Tura pytań do przewodniczącego Komisji
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest tura pytań z udziałem przewodniczącego Komisji. Chciałbym powitać wśród nas pana przewodniczącego José Manuela Barroso na comiesięcznym spotkaniu związanym z turą pytań. Bardzo proszę! Reguły są takie same jak zawsze: minuta na pytanie, minuta na odpowiedź, ewentualnie jeszcze dodatkowe pół minuty na pytanie i odpowiedź, gdyby któraś z pań lub któryś z panów przewodniczących się na to zdecydował.
Ioannis Kasoulides
w imieniu grupy PPE - W imieniu pana posła Daula, przewodniczącego grupy, chcę skierować następujące pytanie. Grupa EPP chciałaby poznać Pana poglądy na bieżące wysiłki na rzecz wznowienia bezpośrednich negocjacji dotyczących zakończenia konflikt palestyńskiego. Stany Zjednoczone odstąpiły od prób przekonania Izraela do przedłużenia moratorium na zawieszenie broni we Wschodniej Jerozolimie i na Zachodnim Brzegu prawdopodobnie dlatego, że prowadzą one donikąd.
Jakie działania UE zamierza podjąć indywidualnie lub razem z kwartetem, aby wznowić negocjacje? Jak w świetle ostatnich wydarzeń należy rozumieć powtórne zapewnienia o gotowości UE do uznania niepodległego państwa palestyńskiego, jeżeli będzie to konieczne?
Jak Pan ocenia sytuację humanitarną w Strefie Gazy po decyzji podjętej przez Izrael w czerwcu 2010 roku o złagodzeniu restrykcji dotyczących przejść oraz działań na rzecz uwolnienia kaprala Gilada Shalita?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Jak Państwu wiadomo Unia Europejska gorąco popiera wznowienie bezpośrednich rozmów. Wczoraj Rada do Spraw Zagranicznych ogłosiła europejskie stanowisko wyrażając żal, że Izrael nie zdołał zaakceptować nowego zawieszenia broni, jak domagały się tego Unia Europejska, Stany Zjednoczone i kwartet.
Chcę dodać, że sytuacja jest rozczarowująca przede wszystkim dlatego, że wprowadzenie warunków zadowalających oba państwa leży nie tylko w interesie Palestyny, regionu i społeczności międzynarodowej, ale również, jak sądzę, w interesie samego Izraela.
Jeżeli chodzi o negocjacje, to wczoraj Rada do Spraw Zagranicznych podjęła również decyzję o ściślejszej koordynacji z kwartetem i Stanami Zjednoczonymi. Wkrótce specjalny wysłannik, senator Mitchell, spotka się z Catherine Ashton, aby poinformować ją o aktualnej sytuacji. Unia Europejska wyrazi pełne poparcie dla procesu pokojowego i pełne zaangażowanie w sprawy regionu. Jestem pewien, że kwartet można odbudować dzięki bliskiej współpracy Unii Europejskiej z USA.
Wysoka przedstawiciel Catherine Ashton jest w kontakcie z podmiotami najbardziej liczącymi się w regionie, oczekujemy też na posiedzenie Ligii Arabskiej, które odbędzie się w tym tygodniu. Musimy dać tym negocjacjom jeszcze jedną szansę, nowy impuls, bo impas nie może stanowić rozwiązania. Jestem przekonany, że Stany Zjednoczone wytyczą nową drogę.
Ioannis Kasoulides
w imieniu grupy PPE - Chcę ponowić pytanie o sytuację humanitarną w Strefie Gazy po otwarciu granic oraz o to, co się dzieje z kapralem Giladem Shalitem.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Sytuacji w Gazie nie da się utrzymać. Najbardziej potrzebna jest odnowa gospodarcza, ale niestety nie widać zasadniczych zmian polityki w Gazie, o którą Unia Europejska prosiła przez ostatnie miesiące.
Dlatego w ubiegły poniedziałek, po otrzymaniu wniosku premiera Fayyada, Unia Europejska postanowiła o zastosowaniu trójstronnego podejścia celem wsparcia eksportu z Gazy. Niedawno spotkałem się z premierem Fayyadem, rozmawialiśmy o tym. Gazę należy uznać za niezwykle ważny element budowania państwa palestyńskiego.
Martin Schulz
Panie Przewodniczący, Panie Przewodniczący Barroso! W czwartek i piątek odbędzie się posiedzenie Rady Europejskiej. Chcę Panu zadać następujące pytania:
Po pierwsze, czy uważa Pan, że wprowadzenie euroobligacji może pomóc w ustabilizowaniu euro?
Po drugie, czy podziela Pan pogląd kanclerz Merkel, że euroobligacje nie są potrzebne?
Po trzecie, jeśli Pana zdanie jest inne niż pani kanclerz Merkel i opowiada się Pan za euroobligacjami, co zamierza Pan zrobić na posiedzeniu Rady, które odbędzie się w najbliższy czwartek?
Po czwarte, czy jest Pan w kontakcie z przewodniczącym Eurogrupy, premierem i ministrem finansów Jeanem-Claudem Junckerem i czy jako przewodniczący Komisji, poprze go Pan?
Po piąte, jeżeli euroobligacje nie zostaną wprowadzone, to czy niezwłocznie poinformuje Pan Parlament o sposobie, w jaki Pan, jako przedstawiciel Komisji zamierza zareagować na ewentualną decyzję odmowną?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Euroobligacje to interesujący pomysł. Prawda jest taka, że Komisja rozpatrywała je już w 2008 roku w naszym dokumencie "EMU@10' - 10. rocznica EMU”. Jednak w międzyczasie w odpowiedzi na kryzys utworzyliśmy Europejski Instrument Stabilności Finansowej i Europejski System Nadzoru Finansowego. Instrumenty te z pewnością nie są wyczerpujące. Jeżeli zajdzie taka potrzeba można je poprawić i dostosować szybciej niż jakiekolwiek inne rozwiązania alternatywne, bez względu na to, jak ciekawe mogą się wydawać. Uważam, że dziś musimy sobie postawić proste pytanie: czy kryzys najlepiej pokonać instrumentami kompromisowymi, czy poprzez otwarcie kolejnej debaty, w której nie osiągniemy porozumienia? Jak sugeruje Pańskie pytanie rzeczywiście nie ma zgody co do wniosków zgłoszonych niedawno przez premiera Junckera.
Myślę, że dziś odpowiedź jest oczywista. Powinniśmy skupić się na tym, co pozwoli na wypracowanie konsensu w strefie euro, ponieważ brak takiego konsensu może być szkodliwy dla sposobu postrzegania strefy euro przez rynki. Nie niweczmy na przyszłość tej niezwykle ciekawej koncepcji euroobligacji, ale na obecnym etapie skupmy się na tym, co można osiągnąć szybko i pewnie.
Martin Schulz
Panie Przewodniczący, Panie Przewodniczący Barroso! Odpowiedział Pan na moje pytanie z wrodzoną sobie dyplomacją, ale nie pozwolę się Panu wymigać od konkretnej odpowiedzi. Dlatego zadam Panu konkretne pytanie: pełniący funkcję przewodniczącego Eurogrupy premier Juncker ogłosił, że zamierza podjąć w Radzie Europejskiej inicjatywę dotyczącą wprowadzenia euroobligacji. Czy poprze go Pan? Ponadto, czy zamierza Pan przekonać panią Angelę Merkel i prezydenta Nicolasa Sarkozy'ego do przyłączenia się do większości państw strefy euro, czy też, jeśli Angela Merkel i Nicolas Sarkozy powiedzą "nie chcemy tego”, powie Pan "w porządku, skoro obie strony mówią "nie”, to rezygnujemy z tej koncepcji”?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji -Udzielę bardzo szczerej odpowiedzi. Na tym etapie nie wierzę, że istnieje jakakolwiek szansa na osiągnięcie porozumienia w sprawie euroobligacji.
Kilka państw członkowskich jest niechętnych temu wnioskowi. Dlatego uważam, że powinniśmy pracować na rzecz osiągnięcia jak najszerszego konsensu dzięki aktualnym instrumentom. Powiedziałem Państwu całkowicie szczerze - zwłaszcza panu posłowi Martinowi Schulzowi - uważam tę koncepcję za ciekawą i atrakcyjną. Już wcześniej - za moich znamienitych poprzedników - Komisja złożyła kilka wniosków, ale na tym etapie warunki nie sprzyjają osiągnięciu porozumienia.
Guy Verhofstadt
w imieniu grupy ALDE - Mam konkretne pytanie, ale chcę powiedzieć, Panie Przewodniczący Barroso, że ma Pan prawo zgłaszania inicjatyw w Komisji. Może Pan złożyć wniosek w sprawie euroobligacji i o to pytał pan poseł Schulz. Nie korzysta Pan z tego prawa i w tym tkwi problem.
Mam konkretne pytanie o procedurę absolutorium za 2009 rok. Mamy poświadczenie wiarygodności złożone przez Dyrektora Generalnego ds. Polityki Regionalnej, który twierdzi, cytuję, że w przypadku 38 z 79 programów Dyrekcja Generalna nie posiada wystarczającej pewności co do legalności i systematyczności transakcji dotyczących wypłat zadeklarowanych na rok 2009. To prowadzi do pytania o to, kto może dać taką wystarczającą pewność. W deklaracji mówi się również, że w przypadku pozostałych 41 programów na ich wczesnym etapie, przed wypłatami za 2009 rok, stwierdzono istotne uchybienia.
A zatem moje pytanie brzmi: załóżmy, że weźmie Pan polityczną odpowiedzialność za tę deklarację ze wszystkimi jej konsekwencjami, jaka będzie Pańska linia postępowania wobec państw członkowskich?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Panie Pośle! Po pierwsze, odpowiadając na Pana uwagę chcę powiedzieć, że Komisja już skorzystała z prawa do inicjatywy. Z pewnością pamięta Pan, że kiedy uruchomiliśmy ten mechanizm, Olli Rehn i ja wprowadziliśmy także możliwość gwarancji zbiorowych, które mniej lub bardziej zmierzały ku euroobligacjom. Państwa członkowskie stanowczo ją odrzuciły.
Moglibyśmy teraz złożyć nowe wnioski, ale w tej chwili, gdy sytuacja jest tak niepewna, uważam, że ponowne składanie wniosku formalnego nie jest odpowiedzialne. Doprowadzi jedynie do podziałów w strefie euro i w Unii Europejskiej. Ale Komisja już złożyła wnioski. Złożono je i zostały odrzucone. Taka jest rzeczywistość.
Jeżeli chodzi o perspektywy finansowe, to zobowiązałem się już do przedstawienia wniosku dotyczącego specjalnego rodzaju euroobligacji - euroobligacji na euro projekty- i mimo że słyszałem już pewne negatywne komentarze z niektórych stolic, nadal mam nadzieję, że uda się je wprowadzić.
Jeżeli chodzi o Pana pytanie, to uważam, że powinniśmy więcej wymagać od państw członkowskich. Jak Panu wiadomo, oprócz czterech czy pięciu państw członkowskich pozostałe nie są gotowe do złożenia poświadczenie wiarygodności. To prawda, co powiedział nasz dyrektor generalny - o czym Pan Poseł wspomniał - Komisja rzeczywiście nie dysponuje wszystkimi instrumentami koniecznymi, by od najwcześniejszego etapu omawiać z państwami członkowskimi metody wykorzystania finansowania z Unii Europejskiej na szczeblu krajowym.
José Bové
Panie Przewodniczący, Panie Przewodniczący Barroso! Rok temu powiedział mi Pan, że GMO zatruły Pańską pierwszą kadencję i że chce Pan ponownie skierować tę sprawę do państw członkowskich.
Kilka dni temu zebrano podpisy 1 200 000 obywateli pod żądaniem przygotowania niezależnego raportu ekspertów w sprawie GMO. Także kilka dni temu Rada ds. Środowiska zdecydowaną większością głosów odrzuciła wniosek komisarza Dalli. Opinie doradców prawnych zarówno Rady, jak i Parlamentu także były negatywne. Byliśmy też świadkami skandalu w Europejskim Urzędzie ds. Bezpieczeństwa Żywności związanego ze sprawą Banati i pytaniami zgłoszonymi przez panel. Co więcej, sam Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności podjął decyzję o wydaniu nowych wytycznych w sprawie oceny.
Dlatego chciałbym wiedzieć, czy chce Pan zablokować wszystkie nowe pozwolenia i przedłużenia pozwoleń, na przykład w odniesieniu do MON810, dopóki nie wejdą w życie nowe przepisy Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności? Nowe oceny i przedłużenia zezwoleń powinny zostać przetworzone zgodnie z nowymi przepisami.
I wreszcie, czy chce Pan wznowić debatę, abyśmy mogli uzyskać niezależną ocenę?
José Manuel Barroso
Panie Przewodniczący! Jeżeli chodzi o inicjatywę to wiedzą Państwo, że ten nowy system nie wszedł jeszcze w życie. Jednak oczywiście z ogromnym zainteresowaniem śledzimy inicjatywy obywatelskie w tej sprawie. Właściwy komisarz spotkał się z autorami tej inicjatywy, mimo że nie została jeszcze formalnie zatwierdzona.
Jeżeli chodzi o bieżące pytanie, to będziemy nadal stosować prawodawstwo w obecnej formie. Nie mamy lepszej alternatywy niż Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności. To niezależna agencja, którą powołano do wydawania opinii. Agencja zbiera od ekspertów informacje na przedmiotowy temat i oczywiście musimy się stosować do opinii, które wydaje. Dlatego będziemy nadal przestrzegać prawa wspólnotowego w tej dziedzinie. Komisja nie może podjąć decyzji o zawieszeniu stosowania prawa wspólnotowego.
Powiedziałem już dość otwarcie, że nie jestem zadowolony z systemu regulującego GMO w Europie. Nie jestem z niego zadowolony, ponieważ nie uważam, by był wystarczająco przejrzysty. Jednak jest to system, którego mam obowiązek przestrzegać.
José Bové
Dziękuję za odpowiedź. Jednak Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności wprowadził już nowe, o wiele surowsze wytyczne. Czy zgodzi się Pan, że w świetle tych nowych wytycznych należałoby poddać przeglądowi wszystkie nowe zezwolenia, które wydano w ostatnim okresie, a także wydane w odniesieniu do MON810?
Nie możemy dziś przyjąć ocen przeprowadzonych w oparciu o stare przepisy. Dlatego zadaję Panu to bardzo konkretne pytanie i chciałbym od początku zacząć całą debatę zamiast czekać do 2012 roku. Dyrektywa 2001/18/WE ma być uaktualniona w 2012 roku: trzeba przyspieszyć ten proces.
José Manuel Barroso
Jak zwykle bierzemy pod uwagę wnioski i sugestie niezależnego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności z siedzibą w Parmie. Dlatego jeżeli Urząd wprowadzi nowe wytyczne, my będziemy je uważnie analizować.
Tyle mogę powiedzieć na obecnym etapie. Jednak nie zmieniono jeszcze ram prawnych regulujących zatwierdzanie GMO. Dlatego muszę stosować się do aktualnego systemu dopóki nie zostanie zmieniony, ale jesteśmy gotowi rozważyć wszystkie nowe wytyczne i niezwykle dokładnie je przeanalizować.
Michał Tomasz Kamiński
Od 9 kwietnia Gazprom i konsorcjum Nordstream układa tzw. gazociąg północny. Nie chcę się koncentrować na aspekcie ekologicznym tego wydarzenia, o nim także ta Izba debatowała. Chcę tylko zwrócić uwagę na jeden fakt - otóż rura, która jest układana, w sposób znaczący utrudnia dostęp większych statków do polskiego portu w Świnoujściu. Ten port jest znaczącym pracodawcą dla wielu Polaków w zachodniej Polsce, dotkniętej często dość dużym bezrobociem. Polska poruszała tę kwestię w stosunkach bilateralnych, ale wydaje mi się, że mamy tutaj do czynienia także z problematyką konkurencyjności. Otóż tuż obok, po niemieckiej stronie granicy jest port w Rostocku. Życzę mu jak największego rozwoju, ale chciałbym, aby porty w Europie traktowane były na równych zasadach, by mogły rzeczywiście konkurować i aby techniczne rozwiązania jednego z państw nie blokowały rozwoju portu drugiego państwa..
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Wiem, że w pewnym momencie pojawiło się wiele obaw, że dostęp do polskich portów zostanie ograniczony. Jednak według informacji posiadanych przez Komisję w wydanym pozwoleniu niemiecki urząd górniczy Stralsund nałożył na konsorcjum Nordstream wymóg przygotowania poprawionej analizy ryzyka dla odcinka rurociągu przebiegającego na terytorium Niemiec, ponieważ na tamtym etapie strona polska przedłożyła plany adaptacji obu portów dla statków wymagających głębszego zanurzenia. W wyniku analizy na odcinku około 20 kilometrów rurociąg zostanie ułożony na dnie morskim pod półmetrową pokrywą.
Ponadto, analiza planowanej trasy niemieckiego EEZ doprowadziła do podjęcia decyzji o opowiedzeniu się za alternatywną trasą o długości ponad 12 kilometrów. Federalny Urząd Żeglugi i Hydrografii wydał ostatecznie pozwolenie w lutym tego roku.
Według informacji udostępnionych przez władze niemieckie i dewelopera, aby zadbać o nieograniczony dostęp do polskich portów po ułożeniu rurociągu podjęto oba z wymienionych powyżej środków. Przykro mi, że informacje te mają tak techniczny charakter, ale tylko takimi dysponujemy.
Michał Tomasz Kamiński
Pan wielokrotnie dawał dowód na to, że Pan sprawiedliwie traktuje państwa członkowskie. Mam nadzieję, że w tej sprawie Komisja Europejska będzie podobnie sprawiedliwie traktować mój kraj. Chcę tylko zwrócić Pana uwagę, że nawet sam przyznał Pan, że opiera się Pan w przeważającym stopniu o dane przedstawiane przez stronę niemiecką. A ja apelowałbym do Komisji Europejskiej, by w tej sprawie również odwoływała się do niezależnych ekspertów, chociaż cały czas podkreślam, że mam wielką wiarę w Pana sprawiedliwe podejście do wszystkich państw Unii Europejskiej.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Panie Pośle Kamiński! Dziękuję za uwagi. Komisja rzeczywiście bardzo dokładnie śledzi sprawę rurociągu Nordstream. Mamy świadomość, że jest to delikatna sprawa nie tylko dla środowiska, ale także z innych względów, dlatego będziemy ją śledzić z niezwykłą uwagą.
Lothar Bisky
Panie Przewodniczący, Panie Przewodniczący Barroso! Odpowiadając na pytania pana posła Schulza powiedział Pan, że wnioski dotyczące euroobligacji prawdopodobnie nie zostaną przyjęte. Wcześniej powiedziano nam, że nic nie będzie z opodatkowania transakcji finansowych, inne wnioski też do niczego nie doprowadziły. Wkraczamy w trzeci rok po kryzysie finansowym, dlatego teraz zadaję sobie pytanie, czy byłby Pan w stanie zgodzić się na przyspieszenie wprowadzenia pakietu ratowania euro - oczywiście środka dodatkowego - czy raczej musimy się spodziewać, że do weekendu Pan i pozostali odrzucicie kolejny zestaw wniosków. Moje pytanie brzmi: jak kosztowne jest to opóźnienie, bo przecież to oczywiste, że kosztuje dużo pieniędzy?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Europejskim szefom państw i rządów musimy powiedzieć rzecz następującą: w tym tygodniu, gdy się spotkamy - przewodniczący Komisji jest obecny na tych spotkaniach jako członek Rady Europejskiej - będziemy rozmawiali nie tylko ze sobą, będziemy się odwoływać nie tylko do polityków, ale także do rynków.
To są niezwykle delikatne sprawy i sądzę, że w naszych komentarzach będziemy musieli być dość powściągliwi.
Ponieważ mam obowiązek być szczerym wobec Państwa, bardzo szczerze odpowiedziałem na pytanie skierowane przez pana posła Schulza. Mieliśmy kilka ciekawych wniosków dotyczących euroobligacj. Uważam, że nie powinniśmy rezygnować z wniosku, ale jasne jest, że na obecnym etapie nie ma zgody. Nie będę nalegał na coś, co moim zdaniem na tym etapie jest kwestią powodującą podziały. Mamy teraz instrumenty, co do których panuje zgoda i nad którymi możemy popracować, aby podjąć spójne, zdecydowane działania na rzecz ochrony strefy euro i Unii Europejskiej.
Lothar Bisky
Panie Przewodniczący, Panie Przewodniczący Barroso! Mam tylko jedno krótkie pytanie: czy istnieją jeszcze jakieś inne instrumenty będące przedmiotem dyskusji? Mam niedosyt informacji w tym zakresie. Coś trzeba zrobić i chyba wszyscy zgadzamy się, że należałoby wykorzystać instrumenty, które mamy do dyspozycji.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Omawiamy wiele problemów i wiele możliwych rozwiązań. Na ostatnim spotkaniu Eurogrupy rozważano różne możliwości i różne koncepcje, a Komisja jest w kontakcie ze wszystkimi zaangażowanymi stronami.
Ja i komisarz Olli Rehn odbyliśmy konsultacje nie tylko z państwami członkowskimi, ale także z prezesem Europejskiego Banku Centralnego, dyrektorem zarządzającym Międzynarodowego Funduszu Walutowego oraz innymi liczącymi się w tej dziedzinie podmiotami, ale nie sądzę, żeby rozsądne było wygłaszanie - jak to miało niekiedy miejsce w przeszłości - ważnych oświadczeń, za którymi nie idą konkretne działania.
Następnym razem musimy zrobić coś dokładnie odwrotnego i przedstawić konkretne wnioski gdy będziemy gotowi. Dlatego Komisja niezwykle aktywnie współpracuje ze wszystkimi państwami członkowskimi i pozostałymi instytucjami w celu jak najszybszego udzielenia kompleksowej odpowiedzi.
Nigel Farage
w imieniu grupy EFD - Panie Przewodniczący Barroso! Niedawna burza wokół WikiLeaks wzbudziła mieszane uczucia, niektórzy twierdzą, że przejrzystość jest dobra, a inni, że przecieki prawdopodobnie zniszczą międzynarodową dyplomację. Szczególnie jednak zdumiały mnie zamieszczone w WikiLeaks wpisy na Pana temat, w których wspomniano o pańskiej podróży do Rosji oraz fakcie, że zignorowano Pana i wykluczono, a Rosjanie potraktowali pana z góry, jak gdyby był Pan nikim więcej jak tylko gloryfikowanym, międzynarodowym urzędnikiem służby cywilnej.
Panie Przewodniczący Barroso! Proszę pamiętać: dyskutowaliśmy o tym w tym Parlamencie już wcześniej. Wielokrotnie przypominałem Panu, że nie został Pan wybrany bezpośrednio przez obywateli i dlatego nie ma Pan rzeczywistej legitymacji. Czy to, że nie został Pan wybrany jest powodem tego, że nie wzbudza Pan większego szacunku na arenie światowej i że coraz częściej obywatele Europy traktują Pana i całą Komisję pogardliwie?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Panie Pośle Farage! Nie przypuszczałbym, że stanie Pan w jednym szeregu z Rosjanami - przecież właściwie sugeruje Pan, że się Pan z nimi zgadza! Prawdę mówiąc zostałem wybrany przez ten Parlament w tajnym głosowaniu, a więc uważam, że zasługuję na szacunek tego Parlamentu, wszystkich jego członków.
(Oklaski)
Unia Europejska składająca się z 27 demokracji przyjęła oryginalny sposób wybierania przewodniczącego Komisji właśnie dlatego, że nie jesteśmy państwem. Jestem pewien, że nie opowiedziałby się Pan za zjednoczonym europejskim państwem. Ponieważ nie jesteśmy zjednoczonym państwem nie ma bezpośredniego wyboru przewodniczącego Unii Europejskiej. Nie mamy prezydenta; mamy przewodniczącego Komisji. Może się to Panu podobać lub nie - mnie się to podoba bardziej niż Panu! - ale prawda jest taka, że zostałem wybrany przez ten Parlament, mamy też przewodniczącego Rady Europejskiej, którego mianowali szefowie państw i rządów.
Tacy jesteśmy i uważam, że jest to demokratyczny sposób godzenia różnorodności Unii Europejskiej. Chciałbym mieć nadzieję, że przynajmniej posłowie do Parlamentu Europejskiego uszanują instytucje, które mamy w Unii Europejskiej, nawet jeśli inni ich nie szanują.
Nigel Farage
w imieniu grupy EFD - Panie Barroso! Cóż, ogromnie mi się to podoba! To, że może Pan wstać i grzmieć, że został Pan wybrany w tajnym głosowaniu i że fakt ten w jakiś dziwny sposób daje panu demokratyczną legitymację to najdziwniejszy pomysł, z jakim się kiedykolwiek spotkałem.
Prawda jest taka, że Komisja ma wyłączne prawo do wprowadzania prawodawstwa, które w konkretny sposób szkodzi gospodarkom Europy. Czy są jakiekolwiek okoliczności, w których Pana zdaniem obywatele Europy powinni odbyć referendum, aby decydować o tych sprawach?
(Okrzyki wielu posłów z sali)
Przewodniczący
Koleżanki i Koledzy! Przykro mi, ale nie przyjmujemy uwag z sali. Kontynuujemy posiedzenie.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Wybory w Parlamencie były wyborami otwartymi. Jednak wielu uważa, że najbardziej wolne wybory to wybory, w których każda osoba - czy każdy poseł do Parlamentu - może podejmować potajemne decyzje. W systemach totalitarnych zazwyczaj nie dopuszcza się tajnych głosowań właśnie z powodu nacisków na wolność jednostki. To moja pierwsza uwaga.
Po drugie, jeżeli chodzi o referenda, to teoria konstytucjonalna i demokratyczna dopuszcza referenda i demokrację przedstawicielską. Tak na marginesie Wielka Brytania jest krajem, który zrobił chyba najwięcej dla demokracji przedstawicielskiej. Absolutnie zgodny z prawem sposób podejmowania decyzji w demokracji to demokracja przedstawicielska. Rola parlamentów, krajowych bądź Parlamentu Europejskiego, jest w demokracji niezmiernie ważna. Osobiście uważam, że niektóre tak negatywne uwagi poczynione wobec demokracji przedstawicielskiej nie odzwierciedlają prawdziwego ducha demokracji.
Andrew Henry William Brons
Chiny odnotowują duże nadwyżki w handlu z UE. Zyski Europy z usług są za niskie, aby to zrekompensować. Chiny uzyskują nadwyżkę handlową dzięki sztucznie zaniżanej wartości swojej waluty, zamrożonym płacom średnim powodującym, że towary importowane do Chin nie są oferowane po przystępnych cenach, a ceny eksportu są znacznie niższe niż ceny europejskie, i po trzecie dzięki ignorowaniu międzynarodowych praw patentowych, co powoduje, że chińskie spółki mogą czerpać korzyści z badań i działań na rzecz rozwoju, które nie zostały przez nie zrealizowane.
Chiny szybko kumulują rezerwy waluty obcej i zdobywają kontrolę nad lwią częścią światowych zasobów. Kraje europejskie padają ofiarą bezlitosnego, światowego konkurenta zdolnego do zniszczenia naszego bytu. Kraje europejskie muszą chronić nasz przemysł indywidualnie - to moim zdaniem jest najlepsze - lub wspólnie.
Dlaczego Komisja pozwala na to, aby przedsiębiorstwa i pracownicy z UE cierpieli z powodu nieuczciwej konkurencji ze strony Chin?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Niech mi będzie wolno powiedzieć, że odniesiemy o wiele większy sukces, jeśli zrobimy to wspólnie, a nie indywidualnie.
Szczerze mówiąc nie sądzę, aby nasze poszczególne państwa członkowskie dysponowały wystarczającymi zdolnościami, aby narzucić Chinom jakieś środki. Wspólnie Unia Europejska może rozmawiać z Chinami i do tego dążymy. Jak Panu wiadomo popieramy wolny handel, ale popieramy także uczciwy handel. Na przykład, gdy stwierdziliśmy istnienie dowodów na dumping, wprowadziliśmy wobec Chin środki antydumpingowe. Nie było to łatwe, ponieważ niektóre państwa członkowskie sprzeciwiały się tym środkom, ale je przyjęliśmy. Za każdym razem, gdy spotykamy się z chińskimi przywódcami mówimy o prawach własności intelektualnej i konieczności poszanowania określonych zasad podstawowych, abyśmy mogli utrzymać wolny handel z Chinami. Stąd nasz program działania: traktować Chiny pozytywnie, a jednocześnie być stanowczym w sprawie wolnego handlu.
Tak na marginesie, na ostatnim szczycie dość wyraźnie wypowiedzieliśmy się w tej sprawie.
Andrew Henry William Brons
Powiedział Pan, że wierzył w uczciwy handel, ale uczciwy handel nie istnieje. Mamy handel, który sprzyja Chinom.
Czy Komisji uda się przekonać Chiny do zniesienia dopłat, uwolnienia waluty, albo poszanowania międzynarodowych praw własności intelektualnej, które sięgają około 5 % chińskiego PKB? Czy w końcu nie będzie konieczne zablokowanie importu chińskich towarów?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Jasne jest, że Komisja odniesie sukces, jeżeli będzie miała pełne poparcie naszych państw członkowskich. Do tego dążymy i niezwykle nam zależy przede wszystkim na wzajemności. Koncepcja wzajemności oznacza, że chcemy utrzymać otwarte rynki. Wierzymy, że jest to w naszym interesie. Unia Europejska jest największym eksporterem na świecie, większym niż Chiny i dlatego utrzymanie otwartych rynków jest tak ważne. Równocześnie uważamy , że nasi partnerzy muszą szanować pewne podstawowe reguły.
Jeżeli chodzi o kursy wymiany, to - jak Państwu wiadomo - podczas ostatniego szczytu G-20 Unia Europejska była na pierwszej linii frontu dążąc do zagwarantowania, by problem ten został rozwiązany konstruktywnie i wspólnie, bo jesteśmy przekonani, że sprawę tę należy omawiać także wtedy, gdy dyskutujemy o problemach podstawowego braku równowagi w gospodarce światowej.
Przewodniczący
Teraz przechodzimy do drugiej części tury pytań, pytań z sali. Tematem jest WikiLeaks i bezpieczeństwo cybernetyczne.
Carlos Coelho
(PT) Panie Przewodniczący, Panie Przewodniczący Barroso! Nie będę Pana prosił, aby ustosunkował się Pan do problemów dyplomacji Stanów Zjednoczonych, ani o wypowiedź na temat zalet i wad sieci komputerowych, swobody informacji czy haniebnych nawoływań do zamordowania Juliana Assange. Chcę powiedzieć, że nie mamy prawa ignorować żadnych informacji przekazywanych opinii publicznej.
Zapytałem przewodniczącego Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz przewodniczącego Podkomisji Praw Człowieka, czy możemy wznowić dochodzenie w sprawie działalności Centralnej Agencji Wywiadowczej Stanów Zjednoczonych w Europie, które Parlament prowadził w 2007 roku i które miałem zaszczyt nadzorować. Niech mi będzie wolno przekazać Panu wyrazy uznania: Komisja pod przewodnictwem pana przewodniczącego Barroso była chętna do współpracy i pomocna, pracowała z ogromną przejrzystością, w przeciwieństwie do Rady, która popełniała błędy i kłamała w Parlamencie. Pytanie, które chcę Panu zadać jest bardzo proste: czy Komisja pod przewodnictwem pana Barroso jest gotowa ponownie współpracować z Parlamentem Europejskim w duchu pełnej przejrzystości?
José Manuel Barroso
Komisja Europejska, której mam zaszczyt przewodniczyć zawsze współpracuje z Parlamentem Europejskim z pełną przejrzystością i tak będzie w przyszłości. Nie mam, co do tego najmniejszych wątpliwości i dziękuję za słowa uznania pod adresem Komisji, której przewodniczę. Jestem przekonany, że przestrzeganie najwyższych standardów i zasad przejrzystości oraz sprawiedliwej współpracy międzynarodowej we wszystkich stosunkach między Komisją i Parlamentem jest dla nas ważne.
Edit Herczog
Chciałabym zadać to samo pytanie. Europejczycy są dziś zależni od cyber przestrzeni i chcą być od niej zależni, ale pod warunkiem, że będziemy bezpieczni i chronieni w internecie. Dla Komisji priorytetem musi być przedłożenie wniosków dotyczących bezpieczeństwa 500 milionów obywateli Europy. Jakie są plany dotyczące utrzymania bezpieczeństwa i prywatności przy jednoczesnym uniknięciu zneutralizowania jednego i drugiego?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Niektóre z tych spraw wchodzą w zakres odpowiedzialności krajowej, niedawno zaproponowaliśmy pewne usprawnienia. Jeżeli chodzi o prawodawstwo dotyczące dostępu do dokumentów to przedłożyliśmy kilka wniosków przygotowanych przez panią komisarz Malmström i są one obecnie rozpatrywane przez Parlament. Jak Pani słusznie powiedziała, przygotowaliśmy też wnioski w sprawie bezpieczeństwa cybernetycznego, bo stajemy się coraz bardziej zależni od cyberprzestrzeni.
To bardzo ważne, byśmy mieli wolność w przestrzeni cyfrowej, ale oczywiście musi to być wolność odpowiedzialna, z ważnymi uprawnieniami, na przykład chronionym prawem do prywatności. Ochrona danych jest więc również kwestią praw podstawowych i jesteśmy przekonani, że Komisja przedłoży właściwe wnioski, które przywrócą właściwą równowagę między wolnością - niepodlegającą negocjacjom - a korzystaniem z internetu w sposób odpowiedzialny.
Graham Watson
Przewodniczący Komisji udziela przesadnych informacji w sprawie WikiLeaks. Czy mogę go zapytać o coś, o czym jeszcze nie doniesiono na WikiLeaks?
Panie Przewodniczący! Udzielił Pan odpowiedzi na pytania o emisję euroobligacji, które zapewnią rządom środki finansowe na wydatki bieżące. Rozumiem i podzielam pewne obawy dotyczące takiego kierunku działań. Jednak, czy nie dostrzega Pan zdolności kredytowej wynikającej z racjonalnego zarządzania euro?
Skoro pan komisarz Oettinger informuje nas, że przez kolejne 10 lat będzie potrzebował 1 bilion euro na inwestycje w infrastrukturę energetyczną - to jest około 100 milionów euro rocznie na sprostanie podwójnemu wyzwaniu w zakresie zmian klimatu i bezpieczeństwa energetycznego - i skoro dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego będzie to nadzwyczaj ambitny cel, to czy nie mogliby Państwo przedłożyć wniosków dotyczących emisji euroobligacji na sfinansowanie inwestycji w infrastrukturę, a nie na finansowanie wydatków bieżących rządów?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Panie Pośle! Nie jestem tu po to, by dyskutować z Panem o "WikiLeak”! Zna Pan już moje stanowisko w tej sprawie. W skierowanym do Państwa wystąpieniu o stanie Unii powiedziałem, że złożę wniosek w sprawie euroobligacji, które będą miały formę obligacji przeznaczonych na konkretne projekty związane z infrastrukturą. Nie zostaną one przekazane państwom członkowskim na zwiększenie długu, czy pokrycie nadmiernego zadłużenia - bo wszyscy mamy problem z nadmiernym zadłużeniem w Europie - ale konkretnie na sfinansowanie kilku ważnych projektów infrastruktury głównie przy wsparciu Europejskiego Banku Inwestycyjnego - jak Pan Poseł słusznie zauważył.
Jest to główny punkt naszego programu działania i naszej perspektywy finansowej. W czerwcu przedłożymy kilka konkretnych wniosków w tej sprawie. Spróbujmy uzyskać konieczny konsens, ponieważ uważam, że jest to jeden ze sposobów na rozwiązanie naszego obecnego problemu. Budżety naszych państw członkowskich charakteryzują się bardzo poważnymi ograniczeniami, a jednocześnie musimy finansować prawdziwie europejskie projekty.
Raül Romeva i Rueda
(ES) Panie Przewodniczący Barroso! Martwi mnie treść informacji. Wydaje mi się, że zabijamy posłańca zamiast dotrzeć do sedna problemu. Główny problem kryjący się za WikiLeaks to informacje, które jak się okazuje są prawdziwe.
Przez lata Pan i Pańscy koledzy, na przykład pan komisarz Miguel Moratinos, zaprzeczaliście większości tych informacji. Zaprzeczyliście europejskiej zmowie dotyczącej pewnych niezgodnych z prawem praktyk stosowanych przez Stany Zjednoczone.
Teraz wiemy, że to prawda, że to się zdarzyło i dalej czekamy na odpowiedź wielu zagranicznych ministerstw, a zwłaszcza Pana. Jestem przekonany, że najważniejsze jest to, aby złożył Pan wyjaśnienia dotyczące informacji.
Poza tym mam inne pytanie dotyczące kampanii przeciwko Julianowi Assange. Uważam, że naprawdę ważne jest to, abyśmy wzięli pod uwagę ryzyko, na jakie jest narażony. Nie możemy zapominać, że zrobił coś, co było konieczne, a mianowicie wyłożył karty na stół.
Mam nadzieję, że Pan też to zrozumie, wszyscy w tym Parlamencie mamy nadzieję, że: złoży Pan wyjaśnienia albo na tej sali, albo w komisji, którą powinniśmy reaktywować, aby poznać prawdę.
José Manuel Barroso
Jeżeli chodzi o informacje, które wyszły na światło dzienne to wszystkie te informacje dotyczą działań państw członkowskich, a nie Komisji Europejskiej. To państwa członkowskie muszą złożyć wszelkie wyjaśnienia i jestem przekonany, że uczynią to, bo są państwami demokratycznymi. Wiem, że w niektórych państwach członkowskich podjęto inicjatywę poinformowania opinii publicznej o konkretnych działaniach, o które je oskarżano.
Jeżeli chodzi o prace Komisji, to jak niedawno przypomniał nam pan poseł Coelho, Komisja zrobiła wszystko, co w jej mocy, aby udzielić Parlamentowi i europejskiej opinii publicznej możliwie najbardziej obszernych informacji. Jeżeli chodzi o Juliana Assange nie będę tego komentował. Szwecja - demokratyczne państwo członkowskie postawiło mu zarzuty o charakterze karnym i obecnie wydało europejski nakaz aresztowania, który wykonują brytyjskie organy ścigania. Z oczywistych względów Komisja nie ma nic do powiedzenia w tej sprawie oprócz jednej, oczywistej rzeczy: każdy oskarżony jest niewinny dopóki nie udowodni mu się winy.
Georgios Papanikolaou
(EL) Panie Przewodniczący! W cyberprzestrzeni rozgrywa się teraz prawdziwa wojna. Według doniesień prasowych w ciągu ostatnich kilku dni tysiące hakerów przypuściło cyber ataki na firmy, które usiłowały usunąć WikiLeaks z internetu lub zaszkodzić jej kondycji finansowej i odciąć dotacje.
Takie firmy jak MasterCard, Visa i PayPal zostały dotknięte cyber atakami z rodzaju DDOS polegającymi na próbie połączenia się z jedną stroną internetową przez tysiące komputerów jednocześnie, co spowodowało jej przeładowanie i zablokowanie.
Wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że utrudnia to transakcje publiczne. Pytanie jest proste: czy - na szczeblu europejskim - uważamy, że dysponujemy odpowiednim poziomem bezpieczeństwa w sieci, które pozwoli nam na zabezpieczenie transakcji publicznych online, jeżeli dojdzie do ataków?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Jestem przekonany, że nie do końca jesteśmy na to przygotowani i dlatego Komisja niedawno przedłożyła kilka wniosków w sprawie zwalczania tego rodzaju cyber ataków.
Była to inicjatywa pani komisarz Malmström, a teraz wnioski te zostały rozszerzone na wszystkie rodzaje cyber ataków. Jeżeli chodzi o cyber ataki, o których Pan Poseł mówi, to chcę Panu powiedzieć, że Departament Stanu Stanów Zjednoczonych zaprzecza, że wydał PayPal, Visie i MasterCard jakiekolwiek bezpośrednie wytyczne, więc nie mam nic do powiedzenia w sprawie podjętych przez te firmy decyzji o obsługiwaniu WikiLeaks - bądź nie. Komisja jest przeciwna wszelkiego rodzaju cyber atakom przypuszczanym w tej kontrowersyjnej sprawie przez jedną stronę wobec strony przeciwnej.
Ana Gomes
(PT) Panie Przewodniczący! Opublikowanie przez WikiLeaks i renomowane ogólnoświatowe media pewnych informacji jest możliwe wyłącznie dzięki ogromnej luce w systemie bezpieczeństwa USA powstałej na skutek rozszerzenia grona podmiotów obsługujących Departament Stanu i Departament Obrony.
Jakie, według Pana, konsekwencje luka ta może mieć dla stosunków transatlantyckich, zwłaszcza na szczeblu wymiany informacji dyplomatycznych i wywiadowczych? Poza tym, jakie wnioski zostały wyciągnięte, jeśli chodzi o bezpieczeństwo wewnątrzeuropejskich sieci informacyjnych i funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, w tym sieci Correspondence Européenne i zabezpieczenia przed atakami?
José Manuel Barroso
Po pierwsze, jesteśmy przekonani, że to, co się zdarzyło w Stanach Zjednoczonych mogłoby się zdarzyć praktycznie w każdym systemie bezpieczeństwa. Żaden system bezpieczeństwa nie jest całkowicie odporny na możliwość złamania przez kogoś prawa.
Według uzyskanych informacji to prawda, że w amerykańskim systemie najwyraźniej setki tysięcy osób mają dostęp do ściśle tajnych informacji, ale prawda jest taka, że w systemach, które szanują wolności, także w przypadku systemów europejskich, 100 % bezpieczeństwo jest niemożliwe. Dlatego jesteśmy zdeterminowani, aby współpracować z naszymi partnerami i przyjaciółmi ze Stanów Zjednoczonych na rzecz wzmocnienia bezpieczeństwa, ale zawsze z poszanowaniem podstawowych wolności i jesteśmy przekonani, że - jak powiedziałem przed chwilą - ważne jest ustalenie właściwej równowagi między tymi dwoma warunkami koniecznymi.
To prawda, że istnieje potrzeba wymiany pewnych niezwykle wrażliwych informacji głównie ze względu na działalność terrorystyczną. Jednocześnie powinniśmy wymieniać te informacje zgodnie ze standardami ostrożności i ogólnie w duchu zasady właściwej równowagi.
Sonia Alfano
(IT) Jak pokazują oświadczenia złożone przez przedstawicieli rządów wielu państw niezmierna gorliwość, z jaką prowadzi się śledztwo przeciwko Julianowi Assange ma bez wątpienia doprowadzić do skazania jego i WikiLeaks za ujawnienie światu największych tajemnic, na przykład obaw sekretarz stanu USA Hillary Clinton, która zwróciła się do ambasady amerykańskiej w Rzymie i Moskwie o przekazanie informacji o prywatnych inwestycjach pana Berlusconiego i pana Putina, które mogą mieć wpływ na politykę zagraniczną lub gospodarczą tych krajów. Pana Berlusconiego nazywa się europejskim rzecznikiem pana Putina.
Oczywiście to, co się dzieje to bezprecedensowy przykład karania i oskarżania człowieka i organizacji, których jedyne przewinienie polega na ujawnieniu światu pewnych szarych stref, które stawiają rządy w niekorzystnym świetle. Dlatego naszym obowiązkiem jest chronienie wolności WikiLeaks i zagwarantowanie sprawiedliwego traktowania Julianowi Assange, który powinien ponieść karę za popełnione przestępstwa, jeżeli zostaną one udowodnione w sprawiedliwym procesie.
Dlatego wzywam Komisję do wyrażenia opinii w sprawie WikiLeaks i wyjaśnienia, jak zamierza monitorować sytuację, aby sprawa ta nie została wykorzystana do zablokowania swobody informacji i nałożenia ograniczeń na internet, który kolejny raz okazał się być wyjątkowo potężnym instrumentem demokratycznym i, który z tego względu należy chronić.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Jak wcześniej powiedziałem nie mogę komentować konkretnych spraw czy zarzutów karnych.
Jeżeli chodzi o pana Assange to szwedzki wymiar sprawiedliwości postawił zarzuty, które obecnie rozpatruje brytyjski wymiar sprawiedliwości. Zarówno Szwecja, jak i Wielka Brytania respektują literę prawa. Musimy pozwolić na przeprowadzenie normalnego procesu. Nie mogę komentować - i nie powinienem komentować tej sprawy - właśnie dlatego, że bardzo szanuję domniemanie niewinności i prawa jednostki. Dlatego nie mogę wypowiadać się w tej sprawie.
Jeżeli chodzi o uwagi, jakie wygłosił Pan w sprawie pewnych aspektów WikiLeaks, to uważam, że nie mam prawa ich komentować. Uwagi dotyczą dyplomatów Stanów Zjednoczonych i to oni ponoszą za nie odpowiedzialność. Nie mogę ich komentować. Mogę tylko przedstawić Panu nasze stanowisko, które nie jest tożsame ze stanowiskiem Stanów Zjednoczonych. Nasze stanowisko - stanowisko europejskie - w sprawie, o którą Pan pyta jest oczywiste. Nie wypowiadamy się na temat konkretnych przecieków bez względu na to, czy pochodzą one z WikiLeaks, czy z innego źródła.
Takis Hadjigeorgiou
(EL) Panie Przewodniczący! Uważam, że ciągle nie dochodzimy do sedna sprawy. Opierając się przynajmniej na Pana odpowiedziach uważam, że umyka nam sedno. Po pierwsze, wyjątkowo zdumiewa mnie - i chciałbym wiedzieć, czy Pana także - niewiarygodne milczenie organów europejskich na temat blokowania wolności wypowiedzi. Niestety w tym Parlamencie nie ma obrońców wolności wypowiedzi. Zniknęli.
Mam następujące pytanie: czy uważa Pan, że sprawę tę wykorzystuje się do zablokowania swobody przekazywania danych? Powinniśmy głośno mówić o prawie Chińczyków i Kubańczyków do dostępu do Internetu - i słusznie, ale co możemy i powinniśmy dziś zrobić z tym, że prawo to jest faktycznie blokowane? Co Komisja może i powinna uczynić?
Moje pytanie jest bardzo konkretne: co zamierzacie zrobić, aby zagwarantować, by europejska opinia publiczna miała dostęp do strony internetowej WikiLeaks?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Po pierwsze podstawowym zagadnieniem, do którego się odnieśliśmy to fakt, że wolność wypowiedzi we wszystkich jej przejawach jest nie tylko podstawowym prawem człowieka, ale kamieniem milowym wszystkich społeczeństw. Jest to bezdyskusyjne.
Jednocześnie jasne jest też, że są takie informacje, czy to prywatne, czy handlowe lub prawne, które ze względu na swój charakter są wrażliwe i nie można ich udostępniać szerokiemu odbiorcy. Ochrona danych również jest zakotwiczona w podstawowych prawach. Wszystkie nasze państwa członkowskie dysponują przepisami chroniącymi dane i pewne wrażliwe informacje dla dobra społeczeństwa i takie jest nasze stanowisko dotyczące wolności wypowiedzi i ochrony danych.
Jeżeli chodzi o konkretną osobę, to nie jestem sędzią. Także Komisja nie jest upoważniona do komentowania konkretnych zarzutów wobec konkretnej osoby, ponieważ Komisja nie powinna być sędzią i nie snuje domniemań dotyczących winy konkretnej osoby.
Tunne Kelam
Nowa koncepcja NATO wzywa do skoordynowania zdolności w dziedzinie krajowej ochrony przed atakami cybernetycznymi w celu objęcia wszystkich organów NATO zcentralizowaną ochroną przed atakami cybernetycznymi. Jak postrzega Pan rolę Komisji Europejskiej w lepszym skoordynowaniu naszej krajowej ochrony przed atakami cybernetycznymi na różnych szczeblach i rozszerzeniu współpracy z NATO? Czy na przykład baronessa Ashton podniesie pewne kwestie dotyczące bezpieczeństwa cybernetycznego ujęte w polityce obrony? Czy do sformułowania kompleksowej odpowiedzi szczebla europejskiego na cyber wyzwania potrzebne są szersze, wspólne badania UE?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Tak naprawdę nie są to kompetencje Komisji, ale baronessy Ashton jako wysokiego przedstawiciela. Baronessa Ashton przygotowuje wraz z naszymi najważniejszymi partnerami pewnego rodzaju działania. Na ostatnim szczycie z prezydentem Obamą wprowadziliśmy do naszego programu działania współpracę w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego.
Jest to poważny problem nie tylko dla NATO, ale także dla naszych dwustronnych stosunków ze Stanami Zjednoczonymi. Pracujemy nad tym. Jesteśmy pewni poważnych zagrożeń dla bezpieczeństwa cybernetycznego. Niektóre państwa członkowskie - przypuszczam, że pana kraj także - były już przedmiotem ataków cybernetycznych. Jesteśmy przekonani, że jest to poważny problem. Musimy go rozwiązać także na szczeblu europejskim, ale za to odpowiadają państwa członkowskie. Wysoka przedstawiciel pracuje nad działaniami prowadzącymi do ustalenia spójnego podejścia do problemów bezpieczeństwa cybernetycznego. W pełni popieram te działania.
Derek Vaughan
W całej Europie ukazało się wiele artykułów na temat tej konkretnej sprawy. Jedną z rzeczy, które martwią obywateli jest to, co to oznacza dla przyszłości prawa do bezpieczeństwa cybernetycznego w UE. Nie sądzę, aby wielu obywateli martwiło się zbytnio o osobę, o którą tutaj chodzi. Martwią się raczej o to, jakie to będzie miało konsekwencje dla Europy. Uważam po prostu, że ważne, aby UE wprowadziła politykę dotyczącą tego zagadnienia.
Wzywam Komisję do zaangażowania w te debaty jak największej liczby partnerów, nie tylko na szczeblu państwa członkowskiego, ale także na innych szczeblach rządowych w UE, bo bezpieczeństwo cybernetyczne jest ważnym zagadnieniem na przykład także dla władz regionalnych i lokalnych.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - W pełni podzielam Pańskie obawy.
Nie tak dawno temu, w 2007 i 2008 roku, Unia Europejska była świadkiem ataków cybernetycznych na przedsiębiorstwa publiczne i prywatne w Estonii i na Litwie. Codziennie mamy do czynienia z tysiącami ataków cybernetycznych na instytucje Unii Europejskiej i władze publiczne.
Niedawno Komisja zareagowała na alarmującą sytuację składając w dniu 30 września wniosek w sprawie dyrektywy o atakach na systemy informacji, uchylający właściwe ramy decyzji z 2005 roku. Nadrzędnym celem tej dyrektywy jest zwalczanie zakrojonych na szeroką skalę ataków pochodzących z Unii Europejskiej i/lub ją dotykających.
Bardzo nas martwią te ataki i jesteśmy przekonani, że wniosek dotyczący dyrektywy jest dobry. Nakłada kary za popełnienie przestępstwa na osoby korzystające z takich narzędzi jak botnety i wprowadza wyższy poziom sankcji za popełnienie przestępstw. Zobowiązuje państwa członkowskie do podjęcia reakcji na pilne zgłoszenia sektora publicznego i prywatnego przekazywane przez sieć punktów kontaktowych działających w systemie 24/7 w ciągu ośmiu godzin od otrzymania zgłoszenia oraz nakłada na państwa członkowskie obowiązek monitorowania, aby ułatwić gromadzenie i przekazywanie danych dotyczących ataków cybernetycznych, w tym także liczby postępowań i dochodzeń w sprawach karnych.
Mario Borghezio
(IT) Panie Przewodniczący, Panie i Panowie! Reakcje dotyczące sprawy pana Assange i jego aresztowania za jego podglądy na wolność przypominają zachowanie Poncjusza Piłata.
Chciałbym żebyśmy rozważyli trzy sprawy:
1. Jest to sprawa fumus persecutionis, ponieważ oskarżenia są oparte na bardzo słabych dowodach; 2. Stany Zjednoczone naciskają na państwo europejskie w sprawie ekstradycji mimo że nie sprecyzowały podstaw prawnych tego żądania; 3. zablokowano rachunki bankowe obywatela Europy, co oznacza, że nie może on uzyskać od swoich zwolenników żadnej pomocy finansowej.
Ponadto, wszystkie dane statystyczne potwierdzają, że europejska opinia publiczna jest za zasadami wolności, domaga się wolności internetu, jest za wolnością pomimo wątpliwości i problemów, które pojawiły się przy okazji tej inicjatywy, której ja osobiście w pełni nie popieram.
Niemniej jednak chcielibyśmy, aby pan przewodniczący Barroso określił granice i powiedział na czym naprawdę i faktycznie opierają się prawa człowieka i swoboda wypowiedzi. Czy mamy tutaj do czynienia z wirtualnym Guantánamo? Czy grozi nam całkowita, orwellowska cenzura internetu? Istnieje takie niebezpieczeństwo i musimy wypowiedzieć się w tej sprawie.
Ważne jest też, aby skontrolować warunki przetrzymywania pana Assange, ponieważ we Włoszech nawet członków mafii nie przetrzymuje się w całkowitym odosobnieniu.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Mogę przekazać Panu Posłowi pewne informacje o prawnych aspektach tej sprawy, oczywiście bez przesądzania stanowiska, bo nie jestem sędzią żeby ferować wyroki w tej sprawie.
Po pierwsze, władze brytyjskie zatrzymały pana Assange na podstawie europejskiego nakazu aresztowania. Szwedzki prokurator wydał nakaz w sprawie pana Assange zgodny ze szwedzkim systemem, systemem z Schengen oraz systemem Interpolu i to było podstawą do wydania europejskiego nakazu aresztowania.
Obecnie, zgodnie z art. 28 decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania osoba zatrzymana na mocy europejskiego nakazu aresztowania nie podlega ekstradycji do państwa trzeciego bez zgody kompetentnego organu państwa członkowskiego, które zatrzymało taką osobę. Oznacza to, że skoro pan Assange został zatrzymany w Wielkiej Brytanii to brytyjski organ właściwy dla podjęcia decyzji o tym, czy odesłać go do Szwecji, czy nie, będzie musiał także wydać zgodę na jego ekstradycję do kraju trzeciego.
To najlepsze wyjaśnienie, jakie mogę złożyć w sprawie aspektów prawnych, ale nie mogę składać jakichkolwiek oświadczeń na temat winy lub niewinności tej osoby.
Sarah Ludford
Panie Przewodniczący Barroso! Wygłosił Pan, również dziś po południu, wiele oświadczeń na temat sposobu respektowania praw podstawowych i zasad państwa prawa przez UE i państwa członkowskie, ale komisja śledcza do spraw wydawania w trybie nadzwyczajnym, której przewodniczącym był pan poseł Coelho, a ja byłam wiceprzewodniczącą ustaliła prima facie dowody na to, że około tuzina krajów UE i pozostałych krajów europejskich działało w zmowie w ramach wojny z terrorem i popełniało nadużycia związane ze zniknięciami i torturowaniem. Prawdę mówiąc obawiam się, że udzielił Pan panu posłowi Coelho nieco wymijającej odpowiedzi.
Byliśmy przekonani, że Komisja i Rada nie przestrzegały art. 6 Traktatu i wezwaliśmy je do poświadczenia prawdy o tym, co się wydarzyło oraz w miarę potrzeb podjęcia działań na mocy art. 7, co oznacza sankcje za łamanie praw człowieka. Prawdę mówiąc nie przyniosło to efektu. To pozwala oskarżyć UE o hipokryzję. Co Pan teraz zrobi, by wziąć pełną polityczną i prawną odpowiedzialność za zmowę dotyczącą nadużyć praw człowieka w imię tak zwanej wojny z terrorem?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Po pierwsze, Komisja zawsze szanowała prawa podstawowe i zdecydowanie odrzucam wszelkiego rodzaju krytyczne stwierdzenia, że Komisja uczestniczyła w jakimkolwiek łamaniu praw podstawowych. To nieprawda. Komisja ma zupełnie czyste konto w tej sprawie i jesteśmy gotowi współpracować z Parlamentem w duchu pełnej przejrzystości w tych sprawach.
Są sprawy wchodzące w zakres odpowiedzialności państw członkowskich, które muszą wykonać swoje obowiązki. Komisja nie może zastąpić państw członkowskich. Mamy Traktat, mamy odpowiedzialność, mamy obowiązki i prawa. W sprawach, o których Pani Poseł wspomniała Komisja udzieliła Parlamentowi pełnego wsparcia, o które się zwracał - i zapewniła pełną przejrzystość.
Franz Obermayr
(DE) Panie Przewodniczący! Mówiąc w uproszczeniu platforma internetowa WikiLeaks publikuje informacje poufne i oczywiście, że zawsze jest to przykre dla zaangażowanych stron. Trzeba wspomnieć, że jak dotąd przeciwko WikiLeaks nie wszczęto postępowania karnego. W międzyczasie wybuchła prawdziwa wojna cybernetyczna. Z jednej strony serwery WikiLeaks są atakowane, z drugiej zwolennicy WikiLeaks bombardują serwery sieciowe Visa i MasterCard żeby je zablokować.
Panie Przewodniczący! Moje pytanie brzmi: czy Komisja podejmie działania przeciwko tym wojnom serwerowym? Wspomniał Pan już o działaniach komisarz Malmström. Czy przygotowano już ich harmonogram i czy mamy już pomysły na to, co zrobimy? Czy Komisja planuje - i w tym zakresie proszę o jasną odpowiedź, nie wymówki pełne szczegółów i argumentów prawnych - podjąć konkretne działania przeciwko WikiLeaks, aby po raz kolejny zachować się jak gorliwy rzecznik Stanów Zjednoczonych w tak delikatnej sprawie, jak przekazywanie danych i tak się zachowa?
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Po pierwsze, nie planujemy żadnych działań przeciwko WikiLeaks.
Po drugie, jeżeli chodzi o wprowadzane dyrektywy, to będą one przedmiotem debat w Parlamencie. Przedłożyliśmy wnioski w sprawie zwiększenia bezpieczeństwa cybernetycznego.
Jeżeli chodzi o niektóre zagadnienia, których szczegóły chce Pan ode mnie uzyskać uważam, że lepiej byłoby odbyć panel ekspercki. Przykro mi, ale w ciągu minuty nie mogę udzielić konkretnej odpowiedzi, moje departamenty są do Pana dyspozycji i jeżeli Pan zechce, mogą przekazać Panu wszystkie szczegóły dotyczące sposobu, w jaki postrzegamy ten ważny problem. Ale tak naprawdę nie jest to sprawa Komisji. To się wydarzyło w Stanach Zjednoczonych i miało wpływ na ogólnoświatową społeczność korzystającą z Internetu i jest to niezwykle poważny i istotny problem. Nie umniejszam jego wagi, ale musimy być świadomi obszarów naszej odpowiedzialności.
Proponuję zorganizowanie, dla tych posłów do Parlamentu, którzy sobie tego życzą, panelu informacyjnego dotyczącego środków technicznych, jakie możemy podjąć na szczeblu europejskim.
Petru Constantin Luhan
(RO) Panie Przewodniczący! Chcę zapytać o ostatnie przypadki ataków hakerów na Visę, MasterCard i PayPal, których celem było sabotowanie operacji finansowych i spowodowanie strat finansowych.
Czy, gdy nastąpiły ataki cybernetyczne powodując dość poważne problemy techniczne, poufne dane klientów były bezpieczne, czy zagrożone? To moje pierwsze pytanie. W przypadku tych ataków cybernetycznych przypuszczanych z pobudek ideologicznych lub dla samej przyjemności hakowania istnieje możliwość, że hakerzy, którzy chcą tylko zyskać korzyści finansowe dobiorą się też do tych systemów. Chcę wiedzieć, czy te informacje finansowe i osobowe zostały zagrożone oraz jakie metody i sprawcy byli tu zaangażowani i czy w tej chwili sytuacja jest pod kontrolą. Chcę też wiedzieć, czy USA i władze międzynarodowe również zajmują się tym problemem.
José Manuel Barroso
przewodniczący Komisji - Nie mam bezpośrednich informacji na temat przecieków i w jaki stopniu wyciekły informacje poufne oraz prywatne dane. Przepraszam, ale nie dysponuję takimi informacjami - nie mam nic wspólnego z tą sprawą.
To prawda, że zdarzenie to ujawniło bardzo poważne problemy związane z bezpieczeństwem. Pracowaliśmy nad niektórymi z tych problemów przed sprawą WikiLeaks i opowiedziałem Państwu o kilku inicjatywach Komisji. Jestem pewien, że ci po drugiej stronie Atlantyku też się martwią i dlatego uważam, że powinniśmy współpracować na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa cybernetycznego, ale w każdym przypadku z poszanowaniem podstawowych wolności - ponieważ wolność wypowiedzi jest dla nas w Unii Europejskiej świętym prawem - jednocześnie mając jasność, co do tego, że ochrona danych i prywatności to także prawa podstawowe.
Musimy znaleźć właściwą równowagę i właśnie dlatego we wszystkich naszych inicjatywach musimy przestrzegać tych dwóch zasad, które czasem trudno ujednolicić, niemniej jednak są one bardzo ważne.
Przewodniczący
Koleżanki i Koledzy! Na liście znalazło się 21 nazwisk, ale tylko 14 z Państwa mogło zabrać głos. Jest mi bardzo przykro, ale nazwiska były wywoływane według kolejności na liście.
Zamykam turę pytań.
