Situatie in Birma (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de situatie in Birma.
Manuel Lobo Antunes
fungerend voorzitter van de Raad. - (PT) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, dit debat en onze besprekingen zijn hoogst actueel en uiteraard volgen de Raad en het Portugese voorzitterschap de gebeurtenissen in Birma (Myanmar) met uiterste bezorgdheid.
Het is bijna twintig jaar geleden, sinds de gebeurtenissen van 1988, dat Birma het soort demonstraties heeft gekend die op dit moment plaatsvinden. Het lijdt geen twijfel dat het waar is wat veel verslaggevers zeggen over deze recente gebeurtenissen: dat het land op een keerpunt staat dat wij zien als kritiek.
De situatie is vanaf het begin zeer explosief gebleken en hoewel we alles hebben gedaan wat in onze macht lag om de Birmese autoriteiten ervan te weerhouden geweld te gebruiken, tonen de gebeurtenissen van vandaag aan dat de militaire junta in Rangoon helaas nog steeds doof is voor de verzoeken van de internationale gemeenschap, zoals zij al vele jaren doof is voor de voortdurende en herhaalde internationale verzoeken.
Als de situatie van de afgelopen dagen goed zou zijn geleid, had zij een ongekende kans kunnen zijn om de eerste stappen te zetten op weg naar de noodzakelijke politieke hervormingen en nationale herevaluatie van het land. We hoopten dat de junta zou luisteren naar de ondubbelzinnige boodschap die de demonstranten verkondigden: dat zijn beleid heeft gefaald.
Wat begon als een ad-hocprotest tegen de onevenredige stijging van de brandstofprijs, is uitgegroeid tot een enorme openbare protestbeweging tegen het algemene beleid van een zeer dictatoriale regering.
De Europese Unie was zich bewust van de groeiende spanningen in het land en heeft niet werkeloos toegekeken. Al meteen in augustus heeft zij zich krachtig uitgesproken tegen de gevangenneming van verschillende oppositieleiders, in het bijzonder de zogenoemde 88 Generation-fractie, die protesteerde tegen de stijging van de brandstofprijzen met bijna vijfhonderd procent. Ze riep op tot de vrijlating van alle politieke gevangenen en onderstreepte de noodzaak om te beginnen aan een proces van openstelling, verzoening en politieke hervorming. Gisteren nog hebben we een duidelijke boodschap van solidariteit en steun uitgezonden aan de Birmese bevolking door middel van de gemeenschappelijk verklaring van VS en EU die is aangenomen door de 27 ministers van buitenlandse zaken die vergaderen in New York.
We roepen de autoriteiten op de rechten van monniken, nonnen en gewone burgers om vreedzaam te demonstreren te respecteren en we benadrukken dat deze situatie een nieuwe kans vormt om te proberen de zeer complexe problemen van Birma op te lossen.
In een andere verklaring, die ook gisteren is afgegeven, riep de Hoge Vertegenwoordiger, de heer Solana, de Birmese autoriteiten op kalm te blijven en benadrukte hij dat ware vrede, stabiliteit en ontwikkeling alleen kunnen worden bereikt door middel van politieke hervormingen, de verlening van fundamentele rechten en vrijheden en volledige betrokkenheid van alle belanghebbenden.
We hebben de situatie ook met enkele van onze partners besproken in bilaterale gesprekken in de kantlijn van de Algemene Vergadering van de VN in New York. In onze voortdurende dialoog over Birma met partners in de regio, waaronder China, India en de landen van de ASEAN (Associatie van Zuid-Aziatische Staten), moedigen we deze aan regelmatig met het regime te praten en daarbij bijzondere nadruk te leggen op de volgende punten: ten eerste, voor stabilisatie in Birma op de lange termijn is een echte transformatie nodig, vooral op het gebied van politiek; ten tweede, de openstelling van het land is cruciaal voor de ontwikkeling van Birma en is ook in het belang van de buurlanden en de internationale gemeenschap als geheel. We hebben ook opgemerkt dat Singapore, de huidige voorzitter van de ASEAN, tenminste heeft gereageerd met een nationale verklaring waarin het zegt te hopen dat de huidige protesten vreedzaam kunnen worden opgelost.
De ministers van buitenlandse zaken van de EU hebben de ontwikkelingssituatie in Birma besproken tijdens het Gymnich-overleg van begin september en gisteren in New York, toen alle 27 ministers bijeenkwamen, hebben ze, zoals ik al zei, deze kwestie opnieuw behandeld. Daarnaast is dit onderwerp besproken door het Politiek en Veiligheidscomité in Brussel en is er vanochtend uitgebreider over gedebatteerd in de werkgroep Azië-Oceanië. We evalueren uiteraard alle mogelijkheden voor een nieuwe reactie van de Europese Unie en hoewel we hopen dat de situatie niet nog verder escaleert, moeten we op alles voorbereid zijn. We bereiden ook aanvullende acties voor via diplomatieke kanalen en blijven in contact met de Verenigde Naties, in het bijzonder met Ibrahim Gambari, speciaal gezant van de secretaris-generaal, die in juli bijeenkwam met het voorzitterschap en de instellingen van de Europese Unie, dat wil zeggen direct voor het zomerreces. We houden ook nauw contact met onze collega's in Genève, waar gisteren een scherpe verklaring is afgegeven in de Mensenrechtenraad.
Gisteravond voelden we ons, als gevolg van het zorgwekkende nieuws dat ons bereikte vanuit Rangoon, verplicht nogmaals een oproep te doen aan de Birmese autoriteiten, om het te vragen niet met geweld te reageren op de vreedzame demonstraties van het volk. We hebben duidelijk melding gemaakt van de mogelijke uitbreiding van de bestaande sancties, dus de boodschap was precies en direct. Tot slot zal Coreper (Comité van permanente vertegenwoordigers) de kwestie Birma morgen uitgebreider bespreken.
Louis Michel
lid van de Commissie. - (FR) Mevrouw de voorzitter, dames en heren, net als de andere Europese instellingen is de Commissie uiteraard zeer bezorgd over de situatie in Birma/Myanmar. Wij volgen van zeer nabij de dramatische gebeurtenissen van de voorbije weken en zelfs uren na de verzetsbeweging en het vreedzame protest van de boeddhistische monniken.
De Commissie heeft u, zoals u weet, op 6 september via mevrouw Reding haar analyse gegeven van de algemene situatie: herhaalde schendingen van de mensenrechten, politieke repressie, algemene verslechtering van de economische omstandigheden. Ik wil daar nog schendingen door de regering van Birma/Myanmar van het internationaal humanitair recht tegenover burgers en gedetineerden aan toevoegen, en de steeds strengere aan het werk van het ICRK opgelegde beperkingen. De voorbije weken krijgt het regime de rekening gepresenteerd van de explosieve sociale en politieke situatie die het in zekere zin zelf heeft gecreëerd.
Wat moet in deze situatie gebeuren? Er lijken twee mogelijkheden te zijn: een gewelddadige repressie zoals in 1988, of een historisch keerpunt. De gebeurtenissen in Birma lijken echter op onvoorspelbare ontwikkelingen uit te zullen draaien. Het feit dat protesten van die omvang - vorige maandag waren er 100 000 manifestanten in de straten van Rangoon - geen agenda of politieke eisen hebben, maakt de situatie uiteraard nog onstabieler en onzekerder.
Als de manifestaties doorgaan, kan het risico niet worden uitgesloten dat het regime de zaken uit de hand laat lopen. De intimidaties, arrestaties en versperringen die we vandaag hebben gezien, wijzen onbetwistbaar op een verharding van de reactie. De arrestaties van vanochtend, de brutale manier waarop de autoriteiten zijn opgetreden en het feit dat er slachtoffers te betreuren zijn, doen onze bezorgdheid slechts toenemen. In deze omstandigheden is de eerste vereiste een gewelddadige reactie van de regering te vermijden en ze aan te sporen tot zo groot mogelijke terughoudendheid. Wij zijn uiteraard zeer bezorgd om de veiligheid en het lot van mevrouw Aung San Suu Kyi.
De manifestaties houden in zekere zin ook een opportuniteit in. Ze laten het regime, of tenminste zijn leden die nog over realiteitszin beschikken, zien dat het slechte politieke en economische beleid de bevolking zover heeft gedreven dat ze er niet meer voor terugschrikt op straat te komen om haar ongenoegen te uiten, uit wanhoop die al te lang heeft geduurd.
De tweede zorg van de Commissie is dus de internationale gemeenschap ertoe te brengen de regering te overtuigen het nodige te doen om een minimum aan vertrouwen te herstellen en zo de omstandigheden te scheppen om de weg naar nationale verzoening in te slaan. Het verlangen van de bevolking naar openheid en democratie moet door het regime worden begrepen. De uitweg uit de huidige crisis dient een participatief en transparant proces te omvatten dat alle in nationale verzoening geïnteresseerde partijen in Birma/Myanmar in staat stelt aan de politieke en economische toekomst bij te dragen. Mevrouw Benita Ferrero-Waldner heeft deze boodschap in de marge van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York aan onze partnerlanden overgebracht.
Overigens is het van zeer groot belang dat wij de buurlanden van Birma/Myanmar bewustmaken van hun bijzondere verantwoordelijkheid. Ik denk dat China zich reeds realiseert dat zijn eigen belangen op lange termijn niet van een explosieve situatie in dat land gediend zijn. China kan een doorslaggevende invloed hebben. Wij moeten echter ook India, Japan en Zuid-Korea, die in hoge mate aan de bevrediging van de economische behoeften van het regime hebben bijgedragen, overtuigen meer te doen om uit de huidige crisis te raken. Ook de ASEAN moet haar stem luider laten klinken. Elke verslechtering van de situatie in Myanmar/Birma kan voor de hele regio alleen maar negatieve gevolgen hebben.
De Commissie erkent de bijzondere rol van de Verenigde Naties, om preciezer te zijn de goede diensten van de heer Ibrahim Gambari, bijzonder afgevaardigde, wiens volgend bezoek aan Rangoon zeer belangrijk zal zijn. Als de autoriteiten van Myanmar/Birma opnieuw de weg van de repressie kiezen, zal het land onvermijdelijk in een nog groter internationaal isolement terechtkomen, met meer ondraaglijk lijden voor zijn volk. Als de autoriteiten echter kiezen voor de weg van een open en democratische dialoog, moeten zij hun nationaal draaiboek verduidelijken, een precieze datum vastleggen voor vrije verkiezingen en de aanzet geven tot een oprechte dialoog met de partners. De autoriteiten van Myanmar/Birma kunnen dan op de steun van de Europese Unie en de andere partners in dat proces rekenen.
Geoffrey Van Orden
namens de PPE-DE-Fractie. - (EN) Mevrouw de voorzitter, de Europese Unie is trots op haar aandacht voor de mensenrechten, maar lijkt niet in staat op doeltreffende wijze op te treden tegen tirannieke regimes in de gehele wereld die hun bevolking jaar na jaar blijven onderdrukken en misbruiken. Wij lijken te denken dat een verklaring en een gemeenschappelijk standpunt volstaan. De fungerend Voorzitter zei in het vorige debat dat wij moeten doen wat wij zeggen. Ik ben het met hem eens.
In het Parlement heb ik twee bijzonder verfoeilijke regimes bestreden: het regime van Mugabe in Zimbabwe en de militaire junta in Birma. Beide waren het voorwerp van EU-aandacht, maar wij hebben niets ondernomen. Wij moeten ons schamen.
Vandaag is onze aandacht gericht op Birma, waar in de voorbije week de alliantie van alle Birmese boeddhistische monniken op moedige wijze massaal straatprotest in Rangoon en vele andere delen van Birma heeft geleid. Wij zijn allemaal geschokt te zien dat een wanhopige situatie een tragedie is geworden. Beelden van gewonde monniken, met rook gevulde pagodes en toegetakelde burgers gingen de wereld rond terwijl de veiligheidstroepen in actie kwamen. Er zijn verslagen over ten minste vijf doden en honderden gewonden. Wij werden er bijna een week geleden door de radiozender Burma Democratic Voice van op de hoogte gebracht dat de regering het gebruik van vuurwapens had goedgekeurd en zich voorbereidde op een gewelddadige beëindiging van de vreedzame demonstraties.
Het is hoog tijd dat wij in actie komen. Ik maak mij geen illusies. Zoals in Zimbabwe ligt de sleutel tot verandering in Birma bij de buurlanden, in het bijzonder China. China is de grootste investeerder in en handelspartner en wapenleverancier van Birma. Er is een vandaag een Chinese parlementaire delegatie op hoog niveau in het Parlement, onder leiding van de heer Wang Yingfan, een invloedrijk lid van het Nationale Volkscongres. Ik heb hem vanochtend dringend verzocht met China tegen het Birmese regime actie te ondernemen. Hij beklemtoonde de verbintenis van China zich niet in het intern beleid van andere landen te mengen, maar verzekerde mij tegelijkertijd dat China een stille maar ernstige rol zou blijven spelen en het Birmese regime tot flexibiliteit en een positievere aanpak zou aansporen. Wij zullen zien welke invloed dat heeft.
Gisteren heeft het voorzitterschap van de Europese Unie aangekondigd dat in geval van een gewelddadige reactie, strengere sancties zouden worden opgelegd. Het geweld is er gekomen. Als de EU in de wereld enige geloofwaardigheid wil behouden, moeten nu dus strengere sancties volgen. Wij moeten ook duidelijk maken dat wij deze keer ons woord zullen houden en aan onze sancties zullen vasthouden. Het schandelijke voorval in mei, waarbij de Birmese minister van Buitenlandse Zaken ondanks het eigen reisverbod van de EU een ASEM-top in Duitsland mocht bijwonen, mag zich niet herhalen.
Met betrekking tot sancties kunnen wij niet negeren dat TOTAL Oil één van Birma's weinige overblijvende buitenlandse investeerders is. TOTAL ondersteunt de militaire junta rechstreeks met honderden miljoenen dollars die het regime in staat stellen één van de grootste legers ter wereld te onderhouden.
Wij hebben lang over de crisis in Birma gedebatteerd. Nu is die crisis een feit. Wij moeten onthouden dat verantwoordelijken voor de afslachting van manifestanten in Birma 20 jaar geleden nu belangrijke posten in het regime bekleden. Het is jammer dat de Raad en de Commissie met betrekking tot deze kwestie in de voorbije jaren niet beter naar het Parlement hebben geluisterd.
Vandaag leggen wij eens te meer een krachtige, korte en zeer duidelijke resolutie voor. Wij verzoeken de Birmese autoriteiten Aung San Suu Kyi onmiddellijk vrij te laten, de manifestanten met rust te laten en een volledig representatieve Nationale Conventie met inbegrip van de Nationale Liga voor Democratie bijeen te roepen. We verzoeken de VN-Veiligheidsraad nu bijeen te komen om de situatie in Birma aan de orde te stellen en dan onmiddellijk zijn speciaal gezant naar dat land te sturen. Wij verzoeken de Raad en de Commissie met de VS en ASEAN te praten over een gecoördineerde reeks maatregelen tegen het Birmese regime, met inbegrip van economische sancties, als het op gewelddadige wijze reageert en niet doet wat wij zeggen.
Barbara Weiler
namens de PSE-Fractie. - (DE) Mevrouw de voorzitter, dames en heren, Europa en de gehele wereld kijkt naar Birma. Vandaag vloeide er voor het eerst bloed. Mijn collega uit Groot-Brittannië heeft dat reeds vermeld. Er dient immers niets meer te worden verzwegen, hetgeen een nieuwe situatie is in het debat.
De socialistische fractie is ontzet over het brutale optreden van het militaire regime tegen de vreedzame demonstranten. Wij verwachten dat de VN-Veiligheidsraad, die op dit ogenblik vergadert, dadelijk maatregelen neemt en samen met China invloed uitoefent.
De tweede boodschap vandaag moet de deelneming van het Europees Parlement tegenover de bevolking en onze sympathie, hulp en bewondering voor de moed van de burgers zijn. De boeddhistische monniken zijn geen kleine, elitaire minderheid. Ze zijn burgers en worden door duizenden gesteund. Aan de oorsprong van de protesten lagen de willekeurig verhoogde prijzen, maar de junta begaat al jaren schendingen van de mensenrechten, overtredingen tegenover de Internationale Arbeidsorganisatie en maakt zich schuldig aan foltering en dwangarbeid.
In tijden van globalisering is hermetisch afsluiten niet meer mogelijk, en dat is goed! Democratische grondrechten en het systeem van universele waarden gelden ook op het Aziatische continent. Wij verwachten dat in Birma de reeds lang geplande grondwet onverwijld op de agenda komt en dat het land - zoals trouwens interessant genoeg ook al vrij spoedig Thailand - democratische verkiezingen organiseert. Het is mogelijk in die regio's democratische systemen te organiseren en te realiseren.
Naast de VN en Europa moeten natuurlijk ook de ASEAN-landen actiever worden, vooral omdat zij claimen zoals de EU te zijn. De huidige manifestaties op de Filippijnen zijn een goed teken van solidariteit in de regio.
Er is geen terugkeer mogelijk op de weg naar de democratie, ook niet voor Birma!.
Annemie Neyts-Uyttebroeck
namens de ALDE-Fractie. - (NL) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, collegae, laat mij beginnen met heel ootmoedig het hoofd te buigen voor de ongelooflijke moed van de Birmaanse bevolking die op vreedzame wijze massaal protesteert tegen de militaire dictatuur in haar land.
Vandaag is dat regime begonnen met gewelddadige repressie en ons hart gaat uit naar het lot van de Birmanen. De Europese Unie moet hier verder krachtig tegen protesteren, niet enkel in woorden, maar ook in daden. Indien het regime volhardt in de repressie, dan moeten de sancties verstrengd worden en moeten alle Europese bedrijven die nog actief zijn in Birma opgeroepen worden, zo niet gedwongen worden, om hun activiteiten aldaar te staken. Ook moeten de ASEAN-landen hun houding jegens Birma verscherpen en moeten India en China hun invloed op het regime aanwenden om het ertoe aan te zetten ernstig in dialoog te treden met de Birmaanse democratische oppositie.
Het Birmaanse regime onderdrukt de bevolking niet enkel op politiek vlak, maar heeft ze tevens in diepe ellende en armoede gedompeld, terwijl het land nochtans alles heeft om welvarend te zijn. De massale demonstraties van de Birmanen bewijzen ten overvloede dat Aung San Suu Kyi helemaal niet alleen staat, maar dat ze de draagster blijft van de hoop van de overgrote meerderheid van de Birmanen. Het Birmaanse regime moet haar onmiddellijk volledige vrijheidsbeweging teruggeven en alle politieke gevangenen, inclusief degenen die vandaag werden opgepakt, vrijlaten.
Ten slotte wil ik de Europese Unie oproepen om maximaal gebruik te maken van het instrument ter bevordering van de democratie en de mensenrechten dat ons nu ter beschikking staat.
Brian Crowley
namens de UEN-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik dank de fungerend voorzitter, de Commissaris en de afgevaardigden voor hun opmerkingen.
De nationale beweging voor democratie in Birma vroeg achttien jaar geleden wat nodig zou zijn om de internationale gemeenschap ertoe te brengen de Birmese autoriteiten te overtuigen de democratie te omarmen. Ze vroeg zich af of het nodig zou zijn neergeschoten te worden op de straat, voor de televisiecamera's, voordat de internationale gemeenschap zou reageren.
Jammer genoeg wordt deze voorspelling vandaag bewaarheid. Wij zien dat een deel van de Birmese samenleving, de boeddhistische monniken en nonnen die leven in geweldloosheid en pacifisme, op straat wordt afgeslacht en door het militaire regime wordt geïntimideerd. Het is onjuist dat mensen denken dat wij hier met woorden de doelstellingen zullen bereiken die wij verwezenlijkt willen zien. Het is echter ook niet goed dat de wereld zo lang heeft gezwegen. Wij mogen dat niet langer doen. Zoals collega's reeds hebben gezegd, is het aan ons om onze invloed te gebruiken, niet alleen met betrekking tot het Birmese regime, maar ook onze invloed op China, India en Bangladesh, om te garanderen dat de sancties samenhangend zijn en in acht worden genomen, net als de eis van democratie.
Laten wij het geweld tegen vreedzaam protest veroordelen, maar ook garanderen dat wij de manifestanten kunnen helpen.
Raül Romeva i Rueda
namens de Verts/ALE-Fractie. - (ES) Mevrouw de Voorzitter, het is duidelijk dat de recente gebeurtenissen in Birma ons steeds verder naar een punt leiden vanwaar geen terugkeer mogelijk is. Ik ben van mening dat de grootschalige demonstraties, niet alleen door monniken en nonnen, maar door duizenden en duizenden mensen die deze protesten steunen en blijven steunen, een duidelijke boodschap afgeven aan de militaire junta in Birma, maar ook aan de wereld, namelijk dat het Birmese volk er genoeg van heeft, dat ze de situatie moe zijn en dat ze verandering willen.
Het is precies dat verlangen naar verandering dat we in de EU en de internationale gemeenschap in het algemeen moeten steunen. Het is duidelijk dat het gehanteerde beleid, na dertig jaar van sancties met verwaarloosbare resultaten, een radicale koersverandering moet ondergaan, en dat het internationale beleid de landen in de regio erbij moet betrekken: niet alleen China en India, zoals al is gezegd, maar ook Japan en ook Singapore, dat momenteel voorzitter is van de ASEAN. Daarom moeten we niet alleen de gebaren van de Raad en de Commissie verwelkomen, maar ook die binnen de VN, om krachtig aan te dringen op vrijheid voor politieke tegenstanders, in het bijzonder Aung San Suu Kyi, en vooral ook een verschuiving in de richting van democratie. Ik vertrouw erop dat we dit streven nu niet kunnen en mogen loslaten.
Bastiaan Belder
namens de IND/DEM-Fractie. - (NL) Mevrouw de Voorzitter, staatsraad voor vrede en ontwikkeling, zo luidt de officiële naam van het militair regime in Birma. Juist in de huidige crisissituatie waarin het land verkeert, klinkt dat als een wrede leugen.
De junta staat immers voor decennia van machtsmisbruik én wanbeleid. Logisch dat zij zeer spaarzaam is met statistieken. En passant is het overgrote deel van de Birmese bevolking de dupe van een dubbele uitbuiting. Inderdaad, een dubbele uitbuiting: intern door 's lands militaire machthebbers - zaken doen in Birma verloopt nagenoeg uitsluitend via het leger - en voor een extreme externe uitbuiting van de grondstofrijke en agrarisch zeer vruchtbare zuidoost-Aziatische staat tekent de Volksrepubliek China met name. Uit diplomatieke mond in Rangoon klonk deze dagen zelfs de uitspraak: "Birma is quasi tot een Chinese provincie verworden.” In noordelijke, door China gebouwde scholen, is het Mandarijn de eerste taal en is Pekings tijd de officiële lokale tijd.
Mevrouw de Voorzitter, al met al zijn de Birmese en Chinese machthebbers schier onafscheidelijk. Derhalve roep ik Raad en Commissie op naast de eersten, de Birmese machthebbers, evenzeer Peking krachtig aan te spreken op zijn medeverantwoordelijkheid voor het lijden van Birmanen.
Luca Romagnoli
namens de ITS-Fractie. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, als onze resoluties en verklaringen geen ongelezen brieven of zwakke stemmetjes in het grote oor van de Raad blijven, gaan ze mee in de stroom van de gebeurtenissen, die zeker niet zullen samenvallen met of wachten op ons plenaire schema.
Een paar dagen geleden stemden we vrijwel unaniem voor een resolutie over Birma. In de overwegingen daarvan worden de talloze schendingen van de mensenrechten die op dit moment plaatsvinden in dat land in detail beschreven, maar wat er niet in staat, is een herinnering aan het feit dat een door het marxisme geïnspireerd en later militair regime de bevolking al tientallen jaren onderdrukt, met steun van China, zoals algemeen bekend is. Er is niet alleen onderdrukking; we mogen niet vergeten dat het Birmese regime een systeem is dat een groot deel van zijn macht en inkomsten baseert op drugshandel.
Als het gaat om de onderdrukking, censuur en wijdverbreide intimidatie die het Birmese regime al jaren kenmerkt, wil ik erop wijzen dat de veelgeprezen mevrouw Aung San Suu Kyi, journalisten zoals U Win Tin en acteurs zoals de heer Zaganar of de bekende burgerrechtenactivist Win Naing niet de enigen zijn. Ik wil u zeggen, dames en heren, dat er ook de boeddhistische monniken zijn, zoals u weet, maar er zijn vooral ook heel veel tamelijk grote minderheden. Hiertoe behoort met name een culturele en etnische groep die niet wordt genoemd in de twee weken geleden goedgekeurde resolutie: het Karenvolk. Dit volk weigert al tientallen jaren zich aan te passen aan een systeem dat in zijn levensonderhoud voorziet met kinderprostitutie en drugsteelt.
Alleen de repressie betreuren waarmee de Nationale Raad voor vrede en ontwikkeling het protest van het volk neerslaat en oproepen tot democratie in Birma heeft niet meer zin dan krachtige veroordelingen, de verzoeken om onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van gevangenen - wat van cruciaal belang is - en al het andere waarvoor we zo hartstochtelijk schrijven, smeken en dreigen, zonder dat dat veel effect heeft.
Zelfs de Amerikaanse president Bush heeft, ondanks zijn vele inhoudsloze opmerkingen voor de VN-vergadering, iets goeds gedaan. Hij heeft opgeroepen tot een VN-interventie en gesproken over een land dat een schrikbewind voert, waar basisvrijheden ernstig beperkt zijn, waar etnische minderheden vervolgd worden en waar gedwongen kinderarbeid, mensenhandel en verkrachting aan de orde van de dag zijn. De heer Bush kondigde daarna aan de sancties aan te scherpen, zoals de fungerend voorzitter van de Europese Unie ook heeft gedaan.
Laten we hopen dat dit ergens toe dient, want als dat niet zo is, zullen er vast geen dreigementen worden geuit over bombardementen, niet van de militaire bases van Birma en al helemaal niet van die van zijn partner, China. De situatie is voor de Birmese oppositie precies zo als de decennialange strijd van het Karenvolk: veel herrie in Europa en de Verenigde Staten, maar dat land moet zijn eigen zaken maar regelen. Op dit moment staan er geen transnationale belangen op het spel; op dit moment zijn de gebruikelijke lege woorden genoeg voor de Europese Unie.
Manuel Lobo Antunes
fungerend voorzitter van de Raad. - (PT) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik heb in mijn toespraak geprobeerd dit Huis heel in het kort gedetailleerde en uitgebreide informatie te geven over alle politieke en diplomatieke maatregelen die worden genomen en alle contacten die worden gelegd met betrekking tot de kwestie Birma (Myanmar), over hoe we de situatie volgen en over wat we hebben gedaan. Ik wil nu nogmaals bevestigen dat het Portugese voorzitterschap absoluut vastbesloten is de gebeurtenissen in Birma op de voet te blijven volgen en ik wil u ervan verzekeren dat het voorzitterschap alle maatregelen zal voorstellen die naar zijn mening uitdrukking geven aan onze ondubbelzinnige solidariteit met de bevolking van Birma en die tegelijkertijd de Birmese autoriteiten ondubbelzinnig duidelijk maken dat ze een prijs zullen moeten betalen als ze de situatie in het land nog verder laten verergeren.
De Voorzitter
Mijnheer de fungerend voorzitter, mijnheer Lobo Antunes, ik dank u namens het Europees Parlement dat u de hele dag met ons hebt doorgebracht. Ik wil dat u weet dat wij dat hebben opgemerkt.
Ik heb zes ontwerpresoluties ontvangen, ingediend overeenkomstig artikel 103, lid 2 van het Reglement tot besluit van het debat.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt donderdag 27 oktober 2007 plaats.
(De vergadering wordt om 17.40 uur onderbroken en om 18.00 uur hervat)
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Richard Corbett  
schriftelijk. - (EN) Birma is één van de ergste en langdurigste militaire dictaturen van de wereld. Zijn bevolking leeft in troosteloze armoede, in sterk contrast met het economische succes van veel van zijn buurlanden. Repressie is er brutaal. Contact met de buitenwereld wordt streng beperkt, en de situatie zou vergeten zijn, ware het niet door de heldenmoed van Aung San Suu Kyi, die heeft voorzien in een brandpunt voor de hoop en democratische verlangens van de mensen van Birma. Ik hoop dat in de komende dagen het militaire regime zonder verder bloedvergieten zal eindigen en ik roep de Raad en de hoge vertegenwoordiger op daartoe zoveel mogelijk druk uit te oefenen.
Glyn Ford  
schriftelijk. - (EN) Als rapporteur van het Parlement over de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en ASEAN heb ik in al mijn vergaderingen met ASEAN-ministers van Handel en ambtenaren duidelijk gemaakt dat het Parlement zich sterk zou verzetten tegen toegevingen tegenover de huidige Birmese militaire dictatuur.
De gebeurtenissen van de voorbije dagen, met door boeddhistische monniken geleid vreedzaam protest dat op traangas en kogels werd onthaald, hebben een ontzettende situatie nog erger gemaakt.
Ik had bijna tien jaar geleden het voorrecht Aung San Suu Kyi te bezoeken in Rangoon, toen haar huisarrest ontspannen genoeg was om zeldzame bezoekers te ontvangen. Ze maakte heel duidelijk dat ze als vertegenwoordiger en leider van de democratisch verkozen en door het militaire regime omvergeworpen Nationale Liga voor Democratie wilde dat de EU zo streng mogelijke sancties oplegde.
Nu moeten de EU en de lidstaten via de Veiligheidsraad tot algemene VN-sancties aanzetten. Wij noch de bevolking van Birma kunnen nog langer wachten.
Jules Maaten  
schriftelijk. - (NL) In Birma speelt zich een nieuw drama af. De junta heeft de confrontatie gekozen met duizenden vreedzame demonstranten. Dit is zeer te betreuren, want het is bewonderenswaardig dat de bevolking zelf de moed heeft genomen, om zonder hulp van buitenaf, in verweer te komen. Ik ben voorstander van de onvoorwaardelijke vrijlating van Daw Aung San Suu Kyi, U Khun Htun Oo, Ko Min Ko Naing en alle andere politieke gevangenen en van snelle democratische hervormingen.
De Europese Commissie dient de noodfondsen, beschikbaar in objectief 1 van het Instrument voor Democratie en Mensenrechtenbudget, optimaal te benutten, opdat voldoende steun gegeven kan worden aan onafhankelijke media, mensenrechtenactivisten en NGO's in Birma.
Een verdere verscherping van de al bestaande economische sancties lijkt onontkoombaar. Ik pleit ervoor aan te sluiten bij de Britse en Amerikaanse maatregelen en strenge beperkingen op te leggen voor handelsactiviteiten en financiële transacties met Birma.
Het Europees Parlement moet een delegatie naar Birma sturen om zelf de situatie daar te beoordelen.
David Martin  
schriftelijk. - (EN) De situatie in Birma is zeer verontrustend. Diegenen die manifesteren tegen het militaire regime, zoals de monniken, geven blijk van zeer veel moed. Het regime heeft eerdere manifestaties brutaal onderdrukt en heeft weinig belangstelling getoond voor het welzijn van zijn bevolking. De internationale druk op het regime moet zo groot mogelijk zijn, met inbegrip van een verbintenis de schuldigen voor eventuele wreedheden in de komende dagen voor het Internationaal Gerechtshof verantwoordelijk te houden. De EU moet praten met China en India, die beter geplaatst zijn om het regime onder druk te zetten, en hen verzoeken tussen te komen om de demonstranten te beschermen en in Birma de democratie te herstellen.
