Unie voor het Middellandse Zeegebied (debat) 
De Voorzitter
Het eerste punt op de agenda van vandaag is het verslag van Vincent Peillon, namens de Commissie buitenlandse zaken, over de Unie voor het Middellandse Zeegebied. Ik geef onze rapporteur vier minuten spreektijd.
Vincent Peillon
rapporteur. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil allereerst mijn hartelijke dank betuigen aan alle collega's die betrokken zijn geweest bij dit verslag; het is echt een gezamenlijk werkstuk. Wij hebben 28 compromisvoorstellen ingediend, die de strategische visie die we aan dit verslag en aan onze inzet voor het Middellandse Zeegebied willen geven niet hebben verwaterd, maar juist hebben verrijkt. Ik wil dan ook mijn erkentelijkheid betuigen aan Marietta Giannakou van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten), Ivo Vajgl van de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa, aan Hélène Flautre, en aan de rapporteurs voor advies van de Commissie internationale handel, Marielle De Sarnez, en van de Commissie industrie, Niki Tzavela.
Voor ons was het van belang om over het voetlicht te brengen dat hier voor Europa strategische belangen op het spel staan. Het is namelijk niet alleen zo dat het zuiden ons nodig heeft; wij hebben het zuiden ook nodig, vooral in crisistijden. En als we willen komen to een langetermijnvisie, als we duurzame groei willen bereiken in een multipolaire wereld, dan hebben wij ook het zuiden nodig.
Europa moet zich ertoe verbinden van de Unie voor het Middellandse Zeegebied een ruimte van vrede, veiligheid en welvaart te maken voor 800 miljoen inwoners en dat als langetermijnprioriteit te beschouwen. Dit gemeenschappelijke streven heeft ons verenigd omdat we weten dat de economische belangen, de demografische belangen, de geopolitieke belangen die op het spel staan, evenals de sociale en culturele belangen, zo groot zijn dat we in staat moeten zijn samen te werken met het gebied aan de overkant van de Middellandse Zee. Voor ons is dit ook een kwestie van cultuur en beschaving.
Wij weten dat het Parlement zich in de afgelopen twee jaar bewust is geweest van de moeilijkheden bij de totstandbrenging van de Unie voor het Middellandse Zeegebied. Wij zijn de conflicten die plaatsvinden in het zuiden niet uit de weg gegaan, maar wij wilden heel duidelijk maken dat de benadering van de Unie voor het Middellandse Zeegebied - concrete projecten, gelijke vertegenwoordiging van het noorden en het zuiden in besluitvormingsinstanties, de mogelijkheid om bijvoorbeeld Israëliërs en Palestijnen om dezelfde tafel te krijgen - de juiste methode was om bij te dragen aan het oplossen van conflicten, en dat we verder niet aan deze Unie voor het Middellandse Zeegebied moesten vragen alle doelstellingen tegelijkertijd na te streven en dat ze zich moest richten op deze specifieke activiteiten.
In dit project - en ik hoop echt dat de tweede top van staatshoofden en regeringsleiders op 7 juni in Barcelona zal doorgaan - hebben wij als Europees Parlement een krachtige boodschap willen richten tot de staatshoofden en regeringsleiders door hun op het hart te drukken dat deze top een succes moet worden. Wij hebben de koers uitgestippeld die ons momenteel noodzakelijk lijkt. We moeten allereerst een aantal obstakels uit de weg ruimen, en daartoe behoren uiteraard de financiële en economische omstandigheden.
Daarom hoopt het Europees Parlement dat de Europese Unie een financiële toezegging doet die zich verhoudt tot wat er op het spel staat, allereerst wat betreft de resterende financiële vooruitzichten 2007-2013, en dat in de financiële vooruitzichten 2014-2020 de vastleggingen van de Unie fors worden verhoogd om de zes grote projecten die op tafel liggen tot een goed einde te brengen. We moeten de economische en wettelijke omgeving verbeteren. We moeten de regionale zuid-zuid-integratie verbeteren. We moeten daarnaast, afgezien van de economische situatie, nieuwe politieke omstandigheden scheppen en daarom leggen we de nadruk op culturele integratie, onderwijs, culturele projecten en de rechten van mannen en vrouwen.
De conclusie is dat Europa in deze crisis blijk moet geven van verziendheid en ruimdenkendheid. We mogen de lange termijn niet opofferen aan de korte termijn. We moeten onze verantwoordelijkheden nemen. Europa heeft het zuiden nodig.
Štefan Füle
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het is mij een genoegen mij vandaag tot u te richten over de Unie voor het Middellandse Zeegebied en het door Vincent Peillon opgestelde verslag. Deze waardevolle bijdrage van het Europees Parlement komt precies op het juiste moment, aangezien daarin een aantal belangrijke uitdagingen worden uiteengezet die de Unie voor het Middellandse Zeegebied de komende maanden te wachten staan. Ik ben het overigens volstrekt eens met de inleiding van uw verslag over dat debat, mijnheer Peillon.
Nu het Verdrag van Lissabon van kracht is beschikt de Europese Unie over een krachtiger en meer samenhangende institutionele identiteit en een mandaat om op mondiaal niveau doeltreffender te werk te gaan. Tegelijkertijd streven de meeste regeringen in het Middellandse Zeegebied een ambitieuze economische hervormingsagenda na en draagt het Europees nabuurschapsbeleid eraan bij dat de verhoudingen tussen de Europese Unie en haar buurlanden veranderen.
Sinds 2004 zijn de politieke contacten zichtbaarder en intensiever geworden. De handel is, gesteund door een stabiel proces van liberalisering en convergentie van regelgeving, met meer dan 10 procent toegenomen. De hulp die door de Europese Unie wordt geboden is aangepast aan de hervormingsbehoeften van de partners, en de hoeveelheid steun is in het huidige financiële kader aanzienlijk toegenomen.
Dit hebben we bereikt in onze bilaterale betrekkingen. In het Middellandse Zeegebied is het echter nog meer dan elders nodig dat het netwerk van bilaterale betrekkingen tussen de Europese Unie en individuele buurlanden in het Middellandse Zeegebied wordt aangevuld met zuid-zuid-integratie en -samenwerking en de totstandbrenging van een werkelijk regionale economische ruimte. Regionale integratie kan een even belangrijke impuls geven als nationale hervormingen aan het verhogen van investeringen en groei waardoor de welvaartskloof tussen Europa en zijn mediterrane buurlanden wordt verkleind en grotere overeenstemming wordt bereikt over onze gemeenschappelijke waarden en onze democratische praktijken.
Zuid-zuid-integratie en intraregionale integratieprojecten, zoals de vrijhandelsovereenkomst met Agadir, zijn ook onontbeerlijk voor het creëren van de vijf miljoen banen die elk jaar nodig zijn om te voldoen aan de behoeften van jongeren in de regio. De oprichting van de Unie voor het Middellandse Zeegebied, in 2008 in Parijs, heeft een nieuwe impuls gegeven aan het Europees-mediterraan partnerschap, heeft door een systeem van gedeeld voorzitterschap de gemeenschappelijke eigendom en de gedeelde verantwoordelijkheid krachtig bevorderd, heeft geleid tot meer aandacht voor concrete projecten en een technisch secretariaat opgeleverd voor de bevordering van regionale integratie en investeringen.
Zoals we allen weten is de uitvoering hiervan door de toegenomen spanningen in het Midden-Oosten vertraagd, al is er ook vooruitgang geboekt door het op gang brengen van de indirecte besprekingen tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit. Er is nu ruimte voor de voorzichtige hoop dat de politieke omstandigheden in de regio meer bevorderlijk voor samenwerking zullen worden.
Tegen de achtergrond van belangrijke mondiale uitdagingen zoals de internationale economische en financiële crisis, de klimaatverandering en de energiezekerheid, zal de Unie voor het Middellandse Zeegebied de politieke situatie in het Midden-Oosten moeten behandelen, de operationele activiteiten van haar secretariaat van start moeten laten gaan en moeten beoordelen in hoeverre het partnerschap sinds juli 2008 vooruitgang heeft geboekt.
Dat biedt de mogelijkheid om onze gezamenlijke betrokkenheid bij en politieke bereidheid tot het tot stand brengen van een ruimte van vrede, stabiliteit en gedeelde welvaart in het Middellandse Zeegebied te herformuleren. Daartoe zouden de partners ook specifiek moeten kijken naar de toekomstige ontwikkeling van de Unie en naar wat zij aan projecten, banen en groei zou kunnen opleveren.
Het Middellandse Zeegebied is uiterst dynamisch en de jongere generatie heeft behoefte aan meer banen en betere mogelijkheden. Jongeren vragen om meer verantwoording en democratische vertegenwoordiging, beter onderwijs en meer bewegingsvrijheid om te kunnen reizen en studeren. Hun eisen zijn niet altijd gemakkelijk te verwezenlijken, maar zij zijn uiteindelijk degenen die zouden moeten profiteren van onze collectieve aanpak.
Als we praktische projecten uitvoeren, zoals het toegankelijk maken van water-, voedsel- en energiebronnen en het verbeteren van de bescherming van burgers, zal dat in het belang van onze burgers zijn.
Het streven van de Unie voor het Middellandse Zeegebied is dat burgers, ondernemers, niet-gouvernementele organisaties, universiteiten en bovenal jongeren deel gaan uitmaken van de voorhoede van de maatschappij, van samenwerkingsverbanden en van de economische ontwikkeling. Ook door middel van de volledige deelname en betrokkenheid van gekozen vertegenwoordigers moet een grotere betrokkenheid van de burgers worden gerealiseerd.
Daarom gelooft de Commissie sterk in een vitale en krachtige parlementaire dimensie die de democratische legitimiteit van het partnerschap versterkt. De rol van de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering dient verder verstevigd te worden en haar werkzaamheden dienen beter te worden afgestemd met de andere organen van het partnerschap.
We willen allen dat de Unie goed functioneert, en we weten allen dat de Unie zal worden beoordeeld op haar vermogen om concrete projecten voor de regio op te zetten. De energieverbindingen, de snelwegen op zee om de zuidelijke mediterrane havenfaciliteiten te verbinden met de Europese, en het mediterrane plan voor zonne-energie bieden aanzienlijke mogelijkheden in de zin van extra investeringen, het scheppen van banen en het versterken van handelsbetrekkingen. Indien we die mogelijkheden willen benutten, is het van belang dat de particuliere sector en de belangrijkste financiële instellingen nauw samenwerken. Om dit te verwezenlijken hebben we één katalysator nodig, en dat is het secretariaat van de Unie voor het Middellandse Zeegebied.
Na verscheidene maanden hard werken door de 43 Euro-mediterrane partners zijn we er uiteindelijk in geslaagd het secretariaat een wettelijke status te verlenen, de secretaris-generaal te benoemen en een voorlopige begroting voor de werkzaamheden van het secretariaat goed te keuren. Aan de wortels van de betrekkingen met onze mediterrane partnerlanden ligt onze wens om de veiligheid, groei en stabiliteit in de regio te bevorderen. Maar daarnaast is er de vaste overtuiging dat we deel uitmaken van een nog ambitieuzer project: het opbouwen van een vreedzame regio en het bevestigen van onze gemeenschappelijke doelstellingen en waarden.
Ik ben ervan overtuigd dat we met behulp van de inzet van het Europees Parlement en in samenwerking met de parlementen van de Europese lidstaten en van onze partners, en gesteund door de drijvende kracht van de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering, deze uitdaging het hoofd kunnen bieden.
Marielle De Sarnez
rapporteur voor advies van de Commissie internationale handel. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, de top van Barcelona staat inderdaad op losse schroeven. Het Israëlisch-Palestijns conflict werpt inderdaad zijn schaduw vooruit, maar dat maakt niet uit. De Unie voor het Middellandse Zeegebied is het enige mogelijke recept waarover we beschikken om de ontwikkeling van de landen in het zuiden te versnellen, hun onderlinge banden te versterken en de dialoog aan weerszijden van de Middellandse Zee te verbeteren. De regio moet meer overeenkomsten aangaan op het gebied van economische ontwikkeling en culturele uitwisseling. Ze heeft behoefte aan concrete toekomstgerichte projecten waarvoor mensen warmlopen en waarbij meer landen betrokken zijn.
Vanuit die gedachte moeten we er alles aan doen om publieke en private investeringen te bevorderen. Ook de Europese Commissie zal actiever moeten worden en zich nadrukkelijker moeten profileren als investeerder. Daarnaast zal ze bij de voorbereiding van een nieuwe generatie associatieovereenkomsten meer oog moeten hebben voor de effecten van het liberaliseringsproces.
Tot slot moet de overeenkomst van Agadir worden uitgebreid om de uitwisseling tussen de zuidelijke landen te intensiveren. In het landbouwbeleid moet het streven naar voedselsoevereiniteit gehandhaafd blijven en zoals we allemaal weten is energie een cruciale sector. Het is van belang dat de projecten in de eerste plaats het belang van deze landen dienen, opdat ze inspelen op hun behoeften en daardoor bijdragen aan hun ontwikkeling, ondanks de problemen, of beter gezegd vanwege de problemen. Er is dringender dan ooit behoefte aan de herstart van de Unie voor het Middellandse Zeegebied.
Niki Tzavela
Mijnheer de Voorzitter, in ons verslag over de Euro-mediterrane markt bevestigen wij ons voorstel om de fundamentele infrastructuren die een economie haar eenheid en samenhang verlenen, te behouden en te ontwikkelen. Het is interessant om vast te stellen dat in deze economische crisis de conjunctuur heel duidelijk aantoont dat er samenhang is in het zuiden en zich daar gemeenschappelijke kenmerken voordoen. Dat mogen wij niet uit het oog verliezen bij toekomstige ontwikkelingen.
In mijn verslag wordt vooral de nadruk gelegd op vloeibaar aardgas, dat op zeer korte termijn de drijvende kracht van de economie van de Euro-mediterrane markt kan worden, niet alleen als energiebron maar ook als verkoopproduct. Hetzelfde geldt voor hernieuwbare energiebronnen en een andere vorm van economie voor de Euro-mediterrane ruimte, ofschoon we hier eerder over de korte termijn spreken. Nog één opmerking: voor Noord-Europa heeft de Unie een goed onderbouwde energiestrategie en -politiek. Wat Zuid-Europa betreft, mijnheer de commissaris, laten de energiestrategie en -politiek nog heel wat te wensen over.
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Marietta Giannakou
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Peillon en de rapporteurs van de andere commissies, mevrouw De Sarnez en mevrouw Tzavela, complimenteren met hun werk. Het verslag over de Unie voor het Middellandse Zeegebied is erg belangrijk omdat het is toegespitst op onmiddellijke en meetbare doelstellingen waarmee zeer concrete resultaten kunnen worden geboekt. Daarom dringt het Parlement met dit verslag aan op de vaststelling van een specifieke begroting in het kader van de financiële vooruitzichten en op ondersteuning van het in Barcelona gevestigde secretariaat van de Unie voor het Middellandse Zeegebied, en natuurlijk vraagt het te voorkomen dat de diverse conflicten het eigenlijke doel van de Unie beïnvloeden, te weten ontwikkeling, bevordering van de individuele rechten en mensenrechten, culturele uitwisseling, energiezekerheid en al hetgeen de volkeren van het Middellandse Zeebekken met elkaar verbindt.
De Raad en het Spaanse voorzitterschap, dat naar ik veronderstel een bijzondere belangstelling heeft voor de Unie voor het Middellandse Zeegebied, zijn vandaag afwezig en ik moet zeggen dat hun afwezigheid mij verbaast. De Raad had hier moeten zijn om te luisteren naar de rapporteur en de corapporteurs en naar alle andere opmerkingen. Hier wordt namelijk een poging gedaan om de moeilijkheden te overwinnen die de noodzakelijke vooruitgang bij de programma's hebben tegengehouden.
Het conflict tussen Palestina en Israël kan natuurlijk niet via de Unie voor het Middellandse Zeegebied worden opgelost, maar door de aanwezigheid van medewerkers van het secretariaat is er hoop dat onze inspanningen om de Unie voor het Middellandse Zeegebied vooruit te helpen aan de hand van eerder genoemde criteria niet door de conflicten onder druk worden gezet.
Het is bijzonder belangrijk dat de Unie voor het Middellandse Zeegebied een boodschap uitzendt waarin sprake is van democratische ontwikkeling, gelijkheid van mannen en vrouwen en het streven naar een maatschappelijk middenveld in de Noord-Afrikaanse landen.
Raimon Obiols
Mijnheer de Voorzitter, wat mij het meest bevalt aan dit verslag - met de complimenten aan de rapporteur, Vincent Peillon - is dat het heel precies en concreet is. Het zou mooi zijn geweest als de precisie van dit document zich ook zou hebben uitgestrekt tot het onderwerp ervan, te weten de Unie voor het Middellandse Zeegebied.
Immers, het minste dat kan worden gezegd is dat er op dit moment in de Unie voor het Middellandse Zeegebied opmerkelijk veel onduidelijk is. Ik denk dat de leiders, die hopelijk op 7 juli in Barcelona bijeen zullen komen, er goed aan zouden doen om zich te houden aan de precieze en concrete prioriteiten die in het verslag-Peillon worden genoemd.
In de eerste plaats de politieke context. De Unie voor het Middellandse Zeegebied kan niet voortdurend maar geblokkeerd en verlamd blijven door het conflict in het Midden-Oosten, maar tegelijkertijd kan de Unie dat conflict ook niet negeren. De Unie moet, voor zover mogelijk, een positieve bijdrage leveren aan de oplossing van het conflict.
In de tweede plaats moeten er op professionele en intelligente wijze goede projecten worden ontwikkeld.
In de derde plaats moeten er voldoende financiële middelen worden gevonden en toegezegd.
En in de vierde plaats moet er verder worden gewerkt aan een goede relatie, zonder obstakels, zonder tegenstellingen, waarin juist naar synergieën wordt gezocht tussen de Unie voor het Middellandse Zeegebied en de mediterrane structuren van de Europese Unie.
In verband met deze vier centrale punten, vier essentiële uitdagingen, moet er duidelijkheid worden geschapen en overeenstemming worden bereikt, en ik ben van mening dat dit verslag een goed instrument en een goede routekaart is voor het bereiken van die overeenstemming.
Ivo Vajgl
Mijnheer de Voorzitter, commissaris Füle, ik wil allereerst rapporteur Peillon bedanken voor zijn constructieve, open en creatieve betrokkenheid die tot dit verslag heeft geleid. Ik hoop dat het niet alleen interessant zal zijn voor degenen die hebben geholpen met het opstellen ervan, maar ook voor anderen. Het verslag gaat over een gebied dat gedurende de geschiedenis een dynamisch centrum van cultureel en geestelijk leven en van economische en commerciële innovatie is geweest. Op dit moment is het echter helaas de bron van talloze problemen die ons allemaal en de rest van de wereld aangaan en die we graag opgelost zouden zien.
De Unie voor het Middellandse Zeegebied is een belangrijk project, maar het heeft helaas niet zo snel vooruitgang geboekt als we hadden gehoopt. Ik zou graag zien dat de oprichting van het secretariaat in Barcelona wordt gevolgd door snelle vooruitgang bij de tenuitvoerlegging van de prioritaire projecten. De projecten moeten de drijvende kracht achter of de doelstelling van het werk van de Unie voor het Middellandse Zeegebied zijn. Tegelijkertijd moeten we echter erkennen dat er nog onopgeloste kwesties van politieke aard zijn, in het bijzonder de Palestijnse kwestie en de onbepaalde status van de Westelijke Sahara, en dat deze de vereiste voortgang hebben belemmerd. Daarom moeten we ons inspannen voor meer dialoog, meer tolerantie en het opbouwen van vertrouwen in de regio.
In dat opzicht zou het Europees Parlement zeker een belangrijke en actieve rol kunnen spelen en ik hoop dat alle betrokken partijen dit Parlement zullen verwelkomen als een van de spelers die kunnen helpen het probleem op te lossen.
Tot slot wil ik toevoegen dat het van groot belang is dat we voldoende aandacht besteden aan de toekomstige generaties, dat we de uitwisseling van studenten in het kader van de Unie van het Middellandse Zeegebied bevorderen en steun geven aan de EMUNI-universiteit en de deelname van vooraanstaande instellingen, het hoger onderwijs en culturele fora. Dat zal ons helpen het wederzijdse begrip en de onderlinge verbondenheid te versterken.
Malika Benarab-Attou
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Unie voor het Middellandse Zeegebied is nog nooit zo essentieel geweest voor onze toekomst als op dit moment. Wij hebben samen geprobeerd in het verslag over de Unie voor het Middellandse Zeegebied een andere visie op dat gebied uit te dragen. Het is veel meer dan een vrijhandelszone, het is een Unie die berust op de gemeenschappelijke beschaving van mensen die fundamentele waarden delen.
Ik wil het hebben over de grootste belemmering voor onze mediterrane ambities, namelijk het geweld tegen de Palestijnen, die door Israël bezet, verdreven en gedood worden zonder dat Europa zijn historische verantwoordelijkheid in dit conflict neemt en zich echt inzet voor vrede door de Palestijnse staat te erkennen overeenkomstig de internationale wetten waarop onze democratieën zijn gebaseerd.
De komende week zal een officiële delegatie van het Parlement afreizen naar de Gazastrook, in een poging te begrijpen waarom de honderden miljoen euro's aan hulp die de Europeanen naar de Palestijnen sturen, niet aankomen in de scholen en ziekenhuizen van Gaza die ik in januari van dit jaar heb bezocht. Ik ben geschokt en verbijsterd over het besluit van de voorzitter van de Commissie buitenlandse zaken om op gezag van de Israëlische ambassade niet met de delegatie van ons Parlement naar Gaza te gaan, zonder de leden van zijn commissie - van wie ik er één ben - noch de medevoorzitters van deze delegatie hiervan op de hoogte te stellen.
Door de delegatie van het Parlement in Gaza te boycotten, brengt de voorzitter van onze commissie ons hele Parlement in diskrediet, terwijl het in een resolutie over het verslag-Goldstone zijn veroordeling heeft uitgesproken over het feit dat contacten met de bevolking van Gaza worden geblokkeerd en heeft geëist dat de blokkade onmiddellijk wordt opgeheven. We mogen deze resolutie en het standpunt van het Parlement niet vergeten.
In deze omstandigheden vraag ik om het aftreden van de heer Albertini als voorzitter van de Commissie buitenlandse zaken, waarvan ik deel uitmaak, aangezien hij niet heeft voldaan aan de eisen die dit ambt stelt.
Wat heeft het voor zin verkiezingen te financieren en er waarnemers heen te sturen als we vervolgens weigeren de personen te erkennen die de stembus hebben verkozen boven de wapens?
Tot slot staat nog iets anders een unie voor een echt verbroederd Middellandse Zeegebied in de weg, namelijk de slachtoffers die tijdens de oversteek vanuit het zuiden verdrinken, deels vanwege het feit dat Europese grenzen voor hen hermetisch afgesloten zijn. Ons huidige migratiebeleid is niet langer te handhaven. We moeten, zoals het UNDP bepleit, een mobiliteit voor burgers uit het zuiden mogelijk maken die gelijke tred houdt met onze eigen mobiliteit naar het zuiden. Laten we trouw zijn aan ons project en aan onze waarden. Onze kinderen zullen ons er dankbaar voor zijn en als volksvertegenwoordigers zullen wij trots op onszelf kunnen zijn.
Willy Meyer
namens de GUE/NGL-Fractie. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, de Unie voor het Middellandse Zeegebied wordt geconfronteerd met objectieve belemmeringen en wat ik van de Europese Unie, van alle instellingen en van dit Parlement vraag is vastberadenheid, veel vastberadenheid bij hun pogingen om die belemmeringen weg te nemen.
De eerste en belangrijkste belemmering - daar bestaat geen twijfel over en dat hebben ook andere afgevaardigden gezegd - wordt gevormd door de conflicten: het Palestijnse conflict in het licht van de houding van de Israëlische regering, die stelselmatig het internationaal recht schendt, evenals de akkoorden die Israël zelf heeft ondertekend, zoals het akkoord van Annapolis over de nederzettingen, en daarnaast het conflict in de Westelijke Sahara en wel degelijk ook de militaire bezetting van het noorden van de Republiek Cyprus. Dat zijn objectieve belemmeringen voor elke instelling die beide zijden van de Middellandse Zee met elkaar wil verbinden. Zolang deze conflicten niet worden opgelost, vormen ze een reële belemmering.
Onze fractie vraagt om een groter engagement, om meer energie tegenover alle spelers die verantwoordelijk zijn voor de niet-naleving van het internationaal recht.
Maar ook mogen we niet vergeten dat er nog een ander objectief probleem is, namelijk de economische en sociale ongelijkheden in het hele Middellandse Zeegebied. Ik denk dat elke formule om deze ongelijkheden in de handel aan te pakken waarbij wordt geprobeerd om eenvoudigweg vrijhandelsakkoorden te sluiten niet de goede weg is. De goede weg zou zijn om die ongelijkheden in aanmerking te nemen en handelsakkoorden te sluiten op basis van complementariteit en solidariteit. Want de omstandigheden van veel landen aan de Middellandse Zee zijn die van absolute armoede en marginalisering.
Maar ik blijf zeggen dat een groter engagement van de Europese Unie in die slepende conflicten van essentieel belang is - ik bedoel Palestina, ik bedoel de Westelijke Sahara. Er zijn zelfs conflicten, zoals dat van de Westelijke Sahara, waarin de Europese Unie simpelweg helemaal niets doet. En niet alleen doet de Europese Unie niets, ze verhoogt zelfs de gevorderde status die Marokko op dit moment heeft en ook probeert ze, in het geval van Israël, de associatieovereenkomst op te waarderen tot een gevorderde status.
Nikolaos Salavrakos
Mijnheer de Voorzitter, ik moet de rapporteur, de heer Peillon, complimenteren met zijn waardevolle verslag. Zoals bekend is het Middellandse Zeebekken een kruispunt van vele beschavingen, maar het is tevens een zenuwcentrum, een 'ketel' die al jaren aan de kook is. De klimaatverandering, de economische en financiële crisis, immigratie, verontreiniging, overbevissing, aantasting van het natuurlijk milieu: ziehier enkele van de problemen waarmee de Europese en niet-Europese bewoners van het Middellandse Zeebekken te kampen hebben.
Bijzonder belang dient te worden gehecht aan het vraagstuk van illegale immigratie en doeltreffende grenscontroles in de mediterrane landen, met name Griekenland en Italië, die voor illegale immigranten toegangspoorten tot de Europese Unie zijn. Aan de grenzen van deze landen wordt dagelijks strijd geleverd. Ook moet aandacht worden besteed aan de versterking van de energiesector, aan het gebruik van hernieuwbare energiebronnen en aan het mediterrane programma voor zonne-energie, teneinde de economische ontwikkeling van de landen aan de zuidkust van de Middellandse Zee te bevorderen.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Louis Bontes
In 2008 kondigde de Franse president Sarkozy aan dat hij een droom had gehad over de Unie voor de Middellandse Zee. Deze Unie moet een nieuw elan geven aan de doelstellingen van de Euro-mediterrane samenwerking, doelstellingen die gebaseerd zijn op de wederzijdse erkenning van gemeenschappelijke waarden zoals democratie, rechtsstaat, goed bestuur en eerbiediging van de mensenrechten.
Ik vraag mij af hoe je kunt spreken van gemeenschappelijke waarden als er in een land als Mauritanië geen sprake is van godsdienstvrijheid en de islam al meer dan duizend jaar de dienst uitmaakt. Volgens de grondwet is Syrië officieel een volksdemocratische en socialistisch georiënteerde eenheidsstaat. In de praktijk is Syrië echter een dictatuur. Marokko bezet de Westelijke Sahara en in Tunesië worden de mensenrechten geschonden. Met deze rij landen kan ik nog wel even doorgaan, maar dat red ik niet met de spreektijd.
Zijn dit landen met wie wij meer culturele uitwisseling willen? Landen met wie wij een vrije handelszone willen nastreven? En daarnaast het vrije verkeer van personen tussen de beide zijden van de Middellandse Zee willen bevorderen? Het resultaat zal zijn: nog meer islam in Europa. We mogen niet toestaan dat Europa Eurabië wordt, nu niet, nooit niet! Voordat deze droom een nachtmerrie wordt dient dit proces een halt te worden toegeroepen.
Dromen over de Middellandse Zee deden wij ook al in 1995 in de Barcelona-verklaring. Dit werd nog eens dunnetjes overgedaan in 2005. Behalve dat deze projecten de Europese belastingbetaler ettelijke miljarden hebben gekost, hebben zij tot niets geleid. Stop de verspilling van belastinggeld en stop met dromen! Trouwens, alle respect voor de heer Albertini, die een moedig standpunt heeft ingenomen. Hij heeft de steun van mijn fractie.
Salvatore Iacolino
(IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, de Euro-mediterrane regio vormt een strategisch gebied in het EU-beleid: wij kunnen belangrijke kwesties, zoals die op het gebied van milieu, religieuze waarden, cultuur, infrastructuur, landbouw, energie, veiligheid en migratiestromen, niet het hoofd bieden zonder de verantwoordelijke medewerking van derde landen aan de Middellandse Zee.
Voor een samenwerkingskader is niettemin nog een lange weg te gaan; we zouden kunnen zeggen: van Barcelona naar Barcelona en verder. De Europese Unie moet zich meer inzetten voor het proces van herziening en verificatie van de afzonderlijke associatieovereenkomsten met derde landen aan de Middellandse Zee en moet de grote strategische projecten voor infrastructuur en havens financieren.
Anderzijds moeten we op krachtige wijze de vergelijkbare productiesectoren aan weerszijden van de Middellandse Zee beschermen, met name de landbouw, om een duurzame ontwikkeling en een zo uniform mogelijk regelgevingskader te waarborgen. Wij hopen daarom op een versterking van de rol van goed bestuur van de Europese Unie met betrekking tot de landen in het Middellandse Zeegebied, om een grondbeginsel te verdedigen, namelijk het samenwerkingsbeginsel, dat staat voor politiek succes en succes voor ondernemingen in een kader dat is versterkt door garanties voor persoonlijke bescherming.
Mevrouw Benarab-Attou mag de heer Albertini gerust aanvallen, maar ik wil haar adviseren dat te doen waar hij bij is, zodat de heer Albertini, die op gezaghebbende wijze de Commissie buitenlandse zaken leidt, zich kan verdedigen, want dat is een fundamenteel kenmerk van elk democratisch gekozen parlement.
Pier Antonio Panzeri
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik denk dat we een zeer belangrijke stap voorwaarts zetten als we dit verslag goedkeuren, dat ook zeer bruikbaar zal zijn met het oog op de topbijeenkomst in Barcelona op 7 juni, die zoals we weten moeilijk zal worden gezien de patstelling tussen de Israëliërs en de Palestijnen en ook omdat er wat onzekerheid en problemen bestaan over de omschrijving van de administratieve organisatie van de nieuwe secretariaatsstructuur.
Over deze problemen laat de heer Peillon zich in zijn verslag op de enig mogelijke manier uit: hij onderstreept enerzijds dat de conflicten geen belemmering mogen vormen voor de mogelijkheid om concreet verder te gaan richting multilaterale samenwerking in bepaalde sectoren en hij erkent anderzijds dat de Unie voor het Middellandse Zeegebied geen volledig succes kan worden als deze conflicten niet worden opgelost.
De echte uitdaging ligt op dit moment dus in een duidelijke en sterke politieke verplichting, die moet voortkomen uit de topbijeenkomst in Barcelona en waardoor de structuren van de nieuwe instelling eindelijk in staat worden gesteld te functioneren en zich bezig te houden met het toekennen van de middelen die nodig zijn voor de grote projecten die haar belangrijkste doel vormen. Europa moet zich ervan bewust zijn dat het zijn politieke en economische inspanningen en zijn eigen belangen moet verleggen naar het zuiden, want daar liggen de oplossingen voor veel van de problemen die Europa op dit moment teisteren.
Niccolò Rinaldi
(IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, de onafhankelijke onderzoeker Gabriele Del Grande publiceert op internet al jaren hoe veel mensen omkomen bij pogingen om de Middellandse Zee over te steken in boten die in handen zijn van de georganiseerde misdaad. Zijn nauwkeurige telling is opgelopen tot 4 200 slachtoffers, van wie er achttien zijn gevallen in maart van dit jaar: dat is een ware slachting.
Op Lampedusa verzorgt de oude beheerder van de begraafplaats al jaren vrijwillig een waardige begrafenis met een kruis en een bloem voor elk van de weinige teruggevonden stoffelijke overschotten. Deze twee Europese burgers doen hun werk ook uit onze naam, en doen hun werk om ons falende beleid te compenseren. Hun spontane inzet benadrukt de noodzaak van een beleid met een nieuwe structuur en inhoud, dat anders is dan het beleid van de gedwongen repatriëring op zee, dat is aangenomen door de Italiaanse regering, waarbij het internationaal recht is genegeerd en dat alleen maar bijdraagt aan de wanhoop van mensen.
De Unie voor het Middellandse Zeegebied zou daarom een nieuwe menselijkheid moeten vertegenwoordigen, rekening houdend met het feit dat we niet veel tijd meer hebben. Op dit moment is meer dan de helft van de bevolking van Marokko tot Turkije jonger dan achttien jaar. Het Middellandse Zeegebied zal dus snel veranderen.
Takis Hadjigeorgiou
(EL) Ik wil allereerst de heer Peillon bedanken voor het werk dat hij heeft verricht. In het verslag worden de regeringen van de lidstaten van de Unie voor het Middellandse Zeegebied opgeroepen om in een kader van wederzijds respect en begrip een open dialoog tot stand te brengen over de bevordering van de mensenrechten en de vrijheden, en daar geven wij steun aan. Tegelijkertijd wordt in het verslag echter geen enkel wezenlijk voorstel gedaan voor de aanpak van de huidige politieke problemen waarmee het gebied te kampen heeft. Ik begrijp de logica van de heer Peillon, de logica achter zijn woorden, die het op gang brengen van de Unie voor het Middellandse Zeegebied moeten bevorderen. Anderzijds is het een grote fout om de kop in het zand te steken en te doen alsof er niets aan de hand is in bijvoorbeeld Gaza. Dan laten wij de problemen ongemoeid.
Ik vrees dat wij in de Europese Unie geleidelijk aan met de problemen leren leven in plaats van ze op te lossen. Wij moeten de echte problemen die ons bezighouden dynamischer aanpakken. Nergens staat dat Israël moet zorgen voor een onmiddellijke, rechtvaardige en duurzame oplossing voor de Palestijnse kwestie. Nergens staat dat Turkije blijk moet geven van respect voor álle lidstaten van de Unie voor het Middellandse Zeegebied, zonder uitzondering. Het opnemen van een verwijzing naar de verplichting voor Turkije om zijn bezettingsmacht terug te trekken uit een lidstaat is niet alleen een kwestie van respect maar mijns inziens tevens een uiting van een noodzakelijk minimum aan Europese rechtvaardigheid.
Langs de kusten van de Middellandse Zee liggen duizenden steden en dorpen van verschillende culturen die de zee nu al meer dan tienduizend jaar met elkaar verbindt. Onder deze duizenden steden is er echter maar één die niet bewoond is, waar in plaats van mensen muizen, hagedissen en slangen wonen. De huizen van de mensen zijn samen met hun herinneringen aan het wegrotten. Overeind blijven enkel de dromen van duizenden mensen, van wie velen als vluchtelingen zijn gestorven. Is aandringen op teruggave van de stad Famagusta aan haar inwoners niet het minste dat wij kunnen doen voor degenen onder hen die nog in leven zijn? Dit zou een fundamentele eis moeten zijn in het verslag over de Unie voor het Middellandse Zeegebied. Wij werken immers aan eenheid en niet aan tweedeling in het Middellandse Zeegebied.
(Spreker wordt door de voorzitter onderbroken)
Gerard Batten
(EN) Mijnheer de Voorzitter, initiatiefverslagen zijn meestal slechts gebakken lucht, maar indien ze worden aangenomen zijn ze een uiting van de politieke wil van het Europees Parlement.
In dit verslag wordt voorgesteld een unie van zeventien niet-EU-landen op te richten met een parlementaire vergadering en een secretariaat dat beschikt over middelen voor projecten met een werkelijk zeer ambitieus karakter. De financiering van deze programma's zou miljarden euro's gaan kosten, die vanzelfsprekend door de Europese burgers zouden moeten worden betaald. Waar dit geld vandaan zou moeten komen, wordt niet genoemd; de realiteit mag de fantasie niet verstoren.
Dit verslag is werkelijk waanzinnig! Voordat we het afdoen als een grap moeten we ons echter bedenken dat de Europese Unie krachtens het Verdrag van Lissabon het wettelijke recht heeft om dit soort verdragen te tekenen. Dit verslag doet een voorstel voor de oprichting van een unie van niet-Europese landen die later in de Europese Unie zou kunnen worden opgenomen. Dat is de werkelijke bedoeling van dit verslag.
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, toen de Unie voor het Middellandse Zeegebied bijna twee jaar geleden werd opgericht, was het, zoals we weten, de bedoeling dat die zou aansluiten bij het proces van Barcelona. Dit moest zorgen voor nauwere betrekkingen tussen de landen rond de Middellandse Zee en de Europese Unie, maar kennelijk is dit proces vastgelopen door de conflicten tussen de Arabische landen en Israël. De Europese Unie heeft een associatieovereenkomst gesloten met Israël. Ook heeft zij het land financiële steun verleend, waaronder 440 miljoen euro voor de wederopbouw van de Gazastrook. De burgers van de EU vragen zich terecht af waarom hun belastinggeld in de Gazastrook wordt gepompt als alles daar met regelmaat wordt platgebombardeerd. Zij eisen dat daaruit consequenties worden getrokken. Het is ook mogelijk dat Hamas profiteert van dit geld.
Het is de Europese Unie in al die jaren niet gelukt als onpartijdige bemiddelaar op te treden in de Gazastrook. Nu dreigt ook nog de voor begin juni geplande topconferentie van de Unie voor het Middellandse Zeegebied in Barcelona te mislukken door het conflict tussen de Arabische landen en Israël. Juist in tijden van crisis is het volgens mij belangrijk dat plannen kritischer tegen het licht worden gehouden en zo nodig worden opgeschort. Miljoenenverslindende projecten die louter een prestigekwestie zijn, kunnen we ons in tijden van crisis niet veroorloven.
Dominique Baudis
(FR) Mijnheer de Voorzitter, in het verlengde van het proces van Barcelona is de Unie voor het Middellandse Zeegebied een kans om onze betrekkingen met de landen ten oosten en zuiden van de Middellandse Zee te ontwikkelen. Zoals in het uitstekende verslag van Vincent Peillon wordt benadrukt, mogen we noch voor het potentieel, noch voor de risico's van deze regio de ogen sluiten.
Laten we desondanks de tegenwoordigheid van geest hebben om te erkennen dat de Unie voor het Middellandse Zeegebied in een impasse verkeert sinds de bombardementen op Gaza en met de voortgaande kolonisering van de Palestijnse gebieden. Het politieke proces zit muurvast. Het is niet eens zeker dat de voor juni geplande top in Barcelona doorgang zal vinden. Het zou me niet verbazen als we in de komende uren of dagen vernemen dat de top voor onbepaalde tijd is opgeschort. We moeten echter niet bij de pakken neer gaan zitten; de Europese Unie moet nadrukkelijker haar verantwoordelijkheden nemen om een politieke oplossing te vinden. We mogen niet toestaan dat de Verenigde Staten het politieke crisisbeheer in deze regio, onze regio, monopoliseren terwijl wij ons beperken tot haar ontwikkeling. Onze veiligheid en groei zijn afhankelijk van de ontwikkeling en de stabiliteit van het Middellandse Zeegebied en daarom blijft de Unie voor het Middellandse Zeegebied het beste instrument dat we tot onze beschikking hebben.
Maria Eleni Koppa
(EL) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de rapporteur complimenteren met zijn zeer volledige verslag. De Unie voor het Middellandse Zeegebied kan op beslissende wijze bijdragen aan de totstandbrenging van evenwichtige Euro-mediterrane betrekkingen en kan het onderlinge vertrouwen tussen de landen van het gebied helpen versterken. Het Middellandse Zeegebied moet een ruimte van vrede, stabiliteit en veiligheid zijn, een gebied waarin de democratische beginselen en de mensenrechten volledig worden geëerbiedigd. Dat er sociale en economische verschillen zijn tussen de mediterrane landen, staat buiten kijf. Door de economische crisis is de uitdaging zelfs nog groter geworden. Deze vereist een echte toenadering tussen de Unie en de mediterrane landen via ontwikkeling, samenwerking en handel. Daarnaast zijn energiezekerheid, bestrijding van de klimaatverandering en het mariene milieu terreinen waarop beslist nauw moet worden samengewerkt.
De Unie voor het Middellandse Zeegebied is natuurlijk geen kader waarbinnen regionale conflicten kunnen worden aangepakt. Maar het cultiveren van een geest van samenwerking, politieke dialoog en een gemeenschappelijke inzet voor concrete doelstellingen kunnen van beslissende invloed zijn op de opbouw van het vertrouwen dat absoluut noodzakelijk is als men duurzame oplossingen wil bewerkstellingen. Om dat doel te bereiken en de Unie voor het Middellandse Zeegebied te doen slagen zijn echter toereikende financiële middelen nodig. Ditmaal mogen wij daarbij niet nalatig zijn.
Bastiaan Belder
Hartelijk dank dat ik er nog even tussen mag komen, want ik was verhinderd door een spoedzitting van het Bureau in uitgebreide samenstelling van de Commissie buitenlandse zaken. Dank voor uw begrip.
Mijnheer de Voorzitter, terecht staat het verslag van collega Peillon in paragraaf 5 ook stil bij de noodzaak van een rechtvaardige en duurzame oplossing voor het Arabisch-Israëlische conflict. De rapporteur roept de Europese Unie en alle lidstaten van de Unie voor het Middellandse Zeegebied op zich optimaal hiervoor in te zetten. Als voorzitter van de Israël-delegatie wil ik zulke vredesbijdragen ook echt steunen, maar mijns inziens sorteren zij slechts effect wanneer er aan twee condities wordt voldaan, namelijk: a) dat onder de beoogde tweestatenoplossing klipp und klar de co-existentie wordt verstaan van een Joodse staat, Israël dus, en een Palestijnse; en b) dat de EU-lidstaten en die van de Unie voor het Middellandse Zeegebied een sfeer van wederzijds vertrouwen bevorderen tussen de conflictpartijen in het Midden-Oosten, waarbij de gemeenschappelijke bestrijding van het endemische kwaad van het antisemitisme, ongeacht onder welke vlag zich dat ook manifesteert, bijvoorbeeld onder antizionistische vlag, voorop moet staan. Je kunt nog zo veel Israëliërs en Palestijnen in je secretariaat hebben, voor wederzijds vertrouwen moeten wij gezamenlijk strijden. Dit is een lakmoestest.
Francisco José Millán Mon
(ES) Mijnheer de Voorzitter, een precisering vooraf. Wat mij betreft had ofwel een vertegenwoordiger van het voorzitterschap van de Raad, ofwel misschien een vertegenwoordiger van het huidige Franse covoorzitterschap van de Unie voor het Middellandse Zeegebied vandaag aan dit debat moeten deelnemen. Ik betreur het zeer dat dit niet het geval is.
Dames en heren, voor de Europese Unie is het een prioriteit dat haar onmiddellijke omgeving een ruimte van vrede, welvaart, vrijheid en veiligheid is. Dat moet de hoofddoelstelling van deze Unie voor het Middellandse Zeegebied zijn, waarvan de tweede top hopelijk volgende maand zal worden gehouden.
Ik complimenteer de heer Peillon en ik dank hem met name voor zijn open en zeer constructieve benadering.
Ondanks de kleine afstand tussen de Europese Unie en de zuidelijke kust van de Middellandse Zee bestaan er grote verschillen op onder meer economisch, politiek, sociaal, demografisch en cultureel gebied. Enkele van deze ongelijkheden zijn het gevolg van ernstige tekortkomingen bij onze buurlanden.
Het is erg belangrijk om een dialoog en een nauwe samenwerking in het kader van de Unie voor het Middellandse Zeegebied te stimuleren, de grote gezamenlijke projecten in gang te zetten die de Unie heeft geselecteerd en op bilateraal gebied de associatieovereenkomsten te bevorderen om de relatie tussen de twee zijden te versterken en te bereiken dat deze ongelijkheden kleiner worden. Daarom moeten onze buren ook hervormingen doorvoeren. Niets doen en stil blijven zitten mag geen optie zijn.
Ik wil kort nog drie punten aanroeren. In de eerste plaats is het belangrijk om het secretariaat van de Unie in Barcelona zo snel mogelijk operationeel te maken.
In de tweede plaats - en dit houdt nauw verband met het voorafgaande - mag de Unie voor het Middellandse Zeegebied zich niet laten gijzelen door conflicten, zoals het conflict in het Midden-Oosten. De Unie voor het Middellandse Zeegebied kan bijdragen aan het vinden van een oplossing, maar pretendeert niet hét instrument voor de oplossing te zijn en mag ook niet worden geblokkeerd door deze conflicten.
In de derde en laatste plaats moet de Unie voor het Middellandse Zeegebied ook met prioriteit aandacht schenken aan het zogeheten vierde hoofdstuk van de Euro-mediterrane samenwerking, dat wil zeggen migratiestromen, veiligheid, sociale integratie en gerechtigheid.
De Voorzitter
Ik wil de Raad graag verontschuldigen. De vertegenwoordiger van de Raad kon hier vandaag niet zijn omdat het donderdagmorgen is en het debat over dit verslag oorspronkelijk voor maandag op de agenda stond.
Bernd Posselt
(DE) Mijnheer de Voorzitter, ik wil u vragen er in het kader van de trialoog op aan te dringen dat de Raad op donderdagochtend altijd vertegenwoordigd is. Bij een aantal voorzitterschappen van de Raad - fatsoenshalve zal ik niet zeggen welke dat waren - was de vertegenwoordiger zelfs op donderdagmiddag aanwezig. Ik vind dat de Raad bij het merendeel van de plenaire vergaderingen aanwezig hoort te zijn.
De Voorzitter
Dank u, dat zal ik doen. Ik probeerde slechts te melden wat de Raad had gezegd. Ik zal doen wat u voorstelt. Hartelijk dank.
Josefa Andrés Barea
(ES) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, namens de Commissie internationale handel wil ik mevrouw De Sarnez bedanken voor de samenwerking.
De Unie voor het Middellandse Zeegebied, de versterking van de grote projecten en de ontwikkeling van de instellingen zijn meer dan ooit nodig. Meer dan ooit moeten we oplossingen vinden voor de crisis en antwoorden op het gebied van onderzoek, klimaatverandering, waterbeheer, nieuwe energiemodellen en duurzame ontwikkeling. Daarom moeten de economische en handelsbetrekkingen in het gebied worden bevorderd en bekrachtigd met maatregelen op de korte en middellange termijn, een vrijhandelszone, afschaffing van tariefmuren en het openen van de noord-noord- en de zuid-zuidmarkt.
Tijdens de top van Barcelona zal het Spaanse voorzitterschap de mogelijkheid bieden van een nieuwe overeenkomst, een nieuwe situatie, een nieuwe samenwerking, democratisering, economische en sociale oplossingen. De top van Barcelona kan ons de kans geven om leiderschap in het Middellandse Zeegebied te tonen.
Mario Mauro
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, op dit moment komt de nabijheid van de mediterrane volken met name tot uiting in het cruciale verschijnsel immigratie, zoals de heer Rinaldi reeds aangaf.
De Europese Unie moet dit beschouwen als een factor die prioriteit heeft, omdat de migratiestromen op menselijk, maatschappelijk, cultureel en economisch vlak kunnen leiden en hebben geleid tot problemen die van invloed zullen zijn op de toekomst van de twee tegenover elkaar gelegen oevers van de Middellandse Zee. De onderlinge nabijheid van de mediterrane volken komt ook tot uiting in de economische en maatschappelijke samenwerking binnen de Europese Economische Ruimte en tussen de Europese Unie en de mediterrane landen.
In dit verband moeten we door onze diepgewortelde aanwezigheid op alle niveaus in de regio een leidende rol kunnen spelen om te vermijden dat de Unie voor het Middellandse Zeegebied de tegenstrijdigheden van Barcelona herhaalt. Hoe veel fouten zijn er niet gemaakt en hoe vaak hebben we niet gedacht dat we vooruitgang boekten terwijl we eigenlijk stappen terug deden?
We moeten dus allereerst een maatschappelijke, culturele en menselijke dialoog starten, gebaseerd op wederzijds begrip en het bevorderen van de positieve waarden die het fundament vormen van onze beschaving. Deze onmisbare factor staat of valt echter met het welslagen van de samenwerking, in eerste instantie op economisch vlak.
De toename van het aantal akkoorden en van de handel heeft de uitbreiding van de evenwichtige economische en maatschappelijke banden tussen de partijen bevorderd en zal deze blijven bevorderen. Daarnaast moeten we vanuit politiek oogpunt volhardend zijn in de onophoudelijke zoektocht naar een dialoog over veiligheidsbeleid, zodat er steeds hechtere banden tussen de betrokken landen tot stand kunnen worden gebracht.
De Voorzitter
Collega's, ik verzoek u zich aan uw spreektijd te houden. Het is 10.57 uur en om 12.00 uur beginnen de stemmingen.
Mario Pirillo
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de aanstaande topbijeenkomst van staatshoofden en regeringsleiders in Barcelona op 7 en 8 juni aanstaande vormt ongetwijfeld een belangrijke mogelijkheid voor de concrete start van de Unie voor het Middellandse Zeegebied. De topbijeenkomst biedt dus een bijzondere gelegenheid om een blijvende basis te leggen voor een daadwerkelijke en sterkere samenwerking voor vrede en veiligheid.
Juist daarom moet zo goed mogelijk van de gelegenheid gebruik worden gemaakt om een ontwikkelingsstrategie vast te stellen en te komen tot het omschrijven van projecten waarmee dit gebied nieuw leven kan worden ingeblazen en de economische groei kan worden bevorderd. Ik hoop dat de bijeenkomst zal zorgen voor het versterken van initiatieven zoals het "Solar for Peace"initiatief en Desertec, twee belangrijke instrumenten voor het opzetten van een onderling afhankelijke regionale energiemarkt.
Tot slot moet de Unie voor het Middellandse Zeegebied wetenschappelijk en technologisch onderzoek en innovatie stimuleren, door gebruik te maken van bestaande onderzoeksinstituten, ter versterking van het concurrentievermogen van lokale bedrijven die te zwak zijn om het hoofd te bieden aan de uitdagingen van de wereldmarkt. Ik weet zeker dat de groei van de Unie kan zorgen voor een sterker verenigd Europa.
Cristian Dan Preda
(RO) Bijna twee jaar na de start van de Unie voor het Middellandse Zeegebied is het tijd om de stand op te nemen van dit nieuwe federatieve project, en na te denken over de ontwikkelingsvooruitzichten ervan. Vanuit dit perspectief denk ik dat het verslag van de heer Peillon welkom is en ik wil me aansluiten bij de collega's die de auteur hebben gecomplimenteerd.
Vooruit kijkend naar de top in Barcelona van juni denk ik dat het belangrijk is dat wij opnieuw de betrokkenheid van het Parlement bevestigen bij het succes van dit project in een gebied dat, zoals wij allen weten, op het kruispunt van drie continenten ligt en van overduidelijk belang is voor Europa in geostrategische en culturele zin. Ik maak me enige zorgen over de scepsis van de heer Baudis met betrekking tot het mogelijke uitstel van deze top. Ik hoop dat dat niet zal gebeuren en dat we alle beschikbare institutionele middelen gebruiken om de top te doen plaatsvinden. Deze zal niet alleen gelegenheid bieden voor reflectie, maar ook voor institutioneel succes. De Unie voor het Middellandse Zeegebied moet een politieke impasse doorbreken en uit de institutionele moeilijkheden geraken bij het uitvoeren van de zes strategische projecten die de kern van deze instelling belichamen.
De duurzaamheid en geloofwaardigheid van de Unie voor het Middellandse Zeegebied zijn afhankelijk van haar operationele kracht. Deze vereist niet alleen voldoende financiering voor de projecten en het secretariaat, maar ik denk ook dat er grotere betrokkenheid nodig is van het maatschappelijk middenveld, nationale groeperingen en parlementaire fracties en van de EMPV, om de Unie voor het Middellandse Zeegebied te verzekeren van democratische legitimiteit.
Roberta Angelilli
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het bijdragen aan het volledig slagen van de komende topbijeenkomst in Barcelona moet een politieke prioriteit zijn voor het Europees Parlement, na twee jaar stilte sinds de topbijeenkomst in Parijs van 2008. Er zijn veel doelstellingen, die ook vandaag zijn aangehaald, van de strijd tegen illegale immigratie tot de strijd tegen mensenrechtenschendingen, maar er is ook een belangrijk economisch aspect: het Middellandse Zeegebied biedt enorme mogelijkheden, te beginnen bij hernieuwbare energie.
Daarom moeten we onze volledige steun verlenen aan het mediterrane plan voor zonne-energie en industriële initiatieven zoals Desertec, waarbij bedrijven en universiteiten betrokken worden om concrete samenwerkingsprojecten te realiseren. Het is namelijk zo dat het vredesproces, dat prioriteit heeft, hand in hand moet gaan met een proces van economische ontwikkeling, juist om de benodigde sociale cohesie te waarborgen die kan bijdragen aan het oplossen van conflicten.
Olga Sehnalová
(CS) De Unie voor het Middellandse Zeegebied is ongetwijfeld ook een buitengewoon gedurfd intercultureel project. Het succes ervan hangt onder meer af van de bereidheid om over de culturele en maatschappelijke verschillen heen te stappen. Cultuurverschillen leiden tot kruisbestuiving, tenminste indien alles wat daarmee samenhangt wordt opgevat als een kans en niet als een bedreiging. Een van die kansen betreft een onderwerp dat in deze regio nogal gevoelig ligt, namelijk de gelijkheid van mannen en vrouwen in de samenleving. De Unie voor het Middellandse Zeegebied dient daarom de nodige energie te investeren in deze problematiek en dat niet louter en alleen omdat de ministersconferentie van Marrakesh zich in november 2009 heeft uitgesproken voor ondersteuning van de letter en de geest van het beginsel van gelijkheid van mannen en vrouwen, voor de versterking van de rol van vrouwen in de samenleving, waaronder deelname aan het openbare leven, alsook voor de bestrijding van het geweld tegen vrouwen. Niet alleen daarom, want dit is een cruciaal thema waarmee een enorm menselijk in de regio kan worden aangeboord; de hele regio kan er alleen maar bij winnen. Dubbele moraal en weerzin tegen verandering - vaak onder het mom van gewoonten en tradities - moeten ondubbelzinnig van de hand worden gewezen omdat ze een belemmering vormen voor de ontwikkeling van het Middellandse Zeegebied.
Lara Comi
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik ben van mening dat de Europese Unie het project van de Unie voor het Middellandse Zeegebied meer moet steunen, zowel in politiek als in financieel opzicht. Op 7 juni aanstaande zal in Barcelona de topbijeenkomst worden gehouden van de 43 staatshoofden en regeringsleiders van de Unie voor het Middellandse Zeegebied en als Europees Parlement moeten we hopen dat deze bijeenkomst een succes zal zijn voor de start van de instellingen van de Unie voor het Middellandse Zeegebied en de uitvoering van haar projecten. Als schaduwrapporteur van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) voor het advies van de Commissie industrie, onderzoek en energie heb ik de aandacht gevestigd op punten die ik belangrijk vind, zoals de oprichting van een mediterrane vrijhandelszone, de deelname van de sector onderzoek en onderwijs, de groei van breedband- en informatietechnologie en ook de toename van de mogelijkheden voor kleine en middelgrote bedrijven. Wat dit laatste punt betreft: het midden- en kleinbedrijf en de ontwikkeling van het bedrijfsleven vormen al een van de strategische sectoren. Grote projecten moeten doeltreffend worden gesteund door Europese en internationale financiële instellingen en bij nieuwe projecten zal veel moeite moeten worden gedaan om zo veel mogelijk Europese partners aan te trekken.
Charles Tannock
(EN) Mijnheer de Voorzitter, president Sarkozy's voorstel voor een Unie voor het Middellandse Zeegebied was het hoogtepunt van het Franse voorzitterschap van de EU. Sindsdien lijkt die Unie iets van haar glans te hebben verloren. Wellicht is dit niet verkeerd, aangezien de EU nu zelf bezig is met de ontwikkeling van een krachtige en succesvolle zuidelijke dimensie van haar eigen nabuurschapsbeleid. Dit volgt op bijna twee decennia van ontwikkeling van het Barcelonaproces en het daaraan gekoppelde politieke apparaat.
De Europese belastingbetalers zijn terecht zeer somber gestemd over een verdubbeling van de inspanningen en een verspilling van middelen, en daarnaast bestaat er een zekere verwarring over al deze concurrerende ontwikkelingen. We mogen echter, ongeacht het lot van de Unie voor het Middellandse Zeegebied op de top van 8 juni, niet toestaan dat de oostelijke dimensie van het Europees nabuurschapsbeleid achterop raakt. Helaas is de Parlementaire Vergadering Euronest door ons niet op dezelfde wijze ontwikkeld als Euromed, dat al zo lang actief is. Dit ligt voornamelijk aan de problemen die voortvloeien uit de deelname van Wit-Rusland.
Tot slot schaart mijn ECR-Fractie zich volledig achter de heer Albertini en zijn besluit om als voorzitter van de Commissie buitenlandse zaken af te zien van het leiden van het bezoek aan het Midden-Oosten. Dit besluit is omstreden en is vanochtend in het Bureau in uitgebreide samenstelling besproken. We zullen ons verzetten tegen alle moties van wantrouwen die door de socialistische fractie tegen de voorzitter van de Commissie buitenlandse zaken worden ingediend.
Franz Obermayr
(DE) Mijnheer de Voorzitter, het Middellandse Zeegebied is de bakermat en al duizenden jaren de motor van de Europese cultuur. Daarom juich ik een gemeenschappelijke aanpak zeker toe.
De Middellandse Zee vormt echter ook een brug voor een welhaast onbegrensde immigratie in de Europese Unie. Een van de belangrijkste problemen van het Middellandse Zeegebied, de illegale immigratie, valt volgens ons onder de zes strategische hoofdgebieden en vraagt dus dringend om een oplossing. Alleen een gemeenschappelijke aanpak in de Middellandse Zeelanden, inclusief de Noord-Afrikaanse landen, kan ertoe bijdragen de stroom illegale immigranten onder controle te krijgen. Alleen op die manier kunnen we de vluchtelingenstromen indammen op de plaatsen waar ze ontstaan. De Europese Unie moet dus de strijd aanbinden met de georganiseerde mensensmokkel, maar zich daarnaast gaan richten op armoedebestrijding, bewustmaking en voorlichting in de landen van herkomst van de immigranten. Mensen die hun eigen land willen verlaten, moet ondubbelzinnig duidelijk worden gemaakt dat Europa niet het beloofde land is dat iedereen werk, welvaart en asiel kan bieden. Velen van hen wacht na een traumatische reis het lot van vreemdelingenbewaring en uitzetting.
Raffaele Baldassarre
(IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ondanks de vorming van de Unie voor het Middellandse Zeegebied en de geplande topbijeenkomst van staatshoofden en regeringsleiders ontbreekt het nog steeds aan een duidelijke omschrijving van het beleid van de Europese Unie inzake het Middellandse Zeegebied en aan een strategische langetermijnvisie op de ontwikkeling en stabilisering van de regio.
Toch zijn de mogelijkheden van het Middellandse Zeegebied enorm groot: een derde van het wereldhandelsverkeer per schip beweegt zich tegenwoordig over de mediterrane wateren. Vanuit China, Azië, de Europese landen en India bereikt het handelsverkeer onze wateren, vooral via het Suezkanaal. De kustlanden in het Midden-Oosten en Afrika zijn in een vergevorderd stadium van ontwikkeling en op enkele belangrijke punten, waaronder de migratiestromen, hebben wij deze landen nodig.
We moeten daarom de operationele structuur van de instellingen van de Unie voor het Middellandse Zeegebied beter omschrijven en aan het secretariaat financiële middelen en criteria voor het lidmaatschap en de uitvoering van projecten beschikbaar stellen. Enkele kernpunten zijn landbouw, transport, snelwegen op zee, transnationale corridors, hernieuwbare energie en het plan voor zonne-energie. Om met de Franse diplomaat en schrijver Paul Morand te spreken: het Middellandse Zeegebied is bovenal de beschaving tegen de woestijn. Laten wij die woorden weer gelding geven.
Diane Dodds
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zal de meest voor de hand liggende vraag die zich vanochtend aandient achterwege laten, namelijk: hoe gaan de Europese belastingbetalers in hemelsnaam het hele apparaat en secretariaat bekostigen dat vanochtend in dit Huis is besproken en voorgesteld? Ik wil duidelijk maken dat er mijns inziens geen twijfel over bestaat dat stabiliteit in het Middellandse Zeegebied goed is voor de Europese Unie in bredere zin.
De steun van de Europese Unie zal echter gepaard moeten gaan met verantwoordelijkheid voor juist die landen die willen profiteren van de instellingen en de verbeterde economische mogelijkheden. Ik wil heel kort één voorbeeld aanhalen, en dat is dat de Marokkaanse autoriteiten dit jaar duizend ton pootaardappelen uit Noord-Ierland hebben geweigerd. Het betreft hier een handelsrelatie die al meer dan twintig jaar bestaat; de aardappelen waren volgens de gangbare regels gecontroleerd voordat ze mijn land verlieten, om vervolgens door de Marokkaanse autoriteiten, die onder een nieuw bewind staan, te worden geweigerd.
Ik begrijp en respecteer dat commissaris De Gucht deze zaak onderzoekt, maar ik wil benadrukken dat degenen die hiervan hopen te profiteren ook verantwoordelijkheid moeten tonen.
Štefan Füle
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het was een erg goede en inspirerende discussie. Ik ben het eens met degenen die zeggen dat we veel tijd hebben verloren, met name bij het tot stand brengen van het secretariaat. Daar zal ik zo op terugkomen.
We hebben nog altijd te kampen met een aantal zeer belangrijke vraagstukken. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de Unie voor het Middellandse Zeegebied niet wordt meegezogen in alle problemen rondom het proces in het Midden-Oosten. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de top plaatsvindt, en dat deze de impuls schept waar u het over had. En hoe kunnen we een oplossing vinden voor het probleem van de intergouvernementele benadering tegenover de communautaire benadering met betrekking tot de Unie voor het Middellandse Zeegebied. Ik wil hierover vijf korte opmerkingen maken.
Allereerst wil ik graag mijn waardering uitspreken voor het Spaanse voorzitterschap. We hebben de afgelopen maanden zeer hard gewerkt met het Spaanse voorzitterschap. We hebben het secretariaat op 4 maart gezamenlijk officieel geopend en het Spaanse voorzitterschap doet zijn uiterste best om ervoor te zorgen dat de top van Barcelona doorgang vindt.
Mijn tweede opmerking is dat het niet alleen van groot belang is dat het secretariaat met zijn werkzaamheden start, maar ook dat het over financiële middelen beschikt. Tot dusver wordt het alleen door de Commissie gefinancierd. We zullen een expert sturen om ervoor te zorgen het project en het EU-beleid verenigbaar zijn. Het secretariaat moet klein zijn - circa 40 mensen - en het moet een instrument zijn dat het ons mogelijk maakt om over steeds meer projecten te beschikken die ten goede komen aan de leden van de Unie voor het Middellandse Zeegebied.
In dit kader is het tevens belangrijk te vermelden dat er een aantal sectorale bijeenkomsten worden gehouden die hun vruchten zullen afwerpen. Volgende week is er een bijeenkomst van de ministers van financiën in Marseille, en volgende maand zullen de landbouwministers samenkomen in Cairo.
Hoewel de Unie voor het Middellandse Zeegebied een belangrijk onderdeel van ons nabuurschapsbeleid vormt, valt onze samenwerking met deze landen grotendeels onder de bilaterale betrekkingen, waarin veel van onze zuidelijke partners een gevorderde status zouden willen hebben. Een gevorderde status betekent mijns inziens ook een gevorderde betrokkenheid van al onze partners, ook ten aanzien van zeer belangrijke zaken als mensenrechten en mobiliteit. Ik ben het eens met de geachte 'afgevaardigden die hebben opgeroepen een grotere synergie tussen de bilaterale en de multilaterale benaderingen tot stand te brengen.
Mijn laatste opmerking is dat we vastbesloten zijn om met het Europees Parlement samen te werken. Een van de volgende gelegenheden hiervoor zal het debat over het nabuurschapspakket zijn, waarin we zowel het bilaterale als het multilaterale kader van ons nabuurschap zullen evalueren.
Vincent Peillon
Mijnheer de Voorzitter, Commissaris, ik wilde drie korte opmerkingen maken.
Allereerst hebben wij niemand respectloos bejegend, al helemaal niet personen die wellicht slachtoffers zijn, maar wij vonden dat mededogen, morele verontwaardiging en beledigingen geen basis vormen voor beleid.
Ten tweede zijn wij vanzelfsprekend niet voorbijgegaan aan de conflicten die woeden in Cyprus, in de Sahara, en uiteraard in de Palestijnse gebieden. Maar laten we onszelf niets wijsmaken. Dachten wij in het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid of in de diverse onderhandelingen die hebben plaatsgevonden nu echt dat het aan de Unie voor het Middellandse Zeegebied was om deze kwesties op te lossen? Je kunt niet overal tegelijkertijd zijn, en op meerdere fronten strijden gaat vaak ten koste van het resultaat.
Ten derde betreur ook ik de afwezigheid van de Raad. Het is geen goed teken dat door dit ogenschijnlijke gebrek aan politieke wil - Dominique Baudis heeft gelijk - de top van 7 juni op losse schroeven staat. Het Parlement heeft in ieder geval zijn verantwoordelijkheden genomen. Degenen die Europa tot stand hebben gebracht, hebben dit gedaan met een langetermijnvisie en een scherp besef - na de broedertwisten die ons hebben verdeeld - van het belang van gericht beleid. Diezelfde benadering hebben we in dit verslag willen hanteren voor het Middellandse Zeegebied.
Nu Europa ten prooi is gevallen aan een zware crisis moeten we in staat zijn een groeistrategie te formuleren, zoals ik eerder al zei. Ook moeten we ervoor zorgen dat we niet in onszelf gekeerd raken. Wanneer je je in jezelf keert, wanneer je je afsluit voor de buitenwereld, dan is het einde nabij. Daarom denk ik dat dit gezamenlijke werkstuk een belangrijk werkstuk is, en ik hoop dat de staatshoofden en regeringsleiders - die hun historische verantwoordelijkheid de afgelopen tijd soms uit de weg zijn gegaan - luisteren en er rekening mee houden.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vandaag om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Petru Constantin Luhan  
De Unie voor het Middellandse Zeegebied en het Oostelijk Partnerschap zijn twee samenwerkingsinitiatieven om het nabuurschapsbeleid van de Europese Unie te consolideren. Ik ben van mening dat het Europees Parlement de ontwikkelingen van deze initiatieven scherp in de gaten moet houden, met name op dit moment van herformulering van mondiale geopolitieke en economische verhoudingen. Dit initiatief zal bijdragen aan een geschikt klimaat van vertrouwen voor het bereiken van gemeenschappelijke doelen, economisch, cultureel, educatief of met betrekking tot regionale veiligheid.
Ik wil benadrukken dat echte vooruitgang in krachtige regionale samenwerking alleen bereikt kan worden door het uitvoeren van grootschalige projecten en het voeren van een dialoog op alle niveaus. Naast de zes genoemde strategische investeringssectoren denk ik dat er nieuwe projecten gestart moeten worden op terreinen zoals voedselvoorziening, landbouw en cultuur.
Erminia Mazzoni  
Het Barcelonaproces is in de eerste plaats tot stilstand gebracht om politieke redenen vanwege de regionale conflicten in het Middellandse Zeegebied. Technisch gezien loopt het proces echter nog, zoals blijkt uit de grote integratieprojecten die de Unie voor het Middellandse Zeegebied met eigen middelen steunt en uit de vooruitgang die is geboekt bij het omschrijven van haar institutionele structuur. Sinds haar oprichting in Napels in 2003 voert de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering haar activiteiten uit op het gebied van coördinatie en democratische controle van de uitvoering van genoemde projecten, die gericht zijn op een aantal grote regionale uitdagingen: schoonmaken van de zee, transport, hernieuwbare energie, onderwijs, kleine en middelgrote bedrijven en civiele bescherming. Het heeft echter ontbroken aan de politieke wil die nodig was om de Euro-mediterrane strategie van de grond te krijgen. De resolutie over de Unie voor het Middellandse Zeegebied is een belangrijke politieke actie die, na meer dan twee decennia van enorme inspanningen voor de uitbreiding naar het oosten, de aandacht van de Raad, de Commissie en de lidstaten richt op de noodzaak om hun geopolitieke horizon te verbreden en om het versterken van de banden met de landen in het Middellandse Zeegebied weer in het middelpunt van hun buitenlands beleid te plaatsen, te beginnen bij het innemen van een gezamenlijk standpunt inzake het conflict in het Midden-Oosten.
Tokia Saïfi  
schriftelijk. - (FR) Dit verslag over de Unie voor het Middellandse Zeegebied geeft aan hoe veel belang het Europees Parlement hecht aan de dialoog tussen beide zijden van de Middellandse Zee. De feestelijke opening van de zetel van de Unie voor het Middellandse Zeegebied in Barcelona en de benoeming van de eerste secretaris-generaal vormen een cruciale stap op weg naar de afbakening van de projecten die in het kader van deze Unie zullen worden opgezet. Zij heeft echter te maken met politieke spanningen. Het Israëlisch-Palestijnse conflict staat haar ontwikkeling nog altijd in de weg: de onderbreking van het proces na de gebeurtenissen in Gaza, de boycot van een eerdere top in Istanboel, de voorbeelden zijn legio. In deze moeilijke context hopen wij van harte dat de tweede top van de Unie voor het Middellandse Zeegebied, die op 7 juni in Barcelona gepland staat, de Unie en haar mandaat een nieuwe impuls en een nieuwe dynamiek zal geven. Zolang ze niet bijgelegd worden zullen de aanhoudende conflicten in de regio de taak er niet makkelijker op maken, maar wij vragen de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten van de Unie voor het Middellandse Zeegebied om hun politieke en historische verantwoordelijkheden te nemen. Uit de bijeenkomst in Barcelona zal blijken hoe groot onze betrokkenheid bij het Middellandse Zeegebied is.
Richard Seeber  
De Unie voor het Middellandse Zeegebied, die bijna twee jaar geleden op basis van het proces van Barcelona en onder leiding van Frankrijk in het leven is geroepen, staat nog voor veel uitdagingen. De politieke dialoog tussen de Europese Unie en haar zuidelijke buurlanden blijft niet beperkt tot migratie en handelsovereenkomsten, maar strekt zich ook uit tot thematische gebieden als civiele bescherming, energie en milieu.
De landen van het Middellandse Zeegebied hebben te kampen met ernstige waterschaarste en droogte. In 2007 leefde een derde van de Europeanen in gebieden met een schaarse watervoorraad. Dit probleem is nog nijpender in de Maghreblanden, die niet beschikken over voldoende technische en financiële middelen voor efficiënter watergebruik. Bij plotselinge en hevige regenval kunnen overstromingen door de gebrekkige infrastructuur in deze gebieden nog meer schade aanrichten.
Water vormt de basis van al het leven. Daarom is het noodzakelijk dat de financiële en economische samenwerking wordt verbeterd. Alleen als de Middellandse Zeelanden beter samenwerken, kan er uitvoering worden gegeven aan projecten die zorgen voor een beter milieubeheer.
