Ład i partnerstwo na jednolitym rynku - Jednolity rynek dla Europejczyków - Jednolity rynek sprzyjający przedsiębiorstwom i wzrostowi gospodarczemu - Zamówienia publiczne (ciąg dalszy debat) 
Othmar Karas
Panie Przewodniczący! Pragnę bardzo podziękować komisarzowi Barnierowi za udzielone nam informacje. Traktat z Lizbony obowiązuje już od dwóch lat i po raz pierwszy europejskim modelem społecznym stała się zrównoważona społeczna gospodarka rynkowa. Może nam to umożliwić wykonanie olbrzymiego skoku do unii gospodarczej i społecznej w Europie. Koncepcja rynku wewnętrznego musi bazować na tej zasadzie.
Rynek wewnętrzny istnieje od 20 lat, ale jego budowa jeszcze się nie zakończyła. Mamy strategię Europa 2020, której nie możemy wdrożyć w praktyce bez wsparcia ze strony rynku wewnętrznego, i omawiamy perspektywę finansową do roku 2020, która - jeżeli nie zapewni większego finansowania inicjatyw politycznych w dziedzinie konkurencyjności, wzrostu, zatrudnienia i solidarności społecznej - nie pozwoli nam wdrożyć koncepcji Europa 2020 oraz w pełni osiągnąć jej celów.
Euro czyni rynek wewnętrzny rynkiem krajowym. Rynek wewnętrzny jest niezbędny z punktu widzenia wzrostu i zatrudnienia. Wszystko, co wzmacnia rynek wewnętrzny, zwiększa też konkurencyjność Europy, a tym samym jej niezależność. Z tego powodu bardzo cieszy mnie fakt, że podejmujemy tę inicjatywę, gdyż jest to najważniejszy krok, jaki może uczynić Unia Europejska. Chodzi tu o umożliwienie małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) dostępu do kapitału. Musimy zadbać, aby wsparcie finansowe świadczone MŚP nie przyjęło wyłącznie formy kredytów i ich promocji. Trzeba również rozważyć inne podejścia.
Ważne jest wspieranie funduszy kapitału podwyższonego ryzyka, obligacji projektowych i handlu elektronicznego, skuteczniejsze zwalczanie piractwa, stworzenie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych, uregulowanie zamówień publicznych i wdrożenie czterech swobód: swobodnego przepływu osób, towarów, usług i kapitału. Wszyscy mamy bardzo wiele do zrobienia. Bardzo dziękuję za Pańską inicjatywę, Panie Komisarzu Barnier.
Evelyne Gebhardt
Panie Przewodniczący! Mam nadzieję, że uda się uratować wszystkich 200 rozbitków, gdyż jest to rzecz najwyższej wagi. Dziękuję za poinformowanie nas o tym.
Panie Komisarzu Barnier, Pani Minister Győri, Panie i Panowie! Artykuł 3 traktatu lizbońskiego, który traktuje o społecznej gospodarce rynkowej, reprezentuje nowe podejście i wyznacza nowe zadanie polityczne na przyszłość. Zadanie to musimy teraz oczywiście wykonać i czekaliśmy na to przez ostatnie dwa lata. Cieszę się, że Komisja Europejska wykonała pierwszy ruch w tym kierunku. Bardzo cieszę się również, że naszej Grupie Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim udało się po ciężkich zmaganiach zagwarantować uwzględnienie klauzuli społecznej w stanowisku Parlamentu Europejskiego, nad którym będziemy dziś głosować.
To kwestia bardzo ważna, gdyż stanowi podstawę spójności społecznej; dzięki temu przekonamy ludzi, że rynek wewnętrzny jest składnikiem modelu społecznego Unii Europejskiej. To niezbędne, jeżeli chcemy, aby obywatele Europy odzyskali zaufanie do ustroju politycznego UE. W szczególności Komisja musi wreszcie uznać decydujące znaczenie praw socjalnych na rynku wewnętrznym i skupić się na skutkach społecznych prawodawstwa europejskiego. Dlatego też ważne jest, aby Parlament ponownie przypomniał Komisji o klauzuli społecznej zapisanej w traktacie lizbońskim.
Pragnę podziękować panu komisarzowi Barnierowi za zapewnienie, że weźmie to pod uwagę i podąży tą drogą. Może być pewien pełnego poparcia Grupy Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim. Panie Komisarzu Barnier, klauzula społeczna oznacza też oczywiście konieczność stosownej rewizji dyrektywy w sprawie delegowania pracowników. Oznacza ona konieczność poszanowania prawa do pracy i do strajku w państwach członkowskich wraz z kwestiami, które naprawdę budzą troskę ludzi, jak też potrzebę zapisania tych praw w polityce Unii Europejskiej dotyczącej rynku wewnętrznego bez żadnych warunków, wyłączeń i zastrzeżeń. O to właśnie chodzi nam jako socjaldemokratom. Jeżeli rynek wewnętrzny będzie rozwijać się na takich podstawach, udzielimy naszego poparcia, a prowadzona polityka obierze właściwy kierunek.
W tym kontekście ważne są oczywiście też inne zagadnienia. Obywateli Europy interesują również uznawanie kwalifikacji zawodowych, europejski paszport umiejętności oraz pełna możliwość przenoszenia emerytury w obrębie Unii Europejskiej; to wszystko zagwarantuje, że rynek wewnętrzny będzie rynkiem dla ludzi. To właśnie od zawsze mówimy jako socjaldemokraci - gospodarka jest dla ludzi, a nie na odwrót. Podążając tą ścieżką, pójdziemy we właściwym kierunku.
Morten Løkkegaard
Panie Przewodniczący! Chciałbym podziękować sprawozdawcy i pozostałym kontrsprawozdawcom za wzorcową współpracę nad sprawozdaniami. Wspólna praca układała się dobrze i cieszy mnie też fakt, że Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim zgodziła się w końcu na kompromis. Dziwnie wyglądałoby, gdyby nie udało nam się uzgodnić szerokiego kompromisu w odniesieniu do przedmiotowych sprawozdań.
Pragnę wspomnieć o trzech obszarach, w których moim zdaniem Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na Rzecz Europy odniosła sukces w przypadku sprawozdania w sprawie ładu i partnerstwa na jednolitym rynku, nad którym pracowałem.
Po pierwsze, jako priorytet wskazaliśmy to, że szefowie państw lub rządów UE muszą objąć przywództwo polityczne w tej dziedzinie. To warunek bezwzględnie konieczny, aby osiągnąć wyniki i właściwie uszeregować cele.
Po drugie, udało nam się zagwarantować, aby Parlament skoncentrował się na poprawnym i terminowym wdrożeniu prawodawstwa związanego z tym tematem. W przypadku dyrektywy usługowej stało się to poważnym problemem, który, co oczywiste, nie powinien się powtórzyć.
Wreszcie, zyskaliśmy alternatywną formę rozstrzygania sporów, która ma być promowana na szczeblu UE, zwłaszcza na użytek konsumentów kupujących w Internecie. Ogólnie, koncentracja na handlu elektronicznym również oznacza duży krok naprzód; w tym względzie trzeba też wspomnieć, że przyjęliśmy właśnie dyrektywę w sprawie praw konsumentów, która także zmierza w tym samym kierunku - to oczywiście kolejny ważny krok we właściwą stronę.
Na koniec pragnę wezwać komisarza Barniera, aby zadbał o właściwą komunikację związaną z tym obszernym pakietem dotyczącym jednolitego rynku, który będzie teraz przedmiotem dalszych działań. Z naszych dotychczasowych doświadczeń wynika, że komunikacja na temat jednolitego rynku i jego zalet dla obywateli pozostawia wiele do życzenia. Wszyscy jesteśmy za nią odpowiedzialni, ale pragnę zdecydowanie wezwać komisarza, aby dołożył jak największego wysiłku w celu zapewnienia realnej promocji komunikacji i uświadomienia obywatelom oraz małym przedsiębiorstwom, że ten doskonały pakiet rzeczywiście istnieje. Największym problemem wydaje się obecnie brak świadomości tego faktu. Tak więc zdecydowanie zalecam usprawnienie działań komunikacyjnych.
Emilie Turunen
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! W latach osiemdziesiątych, w których się urodziłam, ówczesny przewodniczący Komisji Jacques Delors oświadczył, że jednolity rynek powinien mieć wymiar społeczny. Teraz, ponad dwadzieścia lat później, doszliśmy do sytuacji, w której mamy 23 miliony bezrobotnych, dostrzegalna jest presja na płace, warunki pracy i usługi publiczne, w Europie naliczono niemal 18 milionów ubogich pracujących, a nierówności wzrastają. Jednocześnie tracimy miejsca pracy i nie wiemy tak naprawdę, jak utrzymać się w przyszłości na powierzchni.
Trzeba więc przyznać, że mamy przed sobą jeszcze bardzo wiele pracy, jeżeli chodzi o ustanowienie europejskiego wymiaru społecznego. Profesor Monti poruszył tę kwestię w zeszłym roku w swojej doskonałej propozycji skierowanej do nas wszystkich. Uważam, że powiedział coś naprawdę bardzo ważnego, stwierdzając, iż istnieją wąskie gardła - innymi słowy punkty krytyczne - których obecność musimy dostrzec i z którymi musimy się uporać, jeżeli chcemy poczynić postępy. Część z nich ma charakter społeczny i środowiskowy. To moim zdaniem najważniejsza idea, która powinna pokierować naszymi działaniami w najbliższej przyszłości.
Debata nad tym dokumentem w Parlamencie była dość trudna, ale bardzo cieszy mnie fakt, że dzisiaj jesteśmy w stanie jako Parlament Europejski przedstawić zalecenia co do tego, jak powinna wyglądać dalsza praca Komisji i pana komisarza Barniera.
Pragnę wspomnieć o trzech kwestiach, które są dla Grupy Zielonych/Wolne Przymierze Europejskie bardzo ważne i stanowią najistotniejsze elementy przesłania. Po pierwsze, pragniemy zielonego jednolitego rynku. Należy go zrealizować między innymi poprzez innowacje oraz wykorzystywanie publicznych zaproszeń do składania ofert w sposób umożliwiający aktywne promowanie przejścia do gospodarki przyjaznej środowisku. Trzeba też dążyć do tego celu, wdrażając koncepcję śladu ekologicznego produktów oraz znajdując instrumenty finansowania, które mogą nam pomóc w realizacji tych ekologicznych inwestycji, w tym euroobligacje mające w zamyśle pokryć znaczące potrzeby inwestycyjne związane z przejściem do gospodarki przyjaznej środowisku. Po drugie, pragniemy społecznego jednolitego rynku. Oznacza to między innymi, że pragniemy przed przedłożeniem prawodawstwa jego fundamentalnej i wnikliwej analizy ze społecznego punktu widzenia, a więc chcemy także odwołania do polityki społecznej - uzgodniliśmy obecność tego terminu w stosownym prawodawstwie dotyczącym jednolitego rynku, aby przypominał on nam o obowiązkach, jakie nakłada na nas Traktat z Lizbony w odniesieniu do podstawowych praw socjalnych.
Po trzecie, pragniemy jednolitego rynku dla konsumentów, obejmującego między innymi ambitne inicjatywy, nadzór rynkowy i prawa pasażerów.
Zieloni stwierdzają zatem z zadowoleniem, że mogą dziś poprzeć ten doskonały dokument. Jeszcze lepiej byłoby, gdyby jego przesłanie sformułowano trochę jaśniej i gdyby otwierał on perspektywę europejskiego przywództwa w dziedzinie sprawiedliwości społecznej, nowych miejsc pracy i przejścia do gospodarki przyjaznej środowisku. Pod tym względem zostało jeszcze zapewne wiele do zrobienia, ale myślę, że to dobry początek.
Malcolm Harbour
w imieniu grupy ECR - Panie Przewodniczący! Z wielkim zadowoleniem przyjmuję doskonałe sprawozdania wszystkich trzech sprawozdawców i pragnę podziękować wszystkim posłom - nie tylko z Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, ale również tym z wielu innych reprezentowanych tu komisji, którzy przyłączyli się do naszego doniosłego przedsięwzięcia.
Jakość wkładu, jaki wniosły wszystkie grupy polityczne, dowodzi naszego zaangażowania w tę kwestię. Prowadziliśmy ożywione debaty i spory, ale łączy nas wspólny cel - zapewnienia sukcesu konkurencyjnej gospodarki w ramach jednolitego rynku, zapewnienia sukcesu konkurencyjnej społecznej gospodarki rynkowej i połączenia tych dwóch rzeczy. Dotychczasowe posunięcia zbliżają nas do tego celu.
Jak wspomniało wielu spośród Państwa, u podstaw tego ważnego projektu leży przede wszystkim praca profesora Montiego, za którą winni jesteśmy mu wdzięczność, jak też pragnienie mojej komisji, aby Parlament również wypowiedział się w tej sprawie - i pragnę tu podziękować wszystkim koordynatorom za wsparcie i włożony wysiłek. Mieliśmy wrażenie, że dokończenie budowy najważniejszego fundamentu strategii Europa 2020 na rzecz inteligentnego wzrostu, miejsc pracy i innowacji - czyli jednolitego rynku - nie stanowi w istocie priorytetu politycznego. Nawiązaliśmy jednak współpracę z panem komisarzem Barnierem, któremu pragnę tu podziękować za skorzystanie ze sposobności, aby przekuć tę kwestię w priorytet polityczny za pośrednictwem Aktu o jednolitym rynku.
To realny sukces Parlamentu. Jest to lekcja dowodząca, jak komisje mogą, współpracując, wykorzystać swoją inicjatywę polityczną na rzecz postępu; gdyby nie Parlament, nie osiągnęlibyśmy dzisiejszego wyniku. Bardzo się cieszę, że jest tu obecny - jako jedyny przywódca grupy - pan poseł Martin Schulz, którego serdecznie witam. Mam nadzieję, że będzie pamiętał o tej lekcji podczas swojej przyszłej pracy w Parlamencie.
Jeżeli chodzi o treść omawianego sprawozdania, usłyszeliśmy tu kilka przesłań. Po pierwsze, kilkoro posłów i posłanek wspomniało, że wykonaliśmy wielką pracę w obszarach takich jak towary oraz usługi, ale nie jest to sprawa wystarczająco nagłośniona i ludzie z tego nie korzystają. Są też obszary, gdzie naprawdę konieczny jest dalszy rozwój. Niektóre z nich uwzględniono w strategii Europa 2020 - chodzi o innowacje i sieci cyfrowe. Niewystarczający nacisk położono na technologie ekologiczne, choć niektóre nie są przydatne.
Bardzo cieszy mnie to, co usłyszałem na temat zamówień publicznych; potrzebne są też zmiany dotyczące wzajemnego uznawania uprawnień. Będziemy nad tym wspólnie pracować, ale dziś stworzyliśmy ramy i podstawy dla przyszłego postępu. Pragnę ponownie podziękować wszystkim, którzy zaangażowali się w ten wielki wysiłek w imieniu wszystkich obywateli Europy.
(Mówca zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane zgodnie z regułą niebieskiej kartki na mocy art. 149 ust. 8 Regulaminu)
Nicole Sinclaire
Panie Przewodniczący! Pragnę zadać pytanie panu posłowi Harbourowi, który reprezentuje, tak jak ja, brytyjski region West Midlands. Mówił on bardzo wiele o funkcjonowaniu w ramach Unii Europejskiej i związanych z tym wpływach - przewodniczy on w istocie jednej z najbardziej wpływowych komisji w Parlamencie Europejskim, a mianowicie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów. Jest jedynym posłem Partii Konserwatywnej w PE, który przewodniczy komisji. Niedawno pan poseł Harbour przedstawił oświadczenie pisemne wyrażające poparcie dla małych przedsiębiorstw, ale zebrał pod nią niewiele ponad 200 podpisów. Czy to cały rozmiar jego wpływów? A może jest on tylko eurofilem w skórze eurosceptyka w nic nieznaczącej grupie ECR, która stale oszukuje społeczeństwo brytyjskie?
Malcolm Harbour
Panie Przewodniczący! Pani poseł Sinclaire i ja reprezentujemy region Wielkiej Brytanii, praca i przyszłość mieszkańców którego zależy od funkcjonowania jednolitego rynku. Przez cały czas współpracuję z małymi przedsiębiorstwami i mogę jej powiedzieć, że takie firmy w regionie Midlands, które działają tuż obok naszych miejsc zamieszkania i zaopatrują wielkie spółki z branży motoryzacyjnej, pracują teraz bez wytchnienia dzięki nowym możliwościom, jakie stworzyliśmy, dając im sposobność zmierzenia się z liczącym pół miliarda konsumentów rynkiem.
Nie mam zamiaru przepraszać za pracę, którą tu wykonuję. Dobrze byłoby, gdyby inni zachowywali się bardziej konstruktywnie i naprawdę robili coś dla swoich wyborców zamiast tylko tu narzekać.
(Oklaski)
Kyriacos Triantaphyllides
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! bardzo mi się podobało Pańskie dzisiejsze oświadczenie. Jesteśmy jednak zdania, że Komisja obstaje przy filozofii leżącej u podstaw strategii lizbońskiej, która zgodnie z oficjalnym stanowiskiem KE nie osiągnęła swoich celów.
W odniesieniu do strategii na rzecz jednolitego rynku trzeba, po pierwsze, jasno zarysować jej wizję i ponownie zdefiniować priorytety zarówno w teorii, jak i w praktyce, aby stała się ona w wystarczającym stopniu widoczna dla opinii publicznej. Naszym zdaniem rynek jest przydatny i ma swoje zalety, nie jest jednak sam w sobie modelem społecznym. Wymiar społeczny trzeba określić jako pierwszorzędny priorytet, a nowy program na rzecz jednolitego rynku należy sformułować tak, by przyczyniał się do zaprowadzenia sprawiedliwości społecznej. W społeczeństwie wolnorynkowym nie wszystko może być na sprzedaż. Przedsiębiorstwa użyteczności publicznej, publiczna służba zdrowia i usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym nie powinny podlegać prawu konkurencji ani prawodawstwu dotyczącemu jednolitego rynku. Powszechny dostęp do rentownych i wysokiej jakości usług publicznych jest bardzo ważnym zagadnieniem politycznym. Jednocześnie nie można spychać na dalszy plan praw podstawowych takich jak prawo do działalności związkowej.
Matteo Salvini
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Nie wygłoszę tu kolejnej mowy dotyczącej szczegółów sprawozdań. Reprezentuję partnera koalicyjnego w rządzie jednego z krajów-założycieli Unii Europejskiej, a mianowicie Ligę Północną. Nie chodzi o lepszą komunikację - słyszałem, jak jeden z posłów mówił o ambasadorze do spraw komunikacji na wypadek, gdyby ktoś atakował działania Unii Europejskiej - lecz raczej o zaangażowanie poszczególnych terytoriów.
Z uznaniem przyjmujemy te trzy działania. Mają one aspekty pozytywne oraz takie, które wymagają dopracowania - w odniesieniu do tych ostatnich przedłożyliśmy jako grupa poprawki. Fundamentalnym czynnikiem jest zaangażowanie, gdyż Włochy różnią się od Finlandii czy Portugalii. Ważną kwestią jest, aby środki te stały się sposobnością, a nie zostały narzucone, jak w przeszłości często narzucane bywały dyrektywy.
Musimy zachować powściągliwość, potępiając kraje, które nie przestrzegają wytycznych, gdyż jeżeli nie są one w stanie ich przestrzegać, nie czynią tego celowo, ale prawdopodobnie dlatego, że dyrektyw nie da się w jednorodny sposób wdrażać we wszystkich 27 krajach.
Zmierzamy do jednolitego rynku. Nie jest to cel, ale środek, w związku z czym dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz konsumentów kwestią podstawową jest to, aby cały proces był przede wszystkim konkretny - nie chodzi o deklaracje zasad, ale o konkretne działania bazujące na tych dwunastu punktach; po drugie, niezbędne jest realne zaangażowanie poszczególnych rządów i terytoriów, gdyż w przeciwnym razie może się to skończyć stworzeniem kolejnych ram niepotrzebnych naszym obywatelom i producentom. Żaden ambasador do spraw komunikacji nie ustali, czy dyrektywa lub jednolity rynek są dostosowane do potrzeb społeczeństwa i producentów, którzy mają z nich korzystać.
Nicole Sinclaire
Panie Przewodniczący! Chciałam zgłosić wniosek w sprawie przestrzegania Regulaminu. W Regulaminie stwierdza się, że przewodniczący powinien umożliwić zgłoszenie takiego wniosku, a o to właśnie mi chodzi.
Procedura niebieskiej kartki umożliwia zadanie pytania innemu posłowi. Jeżeli poseł, do którego skierowane jest pytanie, zignoruje je, to Pan, Panie Przewodniczący, powinien poprosić go, by udzielił odpowiedzi.
Zadałam proste pytanie: w jaki sposób wpływy pana posła Harboura pomogły w przyjęciu jego oświadczenia, które nie zebrało wystarczającej liczby podpisów?
Przewodniczący
Pan poseł Harbour udzielił Pani odpowiedzi. Każdy może ocenić, czy była ona wyczerpująca, czy też nie. Pani może uważać ją za niewystarczającą, inni mogą sądzić inaczej, ale debata na tym się kończy. Nie możemy zmienić tematu tak ważnego jak omawiany obecnie w dyskusję między Panią a panem posłem Harbourem.
Laurence J.A.J. Stassen
(NL) Panie Przewodniczący! Zacznę od aspektów pozytywnych. W sprawozdaniach, które mamy przed sobą, znalazło się wiele słusznych propozycji takich jak dalsze działania związane z dyrektywą usługową i patentem europejskim oraz zajęcie się wygórowanymi opłatami roamingowymi. Te zagadnienia mają podstawowe znaczenie dla rynku wewnętrznego i pozwolą osiągnąć postęp z punktu widzenia obywateli oraz przedsiębiorstw.
Muszę niestety stwierdzić, że wiele innych inicjatyw wychodzi daleko poza cele rynku wewnętrznego. Wymienię tu kilka: klimat i emisję CO2, równość społeczną i gospodarczą, godziwe warunki pracy oraz, rzecz jasna, większą solidarność - chodzi o społeczno-ekonomiczny plan dystrybucji, który bez wątpienia pochłonie jeszcze więcej pieniędzy. Każda z tych propozycji ma charakter socjalistyczny i, o ile się nie mylę, żadna z nich nie wchodzi w zakres kompetencji europejskich; z całą pewnością żadna nie ma niczego wspólnego z rynkiem wewnętrznym. Naiwnością jest sądzić, że różnice w Europie da się przezwyciężyć interwencjami społeczno-ekonomicznymi. Doprowadzenie do powszechnej równości w Europie nie było nigdy celem rynku wewnętrznego.
Panie Przewodniczący! Delegacja holenderskiej Partii Wolności (PVV) wolałaby rynek wewnętrzny skupiony na podstawowej kwestii - krzewieniu wolności i współpracy gospodarczej. Należy wykonać zaległą pracę nad tymi dwoma zagadnieniami i pozbyć się wszelkich zbędnych inicjatyw. Dla PVV propagowana tu wersja rynku wewnętrznego to pójście o jeden most za daleko.
Róża Gräfin von Thun und Hohenstein
Panie Przewodniczący! Chciałabym powiedzieć panu komisarzowi, że pracując nad sprawozdaniem dotyczącym jego wartościowego dokumentu nieustannie mieliśmy, podobnie jak on sam, świadomość, że jednolity rynek ma służyć Europejczykom. Być może właśnie dlatego negocjacje między grupami politycznymi dotyczące ostatecznego kształtu tekstu były tak trudne. Zgadzam się z opinią, że nawet jeżeli w jednolitym rynku nie można się zakochać, budzi on czasem wielkie emocje.
Bardzo cieszy mnie fakt, że Parlament Europejski wysyła dzisiaj jednoznaczny sygnał Komisji i Radzie w postaci 15 priorytetowych propozycji; osobiście z radością przyjmuję położenie przez nas nacisku na mobilność obywateli. Lepszy dostęp do usług bankowych, łatwiejsze uznawanie kwalifikacji zawodowych i pełna możliwość przenoszenia emerytur - to dziedziny, w których obywatele potrzebują rozwiązań, by móc uczyć się, pracować i inwestować w różnych państwach członkowskich na przestrzeni swojego życia.
Europejczycy oczekują od nas konkretnych działań związanych z konkretnymi potrzebami i nie możemy ich zawieść. Zastanówmy się na przykład nad opłatami roamingowymi za połączenia głosowe i transmisję danych. Najwyższy czas, aby przestały one utrudniać mobilność Europejczykom - nasz kontynent nie powinien mieć wewnętrznych granic. Tą kwestią również zajęto się w dokumencie, nad którym dziś głosujemy.
Wreszcie, Parlament Europejski proponuje organizację dorocznego forum jednolitego rynku jako platformy, która powinna umożliwić rzeczywistą dyskusję z obywatelami. Z mojego punktu widzenia jest to niezwykle ważny sposób zaangażowania obywateli Europy w reformę jednolitego rynku w dwudziestą rocznicę jego powstania; mam nadzieję, że będziemy wtedy świętować sukces.
Mitro Repo
(FI) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Jednym z powodów, dla których jednolity rynek napotyka problemy, jest niska jakość zarządzania. Obecnie niewytłumaczalnie wielka liczba dyrektyw oczekuje za długo na wdrożenie na szczeblu krajowym, a zdecydowanie zbyt wiele wdrożono w sposób niezadowalający lub niepoprawny.
Za funkcjonowanie jednolitego rynku odpowiedzialność muszą wziąć same państwa członkowskie. Wspólne zasady, które nie są w widoczny sposób respektowane, są bezwartościowe. Jednym z zagrożeń jest tu nierówność obywateli UE. Wszyscy obywatele i wszystkie przedsiębiorstwa w UE muszą mieć takie same prawa oraz obowiązki.
Moim zdaniem w sprawozdaniu pani poseł Kalniete nie położono wystarczającego nacisku na rolę Parlamentu Europejskiego. Na mocy traktatu lizbońskiego rola Parlamentu jako prawodawcy musi być równorzędna z rolą Rady. Jestem przekonany, że ożywienie jednolitego rynku będzie zależeć od równego udziału i ścisłej współpracy wszystkich instytucji UE. Jedynie działając wspólnie możemy osiągnąć cele postawione pierwotnie przed jednolitym rynkiem, a więc promowanie konkurencyjności, społeczną gospodarkę rynkową i zrównoważony rozwój.
W swoim przemówieniu podczas wczorajszego posiedzenia plenarnego pan poseł Schulz z naciskiem stwierdził, że ani przewodniczący Komisji ani przewodniczący Rady Europejskiej nie mają prawa umniejszać roli Parlamentu. Wiarygodność polityki UE i przyszłość Unii Europejskiej zależą w istocie od skutecznego działania mechanizmów demokratycznych. Legitymację Parlamentowi zapewnia 500 milionów europejskich wyborców w bezpośrednich wyborach krajowych. To właśnie oni są najbardziej wpływowymi ludźmi w Europie, podmiotami i decydentami. Funkcjonowanie jednolitego rynku i przyszłość Unii Europejskiej również zależy od ich zachowania oraz podejmowanych przez nich decyzji.
Olle Schmidt
(SV) Panie Przewodniczący! UE to bez wątpienia więcej niż jednolity rynek, ale bez jednolitego rynku nie ma UE. Jednolity rynek to najważniejsze narzędzie umożliwiające nam wyciągnięcie Unii z kryzysu gospodarczego.
Dlatego też nie ma sprzeczności między tym, co jest dobre dla obywateli europejskich, a tym, co jest dobre dla europejskich przedsiębiorstw. Jeżeli uda nam się usunąć pozostałe przeszkody w swobodnym przepływie ludzi, towarów, kapitału i usług, zyskają wszyscy. Budowa jednolitego rynku jeszcze się nie zakończyła, a sektor usług w szczególności wymaga przebudowy i udoskonalenia. Dotyczy to również rynku cyfrowego, abyśmy mogli odnosić korzyści z dynamicznych efektów swobodnego przepływu.
Jedną z podstaw jednolitego rynku jest euro. Wspólna waluta stwarza stabilne warunki działania przedsiębiorstwom, które nie muszą martwić się o kursy walutowe. Euro upraszcza handel ponadgraniczny. Jeżeli euro zostałoby wprowadzone w całej UE, w tym w moim kraju - Szwecji - z pewnością pobudziłoby ono i wzmocniło Europę, czyniąc podstawy jednolitego rynku jeszcze solidniejszymi. Zyskalibyśmy dodatkowe miejsca pracy i dobrobyt.
Ponadto, Panie Przewodniczący, mogę się w pełni podpisać pod uwagami pana posła Harboura.
Pascal Canfin
(FR) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Sądzę, że wielu posłów pamięta, iż omawiany pakiet dotyczący jednolitego rynku wyrósł ze sprawozdania profesora Montiego, w którym zalecano daleko idący kompromis między tymi, którzy opowiadają się za większą konkurencją, a tymi, którzy pragną położyć silniejszy nacisk na aspekty społeczne, środowiskowe i fiskalne.
Uważam, że tutaj w Parlamencie - o ile teksty te nie przepadną w głosowaniach, które odbędą się za kilka godzin na forum plenarnym - udało nam się znaleźć taki kompromis, również w 14 propozycjach, które wyrastają z trzech omawianych sprawozdań. Wiem również, że w kolegium komisarzy toczą się dyskusje dotyczące tego, którymi najważniejszymi kwestiami się zająć, a my z pewnością będziemy uważnie śledzić, czy równowaga osiągnięta w Parlamencie, o którą chodziło profesorowi Montiemu, zostanie zachowana i znajdzie odzwierciedlenie w 12 najważniejszych projektach, o których była mowa.
Pragnę podkreślić trzy kwestie, które wydają mi się szczególnie ważne, rozwijając to, co przed chwilą powiedziała pani poseł Turunen w imieniu Grupy Zielonych/Wolne Przymierze Europejskie. Pierwszy aspekt dotyczy konkurencji. Jednolity rynek służy ustaleniu, gdzie ma się koncentrować konkurencja. Czy ma się ona skupiać na innowacjach, na produktach, czy też będzie ona dotyczyć reguł - poprzez dumping ekologiczny lub socjalny. Sądzę, że naprawdę udało nam się tutaj osiągnąć równowagę - i mam nadzieję, że uda się ją zachować w Komisji. Mówimy "tak” większej konkurencji dzięki innowacjom, "tak” większym inwestycjom w środki trwałe, ale też "tak” klauzuli społecznej i "tak” normom środowiskowym, które zagwarantują, że konkurencja nie doprowadzi do regulacyjnego dumpingu. Moim zdaniem te dwie kwestie leżą u podstaw naszego kompromisu.
Drugą kwestią, którą pragnę poruszyć, są aspekty fiskalne. Wniosek dotyczący konsolidacji podstawy opodatkowania osób prawnych w pierwszej wersji Aktu o jednolitym rynku nie miał charakteru opcjonalnego: innymi słowy, wszystkie przedsiębiorstwa musiały podlegać skonsolidowanej podstawie opodatkowania. We wniosku przedstawionym przez Komisję przed około 10 dniami jest to środek opcjonalny: innymi słowy, zamiast wzmacniać jeden z filarów jednolitego rynku, Komisja burzy go. Dodajemy nowy system, zwiększamy złożoność, wprowadzamy arbitraż regulacyjny zamiast harmonizacji podatkowej. Wniosek przedłożony przez Komisję dwa tygodnie temu jest dokładnie sprzeczny z tym, czego chcemy w Parlamencie, i co Państwo proponowali.
Ostatnią kwestią, którą pragnę poruszyć pokrótce, jest zagadnienie wzajemności - chodzi mi o dokładnie to samo, o co chodziło Państwu. Jednolity rynek to 500 milionów ludzi; to podmiot gospodarczy, ale też i polityczny, który musi zwiększyć naszą zdolność do nadawania kształtu globalizacji.
Edvard Kožušník
(CS) Panie Przewodniczący! Pragnę podziękować panu komisarzowi za 12 środków w ramach Aktu o jednolitym rynku oraz za zaczerpnięcie inspiracji ze sprawozdania profesora Montiego, ale chcę też wspomnieć tutaj jedno nazwisko, które jest ważne - z tym zgodzą się wszyscy, którzy pracowali nad działaniami dotyczącymi jednolitego rynku w Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów - chodzi mi o pana posła Harboura.
To z pewnością jedna z najważniejszych postaci dzisiejszej sesji. Komisarz nie obrazi się, gdyż był obecny na posiedzeniu komisji, podczas którego pan poseł Harbour przedstawił inicjatywę dotyczącą rynku wewnętrznego, która doprowadziła do ponownego otwarcia całej debaty na temat tego rynku. Wszyscy niezależnie od wyrażanych sympatii politycznych - socjaliści, zieloni, liberałowie, a także Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy - niemal wszyscy poparli tę koncepcję i dlatego właśnie pragnę tu wspomnieć nazwisko posła Harboura. Moim zdaniem musimy walczyć z nacjonalizmem gospodarczym, a jednym z wrogów w tej walce jest czas. W związku z tym, że brakuje nam właśnie czasu, wyrażam nadzieję, że komisarzowi Barnierowi uda się przekuć tych 12 działań w środki prawne.
Eva-Britt Svensson
(SV) Panie Przewodniczący! Pani minister Győri zaczęła swoje przemówienie od stwierdzenia, że nasza gospodarka potrzebuje lokomotywy. Zgadzam się, potrzebujemy tego, ale pragnę też dodać, że potrzebujemy lokomotywy, która pociągnie naprzód sprawiedliwość społeczną i koncepcję zrównoważonego społeczeństwa. Praw socjalnych nie można uważać za przeszkody. Wręcz przeciwnie - są one warunkiem koniecznym zrównoważonej gospodarki społecznej i wzrostu. Nikt nie wspomniał tu o koncepcji nowej strategii w dziedzinie podatku od wartości dodanej. Ja to uczynię, gdyż w różnych państwach członkowskich mamy odmienne regulacje dotyczące VAT. Na przykład Szwecja finansuje z VAT znaczną część swojego systemu opieki społecznej. Prawodawstwo UE już teraz jest dla nas niekorzystne, gdyż nie pozwala nam zwolnić z VAT organizacji pozarządowych. Dotyczy to całego wolontariatu, na przykład organizacji zapewniających zajęcia dla dzieci i młodzieży. Musimy mieć prawo do samodzielnego decydowania o tych zasadach dotyczących VAT.
Oreste Rossi
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Utworzenie jednolitego rynku jest jednym z celów Komisji Europejskiej w reakcji na kryzys gospodarczy.
Wszystkie trzy omawiane sprawozdania zawierają aspekty zarówno pozytywne, jak i negatywne. Cieszy nas wykorzystanie nowych technologii, handlu elektronicznego i innowacji w imię rozwoju działalności gospodarczej oraz wzrostu konkurencyjności. Aby zachęcić do tworzenia rynku dla Europejczyków, priorytetem należy uczynić lepszą koordynację handlu w celu kontrolowania napływu towarów z państw trzecich. Utworzenie opartego na współpracy jednolitego rynku może jedynie stać się sposobnością do wzrostu gospodarczego, gdyż spełnia ono kryteria przejrzystości i większego zaangażowania regionalnego.
Nadal występują problemy, jak na przykład przyznanie specjalnych uprawnień przewodniczącemu Komisji jako osobie nadzorującej jednolity rynek oraz brak ochrony dla małych i średnich przedsiębiorstw, jak też ich pracowników. Jeżeli pragniemy wspierać gospodarkę europejską, musimy powstrzymać przenoszenie się przedsiębiorstw.
Csanád Szegedi
(HU) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Mogę zgodzić się z zasadniczymi elementami omawianego sprawozdania. Chodzi jednak o to, na ile możemy traktować je poważnie. Swoboda przepływu osób i kapitału są wzniosłymi sformułowaniami, ale co dały one jak dotychczas Węgrom? Jak dotąd widzą oni, że kapitał zachodni może napływać do Europy Wschodniej, ale z Europy Wschodniej na zachód mogą przepływać jedynie ludzie, a więc swoboda dotyczy tylko przepływu osób. Czyż nie jest nie do pomyślenia, aby przedsiębiorcy węgierscy, czescy czy polscy wykupili na przykład niemiecką firmę, która produkuje volkswageny, a następnie zamknęli ją, by stworzyć własny rynek? Niemieccy, francuscy i brytyjscy przedsiębiorcy uczynili właśnie to na Węgrzech, likwidując w całym kraju cukrownictwo, przemysł spożywczy, przetwórstwo żywności oraz branżę włókienniczą. W 2004 roku prowadzili nawet kampanię, twierdząc, że powinniśmy przystąpić do Unii Europejskiej, gdyż dzięki temu węgierscy przedsiębiorcy będą mogli otwierać ciastkarnie w Wiedniu. Węgrzy nie tylko nie są w stanie otwierać ciastkarni w Wiedniu - nie udaje im się to nawet w małych wioskach. Dlatego też w Europie Wschodniej trzeba odbudować przemysł żywnościowy, włókienniczy i przetwórstwo żywności, abyśmy mogli stać się członkami - szanowanymi i równoprawnymi członkami - Unii Europejskiej.
Andreas Schwab
(DE) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu Barnier, Panie i Panowie! Po pierwsze pragnę szczerze podziękować wszystkim osobom w Parlamencie Europejskim i Komisji, które wzięły udział w opracowywaniu wspólnego sprawozdania.
Rynek wewnętrzny został stworzony niemal dwadzieścia lat temu Aktem o jednolitym rynku. Od tamtej pory bez wątpienia osiągnęliśmy bardzo wiele, ale cały proces przypomina bieg na sto metrów - ostatnich kilka kroków jest najtrudniejszych i wymaga najwięcej wysiłku. W związku z tym z jeszcze większym zadowoleniem przyjmujemy fakt, że pan komisarz Barnier we współpracy z pozostałymi członkami Komisji przedstawił nam niewiarygodnie spójne podejście do pokonania ostatnich kilku metrów w biegu ku rynkowi wewnętrznemu. W przeszłości nie poczyniliśmy niezbędnych postępów w pewnych obszarach, właśnie dlatego, że poszczególne dyrekcje generalne i sama Komisja nie sprawdziły należycie strategii pod kątem spójności. Aby zmienić tę sytuację, wszystkie grupy w Parlamencie Europejskim muszą współpracować z Komisją.
Najważniejszym elementem ostatnich kilku metrów biegu w stronę rynku wewnętrznego - nazywam je ostatnim zrywem - jest zasada przewodnia społecznej gospodarki rynkowej, a więc poważne traktowanie praw pracowników, przedsiębiorstw, obywateli i wszystkich podmiotów ze świata biznesu, oraz zadbanie o równowagę między poszczególnymi państwami członkowskimi i różniącymi się interesami zainteresowanych stron. Uważam, że kompromisy, które osiągnęliśmy w rozmowach między grupami, są w znacznej mierze zgodne z tą zasadą.
Niemniej, Panie Komisarzu Barnier, pragnę wskazać, że Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) uzgodniła w swoim gronie we wszystkich komisjach listę priorytetów co do następnych działań, które należy zaczerpnąć z proponowanego przez Pana pakietu. Lista ta składa się z czterech głównych punktów. Pragniemy dokończenia działań na rzecz zapewnienia podstawowych wolności na rynku wewnętrznym. Na przykład jedna czwarta kwalifikacji zawodowych w Unii Europejskiej istnieje tylko w jednym państwie członkowskim. Pokazuje to, że nadal pozostaje bardzo wiele do zrobienia, a rynek nie funkcjonuje prawidłowo pod względem otwartości.
Ponadto pragniemy utworzyć transgraniczny cyfrowy rynek wewnętrzny i spojrzeć na rynek wewnętrzny z perspektywy globalnej. W tym aspekcie niezwykle ważne są wnioski w sprawie polityki zamówień publicznych - podczas następnej sesji Parlament sporządzi rezolucję na ten temat.
Bernadette Vergnaud
(FR) Panie Przewodniczący, Pani Minister Győri, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Pragnę pogratulować wszystkim posłom do PE, którzy wzięli udział w redagowaniu projektów omawianych sprawozdań. Sądzę, że udało nam się opracować trzy wyważone teksty, które niosą wyraźne przesłanie Parlamentu do kolegium komisarzy na temat naszych priorytetów co do jednolitego rynku, który ma działać skutecznie w interesie naszych obywateli, na rzecz wzrostu i przedsiębiorstw.
Jako kontrsprawozdawcy sprawozdania pana posła Buşoia wytyczyliśmy wyraźny plan działania dla Komisji. Po pierwsze - i tu wszyscy się zgadzamy, Panie Komisarzu - mamy wniosek dotyczący ram prawnych zamówień publicznych, partnerstwa publiczno-prywatnego i koncesji na usługi, który powinien chronić niewielkie podmioty, małe i średnie przedsiębiorstwa oraz udzielające zamówień władze lokalne; zagwarantuje on też wzajemność między UE, krajami uprzemysłowionymi i najważniejszymi krajami rozwijającymi się.
Następnie istnieje potrzeba uczynienia priorytetem wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych oraz stworzenia jasnych ram opodatkowania VAT. To niezbędne, jeżeli chcemy, by nasze MŚP rozwijały się w zdrowym, konkurencyjnym środowisku.
Wreszcie, musimy zagwarantować finansowanie innowacji w celu pobudzenia szybkiego i trwałego wzrostu w zakresie największych europejskich projektów infrastrukturalnych, wprowadzając na rynek euroobligacje.
Na koniec pragnę podkreślić, jak ważny jest moim zdaniem fakt osiągnięcia zadowalającego kompromisu w najważniejszych kwestiach: zagwarantowania praw socjalnych w poszczególnych aktach prawnych dotyczących jednolitego rynku oraz ochrony usług świadczonych w interesie ogólnym w duchu traktatu lizbońskiego.
Panie Komisarzu, wysyłamy Panu bardzo jasny komunikat: gospodarka musi służyć obywatelom, a nie na odwrót. Potrzebuje Pan naszej pomocy. Dzisiaj udzielamy jej Panu, stawiając zarazem przed Panem wielkie wyzwanie: pogodzenia naszych obywateli z projektem europejskim. Proszę nas nie zawieść i dać im pewność siebie, której potrzebują!
Adina-Ioana Vălean
Panie Przewodniczący! Żywię poglądy liberalne, a więc cieszy mnie wejście w życie Aktu o jednolitym rynku. Usunięcie barier narodowych powinno stworzyć efektywny jednolity rynek, ale czy naprawdę tak jest we wszystkich sektorach? Wydaje się to oczywiste w sektorze energetycznym, a jeszcze bardziej, jeżeli spojrzymy na niedobory zasobów i tarcia pojawiające się między krajami. Jestem przekonana, że Europa musi wykorzystać swoją siłę nacisku, by skłonić państwa członkowskie do łączenia infrastruktury i inwestowania w nią, co jest warunkiem koniecznym wspólnego rynku energii oraz bezpieczeństwa dostaw.
Ta nowa mantra brukselska działa jednak dobrze tylko, dopóki sprzyja konkurencyjności i obniżaniu cen dla konsumentów, a istnieją sektory, gdzie może to nie być możliwe. Mam wątpliwości, czy utworzenie sztandarowych europejskich przedsiębiorstw telekomunikacyjnych, ustanowienie ogólnoeuropejskich licencji w sektorze audiowizualnym czy jednolity rynek w zakresie treści internetowych przyniosą na dłuższą metę więcej konkurencji lub też pobudzą kreatywność, kulturę i wzrost. Być może powinniśmy więc zastanowić się przez chwilę, a nie bez namysłu przeć naprzód ku koncepcjom łatwych rynków.
Emma McClarkin
Panie Przewodniczący! Zacznę od podziękowania wszystkim sprawozdawcom za ich wysiłek, ale szczególna wdzięczność należy się pani poseł Kalniete za jej ciężką pracę i naszemu przewodniczącemu panu posłowi Harbourowi za przywództwo.
Rząd brytyjski szacuje, że prawdziwy jednolity rynek mógłby zwiększyć PKB Unii Europejskiej nawet o 800 miliardów euro - to doprawdy zadziwiająco wielka kwota. Aby osiągnąć ten cel, zostało wiele do zrobienia. Kluczowym priorytetem strategicznym UE powinno być usprawnienie zarządzania jednolitym rynkiem. Bardzo ważne jest, abyśmy w tych trudnych gospodarczo czasach starali się poprawić konkurencyjność, zwiększyć wzrost, stworzyć miejsca pracy i napędzać innowacje. Cieszy mnie ostateczny kształt omawianego sprawozdania, w którym kładzie się nacisk na wyraźne zobowiązanie państw członkowskich do ożywienia jednolitego rynku i uznania swojej odpowiedzialności za ten rynek, co jest warunkiem niezbędnym sukcesu.
Prowadząc ścisłe monitorowanie i skracając czas niezbędny na transpozycję dyrektyw, państwa członkowskie będą w stanie zwiększyć handel oraz zapewnić sprawne funkcjonowanie jednolitego rynku. Jestem też wielką zwolenniczką priorytetowego działania wskazanego w sprawozdaniu pana posła Correi de Camposa w kwestii wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych - będę sprawozdawczynią odnośnie do tego działania. Musimy pilnie zidentyfikować przeszkody, przed jakimi stoją państwa członkowskie i przedstawiciele poszczególnych zawodów, jeżeli chodzi o wprowadzenie tej dyrektywy.
Cornelis de Jong
(NL) Panie Przewodniczący! Gdy dyskutowaliśmy o doskonałym sprawozdaniu pana posła Grecha, odniosłem wrażenie, że zarówno Parlament, jak i Komisja są świadome potrzeby nadania rynkowi wewnętrznemu wyraźniejszej orientacji społecznej.
Wszyscy zgodziliśmy się, że wyjaśnienie częściowej porażki rynku wewnętrznego leży w fakcie, iż zdobył on poparcie wielkich przedsiębiorstw, ale nie zwykłych ludzi. Na razie nie zgłoszono jednak propozycji rozdziału socjalnego, który chroniłby prawa związkowe i układy zbiorowe. Z drugiej strony słyszeliśmy wypowiedzi szefów rządów i Komisji nawołujące do ograniczeń płacowych - niektórzy wzywali wręcz do likwidacji układów zbiorowych. Pod znakiem zapytania staje teraz nawet istnienie ruchu związkowego.
Panie Komisarzu Barnier, proszę nie dać się przekonać do tego. Proszę pozostać wiernym swoim przekonaniom społecznym, dbając, by rynek wewnętrzny stał się rynkiem dla wszystkich, a nie tylko zabawką wielkich firm. Wzywam Pana zatem do przedłożenia wniosku, w którym zostanie jasno powiedziane, że praw socjalnych nie należy podporządkowywać zasadzie nieograniczonej konkurencji.
I jeszcze tylko słowo do pani poseł Sinclaire. Praca nad oświadczeniem pisemnym w sprawie MŚP z panem posłem Harbourem przebiegała w doskonałej atmosferze. Nie doczekaliśmy się wówczas Pani wsparcia i uważam Pani krytykę tego oświadczenia za całkowicie nieuzasadnioną.
Jaroslav Paška
(SK) Panie Przewodniczący! Próba stworzenia jednolitego rynku, który byłby korzystny dla przedsiębiorstw i dla wzrostu, napotyka na liczne przeszkody administracyjne, co jest naturalną konsekwencją faktu, że otoczenie biznesowe rozwijało się niezależnie w poszczególnych państwach członkowskich, osiągając w różnych warunkach różne etapy. Synchronizacja otoczenia biznesowego wszystkich 27 państw członkowskich wydaje mi się bardzo ambitnym zadaniem. W związku z tym pragnę wskazać możliwość podejścia alternatywnego, które nie wymaga od samego początku pełnej współpracy ze strony wszystkich państw członkowskich. Procedura zapisana w art. 20 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) pozwoliła nam już osiągnąć znaczący postęp w związku ze sprawiającym od dawna trudności problemem patentów europejskich dzięki tak zwanej wzmocnionej współpracy w ustanawianiu jednolitej ochrony patentowej. Jestem przekonany, że jeżeli grupa silniejszych gospodarczo państw członkowskich takich jak Francja i Niemcy wykazałaby wolę ujednolicenia zasad rachunkowych i stworzenia wspólnego systemu rachunkowości oraz podatkowego, dzięki wzmocnionej współpracy na podstawie art. 20 TUE możliwe okazałoby się położenie podwalin pod wspólny system rachunkowości, do którego mogłyby stopniowo przystępować pozostałe państwa członkowskie. Żywię przeświadczenie, że dzięki właściwemu doborowi przemyślanych, stopniowych działań możliwe jest znaczące usprawnienie funkcjonowania jednolitego rynku UE.
Mike Nattrass
Panie Przewodniczący! Pani poseł Kalniete pragnie nowego startu dla jednolitego rynku, a jej propozycje przypominają rakietę V-2: są śmiertelnie niebezpieczne, ale w ogóle nie trafiają w cel. Pana posła Correię de Camposa niepokoi kwestia przepływu pracowników - mnie także.
UE zalewa Wielką Brytanię masą dodatkowych pracowników. Wielka Brytania postrzega świat jako rynek. Kaftan bezpieczeństwa, jaki nakładają nam regulacje UE, tłamsi nasz przemysł, blokując innowacje, gdy wyprzedzają one przepisy, i skazując na śmierć branże tradycyjne, gdy ich produkty są dobre, ale różnią się od zaaprobowanych wersji kontynentalnych.
Ofiarą tego wszystkiego padają małe przedsiębiorstwa. Wielka Brytania jest wśród krajów, które przestrzegają przepisów, ale cierpią z tego powodu: przykładem jest kosztowne utrzymanie zgodności z przepisami w branżach trzody chlewnej i produkcji jajczarskiej; Komisja nie egzekwuje tych przepisów, co czyni nasze produkty niekonkurencyjnymi. Podałbym o wiele więcej przykładów, ale mam tylko minutę, by ocalić małe przedsiębiorstwa.
Amalia Sartori
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Myślę, że powinniśmy wszyscy podziękować komisarzowi Barnierowi za jego wysiłki, jak również panu posłowi Harbourowi za doskonale wykonaną pracę.
Inicjatywa wysunięta przez Komisję jest wynikiem wieloletniej pracy, w tym również wykonanej przez posłów - poprzedników komisarza Barniera. W związku z jej publikacją możemy wreszcie położyć nacisk na kwestię jednolitego rynku i nadać jej priorytet, którego moim zdaniem nie uzyskała w strategii Europa 2020 z przyczyn trudnych do uniknięcia, ale również trudnych do zrozumienia dla społeczeństwa.
Moim zdaniem jednolity rynek jest największym wyzwaniem stojącym przed Unią Europejską. Z jednej strony może on wyciągnąć nas z trudnej sytuacji kryzysowej; z drugiej może uczynić nas jeszcze silniejszymi i zwiększyć nasz wpływ na politykę wdrażaną przez resztę świata. Musimy jednak zawsze stawiać czoła oporowi ze strony państw członkowskich; myślę, że wytyczne przedstawione w omawianym sprawozdaniu będą od nas wszystkich wymagać wspólnego wysiłku.
Jeżeli chodzi o moją grupę, pragnę przytoczyć słowa pana posła Schwaba, z którymi w pełni się zgadzam - jesteśmy teraz na ostatnich metrach. Taki finisz jest ekscytujący, ale też i trudniejszy. Zwracamy się do Komisji - i do pana komisarza Barniera, któremu winni jesteśmy wdzięczność - o skupienie się na ujednoliceniu kwalifikacji zawodowych, na cyfrowym jednolitym rynku i na jednolitym rynku zamówień publicznych oraz o poświęcenie szczególnej uwagi MŚP. Powtórzę tu moją stałą dewizę: musimy upraszczać, upraszczać, upraszczać.
Patrizia Toia
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Dziękuję sprawozdawcom oraz panu komisarzowi Barnierowi za wartościowy wkład, jaki wnieśli.
Popieramy koncepcję rynku wewnętrznego zdolnego pojmować i spełniać oczekiwania społeczne, jak też mierzyć się z implikacjami wynikającymi z wymiaru społecznego. To nie mrzonka, ale wizja realistyczna, a zarazem nowoczesna. Wizja ta wzmacnia rynek, gdyż wiemy już, że skupianie się wyłącznie na elemencie gospodarczym i redukowanie rynku do kwestii ekonomii nie rozwiąże ani problemów wzrostu, ani spójności.
Oznacza to w skrócie, że teraz musimy w pełni zrealizować ideał europejskiej społecznej gospodarki rynkowej. Odzwierciedlają go dokumenty, które mamy dziś przed sobą. Uznaje się w nich istnienie i rolę przedsiębiorstw społecznych oraz spółdzielni, towarzystw ubezpieczeń wzajemnych i fundacji, które stanowią 10% europejskich podmiotów gospodarczych i tworzą wiele miejsc pracy. To rzeczywistość - realne przedsiębiorstwa dowodzące pluralizmu gospodarczego i biznesowego. Obracają one kapitałem, ale go nie gromadzą, a ich celem jest tworzenie miejsc pracy, dobrobytu, jakości życia i innowacji, oraz wykazanie, że wartości te powinny i mogą stanowić element europejskiego rynku wewnętrznego.
Ashley Fox
Panie Przewodniczący! Ustanowienie jednolitego rynku jest największym osiągnięciem Unii Europejskiej. Swobodny przepływ dóbr, usług, pracy i kapitału napędza innowacje oraz zwiększa dobrobyt 500 milionów mieszkańców Europy.
Wspólny rynek był powodem, dla którego mój kraj przystąpił do EWG, a jednolity rynek jest powodem, dla którego pozostajemy w UE; w ostatnich latach Unia nie skupia się jednak na dokończeniu gmachu jednolitego rynku. Zbyt wiele czasu i pieniędzy marnuje się na okazałe projekty, które nie przynoszą korzyści reprezentowanym przez nas obywatelom. Uważam, że nadeszła pora, by ponownie skupić uwagę na jednolitym rynku. Jego ekspansja i sukces są kluczowe z punktu widzenia naszych gospodarek. To jeden z kilku obszarów, w których UE może przyśpieszać, a nie hamować wzrost.
Pragnę zalecić komisarzowi śmiałość w działaniach. Zamiast tworzyć kolejne regulacje eliminujące miejsca pracy w londyńskim City, powinien skupić się na tworzeniu konkurencyjnego i tworzącego miejsca pracy jednolitego rynku dla Europy.
Thomas Händel
(DE) Panie Przewodniczący! Prawo o zamówieniach publicznych i udzielanie zamówień publicznych stanowią nieodłączną część rynku wewnętrznego. Panie Komisarzu Barnier! W reakcji na Pańskie uwagi o chęci działania na rzecz integracji społecznej w tym kontekście mogę Panu powiedzieć, że bardzo niewiele usłyszałem na temat ochrony praw socjalnych czy układów zbiorowych. To fundamentalne zasady, których - jak Pan mówił - nie chce Pan podawać w wątpliwość. Jeżeli pragniemy chronić fundamentalne zasady, musimy zagwarantować w przyszłości - podczas procedury udzielania zamówień publicznych - utrzymanie podstawowych norm socjalnych i ochronę układów zbiorowych, jak też zapobiegać wykorzystywaniu taniej siły roboczej. Wszystko to stanowi część nowoczesnego prawa o zamówieniach publicznych.
Pragnę jasno stwierdzić, że nie można dłużej przedkładać wolności gospodarczej i swobody konkurencji nad fundamentalne prawa socjalne. Albo pragniemy socjalnej Europy, albo też stałego konfliktu z ludźmi, którzy odwracają się od Europy, gdyż ta nie chroni ich interesów.
Philippe Juvin
- (FR) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Kryzysy gospodarcze i społeczne zawsze boleśnie dotykają naszych obywateli i wywołują wątpliwości społeczne oraz gospodarcze.
Od trzech lat mamy liczne dowody, że w obliczu trudności narody mają skłonność do zamykania się w sobie. W jednej chwili słyszymy o licznych działaniach wynikających ze skąpstwa, w kolejnej o trudnościach w ubieganiu się o zamówienia publiczne, a teraz - również na tej sali - słyszymy wątpliwości co do przydatności samej Europy. Wskazuje się ją wręcz jako odpowiedzialną za kryzys.
A jednak, Panie i Panowie, za te wątpliwości odpowiada właśnie kryzys. Pańskim zadaniem, Panie Komisarzu, jest powiedzieć Europejczykom, że Europa wróciła, a jej rolą jest ich chronić.
W przeszłości Europa bywała naiwna w kwestiach handlu zewnętrznego. Trzeba z tym skończyć. Europę jest często trudno zrozumieć. To musi się zmienić. Jesteśmy wszyscy odpowiedzialni za regulacyjną drobiazgowość, przez którą Europa uchodzi za fabrykę złożonego i szczegółowego prawodawstwa. Musi ona natomiast uosabiać ciągłe dążenie do upraszczania. Europa jest też zbyt często zbiorem 27 zestawów reguł, które bywają niestety wzajemnie sprzeczne. Trzeba kontynuować harmonizację.
Później nadejdzie czas na rozmowy o dumpingu socjalnym i podatkowym między państwami członkowskimi, gdyż w jaki sposób możemy zbudować jednolity rynek, gdy regulacje różnią się tak bardzo między poszczególnymi krajami? Wreszcie, Europę często uważa się za źródło ograniczeń, a powinna zacząć być postrzegana jako źródło możliwości.
Panie i Panowie, Panie Komisarzu! Tak naprawdę chce Pan - i popieram to - oddać jednolity rynek z powrotem obywatelom. To uśmierzy ich lęki i da im nowe powody, by zgodnie koegzystować. Panie Komisarzu! Budując jednolity rynek, chce Pan dać mu podstawy polityczne, a nie tylko gospodarcze. Jestem przekonany, że Parlament poprze Pana w tej kwestii.
Marc Tarabella
- (FR) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Gdy ustanawiano jednolity rynek, był on źródłem nadziei dla europejskich konsumentów. Z czasem nabrali oni wszakże poważnych wątpliwości co do korzyści, jakie miał przynieść im w życiu codziennym.
Myślę tu w szczególności o handlu elektronicznym, który jest wciąż wykorzystywany w niewystarczającej mierze przez brak zaufania. Myślę też o braku ochrony pasażerów i nieprzestrzeganiu przez państwa członkowskie regulacji w tej dziedzinie. Myślę o tym, że wciąż potrzebujemy europejskiego statutu towarzystw wzajemnych i stowarzyszeń konsumenckich. Myślę też o całkowitym braku przejrzystości w sektorze usług finansowych; wiem jednak, Panie Komisarzu, że niestrudzenie pracuje Pan nad tymi problemami.
Aby odbudować zaufanie naszych obywateli i wreszcie zapewnić skuteczne działanie jednolitego rynku, musimy podjąć ambitne i ukierunkowane działania. To właśnie proponujemy w trzech sprawozdaniach, o których jest dzisiaj mowa. Szczególnie cieszy mnie włączenie horyzontalnej klauzuli społecznej oraz klauzuli dotyczącej usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, co pozwala nam uczynić pierwszy krok w kierunku Europy bardziej socjalnej. Obowiązkiem wszystkich nas obecnych tutaj oraz wszystkich instytucji - pokładam tutaj zaufanie w Panu, Panie Komisarzu - jest szybkie wdrożenie naszych propozycji dotyczących jednolitego rynku w imieniu obywateli.
Zuzana Roithová
(CS) Panie Przewodniczący! Jeżeli chcemy ożywić gospodarkę europejską i zwiększyć konkurencyjność w skali globalnej, naszym podstawowym celem musi być usunięcie po 20 latach wszelkich barier utrudniających małym i średnim przedsiębiorstwom rozwój działalności gospodarczej. Tak więc konieczne jest dokończenie harmonizacji standardów technicznych i rachunkowości, działanie na rzecz handlu elektronicznego, powiązanie rejestrów handlowych, zapewnienie interoperacyjności internetowych systemów identyfikacji i uznawania kwalifikacji, konsekwentne eliminowanie dyskryminacji przedsiębiorstw ze względu na ich pochodzenie oraz udoskonalenie warunków udziału w przetargach publicznych.
Pięćdziesiąt punktów, które zawiera obecnie Akt o jednolitym rynku, ma bezwzględnie kluczowe znaczenie, i musimy wprowadzić je w życie. Różnice między krajowymi systemami prawnymi stwarzają bariery biurokratyczne dla przedsiębiorstw, spowalniają inwestycje i ograniczają oszczędności skali oraz korzyści płynące z synergii. Te różnice istnieją jednak nawet w obszarach, które już zharmonizowano dyrektywami, lecz dyrektywy te niekonsekwentnie wdrażano w państwach członkowskich, w związku z czym bariery utrudniające prowadzenie działalności na jednolitym rynku utrzymują się. Czy nie byłoby lepiej wdrożyć środki umożliwiające jednolitą interpretację prawa i jego spójną implementację we wszystkich krajach, ograniczyć natomiast stosowanie dyrektyw, które pozwalają na różnice między przepisami krajowymi?
Bardzo doceniam fakt, że komisarz Barnier uczynił dokończenie budowy jednolitego rynku swoim najważniejszym priorytetem, i ma on nasze pełne poparcie. Pragnę podziękować wszystkim posłom do PE, którzy wzięli udział w pracy nad tym celem.
Louis Grech
Panie Przewodniczący! W maju 2010 roku Parlament zagłosował za uczynieniem jednolitego rynku całościowym, ujednoliconym projektem, który miał zapewnić równowagę między gospodarką otwartą i przyjazną MŚP a prawami socjalnymi i podstawowymi obywateli. Należy to uwzględnić we wszystkich aktach prawnych dotyczących jednolitego rynku, co pozwoli odzyskać zaufanie obywateli.
Wdrażanie i przyjmowanie licznych słusznych propozycji zapisanych w poszczególnych sprawozdaniach oraz w samym Akcie jest wszakże trudnym zadaniem. Musimy zadbać, by zrewitalizowany i przebudowany jednolity rynek ziścił się oraz nie został zepchnięty na dalszy plan. W ostatecznym rozrachunku za wsparcie polityczne dla jednolitego rynku oraz nadanie mu niezbędnego rozmachu i objęcie przywództwa, którego niestety nieraz brakuje, odpowiedzialne są instytucje.
Pod tym względem proponuję więc, aby wśród regularnych działań Forum Jednolitego Rynku znalazły się coroczna ocena i audyt w celu oceny jego stanu, a przede wszystkim tego, czy cele wskazane w Akcie zostały osiągnięte, co przekonałoby obywateli Europy, że jednolity rynek rzeczywiście reprezentuje ich interesy i aspiracje.
Tadeusz Zwiefka
(PL) Wspólny rynek jeszcze 60 lat temu mógł wydawać się mrzonką, a dzisiaj jest faktem i codziennością dla prawie 500 milionów Europejczyków. Oczywiście z jednej strony możemy być dumni, że idea Unii Europejskiej została tak wspaniale wcielona w życie, z drugiej jednak strony musimy być świadomi, że projekt ten nigdy tak naprawdę nie zakończy się, ponieważ świat idzie do przodu, Europa wciąż się rozwija, obywatele Unii Europejskiej będą w coraz większym stopniu korzystać z możliwości, jakie oferuje im właśnie wspólny rynek.
Akt o jednolitym rynku, nad którym dzisiaj debatujemy i wyniki konsultacji społecznych wskazują jednoznacznie, że harmonizacja rynku unijnego to nie tylko procesy gospodarcze w szerokim tego słowa znaczeniu, ale także rozwiązania legislacyjne, które mają pomóc zwykłym obywatelom w korzystaniu w pełny sposób z oferty, jaką daje wewnętrzny rynek Unii. Dlatego cieszę się bardzo z propozycji komisarza Barniera, które pozostają w ścisłym związku ze zwiększaniem pewności prawnej w obszarze funkcjonowania zasad międzynarodowego prawa prywatnego, ponieważ idą za tym praktyczne rozwiązania problemów wynikających z mobilności obywateli. Są to kwestie, które być może na pierwszy rzut oka nie są bezpośrednio związane z usprawnianiem funkcjonowania wolnego rynku, ale które stają się coraz bardziej problematyczne dla zwykłych obywateli oraz przedsiębiorców operujących ponad granicami narodowymi.
Wydajniejsze działanie wspólnego rynku będzie niejako wymuszało na całej Unii Europejskiej rozwijanie współpracy także w sferze prawa cywilnego i prawa administracyjnego. Europejski rynek musi przystosować się do nowoczesnych rozwiązań, a to zawsze będzie przed nami stawiać nowe wyzwania związane z jego modernizacją. Dlatego też z dużą nadzieją i zapałem będę oczekiwał wypełnienia założeń zawartych w akcie o jednolitym rynku.
Evelyn Regner
(DE) Panie Przewodniczący, Pani Minister Győri, Panie Komisarzu Barnier! Rynek wewnętrzny leży u podstaw Unii Europejskiej. Po latach chaosu musimy ustanowić nowe ramy regulacyjne dla obywateli, pracowników, konsumentów i przedsiębiorstw.
Słowem-kluczem we wszystkich proponowanych środkach jest włączenie - w kontekście społeczeństwa obywatelskiego, dialogu społecznego i aktywnego zastosowania horyzontalnej klauzuli społecznej zgodnie z zasadami społecznej gospodarki rynkowej. Moim zdaniem brakuje tutaj pewnego elementu i jest to istotne niedociągnięcie rynku wewnętrznego - chodzi o propozycję transgranicznego przenoszenia miejsca prowadzenia działalności spółek akcyjnych. W obecnej sytuacji dochodzi do negatywnej konkurencji między systemami, co nie jest korzystne dla przedsiębiorstw ani dla pracowników.
Panie Komisarzu Barnier, widzimy, że ciężko Pan pracuje i że jest Pan otwarty na różne propozycje. Proszę zająć się też tą kwestią.
Regina Bastos
(PT) Panie Przewodniczący! W sprawozdaniach, nad którymi debatujemy - i chciałabym tu pogratulować sprawozdawcom - przedstawiono inicjatywy służące ożywieniu rynku wewnętrznego. Pragnę podkreślić zaangażowanie wykazane przez Komisję, a zwłaszcza pana komisarza Barniera, któremu dziękuję, oraz pozytywną reakcję Parlamentu za pośrednictwem Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, jeżeli chodzi o nadanie priorytetu konkurencyjności i dynamice rynkowej, a więc głównemu filarowi strategii Europa 2020.
Europejczycy i przedsiębiorstwa mają nadzieję na skuteczne bodźce, które przywrócą wzrost gospodarce europejskiej. Mają nadzieję na wyższe zatrudnienie i pragną tworzyć dobrobyt. Jak wskazał komisarz, otwarcie rynków dla naszych przedsiębiorstw poprzez usunięcie przeszkód i trudności znacząco ulży firmom, dając im niezrównaną sposobność kontynuowania swojej misji w roli siły napędowej naszej gospodarki. Niezbędne są środki służące zmniejszeniu obciążeń administracyjnych i biurokratycznych małych i średnich przedsiębiorstw, ułatwieniu im dostępu do kredytów oraz rynku usług, jak też upowszechnieniu patentów europejskich i uznawaniu kwalifikacji. Rozwój handlu elektronicznego jest ważny z punktu widzenia zwiększenia zaufania konsumentów i przedsiębiorstw do tego sposobu obrotu; skupienie się na innowacjach jest niezbędne, by uzyskać szybki i trwały wzrost, a inicjatywy na rzecz biznesu społecznego są konieczne, aby powstawały nowatorskie projekty służące włączeniu społecznemu.
To środki, które zagwarantują powodzenie tego ambitnego projektu na rzecz dokończenia, pogłębienia i pełnego wykorzystania jednolitego rynku dla Europejczyków. Wreszcie, należy wspomnieć o ważnym zaleceniu dla państw członkowskich, by zdwoiły one swoje wysiłki na rzecz usprawnienia transpozycji i wdrożenia prawodawstwa dotyczącego rynku wewnętrznego.
Françoise Castex
(FR) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Ma Pan bez wątpienia świadomość, że wyczerpujące dyskusje prowadzone w Parlamencie na temat Pańskiego komunikatu dotyczyły roli usług publicznych, usług świadczonych w interesie ogólnym na jednolitym rynku i sposobu ich uregulowania w prawodawstwie.
Udało nam się wypracować kompromis i zachęcamy Pana tym samym do wyjścia poza propozycję 25, zachęcamy do wyjścia poza zaledwie komunikat, który nie spełniłby oczekiwań oraz potrzeb zainteresowanych stron, użytkowników i wszystkich podmiotów, których dotyczą usługi publiczne; nie osiągnąłby też wytyczanych przez Pana celów.
Unia Europejska musi wysłać jasny i jednoznaczny sygnał dotyczący usług publicznych. W tym celu musimy ustanowić odpowiednie ramy prawne - czy to w postaci rozporządzenia, czy dyrektywy. Traktat lizboński dostarcza nam w tym celu podstaw prawnych. Pańskim zadaniem jest sformułować w oparciu o nie wniosek ustawodawczy. Jestem przekonana, że Parlament poprze Pana w tej kwestii.
Małgorzata Handzlik
(PL) Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Na wstępie gratuluję posłom sprawozdawcom bardzo dobrze wykonanej pracy. Wszyscy zgadzamy się ze stwierdzeniem, iż Unia Europejska potrzebuje lepiej działającego wspólnego rynku, dlatego też z zadowoleniem przyjęłam propozycje dotyczące jego pogłębiania i usprawniania. W dyskusji na temat pogłębiania rynku wewnętrznego chciałabym, aby nie zabrakło największego i najbardziej ambitnego projektu, a zarazem projektu, który mimo wielu lat pracy nie jest jednak rzeczywistością, a mianowicie projektu wspólnego rynku usług. Komisja Europejska zaprezentowała wiele ambitnych i nowych pomysłów na pogłębianie tego rynku. Są one cenne i potrzebne dla jego sprawnego funkcjonowania, ale jednocześnie apeluję o kontynuację i wzmocnienie projektów, które jeszcze w niepełny sposób służą obywatelom i przedsiębiorcom.
Dyrektywa usługowa to jeden z pierwszych etapów otwierania sektora usług, ale nie powinniśmy na tym się zatrzymać. Doświadczenia w pracy nad nią powinniśmy wykorzystać do usuwania kolejnych przeszkód i upraszczania istniejących przepisów. Wiele sektorów pozostaje jeszcze zamkniętych, wiele praktyk w naszych państwach członkowskich utrudnia swobodny przepływ usług, a flagowy pomysł dyrektywy usługowej, jakim są pojedyncze punkty kontaktowe, nie działa w pełni.
Szanowny Panie Komisarzu! Moim zdaniem wiele z inicjatyw Aktu o jednolitym rynku nie przyniesie oczekiwanych korzyści, jeśli nie usprawnimy wspólnotowego rynku usług. Skuteczna realizacja licznych inicjatyw Aktu zależy od sprawnego funkcjonowania rynku usług. Wystarczy tutaj wspomnieć uznawanie kwalifikacji zawodowych, handel elektroniczny czy lepsze warunki dla małych i średnich przedsiębiorstw, chociaż ta lista oczywiście jest o wiele dłuższa. Dlatego apeluję do Komisji Europejskiej o konsekwentne otwieranie sektora usług jako bazy dla sukcesu pozostałych inicjatyw Aktu o jednolitym rynku.
Sergio Gaetano Cofferati
(IT) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Profesor Mario Monti, którego liberalne poglądy są powszechnie znane i niekwestionowane, stwierdza w swoim sprawozdaniu o rynku wewnętrznym, że trzeba wypracować równowagę między rynkiem i jego zasadami a prawami ludzi, którzy żyją oraz pracują w jego obrębie. Mówi tak, gdyż jest przekonany, że spójność społeczna jest ważnym elementem konkurencji oraz ponieważ, podobnie jak my, sądzi, iż godności ludzkiej zarówno obywateli, jak i oczywiście pracowników, nie wolno naruszać.
Z tego powodu klauzula społeczna jest ważna. Jest ona instrumentem, który znajduje poparcie przeważającej większości posłów do Parlamentu, dlatego też prosimy Pana i przewodniczącego Barroso o uwzględnienie jej we wszystkich aktach ustawodawczych dotyczących rynku wewnętrznego. Tylko w ten sposób - dzięki zwiększeniu roli i wkładu poszczególnych pracowników - rynek może osiągnąć swój potencjał.
George Sabin Cutaş
(RO) Panie Przewodniczący! Pragnę pogratulować sprawozdawcom, a zwłaszcza panu posłowi Camposowi, jakości wykonanej pracy, oraz ambitnych propozycji dotyczących reakcji na wyzwanie polegające na pogodzeniu pozornie sprzecznych celów: ożywienia jednolitego rynku i przywrócenia zaufania obywateli europejskich we właściwe funkcjonowanie rynku.
Moim zdaniem Akt o jednolitym rynku musi zawierać spójny, wyważony pakiet działań zgodnie z konkluzjami sprawozdań pana posła Grecha i profesora Montiego, kładąc podwaliny pod Europę, która przyniesie wartość dodaną zarówno z punktu widzenia obywateli, jak i przedsiębiorstw.
U podstaw działań na rzecz ożywienia i wzmocnienia rynku wewnętrznego muszą leżeć troski oraz prawa obywateli. W tym względzie z radością przyjmuję propozycję dotyczącą karty obywatela na szczeblu UE, która dostarczy wielojęzycznych informacji na temat prawa do życia i pracy w dowolnym państwie członkowskim.
Przewodniczący
Przechodzimy teraz do wystąpień z sali. Na liście znalazło się niestety 18 nazwisk, a więc nie każdy zabierze głos, gdyż brakuje nam czasu. Postaram się jednak podzielić dostępny czas sprawiedliwie i po równo.
Ildikó Gáll-Pelcz
(HU) Panie Przewodniczący! Działaniem rynku wewnętrznego rządzi kilka równorzędnych czynników. Problem na szczeblu UE wynika z braku jednolitej platformy, stwarza to jednak zarazem możliwość wzrostu. W omawianych trzech sprawozdaniach doskonale opisano te niedociągnięcia. Sam opis nie wystarczy jednak, by zachęcić zainteresowane strony. Zaproponowałam liczne poprawki do projektu sprawozdania, między innymi dotyczące rozwiązania pewnych kwestii odnoszących się do swobodnego przepływu pracowników. Ponadto jednolity rynek powinien przynosić takie same korzyści wszystkim przedsiębiorstwom. Mam tu na myśli zwłaszcza małe i średnie przedsiębiorstwa. Szybszy wzrost gospodarczy w UE można osiągnąć jedynie usuwając przeszkody dla rozwoju rynku wewnętrznego. Innymi słowy obszerny i zintegrowany rynek może sam stać się w przyszłości motorem innowacji. Gratuluję sprawozdawcom, dziękuję komisarzowi Barnierowi za jego wysiłek i gratuluję prezydencji węgierskiej. Dziękuję, Panie Przewodniczący.
Monika Flašíková Beňová
(SK) Panie Przewodniczący! Wysiłki na rzecz utrzymania jednolitego rynku mają często miejsce kosztem praw socjalnych i przestrzegania pewnych tradycji narodowych na rynku pracy. Ponadto obecnie jednolity rynek stoi też przed innym problemem, gdyż kryzys gospodarczy rzuca cień na perspektywy jego dalszego pomyślnego rozwoju. Uważam jednak za niezbędne uwzględnienie elementu socjalnego w przepisach dotyczących jednolitego rynku w celu rzeczywistego ukierunkowania polityki na obywateli oraz zagwarantowania spójności poprzez respektowanie praw socjalnych i praw pracowników.
Musimy wspólnie podjąć wysiłek na rzecz zagwarantowania, aby jednolity rynek i jego funkcjonowanie przynosiły korzyści zarówno obywatelom, jak i przedsiębiorstwom, przyczyniając się tym samym do ogólnego wzrostu konkurencyjności Europy. Musimy także wykorzystać przyjęte środki prawne do osiągania celów takich jak stabilna i odpowiedzialna polityka płacowa oraz odpowiednia reprezentacja kobiet na stanowiskach kierowniczych.
Andrew Henry William Brons
Panie Przewodniczący! W przypadku sprawozdań Unii Europejskiej nie należy nigdy wierzyć etykiecie - trzeba zawsze sprawdzić zawartość. Sprawozdania te mają rzekomo traktować o jednolitym rynku, handlu i przepływie miejsc pracy z gospodarek o wyższych płacach do tych o niższych wynagrodzeniach. Jeden ze sprawozdawców nie zmarnował jednak sposobności, by znaleźć kolejny pretekst dla dodatkowej imigracji - nie tylko w obrębie Europy, ale też i spoza niej, co jasno wynika z treści dokumentu.
W sprawozdaniu posła Correi de Camposa mowa jest o napływie wysoko wykwalifikowanych pracowników i pracowników sezonowych - niesłynących zwykle z wysokich kwalifikacji - jako o zjawisku korzystnym dla gospodarki europejskiej. Ludzi nie postrzega tu się jako istot ludzkich, ale mobilne czynniki produkcji. Napływ wykwalifikowanych pracowników z Trzeciego Świata obrabowuje ubogie kraje z ludzi, na których utratę nie mogą one sobie pozwolić.
Ponadto obywatele Trzeciego Świata, którzy przyjeżdżają do Europy, przywożą ze sobą cząstkę Trzeciego Świata. Nie da się ich przemienić w nowych Europejczyków, stosując odrobinę kulturowego gwiezdnego pyłu. Ludzie nie są wytworami odrębnych kultur; odrębne kultury są wytworami odrębnych ludów.
Lara Comi
(IT) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Panie i Panowie! Zgadzam się z wytycznymi określonymi w tym ważnym komunikacie opracowanym przez Komisję Europejską w odpowiedzi na sprawozdanie profesora Montiego z maja zeszłego roku.
Dwoma niezbędnymi aspektami ożywienia rynku są zarządzanie i partnerstwo. Aby stał się on efektywniejszy i bardziej konkurencyjny, niezbędne są wytyczne polityczne i przywództwo na wysokim szczeblu. Kolejnym korzystnym czynnikiem jest też demokratyzacja całego systemu europejskiego. Stanowiska, decyzje i akty, które przyjmujemy, muszą być wynikiem ściśle skoordynowanej współpracy między poszczególnymi instytucjami europejskimi.
Ponadto można dodatkowo zwiększyć rolę Parlamentu w tworzeniu prawodawstwa dotyczącego jednolitego rynku. Już Traktat z Lizbony oznacza wielki krok w tym kierunku, gdyż zapisane w nim nowe zasady zapewniają większe uprawnienia Parlamentu; to jednak nie wystarcza. Myślę tu szczególnie o sprawach, w których Parlament wyraził jasne i wyraźne stanowisko, odbiegające jednak od stanowiska Rady i rządów państw członkowskich.
Catherine Stihler
Panie Przewodniczący! Ta debata jest bardzo ważna, gdyż zwiększając skuteczność jednolitego rynku, zyskujemy potencjał generowania wzrostu gospodarczego, czyli przede wszystkim tworzenia miejsc pracy. Cieszy mnie fakt osiągnięcia kompromisu w sprawie klauzuli społecznej. Równowaga między rynkiem a naszymi wartościami społecznymi jest niezwykle ważna; jej utrata oznaczałaby wielką szkodę.
Agenda cyfrowa jest niestety często uznawana za zagadnienie niezbyt ważne, choć wiele państw czyni postępy w tej dziedzinie. Jeżeli państwa członkowskie jej nie wdrożą, ucierpi na tym konkurencyjność całej UE. Jaką można wywrzeć presję, by zapewnić, aby żaden obywatel UE, niezależnie od tego, gdzie mieszka, nie został w tyle w czasach rewolucji cyfrowej?
Wreszcie, jeżeli chodzi o zamówienia publiczne, z radością przyjmuję propozycje Komisji. Jak jednak możemy zagwarantować koncentrację na innowacyjnych zamówieniach publicznych?
Miroslav Mikolášik
(SK) Panie Przewodniczący! Podstawą dla nas jest koncepcja, że Europejczycy muszą zwiększyć zatrudnienie, stworzyć nowe miejsca pracy. Trzeba przede wszystkim zrozumieć, że w centrum tej inicjatywy musi znaleźć się obywatel - z perspektywy praw konsumentów, na płaszczyźnie strategii komunikacyjnych lub praw autorskich albo w kontekście poprawy warunków dla transakcji transgranicznych dokonywanych przez małe i średnie przedsiębiorstwa, które stanowią kręgosłup każdej gospodarki.
Musimy przyśpieszyć uznawanie kwalifikacji zawodowych, by zwiększyć mobilność, biorąc zarazem pod uwagę układy zbiorowe. Przywiązuję też wielką wagę do wdrożenia tych samych przepisów we wszystkich państwach członkowskich, adekwatnej ochrony socjalnej - powtarzam, ochrony socjalnej - oraz walki z wykluczeniem społecznym.
Panie Przewodniczący! Na koniec pragnę powiedzieć, że włączenie tych elementów do europejskiego systemu kwalifikacji przyniesie obywatelom realne korzyści, tworząc też skuteczny mechanizm umożliwiający mobilność siły roboczej.
María Irigoyen Pérez
(ES) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Dziękuję za Pańskie słowa i zgadzam się z Panem, że musimy słuchać naszych obywateli oraz odbudować ich wiarę w projekt europejski. Dziś może zatem nadejść wielki dzień dla Europy i jej integracji społecznej. Jest tak dlatego, że wraz z przyjęciem tych sprawozdań nie tylko idziemy w kierunku ożywienia jednolitego rynku, który jest elementem kluczowym dla uporania się z obecnym kryzysem gospodarczym, ale też odpowiadamy na postulaty obywateli, którzy chcą większej Europy i wzmocnienia praw socjalnych.
Europa musi reagować na nowe globalne wyzwania, przekształcając swoją gospodarkę w wysoce konkurencyjną społeczną gospodarkę rynkową i pobudzając wzrost, wraz z którym przybędzie miejsc pracy - i to lepszych. Cel ten powinien jednak być realizowany poprzez zamieszczenie klauzuli społecznej we wszystkich aktach prawnych związanych z rynkiem wewnętrznym, co postawi w centrum naszej uwagi obywateli, a tym samym wzmocni ich prawa socjalne.
Wreszcie wnoszę, aby Komisja jak najszybciej przedstawiła omawiane propozycje.
Seán Kelly
(GA) Panie Przewodniczący! Jednolity rynek jest bez wątpienia bardzo ważnym elementem postępu gospodarczego państw członkowskich. Jeszcze ważniejszy stanie się w przyszłości, zwłaszcza dla krajów takich jak mój, które starają się wydobyć z kryzysu gospodarczego.
Moim zdaniem jednolity rynek wiąże się z dwoma wymogami: po pierwsze, trzeba większej świadomości jego potencjału wśród obywateli, a zwłaszcza wśród MŚP, a po drugie, należy usunąć bariery hamujące jego postęp.
Po pierwsze, warunkiem koniecznym rozwoju handlu elektronicznego jest szybki Internet szerokopasmowy. Po drugie, jednolity rynek energii w Europie nie obejdzie się bez europejskiej supersieci, a więc projektu długoterminowego. Po trzecie, w dziedzinie innowacji będziemy potrzebować patentu europejskiego, o którym wspominała pani minister Győri, w ramach wzmocnionej współpracy, jak też centrów doskonałości na poddawanych niezależnej ocenie uniwersytetach.
Ilda Figueiredo
(PT) Panie Przewodniczący! Doświadczenie dowodzi, że nie ma równowagi między konkurencją a ochroną praw socjalnych i pracowniczych. Dziś w imię liberalizacji jednolitego rynku rośnie liczba prywatyzacji, a w związku z tym także bezrobocie, coraz więcej jest niepewnych miejsc pracy, a jakość usług świadczonych konsumentom w wielu przypadkach pogarsza się. Mamy bardzo wyraziste tego przykłady między innymi w moim kraju, Portugalii, gdzie po liberalizacji transportu, poczty i łączności jakość usług jest niższa, zatrudnienie ma mniej osób, a praca stała się mniej pewna. Dlatego też mówimy, że w odniesieniu do wszystkich tych procesów trzeba bronić klauzuli społecznej. Główny problem polega na tym, że nie stosują się do niej ani rządy, ani sama Komisja, ani też Rada, czego dowodzi dobitnie przebieg jej obrad 25 marca.
Olga Sehnalová
(CS) Panie Przewodniczący! Jestem przekonana, że świadomość i zaufanie obywateli są czynnikami decydującymi o sukcesie jednolitego rynku wewnętrznego. Zakładam przy tym oczywiście, że będziemy się komunikować z obywatelami w sposób przystępny i zrozumiały. Pragnę ponownie wezwać Komisję do poważnego przemyślenia tego, jak zamierza wyjaśnić im swoje plany. Konsultacje społeczne w sprawie dokumentu na temat jednolitego rynku wewnętrznego pokazały, o co chodzi ludziom, i co uważają za najważniejsze słabości integracji europejskiej. Za główny priorytet większość uznała propozycję numer 48, w której Komisja zobowiązuje się do usprawnienia konsultacji i dialogu ze społeczeństwem obywatelskim. Oznacza to zwrócenie szczególnej uwagi na poglądy konsumentów przy projektowaniu prawodawstwa. Wierzę, że wyniki konsultacji społecznych zostaną w tym przypadku uwzględnione.
Pragnę na koniec podziękować i pogratulować wszystkim sprawozdawcom, a Panu, Panie Komisarzu, życzyć powodzenia w dalszej pracy.
Anna Maria Corazza Bildt
Panie Przewodniczący! Czas, aby gospodarka realna na powrót stała się centralnym punktem europejskiego programu, a obywatele odzyskali zaufanie do wspólnego rynku. Ożywienie jednolitego rynku to historyczna szansa dla Europy, by wrócić do gry. Wykorzystajmy ją.
Najlepszą drogą do Europy socjalnej jest tworzenie miejsc pracy i o to chodzi w Akcie o jednolitym rynku. Dlatego też starałam się zapobiec rozwodnieniu tego ważnego aktu i wzmocnić zdolność Europy do konkurowania na globalnym rynku oraz tworzenia miejsc pracy. Oparłam się pokusom wprowadzania niepotrzebnych regulacji i dodatkowej biurokracji lub kwestii takich jak klauzula społeczna. Poparłam wypracowany konsensus, aby dać Komisji ogólny mandat do dalszych działań.
Teraz nadszedł czas działania. Wszystkie instytucje UE, zainteresowane strony i Rada powinny przyjąć wspólną odpowiedzialność za wdrażanie aktów takich jak pakiet towarowy, dyrektywa usługowa i Small Business Act, jak też za zwiększenie zaufania do handlu elektronicznego.
Wreszcie, mam nadzieję, że handel detaliczny, który tworzy filar gospodarki europejskiej, również znajdzie się wysoko na liście priorytetów.
Sylvana Rapti
(EL) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Czy zdaje sobie Pan sprawę, że trzyma Pan w dłoniach przyszłość Europy? Moim zdaniem dzisiejsza debata jest ogromnie ważna dla przyszłości Unii Europejskiej, dla przyszłości obywateli Europy i dla przyszłości euro. Obywatelom europejskim z 27 państw członkowskich bardzo trudno będzie znieść i zrozumieć narzucone im środki oszczędnościowe, jeżeli nie pojmą wartości oraz znaczenia rynku wewnętrznego. Dlatego też dziś sądzę, że debata ta zadecyduje, czy dwudziesta rocznica jednolitego rynku w przyszłym roku okaże się powodem do radości czy też do żałoby.
Moim zdaniem obywatele, firmy oraz władze tworzą trójkąt i powinien być to trójkąt równoboczny. Obecnie bok obywatelski jest bardzo krótki i sytuację tę może poprawić jedynie horyzontalna klauzula społeczna - dlatego właśnie o nią prosimy i dlatego próbujemy osiągnąć kompromis. Na koniec - Jacques Delors mówił, że nie da się zakochać w rynku wewnętrznym. Powinni Państwo uczynić go obiektem miłości.
Michel Barnier
Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Jestem bardzo wdzięczny wszystkim Państwu za jakość wystąpień wyrażających pełen wachlarz poglądów. Słuchałem bardzo uważnie wszystkiego, co Państwo mieli do powiedzenia; swoimi wypowiedziami dowiedli Państwo swej czujności, jak też - jestem tego w pełni świadomy i jest to nam bardzo potrzebne - wyrazili zachętę i poparcie dla obranego przez nas podejścia.
Pragnę powtórzyć podziękowania dla trójki sprawozdawców - pani poseł Kalniete, pana posła Buşoia oraz pana posła Correi de Camposa - oraz powiedzieć panu posłowi Kožušníkowi, że słusznie podkreślił kluczową rolę pana posła Harboura w tej debacie, gdyż nie było wcale oczywiste, że uda się zorganizować wspólną pracę 11 komisji, których występującym tutaj sprawozdawcom chciałem także podziękować. Takie całościowe lub globalne podejście zalecili pan poseł Grech i profesor Monti; równolegle tę samą pracę wykonywała Komisja pod kierunkiem przewodniczącego Barroso. Wraz z 12 innymi komisarzami pracowałem nad sformułowaniem tych 50 propozycji, a w ostatnim tygodniu nad określeniem 12 dźwigni modernizacji jednolitego rynku i 12 propozycji symbolizujących te dźwignie.
Przed chwilą pan poseł Zwiefka mówił o mrzonce, przywołując ojców założycieli. Pamiętam wypowiedź jednego z nich, Jeana Monneta, gdy uczyniono pierwszy krok w kierunku jednolitego rynku, konsolidując produkcję węgla i stali w 1950 roku. Powiedział on mianowicie: "Nie jestem pesymistą ani optymistą, jestem tylko zdeterminowany”. Panie i Panowie, uważam, że teraz - powtarzam to - przysłuchując się uważnie ludziom, słysząc ich gniew, troskę, widząc, jak wielu spośród nich cierpi, dostrzegając brak miejsc pracy i wzrostu, musimy wykazać znowu determinację, zwłaszcza jeżeli chodzi o gospodarkę i wzrost. O tej europejskiej determinacji mówiła tu też pani poseł Thun. Uważam, że bardzo ważne jest, dzięki niezwykle konstruktywnej pracy, jaką wykonali Państwo wraz z różnymi komisjami i grupami, że będą Państwo wkrótce w stanie (a przynajmniej mam taką nadzieję) zagłosować w sposób wyrażający tę determinację, a głos ten będą musiały wziąć pod uwagę Rada oraz Komisja. W każdym razie wykonana przez Państwa praca i okazane wsparcie powodują, że umacniam się we własnej determinacji, tak jak umocnił ją sukces prowadzonej przez nas przez cztery miesiące debaty publicznej na temat Aktu o jednolitym rynku, gdzie otrzymaliśmy 850 uwag; swoje poparcie dla naszego podejścia zasygnalizowała też sama Rada Europejska.
W ten właśnie sposób Komisja zidentyfikuje propozycje, w odniesieniu do których jest zdecydowana przedstawić w ciągu najbliższych 12 miesięcy dokumenty; mam nadzieję, że wspólnie - jako Rada, Parlament i Komisja - będziemy w stanie wdrożyć je w latach 2011-2012.
Panie i Panowie! Jak Państwo widzą, Komisja generuje bardzo wiele regulacji opartych na prawodawstwie tworzonym przez Państwa. Projektowane obecnie przeze mnie regulacje to lekcje wyciągnięte z kryzysu finansowego - są one reakcją na te wydarzenia i mają zapobiegać kolejnym. W przypadku Aktu o jednolitym rynku naszą ambicją jest skonstruować regulację aktywizującą i dynamiczną oraz zmienić, jak zalecili to pan poseł Juvin i pani poseł Auconie, rynek wewnętrzny w to, czym powinien być: przestrzenią możliwości, a nie ograniczeń, zgodnie z życzeniami małych i średnich przedsiębiorstw oraz obywateli.
Obywatele są konsumentami i będziemy działać na rzecz zagwarantowania bezpieczeństwa konsumowanych przez nich produktów oraz usunięcia wszelkich dyskryminujących barier. Obywatele są pracownikami i będziemy działać na rzecz uznawania kwalifikacji zawodowych oraz poszanowania praw socjalnych osób pracujących w innych krajach. Zaleciły to panie poseł Jaakonsaari oraz Gebhardt. Obywatele korzystają z usług publicznych. Wspomniało o tym wielu z Państwa, w szczególności pan poseł Triantaphyllides. Zalecam też, aby pani poseł Castex, która występowała przed chwilą, zapoznała się uważnie - co bez wątpienia już uczyniła - z wnioskiem pana komisarza Almunii dotyczącym rewizji pakietu Monti-Kroes. Zawiera on moim zdaniem nowe i oryginalne reakcje na problem jakości usług publicznych oraz dostępu do nich. Poza tym obywatele mają oszczędności i zaciągają kredyty, w związku z czym opisałem w zarysie przepisy dotyczące jednolitego, zintegrowanego rynku hipotecznego.
Oprócz obywateli mamy też przedsiębiorstwa, które tworzą miejsca pracy. Pan poseł Creutzmann, pan poseł Karas przed chwilą i pani poseł Corazza Bildt mówili o potrzebie konkurencyjności, zwłaszcza w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw. Będziemy pracować nad korzystniejszymi zasadami rachunkowości i fiskalnymi, nad postępem w dziedzinie innowacji, patentów i praw autorskich, o czym wspomniał pan poseł Manders, nad dostępem do inwestycji oraz, jak sądzę, nad partnerstwem publiczno-prywatnym. Pragnę podziękować pani poseł Vergnaud za poparcie okazane naszemu projektowi dotyczącemu koncesji.
Musimy usprawnić zarządzanie rynkiem wewnętrznym. Pan poseł Schwab powiedział bardzo ważną rzecz na temat znoszenia podziałów; podejmujemy z innymi komisarzami działania w tej dziedzinie. Działanie na rzecz znoszenia podziałów wiąże się tu z oceną poszczególnych dyrektyw.
Obecnie, jak już Państwo wiedzą, przeprowadzam kraj po kraju i usługa po usłudze ocenę dyrektywy usługowej, o której wspomniały pani poseł Handzlik i pani poseł Roithová, i dostrzegam oczywiste symptomy podziałów. Czasem w przypadku konkretnego pracownika, inżyniera czy architekta występuje wręcz przepaść, jeżeli chodzi o zastosowanie dyrektywy usługowej, dyrektywy w sprawie kwalifikacji zawodowych oraz dyrektywy w sprawie handlu elektronicznego.
Panie pośle Schwab, pragnę działać na rzecz zniesienia podziałów.
Panowie posłowie Løkkegard i Grech wspomnieli też o komunikacji. Przed komunikowaniem się trzeba coś zrobić, a gdy się już to zrobi, trzeba to wyjaśnić w sposób pozwalający obywatelom zrozumieć, co zostało zrobione. Dlatego też w kontekście rynku wewnętrznego przywiązuję wielką wagę do narzędzi zbliżających Europę do obywateli: systemu Solvit, który zaczyna sprawnie działać, systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI), pojedynczych punktów kontaktowych, Twojej Europy oraz forum służącego usprawnienia dialogu między wszystkimi zainteresowanymi stronami a społeczeństwem obywatelskim, o którym wspomniał pan poseł Grech.
Na zakończenie, Panie Przewodniczący, pragnę przypomnieć wszystkim o przekonaniach, którymi kierowałem się w pracy, jaką powierzono mi przy Państwa wsparciu.
Pragnę zacząć od przekonania najważniejszego, gdyż rozmawiamy o gospodarce i zatrudnieniu. Panie i Panowie! Reszta świata nie będzie na nas czekać. W pewnych dziedzinach podąża ona naprzód znacznie szybciej od nas. Nie wolno nam stać w miejscu i przyglądać się, jak rozwija się nasza przyszłość. To my, Europejczycy, musimy ją napędzać. Ponadto najważniejszym argumentem, siłą czyniącą nas kowalami własnego losu, jest jednolity rynek. Kilka dni temu byłem w Chinach. Cieszymy się tam szacunkiem, reprezentujemy bowiem rynek złożony z 500 milionów konsumentów i obywateli. Powinniśmy nadal łączyć nasze zasoby i wzmacniać ich jądro - jednolity rynek.
Jednolity rynek jest zwornikiem, platformą naszej gospodarki. Jeżeli będzie on działać efektywnie, wszystko, co zbudujemy w oparciu o niego - prywatne inicjatywy dla firm lub lokalne, krajowe i europejskie inicjatywy publiczne - będzie funkcjonować lepiej. Dlaczego na przykład walczymy, by pchnąć naprzód kwestię patentów, która pozostaje w impasie od 30 lat? Powodem jest fakt, że wszystkie inicjatywy publiczne i prywatne w dziedzinie innowacji i twórczego myślenia napotykają na poważną przeszkodę - nie mamy patentów europejskich lub też nasze patenty kosztują dziesięć razy więcej niż w USA. Tak więc platforma musi działać sprawnie. To podstawa i jeżeli uda nam się do tego doprowadzić, powinniśmy być w stanie w oparciu o nią skutecznie wdrożyć bardzo wiele inicjatyw.
Moim drugim przekonaniem jest, że nadszedł czas działania na rzecz ponownego wzrostu. Powinienem tu wspomnieć, że zgadzam się z panią poseł Turunen, która powiedziała, iż potrzebujemy innego rodzaju wzrostu. Wzrost, który narodzi się z tego kryzysu - pani poseł Turunen ma tu rację - musi różnić się od wzrostu wcześniejszego, bardziej szanować naturalną przestrzeń, zasoby naturalne, które nie są darmowe ani nieprzebrane; te cele trzeba uwzględnić zwłaszcza w nowych zasadach lub regulacjach dotyczących zamówień publicznych, jak też opodatkowania, które musi odegrać rolę w uczynieniu wzrostu bardziej ekologicznym.
Moim trzecim przekonaniem jest, że nie da się osiągnąć długotrwałego wzrostu gospodarczego bez innowacji lub spójności społecznej. To właśnie dynamiczny kompromis, o który chodziło posłowi Canfinowi, i który zalecił profesor Monti - także w sferze fiskalnej. Wspomnieli o tym zarówno pan poseł Canfin, jak i pan poseł Cofferati; a pani poseł Toia mówiła o elemencie, który pojawi się we wnioskach dotyczących Aktu o jednolitym rynku, a mianowicie sektorze, w którego rolę wierzę - biznesie społecznym.
Czwarte przekonanie brzmi tak, że - powtórzę to tutaj - jeżeli mamy wygrać walkę o konkurencyjność, rolę w tym musi odegrać każde z naszych terytoriów, choćby najsłabsze i położone najdalej od Brukseli. Każde przedsiębiorstwo, nawet najmniejsze, może wygrać swoją walkę, i musimy mu w tym pomóc. Wreszcie, wszyscy nasi obywatele, nawet najsłabsi i wykluczeni wskutek swej niepełnosprawności, mogą wygrać własne bitwy o konkurencyjność, jeżeli tylko uzyskają zachętę i wsparcie.
Piąte przekonanie brzmi tak, że w odniesieniu do tego, co dzieje się w pozostałych regionach świata, musimy mieć ambicję stać się podmiotami, a nie tylko widzami. Ponadto nie może nas zadowalać wizja Europy jako kontynentu konsumpcji. Europa musi pozostać obszarem produkcji - nie tylko usług, ale też obszarem, w którym utrzymujemy bazę wytwórczą; jest to celem licznych propozycji, które zgłosimy w odniesieniu do inwestycji długoterminowych.
Panie i Panowie! Przedstawiłem Państwu swoje dwie ambicje żywione od chwili, gdy zostałem komisarzem. Nie zmieniły się one i pozostaną takie same do chwili, gdy zakończy się mój mandat. Zaprzęgniemy rynki finansowe - których potrzebujemy - w służbę gospodarki realnej, a nie na odwrót, jak miało to miejsce w ostatnich 15 latach. To nie przedsiębiorstwa mają pracować dla rynków, ale uregulowane, lepiej zarządzane i nadzorowane rynki finansowe mają być na usługach gospodarki realnej. Naszym celem jest uczynienie gospodarki realnej, a mianowicie pokaźnego jednolitego rynku, ponownie motorem wzrostu i postępu ludzkiego. Za tydzień powinni Państwo przeczytać - niedoskonały jeszcze i z pewnością wymagający poprawek - projekt Aktu o jednolitym rynku zaproponowany przez Komisję Europejską w świetle prowadzonych tu debat oraz dwóch ambicji, o których mówiłem: zaprzęgnięcia rynku na nowo w służbę gospodarki oraz uczynienia gospodarki ponownie motorem wzrostu i postępu ludzkiego.
Enikő Győri
Panie Przewodniczący! Pragnę podziękować wszystkim, którzy wzięli udział w dzisiejszej debacie. Dla mnie jest ona niezwykle ważna z dwóch względów. Po pierwsze, potwierdzili Państwo przekonanie prezydencji węgierskiej, że rynek wewnętrzny odgrywa ogromną rolę w pobudzeniu nareszcie wzrostu gospodarczego w Unii Europejskiej i zapewnieniu, aby w końcu udało nam się znów stworzyć miejsca pracy. Druga wielka korzyść z tej debaty polega na tym, że wyrażono tu bardzo wiele myśli i idei, które będziemy mogli uwzględnić w pracach Rady. Komisja wykonała już znaczną część swojego zadania, ale zostało jeszcze oczywiście wiele do zrobienia. Rada ma nadzieję bardzo ściśle współpracować z Parlamentem na późniejszym etapie, w przyjmowaniu konkretnego prawodawstwa. Dziękuję zatem wszystkim, którzy uczestniczyli w tym procesie do teraz jako sprawozdawcy lub członkowie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, i na zaangażowanie których liczymy też w przyszłości.
Jak wspominano już wielokrotnie, prezydencja węgierska postawiła sobie za cel silną Europę, taka zresztą jest jej dewiza. Co więcej, zawsze powtarzamy, że mamy na myśli silną Europę, która stawia obywatela - ludzi - w centrum polityki; nie możemy tego celu stracić z oczu, rozważając kwestię jednolitego rynku.
Pragnę odnieść się do kwestii najczęściej poruszanych w tej debacie. Pierwszą jest sytuacja małych i średnich przedsiębiorstw. Są one w istocie najważniejszymi podmiotami na rynku wewnętrznym, w związku z czym zamierzamy uczynić wszystko, by uwzględnić je w naszych planach. Oznacza to między innymi ułatwienie dostępu MŚP do finansowania, ograniczenie obciążeń administracyjnych i uproszczenie dostępu do zamówień publicznych. Przywiązujemy wielką wagę do przeglądu Small Business Act, który znajdzie się w porządku obrad Rady ds. Konkurencyjności w maju. Mamy też zamiar przyjąć konkluzje dotyczące tego tematu.
Kolejnym takim tematem jest agenda cyfrowa. Na ten temat również powiedziano podczas dzisiejszej debaty bardzo wiele i wszyscy wiemy, że w tej dziedzinie istnieje ogromny niewykorzystany potencjał. Musimy poprawić możliwości oraz warunki związane z wyeliminowaniem papieru w administracji i obrocie gospodarczym. Temu celowi służą inicjatywy na rzecz handlu elektronicznego i administracji elektronicznej, ale w ogólniejszym ujęciu celem dyrektywy w sprawie praw konsumentów jest też stymulowanie transakcji transgranicznych opartych na wspólnym zestawie zasad europejskich. Tutaj mogę też wspomnieć o wdrożeniu dyrektywy usługowej, która ma wpływ na znaczną część rynku wewnętrznego, a ważnym jej elementem jest uproszczona administracja elektroniczna.
Trzecią kwestią, którą pragnę poruszyć, jest fakt, że dokończenie budowy rynku wewnętrznego jest moim zdaniem niewyobrażalne bez budowy i ukończenia infrastruktury energetycznej oraz transportowej. Już w pierwszych trzech miesiącach prezydencja węgierska poświęciła szczególną uwagę zaprowadzeniu jednolitego rynku energii. Kilku posłów wspomniało też podczas debaty o obligacjach infrastrukturalnych. Z zainteresowaniem czekamy na wyniki konsultacji społecznych w odniesieniu do tego tematu. Ochrona praw intelektualnych jest także kwestią, której poświęciliśmy jak dotąd wiele uwagi. Wspomniałam już we wprowadzeniu o europejskim systemie patentowym i mam nadzieję, że po rozpoczęciu wzmocnionej współpracy będziemy w stanie wspólnie określić jego istotę, a jeżeli chodzi o zasady wdrożenia, uda nam się osiągnąć jak największe postępy podczas majowych obrad Rady ds. Konkurencyjności. Mam też nadzieję, że zdołamy wtedy wręcz wypracować porozumienie.
Wreszcie, pragnę odnieść się do aspektów społecznych. Jest to kwestia, która wzbudziła też podczas dzisiejszej debaty największe zainteresowanie i emocje na tej sali. Z tego, co wiem, ożywiona debata toczyła się na ten temat nie tylko w Parlamencie, ale i w Komisji, i jestem przekonana, że podobnie będzie również w Radzie.
Jak już powiedziałam, potrzebujemy silnej Europy, w centrum której znajdą się ludzie. Sądzę, że to jasny opis podejścia prezydencji węgierskiej do tej kwestii, cel możemy jednak osiągnąć tylko w wyważony sposób i uwzględniając wszystkie aspekty. Chodzi o to, że jeżeli w centrum postawimy ludzi, pierwszorzędnym zadaniem stanie się z pewnością stworzenie miejsc pracy, gdyż moim zdaniem najważniejszą rzeczą, jaką możemy dać obywatelom, jest zagwarantowanie możliwości pracy każdemu, kto zechce pracować.
Po drugie, jak wszyscy wiemy, europejski model społeczny - europejska społeczna gospodarka rynkowa - stoi przed próbą. W naszym wspólnym interesie jest jej bronić. Oczywiście we wszystkich 27 państwach członkowskich nie obowiązuje jeden model, gdyż wszyscy realizujemy go inaczej. Musimy też zachować realizm. Model ten staje przed próbą: konkurencyjność Unii i państw członkowskich zależy od tego, czy uda nam się dostosować ten model społeczny do wyzwań XXI wieku. Nie możemy zatem traktować go jako świętości, ale jako coś, czego bronimy wspólnym wysiłkiem, dostosowując to zarazem do warunków nowego stulecia.
Często wreszcie wspominano też o mobilności. Sądzę, że jest to obszar, gdzie możemy osiągnąć postępy najszybciej i najłatwiej; z pewnością pragniemy przyjąć konkluzje w tej sprawie podczas obrad Rady ds. Konkurencyjności w maju.
Wreszcie, zamiarem prezydencji węgierskiej jest zapewnić jak największą widoczność jednolitego rynku i jesteśmy gotowi podjąć zobowiązania na najwyższym szczeblu. Liczymy tu na komisarzy i przewodniczącego Komisji, jak też na posłów i przewodniczącego Parlamentu Europejskiego.
Sandra Kalniete
Panie Przewodniczący! Kończąc tę niezwykle owocną dyskusję, pragnę podkreślić, że wykazała ona, iż my, posłowie i posłanki do Parlamentu Europejskiego, jesteśmy świadomi swoich powinności wobec mieszkańców Europy, jeżeli chodzi o ożywienie gospodarki i tworzenie nowych miejsc pracy. Konsolidacja jednolitego rynku jest równie ważna z punktu widzenia rewitalizacji gospodarki, jak pozostałe dwie inicjatywy: wzmocnienie zarządzania gospodarczego i strategia Europa 2020. Musimy uczynić jednolity rynek widoczniejszym politycznie. Zarówno politycy, jak i społeczeństwo jako całość muszą pojąć jego znaczenie, więc bardzo ważnym elementem ożywienia jednolitego rynku jest komunikacja: chodzi o komunikację z biznesem i z Europejczykami, jak też pomiędzy naszymi trzema instytucjami. Bardzo się cieszę, że łączy nas cel ożywienia, zjednoczenia i wzmocnienia rynku europejskiego.
António Fernando Correia De Campos
sprawozdawca - (PT) Panie Przewodniczący! Pragnę podziękować wszystkim za tę bardzo wartościową debatę. Teraz jednak nie mam już czasu, aby odczytać końcówkę mojego przemówienia, która zawierała w zasadzie podziękowania dla komisarza Barniera. Najlepszym sposobem, aby mu podziękować, jest przytoczenie pierwszego zdania jego wystąpienia. Powiedział on, że nadszedł czas, by Europa podniosła poprzeczkę, a nie tylko przynosiła ludziom złe wieści. W pełni zgadzam się z Panem, Panie Komisarzu, i pragnę Panu powiedzieć, że pod tym względem Parlament wykonał swoje zadanie na czas i jest gotów zanieść ludziom dobre wieści.
Cristian Silviu Buşoi
sprawozdawca - Panie Przewodniczący! Pragnę Panu podziękować za całość Pańskiego wkładu w debatę i przychylne uwagi. Pragnę też pogratulować dobrze wykonanej pracy pani poseł Kalniete i panu posłowi Correi de Camposowi.
Mamy teraz przed sobą trzy sprawozdania, które są wynikiem miesięcy ciężkiej pracy. Mimo trudności, jakie napotkaliśmy, jestem zadowolony z osiągniętych wyników. Prawidłowo zidentyfikowaliśmy wyzwania oraz zestaw możliwych do wprowadzenia w życie rozwiązań. Jest to też jasny wyraz zaangażowania Parlamentu Europejskiego w pogłębienie i wzmocnienie jednolitego rynku.
Jestem przekonany, że te trzy sprawozdania okażą się przydatnym uzupełnieniem szerokich konsultacji społecznych zorganizowanych przez Komisję, w odpowiedzi na które napłynęło niemal 750 uwag. Cieszy mnie zainteresowanie przedsiębiorstw, osób prywatnych, organizacji pozarządowych i władz publicznych Aktem o jednolitym rynku, gdyż jest niezwykle ważne, abyśmy uzyskali szeroki konsensus co do sposobów dostosowania jednolitego rynku do oczekiwań naszych obywateli i przedsiębiorstw.
Z radością obserwuję aktywność Komisji oraz fakt, że niektóre z jej inicjatyw są już wdrażane. Nie mam wątpliwości, że Komisja należycie uwzględni poglądy Parlamentu Europejskiego, gdyż w ostatecznym rozrachunku najważniejsze pytanie brzmi: czy naszymi działaniami i wysiłkami możemy naprawdę coś zmienić? Moja odpowiedź brzmi - tak, możemy, ale musimy być odważni, a nie nieśmiali. Musimy podjąć działania niezwłocznie, a nie dopiero po latach. Musimy wszyscy pracować razem, a nie angażować się w osobne przedsięwzięcia. Nadszedł czas działania.
Nicole Sinclaire
Panie Przewodniczący! Wcześniej podczas dzisiejszej debaty pan poseł de Jong powiedział, że uwagi, jakie wygłosiłam w swoim pytaniu do innego posła, były nie na miejscu. Nie sądzę, aby nie na miejscu było pytanie o zakres wpływów posła do Parlamentu Europejskiego.
Czy mogę uprzejmie poprosić o ciszę, abym mogła się wypowiedzieć?
Nie jest w porządku fakt, że posła można skrytykować za zadanie pytania w Parlamencie. Na to pytanie nie otrzymałam odpowiedzi, a powinnam. Zamiast tego pan poseł odpowiedział na pytanie o miejsca pracy w regionie West Midlands. Czy mogę mu zatem przypomnieć, jak UE zniszczyła dotacjami miejsca pracy w zakładzie Ryton w Coventry?
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie: 6 kwietnia 2011 r.
Głosowanie nad oświadczeniem Komisji w sprawie zamówień publicznych odbędzie się podczas następnej sesji miesięcznej.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Luís Paulo Alves
Przedmiotowy wniosek upraszcza prawodawstwo, łącząc kilka dyrektyw. W istocie czyni on przepisy jaśniejszymi i łatwiejszymi do zrozumienia oraz stosowania dla przedsiębiorstw oraz konsumentów. Moim zdaniem nada to nowy rozmach rynkowi wewnętrznemu, jak również - mam taką nadzieję - regionom o gospodarce słabszej ze względu na ich rozmiar, peryferyjność oraz uzależnienie od niewielkiej liczby produktów, które występuje w regionach najbardziej oddalonych. Ogólnie rzecz biorąc, niezbędne są działania mające zaradzić spadkowi popytu wynikającemu z zakupów transgranicznych - ważne jest zagwarantowanie, aby prawodawstwo to było korzystne dla regionów takich jak Azory. Obszary bardziej izolowane są silniej zainteresowane wywozem licznych produktów. Tamtejsze przedsiębiorstwa potrzebują jasnego prawodawstwa, a konsumenci - dostępu do szerszego wachlarza produktów w bardziej konkurencyjnych cenach. W sytuacji, w której mamy zharmonizowane prawodawstwo w dziedzinach takich jak informacje przed zawarciem umowy, co zawarto w nowej propozycji, jednym ze sposobów dalszego zwiększenia zaufania do produktów z regionów najbardziej oddalonych, a tym samym zwiększenia ich dostępności i spożycia na rynku wewnętrznym, będzie poprawa ich wizerunku dzięki certyfikatom jakości, poprzez wprowadzenie konkretnych środków zmierzających do tego celu.
Ioan Enciu
Kryzys gospodarczy i finansowy, który ciągle nas trapi, dowodzi, że jeżeli utracimy z oczu podstawowy cel gospodarczy, jakim jest zapewnienie dobrobytu obywatelom, ryzykujemy zapaścią całego społeczeństwa. Dotyczy to również jednolitego rynku. Musimy pamiętać, że jego rolą jest dać wszystkim obywatelom europejskim równe prawa ekonomiczne i socjalne, zapewniając dobrobyt w całej Unii Europejskiej. Jednolity rynek trzeba pogłębić i ponownie ukierunkować na obywateli oraz ich interesy. Moim zdaniem w tym kryzysowym okresie ważne jest, abyśmy wykorzystywali w jak największym stopniu cenny zasób Europy, jakim jest kapitał ludzki. Mobilność pracowników w obrębie UE jest kluczem do ożywienia gospodarczego i rozwoju jednolitego rynku. Musimy wspierać tę mobilność, a pierwszym krokiem w tym zakresie jest usunięcie wszelkich barier utrudniających przepływ pracowników na terytorium UE. Ograniczenia narzucane pracownikom z nowych państw członkowskich hamują prawidłowy rozwój jednolitego rynku i należy je niezwłocznie znieść.
Elisabetta Gardini
Aby ożywić jednolity rynek, polityka europejska musi funkcjonować w przyjaznym biznesowi otoczeniu, które sprzyja innowacji, wzrostowi oraz strategicznej reorientacji gospodarki Europy. Aby ustanowić i wdrożyć priorytety gospodarcze na taką skalę, Europa potrzebuje silnego przywództwa politycznego. Zaletą nowej strategii europejskiej zainspirowanej wytycznymi sprawozdania Montiego jest to, że wskazuje ona konkretne działania pozwalające wyjść z kryzysu gospodarczego przez przywrócenie wydajności pracy oraz zatrudnienia. Z 50 propozycji przedstawionych przez Komisję pragnę szczególnie podkreślić te, których celem jest zwiększenie konkurencyjności MŚP oraz ułatwienie im dostępu do kredytów i rynków zagranicznych, aby mogły wykorzystać nowe możliwości inwestycyjne oferowane przez globalny rynek. Chcę przypomnieć tu Państwu jeszcze raz, że MŚP są najbardziej autentycznymi przedstawicielami gospodarki europejskiej oraz ustanawiają liczne wzory doskonałego funkcjonowania, które należy krzewić i wspierać. Wśród kolejnych zyskujących szerokie poparcie priorytetów mających zapewnić korzyści gospodarcze przyczyniające się do stabilności monetarnej i spójności należy wymienić agendę cyfrową, walkę z podrabianiem, wzmocnienie handlu elektronicznego i usprawnienie systemu zamówień publicznych.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
Określenie "Akt o jednolitym rynku Europejskim” zostało odmienione przez wszystkie przypadki od czasu, kiedy profesor Mario Monti przygotował sprawozdanie. Z niecierpliwością czekam na te 12 inicjatyw, które Komisja Europejska uzna za kluczowe dla przyszłości wspólnego rynku. Jednocześnie domyślam się, co się wśród nich znajdzie. Dlatego dzisiaj chciałabym odnieść się nie tyle do konkretnych projektów, takich jak patent, prawa autorskie czy kontrakty publiczne, ale skupić się na zasadach, którymi moim zdaniem powinniśmy się kierować.
Uważam, że przyszłe regulacje w dziedzinie wspólnego rynku powinny z jednej strony odzwierciedlać wypracowaną przez lata filozofię wspólnego rynku, a z drugiej strony muszą być dostosowane do rzeczywistości XXI wieku. Jako przykład podam zasadę, jaką od zarania kierowała się Wspólnota Europejska. Jest nią obrona tzw. handlu równoległego, czyli handlu legalnymi produktami poza oficjami kanałami dystrybucji, np. sprzedaż w Niemczech telewizorów Grundig zakupionych legalnie we Francji. Dzisiaj handel równoległy odbywa się bardzo często w Internecie, na różnego rodzaju platformach. Tego prawa należy bronić, popierając rozwój wspólnego rynku w Internecie, rozwój branży e-commerce, większą dostępność dóbr kultury w legalnych sklepach internetowych. W tej kwestii mamy bardzo dużo do zrobienia, zarówno, jeżeli chodzi o ułatwianie funkcjonowania przedsiębiorstw działających w świecie wirtualnym, jak i zwiększanie zaufania konsumentów do transakcji w Internecie.
Kinga Göncz
Jednolity rynek jest głównym motorem rozwoju Unii Europejskiej; oprócz zwiększania konkurencyjności tworzy on również ramy sprzyjające włączeniu społecznemu i tworzeniu miejsc pracy. Propozycje pogłębienia jednolitego rynku, niezależnie od tego, czy chodzi o usuwanie barier administracyjnych stojących przed małymi przedsiębiorstwami, czy o stymulowanie handlu elektronicznego, muszą być korzystne dla obywateli. Realizacja tej strategii nie może naruszać praw socjalnych ani osiągnięć w dziedzinie opieki społecznej. Nadal istnieje zbyt wiele barier utrudniających egzekwowanie praw pracowników, nabywców i konsumentów bez wewnętrznych granic. Wdrożenie dyrektywy w sprawie swobodnego przepływu również nie jest pełne pomimo tego, że zatrudnienie jak największej liczby ludzi i jak najsprawniejsze zarządzanie pracownikami europejskimi są szczególnie ważne z punktu widzenia wyjścia z kryzysu. W sprawnym działaniu rynku wewnętrznego pomagają wspólne europejskie działania wymierzone w korupcję i przestępczość zorganizowaną, jak też wdrożenie programu sztokholmskiego, którego celem jest budowa przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Musimy podjąć działania na rzecz uznawania kwalifikacji zawodowych w UE, możliwości przenoszenia uprawnień emerytalnych oraz dostępu do podstawowych usług bankowych. Przed nami także zadanie zapewnienia swobodnego przepływu usług oraz poszanowania praw delegowanych pracowników.
Liem Hoang Ngoc
Biorąc pod uwagę znaczenie omawianych kwestii i ścisłe ograniczenia czasowe, jakim podlegał Parlament, możemy wszyscy być zadowoleni ze swoich osiągnięć. Ogólnie rzecz biorąc, zgadzam się z priorytetami wskazanymi w poszczególnych sprawozdaniach, a zwłaszcza uznawaniem kwalifikacji zawodowych, przenoszeniem uprawnień emerytalnych, racjonalizacją procedur udzielania zamówień, inicjatywami na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) oraz powszechnym dostępem do pewnych podstawowych usług bankowych.
Moim zdaniem na podkreślenie z pewnością zasługiwały też inne środki, jak na przykład kwestia wspólnych zasobów, ale zdaję sobie sprawę, że trudno było dokonać wyboru wśród 50 propozycji. Jestem też zadowolony z faktu, że udało się osiągnąć kompromis w sprawie klauzuli społecznej, w której stwierdza się, że wszelkie akty prawne dotyczące jednolitego rynku powinny podlegać ocenie skutków społecznych i, jeżeli uzasadniają to ustalenia, powinny zawierać odwołanie do praw politycznych oraz socjalnych.
Wreszcie, kolejnym powodem do zadowolenia jest dla nas fakt, że Parlament wzywa do zapewnienia gwarantowanego dostępu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym oraz usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym, ich gwarantowanej jakości i przystępnych cen, jak też wnioskuje, aby Komisja podjęła sektorowe inicjatywy ustawodawcze w tej dziedzinie.
Jan Kozłowski
Na wstępie chciałbym podziękować sprawozdawcom za nakład pracy, który włożyli w przygotowanie sprawozdań na temat jednolitego rynku, jak również pogratulować im efektu końcowego. Cieszę się, iż w 20. rocznicę postania jednolitego rynku mamy przed sobą dokument, który pomoże Europejczykom w pełni wykorzystać jego potencjał. Wierzę, iż jego wejście w życie pozwoli na wzmocnienie konkurencyjności rynków europejskich oraz przybliży nas do osiągnięcia celów wyznaczonych przez Strategię 2020. Za jeden z istotnych czynników do osiągnięcia sprawnie działającego jednolitego rynku uważam sieci TEN-T, cieszę się, zatem, iż w sprawozdaniach zwrócono uwagę na ich szczególne znaczenie. Sieci TEN-T stanowią jeden z filarów sprawnie funkcjonującej gospodarki rynkowej, stwarzając warunki dla uczciwej konkurencji w skali całej Unii Europejskiej. W kontekście czekających nas decyzji na temat przyszłego kształtu sieci TEN-T chciałbym zwrócić uwagę na konieczność lepszego połączenia tzw. starej piętnastki z nowymi krajami członkowskim i fakt, że większa wewnętrzna spójność transportowa rozszerzonej Unii Europejskiej to poważny czynnik konkurencyjności UE.
Alajos Mészáros
Jednolity rynek jest niezbędnym elementem przyszłego wzrostu gospodarki UE. Specjalną uwagę trzeba zwrócić na małe i średnie przedsiębiorstwa, gdyż to one mają największy potencjał wzrostu oraz tworzenia miejsc pracy. Jednolity rynek musi ułatwiać funkcjonowanie małym przedsiębiorstwom, gdyż to one generują większość miejsc pracy, a jednocześnie trudniej jest im korzystać ze sposobności stwarzanych przez ten rynek. Problemem jest dla nich finansowanie rozwoju i innowacji. Musimy też zwracać uwagę na lokalne przedsiębiorstwa w obszarach znajdujących się w niekorzystnym położeniu i w niewielkim stopniu zaludnionych, jak też w borykających się z trudnościami obszarach miejskich. Fundamentalnym środkiem budowy dynamicznego, skutecznego i innowacyjnego rynku wewnętrznego w UE, jak również zagwarantowania Unii konkurencyjności na szczeblu globalnym jest polityka konkurencji. UE musi podjąć ważne działania w celu poprawy dostępu MŚP do informacji, aby wiedziały one o możliwościach oferowanych przez jednolity rynek oraz o środkach finansowych dostarczanych przez Wspólnotę. Również uważam, że uwzględnienie celów strategii Europa 2020 oraz elementów Small Business Act we wszystkich obszarach polityki Unii dotyczących jednolitego rynku jest ważnym zagadnieniem. Jest to konieczne, by przezwyciężyć przeszkody istniejące na szczeblach krajowym i unijnym.
Rareş-Lucian Niculescu
na piśmie - Moim zdaniem jednolity rynek dla Europejczyków powinien też oznaczać rynek jednolity pod względem jakości. Omawiane sprawozdanie nie nawiązuje jednak niestety do tej kwestii. W Unii Europejskiej produkty bywają oferowane pod tą samą marką, ale posiadają odmienny skład zależnie od kraju. Zdarzają się ponoć przypadki, w których produkty tej samej marki są dostępne w różnych stężeniach lub mają różną moc. Doniesienia mówią, że w zależności od kraju docelowego pod tą samą marką sprzedawano produkty należące do czterech różnych kategorii jakości. W rezultacie ten sam rzekomo produkt różni się jakością w zależności od kraju, w którym jest nabywany. Ponieważ nazwa marki wiąże się z postrzeganą jakością, praktyka ta może wprowadzać klientów w błąd. Przedsiębiorstwom nie wolno wprowadzać konsumentów w błąd co do zalet związanych z daną marką. Jeżeli producent pragnie obniżyć jakość oferowanych towarów, powinien sprzedawać je pod inną marką. Zdaniem naszych obywateli jakość markowych towarów powinna być identyczna na każdym rynku zgodnie z zasadą, że dana marka oznacza konkretny poziom jakości. Jako że moich wyborców zaprząta ta kwestia, pragnę, by została ona podniesiona w Parlamencie.
Marianne Thyssen
Cieszy mnie fakt, że sprawozdanie byłego komisarza Mario Montiego, które powszechnie chwalono, i w którym opowiada się on za dalszym rozwojem oraz dokończeniem budowy rynku wewnętrznego jako "warunkiem koniecznym wysoce konkurencyjnej społecznej gospodarki rynkowej”, znalazło szybko oddźwięk w Parlamencie Europejskim. Nie można zaprzeczyć, że kryzysy finansowy i gospodarczy uderzyły w Europę z ogromną siłą. Dalszy rozwój rynku wewnętrznego - największego rynku świata - będzie jednym z naszych najważniejszych atutów.
Musimy podjąć ukierunkowane działania, by pomóc naszym MŚP, które stanowią gospodarczy kręgosłup Europy: chodzi o wystarczający dostęp do rynków kapitałowych, ułatwienie handlu internetowego oraz pierwszy krok w kierunku wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych. Nasi obywatele również na tym zyskają: da im to możliwość studiowania za granicą, bezpieczniejsze zabawki i niższe stawki roamingu. Jako europejscy decydenci musimy nieustannie to podkreślać. Zadanie wiąże się ze sporymi wyzwaniami, dlatego też musimy uczynić wszystko, co w naszej mocy, by stworzyć pełnowartościowe ramy rynku wewnętrznego usług internetowych. Przyjmując te trzy sprawozdania, Parlament Europejski wysyła jasny sygnał, że poważnie myśli o reformie rynku wewnętrznego. Musimy teraz konsekwentnie kontynuować prace.
Niki Tzavela
Jeżeli Europa ma przezwyciężyć dzisiejsze trudne warunki i konkurować z szybko rozwijającymi się gospodarkami, musi inwestować w sektorach dających jej przewagę konkurencyjną. Największą taką przewagę daje jej wspólny rynek, który należy odpowiednio wykorzystać. Ponadto recesja zmusza państwa członkowskie do głębszej unifikacji gospodarczej; musimy z tego skorzystać, by skonsolidować gospodarkę europejską i uczynić ją bardziej konkurencyjną na szczeblu zarówno krajowym, jak i międzynarodowym. W związku z tym w naszych dokumentach urzędowych musimy starać się działać na rzecz ambitniejszego pogłębienia wspólnego rynku europejskiego, w szczególności w dziedzinie usług. Trzeba też podkreślić rolę przedsiębiorstw w tworzeniu funkcjonującego jednolitego rynku.
