Wystąpienia jednominutowe (art. 150 Regulaminu)
Przewodnicząca -
Kolejnym punktem porządku dziennego są jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych, na podstawie art. 150 Regulaminu.
Theodoros Skylakakis
(EL) Pani Przewodnicząca! Najpierw kilka słów na temat Egiptu. W trudnych czasach, które są przed nami konieczne będzie maksymalne zmobilizowanie służby działań zewnętrznych w celu ochrony obywateli Europy przebywających w Egipcie, praw mniejszości w Egipcie oraz instytucji historycznych, które je reprezentują, na przykład greckiego patriarchatu prawosławnego w Aleksandrii.
A teraz wrócę do podstawowego przedmiotu mojego wystąpienia, a mianowicie odpadów. Pomimo że dysponujemy ramami prawnymi wysokiego szczebla, to niemal każde państwo członkowskie boryka się z trudnościami związanymi z ich naruszeniami. Wiele z nich informuje o kryzysie śmieciowym, a w niektórych sektorach, na przykład w transgranicznym transporcie odpadów, dochodzi do masowych naruszeń wspólnotowych przepisów prawnych. Jednocześnie, z przyczyn politycznych, osławionej polityki "nie na moim podwórku”, państwa członkowskie nie uczestniczą na tyle skutecznie, na ile powinny w podejmowanych działaniach.
Dlatego Komisja musi zaproponować nowe instrumenty dodatkowe, takie jak rozszerzenie zakresu odpowiedzialności Europejskiej Agencji Środowiska i instrument umożliwiający Unii wysyłanie misji do państw członkowskich w celu zweryfikowania informacji. Komisja musi pomyśleć o tym w kontekście wniosków na rok 2012.
Vasilica Viorica Dăncilă
(RO) Pani Przewodnicząca! Chciałabym nakreślić sytuację w Rumunii związaną z rażącym naruszeniem przez obecny rząd zasad państwa prawa. Aresztowanie wybitnego przedstawiciela opozycji Constantina Nicolescu, aresztowanie, o którym poinformowano przed wysłuchaniem przed sądem oraz bez mocnych dowodów, dowodzi niedemokratycznego postępowania obecnego rządu. Aresztowanie z powodów politycznych oraz pogarda okazana zwykłym obywatelom, wyrażająca się w zastosowaniu przez rząd antyspołecznych środków, doprowadziły do wyjścia na ulice ludzi, których poniżono i skazano na ubóstwo. Aby stłumić niezadowolenie wywołane obraźliwymi, antydemokratycznymi działaniami rząd dokonał zakupu sprzętu do tłumienia zamieszek za kwotę 10 milionów euro.
Wszystko to nakreśla wyraźny obraz dyktatury politycznej i tego, co stanie się w przyszłości, jeżeli działania będące w sprzeczności z europejskimi wartościami nie zostaną ukarane. Nie protestujemy przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, ale przeciwko usankcjonowanym politycznie nadużyciom. Unia Europejska domaga się poszanowania dla demokracji w takich krajach, jak Tunezja czy Egipt, ale należy go bezwzględnie przestrzegać także w państwach członkowskich.
Metin Kazak
(BG) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Nierozwiązane problemy plantatorów tytoniu w Bułgarii doprowadziły do eskalacji napięcia w niektórych regionach kraju i protestów, w których udział wzięło ponad 10 tysięcy osób. Protestujący wyrażali swoje niezadowolenie w deklaracji dotyczącej realizowanej polityki, która jest przyczyną ich tragicznej sytuacji finansowej spowodowanej zaprzestaniem uzupełniania krajowych dopłat do produkcji tytoniu ze zbiorów z roku 2010.
W Europie tytoń uprawia się w 17 z 27 państw członkowskich, a w każdym z nich dotacje wypłaca rząd. Okazuje się, że Bułgaria jest jedynym państwem członkowskim opóźniającym realizację usankcjonowanego, krajowego programu dopłat do tytoniu, przyjętego z mocy prawa i o którym Komisja Europejska została powiadomiona. Program przewiduje przyznanie pomocy bułgarskim plantatorom tytoniu w kwocie 76 milionów euro, której wypłatę teraz się opóźnia. Opóźnianie przyznawania tej pomocy skazuje setki rodzin na głód i emigrację oraz stanowi zagrożenie dla spokoju społecznego w kraju.
Michail Tremopoulos
(EL) Pani Przewodnicząca! Dziś, w godnym odnotowania duchu jednomyślności, Parlament Europejski przyjął apel przewodniczącego Jerzego Buzka, aby Unia Europejska oficjalnie uznała zbrodnię ludobójstwa Romów, którzy podczas Drugiej Wojny Światowej padli ofiarą nazistów. Jak powiedział przewodniczący Romowie od dawien dawna są najbardziej represjonowaną mniejszością.
Ale o kim my tu mówimy? Kto będzie realizował przyjętą przez nas wspólnie politykę? W lipcu 2008 roku Komisja zażądała przygotowania sprawozdania w sprawie europejskiej polityki dotyczącej Romów w 18 państwach i jest w jego posiadaniu od czerwca. Skierowałem pytanie w tej sprawie, ponieważ uważam, że nie ma usprawiedliwienia dla opóźnienia publikacji tak cennego sprawozdania. Przecież wystosowano międzynarodowy apel o jego opublikowanie. Pani komisarz Reding udzieliła odpowiedzi na moje pytanie i obiecała jego opublikowanie do końca grudnia 2010 roku. Mamy już luty 2011 roku, a sprawozdania nadal nie opublikowano. Bardzo chciałbym się dowiedzieć dlaczego.
Zbigniew Ziobro
(PL) Wielokrotnie wypowiadałem się w trakcie debat w Parlamencie Europejskim na temat polityki związanej z ograniczaniem emisji gazów cieplarnianych, którą bardzo mocno wspiera Parlament Europejski i Komisja Europejska. Zwracałem wszakże uwagę na to, że ta polityka prowadzi też do bardzo niekorzystnych zmian w gospodarce. W wielu sektorach prowadzi to do emigracji zakładów przemysłowych do innych krajów, mieszczących się poza Unią Europejską.
Niestety, te uwagi licznych posłów, wskazujących na negatywne aspekty radykalnych ograniczeń emisji dwutlenku węgla, nie są brane pod uwagę przez Komisję Europejską. I tak dowiadujemy się, że kolejne wielkie zakłady przemysłowe z Niemiec, z Polski planują przeniesienie produkcji do krajów dawnego Związku Radzieckiego, czy nawet do Afryki, czy Ameryki Południowej. Ten fakt wymaga konkretnych działań ze strony Komisji, których brakuje i brakuje perspektywy i wizji.
Ilda Figueiredo
(PT) Pani Przewodnicząca! Jak obiecałam podczas forum obywatelskiego Agora zorganizowanego w ubiegłym tygodniu przez Parlament Europejski chciałabym przypomnieć tutaj głosy oburzenia wyrażane przez różne organizacje społeczne, które przyłączyły się do naszych debat w sprawie kryzysu gospodarczego i finansowego oraz jego poważnych następstw w postaci większego bezrobocia, nierówności społecznych i ubóstwa, mimo że rok 2010 ogłoszono Europejskim rokiem walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym.
Stwierdzono tam, że działania i prace Parlamentu Europejskiego powinny odzwierciedlać oburzenie organizacji zaangażowanych w walkę z ubóstwem, wziąwszy pod uwagę społeczne konsekwencje kryzysu oraz powagę i zasięg ubóstwa.
Spośród niezliczonych, rażących przykładów wykorzystywania, ubóstwa, dyskryminacji i wykluczenia społecznego oraz wielu wniosków, żądań i sugestii chciałabym zwrócić uwagę na te, które dotyczą roli jaką Parlament Europejski powinien odegrać w potępieniu tej sytuacji. Konkretnie mówiąc Parlament Europejski powinien stworzyć grupę zadaniową odpowiedzialną za monitorowanie następstw kryzysu w sferze społecznej, a działania podejmowane przez Radę i Komisję w wyniku podjętych przez Parlament Europejski decyzji dotyczących na przykład dochodu minimalnego ...
(Przewodnicząca wyłączyła mikrofon)
Marian-Jean Marinescu
(RO) Pani Przewodnicząca! Grupa robocza ds. oceny Schengen przyjęła wszystkie sprawozdania z oceny dotyczące Rumunii. W swoich konkluzjach zauważa, że Rumunia spełnia wszystkie wymagania dorobku z Schengen. Niestety Unia Europejska odmawia przedłożenia tych sprawozdań Parlamentowi Europejskiemu, uniemożliwiając w ten sposób wykonanie procedur parlamentarnych. Posłowie do Parlamentu Europejskiego nie mogą głosować nie znając treści sprawozdań. Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zażądała dokumentów, a Rumunia wnioskowała o ich ujawnienie. Jednak Rada bez konkretnego powodu opóźnia podjęcie decyzji.
Uważam, że w tej sytuacji Rumunia ma prawo do przedłożenia Parlamentowi wszystkich sprawozdań dotyczących przystąpienia do strefy Schengen. Sprawozdania te to jedyne kryterium, które można wykorzystać do uzasadnienia decyzji o przystąpieniu. Wniosek o dodanie innych kryteriów jest niezgodny z traktatami europejskimi, nie reprezentuje europejskiego podejścia i nie opiera się na uzasadnionych argumentach. Rumunia spełniła swój obowiązek prawny w zakresie przygotowania do ochrony zewnętrznych granic Unii i musi otrzymać od instytucji UE właściwą odpowiedź.
Rovana Plumb
Pani Przewodnicząca! Chciałabym Państwa poinformować, że jeszcze nigdy na przestrzeni ostatnich 20 lat demokracja rumuńska nie znajdowała się pod tak wielką presją. Alarmowaliśmy już Państwa w sprawie przewodniczącego izby deputowanych, który sfałszował wyniki głosowania dotyczącego wszystkich ważnych ustaw emerytalno-rentowych. Ostatnia sprawa socjaldemokraty Constantina Nicolescu, przewodniczącego rady rumuńskiego okręgu Argeş, to kolejny dowód na to, że metody stosowane przez partię rządzącą w Rumunii brutalnie zagrażają podstawowym prawom i wolnościom obywateli.
Wszystkie środki przyjęte przez rząd dowodzą, że Partia Demokratyczno-Liberalna w Rumunii jest w stanie wojny z całym narodem rumuńskim. Nie możemy pozwolić demokratycznemu członkowi Unii Europejskiej na niedemokratyczne postępowanie, aresztowanie ludzi według własnego widzimisię i wykorzystywanie instytucji publicznych do prywatnej zemsty. Musimy wspólnie bronić naszych praw, naszych swobód i naszej demokracji.
Marian Harkin
Pani Przewodnicząca! Jako irlandzka posłanka do Parlamentu Europejskiego proszę UE o sprawiedliwe postępowanie w związku z sytuacją finansową w Irlandii.
Tak, musimy wziąć odpowiedzialność za nasze błędy, ale nie popełniliśmy ich sami. Irlandzkie banki zostały zalane przez pochodzące z wielu krajów inwestycje przypominające obstawianie zakładów. Zawaliły się jak domek z kart, a irlandzcy podatnicy dźwigają na swoich barkach ciężar nie do zniesienia.
Musimy płacić odsetki karne na poziomie 5,8 %, przewiduje się, że nasza zdolność do spłaty zatwierdzona przez UE w planie oszczędnościowym będzie oparta na wzroście, ale taki wzrost nie jest możliwy. Dlaczego? Bezrobocie rośnie, a emigracja osiąga rekordowo wysokie poziomy. Przedsiębiorstwa upadają, a PKB spada czwarty rok z rzędu.
I chociaż EBC frontowymi drzwiami wtłacza do irlandzkich banków kwotę 132 miliardów euro, w roku 2010 tylnymi drzwiami tych samych banków wyciekła kwota 110 miliardów euro; 40 miliardów euro tylko w grudniu 2010 roku.
Sytuacja szybko wymyka się spod kontroli, a jeżeli, jak powiedział przewodniczący Barroso Europa stanowi część rozwiązania, to już teraz trzeba podjąć zdecydowane działania.
Diane Dodds
Pani Przewodnicząca! W moim okręgu w Irlandii Północnej w zeszłym tygodniu republikańscy terroryści podłożyli dwie bomby w rejonie ulicy Antrim Road północnego Belfastu. Naprawdę tylko dzięki łasce boskiej nie rozmawiamy dziś o wielu ofiarach śmiertelnych. Setki ludzi ewakuowano z domów, a służby bezpieczeństwa zajęły się opanowywaniem niebezpieczeństwa grożącego tej społeczności.
Celem tego udaremnionego ataku byli policjanci, podobnie jak podczas szeregu wcześniejszych prób zamachów na pełniących służbę funkcjonariuszy policji Irlandii Północnej.
Serwisy informacyjne w Wielkiej Brytanii czy Europie przemilczają te ataki, jednak przypominają nam one, że pomimo ogromnego postępu na drodze do rozwoju Irlandii nadal są tacy, którzy chcą nas zatrzymać w miejscu.
Przed świętami Bożego Narodzenia przewodniczący Barroso spotkał się z premierem Irlandii Peterem Robinsonem i potwierdził swoje poparcie dla grupy roboczej, której przewodniczy. Cieszą mnie jej prace, jak również działania wstępne podjęte przez Parlament na rzecz finansowania pokoju.
Csaba Sógor
(HU) Pani Przewodnicząca! Dotarło do nas wiele głosów skarg i oburzenia kierowanych pod adresem prezydencji węgierskiej. Ciekawe, że żaden z nich nie dotyczył unijnego programu urzędującej prezydencji. Byli tacy, których oburzyła ustawa medialna. Komisja Europejska wyraziła już swój sprzeciw, a rząd węgierski okazał wolę zmiany ustawy.
Zadaję sobie pytanie, dlaczego takie samo międzynarodowe zainteresowanie nie towarzyszyło ustawie o języku urzędowym, która obowiązuje na Słowacji po dziś dzień, a która przewiduje nakładanie kar za posługiwanie się językiem ojczystym. Dlaczego ci, którzy wzywają do zagwarantowania podstawowych praw w ustawie medialnej nie wyrażają sprzeciwu, gdy kwestionuje się jedno z najbardziej naturalnych praw człowieka mniejszości węgierskiej na Słowacji? Innych oburzył ogromny dywan położony przed budynkiem Rady, na którym namalowano mapę Węgier sprzed 160 lat. Ta mapa pokazuje, że silną Europę możemy zbudować tylko dzięki znajomości i poszanowaniu naszej wspólnej historii i wartości narodowych.
Catherine Stihler
Pani Przewodnicząca! 14 lutego, dzień św. Walentego będzie symbolem pierwszego w historii Europejskiego Dnia Epilepsji. Podobno sam św. Walenty cierpiał na epilepsję.
Dziś na epilepsję cierpi sześć milionów Europejczyków. W Szkocji na epilepsję cierpi około 39 tysięcy osób, ale tylko 20 tysięcy Szkotów zostało zdiagnozowanych i przyjmuje leki. Oznacza to, że 19 tysięcy osób codziennie żyje w strachu przed wystąpieniem ataku. W perspektywie całej UE oznacza to, że strach ten towarzyszy milionom osób.
14 lutego musimy prowadzić kampanie zwiększające wiedzę na temat epilepsji. Musimy też doprowadzić do prawidłowego zdiagnozowania chorych i zaapelować do państw członkowskich o zapewnienie większej liczby neurologów specjalizujących się w epilepsji. W dniu 15 lutego w Parlamencie odbędzie się wiele imprez i zachęcam Koleżanki i Kolegów do wzięcia w nich udziału. Obecnych będzie wielu przedstawicieli Państwa okręgów.
Korzystając z tej okazji chciałabym również powitać panią Joanne Hill, pielęgniarkę specjalizującą się w epilepsji i panią Fionę Nicholson, dyrektor ds. świadczeń ze szkockiego ośrodka leczenia epilepsji.
Csanád Szegedi
(HU) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Proszę mi pozwolić poświęcić przydzielony mi czas na omówienie sprawy obywateli Székely. Niestety, w ostatnich dniach prezydent Rumunii po raz kolejny stwierdził, że nie popiera autonomii terytorialnej Székely. Ucieszyłbym się, gdybyśmy raz na zawsze, tu w tym Parlamencie wyjaśnili sobie i ogłosili, że obywatele Székely mają prawo do autonomii terytorialnej. Nie jest to kwestia dobrej woli Traiana Băsescu; obywatelom Székely faktycznie przysługuje prawo do autonomii. Chciałbym wszystkim przypomnieć, że autonomia jest uznawanym na arenie międzynarodowej, wiążącym prawem, a stosowanie podwójnych standardów przez Unię Europejską, która twierdzi, że niektóre grupy etniczne mają prawo do autonomii a inne nie, jest niedopuszczalne. Baskowie i Katalończycy mają prawo do autonomii, a obywatele Székely nie. Posługując się taką logiką muszę zdecydowanie stwierdzić, że ci, którzy nie popierają dążeń obywateli Székely do autonomii nie są Europejczykami.
Seán Kelly
(GA) Pani Przewodnicząca! Chcę powiedzieć, że wolność jest jednym z podstawowych celów Wspólnoty Europejskiej: swoboda podróżowania, swoboda handlu i swoboda pracy. Swoboda pracy nie istnieje, bo nie istnieje wzajemne uznawanie kwalifikacji.
Usłyszałem dziś o pracującym wcześniej we Włoszech lekarzu, któremu uzyskanie pozwolenia na pracę w Irlandii zajęło dziewięć miesięcy. Nie ma w tym żadnej logiki. Powinniśmy się przyjrzeć obowiązującemu w Stanach Zjednoczonych systemowi UPMC, to dla nas pomocny przykład. Przede wszystkim, jeżeli mamy wprowadzić medyczne e-usługi, musimy wprowadzić uznawanie kwalifikacji. W przeciwnym przypadku nie zdołamy osiągnąć postępu.
Claudiu Ciprian Tănăsescu
(RO) Pani Przewodnicząca! Powtarzające się nadużywanie uprawnień przez obecnie rządzących Rumunią doprowadziło ten kraj to najczarniejszego od 1989 roku okresu w jego dziejach. Mimo że w Rumunii obowiązuje demokratyczna konstytucja, jej zapisy są często rażąco naruszane. Chociaż w teorii, zgodnie z zasadami demokracji obowiązuje podział uprawnień w państwie, praktycznie całą władzę w Rumunii sprawuje jeden człowiek, prezydent Traian Băsescu, wydający rozkazy niby od niechcenia i codziennie nadużywający władzy, a wszystko w imię zniszczenia opozycji politycznej i uciszenia wszelkich głosów proponujących alternatywne rozwiązania dla katastrofalnych rządów Băsescu-Boca.
Ponieważ Rumunia jest państwem członkowskim Unii Europejskiej instytucje UE i przedstawiciele pozostałych państw członkowskich, którzy powinni zająć stanowisko w tej sprawie nie powinni pozostawać obojętni na los Rumunii. Proszę, nie dajcie się zwieść chaotycznym wyjaśnieniom i niekiedy żenującym wymówkom rządzących Rumunią albo tych, którzy ich popierają czy to ze strachu, czy z powodu własnych małostkowych interesów. Ich działania wystarczą, by ci, którzy chcą to wiedzieć zauważyli, jak smutno przedstawia się rzeczywistość w moim kraju.
Cătălin Sorin Ivan
(RO) Pani Przewodnicząca! Zdecydowałem, że będę systematycznie przypominał panu przewodniczącemu Buzkowi, jak wygląda rozwój demokracji w Rumunii. Pan przewodniczący był w rumuńskim parlamencie i poparł rząd Boca i Traiana Băsescu. Chcę powiedzieć panu przewodniczącemu Buzkowi, że parlament rumuński nie ma żadnych uprawnień, a wszystkie ustawy przyjmuje i wykonuje rząd. Rumuński rząd też nie ma żadnej władzy, bo Traian Băsescu jest tym, który mianuje ministrów, beszta ich i wygłasza oświadczenia zawsze wtedy, gdy przyjmuje się ważne środki. W Rumunii niewinnych ludzi wtrąca się do więzienia na 30 dni i dopiero potem stawia się ich przed sądem.
Prosiłem pana przewodniczącego Buzka o zajęcie oficjalnego stanowiska, a odpowiedź otrzymałem w formie notatki prasowej wydanej przez Partię Demokratyczno-Liberalną i Traiana Băsescu. Apeluję o oficjalne stanowisko pana przewodniczącego Buzka i czekam na nie.
Alexander Mirsky
(LV) Panie Przewodniczący! Dlaczego, Pana zdaniem, Parlament Europejski uchwala rezolucje? A no dlatego, że można je wykonać. Wygląda jednak na to, że rząd łotewski nie ma zamiaru wykonać rezolucji z dnia 11 marca 2004 r. rezolucja ta jasno stanowi, że obywatelom na stałe przebywającym na łotewskim terytorium trzeba zagwarantować prawo do głosowania w wyborach lokalnych. Na pytanie, kiedy Łotwa wykona tę rezolucję prawdopodobnie usłyszymy: "Kad pūcei aste ziedēs” (po łotewsku). Po rosyjsku powiedzielibyśmy: "Kogda rak na gore svistnet”, a po angielsku: "Kiedy świnie zaczną latać”. Do tego się to sprowadza - albo świnie zaczną latać, albo musimy wspólnie zakończyć dyskryminację 335 tysięcy osób mieszkających na Łotwie.
Dziękuję.
Ioan Enciu
(RO) Pani Przewodnicząca! Jesteśmy dziś świadkami wydarzeń, które zmienią bieg historii w Afryce Północnej i w innych miejscach. Nigdzie na świecie reżimy dyktatorów nie mogą trwać zbyt długo. Chcę jednak zwrócić Państwa uwagę na fakt, że nowe formy dyktatury mogą się pojawić nawet w państwie członkowskim Unii Europejskiej uznawanym za demokratyczne, mianowicie w Rumunii. Zgodnie z zasadami państwa prawa każdą osobę należy uznawać za niewinną dopóki nie zostanie skazana przez sąd i musi ona stawać przed sądem jako wolny obywatel, chyba że stanowi zagrożenie dla społeczeństwa.
Te powszechne zasady prawne nie obowiązują już w Rumunii, jeżeli mówimy o prezydencie Băsescu i rządzącej Partii Liberalno-Demokratycznej. Oczywistym dowodem na to, że w Rumunii dokonuje się aresztowań z rozkazu politycznego jest oświadczenie złożone przez prezydenta Băsescu w Strasburgu pięć godzin przed aresztowaniem Constantina Nicolescu, cytuję: "Aresztowano ważnego przedstawiciela opozycji” koniec cytatu, mimo że Nicolescu wtedy nawet jeszcze nie dotarł do sądu. Jakiego jeszcze dowodu potrzebujemy, żeby udowodnić, że prezydent Băsescu decyduje o tym, kto i kiedy zostanie aresztowany?
Corina Creţu
(RO) Pani Przewodnicząca! Ja również podzielam odczucia moich koleżanek i kolegów, którzy zwracają uwagę na prześladowanie rumuńskiej opozycji politycznej przez rząd wykorzystujący instrumenty prawne i dopuszczający się potwierdzonych, większych niż kiedykolwiek wcześniej autorytarnych nadużyć. W sytuacji spadającego poparcia i w przededniu wprowadzenia szeregu niezwykle surowych środków oszczędnościowych, mających radykalny wpływ na poziom życia, rząd rumuński ucieka się do coraz bardziej gwałtownych, antydemokratycznych metod utrzymania władzy.
Jak powiedzieli moi koledzy nieuzasadnione i brutalne aresztowanie wybitnego przedstawiciela opozycji, wybranego bezpośrednio przez obywateli, to ostatni i zasmucający przykład serii gróźb i aktów prześladowania ugrupowań opozycyjnych. Jednocześnie budżet państwa jest rabowany przez politycznych popleczników rządu, których chaotyczne działania w alarmującym stopniu pogłębiają kryzys gospodarczy i społeczny oraz narastające napięcie społeczne. Właśnie dlatego protestujemy także przeciwko atakom, których dokonuje się w imię zastraszenia polityków opozycji i związków zawodowych. Uważam, że fora UE muszą zająć stanowisko wobec rażącego naruszania praw demokratycznych w Rumunii.
Ricardo Cortés Lastra
(ES) Pani Przewodnicząca! Chciałbym się podzielić ze wszystkimi czymś, co jest dla mnie powodem do wielkiego zadowolenia. Niedawno rząd, przywódcy związków i liderzy biznesu w Hiszpanii podpisali wspaniały pakt społeczno-gospodarczy. Porozumienie to czyni Hiszpanię państwem zdolnym do połączenia sił w walce z przeciwnościami, sprostania wyzwaniom i wzmocnienia państwowej opieki zdrowotnej. Panie i Panowie! W dobie globalnego kryzysu porozumienie to stanowi unikalny przykład tego, jak dzięki odpowiedzialności całego społeczeństwa zawiera się porozumienia prowadzące do ocalenia przyszłości i zbudowania silnej Hiszpanii w Unii, która ma coraz większe znaczenie.
Przewodnicząca
Zamykam ten punkt posiedzenia.
