Wdrożenie dyrektywy w sprawie jakości paliwa (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest debata na temat pytania ustnego do Komisji dotyczącego wdrożenia dyrektywy w sprawie jakości paliwa, w tym wartości domyślnej UE dla piasków bitumicznych i łupków naftowych, które zadała pani poseł McAvan w imieniu Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności - B7-0209/2011).
Linda McAvan
autorka - Na wstępie chciałabym podziękować Konferencji Przewodniczących za przydzielenie w tym tygodniu czasu na tę debatę, która została zapowiedziana z bardzo krótkim wyprzedzeniem. Chciałabym także podziękować Panu Komisarzowi za przybycie tu tak późno w celu omówienia tej jakże ważnej dla naszego Parlamentu kwestii.
Z pozoru wygląda ona na kwestię bardzo techniczną. Dotyczy środków wykonawczych do dyrektywy w sprawie jakości paliwa oraz określenia wartości odniesienia lub wartości domyślnej dla emisji gazów cieplarnianych pochodzących z paliw transportowych. Rzeczywiste, bardzo poważne pytanie jest następujące: na ile poważnie podchodzimy w Unii Europejskiej do ograniczenia emisji pochodzących z transportu? Wiemy, że transport odpowiedzialny jest za około 20 % emisji gazów cieplarnianych. Wiemy, że odsetek ten rośnie w odróżnieniu od sektora mieszkaniowego i energetycznego, gdzie spada. Oczyszczenie naszych paliw transportowych jest kluczowym elementem walki ze zmianami klimatycznymi i właśnie dlatego dyrektywa w sprawie jakości paliwa jest tak ważna.
To prowadzi mnie do pytania o piaski bitumiczne i łupki naftowe. Parlament oczekiwał od Komisji przepisów wykonawczych do dyrektywy pod koniec ubiegłego roku. Doszło do opóźnienia i wiemy, że jego przyczyną była wewnętrzna debata w Komisji dotycząca tego, czy dla piasków bitumicznych należy określić odrębną wartość. Powiedziano nam, że powodem, dla którego nie możemy otrzymać tych środków, był brak badania naukowego, które stanowiłoby uzasadnienie propozycji Komisji. Jednak we wstępnych projektach przedstawionych przez Komisję widzieliśmy, że w dokumentach do dyskusji była odrębna wartość, jednak z projektu późniejszego wartość ta zniknęła.
Dzięki Pani, Pani Komisarz, dysponujemy teraz badaniem na temat piasków bitumicznych. Badanie to, które zostało opublikowane dwa miesiące temu, pokazuje coś, co zauważono już w innych badaniach, tj. że emisje gazów cieplarnianych pochodzące z kanadyjskich piasków bitumicznych wynoszą średnio 107,3 grama CO2 na megadżul w porównaniu z 87,1 grama w przypadku paliw konwencjonalnych. W przypadku łupków naftowych wartość ta wynosi 122 i 139 gramów CO2 na megadżul. Innymi słowy, pokazuje ono, że paliwa te są brudniejsze od konwencjonalnej ropy naftowej. Teraz, kiedy dysponujemy tymi badaniami, mam nadzieję, że dowiemy się dzisiejszego wieczora od Komisji, że przedstawiony zostanie nam wniosek w sprawie wdrożenia dyrektywy w sprawie jakości paliwa.
Powiedziałam na wstępnie, że nie jest to wyłącznie kwestia techniczna. W ubiegłym tygodniu wielu posłów do PE, którzy są tu dziś wieczorem, otrzymało petycję od tysięcy europejskich obywateli bardzo zaniepokojonych tą kwestią. Chcą tego, czego chcę ja, to znaczy odpowiedniego, uczciwego oznaczenia piasków bitumicznych i łupków naftowych. Często słyszymy, że UE jest liderem w dziedzinie walki ze zmianami klimatycznymi, ale Kalifornia już wprowadziła niskoemisyjną normę paliwową, zgodnie z którą piaski bitumiczne są uznawane za materiał wysokoemisyjny.
Wiem, że w związku z tym prowadzono intensywne działania lobbingowe, wszyscy o tym słyszeliśmy, wszyscy spotykaliśmy się z różnymi lobbystami i nawet teraz, kiedy wiemy, że piaski bitumiczne i łupki naftowe są brudniejsze od konwencjonalnej ropy naftowej, słyszymy "nie, przeprowadźmy więcej badań, potrzebujemy więcej czasu". Jednak teraz dysponujemy danymi na temat piasków bitumicznych, dlatego nie widzę żądnego powodu, aby dochodziło do dalszych opóźnień. Piaski bitumiczne są jednym z najmniej ekologicznych sposobów produkcji paliwa transportowego, jakie zna człowiek. Oznacza to, że w dyrektywie w sprawie jakości paliwa powinny one zostać inaczej zakwalifikowane, ponieważ w innym przypadku w ramach tej dyrektywy nic nie będzie w stanie powstrzymać procesu, w którym paliwa transportowe będą stawać się coraz brudniejsze zamiast coraz czystsze.
Pani Komisarz Hedegaard! Wiem, że za chwilę usłyszy Pani, jak wielu posłów z wszystkich grup w Parlamencie podziela nasze obawy. Jest Pani znana ze swojego zaangażowania w walkę ze zmianami klimatycznymi i z tego powodu cieszy się Pani w tym Parlamencie szacunkiem. Chcemy z Panią współpracować w celu opracowania mapy drogowej dla rozwiązań niskoemisyjnych, dzięki której ograniczylibyśmy emisje generowane przez transport o 60 %, co ogłosiła Pani w ubiegłym tygodniu, dlatego mam nadzieję, że dziś wieczorem przybyła Pani do nas z dobrymi wiadomościami i powie nam Pani, że w ciągu najbliższych kilku tygodni standard wykonawczy będzie gotowy i będziemy mieć wyższą wartość dla piasków bitumicznych i łupków naftowych.
Connie Hedegaard
komisarz - Panie Przewodniczący! Właśnie usłyszeliśmy od pani poseł Lindy McAvan, że ona i Komisja podzielają ten sam pogląd, mianowicie jak ważne jest ograniczenie emisji pochodzących z transportu; znalazło to odzwierciedlenie w białej księdze w sprawie transportu, która zostanie opublikowana dzisiaj. Niestety opracowanie środków wykonawczych związanych z celem w zakresie intensywności redukcji emisji gazów cieplarnianych zawartym w dyrektywie w sprawie jakości paliwa zajmuje więcej czasu niż przewidywano. Jednak opóźnienie to nie będzie mieć wpływu na zdolność dostawców do spełnienia swoich wymogów, gdyż żadne z państw członkowskich nie określiło celu pośredniego na rok 2014.
Przygotowując swój wniosek, Komisja uznała, że odpowiednie podejście legislacyjne musi równoważyć dokładność i stopień skomplikowania metody sprawozdawczej ze stopniem zmienności intensywności emisji gazów cieplarnianych w przypadku poszczególnych paliw. Od ubiegłej jesieni i przez pierwsze tygodnie bieżącego roku toczą się bardzo intensywne rozmowy wewnętrzne w Komisji, które właśnie dobiegają końca, i dzięki temu wniosek ten będzie mógł zostać omówiony w państwach członkowskich w najbliższych miesiącach.
Jeżeli chodzi o wartości domyślne dla piasków bitumicznych i łupków naftowych, to z przyjemnością informuję, że Komisja niedawno opublikowała sprawozdania, w których określono średnią wartość domyślną dla piasków bitumicznych i szereg indykatywnych wartości domyślnych dla łupków naftowych. Sprawozdania te dostępne są na stronie internetowej Komisji. W związku z dużym zainteresowaniem tą kwestią, Komisja uważa, że w ograniczonym zakresie należało by poddać te sprawozdania procesowi wzajemnej weryfikacji. Podejmując dalsze działania w tej sprawie, ściśle współpracowałam z moim kolegą odpowiedzialnym za kwestie handlowe, aby mieć pewność, że nasze podejście jest zdecydowane jeżeli chodzi o nasze zobowiązania przewidziane prawem międzynarodowym i będę tę współpracę kontynuować.
Zatem bez przesądzania o wyniku procesu wzajemnej weryfikacji i wewnętrznych konsultacji Komisji, które po nim nastąpią, intencją Komisji na tym etapie jest przedstawienie projektu środka wykonawczego odpowiedniemu komitetowi regulacyjnemu, który obejmował będzie wartości domyślne zarówno dla piasków bitumicznych, jak i łupków naftowych oraz dla innych niekonwencjonalnych paliw, takich jak paliwa płynne z węgla i paliwa płynne z gazu.
Przewiduje się również, że w projekcie środka wykonawczego zapisane zostanie, że Komisja zbada intensywność emisji gazów cieplarnianych innych kategorii materiałów wsadowych cechujących się wyższą emisją tych gazów, a jeżeli będzie to uzasadnione naukowo, środek wykonawczy będzie aktualizowany poprzez dodanie nowych kategorii materiałów wsadowych.
Dzięki temu, że lista kategorii materiałów wsadowych jest otwarta i że Komisja aktywnie poszukuje innych kategorii i jest gotowa listę rozszerzać po zgromadzeniu wystarczającej ilości dowodów i danych, środek wykonawczy nie będzie mieć charakteru dyskryminującego.
Zatem w związku z tym, że potrzebujemy kilku tygodni na wzajemną weryfikację i następnie na zakończenie wewnętrznych rozmów w Komisji, dojdzie do pewnego opóźnienia zanim projekt środka wykonawczego całego pakietu zostanie omówiony z państwami członkowskimi. Jednak jak tylko zostanie on zatwierdzony przez komitet regulacyjny, środek zostanie przesłany do Parlamentu Europejskiego w celu kontroli.
Horst Schnellhardt
Panie Przewodniczący! Chciałbym podziękować pani poseł McAvan za zadanie tego pytania. Przegląd dyrektywy w sprawie jakości paliwa nie tylko zobowiązałby dostawców paliw do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych produkowanych przez cały cykl życia paliwa, na przykład podczas transportu i procesu rafinacji, i do pomiaru wielkości tego ograniczenia, ale także do ograniczenia emisji na jednostkę energetyczną o 1 % co rok począwszy od 2011 roku, tj. łącznie o 10 % do roku 2020. Jednak moim zdaniem pomiar wielkości tego ograniczenia emisji możliwy jest podczas cyklu życia paliwa tylko wtedy, gdy określone są odpowiednie wartości standardowe. Należy je w końcu określić i podać do wiadomości publicznej.
Jednak kiedy pani poseł McAvan zadawała swoje pytanie, miałem wrażenie, że wolałaby, aby wstrzymano produkcję w sektorze energetycznym. Chciałbym przestrzec przed przyjęciem tego podejścia, ponieważ dane i ustalenia dotyczące emisji generowanych w procesie wydobycia ropy naftowej lub ropy z piasku i łupków bardzo się od siebie różnią. Zaledwie rok temu rozmawiałem z jednym z przedstawicieli przemysłu chemicznego, który powiedział, że rozwój technologiczny ma taki potencjał, że na tym obszarze możliwe jest osiągnięcie znacznie lepszych wyników. Chciałbym przypomnieć Parlamentowi, że wciąż mówimy o uniezależnieniu się od źródeł energii spoza Unii Europejskiej. Mamy dostęp do surowców tutaj, w Unii Europejskiej, więc powinniśmy uwzględnić to w naszych dyskusjach. Jednak wszystko to zadziała tylko wtedy, gdy określone zostaną standardowe wartości, które będą musiały być sprawdzane. W związku z powyższym wzywam Komisję do podjęcia szybkich działań.
Kriton Arsenis
Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Naprawdę rozmawiamy tutaj o bardzo ważnej sprawie: emisje pochodzące z produkcji ropy z piasków bitumicznych są od trzech do pięciu razy większe niż w przypadku innych metod produkcyjnych, a ten bardzo potrzebny wskaźnik, który chcemy określić w dyrektywie, sprawi, że nie będziemy dotować tej katastrofalnej metody produkcyjnej.
Powiedziała Pani, że badanie zostało zakończone. Jednak choć dysponujemy badaniem, ponieważ powiedzieliśmy, że go potrzebujemy, aby kontynuować prace, chcemy teraz poddać je wzajemnej weryfikacji. Pytanie, Pani Komisarz, jest następujące: kiedy ta procedura się zakończy? Jakie są ramy czasowe? Jak długo musimy czekać, aby wskaźnik ten został sprawdzony przy użyciu tej metodologii, tak abyśmy mogli go w końcu uwzględnić w naszych przepisach?
W rzeczywistości problem z piaskami bitumicznymi nie dotyczy wyłącznie emisji. Dotyczy także niszczenia wyjątkowych lasów, kanadyjskich lasów arktycznych, które są naszymi kluczowymi sojusznikami w walce ze zmianami klimatycznymi. Jednocześnie niszczymy dziewicze tereny, na których dokonywane są zniszczenia na ogromną skalę, dlatego jeśli nie uwzględnimy tego wskaźnika w naszych przepisach, ten niszczycielski proces rozprzestrzeni się na inne kraje.
Fiona Hall
w imieniu grupy ALDE - Panie Przewodniczący! Chciałabym podziękować pani komisarz Hedegaard za jej długotrwałe wysiłki w tym zakresie i za pozytywną informację, którą przekazała dziś wieczorem. Pani Komisarz! Spotykała się Pani z posłami do PE wiele razy i doceniamy to, że to nie Pani była odpowiedzialna za pojawienie się przeszkody. Jednak brak postępów jest bardzo frustrujący.
Na początku powiedziano nam, że nie wystarczy to, że tuzin badań wykazał, że w przypadku piasków bitumicznych emisje gazów cieplarnianych są wyższe niż w przypadku konwencjonalnej ropy naftowej. Powiedziano nam, że konieczne jest przeprowadzenie badania wykorzystującego dokładnie taką samą metodologię. Teraz, kiedy dysponujemy badaniem przeprowadzonym przez Wspólne Centrum Badawcze - które pokazało wartość 107 gramów na megadżula, tj. znacznie więcej niż średnio 87.1 grama jak w przypadku ropy naftowej - oponenci twierdzą, że potrzebna jest wzajemna weryfikacja. Naprawdę wygląda to jak marnowanie czasu na wielką skalę.
Szkoda, że działania lobbingowe przeciwko odrębnej wartości dla piasków bitumicznych miały swe źródło zdecydowanie w jednym miejscu, ponieważ nie ma to żadnego związku z dyskryminowaniem Kanady. Istnieje wiele innych potencjalnych złóż piasków bitumicznych, a niektóre z nich, jak właśnie usłyszeliśmy, znajdują się na terytorium samej UE. Powodem, dla którego musimy nalegać na określenie odrębnej wartości emisji gazów cieplarnianych dla tych alternatywnych źródeł ropy naftowej, jest fakt, że interesują się nimi inwestorzy z całego świata. W innym przypadku, w raz z tym, jak piaski bitumiczne będą stawać się coraz większym elementem koszyka energetycznego, znajdziemy się w sytuacji, w której będziemy realizować 6-procentowy cel określony w dyrektywie w sprawie jakości paliwa na papierze, a w rzeczywistości będziemy produkować paliwo, z którego pochodzić będzie więcej emisji niż dzisiaj.
Bardzo pomocne byłoby, gdyby wyjaśniła Pani, Pani Komisarz, Dyrekcji Generalnej ds. Handlu, co z pewnością Pani uczyniła, że nie jest to atak na Kanadę, i że abstrahując od wszystkich innych kwestii, Parlament chciałby wyjaśnić kwestię wartości domyślnej dla piasków bitumicznych w celu szybkiego przyjęcia umowy handlowej między UE i Kanadą.
Satu Hassi
Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Panie i Panowie! W ramach pakietu klimatycznego postanowiliśmy, że ilość emisji dwutlenku węgla pochodząca z paliwa transportowego powinna do roku 2020 zmniejszyć się o 6 %. Byłoby rzeczą całkowicie bezsensowną i niekonsekwentną, gdybyśmy teraz przymknęli oko na najbrudniejsze paliwa, takie jak ropa naftowa z piasków bitumicznych, i równocześnie zachęcali do ich produkcji na całym świecie, na przykład w Kanadzie i Afryce. Jest rzeczą dość oczywistą, że powinniśmy określić własne wartości domyślne dla emisji dwutlenku węgla pochodzących z ropy naftowej produkowanej z piasków bitumicznych i łupków naftowych. Musimy także jak najszybciej zróżnicować pozostałe źródła ropy naftowej.
Moim zdaniem, rząd kanadyjski w bardzo nieodpowiedni sposób wywiera naciski na UE, dlatego nie powinniśmy im ulec. Jeżeli w Kanadzie emisje dwutlenku węgla pochodzące z ropy naftowej produkowanej z piasków bitumicznych są niższe od wartości referencyjnej, Kanada może to udowodnić. Czy nie powinniśmy do paliw kopalnych stosować tej samej zasady co do biopaliw, czyli że wartości domyślne są zróżnicowane w zależności od źródła surowców?
Bogusław Sonik
(PL) Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! Światowe zasoby piasków bitumicznych są bardzo duże. Ocenia się, że rezerwy takiej ropy, zawarte w bituminach, są ponad dwukrotnie większe niż ropy naftowej wydobywanej konwencjonalnymi metodami. Dzisiejsze technologie pozwalają sięgać po złoża surowców tam, gdzie dawniej nikt nie przypuszczał, że będzie to możliwe. Równocześnie jednak wzrosły wymogi w dziedzinie ochrony środowiska, następuje więc zderzenie norm środowiskowych z pogonią za surowcami i z chęcią eksploatowania ich za wszelką cenę. Pociąga to za sobą degradację terenu, wycinanie lasów, eksploatację zasobów wodnych.
Trzeba wymusić na firmach eksploatujących rekultywację eksploatowanych terenów, tak aby kiedyś znów tam mogły rosnąć lasy. Ci, którzy czerpią zyski z przetwarzania piasków bitumicznych, muszą ich część, na przykład w postaci depozytu, przeznaczać na ochronę środowiska. Komisja Europejska powinna wspierać takie wymogi oraz takie technologie, redukujące emisję CO2. Europa i Kanada są przecież ze sobą powiązane gospodarczo na tyle silnie, by przemysł kanadyjski, chcąc nie chcąc, by być obecny na rynku europejskim, chociażby w tej dziedzinie, musi dostosować się do europejskich wymogów w dziedzinie ochrony środowiska.
Peter Liese
(DE) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Chciałbym podziękować pani poseł McAvan za podjęcie inicjatywy w tej sprawie i pani komisarz Hedegaard za zajęcie się tym problemem. Nie jesteśmy zadowoleni z tempa, w jakim prowadzone są prace, ale wiemy, że sprawą zajmuje się pani komisarz Hedegaard, czyli jest ona w dobrych rękach. Chcielibyśmy udzielić jej poparcia podczas rozmów w Komisji i rozmów z wszelkimi innymi zainteresowanymi stronami.
Wpływ piasków bitumicznych na środowisko naturalne jest oczywisty. Przed Parlamentem zorganizowano wystawę, z której jednoznacznie wynika, choć można kwestionować niektóre z zawartych tam twierdzeń lub podanych liczb, że mamy do czynienia z poważnym problemem ekologicznym Nie podlega to dyskusji. W związku z tym, że bardzo szczegółowo omówiliśmy skutki stosowania biopaliw a nawet zaplanowaliśmy przeprowadzenie pośrednich dochodzeń w sprawie zmian w zakresie produkcji żywności, musimy bardziej uważnie przyjrzeć się temu oczywistemu problemowi. Właśnie dlatego jest to ważna inicjatywa.
Podczas debaty i przygotowań po głowie chodziło mi zdanie, które wielokrotnie powtórzył niemiecki minister środowiska, Norbert Röttgen: Jeżeli chodzi o paliwa kopalne to już poszliśmy po linii najmniejszego oporu. Staje się to jasne w kontekście tego tematu i w świetle wystawy zorganizowanej przed Parlamentem. Wykorzystanie wszystkich dodatkowych źródeł paliw kopalnych wymaga ogromnej ilości pracy i prowadzi do wielu problemów. W związku z tym, chciałbym po raz kolejny zwrócić dzisiejszego wieczora uwagę na to, że wszyscy mamy powód, aby ostrożniej myśleć o efektywności energetycznej, w szczególności w związku z wydarzeniami ostatnich dni. Chciałbym, abyśmy wywierali większe naciski na Komisję i na pana komisarza Oettingera i aby kontynuowane były prace nad 20-procentowym celem dla efektywności energetycznej. Mam nadzieję, że Dyrekcji Generalnej ds. Mobilności i Transportu oraz komisarzowi ds. transportu uda się przez następnych kilka lat opracować konkretne środki a nie tylko wypowiadać puste słowa i że nie będą musieli na to czekać do następnej kadencji Parlamentu.
Gerben-Jan Gerbrandy
(NL) Panie Przewodniczący! Na placu przed naszym Parlamentem można obejrzeć wystawę fotograficzną poświęconą piaskom bitumicznym w Kanadzie. Jedna z fotografii naprawdę przyprawia o dreszcze. Widzimy piękne dziewicze lasy a następnie wyraźną linię będącą początkiem zanieczyszczonego, czarnego, oleistego jeziora o powierzchni 170 metrów kwadratowych. To naprawdę przyprawia o dreszcze, dlatego zachęcałbym wszystkich, aby dziś wieczorem tam poszli i obejrzeli tę wystawę.
Oprócz ogromnych strat w zakresie różnorodności biologicznej, ropa naftowa z piasków bitumicznych prowadzi do bardzo dużych emisji CO2. Jeżeli chodzi o mnie, to różnorodność biologiczna i emisje CO2 są wystarczającymi powodami, dla których powinniśmy zdecydowanie przeciwstawić się wydobyciu piasków bitumicznych w Kanadzie i innych krajach. Jednak minimum, jakie możemy zrobić, jest włączenie do dyrektywy w sprawie jakości paliwa wartości określającej zanieczyszczenia, do jakich prowadzi ropa naftowa z piasków bitumicznych.
Wysłuchawszy tego, co powiedziała pani komisarz Hedegaard, zakładam, że do tego dojdzie, jednak mam nadzieję, że będzie ona także bardziej zdecydowanie przeciwstawiać się wydobyciu piasków bitumicznych w Kanadzie i innych krajach.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Panie Przewodniczący! Możliwe jest osiągnięcie znaczących wyników w zakresie ograniczania emisji gazów cieplarnianych o 20 % do 2020 roku, jeżeli dokonane zostaną inwestycje w środki zwiększające efektywność energetyczną w budynkach i sektorze transportowym.
Prowadziliśmy szeroko zakrojone debaty w czasie, gdy dyrektywa w sprawie jakości paliwa była przyjmowana. Przedstawiciele przemysłu motoryzacyjnego myśleli wtedy, że aby zwiększyć ilość paliwa opartego na biopaliwach, potrzebuje on więcej czasu na zaprojektowanie i wyprodukowanie nowych silników zdolnych dać sobie radę z większą prężnością pary.
Jednak zgodnie z ostatecznym tekstem dyrektywy zarówno producenci samochodów, jak i paliw muszą inwestować w ograniczenie szkodliwych emisji i poprawę jakości paliwa.
Moim zdaniem jeżeli chcemy ograniczyć ilość szkodliwych emisji pochodzących z sektora transportowego, Unia Europejska powinna przede wszystkim inwestować w rozwój paneuropejskiej inteligentnej sieci elektrycznej, która byłaby zdolna do przyjmowania energii wyprodukowanej lokalnie ze źródeł odnawialnych i byłaby zintegrowana z infrastrukturą niezbędną do korzystania z pojazdów elektrycznych.
Alajos Mészáros
(HU) Panie Przewodniczący, Pani Komisarz! Muszę powiedzieć, że przedmiotowa dyrektywa budzi poważne obawy wśród firm zajmujących się przetwórstwem ropy naftowej w Europie Środkowej i Wschodniej. Nie jest tak dlatego, że nie weszła ona jeszcze w życie, ale raczej dlatego, że interesują nas metody, za pomocą których obliczana będzie wielkość emisji. Czy będzie to metoda "stała", oparta na unijnej średniej, czy metoda "hybrydowa", która będzie stosowana do obliczania emisji na podstawie czasu i miejsca wydobycia? Jeżeli wybrana zostałaby druga z tych metod, producenci korzystający z rosyjskiej ropy naftowej musieliby ograniczyć emisje gazów cieplarnianych o 12 %, gdyż zanieczyszczenie jest duże już w miejscu wydobycia.
Pani Komisarz! Wysłałem do Pani w tej sprawie w styczniu pismo wraz z czterema innymi posłami i otrzymaliśmy odpowiedź, jednak odpowiedź ta nie rozwiała w pełni naszych wątpliwości. W związku z tym chciałbym Panią prosić, aby utwierdziła mnie Pani w przekonaniu, jeśli to możliwe, że prawo to nie postawi w niekorzystnej sytuacji spółek naftowych zajmujących się przetwórstwem rosyjskiej ropy naftowej i w konsekwencji nie będzie dyskryminować państw członkowskich z Europy Środkowej i Wschodniej.
Seán Kelly
(GA) Panie Przewodniczący! Nie jestem członkiem Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (ITRE); powinienem nim być, chciałbym nim być i mam nadzieję, że będę jej członkiem. Jeżeli ktoś ją opuszcza lub ktoś ma zostać z niej usunięty, proszę o informację, abym mógł w niej zasiadać.
Kilka tygodni temu Komisja przedstawiła bardzo dobry dokument na temat efektywności energetycznej. Wspomniano w nim o potrzebie zintensyfikowania prac na rzecz budynków i transportu, a ja w 100 % się z tym zgadzam.
Jeżeli chodzi o transport, to znacznie więcej należy zrobić w celu wprowadzenia ograniczeń dla producentów pojazdów, aby ci projektowali bardziej energooszczędne rozwiązania. To bardzo ważna kwestia i w tej sprawie nie zrobiono wystarczająco dużo. Jestem członkiem delegacji do spraw stosunków z Kanadą, a Kanadyjczycy wczoraj pokazali nam prezentację poświęconą tej kwestii. Chcą nas zabrać w teren i pokazać nam, jak to działa, dlatego do momentu opracowania odpowiednich technologii nie powinniśmy mieć uprzedzeń do tych piasków i łupków.
Connie Hedegaard
komisarz - Panie Przewodniczący! Na wstępie chciałabym podziękować Parlamentowi za bardzo jasny sygnał, jaki wysłał tutaj dzisiejszego wieczora. Myślę, że jest on bardzo jasny, jeżeli weźmiemy pod uwagę zniecierpliwienie i konieczność szybkiego działania. Pan poseł Schnellhardt powiedział, że musimy działać bezzwłocznie, a pan poseł Arsenis zapytał konkretnie, odnosząc się do ram czasowych, kiedy proces ten się zakończy. Z przyjemnością informuję, że teraz mówimy raczej o krótkim okresie. W ciągu kilku tygodni przeprowadzona zostanie wzajemna weryfikacja, następnie kwestia musi wrócić do Komisji, po czym odbędzie się proces wewnętrzny. Nie będzie to koniec, ale przynajmniej przejdziemy do kolejnego etapu, w którym uczestniczą państwa członkowskie.
Zatem zbliżamy się do końca, jednak, jak powiedziała pani poseł Hall, na pewno inicjatywa ta nie ma dyskryminacyjnego charakteru, i myślę, że wszyscy Państwo rozumieją, dlaczego dopilnowanie, aby jej dokumentacja była solidna ma sens. Właśnie to przedstawiliśmy i wszyscy wiemy, jakie są powody. Jednym z powodów jest to, że nie zostało to włączone na samym początku, kiedy wiele lat temu sprawę tę zainicjowano. Tę pracę wykonujemy teraz i dlatego możemy doprowadzić ją do końca.
Na koniec chciałabym powiedzieć, że jeżeli chodzi o wspomnianą wartość domyślną dla piasków bitumicznych, to całkowite opóźnienie we wdrożeniu dyrektywy oznacza, że możemy tę wartość uwzględnić teraz w taki sam sposób, w jaki byśmy to robili wdrażając samą dyrektywę. W tym sensie, jeżeli chodzi o wartość domyślną dla piasków bitumicznych, będziemy w stanie zrobić to trochę szybciej niż niektórzy z nas zakładali, kiedy rozpoczynaliśmy prace dziewięć miesięcy temu. Dziękuję Państwu za bardzo jasny sygnał. Mam nadzieję, że zdają sobie Państwo sprawę z tego, że pracujemy bardzo ciężko, aby doprowadzić tę sprawę do końca.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Ioan Enciu
na piśmie - Zobaczywszy w ubiegłym roku piaski bitumiczne w Kanadzie, jestem naocznym świadkiem tego zjawiska. Miałem okazję uczestniczyć w zakrojonych na szeroką skalę konsultacjach z rządem prowincji Alberta i kanadyjskim rządem federalnym, które były poświęcone tej kwestii. Zanim udałem się do Kanady, Friends of the Earth Europe, WWF oraz dyrekcja ds. transportu i środowiska przekazały mi pytania do rządu prowincji Alberta dotyczące tych piasków. Otrzymałem odpowiedzi na wszystkie pytania od ministra ds. stosunków międzynarodowych rządu prowincji Alberta.
Poinformowano mnie, że Kanada jest w pełni zaangażowana w ograniczanie globalnych emisji gazów cieplarnianych i CO2 w paliwach kopalnych i wspomniano o tym, że badania wskazują na to, że intensywność emisji gazów cieplarnianych w przypadku ropy naftowej pochodzącej z piasków bitumicznych jest taka sama lub może być mniejsza niż w przypadku kilku innych paliw. Z drugiej strony, nadal istnieją obawy związane ze zdrowiem publicznym, różnorodnością biologiczną i lokalną fauną.
Zachęcałbym Komisję do wysłania grupy ekspertów do Kanady w celu zobaczenia piasków bitumicznych i przeprowadzenia ich niezależnej analizy, gdyż do grudnia 2012 roku zaproponuje ona poprawki do dyrektywy w sprawie jakości paliwa umożliwiające wprowadzenie dodatkowych środków zobowiązujących dostawców do ograniczenia o 2 % cyklu życia gazów cieplarnianych na jednostkę energii.
Pavel Poc
Od wielu lat w Kanadzie trwa walka między ekologami i inwestorami, którzy niestety okazują coraz mniej szacunku dla ochrony przyrody wraz z tym, jak rosną ceny ropy naftowej i popyt na nią. Ponadnarodowe spółki naftowe traktują ochronę środowiska naturalnego wyłącznie jak pozycję kosztów, którą należy zmniejszyć. Ten brak szacunku nie kończy się nawet na faktycznej eksterminacji lokalnych społeczności, których możliwości przeżycia uzależnione są od środowiska naturalnego. Bezpośrednim wynikiem lekkomyślnej eksploatacji jest niepokojący wzrost liczby osób chorujących na raka. Jesteśmy przyzwyczajeni do wyceniania wszystkiego w kategoriach finansowych. W globalnej wersji gry planszowej "Monopoly", którą nazywamy ekonomią, widzimy jedynie krótkoterminowy zysk. Nie bierzemy pod uwagę tego, ile ostatecznie zapłacimy za dalszy wyrąb lasów w strefie umiarkowanej i zasiewanie trawą całych ekosystemów w znacznie dłuższej i poważniejszej grze, jaką jest przeżycie. W dzisiejszych okolicznościach gospodarczych i politycznych zasoby po prostu się wyczerpią i zgodnie z przewidywaniami ucierpi na tym środowisko naturalne. Zyski są zbyt kuszące a pragnienie posiadania energii jest zbyt duże. Kto będzie decydował? Ludzie i ich demokratycznie wybrani przedstawiciele czy bogacze i menedżerowie spółek naftowych? Jeżeli Europa nie zajmie jednoznacznego stanowiska w sprawie niezrównoważonego wydobywania piasków bitumicznych i łupków naftowych, będzie to oznaczać, że uczestniczymy wyłącznie w teatrze politycznym, w którym pokazujemy, że interesujemy się tym problemem, tymczasem w rzeczywistości nie mamy ani woli, ani siły, aby zmienić sytuację.
