Tijdelijke procedurele richtsnoeren inzake begrotingskwesties met het oog op de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (Α7-0045/2009) van Alain Lamassoure, namens de Begrotingscommissie, over de tijdelijke procedurele richtsnoeren inzake begrotingskwesties met het oog op de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon (2009/2168(ΙΝΙ)).
Alain Lamassoure
Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik van deze gelegenheid gebruikmaken om voorzitter Barroso en commissaris Šemeta te bedanken voor hun besluit om de publicatie van de voorstellen van de Commissie over het toekomstige begrotingsbeleid en over de aanpassing van de financiële vooruitzichten uit te stellen tot het volgende halfjaar.
De Europese Raad en het Parlement waren weliswaar overeengekomen dat deze aanpassing in 2008-2009 zou plaatsvinden, maar dat was vier jaar - oftewel een eeuwigheid - geleden. In de tussentijd kregen wij te maken met het Verdrag van Lissabon, het eerste Ierse referendum, de financiële crisis, de vertraging bij de inwerkingtreding van het nieuwe verdrag, enzovoort.
Daarom is het verstandiger de nieuwe Commissie de taak te geven om - over een paar maanden - tegelijkertijd haar politieke programma en de financiële vertaling van dit programma te presenteren.
Aangezien het Verdrag van Lissabon op 1 december in werking zal treden, moeten wij aan de andere kant geen tijd verliezen om de overgangsmaatregelen te treffen die nodig zijn om van het ene op het andere verdrag over te stappen, als het om begrotingskwesties gaat.
Het Zweedse voorzitterschap heeft voorgesteld dat de bijeenkomst van het overlegcomité op 18 november een kans kan zijn voor de drie instellingen om politieke overeenstemming over dit onderwerp te bereiken. Waar het nu om gaat is dus dat het Parlement zijn delegatie in het overlegcomité een onderhandelingsmandaat geeft.
Vier punten moeten zo spoedig mogelijk worden geregeld; daarvan zou geen enkel punt ernstige politieke problemen moeten opleveren.
Ten eerste, de procedure voor overschrijvingen: afschaffing van het onderscheid tussen verplichte en niet-verplichte uitgaven vereist dat er een enkele procedure wordt aangenomen, die de twee begrotingsautoriteiten op gelijke voet stelt, zonder afbreuk te doen aan de noodzakelijke flexibiliteit waarvan de Europese Commissie bij het beheer van de begroting blijk moet geven.
Ten tweede, de gewijzigde begrotingen: vanaf het begin van 2010 zal een eerste gewijzigde begroting nodig zijn om alle betrokken instellingen de financiële middelen te verschaffen om de nieuwe bevoegdheden waarin het Verdrag van Lissabon voorziet, uit te oefenen. Daarom hebben wij een vereenvoudigde procedure nodig, naar het voorbeeld van de nieuwe procedure waarin het verdrag voorziet voor de hoofdbegroting zelf.
Ten derde, het tijdschema voor de voorbereidende vergaderingen tussen de drie instellingen, dat wij het pragmatische tijdschema noemen: dit is een punt waarop wij niets hoeven te veranderen ten opzichte van de vorige aanpak.
Ten vierde - tot slot - de procedure om gebruik te maken van het systeem van voorlopige twaalfden, in het onwaarschijnlijke, maar mogelijke geval dat wij geen overeenstemming zouden bereiken over de begroting 2010: op dit punt denken wij dat de bepalingen uit het Verdrag van Lissabon nauwkeurig genoeg zijn, zodat een aanvulling niet nodig is.
Uw Begrotingscommissie heeft deze voorstellen met een zeer grote meerderheid goedgekeurd. Ik verzoek het Parlement om hetzelfde te doen, zodat wij de onderhandelingen met de Raad en de Commissie binnen de gestelde termijn kunnen afronden.
Algirdas Šemeta
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Lamassoure bedanken voor zijn verslag.
De inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon zal de regels op begrotingsgebied wijzigen, met het Europees Parlement en de Raad als gelijkwaardige medebeslissers over alle uitgaven. Het houdt een nieuw wettelijk kader in dat om aandachtige overweging tussen de instellingen vraagt.
Aangezien het onze gezamenlijke verantwoordelijkheid is om ervoor te zorgen dat de begrotingsprocessen en -verrichtingen een soepel en onononderbroken verloop kennen, deel ik de zienswijze van de rapporteur dat we het dringend eens moeten worden over transnationale richtsnoeren. Deze transnationale regels zijn nogal technisch van aard en zullen pas in werking treden op het moment dat het nieuwe wettelijke kader in werking treedt.
De rapporteur heeft de juiste discussiepunten aan de orde gesteld in het verslag. Wij hebben nieuwe regels nodig voor overschrijvingen en nieuwe regels voor het wijzigen van begrotingen. We hebben een tijdpad nodig dat het alle actoren mogelijk maakt om op zinnige wijze deel te nemen. Wij moeten ook duidelijke uitgangspunten voor samenwerking afspreken. Indien nodig moeten er wat regels komen over voorlopige twaalfden.
Ik kan hier bevestigen dat ik klaar ben om de nodige voorstellen te doen teneinde tot een evenwichtig akkoord te komen. Ik stel voor dat we met de bespreking van deze vraagstukken beginnen in de trialoog die wij vanmiddag zullen voeren. Ik hoop dat de drie instellingen in staat zullen zijn om tijdens het overleg in november een akkoord te bereiken.
Salvador Garriga Polledo
namens de PPE-Fractie. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, het Verdrag van Lissabon zal heel wat wijzigingen met zich meebrengen, maar geen enkele daarvan zal zo dramatisch zijn als de wijzigingen in de begrotingsprocedure.
Elke rapporteur voor begrotingen weet dat de huidige onderhandelingsstrategie in twee ronden verloopt. Om hetzelfde resultaat in één ronde te bereiken, zullen we een bijkomende inspanning moeten doen om de verschillende instellingen tot samenwerking en eensgezindheid te brengen.
Deze nieuwe situatie heeft nu al invloed op de huidige onderhandelingen over de begrotingsprocedure en het bijbehorende overleg volgende week, omdat we weten dat het de laatste keer zal zijn dat het op deze manier zal plaatsvinden. Ik wil de Begrotingscommissie feliciteren met de snelle en flexibele manier waarop ze deze tijdelijke richtsnoeren aan ons heeft voorgesteld.
De komende maanden zullen cruciaal zijn voor het begrotingsbeleid: er zullen dringende overschrijvingen plaatsvinden en er zullen in de komende maanden dringende gewijzigde begrotingen worden voorgesteld waarop we op gepaste wijze zullen moeten reageren met een nieuwe procedure. En er zal, onder andere, over een gewijzigde begroting van de begrotingssaldi onderhandeld moeten worden aan de hand van een nieuwe procedure, en dat zal een enorme verantwoordelijkheidszin vragen van al de instellingen.
Wat de tijdelijke richtsnoeren betreft, is mijn fractie van mening dat we allemaal een bijkomende inspanning moeten leveren, maar dat het vooral het toekomstige voorzitterschap van de Raad zal zijn dat een doorslaggevende rol zal spelen, in het bijzonder bij het in stand houden van het huidige herenakkoord. Hoe verleidelijk het misschien ook zal zijn voor de Raad om te proberen de dringende begrotingszaken - zoals de Europese dienst voor extern optreden - in zijn eigen voordeel te doen uitdraaien, de drie instellingen zullen duidelijk op gelijke voet staan en, wat het Parlement betreft, er zal blijk gegeven worden van een grote zin voor verantwoordelijkheid.
Göran Färm
Mijnheer de Voorzitter, het Verdrag van Lissabon brengt grote veranderingen met zich mee, niet in het minst op het gebied van de begroting. Zoals velen al hebben gezegd, is de belangrijkste verandering de verdwijning van het onderscheid tussen verplichte en niet-verplichte uitgaven. Het Europees Parlement wordt daarmee medebeslisser over de hele begroting en wij krijgen een nieuwe, vereenvoudigde begrotingsprocedure. Het Verdrag is nu klaar en goedgekeurd, maar dat betekent niet dat wij meteen op de nieuwe procedure kunnen overstappen.
Ten eerste zijn wij het volledig met elkaar eens dat wij de begrotingsprocedure van dit jaar volgens de oude regels moeten uitvoeren, omdat het tot chaos zou leiden als wij hier tijdens de behandeling van de begroting wijzigingen in zouden aanbrengen. Ten tweede hebben wij een nieuw interinstitutioneel akkoord nodig, voordat wij het nieuwe Verdrag volledig kunnen toepassen. Wij hebben een herzien Financieel Reglement nodig en een nieuwe, heronderhandelde langetermijnbegroting, het meerjarig financieel kader, als onderdeel van deze nieuwe regelgeving.
Dit zal tijd in beslag nemen. Om in 2010 met het begrotingswerk te kunnen beginnen, hebben wij daarom een aantal overgangsbepalingen nodig. Ik wil van de gelegenheid gebruik maken om mijn dank uit te spreken aan de voorzitter van de Begrotingscommissie, de heer Lamassoure, die zeer snel het initiatief voor dit verslag nam en het in recordtijd opstelde, maar daarbij toch zeer nauw met de verscheidene fracties in de commissie heeft samengewerkt. Dank u wel.
Wij hebben in het verslag ook een aantal standpunten over de aard van de nieuwe permanente oplossingen opgenomen. Vooral wij sociaaldemocraten hebben enkele standpunten naar voren gebracht. De belangrijkste hiervan zijn dat de nieuwe bevoegdheden van het Parlement al tijdens de overgangsperiode moeten gelden, dat de voorstellen die moeten worden ingediend leiden tot een nieuw interinstitutioneel akkoord in de toekomst en dat een herzien Financieel Reglement als één pakket moet worden beschouwd, zodat wij een functionerend geheel krijgen zonder overlappingen en interpretatieproblemen.
Ik hoop dat wij het in de trialoog van vandaag ook eens kunnen worden over de eerste elementen hiervan. Tot slot wil ik zeggen dat de verandering die dit inhoudt voor de begrotingsprocedure een goed voorbeeld is van vereenvoudigde en minder bureaucratische procedures waar de hele Europese Unie grote behoefte aan heeft.
Anne E. Jensen
namens de ALDE-Fractie. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil beginnen met te zeggen dat het me verheugt dat het Verdrag van Lissabon nu in werking is getreden, waardoor het Parlement meer macht heeft gekregen ten aanzien van de begroting en de manier is gewijzigd waarop we de jaarbegroting van de EU goedkeuren. We bevinden ons in een overgangsfase, waarin de begroting voor 2010 wordt behandeld overeenkomstig het oude verdrag en waarin de controle op en follow-up van de uitvoering van de begroting overeenkomstig het nieuwe verdrag zal plaatsvinden. Hoe we dit ook in de praktijk gaan oplossen, met het verslag van de heer Lamassoure hebben we er in ieder geval een begin mee gemaakt, en ik ben de heer Lamassoure er dankbaar voor dat hij zo snel het initiatief heeft genomen. De Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa geeft haar volmondige steun aan het verslag, dat aangeeft hoe we moeten omgaan met gewijzigde begrotingen en overschrijvingen en de andere kwesties die reeds zijn genoemd.
De Fractie Europa van vrijheid en democratie heeft een aantal amendementen ingediend waarin wordt voorgesteld om gewijzigde begrotingen en overschrijvingen af te schaffen. Ik kan u zeggen dat de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa tegen alle voorstellen van de Fractie Europa van vrijheid en democratie zal stemmen. Wij zijn het met de heer Lamassoure eens dat het aantal gewijzigde begrotingen moet worden teruggebracht. Niettemin gebeuren er in de loop van een jaar nu eenmaal onverwachte dingen en daarom hebben we behoefte aan een dergelijk instrument. Nationale parlementen kunnen daar immers ook over beschikken. Het is mogelijk om in de loop van het jaar wijzigingen door te voeren. Alleen al het toenemende aantal verzoeken om geld uit het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering zal in verband met het grote aantal ontslagen natuurlijk leiden tot een aantal gewijzigde begrotingen. Evenmin moeten we de mogelijkheid van overschrijvingen tussen rekeningen afschaffen. Er zijn zeer strikte regels die bepalen op welke manier en hoeveel de Commissie kan overschrijven; de Commissie kan dit niet naar eigen goeddunken doen en moet het Parlement en de Raad er eerst om vragen.
Het verslag wijst er ook op dat het Financieel Reglement en het Interinstitutioneel Akkoord nu gewijzigd moeten worden en ik hoop dat we in dit verband spoedig een voorstel van de Commissie zullen ontvangen.
Helga Trüpel
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, namens de Fractie De Groenen spreek ik mij uitdrukkelijk uit voor het mandaat voor de voorzitter van de Begrotingscommissie, Alain Lamassoure. Wij zijn ervan overtuigd dat hij de onderhandelingen in de overgangsperiode waarin we ons bevinden, op een zeer zelfbewuste en vastberaden manier zal voeren. We weten dat we tijdens de overgang van de toepassing van het Verdrag van Nice naar die van het Verdrag van Lissabon - waar wij allen naar uitzien en dat we nodig hebben om Europa democratischer en transparanter te maken - duidelijke regels moeten hebben.
De Begrotingscommissie is naast de Raad een van de beide verantwoordelijken bij de opstelling van de Europese begroting, en we maken de Raad er duidelijk op attent dat wij de rechten van het Parlement zullen handhaven en versterken. We zullen niet toelaten - ook niet met de heer Lamassoure aan het roer bij de onderhandelingen - dat daaraan op de een of andere manier afbreuk wordt gedaan, omdat wij ervan overtuigd zijn dat er geen machtsverschuiving ten gunste van de Raad mag plaatsvinden.
Ik wil u eraan herinneren dat het wat betreft de begrotingen voor de komende jaren absoluut noodzakelijk is dat de Europese begroting door de lidstaten in samenwerking met het Parlement in een echte Europese geest wordt opgesteld. Alleen dan kunnen we ervoor zorgen dat Europa klaar is voor de toekomst. Wat de financiële regelgeving betreft wil ik er ook aan herinneren dat het geld onder de Europese staten en in die staten natuurlijk op een manier moet worden verdeeld die misbruik uitsluit. Er mogen zich geen schandalen en er mag zich geen fraude voordoen, maar de financiële regelgeving moet eenvoudiger en transparanter worden, zodat we met onze Europese programma's bij het publiek geen ergernis oproepen, maar de mensen werkelijk bereiken. In deze zin moeten we in de komende jaren gestalte geven aan ons Europese begrotingsbeleid.
Marta Andreasen
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, in vervolg op het verslag van het achtenswaardige lid mevrouw Guy-Quint van april 2008 zou het nieuwe wettelijke kader voor begrotingszaken nu gereed moeten zijn om te worden aangenomen. Alle instellingen waren het hierover eens, teneinde een juridisch vacuüm te voorkomen. Tijdelijke richtsnoeren voor begrotingszaken zouden daarom overbodig moeten zijn.
Het verslag van het achtenswaardige lid de heer Lamassoure richt zich op het goedkeuren van wijzigingen van begrotingen en overschrijvingen. Beide zijn riskante en ongeschikte praktijken die blijk geven van een gebrek aan professionalisme op het gebied van begrotings- en planningsprocessen en voorbestemd zijn om nog riskanter te worden in overgangsperioden.
Het huidige aantal gewijzigde begrotingen is buitensporig en voldoet zelfs niet aan de voorwaarden in artikel 37 van het Financieel Reglement.
Het huidige aantal overdrachten is eveneens excessief. Dit zou niet het geval zijn als de begroting met een beter begrip van de noden van de verschillende sectoren in de verschillende landen werd gepland.
Als lid van de Begrotingscommissie wekt het mijn afschuw dat bijna de gehele commissie, op mijzelf na, instemt met al deze verzoeken om overschrijvingen.
Daarom zouden er geen gewijzigde begrotingen mogen worden aangenomen tijdens de overgangsperiode en zouden alle inspanningen erop moeten zijn gericht om verdere schade aan de belangen van belastingbetalers te voorkomen.
Daniël van der Stoep
Voorzitter, de Partij voor de Vrijheid zit nu voor het eerst in het Europees Parlement en is geschokt over de geldbeluste houding van de leden van het Parlement. In die zin lijkt het Parlement wel een anti-parlement. Het doel lijkt om zoveel mogelijk geld uit de zakken van de hardwerkende Europese, maar vooral ook de hardwerkende Nederlandse burger te kloppen.
Miljarden worden aan linkse hobby's als klimaat en ontwikkelingshulp besteed, terwijl in Nederland de mensen niet worden behandeld in verzorgingstehuizen, de AOW naar 67 jaar wordt verhoogd en de politie moet bezuinigen. Voorzitter, dit Parlement zou er moeten zijn voor de burger, maar is er alleen maar om de eigen politiek correcte, verkwistende plannetjes en die van hun elitaire vriendjes te bewerkstelligen.
Voorzitter, helaas hebben de Ieren hun goedkeuring gegeven aan het verfoeide Verdrag van Lissabon, maar zij hebben tenminste de keus gehad. De Partij voor de Vrijheid vindt het dieptreurig dat het verschrikkelijke verdrag door de strot van de Nederlandse burger is geduwd. Maar helaas, het is er en ook wij zullen er jammer genoeg mee moeten leren leven.
Voorzitter, de Partij voor de Vrijheid werkt constructief mee in dit Huis. We kunnen alleen niet akkoord gaan met het onderhavige verslag. Nederland is de grootste nettobetaler per burger en we willen daar snel verandering in zien. Mijn vraag is aan de rapporteur om aan het verslag een uitspraak toe te voegen waarin het Europees Parlement de Raad oproept om zo spoedig mogelijk een einde te maken aan de voortdurende positie van Nederland als grootste nettobetaler per burger.
Voorzitter, als dat in het verslag wordt vermeld, gaan er vandaag bij de stemming vier extra lampjes op groen in deze zaal. Dat lijkt me dus een buitenkansje voor de rapporteur. Verder wil ik nog vermelden dat wij alle amendementen van de EFD zullen steunen.
László Surján
(HU) Dames en heren, na de Eerste Wereldoorlog werden er in Hongarije tijdelijke barakken gebouwd in Boedapest om de ziekenhuisbehandeling van terugkerende krijgsgevangenen te garanderen. Deze tijdelijke barakken functioneren nu nog.
We willen tijdelijke procedurele richtsnoeren opstellen om het begrotingsproces zeker te stellen. Ik ben van mening dat de heer Lamassoure, rapporteur en voorzitter van de commissie, zich heeft beroepen op beginselen die hij gerealiseerd wil zien, die ten minste even duurzaam zijn als de zojuist genoemde tijdelijke barakken die al negentig jaar in functie zijn. Het is van groot belang dat we een hoge prijs hebben betaald voor het Verdrag van Lissabon. We hebben principes opgegeven en de bevolking van een heel land, Tsjechië, zal in mindere mate kunnen profiteren van de mensenrechten dan de meerderheid van de Europeanen. Het is onze fundamentele plicht om dit duur betaalde verdrag zo soepel, vlot en effectief mogelijk van kracht te laten worden. Het lijkt me dat de voorstellen voor de uitvoering waarvan de rapporteur nu een volmacht vraagt, dit doel meer dan dienen. Daarom zou mijn fractie graag zien dat een aanzienlijke meerderheid van het Parlement deze voorstellen zonder wijzigingen zou steunen.
Ten slotte, over tijdelijke zaken gesproken, verscheen er een paar decennia geleden een advertentie dat de woningen van de Sovjetofficieren die tijdelijk in ons land waren gestationeerd, klaar waren. Dat betekent dat hoe duurzaam iets ons ook toeschijnt, dat na een tijd toch verouderd zal zijn. Ik hoop dat tegen de tijd dat deze regels niet meer van kracht zijn, er nog betere voor in de plaats komen. Met deze hoop in het achterhoofd wil ik iedereen vragen dit voorstel te steunen.
Eider Gardiazábal Rubial
(ES) Mijnheer de Voorzitter, zoals reeds gezegd gaat het Verdrag van Lissabon eindelijk in werking treden en sommige effecten daarvan zullen meteen na de ondertekening reeds voelbaar zijn. Zo zal een groot deel van het werk van de Begrotingscommissie vanaf januari volgens nieuwe regels verlopen. Daarom werken we met de drie instellingen nu reeds samen om enkele voorlopige regels vast te leggen die onze werkzaamheden kunnen sturen zolang de nieuwe regels van het Verdrag nog niet besproken en goedgekeurd zijn.
Het verslag van de heer Lamassoure krijgt onze volledige steun. Volgens ons kan er niets meer toegevoegd worden aan wat hij gezegd heeft. Ik hoop alleen maar dat tijdens de gesprekken tussen de drie instellingen het gezond verstand de bovenhand zal halen en dat niemand zal trachten de balans in zijn eigen richting te doen overslaan.
Als u het mij toestaat, zou ik een paar bedenkingen willen maken, want ik heb de indruk dat er bij momenten een zeker optimisme heerst bij een deel van de Begrotingscommissie, een optimisme dat ervoor gezorgd heeft dat we een verklaring hebben goedgekeurd waarin gezegd wordt dat het Verdrag van Lissabon de begrotingsprocedure aanzienlijk vereenvoudigt.
Ik ben nieuw in dit Parlement en ik heb duidelijk geen voorgaande ervaring met de Europese begroting maar, om eerlijk te zijn, na wat ik heb kunnen lezen over de nieuwe begrotingsbepalingen ben ik niet geneigd dat optimisme te delen. De procedure wordt complex, en afhankelijk van de eensgezindheid, of beter gezegd, het gebrek aan eensgezindheid tussen het Parlement en de Raad, zal de procedure ingewikkeld worden. Maar we zullen dit alles pas zeker weten wanneer we enkele begrotingsprocedures volgens de nieuwe regels hebben doorlopen.
Wat wel zeer snel duidelijk zal worden is de houding van de Raad en, om eerlijk te zijn, ben ik ook daarover niet erg optimistisch. Ik zie namelijk een Raad die zo veel mogelijk macht naar zich toe probeert te trekken om op die manier, wat er ook gebeurt, iedere beslissing te kunnen tegenhouden die afwijkt van de norm, met andere woorden, iedere beslissing die zou betekenen dat er een euro meer wordt uitgegeven dan voorzien. En als het inderdaad zo is dat de Raad de absolute controle wil, dan begaat hij volgens mij een grote vergissing, want wat de Raad nodig heeft is een sterk Parlement om mee te kunnen samenwerken.
Timo Soini
(FI) Mijnheer de Voorzitter, ik steun de met redenen omklede voorstellen van mijn collega, mevrouw Anreasen. In dit verslag verwelkomt u het Verdrag van Lissabon. Dat is uw goed recht, maar ik wil op mijn beurt nog eens zeggen dat ik de vernietiging van onze soevereiniteit betreur. U hebt gewonnen, maar wij blijven hier op uw gemoed werken, want de wijze waarop het Verdrag van Lissabon erdoor is gedrukt, is niet goed. Deze zaak van soevereiniteit zal nooit verjaren. In het verslag staat dat er enkele wetswijzigingen moeten worden doorgevoerd om deze financiële grondwet - dat staat er echt - van kracht te laten worden. U geeft het dus toe: het is dus een grondwet in financiële, politieke en juridische zin. Wij hadden gelijk en onze strijd voor soevereiniteit zal hier worden voortgezet.
(Applaus)
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het lijdt geen twijfel dat het Verdrag van Lissabon vergaande veranderingen meebrengt met betrekking tot de begroting en de procedures voor de goedkeuring ervan. Ik beperk mij tot het noemen van de schrapping van het onderscheid tussen verplichte en niet-verplichte uitgaven, die de positie van het Parlement zou moeten versterken, en de erkenning van het meerjarig financieel kader als wettelijk bindend besluit. En niet minder belangrijk is de vereenvoudiging van de begrotingsprocedure.
Als we denken aan deze veranderingen mogen we echter de daadwerkelijke tenuitvoerlegging ervan niet uit het oog verliezen, want we moeten zorgen voor een zo soepel mogelijke overgang naar de nieuwe beginselen. Dit is vooral van belang vanuit het oogpunt van de begunstigden van de EU-begroting.
Ons wacht nu de taak om te bepalen op welke terreinen tijdelijke richtsnoeren het hardst nodig zijn. Ik wil dan ook graag mijn steun uiten voor dit verslag, evenals voor alle inspanningen ten behoeve van de aanneming van maatregelen om de begrotingszaken op orde te brengen in overeenstemming met het nieuwe verdrag.
Reimer Böge
(DE) Mijnheer de Voorzitter, beste collega's, ik ben - ook in mijn hoedanigheid van rapporteur voor het meerjarige financiële kader - zeer ingenomen met het verslag van de voorzitter van onze commissie, Alain Lamassoure, omdat het ook op het vlak van rechtszekerheid de overbrugging vormt die we nodig hebben tot we overeenstemming hebben bereikt over de noodzakelijke aanpassing van het Interinstitutioneel Akkoord en de overige technische procedures die we onder het niveau van het Verdragsrecht moeten vaststellen. Ik wil er uitdrukkelijk op wijzen dat in deze resolutie ook duidelijk wordt gesteld dat het pakket voor ons in toekomstige onderhandelingen één geheel blijft vormen - van de kwestie van de aanpassing van het IIA tot en met de vraag hoe we begrotingstechnisch bijvoorbeeld omgaan met de toekomstige dienst voor extern optreden.
Met het oog op het eerder gesloten akkoord acht ik het in dit verband ook juist dat de komende evaluatie van de werking van het bestaande Interinstitutionele Akkoord zowel in technisch als in budgettair opzicht naar behoren wordt geïntegreerd in dit proces van het globale pakket voor de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon. Hierbij gaat het niet alleen om technische en procedurele kwesties, maar ook om de herziening van de flexibiliteit en de speelruimten in de begroting, althans als het ons menens is met de tenuitvoerlegging van het Verdrag van Lissabon in het begrotingsbeleid.
Jiří Havel
(CS) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen zou ik de heer Lamassoure enorm willen bedanken voor zijn verslag, een uitermate nuttig document dat dienovereenkomstig snel tot stand is gebracht. We weten dat het Verdrag van Lissabon de facto reeds vanaf december dit jaar van kracht wordt. Het verslag is dus meer dan welkom. Ik zou graag nog even willen reageren op een aantal bijdragen met betrekking tot de geldigheid van het Verdrag van Lissabon: het Verdrag van Lissabon is nu van kracht, punt uit. Het heeft dus geen enkele zin daar nog uitgebreid over te discussiëren. Ik wilde ook nog iets zeggen over een opmerking van de heer Lázsló Surján: ik kan de heer Surján namens de Tsjechische Republiek verzekeren dat de Tsjechische sociaaldemocraten alles in het werk zullen stellen om ervoor te zorgen dat het naar onze mening beschamende opt-outverzoek van president Klaus wordt ingetrokken.
Lajos Bokros
(HU) Ook de Fractie van Europese Conservatieven en Hervormers steunt de tijdelijke procedurele richtsnoeren inzake begrotingskwesties van harte, maar met de niet onbelangrijke aanvulling dat ook wij niet graag zouden zien dat deze tijdelijke procedurele richtsnoeren inzake begrotingskwesties een permanent karakter zouden krijgen. Anderzijds zijn wij van mening dat er een overgang tussen twee verschillende stelsels nodig is en dat er tijdelijke procedurele richtsnoeren moeten worden opgesteld. Dat leidt niet onverhoopt tot gevaar van onnodige herschikkingen. Wel moet in de toekomst worden vermeden dat er elke week of elke maand herschikkingen plaatsvinden, en daarom moet in de definitieve richtsnoeren worden vastgelegd dat hoogstens twee keer per jaar dergelijke herschikkingen mogen worden uitgevoerd om de eenheid, stabiliteit en overzichtelijkheid van de begroting te bewaren.
De Voorzitter
Mijnheer Lamassoure, dit is misschien voor het eerst dat u dit meemaakt, maar de Voorzitter geeft u nog een kwartier spreektijd, als u daar gebruik van wenst te maken, om het debat af te sluiten.
U mag zeggen wat u wilt, denk ik, of u mag het bij de twee minuten houden die voor uw slotopmerkingen op de agenda staan.
Alain Lamassoure
Mijnheer de Voorzitter, ik zal geen misbruik maken van dit uitzonderlijke recht dat u mij toekent.
Ik wil graag alle woordvoerders van de fracties die de belangrijkste voorstellen uit het verslag steunen, bedanken, en ik wil alle fracties de verzekering geven dat wij er, samen met de Europese Commissie en de Raad, in dezelfde teamgeest aan zullen blijven werken om deze onderhandelingen tot een goed einde te brengen. Ik denk dat uit het debat wel is gebleken dat er een zeer grote meerderheid is voor deze uitgangspunten. Mevrouw Andreasen - die niet meer aanwezig is - heeft een aantal amendementen ingediend, die wij niet in aanmerking kunnen nemen omdat er haast geboden is.
Ik wijs er nog eens op dat er vanaf 1 december enkele nieuwe instellingen in de Unie zullen zijn: een voorzitter van de Europese Raad, een Hoge Vertegenwoordiger met volledig nieuwe bevoegdheden, en een Europese Dienst voor extern optreden. Daarom moeten wij een aantal uiterst snelle begrotingsbesluiten nemen, als wij willen dat het nieuwe verdrag op de geplande datum in werking kan treden.
Helaas hebben wij bij het bereiken van overeenstemming tussen 27 landen, een ratificatie door de 27 parlementen, of 27 naties, al te veel tijd verloren om het Verdrag van Lissabon aan het eind van het jaar in werking te laten treden, en het is nu onze plicht ervoor te zorgen dat de overgangsmaatregelen zo snel mogelijk kunnen worden afgerond en toegepast.
Ik geef toe aan mevrouw Gardiazábal Rubial dat de uiteindelijke overeenkomst wellicht niet op de eenvoud zal berusten die wenselijk en noodzakelijk zou zijn, maar wij zullen er in ieder geval voor proberen te zorgen dat deze overeenkomst alle instellingen tevredenstelt, en voorziet in de effectiviteit, de transparantie en het democratische karakter die de Europese Unie zo hard nodig heeft.
De Voorzitter
Hiermee is het debat beëindigd.
De stemming vindt om 11.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Georgios Stavrakakis  
Allereerst wil ik de rapporteur gelukwensen met het uitstekende werk dat hij in heel korte tijd heeft weten te verrichten. De inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon is een belangrijke stap op weg naar eenmaking van de Europese Unie, naar versterking van de Europese instellingen en verdieping van onze Europese identiteit. Daarnaast worden echter met het Verdrag van Lissabon belangrijke wijzigingen aangebracht in de procedure voor de goedkeuring van de communautaire begroting. Tijdens de komende ontmoetingen met de Raad moeten wij, met inachtneming van de specifieke kenmerken van de begrotingsprocedure, streven naar de goedkeuring van tijdelijke richtsnoeren, die van toepassing moeten zijn in afwachting van de uitvaardiging van nieuwe wetsteksten overeenkomstig het Verdrag van Lissabon. Deze overgangsbepalingen moeten instaan voor gelijke behandeling van de instellingen en van vooral het Parlement, overeenkomstig de nieuwe bevoegdheden die het Parlement met het nieuwe Verdrag worden toegekend. Afgezien van de goedkeuring van overgangsbepalingen moeten wij een andere prioriteit voor ogen houden, namelijk de zo snel mogelijke indiening van een voorstel voor en de daarop volgende aanneming van het rechtskader dat zowel het meerjarig financieel kader van de Unie als het Financieel Reglement omvat. De voorstellen van de Europese Commissie voor beide teksten moeten als een pakket worden voorgelegd en onderwerp zijn van gezamenlijke onderhandelingen met de Raad.
