Situatie in Tibet (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Commissie over de situatie in Tibet.
Laima Liucija Andrikien
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zie dat het Spaanse voorzitterschap van de EU de zaal verlaat, en daarom wil ik uiting geven aan mijn grote teleurstelling over het feit dat noch het Spaanse voorzitterschap noch de hoge vertegenwoordiger bij dit debat aanwezig zal zijn en dat hun stoelen leeg blijven.
Het is een laatdunkend gebaar ten opzichte van het Europees Parlement, de enige EU-instelling die door de volkeren van Europa is gekozen, en dit vormt een heel slecht precedent, vooral nu het Verdrag van Lissabon in werking is getreden.
Mijnheer de Voorzitter, mag ik u vragen de afwezigen te laten weten dat de agenda van de plenaire vergadering door het Parlement wordt bepaald, en niet door de Raad of door het Spaanse voorzitterschap, en dat ten minste één van beide hier vandaag aanwezig had moeten zijn?
De Voorzitter
Er is mij een maand geleden medegedeeld dat de Raad om 18.50 uur moest vertrekken en dus, tot zijn grote spijt, niet langer kon blijven.
Maroš Šefčovič
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik dank het Parlement voor het feit dat het een debat aan deze kwestie wijdt, want het is zeker de moeite waard om over dit onderwerp van gedachten te wisselen. Laat ik beginnen met te zeggen dat onze betrekkingen met China - die wij zeer belangrijk en van strategische betekenis achten - in de afgelopen jaren enorm zijn verbeterd. Van een sterk strategisch partnerschap mag worden verwacht dat het ons in staat stelt alle vraagstukken, ook de meest gevoelige, aan te pakken - en in de praktijk is dit ook absoluut het geval.
We hebben een indrukwekkend kader geschapen voor gedachtewisselingen op hoog niveau, waarbinnen we regelmatig de wereldwijde uitdagingen aan de orde stellen waarmee onze burgers worden geconfronteerd, zonder hierbij vraagstukken uit de weg te gaan waarover we misschien van mening verschillen - en Tibet is zeker een van deze vraagstukken.
Het is overduidelijk dat op het punt van Tibet nog steeds sprake is van meningsverschillen. We maken ons echt zorgen over de mensenrechtensituatie in Tibet, over het feit dat Tibet grotendeels gesloten blijft voor de internationale media, diplomaten en humanitaire organisaties en tevens over het gebrek aan vooruitgang in de gesprekken tussen de vertegenwoordigers van de Dalai Lama en de Chinese autoriteiten.
Het standpunt van de EU laat niets aan duidelijkheid te wensen over. Laat het mij nog eens benadrukken: de EU respecteert de soevereiniteit en territoriale integriteit van China, ook van Tibet. Wij respecteren het 'één-China-beleid'.
We zijn echter altijd voor een vreedzame verzoening geweest via een dialoog tussen de Chinese autoriteiten en de vertegenwoordigers van de Dalai Lama. Deze dialoog moet constructief en solide zijn en betrekking hebben op alle kernvraagstukken, zoals het behoud van de unieke cultuur, religie en tradities in Tibet en de noodzaak om een regeling te vinden voor een substantiële autonomie voor Tibet binnen het Chinese staatsbestel.
De dialoog moet ook gaan over de participatie van alle Tibetanen in de besluitvorming. Voor de EU is Tibet een mensenrechtenvraagstuk. Dit hebben we onze Chinese gesprekspartners altijd voorgehouden en we hebben aandachtig naar hun opvattingen geluisterd en steeds geprobeerd om hun standpunt in de geest van wederzijds respect te begrijpen.
Maar mensenrechten zijn universeel, en de situatie in Tibet is dan ook een bron van legitieme internationale bezorgdheid voor de hele internationale gemeenschap, een punt waarop we onze Chinese gesprekspartners regelmatig wijzen.
In het kader van de Chinees-Tibetaanse dialoog heeft de Tibetaanse zijde onlangs een geactualiseerd memorandum voorgelegd over daadwerkelijke autonomie voor een toekomstig Tibet. Wij zijn verheugd over het feit dat de Tibetaanse zijde haar toezegging heeft herhaald niet te zullen streven naar afscheiding of onafhankelijkheid.
Wij zijn tevens verheugd dat de Dalai Lama zich opnieuw heeft uitgesproken voor een tussenoplossing en voor een dialoog als het enige middel om tot een wederzijds aanvaardbare en blijvende oplossing te komen.
De EU is ingenomen met het feit dat beide partijen hun gesprekken voortzetten, ook al betreuren we het uitblijven van resultaten en de trage voortgang ervan.
Tot besluit zou ik een beroep willen doen op de vertegenwoordigers van beide zijden om de dialoog te intensiveren en in een open geest voort te zetten teneinde een duurzame oplossing in Tibet te vinden. Wat ons betreft kan ik garanderen dat de EU een dergelijk proces van ganser harte zal ondersteunen.
Laima Liucija Andrikienė
namens de PPE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, de negende ronde van de gesprekken tussen China en Tibet heeft geen enkel concreet resultaat opgeleverd en niet voor een verbetering gezorgd van de situatie van de Tibetaanse bevolking. Wij betreuren het uitblijven van een verklaring van de EU voor het einde van de gespreksronde en hopen dat de EU een verklaring zal afgeven over de evaluatie van de uitkomst van de gesprekken. Het Europees Parlement zou graag willen weten op welke wijze de Raad van de Europese Unie zou kunnen bijdragen tot de totstandbrenging van een wederzijds aanvaardbare oplossing voor de kwestie Tibet en tot het waarborgen van fundamentele mensenrechten en echte autonomie voor de Tibetanen.
Ten tweede wil ik u eraan herinneren dat het Europees Parlement het nog steeds van groot belang acht dat de Europese Commissie ontwikkelingsprojecten en projecten van maatschappelijke organisaties ten behoeve van de Tibetaanse bevolking in Tibet en de in ballingschap - in India, Nepal en Bhutan - levende Tibetaanse vluchtelingen ondersteunt op economisch en sociaal gebied, onder meer wat betreft gezondheid en voeding, levensonderhoud en onderwijs, toegang tot banen, genderkwesties, het milieu en het weer doen herleven van nederzettingen. Wat dit laatste punt betreft geeft het revitaliseringsplan voor vluchtelingennederzettingen, dat is opgesteld door de centrale Tibetaanse administratie in Dharamsala, een overzicht van de behoeften van de Tibetaanse gemeenschap in ballingschap. De Europese Commissie zou dit plan in aanmerking kunnen nemen en kunnen ondersteunen.
Tot slot heeft president Obama de Dalai Lama onlangs in het Witte Huis ontmoet. Wij zien er naar uit dat barones Ashton de Dalai Lama uitnodigt voor een ontmoeting in Brussel. Dit zou een goede gelegenheid zijn om de nationale standpunten inzake Tibet te coördineren en een uniform en duidelijk EU-standpunt en -beleid in deze kwestie te formuleren. De benoeming van een speciale coördinator voor Tibet, die in de EU-begroting wordt vermeld, zou een nuttig instrument kunnen zijn om de afbakening van een gemeenschappelijke Europese positie en strategie inzake Tibet te bevorderen.
María Muñiz De Urquiza
Mijnheer de Voorzitter, er zijn nu twee jaar verstreken sinds de gebeurtenissen, de opstand in Tibet, en wij hopen dat na de demonstraties van toen zich geen herhaling zal voordoen van de aanvallen, arrestaties en doden.
In elk geval zetten wij grote vraagtekens bij de timing van dit debat, want het Parlement heeft zich de afgelopen maanden verschillende malen uitgesproken over de kwestie China, vooral omdat China een belangrijke speler is op het wereldtoneel waarvan de betrekkingen met de Europese Unie veel verder gaan dan de kwestie Tibet. Ofschoon de kwestie van de mensenrechten heel belangrijk is, spreekt het Parlement zich uitsluitend uit over Tibet en niet over de mensenrechten. In elk geval is ons standpunt in dit debat, het standpunt van de socialistische fractie, heel duidelijk: we hebben precies hetzelfde standpunt als de Europese Unie. Dat houdt in dat we opkomen voor de mensenrechten en dat we ook opkomen voor dialoog, overleg en overeenstemming. We zijn dan ook voorstander van en blij met de hervatting van de onderhandelingen tussen de Chinese overheid en Tibetaanse vertegenwoordigers, en wij pleiten voor een oplossing die voor beide zijden aanvaardbaar is en die gebaseerd is op de eerbiediging van de religieuze en culturele rechten van minderheden, in het kader van de territoriale integriteit van China, van de eenheidsstaat China.
Ik betreur het ten zeerste dat de vicevoorzitter van de Commissie en hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid hier niet aanwezig is, daar zij de Raad buitenlandse zaken voorzit en degene is die de debatten over het buitenlands beleid zou moeten bijwonen.
Het is bijzonder onbillijk te zeggen dat het Spaanse voorzitterschap er verkeerd aan doet dit debat niet bij te wonen, want het Spaanse voorzitterschap is onvermoeibaar. De aanwezigheid van de heer López Garrido in het Parlement om alle kwesties te bespreken is bijna bovenmenselijk.
Wij hebben een hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid aangesteld die de standpunten van de ministers op het gebied van het buitenlands beleid vertegenwoordigt, en zij is degene die deze kwesties met het Parlement zou moeten bespreken.
Niccolò Rinaldi
namens de ALDE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, het lijkt duidelijk dat China geen enkele intentie heeft om te onderhandelen of te praten over Tibet.
De deelneming van China aan de wereldhandel, de Olympische Spelen en de wisselingen in het verleden in het leiderschap te Peking hebben geen enkele substantiële beleidswijziging tot gevolg gehad. Intussen duurt de strijd tussen David en Goliath voort, vooral door middel van zeer verontrustende verstoringen door China van het demografische evenwicht in Tibet en desnoods ook - zoals twee jaar geleden - met militaire onderdrukking.
Vooral datgene wat wij beschouwen als erfgoed van de mensheid, te weten de Tibetaanse cultuur en spiritualiteit, verdwijnt. De Chinese communistische partij begrijpt kennelijk erg weinig van spiritualiteit en culturele identiteit. Als wij ons in dit kader neerleggen bij deze 'culturele genocide' in Tibet zullen we in de toekomst nog vele andere moeten accepteren.
Wij mogen niet opgeven. Wij roepen vooral de Chinezen ertoe op de Tibetaanse cultuur te accepteren zoals deze is. Zij hebben de specificiteit van Hongkong en dus het idee van "één land, twee systemen" aanvaard. Ze moeten zich erbij neerleggen een land met drie systemen te zijn. De rug van China is hier breed genoeg voor.
Wij verzoeken de Europese instellingen, van mevrouw Ashton tot de Raad, te voldoen aan de verwachtingen van de Europese burgers die op velerlei wijze hun betrokkenheid bij de Tibetaanse zaak hebben getoond. Ook steunen wij - net als mevrouw Andrikien- de benoeming van een coördinator voor Tibet.
Dit is een vrijheidsstrijd die dus de identiteit van ons continent raakt. Ik vind dat we ook hiermee rekening moeten houden bij de beslissing om het embargo op Chinese wapens al dan niet te verlengen.
Heidi Hautala
(FI) Mijnheer de Voorzitter, ook ik neem het het Spaanse voorzitterschap zeer kwalijk dat het deze vergaderzaal heeft verlaten. Zij luisterden niet eens naar wat mevrouw Andrikienzei. Zij vroeg de Raad de moed te hebben bij dit debat aanwezig te zijn en zijn mening over de kwestie Tibet te geven.
Mijnheer de Voorzitter, u hebt een fout gemaakt: u zei dat Spanje had aangegeven dat zij hier tot 18.50 uur zouden zijn, maar dat is niet waar. Zij hadden oorspronkelijk gezegd dat zij om 17.00 uur moesten vertrekken, maar zij hadden blijkbaar toch tijd om hier bijna twee uur langer te blijven om over het burgerinitiatief mee te praten.
Dit mag niet nog eens gebeuren. Ik ga ervan uit dat de Commissie, met als ondervoorzitter barones Ashton, serieus is en doet wat zij zojuist heeft gezegd. Dus dat onze betrekkingen met China zo belangrijk zijn dat wij ook over lastige zaken, zoals de kwestie Tibet, moeten kunnen spreken.
Ik ben van mening dat het nu tijd is om de steun van de Europese Unie voor Tibet te vernieuwen. Wij moeten iets doen aan het feit dat negen onderhandelingsronden tussen China en de Tibetaanse regering in ballingschap tot geen enkel resultaat hebben geleid, en ik ben het hierover helemaal met de heer Rinaldi eens. Het lijkt erop dat China helemaal geen onderhandelingsresultaat wil. China wil doorgaan met het schenden van de culturele, religieuze en taalkundige rechten van de Tibetanen. Wij mogen een dergelijke culturele genocide niet tolereren.
Een maand geleden was ik in Dharamsala waar ik de Dalai Lama ontmoette. Ik sprak een uur lang met hem, net voordat hij naar de Verenigde Staten ging om president Obama te ontmoeten. Ik raakte ervan overtuigd dat ik in het Parlement moest voorstellen om over de situatie in Tibet te debatteren.
De Dalai Lama is een kalm en vredelievend persoon en het is totaal fout van China om voortdurend te beweren dat hij een gevaarlijke separatist is en dat hij twee jaar geleden de onrust en rellen in Tibet heeft veroorzaakt. Het tegendeel is waar: de Dalai Lama heeft gezegd dat vertegenwoordigers van China welkom zijn om documenten in de archieven van zijn regering in ballingschap te bestuderen om zich ervan te vergewissen dat hij niet tot geweld heeft aangespoord. Desondanks blijft China de beschuldigingen herhalen.
Ik roep de Europese Unie op de Chinese uitlatingen te veroordelen en deze zaak met China te bespreken. Als de Europese Unie Tibet niet durft te verdedigen, dan zullen weinig anderen dat doen. Wij kunnen een voorbeeld nemen aan president Obama, die de moed heeft de Dalai Lama te ontvangen. Het zou naar mijn mening een volkomen normaal gebaar zijn wanneer de hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie iets soortgelijks zou doen, zoals hier is voorgesteld.
Wij moeten deze kwestie op de agenda van het Europees Parlement houden. Er werd ook op gewezen dat wij een speciale coördinator voor Tibet nodig hebben. Wij hebben allerlei speciale coördinatoren. Waarom kunnen wij dan geen speciale coördinator voor Tibet hebben, waarvoor zelfs geld beschikbaar is in de begroting voor dit jaar? Het is volstrekt ontoelaatbaar dat de Raad wegloopt van dit debat. De Raad is laf en durft deze kwestie, waarbij het gaat om het verdedigen van de mensenrechten, niet onder ogen te zien.
Charles Tannock
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, het lot van het Tibetaanse volk en zijn bijzondere boeddhistische cultuur ligt degenen in dit Parlement na aan het hart die in de mensenrechten geloven.
Sinds de invasie door de communistische strijdkrachten van de Volksrepubliek China 61 jaar geleden worden de Tibetanen en hun unieke manier van leven systematisch onderdrukt. De massale immigratie van Han-Chinezen en de bouw van de bergspoorweg naar Lhasa hebben de invloed van Peking in Tibet verder geconsolideerd.
Intussen zet de Dalai Lama vanuit ballingschap in India zijn vreedzame campagne voort om de aandacht te vestigen op de situatie van zijn volk. Oeigoerse jihadstrijders hebben de recente onrust in Tibet aangegrepen om hun eigen geweld tegen de Chinese regering op te voeren.
Tibet moet een zo groot mogelijke autonomie krijgen, en we weten dat dit het best gerealiseerd zou kunnen worden in het kader van de als mantra herhaalde "één land, twee systemen"doctrine. Als deze niet alleen voor Hong Kong, maar ook voor Macau geldt, waarom dan niet voor Tibet?
Peking zal de in dit Parlement geuite bezorgdheid ongetwijfeld van de hand wijzen als ongeoorloofde inmenging in hun binnenlandse aangelegenheden, maar een vernieuwde en meer ontspannen aanpak van de VCR ten opzichte van Tibet zou ook vruchten afwerpen voor de veiligheid in China zelf en voor het aanzien van het land in de wereld.
Ik wil mij graag aansluiten bij degenen die vandaag hun teleurstelling hebben geuit over het feit dat noch de Raad noch het door Spanje bekleedde roulerende voorzitterschap hier aanwezig is of dat de hoge vertegenwoordiger de vergadering niet bijwoont.
Oreste Rossi
namens de EFD-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik stond versteld van de opmerking zojuist van commissaris Šefčovič dat wij de territoriale integriteit van China erkennen. Dit betekent dat de Commissie het recht erkent van China om Tibet te bezetten, hetgeen een bijzonder ernstige zaak is.
Terwijl het Tibetaanse volk nog steeds wordt bedreigd, heeft de Dalai Lama in het Memorandum van 2008 en de notities die er dit jaar zijn bijgevoegd, bevestigd niet te streven naar afscheiding en onafhankelijkheid voor Tibet, maar naar effectieve autonomie voor het Tibetaanse volk in het kader van de grondwet van de Volksrepubliek China: een compromisbeleid van wederzijds voordeel dat erop is gericht de op mededogen en geweldloosheid gebaseerde Tibetaanse cultuur te behouden.
Het Tibetaanse volk verwacht antwoorden van de Chinese regering, die bijvoorbeeld bestaan in gesprekken met vertegenwoordigers van de Dalai Lama en instemming met het verzoek van de Hoge Commissaris van de VN voor de Mensenrechten om een delegatie te sturen teneinde de wrede werkelijkheid aan het licht te brengen.
Ook het Europees Parlement zou moeten luisteren naar de Tibetaanse gemeenschap. Door de nationale synergie te bevorderen zou het kunnen proberen een Europees coördinatienetwerk te creëren voor het Tibetaanse volk dat zonder een krachtig optreden van de internationale gemeenschap dreigt te worden vernietigd.
Edward McMillan-Scott
(EN) Madam President, Tibet is een prachtig land met vrome, geduldige maar onderdrukte mensen. Zij zijn mogelijk het sterkst door de Chinezen onderdrukte volk in de hele regio. Ik geloof dat het debat hier vanavond heeft laten zien dat er in het Parlement een uitzonderlijke consensus heerst over bijvoorbeeld de benoeming door de EU van een speciale coördinator voor Tibet.
De gebeurtenissen dwingen ons in dit Parlement beslissingen te nemen. Deze week is Google uit China vertrokken. De mensenrechtensituatie in China blijft problematisch, zoals de verdwijning van de christelijke mensenrechtenadvocaat Gao Zhisheng nog eens aantoont.
Al deze feiten maken duidelijk dat we aandacht moeten besteden aan China, en aan Tibet, en ik zou erop willen wijzen dat, met het oog op de opening van de wereldtentoonstelling in Sjanghai in mei, allen die met China zaken doen het Global Compact van de VN voor ondernemingen in acht dienen te nemen, dat inmiddels door rond 4 000 bedrijven is ondertekend.
Tot slot zou ik nog willen zeggen dat als de EU geen speciale coördinator benoemt, het Parlement volgens mij een rapporteur voor Tibet dient aan te wijzen.
Filip Kaczmarek
(PL) Mevrouw de Voorzitter, de kwestie van Tibet en de Tibetanen is spijtig genoeg nog steeds een belangrijk probleem. De situatie is niet zo slecht als twee jaar geleden, toen de herdenking van de opstand in Tibet gepaard ging met brutale vervolgingen, moorden en folteringen, maar aan de andere kant kunnen we niet zeggen dat alles in orde is. Enkele dagen geleden werden leerlingen gearresteerd, die in Gansu en Kanlho probeerden de opstand te herdenken. Aan de Tibetanen is een verbod opgelegd om acties te ondernemen om hun eigen cultuur, identiteit en godsdienst te redden.
De Chinese autoriteiten stellen dat de Dalai Lama een privépersoon is. Dit doet me denken aan de inspanningen van de Poolse communisten die 25 jaar geleden hetzelfde over Lech Wałęsa zeiden. Ik hoop dat de Tibetanen met hun strijd hetzelfde succes zullen behalen als de Polen, en dat ook in dit geval de waarheid zal overwinnen. Vandaag begint in Dharamsala de eenentwintigste ontmoeting van de Tibetaanse verzoeningsdelegatie voor Tibetaans-Chinese dialoog. Dit is een instelling die haar activiteiten voert onder toezicht van de Tibetaanse regering in ballingschap en die moet helpen bij deze dialoog.
Ik heb de indruk dat de Europese Unie iets moet doen om deze dialoog geloofwaardig te maken. Soms klagen we dat we niet veel kunnen doen, maar in dit geval kunnen we concrete stappen ondernemen en hiervan was vandaag al sprake. Daarom is de afwezigheid van de Raad hier zo belangrijk. Onze oproepen zijn gericht tot de Raad, die speciale coördinatoren aanstelt. Ik onderteken deze oproep zelf ook, omdat het postulaat reeds meermaals geformuleerd werd in de resoluties van het Europees Parlement inzake Tibet om een speciale coördinator aan te stellen die een reële invloed zou kunnen hebben op de feitelijke dialoog tussen de Tibetanen en Chinezen.
En nog een kwestie: ik kan niet begrijpen hoe het mogelijk is dat China de volgende Olympische Spelen in 2014 zal organiseren. Ditmaal zullen het Olympische Spelen voor de jeugd zijn. En toch kunnen we China er niet toe dwingen om de mensenrechten beter te respecteren. Dit is echt bedroevend.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Mevrouw de Voorzitter, ik ben ervan overtuigd dat we een sterk vereenvoudigd beeld hebben van de processen in Tibet. Er wordt gemoderniseerd, maar tegelijkertijd is de geuite kritiek terecht. Het is duidelijk dat de enige duurzame oplossing autonomie zou zijn, en zelfs een uitgebreidere vorm van echte autonomie. Zoals ik in Beijing al heb uiteengezet, tijdens het bezoek van de delegatie van het Europees Parlement, zou deze autonomie naar analogie van 'één land, twee maatschappelijke systemen' kunnen worden ingevuld als 'één land, twee religieuze systemen'.
Kritiek uiten alleen is niet voldoende. China staat open voor een dialoog en staat er ook open voor dat een geloofwaardige persoonlijkheid van de Europese Unie, of dat nou Romano Prodi, Benita Ferrero-Waldner of Margot Wallström is, als bemiddelaar optreedt tussen de Dalai Lama en de leiders in Beijing. Het zou goed zijn als de Commissie, mevrouw Catherine Ashton en de Raad hier goed over zouden nadenken. Aan de andere kant hebben wij het hier over de betrekkingen met China, maar weet u wel dat de Europese Raad in zijn hele geschiedenis nooit de betrekkingen tussen de Europese Unie en Volksrepubliek China op de agenda heeft gezet? Hierover is nooit een debat gevoerd in de Raad Buitenlandse Zaken. Dus om succes te kunnen boeken, is kritiek alleen niet genoeg in de Tibetaanse kwestie; we hebben ook een concept en bemiddeling nodig.
Ryszard Czarnecki
(PL) Mevrouw de Voorzitter, ik betreur ten zeerste dat dit belangrijke en noodzakelijke debat wordt gehouden in de 'veelbetekenende afwezigheid' - of misschien is 'weinigzeggende afwezigheid' een betere omschrijving - van mevrouw Ashton. Het staat buiten kijf dat mevrouw Ashton hier vandaag aanwezig zou moeten zijn. Het is niet de bedoeling dat mevrouw Ashton alleen deelneemt aan toneelvertoningen, zoals gisteren het geval was, toen ze voor de leden van zes commissies een toespraak hield over haar plannen voor de Europese Dienst voor extern optreden. Tibet is immers ook een belangrijke uitdaging. Het is goed mogelijk dat wij een ander standpunt hebben over Tibet, maar ondanks deze meningsverschillen zou mevrouw Ashton hier vandaag echt aanwezig moeten zijn.
Mijns inziens toont dit incident aan dat de Europese Unie zich aan haar verantwoordelijkheid wil onttrekken. Dat is de gemakkelijkste weg omdat veel lidstaten wier vertegenwoordigers in dit Parlement zetelen, liever zaken doen met Peking. Het zou voor hen in deze context lastig zijn om hun mening over deze kwestie kenbaar te maken of om over China te praten. Mevrouw Ashton gedraagt zich vandaag als Pontius Pilatus die zijn handen in onschuld heeft gewassen. Dit is beschamend.
Andreas Mölzer
(DE) Mevrouw de Voorzitter, de laatste tijd krijgen we steeds berichten over zware schendingen van de mensenrechten in Tibet, folteringen, het willekeurig oppakken van mensen en inhechtenisnemingen zonder proces.
Het was dus een sterk staaltje dat er naar aanleiding van het vijftigjarig jubileum van de Chinese overheersing in Tibet van de bevrijding van de Himalaya-regio werd gesproken. Het toont eens te meer aan dat de geschiedenis door de overwinnaars wordt geschreven en dat men bij de rechtvaardiging van oorlogsdaden altijd heel vindingrijk is. Dit is een kunst die overigens ook in Irak en Afghanistan is toegepast en waarvoor de Verenigde Staten ook ondersteuning hebben gevonden in enkele EU-lidstaten.
Desalniettemin moeten we ons volgens mij blijven inspannen voor betere levensomstandigheden voor onderdrukte volkeren zoals de Tibetanen, de Oeigoeren en de Mongolen. Het is niet voldoende om de rechten van de minderheden te reduceren tot folkloristische voorstellingen voor buitenlandse toeristen.
Dat China de afgelopen jaren circa 15 miljard euro in de ontwikkeling van de regio heeft gestoken en zich voorafgaand aan de Olympische Spelen ook tot gesprekken bereid heeft verklaard, toont volgens mij aan dat internationale druk wel degelijk vruchten kan afwerpen.
Cristian Dan Preda
(RO) De heer Kaczmarek heeft eerder gesproken over de protesten in 2008.
Er zijn twee jaar verstreken en zelfs op dit moment is niet bekend hoeveel personen zijn vastgehouden, hoeveel gearresteerd en hoeveel er daarna mogelijk zijn vrijgelaten.
Wij weten wel wat deze personen deden, namelijk vreedzaam protesteren met de Tibetaanse vlag en pamfletten uitdelen.
Het is een ernstige zaak, dat wij twee jaar na deze protesten niet exact weten hoeveel mensen bij de actie betrokken waren en gestraft zijn door de communistische partij. Daarnaast is het zorgwekkend hoe de Chinese communistische partij zich bemoeit met het onafhankelijk functioneren van justitie, door een aantal arrestaties en snelle veroordelingen van betrokkenen te eisen. De reden van nationale veiligheid kan niet worden ingeroepen voor het opheffen van fundamentele burgerrechten.
Ik wil van deze gelegenheid gebruikmaken om te onderstrepen hoe belangrijk het is dat Europa een gemeenschappelijk standpunt inneemt met betrekking tot de mensenrechten en de bescherming van minderheden in China.
Indien wij een dergelijk standpunt niet innemen, weten we wat er gebeurt. We hebben het al meegemaakt, dat de communistische leiders van China de lidstaten van de Unie een voor een proberen te intimideren.
Tot slot wil ik herhalen wat ik ook in de plenaire vergadering van januari heb gezegd, namelijk dat de mensenrechtendialoog een inefficiënt en ontoereikend instrument is gebleken. Ik ben van mening dat dit probleem behandeld moet worden in het kader van topontmoetingen. Overigens heeft Catherine Ashton gisteren tijdens de vergadering in het kader van de Commissie buitenlandse zaken toegegeven dat de dialoog over mensenrechten een formule is waaraan een nieuwe vorm moet worden gegeven. Wat dat betreft ben ik het met de hoge vertegenwoordiger eens.
Marek Henryk Migalski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, ik kan begrijpen waarom ondernemingen en particuliere entiteiten winst belangrijker vinden dan de eerbiediging van de mensen- en burgerrechten. Ik kan zelfs begrijpen waarom afzonderlijke landen op deze manier te werk gaan. Ik kan echter niet begrijpen waarom de Europese Unie zich zo gedraagt, aangezien het concept van de Europese Unie gebaseerd is op waarden die wij vandaag Europese waarden noemen.
Wat is het antwoord van de Europese Unie op de gebeurtenissen waarover we op dit ogenblik debatteren? De reactie van de Unie beperkt zich tot de afwezigheid van mevrouw Ashton - daar hebben we het daarnet al over gehad, het vertrek van de vertegenwoordiger van de Raad precies op het moment waarop het debat over Tibet begon en, tot slot, de openingstoespraak van de commissaris.
Mijnheer Šefčovič, u hebt gezegd dat u beide partijen oproept tot dialoog. Was dat een grap? Wilt u de vertegenwoordigers van Tibet daadwerkelijk oproepen om in dialoog te gaan? Ik heb in ieder geval de indruk dat zij hiertoe bereid zijn. Ik zou u willen vragen om uw oproep in de eerste plaats tot de Chinese autoriteiten te richten, als u daartoe de moed hebt, want zij staan deze dialoog in de weg.
Tunne Kelam
(EN) Mevrouw de Voorzitter, Tibet en zijn culturele erfgoed zijn een gemeenschappelijke schat van ons allen. Het is in ons gemeenschappelijk belang dat de Tibetaanse identiteit, religie en taal wordt behouden en zich onder zo goed mogelijke omstandigheden kan ontwikkelen.
Helaas is dit niet het geval. Onder de dekmantel van industriële ontwikkeling vindt er een culturele genocide plaats, en weldra zullen de Tibetanen een minderheid in eigen land vormen. Dit kan alleen worden voorkomen door hun een echte autonome status toe te kennen. De EU kan haar invloed aanwenden om bij te dragen tot de opening van een onbevooroordeelde en constructieve dialoog waarin beide zijden worden gerespecteerd.
Commissaris, ik zou uw opmerking willen onderstrepen dat de bezorgdheid ten aanzien van Tibet legitiem is. Door een dergelijke dialoog te voeren en door Tibet open te stellen voor de buitenlandse media en de VN kan de Chinese regering alleen maar profiteren, niet alleen nationaal, maar ook internationaal. China kan alleen een werkelijk groot land worden als het zijn minderheden met respect behandelt. Als gebaar van goede wil zou de Dalai Lama, wiens autoriteit wereldwijd wordt erkend, moeten worden toegestaan zijn land te bezoeken.
De EU dient volledig gebruik te maken van het Verdrag van Lissabon door concreet op te treden en actieve solidariteit te betuigen met het lot van een natie die in haar bestaan is bedreigd en waarvan het natuurlijke recht op autonomie en behoud van de eigen cultuur met harde hand wordt onderdrukt. Ik sta achter het voorstel dat barones Ashton de Dalai Lama dient te ontmoeten en dat de EU een speciale coördinator voor Tibet dient te benoemen.
Peter Šťastný
(SK) Op 10 maart hebben wij de vijftiende verjaardag van de opstand in Tibet herdacht, en tevens de tweede verjaardag van de protesten, gebeurtenissen die beide met geweld zijn onderdrukt door de Chinese strijdkrachten.
Het voornaamste probleem is het gebrek aan bereidheid bij China om een dialoog op te zetten met de wettelijke vertegenwoordigers van de Tibetaanse minderheid, gekoppeld aan een poging tot geleidelijke assimilatie en vernietiging van de cultuur en religie in Tibet. Ik weet uit eigen ervaring waar een goddeloos en materialistisch communistisch regime toe in staat is. Een van de oudste culturen en een van de oudste religies, met een geschiedenis van vele millennia, worden ernstig bedreigd. Het publiek in de wereld kan niet langer blijven toekijken. Zelf ben ik lid van de groep Vrienden van Tibet in het Europees Parlement. In veel van de parlementen wereldwijd zijn vergelijkbare groepen actief, bijvoorbeeld in de VS, Duitsland, Oostenrijk, India en de Tsjechische Republiek.
Het is mij een genoegen aan te mogen kondigen dat met ingang van 9 maart de groep Vrienden van Tibet ook actief zal zijn in de Nationale Raad van Slowakije. Ik geloof dat wij gezamenlijk kunnen bijdragen aan een oplossing van het Tibetaanse probleem door te bemiddelen in de onderhandelingen tussen de hoogste vertegenwoordigers van China en Zijne Heiligheid, de 14de Dalai Lama. Dit zou mogelijk ook een manier zijn om het probleem van de Tibetaanse vluchtelingen, waarvan velen onder zware omstandigheden leven in buurlanden, op te lossen en tot een goed einde te brengen. Ik doe een beroep op de Commissie in haar programma's niet voorbij te gaan aan deze zwaar getroffen groep mensen.
Jarosław Leszek Wałęsa
(PL) Mevrouw de Voorzitter, het debat van vandaag geeft reden tot optimisme, aangezien ik de indruk heb dat er in dit Parlement grote eensgezindheid bestaat. Anderzijds zijn er hier inderdaad al talloze soortgelijke debatten gehouden. Het is een feit dat wij erg goed zijn in praten. Ik wil niet in heilige toorn ontsteken omdat ik een hypocriet ben, net als bijna iedereen in dit halfrond. Ik ben een hypocriet die ergens verslaafd aan is, die verslaafd is aan al die goedkope goederen uit China. Toch moeten we vandaag misschien blijk geven van voldoende zelfrespect om duidelijk te zeggen waar het op staat, om ons tegen bepaalde zaken te verzetten en de idealen die ons dierbaar zijn te eerbiedigen.
De benoeming van een speciale coördinator voor Tibet zou misschien de eerste en belangrijkste stap kunnen zijn. Dit voorstel is hier al eerder gedaan en besproken. Deze coördinator zal het proces in goede banen kunnen leiden en namens ons de volle verantwoordelijkheid op zich kunnen nemen voor de uitdaging in verband met de Tibetaanse kwestie. Zo hoeven we geen partij te kiezen en kunnen we krachtig en resoluut stellen dat de mensenrechten en burgerlijke vrijheden voor ons van groot belang zijn. Laten we dat doen! Laten we dat nu meteen doen!
Raül Romeva i Rueda
(ES) Mevrouw de Voorzitter, hier en vandaag over Tibet praten is een kwestie van rechtvaardigheid en een kwestie van verantwoordelijkheid. Ik ben het dan ook niet eens met degenen die van mening zijn dat dit onderwerp "niet aan de orde was”.
We stellen deze situatie al sinds jaar en dag aan de kaak en ik vind het verontrustend te moeten vaststellen dat, ondanks de enorme inspanningen van de Tibetaanse vertegenwoordiging, met name van de Dalai Lama, om de dialoog te bevorderen, om de Chinese autoriteiten te benaderen en om een rechtvaardige en duurzame oplossing te vinden voor dit conflict, de situatie nog steeds geblokkeerd wordt door de Chinese autoriteiten.
In de Europese Unie kunnen we dat spel niet langer tolereren, laat staan meespelen. Het lijkt mij dan ook van essentieel belang er niet alleen nog eens op te wijzen hoe dringend noodzakelijk dit debat is maar ook dat de partij die op dit ogenblik een oplossing in de weg staat, China is.
Ook in dit opzicht moeten we duidelijk zijn. De enige manier waarop de Europese Unie consequent kan zijn als zij zegt dat ze zich verbonden heeft aan de bescherming van de mensenrechten, is door te aanvaarden dat zij de kosten daarvan in termen van handel en economie voor haar rekening moet nemen. Als zij dat niet doet, zullen haar verklaringen over de mensenrechten nooit geloofwaardig zijn.
László Tőkés
(EN) Mevrouw de Voorzitter, op 10 maart hebben we de volksopstand in Tibet herdacht die 51 jaar geleden plaatsvond. Sindsdien is de Dalai Lama, met zijn consequente en volhardende optreden als voorstander van werkelijke autonomie, een lichtend voorbeeld geweest voor zijn volk en heeft hij de wereld laten zien hoe democratie op vreedzame wijze kan worden nagestreefd.
Wij Europeanen kunnen nog steeds iets van Zijne Heiligheid de Dalai Lama leren. Onlangs verklaarde hij zich solidair met de etnische Oeigoerse minderheid en sprak hij zijn steun uit voor Aung San Suu Kyi en andere democratische dissidenten. Hier in het Europees Parlement zetten wij ons ervoor in dat de mensenrechten en de rechten van minderheden in de hele wereld worden beschermd.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken.)
Franz Obermayr
(DE) Mevrouw de Voorzitter, voor de duidelijkheid richt ik me meteen tot de commissaris. Voor mij is Tibet een bezet land en ik denk dat veel collega's hier, dwars door alle fracties heen, er net zo over denken. Ook u kunt het volkerenrecht niet buiten werking stellen. Ik ben van mening dat dit een zaak is die alle Europese burgers echt na aan het hart ligt. Iedereen is op de hoogte van de zorgen, de culturele genocide in Tibet, en iedereen leeft mee. Nu moet echt de belangrijke vraag worden gesteld: waar blijft de EU? Wij zijn heel snel in het veroordelen van kleine landen die overtredingen begaan. We laten dan scherpe reacties horen. We voeren echter een zeer voorzichtig beleid als het gaat om het veroordelen van een groot en economisch belangrijk land als China. Dan lopen we, politiek en diplomatiek, op eieren. We geven geen blijk van moed en ruggengraat, wanneer we hier kleine overtreders scherp aanvallen, maar bij China een oogje dichtknijpen. We kunnen China ook niet met miljoenen aan ontwikkelingshulp onder druk zetten. Daarom verwacht ik van de hoge vertegenwoordiger....
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Ivo Vajgl
(SL) Ik ben een van de weinigen die onlangs de kans hebben gekregen een bezoek te brengen aan Tibet.
Er is sprake van een soort vooruitgang in Tibet, maar deze vooruitgang heeft geleid tot meer kwaad dan goed. Hierdoor worden namelijk traditionele culturele waarden afgebroken, wordt de traditionele Tibetaanse architectuur gemarginaliseerd en een modern beeld op het geestelijk leven van Tibet van bovenaf opgelegd. Rivieren raken vervuild en er zijn autowegen verschenen die het Tibetaans landschap ernstig aantasten.
Desalniettemin is er enige vooruitgang in Tibet. Dit kunnen wij niet ontkennen en ik denk dat onze eisen aan en verwachtingen van China hand in hand moeten gaan met de eis dat Tibet voordeel moet hebben van deze vooruitgang en dat het leven zich daar niet enkel mag voltrekken als in een museum.
Maroš Šefčovič
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, volgens mij heeft het debat vandaag weer eens duidelijk laten zien dat we diep bezorgd zijn over de situatie in Tibet. De sprekers hebben onderstreept dat deze bezorgdheid meer dan 50 jaar na de Tibetaanse opstand van 10 maart 1959 nog steeds oprecht en legitiem is. Bovendien heeft onze discussie de noodzaak onderstreept dat beide partijen hun dialoog op korte termijn voortzetten.
Ik kan u meedelen dat de Europese Unie verheugd is over de hervatting van de gesprekken tussen de afgezanten van de Dalai Lama en de Chinese regering, die in september 2002 weer werden opgepakt. Sindsdien hebben we deze dialoog krachtig ondersteund, en wij hopen dat dit proces positieve resultaten zal opleveren en voor Tibet op vreedzame en duurzame wijze zal leiden tot een oplossing van nog bestaande problemen.
In haar politieke dialoog en haar verdere contacten met China moedigt de EU het land via haar vertegenwoordigers regelmatig aan om dit proces pragmatisch te benutten om alle bestaande problemen met betrekking tot Tibet op te lossen. Weliswaar beschouwt China Tibet als binnenlandse aangelegenheid, maar het heeft nota genomen van de standpunten en de bezorgdheid van de EU en heeft tegenover de EU zijn eigen standpunt in deze kwestie uiteengezet.
Ik moet benadrukken dat de EU in het kader van haar politieke dialoog en haar mensenrechtendialoog met China ook de mensenrechtensituatie in Tibet aankaart. Bovendien hamert de EU consequent op het belang dat zij toekent aan de eerbiediging van de vrijheid van meningsuiting en van godsdienst in Tibet.
We hebben de meest recente ontwikkelingen in deze dialoog op de voet gevolgd en de dialoog tussen de Chinese regering en de vertegenwoordigers van de Dalai Lama is gaande. Ik kan u meedelen dat we vorige maand door beide zijden op de hoogte zijn gesteld van de voortgang tijdens de laatste gespreksronde en dat we er bij hen op hebben aangedrongen substantiële vorderingen te maken.
Tot besluit ben ik ervan overtuigd dat het debat van vandaag ook een bevestiging is van onze betrokkenheid bij China in deze kwestie en van onze niet aflatende gezamenlijke inspanningen die erop zijn gericht het respect voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in Tibet te verbeteren.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg  
schriftelijk. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, twee jaar geleden werd door een aantal monniken een vreedzame protestactie gehouden in Lhasa. De Chinese autoriteiten hebben hierop gereageerd met een gewelddadig optreden van de politie en het leger. Bij deze actie kwamen tientallen burgers om en raakten enkele honderden personen gewond. Sindsdien hebben de Tibetanen meer dan tweehonderd vreedzame betogingen georganiseerd waarbij diverse sociale groepen betrokken waren, onder meer leraren, studenten en intellectuelen.
Het Europees Parlement heeft tijdens de vorige zittingsperiode maar liefst acht resoluties over Tibet aangenomen en meermaals debatten over deze kwestie gevoerd. Het resultaat van al deze inspanningen is nog steeds niet bevredigend. Onlangs hebben de Chinese autoriteiten dertig leerlingen van een school in Machu gearresteerd die begin maart, naar aanleiding van de tweede verjaardag van de gebeurtenissen in Lhasa, opnieuw voor hun mening zijn uitgekomen en vreedzame protestacties hebben georganiseerd. Het is zeer waarschijnlijk dat er nog talrijke vergelijkbare incidenten hebben plaatsgevonden waarvan wij niet eens op de hoogte zijn.
Met het oog hierop stel ik voor dat dit probleem voortaan onder de bevoegdheid van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid valt en dat het in een breder kader wordt geplaatst. Deze aanpak zal tot concreet optreden en hopelijk zichtbare resultaten kunnen leiden. Ik dank u voor uw aandacht.
Danuta Jazłowiecka  
schriftelijk. - (PL) De media staan vandaag vol met informatie over China. In verslagen, artikelen en boeken wordt voortdurend ingegaan op de ontwikkeling en de modernisering van het land, evenals op het economische wonder dat zich daar voltrekt. In deze context hebben de media de laatste tijd ook over Tibet bericht.
Het Amerikaanse tijdschrift Newsweek stelde in een recente rapportage dat "China veel goeds doet voor de Tibetanen", aangezien het een van de armste en meest onderontwikkelde regio's in de wereld helpt een uitweg uit deze situatie te vinden. In het verslag wordt aandacht besteed aan de investeringen van China in de vervoers- en telecommunicatie-infrastructuur, het onderwijs, de gezondheidszorg en de toegang tot water en elektriciteit. Het lijkt er dus op dat het plan van president Hu Jintao wordt uitgevoerd. Door de levensstandaard van de Tibetanen te verhogen, probeert hij hen te dwingen afstand te doen van hun vrijheid van meningsuiting en godsdienst en zet hij hen onder druk om hun streven naar autonomie op te geven. De vraag blijft echter of zijn strategie wel succesvol kan zijn.
De onlusten die twee jaar geleden in Lhasa zijn uitgebroken naar aanleiding van de herdenking van de anti-Chinese opstand en de incidenten van twee weken geleden hebben overduidelijk aangetoond dat de Tibetanen het gevoel hebben dat ze worden vervolgd in hun eigen land. Ik heb uit de geschiedenis van mijn land geleerd dat voor vrijheid en waardigheid geen prijs te hoog is. Economische belangen mogen geen reden zijn om de ogen te sluiten voor het lot van personen die onderdrukt worden en lijden.
Mijns inziens is het Europees Parlement het orgaan bij uitstek om zich vastberaden in te zetten voor het recht van de Tibetanen om een eigen identiteit te behouden. Wij vertegenwoordigen hier de Europese burgers en zouden ook in hun naam onze solidariteit moeten betuigen met de Tibetanen.
Csaba Sógor  
schriftelijk. - (HU) Op 10 maart 1959 verdedigde het Tibetaanse volk in een revolutionaire stemming zijn leider, maar hun aanvankelijke enthousiasme werd door de 'vreedzame bevrijding' van het Chinese communistische regime meedogenloos neergeslagen, waarbij duizenden burgerslachtoffers vielen. Sindsdien vervolgt de Dalai Lama in gedwongen ballingschap zijn vreedzame demonstratie die al een halve eeuw duurt. In Tibet mag deze dag sindsdien echter niet openlijk worden herdacht. In Oost-Europa, waar ik vandaan kom, is dit een bekend verhaal. Ook al lijkt het erop dat wij inmiddels hebben afgerekend met soortgelijke praktijken van communistische regimes, vind ik dat we de lessen die daaruit kunnen worden geleerd, niet mogen vergeten: in de geschiedenis van elk volk zijn er gebeurtenissen waarvan de herdenking niet mag en kan worden verboden. Er staat hier nu echter meer op het spel. Als afgevaardigde van een nationale minderheidsgemeenschap kan ik me inleven in de situatie van het Tibetaanse volk, en wil ik ook mijn collega's vragen met hun stemmen de vreedzame inspanningen van Tibet op de weg naar zelfbeschikking te steunen.
