Verklaring van het voorzitterschap
De Voorzitter
Dames en heren, ik heb ervoor gekozen te spreken in de taal van het land waar dit vreselijke voorval heeft plaatsgevonden.
James Nicholson
(EN) Mijnheer de Voorzitter, zaterdagavond waren wij in Noord-Ierland - net als iedereen, denk ik - allemaal zwaar geschokt toen twee jonge soldaten op brute wijze in koelen bloede werden vermoord. Dit is de ergst denkbare nachtmerrie voor Noord-Ierland.
Ik ben nu bijna twintig jaar lid van dit Parlement en ik had gehoopt dat ik hier nooit meer zou hoeven staan om mijn medeleven te betuigen aan de nabestaanden van mensen die in Noord-Ierland om het leven zijn gekomen. Het stemt mij zeer droevig dit vandaag weer te moeten doen.
Deze jongemannen deden wat mannen doen: ze bestelden een pizza van de plaatselijke pizzeria. Drie uur later zouden ze aan boord van een vliegtuig gaan en naar Afghanistan vliegen, maar het mocht niet zo zijn. Vandaag gaan onze gedachten uit naar deze jongens die in de bloei van hun leven om het leven kwamen. Het enige wat we vandaag kunnen doen is ons medeleven aan de nabestaanden betuigen. Deze mensen hebben alle steun nodig.
Zij die deze daad pleegden, zullen waarschijnlijk niet luisteren naar mijn woorden van veroordeling, maar één ding kan ik zeggen: ze zullen hun doel nooit bereiken - ze zullen niet winnen - omdat het democratische proces in Noord-Ierland gesproken heeft en dat zal zegevieren. Soms gaat het fout, maar dit proces heeft het leven van mijn volk in Noord-Ierland veranderd: ze hebben een beter leven ontdekt, ze hebben dat betere leven ervaren en ik wil dat ze dat betere leven kunnen blijven leiden. Ik sluit me aan bij uw woorden van medeleven met de nabestaanden.
(Applaus)
Liam Aylward
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ook ik spreek mijn onvoorwaardelijke veroordeling uit over de daad waarbij afgelopen zaterdag buiten de Massereene-kazerne in de stad Antrim twee Britse soldaten om het leven zijn gekomen en vier anderen gewond zijn geraakt. De Real IRA, een republikeinse splintergroep in Noord-Ierland, heeft de verantwoordelijkheid opgeëist voor deze gruwelijke aanslag, de eerste dodelijke aanslag op de veiligheidsmacht in Noord-Ierland in twaalf jaar. De personen die deze terroristische daad hebben gepleegd, moeten worden berecht en verantwoording afleggen voor hun gruwelijke misdaden. Hun aanslagen dwingen geen politieke steun af van de bevolking van Noord-Ierland.
Het vredesakkoord van Goede Vrijdag 1998 biedt een duidelijk kader voor politieke en economische ontwikkeling in Noord-Ierland. De structuren die in dat akkoord worden aangegeven, zijn gericht op democratie, de rechtsorde, mensenrechten, vrede en verzoening. We kunnen en zullen niet toestaan dat deze personen de vrede waarvoor we in Noord-Ierland zo lang en hard hebben moeten vechten, kapotmaken.
Jim Allister
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank u voor uw woorden van deelneming met onze Britse soldaten die zaterdagavond om het leven zijn gekomen. Het wordt in Noord-Ierland gewaardeerd dat uw gedachten, op een moment als dit, bij de rouwenden zijn.
Degenen die deze twee soldaten hebben vermoord, willen door middel van geweld politiek voordeel behalen. Ik zou willen dat ik kon zeggen dat ze daar niet in zullen slagen, maar in Noord-Ierland lijkt geweld, helaas, te lonen - in die mate dat drie veroordeelde IRA-terroristen momenteel als minister in de regering zitten. En onze gemeenschappelijke minister-president McGuinness heeft - aldus Peter Robinson toen hij nog tegen terroristen in de regering was - persoonlijk minstens twaalf soldaten vermoord. Hij is geen haar beter of anders dan de terroristen van Antrim die zich over de stervende soldaten bogen om nog meer kogels door hun lijf te kunnen jagen.
Deze verachtelijke revolverheld McGuinness - die door de heer Robinson ooit werd beschreven als "de slager van Bogside” - deelt nu het hoogste ambt in mijn land. Dat is wat er gebeurt als je rond de tafel gaat zitten met terroristen. Ik hoop dat we nooit rond de tafel zullen gaan zitten met de terroristen die de straten nu weer onveilig maken en dat we lering getrokken hebben uit het verleden.
De Voorzitter
Dames en heren, wij kunnen niet alle Ierse afgevaardigden aan het woord laten. Ik heb gesproken namens iedereen en dat zou toch genoeg moeten zijn. Bent u het ermee eens dat hiermee een waardig eerbetoon is gebracht aan de slachtoffers? Dank u wel.
Ik wil nog een korte verklaring afleggen met betrekking tot de Internationale Dag van de vrouw, die gisteren is gevierd. Ter gelegenheid van die dag wil ik vandaag in het bijzonder alle vrouwelijke afgevaardigden welkom heten in het Parlement en hen bedanken voor hun inzet. Ik wil tot uitdrukking brengen dat wij alles in het werk zullen stellen om te verwezenlijken dat de beginselen van gelijke behandeling en gelijkheid tussen vrouwen en mannen op zowel Europees als mondiaal niveau in praktijk worden gebracht.
Honderd jaar geleden demonstreerden in New York vijftienduizend vrouwen voor de erkenning van hun waardigheid en rechten. Vandaag brengen wij een eerbetoon aan hun nalatenschap. Er is in die honderd jaar ongetwijfeld veel bereikt als het gaat om de erkenning en bescherming van de rechten van vrouwen en de bevordering van gelijke kansen tussen mannen en vrouwen in alle geledingen van de maatschappij. Er is echter geen reden om achterover te leunen, want er moet nog veel worden gedaan om binnen de Europese Unie die gelijke kansen te waarborgen en de participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt, in het maatschappelijk middenveld en in de politiek te stimuleren. Het Europees Parlement is van mening dat meer vrouwen moeten deelnemen aan besluitvormingsprocessen op lokaal, nationaal en communautair niveau. De lidstaten moeten manieren vinden om het aandeel van vrouwen in de besluitvorming en in de politiek te ondersteunen en vergroten, niet alleen op nationaal, maar ook op internationaal niveau.
Nog maar enkele weken scheiden ons van de verkiezingen voor het Europees Parlement. Vandaag wil ik benadrukken dat de deelname van vrouwen aan de Europese verkiezingen en hun evenwichtige vertegenwoordiging in het Europees Parlement van bijzondere betekenis zijn, zowel voor de democratische ontwikkeling van de Europese Unie als voor onze samenleving in het algemeen. Daarnaast roep ik in herinnering dat veel vrouwen hard worden getroffen bij veel gewapende conflicten in de wereld. Wij zetten ons in voor de strijd tegen verkrachting en seksueel geweld tegen vrouwen als oorlogswapen. Laat ons nooit versagen bij de verdediging van de waardigheid van alle mensen op deze aarde.
Ik dank u voor uw aandacht.
(Applaus)
