Veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag van Carlos Coelho, namens de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken, over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten - C6-0359/2007 -.
Carlos Coelho
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barrot, dames en heren, het voorstel dat we nu bespreken is bedoeld om de in 2004 goedgekeurde verordening te wijzigen. Die verordening was opgesteld om de normen voor de veiligheidskenmerken van de in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten te verbeteren en te harmoniseren en ze zo beter te tegen frauduleus gebruik te beschermen. Bij die gelegenheid zijn ook biometrische gegevens ingevoerd. In tegenstelling tot 2004 volgen we nu de medebeslissingsprocedure. Ik wil het Frans voorzitterschap en commissaris Barrot graag bedanken voor alle energie die ze in dit onderwerp hebben geïnvesteerd. Het de bedoeling dat we in eerste lezing tot overeenstemming geraken. Ik wil ook de schaduwrapporteurs voor hun inzet en samenwerking bedanken - die zijn voor het bereiken van dit resultaat van doorslaggevend belang geweest.
Deze oplossing was nodig, als we bedenken dat voornoemde verordening in 2004 van kracht is geworden, en dat de lidstaten vanaf - uiterlijk - juni dit jaar verplicht zouden zijn vingerafdrukken van kinderen te nemen, en wel vanaf de geboorte. Uit onderzoek - in een aantal lidstaten zijn proefprojecten uitgevoerd - is gebleken dat het heel moeilijk is vingerafdrukken te nemen van kinderen onder de zes jaar, terwijl deze afdrukken ook nog eens niet betrouwbaar zijn. Nu is het zo dat de nationale wetgevers uitzonderingen kunnen creëren voor deze verplichting. Dat zou echter wel betekenen dat er tot de leeftijd die voor zulke uitzonderingen zou worden vastgesteld alleen provisorische paspoorten kunnen worden uitgegeven. Ouders zouden dan iedere keer dat ze binnen de Schengenruimte willen reizen een paspoort voor elk van hun kinderen moeten verkrijgen, en dat legt ze een wel erg zware belasting op.
We zijn het er nu eens over geworden dat er gedurende vier jaar een leeftijdsgrens van twaalf jaar zal gelden. Voor lidstaten die reeds een leeftijdsgrens van minder dan twaalf hebben vastgelegd is er een derogatoire clausule ingelast. Lidstaten mogen zo'n lagere leeftijdsgrens aanhouden, zolang die maar niet onder de zes jaar komt te liggen. Ook was er een herzieningsclausule voorzien, die bepaalt dat er na genoemde periode van vier jaar een definitieve en geharmoniseerde leeftijdsgrens zal worden vastgesteld, op basis van een onderzoek naar de betrouwbaarheid van vingerafdrukken van kinderen. We hebben de Commissie gevraagd zo'n onderzoek uit te voeren.
Er is een tweede uitzondering voorzien voor mensen die om uiteenlopende redenen fysiek niet in staat zijn vingerafdrukken te leveren. We hebben de aanbeveling van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) tot invoering van het beginsel van "één persoon per paspoort" opgevolgd. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming heeft aangegeven dat dit een extra instrument is bij de bestrijding van de kinderhandel.
De drie instellingen hebben met het oog op de bescherming van kinderen ook een interinstitutioneel akkoord gesloten, met een gemeenschappelijk standpunt inzake de invoering van de nodige regels om kinderen tegen ontvoering en handel te beschermen. Het is de Commissie die de desbetreffende initiatieven zal moeten nemen, en wel binnen het kader van het op deze materie toepasselijk burgerlijk recht.
Ik moet zeggen dat het gegeven dat de Unie in dezen beperkte bevoegdheid heeft, het voor ons moeilijk maakt. De uitgifte van paspoorten valt onder de nationale bevoegdheden. De Europese Unie kan alleen interveniëren als het gaat om het aanscherpen van de regels voor biometrische gegevens in paspoorten en reisdocumenten, met de bedoeling om de betrouwbaarheid van zulke documenten bij de grenscontrole te verbeteren.
Daarom wijs ik erop dat we normen hebben vastgelegd die de uitoefening van de communautaire bevoegdheid onderbouwen. We hebben niet alleen bepaald welk soort gegevens - vingerafdrukken en foto's - kunnen worden gebruikt maar ook aan welke beperkingen dat gebruik is onderworpen. Voornoemde gegevens mogen alleen worden gebruikt in het kader van doelstellingen zoals die in deze verordening zijn vastgelegd - grenscontroles - en dan uitsluitend om vast te stellen of het betreffende document authentiek is en of degene die zich ervan bedient, al dan niet de legitieme houder is.
We hebben ook een akkoord bereikt over twee onderzoeken. Het eerste onderzoek betreft de zogenaamde breeder documents en is bedoeld om te garanderen dat de documenten op basis waarvan paspoorten worden afgegeven even betrouwbaar zijn als het paspoort dat we zo hopen te creëren. Het andere onderzoek heeft betrekking op de matching bij de grenscontroles, waarbij geprobeerd zal worden vast te stellen welke percentage paspoorten onterecht als niet-authentiek wordt afgewezen. Op basis van die onderzoeken en gezien de beoogde herziening na vier jaar zullen er de nodige aanpassingen worden gedaan. Daarbij zal de medebeslissingsprocedure worden aangehouden. We mogen dan niet vergeten de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming om advies te verzoeken, iets wat we bij het opstellen van dit voorstel helaas verzuimd hebben te doen.
Jacques Barrot
vicevoorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wilde allereerst de voorzitter van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken bedanken. Ook wil ik de rapporteur, Carlos Coelho, hartelijk danken voor zijn prima verslag en ook voor de uitstekende samenwerking met de Commissie bij een hachelijke en gevoelige kwestie.
Het voorstel van de Commissie is om geharmoniseerde uitzonderingen te maken op de eis om vingerafdrukken af te nemen, zodat alle Europese burgers gelijk behandeld worden. Daarnaast wilde de Commissie kinderen beschermen tegen mensenhandel door het internationaal erkende principe van "één persoon per paspoort” wettelijk verplicht te stellen.
Ik ben blij met de inspanningen van het Europees Parlement om in eerste lezing overeenstemming te bereiken over dit voorstel betreffende het uiterlijk op 28 juni 2009 opnemen van vingerafdrukken in door de lidstaten afgegeven paspoorten. Als we geen overeenstemming hadden bereikt, zou iedereen verplicht zijn geweest om vingerafdrukken te laten afnemen, ook pasgeborenen, wanneer ze met een paspoort naar het buitenland reizen. Ik wil dan ook benadrukken hoe tevreden de Commissie is met het via onderhandelingen tot stand gekomen compromisvoorstel. De Commissie zal zich nu zo voortvarend mogelijk wijden aan het verslag waar het Europees Parlement om gevraagd heeft. Ik denk dat ik het hierbij kan laten. Nu ga ik aandachtig luisteren naar de bijdragen van de Parlementsleden en ik spreek nogmaals mijn dank uit aan uw rapporteur, Carlos Coelho, die uitstekend werk heeft verricht.
Urszula Gacek
namens de PPE-DE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik steun graag de voorstellen die hier vandaag worden gepresenteerd.
Ik ben van mening dat het dringend noodzakelijk is om een gezamenlijke reeks normen vast te stellen voor de verificatie van biometrische gegevens. Mijn collega's zijn zich wellicht niet bewust van het feit dat er tegenwoordig grote verschillen tussen landen bestaan, bijvoorbeeld in hoe serieus pasfoto's worden gecontroleerd. In veel landen wordt geëist dat de burger die een paspoort aanvraagt, zich in persoon meldt, met zijn of haar documenten en foto's, en in die gevallen kan de ambtenaar die de paspoorten uitgeeft zelf zien of iemand op zijn foto lijkt.
Maar in sommige landen, misschien wel het duidelijkst in het Verenigd Koninkrijk, zijn aanvragen per post de norm, en wordt de authenticiteit van de foto slechts bevestigd door een zogenaamde "beroepspersoon” die de aanvrager ten minste twee jaar kent. De lijst van personen die hiervoor in aanmerking komen in het Verenigd Koninkrijk is tamelijk interessant leesvoer. Deze verificatie kan worden uitgevoerd door uw opticien of tandarts, maar ook door een beroepsfotograaf of door een brandweerman, met alle respect voor deze beroepsbeoefenaren.
Het is ook interessant dat er in de Verenigde Staten nogal lakse regels gelden voor verificatie. De verificatie van pasfoto's voor personen die voor het eerst een paspoort aanvragen, kan worden uitgevoerd in zogenaamde "aanvaardbare faciliteiten”. In feite is dit het personeel bij het lokale postkantoor. Het lijkt ongelofelijk voor een land dat zich zo bewust is van veiligheid, en waarvan burgers zonder visum naar Europa kunnen reizen, om zo'n verificatiesysteem te hebben.
Om paspoorten veiliger te maken, moeten we dus echt betrouwbaardere biometrische gegevens invoeren, namelijk vingerafdrukken. We moeten er ook voor zorgen dat de instantie die verantwoordelijk is voor het verzamelen en verifiëren, aan dezelfde normen voldoet, niet alleen binnen de EU, maar ook in die landen van waaruit burgers zonder visum naar Europa kunnen reizen, om ons er van te verzekeren dat ook zij voldoen aan dezelfde strenge vereisten als die waaraan onze burgers in Europa moeten voldoen.
Martine Roure
namens de PSE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, toen de verordening inzake de veiligheidskenmerken van en de biometrische gegevens in Europese paspoorten in 2004 werd aangenomen, overwogen de lidstaten geen uitzondering op de verplichte afname van vingerafdrukken. De ervaring leert dat met de bestaande technologie nog altijd niet kan worden gegarandeerd dat de vingerafdrukken van kinderen onder de twaalf jaar betrouwbaar genoeg zijn om te worden gebruikt als een veiligheidskenmerk in paspoorten. Daarom ben ik blij met het compromis dat is bereikt met de lidstaten om twaalf jaar als de leeftijdsgrens te hanteren voor het vergaren van biometrische gegevens, en dat een clausule bevat die verplicht tot een herziening over drie jaar. Wij hebben ingestemd met deze uitzondering voor lidstaten die reeds wetgeving hebben ingevoerd voor kinderen ouder dan zes jaar.
Het gebruik van dit soort gegevens zou alleen aanvaardbaar zijn als het daadwerkelijk bescherming bood aan onze kinderen. Dat is nog niet het geval. We blijven echter open staan voor positieve veranderingen van de technologie op dit gebied. Onze prioriteit is om de veiligheid te waarborgen van kinderen die alleen reizen en om kinderontvoering en kinderhandel te voorkomen. De opneming van deze gegevens in paspoorten wekt een valse indruk van veiligheid, aangezien het niet voorkomt dat een kind zonder toestemming van de ouders een grens overschrijdt. Aan de hand van het met de lidstaten bereikte compromis zal de Commissie een verslag kunnen indienen over de voorschriften voor minderjarigen die alleen reizen en daarbij de buitengrenzen overschrijden, en initiatieven kunnen voorstellen die een Europese aanpak garanderen met betrekking tot de regels inzake de bescherming van minderjarigen wanneer ze buitengrenzen van de lidstaten overschrijden.
De biometrische gegevens in paspoorten moeten ten slotte alleen worden gebruikt om de authenticiteit van het document na te gaan, en het gebruik van gevoelige persoonsgegevens zoals biometrische kenmerken is alleen aanvaardbaar wanneer dit gekoppeld is aan strenge regels ten aanzien van gegevensbescherming.
Gérard Deprez
namens de ALDE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wilde allereerst onze rapporteur, Carlos Coelho, en het voormalige Franse voorzitterschap bedanken, dat logischerwijs niet aanwezig is, voor het bereiken van een akkoord in eerste lezing. Daarvoor was de wil nodig om het te doen plus het vermogen om in te stemmen met het vereiste compromis. Ik wil met name een woord van dank richten aan de heer Coelho, onze rapporteur, want zijn toelichting - ik raad mijn collega's aan deze te lezen - is een sterk staaltje van intelligentie en politieke behendigheid.
Wanneer we de tekst die voor ons ligt goed analyseren, treedt een belangrijk principe aan het licht, dat dit verslag revolutionair maakt. Dit revolutionaire principe heeft niets te maken met biometrische gegevens, waartoe al in 2004 werd besloten. Het is het principe van "één persoon per paspoort”. Dit roept de vraag op hoe het zit met kinderen, en vanaf welke leeftijd vingerafdrukken van kinderen kunnen worden afgenomen. Laten we wel wezen: het compromis is buitengewoon moeizaam tot stand gekomen. Sommigen, waaronder aanvankelijk de heer Coelho, wilden dat dit op de vroegst mogelijke leeftijd zou gebeuren, om kinderen zo jong mogelijk te beschermen. Dit vereiste echter betrouwbare biometrische gegevens, hetgeen voorlopig nog niet kan worden gegarandeerd. Uiteindelijk is het volgende compromis bereikt: vingerafdrukken van kinderen zijn verplicht vanaf twaalf jaar. Lidstaten die ze eerder laten afnemen, kunnen dit blijven doen gedurende vier jaar, maar in geen geval mag de leeftijdsgrens lager zijn dan zes jaar en de Commissie zal in de komende jaren een rapport opstellen waarin het systeem zoals het functioneert wordt beoordeeld en indien nodig, en dit staat in de tekst, wijzigingsvoorstellen doen. We moeten dan ook hopen dat de technologie met sprongen vooruit gaat, want het ideaal voor kinderbescherming zou zijn om zo snel mogelijk te beschikken over betrouwbare, vergelijkbare biometrische gegevens. Met het oog hierop kunnen we instemmen met deze tekst, die ik wederom wil prijzen, en ik bedank de rapporteur, de Commissie voor haar oorspronkelijke voorstel en de Raad voor zijn compromisbereidheid.
Roberta Angelilli
namens de UEN-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, allereerst wil ik de rapporteur feliciteren met zijn uitstekende werk. Als rapporteur over de Europese strategie voor de rechten van het kind vind ik het van belang, ook al hebben andere collega's voor mij dat al gedaan, om een aantal belangrijke aspecten uit het verslag Coelho te benadrukken.
Ten eerste vind ik het absoluut prijzenswaardig om een gemeenschappelijke aanpak te garanderen voor de regels over de bescherming van kinderen die de buitengrenzen oversteken.
Ten tweede het beginsel van één persoon per paspoort. Deze regel is belangrijk omdat hierdoor de biometrische gegevens direct aan de houder van het document worden gekoppeld. Dit verhindert alle huidige procedures waarmee nu kinderen op de paspoorten van de ouders kunnen worden vermeld. Deze praktijk maakt immers de controles van de identiteit van de minderjarige moeilijker en onbetrouwbaarder, waardoor de ontvoering van kinderen waarover voogdijgeschillen bestaan en de handel en uitbuiting van kinderen in de hand worden gewerkt.
Ten derde voorziet het verslag er ook in dat de Commissie een rapport opstelt waarin de technische haalbaarheid van het gebruik van digitale vingerafdrukken voor kinderen onder de twaalf jaar voor identificatiedoeleinden wordt onderzocht. Het is zeer belangrijk om het systeem te verbeteren en betrouwbaarder te maken, vooral voor de bescherming van minderjarigen.
Tot slot wil ik zeggen dat het volgens mij uiterst nuttig is om in de toekomst technische middelen te vinden die verfijnder, geschikter en veiliger zijn om de identiteit en leeftijd van de minderjarige zo vroeg mogelijk, mogelijkerwijs vanaf de geboorte, onmiskenbaar vast te stellen en dus te certificeren.
Tatjana Ždanoka
namens de Verts/ALE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik de heer Coelho bedanken voor zijn uitstekende werk. Hoewel we allemaal verschillende politieke standpunten hebben, heeft hij zijn best gedaan om een compromis te bereiken.
De Verts/ALE-Fractie is sterk tegen het op grote schaal invoeren van biometrie totdat de noodzaak ervan onomstotelijk vast is komen te staan. Wij zijn van mening dat het cruciale gevolgen heeft voor de veiligheid van persoonsgegevens en voor de grondrechten. We hebben tegen biometrie in visa gestemd. We zijn ook tegen biometrie in Europese paspoorten. We zien het huidige voorstel als een mogelijkheid om limieten vast te stellen voor het nemen van vingerafdrukken voor een reisdocument. Daarom zijn we tevreden dat het compromis met de Commissie en de Raad is bereikt, dat de leeftijdsgrens van twaalf jaar is vastgesteld voor die lidstaten waar het nemen van vingerafdrukken bij kinderen niet plaatsvindt en dat de leeftijdsgrens van zes jaar is vastgesteld voor andere lidstaten.
Ik wil nogmaals benadrukken dat onze steun voor leeftijdsgrenzen niet betekent dat we het nemen van vingerafdrukken als zodanig steunen. Wij geloven sterk dat biometrie in paspoorten uitsluitend mag worden gebruikt om de authenticiteit van het document of de identiteit van de houder te verifiëren. Het gebruik van dergelijke gegevens voor andere doeleinden, zoals rechtshandhaving, is noch legitiem noch evenredig. We kunnen niet instemmen met het feit dat iedereen die in het bezit is van een Europees paspoort, een mogelijke verdachte is, wiens vingerafdrukken kunnen worden opgeslagen. Dat is ons standpunt, maar ik wil nogmaals benadrukken dat we de heer Coelho, de Commissie en de Raad feliciteren met dit compromis.
Sylvia-Yvonne Kaufmann
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik ben geen voorstander van het nemen van vingerafdrukken van kleine kinderen of zelfs van zuigelingen. Kinderen moeten worden vrijgesteld van de verplichte biometrische vingerafdrukken in paspoorten. Het is daarom goed dat we hier een uitzondering maken voor kinderen. Er is nog steeds geen betrouwbare kennis over het gebruik van biometrische vingerafdrukken van kinderen onder de twaalf jaar. Het is vooral onduidelijk hoe lang vingerafdrukken van kinderen in de groei eigenlijk betrouwbaar zijn. Als we deze gegevens gewoon zouden gebruiken, zouden we weleens precies het tegenovergestelde kunnen bereiken van wat we proberen te doen, namelijk minder in plaats van meer veiligheid. Het is daarom buiten alle proportie om gegevens te verzamelen en te gebruiken waarvan de betrouwbaarheid niet boven alle twijfel verheven is.
Het compromis dat we nu met de Raad hebben bereikt, weerspiegelt deze bezorgdheid en is, dankzij de volharding van het Parlement en het uitstekende werk van de rapporteur, gebaseerd op een leeftijdsgrens van twaalf jaar voor een overgangsperiode van vier jaar. In deze periode zal in een brede studie onderzoek worden gedaan naar de betrouwbaarheid van biometrische gegevens van kinderen. Helaas voorziet het compromis ook in uitzonderingen voor de lidstaten die al wetgeving hadden waarin vingerafdrukken van kinderen onder de twaalf jaar zijn toegestaan. Des te belangrijker is het dat we nu in het kader van het overeengekomen compromis uitdrukkelijk vastleggen dat de Europese verordening over veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in paspoorten en reisdocumenten in geen geval als wettig excuus mag worden gebruikt om databanken met deze gegevens op te zetten op nationaal niveau.
Gerard Batten
namens de IND/DEM-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben zeer verheugd dat het VK buiten de regeling valt omdat het geen deel uitmaakt van het Schengengebied. De Britse regering heeft echter gezegd dat de regeling zal worden nagevolgd om er voor te zorgen dat haar documenten niet als tweederangs zullen worden beschouwd. Dit impliceert dat zij van mening is dat de voorstellen eersterangs zijn en dan is ze hoe dan ook gebonden aan de inhoud van de regeling.
Maar, zoals het verslag aantoont, zijn er allerlei kwesties opgeworpen met betrekking tot de authenticiteit van de biometrische gegevens en de verificatie ervan. Welke oorspronkelijke documenten worden er gebruikt voor de eerste identificatie van de aanvrager, en hoe kan men er zeker van zijn dat deze authentiek zijn? Als een paspoort eenmaal is uitgegeven, heeft het niet veel nut tenzij de gegevens op het paspoort kunnen worden vergeleken met de identiteit van de houder in een soort nationale of gecentraliseerde identiteitsdatabase.
Het verslag erkent dat zeer veilige opslagmedia moeten worden gebruikt voor het opslaan van dergelijke informatie, maar we weten allemaal uit de ervaringen in Groot-Brittannië dat een zeer veilig medium voor het opslaan van dergelijke gegevens gewoonweg niet bestaat. Persoonlijke en zeer vertrouwelijke informatie van letterlijk miljoenen mensen is in de afgelopen jaren zoekgeraakt in de regeringsdatabases of geopenbaard. Iedereen in het VK weet dat zijn persoonsgegevens niet veilig zijn in de handen van onze regering.
In dit verslag wordt niet gesproken over de betrouwbaarheid van de biometrische gegevens zelf. De biometrische registratieproef van de Britse Paspoortdienst liet een foutpercentage zien van 1 op 3 voor gezichtsherkenning, 1 op 5 voor vingerafdrukken en 1 op 20 voor irisscans. Biometrische identificatie is een aantrekkelijk idee, maar het is niet het betrouwbare mechanisme dat we ons allemaal zouden kunnen voorstellen. De UK Independence Party stemt daarom tegen dit verslag.
Philip Claeys
Mijnheer de Voorzitter, de rapporteur wijst, volgens mij, zeer terecht op een aantal aandachtspunten die grotendeels te maken hebben met het feit dat het vergaren, verwerken en vergelijken van biometrische passagiersgegevens relatief nieuw is. Het is dan ook verstandig om de hele procedure, zoals voorgesteld, om de drie jaar grondig te evalueren.
Het is ook van het grootste belang dat een zekere harmonisatie wordt ingevoerd in het hanteren van die biometrische gegevens, want de ketting is maar zo sterk als de zwakste schakel ervan. De afschaffing van de binnengrenzen in de Europese Unie moest in theorie leiden tot een versterkte bewaking van de buitengrenzen, maar in realiteit vertoont het hele systeem nog altijd zeer grote gaten. Van die gaten wordt dankbaar gebruik gemaakt door netwerken van internationale criminaliteit, drugshandel, mensenhandel en illegale immigratie. Wil men tot een efficiënter grensbewakingsysteem komen, dan wordt het in elk geval hoog tijd dat de biometrische gegevens daar een effectief onderdeel van zullen uitmaken.
Esther De Lange
Voorzitter, ook ik wil de rapporteur en EVP-collega Coelho bedanken voor zijn inzet. Hij is erin geslaagd om met Raad en Commissie in eerste lezing al tot een compromis te komen en ik steun dat compromis van harte, inclusief het beginsel van één persoon, één paspoort. Maar toch zou ik daar nog iets nader op willen ingaan.
Dit beginsel zou meer bescherming moeten bieden tegen onder andere kinderhandel en kinderontvoering, omdat elk kind zijn eigen paspoort zou krijgen met daarin een chip met zijn biometrische gegevens. Hier hangt natuurlijk wel een prijskaartje aan, zeker in die lidstaten waar je tot nu toe de kinderen kon bijschrijven op het paspoort van de ouders. In Nederland is het zo dat een paspoort maximaal ruim 48 euro kost en het bijschrijven van een kind 8,50 euro. Voor een gezin met drie kinderen betekent dat dus dat je van de oude situatie, waar je voor 120 euro eigenlijk klaar was, gaat naar een verdubbeling van de kosten, naar ruim 240 euro. Natuurlijk zal elke ouder met liefde en plezier dat bedrag op tafel leggen, indien het de veiligheid van het kind ten goede komt. Maar, als je een kind kunt ontvoeren, kun je dan ook niet zijn of haar paspoort in handen krijgen? Met de gewijzigde verordening zal het niet langer mogelijk zijn om kinderen in het paspoort bij te schrijven; dient die bijschrijving in sommige gevallen juist niet de veiligheid, als hieruit blijkt bij welke ouder het kind hoort? Hoe kun je het ouderlijk gezag dan nog goed controleren?
Binnen drie jaar moet de Europese Commissie bezien of er aanvullende regelgeving nodig is, bijvoorbeeld gemeenschappelijke regels omtrent het overschrijden van grenzen door kinderen. Nu gaan lidstaten daar nog heel erg verschillend mee om. Ik roep de Europese Commissie op om bij die evaluatie ook te kijken of en hoe de invoering van één paspoort per persoon heeft bijgedragen aan het verminderen van het aantal kinderontvoeringen. Heeft het huidige compromis het gewenste effect gehad of zijn er juist ongewenste neveneffecten die om bijsturing vragen?
Mijnheer de commissaris, de veiligheid van onze kinderen vraagt permanent om aandacht. Vandaag zetten we een stap. Indien het in het belang van het kind is om op de middellange termijn aanvullende stappen te zetten, dan vindt u de christen-democraten in dit Huis ongetwijfeld aan uw zijde.
Stavros Lambrinidis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, het Parlement heeft vandaag zijn mening kunnen doorzetten, ondanks de pogingen van de Raad om biometrische gegevensbanken op te zetten voor zesjarige kinderen. Dit is een overwinning op grond van het fundamentele beginsel dat verzameling van persoonsgegevens alleen is toegestaan indien wordt bewezen dat deze onontbeerlijk, evenredig en natuurlijk nuttig is. Juist dat hebben, naar ik vrees, de Raad en de Commissie de afgelopen jaren maar al te vaak genegeerd in hun wetgevingsinitiatieven
Wat paspoorten en vingerafdrukken van kinderen betreft, behoeft het geen betoog dat kinderen eigen paspoorten met biometrische gegevens moeten hebben. Dit is nodig om ontvoering, kinderpornografie en kinderhandel te voorkomen.
Evenmin behoeft het betoog dat het verzamelen van die gegevens illegaal is als die gegevens niet onontbeerlijk zijn. Er zijn studies naar vingerafdrukken waaruit blijkt dat vingerafdrukken van zesjarige kinderen geheel nutteloos zijn, omdat ze zo snel veranderen dat paspoorten en herkenning via paspoorten nergens toe dienen.
Het Parlement heeft vandaag een evenwicht kunnen bereiken. Wij eisen van de Commissie dat zij een serieuze studie verricht naar de manier waarop kinderen daadwerkelijk beschermd kunnen worden met behulp van hun vingerafdrukken en wij staan het vergaren van vingerafdrukken alleen toe voor leeftijden waarvan wij met zekerheid weten dat er sprake is van bescherming.
Wat tot slot biometrische gegevens in paspoorten betreft zeggen wij "ja” als het gaat om de herkenning van de eigenaar, "ja” als het gaat om de identificatie van de eigenaar, "ja” als moet worden vastgesteld of het paspoort niet vervalst is, maar "nee” als gegevensbanken moeten worden aangelegd van miljoenen onschuldige burgers.
Marek Aleksander Czarnecki
(PL) De invoering van paspoorten met biometrische identificatiekenmerken van de houder vormt het antwoord op de oproepen om de strijd aan te gaan tegen documentvervalsing, terrorisme en clandestiene immigratie. Het is daarom van buitengewoon belang om bij het vergaren van biometrische gegevens een hoge mate van vertrouwelijkheid te verzekeren en gemeenschappelijke minimumnormen vast te stellen voor het verzamelen van deze gegevens, zodat de veiligheid en betrouwbaarheid ervan kunnen worden gegarandeerd.
Ik steun het voorstel van de rapporteur om een analyse uit te voeren van de verschillen tussen de lidstaten aangaande de documenten die met het oog op de afgifte van een paspoort moeten worden overgelegd. De veiligheidsmarge bij deze documenten is over het algemeen immers kleiner dan bij de afgifte van biometrische paspoorten. Als gevolg daarvan bestaat het risico dat deze documenten gemakkelijker ten prooi kunnen vallen aan vervalsing.
Bogusław Rogalski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de harmonisatie van de bepalingen inzake veiligheidsnormen zou, in combinatie met de invoering van biometrische identificatiekenmerken, een gunstige impact moeten hebben op de echtheid van documenten bij controles en maakt bijgevolg deel uit van de strijd tegen vervalsing. Deze factoren garanderen op hun beurt dat misdaad, terrorisme en clandestiene immigratie doeltreffender kunnen worden bestreden.
Gezien het gebrek aan geschikte tests in verband met het gebruik van nieuwe technologieën, zouden de lidstaten eigen vereisten moeten invoeren met het oog op de bescherming van de burgerrechten. Er moet worden vastgelegd vanaf welke leeftijdsgrens kinderen houder moeten zijn van een paspoort. Daarnaast dient er een einde te worden gemaakt aan situaties waarin één enkel paspoort wordt afgegeven aan de houder en zijn of haar kinderen zonder biometrische gegevens. Dergelijke situaties kunnen kinderhandel in de hand werken, aangezien het hierdoor lastiger wordt om de identiteit van het kind te controleren. Om dit soort procedures te vermijden, zou elk individu in het bezit moeten zijn van een eigen paspoort.
Tot slot zou ik willen onderstrepen dat er een hoge mate van omzichtigheid in acht moet worden genomen bij het verzamelen van biometrische gegevens, teneinde de veiligheid van de houders van paspoorten en andere identiteitsdocumenten te waarborgen.
Adamos Adamou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, de onderhavige wijzigingsverordening die wij moeten goedkeuren, zal misschien verbetering brengen in de lidstaten waar nu biometrische gegevens van zelfs baby's worden opgenomen, en zal misschien een aantal lidstaten er voorlopig van weerhouden om deze procedures ook toe te passen op kinderen beneden de twaalf jaar, die in bepaalde landen sowieso niet gedwongen zijn om met een eigen paspoort te reizen.
De voorgestelde uitzonderingen moeten worden beoordeeld op de werkelijke motieven die daaraan ten grondslag liggen. Op een gegeven ogenblik kunnen wij immers allemaal ergens in een gegevensbank terechtkomen, ongeacht de leeftijdslimiet voor het opnemen van biometrische gegevens.
Met dergelijke verordeningen worden de methodes voor het opslaan van eenieders persoonsgegevens, dus ook van onschuldige mensen, in wezen gehandhaafd en geïnstitutionaliseerd, en wordt het recht om onze gevoelige persoonsgegevens in omloop te brengen, afgestaan.
Het is dus onze plicht de burgers - die wij over enkele maanden vragen de Europese leiders en politici opnieuw hun stem te geven - eraan te herinneren dat wij het met dergelijke maatregelen absoluut niet eens zijn.
Andreas Mölzer
(DE) Mijnheer de Voorzitter, in principe is het verzamelen van biometrische gegevens zeker een manier om ervoor te zorgen dat paspoorten en reisdocumenten niet vervalst kunnen worden. In de eerste plaats zal de nieuwe technologie ons hopelijk helpen in de strijd tegen de georganiseerde misdaad en de stroom van illegale immigranten.
Alle lidstaten moeten zich in dit verband echter realiseren dat Frontex nu moet worden opgewaardeerd op het punt van financiën en personeel, zodat het zijn taak ook echt effectief kan uitvoeren. Als er geen binnengrenzen zijn, moeten de buitengrenzen goed worden beveiligd. Wanneer hackers op het internet opscheppen dat het heel gemakkelijk is om vingerafdrukken te vervalsen bij Duitse bevolkingsbureaus en erop wijzen dat, als identiteitskaarten worden verkleind tot creditcardformaat, de foto's digitaal op maat worden gesneden, wat de biometrische herkenbaarheid moeilijker maakt, dan kan snel twijfel over deze technologie ontstaan.
Een ding staat vast: als biometrische gegevens worden gebruikt, moet de gegevensbescherming voor ons normale burgers gegarandeerd zijn!
Edit Bauer
(HU) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, allereerst wil ik mijn collega, de heer Coelho, bedanken voor zijn uitstekende werk. Ik wil slechts één kanttekening maken bij zijn verslag.
Ervaringen van de laatste tijd wijzen uit dat de mensenhandel, en met name de kinderhandel, verontrustende vormen aanneemt binnen en buiten de Europese Unie. Daarom zie ik het als een positieve stap voorwaarts dat in de toekomst ook minderjarigen met een eigen paspoort de buitengrenzen van de Europese Unie kunnen oversteken. Dit biedt vanuit het oogpunt van kinderhandel aan de ene kant grotere zekerheid, aan de andere kant moeten we beseffen dat kinderen in het bezit van hun eigen document met iedereen mee kunnen reizen.
Ik vind het betreurenswaardig dat niet in het compromisvoorstel is opgenomen dat het paspoort van minderjarigen behalve de eigen persoonsgegevens ook de gegevens van de voor hen verantwoordelijke persoon of personen moet bevatten. Het is waar dat in het eerste artikel van het voorstel staat dat de Commissie een verslag moet opstellen over de vereisten voor alleen of met een begeleider reizende kinderen die de buitengrenzen van de lidstaten overgaan, en indien nodig een voorstel moet doen voor de bescherming van kinderen die deze buitengrenzen oversteken.
Dit biedt mogelijkheden voor de toekomst en daarom wil ik de Commissie vragen om met alle organisaties die te maken hebben met dit onderwerp, zoals OVSE, OESO, UNICEF, UNHCR, IOM en niet in de laatste plaats Europol, gezamenlijk de ontwikkelingen te evalueren en de nodige stappen te zetten in het belang van de effectievere bescherming van kinderen. De ervaring leert namelijk dat steeds meer kinderen het slachtoffer zijn van mensenhandel.
Armando França
(PT) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barrot, dames en heren, ik feliciteer de heer Coelho, mevrouw Roure en de overige afgevaardigden met hun werk. In december 2004 heeft de Raad de verordening aangenomen betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten. Het is echter nodig gebleken nieuwe stappen te ondernemen om het ontvoeren en verhandelen van kinderen tegen te gaan.
De toepassing van het beginsel "één persoon per paspoort” op het gebruik van paspoorten door kinderen zou wel eens een belangrijk instrument kunnen zijn bij deze even belangrijke als moeilijke strijd. In mijn land, Portugal, is het nemen van vingerafdrukken van kinderen vanaf zes jaar al geruime tijd een heel gewone zaak, en mogelijk daarom een praktijk die bij mij geen verzet oproept. Als voorvechter van Europa geloof ik dat harmonisering op dit gebied heel belangrijk is. Het stelt mij gerust dat lidstaten als Portugal, die de minimumleeftijd voor het nemen van vingerafdrukken al lang geleden op zes jaar hebben gesteld, hun nationale wetgevingen niet zullen hoeven aan te passen.
Ik moet daaraan toevoegen dat de betrouwbaarheid van paspoorten - want daar hebben we het nu over - niet ophoudt bij het paspoort zelf. Het paspoort zelf vertegenwoordigt een hogere graad van betrouwbaarheid, maar die betrouwbaarheid begint bij de overlegging van de documenten die voor de afgifte van het paspoort worden vereist, en loopt via de daaropvolgende overname van biometrische gegevens tot de verificatie en matching van het paspoort bij de grenscontroles. Dit verslag is een volgende stap in de richting van het bevestigen van de rechten van personen en het verzekeren van hun veiligheid.
Mihael Brejc
(SL) Ik steun het verslag van de rapporteur, de heer Coelho, die zoals steeds zijn werk uitstekend heeft verricht. Ik ben het eens met de voorstellen die werden gedaan, evenals met het beginsel "één persoon per paspoort".
Toch zou ik graag vooral van de Commissie, misschien ook van collega Coelho, een antwoord krijgen op de vraag hoe we moeten handelen wanneer kinderen alleen reizen, zonder ouders, aangezien er geen eenvormig beleid bestaat voor de documenten die ze bij zich moeten hebben. De rapporteur stelt voor om in het paspoort van het kind de personen te vermelden die ouderlijke verantwoordelijkheid dragen. Soms begeleiden echter ook andere gezinsleden de kinderen en wonen ze zelfs met hen samen, enzovoorts. Kortom, hier moeten we flexibiliteit aan de dag leggen.
Anderzijds stoort het me dat niemand verontwaardigd is over de mogelijkheid dat een zesjarig kind alleen op reis gaat. Met het vliegtuig lijkt dat nog aanvaardbaar aangezien het kind tot op het vliegtuig kan worden begeleid - laten we even de mogelijke trauma's van een zesjarig jongetje of meisje op een vliegtuig achterwege. Aan de andere kant wordt het opgewacht en overhandigd aan bijvoorbeeld zijn ouders of iemand anders. Maar wat wanneer kinderen met de trein, de bus of met een ander openbaar vervoermiddel reizen? Hoe wordt daarop toezicht gehouden? Als ouders zo onverantwoordelijk zijn en hun kinderen zo op weg sturen, zouden we daartegenover een positievere houding moeten aannemen en duidelijk stellen dat zulke kleine kinderen niet alleen mogen reizen. Dat klinkt misschien niet fraai, maar als we onze mond vol hebben over het belang van kinderen, over ontvoeringen, enzovoorts, dan zouden we ook hier een wat moediger standpunt moeten innemen.
Aan de Commissie zou ik willen vragen hoe het staat met de gezamenlijke verklaring van de Raad en het Europees Parlement over de veiligheid van onderliggende documenten voor de uitgifte van visa. Ik ben namelijk wat bezorgd dat - indien dat juist is - het systeem in een bepaalde lidstaat misbruik bij de uitgifte zou toelaten. Ten slotte nog een vraag aan de Commissie, of misschien aan de heer Coelho: wat moet men doen als personen aan de grens staan en de gegevens uit het paspoort niet met de officiële gegevensbanken overeenstemmen? Volgens mij zouden we hier instructies moeten toevoegen ten voordele van het kind of de reiziger.
Wolfgang Kreissl-Dörfler
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, duizenden kinderen worden jaarlijks het slachtoffer van kinderhandel en nog meer worden er ontvoerd. Een actueel onderzoek toont aan dat het alleenreizende minderjarigen zijn die het slachtoffer worden van dergelijke misdrijven. Wij juichen het daarom toe dat de Europese Commissie, met haar amendementen op de oude verordening, nu naar behoren rekening houdt met kinderen. Wanneer we eisen dat ook kinderen vanaf een bepaalde leeftijd hun biometrische gegevens in hun paspoort moeten hebben staan, doen we dat niet omdat we verwoede verzamelaars zijn, deze mening deel ik echt niet, maar omdat wij onze kinderen een betere bescherming willen bieden. Deze bescherming kan echter alleen worden geboden, als elk kind een eigen paspoort heeft met zijn biometrische gegevens en de namen van zijn ouders of voogden.
Zoals bij elke gegevensregistratie vindt mijn fractie het heel belangrijk dat de grootst mogelijke veiligheid is gegarandeerd bij het verzamelen, opslaan en verwerken van de biometrische gegevens van alle burgers en we altijd moeten kunnen traceren wie er toegang heeft tot welke gegevens. De verordeningen en besluiten van de Raad op dit punt voorzien in zeer hoge beschermingsmechanismen en controlerende instellingen om misbruik van gegevens te voorkomen. Ik moet zeggen dat ik een fundamenteel vertrouwen heb in mijn overheidsinstellingen, in tegenstelling tot veel particuliere bedrijven waarvan sommige onbeveiligde persoonsgegevens aan derden kunnen geven door schandalige beveiligingsgaten en hiervoor ook nog eens veel geld incasseren. Juist daarom is het zo belangrijk dat overheidsinstellingen profiteren van hun voorsprong in betrouwbaarheid en nauw samenwerken met de gegevensbeschermingsautoriteiten. In tegenstelling tot wat hier is gebeurd, hoort daar ook bij dat de Europese Commissie haar wettelijke verplichtingen nakomt om de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming te raadplegen.
(PT) Ik wil mijn vriend Carlos Coelho graag bedanken voor het werk dat hij voor dit Parlement heeft verricht. Hartelijk dank.
Dushana Zdravkova
(BG) Dank u wel. Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, ik wil de rapporteur, de heer Coelho, feliciteren met het evenwicht dat hij in zijn verslag heeft gevonden tussen het garanderen van een grotere veiligheid van internationale reisdocumenten enerzijds en de bescherming van de persoonsgegevens en persoonlijke integriteit van de burgers van de Europese Unie anderzijds. De voorgestelde technische verbeteringen zullen zeker helpen in de strijd tegen grensoverschrijdende criminaliteit, illegale immigratie en mensenhandel. Voor grenslanden als Bulgarije, die onder grote druk staan van emigratiestromen en activiteiten van de internationale georganiseerde misdaad, zal een succesvolle en spoedige invoering van de nieuwe normen van doorslaggevend belang zijn bij de bewaking van de buitengrenzen van de Unie.
Helaas kent mijn land een aantal ernstige gevallen van verdwijningen van kinderen. We hebben, tot op vandaag, geen enkele informatie over deze kinderen. Ik ben dan ook van mening dat dit verslag goede richtlijnen bevat voor de toekomstige normen waaraan de veiligheidskenmerken en biometrische gegevens in de paspoorten van de jongste Europeanen moeten voldoen. De invoering van het beginsel "één persoon per paspoort" zal hun een nog grotere veiligheid garanderen wanneer ze buiten de Europese Unie reizen. Meer informatie op de paspoorten van kinderen onder de achttien jaar zal bovendien ook de illegale kinderhandel bemoeilijken. Het spreekt voor zich dat de lidstaten bij de uitvoering van de richtlijn, binnen hun nationale wetgeving rekening moeten houden met de mogelijke financiële gevolgen voor grote gezinnen. Dit werd door enkele van de collega's eerder ook al aangehaald. Het vrije verkeer van deze gezinnen mag niet worden beperkt doordat ze een hoge prijs moeten betalen voor de internationale paspoorten voor hun kinderen.
Ten slotte ben ik, wat betreft het vrije verkeer van personen binnen de Europese Unie, van mening dat de leeftijdsgrenzen voor het verkrijgen van een identiteitskaart kunnen worden opgeheven. Zo kunnen we vrij reizen ook voor de jongste burgers van de Unie stimuleren en garanderen.
Genowefa Grabowska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, allereerst zou ik de rapporteur van harte willen feliciteren en willen meedelen dat ik dit verslag steun. Naar mijn mening is het niet alleen een belangrijk, maar ook een goed document. Ik zou willen beginnen met de in dit Parlement geopperde bewering dat een paspoort een document is dat door elke lidstaat volgens de nationale regelgeving wordt afgegeven. Het is inderdaad zo dat onze paspoorten, afgezien van de omslag, van elkaar verschillen. Het is echter belangrijk om een evenwicht te vinden tussen de beveiligingsmaatregelen van deze paspoorten, zodat hiermee burgers uit de Europese Unie of andere personen die het grondgebied van de Europese Unie binnenkomen, kunnen worden geïdentificeerd, en tegelijkertijd een dam op te werpen tegen vormen van criminaliteit waarbij vaak gebruik wordt gemaakt van paspoorten, zoals clandestiene immigratie, terrorisme, kinderhandel en documentvervalsing. Dit evenwicht hebben we, mijns inziens, in dit verslag gevonden. Niets wijst erop dat de in de tekst opgenomen beperkingen de afgifte van paspoorten door de lidstaten op welke wijze dan ook zullen beïnvloeden of beperken.
Ik zou ook de aandacht willen vestigen op een beginsel dat ik ten volle onderschrijf, namelijk "één persoon per paspoort”. Voor kinderen is dit een goed beginsel. Ik zou echter niet willen dat deze maatregel een financiële barrière opwerpt voor ouders die wensen dat hun kinderen in het bezit zijn van een paspoort, maar hiervoor niet over voldoende financiële middelen beschikken. Ik zou tevens nader willen ingaan op een zwakker punt in het verslag, dat de rapporteur zelf ook al onder de aandacht heeft gebracht, namelijk het feit dat moderne en nog onbeproefde technologie opnieuw moet worden beoordeeld. Het is goed dat we over drie jaar in staat zullen zijn om dat te doen. Daarenboven zou ik het Parlement willen oproepen om toch rekening te houden met de rol van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. Deze EU-instelling moet sterker betrokken worden bij de volledige procedure. Ik hoop ten zeerste dat mijn oproep gehoor krijgt in dit Europees Parlement.
Robert Evans
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil de heer Coelho bedanken. Dit verslag is zeer belangrijk voor de toekomst van Europa en voor zijn 500 miljoen burgers: voor hun veiligheid en voor antiterrorismemaatregelen, onder andere. Als de technologie er is, zoals mevrouw Zdravkova zei, dan moeten we die ook gebruiken.
Mevrouw Angelilli, de heer Lambrinidis en anderen hebben met het oog op kinderen gezegd dat het een essentieel wapen kan zijn tegen bijvoorbeeld kindersmokkel.
Maar het echt cruciale punt is gelegen in artikel 3, waarin wordt vermeld dat het doel van biometrische gegevens niet alleen het verifiëren van de authenticiteit van het document is maar ook het verifiëren van de identiteit van de houder door middel van direct beschikbare, vergelijkbare kenmerken. Op dit moment vertrouwen de meeste landen vrijwel uitsluitend op foto's en er zijn maar zeer weinig mensen, ik zou willen zeggen misschien zelfs u niet, mijnheer de Voorzitter, noch de heer Barroso, die op hun foto lijken, sterker nog, velen van ons zouden dit niet eens willen! Ik ben dus van mening dat als er nieuwe identiteitsprocedures en -methoden beschikbaar zijn, we bereid moeten zijn om deze te gebruiken.
Voor wat mevrouw Gacek en de heer Batten en hun anti-Britse "bliksembijdragen” betreft, - omdat ze hier nu niet zijn om het antwoord te horen - zou ik willen suggereren dat het systeem in het VK waarschijnlijk niet beter of slechter is dan menig ander systeem in de Europese Unie. Er zijn checks and balances, maar het kan beter. Als er 21e-eeuwse technologie beschikbaar is, dan zouden we bereid moeten zijn om deze te gebruiken en, zoals mevrouw Grabowska zojuist zei, we moeten bereid zijn om deze voortdurend te wijzigen om zo goed mogelijk gebruik te maken van de faciliteiten rondom de Europese Unie.
Milan Gaľa
(SK) Om kinderen tegen ontvoering en handel te beschermen is de invoering van een paspoort voor kinderen nodig.
Het principe "één persoon per paspoort” houdt in dat elk kind dat buiten de Schengenstaten reist een paspoort krijgt. De nieuwe identificatiemethode zal de grenscontroles vergemakkelijken. Onder de middelen om kinderen tegen ontvoering te beschermen zal een Europese hulplijn zitten om over vermiste, ontvoerde of seksueel uitgebuite kinderen te rapporteren alsmede paspoorten met biometrische gegevens en het binnenkort van start gaande pan-Europese alarmsysteem voor kinderontvoeringen.
Men moet ervoor zorgen dat een hoge mate van vertrouwelijkheid wordt gewaarborgd in het proces van het verkrijgen en gebruiken van biometrische gegevens. Ik ben het met de rapporteur eens dat er een onderzoek moet komen naar de mogelijke tekortkomingen van identificatiesystemen voor vingerafdrukken in de lidstaten van de Europese Unie. Vervolgens moet er worden nagedacht over de invoering van een gemeenschappelijk Europees systeem voor het vergelijken van vingerafdrukken.
Nicolae Vlad Popa
(RO) Ik wil de heer Coelho feliciteren met dit verslag.
Ik juich dit initiatief toe. Na de Europese Raad van Thessaloniki wordt hiermee een echte stap vooruit gezet om reisdocumenten aan hun eigenaars te koppelen en het beginsel "één persoon per paspoort” in te voeren.
Ik wil drie belangrijke aspecten naar voren halen.
Ten eerste moeten we de beginselen en uitzonderingen waar dit verslag in voorziet, aanpassen aan de resultaten en de problemen die in de praktijk naar boven zijn gekomen. Dat betekent dat we ons moeten concentreren op de in het verslag genoemde evaluatieperiode van drie jaar waarin zowel de lidstaten als de Commissie moeten proberen aanbevelingen op te stellen om de verschillen tussen theoretische beginselen en praktische problemen te overbruggen.
Ten tweede dreigen de veiligheid van de opgeslagen gegevens en de bescherming van de identiteit van de houder ernstig in gevaar te komen.
Tot slot wil ik erop wijzen dat er gemeenschappelijke beginselen opgesteld moeten worden die ten grondslag liggen aan de vereiste procedures om reisdocumenten en paspoorten af te geven. Die fase is namelijk van cruciaal belang om ervoor te zorgen dat de gegevensbanken veilig zijn en dat namaak van deze documenten voorkomen wordt.
Martine Roure
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik neem nog één seconde het woord om u te bedanken, meneer Coelho, en u te vertellen dat het een groot genoegen is met u te werken, omdat u altijd blijk geeft van veel deskundigheid en echt in staat bent te luisteren en te analyseren, en het is aan u te danken dat we dit resultaat hebben bereikt.
Marian-Jean Marinescu
(RO) In Roemenië is het biometrische paspoort sinds 1 januari 2009 ingevoerd. Dit soort paspoort bevat 50 veiligheidskenmerken waaronder, en dat is voor het eerst in de Europese Unie, een kenmerk om zowel iemands gezicht als zijn vingerafdrukken te identificeren.
Roemenië heeft daarom een belangrijke stap gezet op weg naar aansluiting bij het Schengengebied, wat voor 2011 voorzien is. Met de invoering van het biometrische paspoort voldoet Roemenië aan de laatste basisvoorwaarde om opgenomen te worden in het Visa Waiver Program. Als er van Roemenen die naar de Verenigde Staten reizen nog steeds een visa geëist wordt, dan is dat nu dan ook uitsluitend gebaseerd op subjectieve redenen en ik hoop dat de Verenigde Staten hier terdege aandacht aan zullen schenken.
Ik wil de rapporteur nogmaals complimenteren met de aanzienlijke verbetering die hij in de verordening heeft aangebracht, met name het opzetten van een uniform Europees systeem om na te gaan of de biometrische kenmerken overeenkomen met de gegevens in de chip.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) De harmonisering op Europees niveau van veiligheidsnormen voor biometrische paspoorten is een uitbreiding van de bepalingen van het Schengenacquis. De verordening bevat een algemene verplichting om vingerafdrukken te laten afnemen, die worden opgeslagen in een contactloze chip in het paspoort.
Ik steun de uitzondering dat van kinderen onder de twaalf geen vingerafdrukken afgenomen hoeven te worden en dring aan op een evaluatie en harmonisering van de specifieke nationale regelgeving.
Ik ben van mening dat de gegevens op een biometrisch paspoort verwerkt moeten worden overeenkomstig de Gemeenschapswetgeving inzake de bescherming van persoonlijke gegevens en privacy. Indien de nationale wetgeving een bepaling bevat voor het verwerken van biometrische paspoortgegevens, dan moeten de Commissie en de lidstaten de nodige maatregelen treffen om deze bepaling te garanderen, zowel aan de grens als tijdens het onderhoud van de relevante gegevensbanken.
Ik wil echter uw aandacht vestigen op het feit dat als de geldigheid van een biometrisch paspoort voor mensen die tijdelijk of permanent geen vingerafdrukken kunnen afgeven, beperkt wordt tot twaalf maanden of minder, dit het leven van gehandicapten moeilijker zal maken. Ik wil de Commissie daarom vragen dat gedeelte van de tekst opnieuw te bekijken.
Marios Matsakis
(EN) Mijnheer de Voorzitter, geen enkele oppassende burger zou zich zorgen hoeven te maken over het bevestigen van zijn of haar identiteit of die van zijn of haar kinderen. Ik verwelkom dan ook het gebruik van biometrische gegevens op paspoorten en andere documenten.
Ik wil alleen pro memorie iets zeggen. Het is een feit dat geen enkele biometrische eigenschap hetzelfde blijft vanaf de kinderjaren tot aan de volwassenheid, behalve één: de DNA-vingerafdruk. Deze blijft hetzelfde vanaf de conceptie tot aan de dood, en zelfs daarna. Het is tegenwoordig mogelijk om iemand zelfs jaren na zijn dood te identificeren aan de hand van enkele kleine monsters uit resterende beenderen. De huidige DNA-vingerafdruktechnologie is snel, goedkoop en kan al op enkele cellen worden uitgevoerd, die afkomstig kunnen zijn uit het slijmvlies, via een uitstrijkje uit de mond, of van een druppel bloed, bijvoorbeeld genomen van de navelstreng.
Ik wil dan ook voorleggen dat we in de toekomst de DNA-vingerafdruk moeten overwegen als de enige biometrische identificatie, die gegarandeerd hetzelfde is voor iedereen, voor alle Europese burgers.
Hubert Pirker
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijn dank gaat uit naar Carlos Coelho, samen met mijn felicitaties met zijn verslag. We zouden allemaal teleurgesteld zijn geweest als zijn verslag onder de maat was, omdat we dit kwaliteitsniveau al van hem gewend zijn. Wat me vooral beviel was dat Carlos Coelho er van meet af aan duidelijk op gewezen heeft dat het in zijn verslag gaat om de veiligheid van kinderen. We kunnen dat bereiken door de afgifte van veilige paspoorten en het afnemen van vingerafdrukken, zodat gecontroleerd kan worden of de persoon die de grens overgaat, ook echt de persoon is die in het paspoort staat.
Dit is dan ook een doelstelling die gebruikt kan worden om veiligheid voor kinderen te bereiken. Dat we er nu over discussiëren of vingerafdrukken met zes jaar of met twaalf jaar moeten worden afgenomen, is een technische kwestie, niet iets waarover we van mening verschillen. Ik zou er geen probleem mee hebben om vingerafdrukken al vanaf zes jaar af te nemen, omdat het gaat om kinderen en hun veiligheid. Voor mij is het vanzelfsprekend dat wetten op de gegevensbescherming moeten worden nageleefd. We zouden daar niet eens over mogen discussiëren. Het is de taak van een rechtsstaat om dat te controleren. Als wij een situatie bereiken waarin we veilige paspoorten hebben en de wetten op de gegevensbescherming worden nageleefd, heeft de Europese Unie een hele belangrijke stap gezet in het belang van kinderen en tegen kinderhandel en kindersmokkel.
Jacques Barrot
vicevoorzitter van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat het hele Parlement hulde heeft gebracht aan het werk van de heer Coelho en aan zijn kwaliteiten, en ik wil me graag aansluiten bij de loftuitingen van mevrouw Roure.
In navolging van Gérard Deprez wil ik graag zeggen dat we moeten proberen te komen tot biometrische gegevens die steeds betrouwbaarder, steeds vergelijkbaarder zijn en waarmee we beter gebruik kunnen maken van de meest geavanceerde technologieën om te zorgen voor veiligheid in deze ruimte van vrijheid die we bewonen. Daarom is deze bijeenkomst gepland. Ik ben dan ook blij dat het Parlement zich achter deze poging schaart om de identificatie van kinderen veiliger te maken, hetgeen noodzakelijk is voor hun veiligheid.
Mij is gevraagd of we al bewijs hebben dat deze processen effect sorteren. Ik zou zeggen dat de effectiviteit alleen in de praktijk goed te beoordelen valt, maar a priori wijst alles erop dat betere identificatie van kinderen die alleen reizen, zal leiden tot meer veiligheid. We kunnen het ons in ieder geval niet veroorloven deze voorname doelstelling te veronachtzamen. Ik zal het Parlement verscheidene antwoorden geven op verscheidene vragen.
Allereerst moet ik zeggen dat de Commissie in haar voorstellen steeds de nadruk heeft gelegd op gegevensbescherming. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming werd geraadpleegd over het basisvoorstel en zijn opmerkingen zijn door de Commissie meegenomen. Ik wil ook vermelden dat, wat de identificatiekenmerken betreft, onze normen geharmoniseerd zijn met de normen van de ICAO (Internationale Burgerluchtvaartorganisatie), hetgeen zoals gezegd de dialoog met de Verenigde Staten zal vergemakkelijken.
Vervolgens is het uiteraard zo dat aan kinderpaspoorten kosten verbonden zijn voor families, maar dat is een zaak van de lidstaten en ik wijs erop dat om binnen de Schengenzone te reizen de identiteitskaart volstaat. Het paspoort is alleen vereist voor bestemmingen buiten de Europese Unie.
Tot slot wil ik graag bevestigen dat de Commissie een vergelijkende studie zal uitvoeren naar de in de lidstaten bestaande regels met betrekking tot minderjarigen die alleen reizen. Te zijner tijd zullen we voorstellen dat de Raad de vereiste maatregelen neemt om kinderen beter te beschermen en kinderhandel te bestrijden. Het is volstrekt logisch dat het Parlement, terecht, aandringt op deze studie, en uiteraard zal ik erop toezien dat mijn medewerkers de studie onder de best mogelijke voorwaarden en op zo kort mogelijke termijn verwezenlijken.
Dat is alles wat ik te zeggen heb, en ik wil het Parlement nogmaals bedanken voor zijn wederom zeer constructieve bijdrage aan de Europese wetgeving.
Carlos Coelho
Mijnheer de Voorzitter, als er uit dit debat één ding duidelijk is gebleken, dan is dat wel dat we in dit Parlement eigenlijk allemaal vinden dat mensenhandel, inzonderheid de handel in kinderen, op een doeltreffende wijze moet worden bestreden. Dat is dan ook de belangrijkste verdienste van het instrument dat we nu gaan goedkeuren. Ik ben heel blij dat bijna alle sprekers dat hebben bevestigd.
Ik wil de schaduwrapporteurs opnieuw bedanken voor hun medewerking - en dat bedoel ik niet alleen maar als antwoord op hun complimenten. We kunnen wel zeggen dat mevrouw Roure een cruciale rol heeft gespeeld bij het bereiken van dit akkoord, waaraan ook commissaris Barrot en de Franse voorzitter het nodige hebben bijgedragen. Ik wil de heer Barrot vooral bedanken voor het feit dat hij ervoor gezorgd heeft dat de Commissie institutionele steun heeft verleend bij het opvoeren van de bestrijding van de handel in kinderen. Hij is verder ingegaan op ons verzoek om drie onderzoeken uit te voeren, te weten: een onderzoek naar de betrouwbaarheid van vingerafdrukken van minderjarigen, een onderzoek naar de breeder documents en een onderzoek naar het percentage onterechte weigeringen. Het gaat hier om zaken die bij de uitvoering van deze regels een belangrijke rol spelen.
Tot slot, mijnheer de Voorzitter, iets over de vraag die de heer Brejc aan de orde bracht. Hij vroeg of we kunnen zeggen dat de uitgifte van paspoorten veilig en betrouwbaar is. Om eerlijk te zijn, moet ik zeggen dat dit per land verschilt. Sommige landen hebben strengere systemen dan andere. Daarom is dat onderzoek naar breeder documents zo belangrijk. Ik weet dat de Europese instellingen in dezen geen bevoegdheden hebben, en dat de uitgifte van paspoorten onder de nationale bevoegdheden valt, en juist daarom ben ik heel blij dat de heer Barrot toegezegd heeft mee te werken aan een onderzoek aangaande deze breeder documents. Het heeft geen zin om veilige paspoorten uit te geven als die veiligheid wordt ondermijnd door gebreken in de uitgifteprocedure. Het gaat hier niet om het opleggen van maatregelen aan de lidstaten, maar om de uitwisseling van beste werkwijzen, om zo te verzekeren dat een Europees paspoort bij onze buitengrenzen staat voor zekerheid. Ik dank u allemaal hartelijk voor uw medewerking.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen, woensdag, om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Siiri Oviir  
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de aanneming van de onderhavige verordening is een belangrijke stap in het veiliger maken van reisdocumenten van EU-burgers. Zo moet uiterlijk op 29 juni 2009 in de Europese Unie een gegarandeerd verband bestaan tussen een paspoort en zijn eigenaar, wat wezenlijk bijdraagt aan het beschermen van paspoorten tegen fraude.
Ik verwelkom vooral de invoering van het principe van "één persoon per paspoort”, wat het mogelijk maakt de veiligheid van reizen te vergroten, vooral voor kinderen, en de activiteiten belemmert van personen die zich met kinderhandel en ontvoering bezighouden. Het is goed dat deze eis nu in alle lidstaten van kracht wordt. In Estland is hij al sinds 2000 van kracht.
Naast veilige reisdocumenten speelt ook de grensbewaking door de lidstaten een belangrijke rol. Zij moet meer aandacht schenken aan het controleren van minderjarigen die met of zonder begeleiding reizen en de buitengrenzen van de Europese Unie passeren, zoals zij ook doet met volwassenen.
De veiligheid van reisdocumenten beperkt zich beslist niet tot paspoorten: de hele procedure is net zo belangrijk. Het heeft dus weinig zin de veiligheid van paspoorten te verbeteren zonder aandacht te schenken aan de andere schakels in de ketting.
Ik ben van mening dat, naast het veiliger maken van reisdocumenten, de Europese Commissie een gemeenschappelijke Europese aanpak moet overwegen om de verschillende regels die in de 27 lidstaten bestaan voor de bescherming van kinderen die de buitengrenzen van de Europese Unie passeren, te vervangen.
Daciana Octavia Sârbu  
Vanwege terreurdreigingen moesten er enkele extra veiligheids- en biometrische kenmerken worden ingevoerd om passagiers die binnen de Europese Unie reizen, beter te beschermen. Het belangrijkste onderdeel van het voorstel voor een verordening is het bestrijden van kinderhandel door het beginsel "één persoon per paspoort” in te voeren en het invoeren van uitzonderingen voor het afnemen van vingerafdrukken van kinderen onder de twaalf jaar. In de wetgeving van sommige lidstaten is het afnemen van vingerafdrukken van kinderen jonger dan twaalf jaar echter wel toegestaan, maar dit zal alleen mogen gedurende een overgangsperiode van vier jaar. Er komt echter een absolute leeftijdsgrens van zes jaar. Uit enkele proefprojecten in sommige lidstaten is naar voren gekomen dat vingerafdrukken van kinderen onder de zes jaar niet van goede kwaliteit zijn en ook nog kunnen veranderen in de groei. Het vastleggen van een leeftijdsgrens verlaagt het risico dat er fouten worden gemaakt bij het identificeren van mensen aan de hand van hun vingerafdrukken. Het verkleint ook de mogelijkheden tot kinderhandel. In de nasleep van de gebeurtenissen op 11 september 2001 is het des te duidelijk geworden dat reizigers beschermd moeten worden. Dit verhoogde beschermings- en veiligheidsniveau moet echter hand in hand gaan met een garantie van de rechten en de waardigheid van passagiers, zoals wordt bepaald in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
