Gemeenschappelijke visuminstructies: biometrische identificatiemiddelen en visumaanvragen (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de aanbeveling voor de tweede lezing, namens de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, betreffende gemeenschappelijke visuminstructies aan de diplomatieke en consulaire beroepsposten: biometrische identificatiemiddelen en visumaanvragen (05329/1/2009 - C6-0088/2009 - (rapporteur: barones Ludford).
Sarah Ludford
rapporteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, dit voorstel van de Commissie, waarvoor ik de rapporteur van het Parlement ben, is na de VIS-verordening, het VIS-toegangsbesluit en de maatregel over het gebruik van het VIS volgens de Schengengrenscode het vierde onderdeel van het pakket inzake het visuminformatiesysteem (VIS).
Het voorstel beoogt een wijziging van de bestaande gemeenschappelijke consulaire instructies doordat het ten eerste voorziet in verplichte biometrische gegevens die in het VIS zullen worden opgeslagen, alsmede in de daarbij behorende normen, maar ten tweede bevat het bepalingen over de organisatie van de inontvangstneming van visumaanvragen.
Met de visumcode, waarvoor mijn collega van de ALDE-Fractie, Henrik Lax, rapporteur is, wordt een volledige herziening van de visaregelingen beoogd. Indien deze wordt aangenomen zal de wetgeving waarover we nu debatteren een integraal bestanddeel van de visumcode worden. De reden voor de scheiding van deze twee voorstellen was dat de Commissie verwachtte dat de aanneming van de visumcode langer zou duren dan het huidige voorstel; zij wilde niet dat de goedkeuring van de visumcode het begin van het VIS zou vertragen.
Voor zover ik weet zal het centrale systeem voor het VIS in december dit jaar klaar zijn en begin 2010 in de eerste regio, Noord-Afrika, van start kunnen gaan. Ik voer hierover sinds geruime tijd besprekingen met de Raad. De Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken heeft mijn verslag in november 2007 goedgekeurd. Jammer genoeg hebben wij geen overeenkomst in eerste lezing bereikt, zodat ik in juli 2008 het Parlement heb verzocht om mijn verslag aan te nemen. Tijdens het Franse voorzitterschap hebben we de nodige vooruitgang weten te boeken zodat ik de aanbeveling kon uitspreken om dit compromis in tweede lezing aan te nemen.
Er waren vier onopgeloste kwesties: de minimumleeftijd voor het afnemen van vingerafdrukken; het aanmoedigen van de lidstaten om deel te nemen, waarbij als laatste redmiddel zo nodig contracten met externe dienstverleners mogen worden gesloten; gegevensbescherming en -beveiliging; en een dienstverleningsvergoeding voor externe dienstverleners.
Op het punt van vingerafdrukken stelde de Commissie voor om deze bij kinderen vanaf zes jaar af te nemen. In feite veranderen de vingerafdrukken van jonge kinderen vrij snel, en ik ben er niet van overtuigd dat we op het moment genoeg weten over de latere betrouwbaarheid van zo vroeg genomen vingerafdrukken. Ondanks vele verzoeken heeft men mij nooit geloofwaardige en steekhoudende bewijzen geleverd over de wijze waarop vingerafdrukken die in de leeftijd tussen zes en twaalf jaar zijn afgenomen, jaren later zonder risico van fouten de grondslag zouden kunnen vormen voor verificatie of identificatie.
In een zeker stadium heeft de Raad gereageerd met het voorstel om in plaats van om de vijf jaar, zoals bij volwassenen, om de twee jaar de vingerafdrukken bij jonge kinderen af te nemen. Maar dit zou zeer lastig voor gezinnen zijn. Dus heb ik de nadruk op een voorzichtige en praktische aanpak gelegd, waarbij van een hogere minimumleeftijd van twaalf jaar wordt uitgegaan, en de Raad ging ermee akkoord om kinderen beneden de twaalf jaar vrij te stellen, waarbij na drie jaar een herbeoordeling van deze leeftijdsgrens plaatsvindt na een uitvoerige studie die onder de verantwoordelijkheid van de Commissie valt.
Nu over het bevorderen van de samenwerking tussen de lidstaten waarbij externe dienstverleners zijn toegestaan. In het algemeen heb ik geen enkel probleem met een uitbestedingsaanpak, maar er moeten wel duidelijke voorwaarden zijn om de integriteit van het visumverleningsproces te kunnen garanderen, om veilig te stellen dat uitbesteding alleen een laatste redmiddel is en om de gegevensbescherming en -beveiliging te waarborgen.
We hebben daarom in de tekst een hiërarchie vastgelegd volgens welke samenwerking door middel van beperkte vertegenwoordiging, colocatie of gemeenschappelijke aanvraagcentra de voorkeur geniet. Alleen in gevallen waarin deze oplossingen niet geschikt zijn om het grote aantal aanvragen te verwerken of een goede territoriale dekking te bereiken, wordt gebruik gemaakt van uitbesteding. Het compromis bepaalt duidelijk dat de lidstaten verantwoordelijk blijven voor de naleving van gegevensbeschermingsregels en voor eventuele inbreuken op de nationale wetgeving.
Een belangrijk punt is dat voor derde landen die gegevensencryptie verbieden, speciale regels gelden: elektronische gegevensuitwisseling tussen consulaten of tussen een externe dienstverlener en de lidstaten is verboden en lidstaten moeten ervoor zorgen dat de elektronische gegevens fysiek in volledig versleutelde vorm per CD worden uitgewisseld, waaraan speciale voorwaarden zijn verbonden.
Ten slotte over de visumtarieven: we hebben er succesvol op aangedrongen dat externe dienstverleners alleen een extra vergoeding bovenop de visumtarieven kunnen berekenen op voorwaarde dat de visumaanvragers altijd de mogelijkheid van directe toegang tot de consulaire bureaus hebben. Ik ben van mening dat dit erg belangrijk is.
Over het geheel genomen hebben we een redelijke overeenkomst. Er is hard om de compromissen gestreden en ik denk dat we vooruitgang hebben geboekt in het gemeenschappelijk visumbeleid.
Androulla Vassiliou
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik mededelen dat het vicevoorzitter Barrot spijt dat hij vanavond niet hier kan zijn.
Het verheugt mij te zien dat het Parlement het gemeenschappelijk standpunt van de Raad heeft aangenomen en op deze manier vorm heeft gegeven aan de politieke overeenkomst over dit voorstel die het tijdens de trialoog op 2 december 2008 met de Raad heeft bereikt. Ik wil zowel het Parlement als ook de lidstaten danken voor de consensusgerichtheid die zij hebben getoond bij de formele goedkeuring van dit instrument, en met name wil ik de rapporteur, barones Ludford, en de corapporteurs voor hun ondersteuning en samenwerking danken. Deze overeenkomst maakt het mogelijk om door te gaan met de voorbereidingen voor de lancering van het visuminformatiesysteem, die voor eind dit jaar is gepland.
Op voorstel van het Parlement heeft de Commissie het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek gevraagd om het belangrijke vraagstuk van het afnemen van vingerafdrukken bij kinderen onder de twaalf jaar te onderzoeken. De technische specificaties zijn inmiddels opgesteld en zullen in de zeer nabije toekomst aan het Parlement en de Raad worden gestuurd.
Deze wijziging in de richting van gemeenschappelijke consulaire voorschriften zal ook een transparant en geharmoniseerd wettelijk kader voor de uitbestedingspraktijken opleveren, met inbegrip van het vraagstuk van extra vergoedingen.
De Commissie beschouwt de overeengekomen tekst als evenwichtig, en zoals zij in haar verklaring aan het Parlement heeft aangegeven geniet de tekst de volledige ondersteuning van de Commissie.
Ewa Klamt
namens de PPE-DE-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, om recht te doen aan het streven van de Europese Unie om een gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te zijn, moeten wij ook de afgifte van inreisvisa regelen voor burgers die vanuit derde landen naar de EU willen reizen. De nieuwe regels bepalen dat de ambassades en vertegenwoordigingen van de EU voortaan vingerafdrukken en foto's van visumaanvragers mogen nemen. Daarmee worden vier doelen bereikt.
Ten eerste worden bedrog en misbruik beter bestreden, omdat biometrische kenmerken de vervalsing van visa bemoeilijken. Ten tweede wordt "visumshopping" tegengegaan. Ten derde worden de aanvraagprocedures voor visa versneld. Ten vierde worden gelijktijdig de grenscontroles gemakkelijker, omdat de douaneambtenaren aan de hand van biometrische identificatiemiddelen snel kunnen vaststellen of de persoon in kwestie ook de persoon is waaraan het visum is verstrekt.
Wij hadden graag het voorstel van de Commissie gevolgd om van kinderen vanaf zes jaar vingerafdrukken te nemen om het gevaar van mensenhandel uit te sluiten. Helaas kreeg dit voorstel geen meerderheid in dit Huis.
De Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten steunt met een brede meerderheid het gevonden compromis dat een lidstaat die bevoegd is voor de inontvangstneming en de behandeling van aanvragen in laatste instantie met externe dienstverleners moet kunnen samenwerken. Doorslaggevend in onze toestemming voor deze samenwerking is dat de lidstaten ook dan voor de gegevensbescherming en -beveiliging verantwoordelijk zijn. Het betekent dat de elektronische gegevens die door externe dienstverleners worden overgedragen aan de autoriteiten van de betrokken lidstaten volledig worden versleuteld.
Ik bedank de rapporteur en de dames en heren van de andere fracties die als schaduwrapporteurs drie jaar lang aan dit project hebben meegewerkt.
Roselyne Lefrançois
namens de PSE-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, dames en heren, Voorzitter, u bent voorzitter van deze plenaire vergadering en ik neem namens u het woord in dit vraagstuk, dat u als rapporteur voor advies heeft gevolgd.
Ik wil allereerst barones Ludford hartelijk danken voor haar inzet en de resultaten die ze heeft behaald bij de moeizame onderhandelingen over dit dossier. Ik denk dat het Europees Parlement trots kan zijn op de behaalde resultaten want de taak was verre van eenvoudig, zoals we hebben gezien.
Ik wil speciaal ingaan op twee punten die me cruciaal lijken en waarover we met name tevreden kunnen zijn: ten eerste de verhoging van de leeftijdsgrens voor het nemen van vingerafdrukken van minderjarigen van zes naar twaalf jaar; ten tweede het vastleggen van het principe op grond waarvan de consulaten van lidstaten het verzamelen van biometrische gegevens slechts als laatste mogelijkheid en in een strikt kader van een aantal zeer specifieke garanties mogen uitbesteden aan particuliere instanties.
Ik weet dat sommigen van mening zijn dat de gekozen oplossing niet helemaal aansluit bij de opties die we hadden voorgesteld, met name wat betreft de gegevensverzameling door een dienstverlener, in een diplomatieke beroepspost, en de overdracht van gegevens via versleutelde e-mails, of zelfs via versleutelde elektronische gegevensdragers die in een diplomatenkoffer worden vervoerd.
Wij zouden hierop echter willen antwoorden dat gegevensverzameling door particuliere instanties alleen met inachtneming van de Europese wetgeving mag plaatsvinden en dat de dienstverlener de gegevens volledig gedigitaliseerd aan de autoriteiten van de lidstaat moet overdragen.
Verder hebben wij voor elkaar gekregen dat wordt verwezen naar de noodzaak om akkoorden te sluiten met derde landen die de digitalisering van de in elektronisch formaat overgedragen gegevens verbieden. Het bestuderen van aanvragen, eventuele gesprekken, de goedkeuringsprocedure evenals het afdrukken en aanbrengen van visumstickers zal uitsluitend worden uitgevoerd door diplomatieke of consulaire vertegenwoordigers.
Dezelfde voorwaarden gelden voor de overdracht van verzamelde gegevens van de ene naar de andere lidstaat, in het geval van colocaties, ofwel de vertegenwoordiging van een lidstaat door een andere in een derde land.
Tot slot, de specifieke voorwaarden voor de activiteiten van dienstverleners zijn weliswaar beschreven in een bijlage bij de tekst, maar deze moeten in hun geheel worden vastgelegd door een dwingend wettelijk instrument.
In het licht van deze resultaten kunnen we met het oog op de totstandbrenging van een beter visumbeleid in Europa alleen maar blij zijn met de verkregen garanties. Dit beleid zal de Europese burger beslist ten goede komen en ons in staat stellen onze betrekkingen met derde landen te verbeteren.
Tatjana Ždanoka
namens de Verts/ALE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik namens mijn fractie barones Ludford voor haar goede samenwerking danken. Ze is een van de weinige rapporteurs voor wie niets onmogelijk is.
U weet dat mijn fractie een sterk tegenstander van de vergaande invoering van biometrische gegevens is. Toch is het besluit al aangenomen. De wettelijke grondslag voor het verzamelen van vingerafdrukken tijdens het proces van visumverlening wordt geleverd door de verordening inzake het visuminformatiesysteem, die naar onze mening een geschiktere plaats zou zijn om bepalingen op te nemen die zowel algemene regels als ook uitzonderingen vastleggen.
Het is voor ons nu essentieel om zoveel mogelijk waarborgen te krijgen. Op dit punt heeft barones Ludford uitstekend werk verricht. Belangrijk is voor ons de verandering van de minimumleeftijd van 6 naar 12 jaar, maar 14 zou zelfs nog beter zijn geweest.
We juichen ook de uitdrukkelijke verwijzingen naar de grondrechten toe, zoals de mogelijkheid om gegevens uit vroegere aanvragen te kopiëren wanneer de laatste vermelding niet langer dan 59 - in plaats van 48 - maanden geleden is, evenals de waarborgen voor veilige gegevensbescherming.
We maken ons echter ernstige zorgen. Mijn fractie is gekant tegen de uitbesteding van het verzamelen van biometrische identificatiemiddelen, vooral in gebouwen zonder diplomatieke en consulaire bescherming. We zijn ook tegen het berekenen van een extra vergoeding voor dienstverlening.
Al met al geloven wij dat de invoering van biometrische gegevens in visa ernstige gevolgen voor de gegevensveiligheid en de grondrechten heeft, zonder dat er duidelijk aantoonbare voordelen zijn. Daarom kunnen we het standpunt van het Parlement in tweede lezing niet ondersteunen. Dit doet echter geen afbreuk aan ons standpunt ten aanzien van het verslag-Lax inzake de visumcode.
Sylvia-Yvonne Kaufmann
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ook ik heb veel waardering voor de inzet van onze rapporteur en ik wil haar en alle anderen hartelijk danken voor de uitstekende samenwerking in de afgelopen jaren. Desondanks zal ik mij bij de stemming onthouden, omdat mijns inziens het nemen van vingerafdrukken en het hele proces van het gebruik van biometrische identificatiemiddelen in het algemeen niet in verhouding staat tot de omvang van het probleem. Ik vind de door ministeries van Binnenlandse Zaken en veiligheidsinstanties zo gewenste en voortdurend gestimuleerde verzamelwoede als het om persoonsgegevens gaat, een bedenkelijke zaak.
Ik weet hoe moeilijk het is geweest om de Raad het compromis te ontworstelen dat kinderen onder de twaalf jaar van de plicht tot het geven van vingerafdrukken worden ontslagen. We weten echter ook allemaal dat dit enkel geldt, zolang er geen uitvoerige studie beschikbaar is die onomstotelijk aantoont dat vingerafdrukken van kinderen betrouwbaar zijn. De politieke discussie over de vraag of vingerafdrukken van baby's en kleine kinderen ook echt noodzakelijk zijn, is dan ook niet voorbij.
Verder maak ik me zorgen over de regelingen inzake uitbesteding. Er moeten absoluut uniforme en strikte regelingen komen, want nu al wordt door enkele lidstaten van externe dienstverleners gebruikgemaakt. Ik begrijp dat het in een beperkt aantal gevallen nuttig kan zijn om de afwikkeling van visumaanvragen aan externe dienstverleners over te dragen. Dit mag echter niet ten koste van de aanvrager en de gegevensbescherming gaan. Het compromis op dit vlak met de Raad vind ik niet toereikend. Zowel de Juridische Dienst van het Parlement als de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming heeft gewezen op de gevaren die uitbesteding met zich brengt als de externe dienstverlening niet op diplomatiek beschermd gebied plaatsvindt. Helaas heeft de Raad onze bedenkingen naast zich neergelegd.
Een ander probleem vormen de met uitbesteding verbandhoudende kosten van dienstverlening. Ik vind het onterecht dat deze kosten op de aanvragers worden afgewenteld. Alleen al de visumkosten van zestig euro zijn voor veel onderdanen van derde landen niet of moeilijk op te brengen. Als daar dan ook nog een tarief bij wordt opgeteld dat tot dertig euro op kan lopen, dan klopt dat niet met mijn voorstelling van een open en gastvrij Europa. Het kan bij hele grote landen natuurlijk heel prettig zijn om in plaats van het halve land te moeten doorreizen om een visumaanvraag in te dienen bij een consulaat, een visum aan te vragen bij een externe dienstverlener. De hogere kosten zouden dit voordeel echter weer tenietdoen.
Hartelijk dank aan iedereen voor de samenwerking aan dit dossier in de afgelopen jaren!
Gerard Batten
namens de IND/DEM-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, het verbaast mij niet te horen dat barones Ludford van de eurofanatieke Liberaal-Democratische Partij weer eens een gebied wil harmoniseren dat soeverein nationaal beleid behoort te zijn. Waarom in godsnaam zou een lidstaat van de EU een gemeenschappelijk systeem voor het aanvragen en de verwerking van visa voor staatsburgers uit derde landen willen? Het besluit over wie wel en wie niet een nationale staat mag binnenkomen, dient enkel en alleen een zaak van de desbetreffende staat te zijn - maar de eurofanatici denken dat de Europese nationale staten niet meer bestaan en vervangen zijn door de grote grenzeloze EU-staat.
Sinds 1997 zijn ongeveer 6 miljoen migranten het Verenigd Koninkrijk binnengekomen. Ongeveer 4 miljoen van hen zijn weer vertrokken, zodat we met een netto bevolkingstoename van meer dan 2 miljoen te maken hebben. De huidige immigratiestroom naar Groot-Brittannië levert een nettobevolkingsaanwas van meer dan 200 000 mensen per jaar op - ofwel een nettobevolkingsaanwas van meer dan 1 miljoen mensen alle vijf jaar. Dit komt overeen met een nieuwe stad ter grootte van Birmingham. De meeste van deze migranten komen legaal binnen, omdat ze burgers van de EU zijn. Daarenboven hebben we waarschijnlijk 1 miljoen illegale immigranten. Engeland is een van de meest dichtbevolkte landen ter wereld - dichter bevolkt dat India, China of Japan. Bij de huidige gang van zaken zal onze bevolking van 61 miljoen stijgen tot 75 miljoen in 2051, en naar verwachting tot 85 miljoen in 2081.
Wat we moeten doen is uit de Europese Unie treden en de controle over onze grenzen terugwinnen. Daarna moeten we besluiten welke burgers uit welke landen we toelaten, met of zonder visum. Er zijn veel lidstaten in de EU wier burgers niet zonder visum in Groot-Brittannië dienen te worden toegelaten. Wat Groot-Brittannië nodig heeft is een streng visumstelsel, zodat wij kunnen bepalen wie we tot ons land toelaten en wie niet. Wat we niet nodig hebben is een door de Europese Unie ontworpen systeem.
Ik verwacht dat de voorstanders ervan het louter rechtvaardigen omdat het systeem gemeenschappelijke maatstaven en processen met zich brengt die alles vlotter doen verlopen. Het zou echter een paar ongewilde gevolgen kunnen hebben. Neem een ander voorbeeld van EU-wetgeving dat door de Liberaal-Democraten werd bepleit. Het Europees aanhoudingsbevel houdt in dat Britse burgers die door andere lidstaten van de EU van een misdrijf worden beschuldigd, op het moment niet door Britse gerechtshoven of zelfs de minister van Binnenlandse Zaken kunnen worden beschermd, ook wanneer vaststaat dat het om schreeuwend onrecht gaat. Ieder corrupt rechtsstelsel kan nu de uitlevering van een Britse burger eisen, en we moeten aan een dergelijk verzoek voldoen. We hebben het recht opgegeven om onze eigen burgers te beschermen. Binnenkort krijgen we met processen in absentia te maken en de gemeenschappelijke erkenning van boetes en beslissingen tot aan beslaglegging toe. De Liberaal-Democraten hebben ervóór gestemd en juichten dit toe. Deze maatregelen doen de belangrijkste grondvrijheden teniet die de Engelsen sinds eeuwen genieten, zoals zij in de Magna Charta en de Bill of Rights van 1689 zijn vastgelegd.
Vanmiddag heeft Graham Watson, de leider van de Liberaal-Democraten, er bij Gordon Brown op aangedrongen om Groot-Brittannië tot de Europese eenheidsmunt te laten toetreden, iets waarvan iedereen die met beide benen op de grond staat, weet dat het economische zelfmoord is. Nu willen de Liberaal-Democratische fanatici dat we een gemeenschappelijk systeem voor visumaanvragen invoeren. Wanneer de kiezers in Londen het standpunt van barones Ludford over deze kwesties te ore komt, zullen ze haar hopelijk op 4 juni 2009 bij de Europese verkiezingen een visum verlenen voor een enkele reis uit het Europese Parlement.
Carlos Coelho
(PT) Mevrouw de commissaris, dames en heren, ik ben het ermee eens dat het visuminformatiesysteem (VIS) dringend in werking moet worden gesteld en dat er een gemeenschappelijke visumcode nodig is. Ik geef toe dat mevrouw Ludford haar best heeft gedaan, maar ik kan de compromistekst onmogelijk naar eer en geweten onderschrijven om de volgende redenen.
Ten eerste kan ik niet instemmen met het voorstel om een beroep te doen op externe dienstverleners. Toen wij destijds in onderlinge overeenstemming tussen alle fracties het Schengen-informatiesysteem van de tweede generatie (SIS II) aannamen, weigerde dit Parlement privébedrijven toegang tot de gegevens te verlenen, al ging het op dat moment enkel om kentekenbewijzen. Hoe rechtvaardigt het Parlement deze radicale ommekeer? Waarom aanvaardt het nu wel dat privébedrijven deze gegevens verzamelen terwijl er bijzonder gevoelige persoonsgegevens in het spel zijn, zoals vingerafdrukken? Volgens de voorwaarden van de compromistekst zullen de bedrijven deze gegevens een week lang kunnen bewaren.
Ten tweede moeten de gegevens beter beschermd worden. Diplomatieke bescherming is van essentieel belang om een doeltreffende bescherming van de persoonlijke rechten van het individu te waarborgen. Hoe kan worden gegarandeerd dat de gegevens die deze bedrijven verzamelen naar behoren beschermd zijn als niet voor diplomatieke bescherming wordt gezorgd? Zijn we de SWIFT-affaire met de overdracht van door de Amerikaanse autoriteiten verzamelde gegevens al vergeten? Als zoiets kan gebeuren in een land als de Verenigde Staten, dan kun je je wel voorstellen hoe het er wellicht aan toegaat in minder ontwikkelde landen waar de fundamentele rechten minder bescherming genieten.
Ten derde zullen de visumprijzen stijgen en variëren van land tot land. Doel van het Commissievoorstel was om visa shopping te voorkomen. Als aan privébedrijven de mogelijkheid wordt geboden om een heffing te innen die wordt toegevoegd aan de visumprijs, zullen er echter verschillen ontstaan tussen de visumprijzen in de diverse lidstaten. Op die manier zullen we bijdragen aan datgene wat we willen bestrijden, namelijk visa shopping. Stel dat een visum in de ene lidstaat 60 euro kost en in de andere 90 euro. Welk land zal het grootste aantal aanvragen ontvangen, denkt u? Dit geldt vooral wanneer het om grote gezinnen gaat. En dan heb ik het nog niet eens over de noodzaak om de visumversoepelingsovereenkomsten te herzien waarop dit Parlement destijds zo heeft aangedrongen, zoals die met Oekraïne en Servië.
Daarom kan ik dit compromis niet onderschrijven, mevrouw de Voorzitter.
Corina Creţu
(EN) Allereerst zou ik de rapporteur willen feliciteren met haar inspanningen om een rechtskader te creëren dat de basis zal vormen voor de uitvoering van het biometrische identificatiesysteem.
Sommige aspecten van dit verslag hebben voor verhitte discussies gezorgd in veel lidstaten van de Europese Unie, vooral die over biometrische identificatie. Zulke discussies hebben zich onlangs ook in Roemenie voorgedaan, dat het voorlaatste land in de Europese Unie is dat biometrische paspoorten invoert, maar het eerste land om een nieuwe biometrische norm in te voeren, die vingerafdrukken van beide handen en een afdruk van de gelaatsuitdrukking omvat.
Dat er ongerustheid bestaat over de aanneming van het biometrische identificatiesysteem komt voort uit een natuurlijke bezorgdheid over het waarborgen van de persoonlijke veiligheid, zoals het ook natuurlijk is om bezorgd te zijn over hoe de verkregen gegevens worden gebruikt en beschermd.
Een van de belangrijkste taken van de lidstaten is het waarborgen van de veiligheid van hun burgers, maar zonder de fundamentele mensenrechten in gevaar te brengen. Daarom vind ik het onze plicht om een balans te vinden tussen twee fundamentele aspecten van ons leven: vrijheid en veiligheid.
Het verslag waarover we vandaag debatteren is eerder een technisch verslag, met als doel maatregelen met betrekking tot biometrische identificatie op Europees niveau te harmoniseren. Het is noodzakelijk dat we dit doen, met in het achterhoofd dat een aantal van de lidstaten deze methode al gebruikt, zonder dat er een wettelijk kader bestaat op dit gebied.
Het feit dat bijvoorbeeld kinderen onder de twaalf jaar en mensen waarbij het fysiek onmogelijk is om hun vingerafdrukken af te nemen, worden vrijgesteld van deze procedure ten behoeve van biometrische visa, getuigt van gematigdheid en pragmatisme, iets wat door alle lidstaten gevolgd zou moeten worden.
Hubert Pirker
(DE) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, met de verordening worden volgens mij twee doelen bereikt: meer veiligheid en meer burgervriendelijkheid.
Door de invoering van vingerafdrukken en een foto bereiken we dat nieuwe visa tegen vervalsing en misbruik worden beschermd. Met burgervriendelijk bedoel ik dat het voorstel voorziet in de invoering van een one-stop-procedure, hetgeen wil zeggen dat de vereiste gegevens allemaal tegelijk worden geregistreerd. Daar komt bij dat men zich niet telkens bij de overheid hoeft te melden, omdat de gegevens voor ten hoogste vijf jaar kunnen worden opgeslagen.
Wat ik ook burgervriendelijk vind is dat het proces wordt verkort door de samenwerking tussen de lidstaten te bevorderen of door externe dienstverleners in te schakelen, voor zover de regelgeving inzake gegevensbescherming wordt nageleefd. En dat wordt gegarandeerd, want hiervoor zijn de nodige voorzorgsmaatregelen getroffen. Ik kan ook de mensen geruststellen die bang zijn dat er misbruik zal plaatsvinden of dat de regels niet worden nageleefd omdat er externe dienstverleners worden gebruikt. Wat mijn land betreft, kan ik u zeggen dat wij op dit vlak heel positieve ervaringen hebben opgedaan. Daarom sta ik achter deze meer burgervriendelijke aanpak.
Tot zover steun en feliciteer ik de rapporteur, wat in onze samenwerking niet altijd is voorgekomen, mevrouw Ludford. Ik betreur echter dat wij van kinderen vanaf zes jaar geen vingerafdrukken mogen nemen. Wij zouden namelijk simpelweg meer veiligheid voor die kinderen kunnen bereiken, omdat hun identiteit hierdoor eenduidig kan worden vastgesteld en wij zo kinderhandel en andere criminele activiteiten kunnen voorkomen. Ik betreur dit zeer. Ik hoop echter dat met het beschikbaar komen van onderzoeksgegevens en na ten hoogste drie jaar iedereen zo verstandig zal zijn om een situatie te scheppen waarin van kinderen vanaf zes jaar met het oog op hun bescherming de vingerafdrukken kunnen worden genomen.
Silvia-Adriana Ţicău
(EN) De beschikking van de Raad van 8 juni 2004, creëerde een rechtskader voor het bewaren van biometrische gegevens ten behoeve van het identificeren van personen.
De Europese verordening die we aan het bespreken zijn, legt gemeenschappelijke normen vast voor het verzamelen van biometrische gegevens ten behoeve van het identificeren van personen en is gegrond op de relevante bepalingen van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.
Groot-Brittannië en Ierland zullen de bepalingen van de huidige verordening niet toepassen omdat het Schengenacquis op hen niet van toepassing is.
Als we het over deze verordening hebben moeten we denk ik vooral denken aan de naleving van de bescherming van persoonsgegevens. Praktisch gezien betekent dit dat deze gegevens in overeenstemming met de specifieke Europese wetgeving moeten worden bewaard en behandeld. Verder legt het feit dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor het organiseren van de manier waarop visumaanvragen in ontvangst worden genomen en behandeld, een enorme verantwoordelijkheid op ze wat betreft de eerbiediging van de persoonlijke rechten.
Ik wil alleen maar zeggen dat het van essentieel belang is dat deze gegevens worden verwerkt en verzameld door bevoegd personeel en in geen geval voor andere doeleinden mogen worden gebruikt.
Dushana Zdravkova
(BG) Geachte commissaris, dames en heren. Het compromis dat bereikt is over de invoering van biometrische identificatiemiddelen bij de uitgifte van visa door de EU-lidstaten leidt ontegenzeggelijk tot meer veiligheid.
Tegelijkertijd worden hiermee de nodige mogelijkheden gecreëerd om zorg te dragen voor de bescherming van de persoonsgegevens van reizigers en de menselijke integriteit. Tevens zou ik erop willen wijzen dat met een verbetering van de technische vereisten de strijd tegen grensoverschrijdende criminaliteit, illegale immigratie en mensensmokkel hoe dan ook vergemakkelijkt zal worden.
Voor grenslidstaten als het mijne, Bulgarije, die blootstaan aan een enorme immigratiedruk en de activiteiten van de internationale georganiseerde misdaad, is de snelle en succesvolle invoering van de nieuwe normen van cruciaal belang bij de bescherming van de buitengrenzen van de EU.
Bovendien wordt met de voorgestelde amendementen de lidstaten de kans geboden om het visumuitgifteproces te verbeteren en te versnellen, hetgeen ongetwijfeld zal bijdragen aan sterkere banden met derde landen. Ook zal het leiden tot een algehele verbetering van het imago van de EU. En wat de toepassing van de nieuwe wetgeving betreft, zal er uiteraard eveneens rekening moeten worden gehouden met de mogelijke financiële gevolgen ervan voor visumaanvragers.
Met het in rekening brengen van kosten bovenop de reeds bestaande visumkosten zou echter wel eens een nieuwe barrière opgeworpen kunnen worden die bona fide reizigers beperkt in hun vrijheid van verkeer. Tot slot zou ik willen benadrukken dat het van cruciaal belang is dat er wordt zorg gedragen voor een adequaat beveiligingsniveau voor de uitwisseling van gegevens in het kader van de verstrekking van reisvisa voor de Europese Unie.
Het Parlement heeft altijd geijverd voor de bescherming van de persoonsgegevens van EU-burgers. Naar mijn mening is het onze morele plicht om dezelfde hoge normen toe te passen op de gegevens van onze bezoekers.
Androulla Vassiliou
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik zou graag nog eens barones Ludford en alle geachte afgevaardigden voor hun bijdragen en opmerkingen willen danken. Alles wat zij vandaag hebben gezegd zal ik doorgeven aan mijn collega, de heer Barrot.
Sarah Ludford
rapporteur. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik zou graag alle schaduwrapporteurs die met mij hebben samengewerkt willen danken. Ik ben sinds meer dan vier jaar "mevrouw VIS” geweest, en samen met de schaduwrapporteurs waren we echt een hechte groep. Ik zal u allen missen. Vooral zal ik, als ik dat zo mag zeggen, u missen, mevrouw de Voorzitter, omdat we elkaar na juni misschien niet meer zien. We waren een geheel uit vrouwen bestaand clubje, wat echt heerlijk was, maar ik zou ook het hierbij betrokken personeel willen danken, dat niet alleen uit vrouwen bestond. Ze hebben allemaal uitstekend werk verricht.
Ik respecteer de standpunten van mevrouw Kaufmann en mevrouw Ždanoka. Ik begrijp hun standpunten en ik dank hen zeer voor hun deelname aan de onderhandelingen en de debatten, ook al kunnen zij, zoals zij hebben gezegd, het resultaat daarvan niet kunnen ondersteunen.
Ik ben zeer bedroefd dat de heer Coelho dit compromis niet kan ondersteunen. Ik hoop dat hij begrijpt hoe hard ik heb gevochten voor bepaalde punten die hij ook wilde. Per slot van rekening stonden die punten in mijn oorspronkelijke verslag. Als hij denkt dat ik meer had kunnen bereiken, dan kan ik ze in de Raad en de Commissie al horen tegensputteren, aangezien ze mij daar volgens mij een taaie onderhandelingspartner hebben gevonden.
De heer Batten heeft de zaal verlaten. Ik vermoed dat zijn reactie deel uitmaakt van de verkiezingscampagne van UKIP. Zoals mevrouw Ţicău heeft opgemerkt, maakt het Verenigd Koninkrijk niet deel uit van het visuminformatiesysteem, omdat het land niet bij Schengen is aangesloten, zodat het Verenigd Koninkrijk volledige controle over zijn eigen grenzen heeft. Ik denk dat de heer Batten zoals gewoonlijk een beetje warhoofdig was.
Ik dank alle andere sprekers die constructieve bijdragen hebben geleverd. Ik ben blij dat we dit project in kannen en kruiken hebben, omdat ik persoonlijk de wens heb om hierna mijn ontslag te nemen als "mevrouw VIS”.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt woensdag plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Alin Lucian Antochi  
De invoering van biometrische identificatie als onderdeel van VIS vormt een belangrijke maatregel in de vaststelling van een betrouwbare koppeling tussen de visumhouder en het paspoort, waardoor het gebruik van een valse identiteit wordt voorkomen.
Echter, bij de totstandkoming van deze verordening werd vanaf de eerste lezing meteen een aantal meningsverschillen tussen de Raad en het Parlement duidelijk met betrekking tot de volgende punten: het nemen van vingerafdrukken van kinderen vanaf zes jaar met het risico dat voorbij werd gegaan aan de kosten en het ongemak waarmee ouders zouden worden geconfronteerd wanneer vingerafdrukken van hun kinderen veranderen; nieuwe uitdagingen over de manier waarop de verzameling van biometrische gegevens moet worden georganiseerd; en als laatste maar daarom niet minder belangrijk, het gebrek aan ervaring van de lidstaten met betrekking tot het beheren van de opgeslagen persoonsgegevens en technische fouten.
In deze situatie moeten we ervoor zorgen dat de lidstaten op een uniforme wijze Schengenvisa verstrekken en dat de gemeenschappelijke visuminstructies opnieuw geformuleerd en aangepast worden. Verder moeten we ons vooral richten op de bescherming van de biometrische gegevens van degenen die ze hebben verstrekt. We moeten erop bedacht zijn dat hoewel dit systeem voor biometrische gegevensverzameling als doel heeft om criminaliteit en terrorisme te bestrijden door middel van het verlenen van toegang en de uitwisseling van informatie tussen de politiediensten van de lidstaten, verschillende belangengroepen hier ook toegang tot zouden kunnen krijgen wanneer er geen veiligheidsmaatregelen op hoog niveau worden bedacht en uitgevoerd.
Marian-Jean Marinescu  
De verordening tot wijziging van de gemeenschappelijke visuminstructies stelt het vereiste rechtskader vast voor de invoering van biometrische identificatiemiddelen in het visuminformatiesysteem (VIS), alsook de afspraken omtrent de ontvangstneming en behandeling van visumaanvragen.
Deze verordening biedt de mogelijkheid om met een externe dienstverlener samen te werken ten behoeve van het verzamelen van visumaanvragen.
Ik vind de redenen om de samenwerking met externe dienstverleners toe te staan ongerechtvaardigd, bovendien brengt ze het risico van visumhandel met zich mee. Hoewel de verordening bepaalt dat de lidstaten de beheerders blijven en dat de externe dienstverleners mensen zijn die door de beheerders zijn gemachtigd, meen ik dat er vraagtekens moeten worden gezet bij de bescherming van private personen wat betreft de behandeling en verspreiding van hun biometrische gegevens.
Het recht om naast de normale visumkosten een dienstverleningsheffing op te leggen, zal prijsverschillen voor de visa tussen de lidstaten tot gevolg hebben. Ik ben er ten volste van overtuigd dat dit tevens verschillen tussen de lidstaten teweeg zal brengen wat betreft het aantal visumaanvragen.
Ik zou ook graag de lidstaten die "uitbesteding” gebruiken als een manier om de inontvangstneming en behandeling van visumaanvragen te regelen op het hart willen drukken om dit gevaar in het achterhoofd te houden en om het rechtskader te herzien zodat het externe dienstverleners minder gemakkelijk wordt gemaakt om visumaanvragen te verzamelen.
