Διαδικασία αναφορών (τροποποίηση του τίτλου VIII του Κανονισμού) (συζήτηση) 
Πρόεδρος
" ημερήσια διάταξη προβλέπει την έκθεση του κ. Onesta, εξ ονόματος της επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, σχετικά με την αναθεώρηση του Εσωτερικού Κανονισμού αναφορικά με τη διαδικασία αναφορών.
Gérard Onesta
Κύριε Πρόεδρε, μετά τη μεγάλη τούρτα που ήταν η έκθεση Corbett, δεν ξέρω αν αυτή είναι το κερασάκι. Μοιάζει περισσότερο με το μικρό κέικ που συνοδεύει τον καφέ, καθώς έρχεται ο λογαριασμός.
Θα μιλήσω για τις αναφορές. Έχουμε δει στο παρελθόν ότι ο Εσωτερικός Κανονισμός όπως ισχύει αυτήν τη στιγμή, μας έχει προκαλέσει ορισμένα προβλήματα, καθώς κάποιες φορές ορισμένοι κανόνες ήταν δύσκολο να ερμηνευθούν ή οδήγησαν ακόμα και σε πολιτικά αδιέξοδα ως προς το παραδεκτό του ενός ή του άλλου κειμένου. Για αυτόν το λόγο προσπαθήσαμε να κάνουμε κάποια τακτοποίηση, να αποσαφηνίσουμε και να παγιώσουμε, αλλά αυτό δεν το καθιστά επανάσταση.
Πρώτα από όλα, θέλουμε να αναγνωρίζουμε καλύτερα τον αναφέροντα, δεδομένου, ότι επί του παρόντος, όταν δεχόμαστε τόνους αναφορών, δεν είναι τόσο σαφές ποιο είναι το όνομα του υπεύθυνου προσώπου. Θα ζητήσουμε λοιπόν από τους αναφέροντες να καθορίζουν ποιος είναι, τρόπον τινά, ο αρχηγός τους. Διαφορετικά θα αποφασίζουμε να χρησιμοποιούμε το πρώτο όνομα στην πρώτη σελίδα.
Έχουμε καθιερώσει το δικαίωμα της απόσυρσης από μια αναφορά. Λέμε στους πολίτες, "μπορείτε να υποβάλλετε μια αναφορά αλλά μπορείτε επίσης να παραιτηθείτε από αυτό το δικαίωμα και να ζητήσετε να διαγραφεί το όνομά σας από τη λίστα υπογραφόντων".
Γνωρίζετε ότι το Κοινοβούλιο μπορεί να λάβει αλληλογραφία σε γλώσσες μειονοτήτων, όπως τα Γαλικιακά, τα Βασκικά, τα Καταλανικά κ.ο.κ, όταν είναι αναγνωρισμένες από τα κράτη μέλη. Αποφασίσαμε να επεκτείνουμε αυτό το δικαίωμα και στις αναφορές. Εάν λαμβάνουμε αλληλογραφία σε ορισμένες γλώσσες τις οποίες το Γραφείο αναγνωρίζει ως γλώσσες γραπτής επικοινωνίας με τους πολίτες, θα απαντάμε και εμείς και σε αυτές τις γλώσσες.
" πραγματική μεταρρύθμιση ωστόσο, έχει σχέση με το παραδεκτό. Έως τώρα, τα μέλη της Επιτροπής Αναφορών έπρεπε κατά καιρούς να προσπαθήσουν αρκετά σκληρά για να εξακριβώσουν αν κάποιο συγκεκριμένο έγγραφο υπόκειται πραγματικά στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο ή όχι. Άλλωστε, εφόσον η Ευρώπη εκτείνεται σε όλους τους τομείς, κάποιοι έμπαιναν από το παράθυρο. Προσπαθήσαμε λοιπόν να απλοποιήσουμε τα πράγματα προσδίδοντας ένα είδος κινήτρου για το παραδεκτό.
Εάν το ένα τέταρτο των Μελών της Επιτροπής Αναφορών θεωρεί ένα κείμενο παραδεκτό, θα εξετάζεται, καθώς δεν τίθεται ζήτημα περιορισμού ενός ζωτικού δικαιώματος, ενός δικαιώματος το οποίο σε κάθε περίπτωση βασίζεται σε πρωτογενές δίκαιο. Στην περίπτωση δήλωσης περί του απαραδέκτου, θα προσπαθούμε ακόμα και να προτείνουμε πιθανά μέσα προσφυγής.
Πρέπει να υπάρχει πάντα διαφάνεια, δεδομένου ότι το όνομα του αναφέροντα και το περιεχόμενο της αναφοράς θα δημοσιεύεται πάντα στα αρχεία μας, αλλά εάν, προκειμένου να προστατευτεί η ιδιωτικότητα, ο αναφέρων ζητήσει να παραμείνει ανώνυμος, θα είμαστε σε θέση να το παρέχουμε αυτό. Το ίδιο ισχύει αν ζητηθεί εμπιστευτικότητα κατά τη διάρκεια των συζητήσεων.
Φυσικά, έχει διατηρηθεί το δικαίωμα του αναφέροντα να μιλήσει, υποκείμενο στη διακριτική ευχέρεια του προέδρου της επιτροπής.
Όσο για το δικαίωμα ανάληψης ενεργειών παρακολούθησης θέσης, το επεκτείναμε - ή καλύτερα το αποσαφηνίσαμε - ως ένα βαθμό, καθώς στο παρελθόν η Επιτροπή Αναφορών είχε τη δυνατότητα να εκδώσει μια έκθεση πρωτοβουλίας λίγο-πολύ για ο,τιδήποτε. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί αυτή επιτροπή πρέπει να έχει περισσότερα δικαιώματα από τις άλλες επιτροπές. Φυσικά θα διατηρήσει αυτό το δικαίωμα υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρχει αντίρρηση από τη Διάσκεψη των Προέδρων.
Το ηλεκτρονικό αρχείο έχει διατηρηθεί. Εφόσον είναι απαραίτητο θα γίνονται αποστολές ενημέρωσης επί τόπου προκειμένου να διαπιστωθούν τα δεδομένα ή να εξευρεθεί μια λύση. Αυτός ο ρόλος είναι μεσολαβητή. Πρόκειται για κάτι σχετικά πρωτότυπο που αποφασίσαμε να εισάγουμε και θα είναι προς όφελος του Κοινοβουλίου.
Εάν χρειαστεί, θα ζητήσουμε τη βοήθεια της Επιτροπής, που εκπροσωπείται απόψε σε ανώτατο επίπεδο, για να αποσαφηνιστεί η εφαρμογή του Κοινοτικού δικαίου και πιθανώς για να παρέχει σε εμάς πληροφόρηση. Οι πληροφορίες που θα συλλέγονται θα παρέχονται φυσικά στην Επιτροπή, στο Συμβούλιο και τον αναφέροντα.
Ωστόσο, τι θα γίνει σχετικά με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας εφόσον επικυρωθεί; Θα έχετε υπόψη σας ότι αυτή η Συνθήκη προβλέπει ένα νέο τύπο αναφορών - παράλληλα με τις αναφορές που υποβάλλονται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οι οποίες υφίστανται εδώ και πολύ καιρό - δηλαδή αναφορές στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι οποίες θα φέρουν τουλάχιστον ένα εκατομμύριο υπογραφές.
Αποφασίσαμε απλά ότι στην περίπτωση που η Συνθήκη της Λισσαβώνας επικυρωθεί, εάν κάποιο σχετικό θέμα υποβληθεί κάποια στιγμή σε αναφορά στην Επιτροπή από ένα εκατομμύριο πολίτες, εμείς στο Κοινοβούλιο θα ελέγξουμε κατά πόσο αντιμετωπίζουμε ένα πανομοιότυπο και κατά πόσο η αναφορά που υποβλήθηκε στην Επιτροπή θα μπορούσε να επηρεάσει την εργασία μας και σε αυτήν την περίπτωση απλά θα ενημερώσουμε τους αναφέροντες.
Λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, νομίζω ότι συνόψισα λίγο ως πολύ την κατάσταση. Δεν υπάρχει λοιπόν επανάσταση, απλά κάποιες διευκρινίσεις και η αποτροπή κάποιου πιθανού αδιεξόδου.
Richard Corbett
εξ ονόματος της Ομάδας PSE. - Κύριε Πρόεδρε, με μεγάλη ευχαρίστηση η ομάδα μου μπορεί να ανακοινώσει την υποστήριξή της για την έκθεση του κ. Onesta, ο οποίος έκανε εξαιρετική δουλειά κατά τη σύνταξή της και την ολοκλήρωσε εδώ και καιρό. Είναι κάπως περίεργο που η Διάσκεψη των Προέδρων καθυστέρησε τόσο πολύ να την συμπεριλάβει στην ημερήσια διάταξη της ολομέλειας.
Ωστόσο, το γεγονός ότι καθυστέρησε τόσο και την συμπεριέλαβε στην ημερήσια διάταξη την ίδια στιγμή με τη δική μου έκθεση σημαίνει ότι υπάρχει ένα μικρό σημείο αλληλεπίδρασης μεταξύ των δύο εκθέσεων, στο οποίο αναφέρθηκε η κ. Frassoni στην προηγούμενη συζήτηση. Αυτό είναι το θέμα της συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής Αναφορών και της επιτροπής που είναι υπεύθυνη για το αντικείμενο. Όλοι συμφωνούν ότι και οι δύο πρέπει να συνεργαστούν και θα πρέπει να εργαστούν μαζί, αλλά υπάρχει μια παράμετρος σχετικά με αυτό που θα μπορούσε να αποκαλέσει κανείς την ουσία: σε περίπτωση διαφωνίας, ποιος έχει τον τελικό λόγο;
Μπορείτε να κατανοήσετε και τις δύο πλευρές. Τα μέλη της Επιτροπής Αναφορών θεωρούν ότι έχουν λάβει τις αναφορές, έχουν εξετάσει το ζήτημα, μπορεί να είχαν ακροάσεις, μπορεί να είχαν κάνει επισκέψεις, κάποιες φορές μπορεί να βρήκαν κάποιο λάθος στη νομοθεσία με την οποία ασχολήθηκε η επιτροπή αντικειμένου και θεωρούν ότι έχουν κατανοήσει σε βάθος το ζήτημα και ότι θα έπρεπε να έχουν τον τελικό λόγο εάν διαφωνήσει η επιτροπή αντικειμένου. Από την άλλη πλευρά μπορείτε να κατανοήσετε την επιτροπή αντικειμένου. Γιατί πρέπει ξαφνικά πρέπει να βλέπει μιαν άλλη επιτροπή υπεύθυνη για το αντικείμενο επειδή κάποιος έστειλε μια αναφορά στην άλλη επιτροπή; Μπορείτε να κατανοήσετε και τις δύο πλευρές.
Αυτό που προσπάθησα να κάνω ήταν για να συμβιβάσω αυτές τις δύο καταστάσεις ήταν να πω ναι, φυσικά θα πρέπει να εργάζονται στενά μαζί και τελικά, η Επιτροπή Αναφορών θα πρέπει να ακούσει τις απόψεις της επιτροπής αντικειμένου. Μπορεί, εφόσον το αποφασίσει, να απομακρυνθεί από τις θέσεις της επιτροπής αντικειμένου - έχει το δικαίωμα να το κάνει αυτό - αλλά αν το κάνει, το τίμημα είναι ότι η επιτροπή αντικειμένου έχει το δικαίωμα υποβάλλει τροπολογίες στην ολομέλεια.
Νομίζω πως πρόκειται για ένα λογικό αντισταθμιστικό αποτέλεσμα. Δεν καταλαβαίνω γιατί η κ. Frassoni είπε προηγουμένως ότι θα καταστρέψει την Επιτροπή Αναφορών. Πραγματικά δεν μπορώ να κατανοήσω πώς έφτασε σε αυτό το συμπέρασμα. Ασφαλώς, τα μέλη της Επιτροπής Αναφορών στην ομάδα μου είπαν ότι είναι ικανοποιημένοι με αυτόν τον συμβιβασμό και πιστεύω πως είναι ένας εφαρμόσιμος συμβιβασμός. Πρόκειται για έναν συμβιβασμό. Εάν έχει κάποιος εξτρεμιστική θέση από τη μία ή την άλλη πλευρά αυτού του θέματος, δεν θα είναι ευχαριστημένος, αλλά θεωρώ πως είναι ένας εφαρμόσιμος συμβιβασμός. Συνδυάζεται πολύ καλά με την εξαιρετική έκθεση του κ. Onesta και πιστεύω ότι συνολικά αυτό το πακέτο θα λειτουργήσει.
Jo Leinen
(DE) Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Onesta ανέφερε ότι αυτή η έκθεσή του δεν είναι επαναστατική αλλά παρόλα αυτά είναι μια σημαντική μεταρρύθμιση, η οποία ενισχύει τα δικαιώματα των πολιτών, καθώς και την Επιτροπή Αναφορών. Το δικαίωμα της αναφοράς είναι ένα δικαίωμα που έχει παραχωρηθεί στους πολίτες και θα γίνουν αρκετές βελτιώσεις πράγμα που θα ενθαρρύνει επίσης τους πολίτες να απευθύνουν ερωτήσεις στο Κοινοβούλιο. Πιστεύω επίσης ότι είναι ορθό όταν πρόκειται για το παραδεκτό μιας αναφοράς, να μην λαμβάνει την απόφαση ο πρόεδρος της επιτροπής. Παρόλο που και εγώ είμαι πρόεδρος μιας επιτροπής, συμφωνώ πως αν το ένα τέταρτο των μελών θεωρούν ότι ένα θέμα θα πρέπει να συζητηθεί, τότε θα πρέπει να συζητηθεί.
Θα ήθελα να διορθώσω κάτι που είπε ο κ. Onesta: η πρωτοβουλία των Ευρωπαίων πολιτών δεν είναι αναφορά - αυτό είναι λάθος. Είναι στην πραγματικότητα μια Ευρωπαϊκή λαϊκή αναφορά, ένα διαφορετικού είδους δικαίωμα. Δεν απευθύνεται στο Κοινοβούλιο αλλά στην Επιτροπή και δεν θα πρέπει να τα συγχέουμε. Είναι πολύ σημαντικό για τους εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών.
Αυτή θα είναι πιθανότατα η τελευταία έκθεση που θα υποβάλλει ο κ. Onesta εδώ στο Κοινοβούλιο. Θα ήθελα να τον ευχαριστήσω ειλικρινά για την εργασία του, η οποία ήταν εξαιρετική από πολλές απόψεις, και ως Αντιπροέδρου και ως μέλους τη επιτροπής μας. Θα ήθελα επίσης να αναφέρω την Αγορά, το φόρουμ του Κοινοβουλίου με την κοινωνία των πολιτών το οποίο γράφει ιστορία και είναι ένα πραγματικά σημαντικό όργανο. Για αυτό υποστηρίζουμε την έκθεση Onesta και θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε άλλη μια φορά για την εποικοδομητική σας συνεργασία.
(Χειροκροτήματα)
Πρόεδρος
Πρέπει να διορθώσω τον κ. Leinen γιατί, δεδομένου ότι έχει ασχοληθεί με την πολιτική ιδιοκτησίας, ο κ. Onesta θα αφήσει πολλά μόνιμα έργα επιπλέον εκείνων που σχετίζονται με την πολιτική πρωτοβουλία.
Κώστας Μποτόπουλος
(FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα και εγώ να ευχαριστήσω τον κ. Onesta για την εργασία του και την παρουσία του στο Κοινοβούλιο. Θα ήθελα να κάνω κάποιες παρατηρήσεις σχετικά με την τελευταία του έκθεση. Είμαι πεπεισμένος, όπως είναι και η κ. Frassoni, ότι το δικαίωμα αναφοράς είναι ένα σημαντικό δικαίωμα αλλά πρέπει να πω πως η Επιτροπή Αναφορών είναι μια μάλλον παράξενη επιτροπή. Είναι σημαντική, ενδιαφέρουσα αλλά και παράξενη. Αυτό το μικρό δικαστήριο όπου συζητούνται όλα και τίποτα είναι πολύ σημαντικό αλλά και ενδιαφέρον και διαφορετικό από αυτά που κάνουμε.
Θα ήθελα να επανέλθω πολύ σύντομα σε τρία σημεία. Κατ' αρχήν οι γλώσσες των μειονοτήτων. Συμφωνώ, αλλά αυτό δεν πρέπει να ανοίξει την πόρτα σε γλώσσες που δεν είναι πλήρως αναγνωρισμένες να χρησιμοποιούνται στο Κοινοβούλιο. Δεύτερον, το παραδεκτό,. Συμφωνώ πλήρως και είναι καλό το ότι ο στόχος είναι να γίνονται αποδεκτές οι αναφορές και όχι να απορρίπτονται. Τέλος, θα ήθελα να πω ότι συμφωνώ με τον πρόεδρό μας, κ. Leinen. Το δικαίωμα της πρωτοβουλίας των πολιτών δεν έχει καμία σχέση με το δικαίωμα αναφοράς, το οποίο είναι ένα δημοκρατικό, συνταγματικό δικαίωμα που αφορά το Κοινοβούλιο και δεν θα πρέπει να συγχέονται τα δύο.
Τέλος, πήρα το βήμα κυρίως για να ευχαριστήσω τον κ. Onesta για την εργασία του.
Πρόεδρος
Ζητώ συγγνώμη από το αξιότιμο μέλος δεδομένου ότι μου έγινε αμέσως παρατήρηση που πρόφερα το επώνυμό του εσφαλμένα, το οποίο είναι Μποτόπουλος και όχι Μποτοπούλος, ζητώ ξανά συγγνώμη.
Monica Frassoni
- (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα και εγώ να ευχαριστήσω τον κ. Onesta, και εξ ονόματος της Ομάδας τωv Πρασίvωv/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία. Συμπτωματικά, ήμασταν μαζί σε μία συγκέντρωση νωρίτερα και θα επιστρέψουμε σύντομα για να ολοκληρώσουμε τις ευχαριστίες και τους εορτασμούς.
Σχετικά με αυτό, θα ήθελα φυσικά να πω ότι υποστηρίζουμε αυτήν την έκθεση, αλλά επίσης πιστεύουμε ότι το ζήτημα της σχέσης με την κύρια επιτροπή παραμένει ένα ακανθώδες θέμα στη μεταρρύθμιση Corbett και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω κάτι στον κ. Μποτόπουλο: δεν είναι ότι η Επιτροπή Αναφορών είναι μια παράξενη επιτροπή, είναι μια επιτροπή που έχει έναν πολύ συγκεκριμένο ρόλο και στις περισσότερες περιπτώσεις οι αναφορές σχετίζονται με το κοινοτικό δίκαιο, σχετίζονται με παραβάσεις οδηγιών και νόμων που δεν έχουν πάντα εμφανώς μια πολύ σαφή σχέση με την κύρια επιτροπή.
Θα προχωρήσω περισσότερο λέγοντας πως οποιοσδήποτε είχε οποιαδήποτε σχέση, όσο μικρή και αν ήταν, με την εργασία της Επιτροπής Αναφορών μπορεί να δει ότι είναι ένα είδος "Σταχτοπούτας" στο κοινοβούλιό μας. Θα δουν επίσης ότι η κύρια επιτροπή δεν ανταποκρίνεται στις εκκλήσεις της Επιτροπής Αναφορών, δεν ασχολείται καθόλου να ανταποκριθεί σε ο,τιδήποτε λέει, κάνει ή προτείνει η Επιτροπή Αναφορών.
Αυτός είναι ο φόβος μου: ο φόβος μου είναι το γεγονός ότι η Επιτροπή Αναφορών, η οποία, όχι πάντα, αλλά συχνά,. Ασχολείται με την εφαρμογή των Κοινοτικών οδηγιών, πρέπει κατά κάποιον τρόπο να περιμένει την άδεια των επιτροπών που είναι υπεύθυνες για τη δημιουργία των νόμων, οι οποίες έχουν συνεπώς έναν διαφορετικό ρόλο και πρέπει επίσης να ρωτήσει τη Διάσκεψη των Προέδρων όταν είναι μια απλή υπόθεση ελέγχου της αίτησης, πράγμα που δεν έχει καμία σχέση, επαναλαμβάνω, με τη νομοθετική λειτουργία των κοινοβουλευτικών επιτροπών.
Για αυτό εκφράζω την ανησυχία μου σχετικά με τη μεταρρύθμιση που προτείνει ο κ. Corbett για τις αναφορές παρόλο που συμφωνώ ιδιαίτερα με αυτά που είπε ο κ. Onesta και σας ευχαριστώ και πάλι Αντιπρόεδρε που είστε επιεικής με το χρόνο.
Πρόεδρος
Ήταν στην πραγματικότητα μια φιλοφρόνηση δεδομένου ότι ήταν η τελευταία ομιλία της ημέρας, εκτός από την απάντηση του εισηγητή μας, κ. Onesta, του οποίου είναι η σειρά να μιλήσει τώρα.
Gérard Onesta
Κύριε Πρόεδρε, θα προσπαθήσω να απαντήσω στους συναδέλφους μου Βουλευτές. Κύριε Leinen, έχετε απόλυτο δίκιο, επρόκειτο για μια παραδρομή. Οι διαδικασίες είναι τελείως διαφορετικές όταν πρόκειται για προσφυγή στην Επιτροπή σύμφωνα με τις διατάξεις της επικείμενης Συνθήκης και προσφεύγοντας στο Κοινοβούλιο μέσω της διαδικασίας αναφορών.
Ωστόσο, στην υποθετική περίπτωση που αυτοί οι δύο τύποι προσφυγής - που είναι πολύ διαφορετικοί σε σχέση με τον τόπο και τη μορφή - αφορούν ένα πανομοιότυπο θέμα, αποφασίσαμε ότι οι αναφέροντες θα πρέπει να ειδοποιούνται προκειμένου να επιβεβαιώσουμε εάν είναι αρμόζον ή όχι να συνεχίσουμε τη διερεύνησή μας. Απλά προτιμήσαμε να ενισχύσουμε τον συντονισμό σε αυτό το σενάριο. Εξηγώ συνήθως τα πράγματα, αλλά είχατε δίκιο που ζητήσατε αυτήν τη γλωσσολογική διευκρίνιση.
Θα συνεχίσω τις γλωσσολογικές μου εξηγήσεις με την ερώτηση του κ. Μποτόπουλου. Προφανώς δεν υπάρχει θέμα να το προσθέσουμε και αυτό στον Πύργο της Βαβέλ, ο οποίος είναι ήδη εξαιρετικά πολύπλοκος: δείτε απλά το πλήθος των διερμηνέων που είναι ακόμα εδώ απόψε. Είναι ξεκάθαρο πως το Γραφείο του Κοινοβουλίου αποφασίζει ότι οι αναφορές και η αλληλογραφία με τους αναφέροντες θα συντάσσονται σε άλλες γλώσσες που χρησιμοποιούνται σε ένα κράτος μέλος. Αυτές οι γλώσσες θα πρέπει λοιπόν να είναι αναγνωρισμένες από το Κράτος και το Κράτος πρέπει να το ζητήσει αυτό. Αυτή είναι η περίπτωση προς το παρόν για τέσσερις γλώσσες. Εάν αύριο ήθελα να γράψω σε Volapük - μια φανταστική γλώσσα - προφανώς δεν θα αναγνωριζόταν από κανένα Κράτος και ούτε το Κοινοβούλιο, ούτε το γραφείο θα απαντούσε σε αυτήν τη γλώσσα. Όλα αυτά καθορίζονται σαφώς.
Σχετικά με τα θέματα διαφορών μεταξύ των επιτροπών, στο οποίο επέστησε την προσοχή μας ο κ. Corbett., θα ήθελα να σημειώσω ότι η έκθεσή μου αναφέρει, σύμφωνα με το Άρθρο 46 και Παράρτημα VI, ότι η Επιτροπή Αναφορών μπορεί ήδη να ζητήσει τη γνώμη μιας άλλης επιτροπής η οποία έχει "συγκεκριμένη αρμοδιότητα για το θέμα που εξετάζεται". Λέτε πως σε αυτήν την περίπτωση θα μπορούσαν να προκύψουν και πάλι διαφορές. Λοιπόν, εισαγάγαμε έναν διαιτητή, δεδομένου ότι η Επιτροπή Αναφορών δεν θα μπορεί να συντάξει δικές της εκθέσεις γνωμοδότησης ή να αντιταχθεί στην έκθεση πρωτοβουλίας μιας αρμόδιας επιτροπής εκτός αν το επιτρέψει η Διάσκεψη των Προέδρων. Έχουμε ένα σύστημα παραπομπής, δηλαδή τη Διάσκεψη των Προέδρων, η οποία θα αποφασίσει εάν εναπόκειται στην Επιτροπή Αναφορών ή στην αρμόδια επιτροπή να αναλάβει δράση, στην περίπτωση που οι δύο επιτροπές δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία. Για αυτόν το λόγο προβλέψαμε για ένα μηχανισμό διασφάλισης.
Πιστεύω με αυτές τις αποσαφηνίσεις που έγιναν μπορούμε να ολοκληρώσουμε κ. Πρόεδρε. Περίμενα σχεδόν 20 χρόνια για το δικαίωμα να μιλήσω για έξι λεπτά στην Αίθουσα, αλλά ήταν πραγματική ευχαρίστηση το να το κάνω μπροστά σε τέτοιο ακροατήριο.
Πρόεδρος
" συζήτηση έληξε.
" ψηφοφορία θα λάβει χώρα την Τετάρτη 6 Μαΐου 2009.
