Wymogi dotyczące ujawniania i tłumaczenia informacji nakładane na niektóre rodzaje spółek (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie sporządzone przez Piię-Norę Kauppi w imieniu Komisji Prawnej w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywy Rady 68/151/EWG i 89/666/WE w odniesieniu do nakładanych na niektóre rodzaje spółek wymogów ujawniania i tłumaczenia informacji - C6-0171/2008 -.
Piia-Noora Kauppi
sprawozdawczyni. - Panie przewodniczący! Przedmiotowe sprawozdanie stanowi część pakietu działań upraszczających, dotyczących prawa spółek. Jest niezwykle istotne, by Unia Europejska spróbowała uprościć otoczenie spółek, aby mogły one prosperować i generować wzrost gospodarczy w gospodarce europejskiej. Chodzi o zmniejszenie obciążeń administracyjnych w zakresie wymogów ujawniania i tłumaczenia informacji nakładanych na niektóre rodzaje spółek. Wniosek jest częścią zakrojonego na szeroką skalę działania na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych; uwolniłoby ono i doprowadziło do ponownego skierowania na rynek zasobów przedsiębiorstw, a tym samym do zwiększenia konkurencyjności gospodarek europejskich.
Obecnie, na mocy pierwszej dyrektywy w sprawie prawa spółek, spółki muszą ujawniać, przez ogłoszenie w krajowych dziennikach urzędowych, pewne informacje, które są wprowadzane w państwach członkowskich do rejestrów handlowych. W większości przypadków publikacja w krajowym dzienniku urzędowym wiąże się dla spółek z dodatkowymi kosztami i nie tworzy rzeczywistej wartości dodanej. Celem przedmiotowego wniosku jest zatem wykreślenie z prawa krajowego wszelkich dodatkowych wymogów dotyczących ujawniania informacji, które powodują ponoszenie przez spółki dodatkowych kosztów.
Komisja i tak pozwala państwom członkowskim na elastyczność w odniesieniu do dodatkowych wymogów w zakresie ujawniania informacji. Państwa członkowskie mogą nadal stosować wymogi dodatkowe, ale powinny one podlegać jednolitej opłacie wnioskowanej dla nowej platformy elektronicznej.
Wszystkie państwa członkowskie powinny dysponować platformami elektronicznymi zawierającymi pełny zakres informacji i zapewniającymi dostęp do tych informacji za pośrednictwem elektronicznych akt spółek wpisanych do rejestru. Byłby to ekonomiczny i łatwo dostępny sposób dostarczania wszystkich niezbędnych informacji dotyczących spółek. Niektóre państwa członkowskie posiadają już takie elektroniczne rejestry i bazy danych, inne jednak nie dysponują jeszcze tego rodzaju cyfrową bazą danych.
Najważniejszą rzeczą jest wprowadzenie jednolitej opłaty ustalanej przez państwa członkowskie, uwzględniającej wszystkie koszty związane z ujawnianiem informacji i wymogami administracyjnymi. Przedmiotowa jednolita opłata powinna obejmować również wszelkie dodatkowe wymogi krajowe dotyczące publikowania informacji w gazetach lokalnych i regionalnych.
Komisja Prawna chciała jednak wprowadzić pewną elastyczność w odniesieniu do tych kosztów i obecnie stwierdzamy, że w przypadku istnienia odpowiednio umotywowanych przesłanek państwa członkowskie mogą stosować opłaty dodatkowe.
Jeśli chodzi o jedenastą dyrektywę w sprawie prawa spółek, to przedmiotowy wniosek dotyczy wymogów tłumaczenia dokumentów, które mają być wprowadzone do rejestrów oddziałów spółki. Przy rejestracji oddziału spółki powinny także wprowadzić pewne informacje do rejestru oddziału spółki. W takiej sytuacji spółki niejednokrotnie ponoszą znaczne koszty dodatkowe, ponieważ muszą nie tylko zapewnić tłumaczenie niektórych dokumentów na język państwa członkowskiego, w którym znajduje się oddział, ale także przestrzegać często nadmiernych wymogów w zakresie uwierzytelniania i/lub notarialnego poświadczania takiego tłumaczenia. W związku z tym obecnie usiłujemy złagodzić wymogi dotyczące tłumaczenia, znosząc obowiązek jego uwierzytelniania i poświadczania.
Chodzi o obniżenie do minimum kosztów tłumaczenia i uwierzytelniania. Pozwala to spółkom odnosić korzyści dzięki pewnemu zmniejszeniu kosztów przy jednoczesnym zapewnieniu wiarygodności tłumaczeń.
Zgadzam się z wnioskiem Komisji i mam nadzieję, że udało mi się zachować jak największą spójność z jego treścią. Jednak uzyskanie konsensusu na podstawie wniosku Komisji nie było w tej Izbie możliwe.
W sprawozdaniu wprowadziliśmy pewne poprawki w celu wyjaśnienia praktycznego wdrożenia przepisów dotyczących kosztów ujawniania informacji oraz przepisów w sprawie tłumaczenia, wprowadziliśmy także pewne poprawki techniczne mające zagwarantować właściwe odniesienie do drugiej dyrektywy w sprawie prawa spółek.
Komisja Prawna wprowadziła trzy poprawki kompromisowe zgłoszone przez kilkoro koleżanek i kolegów, skutkujące tym, że można zezwolić na stosowanie dodatkowych wymogów dotyczących ujawniania informacji, o ile są one odpowiednio umotywowane. Umieściliśmy je jednak w preambule - nie znalazły się w artykułach. Uważam za bardzo istotne, iż w preambule znalazło się zalecenie skierowane do państw członkowskich, aby korzystały z tej elastyczności, nie nalegamy jednak, by to czyniły. Jeżeli państwo członkowskie uważa, że działające na jego terytorium spółki muszą podlegać obowiązkowi publikowania informacji w dzienniku urzędowym - i dane państwo członkowskie rzeczywiście tego chce - spółki powinny to czynić, ale nie umieściliśmy w artykułach żadnego wezwania w tym celu.
Druga sprawa polega na tym, że osobiście próbowałam wprowadzić okres przejściowy i nadal uważam, że byłby to bardzo dobry punkt wyjścia do dalszych działań. Przedmiotowe wymogi dotyczące ujawniania informacji obowiązywałyby w okresie przejściowym, jednak z chwilą jego upływu funkcjonowałaby jedynie elektroniczna baza danych. Uważam, że wniosek dotyczący ustanowienia okresu przejściowego uwzględniałby również problem dostępności Internetu, a mianowicie fakt, że w niektórych państwach członkowskich dostępność Internetu jest większa niż w innych. Może po okresie przejściowym moglibyśmy zadbać, by we wszystkich państwach członkowskich zagwarantowano dostateczny przepływ informacji? W ten sposób moglibyśmy uwzględnić fakt, iż nie we wszystkich państwach członkowskich dostępność Internetu jest na tym samym poziomie.
Charlie McCreevy
komisarz. - Panie przewodniczący! Pragnę podziękować pani poseł sprawozdawczyni za jej wkład w pracę nad tym zagadnieniem, które okazało się być bardziej złożone niż się spodziewaliśmy. Zobowiązujemy się do bardzo poważnego zmniejszenia obciążenia administracyjnego spółek i jesteśmy wdzięczni Parlamentowi za stałe motywowanie nas w tym względzie.
Trudno jednak nie być rozczarowanym niektórymi z proponowanych poprawek do pierwszej dyrektywy w sprawie prawa spółek. Chciałbym przypomnieć, że w rezolucji z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie programu prac Komisji na rok 2008 Parlament Europejski z zadowoleniem przyjął zdecydowane dążenie Komisji do osiągnięcia celu ograniczenia o 25% obciążenia administracyjnego spoczywającego na przedsiębiorstwach, na poziomie UE i poziomie krajowym, do 2012 roku. Parlament stwierdził, że uważa to - w szczególności w odniesieniu do MŚP - za czołowy priorytet na najbliższe miesiące oraz zasadniczy wkład w realizację celów lizbońskich. Podkreślił w związku z tym, że w tym świetle będzie rozpatrywał wnioski legislacyjne.
Ponadto w rezolucji z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie uproszczonego otoczenia biznesu dla przedsiębiorstw Parlament poparł przedmiotowy wniosek, dotyczący zmian w pierwszej dyrektywie w sprawie prawa spółek, zgadzając się z opinią, że przedsiębiorstwom należy ułatwić publikowanie informacji ustawowych. Parlament zdecydowanie poparł zwłaszcza wykorzystywanie nowych technologii.
Jednakże omawiane obecnie sprawozdanie Komisji Prawnej całkowicie podważa cel wniosku Komisji. W ocenie skutków Komisja szacowała, iż usunięcie przeszkód przyniesie oszczędności na poziomie około 600 milionów euro rocznie. Z projektu sprawozdania wynika jednak, że państwa członkowskie mogłyby nie tylko nadal nakładać na spółki wszystkie bieżące obciążenia administracyjne, ale także dodawać nowe. Wniosek Komisji opiera się na założeniu, że nowe narzędzie ujawniania informacji w postaci platformy elektronicznej powinno zastąpić aktualne, uciążliwe metody ujawniania informacji, natomiast projekt sprawozdania dodaje nowe obciążenia administracyjne zamiast je zmniejszać.
Cel wniosku Komisji popiera przytłaczająca większość zainteresowanych stron. Poparła go także znakomita większość państw członkowskich podczas dotychczasowych debat na forum Rady. Jednak przyjęcie dyrektywy w formie obecnie wnioskowanej przez Komisję Prawną wiązałoby się z ryzykiem narażenia na szwank wiarygodności wszystkich działań na rzecz zmniejszenia obciążenia administracyjnego.
Komisja może w zasadzie zgodzić się na taki punkt widzenia, o ile poprawka Komisji Prawnej ma na celu zagwarantowanie finansowania gazet, które są obecnie uzależnione od opłat za publikowanie informacji o spółkach. Należy jednak znaleźć inne źródła finansowania. Nie można narzucać spółkom zobowiązania do przestrzegania wymogów dotyczących ujawniania informacji, które w dzisiejszym otoczeniu technologicznym nie przynoszą rzeczywistej wartości dodanej.
Margaritis Schinas
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Gospodarczej i Monetarnej. - (EL) Panie przewodniczący! W imieniu Komisji Gospodarczej i Monetarnej pragnę przekazać państwu naszą opinię. W znacznym stopniu zgadzamy się z zasadniczą przyczyną przedmiotowego wniosku Komisji, który został należycie przygotowany i oczywiście ma na celu zmniejszenie do minimum obciążeń administracyjnych.
Uważamy, że jeśli idzie o tłumaczenia, to uproszczenie procedur i uznanie tłumaczeń wykonanych przez tłumaczy przysięgłych z innego państwa członkowskiego jest całkowicie zasadne i w pełni podzielamy ten pogląd.
Teraz przejdę do problemu ujawniania informacji. Nasza komisja uważa - podobnie jak, moim zdaniem, słusznie uważa Komisja Prawna - że oprócz spółek także obywatele mają prawo do informacji. Niestety, panie komisarzu, obywatele nie mają równego dostępu do mediów elektronicznych, do których kierował ich pierwotny wniosek Komisji.
Żyjemy w pluralistycznej Europie, w której istnieją różne modele i różne wartości. Pan, jako komisarz z Irlandii wie, że wynik referendum w pana kraju i fakt, że wielu z pana rodaków widzi tylko jeden model dla całej Europy, słono nas kosztuje. Nie chcemy więc wprowadzać tego modelu w Europie, ponieważ doskonale zdajemy sobie sprawę, że w moim państwie, w moim regionie dostęp do Internetu jest ograniczony. Dlaczego mielibyśmy pozbawić tych ludzi - tych obywateli Europy - prawa do uzyskiwania dotyczących ich informacji za pośrednictwem innych, tradycyjnych kanałów?
Panie komisarzu! Uważam zatem, podobnie jak Komisja Gospodarcza i Komisja Prawna, że platforma elektroniczna musi być obowiązkowa, słusznie. Nie może to być jednak platforma jedyna. Musimy zapewnić dostęp do informacji wszystkim obywatelom Europy. Nie chcemy sytuacji, w której mieszkaniec jakiegoś regionu Europy, aby dowiedzieć się, co się wydarzy w jego regionie, musi korzystać z platformy BlackBerry, ponieważ tam gdzie mieszkam, wielu ludzi nie posiada BlackBerry.
W związku z tym uważam, że pan, jako przedstawiciel Komisji - i jestem przekonany, że takie samo przesłanie powinniśmy skierować do Rady - powinien poważnie potraktować stanowisko jednomyślnie wyrażone przez Komisję Prawną oraz znakomitą większość Komisji Gospodarczej. Pozwolę sobie powiedzieć, że gdyby chciał pan je zignorować, to radziłbym to jeszcze raz przemyśleć, ponieważ tylko w ramach owocnego, demokratycznego dialogu można wypracować rozwiązania możliwe do przyjęcia przez obie strony i przynoszące korzyści wielu, a nie tylko nielicznym.
Georgios Papastamkos
w imieniu grupy PPE-DE. - (EL) Panie przewodniczący! W marcu 2008 roku Rada Europejska zarządziła podjęcie nowych, przyspieszonych inicjatyw legislacyjnych w celu usprawnienia otoczenia biznesu dla przedsiębiorstw w Unii poprzez zmniejszenie wymogów i kosztów administracyjnych. Moim zdaniem wniosek Komisji dotyczący dyrektywy, nad którym debatujemy, w niewielkim stopniu przyczynia się do osiągnięcia ustalonego celu.
Podstawowy problem spółek, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw, polega na tym, że dla poprawy ogólnego otoczenia biurokratycznego, legislacyjnego i podatkowego potrzebne jest zaistnienie obiektywnych warunków. Od Komisji oczekujemy więc jeszcze bardziej znaczącego wkładu w tym względzie.
W tym konkretnym przypadku głównym celem publikowania sprawozdań rocznych spółek i innych sprawozdań finansowych jest stosowanie zasady przejrzystości i jawności w działalności gospodarczej. Jednak niski poziom dostępności Internetu w dużej liczbie państw członkowskich Unii nie stanowi odpowiedniej gwarancji.
Oprócz tego posiadanie akt obowiązkowych wyłącznie w formacie elektronicznym oznaczałoby również utratę stanowisk pracy przez tysiące specjalistów zatrudnionych w tradycyjnych mediach drukowanych. Ponadto prasa jest podstawowym elementem składowym zasady przejrzystości i życia demokratycznego w Unii, a jej wkład w wielojęzyczność i zróżnicowanie jest nie do przecenienia.
Uważam, że zawór bezpieczeństwa w postaci przyjęcia jednolitej opłaty i utrzymania równoległej możliwości publikowania informacji w mediach drukowanych, w powiązaniu z wprowadzeniem elektronicznego rejestru, co do którego osiągnięto konsensus i który został poparty przez wszystkie - powtarzam: wszystkie - opcje polityczne reprezentowane w Komisji Prawnej, stanowi wyważone i racjonalne rozwiązanie, którego nam potrzeba.
Na zakończenie chciałbym podkreślić, że to, czego wymaga się od Parlamentu Europejskiego i co ma on obowiązek zapewnić, to produktywna zgoda na prawodawstwo wspólnotowe przy jednoczesnym podtrzymaniu pełnej niezależności woli legislacyjnej. Jak już powiedziano Komisja Prawna chce, aby sprawozdanie pani poseł Kauppi - której pragnę pogratulować wykonanej pracy - zostało przyjęte na posiedzeniu plenarnym.
Na koniec kilka słów do pana, panie komisarzu. Nie wiem, czy uzgodniona treść wniosku Komisji Prawnej rozczarowała pana, ale chciałbym tylko powiedzieć panu, iż mam szczerą nadzieję, że gdy tylko traktat lizboński wejdzie w życie, kultura współpracy między Komisją a Parlamentem Europejskim ulegnie zmianie - a musi to nastąpić. Na to właśnie czekamy; na to czeka demokratycznie wybrany Parlament Europejski.
Ieke van den Burg
w imieniu grupy PSE. - Panie przewodniczący! Najpierw powiem coś o procedurze. Panie komisarzu! Szkoda, że nie omówiliśmy tego dziś rano siedząc obok siebie, bo byłam nieco zdziwiona, że tak ostro wypowiada się pan teraz w swoim wystąpieniu skierowanym do Parlamentu. Jeśli idzie o procedurę, jestem szczególnie niezadowolona ze sposobu w jaki prezydencja francuska potraktowała nasze wnioski, nie przestrzegając jakichkolwiek wymogów dotyczących negocjowania czy nawiązania dialogu w sprawie możliwego kompromisu.
To samo dotyczy Komisji. Przy tego typu zagadnieniach jest rzeczą normalną, że staramy się wspólnie usiąść i znaleźć rozwiązanie stanowiące odpowiedź na obawy różnych stron. Żałuję, że tak się nie stało i mam nadzieję, że w przerwie między obradami plenarnymi i głosowaniem w komisji będzie możliwość, by to uczynić.
Jeżeli chodzi o treść, to uważam, że tak bardzo się nie różnimy. Ja także jestem bardzo zaangażowana w sprawę zniesienia obciążeń administracyjnych. Zawsze opowiadam się za systemem XBRL w rachunkowości i w przypadku tego rodzaju platformy elektronicznej. Sądzę, że wszyscy się zgodzimy, iż jest to konieczne, właśnie dlatego, że w niektórych państwach członkowskich społeczeństwo elektroniczne jeszcze nie powstało. Konieczne jest wprowadzenie czasowego rozwiązania przejściowego, by państwa członkowskie nadal miały możliwość korzystania z rejestracji na papierze.
To naprawdę jest przejściowy problem i można byłoby znaleźć pragmatyczne rozwiązanie. W tym tygodniu dowiedziałam się, że od pierwszego użycia poczty elektronicznej i pierwszego połączenia internetowego upłynęło zaledwie 20 lat, a więc za 10 czy 20 lat elektroniczne przetwarzanie wszystkich informacji będzie czymś zupełnie naturalnym. Mamy do czynienia z zagadnieniem jedynie przejściowym i nie należy z niego robić wielkiego problemu. Powinniśmy próbować znaleźć sensowne, pragmatyczne rozwiązanie w duchu tego, czego, jak nam zawsze powtarzacie, także pragniecie.
Jean-Paul Gauzès
(FR) Panie przewodniczący, panie i panowie! Po pierwsze pragnę podziękować naszej koleżance, pani poseł Piii-Noorze Kauppi za znakomite sprawozdanie oraz za wysiłki na rzecz znalezienia odpowiedniego rozwiązania różnorodnych problemów, zwłaszcza problemu platformy.
Proponowana dyrektywa jest częścią szerszego działania podejmowanego w celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego spółek, zmniejszenia ciążących na nich ograniczeń oraz zwiększenia ich konkurencyjności. Oczywiście aktywnie promujemy ten cel, który przyniesie korzyści małym i średnim przedsiębiorstwom. Popieramy stworzenie platformy elektronicznej zawierającej wszystkie informacje oraz zasadę jednolitej opłaty obejmującej wszystkie koszty związane z ujawnieniem niezbędnych informacji.
Właściwe jest jednak dostarczenie jak najlepszych informacji i zezwolenie na dalsze wykorzystanie dotychczasowych metod, które nadal są potrzebne, zwłaszcza w prasie drukowanej. Tekst zaproponowany przez sprawozdawczynię po negocjacjach oraz jednogłośnie przyjęty przez Komisję Prawną umożliwi państwom członkowskim utrzymanie zwyczajowych metod ujawniania informacji, a ich koszt zostanie objęty jednolitą opłatą za publikację.
Panie komisarzu! Udało nam się zatem zachować zgodność z duchem wniosku dzięki wprowadzeniu wymogu uruchomienia platformy oraz dzięki utrzymaniu zasady jednolitej opłaty. Uwzględniliśmy jednak sytuację państw nieposiadających infrastruktury informatycznej, jaką dysponują inne państwa, oraz ich zwyczaje w zakresie pozyskiwania informacji, których nie należy ignorować.
Panie komisarzu! Wiadomo panu, że musimy uwzględniać opinie obywateli, oraz że Europa nie może być postrzegana jako źródło nowych ograniczeń czy trudności. Dlatego też dążymy do elastyczności, która uwzględniałaby realia panujące w poszczególnych państwach członkowskich przy jednoczesnym podtrzymaniu systemu gospodarczego.
Panie komisarzu! Bardzo ostro wyraził się pan stwierdzając, że wniosek Komisji Prawnej podważa stanowisko Komisji. Nie sądzę, aby tak było, nie jest również prawdą, że wniosek Komisji Prawnej wprowadza nowe wymogi formalne. Wręcz przeciwnie, zostało ustalone, że są to obowiązujące wymogi formalne, które zostaną utrzymane i oczywiście odrzucamy wprowadzenie nowych.
Panie komisarzu! Jestem przekonany, że Europa musi pokazać, iż jest zdolna do ograniczenia biurokracji i obciążeń administracyjnych przy jednoczesnym poszanowaniu tożsamości narodowych.
Manuel Medina Ortega
(ES) Panie przewodniczący! Pragnę podziękować Komisji za przedstawienie przedmiotowego wniosku. Jestem przekonany, iż jest on właściwy i pomoże nam zmniejszyć zbędne obciążenia administracyjne.
Poprzedni mówcy słusznie stwierdzili, że Parlament ma obowiązek dostosowywania do rzeczywistości niezwykle hojnych i altruistycznych wniosków Komisji. Realia są takie, że mamy 27 państw o różnych systemach prawnych i bardzo różnych językach, co oznacza, że w przypadku każdego państwa musimy się dostosować do jego realiów, w tym także do problemów językowych.
Jednak, jak właśnie wspomniał pan poseł Gauzès, a także poprzedni mówcy, najważniejsze jest, by uznawanie specyfiki narodowej nie prowadziło do zwiększania kosztów, aby opłaty były jednolite i by rządy, w razie konieczności, pokrywały dodatkowe koszty.
Jest jednak jeszcze inny problem: problem tłumaczeń. W Unii Europejskiej nie ma wspólnego języka. We wszystkich 27 państwach mówi się różnymi językami, w niektórych z tych państw nawet kilkoma, na przykład w państwie pochodzenia pana komisarza. Musimy się z tym pogodzić.
Mamy do czynienia z sytuacją, w której dokumenty prawne różnią się od siebie w kategoriach formalnych. Komisja Prawna zaproponowała na przykład poprawki dotyczące uwierzytelniania dokumentów wraz z uwierzytelnianiem tłumaczeń. Obecnie Komisja Prawna przygotowuje sprawozdanie w sprawie uznawania dokumentów uwierzytelnionych w poszczególnych państwach Unii Europejskiej, które powinno uzupełnić przedmiotowe sprawozdanie.
Wreszcie jestem przekonany, że Komisja dobrze się spisała, przygotowując przedmiotowy wniosek. Sprawozdawczyni wykonała wspaniałą pracę, a my wszyscy dążyliśmy do opracowania wniosku dotyczącego tekstu legislacyjnego, który może zostać uznany w całej Unii i gwarantować prawa, a który został oparty na ciągłe kształtujących się realiach Unii, w której funkcjonują odmienne, narodowe systemy prawne oraz różne szczeble dostępu do elektronicznych narzędzi wymiany informacji.
Françoise Grossetête
(FR) Panie przewodniczący! Po pierwsze pragnę pogratulować pani poseł Kauppi doskonałej pracy, ponieważ dzięki niej Komisja Prawna zdołała wypracować kompromis, który - niech mi będzie wolno przypomnieć, panie komisarzu - został jednogłośnie przyjęty. Jest to więc jednoznaczny sygnał. Pogodzi zapotrzebowanie spółek, zwłaszcza MŚP, na uproszczenia administracyjne z prawem obywateli do informacji, jednocześnie dając państwom członkowskim możliwość podtrzymania wymogów dotyczących ujawniania informacji, jeśli taka jest ich wola.
Jestem przekonana, że Parlament Europejski będzie kroczyć drogą wytyczoną przez Komisję Prawną. 27 państw członkowskich ma swoją tradycję. Niektóre opowiadają się wyłącznie za Internetem. Inne nadal korzystają z bardziej tradycyjnych, papierowych metod wymiany informacji. Należy szanować te tradycje. Nie zapominajmy, że 50% obywateli Europy nie ma dostępu do Internetu. Gdyby informacje miały być dostępne wyłącznie za pośrednictwem jednej platformy elektronicznej, to ci, którzy są pozbawieni dostępu do Internetu nie byliby w stanie uzyskać informacji o spółkach w swoim regionie.
Uważam, że Parlament Europejski zdaje sobie sprawę, że samo zniesienie wymogu publikowania informacji sądowych i prawnych, na przykład w gazetach regionalnych, miałoby katastrofalne skutki. W związku z tym państwa członkowskie muszą być w stanie zorganizować wymianę informacji za pośrednictwem kanałów uzupełniających, na szczególnych warunkach.
Panie komisarzu! To nie jest debata ideologiczna. Czy nie uważa pan, że w tych okolicznościach powinien pan zająć się innymi sprawami niż blokowanie czegoś, co dobrze się sprawdza w państwach członkowskich?
Dążenie do uproszczeń za wszelką cenę czasem grozi tym, że sprawy bardziej się skomplikują. Obniżenie kosztów? Tak, ale za jaką cenę? Zniesienie ograniczeń na rzecz zwiększenia konkurencyjności? Tak, ale co stanie się z konkurencyjnością, jeśli ryzyko upraszczania wywiera szkodliwy wpływ na gospodarkę całego sektora? Od Komisji oczekuje się uwzględnienia faktu, że popieramy rozwiązania umożliwiające prasie drukowanej pokonanie trudności, z którymi się dziś boryka.
Panie komisarzu! Nie powinien pan być nieczuły na tradycję państw członkowskich. Zachowując się w ten sposób, staje się pan odpowiedzialny za ryzyko zwolnienia z pracy pewnej liczby dziennikarzy i brak dostępu do informacji dużej grupy ludności.
Dążymy do wyważonej dyrektywy uwzględniającej platformę elektroniczną i jednolitą opłatę. Jesteśmy przekonani, że udało nam się wypracować takie rozwiązanie i musi pan szanować głos Parlamentu Europejskiego.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
(PL) Panie przewodniczący! Parlament Europejski od wielu lat alarmował o problemie niepotrzebnych i nieproporcjonalnie wysokich kosztów administracyjnych nakładanych na europejskie przedsiębiorstwa. Koszty te nie tylko utrudniają prowadzenie działalności gospodarczej, ale stanowią przeszkodę na drodze sprostania wyzwaniom stawianym dziś przez wysoce konkurencyjną gospodarkę światową.
Cieszy zatem fakt, iż Komisja zajęła się wreszcie tą kwestią, proponując w drodze przyspieszonej procedury zmiany w odniesieniu do 1. i 11. dyrektywy w sprawie prawa spółek, które wpłyną na szybszą poprawę warunków działania europejskich przedsiębiorstw. W przypadku 1. dyrektywy proponowana przez Komisję likwidacja w prawie krajowym wszelkich dodatkowych wymogów ujawniania danych, które prowadzą do zwiększania kosztów przedsiębiorstw, wydaje się jak najbardziej zasadna. Proponowana platforma elektroniczna zawierająca pełne informacje o spółce będzie oszczędnym i łatwo dostępnym rozwiązaniem, podobnie jak i jedna opłata na pokrycie wszelkich kosztów administracyjnych czy związanych z wymogami ujawniania.
Jednocześnie odnośnie do 11. dyrektywy w sprawie prawa spółek wniosek dotyczy wymogów związanych z tłumaczeniem i uwierzytelnianiem dokumentów, które są składane w rejestrze oddziału spółki utworzonej w innym państwie członkowskim. Zaproponowane przez Komisję w ramach zmniejszenia obciążeń administracyjnych wzajemne uznanie tłumaczeń wpłynie bez wątpienia na zmniejszenie kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwa przy jednoczesnej gwarancji ich rzetelności. Na koniec chciałam pogratulować sprawozdawczyni, pani Kauppi, doskonale przygotowanego sprawozdania.
Costas Botopoulos
(EL) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Chciałbym skorzystać z przywileju bycia ostatnim mówcą, by wygłosić komentarz polityczny oraz zgłosić dwie uwagi techniczne dotyczące dyrektywy, nad którą debatujemy.
Mój komentarz polityczny jest taki, że dziś jesteśmy świadkami wyjątkowej chwili w Parlamencie Europejskim: pełnej jednomyślności wszystkich ugrupowań politycznych Izby, od prawicy po lewicę, w dziedzinie, w której Parlament wyraża wolę podjęcia szczególnej inicjatywy legislacyjnej. Wielu posłów to powiedziało, i ja również pragnę podkreślić, że jest to rzadka okoliczność i należy ją koniecznie uwzględnić w ostatecznej decyzji Komisji.
Nie podważamy wniosku Komisji. Próbujemy go unowocześnić i uczynić go bardziej ludzkim, logiczniejszym i praktyczniejszym. Oto mój komentarz polityczny.
Mam dwie krótkie uwagi techniczne. W sprawie publikowania informacji koledzy posłowie powiedzieli, i ja również pragnę dodać, że danie państwom członkowskim, w których dostęp do Internetu jest poważnie ograniczony, możliwości ujawniania i publikowania informacji w prasie, równolegle do ogólnej zasady publikacji elektronicznej, jest w pełni sprawiedliwe i słuszne z oczywistych powodów społecznych i finansowych.
Chciałbym krótko skomentować zagadnienie tłumaczenia, z którym tak naprawdę nie ma żadnego problemu. Możliwość istnienia tylko jednego uznanego tłumaczenia daje nam rozwiązanie praktyczne. Podniesiona tu kwestia tłumaczenia nie jest kwestią języka, nie jest kwestią przejrzystości, nie jest kwestią stylu. Jest to problem praktyczny, który można bardzo łatwo rozstrzygnąć poprzez uznawanie tłumaczenia.
Dlatego dokonuje się rozróżnienia między zagadnieniami politycznymi a technicznymi. Nie podważamy wniosku, doskonalimy go.
Charlie McCreevy
komisarz. - Panie przewodniczący! Chciałbym rozpocząć od stwierdzenia, iż gdyby pani Ieke van den Burg poruszyła tę kwestię dziś rano, chętnie bym ją przedyskutował. Pytałem panią, czy są jakieś inne zagadnienia, które chce pani poruszyć, a jeśli tak, to porozmawiamy o nich. Gdyby zgłosiła pani jakikolwiek problem - nawet związany z pogodą w Irlandii - porozmawiałbym o tym z panią. Nie mam nic przeciwko temu.
Nie mam nic przeciwko decyzji Parlamentu Europejskiego, ponieważ Parlament ma takie a nie inne obowiązki i powinności. Ale należy pamiętać o podstawie przedmiotowego wniosku, a skoro szanuję państwa stanowisko, proszę również szanować moje.
Ten szczególny wniosek przedłożono w kontekście zmniejszania obciążenia administracyjnego małych spółek. Stanowił część upraszczania otoczenia biznesu. Oszacowano korzyści, jakie przyniósłby przedmiotowy wniosek: obniżenie kosztów o 600 milionów euro rocznie. A zatem powodem przedłożenia przedmiotowego wniosku było zmniejszenie kosztów administracyjnych małych przedsiębiorstw. Jak już wskazałem w moich wcześniejszych uwagach, cały projekt obniżania kosztów został z zadowoleniem przyjęty przez Parlament Europejski w poszczególnych rezolucjach.
Taki jest więc kontekst, w jakim przedłożono przedmiotowy wniosek. Koncepcja obniżenia kosztów administracyjnych i uproszczenia na rzecz małych przedsiębiorstw doprowadziła nas do tego konkretnego wniosku.
Proszę nie oczekiwać ode mnie zgody na poprawki wniesione przez Parlament Europejski, które zmierzają dokładnie w odwrotnym kierunku - nie zmniejszają kosztów, ale je zwiększają. Jeżeli Parlament Europejski uważa, że w tym konkretnym przypadku bilans korzyści przeważa i pozwala na ich podtrzymanie, niech i tak będzie. Jest to w pełni uprawniony pogląd. Ale nie jest zgodny z pierwotnie przedstawionym celem, którym było obniżenie kosztów. Jeśli Parlament uważa, iż z przedstawionych przezeń powodów wniosek należy podtrzymać w obecnej formie, to niech nie oczekuje, że będę za i podzielę państwa zdanie, iż prowadzi on do obniżenia kosztów administracyjnych, skoro jest odwrotnie - tak naprawdę wniosek powoduje zwiększenie kosztów, a nie ich obniżenie.
Poprawki zgłoszone przez dwie komisje Parlamentu Europejskiego oznaczają, iż jedyną zmianą, jaką państwa członkowskie musiałyby wdrożyć po przyjęciu przedmiotowej dyrektywy, byłoby korzystanie z obowiązkowej platformy elektronicznej. Oszczędności, na które, jak już powiedziałem, liczyliśmy w naszym pierwotnym wniosku i które w oświadczeniu o oddziaływaniu zostały oszacowane na około 600 milionów euro, nie przyniosą zmniejszenia aktualnego obciążenia administracyjnego. Dlatego przyjęcie dyrektywy, która nie prowadzi do ograniczenia obciążeń, a jedynie do zmian kosmetycznych, byłoby zdecydowanie niedobrym sygnałem dotyczącym ogólnego zmniejszenia obciążenia administracyjnego, o którym mówimy.
Chciałbym więc prosić posłów do Parlamentu Europejskiego o poszanowanie także mojego stanowiska. Jeśli pogląd Parlamentu Europejskiego wydaje się być oparty na takiej linii rozumowania - a będziemy nad tym głosować jutro - jest to państwa pogląd i mają państwo pełne prawo do takiego stanowiska. Nie przeszkadza mi to. Ale muszą państwo szanować moje stanowisko i to, że nie jestem w stanie zgodzić się na poprawki zmierzające w kierunku przeciwnym do pierwotnego celu polegającego na przyjęciu wniosku w pierwszej instancji. Nie powinniśmy poróżnić się w tej sprawie, ale nie porzucę logicznego myślenia i nie powiem, że Parlament Europejski postępuje słusznie, skoro prowadzi raczej do zwiększenia kosztów administracyjnych, a nie ich zmniejszenia.
Mogę wysłuchać argumentów przedstawianych w celu podtrzymania wniosku w obecnej formie - być może są one w jakimś stopniu zasadne - ale nie od tego zaczynaliśmy; nie dlatego przedłożyliśmy ten konkretny wniosek. Cóż, c'est la vie!
Piia-Noora Kauppi
sprawozdawczyni. - Panie przewodniczący! Chciałabym skomentować procedurę. Pani poseł van den Burg powiedziała już, że prezydencja francuska nie postępowała właściwie w odniesieniu do tego dossier. Usiłowaliśmy zaproponować kilka możliwości rozmów trójstronnych w celu omówienia ewentualnych kompromisów. Niestety, prezydencja francuska nie chce przychodzić na te posiedzenia. Nie chce zorganizować posiedzeń w grupie roboczej Rady w celu omówienia dalszego postępowania. Jej przedstawiciele nie są obecni również podczas dzisiejszej debaty nad tym niezwykle ważnym zagadnieniem.
Stanowisko Komisji Prawnej daje państwom członkowskim dużą elastyczność. Zapewnia elastyczność o wiele większą, niż ta, o której ja myślałam. Jednak stanowisko Komisji Prawnej wykracza na tyle daleko, na ile jesteśmy w stanie się posunąć. W tej chwili jest to jedyny wniosek przedłożony Parlamentowi Europejskiemu. Moim zdaniem, jeżeli Rada nie jest w stanie przyjąć stanowiska Parlamentu, tzn. stanowiska Komisji Prawnej - nad którym będziemy głosować jutro - tak jak o to prosiliśmy, musimy przystąpić do drugiego czytania.
Nie możemy pozwolić, aby Rada z nas kpiła. Jeżeli wniosek jest nie do przyjęcia w takiej postaci, nad jaką będziemy jutro głosować w Parlamencie, z pewnością cały proces się opóźni. Być może nie ukończymy tego projektu przed wyborami i być może istnieje ryzyko, że Komisja wycofa wniosek. Uważam, że byłoby ogromnym rozczarowaniem, gdyby wniosek nie został poparty kwalifikowaną większością głosów w Radzie i gdyby nie zostały przedstawione propozycje w sprawie sposobu osiągnięcia kompromisu.
Bylibyśmy skłonni przedyskutować kompromisy. Osobiście cieszyłabym się, gdyby Rada podczas rozmów trójstronnych zaproponowała coś, na czym moglibyśmy oprzeć kompromis, ale Rada ukrywa się, nie przychodzi na posiedzenia i nie organizuje rozmów trójstronnych. To stawia nas w niezwykle trudnym położeniu.
Dlatego jestem niezadowolona z debat nad procedurą. Mam nadzieje, że Komisja nie wycofa wniosku. Mam nadzieję, że nadal możliwe jest osiągnięcie kompromisu, który odpowiadałby wszystkim państwom członkowskim, a także Parlamentowi Europejskiemu.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się jutro.
