρατσισμό και τις διακρίσεις, τη στιγμή που οι όροι αυτοί δεν έχουν προσδιοριστεί με ακρίβεια. Το πρόβλημα, βεβαίως, προκύπτει όταν αυτοί οι όροι εμφανίζονται σε ένα κείμενο κατασταλτικής νομοθεσίας, όπως προτείνεται εν προκειμένω. Έτσι ακριβώς το μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα του Βελγίου κατέληξε να καταδικαστεί βάσει ενός κειμένου σχετικά με τη γυναικεία περιτομή. Κατά την άποψη του δικαστηρίου, το εν λόγω κείμενο δεν είχε δημοσιευθεί με σκοπό τη βελτίωση της κατάστασης των γυναικών στο Ισλάμ, αλλά τον στιγματισμό του Ισλάμ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ελευθερία έκφρασης περιορίζεται και τα προβλήματα μετατρέπονται σε ταμπού, γεγονός που δεν συμβάλλει καθόλου, βεβαίως, στην επίλυσή τους.
James Hugh Allister (NI ),
   . – Καταψήφισα την έκθεση Moraes διότι θεωρώ απαράδεκτες τις παραγράφους 22 και 24. Δεν μπορώ να δεχτώ την προαγωγή των ισότιμων συζυγικών και άλλων δικαιωμάτων για τα ζευγάρια του ιδίου φύλου. Θεωρώ ότι ένα κράτος μέλος έχει το δικαίωμα να απορρίψει παρόμοιες ενώσεις, διότι δεν είναι ισότιμες με τις ετεροφυλόφιλες σχέσεις. Στηρίζω θερμά την οικογενειακή μονάδα η οποία στηρίζεται στη φυσική τάξη του ζεύγους συμπληρωματικών φύλων και θεωρώ σημαντικό το συνακόλουθο όφελος για τα παιδιά. 
Adam Jerzy Bielan (UEN ),
   . – Ορισμένες από τις παραγράφους στις οποίες περιγράφονται τα δικαιώματα των σεξουαλικών μειονοτήτων στην τελική έκδοση της έκθεσης Moraes για την προστασία των μειονοτήτων είναι εκ των πραγμάτων επικίνδυνες. Ο λόγος είναι ότι οι εξαιρετικά γενικοί όροι που χρησιμοποιούνται στην έκθεση θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε υπερβολικά ευρεία ερμηνεία αυτών των δικαιωμάτων.
Η διατύπωση της παραγράφου 24, στην οποία η Επιτροπή καλείται να εξαλείψει τα εμπόδια στη μετακίνηση εντός της ΕΕ των παντρεμένων ή νομικώς αναγνωρισμένων ομοφυλόφιλων ζευγαριών, θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως βάση αναγνώρισης ορισμένων νομικών δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, τα οποία όμως αναγνωρίζονται νομικώς από μικρό μόνον αριθμό κρατών μελών της ΕΕ.
Βάσει της παραγράφου 22, θα μπορούσαν να περιοριστούν τα δικαιώματα των ομολογιακών σχολείων, εάν υποχρεώνονταν να απασχολούν ομοφυλόφιλα άτομα και να περιλαμβάνουν την ομοφυλοφιλία στα προγράμματα διδασκαλίας τους όσον αφορά τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Αυτό θα ήταν αντίθετο στο ήθος, τις πεποιθήσεις και την αποστολή αυτών των σχολείων. Ένα καλό παράδειγμα οδηγίας στην οποία δεν γίνεται αναφορά σε τέτοια θέματα είναι η οδηγία για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και το επάγγελμα (2000/78/ΕΚ).
Carlos Coelho (PPE-DE ),
Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM ),
Σταύρος Λαμπρινίδης (PSE ),
    Η κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δηλώνει τη θετική της ψήφο στην έκθεση Moraes. Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, η ίση μεταχείριση αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα.
Marcin Libicki και Konrad Szymański (UEN ),
   . – Η διατύπωση της παραγράφου 24, στην οποία η Επιτροπή καλείται να εξαλείψει τα εμπόδια στη μετακίνηση εντός της ΕΕ των παντρεμένων ή νομικώς αναγνωρισμένων ομοφυλόφιλων ζευγαριών, θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως βάση αναγνώρισης ορισμένων νομικών δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, τα οποία όμως αναγνωρίζονται νομικώς από μικρό μόνον αριθμό κρατών μελών της ΕΕ.
Βάσει της παραγράφου 22, θα μπορούσαν να περιοριστούν τα δικαιώματα των ομολογιακών σχολείων, εάν υποχρεώνονταν να απασχολούν ομοφυλόφιλα άτομα και να περιλαμβάνουν την ομοφυλοφιλία στα προγράμματα διδασκαλίας τους όσον αφορά τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Αυτό θα ήταν αντίθετο στο ήθος, τις πεποιθήσεις και την αποστολή αυτών των σχολείων. Ένα καλό παράδειγμα οδηγίας στην οποία δεν γίνεται αναφορά σε τέτοια θέματα είναι η οδηγία για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και το επάγγελμα (2000/87/ΕΚ).
Αθανάσιος Παφίλης (GUE/NGL ),
Luís Queiró (PPE-DE ),


Πρόεδρος.
Nicolas Schmit,
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, είπα το πρωί ότι ένα από τα θέματα στην ημερήσια διάταξη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ήταν η μεταρρύθμιση του ΟΗΕ, και ιδίως η διάσκεψη κορυφής τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, οπότε ευελπιστούμε ότι αυτή η μεταρρύθμιση θα λάβει συγκεκριμένο χαρακτήρα. Όπως είχαμε ήδη την ευκαιρία να πούμε και να τονίσουμε, η Ευρωπαϊκή Ένωση προσδίδει πολύ μεγάλη σημασία σε αυτή τη μεταρρύθμιση. Τονίσαμε επανειλημμένα τη στήριξή μας στο περιεχόμενο της έκθεσης του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, του κ. Kofi Annan, η οποία υποβλήθηκε στις 21 Μαρτίου, καθώς και στις προπαρασκευαστικές εκθέσεις, επί των οποίων αυτή βασίζεται. Αυτές οι εκθέσεις είναι σύμφωνες προς τη γενική φιλοσοφία που περιγράφεται στην ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας και διανοίγουν πολλά υποσχόμενες προοπτικές για μια ισχυρότερη και αποτελεσματικότερη πολυμερή συνεργασία.
Όσον αφορά την ανάπτυξη, η Ευρωπαϊκή Ένωση προσυπογράφει πλήρως την ανάλυση του Γενικού Γραμματέα όσον αφορά την αλληλεξάρτηση των διαφόρων σχετικών τομέων. Υπογραμμίζει, επίσης, χωρίς αμφισημίες, ότι η ανάπτυξη είναι αυτοσκοπός και όχι απλώς μέσο επίτευξης της ασφάλειας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πλήρως αποφασισμένη να υλοποιήσει τη Δήλωση της Χιλιετίας. Υπογραμμίζει την πραγμάτωση των Στόχων της Χιλιετίας και την υλοποίηση των αποτελεσμάτων των Διασκέψεων και των Διεθνών Συνόδων Κορυφής του ΟΗΕ στον οικονομικό, τον κοινωνικό, τον περιβαλλοντικό τομέα και στους λοιπούς τομείς. Δεν πρόκειται καν να υπενθυμίσω τους στόχους που θέσαμε στο τελευταίο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων όσον αφορά την αύξηση της αναπτυξιακής βοήθειας μέχρι το 2015.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να ληφθεί αρκούντως υπόψη στα συμπεράσματα της διάσκεψης κορυφής συγκεκριμένος αριθμός άκρως σημαντικών ζητημάτων για την υλοποίηση των Στόχων της Χιλιετίας. Προσδίδουμε, επίσης, ιδιαίτερη σημασία στον συλλογικό, αλληλέγγυο αγώνα κατά του AIDS. Θέλουμε να εξετάσουμε από κοινού τη διασύνδεση ανάμεσα σε περιβαλλοντική βιωσιμότητα, ασφάλεια και εξάλειψη της φτώχειας.
Σε ό,τι αφορά την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει την παγκόσμια στρατηγική, που προτείνει ο Γενικός Γραμματέας τόσο στην έκθεσή του όσο και στην ομιλία του στη Μαδρίτη. Πρέπει να τονίσουμε ότι η τρομοκρατία είναι απαράδεκτη, υπό οιεσδήποτε συνθήκες, ανεξαρτήτως των υποκείμενων παραγόντων, τους οποίους επικαλείται. Η Ευρωπαϊκή Ένωση υπενθυμίζει ότι οι πέντε πυλώνες της προσέγγισης, που προτείνει ο Γενικός Γραμματέας, συνάδουν με τη στρατηγική που αναπτύσσει η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και η οποία επαναβεβαιώθηκε μετά τα τραγικά γεγονότα της Μαδρίτης.
Joe Borg,
   . – Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω τη σημερινή ευκαιρία για τη συζήτηση της μεταρρύθμισης του ΟΗΕ πριν από την κρίσιμη διάσκεψη κορυφής του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο. Συγχαίρω δε τον εισηγητή, κ. Laschet, για την έκθεσή του.
Η διάσκεψη κορυφής των Ηνωμένων Εθνών τον Σεπτέμβριο του 2005, η οποία θα διεξαχθεί κατά την 60ή επέτειο από την ίδρυση του ΟΗΕ, είναι μια ευκαιρία την οποία δεν πρέπει να χάσουμε. Η εν λόγω διάσκεψη αποτελεί μια ευκαιρία για τη λήψη αποφάσεων οι οποίες θα καταστήσουν πιο αποτελεσματικό τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, προσφέροντάς του μεγαλύτερες δυνατότητες αντιμετώπισης των προκλήσεων του 21ου αιώνα.
Τις τελευταίες τρεις εβδομάδες ο Πρόεδρος Barroso και η Επίτροπος Ferrero-Waldner επισκέφθηκαν τη Νέα Υόρκη, όπου πραγματοποίησαν εποικοδομητικές συνομιλίες για την προετοιμασία της διάσκεψης κορυφής με τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Kofi Annan, την αναπληρώτριά του, Louise Fréchette, και τον Πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης, πρεσβευτή Ping. Σε αυτές τις συνομιλίες, όλα τα μέρη υπογράμμισαν την ανάγκη διαρκούς και ισχυρής ηγεσίας της ΕΕ κατά την προετοιμασία της διάσκεψης, προκειμένου να επιτευχθούν ουσιαστικά αποτελέσματα τον Σεπτέμβριο.
Στις 3 Ιουνίου λάβαμε το σχέδιο συμπερασμάτων της διάσκεψης, το οποίο μας προσφέρει ένα καλό σημείο εκκίνησης, παρότι απαιτεί τη σημαντική συνεισφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να επιτύχουμε φιλόδοξα αποτελέσματα κατά τη διάρκεια της διάσκεψης κορυφής του Σεπτεμβρίου. Με ικανοποίηση διαπιστώνω ότι οι απόψεις που εκφράζονται στο σχέδιο ψηφίσματος του Κοινοβουλίου είναι σε πολλά σημεία παρόμοιες με της Επιτροπής.
Όπως ορθώς αναφέρεται στην έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, και όπως υπογραμμίζεται στο ψήφισμα του Κοινοβουλίου, η πρόοδος στην πορεία επίτευξης των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας απαιτεί επειγόντως την προσοχή μας. Απαιτείται να δοθεί σοβαρή ώθηση σε κοινές δράσεις για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας έως το 2015.
Στις 24 Μαΐου το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε με τις φιλόδοξες προτάσεις της Επιτροπής για την επίτευξη, σε συλλογικό επίπεδο, 0,56% του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος για σκοπούς επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας έως το 2010 και 0,7% έως το 2015. Αυτό αποτελεί σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της διεθνούς αλληλεγγύης και σαφή ένδειξη της προσήλωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην επιτυχή έκβαση της διάσκεψης. Ευελπιστούμε ότι θα προσφέρει ένα ισχυρό κίνητρο ώστε να ακολουθήσουν και άλλοι το παράδειγμά μας.
Χαιρετίζω τη στήριξη που προσφέρεται στο κείμενο του ψηφίσματος για την Ειρηνευτική Επιτροπή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στηρίζει μια όσο το δυνατόν ευρύτερη εντολή για την Ειρηνευτική Επιτροπή, περιλαμβανομένης της στήριξης της δημοκρατίας, της ομαλής θεσμικής λειτουργίας και της ενίσχυσης του κράτους δικαίου. Το έργο της πρέπει να αποσκοπεί στην εμπέδωση της ειρήνης και στην πρόληψη νέων συγκρούσεων. Όσον αφορά τη σύνθεσή της, πρέπει να εκπροσωπούνται τα μέλη τόσο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ όσο και του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου (ECOSOC), αλλά και σημαντικοί χορηγοί και οργανισμοί που έχουν συνεισφέρει σε ειρηνευτικές προσπάθειες, διεθνείς χρηματοδοτικές οργανώσεις, καθώς και κεντρικής σημασίας οργανώσεις, ταμεία και προγράμματα του ΟΗΕ.
Armin Laschet,
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Schmit, κύριε Borg, κυρίες και κύριοι, ενόψει όλων των κρίσεων που περνά και συζητά σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση, η πίστη σε ένα αποτελεσματικό πολυμερές σύστημα και σε έναν ισχυρό Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών είναι μια πίστη που μπορεί να ενώσει τη μεγάλη πλειοψηφία του Κοινοβουλίου, το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να δώσει τον Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη το σαφές μήνυμα ότι θέλουμε τη μεταρρύθμιση και θεσμούς που θα λειτουργούν καλύτερα και ενθαρρύνουμε τον Kofi Annan να συνεχίσει σε αυτόν τον δρόμο.
Ένα δεύτερο ουσιαστικό σημείο είναι για εμάς η απαλλαγή από στερήσεις, δηλαδή μια ανανεωμένη αναπτυξιακή πολιτική, που εφέτος συνδυάζεται πολύ καλά με την πέμπτη επέτειο των στόχων της χιλιετίας του 2000.
Ο ΟΗΕ δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί από τον Γενικό Γραμματέα του –αυτό πρέπει να το κάνουν τα κράτη. Γι’ αυτό απευθύνουμε έκκληση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να ενωθούν τα κράτη που εκπροσωπούνται εκεί και να υποστηρίξουν τον Kofi Annan και το μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα. 
Jo Leinen,
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας απαιτεί και παγκοσμιοποίηση της πολιτικής. Η ενίσχυση των Ηνωμένων Εθνών είναι η σωστή απάντηση στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει κατά τον 21ο αιώνα η διεθνής κοινότητα. Χαίρομαι διότι υπήρξε ευρεία συμφωνία στο Κοινοβούλιο και ευχαριστώ τον κ. Laschet για την έκθεσή του. Μπορεί να ανήκουμε σε διαφορετικές Ομάδες, αλλά έχουμε παρόμοια άποψη για τα πράγματα.
Εμείς, η Ομάδα του ΕΣΚ, θεωρούμε σημαντικό να μην περιοριστεί η μεταρρύθμιση στα θεσμικά όργανα αλλά να στοχεύει και στην ενίσχυση των καθηκόντων και της αποστολής του ΟΗΕ. Η εκπλήρωση των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας είναι μία από τις προεξάρχουσες στοχοθεσίες των επομένων ετών. Πρέπει να καταφέρουμε να μειώσουμε κατά 50% την φτώχεια, τον αναλφαβητισμό και τις σοβαρές αρρώστιες μέχρι το 2015. Αυτό θα αποτελέσει επίσης συμβολή στην ειρήνη και τη σταθερότητα στον κόσμο.
Πρέπει να ενισχυθεί ο ρόλος του ΟΗΕ στις ειρηνευτικές αποστολές και στη διαχείριση κρίσεων. Έχουν υποβληθεί πολλές σχετικές προτάσεις που εκτείνονται από μία συνέλευση κατά της τρομοκρατίας μέχρι μία μεταφορά των δικαιωμάτων που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο VII του Χάρτη του ΟΗΕ σε ανεγνωρισμένες περιφερειακές οργανώσεις, π.χ. στην Αφρικανική Ένωση ή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί να μην επιλύουν οι λαοί μόνοι τους τις κρίσεις στην ήπειρό τους πριν φθάσουν εκεί κυανόκρανοι από άλλες ηπείρους;
Alexander Lambsdorff,
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το 2004 ήταν μία πολύ δύσκολη χρονιά για τις παγκόσμιες οργανώσεις και γι’ αυτό, το 2005 θα είναι ακόμα πιο καθοριστικό για τον ΟΗΕ. Ποτέ δεν ήταν τόσο μεγάλη η επιθυμία για εκ βάθρων ανανέωση του οργανισμού αυτού, αλλά και ποτέ μία μεταρρύθμιση δεν ήταν τόσο αναγκαία. Όπως οι προηγούμενοι ομιλητές Leinen και Laschet, χαίρομαι κι εγώ διότι υπάρχει εδώ ευρεία συναίνεση. Όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι πιστεύουμε στους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας. Επίσης, υπάρχει γενική συμφωνία ως προς τη βελτίωση της συνέργιας μεταξύ της πρόληψης των κρίσεων, της επιβολής και της διατήρησης της ειρήνης. Συμφωνούμε ότι γι’ αυτό απαιτούνται καλύτεροι και περισσότεροι πόροι, ικανότητα ταχύτερης αντίδρασης και σαφείς κανόνες για τις επεμβάσεις σε περιοχές κρίσεων. Σε άμεσες απειλές όπως η διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής απαιτείται, εκτός από σαφείς και διεθνώς ανεγνωρισμένους κανόνες, και η πολιτική βούληση για δράση. Μία πολύ σημαντική πρόοδος στον τομέα αυτόν είναι η επικείμενη θέσπιση διεθνών νομικών προδιαγραφών, σύμφωνα με την οποία έχουμε καθήκον να υπερασπιζόμαστε τους άλλους.
Πρέπει να μεταρρυθμιστεί και το Συμβούλιο Ασφαλείας. Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων ενέκρινε σχετικό ψήφισμα και στις 24 Ιουνίου το παρουσίασε στο Κοινοβούλιο. Συμφωνούμε ότι το κοινό μας όραμα είναι μία μόνιμη έδρα. Γνωρίζουμε όμως επίσης ότι δεν μπορούν να υλοποιηθούν μέχρι τον Σεπτέμβριο αυτού του χρόνου, ειδικά μετά από την αποτυχία των δημοψηφισμάτων, οι νομικές και θεσμικές προϋποθέσεις για μια τέτοια έδρα. Είναι αυτός λόγος για να σταματήσει η μεταρρύθμιση; Όχι. Ο κόσμος δεν θα περιμένει την ΕΕ και γι’ αυτό η μεταρρύθμιση πρέπει, για το καλό του ίδιου του ΟΗΕ και του πολυμερούς συστήματος, να υποστηριχθεί από όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη κι αν δεν μπορούν να αποκτήσουν όλα μία έδρα τον Σεπτέμβριο.
Σύμφωνα με τον μηχανισμό που ανέφερε ο κ. Laschet και που σχεδιάσαμε από κοινού, οι ευρωπαϊκές έδρες θα κατανεμηθούν μετά από στενές διαβουλεύσεις με την ΕΕ. Κατά τα άλλα είμαι της γνώμης –και μάλιστα ιδίως μετά από την αποτυχία του δημοψηφίσματος στη Γαλλία– ότι αυτή η συζήτηση πρέπει να γίνεται στις Βρυξέλλες κι όχι στο Στρασβούργο. 
Frithjof Schmidt,
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, δίδεται η ιστορική ευκαιρία για μία εκ βάθρων μεταρρύθμιση του ΟΗΕ, στην οποία η Ευρώπη πρέπει και μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Γι’ αυτό είναι πολύ καλό που υπάρχει στο Κοινοβούλιο τόσο μεγάλη πλειοψηφία ως προς την υποστήριξη της έκθεσης της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου για τη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ και την έκθεση του Kofi Annan που στηρίχθηκε σε αυτήν. Η υλοποίηση αυτής της έκθεσης και η ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης είναι σημαντικά για την παγκόσμια πολιτική και άκουσα με μεγάλη χαρά ότι και το Συμβούλιο και η Επιτροπή πιστεύουν σε αυτούς τους στόχους.
Το δεύτερο σημείο είναι ο μετασχηματισμός της διεθνούς αναπτυξιακής πολιτικής ώστε να γίνει κυριολεκτικά μία διεθνής διαρθρωτική πολιτική. Το κύριο μέσον γι’ αυτό είναι η ενίσχυση και η αναβάθμιση του Συμβουλίου Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων του ΟΗΕ, του ECOSOC. Εδώ θα μπορούσε, σε συνδυασμό με την G20, να δημιουργηθεί η απαρχή και η βάση ενός νέου Διεθνούς Συμβουλίου Οικονομικών Υποθέσεων που θα μπορεί να ασκήσει επιρροή στη διεθνή οικονομία προς την κατεύθυνση μίας αειφόρου πολιτικής.
Luisa Morgantini,
Η έκθεση του κ. Laschet είναι σημαντική, όπως σημαντική είναι και η ικανότητα του Κοινοβουλίου μας να εργάζεται για την ενίσχυση και τον συντονισμό των Ηνωμένων Εθνών. Θα συμφωνήσω με τις προτάσεις του για ενίσχυση των προσπαθειών υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προστασία της φύσης και του περιβάλλοντος, αγώνα κατά της φτώχειας και ενίσχυση του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου (ECOSOC). Οι προσπάθειες αυτές είναι αναγκαίες και για την επίτευξη των στόχων ανάπτυξης της Χιλιετίας Ο κ. Laschet αναφέρθηκε στην «ελευθερία της ανάγκης» και στην ανάγκη να ενθαρρυνθεί ο Κόφι Ανάν για αποφασιστική επαναφορά της ατζέντας για την ειρήνη του Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι του 1992.
Paul Marie Coûteaux,
    Κύριε Πρόεδρε, αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση που προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι συζητάμε σήμερα το απόγευμα για ένα σχέδιο άνευ ουσίας ενώπιον ενός Σώματος, που δεν έχει καμία σχετική αρμοδιότητα. Προσπερνώ τη ματαιότητα του σχεδίου, της μεταρρύθμισης του ΟΗΕ: όταν είχα την τιμή να υπηρετήσω τη χώρα μου στο πλαίσιο του ΟΗΕ, το 1992, ήδη γινόταν συζήτηση περί μεταρρύθμισης του ΟΗΕ. Πρόκειται για πολύ παλιά ιστορία. Γεγονός είναι ότι ο ΟΗΕ βασίζεται σε ένα Συμβούλιο Ασφαλείας, το οποίο με τη σειρά του βασίζεται σε πέντε μόνιμα μέλη, τα οποία οδήγησαν τον ΟΗΕ όσο μακρύτερα μπορούσε να φθάσει, συχνά προς το καλύτερο και ενίοτε προς το χειρότερο. Σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, εκπροσωπείται από μη μόνιμα μέλη, που εναλλάσσονται, και από δύο μεγάλες δυνάμεις με δικαίωμα άσκησης βέτο, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία. Επιπλέον, δεν φαίνεται να είναι δυνατή καμία άλλη εναλλακτική διάρθρωση.
Υπάρχουν, όμως, πολύ χειρότερες πτυχές. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει καμία αρμοδιότητα να συζητά το θέμα, ούτε καν να στέλνει – όπως λέει με αρκετά χλευαστικό τρόπο ο κ. Laschet – μηνύματα στη Νέα Υόρκη. Αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Η γαλλική αντιπροσωπεία των θιασωτών της εθνικής κυριαρχίας δεν θα συμμετάσχει στην αυριανή ψηφοφορία σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της βούλησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που παριστάνει ότι μπορεί να καταπατά τις αποκλειστικές εξουσίες των κρατών, ακόμα δε χειρότερα, να παριστάνει ότι δεν διεξήχθη κανένα δημοψήφισμα, ωσάν το Σύνταγμα να μην έχει πεθάνει.
Roberta Angelilli,
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, στα μέσα Ιουνίου θα εξαπολύσει την επίθεσή της η ομάδα G4 με σκοπό να παρουσιάσει μια πρόταση ψηφίσματος στη Γενική Συνέλευση με στόχο να αυξηθούν σε έντεκα τα μόνιμα μέλη, αφήνοντας έτσι τα άλλα εκατόν ογδόντα μέλη του ΟΗΕ να διεκδικούν τις μη μόνιμες έδρες. Η αποδοχή αυτής της πρότασης επιδεινώνει την ανισότητα μεταξύ των κρατών μελών του ΟΗΕ και θέτει το πρόβλημα της επέκτασης του δικαιώματος της αρνησικυρίας με τον συνεπακόλουθο κίνδυνο παράλυσης του Συμβουλίου Ασφαλείας. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η είσοδος της Γερμανίας στο Συμβούλιο θα σημάνει την οριστική παραίτηση από το σχέδιο μιας Ευρώπης με σοβαρή και αποτελεσματική εξωτερική πολιτική.
Η Ιταλία, που κατέβαλε ανέκαθεν προσπάθειες υπέρ της ενιαίας έδρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ηγείται τώρα του κινήματος Uniting for Consensus που αντιτίθεται στην πρόταση του G4 επιδιώκοντας μια αναδιάρθρωση του Συμβουλίου σε περιφερειακή βάση. Μόνο με μια τέτοια μεταρρύθμιση η Ευρωπαϊκή Ένωση θα αποκτήσει τον ρόλο που της αρμόζει σε διεθνές επίπεδο. Πρέπει να εγκαταλείψουμε τους εθνικούς εγωισμούς, προκειμένου να προσφέρουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ένα αξιόπιστο πολιτικό μέλλον. 
Jas Gawronski (PPE-DE ).
Όπως επεσήμανε η κ. Angelilli, καταδικάζουμε πρωτοβουλίες μεταρρύθμισης του Συμβουλίου Ασφαλείας, όπως αυτή της επονομαζόμενης ομάδας G4, που θα είχαν ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση του βασικού οργάνου των Ηνωμένων Εθνών και την παγίωση των σημερινών δυσκολιών του. Πιστεύουμε πως όλες οι χώρες έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας με περιοδικές εκλογές που θα εξασφαλίζουν την εκπροσώπηση των διαφόρων περιφερειών. Με αυτό το πνεύμα, ζητήσαμε τη χωριστή ψηφοφορία για τις παραγράφους 19, 20 και 21, για να εξαλειφθούν ορισμένες ασάφειες στην, εξαιρετική κατά τα άλλα, έκθεση Laschet.
Michel Rocard (PSE ).
   Κύριε Πρόεδρε, ως γάλλος πολίτης αναγκάζομαι να αρχίσω την ομιλία μου καταδικάζοντας τα λόγια που μόλις άκουσα από το στόμα ενός συμπολίτη μου. Ο θάνατος ενός σχεδίου Συντάγματος δεν είναι το τέλος όλων των Συνθηκών, που μας συνδέουν! Η Ευρώπη έπραξε ουκ ολίγα προκειμένου να έχει το δικαίωμα να αποστέλλει συλλογικά μηνύματα. Μπράβο στον κ. Laschet για την καλή του έκθεση! Αν υφίσταται κάποιου είδους κατάχρηση εξουσίας –χρησιμοποιήθηκε η συγκεκριμένη λέξη– είναι να παίρνει κανείς τον μισθό του ευρωβουλευτή και μετά να δαγκώνει τα χέρια που τον θρέφουν και να παραγνωρίζει όλες τις προσπάθειες, που καταβάλλουμε εδώ και εξήντα χρόνια.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κύριε Επίτροπε, μου αρέσει πολύ η έκθεση Laschet. Είμαι ευτυχής που, αυτές τις ζοφερές για την Ευρώπη μέρες, βιώνω αυτή τη στιγμή σπάνιας σύγκλισης των απόψεων μεταξύ Συμβουλίου, Επιτροπής και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Είμαι ευτυχής που εκφράζω τα συγχαρητήριά μου για την έξοχη έκθεση ενός συναδέλφου, ο οποίος έτεινε ευήκοον ούς, περισσότερο από ό,τι είθισται, στους συναδέλφους του, και ντρέπομαι που είμαστε μόνο εικοσιπέντε παρόντες, πράγμα που δεν περιποιεί τιμή στην αξιοπιστία της συζήτησής μας.
Θα σας έλεγα, λοιπόν, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου –και σας παρακαλώ να με συγχωρήσετε που εκπροσωπώ ένα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γα το οποίο κατά βάθος ντρέπομαι ως έναν βαθμό– ότι η κύρια ανησυχία μου είναι μήπως, στηρίζοντας αυτή την καλή έκθεση και το καλό έργο που επιτελούμε από κοινού στην Ευρώπη, λαθέψετε στον στόχο σας. Υπάρχουν υπερβολικά πολλές ευθύνες, υπερβολικά πολλοί στόχοι. Είναι γεγονός ότι η Ευρώπη έχει λόγους να επιδιώκει μια έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Είναι γεγονός ότι δεν έχει ωριμάσει ο καιρός και αυτό είναι εντελώς αδύνατον σήμερα. Σας συμβουλεύω να μην χάνετε την ώρα σας με αυτό και να συγκεντρωθείτε σε εκείνο που είναι εφικτό σε λογικά πλαίσια, σε εκείνο που εν γένει θα κάνει τη διαφορά και στις πτυχές όπου οι εργασίες μας και ιδίως η έκθεση Laschet θα έχουν εποικοδομητικό χαρακτήρα. Αναφέρομαι στο Άρθρο 2 και στο Κεφάλαιο VII, σχετικά με την εκχώρηση του δικαιώματος επίκλησης του Χάρτη εκ μέρους περιφερειακών οργανισμών. Οποία μεγάλη καινοτομία! Αναφέρομαι επίσης στη μετατροπή του Συμβουλίου Κηδεμονίας σε Συμβούλιο για αποτυχημένα κράτη. Αναφέρομαι, τέλος, στη μνεία, στο άρθρο 17, σε παγκόσμια δημόσια αγαθά. Δεδομένου ότι υπερέβην τον χρόνο ομιλίας μου, σταματώ εδώ.
Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE ).
Στη συγκεκριμένη περίπτωση του ΟΗΕ, είναι προφανές ότι επείγει μία εις βάθος και άμεση μεταρρύθμιση, βασικά διότι τα κράτη μέλη του του επιβάλλουν αυτή τη στιγμή ένα διττό περιορισμό, δημοσιονομικού χαρακτήρα, καταρχάς, και πολιτικού χαρακτήρα, κατά δεύτερον. Οι εκθέσεις της ομάδας υψηλού επιπέδου και του Γενικού Γραμματέα Κόφι Ανάν αποτελούν, πιστεύω –και εδώ συμφωνώ με τον κ. Laschet– ένα εξαιρετικό σημείο αφετηρίας για ανάλυση και συζήτηση, και επομένως παροτρύνω επίσης την Επιτροπή και το Συμβούλιο να τις λάβουν επαρκώς υπόψη.
Michael Henry Nattrass (IND/DEM ).
   – Κύριε Πρόεδρε, στην πρόσφατη έκθεση Brok υποστηριζόταν η άποψη ότι η ΕΕ ως σύνολο πρέπει να διαδραματίσει μείζονα ρόλο εντός του ΟΗΕ. Η τροπολογία της Ομάδας ΕΛΚ-ΕΔ επί της εκθέσεως απαιτούσε να διασφαλιστεί στην ΕΕ μια έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η λέξη «διασφαλιστεί» δεν συνάδει με την άποψη της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου του ΟΗΕ, σύμφωνα με την οποία καμία αλλαγή στη σύνθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν πρέπει να θεωρείται μόνιμη στο μέλλον. Και στα δύο πρότυπα μεταρρύθμισης του Συμβουλίου Ασφαλείας που πρότεινε η εν λόγω Ομάδα, τα σημερινά μόνιμα μέλη διατηρούν τις έδρες τους. Αυτό δεν συμφωνεί με ό,τι περίμεναν να ακούσουν οι ευρωφανατικοί. Εκείνο που επιδιώκουν είναι να αναλάβει η ΕΕ τις έδρες της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, ακόμη και στην έκθεση του κ. Brok, δεν μπορούσε παρά να αναγνωριστεί ότι ο αυξημένος ρόλος της ΕΕ εξαρτάται από τη θέση σε ισχύ της νέας Συνταγματικής Συνθήκης. Το Σύνταγμα είναι νεκρό· η ΕΕ δεν διαθέτει νομική προσωπικότητα· η Ευρώπη δεν είναι έθνος και, συνεπώς, η ΕΕ δεν έχει θέση στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. 
Nirj Deva (PPE-DE ).
Τα Ηνωμένα Έθνη πρέπει να είναι σε θέση να προβλέπουν και να προλαμβάνουν. Πρέπει να έχουν ρόλο ειρηνοποιού και υπευθύνου για τη διατήρηση της ειρήνης. Στις 24 Φεβρουαρίου, το παρόν Σώμα ενέκρινε ομόφωνο ψήφισμα στο οποίο απαιτούσε από τη Νιγηρία να παραδώσει στο διεθνές δικαστήριο του ΟΗΕ τον πρώην Πρόεδρο της Λιβερίας, ο οποίος έχει κατηγορηθεί για εγκλήματα πολέμου από το ειδικό δικαστήριο των Ηνωμένων Εθνών για τη Σιέρα Λεόνε. Γιατί το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αρνήθηκε να ενισχύσει αυτό το αίτημα με ένα εκτελεστό ψήφισμα δυνάμει του κεφαλαίου VII; Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών πρέπει να αντικατασταθεί από ένα συμβούλιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στο οποίο θα απαγορεύεται η συμμετοχή χωρών με αρνητικές επιδόσεις στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Alexandra Dobolyi (PSE ).
   – Καταρχάς, θέλω να συγχαρώ τον κ. Laschet για τη θαυμάσια έκθεσή του, καθώς και την ομάδα εργασίας για τα Ηνωμένα Έθνη, η οποία μετείχε επίσης στην εκπόνησή της. Η μεταρρύθμιση του ΟΗΕ είναι απαραίτητη, καθόσον πρόκειται για τον μόνο πολυμερή οργανισμό με τη δυνατότητα να αναλάβει τις προκλήσεις της νέας εποχής κατά τρόπο αποτελεσματικό και επιτυχή. Τμήμα αυτής της διαδικασίας αναθεώρησης είναι και η αναθεώρηση του αριθμού των μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, καθώς και των μέσων και αρμοδιοτήτων του εν λόγω οργάνου προκειμένου να προσαρμοστούν στις νέες προκλήσεις. Ο μόνος τρόπος επίλυσης αυτών των προβλημάτων είναι η υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης, η οποία θα λαμβάνει υπόψη τις παραμέτρους της οικονομίας, των κοινωνικών θεμάτων, της ανάπτυξης, της ασφάλειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Hélène Flautre (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα επικεντρώσω τη σύντομη ομιλία μου σε ένα άκρως σημαντικό ζήτημα, εκείνο της μεταρρύθμισης του προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Χαίρομαι πραγματικά που αναδύεται –όχι μόνο σε αυτή την αίθουσα, αλλά και στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο– το γενικό περίγραμμα της μεταρρύθμισης των μέσων του ΟΗΕ για την αξιολόγηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το οποίο μάλιστα αντιστοιχεί στις δρομολογηθείσες εργασίες, εννοώ τη δέσμη που πρότεινε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών καθώς και το Σχέδιο Δράσης που μόλις παρουσίασε ο Kofi Annan μέσω της κ. Louise Arbour, της Ύπατης Αρμοστή. Πρόκειται για άκρως ενδιαφέρουσες γραμμές δράσης, που κατά τα λοιπά επαναλαμβάνονται στην έκθεση του κ. Laschet, πράγμα το οποίο βρίσκω πολύ θετικό.
Hélène Goudin (IND/DEM ).
Francisco José Millán Mon (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αρχίσω ευχαριστώντας τον εισηγητή, κ. Laschet, για το έργο που επιτέλεσε. Ήταν δύσκολο να επιτευχθεί μία ευρεία συναίνεση μεταξύ των διαφόρων ομάδων και αντιπροσωπειών σε ένα τόσο περίπλοκο θέμα όπως η μεταρρύθμιση του ΟΗΕ. Αυτή η μεταρρύθμιση αφορά πολλά σημαντικά θέματα.
Ένας βασικός στόχος που περιλαμβάνεται σαφώς στην έκθεση του κ. Laschet, είναι ότι η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να συμμετέχει στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Αυτός ο στόχος είναι απόλυτα συνεπής με την ιδέα της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, και θα είναι ακόμη περισσότερο αν τεθεί σε ισχύ η Συνταγματική Συνθήκη. Αλλά αν το μοντέλο που υιοθετηθεί τελικά στη Νέα Υόρκη είναι αυτό της εισδοχής νέων μόνιμων μελών, πιστεύω ότι η νέα έδρα θα έπρεπε να είναι για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τρίτον, χαίρομαι που η έκθεση υπογραμμίζει την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και, από αυτή την άποψη, δεν θα τονίσω μόνο το ψήφισμα 1373, αλλά και τη σημασία της συνδρομής προς τα θύματα της τρομοκρατίας. Το ψήφισμα 1566 έχει κάνει επίσης ένα πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Παναγιώτης Μπεγλίτης (PSE ).
Η έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ και οι προτάσεις του για τις μεταρρυθμίσεις απαντούν με την τολμηρότητά τους στις προκλήσεις της εποχής μας. Προς αυτήν την κατεύθυνση κινείται και η έκθεση του συναδέλφου κ. Laschet. Όμως καμία μεταρρύθμιση δεν θα μπορέσει να επιτύχει τους στόχους της, εάν δεν κερδίσει και πάλι ο ΟΗΕ τη χαμένη του αξιοπιστία στο θέμα της εφαρμογής των αποφάσεών του. Κρίσιμες αποφάσεις για την ειρήνη και τη σταθερότητα, δεν εφαρμόστηκαν στο όνομα των σκοπιμοτήτων της διεθνούς συγκυρίας και των συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων. Μέχρι σήμερα γινόμαστε μάρτυρες της επιλεκτικής ευαισθησίας στην εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ. Και αυτό, πιστεύω κύριε Πρόεδρε, είναι ένα σοβαρό έλλειμμα στην έκθεση του κ. Laschet. 
Marie Anne Isler Béguin (Verts/ALE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Kofi Annan δήλωσε ότι οι επιθέσεις σε βάρος του περιβάλλοντος, η έλλειψη νερού, οι συνέπειες των κλιματολογικών αλλαγών προκαλούν σήμερα περισσότερα θύματα από τις τρομοκρατικές επιθέσεις. Οι προτάσεις μεταρρύθμισης του ΟΗΕ όσον αφορά το περιβάλλον, όσο και αν γίνεται επίκλησή τους, δεν αίρονται ακόμα στο ύψος των προκλήσεων που αντιμετωπίζει ο πλανήτης. Ωστόσο, είναι πράγματι ευθύνη των Ηνωμένων Εθνών να οργανώσουν τα μέσα για την καταπολέμηση των προαναγγελθεισών καταστροφών, οι οποίες θα προκαλέσουν εκατομμύρια οικολογικούς πρόσφυγες.
Πρόεδρος.
   Σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 2, στο τέλος της συζήτησης υποβλήθηκε πρόταση ψηφίσματος(1).
Joe Borg,
Στο θέμα της αλλαγής του κλίματος, θεωρούμε ότι στη διάσκεψη πρέπει να ζητηθεί η καταβολή περισσότερο συλλογικών προσπαθειών για την επίτευξη των στόχων μιας σύμβασης του ΟΗΕ για την αλλαγή του κλίματος. Η διάσκεψη πρέπει να εγκρίνει τις προτάσεις του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να διασφαλιστεί η ανάληψη συντονισμένης διεθνούς δράσης για την αντιστροφή της αλλαγής του κλίματος και την ανάπτυξη ενός πιο ολοκληρωμένου διεθνούς πλαισίου για την αλλαγή του κλίματος μετά το 2012.
Εν κατακλείδι, επιτρέψτε μου να δηλώσω ότι η μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών δεν είναι άσκηση θεσμικής αλλαγής η οποία μπορεί να αντιμετωπίζεται ως αυτοσκοπός. Στόχος μας είναι να ενισχύσουμε την ικανότητα αυτού του διεθνούς οργανισμού να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του 21ου αιώνα ανταποκρινόμενοι στις προσδοκίες των λαών των Ηνωμένων Εθνών. Η προσπάθεια οριστικοποίησης των σημείων στα οποία υφίσταται συμφωνία μεταξύ του Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής αυξάνει περαιτέρω τις πιθανότητες να επιτύχουμε θετικά αποτελέσματα στη μεταρρύθμιση αυτού του σημαντικού οργανισμού. 

Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, στις 12.00 το μεσημέρι. 
Πρόεδρος.
Nicolas Schmit,
Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες οργανώνουν και θα προεδρεύσουν από κοινού σε μια Διάσκεψη για την ανασυγκρότηση του Ιράκ, θέμα για το οποίο μίλησα το πρωί. Αυτή η απόφαση ανακοινώθηκε στην τελευταία επίσκεψη του Προέδρου Μπους. Με αυτή την ανακοίνωση, είχαμε την ευκαιρία να δείξουμε ότι αφήσαμε πίσω μας τις διαφωνίες σχετικά με το Ιράκ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν τους ίδιους στόχους σε σχέση με αυτή τη χώρα, να βοηθήσουν δηλαδή την ιρακινή κυβέρνηση στην τεράστια προσπάθεια ανασυγκρότησης και κυρίως ενίσχυσης της ασφάλειας. Η διάσκεψη θα διεξαχθεί σε υπουργικό επίπεδο, με περισσότερες από 80 αντιπροσωπείες, εκ των οποίων πάρα πολλές προέρχονται από τη συγκεκριμένη περιοχή. Η ιρακινή κυβέρνηση, που θα είναι στο επίκεντρο αυτής της διάσκεψης, θα έχει έτσι τη δυνατότητα παρουσίασης των σχεδίων της και προσέγγισης της οικονομικής και πολιτικής πτυχής, καθώς και της πτυχής ασφαλείας, από κοινού με τη διεθνή κοινότητα, που θα εκπροσωπείται σε αυτή τη διάσκεψη.
Ο πολιτικός διάλογος μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ηνωμένων Πολιτειών διέλαβε συχνότερο και στρατηγικότερο χαρακτήρα, και το ίδιο ισχύει αναφορικά με τις οικονομικές υποθέσεις. Ωστόσο, πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι εξακολουθούν να υφίστανται σοβαρά προβλήματα. Όλοι μας γνωρίζουμε την περίπτωση της Boeing και της Airbus και ευελπιστούμε ότι, στο πλαίσιο της επόμενης διάσκεψης κορυφής, θα καταφέρουμε να καταλήξουμε σε μια ικανοποιητική λύση ώστε να μην αφήσουμε να καταλήξει αυτή η υπόθεση στον ΠΟΕ και έτσι να δυσχεράνουμε το μέλλον των ευρωατλαντικών σχέσεων.
Κύριε Πρόεδρε, αυτά τα παραδείγματα καταδεικνύουν το καλό επίπεδο της διατλαντικής συνεργασίας τους τελευταίους αυτούς μήνες. Είναι ουσιώδες να εργαστούμε με τους αμερικανούς εταίρους μας όσον αφορά τις προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζουμε. Και τα διαφορετικά παραδείγματα δείχνουν ότι μπορούμε να υπερβούμε τις διαφωνίες και να υιοθετήσουμε κοινές προσεγγίσεις. Συνεπώς, έχουν δρομολογηθεί σημαντικές προπαρασκευαστικές εργασίες ενόψει της επόμενης Διάσκεψης Κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης-Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 21 Ιουνίου στην Ουάσινγκτον. Αναμένουμε μια ουσιαστική και στρατηγική διάσκεψη κορυφής, δεδομένου ότι θα ερείδεται σε ουσιώδη ζητήματα όσον αφορά τις διεθνείς σχέσεις.
Στην αρχή αυτού του μήνα, η Τρόικα συνάντησε την αμερικανίδα Υπουργό Εξωτερικών, την κ. Rice, για τον σκοπό αυτό. Επεξεργαζόμαστε πολλά σχέδια δήλωσης: για τη Μέση Ανατολή, τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια, για την προώθηση της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και για την Αφρική, το περιβάλλον και τις οικονομικές σχέσεις. Κατά το παράδειγμα της περσινής χρονιάς, θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές της δηλώσεις ως βάση εργασίας. Στη διάρκεια της διάσκεψης κορυφής, θα προσεγγίσουμε τα πλέον σημαντικά στρατηγικά ζητήματα, κυρίως τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια, την κατάσταση στο Κόσοβο, αλλά επίσης –κάτι που μόλις συζητήσαμε– τη μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών. Δεν μπορούμε να μεταρρυθμίσουμε τα Ηνωμένα Έθνη παρά μόνο με τη στήριξη των Αμερικανών, και γνωρίζουμε ότι έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε ακόμα σε σχέση με αυτό. Κατά το παράδειγμά μας, οι Αμερικανοί υποστηρίζουν βεβαίως τις προτάσεις που στοχεύουν στη δημιουργία μιας επιτροπής για την οικοδόμηση της ειρήνης, πρέπει όμως τώρα να της προσδώσουμε πιο συγκεκριμένο και κυρίως πιο επιχειρησιακό περιεχόμενο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι φιλόδοξη στο πεδίο των οικονομικών σχέσεων, όπως μόλις προανέφερα.
Joe Borg,
   . – Κυρίες και κύριοι βουλευτές, σας ευχαριστώ που μου δίνετε αυτή την ευκαιρία να μιλήσω στο Κοινοβούλιο λίγο πριν από την ετήσια διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ, η οποία θα διεξαχθεί στις 20 Ιουνίου στην Ουάσινγκτον. Θέλω εξαρχής να δηλώσω ότι συμμεριζόμαστε πολλές από τις απόψεις που διατυπώνονται στην πρόταση ψηφίσματός σας και χαιρετίζουμε τη στήριξη από το Κοινοβούλιο της ενίσχυσης των διατλαντικών σχέσεων.
Οι διατλαντικές σχέσεις βρίσκονται σε σημείο καμπής. Διανύουμε μια νέα εποχή διατλαντικής ενότητας. Αυτό επιβεβαιώθηκε πολύ πρόσφατα, από την Condoleezza Rice, η οποία δήλωσε ότι, αντί να μένουμε αδρανείς και να αναλύουμε την κατάσταση της διατλαντικής συμμαχίας, την εφαρμόζουμε στην πράξη. Αυτή είναι μια πρόσφορη και ευχάριστη εξέλιξη. Ως διεθνείς εταίροι, η ΕΕ και οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να ηγηθούν της προσπάθειας οικοδόμησης ενός κόσμου ευημερίας και ασφάλειας και προαγωγής της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου. Πρέπει να εργαστούμε από κοινού για τη διαμόρφωση μιας κοινής στρατηγικής αντιμετώπισης των παγκοσμίων προβλημάτων όπου αυτό είναι εφικτό. Αυτό είναι το μήνυμα που, αναμφίβολα, θα επιδιώξουν να αποστείλουν οι ηγέτες μας κατά την προσεχή διάσκεψη κορυφής του Ιουνίου.
Η διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ της 20ής Ιουνίου θα εστιαστεί σε τρία θέματα γενικού ενδιαφέροντος: στην προαγωγή της δημοκρατικής διακυβέρνησης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο, στην ενίσχυση της οικονομικής ευημερίας των πολιτών μας και στην προάσπιση της ασφάλειας και της ανάπτυξης. Θέλω να αναφέρω λίγα λόγια για το καθένα εξ αυτών.
Η προαγωγή της δημοκρατίας και της ελευθερίας είναι η ουσία της εξωτερικής πολιτικής του Προέδρου Μπους στη δεύτερη θητεία του. Η εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία στηρίζεται απαρέγκλιτα στις αρχές των Ηνωμένων Εθνών και στην ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας, αποσκοπεί επίσης στην προώθηση της δημοκρατίας, καθώς και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου. Η προαγωγή της δημοκρατίας παραμένει ζωτικής σημασίας ζήτημα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και στην περιοχή της Μεσογείου, όπου η διατλαντική συνεργασία ενισχύθηκε σημαντικά τους τελευταίους 12 μήνες.
Στο θέμα της οικονομικής ευημερίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τις πιο ολοκληρωμένες οικονομίες στον κόσμο και επωφελούνται της μεγαλύτερης εμπορικής και επενδυτικής σχέσης. Μπορούμε, όμως, και επιθυμούμε να επιτύχουμε περισσότερα. Προκειμένου να προωθήσουμε αυτή την ατζέντα, διαβουλευτήκαμε επί εννέα μήνες με το σύνολο των ενδιαφερομένων σχετικά με τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν και συμπυκνώσαμε τα αποτελέσματα στην πρόσφατη ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Μια ισχυρότερη εταιρική σχέση ΕΕ-ΗΠΑ και μια περισσότερο ανοικτή αγορά για τον 21ο αιώνα». Η εν λόγω ανακοίνωση περιλαμβάνει μια σειρά ρεαλιστικών προτάσεων για την προώθηση του εμπορίου και των επενδύσεων μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ και, ως εκ τούτου, την προαγωγή της ανταγωνιστικότητας, της ανάπτυξης και της απασχόλησης και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Η ανακοίνωσή μας αναφέρεται επίσης στη συνολική διάρθρωση και τους στόχους των διατλαντικών σχέσεων. Το ερώτημα στο οποίο προσπαθούμε να δώσουμε απάντηση είναι ποια πρέπει να είναι η πολιτική διάρθρωση των σχέσεών μας 10 χρόνια μετά την υπογραφή της Νέας Διατλαντικής Ατζέντας του 1995 και δεκαπέντε χρόνια μετά τη Διατλαντική Δήλωση του 1990. Ουσιαστικά, πρέπει να διασφαλίσουμε την προσαρμογή της διάρθρωσης και των στόχων των διατλαντικών σχέσεων στις προκλήσεις του σήμερα.
Elmar Brok,
Θα έπρεπε, ωστόσο, να εξετάσουμε εάν είναι δυνατόν να κάνουμε τώρα ένα θαρραλέο βήμα μπροστά και να μην επιδιώκουμε να βρούμε λύση σε μικρολεπτομέρειες, αλλά να δώσουμε εντολή στη διάσκεψη κορυφής να εξετάσει τους επόμενους 12 μήνες πώς μπορούμε να σημειώσουμε πρόοδο στους εν λόγω τομείς.
Οι ΗΠΑ έχουν συνάψει συμφωνίες σχεδόν με τους πάντες στον κόσμο, το ίδιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν υπάρχει όμως συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα πρέπει να προβληματιστούμε σχετικά με τη δυνατότητα σύναψης μιας τέτοιας συμφωνίας που θα έδινε μια καλύτερη βάση στα πράγματα, αντί να θεωρούμε για 30 χρόνια ότι το επίκεντρο όλων όσων λέγαμε και κάναμε ήταν η διαμάχη για το Airbus/Boeing. 
Jan Marinus Wiersma,
Annemie Neyts-Uyttebroeck,
Cem Özdemir,
Τελειώνοντας περνάω στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου. Ο Αμερικανός γερουσιαστής Biden κατέστησε γι’ άλλη μία φορά σαφές πόσο σημαντικό είναι για το γόητρο των αμερικανών φίλων μας να κλείσουν οι φυλακές του Γκουαντάναμο. Μόλις τώρα διαβάσαμε και πάλι για τη στάση των φυλακισμένων του Αμπού Γκράιμπ. Αυτά τα δύο στρατόπεδα, αλλά και όλα τα άλλα παράνομα στρατόπεδα στον κόσμο, πρέπει επειγόντως να κλείσουν γιατί αποτελούν ντροπή και βρίσκονται σε αντίθεση με τις αξίες των ΗΠΑ.
Vittorio Agnoletto,
Bastiaan Belder,
   . – Κύριε Πρόεδρε, όπως άριστα γνωρίζει το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παραμένει αντίθετο στην πρόθεσή του να εγκαταλείψει την απαγόρευση πώλησης όπλων στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας λόγω της κατάστασης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων – βλ. την παράγραφο 7 του κοινού σχεδίου ψηφίσματος. Αν και στηρίζω αυτή τη θέση, είναι πολύ περιοριστική διότι αγνοεί παντελώς την επιδείνωση της στρατιωτικής ισορροπίας εις βάρος του κράτους της Ταϊβάν, καθώς και τη γενικότερη περιφερειακή σταθερότητα στην Ανατολική Ασία. Αυτές οι γεωπολιτικές εξελίξεις δημιουργούν ανησυχίες στις ΗΠΑ ενόψει της ενδεχόμενης άρσης, από πλευράς της Ευρώπης, της απαγόρευσης πώλησης όπλων στο Πεκίνο.
Εάν, όπως φαίνεται να συμβαίνει, οι Βρυξέλλες επιθυμούν να μεταφέρουν στους ώμους της Ουάσινγκτον την αποκλειστική και βραχυπρόθεσμη ευθύνη για την ειρήνη και την ασφάλεια στην Άπω Ανατολή, τότε στον ορίζοντα διαγράφεται μια νέα κρίση στις διατλαντικές σχέσεις μετά το θέμα του Ιράκ. Ευελπιστώ ότι, στη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ της 20ής Ιουνίου, το Συμβούλιο θα διαψεύσει αυτό το απαισιόδοξο σενάριο. Πώς μπορεί να επιτύχει κάτι τέτοιο; Μπορεί να αναλάβει από κοινού με τους Αμερικανούς την ευθύνη, την πραγματική ευθύνη για τη διασφάλιση της γεωπολιτικής σταθερότητας στην Ασία. Άλλωστε, ως βασικός εμπορικός εταίρος της Κίνας, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υποχρέωση να το πράξει. 
Marcin Libicki,
Πριν από δύο χρόνια, ο Πρόεδρος Σιράκ είπε στις χώρες οι οποίες στήριζαν την επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράκ ότι είχαν χάσει μια πολύ καλή ευκαιρία να σιωπήσουν. Τώρα που ο Πρόεδρος Σιράκ και ο προκάτοχός του, ο κ. Ζισκάρ Ντ’ Εστέν, βύθισαν την Ευρώπη στην ύστατη σύγχυση εξαιτίας της βεβιασμένης στήριξης του Συντάγματος, καταστρέφοντας έτσι το όραμα της μελλοντικής υιοθέτησης κοινών ευρωπαϊκών πολιτικών, μπορούμε με τη σειρά μας να πούμε στον γάλλο Πρόεδρο ότι έχασε μια θαυμάσια ευκαιρία να σιωπήσει, ή, στη μητρική του γλώσσα «Vous avez perdu l'occasion de vous taire!» 
Philip Claeys (NI ).
Δεν μπορούμε παρά να αισθανόμαστε ικανοποίηση για τα θετικά αποτελέσματα των τελευταίων επισκέψεων του Προέδρου Μπους και της Condoleezza Rice στην Ευρώπη. Πρέπει να συνεχίσουμε προς την ίδια κατεύθυνση, όμως, εάν θέλουμε να μιλάμε για σεβασμό, ο σεβασμός αυτός πρέπει να είναι αμοιβαίος. 
João de Deus Pinheiro (PPE-DE ).
   – Θέλω καταρχάς να συγχαρώ τους συντάκτες της έκθεσης διότι πέτυχαν έναν σπάνιο άθλο: εκπόνησαν ένα έγγραφο το οποίο μπορεί να αποδειχθεί πολύ χρήσιμο για τη διάσκεψη κορυφής της 20ής Ιουνίου στην Ουάσινγκτον.
Θέλω επίσης να θίξω δύο σημεία. Πρώτον, θέλω να επισημάνω ότι, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Ευρώπη ήταν το θέατρο στρατηγικών επιχειρήσεων, ενώ η αντίληψη του κινδύνου ήταν κοινή και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Αυτή η κατάσταση άλλαξε μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, την επανένωση της Γερμανίας, την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την 11η Σεπτεμβρίου. Τα θέατρα στρατηγικών επιχειρήσεων έχουν αλλάξει, αλλά η ουσιαστική διαφορά συνίσταται στον τρόπο με τον οποίο γίνονται αντιληπτές οι απειλές στις δύο πλευρές του Ατλαντικού· εφόσον δε έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τις απειλές, πρέπει αντιστοίχως να αλλάξουν οι στρατηγικές και οι επιχειρησιακές μέθοδοι.
Ενώ στην Ευρώπη έχουμε αναπτύξει μια πολυμερή αντίληψη της ήπιας ισχύος, με άλλα λόγια της διπλωματίας και των οικονομικών και πολιτικών κυρώσεων, οι Ηνωμένες Πολιτείες τείνουν περισσότερο, μετά την 11η Σεπτεμβρίου, να χρησιμοποιούν τη σκληρή ισχύ, δηλαδή την αντίληψη της μονομέρειας και της πρακτικής «με άλλους αν γίνεται· μόνοι μας αν χρειαστεί». Συνεπώς, οι δύο προσεγγίσεις και αντιλήψεις ως προς τις απειλές εκατέρωθεν του Ατλαντικού ακολούθησαν πορεία απόκλισης.
Hannes Swoboda (PSE ).
Nicholson of Winterbourne (ALDE ).
Jaromír Kohlíček (GUE/NGL ).
Adam Jerzy Bielan (UEN ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η 60ή επέτειος από τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, την οποία εορτάσαμε πριν από λίγο καιρό, μας υπενθύμισε την ιστορική σημασία της βοήθειας που λάβαμε από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκείνη την περίοδο η Ευρώπη ήταν ανίσχυρη τόσο στο οικονομικό όσο και στο στρατιωτικό επίπεδο, και χωρίς αυτή τη βοήθεια δεν θα είχε μπορέσει να νικήσει τους Ναζιστές ή να προβάλει έστω και την παραμικρή αντίσταση στην κομμουνιστική δικτατορία.
Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, η ΕΕ αδυνατεί να εγγυηθεί την ίδια της την ασφάλεια χωρίς τη στρατιωτική και πολιτική της συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι περιπτώσεις του παρελθόντος στις οποίες ενώσαμε τις δυνάμεις μας, έξοχα παραδείγματα των οποίων είναι το Ιράκ, η Βοσνία, το Κοσσυφοπέδιο στη δεκαετία του 1990 και, πιο πρόσφατα, το Αφγανιστάν, πρέπει να αποτελέσουν το πρότυπο για τη μελλοντική μας στρατιωτική και πολιτική συνεργασία. Η σημασία της συνεργασίας αυτής είναι εμφανής στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, ενώ η διεύρυνση του ΝΑΤΟ αποδεικνύει ότι αυτή η περιοχή αντιμετωπίζεται ως αξιόπιστος εταίρος.
Ryszard Czarnecki (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, δεν σκοπεύω να ακολουθήσω το παράδειγμα του κ. Kohlíček και να συζητήσω το θέμα του αναλφαβητισμού στις ΗΠΑ, ή να εμμείνω στο γεγονός ότι η Αμερική έχει αμφισβητήσιμο ιστορικό επιδόσεων σε ορισμένους τομείς. Απεναντίας, θέλω να δηλώσω ότι η Ευρώπη και η Αμερική ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Τα μέλη της ίδιας οικογένειας συχνά έχουν διαφορετικές απόψεις, αλλά μια οικογένεια πρέπει πάντα να επιδεικνύει πνεύμα ενότητας. Οι απόψεις μας για το θέμα του Ιράκ μπορεί να διαφέρουν σημαντικά, όπως πράγματι συμβαίνει, όμως σε στρατηγικά θέματα είμαστε σύμμαχοι.
James Elles (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η ατμόσφαιρα άλλαξε σημαντικά μετά την επίσκεψη του Τζορτζ Μπους στις Βρυξέλλες πριν από λίγους μήνες, όμως είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι αυτό δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί από τον διεθνή Τύπο. Θα ήταν ευχάριστο, κύριε Προεδρεύων, αν μπορούσατε να δείξετε, όταν επισκεφθείτε την Ουάσινγκτον μαζί με την Επιτροπή, ότι μπορούμε να σημειώσουμε ουσιαστικά βήματα προόδου στις σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ. Είναι σαφές ότι αυτή η ατζέντα στην οποία αναφερθήκατε περιλαμβάνει μια σειρά πολιτικών θεμάτων και θεμάτων ασφάλειας, ιδίως τις πολιτικές προκλήσεις που σχετίζονται με τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου. Θα σας παρακαλέσω, κύριε Προεδρεύων, να ακούσετε πιο προσεκτικά την παρέμβασή μου, διότι θέλω να επιστήσω την προσοχή σας σε ένα συγκεκριμένο θέμα οικονομικού ενδιαφέροντος. Η προώθηση αυτής της σχέσης πρέπει να γίνει μέσω της οικονομίας. Αυτός είναι ο τομέας στον οποίο οι επιχειρήσεις επιθυμούν την άρση των εμποδίων που εξακολουθούν να υφίστανται στο εμπόριο και τις επενδύσεις. Αυτός είναι ο τομέας στον οποίο έκθεση του ΟΟΣΑ η οποία δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα καταδεικνύει ότι, εάν επιλέξουμε την ανάπτυξη και καταργήσουμε αυτά τα εμπόδια, μπορούμε να προσθέσουμε 2 έως 3% στο κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ στην Ευρώπη.
Εναπόκειται σε εσάς, στον κ. Juncker, ως Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, και στον κ. Barroso, να αναλάβετε την πρωτοβουλία προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν θα χάσουμε αυτή την ευκαιρία ενίσχυσης της σχέσης μεταξύ της Ευρώπης και της Αμερικής, η οποία δεν θα είναι επωφελής σε διμερές μόνον επίπεδο, αλλά θα μας επιτρέψει να αντιμετωπίσουμε τις πολυμερείς παγκόσμιες προκλήσεις, οι οποίες δεν μπορούν να επιλυθούν χωρίς αυτή τη σχέση. 
Erika Mann (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα συνεχίσω από το σημείο που έθιξε ο κ. Elles και ανέφερε ο κ. Swoboda, ότι δηλαδή τόσο η Ευρώπη όσο και οι ΗΠΑ φέρουν παγκοσμίως μεγάλη ευθύνη και ότι μόνο αν ενεργήσουμε από κοινού θα επιτύχουμε την ενσωμάτωση στην παγκόσμια οικονομία των άλλων χωρών που βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση.
Όλα αυτά είναι σωστά και σημαντικά. Χαίρομαι ιδιαίτερα διότι η Επιτροπή τόλμησε για πρώτη φορά να χρησιμοποιήσει την έκφραση «διατλαντική αγορά» και να περιγράψει τι είναι – βέβαια ακόμα λίγο συγκαλυμμένα, όμως ακολουθεί τη σωστή κατεύθυνση. Το Κοινοβούλιο το είχε θίξει αυτό επανειλημμένα στα ψηφίσματά του. Είναι πολύ έξυπνο που αναγνωρίζουμε την πραγματικότητα που έχουμε ήδη, δηλαδή την ολοκληρωμένη αγορά. Θα ήθελα να προσθέσω ότι η μελέτη του ΟΑΣΕ στην οποία αναφέρθηκε ο κ. Elles, δεν λέει μόνο ότι θα επιτύχουμε την ανάπτυξη προωθώντας την ολοκλήρωση της αγοράς μόνο μέσα στην Ευρώπη –σύμφωνα με τη μελέτη, η Ευρώπη θα ευνοηθεί από αυτό περισσότερο από τις ΗΠΑ– αλλά λέει επίσης ότι πρέπει να το κάνουμε αυτό σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό το σημείο είναι ουσιαστικό. Εάν επωφεληθούμε από αυτό, θα επωφεληθούν και οι άλλες χώρες. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να πάρουμε πολύ σοβαρά όσα λέει αυτή η μελέτη.
Περνάω τώρα στο τελευταίο σημείο. Και εδώ η Επιτροπή υιοθέτησε μία πρόταση του Κοινοβουλίου, συγκεκριμένα να συνεργαστούμε στενότερα στον τομέα των κοινοβουλευτικών ανταλλαγών. Ο κ. Evans θα αναφερθεί αργότερα αναλυτικότερα σε αυτό. Είναι ένα ουσιαστικό θέμα και προτείνω να συζητήσουμε αργότερα στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής ανταλλαγής όλα τα σημεία που προτείνει η Επιτροπή και που ελπίζω ότι θα συζητηθούν στη διάσκεψη κορυφής. 
Bogdan Klich (PPE-DE ).
Το δεύτερο θέμα στο οποίο θέλω να αναφερθώ είναι η ανάγκη συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών για τη στήριξη της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως στον μετασοβιετικό χώρο. Η Ευρώπη και η Αμερική πρέπει να μιλούν με μία φωνή σε αυτό το θέμα, όπως έπραξαν κατά την πορτοκαλί επανάσταση ή όταν η δρ. Condoleezza Rice και ο κ. Σολάνα προέβησαν στην πρόσφατη δήλωσή τους για τη στήριξη της αντιπολίτευσης στη Λευκορωσία. Τα λόγια, όμως, δεν είναι αρκετά· εκείνο που χρειαζόμαστε είναι κοινή δράση. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι η Ευρώπη υπολείπεται της Αμερικής σε αυτόν τον τομέα. Είμαστε λιγότερο ευέλικτοι από τους Αμερικανούς, ενώ η δράση μας χαρακτηρίζεται από υπερβολική βραδύτητα και γραφειοκρατία. Αυτό ισχύει ιδίως στην περίπτωση της Επιτροπής.
Józef Pinior (PSE ).

Benoît Hamon (PSE ).
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ευρωπαϊκή Ένωση συνδιαχειρίζονται τα θεσμικά όργανα του Bretton Woods. Αυτή η συνυπευθυνότητα ενσαρκώνεται κυρίως σε αυτή την παράδοση, σε αυτή τη σιωπηρή συμφωνία, που αναθέτει στους Ευρωπαίους τη διεύθυνση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και στους Αμερικανούς εκείνη της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Τέλος, στο πλαίσιο της παγκόσμιας μεταρρύθμισης του πολυμερούς συστήματος πρέπει να περιληφθεί στην ημερήσια διάταξη των διατλαντικών συζητήσεων η επανενσωμάτωση των θεσμικών οργάνων του Bretton Woods στο σύστημα των Ηνωμένων Εθνών. 
Nicolas Schmit,
Η μεταρρύθμιση του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών είναι άλλο ένα δύσκολο πρόβλημα και δεν θα υπάρξει πραγματική μεταρρύθμιση του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών χωρίς τη στήριξη των Αμερικανών. Σε ό,τι αφορά την αναπτυξιακή πολιτική –αυτό ειπώθηκε εν μέρει με τα θεσμικά όργανα του Bretton Woods– οι Αμερικανοί μαζί με τους Ευρωπαίους, μπορούν πραγματικά να αλλάξουν πορεία προς την κατεύθυνση των στόχων της Χιλιετίας για τη δημιουργία μιας νέας δυναμικής. Μένει να γίνει πολλή δουλειά σε όλους αυτούς τους τομείς.
Joe Borg,
Ως προς το θέμα που προέκυψε σχετικά με τις εταιρείες Boeing και Airbus, είναι λυπηρό το γεγονός ότι την περασμένη εβδομάδα οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τις διαπραγματεύσεις και να ζητήσουν μια επίσημη διαδικασία διευθέτησης στο πλαίσιο του ΠΟΕ σχετικά με ενισχύσεις που καταγγέλλεται ότι χορηγήθηκαν στην εταιρεία Airbus. Εμείς αποφασίσαμε να επαναλάβουμε τις δικές μας ενέργειες στο πλαίσιο του ΠΟΕ για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στην εταιρεία Boeing. Η λύση την οποία προέκρινε ο Επίτροπος Mandelson όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του τον περασμένο Νοέμβριο ήταν η διευθέτηση της διαφοράς μέσω διαπραγματεύσεων. Μια λύση κατόπιν διαπραγματεύσεων μπορεί να είναι ακόμη εφικτή μετά τις αποφάσεις του ΠΟΕ, όμως επί του παρόντος η Επιτροπή οφείλει να προστατεύσει τα συμφέροντα της Airbus έναντι της Boeing. Παρά τη λυπηρή κλιμάκωση αυτής της διαμάχης, είμαι πεπεισμένος ότι οι πρόσφατες εξελίξεις δεν θα επηρεάσουν τη συνεργασία μας σε διμερές και πολυμερές επίπεδο.
Σε αυτό το σημείο, θέλω να ευχαριστήσω την κ. Mann για τη ρητή στήριξη που προσέφερε στην ανακοίνωση της Επιτροπής και στη μελέτη για τις σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ την οποία παραγγείλαμε.
Όσον αφορά το επανειλημμένο αίτημά σας για την ολοκλήρωση μιας διατλαντικής αγοράς έως το 2015, η Επιτροπή συμμερίζεται σε μεγάλο βαθμό τον στόχο της περαιτέρω ενίσχυσης της ήδη ανεπτυγμένης διμερούς οικονομικής σχέσης μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ. Άλλωστε, μέσω της διατλαντικής οικονομικής εταιρικής σχέσης του 1998 και της θετικής οικονομικής ατζέντας του 2002, η Επιτροπή επιδιώκει τον ίδιο στόχο, ήτοι τον εντοπισμό και την ενδεχόμενη κατάργηση των εμποδίων, ιδίως στο ρυθμιστικό πεδίο, καθώς και τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας αυτής της σχέσης. Στο ίδιο πλαίσιο, η ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε προσφάτως αποσκοπεί στην ενδυνάμωση του εμπορίου και των επενδύσεων μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ, και η δημιουργία ενός φόρουμ ρυθμιστικής συνεργασίας, όπως προβλέπεται στην ανακοίνωση, θα αντιμετώπιζε επίσης τα εμπόδια που ανάγονται σε ζητήματα ρύθμισης. Η διατλαντική αγορά αποτελεί ήδη οικονομική πραγματικότητα, ενώ η κατάργηση των εμποδίων στο εμπόριο και τις επενδύσεις είναι μια προοδευτική διαδικασία και λαμβάνουμε μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση.
Στο θέμα της παγκοσμιοποίησης, σκοπεύουμε να επιδιώξουμε με προσήλωση την ολοκλήρωση της ατζέντας του αναπτυξιακού γύρου της Ντόχα εντός των προσεχών 12 μηνών, στη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ.
Στο θέμα της αλλαγής του κλίματος, διαπραγματευόμαστε με τις ΗΠΑ μια περιβαλλοντική δήλωση. Επιθυμούμε μια σοβαρή δέσμευση για την καταβολή προσπαθειών προκειμένου να εγκριθεί ένα μακροπρόθεσμο διεθνές καθεστώς για την αλλαγή του κλίματος μετά το 2012. Ως εκ τούτου, θα εργαστούμε για την επανέναρξη διαλόγου υψηλού επιπέδου μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ για το περιβάλλον.
Τούτου λεχθέντος, υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα υπέρ της αναθεώρησης των υφισταμένων σχέσεων και της αναμόρφωσης και εκσυγχρονισμού της Νέας Διατλαντικής Ατζέντας του 1995 προκειμένου να προσαρμοστεί στις τρέχουσες ανάγκες.
Πρόεδρος.
   – Προς ολοκλήρωση της συζήτησης, έχω λάβει πέντε προτάσεις ψηφίσματος(1), οι οποίες κατατέθηκαν βάσει του άρθρου 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, στις 12.00. 
Πρόεδρος.
Nicolas Schmit,
    Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, η κατάσταση στο Ουζμπεκιστάν παραμένει εξόχως σοβαρή, ενώ ο Πρόεδρος Karimov συνεχίζει να αντιτίθεται σε μια διεθνή έρευνα σχετικά με τα τραγικά γεγονότα, που συνέβησαν πρόσφατα. Σύμφωνα με τις διάφορες εκθέσεις, περισσότεροι από πεντακόσιοι ουζμπέκοι πρόσφυγες παραμένουν στην Κιργιζία.
Για την ώρα, οι προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επικεντρώνονται σε δύο στόχους: να ασκηθεί πίεση στον Πρόεδρο Karimov, προκειμένου να επιτρέψει τη διεξαγωγή διεθνούς έρευνας, και να συνδράμει όσους έχουν καταφύγει ως πρόσφυγες στην Κιργιζία. Σε πιο μακροπρόθεσμη βάση, πάντως, δεν πρέπει να λησμονούμε την αναγκαιότητα προώθησης της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην περιοχή, και την ανάγκη συνέχισης των εσωτερικών μεταρρυθμίσεων στο Ουζμπεκιστάν.
Αφότου άρχισαν τα γεγονότα στο Andijan, η Προεδρία δημοσίευσε μια ανακοίνωση, στις 14 Μαΐου 2005, εκφράζοντας τον σοβαρό προβληματισμό της σε σχέση με αυτή την κατάσταση και καλώντας τα μέρη να μην προσφύγουν στη βία και να εξεύρουν μια ειρηνική λύση. Το Συμβούλιο παρακολούθησε πολύ στενά την εξέλιξη της κατάστασης στο Ουζμπεκιστάν και εξέτασε αυτό το ζήτημα στο πλέον υψηλό επίπεδο. Στις 23 Μαΐου 2005, ενέκρινε συμπεράσματα αναφορικά με την κατάσταση στο Ανατολικό Ουζμπεκιστάν. Αυτά τα συμπεράσματα στέλνουν ένα επείγον, σαφές και ενδεδειγμένο μήνυμα στις ουζμπεκικές αρχές. Το Συμβούλιο εξέφρασε τις σοβαρές ανησυχίες του αναφορικά με τις τελευταίες εξελίξεις στο Ανατολικό Ουζμπεκιστάν και καταδίκασε σθεναρά την προσφυγή στην υπερβολική και δυσανάλογη βία, για την οποία ευθύνονται οι δυνάμεις ασφαλείας του Ουζμπεκιστάν.
Κατά συνέπεια, το μήνυμα του Συμβουλίου προς τις ουζμπεκικές αρχές είναι σαφές: είμαστε έτοιμοι να σας βοηθήσουμε, μόνον όμως εφόσον εξευρεθεί ειρηνική και βιώσιμη λύση στην παρούσα κατάσταση και εφόσον υλοποιηθούν εσωτερικές μεταρρυθμίσεις, που να λαμβάνουν υπόψη τους τις βαθιές αιτίες αστάθειας στη χώρα. Την 1η Ιουνίου 2005, η τοπική βρετανική προεδρία στην Τασκένδη προσήγγισε τον Υπουργό Εξωτερικών του Ουζμπεκιστάν, τον κ. Ganiev, προκειμένου να ζητήσει από τις ουζμπεκικές αρχές να αναθεωρήσουν την άρνησή τους να επιτρέψουν τη διεξαγωγή ανεξάρτητης διεθνούς έρευνας και να του υπενθυμίσει τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Η πρόσκληση των ουζμπεκικών αρχών προς τους πρέσβεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εδρεύουν στην Τασκένδη, να είναι παρατηρητές στην εθνική έρευνα αναφορικά με τα γεγονότα στο Andijan, έρευνα της οποίας τη διεξαγωγή έχει αναλάβει ο Γενικός Εισαγγελέας και το Κοινοβούλιο του Ουζμπεκιστάν, δεν είναι αποδεκτή ως εναλλακτική λύση, ισότιμη μιας ανεξάρτητης διεθνούς έρευνας. Ο Γενικός Γραμματέας/Ύπατος Εκπρόσωπος, κ. Solana, αποφάσισε να αποστείλει τον προσωπικό του απεσταλμένο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον κ. Matthiessen, στην Κιργιζία και στο Ουζμπεκιστάν. Η αποστολή του δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί λόγω της άρνησης χορήγησης θεώρησης από τις ουζμπεκικές αρχές. Το Συμβούλιο θεωρεί αυτό το επεισόδιο ως λίαν απογοητευτική, αν όχι ανησυχητική, εξέλιξη στις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης-Ουζμπεκιστάν.
Παρόλο που ο Πρόεδρος Karimov συνεχίζει να αρνείται το αίτημα για τη διεξαγωγή ανεξάρτητης έρευνας σχετικά με τα γεγονότα που συνέβησαν στο Andijan, το Συμβούλιο θα συνεχίσει να επιμένει και να συντονίζει, με τον ΟΑΣΕ, τον ΟΗΕ και τους λοιπούς διεθνείς οργανισμούς, τις πρακτικές λεπτομέρειες διεξαγωγής αυτής της έρευνας, σε περίπτωση που οι ουζμπεκικές αρχές αναθεωρήσουν την απόφασή τους. Το Συμβούλιο θα λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα υπό το φως της απάντησης των ουζμπεκικών αρχών και των αποτελεσμάτων της ενδεχόμενης έρευνας. 
Joe Borg,
Κατά τη γνώμη της Επιτροπής, είναι σαφές ότι ο λαός του Ουζμπεκιστάν πρέπει επειγόντως να εργαστεί για μια ειρηνική και βιώσιμη λύση στην τρέχουσα κατάσταση. Η Επιτροπή σημειώνει τα επιχειρήματα των αρχών του Ουζμπεκιστάν σχετικά με την πραγματοποίηση διεθνούς έρευνας η οποία περιλαμβάνεται στην επιστολή, με ημερομηνία 31 Μαΐου, του Προέδρου Karimov προς την Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Condoleezza Rice, αντίγραφο της οποίας εστάλη στην Επίτροπο Ferrero-Waldner. Είναι απολύτως αναγκαίο οι αρχές της χώρας να επιτρέψουν μια πλήρη ανεξάρτητη διεθνή έρευνα για τα πρόσφατα γεγονότα. Η Επιτροπή θεωρεί σημαντική τη συνέχιση του διαλόγου και τη δυνατότητα των διπλωματικών απεσταλμένων να μεταφέρουν μηνύματα στο Ουζμπεκιστάν.
Η κατάσταση που εκτυλίχθηκε στο Ουζμπεκιστάν τις τελευταίες εβδομάδες, μετά τα γεγονότα στο Andijan –όχι μόνον η τραγική απώλεια ανθρωπίνων ζωών, αλλά και ο τρόπος αντιμετώπισης των διεθνών επικρίσεων από τις αρχές της χώρας και οι πληροφορίες για καταστολή των οργανώσεων και των μεμονωμένων υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων– υπογραμμίζει απλώς πόσο σημαντικό είναι να διατηρηθεί ζωντανή η διαδικασία μεταρρυθμίσεων. Αυτή είναι η χειρότερη στιγμή να αποσυρθούμε ή να απομονώσουμε τη χώρα. Συγχρόνως, όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να συμπεριφερόμαστε σαν να μην συμβαίνει τίποτε.
Η Επιτροπή έχει ήδη αποστείλει αντιπροσωπεία αξιωματούχων στο Ουζμπεκιστάν για να διερευνήσουν ποια περαιτέρω μέτρα μπορούμε να λάβουμε για τη στήριξη των μεταρρυθμίσεων και, το σημαντικότερο, για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στην κοιλάδα Fergana. Τις προσεχείς εβδομάδες, θα οριστικοποιήσουμε τις προτάσεις μας οι οποίες αναμένεται να υλοποιηθούν στο πλαίσιο του προγράμματος TACIS. Το υφιστάμενο πρόγραμμά μας για τη μείωση της φτώχειας στην κοιλάδα Fergana εφαρμόζεται και στις τρεις χώρες –το Ουζμπεκιστάν, την Κιργιζία και το Τατζικιστάν– μεταξύ των οποίων βρίσκεται η εν λόγω κοιλάδα. Έχουμε τη δυνατότητα να πράξουμε περισσότερα με τους υπάρχοντες πόρους μας, και η Επιτροπή είναι αποφασισμένη να μην αφήσει να χαθεί αυτή η ευκαιρία.
Εν τω μεταξύ, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε στο πλαίσιο του προγράμματος τεχνικής βοήθειας TACIS για την προαγωγή των κοινωνικών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων, τόσο σε κυβερνητικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο της κοινωνίας των πολιτών.
Η Επιτροπή επικροτεί τη συνεργασία μεταξύ των αρχών της Κιργιζίας –οι οποίες βρέθηκαν αντιμέτωπες με μια δύσκολη ανθρωπιστική κατάσταση– και του Υπάτου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες. Χαιρετίζουμε, συνεπώς, την πρόσφατη απόφαση για μεταφορά των αιτούντων άσυλο, οι οποίοι ανέρχονται επί του παρόντος σε 475 άτομα, μακριά από την περιοχή της μεθορίου. 
Albert Jan Maat,
   . – Κύριε Πρόεδρε, παρότι χαιρετίζω την απάντηση της Προεδρίας του Συμβουλίου και του Επιτρόπου Borg, σύμφωνα με την οποία επιθυμούν να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση στην κυβέρνηση του Ουζμπεκιστάν και ότι σκοπεύουν επίσης να εστιάσουν περισσότερο την παροχή βοήθειας απευθείας στους ουζμπέκους πρόσφυγες, αυτό δεν μπορεί να συγκαλύψει το γεγονός ότι η έκρηξη βίας και η εξέγερση στο Ουζμπεκιστάν είναι αποτέλεσμα ενός μίγματος έσχατης φτώχειας, αφόρητων πολιτικών πιέσεων από το κράτος και μουσουλμανικού φονταμενταλισμού. Η αγριότητα με την οποία αντέδρασε η κυβέρνηση του Ουζμπεκιστάν σείει τα ίδια τα θεμέλια της χώρας. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει την πολυτέλεια να παραμείνει αμέτοχη, διότι, περιλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, διαθέτουμε ισχυρές σχέσεις με αυτή τη χώρα. Εξάλλου, διαθέτουμε μια αντιπροσωπεία συνεργασίας για την Κεντρική Ασία. Κάθε έτος, η Ευρωπαϊκή Ένωση προσφέρει ενίσχυση 10 εκατομμυρίων ευρώ στο Ουζμπεκιστάν, ενώ ένα τμήμα αυτού του ποσού προορίζεται για το κοινοβούλιο της χώρας. Στον προϋπολογισμό του 2005, κατέθεσα μια τροπολογία σχετικά με τα συγκεκριμένα κονδύλια, με την πρόθεση του παγώματος τμήματος του προϋπολογισμού. Δυστυχώς, η τροπολογία απορρίφθηκε με πλειοψηφία μιας ψήφου. Αυτό είναι παράδοξο, δεδομένου ότι στην πλειονότητα των πολιτικών κομμάτων του Ουζμπεκιστάν απαγορεύτηκε η συμμετοχή στις κοινοβουλευτικές εκλογές.
Bernadette Bourzai,
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κομίζω τη στήριξή μου στο σχέδιο ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που απηχεί τη θέση του Συμβουλίου της 23ης και 24ης Μαΐου. Δεν θα επανέλθω στον απολογισμό των πρόσφατων γεγονότων στο Ουζμπεκιστάν, οφείλω όμως να επαναβεβαιώσω την ανάγκη ταχείας και αποφασιστικής αντίδρασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε αυτή τη δραματική για τους τοπικούς πληθυσμούς κατάσταση, ιδίως όσον αφορά τους πρόσφυγες.
Σε σχέση με τα τραγικά γεγονότα του Andijan, επιμένω καταρχάς στην επιτακτική ανάγκη δημιουργίας μιας ανεξάρτητης διεθνούς επιτροπής το συντομότερο δυνατόν, για να διαφωτίσει τα γεγονότα και να θέσει την κυβέρνηση Karimov προ των ευθυνών της. Επίσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δράσει από κοινού με τις ΜΚΟ και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες προκειμένου να διασφαλιστεί η καλή μεταχείριση των προσφύγων στα σύνορα με την Κιργιζία.
Θέλω να τονίσω το γεγονός ότι η ρίζα των λαϊκών διαδηλώσεων και της αναταραχής του ουζμπεκικού λαού βρίσκεται στην υποβαθμισμένη οικονομική και κοινωνική κατάσταση, στην ένδεια και την αδυναμία αντιμετώπισης της διαφθοράς. Πρέπει, άραγε, να ακολουθήσουμε πολιτική καρότου και μαστιγίου; Μολονότι πρέπει να συνεχιστεί το Πρόγραμμα Tacis με μια ευσυνείδητη παρακολούθηση της κατανομής των πόρων, μπορούμε να υπενθυμίσουμε στην κυβέρνηση Karimov ότι οι συμφωνίες εταιρικής σχέσης και συνεργασίας προϋποθέτουν την αυστηρή τήρηση των προϋποθέσεων που αναφέρονται στη δημοκρατία και στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 
Ona Juknevičienė,
   . – Λαμβάνω τον λόγο για να μιλήσω ως μέλος της Ομάδας των Φιλελευθέρων και ως πρόεδρος της αντιπροσωπείας στην Κεντρική Ασία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα σας απευθύνω έκκληση να στηρίξετε ένα γενικό ψήφισμα στο οποίο θα καταδικάζεται η εξαιρετικά βίαιη καταστολή την οποία αποφάσισε ο Πρόεδρος Islam Karimov [κατά των διαδηλωτών] στο Andijan. Ο Πρόεδρος διέταξε τις δυνάμεις του να ανοίξουν πυρ κατά πολιτών οι οποίοι επιθυμούσαν απλώς μια γνήσια δημοκρατία και πραγματική αλλαγή. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για επανάληψη των γεγονότων της πλατείας Τιενανμέν, και γι’ αυτό πρέπει να παρουσιάσουμε μια αμερόληπτη και επαρκή αξιολόγηση αυτών των γεγονότων. Οι λαοί της Κεντρικής Ασίας υφίστανται διαρκείς παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ επιβάλλονται περιορισμοί στη δραστηριότητα της αντιπολίτευσης και των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Η ανάπτυξη της κοινωνίας των πολιτών σε αυτή την περιοχή είναι ανεπαρκής. Το Ουζμπεκιστάν είναι η χώρα με το πιο σκληροπυρηνικό αυταρχικό καθεστώς στην περιοχή. Η χώρα δεν διαθέτει ανεξάρτητο και δίκαιο σύστημα δικαστηρίων και ελευθερία έκφρασης ή θρησκευτική ελευθερία· οι δραστηριότητες των κομμάτων της αντιπολίτευσης και της κοινωνίας των πολιτών απαγορεύονται, η ελευθεροτυπία έχει καταργηθεί, ενώ διαδεδομένα είναι τα αντίποινα και τα βασανιστήρια από παραστρατιωτικές ομάδες. Ενώ η επανάσταση της τουλίπας στην Κιργιζία δημιουργεί ελπίδες για μια μακροπρόθεσμη δημοκρατική διαδικασία, τα τελευταία γεγονότα στην πόλη Andijan του Ουζμπεκιστάν και οι συνακόλουθες αντιδράσεις των γειτονικών δημοκρατιών της Κεντρικής Ασίας μας προξενούν ιδιαίτερη ανησυχία. Τα γεγονότα στο Andijan αποτελούν έκφραση της αντίστασης του ουζμπεκικού λαού ενάντια στην καταπίεση. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν πρέπει να μείνει αμέτοχο. Πρέπει να μάθουμε τι συνέβη και ποιες είναι οι τρέχουσες εξελίξεις προκειμένου να ληφθούν κατάλληλα μέτρα. Απαιτούμε την ανεξάρτητη διερεύνηση των γεγονότων. Καλούμε επιτακτικά την Αμερική να εγκαταλείψει την ανάπτυξη των στρατευμάτων της στο Ουζμπεκιστάν, η οποία συνεπάγεται την καταβολή τεραστίων ποσών τα οποία ουσιαστικά συμβάλλουν στην περαιτέρω ενίσχυση του καθεστώτος του Προέδρου Karimov. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι: οι προτεραιότητες του Κοινοβουλίου μας πρέπει να εστιάζονται στην πρόληψη της βίας και της αιματοχυσίας. Πρέπει να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να ενισχύσουμε την κοινωνία των πολιτών και την ελευθερία έκφρασης. 
Bart Staes,
   . – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Schmit, κύριε Borg, κυρίες και κύριοι, στις 13 Μαΐου, εξεγερμένοι και διαδηλωτές έπεσαν θύματα άγριας μεταχείρισης από τον στρατό του Ουζμπεκιστάν. Η οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων «Human Rights Watch», αφού κατέγραψε τις μαρτυρίες 50 ατόμων, οι δηλώσεις των οποίων συμφωνούσαν, περιέγραψε το αποτέλεσμα ως «σφαγή». Η ένταση των πυροβολισμών ήταν τόσο μεγάλη και ο χαρακτήρας τους τόσο τυχαίος και δυσανάλογος, ώστε δεν θα ήταν παράλογο να περιγράψουμε τα γεγονότα ως μακελειό.
Συμφωνώ πλήρως με τις παρατηρήσεις τόσο του Συμβουλίου όσο και της Επιτροπής, και οπωσδήποτε με την άποψη του κ. Borg ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε σαν να μην συνέβη τίποτε, δεν μπορεί να ισχύσει το «business as usual». Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να στείλει ένα ισχυρό μήνυμα σε αυτό το δικτατορικό και άκρως αυταρχικό καθεστώς, και γι’ αυτό συμφωνώ με όσους συναδέλφους επιμένουν στην άσκηση μεγαλύτερης πολιτικής πίεσης, στην επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων, στον τερματισμό της παροχής βοήθειας μέσω της κυβέρνησης ή του κοινοβουλίου και στην παροχή βοήθειας μόνο μέσω μη κυβερνητικών οργανώσεων. Αυτή η διεθνής έρευνα πρέπει να ξεκινήσει· διαφορετικά, δεν μπορούμε απλώς να συνεχίσουμε την εφαρμογή της συμφωνίας συνεργασίας και εταιρικής σχέσης που έχουμε συνάψει με το Ουζμπεκιστάν. 
Charles Tannock (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, το Ουζμπεκιστάν είναι το πιο πυκνοκατοικημένο και το πλουσιότερο πολιτιστικά από τα πέντε κράτη της Κεντρικής Ασίας που απέκτησαν προσφάτως την ανεξαρτησία τους μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Το Ουζμπεκιστάν δεν διαθέτει ιστορικές παραδόσεις δημοκρατίας ή χρηστής διακυβέρνησης, καθόσον στο μακρινό παρελθόν την εξουσία ασκούσαν τα Χανάτα, τα οποία διαδέχθηκαν το τσαρικό καθεστώς και η σοβιετική Ρωσία, για να μετατραπεί απροσδόκητα στη συνέχεια σε κυρίαρχο κράτος το 1991, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Αναπόφευκτα, η τότε ουζμπεκική νομενκλατούρα κάλυψε το κενό εξουσίας· εξ ου και η σύνθεση του σημερινού καθεστώτος.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Πρόεδρος Karimov κυβέρνησε κατά τρόπο αυταρχικό, ενώ οι καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπήρξαν συχνές, ιδίως εις βάρος του ισλαμικού κινήματος του Ουζμπεκιστάν, το οποίο υπήρξε στενός σύμμαχος των άλλοτε Ταλιμπάν του Αφγανιστάν, και το οποίο έχει πλέον σε μεγάλο βαθμό ηττηθεί ή έχει αντικατασταθεί από το κατ’ όνομα ειρηνικό, αλλά εξίσου φονταμενταλιστικό Hizb ut-Tahrir, το οποίο, όλως περιέργως, διαθέτει γραφεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη συγκέντρωση πόρων και τη στρατολόγηση υποστηρικτών.
Κατά την πρόσφατη συζήτηση της έκθεσης Coveney για τα ανθρώπινα δικαιώματα, προσπάθησα να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ του μαστιγίου της επίκρισης του Ουζμπεκιστάν και του καρότου του περαιτέρω διαλόγου με τον Πρόεδρο της χώρας, εφόσον συνεχίσει να συνεργάζεται για την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας και υλοποιήσει τη δέσμευσή του για ανεξαρτητοποίηση του δικαστικού σώματος, ελευθερία του Τύπου και τιμωρία των υπευθύνων για βασανισμούς και παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δυστυχώς, αμέσως μετά την έγκριση αυτής της έκθεσης ενέσκηψε η τραγωδία του Andizhan. Τα πραγματικά περιστατικά είναι πολύ συγκεχυμένα. Ποιοι ήταν αυτοί οι 23 κρατούμενοι που απελευθερώθηκαν από ένοπλους εξεγερμένους; Ποιοι συνέλαβαν αμάχους ως ομήρους και τους χρησιμοποίησαν σε διαπραγματεύσεις με τον περιφερειακό κυβερνήτη; Ποιος έβγαλε τα πλήθη για να διαδηλώσουν στους δρόμους; Και ποιος έδωσε εντολές στα στρατεύματα να πυροβολήσουν αθώους διαδηλωτές;
Λυπούμαι, βεβαίως, για την άρνηση του κ. Karimov να πραγματοποιηθεί διεθνής έρευνα, και γι’ αυτό καλώ τον ΟΑΣΕ να χρησιμοποιήσει τον ελάχιστα γνωστό μηχανισμό της Μόσχας, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για τελευταία φορά στο Τουρκμενιστάν, ένα ακόμη αυταρχικό καθεστώς, για την επιβολή μιας διεθνούς έρευνας και έκθεσης με ή χωρίς τη συναίνεση του Ουζμπεκιστάν. Κατά τη γνώμη μου, αυτή η μέθοδος έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να οδηγήσει σε αποτελέσματα από οποιαδήποτε άλλη. 
Giulietto Chiesa (ALDE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, παρόλο που καλωσορίζω τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής, θέλω να δηλώσω ότι εντόπισα στην κοινή πρόταση ψηφίσματος η οποία θα τεθεί σε ψηφοφορία αύριο μια απαράδεκτη παράγραφο με την οποία αναγνωρίζεται ο ρόλος που διαδραμάτισε το Ουζμπεκιστάν στην καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας. Ανησυχώ ειλικρινά με την ιδέα και μόνο ότι η Δύση και η Ευρώπη θεωρούν τον Islam Karimov ως σύμμαχο, καθώς δεν μπορεί να θεωρηθεί σύμμαχος όποιος εφαρμόζει τρομοκρατικές μεθόδους κατά του λαού του.
Στα μάτια των Ουζμπέκων, η Ευρώπη πρέπει να μπορέσει να διαφοροποιηθεί σαφώς τόσο από τα κρατικά συμφέροντα της ρωσικής και κινεζικής κυβέρνησης όσο και από τον απόλυτο κυνισμό της Ουάσινγκτον που εξακολουθεί να καταβάλλει εκατομμύρια δολάρια στον Karimov ως αντάλλαγμα των στρατιωτικών βάσεων. 
Alojz Peterle (PPE-DE ).
Nicolas Schmit,
    Κύριε Πρόεδρε, είναι όντως σημαντικό αυτή η χώρα, που διαθέτει τεράστιο πλούτο, ιδίως φυσικό αέριο, να μην αποσταθεροποιηθεί. Δεν είναι ούτε προς το συμφέρον μας ούτε προς το συμφέρον κανενός άλλου. Πρέπει να παραδεχθούμε ότι υπάρχουν φονταμενταλιστικοί κύκλοι σε αυτή τη χώρα και δεν πρέπει αυτοί οι τελευταίοι να χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα προκειμένου να ποδηγετούν τον ουζμπεκικό λαό, διότι αυτό ακριβώς συμβαίνει. Το καθεστώς του Προέδρου Karimov χρησιμοποιεί αυτό το φάσμα, αυτή την λιγότερο ή περισσότερο υπαρκτή απειλή των φονταμενταλιστών προκειμένου να διατηρήσει το καταπιεστικό καθεστώς του στην εξουσία.
Πιστεύω ότι πράγματι πρέπει να συνεχίσουμε την άσκηση πιέσεων στην ουζμπεκική κυβέρνηση και στον Πρόεδρο Karimov. Πρέπει να τον παροτρύνουμε να αποδεχθεί μια διεθνή έρευνα και να δείξουμε ξεκάθαρα την αλληλεγγύη μας. Ως προς αυτό, η απόφαση που μόλις εγκρίνατε είναι σημαντική. Πρέπει να γνωστοποιήσουμε με σαφήνεια ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποδέχεται τις συμπεριφορές ούτε τις πολιτικές που ακολουθούνται τα τελευταία αυτά χρόνια.
Joe Borg,
   . – Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να διατηρήσουμε την επαφή με τις αρχές του Ουζμπεκιστάν εάν επιθυμούμε να επιδιώξουμε την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων στους τομείς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Η Επιτροπή παραμένει επίσης δραστήρια όσον αφορά την ανθρωπιστική κατάσταση. Βρισκόμαστε σε στενή επαφή με την Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες προκειμένου να έχουμε μια αξιολόγηση της κατάστασης των ανθρώπων που κατέφυγαν στις παραμεθόριες περιοχές. Η ECHO παρακολουθεί την κατάσταση επιτόπου και, εφόσον χρειαστεί, η Επιτροπή μπορεί να κινητοποιηθεί για την ταχεία προσφορά ανθρωπιστικής βοήθειας.
Όπως δήλωσα στις εισαγωγικές μου παρατηρήσεις, θεωρούμε ότι πρέπει να παραμείνουμε προσηλωμένοι στην εφαρμογή των προγραμμάτων TACIS, τα οποία αφορούν κυρίως τις δημοκρατικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις, καθόσον αυτές σχετίζονται με τα βασικά αίτια των προβλημάτων που έχουν ενσκήψει. Η Επιτροπή έχει ήδη διαθέσει βοήθεια ύψους 3 εκατομμυρίων ευρώ στους ουζμπεκικούς θυλάκους στην επικράτεια της Κιργιζίας για τη μείωση της φτώχειας, τη διασυνοριακή συνεργασία και την αποφυγή μιας κλιμάκωσης της έντασης σε αυτή την ασταθή περιοχή.
Θα διατηρήσουμε την άσκηση πιέσεων στις αρχές του Ουζμπεκιστάν για την επίτευξη των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων και την εμπέδωση μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Θα συνεχίσουμε δε να επιδιώκουμε τη διεθνή διερεύνηση των πρόσφατων γεγονότων και να πιέζουμε τον Πρόεδρο Karimov να επανεξετάσει τη στάση του.
Πρόεδρος.
   – Προς ολοκλήρωση της συζήτησης, έχω λάβει έξι προτάσεις ψηφίσματος(1), οι οποίες κατατέθηκαν βάσει του άρθρου 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, στις 12.00. 
Πρόεδρος.
   – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις προφορικές ερωτήσεις (B6-0241/2005 και B6-0232/2005) του κ. Bart Staes, εξ ονόματος της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού, προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή, σχετικά με τη συνεργασία εντός της αρμόδιας επί του προϋπολογισμού αρχής για τη διάθεση και τη δυνατή χρήση των πληρωμών βάσει της συμφωνίας μεταξύ Επιτροπής και κρατών μελών αφενός και Philip Morris αφετέρου για την καταπολέμηση της απάτης. 
Bart Staes (Verts/ALE ),
   . – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Schmit, κύριε Borg, κυρίες και κύριοι, καταρχάς, θέλω να εξηγήσω το υπόβαθρο αυτών των δύο ερωτήσεων της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη χάνουν πολλές εκατοντάδες, αν όχι δισεκατομμύρια, ευρώ κάθε χρόνο λόγω της απώλειας εσόδων από φόρους κατανάλωσης, ΦΠΑ και δασμούς εξαιτίας του παράνομου λαθρεμπορίου προϊόντων καπνού. Κάθε εμπορευματοκιβώτιο λαθραίων τσιγάρων κοστίζει στις ευρωπαϊκές και εθνικές αρχές απώλεια εσόδων περίπου 1,5 εκατομμυρίου ευρώ. Κατά τα έτη 1995 και 1996, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ηγήθηκε της καταπολέμησης αυτού του είδους απάτης και θέσπισε μια επιτροπή διερεύνησης η οποία, υπό την προεδρία του John Tomlinson και με εισηγητή τον Edward Kellett-Bowman, κατήρτισε κατάλογο των προβλημάτων που εμφανίζονται κατά τη διαμετακόμιση και πρότεινε λύσεις σε αυτά τα προβλήματα. Η επιτροπή διερεύνησης επισκέφθηκε τους λιμένες της Αμβέρσας και του Ρότερνταμ και μελέτησε προσεκτικά τις τεχνικές απάτης που χρησιμοποιούσαν οι εγκληματικές οργανώσεις, οι οποίες συχνά είχαν χαρακτηριστικά Μαφίας, για να αποφεύγουν τις νόμιμες φορολογικές τους υποχρεώσεις. Επαναλαμβάνω ότι οι πρακτικές χαρακτηρίζουν τη δράση της Μαφίας και, τα τελευταία χρόνια, έχουν προκαλέσει απώλειες ζωών· έχουν διαπραχθεί δολοφονίες, έχουν εκφοβιστεί και δωροδοκηθεί αξιωματούχοι, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρχαν πολιτικοί οι οποίοι συνεργάζονταν στενά με τους εγκληματίες.
Το θαυμάσιο έργο της επιτροπής διερεύνησης, το ερευνητικό έργο των υπηρεσιών μας για την καταπολέμηση της απάτης, των UCLAF και OLAF, καθώς και της ομάδας εργασίας για την απάτη στα τσιγάρα, και η προσεκτική συνεργασία μεταξύ των τελωνειακών και αστυνομικών αρχών οδηγούν τώρα στην εξάρθρωση σημαντικών δικτύων. Τον Νοέμβριο του 2000, η Κοινότητα κατέθεσε αστική αγωγή στο δικαστήριο της Νέας Υόρκης κατά των καπνοβιομηχανιών Philip Morris και RJ Reynolds βάσει της υποψίας συμμετοχής τους σε λαθραία εισαγωγή τσιγάρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δέκα κράτη μέλη συμμετείχαν σε αυτή την αγωγή μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου του 2001.
Τα αποδεικτικά στοιχεία που εμφανίστηκαν στο δικαστήριο εις βάρος της Philip Morris υποχρέωσαν αυτόν τον γίγαντα της καπνοβιομηχανίας να υπογράψει συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η εν λόγω πολυετής συμφωνία υπογράφηκε στις 9 Ιουλίου 2004 και αποσκοπεί στην καταπολέμηση του λαθρεμπορίου και της πλαστογραφίας στον τομέα των τσιγάρων κατά τρόπο αποτελεσματικό. Συγχρόνως, θέτει τέρμα στη νομική διαμάχη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Philip Morris. Η συμφωνία ορίζει ότι η Philip Morris οφείλει να καταβάλλει σημαντικά ποσά –ύψους έως και 1,5 δισ. ευρώ– σε τραπεζικό λογαριασμό υπό τη διαχείριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μια περίοδο 12 ετών. Αποτελεί ορόσημο στον τομέα της πολιτικής καταπολέμησης της απάτης και διασφαλίζει ότι η Philip Morris και οι ευρωπαϊκές αρχές θα μπορέσουν να συνδυάσουν τις δυνάμεις τους και να συνεργαστούν πολύ στενότερα. Είναι πιθανόν αυτή η καινοτόμος προσέγγιση να οδηγήσει σε παρόμοιες συμφωνίες με τους άλλους δύο γίγαντες της καπνοβιομηχανίας, τη «British American Tobacco» και τη «Japan Tobacco», στο εγγύς μέλλον.
Η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει δύο σκέλη, το Συμβούλιο των Υπουργών και το Κοινοβούλιο. Ως μέλη του Κοινοβουλίου, ενδιαφερόμαστε άμεσα για τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα χειριστούν αυτή την απρόσμενη, αλλά σημαντική μεταστροφή. Σύμφωνα με υψηλόβαθμους αξιωματούχους του Συμβουλίου, η μερίδα του λέοντος των χρημάτων της Philip Morris θα καταλήξει στα ταμεία των επιμέρους κρατών μελών. Όπως φαίνεται, το 10% θα δοθεί στην Επιτροπή, ενώ τα δέκα κράτη μέλη που μετείχαν στην αγωγή θα λάβουν το 90%. Μπορούν το Συμβούλιο και η Επιτροπή να επιβεβαιώσουν αυτή την κατανομή;
Σε αυτό το πλαίσιο, τα κράτη μέλη εμφανίζονται, πράγματι, να ενεργούν ως απλοί καιροσκόποι και μέτριοι λογιστές. Κατά τη γνώμη μου, η μοιρασιά 10%-90% φαίνεται να υποτιμά τις προσπάθειες της Επιτροπής και της OLAF, γιατί τι θα συμβεί με αυτά τα χρήματα; Ουσιαστικά, πρέπει να χρησιμοποιηθούν κατά κύριο λόγο για την καταπολέμηση της απάτης. Γνωρίζω πολύ καλά ότι η περίφημη δέσμευση πόρων για συγκεκριμένες δραστηριότητες θεωρείται ανεπιθύμητη από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή, όμως θεωρώ ότι είναι τουλάχιστον εύλογο να αναλάβουν το Συμβούλιο και η Επιτροπή την πολιτική δέσμευση έναντι του παρόντος Σώματος να χρησιμοποιήσουν σημαντικό τμήμα αυτού του ποσού για την καταπολέμηση της απάτης και της πλαστογραφίας. Είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να καταρτίσει ένα σχέδιο δράσης και μια πρόταση για ένα δημοσιονομικό κονδύλιο το οποίο θα αφορά την αντιμετώπιση αυτού του θέματος; Μπορούν να επιτευχθούν πάρα πολλά, όπως η ενίσχυση της διασυνοριακής συνεργασίας, η αύξηση του αριθμού των υπολογιστών στα σύνορα, η αύξηση του αριθμού και η βελτίωση της εκπαίδευσης των υπαλλήλων που είναι επιφορτισμένοι με τη διενέργεια των ελέγχων, η ενίσχυση των τελωνειακών υπηρεσιών, η επένδυση στην έρευνα και τον εντοπισμό, η βελτίωση της αποτελεσματικότητας της πολιτικής παρακολούθησης και η αύξηση του προσωπικού της OLAF.
Πρέπει, συνεπώς, να εστιάσουμε την προσοχή μας στον τρόπο δαπάνης των χρημάτων και όχι απλώς στην κατανομή τους. Το θέμα δεν είναι μόνο σε ποιον ανήκουν τα χρήματα· πρέπει επίσης να μεριμνήσουμε για τη βέλτιστη χρησιμοποίησή τους. Αναμένω δε μια έκθεση προόδου από την Επιτροπή, ίσως κεκλεισμένων των θυρών, σχετικά με τις διαπραγματεύσεις με τις καπνοβιομηχανίες «British American Tobacco» και «Japan Tobacco».
Nicolas Schmit,
    Θέλω καταρχάς να υπενθυμίσω ότι το Συμβούλιο προσδίδει πολύ μεγάλη σημασία στην προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θέλω επίσης να διαβεβαιώσω τον αξιότιμο βουλευτή ότι το Συμβούλιο συμφωνεί πλήρως με την αναγκαιότητα της ανάπτυξης του αγώνα ενάντια σε κάθε μορφής λαθρεμπόριο, που αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να εκφράσουμε τη χαρά μας για τη συμφωνία που συνήφθη μεταξύ της Επιτροπής, δέκα κρατών μελών και της εταιρείας Philip Morris.
Joe Borg,
   . – Κύριε Πρόεδρε, θέλω, καταρχάς, να ευχαριστήσω το Κοινοβούλιο για τη στήριξη και τις προσπάθειές του, οι οποίες αποκορυφώθηκαν με τη σύναψη συμφωνίας κατά της απάτης με τη Phillip Morris International στις 9 Ιουλίου 2004. Η εν λόγω συμφωνία περιλαμβάνει την καταβολή 1,25 δισ. δολαρίων ΗΠΑ στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και στα κράτη μέλη της σε μια περίοδο 12 ετών. Η συμφωνία υπογραμμίζει τη σημασία των πολιτικών κατά της απάτης και θεωρείται μια σπουδαία επιτυχία της Επιτροπής και της OLAF.
Μετά την υπογραφή της συμφωνίας, η Επιτροπή επεσήμανε ότι έπρεπε να τη συνυπογράψουν και τα υπόλοιπα κράτη μέλη. Η Αυστρία, η Ιρλανδία, η Μάλτα και η Πολωνία την υπέγραψαν προσφάτως και ευελπιστούμε ότι σύντομα θα τις ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα κράτη μέλη. Ευελπιστούμε επίσης ειλικρινά ότι η συμφωνία Phillip Morris θα μπορέσει να αποτελέσει πρότυπο για παρόμοιες συμφωνίες με άλλες εταιρείες.
Η Επιτροπή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και των δέκα κρατών μελών τα οποία συνυπέγραψαν τη συμφωνία κατά της λαθρεμπορίας και της απάτης με τη Philip Morris International, θα αποφασίσει τώρα τον τρόπο διάθεσης αυτών των κεφαλαίων. Οι συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη και η Επιτροπή έχει επανειλημμένα τονίσει την ανάγκη επίτευξης συμφωνίας σχετικά με την κατανομή των ποσών που πρόκειται να διατεθούν. Στο πλαίσιο αυτό, εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στο Κοινοβούλιο για τις προσπάθειές του να εξασφαλιστεί επαρκές ποσό για τον προϋπολογισμό της Επιτροπής.
Στην έκθεση Bösch για την καταπολέμηση της απάτης, η οποία εγκρίθηκε μόλις εχθές, το Κοινοβούλιο καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν τα συσσωρευμένα ποσά που προκύπτουν από τη συμφωνία για τη χρηματοδότηση μέτρων για την καταπολέμηση της λαθρεμπορίας τσιγάρων, περιλαμβανομένων δραστηριοτήτων κατά της πλαστογραφίας.
Η Επιτροπή συζητά την κατανομή των πόρων με τα δέκα κράτη μέλη και είναι βέβαιη ότι μπορεί σύντομα να επιτευχθεί συμφωνία. Τον Δεκέμβριο του 2004 ο Επίτροπος Kallas έστειλε επιστολή στους Υπουργούς Οικονομίας και συγκάλεσε δύο διασκέψεις για το θέμα. Οριστική συμφωνία δεν έχει, ωστόσο, επιτευχθεί ακόμη. Το ζήτημα του μεριδίου που πρέπει να διατεθεί στον κοινοτικό προϋπολογισμό εξαρτάται από τη λύση που θα εξευρεθεί ως προς την κατανομή των πόρων μεταξύ των κρατών μελών.
Valdis Dombrovskis,
   . – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το λαθρεμπόριο και η αποφυγή καταβολής δασμών είναι προβλήματα τα οποία επηρεάζουν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Για ευνόητους λόγους, το πρόβλημα της παράνομης κυκλοφορίας αγαθών στα οποία μπορούν να επιβληθούν ειδικοί φόροι κατανάλωσης είναι ιδιαιτέρως επίκαιρο. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των κρατών μελών, το 2003 ο κοινοτικός προϋπολογισμός υπέστη απώλεια περίπου 200 εκατομμυρίων ευρώ μόνο από το λαθρεμπόριο τσιγάρων. Οι απώλειες που υπέστησαν οι προϋπολογισμοί των κρατών μελών είναι πολύ μεγαλύτερες. Βεβαίως, τόσο οι φορολογικές αρχές των κρατών μελών όσο και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) έχουν καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου τσιγάρων. Συνεπώς, η πρωτοβουλία συνδυασμού των δυνάμεών μας για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου τσιγάρων σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιτυγχάνοντας τη συμμετοχή και των νόμιμων καπνοβιομηχανιών, πρέπει να χαιρετιστεί.
Η συμφωνία συνεργασίας την οποία συνήψαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και διάφορα κράτη μέλη της ΕΕ με τη Philip Morris International είναι το πρώτο παράδειγμα μιας τέτοιας συνεργασίας. Η συμφωνία ορίζει ότι η Philip Morris International θα βελτιώσει το σύστημα διανομής τσιγάρων που εφαρμόζει και θα προσφέρει λεπτομερέστερη ενημέρωση στις φορολογικές και διωκτικές αρχές των κρατών μελών, στοιχείο αναγκαίο για την αποτελεσματική καταπολέμηση του λαθρεμπορίου τσιγάρων. Εκτός αυτού, για μια περίοδο 12 ετών, η Philip Morris International θα καταβάλλει 1,25 δισ. δολάρια ΗΠΑ στους προϋπολογισμούς της ΕΕ και των κρατών μελών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρεί ότι, ιδεωδώς, όλοι αυτοί οι πόροι, ή έστω το μεγαλύτερο τμήμα τους, πρέπει να διατεθεί για την καταπολέμηση και την πρόληψη του εμπορίου παράνομων προϊόντων καπνού.
Herbert Bösch,
Όπως ήδη αναφέρθηκε, έχουμε μία συμφωνία που συνήφθη με πρωτοβουλία της Επιτροπής και της OLAF. Αυτό είναι θαυμάσιο, όπως όμως είπε ο εισηγητής, έχει μία αχίλλειο πτέρνα, αφού δεν έχουμε ορίσει στη συμφωνία τι θα γίνουν τα χρήματα. Αίτημα του Κοινοβουλίου είναι ότι πρέπει, εάν συναφθούν μελλοντικά παρόμοιες συμφωνίες, να ορίζεται ένας τρόπος διανομής των χρημάτων.
Κατά τα άλλα, κύριε Schmit, θεωρώ κι εγώ ότι πρέπει να συζητηθεί στο Συμβούλιο τι θα γίνει με αυτά τα χρήματα. Αυτό δεν μπορούμε να το αφήσουμε έτσι απλά στο εκάστοτε κράτος μέλος. Υπάρχει μεγάλη έλλειψη προσωπικού στις τελωνειακές αρχές, καθώς και στην μηχανογράφηση πολλών τελωνειακών υπηρεσιών. Αυτό πρέπει να το εξετάσει με σοβαρότητα και το δικό σας θεσμικό όργανο. Περιμένουμε να χρησιμοποιηθούν αυτά τα χρήματα, όταν καταβληθούν, για ειδικούς σκοπούς. Ευχαριστώ τον εισηγητή μας κ. Staes για την πρωτοβουλία αυτή. 
Szabolcs Fazakas (PSE ).
   – Όπως ο συνάδελφός μου, κ. Dombrovskis, ζήτησα και εγώ την ευκαιρία να μιλήσω πολύ σύντομα εξ ονόματος των νέων κρατών μελών τα οποία επηρεάζονται από αυτή την υπόθεση. Όπως όλοι γνωρίζουν, η Ουγγαρία βρίσκεται στο κέντρο ή, όπως λέμε, στην καρδιά της Ευρώπης. Αυτό σημαίνει ότι βρίσκεται στο σταυροδρόμι μεταξύ του Βορρά και του Νότου, της Ανατολής και της Δύσης, ένα σταυροδρόμι το οποίο δεν χρησιμοποιείται μόνο για το νόμιμο εμπόριο αγαθών, αλλά και για το λαθρεμπόριο αγαθών όπως, μεταξύ άλλων, τσιγάρα, ναρκωτικά και αλκοόλ. Η καταπολέμηση και ο τερματισμός του λαθρεμπορίου υπήρξε σημαντικό θέμα για τη χώρα μας ακόμη και πριν από την ένταξή της στην ΕΕ· μετά την ένταξη, ωστόσο, έχουμε μετατραπεί σε ένα είδος αναχώματος για την προάσπιση της Ευρώπης.
Για τον λόγο αυτόν, αισθανθήκαμε ιδιαίτερη ικανοποίηση όταν πληροφορηθήκαμε αυτή την υποδειγματική και σημαντική συμφωνία με την Philip Morris International, χάρη στην αποφασιστική δράση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της OLAF. Θεωρούμε δε πολύ σημαντικό το γεγονός ότι μπορεί να επεκταθεί και στα νέα κράτη μέλη, παρότι η Επιτροπή έχει υπογράψει τη συμφωνία εξ ονόματος μόνο δέκα κρατών μελών. Αυτό σημαίνει ότι τα πλεονεκτήματα που δημιουργεί στον αγώνα κατά του λαθρεμπορίου και της απάτης –ήτοι επαγγελματική, τεχνική και οικονομική στήριξη από την ΕΕ και την OLAF– τίθενται πλέον και στη δική μας διάθεση. Μας ικανοποίησε επίσης το γεγονός ότι, αναγνωρίζοντας την ιδιαίτερη θέση μας, η OLAF ξεκίνησε επαφές με τις ουγγρικές αρχές και αναπτύσσει αυτή την αμοιβαία επωφελή συνεργασία, η οποία προστατεύει συγχρόνως και τα ευρωπαϊκά και τα ουγγρικά συμφέροντα. 
Joe Borg,
Πρόεδρος.

Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τώρα την Ώρα των Ερωτήσεων (B6-0246/2005)
Πρόεδρος
Στο πλαίσιο των συμπερασμάτων της Λουξεμβουργιανής Προεδρίας (22-23 Μαρτίου 2005) και στο Παράρτημα Ι, περιλαμβάνεται το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τους Νέους στο οποίο περιγράφονται θεωρητικές δράσεις σε τρεις τομείς.
Nicolas Schmit,
    Το Συμβούλιο επιβεβαιώνει ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 και 23 Μαρτίου ενέκρινε ένα ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη νεολαία. Ετοιμάζεται επίσης να εγκρίνει τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση, που περιλαμβάνουν στη γενική εισαγωγή, αναφορά στο ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη νεολαία. Πέραν αυτού, η κατευθυντήρια γραμμή 18, που αφορά τον κύκλο του επαγγελματικού βίου, περιλαμβάνει μια αναφορά σε αυτό το σύμφωνο στο πλαίσιο της απασχόλησης και της ανεργίας των νέων. Αυτή η κατευθυντήρια γραμμή θα αποτελέσει αντικείμενο παρακολούθησης, όπως προβλέπεται για όλες τις κατευθυντήριες γραμμές, με βάση τις εθνικές εκθέσεις.
Πρέπει να υπενθυμίσουμε, επίσης, ότι ένας συγκεκριμένος αριθμός ποσοτικοποιημένων στόχων, μεγάλης σημασίας για το ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη νεολαία, είχαν ήδη εγκριθεί το 2003, στο πλαίσιο της στρατηγικής για την απασχόληση. Οι στόχοι αυτοί περιλαμβάνουν κυρίως τον περιορισμό, από τώρα μέχρι το 2010, σε έξι μήνες της προθεσμίας για την προσφορά απασχόλησης στους νέους ανέργους, τη μείωση του ποσοστού εγκατάλειψης του σχολείου στο 10%, την αύξηση στο 85% του αριθμού των νέων 22 ετών που έχουν ολοκληρώσει τις δευτεροβάθμιες σπουδές τους.
Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου (PPE-DE ).
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Nicolas Schmit,
    Ο αξιότιμος βουλευτής γνωρίζει ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 16ης και 17ης Δεκεμβρίου 2004, εκτιμώντας ότι η Τουρκία ικανοποιούσε επαρκώς τα πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης ώστε να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις ένταξης, επεσήμανε ταυτόχρονα με σαφήνεια ότι η Επιτροπή έπρεπε να συνεχίσει να ελέγχει κατά πόσο η διαδικασία πολιτικής μεταρρύθμισης υλοποιούνταν πλήρως. Η Επιτροπή καλείται να μελετήσει προσεκτικά όλα τα θέματα που κατέγραψε στην τακτική της έκθεση και στη σύστασή της, περιλαμβανομένης προφανώς της ελευθερίας της έκφρασης και του σεβασμού των μειονοτήτων, και να ενημερώνει τακτικά το Συμβούλιο.
Κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΕ-Τουρκίας, στις 26 Απριλίου, η Προεδρία υπογράμμισε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης την αδήριτη ανάγκη να περατώσει η Τουρκία χωρίς χρονοτριβή τις εκκρεμείς μεταρρυθμίσεις και να επιδοθεί ενεργώς στην πλήρη και αποτελεσματική υλοποίηση αυτών των μεταρρυθμίσεων, που περιλαμβάνουν ξεκάθαρα τον σεβασμό όλων των δικαιωμάτων και κυρίως την ελευθερία της έκφρασης. 
Eva-Britt Svensson (GUE/NGL ),
   . – Σας ευχαριστώ για την απάντησή σας. Οφείλω, ωστόσο, να θέσω το ερώτημα εάν η απόφαση του τουρκικού Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 25 Μαΐου πρέπει να μας δημιουργεί ανησυχία, καθόσον καταργεί το αυτονόητο δικαίωμα των παιδιών να εκπαιδεύονται στη μητρική τους γλώσσα και να αναπτύσσονται στο ιδιαίτερο πολιτιστικό τους περιβάλλον.
Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι έγκλημα εις βάρος των ανθρωπίνων και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Εκτός του ότι παραβιάζει αυτά τα δικαιώματα, καταργεί επίσης τη συνδικαλιστική ένωση των διδασκάλων, η οποία χάνει έτσι το δικαίωμα να εκπροσωπεί τα 200 000 μέλη της. Πρόκειται για έγκλημα κατά της Σύμβασης της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. Το Συμβούλιο πρέπει να ενημερώσει την Τουρκία ότι η πόρτα που έχει ανοίξει θα ξανακλείσει εάν δεν γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα. 
Nicolas Schmit,
Josu Ortuondo Larrea (ALDE ).
Nicolas Schmit,
Inger Segelström (PSE ).
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Το Συμβούλιο υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών της 14ης Απριλίου 2005 ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλει προ του τέλους Μαΐου 2005 πρόταση για την εφαρμογή ενός συστήματος ενημέρωσης μεταξύ των υπευθύνων για τις πολιτικές μετανάστευσης και ασύλου των κρατών μελών όσον αφορά τις σημαντικές αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.
Η διαδικασία νομιμοποίησης μεταναστών που εφάρμοσε η ισπανική κυβέρνηση, έληξε στις 7 Μαΐου και στέφθηκε από μεγάλη επιτυχία, αφού υποβλήθηκαν περίπου 700.000 αιτήσεις. Στόχος της ήταν η εξάλειψη της παράνομης εργασίας, με την ένταξη των παράνομων μεταναστών στην ισπανική κοινωνία. Για τον λόγο αυτόν, η υποβολή των αιτήσεων συνδέθηκε με την παρουσίαση μιας σύμβασης εργασίας. Η διαδικασία αυτή, η οποία είχε τη στήριξη των συνδικαλιστικών οργανώσεων, της εργοδοσίας και της κοινωνίας των πολιτών στο σύνολό της, όχι μόνο συμβάλλει στην καταπολέμηση της παράνομης εργασίας και την κοινωνική ένταξη των παράνομων μεταναστών αλλά, επιπλέον, τοποθετεί την Ισπανία σε αξιοζήλευτη θέση όσον αφορά τη συμμετοχή και την προώθηση της διαμόρφωσης μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής για θέματα μετανάστευσης.
Nicolas Schmit,
Όσον αφορά τη διαδικασία νομιμοποίησης που ακολουθεί η ισπανική κυβέρνηση και στην οποία αναφέρεται η ερώτηση, το Συμβούλιο συζήτησε σχετικά, σε άτυπο πλαίσιο, κατά τη συνεδρίασή του τον Ιανουάριο του 2005. Το Συμβούλιο υπενθυμίζει στον αξιότιμο βουλευτή τα συμπεράσματα σχετικά με ένα σύστημα αμοιβαίας ενημέρωσης, που ενέκρινε στη συνεδρίασή του της 14ης Απριλίου 2005. Αυτά τα συμπεράσματα καλούν την Επιτροπή να υποβάλει πριν από τα τέλη του Μαΐου του τρέχοντος έτους –πράγμα το οποίο δεν έκανε– μια πρωτοβουλία με στόχο τη δημιουργία ενός συστήματος αμοιβαίας ενημέρωσης ανάμεσα στις αρχές των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για τις πολιτικές μετανάστευσης και ασύλου. Το Συμβούλιο εκτίμησε ότι ένα τέτοιο σύστημα θα μπορέσει να συμβάλει στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και να οδηγήσει σε μια πιο συντονισμένη προσέγγιση των πολιτικών μετανάστευσης και ασύλου των κρατών μελών. Σας καλώ, λοιπόν, να θέσετε το ερώτημα στην Επιτροπή, προκειμένου να μάθουμε για ποιον λόγο δεν υπέβαλε την πρόταση που της είχε ζητηθεί να υποβάλει έως τον Ιανουάριο. 
Antonio López-Istúriz White (PPE-DE ),
Nicolas Schmit,
Antonio Masip Hidalgo (PSE ),
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Nicolas Schmit,
    Στις 7 Μαρτίου 2005, το Συμβούλιο επαναβεβαίωσε τη δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ της ένταξης της Κροατίας και ενέκρινε το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με αυτή τη χώρα. Το Συμβούλιο υπενθύμισε επίσης τη σημασία μιας πλήρους και συνολικής συνεργασίας όλων των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία. Πρόκειται εν προκειμένω για μια ουσιώδη προϋπόθεση σε σχέση με την επιδίωξή τους για προσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σχετικά, μετά από συζήτηση στο Συμβούλιο και δεδομένου ότι δεν υπήρξε κοινή συμφωνία, η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Κροατία χρειάστηκε να αναβληθεί.
Σε αυτό το πλαίσιο, αυτή η Ομάδα Εργασίας συναντήθηκε στις 26 Απριλίου 2005 με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και την κροατική πλευρά, προκειμένου να εξεταστούν οι τελευταίες εξελίξεις της συνεργασίας μεταξύ Κροατίας και Δικαστηρίου. Η ομάδα αποφάσισε ότι τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Δεκεμβρίου και του Μαρτίου παρέμεναν σε ισχύ και, άλλωστε, το Συμβούλιο θα επανεξετάσει το ζήτημα εν ευθέτω χρόνω, σε συνάρτηση με τις εξελίξεις που θα προκύψουν στο μέλλον, σε στενή συνεργασία με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. 
Bernd Posselt (PPE-DE ).
    Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ρωτήσω, πρώτον, εάν η λουξεμβουργιανή Προεδρία θα περιλάβει τη επόμενη εβδομάδα στην ημερήσια διάταξη της συνόδου κορυφής το θέμα της Κροατίας. Δεύτερον, θα ήθελα να ρωτήσω με ποια λογική ναι μεν –όπως άκουσα τώρα– ήταν δυνατή η ακύρωση των διαπραγματεύσεων με την Κροατία, που ήταν προγραμματισμένες για τις 16 και 17 Μαρτίου, μόλις μία ημέρα νωρίτερα, ενώ για την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Τουρκία στις 3 Οκτωβρίου λέγεται από τώρα ότι «οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται». Γιατί απαιτείται ομοφωνία για την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Κροατία και όχι για την απόφαση να μην αρχίσουν διαπραγματεύσεις με την Τουρκία; Αυτό δεν έχει καμία λογική! 
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Στη σύστασή του, της 5ης Ιουνίου 2001, σχετικά με «την κατανάλωση οινοπνεύματος από νέους, και ιδιαίτερα από τα παιδιά και τους εφήβους», το Συμβούλιο ζήτησε από τα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα για να περιορίσουν την παραγωγή και τη διαφήμιση οινοπνευματωδών ποτών που προορίζονται για παιδιά και εφήβους. Τέσσερα χρόνια μετά από την απόφαση αυτή, είναι σαφές ότι τα ληφθέντα μέτρα δεν έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά: η βιομηχανία εξακολουθεί την πώληση «αλκοολούχων αναψυκτικών» που προφανώς προορίζονται για τους νέους, και η κατανάλωση των προϊόντων αυτών εξακολουθεί να αυξάνεται, με όλες τις αρνητικές συνέπειες που έχει για τη δημόσια υγεία.
Nicolas Schmit,
    Το Συμβούλιο ευχαριστεί την αξιότιμη βουλευτή, κ. Hennicot, για την προσοχή με την οποία παρακολουθεί αυτή την υπόθεση, που μας αφορά όλους, ιδίως εκείνους εξ ημών που έχουν παιδιά. Το Συμβούλιο προσδίδει μεγάλη σημασία στην προστασία των νέων από το αλκοόλ, δεδομένου του ευάλωτου χαρακτήρα τους.
Πράγματι, όπως υπενθύμισε η κ. βουλευτής, το Συμβούλιο εξέδωσε στις 5 Ιουνίου 2001 μια σύσταση, με την οποία ζητεί κυρίως από τα κράτη μέλη να υλοποιήσουν μέτρα, με στόχο τη μείωση της παραγωγής αλκοολούχων ποτών που προορίζονται για τα παιδιά και τους εφήβους, καθώς και της διαφήμισης που στοχεύει τη νεολαία διαφημίζοντας αυτού του είδους τα ποτά. Επίσης στις 5 Ιουνίου 2001, εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο συμπεράσματα σχετικά με τη στρατηγική με στόχο τη μείωση των βλαβερών συνεπειών που συνδέονται με το αλκοόλ. Το Συμβούλιο καλούσε κυρίως την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις σχετικά με μια συνολική κοινοτική στρατηγική επί του θέματος, η οποία θα συμπληρώνει τις εθνικές πολιτικές και θα θέτει χρονοδιάγραμμα για διαφορετικές δράσεις.
Σε συνέχεια αυτής της σύστασης, το Συμβούλιο δεν παρέμεινε αδρανές. Παρά ταύτα, αφού αποδείχτηκε δύσκολο να καθοριστούν με σαφήνεια τα αλκοολούχα αναψυκτικά και να αποσαφηνιστούν τα μέτρα που θα μπορούσαν να ληφθούν, προτίμησε να ακολουθήσει μια πιο σφαιρική πολιτική, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα συμπεράσματα του 2001. Κατ’ αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώθηκε ότι το αλκοόλ καταλαμβάνει σημαντική θέση στη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για θέματα υγείας και στο κοινοτικό πρόγραμμα για θέματα δημόσιας υγείας της περιόδου 2003-2008, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τη διαδικασία της συναπόφασης τον Σεπτέμβριο του 2002. Αυτό το πρόγραμμα επέτρεψε κυρίως την υλοποίηση των σχεδίων, που συγχρηματοδοτούνται από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη, και τα οποία εκπονήθηκαν για να υλοποιηθεί η σύσταση του 2001 και για να προετοιμαστεί μια κοινοτική στρατηγική αναφορικά με την κατανάλωση αλκοόλ. Δημιουργήθηκε επίσης για τον σκοπό αυτό μια Ομάδα Εργασίας, αποτελούμενη από εμπειρογνώμονες των κρατών μελών.
Το Συμβούλιο ενέκρινε, εξάλλου, τον Ιούνιο του 2004, τα συμπεράσματά του υπό τον τίτλο «Το αλκοόλ και οι νέοι», όπου υπενθυμίζει την πρόσκληση προς την Επιτροπή να υποβάλει το 2005 έκθεση προς το Συμβούλιο σχετικά με την υλοποίηση των προτεινόμενων μέτρων εκ μέρους των κρατών μελών. Υποστήριξε επίσης τις εργασίες που ανέλαβε η Επιτροπή για την επεξεργασία μιας συνολικής στρατηγικής όσον αφορά την κατανάλωση αλκοόλ, υπογραμμίζοντας ότι στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, θα ήταν αναγκαίο να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο πρόβλημα κατανάλωσης αλκοόλ από τους νέους.
Τέλος, στη διάρκεια του Συμβουλίου της 6ης Δεκεμβρίου 2004, ανανεώθηκε για μία ακόμα φορά η πρόσκληση προς την Επιτροπή. Από τώρα μέχρι τέλους του 2005, η Επιτροπή θα είναι καταρχήν σε θέση να παρουσιάσει, παράλληλα με την έκθεση αξιολόγησης, που ζητήθηκε με τη σύσταση του 2001, μια ανακοίνωση για μια συνολική στρατηγική αναφορικά με την κατανάλωση αλκοόλ. Αμέσως μόλις λάβει αυτό το έγγραφο, το Συμβούλιο θα αρχίσει τις σχετικές εργασίες το συντομότερο δυνατόν. Είναι αντιληπτό ότι αυτές οι πρωτοβουλίες, ως έχουν, δεν θα μπορέσουν να διευθετήσουν ειδικά το πρόβλημα των αλκοολούχων αναψυκτικών. Μακροπρόθεσμα, όμως, θα επιτρέψουν την υλοποίηση ενός κοινοτικού πλαισίου, με στόχο την ενημέρωση όλων των πολιτών, κυρίως των νέων, για τους κινδύνους που ενέχει η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. 
Erna Hennicot-Schoepges (PPE-DE ).
Nicolas Schmit,
Mairead McGuinness (PPE-DE ).
Nicolas Schmit,
Daniel Caspary (PPE-DE ).
    Κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ που μου επιτρέπετε μία συμπληρωματική ερώτηση. Ερωτώ το Συμβούλιο: υπάρχουν αλκοολούχα ποτά που να προορίζονται αποδεδειγμένα ειδικά για τα παιδιά και τους νέους, όπως λέει η κ. Hennicot-Schoepges;
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος.
Λέγεται ότι ορισμένα από τα 25 κράτη μέλη δεν έχουν κυρώσει ακόμα την απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002 (14242/01) η οποία θα επέτρεπε την δημιουργία κοινών ομάδων έρευνας. Πόσα κοινοβούλια κρατών μελών δεν την έχουν κυρώσει ακόμα; Πότε αναμένει το Συμβούλιο ότι θα ολοκληρωθεί η διαδικασία, ούτως ώστε να μπορέσει να ξεκινήσει η σοβαρότερη και αποτελεσματικότερη καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος από την Ένωση; 
Nicolas Schmit,
    Μέχρι τώρα, εικοσιένα κράτη μέλη γνωστοποίησαν στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου ότι έχουν μεταφέρει στην εθνική τους νομοθεσία την απόφαση-πλαίσιο της 13ης Ιουνίου 2002 αναφορικά με τις κοινές ομάδες έρευνας. Αυτά τα κράτη μέλη μπορούν, λοιπόν, να δημιουργήσουν κοινές ομάδες έρευνας, σύμφωνα με την απόφαση-πλαίσιο. Πέραν αυτού, δύο κράτη μέλη ενημέρωσαν τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου ότι τα νομοσχέδια με τα οποία θα μετέφεραν αυτή την οδηγία-πλαίσιο έχουν ήδη κατατεθεί, ή βαίνουν άμεσα προς κατάθεση στα αντίστοιχα εθνικά κοινοβούλια. Ένα κράτος μέλος ενημέρωσε το Συμβούλιο ότι έχει μεταφέρει εν μέρει την απόφαση-πλαίσιο. 
Bill Newton Dunn (ALDE ).
   – Δεν είμαι πολύ καλός στα μαθηματικά, αλλά μετρώ 24 χώρες, οπότε δεν μου είπατε τίποτε για ένα από τα κράτη μέλη. Πώς αντιμετωπίζετε το κράτος μέλος το οποίο δεν λαμβάνει κανένα μέτρο σε αυτόν τον τομέα; 
Nicolas Schmit,
Πρόεδρος
   Η ερώτηση αριθ. 8 απεσύρθη. 
Philip Bushill-Matthews (PPE-DE ).
Εάν αυτό όντως ισχύει, δεν νομίζετε ότι πρέπει να αναθεωρηθούν οι διατάξεις του Κανονισμού; Εναλλακτικά, μπορώ να θέσω μια συμπληρωματική ερώτηση στην ερώτηση του κ. Newton Dunn; Είναι σαφέστατα έγκλημα που δεν μπορώ να θέσω μια συμπληρωματική ερώτηση, και είναι βέβαιο ότι αυτό είναι έργο των Σοσιαλιστών! 
Πρόεδρος.
   Εδώ στο Σώμα δεν οργανώνουμε καθόλου εγκλήματα! Φερόμαστε ο ένας στον άλλον δημοκρατικά, φιλικά και ειρηνικά, κύριε Bushill-Matthews! Αναφορικά με την ερώτηση που αποσύρθηκε, οι κανόνες είναι πολύ σαφείς. Όταν ο ερωτών ή η ερωτούσα αποσύρει την ερώτηση, αυτή δεν υφίσταται πλέον. Έτσι, δεν μπορείτε να κάνετε συμπληρωματική ερώτηση. Είναι ενδιαφέρον θέμα το εάν οι συνάδελφοι θα πρέπει να ενημερώνουν ο ένας τον άλλον, και μάλιστα πέρα από τα όρια των Ομάδων, όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Θα σας συνιστούσα απλά να ξεκινήσετε συζητώντας γι’ αυτό με τον κ. Martin.
Αν έχετε τώρα συμπληρωματική ερώτηση για την ερώτηση του κ. Newton Dunn θα σας την ενέκρινα γιατί προβλέπονται δύο συμπληρωματικές ερωτήσεις ανά ερώτηση. Ορίστε λοιπόν, ρωτήστε τον Πρόεδρο του Συμβουλίου κάτι άλλο σχετικά με το οργανωμένο έγκλημα. 
Philip Bushill-Matthews (PPE-DE ).
Πρόεδρος.
Πρόεδρος.
Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της οργάνωσης Save the Children με τίτλο «Δεν κάνουμε παιδική φτώχεια - κάνουμε μεγάλους δρόμους!, Η ΕΕ, οι Αναπτυξιακοί Στόχοι της Χιλιετίας και τα Παιδιά», ο ένας στους δύο ανθρώπους που ζουν στη φτώχεια σήμερα είναι παιδί, ενώ μέσα σε 5 χρόνια 25 εκατομμύρια παιδιά μόνο στην Αφρική θα είναι ορφανά λόγω του ιού HIV και του AIDS. Ένα από τα κύρια επιχειρήματα της έκθεσης είναι ότι τα παιδιά δεν λαμβάνονται επαρκώς υπόψη στην πολιτική. Η ενσωμάτωση των αναγκών των παιδιών σε όλους τους τομείς της πολιτικής δεν απέφερε αποτελέσματα.
Nicolas Schmit,
    Το Συμβούλιο έχει επίγνωση της δραματικής κατάστασης στην οποία έχουν περιέλθει εκατομμύρια παιδιά, τα οποία ζουν στην πλειονότητα των αναπτυσσόμενων χωρών, εν γένει, και στην Αφρική, ιδιαίτερα, κυρίως λόγω της ευάλωτης θέσης τους έναντι του λιμού, της βίας, των μεταδοτικών νοσημάτων και κυρίως, βέβαια, του AIDS, της ελονοσίας και της φυματίωσης.
Το Συμβούλιο υπενθυμίζει ότι τα παιδιά περιλαμβάνονται, άμεσα ή έμμεσα, στους οκτώ αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας. Το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι δεν θα είναι δυνατόν να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι το 2015 χωρίς μια συνεκτική πολιτική για τα παιδιά των αναπτυσσομένων χωρών. Το Συμβούλιο πράγματι τόνισε την ανάγκη να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα παιδιά όσον αφορά την υλοποίηση της αναπτυξιακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χάρη σε μια σειρά πρόσφατες πρωτοβουλίες.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε στις 16 Δεκεμβρίου 2004 την ισχυρή δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την πραγμάτωση των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας. Κατά τη διάρκεια της ίδιας συνεδρίασης, το Συμβούλιο επεσήμανε τη σθεναρή του στήριξη στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για την καταπολέμηση του AIDS, της ελονοσίας και της φυματίωσης μέσω εξωτερικών δράσεων. Η Επιτροπή το παρουσίασε στα τέλη Απριλίου του 2005.
Προβλέπεται κοινή δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών, σε συνεργασία με τις βασικές διεθνείς οργανώσεις του τομέα, κυρίως τη Unicef, καθώς και με τους εκπαιδευτικούς και τις ενώσεις γονέων στις χώρες εταίρους. Έχει δρομολογηθεί η διαδικασία αναθεώρησης της κοινής δήλωσης του Νοεμβρίου 2000 αναφορικά με την αναπτυξιακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια ανακοίνωση της Επιτροπής αναφορικά με τη μελλοντική αναπτυξιακή πολιτική αναμένεται στα τέλη Ιουνίου. Στη διάρκεια της διαδικασίας διευρυμένης διαβούλευσης, επισημάνθηκαν πολυάριθμα θέματα ως δυνητικές θεματικές προτεραιότητες, μεταξύ των οποίων βεβαίως η προστασία των παιδιών. Πρέπει επίσης να υπενθυμίσουμε ότι σε κοινοτικό επίπεδο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενέκριναν το 2004 την απόφαση 803/2004 αναφορικά με την έγκριση του Προγράμματος Daphne II, με στόχο την πρόληψη και την εξάλειψη της βίας, κυρίως εκείνης που ασκείται στα παιδιά.
Συμπερασματικά, τα παιδιά συνιστούν μια ουσιώδη διάσταση της αναπτυξιακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Συμβούλιο προτίθεται να υπενθυμίσει αυτή την προτεραιότητα, τόσο στο πλαίσιο της προπαρασκευής της διάσκεψης κορυφής για την πραγμάτωση των στόχων της Χιλιετίας, η οποία θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 2005 στη Νέα Υόρκη, όσο και στη διαδικασία διαμόρφωσης της μελλοντικής αναπτυξιακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
Mairead McGuinness (PPE-DE ).
Nicolas Schmit,
Vittorio Agnoletto (GUE/NGL ).
    Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να επανέλθω σε ένα από τα ζητήματα που θίξαμε και συγκεκριμένα στο ζήτημα του AIDS και του ιού HIV. Στις 2 Δεκεμβρίου 2004, το Κοινοβούλιο ενέκρινε ένα πολύ συγκεκριμένο ψήφισμα και ζήτησε την επέμβαση της Επιτροπής και του Συμβουλίου με σκοπό την τροποποίηση των σημερινών κανονισμών TRIPS, οι οποίοι αποτελούν έναν από τους βασικούς λόγους που δεν επιτρέπουν την πρόσβαση ενήλικων και παιδιών που ζουν σε χώρες του Νότου στα φάρμακα.
Διαπιστώνω πως στον τομέα αυτόν, την τροποποίηση των TRIPS, δεν έχει γίνει καμία ενέργεια και θα ήθελα να ρωτήσω τον λόγο, καθώς η κατάσταση γίνεται όλο και πιο δραματική μετά μάλιστα από την υιοθέτηση των κανόνων TRIPS από την ινδική κυβέρνηση. 
Nicolas Schmit,
    Πιστεύω ότι, όπως προανέφερα, το Συμβούλιο υποστήριξε με σθένος το ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης για την καταπολέμηση του AIDS και των άλλων νόσων. Το Συμβούλιο εξέφρασε επίσης την επιθυμία να επεξεργαστεί τον φάκελο των βασικών φαρμάκων, και υποστήριξε αλλαγές με στόχο να καταστούν πιο προσιτά ορισμένα φάρμακα για την καταπολέμηση του AIDS. Μάλιστα, υπάρχει στον ΠΟΕ ένα σχετικό πρόβλημα, που δεν επιλύθηκε. Είμαστε από τους σημαντικότερους χορηγούς για την καταπολέμηση του AIDS, αφού, χωρίς αυτά τα λεφτά, δεν θα ήμασταν σε θέση να καταπολεμήσουμε καλύτερα το AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η Ευρώπη τήρησε λίγο-πολύ τις υποσχέσεις της, σε αντίθεση με άλλους. 
Eoin Ryan (UEN ).
   – Η ερώτηση αριθ. 9 της συναδέλφου μου, κ. McGuinness, μοιάζει πολύ με τη δική μου ερώτηση, αριθ. 11, και όμως, δεν πρόκειται να εξετάσουμε άλλη ερώτηση. Αυτό το βρίσκω ιδιαιτέρως δυσάρεστο. Πολλές φορές ερχόμαστε εδώ, αλλά αδίκως περιμένουμε να απαντήσετε στις ερωτήσεις μας.
Συζητάμε σχέδια δράσης για τον Τρίτο Κόσμο, ιδίως όσον αφορά τα παιδιά, όμως δεν ακούμε ποτέ για λεπτομερή προγράμματα ή ακριβείς πρωτοβουλίες σε αυτόν τον τομέα. Γνωρίζω ότι είναι πολύ περίπλοκο και δύσκολο, αλλά σπανίως πληροφορούμαστε τις λεπτομέρειες της κατάστασης που επικρατεί σε αυτές τις περιοχές του κόσμου και των τρόπων με τους οποίους επιδιώκουμε την αντιμετώπιση του σοβαρού προβλήματος των παιδιών με HIV/AIDS. 
Nicolas Schmit,
    Θέτετε ένα καίριο και πολύ ενδιαφέρον ερώτημα. Πιστεύω ότι πρέπει να ζητήσουμε από την Επιτροπή –δεδομένου ότι αυτή πρέπει να σας απαντήσει επί του θέματος– να μας πει ποιες είναι οι συγκεκριμένες και ακριβείς δράσεις που θα επιτρέψουν, χάρη στα διαφορετικά προγράμματα αναπτυξιακής βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την καταπολέμηση των προβλημάτων του AIDS ή άλλων προβλημάτων αυτής της μορφής.
Πρόεδρος.
Εφ’ όσον έληξε η προβλεπόμενη Ώρα των Ερωτήσεων, οι απαντήσεις 12-30 θα απαντηθούν γραπτώς(1).

Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης του κ. Othmar Karas, εξ ονόματος της Επιτροπής Νομισματικής και Οικονομικής Πολιτικής, σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής θέσης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (COM(2005)0154 - C6-0119/2005 - 2005/0064(SYN)) (A6-0168/2005)
και της έκθεσης του κ. Othmar Karas, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1467/97 για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (COM(2005)0155 - C6-0120/2005 - 2005/0061(CNS)) (A6-0158/2005) 
Joaquín Almunia,
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, στις 26 Απριλίου είχα τη χαρά να σας παρουσιάσω στην επιτροπή τις τροποποιήσεις των δύο κανονισμών που παρέχουν τη βάση για το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και εγκρίθηκαν από το Σώμα των Επιτρόπων στις 20 του ίδιου μηνός. Πέντε εβδομάδες αργότερα συζητήσαμε τις εκθέσεις του κ. Karas σχετικά με τους δύο κανονισμούς εδώ στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, γεγονός που είναι άλλη μία απόδειξη του καλού πνεύματος συνεργασίας με το οποίο εξέτασε το Κοινοβούλιο αυτό το σημαντικό θέμα.
Όπως εξήγησα όταν εμφανίστηκα στην επιτροπή, η πρότασή μας, σύμφωνα με την εντολή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου –το οποίο, με τη σειρά του, υποστήριξε την έκθεση του Συμβουλίου Ecofin τον Μάρτιο– περιορίστηκε στις τροποποιήσεις των κανονισμών που ήταν απολύτως απαραίτητες προκειμένου αυτοί να γίνουν πιο συμβατοί με τη συμφωνία στην οποία κατέληξε το Συμβούλιο. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των εργασιών του Συμβουλίου, αρκετά κράτη μέλη υποστήριξαν ότι ορισμένες διατάξεις έπρεπε να συμπεριληφθούν στα άρθρα του κανονισμού, όπως, για παράδειγμα, η ελάχιστη ετήσια δημοσιονομική προσαρμογή του 0,5% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος για χώρες με υπερβολικό έλλειμμα ή που πρέπει να προσεγγίσουν περισσότερο μια θέση μεσοπρόθεσμης ισορροπίας, ή ο σαφής προσδιορισμός άλλων σχετικών παραγόντων.
Από την πλευρά του, το Κοινοβούλιο, μέσω της έκθεσης του κ. Karas, εξέφρασε την ανησυχία του για ορισμένες παραμέτρους που επηρεάζουν την αξιοπιστία της πολυμερούς δημοσιονομικής εποπτείας, όπως, για παράδειγμα, η ποιότητα των εθνικών δημοσιονομικών στατιστικών, η εποπτεία του χρέους ή η αξιοπιστία των μακροοικονομικών προβλέψεων. Το Κοινοβούλιο απαιτεί επίσης, απολύτως θεμιτά, να ενημερώνεται τακτικά για τις διαδικασίες υπερβολικού ελλείμματος.
Κυρίες και κύριοι, πρέπει να σας πω ότι η Επιτροπή έχει τις ίδιες ανησυχίες με το Κοινοβούλιο. Πολλές από αυτές έχουν συμπεριληφθεί, ή μπορούν να συμπεριληφθούν, σε μερικά από τα διαφορετικά στοιχεία του συνόλου των νομικών κειμένων που ρυθμίζουν τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Κατά την άποψη της Επιτροπής, ορισμένες άλλες ανησυχίες που εκφράζονται σε μερικές από τις τροπολογίες στις εκθέσεις του κ. Karas –αναφέρομαι συγκεκριμένα στην εποπτεία του χρέους και στην τακτική ενημέρωση του Κοινοβουλίου για τις διαδικασίες υπερβολικού ελλείμματος– μπορούν κάλλιστα να συμπεριληφθούν στους κανόνες του Συμφώνου.
Othmar Karas (PPE-DE ),
Θεωρώ την προσέγγιση πολλών δημοσίων λειτουργών ως προς το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, που συμπεριλήφθηκε στη Συνθήκη και υπογράφηκε το 1997 στο Άμστερνταμ, ως σαφές παράδειγμα των δύο μέτρων και δύο σταθμών πολλών πολιτικών και του διπλού παιχνιδιού που παίζουν ανάμεσα στην εθνική πολιτική και τις Βρυξέλλες. Δυστυχώς το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης χρησιμοποιήθηκε κάποιες φορές στο παρελθόν ως δικαιολογία για δημόσιες δηλώσεις στις χώρες τους αντί να χρησιμοποιηθεί με πνεύμα αλληλεγγύης για να διασφαλίσει την αποδοχή της ευθύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ωστόσο, σήμερα το θέμα δεν είναι αυτό καθεαυτό το Σύμφωνο Σταθερότητας αλλά δύο προτάσεις κανονισμού της Επιτροπής που στηρίζονται στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 22ας και 23ης Μαρτίου. Τόσο η πλειοψηφία της επιτροπής όσο και εγώ ως εισηγητής λάβαμε γνώση των συμπερασμάτων του Συμβουλίου και δεν αμφισβητούμε αυτές τις αποφάσεις, αλλά κρίνουμε τις δύο προτάσεις κανονισμού βάσει των αρχών και των δηλώσεων.
Σε αυτούς τους δύο κανονισμούς εφαρμόζονται διαφορετικές διαδικασίες. Για τον κανονισμό 1466/97, που αφορά τις πτυχές της πρόληψης, ισχύει η διαδικασία συνεργασίας, ενώ για τον κανονισμό 1467/97, που αφορά την διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, ισχύει η διαδικασία διαβούλευσης με την Επιτροπή και το Συμβούλιο.
Θα ήθελα να αναφερθώ πρώτα στον κανονισμό για την πρόληψη. Εδώ η επιτροπή μας προέβαλε δύο καίρια αιτήματα: αφενός τη βελτίωση της ποιότητας των στατιστικών. Γνωρίζουμε όλοι το παράδειγμα της Ελλάδας, αλλά δεν υπάρχει μόνο αυτό. Κατά τη γνώμη μας, πρέπει να εξασφαλιστεί η ποιότητα των στατιστικών σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο προκειμένου να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία, η ακεραιότητα και η υποχρέωση λογοδοσίας τόσο των εθνικών στατιστικών υπηρεσιών όσο και της Eurostat.
Δεύτερον, θέλουμε οι μεσοπρόθεσμοι δημοσιονομικοί στόχοι να μην ελέγχονται τακτικά, αλλά τουλάχιστον ετησίως, και να λαμβάνεται υπόψη και το δημόσιο χρέος. Στον κανονισμό 1467/97 για τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, το ζητούμενο είναι ένας σαφής ορισμός των εκτάκτων περιστάσεων γιατί η σχετική ερμηνεία είναι πολύ πλατιά και δεν υπάρχει αρκετή σαφήνεια. Θέλουμε να δημιουργηθούν ευρωπαϊκές ελάχιστες προδιαγραφές για την κατάρτιση του προϋπολογισμού. Η Επιτροπή θα πρέπει να ορίζει τις παραμέτρους στα κράτη μέλη, και για πιο ενιαίες προβλέψεις σχετικά με την ανάπτυξη. Θέλουμε να περιοριστεί ο μέγιστος χρόνος για τον εκ νέου περιορισμό των κριτηρίων στα τρία χρόνια από την εμφάνιση του ελλείμματος. Επίσης, είμαστε της γνώμης ότι χρειάζεται ένας εξειδικευμένος κατάλογος των σχετικών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στη διαδικασία ελλείμματος.
Alexander Radwan,
Robert Goebbels,
Ταυτόχρονα, η Ευρώπη σημειώνει πρόοδο όσον αφορά τα προϊόντα με υψηλή προστιθέμενη αξία. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας. Την ώρα που τα ομόλογα τα οποία εκδίδουν η General Motors και η Ford έχουν φθάσει να θεωρούνται χαρτιά χωρίς αξία η ευρωπαϊκή βιομηχανία καταλαμβάνει, σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία, την πρώτη θέση στον κόσμο στην παραγωγή αυτοκινήτων, ήτοι 17,2 εκατομμύρια στην Ευρώπη, εκ των οποίων 14,6 εκατομμύρια στην ΕΕ των Δεκαπέντε. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, πατρίδα της μαζικής παραγωγής, δεν παρήγαγαν παρά μόλις 4,5 εκατομμύρια οχήματα το 2003, περιλαμβανομένου σημαντικού αριθμού ιαπωνικών αυτοκινήτων, τα οποία παρήχθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Margarita Starkevičiūtė,
Alain Lipietz,
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν υπάρχει ένα σημείο στο οποίο συμφωνώ με τον εισηγητή, τον κ. Karas, είναι ότι η προτεινόμενη μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας απέχει ακόμα μακράν του να προσδίδει στην Ευρώπη ικανότητα οικονομικής διακυβέρνησης, που να επιτρέπει την ικανοποίηση όλων των πολιτών της, της τωρινής και των μελλοντικών γενιών.
Τούτου λεχθέντος, θεωρώ ότι οι προτάσεις του Επιτρόπου Almunia, από την εποχή της προηγούμενης Επιτροπής και μέχρι την έγκρισή τους σε μια πολύ πιο βελτιωμένη εκδοχή από το Συμβούλιο, είναι ένα άκρως θετικό βήμα, και η Ομάδα μας αντιτίθεται στα αιτήματα –κυρίως της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών– να υποχωρήσουμε σε ένα πιο ηλίθιο σύμφωνο, όπως το είχε χαρακτηρίσει ο πρώην Πρόεδρος της Επιτροπής. Θεωρούμε ότι κάναμε ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση ενός έξυπνου συμφώνου.
Ilda Figueiredo,
   . – Κύριε Πρόεδρε, για μεγάλο χρονικό διάστημα απευθύναμε προειδοποιήσεις για τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και για τους κινδύνους που προκύπτουν όταν δίδεται απόλυτη προτεραιότητα στην ονομαστική σύγκλιση, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικότητες που επικρατούν στα επιμέρους κράτη μέλη, τα διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξής τους και οι διαφορετικές δημοσιονομικές τους ανάγκες. Ο παράλογος χαρακτήρας των κριτηρίων –δημόσιο έλλειμμα κάτω του 3% του ΑΕγχΠ, δημόσιο χρέος κάτω του 60%, καθώς και ο μελλοντικός στόχος της επίτευξης μηδενικού ελλείμματος– δεν είχε και εξακολουθεί να μην έχει την παραμικρή οικονομική βάση. Εξαρχής δηλώναμε ότι η εμμονή σε αυτή την πορεία θα είχε αρνητικό αντίκτυπο στην οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση, και αυτό επιβεβαιώνεται από τις εξελίξεις.
John Whittaker,
   . – Κύριε Πρόεδρε, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί διεξάγουμε αυτή τη συζήτηση. Ο κ. Karas παραδέχεται ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας στηρίζεται στην ικανότητα των κρατών μελών να ασκούν αυτοπειθαρχία. Οφείλει να προχωρήσει ένα βήμα πιο πέρα και να καταλήξει ότι, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, το σύμφωνο δεν μπορεί να λειτουργήσει· δεν μπορούσε ποτέ να λειτουργήσει. Λυπούμαι, συνεπώς, διότι οι καλοπροαίρετες προσπάθειές του να το καταστήσει λειτουργικό κάνοντας πιο αυστηρούς τους ορισμούς θα αποβούν μάταιες.
Αντί να υποκρινόμαστε ότι μπορεί να επιτευχθεί η δημοσιονομική πειθαρχία, πρέπει να εξετάσουμε τις συνέπειες της αδυναμίας επίτευξης αυτού του στόχου. Επιτρέψτε μου να εστιάσω την προσοχή μου στην Ιταλία, στην οποία το έλλειμμα υπερβαίνει το όριο του 3% επί σειρά ετών· το χρέος ανέρχεται στο 106% του ΑΕγχΠ· ο πληθωρισμός μειώνει όλο και περισσότερο την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης είναι αρνητικός. Ο πραγματικός κίνδυνος σε αυτή την περίπτωση είναι ότι αυτές οι συνθήκες θα κλιμακωθούν σε μια αξιόπιστη απειλή από την πλευρά της Ιταλίας να επαναφέρει το εθνικό της νόμισμα, το οποίο θα έχει τη δυνατότητα υποτίμησης και, ως εκ τούτου, ανάκτησης της ανταγωνιστικότητας χωρίς οδυνηρό και μακροχρόνιο αποπληθωρισμό. Μια τέτοια ενέργεια θα είχε σοβαρές επιπτώσεις τύπου Αργεντινής για την Ιταλία, όμως, παρ’ όλα αυτά, θα μπορούσε να αποτελέσει τη βέλτιστη επιλογή.
Eoin Ryan,
   . – Κύριε Πρόεδρε, δυστυχώς, η αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης αμφισβητείται όλο και περισσότερο τις τελευταίες εβδομάδες. Αντί να προσπαθούμε να διαμορφώσουμε μια νέα συναινετική θέση, όπως πρότεινε την περασμένη εβδομάδα ο κ. Barroso, πρέπει να εστιαστούμε στην ενίσχυση της τρέχουσας ευρωπαϊκής συναίνεσης για ανταγωνιστικές αγορές, δημοσιονομική πειθαρχία και σκληρό νόμισμα.
Sergej Kozlík (NI ).
Piia-Noora Kauppi (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης εμφανίζεται τακτικά στις συζητήσεις σχετικά με την οικονομία στο παρόν Σώμα. Αυτό καταδεικνύει την κεντρική θέση που έχει η εν λόγω συμφωνία για τη διαμόρφωση της κοινοτικής οικονομικής πολιτικής. Σε αυτό το πλαίσιο, επιθυμώ να συγχαρώ τον συνάδελφό μου, κ. Karas, για τις δύο εκθέσεις του επί του θέματος.
Ας μην αυταπατόμαστε, όμως: ακόμη και με τους βελτιωμένους μηχανισμούς ανταλλαγής πληροφοριών και απόψεων μεταξύ των θεσμικών οργάνων οι οποίοι προτείνονται στην έκθεση, το Σύμφωνο Σταθερότητας από μόνο του δεν μπορεί να βγάλει την Ευρώπη από την οικονομική της δυσπραγία. Όσο χρήσιμοι και αν είναι οι κανόνες, δεν μπορούν να μας βοηθήσουν να δημιουργήσουμε ισχυρές βάσεις για τα δημόσια οικονομικά στην Ευρώπη. Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι οικονομική ανάπτυξη και βήματα προόδου στο πεδίο της ανταγωνιστικότητας, και αυτά τα στοιχεία δεν προκύπτουν από τους κανόνες του συμφώνου αλλά από ουσιαστικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις, κάτι που πολλά κράτη μέλη της ΕΕ αποφεύγουν να πράξουν για πάρα πολύ μεγάλο διάστημα. Έχουμε λοιπόν ένα νέο σύμφωνο και ευελπιστώ, με τις εκθέσεις του κ. Karas, έναν καλύτερο τρόπο διασφάλισης της λογικής και ισότιμης εφαρμογής των διατάξεών του. Εάν, όμως, οι χώρες δεν υλοποιήσουν ουσιαστικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις, θα κληθούμε πολύ σύντομα να μετάσχουμε σε μια ακόμη συζήτηση για την υπερεκτιμημένη σπουδαιότητα του συμφώνου. Ευελπιστώ ότι ο κ. Επίτροπος θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να αποτραπεί τυχόν νέα αποδυνάμωση των δεσμεύσεων τις οποίες έχουν από κοινού αναλάβει τα κράτη μέλη. 
Pervenche Berès (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατά βάθος, αν κοιτάξω αντικειμενικά τα όσα συνέβησαν στη Γαλλία στις 29 Μαΐου, γίνεται επίκληση πολλών λόγων, περιλαμβανομένης της διεύρυνσης. Προσωπικά, θεωρώ τη δυσκολία που αντιμετωπίζουμε να επωφεληθούμε από ολόκληρο τον χώρο, ολόκληρη την προστιθέμενη αξία που θα έπρεπε να μας αποφέρει η Οικονομική και Νομισματική Ένωση ως πραγματική πηγή ανησυχίας και πραγματική εξήγηση για το τι μπορεί να συνέβη στη χώρα μου.
Σήμερα, συζητάμε για τη μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και θα συμφωνήσω με τη συνάδελφο Piia-Noora Kauppi σε ένα σημείο. Αυτή η μεταρρύθμιση δεν είναι η μόνη που θα μας δώσει όλες τις απαντήσεις, που χρειαζόμαστε, ώστε επιτέλους στην ευρωζώνη, που θα έπρεπε να χρησιμεύσει ως ατμομηχανή της μεγέθυνσης συνολικά στην Ευρώπη των Εικοσιπέντε, να βρούμε την ενδεδειγμένη λύση.
Θα επισημάνω όμως τη διαφωνία μου με τη συνάδελφό μου Piia-Noora Kauppi σε ένα σημείο. Προκύπτει επανειλημμένα στις συζητήσεις μας αναφορικά με την Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων: ούτε η διαρθρωτική μεταρρύθμιση αυτή καθαυτή δεν θα αρκέσει για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των νοικοκυριών, η τόνωση της εσωτερικής ζήτησης, η πραγματοποίηση των στόχων της στρατηγικής της Λισαβόνας.
Διαμάντω Μανωλάκου (GUE/NGL ).
Η αναμόρφωση του Συμφώνου Σταθερότητας από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 22 και 23 Μάρτη, προβλήθηκε σαν χαλάρωση κριτηρίων. Δεν είναι όμως σε καμιά περίπτωση χαλάρωση της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά ένα άλλος τρόπος σε βάρος του λαϊκού εισοδήματος και υπέρ του κεφαλαίου. Γι' αυτό οι εργαζόμενοι δεν θα πρέπει να έχουν αυταπάτες και περιθώρια αναμονής.
Johannes Blokland (IND/DEM ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου αποφασίστηκε η αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας, και το Συμβούλιο συμφώνησε σε ένα νέο είδος Συμφώνου Σταθερότητας, το οποίο ευελπιστούμε ότι τα κράτη μέλη θα τηρήσουν αυτή τη φορά. Ανέκαθεν υποστήριζα ότι η υπερβολική ελαστικοποίηση του Συμφώνου Σταθερότητας είναι επιζήμια για την οικονομική ανάπτυξη και τη νομισματική σταθερότητα, ενώ παράλληλα πλήττει την εμπιστοσύνη του κοινού στο ευρώ και, ως εκ τούτου, στην ίδια την Ευρώπη. Το γεγονός ότι δεν γνωστοποιείται η αλλαγή που επήλθε στο Σύμφωνο Σταθερότητας όσον αφορά το όριο του 3% διόλου δεν βελτιώνει την εμπιστοσύνη στο ευρώ. Παρότι τα κράτη μέλη θα έχουν τη δυνατότητα να υπερβούν το όριο του 3%, το Συμβούλιο και η Επιτροπή δεν έχουν, μέχρι στιγμής, εξηγήσει πώς ακριβώς θα εφαρμοστεί στην πράξη αυτή η νέα διευθέτηση. Εάν τα κράτη μπορούν να υπερβούν το όριο του 3%, αυτό σημαίνει μήπως ότι θα θεσπιστεί ένα νέο όριο; Το ερώτημα είναι κρίσιμο, και θα ήθελα να μας το απαντήσει ο Επίτροπος Almunia. 
José Manuel García-Margallo y Marfil (PPE-DE ).
Ο εκπρόσωπος της ομάδας μου, ο κ. Radwan, είπε κάτι με το οποίο συμφωνώ: σημαίνουμε υποχώρηση. Το Σύμφωνο που μου άρεσε ήταν το Σύμφωνο του 1996, το οποίο υπογράφηκε από τον χριστιανοδημοκράτη γερμανό υπουργό Theo Waigel και υποστηρίχτηκε από τον προκάτοχό σας, Επίτροπο Solbes. Δεν μπορέσαμε να το διατηρήσουμε. Το Συμβούλιο διαπίστωσε ότι υπήρξε γενικευμένη μη συμμόρφωση στην Ευρώπη, και μπορούσε να κάνει δύο πράγματα: θα μπορούσε είτε να απαιτήσει την τήρησή του ή, κατ’ ευφημισμό, θα μπορούσε να κάνει το Σύμφωνο πιο ευέλικτο, και αυτό ακριβώς έκανε.
Θα μπορούσαμε να είχαμε παρουσιάσει τροπολογίες που να αποσκοπούν στην αναβίωση του προηγουμένου Συμφώνου, με την μορφή που είχε τότε. Δεν το κάναμε διότι, ακολουθώντας τη συμβουλή του Ortega, δεν μας αρέσουν οι μάταιες προσπάθειες, οι οποίες οδηγούν μόνο στη μελαγχολία. Παρουσιάσαμε ορισμένες τροπολογίες, τις οποίες εξήγησε πολύ καλά ο κ. Karas. Η πρόθεσή μας είναι να διασφαλίσουμε ότι η καταστροφή δεν θα επιδεινωθεί περισσότερο. Η πρόθεσή μας είναι να διασφαλίσουμε ότι θα εφαρμοστεί σωστά, με τεχνικούς όρους, με αξιόπιστες στατιστικές, θέλουμε να μειωθεί το περιθώριο αυθαιρεσίας, να καλυφθούν τα νομικά κενά, με λίγα λόγια, θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι αυτή η υποχώρηση δεν θα είναι μια ολοκληρωτική καταστροφή.
Το Σύμφωνο Σταθερότητας, η δημοσιονομική αυστηρότητα, για να το θέσω με σχεδόν θεολογικούς όρους, είναι μία αρετή, μία αναγκαία, αλλά μη ικανή, συνθήκη για την ανάπτυξη. Επιπλέον, όπως επεσήμανε η κ. Kauppi, χρειαζόμαστε αυτές τις μεταρρυθμίσεις που δεν μπορέσαμε να πραγματοποιήσουμε.
Udo Bullmann (PSE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Karas και τους σκιώδεις εισηγητές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την έκθεση που συζητούμε, γιατί κατόρθωσαν με καλή συνεργασία να βγάλουν αυτήν τη σημαντική συζήτηση από το πλαίσιο ενός κατά βάση ιδεολογικού διαλόγου και να διασφαλίσουν ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα μπορέσει να βοηθήσει στην επειγόντως απαραίτητη μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Ας συγκρίνουμε τα δεδομένα στις ΗΠΑ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι ΗΠΑ έχουν από το 2002 πολύ καλύτερες δυνατότητες να αντιδράσουν σε εξωτερικούς κλυδωνισμούς όπως η εξέλιξη της τιμής του πετρελαίου, η 11η Σεπτεμβρίου ή η κρίση στις χρηματιστηριακές αγορές. Γιατί; Διότι εκεί η Κεντρική Τράπεζα μπορούσε να δείξει μεγαλύτερη ευελιξία από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Το κυριότερο όμως είναι ότι η δημοσιονομική πολιτική έκανε αυτά που ήταν απαραίτητα στην εκάστοτε οικονομική συγκυρία.
Werner Langen (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα, καταρχάς, να ευχαριστήσω θερμά τον εισηγητή κ. Karas, που κατάφερε σε σχετικά σύντομο χρόνο να διατυπώσει ένα αμφισβητούμενο θέμα έτσι, ώστε να μπορεί να το εγκρίνει η μεγάλη πλειοψηφία του Σώματος.
Κύριε Bullmann, δεν επρόκειτο για ιδεολογική συζήτηση αλλά για την παραδοχή ότι έλειπε η πολιτική βούληση για την τήρηση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης του 1996. Τα δύο μεγαλύτερα κράτη, η Γαλλία και η Γερμανία, απέτυχαν πλήρως στην πρώτη μεγάλη γενική δοκιμή, με την υποστήριξη του Λουξεμβούργου και της Ελλάδας. Μια τέτοια εκκίνηση δεν έδινε την δυνατότητα να εκπληρώσει τον λογικό και προβλεπόμενο ρόλο του το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Ως εκ τούτου, η σημερινή μεταρρύθμιση είναι στην καλύτερη περίπτωση η δεύτερη καλύτερη λύση, που χρησιμοποιεί το επιχείρημα της ευελιξίας για να αποκλείσει μελλοντικά την παραβίαση των κανόνων. Στο σημείο αυτό επικρίνω και την κυβέρνηση της πατρίδας μου, της Γερμανίας. Το γεγονός ότι οι δαπάνες για την ευρωπαϊκή ενοποίηση θεσπίστηκαν ως νέο κριτήριο ανοίγει διάπλατα την πόρτα στην αυθαιρεσία και ουσιαστικά καταλήγει στο να μην είναι πια μελλοντικά δυνατή η επιβολή κυρώσεων ακόμα και σε περίπτωση υπέρβασης της τάξεως του 4% ή 5%. Αυτό το θεωρώ απόλυτα εσφαλμένο.
Ενόψει του ισχυρού ρόλου του Συμβουλίου και του ανεπαρκούς ρόλου του Κοινοβουλίου στο ζήτημα αυτό, η Επιτροπή δεν μπορούσε παρά να αντιδράσει μόνο αμυντικά. Έχουμε συζητήσει πολλές φορές γι’ αυτό εδώ στο Σώμα και γι’ αυτό θεωρώ καλό το ότι ο κ. Karas θίγει στις εκθέσεις του ακριβώς αυτά τα θέματα. Ασφαλώς θα μπορέσουμε να συμφωνήσουμε ως προς την αύξηση των αρμοδιοτήτων της Επιτροπής, την κατάργηση της συμμετοχής των παραβατών στην αξιολόγηση και τη μεγαλύτερη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Όμως κανένας δεν θα μπορεί να πει ότι αυτή η εκδοχή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης είναι μελλοντοστραφής και μπορεί να προσφέρει οτιδήποτε στη μελλοντική σταθερότητα του ευρώ. 
Poul Nyrup Rasmussen (PSE ).
   – Επίτροπε Almunia, κυρίες και κύριοι, θέλω καταρχάς να δηλώσω ότι θεωρώ ότι οι εξελίξεις υπήρξαν εξαιρετικά θετικές για τον Επίτροπο Almunia στο θέμα του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Το αποτέλεσμα είναι ένας εύλογος εκσυγχρονισμός, τον οποίο μπορούμε να στηρίξουμε πλήρως. Έχουμε πλέον το χρυσό ευρωπαϊκό τρίγωνο με τρεις τύπους μέσων τα οποία λειτουργούν ταυτοχρόνως. Το πρώτο είναι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το δεύτερο η στρατηγική της Λισαβόνας και το τρίτο οι γενικές οικονομικές κατευθυντήριες γραμμές.
Γι’ αυτό, Επίτροπε Almunia, ευελπιστώ ότι το εν λόγω σύμφωνο, το οποίο έχει τεθεί σχεδόν σε εφαρμογή –και το οποίο είμαι βέβαιος ότι θα εφαρμοστεί– είναι το πρώτο βήμα για μια νέα και ουσιαστική προοπτική η οποία, στην πραγματικότητα, αποτελεί την προϋπόθεση προκειμένου οι πολίτες να κατανοήσουν αυτόν τον εκσυγχρονισμό των συνθηκών που συζητούμε με τόσο πάθος τις τελευταίες ημέρες. 
Ivo Strejček (PPE-DE ).
Είναι άκρως σημαντικό για τη σταθερότητα του ευρώ, και νομίζω ότι η ανάλυση του κ. Karas ήταν σχετικά ακριβής σε αυτό το σημείο, να παραμείνουν αμετάβλητοι, ή να ισχύουν για όλες τις χώρες σε κάθε περίπτωση και για κάθε συγκυρία, οι βασικοί κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Γι’ αυτό ακριβώς οι χώρες της ευρωζώνης πρέπει πρώτα να συμμορφώνονται με τους κανόνες που ισχύουν για όλους, ώστε να μπορούν στη συνέχεια να συζητούν την ενδεχόμενη χαλάρωση αυτών των κανόνων. 
Benoît Hamon (PSE ).
Η απόφαση του Συμβουλίου τον Μάρτιο –εμπνευστής της οποίας ήσασταν σε πολύ μεγάλο βαθμό εσείς, Επίτροπε Almunia– για μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Δεν είναι αρκετή, ωστόσο, για να διαβεβαιώσει τον κόσμο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ικανή να υιοθετήσει μια στρατηγική για τη βιώσιμη ανάκαμψης της οικονομίας. Είναι αδύνατον να αποσυνδέσουμε τη συζήτηση για το μέλλον του Συμφώνου Σταθερότητας και, συνεπώς, για τον συντονισμό των οικονομικών και δημοσιονομικών πολιτικών από τη συζήτηση για τις δημοσιονομικές προοπτικές. Με ποιόν τρόπο θέλετε να μειώσετε τα ελλείμματα των κρατών μελών, όταν σε αντιδιαστολή, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν διαθέτει δημοσιονομικά μέσα, που να επιτρέπουν τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής και την ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας;
Cristóbal Montoro Romero (PPE-DE ).
Αυτή είναι η συμβολή του Συμφώνου Σταθερότητας. Η μεταρρύθμισή του, κύριε Almunia, έρχεται σε μία περίπλοκη χρονική στιγμή. Το επόμενο πράγμα που απειλείται σε αυτή την κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το ευρώ. Η μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας πρέπει να είναι επομένως η σωστή μεταρρύθμιση.
Ο κ. Karas επιτέλεσε μία εξαιρετική εργασία προσπαθώντας να διορθώσει μία λανθασμένη πρόταση σχετικά με το βασικό περιεχόμενο του Συμφώνου Σταθερότητας.
Ο κ. Almunia μας είπε απόψε ότι η Επιτροπή είναι ικανοποιημένη με την θέση του Κοινοβουλίου σχετικά με την βελτίωση της ποιότητας των στατιστικών και την εποπτεία του χρέους. Θα ήθελα επίσης να ακούσω από τον κ. Almunia ότι συμφωνεί με την απαρίθμηση των σχετικών παραγόντων, που είναι εξαιρετικά σημαντικοί αν δεν θέλουμε να είναι το Σύμφωνο Σταθερότητας ένα κουτί στο οποίο θα μπορούμε να χωρέσουμε τα πάντα, και στο οποίο, τελικά, οι κανόνες θα μπορούν να αγνοούνται. Έχουμε φτάσει σε μία κατάσταση στην οποία κάθε χώρα κάνει ό, τι κρίνει ενδεδειγμένο προκειμένου να προωθήσει την πολιτική της δημοσιονομικής σταθερότητας και, αν οι σχετικοί παράγοντες είναι απροσδιόριστοι, αυτό είναι πρακτικά αδύνατο.
Manuel António dos Santos (PSE ).
Παρά τα μέτρα αυτά, και την αδιαμφισβήτητη ποιότητα του έργου σας, κύριε Επίτροπε, δεν είμαστε ακόμη σε θέση να γνωρίζουμε κατά πόσον οι λύσεις αυτές εφαρμόστηκαν εγκαίρως και κατά πόσον θα είναι επαρκείς. Ο Pangloss έλεγε ότι ζούμε στον καλύτερο των δυνατών κόσμων, όμως το 1755 συνέβη ένας φοβερός σεισμός στη Λισαβόνα, ο οποίος είχε βαθύτατο αντίκτυπο στις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις με την Ευρώπη κατά τον 18ο αιώνα. Έχουμε καθήκον τουλάχιστον να μελετήσουμε αυτά τα ζητήματα. 
Karsten Friedrich Hoppenstedt (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, βασικά έχουν ειπωθεί τα πάντα, όμως δεν τα είπαν όλοι και ειδικότερα δεν τα είπα εγώ. Θα ήθελα, καταρχάς, να ευχαριστήσω θερμά τον εισηγητή κ. Karas που έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε έχοντας να επιτελέσει ένα κακό καθήκον και θα ήθελα να κάνω ορισμένα σχετικά σχόλια.
Σήμερα είναι η τρίτη φορά που παίρνω τον λόγο για να μιλήσω για το Σύμφωνο Σταθερότητας. Το 1997, το Κοινοβούλιο έπρεπε να εκθέσει τη γνώμη του για την καθιέρωση του ευρώ και το τότε αντίστοιχο Σύμφωνο Σταθερότητας. Το κάναμε ευχαρίστως διότι πιστεύαμε πως το Σύμφωνο Σταθερότητας αποτελούσε μια βάση εμπιστοσύνης για τους πολίτες. Τώρα, όπως πολύ σωστά είπε ο εισηγητής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ασήμαντη μόνο συμμετοχή στην όλη διαδικασία. Κατά την άποψή μου, η διαβούλευση είναι κάτι διαφορετικό. Τα νομισματικά ζητήματα είναι ζητήματα εμπιστοσύνης και η εμπιστοσύνη αυτή έχει κλονιστεί εξαιτίας της αποδυνάμωσης του Συμφώνου. Οι δύο επονομαζόμενες μεγάλες χώρες –ο εισηγητής τις αποκαλεί «οι μεγάλοι συνένοχοι»– δρομολόγησαν αυτήν τη διαδικασία αποδυνάμωσης, πράγμα που έχει ήδη ειπωθεί εδώ. Είναι φανερό πως οι μεγάλες χειρονομίες και εναγκαλισμοί δεν πείθουν πια τους ευρωπαίους πολίτες. Τα συντρίμμια της πολιτικής των Schröder και Eichel στην Γερμανία και της πολιτικής Chirac στην Γαλλία συμπαρέσυραν το ευρώ σε όλη αυτήν την απόλυτα αρνητική συζήτηση.
Η έκθεση που εκπόνησε ο εισηγητής είναι μια απέλπιδα προσπάθεια να διασωθεί λίγη από την φιλοσοφία της σταθερότητας. Πρέπει επιτέλους να σταματήσει αυτή η μεγέθυνση της κρίσης εμπιστοσύνης. Η καλύτερη λύση ενόψει των πρόσφατων εξελίξεων θα ήταν να αποσύρουν ο κ. Barroso, αλλά και ο κ. Juncker εξ ονόματος του ECOFIN, το Σύμφωνο Σταθερότητας. 
Szabolcs Fazakas (PSE ).
Joaquín Almunia,
    Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω για άλλη μια φορά τον κ. Karas για τις εκθέσεις του και όλους τους βουλευτές που συμμετείχαν στη συζήτηση για τις συνεισφορές τους.
Υπάρχει ένα πρόβλημα εμπιστοσύνης σε ορισμένες από τις κύριες ευρωπαϊκές οικονομίες και ένας από τους στόχους της μεταρρύθμισης του Συμφώνου Σταθερότητας είναι αναμφίβολα η αύξηση της εμπιστοσύνης και της αξιοπιστίας ενός απαραίτητου πλαισίου δημοσιονομικής πειθαρχίας. Για τον σκοπό αυτό, αυτή η μεταρρύθμιση είναι ισορροπημένη· εισάγει ορισμένα στοιχεία ευελιξίας, αλλά επίσης εισάγει μεγαλύτερες απαιτήσεις – ιδιαίτερα στο θέμα της πρόληψης, που ρυθμίζεται από τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97. Είναι μια μεταρρύθμιση που απαιτεί περισσότερη διαφάνεια και επομένως έχει συμβάλει στην υιοθέτηση σημαντικών αποφάσεων που αποσκοπούν να βελτιώσουν την ποιότητα των στατιστικών μας. Επιπλέον, μετά από πρόταση της Επιτροπής, το Ecofin ενέκρινε χθες ορισμένα πολύ σημαντικά συμπεράσματα στα οποία αναφέρονται οι βελτιώσεις που γίνονται στο ευρωπαϊκό στατιστικό σύστημα και, ιδιαίτερα, στις δημοσιονομικές στατιστικές.
Η ανάκτηση της εμπιστοσύνης απαιτεί επίσης μια σαφή εξήγηση. Σε πολλά από τα σχόλιά σας, κυρίες και κύριοι, διαπίστωσα κατανόηση του Συμφώνου και του τι σημαίνει η μεταρρύθμιση του Συμφώνου. Σε άλλα, διαπίστωσα άγνοια, ή έλλειψη γνώσης ή, μερικές φορές, απλά μια ερμηνεία που δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα: η μεταρρύθμιση του Συμφώνου δεν μπορεί να κατηγορηθεί επειδή επαναλαμβάνει κατά γράμμα αυτό που λέει η Συνθήκη, διότι θα υπονόμευε την εμπιστοσύνη αν ήταν αντίθετη προς τη Συνθήκη. Η δράση σύμφωνα με τη Συνθήκη, η επανάληψη των όσων λέει η Συνθήκη σχετικά με την αξία αναφοράς για το δημόσιο έλλειμμα, την αξία αναφοράς για το δημόσιο χρέος και όλους τους παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη το άρθρο 143 της Συνθήκης ορίζει τους σχετικούς παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την ανάλυση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος μιας χώρας η πλήρης συμμόρφωση με τη Συνθήκη από κάθε άποψη, η προσεκτική ανάγνωση της Συνθήκης που εγκρίθηκε προκειμένου να εφαρμοστεί η Οικονομική και Νομισματική Ένωση, είναι ένα από τα στοιχεία που θα συμβάλουν περισσότερο στην ανάκτηση της εμπιστοσύνης στη ζώνη του ευρώ και στο σύνολο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 12.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης της κ. Dominique Vlasto, εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, σχετικά με την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας: συνέπειες των βιομηχανικών αλλαγών στην πολιτική και τον ρόλο των ΜΜΕ [2004/2154(INI)] (A6-0148/2005) 
Dominique Vlasto (PPE-DE ),
Η πρόκλησή μας πρέπει, λοιπόν, να είναι πρωτίστως ο ανταγωνισμός, μέσω της καινοτομίας, των επενδύσεων στην έρευνα, την τεχνογνωσία και τη γνώση. Η Επιτροπή και ο Αντιπρόεδρος Verheugen κάνουν πολλές προτάσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Εκείνο που αναμένουμε τώρα είναι να καταστούν αυτές οι προτάσεις μια πολιτική πραγματικότητα και σε αυτή την προοπτική πρέπει να εξετάσουμε αυτή την έκθεση και το περιεχόμενό της.
Θεωρούμε, καταρχάς, ότι μια πολιτική πρέπει να θέτει στόχους, που να επιτρέπουν να της προσδώσουμε νόημα, όπως η ανάπτυξη μιας υγιούς ευρωπαϊκής βιομηχανικής βάσης, η αύξηση της απασχόλησης, ιδίως στους νέους, η ανάδειξη ευρωπαίων βιομηχανικών πρωταθλητών, ικανών να γίνουν σημαιοφόροι της σήμανσης . Η ευρωπαϊκή βιομηχανική πολιτική, όμως, πρέπει να απευθύνεται και σε όλες τις επιχειρήσεις και να καταστεί αναπόσπαστη συνιστώσα της στρατηγικής της Λισαβόνας. Η Επιτροπή επιμένει σε μια κλαδική προσέγγιση: είναι ένα κίνητρο ικανοποίησης για μας, δεδομένου ότι είναι ουσιώδες να υλοποιηθεί μέρος της βιομηχανικής πολιτικής λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε κλάδου. Ωστόσο, μια αποτελεσματική πολιτική πρέπει να λάβει επίσης υπόψη της τη φύση των επιχειρήσεων, δεδομένου ότι μόλις το 1% των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων είναι μεγάλοι όμιλοι, ενώ υπάρχουν εκατομμύρια άλλες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που συνθέτουν τον ευρωπαϊκό βιομηχανικό ιστό. Η Επιτροπή πρέπει να καταβάλει μια πραγματική προσπάθεια συμπερίληψης των μικρών επιχειρήσεων.
Günther Verheugen,
Ευχαριστώ θερμά την εισηγήτρια διότι έδωσε έμφαση στο πρόβλημα των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που για μένα είναι ένα από τα επίκεντρα των προσπαθειών μας. Η ευρωπαϊκή οικονομία προοδεύει χάρη στην ευελιξία και την ικανότητα για καινοτομία των 25 εκατομμυρίων ΜΜΕ. Θα πρέπει να έχουμε πάντα επίγνωση του γεγονότος ότι οι νέες θέσεις εργασίας δημιουργούνται στην Ευρώπη μόνο –μόνο, το τονίζω– στον συγκεκριμένο τομέα.
Romana Jordan Cizelj,
Joan Calabuig Rull,
Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν το 90% της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή όσον αφορά την πρόσβασή τους στη χρηματοδότηση και στη μεταβίβαση έρευνας. Η μετεγκατάσταση είναι, σε ορισμένες περιπτώσεις, μια αναπόφευκτη πραγματικότητα και πρέπει να προβλέπουμε αυτές τις αλλαγές.
Marcin Libicki,
   . – Κύριε Πρόεδρε, παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ολόκληρες τις παρεμβάσεις της κ. Vlasto και του Επιτρόπου Verheugen. Δεν μπορώ, ωστόσο, να σχολιάσω τα όσα ελέχθησαν σήμερα στο Σώμα, καθόσον αισθάνομαι την υποχρέωση να σχολιάσω το ίδιο το κείμενο της έκθεσης. Δυστυχώς, οφείλω να πω ότι δεν συμβάλλει καθόλου στην προώθηση του υγιούς ανταγωνισμού, ο οποίος αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε ελεύθερης οικονομίας. Απεναντίας, είναι γεμάτη από παραδείγματα παρεμβατικής ιδεολογίας.
Στην παράγραφο 1 αναφέρονται τα εξής: «[Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο] εκφράζει την ικανοποίησή του σχετικά με την απόφαση της Επιτροπής να αναγάγει τη βιομηχανική πολιτική σε προτεραιότητα της ευρωπαϊκής ατζέντας». Καλώ το Σώμα να μην λησμονεί ότι σε μια ελεύθερη οικονομία δεν υπάρχουν προτεραιότητες. Οι κοινωνικές ανάγκες ορίζουν τι είναι αναγκαίο και τι δεν είναι σε μια τέτοια οικονομία, και η ελεύθερη αγορά μας δείχνει ποιες είναι αυτές οι ανάγκες. Με το να συζητούμε προτεραιότητες σημαίνει ότι παραμελούμε τη συνολική οικονομία.
Σύμφωνα με την παράγραφο 2, «[Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζει] την προώθηση μίας προορατικής βιομηχανικής πολιτικής». Με όλον τον σεβασμό, αν χρειάζεται να δηλώσουμε ότι κάθε πτυχή της οικονομίας πρέπει να είναι προορατική, τότε οφείλω να πω ότι βρισκόμαστε πράγματι σε λάθος πορεία. Άλλωστε, αυτό θα σήμαινε ότι θεωρούμε ήδη ότι η ελευθερία δεν αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της οικονομίας, και όμως μια ελεύθερη οικονομία αποτελεί τη βάση της επιτυχίας.
Στην παράγραφο 5 αναφέρεται αυτολεξεί: «ο κοινωνικός διάλογος θα πρέπει να συμβάλει στον εντοπισμό των πλέον αποδοτικών [...] τομέων». Υπενθυμίζω στο Σώμα ότι η απόφαση για το εάν κάποιος τομέας είναι αποδοτικός ή όχι, ή εάν οι επιχειρήσεις που λειτουργούν τηρούν με αυξημένο ίσως ζήλο τις αρχές μιας υγιούς ελεύθερης αγοράς, δεν είναι υπόθεση κοινωνικού διαλόγου.
Προχωρώντας στην παράγραφο 6: «[Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο] κρίνει ότι θα ήταν ευκταίο να ενθαρρύνονται οι γυναίκες προκειμένου να ακολουθήσουν εκπαίδευση για βιομηχανικές σταδιοδρομίες». Κυρίες και κύριοι, αυτή είναι μια κατάφωρη διαστρέβλωση των φεμινιστικών ιδεωδών. Δεν έχει νόημα να ενθαρρύνονται οι γυναίκες να καταρτιστούν προκειμένου να ακολουθήσουν βιομηχανικές σταδιοδρομίες, καθόσον μπορούν να απασχοληθούν σε οποιονδήποτε τομέα επιθυμούν. Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί οι γυναίκες πρέπει να εργάζονται κάπου που θα πρέπει να χρησιμοποιούν κομπρεσέρ.
Η παράγραφος 12 έχει ως εξής: «η ευρωπαϊκή βιομηχανική πολιτική θα πρέπει να οδηγήσει σε ισορροπημένη ανάπτυξη διαφυλάσσοντας την κοινωνική συνοχή». Υπενθυμίζω στο Σώμα ότι αυτή η πορεία είναι εσφαλμένη εάν έχουμε στόχο την ανταγωνιστικότητα και την οικονομική επιτυχία. Πριν από εκατόν τριάντα χρόνια, ο τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας δήλωνε ότι καθήκον των οικονομολόγων ήταν να εμποδίζουν την κυβέρνηση να βλάψει την οικονομία. Εκείνη την εποχή η Βρετανία ήταν η ταχύτερα αναπτυσσόμενη χώρα στον κόσμο.
Leopold Józef Rutowicz (NI ).
Ján Hudacký (PPE-DE ).
Adam Gierek (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η έκθεση της κ. Vlasto περιλαμβάνει ώριμες και ισορροπημένες σκέψεις οι οποίες σηματοδοτούν ένα νέο στάδιο στον διάλογο σχετικά με τη βιομηχανική πολιτική της Ευρώπης, η οποία αυτή την περίοδο διέρχεται κρίση. Συγχρόνως, οι πολίτες εκφράζουν παράλογους φόβους και ανησυχίες, για παράδειγμα στα δημοψηφίσματα στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες.
Η Ευρώπη πρέπει να ακολουθήσει τα παραδείγματα της Ιαπωνίας και της Ευρώπης του τέλους της δεκαετίας του 1960 μέσω της μετεγκατάστασης, με άλλα λόγια της επαναφοράς των σύγχρονων παραγωγικών δραστηριοτήτων και του κεφαλαίου στην κοινή ευρωπαϊκή αγορά. Μια τέτοια μετεγκατάσταση απαιτείται επειγόντως προκειμένου να προστατευθεί η πνευματική ιδιοκτησία, να βοηθηθεί η Ευρώπη να ανακτήσει την ηγετική της θέση στον τομέα της τεχνογνωσίας, να δημιουργήσει απασχόληση και να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου.
Όλα αυτά είναι εφικτά, όμως εξαρτώνται από το εάν η Ευρώπη θα μπορέσει να εξέλθει από τη στασιμότητα και να επιτύχει την αύξηση κατά ορισμένες μόνο ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕγχΠ της. Υπάρχουν ορισμένα μέσα τα οποία αναμφίβολα θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν αυτή τη μετεγκατάσταση. Σε αντίθεση με τις απόψεις εκείνων για τους οποίους ο περίφημος πολωνός υδραυλικός ή οικοδόμος δεν αποτελεί παρά πηγή ανησυχίας και φόβου, τα μέσα αυτά περιλαμβάνουν την πλήρη ελευθέρωση των εμπορικών υπηρεσιών, όπως υποστηρίζουν οι πολωνοί Σοσιαλιστές. Περιλαμβάνουν επίσης τη δημιουργία βιομηχανικών συγκροτημάτων γύρω από κέντρα καινοτομίας και τη θέσπιση της αρχής σύμφωνα με την οποία όλες οι δημόσιες προμήθειες πρέπει να είναι «made in Europe». Ως προς αυτό το σημείο δε θα πρέπει να καταρτιστεί μια κοινοτική οδηγία. 
Małgorzata Handzlik (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θέλω να ευχαριστήσω την κ. Vlasto για την έκθεσή της. Με αφορά μάλιστα και προσωπικά, καθόσον επί σειρά ετών διατηρώ μια επιχείρηση η οποία εντάσσεται στις ΜΜΕ. Η εμπειρία την οποία απέκτησα σε αυτόν τον τομέα σημαίνει ότι μπορώ να προσεγγίσω με πρακτικό τρόπο την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα και τον τομέα των ΜΜΕ.
Κατά τη γνώμη μου, η ευρωπαϊκή οικονομία χρειάζεται επειγόντως γνήσιο ανταγωνισμό και καλύτερη κατανόηση των οικονομικών θεμάτων από τους πολίτες της ΕΕ. Ο πρώτος από αυτούς τους στόχους συγκαταλεγόταν μεταξύ των βασικών επιδιώξεων της ΕΕ στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας, ένας από τους στόχους της οποίας ήταν η εξάλειψη των οικονομικών διαφορών μεταξύ των παλαιών και των νέων κρατών μελών. Οι επιχειρήσεις στα νέα κράτη μέλη, και ειδικότερα ο τομέας των ΜΜΕ στις χώρες αυτές, ο οποίος είναι και ευέλικτος και ευπροσάρμοστος στις μεταβαλλόμενες συνθήκες, προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες οικονομικής ανάπτυξης στην Ευρώπη. Προκειμένου, ωστόσο, να μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε αυτές τις δυνατότητες, πρέπει να υπάρξουν ορισμένες προϋποθέσεις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η υπέρβαση των υφιστάμενων εμποδίων στην εσωτερική αγορά, τα οποία επί του παρόντος ανέρχονται στον αριθμό των 90, η δημιουργία ενός περιβάλλοντος το οποίο θα ευνοεί περισσότερο την έναρξη της λειτουργίας ΜΜΕ και η σύνδεση των μισθών με την παραγωγικότητα και την αποτελεσματικότητα της εργασίας.
Pier Antonio Panzeri (PSE ).
Werner Langen (PPE-DE ).
    Κύριε Πρόεδρε, η εισηγήτρια κ. Vlasto πέτυχε μεγάλη συναίνεση στην Επιτροπή Βιομηχανίας. Διευκρίνισε τα πάντα, αλλά και από την έκθεση αυτήν λείπει, όπως και από πολλά πράγματα που αποφασίζουμε εδώ, το έναυσμα για μια νέα βιομηχανική πολιτική. Θα ήθελα να συμφωνήσω απόλυτα με τον κ. Libicki: το ρυθμιστικό πλαίσιο πρέπει ακόμα να εξεταστεί. Γι’ αυτό, λέω με μεγάλη μου λύπη ότι αυτή η έκθεση δεν θα μπορέσει να έχει το αποτέλεσμα που χρειάζεται.
Ο κ. Verheugen είπε ότι η Επιτροπή θα λέει συχνότερα «όχι» στο μέλλον με στόχο την επιβολή μίας καλύτερης νομοθεσίας και αναφέρθηκε στο Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη, ξέχασε όμως την ίδια την Επιτροπή. Θα μπορούσατε να κάνετε μια αρχή εδώ, εξετάζοντας τις προτάσεις που δεν εφαρμόστηκαν για 15 χρόνια, εφαρμόζοντας την ανταγωνιστικότητα στον τομέα της προστασίας του καταναλωτή και του περιβάλλοντος μέσα στην ίδια την Επιτροπή. Τα σημεία εκκίνησης είναι αρκετά και κατά την γνώμη μου, κάθε ευρωπαϊκό μέτρο πρέπει να περνά από τρεις ελέγχους, όπως είχε προτείνει κάποτε ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: τον έλεγχο του κόστους, τον έλεγχο της ανταγωνιστικότητας και τον έλεγχο της επικουρικότητας. Εδώ θα συμφωνήσω με τον κ. Hudacký που ζήτησε να μην θεσπίζονται κανόνες στους τομείς της αρμοδιότητας των κρατών μελών.
John Attard-Montalto (PSE ).
Othmar Karas (PPE-DE ).
Συμφωνώ με το ότι θέλετε να πείτε «όχι» στους επιπλέον κανόνες, πρέπει όμως ταυτόχρονα να λέμε «όχι» στις τάσεις για περισσότερη εθνικοποίηση, στις τάσεις αρνητικής αντιμετώπισης της απόδοσης, στις τάσεις αποθάρρυνσης, στον λαϊκισμό, στην τροποποίηση της νομοθεσίας, στην εχθρική αντιμετώπιση της βιομηχανίας, και να πούμε «ναι» στην αύξηση της απόδοσης, στην εσωτερική αγορά και στις τέσσερις ελευθερίες που ανέφερε ο κ. Langen. Η διεύρυνση ενισχύει την εσωτερική αγορά και η εσωτερική αγορά ενισχύει την ανταγωνιστικότητα. Αυτό σημαίνει επίσης «ναι» στην οδηγία για τις υπηρεσίες, σημαίνει όμως και μεγαλύτερη ενασχόληση με τη φορολογική πολιτική, καθώς και μεγαλύτερη προσοχή στις δημοσιονομικές προοπτικές για την έρευνα, την παιδεία, την ανάπτυξη και την απασχόληση, καθώς και για την ίδρυση επιχειρήσεων.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 12.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0104/2005) του κ. Αδάμου Αδάμου, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά περιορισμούς στη διάθεση στην αγορά και στη χρήση ορισμένων πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων στα έλαια αραίωσης και στα ελαστικά επίσωτρα (εικοστή έβδομη τροποποίηση της οδηγίας του Συμβουλίου 76/769/EΟΚ) (COM(2004)0098 - C5-0081/2004 - 2004/0036(COD)) 
Günther Verheugen,
Πρέπει πράγματι να κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για τον περιορισμό της εκπομπής των επονομαζομένων πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων προκειμένου να προστατεύσουμε την υγεία και το περιβάλλον. Αυτοί οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες έχουν χαρακτηριστεί καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες και τοξικές για την αναπαραγωγή ουσίες, αλλά θεωρούνται επίσης ως δύσκολα αποδομήσιμες οργανικές βλαπτικές ουσίες σύμφωνα με το πρωτόκολλο UNECE του ΟΗΕ.
Όμως αυτοί οι ιδιαίτεροι υδρογονάνθρακες αποτελούν συστατικό συμπληρωματικών ελαίων που χρησιμοποιούνται κατά την κατασκευή ελαστικών και έτσι προξενούν προβλήματα στην υγεία και το περιβάλλον. Για τον λόγο αυτόν η Επιτροπή πρότεινε την καθιέρωση εναρμονισμένων περιορισμών της διάθεσης και χρησιμοποίησης ελαίων και ελαστικών που περιέχουν PAH.
Αδάμος Αδάμου (GUE/NGL ),
    Κύριε Πρόεδρε, κυρία Αντιπρόεδρε, συζητάμε σήμερα την 27η τροποποίηση της οδηγίας 76/769 σχετικά με την επιβολή περιορισμών όσον αφορά την εμπορία και τη χρήση ορισμένων πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων στα έλαια αραίωσης και στα ελαστικά επίστρωσης.
Πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη, αν υπολογίσει κανείς ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία ελαστικών παράγει ετησίως περίπου 300 εκατομμύρια ελαστικά και χρησιμοποιεί 250 000 τόνους ελαίων αραίωσης, τα οποία ενσωματώνονται στη μήτρα του καουτσούκ και παραμένουν στο καουτσούκ του τελικού ελαστικού. Τα έλαια αυτά περιέχουν κάποιες ποσότητες πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων που έχουν ταξινομηθεί ως καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες, τοξικές για την αναπαραγωγή ουσίες, και θεωρούνται επίσης έμμονοι οργανικοί ρύποι.
Θα ήθελα κατ' αρχήν να συγχαρώ την Επιτροπή για την πρωτοβουλία της να επεκτείνει το παράρτημα 1 της οδηγίας 76/769 με την προσθήκη των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων στα ελαστικά των αυτοκινήτων. Εκτιμώ ότι η πρότασή της είναι πολύ καλή. Έχοντας ως γνώμονα την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος, αλλά παράλληλα και την ασφάλεια του κοινού καθώς και την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και μετά από διαβουλεύσεις, τόσο με την Επιτροπή και το Συμβούλιο, όσο και με τη βιομηχανία ελαστικών και ελαίων, αλλά και με μη κυβερνητικούς οργανισμούς, προσπάθησα να συντάξω μια ισορροπημένη έκθεση, η οποία τροποποιήθηκε ανάλογα από την Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων.
Αναλυτικότερα, και όσον αφορά τη μεταβατική περίοδο που θεωρείται απαραίτητη για να αναπτυχθούν νέοι τύποι ελαστικών με έλαια αραίωσης που να περιέχουν την ελάχιστη ποσότητα των ουσιών που μας απασχολούν, προτείνεται να επεκταθεί μέχρι την 1η Ιανουαρίου του 2010. Εδώ, πρέπει να σημειώσουμε ότι για περιβαλλοντικούς λόγους αποφασίσαμε να λάβουμε υπόψη μας την ημερομηνία παραγωγής του ελαστικού, η οποία είναι χαραγμένη πάνω στο ίδιο το ελαστικό. Αυτό, διότι η καταστροφή των ελαστικών που θα παραμείνουν σε στοκ, είναι και αυτή επιβλαβής, και ίσως ακόμη βλαβερότερη για το περιβάλλον, ενώ φυσικά, βοηθάμε και τη βιομηχανία να διαθέσει το στοκ αυτό.
Όσον αφορά τώρα τις μεθόδους για την ανίχνευση και οριοθέτηση των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων, η Επιτροπή προτείνει να περιορισθεί η ποσότητα του βένζο(α)πυρηνίου, ουσία που θα αποτελέσει δείκτη για όλη την ομάδα στο 1mg ανά κιλό, ή αν πάρουμε το σύνολο όλων των καταγραμμένων PAH, να μην υπερβαίνουν τα 10 mg ανά κιλό.
Η βιομηχανία, χρησιμοποιεί, μέχρι στιγμής, τη μέθοδο IP 346 του Ινστιτούτου Πετρελαίου, η οποία αντιμετωπίζει το PAC- εκχύλισμα διμεφυλικού θειοξειδίου που δεν πρέπει να είναι περισσότερο από 3%. Προτείνεται η συμπερίληψή της, αφού είναι η κλασσική μέθοδος που ακολουθείται. Αυτά, όσον αφορά τα έλαια αραίωσης. Ως προς την περιεκτικότητα αυτών των ελαίων στα ελαστικά των αυτοκινήτων, επειδή έχει αναπτυχθεί η μέθοδος ISO 21461 για τον προσδιορισμό του είδους των ελαίων στα ελαστικά, προτείνεται να καθορισθεί στη οδηγία ως συμπλήρωμα στην πρόταση της Επιτροπής.
Τέλος, η τελευταία τροπολογία αφορά την αναγόμωση (Retreading), για την οποία δεν υπάρχει πρόβλεψη στην πρόταση της Επιτροπής. Δεν επιτρέπεται να διατίθενται στην αγορά υλικά αναγόμωσης ελαστικών με περιεκτικότητα σε έλαια αραίωσης πάνω από τα καθορισμένα όρια.
Robert Sturdy,
Συγχαίρω τον εισηγητή για την έκθεσή του. Ήταν μια δύσκολη και πολύ εξειδικευμένη έκθεση η οποία απαιτούσε αρκετές ικανότητες. Θέλω επίσης να συγχαρώ τους κατασκευαστές ελαστικών, οι οποίοι με την πάροδο των ετών βελτίωσαν την οδική ασφάλεια, τη διαθεσιμότητα, αλλά και τα υλικά αναγόμωσης και τον βαθμό πρόσφυσης των ελαστικών στο οδόστρωμα. Γι’ αυτό γνωρίζω ότι ο συνάδελφός μου εισηγητής είχε ένα μικρό πρόβλημα με την προθεσμία του 2010. Αντιλαμβάνομαι ότι επιθυμούσε να διατηρήσει την αρχική πρόταση της Επιτροπής για το 2009, όμως πολλά ελαστικά δεν μπορούσαν να αλλάξουν ώστε να είναι έτοιμα εντός της προθεσμίας αυτής, και γι’ αυτό επιλέξαμε την αναγραφή ημερομηνίας παραγωγής στα ελαστικά. Με ικανοποίηση διαπιστώνω ότι δέχτηκε αυτή την επιλογή.
Ο κ. Αδάμου αναφέρθηκε πολύ σωστά στο παράρτημα I και του είμαι ευγνώμων για την επεξεργασία του συνόλου των τεχνικών λεπτομερειών σε ένα θέμα το οποίο δεχόμαστε και με το οποίο συμφωνούμε πλήρως. Η προκειμένη έκθεση είναι ένας θρίαμβος του Κοινοβουλίου και αισθάνομαι ιδιαίτερη ικανοποίηση που καταλήξαμε σε μια συμβιβαστική δέσμη προτάσεων. Λυπούμαι μόνο που ο κ. Επίτροπος αδυνατεί να ακούσει τις παρεμβάσεις μας, καθόσον είναι υπερβολικά απασχολημένος με την αποστολή γραπτών μηνυμάτων. 
Μάριος Ματσάκης,
Johannes Blokland,
Εχθές με προσέγγισε –όπως και άλλους βουλευτές, προφανώς– ένας κατασκευαστής ελαστικών για αεροσκάφη ο οποίος με πληροφόρησε ότι οι εκτεταμένες δοκιμές και οι προδιαγραφές ασφαλείας στις οποίες υπόκεινται τα ελαστικά αεροσκαφών δεν του επιτρέπουν να τηρήσει την προθεσμία του 2010. Υποθέτω ότι οι ίδιοι άνθρωποι έχουν προσεγγίσει επίσης τον εισηγητή και τον κ. Επίτροπο, οπότε θα ήθελα να μας ενημερώσουν εάν είναι όντως βάσιμες αυτές οι αντιρρήσεις.
Eija-Riitta Korhola (PPE-DE ).
Η υπό συζήτηση νομοθετική πρωτοβουλία αποτελεί φυσική επέκταση της οδηγίας η οποία εκπονήθηκε την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο και στην οποία θεσπίσαμε οριακές τιμές και τιμές στόχους για τους αέριους ρύπους και τις εκπομπές πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων (PAH) για το 1996. Καθώς τώρα αποφασίζουμε το κατάλληλο χρονοδιάγραμμα και τις οριακές τιμές στις εκπομπές PAH για το υπόλοιπο περιβάλλον, έχουμε μπροστά μας ένα δύσκολο έργο. Οι PAH βρίσκονται παντού και εμφανίζονται ως πολυμερή μίγματα. Στις διεθνείς τοξικολογικές αξιολογήσεις μεταξύ των PAH εντοπίστηκαν αρκετές καρκινογόνες ενώσεις. Οι PAH δεν διαλύονται στο νερό, συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα, ενώ επιστρέφουν στον κύκλο του άνθρακα όταν απελευθερώνονται στο φυσικό περιβάλλον, αποτελώντας έτσι διαρκή πηγή ρύπανσης. Συνεπώς, πρέπει να συμφωνήσουμε σε κοινές διαδικασίες ελέγχου προκειμένου να επιτύχουμε τον άμεσο περιορισμό των εκπομπών.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες ανάπτυξης και δοκιμών στα ελαστικά, και μάλιστα τα πρώτα ελαστικά που περιέχουν ασφαλέστερα έλαια αραίωσης βρίσκονται ήδη στην αγορά. Η κυκλοφορία οχημάτων, στην οποία χρησιμοποιούνται τα ελαστικά και οι οριακές τιμές που θέλουμε τώρα να ρυθμίσουμε όσον αφορά τα έλαια αραίωσής τους, είναι από μόνη της οικολογικώς προβληματική. Οι εκπομπές λόγω της κυκλοφορίας είναι ένας από τους πιο κοινούς και επικίνδυνους τρόπους διάχυσης των PAH στον αέρα που αναπνέουμε. Ιδίως από τα τρίμματα ελαστικών απελευθερώνονται στο περιβάλλον μεγάλες ποσότητες ενώσεων με τη μορφή σωματιδίων.
Holger Krahmer (ALDE ).
Μας έχει υποβληθεί ένας συμβιβασμός που προφανώς θα εγκριθεί αύριο με μεγάλη πλειοψηφία και χαίρομαι κάθε φορά που, ειδικά σε τεχνικά ζητήματα, αποφεύγουμε τις ιδεολογικές συζητήσεις και εγκρίνουμε έξυπνες οδηγίες μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ωστόσο παραβλέψαμε μερικές μικρές, αλλά σημαντικές πτυχές. Μία τροπολογία που είχα υποβάλει μαζί με άλλους και είχε αρχικά εγκριθεί, είχε ως στόχο να δοθεί παράταση μέχρι το 2012 για ορισμένες τεχνικές εφαρμογές που είναι επειγόντως απαραίτητες. Πρόκειται για εξαιρέσεις που αφορούν τα τεθωρακισμένα οχήματα, τα πυροσβεστικά και τα ασθενοφόρα και άλλους ειδικούς τύπους οχημάτων. Η συχνότητα της χρήσης τους είναι μικρή και η ζημία για το περιβάλλον αμελητέα.
Επίσης, χάριν του συμβιβασμού χάθηκε και η εξαίρεση για τα ελαστικά των αεροσκαφών που αρχικά προβλεπόταν να ισχύει επ’ αόριστον. Στο σημείο αυτό, όμως, το Σώμα επίκειται να πάρει μία ανεύθυνη απόφαση. Η αεροπλοΐα κινείται σε οριακές περιοχές της φυσικής και γι’ αυτό η πτυχή της ασφάλειας πρέπει οπωσδήποτε να προηγείται ακόμα και των περιβαλλοντικών πτυχών. Η βιομηχανία δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι το 2010 θα διαθέτουμε εναλλακτικές λύσεις που θα ικανοποιούν τις ιδιαίτερες και τεράστιες απαιτήσεις της ασφάλειας των ελαστικών των αεροσκαφών.
Έλαβα μία επιστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πιλότων που εκπροσωπεί 34 000 πιλότους στην Ευρώπη και εκφράζει σοβαρές ανησυχίες για το εν λόγω ζήτημα. Θα ήθελα να το υπογραμμίσω αυτό διότι ασφαλώς οι πιλότοι δεν μπορούν να κατηγορηθούν ως εκπρόσωποι του βιομηχανικού λόμπι. Σας ερωτώ, κύριε Verheugen, αν έχετε συναίσθηση του προβλήματος. Κατά τη γνώμη μου, αν δεν ληφθεί υπόψη η πτυχή αυτή, ο συμβιβασμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. 
Kathy Sinnott (IND/DEM ).
   – Κύριε Πρόεδρε, πριν από 20 χρόνια μια διακεκριμένη παθολόγος είχε προειδοποιήσει ότι δεν είχε εξετάσει ποτέ καρκινικό όγκο στον οποίο να μην εντοπίζονταν χημικές ενώσεις της οικογένειας των βενζινών στα μιτωτικώς ενεργά καρκινικά κύτταρα. Ο καρκίνος αποτελεί πλέον τη νέα πανούκλα. Κατά τον Μεσαίωνα εξοντώθηκε ο μισός πληθυσμός της Ευρώπης. Τότε οι άνθρωποι δεν γνώριζαν την αιτία της βουβωνικής πανώλης και αδυνατούσαν να σταματήσουν τη θανάσιμη εξάπλωσή της.
Εμείς δεν έχουμε καμιά δικαιολογία· γνωρίζουμε από πού προέρχονται οι βενζοϊκές ενώσεις και άλλοι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες. Από αυτά κατασκευάζουμε τα ελαστικά, αλλά τα απελευθερώνουμε επίσης στην ατμόσφαιρα όταν αποτεφρώνουμε απορρίμματα. Η ιρλανδική κυβέρνηση επιμένει στη δημιουργία ενός δικτύου αποτεφρωτήρων απορριμμάτων, ορισμένοι εκ των οποίων θα προορίζονται για τοξικά απορρίμματα, στη χώρα μου, οδηγώντας σε εκρηκτική εξάπλωση των PAH στα ύδατα, την ατμόσφαιρα, το έδαφος και τα φυτά μας, καθώς και στα κύτταρα των ιρλανδών πολιτών, στα οποία οι βενζίνες και οι διοξίνες μπορούν να προξενήσουν τεράστιες καταστροφές. Σας καλώ να εστιάσουμε επειγόντως την προσοχή μας στους σοβαρούς κινδύνους που δημιουργούν οι PAH οι οποίοι προέρχονται από πηγές όπως οι αποτεφρωτήρες, ιδίως όταν αυτοί θα αποτεφρώνουν ελαστικά τα οποία περιέχουν PAH. 
Günther Verheugen,
     Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να απαντήσω στις ερωτήσεις του κ. Blokland και του κ. Krahmer, που αναφέρονται και οι δύο στο ίδιο πρόβλημα, δηλαδή στο αν είναι βέβαιο ότι θα έχουν ικανοποιηθεί ως το 2010 οι απαιτήσεις που αφορούν τα ελαστικά των αεροσκαφών.
Απαντώ στον κ. Blokland ότι δεν έχει έρθει σε επαφή μαζί μου κανένας κατασκευαστής ελαστικών, ούτε και θα συνιστούσα σε κανένα να το κάνει, γιατί θα έπαιρνε την ίδια απάντηση που θα δώσω τώρα και σε εσάς: η Επιτροπή εξέτασε με προσοχή το ζήτημα. Μας έχει υποβληθεί επίσημη δήλωση εκ μέρους των ευρωπαίων κατασκευαστών ελαστικών ότι οι τεχνικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας θα έχουν εκπληρωθεί μέχρι το 2010 και για τα ελαστικά αεροσκαφών. Αυτή είναι και η απάντησή μου στον κ. Krahmer, του οποίου την ανησυχία για την ασφάλεια των αεροσκαφών συμμερίζομαι απόλυτα. Ωστόσο, θεωρώ ότι οι κατασκευαστές ελαστικών είναι μάλλον αρμοδιότεροι από τους πιλότους σε ό,τι αφορά την σύσταση των ελαστικών. 
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 12.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της προφορικής ερώτησης του κ. Giuseppe Gargani, εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων, σχετικά με τον κανονισμό για το κοινοτικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και τη σχετική νομοθεσία (B6-0242/2005). 
Klaus-Heiner Lehne (PPE-DE ),
    Κύριε Πρόεδρε, ζητώ συγγνώμη εξ ονόματος του κ. Gargani, τον οποίο εκπροσωπώ, διότι αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Ιταλία εξαιτίας μίας επείγουσας οικογενειακής υπόθεσης. Επειδή υπάρχει σήμερα μεγάλη πίεση εδώ, δεν θα μιλήσω για 8 ολόκληρα λεπτά. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται κάτι τέτοιο για το συγκεκριμένο θέμα. Επιτρέψτε μου λοιπόν να πω με δυο λόγια για τον σκοπό της υπόθεσης αυτής.
Επίσης, ένα τόσο ακριβό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας θα είχε ως επακόλουθο και τη διάκριση σε βάρος των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Τότε οι λίγες μεγάλες επιχειρήσεις που υπάρχουν –και που δεν θα είναι μόνο ευρωπαϊκές, αλλά κυρίως από χώρες εκτός Ευρώπης– θα υποβάλλουν τις ευρεσιτεχνίες τους σύμφωνα με αυτό το νέο ευρωπαϊκό πρότυπο με ισχύ σε ολόκληρη την Κοινότητα. Αντίθετα, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις –που αποτελούν πάνω από το 70% των κατόχων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας– δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν σε τέτοια έξοδα και θα καταφύγουν σε μικρά, χειρότερα, εθνικά διπλώματα ευρεσιτεχνίας και κανονισμούς σύμφωνα με την ευρωπαϊκή συμφωνία για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Αυτή η διταξική κοινωνία ως προς την νομοθεσία περί ευρεσιτεχνίας δεν μπορεί να είναι αυτό που θέλουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το δεύτερο θέμα που μας απασχόλησε και που είχε διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην έκθεση μίας «Πράσινης» συναδέλφου, της Mercedes Echerer από την Αυστρία, είναι το θέμα των εταιριών συλλογής. Η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων ασχολήθηκε αρκετές φορές με τις εταιρίες αυτές κατά την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο, τόσο στο πλαίσιο οδηγιών, στις οποίες έπαιζαν κάποιον ρόλο, όσο και στην έκθεση πρωτοβουλίας Echerer. Καταλήξαμε με αρκετή συναίνεση στο συμπέρασμα ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει μεγαλύτερος βαθμός διαφάνειας ως προς την αναγνώριση του ρόλου των εταιριών αξιοποίησης, τόσο ως προς τις διαδικασίες λήψης απόφασης όσο και ως προς τα τέλη, προκειμένου να επιτευχθεί ο κατάλληλος βαθμός διαφάνειας τόσο για το καλό των χρηστών όσο και προς το συμφέρον εκείνων που έχουν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας.
Charlie McCreevy,
   . – Κύριε Πρόεδρε, τα βασικά εκκρεμή προβλήματα τα οποία δεν επέτρεψαν μέχρι στιγμής την ενσωμάτωση της κοινής πολιτικής θέσης την οποία ενέκρινε το Συμβούλιο τον Μάρτιο του 2003 στο τελικό κείμενο του κανονισμού για το κοινοτικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας σχετίζονται με τις προθεσμίες για την εύρεση μεταφράσεων των αιτήσεων κατοχύρωσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και με τις νομικές τους επιπτώσεις. Έχουν καταβληθεί προσπάθειες τόσο στο επίπεδο του Συμβουλίου όσο και σε διμερές επίπεδο για τη διευθέτηση αυτών των θεμάτων. Παρά την εν γένει συμφωνία μεταξύ των κρατών μελών επί του θέματος κατά τη διάρκεια της ιρλανδικής Προεδρίας, καμιά από τις λύσεις δεν έτυχε ομόφωνης στήριξης.
Στην πρωτοβουλία θα λαμβάνονται δεόντως υπόψη η διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους και οι συστάσεις που περιλαμβάνονται σε έκθεση μιας πρώην βουλευτού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της κ. Echerer, σχετικά με τη συλλογική διαχείριση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συναφών δικαιωμάτων. Δεν υπάρχει παρακώλυση της νομοθετικής διαδικασίας σε αυτόν τον τομέα.
Manuel Medina Ortega,
    Κύριε Πρόεδρε, η ερώτηση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων καλύπτει δύο πτυχές. Η πρώτη, θα έλεγα, είναι η γλωσσική πτυχή, στην οποία αναφέρθηκε ο Επίτροπος McCreevy, και θα ήθελα να προσθέσω ότι τα πράγματα δεν μπορούν ίσως να απλοποιηθούν τόσο όσο τα απλοποίησε ο συνάδελφός μου, κ. Lehne, στην ομιλία του.
Πέρα από την τεχνολογική κυριαρχία μιας γλώσσας που έχει σχεδόν αποκτήσει μονοπώλιο, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας αναγνωρίζει και άλλες γλώσσες, ενώ άλλες γλώσσες αναγνωρίζει και το Γραφείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Εναρμόνιση της Εσωτερικής Αγοράς, που εδρεύει στο Αλικάντε. Έχω την εντύπωση ότι είναι δυνατό ως ένα συγκεκριμένο επίπεδο ορισμένες γλώσσες να μπορούν να έχουν ένα βαθμό αναγνώρισης, σύμφωνα με τη χρήση των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας σε αυτές τις γλώσσες και τη λειτουργία των εθνικών γραφείων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Επομένως, πιστεύω ότι αυτό το θέμα πρέπει να διευκρινιστεί και ότι, όπως είπε ο κ. Lehne, η Επιτροπή θα μπορούσε αναμφίβολα να μας βοηθήσει να βρούμε μία μέθοδο για να βγούμε από αυτό το αδιέξοδο.
Αναφορικά με τη δεύτερη πτυχή, σχετικά με τις εταιρίες συλλογικής διαχείρισης, ο φόβος μπορεί να είναι ότι μια πρόταση της Επιτροπής, για παράδειγμα, μια ριζοσπαστική προσέγγιση της οδηγίας Bolkestein για την απόλυτη ελευθέρωση, θα μπορούσε να οδηγήσει στον αποκλεισμό οποιασδήποτε πιθανότητας αποτελεσματικής προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Αυτή τη στιγμή, έχουμε μια σειρά εθνικών συστημάτων για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και μια απλή απελευθέρωση θα μπορούσε να οδηγήσει στην απώλεια της προστασίας των συγγραφέων. Με άλλα λόγια, η αντικατάσταση ενός συστήματος που αποτελείται από μια σειρά εθνικών αγορών οι οποίες προστατεύονται σχετικά καλά από τα εθνικά τους όργανα διαχείρισης, από ένα σύστημα στο οποίο δεν υπάρχει κανενός είδους προστασία, θα μπορούσε να φέρει τους συγγραφείς, τους σχεδιαστές και τους εφευρέτες σε δύσκολη θέση.
Επομένως, θα ήθελα απλώς να ζητήσω από την Επιτροπή, κατά τον σχεδιασμό αυτής της πρότασης, να μην κάνει το ίδιο λάθος με την πρόταση Bolkestein, η οποία, όπως γνωρίζουμε, ήταν σήμερα ένα από τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν ακόμη και ως επιχείρημα κατά της έγκρισης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος στα δημοψηφίσματα, αλλά αντίθετα να αναζητήσει ένα σύστημα που θα συνδέει την ανάγκη εναρμόνισης σε αυτό το πεδίο με την προστασία μιας βασικής υπηρεσίας, της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας και της καλλιτεχνικής και λογοτεχνικής έκφρασης. 
Eva Lichtenberger,
Ilda Figueiredo,
Πρόεδρος.

