Voorstelling van het programma van het Franse voorzitterschap (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Raad over de voorstelling van het programma van het Franse voorzitterschap.
President Sarkozy, ik heet u van harte welkom in het Parlement als fungerend voorzitter van de Raad.
(Applaus)
Ik weet dat u hier vandaag bent na een lange reis vanuit Japan. Welkom in het Europees Parlement, fungerend voorzitter.
(Applaus)
Ik wil ook graag de voorzitter van de Europese Commissie welkom heten, José Manuel Durão Barroso. Net als de fungerend voorzitter van de Europese Raad is ook hij net teruggekeerd uit Japan. Het was een vermoeiende reis, dus ik zal geen verdere inleidende opmerkingen meer maken.
Fungerend voorzitter van de Raad, ik nodig u zonder verdere omhaal uit om het woord te nemen voor het Europees Parlement.
Nicolas Sarkozy
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het is een grote eer voor mij dat ik het Parlement op zo'n kritisch moment voor Europa mag toespreken. Ik ben me er heel goed van bewust dat we allemaal een grote verantwoordelijkheid dragen. Natuurlijk heb ik als fungerend voorzitter van de Raad een grote verantwoordelijkheid, maar alle pro-Europeanen hebben dezelfde verantwoordelijkheid.
Hoe krijgen we Europa uit de crisis waarin we ons nu bevinden? Hoe voorkomen we starheid? Hoe overwinnen we onze meningsverschillen en kunnen we ze gebruiken om hetzelfde Europese ideaal te dienen? We bevinden ons hier in het hart van de Europese democratie. Een ieder van u hebt de eer om plaats te nemen in dit Parlement en heeft hiervoor de steun van uw landgenoten moeten winnen. Er zijn mannen en vrouwen van linkse partijen, van centrumpartijen en van rechtse partijen. Er zijn gekozen vertegenwoordigers uit zevenentwintig landen. Vandaag moeten we onze verschillen echter bundelen als een kracht voor een lijdende Europese Unie.
We moeten deze verschillen zien als een kans om de Europese burgers, die bezorgd zijn, gerust te stellen. We moeten de democratie levend houden. Dit houdt in dat we moeten debatteren en op hetzelfde moment een beeld moeten creëren van een Europa waarin starheid geen plaats heeft. Iedereen moet deel uitmaken van de Europese familie met haar zevenentwintig lidstaten. Niemand mag buiten de boot vallen. We zijn nog maar een paar maanden verwijderd van een belangrijke datum voor het Europees Parlement. Het is verstandig dat iedereen zich hier van bewust is. Op hetzelfde moment moeten we vanochtend de indruk wekken van een Europa dat werkt voor iedereen.
Ik heb gemakkelijkere situaties gezien dan de situatie waarin Europa zich momenteel bevindt. Ik wil graag vrijuit spreken, al ben ik me ervan bewust dat als fungerend voorzitter van de Raad ik namens iedereen moet spreken, rekening moet houden met een ieders gevoelige punten en tegelijkertijd de juiste antwoorden moet geven.
Een eerste opmerking: we hebben een institutioneel probleem. Staatshoofden en regeringsleiders hebben met het Verdrag van Lissabon een compromis proberen te vinden. Niemand heeft gezegd dat het Verdrag van Lissabon al onze problemen zou oplossen, maar het is en blijft de uitdrukking van een compromis dat voor iedereen aanvaardbaar is. Ikzelf, als president van de Franse Republiek, moest mijn verantwoordelijkheden onder ogen zien. Frankrijk heeft in 2005 "nee” gestemd en dit gaf een probleem voor Frankrijk. Dames en heren, de kwesties waarvoor we een oplossing moeten vinden, zijn erg moeilijk en ingewikkeld. Laten we proberen bij iedereen de indruk te wekken dat we hieraan werken zonder achterliggende motieven of vooroordelen. Dat wordt er van ons verwacht.
(Applaus)
Vóór de verkiezingen heb ik het Franse volk parlementaire ratificatie van het Verdrag van Lissabon aangeboden. Vóór de verkiezingen heb ik gezegd dat ik geen referendum in Frankrijk zou houden. Het is democratisch dat ik dit tegen het Franse volk heb gezegd. Het was een keuze die ik drie dagen voordat ik werd gekozen, heb gemaakt. Dit zou uiterst veelzeggend kunnen zijn. Ik heb geen spijt van die keuze. Ik geloof echt dat institutionele kwesties, de manier waarop we dingen doen in Europa, zaken zijn voor parlementsleden en niet voor referendums. Dit is een politieke keuze die ik maak (applaus) en het is een politieke keuze die ik in mijn eigen land voor de verkiezingen heb gemaakt. Het is daarom een geheel democratische keuze.
We hebben nu het probleem van het Ierse "nee”. Het is gezien het eerdere "nee” van Nederland en Frankrijk zeker niet aan een Fransman om deze uitslag te veroordelen. Daarom ga ik op 21 juli voor het eerst als fungerend voorzitter van de Raad naar Ierland om te luisteren, om de dialoog aan te gaan en om oplossingen proberen te vinden. Het Franse voorzitterschap zal in oktober of december een methode voorstellen en, naar ik hoop, een oplossing die de goedkeuring heeft van de Ierse regering.
Het probleem is als volgt: we moeten vermijden dat we onze Ierse vrienden opjagen en tegelijkertijd moeten we vaststellen onder welke voorwaarden en met welk verdrag we de Europese verkiezingen in 2009 gaan houden. We hebben dus wel wat tijd, maar niet zo heel veel. We zijn het verschuldigd aan onze medeburgers dat zij weten op welke grondslag de Europese verkiezingen worden gehouden. De grondslag zal of het Verdrag van Lissabon zijn of het Verdrag van Nice. Er zal geen nieuwe institutionele conferentie worden gehouden. Er zal geen nieuw verdrag komen. Het is of Lissabon of Nice.
Ik wil hier voor de duidelijkheid graag aan toevoegen dat ik altijd een voorstander van uitbreiding van de EU ben geweest. Dit is mijn mening, maar dat betekent niet dat het ook de waarheid is. De uitbreiding van 2004 was een succes. De familie is weer herenigd. We moeten hier geen spijt van hebben. Ik heb echter ook altijd gewenst dat Europa zo verstandig was geweest om nieuwe instellingen op te zetten voordat de uitbreiding werd doorgevoerd. Dit was een fout waar we vandaag voor boeten. Het zou stoutmoediger zijn geweest om instellingen op te zetten voordat de uitbreiding een feit was.
Ik wil hier geen misverstanden over laten bestaan. Natuurlijk heb ik geen spijt van de uitbreiding. De familie moet bij elkaar blijven. Maar, Voorzitter Pöttering, het is mijn rotsvaste overtuiging dat we niet nogmaals dezelfde fouten mogen maken. Als we het bij Nice houden, dan hebben we een Europa van zevenentwintig lidstaten. Als we uitbreiding willen - en persoonlijk wil ik dat - hebben we vóór de uitbreiding nieuwe instellingen nodig. Wie had kunnen denken dat Europa met zijn zevenentwintig lidstaten niet in staat zou zijn om zijn eigen instellingen op te zetten en dat het geen andere prioriteit zou hebben dan door te gaan met de uitbreiding? De dingen moeten duidelijk zijn: als we uitbreiding willen, en dat is het geval, hebben we nieuwe instellingen nodig.
(Applaus)
Ik wil hier graag aan toevoegen, en ik richt me nu tot de heer Schulz, dat ik ervoor ben om de Balkan-landen erbij te halen. Onze Kroatische vrienden zijn, net als onze Servische vrienden, zonder twijfel Europees. De landen die het meest voor de uitbreiding zijn, kunnen echter niet tegelijkertijd "we willen Lissabon niet” en "we willen uitbreiding” zeggen. Het is Lissabon en uitbreiding. Dit is geen chantage omdat we in Europa niet aan chantage doen. Dit is een kwestie van consistentie, eerlijkheid en logica. Als het gaat om Kroatië moeten we daarom doorgaan met de onderhandelingen, maar moet iedereen zijn verantwoordelijkheid nemen. Als Europa wil groeien, en dit moet het geval zijn, dan moet dit gebeuren met nieuwe instellingen.
Een ander punt. Af en toe hoor ik in Europese debatten mensen zeggen: "ach, het maakt niet uit als we een Europa van verschillende snelheden hebben”. Misschien hebben we op een dag geen andere keus dan een Europa van verschillende snelheden, maar dat kan alleen een laatste uitweg zijn. Europa heeft duur betaald voor de tweedeling door een muur van schaamte. Europa heeft duur betaald voor het dictatorschap waar tachtig miljoen Europeanen onder gebukt gingen. Laten we goed nadenken voordat we iemand achterlaten.
Tijdens de onderhandelingen over het Verdrag van Lissabon in Brussel, heeft Frankrijk ervoor gevochten om ervoor te zorgen dat Polen een plaats zou krijgen in het Verdrag. Hoe vertellen we achtendertig miljoen Polen dat het veel gemakkelijker was om het juk van dictatorschap waaronder ze gebukt gingen van zich af te schudden, en waarvan ze zich hebben bevrijd dankzij mensen van een hoog kaliber als Lech Walesa en Johannes Paulus II, dan om in een vrij Europa te blijven? Deze familie heeft zevenentwintig leden. Niemand mag buiten de boot vallen. We moeten iedereen in de Europese familie aan boord brengen. Dat is tenminste het doel waar het Franse voorzitterschap naartoe zal werken.
(Applaus)
Ik ben van mening dat we over andere zaken een consensus kunnen bereiken. Er zou wat dit betreft niets ergers zijn dan dat Europa een indruk van starheid wekt, omdat er zich wederom een institutioneel drama afspeelt. Dat zou een verschrikkelijke val zijn om in te lopen. We verwerpen instellingen die ons tot starheid veroordelen, maar Europeanen zijn tegelijkertijd ongeduldig omdat ze denken dat we te star zijn.
Ondanks het institutionele probleem, of misschien zelfs wel vanwege het institutionele probleem, heeft Europa een plicht om op te treden en om dit nu te doen. Dit is de boodschap die het Franse voorzitterschap aan alle Europeanen wil geven. We zijn bezig met het oplossen van de institutionele problemen, maar we zijn niet veroordeeld tot dadeloosheid. Wat zijn onze prioriteiten dan?
Onze eerste prioriteit is om de Europeanen te laten zien dat Europa ze kan beschermen. Ik wil iets zeggen over het woord "bescherming”. Het is van oudsher zo dat wanneer mensen een regering kiezen, deze regering hen bescherming biedt. Mijnheer de Voorzitter, Europa moet bescherming zonder protectionisme bieden. Met protectionisme komen we nergens. Het is een echte stap terug nu we zien dat er vandaag de dag Europese burgers zijn die vinden dat Europa, dat bedoeld is om hen te beschermen, een bron van zorg is in plaats van een haven van bescherming. Het is daarom aan ons om te laten zien dat Europa hen bij concrete kwesties bescherming biedt.
Het gaat hier ten eerste om het pakket maatregelen inzake energie en klimaat. Als er één gebied is waarop onze landen niets kunnen uitrichten als ze alleen optreden, is het wel bij het waarborgen van het ecologische evenwicht van onze planeet. Wanneer het gaat om vervuiling, CO2 en de ozonlaag zijn de grenzen tussen onze landen irrelevant. De inzet is hoog: sinds de vergadering van deskundigen van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering realiseren we ons dat we de laatste generatie zijn die een ramp kan voorkomen. De laatste generatie! Als we nu niet iets doen, kunnen toekomstige generaties de schade wellicht beperken maar kunnen ze deze geen halt meer toeroepen.
Elk land in de wereld zegt: "ik wil wel iets doen, maar dan moeten de anderen hiermee beginnen”. Met dit soort redenaties zullen de kleinkinderen van onze kleinkinderen het niet meemaken dat er nog beslissingen worden genomen. Als wij Europeanen wachten tot anderen iets doen voordat we gaan optreden, kunnen we nog lang wachten. We hebben Europa opgericht om ons model van beschaving aan de wereld te laten zien en om onze waarden te verdedigen.
Een van deze waarden is de zekerheid dat de wereld verdoemd is als we niet meteen een beslissing nemen. Europa moet een voorbeeld stellen. Europa moet leiden door het voorbeeld te geven. We hebben een doel, namelijk de conferentie in 2009. Deze conferentie is bedoeld voor het beheer en de organisatie van de post-Kyoto-fase. Europa moet het besluit nemen om het pakket maatregelen inzake energie en klimaat te aanvaarden en hier verenigd naar toe gaan. Als we dit niet doen, kunnen we geen enkele druk uitoefenen op de Chinezen, de Indiërs, de opkomende landen en de Amerikanen om de afgesproken inspanningen te leveren. Het is daarom essentieel dat tijdens het Franse voorzitterschap het door de Commissie ingediende pakket maatregelen inzake energie en klimaat, wordt geaccepteerd.
(Applaus)
Het is een veeleisend en moeilijk pakket maatregelen, maar ik doe een beroep op een ieders verantwoordelijkheidsgevoel. Als elk land opnieuw wil gaan onderhandelen over een specifiek pijnpunt of over de zaken waarmee het problemen heeft, dan zullen we nooit een overeenkomst bereikt, dames en heren. Daarom vraagt het Franse voorzitterschap om de steun van het Europees Parlement, zodat we het pakket maatregelen inzake energie en klimaat binnen zes maanden kunnen aanvaarden. Dit is een prioriteit. Het is geen rechtse of linkse prioriteit, maar gewoon een kwestie van gezond verstand. Als we met iedere lidstaat apart moeten onderhandelen, hebben we geen kans van slagen.
Er zijn natuurlijk punten die moeten worden opgehelderd of aangepast. Ik denk hierbij met name om een uiterst moeilijke zaak, namelijk de problemen voor onze bedrijven. Wij gaan hen terecht regels opleggen om ervoor te zorgen dat onze planeet in evenwicht blijft. Moeten we in Europa onze bedrijven essentiële regels opleggen en op hetzelfde moment producten blijven importen uit landen die de regels die wij onze bedrijven opleggen, niet naleven? Dit is geen kwestie van protectionisme. Het is een kwestie van eerlijkheid en rechtvaardigheid, en een weigering om naïef te zijn. Er is het probleem van een besluit ten aanzien van een grensmechanisme. Moeten er vrije quota zijn of aanpassingsmechanismen? Ik weet het niet, maar we moeten het in ieder geval wel bespreken.
(Applaus)
Tweede vraag: ik begrijp dat er van sommige landen een aanzienlijke inspanning wordt vereist. Ik denk hierbij met name aan de landen die in 2004 zijn toegetreden en die voor hun energievoorziening grotendeels afhankelijk zijn van fossiele brandstoffen. Deze landen zeggen tegen ons: "we hebben tien jaar lang groei gehad, neem dat niet van ons af”. Er is zonder twijfel een manier om iedereen mee te krijgen en we moeten hier, samen met de voorzitter van de Commissie, aan werken zodat iedereen zich realiseert dat ze niet gedoemd zijn tot recessie, ellende, armoede en werkeloosheid. Dit pakket maatregelen inzake energie en klimaat is een absolute prioriteit voor ons. De wereld kan niet wachten. Europa moet de weg wijzen.
Een tweede punt. Van de zevenentwintig landen, maken er vierentwintig nu deel uit van het Schengen-gebied. Met andere woorden, vierentwintig van de zevenentwintig landen. Drieëntwintig zegt u? Oké, drieëntwintig dan, maar dat is nog steeds niet slecht. Hierbij niet meegeteld zijn de landen die geen lid zijn van de Europese Unie maar, en hierom hebben we vaak debatten, wel deel uit maken van het Schengen-gebied. Dus wat betekent dit? Dit betekent dat we hebben besloten dat er volledig vrij verkeer tussen de landen in het Schengen-gebied is.
Ik wil graag tegen de leiders van de politieke fracties en tegen parlementsleden zeggen dat wij in Frankrijk, samen met Bernard Kouchner en Jean-Pierre Jouyet, een beslissing hebben genomen die zeker niet gemakkelijk was. Sinds 1 juli zijn er niet langer drempels die toegang tot de Franse arbeidsmarkt voorkomen, omdat ik heb aangekondigd dat alle beperkingen waarover mijn voorgangers hebben onderhandeld, zullen worden afgeschaft. Iedere arbeider uit elk EU-land kan in Frankrijk komen werken.
(Applaus)
Dit was nog niet zo simpel. Dit was nog niet zo gemakkelijk. Er werd me in ieder geval verteld dat, en Franse europarlementariërs zullen me corrigeren als ik het mis heb, het een ramp zou zijn als ik dit besluit zou aankondigen. Zoals gebruikelijk hebben we het besluit genomen en er heeft zich geen ramp voorgedaan. Ik was niet blij met het geschil over de beruchte "Poolse loodgieter”. Dit heeft mijn land en Europa als geheel geen goede naam gegeven. Dit is niet waarom we allemaal één Europese Unie zijn geworden.
(Applaus)
Nu we echter geen onderlinge grenzen meer hebben, is het dan eerlijk en redelijk dat we nog steeds ons eigen immigratiebeleid bepalen en hierbij geen rekening houden met de beperkingen van andere landen? Het Europees pact inzake immigratie en asiel is om twee redenen een essentieel document voor het Franse voorzitterschap.
De eerste reden, en ik wend me hierbij eerst tot de linkerkant van het Parlement, is dat als alle Europese landen een Europees immigratiebeleid hebben, we immigratie niet langer deel uit laten maken van nationale debatten, waar extremisten armoede en angst gebruiken voor waarden die niet de onze zijn. We kunnen alleen een verantwoordelijk debat over immigratie voeren als we hier een Europees beleid van maken. Dan hebben we niet langer te maken met onderliggende partijgebonden motieven die landen met verschillende gevoelige punten dwingen om samen te werken.
Het voorstel van Brice Hortefeux, dat is goedgekeurd door alle ministers en dat moet worden besproken door het Comité van permanente vertegenwoordigers en door de Europese Raad, lijkt wat mij betreft de prioriteit te hebben. Het zal laten zien dat Europa geen fort wil zijn, dat Europa niet weigert om mensen op te nemen en dat Europa arbeidsmigranten nodig heeft, maar dat Europa niet iedereen die naar Europa komt, kan opnemen.
Ik wil hier aan toevoegen dat als het gaat om politiek asiel, het niet logisch is dat één persoon zevenentwintig aanvragen bij zevenentwintig landen kan indienen en niet telkens hetzelfde antwoord op hetzelfde probleem krijgt. Ik wil hier aan toevoegen dat als het gaat om voortgang met Afrika, we sterker zijn als we samenwerken. Dit is de tweede prioriteit van het Franse voorzitterschap.
De derde prioriteit: we willen vooruitgang met een concept waarover vaak wordt gepraat in Europa, maar waar weinig vooruitgang mee wordt geboekt en dat is een Europese defensie. Ik weet heel goed dat er over deze kwestie veel onenigheid bestaat, maar ik wil u graag zeggen wat ik denk. Hoe denkt u dat Europa een politieke macht kan worden en zijn stem kan laten horen als het zichzelf niet kan verdedigen en geen middelen kan inzetten ter ondersteuning van zijn beleid?
Neem nu bijvoorbeeld Kosovo. Dit is naar mijn mening een succesverhaal van de Europese Unie. Dit is een Europees probleem, dat door Europeanen moet worden opgelost. Hoe kunnen Europeanen hiermee doorgaan als ze niet de militaire en personele middelen verwerven waarmee gezamenlijk genomen beslissingen kunnen worden afgedwongen? Hoe denkt u dat Europa het meest welvarende economische gebied ter wereld kan worden als het zichzelf niet kan verdedigen?
Ja, we hebben de NAVO. Het zou bij niemand opkomen, en bij mij al helemaal niet, om het nut van de NAVO te betwisten. Het is geen kwestie van kiezen tussen een Europees defensiebeleid of de NAVO. We kunnen beschikken over zowel de NAVO, de alliantie met de Amerikanen, als een autonoom Europees veiligheidsbeleid. Het zijn deze beide samen, niet de één in plaats van de ander. Ik wil hier aan toevoegen dat Europa niet zijn veiligheid kan blijven waarborgen op basis van de bijdrage van slechts vier of vijf landen, terwijl de andere landen vertrouwen op de inspanningen van deze vier of vijf landen. De lidstaten kunnen niet afzonderlijk hun eigen vliegtuigen blijven bouwen. Hun wapenindustrieën concurreren met elkaar en drijven elkaar naar de rand van de afgrond. Hierdoor verzwakken de lidstaten uiteindelijk, alleen maar omdat ze niet sterk genoeg zijn om een Europees defensiebeleid door te voeren.
De vierde prioriteit: de uiterst moeilijke kwestie van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Ik ben nu aanbeland bij mijn conclusie, die hieraan gerelateerd is. Juist omdat het een moeilijke kwestie betreft, moeten we erover praten. Ik weet heel goed dat er onder ons landbouwstaten zijn die het werk van hun boeren met hand en tand verdedigen, maar ook dat er landen zijn die vinden dat dit beleid te veel kost.
Dames en heren, ik doe een beroep op uw gezonde verstand. In 2050 zal de wereld negen miljard inwoners hebben. Er zijn nu al achthonderd miljoen mensen die sterven van de honger. Elke dertig seconden sterft er een kind van de honger. Is het redelijk om Europa te vragen zijn landbouwproductie aan banden te leggen wanneer de wereld zo'n grote behoefte aan voedsel heeft? Ik denk niet dat dit redelijk is. Het gaat niet om de Franse landbouw, het gaat om gezond verstand.
(Applaus)
Ik wil nog een tweede punt toevoegen: voedselzekerheid is een zaak van iedereen, of uw land nu een landbouwstaat is of niet. Is het redelijk om terecht regels voor traceerbaarheid en veiligheid aan onze fokkers en boeren op te leggen en door te gaan met het importeren van vlees naar Europa dat afkomstig is uit landen die niet voldoen aan de regels die we aan onze boeren opleggen?
(Applaus)
Een derde punt: de landbouwprijzen zijn nog nooit zo hoog geweest. Het is exact het juiste moment om te praten over prijzen, over subsidie en over communautaire preferentie. Ik ben eveneens van mening dat we samen met de gezondheidscontrole en financiële arbitrage van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, het eens kunnen worden over bepaalde concepten zoals toereikende voedselvoorraden en voedselzekerheid voor Europa.
Dames en heren, er is een breed scala aan andere onderwerpen: de sociale dimensie is bijvoorbeeld een ernstige kwestie. Ik wil één ding zeggen. Soms zie ik een bepaalde tegenstrijdigheid: er heerst soms een rotsvaste opvatting dat Europa zich niet overal mee moet bemoeien en dat Europa alleen moet optreden op de gebieden die relevant zijn. Dezelfde mensen die Europa ervan beschuldigen zich overal mee te bemoeien, hebben echter als eerste commentaar als we niet praten over de sociale dimensie. Tot nu toe wilden lidstaten altijd dat het sociale beleid ten eerste een nationale bevoegdheid was, omdat pensioenen en gezondheidszorg voornamelijk nationale kwesties zijn.
Dames en heren, er zijn een aantal sociale richtlijnen die voorzitter Barroso verstandig genoeg op de agenda heeft gezet. Ik denk hierbij aan de richtlijnen over ondernemingsraden en tijdelijk werk, en aan een aantal grondregels die aan iedereen in Europa moeten worden opgelegd. Het Franse voorzitterschap zal hier een prioriteit van maken.
Ook andere onderwerpen zullen op de agenda van het Franse voorzitterschap worden gezet, zelfs als deze niet binnen het terrein van Europa vallen. Ik heb het hier bijvoorbeeld over een kwestie die ons allemaal treft: de ziekte van Alzheimer. (Opmerking van de heer Cohn-Bendit op de achtergrond: "nog niet”) Mijnheer Cohn-Bendit, het zou niet bij me zijn opgekomen dat iemand zo jong als u al getroffen zou zijn door een ziekte die miljoenen Europeanen treft. Maar ook al hebt u er geen last van, deze miljoenen Europeanen zijn voor mij net zo belangrijk als uw gezondheid.
(Applaus)
Subsidiariteit betekent natuurlijk dat dit geen Europese bevoegdheid is. Desondanks wil ik graag dat het Franse voorzitterschap een vergadering organiseert voor alle specialisten uit alle Europese landen, zodat we beste praktijken kunnen delen, zodat onze onderzoekers hun vaardigheden kunnen bundelen om meer over deze ziekte te weten te komen en zodat we samen een oplossing kunnen vinden. Stelt u zich eens voor wat Europeanen dan over Europa zullen zeggen. Ze zullen zeggen dat het een manier is om deze verschrikkelijke ziektes te genezen. Wat ik zei over de ziekte van Alzheimer zou ook kunnen worden toegepast op kanker, een ziekte die families verscheurt. Er is geen reden om iedereen afzonderlijk te laten werken aan het vinden van oplossingen om kanker te genezen, als we samen beschikken over meer middelen en sterker staan.
(Applaus)
Als het gaat om cultuur en sport wil ik ten slotte zeggen dat het een grote fout is om niet te praten over de kwesties die het dagelijks leven van Europeanen beïnvloeden. Er is een Europese uitzondering voor cultuur. We moeten cultuur deel uit laten maken van het dagelijkse debat in Europa. De wereld hoeft niet te buigen voor één taal en één cultuur. Net als de kwestie van de BTW-heffing op boeken, die u hebt opgelost, moet er een duidelijke aanpak komen voor de kwestie van de BTW-heffing op video's en cd's.
Over sport, dat politieke barrières overstijgt, wil ik alleen zeggen dat ik graag zou zien dat, net als de uitzondering voor cultuur, er een uitzondering voor sport in Europa komt. Ik ben een voorstander van het vrije verkeer van personen en goederen, maar ik het accepteer het idee niet dat we onze voetbalclubs hiervoor moeten laten boeten. De investering die veel clubs doen in tieners, die bij de club moeten blijven om te trainen, wordt hierdoor ondermijnd. Een uitzondering voor sport, die als gevolg heeft dat de markteconomie niet van toepassing is op sport, moet de steun van alle europarlementariërs hebben.
(Applaus)
Dames en heren, mijnheer de Voorzitter, mijn excuses dat ik waarschijnlijk te veel tijd in beslag heb genomen. Ter afsluiting wil ik nog een laatste opmerking maken. Ik weet waarover ik deze opmerking ga maken, namelijk over het hart van de Europese democratie. Europa heeft veel te lijden gehad. Ten eerste van de lafheid van sommigen onder ons, die het prima vonden om Europa te laten boeten voor verantwoordelijkheden die lagen bij politieke leiders die in het openbaar niet de keuzes wilden maken die ze in Brussel niet wilden verdedigen.
(Applaus)
Dat is laf. Ik zeg het volgende tegen de Voorzitter van het Europees Parlement en tegen de voorzitter van de Commissie: het voorzitterschap zal nauw met u samenwerken. Als een lidstaat het ergens niet mee eens is, dan moet deze dat kenbaar maken. Zoals ik al heb gezegd tegen de Poolse president: hij heeft zelf over het Verdrag van Lissabon onderhandeld, hij heeft zijn woord gegeven, en daar hoort hij zich aan te houden. Dat is geen kwestie van politiek maar een kwestie van moraal.
(Applaus)
Maar Europa heeft nog van iets anders te lijden gehad. Europa heeft te lijden gehad van een gebrek aan debat. Ik wil hiermee afsluiten omdat dit erg belangrijk voor mij is. Onze instellingen zijn onafhankelijk, maar onafhankelijkheid is niet hetzelfde als onverschilligheid. Als wij, de politieke leiders, niet de moed hebben om te debatteren, wie zal dit dan wel hebben? Waarover moeten we debatteren? Over de juiste economische strategie? Over de juiste monetaire strategie? Over de juiste wisselkoersstrategie? Over de juiste rentestrategie? Natuurlijk heeft iedereen recht op een eigen mening, en dit zeg ik in het bijzonder tegen onze Duitse vrienden. Niemand heeft echter het recht om een debat, een constructief debat, te voorkomen.
Natuurlijk wil iedereen een overeenkomst, zoals in het geval van de handelsovereenkomst waarover momenteel wordt onderhandeld. Niemand moet echter bang zijn om te zeggen dat Europa niet naïef moet zijn. We moeten discussiëren over de voordelen van vrijhandel, maar we moeten opkomende landen ook zeggen dat er voor hen geen reden is om dezelfde rechten te eisen als ze niet dezelfde plichten op zich nemen. We moeten niet bang zijn om een Europees debat te voeren. We moeten een waardig Europees debat voeren, maar we moeten niet bang zijn op te komen voor onze mening.
We zetten geen vraagtekens bij de onafhankelijkheid van de ECB als we vragen of het wel redelijk is om de rente te verhogen naar 4,25 procent terwijl de rente in de Verenigde Staten op twee procent staat. We voeren een debat. Een vreedzaam debat, waarbij niemand een monopolie op de waarheid heeft. Dat heb ik zeker niet en ook de deskundigen niet, die de effectiviteit van hun beslissingen moeten laten zien.
Dames en heren, samen met de Franse ministers wil ik in deze geest deze verantwoordelijkheid dragen. Ik weet dat het moeilijk is. Ik weet dat als je fungerend voorzitter van de Raad bent, je niet de belangen van je land verdedigt, maar die van de Unie. Mijnheer de Voorzitter, voorzitters, ik weet dat we als een team moeten werken in het belang van het Europa van de zevenentwintig en ik hoop dat over een half jaar iedereen zal kunnen zeggen: "Europa heeft dankzij uw bijdrage en steun vooruitgang geboekt”.
(Levendig applaus)
De Voorzitter
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Europese Raad, dank u voor uw toespraak. We wensen u gedurende uw hele voorzitterschap moed, vastbeslotenheid en vooral succes toe. Als u succesvol bent, is de Europese Unie namelijk ook succesvol evenals het Europees Parlement. U kunt er zeker van zijn dat het Europees Parlement aan uw kant staat wanneer u uw vastberaden bijdrage levert om de Europese Unie te begeleiden naar een goede toekomst. Het Europees Parlement zal u bij deze taak steunen.
Ik wil eveneens de ministers die u vandaag hebt meegenomen, verwelkomen: Bernard Kouchner, Brice Hortefeux, een voormalig medelid, en met name uw onderminister van Europese zaken, Jean-Pierre Jouyet, die bijna altijd in het Parlement aanwezig is. Ik heet u allen van harte welkom in het Europees Parlement.
(Applaus)
José Manuel Barroso
voorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren, ik ben blij dat ik hier samen met u aanwezig ben bij de voorstelling van het Franse voorzitterschap van zes maanden van de Raad en de Europese Unie. Ik dat dit een voorzitterschap met veel elan en een grote vastbeslotenheid zal zijn, en rijk aan concrete resultaten waar we allemaal naar toe zullen werken. Fungerend voorzitter, u wilde dat Frankrijk terug zou komen in Europa en dit is zonder twijfel uitstekend nieuws voor ons allemaal.
De Europese burgers en het Europees Parlement, dat hier vandaag vergadert, verwachten heel veel van het Franse voorzitterschap. Zoals ik op 1 juli tijdens onze vergadering in Parijs al heb gezegd, zal de Commissie het Franse voorzitterschap bijstaan en het haar volledige steun geven om het succes van de Europese Unie tijdens deze zes maanden te waarborgen. Er zal geen gebrek aan uitdagingen zijn.
De globalisatie is blijvend en de internationale concurrentie wordt steeds moeilijker. De wereld heeft te maken met nieuwe uitdagingen zoals het gebrek aan fossiele brandstoffen en de klimaatverandering. We moeten nu optreden om gemeenschappelijke oplossingen voor deze uitdagingen te vinden. Al deze factoren betekenen dat Europa zijn economieën moet hervormen, zodat het concurrentievermogen wordt vergroot. Ook moeten sociale modellen worden gemoderniseerd en moet er worden geïnvesteerd in onderwijs, onderzoek en innovatie. Europa heeft veel troeven achter de hand, met name als een van de toonaangevende handelsgrootmachten in de wereld. Europa moet echter de moed hebben om zich aan te passen. Als we bescherming willen bieden, moeten we ons aanpassen. Dat is de sleutel.
Het heeft geen zin om te ontkennen dat Europa door een moeilijke fase gaat. Het Ierse "nee”, het wereldwijde economische klimaat, olie- en grondstofprijzen die de pan uit rijzen, de sterke stijging van de voedselprijzen, en dan is er nog de inflatiedruk, die de grootste vijand van de koopkracht is. Inflatie is ook de grootste vijand van sociale rechtvaardigheid, omdat mensen met een laag loon of mensen die van een pensioen moeten rondkomen, het meeste te lijden hebben van een hoge inflatie. Al deze factoren werpen een schaduw over onze economieën en dwingen onze politici, zowel op Europees als op nationaal niveau, om moeilijke keuzes te maken. We moeten deze werkelijkheid recht in de ogen kijken en er met realisme en vastberadenheid mee omgaan.
We zijn zojuist teruggekeerd van de G8-top in Japan. Hier kon ik duidelijk zien dat de invloed die de Europese Unie heeft, evenals de verwachtingen en de eerbied die we overal ter wereld oproepen, in scherp contrast staan met de somberheid die vaak binnen de EU zelf wordt uitgedrukt. Ik kan u vertellen dat de Europese Unie, nu meer dan ooit, buiten Europa wordt gezien als een positieve en doorslaggevende speler, die een enorme invloed op het wereldtoneel heeft.
Laten we kijken naar twee concrete onderwerpen die bij de G8-top centraal stonden, namelijk klimaatverandering en ontwikkeling. Dit zijn twee kwesties waarbij Europa op wereldwijd niveau het voortouw heeft genomen. De Verenigde Staten hebben zich nu aangesloten bij onze strijd tegen klimaatverandering door onze mening grotendeels te onderschrijven. Ik herinner me dat we vorig jaar in Heiligendamm - president Sarkozy was er toen ook - grote moeite hadden om de Amerikanen en de Russen ervan te overtuigen het beginsel van verplichte doelstellingen voor 2050 te accepteren. Dit hebben we nu bereikt. Dit was mogelijk dankzij onze rol als Europees leider. Als voorzitter van een Europese instelling ben ik hier trots op. Het is een succes dat we wederom te danken hebben aan Europese eenheid.
Het tweede voorbeeld is ontwikkeling, en met name de voedselprijzen die een hoge vlucht hebben genomen. Dit is een bedreiging voor alle millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling. Ook op dit gebied hebben we als een katalysator op kunnen treden dankzij de conclusies van de Europese Raad. Deze was, en ik citeer, "ingenomen met het voornemen van de Commissie om een voorstel in te dienen voor een nieuw fonds ter ondersteuning van de landbouw in de ontwikkelingslanden”.
De Europese Commissie zal dit voorstel volgende week aannemen. Ik reken op de volledige steun van beide takken van de begrotingsautoriteit, zodat Europa in nauwe samenwerking met de bevoegde multilaterale organisaties, snel de benodigde hulp kan bieden aan boeren, met name in Afrika. Deze steun is essentieel voor het waarborgen van de "groene revolutie” die Afrika nodig heeft voor zijn stabiliteit en welvarendheid. Zoals u allen weet, is dit ook in het rechtstreekse belang van Europa. Zoals de Europese Raad heeft verzocht, zal ons voorstel binnen de perken van het huidige financiële perspectief blijven. Onze benadering bestaat uit het toewijzen van de spaargelden die Europa genereert als gevolg van de stijging van de internationale voedselprijzen. Dit gebeurt in het kader van het landbouwsteunbeleid voor degenen die het hardst door deze stijging zijn getroffen. Overal ter wereld zijn er nood- en rampsituaties. Als u had kunnen horen wat de voorzitter van de Wereldbank heeft gezegd, als u sommige leiders van Afrikaanse landen en andere landen die waren vertegenwoordigd tijdens de uitgebreide vergadering, had kunnen horen praten over de honger en hongerdood die nu een wezenlijke bedreiging vormen voor een groot aantal mensen in deze wereld, dan zou u begrijpen in hoeverre Europese hulp nodig en onmisbaar is.
(Applaus)
Daarom ben ik van mening dat we wederom een goed voorbeeld kunnen stellen als het gaat om de solidariteit tussen Europese en Afrikaanse boeren. Dit ter illustratie van het feit dat het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) en het ontwikkelingsbeleid samen kunnen en moeten worden toegepast omdat voedselzekerheid, zoals president Sarkozy zojuist al heeft gezegd, een wereldwijd probleem is dat we gezamenlijk aan moeten pakken. Niet alleen, maar samen.
Het klopt dat er zorgen zijn maar, nu meer dan ooit, klopt het ook dat de Europese Unie een centrale rol speelt bij het wegnemen van deze zorgen. In plaats van alleen maar te doemdenken - sommigen hebben het zelfs over een mogelijk onomkeerbare achteruitgang in Europa - kunnen we beter de waarde van het concrete en positieve optreden van de EU benadrukken. Dit is in ieder geval de beste manier om een oplossing te vinden voor de internationale kwesties, die aan de orde zijn doordat Ierland het Verdrag van Lissabon niet heeft geratificeerd. Hier moeten we een oplossing voor vinden omdat het Verdrag van Lissabon ons effectiever en democratischer kan laten werken, hoewel we dit Verdrag niet mogen gebruiken als excuus om niet onmiddellijk te reageren op de behoeften van onze burgers.
Europese burgers kijken naar ons voor antwoorden. Het beste antwoord dat we ze kunnen geven is door openhartig met ze in gesprek te gaan en ze te laten zien dat we politieke moed hebben. Het Franse voorzitterschap heeft deze eigenschappen beide in overvloed.
In een Europa dat terechtstaat, moeten we het bewijs leveren dat Europa werkt. We moeten ons concentreren op beleid dat Europa dichter bij zijn burgers brengt en hun dagelijks leven verandert. Meer dan ooit stippelen we nu voor Europa een koers gebaseerd op resultaten uit.
Persoonlijk heb ik er vertrouwen in. Door de prioriteiten van uw voorzitterschap kan Europa de belangrijkste uitdagingen onder ogen zien en zich tegelijkertijd voorbereiden op toekomstige kwesties.
Ik ben ingenomen met de prioriteit die het Franse voorzitterschap geeft aan de invoering van een geïntegreerd beleid inzake energie en klimaatverandering. Fungerend voorzitter, u zei al dat dit de belangrijkste prioriteit van uw voorzitterschap is en we weten hoe vastbesloten u bent om deze strategische overeenkomst voor het einde van het jaar af te ronden. Dit zou de EU over een jaar een goede uitgangspositie geven bij de onderhandelingen in Kopenhagen. De Commissie zal hieraan haar volledige steun geven, zodat we een ambitieuze en evenwichtige overeenkomst met het Europees Parlement en de lidstaten kunnen bereiken. Ik heb dit als prioriteit voor mijn instelling gesteld, en ik wil de fungerend voorzitter nogmaals bedanken voor zijn onvermoeibare steun voor het pakket maatregelen inzake energie en klimaat dat door de Europese Commissie is bekendgemaakt.
We moeten ook stappen nemen in de richting van een beleid voor een gecontroleerde immigratie naar Europa. Er is eerst een aanpak voor immigratie nodig. In bepaalde belangrijke economische sectoren heeft een vergrijzend Europa immigratie nodig. Dit moet samengaan met een goede integratie, zodat we in ons humanistisch Europa trots kunnen zijn op de integratie die we bieden aan degenen die hier echt willen komen om te werken. De aanname van de "blauwe kaart” onder het Franse voorzitterschap zou een belangrijke stap in deze richting zijn.
We moeten echter ook de illegale immigratie aanpakken evenals de uitbuiting die hier vaak uit voortvloeit, met name door vooruitgang te boeken met het voorstel om een straf in te stellen voor degenen die illegale arbeiders in dienst hebben. Op dit gebied moeten we effectief de meeste inspanningen verrichten. We moeten geen dreigementen uiten aan het adres van de arme arbeiders die alleen maar in Europa willen werken, maar straffen uitdelen aan degenen die hen willen uitbuiten. Deze praktijk is een schande voor Europa. Laat dit duidelijk zijn: we moeten realistisch zijn bij het aanpakken van het probleem van immigratie.
Dames en heren, ik ben er heilig van overtuigd dat ons onvermogen om deze kwestie goed en verantwoordelijk aan te pakken een van de grootste bedreigingen voor Europa vormt. Het immigratieprobleem zal niet worden opgelost door op alle vlakken toegeeflijk te zijn. Dit zou het beste excuus voor extremistische en xenofobische krachten zijn. We moeten illegale immigratie hard aanpakken en tegelijkertijd laten zien dat we grootmoedig en verenigd zijn als het gaat om de integratie van migrantengemeenschappen die willen bijdragen aan de groei en ontwikkeling van Europa. Ik ben van mening dat we hier duidelijk over moeten zijn. We moeten criminaliteit hard aanpakken en tegelijkertijd respect tonen voor de mensenrechten, die een handelsmerk zijn van de Europese beschaving en onze plannen voor Europese integratie.
Dit zijn natuurlijk gevoelige kwesties, die gemakkelijk ten prooi kunnen vallen aan polemiek en misverstanden. Daarom wilde Commissie met een evenwichtig voorstel komen en heeft zij tien grondbeginselen vastgelegd, zodat we samen vooruitgang kunnen boeken. Ik ben zeer ingenomen met het feit dat het Franse voorzitterschap en de Franse ministers van Justitie en Binnenlandse zaken deze geïntegreerde benadering hebben onderschreven tijdens hun informele vergadering in Cannes deze week.
Dames en heren, ik wil u er graag op attenderen dat in Europa, in het Schengen-gebied, waar vrijheid van verkeer een realiteit is, het absurd is om zevenentwintig verschillende soorten immigratiebeleid te blijven voeren. We hebben een Europees immigratiebeleid nodig.
Onze sociale agenda zit eveneens in de pijpleiding. Er kan geen dynamisch, concurrerend economisch model zijn zonder een daadwerkelijke sociale investering om de risico's van armoede, uitsluiting en marginalisatie te voorkomen. Een van de prioriteiten van Frankrijk is de nieuwe sociale agenda die een aantal dagen geleden door de Europese Commissie is bekendgemaakt. Hier ben ik blij mee. Om Europeanen voor te bereiden op de toekomst moeten we ze kansen geven, toegang tot hoogwaarde diensten, onderwijs en gezondheidszorg, en een voortdurende solidariteit. Niemand in Europa mag tussen wal en schip vallen. Europa wordt gekenmerkt door kansen en solidariteit.
Dames en heren, de komende zes maanden zullen er veel andere projecten worden gestart. Ik kan ze hier niet allemaal beschrijven maar ik wil graag twee projecten speciaal noemen en dat zijn de projecten voor een Europese defensie en voor de Unie voor het Middellandse Zeegebied, die aanstaande zondag in Parijs zal worden bekendgemaakt. Ik zie deze projecten als twee mogelijkheden voor Europa om zijn rol in de wereld te bekrachtigen. Ook in deze gevallen is het aan ons om deze ambitie te vertalen naar concrete actie.
Ik wens het Franse voorzitterschap van de Raad veel succes. Ze kunnen gedurende de komende zes maanden, die erg spannend beloven te worden, rekenen op de volledige steun van de Commissie.
De eerste taak van politici is om uitdagingen onder ogen te zien en hun inspanningen te verdubbelen om deze uitdagingen succesvol het hoofd te bieden.
We kunnen samen heel veel doen. Ik wil vanaf deze plek mijn respect betonen aan de Franse regering voor de inspanningen die zij de afgelopen maanden heeft geleverd door op het hoogste niveau nauw samen te werken met de Europese instellingen. De instellingen, het voorzitterschap en de lidstaten moeten allemaal nauw samenwerken. Dit is de sleutel tot het gezamenlijke succes dat we de burgers van Europa verschuldigd zijn. Ik wil mijn respect betonen aan de toewijding die de fungerend voorzitter hier vandaag opnieuw heeft laten zien om ervoor te zorgen dat de Raad, het Parlement en de Commissie samen concrete oplossingen kunnen vinden voor de concrete problemen waar onze burgers vandaag de dag mee te maken hebben.
Joseph Daul
Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren, Frankrijk heeft besloten dat zijn voorzitterschap synoniem zal zijn met politieke inzet.
We hebben politieke inzet nodig om de moeilijkheden met Europese integratie te overwinnen. De diepst gewortelde moeilijkheid is zonder twijfel het Ierse "nee”, dat vanochtend hier is besproken. We moeten onze burgers bij Europa betrekken. Er zijn veel redenen waarom ze twijfels hebben, waaronder angsten die gerelateerd zijn aan globalisatie, stijgende prijzen en veranderingen in traditionele familie- en sociale waarden.
Als we niet iedereen weten te overtuigen dat er alleen op Europees niveau effectief kan worden onderhandeld over belangrijke kwesties zoals veiligheid, klimaatverandering, energie en migratie, kunnen we geen vreedzame toekomst voor ons zien. Europa moet in dit opzicht ook sterk genoeg zijn om de belangrijkste regio's van de wereld, zoals de Verenigde Staten, India, China en Brazilië, te overtuigen.
Het Franse voorzitterschap heeft ook politieke inzet nodig om zijn partners ervan te overtuigen dat het Verdrag van Lissabon ons zal helpen om op een effectievere en democratischere manier besluiten te nemen over deze gemeenschappelijke kwesties. De leden van mijn fractie die lid zijn van de Europese Volkspartij, willen graag dat het Verdrag tijdens het Franse voorzitterschap wordt geratificeerd door alle lidstaten die dit nog niet hebben gedaan. Na een periode van overdenking kijken we er met alle respect naar uit, net zoals we dit hebben gedaan met Frankrijk en Nederland, dat Ierland zijn zesentwintig partners een oplossing voor de impasse biedt. We vragen iedere lidstaat om niet alleen in zijn eigen belang te handelen maar om verantwoordelijk op te treden. Onze fractie wil dat er een eind komt aan dit institutionele debat en we hebben er vertrouwen in dat het Franse voorzitterschap naar dit doel zal toe werken.
Voorzitters, dames en heren, terwijl wij een beter middel voor besluitvorming in handen proberen te krijgen, stapelen onze problemen zich op. Hierdoor wordt energie opgeslokt die beter zou kunnen worden gebruikt voor het creëren van werkgelegenheid, het verdedigen van onze belangen en het promoten van ons sociale model en Europa in het algemeen. Zoals ik al zei, hebben we zeker politieke inzet nodig. We moeten er tevens voor zorgen dat we de inzet hebben om met een aanpak te komen voor de prioriteiten die de fungerend voorzitter van de Raad zojuist heeft bekendgemaakt. We moeten dringend optreden om kwesties als klimaatverandering, energie, migratie, voedselzekerheid en defensie aan te pakken.
Als het gaat om klimaatverandering en energie, is het alternatief duidelijk. De ene mogelijkheid is dat onze lidstaten ervan overtuigd zijn dat ze voortgang moeten boeken en een voorbeeld moeten stellen in de aanloop naar de top in Kopenhagen, en als dit zo is moeten we vóór december duidelijke beslissingen nemen om er zeker van te zijn dat onze internationale partners hetzelfde doen. De andere mogelijkheid is dat onze lidstaten hebben besloten dat er niet dringend hoeft te worden opgetreden, ondanks de verslechterende klimatologische omstandigheden en onze afhankelijkheid van energie. Ik hoef u nauwelijks te vertellen naar welke kant mijn politieke fractie neigt.
Ook op het gebied van de migratie willen we dat er een einde komt aan deze hypocrisie. Hoewel een aantal landen overal ter wereld al met redelijk bevredigende resultaten een immigratiebeleid hebben aangenomen, hebben de meeste van onze landen deze keuzes uitgesteld. Het wordt tijd dat er over dit onderwerp wordt gedebatteerd en dat er een beslissing komt, die positief, humaan en verantwoord is. Het concept van het Europees pact inzake immigratie en asiel waarover in oktober wordt gedebatteerd, is een stap in de goede richting. Ik feliciteer de EU-ministers met hun reactie deze week op het concept dat door Brice Hortefeux is voorbereid. U hebt onze steun, mijnheer Hortefeux.
Ten slotte wil ik het hebben over twee onderwerpen die mij zeer aan het hart gaan en die vitaal zijn voor de toekomst en voor onze onafhankelijkheid: voedselzekerheid en defensie. Ik wil dat we denken aan de minst bevoorrechte mensen, zowel in onze eigen landen als elders in de wereld, waarvoor de stijgende voedselprijzen een wezenlijk probleem zijn. Ik wil dat Europa en het Franse voorzitterschap zich inspannen om hen door deze moeilijke tijden heen te helpen.
Als het gaat om defensie, wil ik slechts één vraag stellen: hoe kan Europa geloofwaardig zijn als het geen noemenswaardige defensie heeft? We hebben een defensie nodig om de vrede in Europa te waarborgen en om de minst bevoorrechte mensen op deze wereld te helpen. Onze fractie steunt de inzet van het Franse voorzitterschap om het voortouw te nemen door op deze twee strategische gebieden gedurfde voorstellen aan zijn partners voor te leggen.
Dames en heren, Europese integratie is in hoge mate een politieke kwestie. Ik ben ervan overtuigd dat als we dapper genoeg zijn om duidelijke politieke keuzes te maken, onze burgers Europa weer aantrekkelijk gaan vinden. Ik heb er het volste vertrouwen in dat het nieuwe voorzitterschap ons hierin zal aanmoedigen. Het in ons aller belang dat we vóór de Europese verkiezingen het vertrouwen van onze burgers winnen.
Martin Schulz
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, er zijn aspecten in uw visie, mijnheer Sarkozy, die wij delen en op enkele ervan wil ik meer in detail ingaan. Ik ben blij dat u veilig en gezond uit Japan bent teruggekeerd. We hebben nu opnieuw informatie gekregen over de nieuwe reeks toezeggingen op het gebied van klimaatverandering en het wordt tijd dat we deze gestand doen.
U noemt het klimaatpakket terecht een prioriteit: het is er een die onze Fractie met u deelt. U zegt eveneens terecht dat individuele staten dit niet zelf kunnen realiseren, tussen twee haakjes, ook niet de Duitsers en de Fransen door op eigen houtje overeenkomsten in Straubing te sluiten. Er zijn 25 andere landen die hierbij betrokken zijn en daar komt nog bij dat het aan het Europees Parlement is om het uiteindelijke besluit te nemen. We zullen ons coöperatief opstellen, maar ontplooi geen tersluikse initiatieven, ook niet met Angela Merkel, hoe goed dit idee misschien ook lijkt.
Omdat u sport noemde, heb ik vanochtend in de Franse kranten gekeken en mij afgevraagd wat ze vandaag over het bezoek van de heer Sarkozy aan het Europees Parlement zouden schrijven. Niets! Ze schrijven een heleboel over de Tour de France. Op dit moment draagt een Duitser de gele trui.
(Interrupties)
Ik heb goed naar u geluisterd, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, toen u het over andere onderwerpen had, zoals klimaatverandering en in het bijzonder over het Verdrag van Lissabon. Als we echt willen presteren, hebben we instrumenten nodig. Dat plaatst ons voor een dilemma. De burgers willen van ons meer effectiviteit, meer transparantie, meer democratie en zij willen dat de nationale parlementen democratischer worden en meer invloed hebben. Dat is allemaal goed, maar iedere keer als wij prestaties willen leveren, wordt het benodigde instrument - een herzien verdrag - ons uit de handen gerukt.
U hebt gelijk: dit betekent dat we een nieuwe aanpak, een nieuwe start nodig hebben. We moeten proberen dit Verdrag van kracht te laten worden. Ik vind het geweldig dat u naar Ierland gaat en constructief met het Ierse volk aan de slag gaat. Als ik u een persoonlijke tip mag geven, laat dan deze keer Bernard Kouchner maar in Parijs blijven. Ik had de indruk dat zijn vorige bijdragen ons niet bepaald hielpen om de Ieren te overtuigen.
(Applaus, interrupties)
Ik spreek echter over een kwestie waarover onze opvatting volledig tegenovergesteld is aan de uwe. U sprak over vier prioriteiten voor uw voorzitterschap en ik wachtte of er nog een vijfde kwam. U noemde vervolgens verschillende andere dingen die u belangrijk vond. Geen prioriteiten, alleen andere dingen. Deze "andere dingen” waaronder een sociaal Europa, zouden een kwestie zijn voor de nationale staten. Ik vind dat een ernstige vergissing.
(Applaus)
Ik wil u zeggen dat wij een andere aanpak van het Franse voorzitterschap verwachten. Een sociaal Europa betekent niet dat we een EU-dienst sociale voorzieningen willen vestigen of dat we EU-kinderbijslag willen invoeren. Een sociaal Europa is iets heel anders: mensen hebben een hele tijd geloofd - en terecht - dat Europa economische vooruitgang mogelijk zou maken. We hebben vijftig jaar eraan gewerkt dat economische vooruitgang in Europa leidt tot meer groei en meer banen, maar ook altijd aan een garantie van meer sociale zekerheid.
Steeds meer mensen hebben nu het gevoel dat het juist tegenovergestelde het geval is - dat Europa's economische vooruitgang ten goede komt aan enkele grote conglomeraten, bepaalde verzekeringsmaatschappijen, hedgefondsen en grote ondernemingen, maar niet aan de bevolking. Het is de taak van de Europese Unie om hun weer het gevoel te geven dat groei in Europa, de economische vooruitgang van dit continent, niet de banken en de grote conglomeraten dient, maar iedere afzonderlijke burger. Als de nationale staten dit moeten waarborgen, is het aan u als fungerend voorzitter van de Europese Raad om uw collega staats- en regeringshoofden te vertellen dat zij ervoor moeten zorgen dat niet het radicalisme van de vrije markt, maar sociale rechtvaardigheid de centrale plaats in hun nationale staten inneemt.
(Applaus)
Ik wil eraan toevoegen dat ons Europees Hof van Justitie iedere dag uitspraken doet. Deze uitspraken kunnen van invloed zijn op de sociale welvaart in de afzonderlijke lidstaten, zelfs in die mate dat lidstaten geen instrumenten hebben om zich daartegen te verzetten. Daarom hebben wij een sociaal Europa nodig, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, en daarom verwacht ik dat u zo tegen december van gedachten verandert. Anders zal de Socialistische Fractie in het Europees Parlement u niet kunnen steunen.
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, vrees voor sociale uitsluiting leidt tot gevaarlijke ontwikkelingen en een zo'n gevaarlijke ontwikkeling dat regeringen die in het defensief zijn, geloven dat ze door de jacht op minderheden deze vrees voor sociale uitsluiting kunnen wegnemen. We zien dat op dit moment in een Europese lidstaat. Ik weet niet hoeveel procent van de Italiaanse bevolking wordt gevormd door Roma-kinderen, maar wat ik wel weet is dat er sprake is van een ernstige schending van Europese grondrechten als een regering zogenaamd om hen te beschermen ze laat registreren door politie-instanties en hun vingerafdrukken neemt.
Uw land, Frankrijk, gaf de Europese internationale gemeenschap haar eerste handvest waarin grondrechten zijn vastgelegd. De eerste verklaring van de rechten van de mens was van uw land. Als president van die republiek maakt u deel uit van de traditie van uw land. Ik vraag u in uw functie van fungerend voorzitter van de Europese Raad uw invloed aan te wenden bij de regering van Silvio Berlusconi en haar te zeggen dat Europa een rechtsgemeenschap is en geen unie van de willekeur.
(Luid applaus)
De Europese Unie staat voor veel belangrijke uitdagingen, maar als we in Europa de sociale zekerheid niet kunnen garanderen, zullen mensen zich van Europa afwenden en als ze zich afwenden, zal het Verdrag van Lissabon geen enkele waarde meer hebben; het hele project zal mislukken. We hebben daarom moed nodig. Ik weet dat u een moedige man bent. We steunen uw prioriteiten; steun die van ons: een sociaal Europa, klimaatverandering, institutionele hervormingen en mensenrechten. Dan zal uw voorzitterschap een succes zijn.
(Applaus van links)
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil tegen de fungerend voorzitter van de Raad zeggen dat de Ierse stem tegen het Verdrag diens indrukwekkende voorbereiding op het voorzitterschap problematischer heeft gemaakt. Het heeft ook de zaak van een doelmatig, probleemoplossend Europa sterker dan ooit gemaakt.
De energie- en klimaatpakketten worden met de dag urgenter. Het maximeren van de BTW is een zoethoudertje voor de korte termijn: de EU moet haar afhankelijkheid van olie en gas verminderen. We moeten veel meer investeren in duurzame energie: op kleine, lokale schaal om de rekeningen van de huishoudens omlaag te brengen, en op grote schaal, zoals het benutten van de Mediterrane Unie, om te investeren in de productie van zonne-energie in Noord-Afrika.
Op dinsdag heeft de G8, die de bron vormt van tweederde van CO2-emissie ter wereld, een uitstootbeperking met vijftig procent als doelstelling aanvaard. Maar de opkomende economieën zeggen terecht dat de lat hoger moet liggen, misschien op tachtig procent, met tussentijdse doelstellingen.
Om de voedselprijzen te stabiliseren hebben we goede ideeën nodig zoals de recente GLB-hervormingen van commissaris Fischer Boel, geen protectionisme in welke vermomming dan ook. De waarheid is dat mensen zich meer zorgen maken over de benzineprijs en de prijs van een brood dan over de grote doelen van onze Unie. Vandaag moet niemand zeggen: "Qu'ils mangent de la brioche” (dan eten ze toch luxebroodjes).
De fungerend voorzitter van de Raad vestigt terecht de aandacht op migratie. Maar migratie is slechts beheersbaar als we erin slagen de wanhoop te beteugelen die zovelen ertoe brengt alles te riskeren om hier te komen. Er moeten wegen komen voor legale migratie, maatregelen tegen mensensmokkel en een herziening van ons landbouwbeleid voor een snelle groei in de landen van herkomst. Het is misschien optimistisch aan het Franse voorzitterschap te vragen markten te liberaliseren. Maar om veiligheid binnen onze grenzen te brengen, moeten we hoop voorbij onze grenzen brengen.
Er is nog een andere manier waarop het Franse voorzitterschap nieuwe paden kan betreden. Frankrijk gaf ons de rechten van de mens. Nu moet Frankrijk voorgaan in de verdediging daarvan. Thuis door vaart te maken met de anti-discriminatierichtlijn. In het buitenland: door vrede in de Balkan te verankeren in de toekomst van de Europese Unie; door de Unie in te zetten voor het Middellandse Zeegebied ter verbetering van de mensenrechten in Noord-Afrika; en door eenheid te brengen in onze betrekkingen met Rusland en door China's campagne tegen dissidenten te veroordelen.
(FR) Fungerend voorzitter van de Raad, ga niet naar Peking.Speel in teamverband.
(Applaus)
Voltaire zei eens: "De doden zijn gelijk; het is niet de geboorte, maar alleen de deugd die het verschil uitmaakt.”
namens de ALDE-Fractie. - (EN)En door het voorbeeld te geven, kan Europa deugd tonen en eisen dat de waardigheid van iedere man en vrouw wordt erkend.
Fungerend voorzitter van de Raad, voor succes moet u werken aan een consensus. U hebt het Parlement, de Raad en de Commissie nodig om een gemeenschappelijke agenda op te stellen voor 27 lidstaten en dit Huis. Als we gaan debatteren, moet het over die agenda gaan in plaats van over de boodschappers. U hebt zich gestort in een polemiek met de president van de ECB en met twee commissarissen, maar zij vertegenwoordigen onze Unie en het beleid dat we zijn overeengekomen. Tweedracht zaaien om beter te kunnen heersen, is niet de Europese manier doen. We moeten opkomen voor onze principes, maar samenwerken om onze gemeenschappelijke doelen te bereiken.
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik weet dat mijn tijd op is, maar geeft u mij nog "soixante petites secondes pour ma dernière minute” (zestig kleine seconden voor mijn laatste minuut) met Carla Bruni's echtgenoot.
(Gelach)
namens de ALDE-Fractie. - (EN)Fungerend voorzitter van de Raad, als u opkomt voor uw principes en ons samen laat werken aan het bereiken van gemeenschappelijke doelen, als u dat doet, zullen liberalen en democraten met u samenwerken.
(Applaus)
Cristiana Muscardini
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, om de burgers dichter bij Europa brengen is het nodig om Europa een ziel te geven die de uiteenlopende talen en identiteiten respecteert en de gemeenschappelijke wortels en waarden opnieuw bevestigt. Dat heb ik in de Europese Conventie voor het nieuwe verdrag gezegd en u, fungerend voorzitter van de Raad, hebt zich ingespannen die ziel vandaag in uw toespraak tot uitdrukking te brengen.
Zoals Straatsburg een symbool is voor een hernieuwde vrede, zo wappert vandaag de Europese vlag naast de nationale vlaggen en zou een zichtbare uitbeelding moeten zijn van het symbool van alle burgers die verenigd zijn door een gemeenschappelijk plan voor verdediging, veiligheid, culturele en economische groei, en van de transparantie van de Centrale Bank. Misschien is dat iets wat we nog missen in het nieuwe Verdrag.
De politiek moet jonge mensen welomschreven doelen geven. Er kan geen economische toekomst zijn zonder respect voor het milieu en er kan geen respect zijn voor rechten zonder erkenning van de bijbehorende plichten. We hopen dat het Franse voorzitterschap in zijn doelstellingen het Europees Handvest van plichten opneemt. Democratie en vrijheid zijn gebaseerd op de toepassing van regels. Internet kan geen instrument zijn voor terrorisme, kinderhandelaren en aansporingen tot geweld. We moeten de wetgeving van onzen landen harmoniseren, over onderwerpen als immigratie en bescherming van minderheden tot energie en gepaste vooruitgang.
Een nieuw Europa voor een nieuwe relatie met Afrika. Niet alleen groene certificaten of handel, maar wederzijdse groei, gezamenlijk deelnemen aan het Euro-Mediterrane project; we moeten denken aan terroristische haarden in Mogadishu en de gewelddadigheden in Zimbabwe die de ontwikkeling van democratie verhinderen. Er is veel aarzeling in de EU: we vragen de Raad om "made in” goed te keuren zodat de internationale handel duidelijke regels krijgt.
De strijd tegen vervalsingen en onrechtmatigheid is een economisch probleem, maar het beïnvloedt ook de gezondheid van onze burgers. Kleine en middelgrote ondernemingen bezitten een culturele waarde die bescherming verdient. We bieden het Franse voorzitterschap onze loyale steun aan, zodat hoop een werkelijkheid wordt die gedeeld wordt door de burgers. Door steun te geven aan de ontwikkeling van wetenschappelijke vorderingen in de bestrijding van zeldzame ziekten kunnen we misschien ook de endemische antipathie van onze intelligente vriend Schulz tegen premier Berlusconi bestrijden.
Daniel Cohn-Bendit
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, uw Europees voluntarisme, uw ambitie voor Europa is een uitdaging die we delen in de Fractie van de Groenen/Vrije Europese Alliantie. Ik zou zelfs zeggen met een parafrase op een lied dat u kent: "het is een drug waar we allemaal aan verslaafd zijn.”
Maar er is een ding dat ik graag wil zeggen. Zijn we ambitieus genoeg zijn om op het ene ogenblik te zeggen dat we het klimaatpakket moeten aanvaarden, en dat we het volgende ogenblik door de knieën gaan voor de lobby van de Duitse automobielindustrie, dan hebben we verloren omdat iedereen gaat zeggen: "Vergeet ons niet”. Dit is het probleem. We kunnen niet klagen over benzine die te duur is en toch tegelijkertijd de auto-industrie toestaan benzinezuipende voertuigen te bouwen. We kennen nu al vijftien jaar de technologie om energie-efficiënte auto te bouwen, maar omdat er geen regels zijn die fabrikanten dwingen om dit te doen, betalen klanten nu voor benzine de prijs zoals die is. Dat is de harde waarheid; zo lopen de dingen.
(Applaus van het centrum en van links)
U noemt het Europees Pact inzake immigratie en asiel. Laten we het dan over het Europees Pact inzake immigratie en asiel hebben. Start een dialoog over legale emigratie, laat het Europees Parlement deelnemen op basis van de medebeslissingsprocedure, zodat we een echt politiek debat hebben, een echt democratisch debat. Ik heb er genoeg van, mijnheer Daul, want als we over emigratie praten, zijn we na vijftien seconden aan het praten over illegale immigratie, de dreiging van immigratie. Als Europa is wat het vandaag is, dankt het dit aan de mannen en vrouwen die dit met ons hebben gebouwd. Dat is de waarheid.
(Applaus van het centrum en van links)
Met alle respect, ik ben geen engel, maar we hebben een huis zonder deuren gebouwd. Mensen komen door de ramen naar binnen. Ik zeg u: "Laten we de deuren opengooien zodat mensen Europa binnen kunnen komen. Dan zullen we beslissen wat we doen met hen die illegaal binnenkomen.” U zegt tegen ons: "We hebben geschoolde werknemers nodig”, maar tegelijkertijd zendt Europa ieder jaar tienduizenden studenten naar huis die hier kwamen studeren. Laat ze hier blijven; zij zijn geen illegale immigranten.
Nu wat de punten betreft waarvan u zegt dat de sociale dimensie niet tot Europa's taak behoort. Fungerend voorzitter van de Raad, u zult Europeanen niet beschermen tenzij we samenwerken om de sociale en fiscale dumping te bestrijden. We hebben Europeanen nodig die dit probleem onder ogen zien. We moeten dit een halt toeroepen en we steunen u hierbij. Moeten we een discussie voeren met de Centrale Bank? Laten we dan een discussie voeren. Moeten we een discussie voeren met de Ieren? Laten we discussiëren. We moeten ophouden met te stellen dat de sociale dimensie geen deel uitmaakt van de opdracht van Europa. Dit kan zo niet doorgaan.
(Applaus van het centrum en van links)
Ik wil nu naar de kwesties gaan waarover we diep verdeeld zijn. U gaat naar China om de opening van de Olympische Spelen bij te wonen met de Chinese president. U gaat bij de opening van de Olympische Spelen een broodje eten met de Chinese president. Ik hoop dat u ervan geniet! Eet smakelijk! Zelf zal ik denken aan alle gevangenen die wegrotten in Chinese gevangenissen. Ik zal denken aan al degenen die zijn gearresteerd. Ik zal denken aan al degenen die in Tibet slecht worden behandeld. U had een gouden kans om de Europese waarden van democratie en vrijheid te verdedigen door te zeggen: "Ik zal de openingsceremonie van de Olympische Spelen, deze maskerade van de Chinese communistische partij niet bijwonen.” Dit is wat we willen horen.
(Applaus van het centrum en van links)
Als u uw memoires gaat schrijven, zult u betreuren wat u hebt gedaan. U zult dit betreuren, omdat de mensen die deze onschuldige burgers opsluiten tegen hen zullen zeggen: "Jullie zien het, we kunnen doen wat we willen; de westerse wereld is het alleen om onze markten te doen.” Mijnheer de Voorzitter, het is een schande, het is beneden alle peil om naar de opening van de Olympische Spelen te gaan.
(Applaus van het centrum en van links)
Francis Wurtz
namens de GUE/NGL-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, voorzitter van de Commissie, ik wil in mijn toespraak de aandacht richten op de tweevoudige aard van dit Franse voorzitterschap, namelijk een onbetwistbaar sterke kant en een al te duidelijke zwakke kant.
Zijn sterke kant in verhouding tot de gebruikelijke kopstukken van de Unie is dat het voorzitterschap niet zegt dat Europa het goed doet en dat het volgens dit stramien moet doorgaan wanneer een toenemend aantal Europeanen van mening is dat het slecht gaat en dat er dingen moeten worden veranderd. Allemaal prima, maar hoe nu verder? Hier ligt het probleem. Welke conclusies trekt u, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, uit deze schijnbare helderheid over de legitimatiecrisis die de Unie vandaag ervaart, in het bijzonder in relatie tot haar economisch model en haar handelswijze?
U bevestigt dat u de bezorgdheid van de Europeanen over de Unie wilt begrijpen en respecteren, maar u oefent druk uit op de Ierse bevolking om terug te komen op haar besluit, toen zij, evenals de Fransen en de Nederlanders, alleen maar vertolkte wat miljoenen andere Europeanen denken. U bekritiseert terecht de manier waarop de Europese Centrale Bank de euro vanuit haar ivoren toren beheerst, maar u beveelt nooit aan om de statuten opnieuw te onderzoeken die al deze bevoegdheden verlenen en de bank zelfs deze taak toekennen.
U verklaart over het onderwerp immigratie dat u "onze waarden dient”, maar u gaf steun aan de schandelijke richtlijn, die verketterd werd door de Hoge Commissaris voor Mensenrechten van de VN, door alle mensenrechtenorganisaties en door Europese kerken, juist omdat deze essentiële menselijke waarden schendt. U negeert de sociale kwestie - waarvan u zegt dat die de uitsluitende verantwoordelijkheid van de lidstaten moet blijven - maar u zegt niets over het Europees Hof van Justitie die uitspraak op uitspraak doet en daarbij de verschillende sociale modellen binnen de Unie met elkaar laat wedijveren en zichzelf baseert op de artikelen 43 en 49 van het Verdrag.
U zegt dat u niet houdt van het imago van de "Poolse loodgieter”. Ik ook niet. Dit is een uitdrukking die is gemunt door populistisch rechts en op de televisie populair is gemaakt door mijnheer Bolkestein. Ik zeg: "Welkom aan arbeiders uit alle landen” op gelijke basis op alle terreinen.
(Applaus van links)
Dit is precies wat het huidige Europese recht verbiedt. Fungerend voorzitter van de Raad, mag ik u eraan herinneren dat volgens de Commissie in Nedersaksen voor hetzelfde werk op dezelfde bouw een werknemer van een andere lidstaat de helft van het minimumloon ontvangt dat een Duitse werknemer betaald krijgt. Dit is iets wat we niet willen. Weet u wat een man die niet van populisme kan worden beschuldigd, namelijk John Monks, secretaris-generaal van het Europees Verbond van Vakverenigingen, vindt? Hij beschouwt deze besluiten als "behoorlijk problematisch” omdat zij "het primaat van economische vrijheden boven de grondrechten en het respect voor het arbeidsrecht” verordonneren. Wat is uw antwoord daarop?
U stelt dat u een "Europa dat beschermt” wilt bouwen, maar we horen geen kritiek van u op al die structurele maatregelen die het bestaan van Europeanen onzeker maken: de verplichting van openbare nutsbedrijven om te concurreren; de druk van het Stabiliteitspact op lonen en sociale uitgaven en het aantal door de Commissie opgestelde en door de Raad goedgekeurde "richtsnoeren” dat u in uw eigen land ijverig toepast.
Ik noem richtsnoer nr. 2: de hervorming van pensioen-, sociale zekerheids- en gezondheidsstelsels. Richtsnoer nr. 5: flexibiliteit op de arbeidsmarkt. Richtsnoer nr. 13: het wegnemen van wettelijke, commerciële en andere belemmeringen voor de mededinging. En ik heb ze niet eens allemaal genoemd.
Door de herziening van het standpunt van Frankrijk - en Italië - kon de Raad verder gaan dan de verplichtingen die hij zich heeft opgelegd door in te stemmen met een ontwerprichtlijn waarin een 65-urige werkweek wordt toegestaan. Hiermee wordt Dickens tot de nieuwe vader van Europa gewijd!
Een laatste opmerking, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad: dit weekend hebt u ten overstaan van uw Europese gasten - de Voorzitter van het Parlement, de voorzitter van de Commissie en ten overstaan van 2 000 Franse zakenlieden van de rechtervleugel - uw toespraak besloten met woorden die door de vakbeweging in haar geheel als een heel onverstandige aansporing werd geïnterpreteerd door te verklaren dat als er een staking gaande is, het Franse volk er zelfs niet langer aandacht aan schenkt. De dag na deze belangrijke gebeurtenis verklaarde uw minister van onderwijs dat dit "een manier (was) om onze Europese partners gerust te stellen in aanwezigheid van de meest aanzienlijken onder hen.” Welnu, als u de vakbonden moet beledigen om de Europese leiders gerust te stellen, wordt het absoluut tijd voor verandering in Europa.
(Applaus van links)
Philippe de Villiers
Mijnheer de president van Frankrijk, in het dagelijks leven moeten mensen in Europa helaas omgaan met desastreuze gevolgen van het beleid van de Europese autoriteiten in Brussel en Frankfurt. De mensen in Europa zien steeds meer dat al hun invloed door hun vingers glijdt en dat hun vrijheden worden afgepakt of het nu gaat om koopkracht, een dure euro, genetisch gemodificeerde organismen, belastingen, visserij, een gebrek aan handelsbescherming, immigratie of zelfs voetbal, zoals u dat zelf zo-even noemde. Alles glijdt hen door de vingers en ik zou zeggen, mijnheer de president van Frankrijk, fungerend voorzitter van de Europese Unie, dat alles door uw vingers glijdt. U hebt het zelf gezegd, u noemde het kritiek. Wel, het is hoog tijd om te handelen en uw daden op uw woorden af te stemmen.
Zo-even bekritiseerde u het gebrek aan voorliefde voor de Gemeenschap en daarin hebt u gelijk. Maar laat ik u eraan herinneren dat die voorliefde werd weggenomen door de Overeenkomst van Marrakesh die u goedkeurde, en niet door het Verdrag van Lissabon dat u hebt opgesteld.
U betreurde de onverantwoordelijkheid van de Centrale Bank en u vroeg om daarover een debat te beginnen. Wij, wij vragen om beslissingen. Misschien mag ik u eraan herinneren dat deze onafhankelijkheid van de Centrale Bank, deze onverantwoordelijkheid die we iedere dag aan het werk zien, werd geregeld en geformaliseerd in het Verdrag van Maastricht. U betreurt het dat het Verdrag van Brussel heeft gezorgd voor een verlaging van de benzinebelasting, maar dat is gewoon een uitvloeisel van de Verdragen van Nice en Amsterdam die u langs parlementaire weg hebt geratificeerd.
Om kort te gaan, u klaagt vandaag en elke dag over de gevolgen van wat u dagelijks aanmoedigt, met andere woorden, het ontnemen van de bevoegdheden van de staat ten bate van postdemocratische fora gevormd door ambtenaren, bankiers en rechters. Uw voorzitterschap van de Europese Unie biedt een historische kans om Europa weer in de juiste richting te krijgen, een Europa dat geworteld is in de vrijheid van de naties en dat de democratie eerbiedigt. Daarom vragen we u recht te doen aan de stem van het Ierse volk en het Verdrag van Lissabon voor dood te verklaren. Het is het niet het Europese volk dat zich met Brussel moet verzoenen, het is Brussel dat zich met het Europese volk moet verzoenen!
(Applaus van de eigen fractie)
Jean-Marie Le Pen
(FR) Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, u bekleedt nu voor een termijn van zes maanden, roulerend en kortstondig, het fungerend voorzitterschap van de Europese Unie. Anders dan de meerderheid van de Franse kiezers hebt u zich een vlijtige pro-Europeaan getoond. U ging zelfs zover dat u de Constitutie, die het Franse volk samen met de Nederlanders in 2005 verwierp, opnieuw in een nauwelijks gewijzigde vorm als Verdrag van Lissabon presenteerde. Helaas, stuitte uw plan af op de wil van het Ierse volk.
Het Verdrag van Lissabon is daarom nietig, ondanks alle kunstgrepen die worden gezocht om de wil van de regerende hofkliek, die euroglobalisering aanhangt, op te leggen aan de Europese bevolking.
Als jong parlementslid stemde ik in 1957 tegen het Verdrag van Rome, dat de eerste stap was in het proces dat moest leiden tot de Verenigde Staten van Europa, aldus Monnet en Coudenhove-Kalergi die naast anderen tot de initiatiefnemers behoorden. Deze toren van Babel die alleen kan worden gebouwd op de ruïnes van de naties, en in de eerste plaats van mijn vaderland Frankrijk. Sindsdien ben ik een resolute tegenstander.
Ons wordt verteld dat globalisering overal fundamentele veranderingen teweeg brengt en dat we daaraan moeten toegeven. Maar in werkelijkheid winnen overal in de wereld de naties aan kracht gesteund door fervent patriottisme, behalve in slechts één gebied - Europa. Daar worden de naties en de vaderlanden prijsgegeven, ontmanteld en gedemoraliseerd ten voordele van een plan dat geen kracht en geen identiteit bezit, terwijl golven buitenlandse immigranten steeds vaker binnenvallen en de opstelling van onze economische grenzen ons uitlevert aan de ongebreidelde concurrentie van de rest van de wereld.
Geen enkele belofte aan de Europese bevolking om het verlies van haar onafhankelijkheid, soevereiniteit, identiteit en cultuur te aanvaarden, is nagekomen: groei noch volledige werkgelegenheid, noch welvaart, noch veiligheid. Gevoelens van ongerustheid overheersen, terwijl we staan aan de rand van een systeemcrisis: energie, voedsel en financiële crises. In de tussentijd is het waar dat het mediacircus zal doorgaan. Gisteren het Europees kampioenschap voetbal, tennis op Roland Garros, morgen de Olympische Spelen in Peking, en vandaag de miraculeuze saga van een icoon, Ingrid, die lacht, huilt, bidt en komt en aan uw broederlijke arm loopt!
In uw wens om een bevrijder te zijn, raakte u betrokken in de onderhandelingen met de terroristen van de FARC, maar noch u, noch de heer Chavez hebben de Columbiaanse senator mevrouw Betancourt bevrijd. Het was president Uribe die met vasthoudendheid, tegen de algemene beweging van de mondiale progressieve stroming, een beslissende overwinning op het criminele terrorisme behaalde. U deed herhaaldelijk vruchteloze pogingen en u ging zelfs zo ver om overlopende communistische terroristen van de FARC voor asiel uit te nodigen naar Frankrijk; maar tegen wie beschermt u ze? Tegen president Uribe, de democraat? Nu u zo ver bent gegaan, waarom niet de Taliban, Hezbollah of de Tamil Tijgers? U bent de amphisbaena die Caesar zo dierbaar was. Twijfel er niet aan, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, dat al uw talenten in het orkestreren van de media niet voldoende zullen zijn om alle dreigende gevaren af te weren waarmee u voor het eind van het jaar zult worden geconfronteerd.
Ons Europa is een schip dat uit de koers raakt, dat vecht tegen de wind en golven, de enige regio in de wereld die opzettelijk de eigen politieke en morele structuren heeft ontmanteld, die geen grenzen heeft en geleidelijk wordt overspoeld met massale immigratie die nog maar net begonnen is! Economisch geruïneerd door ultraliberalisme, sociaal verarmd, demografisch verzwakt, zonder geest en verdedigingsmacht, is Europa gedoemd in het beste geval een protectoraat van de VS te worden, en in het ergste geval gedoemd tot onderwerping aan de islam. Het wordt hoog tijd om de fatale illusie van federalisme op te geven en een Europa van de naties te bouwen dat verenigd is door concretere allianties die ongetwijfeld bescheidener zijn, maar wel effectiever. De tweevoudige mislukking van de Constitutie en het Verdrag zou als een waarschuwing moeten dienen. De Europeanen willen deze projecten niet en ze staan niet toe dat ze worden opgelegd, omdat ze niet willen sterven.
(De spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Nicolas Sarkozy
Dames en heren, ik dank u voor uw toespraken.
Ik bedank allereerst de heer Daul, voorzitter van de Fractie van de Europese Volkspartij (christendemocraten) en de Europese democraten voor zijn steun en die van zijn Fractie van onschatbare waarde zal zijn voor het Franse voorzitterschap. Ik ben het eens met uw analyses en u begrijpt dat ik niet op elk van de punten zal terugkomen, hoewel ook uw betrokkenheid bij een defensiebeleid volkomen noodzakelijk is.
Mijnheer Schulz, laat ik u zeggen dat ik het gevoel van verantwoordelijkheid in uw toespraak waardeer. Evenals met de heer Daul hebben wij elkaar ontmoet en discussies met elkaar gevoerd en er zijn geen geheimen. Democratie mag geen schimmenspel worden. Het moet ons de mogelijkheid bieden onze ideeën te vergelijken en te komen tot een compromis. U kunt er zeker van zijn dat, evenals in het geval van de heer Daul, het Franse voorzitterschap de steun van de Socialistische Fractie in het Europees Parlement en uw steun waardeert in zaken waarover we consensus hebben. Bovendien zie ik niet in waarom ik zou zeggen dat deze steun mij minder goed uitkomt omdat deze afkomstig is van de voorzitter van de Socialistische Fractie of waarom u zou moeten zoeken naar meningsverschillen met het voorzitterschap onder het voorwendsel dat ik niet van dezelfde politieke kleur ben als u.
Laat ik zeggen dat wat betreft het energie- en klimaatpakket ik me heel goed ervan bewust ben, en ik zeg dit ook tegen de heer Daul, dat het Parlement het laatste woord zal hebben; maar beter nog, het is niet alleen een kwestie van het laatste woord. Het is een beroep op het Parlement om druk uit te oefenen op de lidstaten die niet dezelfde ambities hebben als het Parlement, de Commissie en het voorzitterschap. Ik zou niet willen zeggen, mijnheer Schulz, dat u het laatste woord zult hebben. Ik zeg dat uw betrokkenheid absoluut doorslaggevend is.
Ik wil ook graag tegen de heer Cohn-Bendit zeggen dat er geen sprake is van het op de knieën gaan voor iemand, of dat nu de Franse, Italiaanse of Duitse auto-industrie betreft. Waarom juist de Duitse industrie als doelgroep kiezen? In dit geval moet de fungerend voorzitter van de Raad rekening houden met de legitieme belangen van elk van de lidstaten. Het gaat erom dat we niet wijken voor de industriële lobby, terwijl we hen billijke voorwaarden bieden. En dat duidelijk uitleggen dat we het energie- en klimaatpakket beschermen, niet betekent dat we naïef zijn.
Met andere woorden, mijnheer Cohn-Bendit, als we een planetair evenwicht willen bereiken, wil ik niet graag ervan beschuldigd worden dat ik bepaalde verhuizingen van diensten zou aanmoedigen. Er is geen sprake van het respecteren van het milieu en het accepteren van verhuizingen; er is sprake van het respecteren van het milieu en het weigeren van verhuizingen. Iedere andere gedachtegang is tot mislukking gedoemd. Als u de lidstaten vraagt te kiezen tussen milieu en groei, plaatst u ons voor een dilemma. Duurzame ontwikkeling en respect voor het milieu zijn factoren voor economische groei. Daarom zult u, mijnheer Cohn-Bendit, mij niet kwalijk nemen dat ik deze keer de voorkeur geef aan de analyse van de heer Schulz of de heer Daul boven die van u.
Welnu, mijnheer Schulz, laten we het hebben over wat u een geschilpunt noemde. Ik geloof dat dit niet het geval is. Ik wil u ook zeggen dat Europa niet verantwoordelijk is voor het feit dat onze Duitse vrienden er niet in geslaagd zijn een akkoord te bereiken over een minimumloon, maar dat het Duitse politieke debat u een minimumloon heeft doen weigeren. Zadel Europa niet op met de verantwoordelijkheid voor een sociale mislukking die te wijten is aan het nationale politieke debat!
In dit geval past het mij niet als fungerend voorzitter van de Raad een oordeel te geven. Ik zou gewoon willen zeggen: "Mijnheer Schulz, vraag ons niet de problemen op te lossen die u als Duitsers niet in staat bent onder elkaar op te lossen.” Ik wil eraan toevoegen dat we in Frankrijk op het punt van sociale aangelegenheden veel belang hechten aan het minimumloon. Wat zou harmonisatie op sociaal terrein betekenen? Jullie Duitsers hebben een minimumloon verworpen. Wij Fransen willen ons minimumloon behouden. Harmonisatie op sociaal terrein zou dus betekenen dat wij ons minimumloon moeten afwijzen, omdat de Duitsers dat niet hebben. Ik wijs deze sociale teruggang af, ook uit naam van mijn Europees ideaal. Ik bedank mijnheer Schulz dat u mij toestaat mijn sociale betrokkenheid te verduidelijken.
Aan de andere kant, mijnheer Schulz, voeg ik eraan toe dat u geheel terecht aan de orde stelt de zedelijke verheffing van het financieel kapitalisme, de regels die worden toegepast door de kredietbeoordelingsbureaus en het volstrekt laakbaar gedrag van sommige van onze financiële instellingen. Ik wil daar nog iets over zeggen: in al onze landen zijn er directeuren van grote banken die politici de les willen lezen over de strengheid waarmee staatszaken zouden moeten worden behandeld.
Al we kijken naar wat er in een aantal grote particuliere banken gebeurt, zou ik zeggen dat degenen die beleerden erg slecht op dreef waren en dat ze zich nu er op moeten voorbereiden dat ze zelf les de les gelezen krijgen. Ik wil eraan toevoegen, mijnheer Schulz - ik zeg dit onder het waakzaam oog van de heer Watson - dat ik tegenstander van protectionisme ben. Ik ben vóór vrijheid, maar we kunnen niet langer doorgaan in een wereld waar geen regels zijn, waarin kredietbeoordelingsbureaus kunnen doen wat ze willen, waarin een aantal financiële instellingen miljarden euro's in enkele seconden verdienen door op de beursvloer te speculeren.
Het Europa dat wij willen - en het Franse voorzitterschap zal over dit onderwerp voorstellen doen, mijnheer Schulz - voorstellen voor verordeningen waarbij ethische normen worden gesteld aan financieel kapitalisme, omdat we zien dat de redenen voor de stagnatie van de mondiale groei het afgelopen jaar zijn gelegen in de subprimecrisis en de vertrouwenscrisis binnen de financiële instellingen, die doen wat ze willen en wanneer ze dat willen, namelijk geld lenen aan iedereen onder elke voorwaarde. Als Europa enige betekenis heeft, moet het enige orde aanbrengen in de norm dat alles is toegestaan. Ik wil tegen de heer Schulz zeggen dat ik het volkomen met hem eens ben.
Met betrekking tot het Europees pact inzake immigratie zeg ik tegen de heren Schulz en Cohn-Bendit dat het Franse voorzitterschap het Europees Parlement erbij zal betrekken. Dit is de beste manier om excessen te vermijden. Mijnheer Schulz, u sprak over de excessen, die in een land aan de orde van de dag zijn - het past mij niet de naam te noemen - maar als we allemaal eens zijn over een minimumcorpus voor de kosten, zullen die excessen waarop uw wijst, niet langer plaatsvinden. En mijnheer Cohn-Bendit, ik weet zeker dat de heer Daul daarmee zou instemmen, waarom zou het Europees Parlement hier niet bij betrokken zijn? Ik weet niet zeker of het institutioneel mogelijk is.
(Onverstaanbare interruptie van de heer Cohn-Bendit)
Mijnheer Cohn-Bendit, ik ken uw edelmoedigheid. In het algemeen bent u niet zuinig met het geven van advies, vooral niet naar mij toe. Als ik al aan een bescheidenheid als de uwe zou lijden, zou ik dit advies niet nodig hebben. Ik wist dat er unanimiteit was vereist, maar los daarvan heb ik geen unanimiteit nodig om tot het Europees Parlement te zeggen dat de kwestie van de immigratie van voldoende belang voor een politieke discussie waarbij u betrokken bent, ook voordat er een Verdrag van Lissabon is of enige wijziging daarvan. Ik ga een politieke verplichting aan en ik kom met Bernard Kouchner en Brice Hortefeux om het pact aan u te presenteren en met u te bespreken. We zullen met de Voorzitter van het Parlement en misschien met het presidium de voorwaarden bekijken over hoe u wilt dat wij ons opstellen.
Mijnheer Watson, problemen bieden een unieke kans. Dat is zeker het geval als men tot president van een land wordt gekozen en gedurende zes maanden de verantwoordelijkheid voor het voorzitterschap van de Unie heeft. Als iemand niet van problemen of moeilijkheden houdt, kan hij maar beter geen Europeaan worden en zich met politiek bezighouden. Persoonlijk denk ik dat deze moeilijkheden een unieke kans vormen. Weet u waarom? Omdat ze ons een kans bieden om boven ons nationale egoïsme en onze partijdige vooroordelen uit te stijgen.
Als alle dingen vlekkeloos zouden zijn gegaan, was mijn optreden voor het Europees Parlement niet noodzakelijkerwijs beter verlopen. Want het is een jaar voor de verkiezingen en als u de wind in de rug hebt en alles goed gaat, denkt iedereen aan zijn eigen partijbelangen of nationale belangen. Maar ik geloof dat hier in hoofdzaak de grote meerderheid van de Europarlementariërs Europeaan is en zich terdege bewust van de ernst van de situatie. Iedereen moet zich inspannen. Ik weet niet zeker of zelfs u mijnheer Schulz en u mijnheer Cohn-Bendit uit respect voor het Franse voorzitterschap zo open zouden zijn geweest als de dingen wat gemakkelijker zouden liggen. Persoonlijk denk ik dat deze moeilijkheden een unieke kans vormen.
Er is een punt, mijnheer Watson, waarin ik duidelijk een vergissing heb gemaakt. Ik zou langer over het Europese energiebeleid hebben moeten praten. Een aantal van u draagt speciale T-shirts omdat u tegen een bepaald soort energie bent. Ik respecteer u. Anderen hebben andere keuzes gemaakt. Maar er is een kwestie die ons allemaal zou kunnen verenigen, en dat is dat we een Europees energiebeleid hebben met transparantie over de voorraden en gezamenlijk onderzoek naar zonne-energie, fotovoltaïsche energie, bio-energie en hydraulische energie. Neemt u me niet kwalijk dat ik dat niet in mijn openingstoespraak heb gezegd, maar de formulering van een energiebeleid - niettegenstaande onze verschillen over nucleaire energie, niettegenstaande deze verschillen - zal een prioriteit zijn voor het Franse voorzitterschap. Ik denk niet dat voorzitter Barroso er bezwaar tegen heeft dat ik dit zeg, het is evenzeer zijn prioriteit. Het is ook een kwestie waarin we geen tijd mogen verliezen.
Ik wil ook tegen de heer Watson zeggen dat ik geen protectionist ben. Ik ben het nooit geweest en ik zal het ook nooit worden. Maar u, liberalen, u moet ook aan iets denken: we stellen onze grenzen open en dat is in ons voordeel. Maar tegelijkertijd kunnen anderen ons niet vragen hier dingen te doen die zij niet accepteren als we die bij hen zouden doen. China, India, Brazilië en Mexico - de grote opkomende landen - kunnen niet zeggen: "Open uw grenzen, verlaag uw subsidies, maar thuis doen wij wat we zelf willen.” Dat is geen vrije handel en daarmee bewijzen we hun geen dienst. Evenals als het houden van zijn land geen nationalisme is, zo is het willen van reciprociteit en bescherming geen protectionisme. Men kan zowel voorstander van vrije handel zijn als een evenwicht in die vrije handel willen scheppen.
Mijnheer Watson, we zullen er nog eens over moeten praten. Sommigen leggen de nadruk op protectie, anderen op vrijheid. Misschien ontmoeten we elkaar halverwege.
Tot slot wil ik u feliciteren, mijnheer Watson. Ik denk dat we onze smaak als het om chansons gaat, dezelfde is.
(Gelach)
Ik zal uw waardering aan de betrokken persoon overbrengen en ik ben ervan overtuigd dat ze haar nieuwste cd voor u, mijnheer Watson, zal signeren. Even goede vrienden!
(Gelach)
Mijnheer Cohn-Bendit, ik heb al veel van uw vragen beantwoord. Ik wil twee onderwerpen bespreken. Het eerste is de kwestie van studenten. Dat is een uiterst belangrijke zaak. Natuurlijk moet Europa zich openstellen voor opleiding van de elites van de hele wereld. Ik denk er zelfs al langer over dat openstelling voor de opleiding van de elites van de hele wereld betekent dat zij toegang hebben tot onze universiteiten en tegelijkertijd dat we hun de mogelijkheid bieden de eerste beroepservaring op te doen. Ik denk met name aan artsen. Maar we moeten ervoor waken, mijnheer Cohn Bendit, dat we niet de derde wereld van de elites beroven. In Frankrijk zijn er, en laat u daar uw gedachten over gaan, meer Beniner artsen werkzaam dan in Benin zelf. Ik denk dat Benin zijn elites nodig heeft. Er is geen sprake van het weigeren van immigratie als we weigeren de derde wereld van de elites te beroven. We zullen dit debat niet in enkele minuten uitputtend behanelen. Ik ben u dankbaar voor de wijze waarop u dit ter sprake bracht, maar u moet begrijpen dat het onderwerp een diepgaander debat verdient en geen karikatuur. Het is niet de kwestie van edelmoedige mensen aan de ene kant en harteloze mensen aan de andere kant. Er zijn staatslieden, mannen en vrouwen, die de beste oplossing proberen te gaan vinden.
Ik wil nu graag iets zeggen over China, een uiterst belangrijk en uiterst moeilijk onderwerp. Mijnheer Cohn-Bendit, evenals iedereen hier hoorde ik de emotie in uw stem, dat strekt u tot eer, en ik wil u wel zeggen dat ik uw gevoelens deel. Ik wil trouwens ook tegen de heer Watson zeggen, die mij vroeg een teamspeler te zijn, dat dit precies is wat ik heb gedaan. Als fungerend voorzitter van de Raad heb ik alle lidstaten geconsulteerd om te weten te komen wat hun mening is en of een van hen gekant is tegen mijn deelname. Straks zal ik de inhoud schetsen, maar eerst spreek ik over de vorm. Ik heb van alle lidstaten hun instemming gehad om de Olympische openingsceremonie bij te wonen. Zoals u weet, is het een lastig onderwerp, dat we zeer zorgvuldig moeten aanpakken, omdat we ons niet een vergissing kunnen veroorloven.
Maar mijnheer Watson, u verzoekt mij een teamspeler te zijn. Ik wil dat u weet dat ik alle lidstaten hierover heb geconsulteerd. Geen van hen was gekant tegen mijn deelname en op dit moment hebben dertien van hen gezegd de openingsceremonie te zullen bijwonen. Dat is geen reden, mijnheer Watson. Het is eenvoudigweg een antwoord op de kwestie van het zijn van teamspeler.
Laten we nu tot de kern van de zaak komen. Ik begrijp degenen die zeggen dat Europeanen niet de Olympische openingsceremonie in Peking zou moeten bijwonen. Iedereen heeft het recht op een standpunt over de beste manier om op te komen voor de mensenrechten. Ik moet hen respecteren die stellen dat we de ceremonie moeten boycotten. Maar ik denk - en ik geloof dat deze mening moet worden gerespecteerd omdat ze respectabel is - dat we niet door het vernederen van China voortgang zullen maken met het onderwerp mensenrechten, maar door een openhartige en directe dialoog. Ik zou zelfs dit willen zeggen: ik vind niet dat we een kwart van de mensheid kunnen boycotten. Ik vind niet dat dit een intelligente of verantwoordelijke keuze is voor degene die verantwoordelijkheid draagt voor het ambt van fungerend voorzitter van de Raad om tegen een kwart van de mensheid te zeggen: ”We komen niet; we gaan u voor de ogen van de hele wereld vernederen.” Ik wil er naar toegaan en ik wil praten.
Over de kern van de kwestie, de verdediging van de mensenrechten, zijn we het eens. Weet dat we over de manier waarop deze mensenrechten moeten worden verdedigd, een debat over kunnen voeren en dat het debat niet zal eindigen door de kwestie van de Olympische Spelen. Daarom wil ik erheen gaan, over de mensrechten praten en ervoor opkomen. Ik ga zelfs verder dan dat, mijnheer Cohn-Bendit. E zijn dingen die ik niet tegen China zal zeggen, omdat China moet worden gerespecteerd. Maar er zijn dingen die China niet tegen Europese landen moet zeggen, met name niet tegen Frankrijk, omdat Frankrijk en de Europese landen moeten worden gerespecteerd op dezelfde titel als China. Het is niet aan China om mijn agenda en mijn afspraken te bepalen.
Op dezelfde manier is het niet aan mij om de agenda en de ontmoetingen van de Chinese president te bepalen. Ik wil daarom opkomen voor het vraagstuk van de mensenrechten en als staatshoofd moet ik tegelijkertijd iets overwegen. We praten altijd over overeenkomsten. Ik zou de juistheid daarvan willen aanvechten, hoewel het voor een democratisch gekozen staatshoofd niet illegitiem is om op te komen voor de economische belangen en de werkgelegenheid van zijn medeburgers. Ik wil over iets anders praten. China is een permanent lid van de Veiligheidsraad. We hebben China nodig om een eind te maken aan het schandaal in Darfur, omdat China veel invloed heeft in Sudan. We hebben China nodig om Iran te isoleren, zodat noch Iran noch een ander land dat durft te zeggen dat het Israël gaat verwoesten, over een atoombom beschikt. Hoe kunnen we China verzoeken ons te helpen de vrede in de wereld te vestigen en te zorgen voor stabiliteit in de wereld, als we tegelijkertijd het land boycotten op een tijdstip dat het als gastheer optreedt van een belangrijk evenement voor 1,3 miljard inwoners? Dat zou niet rationeel zijn, het zou niet verantwoord zijn en het zou niet waardig zijn voor een staatsman die zichzelf respecteert.
(Applaus)
Nadat ik mijn respect heb uitgesproken voor de opvattingen en gevoelens van de heer Cohn-Bendit en iedereen in dit Huis die op dezelfde manier denkt, wil ik tot slot hier iets aan toevoegen: respecteer net als wij, iedereen die denkt zoals ik. Alvorens ik vertrok, sprak ik met de heer Watson en de heer Schulz, de voorzitter van de Socialistische Fractie en ik denk dat ik namens hem kan zeggen dat hij het geheel eens is met de noodzaak om China niet te boycotten. Hij is een socialist, ik niet. Ik heb het de heer Daul gevraagd en die is het er helemaal mee eens.
Nog een laatste opmerking. Kijk naar wat China deed op het punt van pragmatisme in de kwestie Hongkong. Bedenk, dames en heren, dat dit een heel moeilijke zaak was. Vijftien jaar geleden waren er demonstraties in Hongkong. China wist met pragmatisme de kwestie Hongkong op te lossen. Kijk naar Macao. China wist door dialoog de kwestie Macao op te lossen. Ik ga zelfs nog verder. Kijk vandaag naar de kwestie Taiwan, waar de door president Hu Jintao geboekte vooruitgang inzake Taiwan opmerkelijk is. Vijf jaar geleden dacht iedereen dat een confrontatie tussen Taiwan en China onvermijdelijk was, hetgeen niet het geval is. Willen we China doen bewegen via een openhartige, moedige en directe dialoog of door vernedering? Ik heb voor dialoog, openhartigheid en moed gekozen.
(Applaus)
Mijnheer de Voorzitter, nog een minuut uit hoffelijkheid voor de heer Wurtz. Allereerst wil ik hem zeggen dat hij er zeker van kan zijn dat ik de vakbonden niet beledig, maar ik bedank hem dat hij erop wijst dat Frankrijk kan worden veranderd, zoals op het ogenblik gebeurt, zonder het land te verlammen. Het is een belediging van de vakbonden te denken dat verlamming hun enige rol is. De vakbonden hebben een rol in de sociale democratie, evenals de politiek verantwoordelijken die hebben. Niets meer en niets minder. Maar men heeft niet het recht verkeersdeelnemers te gijzelen, dat is wat ik heb willen zeggen. Ik weet zeker dat een hoffelijk mens zoals u, mijnheer Wurtz, die nooit iets heeft geblokkeerd, begrijpt wat ik zeg.
Voor de rest, mijnheer Wurtz, zijn we het niet eens, maar dat verhindert mij niet een grote waardering te hebben voor de manier waarop u uw ontstemming uitte.
Mijnheer De Villiers, ik begrijp uw toespraak des te beter, omdat u ontegenzeggelijk uitdrukking geeft aan een belangrijke politieke tendens in mijn land, in ons land, maar ook in Europa. En ik zal het u nog beter zeggen, mijnheer De Villiers. Persoonlijk beschouw ik uw toespraak niet als een die tegen Europa is gericht, maar als een pleidooi om op een andere manier aan Europa te bouwen. Ik wil niet de aanhangers van "ja” tegen de aanhangers van "neen” uitspelen, mijnheer De Villiers. Ik wil eenvoudigweg proberen iedereen op te nemen in een ander Europa dat gebaseerd is op democratie, vrede en groei. Ik heb kennis genomen van uw bedenkingen, ik ben mij ervan bewust en ik wil proberen erop te antwoorden, niet met woorden maar met feiten.
Wat u betreft, mijnheer Le Pen, terwijl ik naar u luisterde zei ik tegen mezelf dat Frankrijk jarenlang de grote pech had om de krachtigste extreemrechtse vleugel in Europa te hebben. Maar terwijl ik naar u luister, mijnheer Le Pen, ben ik blij dat hieraan een eind is gekomen.
(Luid applaus)
Philip Bushill-Matthews
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik verwelkom de fungerend voorzitter van de Raad. Allereerst dank ik u namens de Britse conservatieve delegatie voor uw gastvrijheid vorige week. We verheugen ons erop met u samen te werken aan een succesvol voorzitterschap.
We hebben vertrouwen in uw energie en uw betrokkenheid. Onlangs hebben we een zeer goed boek gelezen en we hebben vertrouwen in uw visie. Ik verwijs natuurlijk naar uw eigen boek Témoignage. Aan die collega's die nog niet het genoegen hebben gehad dit opmerkelijke boek te lezen, stel ik voor dat te gaan doen en in het bijzonder bladzijde 146 van het boek open te slaan. Daar beschrijft u de dwaasheid van de 35-urige werkweek en u beschrijft de voordelen, om de UMP-leuze te gebruiken "travailler plus pour gagner plus” (meer werken om meer te verdienen). U gaat verder met te zeggen dat u denkt "dat onze medeburgers in plaats van het uniforme en rigide beleid van de 35-urige werkweek en de guillotine van pensioen bij 60 jaar, liever een beleid met vrije keuzen zouden zien, zodat degene die meer wil verdienen, meer kan werken en zodat iedereen zijn eigen werkuren kan regelen volgens zijn eigen levenswijze.”
Fungerend voorzitter, u hebt het in één keer goed! Dat is een waarlijk sociaal Europa. Het is niet aan regeringen om mensen te dwingen meer te werken of te dwingen minder te werken, maar het is aan regeringen om mensen in staat te stellen meer te werken als mensen kiezen om meer te werken.
Uw partij is voor vrijheid; uw partij is voor keuze, en dat geldt evenzeer voor de Britse conservatieve partij. Dus als deze beginselen uw voorzitterschap als richtsnoer dienen, zullen we de hele weg met u afleggen. Als de werktijdenrichtlijn wordt herzien, staan wij aan de kant van vrijheid en keuze; als de richtlijn inzake tijdelijk werk wordt herzien, staan we alweer aan de kant van vrijheid en keuze.
Tot slot, fungerend voorzitter, onze partijen moeten zich niet alleen beperken tot vrije keuze; het gaat ook over het respecteren van de keuze van mensen nadat zij in vrijheid hebben gekozen. Daarom dring ik er bij u op aan de keuze van het Ierse volk bij hun recente referendum te respecteren. Ik vraag met klem hun besluit niet als een probleem te behandelen, maar als een kans die moet worden opgepakt, een gelegenheid voor Europa om zich weer met zijn mensen te verbinden. Dit zal natuurlijk voor u en uw collega's van de Raad veel werk met zich meebrengen. Maar zoals uzelf hebt gezegd: travailler plus pour gagner plus.
Bernard Poignant
(FR) Fungerend voorzitter, ik ben een Franse socialist en Europeaan. Dat betekent dat ik in Parijs niet een van uw aanhangers ben, maar in Straatsburg ben ik niet helemaal een van uw opponenten, vooral niet wanneer u bent omringd door twee sociaal-democraten. Zelfs als mijn president ongelijk heeft in mijn land, blijft hij mijn president. Ik wens daarom het Franse voorzitterschap en dus ook het Europese voorzitterschap succes.
Vanaf het begin heb ik mij ontspannen gevoeld terwijl ik u gadesloeg, want ik begrijp uw wens in het Franse parlement aanwezig te zijn. Ik zie inderdaad een staatshoofd, maar ook een enigszins openhartig premier. Wat betreft de sociale paragraaf en uw prioriteiten denk ik dat er een onderscheid nodig is. Er zijn inderdaad zaken die nationaal moeten blijven. Ik denk aan pensioenen. Daarentegen moeten we alles wat werkgelegenheid beïnvloedt, zoals een interne markt, een munteenheid en vrij verkeer zo goed mogelijk harmoniseren.
Daarom is er een zeker onderscheid nodig. Ik wil aan deze discussie toevoegen dat ik graag wil zien dat u zich behoorlijk inspant voor het vaststellen van een kaderrichtlijn voor overheidsdiensten. U deed het al voor restauranthouders en het is nodig voor overheidsdiensten.
Tot slot denk ik niet dat de Europese crisis alleen sociaal en democratisch van aard is. Ik denk dat er ook sprake is van een identiteitscrisis. Vanaf het moment dat er vrede en vrijheid kwam en democratie werd gevestigd, maakte de wereld het voor veel van onze burgers lastiger om te zien en te begrijpen wat de betekenis is van de geschiedenis van de Unie.
Daarom zijn zaken als cultuur, onderwijs, de mobiliteit van kunstenaars, jonge mensen, studenten, stedenbanden en al deze dingen belangrijk omdat het Europees bewustzijn niet meer voor vanzelfsprekend wordt gehouden. Dat vormt zichzelf. Ik vind dat deze onderwerpen het Franse voorzitterschap moeten doordrenken.
Tot slot, we zullen u natuurlijk over zes maanden gaan beoordelen. Voor een Fransman is dat mooi, omdat dit in Frankrijk een lange periode is, zoals u weet. Dus in december zullen we de resultaten hebben. Zeker is dat het Verdrag absoluut niet wordt geratificeerd, U wilde een vereenvoudigd verdrag en u kreeg een gecompliceerde situatie. Ziet u dat maar eens op te lossen!
Mijnheer de fungerend voorzitter, ik wil graag afsluiten met een zin die ik heb geleend van een Poolse auteur: "Fransman zijn betekent rekening houden met andere dingen dan Frankrijk.” Dat is de reputatie die we hebben en misschien heeft u dat ook een beetje, mijnheer de fungerend voorzitter.
Nicolas Sarkozy
Mijnheer de Voorzitter, ik wil mijn verontschuldigingen aanbieden aan Christiana Muscardini omdat ik zo door mijn enthousiasme, dat door de heer Poignant zo vriendelijk werd onderstreept, werd meegevoerd dat ik vergat u te antwoorden en te zeggen hoezeer wij uw Fractie nodig hebben.
Ik weet wie daarvan deel uitmaken en ik weet dat u behoort tot degenen die van Europa houden, en dat er Europarlementariërs zijn die evenzeer van hun land houden. Mevrouw Muscardini, u kunt ervan op aan dat ik uw opmerkingen volledig in overweging zal nemen en dat ik gedurende de volgende zes maanden samen met de Europese instellingen aan een Europa zal bouwen dat rekening houdt met uw bezorgdheid.
Dus de eer komt u toe dat u hebt aangetoond - en daarmee bewezen dat de heer Poignant gelijk heeft - dat ik vergeet hoezeer mijn reputatie eigenlijk wordt overdreven.
Marielle De Sarnez
(FR) Mijnheer de fungerend voorzitter, enkele weken zei Ierland "neen”, en ik denk dat, zoals we allemaal weten, dit de breuk illustreert die steeds groter wordt tussen de Europese burgers en Europa.
Dit "neen” moet zeker niet worden onderschat. Integendeel, ik denk dat alle politieke leiders moeten worden gedwongen om rekening te houden met de verwachtingen en zorgen van de mensen en aan hen antwoorden moeten verstrekken, welk verdrag er ook van kracht is. Het is niet zo dat als we het Verdrag van Lissabon zouden hebben, morgen alles als bij toverslag zou verdwijnen.
Het Franse voorzitterschap kiest voor aandacht op een viertal gebieden. Dat is zeker nuttig, vooral voor wat betreft klimaatverandering. Maar in deze tijd van diepe crises, een financiële en een voedselcrisis, een prijsexplosie van grondstoffen, toenemende schaarste aan olie die steeds duurder wordt, ben ik van mening dat hetgeen mensen verwachten niet alleen een kwestie van dossiers is, maar ook een kwestie van visie; wat mensen verwachten, is een kwestie van vooruitzichten.
Juist nu wil ik drie sporen ter overdenking voorstellen. De eerste betreft het fundamentele vraagstuk van onze identiteit. Ik heb de diepe overtuiging dat er een Europees model is, dat er een Europese blauwdruk is voor de samenleving. Dit Europees model is economisch, duurzaam en ook sociaal. Dit Europees model gaat bijvoorbeeld de strijd aan tegen groeiende ongelijkheid. Daarom is er een Europees model en we moeten er trots op zijn, we moeten het opeisen, meevoeren, aanvaarden, verdedigen en beschermen. Dat is het eerste spoor.
Dan is er een tweede spoor voor overdenking. Ik vind dat we een nieuwe visie nodig hebben voor de organisatie van de wereld. Ik denk dan in het bijzonder aan Afrika. Ik denk aan het vraagstuk van landbouwproducten; ik vind dat we moeten stoppen met het subsidiëren van onze landbouwproducten en in plaats daarvan moeten werken dat Afrika zichzelf moet kunnen bedruipen op het punt van voedsel en energie. Dit is de nieuwe revolutie die nodig hebben om in de toekomst een rechtvaardiger wereld te krijgen.
(Applaus)
Tot slot, vind ik, en we moeten ons dat voortdurend voorhouden, dat er Europese waarden zijn die we nooit mogen opgeven: dat zijn democratie en mensenrechten. Zij gelden voor ons in Europa en zullen gelden in de toekomst gelden van de Mediterrane Unie, waar het niet mag gaan over handel drijven boven alles, terwijl de mensenrechten buiten beschouwing worden gelaten. Het vraagstuk van de mensenrechten is essentieel voor de komende decennia; het is de diepliggende identiteit van Europa en verdient te worden verdedigd.
Mijnheer de fungerend voorzitter, volgens mij zijn dit enkele vraagstukken die voor ons liggen; het betreffen fundamentele zaken, met andere woorden, de visie en de diepere betekenis die we moeten en willen geven aan Europa. Deze vraagstukken zijn niet alleen een zaak van de politiek, maar ook een gewetenszaak.
Brian Crowley
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heet president Sarkozy opnieuw welkom in Straatsburg en feliciteer hem dat hij bij het kruisen van de degens met het Parlement reëel is over ideeën, ook al wist hij dat er geen algemene instemming in het Huis over die ideeën bestaat.
Al heel lang hebben we last van mislukte ideologieën uit het verleden, het onvermogen om naar nieuwe grenzen te kijken die voor ons liggen en deze uitdagingen regelrecht het hoofd te bieden. We zijn voorzichtig geweest door achterover te leunen in het vertrouwde gebied van voorbije imperialistische idealen of postfascistische bevelen of zelfs, veronderstel ik, nieuw 20e eeuws denken over menselijk leven en mensenrechten.
Omdat de complexiteit van de wereld van vandaag heel anders is en veel gevarieerder dan wat door één ideologie of één plan kan worden geboden. Terecht noemde u het belang van het kruisen van de degens met andere regeringen over de hele wereld: met China om het probleem van Tsjaad en van Sudan op te lossen, door ervoor te zorgen dat de problemen met de Afrika en de derde wereld het hoofd worden geboden.
We herdenken vandaag al de zeven leden van de vredesmissie in Sudan die hun leven verloren onder het gezag van een VN-mandaat, eenvoudigweg door het falen van regeringen om adequaat te interveniëren en druk uit te oefenen op de autoriteiten in Tsjaad en in Sudan om de levens van vluchtelingen en asielzoekers te beschermen.
Het is allemaal prima om hier in het Parlement wollige taal te gebruiken over het belang van immigratie en het zorgen voor vrij verkeer van mensen. Maar het is beter als we zorgen dat de mensen thuis kunnen blijven. Ik kom uit Ierland, een land dat in honderd jaar twaalf miljoen mensen moest exporteren. Niemand van hen wilde Ierland verlaten. Ze werden gedwongen Ierland te verlaten. Als we mensen de gelegenheid bieden in hun eigen land te blijven, hen steunen door beleidsmechanismen te organiseren in de handel of op andere terreinen, dan krijgen we dat voor elkaar.
Tot slot, mijnheer de fungerend voorzitter, u sprak eerder over de manier waarop u de legitimatie van uw functie ervaart. De enige manier daarvoor is de ratificatie door het parlement van het Verdrag van Lissabon. Dat ben ik met u eens. Dat geldt voor Frankrijk. Maar het recht om een referendum te houden, is ook legitiem en dat moet altijd worden beschermd. Het is niet het een of het ander. Er zijn problemen en moeilijkheden met betrekking tot de uitslag in Ierland, maar dat is niet slechts een probleem over de relatie van Ierland met Europa. Het is een afspiegeling van een diepere malaise voor de mensen en Europa.
Mikel Irujo Amezaga
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil u vragen wat het standpunt is van het Franse voorzitterschap over de taalkundige diversiteit. Diversiteit is het basisprincipe van Europa. Alle talen in de wereld maken deel uit van het menselijk erfgoed. Het is de verplichting van de overheidsinstellingen deze talen te beschermen.
(ES) Mijnheer de Voorzitter, in de conclusies de Raad van 22 mei over veeltaligheid wordt de Commissie uitgenodigd een gedetailleerd kader over dit onderwerp op te stellen. Dat is aangekondigd voor de herfst.
Wat is het standpunt van het Franse voorzitterschap over het beleid inzake veeltaligheid en welke acties gaat het ondernemen? Wat is het standpunt van het voorzitterschap en welke rol kent het toe aan de niet-officiële EU-talen, die ook wel regionale of minderheidstalen worden genoemd?
Want mijnheer de Voorzitter, we zijn in afwachting van de stemming volgende week in de Franse senaat, en Frankrijk is momenteel een heel slecht voorbeeld voor diegenen van ons die denken dat taalkundige diversiteit een gemeenschappelijk erfgoed is voor alle Europeanen.
(De spreker vervolgt zijn toespraak in het Baskisch)
Nigel Farage
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Sarkozy antwoord geven. U bent een goed spreker, mijnheer Sarkozy, maar ik weet niet zeker of u een goed luisteraar bent. Het programma van het voorzitterschap dat u vanmorgen hebt onthuld, toont dat u een Europese Unie wil die letterlijk elk aspect van ons leven wil beheersen, dat strekt zich uit van een gemeenschappelijk immigratiebeleid tot hoe we onze ziekenhuizen en voetbalclubs besturen.
Ik beluisterde ook in uw opmerkingen dat u ons sterk wilt isoleren van de rest van de wereld, dat als mensen niet dezelfde normen hebben als wij, wij geen handel met ze gaan drijven. Maar het ergste van alles is de pure arrogantie waarmee u zegt dat u het het beste weet wanneer het over het Europees project gaat. U toont minachting, niet alleen voor het Ierse volk, maar ook voor het democratisch concept waarvan u zegt dat u daar de kampioen van bent.
U zegt dat de Poolse president zijn woord moet houden, dat hij het Verdrag moet ratificeren omdat hij dat is overeengekomen. Welnu, het Ierse volk heeft gesproken. Respecteert u de Ierse stemming? Wilt u ook uw kant van de afspraak houden dat zegt dat dit Verdrag dood is? Ik denk niet dat u het begrijpt, klopt dat? De mensen in Europa willen geen verdere politieke integratie. Daarom zei Frankrijk "neen”, en in Nederland zei men "neen”, en in Ierland zei men "neen”, en als we in Groot-Brittannië hadden mogen stemmen, had een overweldigende meerderheid van ons "neen” gezegd.
Wat voor een prijs heeft democratie, mijnheer Sarkozy? Op 21 juli gaat u naar Dublin. Probeer alstublieft niet met hen te doen wat u in Frankrijk deed, een tweede referendum omzeilen, ze overhalen om de regels te veranderen en dit Verdrag via de achterdeur te ratificeren. Dat zou een totale minachting van de democratie zijn. Doe dat alstublieft niet.
Margie Sudre
(FR) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, om aan onze verwachtingen en aan die van onze medeburgers te voldoen, moeten de Raad die u voorzit en het Parlement een duidelijke, begrijpelijke en concrete politieke wil tonen. Uw aanwezigheid aan het hoofd van de Raad is daarvan nu al een bewijs van slagvaardigheid. In dit verband hebben we hier in Straatsburg en in Brussel de kwaliteit van de voorbereiding voor dit halfjaarlijks voorzitterschap gezien, en de mate waarin de leden van de Franse regering zich beschikbaar stellen.
De prioriteiten die u zojuist hebt aangegeven, komen tegemoet aan de zorgen van de burgers van de EU. Ook de andere uitdagingen die u noemde, zoals het economisch bestuur van de eurozone in reactie op de explosie van de wereldprijzen van grondstoffen en koolwaterstof of de creatie van stabiliteit en welvaart in het Middellandse Zeegebied, zijn heel representatief voor uw betrokkenheid bij een Europese Unie die sneller reageert op problemen en meer aandacht heeft voor haar bevolking.
Tegenover de publieke opinie in die gevallen waarin twijfel bestaat en waar mensen soms toegeven aan de verleiding zich op nationaal niveau terug te trekken om de problemen op te lossen, is het belangrijker dan ooit erop te wijzen dat ons continent een aanzienlijk aantal troeven heeft en nog steeds een van de zeldzame, stabiele gebieden is in een wereld die steeds onvoorspelbaarder wordt. De Europese Unie moet tonen dat zij de mondialisering niet ondergaat zonder haar bevolking te beschermen, en ik ben blij met uw betrokkenheid om dat te bewijzen.
De Unie maakt een belangrijke vertrouwenscrisis door en we willen oprecht dat het Franse voorzitterschap een punt zet achter de meer dan vijftien jaar durende inspanningen om het functioneren van een uitgebreid Europa te hervormen. Het Verdrag van Lissabon moet zo snel mogelijk in werking treden zoals u met klem hebt aangegeven. We hebben alle vertrouwen in uw onderhandelingen met onze Ierse vrienden en in het overtuigen van de lidstaten die nog steeds aarzelen over de ratificatie, om dat voor eens en voorgoed te doen.
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, u zei vorig weekend dat u niet van plan bent uw Europese vlag in uw zak te houden. We hebben gezien dat u deze hebt gehesen onder de Arc de Triomphe naast de Franse vlag. Wij vatten dit symbolische gebaar op als bewijs van uw besluitvaardigheid om in dienst van de Gemeenschap te handelen, en wij danken u, Monsieur le Président.
Poul Nyrup Rasmussen
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik richt mij tot fungerend voorzitter van de Raad en zeg u dat ik Rasmussen I ben, niet te verwarren met Rasmussen II, en ik wil u over een ding geruststellen. U sprak wijze woorden over het nieuwe Verdrag van Lissabon, en ik zeg tegen de heer Farage dat hij het Deense geval heeft vergeten. Wij stemden "neen” tegen Maastricht maar we stemden "ja” tegen de overeenkomst van Edinburgh en we zouden er nooit van gedroomd hebben dat te doen, omdat we met onze nee-stem in eerste instantie de rest van Europa zouden blokkeren. We zouden dat nooit zeggen. De heer Farage heeft ongelijk: dit is geen democratie.
Ik wil u geruststellen, mijnheer de fungerend voorzitter, en Frankrijk geruststellen. We hebben de oplossing voor Denemarken gevonden en we zullen een oplossing voor het Ierse volk vinden.
Mijn tweede punt is dit: ik doe u een verzoek namens de Europese sociaal-democratische partij en al mijn collega's en leiders en politieke verwanten. Mijn verzoek is dat u nog een prioriteit aan uw viertal prioriteiten toevoegt. Mijn prioriteit - en ik hoop dat het de uwe zal zijn, ik weet dat het de uwe is - heeft betrekking op banen, op groei en op duurzaamheid. U zei - en ik was blij om te horen dat u dat zei - "we moeten de financiële markten beter reguleren.” Ik ben het helemaal met u eens. We werken op dit moment in dit Parlement aan een verslag en ik hoop - en ik doe een beroep op mijn collega's in de PPE-DE en ALDE-fracties - dat we het Franse voorzitterschap een oordeelkundig verslag over een betere regulering kunnen verstrekken.
Ik spreek over transparantie. Ik spreek over betere regelgeving inzake billijkheid, bonussen en aandelenopties en alles waar u zo verstandig over sprak. Ik spreek over verantwoordingsplicht, verantwoordelijkheid, om te zorgen dat de financiële markt een geduldige financiële macht voor de lange termijn wordt voor onze lange termijn investeringen voor meer en betere banen.
Daarmee is een ander idee voor u verbonden. U hebt gelijk als u zegt dat we nu groei inleveren en banen verliezen, vooral in het Verenigd Koninkrijk, in Spanje en ook in Frankrijk. Waarom niet een nieuw initiatief voor groei, een nieuwe gecoördineerde investeringsmaatregel? Denk aan het volgende scenario: als we samen slechts een procent meer investeren in onderwijs, in structuur, in alle relevante vraagstukken binnen de volgende vier jaar krijgen we ten minste tien miljoen banen extra bovenop hetgeen we nu hebben. Bedenk wat we samen kunnen doen.
U zei dat sport meer is dan de markteconomie. Ik zou eraan toevoegen: en dat gaat voor heel Europa op. Europa is meer dan de markteconomie. Het gaat over banen en mensen. Laten we daarvoor zorgen. Ik wens het Franse voorzitterschap alle succes.
Silvana Koch-Mehrin
(FR) Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, u zei dat het niet aan Frankrijk is om te oordelen over het niet Ierse "neen”.
(DE) Daar ben ik het mee eens. Het Ierse "neen” moet worden gerespecteerd. Het Ierse volk heeft volledig het recht om te stemmen zoals het heeft gedaan. Maar het is ook het goed recht van andere landen in Europa om door te gaan op de weg naar een democratischer en transparanter Europa dat beter in staat is om op te treden. Het Verdrag van Lissabon is een stap in deze richting. Daarom juich ik het feit toe dat de ratificatie wordt voortgezet. Maar ik vind ook - en op dat punt deel ik uw mening niet, ik ben een andere toegedaan - dat het goed zou zijn om openlijk te spreken over het feit dat er nu al sprake is van een Europa met verschillende snelheden. Denk aan de euro, het Schengen-akkoord, het Handvest van de grondrechten en vele andere gebieden. De gevoeligheden en wensen van de lidstaten van de EU worden weerspiegeld in hun keuze voor verschillende snelheden voor de dingen die gezamenlijk worden ondernomen.
Een Europa met verschillende snelheden maakt het mogelijk voor landen die meer samen willen doen, dat ook te doen, want het is belangrijk dat we in Europa het beginsel van vrijwilligheid in stand houden. Het is belangrijk dat de landen die iets samen willen doen dat ook vrijwillig doen en dat alle landen de keuze hebben op enig moment zich daarbij aan te sluiten. Geen land mag worden gedwongen tot een verdergaande solidariteit.
Een Europa met verschillende snelheden maakt het ook gemakkelijker om verder te gaan met toelatingsonderhandelingen. Ik vind het verkeerd dat Kroatië en Turkije worden gestraft, omdat de meerderheid van het Ierse volk heeft tegengestemd.
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, u bent er terecht trots op dat uw land de bakermat is van de mensenrechten. Mensenrechten zijn tijdloos; ze zijn universeel. De Olympische Spelen zijn sportieve evenementen, geen politieke evenementen. Ik vind het daarom verkeerd dat u voor de openingsceremonie naar China gaat, en ik ben blij dat de Voorzitter van het Europees Parlement, de heer Pöttering, niet naar China gaat.
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, tot slot wil ik zeggen dat u op uw zetel een groet van veel mijn vrouwelijke collega's hebt gevonden: een roos en een brief. De brief vraagt uw inzet om meer vrouwen in de top van de Europese Unie te krijgen. De vrouwen hebben op u als "vrouwenman” hun hoop gevestigd. Ik zou er nog een verzoek aan willen toevoegen: als democratisch gekozen afgevaardigde hoop ik dat u ons zult steunen met de verzekering dat dit Europees Parlement zelf mag beslissen over waar het zijn zetel heeft.
Adam Bielan
(PL) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, allereerst mijn oprechte gelukwensen voor het opnemen van het voorzitterschap van de Europese Unie. Dit zal geen gemakkelijk voorzitterschap worden. Het valt in een moeilijke periode, maar natuurlijk wens ik u succes. Ierland heeft het Verdrag van Lissabon verworpen. We kunnen niet uitsluiten dat Ierland zich in de toekomst bedenkt, maar het is volstrekt niet aanvaardbaar om de Ierse beslissing door middel van dreigementen te beïnvloeden, net zoals de Fransen en de Nederlanders niet zijn bedreigd toen zij drie jaar geleden het Verdrag verwierpen en daarmee de huidige problemen veroorzaakten. De EU-lidstaten moeten niet worden opgedeeld in beter en slechter. Daarom dank ik u dat u vandaag hebt gezegd dat geen van de 27 lidstaten buiten de Europese familie kan worden geplaatst, zoals de vorige spreekster, mevrouw Koch-Mehrin, misschien graag zou willen.
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, ik maak graag van de gelegenheid gebruik u dank te zeggen voor de recente openstelling van de banenmarkt in Frankrijk voor Polen naast anderen. We hebben enige tijd moeten wachten voordat dit gebeurde, langer dan in andere landen, maar beter laat dan nooit.
Een ding heb ik vandaag in uw toespraak gemist, namelijk een verwijzing naar onze grootste Europese buurman, de Oekraïne. Ik hoop niettemin dat de top in Evian die gepland staat voor 9 september 2008 ons belangrijk dichter zal brengen tot de ondertekening van een associatieovereenkomst met de Oekraïne. Toch zou juist nu een duidelijk signaal van ons bijzonder belangrijk zijn voor onze vrienden in de Oekraïne, vooral op een moment dat er verdere dreigingen van Rusland zijn.
Tot slot wil ik u, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, namens de miljoenen Europeanen die momenteel worden getroffen door steeds maar stijgende kosten, danken voor uw inspanningen om de BTW op brandstof te verlagen. Ik hoop dat u tijdens het Franse voorzitterschap erin zult slagen andere leiders voor dit idee te winnen, onder wie de premier van mijn eigen land, Polen.
Werner Langen
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil graag uitdrukkelijk een compliment maken aan de fungerend voorzitter van de Raad. Dit is het 29e voorzitterschap van de Raad dat ik meemaak en ik moet zonder voorbehoud zeggen dat ik nog nooit zo'n overtuigende presentatie van een programma en een Europese gedachte heb gezien, en ik zeg dat in alle eerlijkheid.
(Applaus)
Er was slechts een enkel ander moment dat een fungerend voorzitter van de Raad zelfs nog warmer werd ontvangen, maar dat was uitsluitend bij het begin. Aan het eind had hij niets gepresteerd wat op de agenda stond. Dat was de Britse premier Blair. We zijn ervan overtuigd, president Sarkozy, dat u uw Raadsvoorzitterschap over zes maanden met goede resultaten zult beëindigen. De manier waarop u vandaag alles hebt uitgelegd - hoe u bent omgegaan met de argumenten van de collega's, het feit dat u zich vertrouwd hebt gemaakt met de dossiers, en dat u hier geen verlanglijstje voorlegt, maar uw prioriteiten met behulp van argumenten presenteert - dit alles geeft mij de hoop dat u inderdaad in staat bent uw ambitieuze programma uit te voeren.
Als het erom gaat om samen met u het klimaatpakket af te ronden, kunt u op steun van dit Parlement rekenen. Ik vrees eerder dat binnen de Raad, bij de verantwoording van de Raad en de afzonderlijke lidstaten er nog verdere problemen zullen zijn: dat men daar de na te streven quota niet zal accepteren. We zijn het ook met u erover eens dat kernenergie een plaats moet krijgen in dit klimaatpakket. Hier in het Parlement is een duidelijke meerderheid voor het civiel gebruik van kernenergie. Laat u zich niet van de wijs brengen door deze T-shirts.
Wanneer het erop aan komt dat Duitsland en Frankrijk het leiderschap van de Europese Unie samen willen overnemen bij inhoudelijke zaken - niet voor belangrijke verklaringen met een mondiaal politiek karakter - dan vindt u ons aan uw zijde. Ik moet u zeggen dat mevrouw Koch-Mehrin duidelijk niet geluisterd toen u de argumenten voor uw standpunt met betrekking tot China noemde. Dat was een les in buitenlandse zaken voor dit Parlement, en ik kan u alleen aanmoedigen zo consistent en op koers te blijven zoals u in deze zaken bent geweest.
Robert Goebbels
(FR) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, voorzitter van de Commissie, tien landen produceren zestig procent van de mondiale uitstoot van kooldioxide. Onder deze tien bevindt zich één Europees land: Duitsland. De 27 EU-lidstaten vertegenwoordigen slecht veertien procent van mondiale uitstoot. De Verenigde Staten zeventien procent; Brazilië, Rusland, India en China hebben een cumulatieve uitstoot die meer dan eenderde van de mondiale uistoot van CO2 bedraagt. Dit alles toont aan dat Europese initiatieven voor de bestrijding van klimaatverandering tevergeefs zullen blijven, indien vergelijkbare inspanningen van de Amerikanen, de Chinezen en andere geïndustrialiseerde landen uitblijven.
Terwijl Europa wacht op een dergelijk akkoord moet het blijven vechten tegen het koolstoflek. Op het ogenblik investeert geen enkele grote industriële groep in Europa. Arcelor-Mittal sluit in Frankrijk, maar investeert in Brazilië, Rusland, Turkije, India en China. ThyssenKrupp investeert in Brazilië; Vöest uit Oostenrijk investeert in India. In Noord-Afrika worden momenteel tien fabrieken gebouwd om drijvend glas te produceren voor de Europese markt.
Bij afwezigheid van een specifieke betrokkenheid van andere industriële landen moet Europa zijn besluitvaardigheid tonen om zijn industriële structuur, zijn industriële knowhow te beschermen. Het opleggen van offers aan Europese burgers dient geen enkel doel als de rest van de wereld niet volgt.
(Applaus)
Jean-Marie Cavada
(FR) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, evenals de Voorzitter van het Europees Parlement en veel andere EP-leden ben ik een kind van de puinhopen van de Tweede Wereldoorlog en ik waardeer daarom zeer de slagvaardigheid die u in uw toespraak, waarin het scepticisme wordt afgewezen, aan de dag legt. Ik zie het scepticisme als iets dat behoort tot de geest van München en het is het zuur dat de Europese wilskracht aantast. Daarom waardeer ik zeer de energie die in uw toespraak aan de dag legt die, zoals bijvoorbeeld mevrouw Lulling zojuist op de televisie zei, wij duidelijk vonden, die wij nauwkeurig vonden en, ik zeg dit zonder enige gekunsteldheid, die wij overtuigend vonden.
Het tweede wat ik wil zeggen, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, is dat u natuurlijk gelijk hebt en dat moet hier worden gezegd. De vrees en de angst in Europa en de dreigingen waaronder het gebukt ging, waren groot gedurende de opbouw in de jaren vijftig, maar hoewel de vrees en de angst van karakter veranderden, bleven ze grotendeels tot op de dag van vandaag bestaan. Daarom moet er een vastberaden antwoord komen.
Ik ben bijzonder blij met de prioriteiten. Dat zeg ik ronduit, omdat ze wezenlijk zijn, vooral het immigratiebeleid dat door uw minister, onze vroegere collega, de heer Hortefeux, zal worden uitgevoerd. Twee jaar had ik de eer het Europees Parlement te mogen vertegenwoordigen op de Euro-Afrikaanse conferentie in Rabat. Voor de eerste keer kwamen er landen bijeen met dezelfde verantwoordelijkheden, zowel landen van oorsprong, doorgangslanden als landen die immigranten ontvangen, en zoals de heer Watson zojuist zei, ik denk dat dit zeer belangrijk is, vooral - en waarom niet? - door de structuur van de Unie voor het Middellandse Zeegebied, voor een ruimhartig beleid in de nabijheid en met betrekking tot het toezicht.
Tot slot een laatste punt, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, laten we niet vergeten dat Europa een unieke invloed in de wereld heeft, omdat het de bakermat van de cultuur is; omdat de cultuur de bindende kracht is bij onze verschillen; omdat cultuur het grondvlak vormt voor onze politieke systemen, en dat is ook de reden waarom we geheel verschillend naar de dingen kijken. Waarschijnlijk is uw energie ook nodig voor vastberadenheid op het terrein van de cultuur.
Jan Zahradil
(CS) Mijnheer de Voorzitter, ik wil eerst mijn waardering uitspreken voor het feit dat Frankrijk zijn arbeidsmarkt met ingang van 1 juli heeft opengesteld voor de nieuwe lidstaten en zo een van de laatste barrières tussen de oude en nieuwe lidstaten heeft opgeruimd. Ik hoop alleen dat mevrouw Merkel spoedig dit voorbeeld zal volgen. Frankrijk, de Tsjechische Republiek en Zweden hebben samen een programma voor achttien maanden voorzitterschap voorbereid en ik ben blij dat dit prioriteit geeft aan het vraagstuk van de energie, dat absoluut belangrijk is, en ook aan de kwestie van de hervorming van het landbouwbeleid, omdat dit verband houdt met het financiële kader na 2013 en dus met het geld dat voor ons in de toekomst beschikbaar is. Ik waardeer het feit dat Frankrijk deze actuele vraagstukken en problemen wil oplossen omdat deze de mensen interesseren en zorgen baren.
Over institutionele zaken spreek ik niet als lid van de PPE maar als lid van de DE, dus is het waarschijnlijk geen verrassing dat we het hierover niet volledig een zijn. Ik vind dat we niet kunnen stilstaan voor het Verdrag van Lissabon als een konijn gehypnotiseerd door een slang. Het betekent niet het einde van de wereld en we willen geen crisissfeer kweken, dus de situatie moet kalm worden opgelost zonder enige politieke druk, zonder wettelijke trucs maar in overeenstemming met onze eigen regels. Deze regels bepalen dat een verdrag niet in werking kan treden zonder unanieme overeenstemming. Zo'n overeenstemming hebben we op dit ogenblik niet. Ik vind niet dat het onmogelijk is verder uit te breiden zonder het Verdrag van Lissabon. Ik vind wel dat in elk geval Kroatië tot de Europese Unie kan worden toegelaten zonder het Verdrag van Lissabon. Tegelijkertijd vind ik niet dat we een keuze moeten maken tussen Nice en Lissabon. We hebben zeker verschillende opties en we moeten in staat zijn hier verstandig en zonder hysterie naar te kijken en de situatie op te lossen. In ieder geval, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, wens ik u veel succes toe bij uw leiderschap van de Europese Unie.
Pasqualina Napoletano
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, we hebben het initiatief voor de Mediterrane Unie gevolgd, waaraan komende zondag op de top in Parijs aandacht wordt besteed en we hopen dat het initiatief een succes wordt.
Ik wil wel enkele dingen toelichten. Dit initiatief beoogt de multiculturele Euro-Mediterrane dimensie te versterken. Ik geloof dat dit juist is en dat we deze kant op moeten gaan. Als er een beleid kritisch moet worden bekeken, is dat het nabuurschap met de zuidelijke landen omdat dit nabuurschapsbeleid de landen die zeer verdeeld zijn feitelijk met elkaar laat concurreren. We moeten dus werken aan integratie tussen deze landen en tussen Europa en deze landen, en daartoe ook middelen verstrekken.
Ik zeg u in alle openheid, fungerend voorzitter van de Raad, dat we het werkelijk niet waarderen - en ik zeg dit ook tegen voorzitter Barroso - dat u stopt met de financiering van het programma Audiovisuel Méditerranée dat de enige culturele coproductie was. U hebt gezegd dat er een Europese culturele uitzondering is, maar ik zou eraan willen toevoegen, mijnheer de Voorzitter, dat er een Euro-Mediterrane culturele uitzondering is. Als u kijkt naar de intellectuele top twintig van de wereld, vindt u in de top tien veel mensen afkomstig uit de moslimcultuur en groot deel ervan komt uit het Euro-Mediterrane deel.
Laten we elkaar helpen door effectief beleid te voeren om de levens van veel mensen in deze landen te veranderen, vooral jonge mensen en vrouwen, die hun hoop op Europa hebben gevestigd. We hebben geen goede studenten nodig. We moeten het werkelijk bestaan van deze relatie veranderen en het Parlement wil graag met uw voorzitterschap samenwerken als u van plan bent die richting in te slaan.
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
(ES) Mijnheer de Voorzitter, de prioriteiten van het Franse voorzitterschap van de EU zijn realistische prioriteiten die naar mijn mening een voldoende antwoord vormen op wat de heer Barroso, de voorzitter van de Commissie, heeft gezegd over de kritiek dat Europa onmachtig is en incompetent is om gehoor te geven aan de dagelijkse zorgen van onze burgers, namelijk het constitutionele probleem, voedsel- en energieprijzen, de Europese defensie en immigratie.
De dood van een immigrant in een koelwagen in de Kanaaltunnel vandaag, of het overboord worden gezet uit een patera-boot op weg naar de Canarische eilanden - zoals enkele uren geleden is gebeurd, behoren tot de grootste hedendaagse tragedies. Het is een ernstig en urgent probleem en de Europese Unie moet met een adequaat antwoord komen.
De fractievoorzitter van de Europese Volkspartij (christendemocraten) en de Europese democraten, de heer Daul, sprak van de noodzaak om de politieke wil te mobiliseren. Ik vind dat dit voorzitterschap absoluut geen gebrek heeft aan politieke wil.
Mijnheer de Voorzitter, politieke wil is echter wel noodzakelijk maar niet voldoende. De omstandigheden tellen ook zelfs als ze voorbijgaand of tijdelijk zijn, omdat ze bestaan, ons beïnvloeden en voor beperkingen stellen. Ik juich het feit toe dat president Sarkozy heeft gezegd dat we de omstandigheden in kansen moeten omzetten.
Ik betreur het feit dat de heer Schulz hier nu niet is, omdat toen hij over sport sprak, dit deed herinneren aan een bijzondere omstandigheid. Ik wil dat de gele trui opnieuw in Spaanse handen komt, zoals dat in de eerste fase van de Tour de France het geval was.
U hebt echter gelijk, fungerend voorzitter van de Raad, dat er een Europese dimensie aan sport moet zijn. Verschillende EP-leden hebben mij gevraagd een verzoek aan u te doen om te kijken of het toepasselijk is dat de Franse sportmannen en sportvrouwen die deel gaan nemen aan de Olympische Spelen, waarover we vandaag hebben gesproken, een EU-embleem dragen naast de nationale vlag, zodat de andere lidstaten vrijwillig kunnen aansluiten bij zo'n initiatief.
Fungerend voorzitter van de Raad, we hopen dat het Franse voorzitterschap in staat zal zijn om de krachten te verzamelen en consensus te smeden zodat de Europese Unie, zoals u voorstelde, onder uw voorzitterschap beslissende vooruitgang boekt.
Harlem Désir
(FR) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, u wilde uw voorzitterschap plaatsen onder de vlag van een beschermend Europa en ik denk dat er inderdaad zeer hoge verwachtingen onder Europese burgers leven. Er is hier echter sprake van een tegenstrijdigheid - en u begrijpt de kernboodschap van de Socialistische Fractie in het Europees Parlement - vanwege het feit dat de sociale dimensie van de Europese integratie niet de status heeft gekregen van een van de vier belangrijke prioriteiten van uw voorzitterschap.
Want zoals we bij recente referenda hebben gezien, worden mensen geïnterviewd over de instellingen en de verdragen, maar ze antwoorden in feite over het verloop van de Europese integratie en uiteindelijk over de Europese politiek. Ik denk dat de onbalans die in de afgelopen jaren is geschapen tussen de voortgang van de economische integratie - die werd nagestreefd en dit is een goede zaak - en de stagnatie van de sociale dimensie achter deze desillusie onder de bevolking van Unie schuilgaat, deze koele houding tegenover de Europese instellingen.
Het probleem is niet dat we zeggen dat Europa meer betrokken moet zijn bij alle sociale zaken, maar dat zodra er één markt is, inclusief één arbeidsmarkt, er communautaire regels moeten zijn ter bestrijding van ongelijkheden, die anders tot sociale dumping zouden leiden, en om ervoor te zorgen dat er elementen van convergentie in beeld verschijnen die tot betere in plaats van tot slechtere sociale toestanden leiden.
De Commissie heeft zojuist een sociale agenda gepubliceerd. Maar als de Raad zich niet met enkele concrete vraagstukken bezighoudt - u sprak over een tastbaar Europa - om de macht van de Europese vakbonden te versterken, tijdelijke arbeidskrachten te beschermen, de richtlijn inzake het detacheren van werknemers te verbeteren zodat - dit moet eraan toegevoegd worden - er een richtlijn is inzake de bescherming van openbare diensten en sociale diensten in het algemeen belang, dan zal er geen antwoord zijn op deze behoefte aan bescherming.
Een van uw prioriteiten is het Europa van de immigratie, maar het Europa van de immigratie kan worden gereduceerd tot een Europa van uitwijzingen. Daarom moeten we hier een verdrag over integratie aan toevoegen waarover we spraken met de heer Hortefeux, en een verdrag over ontwikkeling. U komt juist terug van de G8; Europa en enkele lidstaten waaronder Frankrijk werden ervan beschuldigd niet aan hun verplichtingen op het vlak van overheidshulp voor ontwikkeling te hebben voldaan. Zorg tijdens uw voorzitterschap ervoor dat aan de verhoging van deze verplichting tot 0,7 procent van het BBP wordt voldaan. Dat zal meer effect sorteren dan de schandelijke terugploegrichtlijn om de bijdragen voor het beheersen van internationale immigratie effectiever te maken.
Jerzy Buzek
(PL) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, voorzitter van de Commissie, ik ben het een met de fungerend voorzitter van de Raad. Dit is een moeilijk moment voor Europa. Ieder van ons heeft dit gevoel, ik ook. Toen ik verantwoordelijk was voor de onderhandelingen over de toelating van mijn land tot Europa, heb ik alles gedaan wat ik kon om ervoor te zorgen dat de toekomstige Europese samenwerking goed zou verlopen. Ik wil ook benadrukken dat er vandaag gelukkig geen probleem is met de Poolse steun voor de EU en voor het Verdrag. Een aanzienlijke meerderheid in het Pools parlement stemde vóór het Verdrag, en bijna tachtig procent van de Polen zijn vóór lidmaatschap van de EU.
Ik steun het oordeel van de fungerend voorzitter van de Raad. We moeten handelen voor en namens onze burgers. De prioriteit voor ons politici is een energie- en klimaatpakket, maar we moeten alles doen wat we kunnen om ervoor te zorgen dat het uitvoeren daarvan de Europeanen niet treft met hoge prijzen en verlies van concurrentievermogen voor onze economie. Dit pakket moet behoorlijk snel worden goedgekeurd, maar zou heel slecht zijn als de snelheid ten koste van een zorgvuldige afweging gaat. Ons pakket moet het bewijs worden van ons leiderschap in de strijd tegen mondiale opwarming. Ik ben het ermee eens dat we dit nodig hebben, eerst in Poznán en later in Kopenhagen; maar dit pakket zal niet als voorbeeld dienen voor iedereen. Niemand volgt als de Europese economie het laat afweten bij de tenuitvoerlegging. Ik ben daarom blij dat u deze risico's ziet, fungerend voorzitter van de Raad, en dat u vindt dat de beginselen van de handel in emissierechten - omdat het hier in hoofdzaak om gaat - te goeder trouw zullen worden aangepast. Daar hebben we ervaring mee. De verordening inzake chemische stoffen (REACH) werd belangrijk geamendeerd in het Parlement met betrokkenheid van de Raad en de Commissie, tot baat van allen. We kunnen dezelfde weg bewandelen.
Fungerend voorzitter van de Raad, ik feliciteer u met het oppakken van de teugels in Europa. Ik wens u succes in de twee belangrijkste zaken voor de volgende zes maanden: het Verdrag en het energie- en klimaatpakket.
Enrique Barón Crespo
(FR) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, u moet de koe bij de hoorns pakken als het gaat om de twijfel over Lissabon; Frankrijk heeft al een lange ervaring in de kunst van het soms vooruit en dan weer achteruit zetten van stappen bij het werken aan Europa. Ik vraag u om een uitweg te zoeken voor de Ieren waarbij de wil van de overweldigende meerderheid van Europeanen, die er ook toedoet, wordt gerespecteerd.
Ik wil ook opmerken dat sociaal gezien in het Verdrag van Lissabon er een Handvest van de grondrechten en een Europees sociaal model is opgenomen. Zo zijn er meer dan een miljoen handtekeningen verzameld van gehandicapte Europeanen, die een kwart van de huishoudens vertegenwoordigen en die voorstander zijn van het Verdrag omdat dit de eeuwenoude discriminatie wegneemt. U hebt daarom een steun in de rug om door te gaan en het sociaal model te integreren.
Wat betreft immigratie, u hebt zich gericht tot links. Maar u zult ook erkennen dat linkse regeringen ideeën hadden die u in staat hebben gesteld een minder gesloten en meer progressief pakket op te stellen. Ik denk dat het Parlement dit verder kan verbeteren, maar we moeten onvermoeibaar doorgaan met dit vraagstuk.
U hebt ook gesproken over het gemeenschappelijk landbouwbeleid, dat direct met immigratie samenhangt, maar u noemde Doha niet. Voor het verenigd Europa is het niettemin van belang om een oplossing te vinden en te antwoorden op de millenniumdoelstellingen, omdat deze allemaal in hetzelfde pakket zitten; het heeft te maken met de exploitatie van onze economische capaciteit om de mensheid verder te brengen.
Stefano Zappalà
(IT) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, dames en heren, als hoofd van de Italiaanse delegatie van de Fractie van de Europese Volkspartij (christendemocraten) en Europese democraten, ben ik blij dat u het roer van Europa hebt overgenomen en ik ben blij met wat u hebt gezegd. U straalt enthousiasme en trots uit. U gelooft in het instituut Europa en u zorgt dat mensen erin geloven. Een Europa dat veel problemen heeft en werkelijk verstandige, verlichte en welingelichte leiders nodig heeft. U hebt laten zien dat u zo iemand bent.
Italië heeft altijd sterke culturele en sociale banden met Frankrijk gehad. Twee landen die belangrijke offers hebben gebracht om Europa te stichten en te bouwen. Alle lidstaten hebben nu de taak om dit Europa verder te ontwikkelen. Iedereen die in deze instelling werkt, weet aan hoeveel problemen we het hoofd moeten bieden in het proces van ontwikkeling en integratie, omdat we in dit proces te maken hebben met mensen met een verschillende geschiedenis, cultuur, sociale status en traditie. De politiek opportunistische standpunten die nu door de heer Schulz worden vertolkt over de tegenwoordig zeer populaire Italiaanse regering helpen daar zeker niet bij. Het is echter een proces dat moet doorgaan ondanks de teleurstellingen die het soms met zich meebrengt.
Het Verdrag van Lissabon, een uitstekend verdrag, staat in de ijskast en het vereist veel goodwill om het weer te voorschijn te halen als we de marginalisering van degenen die dit niet begrijpen, willen voorkomen. Maar ik ben het eens met wat u zei: voor een verdere uitbreiding moeten we nieuwe regels opstellen, maar zonder dat we Ierland in de steek laten. De immigratiegolf in Europa, vooral in sommige lidstaten en hoofdzakelijk in mijn eigen land en de landen in het Middellandse Zeegebied, moet worden geregeld en worden beschouwd als een gemeenschappelijk probleem in plaats van een argument om onderscheid te maken of feitelijk de situatie uit te buiten door landen te straffen die al zoveel offers brengen. De mensen in onze landen moeten worden beschermd. Integratie moet op een redelijke grondslag plaatsvinden.
Fungerend voorzitter van de Raad, de Italiaanse regering en bevolking slaan uw mandaat met aandacht en vertrouwen gade in de zekerheid dat de geschiedenis en sociale status die u vertegenwoordigt hoop en ontwikkeling in Europa zullen brengen.
Zita Gurmai
(HU) Drie dingen - als de enige spreker afkomstig van de oostelijke kant van de Berlijnse muur. Ik ben teleurgesteld dat gelijke kansen niet in de toespraak van de fungerend voorzitter van de Raad voorkwamen. Gelukkig hebben wij vrouwen van de zeven politieke partijen in een brief nauwkeurig geformuleerd wat we willen: Het is de bloem, het is onze bloem voor u, geachte president.
Ik ben ten eerste blij met de inspanningen van het Franse voorzitterschap op Europees niveau voor sociale gelijkheid tussen mannen en vrouwen, maar tegelijkertijd lijkt het tegenstrijdig dat de lokale instellingen die over gelijke kansen gaan, worden gesloten. Is het beleid anders dat wat Frankrijk op Europees niveau probeert aan te bevelen?
Twee: de president heeft de Franse burgers geïnformeerd dat in de komende vijf jaar 350 000 plaatsen in kinderdagverblijven worden gecreëerd. Dit is een belangrijke maatregel, aangezien het een gelijke kans biedt aan mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt en aan hen de gelegenheid biedt hun werk en hun gezinsleven te combineren. Goede kwaliteit, betaalbaarheid en toegankelijkheid voor iedereen zijn hier essentieel, aangezien het een instrument is voor gelijke kansen en integratie.
Is hij ten aanzien van het gezinsleven van oordeel dat vrouwen in staat zijn hun werk en gezinsactiviteiten te combineren als ze 65 uur per week werken? Vrouwen zijn op de werkplek weerlozer en in het algemeen geen lid van beroepsorganisaties.
Ja, we hebben een gemeenschappelijk Europees immigratiebeleid nodig, maar het moet zich bezighouden met de rechten en plichten van burgers en immigranten. Migratiebeleid moet worden aangevuld met het integratiebeleid van het ontvangende land. Dank u wel.
Ioannis Varvitsiotis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag tegen de fungerend voorzitter van de Raad het volgende zeggen: Ik keek met bijzondere belangstelling naar uw toespraak van vandaag uit. Uw standpunt vandaag heeft me overtuigd dat u tijdens de zes maanden van uw voorzitterschap problemen zult veroorzaken.
De hele wereld wordt geconfronteerd met een van de ergste economische crises van de afgelopen decennia, maar Europa moet ook het hoofd bieden aan zijn eigen crises.
Het is duidelijk dat het Europa van de 27 vandaag niet kan opereren volgens de regels van het Europa van de 15. Dit is de een institutionele crisis die Europa doormaakt. Het is ook duidelijk dat sommige lidstaten vandaag geen politieke eenwording van Europa wensen en niet willen dat de visie van onze voorgangers wordt verwezenlijkt. Dit is een identiteitscrisis. De institutionele crisis kan worden opgelost, maar hoe kan de identiteitscrisis worden opgelost?
Ik ben bang dat er maar één oplossing is: de lidstaten die politieke harmonisatie willen, moeten doorgaan, en de lidstaten die Europa uitsluitend als een economische unie zien, moeten achterblijven. Ik ben echt bang dat als we niet doorgaan met deze oplossing Europa op enig moment ophoudt een belangrijke speler aan het internationale schaakbord te zijn.
Crises kunnen leiden tot grote sprongen voorwaarts, maar alleen als de noodzakelijke moed aanwezig is. Ik geloof dat u zowel visie als moed hebt. Wees moedig!
Othmar Karas
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, ik steun uw uitgangspositie volledig. Ik ben van mening dat u de juiste fungerend voorzitter van de Raad bent in een uiterste gevoelige periode, en beschikt over de noodzakelijke sensibiliteit voor de bezorgdheid van de mensen en de besluitvaardigheid om te leiden en te verzoenen. Toen u de vragen beantwoordde, schoof u de verantwoordelijkheid niet af, en noemde u de dingen bij de naam. U loopt niet weg, ziet de dingen onder ogen.
Ik wil graag uw sterke betrokkenheid bij de parlementaire democratie accentueren. Deze betrokkenheid is vooral in deze tijden van belang omdat we in verschillende lidstaten - waaronder mijn land, Oostenrijk - het uitspelen van directe democratie tegen parlementaire democratie ervaren en zo de uitschakeling bij Europese zaken van parlementen in parlementaire democratieën. Laten we daarom pal staan voor parlementaire democratie en ons verzetten tegen hun uitschakeling.
(Applaus)
Ik vind het ook belangrijk dat u zich tegen de lafheid of, laat ik zeggen, de dubbele moraal van veel regeringen en leden van regeringen richt met betrekking tot hun gedeelde Europese verantwoordelijkheden, aangezien deze dubbele moraal een van de belangrijke oorzaken is van het gebrek aan vertrouwen en van het naar elkaar met de vinger wijzen waarmee we moeten stoppen. We verlangen niet van iedereen meer moed, maar we verlangen wel van iedereen oprechtheid en karakter.
Ik wil drie punten ter sprake brengen. Het eerste is uw standpunt over het Verdrag. U zit niet als een gehypnotiseerd konijn voor de slang, u wacht niet op Ierland, maar gaat door met het ratificatieproces en u gaat naar Ierland toe. Het is mijn vaste overtuiging dat we pas tot overstemming met Ierland zullen komen wanneer alle andere 26 lidstaten het Verdrag hebben geratificeerd.
Maar we moeten Kroatië niet alleen laten. Ik ben blij dat u alle hoofdstukken tot aan het eind van het jaar wilt openen. We hebben ook een tijdpad voor Macedonië nodig. Ik wil ook de Raad vragen op de top in december een besluit te nemen over de Small Business Act, omdat de belangrijkste bevoegdheden bij de lidstaten liggen. We vragen een wettelijke binding en niet alleen maar een politieke verklaring.
Genowefa Grabowska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik heb goed nieuws uit Polen. Vandaag wordt er een debat gehouden in het Poolse parlement dat zal uitmonden in een resolutie waarin de Poolse president wordt gevraagd zijn constitutionele plicht te vervullen en het Verdrag van Lissabon te ondertekenen. Dat is de wil van het Poolse volk. Tachtig procent daarvan steunt de Europese Unie en is buitengewoon blij met het lidmaatschap. Toont u mij een ander land waarin de steun voor de EU zo groot is. Dit is een teken dat Polen zijn verplichtingen met betrekking tot het Verdrag zal nakomen.
Een ander onderwerp; ik heb een verzoek aan u, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad. Kunt u de situatie van de kinderen in de Europese Unie op de agenda zetten en een ombudsman benoemen, een advocaat voor zaken met betrekking tot kinderen, naar het model van de Europese ombudsman voor de mensenrechten? We zouden graag zien dat de Raad hiermee instemt en deze instelling aanvaardt waaraan Europa zo'n behoefte heeft.
Hartmut Nassauer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, wanneer ik het debat van vanochtend samenvat, zou ik zeggen dat het goed is dat Frankrijk op dit moment het voorzitterschap heeft en dat het goed is, president Sarkozy, dat u de fungerend voorzitter van de Raad bent. Dit is een goede dag voor Europa en voor dit Parlement, want voor het eerst sinds lange tijd hebben we iemand in ons midden die over Europa met passie spreekt en niet slechts met goede argumenten. Misschien is dat nu juist wat we nodig hebben om de Ieren te winnen en onze burgers terug te winnen: passie en inzicht, en tot dat inzicht hoort dat Europa zich matigt.
Ik geef u een toverwoord mee: we hebben in Ierland niet alleen het Verdrag nodig, maar ook een nieuwe cultuur van subsidiariteit. We hebben voor Europa grenzen nodig naar buiten, maar ook naar binnen. Een nieuwe cultuur van subsidiariteit zal tot een hernieuwde instemming voor Europa leiden; ik ben het met voorzitter Barroso volledig eens op dit punt. Succes, president Sarkozy.
Marian Harkin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik verwelkom president Sarkozy in het Europees Parlement. Ik waardeer bepaald zijn weloverwegen en goed beargumenteerde bijdrage.
Als Iers lid zal ik hem ook verwelkomen als hij Ierland bezoekt als voorzitter van de EU, als een voorzitter die praktische stappen zet om het leven van burgers te verbeteren. Dat werd duidelijk uit zijn prioriteiten.
Ik waardeer ook zijn opmerkingen over voedselveiligheid en het zoeken van een evenwicht bij het opleggen van regelingen en beperkingen op onze eigen ondernemingen en boeren. Zoals hijzelf zei: beschermen zonder protectionisme.
In zijn presentatie en in zijn stem hoorde ik zijn betrokkenheid met Europa. Ik en vele Ierse mensen delen deze betrokkenheid. Hij sprak over het overwinnen van onze moeilijkheden. Dat vergt tijd en bereidheid tot compromissen van alle zijden. Daar behoren geen deadlines bij.
Als iemand die campagne voor een "ja”-stem heeft gehouden, weet ik dat hij het met mij eens dat een Iers "neen” net zo legitiem is als een Frans, Nederlands of Deens "neen”. Het moet hetzelfde respect krijgen, dan kunnen we verder. We kunnen voortgang boeken. Ik kijk er naar uit, en ik wens hem het beste bij zijn voorzitterschap.
Jan Tadeusz Masiel
(FR) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, het Frans voorzitterschap heeft zojuist zijn doelstellingen uiteen gezet, en ik wens het succes ermee. De belangrijkste doelstelling die voor u ligt, is het versterken van de Europese Unie en haar kracht om te handelen. Met dit in gedachten, zou de non-ratificatie van het Verdrag van Lissabon een gemiste kans zijn. Europa heeft Frankrijk nodig vooral in deze moeilijke tijd; het heeft het Frankrijk nodig dat met u, president Sarkozy na het Franse referendum is bekeerd.
Het is helaas niet Polen dat Europa vandaag verder leidt, maar dat komt eens, en ik geloof dat dit binnenkort gebeurt. Ik hoop voor u dat het Franse voorzitterschap met zijn beleid van Europese integratie, van gewenste immigratie, van uitbreiding met de Balkanlanden en niet noodzakelijkerwijs met Turkije, de Europeanen hun vertrouwen in en hun gevoel voor Europa teruggeeft.
Gay Mitchell
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het kostte Ierland zevenhonderd jaar om de Britten uit de Ierse republiek te krijgen en ik zit hier steeds weer te luisteren naar mensen die we eruit hebben gegooid en die ons vertellen wat we in Ierland moeten doen. Ik vind dit een beetje te veel. Laat alstublieft een beslissing in de Republiek Ierland over aan de bevolking van de Republiek Ierland.
Voorts zou ik tegen de president van de Franse republiek willen zeggen: Als u het oordeel van de mensen in Ierland wilt veranderen, neemt u dan de heer Le Pen met u mee. Dat zal genoeg zijn om de mening van de Ierse bevolking te doen veranderen.
Ik was voor Fine Gael, een onderdeel van de Europese Volkspartij, belast met de verkiezingen voor vier Europese referenda: de Europese Akte, het Verdrag van Maastricht, het Verdrag van Amsterdam en het Verdrag van Lissabon, en ik wil u zeggen dat het Verdrag van Lissabon strandde vanwege uiteenlopende redenen. Mensen begrepen het niet; de regering was sinds 1994 aan de macht; politici verschenen voor onderzoekscommissies; regering en oppositiepartijen - het politieke establishment - wilden dat het werd aangenomen. Men had angst voor defensie en dienstplicht, abortus en euthanasie - begeleid door spuiten die leden van dit Huis lieten rondgaan - belastingen, banen en immigratie. Veel hiervan werd gevoed door extreem rechts en extreem links.
Ik wil alleen maar dit zeggen tegen de fungerend voorzitter van de Raad: bereid uw bezoek aan Ierland goed voor. Als het belangrijk is dat u de situatie in Ierland helpt veranderen, kom dan alstublieft voorbereid en wees bereid om te luisteren. U bent van harte welkom, maar het is complex en het zal tijd kosten om deze moeilijke situatie tot een oplossing te brengen.
Adrian Severin
(FR) Mijnheer de Voorzitter, Europeanen hebben hun hoop op het Franse voorzitterschap gevestigd, met deze hoop moet goed worden omgegaan. Het voorzitterschap moet voorkomen dat het onrealistische dromen en onredelijke angsten voedt, onder meer in de buurlanden en de kandidaatlanden.
Inzake het Verdrag van Lissabon zijn er niet genoeg diplomatieke aansporingen voor ratificatie. Het voorzitterschap moet een exit- of reddingsstrategie opstellen voor het geval het mis gaat. Om het ergste te vermijden, moeten we vanaf het begin laten zien dat we op het ergste voorbereid zijn.
Ik wil besluiten met enkele woorden over het gevaarlijke verschijnsel van de renationalisatie van Europa. Het nationale populisme is de alarmerendste uiting van dit verschijnsel. Het manifesteert zich in de propanda voor het Ierse "neen”, de raciale xenofobie in Italië, maar ook in de retoriek over het nationale karakter van sociaal beleid. Europa wordt sociaal of het zal instorten. Ik hoop dat het Franse voorzitterschap gevoelig zal zijn voor deze kant van de medaille.
De Voorzitter
Het spijt me, maar ik kan niet meer sprekers het woord geven. We zijn al behoorlijk over onze tijd gegaan. Ik ben president Sarkozy en natuurlijk ook voorzitter Barroso dankbaar dat zij vandaag ons hun tijd hebben gegeven. Daarom wil graag eindigen door de microfoon eerst aan voorzitter Barroso en daarna aan president Sarkozy te geven.
José Manuel Barroso
Mijnheer de Voorzitter, ik wil beginnen met kort in te gaan op de felicitaties van een grote meerderheid van de EP-leden: Felicitaties over de overtuiging, enthousiasme, energie en politieke wil die president Sarkozy hier vandaag tot uitdrukking heeft gebracht. Ik weet zeker dat hij en zijn ministers en collega's deze zullen gedurende het Franse voorzitterschap zullen tonen.
Ik zeg u dat dit helemaal geen verrassing voor mij is. Ik was ervan overtuigd dat het zeer goed nieuws was dat Frankrijk de verantwoordelijkheid voor het voorzitterschap van de Raad tijdens deze bijzonder moeilijke periode zou dragen. President Sarkozy en ieder van ons zouden natuurlijk liever hebben gehad dat de horizon vanuit een institutioneel oogpunt helderder zou zijn, maar ik geloof dat we juist in deze moeilijke tijden de politieke capaciteit kunnen zien en de het grote belang kunnen bepalen van een sterke politieke wil.
Ik ben voorstander van dit democratisch politieke debat. Ik heb vaak gezegd dat we de verschillen en diverse gezichtspunten die bestaan, bijvoorbeeld hier in het Parlement, uit politiek oogpunt moeten erkennen. We moeten weten hoe we aan deze verschillen uiting geven, omdat Europa verschilt van een nationaal politiek systeem. In onze democratische nationale systemen stellen we niet iedere keer bij een politieke discussie, ook niet wanneer deze een polariserend karakter heeft, de vraag naar de legitimiteit van de staat. Maar in Europa worden degenen van ons die vóór Europa zijn, als we met kracht onze bezwaren tot uiting brengen, heel vaak geconfronteerd met diegenen die tegen Europa zijn en die alle soorten populismen hanteren om aan onze instellingen schade toe te brengen en om dit grote Europese plan van vrede en solidariteit in gevaar te brengen.
(Applaus)
Daarom moeten we werkelijk in staat zijn al deze gezichtspunten te uiten, terwijl we het pro-Europese kamp tijdens deze bijzonder moeilijke tijd versterken. Laten we duidelijk zijn, we hebben Europese verkiezingen in juni 2009. Als de verschillende Europese politieke machten en Europese instellingen niet met een constructieve houding samenwerken, verstrekken we argumenten aan diegenen, de extremen, die populisme, xenofobie en nationalisme exploiteren door een band te vestigen tussen nationalisme en het vaderland, hetgeen een vergissing is. Trouwens, ik citeer vaak een grote Franse auteur die zei dat patriottisme liefde is voor het eigen volk, en nationalisme haat tegen anderen.
We kunnen ons vaderland liefhebben en tegelijkertijd ons Europees plan met overtuiging verdedigen, zoals de president zojuist zei. Ik hoop daarom dat het debat dat gedurende de volgende zes maanden plaatsvindt, de Europese instellingen zal versterken evenals ons plan voor het Europa van de toekomst.
Ik stel het op prijs op een specifieke vraag te antwoorden. Het was de enige specifieke vraag die aan mij is gesteld en ik wil de rest natuurlijk aan president Sarkozy overlaten, die in een betere positie verkeert dan ik om ze te behandelen. De specifieke vraag kwam van mevrouw Napolitano over het culturele programma van Euromed.
Ik hecht eraan u te informeren dat het huidige programma, het culturele programma met betrekking tot Euromed, voor dit jaar nog de beschikking heeft over een subsidie van vijftien miljoen euro. Het is waar dat er over 2009-2010 nog niets besloten is, maar er ligt veel druk op de externe bestedingen en in deze gevallen gebeurt het - ik zeg dat ronduit - dat de betrokken derde landen de voorrang geven aan bilaterale samenwerking ten koste van regionale budgetten. Het is daarom een kwestie die moet worden besproken met de Euromedlanden. Een van de boeiende aspecten van het Franse initiatief dat een Mediterrane Unie beoogt te creëren - een initiatief dat ik trouwens vanaf het eerste moment steun - is dat het een sterker element van regionale samenwerking vormt.
Soms krijg ik de vraag wat de Mediterrane Unie toevoegt aan het proces van Barcelona. Het is natuurlijk een element van grotere politieke aanpassing en ook van politieke opschaling, vooral dankzij de tweejaarlijkse top; Maar het is ook de dimensie die specifieke regionale projecten meebrengen en - naar ik nu ook hoop - door zeer specifieke projecten waaraan we een sterkere private dimensie kunnen geven, aangezien we steeds meer middelen nodig hebben.
Dit is het specifieke gebied waarop wij werken. Ter afronding wil ik zeggen: "Veel succes Frankrijk, en veel succes mijn goede vriend president Sarkozy!”
(Applaus)
De Voorzitter
Ik dank voorzitter Barroso en vicevoorzitter Jacques Barrot voor hun drie uur durende, onafgebroken aanwezigheid hier.
Nicolas Sarkozy
Mijnheer de Voorzitter, ik vind het vanzelfsprekend dat wanneer ik de eer heb fungerend voorzitter van de Raad te zijn, ik voor het Parlement verschijn gedurende evenveel uren als het Parlement dat wenst, en niet alleen op de eerste dag van het voorzitterschap. Bovendien zeg ik tegen u, Voorzitter van het Europees Parlement maar ook tegen elk van de Fractievoorzitters en tegen de conferentie van voorzitters, als u wilt dat ik op bijzondere tijden kom tijdens het voorzitterschap, ben ik beschikbaar voor uw Parlement. Dat hoort nu eenmaal bij de Europese instellingen.
Het Europees Parlement is het hart van de parlementaire democratie. Her is geen kwestie van beschikbaarheid; het is een kwestie van prioriteit. Het voorzitterschap heeft het Europees Parlement nodig en staat daarom tot zijn beschikking.
(Applaus)
Als de sprekers mij willen verontschuldigen, wil ik graag enkele woorden tot elk van hen zeggen. Allereerst wil mevrouw Bushill-Mathews zeggen dat ik behoor tot diegenen die denken dat Europa het Verenigd Koninkrijk nodig heeft. Ik behoorde nooit tot die Europeanen of Fransen die dachten dat we op onze hoede moeten zijn voor onze Engelse vrienden. Het Verenigd Koninkrijk betekent veel meer voor Europa dan het zelf gelooft. Het Verenigd Koninkrijk is de poort naar de Angelsaksische wereld, het vertegenwoordigt de belangrijkste taal ter wereld en het is in economisch opzicht dynamisch zoals het in de afgelopen jaren heeft laten zien. Ik wil tot mijn Britse conservatieve vrienden zeggen: "Weet dat Europa u nodig heeft, dat u hier een plaats hebt en dat als de Britten slechts met één been in Europa staan, Europa wordt verzwakt.” Het Verenigd Koninkrijk is een geweldig land. Het heeft niets te vrezen van Europa en Europa heeft heel veel van het Verenigd Koninkrijk te verwachten.
Tot de heer Poignant, die mij diep heeft doorgrond en daardoor heeft begrepen dat ik van politiek houd en dat het parlement een beetje mijn eigen tuin was, zeg ik dat het parlement inderdaad de plaats voor democratie is en dat ik politieke leiders niet respecteer of begrijp die zich niet graag hun ideeën uiten en verdedigen in de bakermat van de parlementaire democratie. Ik hoop dat er in uw opmerking eerder spijt doorklonk dan het oordeel van een te zware belasting op de harmonisatie van arbeidsmarkt.
Hetzelfde geldt ook voor de heer Désir; ik ben het geheel met u eens, ik ben tegen volledige harmonisatie omdat de mensen dat zouden verwerpen. Daarentegen zijn minimale regels in het kader van een arbeidsmarkt, in het kader van één economische markt geheel vanzelfsprekend.
Laten we ons allemaal bewust zijn van de moeilijkheden. Neem bijvoorbeeld Oostenrijk, dat door een socialistische premier en regering wordt geleid; zij zullen u zeggen dat de pensioengerechtigde leeftijd 65 jaar is en dat er 45 jaar premie wordt geheven. U bent zich bewust van de vele moeilijkheden waartegen ik opliep door de premiebetalingsperiode op 40 jaar te brengen, en ik kreeg niet de spontane steun van de Franse socialistische partij.
Legt u mij eens uit, toen ik tegen zoveel moeilijkheden opliep met een 40-jarige premieperiode in Frankrijk, hoe ik dan als voorzitter van Europa voor zes maanden dan moet kiezen tussen de 45-jarige periode van Oostenrijk en de 40 jaar in Frankrijk. Hoe doe ik dat dan? De weg van droom naar werkelijkheid is lang, maar dit is misschien het verschil tussen de Franse socialistische partij en de Europese socialistische partij. Soms sta ik gevoelsmatig dichter bij de Europese socialistische partij dan bij de Franse socialistische partij; ik beken dat het mijn fout is en ik verontschuldig mij ervoor.
(Onverstaanbare interruptie van de heer Schulz)
De Voorzitter
Zo werkt dat niet. Het is niet aan u te beslissen wie er spreekt. De spreektijd kan niet worden opgesplitst tussen de socialistische Fractie in het Europees Parlement en de fungerend voorzitter van de Raad. President Sarkozy, bent u bereid een vraag van de heer Schulz toe te staan? Zo ja, dan krijgt hij de microfoon.
Nicolas Sarkozy
Mijnheer de Voorzitter, ja, gesteld dat ik niet word getroffen door een verdwaalde kogel uit een Duits-Duits debat.
Martin Schulz
(DE) Hartelijk dank, mijnheer de Voorzitter. Dit is heel vriendelijk van u. President Sarkozy, het is mooi dat u op deze manier toenadering zoekt tot het socialisme. Nadat u de standpunten van de Duitse sociaaldemocraten in uw toespraak zojuist zo sterk hebt gesteund en u zich dus hebt gedistantieerd van mevrouw Merkel, stel ik u de volgende weg voor. Als u zich in de Europese sociaaldemocratie zo thuis voelt, komt u dan eens een keer naar de Duitse sociaaldemocratie. Wij zullen u geleidelijk dichter bij de Franse sociaaldemocratie brengen en aan het eind wordt u een echt goede kameraad.
De Voorzitter
Mijnheer Schulz, dit heeft niet zo zeer te maken met vriendelijkheid, maar meer met vasthouden aan de vergaderorde - iets wat we in Europa per slot van rekening graag doen.
Nicolas Sarkozy
Mijnheer de Voorzitter, u hebt vast opgemerkt dat ik een socialist aan mijn rechterzijde heb, maar er is een plaats voor een socialist aan mijn linkerzijde.
(Applaus)
Zoals u weet, dames en heren, vind ik niet dat we tijd verspillen, omdat ik denk dat democratie op Europees niveau kan worden bevrijd van het geweld dat soms op nationaal niveau plaatsvindt. Het Europees niveau stelt iedereen in staat wat terug te stappen uit de electorale routine die wreed, vaak onrechtvaardig en altijd lastig is. Tot slot, het feit dat we in een forum als het uwe kunnen praten, terwijl we glimlachen en elkaar respecteren is misschien ook iets wat mensen aanmoedigt van het Europese ideaal te houden en het zich eigen te maken. In ieder geval zie ik het niet als tijdverspilling en ik hoop dat de heer Poignant en de heer Schulz dat goed begrijpen.
Mevrouw De Sarnez heeft helemaal gelijk. We moeten ons ontwikkelingsbeleid veranderen en de landbouw van voedsel prioriteit geven, Het is heel essentieel; de Afrikaanse landen moeten de middelen hebben om onafhankelijk te worden op het punt van voedsel en een deel van het geld dat we hebben bestemd voor de ontwikkeling van grote infrastructuren moet ongetwijfeld worden geïnvesteerd in microprojecten op het gebied van de landbouw. Dit is een punt waarbij ik volledig uw mening deel.
U hebt mij ook gevraagd te pleiten voor een visie over Europa. Ik deel deze ambitie. Ik hoop dat u zo genereus genoeg wilt zijn om mij over de inhoud van die visie te adviseren. U bent u zich ook hier volkomen bewust dat tussen het soms wereldvreemde grote ideaal en al de technische vraagstukken van het dagelijks leven het probleem voor elk van ons is om voortdurend te moeten beslissen over wat we met grote ideeën doen die soms ver uitgaan boven de alledaagse problemen die onze burgers ervaren, en wat we doen met het oplossen van de technische kwesties die hun dagelijks leven beïnvloeden. Het is niet zo eenvoudig, maar ik zal een poging wagen.
Om u te antwoorden, mijnheer Crowley, ja we moeten aan ontwikkeling doen om illegale immigratie tegen te gaan. Bovendien is iedereen zich ervan bewust dat ontwikkeling het beste antwoord is op het vraagstuk van immigratie. Er zijn 475 miljoen jonge Afrikanen onder de leeftijd van zeventien jaar en de Straat van Gibraltar tussen Europa en Afrika is twaalf kilometer breed. Afrika's rampen zullen die van Europa worden, en er zijn geen barrières of grenzen die dat kunnen tegenhouden. We hebben daarom zeker behoefte aan ontwikkelingsbeleid. Maar het is opnieuw lastig om te kiezen tussen multilateralisme en bilateralisme. Dit is een belangrijk onderwerp en ik ben van plan er veel aandacht aan te schenken.
De heer Irujo sprak over taalverscheidenheid. Ik ben het er helemaal mee eens, met inbegrip van - en ik begrijp dat u niet van de term "regionale taal” houdt - officiële talen. Weet u, ik behoor tot diegenen die vinden dat we alle bewegingen voor autonomie of onafhankelijkheid een dienst zouden moeten bewijzen door ze het monopolie te geven om hun regionale talen te beschermen. En het zou een zeer ernstige vergissing zijn. Ik spreek nu over Corsica in de Franse republiek; daar wonen mensen die zijn Corsicaan, die houden van Corsica en die spreken Corsicaans in hun dorpen, maar dat vormt geen bedreiging voor de nationale eenheid. Taalverscheidenheid is in mijn ogen daarom net zo belangrijk als culturele verscheidenheid. Er zal in ieder geval geen culturele verscheidenheid zijn als er slechts één taal is.
Mijnheer Farage, ik bewonderde uw toespraak, maar ik ga een ding tegen u zeggen: de Britten waren heel blij dat ik Sangatte sloot, omdat toch ik degene was die Sangatte sloot en u degene was die mij erom vroeg. Zelfs al u een Brit bent die van zijn land houdt, kunt u niet alle immigratieproblemen oplossen, en ik moet u zeggen dat Frankrijk niet van plan is de bewaker te zijn van de grens van het Verenigd Koninkrijk. Het is allemaal heel mooi om te zeggen: "In mijn land wil ik geen identiteitskaarten en ik wil geen gemeenschappelijk immigratiebeleid”, maar dat weerhoudt u er niet van dat u heel verheugd bent als vreemdelingen in Frankrijk worden tegengehouden omdat hun papieren niet in orde zijn, zodat u ze niet in het Verenigd Koninkrijk krijgt. Net als Frankrijk kan het Verenigd Koninkrijk het niet alleen voor elkaar krijgen.
Ik wil er nog aan toevoegen, mijnheer Farage, dat ik de Polen respecteer, maar u was niet in mijn kantoor toen ik met een aantal collega's onderhandelde over het Verdrag van Lissabon. We waren in Brussel en wie was er in mijn kantoor? Niet premier Tusk, omdat de premier op dat moment de broer van de heer Kaczynski was. Daar was president Kaczynski. Ik wil er een ding over zeggen: Hij is een man die ik vertrouw en hij is man die ik respecteer. Maar wanneer u in Europa iets ondertekent en u begint dat niet te respecteren, is er geen Europa meer, dan is er helemaal niets, dan zijn er geen onderhandelingen. Wanneer iemand van ons zijn land in Brussel tot iets verplicht, moet hij die verplichting ook thuis nakomen. Ik zeg dat, niets meer en niets minder.
(Applaus)
Dit is volledig respect voor de Polen, mijnheer Farage, ik geloof dat ik Polen in bescherming heb genomen. Voorzitter Barroso is in staat dit beter te zeggen dan ieder ander. We hebben Polen nodig, maar we moeten ook respect hebben voor iemands woord als het is gegeven.
Mevrouw Sudre, dank u voor uw steun. Ik ben het met uw analyse helemaal eens en dank u daar oprecht voor. Mijnheer Rasmussen, van wie ik begrijp dat hij Rasmussen nr. 1 is, - en ik weet nu wie misschien nr. 2 is - ik wil zeggen dat Denemarken een goed voorbeeld is van een land dat vooruitgang boekt en dat mij in staat stelt alle sprekers te beantwoorden over de Ierse kwestie.
Natuurlijk moeten we de Ieren niet voor het blok zetten. We moeten hen respecteren, maar we moeten de moed hebben tegen onze Ierse vrienden te zeggen: "U moet ook de andere landen respecteren die het Verdrag hebben geratificeerd. We lezen u niet de les, maar zijn van oordeel dat anderen ook een mening hebben en op enig moment zullen we een gemeenschappelijk pad moeten vinden. Europa wil niet doorgaan zonder u, maar Europa kan niet stilstand worden gebracht vanwege u.” Ik zeg dit met alle respect voor een land dat "neen” heeft gestemd.
Wij, de Fransen, hebben u voor aanzienlijke problemen en moeilijkheden geplaatst, maar op enig moment moeten we uit deze situatie geraken waarin iedereen naar iedereen kijkt en wacht tot iemand anders het initiatief neemt. Het Frans voorzitterschap moet samen met het voorzitterschap van de Commissie en de Voorzitter van het Europees Parlement het initiatief nemen. Daarna zullen sommigen ja zeggen en anderen neen. Persoonlijk denk ik dat er een oplossing is, maar die ligt zeker niet in het handhaven van de status quo of in een situatie waarin men zegt: "We wachten en laten de tijd het werk doen.” Persoonlijk denk ik dat de tijd tegen ons werkt, dat Europa jaren heeft gewacht en dat het er geen belang bij heeft nog langer te wachten. We zullen een oplossing vinden, daarvan ben ik overtuigd, zoals de Denen er een gevonden hebben.
Mevrouw Mehrin, ik was zeer getroffen door uw inschatting van mij als een "vrouwenman”. Ik laat de strekking graag aan u over; ik weet eerlijk gezegd niet precies wat het precies betekent en ik hoed me ervoor dit terrein te betreden, aangezien ik liever niet wil dat u een verkeerd beeld van mij hebt. Ik weet dat het Europa van de verschillende snelheden bestaat. We zijn niet allemaal in de euro, we zijn niet allemaal in Schengen. Maar voordat we een institutioneel Europa met meer snelheden bouwen, zou ik het eerst met elkaar willen proberen. Bekritiseer het voorzitterschap niet dat het de ambitie heeft om iedereen er bij te betrekken. Omdat men voordat we begonnen zijn al zegt: "Hoe dan ook, het is niet erg, laat maar zitten”. Daarna onderhandelen we de ene keer over een sociale uitzondering voor de Britten, de volgende keer over een institutionele uitzondering voor de Ieren en daarna weer over een uitzondering voor de Polen. Op dat moment vrees ik dat we in situatie terecht komen waarin alle landen heel terecht zullen vragen om een uitzondering, en waar zal de Europese Unie dan zijn? Waar zal het plan zijn dat de stichters ten doop hielden? Dat is wat ik erover zeg. Misschien zullen we op dat punt moeten uitkomen, maar ik zou graag ons daar willen hebben nadat we hebben geprobeerd de hele familie bij elkaar te houden.
Ik wil ook zeggen tegen degenen die bezorgd zijn over Kroatië dat ik natuurlijk voorstander ben om de onderhandelingen voort te zetten, en ik denk dat we een ernstige vergissing zouden maken om de deuren van Europa voor de Balkanlanden te sluiten, omdat deze landen vrede en democratie nodig hebben die de Unie hun kan verschaffen, maar ik wil niet terug naar het debat over Lissabon.
Ik zeg tegen de heer Bielan dat ik niet wil gaan dreigen tegen Ierland; ik ben niet in staat om dat te doen en ik zou zelfs niet op het idee komen. Ik ga ernaartoe om te luisteren, maar tegelijkertijd moet iedereen begrijpen dat in de peilingen tachtig procent van de bevolking zegt dat het vóór Europa is; we kunnen niettemin met hen werken zonder hen te bedreigen.
BTW op brandstof is een Frans voorstel; ik wil dat niet aan iedereen opleggen. Ik wil gewoon uw aandacht vragen voor het feit dat ik ervan overtuigd ben dat de olieprijs blijft stijgen.
We moeten de moed hebben om dit tegen onze medeburgers te zeggen.
Er is ieder jaar drie procent minder olieproductie omdat de voorraden uitgeput raken, en twee tot drie procent meer olieconsumptie vanwege de groei van de opkomende landen. Mijn gedachte is eenvoudig dat BTW een belasting is die in verhouding staat tot de prijs. Als morgen de olieprijs 175 dollar per vat is, gaan we dan door zonder iets te zeggen, met het innen van twintig procent belasting op de omhoogschietende olieprijzen? Dat is de vraag die ik wil stellen. Samen met het voorzitterschap van de Commissie zullen we hierover in oktober verslag doen. Ik wil dit in de richting van mijn inzichten proberen te brengen, en we zullen zien wat het resultaat is.
Wat betreft de Oekraïne, er zal een top komen en we zullen vorderingen maken. We moeten de Oekraïne aanmoedigen op weg naar de democratie en we moeten het dichter bij de Europese Unie brengen. De Oekraïne is niet onbelangrijk, het land heeft 42 miljoen inwoners. Dit is geen kleine beslissing. Voorlopig staan we op het punt van associatie, maar iedereen die door de straten van Kiev wandelt, kan zien dat het een Europese hoofdstad is.
Mijnheer Langen, ik dank u voor uw complimenten, ze gaan mij ter harte. De verwijzing naar Tony Blair stond mij wel aan. Ik weet of dit de reden is dat u de verwijzing maakte, maar ik denk dat Tony Blair een van de staatslieden is die veel voor Europa hebben gedaan, en veel voor zijn land. Eerlijk gezegd weet ik niet of hij bezwaar zou maken dat ik dit zeg, maar op veel gebieden vind ik dat hij het Britse politieke debat en het Europese politieke debat geloofwaardigheid heeft gegeven en heeft versterkt. Ik vind dat we in Europa leiders nodig hebben en dat in deze tijd Tony Blair onbetwist een van deze leiders was.
Dat geeft me een etiket dat mij wat meer aan de linkerkant plaatst, hoewel ik heb gemerkt dat complimenten voor de heer Blair niet altijd van die kant van het politieke spectrum komen.
Ja, mijnheer Goebbels, anderen moeten een inspanning verrichten en dit is helemaal de kwestie die aan de orde komt in de onderhandelingen over klimaatverandering, maar Europa moet een voorbeeld stellen. Ik ben niet naïef als ik dat zeg. Ik denk dat we geloofwaardiger zijn als we de daad bij het woord voegen. Sommigen zeggen misschien dat het beter is om te wachten. Persoonlijk denk ik dat we het risico moeten nemen om te handelen. In wezen, mijnheer Goebbels, is mijn politieke filosofie dat niets zo erg is als inactiviteit. Het ergste risico is geen risico nemen.
Mijnheer Cavada, u hebt helemaal gelijk, we moeten reageren op deze vrees. Dank u voor uw steun.
Wat betreft de Mediterrane Unie wil ik in navolging van voorzitter Barroso opmerken dat er geen sprake is van kritiek op het proces van Barcelona. Ik wil niettemin een ding zeggen. Barcelona was een heel goed idee, maar er was een probleem op de top van Barcelona. Zover ik mij kan herinneren, was er slechts één Arabisch staatshoofd, premier Abu Mazen. Hoe denkt u dat we een Mediterrane Unie kunnen creëren waarin de noordelijke en zuidelijke kustgebieden dichter bij elkaar worden gebracht, als de zuidelijke kustgebieden niet komen?
Op de top in Parijs zullen meen ik, maar Bernard Kouchner moet me maar later corrigeren, alle Arabische staatshoofden aanwezig zijn. Dit is misschien een miniem verschil, maar voor mij is het wezenlijk.
Ik zeg ook tot de heer Zahradil dat het geen kwestie is van het creëren van een crisis voor wat betreft Lissabon, maar we moeten ook niet doen alsof er niets gebeurt. We moeten niet dramatiseren, maar tegelijkertijd is het niettemin zorgelijk dat de laatste drie referenda in de Europese Unie in een neen eindigden. Daar waren zeker andere redenen voor, maar het feit blijft dat het in elk geval geen bijzonder bemoedigend signaal is.
Ik geef mevrouw Napoletano geen antwoord omdat voorzitter Barroso u al een goed antwoord heeft gegeven.
Mijnheer Sánchez-Neyra, er moet een Europese dimensie voor sport komen en ik denk dat het slechts voordelig zal zijn als de statistieken voor de Olympische Spelen per land worden geteld, maar er kan een speciale kolom voor Europese medailles komen. Dit zou een manier kunnen zijn om te laten zien dat we ook bestaan als Europa van de sport.
Mijnheer Désir, ik antwoordde u over de normen op de arbeidsmarkt. Wat betreft sociaal beleid hebben we een gedenkwaardig debat. De 35-urige werkweek is niet genoeg om de verkiezingen te winnen of om een werkelijk sociaal beleid te voeren. Ik voeg eraan toe dat de reden waarom ik zoveel moeite deed om de automatische, rigide code van de 35-urige werkweek in Frankrijk te doorbreken precies gelegen was in de naam van Europese harmonisatie, omdat geen enkel ander land u op die weg was gevolgd. Geen enkel land. Niet één land. Inclusief de Europese socialistische regeringen. Ziet u, daarom vraag ik graag naar sociale harmonisatie, maar ik zeg tegen onze Franse socialistische vrienden dat sociale harmonisatie niet alleen erin bestaat dat ideeën in Frankrijk worden beschermd die elders in Europa niet worden beschermd, omdat dit een uitzondering is en ons land als gevolg daarvan eronder lijdt.
Ik wil graag de heer Buzek bedanken voor de Europese betrokkenheid van Polen. Ik heb geen moment getwijfeld aan de Europese betrokkenheid van Polen. Polen is een van zes landen met de meeste bevolking in Europa, en dit precies waarom ik tegen president Kaczynski zeg dat wij zijn handtekening nodig hebben, omdat Polen niet zomaar een Europees land is. Het is uiterst belangrijk, het is een symbool en natuurlijk moeten we de institutionele crisis beperken tot alleen de kwestie Ierland.
Mijnheer Barón Crespo, Doha, ja ik heb het tegen voorzitter Barroso gezegd, ik heb het tegen Gordon Brown gezegd, maar om kort te gaan, Doha, maar niet tegen elke prijs. Ik wil graag twee ideeën verdedigen die mij na aan het hart liggen. Ten eerste heeft men mij gezegd dat als er geen overeenkomst is, er geen groei zal zijn. Sorry, maar er is al zeven jaar geen sprake van een overeenkomst, en de wereld heeft al zes jaar te maken met een ongekende groei. De WTO-overeenkomst is te verkiezen boven het niet hebben van een akkoord, maar er moet niet gezegd worden dat zonder een akkoord er geen groei kan zijn. We hebben al zes jaar groei gekend.
Ten tweede, wat voorzitter Barroso, de Canadese premier en zelfs Angela Merkel momenteel zeggen is dat het niet goed genoeg is. Brazilië verricht geen enkele inspanning wat betreft het verlagen van tariefgrenzen in de industrie; er is geen inspanning voor diensten. En wat kan er gezegd worden over het gesloten zijn van de Chinese markt? Frankrijk neemt hierover geen afwijkend standpunt in. Als fungerend voorzitter van de Raad moet ik loyaal het standpunt van Unie verdedigen. Maar op het punt van het standpunt van de Unie heb ik niemand gehoord, zelfs de Britse regering niet, die zegt dat de overeenkomst moet worden ondertekend in de huidige fase van de onderhandelingen. We zijn dus unaniem in Europa, zelfs als het niet om dezelfde reden is, waneer we zeggen dat zoals de zaken ervoor staan, dit niet goed genoeg is; dat Europa alle inspanningen heeft verricht en dat niet door kan gaan met inspanningen te verrichten als de andere grote regio's van de wereld zich niet vastleggen om door te gaan. Vanuit dit standpunt gezien denk ik dat we het allemaal eens zijn.
Ik zeg tegen de heer Zappalà dat ik hem bedank voor zijn steun aan het Europese immigratiebeleid, en aan mevrouw Gurmai dat ik denk dat de gelijkheid tussen mannen en vrouwen heel belangrijk is, maar dat ik niet weet of haar opmerking ook aan mij was gericht. In ieder geval is het feit dat zij Hongaarse is voor mij al een onmiskenbare troef.
Ik zeg tegen de heer Varvitsiotis dat ik mij volkomen bewust van het feit dat er een Europese identiteitscrisis is, en dat het Europees Parlement misschien ook alle instellingen kan helpen bij deze kwestie. Waarom stellen we ons geen echt debat voor, Voorzitter Pöttering, over wat de Europese identiteit inhoudt? Dit onderwerp Europese identiteit is eerder een onderwerp voor een debat in het Europees Parlement dan een zaak voor staats- of regeringshoofd. Misschien kan het Europees Parlement zelfs debatten organiseren over dit onderwerp, en in dat geval komen wij onze mening geven. Persoonlijk denk ik dat het meer de rol van het Parlement is om de Europese identiteit te definiëren dan de rol van regeringen die natuurlijk bezig zijn met het dagelijks bestuur van hun eigen land. Als er inderdaad een plek is waar de Europese identiteit moet worden gedefinieerd, denk ik, en ik hoop dat voorzitter Barroso het daarmee eens is, is het niet de Europese Raad of de Commissie, maar bovenal het Europees Parlement.
Ik wil reageren op de heer Karas die zegt dat ik diplomatie moet tonen. Ja, begrepen, ik zal proberen diplomatiek te zijn. Ik hoop dat hij van zijn kant er niet aan twijfelt of mijn temperament mij zal verhinderen om diplomatiek te zijn. Het is niet eenvoudigweg een kwestie van zwak zijn of slim, dynamisch of onhandig. Misschien is het zelfs mogelijk in zowel dynamisch als bekwaam te zijn maar, in elk geval, bedankt dat u mij de gelegenheid biedt om dit te demonstreren.
(Luid applaus)
De Voorzitter
Dank u wel, voorzitter Sarkozy. Ik ben al 29 jaar lid van het Europees Parlement en ik kan me niet herinneren dat er ooit een fungerend voorzitter van de Raad drieënhalf uur met ons in discussie is geweest en op iedere toespraak heeft gereageerd. Wij verheugen ons op uw volgende bezoek.
Hiermee is het debat over dit punt van de agenda afgesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Roberta Alma Anastase  
schriftelijk. - (RO) Ik geloof dat Frankrijk het voorzitterschap van de Europese Unie heeft overgenomen op een cruciaal moment, op een moment dat Europa op zoek is naar passende antwoorden op de talrijke uitdagingen van strategische aard.
Frankrijk heeft tot taak voor de voortzetting van het ratificatieproces van het Verdrag van Lissabon zorg te dragen, zich te concentreren op de energieproblematiek en het veiligheids- en defensiebeleid van de Europese Unie te consolideren. Ik spreek mijn steun uit voor deze prioriteiten van het Franse voorzitterschap en ik hoop dat deze met succes zullen worden uitgevoerd.
Als lid van de Commissie buitenlandse zaken en rapporteur voor de samenwerking in het Zwarte-Zeegebied, wil ik me richten op een belangrijk aspect dat in het buitenlands beleid van de EU moet worden bevorderd. Ik ben blij met het initiatief van Frankrijk om het Europees nabuurschapsbeleid te consolideren, maar ik blijf bij het standpunt dat de aandacht en betrokkenheid voor de oostelijke dimensie daarvan even groot moet zijn als die voor de mediterrane dimensie.
Deze doelstelling dient te gelden voor zowel de bilaterale betrekkingen, in het kader van onderhandelingen over de toekomstige communautaire contractuele betrekkingen, als voor de multilaterale betrekkingen binnen de Zwarte Zeesynergie.
Tot besluit, Frankrijk neemt het EU-voorzitterschap over tijdens het Jaar van de interculturele dialoog en het dient de activiteiten op dit gebied met succes voort te zetten.
Jean-Pierre Audy  
Allereerst wil ik mijn complimenten geven voor de Europese betrokkenheid van de fungerend voorzitter van de Raad, Nicolas Sarkozy, en voor zijn visie met betrekking tot de uitdagingen waarmee de Unie momenteel wordt geconfronteerd.
Ik steun de politieke verklaring dat nieuwe, op het Verdrag van Lissabon gebaseerde instellingen van wezenlijk belang zijn en dat het zonder deze instellingen onverantwoordelijk zou zijn om verdere toetredingen in overweging te nemen. Een resultaatgericht Europa moet rekening houden met de verwachtingen van burgers en laten zien dat het een oplossing is en niet een probleem.
Ik steun het idee van een mechanisme aan de grenzen dat eerlijke en niet-vervalste concurrentie mogelijk maakt, waarbij rekening gehouden wordt met het effect van de milieumaatregelen in het kader van de energie- en klimaatvraagstukken.
De prioriteit voor een Europees legaal immigratiebeleid is ook een menselijke, economische en maatschappelijke noodzaak. Ik wil graag Brice Hortefeux feliciteren met zijn uitstekende werk met betrekking tot het Europees immigratiepact.
Wat de Europese defensie betreft, zullen de krachtige standpunten van de voorzitter ons in staat stellen om vooruitgang te boeken met betrekking tot dit moeilijke vraagstuk, in het bijzonder door soldaten van alle bevolkingen hierbij te betrekken, en de opkomst van een Europese wapenindustrie te steunen.
De voorzitter verdedigt het GLB, dat nog nooit zo noodzakelijk is geweest, terecht.
Tot besluit wil ik met klem wijzen op de noodzaak voor een betere dialoog met de ECB, om zo te komen tot een economisch beleid op Europees niveau dat in overeenstemming is met de huidige mondiale behoeften.
Alessandro Battilocchio  
Dank u, mijnheer de Voorzitter. Ik wil voorzitter Sarkozy veel succes wensen met zijn werk nu hij zes maanden lang de verantwoordelijkheid op zich neemt voor het lot van de Raad. Helaas pakken de wolken zich samen boven de toekomst van Europa: de paradoxale uitslag van het Ierse referendum (terwijl Ierland juist dankzij de EU-fondsen de "Keltische tijger” heeft kunnen worden die we nu kennen), de regeringscrisis in Oostenrijk en de verklaringen van de Poolse president zijn allemaal zorgwekkende tekenen. We moeten de kracht en de capaciteiten ontwikkelen om weer een Europese koers uit te zetten waarmee het enthousiasme en de emotie van de burgers, die de EU nog steeds zien als iets dat ver van hen afstaat en ook nogal ondoorgrondelijk is, opnieuw tot leven moet komen. Ik maak ook van deze gelegenheid gebruik om de fungerend voorzitter tot het volgende uit te dagen: om de burgers dichter bij de EU te brengen, moeten er concrete signalen worden afgegeven. Het zou fantastisch zijn als de Franse president een serieus debat op gang zou kunnen brengen over de kwestie van de twee zetels van het Parlement: laten we alle activiteiten in Brussel concentreren om daarmee de maandelijkse verhuizing naar Straatsburg (waar het perceel weer voor andere doeleinden kan worden gebruikt, zoals het centre of excellence voor technologie) te vermijden; dit "uitstapje” betekent een enorme en ongerechtvaardigde verspilling van financiën en energie.
Ivo Belet  
schriftelijk. - (NL) Het Franse voorzitterschap zet in op de juiste prioriteiten: het klimaat, immigratie, defensie, enz., maar laat me inzoomen op één aspect dat minder in de spotlights staat, maar toch uitermate belangrijk is voor onze jeugd en voor de hele sportsector in Europa.
Het Franse voorzitterschap zou willen gaan voor het zogenaamde 6+5-principe in de sport, een beperking van het aantal buitenlandse spelers dus. De doelstellingen zijn prima: de clubs verplichten om meer te investeren in hun eigen jeugdopleiding en zo ook de competitieve balans weer wat rechttrekken. Daarmee gaan we in het Parlement 100 procent akkoord.
Vandaar onze steun voor de home grown-maatregel, die - weliswaar bescheidener - dezelfde doelstellingen nastreeft. De vraag is of het 6+5 principe in Europees verband haalbaar is. Het botst met het vrije verkeer van werknemers en is alleen toepasbaar als er een uitzondering op het Europees Verdrag zou komen. Zover zijn we nog lang niet. Het is twijfelachtig of het Hof van Justitie zoiets ooit zou aanvaarden, zelfs met het nieuwe sportartikel in het Verdrag van Lissabon.
We willen in het Parlement mee zoeken naar een oplossing die het Europese voetbal ten goede komt. We vragen alleen een solide oplossing, die het voetbal niet in chaos stort. Een Bosman bis, daar heeft niemand behoefte aan.
Ilda Figueiredo  
Voorzitter Sarkozy heeft ongeveer een derde van zijn toespraak besteed aan het verdedigen van het Verdrag van Lissabon en bleef daarbij Ierland onder druk zetten en chanteren. Hij vergat daarbij hoe de regels van de Europese Unie luiden ten aanzien van het van kracht worden van een nieuw Verdrag - ratificatie door alle lidstaten. Welnu, wanneer de meerderheid van de Ierse bevolking het heeft verworpen, dan is het Verdrag ten dode opgeschreven. De ratificaties dienen te worden stopgezet. Het aandringen op ratificatie van het Verdrag getuigt van een antidemocratische houding.
Een andere prioriteit is het verdiepen van het immigratiebeleid. Opvallend daarbij is de terugkeerrichtlijn, die ook wel bekend staat als de "schandalige richtlijn”, omdat deze blijk geeft van minachting van de fundamentele rechten van de mens, en illegale immigranten daarin als misdadigers worden behandeld en niet als mensen die, op zoek naar een betere toekomst voor henzelf en hun gezinnen, de honger in hun land van afkomst zijn ontvlucht.
De sociale dimensie is compleet over het hoofd gezien. Hij is zich wel bewust van het verzet dat bestaat tegen het voorstel om de arbeidsrichtlijn te wijzigen en tegen de voorstellen die door de Raad zijn goedgekeurd en naar het Parlement zijn gestuurd die bedoeld zijn om de arbeidsrechten te verzwakken, waarmee de deur wordt opengezet voor een langere gemiddelde werkweek van wel 60 tot 65 uur, deregulering van de werkgelegenheid en lagere lonen.
Bogdan Golik  
schriftelijk. - (PL) Ik wil de hoop uitspreken dat de zes maanden van het Franse voorzitterschap zullen worden gekenmerkt door vruchtbaar, effectief werk voor het welzijn van alle burgers van een verenigd Europa.
Ik zou hierbij nadrukkelijk willen wijzen op het aanzienlijke belang van de landbouw voor de Europese Gemeenschap. In Polen bijvoorbeeld was in 2005 meer dan zeventien procent van de werkende bevolking werkzaam in de landbouw. Het landbouwvraagstuk is van indirect belang voor de lidstaten - hierbij denk ik vooral aan het probleem van de voedselzekerheid in de context van de stijgende voedselprijzen op de wereldmarkt.
Ik hoop dat het Franse voorzitterschap een oplossing zal bieden voor een aantal geschilpunten met betrekking tot het Europese agrarische model. Europa beschikt niet over een dusdanig goed klimaat of het soort agrarische omstandigheden dat het in staat is om de steun aan de Europese boeren volledig stop te zetten. De productiekosten van vlees, melk of graanproducten zullen op ons continent altijd hoger zijn dan in Zuid-Amerika, de Verenigde Staten of Australië. We moeten niet vergeten dat deze landen ook hun boeren steunen.
Naar mijn mening bieden hogere landbouwprijzen de mogelijkheid om de Europese landbouw verder te ontwikkelen. Er bestaat echter een gevaar dat de extra inkomsten door de bemiddelende instanties zullen worden onderschept; met andere woorden, een stijging in de voedselprijzen veroorzaakt een buitenproportionele stijging in de kosten van de landbouwproductiemethode. Het resultaat hiervan is dat de extra inkomsten bij de bemiddelende instanties terechtkomen.
De landbouw blijft een belangrijke economische sector. De omstandigheden waaronder deze momenteel functioneert zijn veranderd, maar de belangrijkste prioriteiten - het garanderen van een behoorlijk inkomen voor boeren en voedselveiligheid - gelden nog altijd.
Pedro Guerreiro  
Nadat Sarkozy zijn eigen volk een rad voor ogen heeft gedraaid door te beweren dat hij de in het referendum van 2005 geuite wens zou respecteren - waarbij de "Europese Grondwet” werd verworpen - terwijl hij tegelijkertijd bleef doorwerken aan het "miniverdrag”, waarin in feite de inhoud van het verworpen Verdrag opnieuw werd opgediend en in een andere vorm werd gepresenteerd en aldus een nieuw referendum werd voorkomen, is hij nu opeens verantwoordelijk voor het proces dat Angela Merkel op gang heeft gebracht. Dat wil zeggen, hij moet opnieuw het federalistische, neoliberale, militaristische Verdrag dat al drie keer is verworpen, proberen af te dwingen.
Gezien de steeds acutere crisis van het kapitalisme, bieden de grote concerns en de grote mogendheden van de EU, met name Frankrijk en Duitsland, een "uitweg” uit deze situatie door verder te gaan met het creëren van federalistisch, neoliberaal en militaristisch beleid en met dit ontwerpverdrag. Dit met het doel om de grondslagen van een "superstaat” te consolideren teneinde de imperialistische interventiemechanismen te versterken, waarbij nauw wordt samengewerkt met de Verenigde Staten en de NAVO.
Voor dit doel wordt steeds meer gebruik gemaakt van pressie en chantage (uitbreiding, de EU van twee snelheden, enzovoort). De EU toont zich doof, stom en blind ten aanzien van de wil van het Ierse volk en probeert op slinkse wijze voor elkaar te krijgen dat Ierland in 2009 zelfs nog voor de verkiezingen van het Europees Parlement een nieuw referendum houdt.
Gyula Hegyi  
schriftelijk. - (HU) Een van de belangrijkste taken voor het Franse voorzitterschap zal bestaan uit het coördineren van de verplichtingen van de lidstaten in het kader van de klimaatverandering. Het is van groot belang dat we op communautair niveau de uitstoot van broeikasgassen terugbrengen. Dat is mogelijk als we het Kyoto-protocol serieus nemen en we, overeenkomstig de bepalingen, de emissies ten opzichte van het referentiejaar 1990 continu en in aanzienlijke mate terugbrengen.
Het zou inderdaad schandalig zijn als de lidstaten waar de emissies tussen 1990 en 2005 niet zijn verminderd maar juist zijn toegenomen, nu een beloning van de Europese Unie zouden ontvangen en het voordeel dat zij, in tegenspraak met het Kyoto-protocol, thans genieten, zouden kunnen behouden. Het zou helemaal ongehoord zijn als de lidstaten die het Kyoto-protocol wel serieus nemen en oprecht hun emissies terugdringen - waaronder ook Hongarije - zouden worden gestraft met meer restricties. Ik hoop dat het Franse voorzitterschap een dergelijke minachting van het Kyoto-protocol en negatieve discriminatie ten aanzien van de nieuwe lidstaten, waaronder ook mijn land, nooit zal accepteren.
Mieczysław Edmund Janowski  
schriftelijk. - (PL) Ik wil graag de Franse voorzitter bedanken voor zijn toespraak waarin veel van de fundamentele problemen van de EU naar voren worden gebracht. We moeten er inderdaad over nadenken hoe we Europa uit deze crisis kunnen krijgen. Het is een schrale troost dat vrijwel de gehele wereld zich in een nagenoeg kritieke situatie bevindt. Dit heeft een belangrijke economische en sociale dimensie. Ik heb het hier over de dreigende honger in veel gebieden in de wereld ten gevolge van de sterk stijgende voedselprijzen, over energiezekerheid en ook over de toestand van het milieu. Het mondiale financiële stelsel wordt steeds minder stabiel. Waarom leg ik hier de nadruk op? Omdat het ons niet past om zelfingenomen te zijn. De bijna 500 miljoen burgers van de EU vertegenwoordigen momenteel minder dan acht procent van de wereldbevolking, en over veertig jaar zal dit aandeel gezakt zijn tot niet meer dan net de kiesdrempel van vijf procent. In onze Europese visie mogen waarden van een hogere orde die te maken hebben met het in stand houden van de Euro-Atlantische beschaving daarom niet worden veronachtzaamd. Dit heeft ook een ethische dimensie.
In elk EU-land is gepaste zorg voor het gezin daarom een vereiste, dat, hoewel dit maar een kleine leefgemeenschap is, de hoeksteen vormt van de gehele Europese Gemeenschap. Dat moeten we wel in de gaten blijven houden. Als we dat niet doen, gaan we allerlei zaken uit het oog verliezen zoals dat nu gebeurt, door het woord "huwelijk” te misbruiken voor verbintenissen die geen huwelijk zijn. Het is waar dat we nieuwe wettelijke kaders nodig hebben, maar deze moeten zodanig zijn dat de mensen ze kunnen begrijpen. De burgers van de EU zijn onderworpen aan de maatregelen die door het Parlement, de Raad en de Commissie worden genomen. We verlenen slechts een dienst. Het is in dit licht dat we de kwestie Ierland moeten bezien.
Filip Kaczmarek  
schriftelijk. - (PL) Zoals algemeen werd verwacht, is de kwestie van de ratificatie van het Verdrag van Lissabon een van de prioriteiten van het Franse voorzitterschap geworden. Echter, tegen de verwachting van de meeste waarnemers in, draait het aan het begin van het Franse voorzitterschap met name om Polen of, om precies te zijn, niet zozeer Polen, doch de Poolse president, Lech Kaczyński. Ik begrijp de argumenten niet die de president van Polen gebruikt voor zijn weigering om de ratificatiedocumenten voor het Verdrag van Lissabon te ondertekenen. Het Verdrag werd door de Sejm en de senaat geratificeerd. Er is niets gebeurd waardoor de ondertekening door de president zo lang op zich zou moeten laten wachten. Het Verdrag is bijvoorbeeld niet doorverwezen naar het Constitutioneel Tribunaal. Dit lijkt te duiden op een gebrek aan respect voor het parlement en schending van een overeenkomst met de premier, Donald Tusk. Ik ben het met de fungerend voorzitter eens dat deze kwestie niet van politieke, doch van ethische aard is. Polen heeft over het Verdrag onderhandeld, heeft het ondertekend, en is overeenkomstig de internationale wetgeving verplicht het ratificatieproces voort te zetten. Ik hoop ook ten zeerste dat er snel verandering komt in de situatie met betrekking tot de ratificatie van het Verdrag en dat er tegen het eind van het Franse voorzitterschap sprake zal zijn van een aanzienlijk positievere houding dan op dit moment.
Eija-Riitta Korhola  
schriftelijk. - (FI) Mijnheer de Voorzitter, ik respecteer de duidelijke wens van de fungerend voorzitter van de Raad Nicholas Sarkozy om een ambitieuze houding aan te nemen ten aanzien van het energie- en klimaatpakket van de EU en dienaangaande tot een verdrag te komen tijdens het Franse voorzitterschap. Ik hoop dat dit met name duidelijk maakt dat de uitdagingen van de klimaatverandering eindelijk centraal in het beleid zijn komen te staan.
Ik zou de fungerend voorzitter van de Raad echter aan de ernst van deze taak willen herinneren - de handel in emissies is een zeer belangrijk marktinstrument en deze raakt zoveel mensen dat we het ons niet kunnen veroorloven naar het soort politiek tijdschema te streven dat ten koste gaat van het milieu en duurzame ontwikkeling. Anders zou Frankrijk zichzelf voor schut zetten, en dat is niet iets waar het trots op zou kunnen zijn.
Vorige maand heb ik een seminar georganiseerd waarbij milieuorganisaties, onderzoeksinstellingen en instellingen die met de gevolgen van de handel in emissies te maken hebben hun mening over de economische effecten ervan naar voren konden brengen. De boodschap die ik ontving was duidelijk: het voorstel van de Commissie zal tot veel hogere kosten leiden zonder dat het een overeenkomstig milieuvoordeel oplevert. Ik verwijs naar de verontrustende analyse van McKinsey over deze materie. De handel in emissies moet worden verbeterd. De situatie is ernstig. We zullen niet meer in staat zijn om de Europese industrie, die haar eigen zaken inmiddels goed heeft geregeld, als proefkonijn te gebruiken, tenzij dit systeem op een onzorgvuldige manier wordt toegepast. Het is beter om iets niet tot stand te kunnen brengen, dan iets tot stand te brengen wat niet deugt.
Ik heb er vertrouwen in dat we te zijner tijd met een goed resultaat kunnen komen, maar dan moeten er wel een aantal essentiële aanpassingen komen. Koolstofemissies zullen niet worden voorkomen door vrome wensen en beloften, tenzij deze deel uit gaan maken van de richtlijn zelf. We dienen standvastig te blijven ten aanzien van het beperken van deze verplichting maar over de procedure valt zeer zeker te discussiëren. In het Parlement hebben we een breed front gevormd tegen de manier waarop de Commissie de alternatieven die thans worden overwogen, tegemoet treedt. Ik verzoek u zich hiervan op de hoogte te stellen, mijnheer de fungerend voorzitter.
Marian-Jean Marinescu  
schriftelijk. - (RO) Mijnheer de Voorzitter, u hebt een uiterst ambitieus programma gepresenteerd, dat naar ik hoop met succes zal worden afgesloten.
Het immigratiepact vormt een belangrijke prioriteit om illegale immigratie terug te dringen en te komen tot een gemeenschappelijk beleid voor legale immigratie.
Niettemin wil ik een aspect benadrukken dat u in overweging zou moeten nemen voordat de geplande maatregelen van start gaan: het pact dient een serie maatregelen te omvatten waarbij rekening wordt gehouden met de restricties op de Europese arbeidsmarkt die werknemers uit bepaalde nieuwe lidstaten worden opgelegd.
Het is niet normaal dat de economische migratie uit derde landen het vrije verkeer tussen landen binnen de Unie overtreft.
Er zijn lidstaten waar overgangsbepalingen van kracht zijn die de toegang tot de arbeidsmarkt voor EU-werknemers reguleren.
Zodra het legale immigratiebeleid ten uitvoer wordt gebracht, bestaat het risico dat Europese burgers ten opzichte van burgers uit derde landen worden benadeeld.
In dit verband wil ik Frankrijk feliciteren, omdat het op 1 juli de eerste stap in deze richting heeft gezet, toen het de arbeidsmarkt openstelde voor burgers van de landen die in 2004 zijn toegetreden.
Ik hoop dat Roemenië en Bulgarije zo spoedig mogelijk dezelfde behandeling ten deel zal vallen en ik moedig de andere lidstaten aan het Franse voorbeeld te volgen.
Nicolae Vlad Popa  
Frankrijk heeft de taak op zich genomen om zes maanden lang de regie te voeren over de Europese agenda in de moeilijke tijd die na de afwijzing van het Verdrag van Lissabon door Ierland is ontstaan.
Het programma van het Franse voorzitterschap van de EU is ambitieus, maar het dient ook rekening te houden met de verwachtingen van de bevolking. Volgens de meest recente Eurobarometerenquête is slechts 52 procent van de EU-burgers van mening dat het lidmaatschap een goede zaak is voor hun land. Er is behoefte aan een strategie om de Europese burgers zich ervan bewust te maken dat, vanuit een economisch en politiek perspectief, de gemeenschappelijke belangen veel belangrijker zijn dan de zaken die ons scheiden.
Uiteraard ligt de prioriteit van het Franse voorzitterschap bij het vinden van een methode om het Ierse foutje weg te werken. Immers, het Europees proces moet worden voortgezet aangezien het Verdrag van Nice de uitbreiding van de Unie blokkeert.
Wat betreft de tweede prioriteit van het Franse voorzitterschap van de EU - het gemeenschappelijk landbouwbeleid en hoe dit moet worden voorbereid op toekomstige uitdagingen - dient te worden vermeld dat er vanaf 2013 in Roemenië een bedrijfstoeslagregeling van toepassing is. Aangezien Roemenië ook een begunstigde is van het GLB, ontvangt het land dit jaar 735 miljoen aan directe Europese steun voor de Roemeense boeren.
Martine Roure  
Ik zal me tot twee punten beperken:
Het is absoluut onmogelijk om in 27 landen asiel aan te vragen. We hebben de verordening Dublin II, die de kwestie van de verantwoordelijkheid van het gastland regelt. Wel bestaan er nog steeds verschillen tussen de lidstaten ten aanzien van de erkenning van internationale bescherming, en dat is een reëel probleem.
Het tweede punt waar ik het over wil hebben is het fundamentele humanitaire probleem in deze wereld. Hoe kunnen we met elkaar samenleven in een geglobaliseerde wereld? We moeten de dieperliggende oorzaken aanpakken die sommige wanhopige mensen ertoe aanzetten om hun land te verlaten, en mijns inziens weet het Europees immigratiepact niet de juiste balans te vinden tussen het bestrijden van mensenhandelaars, het bevorderen van legale immigratie en het vaststellen van een ambitieus medeontwikkelingsbeleid.
Katrin Saks  
schriftelijk. - (ET) Dit jaar biedt de Europese Unie een belangrijke gelegenheid om eens in de spiegel te kijken en ons af te vragen of de beslissingen die we vorig jaar hebben genomen, vruchten hebben afgeworpen. In het afgelopen jaar werd een begin gemaakt met het actieplan voor het milieu en energie om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen. We hebben gesproken over een gemeenschappelijk immigratiebeleid voor Europa en een tijdje geleden hebben we getuigenissen gehoord over de enorme groei in illegale migratie. We hebben ook beschermingsvraagstukken aangepakt: gemeenschappelijke Europese strijdkrachten hebben militaire acties uitgevoerd in de rest van de wereld en we hebben sinds 2004 EU-gevechtsgroepen en reactie-eenheden voor noodsituaties gecreëerd.
Het nieuwe voorzitterschap in de persoon van president Nicolas Sarkozy heeft voor een frisse wind gezorgd en is veelbelovend voor het Europees beleid; het heeft ons op het idee van een miniovereenkomst gebracht, en heeft een nieuwe benadering van de nieuwe lidstaten geïntroduceerd. Er zijn vele voorbeelden daarvan. Zijn gedrevenheid en initiatief zullen hem zeker in staat stellen om vele uitdagende projecten te lanceren of te bespoedigen.
Om die reden wil ik benadrukken dat het land dat het voorzitterschap bekleedt de Europese zaken niet in zijn eentje aanstuurt, hoewel het wel het recht heeft om bepaalde punten voor de agenda voor te stellen. Fundamenteel voor het voorzitterschap is dat het niet verantwoordelijk is voor de besluiten die door de Europese Raad worden genomen, en daar moet het voorzitterschap zich op richten, in plaats van goede sier te maken met lege beloften. Maar vooral hoop ik ten zeerste dat het Franse voorzitterschap in staat is om optimisme te wekken bij de Europeanen voor bepaalde projecten.
Toomas Savi  
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, tijdens de laatste Europese top in Brussel is er gesproken over de oprichting van de Mediterrane Unie - een belangrijk initiatief voor de gehele mediterrane regio en een prioriteit van het Franse voorzitterschap.
Maar ik hoop van harte dat wanneer er tijdens dit voorzitterschap nadruk komt te liggen op de Mediterrane Unie, het Baltische Zeegebied en de strategie voor het Baltische Zeegebied niet zullen worden veronachtzaamd. De Baltische Zee is in feite een meer in de Europese Unie geworden, waar sinds 2004 acht lidstaten aan grenzen. De strategie voor het Baltische Zeegebied heeft betrekking op het milieu, de economie, cultuur en onderwijs en veiligheid, en biedt een duurzaam plan voor de ontwikkeling van deze regio.
Het zou me veel genoegen doen als het Franse voorzitterschap er de tijd voor zou nemen om aandacht te schenken aan de vraagstukken met betrekking tot de Baltische Zee, en ik hoop dat de prioritering van het mediterrane gebied niet betekent dat het Baltische Zeegebied aan zijn lot zal worden overgelaten.
Met het oog op het toekomstig voorzitterschap van Zweden zou het redelijk zijn om de strategie voor het Baltische Zeegebied aan de orde te stellen, teneinde een grotere mate van samenhang tussen de voorzitterschappen te garanderen.
Silvia-Adriana Ţicău  
schriftelijk. - (RO) In de komende zes maanden zal het Franse voorzitterschap grote verantwoordelijkheid dragen voor de toekomst van de Europese Unie.
De Unie heeft het Verdrag van Lissabon nodig. Het huidige institutionele kader, met de eis van unanimiteit voor bepaalde beslissingen, is omslachtig. Bovendien neemt door het Verdrag van Lissabon de mate van democratisering toe, omdat de nationale parlementen op grond van het Verdrag meer macht krijgen en voor de meeste terreinen de medebeslissingsprocedure wordt ingevoerd.
Het Franse voorzitterschap dient ook het gemeenschappelijk landbouwbeleid te steunen, waardoor Europese boeren in staat worden gesteld om meer te produceren.
Samen met alle lidstaten dient het Franse voorzitterschap oplossingen te vinden voor de impasse waarin de Unie na het Ierse referendum verkeert.
Het Franse voorzitterschap heeft zijn prioriteiten aangekondigd voor de komende periode: klimaatverandering, immigratie, het gemeenschappelijk landbouwbeleid, en defensie en veiligheid in de Unie.
Komend najaar zal de Unie in Kopenhagen deelnemen aan de sluiting van een internationale opvolger van het Kyoto-verdrag. De Unie dient een voorbeeld te geven van hoe moet worden opgetreden in de strijd tegen de klimaatverandering en om die reden dient het aannemen van het energie- en klimaatveranderingspakket een van de belangrijkste doelstellingen van het Franse voorzitterschap te zijn.
Bernard Wojciechowski  
schriftelijk. - (EN) Niemand kan de uitkomst van het referendum in Ierland verklaren.
Een bepaalde norm kan bij algemene goedkeuring van het volk tot wet worden verheven. De strekking ervan dient aan te sluiten bij het eenheidsideaal. Uw landgenoot Rousseau, een denker die in het Pantheon begraven ligt, schreef: "iedere wet die niet persoonlijk door het volk bekrachtigd is, is nietig en helemaal geen wet”. Daarom dient het volk de regering die zich de rechten dreigt toe te eigenen die het volk toekomen, een halt toe te roepen. Maar hoe kan het volk deze taak op zich nemen wanneer het daarbij alleen de beschikking heeft over een instrument dat het niet begrijpt, waarvan de structuur zo gecompliceerd en onduidelijk is als die van het recente Verdrag?
Ik twijfel er niet aan dat u zich - om met Dominique de Villepin te spreken - in deze tempel van het Europees Parlement - wilt presenteren als bewaker van een ideaal en bewaker van het geweten. Ik reken er echter op dat u meer geïnteresseerd zult zijn in het overbrengen van informatie over de platforms voor het gezamenlijk verwezenlijken van Europese belangen aan de publieke opinie, wat er op er vervolgens voor zou kunnen zorgen dat de media zich in plaats van op uw privéleven op uw politieke leven zullen richten.
(De vergadering wordt om 13.40 uur onderbroken en om 15.00 uur hervat)
