
Andrews
De luidruchtige demonstratie die de groenen gisteren in dit Parlement hebben gehouden naar aanleiding van de situatie op Oost-Timor, vind ik volstrekt afkeurenswaardig. Het standpunt van dit Parlement over de kwestie Oost-Timor lijkt hen niet te deren. Ik hoop dat u een dringend beroep op de mensen hier doet om dit soort dingen voortaan achterwege te laten. Ik mag de groenen er wellicht aan herinneren dat de Duitse groenen de minste belangstelling voor de kwestie Oost-Timor tonen. Ik wil er geen politieke verklaring van maken, maar de gedachte om te gaan demonstreren, zoals zij gisteren hebben gedaan, vind ik op z'n zachtst gezegd verwerpelijk.

De Voorzitter
Waarde collega's, ten gevolge van technische problemen zijn kennelijk de notulen van gisteren nog niet door alle leden ontvangen. Ik kan deze notulen daarom nog niet aan uw goedkeuring voorleggen. We moeten toch geleidelijk aan ervoor zorgen dat dit soort incidenten zich niet meer voordoet.
Morgenochtend zullen we dus de notulen van vandaag en gisteren goedkeuren. Er is echter nog een probleem. Zoals u weet, zouden we vanochtend stemmen over de door de Commissie institutionele zaken voorgestelde interpretatie van het Reglement inzake de oprichting van de Technische Fractie van Onafhankelijke Leden.
Ik richt me tot de vertegenwoordigers van deze fractie. Als de heer Dell'Alba vindt dat we door het ontbreken van de notulen de stemming over deze interpretatie eveneens moeten uitstellen, zal ik dat doen. Dat is op zich een gebruikelijke procedure. Als hij daarentegen vindt dat we dit verslag nu in stemming kunnen brengen, zal ik nogmaals uitleggen waarover het gaat zodat iedereen goed op de hoogte is.

Dell'Alba
B (FR) Mevrouw voor Voorzitter, aangezien het om een bijlage van de notulen gaat, kunnen we de tekst beter morgenochtend tegelijk met de notulen in stemming brengen. Dat is immers conform het Reglement.

De Voorzitter
Mijnheer Dell'Alba, dat lijkt me inderdaad de juiste gang van zaken.

Barón Crespo
B (ES) Mevrouw de Voorzitter, ik wil voorstellen om de notulen vanmiddag om 12 uur goed te keuren. Dat moet lukken.

De Voorzitter
Mijnheer Barón Crespo, er staat voor twaalf uur geen stemming op de agenda. Bovendien geloof ik niet dat wij het debat met de heer Prodi moeten onderbreken om de notulen goed te keuren. Ik zeg u dit ronduit, ook al is het goedkeuren van de notulen een belangrijke zaak.
Ik geloof echt dat wij beter tot morgen kunnen wachten.

Barón Crespo
B (ES) Mevrouw de Voorzitter, ik wil u erop wijzen dat als wij vanmorgen niet over de notulen stemmen, dat niet alleen gevolgen heeft voor de goedkeuring van de notulen zelf, maar ook voor de politieke activiteiten en de begrotingswerkzaamheden van het Parlement.

De Voorzitter
B De notulen moeten om 12.00 uur beschikbaar zijn. De bevoegde diensten hebben me de verzekering gegeven dat ze op dat tijdstip in alle talen beschikbaar zullen zijn. We zouden in dat geval inderdaad het debat een moment kunnen onderbreken om de notulen goed te keuren. Het Parlement moet zich hier echter over uitspreken. We zouden dan tevens om 12.00 uur kunnen stemmen over de interpretatie van de Commissie institutionele zaken. Dat lijkt me logisch.
Ik richt me dus tot u. Wie stemt met dit voorstel in, nu blijkt dat de notulen op dat tijdstip beschikbaar zullen zijn?

Pannella
Mevrouw de Voorzitter, er zijn zaken waar het Voorzitterschap over beslist en dat is ook voor het Parlement een garantie dat niet wordt getornd aan de principes die ten grondslag liggen aan de toepassing van procedures.
We hadden het door u in alle wijsheid genomen besluit geaccepteerd. Nu komt u, na het betoog van de voorzitter van de socialistische fractie, op uw besluit terug en wilt u dat het Parlement zich hierover uitspreekt. Ik vind dit geen goede zaak, gezien het beginsel dat u had toegepast en waarachter wij ons allen geschaard hadden.

De Voorzitter
Mijnheer Pannella, ik kom niet op mijn besluit terug. Ik heb alleen besloten - en ik blijf daarbij - nu niet te stemmen over de notulen, omdat sommige collega's niet over de notulen beschikken. Hetzelfde geldt voor de bijlage bij de notulen. Ik krijg nu het verzoek om voor 12.00 uur een stemming in te lassen. Op de agenda stond overigens al voor 12 uur een eventuele stemming.
Persoonlijk wil ik niet dat het debat met de heer Prodi onderbroken wordt. Ik verneem nu dat, als wij vandaag niet stemmen, dit bepaalde consequenties heeft. Ik vraag daarom het Parlement om zijn mening te geven over het voorstel voor een stemming om 12 uur. Het is dus zeer zeker niet zo dat ik mijn besluit herzie. Ik geloof dat het nu duidelijk is.
(Het Parlement stemt met het voorstel in)
Dit voorstel is dus aangenomen. We zullen om 12.00 uur stemmen over de notulen en vervolgens over de interpretatie van het Reglement.

Verklaring van de heer Prodi
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de heer Prodi, voorgedragen voorzitter van de Commissie.

Prodi
Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, ook dit vierde debat in het Parlement speelt zich, net als de vorige drie, af tegen de achtergrond van een ernstige internationale crisis. Zoals in het afgelopen voorjaar in de Balkan, wordt thans in Oost-Timor de democratie met voeten getreden, hetgeen ernstig lijden en ernstige risico's voor de vrede teweegbrengt. Zolang wij niet in staat zijn dit soort situaties te verhelpen, denk ik dat wij moeten leren leven met een gevoel van wroeging. In deze dagen heb ik alle middelen waarover ik beschikte met mijn nog provisorische gezag, te baat genomen om contact op te nemen met de Indonesische autoriteiten. Vandaag om 14.00 uur zal ik een onderhoud met president Habibie hebben en ik geloof dat wij geen enkele druk of inspanning moeten schuwen om een einde te maken aan deze situatie.

Mijnheer de Voorzitter, geachte leden, voor de nieuwe Commissie is het moment van de stemming aangebroken. Ik heb reeds meerdere malen in deze Vergadering uiteengezet waarom ik geloof dat ons programma geschikt is en wij de geschikte ploeg zijn om de Europese Commissie in de komende vijf jaar te leiden.
U heeft deze groep commissarissen aan een reeks onderzoeken onderworpen, zowel via de procedure van schriftelijke antwoorden van de kandidaat-commissarissen op de door u opgestelde vragenlijsten, alsook door middel van hoorzittingen voor ieder van hen afzonderlijk. Ik wil mijn lof uitspreken over de waardige en professionele wijze waarop deze moeilijke hoorzittingen zijn verlopen. Ik hoop bovendien dat uw stemming van morgen een nieuw begin markeert in de relaties tussen onze instellingen, omdat het er nu eindelijk op aankomt om na al die maanden de hand aan de ploeg te slaan, mits uiteraard de stemming positief uitvalt.
Tezamen hebben wij de plicht om Europa ten dienst te stellen van de burgers. Wij moeten het vertrouwen van de afzonderlijke burgers in Europa zien terug te winnen, hun vertrouwen in een Europese visie die aan hun eisen van burgers een prioritair belang toekent.
Wij willen dat onze twee instellingen en de Raad, dat wil zeggen de driehoek die de Europese Unie schraagt, op genereuze en efficiënte wijze gaan samenwerken in het belang van de Europese burgers. Het is onze ferme intentie om de Commissie te veranderen in een modern en efficiënt dagelijks bestuur, een bestuur dat in staat is lering te trekken uit de recente ervaringen en er tevens in slaagt eindelijk orde op zaken te stellen.
Het proces van verandering dat bij de Commissie inmiddels is opgestart, staat nog maar in de kinderschoenen. In februari 2000 zal Neil Kinnock, die hier bij mij zit, een grootscheeps hervormingsplan presenteren, waarbij speciaal aandacht zal worden besteed aan het tweede rapport van het comité van onafhankelijke deskundigen. Natuurlijk zullen wij het Europees Parlement blijven raadplegen en informeren over alle vooruitgang die op dit terrein geboekt wordt.
De Commissie is in ieder geval van plan veel opener te worden: het wordt tijd dat er ook bij ons een beetje glasnost komt. Wij willen Europa uit haar vesting lokken, Europa moet onderhand het daglicht in en zich door de burgers van top tot teen laten bekijken. Ik wil dat de burgers zelf van nabij kunnen volgen wat wij doen, ik wil dat zij met eigen ogen kunnen constateren dat de Commissie werkelijk bezig is met de problemen die hun na aan het hart liggen.
Onze eerste stappen geven al aan hoe wij denken te werk te gaan: de nieuwe Commissie zal er zoveel mogelijk naar streven de beste praktijk te bereiken die momenteel op Europees vlak gehaald wordt. Er zijn veel voorbeelden die wij kunnen volgen en wij zullen dan ook trachten de beste na te bootsen! Een voorbeeld: wij zijn momenteel bezig te bezien of het correspondentieregister voor het publiek opengesteld kan worden, zodat iedereen daar altijd een kijkje in kan nemen. Zo'n maatregel strookt met wat reeds gangbaar is in de landen die het meest open zijn van Europa. De nieuwe Commissie zal zich tevens veel meer inspannen om een goed communicatieverkeer met de Europese burgers tot stand te brengen, door hun namelijk complete toegang tot informatie te verschaffen. Transparantie is een vitaal gegeven voor de democratische gezondheid van de Europese Unie en voor haar vermogen om bij alle burgers rekening en verantwoording af te leggen voor haar handelwijze.
Voor zover dus de methode die wij denken te hanteren. Thans wilde ik uiteenzetten wat de nieuwe Commissie gaat doen zodra zij uw goedkeuring heeft. Een en ander breng ik natuurlijk in verband met de programmapunten die reeds in andere toespraken in dit Parlement zijn uiteengezet en waar verder helemaal niets aan veranderd is.
In januari zal de Commissie, zoals afgesproken, de grote lijnen aangeven van haar werkprogramma voor de komende vijf jaar, en kort daarop, of eigenlijk al onmiddellijk daarna, zal het werkprogramma voor het jaar 2000 worden gepresenteerd. Daarnaast is het belangrijk en zelfs essentieel dat wij aan het begin van ieder jaar een uitvoerig politiek debat van algemene strekking gaan houden. Ik weet dat u achter deze keuze van mij staat en ik ben derhalve van zins om in de toekomst ieder jaar een politiek en economisch verslag te presenteren over de state of the art van de Europese Unie. Daarin zal al hetgeen tot dan toe in een lange en soms ongecoördineerde reeks studies van de Commissie verschenen is, in een geconsolideerde vorm worden gegoten. Op deze wijze komt er een element van eenwording in de uitwerking van onze diverse beleidsvoornemens. Ik hoop dat het ons tezamen zal lukken om het politieke debat en het onderling overleg op veel consequentere wijze dan in het verleden gebeurde, te organiseren.
Ik wilde vandaag heel snel een overzicht geven van de drie fundamentele uitdagingen die wij voor ons hebben: de uitbreiding van de Europese Unie en het effect daarvan op de betrekkingen met de buurlanden; de hervorming van de instellingen van de Europese Unie en de voorbereiding van de intergouvernementele conferentie en tot slot de consolidering van de economische groei, de schepping van arbeidsplaatsen en het streven naar duurzame groei.
Wij hebben van de grondleggers van de unie een project geërfd dat geheel op de toekomst geënt is. Het is een vermetel project, maar bij het plannen van de toekomst mogen wij niet vergeten wat er aan grootse dingen in het verleden tot stand is gebracht: wij hebben een douane-unie opgezet en een gemeenschappelijke interne markt gecreëerd, gebaseerd op het vrij verkeer van goederen, diensten, kapitaal en personen; wij hebben de Economische en Monetaire Unie verwezenlijkt en er is thans een gemeenschappelijke munt; wij hebben de basis gelegd voor een politieke unie met gemeenschappelijke instellingen en een sterk Europees Parlement dat met algemeen kiesrecht wordt gekozen.
Wat wij thans moeten opbouwen is een unie van verstand en gevoelens, een unie die stoelt op de sterke overtuiging van onze gemeenschappelijk lotsbestemming, op het besef van ons gemeenschappelijk Europees burgerschap. Wij komen uit verschillende landen, wij spreken verschillende talen, we hebben verschillende historische en culturele tradities, en dat anderszijn moeten wij vasthouden; maar vandaag zijn wij ook op zoek naar een gemeenschappelijke identiteit, omdat wij zoeken naar een nieuwe Europese ziel.
Dat was, vijftig jaar geleden, de visie van de oprichters. Zij wilden een gemeenschap creëren gebaseerd op vrede, stabiliteit en voorspoed. Voor onze burgers heeft dit Europese ideaal vandaag de dag evenveel belang als het destijds had. Terwijl ik hier voor u sta, zijn vrede, stabiliteit en voorspoed, vandaag net als destijds, ons grote gemeenschappelijke doel.
Daarom is het uitbreiden van de Europese Unie een moeilijke en uitzonderlijke uitdaging. Onze houding jegens de uitbreiding is trouwens als een spiegel: daarin worden onze innige politieke overtuigingen gereflecteerd. Mogen wij serieus aannemen dat wij vrede, stabiliteit en voorspoed kunnen bereiken als wij deze verworvenheden angstvallig voor onszelf, voor onze vijftien lidstaten willen bewaren? Ik geloof van niet, en de gebeurtenissen in de Balkan tonen ook aan dat dit inderdaad niet mogelijk is.
Laten wij ons dan afvragen: zullen wij de moed, de visie, de ambitie hebben om een echt perspectief van vrede, stabiliteit en voorspoed te presenteren aan een uitgebreide Unie en aan degenen die niet in de Unie zitten of zullen komen, de landen van Europa die dicht bij ons staan? Ons continent is in deze eeuw door verschrikkelijke conflicten verscheurd. Wij van de Europese Unie hebben die voor altijd en eeuwig achter ons gelaten, maar het is onze plicht onze buren te helpen om diezelfde richting uit te gaan.
Ik wil niet beweren dat dit een gemakkelijke taak is. Daarvoor is op zijn minst een allesomvattende strategie vereist waarmee uitgestippeld kan worden hoe wij in de komende vijfentwintig jaar te werk moeten gaan om de Europese Unie van 15 tot 20, tot 25 of misschien wel 30 leden uit te breiden. Dit proces zal heel veel offers, heel veel wijzigingen en veranderingen binnen onze eigen instellingen en in onze onderlinge relaties vergen.
In deze strategie moeten wij rekening houden met drie elementen. Allereerst is het onvermijdelijk dat de uitbreiding op graduele wijze geschiedt en sommige landen eerder dan andere lid worden. In de tweede plaats moet rekening worden gehouden met de specifieke eisen van de landen die langer zullen moeten wachten op het moment van toetreding. In de derde plaats zal het uitbreidingsproces de nodige weerslag hebben op onze buurlanden die niet kunnen toetreden, maar waarmee wij wel nauwe en constructieve relaties willen hebben; want dat is ook nodig voor vrede en voorspoed.
Wat het eerste punt betreft, moet het duidelijk zijn dat hiervoor een grote politieke visie nodig is en geen technocratische visie. Wij moeten een heuse strategie voor uitbreiding uitstippelen die verder reikt dan een simpele toetreding en de Europese naties in één grote familie opneemt. Dit houdt allereerst in dat wij in Helsinki serieus moeten praten over een precieze datum voor toetreding van de landen die het verst gevorderd zijn in hun voorbereidingen, ook indien zou blijken dat deze landen lange overgangsperiodes nodig hebben, bij wijze van tegemoetkoming aan hun politieke, maatschappelijke en economische problemen. In dit verband is er sprake van implicaties voor de komende intergouvernementele conferentie, maar daar zal ik straks op terugkomen.
Er is verder nog een andere cruciale vraag: wat voor gevolgen zal de uitbreiding op ons gemeenschappelijk beleid hebben? Hoe meer wij uitbreiden, hoe moeilijker het wordt te bepalen welke problemen op efficiënte wijze kunnen worden afgehandeld op Europees niveau en welke op een lager niveau.
Wij moeten dus de subsidiariteit waarop Europa gebaseerd is, serieus gaan organiseren. Ik heb niet de pretentie dat ik vandaag al een antwoord paraat heb, maar wij moeten in ieder geval de moed hebben om dit probleem serieus en heel eerlijk te lijf te gaan.
In de tweede plaats moeten wij de nodige creativiteit en een intelligente aanpak tonen om tegemoet te komen aan de eisen van de landen die nog veel langer op toetreding moeten wachten. Ik denk aan een nauwere samenwerking met die landen, bijvoorbeeld door hun een "virtueel" lidmaatschap toe te kennen: mijn excuses voor deze term, maar het is moeilijk een betere te vinden en in ieder geval heeft het woord een educatieve waarde. Wij zouden die landen bijvoorbeeld kunnen toestaan - dus als een soort aanloop naar volledige toetreding van die landen in een veel verdere toekomst - dat zij zo veel mogelijk meedoen aan de Economische en Monetaire Unie; wij zouden nieuwe vormen van samenwerking kunnen opperen op het gebied van veiligheid, nieuwe vormen van betrekkingen met de Europese instellingen, ook op het vlak van de raadpleging. Dit zal dan voor elk geval afzonderlijk onder de loep moeten worden genomen, op empirische en specifieke basis dus.
Er dient hoe dan ook speciale aandacht te worden gewijd aan de situatie in de Balkan. Ofschoon toetreding tot de Europese Unie voor die landen niet onmiddellijk in het verschiet ligt, moeten wij het vooruitzicht op een toekomstig lidmaatschap benutten om de betreffende landen aan te sporen tot een vreedzame coëxistentie en een grotere interregionale samenwerking.
Ik wil er geen doekjes om winden: de volkeren van de Balkan moeten zelf hun conflicten oplossen voordat zij toegang krijgen tot de Europese Unie. Zij moeten niet denken dat ze hun conflicten kunnen exporteren naar de Unie en ons de kastanjes uit het vuur kunnen laten halen. Dat dus niet, maar wij moeten hen wel de helpende hand reiken bij het vinden van een oplossing.
Het is in ieder geval zeker dat die landen onze hulp nodig hebben, en ik wil in dit verband hameren op die speciale verantwoordelijkheid die de Europese Commissie in de grootse en noodzakelijke onderneming van de wederopbouw heeft. Onze burgers verwachten dat de Europese Unie een rol van morele en politieke gids gaat vervullen, vooral in een regio die bij ons als het ware om de hoek van de straat ligt. Wij kunnen het ons eenvoudigweg niet permitteren om die landen in de kou te laten staan. Ik ben trouwens nogal bezorgd in dit opzicht, want in luttele weken heeft het debat over de toekomst van de Balkan reeds aan kracht en dramatiek ingeboet: het is net alsof wij het probleem op de een of andere manier in een hoekje weg willen duwen.
Een derde element van de strategie moet neerkomen op een duidelijke, allesomvattende opstelling jegens onze onmiddellijke buurlanden die een vitale bijdrage te leveren hebben aan de vrede en stabiliteit van een groter Europa. Zo'n strategie zal alleen succes hebben als zij inclusief van aard is. Wij allemaal, de Europese Unie en de kandidaat-landen, onze buren van het grotere Europa, wij moeten samenwerken voor ons gemeenschappelijke lot. Wij moeten één groot Europees gebied creëren dat in staat is Europa vrede, stabiliteit en voorspoed te bieden: met andere woorden, wij moeten een nieuwe Europese orde creëren. Daarin moeten strategische partnerschappen met Rusland en de Oekraïne worden opgenomen, die speciaal op maat zijn gesneden voor de geopolitieke dimensie van deze twee landen. Ook moet daarin een "partnerschap van culturen" opgenomen moeten worden, zoals ik onze nieuwe en veel eerzuchtiger verbintenis met betrekking tot het Middellandse-Zeegebied zou willen betitelen: daarin zullen wij Europeanen ijveren voor een nieuwe en voorbeeldige vorm van samenwerking tussen de volkeren van de drie religies van Jeruzalem. Wij moeten dus resoluut "nee" zeggen tegen al wie conflicten tussen beschavingen nastreeft.
Tot slot wilde ik het belang vermelden van onze strategische relaties met de Verenigde Staten. Wij moeten een versterkte transatlantische samenwerking in het leven roepen die echt in staat is tot een gemeenschappelijk leiderschap. Onze eerste kans in die richting wordt de opening van de ambitieuze millennium round van Seattle, waarmee alle leden van de Wereldhandelsorganisatie een verdere stap vooruit moeten zetten. Dit is een kans die wij met verstand en beleid moeten aangrijpen om een nieuw hoofdstuk voor de handelsrelaties in de wereld te openen.
Ik zou nu willen ingaan op de tweede uitdaging die zich op de onmiddellijke termijn voordoet: de op handen zijnde intergouvernementele conferentie. Wij hebben altijd beseft dat de uitbreiding grote vraagstukken zou opwerpen voor de werking van onze instellingen, maar de recente crisis van de Commissie en de beperkte opkomst bij de Europese verkiezingen van 1999 hebben aangetoond dat er thans behoefte is aan een veel ambitieuzere hervorming van de Europese instellingen. Het Verdrag van Amsterdam is voor bepaalde vraagstukken wel doeltreffend geweest, maar met betrekking tot de grote institutionele kwesties heeft het weinig zoden aan de dijk gezet.
Naar mijn mening zou het bepaald ongelegen komen om in stadia te werk te gaan, in een opeenvolging van intergouvernementele conferenties zonder termijnen. Europa zou dan in een situatie van voortdurende constitutionele hervorming terechtkomen waar onze burgers en buurlanden geen touw aan zouden kunnen vastknopen. Bovendien zou op die manier onnodig energie verspild worden, terwijl die juist nodig is in andere richtingen, om nieuw beleid te maken.
Wij kunnen dus echt niet zomaar genoegen nemen met een minimalistische hervorming, een hervorming waarmee wij niet eens een sterk en slagvaardig besluitvormingsapparaat kunnen verkrijgen. Zoals u weet, heb ik aan de heren De Haene, Von Weiszäcker en Lord Simon gevraagd om een rapport op te stellen. Dit zal de leidraad worden voor het standpunt van de Commissie inzake de thema's die tijdens de intergouvernementele conferentie aan bod zullen komen. U zult natuurlijk van dit rapport kennis kunnen nemen en ik verwacht een groot en constructief debat ter voorbereiding van de Top van Helsinki.
Wij moeten onze standpunten heel duidelijk en beslist naar voren brengen, aangezien de komende maanden van cruciaal belang worden om te bezien of wij het nieuwe millennium sterk en goed voorbereid zullen betreden, of juist zwak en niet bij machte om buiten het gezichtsveld van onze Vijftien te kijken.
Hoe dan ook, Europa is niet alleen een kwestie van instellingen, Europa gaat over burgers. Zijn voorspoed hangt af van de beschikbaarheid van arbeidsplaatsen en het is nodig dat wij Europa weer aan het werk zetten. De beschikbaarheid van arbeidsplaatsen hangt af van de gezondheidstoestand van de economie. De derde fundamentele uitdaging die voor onze ogen opdoemt, is dan ook de vraag hoe wij een duurzame groei kunnen bewerkstelligen, zowel in milieutechnisch als in economisch opzicht: een groei waarmee eindelijk banen worden gecreëerd.
Na een tijd in het slop te hebben gezeten, trekt de Europese economie thans weer aan. De groei zit er weer in: weliswaar geldt dit nog niet overal in dezelfde mate, maar de tekenen zijn goed. Het toch wel moeizame proces van convergentie naar de Economische en Monetaire Unie, gekoppeld aan het verantwoord gedrag van de economische en sociale partners op het vlak van looneisen, heeft eindelijk de macro-economische voorwaarden voor een gezonde ontwikkeling gecreëerd. Dankzij de invoering van de euro hebben deze verworvenheden vastere vorm gekregen, en de stabiliteitsprogramma's die de lidstaten hebben aangenomen zullen een en ander nog meer consolideren.
Dit zijn allemaal uiterst gunstige ontwikkelingen, maar tegelijkertijd krijgen wij daardoor een enorme verantwoordelijkheid. Het herstel van de economie biedt ons een grandioze kans om structurele aanpassingen tegen draaglijke kosten door te voeren. De Europese economie moderniseren betekent werkgelegenheid in het Europa van morgen. Zo'n buitenkans mogen wij ons niet uit handen laten glippen, zoals maar al te vaak in de afgelopen jaren is gebeurd.
Wij moeten dus gebruik maken van de gunstigste perspectieven voor de komende jaren om ervoor te zorgen dat de groei zo lang mogelijk duurt, zodat de nodige banen worden gecreëerd en wij een en ander kunnen combineren om nog resoluter de richting van duurzame groei uit te gaan.
Tevens moeten wij de problemen op lange termijn aanpakken in verband met de nieuwe trends in de bevolkingssamenstelling en de gevolgen ervan op de structuur van onze samenlevingen. Dit is één van de grote problemen waar Europa zich voor geplaatst ziet en waar nog een gezamenlijke bezinning over moet komen. Uiteindelijk komt het erop neer dat èn de productiviteit per werknemer, èn het percentage van de actieve bevolking tegelijkertijd worden opgevoerd. Als wij daarin slagen, komt een eerlijke en duurzame samenleving daadwerkelijk binnen handbereik.
De gemeenschappelijke markt heeft onze staatshuishoudingen nieuw leven ingeblazen en draagt nu ook een steentje bij tot het huidige herstel, maar wij moeten voortgaan met de herstructurering van de binnenmarkt en met de liberalisering, daar de mededinging in de goederensector en zeer zeker in de dienstensector verdere versterking behoeft. Op die manier kunnen wij optimaal profijt trekken van de werkgelegenheidsschepping die de groei te bieden heeft, en op den duur kan daar een verdere toename van ons productievermogen uit voortvloeien.
Dit is niet het bestek om één voor één de noodzakelijke structurele hervormingen op te sommen. Deze hervormingen staan reeds beschreven in een groot aantal verslagen van de Commissie. Het gaat er thans om dat wij een begin maken met de uitvoering daarvan.
Toch wilde ik wijzen op één enkele specifieke uitdaging waarmee wij geconfronteerd worden en die moet worden gesommeerd bij de reeks voorstellen die reeds tijdens andere ontmoetingen op het vlak van gezondheidszorg, sport, enzovoort zijn gedaan. Ik doel op de informatietechnologie die momenteel onze levensstijl, onze manier van werken en ook de handelwijze van de ondernemers compleet aan het veranderen is. Tegenwoordig kunnen de afzonderlijke personen of bedrijven dingen voor elkaar krijgen die tot voor kort onvoorstelbaar waren. De indrukwekkende resultaten van de Amerikaanse economie zijn in hoge mate te danken aan het enthousiasme waarmee de Verenigde Staten de informatietechnologie hebben omarmd. Ik vind het dan ook zorgelijk dat de Europese landen ervoor terugdeinzen volledig profijt te trekken uit wat die nieuwe technologieën allemaal te bieden hebben.
De moderne staatshuishoudingen baseren zich steeds meer op kennis en juist dit is een sector waarin wij op wereldschaal een potentieel concurrentievoordeel hebben. Het bevorderen van de werkgelegenheid en het ontwikkelen van informatietechnologieën wordt dus een prioriteit voor de nieuwe Commissie. Wij zullen daarom voorstellen om tijdens de top van Helsinki een groots initiatief op dit gebied te lanceren. Dit wordt een heel ambitieus initiatief waar de gehele Europese jeugd bij betrokken zal worden.
Tot slot moeten wij profiteren van het economisch herstel en van de grotere groei om onze sociale zekerheidsstelsels aan te passen aan de huidige tendensen in de bevolkingsaanwas. Wij kunnen niet langer onze ogen sluiten voor de problemen of onze besluiten op de lange baan schuiven. De gepensioneerden van 2050 vertoeven al onder ons. Een goed ontwikkeld systeem van sociale zekerheid is één van de voornaamste kenmerken van onze Europese beschavingen, en dat moeten wij zo houden. Maar jegens onze kinderen hebben wij de plicht om dat systeem zodanig aan te passen dat het hun geloofwaardige beloften kan bieden die zo dicht mogelijk staan bij hetgeen is gerealiseerd voor de vorige generatie.
Onlangs heeft de Commissie een ambitieuze strategie voorgesteld om de samenwerking in deze sector op te vijzelen. Dit is een punt waar ik bijzonder veel belang aan hecht. Bij al die andere taken heeft de Europese Unie een cruciale functie te vervullen. In de eerste plaats is dat zo, omdat het meer hout snijdt deze langetermijnproblemen te tackelen door middel van onderling afgesproken Europese strategieën - zoals de strategie ter bevordering van de werkgelegenheid - in plaats van met acties te komen die zich beperken tot de nationale of plaatselijke dimensie, hoe noodzakelijk deze dimensie ook moge zijn. In de tweede plaats omdat wij met een actie op Europees niveau gemakkelijker de obstakels kunnen omzeilen die voortvloeien uit dringende tijdschema's van de nationale politiek: wij hebben dan ietwat meer afstand van de problemen, hetgeen ook betekent dat wij de plicht hebben om deze problemen met een ruimere blik te bezien. De middelen om dat soort resultaten te bereiken zijn in ons bezit: na de Top van Luxemburg bijvoorbeeld is er inderdaad vooruitgang geboekt in de richting van een heuse Europese strategie voor de werkgelegenheid, waarin de combinatie van richtsnoeren en gekruiste vergelijkingen eindelijk een machtige stimulans tot verandering biedt.
Het is dus zaak dat wij op deze toer doorgaan. De samenwerking moet zodanig op Europees niveau verdiept worden dat al onze aandacht en energie geconcentreerd kan worden op de grote structurele hervormingen waarmee onze economie een nieuw elan kan krijgen. Vandaag is dat mogelijk.
Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, u bent de democratisch gekozen vertegenwoordigers van de Europese burgers, u vertegenwoordigt de verschillende Europese politieke families in al hun diversiteit en complexiteit. Ik hoop dat u met de stemming van morgen de nieuwe Commissie een overtuigde steun in de rug zult geven. Van mijn kant zal ik me houden aan de politieke toezeggingen die ik vorige week heb gedaan tegenover de Conferentie van voorzitters en die thans worden opgenomen in een nieuw kaderakkoord dat als leidraad zal dienen voor ons toekomstig werk. Het gaat er nu om dat wij uit een ander vaatje gaan tappen, het gaat erom een nieuwe spirit van samenwerking tussen onze instellingen te bevorderen, het gaat erom een nieuw evenwicht te creëren dat niet alleen gebaseerd wordt op wederzijds respect, maar ook op een hechte samenwerking: een nieuwe manier dus om samen te ijveren voor het belang van de Europese burgers. Een nieuwe Commissie, een nieuw Europees Parlement, een nieuw begin.
(Applaus)

Poettering
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, de Europese Unie bevindt zich in een belangrijke fase van haar ontwikkeling. Een duurzame vrede in Zuid-Oost-Europa, de toetreding van de Midden-Europese landen tot de Europese Unie, de dialoog en het partnerschap van de culturen in het Middellandse-Zeegebied tussen de Europese Unie en de Arabische en islamitische landen zijn slechts enkele van de uitdagingen die een krachtig Europa vergen. Daarom hebben wij een slagvaardige Commissie nodig.
De heer Prodi sprak tijdens de vergaderperiode van juli in het Parlement over de Commissie als over een regering. Als wij deze term overnemen - en persoonlijk voel ik daar wel voor - dan is deze regering, de Commissie, het Europees Parlement verantwoording verschuldigd. Dit betekent dat het negeren van het Europees Parlement definitief tot het verleden moet behoren.

Wij pleiten voor een nieuwe cultuur in de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Europese Unie. Op 2 september heb ik aan de voorgedragen Commissie vijf eisen gesteld. De Fractie van de Europese Volkspartij juicht het toe dat de voorgedragen voorzitter van de Commissie in de Conferentie van voorzitters van 7 september hierop een bevredigend antwoord heeft gegeven en ook zojuist hier nog eens naar heeft verwezen.
In de eerste plaats moeten de werkzaamheden van het Parlement en zijn commissies, en dus ook de aanwezigheid van de Commissie in het Parlement, voorrang hebben op alle andere verplichtingen van de Europese Commissie. In de tweede plaats moet zoveel mogelijk gevolg worden gegeven aan de verzoeken van het Parlement aan de Commissie om wetgevingsvoorstellen voor te leggen. In de derde plaats moet een motie van afkeuring tegen een Commissielid voor de Commissievoorzitter aanleiding zijn om het ontslag van dat lid te overwegen. In de vierde plaats moet over de hervorming van de Commissie een constructieve dialoog en regelmatig overleg met het Europees Parlement plaatsvinden. In de vijfde plaats moeten het Parlement en de Commissie met het oog op de intergouvernementele conferentie ijveren voor een grondige institutionele hervorming.
De Fractie van de Europese Volkspartij en de Europese Democraten zal er nauwlettend op toezien dat de Commissie haar verplichtingen volledig nakomt. Wij vertrouwen erop dat de heer Prodi zijn woord houdt. Wij verwachten echter ook dat alle toekomstige leden van de Commissie de verantwoordelijkheid op zich nemen voor de verplichting die de voorgedragen voorzitter van de Commissie is aangegaan. Als zij dat niet doen, zal dat zeker gevolgen hebben.
De voorgedragen Commissie zal, als morgen haar investituur wordt bevestigd, haar taak met enige minpuntjes aanvatten. Dat mogen wij ook vandaag niet verhelen. De voorgedragen voorzitter heeft bij de benoeming van de leden van de Commissie niet altijd de in het Verdrag voorgeschreven ruimte gekregen. Het blijft een structureel en democratisch tekort dat de uitslag van de verkiezingen voor het Europees Parlement bij de politieke samenstelling van de Commissie buiten beschouwing is gelaten. In het belang van de democratie in de Europese Unie mag dat niet meer gebeuren.
(Applaus)
Toch stelt onze fractie het partijpolitieke belang niet boven het belang van de Europese Unie. Er blijven echter vragen en ernstige twijfels over enkele van de voorgedragen leden van de Commissie bestaan, in het bijzonder over het Commissielid dat is voorgedragen voor het onderzoeksbeleid. Mijnheer Prodi, wij verzoeken u - ook met het oog op het debat dat wij deze dagen nog zullen voeren - met klem ons straks in uw samenvatting en ook morgen een bevredigend antwoord te geven. Wij staan niet kritiekloos tegenover onszelf, het Europees Parlement. De hoorzittingen, die een belangrijke bijdrage leveren aan meer transparantie en openheid, waren alles bij elkaar genomen een succes. Critici moeten bedenken dat er op nationaal niveau niets vergelijkbaars bestaat.
Toch zijn verbeteringen noodzakelijk. Het Parlement moet zich er nu reeds, in zijn daartoe bevoegde commissie, over beraden of het niet zinvol zou zijn in het Reglement een procedure op te nemen aan de hand waarvan de bij deze hoorzittingen ontstane moeilijkheden in de toekomst kunnen worden vermeden.
In de laatste maanden is de indruk ontstaan dat de Europese Unie gekenmerkt wordt door wanbeleid, bedrog, nepotisme en schandalen. Die indruk is een onterechte veralgemening. De grote meerderheid van de Europese ambtenaren levert goed werk. Die ambtenaren hebben recht op steun, dankbaarheid en erkenning van het Europees Parlement.
(Applaus)
Tegen fouten of zelfs criminele handelingen moeten wij consequent en beslist optreden. De Commissie en het Europees Parlement hebben de gemeenschappelijke opdracht het vertrouwen in de Europese instellingen te bevorderen en te versterken. Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de voorgedragen Commissievoorzitter, voorgedragen Commissieleden, de Fractie van de Europese Volkspartij en de Europese Democraten zal vanavond een besluit nemen en daarbij rekening houden met de antwoorden die wij nog van de voorgedragen Commissievoorzitter verwachten. Onze fractie zal met haar besluit de verantwoordelijkheid op zich nemen voor een slagvaardig Europa, voor een slagvaardige Europese Unie die de principes van transparantie, democratie en parlementarisme in acht neemt, een Europese Unie waarmee de mensen kunnen instemmen, zeer zeker na hetgeen zij deze eeuw, op de drempel van het jaar 2000 en na de ervaringen in het voormalige Joegoslavië hebben meegemaakt. Wij moeten de Europese Unie verder uitbouwen en haar sterker maken, zodat de mensen haar kunnen accepteren als een gemeenschap van recht, vrijheid en vrede in de 21ste eeuw.
(Applaus)

Barón Crespo
B (ES) Voorzitter Prodi is zijn interventie begonnen met een verwijzing naar Oost-Timor. Ik wil hem daarover een vraag stellen. Bent u bereid een gemeenschappelijk Europees optreden ten aanzien van Oost-Timor voor te stellen?
Wij hebben nu het beslissende moment bereikt in het lange wordingsproces van de Commissie van het millennium: haar investituur, die in het teken staat van de democratische legitimiteit die wij tijdens de onlangs gehouden Europese Parlementsverkiezingen hebben verkregen.
De Fractie van de Europese Sociaal-democraten heeft zich gedurende het gehele proces consequent opgesteld. Wij zijn steeds van mening geweest dat er een goede oplossing moest worden gevonden voor de institutionele en politieke crisis waardoor de Unie sinds vorig jaar december werd verlamd. Wij moeten opbouwen in plaats van afbreken, zodat wij aan de slag kunnen om de problemen op te lossen, om aan de verwachtingen van onze medeburgers te voldoen.
Het Parlement heeft daartoe in mei een aanzet gegeven door massaal voor Romano Prodi te stemmen als voorzitter van de Commissie. Vandaag kan ik hem nogmaals verzekeren dat hij de steun van onze fractie geniet. Wij zullen met een gerust hart op hem stemmen voor deze belangrijke functie, omdat hij een politicus is met een lange pro-Europese voorgeschiedenis. Zijn partijachtergrond is weliswaar niet de onze, maar wij waarderen de manier waarop hij zich tussen diverse gezindheden weet te bewegen. Wij hebben nooit geëist dat de heer Prodi bij een bepaalde partij moest horen om op hem te stemmen voor zo'n hoge positie, en wij doen dat ook nu niet.
Met dezelfde criteria hebben wij, schriftelijk en mondeling, het team onderzocht dat voorzitter Prodi aan ons heeft voorgesteld als zijn regering, nadat hij daarover met de regeringen van de lidstaten had onderhandeld. Wij denken dat de openbare hoorzittingen die zijn gehouden om de persoonlijkheid en de geschiktheid van de kandidaten voor hun functie te beoordelen, een goed voorbeeld van democratie en transparantie zijn geweest. Degenen die van plan waren om van de hoorzittingen een heksenjacht te maken, zijn niet in hun opzet geslaagd.
Ter afronding van het proces hebben wij besloten de investituur van de nieuwe Commissie te steunen, ondanks onze reserves jegens mevrouw De Palacio. Wij gaan ervan uit dat zij onschuldig is, maar wij zijn het niet eens met haar opvattingen over de politieke verantwoordelijkheid in een kwestie die de communautaire begroting betreft. Het is te hopen dat de mededelingen die zij als vice-voorzitter zal doen, betrouwbaarder zullen zijn dan wat zij heeft gezegd over het Spaanse parlement, dat haar van alle blaam zou hebben gezuiverd. Het debat daarover vindt echter pas aanstaande donderdag in de plenaire vergadering in Madrid plaats.
Wat de heer Bolkestein betreft, zijn wij van mening dat hij, gelet op de voorwaarden die voorzitter Prodi zelf heeft opgelegd aan zijn team, verplicht is afstand te doen van het voorzitterschap van de Liberale Internationale. Dit alleen vanwege de onverenigbaarheid van de functies, niet omdat wij vinden dat hij afstand moet doen van zijn denkbeelden, vooral niet van degene waarvan hij tijdens zijn hoorzitting in het Parlement heeft blijkgegeven.
Onze goedkeuring is geen blanco cheque. Het vertrouwen dat wij in de commissarissen stellen is de navelstreng waarmee de legitimiteit wordt vervolmaakt die de Commissie als uitvoerend orgaan met een democratische verantwoordelijkheid heeft. Wij schenken dat vertrouwen in de verwachting dat de commissarissen goed en hard zullen werken tijdens hun ambtsperiode. Daarnaast dienen onze betrekkingen te zijn gebaseerd op de vraag hoe wij onderling en in de relatie met onze medeburgers vertrouwen kunnen winnen en behouden.
Dat is de enige manier om nieuwe crises te vermijden en die van het moment achter ons te laten. Om dat te bereiken, stellen wij u de volgende concrete afspraken voor. Wij denken dat die de basis kunnen vormen van een nieuw contract met de bevolking van onze landen. De Commissie moet het politieke programma voor haar ambtsperiode presenteren dat u, mijnheer Prodi, ons op voorstel van mijn fractie voor januari in het vooruitzicht hebt gesteld, met jaarprogramma's en jaarlijkse debatten. Ik teken hierbij aan dat dit voorstel door de Conferentie van voorzitters is overgenomen, en daarmee een wijziging de facto inhoudt die in ons Reglement moet worden opgenomen.
Vooruitlopend op dat debat, kan ik u vast vertellen dat mijn fractie een verdere concretisering wil zien van het werkgelegenheidsbeleid en van het beleid voor de sociale en economische samenhang. De modernisering van onze economie moet plaatsvinden op een manier die rekening houdt met de mensen en met de hoofdpunten van ons buitenlands beleid: de uitbreiding van de Unie, het Middellandse-Zeegebied en de verdediging van de mensenrechten in heel de wereld.
Ondertussen moeten we onderhandelen over een kaderovereenkomst die een solide basis biedt voor de verbetering van de betrekkingen tussen onze instellingen. Die overeenkomst moet regels bevatten over transparantie en informatie. Zo zouden wij moeten kunnen beschikken over de werkdocumenten van de Raad, de notulen van de vergaderingen van de commissarissen (behalve wanneer die als vertrouwelijk worden aangemerkt), en een informatiesysteem dat ons met de nodige discretie op de hoogte houdt van de werkzaamheden van OLAF.
Met een goede kaderovereenkomst wordt de kwestie van de afkeuring van individuele commissarissen in de juiste context geplaatst, namelijk die van de politieke verbintenis die voorzitter Prodi en alle kandidaten hier in het Parlement publiekelijk zijn aangegaan.
Als een commissaris duidelijk het vertrouwen van het Parlement heeft verloren, dan moet u uw verantwoordelijkheid nemen, net als de commissaris in kwestie. Hopelijk zal u niet gebeuren wat de heer Stoiber, minister-president van Beieren en lichtend voorbeeld voor het Westen, is overkomen. Hij vermocht zijn minister Sauter er niet toe te bewegen de rol van zondebok op zich te nemen en af te treden, en heeft daarom zijn heil moeten zoeken bij het Beierse parlement.
Hier spreken wij met elkaar in politieke termen en als verantwoordelijke mensen. Geen enkele regel kan op dit terrein in de plaats komen van ons eigen verantwoordelijkheidsbesef.
Als er op twee gebieden tussen onze instellingen een nauwe band bestaat, kan dat vertrouwen wekken bij de burger. Het eerste gebied is de hervorming van de instellingen. Wij zullen het voorstel afwachten over de hervorming van de Commissie, dat u heeft aangekondigd en dat ondervoorzitter Kinnock in februari zou moeten presenteren. Van onze kant, en ik zeg dat heel serieus, kunnen wij een bijdrage leveren door in de tussentijd het statuut voor de leden van het Parlement en de medewerkers aan te nemen. Daarmee zouden ook wij het goede voorbeeld kunnen geven, waarde collega's.
Het tweede gebied is de intergouvernementele conferentie. We kunnen wat dat betreft niet wachten op het programma van de Commissie. Ik sluit mij graag aan bij wat u erover heeft gezegd, mijnheer Prodi, en hoop dat we voor de top van Helsinki het verslag van de drie deskundigen kunnen bespreken waar u om heeft gevraagd, en zo de Commissie en het Europees Parlement op een lijn te krijgen met betrekking tot de intergouvernementele conferentie.
Wij zullen zonder mitsen en maren en zonder bedenkingen voor de investituur van de Commissie stemmen, en voor heel de ambtsperiode, zonder echter afstand te doen van onze rechten en verantwoordelijkheden. Wij doen dat opdat de Commissie morgen al aan de slag kan gaan om te doen wat zij moet doen en wat onze bevolking van haar verwacht, en wel volgens de regels van de kunst.

Cox
Mevrouw de Voorzitter, om te beginnen wil ik namens mijn fractie zeggen dat wij ons volledig kunnen vinden in de woorden van de heer Prodi, volgens welke de dag van morgen onmiskenbaar een nieuw begin zal inluiden: een nieuw begin in met name de betrekkingen tussen onze beide instellingen, tussen het Parlement en de Commissie, en een nieuw begin in de Europese eenwording.
Mijn fractie zal op een positieve en constructieve wijze met de Commissie samenwerken op de terreinen die door de voorgedragen voorzitter zijn aangestipt. Deze zijn: de hervormingen die in februari volgend jaar door commissaris Kinnock - in samenspraak met het Parlement - zullen worden gepresenteerd; het werkprogramma dat in januari 2000 moet verschijnen; de morele en politieke verplichting om de uitbreiding gestalte te geven en de voorbereiding van de intergouvernementele conferentie. Wij willen graag weer aan de slag met serieuze en dringende zaken, zoals met name de situatie in Oost-Timor, Zuid-Oost-Europa en de Balkan.
Vandaag echter heeft het Parlement de gelegenheid de investituurprocedure nog eens langs te lopen en daarbij enkele kanttekeningen te plaatsen. Mijn fractie wil te zijner tijd zowel in dit Parlement als in de geijkte fora een discussie op gang helpen brengen over de lessen die wij als Parlement uit de hoorzittingen dienen te trekken. Wij hopen in ieder geval dat wij in de toekomst met onze vragen aan de voorgedragen commissarissen wat meer de diepte in kunnen gaan. Overigens zijn wij van mening dat de recentelijk beëindigde hoorzittingen een positieve en waardevolle ervaring zijn geweest.
Sommige leden van dit Parlement - en ik had van meet af aan de indruk dat zij maar een kleine minderheid vormden, hoewel zij misschien in de media nogal veel aandacht kregen - wilden een aantal individuele kandidaten het vuur na aan de schenen leggen. Dit was niet de aanpak, noch het beleid van mijn fractie. Wij hebben deze benaderingswijze die, zoals ik al zei, door een kleine groep mensen werd nagestreefd, van het begin af aan beschouwd als een teken van zwakte en niet als een teken van daadkracht.
Morgen bij de stemming zal de ELDR-fractie zich uitspreken over de Commissie in haar geheel en daarbij geen verschil maken tussen de voorgedragen commissarissen. Wij willen bij de stemming van morgen niet tornen aan het collegiale karakter van de Europese Commissie, dat wij voor haar functioneren van essentieel belang achten. Wel hebben wij nog enkele vragen naar aanleiding van de hoorzittingen en willen wij hier en daar nog wat kanttekeningen plaatsen.
Tijdens de nu gehouden hoorzittingen hebben tal van kandidaat-commissarissen bij voorbaat bepaalde hervormingen op hun beleidsterrein in het vooruitzicht gesteld en hebben zij zich op specifieke punten van hun beleid vastgelegd. Wij hebben van deze toezeggingen nota genomen en verwachten deze in het werkprogramma van januari terug te vinden. Wij zullen het werkprogramma toetsen aan de toezeggingen die ons tijdens de hoorzittingen zijn gedaan.
Uit de hoorzittingen komt naar voren - ook zonder hoorzittingen is dat trouwens wel duidelijk - dat er een hoge mate van overlapping is, wat binnen het college conflicten kan geven over de vraag wie waar verantwoordelijk voor is. Wij hopen hier wederom dat, daar waar deze overlappingen zich voordoen, zij bij de voorbereiding van het programma voor januari duidelijk zullen worden onderkend en ook worden verholpen, opdat het hervormingsproces geen vertraging oploopt door eventuele conflicten over de taakverdeling.
Ik wil hierbij in het bijzonder wijzen op de onduidelijke grenzen tussen de voedselwetgeving en de voedselveiligheid, alsmede op de diverse denkbare overlappingen bij de WHO-onderhandelingen met tal van andere beleidsterreinen, waaronder met name dat van de milieucommissaris. De voorzitter wees voorts op het belang van de elektronische handel en de informatietechnologie. De verantwoordelijkheden op deze terreinen moeten duidelijk worden afgebakend.
Daarnaast hebben tal van collega's gewezen op de wenselijkheid om binnen de Commissie de ex ante-verantwoordelijkheid voor de begrotingscontrole te scheiden van ex post-verantwoordelijkheid voor de begrotingsuitvoering of -opstelling. Veel van mijn fractiegenoten hebben dit punt opgeworpen. Ik stel dit hier vandaag aan de orde, maar wil er meteen aan toevoegen dat dit niets te maken heeft met twijfels over de kwaliteiten of capaciteiten van de kandidaat-commissaris die bij de huidige taakverdeling voor beide zaken verantwoordelijk is.
Onder uw kandidaat-commissarissen heersen, mijnheer Prodi, wat uiteenlopende meningen op het vlak van hun persoonlijke politieke verantwoordelijkheid in de toekomst. Tijdens de hoorzittingen aanvaardden zij allen de verantwoordelijkheid voor hun eigen handelen en dat van hun kabinetten. Een enkeling had moeite met de in mijn ogen eveneens onmisbare vereiste dat commissarissen bij de formulering en uitvoering van het beleid een algemene verantwoordelijkheid voor hun diensten dragen en daarvoor verantwoording schuldig zijn aan het college en aan dit Parlement.
Juist mijn fractie vraagt al maandenlang aandacht voor de kwestie van de individuele verantwoordelijkheid. Dat doe ik hier vandaag opnieuw. Ik heb al gezegd dat wij het collegiale karakter van de Commissie als onontbeerlijke eigenschap steunen. Wij willen hier echter opnieuw benadrukken, zoals wij dat stelselmatig hebben gedaan, dat er van een slagvaardig college geen sprake kan zijn als de commissarissen geen individuele politieke verantwoordelijkheid aanvaarden. De verantwoordelijkheid kan niet tot in het oneindige worden afgeschoven. Een collectieve verantwoordelijkheid kan leiden tot een systeem waarin eigenlijk niemand meer verantwoordelijk is. Wij betwisten niet het recht dat u, voorzitter Prodi, hebt om in dit soort situaties maatregelen te treffen. Maar wij herhalen dat de wetgeving op dit punt, wat de huidige stand van de wetgeving ook is, moet worden aangepast en dat u, wanneer een commissaris niet langer het vertrouwen van dit Parlement geniet, passende maatregelen moet nemen. Wij vragen u dringend dat te doen. U hebt daartoe het recht, maar het is ons goed recht erop te staan dat het vertrouwen van dit Parlement niet wordt beschaamd en duidelijk te maken dat bij een vertrouwensbreuk consequenties niet kunnen uitblijven. Ik hoop dat u het anders aanpakt dan de heer Stoiber naar wie de heer Barón Crespo verwees.
Ik wil hieraan nog toevoegen - naar aanleiding van bepaalde zaken die tijdens de hoorzittingen met een aantal kandidaat-commissarissen wel ter sprake zijn gekomen, maar niet zijn afgesloten - dat wij van de voorzitter van de Commissie maatregelen verwachten, wanneer het - al ga ik daar niet per definitie van uit - tot juridische of strafrechtelijke procedures komt, die de integriteit van de Commissie schaden.
Wij spreken later vandaag en morgen over een politieke resolutie waarin wij een aantal dingen eisen, niet alleen ten aanzien van de individuele verantwoordelijkheid, maar met name ook op het punt van transparantie en de toegankelijkheid van documenten. Mijn fractie verwacht daarbij van u een specifiek, gedetailleerd en positief antwoord, voordat wij overgaan tot de definitieve stemming.
Concluderend kan ik zeggen dat wij ons kunnen vinden in de visie zoals u die hier vandaag hebt verwoord. Het is hoog tijd voor een nieuw begin. Het is tijd om ons weer met belangrijke zaken te gaan bezighouden. Het is tijd om onze gezamenlijke Europese roeping als instellingen, als Commissie en Parlement, te onderkennen en nieuw leven in te blazen. De ELDR-fractie ziet het als haar plicht daaraan te werken.

Hautala
B (FI) Mevrouw de Voorzitter, geachte voorgedragen voorzitter van de Commissie, u heeft ons zojuist een beeld geschetst van hoe de taak van de Europese Unie eruit dient te zien. U heeft gesproken over duurzame ontwikkeling, over vrede en stabiliteit. Mijnheer Prodi, u behoort misschien niet tot de grootste expressionisten in de schilderkunst, maar ik vertrouw erop dat u, door met rustige hand leiding te geven, goede resultaten zult boeken. U heeft ook Oost-Timor genoemd. Wij verwachten allemaal dat Europa in deze kwestie volledige verantwoordelijkheid draagt. De hoorzittingen van de Commissie in het Parlement zijn absoluut niet voor niets geweest, ze waren zeker nodig. U heeft trouwens de afgelopen week zelf zeer terecht opgemerkt dat in geen enkel ander parlement het uitvoerende orgaan dermate gedegen toelichtingen heeft moeten geven. Wellicht dat andere uitvoerende organen en andere parlementen daar een voorbeeld aan kunnen nemen.
Deze Commissie kan niet eenzijdig een verbond sluiten met de Raad, zoals haar voorgangster helaas vaak heeft gedaan. Mijn fractie behoort niet tot degenen die zouden willen dat de Commissie een soort secretariaat van de Raad werd. Integendeel, de Commissie is een politiek orgaan, en nu is duidelijk geworden dat ze ook politieke verantwoordelijkheid draagt, juist naar het Europees Parlement toe. Om ons vertrouwen te kunnen schenken aan uw Commissie voor de periode tot het jaar 2005, dient eerst duidelijk te worden wat dit nieuwe aspect in de relatie tussen Parlement en Commissie in de praktijk gaat betekenen. Wij wachten dan ook nog steeds op enkele toelichtingen terzake.
Mijn fractie benadrukt de politieke verantwoordelijkheid van de individuele leden van de Commissie. Wij nemen uw belofte om aan eventuele, terechte ontevredenheid van het Parlement over leden van de Commissie zorgvuldig aandacht te besteden, zeer serieus. De voorzitter van de Commissie dient ook te beloven dat hij gebruik zal maken van zijn macht, wanneer individuele leden van de Commissie worden verdacht, of onderwerp zijn van een onderzoek in verband met misbruik of misdrijven.
Mijnheer Prodi, er is een kwestie die extra aandacht verdient: in uw Commissie zitten nog steeds te weinig vrouwen. Dit moet nu worden gezegd, opdat wij hier iets van kunnen leren voor de volgende keer. In de toekomst mag een evenwichtige vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in de Commissie, of in de overige instanties die door de Unie in het leven worden geroepen, geen vrijblijvend principe meer zijn. Er zijn concrete maatregelen nodig. Wanneer onderhandeld wordt over een nieuwe overeenkomst tussen het Parlement en de Commissie, dient daar in het vervolg ook de kwestie van de kandidaat-leden van de Commissie bij betrokken te worden. De procedure die nu gevolgd is, is duidelijk te beperkt gebleken. Mijn fractie eist ook dat wijzigingen in de wetgevingsvoorstellen die met grote meerderheid door het Parlement zijn aangenomen, voortaan mee worden genomen in de voorstellen van de Commissie. We stellen het ook op prijs dat u heeft beloofd om de wetgevingsinitiatieven van het Parlement serieus te nemen.
We eisen bovendien dat bij de komende institutionele hervorming het Parlement op een geheel andere manier dan tot nu toe wordt betrokken bij het onderhandelingsproces. We dienen er eveneens voor te zorgen dat de hele Europese burgermaatschappij meedoet aan dit proces, omdat in de volgende institutionele hervorming ook de rechten van de Europese burgers sterker verankerd dienen te worden. We zijn niet tevreden over de manier waarop het Parlement betrokken werd bij het sluiten van internationale overeenkomsten. We stellen als eis dat het Parlement bijvoorbeeld in de WHO-onderhandelingen voortaan in alle fasen wordt geraadpleegd.
Mijnheer Prodi, iedereen heeft het over glasnost, iedereen heeft het over doorzichtigheid, en ik geloof dat u daar eerlijk in bent, maar de hoorzittingen hebben mij er niet van overtuigd dat de individuele kandidaat-leden, of uzelf als toekomstige voorzitter van de Commissie, in de praktijk hebben begrepen wat dat nou werkelijk betekent. Het mag niet alleen maar bij een slogan blijven. Uw eerste taak is regels uit te vaardigen voor openheid en transparantie, zoals in het Verdrag van Amsterdam wordt geëist. Dit is niet alleen nodig om het Parlement op de hoogte te houden, maar ook om de burgers en heel de burgermaatschappij op een volkomen nieuwe manier invloed uit te laten oefenen op de ontwikkeling van de Europese Unie.

Wurtz
B (FR) Mijnheer de voorzitter van de Commissie, sinds uw benoeming tot voorzitter van de Commissie en uw voordracht van de 19 commissarissen, hebben u en de leden van het nieuwe college alles in het werk gesteld om aan het Europees Parlement een duidelijke boodschap over te brengen. Daar bent u in geslaagd. U en uw commissarissen hebben ter ondersteuning van deze boodschap termen gebruikt als verandering, hervormingen, opnieuw ter discussie stellen, nieuwe cultuur en glasnost.
De Commissie is vaak arrogantie verweten, maar komt nu van haar voetstuk af. Ze stond bekend als ondoorzichtig, maar heeft nu toegezegd haar structuur transparanter te zullen maken. De Commissie heeft de scherpe kritiek van Het Comité van Wijzen ter harte genomen en wil gevolg geven aan de aanbevelingen van de onafhankelijke deskundigen. Tijdens de hoorzittingen hebben de commissarissen zich zo inschikkelijk getoond met de meerderheid van de afgevaardigden dat zelfs de fracties die, om redenen die niets met Europa van doen hadden, de commissarissen het vuur na aan de schenen wilden leggen, snel de strijdbijl hebben begraven. Kort gezegd, u had het volgende doel voor ogen: u wilde het vertrouwen van het Parlement winnen. Om dit doel te bereiken heeft u gedaan wat u moest doen.
We moeten echter constateren dat u met die andere, veel ambitieuzere uitdaging minder voortvarend te werk bent gegaan. U heeft deze uitdaging zojuist genoemd, mijnheer de voorzitter van de Commissie: het vertrouwen van de burgers herstellen. Dat is nu precies waar de schoen wringt. Evenals wijzelf constateert ook u dat steeds meer burgers het neoliberalisme verwerpen. In onze maatschappijen klinkt steeds luider de roep om rechtvaardigheid, solidariteit en verandering. De burgers protesteren steeds krachtiger tegen de razendsnel toenemende onzekerheid, zowel op het werk als in het alledaagse leven. Ze verzetten zich tegen de overal in Europa onder de bedrijven waarneembare drang tot ongebreideld winstbejag. Welke nieuwe oplossingen biedt u de burger? Op dit moment gaat in mijn land bijvoorbeeld grote sympathie uit naar de werknemers van de Michelingroep die zijn winst heeft zien dalen met 20% en daarom zojuist heeft aangekondigd in Europa 7500 banen te zullen schrappen. Welk antwoord biedt u de burger die van de Unie verwacht dat zij een dynamiek op gang brengt met reële alternatieven voor de om zich heen grijpende mondialisering van de uitsluiting? Denkt u bijvoorbeeld eens aan de werknemers, de landbouwers en de mensen van de cultuur die zich verzetten tegen de regels van de internationale handel, of aan de twee jonge Guineeërs, die het slachtoffer zijn geworden van de exodus uit de misère, omdat er geen internationale orde bestaat die erkent dat ieder mens recht heeft op leven, werk en waardigheid.
In dit opzicht viel het me op, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dat u in uw toespraak ter gelegenheid van uw investituur met geen woord gerept hebt over de relatie tussen Europa en het Zuiden, ofwel het gebied waar het merendeel van de mensheid woont. Algemeen kan worden gesteld dat de reacties van de Commissie op de vraagstukken die onze beschaving raken, buitengewoon klassiek zijn: de Commissie koestert op dit gebied geen ambitieuze voornemens.
In het begin van mijn betoog heb ik gewezen op de inspanningen die u onderneemt om aan de verwachtingen van het Parlement te voldoen. Ik wil met mijn opmerkingen van zojuist deze vaststelling niet ontkrachten, maar wel relativeren. Mijn fractie waardeert het dat de Commissie meer rekening wil houden met de wensen van het Parlement. In de ogen van de publieke opinie betekent dit immers dat de machtscentra niet onwrikbaar meer zijn, zelfs niet de machtscentra die als ontastbaar te boek stonden. Dit is heel belangrijk. Ik wil hieraan toevoegen dat wij deze nieuwe pogingen met belangstelling zullen volgen. We zullen veeleisende, maar tevens constructieve partners zijn. Toch is een bestuurlijke hervorming niet voldoende om onze medeburgers, die ons aanspreken over de richting die Europa momenteel opgaat, tevreden te stellen. In dit stadium kunnen wij dan ook tot onze grote spijt geen vertrouwen geven aan deze Commissie.

Collins
Mevrouw de Voorzitter, om te beginnen moeten wij deze week zien als een nieuw begin voor alle instellingen die binnen de Europese Unie een sleutelfunctie vervullen. Deze week markeert een nieuw begin in hun onderlinge betrekkingen en samenwerking op de diverse beleidsterreinen voor de komende vijf jaar. Vooral tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie moet energiek en harmonieus worden samengewerkt om ervoor te zorgen dat onze prioriteiten voor de EU-wetgeving zonder omhaal hun beslag kunnen krijgen.
De 350 miljoen mensen die deel uitmaken van de Europese Unie zullen het het Europees Parlement en de Europese Commissie niet in dank afnemen als wij openlijk blijk geven van een moeizame onderlinge verstandhouding, in welke vorm dan ook. Dat zou het vertrouwen van de burgers in de EU-instellingen alleen maar doen afnemen, wat voor alle betrokkenen een flinke stap terug zou betekenen, met name in het licht van de belangrijke uitdagingen die de Unie als politieke en economische entiteit te wachten staan.
De nieuwe voorzitter van de Commissie, de heer Prodi, heeft er geen misverstand over laten bestaan dat hij de Europese Commissie en het Europees Parlement zeer nauw met elkaar wil laten samenwerken bij de tenuitvoerlegging van een uitgebreid werkprogramma voor de Unie voor de komende vijf jaar. Daarbij hoort een goed functionerende medebeslissingsprocedure die inmiddels van toepassing is op de regelgeving in 38 verschillende economische en sociale sectoren van onze samenleving. Sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam per 1 mei jongstleden, is de medebeslissing - waarbij Parlement, Commissie en Raad zeer nauw met elkaar samenwerken - van toepassing op een groot aantal beleidsterreinen, waaronder vervoer, regionale zaken, sociale zaken, werkgelegenheidsinitiatieven, structuurfondsen, consumentenbescherming, volksgezondheid en milieubeheer. De betrekkingen tussen de Europese Commissie en het Europees Parlement moeten meer inhouden dan wat strikt formeel is vastgelegd. Wij moeten gezamenlijk beleidsdoelstellingen formuleren en met vereende krachten het hoofd bieden aan de belangrijke uitdagingen waarvoor de Europese Unie staat.
De Europese Unie functioneert het best als het Parlement en de Commissie nauw met de Raad samenwerken bij de tenuitvoerlegging van de diverse EU-verordeningen en richtlijnen. De EU-Verdragen, waaronder met name de Europese Akte, het Verdrag van Maastricht en het Verdrag van Amsterdam, moeten op de komende intergouvernementele conferentie stuk voor stuk worden geëvalueerd. Daarnaast moet op deze IGC worden bezien welke belangrijke aanpassingen in de EU-wetgeving nodig zijn om rekening te houden met de aanstaande uitbreiding van de Europese Unie. Het voorbereiden van de uitbreiding is bepaald geen gemakkelijke taak en zal nog moeizamer verlopen als het Parlement en de Commissie niet nauw met elkaar samenwerken en samen garanderen dat de moeilijke knopen kunnen worden doorgehakt in een sfeer van wederzijds begrip en gelijkgestemdheid over het te bereiken doel. De uitbreiding van de Europese Unie heeft alleen kans van slagen als de interne besluitvormingsprocedures van de Unie worden vereenvoudigd en gestroomlijnd.
Tot slot wil ik nog opmerken dat ons allemaal nog een heleboel werk te doen staat, wil de uitbreiding met zes nieuwe lidstaten tussen 2004 en 2006 succesvol verlopen. De komende IGC is de grootste uitdaging waarmee de Europese Unie als politieke en economische entiteit wordt geconfronteerd sinds het besluit tot oprichting van een Economische en Monetaire Unie, dat tijdens de besprekingen over het Verdrag van Maastricht werd genomen.

Bonde
B (DA) Mevrouw de Voorzitter, de hoorzittingen hebben geen duidelijk antwoord gegeven. Volgende keer moeten ze beter voorbereid worden en moet het aantal vragen beperkt worden, zodat we beter kunnen nagaan of de commissarissen duidelijke en ondubbelzinnige antwoorden geven. Wij weten nog te weinig over de 15 mannen en de 5 vrouwen. Wij hebben gehoord wie van jazz houdt, maar we willen ook meer weten over de economische belangen die zij de voorbije twintig jaar hebben verdedigd, zodat zij geen overbodige druk hoeven te vrezen. Wij willen ook duidelijke statements inzake openheid. Daarom stel ik de volgende vragen. Zal de ombudsman alle documenten die hij vraagt, krijgen? Zal de Voorzitter van de Commissie begrotingscontrole alle documenten over fraudegevallen die zij vraagt, krijgen? Zullen wij een volledige lijst krijgen van alle comités en hun leden, zodat wij weten wie aan het besluitvormingsproces deelneemt? Zal de heer Prodi hier in de zaal op zijn erewoord beloven dat het niet meer zal gebeuren dat Commissiedocumenten ter inzage worden gegeven aan het COPA, aan de nationale delegaties, aan de lobbyisten in firma's en aan de journalisten, maar niet aan ons, die slechts door het volk zijn verkozen? Beste professor Prodi, op de vergadering van mijn fractie beloofde u dat er in het Parlement altijd een plaats zou zijn waar men alle documenten over de Commissie kan opvragen. Kunt u deze belofte vandaag voor deze zaal herhalen en aldus bindend maken? Namens mijn fractie beloof ik u dan een kritische en constructieve oppositie.

Speroni
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, wij zullen geroepen worden om te stemmen voor een Commissie onder voorzitterschap van de heer Prodi, die een goed programma heeft gepresenteerd, zoals overigens al degenen doen die met programma's komen. Het zou er maar nog aan moeten ontbreken dat hij en zijn medewerkers niet in staat zouden zijn een fatsoenlijk programma te presenteren! Maar laten we eens bezien wat hij nou precies in het verleden heeft gedaan. Ik heb het nu even niet over wat hij op professioneel vlak heeft gedaan, want persoonlijk is het hem voor de wind gegaan, hij heeft zijn talenten goed weten uit te buiten. Laten we eens gaan kijken hoe hij handelde toen hij president van de IRI was, het grootste financieel concern van de Italiaanse staat. Hoeveel miljarden - of als ik het in lires moet uitdrukken: hoeveel tienduizenden miljarden - heeft hij er toen wel niet doorgejaagd met zijn tot mislukken gedoemd beleid, geld nota bene dat vooral van de Padaanse belastingbetalers kwam! Om daar enig idee van te krijgen, hoeft men maar te kijken naar de staalbedrijven in Zuid-Italië die vandaag de dag gesloten zijn. Ik wil er bovendien nog even aan herinneren dat het Italiaanse parlement hem destijds als regeringsleider geen vertrouwen heeft geschonken, ook niet die politieke partijen die nu doodgemoedereerd, alsof er niets aan de hand is, 180Å zijn gedraaid en bereid zijn voor hem te stemmen nadat zij hem in Rome hadden weggestemd.

Galeote Quecedo
B (ES) Mevrouw de Voorzitter, ook ik vind dat de hoorzittingen grondig en nuttig waren, zoals mijn fractie dat wenste. Ik denk dat wij met elkaar een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de transparantie van de instellingen van de Gemeenschap. Bovendien heeft voorzitter Prodi naar mijn mening tot besluit van de hoorzittingen blijk gegeven van politieke feeling en politieke moed. Dit kwam tot uiting in zijn zojuist gehouden toespraak. De voorstellen die hij ons doet komen in wezen overeen met wat mijn fractie had gevraagd en zijn een duidelijk bewijs van betrokkenheid bij de Europese integratie en van goede bedoelingen ten opzichte van de vertegenwoordiging van de bevolking door het Parlement.
Waar ligt dan nog het probleem? Ik geloof eerlijk gezegd dat sommige leden proberen de politieke debatten die bij hen thuis worden gevoerd, binnen de Gemeenschap voort te zetten. Het probleem is dat sommige regeringen een spel spelen met Europese functies om de in hun eigen land aangegane verplichtingen na te komen. Ook zijn er politieke partijen die in hun land in de oppositie zitten en elders gedaan proberen te krijgen wat hen thuis niet lukt. Dat is in Spanje het geval met de heer Barón, die eropuit is gestuurd om het nationale verkiezingsdebat te verlengen door op een oneerlijke en allesbehalve loyale manier B en dat weet hij best B de voorgedragen ondervoorzitter van de Europese Commissie aan te vallen.
Mijnheer Barón, stelt u zich toch onafhankelijker, voorzichtiger, en vooral, verantwoordelijker op. Vraagt uw partijgenoten Solbes en Solana om advies, want met dit soort dingen weet je niet waar je aan begint, en soms val je in de kuil die je zelf hebt gegraven. Daar kan uw partij over meepraten. Probeert u vooral niet de feiten te verdraaien. Zegt u hier toch gewoon dat de onderzoekscommissie voor vlas van het Spaanse parlement haar conclusies al heeft goedgekeurd en vindt dat mevrouw De Palacio geen enkele schuld treft. Windt u er toch geen doekjes om dat die commissie de verantwoordelijkheid voor het beheer, de controle en de steunverlening bij de autonome regio's van Spanje legt, en met name bij de regio die door een van uw partijgenoten in Castilië - La Mancha wordt bestuurd.
Mevrouw de Voorzitter, ter afsluiting wil ik zeggen dat ik dit soort lage streken liever vergeet, want dit is niet onze stijl. Er wacht ons een enorme taak voor de komende vijf jaar. Om vooruit te kunnen komen moeten we hier in het Parlement en als instellingen onder elkaar bereid zijn een dialoog te voeren en naar consensus te zoeken. Van onze kant is die bereidheid er.

Swoboda
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren van de Commissie, ik ga ervan uit dat u morgen het vertrouwen van het Parlement krijgt. Ik wil mij daarom rechtstreeks tot u richten. Ik wil nog een opmerking maken ter attentie van de heer Galeote, die zo vriendelijk is om nu zijn koptelefoon op te zetten.
U zei dat wij het hier niet over het binnenlands beleid mochten hebben. Daarna besteedde u echter zelf ten minste de helft van uw spreektijd aan het binnenlands beleid. Als u ziet hoe terughoudend de heer Barón dat onderwerp benaderde, zult u begrijpen dat ook wij dat doen. Wij willen het niet over het binnenlands beleid hebben.
Mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik kan geheel instemmen met het programma dat u vandaag hebt voorgesteld. Ik zal er dan ook slechts enkele punten uit lichten.
In de eerste plaats is er een proces van - ik hanteer hier een begrip dat Michel Barnier tijdens de hoorzittingen heeft gebruikt - constitutionalisering, een grondwettelijk wordingsproces, aan de gang. Dat is niet iets wat wij van vandaag op morgen rond zullen krijgen, maar waar wij wel in de komende jaren absoluut werk van moeten maken. Daar is een Europees debat voor nodig. Mijnheer de voorzitter, u was van mening - en ik ben het met u eens - dat van een reeks opeenvolgende intergouvernementele conferenties niet bepaald veel sex-appeal uitgaat. Ik stel voor dat u, vanuit uw eigen visie op dat proces, voorstellen doet. De Commissie moet immers het voortouw nemen. In dat verband moet ik trouwens opmerken dat enkele leden van uw Commissie tijdens de hoorzittingen nog niet ten volle de stap naar het Europees commissarisschap hebben gezet. Sommigen waren nog te zeer verstrikt in de problemen van hun eigen regering of land. Het Europees bewustzijn moet sterker worden, vooral in het licht van het groeiende nationalisme dat wij moeten bestrijden.
In de tweede plaats is er de hervorming van de instellingen. Wat het debat van gisteren betreft, stemmen wij volledig in met wat de heer Kinnock hier heeft gezegd. Hij heeft zich duidelijk voor hervorming uitgesproken. Toch wil ik zijn eigen woorden herhalen: 'Woorden zijn belangrijk, maar daden zijn beslissend'. Daarop zullen wij u beoordelen. Ik ben ervan overtuigd dat die daden zullen volgen. Dat zal bepalend zijn voor onze verdere steun in de komende jaren.
In de derde plaats is er het probleem van de openheid en transparantie. Wij willen de volle waarheid, geen halve waarheden, geen dingen die ons om de tuin leiden. Ook dat is een toetssteen voor de houding van de Commissie tegenover het Parlement. Wij vinden dat erg belangrijk. Wij hebben altijd al gezegd dat, als zou blijken dat een Commissielid tegen het Parlement liegt, het vertrouwen in dat Commissielid zeker geschonden zou zijn. Daarom zijn wij voorstander van het principe van individueel vertrouwen en individuele verantwoordelijkheid naast het collegialiteitsprincipe. Wij willen echter niet dat hier een beleid van de meerderheidspartijen gevoerd wordt. Wij willen niet dat commissarissen van kleine politieke partijen uit kleinere landen in het Europees Parlement in zekere zin kunnen worden gechanteerd. Enige voorzichtigheid is dan ook geboden. Er moeten goede regelingen komen die het collegialiteitsprincipe niet ondergraven.
Dan heb ik nog een laatste opmerking over de hoorzittingen. De hoorzittingen waren positief. Niet altijd was alles even schitterend, maar het is natuurlijk eenvoudiger de ondervrager te zijn dan de ondervraagde. Over het algemeen vinden wij echter dat dit een sterke Commissie kan zijn. Dat is ook zo, mijnheer Prodi, omdat wij een sterk en waakzaam Parlement zullen zijn.
Een sterke Commissie en een sterk Parlement kunnen samen de noodzakelijke hervorming van de Europese instellingen op de juiste manier aanvatten. Wij wensen u veel geluk bij uw werk.

Costa, Paolo
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, geachte collega's, de geschiedenis heeft het zo uitgekiend dat wij hier vandaag voor dit debat bijeen zijn omdat de Commissie in een functionerings- en transparantiecrisis verkeert. Om uit die crisis te geraken - een proces waaraan u, mijnheer de voorgedragen voorzitter, leiding wilt geven - suggereert u vandaag om institutionele hervormingen en een ingrijpende versterking van het Europees beleid door te voeren. Datzelfde vragen ook wij vandaag van u. Dit is trouwens een onontkoombare ontwikkeling, want weliswaar is alles aan het rollen gebracht door een ernstige crisissituatie, maar er zijn ook nog andere redenen waarom wij thans geconfronteerd worden met die dringende behoefte aan institutionele hervormingen en aan meer beleid. Deze redenen zijn ogenschijnlijk anders, want een van de vraagstukken die wij aan moeten pakken is de staat van verwarring waarin de Europese burgers verkeren, zoals onder meer is gebleken uit de slappe deelname aan de stemming van juni; en laten wij hopen dat dit geen kwestie van wantrouwen is. Het lijdt in ieder geval geen twijfel dat er een groeiende vraag naar Europa is. Door de crisis in Kosovo is duidelijk geworden hoe reëel Europa's oorspronkelijke ontwerpgrondwet was: Europa als instrument van versterkte Europese instellingen, als middel om, eerder nog dan welvaart, vrede te garanderen voor het hele continent.
Door deze behoefte moeten de nodige inspanningen geleverd worden op het vlak van de uitbreiding, op het vlak van versterking ook, en daar staan wij vierkant achter. Maar er is nog een andere optiek, namelijk die van het Europa waar reeds gestalte aan is gegeven, het Europa dat al "binnen" is, de landen die reeds tot de Unie behoren: ook daar is er meer vraag naar Europa. De euro is een instrument, een tussenfase. Het is een voorwaarde om iedereen voorspoed te bezorgen, zodat men daarna kan overgaan tot die beleidsonderdelen die de voornaamste taak vormen die wij voor de boeg hebben, onze ultieme doelstelling: meer groei, meer ontwikkeling, meer werkgelegenheid. Wij staan voor een behoefte aan nieuwe transparantie, aan nieuwe instellingen, aan nieuw beleid. Wat de transparantie aangaat - wij hebben het al gezegd, mijnheer de voorzitter - schenkt onze fractie u volledig vertrouwen, een vertrouwen dat uiteraard staat of valt met de resultaten die u en uw Commissie zullen weten te boeken, een vertrouwen dat afhankelijk zal zijn van de mate waarin bewezen wordt dat die hoge morele en professionele kwaliteiten van iedere afzonderlijke commissaris niet geleidelijk wegkwijnen. Daar zullen wij overigens op alle mogelijke manieren en in alle vormen over waken, ook in die beste vormen van transparantie die u ons verzekerd hebt.
Waar wij echter de belangrijkste stappen moeten zetten, is volgens mij op institutioneel terrein, omdat juist daar het imago van de instellingen in de ogen van de Europese burgers gevormd wordt. Ik geloof dat de leidende figuren van de driehoek die u geschetst heeft - Commissie, Parlement, Raad - die richting uit moeten gaan. De evolutie daar naar toe is er overigens al, er is namelijk reeds een proces van geleidelijke en onvermijdelijke overheveling van bevoegdheden van de regeringen - dus van de Raad - naar de burgers, ergo naar het Parlement. Dit is de koers die voortdurend aangehouden moet worden, wij kunnen daar vaart achter zetten of de hele zaak afremmen. Wij vragen u - en daarom verheugt het ons dat wij vertrouwen kunnen schenken aan een sterke Commissie - om alles te doen wat in uw vermogen ligt; wat trouwens heel veel zal zijn, misschien zelfs meer dan u vandaag denkt. Wij vragen u om heel ambitieus in die richting te denken, om ervoor te zorgen dat de relatie Commissie-Parlement, zoals u zelf reeds opmerkte tijdens een bijeenkomst met de fractieleiders van het Parlement, geen nulresultaat maar een positieve optelsom oplevert.
Dit is allemaal mogelijk: het hangt van u en van ons af. Wij zullen al het mogelijke doen om u in de gelegenheid te stellen dat dit doorgang vindt. Dit alles dient echter om uiteindelijk Europees beleid van de grond te krijgen. Wij aanvaarden uw engagement met betrekking tot de uitbreiding, maar aangezien die uitbreiding momenteel hoofdzakelijk richting Midden- en Oost-Europa gaat, vinden wij dat toch zeker niet het mediterrane beleid uit het oog verloren mag worden: daar moet Europa dus ook haar schouders onder zetten.
Ik weet dat er veel werk aan de winkel is, ik weet dat de moeilijkheden torenhoog kunnen lijken, maar ik weet ook dat u alle kwaliteiten, de wilskracht en capaciteiten hebt om daar het hoofd aan te bieden. Nogmaals: weest u vooral ambitieus, mijnheer de voorzitter!

Lannoye
B (FR) Mijnheer de voorzitter van de Commissie, door de omstandigheden heeft het debat over de investituur van de nieuwe Commissie zich toegespitst op de functioneringsproblemen van deze instelling. U heeft uw plannen uit de doeken gedaan om in de Commissie orde op zaken te stellen, de corruptie te bestrijden en doelmatig en strikt te werk te gaan. Verder hebt u ons op de hoogte gebracht van uw ambitieuze hervormingsplannen. Wij zijn verheugd over dit alles. U bent zelfs nog verder gegaan en hebt een aantal uitdagingen genoemd waaraan de Commissie en de Europese Unie het hoofd moeten bieden: de uitbreiding, het consolideren van de groei en de duurzame ontwikkeling.
Persoonlijk vind ik deze onderwerpen allen even belangrijk en ik geloof dat we het volgende essentiële vraagstuk van de toekomst zeker in ogenschouw moeten nemen: er moet een einde komen aan het gebrek aan samenhang tussen de verschillende beleidsvormen van de Unie. Ik zal een voorbeeld geven. U wilt meer liberalisering, maar een dergelijk beleid zou een daadwerkelijk duurzame ontwikkeling binnen de Unie in de weg kunnen staan. U weet welke verplichtingen de Europese Unie in Kyoto en Rio op het gebied van de biodiversiteit op zich heeft genomen. De overeenkomsten die in Kyoto en Rio zijn gesloten, moeten nu worden uitgevoerd. Moet ik u verder de Verklaring van Kopenhagen over de sociale ontwikkeling in herinnering brengen? In deze verklaring staan ambitieuze plannen om de kloof tussen Noord en Zuid te overbruggen en de verschillen tussen rijk en arm in het Noorden te verkleinen. De Europese Unie heeft zich tot op heden niet gehouden aan de verplichtingen die zij met betrekking tot dit vraagstuk op zich had genomen. Ik denk dat we ons eens moeten buigen over de instrumenten waar we voor dit doel over beschikken. We mogen geen genoegen nemen met de instrumenten die al jarenlang worden ingezet. Ik denk bijvoorbeeld aan de relatie met de WHO. Het moge duidelijk zijn dat de regels van de WHO goeddeels onverenigbaar zijn met de doelstellingen van een duurzame ontwikkeling.
Ik wil hier tenslotte nog een tweede en laatste punt aan de orde stellen. U streeft naar verzoening tussen de Europese instellingen en haar burgers. Dat is een goed initiatief. U spreekt verder van transparantie. Dat is inderdaad een doelmatig instrument, maar deze transparantie mag niet alleen gelden voor routinezaken en het gebruikelijke bestuurlijke proces. Ook vraagstukken waarbij veel op het spel staat en waar de burger zich terecht zorgen over maakt, moeten transparant zijn. Dit geldt bijvoorbeeld ook voor het momenteel zo actuele vraagstuk van de voedselveiligheid. Ik constateer steeds vaker dat belangrijke besluiten over de voedselveiligheid in diplomatieke kringen, binnenskamers worden voorbereid en bekokstoofd, waardoor ze ontsnappen aan de parlementaire controle. Dit ontneemt ook de burgers het zicht op deze besluitvorming. Ik denk met name aan een verklaring die de ambassadeur van de Verenigde Staten enkele dagen geleden heeft afgelegd. In deze verklaring spreekt hij zijn genoegen uit over de werkgroep biotechnologie van het economisch transatlantisch partnerschap, die een ontwerpakkoord heeft opgesteld over de goedkeuring van nieuwe transgenetische variëteiten.
Mijnheer de voorzitter, u weet dat de transgenetische variëteiten in de Europese Unie niet in een goed daglicht staan en dat dus naar alle waarschijnlijkheid de mening van de deskundigen over deze variëteiten lijnrecht tegenover die van de burgers zal komen te staan. Ik verwacht daarom wat meer duidelijkheid van de Commissie over het standpunt dat ze in zal nemen jegens het Parlement en de burgers. Staat u aan de zijde van de deskundigen en de grote industriëlen of kiest u de zijde van de burgers en het Parlement?

Frahm
B (DA) Mijnheer de Voorzitter, ik dank de voorgedragen voorzitter van de Commissie voor zijn toespraak. Als nieuw lid van dit Parlement heb ik ernaar uitgekeken aan dit democratisch proces te mogen deelnemen, alvorens een definitief oordeel over de Commissie te vellen. Ik verloor echter heel snel alle illusies die ik koesterde, omdat de commissie waarin ik zetel, de schriftelijke vragen reeds had uitgewerkt vóór ze haar eerste vergadering hield. De vragen waren uitgewerkt door ambtenaren en door de leden van het vorig Parlement. Wij als nieuw verkozen leden hebben de kans niet gekregen deze Commissie schriftelijke vragen te stellen. Dit is absoluut niet democratisch.
De mondelinge vragenronde was een reuzekarwei en vroeg een enorme inspanning van de leden van het Parlement, de kandidaat-commissarissen, de ambtenaren van de Commissie en het Parlement. Toch lijkt het er vandaag op dat de genomen beslissing niet het resultaat is van het open democratisch proces. De beslissing werd blijkbaar op een ander niveau en met een andere achtergrond genomen. Het gesprek dat u, mijnheer Prodi, met de heer Poettering van de EVP-fractie heeft gehad, was blijkbaar beslissend, want nadat u de grootste fractie het mes op de keel had gezet, vond de heer Poettering blijkbaar dat hij geen keuze meer had. Is dat nu de nieuwe vorm van democratie, dat er geen keuze meer is?
Ik kan deze vorm van democratie niet steunen en zeker niet, wanneer u alle waarschuwingen in de wind slaat en commissarissen voorstelt, die er in het eerste rapport van de wijzen niet goed uitkwamen. Na uw gesprek met de heer Poettering was het niet meer nodig de heer Lamy in de commissie tijdens een mondelinge hoorzitting kritische vragen te stellen. Men zegt dat we nu een sterke Commissie krijgen, sterker dan de vorige. En de heer Prodi zei dat hij een open, moderne en efficiënte administratie wil. Dat is zeer positief, maar uit deze eerste ronde is niet gebleken hoe de Commissie deze sterkte wil aanwenden. Men wil de leden van het Europees Parlement over hun kopje aaien en de ideeën over een gemeenschappelijke defensie, een gemeenschappelijke belasting, een gemeenschappelijk beleid inzake sociale uitkeringen - die men bovendien wil afbouwen - erdoor duwen zonder rekening te houden met de mening van de Europese bevolking. Met een Commissie die het formaat en de uitrusting van een bulldozer heeft, zal het moeilijk zijn op een goede en democratische manier samen te werken, tenminste voor degenen die hun werk au sérieux nemen.
De vorige sprekers vonden blijkbaar niet dat dit de toon heeft gezet voor de toekomstige samenwerking. Ik vind nochtans dat men de problemen moet aanpakken. Op de conferentie van voorzitters zijn er beloftes gedaan. Een ervan houdt in dat wanneer een commissaris het vertrouwen van het Parlement kwijt is, hij gevraagd zal worden om af te treden. Dit is moeilijk te rijmen met de eis om de Commissie als geheel, dus iedereen of niemand, goed te keuren.
Ik kan geen positieve stem uitbrengen. Ik stel voor tegen de Commissie te stemmen om politieke, maar vooral om democratische redenen.

Berthu
B (FR) Mijnheer de Voorzitter, de verklaring van de voorgedragen voorzitter van de Commissie bevestigt hetgeen hij in eerdere betogen heeft gezegd. Ik doel hier met name op zijn betogen van 13 april en 4 mei jongstleden. De Franse afgevaardigden van mijn fractie zien zich daarom genoodzaakt tegen de Commissie te stemmen.
De heer Prodi beschouwt zich in feite als het regeringshoofd van een Europese superstaat. Hij denkt dat problemen alleen kunnen worden opgelost door meer integratie en eenwording en minder nationale bevoegdheden.
Tijdens de hoorzittingen van vorige week hebben de voorgedragen commissarissen zich in dit opzicht achter de heer Prodi geschaard om hun ondervragers te overtuigen van hun federalistische aspiraties. De heer Barnier deed er zelfs nog schepje bovenop met zijn voorstel voor een "Europese soevereiniteit" die, ik citeer: "de nationale soevereiniteit zal vervangen". Ik wil overigens opmerken dat deze hoorzittingen in zekere zin het eerlijke karakter van de procedures geweld aandoen. De kandidaat-commissarissen moeten immers beloften afleggen waar hun volkeren zich niet achter kunnen scharen.
De heer Prodi heeft ons verder zijn op de spits gedreven visie over het primaat van de concurrentie uit de doeken gedaan. Volgens deze visie zijn openbare diensten alleen toelaatbaar als ze de vrije markt niet belemmeren. De kandidaat-voorzitter vindt dat de liberalisering van de internationale handel moet worden voortgezet aan de hand van het tijdens de Uruguay Ronde begonnen afbraakproces. Pascal Lamy heeft dit standpunt enigszins genuanceerd, maar heeft ons niet verteld welke middelen hij wil aanwenden om de mondialisering in toom te houden. Hij eist immers geen ingrijpende wijziging van de spelregels, zoals de opneming in de internationale onderhandelingen van de begrippen sociale kosten of milieukosten. De heer Prodi heeft tenslotte benadrukt dat de Commissie, zoals hij zegt, de motor bij uitstek moet worden achter een versnelde herziening van de Verdragen op velerlei gebied.
Met deze opvatting belanden wij rechtstreeks bij een volgende, uitgebreide IGC die de nationale landen van hun prerogatieven zal beroven en hen niets meer in eigen hand zal laten. De eerste aanzet hiertoe is al door de heer Prodi genomen. Hij heeft zelfs een comité van wijzen benoemd dat namens de Commissie een conceptverslag moet opstellen, ofschoon de Raad van Keulen dit plan van een comité van wijzen nadrukkelijk van de hand had gewezen. Wij hebben bovendien geen goed inzicht in hoe de wijzen benoemd worden. We weten daarentegen wel van te voren wat hun conclusie zal zijn: nog meer Europa zodat een superstaat kan worden bewerkstelligd.
Mijnheer Prodi, u wilt graag de fraude aanpakken, maar ik wil u vandaag laten weten dat we de fraude niet kunnen bestrijden en de democratie in Europa niet kunnen herstellen, als we bouwen aan een kunstmatige superstaat waarin de Commissie en het ambtenarencorps per definitie ver van de burgers afstaan. We moeten de Commissie en de ambtenaren daarentegen transparanter laten werken en ervoor zorgen dat hun banden met de lidstaten weer hersteld worden.
Mijnheer Prodi, u sprak zojuist over "glasnost" als kenmerk van uw politieke toekomst. Deze term, die werd gebruikt voor de instellingen van de voormalige Sovjet-Unie, lijkt mij bijzonder goed van toepassing op de huidige Commissie. Ik hoop dat uw glasnost een voelbare schok teweeg zal brengen en zal leiden tot voor u nog niet te voorziene hervormingen. In de voormalige Sovjet-Unie heeft de glasnost immers ook een schokgolf veroorzaakt in de anti-democratische instellingen.

Saint-Josse
B (FR) Mijnheer de Voorzitter, we moeten vandaag geen oordeel vellen over het programma van de Commissie, maar over het functioneren van de instelling. U vertelde ons, voorzitter Prodi, dat we de crisis van een jaar geleden te boven moeten komen en vervolgens de bladzijde moeten omslaan. Wij zijn echter van mening dat u geen lering hebt getrokken uit de crisis. De aanbevelingen in het eerste verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen zijn door het tweede, zojuist gepubliceerde verslag bevestigd. In deze aanbevelingen staat dat er geen enkele serieuze actie is ondernomen om de methodes en het functioneren van de Commissie te veranderen.
In de nieuwe Commissie nemen bijvoorbeeld vier commissarissen zitting die ook lid waren van het oude team dat onlangs naar huis is gestuurd. Hoewel deze commissarissen persoonlijk niets te verwijten viel, waren ze medeverantwoordelijk voor de incompetentie en het gebrek aan collectieve verantwoordelijkheid van de Commissie-Santer. Verder betreurt de Fractie voor een Europa van Democratie en Diversiteit het ten zeerste dat de zo noodzakelijke hervorming van de Commissie nu juist is toevertrouwd aan een lid van de oude Commissie. Tijdens de hoorzittingen met de toekomstige commissarissen heeft de EDD-fractie uiteraard geconstateerd dat de meeste commissarissen over de benodigde kwaliteiten beschikken, hoewel mijn fractie kritiek had op een aantal centralistische beleidsvoornemens. Wij hopen dat er zich binnen de Commissie een mentaliteitsverandering zal voltrekken, dat het huidige stelsel gedemocratiseerd zal worden en dat er meer respect zal zijn voor het Parlement. Momenteel kunnen we een afzonderlijk lid van de Commissie niet verzoeken af te treden of af te zien van verlenging van zijn of haar termijn, zonder dat het functioneren van de gehele Commissie ter discussie wordt gesteld, en dus openlijk een crisis wordt veroorzaakt. De culturele revolutie die u heeft aangekondigd, mijnheer de voorzitter, is nog niet in zicht. Slecht functioneren wordt niet afgestraft en de gebreken van het systeem zijn nog niet verholpen. Bovendien wordt de draak gestoken met de parlementaire werkzaamheden. Ik kan u daar een voorbeeld van geven. De meeste afgevaardigden beschikken nog niet over het tweede verslag van het Comité van onafhankelijke deskundigen, dat afgelopen maandag in de plenaire vergadering is besproken. Zij hebben dit verslag dus niet grondig kunnen bestuderen.
Gezien deze situatie hebben zes afgevaardigden van de Technische Fractie van Onafhankelijke Leden en alle afgevaardigden van de Fractie voor een Europa van Democratie en Diversiteit tegen de benoeming van de Commissie-Prodi gestemd. Ze willen zo dit zeer ondemocratische systeem aan de kaak stellen.

Raschhofer
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, na de vertrouwenscrisis van dit jaar is vaak gesproken over de noodzaak van een nieuwe start in de betrekkingen tussen de Commissie en het Parlement. Deze is inderdaad onontbeerlijk. Het feit dat documenten over fraude bij de krantenredacties terechtkwamen en niet bij onze commissie, was een blijk van misprijzen van het Parlement. Het was voor ons onaanvaardbaar dat amendementen van het Parlement door de Commissie gewoonweg werden genegeerd en ambtenaren die wanbeheer aan het licht hadden gebracht, daarvoor ook nog werden gestraft. Dat alles maakt een nieuwe start inderdaad absoluut noodzakelijk. Ook na de lange voorbereidingsfase van de nieuwe Commissie heb ik echter nog altijd voorbehouden.
Ik heb daar drie redenen voor. In de eerste plaats moet elk lid van de Commissie zijn eigen politieke verantwoordelijkheid dragen. Elk Commissielid is voor zijn afdeling verantwoordelijk en moet daarvan rekenschap afleggen. Niet alle kandidaten delen die mening. In de tweede plaats blijven er twijfels bestaan over de commissaris die voor het onderzoek is voorgedragen. Mijnheer Prodi, ik verwacht van u dat u daarover een standpunt inneemt. In de derde plaats doet het feit dat ex-commissarissen opnieuw kandidaat zijn, de vraag rijzen hoe zij hun politieke verantwoordelijkheid als deel van een collegiaal orgaan opvatten.
De Europese burgers hebben recht op transparantie en controle, op een beleid dat de overgedragen verantwoordelijkheid hard maakt. Wij hebben goede redenen om eraan te twijfelen of dit in de toekomst inderdaad zal gebeuren.

Nassauer
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het Parlement is ervoor verantwoordelijk dat Europa en de Europese Unie morgen opnieuw een slagvaardige Commissie hebben. Wij zullen samen moeten beslissen of wij deze Commissie morgen ons vertrouwen geven. Het Parlement wordt dus verantwoordelijk voor de Commissie, evenals voor de verschillende leden die werden voorgedragen. Dat maakt onze beslissing niet eenvoudiger. Mijnheer Prodi, u kunt als Commissievoorzitter op de brede steun van de CDU/CSU-afgevaardigden rekenen. Het is niet verwonderlijk dat wij in ons oordeel over het collegiale orgaan her en der onderscheid maken. Onder meer de heren Patten en Vitorino hebben uitstekend gebruikgemaakt van de hoorzitting. Een van uw kandidaten wordt echter in verband gebracht met een smeergeldaffaire in zijn eigen land. Sedert gisteren moeten wij ons afvragen of hij tijdens de hoorzitting in het Parlement wel de waarheid heeft gezegd. Deze kandidaat kan voor de Commissie een last worden. Ik veroorloof mij deze waarschuwing omdat het voor het herstel van het vertrouwen, mijnheer Prodi, waartoe u zelf terecht hebt aangespoord, erg belangrijk is dat u een Commissie kunt leiden die in haar werk niet door zulke beschuldigingen wordt gestoord. Dat is precies wat haar van de vorige Commissie moet onderscheiden.
Er is gesproken over het politieke evenwicht in de Commissie. Dat is geen vereiste van het Verdrag. Wel is het een kwestie van politiek gezond verstand en van respect voor het Parlement. Onze kritiek hierop blijft gelden, maar ik wil daarop nu niet nader ingaan. Daarom koesteren wij, mijnheer Prodi, grote verwachtingen van onze instemming met uw persoon en met uw opdracht als Commissievoorzitter. U bent de eerste Commissievoorzitter aan wie het Verdrag de mogelijkheid biedt niet alleen met de Commissie in haar geheel, maar met elke kandidaat afzonderlijk overeenstemming te bereiken. Wij kunnen u alleen maar aanmoedigen om dat zo goed mogelijk te doen. Geen enkele regering van een lidstaat mag meer de mogelijkheid hebben de Commissievoorzitter te passeren. In dat verband eisen wij dat de portefeuilles begroting en begrotingscontrole uitdrukkelijk worden gescheiden. Ons oordeel over de Commissie zal onder meer afhangen van haar vermogen om in haar wetgevende activiteiten de geest van subsidiariteit beter te respecteren dan vroeger het geval was. Een nieuwe cultuur van subsidiariteit moet in de Commissie onder uw leiding haar intrede doen.

Napoletano
Mijnheer de Voorzitter, met de stemming van morgen kan de Commissie onder voorzitterschap van professor Prodi eindelijk aan de slag gaan.
Wij hebben diverse redevoeringen beluisterd die de voorgedragen voorzitter van de Commissie ten overstaan van het Parlement heeft gehouden; in mei hebben wij voor de investituur gestemd, aan de hoorzittingen hebben wij deelgenomen met een uiterst serieuze instelling en zonder enig vooroordeel jegens wie dan ook van de 19 kandidaat-commissarissen en daarom is onze fractie thans van mening dat er een punt gezet moet worden achter de langdurige crisis waarin de Commissie verwikkeld is, en een duidelijke en sterke investituur moet worden gegeven aan u, mijnheer de voorzitter, en aan de Commissie die u heeft voorgesteld op grond van de u met het Verdrag toegekende bevoegdheden. Dit besluit gaan wij zonder enig voorbehoud nemen, want wij willen ervoor zorgen dat de Unie een krachtig dagelijks bestuur terugkrijgt, een nieuw bestuur qua personen en qua programmaperspectieven maar vooral ook in de manier waarop het belangrijke binnenlandse en internationale beleid gevoerd zal worden. Bij dit beleid bestaat er immers een grote behoefte aan democratische, efficiënte en transparante instellingen die elkaars autonomie respecteren maar toch samenwerken.
In dit kader hoop ik dat het strategische bondgenootschap tussen het Parlement en de Commissie weer opgepakt wordt, zij het met verschillende prerogatieven. Immers, los van het politieke evenwicht dat in de verschillende instellingen heerst, is er hoe dan ook een rol voor de Raad weggelegd als vertegenwoordiger van de regeringen en een rol voor de Commissie en het Europees Parlement als instellingen met een communautaire en federale roeping, die als zodanig de drijvende kracht achter de integratie zijn.
Dit is een vorm van dialectiek die door de recente gebeurtenissen in rook dreigde op te gaan en thans nodig hersteld moet worden. Hierbij blijft natuurlijk vooropstaan dat juist in een dergelijk perspectief misbruik, ondoelmatigheid en andere misstanden dienen te worden bestreden.
Het tweede rapport van de onafhankelijke deskundigen helpt ons bij de richtsnoeren die daarbij gehanteerd moeten worden. Veel daarvan was trouwens al aanwezig in de indicaties van het Parlement en uzelf hebt ook al duidelijk bepaalde trajecten aangegeven, zoals de invoering van nieuwe criteria voor de vorming van de kabinetten en een grotere transparantie in de relaties met het Europees Parlement en de publieke opinie.
Er is echter een passage in dit rapport waar ik nogal bezorgd over ben en waar ik dus de aandacht op wil vestigen, ook al ligt het niet in mijn bedoeling daar onnodig over uit te wijden. Deze kwestie is echter minstens zo gevaarlijk als corruptie: ik doel op de neiging nationale belangen zozeer na te streven dat dit ten koste van de gemeenschappelijke belangen gaat. Dit geldt voor de Commissie maar ook voor het Parlement, zij het op een andere manier. Als het Parlement namelijk wordt beschouwd als forum waar nationale politieke conflictsituaties de kop op mogen steken, met wat voor geloofwaardigheid kunnen wij dan bouwen aan een rustige, objectieve en rigoureuze relatie met de Commissie, een relatie die bij tijd en wijle ook streng mag zijn? Hoe kunnen wij in dat geval ervoor zorgen dat de Europese politiek weer geloofwaardig wordt? Wij hebben nogal wat taken voor de boeg: de economische en sociale uitdagingen van de periode na de gemeenschappelijke munt, een grondige hervorming van de instellingen, de rechten van de burgers die op concrete invulling wachten. Op extern vlak moet een strategisch vacüum van minstens tien jaar opgevuld worden ten opzichte van de dramatische crisis in de Balkan; het mediterraan beleid dient hervat te worden uitgaande van het vredesproces dat weer de wind in de zeilen heeft gekregen en voorts is er de dramatische crisis in Rusland, de bescherming van de mensenrechten en van de minderheden in de wereld.
Afsluitend: of de Europese burgers krijgen met de supranationale dimensie overtuigende antwoorden, of het wordt moeilijk te voorkomen dat de burgers afstand nemen en zich afkeren van instellingen die dan helemaal ver van hun realiteit komen te staan, onbegrijpelijk en ook duur worden. Met het oog op deze hachelijke taak, voorzitter Prodi, wens ik u en uw Commissie veel succes en ik hoop dat u grandioos aan de slag gaat.

Clegg
Het is natuurlijk heel verheugend dat het interinstitutioneel trauma van de laatste maanden nu bijna ten einde is en het is goed dat wij spoedig de draad weer kunnen oppakken. Wij moeten ons echter wel realiseren, zoals ook al door vele voorgaande sprekers is gezegd, dat de institutionele crisis van de laatste paar maanden de betrekkingen tussen onze beide instellingen in zekere zin fundamenteel heeft veranderd.
Het is goed eraan te herinneren dat in het verleden de mening had post gevat dat het Europees Parlement en de Europese Commissie bijna permanent met elkaar onder een hoedje zouden moeten spelen om de gevestigde belangen van de lidstaten te kunnen dienen en aldus de Europese integratie te kunnen bevorderen. Dit beeld is nu achterhaald door de gebeurtenissen van de laatste tijd.
Van nu af aan moeten wij ons misschien van beide kanten voorbereiden en verheugen op een permanent, creatief spanningsveld tussen onze twee instellingen. Per slot van rekening is dat het hart van een gerijpte parlementaire democratie. Dit vereist veranderingen, niet alleen binnen de Europese Commissie, zoals ons allen bekend is, maar ook binnen het Europees Parlement zelf. Ik hoop stellig dat het Parlement deze kans aangrijpt om onze eigen verouderde procedures en regelingen, waaronder de financiële vergoedingen van de leden, te hervormen.
Als wij als parlementariërs tegenover onszelf niet even kritisch zijn als tegenover andere instellingen, zal het niet meevallen om de schokkende apathie onder de kiezers, waarvan in grote delen van Europa sprake was bij de verkiezingen van juni, terug te dringen. Het is zeker niet overdreven te zeggen dat op lange termijn de onverschilligheid van de kiezer de grootste bedreiging vormt voor de Europese Unie als geheel en misschien wel voor dit Parlement in het bijzonder. Onze allerhoogste prioriteit dient dan ook te zijn de ontgoochelde kiezer weer voor ons terug te winnen: met een hervormde Europese Commissie en een hervormd Europees Parlement die op een krachtdadige, doch volwassen wijze met elkaar samenwerken. Dit is de enige weg die ons nog echt hoop voor de toekomst biedt.

Maes
B Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, wij willen een democratisch Europa, een vreedzaam Europa, een Europa van volkeren. Wij zijn een Europa in wording. Wij willen een sterk Parlement zijn en daarom willen wij ook een sterke Commissie. De hoorzittingen hebben getoond dat sommige van uw commissarissen sterk zijn, anderen zijn zwakker. Het Parlement heeft minder geloof in hun bereidheid om dingen te hervormen, heeft minder vertrouwen in de wijze waarop zij met het Parlement zullen omgaan. Maar alles bij mekaar wensen wij u toe dat u die sterke Commissie zal zijn die wij nodig hebben, al zullen misschien niet alle leden van onze fractie daarvoor stemmen. Want u heeft terecht het woord verantwoordelijkheid als een sleutelwoord gezien, niet alleen in het eerste rapport van de wijzen, maar ook voor de oplossing van de problemen in de toekomst. Collegiale verantwoordelijkheid, maar ook individuele verantwoordelijkheid van de leden van uw Commissie, en ik denk ook, verantwoordelijkheid van uw ambtenaren. Ik denk daarbij aan het lot van mijnheer Van Buitenen dat op een eervolle wijze zijn beslag zou moeten krijgen.
Mijnheer de commissaris, onze instellingen zijn niet opgewassen tegen de uitdagingen die u hebt geschetst als de uitbreiding van Europa zich voordoet. Want wij moeten Europa uitbreiden en het tegelijkertijd democratischer maken en dat is moeilijk. U sprak van het opnieuw organiseren van de subsidiariteit en dat is een uitdrukking die ons bevalt. Want daar zitten beloften in voor de toekomst. Niet alleen ons Parlement moet betrokken worden, ook de parlementen van de lidstaten. Maar wij willen verder gaan. Wij willen er uw aandacht voor vragen dat als het zelfbeschikkingsrecht van volkeren au sérieux genomen wordt, het ook betekent dat de constitutionele parlementen van deelstaten, van regio's, van cultuurgemeenschappen au sérieux genomen worden en een plaats krijgen in dat subsidiaire Europa van de toekomst, want het zelfbeschikkingsrecht van de volkeren is een heilig principe voor alle volkeren ter wereld en dat betekent niet altijd alleen maar voor de staten, want die begrippen vallen niet altijd samen.
Ik wil er ook op wijzen dat wij in een wereld leven die heel klein geworden is. Ik vond uw toespraak nogal sterk eurocentrisch. Want wanneer wij kijken in onze straten, dan zijn de armen van Afrika ook daar aanwezig. De wereld is in grote mate een wereld van armoede, een wereld van AIDS, waarin het Europa dat u schetst als een eiland van welvaart en vrede, gebaseerd op kennis, nog altijd voor veel mensen een verre droom is. Die verre droom kunnen we zelfs binnen ons eigen Europa niet steeds waarmaken. Ik denk aan het aanslepend vredesproces in Noord-Ierland, ik denk aan het aanslepend vredesproces in Baskenland.
Mijnheer de commissaris, vertrouwen, dat kunt u wekken, maar uiteindelijk moet u dat ook verdienen. Ik hoop dat het met deze Commissie zo ver komt.

Bertinotti
Mijnheer de Voorzitter, het besluit van onze fractie om de Commissie haar vertrouwen te ontzeggen, is niet het resultaat van een antipathie jegens bepaalde personen, leden van de Commissie of de voorzitter, maar vloeit voort uit een politieke beoordeling van de programma's.
Wij hebben aandachtig en zonder enige vooringenomenheid geluisterd naar de diverse verklaringen van de voorzitter en de hoorzittingen van de leden van de Commissie. Wij konden het dan ook appreciëren dat hieruit kennelijk een verbintenis naar voren is gekomen om een andere relatie tussen de Commissie en het Parlement tot stand te brengen.
Na de mislukking van het vorige college wordt thans een prijzenswaardige innovatie voorgesteld, met onder meer de toezegging dat er een jaarverslag over de stand van zaken van de Unie komt. Deze vernieuwing van de methode is iets waar wij zonder meer waardering voor hebben.
Echter, met de inhoudelijk kant van de zaak, met het programma, zijn wij het hartgrondig oneens. Hier presenteert de Commissie zich juist met wat hoofdzakelijk een continuïteit is met de ervaringen en de gerichtheid van de vorige Commissie. Wij waren daar gisteren tegen, wij zijn daar nu nog steeds tegen. In het huidige tijdsgewricht is het zelfs nog bedenkelijker om de lijn zomaar door te trekken, gezien de twee grote nieuwe gebeurtenissen die zich hebben aangediend: één verschrikkelijke gebeurtenis die nog steeds gevolgen heeft, namelijk de oorlog in de Balkan, en een gebeurtenis, de vorming van de euro, waarvan de gevolgen nog niet te overzien zijn. Er is dus behoefte aan een nieuw politiek design en aan een economisch en sociaal beleid.
Door de tragedie op Oost-Timor wordt de motivatie waarmee de oorlog in de Balkan werd gevoerd volledig onderuitgehaald. Het Handvest van de VN bleek een vod papier te zijn, de overheersing van de VS was de enige reden voor die oorlog: de Amerikanen moesten zo nodig hun geopolitieke visie uitdragen, hetgeen zelfs oude vrienden van de VS zoals Helmut Schmidt nogal wat zorgen heeft gebaard.
Uw antwoord inzake de VN is te vaag. Op militair vlak toont u zich in dit antwoord niet geëmancipeerd van de VS en u laat blijken dat u volledig akritisch staat tegenover de mondialisering van de wereldeconomie die de Europese autonomie zo sterk ondermijnt. Er is dus geen sprake van een originele opvatting inzake een nieuw, sociaal en politiek model van Europa. Zodoende dreigt het Europees model simpelweg een flauw aftreksel van het Noord-Amerikaanse model te worden.
Wat mij verder opvalt, is dat de Commissie niet met een sterk en origineel verhaal op het vlak van de media, kunst en cultuur komt. Op dit terrein is er momenteel heel wat gaande, maar Europa houdt zich voor de domme en doet eenvoudig niets om de Noord-Amerikaanse opmars te stuiten.
Maar het is vooral op economisch en sociaal vlak dat uw voorstellen ons niet over de streep halen. Het Stabiliteitspact wordt bevestigd, u stelt een neoliberale aanpak voor bij de besprekingen in de Wereldhandelsorganisatie. Kortom, er is opnieuw sprake van een monetaristische orthodoxie die korte metten maakt met iedere poging om hieruit te komen, zoals bijvoorbeeld het voorstel van de Franse regering of van een minister als Lafontaine.
De euro is ingevoerd en wij bevinden ons, zoals de voorzitter zegt, in een fase van herstel, maar de massawerkloosheid is de nagel aan de schandpaal van dit orthodoxe beleid. U stelt thans voor dit beleid te handhaven omdat u in feite erop uit bent de productiviteit te verhogen door vormen van flexibele arbeid aan te moedigen. Hierdoor wordt de sociale crisis echter alleen maar erger in plaats van minder. Ik vrees, voorzitter, dat de politieke crisis van Europa hierdoor nog meer op scherp komt te staan en dat zodoende de burgers de Europese instellingen nog meer de rug toekeren.

Muscardini
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, de lange weg naar de benoeming is nu bijna afgelegd. Er komt zodoende een eind aan wat in institutioneel opzicht een stormachtige periode in het leven van de Unie was, een periode waarin het Parlement al zijn registers heeft kunnen opentrekken en zijn democratische roeping nog eens kon uitkristalliseren.
Tegenover een Raad die de uiting is van de wil van de nationale regeringen en tegenover een Parlement dat de wilsuiting van het volk is, is er behoefte aan een sterke en verantwoorde Commissie die met de juiste keuzen voor de dag weet te komen en op die manier borg weet te staan voor de aspiraties van de Europese burgers.
De Commissie kan laten zien dat zij sterk is indien zij deze functie van formulering van voorstellen naar behoren invult. Een en ander dient in nauw overleg met het Parlement te geschieden, dat niet voor niets een grotere deelname aan de voorbereiding van wetgevingsvoorstellen en een constante institutionele relatie met de Commissie nastreeft. Met een dergelijke, voortdurend transparante relatie met het Parlement dient voorkomen te worden dat de Commissie slechts als een soort secretariaat van de Raad gaat fungeren en dat het Parlement de kous op de kop krijgt wat zijn democratische functie aangaat.
Voorstellen betekent niet uitvoeren, maar het betekent initiatieven nemen op grond van de richtsnoeren die met het Parlement zijn besproken. Deze intentie lijkt naar voren te komen uit de verklaring van de voorgedragen voorzitter, de heer Prodi. Wij nodigen hem dan ook uit om te volharden in deze richting en ook de weg naar terugdringing van de bureaucratie verder te bewandelen.
De gebeurtenissen die ertoe hebben geleid dat de vorige Commissie is opgestapt, mogen zich niet nog een keer voordoen. De interne hervormingen en de hele reorganisatie moeten volgens de regels van transparantie uitgevoerd worden. Het beginsel van collegiale verantwoordelijkheid is opnieuw bevestigd, maar de voorzitter zal zijn gezag moeten laten gelden om individuele verantwoordelijkheden te controleren.
Binnenkort zullen de handelsbesprekingen in het kader van de cycle du millénaire worden geopend. Wij eisen dat de Commissie een ferm en vastberaden standpunt inneemt; dat wil zeggen, de Commissie moet in het kader van de Wereldhandelsorganisatie in de bres springen voor het primaat van de sociale rechten, het milieubehoud, de bescherming van het Europese landbouwmodel en de bescherming van de consument ten opzichte van de wereldhandel. De Commissie moet ook de moed bijeenrapen om opnieuw de driehoeksverhouding voor te stellen met betrekking tot de hulp aan ontwikkelingslanden.
De cultuur van de Europese volkeren behouden en verspreiden: dat is een gemeenschappelijk prioritair doel. Als de Commissie dit met overtuiging nastreeft, dan mag zij rekenen op de steun van het Parlement. Een van de meest delicate kwesties waar onmiddellijk aan gewerkt moet worden, is dat de burgers weer vertrouwen moeten krijgen, zoals u zelf, voorzitter, in uw verslag hebt gezegd. De afstandelijkheid die is gebleken uit de verkiezingen, getuige het hoog aantal onthoudingen, moet nodig weggevlakt worden: dit is niet alleen een politiek probleem, het is tevens een probleem van samenleving, van een samenleving die zich steeds meer distantieert van de politiek. Dit is een verschijnsel dat wij in al onze landen aantreffen.
Een complexe structuur als de Europese Unie kan niet buiten een continue relatie met haar inwoners, omdat dezen immers de uiteindelijk doelgroep van al haar besluiten en beleidvoering vormen. Maar het eenwordingsproces kan niet verder zonder een bewuste deelname van de burgers, zonder terugdringing van de werkeloosheid, zonder een nieuwe economische ontwikkeling.
De uitdieping ligt aan de basis van een nieuwe institutionele structuur die Europa een rol moet toebedelen in de wereld. Als wij die uitdieping niet tot stand brengen, kunnen wij ons niet echt profileren als voorvechters van vrede en gerechtigheid, en evenmin kunnen wij dan de soms haaks op elkaar staande eisen van het Europa van het noordoosten en het Europa van het zuidwesten met elkaar rijmen. Daarom dient aan het uitbreidingsproces een nieuw en grondig debat tussen onze instellingen gewijd te worden.
Ik wens u, de Commissie en het Parlement veel geluk. Veel geluk voor het Europa dat wij eindelijk moeten opbouwen!

Blokland
B Voorzitter, wat ons, de Nederlandse leden van de EDD-fractie betreft, stemt het Europees Parlement niet in met benoeming van de Commissie-Prodi. Wij hebben grote bezwaren tegen de politieke visie die deze voorgedragen Commissie ten toon spreidt. Niet de uitbreiding van de Europese Unie met de landen van Midden- en Oost-Europa, maar de politieke integratie van de huidige Unie kiest de heer Prodi als eerste prioriteit van beleid. Wij zijn het daarmee hartgrondig oneens. De voormalige ideologische scheiding tussen Oost- en West-Europa willen wij snel en volledig ongedaan maken. Ook gaat u er van uit dat de keus van politieke integratie een centraliserende werking heeft die tegengesteld is aan de noodzakelijke decentralisatie van beleid.
In de tweede plaats zijn wij zwaar teleurgesteld over de opstelling van voorzitter Prodi inzake de kwestie-Van Buitenen. Ruim 6.000 Nederlandse kiezers hebben steun betuigd aan een door ons geïnitieerde en door alle Nederlandse delegaties gesteunde handtekeningenactie voor eerherstel van deze klokkenluider. Tot op heden heeft u, mijnheer Prodi, er geen blijk van gegeven zich sterk te maken voor rehabilitatie. U weigert zelfs tijd vrij te maken om de handtekeningen in ontvangst te nemen! Een zeer negatief signaal aan burgers en ambtenaren, omdat de gedachte post vat dat uw voornemens over bestrijding van fraude en nepotisme niet meer dan papieren tijgers zijn.
Tenslotte bevinden er zich onder de kandidaten personen die de schijn tegen zich hebben dat zij op enige wijze betrokken zijn geweest bij frauduleuze praktijken. Zeker na de affaire van dit voorjaar, zou de Raad zo wijs moeten zijn geen kandidaten voor te dragen van wie de onkreukbaarheid en integriteit twijfelachtig is. Onbegrijpelijk is het dat de heer Prodi deze kandidaten met machtswoorden in bescherming neemt, reeds voordat het Parlement de kandidaten hoort en zijn bevindingen kenbaar maakt.
Dat is de reden dat wij tegen zijn.

Martinez
B (FR) Mijnheer Prodi, u bent een zeer getalenteerd mens, die zich laat omringen door al even getalenteerde mannen en vrouwen: de heren Monti, Barnier en Busquin overleefden daar waar mevrouw Cresson voor een kleinigheid het veld moest ruimen. Uw getalenteerde Commissie kan zich onmiddellijk in Seattle bewijzen. Samen met de heer Lamy zult u namens de 15 lidstaten onderhandelingen voeren. Maar bent u in staat op transparante wijze te functioneren of functioneert u zoals de vorige Commissie dat in 1992 in Blair House deed, toen wij tot oktober 1993 moesten wachten voordat wij over de tekst van Blair House konden beschikken? Anders gezegd, komt uw model overeen met de democratie van Athene of met de oligarchie van Venetië? Dat is waar het bij de IGC daadwerkelijk om gaat. De kern van de zaak is niet of er al dan niet bij gekwalificeerde meerderheid gestemd moet worden of dat het aantal commissarissen moet worden beperkt.
Het gaat erom of de Commissie bij haar functioneren de realiteit onder ogen durft te zien en compromissen durft te sluiten, zoals bijvoorbeeld het compromis dat in 1965 in Luxemburg werd gesloten. Laten we niet vergeten dat de WHO meer dan 137 leden telt en op basis van consensus functioneert. De Unie kan dus tot 20 landen worden uitgebreid, zonder dat enig land zijn eigen identiteit hoeft prijs te geven. Anders geformuleerd: de uitbreiding is geen institutioneel vraagstuk, maar wellicht wel een fiscale kwestie, waarbij het gaat om de vraag wie wat betaalt en hoe de inkomens belast worden. Of is de uitbreiding een geografisch vraagstuk? Tot waar moet de Unie zich uitbreiden? U had het over de Oekraïne in het Oosten. Moeten we in het Zuiden tot Turkije gaan? Op een gegeven moment zal dit vraagstuk echter van culturele aard zijn. Ik doel hiermee niet op de culturele verschillen tussen Maimonides, Averroès of Sint-Augustijn, maar op de verschillen tussen enerzijds de islam-fundamentalisten die bommen leggen in Moskou en burgers afslachten in Timor, en anderzijds de verfijnde beschaving die u hier vertegenwoordigt.
Anders gezegd mijnheer Prodi: door Oost en West samen te voegen krijgen we Byzantium. U weet hoe het hiermee afgelopen is. Daarom stemmen we tegen deze Byzantijnse toestanden. Onze bewondering voor de Basileus, waar u in zekere mate op lijkt, wordt er echter niet minder om.

McMillan-Scott
Mijnheer de voorzitter, ik wil in dit verband vier kanttekeningen plaatsen. De conservatieven zijn tegen de terugkeer van commissarissen uit de vorige Commissie en wij hebben niet de mogelijkheid over individuele commissarissen te oordelen. Ten tweede staat de linkse signatuur van de voorgedragen Commissie in schril contrast met de stem van de Europese kiezers in juni. Ten derde zijn belangrijke vragen omtrent de integriteit van bepaalde voorgedragen commissarissen tot dusver onbeantwoord gebleven. Ten vierde zijn wij bang dat sommigen voor deze functie gewoon te licht zijn.
De afgelopen twee weken hebben de conservatieve EP-leden, net als ieder ander, de voorgedragen Europese commissarissen aan de tand gevoeld. Als criteria hanteerden wij daarbij capaciteiten, beleidsvoornemens en achtergrond van de kandidaten. Van meet af aan hebben wij gevraagd om een openbare stemming in elke parlementaire commissie, zodat de leden hun mening over individuele EU-commissarissen zouden kunnen geven. Dit werd telkens opnieuw tegengehouden. Gezien het feit dat wij de commissarissen niet individueel op hun verantwoordelijkheid kunnen aanspreken, rest ons als conservatieve EP-leden geen andere keus dan ons, op grond van het democratisch beginsel, tegen het nieuwe team van Europese commissarissen uit te spreken. Wij eisen dat commissarissen zelf verantwoordelijkheid nemen en verantwoording afleggen. Zelfs professor Prodi weigerde mee te werken aan een publieke hoorzitting.
In de meeste EU-landen, en misschien wel in alle, zou een minister die het parlement misleidt of zich schuldig maakt aan ernstig wanbeheer, zijn functie beschikbaar stellen. In het rapport dat het Comité van Wijzen over de vorige Commissie heeft opgesteld, stond de opmerking dat het niet meeviel iemand te vinden met nog enig verantwoordelijkheidsgevoel. Nog verontrustender is de constatering dat tijdens hun ambtsperiode als commissarissen de EU-rekeningen niet één keer daadwerkelijk waren goedgekeurd. Dit is bepaald geen reclame voor een verantwoord financieel beheer.
De vertrekkende Commissie hechtte aan een collectieve verantwoordelijkheid. Er zijn vier regeringen die hun commissarissen voor een nieuwe termijn hebben voorgedragen. De conservatieve EP-leden verzetten zich hiertegen om de zojuist aangegeven redenen. Dit heeft niets met personen of partijpolitiek te maken. Het is een principieel standpunt. De enige uitweg die wij hebben is om tegen de Commissie in haar geheel te stemmen. Wij willen dat het Europees Parlement de bevoegdheid krijgt om individuele commissarissen in geval van wanbeheer of fraude naar huis te sturen. Doordat wij ons niet over individuele commissarissen kunnen uitspreken, wordt ons parlementariërs een belangrijk democratisch recht ontnomen.
Wij willen een efficiënte Unie waar verantwoording dient te worden afgelegd en waar de Europese instellingen aan een strikt toezicht onderworpen zijn. Wij zijn niet tegen de Europese Commissie als instelling. Wij zijn tegen fraude en corruptie, wanbeheer en inefficiëntie. Wij willen een Commissie die wat tot stand brengt, die het echt beter doet. De stemming van woensdag is een uitstekende gelegenheid om de nieuwe Commissie het signaal te geven dat in Brussel de dingen niet meer bij het oude kunnen blijven.

Simpson
Mijnheer de Voorzitter, ik wil het hier vanmorgen voornamelijk hebben over mevrouw De Palacio. Toen de heer Prodi ons enige tijd geleden toesprak, beloofde hij nadrukkelijk zich te zullen inspannen om fraude en misbruik van overheidsgelden tegen te gaan. Vandaar dat mijn collega's en ik mevrouw De Palacio op de hoorzitting uitvoerig wilden ondervragen over het Spaanse subsidieschandaal in de vlasteelt waarbij haar departement was betrokken. Mevrouw De Palacio heeft onze vragen niet naar tevredenheid kunnen beantwoorden en trouwens ook haar bewering dat het Spaanse parlement haar van elke verantwoordelijkheid had gezuiverd en dat de zaak nu afgesloten is, is duidelijk bezijden de waarheid.
Ik ben mij ervan bewust dat het onderzoek van OLAF en dat van de Spaanse autoriteiten nog gaande is en dat mogelijkerwijs mevrouw De Palacio van iedere betrokkenheid wordt vrijgesproken. Dit neemt echter niet weg dat zij ietwat zuinig met de waarheid is omgesprongen toen zij op 30 augustus mijn vragen hierover beantwoordde.
Tenslotte is de heftige reactie van mevrouw De Palacio op de persconferentie na de hoorzitting geen gunstig voorteken voor iemand die onder meer verantwoordelijk is voor de betrekkingen met het Europees Parlement. Hoewel zij hiervoor later haar verontschuldigingen heeft aangeboden, roept dit voorval toch verdere twijfels op over haar geschiktheid om deze specifieke taken binnen de nieuwe Commissie te vervullen.
Hoewel mevrouw De Palacio onze vragen op vervoergebied naar tevredenheid heeft beantwoord en wij als fractie morgen zeker onze steun aan de Commissie zullen geven, moeten wij helaas een voorbehoud maken ten aanzien van de kandidatuur van mevrouw De Palacio, in afwachting van de conclusies van de door OLAF en de Spaanse autoriteiten ingestelde onderzoeken en ook vanwege de wijze waarop zij de vragen over deze kwestie tijdens de hoorzitting heeft beantwoord.

Esteve i Abad
B (ES) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Prodi, voorgedragen voorzitter van de Commissie, u heeft over de toekomst van de Unie gesproken en termen gebezigd als gelijkgezindheid en behoud van diversiteit. U heeft gesproken over een nieuwe orde die gevormd wordt door samenwerking tussen culturen. U heeft zelfs gesproken over religies. Wil deze visie echter politiek effect sorteren, moet men eerst de door verscheidenheid gekenmerkte werkelijkheid in Europa en in veel afzonderlijke landen erkennen. Het Verenigd Koninkrijk, België, Spanje, Italië en veel van de landen die zich in de toekomst bij de Unie zullen aansluiten, kennen een dergelijke verscheidenheid. Er moet worden gewerkt aan de politieke erkenning van dat verschijnsel, en wij denken dat het Comité van de regio's het aangewezen orgaan is om dat proces binnen de Europese Unie in goede banen te leiden.
Morgen gaan wij met een groep Parlementsleden uit verschillende fracties aan het werk in een gemengde groep die, in een geest van samenwerking met de Commissie en andere instellingen van de Unie, streeft naar erkenning van collectieve rechten als een verlengstuk van individuele rechten. Die erkenning moet tot stand komen door middel van overleg en onderhandelingen, en moet berusten op een politiek akkoord, want goed nabuurschap en vrede moeten altijd op de eerste plaats komen.
Als deze nieuwe cultuur wordt erkend als een verrijking, dan komt dat de Europese Unie ten goede. Als in de afgelopen tien jaar gevoeligheid voor de uiteenlopende situaties van de volkeren de boventoon had gevoerd bij de bepaling van het Europese standpunt ten opzichte van ex-Joegoslavië, en niet onze obsessie met het idee van de staat, dan waren de zaken heel anders verlopen, en ongetwijfeld minder desastreus.
Ik waardeer uw gevoeligheid met betrekking tot Oost-Timor en ten opzichte van het Middellandse-Zeegebied. U kunt op mijn stem rekenen, mijnheer Prodi, zoals onze woordvoerder, de heer Cox, al met volle overtuiging heeft aangekondigd.

Voggenhuber
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, ik zal uw Commissie morgen goedkeuren. Eerst zal ik echter een aspirientje nemen. Misschien heb ik er wel twee nodig, als ik het resultaat bekijk van de hoorzittingen, tijdens welke een als schitterend aangekondigde Commissie niet geschitterd heeft. Enkele commissarissen worden ervan verdacht het Parlement te hebben misleid, en het gevaar bestaat dat enkele commissarissen door hun verleden worden ingehaald. Enkele commissarissen gaven niet echt blijk van ambitie, competentie en vernieuwingsdrang. Dat dit nu net voor de kandidaten voor de betrekkingen van de Commissie met het Parlement en voor de voorbereiding van de intergouvernementele conferentie geldt, vind ik buitengewoon betreurenswaardig.
Mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik geloof dat de opdracht waarvoor u staat, groter is dan uw Commissie denkt. Ik stem voor u vanuit het nuchtere besef dat wij opnieuw aan het werk moeten gaan. Ik stem voor u op grond van uw zeer geloofwaardige belofte dat u een bondgenootschap met het Europees Parlement zult aangaan. Ik stem niet voor u op grond van uw visie, die u ons in feite schuldig bent gebleven, of op grond van de wegen die ons zover moeten brengen. Ik geloof dat de visie ten aanzien van de Europese integratie in het Europees Parlement en nergens anders tot ontwikkeling moet komen. Wij hebben u als bondgenoot echter nodig voor de visie op een Europese democratie, een Europese orde van vrede en voor de visie van Europa als sociale en ecologische ruimte.
Daar zal echter meer voor nodig zijn dan u tot nu toe heeft voorgesteld. Voor een Europese democratie is een constitutioneel proces nodig. Een orde van vrede vergt de moed om de verantwoordelijkheid voor de eigen veiligheid zelf te dragen. De sociale en ecologische ruimte vereist dat het beleid zich losmaakt van een steeds agressievere neoliberale ideologie. Ik stem voor u - misschien is dat voor een parlementariër na 20 jaar onverantwoord - en wel uit hoop, nog niet uit overtuiging.

Korakas
Mijnheer de Voorzitter, ondanks verwoede pogingen heeft men met dit theater - aftreden van de Commissie, vervanging van de commissarissen en hoorzittingen - het echte probleem niet kunnen verhullen.
Voor ons het niet zo belangrijk wie commissaris wordt, wat voor capaciteiten de commissarissen hebben en welke veranderingen in de Commissiestructuur worden aangebracht. Ons oordeel over de nieuwe Commissie is afhankelijk van het beleid dat deze nieuwe Commissie gaat voeren. Wij geven toe dat, zoals ook tijdens de hoorzittingen en de verklaring van vandaag van de heer Prodi is gebleken, de aan ons oordeel onderworpen commissarissen, zowel individueel als collectief, beschikken over de vastberadenheid en de capaciteiten die noodzakelijk zijn om de doelstellingen van de Europese Unie trouw, standvastig en tegen de belangen in van de werknemers en de Europese volkeren in het algemeen, te dienen.
Voor ons staat het als een paal boven water dat de nieuwe Commissie het funeste werk van de vorige Commissie zal voortzetten en er zelfs nog een schepje bovenop zal doen. De heer Prodi heeft vandaag opnieuw het groot kapitaal zijn geloofsbrieven gepresenteerd en verzekerd dat hij en zijn team in staat zijn het kapitaal trouw te dienen en de volkeren met bedrieglijke woorden om de tuin te leiden. De volkeren van Europa mogen zich echter niet laten misleiden. Een nieuwe kap maakt nog geen nieuwe monnik. De Europese volkeren kunnen er donder op zeggen dat ook met de nieuwe Commissie geen verandering zal komen in de huidige, sombere situatie. Deze situatie is immers het gevolg van het NATO- en EU-beleid. Er zullen nieuwe spanningen en oorlogen ontstaan, zoals de oorlog in de Balkan; het twee maten-beleid op het gebied van de mensenrechten en de onafhankelijkheid van de volkeren zal worden voortgezet; de werkloosheid zal toenemen en de privatisering worden geïntensifieerd; de kleine en middelgrote boeren, bedrijven en zelfstandigen zullen het bijltje er bij neer moeten leggen; de sociale rechten zullen worden besnoeid en de democratische vrijheden worden beknot.
Dit is een gevaarlijke constellatie en deze kan ons niet koud laten. Integendeel, wij veroordelen deze ten zeerste en zullen daarom tegen de nieuwe Commissie stemmen. Ook nodigen wij de Europese werknemers, de Europese volkeren uit hun strijd te verscherpen, paal en perk te stellen aan de funeste plannen voor hun toekomst en radicale verandering te brengen in de huidige situatie. Wij nodigen hen uit te strijden voor een ander Europa, voor het Europa van de volkeren, de vrede, de solidariteit en een voor beide partijen voordelige samenwerking.

Camre
B (DA) Met toenemende ongerustheid heb ik geluisterd naar de woorden van de heer Prodi over de rol van de Commissie. De heer Prodi en een aantal voorgedragen commissarissen hebben sterk federalistisch getinte plannen naar voren gebracht. Een meerderheid van de bevolking in mijn land is tegen dergelijke plannen gekant en ik heb gemerkt dat dit ook in de andere landen voor een toenemend aantal inwoners geldt. Dat een federalistisch Europa tegenstand krijgt is natuurlijk te wijten aan het feit dat de lidstaten hun eigen problemen veel beter zelf en volgens de wensen van de bevolking kunnen oplossen dan een overbetaalde schare ambtenaren, die zich als Europa's herenboeren gedragen. Deze houding is nog versterkt door het wanbeheer, de fraude en het gebrek aan verantwoordelijkheid van de vorige Commissie. Wij weten allemaal dat het, zelfs in het beste geval, zeer moeilijk zal zijn om de logge en eigenzinnige bureaucratie van de Commissie op hetzelfde niveau te krijgen als dat wat wij van onze eigen nationale administraties verlangen. Daarom is het verbazingwekkend dat de nieuwe Commissie leden telt die in de een of andere functie in het verleden fouten hebben gemaakt, waardoor zij eigenlijk niet in de Commissie thuishoren. Het was beschamend te horen dat meerdere commissarissen weigeren de noodzaak van fundamentele veranderingen in te zien om de schandaaltoestanden rond de vorige Commissie en sommige van haar leden, die de EU-administratie tot een karikatuur van een verantwoorde democratische administratie hebben gemaakt, uit de weg te ruimen.
Tijdens de hoorzitting met de heer Kinnock bleek dat de Commissie niet bereid is de volledige verantwoordelijkheid en het volle gezag over de directeurs-generaal en de ambtenaren op zich te nemen. Wanneer de commissarissen weigeren de verantwoordelijkheid voor en het gezag over de hele administratie op zich te nemen, zijn alle toespraken over een verantwoorde administratie loze woorden en ik ben er zeker van dat de heer Kinnock in zijn land beter gewend is, zoals de meesten onder ons trouwens. Ik zie het daarom als mijn plicht tegenover mijn kiezers en mijn geweten om tegen de investituur van deze Commissie te stemmen.

Holmes
Mijnheer de Voorzitter, het lijkt mij dat zelfs in uw eigen gelederen een meerderheid niet warm loopt voor deze schertsvertoning die een democratisch debat moet voorstellen. Wat kun je nu in 90 seconden of zelfs in 90 minuten aanvoeren, mijnheer Prodi, om uw benoeming en die van uw commissarissen tegenover de burgers van Europa te rechtvaardigen? Het antwoord luidt "niets", aangezien er niets is wat een rechtvaardiging zou kunnen zijn van uw plannen om het politieke leven in de Europese landen ongemerkt naar uw hand te zetten, met alle medewerking die u daarbij krijgt van de regeringsleiders van de lidstaten, en van met name het Verenigd Koninkrijk. De UK Independence Party steunt de EDD en is tegen het gevaarlijke en onwerkbare plan om een nieuwe natie, Europa genaamd, van de grond te tillen. Wij willen een Europa waarin de politieke, economische en culturele verscheidenheid van alle afzonderlijke landen behouden blijft en hun recht op democratisch zelfbestuur weer wordt gerespecteerd. Daarom voert de UK Independence Party campagne voor opzegging van het Britse lidmaatschap van de Europese Unie door intrekking van de wet op toetreding tot de Europese Gemeenschappen, die in 1972 zo ondoordacht door premier Heath werd ondertekend. Al bijna 50% van de Britse kiezers wil uit de Unie stappen. Onze campagne heeft deze kwestie bovenaan op de politieke agenda van ons land geplaatst.
Van de drie landen die zeven jaar geleden een referendum hielden over het Verdrag van Maastricht, gaf alleen Ierland, met een bevolking van 3,6 miljoen mensen, blijk van enig enthousiasme. Maar hoe zat het eigenlijk met de andere twaalf lidstaten? Dat is dus democratie in Europa. De voordracht van de heer Kinnock en de heer Patten onderstreept duidelijk de indruk dat de benoeming tot lid van de Commissie eigenlijk een troostprijs is, een genoegdoening voor politici die in eigen land zijn uitgerangeerd. Dit is ongetwijfeld nog een andere reden waarom een groot deel van het Britse electoraat het lidmaatschap van de EU afwijst en steun geeft aan onze campagne om uit de Unie te stappen.
Wij zullen morgen tegen de benoeming van uw Commissie stemmen.

Vanhecke
B Voorzitter, er zijn natuurlijk vele gebieden waarop de nieuwe Commissie moet beoordeeld worden maar in de eerste plaats, denk ik, moet zeer simpelweg de vertrouwensvraag worden gesteld, met andere woorden, mogen wij als parlementsleden, als vertegenwoordigers van onze volkeren, redelijkerwijze veronderstellen dat de nieuwe Commissie niet dezelfde weg zal opgaan die tot de val van de Commissie-Santer had geleid? Ik geloof dat het antwoord op die vraag spijtig genoeg negatief moet zijn en dat niettegenstaande het respect dat men kan opbrengen voor de individuele bekwaamheid van een aantal kandidaat-commissarissen. De Belgische regering immers heeft in de figuur van de heer Busquin een kandidaat-commissaris aangewezen die jarenlang voorzitter was van een association des malfaiteurs, van de Waalse Parti Socialiste, een vereniging die als het ware model staat voor smeergeldschandalen, voor financiering door wapenhandelaars, voor fraude, voor politieke benoemingen, voor verspillingen met overheidsgelden en Europese subsidies. De heer Busquin zelf geniet machtige bescherming, daar wordt in de pers van mijn land openlijk over geschreven, maar was in elk geval persoonlijk verantwoordelijk, en dat heeft hij zelf erkend en bekend, voor het indienen van een bewust vervalste partijboekhouding die tot onrechtmatige partijfinanciering heeft geleid. Hij draagt bovendien de weigering om de Nederlandse taal van de meerderheid van zijn land te spreken als een soort handelsmerk met zich mee.
Geachte Voorzitter, in mijn land Vlaanderen gaat een schaterlach op wanneer de vertrouwensvraag voor een Commissie waarin dergelijke politiek louche figuren zetelen, wanneer deze vertrouwensvraag wordt gesteld.

Tajani
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, wij hebben uw verslag gewaardeerd voor wat betreft de uitbreiding van de Europese Unie, de hervorming van de instellingen, de economische consolidering en groei van de gehele Unie alsook de duurzame ontwikkeling met het oog op het creëren van nieuw werk.
In de loop van uw toespraak heeft u, mijnheer de voorzitter, gehamerd op een thema dat ons bijzonder na aan het hart ligt: de noodzaak van een strijd voor de Europese identiteit, zonder welke de ambitieuze doelstellingen die alle volkeren van Europa, dit Parlement en alle instellingen nastreven, niet bereikt kunnen worden.
Dit is een strijd die door alle Europese instellingen gezamenlijk uitgevochten moet worden: de Raad, de Commissie en dit Parlement. Het is een ideale manier om de Europeanen de zin van een gemeenschappelijk lot mee te geven, van een gemeenschappelijke missie, een gemeenschappelijke identiteit, een gemeenschappelijke beschaving, een gemeenschappelijk vaderland. Onze beweging - Forza Italia, het Italiaans Populair Centrum en het Europees Populair Centrum, welke gebonden zijn aan het christendom - zal aan deze strijd een zo sterk mogelijke bijdrage leveren.

Garot
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, ik wil graag kort iets zeggen over de WHO en de landbouw.
We hebben de WHO nodig om de opening van de markten te bewerkstelligen, maar willen de ongunstige gevolgen daarvan uiteraard vermijden. Die gevolgen vormen echter een reële bedreiging voor de landbouw. Iedereen weet dat onze landbouw en ons platteland niet vergelijkbaar zijn met die van Australië, Argentinië en de Verenigde Staten. Europa heeft daarom de plicht zijn landbouwmodel tegen deze landen in bescherming te nemen en heeft recht op een aangepast gemeenschappelijk landbouwbeleid.
We willen dat in de multinationale overeenkomsten rekening wordt gehouden met de zorgen van onze producenten en consumenten. Bij de volgende onderhandelingen moet in het bijzonder rekening worden gehouden met het feit dat we in Europa productiestructuren, milieueisen en sociale omstandigheden hebben die extra kosten met zich meebrengen. Deze extra kosten moeten door overheidssteun gecompenseerd worden. Ik wil u er verder aan herinneren dat niet alleen gekeken moet worden naar het concurrentievermogen van de landbouw op de wereldmarkt, maar dat ook andere aspecten in ogenschouw genomen moeten worden, zoals het juiste evenwicht tussen territoriale zones, het behoud van de plattelandsstructuur en de bescherming van de natuur.
De WHO moet het idee van een multifunctionele landbouw dan ook erkennen. Daarom willen we, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dat het debat over deze vraagstukken met de desbetreffende commissarissen wordt voortgezet. Bovendien willen we de ontwikkelingen van de WHO-onderhandelingen op de voet kunnen volgen.

Thors
Mijnheer de voorzitter, geachte kandidaat-leden van de Commissie, ik moet zeggen dat ik op een of andere manier medelijden met u heb. U krijgt geen wittebroodsweken, omdat wij er allemaal ongeduldig op wachten dat u uw taak aanvat, dat u aan het werk gaat en dat wij tezamen aan het werk gaan ten behoeve van Europa. Daarom denk ik dat u geen wittebroodsweken te wachten staan, zoals nieuwe collega's en organen die meestal wel krijgen.
Over het geheel genomen heb ik een goede indruk gekregen van uw programma en van hetgeen u bij eerdere gelegenheden en vandaag naar voren heeft gebracht. Er zijn echter drie zaken die ik u ter overweging meegeef.
Ten eerste vind ik dat er iets van "de nieuwe kleren van de keizer" zit in de codes of conduct, de gedragsregels die u voor de nieuwe Commissie heeft aangenomen. Ik wil u vragen wat het verschil is met de regels die al golden voor de oude Commissie? Het gaat niet om krachtige wetgeving; de regels houden geen rekening met de burgers en hun rechten. Waar zijn de harde regels en waar is het perspectief van de burgers?
Ten tweede had de heer Prodi het vandaag over glasnost. Als Fin ken ik een aantal Russische grappen. Er is een Russische grap over verscheidene presidenten en Sovjetleiders die met de trein reisden. Die grap eindigt nu juist met glasnost en Gorbatsjov. Een teken van glasnost is dat er niets gebeurt; glasnost is alleen maar openheid. Volgens mij moeten we niet gaan spreken van een glasnost-stemming in Europa, omdat dat synoniem is met nietsdoen.
Ten derde wil ik u met nadruk vragen uw staf van adviseurs anders samen te stellen. Als u met dezelfde staf van adviseurs werkt als de oude Commissie, is er namelijk gevaar dat precies dezelfde fouten gemaakt worden, in bijvoorbeeld de verhouding van de oude Commissie tot het Parlement. Zorgt u voor nieuwe naaste adviseurs van de collega's van de Commissie!
Tenslotte wil ik enige woorden spreken tot de heer Swoboda. Ik ben het volkomen eens met zijn opmerking dat wij voorzichtig moeten zijn met onze toekomstige beoordeling van de afzonderlijke commissarissen. Daar zijn wij bij de vorige Commissie niet in geslaagd. Het waren namelijk speciaal de commissarissen van de kleinere landen die hard werden aangepakt. Dat is geen eervolle manier van uitoefening van ons recht om de kandidaat-commissarissen individueel ter verantwoording te roepen.

Jonckheer
Mijnheer Prodi, de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie heeft u voorgesteld de verdeling van de portefeuilles binnen uw team te veranderen. We vinden namelijk dat niet alleen de integriteit en de bevoegdheden van iedere commissaris, maar ook diens persoonlijke betrokkenheid van groot belang is. Ook moeten de commissarissen blijk geven van vastberadenheid in de zaken die hen met het oog op een federaal Europa zijn toevertrouwd.
In uw inleidend betoog heeft u erop gewezen dat wij jegens de kiezer verplicht zijn te streven naar een verdedigbare en meer rechtvaardige groei. Met de structurele verschijnselen die we momenteel constateren gaat het wat dat betreft de verkeerde kant op. Er is op dit terrein nieuw Europees beleid nodig. Tijdens de hoorzittingen werden de commissarissen in de gelegenheid gesteld hun prioriteiten op dit gebied kenbaar te maken.
Met name op fiscaal gebied vonden we dat de daarvoor voorgedragen commissaris niet erg overtuigd leek te zijn van de noodzaak de belastingstelsels te coördineren. Ook bleek hij geen resoluut voorstander te zijn van stemmingen bij gekwalificeerde meerderheid tijdens de volgende IGC. Wij zijn hierover erg teleurgesteld.
Het overgrote merendeel van onze medeburgers wil meer fiscale rechtvaardigheid. Daarom vragen we, mijnheer Prodi, of u zich daadwerkelijk en persoonlijk wilt inzetten voor deze vraagstukken.

Laguiller
Mijnheer de Voorzitter, de afgevaardigden van de LO (Partij van de Arbeidersstrijd) en de LCR (Communistische Revolutionaire Bond) zullen tegen de Commissie-Prodi stemmen.
De Europese Commissie, het uitvoerende orgaan van de Europese Unie, is in het leven geroepen om in het kader van de internationale concurrentie de belangen van de grote financiële consortia en industriëlen in Europa te behartigen. De Commissie, het product van een duistere koehandel tussen regeringen, heeft de taak ervoor te zorgen dat multinationale ondernemingen zoals Michelin onder de meest gunstige omstandigheden kunnen opereren, zodat ze zich onophoudelijk kunnen verrijken over de ruggen van hun eigen werknemers en het merendeel van de bevolking van de EU. Deze stelling wordt gerechtvaardigd door de manier waarop de Commissie wordt benoemd, samengesteld en functioneert.
Deze instelling houdt geen rekening met de meest essentiële belangen van de werkende klassen. Als ze ter verantwoording wordt geroepen over zaken als de desastreuze werkloosheid en het schrappen van banen, verbergt ze zich achter de nationale regeringen. Neem nu eens de landen waar de wetgeving nauwelijks tegemoet komt aan de belangen van de werkenden, de achtergestelden en de regelmatig gediscrimineerde groeperingen, zoals vrouwen en immigranten. De Europese harmonisatiemaatregelen, waarvoor de Commissie toch bevoegd is, brengen zelfs geen enkele verbetering in de situatie van deze mensen en mocht er al sprake zijn van harmonisering, dan is dat harmonisering in neerwaartse zin. De Europese afgevaardigden van de Partij van de Arbeidersstrijd en de Communistische Revolutionaire Bond zullen daarom tegen de Commissie-Prodi stemmen.

Karoutchi
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, de Franse afgevaardigden van de Fractie van de Europese Volkspartij zijn redelijk positief over de Commissie-Prodi. Ons standpunt is echter, als ik het zo mag zeggen, noch een prul van een cheque, noch een blanco cheque.
Van een prul van een cheque is geen sprake, mijnheer de voorzitter, want we weten heel goed welke ontwikkelingen zich in deze Commissie, in vergelijking met de vorige Commissie, hebben voorgedaan. De heer Prodi heeft op verzoek van de fracties, en van met name mijn fractie, hele duidelijke beloften gedaan. Hij heeft toegezegd dat de Commissie op transparante wijze zal optreden, met het Parlement zal samenwerken en haar leden verantwoordelijkheid zal laten afleggen tegenover dit Parlement. Verder heeft de voorzitter van de Commissie toegezegd alle leden van dit Parlement te zullen betrekken bij, en een stem te geven in alle belangrijke kwesties die op de agenda staan, zoals de onderhandelingen over de WHO en de debatten over het vraagstuk inzake de Middellandse Zee. Dat alles gaat dus de goede kant op.
De Commissie krijgt echter ook geen blanco cheque van ons. Immers, ook al zijn de hoorzittingen in het algemeen goed verlopen, unaniem enthousiast waren de leden van dit Parlement niet. Het is niet onze bedoeling hier afzonderlijke commissarissen in de beklaagdenbank te zetten, maar reeds in juli hebben we het gebrek aan politiek evenwicht binnen de Commissie aan de kaak gesteld. De krachtsverhoudingen in dit Parlement worden immers nauwelijks weerspiegeld in de samenstelling van de nieuwe Commissie. Deze maand is gebleken dat sommige commissarissen niet per definitie berekend zijn op hun ambitieuze taken die u zelf gedefinieerd hebt.
Mijnheer de voorzitter, vanochtend heeft u bevestigd dat u een integer en doelmatig beheer wenst en dat uw commissarissen competent en boven iedere verdenking verheven moeten staan. Verder wenst u voor de komende vijf jaar een politiek programma waarin het Parlement zich kan vinden. We moeten uw Commissie dus wel goedkeuren.
Mijnheer de voorzitter, we zullen samen het hoofd moeten bieden aan de uitdagingen die ons te wachten staan: de uitbreiding, het bewerkstelligen van een Europa waarin we dankzij een nieuwe opvatting van subsidiariteit rekening houden met de nationale identiteit, het behoud van onze landbouw en de eenwording van een Europa dat in grotere mate bereid is samen te delen en waarin de werkgelegenheid meer aandacht krijgt. Van een prul van een cheque of daarentegen een blanco cheque zal dus geen sprake zijn. We willen graag met u samenwerken teneinde de Europese volkeren, ondanks alle moeilijkheden en conflicten, geloof te bieden in hun eigen en collectieve toekomst.

Miguélez Ramos
B (ES) Mijnheer de Voorzitter, het is niet aan mij om een politiek oordeel te vellen over de nieuwe Commissie. Ik wil echter wel iets zeggen over de visserij.
De hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid, die is voorzien voor het jaar 2002, zal voor deze nieuwe Commissie een belangrijke krachtproef zijn. De visserijsector verwacht dat het visserijbeleid, dankzij deze hervorming, een werkelijk gemeenschappelijk Europees karakter zal krijgen, en dat de Commissie dat beleid zal voorzien van de noodzakelijke toegevoegde waarde met een Europees karakter.
Werkgelegenheid moet ook in de visserij voor ons een politieke prioriteit zijn, mijnheer Prodi. De Commissie die u voorzit, moet zich inzetten voor het behoud van de werkgelegenheid in de visserijsector, zowel in de communautaire vloot als in de visverwerkende industrie. Het visserijbeleid is ook een doeltreffend instrument voor een Europese ruimtelijke ordening, en voor de bestrijding van de ongelijkheid die in Europa nog steeds bestaat.
Het zijn de perifere regio's met een ontwikkelingsniveau dat veel lager ligt dan het Europees gemiddelde die het meest onder de werkloosheid lijden en een tekortschietende infrastructuur hebben. En dat zijn juist de regio's die het meest aangewezen zijn op de visserij, mijnheer Prodi.
Mijnheer de Voorzitter, geachte commissarissen, mijnheer Fischler, zet u zich vooral in voor het visserijbeleid, want heel Europa zal u er dankbaar voor zijn, zelfs het deel van Europa dat niet aan de zee grenst.

Flautre
Mijnheer Prodi, u heeft ons laten weten dat u het vertrouwen van de burgers in de Europese eenwording en de Unie wilt herstellen. Wij denken dat het gebrek aan vertrouwen in de Europese Unie deels samenhangt met haar onvermogen om de kwalijke gevolgen van het allesoverheersende neoliberalisme doelmatig te bestrijden. In de verkiezingscampagnes van de hier aanwezige afgevaardigden stonden thema's als sociale gelijkheid en werkgelegenheid centraal. Deze afgevaardigden zijn gemandateerd om de werkgelegenheid in Europa te bevorderen.
Het werkgelegenheidsprogramma dat u ons vandaag presenteert, en dat eigenlijk al jarenlang zo wordt uitgevoerd, is ontoereikend. De Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie stelt een aantal maatregelen voor. Ik noem als voorbeeld een actieve, algemene en grootscheepse arbeidstijdverkorting en steun aan duurzame economische sectoren die de werkgelegenheid ten goede komen, zoals woningbouw, openbaar vervoer en duurzame energiewinning. We denken verder aan het verhogen en het op Europees niveau harmoniseren van het minimuminkomen.
Wij weten natuurlijk heel goed dat er binnen de Europese Unie, en ook binnen dit Parlement, geen consensus bestaat over dit werkgelegenheidsprogramma en over het bestrijden van de onzekerheid en de werkloosheid. Toch vinden wij dat we onze verantwoordelijkheden niet uit de weg mogen gaan en er snel een publiek debat moet komen over deze vraagstukken. Daarom zijn we zeer teleurgesteld dat het Parlement niet werd betrokken bij de werkgelegenheidsplannen die in Keulen zijn gepresenteerd. We willen de heer Prodi uitdrukkelijk verzoeken alles in het werk te stellen om het Parlement alsnog bij deze plannen te betrekken.

Alavanos
Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag een vraag willen stellen over een probleem dat niet tijdens de hoorzittingen met de commissarissen aan bod kon komen, omdat er toen nog geen sprake van was.
Welke voorstellen kan volgens de heer Prodi de Commissie doen voor maatregelen ter bestrijding van de door de aardbevingen in Griekenland veroorzaakte gevolgen? Dit is een zeer ernstig vraagstuk. Er zijn meer dan 130 doden en dit aantal loopt voortdurend op; 10.000 mensen in Athene zijn dakloos; de Griekse economie krijgt enorme lasten te verduren; er zijn enorme sociale problemen ontstaan en veel kleine bedrijven zijn ingestort.
De heer Prodi heeft, zoals ik heb vernomen, een brief gekregen van de Griekse premier. Ik begrijp heel goed dat het vandaag misschien nog te vroeg voor hem is om concrete maatregelen aan te kondigen, maar ik zou wel graag willen weten wat zijn eerste gedachten hierover zijn. Ik weet dat hij gevoelig is voor deze zaak. Hij herinnert zich de maatregelen nog wel die de Europese Commissie heeft getroffen toen Assisi in Italië werd getroffen door aardbevingen en ik hoop dan ook dat hij mij een bevredigend antwoord kan geven.

Friedrich
Mijnheer de Voorzitter, en in het bijzonder mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, ik heb goed en minder goed nieuws voor u. Eerst het goede nieuws. Als mens en als voorzitter van de Commissie hebt u het vertrouwen van ook de afgevaardigden die sceptisch staan tegenover uw equipe. Dit betekent dat u persoonlijk bij beide stemmingen op onze instemming kunt rekenen. Het slechte nieuws is dat tijdens de hoorzittingen is gebleken dat u ons naast schitterende commissarissen kennelijk ook middelmatige, minder dan middelmatige, en jammer genoeg hier en daar onbekwame commissarissen moet voordragen. Wij hebben natuurlijk vooral bedenkingen tegen de heer Busquin. Als iemand zo door schandalen wordt achtervolgd, wordt hij, zo leert de ervaring, op een bepaald moment daardoor ook ingehaald.
Ik begrijp dat uw manoeuvreerruimte beperkt is, maar bij zulke zwaarwegende beschuldigingen moet de equipe worden gewijzigd. De heer Barón Crespo zei vanochtend dat een weerspannig minister in Beieren niet was afgetreden. Welnu, ik kan hem zeggen dat hij gisteren voor de stemming in het Parlement is afgetreden. Ik vrees echter dat het minstens nog een eeuw zal duren vooraleer de Europese Commissie even efficiënt wordt als het Beierse staatsbestuur.

Mijnheer de voorzitter, ik heb grote waardering voor u en een aantal sympathieke dames en heren van uw equipe, maar als u er niet voor zorgt dat er, in het bijzonder in het geval van de heer Busquin, nog verandering komt, maakt u het voor een aantal afgevaardigden onmogelijk deze Commissie het vertrouwen te geven. De kans op het begin van een werkelijk nieuw tijdperk in Europa moet moedig en energiek worden aangegrepen.

Roth-Behrendt
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, als wij vandaag over de toekomstige Commissie spreken, spreken wij ook over onze politieke prioriteiten. Waarin bestaan die dan wel, mijnheer Prodi? Het gaat om dingen die voor de mensen van groot belang zijn. Het gaat bijvoorbeeld om zuivere lucht en drinkbaar water, veilige levensmiddelen die de mensen niet vergiftigen, de bescherming van hun persoonlijke economische belangen en de ontwikkeling van een gezondheidsnorm binnen de Europese Unie. Mevrouw Wallström en de heer Byrne hebben tijdens de hoorzittingen in de bevoegde commissies overtuigend aangetoond dat deze zaken als prioriteiten worden erkend en voor dit beleid en de uitvoering ervan alles in het werk moet worden gesteld.
Hoe worden zulke beleidsterreinen echter beleidsprioriteiten? Dat kan alleen met de steun van de gehele Commissie en met die van haar voorzitter en dat bent u, mijnheer Prodi. Mogen wij daarop hopen? Ik stel mij al enkele dagen lang die vraag. Mijnheer Prodi, ik stel mij die vraag eigenlijk bij elke toespraak die u houdt. Tot nu toe waren er dat vier of vijf. Ik geef u ook het antwoord op mijn vraag: ik heb goede hoop. Ik heb de indruk dat u vroeger lippendienst hebt bewezen. Dat vond u echter te moeizaam en daarom hebt u dat vandaag niet meer gedaan. Vandaag hebt u in uw toespraak met geen woord meer over het milieubeleid gerept. U hebt het een enkele keer over duurzame ontwikkeling gehad. Dat moet nu eenmaal, en iedereen doet dat. Over de consumentenbescherming en de veiligheid van levensmiddelen hebt u volstrekt niets gezegd! En dat na de BSE- en de dioxinecrisis! U hebt het woord "gezondheid" genoemd in verband met healthy economy en gezondheid en sport. Mijnheer Prodi, dat is een bewijs van onvermogen dat u voor uzelf hebt afgelegd en niet voor uw Commissie, alleen voor uzelf.
Mevrouw Wallström en de heer Byrne hebben hun test tegenover het Europees Parlement met glans doorstaan. Aan de tafel van de Commissie zullen zij zich echter waarschijnlijk vaak eenzaam voelen. Mijnheer Prodi, u hebt, hoewel u voortdurend over de Europese gedachte spreekt, immers geen enkel idee van wat de mensen in de Europese Unie bezig houdt. U zegt dat u lering hebt getrokken. Wat hebt u geleerd behalve het feit dat economie belangrijk is? U hebt in het verleden bewezen dat u niet meent wat u zegt en daarom zegt u daarover nu niets meer. Mijnheer Prodi, ik wil u onomwonden zeggen dat u de proef voor mij niet hebt doorstaan en dat u duidelijk gezakt bent. Als ik morgen ja stem, zal dat niet voor u, maar voor uw goede collega's zijn. Als ik een onderscheid kon maken, zou ik tegen u en voor alle anderen stemmen. In het voetbal kan een goede ploeg met een slechte trainer nooit de top bereiken. Ik hoop dat de toekomstige Commissie die regel zal omkeren.

De Voorzitter
Geachte collega's, wij onderbreken hier het debat om plaats te maken voor de stemming waartoe vanochtend beslist is. Het debat zal na de stemming hervat worden.

Goedkeuring van de notulen
De Voorzitter
De notulen van de vergadering van gisteren zijn rondgedeeld. U heeft er allen kennis van kunnen nemen.
Geen bezwaren?

Napolitano
Mevrouw de Voorzitter, in de tekst van de notulen die is rondgedeeld wordt alleen maar het tweede gedeelte van het besluit van de Commissie constitutionele zaken weergegeven.
U heeft gisteren hier in deze zaal zowel het eerste als het tweede gedeelte voorgelezen. Het tweede deel gaat over de interpretatie die moet worden ingelast als voetnoot in het Reglement, maar in het eerste deel staat: "de verklaring inzake de oprichting van de technische fractie is niet overeenkomstig artikel 29, lid 1 van het Reglement". U had ons inderdaad belast met deze kwestie en natuurlijk ook toen met de vraag of het verstandig is onze interpretatie als voetnoot in het Reglement te formuleren, zodat dit ook voor de toekomst kan gelden.
Ik vind dus dat ook het eerste deel van uw mededeling van gisteren aan het Parlement in de notulen moet worden opgenomen.

De Voorzitter
Inderdaad, wij zullen de gewenste wijzigingen in de notulen aanbrengen.

Gollnisch
B (FR) Mevrouw de Voorzitter, als u het goed vindt, zou ik graag wat willen zeggen over de notulen en over de interventie van onze collega naar aanleiding van hetgeen u zojuist zei. Het is duidelijk dat u de stemming die voor vanochtend was gepland, terecht hebt uitgesteld. We beschikten immers niet over de notulen waarover gestemd moest worden. Het is echter even duidelijk dat er nu alleen gestemd kan worden over de algemene bepaling die in de notulen voorkomt, en niet over de daaraan te verbinden specifieke conclusies.
Ik denk dat er over dit eerste punt geen enkele discussie mogelijk is. Het besluit van het Parlement geldt voor de algemene bepaling die een interpretatie bevat van artikel 29 van ons Reglement.
Ik wil u heel kort zeggen waarom wij van mening zijn dat deze interpretatie niet moet worden overgenomen. In artikel 29, lid 4 staat dat de fractie haar naam, de namen van haar leden en de samenstelling van haar bureau moet vermelden. Dit zijn de enige drie eisen die in het Reglement worden genoemd.
Waarde collega's, als u, wellicht uit minachting voor de rechten van de minderheden, de wil van de grote fracties aan de kleinere wenst op te leggen door te stemmen voor een interpretatie die sterk afwijkt van wat er in de overigens zeer heldere brief van het Parlement vermeld staat, moet u wel beseffen dat u zo een heel belangrijk en schadelijk precedent schept dat zich vroeg of laat als een boemerang tegen één van de parlementaire fracties of onderdelen daarvan kan keren.
U zou op deze manier de meerderheid van dit Parlement de mogelijkheid bieden zich te pas of te onpas uit te spreken over de politieke affiniteiten die tussen bepaalde afgevaardigden kunnen bestaan, afgevaardigden die evenwel hun handtekening hebben gezet onder de oprichtingsakte van een fractie. We weten heel goed dat er zich ook binnen de grotere fracties groeperingen bevinden die het onderling niet geheel eens zijn over een gemeenschappelijk politiek programma.
Daarom hopen wij, mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, dat het Parlement zich wijs en gematigd opstelt en de rechten van de minderheid zal respecteren. Ik moet helaas zeggen dat dit laatste nu niet het geval is.

Dell'Alba
B (FR) Mevrouw de Voorzitter, ik vind dat de notulen goed zijn opgesteld. Hierin wordt immers terecht alleen gewag gemaakt van het besluit om de interpretatie van het Reglement als bijlage bij dit Reglement op te nemen. De rest van het dispositief van de Commissie constitutionele zaken hoort in deze tekst niet thuis. Ik stel daarom voor uit te gaan van de notulen zoals ze zijn opgesteld en ons ter goedkeuring zijn voorgelegd.

De Voorzitter
B Mijnheer Dell'Alba, één ding is duidelijk: ik weet wat ik gisteren gezegd heb en ik heb bovendien de tekst die ik toen heb voorgelezen, hier voor me liggen. Niemand kan deze tekst dus ter discussie stellen.
Volgens de procedure worden de notulen goedgekeurd, tenzij de collega's van mening zijn dat ze niet overeenkomen met hetgeen gezegd is. In het onderhavige geval zou ik overigens ook zelf kunnen nagaan of mijn woorden onjuist staan weergegeven in de notulen.
Ik kan dus de door de heer Napolitano gevraagde wijziging van de notulen uiteraard niet in aanmerking nemen. Ik ben immers beter dan wie dan ook in staat te beoordelen of mijn eigen uitspraken correct staan weergegeven. Deze correctie kan ik dus niet in overweging nemen.
Zijn er verder bezwaren tegen de notulen?

Pannella
Wij moeten nu dus alleen voor of tegen de notulen stemmen. Wij stemmen dus zeker niet over de uit deze stemming voortvloeiende gevolgen. Dat is alles wat ik wilde zeggen.

De Voorzitter
B Inderdaad, mijnheer Pannella. We moeten de zaken niet door elkaar gooien. Ik wil nu dat iedereen aangeeft welke wijzigingen er naar zijn of haar mening in de notulen moeten worden aangebracht. Deze veranderingen kunnen ook betrekking hebben op andere vraagstukken dan dit. Vervolgens zal ik, zoals gebruikelijk, de notulen laten goedkeuren met de eventueel gewenste wijzigingen. Pas daarna zullen we stemmen over uw bezwaren ten aanzien van de interpretatie.
Zijn er verder nog bezwaren?

Knörr Borràs
B (ES) Mevrouw de Voorzitter, ik wil een opmerking maken over pagina 7 van de notulen. U bent zo gisteren zo vriendelijk geweest om mij het woord te geven zodat ik iets kon zeggen over de herdenking van het begin van het vredesproces in Baskenland, waar ik vandaan kom. In uw antwoord op mijn woorden zegt u:
"Waarde collega's, ik neem nota van uw opmerking. Dit onderwerp past zeer goed in het debat dat we over dit vraagstuk georganiseerd hebben."
(ES) We hebben echter geen debat georganiseerd over dit onderwerp. Dit is waarschijnlijk niet goed vertaald, maar ik wil u in ieder geval bedanken omdat u zo vriendelijk bent geweest mij de gelegenheid te geven iets te zeggen over het vredesproces in Baskenland.

Posselt
Mevrouw de Voorzitter, in de notulen staat op bladzijde zes dat de heer Posselt zijn opmerkingen bij het begin van de vergadering heeft verduidelijkt. Ik zou daarover het volgende willen zeggen. In de eerste plaats heb ik bij het begin van de vergadering geen opmerking gemaakt en in de tweede plaats heeft de precisering gisteren blijkbaar niets opgeleverd, daar in de notulen nog altijd niet staat wat ik eigenlijk heb gezegd. Ook is het daaropvolgende punt strijdig met wat ik heb gezegd.
Daarom zou ik nogmaals aan het volgende willen herinneren. Ik heb tijdens de laatste vergaderperiode gezegd dat, volgens ons Reglement, de plenaire vergadering over de bureaus van de delegaties beslist, maar dat over de bureaus van de gemengde commissies, de gemengde commissies zelf beslissen, zoals ook het geval is met de gewone commissies van het Parlement. Dat hebben wij ook in de Commissie binnenlandse zaken gedaan. Zo moet dat ook in de gemengde commissies met de derde landen gebeuren.
Ik heb hier herhaaldelijk over gesproken. Niemand heeft daarop ooit gereageerd, hoewel het uitdrukkelijk in het Reglement staat. Ik heb gisteren bij de goedkeuring van de notulen van de vrijdagvergadering van de vorige vergaderperiode nogmaals daaraan herinnerd. Nu staat in de notulen dat ik mijn opmerking heb verduidelijkt en vervolgens wordt aangegeven wie allemaal in de bureaus van de gemengde commissies zitting hebben. Dat is echter niet juist: het gaat om voorstellen waarover in de gemengde commissies nog moeten stemmen op het moment waarop zij opgericht worden.

De Voorzitter
B Mijnheer Posselt, we zullen nagaan of uw opmerkingen van gisteren naar behoren in de notulen hun beslag hebben gevonden. Daar gaat het immers om. We gaan hier niet opnieuw een debat over openen.
(De notulen worden goedgekeurd)

Verklaring van de heer Prodi (voortzetting)
De Voorzitter
B De Technische Fractie van Onafhankelijke Leden heeft overeenkomstig artikel 180, lid 4 van het Reglement bezwaar aangetekend tegen de door de Commissie constitutionele zaken voorgestelde interpretatie van artikel 29, lid 1 van het Reglement. Overeenkomstig het Reglement breng deze interpretatie in het Parlement in stemming. Zoals ik gisteren al aangaf, vereist het Reglement hiervoor een gewone meerderheid en de aanwezigheid van tenminste een derde van de leden. Volgens mij zijn er meer dan 209 collega's aanwezig. We kunnen dit overigens eenvoudig verifiëren, want er is verzocht om een hoofdelijke stemming.
(De interpretatie wordt aangenomen)

Bodrato
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, van Kosovo tot Oost-Timor heeft de wereld Europa nodig, het Europa van de instellingen van de Unie. Om het volledige vertrouwen van haar burgers te krijgen, heeft de Europese Unie een goede relatie tussen Raad, Commissie en Parlement nodig. De heer Prodi heeft laten merken dat hij zich hiervan volledig bewust is. Een institutionele crisis zou de Commissie afmatten, maar ook dit nieuwe Parlement, en dat in een tijd die beslissend is voor het Europees federalisme. In onze politieke visie is het programma van de Commissie uiterst belangrijk. De Commissie wil de verworvenheden van het verleden verder uitbuiten en zij is van plan haar inspanningen op te voeren voor vrede en veiligheid, voor stabiliteit en werkgelegenheid, voor het welzijn van alle Europeanen maar ook van de andere landen die dichtbij ons liggen, ten oosten en ten zuiden. Maar voor de investituur van de Commissie is ook de regeringsmethode belangrijk, waarbij ik denk aan zowel het collegiaal optreden als ook het individuele gedrag van de commissarissen. Wij denken dat de heer Prodi de functie van voorzitter van de Commissie ook wat dit vraagstuk aangaat op gezaghebbende wijze zal weten te vervullen. Op grond van alle problemen die wij besproken hebben kunnen wij ons vertrouwen uitspreken in wat de heer Prodi "een nieuw begin" heeft genoemd. Deze uitdrukking slaat op de Commissie maar naar mijn gevoel ook op dit nieuwe Parlement.

McNally
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Prodi, u gebruikte vanmorgen een Russisch woord, glasnost, wat openheid betekent. Ik hoop dat u ook het andere woord kent dat de heer Gorbatsjov beroemd maakte, namelijk perestrojka, wat herstructurering, hervorming betekent. Ook dat verwachten wij van u. U moet het vertrouwen van de Europese burgers zien terug te winnen. Daarop heeft iedereen hier vanmorgen gewezen. U kunt dat alleen bereiken als u laat zien dat u over de volgende eigenschappen beschikt: helderheid, leiderschap, eerlijkheid en bescheidenheid.
Helderheid: uw politieke visie, zoals u die vanmorgen heeft toegelicht, beantwoordt niet helemaal aan onze visie en u zult deze nog verder moeten uitbouwen in de richting van een sociaal Europa, het milieu en nog een aantal andere zaken. Wij verlangen van u concrete doelstellingen. Daar kunnen de mensen iets mee aanvangen en wij verlangen, als onderdeel van deze helderheid, duidelijke aanwijzingen dat u in staat bent te luisteren. Die aanwijzingen hebben wij op dit moment niet. Wij willen duidelijke aanwijzingen dat u kunt luisteren en weet wat uw rol is, wat onze rol is en wat de rol is van de Raad, van de lobbyisten en de leden van de directoraten-generaal.
Leiderschap: u moet laten zien dat u een wilskrachtig en integer persoon bent die zijn ogen en oren wagenwijd open heeft en capabel is.
Eerlijkheid: de waarheid zeggen, ook als dat niet zo prettig is.
Uw commissarissen worden aan dezelfde criteria getoetst. Onze commissie, de commissie industrie, heeft zelf drie commissarissen ondervraagd en delegaties afgevaardigd naar drie anderen. Wij hebben de commissarissen Liikanen, Lamy en Busquin aan de tand gevoeld en daarnaast de hoorzittingen met De Palacio, Patten en Wallström bijgewoond. Geen andere commissie was zo vaak van de partij. De commissarissen Liikanen en Lamy werden bij hun hoorzittingen onbevooroordeeld tegemoet getreden met vragen over hun takenpakket. Datzelfde kan niet gezegd worden van de helft van al de leden die voor commissaris Busquin waren gekomen. De hoorzitting met commissaris Busquin zei meer over een bepaalde groep EP-leden dan over commissaris Busquin zelf. Dat kwam doordat hij, in tegenstelling tot de andere kandidaat-commissarissen, het mikpunt was van een sadistische, van tevoren beraamde en gecoördineerde aanval. Er werd niet gereageerd op zijn herhaalde en zeer heldere antwoorden op dezelfde vraag en kwesties betreffende de Belgische binnenlandse politiek - die niets van doen hadden met de toekomstige functie van de heer Busquin - werden, door het veeltalige karakter van dit Parlement, tot vervelens toe herhaald. Geen enkele andere commissaris werd aan een dergelijke beproeving blootgesteld en deze hele gang van zaken veroorzaakt een bittere nasmaak bij degenen onder ons die zich hadden voorgenomen om deugdelijk te werk te gaan en onbevooroordeeld te luisteren naar wat de commissarissen over hun toekomstige werkzaamheden te zeggen hadden. De betrokken EP-leden zouden zich diep moeten schamen voor hun optreden tijdens de hoorzitting met de heer Busquin.
In tegenstelling tot degenen die hier tegenover ons zitten, hebben wij wel geluisterd naar de antwoorden op vragen over het toekomstige takenpakket. De zes commissarissen die wij hebben gehoord, hebben ons kunnen overtuigen van hun geschiktheid voor de taken die zij zullen gaan vervullen.

Maij-Weggen
Voorzitter, ik heb een punt van orde. Een van de afspraken die wordt gemaakt met de Commissie-Prodi is dat de commissarissen aanwezig zullen zijn als er iets is wat hen betreft. Ik zie nu dat een groot deel van de commissarissen, een flink deel, kennelijk al met lunchpauze is gegaan, terwijl er over hen nog gesproken wordt. Ik vind dat de hele Commissie aanwezig moet zijn tot het eind van dit debat.

Bayrou
B (FR) Mijnheer de voorgedragen voorzitter, u voelt wel dat u het vertrouwen geniet van de meeste afgevaardigden in dit Parlement. Dit vertrouwen dankt u niet alleen aan de weg die u wilt bewandelen, maar ook aan uw eigen menselijke en persoonlijke kwaliteiten. U kunt daarom rekenen op het vertrouwen van dit Parlement, en dankzij u zullen veel afgevaardigden hun instemming kunnen betuigen met heel uw team. U zult belast worden met het behartigen van het algemeen Europees belang. Dat is immers de taak van de Commissie. Dit algemeen Europees belang zal u mijns inziens in de komende vijf jaar voor met name twee zeer belangrijke uitdagingen plaatsen.
Allereerst moet u het vertrouwen van de Europeanen in de Europese instellingen zien terug te winnen. Deze instellingen zijn alleen voor ingewijden begrijpelijk, niet voor de gewone man. De burgers worden niet over deze instellingen geïnformeerd. Ze weten niet wat zich daar afspeelt en daarom is hun wantrouwen vaak buitengewoon groot. We moeten het werk van het Parlement en de Commissie daarom inzichtelijker maken: u als verdediger van het algemeen Europees belang en wij als vertegenwoordigers van het volk. Daarom zijn wij, zoals u weet, voor een Europese grondwet. Wij willen aan een Europese grondwet gaan werken.
De tweede uitdaging is nog veel groter dan de eerste. Er moet een maatschappelijk model voor Europa worden opgezet. Europa is immers voor een dergelijk model in de wieg gelegd. In deze tijden van mondialisering, waarin de burgers het idee krijgen dat alle grote beslissingen met name in de financiële wereld genomen worden, moeten we dit plan met betrekking tot een model voor Europa nieuw leven inblazen. Het is hierbij van belang dat de burgers dit model kunnen doorgronden en dat het door de instellingen wordt gesteund. De invulling en vormgeving van dit model moet door u, als voorzitter van de Commissie, en ons, als volksvertegenwoordigers, geschieden.
U moet zich dan ook goed realiseren dat de toekomst van Europa afhangt van de dialoog tussen het Europees Parlement en de Commissie.

Cashman
Mijnheer de Voorzitter, een motie van orde! Ik wil graag terugkomen op de motie van orde die van de overkant van dit Parlement kwam over de aanwezigheid van commissarissen. Als wij hun aanwezigheid verlangen, is het dan niet meer dan juist dat wij ook alle EP-leden vragen hier aanwezig te zijn? Ik wil de overkant van dit Parlement er alleen maar op wijzen dat je een beginsel niet selectief kunt toepassen. Dank u

Walter
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Prodi, op 21 juli 1999 verklaarde u dat uw parool transparantie, verantwoordelijkheidsbesef en efficiëntie zou zijn. Vooral op het gebied van het begrotingsbeleid moeten die drie basisprincipes inhoud krijgen. Als wij het vertrouwen van de burgers willen terugwinnen, hebben wij transparantie nodig in de uitvoering van de EU-begroting tot in de kleinste bijzonderheden, verantwoordelijkheidsbesef in het omgaan met belastinggeld en budgettaire efficiëntie in de uitvoering van het beleid van de Gemeenschap. Dat is duidelijk de taak van de Commissie in haar geheel en van alle leden en alle diensten van de Commissie.
Met mevrouw Schreyer hebt u ons een ervaren politica voorgesteld, die op Europees niveau evenwel nog het een en ander zal moeten leren. Hier en daar moet zij haar weg nog vinden, maar zij heeft zich wel snel en grondig in de zeer ingewikkelde materie van het begrotingsbeleid ingewerkt en is zich zeer goed bewust van de budgettaire uitdagingen die op ons afkomen. Begrotingsdiscipline heeft zij een van haar topprioriteiten genoemd. Dat is prijzenswaardig. Wij zullen er echter op toezien dat men er zich niet toe beperkt nieuwe opdrachten te formuleren en in onze begroting op te nemen. Wij zullen ook, samen met u, tegenover de Raad moeten optreden en zeggen dat nieuwe opdrachten ook vers geld vergen.
Ik vond het ook goed dat mevrouw Schreyer - zeer ondiplomatisch - zei dat het onderscheid tussen verplichte en niet-verplichte uitgaven moet worden afgeschaft. Dat betekent gelijkgerechtigdheid van het Parlement voor alle onderdelen van de begroting. Het loont de moeite een dergelijke dappere uitspraken nogmaals te herhalen. Voorts zei mevrouw Schreyer dat de bevoegdheid voor de ontvangsten hierheen moet worden verlegd en dat wij het debat daarover spoedig moeten aanvatten. Ik vind dat mevrouw Schreyer tot de voorgedragen kandidaten behoort die in het Europees Parlement hebben bewezen dat zij hun taak aankunnen. Wij hebben, althans in dat opzicht, geen reden om aan uw equipe te twijfelen.

Giannakou-Koutsikou
Mijnheer de Voorzitter, wij hebben met aandacht geluisterd naar de verklaring van de heer Prodi over het programma van de Commissie. Daarin worden de hoofdpunten genoemd van het beleid dat de Europese Unie zal voeren. Voorzitter Prodi, u hebt gesproken over de uitzonderlijke betekenis van de uitbreiding; u hebt gezegd dat u zult blijven ijveren voor integratie en politieke eenmaking van Europa en met die principes zijn wij het eens.
Wij zijn van mening dat Europa pas een echte toekomst beschoren zal zijn, als het een politieke, sociale en culturele ruimte wordt. Wij moeten streven naar een ruimte van vrijheid en sociale rechtvaardigheid voor alle Europese burgers. Een dergelijke ruimte veronderstelt echter een allesomvattende deelneming van de Europese burgers. Tijdens de laatste Europese verkiezingen hebben de burgers verstek laten gaan. U weet dat het Europese bouwwerk in het bewustzijn van de burgers niet meer zo zeer de vredelievende samenwerking tussen de volkeren symboliseert. De laatste crisis en de ontslagneming van de Europese Commissie - vanwege bepaalde personen die niet bereid waren hun verantwoordelijkheid te dragen - hebben in belangrijke mate bijgedragen aan de teleurstelling van de Europeanen.
Mijnheer Prodi, u neemt uw taak op in een tijd waarin veel in twijfel wordt getrokken. Het Europa van alle zorgen en twijfels blijft echter aanwezig en u hebt samen met uw commissarissen grote verantwoordelijkheden. Toen u als voorzitter werd voorgedragen, maakten wij uit uw toespraak op dat het uiteindelijke besluit over de benoeming van de commissarissen door u zou worden bezegeld. Uiteindelijk is dat niet gebeurd. Wij verlangen natuurlijk niet van u dat u de Verdragen overtreedt, maar wij willen wel graag dat u een nieuw begin maakt, dat u korte metten maakt met de kwalijke praktijken uit het verleden en rekening houdt met de aanwijzingen van het Parlement.
De leden van de Nea Dimokratia uit Griekenland zullen ondanks een aantal voorbehouden voor uw Commissie stemmen. Enerzijds hebben wij namelijk goede hoop dat u uw verplichtingen van de afgelopen week zult nakomen en anderzijds gaan wij akkoord met de politieke inhoud van uw verklaring van vandaag. Dit is geen blanco cheque, maar een blijk van vertrouwen in u, in Europa, in het Europa dat vooruit moet. Wij hopen dat transparantie in de werking van de Europese Commissie uw prioriteit zal zijn en uw beleid zal zijn afgestemd op bescherming van de burgers, werkgelegenheid, culturele ontwikkeling en tevens solidariteit met de volkeren die gebukt gaan onder een gebrek aan democratie en armoede.

Hughes
Mijnheer de voorzitter, als socialistische leden van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken zijn wij van mening dat mevrouw Diamantopoulou heeft bewezen over de nodige capaciteiten en eigenschappen te beschikken om een goede commissaris van werkgelegenheid en sociale zaken te worden. Wij zullen haar alle steun geven die zij nodig heeft om in de Commissie vooruitgang te boeken met het sociale gezicht van Europa. Wij hopen dat haar stem daar goed wordt gehoord.
Zij weet welke testcases wij voor haar in petto hebben. Ik wil er hier drie noemen. Ten eerste, de toezegging om in een zeer vroeg stadium de leden van de commissie te raadplegen over een nieuw sociaal actieprogramma dat de hele ambtsperiode van de nieuwe Commissie bestrijkt en waarin wordt ingespeeld op de gevolgen van de invoering van de euro en op de nieuwe mogelijkheden die in het kader van het Verdrag van Amsterdam worden geboden om de werkgelegenheid te stimuleren, gelijke kansen te bevorderen, de sociale zekerheid te verbeteren en sociale uitsluiting tegen te gaan. Ten tweede, de inspanningen om nieuwe afspraken met het Parlement te maken over de invulling van de sociale dialoog in het kader van het sociale hoofdstuk. De gang van zaken tot nu toe is niet conform de procedurevoorschriften en beantwoordt evenmin aan de legitieme verwachtingen van deze democratisch gekozen instelling. Deze kwestie verdient een hoge prioriteit. Ten derde, de inspanningen om in navolging van het Parlement de Raad op te roepen het EP alsnog toe te laten tot de macro-economische dialoog waartoe in Keulen is besloten. Het laatste wat wij nu kunnen gebruiken, is een vergroting van het democratisch gat.
Aangenomen dat morgen alles goed zal verlopen, lijkt het ons een genoegen om met haar op deze en andere gebieden te mogen samenwerken.

Maij-Weggen
B Voorzitter, ook al zal de Commissie morgen wel een meerderheid krijgen in dit Parlement, dat wil nog niet zeggen dat bij onze fractie geen aarzelingen bestaan over enkele commissarissen. Op grond van die aarzelingen zijn ook in de resoluties twee kritische passages opgenomen. Onder 3 en 5 (a), (b) van onze resolutie is duidelijk gesteld dat indien het Parlement het vertrouwen in een commissaris verliest de gewone meerderheid genoeg moet zijn om de voorzitter, de heer Prodi, te verzoeken de betreffende commissaris te laten vertrekken. 5 (b) voegt daar nog aan toe dat als er een gerechtelijke aanklacht wegens corruptie is, ook dat een reden is voor vertrek. Bovendien geeft 5 (f) in de resolutie nog eens aan dat het Parlement kan vragen om een portefeuillewisseling als daarvoor goede aanleiding is. Ik wil nog eens vragen aan de heer Prodi om daarop te reageren.
Een tweede opmerking betreft de afspraken die al zijn gemaakt onder paragrafen 1 en 4 van de resolutie en onder paragraaf 5 t/m (h). Uit de aanvullende vragen moet duidelijk zijn dat de toezeggingen onvoldoende zijn geweest buiten de punten die ik net heb genoemd. Maar ik wijs ook op de informatieplicht: de noodzaak om documenten over te leggen aan het Parlement wanneer daarom wordt gevraagd. Over die informatieplicht heb ik een ontwerpverordening al neergelegd in de constitutionele commissie. Wij vinden dat het snel geregeld moet worden. Of u komt met een ontwerpverordening of de Commissie doet het zelf, en er ligt dus al een tekst.
Tenslotte heb ik een boodschap aan de heer Bolkestein die hier dus niet zit. Hij heeft zich jarenlang als eurocriticus en euroscepticus geprofileerd en tijdens de hearing een draai gemaakt van 180º. Als christen-democraten moeten wij natuurlijk iedereen die zich bekeert ondersteunen. Maar wij gaan er wel van uit dat het niet een draai was alleen voor de hearing, maar dat dat een draai is die ook tot uitdrukking zal komen in zijn werk. Wij zullen daar zeer kritisch in volgen.
De vraag of wij morgen voor of tegen zullen stemmen of ons zullen onthouden, hangt af van de antwoorden van de heer Prodi op de paragrafen in de tweede helft van onze resolutie.

Goebbels
B (FR) Mijnheer de Voorzitter, het Parlement heeft het recht zich over de Commissie uit te spreken. Dit houdt in dat het Parlement verplicht is na te gaan of de toekomstige commissarissen over de benodigde capaciteiten beschikken om hun mandaat naar behoren uit te oefenen.
De hoorzittingen waren heel nuttig en vonden in het algemeen in een constructief klimaat plaats. Ik wil de collega's evenwel op het hart drukken dat ze sommige taferelen die zich in het Amerikaans Congres voordoen, niet teveel moeten nabootsen. Ik doel hier met name op de inbreuk op de privacy van politici, die immers vaak door hypocriete redenen wordt ingegeven. Natuurlijk moet iedere politicus opgave doen van zijn belangen, maar de transparantie mag niet tot in de privé-sfeer worden doorgevoerd.
Het Europees Parlement is geen Spaanse Inquisitie, ook al zouden sommige Beierse of Vlaamse adepten van Torquemada, die Philippe Busquin hebben beschimpt, daar misschien niets tegen hebben. Vlaanderen is één van de bakermatten van de Europese beschaving. De Vlamingen verdienen beter dan het Vlaams Blok. Ik ken Philippe Busquin al jaren en heb vol vertrouwen in zijn persoonlijke integriteit.
Ik kom ook in opstand tegen de afgevaardigden die de toekomstige commissarissen politiek willen castreren. Ik deel het politieke ideaal van de heer Bolkestein geenszins, maar vind dat hij het volste recht heeft actief lid van de Liberale Internationale te blijven.
De toekomstige commissarissen mogen zich tijdens hun mandaat niet verkiesbaar stellen, maar ik hoop wel dat ze trouw zullen blijven aan hun politieke overtuigingen.
Sommige afgevaardigden hadden kritiek op het grote aantal commissarissen van socialistische gezindheid. Deze grote socialistische aanwezigheid binnen de Commissie weerspiegelt weliswaar niet de politieke samenstelling van het Parlement, maar wel de situatie binnen de 15 lidstaten. Hoe dan ook moet de Commissie boven de traditionele politieke verschillen staan en een college blijven. Voor veel afgevaardigden is de verleiding groot de commissarissen individueel te beoordelen, maar in het Verdrag staat terecht vermeld dat er over de Commissie als geheel moet worden gestemd.
In het Verdrag staat verder dat alleen de Commissie over het initiatiefrecht beschikt wat betreft het Europees bestuur. Als we deze situatie zouden veranderen, zou de Commissie worden gedegradeerd tot een uitsluitend uitvoerend orgaan. Het Parlement is erbij gebaat de bevoegdheden van de Commissie intact te houden, met name wat betreft het initiatiefrecht waarover deze instelling beschikt. Alle zeggenschap zou bij de nationale regeringen en bureaucratieën komen te liggen als de bevoegdheden van de Commissie zouden worden uitgehold. Het Parlement heeft geen baat bij iets dergelijks.
De hoorzittingen hebben duidelijk gemaakt dat de Commissie-Prodi wil samenwerken met het Parlement en rekening wil houden met onze standpunten en wetgevende werkzaamheden. De commissarissen Monti en Solbes hebben met hun verschijnen voor de Economische en Monetaire Commissie een goede basis gelegd voor de toekomstige samenwerking. De Commissie en de commissarissen zullen echter op hun politieke daden beoordeeld moeten worden. Voorzitter Prodi heeft ons vanochtend zijn eerste plannen gepresenteerd. Ik hoop dat hij ons begin 2000 een gedetailleerder beeld van zijn plannen geeft.

Pacheco Pereira
Mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, u bent uw uiteenzetting begonnen met een verwijzing naar de Timorese kwestie. Ik dank u daarvoor en ik hoop van harte dat de Commissie goed beseft dat het vraagstuk Timor helaas nog heel wat voeten in de aarde zal hebben en zowel op humanitair als politiek vlak en met het oog op de veiligheid een kordate aanpak vergt. De aangekondigde interventie van een internationale vredesmacht biedt immers op zich geen garanties voor de handhaving van de veiligheid in het gebied. In dit opzicht is het van het grootste belang dat de Indonesische overheid deze troepenmacht geen beperkingen oplegt. Bovendien moet zo spoedig mogelijk humanitaire steun worden verleend en ik wil uitdrukkelijk het dringende karakter van deze hulpacties onderstrepen.
Ik heb het referendum op Timor persoonlijk bijgewoond namens dit Parlement en ik kan u verzekeren dat de situatie er allesbehalve rooskleurig uitziet. Er moet onverwijld worden ingegrepen en de Europese instellingen moeten onmiddellijk druk beginnen uit te oefenen, en dit blijven doen. Er is op Timor immers nog heel wat werk aan de winkel.
Europa ziet de werkzaamheden van de nieuwe Commissie vol verwachting tegemoet. Het is ons echter allen bekend dat de omstandigheden waarin het voorstel voor de samenstelling van de Commissie het licht heeft gezien, te wensen overlieten. Wij kennen en onderschrijven eens te meer de legitieme twijfels die zijn gerezen omtrent de criteria die de regeringen hebben gehanteerd bij de individuele aanwijzing van de Commissieleden. Met bezorgdheid stellen wij vast dat de samenstelling van de Commissie geen rekening houdt met de uitslag van de afgelopen Europese verkiezingen, noch met de hier gangbare traditie van politiek pluralisme.
Maar ondanks onze bezwaren wensen wij de Commissie succes toe. De eeuwwisseling zal voor Europa een mijlpaal zijn. Wij hopen dan ook dat de Commissie erin zal slagen datgene wat wellicht als haar belangrijkste taak moet worden beschouwd, tot een goed einde te brengen. Zij moet ervoor zorgen dat economische en sociale samenhang en uitbreiding hand in hand gaan. Zolang deze twee doelstellingen geen coherente en geïntegreerde aanpak genieten, zal het nagenoeg onmogelijk zijn de grenzen van een politiek en voorspoedig Europa te laten samenvallen met de geografische grenzen van de Unie.
Goed wetende dat dit de belangrijkste uitdaging is die hen te wachten staat, wensen wij de heer Prodi en de leden van de Commissie heel veel succes toe. Op de stem van de Portugese afgevaardigden van de Europese Volkspartij kunnen zij alvast rekenen.

Sakellariou
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, vanochtend hebt u in uw toespraak gezegd dat de Commissie veel opener zal worden. U had het in dat verband over de onmiddellijke noodzaak van glasnost. Daarmee legde u de vinger op de wonde. Het conflict tussen de Commissie en het Parlement in het afgelopen jaar was vooral het gevolg van de geheimzinnigdoenerij van de Commissie en de arrogantie waarmee de Commissie op de gerechtvaardigde zorgen van het Parlement reageerde. Ik hoop dat dit alles nu verleden tijd is en kijk samen met u, mijnheer de voorzitter, uit naar een nieuwe start.
Ik wil het nu hebben over de concrete hoorzittingen in de Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid. Eerst een algemene opmerking: als wij voor de goedkeuring van leden van de Commissie de maatstaf hanteren die de heer Friedrich tijdens de hoorzittingen en ook vandaag tijdens het debat gebruikte, zouden wij bij niemand problemen hebben. Voor de voorgedragen commissarissen Verheugen en Patten is dat echter niet nodig. Zij hebben beiden aan een voortreffelijk debat in de commissie deelgenomen en hebben daar niet alleen het bewijs geleverd van hun vakkennis, maar ook, en dat is bijna nog belangrijker, van een nieuwe politieke cultuur - waarover u, mijnheer de voorzitter, het zelf hebt gehad - en van hun bereidheid tot een dialoog tussen het Europees Parlement en de Commissie.
Uiteraard hebben wij, wat politieke opvattingen betreft, verschillen vastgesteld. Dat kan moeilijk anders, maar juist die verschillen maken de samenwerking interessant en behoeden ons voor verveling. Alle coördinatoren waren het er nadien, terecht, volkomen over eens dat onze commissie twee degelijke en gewaardeerde gesprekspartners krijgt.
Mijneer de voorzitter van de Commissie, de Economische en Monetaire Commissie heeft over voorgedragen commissaris Nielson dezelfde consensus bereikt. Ik zeg dat omdat ook onze commissie daarbij betrokken was. Ik wil u en de andere leden van de Commissie onze kritische medewerking en bereidheid tot dialoog toezeggen. Ik wil u ook zeggen dat het mij volstrekt niet moeilijk valt te herhalen wat mijn fractievoorzitter al heeft gezegd, namelijk dat wij u ons vertrouwen zullen schenken.

Stenzel
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, niemand mag het zich met de goedkeuring van de nieuwe Commissie gemakkelijk maken. Na de lange maanden van crisis en verlamming verwachten de Europese burgers dat het werk opnieuw wordt opgenomen, maar nu onder betere, vertrouwenwekkende omstandigheden. De zwakke plek in het bouwwerk van de Europese Unie blijft bestaan. Wij kunnen alleen maar de Commissie in haar geheel goedkeuren of afwijzen, hoewel wij bij ten minste een van de voorgedragen commissarissen een ernstig voorbehoud maken. Ik ben mij ervan bewust dat u, als voorgedragen voorzitter van de Commissie, reeds belangrijke politieke eisen van onze kant hebt overgenomen om toepassing van de individuele verantwoordelijkheid mogelijk te maken. Ik vestig daarop vooral de aandacht, omdat deze eis van individuele verantwoordelijkheid op basis van een door mij ingediend amendement in de resolutie van het Europees Parlement van 23 maart van dit jaar is opgenomen.
Namens mijn delegatie, maar ook als afgevaardigde van mijn land, wens ik vertrouwen en controle. Ik wens dat de burgers zowel de Commissie als het Europees Parlement vertrouwen. Dat vertrouwen is niet iets vanzelfsprekends, maar moet telkens opnieuw worden hard gemaakt. Wij willen en kunnen geen blanco cheque geven. Wij hebben nood aan krachtige en slagvaardige instellingen, want anders verliest de Europese gedachte in de praktijk haar geloofwaardigheid. Ik ben het inhoudelijk volledig eens met uw programma dat in het teken van glasnost is geplaatst en waarmee u diepgaande hervorming beoogt, via consequente liberalisering duurzame werkgelegenheid wilt creëren, subsidiariteit hoog in het vaandel schrijft en de noodzakelijke, adequate antwoorden op de demografische ontwikkeling in Europa wilt geven. De Europese Unie moet een aantrekkelijk voorbeeld blijven. De ruimte van vrede en voorspoed moet op oordeelkundige en geloofwaardige wijze tot de kandidaat-landen worden uitgebreid. De Europese gedachte, die aan de basis van de Europese Unie ligt, heeft een nieuw elan nodig. De mensen die deze gedachte in praktijk brengen, moeten dat elan kunnen geven. Individuele verantwoordelijkheid en samenwerking met het Parlement in alle stadia van het proces zijn daartoe onontbeerlijke voorwaarden.

O'Toole
Mijnheer de Voorzitter, het is een goede zaak dat wij met de voorgedragen voorzitter van de Commissie en met de leden van de Commissie van gedachten kunnen wisselen. Dit geeft ons de gelegenheid na te gaan of zij bereid zijn een goede samenwerking met het Parlement aan te knopen en in te gaan op onze zorgen in verband met een nauwgezet toezicht op de uitvoering van het hervormingsproces. Daarnaast kunnen wij vaststellen of zij zich constructief opstellen ten aanzien van het belang dat wij als leden hechten aan de totstandbrenging van een Europese economie op basis van kennis, vaardigheden en creativiteit en van een Europese samenleving op basis van integratie, diversiteit en culturele verscheidenheid.
Wij mogen onze ogen niet sluiten voor de uitdagingen waarvoor onze Unie momenteel staat, zoals de mondialisering, de snelle opkomst van de audiovisuele en informatiemaatschappij, de noodzaak van uitdieping en verbreding op onderwijsgebied en tenslotte de noodzaak om de legitimiteit en de organisatiestructuur van onze instellingen te verstevigen. Dit zijn uitdagingen die de kern van het hervormingsproces raken, uitdagingen waarmee mijn eigen commissie zich bezighoudt. Ik hoop dat de kandidaat-commissaris, met ons vertrouwen in de rug, goede vorderingen zal boeken, in het besef evenwel dat uw succes tegelijk een afspiegeling is van ons eigen succes. Samen kunnen wij aan de toekomst van de Europese Unie werken.

Carlsson
Mijnheer de voorzitter, wij hebben op dit moment grote verwachtingen van de verwezenlijking van openheid en van hervormingen ten behoeve van meer doelmatigheid. Mijnheer Prodi, uw overeenkomst met de heer Poettering wijst op een nieuw tijdperk, op de mogelijkheid van een geheel nieuwe cultuur bij de Commissie, die er specifiek op gericht is het vertrouwen en de belangstelling van de burgers voor onze gemeenschappelijke EU te herwinnen. Het was een proces dat weliswaar veel overhoop heeft gehaald, maar naar mijn mening absoluut noodzakelijk was voor de Unie.
Ik ga even terug naar december 1998, toen wij in de Fractie van de Europese Volkspartij, samen met de liberalen en de groenen, streden voor openheid en verantwoording in het kwijtingsdebat over de begroting. Toen kozen de sociaal-democraten voor hun partij, voor schijnbewegingen, en voor een laffe houding tegenover de Raad! Als wij niet aan onze burgerwil hadden gehoorzaamd, onze controlebevoegdheden hadden uitgeoefend, onze verantwoordelijkheid ernstig hadden genomen en geëist hadden dat de papieren op tafel kwamen, waren wij nooit zover gekomen als wij vandaag de dag feitelijk zijn.
Mijnheer Prodi, geachte kandidaat-commissarissen, de uitbreiding van de Unie, het buitenlands en veiligheidsbeleid, de versterking van de vrije handel, de openstelling van nieuwe markten, de voortzetting van de liberalisering in Europa, met een groter concurrentievermogen voor de gemeenschappelijke munt en een krachtig milieubeleid, zijn zaken waarvoor Europa een zeer krachtige en goed functionerende Commissie nodig heeft en daarvoor krijgt u, professor Prodi, ons vertrouwen en onze goedkeuring voor uw wetgevingsvoorstellen. Dit vertrouwen maakt u er echter ook verantwoordelijk voor dat iedere afzonderlijke commissaris beantwoordt aan de idealen, de inrichting, de overtuiging en de eisen inzake recht en rechtvaardigheid die wij hier allen vandaag stellen. Ik wens u veel succes. U krijgt morgen de steun van de conservatieve delegatie.

Gebhardt
Mijnheer de Voorzitter, met de stemming over de Commissie-Prodi trekt het Europees Parlement morgen een definitieve streep onder de schandalen van de Commissie-Santer. Ik hoop dat wij daarmee ook een begrijpelijke portie wantrouwen bij de burgers zullen wegnemen en hun opnieuw vertrouwen in de Europese Unie zullen geven.
Een streep is echter geen eindpunt. Het Europees Parlement blijft waakzaam. Wij zullen de Commissie ook in de toekomst op de vingers zien. Daarvoor hebben de Europese volkeren ons gekozen. Wij zullen ervoor zorgen dat als leden van de Commissie wegens onbekwaamheid of om persoonlijke redenen onaanvaardbaar zijn geworden, zij ook uit de Commissie verdwijnen. Als wij bij de goedkeuring van de Commissie over de afzonderlijke leden van de Commissie konden stemmen, zou bijvoorbeeld de heer Bolkestein het morgen niet halen. Wie als commissaris bevoegd is voor de interne markt en tijdens de hoorzitting voortdurend het woord subsidiariteit in de mond neemt, heeft immers weinig van de grote gemeenschappelijke opdrachten van Europa begrepen.
De Europese volkeren verwachten een leiding die voor het algemeen belang ijvert en zich niet inzet voor de som van de particuliere belangen van de lidstaten. Als de heer Bolkestein dat leert inzien, kan hij lang delen in het succes dat ik de heer Prodi en zijn Commissie toewens. Als hij dat niet inziet, krijgt hij misschien de bons. Mijnheer Prodi, aangezien de heer Bolkestein nog altijd niet terug is, reken ik erop dat u hem mijn boodschap overbrengt.

Thyssen
B Voorzitter, namens de Belgische delegatie, de Belgische leden van de EVP-fractie wil ik vooraf duidelijk maken goed te beseffen dat we met de stemmingen van morgen voor een uitermate belangrijke beslissing staan. Het voorzitterschap van de heer Prodi roept bij ons geen twijfel op. We hebben zijn inleiding gewaardeerd, wij rekenen op positieve antwoorden op punten in onze resolutie, we hebben vertrouwen in de capaciteiten van de heer Prodi om op een verantwoordelijke en deskundige manier aan de Commissie leiding te geven. Indien ons gevraagd was ons uit te spreken over elk van die kandidaat-commissarissen afzonderlijk, dan hadden ook de meeste van hen onze steun gekregen. Maar we moeten ons nu eenmaal uitspreken over de Commissie als college. We weten dat de sterkte van een ketting bepaald wordt door de sterkte van haar zwakste schakel. We stellen helaas vast dat één schakel in het geheel toch wel zwak is.
Is het een verlenging van de institutionele crisisvaart? Niet voor ons, want het is de hoogste tijd dat de Commissie opnieuw met volheid van bevoegdheid haar werk kan doen. Tegenstemmen moet u van ons dus niet verwachten. De zwakke schakel, iedereen weet het intussen, is de kandidaat die door de Belgische regering voorgedragen is. Deze regering had haar eigen land een betere dienst kunnen bewijzen. De hoorzitting met de heer Busquin was geen groot succes voor de kandidaat. Daar waren wij, vrijwel alle aanwezigen in die commissie, het over eens. Maar jammer genoeg is deze vaststelling niet tot uiting gekomen in de brief aan de Parlementsvoorzitter. We hebben er het raden naar waarom.
Dat de heer Busquin bovendien niet de minste gevoeligheid heeft getoond, laat staan een engagement heeft genomen voor de verdediging van het gebruik van het Nederlands in de Europese instellingen, is voor zes miljoen Vlamingen een belediging. Diegenen onder ons die de Vlamingen vertegenwoordigen, kunnen hier niet zomaar overheen stappen. Voorzitter, beste collega's, het zal u niet verbazen dat de Belgische delegatie van de EVP niet uni sono aan dit college zijn goedkeuring kan geven maar wij zullen ons wel constructief opstellen voor de komende jaren om met het college te werken.

De Voorzitter
Geachte collega's, mijnheer de voorzitter van de Commissie, wij onderbreken hier ons debat.
(De vergadering wordt om 13.02 uur onderbroken en om 15.00 uur hervat)

Verklaring van de heer Prodi (voortzetting)
De Voorzitter
Aan de orde is de voortzetting van het debat over de verklaring van de heer Prodi.

Myller
B (FI) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Prodi, voorgedragen voorzitter van de Commissie, als we optimistisch zijn en vertrouwen hebben in de toekomst, zoals hopelijk het geval is, kunnen we zeggen dat we ons nu in een ideale situatie bevinden. Alle mogelijkheden zijn aanwezig om de activiteiten van de EU in een betere richting te loodsen, in een richting die het vertrouwen van de burger doet toenemen. Voor ons staat een nieuwe Commissie, die tijdens de hoorzittingen heeft beloofd om de Unie doorzichtiger, efficiënter en begrijpelijker te laten functioneren. We hebben tijdens de hoorzittingen van de afzonderlijke leden van de Commissie ook kunnen vernemen dat er mensen met leidinggevende ervaring in het bedrijfsleven in de Commissie zitting zullen nemen en zij van plan zijn om nauw samen te werken met het Europees Parlement. Als college heeft de Commissie bij monde van haar voorzitter ons ervan verzekerd dat ze bereid is tot het doorvoeren van daadwerkelijke vernieuwingen.
Eveneens vers in ons geheugen ligt de strenge vermaning die de Europese burgers gaven in de Parlementsverkiezingen van juni. Zoals het nu gaat, kan het niet doorgaan. De Unie dient op korte termijn hervormingen door te voeren die alle activiteiten en structuren van de instellingen van de Unie klaar maken voor het nieuwe millennium. De Commissie dient gelijke tred te houden met de werkelijkheid van de lidstaten en hun burgers. Mevrouw Roth-Behrendt stelde hier een zeer belangrijke kwestie aan de orde: de Commissie dient, wanneer ze haar prioriteiten op een rijtje zet en in de publiciteit brengt, in gedachten te houden welke zaken voor de burgers werkelijk belangrijk zijn: milieuvraagstukken, duurzame ontwikkeling, met alles wat daarbij hoort, en bescherming van de consumentenbehoeften. Ik zou hier ook de gelijkwaardigheid van de burgers en de maatschappij aan toe willen voegen.
Ik heb weliswaar gezegd dat we beschikken over alle mogelijkheden tot verbetering, maar ik vrees dat we niet in staat zullen zijn van deze gelegenheid gebruik te maken. Het gaat er dan ook in de eerste plaats om of de volgende Commissie het vermogen heeft om grondige hervormingen door te voeren, in plaats van zich tevreden te stellen met een pleisterpolitiek die de werkelijke problemen bedekt. Dit kunnen we ons niet veroorloven. Ik ben er dan ook zeker van dat echte vernieuwingen op komst zijn. Ik wens de volgende Commissie dan ook een lange levensduur toe.

Pannella
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, als wij vandaag zouden moeten kiezen tussen uw opponenten en de argumenten die zij hebben ontvouwd, en u, dan zouden wij zozeer met de handen in het haar zitten dat wij ons wellicht zouden moeten onthouden van stemming, of u zelfs ons vertrouwen zouden moeten geven, zo povertjes lijken ons de argumenten die in deze Vergadering worden aangesjouwd door de laatste communisten en bondgenoten van Milosevic - argumenten tegen de NATO en onze landen - door de Britse conservatieven en nog anderen. Maar wij moeten u nu eenmaal beoordelen, wij moeten u wel of niet ons vertrouwen schenken, op grond van uw verklaringen en op grond van hetgeen wij los van die verklaringen van u afweten.
Als Europese federalisten kunnen wij u absoluut geen vertrouwen geven. Zelfs in het politieke programma dat u ons hebt aangereikt wordt met geen woord gerept over de urgente institutionele problemen en de supernationale dimensie.
Als liberalen en liberalisten weten wij, ook uit de indicaties die u over het programma hebt gegeven, dat het gevaar opdoemt dat de postfascistische erfenis waarmee de zogeheten gemengde economie van het Italiaanse partijapparaat is opgezadeld, thans op Europa wordt overgeheveld.
Tenslotte houden wij als Italianen ons hart vast, want door uw aanwezigheid loopt de politiek van het continent het risico te verzuilen, wat dus dwars ingaat tegen iedere notie van rechtsstaat, tegen ieder Europa-gevoel dat revolutie en hervorming van vrijheid en recht betekent, van vooruitgang dus. Daarom kondigen wij samen met de anderen die voor de Lijst Bonino zijn gekozen, resoluut aan dat wij tegen zullen stemmen: van ons krijgt u heel duidelijk geen vertrouwen.

Krarup
B (DA) Een aantal andere leden uit mijn fractie hebben ook reeds het woord gevoerd over dit onderwerp. Uit eigen naam en namens de groep die ik in Denemarken vertegenwoordig, kan ik niet voor deze Commissie stemmen. Ik wil twee punten naar voren brengen. Ten eerste gaat het voorgestelde politieke programma op het gebied van integratie veel verder dan wat 80% van de Deense bevolking en de bevolking in de andere lidstaten kan aanvaarden. Het is in politiek opzicht onaanvaardbaar. Het betekent meer Unie over de grenzen heen en vormt een bedreiging voor onze nationale staten. Ten tweede is er de achtergrond. Zoals iedereen weet, is de Commissie-Prodi ontstaan naar aanleiding van het schandaal dat in het eerste rapport van wijzen in het voorjaar werd onthuld. Men had kunnen verwachten dat het Parlement, als voorwaarde om deze Commissie goed te keuren, radicale veranderingen zou eisen om een einde te maken aan het systematische misbruik en het permanent gebrek aan controle in het systeem, maar dat is niet het geval. Tijdens de hoorzittingen nam het Parlement genoegen met veel te lakse verklaringen van de voorgedragen commissarissen. Het is schandalig dat de vroegere rechterhand van Jacques Delors, die nu verantwoordelijk is voor de sterk bekritiseerde veiligheidsdiensten, door dit Parlement aanvaard wordt zonder ook maar één kritische vraag. Daarom is het voor ons onmogelijk om voor de voorgedragen Commissie te stemmen.

Suominen
B (FI) Mijnheer de Voorzitter, professor Prodi, de voorgedragen voorzitter, vertelde vandaag in zijn toespraak terecht hoe belangrijk samenwerking is voor de Unie. Hij noemde de VS, het gebied rond de Middellandse Zee en zelfs de noodzaak voor religies om nader tot elkaar te komen. Wellicht heb ik niet goed geluisterd, maar ik heb hem niet horen praten over de noordse dimensie van de Unie, het gebied dat loopt vanaf de Barentszzee via Noord-Rusland naar de Baltische staten en Polen, en aan de andere kant van Scandinavië naar Noord-Duitsland. Dit gebied vormt echter wel de langste grens tussen de Unie en de landen die toe willen treden tot de Unie, en is bovendien de enige grens met de grote Europese staat Rusland. Ik hoop dat de problemen en ook de mogelijkheden van dit gebied de aandacht zullen krijgen van de Commissie. Tegelijkertijd hoop ik dat de Rusland-strategie verder herzien zal worden, hoewel ik weet dat Rusland, met al zijn schandalen en problemen, vandaag de dag een bijzonder groot vraagteken vormt. Het verslag van de onafhankelijke groep deskundigen laat zien dat de structuren van de EU en de Commissie in de loop der jaren verstrengeld zijn geraakt en onduidelijk zijn geworden, wat de verantwoordelijkheden en de machtsrelaties betreft. Commissaris Kinnock ziet zich voor een taak geplaatst die qua omvang niet onderdoet voor die van Hercules, wanneer hij de hervorming van de structuren, waar commissaris Liikanen aan heeft gewerkt, voortzet. Ik wens hem veel succes en wacht op de resultaten.
Professor Prodi riep bovendien op tot glasnost. Dit is terecht als het gaat om de relaties met het Parlement. Dit heeft mijn steun. Maar laten we niet vergeten dat de Sovjet-Unie van Gorbatsjov ten onder ging aan een overvloed aan glasnost en aan te weinig perestrojka. Het woord perestrojka kan het best vertaald worden als "het bouwen van een nieuw huis op beproefde fundamenten." De Sovjet-Unie viel dan ook uiteen, wat ik de Unie niet toewens. Ik hoop dat de Commissie van Prodi ook aandacht schenkt aan perestrojka binnen de Unie. Alleen op die manier zal de Commissie in staat zijn om in substantiële vraagstukken vooruitgang te boeken en "een nieuw huis te bouwen op beproefde fundamenten."

Doyle
Mijnheer de Voorzitter, wij allen dienen ons terdege bewust te zijn van het feit dat de Europese Unie door velen wordt gezien als een onbeduidende organisatie die geen antwoord heeft op de huidige crises in onze wereld. De problematische vertrouwensrelatie met onze instellingen heeft nog een extra deuk gekregen door de problemen bij de Commissie de afgelopen maanden.
De reactie van de Europese Unie op de Balkan-crisis, pal voor onze deur, werd over het algemeen beschouwd als onvoldoende en te laat. Op Oost-Timor - en ik verwijs hierbij naar uw woorden van vanmorgen, mijnheer Prodi - zijn wij nergens te vinden. Twee weken nadat de wereld berichten bereikten over een genadeloze genocide, na afloop van een verkiezing die het land weer een democratisch fundament moest geven - een zaak die wij als parlementariërs toch vooral zouden moeten steunen - zijn wij nog altijd niet bij de kwestie betrokken en worden wij door geen enkele commentator gezien als een factor van betekenis voor de oplossing van de problemen.
Hoewel het Parlement ook zichzelf grondig moet doorlichten, vooral naar aanleiding van de lage opkomstcijfers in veel lidstaten bij de laatste verkiezingen - in het beste geval een teken van desinteresse, maar waarschijnlijker van cynisme en minachting onder onze burgers - moeten wij vandaag een reactie geven op de hoorzittingen met de voorgedragen commissarissen en op het pleidooi dat de nieuwgekozen voorzitter, de heer Prodi, hier heeft gehouden.
Jazeker, mijnheer Prodi, er zijn bij de EU-instellingen "ambitieuze hervormingen" nodig. Ik neem aan dat dat uw perestrojka is, een aansluiting op de glasnost waarnaar u verwijst, maar geen eindeloze reeks hervormingen, niet de ene verandering na de andere. Wij hebben stabiliteit nodig en wij moeten ons weer zo snel mogelijk met beleidszaken gaan bezighouden.
Ik ben het eens met de opvatting dat de betrekkingen tussen de Commissie en het Parlement vergelijkbaar zijn met de relatie tussen een regering en een parlement. Wij moeten echter wel bedenken dat in de meeste parlementen een motie van wantrouwen tegen één enkel lid van het kabinet het ontslag van het voltallige kabinet tot gevolg heeft, en niet alleen van de minister in kwestie. Is dat wat wij willen? Wij zijn daarover niet eenduidig.
Onze eis dat de uitslag van de recente Europese verkiezingen moet worden weerspiegeld in de politieke samenstelling van de Europese Commissie roept de vraag op hoe ver wij moeten gaan in het beknotten van de keuzevrijheid van de lidstaten en het stellen van eisen aan de selectie van een commissaris. Wij moeten lering trekken uit onze hoorzittingen. Wij mogen nooit toestaan dat een regering de Commissie gebruikt als een soort rusthuis voor politici die - om in consumententermen te spreken - over de "houdbaarheidsdatum" heen zijn. Het lidmaatschap van de Commissie mag evenmin verworden tot een soort gouden handdruk voor oude politieke vrinden of worden aangegrepen om een nationaal omstreden figuur naar Europa weg te promoveren. Wij moeten daarentegen een goede balans zien te vinden tussen Commissie, Parlement en de rechten van regeringen.
Wij hebben geen keuze, mijnheer Prodi. Het is alles of niets met uw nieuw college. Alles in aanmerking genomen denk ik dat wij uw team moeten aanvaarden en steunen. Er zijn weliswaar enkele personen over wie wij ons wat zorgen maken, maar de verantwoordelijkheid dat niemand van hen de komende vijf jaar negatief in het nieuws komt, ligt bij u en niet bij ons, gezien de beperkte reikwijdte van de hoorzittingen in dit Parlement.
De sleutel om tot een geloofwaardig Europa te komen ligt in een goede verstandhouding tussen de Commissie en het Parlement op basis van wederzijds respect. Ik hoop dat u het daarmee eens bent. Ik wens u allen het beste.

Corbett
Mijnheer de Voorzitter, met deze hoorzittingen hebben wij onlangs een taak volbracht die qua grondigheid en doorzichtigheid in niet één van onze lidstaten wordt geëvenaard. Stelt u zich eens voor dat onze nationale regeringen stuk voor stuk een procedure zouden moeten doorlopen waarbij zij niet alleen een vragenlijst van 50 bladzijden voorgeschoteld zouden krijgen, maar ook zouden worden onderworpen aan een drie uur durende openbare hoorzitting alvorens het vertrouwen te kunnen krijgen van de nationale parlementen en hun taak te kunnen aanvatten. Wij hebben een prestatie geleverd waar wij trots op kunnen zijn.
Dit is natuurlijk een nieuwe procedure en een jong parlement en niet alle dingen gingen even goed. Sommige vragen waren allesbehalve relevant. Sommige dingen kunnen de volgende keer beter. Niettemin hebben de resultaten van de hoorzittingen ons aan deze zijde van het Parlement de overtuiging gegeven dat wij nu een Commissie hebben die duidelijk beter is dan de vorige. Akkoord, er waren vragen over vroegere activiteiten van met name twee kandidaten, maar beiden zijn vrijgepleit door de nationale onderzoeken die naar hun gedragingen waren ingesteld en als zich geen nieuwe feiten aandienen, zal het voor het Europees Parlement moeilijk worden dit verder uit te spelen. Het feit echter dat de voorzitter van de Commissie, in tegenstelling tot zijn voorgangers, nu wel de mogelijkheid heeft om een commissaris te vragen op te stappen - mocht dat ooit nodig zijn - geeft ons de verzekering dat wij alsnog actie kunnen ondernemen, wanneer zich nieuwe feiten aandienen. Wij zullen hier een oogje in het zeil blijven houden.
Wij hebben ons in deze vleugel van het Parlement niet ingelaten met partijpolitiek, landspolitiek of enig ander steekspel in die trant. Wij vinden dat het Parlement zich hier professioneel en verantwoord moet opstellen. Wij zijn tevreden over de mogelijkheden die deze nieuwe procedure ons biedt en over de resultaten die zij heeft opgeleverd.

Van Velzen
B Voorzitter, wij hebben een aantal hoorzittingen gehad waarin je de spanning kon voelen tussen collectieve en individuele verantwoordelijkheid. Het is natuurlijk helder dat de individuele verantwoordelijkheid en hoe die bij deze nieuwe Commissie vorm krijgt in de komende paar jaar een belangrijk thema gaat worden. Als je kijkt naar het verleden dan heeft heel veel accent gelegen op de collectieve verantwoordelijkheid. Maar als je het rapport van de wijzen, het laatste rapport dat zojuist is uitgekomen, leest, dan is de praktijk toch wat anders geweest. Dan is de praktijk vooral gebaseerd geweest op het beginsel van non-interventie. Ik bemoei me niet met jou, jij bemoeit je niet met mij en uiteindelijk is niemand verantwoordelijk. Dat is ook pijnlijk boven tafel gekomen. Ik denk dat het een uitdaging is om het non-interventiebeginsel te veranderen door werkelijke collectieve verantwoordelijkheid. Hoe geef je nu gestalte aan die persoonlijke verantwoordelijkheid?
Ik zou de heer Prodi eigenlijk het volgende willen voorstellen. Hij komt met een jaarprogramma. In het jaarprogramma staat natuurlijk ook wat er op de verschillende directoraten-generaal zal worden gedaan. Zou het nu denkbaar zijn dat in zo'n jaarprogramma ook een aantal politieke resultaatverplichtingen worden aangegaan door de verschillende individuele commissarissen? Als collectief blijft u verantwoordelijk, maar ook daarin kunt u dan preciezer aangegeven wat iedere commissaris zou gaan leveren in dat jaar. Dan kun je hem of haar daarna daarop aanspreken. Ik zou daar een pleidooi voor willen houden.
Dan blijft het onbehagen over het gegeven of er toch niet een aantal, één of meer commissarissen zou zijn die met strafrechtelijke procedures worden belast. Ik ga er van uit dat de heer Prodi een commissaris die in een strafrechtelijke procedure komt, zal vragen op te stappen. Ik ga er ook van uit, en dat staat ook in het rapport van de wijzen, dat wanneer er een commissaris zou zijn die het Parlement opzettelijk onjuist heeft geïnformeerd, dat zo'n commissaris vertrekt.

Gröner
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorgedragen voorzitter Prodi, wij, vrouwelijke sociaal-democraten, zijn teleurgesteld. Ondanks uw belofte bent u er niet in geslaagd in uw nieuwe equipe een beter evenwicht tussen mannen en vrouwen tot stand te brengen. De EU-Commissie blijft een mannenzaak. De opdracht in het Verdrag van Amsterdam om elke vorm van discriminatie te bestrijden blijft voor de vrouwen een vage hoop. Wij spreken misschien wel dezelfde Europese taal, maar begrepen hebt u ons niet.
Op de vraag van de Commissie rechten van de vrouw en gelijke kansen over gender mainstreaming heeft een derde van uw kandidaten niet geantwoord. De sociaal-democraten eisen en - ik beklemtoon dat - blijven eisen dat in de toekomst een vrouwelijke commissaris voor gelijke kansen voor die kwestie bevoegd wordt. Wij vragen dat de Commissie als collegiaal orgaan en uzelf, als voorzitter daarvan, een gevoel voor gender mainstreaming ontwikkelen dat tot zichtbare veranderingen en verbeteringen leidt. Mevrouw Diamantopoulou, die naast werkgelegenheid en sociale dimensie ook gelijke kansen onder haar bevoegdheid heeft, gaf weliswaar blijk van grote inzet, maar hoe kan zij iets doen als u, mijnheer Prodi, haar op voorhand al aan handen en voeten bindt en de strijd tegen geweld en discriminatie aan iemand anders toevertrouwt?
U hebt het over een nieuw evenwicht en een nieuw partnerschap, maar rept met geen woord over de vrouwen in Europa, die uiteindelijk de helft van de bevolking uitmaken.
Wij willen dat u ervoor zorgt dat op inkomensgebied en bij de toegang tot macht en geld substantiële vooruitgang wordt geboekt en dat u samen met ons de strijd aanbindt tegen de dagelijkse discriminatie van vrouwen en tegen geweld.
Zonder de inspanningen van de vrouwen kan de idee van de grote Europese familie nooit werkelijkheid worden.

Elles
Mijnheer de Voorzitter, ik wil bij drie dingen stilstaan en dat zijn de hoorzittingen, de uitkomsten daarvan en bepaalde kwesties die nog nader moeten worden geregeld tussen de nieuwe Commissie en het Parlement.
Ik ben het met de heer Corbett eens dat de hoorzittingen een goed begin waren, al zullen zij op verscheidene punten verbeterd moeten worden, voordat wij daaraan opnieuw kunnen beginnen in 2004. Zo zou ik bijvoorbeeld graag zien dat wij na afloop van een hoorzitting over individuele commissarissen zouden kunnen stemmen of in ieder geval een indicatieve stemming kunnen houden om na te gaan of de commissie daadwerkelijk positief in haar oordeel was of niet. Verder zou er tijdens de hoorzittingen meer tijd moeten zijn om nader in te gaan op vragen die, zoals duidelijk is gebleken, niet altijd even diepgaand door de commissies werden behandeld. Als laatste punt - maar zeker niet minst belangrijke punt - zou ik willen vermelden dat de commissies elk evenveel tijd toebedeeld moeten krijgen. Zo had de Commissie visserij bijvoorbeeld maar één uur, terwijl andere commissies drie uur hadden. Wij als Parlement moeten dit soort dingen beter regelen.
Wat de resultaten betreft, en daarbij zal ik geen namen noemen, hebben veel van mijn fractiegenoten reeds aangegeven welke kandidaat-commissarissen het goed deden en welke minder goed. Ons standpunt als conservatieven is reeds uiteengezet door onze politieke leider de heer McMillan-Scott. Wij blijven zitten met een zekere onevenwichtigheid binnen de Commissie en die situatie moeten wij nu juist proberen te ondervangen door een aantal garanties te vragen.
Ten eerste willen wij, gezien onze ervaringen met betrekking tot de kwijtingsprocedure 1996 waarvoor ik verantwoordelijk was, de absolute zekerheid dat een nieuwe commissaris zijn functie niet zal aanvaarden als wij tegen zijn. Ten tweede willen wij de zekerheid dat wij de informatie krijgen die wij nodig hebben. In het vorige Parlement was veel frustratie over het feit dat wij niet de gewenste informatie konden bemachtigen. Tenslotte willen wij op het punt van de gedragscodes de zekerheid dat bevorderingen zullen geschieden op basis van verdiensten en dat voor bevorderingen op de hoogste niveaus binnen de Commissie alleen kandidaten met bestuurlijke capaciteiten in aanmerking komen, wat tot nu toe niet altijd het geval was.
Tot zover enkele punten die, althans voor mijn fractie, van groot belang zijn en die wij opgenomen willen zien in onze werkovereenkomst met de Commissie. Het aantal parlementsleden dat zich morgen bij de definitieve stemming van stemming onthoudt of tegen de Commissie stemt, zal afhankelijk zijn van de vraag in hoeverre wij morgen op deze punten een bevredigend antwoord hebben gekregen.

Morgan
Mijnheer de voorzitter van de Commissie, u wacht een belangrijke taak en niemand is zich daarvan meer bewust dan de Commissie begrotingscontrole. De hoogste prioriteit moet uitgaan naar de hervormingen. Als u die hier niet waarmaakt, zal ons oordeel over u niet mals zijn en daarvan zullen wij dan allemaal de kwalijke gevolgen ondervinden. Maar zoals de heer Kinnock gisteren al opmerkte, zult u worden beoordeeld op uw daden, niet op uw woorden.
Namens de socialisten in de Commissie begrotingscontrole wil ik specifiek ingaan op het optreden van de heer Kinnock tijdens de hoorzitting. De heer Kinnock geniet als commissaris een uitstekende reputatie en wij nemen genoegen met zijn bereidheid collectieve verantwoordelijkheid te aanvaarden voor de problemen in het verleden, ook al zijn die hem niet persoonlijk aan te rekenen. Hij heeft op een voorbeeldige wijze leiding gegeven aan het DG vervoer en wij zijn van mening dat hij met al de ervaring die hij met de modernisering van de Labourpartij in het Verenigd Koninkrijk heeft opgedaan, over de juiste capaciteiten beschikt om dit werk te kunnen doen. Als je Labour, die in de jaren '80 in een erbarmelijke staat verkeerde, kunt omtoveren tot een partij die in de jaren '90 alles en iedereen achter zich liet, moet je echt wel in staat zijn wonderen te verrichten.
Wij nemen nota van de toezeggingen die de Commissie ten aanzien van de hervormingen heeft gedaan en met name van uw toezegging, mijnheer Prodi, om het Europees Parlement over die hervormingen te raadplegen. Wij verwachten dat dat zal gebeuren vóór de presentatie van de plannen in februari. Wij nemen nota van de belofte het Parlement te raadplegen over de hervorming van het ambtenarenstatuut, waarmee enkele van de bezwaren van de heer Elles zullen worden ondervangen. Wij nemen eveneens nota van de nieuwe toezeggingen om regels vast te stellen voor ambtenaren die uit de school klappen, en daarvoor nieuwe disciplinaire procedures te ontwikkelen. De gedachte om aan de gedragscodes, zodra deze zijn opgesteld, juridische consequenties te verbinden juichen wij toe en wij vinden het tevens een goede zaak dat de beheers- en controlesystemen van de Commissie aan een grondig onderzoek worden onderworpen. Wij verwachten telkens een actieve raadpleging van het Parlement en wij zijn er vast van overtuigd dat de commissaris zijn beloftes gestand zal doen. Wat ons nog wel zorgen baart is de onafhankelijkheid van OLAF, die de Commissie in acht dient te nemen. Wij zullen niet toestaan dat u dit budgettair uitbuit. Wij staan aan het begin van een hervormingsproces en daarmee willen wij nu graag aan de slag.

De Voorzitter
Mijnheer Cashman, wenst u het woord voor een motie van orde?

Cashman
Mijnheer de Voorzitter, het spijt mij dat ik voor de tweede maal het woord vraag voor een motie van orde, terwijl ik nog niet eens mijn maidenspeech in dit Parlement heb gehouden. Ik wil mijn collega erop wijzen dat de anti-discriminatieclausule in het Verdrag van Amsterdam niet alleen betrekking heeft op de discriminatie van vrouwen, maar ook op die van allerlei minderheden op grond van ras, etnische afkomst, seksuele geaardheid en handicap. Ik hoop dat de Commissie hier voor een integrale benadering kiest en zich, naar aanleiding van een motie van orde, niet alleen richt op gelijke kansen voor vrouwen.

Theato
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Prodi, dames en heren, tijdens de negentien hoorzittingen met de toekomstige leden van de Commissie hoorden wij vaak de mooi klinkende woorden transparantie, efficiëntie, rekenschap en verantwoording. Mijnheer Prodi, zoals u ons op geloofwaardige wijze hebt verzekerd, is een grondige hervorming nodig en geen oplapwerk. Voor de heer Kinnock is dat echter een zware opgave, want het mag niet bij woorden blijven. Er moeten spoedig, in alle openheid tegenover het Parlement, ook daden volgen. Voor ons is een constructieve samenwerking met de Commissie onontbeerlijk om het op dit ogenblik jammer genoeg belabberde beeld van Europa bij de burgers duurzaam te verbeteren.
Concreet gesproken zou ik drie opmerkingen in verband met de begrotingscontrole willen maken. In de eerste plaats is de bevoegdheid voor de uitgaven gewoonlijk gescheiden van die voor de controle. Mijnheer Prodi, u hebt die samengevoegd. Hoe staat u tegenover een mogelijke scheiding van die twee bevoegdheden, nu of in de toekomst? Vreest u geen belangenconflicten?
In de tweede plaats ben ik blij met hetgeen u over de voorlichting van de publieke opinie hebt gezegd. Ik hoop te mogen rekenen op dezelfde openheid tegenover onze commissie, in het bijzonder met betrekking tot de kwijting. De informatie die wij in dat verband van de Commissie ontvangen, moet van een bijzonder goede kwaliteit zijn. Wij willen niet meer via de pers vernemen waar er sprake is van problemen, wanbeleid en dergelijke meer.
In de derde plaats is er OLAF, het nieuwe bureau voor fraudebestrijding. Het voor dit jaar gevraagde personeelsbestand is onvoldoende. Jammer genoeg heeft mevrouw Schreyer zich niet duidelijk uitgesproken over de vijftien extra plaatsen voor dit jaar, die het totaal op dertig zouden brengen. Uit de antwoorden in de Commissie begrotingscontrole van gisteren kon niet worden opgemaakt dat de Commissie haar halsstarrige houding tegenover haar diensten zal herzien.
Op dat vlak is er in de diensten nog veel werk aan de winkel. Hetzelfde geldt voor de behandeling van de dertig nog hangende gevallen op de UCLAF-OLAF-lijst, om nog maar te zwijgen van de negenhonderd andere zaken. Ik reken erop dat de begrippen transparantie, efficiëntie, rekenschap en verantwoording ook in praktijk zullen worden gebracht.

Donnelly
Mijnheer de Voorzitter, er is vandaag al veel gezegd over het cynisme en de schijnheiligheid van vroeger, maar ik wil u zeggen dat er niets cynischer of schijnheiliger is dan het gedrag van de mensen die in hun commentaar op de procedure van de hoorzittingen al aankondigen tegen de Commissie te zullen stemmen. Zelfs nog vóór het begin van de hoorzittingen, waren er al parlementariërs die riepen dat zij hun goedkeuring aan de Commissie zouden onthouden. De progressieve krachten in dit Parlement - en ik zeg dit tot mensen zoals de heer van Velzen en anderen - moeten na de stemming van morgen de handen ineenslaan en met de nieuwe Commissie samenwerken, opdat wij na negen maanden van stilstand, weer vooruit kunnen. Wij moeten een einde maken aan de politieke guerillaoorlog die hier in dit Parlement aan de gang is. Wij moeten met elkaar samenwerken.
Ik wil nog iets zeggen naar aanleiding van de kritiek die er op twee leden van de toekomstige Commissie was. Wij geven de Europese Commissie geen blanco cheque, mijnheer Prodi. Wij houden u en uw collega's nauwlettend in de gaten. Wij willen echter niet in een situatie verzeild raken waarin wij leden van deze Commissie opgejaagd zien worden door de media van de een of andere EU-lidstaat. Als er aanwijzingen zijn, moeten die worden voorgelegd en wij vertrouwen erop dat u maatregelen treft als dat nodig is. Wij zullen binnen de socialistische fractie in het Europees Parlement niet op basis van partijpolitiek stemmen, maar ons zuiver laten leiden door de resultaten van de hoorzittingen en de antwoorden op onze vragen die wij daar de afgelopen weken hebben gekregen.
Ik wil graag nog terugkomen op wat de heer van Velzen zei, omdat het hier volgens mij gaat om een proces in twee fasen. Wij hebben de toespraak van de voorzitter van de Commissie gehad en wij hebben de hoorzittingen gehad, maar het werkprogramma van de Europese Commissie is de tweede fase van dit proces. Dit werkprogramma moet een inspirerende indicatie zijn voor de richting die de Europese Unie wil inslaan en de doelstellingen die zij wil nastreven. In het verleden, zelfs onder Delors en onder Jacques Santer, kwam dat nooit op deze wijze naar voren, maar de tweede fase is van vitaal belang. Vandaar dat ik het ook met de heer van Velzen eens ben: wij moeten ervoor zorgen dat dit werkprogramma bij de mensen ingang vindt, dat het voor hen van belang is. Wij moeten dan ook samen met u hieraan werken.
Wij hebben met de hoorzittingen een goede start gemaakt en ik roep de progressieve krachten hier in dit Parlement op om morgen na de stemming met de Commissie samen te werken ten einde de burgers van Europa te dienen.

Palacio Vallelersundi
B (ES) Mijnheer Prodi, ik spreek namens geen enkele fractie of delegatie. Ik spreek voor mezelf en namens velen met wie ik bepaalde opvattingen deel, die als volgt zijn samen te vatten. In de eerste plaats weten we dat Europa tot stand is gekomen dankzij twee krachten die dialectisch constructief zijn. Enerzijds zijn er degenen die, zich bewust van het gewicht van de geschiedenis, het voortbestaan en de geldigheid van de nationale staat verdedigen. Anderzijds zijn er degenen die durven te denken aan een verdergaande integratie in de toekomst, een integratie die echter nog niet zijn beslag heeft gevonden in een politieke definitie, en misschien is dat wel een van de voordelen van deze constructie.
Mijnheer Prodi, ik spreek namens degenen die uw principes delen, die het eens zijn met uw programma, en die het eens zijn met het idee dat Europa een nieuwe orde van vrede, voorspoed en stabiliteit moet vestigen waaruit coraggio, ambizione en visione: moed, ambitie en visie spreken.
Namens deze mensen vind ik dat wij het essentiële evenwicht moeten respecteren dat is vastgelegd in het Verdrag. Daarom moeten we bijvoorbeeld het initiatiefrecht van de Commissie respecteren. Daarom moeten wij er natuurlijk ook voor zorgen dat de Verdragen, de wetteksten en de werkwijze van de instellingen beter overeenkomen met wat de maatschappij wil. En de maatschappij vraagt om iets anders B u heeft dat al gezegd, mijnheer Prodi - de maatschappij vraagt om realisme, en vraagt om een beter contact met de mensen.
Daarom kan ik, uit naam van degenen voor wie ik spreek, alleen maar uw toezegging onderstrepen dat op de intergouvernementele conferentie de hervorming zal worden doorgevoerd waar de mensen om vragen. Door weg te blijven bij de verkiezingen, hebben zij laten zien hoe belangrijk dat voor hen is.
Wij moeten onze regels en onze houding aanpassen aan de hedendaagse maatschappij, maar zonder de hoekstenen van de Europese integratie op te offeren.
Mijnheer Prodi, ik wens de komende Commissie veel succes: zij zal morgen ongetwijfeld onze goedkeuring krijgen.

Berès
B (FR) Mijnheer de voorgedragen voorzitter, de leden van de Franse socialistische delegatie vragen zich af of de instellingen wel doelmatig functioneren. Daarom vinden wij dat er snel een daadkrachtige Commissie moeten komen, overeenkomstig de bepalingen van de Verdragen, hetgeen betekent dat uw mandaat samen moet vallen met dat van ons.
Mijn delegatie gaat haar politieke verantwoordelijkheden niet uit de weg. Daarom stemmen we morgen voor de investituur van uw Commissie. Wij zijn van mening dat uw Commissie, met goedkeuring van de Raad, op evenwichtige wijze is samengesteld. Wij hebben de kwaliteiten van de leden van uw team gunstig beoordeeld. Zoals u ongetwijfeld zult vermoeden betekent dit alles niet dat we u een blancovolmacht, een regelrecht vertrouwensvotum geven.
Wij hebben ons nog geen politiek oordeel kunnen vormen. Daarvoor wachten we uw programma af. Wij willen dat u het Europees sociaal model nader omschrijft en verdedigt. Wij verwachten verder van u dat u bij het formuleren van het mededingingsbeleid rekening houdt met andere beleidsvormen. Het Verdrag van Amsterdam nodigt u hier overigens ook toe uit. Het mag immers niet zo zijn dat alleen al met de fameuze hervormingen van de arbeidsmarkt de werkloosheid stijgt. U moet ervoor zorgen dat de grootschalige beleidsvormen worden uitgevoerd die Europa in staat zullen stellen werkgelegenheid te creëren en te voorkomen dat nog eens duizenden mensen extra op straat komen te staan.
Wij verwachten van u ook een ontwikkelingsbeleid waarin Europa zich solidair toont met het zuidelijk halfrond. Wij vernemen graag uw visie over de ontwikkeling van de internationale normen. Vindt u dat de WHO moet bepalen hoe de interne rechtsorde er in de Europese Unie uit moet komen te zien, of bent u van mening dat wij zelf de kadervoorschriften daarvoor moeten bepalen?
Het doet ons genoegen te vernemen dat u op institutioneel gebied een voorstander bent van een ruimere definitie van het mandaat van de IGC en wij kijken dan ook uit naar het verslag van uw drie wijzen. Wel vragen wij ons af wie er binnen uw team verantwoordelijk wordt voor het opstellen en uitwerken van het Handvest van de grondrechten. Ook willen we van u weten of u van plan bent te beginnen met het nadenkproces over de toekomstige architectuur van de Unie. Dit vraagstuk moet binnen uw Commissie voorrang krijgen.
De komst van uw Commissie maakt een nieuwe verstandhouding tussen uw instelling en het Parlement mogelijk. Dat doet ons genoegen. Dit begrotingsjaar heeft ons Parlement laten zien dat het een moderne en democratische instelling is. Wij verwachten dat de Commissie dat ook zal zijn en als onze verwachting bewaarheid wordt, kunt u rekenen op onze steun.

De Voorzitter
Ik heb zeven ontwerpresoluties overeenkomstig artikel 37, lid 2 van het Reglement ontvangen. Bovendien heb ik van de Conferentie van voorzitters een ontwerpbesluit over de verkiezing van de voorgedragen Commissie ontvangen.
De stemming over deze ontwerpresoluties en over het voorstel van de Conferentie van voorzitters vindt morgen, woensdag, om 12 uur plaats.

Varela Suanzes-Carpegna
B (ES) Mijnheer Prodi, ik richt me tot u als voorzitter van de Commissie visserij van dit Parlement.
Wij hebben u niets horen zeggen over de visserij, terwijl u toch moet weten dat vele duizenden vissers en evenzoveel families daarvan afhankelijk zijn. Dat geldt ook voor de duizenden ondersteunende en verwerkingsbedrijven, die producten maken die de Unie nodig heeft. Het gaat bovendien om gebieden en regio's in Europa waar de werkgelegenheid sterk van de visserij afhankelijk is.
Ik wil in deze interventie heel duidelijk zijn, mijnheer Prodi, en tegen mijnheer Fischler zeggen dat niemand eraan twijfelt dat hij verstand heeft van landbouw, maar ook dat hij geen verstand heeft van visserij. Hij heeft dat tijdens de hoorzittingen zelf toegegeven, en dat is ook in de praktijk gebleken. Hij heeft echter met ons een politieke afspraak gemaakt waar ik u, als voorgedragen voorzitter, aan wil herinneren.
De heer Fischler heeft mondeling de politieke toezegging gedaan het huidige Directoraat-generaal visserij te zullen handhaven. Met die uitspraak week hij af van wat hij schriftelijk had verklaard in antwoord op de vragenlijst die hem was voorgelegd. Hij heeft dus beloofd het huidige Directoraat-generaal visserij te zullen handhaven, en ik zeg nadrukkelijk: het huidige, om te onderstrepen dat het gaat om een afzonderlijk Directoraat-generaal voor de visserij, met de status van Directoraat-generaal.
Ik zeg dat omdat wij in onze commissie hebben bepaald dat dit voor ons een conditio sine qua non is, en dat hebben we ook zo gezegd in de door mij ondertekende brief die wij u hebben gestuurd. Ik wil u daarom vragen dit in uw geheugen te griffen, en ik vraag dat ook aan de heer Kinnock, die links van u zit. Hij is de ondervoorzitter die verantwoordelijk is voor de hervorming, en ook tegen hem zeg ik dat dit voor ons een conditio sine qua non is om het parlementaire vertrouwen te behouden dat onze commissie aan de heer Fischler heeft geschonken.
In de tweede plaats wil ik er ook aan herinneren dat de heer Fischler ons het schriftelijke onderhandelingsmandaat voor de buitengewoon belangrijke visserijovereenkomst met Marokko in het vooruitzicht heeft gesteld. Dat is dringend noodzakelijk om ervoor te zorgen dat het Parlement de reserve in de door de Raad goedgekeurde begrotingspost kan handhaven en uw Commissie, mijnheer Prodi, in de toekomst niet verantwoordelijk is voor een gebrek aan middelen voor deze overeenkomst.

Katiforis
Mijnheer de voorzitter van de Europese Commissie, ik zou willen beginnen met het laatste punt van de heer Donnelly, met het tweede gedeelte van uw taak: het werkprogramma. De collectieve en individuele verantwoordelijkheden zijn volgens mij weliswaar een ernstig vraagstuk, maar het herstel van het prestige en de creativiteit van de Europese Commissie zal afhangen van haar werkprogramma.
Dit programma zal zowel bij de opstelling als bij de uitvoering stuiten op inertie en reacties. Om daar het hoofd aan te bieden is originaliteit en kracht nodig, mijnheer de voorzitter en ik hoop dat u ergens verborgen voorraden heeft van dit soort goederen. Velen zijn namelijk van mening dat uw toespraken tot nu toe niet hebben aangetoond dat u die dingen in voldoende mate bezit. Evenmin is daar in voldoende mate uit gebleken dat er een nieuwe mentaliteit komt, een mentaliteit die noodzakelijk is om de diepe vertrouwenscrisis in Europa, zowel wat de werkloosheid als de veiligheid betreft, te overwinnen.
U hebt gesproken over de Balkan. Gelukkig ziet Europa het belang van de Balkan in en ik ben het roerend eens met het gevoel van urgentie dat u ons probeerde mee te geven. U hebt gelijk wanneer u zegt dat de Balkanlanden hun conflicten niet naar Europa mogen uitvoeren, maar u hebt geen gelijk wanneer u zich van de Balkanlanden distantieert en hen zegt dat zij eerst hun problemen moeten oplossen voordat zij kunnen worden opgenomen.
Europa heeft de problemen op de Balkan al geïmporteerd en wel vanaf het moment waarop het besloot zelfs met wapengeweld deze problemen op te lossen. Laten wij het beestje bij de naam noemen: het gaat niet alleen om de Balkan. Het kan bijvoorbeeld niet door de beugel dat enerzijds een kandidaat-land dreigt met een aanval op een lidstaat van de Unie, maar anderzijds dit kandidaat-land niet wordt gezegd dat een aanval op een lidstaat een aanval is op alle lidstaten, omdat er geen gemeenschappelijke Europese grens is. Ik hoop dat u tijdens de intergouvernementele conferentie de kracht zult vinden om de maatregelen voor te stellen die noodzakelijk zijn voor de instelling van deze gemeenschappelijke grens en voor het geven van een gevoel van veiligheid aan degenen onder ons die zich niet veilig voelen en dat zijn er velen.

von Wogau
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, de nieuwe Commissie staat voor enkele grote opdrachten. De Europese Centrale Bank voert nu een gemeenschappelijk monetair beleid. Er moet ook een gemeenschappelijk economisch beleid komen. Daartoe behoren een consequente toepassing van de mededingingsregels en van het Stabiliteits- en Groeipact, gemeenschappelijke fiscale minimumnormen en de inachtneming van enkele fundamentele principes.
Ik ben ervan overtuigd dat dit gemeenschappelijke economisch beleid pas kan slagen als daaraan vorm wordt gegeven volgens de beginselen van een sociale markteconomie. Daarom is er nood aan enkele projecten die zichtbaar zijn voor de burger. Mijnheer de voorzitter van de Commissie, u hebt het daar uitvoerig over gehad.
In de eerste plaats is - en ik weet dat hierop kritiek wordt geleverd - de veiligheid van de levensmiddelen een van de belangrijkste zorgen van onze bevolking, maar ook een hinderpaal voor de goede werking van de gemeenschappelijke markt. Ik zou u willen aanmoedigen zich persoonlijk hiermee bezig te houden. Dat lijkt mij erg belangrijk voor de burger en voor het functioneren van de gemeenschappelijke markt.
In de tweede plaats is er de controle van het luchtruim. In Amerika is daarmee één enkele instantie belast. In een van uw eerste toespraken had u het daar al over. In Europa zijn er drie instanties die zich daarmee bezighouden. Dat is voor de luchtvaartmaatschappijen ondraaglijk en voor de burgers gevaarlijk. Dit lijkt mij een tweede grote prioriteit.
In de derde plaats noem ik de verdere afbraak van de monopolies. Bij de telefoon- en elektriciteitskosten zien wij voor het eerst dat deze afbraak de burger tastbare voordelen biedt. Dit moet ons de moed geven om dezelfde weg te bewandelen in andere vergelijkbare sectoren, zoals post, energie, telecommunicatie en spoorwegen. De afbraak van monopolies is naar mijn mening in het voordeel van de burgers van de Europese Unie.

Van den Berg
B Mijnheer Prodi, namens de Nederlandse socialisten wil ik hopen dat we met de benoeming van uw voltallige Commissie morgen een streep kunnen zetten onder de crisis. Onze steun hebt u, zeker onder alle voorwaarden die uzelf daaraan hebt verbonden. U hebt vanochtend een rede gehouden, we hebben veel gehoord in de hearings. Wat wij daarin nog sterk missen, is de sociale kant. Op de eerste plaats de sociale kant in de wereld. 125 miljoen kinderen gaan vandaag de dag niet naar school. Daarmee hebben ze geen toekomst in deze wereld, onze wereld is niet millennium-proof. Ik zou zo graag zien dat het programma van januari een ambitieus verhaal is van Patten, van Lamy en van Nielson en van uw Commissie om op dat punt wezenlijk Europa sociaal naar buiten te laten zijn, en dan sociaal naar binnen.
Die solidariteit en die vrije markt en die noodzaak van vernieuwing werken alleen maar als we iedereen erbij houden. Er zijn te velen vandaag die uitgesloten zijn, ook in onze eigen Europese wereld. Die solidariteit naar binnen en buiten, daarop zouden wij graag u en uw programma in januari willen beoordelen. Wat ons betreft kijken we naar alle commissarissen en hopen we dat we een vertrouwenwekkend nieuw begin kunnen maken in Europa, zoals de heer Van Velzen zo goed heeft aangegeven hoe dat zou kunnen in het programma. We zouden ieder van u graag individueel verantwoordelijk willen houden en collectief als Parlement met u als Commissie een goed resultaat willen bereiken.

Chichester
Mijnheer de Voorzitter, ik wil nader ingaan op de procedurele en de inhoudelijke kanten van de hoorzittingen met de kandidaat-commissarissen. Deze hoorzittingen zijn naar mijn mening tekortgeschoten, omdat de commissies te weinig tijd hadden om echt door te vragen. Ik spreek uit onze ervaring in de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie. Aangezien wij tijd moesten vrijmaken voor delegaties van andere commissies, hadden noch de leden van mijn fractie, noch onze commissie, noch de leden van de delegaties voldoende tijd om de kandidaat-commissarissen Liikanen en Lamy alle vragen te stellen die zij hen hadden willen stellen. Dit betreur ik zeer.
De tweede tekortkoming van de hoorzittingen was het ontbreken van de mogelijkheid om aan het einde van iedere hoorzitting een indicatieve stemming te houden. Ik weet dat hierover verschillend wordt gedacht, maar het lijkt mij dat zonder een indicatieve stemming de kernvraag of de leden de desbetreffende kandidaat-commissaris geschikt achten of niet, niet precies kan worden beantwoord.
Ik wil nu verder op de inhoudelijke kanten ingaan. Ik heb het reeds over twee kandidaat-commissarissen gehad, maar er is nog een derde voor ons verschenen, namelijk kandidaat-commissaris Busquin. Het was geen toeval dat op deze hoorzitting geen delegaties van andere commissies aanwezig waren, waardoor wij meer tijd hadden om op onze vragen door te gaan. Ik vrees dat de heer Busquin een meerderheid van de leden van de commissie niet tevreden heeft kunnen stellen met zijn antwoorden over zijn rol bij vroegere financiële schandalen. Evenmin overtuigend waren zijn antwoorden op de vragen over zijn affiniteit met de portefeuille en op de vraag of hij over het verantwoordelijkheidsgevoel en het leiderschap beschikt die nodig zijn voor de taken van deze Commissie. Sinds de hoorzitting zijn in The Sunday Times van afgelopen weekend nieuwe feiten naar voren gekomen, die verdere twijfels oproepen over het waarheidsgehalte van de antwoorden die de heer Busquin het Parlement gaf. Ik heb de Voorzitter gevraagd deze zaak te onderzoeken. Ik ben dus bang dat wij hier te maken hebben met een beschadigde commissaris, mijnheer Prodi.

Martelli
Mijnheer de Voorzitter, voorzitter Prodi, namens de Italiaanse socialisten hoop ik dat het Parlement u een kamerbreed en onvoorwaardelijk vertrouwen zal schenken. Wij zitten onderhand al lang genoeg zonder Commissie! Wij hebben nu een sterke Commissie nodig. Zonder een gezaghebbende regering dreigt overigens ook het Parlement het spoor bijster te raken.
De aanlooptijd had niet lastiger kunnen zijn. De vorige Commissie was in de knoop gekomen juist toen Europa in vuur en vlam stond. En als Emma Bonino er niet was geweest, dan zou de Commissie bij de tragedie in de Balkan gewoon niet bestaan hebben. Wel is bij de Europese burgers, bij de bevolking een indruk van kwetsbaarheid, zo niet van machteloosheid, achtergebleven. Dit signaal van zwakte is zorgwekkend, vooral als men bedenkt dat Europa destijds is ontstaan om vrede op het continent te garanderen.
U heeft gesproken over het Europa van de volkeren, meer dan het Europa van de instellingen. In de visie en gevoelens van onze volkeren is Europa al één, van de Atlantische Oceaan tot de Oeral, van de toendra's tot Anatolië. U heeft terecht als eerste objectief aangegeven de uitbreiding van de Unie tot de staten die klaar zijn voor toetreding en u heeft vervolgens geleidelijke vormen van samenwerking aangereikt door concentrische cirkels van een virtueel lidmaatschap te tekenen met landen die het dichtst bij ons liggen maar nog niet klaar voor toetreding zijn. U heeft het vervolgens gehad over een partnerschap met Rusland en de Oekraïne en over een cultureel partnerschap met alle landen van het Middellandse-Zeegebied. Boven al die cirkels heeft u de kroon van een gezamenlijk en versterkt leiderschap met de Verenigde Staten gezet.
Mijnheer de voorzitter, bent u er zeker van dat die bereidheid ook aan de andere kant van de Atlantische Oceaan bestaat? U hebt vast en zeker de verklaring van gisteren van de Amerikaanse minister van defensie gelezen die nu al vraagtekens begint te zetten bij de gemeenschappelijke Europese defensie. En toch is "mister GBVB" niemand anders dan de voormalige secretaris-generaal van de NAVO, de NAVO wier grens al in Warschau en Boedapest ligt, terwijl die van de Unie bij Berlijn ophoudt.
De uitbreiding is de ware prioriteit, maar daar kleven een aantal problemen aan, niet alleen ten opzichte van de andere landen, maar ook wat de Unie zelf betreft. Ik denk hierbij niet alleen aan de gapende kloof tussen grote doeleinden en een kleine balans. Als wij niet aan soliditeit willen verliezen wat wij in de breedte winnen, als wij het Europa van de markt en de gemeenschappelijke munt een ziel willen geven, als wij het vertrouwen van de burgers en de volkeren willen terugwinnen, dan moeten wij - Commissie, Parlement en Raad - samenwerken voor het enige dat voor een sterkere basis en een nieuw elan kan zorgen: een Europese burgerschap, een handvest van de rechten, een echte grondwet. Wat voor zin heeft het een vrij verkeer te garanderen binnen één grote grens als wij vervolgens vijftien verschillende wetten inzake immigratie en politiek asiel hanteren? Wat voor zin heeft één Parlement dat gevormd wordt op grond van vijftien verschillende kiesstelsels? Er blijft een nieuwe grens in het zuiden. Een gemeenschappelijk burgerschap is dus het perspectief waaraan u volgens mij tot januari moet werken.

Jarzembowski
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, geachte commissarissen, dames en heren, de heer Donnelly heeft ons daarstraks verweten dat wij op huichelachtige en ongerechtvaardigde wijze commissarissen hadden aangevallen. Ik kan alleen zeggen dat de heer Simpson vanochtend onherkenbaar was. Daar moet de socialistische lijn hebben meegespeeld. De heer Simpson heeft op dwaze en brutale wijze mevrouw Palacio aangevallen. Ik wijs namens onze fractie die aanval op mevrouw Palacio krachtig van de hand. De feiten liggen helemaal anders.
De commissie heeft met grote meerderheid de vakkennis van mevrouw Palacio erkend en vastgesteld dat de door mevrouw Palacio schriftelijk en mondeling toegelichte prioriteiten de mening van het Parlement weerspiegelen. De meerderheid was ook tevreden met de antwoorden van mevrouw Palacio op de beschuldiging van de socialisten in verband met het onderzoek naar subsidiëring van vlas in Spanje. Mevrouw Palacio heeft op overtuigende wijze uiteengezet dat de commissie van onderzoek van het Spaanse parlement alle betichtingen aan haar adres als ongegrond heeft verworpen. Wij wijzen de beschuldigingen van de socialisten, die steeds opnieuw deze oude koe uit de sloot halen en steeds weer van alles en nog wat insinueren, met klem van de hand. Wij verheugen ons op de samenwerking met mevrouw Palacio.
Geachte collega, u mag spreken als u spreektijd hebt. Mijn tijd steelt u echter niet!
De samenwerking met de voorgedragen commissaris voor het regionaal beleid, de heer Barnier, zal even goed zijn als die met mevrouw Palacio. De heer Barnier is op grond van zijn politieke ervaring als nationaal minister, maar ook als voorzitter van een regionaal Parlement, bij uitstek geschikt om regionale politiek te begrijpen en toe te passen. Iets wat hij zei heeft mij daarvan overtuigd, namelijk "Ja, wij nemen het subsidiariteitsbeginsel in acht - de lidstaten en regio's beslissen in de eerste plaats - maar als commissaris ben ik verantwoordelijk voor de inachtneming van de doelstellingen van het regionaal beleid. Ik zal die verantwoordelijkheid ook op mij nemen.". Mijnheer Barnier, wij verheugen ons op onze samenwerking met u.

De Rossa
Mijnheer de Voorzitter, wat moet je in twee minuten nu zeggen over de benoeming van een Commissie! Ik wens u allen veel goeds, mijnheer Prodi, mijnheer Kinnock en alle anderen die een zeer grote verantwoordelijkheid op zich nemen in naam van de burgers van de Europese Unie. Het is een zeer grote verantwoordelijkheid die u aanvaardt, omdat het hierbij gaat om de wijze waarop mensen in de komende decennia hun leven zullen leiden. Er zijn in Europa mensen die elkaar naar het leven staan om hun godsdienst, etnische afkomst of nationaliteit, er zijn mensen die met honger naar bed gaan, er zijn mensen zonder dak boven hun hoofd, zonder adequate gezondheidszorg. Al deze problemen moet Europa door samenwerking zien op te lossen, niet alleen samenwerking tussen Commissie en Parlement, maar ook tussen Commissie, Parlement, nationale regeringen en nationale parlementen. Een van de dingen waaraan wij de komende vijf jaar moeten werken, is een nauwere samenwerking tussen nationale en regionale parlementen en het Europese niveau.
Als wij een Europa willen waarin onze burgers een inbreng hebben, moeten wij hen een rol geven bij de vorming van dat Europa en hen betrekken bij dat Europa. De enige manier om dat voor elkaar te krijgen is de sociale dimensie van Europa - de sociale convergentie waaraan Europa behoefte heeft - dezelfde status te geven als de monetaire en economische convergentie. Een Europa waarbij de burgers zich betrokken moeten voelen, kan niet ontstaan, zolang wij alleen maar blijven praten over economische en monetaire zaken. Wij moeten het over sociale kwesties hebben, over cultuur en over zaken die de mensen in hun dagelijks leven bezighouden. Wij moeten laten zien dat de politiek in deze Unie iets aan hun problemen kan doen.

Pronk
B Voorzitter, ik was ook erg verbaasd over de aanval van collega Donnelly op collega van Velzen. De heer Donnelly schijnt nog steeds van het oude marxistische principe uit te gaan dat de socialistische partij altijd gelijk heeft en iedereen die daarvan afwijkt dus ongelijk krijgt. Maar daar wilde ik vandaag niet over spreken, Voorzitter, ik wilde spreken als coördinator van de Commissie werkgelegenheid over de hoorzitting met mevrouw Diamantopoulou.
De antwoorden van de kandidaat-commissaris tijdens de hoorzitting waren in principe bevredigend. Het is duidelijk dat niet iedereen het met alle antwoorden eens was maar de hele Commissie werkgelegenheid is van mening dat de gegeven antwoorden een goede basis bieden voor een samenwerking in de toekomst. Dat geldt ook voor het overgrote deel van de leden van de Europese Volkspartij. Deze commissaris behoort niet tot diegenen waartegen de EVP terecht bezwaren heeft aangevoerd.
Toch zijn er kanttekeningen te maken. De beoogde commissaris was niet bereid een intensievere samenwerking met het Europees Parlement te accepteren wat betreft het werkgelegenheidspact en de verdere ontwikkeling ervan. Het betreft hier de fameuze Top van Keulen. Er is een groot gevaar dat het succesvolle proces van Luxemburg dat nu bestaat in een onsuccesvolle Keulse pot wordt gestopt zonder parlementaire inbreng. De Commissie moet daarom het Parlement bij het proces blijven betrekken. Een ander kritisch punt, speciaal door onze Britse collega's aangebracht, is het punt van de deregulering. Ook deze dient door de Commissie te worden voortgezet voor zoverre dit werkgelegenheid kan opleveren. De positie van de non-governmental organisations in de sociale sector is nog steeds niet geregeld. Er moet zo snel mogelijk een juridische basis komen die het mogelijk maakt voor met name organisaties van gehandicapten, ouderen, kinderen en families, een werkelijke civil society op Europees niveau te vormen. De sociale dialoog is heel belangrijk. Europa mag zich gelukkig prijzen dat de sociale dialoog zoveel heeft opgeleverd. Maar de sociale dialoog, mijnheer Prodi, mag nooit een reden zijn voor Commissie en Parlement af te zien van hun politieke verantwoordelijkheid. Zolang de rol van het Parlement bij het beoordelen van de resultaten van de sociale dialoog niet is geregeld, dient een interim-oplossing te worden gevonden.
Tenslotte, Voorzitter, waardeer ik het zeer dat de commissaris tijdens de hoorzitting zo uitgebreid is ingegaan op mijn verslag dat beoogt een soort Luxemburgs proces met betrekking tot de sociale zekerheid in de lidstaten tot stand te brengen.

Pomés Ruiz
B (ES) Mijnheer Prodi, u bent misschien de persoon om datgene tot stand te brengen waar deze Vergadering al zo lang om vraagt. Ik werd gegrepen door uw woorden toen u zei dat u daadkrachtig zou optreden en dat u niet bang bent om zich te vergissen; dat u weliswaar liever de juiste beslissingen neemt, maar dat als er een beslissing moet worden genomen, u het risico zich te vergissen graag op de koop toe neemt. Bravo! Dat is een goed voornemen, en wij hopen dat spoedig uit de feiten mag blijken dat u zich eraan houdt.
In de Commissie begrotingscontrole vinden wij, leden van de Europese Volkspartij, dat eerlijkheid voor alles gaat. Het Comité van Wijzen zegt dat OLAF de nodige middelen moet krijgen om een einde te maken aan het aura van corruptie waardoor de vorige Commissie ten val is gekomen.
Ik vind echter dat we een stap verder moeten gaan. Er moest snel een echt personeelsbeleid komen aan de hand waarvan de werknemers van de Commissie B die wij, terecht of onterecht, vaak hard aanpakken - op hun verdiensten kunnen worden beoordeeld. Ik heb de heer Kinnock gevraagd of de vijfhonderd arbeidsplaatsen die openstaan in de Commissie nog zouden worden opgevuld. Als u middelen tekort komt, gebruikt u dan alvast de plaatsen die het Parlement al heeft goedgekeurd.
Wij willen meteen daden. Over een maand wordt de Raad Binnenlandse Zaken gehouden. Dat kan het moment zijn om de maatregelen te treffen die het Comité van Wijzen voorstelt. Grotendeels zijn dat voor de hand liggende maatregelen waarvan we ons afvragen waarom ze niet eerder zijn genomen. Het Parlement heeft al lang geleden om enkele van die maatregelen gevraagd.
Mijnheer Prodi, zult u al proberen om de maatregelen mee te nemen die in Helsinki moeten worden behandeld? Wij willen daden, omdat de tijd dringt. Als u morgen het vertrouwen van het Parlement krijgt B en dat hoop ik B dan wacht u een reusachtige taak, die u moet vervullen voor alle burgers van Europa. Haast u, mijnheer Prodi.

Goepel
Mijnheer de Voorzitter, ik wil mij kort op drie punten toespitsen. Mijnheer Prodi, in de eerste plaats wil ik opmerken dat de heer Fischler, wat het landbouwbeleid betreft, zeer goed voorbereid was en door zijn vakbekwaamheid overtuigde. Tijdens de hoorzitting in de landbouwcommissie was de medebeslissingsbevoegdheid van het Parlement op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid een van de belangrijkste punten. In dat verband is mijn fractie uiterst ingenomen met de opmerking van de heer Fischler dat de regelgeving betreffende het algemene concept, de oriëntatie van het landbouwbeleid volgens de medebeslissingsprocedure moeten worden behandeld en dat hij, de heer Fischler, dit standpunt tijdens de komende intergouvernementele conferentie zal verdedigen. Mijnheer Prodi, ik ga ervan uit dat u hem daarin steunt.
In de tweede plaats werd tijdens de hoorzitting niet alleen grote aandacht besteed aan de problemen in verband met de uitbreiding van de Unie, maar ook aan het feit dat het Europese landbouwmodel in de komende WHO-onderhandelingen op internationaal niveau moet worden verdedigd en veiliggesteld. Ook hier kan ik namens mijn fractie vaststellen dat de Commissie blijkbaar vastbesloten is tijdens de millenniumronde onder meer vraagstukken zoals sociale normen voor de landbouw en Europese milieuvoorschriften, erdoor te krijgen. De heer Garot heeft daar al op gewezen.
In de derde plaats meent de meerderheid in mijn fractie dat wij op grond van de ervaring, competentie en inzet van de kandidaat mogen verwachten dat hij als Commissielid goed werk zal leveren. Alleen moet de voorgedragen commissaris voor landbouw dan in de volgende zittingsperiode vaker rekening houden met de door het Parlement ingediende amendementen en met de mening van de afgevaardigden, mits deze - wij moeten eerlijk zijn - de budgettaire grenzen niet overschrijden en geen bestaande wetten buiten werking stellen.

Méndez de Vigo
B (ES) Mijnheer Prodi, ik zal voor u stemmen, maar ik moet u bekennen dat ik dat zonder veel enthousiasme doe. Als u bedenkt dat een Spaanse politicus eens heeft gezegd dat de Spanjaarden worden gekenmerkt door hun enthousiasme, kunt u zich voorstellen hoe ik me voel.
Waarom zal ik zonder veel enthousiasme op u stemmen? Omdat ik denk dat Europa drie dingen nodig heeft: ideeën, dromen en gedrevenheid. Ik vind dat uw toespraak van vandaag mank ging aan een gebrek aan deze drie dingen. Ik vind dat het een toespraak was waar weinig vanuit ging, zonder duidelijke politieke doelstellingen, zonder meer saai. U zei dat u ernaar streeft van de Europese Commissie een Europese regering te maken. Ik ook, maar ik vind dat uw toespraak van vandaag eerder leek op een toespraak van de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties dan van een Europese regeringsleider.
Ik zal u een voorbeeld geven van wat ik bedoel wanneer ik het heb over concrete afspraken. Op de volgende Europese Raad is de constitutionele hervorming aan de orde. De heer Barnier heeft in de Commissie institutionele zaken een uitstekende presentatie geleverd en bepaalde toezeggingen gedaan, want dit Parlement wil meer dan alleen maar samenwerken met de Commissie. Maar wat heeft u vandaag gezegd? "De Commissie en het Parlement zullen samenwerken". Van die samenwerking gaan we echter al uit, die hoort bij het acquis communautaire.
Wat wij sinds 1997 willen, is samen met de Europese Commissie de intergouvernementele conferentie voorbereiden. Laat de Commissie daar eerst over nadenken. Wij zullen dat ook doen en dan gaan we samen, beide instellingen van de Europese Unie, ­proberen om een voorbereidend document op te stellen dat het makkelijker maakt om tot akkoorden te komen. Dat is sinds 1997 de doctrine van dit Parlement, en daar hebt u geen woord over gezegd.
Daarom wil ik u een raad geven, mijnheer Prodi. Ik denk dat u zich tot meer moet verplichten en niet zo voorzichtig moet zijn, want de Europese bevolking wil een sterke Commissie die de handen uit de mouwen steekt en zich inspant voor Europa. Ik denk dat onze burgers ons daar meer en meer om zullen vragen, en niet om vrijblijvende redevoeringen.

Grosch
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik zal niet herhalen wat mijn collega's van de Europese Volkspartij reeds hebben gezegd. Als lid van de Belgische delegatie zal ik het ook niet over het Belgische binnenlands beleid hebben. Volgens mij staat deze Commissie voor een tweevoudige uitdaging. Ze moet het vertrouwen van het Parlement winnen, maar vooral het vertrouwen van de burger.
Als afgevaardigde van een grensregio tussen België, Duitsland, Luxemburg en Nederland kan ik u de dagelijkse verwachtingen van vele Europeanen schetsen, maar in het bijzonder hun onbegrip voor de vele problemen die nog tussen onze lidstaten bestaan. Het gaat onder meer over investeringen, bescherming van de werknemers, gezondheidszorg en belastingbeleid. Dat zijn niet de problemen van een minderheid in Europa. Europa's afwezigheid op deze terreinen wordt aan de grenzen van de lidstaten sterk aangevoeld. Het zijn problemen van elke dag, die jammer genoeg pas later als problemen van Europa worden erkend. Mijnheer de voorzitter, als u zich met deze problemen gaat bezighouden, wint u de burger met al zijn werk en problemen voor Europa. Wij moeten de burger echter ook in zijn handelen en denken voor Europa winnen.
Het Parlement heeft voor de vorige en de toekomstige Commissie duidelijke bakens uitgezet. Wij verwachten dus echte samenwerking, en wel vanaf heden. Wij verwachten meer controle. Het Europese geld komt er immers niet zo maar, het is het belastinggeld van de Europese burgers. Wij verwachten ook een duidelijke omschrijving van de politieke verantwoordelijkheid van deze Commissie. Mijnheer Prodi, ik zal u en uw equipe het vertrouwen geven. Op dit ogenblik draagt u alleen de verantwoordelijkheid voor dit college met zijn zwakke en sterke kanten. Of de signalen van het Parlement juist worden ingeschat hangt van u af. Ik weet nu al dat het Parlement zich, als de kritiek terecht is, niet wekenlang zal laten afschepen met het argument van de gezamenlijke verantwoordelijkheid. Ons vertrouwen is geen blanco cheque, maar een aanbod van vele afgevaardigden om constructief met de Commissie samen te werken.

Sumberg
Mevrouw de Voorzitter, dit is mijn eerste toespraak, mijn maidenspeech, hier in deze vergaderzaal en volgens de traditie in het Lagerhuis, waar ik vandaan kom, zou ik normaal gesproken beginnen met een lang verhaal over de schoonheid van mijn gebied. Maar mijn spreektijd staat dat niet toe en ik zal mij dan ook slechts beperken tot een woord van dank aan de mensen die mij met hun stem hier naar toe hebben gestuurd. Ik zal hun belangen naar beste kunnen behartigen.
Ik zal tegen de Commissie-Prodi stemmen. Ten eerste hebben mijn partij en ik - ondanks het feit dat ik mijn voormalig medeparlementslid Neil Kinnock een warm hart toedraag - onze kiezers bij de Europese verkiezingen beloofd geen steun te zullen geven aan een Commissie waarin leden van de vorige Commissie zouden terugkeren. Ik verwacht van niemand bijval voor dit standpunt, maar ik hoop wel dat degenen met een andere mening hierover er begrip voor hebben dat je in een democratische samenleving, als je je kiezers iets belooft, die belofte na de verkiezing gestand probeert te doen.
Ten tweede zal ik niet voor deze Commissie stemmen, omdat ik niet geloof dat er de laatste paar weken iets wezenlijks is veranderd na de hoorzittingen die wij hebben gehouden. Wij hadden niet voldoende tijd om de commissarissen te ondervragen. Wij hadden niet voldoende tijd om op vragen door te gaan. Binnen de commissies is niet eenmaal een individuele stemming over de commissarissen gehouden. Geen enkele commissaris is tot opstappen gedwongen naar aanleiding van vragen over zijn geschiktheid en geen enkele commissaris heeft ook maar enige verantwoordelijkheid aanvaard voor gebeurtenissen in het verleden. Aangezien wij ons morgen niet over de commissarissen afzonderlijk kunnen uitspreken en ik bij de stemming in deze vergaderzaal niet persoonlijk tot uitdrukking kan brengen dat mijn collega de heer Patten een goede commissaris voor externe betrekkingen is, heb ik gewoon geen andere keus dan tegen deze Commissie in haar geheel te stemmen. Daarmee wil ik de heer Prodi en zijn collega's een signaal geven dat zij, als zij worden gekozen, rekening moeten houden met dit Parlement, dat zij moeten aanvaarden dat zij niet gewoon op de oude voet verder kunnen gaan en dat wij ons anders moeten gaan opstellen als wij de burgers in Europa het vertrouwen willen schenken dat zij in dit Parlement en zijn organen moeten hebben.

Liese
Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de voorgedragen voorzitter van de Commissie, ook ik zal, als er niets ingrijpends meer gebeurt, morgen tegen stemmen. Vergist u niet: het debat in de Fractie van de Europese Volkspartij wordt vanavond nog erg spannend. Als geen ingrijpende wijziging plaatsvindt, zal ik om de volgende redenen tegenstemmen. Mijnheer Prodi, in de eerste plaats vertoont uw Commissie een democratisch tekort. Uw equipe weerspiegelt de uitslag van de Europese verkiezingen volstrekt niet. Gelet op de verkiezingsuitslag van de groenen bij de Europese verkiezingen vind ik het goed dat u een 'groene' vrouwelijke commissaris hebt aanvaard. Dat de Commissie tien sociaal-democraten telt, zullen de mensen echter niet begrijpen. Zij zullen zich afvragen welke invloed hun stem op de samenstelling van de Europese Commissie heeft. Laten wij uw voorganger, de heer Santer, maar eens vragen. Wie heeft er eigenlijk bij deze of gene post, in dit opzicht succes geoogst met de regeringen?
De tweede reden is gelegen in de antwoorden van de voorgedragen leden van de Commissie tijdens de hoorzittingen over de heer van Buitenen. De Europese burgers zullen absoluut niet begrijpen waarom de Commissie hier geen nieuwe paden bewandelt en waarom degenen die voor transparantie zorgen van de Commissie niet meer steun krijgen.
Het grote probleem voor mij en vele anderen is de voorgedragen opvolger van mevrouw Cresson. Uiteraard wil ik de heer Busquin niet gerechtelijk veroordelen. Ik treed niet in de plaats van de Belgische justitie en niemand van ons wil hem in de gevangenis stoppen. De vraag is hoe wij het vertrouwen in de Europese instellingen kunnen herstellen. Denkt u werkelijk dat wij het vertrouwen van de burgers kunnen winnen, als het antwoord telkens opnieuw: 'Ik ben persoonlijk niet aangeklaagd' luidt? De heer Busquin is in de Inusop-affaire verwikkeld en werd enkel en alleen niet aangeklaagd omdat de zaak verjaard was. De gelijkenis met de kwestie van de EU-coördinator voor de Balkan, de heer Bodo Hombach, is verbazend groot. In de Dassault-Augusta-affaire is inmiddels duidelijk geworden dat de heer Busquin op de hoogte was van het bestaan van een zwarte kas. Wie garandeert ons dat, als dat probleem niet beter wordt aangepakt, in de toekomst ook bij de Commissie geen zwarte kassen bij DG XII of elders zullen ontstaan? Mijnheer Prodi, u kunt mij nog overtuigen als u echt iets onderneemt. Dat moet echter wel een zeer krachtig signaal zijn voor het Parlement en de publieke opinie, want anders zal ik morgen, zoals vele anderen, tegen stemmen. Daarmee wijs ik Europa niet af, maar stem ik voor een zuiver, democratisch en transparant Europa.

Fatuzzo
Mevrouw de voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, toen ik vanochtend naar uw relaas luisterde ging ik op een gegeven moment op het puntje van mijn stoel zitten, toen u namelijk zei: "De gepensioneerden vertoeven onder ons".
Ik dacht bij mezelf: "Hij heeft me gezien!", maar ik zat achter u. Ik dank u, voorzitter, dat u mij ongewild hebt genoemd, omdat ik in het Europees Parlement ben beland als leider van de Partij van gepensioneerden, een partij die voor de eerste keer in dit Parlement zetelt om als spreekbuis te fungeren voor de eisen van de ouderen. De heer Prodi zei verder dat hij de problemen van de bejaarden ter harte zou nemen. Zijn verklaring is voor mij dus een hart onder de riem en schept goede verwachtingen voor de komende jaren.
In het bijzonder moet ik zeggen dat ikzelf en de gepensioneerden die me naar zetel nr. 270 van het Europees Parlement hebben gestuurd, tevreden zijn over het commentaar van de kandidaat-commissaris, mevrouw Anna Diamantopoulou. In reactie op een vraag van mij gedurende de hoorzittingen - waarvan eerlijk gezegd moet worden wat er niet goed ging, maar ook wat er wel goed ging - zei deze commissaris dat zij het probleem van ouderen die op een pensioen wachten terdege ter harte neemt en zij merkte voorts op dat de vijftien lidstaten niet meer in staat zijn te betalen omdat de pensioenfondsen zwak zijn en kampen met gaten in hun begroting.
Kennelijk leven de bejaarden te lang: goed, wij zullen samen met onze hele achterban ons uiterste best doen om het leven zo kort mogelijk te houden, maar ik vrees toch dat dit niet voldoende zal zijn en dus hoop ik dat het Europees Parlement en de Commissie eindelijk hun stem zullen verheffen, opdat de bejaarden van alle vijftien lidstaten het respect krijgen waar ze recht op hebben. Vooral hopen wij dat er regels worden opgesteld, zodat het geld dat men iedere maand verplicht stort om een voorziening voor de oude dag te kweken, intact blijft.

Prodi
Geachte leden van het Europees Parlement, ik dank u voor deze lange, interessante en tevens diepgaande discussie. Het is waar dat velen van u mij hebben laten weten dat in twee minuten slechts weinig te zeggen is, maar ik heb tal van aantekeningen gemaakt bij uw opmerkingen. Als ik door de weinige tijd die mij ter beschikking staat niet exact op alle punten kan antwoorden, dan bied ik daarvoor mijn excuses aan: ik heb getracht de belangrijkste problemen samen te vatten, de problemen die de doorslag kunnen geven en tot koerswijziging van een instelling kunnen leiden.
Staat u mij allereerst toe nogmaals aandacht te besteden aan Oost-Timor, een kwestie die is aangekaart door de heren Baron Crespo, Soares en vele anderen. Ik zou het Parlement alleen willen zeggen dat ik heden om 14.00 uur een lang telefoongesprek heb gehad met de Indonesische president Habibie, nadat deze in Jakarta de ambassadeurs van de vijftien landen van de Europese Unie heeft ontmoet. President Habibie heeft in zijn gesprek met mij formeel toegezegd B ik herhaal formeel B dat alle buitenlandse journalisten vrij en ongehinderd toegang hebben tot Oost-Timor, dat hij zijn volle en onvoorwaardelijk steun geeft aan de missie van de VN, dat hij de voorwaarden zal scheppen om te zorgen dat deze missie onverwijld plaatsvindt en alles in het werk zal stellen om het lot van de bevolking van Oost-Timor te verlichten. Wel wees hij erop dat er 200 miljoen Indonesiërs zijn die in moeilijke omstandigheden verkeren. Tenslotte heeft hij zich verplicht de besluiten van de bevolking van Oost-Timor te zullen respecteren. Ik heb van mijn kant de heer Habibie laten weten dat wij zo strikt mogelijk zullen toezien op de naleving van deze voorwaarden en dat ik het Europees Parlement op de hoogte zou brengen van de volledige inhoud van ons gesprek, wat ik hierbij heb gedaan.
De heer Habibie heeft mij vervolgens verzekerd dat hij grote prijs stelt op goede betrekkingen met de Europese Unie, een wens die ook aan onze kant bestaat, mits de rechten en de waardigheid van de burgers van dat land worden geëerbiedigd, en dat heb ik de heer Habibie ook gezegd. Commissaris Nielson verzekert mij in dit verband dat wij al het mogelijke doen om directe hulp te verlenen en dat wij daartoe gebruik zullen maken van elk geschikt kanaal, wat op dit moment echter technisch niet makkelijk is. Wij doen een beroep op alle organisaties die op dit ogenblik rechtstreekse toegang hebben, zoals de Verenigde Naties, het Rode Kruis en andere kanalen.
Het tweede punt waarop ik wil ingaan - omdat ik er vanochtend opmerkzaam op ben gemaakt - is dat de door mevrouw Ana Palacio voorgezeten commissie commissaris Bolkestein heeft verzocht, zonder hem te verplichten, om zijn voorzitterschap van de Liberale Internationale op te geven, wat de heer Bolkestein ook heeft gedaan, zodat hij nu erevoorzitter van deze organisatie is.
Een derde opmerking die meermalen in deze zaal is gemaakt en die, naar ik de indruk heb, elk lid van het Europees Parlement bezighoudt, betreft het grote probleem hoe de fraudebestrijding moet worden georganiseerd. Wij hebben de bestrijding van fraude versterkt en wij zullen daar ook mee doorgaan, maar het probleem is dat er een gespecialiseerd orgaan moet komen, een korps inspecteurs van hoog niveau, dat niet alleen kwantitatief omvangrijker is dan nu, want ik ben er ten sterkste van overtuigd dat dit een wezenlijk punt is. Zoals bij alle organisaties die snel groeien, misschien sneller dan wenselijk, en nieuwe taken krijgen toegewezen, ontbreekt ook hier nog B in het verslag van de vijf wijzen wordt dit helder uiteengezet B een solide organisatiemodel dat er in al zijn geledingen voor zorgt dat fraude onmogelijk wordt gemaakt. Het fraudeprobleem is van enorm belang en zal, dat verzeker ik u, een centrale, wezenlijke plaats in ons werk krijgen, al was het alleen maar omdat deze problemen daar optreden waar de controle het zwakst is, dat wil zeggen aan de nieuwe grenzen van de Europese Unie, juist daar waar onze imago in de buitenwereld in het geding is. Daarom is dit ook politiek gezien een zeer ernstige zaak.
Ten aanzien van andere thema's die aan de orde zijn gesteld, zoals de voedselvoorziening en de veiligheid in de lucht, verwijs ik naar de opmerkingen die ik heb gemaakt in mijn eerdere toespraken ten overstaan van het Europees Parlement. Daar dit reeds de vierde keer is dat ik u toespreek wil ik u niet teveel vervelen door steeds dezelfde dingen te herhalen. Wat ik reeds eerder heb gezegd geldt nog steeds en u kunt de vier toespraken dan ook als een enkele standpuntbepaling beschouwen.
Vandaag zijn er echter enkele wezenlijke punten waarop wij moeten ingaan. Een kernpunt dat door allen is genoemd betreft de transparantie en de openheid. Op het belang hiervan is door mij reeds gewezen. Transparantie is een doelstelling die verder gaat dan de wederzijdse openstelling tussen onze instellingen alleen: het is de grondslag, het sociaal contract van de Europese Instellingen. Op grond van het Verdrag van Amsterdam wordt ons gevraagd wetten tot stand te brengen waarin de toegang van het publiek tot documenten is geregeld. Van deze gelegenheid moeten B en zullen B wij ook gebruik maken om duidelijkheid op dit gebied te brengen en te garanderen dat alle instellingen - en niet alleen het Parlement, maar wel uitgaande van het Parlement - bijdragen tot naleving van de regels. Regels moeten regels zijn en geen algemene beginselen die het zonder uitvoeringsvoorschriften kunnen stellen.
Wat bepaalde specifieke documenten betreft, blijft bijvoorbeeld het probleem bestaan hoe men onmiddellijk deze documenten in handen kan krijgen, zodra ze bij de Commissie de deur uitgaan, dat wil zeggen hoe men ervoor kan zorgen dat het Parlement deze als eerste in ontvangst kan nemen. Het is volkomen juist dat het Parlement deze als eerste krijgt en telkens als de pers documenten opvraagt die nog niet aan het Parlement zijn toegezonden, rijst er uiteraard een concreet probleem. Er zijn gevallen waarin dit naar ik vrees onvermijdelijk is, maar ik ben vastbesloten ervoor te zorgen dat dit niet gebeurt. Daartoe wil ik onder andere de informatie aan het Parlement bespoedigen. Om dit te bereiken zijn we bijvoorbeeld al begonnen op grote schaal gebruik te maken van de elektronische communicatie, en bovendien bekrachtig ik nogmaals de toezegging van de Commissie om aanwezig te zijn bij de debatten en beraadslagingen van het Parlement, zowel ter plenaire vergadering als op commissievergaderingen: uitwisseling van informatie is uiterst belangrijk.
Uiteraard is dit een proces dat we samen tot stand moeten brengen, en dat zal niet gemakkelijk zijn. Het is één van de meest netelige problemen, omdat ook het Parlement hieraan actief moet deelnemen. Dit betekent kortom een grotere betrokkenheid bij het besluitvormingsproces in de Commissie, niet alleen in de programmeringsfase, maar ook wat de informatie betreft en de besluiten die elke commissaris - vandaag kandidaat-commissaris, morgen commissaris - neemt, besluiten die bovendien op adequate en vooraf bepaalde wijze verspreid moeten worden.
Persoonlijk vind ik het wenselijk dat er ook informatie wordt verstrekt over de werkzaamheden van de Commissie en, a posteriori, over de notulen van de Commissie. Ook wat dit punt betreft, moeten er precieze afspraken worden gemaakt. Voorts is voorgesteld dat ten minste tijdens de vergaderperiode in Straatsburg als punt op de agenda het onderwerp: informatie over de bijeenkomsten van de Commissie komt te staan. Ik zal veel zorg besteden aan deze initiatieven en ik zou graag zien dat er een discussie werd gestart over het probleem van vertrouwelijke informatie. Ik ben van mening dat er grote vooruitgang is geboekt in de richting van een interinstitutioneel akkoord over deze kwestie - ik denk hierbij vooral aan de discharge - en dat hiermee met het oog op een goede samenwerking voortgegaan moet worden.
Wat de gelijke behandeling van mannen en vrouwen betreft, meen ik dat dit probleem terecht aan de orde is gesteld. Helaas is hier sprake van een geleidelijke ontwikkeling. We hebben vooruitgang geboekt, bijvoorbeeld in de kabinetten en in de administratie en ik kan u verzekeren dat ten volste rekening zal worden gehouden met dit probleem, dat - zoals velen onder u hebben gezegd - gekoppeld is aan andere problemen inzake gelijke behandeling (niet alleen mannen en vrouwen). Ons doel daarbij is ook andere soorten van discriminatie te voorkomen die in onze maatschappij schering en inslag zijn.
Een andere reeks vragen betrof het probleem van de toewijzing en wijziging van de portefeuilles. De verdeling van de portefeuilles doet vragen rijzen, waarmee ook ik te kampen heb. We zijn tot een verdeling overgegaan die ook ik willekeurig acht, maar die mij op dit moment de beste lijkt. Mevrouw Theato heeft bijvoorbeeld zojuist gevraagd of het wenselijk is dat begroting en financiële controle onder de bevoegdheid van één enkele commissaris vallen. Ik vind dat we over deze problemen opnieuw moeten discussiëren. De verdeling is naar mijn mening op serieuze wijze en te goeder trouw tot stand gekomen, maar is experimenteel. Aangezien ik op grond van het Verdrag van Amsterdam de bevoegdheid heb om de portefeuilles opnieuw te verdelen, zal dit mijns inziens niet al te moeilijk zijn. Ik besteed derhalve grote aandacht aan de kritische opmerkingen, maar ik verzoek u wel om met gegronde motiveringen te komen, opdat er sprake kan zijn van een sterk, op instemming berustend besluit.
Tenslotte noem ik nog het probleem van de verantwoordelijkheid van de commissarissen en van eventuele sancties, een probleem dat tijdens de hoorzittingen aangekaart is en dat vandaag herhaaldelijk in uw toespraken aan de orde is gesteld. Het gaat hierbij om het probleem van de verantwoordelijkheid van de commissarissen en de sancties die eventueel moeten worden getroffen indien het gedrag van een commissaris niet strookt met de correctheidsnormen die door de Commissie, gelijk iedere overheidsinstelling, in acht moeten worden genomen. Hierbij gaat het om gevallen van fraude enerzijds en het gedrag van de regering, dat wil zeggen van de Commissie anderzijds.
Ik zou een onderscheid willen maken tussen twee aspecten: in de eerste plaats het verlies van het vertrouwen van het Parlement in één bepaalde commissaris en in de twee plaats de betrekkingen met een bepaalde commissaris die eventueel beschuldigd wordt van strafrechtelijke feiten. Deze twee aspecten moeten naar mijn mening van elkaar gescheiden worden, ook al vallen ze onder dezelfde categorie problemen.
Wat nu het verlies van het vertrouwen van het Parlement betreft, zou ik eraan willen herinneren dat elke Commissaris heeft toegezegd ontslag te zullen indienen wanneer ik daarom zou verzoeken. Een motie van wantrouwen van de zijde van het Europees Parlement ten aanzien van een enkel lid van de Commissie zou voor mij een zeer duidelijke reden zijn om zeer lang, ernstig en diep na te denken. Hiermee wil ik precies het volgende zeggen: ik kan onmogelijk lichtvaardig omgaan met de wil waaraan het Europees Parlement uiting geeft. Wel ben ik mij ten zeerste ervan bewust dat politiek en politieke oppositie mede kunnen leiden tot onvoorziene resultaten en dat dus een diepgaande analyse van de aangelegenheid nodig is. Vooral is het echter zaak in gedachten te houden dat in de Verdragen de mogelijkheid van individuele sancties niet is voorzien. Een dergelijk feit dient vrij te zijn van politieke connotaties. Dit moet een kwestie zijn van gezag, en men kan zich niet beroepen op een rechtsvoorschrift dat er nu niet is.
Ik zeg vanzelfsprekend toe dat ik alles zal doen om te verzekeren dat telkens wanneer dit probleem zich voordoet, het zo besluitvaardig en duidelijk mogelijk wordt aangepakt. Tenslotte dien ik natuurlijk in elk geval een eventuele beslissing te motiveren, en wel ten overstaan van het Europees Parlement.
Ik zou nu een ander punt willen belichten, namelijk het geval dat een lid van de Commissie ter verantwoording wordt geroepen voor aanklachten met strafrechtelijke gevolgen. Ik heb de boodschap van het EP duidelijk begrepen en ik merk op dat, voor zover mij bekend is, nog nooit in de geschiedenis van de Commissie tegen een lid van de Commissie een strafrechtelijk onderzoek is ingesteld. Ik heb er evenwel niets op tegen ook de gedachten te laten gaan over hypotheses die zich nog niet hebben voorgedaan, maar op zich tot de mogelijkheden behoren. Ik moet zeggen dat in alle democratieën het feit dat een lid van de regering zich dient te verantwoorden voor een strafrechtelijke aanklacht, zeer ernstige vraagtekens oproept over de mogelijkheid om het ambt van minister te blijven vervullen. Dat geldt ook voor de Europese Commissie en voor een lid van de Europese Commissie.
We hebben vandaag uiteraard veel gesproken over aanklachten in verband met corruptie. Er zijn ook andere, even laakbare strafbare feiten die we niet uit het oog mogen verliezen, maar ik dacht dat de strafrechtelijk relevante feiten beperkt zijn gebleven tot gevallen van corruptie. In dat verband moeten, en willen, we niet vergeten dat we in een rechtsstaat leven, waarin iedere verdachte recht heeft op een eerlijk proces en geacht wordt onschuldig te zijn totdat zijn schuld is bewezen. Ook mogen we niet vergeten dat de rechtsstelsels in de Europese landen zo sterk uiteenlopen dat een vergelijking van de procedures vaak niet mogelijk is. Daarom moeten we al dit soort gevallen serieus, grondig en zorgvuldig onderzoeken en vervolgens voor het Parlement toelichten. Dat betekent dat elke kwestie inhoudelijk moet worden bekeken zodat we tot een politieke beslissing kunnen komen die louter gebaseerd is op nauwkeurige en diepgaande kennis van zaken.
Ik herhaal hier, aan het slot van mijn betoog dat ik hoe dan ook, mocht zich zo'n geval voordoen, de zaak met de grootst mogelijke strengheid zal bekijken.
Ik wil afsluiten met een opmerking van algemene aard. De heer Méndez de Vigo heeft gezegd dat hij zonder veel enthousiasme voor zal stemmen. Je zou daarop kunnen zeggen: elke stem telt, met of zonder enthousiasme. Maar ik vind dat het er wel degelijk toe doet of iemand van harte voor stemt of niet. We zitten hier namelijk niet in het eerste het beste parlement, we staan niet voor de eerste de beste politieke opgave. We slaan een weg in die buitengewoon nieuw is, die nog nooit ergens ter wereld bewandeld is. Als ik naar de Europese munt kijk, constateer ik dat er in de geschiedenis nog nooit zoiets heeft plaatsgevonden. Als ik zie dat er in de landen van de EU al vijftig jaar geen oorlog meer is geweest - in tegenstelling tot de landen daarbuiten - vind ik dat we te maken hebben met iets waar je niet met tegenzin voor kunt stemmen. We hebben te maken met iets dat beschouwd moet worden als een doorbraak in de geschiedenis van de mensheid. De vraag is of we wel of niet in staat zullen zijn om deze uitdaging aan te gaan. Ik ken het antwoord niet, maar ik heb het in elk geval geprobeerd op de manier die op een dergelijk moment vereist is: met verantwoordelijkheidsbesef en zeer wel wetende wat de Commissie de afgelopen tien maanden heeft doorgemaakt; wel wetende dat zij haar geloofwaardigheid moet terugwinnen door woord te houden, door elke belofte na te komen en dat zij juist daarom nu niet met de grootse plannen kan komen waaraan juist zozeer behoefte is. Daaraan kunnen we pas gaan werken als we het vertrouwen hebben herwonnen dankzij het nakomen van onze verschillende beloften. Al die deelbeloften zijn natuurlijk niet erg inspirerend, mijnheer Méndez, maar het dagelijks leven is nu eenmaal niet groots en meeslepend. Ik weet echter wel heel goed dat wij staan voor wat ik een "groots Europees project" heb genoemd.
Als wij daar niet in slagen, is het duidelijk dat een met tegenzin uitgebrachte voorstem op een regelrechte tegenstem zal uitdraaien. Juist in deze oproep moeten wij elkander zien te vinden. U hebt deze oproep gedaan, evenals vele anderen die tegen hebben gestemd, die een antwoord willen op de grote problemen, die dus een Europees project van ons verwachten, een Europees project dat, zoals de Commissie heeft verklaard, zich moet ontwikkelen, dat niet mag uitgaan van het Secretariaat van de Raad, maar van Commissie, Raad en Parlement tezamen. Zij moeten de aanzet geven tot de opbouw van het nieuwe Europa.
Dat is ons voornemen, en ik bedank al degenen die erkennen dat wij met deze moeilijke taak een serieus en evenwichtig team van commissarissen hebben samengesteld. In eerste instantie hoop ik dat deze twee adjectieven karakteristiek voor ons zullen zijn. Ik geloof dat we morgen al, door een aanvang te maken met ons programma van januari, een krachtig programma kunnen aanbieden en een beeld kunnen geven van een Europa dat het kritieke punt gepasseerd is, van een Europa dat zich verder kan ontwikkelen en waarmee u niet schoorvoetend, maar met volle overgave kunt instemmen.

Alavanos
Mevrouw de Voorzitter, aangezien wij nog enkele minuten tijd hebben, wil ik de heer Prodi herinneren aan het vraagstuk van de aardbevingen in Griekenland. Ik heb gezien dat hij daar aandachtig naar heeft geluisterd en daar gevoelig voor is. Hij heeft zelfs aantekeningen gemaakt, maar in zijn tweede toespraak heeft hij daar niet over gesproken. Nu wij nog enige tijd hebben, kunnen wij misschien van de gelegenheid gebruik maken om de heer Prodi naar zijn opvattingen te vragen over dit vraagstuk dat voor heel het volk van een EU-lidstaat brandend actueel is.

Prodi
Na uw interventie van vanochtend, geachte afgevaardigde, heb ik met de heer Kinnock uitgebreid gesproken over het probleem van de aardbeving. Hij is bezig met de opstelling en de coördinatie van het verslag over dit thema. Daarom heb ik er nu niets over gezegd, maar ik ben wel in de tussentijd in actie gekomen. De heer Kinnock heeft me gezegd dat hij donderdag klaar is en dan een gestructureerd antwoord kan geven over het hele vraagstuk.

De Voorzitter
B Waarde collega's, als er geen andere sprekers meer zijn, sluit ik hierbij het debat af.
De stemming vindt woensdag om 12.00 uur plaats.
(In afwachting van het volgende debat wordt de vergadering om 16.45 uur onderbroken en om 17.00 uur hervat)

Begroting 2000
De Voorzitter
Aan de orde is de indiening door de Raad van de ontwerpbegroting voor het begrotingsjaar 2000. Het woord is aan mevrouw Siimes, fungerend voorzitter van de Raad.

Siimes
Mijnheer de Voorzitter, geachte leden van het Europees Parlement, ik heb vandaag de grote eer om aan het Parlement de resultaten voor te leggen van de bijeenkomst van de op 16 juli 1999 te Brussel gehouden begrotingsraad. Om te beginnen wil ik echter u allen feliciteren met uw verkiezing als lid van het Europees Parlement, en ik wens u veel succes toe bij deze nieuwe uitdaging in uw carrière en uw leven.
De begrotingsprocedure voor het begrotingsjaar 2000 wordt - hoe kan het anders - overschaduwd door de crisis op de Balkan. Het voorontwerp van de Commissie voor de begroting voor het jaar 2000 was nog niet klaar of het werd al duidelijk dat men van Europa vergoeding verwachtte voor de door de oorlog in het betrokken gebied en met name in Kosovo aangerichte schade. Daar zijn in de afgelopen tijd echter nog meer gebeurtenissen bijgekomen: de aardbevingen in Turkije en Griekenland, en de recente ontwikkelingen op Oost-Timor, die een snelle reactie vereisen van de begrotingsautoriteiten. Dit soort inspanningen stelt echter ook hoge eisen aan onze financiën.
De financiering van de wederopbouw van Kosovo vormt dan ook de grootste uitdaging voor deze begrotingsprocedure. Dit werd ook duidelijk toen op 16 juli voor het eerst met een delegatie van het Parlement werd gesproken over de begroting voor het jaar 2000. Naar aanleiding van deze bijeenkomst werd deze kwestie uitgeroepen tot het belangrijkste onderwerp van de onderhandelingen tussen de twee takken van de begrotingsautoriteit in het kader van de begrotingsprocedure voor het jaar 2000. Als bij alle partijen echter goede wil aanwezig is, kan er desondanks een wederzijds bevredigende oplossing gevonden worden.
Beide takken van de begrotingsautoriteit hebben tijdens de vergadering van 16 juli hun standpunt over de wederopbouw van Kosovo uiteengezet. De bewerkstelliging van een oplossing voor het Kosovo-vraagstuk is een centrale voorwaarde voor het welslagen van de begrotingsprocedure voor het begrotingsjaar 2000. De resultaten van de eerste donorconferentie, die op 28 juli werd gehouden, zijn echter hoopgevend. De taxatie van de schade, die steeds nauwkeuriger wordt, wijst er ook op dat er te zijner tijd een volledig financieringspakket op tafel kan komen. Tegelijkertijd dient de Unie voor een deel bij te dragen aan de financieringsbehoeften ten gevolge van de aardbevingen in Turkije en Griekenland en de gebeurtenissen op Oost-Timor, met name waar het gaat om humanitaire hulp.
Dan wil ik u nu op de hoogte stellen van de resultaten die tijdens de eerste behandeling van de begroting 2000 door de Raad zijn geboekt. Deze resultaten konden tot stand komen dankzij de succesvolle bemiddelingsbijeenkomst met de delegatie van het Parlement. Onze procedures zijn gebaseerd op het nieuwe interinstitutioneel akkoord van 6 mei 1999 over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure. Het is belangrijk dat wij ons houden aan zowel het in het interinstitutioneel kader neergelegd financieringskader voor de uitgaven, als aan de daarin gedetailleerd beschreven procedures ter verbetering van de samenwerking tussen de instellingen.
De kwesties betreffende het begrotingsjaar 2000 werden behandeld op basis van de volgende principes. Ten eerste wordt in het najaar, op basis van het nieuw interinstitutioneel akkoord, de nota van wijzigingen onder de loep genomen. Deze betreft de uitgaven die verband houden met de landbouw en de visserijovereenkomsten. Daarbij zal rekening worden gehouden met de meest recente ramingen van de kredietbehoeften, waarbij echter verlaging van de kredieten voor de landbouwuitgaven niet uitgesloten kan worden. Ten tweede werd besloten om de betalingskredieten voor structuurmaatregelen aan te houden. Ten derde zijn duidelijke prioriteiten vastgesteld voor de begrotingskredieten die bestemd zijn voor andere beleidsterreinen, en is besloten te streven naar handhaving van de marge bij de maxima van de financiële perspectieven.
Bij de behandeling van de grote lijnen en het totale groeipercentage van de ontwerpbegroting hebben wij gesteld dat bij de uitwerking van de EU-begroting 2000 op zijn minst dezelfde discipline moet worden betracht als bij de opstelling van de nationale begrotingen. Onze procedures betreffende de huishoudelijke uitgaven waren op hun beurt gebaseerd op de volgende principes: de toename van alle betrokken uitgaven wordt beperkt, met uitzondering van enkel onvermijdelijke gevallen; nieuwe maatregelen worden slechts in beperkte mate toegestaan en wel op specifieke terreinen en na een grondig onderzoek van de mogelijkheden tot reorganisatie van de activiteiten; de indeling van de maatregelen wordt omwille van het carrièrebeleid niet gewijzigd of gecontroleerd, met uitzondering van goed gemotiveerde gevallen. Het leek ons ook doelmatig om dezelfde benaderingswijze te volgen als bij de aanneming van de begrotingen 1998 en 1999, en een besluit te nemen over het totale kredietvolume voor de kleine instellingen.
Op basis van de voornoemde principes werden per categorie afspraken gemaakt over enkele belangrijke besluiten, die ik nu in het kort uit de doeken zal doen.
Bij de landbouw betrachten wij met ons besluit dezelfde discipline als bij de andere onderdelen van de begroting. We hebben de kredieten voor de marktregeling met een bedrag van 375 miljoen euro verlaagd. In het voorontwerp van begroting hebben wij de kredieten gehandhaafd die waren uitgetrokken voor uitgaven voor de activiteiten van verenigingen en de ontwikkeling van het platteland. Het landbouwgedeelte van de begroting zou gebaseerd moeten zijn op zo actueel mogelijke gegevens, en derhalve dient de Commissie dan ook in het najaar de gegevens bij te werken via een nota van wijzigingen in het kader van haar voorontwerp van begroting. We zetten de controle op de landbouwuitgaven voort op basis van die nota van wijzigingen en zullen dan een definitief besluit kunnen nemen.
Bij de programma's in het kader van de structuurfondsen hebben wij besloten om het voorschot op de betalingen voor de nieuwe structuurprogramma's in het jaar 2000 te verlagen van 4%, overeenkomstig het voorontwerp van de Commissie, tot 3,5 %. Op die manier zouden de betalingen met 1023 miljoen euro verminderd kunnen worden. Dit is een aanzienlijke verlaging vergeleken ook bij de beperking van de toename van de totale betalingskredieten tot 2,8 %, ten opzichte van 4,7% volgens het Commissievoorstel. Daarvoor zijn geen wetswijzigingen nodig, en evenmin wordt daarmee het mes gezet in de nieuwe middelen voor de structuurfondsen die de lidstaten krijgen in de jaren 2000-2001. Bij de structuurmaatregelen hebben we ook nagedacht over het verzoek dat het Europees Parlement had gedaan tijdens de onderhandelingen over Agenda 2000 en wij hebben besloten om een nieuwe post aan de begroting toe te voegen voor het URBAN-initiatief van de Gemeenschap. De vastleggingskredieten daarvoor zouden 102 miljoen euro kunnen bedragen, en de betalingskredieten een kleine 28 miljoen euro. De middelen die we hebben uitgetrokken voor de betalingskredieten vormen een zevende deel van het bedrag dat voor de hele financieringsperiode is overeengekomen.
Bij de behandeling van de uitgaven voor interne beleidsterreinen hebben wij de noodzaak benadrukt van eerbiediging van de principes die onderdeel vormen van het nieuw interinstitutioneel akkoord over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure. We hebben met name rekening gehouden met de ramingen betreffende de gebruiksmogelijkheden van de kredieten, alsmede met de omvang van de programma's die overeenkomstig de medebeslissingsprocedure werden goedgekeurd. De vastleggingskredieten werden dan ook verlaagd met 129 miljoen euro en de betalingskredieten met ongeveer 216 miljoen euro.
Bij de toetredingsstrategie voor nieuwe lidstaten werden de betalingskredieten met 121 miljoen euro verlaagd. We vonden dat er voor de toetredingsstrategie minder betalingskredieten nodig waren en dat de bedragen uit het voorontwerp van begroting van de Commissie niet noodzakelijk waren.
Wat de huishoudelijke uitgaven betreft hebben we het totale kredietvolume voor alle instellingen, dus inclusief het Europees Parlement en de ombudsman, vastgesteld op 4.664 miljoen euro, wat een stijging van 3,6% betekent ten opzicht van 1999.
De Raad is van mening dat de middelen die bestemd zijn voor hulp- en wederopbouwprogramma's voor Kosovo in de begroting absolute voorrang hebben. Volgens de Raad moeten deze middelen, via herschikking, voortkomen uit de maxima voor de nieuwe financiële kaders betreffende de uitgaven voor externe activiteiten. Daarom hebben wij besloten om voor de wederopbouw van Kosovo een reserve te vormen van 500 miljoen euro aan vastleggingskredieten en 280 miljoen euro aan betalingskredieten. Deze reserve ontstaat door de vermindering van diverse betalingskredieten die de Commissie in het voorontwerp had opgenomen voor andere begrotingsposten betreffende externe activiteiten. De Raad acht het niet nodig om de bovengrens van categorie 4 te wijzigen om zo de uitgaven voor het jaar 2000 te financieren. De door de Raad goedgekeurde reserve van 500 miljoen euro is gebaseerd op het door de Commissie opgestelde ontwerp met de behoefteramingen. Deze ramingen zouden mettertijd zelfs te groot kunnen blijken te zijn. Anderzijds dienen wij ons voor te bereiden op de noodzaak van financiële middelen voor de gevolgen van de aardbeving in Turkije en voor de behoefte aan humanitaire hulp op Oost-Timor.
Wat de externe activiteiten betreft besloten wij tijdens de bemiddelingsbijeenkomst van 16 juli met uw delegatie om 7 miljoen euro aan vastleggingskredieten toe te voegen aan de 40 miljoen euro die de Raad wilde opnemen in de ontwerpbegroting voor het communautaire buitenlandse en veiligheidsbeleid. We hebben ook de begrotingsstructuur van de uitgaven in kwestie goedgekeurd, alsmede uw voorstel betreffende de nomenclatuur.
De weerslag van het besluit van de Raad op de in de ontwerpbegroting voorkomende kredieten kan als volgt worden samengevat:
Ten eerste bedragen de vastleggingskredieten in totaal 92,3 miljard euro, wat een vermindering betekent van 4,5 miljard euro, ofwel 4,7% ten opzichte van 1999. De betalingskredieten bedragen in totaal 87,9 miljard, dat wil zeggen een toename van 2,3 miljard euro, ofwel 2,8% ten opzichte van de begroting van 1999. Ten tweede komt het totale bedrag aan betalingskredieten overeen met 1,09% van het bruto nationaal product van de Gemeenschap. Ten derde bedragen de marges, die onder de maxima van de financieringsperspectieven blijven, voor de interne beleidsvormen en de externe activiteiten 222 miljoen euro en 22,5 miljoen euro.
Tot slot wil ik alle leden van de Parlementsdelegatie bedanken die deel hebben genomen aan de discussies in de begrotingsbijeenkomst van 16 juli, ook hen die niet langer lid zijn van het Parlement. Ik zie bovendien met belangstelling uit naar de voortzetting van de samenwerking met het huidige Parlement en met name met Terence Wynn, die ik wil feliciteren met zijn verkiezing als voorzitter van de Begrotingscommissie. Ik zie ook met belangstelling uit naar de voortzetting van de samenwerking met de rapporteurs voor de begroting 2000, Jean-Louis Bourlanges en Kyösti Virrankoski. Ons gemeenschappelijke doel is bij de begrotingsprocedure voor het jaar 2000 goede resultaten te boeken, een taak waar onze instellingen zich in voorgaande jaren goed van hebben gekweten. De succesvolle samenwerking tussen de twee takken van de begrotingsautoriteit is gebaseerd op wederzijds vertrouwen. Ik hoop daarom ook dat beide instanties zich zullen houden aan de afspraken die tijdens de niet-officiële triloog van vorige week zijn gemaakt, en dat de aanvullende begroting 4/1999 als zodanig goedgekeurd zal worden, zonder enige wijziging en zonder de daaruit voortvloeiende vertragingen.

Nogueira Román
B (ES) Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ik ben verbijsterd over het feit dat in dit Parlement de begroting wordt ingediend van de demissionaire Commissie, en wel nog voordat wij onze instemming hebben gegeven met de nieuwe Commissie
Wij willen van het Europees Parlement een echt parlement maken, maar wat wij nu doen, gebeurt in geen enkel nationaal parlement. Het is immers zo dat de regering die de verkiezingen heeft gewonnen ­de begroting indient. Het heeft werkelijk geen enkele zin dat de demissionaire Commissie ons nu verplicht om een begroting te behandelen die, hoe je het ook wendt of keert, oorspronkelijk door haar is opgesteld.
Ik zeg dat ook met het oog op de Europese eenwording. De heer Prodi heeft ons verteld dat hij van de Europese Commissie een echte regering wil maken. De heer Poettering, de voorzitter van de grootste fractie in dit Parlement, heeft zelfs gesproken over de rol die het Parlement in dat verband zou moeten spelen tegenover de Europese Commissie.
Ik wil daaraan toevoegen B en het spijt mij als ik andere leden daarmee van hun stuk heb gebracht B dat de nieuwe leden, zoals ik, werkelijk paf staan. Wij moeten hier amendementen op een ons onbekende begroting behandelen en amendementen aannemen op een begroting die nog niet eens is ingediend. Ik ben niet van plan om op dit moment om maatregelen te vragen, maar dit is een absurde situatie die in de nabije toekomst wettelijke maatregelen vereist.

De Voorzitter
Mijnheer Nogueira Román, ik denk dat ik uw vraag gemakkelijk kan beantwoorden. De begrotingsprocedure voor de begroting 2000 begint niet pas vandaag. Wij hebben daarover al eerder een debat gevoerd. Daarna heeft de Raad zich met de zaak beziggehouden en nu voeren wij een debat over de resultaten van de besprekingen in de Raad. Het is zeer eenvoudig: wij hebben de heer Liikanen, lid van de nog altijd demissionaire Commissie, gehoord. In de Commissie is hij bevoegd voor de begroting. De nieuwe Commissie treedt pas aan als wij, het Parlement, morgen met haar benoeming instemmen en als de leden van de Commissie aanstaande donderdag om 12.00 uur in Luxemburg voor het Europees Hof van Justitie de eed afleggen. Vanaf dat ogenblik is mevrouw Schreyer bevoegd. Tot dan is de heer Liikanen bevoegd en daarom krijgt hij nu ook het woord.

Liikanen
Mijnheer de Voorzitter, hoe sneller de overgangsperiode voorbij is, hoe beter het voor ons allen is. Zodra het Parlement de benoeming van de nieuwe Commissie bevestigt, kunnen de bevoegdheden aan de nieuwe commissarissen worden overgedragen.
Om te beginnen wil ik er kort op wijzen dat het indienen van een begroting een wettelijke verplichting van de Commissie is, die in het Verdrag is vastgelegd. De zittende Commissie moet een begroting opstellen, een andere keus heeft zij niet.
Ik heb slechts een paar opmerkingen over de door de Raad aangenomen ontwerpbegroting. Daarin wordt voorgesteld de vastleggingskredieten met 430 miljoen euro te korten en de betalingskredieten met 1,7 miljard euro. Hoewel dit soort bezuinigingen in deze fase van de begrotingsprocedure heel normaal is, treedt er daarnaast in rubriek 4 - extern beleid - een aanzienlijke verschuiving van middelen op - in totaal 430 miljoen euro - ter financiering van de 500 miljoen euro die voor de wederopbouw van Kosovo is toegezegd.
Hoewel een herschikking van middelen onontkoombaar lijkt om deze nieuwe prioriteit te kunnen financieren, moet wel worden bedacht dat een al te grote verschuiving een verstoring van het budgettaire en politieke evenwicht in de buitenlandse betrekkingen teweeg kan brengen. Het bedrag voor de Kosovo-actie zal grotendeels wel via herschikking bijeen moeten worden gebracht, maar wellicht zullen daarbij ook nog andere financieringsbronnen moeten worden aangeboord.
Wat de landbouwuitgaven aangaat zal de nieuwe Commissie eind oktober met nieuwe ramingen komen in haar nu reeds traditioneel geworden nota van wijzigingen, zoals de instellingen zijn overeengekomen.
Ik neem nota van de algemene bezorgdheid in de Raad om iets te doen aan de uitstaande betalingsverplichtingen door de voorstellen van de Commissie op dit punt grotendeels te volgen. In rubriek 2 - structuurmaatregelen - kunnen de betalingskredieten worden verlaagd als gevolg van het voorstel om de voorschotten te verlagen van 4 tot 3,5%. Dit levert geen grote problemen op.
Tot slot wil ik echter uw aandacht vestigen op een belangrijke inconsequentie in het Raadsontwerp. De Raad stelt voor om de administratieve uitgaven voor de Commissie met slechts 0,9% te verhogen, terwijl voor de andere instellingen een stijging met 3,5% is voorzien. Hierbij is de Raad ervan uitgegaan dat de Commissie het aantal vacatures laat oplopen, wat een flinke besparing oplevert. Dit streven van de Raad is echter in strijd met wat het Europees Parlement al jarenlang eist en wat de Commissie heeft toegezegd te zullen doen, namelijk het aantal openstaande vacatures te verminderen.
Al met al ligt de sleutel tot het welslagen van de begrotingsprocedure voor dit jaar in de financiering van de 430 miljoen euro die nodig is voor de wederopbouw van Kosovo en het herstel van de door de aardbeving veroorzaakte schade in Turkije. Ik ben er zeker van dat de nieuwe Commissie deze kwestie met hoge prioriteit zal behandelen en met een evenwichtig voorstel zal komen.

Wynn
Mijnheer de Voorzitter, mag ik nog iets zeggen tot onze collega achterin de zaal, die met een motie van orde kwam, die eigenlijk geen motie van orde was, maar een kritische kanttekening. Wat er op dit moment voorligt, is niet iets van de Commissie, maar de ontwerpbegroting van de Raad. Op momenten als deze is de Commissie niet per definitie onze opponent, in feite vinden wij in haar juist een medestander. Onze opponenten zijn deze mensen hier! Laten wij niet uit het oog verliezen dat er vandaag een begroting aan ons is voorgelegd.
Hiermee wil niets zeggen ten nadele van de fungerend Voorzitter, die ik zeer hoog acht. Zoals u, mijnheer de Voorzitter, al zei, is de begrotingsprocedure reeds verscheidene maanden gaande en wordt hieraan door tal van mensen hard gewerkt. Ik wil in dit verband twee mensen van het eerste uur noemen. De ene is de heer Samland, de vorige voorzitter van de Begrotingscommissie, die het Parlement aan het einde van het vorige mandaat heeft verlaten. Hij heeft zich tot de laatste dag onverdroten ingespannen om tussen de Raad en het Parlement een klimaat van samenwerking te scheppen die kan uitmonden in een begroting voor het jaar 2000, zoals wij die allen wensen. De andere persoon die ik wil bedanken, is de heer Liikanen. Het is waarschijnlijk de laatste keer dat u hier zit als commissaris - of kandidaat-commissaris - voor begrotingszaken. Wij hebben het de afgelopen jaren redelijk goed met elkaar kunnen vinden en veel problemen tot een oplossing kunnen brengen. U verdient alle lof van dit Parlement voor het werk dat u op begrotingsgebied heeft verricht en met name voor uw inspanningen om binnen de Commissie bepaalde veranderingen op gang te brengen. Ik wens u het beste voor de toekomst.
Mijnheer de Voorzitter, daarmee heb ik de luchtige onderdelen van mijn betoog gehad. Laten wij het nu over de begroting hebben, ofschoon het mij beter lijkt niet vooruit te lopen op het voor morgen geplande debat over de gewijzigde en aanvullende begrotingen 1, 3 en 4 voor 1999. Als ik namelijk de fungerend Voorzitter hoor praten over een geest van samenwerking op basis van wederzijds vertrouwen (dat heb ik tenminste opgeschreven) tussen de instellingen, hoef ik de Raad alleen maar te herinneren aan hetgeen hij deed met de gewijzigde en aanvullende begrotingen 1 en 3 en onze reactie daarop. Dat had niets te maken met een geest van samenwerking en heeft het wederzijds vertrouwen beslist geen goed gedaan.
Dit brengt mij op een verhaal dat ik de heer Liikanen een keer vertelde. Toen mevrouw Dührkop onze rapporteur was, vergeleek zij een harmonieuze samenwerking eens met een symfonie die op een vleugel wordt vertolkt. Deze vergelijking deed mij denken aan een sketch van een beroemd cabaretduo in het Verenigd Koninkrijk, Morecombe en Wise, waarbij Eric Morecombe vreselijk vals op een vleugel zat te spelen en André Previn tot hem zei: "Je speelt de ene foute noot na de andere", waarop hij antwoordde: "Ik speel de goede noten, alleen niet noodzakelijkerwijs in de juiste volgorde". Een harmonieuze samenwerking tussen de Raad en het Parlement is niet alleen een kwestie van goede noten, wij moeten die noten ook in de juiste volgorde spelen.
Mevrouw de Voorzitter van de Raad, u herinnerde ons aan de zaken waarover wij in de triloog overeenstemming hebben bereikt, zoals de nota van wijzigingen in het najaar, de vastleggingskredieten voor de structuurfondsen en de prioriteiten die wij ons stellen. U zei tevens dat er bij de begroting dezelfde discipline in acht genomen moet worden als bij de nationale begrotingen. Wij zijn altijd van mening geweest dat de Begrotingscommissie van dit Parlement en het Parlement zelf uiterst omzichtig met de begroting omspringen. Zij doen geen vreemde dingen die budgettaire problemen veroorzaken of de belastingbetaler handenvol geld kosten.
De oorzaak van onze problemen ligt vooral bij de lidstaten waar feitelijk 85% van het EU-geld wordt beheerd en 85% van de beheersproblemen speelt. Als de samenwerking met de lidstaten beter zou verlopen, zouden wij minder problemen op dit gebied hebben. Bovendien werken veel lidstaten met een begrotingstekort, hetgeen voor ons niet is weggelegd.
Wat de verschillende rubrieken aangaat ben ik het bij rubriek 1 met de fungerend Voorzitter van de Raad eens dat de landbouwuitgaven op actuele gegevens moeten zijn gebaseerd. Daarom hebben wij ingestemd met een ad hoc procedure. Daarom hebben wij ingestemd met een nota van wijzigingen in het najaar. Ik begrijp dan ook met de beste wil van de wereld niet waarom nu al in rubriek 1 wordt bezuinigd. Als wij willen wachten om over de meest recente gegevens te beschikken, waarom worden dan nu al bezuinigen in rubriek 1 opgenomen? Het lijkt er meer op dat men geld uit het systeem wil halen om de lidstaten te behagen.
In rubriek 2 bestaat wellicht een akkoord over de vastleggingskredieten, maar zeker niet over de betalingskredieten. Het schrappen van nog eens 1 miljard euro aan betalingskredieten betekent alleen maar een belasting voor de toekomst. Op een gegeven moment zullen de lidstaten toch moeten betalen. Het heeft geen zin om dit feit heen te draaien of het te verdoezelen. Daar wordt de situatie niets anders van. Dat geld moet op een zeker moment worden betaald. Wij vinden dat dit beter nu kan gebeuren en dat van verder uitstel geen sprake mag zijn.
Wat de bezuinigingen in rubriek 3 aangaat zijn wij het erover eens dat wij het op tal van punten met elkaar oneens zijn.
De 10% bezuinigingen in rubriek 4 - ik spreek nu voor het Parlement, voordat het zich hierover heeft uitgesproken - is in mijn ogen absoluut onaanvaardbaar. Kosovo is zeker een prioriteit en daar zal geld voor gevonden moeten worden, evenals voor Oost-Timor en voor de slachtoffers van de aardbeving in Turkije. Maar daarvoor moeten de financiële vooruitzichten worden herzien. Dat zal ons standpunt zijn, daar ben ik zeker van. Wij willen natuurlijk een oplossing. Wij willen geen confrontatie tussen onze beide instellingen, maar waar het ons uiteindelijk om gaat is dat de ontwikkelingshulp, andere onderdelen van rubriek 4 en de uitgaven voor het buitenlands beleid hieronder niet mogen lijden. Als het geld niet kan worden besteed, zullen wij bekijken waar wellicht moet worden gesneden. Maar dat kan niet met een generieke bezuiniging van 10%.
Wat rubriek 5 betreft valt het te betreuren dat de Raad ons nog steeds geen oplossingen heeft voorgesteld voor kwestie van de pensioenen bij de instellingen. Mijn collega's de heer Bourlanges en de heer Virrankoski zullen hierover vast nog meer zeggen. Wij verheugen ons op onze eerste lezing volgende maand, waar de Raad een aardig beeld zal krijgen van hoe wij over zijn ontwerpbegroting denken.

Bourlanges
B (FR) Mijnheer de Voorzitter, net als voorzitter Wynn denk ook ik dat dit debat zeer gelegen komt. Dit is een debat tussen de Raad en het Parlement. Bij mijn weten houdt het Parlement zich niet bezig met de benoeming van de fungerend voorzitter van de Raad. Ik betreur dat, want ik had me graag beziggehouden met de benoeming van mevrouw Siimes. Helaas, dat is niet onze rol. Morgen mogen we de Commissie benoemen. Wij hebben zojuist naar een lid van de Commissie geluisterd. Het doet me genoegen dat we in de gelegenheid worden gesteld vandaag nog één keer naar de heer Liikanen te luisteren alvorens hij overmorgen een andere functie gaat bekleden. Ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om aan te geven dat we soms weliswaar flinke aanvaringen met de heer Liikanen gehad hebben, maar dat we desalniettemin waardering hadden voor zijn talenten, zijn oprechtheid en zijn open en sympathieke manier van samenwerken.
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de fungerend Voorzitter van de Raad, ik moet u zeggen dat we inhoudelijk niet echt onder de indruk waren van het voorontwerp van begroting van de Commissie en dat we teleurgesteld zijn over de ontwerpbegroting van de Raad. Het voorontwerp van begroting kwam op een moment waarop de Commissie zich niet echt kon baseren op reeds vastgelegde financiële perspectieven. Haar begroting was daardoor grotendeels onrealistisch. Een belangrijke factor hierbij was dat ze uiteraard de financiële gevolgen van het Kosovo-vraagstuk niet kon begroten. Verder weigerde ze gevolg te geven aan de legitieme zorgen die het Parlement met betrekking tot de bestuurlijke hervormingen had geuit. De redenen die de Commissie voor haar weigering aanvoerde vinden we niet erg aannemelijk. In onze richtsnoeren hadden we verzocht om geleidelijke ontmanteling van de BTB's.
In onze begrotingsrichtsnoeren hadden we gevraagd om een nauwgezette evaluatie van de behoefte aan personeel. Ook wilden we van de Commissie weten wat ze met haar huidige personeelsbestand dacht te kunnen bewerkstelligen. We hebben kunnen constateren dat u met betrekking tot deze twee punten niet echt tot medewerking bereid was.
Ik wil er geen geheim van maken, mevrouw de Voorzitter, dat we met name teleurgesteld waren over de begroting van de Raad. Neemt u bijvoorbeeld eens categorie 1. Wij kunnen maar niet begrijpen waarom u drastische lineaire verminderingen wilt doorvoeren. Van sommige delegaties kregen we te horen dat de monetaire ontwikkeling hiervoor verantwoordelijk zou zijn. Naar onze mening druist dit argument in tegen de bepalingen van het Financieel Reglement, die op dit punt zeer duidelijk zijn.
Bovendien kunnen we er geen begrip voor opbrengen dat u de betalingskredieten van categorie 2 verminderd hebt, ook al heeft u daar wellicht technische redenen voor.
Wat categorie 3 betreft zien we dat u alle grote programma's goed voorzien heeft, dat wil zeggen alle programma's die in het kader van de medebeslissing zijn aangenomen. Daarentegen heeft u alle zaken waaraan het Parlement bijzondere waarde hecht, verworpen. U komt op voor de programma's die van ons samen zijn, maar verwerpt datgene wat het Parlement op eigen initiatief naar voren heeft geschoven.
U kent de problemen omtrent categorie 4. U probeert een aantal zaken in deze categorie onder te brengen, die hier in feite niet thuishoren, zoals de visserijovereenkomst met Marokko en de omvangrijke middelen voor Kosovo. Deze middelen worden op 500 miljoen euro geschat. U verhoogt evenwel de middelen van deze categorie niet. Wat u ons dus voorstelt is dat we het ene gat met het andere opvullen. U wilt de prioriteiten die door de wetgevende autoriteit en begrotingsautoriteit zijn vastgesteld, opofferen aan nieuwe prioriteiten. Wij vinden dat geen goed beleid.
Wat categorie 5 betreft bespeuren we een grote terughoudendheid ten aanzien van het pensioenvraagstuk. Dat vinden we een slechte zaak. We willen dat de Raad zich op dit punt meer solidair toont en zijn steun toezegt aan de hoognodige veranderingen in de bestuurlijke structuren van de Commissie. Algemeen gezegd luidt ons bezwaar tegen uw ontwerpbegroting dat ze het verleden, het heden en de toekomst onrecht aandoet.
Het verleden wordt onrecht aangedaan vanwege de redenen die ik zojuist aangaf. U vindt immers dat de prioriteiten van morgen gefinancierd moeten worden door opoffering van de prioriteiten die tot op de dag van vandaag golden. Dit is echter ontoelaatbaar. Zoals u net zeer terecht in herinnering hebt gebracht, zal de Commissie extra verantwoordelijkheden krijgen op het gebied van de buitenlandse politiek. De Commissie zal deze verantwoordelijkheden op zich moeten nemen.
Met uw ontwerpbegroting doet u ook het heden onrecht aan. U voorziet immers niet in voldoende betalingskredieten, terwijl de Commissie zich allang in surséance van betaling bevindt.
Wat de toekomst betreft, lijkt het of u onbekend bent, of in ieder geval achteloos omspringt, met de belangen die op het spel staan bij de bestuurlijke hervorming en de hervorming van het pensioenstelsel.
We zullen dus een constructieve dialoog moeten voeren, mevrouw de Voorzitter. Ik weet dat u goed kunt samenwerken. U moet zich er echter van bewust zijn dat de dialoog die we zullen voeren niet eenvoudig zal worden. We zullen niet accepteren dat het interinstitutioneel akkoord dat we getekend en geratificeerd hebben ons in een keurslijf dwingt. We zeggen >ja' tegen samenwerking, maar zijn niet bereid de belangrijkste prioriteiten van de Europese Unie hiervoor op te geven. Wij verzoeken u de financiële perspectieven daar waar nodig te herzien.

Virrankoski
B (FI) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik u, mevrouw de minister, van harte welkom heten in het Europees Parlement en bij deze plenaire vergadering. Tegelijkertijd wil ik commissaris Liikanen bedanken voor de uitstekende samenwerking. U heeft open, eerlijk en veelvuldig met het Parlement samengewerkt.
Mijn eigen verslag betreft de huishoudelijke uitgaven van de begroting 2000 voor de andere instellingen dan de Commissie en de Raad. De totale begroting voor deze instellingen bedraagt 1.288 miljoen euro, een stijging ten opzichte van vorig jaar van 3,66%. Deze toename is opmerkelijk groot, hoewel ze toch binnen het kader van het nu geldend interinstitutioneel akkoord blijft. Met de begroting van het Europees Parlement wordt het aandeel van 20% van categorie 5 overschreden, hetgeen een overtreding is van de overeenkomst die het Parlement zelf sloot op basis van een gentleman's agreement. Momenteel zitten wij op 20,3%. Dit betekent natuurlijk dat er bij de behandeling van de begroting van het Parlement gesproken gaat worden over de noodzaak van snoeien.
Tijdens de voorafgaande periode getuigde het Europees Parlement in zijn begrotingsbeleid van grote discipline. In het personeelsbeleid van de instellingen stelde men zich zeer terughoudend op, wat betekende dat het personeelsbestand niet sterk gegroeid is in de achterliggende periode van vijf jaar. Van 1995 tot 1999 werden 11 mensen aan het personeelsbestand van het Parlement toegevoegd; aan het Hof van Justitie eveneens. De Rekenkamer kreeg te maken met een aanzienlijke verhoging van middelen in 1997 en haar totale personeelsbestand groeide met 49. Het Economisch en Sociaal Comité, alsmede het Comité van de Regio's breidden hun personeelsbestand uit met in totaal 10 personen. Dit is het resultaat van een weloverwogen personeelsbeleid, en van een nieuwe taakverdeling. Deze erfenis moeten we koesteren.
Nu dreigt het gevaar dat deze stand van zaken, die erop gericht was om zuinig met het geld van de belastingbetaler om te gaan, zal veranderen. Verschillende instellingen proberen hun personeel aanzienlijk uit te breiden. In dit verband dient met name te worden benadrukt dat het Europees Parlement hierin een belangrijke voorbeeldfunctie heeft te vervullen. Als het Europees Parlement zijn eigen personeelsbestand aanmerkelijk wil vergroten, is dat een duidelijk signaal aan de andere instellingen. Hetzelfde kan worden gezegd over promoties. Daarom dient het Europees Parlement al bij de behandeling van deze begroting de lijn uit te zetten voor de begrotingen van de komende jaren. Doorslaggevend is nu de vraag hoe gedisciplineerd het Europees Parlement wil zijn in zijn personeelsbeleid, omdat het hierin een zeer brede bevoegdheid heeft. Ik wil benadrukken dat het Europees Parlement hier zijn verantwoordelijkheid niet uit de weg kan gaan, met het oog op de andere instellingen van de EU.
Mijn voorgangster, mevrouw Edith Müller, opperde "budgettering op grond van de activiteiten", het activity based budgeting-principe, hetgeen kortom inhoudt dat het Parlement de instellingen de huishoudelijke middelen in één grote hap ter beschikking stelt en dan iedere instelling naar eigen goeddunken beslist over haar personeelsstructuur, van investeringen tot salarisschalen en het optrekken van salarisschalen. Ik steun deze gedachte van harte. In feite is "budgettering op grond van de activiteiten" de enige verstandige manier om het personeelsbestuur van de diverse instellingen te ontwikkelen. Het heeft weinig zin dat de Begrotingscommissie en de Conferentie van voorzitters discussiëren over het in het leven roepen van één C-functie, wanneer het Europees Parlement 1776 C-functies heeft. Het is veel duidelijker om te praten over kredieten en de toekenning daarvan, zonder ze tot in elk detail uit te splitsen.
Dit standpunt strookt ook met het verslag van de groep deskundigen. Het benadrukt de noodzaak van individuele verantwoordelijkheid en van financiële verantwoordelijkheid op de lagere niveaus van de ambtelijke machine. De enige manier om deze verantwoordelijkheid hard te maken, de administratie te stroomlijnen en de controle op de begroting te verbeteren is delegatie van macht en verantwoordelijkheid naar beneden. Tegelijkertijd kan dan nog een ander, minstens zo groot probleem worden verholpen, namelijk het trage betalingsverkeer van de EU. Het kan niet door de beugel dat EU-rekeningen soms maandenlang onbetaald blijven liggen in de diverse instellingen, ja soms zelfs jarenlang, terwijl de lidstaten maar ongeveer een maand doen over de betalingen. Men kan op geen enkele manier beargumenteren waarom de EU langere betalingstermijnen nodig heeft dan de lidstaten of ondernemingen, die vaak een budget hebben dat vele malen groter is dan dat van de Europese Unie.
De ontwikkeling van het personeelsbeleid dient als een belangrijk onderdeel van het EU-beleid te worden beschouwd. Budgettering op grond van activiteiten, verdeling van kredieten en verantwoordelijkheidsverplaatsing naar lagere niveaus binnen de ambtelijke machine, efficiënte controle op het betalingsverkeer en beklemtoning van de individuele verantwoordelijkheid leveren echter wel veel werk op. Deze vraagstukken moeten duidelijk in acht worden genomen wanneer de komende jaren het personeelsbeleid wordt hervormd. Alleen al om die reden sluit ik me van harte aan bij de eis van de Raad dat de Commissie snel van start gaat met het opstellen van een nieuwe regelgeving terzake. Uitgaande van deze gedachten wil ik op mijn beurt de ontwerpbegroting van de Raad voor behandeling neerleggen bij het Europees Parlement.

Siimes
. B (FI) Mijnheer de Voorzitter, geachte leden van het Europees Parlement, ik dank u voor uw toespraken. Ik zal mij in mijn commentaar concentreren op met name één kwestie, en wel een heel belangrijke kwestie: categorie 4, en dan meer bepaald Kosovo.
Zoals ik in mijn eigen toespraak al aangaf, ben ik van mening dat de financiële dekking van de behoeften voor Kosovo ongetwijfeld een van de hoofdvraagstukken wordt in het begrotingsproces van dit najaar. Het standpunt van de Raad ten aanzien van de reserve voor Kosovo was dat er prioriteiten moesten worden gesteld. Het is waar dat in een deel van de kredieten van categorie 4 het mes is gezet, maar de bezuinigingen van de Raad beogen met name een beperking van het Commissievoorstel en zijn geen vermindering ten opzichte van 1999. Bij de meeste kredieten in categorie 4 is desondanks sprake van groei in vergelijking met de begroting van dit jaar, en anderzijds staan er in categorie 4 ook dingen waarop helemaal niet is bezuinigd. In het kader van deze regels heeft de Raad besloten Kosovo als absolute prioriteit te beschouwen.
De heren Wynn als Bourlanges hebben beiden verwezen naar het interinstitutioneel akkoord en andere financieringsbronnen, zoals herschikking. Daarop wil ik zeggen dat volgens de Raad de reserve voor Kosovo geheel gefinancierd kan worden met herschikking, oftewel door verplaatsing van middelen, maar uiteraard respecteert ook de Raad het interinstitutioneel akkoord op al zijn punten. Ik heb al eerder, in diverse contexten, gezegd dat we moeten wachten op nauwkeurigere behoefteramingen voor de wederopbouw van Kosovo. Tot nu toe zijn de resultaten van de behoefteramingen in díe zin bemoedigend geweest dat ze eerder naar beneden dan naar boven moeten worden bijgesteld.
In het interinstitutioneel akkoord wordt gesteld dat men, voordat men het financieel kader overschrijdt, eerst moet uitzoeken of er andere manieren zijn om de financiering rond te krijgen, en dat heeft de Raad dan ook naar eigen goeddunken gedaan. Op basis van de huidige gegevens gaan we ervan uit dat dit voldoende is, maar we zijn natuurlijk bereid om ook over deze kwestie te onderhandelen, zodra betere informatie beschikbaar komt. Wij weten immers allemaal dat voor goedkeuring van de begroting de twee takken van de begrotingsautoriteiten overeenstemming moeten bereiken over deze kwestie. Zoals ik aan het begin al zei, zijn een goede samenwerking, vertrouwen en de bereidwilligheid om samen naar oplossingen te zoeken de enige manier om ook dit proces, de goedkeuring van de begroting voor het jaar 2000, tot een goed einde te brengen.

Rübig
Mijnheer de Voorzitter, ik zou mevrouw Siimes nog willen vragen of eraan gedacht is het Internationaal Monetair Fonds bij de gesprekken over de financiële middelen voor Oost-Timor, Turkije en Kosovo te betrekken, zodat wij de last niet alleen moeten dragen.

Siimes
Mijnheer de Voorzitter, de betrokkenheid van het Internationaal Monetair Fonds is een zaak die de Raad zelf zal onderzoeken. In het algemeen geldt dat wanneer er sprake is van hulpverlening, het goed is om alle partijen die op een of andere manier te maken hebben met geldverstrekking in een bepaalde richting, rond dezelfde tafel te krijgen.

De Voorzitter
Mevrouw Siimes, ik dank u.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen om 12.00 uur plaats.
(De vergadering wordt om 17.53 uur gesloten)

