
Πρόεδρος.
   Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που διακόπηκε την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2003. 
Πρόεδρος.
   Θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα ότι, κατά την έναρξη της αυριανής συνεδρίασης, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου θα αποτίσει προσωπικά φόρο τιμής στους ισπανούς στρατιώτες που σκοτώθηκαν στο Ιράκ το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. (1)

Πρόεδρος.
   – Έχει διανεμηθεί διορθωτικό στην ημερήσια διάταξη της 3ης και 4ης Δεκεμβρίου, στο οποίο περιέχονται οι προτάσεις για τροποποιήσεις που κατέθεσαν οι πολιτικές ομάδες. Υπάρχουν παρατηρήσεις επ’ αυτού; 
Dell'Alba (NI ).
Πρόεδρος.
Έχει προταθεί μια ακόμα τροποποίηση στην ημερήσια διάταξη της Πέμπτης 4 Δεκεμβρίου: να συμπεριληφθεί στις ψηφοφορίες η έκθεση που εκπόνησε ο κ. MacCormick (A5-0421/2003) σχετικά με την αίτηση υπεράσπισης της βουλευτικής ασυλίας και των προνομίων που υπέβαλε ο Giuseppe Gargani, η οποία εγκρίθηκε σύμφωνα με το άρθρο 110α του Κανονισμού. 
Swoboda (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, στο διορθωτικό της ημερήσιας διάταξης προβλεπόταν αρχικά να συμπεριληφθεί η έκθεση MacCormick σχετικά με την ασυλία του κ. Gargani. Χθες όμως συμφωνήθηκε από τους γενικούς γραμματείς ότι πρέπει προηγουμένως να έχουμε, φυσικά, την ευκαιρία να εξετάσουμε το θέμα. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τώρα, εκ των υστέρων, την ημερήσια διάταξη χωρίς να έχει δοθεί η δυνατότητα στις Ομάδες να συζητήσουν το θέμα. Ως εκ τούτου, παρακαλώ να μην συμπεριλάβουμε το θέμα εκ των υστέρων στην ημερήσια διάταξη παρά να δώσουμε την ευκαιρία στις Ομάδες να το συζητήσουν, και πιστεύω ότι και άλλα μέλη του Κοινοβουλίου έχουν την ίδια γνώμη. 
MacCormick (Verts/ALE ),
   . – Κύριε Πρόεδρε, έχω μερικές επιφυλάξεις για την πρόταση να τεθεί σε ψηφοφορία η έκθεσή μου σχετικά με την ασυλία του κ. Gargani. Ο γενικός γραμματέας της Ομάδας μου δήλωσε ότι θα προτιμούσε να δοθεί η ευκαιρία να συζητηθεί η έκθεση αυτή, μαζί με άλλες εκθέσεις, στη συνεδρίαση της πολιτικής μας ομάδας πριν από την περίοδο συνόδου. Θεωρήσαμε πως η ψηφοφορία επί της έκθεσης θα αναβληθεί για τη δεύτερη συνεδρίαση του Δεκεμβρίου που θα διεξαχθεί στο Στρασβούργο και, ως εκ τούτου, δεν είχαμε την ευκαιρία να τη συζητήσουμε.
Επιπλέον, μου γνωστοποιήθηκε ότι υπάρχει ένα σφάλμα στην παράγραφο 2 της έκθεσης, όπως αυτή εγκρίθηκε από την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς, αλλά δεν διαπίστωσα να έχει τροποποιηθεί. Ως εισηγητής της έκθεσης, θα ήθελα να είχαν γίνει οι απαραίτητες διορθώσεις. Γι’ αυτούς τους λόγους, με όλο τον σεβασμό και ζητώντας συγγνώμη από τον συνάδελφό μου, κ. Gargani, ζητώ την αναβολή του θέματος για την επόμενη συνεδρίαση που θα πραγματοποιηθεί στο Στρασβούργο. 
Πρόεδρος.
(1)
Tannock (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τη συμβουλή σας σχετικά με τα μέσα προσφυγής που διαθέτω κατά μιας εμπρηστικής ανακοίνωσης Τύπου, η οποία προκάλεσε την αποστολή ηλεκτρονικών μηνυμάτων μίσους στο γραφείο μου. Ο βουλευτής κ. Richard Howitt ισχυρίστηκε σε μια ανακοίνωση τύπου πως κατηγόρησα ευθέως τον τούρκο πρωθυπουργό ότι υποστηρίζει ακραίες ισλαμιστικές ομάδες, σε συνέχεια της αποτρόπαιας βομβιστικής επίθεσης που έγινε στην Τουρκία την προηγούμενη εβδομάδα. Στην πραγματικότητα, αναφέρθηκα σε δημοσιογραφικές πληροφορίες των μέσων ενημέρωσης σχετικά με την υποτιθέμενη συγκεκαλυμμένη βοήθεια που παρείχε σε ισλαμιστικές ομάδες μια προηγούμενη τουρκική κυβέρνηση, στη μάχη της κατά του κουρδικού κόμματος PKK, και δεν έκανα καμία αναφορά στον σημερινό πρωθυπουργό, κ. Ερντογάν.
Επιπλέον, ο κ. Howitt ισχυρίστηκε ότι περιφρόνησα το δράμα των θυμάτων που ήταν τούρκοι άμαχοι. Η λέξη “αποτρόπαιος” που χρησιμοποίησα καταδεικνύει ότι κάτι τέτοιο είναι προδήλως αναληθές. Λυπάμαι για την τυχόν παρεξήγηση και εκφράζω την αμέριστη συμπαράστασή μου σε όλους όσοι επλήγησαν, ανεξαρτήτως φυλής ή θρησκείας.
Ως εκπρόσωπος του Εργατικού κόμματος για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, ο κ. βουλευτής θα έπρεπε να είχε κατανοήσει τον ευαίσθητο χαρακτήρα της προκειμένης περίπτωσης. Θα ήμουν ευγνώμων, αν ο κ. Howitt προέβαινε σε διόρθωση, καθώς, διαφορετικά, θα παρακωλυθεί η θεμιτή συζήτηση επί της επιτάχυνσης της προσχώρησης της Τουρκίας στην ΕΕ. 
Howitt (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που ο κ. Tannock εξέφρασε τη λύπη του για την προσβολή που προξένησαν οι παρατηρήσεις που διατύπωσε την προηγούμενη εβδομάδα σε συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Κοινής Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής. Λυπάμαι, όντως, και εγώ που έλαβε μηνύματα μίσους, όπως τα περιέγραψε.
Ο κ. Tannock υπήρξε πολύ σαφής στις παρατηρήσεις του ότι δεν θεωρεί την Τουρκία θύμα των τρομοκρατικών επιθέσεων και ότι τα θύματα ήταν “Βρετανοί και Εβραίοι” – όχι Τούρκοι. Όχι μόνο έφτασε να κατακρίνει ευθέως τον τούρκο πρωθυπουργό, αλλά οι παρατηρήσεις του θα μπορούσαν –πιστεύω– να θεωρηθούν προσβλητικές για τους μουσουλμάνους και γενικά για τους Τούρκους που έπεσαν θύματα της επίθεσης, ανεξαρτήτως της θρησκείας τους. Χαίρομαι που η δήλωσή μου τον οδήγησε να ανακαλέσει τις αρχικές αυτές παρατηρήσεις του. 

Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση σχετικά με τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής όσον αφορά την προετοιμασία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (Βρυξέλλες, 12-13 Δεκεμβρίου 2003), συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ, και σχετικά με την έκθεση προόδου των εργασιών της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. 
Antonione,
   . Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ξεκινήσω εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, διότι μου έδωσε την ευκαιρία να παρουσιάσω τα κυριότερα θέματα της ημερήσιας διάταξης του προσεχούς Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, που θα διεξαχθεί στις Βρυξέλλες στις 12 και 13 Δεκεμβρίου. Η Διάσκεψη αυτή, που θα κλείσει το εξάμηνο της ιταλικής Προεδρίας, αποτελεί για εμάς ένα γεγονός εξαιρετικής σημασίας, όχι μόνο για τη βαρύτητα των θεμάτων που θα συζητηθούν, αλλά και για τις αποφάσεις που θα ληφθούν, αποφάσεις που θα σημαδέψουν την πορεία των μελλοντικών εργασιών της Ένωσης σε ορισμένα από τα κρισιμότερα θέματα της ευρωπαϊκής ατζέντας.
Μεταξύ των θεμάτων που θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο πρόσθετου προβληματισμού ξεχωρίζουν: οι διαρκείς αποκλίσεις μεταξύ των χωρών που δεν προτίθενται να προβούν σε παραχωρήσεις όσον αφορά την κατάργηση της ομοφωνίας σε θέματα όπως η εξωτερική πολιτική, η φορολογία και η κοινωνική ασφάλεια και των κρατών μελών που θεωρούν τη σταδιακή καθιέρωση της ειδικής πλειοψηφίας σε αυτούς τους τομείς ως χαρακτηριστικό στοιχείο της μελλοντικής Συνταγματικής Συνθήκης· οι πολυάριθμες και συχνά αποκλίνουσες αιτήσεις των κρατών μελών για την τροποποίηση των διατάξεων σε θέματα προϋπολογισμού, πολυετούς χρηματοδοτικού πλαισίου, ιδίων πόρων και οικονομικής διακυβέρνησης. Εδώ, η Προεδρία στοχεύει στη διατήρηση των διοργανικών ισορροπιών και των κανόνων ψηφοφορίας που πρότεινε η Συνέλευση στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Η ιδέα μιας απλουστευμένης διαδικασίας αναθεώρησης για τον Τίτλο III του τρίτου μέρους της Συνταγματικής Συνθήκης εξακολουθεί να συναντά αντιστάσεις, ενώ μεγαλύτερη σύγκλιση φαίνεται να εκδηλώνεται όσον αφορά τη “ρήτρα παρέκτασης” βάσει διαδικασιών που θα προβλέπουν τη συμμετοχή και των εθνικών κοινοβουλίων. Η Προεδρία επιφυλάσσεται να προτείνει νέες συζητήσεις επί του συνόλου των θεμάτων αυτών, κατά τη διάρκεια των τελευταίων συνεδριάσεων της ΔΚΔ.
Η υπουργική διάσκεψη της Νάπολης επέτρεψε επίσης την επίτευξη σημαντικής προόδου όσον αφορά τον ορισμό της ΕΠΑΑ στη μελλοντική Συνταγματική Συνθήκη. Πράγματι, κατέστη δυνατή μια νέα διατύπωση του άρθρου I-40, μέρος 7, σχετικά με τη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής, η περιγραφή της διαρθρωμένης συνεργασίας στο άρθρο III-213 και, προπαντός, η παρουσίαση ενός πρωτοκόλλου που περιέχει τα κριτήρια για τη συμμετοχή στη συνεργασία αυτή. Το σύνολο των κειμένων αυτών θα εξετασθεί εκ νέου στην υπουργική συνεδρίαση της ΔΚΔ της 8ης Δεκεμβρίου. Ωστόσο, η ανταλλαγή απόψεων που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της υπουργικής διάσκεψης της Νάπολης ανέδειξε την ύπαρξη αυξανόμενων στοιχείων σύγκλισης σε αυτούς τους ευαίσθητους τομείς.
Η συζήτηση σχετικά με το θεσμικό πλαίσιο της μελλοντικής Ένωσης επιβεβαίωσε ότι αυτή παραμένει το πλέον ευαίσθητο θέμα όλων των διαπραγματεύσεων. Η διάσκεψη απεδείχθη χρήσιμη για την υπέρβαση ορισμένων σημείων απόκλισης και, προπαντός, για να ευνοηθεί ένας πιο νηφάλιος και εποικοδομητικός διάλογος. Τα σημαντικότερα στοιχεία της συζήτησης μπορούν να συνοψισθούν με τον ακόλουθο τρόπο. Το αίτημα ορισμένων κρατών μελών για αύξηση του ελάχιστου ορίου εθνικών αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έτυχε θετικής αποδοχής, υπό τον όρο να μην υπάρξει αύξηση του συνολικού αριθμού των εδρών. Όσον αφορά την Προεδρία των συνθέσεων του Συμβουλίου, σημειώνονται προσχωρήσεις στους προσανατολισμούς που υιοθέτησε η Συνέλευση, αν και ορισμένα κράτη μέλη διατηρούν επιφυλάξεις σχετικά με τις κοινές Προεδρίες, αντί των οποίων θα προτιμούσαν τη λύση των εκλεγμένων ηγετών. Στο θέμα αυτό, η ιταλική Προεδρία επιφυλάχθηκε να εξετάσει νέες τροποποιήσεις. Η λύση στην οποία θα μπορούσαμε να καταλήξουμε είναι εκείνη των τριών κρατών μελών που διατηρούν την Προεδρία επί 18 μήνες. Οι διαδικασίες εφαρμογής των λύσεων αυτών θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αντί να ρυθμιστούν από ειδικό πρωτόκολλο. Οι αντιδράσεις στις προτάσεις της Προεδρίας σχετικά με τον υπουργό Εξωτερικών της Ένωσης –με σκοπό τη διασαφήνιση ορισμένων πτυχών του συστήματος της “διπλής ιδιότητας” με σεβασμό στο πνεύμα του σχεδίου της Συνέλευσης– επιβεβαίωσαν ότι η προσέγγιση την οποία επιλέξαμε είναι η μόνη που μπορεί να οδηγήσει σε εφικτά αποτελέσματα. Πράγματι, οι προτάσεις μας επιχειρούν να ξεπεράσουν τόσο τις επικρίσεις όσων φοβούνται ότι η νέα θεσμική μορφή θα καταστεί ο “Δούρειος Ίππος” του Συμβουλίου στο εσωτερικό της Επιτροπής, αποδυναμώνοντας τις εξουσίες της Επιτροπής όσον αφορά θέματα εξωτερικής πολιτικής, όσο και εκείνες των κρατών μελών που θα ήθελαν να μην υπόκειται ο εν λόγω υπουργός στις υποχρεώσεις συλλογικότητας της Επιτροπής, τονίζοντας τον ρόλο του ως εκπροσώπου του Συμβουλίου. Η μέση οδός που υποδείξαμε φαίνεται η μόνη ικανή να εξασφαλίσει τον τελικό συμβιβασμό, αν και παραμένουν ακόμη δύο σημαντικά προβλήματα προς επίλυση: η διαρκής αντίθεση ορισμένων χωρών να ανατεθεί στον υπουργό Εξωτερικών η προεδρία του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων και το αίτημα άλλων κρατών μελών να μην ονομασθεί η νέα θεσμική μορφή “Υπουργός” αλλά πιο μετριοπαθώς “Εκπρόσωπος” με προφανή –και όχι μόνο συμβολικό– περιορισμό των αρμοδιοτήτων σε σχέση με τις διατάξεις του σχεδίου της Συνέλευσης. Στη μακρά συζήτηση σχετικά με τη σύνθεση της Επιτροπής μετά το 2009, τέθηκαν εκ νέου θέσεις και θέματα που είναι ήδη γνωστά. Στη συνέχεια των διαπραγματεύσεων, θα πρέπει να συμβιβασθούν οι υπέρμαχοι μιας ολιγομελούς, ευέλικτης και αποτελεσματικής Επιτροπής που δεν θα παρακωλύεται από διακυβερνητικούς περιορισμούς και οι υπερασπιστές μιας αντιπροσωπευτικής Επιτροπής όλων των πολιτισμών και των εθνικών προοπτικών που θα αποτελείται, κατά συνέπεια, από έναν Επίτροπο με πλήρες δικαίωμα ψήφου για κάθε κράτος μέλος. Οι προτάσεις επί τάπητος θα αναλυθούν σε έναν χρονικό ορίζοντα μεγάλης εμβέλειας και εξετάζοντας τις απαιτήσεις θεσμικής λειτουργίας μιας Ένωσης που, σε 10-15 χρόνια, θα έχει κατά πάσα πιθανότητα ακόμη πιο ευρεία σύνθεση και, κατά συνέπεια, θα πρέπει να αποκτήσει τις κατάλληλες ικανότητες λήψης αποφάσεων που θα είναι εύκολα κατανοητές από τους πολίτες. Η συζήτηση για το ζήτημα του υπολογισμού της ειδικής πλειοψηφίας στο Συμβούλιο κατέστησε ακόμη σαφέστερο το φάσμα των προτεινόμενων θέσεων: ορισμένα κράτη υπερασπίζονται σθεναρά το σύστημα της Νίκαιας, ενώ άλλα θεωρούν απαραίτητη τη μετάβαση στη διπλή πλειοψηφία. Μεταξύ αυτών, ορισμένες χώρες θα προτιμούσαν μια απόλυτα συμμετρική διπλή πλειοψηφία, ήτοι το 50% ή το 60% τόσο των κρατών μελών όσο και του πληθυσμού της Ένωσης. Για τον συμβιβασμό θέσεων που απέχουν ακόμη πολύ, οφείλουμε να επιδείξουμε νηφαλιότητα και διορατικότητα. Από αυτήν την άποψη, επιβεβαιώνοντας όσα δήλωσα προηγουμένως, υπογραμμίζω την ανάγκη να εξετασθούν οι διάφορες προτάσεις σε ευρύτερο χρονικό ορίζοντα που θα επεκτείνεται μετά το 2009.
Η υπουργική συνεδρίαση της ΔΚΔ της 8ης Δεκεμβρίου και οι διμερείς επαφές που θα εντείνει η Προεδρία τις προσεχείς εβδομάδες θα πρέπει, κατά συνέπεια, να επικεντρωθούν, κατά κύριο λόγο, σε θεσμικά θέματα, ώστε να ολοκληρωθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η προετοιμασία της τελικής διάσκεψης σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων που θα ξεκινήσει στις 12 Δεκεμβρίου 2003.
Όσον αφορά τα οικονομικά θέματα και ειδικότερα την προώθηση της αειφόρου οικονομικής ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα αποτελέσει το αποκορύφωμα των μακροχρόνιων προσπαθειών που έχουν καταβληθεί έως τώρα και οι οποίες δρομολογήθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης και μελετήθηκαν διεξοδικά από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων στην τελευταία Διάσκεψη Κορυφής του Οκτωβρίου. Πράγματι, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου θα κληθεί να εγκρίνει οριστικά την Πρωτοβουλία για την Ανάπτυξη, η οποία κυρώθηκε ήδη από το Συμβούλιο ECOFIN της 25ης Νοεμβρίου, λαμβάνοντας συγκεκριμένες αποφάσεις που θα μπορέσουν να συμβάλουν ουσιαστικά στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του ευρωπαϊκού οικονομικού συστήματος και στην πλήρη ενίσχυση του δυναμικού ανάπτυξης της Ένωσης, ευνοώντας ένα υψηλότερο επίπεδο επενδύσεων στο υλικό κεφάλαιο και στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού. Στο πλαίσιο αυτό –και με τον προσδιορισμό μιας σειράς σχεδίων οι εργασίες επί των οποίων θα μπορέσουν να ξεκινήσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα δύο-τριών ετών– ο πρωταρχικός στόχος είναι η δημιουργία ενός πολιτικού καταλύτη που θα επιτρέψει μια αποφασιστική επιτάχυνση στην υλοποίηση των υποδομών και των σχεδίων έρευνας σε προηγμένο στάδιο, ώστε να διευκολυνθεί η κινητοποίηση των αναγκαίων πόρων τόσο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων όσο και του ιδιωτικού τομέα.
Από διαφορετική και πιο γενική άποψη, αλλά πάντοτε με στόχο την ενίσχυση της συνοχής της εσωτερικής αγοράς και την προώθηση της ανάπτυξης, η ιταλική Προεδρία εύχεται ειλικρινά να εγκρίνει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο την πολιτική συμφωνία του Συμβουλίου Μεταφορών σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής που αφορά την αναθεώρηση των ΔΕΔ –η οποία υπενθυμίζω ότι αποτελεί τη βασική δομή των πρωτοβουλιών με σκοπό την ολοκλήρωση του δικτύου υποδομών της διευρυμένης Ευρώπης– υπό το πρίσμα και των πρόσφατων αποφάσεων αύξησης των κοινοτικών επιδοτήσεων από το 10% στο 20% για τις παρεμβάσεις στα διασυνοριακά τμήματα.
Περνώντας στα θέματα που αφορούν την ημερήσια διάταξη της Λισαβόνας και, ειδικότερα, τις πτυχές σχετικά με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, στις οποίες θα πρέπει να αφιερώσει όλες του τις δυνάμεις το προσεχές εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, υπενθυμίζω ότι οι συνεχείς προσπάθειες που χαρακτήρισαν τη δράση των κρατών μελών της Ένωσης σε αυτόν τον τομέα θα έχουν ένα σημαντικό πεδίο ανοικτής αντιπαράθεσης στο πλαίσιο της έκτακτης συνεδρίασης του Τριμερούς Κοινωνικού Συμβουλίου, που θα αποτελέσει μια σημαντική ευκαιρία ανανέωσης της δέσμευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για την Απασχόληση. Η διάσκεψη κορυφής για τα κοινωνικά θέματα θα αποτελέσει την ευκαιρία για να ξεκινήσει η πρώτη εξέταση των αποτελεσμάτων της εργασίας που επιτέλεσε η ομάδα δράσης για την απασχόληση με επικεφαλής τον Wim Kok, καθώς και για μια συζήτηση σχετικά με την Πρωτοβουλία για την Ανάπτυξη και ιδίως όσον αφορά τα αποτελέσματά της στην απασχόληση. Σε αυτήν τη βάση, οι συμμετέχοντες στη διάσκεψη κορυφής για τα κοινωνικά θέματα θα μπορέσουν να μελετήσουν διεξοδικά τις υφιστάμενες σχέσεις μεταξύ ανάπτυξης της απασχόλησης και αύξησης της παραγωγικότητας που κατέδειξε η ομάδα εργασίας Kok, αξιολογώντας ειδικότερα τις επιπτώσεις όσον αφορά την απασχόληση των πολιτικών που αποσκοπούν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του οικονομικού συστήματος μέσω της αξιοποίησης τους ανθρώπινου δυναμικού και της ευελιξίας των ευρωπαϊκών κοινωνικοοικονομικών συστημάτων. Τα αποτελέσματα της Διάσκεψης αυτής θα συζητηθούν, ασφαλώς, από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στο οποίο θα τα παρουσιάσει ο κ. Μπερλουσκόνι.
Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων θα πρέπει, καταρχάς, να λάβουν υπόψη τις συμφωνίες που επετεύχθησαν στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της 27ης και 28ης Νοεμβρίου σχετικά με τις κύριες συνιστώσες μιας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαχείρισης των Συνόρων και με ένα πρόγραμμα ειδικών μέτρων για τη μετανάστευση από θαλάσσης, καθώς και για την εισαγωγή βιομετρικών δεδομένων στις θεωρήσεις και στις άδειες παραμονής. Πρόκειται για πρωτοβουλίες που εξετάσθηκαν ήδη στο πλαίσιο της Διάσκεψης Κορυφής του Οκτωβρίου και οι οποίες πρόκειται να τεθούν σύντομα σε εφαρμογή και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να τελειοποιηθούν με την επίσημη έγκριση των σχετικών νομοθετικών διατάξεων. Επ’ αυτού θα ήθελα να υπογραμμίσω ειδικότερα ότι, όσον αφορά τους κανονισμούς για την εν λόγω υπηρεσία και τα βιομετρικά δεδομένα, θα πρέπει να εκφέρει άποψη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Όσον αφορά το άσυλο, δυστυχώς, οι πληροφορίες είναι λιγότερο θετικές. Παρά τις έντονες προσπάθειες που κατέβαλε η ιταλική Προεδρία και οι οποίες οδήγησαν σε ουσιαστική πρόοδο στις δύσκολες διαπραγματεύσεις, δεν στάθηκε δυνατή η επίτευξη μιας συμφωνίας για την οδηγία σχετικά με τα ελάχιστα πρότυπα για τις διαδικασίες ασύλου ούτε η απεμπλοκή της κατάστασης στασιμότητας που είχε ήδη διαπιστωθεί στην τελευταία περίοδο της ελληνικής Προεδρίας, όσον αφορά την άλλη οδηγία σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων και την επικουρική προστασία. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν μπορεί παρά να επαναλάβει την πολιτική σημασία του θέματος αυτού και να καλέσει το Συμβούλιο να καταλήξει σε συμφωνία τουλάχιστον πριν από τη λήξη της πενταετίας από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ, η οποία είναι την 1η Μαΐου.
Στο πλαίσιο της μεταναστευτικής πολιτικής της Ένωσης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν θα παραλείψει να εξετάσει και το θεμελιώδες θέμα της υποδοχής και της ενσωμάτωσης των νομίμων μεταναστών, επισημαίνοντας ιδίως τη σημασία της ενίσχυσης του διαθρησκευτικού διαλόγου ως παράγοντα κοινωνικής συνοχής, θέμα στο οποίο η ιταλική Προεδρία αφιέρωσε μια Διάσκεψη των υπουργών Εσωτερικών στις 30 και 31 Οκτωβρίου 2003. Η μεταναστευτική πολιτική δεν μπορεί, ωστόσο, να είναι αποτελεσματική χωρίς την πραγματική και αποτελεσματική συνεργασία με τις τρίτες χώρες προέλευσης ή διέλευσης των μεταναστευτικών κυμάτων, που θα πρέπει να αναπτυχθεί σε εποικοδομητικό πνεύμα εταιρικής σχέσης. Υπό το πρίσμα αυτό, θα ήταν σκόπιμο να επισημάνουμε τη θετική διοργανική συμφωνία μεταξύ Κοινοβουλίου, Συμβουλίου και Επιτροπής, που πρόκειται να επισημοποιηθεί τις προσεχείς ημέρες σχετικά με τη δημιουργία ενός προγράμματος τεχνικής και οικονομικής υποστήριξης των τρίτων χωρών στον τομέα του ασύλου, καθώς και τη θέσπιση ενός μηχανισμού παρακολούθησης και αξιολόγησης των χωρών αυτών στον αγώνα κατά της λαθρομετανάστευσης, όπως ζήτησε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το προσεχές Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Βρυξελλών θα διεξαχθεί λίγους μήνες πριν από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης Προσχώρησης. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων θα κληθούν να διατυπώσουν σημαντικές υποδείξεις όσον αφορά την ολοκλήρωση της διαδικασίας διεύρυνσης, ιδίως υπό το πρίσμα των εκθέσεων που παρουσίασε στις 5 Νοεμβρίου 2003 η Επιτροπή. Όπως γνωρίζετε, για τις υπό ένταξη χώρες, το Συμβούλιο εξέφρασε ήδη στις 17 Νοεμβρίου 2003 την άποψή του για τις εκθέσεις παρακολούθησης της Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση ετοιμότητάς τους. Ειδικότερα, οι υπουργοί Εξωτερικών εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για το υψηλό επίπεδο ευθυγράμμισης που επετεύχθη στους ποικίλους τομείς του κεκτημένου εκ μέρους των υπό ένταξη χωρών και, κατά συνέπεια, προβλέπουμε ότι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων θα συμφωνήσουν με τις θετικές αυτές εκτιμήσεις. Η διεύρυνση που θα πραγματοποιηθεί το 2004 προδιαγράφεται, συνεπώς, ολοένα και περισσότερο ως πλήρης επιτυχία, επιβεβαιώνοντας την ορθότητα των αποφάσεων που έλαβαν τον Δεκέμβριο του παρελθόντος έτους στην Κοπεγχάγη οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων. Ασφαλώς, όπως ήταν αναμενόμενο, δεδομένης της τεράστιας προσπάθειας που έπρεπε να καταβάλουν οι υπό ένταξη χώρες, υπάρχουν τομείς του κεκτημένου στους οποίους η προετοιμασία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη και σε σχέση με τους οποίους θα πρέπει, κατά συνέπεια, να καλέσουμε τους μελλοντικούς μας εταίρους να καταβάλουν τις αναγκαίες προσπάθειες που απαιτούνται για τον σκοπό αυτόν.
Το πρόσφατο έγγραφο στρατηγικής της Επιτροπής επισημαίνει χωρίς αμφιβολίες ότι η Βουλγαρία και η Ρουμανία έχουν πραγματοποιήσει σημαντική πρόοδο ενόψει της ένταξής τους στην Ένωση. Οι χώρες αυτές είναι τώρα έτοιμες να πραγματοποιήσουν τα αποφασιστικά βήματα που προηγούνται της ένταξης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει, κατά συνέπεια, την υποχρέωση να ενισχύσει τα βήματα αυτά, υποδεικνύοντας με επαρκή σαφήνεια τη διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσουν. Αυτό ισχύει επίσης για το χρονοδιάγραμμα, ιδίως όσον αφορά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων προσχώρησης, την υπογραφή της Συνθήκης και, τέλος, την ένταξη στην Ένωση. Πρόκειται, ασφαλώς, για βήματα η ολοκλήρωση των οποίων εξαρτάται καταρχάς από τις προσπάθειες των κυβερνήσεων της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας. Για να ενισχυθούν, όμως, οι προσπάθειες αυτές θα είναι αναγκαίες, κατά την άποψη της Προεδρίας, σαφείς υποδείξεις εκ μέρους των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων για τους σταθμούς της μελλοντικής πορείας, επιβεβαιώνοντας, συνεπώς, τις προθεσμίες του 2004 για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, του 2005 για την υπογραφή της Συνθήκης Προσχώρησης και του 2007 για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Συμβούλιο θα πρέπει επίσης να παράσχει οδηγίες σχετικά με τις προθεσμίες καθορισμού του δημοσιονομικού πλαισίου για την ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, επωφελούμενο μάλιστα χωρίς καθυστερήσεις της διάθεσης που εκδήλωσε ήδη η Επιτροπή να το παρουσιάσει πριν από τα τέλη Ιανουαρίου του 2004, ακολουθώντας τα κριτήρια κατανομής των πόρων που είχαν εγκριθεί εν ευθέτω χρόνω για τις υπό ένταξη χώρες.
Πρόεδρος.
   Έχω τη χαρά να καλωσορίσω στο θεωρείο των επισήμων τον κ. Nam, πρώην πρωθυπουργό, και τον κ. Lee, πρώην αναπληρωτή πρωθυπουργό, της Νότιας Κορέας. Βρίσκονται εδώ για να συμμετάσχουν στη συνεδρίαση του Φόρουμ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη Βορειοανατολική Ασία, η οποία πραγματοποιείται στις 4 και 5 Δεκεμβρίου 2003. Καλώς ήλθατε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Prodi,
   . Κύριε Πρόεδρε, κύριε Antonione, κυρίες και κύριοι, το προσεχές Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Βρυξελλών θα είναι το τελευταίο ενός πλούσιου σε γεγονότα έτους. Πράγματι, βρισκόμαστε ενώπιον εξελίξεων και αποφάσεων μεγάλης εμβέλειας για το μέλλον μας, με εβδομαδιαία σχεδόν συχνότητα. Η προηγούμενη εβδομάδα δεν αποτέλεσε εξαίρεση.
Πριν περάσω στη συζήτηση σχετικά με το Σύνταγμα, θα ήθελα να θίξω εν συντομία ένα άλλο θέμα επικαιρότητας για την Ένωση. Όπως είπε ο κ. Antonione, πριν από το προσεχές Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα διεξαχθεί μια έκτακτη συνεδρίαση της τριμερούς διάσκεψης κορυφής για τα κοινωνικά θέματα, στην οποία θα λάβουν μέρος οι αρχηγοί κρατών της τρόικας και οι εκπρόσωποι των κοινωνικών εταίρων και της Επιτροπής. Πράγματι, είναι απολύτως αναγκαία η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων σε αυτήν τη φάση της συνταγματικής διαδικασίας και έχει θεμελιώδη σημασία να ακουστεί η φωνή τους. Η συμμετοχή των συνδικάτων και των εργοδοτών αποτελεί την καλύτερη εγγύηση επιτυχίας κάθε πρωτοβουλίας υπέρ της απασχόλησης.
Η σύνοδος θα αντιμετωπίσει δύο θέματα που βρίσκονται στο επίκεντρο της στρατηγικής της Λισαβόνας, ήτοι την Πρωτοβουλία για την Ανάπτυξη και την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Απασχόληση. Η σημαντικότερη στιγμή θα είναι η παρουσίαση της έκθεσης της ομάδας εργασίας για την απασχόληση εκ μέρους του κ. Wim Kok. Η έκθεση υποδεικνύει τους τρόπους αντιμετώπισης των μεγάλων αλλαγών της οικονομίας και της αγοράς εργασίας που πραγματοποιούνται. Μεταξύ των κύριων σημείων της, σημειώνουμε την ανάγκη για ενίσχυση της ικανότητας προσαρμογής των επιχειρήσεων και των εργαζομένων, για αύξηση των επενδύσεων στο ανθρώπινο δυναμικό και, τέλος, για τη δημιουργία νέων κοινωνικών δυναμικών υποστήριξης των μεταρρυθμίσεων και επιτάχυνσης της εφαρμογής τους. Η Επιτροπή θα λάβει υπόψη την έκθεση της ομάδας εργασίας και τις συστάσεις που περιέχει για να προετοιμάσει την κοινή έκθεση για την απασχόληση που θα παρουσιάσει στο εαρινό Συμβούλιο του προσεχούς έτους.
Κύριε Πρόεδρε, έρχομαι τώρα στο κεντρικό θέμα της ομιλίας μου, ήτοι στη Διακυβερνητική Διάσκεψη, η οποία εισέρχεται στην τελική της φάση και στην οποία αναφέρθηκε με ιδιαίτερα ισορροπημένο και συνεκτικό τρόπο ο κ. Antonione. Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Βρυξελλών στις 12 και 13 Δεκεμβρίου διακυβεύονται πολλά. Από τις αποφάσεις που θα ληφθούν θα δούμε τους καρπούς της νέας μεθόδου της Συνέλευσης, που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Επιτροπή και ενέκριναν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λάκεν τον Δεκέμβριο του 2001. Η επιστροφή στη μέθοδο των διαπραγματεύσεων μεταξύ κυβερνήσεων που ζήσαμε στις αρχές της Διάσκεψης της Νίκαιας θα αντιπροσώπευε μια πολιτική αποτυχία για την Ένωση. Η κοινή γνώμη δεν θα μπορούσε πλέον να το αποδεχθεί. Για τη Διακυβερνητική Διάσκεψη το καίριο ζήτημα είναι τώρα να καθορίσει με ποιο τρόπο μπορεί να πετύχει η διευρυμένη Ένωση τους στόχους της και να ενισχύσει την ικανότητα λήψης των αποφάσεων.
Το άρθρο 3 του σχεδίου Συντάγματος επιβεβαιώνει με τον πλέον επίσημο τρόπο τους στόχους της Ένωσης σε αυτές τις κατευθύνσεις. Ασφαλώς, η Συνέλευση δεν εκπόνησε ένα τέλειο Σύνταγμα για την αντιμετώπιση αυτών των καθηκόντων. Ωστόσο, ίσως και πέραν των προσδοκιών, το αποτέλεσμα αντιστοιχεί στους στόχους που περιείχε η Δήλωση του Λάκεν. Σαφώς, η Διακυβερνητική Διάσκεψη ασχολήθηκε έως τώρα περισσότερο με τις εσωτερικές διαμάχες μεταξύ των κρατών μελών παρά με τη δημιουργία των κατάλληλων μέσων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και των αναγκών της Ευρώπης.
Υπάρχουν επίσης κάποιοι που –όπως ορθώς είπε ο κ. Antonione– επιθυμούν την εξασθένηση της αξιοπιστίας του υπουργού Εξωτερικών, υποστηρίζοντας πάντα στα λόγια ότι η Ευρώπη πρέπει να καταστεί πιο ισχυρή και να διαδραματίζει ηγετικό ρόλο ανά τον κόσμο. Ορισμένοι υπουργοί υποστηρίζουν ότι η επέκταση της διακυβερνητικότητας σημαίνει ενίσχυση του συντονισμού της οικονομικής πολιτικής, ενώ αντιθέτως αυτό που χρειάζεται είναι η ενίσχυση της ευρωπαϊκής ικανότητας να θέτει την οικονομική διακυβέρνηση στην υπηρεσία της στρατηγικής ανάπτυξης.
Τέλος, το σύστημα λήψης αποφάσεων με διπλή πλειοψηφία που προτάθηκε από τη Συνέλευση –50% των κρατών μελών με εκπροσώπηση του 60% του πληθυσμού– είναι απλό και δίκαιο. Οποιαδήποτε αλλαγή θα πρέπει να κατευθύνεται προς μια διαδικασία ευκολότερης λήψης αποφάσεων από το σώμα των Επιτρόπων. Η Επιτροπή εξακολουθεί, ασφαλώς, να προτιμά ένα σύστημα που θα βασίζεται στο 50% των κρατών μελών που εκπροσωπούν τουλάχιστον το 50% του πληθυσμού. Σε καμία περίπτωση η Διακυβερνητική Διάσκεψη δεν μπορεί να αποφασίσει ένα σύστημα ψηφοφορίας που καθιστά το σύστημα λήψης αποφάσεων του Συμβουλίου πιο δύσκολο ακόμη και από εκείνο που προέκυψε στη Νίκαια.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πριν τελειώσω –και χωρίς να υπεισέλθω στη συζήτηση που θα διεξαχθεί αργότερα στο Σώμα– θέλω να προβώ σε ορισμένες σύντομες παρατηρήσεις σχετικά με τη συνεδρίαση του Συμβουλίου ECOFIN που διεξήχθη την προηγούμενη εβδομάδα.
Η εκτίμησή μου βασίζεται τόσο στην ουσία όσο και στη διαδικασία. Επί της ουσίας, το Συμβούλιο κατέληξε σε μια συνολική συμφωνία σχετικά με τα σχέδια για τη μείωση του ελλείμματος, σχέδια τα οποία ευθυγραμμίζονται επίσης με εκείνα που προέβλεπαν οι δύο ενδιαφερόμενες χώρες. Το Συμβούλιο δέχθηκε, συνεπώς, τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν η Γερμανία και η Γαλλία για τη σταθεροποίηση του προϋπολογισμού τους για το 2005. Αντιθέτως, από άποψη διαδικασίας, το ζήτημα έχει πολύ σοβαρές προεκτάσεις, καθώς το Συμβούλιο αποφάσισε να ακολουθήσει πλήρως τον δρόμο της διακυβερνητικής μεθόδου και όχι αυτόν που προβλέπουν οι θεσμικές διαδικασίες. Εδώ, πρέπει να επαναλάβω την ουσιαστική μου αντίθεση: δεν μπορούν να εφαρμόζονται τεχνάσματα όταν οι κανόνες της Συνθήκης και του Συμφώνου, που έγιναν ομόφωνα αποδεκτοί, γίνονται αυστηροί ή ενοχλητικοί. Η χρησιμότητα και η αξία της Συνθήκης και του Συμφώνου εξαρτώνται από τη βεβαιότητα των κανόνων που οφείλουν να σέβονται όλοι – Επιτροπή, Κοινοβούλιο, Συμβούλιο και κράτη μέλη.
Ωστόσο, οι αποφάσεις που έλαβε το Συμβούλιο ECOFIN αποδεικνύουν ότι το αληθινό και άλυτο ακόμη πρόβλημα είναι εκείνο της πραγματικής αδυναμίας του σημερινού συστήματος οικονομικής διακυβέρνησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η επίλυση του προβλήματος αυτού αποτελεί την πραγματική πρόκληση που έχουμε ενώπιόν μας. Κοιτάζοντας μπροστά και μετά από ώριμο προβληματισμό, η Επιτροπή θα προετοιμάσει τώρα μια πρωτοβουλία για να αντιμετωπίσει αυτήν την πρόκληση. Πράγματι, κατά την άποψή μου, η αναθεώρηση των κανόνων εφαρμογής του Συμφώνου δεν αρκεί. Πρέπει να αναπτύξουμε διεξοδικά τη συζήτηση για τη φορολογική πολιτική στο ευρύτερο πλαίσιο της γενικής επιτήρησης και του γενικού συντονισμού της οικονομικής πολιτικής. Πρέπει, προπαντός, να συνδέσουμε στενότερα τις δημοσιονομικές πολιτικές με τον γενικότερο στόχο που συνίσταται στην ενίσχυση του δυναμικού ανάπτυξης, χωρίς να διακυβεύεται η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Για τον σκοπό αυτόν, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε με πιο δυναμικό τρόπο τους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής παράλληλα με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης ως μέσο συντονισμού των οικονομικών πολιτικών, προκειμένου να διασφαλίζεται η ομαλή λειτουργία της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και η επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας. Θα πρέπει, συνεπώς, να βρεθεί μια νέα ισορροπία μεταξύ των δύο αυτών μέσων, ώστε να διατηρηθεί η δημοσιονομική πειθαρχία και να ενισχυθεί, παράλληλα, η ανάπτυξη.
Brok (PPE-DE ).
Επιτρέψτε μου να αρχίσω με κάτι που θεωρώ σημαντικό, ότι δηλαδή δεν πρέπει να θιγεί από αυτές τις διαπραγματεύσεις η σταθερότητα και η ισχύς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και ότι πρέπει να κατασταλούν εξαρχής οι σχετικές προσπάθειες που γίνονται από ορισμένους. Πρέπει να καταλάβουμε ότι σημειώθηκε πρόοδος σε πολλούς τομείς, κάτι που επεσήμανε και ο κ. Antonione. Θεωρώ ιδιαίτερα θετικό το γεγονός ότι κατέστη δυνατόν να σημειωθεί τέτοια πρόοδος στη Νάπολη στον τομέα της πολιτικής ασφαλείας σε σχέση με τη διαρθρωτική συνεργασία και τη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής, μαζί με το πρωτόκολλο, έτσι ώστε να μπορούμε πραγματικά να μιλάμε για μια επανάσταση. Νομίζω άλλωστε ότι ανέκαθεν η Συνέλευση ήταν της άποψης πως πρέπει να είμαστε ανοιχτοί στην προσχώρηση άλλων χωρών και πως αυτό δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι στρέφεται κατά των διατλαντικών σχέσεων.
Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε δύο σημεία που μου προξενούν βαθιά λύπη. Η εξεύρεση λύσης για τη διαδικασία ψηφοφορίας στο Συμβούλιο μέσω του ορισμού μιας συγκεκριμένης ημερομηνίας, το 2009, οπότε θα πρέπει να λαμβάνει και πάλι ομόφωνα αποφάσεις, είναι μια λύση που λειτουργεί ως άλλοθι. Αυτό ποτέ μέχρι σήμερα δεν λειτούργησε και, αν θέλουμε να είναι ικανό το Συμβούλιο να εργαστεί, τότε πρέπει να επιτύχουμε εδώ τη λήψη αποφάσεων με διπλή πλειοψηφία, όπως προτείνεται από τη Συνέλευση. Ελπίζω ότι δεν θα παραιτηθούμε υπερβολικά εύκολα από αυτό στις διαπραγματεύσεις των επομένων δέκα ημερών. Επικρίναμε τη Νίκαια επειδή δεν επέφερε την ικανότητα δράσης που χρειάζεται για τη διεύρυνση. Οι διαπραγματεύσεις δεν πρέπει τώρα να αποτύχουν εξαιτίας ειδικά αυτού του σημείου.
Το δεύτερο σημείο που θέλω να θίξω είναι το εξής: εφόσον το Κοινοβούλιο υποστεί ζημία εξαιτίας των τροποποιήσεων ως προς το δημοσιονομικό δικαίωμα, αυτό αποτελεί κατά τη γνώμη μου το κρίσιμο σημείο. Εάν υπάρχει η πρόθεση, όπως ακούμε να λένε οι υπουργοί του ECOFIN, να συρρικνωθούν οι δημοσιονομικές αρμοδιότητες του Κοινοβουλίου στο πλαίσιο που ίσχυε πριν από τον καιρό της διοργανικής συμφωνίας ή και πριν από το 1978, αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Πρόκειται για μια μελετημένη ισορροπία, όπου συμπεριλαμβάνεται και το γεγονός ότι το Συμβούλιο είναι το μόνο που έχει την τελευταία λέξη στο θέμα των ιδίων πόρων. Όλα αυτά αποτελούν μια ισορροπία και, αν αλλάξει κανείς κάποιο σημείο της, η ισορροπία αυτή καταστρέφεται. Μολονότι έχω ξεπεράσει τον χρόνο μου, θέλω να πω ότι η έγκριση του προϋπολογισμού είναι προνόμιο του Κοινοβουλίου. Κανένα κοινοβούλιο δεν μπορεί να δεχτεί ένα σύνταγμα που προσβάλλει αυτό το θεμελιώδες δικαίωμα.
Barón Crespo (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια παρατήρηση σχετικά με τη μέθοδο, εφόσον ο Πρόεδρος της Επιτροπής –πολύ σωστά, κατά τη γνώμη μου– έθιξε το Σύμφωνο Σταθερότητας, που είναι το επόμενο θέμα συζήτησης. Ο Προεδρεύων του Συμβουλίου με ενημέρωσε ότι με το θέμα αυτό θα ασχοληθεί ο υπουργός Tremonti, και όχι ο ίδιος. Θα πρέπει να πούμε και στους δυο τι πιστεύουμε σχετικά με αυτό το δημοσιονομικό και οικονομικό θέμα.
Ας αρχίσουμε από την αρχή, όμως. Όσον αφορά τη διάσκεψη κορυφής για τα κοινωνικά θέματα, στην οποία θα αναφερθούν λεπτομερέστερα άλλοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι ελπίζω πως δεν θα είναι μόνο ένα απλό συμπληρωματικό γεγονός. Η στρατηγική της Λισαβόνας μας έδειξε τι συμβαίνει στις καλές προθέσεις όταν δεν συνοδεύονται από δεσμεύσεις. Πιστεύουμε ότι είναι απολύτως σημαντικό αυτή τη στιγμή να ασχοληθούμε με τον σχεδιασμό δραστήριων πολιτικών για το πιο πολύτιμο κεφάλαιό μας, που είναι το ανθρώπινο δυναμικό. Επομένως, υποστηρίζουμε τις προτάσεις του Wim Kok και ελπίζουμε ότι το Συμβούλιο θα εκπονήσει πολιτικές που δεν θα είναι απλώς ένας κατάλογος καλών προθέσεων.
Όσον αφορά το αποτέλεσμα της υπουργικής διάσκεψης στη Νάπολη –η οποία προφανώς, μολονότι δεν υπήρχε μαύρος καπνός από τον Βεζούβιο, σημαδεύτηκε από μια καταιγίδα που σκίασε το τέλος της συνεδρίασης– θα ήθελα να δηλώσω, σε σαφή αντίθεση με τη θέση που υιοθέτησε η ιταλική κυβέρνηση, ότι εμείς εξακολουθούμε να επιθυμούμε την επίτευξη συμφωνίας στις 13 Δεκεμβρίου. Θέλουμε να είναι επιτυχής η ιταλική Προεδρία. Και πρέπει να αναγνωρίσω ότι η ιταλική Προεδρία διατήρησε εποικοδομητική στάση, συχνά προχωρώντας πολύ πιο μακριά από τις περισσότερες κυβερνήσεις.
Θα ήθελα να ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε, σχολιάζοντας την κατάφωρη επίθεση του Συμβουλίου στο Κοινοβούλιο, παρά το γεγονός ότι δεν έχει καμία εξουσία να κάνει κάτι τέτοιο. Ας είμαστε σαφείς: το Συμβούλιο ECOFIN δεν έχει καμία δικαιοδοσία στις εξουσίες αυτού του Σώματος. Θα έλεγα ότι αυτή είναι μια επιθετική κίνηση εκ μέρους του Συμβουλίου, αλλά και των συμβούλων του, του , όπως λέγεται στα ιταλικά, διότι πίσω από το Συμβούλιο βρίσκεται η Επιτροπή των Μονίμων Αντιπροσώπων, όπου προετοιμάζονται τα έγγραφα για το Συμβούλιο, καθώς οι υπουργοί δεν είναι συνήθως ειδικοί σε αυτόν τον τομέα.
Επιτρέψτε μου να πω ότι αυτό το είδος των προτάσεων είναι απολύτως απαράδεκτο για μας. Υπάρχει μια σαφής διαχωριστική γραμμή, η οποία δεν πρέπει να ξεπεραστεί. Μάλιστα, θα προχωρούσα ακόμη περισσότερο: υπάρχει μια αρμονική ισορροπία εξουσιών μεταξύ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου από το 1975, και εμείς δεν πρόκειται να δεχτούμε παθητικά αυτές τις αλλαγές. Αν το Συμβούλιο διαλύσει το σύστημα του προϋπολογισμού, θα απαντήσουμε αναλόγως, και θα δούμε ποιος είναι πρόθυμος να φτάσει πιο μακριά. Δεν πρόκειται να μείνουμε άπραγοι και απλώς να θρηνούμε. Διαθέτουμε κι εμείς εξουσίες και θα τις υπερασπιστούμε μέχρι τέλους.
Watson (ELDR ).
Επί δύο έτη, οι 660 άνδρες και παιδιά που κρατούνται στο στρατόπεδο “Δέλτα” στερούνται τα δικαιώματα των κρατουμένων πολέμου ή των κοινών εγκληματιών. Δεν τους έχει απαγγελθεί καμία κατηγορία για εγκληματική πράξη. Οι στρατιωτικές επιτροπές που θα τους κρίνουν δεν θα τους προσφέρουν δικαίωμα άσκησης έφεσης, ούτε πρόσβαση σε αποτελεσματική υπεράσπιση. Ο Ντοστογιέφσκι έγραψε κάποτε: “Μπορεί κανείς να γνωρίσει τη φύση ενός πολιτισμού μόνον αν επισκεφθεί τις φυλακές του”. Από όλες τις εξετάσεις στις οποίες μπορεί να υποβληθεί ένας πολιτισμός, η υπέρτατη είναι η υπεύθυνη χρήση της εξουσίας επί των αδυνάτων. Δυστυχώς, οι συνθήκες κράτησης στον κόλπο του Γκουαντανάμο δεν βρίσκονται στο ύψος μιας χώρας με την υπερήφανη ιστορία πολιτικών ελευθεριών που έχει η Αμερική.
Frahm (GUE/NGL ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η υπέροχη ομιλία του κ. Watson είχε τόσο υψηλό επίπεδο το οποίο είναι πολύ δύσκολο να μιμηθούμε. Συμφωνώ απόλυτα με τα σχόλια που έκανε ο συνάδελφος σχετικά με τους κρατουμένους στον Κόλπο του Γκουαντανάμο, και η Ομάδα μου θα απευθύνει έκκληση στην Προεδρία να τηρήσει σθεναρή στάση ως προς το ζήτημα αυτό στην επόμενη συνεδρίαση του Συμβουλίου.
Cohn-Bendit (Verts/ALE ).
Collins (UEN ).
Η ιταλική κυβέρνηση αξίζει κάθε έπαινο για την επιτάχυνση του ρυθμού των διαπραγματεύσεων αυτών, ενώ η πραγματοποίηση αυτής της πρόσφατης συνάντησης στη Νάπολη ήταν χρονικά πολύ καίρια. Οι ηγέτες της ΕΕ συναντώνται και πάλι την επόμενη εβδομάδα, στις 12 Δεκεμβρίου 2003, προκειμένου να προσπαθήσουν να καταλήξουν στην τελική συμφωνία, η οποία θα διέπει το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιστεύω ότι, ενόψει του πνεύματος συνεργασίας και αποφασιστικότητας που επικρατεί αυτή τη στιγμή, είναι δυνατόν να επιτευχθεί συμφωνία στην επερχόμενη συνάντηση των επικεφαλής των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Bonde (EDD ).
   – Κύριε Πρόεδρε, αυτή είναι πιθανόν η τελευταία φορά που συναντιόμαστε πριν από τη σύνοδο κορυφής στις 12 και 13 Δεκεμβρίου, και θα ήθελα να σας επιστήσω την προσοχή όσον αφορά το Σύνταγμα που ετοιμάζεται.
Θα δοθεί το δικαίωμα στους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων να διορίζουν αυτούς που θα κατέχουν την εξουσία στην ΕΕ. Ο Πρόεδρος της ΕΕ, ο υπουργός Εξωτερικών της ΕΕ, ο Πρόεδρος της Επιτροπής και ο αντιπρόεδρός της θα διοριστούν από μια συμμαχία 17 εκ των 25 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Οκτώ χώρες μπορούν να χάσουν στην ψηφοφορία και οι επιθυμίες τους να αγνοηθούν. Από αυτούς τους 17 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, οι δέκα θα μπορέσουν πιθανώς να συνεχίσουν ως ηγέτες στις δικές τους χώρες. Οι επτά που δεν είναι στην εξουσία στην πατρίδα τους μπορούν να βρουν θέση εργασίας στις Βρυξέλλες. Όταν οι πολιτικοί χάνουν την εμπιστοσύνη του λαού τους στη χώρα τους, μπορεί να “ταριχεύσουν” τις απορριφθείσες πολιτικές τους για πέντε χρόνια. Το μονοπώλιο της υποβολής νομοθετικών προτάσεων θα εναπόκειται σε ανθρώπους που δεν μπορούν πλέον να εκλεγούν. Οι Επίτροποι δεν εκλέγονται και δεν είναι υπόλογοι στο εκλογικό σώμα. Η Επιτροπή μπορεί να ανατραπεί μόνο με μια πλειοψηφία δύο τρίτων, και αυτό θα δημιουργήσει οπωσδήποτε κρίση.

Pannella (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, διαβάζω τις δηλώσεις μετά τη Νάπολη. Ο κ. Fischer είπε: “Φεύγω από τη Νάπολη πιο ανήσυχος από ό,τι ήλθα”. Η Επίτροπος de Palacio είπε: “Είναι προφανές ότι μόνο μια μειοψηφία κρατών υποστηρίζει το σχέδιο Giscard d’Estaing”. Ο κ. de Villepin είπε: “Δεν θα δεχθώ ουσιαστικούς συμβιβασμούς”.
Στην εξαιρετική του παρέμβαση, την οποία χειροκροτήσαμε όλοι με χαρά, ο κ. Cohn-Bendit δήλωσε ότι δεν θέλει να πεθάνει ούτε για τη Δανία, ούτε για την Ευρώπη, ούτε για την Αμερική και ούτε από ασθένεια. Συγχαρητήρια. Ούτε και εγώ. Ωστόσο, η πολιτική αυτή, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, αυτή η απουσία της δικής μας, ή της δικής σας, Ευρώπης καταδικάζει σε θάνατο στη Μέση Ανατολή δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων και θέτει σε κίνδυνο την τύχη και το μέλλον της περιοχής.
Συμμερίζομαι την έκκληση που σας απηύθυνε ο πρώην Πρόεδρος, ο κ. Cossiga, και θεωρώ ότι στο θέμα αυτό –την ειρήνη και τον πόλεμο– το μόνο που μπορείτε να πείτε, κύριοι ειρηνιστές, είναι ότι θα πρέπει να αποσύρουμε τα στρατεύματά μας. Συγχαρητήρια. Είστε ίδιοι με το ’39.
Εμείς, και αυτή είναι η συγκεκριμένη πρόταση που υποβάλλουμε ως ριζοσπάστες βουλευτές του Καταλόγου Bonino, πιστεύουμε ότι θα πρέπει να συμβουλευθούμε επειγόντως τους ειδικούς επί του διεθνούς δικαίου και του δικαίου του πολέμου. Θα πρέπει κατεπειγόντως να νομιμοποιήσουμε την κατάσταση και, κατά συνέπεια, ο ΟΗΕ, η Ευρώπη, ο Αραβικός Σύνδεσμος, καθώς και οι Ηνωμένες Πολιτείες, θα πρέπει να ζητήσουν μια επίσημη ειρηνευτική διαδικασία.
Στη Μέση Ανατολή επαναλαμβάνεται το σφάλμα που διέπραξαν στην Ιταλία οι Σύμμαχοι, που ήταν ακόμα και τότε απελευθερωτές. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, όταν ο ιταλικός στρατός διαλύθηκε σε μια νύχτα όπως ο στρατός του Σαντάμ Χουσεΐν, η Ιταλία θα μπορούσε να είχε απελευθερωθεί σε δύο μήνες. Αντιθέτως, περίμεναν πολλούς μήνες. Έδωσαν περιθώριο έξι μηνών για να οικοδομηθεί απλώς η Δημοκρατία του Σαλό.
Θεωρώ, λοιπόν, ότι σήμερα η Ιταλία και η Ευρώπη πρέπει να αναλάβουν την πρωτοβουλία, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, συγκαλώντας μια έκτακτη σύνοδο του Συμβουλίου, για να προταθεί στον ΟΗΕ, στην Αμερική και στη διεθνή κοινότητα μια ειρηνευτική διαδικασία. Αναγνωρίζοντας στον Σαντάμ τα χαρακτηριστικά του παράνομου μαχητή, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο του πολέμου, για να διαπραγματευθούμε στη συνέχεια –όπως έγινε για παράδειγμα στο Cassibile, στην Ιταλία– την εξορία και την ατιμωρησία, και όχι την ασυλία, του Σαντάμ Χουσεΐν.
Συνεπώς, σας απευθύνω μια έκκληση: ας ζήσουμε για πάντα, όπως θέλει ο Cohn-Bendit. Ας αντέξουμε και στις ασθένειες, αλλά ας πάψουμε να καταδικάζουμε σε θάνατο ολόκληρους λαούς στον πλανήτη εις το όνομα της ελευθερίας και της νομιμότητας. 
Méndez de Vigo (PPE-DE ).
Ο χρόνος περνάει. Νομίζω ότι έχει προγραμματιστεί μόνο μια ακόμη υπουργική διάσκεψη πριν από την τελική συνεδρίαση του Συμβουλίου, και δεν είμαι σίγουρος ότι θα πετύχουμε ένα αποτέλεσμα που θα είναι αποδεκτό από όλους. Προφανώς, από πολιτική άποψη, αυτή πραγματικά δεν είναι η καλύτερη χρονική στιγμή να εξεταστεί το θέμα, εφόσον η αποτυχία του Συμφώνου Σταθερότητας φαίνεται να δείχνει ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά –και θα το εκτιμούσα πολύ αν διαβιβάζατε αυτά τα σχόλια στον κ. Tremonti– γεγονός που δεν συμβάλλει στη διαμόρφωση καλύτερου κλίματος για την επίτευξη συμβιβασμού.
Σε αντίθεση με προηγούμενο ομιλητή, ωστόσο, πιστεύω ότι πρέπει να ολοκληρώσουμε τις εργασίες μας έως τις 13 Δεκεμβρίου. Δεν πιστεύω ότι αν έχουμε περισσότερο χρόνο για να συμβουλευτούμε τους παππούδες μας –για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του συναδέλφου μου, ο οποίος απουσιάζει αυτή τη στιγμή– θα επιτύχουμε καλύτερο αποτέλεσμα. Δεν πιστεύω ότι θα λειτουργήσει αυτό. Κατά την άποψή μου, η κατάσταση είναι προκαθορισμένη: όλοι γνωρίζουμε τις λύσεις που έχουν προταθεί, γνωρίζουμε ποιες εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, και πιστεύω ότι τώρα πρέπει να δώσουμε ένα πολιτικό μήνυμα εγκρίνοντας το Σύνταγμα στις 13 Δεκεμβρίου. Αυτό είναι το πολιτικό μήνυμα που πρέπει να δώσουμε.
Πιστεύω ότι η διεύρυνση είναι άλλος ένας λόγος για τον οποίο πρέπει να το κάνουμε αυτό. Η διεύρυνση είναι το μεγάλο στοίχημα της Ευρώπης και αυτού του Κοινοβουλίου, και πρέπει να συμβαδίζει με την πολιτική επανίδρυση που ενσαρκώνεται στο Σύνταγμα. Θα ήταν πολύ δύσκολο να εξηγήσουμε το γεγονός αν η διεύρυνση ολοκληρωνόταν την 1η Μαΐου 2004, αλλά για κάποιο λόγο δεν είχαμε Σύνταγμα.
Επομένως, συνεχίστε την καλή δουλειά, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου. Συνεχίστε τις προσπάθειες για την επίτευξη συμφωνίας. Συνεχίστε να εργάζεστε προκειμένου να τελειώσουμε στις 13 Δεκεμβρίου.
Hänsch (PSE ).
Πρέπει, ωστόσο, να πω στον κ. Brok, που δεν είναι πλέον παρών, ότι αυτό που προτείνετε για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν θίγει την ανεξαρτησία της. Δεν είναι τίποτα παραπάνω από αυτά που θέλουμε και σε άλλους τομείς, συγκεκριμένα να μπορούν να λαμβάνονται αποφάσεις με απλουστευμένες διαδικασίες για ορισμένα τεχνικά ζητήματα. Αυτό σημαίνει ότι, εάν οι αρχηγοί κυβερνήσεων θέλουν να αλλάξουν κάτι, θα πρέπει να το κάνουν ομόφωνα. Παραμένει η αρχή της ομοφωνίας. Μόνο που δεν είμαστε υποχρεωμένοι να θέσουμε σε κίνηση ολόκληρη τη διαδικασία αναθεώρησης των Συνθηκών και του συντάγματος προκειμένου να επιλύσουμε τεχνικά θέματα. Πιστεύω ότι αυτό το σημείο είναι αποφασιστικής σημασίας για όλους μας, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, και παρακαλώ να γίνει αυτό κατανοητό και από την Προεδρία.
Θέλω να αναφερθώ σε ένα τελευταίο σημείο. Επικρίνω και εγώ τη Νάπολη. Όπως και ο γερμανός υπουργός Εξωτερικών Fischer, έτσι κι εγώ έφυγα από τη Νάπολη πιο στενοχωρημένος από ό,τι είχα πάει. Ανησυχώ για το εξής: ότι αφήνουμε πολλά ζητήματα ανοικτά, τα οποία στη συνέχεια μπαίνουν με το ζόρι στο πακέτο που προορίζεται για τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, και ότι τελικά θα επαναληφθεί αυτό που έγινε εκείνη τη “νύχτα της Νίκαιας”, δηλαδή όχι μόνο ένας συμβιβασμός στον μικρότερο κοινό παρονομαστή αλλά ένα σύνολο συμβιβασμών που δεν έχουν καμία σχέση ο ένας με τον άλλον και είναι αντίθετοι μεταξύ τους. Ο κίνδυνος επανάληψης της Νίκαιας στις 13 Δεκεμβρίου στις Βρυξέλλες έχει μεγαλώσει μετά τη Νάπολη. Φοβάμαι ότι αυτό θα οδηγήσει στο να καταλήξουμε σε αυτήν την περίεργη “ρήτρα ραντεβού”. Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, αυτή είναι πραγματικά η συνηθισμένη αντίδραση φυγής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων εδώ και πάνω από δέκα χρόνια. Έτσι είχε γίνει ήδη στο Μάαστριχτ. Εκεί είχαμε πει ότι χρειαζόμαστε την πολιτική ένωση της Ευρώπης. Το αναβάλαμε και είπαμε ότι θα το κάνουμε αργότερα. Μετά ήρθε το Άμστερνταμ και τα περίφημα του. Στη συνέχεια το θέμα μεταφέρθηκε στη Νίκαια. Εκεί δεν μπορέσατε να το λύσετε και έτσι το μεταφέραμε στη Συνέλευση. Τώρα η Συνέλευση κάνει μια πρόταση. Σας παρακαλώ θερμά, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, μην επαναλάβετε το ίδιο σφάλμα! Η κατάσταση δεν θα γίνει καλύτερη. Μια απόφαση στις 13 Δεκεμβρίου που θα αφήνει νέα θα θεωρηθεί από ολόκληρη την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ως αποτυχία των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, αποτρέψτε μια τέτοια αποτυχία. Δεν θα κριθούν μόνο βάσει του εάν θα καταλήξουν σε ένα αποτέλεσμα, αλλά και βάσει της προώθησης μιας λύσης – και βάσει αυτού θα κριθείτε κι εσείς.
Duff (ELDR ).
   – Κύριε Πρόεδρε, την προσεχή Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2003, οι βουλευτές που ήταν μέλη της Συνέλευσης θα συνεδριάσουν εκ νέου, προκειμένου να εξετάσουν την πρόοδο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, να συζητήσουν με τον κ. Frattini και τον κ. Giscard d’Estaing και να διατυπώσουν κοινές προτάσεις προς τη ΔΚΔ.
Κύριο μέλημα των συζητήσεών μας θα είναι να στηρίξουμε τις προσπάθειες της ιταλικής Προεδρίας να υπερασπισθεί το έργο της Συνέλευσης· ωστόσο, συμφωνώ απόλυτα με τον κ. Hänsch ότι θα αντιταχθούμε στην έννοια των ρητρών “ραντεβού” για τα βασικά στοιχεία της δέσμης προτάσεων. Η αναβλητικότητα δεν θα καταστήσει πιο εύκολες τις δύσκολες αποφάσεις: η ώρα για αποφασιστική δράση έχει έλθει. Ούτε θα εγκρίνουμε προτάσεις για την αύξηση των μελών και τη στρέβλωση της μορφής της Επιτροπής –ούτε βέβαια του Κοινοβουλίου– ώστε να αποφευχθεί το πλήγμα στο γόητρο των κρατών μελών. Τέτοιοι ελιγμοί δεν συμβάλλουν στην ικανότητα και στην αποτελεσματικότητα αυτών των αρχών, ενώ, αν αγνοηθεί η εκπεφρασμένη βούληση αυτού του Κοινοβουλίου, είναι βέβαιο ότι διακυβεύονται οι προοπτικές να τεθεί σε ισχύ η νέα συμφωνία. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα πλήξει το πολιτικό κλίμα και θα τραυματίσει τη δημοκρατική νομιμότητα της Ένωσης.
Κόρακας (GUE/NGL ).
Voggenhuber (Verts/ALE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, επιτρέψτε μου να αρχίσω συμφωνώντας με την αποφασιστική διαμαρτυρία του συναδέλφου Watson εναντίον των διαρκών και σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα στρατόπεδα κρατουμένων των ΗΠΑ.
Στην τελευταία συζήτηση, αλλά και στο Σώμα, στους διαδρόμους και στα παρασκήνια, άκουσα να γίνεται έκκληση για συμβιβασμούς. Σε αυτό αναφέρθηκε ο κύριος Méndez de Vigo, λες και το μόνο ζητούμενο είναι να εγκαταλείψει τώρα και το Σώμα την αλληλεγγύη προς τη Συνέλευση και να βαδίσει πάνω στον ύπουλο πάγο των συμβιβασμών. Μας προσφέρονται συμβιβασμοί μόνον εκεί όπου βρισκόμαστε ήδη σε υποχώρηση. Μας προσφέρονται διαπραγματεύσεις μόνον όπου αμφισβητούνται η δημοκρατία και τα δικαιώματα του Κοινοβουλίου. Δεν βλέπω να μας προσφέρονται συμβιβασμοί για εκείνα τα αιτήματά μας που πηγαίνουν μακρύτερα από τη διακυβερνητική διάσκεψη. Θα πρέπει να καταστήσουμε αυτή τη φορά σαφές ότι ένα κακό σύνταγμα δεν είναι καλύτερο από το τίποτα.
Ribeiro e Castro (UEN ).
   – Κύριοι Πρόεδροι, κυρίες και κύριοι, όπως και ο κ. Cohn-Bendit, είμαι και εγώ της άποψης ότι δεν υπάρχει βιασύνη, διότι η δήλωση της Νίκαιας, που δρομολόγησε ολόκληρη τη διαδικασία, προγραμμάτισε τη Διακυβερνητική Διάσκεψη για το 2004, και πιστεύω ότι μια καλή και μακρόχρονη συμφωνία που χρειάζεται πολύ χρόνο για να επιτευχθεί είναι καλύτερη από μια κακή συμφωνία που επιτυγχάνεται γρήγορα. Πρέπει, ωστόσο, να αναγνωρίσω την αξία της ιταλικής Προεδρίας και την πρόοδο που φαίνεται ότι άρχισε να σημειώνεται στη Νάπολη. Η Νάπολη αντιπροσωπεύει ένα πολύ θετικό βήμα στην ανάπτυξη της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, για το οποίο συγχαίρω θερμά την ιταλική Προεδρία, και το οποίο δημιούργησε θετικές προσδοκίες σε πολλούς τομείς. Θα ήταν εξαιρετικά καταστροφικό τώρα να απογοητεύσουμε αυτές τις προσδοκίες. Σημειώθηκε επίσης πρόοδος όσον αφορά τη διαφύλαξη του κανόνα του ενός Επιτρόπου ανά κράτος μέλος με πλήρες και ισοδύναμο καθεστώς. Τα όρια που επιβάλλονται στις εξουσίες του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου γίνονται δεκτά με ικανοποίηση, όπως η δημιουργία ενός διαφοροποιημένου και ευμετάβλητου συστήματος εκ περιτροπής Προεδρίας των διαφόρων συνθέσεων του Συμβουλίου, το οποίο θα αντικαταστήσει την άσκοπη κατάργηση του συστήματος της εκ περιτροπής Προεδρίας. Χαιρετίζω την απόρριψη των λεγόμενων “απλοποιημένων” μεθόδων αναθεώρησης των Συνθηκών, που θα συνιστούσαν κατάχρηση του παραδοσιακού μοντέλου του διεθνούς και συνταγματικού δικαίου.
Τούτου λεχθέντος, ορισμένα σημεία προκαλούν, ωστόσο, ακόμη ανησυχία και γι’ αυτό απευθύνω έκκληση στην κοινή λογική των ηγετών της Ευρώπης και στη φαντασία της ιταλικής Προεδρίας. Καταρχάς, η αρχή της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου πρέπει να διευκρινιστεί, και κατά τέτοιον τρόπο που να μην καταστρέφει την ίδια την αρχή της εθνικής κυριαρχίας. Δεύτερον, πρέπει να διασφαλιστούν η διαφάνεια και το άνοιγμα των νομοθετικών εργασιών του Συμβουλίου, εφόσον η προοπτική της ύπαρξης ενός Νομοθετικού Συμβουλίου φαίνεται, δυστυχώς, ότι χάθηκε. Τρίτον, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή και να επιβληθούν περιορισμοί στις ρήτρες παρέκτασης: δεν πρέπει να θεωρούνται μέσο επανακαθιέρωσης των λεγόμενων απλοποιημένων μεθόδων –που είναι επίσης αντικανονικές, κατά τη γνώμη μου– αναθεώρησης των Συνθηκών. Έπειτα, δεν υπάρχει ανάγκη να χρησιμοποιείται αυτό το υπερβολικά “προοδευτικό” λεξιλόγιο, συμπεριλαμβανομένων των λέξεων “υπουργός” ή “σύνταγμα”. Πρέπει να βρεθεί επίσης μια λύση στο ζήτημα της αναγνώρισης της χριστιανικής κληρονομιάς, της ιουδαϊκοχριστιανικής θρησκείας, μαζί με άλλα συστατικά της ιστορικής και πνευματικής κληρονομιάς της Ευρώπης, ενώ η κοσμική φύση των θεσμικών οργάνων πρέπει να επιβεβαιωθεί. Θα έπρεπε να είναι κανείς υπερβολικά προκατειλημμένος και μη ανεκτικός για να μην δεχθεί την πρόταση της ιταλικής Προεδρίας. Θα ήθελα να πω λίγα λόγια για το ζήτημα της ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία, το οποίο η Ισπανία και η Πορτογαλία φαίνεται να θεωρούν εμπόδιο: τασσόμαστε υπέρ της ισοτιμίας (60% συν 60%). Η Ισπανία πρέπει να κατανοήσει ότι είναι η μεγαλύτερη από τις χώρες μεσαίου μεγέθους και όχι η μικρότερη από τις μεγάλες χώρες. Η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερες χώρες μεσαίου μεγέθους, όχι περισσότερες χώρες που κατατρύχονται από την ιδέα ότι είναι μεγάλες. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό για την ανάπτυξη του κοινού συμφέροντος της Ευρώπης. 
Tajani (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, τα σχόλια του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου, του κ. Antonione, όσον αφορά την πρόοδο που σημειώθηκε στη Διακυβερνητική Διάσκεψη μας κάνουν να ελπίζουμε πολύ για την τελική έκβαση των εργασιών, μας κάνουν να ελπίζουμε όχι μόνο για την τήρηση των προθεσμιών αλλά, προπαντός, για το περιεχόμενο. Δεν συντελέσθηκαν βήματα οπισθοδρόμησης ως προς το κείμενο που ενέκρινε η Συνέλευση. Επιβεβαιώνεται έτσι η επιλογή της ιταλικής Προεδρίας να μην δεχθεί συμβιβασμούς απλώς και μόνο για να φθάσει στην υπογραφή της Συνθήκης.
Κύριε Πρόεδρε, η θέση της Προεδρίας δεν μπορεί παρά να βρει σύμφωνο το Κοινοβούλιο, το οποίο έχει καθήκον αυτήν την εβδομάδα να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη, ώστε να επιτευχθεί μια συμφωνία που θα χαρίσει επιτέλους στην Ευρώπη τον πρώτο της συνταγματικό χάρτη. Ορθώς έπραξε ο Πρόεδρος Cox που επέμεινε στην ανάγκη για γρήγορη και ικανοποιητική δράση. Στηρίζουμε πλήρως τα σχόλιά του και συμμεριζόμαστε απόλυτα τα αισθήματά του, αλλά δεν μας εκφράζουν τα λόγια των απαισιόδοξων που φαίνεται πως θέλουν να παραδοθούν μπροστά σε κάθε δυσκολία.
Συμφωνώ, λοιπόν, κύριε Antonione, με τα λόγια σας υπέρ της εγκατάλειψης των εθνικών ιδιαιτεροτήτων. Η Ευρώπη δεν μπορεί να χάσει αυτήν την εξαιρετική ευκαιρία. Είμαι βέβαιος ότι καμία χώρα δεν θα αναλάβει την ευθύνη της κατάρριψης ενός ονείρου. Τέλος, ως μέλος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά την έκκληση προς τη Διακυβερνητική Διάσκεψη για την εισαγωγή στο προοίμιο μιας ρητής αναφοράς στις ιουδαϊκοχριστιανικές ρίζες της Ευρώπης.
Τέλος, δυο λόγια, κύριε Watson, για το ζήτημα του Γκουαντανάμο: μιλάτε και καταλαβαίνετε πολύ καλά τα ιταλικά, και ελπίζω να τα διαβάζετε το ίδιο καλά, γιατί, από τα ρεπορτάζ που διάβασα στον ιταλικό Τύπο, νομίζω πως σε πολλές περιπτώσεις η Προεδρία του Συμβουλίου παρενέβη προς τις αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών, ζητώντας τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στο Γκουαντανάμο. 
Swoboda (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η σύνοδος κορυφής των Βρυξελλών θα ασχοληθεί από δύο πλευρές με την εξωτερική πολιτική, αφενός, στο πλαίσιο της συζήτησης για το σύνταγμα και, αφετέρου, στο πλαίσιο συγκεκριμένων προβλημάτων της εξωτερικής πολιτικής. Σχετικά με τη συζήτηση για το σύνταγμα, συμφωνώ απολύτως με όσα είπε ο Πρόεδρος Πρόντι. Πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε θεατές και να γίνουμε παράγοντες στα διεθνή δρώμενα. Και εδώ δεν πρόκειται μόνο για το περιεχόμενο –που ασφαλώς είναι σημαντικό– αλλά και για το όνομά μας. Γι’ αυτό άλλωστε θέλω να υποστηρίξω τα λεγόμενα του κ. Antonione, που δήλωσε ξεκάθαρα ότι το ζητούμενο είναι και πρέπει να είναι ένας υπουργός Εξωτερικών. Δεν πρόκειται για ύπατο εκπρόσωπο, για έναν πρέσβη, αλλά για έναν υπουργό Εξωτερικών της Ευρώπης που δεν υποκαθιστά τους εθνικούς υπουργούς Εξωτερικών, παρά θα συμπληρώνει και θα διαμορφώνει με επιτυχία το έργο τους.
Δεύτερον, στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής αντιμετωπίζουμε ένα μεγάλο πρόβλημα –θα ήθελα να πω δυο λόγια γι’ αυτό με τον κ. Antonione– και συγκεκριμένα τη Μέση Ανατολή. Τις τελευταίες ημέρες έγινε μια συμφωνία, γνωστή ως συμφωνία της Γενεύης, που είναι ιδιωτική συμφωνία δύο ανθρώπων και πολλών άλλων από το Ισραήλ και την Παλαιστίνη – το Συμβούλιο θα ασχοληθεί άλλωστε και με αυτό το θέμα μόλις μιάμιση εβδομάδα μετά το συμβάν. Όμως, ποτέ μέχρι σήμερα μια ιδιωτική συμφωνία δεν συζητήθηκε τόσο στα μέσα ενημέρωσης, ποτέ μέχρι σήμερα μια ιδιωτική συμφωνία δεν γέννησε τόσο μεγάλες προσδοκίες και ποτέ μέχρι σήμερα μια ιδιωτική συμφωνία δεν ήταν τόσο εναρμονισμένη με τη γραμμή της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής. Ελπίζω λοιπόν ότι το Συμβούλιο θα ασχοληθεί με αυτό και θα δώσει ένα σαφές μήνυμα υποστήριξης αυτής της πρωτοβουλίας της Γενεύης, ακόμη περισσότερο από ό,τι την υποστηρίζει –ευτυχώς– ο υπουργός Εξωτερικών Colin Powell. Θα μπορούσε να ήταν μια ευρωπαϊκή πρωτοβουλία, αλλά έχει ακόμα μεγαλύτερη αξία διότι προέρχεται ακριβώς από αυτήν την περιοχή, από άντρες και γυναίκες που γνωρίζουν τι σημαίνει η συνέχιση των δεινών και που χωρίς αυτούς δεν θα είχε επέλθει συμφωνία.
Van den Bos (ELDR ).
MacCormick (Verts/ALE ).
Δεν πρέπει, εντούτοις, να λησμονούμε ότι η αρχή της φθίνουσας αναλογικότητας είναι πλήρως δικαιολογημένη. Σύμφωνα με τη φθίνουσα αναλογικότητα, κάθε κράτος σε αυτή την Ένωση πρέπει να εκπροσωπείται στο Σώμα από επαρκή αριθμό βουλευτών, έτσι ώστε να εκφράζεται η πολιτική πολυμορφία του κράτους αυτού. Δικαίως, επομένως, ακόμα και οι 400 000 κάτοικοι της Μάλτας πρέπει να έχουν τουλάχιστον πέντε βουλευτές, ίσως, όμως, όχι περισσότερους. Αν επιμένετε, δικαίως, να διατηρηθεί ένα ανώτατο όριο συμμετοχής, το αποτέλεσμα της περαιτέρω αύξησης του κατωφλίου φθίνουσας αναλογικότητας πέραν των πέντε θα είναι να μειωθεί η εκπροσώπηση σημαντικών τμημάτων του πληθυσμού των υφιστάμενων κρατών μελών.
Στις συζητήσεις που είχαμε σχετικά με τις αρμοδιότητες της Ένωσης, ο κ. Lamassoure υπενθύμισε στο Σώμα τη σημασία που έχουν οι περιφέρειες-εταίροι, όπως είναι η Φλάνδρα, η Γαλικία, η Χώρα των Βάσκων και, βεβαίως, η Σκωτία. Αποτελούν σημαντικά τμήματα της Ένωσης. Αν μειώσετε την εκπροσώπησή τους, τους αρνείστε τη φθίνουσα αναλογικότητα, στην οποία δικαίως εμμένετε για χώρες, όπως η Μάλτα ή η Κύπρος. Μην το πράξετε.
Tannock (PPE-DE ).
Απορρίπτουμε την πρόταση να καταστεί νομικά δεσμευτικός ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων – με τα αόριστα δικαιώματα που θεσπίζει για την εργασία, την υγεία και την κοινωνική ασφάλιση. Κάτι τέτοιο θα εντείνει τη δραστηριότητα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου του Λουξεμβούργου, το οποίο έχει θέσει ως στόχο του να επιβάλει την κοινωνική οικονομία της αγοράς και να υπονομεύσει τις θατσερικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις της δεκαετίας του ’80, οι οποίες προσέλκυσαν στη χώρα μου άμεσες ξένες επενδύσεις.
Titley (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να σας απευθύνω μια ιδιαίτερη πρόσκληση; Αν, κατά τη διάρκεια των διακοπών των Χριστουγέννων, βρεθείτε στην υπέροχη πόλη του Bolton, σας παρακαλώ να επισκεφτούμε μαζί την τοπική παμπ, διότι με έκπληξη θα ανακαλύψετε ότι ο περισσότερος κόσμος δεν συζητά για τη λήψη αποφάσεων με ειδική πλειοψηφία, την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας και τη Διακυβερνητική Διάσκεψη (ΔΚΔ). Μιλάνε για άλλα θέματα.
Το λέω αυτό, όχι για να υποτιμήσω τις συζητήσεις για το Σύνταγμα, οι οποίες είναι σημαντικές, αλλά για να τονίσω ότι η ατέρμονη θεσμική συζήτηση που διεξάγουμε δεν μας φέρνει πιο κοντά στο εκλογικό σώμα, διότι δεν ασχολείται με τα θέματα που οι ψηφοφόροι θεωρούν ιδιαιτέρως σημαντικά. Από το 1989, όταν εξελέγην για πρώτη φορά βουλευτής, διεξάγουμε μια ατέρμονη θεσμική συζήτηση. Οφείλουμε να θέσουμε ένα τέλος, διότι είναι ζωτικής σημασίας για την πολιτική νομιμότητα της ΕΕ να καταλήξουμε σύντομα σε συμφωνία σε αυτή τη ΔΚΔ και –πιο σημαντικό– να καταλήξουμε σε μια συμφωνία η οποία θα διαρκέσει.
Συμφωνώ με τον κ. Hänsch ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρον το φαινόμενο η μια ΔΚΔ να ασχολείται με όσα ζητήματα δεν έλυσε μια άλλη ΔΚΔ. Όταν καταλήξουμε σε μια συμφωνία η οποία θα διαρκέσει, θα μπορέσουμε να αρχίσουμε να εστιάζουμε την προσοχή μας κατάλληλα στα θέματα που απασχολούν τους πολίτες μιας Ευρώπης 25 κρατών μελών. Είναι ανάγκη να αρχίσει να σημειώνεται πρόοδος στην πράξη.
Ας μην θεωρούμε δεδομένο ότι η διεύρυνση βαίνει προς ομαλή ολοκλήρωση. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι οι υποψήφιες χώρες πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζει η Επιτροπή στην τελευταία ετήσια έκθεσή της. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι η ένταξη αυτών των χωρών στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο –κάτι που ο κόσμος ξεχνά– θα γίνει πολύ ομαλά, διότι αυτό δεν συνέβη μέχρι σήμερα. Πρέπει να μην λησμονήσουμε τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, ούτε τον στόχο τους για ένταξη το 2007. Πρέπει να συνεχίσουμε το έργο μας όσον αφορά την Τουρκία και, όπως λέει ο κ. Swoboda, να επιδείξουμε μεγαλύτερη αλληλεγγύη προς τη χώρα αυτή, ιδιαίτερα στην τρέχουσα συγκυρία.
Πρέπει, επίσης, να εξετάσουμε άλλα ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες μας: περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας. Πρέπει να αναζωογονήσουμε τη διαδικασία της Λισαβόνας και να εξασφαλίσουμε ότι διαθέτουμε μια ενεργό κοινωνική πολιτική, η οποία εντάσσει τους πολίτες στην αγορά εργασίας. Όπως κατέδειξε η έκθεση του κ. Wim Kok, πάρα πολλοί άνθρωποι αποκλείονται από την αγορά εργασίας και υψώνεται τείχος ανάμεσα σε όσους εργάζονται και σε όσους όχι. Πρέπει να λάβουμε πολύ περισσότερα μέτρα γι’ αυτή την κατάσταση. Συγκεκριμένα, τα κράτη μέλη πρέπει να πάψουν να κωλυσιεργούν. Κωλυσιεργούν ως προς τη διαδικασία της Λισαβόνας και το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Η εγκληματικότητα είναι σημαντικό θέμα για τους πολίτες μας και το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης πρέπει να επικυρωθεί από περισσότερα κράτη μέλη.
Πρόεδρος.
   Σας ευχαριστώ για την ευγενή σας πρόσκληση, κύριε Titley. 
Ludford (ELDR ).
Θα ήταν εξωφρενικό αν οι κυβερνήσεις που συνάπτουν διμερείς εμπορικές συμφωνίες –όπως επί παραδείγματι η βρετανική κυβέρνηση– ανέτρεπαν μια πρωτοβουλία του Συμβουλίου. Ακόμα και εάν επαναπατρισθούν οι ευρωπαίοι κρατούμενοι από τον κόλπο του Γκουαντανάμο, οφείλουμε να ταχθούμε στο πλευρό των υπολοίπων 650 κρατουμένων. Όπως αποδείχθηκε στο θέμα των δασμών επί του χάλυβα, όταν η ΕΕ ασκεί την επιρροή της, οι ΗΠΑ το λαμβάνουν υπόψη τους. 
Nogueira Román (Verts/ALE ).
Χατζηδάκης (PPE-DE ).
Schulz (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, καταρχάς ζητώ συγγνώμη που άργησα. Όποιος αργεί, τιμωρείται από τη ζωή, όχι όμως και από τον αντιπρόεδρο κ. Δημητρακόπουλο, ο οποίος δείχνει επιείκεια αφήνοντάς με να μιλήσω τώρα. Τον ευχαριστώ θερμά. Θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου εξ ονόματος της Ομάδας μου, αλλά και ειδικά εξ ονόματος των Γερμανών σοσιαλδημοκρατών βουλευτών, προς την κυβέρνησή μας και την ιταλική Προεδρία του Συμβουλίου. Κύριε Antonione, ίσως να εκπλήσσει κάπως το ότι εκφράζω τις ευχαριστίες μου προς την ιταλική Προεδρία του Συμβουλίου, όμως το κάνω με έμφαση επειδή έχω την εντύπωση ότι η ιταλική Προεδρία προσπαθεί ειλικρινά να υπεραμυνθεί του αποτελέσματος της Συνέλευσης. Καταβάλλει ειλικρινείς προσπάθειες να περιορίσει ορισμένες ασύνετες ενέργειες που είναι προφανές ότι επικρατούν στη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Γνωρίζω ότι η κυβέρνησή μου –η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση– καταβάλλει εντατικές προσπάθειες να αποθαρρύνει τις κυβερνήσεις των κρατών μελών της Διακυβερνητικής Διάσκεψης που πιστεύουν ότι δεν είναι ανάγκη να υιοθετήσουν απολύτως τίποτα από τα προοδευτικά στοιχεία που η Συνέλευση αποφάσισε για την Ευρώπη και να τις οδηγήσει στον δρόμο του συμβιβασμού.
Θα ήθελα να αναφερθώ εδώ και σε ένα άλλο σημείο. Πιστεύουμε, κύριε Πρόεδρε, ότι πρέπει να καταλήξουμε σε συμβιβασμούς σχετικά με την κατανομή των ψήφων και τη σύνθεση της Επιτροπής, τους οποίους θα μπορούν και θα πρέπει να αποδεχθούν και οι δύο πλευρές. Ασφαλώς καταλαβαίνω ότι τα πιο μικρά κράτη μέλη ανησυχούν –ίσως δικαιολογημένα, ίσως αδικαιολόγητα, εδώ δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη– ότι τα άλλα θα υπερτερούν αριθμητικά. Όποιος και να είναι ο συμβιβασμός που θα προκύψει, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να θυμάται το εξής: οι 732 βουλευτές που θα το αποτελούν κατά την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο είναι ήδη πολλοί. Ο αριθμός αυτός ενδέχεται να ανέλθει στο διάστημα 2007-2009 στους 800. Αν υπάρχει η φιλοδοξία να αυξηθεί στη συνέχεια και άλλο ο αριθμός των κρατών μελών, σας λέω ότι δεν θέλουμε να γίνουμε σαν το Λαϊκό Κογκρέσο της Κίνας παρά να είμαστε ένα Κοινοβούλιο που θα μπορεί να εργαστεί. Και ως προς αυτό παρακαλώ το Συμβούλιο, την ιταλική Προεδρία –η οποία γνωρίζω ότι προσπαθεί να επιβάλει τη λογική– και τη Διακυβερνητική Διάσκεψη να βρουν τελικά μια λύση που θα επιτρέψει στο Κοινοβούλιο να εργάζεται. Ήρθα με καθυστέρηση και μίλησα πιο πολύ από ό,τι πρέπει· σας ευχαριστώ πολύ για όλα, κύριε Πρόεδρε.
Πρόεδρος.
Malmström (ELDR ).
    Κύριε Πρόεδρε, όταν συστάθηκε η Συνέλευση, ήταν μια μοναδική ιστορική απόφαση, βασισμένη στην ιδέα ότι –στον διάλογο με την ευρεία βάση των πολιτών– οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι, οι κυβερνήσεις και τα κοινοτικά θεσμικά όργανα πρέπει, με ανοικτό και ευγενικό τρόπο, να προετοιμάσουν την ΕΕ για τη διεύρυνση και το μέλλον. Παρά τους πολλούς σκεπτικιστές, η Συνέλευση αποδείχθηκε μια μεγάλη επιτυχία. Παρουσίασε ένα Ευρωπαϊκό Σύνταγμα το οποίο, παρά τις πολλές αδυναμίες, είναι σε γενικές γραμμές ένας πολύ καλός συμβιβασμός. Νομίζω ότι ο Altiero Spinelli πρέπει να χαμογελούσε από τον τάφο του όταν παρουσιάστηκε η πρόταση τον Ιούνιο του 2003.

Stenzel (PPE-DE ).
Στον τομέα της πολιτικής άμυνας και ασφάλειας, πρέπει να εδραιωθεί μια αμοιβαία υποχρέωση συνδρομής σύμφωνα με το άρθρο 51 του χάρτη του ΟΗΕ ως αυτονόητη πράξη αλληλεγγύης σε μια κοινή Ευρώπη. Δεν πρέπει να δίδεται υπερβολική σημασία στο θέμα της στάθμισης των ψήφων στο Συμβούλιο. Τελικά, στην πολιτική πρακτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις περισσότερες φορές επιτυγχάνεται κάποια συμφωνία και κάποιος συμβιβασμός όπου το καθοριστικό δεν είναι εάν ένα κράτος είναι μεγάλο ή μικρό. Η διπλή πλειοψηφία –15 κράτη και 60% του πληθυσμού– φαίνεται λογική. Το δε Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο –εδώ συμφωνώ με τους συναδέλφους– δεν πρέπει να υποστεί περικοπή των αρχικών και σημαντικών δημοσιονομικών δικαιωμάτων του. 
Van den Berg (PSE ).
Οι αρχηγοί κυβερνήσεων πρέπει, τέλος, να σταματήσουν να παραπονιούνται και να δεχτούν ότι αυτό που προέκυψε από τη Συνέλευση είναι –με την επιφύλαξη λίγων ασήμαντων πρακτικών αλλαγών– η καλύτερη λύση για όλους μας και για μια διευρυμένη και ενισχυμένη Ευρώπη. Δεν πρέπει να ισχυρίζονται ότι οι πολίτες θεωρούν τις λογομαχίες τους για την εξουσία και για τον λαό σημαντικές. Αυτό είναι για τα μικρά παιδιά, που συγκρίνουν τη μυϊκή τους δύναμη στο γήπεδο, αλλά όχι για τους πολίτες. Το κοινό θέλει να δει αποτελέσματα, και μπορούμε να επιτύχουμε αυτά τα αποτελέσματα με το νέο Σύνταγμα. Περισσότερα δικαιώματα για το Κοινοβούλιο και περισσότερη συναπόφαση στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, της γεωργίας και του προϋπολογισμού. Πολλοί από τους συναδέλφους μου βουλευτές είπαν ήδη ότι, αν γίνει αυτό που επιδιώκουν οι υπουργοί Οικονομικών, τα δικαιώματα του Κοινοβουλίου θα επανέλθουν στην κατάσταση που ήταν πριν από το 1975. Αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο. Στην περίπτωση αυτή θα διασχίζαμε μια γραμμή την οποία πάντα θα συνιστούσαμε να αποφεύγει κανείς. Αυτό θα έχει κάποια επίδραση σε όλα τα δημοψηφίσματα εδώ στην Ευρώπη.
Πρέπει τώρα να δράσουμε επειγόντως εξ ονόματος των πολιτών μας. Συνεπώς, απαιτείται η έγκαιρη παροχή πληροφόρησης, διαφορετικά οι πολίτες δεν θα είναι σε θέση να κάνουν γνωστές τις απόψεις τους στα πολλά δημοψηφίσματα που θα πραγματοποιηθούν σχετικά με το Σύνταγμα. Η Ευρώπη χρειάζεται το Σύνταγμα, διότι, την 1η Μαΐου, θα ενταχθούν δέκα νέες χώρες, και δεν πρέπει να ενταχθούν χωρίς σαφείς κανόνες. Μια τέτοια ιστορική επανένωση δεν πρέπει να αποτύχει επειδή οι αρχηγοί κυβερνήσεων συμπεριφέρθηκαν με εντελώς απαράδεκτο τρόπο, φερόμενοι σατραπικά και αρνούμενοι να δεχτούν ένα ώριμο αποτέλεσμα.
Cushnahan (PPE-DE ).
Corbett (PSE ).
Μιλώντας εντελώς προσωπικά και αυθόρμητα, θα ήθελα να υπενθυμίσω στην ιταλική Προεδρία τι έγινε στις αρχές της δεκαετίας του ’90, πριν από την ένταξη της Σουηδίας, της Φινλανδίας και της Αυστρίας. Υπήρχε τότε μεγάλη διαμάχη στο Συμβούλιο σχετικά με την υιοθέτηση του συστήματος της ειδικής πλειοψηφίας και στη συνέχεια σχετικά με το όριο: ποιο είναι το αναγκαίο όριο για να επιτευχθεί ειδική πλειοψηφία και πώς ορίζεται η μειοψηφία αρνησικυρίας; Τότε, ένα κράτος –δυστυχώς και επονείδιστα, το δικό μου, το Ηνωμένο Βασίλειο– αρνήθηκε την αλλαγή του συστήματος. Ήθελε να διατηρήσει την ίδια μειοψηφία αρνησικυρίας σε μια διευρυμένη Ευρώπη, κάτι που θα είχε καταστήσει τη λήψη αποφάσεων ακόμα πιο δύσκολη. Δημιουργήθηκε αδιέξοδο.
Jarzembowski (PPE-DE ).
Hughes (PSE ).
Karas (PPE-DE ).
De Rossa (PSE ).
Η Συνέλευση, της οποίας υπήρξα μέλος, κατέστρωσε με κόπο ένα σχέδιο για την Ευρώπη την οποία μόλις σκιαγράφησα. Η εξουδετέρωση του κειμένου αυτού στους τομείς της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας, της συνεργασίας για την άμυνα και της κοινωνικής πολιτικής, η κατάργηση της ειδικής πλειοψηφίας σε αυτούς τους τομείς και, το χειρότερο όλων, η απογύμνωση αυτού του Κοινοβουλίου από τις αρμοδιότητες που διαθέτει επί του προϋπολογισμού, συνθέτουν μια συνταγή αποτυχίας. Είναι συνταγή αποτυχίας της ΔΚΔ, αλλά και της Ευρώπης. Η αποτυχία αυτή θα σήμαινε νίκη των ευρωσκεπτικιστών. Θα σήμαινε νίκη της καπηλείας του φόβου, στην οποία επιδίδεται συνεχώς σε αυτό το Σώμα ο κ. Bonde, με τα απλοϊκά, καιροσκοπικά του κλισέ.
Θα ήθελα να απευθύνω έκκληση στη ΔΚΔ να εισακούσει το Κοινοβούλιο, τη Συνέλευση και τους 200 βουλευτές –από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα της Ευρώπης, τόσο από κυβερνητικά όσο και από αντιπολιτευόμενα κόμματα– οι οποίοι εκπόνησαν το κείμενο της Συνέλευσης.
Antonione,
Καταρχάς, επωφελούμενος της παρουσίας του κ. Watson και άλλων που θέλησαν να θέσουν ως στοιχείο της συζήτησης το ζήτημα του Γκουαντανάμο, θα ήθελα να εκθέσω ορισμένες σκέψεις.
Όσον αφορά την ιταλική Προεδρία και, κατά συνέπεια, την Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να πω ότι σε κάθε ευκαιρία επισημάναμε στις αμερικανικές αρχές –την τελευταία φορά απευθείας στον Colin Powell, κατά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες– τις ανησυχίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της κοινής γνώμης σχετικά με το θέμα αυτό, το οποίο αναμφίβολα προκαλεί σκέψεις και ανησυχίες. Πρέπει επίσης να υπενθυμίσω ότι, στην κοινή συνέντευξη Τύπου, το θέμα ετέθη στον Colin Powell και από ορισμένους δημοσιογράφους και εκείνος δεσμεύθηκε δημοσίως να δώσει απαντήσεις και να εξετάσει το θέμα, ήτοι να δώσει απαντήσεις σχετικά με τις ανησυχίες που εκφράστηκαν. Πρέπει, συνεπώς, να επιβεβαιώσω το ενδιαφέρον που επεδείχθη για το θέμα, το οποίο αναμφίβολα θα εξακολουθήσει να υπάρχει και στο μέλλον.
Όπως ανέφερα, το πράττουμε έχοντας επίγνωση ότι, εάν το αποτέλεσμα είναι θετικό, δεν θα είναι μόνο για την ιταλική Προεδρία αλλά για όλους μας, γιατί αυτό που μας καθοδηγεί είναι το ευρωπαϊκό πνεύμα. Εάν αποτύχουμε, θα πρόκειται αναμφίβολα για την αποτυχία όλων μας. Εγώ είμαι ακόμη αισιόδοξος και πρέπει να πω ότι πιστεύω πως, μετά και τη συζήτηση που διεξήχθη στη Νάπολη αλλά και τη σημερινή συνάντηση, μπορούμε να ατενίζουμε τη 12η και 13η Δεκεμβρίου με εμπιστοσύνη που οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν στοιχεία τα οποία επιτρέπουν να προβλέψουμε την επίτευξη, κατά κάποιον τρόπο, μιας θετικής λύσης.
Ευχαριστώντας σας ακόμα μια φορά για τη συμβολή σας, εύχομαι ο Πρόεδρος Μπερλουσκόνι και ο κ. Frattini, που θα είναι παρόντες την προσεχή εβδομάδα μετά το τέλος της Διακυβερνητικής Διάσκεψης για να σας ενημερώσουν για τις εργασίες της, να σας μεταφέρουν θετικές ειδήσεις, ώστε να μπορέσετε να εκφράσετε την εκτίμηση ή την κριτική σας και, στη συνέχεια, όπως ήλπιζαν κάποιοι, να εορτάσουμε όλοι μαζί ένα αποτέλεσμα που ελπίζουμε όλοι να είναι πολύ θετικό.
Prodi,
   . Ευχαριστώ την ιταλική Προεδρία και τον κ. Antonione, ο οποίος εξέθεσε, κατά την άποψή μου, με απόλυτα ισορροπημένο και αποδεκτό τρόπο τα επιχειρήματα και τις θέσεις που πρέπει να μεταφέρουμε στη σύνοδο των Βρυξελλών. Θα ήθελα απλώς να του ευχηθώ καλή επιτυχία στην υπεράσπιση των θέσεων αυτών, καλώντας τον να μην εγκαταλείψει ορισμένα ζητήματα που έχουν παραμεριστεί αυτήν τη στιγμή. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, στο Νομοθετικό Συμβούλιο. Πρόκειται για ένα από τα θέματα που είδαμε να παραμερίζονται ξαφνικά, παρά το γεγονός ότι έχουν επενδυθεί σε αυτό πολλή ενέργεια και πνευματική προσπάθεια στο θεσμικό πλαίσιο. Το πρόβλημα είναι ότι, όταν τροποποιείται ένα τμήμα αυτού του πλαισίου, έχει άμεσο αντίκτυπο σε όλο το πλαίσιο.
Απαντώ εν συντομία στον κ. De Rossa. Δεν συνηθίζω να ανασκευάζω τις δηλώσεις μου, γιατί συνήθως σκέπτομαι πολύ πριν τις κάνω. Στον δημοσιογράφο της εφημερίδας –ο οποίος διασκέδασε πολύ κάνοντας περικοπές στις δηλώσεις αυτές– είπα ότι, αν μια χώρα λέει “όχι, όχι, όχι, όχι”, επαναλαμβάνοντας τέσσερις φορές το “όχι”, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δεν είναι σωστό να παραλύει εσαεί την Ένωση. Φρονώ πως είναι μια θέση αποδεκτή από όλους. Προσέθεσα ότι σήμερα δεν υπάρχουν τα μέσα, αλλά ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να παρακαμφθεί στο μέλλον. Είναι άσκοπο να το αποκρύπτουμε. Δήλωσα ότι δεν υπάρχουν τα μέσα, αλλά το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Προσέθεσα ότι το πρόβλημα δεν είναι σημερινό, αλλά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε αυτό το ζήτημα.
Πρόεδρος.
   – Για την περάτωση της συζήτησης, έχω λάβει 6 προτάσεις ψηφίσματος για την προετοιμασία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και 7 προτάσεις ψηφίσματος σχετικά με τις εργασίες της Διακυβερνητικής, σύμφωνα με το άρθρο 37(1) του Κανονισμού.
Berthu (NI ),
Figueiredo (GUE/NGL )
Πρόεδρος.
Tremonti,
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια αναδρομή στα γεγονότα που οδήγησαν στην Ευρωομάδα και στο Συμβούλιο ECOFIN της 24ης και 25ης Νοεμβρίου.
Στο πρώτο εξάμηνο του 2003, κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, το Συμβούλιο απηύθυνε δύο συστάσεις για υψηλό έλλειμμα στις 21 Ιανουαρίου στη Γερμανία και στις 3 Ιουνίου στη Γαλλία, με σκοπό τη μείωση των ελλειμμάτων κάτω από το όρια αναφοράς του 3% εντός του 2004. Πρέπει να επισημάνουμε ότι οι συστάσεις εγκρίθηκαν βάσει της εικαζόμενης σταδιακής οικονομικής ανάπτυξης εντός του έτους, λόγω της εξάντλησης των αρνητικών συνεπειών με τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράκ.
Στους μήνες που ακολούθησαν, ωστόσο, κατέστη σαφής μια διαφορετική πραγματική πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας, πιο αρνητική από την αναμενόμενη. Η οικονομική ανάπτυξη, χαμηλότερη από την προβλεπόμενη κατά μισή περίπου εκατοστιαία μονάδα, είχε ως συνέπεια την αύξηση των δημοσίων ελλειμμάτων πέραν του αναμενόμενου. Το αποτέλεσμα ήταν η αδυναμία της Γερμανίας και της Γαλλίας να μειώσουν τα ελλείμματά τους κάτω από το 3% εντός του 2004, όπως είχε ζητηθεί αρχικά.
Στο δεύτερο εξάμηνο του 2003, μεταξύ Οκτωβρίου και Νοεμβρίου, η Επιτροπή αναγνώρισε πλήρως και επισήμως τη νέα αυτή κατάσταση και, κατά συνέπεια, πρότεινε δύο νέες συστάσεις με σκοπό τη μετάθεση για το 2005 της μείωσης των ελλειμμάτων κάτω από το 3%. Ουσιαστικά, είναι εύλογη η υπόθεση ότι, εάν στις αρχές του 2003 ήταν γνωστή η αρνητική πορεία της οικονομίας στην ευρωζώνη, οι συστάσεις θα είχαν ορίσει εξαρχής το 2005 ως έτος ανάκαμψης, κατά τη διάρκεια του οποίου θα έπρεπε να υπάρξει ευθυγράμμιση των ελλειμμάτων
Επί των βάσεων αυτών, τόσο η Γερμανία όσο και η Γαλλία έλαβαν μέτρα για να συμμορφωθούν με την ουσία των συστάσεων. Όσον αφορά τη Γερμανία, οι συστάσεις ενσωματώθηκαν απευθείας στη δημοσιονομική νομοθεσία: για το 2004 προβλέπεται μια διαρθρωτική ρύθμιση 0,6% του ΑΕγχΠ και για το 2005 ρύθμιση 0,5%, ήτοι συνολικά 1,1% του ΑΕγχΠ, ποσοστό που πλησιάζει το αρχικό αίτημα της Επιτροπής, ενώ εξακολουθεί να ισχύει η μείωση κάτω από το 3% για το 2005. Όσον αφορά τη Γαλλία, οι συστάσεις ενσωματώθηκαν πρώτα στη δημοσιονομική νομοθεσία και, εν συνεχεία, με άλλα μέσα: για το 2004 προβλέπεται ρύθμιση 0,8% του ΑΕγχΠ και για το 2005 ρύθμιση 0,6%, ήτοι συνολικά 1,4% του ΑΕγχΠ, ποσοστό που πλησιάζει το αίτημα της Επιτροπής, ενώ εξακολουθεί να ισχύει η μείωση κάτω από το 3% για το 2005.
Επίσης, η Γαλλία και η Γερμανία δεσμεύθηκαν να διαθέσουν τα ενδεχόμενα οφέλη της μεγαλύτερης ανάπτυξης στη μείωση των ελλειμμάτων, όπως είχε ζητήσει η Επιτροπή. Εκτός αυτού, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι, κατά το 2003, η Γαλλία και η Γερμανία ξεκίνησαν έναν εκτεταμένο κύκλο μεταρρυθμίσεων του κράτους πρόνοιας με θετικά και αποφασιστικά αποτελέσματα στη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Στο πλαίσιο της πολιτικής οικονομίας, πρόκειται για ένα στοιχείο που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη συζήτηση για το Σύμφωνο που διεξήχθη κατά τη διάρκεια του έτους.
Ουσιαστικά, πρώτα με το έργο που επιτελέσθηκε το δίμηνο Οκτωβρίου-Νοεμβρίου, στη συνέχεια στο πλαίσιο της Ευρωομάδας και, τέλος, στο Συμβούλιο ECOFIN, επετεύχθη ευρεία συναίνεση επί της ουσίας των συστάσεων που διατύπωσε η Επιτροπή και επί της ουσίας των διορθώσεων στις οποίες προέβησαν η Γαλλία και η Γερμανία.
Ας έλθουμε σε διαδικαστικά θέματα. Η Επιτροπή προέβη στις δύο συστάσεις της κατ’ εφαρμογή του άρθρου 104, παράγραφος 9, υπό την προϋπόθεση ότι η Γερμανία και η Γαλλία θα εξακολουθούσαν να παραβλέπουν τις συστάσεις του Συμβουλίου. Η Γερμανία και η Γαλλία, αν και δέχθηκαν την ουσία των συστάσεων, ζήτησαν για πολιτικούς λόγους μια διαφορετική διατύπωση, ήτοι την αναδιατύπωση της δεύτερης σειράς των συστάσεων βάσει του άρθρου 104, παράγραφος 7. Η νομική υπηρεσία του Συμβουλίου, γνωμοδοτώντας επί του ζητήματος, επιβεβαίωσε ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να επιλέξει επίσης –και υπογραμμίζω τη λέξη “επίσης”– τη δεύτερη αυτή οδό. Η Επιτροπή το απέκλεισε. Στο σημείο αυτό, δημιουργήθηκε μια κατάσταση αδιεξόδου: για λόγους διατύπωσης κινδυνεύαμε να χάσουμε το σημαντικότερο πράγμα, την ουσία. Για να ξεπεραστεί το αδιέξοδο χωρίς να επιδεινωθούν οι διαφωνίες, η Ευρωομάδα ενσωμάτωσε, βάσει ευρείας συναίνεσης, το ουσιαστικό περιεχόμενο των συστάσεων σε ένα σχέδιο συμπερασμάτων. Η ισχύς της διαδικασίας αυτής επιβεβαιώθηκε εκ νέου από τη νομική υπηρεσία του Συμβουλίου. Στη συνέχεια, όταν ξεκίνησαν οι εργασίες του ECOFIN, η Επιτροπή εξέφρασε ρητώς τη διαφωνία της, ζητώντας ειδική ψηφοφορία για τη δεύτερη σειρά των συστάσεων για τη Γερμανία και τη Γαλλία. Από την ψηφοφορία δεν προέκυψε η αναγκαία πλειοψηφία. Πρέπει να επισημάνουμε ότι η ψήφος του Συμβουλίου ECOFIN επί των συστάσεων της Επιτροπής προβλέπεται ρητώς από τους ισχύοντες κανόνες και, κατά συνέπεια, είναι απόλυτα συμβατή με τους κανόνες αυτούς. Μετά την απόρριψη των συστάσεων της Επιτροπής, το Συμβούλιο ψήφισε επί των συμπερασμάτων που εκπονήθηκαν νωρίτερα στο πλαίσιο της Ευρωομάδας. Τα συμπεράσματα εγκρίθηκαν και η συζήτηση κατέληξε στην ομόφωνη έγκριση της δήλωσης του Συμβουλίου.

Solbes Mira,
Σε αυτό το πλαίσιο, και προκειμένου και οι δύο χώρες να μειώσουν τα ελλείμματά τους, εφαρμόζοντας τους κανόνες που θεσπίζονται στη Συνθήκη, το Συμβούλιο απηύθυνε καταρχάς μια σειρά συστάσεων στη Γερμανία και στη Γαλλία στις αρχές του έτους ζητώντας τους να υιοθετήσουν μέτρα για τη διόρθωση των επιπέδων υπερβολικού ελλείμματος το αργότερο έως τα τέλη του 2004.
Ωστόσο, στο δεύτερο εξάμηνο του τρέχοντος έτους, κατέστη εμφανές ότι τα μέτρα που υιοθετήθηκαν και από τις δύο χώρες δεν θα ήταν επαρκή για να διορθωθούν τα υψηλά ελλείμματα το 2004. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εφάρμοσε τις διαδικασίες που προβλέπονται στη Συνθήκη, υποβάλλοντας νέες συστάσεις οι οποίες λαμβάνουν υπόψη την παρούσα κατάσταση.
Θα μπορούσε να γίνει δυσκολότερη η αυστηρή εφαρμογή των κριτηρίων σύγκλισης στα νέα κράτη μέλη, δεδομένου ότι στις χώρες της ευρωζώνης έχει επιτραπεί να διατηρούν ελλείμματα ανώτερα του 3% επί σειρά ετών, ενώ και οι διαδικασίες που θεσπίζονται στη Συνθήκη και στο Σύμφωνο δεν έχουν εφαρμοστεί.
Πρέπει, ωστόσο, να έχουμε υπόψη το γεγονός ότι η δήλωση του Συμβουλίου που έγινε στο τέλος του Συμβουλίου ECOFIN δείχνει ότι τα κράτη μέλη κατανοούν την ανάγκη μιας συμφωνίας για την ανάπτυξη και τη σταθερότητα, και επίσης τη σημασία της γενικής εφαρμογής των κανόνων με ισότιμο τρόπο.
Πιστεύουμε ότι οι αποφάσεις που ελήφθησαν από το ECOFIN αποδεικνύουν ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι η αδυναμία του τωρινού συστήματος οικονομικής διακυβέρνησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η Επιτροπή σκοπεύει να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα και θα σχεδιάσει ένα πρόγραμμα για καλύτερη οικονομική διακυβέρνηση στην Ένωση μετά από προσεκτική μελέτη.
Ωστόσο, δεν θα ξεκινήσουμε τις εργασίες μας από το μηδέν. Τουναντίον, θα συνεχίσουμε στον δρόμο που χάραξε η Επιτροπή στο παρελθόν. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Νοεμβρίου 2002 σχετικά με την ενίσχυση του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών, φαίνεται ότι πρέπει να εκτιμήσουμε πώς μπορούμε να συνδυάσουμε καλύτερα την πειθαρχία και την ευελιξία για να διασφαλίσουμε την καλύτερη τήρηση των κανόνων. Πιστεύουμε ότι πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση, μεταξύ άλλων, στη βιωσιμότητα και στο χρέος, ώστε να γίνονται σεβαστές οι ιδιαιτερότητες κάθε χώρας, και να αυξηθεί η συμμετρία κατά τη διάρκεια του κύκλου, με ιδιαίτερη αυστηρότητα στα έτη της οικονομικής ευημερίας.
Poettering (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, Επίτροπε Solbes, κυρίες και κύριοι, εξαιτίας των αποφάσεων του Συμβουλίου ECOFIN, η 25η Νοεμβρίου 2003 δεν ήταν καλή ημέρα για την Ευρώπη. Δεν ήταν καλή ημέρα για το ευρωπαϊκό δίκαιο. Δεν ήταν καλή ημέρα για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Δεν ήταν καλή ημέρα για τη σχέση των μικρών και των μεγάλων χωρών, ούτε και για τη διεύρυνση. Εκείνοι που ήταν κατά τη δεκαετία του ’90 υπέρμαχοι του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης είναι σήμερα υπεύθυνοι για το πλήγμα που υπέστη, το ίδιο και εκείνοι που τους βοήθησαν.
Επίτροπε Solbes, θέλω να σας εκφράσω τις ευχαριστίες και τη σαφή εκτίμηση της Ομάδας μας. Πολεμήσατε μέχρις εσχάτων. Βέβαια, δεν λάβατε πλειοψηφία για το αίτημά σας· είμαστε όμως πεπεισμένοι ότι έχετε δίκιο και μερικές φορές είναι τιμητικό ακόμη και το να χάνει κανείς τελικά· επί της ουσίας, όμως, είστε νικητής.
Επίσης, τασσόμαστε στο πλευρό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και ευχόμαστε κάθε επιτυχία στον Πρόεδρο Jean-Claude Trichet, του ευχόμαστε να ενεργήσει αποτελεσματικά και στο μέλλον με στόχο τη σταθερότητα του ευρωπαϊκού νομίσματος. Ακούσαμε τώρα παράλογα επιχειρήματα, ειδικά από έναν από τους υπουργούς Οικονομικών, ότι τάχα αυτό το χρέος πρέπει να το αναλάβουμε τώρα προκειμένου να επιτύχουμε την ανάπτυξη. Αυτό το επιχείρημα δεν στέκει. Τα σημερινά χρέη είναι οι αυριανοί φόροι. Αύριο θα στερήσουμε από τους ανθρώπους τα ποσά με τα οποία χρεωνόμαστε σήμερα.


Επισκέπτομαι πολύ συχνά τις υπό ένταξη χώρες και συζητώ πολύ με συναδέλφους των εθνικών κοινοβουλίων και των κυβερνήσεων των εν λόγω χωρών, που μας λένε στην Εσθονία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, την Πολωνία, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Σλοβακία, την Ουγγαρία, τη Σλοβενία – η κατάσταση είναι διαφορετική στη Μάλτα και την Κύπρο: πώς ζητούν από εμάς, τους Κεντροευρωπαίους που θέλουμε να ενταχθούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να ασκήσουμε μετριασμένη δημοσιονομική πολιτική και να καταβάλουμε μεταρρυθμιστικές προσπάθειες τη στιγμή που μερικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δίνουν εδώ το κακό παράδειγμα; Αυτό είναι ένα φοβερό, ένα κακό μήνυμα, όχι μόνο από την άποψη της οικονομικής πολιτικής, αλλά και γενικότερα. Συνιστώ σε όλους εμάς να επιστρέψουμε στον δρόμο της αρετής, γιατί δεν είναι δυνατόν να επιτρέπεται σε ορισμένες μεγάλες χώρες να κάνουν πράγματα που δεν επιτρέπονται στις μικρές χώρες. Είναι και ζήτημα ευρωπαϊκής ψυχολογίας, αφορά και την αξιοπρέπεια των κρατών, και γι’ αυτό δεν πρέπει να επαναληφθεί αυτό που συνέβη στις 25 Νοεμβρίου. Ελπίζω να είναι η τελευταία φορά που η Ομάδα μας υποχρεώνεται να ασκήσει αυστηρή κριτική σε ένα τέτοιο φαινόμενο.
Barón Crespo (PSE ).
Κύριε Tremonti, ως έγκριτος νομικός, οφείλετε να αναγνωρίσετε ότι δεν είναι δυνατόν να αγνοούνται οι κανόνες με αυτόν τον τρόπο. Όταν τίθεται το θέμα της μεθόδου, μας λένε ότι πρέπει να μιλήσουμε για πολιτική. Ωραία, ας μιλήσουμε για πολιτική, αλλά πρώτα απ’ όλα, αν υπάρχει μια δομή, αν υπάρχουν κανόνες, πρέπει να γίνονται σεβαστοί. Ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα αυτή τη στιγμή είναι ότι το ECOFIN στο σύνολό του δεν έχει κοινοτική νοοτροπία. Δεν επέδειξε καμία αίσθηση κοινοτικού πνεύματος όταν ενήργησε όπως ενήργησε στη συνεδρίαση σχετικά με το Σύμφωνο Σταθερότητας, ούτε όταν πρότεινε τις τροπολογίες που διαταράσσουν την ισορροπία των δυνάμεων μεταξύ του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου, παρά το γεγονός ότι δεν είχε καμία εξουσία να κάνει τέτοιου είδους προτάσεις. Επομένως, πιστεύω ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει το ECOFIN είναι να διαβάσει τις Συνθήκες και να τις σεβαστεί.
Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης δημιουργήθηκε πριν υλοποιηθεί η νομισματική ένωση. Σήμερα που έχουμε τη νομισματική ένωση, θα πρέπει να αναθεωρήσουμε το Σύμφωνο για να συμπεριλάβει τα νέα στοιχεία. Αυτό που είναι ανεπίτρεπτο, όπως έχουμε επισημάνει εδώ και μήνες, είναι ότι το 2000 παραβιάστηκε το Σύμφωνο και καθιερώθηκε ένα κακό προηγούμενο. Αυτό που συζητάμε εδώ, μολονότι αυτή δεν είναι μια συνέλευση ιατροδικαστών, είναι αν το Σύμφωνο Σταθερότητας έχει πεθάνει ή όχι. Το πρόβλημα είναι σε ποια χώρα θα εφαρμοστεί το Σύμφωνο Σταθερότητας τώρα; Τι συμβαίνει με την Πορτογαλία; Τι γίνεται με την Ιρλανδία; Μήπως αυτές οι χώρες διαφέρουν; Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να επαναφέρουμε το Σύμφωνο Σταθερότητας και να διευκολύνουμε την Επιτροπή να διατυπώσει εποικοδομητικές προτάσεις. Το πραγματικό θέμα δεν είναι αν το Σύμφωνο έχει πεθάνει ή όχι, το θέμα είναι ότι δεν γίνεται σεβαστό και ότι δεν εφαρμόζεται, πράγμα το οποίο είναι πολύ πιο σοβαρό αυτή τη στιγμή.
Το δεύτερο θέμα –και εδώ συμφωνώ με τον υπουργό Tremonti, ο οποίος το έθεσε με την υποστήριξη του Κοινοβουλίου και με τον οποίο καταφέραμε να αναβιώσουμε το σχέδιο Ντελόρ– είναι για ποιο λόγο η ευρωπαϊκή οικονομία δεν αποτελεί κινητήρια δύναμη, μολονότι έχει τη δυνατότητα να γίνει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εμείς υποστηρίξαμε από την αρχή το σχέδιο δράσης. Ωστόσο, στην παρούσα κατάσταση, αυτός ο κινητήρας δεν παίρνει καν μπροστά, και αυτό με τη σειρά του γκρεμίζει ολοένα και περισσότερο την εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης.
Πιστεύω ότι, πέρα από την ανάγκη να εκσυγχρονιστεί το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, πρέπει να σκεφτούμε επίσης σχετικά με ένα θέμα που έθιξε ο Επίτροπος Solbes: την οικονομική διακυβέρνηση.
Εμείς δεν ζητάμε να συμπεριληφθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης στο Σύνταγμα, αλλά πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι στην ομάδα εργασίας της Συνέλευσης, της οποίας προέδρευε ο συνάδερφός μου κ. Hänsch, όλοι οι οικονομικοί εκπρόσωποι έπαιζαν πολύ αμυντικά –όπως ακριβώς η ιταλική ποδοσφαιρική ομάδα– και προσπαθούσαν να εμποδίσουν οποιαδήποτε πρόοδο στην οικονομική διακυβέρνηση της Ένωσης. Αυτό είναι εξαιρετικά σοβαρό.
Γιατί είναι τόσο σοβαρό; Διότι αυτή τη στιγμή δεν διαθέτουμε κανένα ισχυρότερο μέσο. Ας συγκρίνουμε την κατάστασή μας με εκείνη των Ηνωμένων Πολιτειών: έχουμε μια Κεντρική Τράπεζα την οποία απασχολεί μόνον ο πληθωρισμός και ένα Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης το οποίο δεν τηρείται και το οποίο δεν λαμβάνει υπόψη αυτό το στοιχείο της οικονομικής διακυβέρνησης. Ο υπουργός Tremonti μίλησε για τη συμπερίληψη των οικονομικών κύκλων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα, πριν υποβάλει μια πρόταση στο Κογκρέσο, είναι υποχρεωμένη να λάβει υπόψη τον πληθωρισμό, την απασχόληση και την οικονομική δραστηριότητα. Αυτοί είναι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη, και τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να τεθούν αυτά τα ζητήματα. Τώρα είναι επίσης η κατάλληλη στιγμή να διασφαλιστεί ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης θα έχει μέλλον. Γι’ αυτόν τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι έχουμε την ευθύνη να σεβόμαστε τις Συνθήκες και να φροντίσουμε να ακολουθεί το ECOFIN τους ίδιους κανόνες όπως όλοι οι άλλοι.
Watson (ELDR ).
Οι ένοχοι, βέβαια, αρνούνται κάθε ευθύνη ή ισχυρίζονται ότι “το Σύμφωνο είναι νεκρό, ζήτω το Σύμφωνο”. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι οι δύο μεγαλύτερες οικονομίες της ευρωζώνης έστειλαν σε όλες τις μικρές χώρες της ευρωζώνης και στις υπό ένταξη χώρες το μήνυμα: “κάντε ό,τι λέμε, όχι ό,τι κάνουμε”. Θα ήθελα, ακόμα, να τονίσω στον κ. Tremonti ότι η ιταλική Προεδρία απέτυχε να εκπληρώσει το καθήκον της και ενήργησε ως συνένοχος στις προσπάθειες που κατέβαλαν οι εμπλεκόμενες χώρες να καταπατήσουν το Σύμφωνο, αντί να διασφαλιστεί η τήρηση των κανόνων.
Για τον λόγο αυτόν, η Ομάδα μου χαιρετίζει τη στάση που τήρησε ο Επίτροπος κ. Solbes και τις προθέσεις της Επιτροπής να διατυπώσει προτάσεις για την αναμόρφωση των κανόνων. Αν εκμηδενίσετε το Σύμφωνο στη σημερινή του μορφή, έχετε ευθύνη να δεσμευτείτε σε μια συμπεφωνημένη ερμηνεία ενός συνόλου κανόνων, ώστε να αποτραπεί ο ανεξέλεγκτος δανεισμός.
Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες έχουν την πεποίθηση ότι μια οικονομία που λειτουργεί σωστά και ένα σταθερό νόμισμα προϋποθέτουν την εξισορρόπηση φορολογίας και δαπανών κατά τη διάρκεια του κύκλου οικονομικής δραστηριότητας. Το πρόβλημα δεν είναι το όριο του 3% για το έλλειμμα. Το πρόβλημα είναι η αποτυχία των χωρών να σταθεροποιήσουν τους προϋπολογισμούς τους με αναπτυξιακούς όρους.
Herzog (GUE/NGL ).
   – Κύριε Πρόεδρε, χαιρόμαστε ιδιαίτερα για την πολιτική συζήτηση που αρχίζει σε σχέση με το Σύμφωνο Σταθερότητας. Ο κ. Πρόντι έδωσε το σήμα εκκίνησης και η συζήτηση αναζωπυρώθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN. Η Επιτροπή διαπράττει μέγα σφάλμα να προτάσσει την τήρηση των κανόνων έναντι της πολιτικής βούλησης. Το δίκαιο είναι ευέλικτο όταν το απαιτούν οι συνθήκες, είναι δε καθήκον των πολιτικών να το ερμηνεύουν. Αυτό το Σύμφωνο, που υπογράφτηκε το 1997, υφίσταται τη δοκιμασία της πραγματικότητας. Την εποχή εκείνη, η Επιτροπή, η Κεντρική Τράπεζα και πολλά κράτη προέβλεπαν μια εποχή βιώσιμης ανάπτυξης. Αφού αρχικά αρνήθηκαν την ύπαρξη ύφεσης, στη συνέχεια θεώρησαν ότι αυτή θα ήταν σύντομη και ότι επέκειτο ανάκαμψη. Αυτοί που έσφαλαν σε τέτοιο βαθμό δεν πρέπει να δίνουν μαθήματα. Σήμερα, η βελτίωση της οικονομικής κατάστασης είναι εύθραυστη. Δεν πρέπει να διακυβευτεί, ιδιαίτερα από τη στιγμή που μας απειλεί η πτώση του δολαρίου και οι μεγάλες ανισορροπίες των ΗΠΑ. Ορισμένες κυβερνήσεις παρουσιάζουν ένα προσωπείο εντιμότητας σε αντιδιαστολή με τα μεγάλα κράτη στα οποία επιρρίπτεται η ευθύνη. Συχνά, όμως, αυτές οι επικρίσεις φαίνεται να έχουν καιροσκοπικό χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, σε πολλές περιπτώσεις ο πληθωρισμός τους υπερβαίνει τον μέσο όρο –πράγμα που μειώνει τα χρέη τους– καταφεύγουν στο φορολογικό ντάμπινγκ προκειμένου να προσελκύσουν κεφάλαια και λησμονούν τα διαρθρωτικά ταμεία, από τα οποία επωφελούνται ιδιαίτερα ορισμένα εξ αυτών. Υπάρχουν, λοιπόν, αρκετοί καλοί λόγοι για την ευελιξία του Συμφώνου. Δεν λαμβάνει υπόψη του τον οικονομικό κύκλο, διατηρεί διαιρέσεις, επιδιώκει να επιβάλλει κυρώσεις χωρίς να παρέχει κίνητρα, δεν δύναται να ανταποκριθεί στο ιδιαίτερα σημαντικό πρόβλημα που απορρέει από την εξαιρετικά ισχνή ανάπτυξη της Ευρώπης.
Συνεπώς, δεν θα συνιστούσε υπερβολή να συνεχίσει να σκιαγραφείται η Επιτροπή ως θεματοφύλακας των διαδικασιών. Χρειαζόμαστε έναν πολιτικό παράγοντα στις Βρυξέλλες. Η ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική είναι ανύπαρκτη, και εμείς θέλουμε να την οικοδομήσουμε. Είναι επείγον. Το Σύμφωνο δεν είναι νεκρό, όπως αποδεικνύουν οι υποχρεώσεις που ανέλαβαν η Γαλλία και η Γερμανία για το 2005. Ωστόσο, εάν δεν επιβεβαιωθεί ή αν αποδειχθεί ισχνή η οικονομική ανάκαμψη, θα είναι πολύ δύσκολο να υλοποιηθούν αυτές οι δεσμεύσεις. Επαναλαμβάνω ότι η μεταρρύθμιση είναι απαραίτητη. Ως εκ τούτου, η μέθοδος μετρά εξίσου με την ουσία. Όλες οι διαμάχες μεταξύ των θεσμικών οργάνων και των κρατών υπογραμμίζουν την κραυγαλέα έλλειψη δημοκρατικής ισχύος και νομιμοποίησης. Η αξιολόγηση της πειθαρχίας και της ποιότητας της εθνικής δημοσιονομικής πολιτικής είναι αναμφισβήτητα αναγκαία· δεν αρκεί όμως, όπως προαναφέρθηκε. Χρειάζεται αλληλεγγύη και μεγάλη συμμετοχή για την οικοδόμηση μιας οικονομικής πολιτικής. Γι’ αυτό, νομίζω ότι ο ενεργός διάλογος των εθνικών κοινοβουλίων με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπως και η διαβούλευση με την κοινωνία των πολιτών, είναι ζωτικής σημασίας.
Lipietz (Verts/ALE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, το Σύμφωνο Σταθερότητας πέθανε. Είναι λυπηρό που αφανίστηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ενόψει των ιδιαίτερων δυσκολιών δύο μεγάλων χωρών, παραβιάζοντας έτσι την αξιοπιστία των θεσμικών οργάνων, η οποία εδράζεται σε ένα σύστημα ομόφωνα αποδεκτών κανόνων. Ωστόσο, από τυπικής άποψης, αυτό το Σύμφωνο ανέκαθεν υπόκειτο σε μια διακυβερνητική συμφωνία και όχι στον έλεγχο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που είναι ο μόνος εκπρόσωπος της κυριαρχίας των λαών της Ευρώπης. Αυτό που έκανε η διακυβερνητική προσέγγιση, κύριε Karas, ήταν να το καταστρέψει.
Bigliardo (UEN ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή τις παρεμβάσεις των κκ. Poettering και Baron Crespo, δύο συναδέλφων που εκτιμώ βαθύτατα, και παρατήρησα πως στο ζήτημα αυτό επιχειρηματολογούμε ορισμένες φορές έχοντας κατά νου τη χώρα μας ή ακόμη και τα πολιτικά μας κόμματα. Δεν είναι τυχαίο ότι η θέση της Επιτροπής συμπίπτει με εκείνη της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών.
Η Ευρώπη έχει τους κανόνες της –και το Σύμφωνο είναι ένας κανόνας– αλλά, αυτήν τη στιγμή, δεν έχουμε πλέον ανάγκη από κανόνες. Πιστεύω ότι η Ευρώπη έχει ανάγκη από φαντασία, από τόλμη και δυναμισμό, και νομίζω ότι τα προβλήματα αυτά δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν εάν δεν γίνει κατανοητό ότι, σε αυτό το Σώμα, δεν υπερασπιζόμαστε την ιταλική Προεδρία ή τον κ. Tremonti για όσα είπαν, αλλά υπερασπιζόμαστε μια Προεδρία γι’ αυτά που πράττει, για το γεγονός ότι λαμβάνει υπόψη σοβαρά προβλήματα που αφορούν μεγάλες χώρες αυτής της Κοινότητας.
Εξάλλου, για τρίτο συνεχές έτος –είμαι εισηγητής για τα ευρωπαϊκά δημόσια οικονομικά– αναγκασθήκαμε να διαπιστώσουμε ότι υπάρχει στασιμότητα στην ευρωπαϊκή οικονομία. Όπως προκύπτει επίσης από τις παρεμβάσεις των υπολοίπων συναδέλφων και από τη συζήτηση που είχαμε εχθές στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή με τον Επίτροπο Solbes, φαίνεται ότι η ευρωπαϊκή πολιτική αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα. Γιατί, λοιπόν, να μην κάνουμε μια προσπάθεια για να περάσουμε επιτέλους από τη σταθερότητα στην ανάπτυξη; Πιστεύω ότι αυτό έπραξαν άνθρωποι οι οποίοι, αντί να είναι οι θεματοφύλακες των κανόνων, θέλουν να είναι πολιτικοί όπως εννοούσε κάποτε ο Πλάτωνας όταν αναφερόταν στον πολιτικό και την υπεροχή του. Από αυτήν την άποψη, πιστεύω ότι πράττουμε ό,τι ακριβώς χρειάζεται. 
Blokland (EDD ).
Στη χώρα μου τουλάχιστον, πολλοί είναι αυτοί που κάνουν αυτές τις ερωτήσεις. Η εμπιστοσύνη τους υπέστη ένα σοβαρό πλήγμα. Γιατί είναι όλες οι χώρες ίσες, αλλά ορισμένες μεγάλες χώρες είναι πιο ίσες από τις άλλες; Τα δικαιολογημένα αποστομωτικά σχόλια στα μέσα μαζικής ενημέρωσης λένε πολλά. Όλα αυτά υπονομεύουν την εμπιστοσύνη στην πολιτική, και αυτό δημιουργεί μια πολύ άσχημη εικόνα για μας. Γιατί, κύριε Tremonti, δεν επιλέξατε να παίξετε τον ρόλο σας ως ανεξάρτητος πρόεδρος υποστηρίζοντας το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, όπως προτάθηκε από την Επιτροπή; Καταλαβαίνετε τι συνεπάγεται ο ρόλος του προέδρου;
Τις σκέψεις αυτές μου έφεραν στον νου κάποιες ρήτρες της έκθεσης της Ευρωομάδας και της συνεδρίασης του Συμβουλίου ECOFIN. Στην έκθεση αυτή, ο Επίτροπος Solbes δηλώνει ότι η Επιτροπή απηύθυνε στη Γαλλία και τη Γερμανία συστάσεις με παρόμοιο περιεχόμενο, γεγονός που σημαίνει ότι οι χώρες αυτές είναι στην ίδια θέση. Επισημαίνει ότι έχουμε φτάσει σε μια κρίσιμη χρονική στιγμή. Οι λανθασμένες αποφάσεις μπορούν να βλάψουν σοβαρά τη διαδικασία. Οι αποφάσεις μπορούν να δημιουργήσουν ένα σημαντικό προηγούμενο και να επηρεάσουν τα επιτόκια. Το ζήτημα αυτό αφορά την ίση μεταχείριση των μεγάλων και των μικρών κρατών μελών. Ο Επίτροπος Solbes συνεχίζει λέγοντας ότι, αν δεν ακολουθήσουμε τις συστάσεις της Επιτροπής, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος η Γαλλία και η Γερμανία να παραμείνουν πάνω από τον στόχο του 3% ακόμη και το 2005. Η Επιτροπή επέδειξε ήδη εξαιρετική ευελιξία. Οι συστάσεις που έχουμε σήμερα ενώπιόν μας προχωρούν πραγματικά μέχρι του σημείου στο οποίο είμαστε διατεθειμένοι να φτάσουμε. Ο Επίτροπος Solbes σημειώνει επίσης ότι, σύμφωνα με το άρθρο 104, παράγραφος 7, της Συνθήκης ΕΚ, η επιστροφή σε υπερβολικό έλλειμμα δεν αποτελεί επιλογή, διότι διαφορετικά δεν θα ακολουθούσαν κυρώσεις. Επιπλέον, η Συνθήκη και το Σύμφωνο δεν κάνουν διάκριση μεταξύ συνεργαζόμενων και μη συνεργαζόμενων χωρών. Ως θεματοφύλακας των Συνθηκών, η Επιτροπή δεν έχει άλλη επιλογή από το να ακολουθήσει τον δρόμο που προτείνεται σήμερα. 
Berthu (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, το Συμβούλιο ECOFIN της 25ης Νοεμβρίου δεν παραβίασε τη Συνθήκη όταν ανέστειλε τη διαδικασία κυρώσεων για υπερβολικά ελλείμματα κατά της Γαλλίας και της Γερμανίας. Αντιθέτως, ερμήνευσε ορθώς το άρθρο 104 που, καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, προσφέρει περιθώρια πολιτικών ελιγμών στο Συμβούλιο, επιτρέποντάς του να επιλέξει εάν θα συνεχίσει ή όχι τη διαδικασία.
Οι διατάξεις του Συμφώνου Σταθερότητας είναι αυτές που, το 1997, κατέστησαν αυστηρότερους τους εν λόγω κανόνες, καταργώντας τα περιθώρια ελιγμών του Συμβουλίου. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, δεν συμμορφώθηκαν με τη Συνθήκη. Θα ήμουν περίεργος να μάθω τι θα αποφαινόταν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εάν είχε υπάρξει σχετική προσφυγή.
Όσον αφορά τη Γαλλία, παραβίασε το Σύνταγμά της το 1997, όταν ενέκρινε, παρά τις προειδοποιήσεις μας, ένα ανόητο Σύμφωνο Σταθερότητας, που σήμερα στρέφεται εναντίον της και που είναι υποχρεωμένη να παραβιάσει με τη σειρά της προκαλώντας σύγκρουση με τους εταίρους της.
Salafranca Sánchez-Neyra (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, δεδομένου ότι αυτό το Κοινοβούλιο είναι συνήθως πολύ επικριτικό έναντι της Επιτροπής, θα ήθελα καταρχάς να την συγχαρώ και να συγχαρώ τον αρμόδιο Επίτροπο για οικονομικά και νομισματικά θέματα, κ. Solbes, για την ακεραιότητα και την αξιοπρέπεια με την οποία υπερασπίστηκαν τις εξουσίες που τους παραχωρεί η Συνθήκη, ως θεματοφύλακα των Συνθηκών.
Δεν θέλω να κατηγορήσω την ιταλική Προεδρία, αλλά, κύριε Tremonti, η απόφαση του ECOFIN είναι μια πραγματική κακοτεχνία. Διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, κύριε Πρόεδρε, είναι μια κοινότητα αξιών και μια κοινότητα δικαίου, και οι νομικοί κανόνες –οι κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης είναι νομικοί κανόνες– σημαίνουν κάτι μόνον αν υπάρχει υποχρέωση τήρησής τους, και αυτή η τήρηση πρέπει να απαιτείται εξίσου από τις μικρές και τις μεγάλες χώρες.
Άλλο πράγμα είναι να είμαστε ευέλικτοι και να εφαρμόζουμε τους κανόνες σε συνάρτηση με τις συνθήκες, και άλλο να προσπαθούμε να αλλάξουμε τους κανόνες όταν το παιχνίδι έχει ήδη αρχίσει, όταν το αποτέλεσμα δεν είναι ευνοϊκό για μας ή όταν δεν μας συμφέρει· και αυτή η στάση, κύριε Πρόεδρε, θα έχει συνέπειες, διότι μια αγορά που δεν είναι ικανή να σεβαστεί τους ίδιους τους κανόνες της προκαλεί ανασφάλεια και έλλειψη εμπιστοσύνης στην αξιοπιστία του κοινού νομίσματος και, όπως είπε ο πρόεδρος της πολιτικής μας ομάδας, ο κ. Poettering, το σημερινό έλλειμμα είναι το αυριανό χρέος και οι μεθαυριανοί φόροι. Και το χειρότερο είναι ότι αυτή η απόφαση έρχεται σε μια πολύ άσχημη στιγμή, ακριβώς στις παραμονές των εργασιών της Διακυβερνητικής Διάσκεψης η οποία πρόκειται να συζητήσει το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Διερωτώμαι, λοιπόν, με ποια ηθική εξουσία ορισμένα κράτη μέλη επικρίνουν άλλα επειδή ασκούν τα νόμιμα δικαιώματά τους στο πλαίσιο της λήψης αποφάσεων με ειδική πλειοψηφία, όταν εκείνα υπερασπίζονται κραυγαλέα τα εθνικά τους συμφέροντα παραβιάζοντας το πνεύμα και το γράμμα των Συνθηκών, όπως έχει αναγνωρίσει η Επιτροπή.
Goebbels (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η αδυναμία του Συμβουλίου ECOFIN να καταλήξει σε απόφαση σχετικά με τα γερμανικά και γαλλικά ελλείμματα αφήνει μια πικρή γεύση. Ποτέ δεν είναι φρόνιμο να παρακάμπτονται οι κανόνες που έχουν γίνει εκουσίως αποδεκτοί. Είναι απεχθές να δίνουμε στην κοινή γνώμη την εντύπωση ότι, στην Ένωση, ορισμένα κράτη είναι πιο ίσα από τα άλλα, ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Γαλλία δικαιούνται ιδιαίτερης μεταχείρισης επειδή αποτελούν την κινητήρια δύναμη της Ευρώπης.
Για τους Σοσιαλιστές, η σταθερότητα είναι δημόσιο αγαθό το οποίο πρέπει να προασπίσουμε. Ωστόσο, δεν θα υπάρξει σταθερότητα χωρίς ανάπτυξη. Εδώ και χρόνια, η σοσιαλιστική Ομάδα συνηγορεί υπέρ της έξυπνης αναθεώρησης του Συμφώνου, που δίνει όλη την έμφαση στη Σταθερότητα και καμία στη ανάπτυξη. Το Σύμφωνο είναι υπερβολικά αυστηρό. Περιχαρακώθηκε σε κριτήρια τα οποία έγιναν βεβαίως εκουσίως αποδεκτά, αλλά δεν λαμβάνουν υπόψη τους την πραγματικότητα των οικονομικών κύκλων. Ως προς αυτό, συμφωνώ με τον κ. Tremonti.
Καταρχάς, υπάρχει η προσέγγιση του “ένα μέγεθος για όλους”. Ορισμένα κράτη κινούνται πλησίον ενός δημόσιου χρέους της τάξης του 60%, ενώ άλλα έχουν χρέος που υπερβαίνει το 100% του ΑΕγχΠ. Το Σύμφωνο δεν λαμβάνει υπόψη τις ουσιώδεις αυτές διαφορές. Έπειτα, υπάρχουν κυρώσεις που είναι αδύνατο να επιβληθούν. Το να ζητάμε από ένα κράτος που βρίσκεται σε ύφεση να έχει αποθεματικά ή να πληρώνει μεγάλα πρόστιμα είναι σαν να θέλουμε να θεραπεύσουμε την αναιμία με αφαίμαξη.
Αντιμέτωπη με τα γερμανικά και γαλλικά ελλείμματα, η Επιτροπή θέλησε να επιβάλει την τήρηση των κανόνων. Δεν μπορούσε να πράξει αλλιώς. Τώρα όμως που παραβιάστηκαν οι κανόνες, δεν μπορεί να συνεχίσει η Επιτροπή να επισείει τις Δέκα Εντολές. Όταν αυτή καθεαυτή η πραγματικότητα υπερβαίνει τη νομική πραγματικότητα, πρέπει να προσαρμόζουμε τις διαδικασίες. Σε κάθε περίπτωση, η οικονομική πολιτική δεν μπορεί να περιορίζεται στην απλή εφαρμογή των διαδικασιών. Και σε αυτό το σημείο συμφωνώ με τα λεγόμενα του κ. Tremonti. Για τους ίδιους λόγους, η Ομάδα μου τάσσεται κατά της προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Αντιμετωπίζουμε ένα πολιτικό πρόβλημα, για το οποίο πρέπει να βρεθεί πολιτική λύση. Δεν πρέπει να υπάρξει προσφυγή στην κυβέρνηση των δικαστών.
Δεδομένου ότι ορισμένες ουσιώδεις διατάξεις του Συμφώνου είναι σαφώς ανίσχυρες κατόπιν της πολιτικής νομολογίας που επέβαλε το Συμβούλιο ECOFIN, πρέπει να βελτιώσουμε το Σύμφωνο. Είναι αδιανόητο, αύριο, σε περίπτωση υπερβολικού ελλείμματος της Πορτογαλίας, της Ελλάδας ή του Λουξεμβούργου, να μπορεί η Επιτροπή να κάνει προτάσεις που να υπερβαίνουν εκείνες που αποδέχτηκε το Συμβούλιο ECOFIN σε σχέση με τη Γερμανία και τη Γαλλία. Το απαγορεύει ξεκάθαρα ο σαφής κανόνας της ίσης μεταχείρισης των κρατών μελών.
Ο Πρόεδρος Πρόντι υπογράμμισε προ ολίγου ότι μετά από μια σοβαρή κρίση χρειάζονται καινοτόμες λύσεις. Καλώ τον Επίτροπο Solbes, αφού κήρυξε υπέρ της αρετής, να κηρύξει τώρα υπέρ της εξυπνάδας. Αφού προασπίστηκε με γενναιότητα τις αρχές, μόνο η Επιτροπή διαθέτει τώρα την ελευθερία να προτείνει ένα Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης που να είναι ταυτόχρονα αυστηρό και πιο ευέλικτο. Πρέπει να είναι αυστηρότερο, απαιτώντας από τα κράτη να διατηρούν ισοσκελισμένο τον προϋπολογισμό τους όταν η ανάπτυξη υπερβαίνει, για παράδειγμα, το 3%. Πρέπει να είναι αυστηρότερο, απαιτώντας από τα κράτη να μειώσουν το χρέος τους όταν η ανάπτυξη υπερβαίνει το 3%. Σε αντιδιαστολή, πρέπει να είναι πιο ευέλικτο όταν είναι κακή η κατάσταση, επιτρέποντας κυρίως στα κράτη να αφαιρούν από τον υπολογισμό του ελλείμματος του προϋπολογισμού τις επενδυτικές δαπάνες σύμφωνα με τον βρετανικό χρυσό κανόνα. Σύμφωνα με την Επιτροπή, 1% επενδυτικών δαπανών γεννά πρόσθετη ανάπτυξη της τάξης του 0,6% του ΑΕγχΠ. Για παράδειγμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες επενδύουν στην παρούσα φάση 3% του ΑΕγχΠ τους, ενώ η Ευρώπη δεν επενδύει παρά ένα ισχνό 1%.
Huhne (ELDR ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να διατυπώσω ορισμένα εποικοδομητικά επιχειρήματα σχετικά με τον τρόπο εξόδου από το σημερινό χάος. Το πρώτο είναι ότι πρέπει να υφίσταται μια έννοια κοινής ευθύνης. Θυμηθείτε ότι το πρόβλημα τόσο για τη Γερμανία όσο και για τη Γαλλία ξεκίνησε εξαιτίας της χαλάρωσης του προϋπολογισμού, των φορολογικών περικοπών και των αυξήσεων των δημοσίων δαπανών που έγιναν το διάστημα μεταξύ 1999 και 2002. Σε καθεμία από τις δύο χώρες, αυτή η χαλάρωση του προϋπολογισμού ανήλθε σε ποσοστό 1,5% και πλέον επί του ΑΕγχΠ. Αν δεν είχε συμβεί αυτό, και οι δύο χώρες θα πληρούσαν σήμερα το όριο του 3%. Παρόλα αυτά, κανένα θεσμικό όργανο, ούτε η Επιτροπή, ούτε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ούτε κανένας βουλευτής αυτού του Σώματος, προειδοποίησε τις εν λόγω κυβερνήσεις γι’ αυτή τη χαλάρωση. Το σύστημα απέτυχε και έχουμε όλοι καθήκον να το επαναφέρουμε.
Figueiredo (GUE/NGL ).
Είπαμε ήδη επανειλημμένα εδώ ότι αυτό το Σύμφωνο Σταθερότητας είναι άχρηστο. Στη συζήτηση του Οκτωβρίου, πέρυσι, επιβεβαιώσαμε τη συμφωνία μας με τις παρατηρήσεις του Προέδρου Ρομάνο Πρόντι και του Επιτρόπου Lamy σχετικά με το ότι το σύμφωνο αυτό είναι ανόητο, όπως όλες οι άκαμπτες αποφάσεις, και ότι είναι ένα άτεχνο εργαλείο οικονομικής διακυβέρνησης, το οποίο πρέπει να αντικατασταθεί από κάτι πιο ευφυές, καθόσον ο κανόνας του 3% είναι κατηγορηματικά απηρχαιωμένος. Δυστυχώς, αυτοί οι κύριοι δεν ήταν συνεπείς με τις παρατηρήσεις τους και δεν κατάφεραν να παρουσιάσουν μια πρόταση για την αναθεώρηση του Συμφώνου. Φοβήθηκαν να εκκινήσουν τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος εναντίον της Γαλλίας και της Γερμανίας, όπως είχαν κάνει εναντίον της Πορτογαλίας. Και τότε συνέβη το αναπόφευκτο: η Γερμανία και η Γαλλία δεν δέχθηκαν την πρόταση της Επιτροπής. Φυσικά, η Επιτροπή δήλωσε ότι θα συνέχιζε να εφαρμόζει τη Συνθήκη και ότι θα επιφυλασσόταν του δικαιώματος να εξετάσει τις συνέπειες των συμπερασμάτων του Συμβουλίου και να αποφασίσει τι είδους δράση θα αναλάβει. Πιστεύει κανείς, ωστόσο, ότι η Επιτροπή θα κάνει οτιδήποτε στη Γαλλία και τη Γερμανία αν οι κυβερνήσεις των χωρών αυτών δεν συμφωνήσουν; Όπως γνωρίζουμε όλοι, δεν θα το κάνει. Το ερώτημα που παραμένει είναι: γιατί να κρατήσουμε ένα Σύμφωνο που δεν έχει σημασία;
Γνωρίζουμε ότι το κείμενο που ενέκρινε το ECOFIN δεν κάνει τίποτα άλλο πέρα από το να επιβάλλει τους κανόνες που είχαν ανακοινωθεί προηγουμένως από τη γερμανική και τη γαλλική κυβέρνηση, δεχόμενο με αυτόν τον τρόπο ότι οι χώρες αυτές δεν κατόρθωσαν να ικανοποιήσουν τα κριτήρια του Μάαστριχτ για τρία συνεχόμενα έτη. Δεν υπάρχει επίσης καμία αμφιβολία ότι, αν χρειάζονται περισσότερο χρόνο, θα μπορούσαν να παρατείνουν την περίοδο σε τέσσερα ή πέντε χρόνια· Είναι σαφές τώρα ποιος ελέγχει το Σύμφωνο Σταθερότητας, ποιος κατέχει εξουσία και δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμη και πριν να τεθεί σε ισχύ η νέα Συνταγματική Συνθήκη. Πρέπει να σημειωθεί ότι η Γερμανία ήταν αυτή που ζήτησε το Σύμφωνο Σταθερότητας, με αυτά τα απαράδεκτα κριτήρια για την ονομαστική σύγκλιση. Ωστόσο, όπως βλέπουμε τώρα, το έκανε προκειμένου να επιβάλει στους άλλους τη συμμόρφωση. Μπορεί λοιπόν ο Επίτροπος Solbes Mira να δηλώνει ότι η απόφαση του Συμβουλίου δεν σέβεται ούτε τους κανόνες ούτε το πνεύμα του Συμφώνου Σταθερότητας. Θα παραιτηθεί άραγε τώρα που η εξουσία του υπονομεύτηκε κατ’ αυτόν τον τρόπο; Η Γαλλία ήταν, φυσικά, πιο ρεαλιστική, όταν δήλωνε ότι το Συμβούλιο έχει άλλον τρόπο για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας, δικαιολογώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη μη συμμόρφωσή της, ενώ παράλληλα προωθούσε αλλαγές μέσω αυτού που αποκαλούσε “εμπλουτισμό” του Συμφώνου Σταθερότητας. Πρόκειται για μια προσέγγιση την οποία υποστήριξαν και άλλοι εδώ. Κάποιοι είπαν πράγματι ότι το Σύμφωνο δεν είναι νεκρό· έχει απλώς παγώσει μέχρι οι πλούσιες και δυνατές χώρες να αποφασίσουν ότι μπορεί να ξεπαγώσει διότι τα προβλήματά τους επιλύθηκαν. Γνωρίζουμε ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας υποστήριξε επίσης την έγκριση των προτάσεων της Επιτροπής. Το Διοικητικό Συμβούλιο σκέφτεται άραγε να παραιτηθεί επειδή επέτρεψε στο Συμβούλιο να το παραβλέψει;
Pannella (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, Επίτροπε Solbes, στο σημείο που φθάσαμε, έχοντας στη διάθεσή μου 114 δευτερόλεπτα, θα ήταν ανόητο και κακόγουστο να υποκριθώ σε αυτήν τη “μηχανή ψηφοφοριών” ότι αναλύω την έκθεση Tremonti και όσα συνέβησαν. Το μόνο που μπορούμε να σας πούμε από την πλευρά μας, κύριε Tremonti, είναι ότι η κατάσταση σε αυτό το Κοινοβούλιο είναι σαφής. Σας στηρίζουν, σας εκτιμούν και συμφωνούν με τον τρόπο σκέψης σας οι κομουνιστές συνάδελφοι και οι συνάδελφοι της κρατικιστικής σοσιαλδημοκρατικής Αριστεράς και είναι εναντίον σας εκείνοι που αντιπροσωπεύουν τους εκλεκτούς του κ. Μπερλουσκόνι και όλων των συμμάχων του στην Ευρώπη: η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών και οι δορυφόροι τους.
Στο σημείο αυτό πρέπει απλώς να πούμε πως μας δώσατε ένα μάθημα του ιταλικού πνεύματος που αντιπροσωπεύετε. Η παραβίαση των κανόνων είναι η τέχνη αυτής της ιταλικής ηγετικής τάξης· η παραβίασή τους ανάλογα με τις ανάγκες. Τα σύμφωνα μπορούν να τηρούνται όταν αυτός που δεν τα τηρεί μπορεί να αποφασίσει ότι υπάρχουν λόγοι ανωτέρας βίας για να μην τα τηρήσει. Γνωρίζουμε ότι υπήρξατε εξαιρετικός βουλευτής, αν και με την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, γράψατε εξαιρετικά πράγματα για την άφεση χρεών και τις ελλειμματικές δαπάνες. Για εμένα –τον φιλελεύθερο– ίσως λιγότερο, γιατί εμπλέκατε ακόμη και την ηθική· λέγατε ότι η άφεση χρεών και η συμπεριφορά της παλιάς ηγετικής τάξης δεν ήταν ηθική.
Karas (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, ο Προεδρεύων του Συμβουλίου αναγκάστηκε να προεδρεύσει δύο φορές σε ένα συμβούλιο ECOFIN που έκανε δύο φορές μέσα σε τέσσερις εβδομάδες σοβαρό φάουλ κατά του ευρωπαϊκού κοινοτικού σχεδίου: τη μια φορά με την επιστολή σας στον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κ. Μπερλουσκόνι, μετά από μια συνεδρίαση του Συμβουλίου ECOFIN, στην οποία ασκήσατε μαζικά κριτική στις προτάσεις της Συνέλευσης προς τη Διακυβερνητική Διάσκεψη, και τη δεύτερη την περασμένη εβδομάδα. Αυτό δεν πρέπει να μείνει χωρίς απάντηση και δεν μπορούμε να περάσουμε εδώ στο επόμενο σημείο της ημερήσιας διάταξης. Αυτή η συμπεριφορά είναι επιβλαβής, απαράδεκτη και καταδικαστέα από άποψη δημοκρατικής πολιτικής, οικονομικής και νομισματικής πολιτικής, νομικής και ευρωπαϊκής πολιτικής.
Σήμερα ο Επίτροπος Solbes δήλωσε ότι το Συμβούλιο δεν έμεινε πιστό στο πνεύμα της Συνθήκης. Τη Δευτέρα ο Πρόεδρος της ΕΚΤ κ. Trichet δήλωσε στην Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θεωρεί εξαιρετικά σημαντικό να μην τροποποιηθεί σε καμία περίπτωση το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, γιατί έχει αποδείξει την αξία του στην οικονομική και νομισματική πολιτική. Απηύθυνε έκκληση στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη να αναλάβουν το καθένα την ιδιαίτερη ευθύνη του. Εγώ απευθύνω έκκληση ειδικά στη Γερμανία και τη Γαλλία: μην καθιστάτε υπεύθυνη την ΕΕ γενικά και το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης ειδικότερα για τα εσωτερικά σας πολιτικά προβλήματα. Η απόδοση ευθυνών δεν αποτελεί ειλικρινή συμβολή στην επίτευξη στόχων που αποφασίσαμε από κοινού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είμαστε όλοι εμείς. Η Γερμανία και η Γαλλία ξεπέρασαν τα όρια ως προς την ερμηνεία των κανόνων και υποβάθμισαν ένα κοινοτικό θέμα σε διακυβερνητικό. Παρέκαμψαν τους κανόνες με μια πολιτική απόφαση. Όμως, το κοινοτικό δίκαιο είναι η βάση της πολιτικής και όχι εναλλακτικό ως προς αυτήν. Οι υπουργοί Οικονομικών αποδυνάμωσαν την αξιοπιστία της πολιτικής, κλόνισαν την εμπιστοσύνη σε αυτήν και δημιούργησαν συνακόλουθα προβλήματα. Αυτό είναι απαράδεκτο.
Trentin (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, στην απόφαση του ECOFIN η διακυβερνητική μέθοδος υπερίσχυσε της κοινοτικής μεθόδου με μια εντελώς χαλαρή απόφαση αναστολής της διαδικασίας, χωρίς δηλαδή να τεθούν συγκεκριμένοι όροι για να επιτραπεί η αναβολή της επίτευξης ενός ισορροπημένου προϋπολογισμού για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και τη Γαλλία. Αυτό είναι πολύ σοβαρό.

Gasòliba i Böhm (ELDR ).
Δεύτερον, υπενθυμίζω την περίφημη φράση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση οικοδομείται πάνω στη βάση της κρίσης και ότι πρέπει να αντλήσουμε διδάγματα από αυτήν την κρίση, κυρίως σε σχέση με μια πτυχή η οποία έχει αναφερθεί ήδη από τον Επίτροπο Solbes, και την οποία υποστηρίζω απόλυτα, που συνίσταται στο να έχουμε μια αυθεντική κατεύθυνση στην οικονομική πολιτική, αυτό που εκείνος ονόμασε ευρωπαϊκή διακυβέρνηση.
Markov (GUE/NGL ).
   – Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, για το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης είχαμε ήδη συζητήσει στις 21 Οκτωβρίου 2002 στο Στρασβούργο και τότε είχα ήδη διασαφηνίσει ότι δεν μπορεί κανείς να φέρει αντίρρηση σε έναν περιορισμό των νέων δημοσίων χρεών των κρατικών προϋπολογισμών, εφόσον αυτό συνδυάζεται με την αναγκαία δημιουργία ανάπτυξης και την αναθέρμανση της ζήτησης. Η ανάπτυξη και αύξηση της ζήτησης δεν μπορούν, ωστόσο, να επιτευχθούν με μείωση των αμοιβών ή με παράταση του χρόνου εργασίας, αλλά με μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των χαμηλότερων και μεσαίων εισοδηματικών τάξεων, με δημόσιες επενδύσεις, επενδύσεις για την αύξηση των κεφαλαίων των επιχειρήσεων και με την αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης.
Το αποτέλεσμα στο οποίο κατέληξε η συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της ζώνης του ευρώ, δηλαδή το πάγωμα της διαδικασίας ελλείμματος κατά της Γερμανίας και της Γαλλίας και η χορήγηση αναβολής μέχρι το 2005 στα εν λόγω κράτη μέλη για να φθάσουν το όριο του 3% ως προς τα ετήσια νέα χρέη, είναι ένας φαύλος συμβιβασμός. Διότι ο συμβιβασμός αυτός δεν αλλάζει τη λανθασμένη βασική προϋπόθεση, ότι δηλαδή σε οικονομικά δύσκολους καιρούς η αυστηρή τήρηση του ορίου του 3% έχει επεκτατική και όχι περιοριστική δράση. Μια μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας θα πρέπει να συνδυάζεται με μια ενισχυμένη ευρωπαϊκή οικονομική, κοινωνική, φορολογική και περιβαλλοντική πολιτική, καθώς και πολιτική απασχόλησης, αν θέλουμε τη γενικότερη αναζωογόνηση των επενδύσεων. Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να γίνουν δημόσιες επενδύσεις χρηματοδοτούμενες με πιστώσεις, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι προσωρινά το όριο του ελλείμματος θα ξεπεράσει το 3%.
Andria (PPE-DE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, Επίτροπε Solbes, κυρίες και κύριοι, όσον αφορά το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, διαπίστωσα ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι ισχυρισμοί ήταν υπερβολικοί και εξήχθησαν βιαστικά συμπεράσματα. Αναφέρομαι, μεταξύ άλλων, στον κ. Poettering: δεν νομίζω ότι ο κ. Tremonti προέτρεψε τα κράτη μέλη να χρεωθούν, αλλά, αντιθέτως, ζήτησε να εξετάσουμε περισσότερο την ουσία παρά τη διαδικασία όσων συνέβησαν. Δεν συμφωνώ επίσης με την παρέμβαση του κ. Watson, όταν ισχυρίζεται ότι έχουμε αποδυναμώσει το Σύμφωνο. Η ιταλική Προεδρία το ανέσυρε από το τέλμα στο οποίο είχε αρχίσει να βυθίζεται. Ακόμη περισσότερο δεν συμφωνώ με όσους ισχυρίζονται ότι το Σύμφωνο είναι νεκρό.
Randzio-Plath (PSE ).
Κατά τη γνώμη μου, πρέπει σήμερα να υπογραμμίσουμε επίσης ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας έχει ήδη επιβεβαιώσει την αποτελεσματικότητά του και ότι, ως εκ τούτου, μπορούμε άνετα να προχωρήσουμε στη μεταρρύθμισή του. Η μεταρρύθμιση αυτή πρέπει να περιλαμβάνει την εγκατάλειψη των άκαμπτων διαδικασιών που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη ρύθμιση της συγκυρίας και να χρησιμοποιήσει ως κριτήριο τις μεθόδους που επιλέγει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ίσως έτσι οι συζητήσεις μας να ήταν εντελώς διαφορετικές, γιατί πρέπει να αναλογιστούμε και ότι οι αριθμοί, για τους οποίους διαπληκτίζονται το Συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών και η Επιτροπή αναφορικά με τη Γαλλία και τη Γερμανία, δεν αφορούν παρά ένα κενό της τάξεως του 0,2%, ακόμη και αν ληφθεί υπόψη το ποσοστό σφαλμάτων που έχουμε στις στατιστικές.
Nordmann (ELDR ).
   – Κυρία Πρόεδρε, στις 25 Νοεμβρίου τηρήθηκαν οι τυπικές διαδικασίες· ωστόσο, όλοι διαισθάνονται ορθώς ότι υπάρχει μια υποχώρηση του κοινοτικού πνεύματος. Υπάρχουν ορισμένα αποσπάσματα κειμένων τα οποία βρίσκονται σε ισχύ και τα οποία συνιστούν ομολογία αδυναμίας, και συνεπώς το οξυγόνο της εμπιστοσύνης έχει λιγοστέψει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Sjöstedt (GUE/NGL ).
Langen (PPE-DE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, θεωρώ ότι παρακολουθώντας τις συζητήσεις που διεξάγονται στο παρόν Σώμα μπορεί κανείς να διαπιστώσει πως υπάρχουν πολύ μεγάλες διαφορές στο Κοινοβούλιο και λίγες φορές έχω ακούσει μεγαλύτερη ανοησία από αυτήν που μόλις είπε εδώ η πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, η κ Randzio-Plath. Κατηγόρησε την Επιτροπή ότι οι διαδικασίες της για τη ρύθμιση της συγκυρίας είναι άκαμπτες. Δεν μπορώ παρά να κουνήσω το κεφάλι μου, κυρία Randzio-Plath. Σε ποια Ευρώπη, σε ποια ευρωζώνη ζείτε λοιπόν, για να μπορείτε να κατηγορείτε για κάτι τέτοιο την Επιτροπή; Πρέπει πραγματικά να υποστηρίξουμε μαζικά τον κ. Solbes και να του απευθύνουμε έκκληση να προσφύγει κατά των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, διότι αυτή η παραβίαση του ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης δεν μπορεί να γίνει αδιαμαρτύρητα δεκτή.
Εφόσον μας λένε ότι η ιταλική Προεδρία του Συμβουλίου κατόρθωσε να φθάσει σε ορισμένα καταπληκτικά συμπεράσματα, αναρωτιέμαι αν αυτό το κομμάτι χαρτί έχει μεγαλύτερη αξία από μια συνθήκη διεθνούς δικαίου όπως το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Για ποιον λόγο να σεβαστούν η Γερμανία και η Γαλλία αυτό το κομμάτι χαρτί αφού δεν σεβάστηκαν προηγουμένως τους κανόνες; Η κορυφαία γερμανική ημερήσια εφημερίδα, η αναφέρθηκε σε ένα ντουέτο της κολάσεως, παρουσιάζοντας τη Γερμανία και τη Γαλλία σαν τους νεκροθάφτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι τις χώρες που θα έπρεπε να αποτελούν πρότυπα και να δίνουν το παράδειγμα στα άλλα κράτη μέλη. Οπωσδήποτε, το σύμφωνο είναι αρκετά ευέλικτο με τη σημερινή μορφή του. Δεν ισχύει ότι πρέπει το έλλειμμα να είναι 3%, αλλά στο σύμφωνο αναφέρεται ο όρος “δημοσιονομική αντιστάθμιση”. Ανάμεσα στο 0% και στο 3% υπάρχει αποθεματικό 250 δισ. ευρώ για να ελιχθούν τα κράτη μέλη για την αντιμετώπιση προβλημάτων συγκυρίας, για την αντιμετώπιση διεθνών κρίσεων και φυσικών καταστροφών. Το πρόβλημα βεβαίως είναι ότι στη Γερμανία και τη Γαλλία αυτό το περιθώριο ελιγμού είχε ήδη εξαντληθεί όταν άρχισαν τα προβλήματα. Επομένως, κύριε Επίτροπε, αυτό που πρέπει να αντιμετωπιστεί δεν είναι μόνο η ανάπτυξη αλλά και οι μεταρρυθμίσεις. Γι’ αυτό είμαστε κατηγορηματικά ενάντιοι στην τροποποίηση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Το σύμφωνο πρέπει να τηρηθεί και πρέπει να ενισχυθούν δραστικά τα δικαιώματα της Επιτροπής έναντι του Συμβουλίου.
Berès (PSE ).
Μαρίνος (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, τα περισσότερα από εκείνα που θα είχα κατά νουν να πω ήδη έχουν λεχθεί και θα προσυπέγραφα την ομιλία του κ. Poettering, ο οποίος δυστυχώς έφυγε.
Η θεμελιωδέστερη αρχή της δημοκρατίας είναι ο σεβασμός των νόμων από όλους. Εάν δεν μας ικανοποιούν, τους αλλάζουμε. Εάν δεν ικανοποιεί το Σύμφωνο Σταθερότητας, ας καταργηθεί ή ας τροποποιηθεί. Όμως σε καμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται να θεωρείται ότι ισχύει μεν αλλά δεν τηρείται από εκείνους στους οποίους δεν αρέσει, όπως συνέβη τώρα. Όταν ανέκυψε παραβίαση των όρων του Συμφώνου από μικρές χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως λ.χ. την Πορτογαλία, υποχρεώθηκαν να προβούν στην εφαρμογή σκληρών μέτρων και περικοπών δαπάνης για να μειωθεί το έλλειμμά τους κάτω από το 3%, και κανείς από τους σήμερα παραβάτες μεγάλους δεν ζήτησε να μην εφαρμοστεί το Σύμφωνο. Τώρα που το πρόβλημα έπληξε απροσδόκητα την οικονομία τους, ανακάλυψαν ότι το Σύμφωνο είναι ακατάλληλο έως απαράδεκτο. Δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Είναι συνεπώς εύλογη η αντίδραση των μικρών χωρών, που βλέπουν ότι “κάποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους”, όπως έλεγε ο George Orwell. Έτσι ενισχύεται και η δυσπιστία τους προς τις νέες ρυθμίσεις του σχεδίου Συντάγματος, με ενδεχόμενο κίνδυνο να μην επικυρωθεί και να βρεθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση προ φοβερών αδιεξόδων. 
Κατηφόρης (PSE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, ο κ. Watson μίλησε για καρότο και μαστίγιο: το Σύμφωνο σταθερότητας προέβλεπε διάφορα “καρότα” και “μαστίγια” – κυρώσεις για τους εργαζομένους και κίνητρα για τους εργοδότες, κυρώσεις για τους ανέργους και κίνητρα για τους κεφαλαιούχους. Το Σύμφωνο σταθερότητας δεν ήταν μόνο κοινωνικά άδικο, αλλά και πλήρως ανεφάρμοστο, ενώ το τραγικό με την παραβίασή του δεν είναι ότι δεν επιθυμούσαμε να τηρηθεί, αλλά ότι ποτέ δεν τέθηκε σε εφαρμογή. Αυτό ήταν το πραγματικά τραγικό. Αν είχαμε εμμείνει στα κριτήρια του Μάαστριχτ με την ίδια αυστηρότητα που απαιτεί το Σύμφωνο Σταθερότητας για το όριο του τρία τοις εκατό, θα υπήρχε σήμερα ευρώ; Θα υπήρχε ευρώ, κύριε Επίτροπε; Ζητώ από όλους σας να απαντήσετε ειλικρινά, με το χέρι στην καρδιά, στην ερώτηση αυτή, ως ειλικρινείς άνθρωποι που επιθυμούν την τήρηση των κανόνων.
Coelho (PPE-DE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θέλω να ξεκινήσω παραθέτοντας τα λόγια του Aníbal Cavaco Silva, καθηγητή Οικονομικών και πρώην πρωθυπουργό της χώρας μου, υπό τη διακυβέρνηση του οποίου η Πορτογαλία εντάχθηκε στη ζώνη του ευρώ. Τα λόγια του μπορεί να είναι σκληρά, αλλά είναι σωστά: “το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης ήταν μια μαχαιριά στην πλάτη του γαλλογερμανικού άξονα, που μετεβλήθη από μια ώθηση για μια κοινοτική Ευρώπη σε παράγοντα αστάθειας. Το Σύμφωνο Σταθερότητας είναι τώρα νεκρό, τουλάχιστον όσον αφορά τη δύναμή του να επιβάλλει κυρώσεις. Αυτό αποτελεί μια ένδειξη ότι η κοινοτική Ευρώπη έχει χάσει τον προσανατολισμό της”. Δεν επιθυμώ να συμμετάσχω στην κουβέντα για το κατά πόσον το Σύμφωνο Σταθερότητας ήταν ή όχι ανόητο. Είδαμε πώς, σε διάστημα λίγων ημερών, αυτοί που το θεωρούσαν έξυπνο αποφάσισαν να μην συμμορφωθούν με αυτό και εκείνοι που πίστευαν ότι ήταν ανόητο διαμαρτύρονταν όταν αγνοήθηκε. Παραδέχομαι ότι χρειάζονται άλλοι δείκτες και ότι οι μηχανισμοί που εφαρμόζονται σε περιόδους ανάπτυξης ίσως χρειάζεται να είναι ποιοτικά διαφορετικοί από αυτούς που πρέπει να ακολουθούνται σε περιόδους ύφεσης. Υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο είμαι βέβαιος, ωστόσο: χρειαζόμαστε μηχανισμούς για να επιβάλουμε πειθαρχία στα δημόσια οικονομικά προς το συμφέρον του ευρώ και της Ευρώπης. Αυτό που δεν μπορούμε να δεχτούμε είναι τα διπλά μέτρα και σταθμά όσον αφορά τα κριτήρια: ορισμένες χώρες είναι υποχρεωμένες να συμμορφωθούν με πράγματα που σε άλλες επιτρέπεται να αποφύγουν. Αυτό που είναι ολέθριο για την ευρωπαϊκή ενότητα είναι το αίσθημα ότι δεν επιτρέπεται στις μικρές χώρες να ενεργήσουν με τρόπο που μπορούν να το κάνουν οι μεγάλες χώρες. Αυτό που είναι απαράδεκτο είναι να βλέπουμε αυτούς που δεν ενεργούν σωστά να κάνουν περιφρονητικά και σκληρά σχόλια γι’ αυτούς που έχουν τιμήσει τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει. Ένα παράδειγμα είναι η αξιοκατάκριτη στάση των υπουργών Οικονομικών της Γαλλίας και της Γερμανίας προς τη θαρραλέα δημοσιονομική θέση της πορτογαλικής κυβέρνησης. Αυτό που είναι ανησυχητικό είναι ότι η επιστροφή στη συμμόρφωση προς τους κανόνες του Συμφώνου θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση των επιτοκίων, όπως παραδέχθηκε ο κ. Solbes. Αυτό είναι ένα ανησυχητικό σενάριο για τα άτομα και τα νοικοκυριά που έχουν υπερχρεωθεί.
Radwan (PPE-DE ).
Konrad (PPE-DE ).
Είναι θεμιτή η τροποποίηση κανόνων, όχι όμως μέσω της παραβίασής τους. Αυτό καταλήγει στο να κυβερνά η εξουσία και όχι το δίκαιο, δηλαδή το αντίθετο από αυτό που κρατά ενωμένη την ΕΕ. Αυτό το αρνητικό πνεύμα του εθνικού εγωισμού και της γαλλογερμανικής αυθαιρεσίας θα καταδιώκει για πολύ ακόμα την Ευρώπη. Το Βερολίνο απέφυγε με δειλία να εξοικονομήσει έξι δισ. ευρώ από ένα σύνολο δαπανών ύψους 1000 δισ. ευρώ. Ασφαλώς, το ποσόν αυτό δεν είναι καθοριστικό για την επιτυχία της ανάκαμψης, της οποίας, παρεμπιπτόντως, δεν υπάρχει κανένα σημάδι. Αυτό ήταν μια επίθεση στα προπύργια της ΕΕ για την οποία συγκροτήθηκε μια συμμαχία εναντίον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είχε σχεδιαστεί από καιρό. Άλλωστε, αυτή είναι και η στρατηγική θέση, το στρατηγικό υπόβαθρο αυτής της ενέργειας, ο στρατηγικός πυρήνας του άξονα ασθενούς νομίσματος Βερολίνου-Παρισιού.
Tremonti,
   . Κυρία Πρόεδρε, αμφισβητήθηκε στη συζήτηση η ουδετερότητα της Προεδρίας. Η ιταλική Προεδρία –αναφέρω τα λόγια του Επιτρόπου Solbes– κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για την επίτευξη μιας λύσης, αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι δεν ψήφισε υπέρ των συστάσεων της Επιτροπής. Ο τρόπος που ψηφίζει κάποιος είναι περίεργος τρόπος ορισμού της ουδετερότητας.
Λυπούμαι για την απουσία του προέδρου Poettering. Εάν δεν κάνω λάθος, ο πρόεδρος Poettering ανέφερε την περίπτωση δύο χωρών που άλλαξαν τη θέση τους: την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Λυπούμαι, αλλά πρέπει να επισημάνω ότι η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, μαζί με τη Γαλλία και τη Γερμανία, αλλά και το Βέλγιο, την Ελλάδα και το Λουξεμβούργο, ψήφισαν υπέρ των συμπερασμάτων της Επιτροπής.
Αν και δεν είναι παρών σήμερα, πιστεύω ότι θα πρέπει να γίνουν κάποια σχόλια για τη θέση που έλαβε στο πλαίσιο της Ευρωομάδας και στη συνέχεια στο ECOFIN ο κ. Junker, ο οποίος δεν νομίζω ότι σκέφτεται διαφορετικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν ισχύει ο διαχωρισμός “μεγάλων” και “μικρών” χωρών. Το αντικείμενο της συζήτησής μας είναι η πολιτική διαδικασία.
Το 2000, η πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας ήταν καλή, οι προϋπολογισμοί ήταν ισορροπημένοι, η ισοτιμία του ευρώ ήταν χαμηλότερη σε σχέση με το δολάριο. Το 2003, η πορεία της οικονομίας δεν είναι ιδιαιτέρως καλή, οι προϋπολογισμοί δεν είναι ιδιαιτέρως ισορροπημένοι, η ισοτιμία του ευρώ είναι υψηλή σε σχέση με το δολάριο. Πιστεύω ότι ο Ισαάκ Νεύτων θα δυσκολευόταν να κατανοήσει τη σχέση αιτίας-αποτελέσματος μεταξύ των δύο αυτών φαινομένων.
Το 2003, η Ευρώπη άρχισε έναν κύκλο σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Έναν κύκλο συντονισμένο με μια ευρωπαϊκή λογική και με ένα ευρωπαϊκό πνεύμα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της αγοράς εργασίας και του κράτους πρόνοιας. Εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις από τη Φινλανδία, την Ολλανδία, τη Γερμανία, την Αυστρία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Η Ευρώπη αναδιοργανώνεται, επενδύει στο μέλλον της, αλλάζει τις προοπτικές ανάπτυξης μέσω ενός κύκλου διαρθρωτικών μέσων και σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Πιστεύω ότι αυτά είναι τα θέματα για τα οποία πρέπει να συζητήσουμε. 
Solbes Mira,
   . Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω τρία πολύ σύντομα σχόλια. Καταρχάς, για την ενημέρωσή σας, η Επιτροπή δεν πρότεινε ποτέ κυρώσεις. Η Επιτροπή πρότεινε μεγαλύτερη ευελιξία προσφέροντας ένα επιπλέον έτος για την επίτευξη του 3%.
Πρόεδρος.
   Σας ευχαριστώ, Επίτροπε Solbes Mira.
Maaten (ELDR ),
   . – Ο βασιλιάς των Συμβουλίων Υπουργών, το Συμβούλιο ECOFIN, σωριάστηκε από το βάθρο του με έναν δυνατό γδούπο. Στο θερμοκήπιο των Βρυξελλών, η συζήτηση αυτή για τις μικρές λεπτομέρειες του Συμφώνου Σταθερότητας συνεχίζεται ακόμη, ενώ οι απλοί πολίτες, τουλάχιστον στη χώρα μου, τις Κάτω Χώρες, συζητούν εδώ και πολύ καιρό για κάτι άλλο. Γιατί οι κανόνες επί των οποίων συμφωνούμε εφαρμόζονται σε κάποιες χώρες και όχι σε άλλες; Τι συμβαίνει με τους κανόνες επί των οποίων θα συμφωνήσουμε στη νέα συνταγματική συνθήκη, για την οποία θα δοθεί η δυνατότητα σε όλον τον ολλανδικό λαό να ψηφίσει σε ένα δημοψήφισμα; Προκειμένου να κερδίσουμε κάποια αξιοπιστία, αυτή η συνταγματική συνθήκη θα πρέπει να περιέχει αυστηρές διαδικασίες για την επιβολή των νομισματικών κανόνων. Τάσσομαι υπέρ ενός πολύ ισχυρότερου ρόλου της Επιτροπής. Οι χώρες που παραβιάζουν τους κανόνες πρέπει να αποκλειστούν από την ψηφοφορία για την αξιολόγηση άλλων χωρών που παραβιάζουν τους ίδιους κανόνες. Η γαλλική και η γερμανική κυβέρνηση άνοιξαν το κουτί της Πανδώρας. Αυτό μπορεί να εξυπηρετεί κάποιο βραχυπρόθεσμο συμφέρον, αλλά έχασαν κάθε αξιοπιστία ως ο άξονας της ευρωπαϊκής συνεργασίας· στο πλαίσιο αυτού του ρόλου φέρουν βαριές ευθύνες. 
Sylla (GUE/NGL ).
   – Θα ήθελα να μιλήσω σχετικά με τη Συμφωνία της Γενεύης και να σας πω ότι, όπως συνέβη με τους πρώην Προέδρους και βραβευμένους με το Νόμπελ Ειρήνης Τζίμι Κάρτερ και Νέλσον Μαντέλα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να χαιρετίσει και να στηρίξει την πρωτοβουλία που ανέλαβαν οι Yossi Beilin και Yasser Abbed Rabbo, οι οποίοι πρότειναν, τη Δευτέρα 1η Δεκεμβρίου, στη Γενεύη, ένα ειρηνευτικό σχέδιο ανάμεσα σε Ισραηλινούς και Παλαιστινίους. Πιστεύω ότι πρόκειται εν προκειμένω για μια θαρραλέα και συμβολική πράξη, η οποία αποδεικνύει και αντανακλά τη φιλοδοξία της συντριπτικής πλειονότητας των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων να ζήσουν σε έναν ειρηνικό κόσμο αμοιβαίας αλληλεγγύης.
Bowe (PSE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, θέλω να σας ρωτήσω αν θα εκφράσετε, όπως εγώ, την ανησυχία σας προς τις τουρκικές δικαστικές αρχές για την καθυστέρηση προσαγωγής στη δικαιοσύνη όσων εμπλέκονται στα επεισόδια που σημειώθηκαν στο Galatasaray της Τουρκίας με την ευκαιρία του ποδοσφαιρικού αγώνα με τη Leeds United τον Απρίλιο του 2000. Τα τραγικά αυτά επεισόδια προκάλεσαν τη δολοφονία των πολιτών της εκλογικής μου περιφέρειας, Christopher Loftus και Kevin Speight.
Ένας ντόπιος, ο κ. Ali Umit Demir, έχει καταδικαστεί γι’ αυτές τις δολοφονίες. Εντούτοις, άσκησε έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης και αναμένει τώρα, μαζί με τους άλλους εμπλεκόμενους στα επεισόδια, την έναρξη της επανεκδίκασης της υπόθεσης. Η προκαταρκτική ακροαματική διαδικασία επανεκδίκασης έχει αναβληθεί δύο φορές, μία τον Ιούλιο και εκ νέου τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους. Η τρίτη ημερομηνία για την ακροαματική διαδικασία ορίστηκε για τις 11 Δεκεμβρίου 2003.
Μολονότι είμαι πολύ ευγνώμων για το ενδιαφέρον, την ανησυχία και τη βοήθεια του τούρκου πρεσβευτή στην ΕΕ, κ. Oguz Demiralp, επί του θέματος, θα χαιρέτιζα τη στήριξη του Προέδρου του Κοινοβουλίου, ο οποίος θα μπορούσε να απευθύνει επιστολή στις τουρκικές δικαστικές αρχές ζητώντας διαβεβαιώσεις ότι η νομική διαδικασία θα προχωρήσει χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση. Είμαι βέβαιος ότι ο Πρόεδρος κατανοεί τον πόνο που προκαλούν στις οικογένειες όσων δολοφονήθηκαν οι χρονοβόρες και παρατεινόμενες διαδικασίες για την επανεκδίκαση της υπόθεσης, οι οποίες επέτειναν την αρχική τους θλίψη. 
Ribeiro e Castro (UEN ).
   – Κυρία Πρόεδρε, όπως είμαι σίγουρος ότι γνωρίζουν οι συνάδελφοί μου, στο πλαίσιο των διαφόρων πρωτοβουλιών που δρομολογήθηκαν εφέτος στο Κοινοβούλιο, την 1η Δεκεμβρίου επρόκειτο να υποδεχτούμε εδώ τον κ. Oswaldo Payá, στον οποίο απονείμαμε πέρυσι το βραβείο Ζαχάρωφ. Δυστυχώς, οι κουβανικές αρχές δεν του επέτρεψαν να έρθει. Απέστειλε ένα μήνυμα στο Κοινοβούλιο, το οποίο μου ζήτησε να διαβάσω· το διάβασα ολόκληρο στη συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Κοινής Ασφάλειας και Αμυντικής Πολιτικής. Δεν θα το επαναλάβω σήμερα εδώ· απλώς επιθυμώ να καταγραφεί στα πρακτικά της συνόδου της Ολομέλειας. Πρόκειται για ένα δυνατό και συνταρακτικό μήνυμα, στο οποίο αφηγείται τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι δημοκράτες στην Κούβα, αλλά μιλά επίσης για τη συνεχιζόμενη αποφασιστικότητα του Σχεδίου Varela (θα εφιστούσα την προσοχή όλων των συναδέλφων μου σε αυτό το γεγονός) και καταδικάζει το γεγονός ότι του απαγορεύτηκε να ταξιδέψει στις Βρυξέλλες. Καταδικάζει την κατάσταση στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την κατάσταση των κρατουμένων, που είναι ακριβώς τα ζητήματα για τα οποία θα θέλαμε να τον ακούσουμε να μιλάει και να μπορέσουμε να συζητήσουμε μαζί του. Ζητά επίσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση να παράσχει περισσότερη ηθική στήριξη για τη συνεργασία, την οποία ασφαλώς δεν θα του αρνηθούμε, και δηλώνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να πραγματοποιήσει εποικοδομητικό διάλογο με όλη την κοινωνία της Κούβας. Θα ζητούσα, ως εκ τούτου, από τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου και τη Διάσκεψη των Προέδρων να εξετάσουν ξανά αυτό το θέμα, εφόσον η πρόσκλησή μας της 13ης Νοεμβρίου ματαιώθηκε, και είναι εξαιρετικά σημαντικό να επιτύχουμε την απελευθέρωση του Oswaldo Payá, έτσι ώστε να μπορέσει να έρθει και να μας πει τι συμβαίνει στη χώρα του. 
Ludford (ELDR ).
   – Κυρία Πρόεδρε, θέλω να θέσω το θέμα ενός Βρετανού, ο οποίος κρατείται στην πτέρυγα των μελλοθανάτων στο Οχάιο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο κ. Kenny Richey καταδικάστηκε πριν από δεκαέξι χρόνια για εμπρησμό και για τη δολοφονία ενός κοριτσιού ηλικίας δύο ετών, το οποίο πέθανε στην πυρκαγιά. Νέα, ωστόσο, στοιχεία πραγματογνωμόνων που παρουσιάστηκαν πριν από έξι χρόνια μπορούν να αποδείξουν πλήρως την αθωότητά του. Εντούτοις, εξακολουθεί να βρίσκεται στην πτέρυγα των μελλοθανάτων και μπορεί ανά πάσα στιγμή να οριστεί ημερομηνία εκτέλεσης. Αυτό συμβαίνει, διότι η νομοθεσία των ΗΠΑ προβλέπει ότι δεν μπορεί να προσαχθεί κανένα νέο αποδεικτικό στοιχείο μετά από ένα ορισμένο στάδιο.
Ο εισαγγελέας δήλωσε: “Παρόλο που τα νέα αυτά αποδεικτικά στοιχεία ενδέχεται να θεμελιώνουν την αθωότητα του κ. Richey, το Σύνταγμα της πολιτείας του Οχάιο και το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών επιτρέπουν την εκτέλεσή του, διότι η κατηγορούσα αρχή δεν γνώριζε ότι η επιστημονική μαρτυρία που παρουσιάστηκε στη δίκη ήταν ψευδής και αναξιόπιστη”. Συνεπώς, γνωρίζουν ότι η καταδίκη του είναι εσφαλμένη, αλλά παρόλα αυτά μπορεί να εκτελεστεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Διεθνής Αμνηστία χαρακτήρισε την υπόθεση ως μια από τις πιο επιτακτικές περιπτώσεις αθωότητας που έχουν συναντήσει ποτέ οι υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Doyle (PPE-DE ).
Θα ήθελα να ζητήσω να δοθεί η ευκαιρία στον κ. Πρόντι να προσέλθει και να εξηγήσει με περισσότερες λεπτομέρειες τις απόψεις του σχετικά με αυτά τα πολύ ευαίσθητα θέματα, διότι οι παρεμβολές ή τα ατυχή σχόλια δεν βοηθάνε στην παρούσα φάση, αν θέλουμε να πετύχουμε την επικύρωση της υφιστάμενης συνταγματικής συνθήκης από τα 15 κράτη μέλη, πόσο μάλλον από τα 25. Μερικές φορές, είναι προτιμότερο να μιλάμε λιγότερο επ’ αυτών των θεμάτων παρά περισσότερο από όσο πρέπει. 
Gargani (PPE-DE ).
Doyle (PPE-DE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, καθώς απομένει χρόνος, επιτρέψτε μου να επιστήσω την προσοχή του Επιτρόπου κ. Fischler σε ένα θέμα που αφορά τις προτάσεις που διατύπωσε σχετικά με την αποσύνδεση της γεωργικής εισοδηματικής ενίσχυσης από την παραγωγή και την περιοχή που απαιτείται να καλλιεργηθεί, αφότου πραγματοποιηθεί η αποσύνδεση.
Αν οι γεωργοί υποχρεούνται να καλλιεργήσουν το 100% της περιοχής που καλλιεργήθηκε τα έτη αναφοράς 2000 έως 2002, θα ασκηθούν τεράστιες πιέσεις στα μισθώματα γαιών –“Conacre”, όπως ονομάζονται στην Ιρλανδία– τόσο στην Ιρλανδία όσο και σε άλλες χώρες. Διερωτώμαι αν ο κ. Fischler είναι σε θέση να εξετάσει το ενδεχόμενο οι κτηνοτρόφοι να υποχρεούνται να καλλιεργούν το 80% ή περισσότερο της γης τους. Αν όχι, τίθεται ένα μη ρεαλιστικό κατώφλι στο μίσθωμα γης και οι κτηνοτρόφοι δεν θα μπορούν να το καταβάλουν. Ως αποτέλεσμα της απαίτησης αυτής, εισάγεται στην αγορά μια στρέβλωση και θα ήθελα να ζητήσω από τον κ. Fischler να προβεί σε κάθε δυνατή ενέργεια, για να εξασφαλίσει ότι η γη θα καλλιεργείται από τους καλύτερους γεωργούς. Αυτή είναι μια από τις αρχές της αποσύνδεσης. 
Πρόεδρος.

Πρόεδρος.
- A5-0402/2003 του κ. Van den Berg, σχετικά με την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση (COM(2002) 704 – COM(2002) 705 – COM(2002) 713 – C5-0200/2003 – 2003/2085(INI))· και
- A5-0401/2003 του κ. MacCormick, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο “Ένα πλαίσιο για τις τριμερείς στοχοθετημένες συμβάσεις μεταξύ της Ένωσης, των κρατών και των αρχών περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης” (COM(2002) 709 – C5-0202/2003 – 2003/2088(INI)). 
Van den Berg (PSE ),
Ωστόσο, υπάρχουν και άλλοι τρόποι για την αποκατάσταση της τάξης στον ευρωπαϊκό μας οίκο. Η έκθεση την οποία σας παρουσιάζω σήμερα εξ ονόματος της επιτροπής μας αφορά την καλύτερη, δημοκρατικότερη και πιο διαφανή διακυβέρνηση. Ακόμη και χωρίς την προσαρμογή των ευρωπαϊκών συνθηκών, μπορούμε να πραγματοποιήσουμε σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Η βελτίωση της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης είναι ένας από τους βασικούς στρατηγικούς στόχους της Επιτροπής Πρόντι για την περίοδο 2000-2004. Το 2001 εκδώσαμε τη Λευκή Βίβλο για την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση, επί της οποίας γνωμοδότησε το Σώμα αυτό. Δύο χρόνια αργότερα, κάνουμε ξανά το ίδιο πράγμα, μόνο που αυτή τη φορά ασχολούμαστε με την πρόοδο που έχει σημειωθεί όσον αφορά την ίδια Λευκή Βίβλο.
Έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος σε ορισμένους τομείς. Για παράδειγμα, τον Απρίλιο 2002, η Επιτροπή ξεκίνησε την απλούστευση της νομοθεσίας, με αποτέλεσμα να μειωθεί ο όγκος της νομοθεσίας τουλάχιστον κατά 35 000 σελίδες. Αυτή είναι μια σημαντική συνεισφορά στην απλοποίηση της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης. Επιπλέον, η Επιτροπή δημοσίευσε σχέδια για τη διαβούλευση με τις τοπικές και περιφερειακές αρχές και με τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, καθώς και για τη διαβούλευση με τους εμπειρογνώμονες. Θα ήθελα να επανέλθω σε κάποια από αυτά τα θέματα, αλλά αυτό που έχει σημασία τώρα είναι να εφαρμοστούν όλα αυτά τα σχέδια. Όχι μόνο ψεύτικο ενδιαφέρον, αλλά συγκεκριμένη δράση!
Παράλληλα με αυτό, θα ήθελα να δώσω ιδιαίτερη έμφαση στη χρήση εμπειρογνωμόνων από την Επιτροπή σε πρώιμο στάδιο της νομοθετικής διαδικασίας. Καταρχάς, οφείλω να δηλώσω ότι οι εμπειρογνώμονες είναι εξαιρετικά χρήσιμοι. Δεύτερον, πρέπει να σημειώσω ότι υπάρχει μια τεράστια ζούγκλα και εξάπλωση των ομάδων εμπειρογνωμόνων, τόσο σε μόνιμη όσο και σε ad-hoc βάση. Υπάρχουν 850 ομάδες εμπειρογνωμόνων και άλλες 500 ή περισσότερες υποομάδες. Κανείς, ούτε καν η Επιτροπή, δεν γνωρίζει ακριβώς ποιος συμμετέχει σε αυτές. Το Κοινοβούλιο έχει ήδη ζητήσει μετ’ επιτάσεως από την Επιτροπή να δημοσιεύσει σαφείς καταλόγους που προσδιορίζουν για ποια θέματα μπορεί να ζητηθεί η συνδρομή ποιων εμπειρογνωμόνων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, ακόμη και η Επιτροπή νομίζω, σχηματίζουν μια σαφή εικόνα για το ποιος ακριβώς εξετάζει αυτές τις νομοθετικές προτάσεις και για τις θεμελιώδεις επιλογές πολιτικής που γίνονται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας χάραξης της πολιτικής. Όταν αυτοί οι κατάλογοι θα είναι διαθέσιμοι, θα ωφεληθούμε όλοι μας. Θα ζητήσω, τέλος, από την Επιτροπή να κάνει κάτι γι’ αυτούς τους καταλόγους μετά από τρία χρόνια υποσχέσεων, διότι θέλουμε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία και όχι μια δημοκρατία εμπειρογνωμόνων.
Επί του ιδίου θέματος, ο κ. MacCormick εκπόνησε μια πολύ σημαντική έκθεση για τις τριμερείς συμβάσεις και συμφωνίες. Οι συμβάσεις αυτές με τα κράτη μέλη και τις περιφερειακές αρχές μπορούν να είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, το οποίο θα επιτρέψει στην Ευρώπη να φέρει πιο κοντά την περιφέρεια και να της δώσει πραγματικό σχήμα. Η ευρωπαϊκή διακυβέρνηση γίνεται επομένως πιο αποτελεσματική και κινείται πιο κοντά στον πολίτη. Υποστηρίζουμε θερμά την ουσία της έκθεσης του κ. MacCormick.
MacCormick (Verts/ALE ),
Μία από τις πρώτες πιλοτικές ρυθμίσεις στο πρότυπο της τριμερούς συμφωνίας εφαρμόστηκε μεταξύ πόλεων. Βασιζόταν στην ιδέα μιας βιώσιμης πόλης, όπως είναι για παράδειγμα το Birmingham, η Στοκχόλμη και άλλες πόλεις στην Ένωση. Στόχος της ήταν η προσπάθεια να βρεθούν τρόποι, ώστε η βιωσιμότητα να έχει νόημα. Ένα από τα ενδιαφέροντα στοιχεία που ανακάλυψα διαβάζοντας μια έκθεση σχετικά με αυτό το πιλοτικό πρόγραμμα ήταν ότι η πόλη του Birmingham μπορεί να απευθύνει επιστολή στην κεντρική κυβέρνηση στο Λονδίνο και να παρέλθουν εβδομάδες ή μήνες χωρίς να λάβει απάντηση. Οι κεντρικές κυβερνήσεις στα κράτη μέλη είναι συχνά εντελώς ανίκανες να διατηρήσουν επαρκή επαφή με τις τοπικές και δημοτικές αρχές και με τις αστικές περιφέρειες.
Αν θέλουμε να σημειωθεί πρόοδος στην υλοποίηση των πολιτικών στην Ευρώπη, είναι φανερό ότι πρέπει να διασφαλίσουμε την αλληλεπίδραση ανάμεσα στην κεντρική διακυβέρνηση, την τοπική διακυβέρνηση και τη διακυβέρνηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι σημαντικό να τονισθεί –και εδώ απευθύνομαι ιδιαίτερα στον φίλο και πολιτικό μου αντίπαλο κ. Bradbourn– ότι η πρόταση για τις τριμερείς συμβάσεις και συμφωνίες δεν αποτελεί πρόταση μόνο για την περιφερειακή διακυβέρνηση, την οποία γνωρίζω ότι απορρίπτει ο κ. Bradbourn. Είναι μια πρόταση και για την τοπική διακυβέρνηση, την οποία νομίζω ότι ο ίδιος και το κόμμα του επιδοκιμάζουν θερμά. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι θα υπάρχει πραγματική επαφή και διασύνδεση και ότι η διαδικασία θα τεθεί σε κίνηση.
Χρησιμοποιούμε ενίοτε σε αυτό το Σώμα τη λέξη “περιφέρεια” με πολύ παραπλανητική έννοια. Για παράδειγμα, η Σκωτία, η εκλογική περιφέρεια που εκπροσωπώ, αποκαλείται για κάποιους λόγους περιφέρεια. Ωστόσο, οι περισσότεροι κάτοικοι της Σκωτίας την θεωρούν έθνος στο πλαίσιο ενός πολυεθνικού κράτους. Και η ίδια η Σκωτία έχει περιφέρειες που διαφέρουν πάρα πολύ μεταξύ τους. Μόλις εχθές, επισκέφτηκα την Εταιρεία Νοτίου Σκωτίας, στην οποία συζητούντο ορισμένα από τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η αγροτική Νότια Σκωτία, η οποία είναι πολύ διαφορετική –από γλωσσική, πολιτισμική, κοινωνική και αγροτική άποψη– από την Κεντρική Σκωτία και από τα υψίπεδα της Σκωτίας. Μου ετέθη το πρόβλημα της κωμόπολης – της παλαιάς ημιαυτόνομης κώμης (“borough”). Σήμερα, είναι πολύ δύσκολη η διατήρηση των μικρών κωμοπόλεων. Οι πόλεις και οι περιφέρειες διατηρούν ισχυρή ταυτότητα· οι κωμοπόλεις, όμως, στο εθνικό μας σύστημα τοπικής αυτοδιοίκησης, την έχουν απολέσει. Η βιώσιμη πόλη βρίσκεται επί του παρόντος σε δοκιμαστική φάση ως πιλοτικό πρόγραμμα. Τι γίνεται, όμως, με τη βιώσιμη κωμόπολη;
Fischler,
     Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Επιτροπή επικροτεί τις δύο εκθέσεις των κυρίων van den Berg και MacCormick. Η Επιτροπή ευχαριστεί το Κοινοβούλιο για την υποστήριξη των πρωτοβουλιών που στοχεύουν σε μια καλύτερη ρύθμιση, για παράδειγμα με την εντολή για αξιολόγηση επιπτώσεων, με τον ορισμό ελαχίστων προδιαγραφών για τη διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους ή με τη χάραξη κατευθυντηρίων γραμμών για τη συγκέντρωση και αξιοποίηση της εμπειρογνωμοσύνης και την απλούστευση των κοινοτικών νομικών διατάξεων. Την ερχόμενη εβδομάδα η Επιτροπή θα υποβάλει την ετήσια έκθεσή της με τίτλο “καλύτερη νομοθεσία 2003”, στην οποία θα δώσει για πρώτη φορά μια γενική εικόνα του συνόλου των τρεχουσών εργασιών για τη βελτίωση των κανόνων και της άσκησης της πολιτικής στην ΕΕ. Το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή συνήψαν πρόσφατα για τον ίδιο σκοπό τη διοργανική συμφωνία για τη βελτίωση της νομοθετικής διαδικασίας το 2003. Αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση και διασφαλίζει ότι στο μελλοντικό μας έργο για βελτίωση των ρυθμίσεων θα γίνονται απόλυτα σεβαστές οι αρμοδιότητες όλων των θεσμικών οργάνων.
Σήμερα θα ήθελα όμως να αναφερθώ κυρίως στα δύο καίρια ζητήματα που έθιξε ο κ. van den Berg, δηλαδή τη διαβούλευση με τους φορείς ή τις ενδιαφερόμενες ομάδες και τις συμβουλές των εμπειρογνωμόνων. Ποιες είναι οι αρχές και οι ελάχιστες προδιαγραφές για τη διαβούλευση με τις ενδιαφερόμενες ομάδες; Καταρχάς, το ζητούμενο είναι ένα συνεκτικό και διαφανές πλαίσιο για τη διαβούλευση αυτή. Εν προκειμένω η Επιτροπή συμφωνεί απόλυτα με την άποψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι η διαβούλευση δεν πρέπει να αποτελέσει υποκατάστατο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και υπογραμμίζει ότι ο στόχος των ελαχίστων προδιαγραφών για τη διαβούλευση είναι να ακουστεί η φωνή των ενδιαφερομένων και όχι να τους δοθεί δικαίωμα ψήφου. Πρόκειται δηλαδή για ακρόαση και όχι για λήψη απόφασης. Τις αποφάσεις πρέπει να εξακολουθήσουν να τις λαμβάνουν οι εκπρόσωποι των λαών της Ευρώπης. Επίσης, από τα μέτρα αυτά δεν θα επηρεαστεί ο θεσμικός ρόλος των δύο συμβουλευτικών οργάνων, της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής και της Επιτροπής των Περιφερειών.
Οι γενικές αρχές και οι ελάχιστες προδιαγραφές που διατύπωσε η Επιτροπή για τη διαβούλευση θα μπορούσαν να αποτελέσουν και τη βάση για μια περαιτέρω διοργανική συμφωνία. Επίσης, η Επιτροπή συμφωνεί με την άποψη του Κοινοβουλίου ότι η διαβούλευση δεν πρέπει να επιβραδύνει τη νομοθετική διαδικασία και σημειώνει ότι ο ελάχιστος χρόνος διαβούλευσης των 8 εβδομάδων για τις ανοικτές για το κοινό δημόσιες διαβουλεύσεις αποτελεί μια λογική ισορροπία μεταξύ των απαιτήσεων μιας αποτελεσματικής διαδικασίας λήψης απόφασης και της λήψης των αναγκαίων δεδομένων από εξωτερικούς φορείς. Προκειμένου η διαβούλευση να αποκτήσει μεγαλύτερη διαφάνεια, η Επιτροπή δημοσίευσε έναν επίσημο και διαρθρωμένο κατάλογο συμβουλευτικών οργάνων. Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να ληφθούν από τη βάση δεδομένων των συμβουλευτικών οργάνων.
Τώρα περνάω στην έκθεση MacCormick σχετικά με τις τριμερείς συμβάσεις και συμφωνίες. Η προσέγγιση που υιοθετείται στην έκθεση ακολουθεί την ίδια κατεύθυνση με την πρόταση της Επιτροπής και είναι τόσο φιλόδοξη όσο και λογική. Είναι φιλόδοξη διότι στοχεύει να αναβαθμίσει τον ρόλο των αρχών περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης και να τους παραχωρήσει περισσότερες αρμοδιότητες κατά τη μεταφορά των κοινοτικών νομικών διατάξεων και μέτρων, πράγμα που άλλωστε στο μεταξύ αποτελεί ένα αίτημα που προβάλλεται όλο και πιο καθαρά. Σκοπός είναι να προσεγγίσουν κατ’ αυτόν τον τρόπο οι περιφέρειες της Ένωσης μεταξύ τους. Η σύναψη τριμερών συμβάσεων ή συμφωνιών μπορεί να αποτελέσει μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη ως προς τη μεταφορά ορισμένων κοινοτικών πολιτικών. Ταυτόχρονα όμως είναι και μια λογική προσέγγιση, καθώς δεν αμφισβητούμε ότι είναι αναγκαία μια βαθμιαία προσέγγιση. Η ίδια ιδέα αποτέλεσε γνώμονα για την Επιτροπή τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, όταν η Επιτροπή υιοθέτησε την ανακοίνωση για τις τριμερείς συμβάσεις και συμφωνίες, σύμφωνα με όσα είχε υποσχεθεί στη Λευκή Βίβλο για την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση. Και τότε είχαμε προτείνει να υπάρξει μια πρώτη δοκιμαστική φάση, η οποία έχει ήδη αρχίσει. Στον τομέα του περιβάλλοντος εγκαινιάστηκε σε τρεις ευρωπαϊκές πόλεις μια πρωτοβουλία που στοχεύει στη σύναψη τριμερούς συμφωνίας.
Medina Ortega (PSE ),
   . – Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. van den Berg για την εξαιρετική έκθεση που παρουσίασε, και να τον ευχαριστήσω επίσης διότι συμπεριέλαβε τις ιδέες που διατύπωσα στη γνωμοδότησή μου, εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Εσωτερικής Αγοράς, σχετικά με την κεντρική ιδέα ότι στις σύγχρονες κοινωνίες η κοινωνία των πολιτών εκφράζεται μέσω της ψήφου και μέσω των αντιπροσωπευτικών οργάνων που εκλέγονται από τους πολίτες. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα που ο εισηγητής συμπεριέλαβε πολύ καλά στην κύρια έκθεσή του.
Δεύτερον, πιστεύω ότι έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος τους τελευταίους μήνες με τη σύναψη μιας διοργανικής συμφωνίας μεταξύ του Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, σχετικά με τη βελτίωση της κοινοτικής νομοθεσίας. Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα θέμα επί του οποίου θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε, όπως είπε ο ίδιος ο Επίτροπος Fischler.
Εν πάση περιπτώσει, θα ήθελα να συγχαρώ τον εισηγητή, κ. van den Berg. Ελπίζω ότι αύριο θα μπορέσουμε να εγκρίνουμε αυτή την έκθεση χωρίς μεγάλες δυσκολίες.
Bodrato (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η παρέμβασή μου αναφέρεται στην έκθεση MacCormick που αφορά την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση και –όπως ορθώς υπενθύμισε ο εισηγητής– την ενωμένη Ευρώπη της πολυμορφίας.
Η ανακοίνωση της Επιτροπής που βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης, και στην οποία ο Επίτροπος Fischer έκανε προηγουμένως μια επίκαιρη αναφορά, προτείνει τριμερείς συμβάσεις και συμφωνίες που δεσμεύουν την Κοινότητα, τα κράτη και τις περιφερειακές και τοπικές αρχές. Το προτείνει αυτό προκειμένου να καταστούν οι κοινοτικοί κανόνες προσαρμόσιμοι σε καταστάσεις που χαρακτηρίζονται από σημαντικές περιβαλλοντικές και δημογραφικές διαφορές, καθώς και στις διάφορες πολιτικές της Ένωσης, από την πολιτική των μεταφορών έως τις περιφερειακές και τοπικές πολιτικές κ.ο.κ. Είναι μια σημαντική επιλογή· θα πρέπει, ωστόσο, να επισημάνουμε ότι θα δρομολογήσει μια πειραματική φάση στην οποία θα πρέπει να κάνουμε έναν απολογισμό για την εξαγωγή των αναγκαίων συμπερασμάτων, που θα είναι εν μέρει διαδικαστικού τύπου, αλλά –όπως επισημάνθηκε ήδη– θα αφορούν και τη χρηστή διαχείριση των περιφερειακών πολιτικών της Κοινότητας. Σε κάθε περίπτωση, γνωρίζουμε ότι πρόκειται για συμφωνίες οι οποίες υπόκεινται στην υποχρέωση συμβατότητας με τις Συνθήκες που ρυθμίζουν τη ζωή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για προσαρμογές που δεν θα πρέπει να δημιουργούν εμπόδια στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
Ουσιαστικά, η αρχή στην οποία αναφέρεται με αυτήν την ανακοίνωση η Επιτροπή και η οποία ορθώς ερμηνεύεται στην έκθεση MacCormick, είναι η αρχή της ευελιξίας. Η αρχή αυτή προϋποθέτει τον σεβασμό των διαφόρων συνταγματικών συστημάτων των κρατών της Ένωσης, αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι σε ορισμένα κράτη ισχύουν συνταγματικά συστήματα που αποδίδουν στις περιφέρειες και στις τοπικές αρχές τεράστιες ευθύνες, οι οποίες δεν πρέπει να περιορισθούν παρά το γεγονός ότι, σε τέτοιες περιπτώσεις, η ανάγκη για μεγαλύτερη δημοκρατική συμμετοχή δεν πρέπει να δημιουργεί ανισορροπίες οι οποίες θα μπορούσαν να έλθουν σε αντίθεση και με τους προσανατολισμούς που προέκυψαν στο πλαίσιο της συνταγματικής Συνέλευσης.
Ortuondo Larrea (Verts/ALE ).
Αναφέρομαι στα κεφάλαια και προγράμματα του ΧΜΠΑ για τον τομέα της αλιείας, ή στο LEADER + για τη γεωργία στις περιοχές στόχους του ΕΤΠΑ ή στα σχέδια URBAN και Interreg, μεταξύ άλλων, στα οποία η συμμετοχή και η ευθύνη των τοπικών οργάνων είναι τόσο απαραίτητη.
Bradbourn (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω τον λόγο για να απαντήσω ειδικά και άμεσα στην έκθεση του κ. MacCormick σχετικά με τις τριμερείς συμβάσεις. Ελπίζω να καταφέρω να απαντήσω σε ορισμένα από τα σημεία που έθιξε στις εισαγωγικές του παρατηρήσεις.
Paasilinna (PSE ).
Fischler,
     Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, μπορώ να είμαι σύντομος. Πρώτον, θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μου για την εποικοδομητική σας συμβολή στη συζήτηση για τις δύο εκθέσεις. Δεύτερον, θέλω να αναφερθώ σε ορισμένα ζητήματα που ετέθησαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Πιστεύω –και δικαίως το επεσήμανε ο κ. Medina Ortega– ότι η κύρια μέθοδος για την απλούστευση των ευρωπαϊκών νομοθετικών πρωτοβουλιών είναι να συνοψιστούν μελλοντικά 25 διαφορετικές νομικές διατάξεις σε μία. Θεωρώ ότι όσο και να το υπογραμμίσει κανείς αυτό, δεν φτάνει, κυρίως επειδή ειδικά τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν επανειλημμένα κατηγορηθεί ότι διακατέχονται από νομοθετική μανία. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Προφανώς γνωρίζετε ότι το εξετάσαμε αυτό πριν από κάποια χρόνια και διαπιστώθηκε ότι τα κράτη μέλη θεσπίζουν κάθε χρόνο περισσότερα νέα πρότυπα από όσα θέσπισε η Κοινότητα από τότε που ιδρύθηκε. Αυτό δείχνει καθαρά ότι ο ισχυρισμός σας είναι σωστός· ωστόσο, δεν μας απαλλάσσει από την υποχρέωση να διαμορφώνουμε σωστά τους ευρωπαϊκούς μας νόμους, τόσο ως προς την προετοιμασία όσο και ως προς τη δομή τους, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η απαραίτητη διαφάνεια και σαφήνεια.
Ως προς τις τριμερείς συμβάσεις, εγώ πιστεύω ότι η σύναψή τους είναι εύλογη και δεν συμφωνώ με τον κ. Bradbourn που θεωρεί ότι έτσι αγνοούνται εθνικά συμφέροντα. Πρόκειται για συμβάσεις όπου ο ένας από τους τρεις συμβαλλομένους είναι το εθνικό κράτος. Εάν δεν δώσει την έγκρισή του, δεν μπορεί να συναφθεί μια τέτοια συμφωνία. Γι’ αυτό, δεν συμμερίζομαι καθόλου την ανησυχία σας. Αντίθετα, θεωρώ σημαντικό, ειδικά για παράδειγμα στον τομέα της διαρθρωτικής πολιτικής ή στον τομέα της αρμοδιότητάς μου, που είναι η πολιτική για την ανάπτυξη της υπαίθρου, να χρησιμοποιήσουμε ευρύτερα την επονομαζόμενη και να την κάνουμε πραγματικότητα, γιατί αυτό θα δώσει στους ανθρώπους που βρίσκονται επί τόπου οπωσδήποτε μια καλύτερη εικόνα για το ποιος είναι υπεύθυνος για τα προβλήματά τους. Έτσι θα πρέπει να δούμε το ζήτημα και γι’ αυτό θεσπίσαμε ως προληπτικό μέτρο να υπάρχει αρχικά μια δοκιμαστική φάση και μετά να γίνεται αξιολόγηση. Αυτό είναι τρόπον τινά το κερασάκι στην τούρτα. Σε αυτό το πνεύμα, θα ήθελα να εκφράσω και πάλι τις ευχαριστίες μου για τον θετικό τρόπο με τον οποίο έγιναν δεκτές οι εκθέσεις της Επιτροπής.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0393/2003) του κ. Bösch, εξ ονόματος της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού, σχετικά με την έκθεση της Επιτροπής για την αξιολόγηση των δραστηριοτήτων της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) (COM(2003) 154 – 2002/2237(INI)) 
Bösch (PSE ),
   . – Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να αρχίσω με μια σύντομη ανασκόπηση. Σχεδόν ακριβώς πριν από πέντε χρόνια, στις 2 Δεκεμβρίου 1998, το Σώμα διεξήγαγε εδώ στις Βρυξέλλες μια έντονη συζήτηση με τον τότε Πρόεδρο της Επιτροπής Ζακ Σαντέρ. Σήμερα γνωρίζουμε ότι εκείνη η συζήτηση ήταν η αρχή του τέλους για την τότε Επιτροπή. Το θέμα ήταν όπως και σήμερα η καταπολέμηση της απάτης και τα συμπεράσματα που έπρεπε να βγάλει η Επιτροπή από ορισμένες σοβαρές περιπτώσεις. Τότε ο Πρόεδρος της Επιτροπής είχε αποφασίσει να συγκρουστεί με το Κοινοβούλιο. Ήθελε να μεταθέσει στο μεγαλύτερο μέρος της την αρμοδιότητα για την καταπολέμηση της απάτης από την Επιτροπή σε μια εξωτερική υπηρεσία, ενάντια στη δεδηλωμένη βούληση του Σώματος, με το επιχείρημα ότι μόνο έτσι θα διασφαλιζόταν η διεξαγωγή ανεξαρτήτων ερευνών. Εμείς τότε είχαμε απορρίψει σύσσωμοι αυτήν την προσέγγιση επειδή κανένας δεν μπορούσε να μας δώσει μια απάντηση στο ερώτημα από πού θα λάβαινε η υπηρεσία αυτή τις αρμοδιότητές της και πώς θα διασφαλιζόταν η αποτελεσματικότητα του έργου της.
Αυτή η ανοησία για την εξωτερική υπηρεσία έκανε ξανά την εμφάνισή της τους τελευταίους μήνες σε συνάρτηση με τη συζήτηση για τη Eurostat – ευτυχώς, όπως φαίνεται μόνο στα κεφάλια μερικών ανωτέρων υπαλλήλων της Επιτροπής. Τα μηνύματα που μας έδωσε ο Πρόεδρος Πρόντι τον Νοέμβριο στο Στρασβούργο κινούνται σε μια διαφορετική, πιο εποικοδομητική κατεύθυνση. Σήμερα, πέντε περίπου μήνες πριν τα μέλη του Κοινοβουλίου πουν αντίο το ένα στο άλλο για να ξεκινήσουν τον προεκλογικό αγώνα, το ζητούμενο είναι να διαπιστώσουμε τι είναι εφικτό και να το επιχειρήσουμε μαζί, έτσι ώστε να μην υποχρεωθούμε να παρουσιαστούμε με άδεια χέρια μπροστά στους ψηφοφόρους μας όσον αφορά αυτό το τόσο καθοριστικό ζήτημα της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης.
Στρέφομαι τώρα στα επιμέρους σημεία: η έκθεσή μου καθιστά ολοφάνερο ότι η κύρια ανησυχία μας είναι πως η OLAF εμφανίζει έλλειμμα ως προς την εκτέλεση, γεγονός που ήρθε στο φως με πολύ δραματικό τρόπο με αφορμή την περίπτωση της Eurostat. Η στιγμή δεν είναι κατάλληλη για απόδοση ευθυνών· όταν όμως υποχρεωνόμαστε να διαπιστώσουμε ότι σήμερα από τους 300 συνεργάτες της OLAF ακόμα και με χαλαρούς υπολογισμούς ούτε οι 15 δεν ασχολούνται με εσωτερικές έρευνες στα θεσμικά όργανα, βλέπουμε ότι κάτι πηγαίνει πολύ στραβά. Για να το πούμε απλά, αν συμβαίνει αυτό, η υπηρεσία αυτή έχει χάσει τελείως τον προσανατολισμό της. Πρέπει να αλλάξουμε γρήγορα και ριζικά κατεύθυνση. Η OLAF πρέπει να επικεντρώσει τις έρευνές της στους τομείς στους οποίους δεν θέλουν ή δεν μπορούν να παρέμβουν οι αρμόδιες υπηρεσίες των κρατών μελών, δηλαδή στις εσωτερικές έρευνες εντός των θεσμικών οργάνων και στις δαπάνες που διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή.
Το δεύτερο σημείο που θέλω να θίξω είναι ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ατόμων που θίγονται από τις έρευνες. Στο σημείο αυτό ο κανονισμός OLAF είναι απόλυτα σαφής. Αναφέρει ότι “κατά τις έρευνες της υπηρεσίας· πρέπει να γίνονται απολύτως σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες. Αυτό ισχύει ιδίως για την αρχή της αμεροληψίας, για το δικαίωμα των θιγομένων να εκφράζουν τις απόψεις τους ως προς τα περιστατικά που τους αφορούν και για την αρχή ότι τα συμπεράσματα μιας έρευνας μπορούν να θεμελιώνονται μόνο σε γεγονότα με αποδεικτική ισχύ”. Από τις εκθέσεις και τις γνωμοδοτήσεις της επιτροπής εποπτείας της OLAF, αλλά και από τις εκθέσεις του Διαμεσολαβητή, συμπεραίνουμε ότι εδώ βρίσκεται σήμερα ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Ο κανονισμός από την άποψη αυτή απλώς αγνοείται από τους διεξάγοντες τις έρευνες. Σας υπενθυμίζω μόνο το πιο πρόσφατο παράδειγμα, την επίπληξη που διατύπωσε την περασμένη εβδομάδα ο Διαμεσολαβητής κατά της OLAF σχετικά με τη δυσφήμιση ενός δημοσιογράφου σε δημόσιες δηλώσεις της υπηρεσίας. Εάν δεν γίνονται σεβαστά τα θεμελιώδη δικαιώματα των ενεχομένων, τότε τελικά και τα πορίσματα των ερευνών δεν έχουν αξία και φοβάμαι ότι για τον λόγο αυτόν περιμένουν την OLAF δυσάρεστες εκπλήξεις σε σχέση με τη Eurostat. Αυτό που λείπει είναι ένας αποτελεσματικός και, το κυριότερο, προληπτικός μηχανισμός ελέγχου που θα εξαναγκάσει στην τήρηση των διατάξεων του κανονισμού. Αυτό είναι ένα σημείο στο οποίο πρέπει να αντιδράσουμε με τροποποίηση του κανονισμού. Δεν θέλουμε να θίξουμε την αρμοδιότητα λήψης αποφάσεων του διευθυντή, αλλά χρειαζόμαστε ένα μεγαλύτερο αντίβαρο.
Το αντίβαρο αυτό είναι η επιτροπή εποπτείας της OLAF, αλλά υπό τρεις προϋποθέσεις. Πρώτον, ότι με την τροποποίηση που αναφέραμε θα αποκτήσει σαφή αρμοδιότητα να εποπτεύει ότι γίνονται σεβαστές οι θεμελιώδεις ελευθερίες και δικαιώματα των θιγομένων από τις έρευνες. Δεύτερον, ότι θα λάβει τους πρόσθετους πόρους για να εκτελέσει αυτήν την αποστολή και τρίτον –– ότι θα ενισχυθεί η ανεξαρτησία της σε σχέση με τον διευθυντή της OLAF. Αυτό δεν θα γίνει μόνο με την ενίσχυση του προσωπικού της γραμματείας της επιτροπής αλλά και με το να σταματήσει να υπάγεται στην OLAF ή την Επιτροπή. Η συγκέντρωση των δυνάμεων στην ερευνητική δραστηριότητα και η παράλληλη ενίσχυση του ελέγχου αυτής της δραστηριότητας είναι σήμερα τα καίρια σημεία για την OLAF.
Schreyer,
     Κύριε Πρόεδρε, κύριε Bösch, κυρίες και κύριοι, όπως αναφέρατε, η Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης, η OLAF, συστάθηκε το 1999. Στην υπηρεσία αυτήν συγκεντρώθηκαν τα περισσότερα από τα καθήκοντα της Επιτροπής που αφορούν την καταπολέμηση της απάτης και της ανατέθηκε το καθήκον και το δικαίωμα να διεξάγει έρευνες σε όλα τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα όταν υπάρχει υπόνοια για απάτη. Στην OLAF ανατέθηκαν επομένως ευρέα καθήκοντα και, όπως δείχνει η πρόσφατη έκθεση πεπραγμένων της OLAF, σε πολλούς τομείς σημειώθηκαν ήδη ολοφάνερα επιτυχίες. Οι διοικητικές έρευνες, εσωτερικές ή εξωτερικές, γίνονται από την OLAF με πλήρη ανεξαρτησία, έστω κι αν η υπηρεσία αυτή υπάγεται στην Επιτροπή.
Από αυτό το διπλό καθεστώς δημιουργήθηκαν προβλήματα και εξακολουθούν να προκύπτουν ερωτηματικά, όπως καθιστά φανερό η έκθεση που συζητούμε σήμερα. Πρόκειται για την έκθεση Bösch για την επονομαζόμενη έκθεση βάσει του άρθρου 15 της Επιτροπής. Αυτό ακούγεται πολύ τεχνικό αλλά η συζήτηση είναι εξαιρετικά σημαντική, γιατί αφορά το μέλλον της OLAF, που είναι ακόμα μια πολύ καινούργια υπηρεσία, πράγμα που καμιά φορά ξεχνάμε.
Η Επιτροπή θέλει να ευχαριστήσει τον εισηγητή κ. Bösch για τη σκληρή εργασία του. Η αξιολόγηση των δραστηριοτήτων της OLAF κατά την τελευταία τριετία, που αποτελεί αντικείμενο της έκθεσης, επισκιάστηκε κατά πολύ από την υπόθεση της Eurostat. Ωστόσο, τα πορίσματα και οι αναλύσεις της έκθεσης αυτής εξακολουθούν να ισχύουν σε γενικές γραμμές, μολονότι ο εισηγητής κ. Bösch διαφωνεί σε πολλά σημεία. Είναι όμως γεγονός ότι η υπόθεση της Eurostat έφερε στο φως της δημοσιότητας υφιστάμενα ελλείμματα και ειδικά το θέμα της επικοινωνίας μεταξύ της OLAF και της Επιτροπής. Το νομικό πλαίσιο της OLAF, το οποίο θεσπίστηκε το 1999 σε χρόνο ρεκόρ, χρειάζεται προσαρμογή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η OLAF πρέπει να αναδιαμορφωθεί πλήρως – στο σημείο αυτό η Επιτροπή συμφωνεί με τον εισηγητή. Σήμερα κάτι τέτοιο δεν φαίνεται ούτε σωστό ούτε ρεαλιστικό. Ωστόσο, στην OLAF θα πρέπει να γίνουν σχετικά μεγάλες αλλαγές το αργότερο όταν θα επιτευχθεί η θέσπιση ενός ευρωπαίου οικονομικού εισαγγελέα. Η Επιτροπή εξακολουθεί να επιμένει να παγιωθεί στο νέο σύνταγμα το αξίωμα του ευρωπαίου οικονομικού εισαγγελέα, προτείνουμε δε να εκπονήσουμε τότε μια Λευκή Βίβλο.
Έρχομαι τώρα στην έκθεσή σας. Η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού ασκεί κριτική σε πολλά σημεία, ειδικά στην ερευνητική δραστηριότητα και τις προτεραιότητες της OLAF. Μολονότι κατανοώ τη δυσαρέσκεια του εισηγητή, δεν θεωρώ την κριτική δίκαιη σε όλα τα σημεία της. Η OLAF πέρασε από μια δύσκολη μεταβατική περίοδο. Θα ήταν λάθος να βλέπουμε και να αξιολογούμε την OLAF μόνο με βάση την υπόθεση της Eurostat και να μην λαμβάνουμε υπόψη στην αξιολόγηση άλλα σημαντικά επιτεύγματα, είτε στον τελωνειακό τομέα είτε στη συνεργασία με τις χώρες της διεύρυνσης στον τομέα της καταπολέμησης της απάτης –που είναι ένα πολύ σημαντικό πεδίο– είτε στον νομοθετικό τομέα.
Θεωρώ ότι, παρά την κριτική της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού, οι θέσεις της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου δεν παρουσιάζουν τόσο μεγάλη απόκλιση. Αυτό που θέλουμε και οι δύο είναι μια κατάλληλη μεταρρύθμιση της OLAF που θα πρέπει να γίνει ει δυνατόν κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου. Αυτή είναι μια βάση για τη συνεργασία μας.
Ο Πρόεδρος Πρόντι παρουσίασε στις 18 Νοεμβρίου στην Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού τις γενικές γραμμές των προτεινομένων τροποποιήσεων και, αν ερμηνεύω σωστά τα λόγια σας, κύριε Bösch, συμφωνείτε κι εσείς με την κατεύθυνση αυτή. Η Επιτροπή και η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού συμφωνούν ότι η OLAF πρέπει να επικεντρωθεί περισσότερο στο καθαυτό έργο της. Θα ήθελα, ωστόσο, να απαντήσω και σε κάποιες φήμες, που ακούστηκαν μετά την αγόρευση του Προέδρου της Επιτροπής, ότι η Επιτροπή, όταν εμφανίστηκε υπόνοια απάτης από υπαλλήλους της, θέλησε να πάρει από την OLAF τις εσωτερικές έρευνες. Δηλώνω ξεκάθαρα ότι αυτό δεν ισχύει. Αντίθετα, αυτό που θα εξεταζόταν ήταν εάν θα έπρεπε να επιστρέψουν στις τομεακές γενικές διευθύνσεις κάποια καθήκοντα που δεν έχουν καμία ιδιαίτερη σχέση με την ιδιαίτερη εμπειρογνωμοσύνη της OLAF. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, ισχύει για παράδειγμα για τον τομέα της εκκαθάρισης των λογαριασμών στη γεωργική πολιτική. Όμως πρέπει επίσης να ρυθμιστεί σαφέστερα η οριοθέτηση σε σχέση με άλλους οργανισμούς που έχουν ερευνητικές αρμοδιότητες, ειδικά με το IDOC. Επιπλέον, στον κανονισμό θα πρέπει να διασαφηνιστεί ότι η έναρξη μιας έρευνας επαφίεται στην κρίση του διευθυντή της OLAF, ότι δηλαδή ισχύει η αρχή της διακριτικής ευχέρειας. Και αυτό αποτελεί συμβολή στην επικέντρωση της υπηρεσίας αυτής στις πραγματικές προτεραιότητές της.
Όσο για τη ροή πληροφοριών μεταξύ της OLAF και των θεσμικών οργάνων, πρέπει να βελτιωθεί σημαντικά. Η υπόθεση της Eurostat αποκάλυψε τις υφιστάμενες αδυναμίες ως προς την επικοινωνία. Η Επιτροπή πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνει προληπτικά μέτρα για την προστασία των οικονομικών της Κοινότητας ακόμα και ενώ διεξάγονται έρευνες, χωρίς, ωστόσο, να θέτει σε κίνδυνο τις έρευνες της OLAF. Το σχέδιο υπομνήματος συμφωνίας μεταξύ της Επιτροπής και της OLAF είναι κατά την άποψή μας ένα σημαντικό και σωστό βήμα. Όμως θα πρέπει, προς όφελος της νομικής ασφάλειας και της σαφήνειας, να γίνουν οι κατάλληλες διευκρινίσεις στον κανονισμό OLAF, και τότε φυσικά θα συζητήσουμε και σε ποιο σημείο θα γίνουν και ποιο θα είναι το περιεχόμενό τους.
Ένα σημαντικό και απολύτως αδιαμφισβήτητο σημείο είναι επίσης η ενίσχυση των δικαιωμάτων των ατόμων που θίγονται από έρευνες να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Το εγχειρίδιο της OLAF περιλαμβάνει ήδη μια ολόκληρη σειρά αναλυτικών εσωτερικών κανόνων σε σχέση με αυτό. Οι βασικές αρχές των δικαιωμάτων των ενεχομένων, όπως για παράδειγμα το δικαίωμά τους να δουν τα αρχεία και να μιλήσουν για την υπόθεση, θα πρέπει, ωστόσο, να διευκρινιστούν στον ίδιο τον κανονισμό.
Ο Πρόεδρος Πρόντι, στην ομιλία του στις 18 Νοεμβρίου, ανέφερε ως δυνατότητες βελτίωσης της διοίκησης της OLAF την ενίσχυση του ρόλου της επιτροπής εποπτείας ή τη δημιουργία ενός διοργανικού φόρουμ. Δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί οι σχετικοί προβληματισμοί στην Επιτροπή. Μπορώ όμως να πω ότι γενικά εγκρίνουμε την ενίσχυση της επιτροπής εποπτείας όπως προτείνεται από την Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού, ειδικά ως προς την εξέταση των καταγγελιών. Ως γνωστόν η επιτροπή εποπτείας στη γνωμοδότησή της υπέβαλε μια ενδιαφέρουσα πρόταση επί του θέματος.
Επίσης, η Επιτροπή δεν μπορεί να συμφωνήσει με τις περαιτέρω προτάσεις σχετικά με το δημοσιονομικό καθεστώς της OLAF και τον μηχανισμό ελέγχου εντός της Επιτροπής, γιατί με τον τρόπο αυτόν θα αμφισβητούνταν ουσιαστικοί ακρογωνιαίοι λίθοι της μεταρρύθμισης της δημοσιονομικής μας διαχείρισης. Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω εδώ ότι ο νέος δημοσιονομικός κανονισμός τέθηκε σε ισχύ μετά από εντατική εργασία του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου μόλις την 1η Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους. Πρέπει πρώτα να συγκεντρώσουμε εμπειρίες από αυτή τη νέα νομοθεσία. Εν πάση περιπτώσει, μια θεμελιώδης τροποποίησή της θα ήταν πρόωρη.
Τώρα το ζητούμενο είναι να δράσουμε γρήγορα –η Επιτροπή συμφωνεί απόλυτα μαζί σας ως προς αυτό– και να υποβάλουμε μια πρόταση νομοθετικού περιεχομένου που θα έχει ρεαλιστικές ελπίδες να διεκπεραιωθεί στη διάρκεια της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου. Αυτό όμως δυστυχώς δεν πρόκειται να επιτευχθεί μέχρι το τέλος του χρόνου, όπως προτείνει η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού στην έκθεσή της, και ζητώ την κατανόησή σας γι’ αυτό ενόψει της δυσκολίας και της ευαισθησίας που χαρακτηρίζουν το ζήτημα. Η Επιτροπή, ωστόσο, αισιοδοξεί ότι θα μπορέσει να παρουσιάσει πολύ γρήγορα, στις αρχές του επομένου έτους, μια πρόταση νομοθετικού περιεχομένου. Πρέπει να συνεργαστούμε ως προς αυτό. Θα συμπεριλάβουμε την έκθεση και τις γνωμοδοτήσεις της επιτροπής εποπτείας στην εργασία και τους προβληματισμούς μας. Η Επιτροπή είναι διατεθειμένη να συνεργαστεί στενά με το Κοινοβούλιο και ο κοινός μας απώτερος στόχος θα πρέπει να είναι να δημιουργήσουμε μια σταθερή και βιώσιμη βάση για το περαιτέρω έργο της OLAF προκειμένου να είναι αποτελεσματική η καταπολέμηση της απάτης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 
Stauner (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, φυσικά οι εργασίες σχετικά με την έκθεση Bösch επισκιάστηκαν από την υπόθεση της Eurostat. Επίσης, κατά τις προσπάθειες της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού να διαλευκάνει την υπόθεση Eurostat –τους κρυφούς τραπεζικούς της λογαριασμούς, την κακοδιαχείριση και τον νεποτισμό– αποκαλύφθηκαν και σημαντικές αδυναμίες στην OLAF. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το κυριότερο είναι πως η OLAF εργάστηκε πολύ αργά. Έτσι χάθηκε η ευκαιρία να διασωθεί μεγάλο μέρος των τουλάχιστον 8 εκατ. ευρώ που είχαν υπεξαιρεθεί. Κατά τη γνώμη μου, ωστόσο, η έκθεση εκφράζει σωστά την πολύπλευρη κριτική που ασκήθηκε στο έργο της OLAF. Πρέπει όμως όλοι να καταλάβουμε κάτι, και το καταλαβαίνουμε: ότι ο πραγματικός υπεύθυνος σε αυτήν την περισσότερο από δραματική υπόθεση απάτης δεν είναι η OLAF παρά η Επιτροπή, η οποία αποσιωπούσε και απέκρυπτε τα γεγονότα μέχρις ότου αυτό δεν ήταν πλέον δυνατόν. Και μέχρι σήμερα ακόμα οι αρμόδιοι Επίτροποι, του Προέδρου συμπεριλαμβανομένου, αρνούνται να αναλάβουν την πολιτική και την πραγματική ευθύνη για την κατάχρηση αυτήν. Άλλωστε, η Επιτροπή υπέβαλε επιπλέον την έκθεσή της –την έκθεση βάσει του άρθρου 15– με περισσότερο από ένα έτος καθυστέρηση. Ούτε αυτό αποτελεί σύννομη συμπεριφορά, κυρία Επίτροπε.
Για εμάς, η υπόθεση της Eurostat έδειξε πρώτα από όλα πόσο αναγκαίο είναι να έχουμε μια υπηρεσία καταπολέμησης της απάτης εάν δεν θέλουμε να μεταλλαχθεί η μηδενική ανοχή Πρόντι στην απάτη σε πλήρη ανοχή στην απάτη. Θέλουμε μια ανεξάρτητη OLAF και χρειαζόμαστε και για το μέλλον μια ισχυρή επιτροπή εποπτείας της OLAF αποτελούμενη από εξωτερικούς εμπειρογνώμονες. Απέχουμε ακόμα πολύ από μια ανεξάρτητη OLAF διότι η Επιτροπή, δυστυχώς, επανειλημμένα καταφέρνει να ασκεί πίεση μέσω της σύνδεσής της με την OLAF από άποψη οργάνωσης και προσωπικού. Ένα εύγλωττο σχετικό παράδειγμα που έγινε πρόσφατα γνωστό είναι η απόπειρα της Επιτροπής να αφαιρέσει από την OLAF τις εσωτερικές έρευνες.
Κυρία Επίτροπε, δεν πρόκειται για φήμη, όπως μόλις είπατε· έγινε μια συγκεκριμένη συζήτηση. Εάν οι ανώτεροι υπάλληλοί σας δεν σας ενημέρωσαν σχετικά, μπορώ να σας δώσω εγώ τα πρακτικά της εν λόγω συζήτησης. Τώρα μάλιστα η Επιτροπή, με την αστείρευτη φαντασία της σε αυτό το θέμα, ισχυρίζεται ότι θέλει να αποδώσει εύσημα στην επιτροπή εποπτείας της OLAF. Όπως μαθαίνουμε και από κύκλους της Επιτροπής, η επιτροπή εποπτείας, που μέχρι τώρα αποτελούσε γι’ αυτήν μάλλον ενόχληση, πρόκειται να γίνει πιο δημοκρατική με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Επιτροπής, του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Έτσι όμως θα υπονομευόταν ακόμα περισσότερο η ανεξαρτησία της OLAF και ασφαλώς δεν θα σας ακολουθήσουμε σε αυτόν τον επικίνδυνο δρόμο, κυρία Επίτροπε. Το έργο της OLAF θα είναι και στο μέλλον δύσκολο, αυτό το γνωρίζουμε, και εκτός από ισχυρά και αδέκαστα ηγετικά στελέχη απαιτεί και σαφές νομικό πλαίσιο. Ο δρόμος προς μια ευρωπαϊκή οικονομική εισαγγελική αρχή είναι ακόμα μακρύς, ελπίζω όμως ότι θα είναι χωρίς επιστροφή. Δεν μπορώ να εγκρίνω τις περισσότερες από τις τροπολογίες των Φιλελευθέρων και των Πρασίνων, με δύο εξαιρέσεις, ενώ μπορούμε να υιοθετήσουμε στο μεγαλύτερο μέρος τους τις τροπολογίες του ΕΣΚ και ζητώ την υποστήριξή σας για τις δέκα δικές μας τροπολογίες. 
Casaca (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κύριε εισηγητή, όπως μας υπενθυμίζει η σχολαστική και εξαντλητική έκθεση του κ. Bösch, ο εν ενεργεία διευθυντής της OLAF ανέλαβε τα καθήκοντά του πριν από τρεισήμισι χρόνια. Η υπηρεσία αυτή αναπτύχθηκε τόσο πολύ που σήμερα έχει 364 μέλη προσωπικό. Η περίοδος των προσδοκιών, των μεταβάσεων και της προσαρμογής έχει, συνεπώς, τελειώσει. Έχει έρθει αναμφίβολα ο καιρός για έναν απολογισμό, μια αξιολόγηση, καθώς και την απόδοση ευθυνών. Ο οικονομικός έλεγχος που έχει προγραμματιστεί για την OLAF είναι κρίσιμος, καθώς μεταβαίνει από τη σημερινή “Επιτροπή Εποπτείας” της OLAF, που είναι απλώς ένα σώμα χωρίς καμία πραγματική εξουσία, σε έναν οργανισμό παρακολούθησης, αξιολόγησης και λήψης αποφάσεων με απόλυτη εξουσία. Η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού θεωρούσε ανέκαθεν την OLAF ως ένα λειτουργικό εργαλείο της ευρωπαϊκής εισαγγελικής αρχής, μιας υπηρεσίας που κατέστη ολοένα και περισσότερο αναγκαία λόγω της αύξησης και της ανάπτυξης της διασυνοριακής εγκληματικότητας στην Ευρώπη. Το αποτέλεσμα της εν εξελίξει Διακυβερνητικής Διάσκεψης θα είναι, κατά συνέπεια, πολύ σημαντικό. Πρέπει να αναρωτηθούμε εάν, έως ότου δοθεί στην OLAF το καθεστώς μιας ευρωπαϊκής εισαγγελικής αρχής, έχει νόημα να συνεχίσουμε να επενδύουμε σε αστυνομική δράση την οποία ο οργανισμός αυτός δεν μπορεί νομικά να ακολουθήσει και αντ’ αυτού να χρησιμοποιήσουμε μεθόδους έρευνας που χρησιμοποιούνται στην καταπολέμηση όλων των οικονομικών εγκλημάτων και τις οποίες εφαρμόζουν όλες οι υπηρεσίες δίωξης οικονομικού εγκλήματος.
Στις ανεπαρκείς επιδόσεις της OLAF στην πρόσφατη περίπτωση της Eurostat συνέβαλε σαφώς η έλλειψη κατανόησης των βασικών εννοιών της επικοινωνίας και της πληροφόρησης, και η ανισορροπία μεταξύ των διακυβευόμενων συμφερόντων. Ένας άλλος παράγοντας ήταν η έλλειψη ελεγκτών, των οποίων οι δεξιότητες πρέπει να τοποθετούνται πάντα στο επίκεντρο της καταπολέμησης της οικονομικής απάτης ή των ατασθαλιών. Είναι καιρός για αυστηρότητα, σκληρή δουλειά, επαγγελματισμό, ισορροπία, λογική και σύνεση, και ακριβώς αυτά ευχόμαστε στην OLAF να επιτύχει. 
Sørensen (ELDR ).
   – Κύριε Πρόεδρε, τα πρόσφατα γεγονότα, τα οποία έθεσαν την OLAF στο επίκεντρο της προσοχής, προσέδωσαν μεγάλη σημασία και συνάφεια στην αξιολόγηση αυτή. Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων, Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών υποστηρίζει μια ισχυρή, ανεξάρτητη OLAF.
Εν συντομία, τάσσομαι επίσης υπέρ της άποψης ότι είναι απαραίτητη η μεταρρύθμιση της OLAF, μια μεταρρύθμιση που πρέπει να εστιαστεί στα ακόλουθα ζητήματα: το τεράστιο ζήτημα της ανεξαρτησίας της OLAF και το γεγονός ότι η OLAF πρέπει να ιεραρχήσει τις εργασίες της σε μεγαλύτερο βαθμό και να επικεντρώσει τους πόρους της στο βασικό της καθήκον, που είναι η επίλυση υποθέσεων που περιλαμβάνουν οικονομικές απάτες και ατασθαλίες. Ο χρόνος ενασχόλησης με μια υπόθεση πρέπει να μειωθεί, και οι δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ της Επιτροπής και των αρμόδιων Επιτρόπων πρέπει να βελτιωθούν. Προκειμένου να γίνει καλύτερη κατανομή των ευθυνών και να μπορέσουν να μειωθούν οι ζημίες, είναι σημαντικό να ενημερώνονται ο Γενικός Διευθυντής και ο αρμόδιος Επίτροπος όσο το δυνατόν νωρίτερα και πιο αναλυτικά.
Ο κ. Bösch έχει επιτελέσει εξαιρετική έργο στο Σώμα αυτό σε σχέση με την OLAF για μια μεγάλη χρονική περίοδο. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μας, η έκθεση αυτή δεν ανταποκρίνεται απόλυτα στους στόχους μας. Δεν νομίζω ότι είναι δουλειά του Κοινοβουλίου να καθορίζει την εσωτερική οργάνωση και την πολιτική προσωπικού της OLAF. Ούτε νομίζω ότι είναι σωστό να υπαχθεί διοικητικά η Επιτροπή Εποπτείας της OLAF στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πρέπει να είναι εντελώς ανεξάρτητη από όλα τα θεσμικά όργανα. Επίσης, δεν νομίζω ότι είναι αναγκαστικά ιδιαιτέρως καλή η ιδέα να δημιουργηθεί η θέση ενός “εμπιστευτικού δικηγόρου” για τα δικαιώματα του ατόμου. Οι εργασίες που αφορούν αυτό το πεδίο πρέπει και θα εκτελούνται από τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή. Τέλος, νομίζω επίσης ότι είναι σημαντικό η έκθεση αυτή να ασχολείται αποκλειστικά με την OLAF· όλα τα άλλα στοιχεία θα πρέπει να εξεταστούν ξεχωριστά. Παράδειγμα αποτελεί η πρόταση όσον αφορά το υπόλογο μέλος της Επιτροπής στην παράγραφο 16.
Blak (GUE/NGL ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επαινέσω τον κ. Bösch για την εξαίσια έκθεσή του, η οποία είναι και διεισδυτική και λεπτομερής, και θα ήθελα να πω στην κ. Schreyer, που είναι η αγαπημένη μου Επίτροπος: πρέπει να ζητάτε από κάποιον άλλο να γράφει τις ομιλίες σας, αντί να έρχεστε εδώ με τις ανοησίες που ακούσαμε απόψε. Είναι απαράδεκτο.
Τον τελευταίο καιρό η OLAF έχει δεχτεί πάρα πολλές επικρίσεις, και μάλιστα δικαίως· όμως η OLAF δεν πρέπει να γίνει το εξιλαστήριο θύμα για την υπόθεση της Eurostat, για παράδειγμα. Η Επιτροπή δεν πρέπει να χρησιμοποιεί την OLAF ως σκουπιδοτενεκέ για όλες τις υποθέσεις με τις οποίες δεν έχει τη διάθεση να ασχοληθεί η ίδια. Ακόμη και αν μια υπόθεση παραπεμφθεί στην OLAF, αυτό δεν απαλλάσσει την Επιτροπή από την υποχρέωσή της να δράσει. Η OLAF πρέπει να είναι εντελώς ανεξάρτητη, και πρέπει να παραδεχθούμε ότι ήταν λάθος μας να ιδρύσουμε την OLAF ως διοικητικό τμήμα της Επιτροπής. Η γραμματεία της Επιτροπής Εποπτείας πρέπει να είναι εντελώς ανεξάρτητη από την Επιτροπή. Το προσωπικό που εργάζεται για την OLAF πρέπει να είναι ανεξάρτητο από όλα τα θεσμικά όργανα, και είναι σημαντικό να μην επιτρέπεται στο προσωπικό να υποβάλει μετά αίτηση για θέσεις στην Επιτροπή, διότι έχουμε δει, φυσικά, παραδείγματα υποθέσεων να μπαίνουν στο χρονοντούλαπο διότι οι υπάλληλοι έπρεπε να επιστρέψουν στην Επιτροπή.
Τηλεφώνησα στην OLAF την άνοιξη του 2002 σχετικά με την υπόθεση της Eurostat, αφού αρχικά είχε επικοινωνήσει μαζί μου η κ. Dorte Schmidt-Brown. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, η κ. Dorte Schmidt-Brown ήταν μια υστερική γυναίκα που θα έπρεπε να προσπαθήσει να χαλαρώσει λίγο. Μόνο όταν το Κοινοβούλιο άρχισε να φωνάζει για το θέμα αυτό επιταχύνθηκαν οι έρευνες. Είναι πολύ ανησυχητικό το γεγονός ότι η OLAF δίνει προτεραιότητα μόνο σε υποθέσεις που συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον του Κοινοβουλίου ή του Τύπου, και είναι επίσης πολύ ανησυχητικό το γεγονός ότι η OLAF δεν λαμβάνει σοβαρά υπόψη της τους πληροφοριοδότες. Ελπίζω να μην δούμε ξανά τέτοιου είδους φαινόμενα. Είναι απολύτως καθοριστικό να μπορούμε να βασιστούμε στην αντικειμενικότητα της OLAF, και οι υπάλληλοι να εργάζονται γρήγορα και αποτελεσματικά στο μέλλον, αλλά θα ήθελα επίσης να πω ότι η OLAF δεν θεωρείται και το πιο αποτελεσματικό από τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας. 
Rühle (Verts/ALE ).
Εμείς αυτή τη στιγμή διακρίνουμε μια άλλη τάση στη συζήτηση για την επιτροπή εποπτείας. Είναι ιδιαίτερα λυπηρό ότι προς στιγμήν δεν υπάρχει ακόμα ευρωπαίος εισαγγελέας, και ότι προφανώς θα πρέπει να περιμένουμε ακόμα γι’ αυτό· δεν πρέπει όμως τώρα να κάνουμε το λάθος να επιδιώξουμε μια μεταβατική λύση που θα υποχρεώσει την επιτροπή εποπτείας να τον υποκαταστήσει παίζοντας αυτόν τον ρόλο, γιατί δεν είναι αυτός ο ρόλος που της αρμόζει. Χρειαζόμαστε μακροπρόθεσμα έναν δικαστικό έλεγχο της OLAF· αυτό όμως μπορεί να το κάνει μόνον η ευρωπαϊκή εισαγγελική αρχή και όχι μια επιτροπή-υποκατάστατο.
Αντιμετωπίζουμε με ακριβώς την ίδια κριτική διάθεση και ένα άλλο πρόβλημα: ότι δηλαδή το Κοινοβούλιο θέλει να αναμιχθεί όλο και πιο πολύ στις εσωτερικές υποθέσεις της OLAF, και αυτό δεν το θεωρούμε σωστό. Είμαστε της γνώμης ότι η OLAF πρέπει να είναι και να παραμείνει πραγματικά ανεξάρτητη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ενισχύεται υποχρεωτικά η ανεξαρτησία της από την Επιτροπή εάν ταυτόχρονα το Κοινοβούλιο ανακατεύεται στη μικροσκοπική διαχείριση της OLAF. Αυτό το θεωρούμε λάθος. Πραγματική ανεξαρτησία σημαίνει και διοικητική ανεξαρτησία.
Θεωρώ ότι πρέπει να επανεξετάσουμε σοβαρά τις τροπολογίες. Ελπίζω ότι θα υπάρξει ένας συμβιβασμός που θα υποστηρίξει η πλειοψηφία στην επιτροπή. Θα ήθελα όμως να πω ξεκάθαρα στην κυρία Stauner: δεν θα υποστηρίξουμε τις περισσότερες από τις τροπολογίες σας, διότι θεωρούμε σφάλμα το γεγονός ότι περιέχουν μια έμμεση μομφή κατά της OLAF και το ότι επιρρίπτουν ευθύνες, κατά τρόπο μονόπλευρο, σχετικά με τον ρόλο της Επιτροπής στην υπόθεση της Eurostat. Δεν συμφωνούμε με αυτό. 
Camre (UEN ).
   – Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Bösch για μια εξαίσια, εξαιρετικά διεξοδική έκθεση, τα συμπεράσματα της οποίας μπορούμε να υποστηρίξουμε συνολικά. Θα μπορούσαμε να πούμε, φυσικά, ότι είναι αμφίβολο κατά πόσον ενδείκνυται να δίνει το Κοινοβούλιο τόσο λεπτομερείς κανόνες για τη μεταρρύθμιση της OLAF, αλλά, αφού η Επιτροπή δεν μπόρεσε να δημιουργήσει μια λειτουργική υπηρεσία παρακολούθησης, το Κοινοβούλιο πρέπει φυσικά να ασχοληθεί με αυτό το θέμα. Εμείς είμαστε εκείνοι που πρέπει να είμαστε υπόλογοι στους πολίτες σε τελική ανάλυση όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόμαστε τα χρήματά τους. Στο παρελθόν είχαμε την UCLAF (Μονάδα συντονισμού για την καταπολέμηση της απάτης), αλλά και αυτή δεν λειτούργησε άψογα. Στη συνέχεια δημιουργήθηκε η OLAF, και προφανώς διαπιστώνουμε σήμερα ότι ούτε και αυτό βελτίωσε τα πράγματα όπως θα θέλαμε.
Συμφωνώ με την κριτική καθεαυτή που άσκησαν αρκετοί από τους συναδέλφους μου όσον αφορά τις αιτίες για την αδυναμία της OLAF να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, υπήρχε στη χώρα μου ένα ανέκδοτο που είχε προκύψει από το γεγονός ότι υπήρχε ένα κεντρικό ταχυδρομείο το οποίο δεν λειτουργούσε καλά. Την εποχή εκείνη συζητούσαμε τι θα κάναμε αν κτιζόταν τελικά ένας πυρηνικός αντιδραστήρας και πώς θα λύναμε το πρόβλημα με τα απόβλητα. Λέγαμε λοιπόν, ως αστείο, ότι η λύση ήταν να πακετάρουμε τα απόβλητα και να τα στείλουμε στο κεντρικό ταχυδρομείο, στο οποίο θα γυρνούσαν γύρω-γύρω σε έναν ατελείωτο κύκλο μέχρι που θα μειωνόταν η ραδιενέργεια. Η Επιτροπή χρησιμοποίησε στην πραγματικότητα την OLAF με παρόμοιο τρόπο. Η κατάσταση συνεχιζόταν για πάρα πολύ καιρό, χωρίς να ληφθεί καμία δράση για πάρα πολύ καιρό, και δεν μπορούμε να κατανοήσουμε, ειδικά σε σχέση με την υπόθεση της Eurostat, ότι η διοίκηση της OLAF μπόρεσε και είπε στην Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού, με πολύ μεγάλη σοβαρότητα μάλιστα, ότι δεν ενημέρωνε την Επιτροπή για τις υποθέσεις για να μην την επιβαρύνει με τη δυσάρεστη γνώση του τι συνέβαινε. Αυτό μας δημιουργεί μια εντύπωση ερασιτεχνισμού. Πράγματι, η μη ενημέρωση της Επιτροπής θα μπορούσε, φυσικά, να αποδειχθεί μοιραία για την ίδια της την ύπαρξη.
Van Dam (EDD ).
Όταν η Επιτροπή ανέλαβε καθήκοντα, ανακοίνωσε ακόμη μια φορά ότι θα αφοσιωνόταν εντελώς στην αντιμετώπιση της απάτης και των οικονομικών ατασθαλιών στα θεσμικά όργανα της ΕΕ, και μάλιστα δικαιολογημένα, καθώς ενέχονται δισεκατομμύρια ευρώ. Η Επιτροπή συνεχίζει να λειτουργεί κατά τρόπο καθόλου ικανοποιητικό τώρα που υπέβαλε αυτή την έκθεση προόδου στο Κοινοβούλιο με καθυστέρηση μεγαλύτερη του ενός έτους. Οι πρακτικές απάτης που περιβάλλουν την υπόθεση της Eurostat έδειξαν ότι, από διοικητικής πλευράς, η OLAF δεν πρέπει πλέον να υπάγεται διοικητικά στην Επιτροπή. Πρέπει να δοθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανεξαρτησία στην υπηρεσία και να καταστεί υπόλογη στο Κοινοβούλιο.
Theato (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η έκθεση του κ. Bösch χαρακτηρίζεται από κριτικό, αλλά και εποικοδομητικό πνεύμα. Συγχαίρω τον εισηγητή για την εντατική του εργασία, για της οποίας τα πορίσματα και την ενδεχόμενη εφαρμογή μπορούσαμε να έχουμε αποφανθεί ενωρίτερα, εάν η Επιτροπή είχε υποβάλει έγκαιρα, όπως προβλέπει ο κανονισμός, την αξιολόγησή της για την τριετή εργασία της OLAF, και όχι με καθυστέρηση μεγαλύτερη των εννέα μηνών. Ίσως τότε κάποιες περιπτώσεις κακοδιαχείρισης και ατασθαλιών να είχαν αντιμετωπιστεί καλύτερα από όσο μπορεί να γίνει τώρα, στο τέλος της κοινοβουλευτικής περιόδου του Κοινοβουλίου, οπότε λήγει και η εντολή της Επιτροπής. Ένα παράδειγμα είναι η Eurostat.
Γνωρίζουμε πώς δημιουργήθηκε η OLAF, η οποία δεν μπορούσε παρά να είναι μια ενδιάμεση κατάσταση αφού δεν επίκειτο τροποποίηση της Συνθήκης. Έτσι, η υπηρεσία αυτή από την αρχή βρέθηκε σε μια παράδοξη κατάσταση. Είναι ανεξάρτητη ως προς τις δραστηριότητές της –εμμένουμε σε αυτό– αλλά υπόκειται οργανωτικά στη διοίκηση της Επιτροπής. Ωστόσο, δυστυχώς, η μέχρι τώρα πορεία της υπηρεσίας χαρακτηρίστηκε από καθυστερήσεις, δυσκαμψία και αποσπασματική εφαρμογή του κανονισμού OLAF και από τις δύο πλευρές – την Επιτροπή και την OLAF. Επιτρέψτε μου να αναφέρω μερικά παραδείγματα: τη χρονοβόρα πρόσληψη προσωπικού, την υπερβολικά μεγάλη διάρκεια των ερευνών ή την παράλειψη ενημέρωσης της επιτροπής εποπτείας, η οποία είναι επιβεβλημένη, κυρίως δε την ελλιπή κατάρτιση και τον ελλιπή σεβασμό των δικαιωμάτων υπεράσπισης των ενεχομένων. Θεωρώ εξαιρετικά σοβαρή τη σαφή τοποθέτηση της επιτροπής εποπτείας σχετικά με το τελευταίο αυτό σημείο, γιατί δείχνει την ανάγκη σύστασης μιας ευρωπαϊκής οικονομικής εισαγγελικής αρχής για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης. Το Κοινοβούλιο την ζητά κατηγορηματικά εδώ και πολύν καιρό, ενώ στο μεταξύ την ζήτησε και η Επιτροπή στη Συνέλευση και στη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Ευτυχώς ο Πρόεδρος Πρόντι περιέλαβε το ζήτημα αυτό στο σχέδιο δράσης του. Τα θεμελιώδη δικαιώματα του πολίτη μπορούν να διασφαλιστούν μόνο σε ένα δικαστικό πλαίσιο κράτους δικαίου. Στο μεσοδιάστημα, μέχρι να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, υποστηρίζω πλήρως την ενίσχυση της επιτροπής εποπτείας τόσο ως προς τη γραμματεία –το θέμα της σύνδεσής της με τον προϋπολογισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρέπει να συζητηθεί– όσο και κυρίως ως προς τον διορισμό ανεξαρτήτων και εξειδικευμένων ατόμων ως μελών της επιτροπής εποπτείας. Γενικότερα, δεν χρειαζόμαστε νέο κανονισμό, χρειαζόμαστε όμως μερικές τροποποιήσεις που διασαφηνίζονται στην έκθεση. Χρειαζόμαστε μια ισχυρή OLAF. Παρακαλώ την Επιτροπή να πάρει στα σοβαρά τα αιτήματά μας προκειμένου να προσεγγίσουμε στον στόχο μιας πολιτικής μηδενικής ανοχής.
Andria (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, καταρχάς τα συγχαρητήριά μου στον κ. Bösch για την έκθεσή του και την αποφασιστική στάση που τήρησε προς τους άμεσους και πολιτικούς υπεύθυνους για τις υποθέσεις απάτης που καταγγέλλονται. Μια παράκληση προς την Επίτροπο Schreyer: σας παρακαλώ να μην επιχειρήσετε να υποτιμήσετε την υπόθεση της Eurostat, η οποία παραμένει ένα από τα πιο ανησυχητικά και ακανθώδη περιστατικά που απασχόλησαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η τεράστια συνακόλουθη οικονομική ζημία δεν έχει εκτιμηθεί, και ίσως να μην εκτιμηθεί ποτέ.
Ας έλθουμε στην έκθεση. Εάν εφαρμοσθούν όσα αναφέρονται στην έκθεση Bösch, θα ζήσουμε σε μια πολύ ειρηνική Ευρώπη. Τα οικονομικά συμφέροντα μόλις που θα προστατεύονται και η νομιμότητα θα καταστεί το κύριο χαρακτηριστικό όλων των ευρωπαϊκών ζητημάτων. Αν, όμως, δεν εφαρμοσθούν στην πράξη οι αρχές που διατυπώνονται και περικλείονται συνοπτικά στην αιτιολογική σκέψη Ζ), η οποία αναφέρει επί λέξει: “η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέβαλε μια πολιτική "μηδενικής ανοχής";, όσον αφορά τις απάτες και τις ατασθαλίες”, θα είναι μάταιη όλη η προσπάθεια που κατέβαλε ο εισηγητής για την έκθεσή του και δεν θα επιτευχθεί κανένας πρακτικός στόχος. Τώρα, σε σχέση με όσα ήλθαν στην επιφάνεια για τη Eurostat, δεν θα ήταν ορθότερο –αλλά, ευτυχώς, στο σημείο αυτό δόθηκαν εξηγήσεις από τον κ. Bösch– να τεθεί σε ψηφοφορία στην επιτροπή μια τροπολογία που παρουσίασα εγώ και αναφέρει επί λέξει: “Δεν μπορεί παρά να διατυπώσει τη δυσαρέσκειά του για όλες τις υποθέσεις κατά τις οποίες η OLAF δεν μπόρεσε να περατώσει σε σειρά υποθέσεων τις έρευνές της εντός της καθορισθείσας προθεσμίας των εννέα μηνών, και ιδίως γι’ αυτήν της Eurostat, που παραμένει εκκρεμής εδώ και πάνω από τρία χρόνια και για την οποία μια έγκαιρη έρευνα θα είχε καταφέρει να θέσει τέλος σε μια σειρά διαδικασιών που σήμερα αποδεικνύονται αντικανονικές, ενώ ορισμένες πτυχές της υπόκεινται στις δικαστικές αρχές”. Η τροπολογία αυτή θα τεθεί σε ψηφοφορία αύριο και ελπίζω ότι θα εγκριθεί αύριο σε αυτήν την αίθουσα.
Παράλληλα, δεν θα ήθελα να αποδοθεί εσφαλμένη ερμηνεία σε όσα είπα σχετικά με την OLAF, διότι δεν μπορεί να γίνει το εξιλαστήριο θύμα για υποθέσεις απάτης που διέπραξαν άλλοι. Για τον λόγο αυτόν, η OLAF πρέπει να διατηρήσει τη χρηματοδότησή της, η οποία πρέπει να είναι αρκετή για να ενισχύσει το προσωπικό της, ιδίως το ερευνητικό. Συμφωνώ απόλυτα με την πρόσκληση του εισηγητή στο άρθρο 33, εδάφιο 1, όπου απαιτεί από την OLAF να ενημερώνει λεπτομερώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όταν μια έρευνα δεν ολοκληρώνεται εντός των προβλεπόμενων εννέα μηνών.
Επανερχόμενος στην υπόθεση Eurostat, που δημιουργεί ανησυχίες και εκνευρισμό σε πολλούς από εμάς, νομίζω πως μπορώ να δηλώσω ότι ασφαλώς συμφωνώ πως είναι ορθή η προβολή συνετών θέσεων, αλλά παράλληλα δεν είναι αποδεκτή μια διατύπωση σύμφωνα με την οποία θεωρείται αντιπαραγωγικό να τεθούν σε κίνδυνο τα ευρωπαϊκά όργανα γι’ αυτήν την υπόθεση. Η συζήτηση και οι αποφάσεις πρέπει να είναι διαφορετικές: στην υπόθεση Eurostat οι συμβάσεις συνήφθησαν νόμιμα ή υπήρξαν εμφανείς ατασθαλίες;
Εάν, όπως φαίνεται από την ανάγνωση των εκθέσεων, πολλές συμβάσεις συνήφθησαν χωρίς το νόμιμο δικαίωμα υπογραφής, εάν υπήρχαν συγκρούσεις συμφερόντων που οδηγούσαν σε βέβαια και παράνομα οικονομικά οφέλη, εάν χάνονταν συστηματικά έγγραφα που έπρεπε να αποτελούν αντικείμενο ελέγχου και μεταφέρονταν στο εξωτερικό απόρρητες πληροφορίες για να διευκολυνθούν οι διαπραγματεύσεις, εάν πάνω από το 50% των συμβάσεων συνήπτοντο με μια μόνο προσφορά, τότε είναι προφανές ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα υπέστη ζημία ύψους εκατομμυρίων ευρώ και η πτυχή αυτή πρέπει να υπερισχύσει έναντι όλων των άλλων, ακόμη και της διαφύλαξης των ευρωπαϊκών οργάνων. 
Schreyer,
     Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, επιτρέψτε μου να αναφερθώ και πάλι εν συντομία σε ορισμένα σημεία. Ασφαλώς δεν τίθεται θέμα ότι στην υπόθεση της Eurostat δεν υπήρχαν μόνο σοβαρές παρατυπίες στην ίδια την Eurostat –και συνειδητά αποφεύγω τη λέξη “απάτη” εφόσον γίνεται τώρα δικαστική εξέταση και δεν θέλω να κατηγορηθώ ότι προδικάζω– αλλά υπήρξαν και σφάλματα της Επιτροπής. Επίσης, η OLAF όφειλε να έχει διεξαγάγει πιο γρήγορα τις έρευνες. Για τον λόγο αυτόν άλλωστε ο κ. Πρόντι διατύπωσε ένα σχέδιο δράσης που, αφενός, περιλαμβάνει εκτεταμένα μέτρα στην Eurostat και, αφετέρου, αναφέρεται στο θέμα της επικοινωνίας μεταξύ των υπηρεσιών και των Επιτρόπων, αλλά και στα μέτρα για την OLAF. Θα ήθελα να επαναλάβω στην κ. Stauner το εξής: στα μέτρα για την OLAF δεν συγκαταλέγεται η επαναφορά στην Επιτροπή των εσωτερικών ερευνών που αφορούν υπαλλήλους της Επιτροπής αλλά –επιτρέψτε μου να παραθέσω τα λόγια του κ. Πρόντι– η ενίσχυση της λειτουργικής ανεξαρτησίας της OLAF μέσω του επαναπροσδιορισμού των κεντρικών καθηκόντων της. Για τον σκοπό αυτόν θα μπορούσαν να υπαχθούν και πάλι στις υπηρεσίες της Επιτροπής ορισμένα οριζόντια καθήκοντα που δεν έχουν άμεση σχέση με την ερευνητική δραστηριότητα. Νομίζω ότι γνωρίζετε τόσο καλά όσο και εγώ ότι τα κεντρικά καθήκοντα της OLAF –αυτά δηλαδή που ενισχύθηκαν ή εν μέρει δημιουργήθηκαν το 1999– είναι ακριβώς τα καθήκοντα διεξαγωγής εσωτερικών ερευνών, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις διεξαγωγής εσωτερικών ερευνών και συμφωνώ απόλυτα με τον κ. Bösch ότι πρέπει να παρασχεθούν μεγαλύτερες δυνατότητες στον τομέα αυτόν. Ωστόσο, όπως έδειξε η υπόθεση της Eurostat, ισχύει εξίσου ότι μερικές φορές οι εσωτερικές έρευνες προκύπτουν από μια εξωτερική έρευνα, γιατί ξαφνικά από παρόμοιες εξωτερικές έρευνες προκύπτει το ερώτημα γιατί έγιναν εδώ σφάλματα κατά τη διαδικασία προκήρυξης διαγωνισμών ή γιατί πάντα συνάπτονταν αυτές οι ειδικές συμφωνίες.
Επιτρέψτε μου να επαναλάβω το εξής: η τελική διατύπωση του σχεδίου δράσης που παρουσίασε ο κ. Πρόντι στην Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού βρίσκεται εν πλήρη εξελίξει και τα κείμενα για την τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου του κανονισμού θα σας υποβληθούν –ελπίζω– στις αρχές Ιανουαρίου ή τουλάχιστον εγκαίρως εντός του Ιανουαρίου. Βλέπω ότι εδώ υπάρχουν πολλές όμοιες προσεγγίσεις στο ζήτημα της τροποποίησης του κανονισμού. Η κυρία Theato τις ανέφερε ξανά μόλις προ ολίγου. Όπως σας υποσχέθηκε ο Πρόεδρος της Επιτροπής, στα σημεία αυτά θα συνεργαστούμε πολύ στενά με την Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού και πριν από τη διατύπωση του σχεδίου δράσης. 
Bösch (PSE ),
   . – Κύριε Πρόεδρε, ίσως η Επιτροπή να πρέπει επιτέλους να αποφασίσει εάν είναι ευχαριστημένη με την εργασία της OLAF ή όχι. Μου δόθηκε σχεδόν η εντύπωση ότι επικρίνουμε την OLAF στα καλά καθούμενα· την ίδια ώρα όμως είχα την αίσθηση ότι ο Πρόεδρος Πρόντι έκανε την OLAF φύλλο και φτερό επικρίνοντάς την ενώ εμείς την υπερασπιζόμασταν, αφού πολλοί συνάδελφοι έλεγαν σήμερα στη διάρκεια της συζήτησης ότι η Eurostat δεν είναι περίπτωση που αφορά την OLAF, η Eurostat είναι μια περίπτωση που αφορά την Επιτροπή. Στο σημείο αυτό η Επιτροπή πρέπει επιτέλους να καταλήξει σε μια δική της γραμμή, και μάλιστα σε μια γραμμή που να μπορεί να πιστοποιηθεί. Κατά τα άλλα, χαίρομαι πολύ όταν λέτε ότι είστε ευχαριστημένοι με την OLAF. Τότε όμως δεν θέλω να ξανακούσω τίποτα, ούτε από τον Πρόεδρό σας, για τις προφανείς ποιοτικές ελλείψεις που έγιναν φανερές σε σχέση με την Eurostat. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποστασιοποιούμαστε από τη θέση μας και θεωρώ ότι υπάρχουν ακόμα ορισμένες παρεξηγήσεις σχετικά με την ανεξαρτησία της επιτροπής εποπτείας. Η επιτροπή αυτή –όπως και ο γενικός διευθυντής της OLAF– πρέπει να διορίζεται σε διοργανικό επίπεδο. Σήμερα είναι μέρος της Επιτροπής και δεν βρίσκεται στο κενό, για να μην δημιουργούνται ψευδείς εντυπώσεις εδώ. Εμείς πιστεύουμε ότι εδώ πρέπει να γίνει ένας διαχωρισμός, και από άποψη χώρου και από οικονομική άποψη. Δεν είναι δυνατόν ο επιτηρούμενος να είναι τελικά και αρμόδιος για το προσωπικό της επιτροπής εποπτείας. Η σχετική μας θέση είναι σταθερή και ελπίζω ότι αύριο το Κοινοβούλιο θα αποφασίσει ανάλογα. 
Blak (GUE/NGL ).
   – Κύριε Πρόεδρε, το μήνυμα που απευθύνουμε απόψε στην κ. Schreyer είναι πεντακάθαρο: να πει στον κ. Πρόντι ότι δεν έχουμε καμία ανάγκη τα σχέδια δράσης του. Ο μόνος λόγος ύπαρξής τους είναι για να κερδίσει χρόνο, για να κουκουλώσει το θέμα αυτό. Δεν μπορούμε να ανεχθούμε μια τέτοια συμπεριφορά. 
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0407/2003) της κ. Miguélez Ramos, εξ ονόματος της Επιτροπής Αλιείας, σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2561/2001 του Συμβουλίου, για την προώθηση της μετατροπής των στόλων οι οποίοι εξηρτώντο, μέχρι το 1999, από την αλιευτική συμφωνία με το Μαρόκο (COM(2003) 437 – C5-0357/2003 – 2003/0157(CNS)). 
Fischler,
     Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να αρχίσω ευχαριστώντας θερμά την κ. Miguélez Ramos για την εξαίρετη έκθεσή της και για την υποστήριξή της στην πρότασή μας. Η Επιτροπή πρότεινε να γίνουν διάφορες αλλαγές στο σύστημα προώθησης της μετατροπής των στόλων και της μετεκπαίδευσης των αλιέων που εξαρτώνταν μέχρι το 1999 από την αλιευτική συμφωνία με το Μαρόκο. Προτείνουμε τις παρακάτω τροποποιήσεις: η αντιστάθμιση θα καταβάλλεται πλέον σε κάθε αλιέα που έχασε τη δουλειά του επειδή το πλοίο στο οποίο εργαζόταν ανήκει τώρα σε άλλη αλιευτική επιχείρηση, για παράδειγμα μέσω μιας κοινής επιχείρησης. Έτσι διευρύνεται ο κύκλος των δικαιούχων και επομένως πρέπει να παρατείνουμε και τις προθεσμίες κατά ένα έτος προκειμένου να μπορέσουν όλοι οι νέοι δικαιούχοι να υποβάλουν αίτηση για συνδρομή και να δοθεί επαρκής χρόνος στις πορτογαλικές και ισπανικές αρχές να λάβουν αποφάσεις.
Είμαι επίσης διατεθειμένος να δεχτώ τις τροπολογίες 2 και 3. Όμως δεν μπορώ να δεχθώ την τροπολογία του κ. Varela Suanzes-Carpegna διότι απαιτεί τροποποίηση του άρθρου 12 του Κανονισμού για τη διαρθρωτική υποστήριξη του τομέα της αλιείας ως προς τα κοινωνικοοικονομικά μέτρα. Δεν μπορούμε να τροποποιήσουμε σήμερα αυτόν τον κανονισμό. 
Miguélez Ramos (PSE ),
   . – Κύριε Πρόεδρε, στις 30 Νοεμβρίου 1999, έληξε η αλιευτική συμφωνία μεταξύ της Κοινότητας και του Μαρόκου, βάζοντας τέλος στις δραστηριότητες τεσσάρων χιλιάδων τριακοσίων αλιέων και τετρακοσίων πλοίων. Έκτοτε, τέθηκαν σε ισχύ οι ενισχύσεις προς τους πληγέντες, στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999, οι οποίες καταβλήθηκαν από το ΧΜΠΑ. Αυτές οι ενισχύσεις παρατάθηκαν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2001, αλλά ήταν απαραίτητο στη συνέχεια να εφαρμοστεί μια πολιτική μετατροπής του στόλου, ο οποίος σε μεγάλο βαθμό δεν μπόρεσε να μεταφερθεί σε άλλες αλιευτικές περιοχές. Εγκρίναμε επομένως, και με βάση τα εθνικά σχέδια, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2561/2001, για την κοινωνικοοικονομική διαφοροποίηση των περιοχών αυτών που επλήγησαν από την παύση των αλιευτικών δραστηριοτήτων.
Για τη χρηματοδότηση αυτών των δράσεων χρησιμοποιήθηκε, όπως γνωρίζετε, το Ταμείο Αλληλεγγύης, για το συνολικό ποσό των 197 εκατομμυρίων ευρώ. Ο κανονισμός προέβλεπε επίσης προληπτικά μέτρα και εξαιρέσεις από τη νομοθεσία που προσδιορίζει τις μεθόδους και τους όρους των παρεμβάσεων αναδιάρθρωσης στον τομέα της αλιείας. Ωστόσο, ο εξαιρετικός χαρακτήρας του μέτρου οδήγησε το Συμβούλιο να εγκρίνει μια περιορισμένη χρονική προθεσμία γι’ αυτό, η οποία δεν ήταν επαρκής ώστε να καλυφθούν πολλοί από τους πληγέντες.
Σε αυτό συνέβαλλε επίσης η ακαμψία του κανονισμού, η οποία τώρα, μέσω αυτής της τροποποίησης που προωθείται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πρόκειται να εξαλειφθεί. Αυτός είναι ο λόγος που χαίρομαι τόσο που ο κ. Fischler δήλωσε ότι η Επιτροπή θα δεχτεί αυτές τις τροποποιήσεις και τις τροπολογίες που προτείνω στην έκθεσή μου, διότι οι δυο μας –ο κ. Fischler και εμείς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο– θέλουμε να τύχουν οι πληγέντες αλιείς ίσης μεταχείρισης, ούτως ώστε να μπορέσουν να λάβουν τις ενισχύσεις για την αλλαγή δραστηριότητάς τους, ανεξάρτητα από την τύχη του πλοίου στο οποίο εργάζονταν, διότι η σύνδεση του αλιέως με τη τύχη του πλοίου ήταν μια από τις μεγάλες δυσκολίες.
Επομένως, και για να μπορέσει αυτός ο κανονισμός –όπως επιθυμεί τόσο η Επιτροπή όσο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο– να συμπεριλάβει στην πράξη τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό πληγέντων ατόμων, πρέπει να καταργήσουμε τις διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες τα ατομικά συνολικά επιδόματα μπορούν να χορηγηθούν μόνο σε ένα σκάφος ή στους αλιείς εκείνους που εργάζονταν σε ένα σκάφος του οποίου οι αλιευτικές δραστηριότητες έχουν παύσει οριστικά. Και η τροποποίηση που συζητάμε τώρα, όπως είπε ο Επίτροπος, συνεπάγεται επίσης την παράταση κατά δώδεκα μήνες της προθεσμίας για την αποδοχή των δαπανών, που τώρα θα είναι η 31η Δεκεμβρίου 2004, και της τελικής ημερομηνίας για την υποβολή στην Επιτροπή της αίτησης καταβολής της πληρωμής, που θα είναι η 30ή Ιουνίου 2005.
Αυτό ζήτησαν από την Επιτροπή Αλιείας οι εκπρόσωποι των αλιέων που επλήγησαν από το κλείσιμο των αλιευτικών περιοχών, όπως ήταν ο Συνεταιρισμός Loitamar, στη χερσόνησο του Μοράθο (Γαλικία), που αποτελείται από εξήντα περίπου εργαζομένους οι οποίοι προηγουμένως αλίευαν στα ύδατα του Μαρόκου, αλλά δεν είναι ακόμη σε θέση να εφαρμόσουν πλήρως το επιχειρηματικό τους σχέδιο. Σήμερα, με αυτό το μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο που τους παραχωρείται, θα είναι σε θέση να το πράξουν, και όλα τα μέλη αυτού του συνεταιρισμού θα μπορέσουν –όπως απαιτεί ο κανονισμός– να αρχίσουν να εργάζονται ώστε να είναι σε θέση να λάβουν αυτές τις ατομικές ενισχύσεις.
Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, καταρχάς θα ήθελα να συγχαρώ την εισηγήτριά μας, την κ. Miguélez, για την έκθεσή της σχετικά με έναν δίκαιο σκοπό –όπως είπαν και άλλοι– που εδώ και πολύ καιρό υποστηρίζουμε όλοι, συμπεριλαμβανομένης της ισπανικής κυβέρνησης, όπως γνωρίζει ο κ. Επίτροπος.
Αυτή ήταν η πρόσφατη περίπτωση του κοινοτικού στόλου του χάλιμπατ στα αλιευτικά ύδατα της Οργάνωσης Αλιείας του Βορειοδυτικού Ατλαντικού (NAFO), όπου η Επιτροπή πρότεινε ένα σχέδιο αποκατάστασης για το χάλιμπατ το οποίο έγινε δεκτό και το οποίο συνεπάγεται τη μείωση από 42 000 τόνους εφέτος, το 2003, σε 16 000 τόνους το 2007, μια μείωση 62%. Καθώς φαίνεται, όμως, ότι δεν έγινε τίποτα επ’ αυτού, κατά τη γνώμη μου η Επιτροπή πρέπει να είναι υποχρεωμένη να κάνει κάτι για να μην διακινδυνεύσει το μέλλον αυτού του στόλου. Και πρέπει να αναλάβει κατάλληλη δράση υιοθετώντας έκτακτα μέτρα, όπως η μεταφορά του στόλου σε άλλα αλιευτικά ύδατα, η προώθηση πειραματικών εκστρατειών και η χορήγηση και άλλων κοινωνικοοικονομικών ενισχύσεων που ζητάμε ως αποζημίωση για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί.
Αυτό που επιδιώκουμε με αυτή την τροπολογία η οποία, κύριε Επίτροπε, δεν είναι μια τροπολογία “Varela” αλλά μια τροπολογία της Επιτροπής Αλιείας, είναι να επιλύσουμε τα τρέχοντα, και τυχόν μελλοντικά, προβλήματα. Αν το Κοινοβούλιό μας την εγκρίνει αύριο, το αίτημά μου προς εσάς, κύριε Επίτροπε, είναι να σκεφτεί η Επιτροπή το θέμα, δεδομένου ότι το ζητά ο ενδιαφερόμενος κλάδος. Σας ζητά να κάνετε κάτι. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θέλει να σας βοηθήσει και να είναι σύμμαχός σας και σύμμαχος του κλάδου και επομένως να διασφαλίσει με αυτόν τον τρόπο ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα αναλάβει δράση.
Αυτή είναι η άποψή μου και ελπίζω, κύριε Fischler, ότι θα σκεφτείτε τα όσα ειπώθηκαν πριν αναλάβετε την πρωτοβουλία που ανακοινώσατε.
Θα ήθελα να τελειώσω –δεδομένου ότι δεν θα έχω χρόνο αργότερα– συγχαίροντας τον πρόεδρο Stevenson, εισηγητή της έκθεσης σχετικά με τη Μοζαμβίκη, την οποία πρόκειται να εξετάσουμε στη συνέχεια, διότι είναι μια εξαίρετη έκθεση η οποία αξίζει την υποστήριξή μας. 
Lage (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η αδυναμία ανανέωσης της αλιευτικής συμφωνίας με το Μαρόκο επέφερε σοβαρό πλήγμα στην εξωτερική στρατηγική για την αλιευτική πολιτική και είχε τραγικές συνέπειες για ορισμένες αλιευτικές περιοχές, ιδιαίτερα στην Ανδαλουσία και, σε μικρότερη κλίμακα, στην περιοχή Algarve της Πορτογαλίας. Πρέπει να πούμε ότι η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο κατόρθωσαν να εγκρίνουν ένα σχέδιο για την υποστήριξη των δραστηριοτήτων που επλήγησαν, το οποίο είχε εντούτοις ορισμένες αδυναμίες και ελλείψεις που τώρα όμως διορθώνονται.
Χαιρετίζουμε, συνεπώς, την πρόταση της Επιτροπής που προέκυψε από την κοινοβουλευτική πίεση, καθώς και από τα αιτήματα των δύο άμεσα πληγεισών περιοχών, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Πρέπει να πούμε ότι η πρόταση αυτή ίσως δεν θα χρειαζόταν αν η Επιτροπή είχε ακούσει το Κοινοβούλιο όταν συζητιόταν ο κανονισμός 2561/2001. Ακόμη και τότε, είχαν ήδη εντοπιστεί σαφώς τα πιθανά προβλήματα της εφαρμογής αυτού του κανονισμού.
Υποστηρίζουμε την έκθεση Miguélez Ramos και δεν μπορούμε παρά να επαινέσουμε την εισηγήτρια και τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε, που βρίσκονται αναμφίβολα πίσω από τις διορθώσεις που γίνονται στην πρόταση. Πρέπει να διασφαλίσουμε την ίση μεταχείριση όλων των αλιέων, ενώ ο κανονισμός πρέπει επίσης να καλύπτει το μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ατόμων που εργάζονται σε αυτόν τον τομέα. Πρέπει συνεπώς να αφαιρεθούν οι διατάξεις που εμποδίζουν την παροχή των προβλεπομένων ενισχύσεων εντός λογικότερων χρονικών ορίων. Υποστηρίζουμε τις τροπολογίες της εισηγήτριας, οι οποίες αιτιολογούνται με τέτοια σαφήνεια ώστε δεν χρειάζεται κανένα περαιτέρω σχόλιο. Είναι σωστό να δοθεί επίσης οικονομική αποζημίωση στους αλιείς που είναι άνεργοι λόγω άλλων αποφάσεων, και όχι απλώς επειδή πέταξαν τα παλιά τους πλοία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αποφάσισαν να αφοσιωθούν σε άλλα είδη αλιείας, για παράδειγμα, ή εκείνους που έχουν ήδη μεταπηδήσει σε άλλα είδη αλιείας.
Fischler,
   .  Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, ευχαριστώ και εσάς και όλους όσοι συνέβαλαν στη συζήτηση αυτή. Συμφωνώ απόλυτα με την εισηγήτρια ότι είναι θετικό και σημαντικό να προβούμε σε προσαρμογή γι’ αυτήν την ειδική περίπτωση του ισπανικού και πορτογαλικού στόλου σε συνάρτηση με τη συμφωνία του Μαρόκο ή την εκπνοή της. Ωστόσο, εξακολουθώ να πιστεύω ότι δεν πρέπει γενικά να αρχίσουμε να καταφεύγουμε σε ευκαιριακή νομοθεσία. Καταλαβαίνω βέβαια το αίτημα του κ. Varela Suanzes-Carpegna, αλλά θεωρώ ότι πρέπει να το εξετάσουμε στο πλαίσιο της ενδιάμεσης αναθεώρησης του διαρθρωτικού μέτρου. Άλλωστε, ούτως ή άλλως προβλέπεται μια τέτοια αναθεώρηση και θεωρώ ότι αυτή θα είναι η κατάλληλη στιγμή για να συζητηθούν όλα τα στοιχεία και οι εμπειρίες που θα έχουμε συγκεντρώσει από την εφαρμογή κατά το πρώτο ήμισυ της περιόδου εκτέλεσης του μέτρου. 
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0406/2003) του κ. Stevenson, εξ ονόματος της Επιτροπής Αλιείας, σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά τη σύναψη της αλιευτικής συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Μοζαμβίκης (COM(2003) 419 – C5-0354/2003 – 2003/0154(CNS)). 
Fischler,
   .  Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, μπορώ να συνεχίσω από εκεί που είχα σταματήσει. Η προκειμένη έκθεση αφορά τις αλιευτικές συμφωνίες ή την ανανέωση του πρωτοκόλλου για τις αλιευτικές συμφωνίες μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Μοζαμβίκης. Θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τον κ. Stevenson για την έκθεσή του και για την υποστήριξη της πρότασης της Επιτροπής για τη σύναψη ενός τέτοιου πρωτοκόλλου. Με τη βοήθεια αυτής της συμφωνίας, τα αλιευτικά σκάφη της Κοινότητας θα μπορέσουν να επαναλάβουν την αλιευτική τους δραστηριότητα στα ύδατα της Μοζαμβίκης. Η νέα συμφωνία διευρύνει επίσης τη σειρά των συμφωνιών της Κοινότητας για την αλιεία τόνου στη μείζονα αυτή περιοχή. Ακόμη, επιτύχαμε να συνάψουμε μια ιδιαίτερα καινοτόμο συμφωνία εταιρικής σχέσης, καθώς η Μοζαμβίκη θα χρηματοδοτήσει με ολόκληρο το ποσόν της οικονομικής αντιστάθμισης τον έλεγχο της αλιείας, την έρευνα, την εκπαίδευση και διάφορα άλλα μέτρα που έχουν σκοπό την ανάπτυξη των αλιευτικών επιχειρήσεων της Μοζαμβίκης και τη βελτίωση των δυνατοτήτων της διαχείρισης της αλιείας της.
Όσον αφορά τις άλλες τροπολογίες που κατατέθηκαν, θεωρούμε ότι οι τροπολογίες 1 και 2 δεν είναι απαραίτητες, εφόσον ήδη προσφέρουμε στο Κοινοβούλιο τις πληροφορίες αυτές σύμφωνα με την ισχύουσα συμφωνία πλαίσιο μεταξύ του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής. Η τροπολογία 3 αφορά μια πραγματικά παλιά ιστορία, δηλαδή την ανανέωση ενός πρωτοκόλλου. Εφόσον αφορά την ανανέωση του πρωτοκόλλου, δεν απαιτείται ειδική διαπραγματευτική εντολή παρά εμπίπτει στο πλαίσιο των υφισταμένων διαπραγματευτικών κατευθυντηρίων γραμμών. Για τον λόγο αυτόν είμαι αναγκασμένος να την απορρίψω. 
Stevenson (PPE-DE ),
   . – Κύριε Πρόεδρε, η νέα αυτή συμφωνία ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τη Μοζαμβίκη μονογράφηκε στις 21 Οκτωβρίου 2002. Η συμφωνία ισχύει για τρία έτη και το πρωτόκολλο που καθορίζει τις αλιευτικές δυνατότητες, τη χρηματική αποζημίωση, καθώς και το τεχνικό παράρτημα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της και θα τεθούν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2004. Τα βασικά αλιεύματα τα οποία αφορά είναι, φυσικά, η γαρίδα ανοικτής θαλάσσης και ο τόνος.
Στην περίπτωση της Σενεγάλης, επιμείναμε ότι το 60% της χρηματικής αποζημίωσης πρέπει να προορίζεται για τις αλιευτικές δυνατότητες και το 40% για την προστασία του περιβάλλοντος και την ανάπτυξη. Επιμείναμε ότι το μισό πλήρωμα στους στόλους της ΕΕ πρέπει να είναι Σενεγαλέζοι, ότι η επεξεργασία σημαντικής ποσότητας των αλιευμάτων πρέπει να γίνεται σε μονάδες επεξεργασίας στη Σενεγάλη και ότι η παρακολούθηση των σκαφών μέσω δορυφόρου (VMS) θα εφαρμόζεται σε όλα τα συμμετέχοντα σκάφη. Τα σημεία αυτά έγιναν δεκτά ως μια καλή, από κάθε άποψη, δέσμη προτάσεων, η οποία υπηρετεί τις αξίες της προστασίας του περιβάλλοντος και της ανάπτυξης, δίνει τη δυνατότητα βιώσιμης αλιείας, συνεχίζει να δημιουργεί θέσεις εργασίας για τους ευρωπαίους αλιείς και συνεχίζει να προμηθεύει την ΕΕ με αλιεύματα υψηλής ποιότητας. Στην ΕΕ, η επάρκεια σε αλιευτικά προϊόντα ανέρχεται σε ποσοστό μόνο 60%. Υπάρχει αυξανόμενη ζήτηση των καταναλωτών για ψάρια, ενώ τα αλιευτικά αποθέματα στα κοινοτικά ύδατα μειώνονται.
Στην προκειμένη περίπτωση, αναφέρεται στην περιοχή αφθονία σε γαρίδες ανοικτής θαλάσσης και σε τόνο. Θα χορηγήσουμε αλιευτικές δυνατότητες σε δέκα στόλους για αλίευση 1000 τόνων γαρίδας ανοικτής θαλάσσης ετησίως –και επιπλέον 535 τόνους παρεμπιπτόντων αλιευμάτων– σε 35 θυνναλιευτικά γρι-γρι τόνου και 14 τράτες επιφανείας για αλίευση 8 000 τόνων τόνου. Το χρηματοδοτικό πακέτο ανέρχεται σε 4 090 000 ευρώ ετησίως. Δεν τίθεται, εν προκειμένω, θέμα κατανομής του 60% για τις αλιευτικές δυνατότητες και 40% για την ανάπτυξη. Ολόκληρο το ποσό προορίζεται για την προστασία του περιβάλλοντος και την ανάπτυξη: ενάμισι εκατομμύριο ευρώ για την επιτήρηση της θαλάσσιας αλιείας, ένα εκατομμύριο ευρώ για τη θεσμική ανάπτυξη, ένα εκατομμύριο ευρώ για την έρευνα, 430 000 ευρώ για την κατάρτιση, 100 000 ευρώ για τον ποιοτικό έλεγχο και 60 000 ευρώ για τη συμμετοχή της Μοζαμβίκης σε διεθνείς συναντήσεις.
Dührkop Dührkop (PSE ),
   . –Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή, κ. Stevenson, που συμπεριέλαβε τις τροπολογίες της Επιτροπής Προϋπολογισμών στην έκθεσή του, και πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε όλοι ικανοποιημένοι, διότι αυτό το πρωτόκολλο θα επιτρέψει στα κοινοτικά πλοία να επιστρέψουν στα ύδατα της Μοζαμβίκης, στα οποία αλίευαν μέχρι το 1993, έτος κατά το οποίο η Μοζαμβίκη ακύρωσε την υφιστάμενη μέχρι τότε συμφωνία.
Μολονότι ο κ. Stevenson έκανε ήδη μια σύντομη αναφορά στον προϋπολογισμό, θα ήθελα να επισημάνω ότι ο προϋπολογισμός για την πρόταση του Συμβουλίου, προβλέπει πράγματι αποζημίωση για τα έτη 2004, 2005 και 2006 σε πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων 12 270 000 ευρώ, που προορίζονται αποκλειστικά –όπως είπαν ο Επίτροπος Fischler και ο εισηγητής κ. Stevenson– γι’ αυτό που αποκαλούμε ειδικά μέτρα, γεγονός το οποίο επίσης χαιρετίζει η Επιτροπή Προϋπολογισμών. Επίσης, ορίζεται ότι μπορεί να προβλεφθεί μέγιστο όριο 15 870 000 ευρώ, όταν καταρτιστεί ο ετήσιος προϋπολογισμός.
Ωστόσο, κύριε Fischler, η Επιτροπή Προϋπολογισμών λυπάται –όπως σε τόσες πολλές περιπτώσεις– που η Επιτροπή περίμενε μέχρι τα τέλη του Ιουλίου 2003 για να διαβιβάσει την αρχική της πρόταση, παρά το γεγονός ότι το πρωτόκολλο υπογράφηκε τον Οκτώβριο του 2002. 
McAvan (PSE ),
Χαιρετίζουμε, όπως ο κ. Stevenson, τις προτάσεις της Επιτροπής για διάθεση της χρηματικής αποζημίωσης σε μέτρα τα οποία προωθούν τη θεσμική ανάπτυξη, την επιτήρηση της θαλάσσιας αλιείας, την έρευνα, την κατάρτιση και τον ποιοτικό έλεγχο. Συνιστά ένα μεγάλο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, διότι είναι σημαντικό οι πόροι να διατεθούν και για την προώθηση των αναπτυξιακών μας στόχων.
Piscarreta (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, προκειμένου να ξεπεράσει το πρόβλημα των ανεπαρκών αλιευτικών της αποθεμάτων, η Ευρωπαϊκή Ένωση, μεταξύ άλλων μέτρων, έχει συνάψει αλιευτικές συμφωνίες με τρίτες χώρες προκειμένου να χρησιμοποιεί τα χωρικά ύδατα αυτών των χωρών προσφέροντας ως αντάλλαγμα χρηματική αποζημίωση. Το 2002, η Ευρωπαϊκή Ένωση υπέγραψε μια συμφωνία τέτοιου είδους με τη Μοζαμβίκη· συμφωνία που θεωρήθηκε από πολλούς τέλεια, διότι κατάφερε να συνδυάσει τη συνεργασία και το αμοιβαίο συμφέρον: στα επόμενα τρία χρόνια ο κοινοτικός στόλος θα μπορεί να αλιεύει στα χωρικά ύδατα της Μοζαμβίκης με αντάλλαγμα χρηματική αποζημίωση ύψους 4 εκατομμυρίων ευρώ. Αυτή η ισορροπημένη συμφωνία είναι στην πραγματικότητα ιδανική. Καταρχάς, διότι καλύπτει είδη στα οποία η Μοζαμβίκη έχει πλούσια αποθέματα, ήτοι τη γαρίδα και τον τόνο. Δεύτερον, επιχειρεί να αναπτύξει την τοπική αλιεία εκπαιδεύοντας τα πληρώματα της Μοζαμβίκης. Τρίτον, κοινοτική αποζημίωση έχει προβλεφθεί για χειροπιαστούς στόχους στον αλιευτικό τομέα. Το τέταρτο και τελευταίο σημείο είναι ότι θα ελεγχθεί η εφαρμογή της συμφωνίας, ενώ θα δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις υγειονομικές πτυχές των αλιευμάτων.
Συμφωνώ με την απαίτηση που καθορίζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέσω του εισηγητή του, κ. Stevenson, να λαμβάνει ετήσια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της συμφωνίας και την υλοποίηση των μέτρων της, που θα επιτρέψει σε αυτό το θεσμικό όργανο να παρακολουθεί στενά τη συμφωνία αυτή –που είναι στρατηγικής σημασίας για την κοινή αλιευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης– και να τηρείται ενήμερο προετοιμαζόμενο για νέες διαπραγματεύσεις όσον αφορά την ανανέωση της συμφωνίας.
Miguélez Ramos (PSE ).
Από οικονομική άποψη, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια τεράστια αγορά περισσότερων από 370 εκατομμυρίων κατοίκων, μια διευρυνόμενη αγορά με έλλειμμα σε αλιευτικά προϊόντα. Αυτή η κατάσταση καθορίζει την εμπορική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της αλιείας. Λόγω του μεγέθους της, η αγορά της Κοινότητας είναι η πρώτη αγορά αλιευτικών προϊόντων στον κόσμο.
Επομένως, η Σοσιαλιστική Ομάδα υποστηρίζει τη σύναψη αυτής της συμφωνίας μεταξύ της Κοινότητας και της Μοζαμβίκης και συγχαίρει τον εισηγητή, κ. Stevenson, ο οποίος παρουσίασε μια θαυμάσια έκθεση.
Δεν έχουμε καμία απολύτως αμφιβολία ότι αυτή η συμφωνία θα συμβάλει στην ενίσχυση αμοιβαία ωφέλιμων σχέσεων με αυτή τη Δημοκρατία. Δεν θα συμβάλει μόνο στον εφοδιασμό της κοινοτικής αγοράς αλλά θα σημάνει επίσης –όπως είπε ο κ. Piscarreta– αναπτυξιακή βοήθεια για τον αλιευτικό τομέα της Μοζαμβίκης, πάντα στο πλαίσιο της βιώσιμης ανάπτυξης.
Επομένως, η Σοσιαλιστική Ομάδα υποστηρίζει τις τροπολογίες του εισηγητή, κ. Stevenson, και της Επιτροπής Προϋπολογισμών. Συμφωνούμε με τις επιθυμίες της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας, μολονότι λυπούμαστε που δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε τις προτάσεις της, καθώς δεν παρουσιάστηκαν με τη μορφή τροπολογιών στο νομοθετικό κείμενο, όπως απαιτείται σε αυτές τις περιπτώσεις.
Πρόεδρος.
   Κυρία Miguélez, ξεκινήσατε την ομιλία σας λέγοντας “να ’μαι και πάλι στο βήμα”. Το γεγονός ότι έχετε μιλήσει περισσότερες από μια φορά σε ένα βράδυ δείχνει απλώς ότι είστε πολύ εργατική. Γνωρίζετε ότι η Προεδρία χαίρεται πάντα να σας ακούει. 
Lage (PSE ).
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0362/2003) του κ. Cashman, εξ ονόματος της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με την έγκριση μέτρων που αφορούν τον επαναπατρισμό της σορού αποβιωσάντων (2003/2032(INI)) 
Cashman (PSE ),
Για να περιγράψουμε το πλαίσιο, δεν υπάρχει προς το παρόν καμία ρύθμιση που να διέπει με ομοιόμορφο τρόπο σε ολόκληρη την επικράτεια της Ένωσης το θέμα του επαναπατρισμού της σορού αποβιώσαντος από ένα κράτος μέλος σε κάποιο άλλο. Εν απουσία μιας τέτοιας ρύθμισης, τη διασυνοριακή μεταφορά μιας σορού διέπουν δυο κείμενα του διεθνούς δικαίου, και κυρίως η συμφωνία του Στρασβούργου του 1973. Από τότε, ο κόσμος, οι μέθοδοι και η τεχνολογία έχουν αλλάξει κατά πολύ. Θα ήταν επίσης ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι λίγα μόνο κράτη μέλη έχουν προσχωρήσει σε αυτή τη συμφωνία του Στρασβούργου, η οποία από πολλές απόψεις είναι ξεπερασμένη.
Ενθαρρύνουμε τους πολίτες να ζουν, να εργάζονται και να εγκαθίστανται σε χώρα άλλη από τη δική τους. Αυτή τη στιγμή, περισσότερα από 5 εκατομμύρια πολίτες κατοικούν εκτός της χώρας τους. Αν προσθέσετε στον αριθμό αυτόν και τα εκατομμύρια των πολιτών της ΕΕ που κάνουν διακοπές σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση κάθε χρόνο, έχετε έναν αυξανόμενο αριθμό θανάτων πολιτών σε χώρες άλλες από εκείνες της καταγωγής τους. Οι συγγενείς τους πρέπει να αντιμετωπίσουν τη φρίκη της γραφειοκρατίας μέσα από την οποία πρέπει να βρουν τον δρόμο τους.
Μια οικογένεια από το Coventry του Ηνωμένου Βασιλείου χρειάστηκε να μεταφέρει τον γιο της, ο οποίος βρήκε τραγικό θάνατο την πρώτη νύχτα των διακοπών του στην Ισπανία. Δεν τους παρασχέθηκε καμία βοήθεια. Αντιμετώπισαν έναν τεράστιο όγκο γραφειοκρατίας –σε ξένη γλώσσα– μέσα στην οποία έπρεπε να περιπλανηθούν. Δεν τους παρασχέθηκαν υπηρεσίες μετάφρασης, ούτε βοήθεια από τις προξενικές αρχές, και έπρεπε να επωμιστούν το κόστος 3000 στερλινών μόνο για το φέρετρο από ψευδάργυρο. Βρισκόμαστε στην παράλογη κατάσταση κατά την οποία για τη μεταφορά της σορού ενός αποβιώσαντος από το Salzburg στο Frelassing –απόσταση δέκα χιλιομέτρων– απαιτείται φέρετρο από ψευδάργυρο, όχι όμως και για τη μεταφορά μιας σορού από το Ivalo στο Ελσίνκι – απόσταση 1120 χιλιομέτρων.
Είναι σαφές ότι χρειαζόμαστε μια ομοιόμορφη προσέγγιση αυτής της κατάστασης. Αυτή τη στιγμή, είμαστε 15 κράτη μέλη και σύντομα θα γίνουμε 25. Ενθαρρύνουμε τους πολίτες να ζήσουν σε άλλες χώρες, να δεχθούν άλλους πολιτισμούς, αλλά, όταν πεθαίνουν, ξαφνικά υψώνονται τα σύνορα και εμφανίζεται η γραφειοκρατία. Είναι πολύ απλό: το 1973 μας απασχολούσε η αλλοίωση της σορού κατά τη μεταφορά. Η ταρίχευση είναι πλέον συνήθης διαδικασία, η τεχνολογία έχει προχωρήσει. Πρέπει να πούμε στην επιφυλακτική Επιτροπή ότι το πρόβλημα δεν θα εξαφανιστεί. Όλοι μας εδώ είμαστε προστατευμένοι – έχουμε οργανώσεις, σωματεία και θεσμικά όργανα που θα επιστρέψουν τις σορούς μας στις οικογένειές μας. Αναλογιστείτε όμως για μια στιγμή τη δύσκολη θέση μιας μητέρας, της κ. Dolores Shambley, που προσπαθεί να αντιμετωπίσει τον θάνατο του γιου της, Kris Shambley, ο οποίος ήταν μόλις 20 ετών το 1998. Η Dolores Shambley είναι μια γυναίκα με πολύ λίγα χρήματα, στην οποία παρασχέθηκε ελάχιστη βοήθεια.
Bolkestein,
   . Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Cashman για τη λεπτομέρεια και την ακρίβεια της έκθεσής του σχετικά με αυτό το πολύ ευαίσθητο και σημαντικό ζήτημα. Η έκθεση αυτή θέτει πολύ ξεκάθαρα τα προβλήματα που ανακύπτουν σήμερα στην Ένωση κατά τον επαναπατρισμό μιας σορού. Γνωρίζω πόσο έντονα απασχολεί αυτό το ζήτημα πολλούς βουλευτές. Πολλοί βουλευτές στο Κοινοβούλιο έχουν μεσολαβήσει προσωπικά για να βοηθήσουν οικογένειες της εκλογικής τους περιφέρειας που αντιμετώπισαν τις δυσκολίες αυτές κατά την προσπάθεια να μεταφέρουν τη σορό των αγαπημένων τους. Κατανοώ λοιπόν την ιδιαίτερη σημασία που πρέπει να δοθεί σε αυτό το ζήτημα. Η Επιτροπή συμφωνεί με τον κ. Cashman ότι τα προβλήματα θα πολλαπλασιαστούν, καθώς όλο και περισσότεροι πολίτες της ΕΕ ασκούν τα δικαιώματά τους να εργάζονται και να κατοικούν σε άλλα κράτη μέλη.
Εντός των προσεχών εβδομάδων, θα ζητήσω από τους συναδέλφους μου να εγκρίνουν μια οδηγία για τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, και πιστεύω ότι η οδηγία αυτή θα συμβάλει στην επίλυση αρκετών από τα προβλήματα που περιγράφονται στην έκθεση του κ. Cashman στον βαθμό που εκφράζουν περιορισμούς για την άσκηση και την παροχή διασυνοριακών υπηρεσιών γραφείων τελετών. Συγκεκριμένα, θα απλοποιήσει τις διοικητικές διαδικασίες και θα καταργήσει τις απαιτήσεις εξουσιοδότησης που δεν συνάδουν με την αρχή της αναλογικότητας. Ελπίζω επίσης να αντιμετωπιστεί το ειδικό πρόβλημα όσον αφορά τα φέρετρα από ψευδάργυρο, καθώς τα φέρετρα αποτελούν απαραίτητο στοιχείο για τα γραφεία τελετών.
Θέλω να ευχαριστήσω και πάλι τον κ. Cashman για την έκθεσή του και να διαβεβαιώσω το Κοινοβούλιο ότι η Επιτροπή θα προσπαθήσει να επιλύσει όσο τον δυνατόν περισσότερα από τα προβλήματα που τέθηκαν, αλλά δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι θα λύσουμε όλα τα προβλήματα, δεδομένης της αβέβαιης νομικής κατάστασης όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των ατόμων. Για την άρση των περιορισμών της διάταξης για τα γραφεία τελετών η Επιτροπή θα καταβάλει κάθε προσπάθεια ώστε να ενημερώσει τα κράτη μέλη σχετικά με τα πολύ σημαντικά προβλήματα που εκτίθενται σε αυτή την έκθεση όσον αφορά τις διαφορετικές διατάξεις που διέπουν τις νεκροψίες και τα πιστοποιητικά θανάτου. Συγκεκριμένα, θα υποδείξουμε ότι η εθνική νομοθεσία στον τομέα αυτόν πρέπει να σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και ειδικά την αξιοπρέπεια των ατόμων. 
Oreja Arburúa (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι εύκολο να μιλήσω μετά την ομιλία του κ. Cashman, και καταρχάς θα ήθελα να τον συγχαρώ διότι είχε την ιδέα να παρουσιάσει αυτή την έκθεση ιδίας πρωτοβουλίας, για τον τρόπο που την εκπόνησε και για το γεγονός ότι πέτυχε την ομόφωνη υποστήριξη της επιτροπής του.
Επιπλέον, πιστεύω ότι ο κ. Cashman –αν μου επιτρέπετε λίγο χιούμορ σε ένα τόσο σοβαρό θέμα– αποδεικνύει τις υψηλές αρετές του ως πολιτικού, διότι δείχνει ενδιαφέρον για ανθρώπους που δεν πρόκειται να τον ψηφίσουν ποτέ ξανά.
Titford (EDD ).
   – Με έκπληξή μου είδα την έκθεση αυτή και το περιεχόμενό της στην ημερήσια διάταξη. Στα 35 χρόνια εμπειρίας μου στον τομέα των γραφείων τελετών, ποτέ δεν αντιμετώπισα προβλήματα στην αποστολή ή παραλαβή μιας σορού. Αυτό όμως που αντιμετώπισα επανειλημμένως ήταν η άσχημη κατάσταση στην οποία παραλαμβάναμε ορισμένες φορές τη σορό λόγω της έλλειψης διαδικασιών σωστής ταρίχευσης ή φροντίδας σε ορισμένες χώρες.
Coelho (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, καταρχάς θα ήθελα να συγχαρώ τον εισηγητή, κ. Cashman, για την έκθεση που παρουσίασε, η οποία κέρδισε την ομόφωνη στήριξη της Επιτροπής Ελευθεριών και Δικαιωμάτων των Πολιτών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων. Όπως δήλωσε ο κ. Cashman, και επανέλαβε ο Επίτροπος Bolkestein, η θεμελιώδης λογική της ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών θα καταστήσει ολοένα και πιο πιεστική την ανάγκη έγκρισης κανόνων σε αυτούς τους τομείς, διότι η ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών στην επικράτεια των κρατών μελών της Κοινότητας θα πολλαπλασιάσει τον αριθμό των περιπτώσεων που βλέπουμε σήμερα και που απαιτούν την προσοχή μας. Πράγματι, είναι ακατανόητο ο θάνατος ενός ευρωπαίου πολίτη σε ένα κράτος μέλος διαφορετικό από τη δική του χώρα καταγωγής να καταλήγει σε πολύ πιο περίπλοκες διατυπώσεις, μεγαλύτερο χρονικό διάστημα πριν από την πραγματοποίηση του ενταφιασμού ή της αποτέφρωσης και υψηλότερες δαπάνες. Αυτό αντιβαίνει σαφώς στην κοινοτική προσέγγιση.
Επομένως, πρέπει να εγκριθούν μέτρα για την απλοποίηση ή ακόμη και την εναρμόνιση της διαδικασίας επαναπατρισμού της σορού αποβιωσάντων προκειμένου να ευθυγραμμιστεί περισσότερο η διαδικασία αυτή με την κοινοτική προσέγγιση που δεν λαμβάνεται, φυσικά, υπόψη στις διεθνείς συμφωνίες που διέπουν αυτόν τον τομέα. Αυτές είναι η συμφωνία του Βερολίνου του 1937 και η συμφωνία του Στρασβούργου του 1973, οι οποίες, καθώς είναι πολύ παλιές, δεν είναι πολύ σχετικές με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σήμερα στην Ευρώπη και έχουν, συνεπώς, καταστεί σε μεγάλο βαθμό απηρχαιωμένες. Επιπλέον, αυτές οι συμφωνίες εισήγαγαν μια μορφή έμμεσης διάκρισης λόγω του ότι ισχύουν κυρίως για τους αλλοδαπούς, και επομένως αντιβαίνουν προς τη θεμελιώδη αρχή της μη διακριτικής μεταχείρισης που διαφυλάσσεται στο κοινοτικό δίκαιο, παραβιάζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο ουσιώδεις κανόνες του κοινοτικού δικαίου. Εναπόκειται, κατά συνέπεια, στην Επιτροπή, ως θεματοφύλακα των Συνθηκών, να διασφαλίσει ότι οι συμφωνίες αυτές θα είναι συμβατές με το κοινοτικό δίκαιο και να εγκρίνει τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσει την τήρησή τους.
Banotti (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Cashman. Η έκθεσή του στηρίζεται στο ψήφισμα που κατέθεσα. Σε συνέχεια των σχολίων του κ. Titford, προσπάθησα σήμερα να επικοινωνήσω με έναν φίλο που έχει γραφείο τελετών για να τον ρωτήσω αν ήθελε να προσθέσει κάτι απόψε, αλλά, απ’ ό,τι φαίνεται, μάλλον είναι σε διακοπές κάπου.
Όλοι δεχόμαστε ότι η άριστη έκθεση του κ. Cashman –χωρίς να θέλω να την υποβαθμίσω– είναι μια φιλόδοξη έκθεση. Έχει ως στόχο τη βελτίωση μιας συνήθους κατάστασης. Κάθε χρόνο ακούω για μία, δύο ή ορισμένες φορές ακόμη και τρεις περιπτώσεις ατόμων που αντιμετωπίζουν προβλήματα όσον αφορά τον επαναπατρισμό σορού. Αν εξετάσουμε τις ημερομηνίες των νομοθετημάτων που αναφέρει ο κ. Cashman στην έκθεσή του, βλέπουμε ότι πρόκειται για νομοθεσία τουλάχιστον 30 ετών.
Πριν από 30 χρόνια ο κόσμος ήταν πολύ διαφορετικός. Όπως είπε ο κ. Cashman, ένας τεράστιος αριθμός ατόμων μετακινείται και πηγαίνει για διακοπές σε άλλα κράτη μέλη. Σε δύο από τις περιπτώσεις που πληροφορήθηκα πρόσφατα, οι αποβιώσαντες έχασαν τη ζωή τους υπό ύποπτες συνθήκες. Σήμερα το πρωί, μάλιστα, μου τηλεφώνησε η μητέρα ενός νεαρού. Περιμένει 17 μήνες για τον επαναπατρισμό της σορού του και τα τοπικά δικαστήρια αλλάζουν διαρκώς γνώμη για τη δίωξη του ατόμου που θεωρείται ότι εμπλέκεται στον θάνατο αυτού του νέου.
Δεν πρόκειται, λοιπόν, μόνο για το ζήτημα των τεχνικών θεμάτων που σχετίζονται με τον επαναπατρισμό. Πολύ συχνά, προκύπτουν καθυστερήσεις –όπως αναφέρει η έκθεση– όσον αφορά τις συνθήκες του θανάτου. Μόλις έλαβα ένα αντίγραφο μιας από τις ερωτήσεις στις οποίες αναφέρθηκε ο Επίτροπος. Πρόκειται για την απάντηση σε ερώτηση που κατέθεσα στις 11 Οκτωβρίου 2000: “η Επιτροπή, μετά από ευρεία διαβούλευση με όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η λεπτομερής εναρμόνιση των εθνικών κανόνων, πέρα από τα ήδη ισχύοντα, δεν είναι επιθυμητή ούτε αναγκαία, ενώ δεν θα ήταν δικαιολογημένη και από άποψη επικουρικότητας και αναλογικότητας”. Αυτή είναι μια θλιβερή απάντηση, κύριε Επίτροπε. Ελπίζω, λοιπόν, στην οδηγία για την παροχή υπηρεσιών που προτείνετε να αναγνωρίσετε ότι πρόκειται για ένα σημαντικό ζήτημα και, πάνω απ’ όλα, ότι σε αυτές τις περιπτώσεις μιλάμε συχνά για μια βαθιά ανθρώπινη τραγωδία. 
Cashman (PSE ),
   . – Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι πρέπει να βάλουμε μερικά πράγματα στη θέση τους όσον αφορά την ομιλία του κ. Titford. Θα ήθελα να του επισημάνω ότι η έκθεση αφορά την έγκριση μέτρων για τον επαναπατρισμό της σορού. Αφορά τα εμπόδια που τίθενται στην ελεύθερη κυκλοφορία και όχι την κατάσταση της σορού. Θα ήθελα η αρχή αυτή να γίνει δεκτή.
Ο κ. Titford θα μπορούσε, ανά πάσα στιγμή, να μου προτείνει τροπολογίες. Παρά τις συζητήσεις στο Στρασβούργο σχετικά με την έκθεσή μου, δεν πρότεινε στη συνέχεια καμία τροπολογία. Λυπούμαι βαθύτατα. Αντιμετωπίζω πάντα τους συναδέλφους μου με ειλικρίνεια και ευθύτητα, αλλά ο κ. Titford με κολάκευε σε ιδιωτικό επίπεδο και δεν ενήργησε δημόσια. Πρέπει να βάλω τα πράγματα στη θέση τους ως προς το θέμα αυτό. 
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0400/2003) της κ. Lucas, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών, σχετικά με τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη μείωση των ατμοσφαιρικών εκπομπών των ποντοπόρων πλοίων (COM(2002) 595 – C5-0154/2003 – 2003/2064(INI)) 
Lucas (Verts/ALE ),
   . – Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ξεκινήσω αποδίδοντας εύσημα στην Επιτροπή. Στην πρώτη ανάγνωση για τα επίπεδα θείου στα υγρά καύσιμα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε αυστηρότερα επίπεδα θείου στα υγρά καύσιμα, και, ως πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένη για το ότι η Επιτροπή ζήτησε την εκπόνηση έκθεσης –η οποία και καταρτίστηκε– που εξετάζει συγκεκριμένα ζητήματα, τα οποία προκύπτουν από μια πιθανή αύξηση της πριμοδότησης τιμής του θείου κατά 0,5% στα υγρά καύσιμα. Είμαι λοιπόν ιδιαίτερα ικανοποιημένη που βλέπω ότι η Επιτροπή λαμβάνει σοβαρά υπόψη την πρωτοβουλία του Κοινοβουλίου, και αυτό είναι ένα πολύ θετικό σημείο εκκίνησης.
Ωστόσο, αντισταθμίζεται από ένα αρνητικό σημείο: περιμένουμε ακόμη μια κοινή θέση για την πρόταση αυτή. Η πρώτη ανάγνωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έγινε τον Ιούνιο του 2003· η ερώτησή μου, λοιπόν, είναι γιατί το Συμβούλιο δεν έχει σημειώσει περισσότερη πρόοδο; Μπορεί να μας διαφωτίσει η Επιτροπή σχετικά με το πότε θα πρέπει να περιμένουμε την κοινή θέση; Ελπίζω να την έχουμε το αργότερο μέχρι τις αρχές του 2004.
Η Επιτροπή περιγράφει με εποικοδομητικό τρόπο την κλίμακα των επιπτώσεων των εκπομπών των πλοίων. Είναι πολύ σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι οι επιπτώσεις αυτές είναι καίριας σημασίας. Στην αιτιολογική μου έκθεση υπογραμμίζω τη σοβαρότητα αυτών των επιπτώσεων που αντιμετωπίζουμε. Για παράδειγμα, οι εκπομπές από την κυκλοφορία των πλοίων συνέβαλαν στις υπερβάσεις των κρίσιμων φορτίων οξύτητας κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 50% στις περισσότερες παράκτιες περιοχές κατά μήκος της Μάγχης και της Βόρειας Θάλασσας, στη Βαλτική Θάλασσα κατά μήκος των ακτών της Γερμανίας και της Πολωνίας, και, επίσης, σε μεγάλα τμήματα της Νότιας Σουηδίας και της Φινλανδίας. Συνεπώς, το είδος των επιπτώσεων για τις οποίες μιλάμε είναι πραγματικά πολύ σοβαρό.
Ένα άλλο σημείο σχετικά με τον σκοπό της ανακοίνωσης είναι ότι πρέπει να έχει ως σαφή στόχο τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τα πλοία, εξετάζοντας ειδικά τις επιπτώσεις από την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη. Ως προς αυτό, η έκθεσή μου ζητά επίσης από την Επιτροπή να μελετήσει πώς θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν οι εκπομπές της διεθνούς ναυτιλίας στην οδηγία 2001/81/ΕΚ –για τα εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών– κατά την επανεξέτασή της.
Επιπλέον, η έκθεσή μου υπενθυμίζει στην Επιτροπή το έκτο κοινοτικό πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον, το οποίο απαιτεί από την Επιτροπή να καθορίσει και να αναλάβει συγκεκριμένες δράσεις για να μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από τα πλοία εάν ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός δεν εγκρίνει συγκεκριμένη δράση έως το 2003. Καθώς βλέπουμε ότι δεν έχει εγκριθεί καμία δράση στο πλαίσιο του ΔΝΟ, ελπίζω η Επιτροπή να προχωρήσει στην έναρξη αυτών των δράσεων χωρίς άλλη καθυστέρηση.
Όσον αφορά τις εκπομπές θείου, πρέπει να αναφερθεί η πρόταση της Επιτροπής για την αναθεώρηση της οδηγίας 99/32/ΕΚ σχετικά με την περιεκτικότητα των καυσίμων των πλοίων σε θείο. Η Επιτροπή πρότεινε μόνο μείωση των εκπομπών θείου από ποντοπόρα πλοία στις θαλάσσιες περιοχές της Ευρώπης κατά περίπου 10%, σε σύγκριση με τα επίπεδα εκπομπής για το 2000. Ωστόσο, για να επιτευχθούν οι στόχοι του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον, οι εκπομπές θα πρέπει να μειωθούν κατά τουλάχιστον 80%. Η Επιτροπή πρέπει επομένως να είναι περισσότερο αισιόδοξη όσον αφορά τις προτεινόμενες οριακές τιμές και τις θαλάσσιες περιοχές για τις οποίες θα ισχύουν αυτές οι οριακές τιμές. Η έκθεσή μου καλεί συνεπώς την Επιτροπή να τροποποιήσει την πρότασή της για την αναθεώρηση της οδηγίας 99/32/ΕΚ σύμφωνα με την πρώτη ανάγνωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του Ιουνίου, η οποία έχει στόχο τη μείωση των εκπομπών θείου κατά 80%.
Η Επιτροπή πρέπει επίσης να υποβάλει, μέχρι τα τέλη του 2004, προτάσεις για οικονομικά μέσα σε όλη την ΕΕ με στόχο τη μείωση των ατμοσφαιρικών εκπομπών των πλοίων. Τέλος, θα ήθελα τα κράτη μέλη, η Επιτροπή και οι υποψήφιες χώρες να πιέσουν πραγματικά τις χώρες που δεν έχουν ακόμη επικυρώσει τη συμφωνία του παραρτήματος VI της σύμβασης Marpol. Προς το παρόν, μόνο πέντε κράτη μέλη την έχουν επικυρώσει και θα ήταν πρέπον αυτή τη στιγμή να γίνει έκκληση για άμεση επικύρωση από μεγαλύτερο αριθμό υποψηφίων χωρών, καθώς και από άλλες χώρες. 
Bolkestein,
     Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω την εισηγήτρια, κ. Lucas, για τη λεπτομερή και επιτυχή έκθεσή της όσον αφορά τη στρατηγική της Επιτροπής σχετικά με τις εκπομπές των πλοίων.
Η μείωση των εκπομπών ατμοσφαιρικών ρύπων και αερίων του θερμοκηπίου αποτελεί προτεραιότητα για την Επιτροπή, καθώς γνωρίζουμε ότι αν δεν ληφθούν μέτρα, έως το 2020 τα πλοία στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα εκπέμπουν περισσότερους ατμοσφαιρικούς ρύπους από το σύνολο όλων των χερσαίων πηγών. Χαιρετίζω λοιπόν τις περισσότερες από τις προτάσεις του σχεδίου ψηφίσματος του Κοινοβουλίου και με χαρά μπορώ να πω ότι η Επιτροπή ήδη εργάζεται με σκοπό την προώθησή τους.
Για παράδειγμα, όσον αφορά τα μέσα που βασίζονται στην αγορά, εξετάζουμε μια σειρά πιθανών επιλογών. Διοργανώσαμε δε μια χρήσιμη ημερίδα ενδιαφερόμενων τον Σεπτέμβριο του 2003, στην οποία προσκλήθηκαν και βουλευτές.
Όσον αφορά τη λήψη υπόψη των διεθνών εκπομπών πλοίων και των εθνικών ανώτατων ορίων εκπομπών της ΕΕ, σκοπεύουμε να δρομολογήσουμε σύντομα την εκπόνηση μελέτης ώστε να αποκτήσουμε πληρέστερη άποψη για τη σημασία που έχουν οι εκπομπές των πλοίων για κάθε κράτος μέλος σε σύγκριση με τις χερσαίες εκπομπές. Σχετικά με τη χρήση ηλεκτρικού ρεύματος παραγόμενου από χερσαίες μονάδες και τεχνολογιών περιστολής για τους ατμοσφαιρικούς ρύπους, σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε την ίδια μελέτη για να εξετάσουμε το κόστος και το όφελος και να παρουσιάσουμε θετικά παραδείγματα. Τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας θα ενσωματωθούν στο πρόγραμμα “Καθαρός αέρας για την Ευρώπη” το 2005 και, εφόσον απαιτείται, θα υποβληθούν προτάσεις.
Το ζήτημα της εκπομπής θείου από τα πλοία υπόκειται βέβαια σε διαπραγματεύσεις συναπόφασης στο πλαίσιο της πρότασης της Επιτροπής σχετικά με το θείο των καυσίμων των πλοίων. Η πρόταση, όπως έχει καταρτιστεί, θα προκαλέσει σημαντική μείωση 40% στις εκπομπές διοξειδίου του θείου με στόχο την ευαίσθητη περιοχή της Βόρειας Ευρώπης.
Η πρόοδος του Συμβουλίου σχετικά με την πρόταση υπήρξε πιο αργή από ό,τι επιθυμούσαμε, αλλά αξιοποιήσαμε τον επιπλέον χρόνο για να εξετάσουμε το κόστος και το όφελος των αυστηρότερων ορίων θείου που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Ιούνιο του 2003. Σε απάντηση συγκεκριμένα των σημείων που έθεσε η κ. Lucas, συμμεριζόμαστε την ανησυχία της για την αργή πρόοδο στο Συμβούλιο και τώρα ελπίζουμε ότι θα υπάρξει συμφωνία για μια ενιαία θέση υπό την ιρλανδική Προεδρία στις αρχές του 2004.
Διαπιστώσαμε ότι το όριο του 0,5% ως προς την περιεκτικότητα των καυσίμων σε θείο που προτείνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα σημάνει πριμοδότηση της τιμής κατά περίπου 70 ευρώ για κάθε τόνο καυσίμων. Τα οφέλη των αυστηρότερων ορίων θείου για το περιβάλλον και την υγεία του ανθρώπου θα αντισταθμίσουν το κόστος, αλλά το συνολικό κόστος για τη βιομηχανία της ναυτιλίας θα διπλασιαστεί, υπερβαίνοντας τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Πρέπει να σκεφτούμε αν αυτό είναι ανάλογο, λαμβάνοντας υπόψη τη δέσμευση της Επιτροπής για την προώθηση της στροφής από τις οδικές στις θαλάσσιες μεταφορές.
Τέλος, απαντώντας ευθέως στην ερώτηση που έθεσε η κ. Lucas για το ζήτημα των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τα πλοία, με χαρά μου την ενημερώνω ότι ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός πρόκειται να εγκρίνει στρατηγική για το ζήτημα αυτό εντός της εβδομάδας. 
Goodwill (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την Caroline Lucas για την έκθεσή της και να αποδώσω εύσημα στην κ. Heidi Hautala, στην αρχική έκθεση της οποίας στηρίχθηκε η παρούσα έκθεση και η οποία επέστρεψε στην εθνική πολιτική στη Φιλανδία. Επισημαίνει ένα ζήτημα που δεν γνωρίζουν οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρά το γεγονός ότι όσα λέει ο Επίτροπος είναι απολύτως ακριβή. Αν συνεχιστούν οι τρέχουσες τάσεις, το ήμισυ της μόλυνσης που παράγεται στην ΕΕ θα καταλήγει στη θάλασσα.
Είναι αλήθεια ότι η χρήση των θαλάσσιων μεταφορών και των υδάτινων οδών είναι ο πιο φιλικός για το περιβάλλον τρόπος μεταφοράς αγαθών – με εξαίρεση ίσως τη μηχανή που χρησιμοποιεί ηλεκτρισμό παραγόμενο σε σταθμό πυρηνικής ενέργειας. Είναι σημαντικό να αναπτυχθούν οι μεταφορές αυτού του τύπου. Είναι επίσης αλήθεια ότι αποσυμφορούμε τις οδικές μεταφορές. Στη χώρα μου, η έλλειψη επενδύσεων στο οδικό δίκτυο σημαίνει ότι μια εναλλακτική λύση θα μπορούσε να είναι η ανάπτυξη περισσότερης παράκτιας ναυσιπλοΐας, χρησιμοποιώντας τα λιμάνια της περιοχής μου, για παράδειγμα των Scarborough και Whitby.
Ωστόσο, υπάρχει μια αρνητική επίπτωση στις βελτιώσεις που επιτύχαμε στην ποιότητα του εδάφους και των καυσίμων. Αν γεμίσει κανείς το αυτοκίνητό του με το πιο πρόσφατο πετρέλαιο για 10 μέρη ανά εκατομμύριο, η επίπτωση αυτού είναι ότι το θείο, το οποίο αφαιρείται από το πετρέλαιο, παραμένει στα καύσιμα που προορίζονται για τα πλοία και η περιεκτικότητά του μπορεί να είναι 26 000 μέρη ανά εκατομμύριο.
Η έκθεση Hautala, στην πρώτη ανάγνωση, απηύθυνε έκκληση για μειώσεις έως 1,5% σε ευαίσθητες περιοχές όπως η Μάγχη, η Βαλτική και η Βόρεια Θάλασσα. Είναι πολύ ενθαρρυντικό ότι οι τροπολογίες που πρότεινα στην πρώτη ανάγνωση όσον αφορά την τεχνολογία περιστολής εγκρίθηκαν. Η εταιρεία P[amp]O Ferries, η οποία λειτουργεί στη διαδρομή Dover-Calais, διαθέτει δύο ίδια πλοία, ένα με τεχνολογία περιστολής και ένα χωρίς. Ελπίζω η Επιτροπή να εξετάσει τα αρχικά αποτελέσματα αυτών των δοκιμών ώστε να διαπιστώσει αν η τεχνολογία αυτή αποτελεί έναν εναλλακτικό, αποδοτικότερο τρόπο επίτευξης των στόχων που επιδιώκουμε. Ελπίζω οι τροπολογίες αυτές να ληφθούν πιο σοβαρά υπόψη από την Επιτροπή από ό,τι οι τροπολογίες που ανέφερε ο Επίτροπος, οι οποίες ζητούν ακόμη πιο αυστηρά επίπεδα, που ενδέχεται να μην είναι οικονομικά αποδοτικά.
Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι αν μειώσουμε τα επίπεδα θείου στα καύσιμα των πλοίων, αυξάνουμε τις εκπομπές στα διυλιστήρια όπου μειώνονται αυτά τα επίπεδα θείου. Είναι σημαντικό να δράσουμε διεθνώς και όχι μονομερώς, μέσω του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού και του παραρτήματος VI της σύμβασης Marpol. Είναι ιδιαίτερα απογοητευτικό ότι μόνο πέντε κράτη μέλη έχουν επικυρώσει το παράρτημα VI της σύμβασης Marpol. Εξ όσων γνωρίζω, εάν δεν υπάρχουν εξελίξεις τις οποίες μπορεί να αναφέρει ο Επίτροπος, το Ηνωμένο Βασίλειο –το οποίο πάντα επικρίνει τις άλλες χώρες που δεν επικυρώνουν συμφωνίες όπως του Κυότο– δεν έχει επικυρώσει το παράρτημα VI της σύμβασης Marpol.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό, όταν εξετάζουμε τις εκπομπές, να επισημαίνουμε πού παρατηρούνται. Οι εκπομπές στη μέση του Ατλαντικού ωκεανού δεν μας προκαλούν προβλήματα στην ξηρά. Φοβάμαι ότι ορισμένες από τις πιο αισιόδοξες προτάσεις της έκθεσης της κ. Lucas, όπως για παράδειγμα η μείωση σε ποσοστό 80%, είναι δυσανάλογη ως προς το κόστος. Τώρα όμως έχουμε μια ισορροπημένη έκθεση, την οποία με χαρά θα στηρίξουμε στην αυριανή ψηφοφορία της Ολομέλειας. 
Souchet (NI ).
Bolkestein,
Δεύτερον, η Επιτροπή είναι κατά κάποιο τρόπο απογοητευμένη από την πρόταση σχετικά με την εξαίρεση των πλοίων που ταξιδεύουν σε απομακρυσμένες νησιωτικές περιοχές από τις πολιτικές για τις εκπομπές. Κατά την άποψή μας, ο καθαρός αέρας αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα όλων των πολιτών της ΕΕ, ανεξάρτητα από το πού ζουν. Οι υπηρεσίες μου έλαβαν πρόσφατα μια επιστολή από μια γυναίκα στην Κρήτη, η οποία διαμαρτυρόταν για τον βρώμικο μαύρο καπνό που βγάζουν τα πλοία και εισέρχεται στο σπίτι της στο λιμάνι του Ηρακλείου. Η χρήση ηλεκτρισμού από την ξηρά στα λιμάνια, την οποία η εισηγήτρια, κ. Lucas, προσπαθεί να προωθήσει, θα μείωνε σημαντικά τόσο τις εκπομπές ατμοσφαιρικών ρύπων όσο και τον θόρυβο, προσφέροντας πραγματική βελτίωση της ποιότητας ζωής στις πόλεις με λιμάνια.
Τέλος, θα ήθελα να τονίσω ότι η βασική αρχή της στρατηγικής της Επιτροπής είναι να συνεργαστεί με τα κράτη μέλη για την προώθηση γενικών λύσεων μέσω του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ). Στο πλαίσιο αυτό, θα ήθελα να χαιρετίσω και να επαναλάβω την έκκληση του Κοινοβουλίου προς τα κράτη μέλη της ΕΕ και τις υποψήφιες χώρες να επικυρώσουν επειγόντως το Παράρτημα IV της Σύμβασης του ΔΝΟ για την Ατμοσφαιρική Ρύπανση, Marpol, και να υποβάλουν προτάσεις προς τον ΔΝΟ για αυστηρότερα πρότυπα παγκοσμίως.
Ολοκληρώνοντας, θέλω να πω στον κ. Goodwill ότι η Επιτροπή ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη σύγκριση που έκανε μεταξύ των δύο πορθμείων που εκτελούν το δρομολόγιο Calais-Dover. Πρόκειται για ένα ελεγχόμενο πείραμα που θα ήταν χρήσιμο σε όλους μας. 
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00. 
Πρόεδρος.
   Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A5-0410/2003) της κ. Randzio-Plath, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ σχετικά με τους μειωμένους συντελεστές φόρου προστιθεμένης αξίας (COM(2003) 397 – C5-0359/2003 – 2003/0169(CNS)). 
Bolkestein,
   . – Κύριε Πρόεδρε, στις 23 Ιουλίου 2003, η Επιτροπή παρουσίασε την πρότασή της για απλοποίηση και εξορθολογισμό της ισχύουσας κατάστασης όσον αφορά τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ. Η πρόταση αυτή, η οποία βασίζεται στο άρθρο 93 της Συνθήκης, έχει σκοπό την εναρμόνιση της νομοθεσίας στον βαθμό που η εναρμόνιση αυτή είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν μπορεί να υποστηρίξει τροποποιήσεις στις προτάσεις της που αποτελούν βήματα προς τα πίσω. Ωστόσο, θα ήθελα να κάνω τα ακόλουθα σχόλια, όσον αφορά την έκθεση που παρουσίασε η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής.
Κάθε τροπολογία που εισάγει νέους μειωμένους συντελεστές σε τομείς όπου εφαρμόζεται ο κανονικός συντελεστής, όπως τα CD, δεν μπορεί να γίνει δεκτή για τον επιπλέον λόγο ότι η εφαρμογή μειωμένων συντελεστών θα μπορούσε να δημιουργήσει στρέβλωση του ανταγωνισμού. Η προσθήκη στα παιδικά υποδήματα και ενδύματα επίσης δεν είναι αποδεκτή. Μόνο σε τρία κράτη μέλη επιτρέπεται η εφαρμογή μηδενικών ή υπέρ-μειωμένων συντελεστών κατά προσωρινή παρέκκλιση. Όλα τα κράτη μέλη υποχρεούνται να εφαρμόζουν τους κανονικούς συντελεστές.
Θέλω να τονίσω ότι η Επιτροπή εξακολουθεί να τάσσεται υπέρ της πραγματικής κατάργησης αυτών των εξαιρέσεων. Από πολιτικής άποψης, πάντα θεωρούνταν μεταβατικές και προσωρινές. Ήδη από το 1967, το 1977 και πάλι το 1992, την εποχή της καθιέρωσης της εσωτερικής αγοράς, το Συμβούλιο είχε αποφασίσει να εξουσιοδοτήσει τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να διατηρήσουν τις εξαιρέσεις αυτές. Ωστόσο, το Συμβούλιο δεν όρισε συγκεκριμένη προθεσμία. Αυτό δεν σημαίνει, παρ’ όλα αυτά, ότι μπορούν να διατηρηθούν επ’ αόριστον. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είμαι πεπεισμένος ότι απαιτούνται δράσεις ενόψει της επερχόμενης διεύρυνσης, προκειμένου να δοθούν σε όλα τα κράτη μέλη, υπάρχοντα και νέα, ίσες ευκαιρίες και να δημιουργηθεί ένα ισότιμο πεδίο λειτουργίας. Θέλω να σας υπενθυμίσω στο πλαίσιο αυτό ότι, όσον αφορά τις υποψήφιες χώρες, οι συγκεκριμένες προθεσμίες έχουν οριστεί για όλες τις εξαιρέσεις. Τέλος, θα ήθελα να σας αναφέρω τα αποτελέσματα του πρόσφατου Συμβουλίου ECOFIN, στο οποίο έγινε έκκληση στην Επιτροπή για παράταση του Παραρτήματος Κ για δύο ακόμη έτη.
Πρώτον, οι εκθέσεις των κρατών μελών και της Επιτροπής έχουν επιδείξει σαφέστατα ότι οι μειωμένοι συντελεστές δεν αποτελούν αποτελεσματικό από άποψη κόστους τρόπο για την αύξηση της απασχόλησης. Ωστόσο, έχω ήδη υποδείξει στο Συμβούλιο ότι είμαι διατεθειμένος να παραβλέψω το γεγονός για όσα κράτη μέλη θα συνεχίσουν, μετά την 1η Ιανουαρίου 2004, την εφαρμογή των μειωμένων συντελεστών που καθιερώθηκαν στο πλαίσιο του πειράματος των μειωμένων συντελεστών για υπηρεσίες εντάσεως εργασίας. Αυτό γίνεται για να δοθεί στο Συμβούλιο περισσότερος χρόνος ώστε να βρεθεί μια λύση βασισμένη στην πρόταση της Επιτροπής. Η κατάσταση αυτή όμως δεν μπορεί να συνεχιστεί επί μεγάλο χρονικό διάστημα: γι’ αυτό ανέφερα μια περίοδο έξι μηνών.
Randzio-Plath (PSE ),
Lulling (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή πρόσφατα απέκτησε την κακή συνήθεια να μας παρουσιάζει προτάσεις, μεταξύ άλλων με το πρόσχημα ότι αποκαθιστούν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά και εξορθολογίζουν το σύστημα του ΦΠΑ, οι οποίες δυστυχώς υπό τις παρούσες συνθήκες είναι αντιπαραγωγικές. Η παρούσα πρόταση είναι ένα σχετικό παράδειγμα. Η εισηγήτριά μας κ. Randzio-Plath επέδειξε μετριοπάθεια και ρεαλισμό κατά την εκπόνηση της έκθεσής της και της εκφράζω την εκτίμησή μου γι’ αυτό. Επίσης, οι ιδιότητες αυτές φάνηκαν ξανά πολύ έντονα στην αγόρευσή της.
Ακολουθήσαμε γενικά τη γραμμή της επειδή θέλει να δώσει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να διατηρήσουν τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ τους. Αυτό αφορά κυρίως τους μειωμένους συντελεστές για υπηρεσίες με ένταση εργασίας, όπως για τους κομμωτές κλπ., τους οποίους θεσπίσαμε το 2000. Με τις σημερινές οικονομικές συνθήκες θα ήταν λάθος να πυροδοτήσουμε την άνοδο του πληθωρισμού αυξάνοντας σημαντικά τους συντελεστές του ΦΠΑ. Στη χώρα μου για παράδειγμα η αύξηση αυτή θα είχε ως αποτέλεσμα ένα άλμα του συντελεστή ΦΠΑ από 6% σε 15% για τις υπηρεσίες με ένταση εργασίας του παραρτήματος Κ. Αυτή η ειδική ρύθμιση είχε σκοπό να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και να περιορίσει την παράνομη απασχόληση. Η ισχύς της λήγει στο τέλος του χρόνου και δεν ανανεώνεται στην πρόταση της Επιτροπής διότι, σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής, ο διττός σκοπός της –τον οποίο ανέφερα– δεν έχει επιτευχθεί. Οπωσδήποτε, εμείς δεν συμμεριζόμαστε αυτήν την άποψη, το ίδιο δε –όπως εξήγησε η κ. Randzio-Plath– μας είπαν σε ακροάσεις και πολλοί άλλοι άνθρωποι. Επίσης, είναι αμφίβολο εάν ένα πείραμα που διήρκεσε μόνο τρία χρόνια μπορεί να θεωρηθεί αποτυχημένο μετά από ένα τόσο σύντομο διάστημα. Θα ήταν πρόωρο να καταλήξουμε σε συμπεράσματα στο παρόν στάδιο. Δυστυχώς, δεν διακρίνω καλή θέληση από την πλευρά της Επιτροπής και η επιτροπή μας ενσωμάτωσε πολλές από τις υπηρεσίες του παραρτήματος Κ στο διευρυμένο παράρτημα Ηα προκειμένου να μπορεί να συνεχιστεί η εφαρμογή των μειωμένων συντελεστών εάν το θέλει το κράτος μέλος. Η Ομάδα μου κατέθεσε τροπολογίες που θα δώσουν στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να συνεχίσουν το πείραμα τουλάχιστον μέχρι να τεθεί σε ισχύ η νέα οδηγία. Εάν απορριφθούν αυτές οι δύο τροπολογίες, τότε οι διατάξεις του παραρτήματος Κ –κύριε Πρόεδρε, έχω και τα δύο λεπτά του κ. Karas, ο οποίος δεν βρίσκεται εδώ– θα σταματήσουν να ισχύουν στο τέλος του μήνα. Τότε τα κράτη μέλη θα πρέπει να αυξήσουν τους συντελεστές και μετά από λίγους μήνες, με την έναρξη ισχύος της νέας οδηγίας, θα μπορούσαν να τους μειώσουν και πάλι, καθώς πολλές από αυτές τις υπηρεσίες θα ήταν επιλέξιμες για τη μείωση του συντελεστή. Έτσι η κατάσταση θα καταντούσε γελοία.
Η τρίτη τροπολογία που κατέθεσα εξ ονόματος της Ομάδας μου θα έδινε στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να διατηρήσουν τους επονομαζόμενους συντελεστές πάρκιγκ ύψους τουλάχιστον 12% για άλλα 15 έτη προκειμένου να μην γίνει απότομα, μέσα σε μια νύχτα, η αλλαγή, πράγμα που πιστεύω ότι είναι λογικό. Ανεξάρτητα από αυτό που θέλει ο Επίτροπος να μας κάνει να πιστέψουμε, δεν είναι καθόλου αναγκαίο να ακολουθήσουμε τη γραμμή του προς το συμφέρον της διεύρυνσης. Ελπίζω λοιπόν ότι η Επιτροπή θα καταλάβει και θα υποστηρίξει τη λογική μας πρόταση ενώ, εάν δεν το πράξει, ελπίζω ότι το Συμβούλιο Υπουργών θα ψηφίσει ομόφωνα για να γίνει αυτό. 
Van den Burg (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, οι φόροι είναι άραγε μόνον ένα μέσο δημιουργίας εσόδων για το δημόσιο ταμείο, ή μπορούν να χρησιμοποιηθούν επίσης για άλλους σκοπούς της κυβερνητικής πολιτικής; Αυτό είναι, στην πραγματικότητα, το θεμελιώδες ερώτημα στο οποίο διαφωνούμε εγώ, και αρκετοί άλλοι, με τον Επίτροπο Bolkestein. Επιπλέον, φαίνεται ότι είναι ολοένα και περισσότερο μόνος του στην πουριτανική του απόρριψη της χρήσης του μέσου των μειωμένων συντελεστών φόρου προστιθεμένης αξίας, το οποίο προς το παρόν αναπτύσσεται πειραματικά, για την προώθηση της απασχόλησης. Την εποχή της συνόδου κορυφής για την απασχόληση, το φθινόπωρο του 1997 στο Λουξεμβούργο, η ιδέα των μειωμένων συντελεστών φόρου προστιθεμένης αξίας τέθηκε προς συζήτηση εδώ στο Κοινοβούλιο. Η ιδέα αυτή είχε ήδη συναντήσει την αντίδραση της Γενικής Διεύθυνσης που είναι αρμόδια για τα φορολογικά θέματα και αρκετών κρατών μελών. Παρά το γεγονός αυτό, αποφασίστηκε να διεξαχθεί, σε έναν ιδιαίτερα επίλεκτο αριθμό τομέων έντασης εργασίας, ένα πείραμα που σίγουρα δεν θα κατέληγε σε κάποια διασυνοριακή στρέβλωση του ανταγωνισμού. Ωστόσο, έπρεπε να παραμείνει ένα πείραμα, με περιορισμένη χρονική διάρκεια. Δεν κατέστη δυνατόν να επιτευχθεί εκ των προτέρων συμφωνία για σαφή κριτήρια βάσει των οποίων θα αξιολογείτο το πείραμα. Η αξιολόγηση αυτή έγινε επίσης πολύ αργά, το πείραμα χρειάστηκε να παραταθεί, και η αξιολόγηση έγινε από τα κράτη μέλη, ενώ ο συντονισμός ήταν επίσης ανεπαρκής.
Στις Κάτω Χώρες, η πρώτη έκθεση αξιολόγησης έγινε δεκτή με σκληρή κριτική, και μια επαναξιολόγηση που έγινε κατόπιν αιτήματος του κοινοβουλίου κατέληξε σε πολλά θετικά αποτελέσματα. Δεν έχω τον χρόνο να υπεισέλθω σε λεπτομέρειες σχετικά με αυτό, αλλά νομίζω ότι γνωρίζετε αυτές τις εκθέσεις. Παρατηρώ, μολαταύτα, ότι τελικά υιοθετήσατε μόνο την αρνητική κατεύθυνση αυτών των αξιολογήσεων και ξεγράψατε το πείραμα με κάτι που ισοδυναμεί μόνο με τις προκαταλήψεις που υπήρχαν πριν από το πείραμα. Στις Κάτω Χώρες υπήρξε μεγάλη αγανάκτηση για την απλή διακοπή ενός πειράματος που είχε βρεθεί ότι είναι αποτελεσματικό για τα κομμωτήρια, τους υποδηματοποιούς, τους διακοσμητές και τους επισκευαστές ποδηλάτων – και αυτό μάλιστα σε περίοδο οικονομικής ύφεσης. Σε τελική ανάλυση, δεν χρειάζεστε οικονομικά μοντέλα προκειμένου να καταλάβετε μόνοι σας ότι η επανακαθιέρωση των υψηλών φορολογικών συντελεστών θα κοστίσει ένα πολύ μεγάλο αριθμό θέσεων εργασίας. Είμαι χαρούμενη που αυτή την αγανάκτηση την συμμερίζονται πολλοί σε αυτό το Σώμα. Επιπλέον, εδώ ισχύει η ακόλουθη λογική: αν δεν υπάρχουν διασυνοριακές επιπτώσεις ή αποτελέσματα που στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό, γιατί να απαγορεύσει η ΕΕ στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν τους συντελεστές ΦΠΑ που αυτά θεωρούν ότι είναι καλοί; Γιατί να μην επιτραπεί στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια να σταθμίσουν μόνοι τους τους στόχους της συγκέντρωσης όσο το δυνατόν περισσότερων φόρων ή την προώθηση της απασχόλησης και τη νομιμοποίηση της παράνομης εργασίας; Το Συμβούλιο ECOFIN ανακοίνωσε, επίσης, σαφώς και ομόφωνα την επιθυμία του να παρατείνει το πείραμα και να εξαλείψει την τρέχουσα αβεβαιότητα γι’ αυτούς που ενέχονται. Κατά την άποψή μου, η αντίδρασή σας σε αυτό το θέμα να αγνοήσετε το αίτημα και να υποσχεθείτε μόνο ότι θα ανεχθείτε την παράνομη συνέχιση του πειράματος δεν δείχνει μεγάλο σεβασμό για τους ευρωπαϊκούς κανόνες και για τον τρόπο που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη. “Ανοχή” – σίγουρα αυτό πρέπει να ειπώθηκε ως αστείο εκ μέρους της Επιτροπής, του θεματοφύλακα της Συνθήκης!
Θα ήθελα, επομένως, να ζητήσω από τον Επίτροπο ακόμη μια φορά να κάνει μια σαφή, επίσημη πρόταση για την παράταση του πειράματος, και να το πράξει πριν από το τέλος του μήνα αυτού, και οπωσδήποτε πριν από την 1η Ιανουαρίου 2004. Σε τελική ανάλυση, είναι απολύτως σαφές ότι υπάρχει ευρεία στήριξη εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να συμπεριληφθεί το πείραμα του Παραρτήματος Κ σε μια διαρθρωτική ένταξη αυτών των υπηρεσιών εντάσεως εργασίας στο Παράρτημα Η της οδηγίας. Είναι επίσης σαφές ότι αυτό δεν θα γίνει πριν από την 1η Ιανουαρίου. Όσο το συντομότερο καταστεί λειτουργική η διαρθρωτική διευκόλυνση τόσο το καλύτερο. Θα λάβει την ανεπιφύλακτη στήριξή μας και, όσο δεν συμβαίνει αυτό, το πείραμα πρέπει να παραμείνει επισήμως σε ισχύ. 
Blokland (EDD ).
Κύριε Bolkestein, δεν μπορεί παρά να συμφωνείτε μαζί μου ότι σε περιόδους ουσιαστικής οικονομικής στασιμότητας δεν ενδείκνυται η αύξηση του ΦΠΑ. 
Berthu (NI ).
Συνηγορούμε, επίσης, υπέρ της διατήρησης του ΦΠΑ με μειωμένο συντελεστή για τις υπηρεσίες ισχυρής εντάσεως εργασίας, που θεσπίστηκε δοκιμαστικά το 1999. Η Επιτροπή, στη σχετική της έκθεση αξιολόγησης, εκφράζει αμφιβολίες, ιδίως όσον αφορά τις συνέπειες για την απασχόληση. Τέλος, προτείνει όντως ορισμένες παγιώσεις, που ναι μεν είναι θετικές, τις συγκαταλέγει όμως σε ένα πολύ ευρύτερο σχέδιο που στοχεύει στη μελλοντική κατάργηση των εξαιρέσεων, γεγονός που άλλωστε προκαλεί περιττές συζητήσεις.
Ως εκλεγμένοι αντιπρόσωποι, βλέπουμε στην πράξη τις ευεργετικές συνέπειες αυτών των μειώσεων του ΦΠΑ, συνέπειες που υπογράμμιζε και η έκθεση που κοινοποίησε η Γαλλία. Αυτός είναι ο λόγος που θεωρούμε ότι πρέπει να τις παγιώσουμε ή τουλάχιστον, με αυτή την επιδίωξη, να παρατείνουμε αυτό το πείραμα για αρκετά χρόνια, στην κατεύθυνση που υπέδειξε το Συμβούλιο ECOFIN της 25ης Νοεμβρίου, για παράδειγμα για έξι έτη, όπως μόλις πρότεινε η εισηγήτριά μας. Θεωρούμε άλλωστε ότι, κατ’ εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, αυτό το θέμα πρέπει να εμπίπτει, χωρίς συζητήσεις, στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών. Θα συμπληρώσω αυτές τις εκτιμήσεις στην αιτιολόγηση ψήφου μου. 
Villiers (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ την εισηγήτρια για το έργο της σχετικά με την έκθεση αυτή. Η έκθεση είναι πολύ καλή και, όπως και η υπόλοιπη Ομάδα μου, θα την υποστηρίξω αύριο. Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως την κ. Randzio-Plath για το γεγονός ότι συμπεριέλαβε πολλές τροπολογίες που ανταποκρίνονται στις ανησυχίες του τομέα των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Τα φιλανθρωπικά ιδρύματα αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες εξαιτίας του συστήματος ΦΠΑ και οι τροπολογίες που αφορούν τα φιλανθρωπικά ιδρύματα στην έκθεση, και οι οποίες προτείνονται από την Ομάδα ΕΛΚ-ΕΔ, είναι σημαντικές στην προσπάθεια μετρίασης των προβλημάτων αυτών. Υπάρχουν και άλλα προβλήματα όσον αφορά τον μη επιστρεφόμενο ΦΠΑ, τα οποία δυστυχώς δεν μπορούμε να επιλύσουμε με αυτή την έκθεση, αλλά είναι εξίσου σημαντικά. Τα ζητήματα αυτά είναι σημαντικά για τα φιλανθρωπικά ιδρύματα σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένων περιοχών όπως το Chipping Barnet που βρίσκεται στην εκλογική μου περιφέρεια.
Bolkestein,
Μάλιστα, όπως είπε η σύζυγος μου, δεν παρατήρησε ποτέ μείωση στις τιμές των κομμωτηρίων. Δεν γνωρίζω αν η κ. Lulling συμφωνεί με αυτή τη διαπίστωση ή αν έχει παρατηρήσει μείωση στις τιμές των κομμωτηρίων. Η σύζυγός μου πάντως δεν έχει διαπιστώσει τέτοια μείωση και ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι η μείωση της φορολογίας πηγαίνει στην τσέπη του κομμωτή, και επομένως το Παράρτημα Κ αποτελεί επιδότηση για τον κομμωτή.
Δεν έχω κάτι εναντίον των κομμωτών, αλλά για ποιο λόγο να τους επιδοτούμε; Δεν έχει θετική επίδραση στην απασχόληση και, αν θέλουμε να ενισχύσουμε την απασχόληση, είναι καλύτερο να μειώσουμε το κοινωνικό κόστος της απασχόλησης για το ίδιο ποσό χρημάτων. Δημιουργείται 52% περισσότερη απασχόληση με τη μείωση του κόστους της απασχόλησης από ό,τι με τη μείωση του ΦΠΑ.
Η κ. van den Burg ανέφερε ότι δεν σέβομαι τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ήθελα να ξέρω ποιον κανόνα δεν σέβομαι. Είμαι ιδιαίτερα σχολαστικός όσον αφορά τον σεβασμό όλων των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Συμβούλιο είναι αυτό που θέσπισε αυτό το πείραμα και όρισε τριετή περίοδο ισχύος. Η Επιτροπή έκανε αυτή την περίοδο τέσσερα χρόνια. Το Συμβούλιο, και όχι η Επιτροπή, ήταν εκείνο που ανέφερε ότι αυτός ήταν ένας τρόπος αύξησης της απασχόλησης. Η όλη ιδέα, επομένως, προέρχεται από το Συμβούλιο. Είναι ένα πείραμα και τα πειράματα υποτίθεται ότι διακόπτονται όταν δεν έχουν αποτέλεσμα. Γι’ αυτό και είναι πειράματα. Επομένως, γιατί θα πρέπει η Επιτροπή να προτείνει παράταση του Παραρτήματος Κ αν δεν έχει αποτέλεσμα;
Αδυνατώ να αντιληφθώ, κυρία van den Burg, σε ποιο σημείο ο Επίτροπος δεν υπακούει ή δεν ακολουθεί τους κανόνες.
Στο ευρύτερο θέμα των μειωμένων συντελεστών, ο βασικός συντελεστής είναι ο κανονικός συντελεστής. Κυμαίνεται γύρω στο 20% στις περισσότερες χώρες. Αυτός είναι ο βασικός συντελεστής. Όλες οι εξαιρέσεις πρέπει να ερμηνευτούν αυστηρά και, όσον αφορά την εσωτερική αγορά και τις στρεβλώσεις των αγορών, πρέπει να είμαστε εξαιρετικά αυστηροί.
Η κ. Randzio-Plath ανέφερε τα παιδικά υποδήματα, για τα οποία ισχύει μηδενικός συντελεστής στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία. Αν όμως εξετάσει κανείς τους αριθμούς, είναι σαφές ότι δεν υπάρχουν σημαντικά οφέλη για τον καταναλωτή. Οι διαφορές μεταξύ των τιμών στο Ηνωμένο Βασίλειο και των τιμών στην ηπειρωτική Ευρώπη είναι ίδιες είτε εφαρμόζεται ο υψηλός συντελεστής είτε ο χαμηλός. Αυτό αποδεικνύει ότι επιδοτείται ο κατασκευαστής ή ο έμπορος, αλλά πάντως όχι ο τελικός καταναλωτής.
Όσον αφορά τα CD, αυτά από τη φύση τους μεταφέρονται εύκολα και συνεπώς, αν διαφέρουν οι συντελεστές, η στρέβλωση της εσωτερικής αγοράς είναι αναπόφευκτη. Επί του παρόντος, κανένα κράτος μέλος δεν εφαρμόζει μειωμένους συντελεστές στα CD και επομένως, αν το κάναμε, θα αποτελούσε ένα βήμα προς τα πίσω.
Randzio-Plath (PSE ),
Bolkestein,
   .  Κύριε Πρόεδρε, σε απάντηση της τελευταίας παρατήρησης της κ. Randzio-Plath –για την οποία την ευχαριστώ– θα ήθελα να πω ότι η βάση για τις αποφάσεις της Επιτροπής είναι οι εκθέσεις των κρατών μελών, οι οποίες δεν έχουν εκπονηθεί από την Επιτροπή. Σύμφωνα με τους κανόνες που καθιερώθηκαν τέσσερα χρόνια πριν, βασιζόμαστε σε αυτές τις εκθέσεις. Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο η κ. Randzio-Plath χρειάζεται περισσότερα στοιχεία.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.00.
