Luchthavencapaciteit en inchecken: naar een efficiënter beleid (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van mevrouw Jensen, namens de Commissie vervoer en toerisme, over luchthavencapaciteit en inchecken: naar een efficiënter beleid.
Anne E. Jensen  
Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, de luchthavens van Europa zijn inmiddels zo overbelast dat zelfs de kleinste vertraging op een luchthaven tot aanzienlijke vertragingen op andere luchthavens kan leiden. Bovendien zal de voortdurende toename van het luchtverkeer de problemen op de luchthavens nog vergroten, en dit zal nadelige uitwerkingen op de effectiviteit, de mededinging en het milieu hebben. De capaciteitsproblemen op de luchthavens van Europa zijn niet slechts een nationaal probleem, maar ook een Europees probleem, en derhalve juich ik het actieplan van de Commissie en het 14-puntenplan toe als een eerste stap ter verbetering van de capaciteit op de luchthavens van Europa.
De voorstellen van de Commissie zijn echter ontoereikend, en daarom stel ik in mijn verslag voor dat de Commissie in 2009 een masterplan opstelt voor de verhoging van de luchthavencapaciteiten in Europa. Natuurlijk ligt het uiteindelijk in de verantwoordelijkheid van de lidstaten om de luchthavens te bouwen en uit te breiden. Het masterplan moet een instrument zijn, of een methode, waarmee wordt bereikt dat de lidstaten hun initiatieven bundelen om de luchthavencapaciteit te bevorderen en uit te breiden.
De problemen moeten vanuit een grensoverschrijdend standpunt worden bekeken. De luchthavens hebben verschillende kenmerken, verschillende sterke punten, maar de interactie is belangrijk. Hierbij gaat het niet alleen om de interactie tussen de luchthavens, maar ook om de interactie met andere verkeersmiddelen en infrastructuren in de omgeving van de luchthavens ("comodaliteit”).
Ik zou zowel de Commissie als ook de woordvoerders van de andere fracties willen danken - de heer El Khadraoui, de heer Jarzembowski, de heer López-Istúriz White en mevrouw Lichtenberger - voor hun uiterst constructieve samenwerking bij de opstelling van dit verslag, en ik ben verheugd dat het Parlement een duidelijk signaal kan geven in de vorm van zijn uitgebreide ondersteuning met betrekking tot de luchthavencapaciteit en de liberalisering van de grondafhandelingsrichtlijn.
Natuurlijk zijn luchthavens geliefd of gehaat. Ze scheppen groei en welvaart en bieden verbindingen tussen regio's, maar ze veroorzaken ook lawaai en vervuiling en nemen veel ruimte in beslag. Het is daarom belangrijk dat de problemen op een wijze worden behandeld die voor alle betrokken partijen aanvaardbaar is. Ten eerste stellen we de stimulering van milieuvriendelijke capaciteitsuitbreiding voor. De congesties op luchthavens kunnen op zich een negatieve uitwerking op het milieu hebben wanneer de vliegtuigen in afwachting van de landing rondjes moeten vliegen, wat tot onnodige CO2-uitstoot leidt. Dientengevolge juich ik het initiatief van de Commissie toe om de luchtvaart op te nemen in het emissiehandelssysteem van de Europese Unie. Ik zou bovendien graag willen benadrukken dat het belangrijk voor ons is om deze zaken ook wereldwijd ten uitvoer te leggen. Ten tweede is het belangrijk dat de Commissie de navolging van de communautaire regels voor de toewijzing van "slots”door de lidstaten controleert. In deze context wordt de Commissie in het verslag tevens verzocht een tijdschema en tijdslimieten vast te leggen om de samenwerking tussen naburige lidstaten bij de opbouw van functionele luchtruimblokken (FLB's) te versterken. Op dit gebied moeten er in 2008 wezenlijke verbeteringen komen - dit heeft voor het Parlement hoge prioriteit. Ten derde is het een illusie om te geloven dat de luchthavencapaciteit kan worden uitgebreid zonder verregaande betrokkenheid van en samenwerking met de regionale en lokale overheden. Het is daarom belangrijk dat we tussen de Europese regio's met een luchthaven een dialoog over de coördinatie van de capaciteitsuitbreiding tot stand brengen. De regio's kunnen ervaringen uitwisselen en van elkaar leren (Welke milieu-effecten heeft de luchthaven op de bevolking in de omgeving? Welke bestemmingsplannen zijn er? Welk belang heeft een luchthaven in het algemeen voor de groei en de werkgelegenheid van het gebied?) en misschien hieruit goede praktijken ontwikkelen.
Ik hoop dat de Raad de hoofdlijnen van het verslag zal onderschrijven, namelijk dat het actieplan van de Commissie ontoereikend is, dat er richtsnoeren moeten worden ontwikkeld ter verbetering en ontwikkeling van de luchthavencapaciteit, dat desondanks aanvullende capaciteit vereist is, en dat op woorden daden moeten volgen.
Het tweede deel van mijn verslag gaat over grondafhandeling - dat wil zeggen alle handelingen rond het vliegtuig en in de luchthaven, van tanken en afhandeling van bagage tot en met de incheck-procedure. Hier bereidt de Commissie een herziening voor van de bestaande Richtlijn inzake toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap, wat, zoals wij weten, een netelige kwestie is. Ik zou nog eens mijn dank aan de woordvoerders willen herhalen voor de constructieve samenwerking bij de voorbereiding van dit verslag. We zijn overeengekomen dat de Commissie een geactualiseerde analyse van de tenuitvoerlegging en het effect van de bestaande grondafhandelingsrichtlijn moet uitvoeren voordat we een nieuwe liberalisering op de agenda zetten. We moeten een volledig overzicht van de effecten voor de gebruikers, de passagiers en het personeel hebben, en een toekomstige richtlijn moet de kwaliteit van de grondafhandeling en fatsoenlijke arbeidsomstandigheden voor het personeel waarborgen. We moeten ervoor zorgen dat er geen monopolistische voorwaarden zijn en dat er duidelijke regels voor openbare aanbestedingen die erop gericht zijn consumenten bij de procedure te betrekken. Ik hoop dat dit verslag de Commissie ertoe zal aansporen om zowel met de grondafhandelingsrichtlijn als ook met het 14-puntenplan verder te gaan.
Jacques Barrot
Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik zou u, mevrouw Jensen, en de Commissie vervoer en toerisme willen danken. Dank u voor de ondersteuning van het actieplan van de Commissie en voor uw inzet voor het luchtvervoersbeleid van de Gemeenschap.
Een van de uitdagingen van het luchtvaartbeleid is het voorkomen van congestie op Europese luchthavens. Ons actieplan is erop gericht om een coherent allesomvattend luchthavenbeleid te ontwikkelen. Hierbij gaat het om het optimaliseren van de bestaande luchthavencapaciteiten en het verbeteren van de planning van infrastructuur door zowel het voorkomen van puur lokale oplossingen alsook van knelpuntvorming. Zoals ook het Europees Parlement zeer goed begrijpt, kan een optimaal functioneren van het Europese luchthavennetwerk alleen worden gewaarborgd wanneer lokale handelingen een onderdeel vormen van een coherent allesomvattend beleid. De Commissie kiest voor een realistische aanpak waarbij, rekening wordt gehouden met de economische en de milieuverplichtingen. Dat, mevrouw Jensen, is de reden waarom in eerste instantie prioriteit wordt gegeven aan een beter gebruik van de bestaande luchthavencapaciteiten, met behulp van de ontwikkeling en geharmoniseerde tenuitvoerlegging van nieuwe technologie. Het is overduidelijk dat we, wanneer we een Europees intern luchtruim verkrijgen, met functionele luchtruimblokken, in staat zullen zijn om de bestaande infrastructuur veel beter te gebruiken. Het is een feit dat de opbouw van nieuwe infrastructuur zelfs nog grotere problemen zal veroorzaken, vooral in grote verstedelijkte gebieden met een grote vraag naar luchtvervoer. Toch gaat ons actieplan ook over het probleem van het scheppen van nieuwe infrastructuur, wat vaak van essentieel belang is, en we willen dat de nieuwe infrastructuur beter wordt gepland, dat het nut en de locatie ervan beter worden geëvalueerd en de ontwikkeling ervan op milieuvriendelijker wijze geschiedt.
Op 2 oktober heeft de Commissie vervoer en toerisme besluiten aangenomen, mevrouw de Voorzitter, die minder ambitieus zijn dan de besluiten van het Parlement. Een groot aantal lidstaten, die misschien te veel naar de directies van hun eigen luchthavens luisteren, zijn afkerig van coördinatie op Gemeenschapsniveau en geven verder de voorkeur aan lokale oplossingen op de verschillende luchthavens. Dit soort onwil maakt het moeilijker om het actieplan ten uitvoer te leggen, maar de ondersteuning van het Europees Parlement maakt het voor de Commissie mogelijk om op basis van de bijdrage van mevrouw Jensen aan specifieke initiatieven te werken.
Ik dank haar en ik wil ook de Commissie vervoer en toerisme voor de kwaliteit van haar werk danken en voor het feit dat zij ertoe bijdraagt dat wij vorderingen kunnen boeken op dit gebied dat enorm belangrijk is voor een harmonische duurzame ontwikkeling van de gehele luchtvervoerssector.
John Purvis  
rapporteur voor advies van de Commissie economische en monetaire zaken. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de vooruitgang op luchtvaartgebied van de afgelopen jaren heeft een enorme positieve invloed gehad op de economische groei en de algehele welvaart, iets dat ook in de toekomst verder gestalte kan krijgen. De luchtvaart verdient het helemaal niet telkens weer al die milieuvijandigheid over zich heen te krijgen. Dit is ook politiek gezien contraproductief, want al onze kiezers hebben zowel voor hun werk als voor hun vrije tijd enorm profijt van de luchtvaart. De luchtvaartsector heeft heel hard zijn best gedaan om te voldoen aan alle milieuverplichtingen door nieuwe technologieën te ontwikkelen en toe te passen en door de operationele efficiëntie te verbeteren. Het is nu aan de politieke autoriteiten, de overheid en de toezichthoudende organen om hun rol te spelen, en wel door verdere verbeteringen toe te staan en deze zelfs enthousiast aan te moedigen.
In het verslag van de heer Jensen is veel terug te vinden van hetgeen door mijn commissie werd voorgesteld. Desalniettemin zijn drie van de in het advies van de Commissie economische en monetaire zaken gedane voorstellen niet in het uiteindelijke verslag terecht gekomen.
Allereerst zou het met de komst van stillere vliegtuigen mogelijk moeten zijn om de huidige beperkingen met betrekking tot de openingstijden die aan luchthavens worden opgelegd te versoepelen, om zo bijna overal in de richting van non-stop openstelling te kunnen gaan. Dat zou dan leiden tot een veel betere benutting van zowel het in de luchthaveninfrastructuur gestoken kapitaal, de capaciteit van deze infrastructuur, alsook van die van de vliegtuigen zelf. Dat op zijn beurt zal weer leiden tot een hogere productiviteit en goedkopere diensten met een minder dan proportionele invloed op het milieu.
Een tweede manier om de productiviteit te verhogen is gebruik te maken van efficiënt werkende grondafhandelingsbedrijven. Op die manier kan de luchthaveninfrastructuur namelijk beter worden benut, vooral doordat dan meer vliegtuigen kunnen worden bediend en er kan worden gezorgd voor stiptere aankomst- en vertrektijden, hetgeen tevens leidt tot meer consumenttevredenheid.
Ten derde bevatte ons advies een pleidooi voor marktwerking in de vorm van een openbare veiling van luchthavenslots. Daarmee zou het recht van de oudste komen te vervallen en zouden er tegelijkertijd een vastomlijnd aantal slots behouden kunnen blijven op de luchthavens met een hubfunctie, die een zo'n onmisbare regionale rol vervullen.
De overheidsinstanties die de omstandigheden waaronder luchtvaartmaatschappijen moeten opereren vormgeven, dienen mede zorg te dragen voor een grotere productiviteit, door de luchtvaartmaatschappijen een adequate en doeltreffende infrastructuur ter beschikking te stellen en alleen waar werkelijk nodig regelgeving op te leggen.
Thomas Mann
rapporteur voor advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, velen van u zullen naar Brussel zijn gevlogen via mijn thuisluchthaven, Frankfurt am Main. De snelle afhandeling is een wezenlijke factor voor de kwaliteit van de gronddiensten die verantwoordelijk zijn voor het laden en lossen, het schoonmaken en het bijtanken van de vliegtuigen, en het afhandelen van de passagiers.
Deze processen moeten echter naadloos op elkaar aansluiten. Om dit te waarborgen heeft het Europees Parlement al in 1996 een besluit aangenomen met de strekking dat naast de luchthavenexploitanten alleen de dienstenaanbieders worden toegelaten die in staat zijn om op permanente basis goed werk af te leveren. Er is echter slechts een gering aantal dienstaanbieders dat hiertoe in staat is. Destijds, toen ik net als nu rapporteur voor advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken was, wist ik in staat om een onbeperkte liberalisering van deze diensten te verhinderen.
Mededinging is, met alle begrip voor de noodzaak daarvan, alleen aanvaardbaar als zij op een eerlijke manier is georganiseerd en niet ten koste gaat van de werknemers of de veiligheid. Niet elke aanbieder kan het benodigde hoge opleidingsniveau, een behoorlijk loonniveau en goede diensten garanderen. Een moordende concurrentie op prijsgebied betekent dat steeds meer vaste banen worden vervangen door kwalitatief slechte tijdelijke of uitzendcontracten.
Ik zou mijn dank willen uitspreken aan Anne Jensen. Mijn Commissie werkgelegenheid en sociale zaken en uw Commissie vervoer en toerisme hebben de Commissie er gezamenlijk toe opgeroepen om er allereerst voor te zorgen dat de richtlijn van 1996 in alle lidstaten van de EU naar behoren ten uitvoer wordt gelegd. De gegevens die we hebben ontvangen zijn verouderd en geven de ervaringen uit slechts 15 lidstaten weer. We willen een zorgvuldige analyse van de voordelen en nadelen van de liberalisering, zowel voor de werknemers als voor de passagiers. De diensten voor grondafhandeling leveren een zeer belangrijke bijdrage aan de veiligheid en zekerheid van de luchtvaart. Gevoelige infrastructuren zoals het Europese verkeersknooppunt in Frankfurt am Main en elders zijn volledig ongeschikt als speeltuin voor dwangmatige voorstanders van de harmoniseringszaak in Europa.
Mieczysław Edmund Janowski
rapporteur voor advies van de Commissie regionale ontwikkeling. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, namens de Commissie regionale ontwikkeling wil ik mevrouw Jensen met haar uitstekende werk feliciteren.
In verband met de luchthavencapaciteit zijn technische en organisatorische kwesties van groot belang. We moeten de zaak op een holistische manier aanpakken, echter met verwijzing naar de lokale en regionale omgeving van de luchthavens. Het luchtvervoer heeft ertoe bijgedragen de territoriale, economische en sociale cohesie te vergroten, vooral in het geval van gebieden die nogal afgelegen liggen. Het bestaan van zulke verbindingen is vaak beslissend wanneer het erom gaat investeringen te doen of toeristen aan te trekken. Kortom: deze verbindingen zijn levensbelangrijk voor de ontwikkeling van een regio. De luchthavens zijn ook belangrijk voor het scheppen van banen. De lidstaten, de regionale en lokale overheden moeten ervoor zorgen dat luchthavens, onafhankelijk van hun bestuursorganen, worden opgenomen in de regionale bestemmingsplannen en de nationale ontwikkelingsplannen. Er moet ook een coördinatie op het niveau van de Europese netwerken plaatsvinden.
De locatie van een luchthaven moet niet zo zeer worden vastgelegd door de ambities van de betrokken overheden, maar eerder door wat er voor een specifieke situatie verstandig zou zijn. Er zijn gevallen in de Unie waar vrij grote verstedelijkte gebieden die minder dan 100 kilometer van elkaar zijn verwijderd, ieder afzonderlijk over een luchthaven beschikken. Het zou verstandiger zijn om één luchthaven te bouwen die beide steden bedient. De ligging van luchthavens moet dusdanig worden gekozen dat ze in staat zijn om naburige en grensregio's te bedienen. Waar mogelijk dienen intermodale oplossingen te worden opgezet, omdat snelle treinverbindingen tussen luchthavens hun capaciteit aanzienlijk verhogen. Het is natuurlijk ook essentieel om goede vervoersverbindingen tussen de luchthavens en de stadscentra in hun achterland aan te bieden.
De handhaving en uitbreiding van bestaande luchthavens en de bouw van nieuwe moeten aan een ter zake doende territoriale effectbeoordeling worden onderworpen. Dit is vooral noodzakelijk in verband met de natuurlijke omgeving, op het punt van lawaai, de uitstoot van milieuverontreinigende stoffen, de verkeersdrukte in de omgeving van de luchthaven, de nabijheid van brandstofreservoirs, en ook in verband met meteorologische factoren.
Ten slotte zou ik op grond van mijn eigen ervaringen en de uitlatingen van mijn kiezers willen zeggen dat vraagstukken die verband houden met de luchthavencapaciteit niet alleen met technische kwesties, luchtverkeersbeveiligingssystemen en het coördineren van starts en landingen te maken hebben. Het gaat ook om de organisatie van de desbetreffende taken, en al te vaak zijn die slecht georganiseerd. Passagierscontroles zijn hiervoor een voorbeeld. De heer Mann haalde het voorbeeld van de luchthaven Frankfurt aan, waar de passagiers tweemaal worden gecontroleerd, terwijl één keer voldoende zou kunnen zijn. Verder gaat er ook behoorlijk veel tijd verloren bij het afhalen van de bagage. Zelfs in het geval van luchtvaartmaatschappijen met een goede naam hebben we voortdurend te maken met vertragingen, zogenaamd om technische redenen. Misschien is de werkelijke reden pure onbekwaamheid?
Het is niet ongebruikelijk dat passagiers op een luchthaven het gevoel hebben dat ze niet welkom en tevens tot last zijn. Ze krijgen de indruk dat ze eenvoudigweg het personeel in de weg lopen en door hun aanwezigheid de arbeidsprocessen storen. De mensen moeten en willen echter vliegen, ook mensen met een handicap. De door de luchtvaartmaatschappijen en luchthavens aangeboden luchtvervoersdiensten moeten veilig en stipt worden aangeboden. De passagiers moeten te allen tijde met respect worden behandeld. Zowel de klant als de aanbieder zou daarmee gebaat zijn. De verklaring van de Commissaris geeft reden tot hoop dat dit ooit het geval zal zijn.
Philip Bradbourn  
rapporteur voor advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, als auteur van het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken is er slechts één ding dat ik aan dit debat zou willen meegeven, iets dat betrekking heeft op het Commissievoorstel inzake het aanbrengen radiofrequentie-identificatiemiddelen. Het oorspronkelijke voorstel om zowel de passagiersbagage als de instapkaart te voorzien van dergelijke identificatie is voor mij een grove inbreuk, of potentiële inbreuk op de burgerlijke vrijheden. Ik zie niet goed in waar het toe dient passagiers overal op de luchthaven te kunnen volgen, nog afgezien van het niet onaanzienlijke kostenplaatje van dergelijke maatregelen voor de luchthavens.
Inderdaad kan het buitengewoon handig zijn om op elk mogelijk moment met radiofrequentie-identificatieapparatuur te kunnen achterhalen waar een bepaald stuk bagage zich op dat moment bevindt, maar daarmee houdt het voor mij dan ook helemaal op. Met mijn in zowel de Commissie voor burgerlijke vrijheden als de Commissie vervoer goedgekeurde amendement om het op deze manier merken van bagage in te perken, wordt naar mijn mening het juiste evenwicht aangebracht tussen het terugdringen van reisvertragingen en het respecteren van de persoonlijke vrijheden van passagiers als deze zich op luchthavens en in terminals bewegen. In deze wetenschap kan ik mij hier vandaag volledig scharen achter het voorliggende document.
Antonio López-Istúriz White
namens de PPE-DE-Fractie. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, ik geloof dat we zeer verheugd kunnen zijn over de in dit verslag bereikte overeenkomst. Het is duidelijk een evenwichtig verslag dat het resultaat is van een consensus en een diepgaand onderzoek.
Ik zou de rapporteur, mevrouw Anne Jensen, vooral willen feliciteren met haar bereidheid om bij het opstellen van dit verslag overleg te voeren en naar een consensus te zoeken .
Later op de dag zal het Europees Parlement over een verslag stemmen waarin het zich duidelijk achter de Commissie schaart om het probleem van de krappe luchthavencapaciteiten te verlichten. Zoals de Commissie zelf benadrukt - en vicevoorzitter Jacques Barrot beaamt dit - vormt dat probleem een bedreiging voor de efficiëntie, de veiligheid en de mededinging van alle betrokkenen in de luchtvervoerssector. Volgens de statistieken zouden er in het jaar 2025 bijna 4 miljoen meer vluchten per jaar kunnen zijn, en als gevolg daarvan zullen meer dan 60 Europese luchthavens de grenzen van hun capaciteit hebben bereikt.
Vanaf de eerste contacten in verband met de voorbereiding van dit verslag was het belangrijk om rekening te houden met het feit dat de Europese Commissie zoals bekend niet verantwoordelijk is voor mededinging met betrekking tot luchthavens, en de lidstaten er daarom niet toe kan verplichten maatregelen op het gebied van luchthavencapaciteit te nemen. De leden van de Commissie vervoer en toerisme zijn echter evenals de Commissie van mening dat het van cruciaal belang is om een masterplan voor luchtvervoersbeheer ten uitvoer te leggen en de lidstaten maatregelen voor te stellen die nodig zijn om de capaciteit van de Europese luchthavens te verbeteren, teneinde de problemen die door capaciteitstekorten ontstaan te kunnen minimaliseren.
In het verslag worden maatregelen voorgesteld voor: de verbetering van het gebruik van de grondafhandelingsdiensten; de bevordering van de comodaliteit; de verbetering van de vertrekafhandeling, en bovenal, in verband met de beroemde slots, coherentie tussen slots en vluchtschema's. Met dat voor ogen hebben we de oprichting van het Europees observatiecentrum voor luchtvaartcapaciteit onder de auspiciën van de Commissie ondersteund.
Ik hoop werkelijk dat dit voorstel in de praktijk zal worden omgezet.
Saïd El Khadraoui
namens de PSE-Fractie. - (NL) Voorzitter, commissaris, collega's, ik zou om te beginnen collega Jensen willen feliciteren. Ik doe dit niet zomaar, maar uit overtuiging. Ze heeft een uitstekend en ook een heel evenwichtig verslag gemaakt. Het is duidelijk dat de twee aangehaalde thema's beide bijzonder belangrijk zijn en ook veel opvolgingswerk van de Commissie zullen vergen.
Inzake de luchthavencapaciteit is het duidelijk dat we nood hebben aan een globale visie. Door de spectaculaire groei zullen er problemen ontstaan. Dat is nu al duidelijk. En die kunnen niet alleen worden opgelost door her en der nieuwe luchthavens te bouwen. In de gebieden waar dat het meest nodig zou zijn, zal dat trouwens ook het moeilijkst gaan of zelfs onmogelijk blijken omwille van de bevolkingsdichtheid en ook van de tegenstand van de omwonenden.
In eerste instantie komt het er dus op aan om de huidige capaciteit te optimaliseren. Dat kan op heel veel manieren, maar een geïntegreerde aanpak is absoluut noodzakelijk. Een meersporenbeleid is nodig waarbij we op alle niveaus de handen in elkaar slaan. Het gaat dan over infrastructuur, bijvoorbeeld aansluiting op hogesnelheidslijnen, de goede verbindingen tussen steden en luchthavens. Het gaat over technologie.
U heeft al verwezen naar CESAR, naar functionele luchtblokken, naar het eengemaakte luchtruim, maar ook stillere vliegtuigen die omwonenden in staat stellen meer vliegtuigen te verdragen. Het is niet eenvoudig. Maar dat allemaal samen is bijzonder belangrijk. Een belangrijke stap vooruit is alvast het idee om alles in kaart te brengen en tegen 2009 een masterplan voor de luchthavencapaciteit op te maken. We rekenen op de Commissie om hier werk van te maken.
Inzake grondafhandelingsdiensten is de evaluatie van de eerste stappen in de liberalisering, die ondertussen toch al vele jaren bezig is, niet onverdeeld positief. Het is duidelijk dat de prijzen zijn gedaald en dat luchtvaartmaatschappijen daar voordeel van hebben gehad. Anderzijds zijn de effecten op de werknemers echter duidelijk problematisch.
In heel Europa klagen vakbonden over lagere lonen, slechtere werkomstandigheden en grotere werkonzekerheid. U weet dat om de zeven jaar een openbare aanbesteding wordt uitgeschreven, de betrokken grondafhandelaars vervangen kunnen worden door anderen, maar dat de personeelsleden geen garantie hebben dat zij worden overgenomen. Vakbonden melden ons dat het loon gemiddeld twintig procent gedaald zou zijn. Het aantal arbeidsongevallen zou ook zijn toegenomen. Dit zijn zaken die we toch eens van dichterbij moeten bekijken. Bijgevolg lijkt mij een nieuwe studie nodig, niet alleen om met recentere cijfers te werken, maar ook om te kijken naar de kwantiteit en de kwaliteit van de tewerkstelling.
Kortom, commissaris, het zijn twee boeiende thema's waar we het de komende jaren nog vaak over willen hebben. Ik denk dat dit verslag een goede basis is om op verder te werken.
Arūnas Degutis
Allereerst wil ik de spreker voor zijn samenwerking danken en voor het feit dat hij altijd een open oor voor de verschillende voorstellen had. In mijn redevoering zou ik mijn gedachten over de grondafhandelingsrichtlijn willen presenteren.
Ik ben bezorgd, omdat staten die er belang bij hadden een paar jaar geleden de herziening van de richtlijn hebben geblokkeerd, toen de Commissie zelfs al een nieuw ontwerpvoorstel had opgesteld. De door de marktdeelnemers te berde gebrachte zorgen en de inhoud van de vandaag voorgestelde verbeteringen tonen aan dat het noodzakelijk is de richtlijn zo snel mogelijk te herzien. Bovendien mogen we niet vergeten dat de luchtvaartmarkt van de EU na 2004 te maken heeft gekregen met de bijzondere situaties in de nieuwe lidstaten, die jammer genoeg dit keer in het document van de Commissie niet worden geëvalueerd.
Ik zou me willen beperken tot een paar specifieke opmerkingen.
Het doel van de bestaande richtlijn is het reguleren van de mededingingsvoorwaarden voor uitbestede afhandelingsdiensten en afhandelingsdiensten in eigen beheer. Hierbij moet rekening worden gehouden met het feit dat in de post-sovjet staten tot voor kort een staatsmonopolie op alle grondafhandelingsdiensten bestond. Daarom zullen verschijnen er vanzelf onafhankelijke dienstenaanbieders ten tonele zodra de marktvoorwaarden hun intrede doen. Luchthavens die infrastructuur beheren en gebruiken waarvan zij tevens eigenaar zijn, zetten hun activiteiten voort en blijven dezelfde diensten aan luchtvaartmaatschappijen leveren, en concurreren op die manier met hun huurders. In de meeste gevallen maakt dergelijke concurrentie op grond van onloochenbare belangenverstrengelingen inbreuk op de beginselen van gelijke rechten en transparantie. De conflicten worden verergerd door het feit dat de Commissie van luchthavengebruikers geen gebieden vaststelt voor de aanbieders van grondafhandelingsdiensten.
Om het beginsel van onpartijdigheid te beschermen is het noodzakelijk om de rechten van de luchthavengebruikers uit te breiden: een luchthaven moet een aanbieder uitkiezen die niet aan de eisen van het luchthavenbestuur beantwoordt, maar aan de eisen van de gebruikers, dat wil zeggen de luchtvaartmaatschappijen.
Door de toenemende kosten van apparatuur die aan de veiligheidsvoorschriften voldoet, neemt het vereiste investeringsbedrag toe. Het feit dat aanbestedingen voor maximaal zeven jaar plaatsvinden leidt er echter toe dat dienstenaanbieders zich gedwongen zien om de hogere investeringen sneller weer binnen te halen, waarbij vaak wordt bezuinigd op de arbeidsvoorwaarden en lonen. Daarom ben ik van mening dat de aanbestedingsperiode voor aanbieders van grondafhandelingsdiensten moet worden verlengd.
Ik moedig de Commissie aan om zo snel mogelijk (tijdens deze zittingsperiode) een ontwerp voor een herziene richtlijn te presenteren dat rekening houdt met de voorstellen van het Europees Parlement, om de nodige verbeteringen nu al, en niet achteraf, in te voeren.
Leopold Józef Rutowicz
Mijnheer de voorzitter, het verslag van Jensen biedt een solide en grondig overzicht over de vraagstukken die zich in verband met de luchthavencapaciteit en de grondafhandeling voordoen.
De dramatische toename van luchtverkeer in de lidstaten van de Europese Unie maakt de bouw van nieuwe luchthavens en de uitbreiding en modernisering van bestaande luchthavens nodig. Mevrouw Jensen wijst er terecht op dat de keuze van een plaats voor de bouw van een luchthaven moeilijke besluiten over het daarvoor aan te wijzen gebied van ons vergt en de noodzaak met zich meebrengt om aan een reeks van technische, organisatorische en sociale voorwaarden te voldoen - zoals de toestemming van de lokale overheden en bevolkingen - evenals aan de vereisten met betrekking tot de veiligheid en de milieubescherming. Dat is de reden waarom de bouw van grote en middelgrote luchthavens lang van te voren moet worden gepland en moet worden opgenomen in het globale plan voor de ontwikkeling van het luchtverkeer binnen de Unie.
De bouw van dit soort luchthavens is een zeer dure investering. In veel gevallen zal daarvoor steun van de Unie nodig zijn. Het lijkt erop dat bij de prognoses over het aantal luchtvervoerpassagiers geen rekening is gehouden met de hogesnelheidstreinverbindingen. Voor reizen tot en met 500 kilometer zijn hogesnelheidstreinverbindingen een zeer aantrekkelijk alternatief, zowel wat prijzen als wat reistijden betreft. De verbinding Brussel-Parijs is een goed voorbeeld. Deze biedt reizigers een directe verbinding tussen de stadscentra, zonder overstappen en zonder de passagierscontroles van het. luchtverkeer.
Belastingen en toeslagen voor vliegtuigbrandstoffen veroorzaken prijsverhogingen die waarschijnlijk ook van invloed op de prognoses zullen zijn. Het is belangrijk dat de sector en voor de passagiers volledig profiteren van de latente mogelijkheden om tot een beter en efficiënter vluchtmanagement en grondafhandeling te komen. Zoals wij uit eigen ervaring weten is er een groot verschil in kwaliteit tussen de verschillende luchthavendiensten en luchtvaartmaatschappijen. Op basis van communautaire voorschriften zouden bepaalde minimumnormen moeten worden gewaarborgd en geregulariseerd. Wanneer de instellingen van de Unie het initiatief zouden nemen om de uitwisseling van beste praktijken tussen de luchthavens te vergemakkelijken zou de kwaliteit van de diensten op een efficiënte manier kunnen worden verbeterd. Het verslag, met de adviezen, vormt een zeer belangrijk document.
Eva Lichtenberger
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dit verslag vestigt de aandacht op een aantal van de problemen, vooral congesties, waar wij, als mensen die vrij vaak moeten vliegen, zeer vaak mee van doen hebben, maar die natuurlijk de luchtvaart in zijn geheel treffen, niet alleen zakenvluchten, maar ook vakantievluchten.
Ik zou de rapporteur vooral willen danken voor haar poging om de twee standpunten die in de commissie naar voren werden gebracht, met elkaar te verzoenen. Aan de ene kant was er de onverminderde euforie over de groeiverwachtingen, waarbij er alleen aan werd gedacht nieuwe luchthavens te bouwen om de oude te ontlasten; aan de andere kant werd de aandacht gevraagd voor organisatorische aspecten geuit en natuurlijk voor de verantwoordelijkheid voor de bescherming van zowel het milieu als de lokale bevolking.
We hebben met een situatie te maken waarin de levenskwaliteit van de mensen die in de buurt van grote luchthavens of van slecht gelegen regionale luchthavens ernstig wordt aangetast. Ook hier hebben we een verantwoordelijkheid. We kunnen dit onderwerp niet alleen afhandelen onder het gezichtspunt van nieuwe groeiverwachtingen. Het is een vraag van organisatie. Het systeem van hubs en slots dat op het moment in de Europese luchtvaart bestaat, kan beter. We hebben in sommige gebieden hubs die zo groot zijn dat de daaruit voortvloeiende complexiteit van de aansluitende vluchten betekent dat één kleine fout mogelijk zeer grote gevolgen kan hebben, niet alleen voor één luchthaven, maar voor de luchtvaart in zijn geheel. Dat probleem moet worden opgelost. Hiervoor levert het verslag ook enkele belangrijke voorstellen.
Deze oplossingen mogen echter niet ten koste gaan van de passagiers, en vooral niet van de werknemers die luchthavendiensten verrichten, want ook zij hebben een recht op levenskwaliteit.
Johannes Blokland
namens de IND/DEM-Fractie. - (NL) Voorzitter, de luchtvaartsector staat de laatste maanden in de schijnwerpers. De voorstellen over de opname van de sector in de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten, de overeenkomst met de Verenigde Staten en de herziening van de landingsrechten zijn enkele voorbeelden. Het verslag van collega Jensen voegt een nieuwe dimensie aan dat lijstje toe: de organisatie van de luchtvaart op de grond. Het betreft de aangeboden diensten, maar ook de geluidsproductie en de beschikbare capaciteit.
Voor wat betreft de diensten voor grondafhandeling moeten we inderdaad een nieuwe evaluatie door de Commissie afwachten waarin alle lidstaten zijn inbegrepen. De suggesties aan de Commissie voor toekomstige aandachtspunten deel ik.
Over de capaciteitsparagrafen ben ik iets kritischer. De tekst zet de Commissie aan tot grootse daden. Het masterplan moet een centrale positie krijgen in de aanpak van het capaciteitsprobleem van de luchtvaart op de grond. Een masterplan geeft inderdaad een goed overzicht van de bestaande situatie en kan knelpunten aangeven. Het lijkt mij echter niet wenselijk dat de Commissie met een dergelijk plan in de hand de lidstaten tot bepaalde stappen zou dwingen of deze juist zou belemmeren.
Een masterplan dient vooral internationale samenwerking tussen alle betrokken te bevorderen, zodat in goed overleg en met respect voor bestaande bevoegdheden integrale oplossingen voor bepaalde en bestaande knelpunten worden gevonden. Ik ben verheugd dat in een aantal paragrafen daarover zinvolle opmerkingen staan. Mijn conclusie, Voorzitter, is dan ook dat ik het verslag van collega Jensen kan steunen. Ik wil haar danken voor de prettige samenwerking.
Georg Jarzembowski
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de vicevoorzitter van de Commissie, dames en heren, waar het om de kwestie van de luchthavencapaciteit gaat, moeten we twee zaken onderscheiden. We willen de negatieve gevolgen van de luchtvaart verminderen, daarom zijn we voor de emissiehandel voor de luchtvaartindustrie. Het kan zijn dat we het niet eens zijn over de methode of de betreffende tijdschema's, mevrouw Lichtenberger, maar in principe zijn we het erover eens dat de luchtvaartindustrie zijn bijdrage moet leveren aan de vermindering van de milieu-effecten. We moeten echter ook de moed hebben, mevrouw Lichtenberger, om te zeggen dat we uit economisch oogpunt groei in de luchtvaartsector nodig hebben, zowel intern als ook ten opzichte van derde landen.
Adequate luchthavencapaciteit is van cruciaal belang wanneer het om de economie gaat, om banen en de mobiliteit van de burgers, en overigens ook om milieuredenen. Stelt u zich voor wat het voor het milieu zou kunnen betekenen als het vliegtuig niet zo lang aan de grond op het vertrek moet wachten en als het voor de landing niet zo lang rondjes moet vliegen;!
We moeten erkennen dat we onze luchthavens moeten ontwikkelen. De heer Blokland heeft gelijk: we willen de lidstaten of regio's niet hun verantwoordelijkheid ontnemen, maar de ervaring leert dat luchthavenuitbreidingen in vele delen van Europa met moeilijkheden gepaard gaan. Daarom is onze aanpak juist: we verzoeken de Commissie een coherent voorstel naar in te dienen dat ons staat stelt een Europees masterplan te ontwikkelen en beste praktijken in te voeren zodat we allemaal van elkaar kunnen leren en deze uitbreiding doeltreffend kunnen nastreven.
Mijn tweede punt betreft de grondafhandelingsdiensten. Ik denk dat we op de nieuwe effectbeoordeling moeten wachten. Ik denk dat de basisrichtlijn zeer succesvol was, omdat de efficiency van de grondafhandelingsdiensten in de laatste jaren is verbeterd en de kosten voor de passagiers zijn verminderd. Of er nog verdere veranderingen nodig zijn, is een onbeantwoorde vraag. Ik kan dit op dit moment niet afsluitend willen beoordelen. Ik denk dat we de uitkomst van de analyse van de Commissie moeten afwachten, die deze winter wordt verwacht, en pas dan kunnen we beslissen of er behoefte aan herziening bestaat. We moeten ons vandaag niet onder druk laten zetten om een overhaast besluit te nemen.
Inés Ayala Sender
(ES) Mijnheer de voorzitter, om te beginnen wil ik mevrouw Jensen feliciteren met haar uitstekende verslag. Ik geloof het zijn nut zal bewijzen voor de verbetering van de voorstellen van de Commissie en voor het verbeteren van de luchthavens, waar Europese burgers steeds vaker gedwongen worden om te "bivakkeren”; natuurlijk brengen de leden van het Europees Parlement ook enorm veel tijd door op luchthavens.
Ik wil vooral ook de heer Barrot en zijn diensten feliciteren met het feit dat zij voor deze procedure hebben gekozen om de wetgeving op weg te helpen. Deze wetgevingsprocedure, die bekend staat als "vage methode”, geeft veelal, en op grond van haar complexiteit in toenemende mate, aanleiding tot conflicten en wantrouwen. Met andere woorden: het is goed om grondige en brede beraadslagingen te voeren om de sterke punten te ontdekken, evenals de obstakels die uit de weg moeten worden geruimd, en om de goede ideeën optimaal te benutten. Het verslag van mevrouw Jensen staat bol van zulke goede ideeën.
Met name ben ik verheugd over de sterke samenwerking met Eurocontrol bij de voorbereiding van de nieuwe maatregelen en over het aan dit orgaan verleende mandaat. Het is belangrijk om iedere vorm van conflict tussen de voor de organisatie van het luchtverkeer verantwoordelijke organen te voorkomen.
Ik geloof ook dat het uiterst belangrijk is om alle informatiesystemen op dit gebied te versterken - te beginnen met het luchtverkeersbeheersysteem CESAR - die er niet alleen toe zullen bijdragen het verkeer te verbeteren, maar ook het effect op het milieu zo ver mogelijk te verminderen. Ik verwacht dat dit toekomstig actieplan ertoe zal bijdragen het Galileo-systeem een aanzienlijke duw in de rug te geven.
Bovendien ben ik zeer benieuwd naar de rol die de door de regionale luchthavens gecreëerde sociale cohesie speelt, alhoewel ik de bezwaren kan begrijpen en ook deel die tegen grootschalige lokale luchthavens worden geuit die niet efficiënt of levensvatbaar zijn. Het is dus ook noodzakelijk om ervoor te zorgen dat we de toekomstige conflicten met de omwonenden over lawaai, vervuiling, en ook het grondgebruik regelen, en ik denk dat het in dit opzicht zeer interessant is als we de mogelijkheid zouden hebben om de nieuwe behoeften te beoordelen: verschillende soorten pendeldiensten, privé-jets, de aspecten van recreatiemogelijkheden in de buitenlucht, enzovoorts.
Bovendien ondersteun ik de voorstellen om de sociale normen op het gebied van de grondafhandelingsdiensten te versterken, omdat het onderaannemerschap, dat in deze sector steeds meer in zwang komt, niet altijd voldoende bescherming van deze sociale normen garandeert. Ik juich ook het voorstel van mevrouw Jensen toe om ervoor te zorgen dat de gebruikers worden geraadpleegd, opdat de mededinging op het gebied van de grondafhandeling werkelijk doeltreffend kan zijn.
Natuurlijk ondersteunen ook wij de oprichting van het Observatiecentrum voor luchthavencapaciteit, omdat we ervan overtuigd zijn dat het met de ondersteuning van de Commissie een zeer positief instrument voor de toekomst kan worden.
Tot slot zou ik graag willen dat de Commissie in haar toekomstig werk aandacht besteedt aan logistieke aspecten en koppelingen met het luchtvrachtverkeer, dat steeds meer in trek is en een mogelijk alternatief vormt in de zin van de "comodaliteit” die door het herziene witboek wordt voorgesteld.
Sarah Ludford
(EN) Meneer de Voorzitter, men heeft hier in het verslag een goed punt door te stellen dat er een allesomvattende EU-visie nodig is als het gaat om de behoefte aan extra luchthavencapaciteit. Een dergelijke visie zou kunnen betekenen dat er voor alle luchthavens die zichzelf als grote hubs beschouwen minder rechtvaardiging blijkt te zijn om zich uit te breiden. Als je kijkt naar Paris Charles De Gaulle, Schiphol, Frankfurt en London Heathrow tezamen, dan zou bijvoorbeeld kunnen worden geconcludeerd dat er geen goede gronden bestonden voor de opening van een derde start- en landingsbaan op Heathrow.
Wat ik echter niet wil is dat de oproep in het verslag tot een streefplan voor grotere luchthavencapaciteit ten onrechte wordt opgevat als Brusselse inmenging in de nationale, regionale en lokale besluitvorming inzake de locatiekeuze voor nieuwe luchthavens. Uiteraard gaat het er slechts om informatie en doelstellingen te bundelen. Op elke besluitvormingsprocedure met betrekking tot de uitbreiding van luchthavens is het subsidiariteitsbeginsel van toepassing
Ook bestaat er nog een tweede gevaar op misverstanden. In het verslag worden voorspellingen aangehaald dat de vraag per jaar met vijf procent stijgen zal, en wordt gesteld dat in 2025 de vraag tweeënhalf keer zo hoog zal zijn als in 2003. Dit dient echter allesbehalve te worden opgevat als zouden wij bezwijken voor het allang afgedane soort beleid waarin eerst iets wordt voorspeld en daarna vrolijk daarin voorzien. Ik ben er niet helemaal zeker van of de oproep in het verslag om de groei van het luchtvervoer gepaard te doen gaan met maatregelen ter beperking van de externe kosten daarvan wel toereikend zullen zijn, want we weten drommels goed dat er veel gedaan kan en moet worden om de groei van het luchtverkeer op zijn minst tot een duurzaam niveau te beperken, en wel door middel van emissiehandel, een gepaste en eerlijke belastingheffing, het bouwen van hogesnelheidsspoorlijnen, en andere maatregelen. Op die manier kunnen we strijden tegen de wereldwijde opwarming en ons vrijwaren tegen de gevaren van luchtvervuiling en geluidshinder.
Ik was verbaasd geen advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid aan te treffen, en ben er dan ook van overtuigd - en hoop - dat kan worden vermeden dat er te weinig consistentie is tussen dit verslag en de resolutie van vorig jaar over het inperken van de invloed van de luchtvaart op de klimaatsverandering. Het verslag dient te worden bezien in het licht van deze resolutie, en niet op enige andere manier. Ik weet zeker dat het niet de bedoeling is, althans niet van de rapporteur, om mee te gaan in de denktrant dat simpelweg op basis van veelal van luchtvaartmaatschappijen afkomstige voorspellingen over de toekomstige groei van de vraag zou moeten worden beslist over het al dan niet bij bouwen van luchthavens, zonder daarbij de maatregelen te treffen waarvan we weten dat ze onontbeerlijk zijn voor een duurzame luchtvaart.
Lars Wohlin
(SV) Het verslag over luchthavencapaciteit en grondafhandeling is een initiatiefverslag met hoogvliegende plannen met betrekking tot gecentraliseerde planning van de kant van de EU. We moeten ons daarom afvragen wat voor soort maatschappij we willen hebben: een markteconomie of een planeconomie? Volgens het verslag krijgt Europa te maken met een wezenlijke toename van het luchthavengebruik en bestaat er een behoefte aan verbetering van de bestaande infrastructuur.
Het Europees Parlement is echter van mening dat de Commissie wat betreft de behoefte aan aanvullende capaciteit de mogelijkheid van een globale aanpak nog niet volledig heeft onderzocht. Er is sprake van de planning van toekomstige investeringen en het opzetten van strategische assen. Men denkt dat het mogelijk is om de gevaren van capaciteitstekorten te ondervangen. Het Europees Parlement dringt er bij de Commissie op aan om gebruik te maken van een top-down aanpak. Wanneer er door de lidstaten tot 2008 op dit gebied nog geen werkelijke vooruitgang is geboekt, dan moeten er maatregelen worden genomen, enzovoorts.
Ik heb in principe weinig fiducie in deze globale aanpak. Ik ben van mening dat zulke centraal geplande projecten gedoemd zijn te mislukken. In de allermeeste gevallen bestaat er nationale concurrentie tussen de landen om aan de vraag naar luchtverkeer te voldoen. Sommige landen zullen het goed doen, andere slechter. De succesvolle landen zullen aantrekkelijk zijn voor het toerisme en de zakenwereld. De landen moeten dit maar onder elkaar uitvechten.
Ik weet ook uit eigen ervaring dat luchthavencapaciteiten in veel landen door particuliere investeerders worden ontwikkeld en dat deze van totaal andere investeringsbesluiten uitgaan dan wanneer deze besluiten door staatsorganen worden genomen. In sommige gevallen worden beslissingen ook regionaal genomen. Het is onmogelijk om deze drie soorten beslissingen - particulier, openbaar en regionaal - te coördineren. We moeten daarom de ontwikkelingen op hun beloop laten en alleen regelen wat absoluut noodzakelijk is, namelijk het luchtvervoersveiligheidssysteem dat nodig is om georganiseerde luchtvervoerssystemen in de EU te bereiken.
Mijn ervaring is dat de kosten van de uitbreiding van de luchthavencapaciteit nauwelijks of niet te berekenen zijn. De kosten liggen vaak drie tot vier keer zo hoog dan geraamd en de projecten duren twee keer zo lang als oorspronkelijk gepland. Ook de technische ontwikkelingen zijn een onzekerheidsfactor. De vraag verandert snel. Plotseling hebben volledig nieuwe regio's behoefte aan vervoer. Plotseling willen we nieuwe technologie met hogesnelheidstreinen die de luchtverkeersverbindingen misschien minder interessant maken. Laten we dus niet op een globale aanpak vertrouwen. Ik geloof niet dat we terug moeten keren tot de gecentraliseerde planning die in de vroegere socialistische landen bestond. Ik zal daarom deze motie niet ondersteunen.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Ook ik wil mevrouw Jensen gelukwensen met dit verslag.
Europa heeft economische ontwikkeling nodig en klaarblijkelijk ook ontwikkeling van het luchtvervoer. Daarom geloof ik dat Europese programma's zoals Caesar en ClearSky belangrijke bijdragen zullen leveren aan de ontwikkeling van de Europese luchtvaartsector. Alleen in de eerste elf maanden van het afgelopen jaar werden er 225 nieuwe routes ontwikkeld, wat feitelijk iedere week 1800 nieuwe vluchten betekent. Het luchtvervoer heeft zich ontwikkeld, en daarom is de ontwikkeling van nieuwe luchthavencapaciteiten vereist. Jammer genoeg zijn de grote luchthavens overvol, zeer veel vluchten hebben vertraging, er zijn ofwel wachttijden op de grond ofwel in de lucht, wat aan de ene kant tot vervuiling leidt en aan de andere kant bepaalde sociale uitwerkingen heeft. Desondanks mogen we niet vergeten dat de ontwikkeling van de infrastructuur van de luchthavens veel tijd vergt, tussen de vijf en tien jaar, een aanmerkelijke investeringen.
Daarom is het naar mijn mening belangrijk dat de lidstaten- en hier spreek ik ook over de nieuwe lidstaten - worden ondersteund door de structuurfondsen, de regionale ontwikkelingsfondsen, te gebruiken voor de ontwikkeling van nieuwe luchthavens. Ook moet worden toegewerkt naar een kaderplan voor nieuwe luchthavencapaciteiten in Europa, ten minste hand in hand met of anders in aansluiting op de ontwikkeling van een actieplan voor een doeltreffend en efficiënt beheer van de bestaande luchthavencapaciteiten.
De aanpak van de vraag naar aanvullende luchthavencapaciteiten in Europa moet onderdeel van een strategie tot ontwikkeling van het luchtvervoer van passagiers en goederen zijn, niet alleen in Europees en continentaal verband, maar ook op grotere schaal. Ook moeten de richtlijnen en de verordeningen inzake luchthavens binnen de bestaande normen blijven en in overeenstemming met bijlage 14 bij het Verdrag van Chicago zijn.
Indien de Commissie voorstellen heeft om deze normen te verbeteren, moet zij deze ook in de ICAO naar voren brengen en steunen.
Zita Gurmai
(HU) Ik dank u, mijnheer de Voorzitter, en ik zou u willen complimenteren met uw prijs. Het luchtvervoer maakt een spectaculaire ontwikkeling door, en het verkeer is tijdens de afgelopen twintig jaren verdrievoudigd. Het valt te verwachten dat deze trend aanhoudt, zodat de verbetering van de luchthavencapaciteiten dringend noodzakelijk is.
De strategie voor de capaciteit, de efficiëntie en de veiligheid van de Europese luchthavens legt de prioriteiten bij een betere benutting en ontwikkeling van de huidige capaciteiten, steun voor het gecombineerde vervoer en het verminderen van de milieulasten. De aanbeveling is zeer ingewikkeld en vereist van de erbij betrokken professionele partijen en overheden een pragmatische houding en overleg. Zo zou de aanbeveling een mijlpaal kunnen worden in de formulering van een gestandaardiseerd Europees regelgevend kader .
In overeenstemming met de Strategie van Lissabon zijn de Europese luchthavens belangrijke voor de handhaving van het economische en sociale mededingingsvermogen van de Gemeenschap en spelen zij een belangrijke rol bij de regionale ontwikkeling. Anders dan vroeger kunnen zij in de toekomst gestandaardiseerde Europese regels toe te passen. Bij de uitbreiding van de capaciteiten is het belangrijk om zowel aandacht te besteden aan de luchthavenvoorzieningen als aan de machines die passagiers vervoeren en moet worden gewaarborgd dat mensen met een handicap daar toegang toe hebben, aangezien dit de enige manier is om voor gelijkheid van het luchtvervoer te zorgen.
Jacques Barrot
Dank u wel, Mijnheer de Voorzitter. Vanzelfsprekend heb ik zeer oplettend geluisterd naar alles wat hier is gezegd. Ik zou eerst graag mevrouw Jensen voor haar verslag willen danken, ik begrijp dat het door het Huis zeer sterk wordt ondersteund. Mevrouw Jensen, we zullen uw opmerkingen, die ik zeer interessant vond, zo goed mogelijk omzetten.
Ik wil hieraan toevoegen - hierop hebben ook andere sprekers reeds gewezen - dat het luchtvervoer zich razendsnel ontwikkelt, en zelfs wanneer in bepaalde gevallen het vervoer met hogesnelheidstreinen een deel van de markt zou overnemen, is het luchtvervoer een vervoersmiddel dat zich in de komende jaren verder zal ontwikkelen. Ik denk dat dit zeker het geval zal zijn. We moeten daarom met de ontwikkeling van het luchtvervoer meegaan en deze sterker aanpassen aan de behoeften en de wensen van de gebruikers.
Mijns inziens hangt het gehele probleem van een betere aanpassing van de luchthaveninfrastructuur voornamelijk van drie punten af. Het eerste punt is natuurlijk de infrastructuur. Het is duidelijk, mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dat ik het niet kan laten staan dat we de oplossing in centralisering zouden moeten zoeken. Het gaat hier niet om centralisering, maar eerder om het coördineren en uitwisselen van goede praktijken. Ik denk dat dit alles voor onze burgers van groot belang is, en daarom moeten we pogen om het gebruik van de bestaande infrastructuren te verbeteren, voordat we over nieuwe investeringen nadenken. Wat we nodig hebben is een betere coördinatie, mijnheer de Voorzitter, en ik wil de verschillende commissies danken die een advies over deze materie hebben ingediend: de Commissie economische en monetaire zaken, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie regionale ontwikkeling en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken. Ik heb het gevoel dat het verslag door al hun bijdragen de broodnodige helderheid heeft verkregen.
Het eerste punt is dus de infrastructuur.
De tweede is, zoals mevrouw Ayala terecht heeft benadrukt, het gebruik van de satellietnavigatietechnologie, de modernisering van de luchtverkeersveiligheid - dit is van essentieel belang. Wanneer we functionele blokken voor luchtverkeersveiligheid hebben, hebben we in feite de kans om vertragingen te verminderen, evenals het rondjes vliegen van vliegtuigen voor de landing. Dit tweede punt is daarom uiterst belangrijk.
Het derde punt betreft de grondafhandelingsdiensten, die effectief en productief moeten zijn.
Aan de hand van deze drie punten moeten we streven naar de verbetering van de voorzieningen op het gebied van het luchtvervoer, dat een zich snel ontwikkelende sector is.
Ik wil nu graag een paar vragen beantwoorden, mijnheer de Voorzitter, en ik verontschuldig mij dat ik niet op alle vragen in kan gaan. Ik wil antwoord geven op de vraag van de heer Bradbourn omtrent de gegevens. Wat betreft de identificatiemiddelen: het gebruik hiervan is beperkt tot het gebied van de terminal, er worden geen gegevens opgeslagen. Bovendien worden de identificatiemiddelen - en dit punt is het allerbelangrijkst - volledig in overeenstemming met de communautaire regels inzake de bescherming van de persoonsgegevens gebruikt. Er wordt niet over nagedacht om een uitzondering op deze regels te scheppen.
In antwoord op uw Commissie regionale ontwikkeling, mijnheer Janowski, is het duidelijk dat de belangrijkste verkeersknooppunten niet oneindig kunnen groeien. De bestaande capaciteiten moeten beter worden gebruikt. De rol van de regionale luchthavens zal worden versterkt. U heeft volledig terecht aangedrongen op luchthavenverbindingen in hun eigen regio, hun achterland, door middel van een aantal snelle vervoersmiddelen, met name spoorwegvervoer.
Enkelen van u hebben me vragen gesteld over de grondafhandeling. Het is duidelijk, zoals de heer Jarzembowski heeft gezegd dat we op het ogenblik geen nieuwe richtlijn inzake de grondafhandelingsdiensten op kunnen stellen, aangezien we de effectbeoordeling nog niet hebben ontvangen en we er de voorkeur aan geven om de bestaande richtlijn toe te passen. De nieuwe lidstaten hebben we om precieze informatie per luchthaven verzocht met betrekking tot het aantal dienstenaanbieders, hun afhankelijkheid van de luchthavens en de voorwaarden voor de gunning van contracten, en wanneer we niet tevreden zijn met de antwoorden, kunnen we altijd nog een beroep doen op de in zulke gevallen toepasselijke inbreukprocedure. Ik Zelfs wanneer we gedwongen mochten zijn om deze richtlijn inzake grondafhandelingsdiensten te wijzigen, zouden we nauwlettend naar de sociale gevolgen van de wijzigingen van de regels kijken.
Er werd - door uw Commissie economische en monetaire zaken - ook over de behoefte aan een beter gebruik van de infrastructuur in de nacht met stillere vliegtuigen gesproken. Ik zou geneigd zijn om ja te zeggen, maar pas op de middellange of lange termijn. Zo ver zijn we op het ogenblik nog niet.
Ik wil besluiten met de milieuproblematiek: bij de ontwikkeling van het luchtverkeer moeten we duidelijk alles doen wat in onze macht ligt om te waarborgen dat zij niet indruist tegen de bestrijding van de wereldwijde opwarming. Europa heeft daarom voor een zeer vooruitstrevende aanpak gekozen doordat het heeft besloten het luchtvervoer in het emissiehandelssysteem op te nemen. Wat de luchthaveninfrastructuur aangaat, maken we ons ook zorgen over alle problemen die hierdoor zouden kunnen worden veroorzaakt, met name overlast voor de omwoners en het lawaainiveau.
Mijnheer de voorzitter, dit is debat is zo productief dat ik hier niet alle vragen kan beantwoorden, maar het verslag van mevrouw Jensen vormt - zoals een aantal sprekers al heeft gezegd - een uitstekende basis waarop we kunnen voortbouwen. Ik zal mij grondig in de verzoeken van het Parlement verdiepen en proberen er een passend antwoord op te geven. Ik ben blij dat ik zo nauw met het Europees Parlement heb kunnen samenwerken ten behoeve van onze burgers.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt plaats tijdens de stemmingen, over een paar minuten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Gyula Hegyi  
schriftelijk. - (HU) Ieder kind weet dat de met het vliegen samenhangende milieuschade, afgezien van de uitstoot van broeikasgassen, voornamelijk veroorzaakt wordt bij het opstijgen, het landen en het taxiën. Dit treft hoofdzakelijk de gebieden rond de luchthavens en de omwonenden. Hun eisen om het verkeer op de luchthavens te verminderen zijn gerechtvaardigd. Aan de andere kant is vliegen een onderdeel van ons dagelijks leven, en onze levenswijze is veranderd doordat vliegen toegankelijk is geworden voor lagere inkomensgroepen, gepensioneerden en studenten. Zelfs de Europese Unie zou niet kunnen functioneren als we niet binnen een paar uur vanuit Boedapest, Athene of Helsinki naar Brussel konden komen. De oplossing ligt derhalve in een milieubewuste reorganisatie van het luchtverkeer. Het onnodig lang taxiën op de grond of het langdurige rondjes vliegen boven de luchthavens moet ophouden. De vervuiling van het gebied rond de luchthavens zou sterk worden verminderd wanneer miljoenen passagiers in plaats van auto's de trein of de tram zouden gebruiken om de luchthaven te bereiken. De spoor- en tramlijnen moeten daarom parallel met de luchthavenontwikkeling worden ontwikkeld, en er mag geen nieuwe internationale luchthaven worden gebouwd zonder passende spoorverbindingen.
Marian-Jean Marinescu  
schriftelijk. - (RO) Door de enorme toename in het luchtverkeer worden problemen als de congestie op de luchthavens en de overbelasting van de luchtvervoersveiligheidssystemen versterkt.
Er bestaan grote problemen die veroorzaakt worden door de versplintering van het Europees luchtruim, die tot vertragingen en inefficiëntie leidt. De grote luchthavens komen langzamerhand aan de grenzen van hun capaciteit, sommige hebben deze al bereikt, en onder de huidige omstandigheden lijkt het er niet op dat nieuwe luchtvaartmaatschappijen op de markt zouden kunnen komen. Toch zou men door een efficiënt bestuur en een geïntegreerde ontwikkeling voor een rechtvaardige en onpartijdige toegang voor alle bestaande en toekomstige exploitanten tot de infrastructuren van de luchthavens kunnen zorgen.
Het oplossen van deze problemen vereist een strategische langetermijnaanpak, vooral voor de ontwikkeling van nieuwe of de uitbreiding van bestaande capaciteiten.
Daarom is het van groot belang dat de nationale en grensoverschrijdende initiatieven worden gecoördineerd om de bestaande capaciteiten te verbeteren, om het kader voor de bouw van nieuwe luchthaveninfrastructuren te verbeteren, om nieuwe technische oplossingen te ontwikkelen, om comodaliteit te bevorderen door het onder elkaar verbinden van de verschillende vervoersmiddelen en om voor een veilig vervoer te zorgen door aan alle wettelijke bepalingen inzake veiligheid en milieubescherming te voldoen.
De uitbreiding van de luchthavencapaciteiten is onvermijdelijk en moet hand in hand gaan met harde regels met betrekking tot de vermindering van lawaai en de vermindering van de uitstoot van vliegtuigen.
(De vergadering wordt om 10.50 uur onderbroken en om 11.00 uur hervat)
