Επαvάληψη της συvσδoυ
Πρόεδρος
Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είχε διακοπεί στις 2 Μαρτίου.

Grφner
Κυρία Πρόεδρε, πρόκειται ουσιαστικά για ένα περιστατικό που συνέβη στο διάστημα που μεσολάβησε από την προηγούμενη σύνοδο, μέσα στο οποίο η Επιτροπή για τα Δικαιώματα της Γυναίκας διενήργησε μια ακρόαση. Υπήρξε μεγάλος κίνδυνος να ζημιωθεί η υπόληψη του υψηλού αυτού Σώματος. Συγκεκριμένα, γνωστοποιήθηκε ότι κατά τις περιόδους συνόδου αυξάνεται σημαντικά η πορνεία εδώ, στην περιοχή του Στρασβούργου. Σας παρακαλώ θερμά να εξετάσετε από κοινού με τις αρμόδιες αρχές του Στρασβούργου αν έχουμε να κάνουμε με κάποια εγκληματική υπόθεση, στο πλαίσιο της οποίας διεξάγεται εμπόριο γυναικών και μαστροπεία.
Πιστεύω ότι είναι απολύτως επείγον να δώσουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα στην κοινή γνώμη ότι μας απασχολεί το θέμα και ότι εκείνα που έρχονται στη δημοσιότητα και εκτυλίσσονται στο περιθώριο των περιόδων συνόδου δεν μπορεί να αφήνουν αδιάφορο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κυρία Grφner. Θα ήθελα να σας πω ότι συγκλονίστηκα πολύ, όπως και εσείς, όταν το έμαθα και έχω ήδη αποστείλει επιστολή στον κ. Δήμαρχο του Στρασβούργου για να μπορέσουμε να ρίξουμε άπλετο φως σε αυτή την υπόθεση. Συμμερίζομαι απολύτως τις παρατηρήσεις σας και μάλιστα πρόλαβα ήδη την επιθυμία σας. Φυσικά, θα σας ενημερώσω για την απάντηση που δίχως άλλο θα μου στείλει ο κ. Ries.

Banotti
Ακούμε πολύ συχνά άσχημα νέα σε αυτές τις παρεμβάσεις για διαδικαστικά ζητήματα, αλλά εγώ έχω πολύ καλά νέα για τους ολλανδούς συναδέλφους μας. Τώρα έχουν στη διάθεσή τους δύο τηλεοπτικά κανάλια.
(Χειροκροτήματα και γέλια) Οι Κοσμήτορες εργάζονται πολύ σκληρά από την πλευρά τους, και αναμένουμε και το φινλανδικό τηλεοπτικό κανάλι. Έχουμε επίσης δύο γερμανικά κανάλια, έτσι εύχομαι καλή τηλεθέαση σε όλους. Ελπίζω να το απολαύσετε.

Πρόεδρος
Χαίρομαι πάρα πολύ, κυρία Banotti, και θεωρώ ότι οι ενδιαφερόμενοι συνάδελφοι πρέπει να ευχαριστήσουν θερμότατα τους Κοσμήτορές μας.

Roure
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα απλώς να προσθέσω κάτι σε όσα είπε η κυρία Grφner. Πράγματι, μάθαμε ότι κατά τη διάρκεια των περιόδων συνόδου της Ολομέλειας των Βρυξελλών και του Στρασβούργου - δεν πρόκειται ειδικά για το Στρασβούργο - υπήρχε μαζική άφιξη εκδιδομένων γυναικών, κυρίως κοριτσιών από την Ανατολή. Γνωρίζετε ότι αυτά τα κορίτσια υφίστανται φοβερά πράγματα, ότι βασανίζονται και ότι οι οικογένειές τους απειλούνται. Το ζήτημα δεν αφορά ειδικά το Στρασβούργο. Νομίζω πως πρέπει να προβληματισθούμε όλοι μαζί, το Κοινοβούλιό μας να καταγγείλει τέτοιου είδους φαινόμενα και, κυρίως, να λάβει ξεκάθαρη θέση απέναντι στην καταπολέμηση της δουλείας της εποχής μας.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κυρία Roure, γι' αυτές τις συμπληρωματικές πληροφορίες. Θα εξακριβώσουμε λοιπόν τα γεγονότα και στις Βρυξέλλες, και στη συνέχεια θα εξετάσουμε τι πρέπει να γίνει.

Plooij-Van Gorsel
Κυρία Πρόεδρε, θα επιθυμούσα, εξ ονόματος όλων των ολλανδών συναδέλφων μου, να ευχαριστήσω θερμά την κ. Banotti για το γεγονός ότι κατέβαλε τόσο εντατικές προσπάθειες έτσι, ώστε τώρα να διαθέτουμε δύο ολλανδικούς τηλεοπτικούς σταθμούς.

Jonckheer
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να μιλήσω για ένα τελείως διαφορετικό θέμα που αφορά το Ιράν. Έχουν πραγματοποιηθεί συζητήσεις μεταξύ των διαφορετικών πολιτικών ομάδων, μεταξύ άλλων και στο πλαίσιο της Διάσκεψης των Προέδρων, και θα ήθελα να σας ζητήσω στη συνεδρίαση Ολομελείας να αποστείλετε επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας του Ιράν, τον κ. Khatami, σχετικά με την τύχη των πέντε φοιτητών που συνελήφθησαν τον Ιούλιο του 1999, οι οποίοι παραμένουν στη φυλακή, ενώ ένας εξ αυτών έχει καταδικασθεί σε θάνατο.
Θεωρώ ότι μια κίνηση που θα μπορούσατε να κάνετε, ως Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα ήταν να εκφράσετε στον Πρόεδρο Khatami την επιθυμία να ανασταλεί τουλάχιστον η θανατική καταδίκη αυτού του ιρανού φοιτητή.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κύριε Jonckheer. Θα ενεργήσω ευχαρίστως όπως επιθυμείτε.

Blak
Κυρία Πρόεδρε, πιστεύω ότι η κυρία Banotti δεν πρέπει να πανηγυρίζει σήμερα που δημιουργήθηκαν δύο ολλανδικά κανάλια. Θα ήταν καλύτερο εάν είχε φροντίσει να υπάρχουν κανάλια για όλες τις γλώσσες. Ελπίζω την επόμενη φορά να έχουμε και δανικό τηλεοπτικό κανάλι.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κύριε Blak. Κυρία Banotti, όπως βλέπετε έχετε ακόμη αρκετή δουλειά.

Seppδnen
Αξιότιμη κυρία Πρόεδρε, έχω μάθει εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έναν καινούριο τρόπο συμπεριφοράς, εδώ πρέπει κανείς πάντα να ευχαριστεί. Κι εγώ λοιπόν θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου για το γεγονός ότι διαθέτουμε εδώ ένα φινλανδικό τηλεοπτικό κανάλι. Ευχαριστώ για το γεγονός ότι ήδη την προηγούμενη φορά υπήρχε ήχος, κι ευχαριστώ επίσης διότι και σήμερα υπάρχει ήχος, όμως στο σπίτι μας η τηλεόραση έχει επίσης εικόνα. Θα ευχόμουν να λαμβάναμε εδώ και εικόνα από το φινλανδικό τηλεοπτικό κανάλι, κι όχι να ακούμε μόνο τη φωνή. Κατόπιν, θέλω να εκφράσω επίσης τις ευχαριστίες μου που έρχεται κρύο νερό από τις βρύσες. Στο σπίτι μας βέβαια έρχεται και ζεστό νερό, όμως πάλι καλά που έρχεται τουλάχιστον νερό.

Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ, κύριε Seppδnen.

Έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (Λισαβώνα, 23/24 Μαρτίου 2000)
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής αναφορικά με το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβώνας που θα διεξαχθεί στις 23 και 24 Μαρτίου 2000.
Έχω την μεγάλη χαρά να δώσω αμέσως τον λόγο στον πρωθυπουργό, κ. Antσnio Guterres.

Guterres Antσnio
, Συμβούλιο. (PT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, με μεγάλη μου χαρά συμμετέχω σε αυτήν τη συζήτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την Έκτακτη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας. Και δεν το κάνω για τυπικούς λόγους, αλλά με μεγάλο ενθουσιασμό και αποφασιστικότητα σαν αυτόν που δείχνει η Πορτογαλία στο έργο της οικοδόμησης της Ευρώπης.
Μπορούμε να πούμε πως αυτήν τη στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση κερδίζει σε ουσία. Έπειτα από την επιτυχία της ενιαίας αγοράς και του ενιαίου νομίσματος, αναπτύσσεται ο χώρος ασφάλειας, ελευθερίας και δικαιοσύνης, ενώ κάνει τα πρώτα της βήματα η κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας. Παράλληλα, οι διαπραγματεύσεις σχετικά με τη διεύρυνση της Ένωσης προχωρούν με γρηγορότερους ρυθμούς και μπορούμε πλέον να πούμε πως η διεύρυνση αποτελεί τον μονόδρομο της συνάντησης της Ευρώπης με τον εαυτό της και με την ιστορία της.
Πέρα από αυτό όμως, η Ευρώπη ζει μια στιγμή οικονομικής ανάπτυξης και αισιοδοξίας. Αλλά καλό είναι να μην ονειροβατούμε: αν και είναι αλήθεια πως οι οικονομικές συγκυρίες βελτιώνονται, παράλληλα είναι επίσης αλήθεια ότι συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε σοβαρά προβλήματα ανεργίας, κοινωνικού αποκλεισμού, και πολλά από αυτά παρουσιάζουν κινδύνους για την αειφορία του ευρωπαϊκού προτύπου κοινωνικής προστασίας. Μπορούμε να πούμε πως σήμερα η οικονομία και η κοινωνία βρίσκονται ενώπιον ενός νέου παραδεδεγμένου προτύπου, αυτού της οικονομίας και της κοινωνίας της γνώσης. Η γνώση έχει μετατραπεί στον σημαντικότερο παράγοντα δημιουργίας πλούτου, καθώς επίσης και στον κύριο παράγοντα διαχωρισμού μεταξύ πλουσίων και φτωχών κρατών. Σήμερα η γνώση αποτελεί πραγματικά την πρώτη ύλη της εργασίας.
Και η Ευρώπη βρίσκεται ενώπιον αυτού του νέου προτύπου της οικονομίας της γνώσης, ενώ αντιμετωπίζει τρεις προκλήσεις: την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας και της αγοράς, τους ταχείς ρυθμούς των τεχνολογικών αλλαγών και τη γήρανση του ίδιου της του πληθυσμού. Και για αυτόν τον λόγο είναι φυσικό να προκύπτουν σήμερα στην ευρωπαϊκή κοινωνία δύο φόβοι. Ο πρώτος έχει σχέση με το να χάσει η Ευρώπη μια για πάντα την ηγεσία της παγκόσμιας οικονομίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο δεύτερος φόβος, που είναι και ο μεγαλύτερος, είναι ότι ενδεχομένως να καταστεί απαραίτητο να θέσει σε κίνδυνο η Ευρώπη το ίδιο της το κοινωνικό πρότυπο, να επιτρέψει την επιδείνωση του κοινωνικού αποκλεισμού, έχοντας έτσι αρνητικές επιπτώσεις στους ίδιους της τους πολίτες, προκειμένου να ανακτήσει αυτήν την ηγεσία και για να μη χάσει ανεπανόρθωτα έδαφος. Σε αυτό το σημείο έχει σημασία να μπορούμε να ξεχωρίζουμε τον μύθο από την πραγματικότητα. Είναι αλήθεια πως τα τελευταία χρόνια η αμερικανική οικονομία παρουσίαζε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης και αύξησης της παραγωγικότητάς της. Είναι επίσης αλήθεια ότι, η αμερικανική οικονομία επέδειξε μεγαλύτερη ταχύτητα στην μετατροπή ιδεών και σχεδίων σε επιχειρήσεις και σε αγαθά και υπηρεσίες διαθέσιμες στην αγορά. Είναι αλήθεια πως το οικονομικό σύστημα της Βορείου Αμερικής υποστήριξε με γρηγορότερους ρυθμούς και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, κυρίως, τις προόδους της νέας οικονομίας που βασίζεται στη γνώση. Είναι αλήθεια πως στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής το επιχειρηματικό κεφάλαιο λειτουργεί πολύ καλύτερα από ότι λειτουργεί, ακόμη και σήμερα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ωστόσο, είναι επίσης αλήθεια, και αυτό δεν θα πρέπει να το ξεχνάμε, πως, πρώτον, η ευρωπαϊκή κοινωνία είναι μια κοινωνία περισσότερο ανθρώπινη, με μεγαλύτερη ισότητα και δικαιοσύνη. Δεύτερον, είναι επίσης αλήθεια πως καμία κοινωνία δεν θα είναι ανταγωνιστική μεσοπρόθεσμα αν δεν βασίζεται στην κοινωνική συνοχή, και στην Ευρώπη η κοινωνική συνοχή είναι ισχυρότερη, περισσότερο παγιωμένη, διαθέτει καλύτερη παράδοση.
Τέλος, είναι αλήθεια πως η Ευρώπη διαθέτει έναν τεράστιο πλούτο πολιτισμικής ποικιλομορφίας και έχει ήδη δείξει πως όταν θέλει μπορεί να είναι καλύτερη. Ας παραθέσουμε δύο πολύ απλά παραδείγματα όσον αφορά τις πιο σύγχρονες τεχνολογίες. Η Ευρώπη είναι σαφώς ο ηγέτης στην κινητή τηλεφωνία και την ψηφιακή τηλεόραση, που σίγουρα θα αποτελέσουν δύο αποφασιστικούς τεχνολογικούς παράγοντες για την πρόσβαση στο Internet στο εγγύς μέλλον. Και όλοι γνωρίζουμε πως σήμερα το Internet, πέρα από ένα νέο δίκτυο, αποτελεί ένα πραγματικό δίκτυο που σε μεγάλο βαθμό θέτει τις βάσεις για την ανταλλαγή γνώσεων και εμπειριών σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ωστόσο, θα πρέπει να παραδεχτούμε πως η Ευρώπη αντιμετωπίζει αυτό το νέο πρότυπο έχοντας τρία ελλείμματα: έλλειμμα πολιτικό, έλλειμμα στρατηγικό και έλλειμμα συντονισμού των πολιτικών της και των μέτρων που λαμβάνει. Ας εξετάσουμε αρχικά το πολιτικό έλλειμμα. Δεν είμαστε μια χώρα αλλά δεκαπέντε, και η πολιτική μας ένωση μόλις άρχισε να κάνει τα πρώτα της βήματα. Από την άλλη δεν υπάρχει ένας ενιαίος ευρωπαϊκός δημόσιος χώρος, μια ενιαία ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, αλλά δεκαπέντε εθνικοί δημόσιοι χώροι, δεκαπέντε εθνικές κοινές γνώμες. Και σύμφωνα με την αντίληψη περί δημοκρατίας του γερμανού φιλόσοφου Habermmas, αυτή η ροή επικοινωνίας μεταξύ της πολιτικής κοινωνίας και της κοινωνίας των πολιτών, που αποτελεί την ουσία της διαδικασίας λήψης αποφάσεων μιας σύγχρονης δημοκρατίας, αν και λειτουργεί σωστά σε κάθε μια από τις επιμέρους χώρες, θα πρέπει να παραδεχτούμε πως δεν λειτουργεί σωστά σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύνολό της. Το πολιτικό μας έλλειμμα δεν είναι απλώς ένα έλλειμμα οργάνωσης των θεσμικών οργάνων, είναι κάτι βαθύτερο και έχει σχέση με την ίδια την κοινωνιολογία των κοινωνιών μας.
Και για αυτόν τον λόγο χρειάζεται μια ισχυρή πολιτική βούληση για την οικοδόμηση της ευρωπαϊκής πολιτικής ένωσης. Και για αυτόν τον λόγο είναι ολοένα και περισσότερο απαραίτητη η βούλησή μας για να καταπολεμήσουμε την εκ νέου εμφάνιση των εθνικών εγωισμών, που τόσες φορές έχουν επιχειρήσει να ανέβουν ξανά στην επιφάνεια στα θεσμικά όργανα της Ένωσης μετά από το τέλος του ψυχρού πολέμου. Και πιστεύω πως η επόμενη Διακυβερνητική Διάσκεψη είναι η ουσιαστική στιγμή, ώστε τα κράτη μέλη να μεταφέρουν ένα σαφές μήνυμα ότι δεν επιθυμούν να κερδίσουν εξουσίες το ένα εις βάρος των άλλων, αλλά ότι αυτό που θέλουν είναι να συνεισφέρουν όλα μαζί προκειμένου να δώσουν μεγαλύτερη δύναμη στην πολιτική ένωση της Ευρώπης. Και με την παρούσα συζήτηση και με αυτόν τον προσανατολισμό, σε αυτή τη φάση η πορτογαλική Προεδρία ασχολείται με την προετοιμασία των εργασιών της ΔΔ. Ναι λοιπόν, υπάρχει πολιτικό έλλειμμα, και αυτό θα είναι το κύριο θέμα της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας.
Αλλά υπάρχει και το στρατηγικό έλλειμμα, όσον αφορά τα σημαντικά ζητήματα του οικονομικού και κοινωνικού βίου. Θα ήθελα εδώ να δηλώσω με σαφήνεια ποιος είναι ο στόχος μας. Ο στόχος μας είναι εντός δέκα χρόνων να μετατρέψουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση στην πιο δυναμική και πιο ανταγωνιστική οικονομία της γνώσης στον κόσμο, αλλά όχι με οποιοδήποτε τίμημα, θα πρέπει να το κάνουμε με βάση μια κοινωνία η οποία είναι ικανή να δημιουργήσει κοινωνική συνοχή, καθώς και υψηλά επίπεδα απασχόλησης και ανάπτυξης. Και για αυτό χρειαζόμαστε μια στρατηγική με τέσσερις ουσιαστικούς πυλώνες: τη δημιουργία των βάσεων για μια οικονομία της γνώσης και μια κοινωνία των πληροφοριών σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την πραγματοποίηση των απαραίτητων οικονομικών μεταρρυθμίσεων για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία. Παράλληλα όμως, θα πρέπει να εμβαθύνουμε την κοινωνική συνοχή. Τέλος θα πρέπει να καταβάλλουμε μεγάλες προσπάθειες για τη δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας, καθώς και για να εκσυγχρονίσουμε τα συστήματα κοινωνικής προστασίας, προκειμένου να εξασφαλίσουμε την αειφορία τους στο μέλλον, και επίσης να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε μακροοικονομικές πολιτικές, που όχι μόνο θα εξασφαλίζουν σταθερότητα, αλλά που θα ευνοούν επίσης την ανάπτυξη και την απασχόληση.
Πρώτος πυλώνας της στρατηγικής είναι η δημιουργία των συνθηκών για την επιτυχή αντιμετώπιση στην Ευρώπη της πρόκλησης που προβάλλει η οικονομία της γνώσης. Σε αυτό το σημείο έχει μεγάλη σημασία το σύνολο των μέτρων και των πολιτικών που αφορούν στην κοινωνία των πληροφοριών και εδώ έχουμε ως βάση το εξαιρετικό έργο της Επιτροπής στην πρωτοβουλία e-EUROPE. Θα πρέπει επίσης να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις, ούτως ώστε να μπορούμε στην Ευρώπη να μειώσουμε το κόστος των τηλεπικοινωνιών προκειμένου η πρόσβαση στο Internet να μην αποτελεί έναν παράγοντα αποκλεισμού και διαχωρισμού, αλλά έναν πραγματικό παράγοντα ίσων ευκαιριών και ιθαγένειας. Βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ευρώπη η δημιουργία των συνθηκών για τη σύνδεση όλων των σχολείων και όλων των κέντρων κατάρτισης με το Internet και τη στελέχωσή τους με κατάλληλα κατηρτισμένο προσωπικό ώστε να μπορεί να εκτελεί άρτια την αποστολή του. Βρίσκεται επίσης σε εξέλιξη η online σύνδεση, το συντομότερο δυνατόν, όλων των δημοσίων υπηρεσιών μας, συμπεριλαμβανομένων και των διαγωνισμών του δημοσίου. Δημιουργούνται οι συνθήκες για την ανάπτυξη του ηλεκτρονικού εμπορίου που θα υπερπηδά τα εμπόδια, συμπεριλαμβανομένων των νομικών, που ακόμη υφίστανται. Και καταβάλλονται σοβαρές προσπάθειες ως προς το περιεχόμενο, γιατί η κοινωνία των πληροφοριών δεν είναι απλά ένα δίκτυο, αλλά εξαρτάται από το περιεχόμενο στο οποίο βασίζεται η πολιτισμική και επιστημονική διαφοροποίηση στην Ευρώπη. Αλλά δεν αρκεί να υποστηρίζουμε την κοινωνία των πληροφοριών. Το όραμά μας είναι να ενσωματώσουμε την κοινωνία των πληροφοριών σε αυτό που καλούμε μια πραγματική εκπαιδευτική κοινωνία ως ευρωπαϊκή απόκριση στην οικονομία της γνώσης. Και αυτό συνεπάγεται τον συντονισμό των πολιτικών μας για τις επιστήμες και την έρευνα. Για αυτόν τον λόγο είναι σημαντική η πρωτοβουλία της Επιτροπής σχετικά με τον ευρωπαϊκό επιστημονικό χώρο, κάτι που συνεπάγεται μία αποφασιστική προσπάθεια για τον συνδυασμό των ευρωπαϊκών πολιτικών για την εκπαίδευση και την κατάρτιση με την επιστήμη και την έρευνα, ώστε η κοινωνία μας να μετατραπεί όντως σε μια πραγματικά εκπαιδευτική κοινωνία, που θα δημιουργεί ίσες ευκαιρίες στην πρόσβαση στις τεχνολογίες του μέλλοντος.
Ο δεύτερος πυλώνας της στρατηγικής είναι οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις για την καινοτομία και την ανταγωνιστικότητα. Εδώ βρισκόμαστε ακριβώς στα πλαίσια της διαδικασίας του Κάρντιφ. Και φυσικά είμαστε υπέρ της μεταρρύθμισης των αγορών των τηλεπικοινωνιών, των μεταφορών ή της ενέργειας. Θεωρούμε απαραίτητη την πορεία προς την ολοκλήρωση των χρηματοοικονομικών αγορών μας, και εδώ έχουμε κάτι το οποίο είναι μείζονος σημασίας, που είναι για ακόμη μια φορά η συνδρομή της Επιτροπής με το σχέδιο δράσης των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Έχει μεγάλη σημασία μια ευρωπαϊκή προσπάθεια για τη δημιουργία των συνθηκών για μια πραγματική αγορά επιχειρηματικού κεφαλαίου, η οποία να μπορεί να στηρίζει κυρίως τις μικρές επιχειρήσεις που δημιουργούνται με βάση τις τεχνολογίες του μέλλοντος. Και εδώ έχει μεγάλη σημασία το σχέδιο δράσης της Επιτροπής σχετικά με το επιχειρηματικό κεφάλαιο, καθώς και το εξαιρετικό έργο που διεξάγει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ενόψει της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας. Αλλά κατά τη γνώμη μου δεν αρκεί να μείνουμε στους μηχανισμούς μεταρρύθμισης της εσωτερικής αγοράς που προβλέπονται στη διαδικασία του Κάρντιφ. Και θα ήθελα εδώ να χαιρετίσω επίσης τις πρωτοβουλίες της Επιτροπής σχετικά με την πολιτική περί επιχειρήσεων και την πολιτική καινοτομίας, με τις οποίες καταβάλλονται προσπάθειες για τη δημιουργία των συνθηκών που θα μας επιτρέπουν να έχουμε ένα πλαίσιο αναφοράς, βάσει του οποίου να μπορούμε να συντονίζουμε τη δράση μας σε επίπεδο κρατών μελών, καθώς και μεταξύ αυτών και των θεσμικών οργάνων της Ένωσης.
Ο τρίτος πυλώνας, και ίσως εκείνος, που παρότι δεν είναι της μόδας στις πολιτικές συζητήσεις, ωστόσο γίνεται έντονα αισθητός από εμάς και από όλους εκείνους που εκπροσωπούμε, έχει σχέση με την κοινωνική συνοχή, αφορά την προσπάθεια για τη δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας στην Ευρώπη, αφορά τη δημιουργία των συνθηκών για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού που υπάρχει στις κοινωνίες μας, κάτι που δεν μπορούμε να το αρνηθούμε και πρέπει να το καταπολεμήσουμε μέσω συντονισμένων προσπαθειών, με αποφασιστικότητα, έχει σχέση με τον εκσυγχρονισμό των συστημάτων μας κοινωνικής προστασίας την εξασφάλιση της αειφορίας τους. Καταρχάς έχουμε τις πολιτικές απασχόλησης. Έχουμε εδώ λοιπόν μια σταθερή βάση εκκίνησης, τη διαδικασία του Λουξεμβούργου. Είναι μια διαδικασία που έχει ενσωματωθεί σαφώς στη λειτουργία των θεσμικών μας οργάνων. Και λαμβάνω την πρωτοβουλία να επιστήσω την προσοχή σε ένα ζήτημα που κατά τη γνώμη μου ίσως είναι το σημαντικότερο ζήτημα όσον αφορά το μέλλον: είναι αυτό που έχει σχέση με τη διά βίου εκπαίδευση ως ουσιαστική βάση για τις κοινωνικές μετατροπές και ως απαραίτητη προϋπόθεση για μια νέα βάση κοινωνικού διαλόγου, ενός διαλόγου μεταξύ των εταίρων της Ευρώπης. Έπειτα, τα ζητήματα που αφορούν την καταπολέμηση του αποκλεισμού, την καταπολέμηση του αποκλεισμού ως αποτέλεσμα των πολιτικών απασχόλησης, κοινωνικής ασφάλισης, εκπαίδευσης, κατάρτισης, καθώς επίσης, και πρέπει να το παραδεχτούμε, καταπολέμηση του αποκλεισμού που απαιτεί από εμάς συγκεκριμένα μέτρα για τις ομάδες στόχο που επηρεάζονται ιδιαίτερα από αυτό το έλλειμμα ιθαγένειας που υφίσταται σε τόσες ομάδες του πληθυσμού μας. Τέλος, έχουμε την αειφορία του συστήματός μας κοινωνικής προστασίας. Και δεν πρόκειται μόνο για την οργάνωση της χρηματοδότησής τους, τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται, αλλά πρόκειται για την εξέταση του προβλήματος ουσίας, και το πρόβλημα ουσίας εξαρτάται από την εξασφάλιση ενός υψηλού ποσοστού απασχόλησης στην Ευρώπη, γιατί αυτό αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για την αειφορία της κοινωνικής μας προστασίας. Και σε αυτό το σημείο, επιτρέψτε μου να επιστήσω την προσοχή σε τρεις πτυχές: καταρχάς στην ανάπτυξη της απασχόλησης στον τομέα των υπηρεσιών, είτε στις υπηρεσίες υψηλής τεχνολογίας είτε σε εκείνες με λιγότερες απαιτήσεις ως προς την τεχνολογία. Κατά δεύτερον έναν περισσότερο ευέλικτο τρόπο αντιμετώπισης του θέματος του χρόνου της μεταρρύθμισης. Τρίτον, και ιδιαίτερα σημαντικό, η ενίσχυση της συμμετοχής των γυναικών στον ενεργό βίο. Και σε αυτόν ακριβώς τον τομέα σήμερα είναι απαραίτητο να αναπτύξουμε στις κοινωνίες μας υπηρεσίες οικογενειακής υποστήριξης, και ιδιαίτερα υποστήριξης των παιδιών, ένα μέτρο το οποίο θα έχει τριπλό όφελος γιατί έχουμε την άμεση δημιουργία θέσεων εργασίας, τη δημιουργία πραγματικής ισότητας ευκαιριών μεταξύ γυναικών και ανδρών, και τέλος τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών, ώστε να μπορούν οι γυναίκες να εργάζονται και ώστε να έχουμε ένα υψηλότερο ποσοστό απασχόλησης το οποίο να είναι ικανό να συμβάλλει στην αειφορία του προτύπου κοινωνικής προστασίας μας.
Τέλος, ο τέταρτος πυλώνας είναι οι μακροοικονομικές πολιτικές στην υπηρεσία της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Μπορέσαμε να συντονίσουμε τις μακροοικονομικές μας πολιτικές, ούτως ώστε να εξασφαλίσουμε τη σταθερότητα βάσει της οποίας άρχισε η εισαγωγή του Ευρώ. Λοιπόν, τώρα πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι η ίδια αυτή ικανότητα θα τεθεί στην υπηρεσία ενός οικονομικού περιβάλλοντος, το οποίο θα είναι περισσότερο ευνοϊκό για τη δημιουργία απασχόλησης και για την οικονομική ανάπτυξη. Και σχετικά με αυτό, επιτρέψτε μου να σας πω πως θα ήταν πάρα πολύ επιθυμητό να μπορούσε η Ευρώπη να επιτύχει, σεβόμενη φυσικά τις διαφορές στους ρυθμούς μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών που είναι φυσικό να υπάρχουν, ένα σταθερό μέσο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης πάνω από το 3% και μια δημιουργία απασχόλησης, η οποία να επιτρέπει ποσοστά που να προσεγγίζουν τα υψηλότερα ποσοστά απασχόλησης στον κόσμο, πάνω από 70%, αντί να παραμένουμε στα επίπεδα που έχουμε σήμερα, δηλαδή λίγο παραπάνω από το 60%.
Πέρα από το πολιτικό έλλειμμα και το στρατηγικό έλλειμμα, έχουμε και το έλλειμμα στον συντονισμό των πολιτικών και των μέτρων μας. Δεν ξεκινάμε από το μηδέν, έχουμε δύο εμπειρίες βάσει των οποίων μπορούμε να οικοδομήσουμε το μέλλον σε όλα τα άλλα πεδία: συντονισμός των οικονομικών πολιτικών που καθορίστηκε στο Μάαστριχτ για την εισαγωγή του ευρώ και ο συντονισμός της διαδικασίας του Λουξεμβούργου σχετικά με τις πολιτικές απασχόλησης που, όπως είπα, είναι σήμερα σαφώς ενσωματωμένη στον συλλογικό βίο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Έπειτα από τις διαδικασίες του Λουξεμβούργου, του Κάρντιφ και της Κολωνίας, δεν θέλουμε να ξεκινήσουμε μια νέα διαδικασία στη Λισαβώνα. Αυτό που όμως θέλουμε είναι να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις προκειμένου κατ' αρχάς να διαρθρωθούν, να απλουστευτούν και να διευρυνθούν οι τρεις υφιστάμενες διαδικασίες, ώστε να συγκλίνουν προς τον κοινό στόχο. Δεύτερον να προστεθούν νέες ουσιαστικές διαστάσεις, όπως αυτές που αφορούν την κοινωνία των πληροφοριών και την οικονομία της γνώσης, αλλά και αυτές που έχουν σχέση με τον εκσυγχρονισμό της κοινωνικής προστασίας και με την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού.
Τέλος, θέλουμε να υιοθετηθεί μια ανοιχτή μέθοδος συντονισμού, όσο το δυνατόν περισσότερο ευρεία και γενική, η οποία να σέβεται την αρχή της επικουρικότητας και η οποία να μπορεί κυρίως να κάνει χρήση της επιτυχέστερης διάρθρωσης των πολιτικών μας, ήτοι της διαδικασίας του Λουξεμβούργου, με σαφείς στόχους και μέσα, και ει δυνατόν ποσοτικά καθοριζόμενους. Τονίζω, θέλουμε μια μέθοδο που να βασίζεται σε εγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές, από πολιτικής σκοπιάς, σε όλη την Ένωση, που να βασίζεται σε ένα σύστημα δεικτών σαν αυτό που σήμερα καλείται bench marking, το οποίο να επιτρέπει την ανταλλαγή καλών πρακτικών μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών. Μιά μέθοδο που να βασίζεται σε εθνικά σχέδια ή πρωτοβουλίες, οι οποίες να μπορούν να οδηγήσουν στη σύγκλιση των πολιτικών μας προς τους ίδιους στόχους με παράλληλο σεβασμό προς τη διαφορετικότητά μας και σε αντικειμενικές διαδικασίες "παρακολούθησης"; και σύγκρισης, που να εξασφαλίζουν επίσης έναν υγιή ανταγωνισμό και παράλληλα να επιτρέπουν τη σύγκριση των επιτευγμάτων μας στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα με άλλους ιδιαίτερα δυναμικούς τομείς του κόσμου που μας περιβάλλει.
Φυσικά στη Λισαβώνα δεν θα επιτύχουμε όλους αυτούς τους στόχους. Αυτό που θα πρέπει να υπάρχει είναι η συνεχής συλλογική αποφασιστικότητά μας ώστε να εξαλείφουμε σταδιακά το πολιτικό και στρατηγικό έλλειμμα, καθώς και εκείνο του συντονισμού. Και θέλουμε κυρίως να αυξήσουμε την ικανότητα πολιτικοστρατηγικής ηγεσίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσον αφορά τα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα, γιατί αυτό αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να κερδίσει η Ευρώπη το στοίχημα που αντιμετωπίζει σχετικά με τη νέα κοινωνία των πληροφοριών και της γνώσης.
Πιστεύω ότι μπορούμε να έχουμε μια στρατηγική που να επιφέρει διπλό όφελος: σταθερότητα, αλλά και ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα αλλά και οικονομική και κοινωνική συνοχή. Σίγουρα θέλουμε να είμαστε εξίσου ή και περισσότερο ανταγωνιστικοί σε σχέση με τις περισσότερο ανταγωνιστικές και σύγχρονες οικονομίες στον κόσμο. Σήμερα ως περισσότερο δυναμική οικονομία θεωρείται συνήθως η αμερικανική οικονομία. Προσοχή όμως, δεν θέλουμε να επιτύχουμε κάτι τέτοιο με οποιοδήποτε τίμημα, θέλουμε να το επιτύχουμε σεβόμενοι την ταυτότητά μας. Και το κύριο στοιχείο της ταυτότητάς μας έχει σχέση με ένα κοινωνικό πρότυπο που πέρα από ένα σύνολο κανόνων, αποτελεί μία πραγματική μορφή πολιτισμού, ο ευρωπαϊκός πολιτισμός για τον οποίο είμαστε υπερήφανοι και που ποτέ δεν θα επιτρέψουμε να διακινδυνέψει.
(Παρατεταμένα χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Eυχαριστώ τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κ. Antonio Guterres, και δίδω αμέσως τον λόγο στον κ. Romano Prodi, Πρόεδρο της Επιτροπής.

Prodi
Κυρία Πρόεδρε, πρώτα απ' όλα θα ήθελα να δώσω τα θερμότερα συγχαρητήριά μου στον πρωθυπουργό Guterres για την πρωτοβουλία σχετικά με τη σύγκλιση της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας, καθώς επίσης και να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την ποιότητα των προπαρασκευαστικών εργασιών. Συμμεριζόμαστε πλήρως την ανάλυση που μας παρουσίασε και η οποία χειροκροτήθηκε τόσο θερμά, και στηρίζουμε την πρωτοβουλία του. Πιστεύω ότι μαζί θα μπορέσουμε να συμβάλουμε στην επιτυχία της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας.
Στην παρέμβασή μου αυτή θα περιοριστώ να σας παρουσιάσω ποια θα είναι η συμβολή της Επιτροπής στη Λισαβώνα: τη μακροπρόθεσμη στρατηγική μας και το όραμά μας για το Συμβούλιο αυτό. Στη Λισαβώνα πρέπει να αποφασίσουμε σχετικά με κάτι εξαιρετικά απλό, εάν δηλαδή η Ευρώπη θα καταφέρει να επανακτήσει την ηγετική της θέση, την οποία έχει χάσει εδώ και πολύ καιρό, στο χώρο της οικονομίας και της τεχνολογίας. Αυτό εξαρτάται από εμάς, από την οικονομική ανάπτυξη που θα είμαστε σε θέση να επιβάλλουμε στο ευρωπαϊκό σύστημα, από το βαθμό απασχόλησης που θα καταφέρουμε να δημιουργήσουμε, από το επίπεδο εκπαίδευσης των πολιτών μας, από την κατάρτιση της εργατικής μας τάξης. Αυτά δεν είναι καινούργια θέματα, όπως είπε ο πρωθυπουργός Guterres. Εμείς, πράγματι, δεν πρόκειται να ακολουθήσουμε μια νέα διαδικασία τύπου Λουξεμβούργου, τύπου Κάρντιφ, τύπου Κολωνίας, αλλά θέλουμε να αντιμετωπίσουμε αυτά τα θέματα, τα οποία έχουμε ήδη αντιμετωπίσει, με μια εντελώς νέα προσέγγιση: όχι ένα θέμα τη φορά αλλά όλα μαζί, ώστε να δημιουργήσουμε τελικά ένα σύστημα παρεμβάσεων. Το κάνουμε τώρα γιατί αυτή είναι η στιγμή κατά την οποία όλα αυτά μπορούν να έχουν επιτυχία. Έχουμε πράγματι μπροστά μας μια μοναδική ευκαιρία, μια ευκαιρία που δημιουργήθηκε με βάση την επιτυχία που είχε μια σοφή πολιτική η οποία εφαρμόστηκε κατά το πρόσφατο παρελθόν: έχουμε χαμηλό πληθωρισμό, ένα συνολικά υγιές ισοζύγιο πληρωμών, δημόσια οικονομικά σε τάξη, και έχουμε επιτέλους ομόφωνες προβλέψεις που μιλούν για μια πολύ ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, προβλέψεις οι οποίες, όπως τόνισε ο πορτογάλος πρωθυπουργός, δε σημαίνουν ωστόσο σίγουρη οικονομική ανάπτυξη. Ποτέ έως τώρα, όσον αφορά την τελευταία γενιά μελετητών στην Ευρώπη δεν υπήρξε ομοφωνία στην πρόβλεψη σχετικά με μια πιθανή μακρά περίοδο υψηλής ανάπτυξης. Ούτε με την αύξηση της τιμής του πετρελαίου δεν σημειώθηκε διακοπή στην ανάπτυξη αυτή ούτε και ανάκαμψη του πληθωρισμού, όπως υπήρχαν φόβοι. Υπάρχουν ωστόσο ορισμένα ανησυχητικά σημάδια, τα οποία όμως δε μας εμποδίζουν να συνεχίσουμε μια πολιτική ανάπτυξης όπως είχαμε σκεφτεί και προγραμματίσει.
Οι προκλήσεις της Λισαβώνας είναι κατά συνέπεια πολύ απλές: στην τεχνολογική πρόκληση πρέπει να ανταποκριθούμε ανακτώντας το χαμένο έδαφος στον τομέα της μάθησης, της γνώσης, των τεχνολογιών, και κυρίως των τεχνολογιών της πληροφόρησης. Κατά αυτόν τον τρόπο μπορούμε να βρεθούμε και πάλι στην κορυφή. Για το λόγο αυτό αναλάβαμε την πρωτοβουλία e-EUROPE, χάρη στην οποία η Επιτροπή αποφάσισε, κατά τη διοικητική της μεταρρύθμιση, να δώσει ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Δεσμευτήκαμε - και επιβεβαιώνω αυτή τη δέσμευση ενώπιόν σας - να δημιουργήσουμε μια Επιτροπή, θα μπορούσαμε να πούμε καλύτερα μια e-Commission, κατά την έννοια ότι, κάθε επαφή που αφορά προμήθειες, έρευνα, κλπ. με το θεσμικό αυτό όργανο δε θα μπορεί πλέον να διενεργείται σε χαρτί αλλά μόνο δια της άμεσης ηλεκτρονικής οδού. Αυτή είναι μια εξαιρετικά περίπλοκη προσπάθεια, που όμως μπορούμε να επιτελέσουμε, γιατί έχουμε μια πολύ σαφή αποστολή, μια περιορισμένη διάσταση και ένα υψηλό πολιτιστικό επίπεδο. Αυτό θα μπορέσει να καταστεί ένα ισχυρό παράδειγμα για όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και όλες τις διοικήσεις με τις οποίες θα πρέπει να επικοινωνούμε όχι με βάση το χαρτί αλλά με ηλεκτρονικά μέσα.
Πέρα από αυτό υπάρχει μια κοινωνική πρόκληση. Πρέπει πράγματι να αγωνιστούμε κατά της ανεργίας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Από την ομιλία του Προέδρου Guterres απορρέει μια συστημική διατύπωση που βασίζεται σε μια νέα χρήση των τεχνολογιών, αλλά και σε μια μεγάλη δέσμευση, ώστε οι τεχνολογίες αυτές να μην επιφέρουν ένα νέο κοινωνικό αποκλεισμό, ο οποίος αποτέλεσε τον πραγματικό κίνδυνο τόσο για την ανάπτυξη στη δεκαετία του ' 80, όσο και για την πιο πρόσφατη ανάπτυξη. Πρέπει να πω, εκφράζοντας τη μεγάλη μου ανησυχία, ότι οι διαχωρισμοί της ευρωπαϊκής κοινωνίας σε σχέση με το εισόδημα αυξάνονται αντί να μειώνονται: αυτή η πτυχή του κοινωνικού διαχωρισμού είναι θεμελιώδους σημασίας και πρέπει να ληφθεί υπόψη, εάν δε θέλουμε να βρεθούμε αντιμέτωποι με μια διασπασμένη κοινωνία σε σύντομο χρονικό διάστημα. Έχουμε λοιπόν μία Σύνοδο Κορυφής για την αειφόρο ανάπτυξη και για την απασχόληση. Όπως κάναμε, αν και με κάποιες αντιρρήσεις από την πλευρά ορισμένων, οφείλουμε και μπορούμε να υποδείξουμε το στόχο της πλήρους απασχόλησης ως έναν πιθανό στόχο. Υπήρξε αρκετά περίπλοκο το να κάνουμε αυτό το βήμα, αλλά μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι δεν υπάρχει τίποτε το μη ρεαλιστικό στο στόχο αυτό. Πρόκειται για έναν εφικτό στόχο από τη στιγμή που διαθέτουμε ένα σταθερό μακροοικονομικό περιβάλλον, στο οποίο τώρα πρέπει να προσθέσουμε τη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας, ανθρώπινους δηλαδή πόρους, νέες ιδέες σχετικά με την αγορά και τη χρήση της γνώσης και της έρευνας. Ανθρώπινοι πόροι σημαίνει μόρφωση, κατάρτιση, μεταρρύθμιση του κοινωνικού κράτους ώστε να αντιμετωπιστεί κυρίως το πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού. Αυτό το πρόβλημα, που έχουν όλες οι χώρες μας και που κάθε ημέρα γίνεται όλο και πιο σοβαρό, δεν ήμασταν πάντα σε θέση να το λύσουμε με επιτυχία. Το πρόβλημα βρίσκεται ακόμα εκεί μπροστά μας. Εγώ θεωρώ ότι στη Λισαβώνα μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα μπροστά συνδυάζοντας εμπειρίες αξιολόγησης βάσει καθορισμένων κριτηρίων και προτάσεις σχετικά με αυτό το τόσο σημαντικό θέμα.
Όσον αφορά την αγορά, υπάρχουν ακόμα πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν. Δεν είναι αλήθεια ότι έχουμε ήδη πετύχει μια τέλεια ενιαία αγορά. Εξακολουθούμε να έχουμε ανάγκη από περαιτέρω διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Πρέπει κυρίως να ολοκληρώσουμε την κατάσταση στον τομέα των υπηρεσιών, του ηλεκτρονικού εμπορίου, της ενέργειας, των μεταφορών. Απομένουν πολλές δημόσιες υπηρεσίες που δεν έχουν ακόμα ενταχθεί σε ένα καθεστώς ανταγωνισμού και μέγιστης αποτελεσματικότητας. Εάν θέλουμε να σταματήσουμε τον πληθωρισμό με την αύξηση της τιμής του πετρελαίου, πρέπει να δράσουμε, σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, για τη βελτίωση αυτών των υπηρεσιών, και αυτό ισχύει και για τις χρηματοοικονομικές και τραπεζικές υπηρεσίες. Έχουμε κατά συνέπεια ανάγκη - και χρειάζεται να το πούμε αυτό γιατί η περίοδος στασιμότητας εμμένει εδώ και αρκετό καιρό - ένα καταστατικό για την ευρωπαϊκή εταιρεία, ένα ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, μια αγορά με μεγαλύτερη ρευστότητα κεφαλαίων και καλύτερους κανόνες για τις εργολαβίες. Αυτά είναι λειτουργικά σημεία από τα οποία δεν μπορούμε να ξεφύγουμε. Στην Επιτροπή εμείς θα παίξουμε το ρόλο μας και, όπως σας είπα πριν από λίγο, θα αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε στο εσωτερικό μας όλες αυτές τις νέες τεχνολογίες, σε όλες τις διαδικασίες μας και τις εξωτερικές μας σχέσεις. Από τη στιγμή όμως που θέλουμε να γίνουμε πρότυπο αποτελεσματικής διοίκησης, πρέπει να προσπαθήσουμε να δράσουμε με τρόπο ώστε το ίδιο να συμβεί σε ολόκληρη την ήπειρο, ούτως ώστε να μπορέσουμε να αποτελέσουμε μέσο διάδοσης της γνώσης και της τεχνολογίας. Όσον αφορά την πτυχή αυτή πρέπει να κινητοποιήσουμε τους μεμονωμένους πολίτες, τις τοπικές αρχές, τις εθνικές κυβερνήσεις, τις επιχειρήσεις και τα συνδικάτα. Η σύνδεση όλων αυτών των φορέων με το δίκτυο, όπως ήδη είπε ο Πρόεδρος Guterres, αποτελεί τη βασική προσπάθεια της Λισαβώνας. Για να επιτύχουμε αποτελέσματα, χρειάζεται μια νέα μέθοδος και, όπως διευκρίνισε ο πορτογάλος πρωθυπουργός στο τελευταίο μέρος της ομιλίας του, σαφέστατες μακροοικονομικές παράμετροι ώστε να προωθήσουμε αυτήν τη δραστηριότητα. Δεν ξεκινάμε λοιπόν μια νέα διαδικασία, δεν προσθέτουμε τίποτε το καινούργιο, αλλά για πρώτη φορά ολοκληρώνουμε με πιθανότητα επιτυχίας τις υπάρχουσες διαδικασίες. Πρέπει όμως να κάνουμε και κάτι καινούργιο: να βρούμε τον τρόπο να εκτιμήσουμε αυτές τις προόδους, να είμαστε συγκεκριμένοι απέναντι στην κοινή γνώμη και να χρησιμοποιήσουμε κατά συνέπεια την αξιολόγηση βάσει καθορισμένων κριτηρίων, το benchmarking - λέξη που πριν από λίγα χρόνια ήταν σχεδόν άγνωστη - ή, για να το πω πιο απλά, τη σύγκριση και τον υπολογισμό αυτών των πραγμάτων με απολύτως οργανικό τρόπο. Πρέπει να αντιληφθούμε, με απόλυτο και σοβαρό τρόπο, ποιοι είναι οι τομείς στους οποίους έχουμε χάσει έδαφος, που είναι πολλοί: αρκεί να σκεφτούμε τον τομέα των βιοτεχνολογιών στον οποίο, κατά τα τελευταία χρόνια, καταγράψαμε σχετικές αποτυχίες. Πρέπει να διαδώσουμε σε όλους τους τομείς τις βέλτιστες πρακτικές και να προσπαθήσουμε να τις προτείνουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Στη Λισαβώνα αναμένουμε την πραγματοποίηση όλων αυτών που προσπαθήσαμε να προετοιμάσουμε μαζί, με τη συνεργασία της πορτογαλικής Προεδρίας, για την οποία δεν μπορώ παρά να είμαι ευγνώμων: σαφείς λειτουργικές δεσμεύσεις, δηλαδή, ξεκάθαρους στόχους, καθώς και έναν περιορισμένο αριθμό μέτρων - που θα είναι όμως συγκεκριμένα και αξιολογήσιμα - ώστε να μπορέσουμε να επιταχύνουμε την αλλαγή και να σημειώσουμε βήματα προόδου, γιατί αυτήν την εποχή κρίνεται η πρωτοκαθεδρία για τον επόμενο αιώνα. Δε θα μπορέσουμε να αποκτήσουμε μια μεγάλη, δυνατή και αποδεκτή Ευρώπη παρά μόνο εάν καταφέρουμε να προσφέρουμε ξανά στους πολίτες μας τη χαρά της επανάκτησης αυτής της χαμένης πρωτοκαθεδρίας.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Ευχαριστώ τον κ. Πρόεδρο της Επιτροπής και δίδω αμέσως τον λόγο στον κ. Suominen, εκ μέρους της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών.

Suominen
Αξιότιμη κυρία Πρόεδρε, αξιότιμε Πρόεδρε του Συμβουλίου πρωθυπουργέ κύριε Guterres, αξιότιμε Πρόεδρε της Επιτροπής κύριε Prodi, εκ μέρους της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών μπορώ ασφαλώς να δηλώσω ότι γενικά επιδοκιμάζουμε τις σκέψεις που διατυπώσατε και οι δύο εσείς, αξιότιμοι κύριοι Πρόεδροι. Συγχαίρω εκ μέρους της Ομάδας μου την ασκούσα την Προεδρία χώρα, την Πορτογαλία, για τη διοργάνωση της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας, και ευχόμαστε φυσικά καλή τύχη και επιτυχία, προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι θετικές επιδιώξεις σας.
Θα ήθελα να προβάλω ορισμένα σημεία στα οποία δίνει έμφαση η Ομάδα μου. Σε ό,τι αφορά την ευημερία των πολιτών της Ένωσης το πιο σημαντικό είναι να επιδιώξουμε τη διατήρηση μιας αειφόρου οικονομικής ανάπτυξης στην επικράτεια της Ένωσης, ενώ ταυτόχρονα θα φροντίζουμε να βελτιωθεί η ισότητα των περιφερειών όσον αφορά την ευημερία και να αποκομίζουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι ένα ικανοποιητικό εισόδημα από τη δική τους εργασία, χωρίς να αναγκάζονται να καταφεύγουν στην κοινωνική πρόνοια. Είναι εξαιρετικά σημαντικές οι διαδικασίες, που δρομολογήθηκαν με κοινές αποφάσεις, για να βελτιώσουμε την απασχόληση, να ενισχύσουμε την οικονομική μεταρρύθμιση και να βελτιώσουμε την κοινωνική αλληλεγγύη στο έδαφος της Ένωσης. Είναι σωστό ότι η Σύνοδος Κορυφής της Λισαβώνας στο τέλος αυτού του μήνα θα επιδοθεί στην εξέταση της πορείας μας.
Παρά την πολυμορφία που παρουσιάζουν αυτές οι διαδικασίες, θα πρέπει να έχουν έναν κοινό σκοπό: να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ανθρώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, δεν χρειαζόμαστε καινούρια σχήματα, καινούριες ομάδες εργασίας ή καινούρια φόρουμ για να επιτύχουμε αυτόν τον στόχο. Τα μέσα είναι ασφαλώς γνωστά σε όλους. Ωστόσο, συχνά οι εθνικές απόψεις και ορισμένες φορές οι ιδεολογικές αντιθέσεις είναι τα αίτια που δεν χρησιμοποιούμε τα μέσα αυτά. Το πιο σημαντικό τώρα είναι να άρουμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα τα εμπόδια από τη δημιουργία μιας πραγματικής ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς, αντί να εξακολουθούμε να κινούμαστε ακόμη στα πλαίσια δεκαπέντε διαφορετικών εσωτερικών αγορών σε πολλούς τομείς.
Όταν τη δεκαετία του 1980 ξεκινήσαμε να προωθήσουμε δυναμικά την ιδέα της εσωτερικής αγοράς, μπορούσαμε ακόμη, μεταφορικά, να κινούμαστε προς τον προορισμό με την ταχύτητα τοπικού τραίνου με ατμομηχανή. Τώρα - που η έλευση του ηλεκτρονικού εμπορίου είναι ταχεία και η ταχύτητα επεξεργασίας και χρησιμοποίησης της μετάδοσης δεδομένων βρίσκεται σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο - χρειαζόμαστε τουλάχιστον την ταχύτητα αυτοκινήτου σαν το φόρμουλα 1 του Mika Hδkkinen. Θα πρέπει ωστόσο να είμαστε σίγουροι ότι η "driving force" , η κινητήρια δύναμη της μηχανής δεν θα εγκαταλείψει τους φορείς λήψης αποφάσεων προτού φτάσουν στον τελικό στόχο. Πώς είναι δυνατόν να φανταζόμαστε ότι είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε τον πλέον ανταγωνιστικό οικονομικό χώρο στον κόσμο, εάν δεν τολμάμε να ελευθερώσουμε τον ανταγωνισμό μέσα στον χώρο αυτό; Το ήδη αποφασισμένο άνοιγμα των τεχνολογιών πληροφοριών στον ανταγωνισμό, όπως επίσης η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του ενεργειακού τομέα θα δημιουργήσουν νέες αναγκαίες θέσεις εργασίας και θα επιφέρουν μείωση των τιμών, τόσο για τη βιομηχανία όσο και για τους καταναλωτές. Ομοίως, η κατάργηση των εμποδίων όσον αφορά τις μικρές και μεσαίες βιομηχανικές μονάδες - κατέχει κεντρική θέση στην πορεία βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας και της ευημερίας - είτε πρόκειται για περίπλοκες διοικητικές διαδικασίες, κτήση κεφαλαίων κινδύνου ή φορολογικά ζητήματα -. Στο πεδίο βελτίωσης της παγκόσμιας ανταγωνιστικότητας εντάσσεται επίσης μια μετριοπαθής φορολογική εναρμόνιση, όπως και ο εκσυγχρονισμός του κοινωνικού μας συστήματος, έτσι ώστε τουλάχιστον οι χώρες της αΕνωσης με υψηλό βαθμό ποσοστά φορολόγησης να μπορέσουν να μειώσουν το βάρος της φορολογίας που περιορίζει την απασχόληση.
Ωστόσο, τα θεμέλια δημιουργούνται με την εκπαίδευση και την έρευνα. Είναι πολύ σωστό να επιδιώκουμε την ταχεία δημιουργία υποδομής στον τομέα των πληροφοριών, όπου τόσο οι ιδιώτες, τα σχολεία, όσο και οι επιχειρήσεις να μπορούν να έχουν πρόσβαση με λογικό κόστος ή δωρεάν. Ιδιαίτερα πρέπει να δώσουμε προσοχή στη δημιουργία και διατήρηση των πόρων στους τομείς αποσχόλησης που υπόσχονται πολλά για το μέλλον. Αυτοί οι πόροι υπάρχουν φυσικά στην τεχνολογία των πληροφοριών, στο ηλεκτρονικό εμπόριο, στον τουρισμό και μεταξύ άλλων στον τομέα των υπηρεσιών για την τρίτη ηλικία, εφόσον ο πληθυσμός μας αναμφισβήτητα γηράσκει διαρκώς. Σε δύο πράγματα πρέπει να δώσουμε έμφαση, τόσο εμείς όσο και η Επιτροπή και το Συμβούλιο, κι αυτό θα πρέπει πάντα να το υπενθυμίζουμε. Αυτά τα καθήκοντα θα ασκούνται πάντοτε κατά κύριο λόγο από τα κράτη μέλη - είτε πρόκειται για την εκπαίδευση και την έρευνα, την αύξηση του ανταγωνισμού ή την άρση των εμποδίων αναφορικά με την επιχειρηματικότητα. Ο συντονισμός είναι φυσιολογικός σε πολλούς τομείς ακόμη και στο πλαίσιο των καθηκόντων της αΕνωσης προκειμένου να αποφεύγονται οι αλληλεπικαλύψεις, όμως ο υγιής και τίμιος ανταγωνισμός είναι ακόμη πιο σημαντικός και σε πολλούς τομείς που δεν αφορούν το εμπόριο. Η χρησιμοποίηση των μεθόδων, αφενός της αξιολόγησης βάσει καθορισμένων κριτηρίων (benchmarking) και αφετέρου της βέλτιστης πρακτικής (best practice), που συνιστά η Επιτροπή, απαιτούν από την πλευρά τους μεγάλη διαφάνεια σε ευρωπαϊκό επίπεδο στους τομείς που δεν εμπίπτουν στο πλαίσιο των επαγγελματικών μυστικών των επιχειρήσεων.
Η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών τονίζει την επιδίωξή της να αναπτύξει μια κοινωνική, ή όπως αποκαλείται σήμερα, μια οικοκοινωνική οικονομία της αγοράς, η οποία θα λαμβάνει υπόψη της την ευημερία ολόκληρης της κοινωνίας, καθώς και την προστασία του περιβάλλοντος. Κατά την πραγματοποίηση του στόχου μας υπογραμμίζουμε τη σημασία του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου, συγχρόνως όμως τονίζουμε ότι αυτό δεν μπορεί να είναι ένα άκαμπτο, στατικό σύστημα το οποίο θα βασίζεται στα πλεονεκτήματα που αποκτούνται μέσα στην κοινωνία, αλλά θα πρέπει να εξελίσσεται καθώς μεταβάλλεται η κοινωνία. Ο εκσυγχρονισμός του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου και η αύξηση της αποτελεσματικότητάς του είναι για την ανταγωνιστικότητά μας εξίσου σημαντικά όσο και ο αντίστοιχος εκσυγχρονισμός της οικονομίας. Η εργασία πρέπει να αποτελεί τον πλέον πρόσφορο τρόπο για την επίτευξη ευημερίας των οικογενειών, όμως εάν όντως αυτό δεν είναι δυνατό, θα πρέπει να υπάρχει το σχετικό δίχτυ ασφαλείας της κοινωνίας για να εμποδίζει τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Υπάρχει ο κίνδυνος μια αλλαγή στους τρόπους εργασίας να αποτελέσει κοινωνικό μειονέκτημα για την θετική εξέλιξη των ανθρώπινων σχέσεων: η πληροφορική, το Διαδίκτυο, τα τερματικά με τα οποία δουλεύουμε, και η τηλεόραση που τώρα θεωρείται ήδη παρωχημένη απειλούν να προσδώσουν στη σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και στο μηχάνημα πρωτεύουσα σημασία στην κοινωνία. Ωστόσο, τη μεγαλύτερη σπουδαιότητα έχουν οι σχέσεις που ωριμάζουν μεταξύ των ανθρώπων, στην οικογένεια, στον χώρο εργασίας, στην κοινωνία και στις διεθνείς επαφές. Εφόσον τονίζουμε τη σημασία της εκπαίδευσης, πρέπει ήδη από νωρίς να επιδιώξουμε να συνειδητοποιήσει η νεολαία μας τη σπουδαιότητα των ανθρώπινων σχέσεων.
Η Επιτροπή αναφέρεται ορθά κατά τη γνώμη μου στα ελλείμματα, τα οποία εμποδίζουν την αύξηση της απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως ένα από αυτά αναφέρεται το έλλειμμα τεχνογνωσίας. Στην αΕνωση των δεκαπέντε εκατομμυρίων ανέργων υπάρχει ήδη τώρα έλλειψη περίπου ενός εκατομμυρίου εργαζομένων σε τομείς όπου παρατηρείται έλλειψη τεχνογνωσίας. Ορισμένοι προτείνουν να εισαχθεί εργατικό δυναμικό υψηλής κατάρτισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ρωτώ, είναι αυτό δίκαιο απέναντι σε εκείνες τις λιγότερο αναπτυγμένες από εμάς χώρες, τις οποίες θα αποστερούμαστε έτσι από το πνευματικό δυναμικό τους; Τα Ηνωμένα Έθνη επισημαίνουν πάλι ότι μετά από δυο χρόνια θα σημειωθεί έλλειψη σαράντα εκατομμυρίων εργαζομένων στην Ευρώπη εξαιτίας της δημογραφικής εξέλιξης. Είναι δύσκολο να ασκούμε μετριοπαθή, μακροπρόθεσμη ως προς τα αποτελέσματά της πολιτική, την οποία πρέπει να εφαρμόσουμε εδώ και τώρα, όταν παρουσιάζουμε στους πολίτες της Ευρώπης τέτοιου είδους εικόνα του μέλλοντος, ενώ οι ίδιοι φοβούνται για τις θέσεις εργασίας τους.

Barσn Crespo
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν απ' όλα θέλω να ευχαριστήσω τον πρωθυπουργό Guterres, Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, που πήρε δύο πρωτοβουλίες: πρώτη, αυτή για την έκτακτη ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας σχετικά με την απασχόληση, την κοινωνική συνοχή και τον ανταγωνισμό, και δεύτερη - κάτι που είναι σημαντικό για το Κοινοβούλιο - το γεγονός ότι πρώτα διαβουλεύτηκε μαζί μας. Η Ομάδα του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών ανταποκρίθηκε στη διαδικασία διαβούλευσης, αλλά πέραν των άλλων, ο πρωθυπουργός προέβη σε μια ενέργεια με πολιτική βαρύτητα και ύφος - που πιστεύω ότι πρέπει να τονιστεί - και πρόκειται για το γεγονός ότι προσήλθε εδώ πριν από τη Σύνοδο Κορυφής, ανέλαβε δηλαδή ένα πολιτικό ρίσκο και πιστεύω πως αυτό πρέπει να το εκτιμήσουμε και επιπρόσθετα πρέπει να τον στηρίξουμε λόγω αυτής της πρωτοβουλίας, κυρία Πρόεδρε, - στην καλύτερη παράδοση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - που ευελπιστώ να δημιουργήσει ένα προηγούμενο.
(Χειροκροτήματα) Σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της ομιλίας του, οφείλω να πω ότι η Ομάδα μου προσυπογράφει στο ακέραιο την υπεράσπιση των θεμελιωδών αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιστεύω πως, χωρίς τον κίνδυνο να φανώ πολύ μεροληπτικός, μπορώ να πω ότι ο Προεδρεύων του Συμβουλίου πρόταξε μια σοσιαλοδημοκρατική πρωτοβουλία εκσυγχρονισμού της ευρωπαϊκής οικονομίας - όχι της αποδιάρθρωσής της - και αυτό ακριβώς είναι που υποστηρίζουμε.
Αναφέρθηκε σε ένα μαγικό τρίγωνο στο οποίο υπάρχουν τρεις πυλώνες, τρεις προκλήσεις, προκειμένου να καλυφθούν τρία ελλείμματα. Πολύ συνοπτικά, θα αναφερθώ σε αυτά. Κατ' αρχάς, σε σχέση με το πολιτικό έλλειμμα. Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, όλα τα δημοκρατικά συστήματα έχουν ελλείμματα, έχετε όμως δίκιο όταν επισημαίνετε πως βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή στην αρχή, υπό την πορτογαλική Προεδρία, μιας διακυβερνητικής διάσκεψης για την αναθεώρηση των Συνθηκών. Γνωρίζω - όπως ακριβώς αναφέρατε - ότι η πορτογαλική κυβέρνηση επιθυμεί να προχωρήσει πολύ πιο πέρα από τα λεγόμενα "υπόλοιπα" του Αμστερνταμ, που δεν είναι υπόλοιπα αλλά σημαντικά θέματα. Εγώ σας παρακινώ θέματα όπως ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και τα θέματα που σχετίζονται με τη λειτουργία των θεσμικών μας οργάνων να συμπεριληφθούν επίσης σε αυτή τη μεταρρύθμιση. Πιστεύω πως είναι σημαντικό. Και δεν έχει μικρότερη σημασία το να κατορθώσουμε, μαζί με τη νομισματική κυβέρνηση που έχουμε, να υπάρξει και μια οικονομική κυβέρνηση, δηλαδή, ενίσχυση της ικανότητας της Ένωσης για τη λήψη οικονομικών αποφάσεων.
Δεύτερον, υπάρχει η στρατηγική πρόκληση. Προσωπικά συμφωνώ απολύτως με τον πρωθυπουργό στην έμφαση που έδωσε στην κοινωνία της γνώσης και της δια βίου κατάρτισης. Θα του ζητούσα, όταν το Συμβούλιο μελετήσει τους προϋπολογισμούς, να δοθούν περισσότεροι πόροι για θέματα που αφορούν τη γνώση, και να μην χρειαστεί να αγωνιστούμε εκ νέου για το πρόγραμμα Σωκράτης ή το Leonardo, για την έρευνα, για το πρόγραμμα πλαίσιο, να υπάρξει μεγαλύτερη γενναιοδωρία από πλευράς Συμβουλίου. Πιστεύω πως είναι σημαντικό.
(Χειροκροτήματα)Τρίτον, αναφορικά με τη συνεργασία, μου φαίνεται πολύ θετικό το ότι εισηγηθήκατε να δρέψουμε επιτέλους τους καρπούς και όχι να αναλάβουμε νέες πρωτοβουλίες που δεν έχουν μέλλον. Σε αυτό δε το σημείο σας προτρέπω το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να υπερισχύσει του ECOFIN, ώστε να μην αντιμετωπίζουμε την κατάσταση να εγκρίνει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μία απόφαση και κατόπιν το ECOFIN να μην τη χρηματοδοτεί.
Εν κατακλείδι, και απευθυνόμενος στον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κύριο Antσnio Guterres και με τα λίγα πορτογαλικά που ξέρω, θα ήθελα να πω πως εφόσον προέρχεται από μια χώρα ναυτικών και εξερευνητών, πιστεύω πως έχουμε πιθανότητες να επιτύχουμε στην πορεία που χαράζουν οι Πορτογάλοι, ένας λαός με πολιτικό σθένος.
(Χειροκροτήματα)

Cox
Κυρία Πρόεδρε, η σημερινή συζήτηση είναι ευπρόσδεκτη, αναγκαία και επίκαιρη. Όλοι αναγνωρίζουμε ότι, παρά την οικονομική ανάκαμψη, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να μην λειτουργεί καθόλου ικανοποιητικά για πάρα πολλούς ανθρώπους. Πιο συγκεκριμένα, για 15 εκατομμύρια συμπολίτες μας η ΕΕ απλούστατα δεν λειτουργεί καθόλου. Αυτό αποτελεί προσβολή για την ατομική και συλλογική αξιοπρέπεια και μας δίδει τουλάχιστον 15 εκατομμύρια λόγους για τους οποίους πρέπει να συνεχίσουμε το σχέδιο που τονίσατε σήμερα εδώ, κύριε πρωθυπουργέ. Κι εγώ επίσης θα ήθελα να χαιρετίσω το γεγονός ότι ήλθατε σε αυτό το Σώμα για να συζητήσετε μαζί μας προτού πάτε στη συνάντηση της Συνόδου Κορυφής.
Το δυναμικό είναι ξεκάθαρο: εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση πραγματοποιούσε σήμερα σε επίπεδο κρατών μελών τις βέλτιστες πρακτικές που έχουν ήδη επιτύχει τα υφιστάμενα κράτη μέλη της και οι ανταγωνιστές της, θα είχαμε 30 εκατομμύρια επιπλέον θέσεις εργασίας, αριθμό διπλάσιο από τον σημερινό αριθμό των ανέργων. Αυτό είναι ένα πρακτικό μέσο σύγκρισης του δυναμικού, εάν μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε σωστά τις πολιτικές και τις μεθόδους. Εσείς, κύριε πρωθυπουργέ, και ο Πρόεδρος Prodi προσδιορίσατε σωστά την αποστολή της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας ως μια πραγματική μεταβολή της ευρωπαϊκής πολιτικής προς μια νέα πρακτική, προς ένα νέο πρότυπο.
Εμείς, στην Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών, θεωρούμε ότι το καθήκον της Ένωσης σε αυτό το στάδιο είναι να αναπτύξει αυτό το νέο πρότυπο, ούτως ώστε να υπάρχει η αίσθηση μιας Ευρώπης που παρέχει δυνατότητες: να δίνουμε τη δυνατότητα στους πολίτες μας να πραγματώσουν το πλήρες δυναμικό τους. Μέσω της μεγαλύτερης συνοχής με την αξιολόγηση βάσει καθορισμένων κριτηρίων, την ανταλλαγή των βέλτιστων πρακτικών και τη βελτίωση της στρατηγικής συνεργασίας και συντονισμού, η ΕΕ μπορεί να αποτελέσει έναν σημαντικό παράγοντα στην απελευθέρωση ενός νέου οικονομικού δυναμικού. Πάρα πολλές από τις ευρωπαϊκές αγορές μας εξακολουθούν να είναι υπερβολικά κατακερματισμένες. Δεν είναι πολλές οι ευρωπαϊκές μικρομεσαίες επιχειρήσεις που εξελίσσονται σε επιχειρήσεις πρώτες στο είδος τους. Υπάρχουν υπερβολικά λίγοι επιχειρηματίες, καθώς και ελάχιστες επιχειρήσεις στην Ευρώπη. Παρατηρήσατε και ο ίδιος, κύριε πρωθυπουργέ, ότι υπάρχουν ελάχιστα επιχειρηματικά κεφάλαια διαθέσιμα στις ευρωπαϊκές κεφαλαιαγορές. Η έρευνα και η ανάπτυξη που αναλαμβάνουμε να πραγματοποιήσουμε, μεμονωμένα ως κράτη και συλλογικά ως Ευρώπη, είναι μηδαμινές. Ακόμα και όπου πραγματοποιούνται, ελάχιστο τμήμα τους μετατρέπεται σε προϊόντα και υπηρεσίες της αγοράς.
Η πρόκληση της Λισαβώνας συνίσταται στη σκιαγράφηση της πολιτικής και των μεθόδων για την αποκατάσταση αυτών των ανεπαρκειών και στην απελευθέρωση αυτού του δυνητικού δυναμικού. Αυτό πραγματικά θα αποτελέσει μια άσκηση ικανότητας. Εάν μπορέσουμε να προσφέρουμε στους ανθρώπους απασχόληση, τούτο θα αποδειχθεί το μεγαλύτερο όπλο στην καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού.
Το νέο πρότυπο θα πρέπει επίσης να επικεντρώνεται απαραιτήτως στους ανθρώπους, να αντανακλά την έννοια της δια βίου εκπαίδευσης, να επενδύει στην ικανότητα προσαρμογής μέσω της εκπαίδευσης και της κατάρτισης, καθώς και στην αυτοανάπτυξη και στις ατομικές ευκαιρίες. Ο κ. Barσn Crespo το περιέγραψε ως ένα σχέδιο των Σοσιαλδημοκρατών. Προσωπικά, παρακινούμαι να το περιγράψω μάλλον ως ένα φωτισμένο σχέδιο των Φιλελευθέρων.
Στο πλαίσιο των δημοσιονομικών περιορισμών και της υγιούς μακροοικονομικής πολιτικής - τα υπογραμμίζω όπως άλλωστε έπραξε και ο Πρόεδρος Prodi - τα ευρωπαϊκά κοινωνικά πρότυπα μας προσφέρουν κυριολεκτικά το δίκτυ ασφαλείας της κοινωνικής πρόνοιας. Ωστόσο, για πάρα πολλά αποκλεισμένα και μακροχρονίως άνεργα άτομα, νέους, γυναίκες και άλλες περιθωριοποιημένες ομάδες, η παθητική εξάρτηση από την κοινωνική πρόνοια δεν αρκεί. Αποτελεί παγίδα. Αυτό που πρέπει να πράξουμε είναι να απελευθερώσουμε σε ατομικό επίπεδο αυτό το νέο δυναμικό, αναγνωρίζοντας ότι οι πόροι υπάρχουν, ακόμη και εντός του πλαισίου ενός υγιούς χρηματοοικονομικού συστήματος. Ωστόσο, χρησιμοποιούνται με παθητικό τρόπο. Πρέπει να μετατραπούν εκ νέου σε ενεργά πρότυπα κοινωνικής πρόνοιας που θα επικεντρώνονται στην ενθάρρυνση δράσης όλων εκείνων των ατόμων που μπορούν να εργασθούν, όπως επίσης στη συνέχιση της προστασίας των ατόμων εκείνων που αδυνατούν να εργασθούν. Μπορούμε να εγγυηθούμε με τον καλύτερο τρόπο την καταπολέμηση της ανεργίας και να ενθαρρύνουμε την κοινωνική συνοχή στην Ευρώπη εάν διαθέτουμε μια οικονομία με μεγάλη απασχόληση και βιώσιμα πρότυπα κοινωνικής πρόνοιας.
Τέλος, σε ό,τι αφορά την κοινωνία της γνώσης είναι αρκετά ξεκάθαρο ότι χρειάζεται να μεταβάλουμε τον τρόπο σκέψης μας όχι μόνο σε τεχνολογικό, αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο. Είναι πολύ σαφές ότι πρέπει να μεταβάλουμε τις παλιές μεθόδους των κοινωνικών δαπανών σε νέες οικονομικές και κοινωνικές ευκαιρίες. Χρειάζεται να απαλλαγούμε από τις πολιτικές και τις μεθόδους που καταδίκασαν μια ολόκληρη γενιά Ευρωπαίων σε δεύτερη μοίρα στην παγκόσμια σκηνή. Μπορούμε να το πράξουμε δίδοντας τη δυνατότητα στην Ευρώπη και στους ανθρώπους της να πραγματώσουν το πλήρες δυναμικό τους. Εάν η Σύνοδος Κορυφής της Λισαβώνας μπορέσει να εκπληρώσει τους στόχους για τους οποίους έγινε λόγος εδώ σήμερα, αυτό θα αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα προόδου στην πορεία για την απελευθέρωση του δυναμικού που προανέφερα.
(Χειροκροτήματα)

Flautre
Κύριε πρωθυπουργέ, θα θέλαμε να πιστέψουμε, όπως εσείς και η πορτογαλική Προεδρία, ότι η Ευρώπη πρέπει να οικοδομηθεί όπως ένας πολιτισμός, του οποίου η οικονομική και κοινωνική ευημερία εδράζεται στην αξιοποίηση των γνώσεων, της πολιτισμικής ποικιλομορφίας και της συνοχής, και που διαδραματίζει ενεργό ρόλο για την προαγωγή μιας πιο ισορροπημένης, πιο ειρηνικής και πιο αλληλέγγυας παγκόσμιας τάξης.
Επίσης, θα θέλαμε να πιστέψουμε, όπως κι εσείς, ότι είναι σαφής και κοινή η συνείδηση πως το εύρος των μεταβολών, που πρέπει να προβλεφθoύν αναφορικά με την απαραίτητη εξειδίκευση για την αντιμετώπιση των νέων τεχνολογικών προκλήσεων των επιχειρήσεων, ενέχει επίσης τον κίνδυνο να δημιουργήσει νέους μηχανισμούς κοινωνικού αποκλεισμού, για να αναφέρω μάλιστα τα λόγια σας.
Θα θέλαμε να το πιστέψουμε, όμως δεν μπορούμε. Γιατί; Διότι γνωρίζουμε ότι ασφαλώς η νέα οικονομία καθιστά εφικτή την εμφάνιση νέων θέσεων εργασίας για δημιουργούς, για ειδικούς της πληροφορικής. Παρατηρούμε την έντονη κινητικότητα με την οποία πολλαπλασιάζονται οι επενδυτικές τάσεις και αναπτύσσεται το φαινόμενο της έναρξης νέων επιχειρήσεων, ωστόσο γνωρίζουμε επίσης τις παραιτήσεις προσωπικού που χαρακτηρίζουν τα τηλεφωνικά κέντρα, εξαιτίας των απαίσιων συνθηκών εργασίας που βασιλεύουν σε αυτούς τους νέους ναούς του τεϊλορισμού, όπου απασχολούνται εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι. Γνωρίζουμε ότι περισσότερες από τις μισές θέσεις εργασίας που δημιουργούνται τώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι επισφαλείς, προσωρινές και αναγκαστικής μερικής απασχόλησης, και ότι εξαιτίας αυτού δεν διασφαλίζουν στους εργαζομένους ούτε συνθήκες προσωπικής αυτονομίας ούτε, συχνά, τα εισοδήματα που θα τους επιτρέψουν να ζήσουν μια αξιοπρεπή ζωή.
Γνωρίζουμε ότι οι νέες τεχνολογίες δεν παράγουν αυτές καθεαυτές περισσότερη δημοκρατία, αλλά απλώς περισσότερη συλλογική και ατομική αυτονομία για εκείνους τους πολίτες που έχουν προσαρμοσθεί καλύτερα στις κοινωνικές συνθήκες. Γνωρίζουμε ότι οι ιδιωτικοποιήσεις των δημοσίων οργανισμών θέτουν υπό διακύβευση την κοινωνική, εδαφική και περιφερειακή συνοχή, όπως επίσης γνωρίζουμε ότι η Επιτροπή προτείνει την επιτάχυνση της σχετικής διαδικασίας. Γνωρίζουμε ότι η Ένωση Βιομηχανιών της ΕΚ, δηλώνει, εξ ονόματος των εργοδοτών, ανοικτά τις προθέσεις της στα προπαρασκευαστικά έγγραφα της ευρωπαϊκής Διάσκεψης Κορυφής για τις επιχειρήσεις που προβλέπεται για τον Ιούνιο στις Βρυξέλλες: ζητείται από τις δημόσιες αρχές να άρουν όλα τα κοινωνικά, κανονιστικά και φορολογικά εμπόδια από την ανάπτυξη των επιχειρήσεων και να επενδύσουν μαζικά στη βιωσιμότητα της ζήτησης. Γνωρίζουμε τέλος ότι, όποιος διατείνεται ότι ανταποκρίνεται στις ανάγκες των πολιτών πρέπει κατ' αρχάς να εγγυάται την ολοκληρωτική συμμετοχή τους στην επιλογή των δημόσιων πολιτικών. Τα γνωρίζουμε όλα αυτά.
Εντούτοις, δεν διαβάσαμε ούτε ακούσαμε τίποτα που να αναφέρει ότι θα ληφθεί υπόψη η σύσταση της ομάδας εμπειρογνωμώνων υψηλού επιπέδου, σύμφωνα με τους οποίους η πλήρης οικονομική επιτυχία της κοινωνίας των πληροφοριών προϋποθέτει ότι η κοινωνία των πληροφοριών θα τροφοδοτείται από τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών, και όχι μόνο από τις απαιτήσεις των δυνάμεων της αγοράς των τεχνολογικών βιομηχανιών. Δεν ακούσαμε ότι θα υποστηριχθούν όλες οι αποτελεσματικές εμπειρίες που αφορούν την κοινή και αλληλέγγυα χρήση των νέων τεχνολογιών πληροφόρησης, ούτε ότι θα ενθαρρυνθεί ο ρόλος των συλλογικών οργάνων για την κατάρτιση και την πληροφόρηση όλου του κοινού. Δεν ακούσαμε ότι θα μπορούσαν να αποδεσμευθούν κρατικές χρηματοδοτήσεις για να ευνοηθούν οι καινοτομίες σε προϊόντα και υπηρεσίες που μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα της καθημερινής ζωής μας. Δεν ακούσαμε ότι θα επαναπροσδιορισθούν η καθολική υπηρεσία των τηλεπικοινωνιών για να ενσωματώσουν την πρόσβαση όλων στο Διαδίκτυο με τις καλύτερες συνθήκες τεχνικής ποιότητας και προσιτά τέλη.
Εν ολίγοις, δεν ακούσαμε ότι η έννοια του πολίτη θα υπερτερεί εκείνης του πελάτη του εν λόγω εμπορίου. Δεν ακούσαμε ότι πέραν του εξαγγελθέντος θετικού στόχου για την εξάλειψη της παιδικής φτώχειας, θα ενισχυθεί η αυτονομία των ατόμων με τη θέσπιση σε κάθε κράτος μέλος ενός αξιοπρεπούς ελάχιστου βασικού εισοδήματος, που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα μιας πραγματικής στρατηγικής για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού.
Δεν ακούσαμε ότι ο στόχος της πλήρους απασχόλησης θα συμπεριλαμβάνει τη στήριξη των τοπικών και περιφερειακών πρωτοβουλιών, του τρίτου τομέα μιας αλληλέγγυας οικονομίας, της αποτελεσματικής και συντονισμένης μείωσης του χρόνου εργασίας, και ότι θα συνοδευόταν από δυναμικές απαιτήσεις αναφορικά με την ποιότητα και τη διάρκεια αυτών των θέσεων εργασίας.
Δεν ακούσαμε ότι η επιλογή μιας βιώσιμης ανάπτυξης θα κατευθύνει την πολυ-αναμενόμενη ανάπτυξη.
Δεν ανακαλύψαμε στο έγγραφο της πορτογαλικής Προεδρίας, ούτε στους στρατηγικούς προσανατολισμούς της Επιτροπής για το 2000 το παραμικρό ίχνος νομοθετικού σχεδίου για τον κοινωνικό τομέα, είτε για την ενίσχυση του δικαιώματος των εργαζομένων απέναντι στις απολύσεις είτε για την καταπολέμηση του κοινωνικού ντάμπινγκ.
Ασφαλώς, συμπαρατασσόμαστε με τη μέριμνα του Συμβουλίου και της Επιτροπής να δούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά την ενιαία αγορά και το ευρώ, να αποκτά επιτέλους ένα πολιτικό σχέδιο που να αφορά όλους τους κατοίκους της, ωστόσο το νέο σύστημα διακυβέρνησης για το οποίο υπερηφανεύεστε, καταχρηστικά κατά τη γνώμη μου, δεν διαθέτει τη δημοκρατική και συμμετοχική φιλοδοξία την οποία προσδοκά η αναδυόμενη ευρωπαϊκή κοινωνία των πολιτών.

Miranda
Κυρία Πρόεδρε, κύριε πρωθυπουργέ και Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, η κατάσταση που υφίσταται στην Ένωση και στα κράτη μέλη αυτής γενικά, είναι λογικό να δημιουργεί ανησυχίες παρά τη συγκυριακή οικονομική ανάκαμψη. Το ποσοστό ανεργίας παραμένει αρκετά υψηλό, επιδεινώνεται ολοένα και περισσότερο η κατάσταση της μακροχρόνιας ανεργίας και τα επίπεδα απασχόλησης είναι άκρως χαμηλά. Και όλα αυτά τα στοιχεία συνοδεύονται και επιδεινώνονται περισσότερο από την αυξανόμενη αστάθεια της απασχόλησης και στην πραγματικότητα δημιουργούν μια κοινωνική κατάσταση που επηρεάζει ιδιαίτερα τις γυναίκες και τους νέους και που χαρακτηρίζεται από τον δραματικό αριθμό των 50 εκατομμυρίων αποκλεισμένων.
Εν όψει του έκτακτου Συμβουλίου που είναι αφιερωμένο σε αυτό το πρόβλημα, το βασικό ζήτημα που τίθεται είναι αν υπάρχει ή όχι πολιτική βούληση προκειμένου να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Ή αν αντιθέτως, βρισκόμαστε απλά ενώπιον μιας ακόμη πρωτοβουλίας χωρίς αποτελέσματα, η οποία θα προστεθεί στα διαδοχικά σχέδια, τις στρατηγικές και τις συνόδους κορυφής που στο παρελθόν είχαν ασχοληθεί με το θέμα και που δεν οδήγησαν σε καμία αλλαγή.
Κατά τη γνώμη μας όχι μόνον είναι απαραίτητο να αλλάξουμε αυτήν την τάξη πραγμάτων, αλλά είναι και δυνατόν να το κάνουμε. Είναι απαραίτητο γιατί η απασχόληση, και η ποιοτική απασχόληση με τα αντίστοιχα δικαιώματα, αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου. Θα είναι δυνατόν αν εξαπολύσουμε επίθεση ενάντια στις πραγματικές της αιτίες, οι οποίες, κατά τη γνώμη μας, συνδέονται με το νέο νεοφιλελεύθερο ρεύμα το οποίο χαρακτηρίζει τους θεμελιώδεις προσανατολισμούς μας, συγκεκριμένα στον μακροοικονομικό τομέα, το οποίο επηρεάζει την προτεραιότητα που δίνεται στο σύμφωνο σταθερότητας και στα κριτήρια ονομαστικής σύγκλισης, και συνεπώς καθιστά δευτερεύουσα την κοινωνική συνοχή, και το οποίο συνήθως συνοδεύεται από την πλήρη έλλειψη εργασιακών κανονισμών, από την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων, των συγχωνεύσεων και των μεταφορών επιχειρήσεων, παράγοντες που κατά κανόνα προκαλούν ανεργία, αλλά επίσης από μια άκρως περιοριστική δημοσιονομική πολιτική σε κοινοτικό και εθνικό επίπεδο.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να βρισκόμαστε σήμερα ενώπιον μιας φανερής παγίωσης του ουσιαστικού πυρήνα των "Θατσεριανών" κατευθύνσεων, παρότι έχουν εξουδετερωθεί σε κάποιο βαθμό με τη χρήση μέτρων ενίσχυσης. Και αν αυτό δεν έχει γίνει μέσω των συντηρητικών αρχών που έχουν ανακοινωθεί, γίνεται τώρα μέσω ενός υποτιθέμενου "παγκοσμιοποιημένου"; πραγματισμού και εξ ονόματος της αποθέωσης της ανταγωνιστικότητας. Για αυτόν τον λόγο δεν αρκεί να ζητάμε τον συντονισμό των κοινωνικών πολιτικών ή να επιμένουμε στην κοινωνία της καινοτομίας και της γνώσης, ή στις τεχνολογίες των πληροφοριών όσο σημαντικές και αν είναι αυτές. Χρειάζεται να εγκαταλείψουμε αυτήν την μονεταριστική και αντικοινωνική προοπτική και να δώσουμε στον άνθρωπο την πρώτη θέση στις προτεραιότητες και τις πολιτικές μας.
Η πολιτική μου ομάδα, η οποία δίνει ιδιαίτερη σημασία στα κοινωνικά ζητήματα, και λαμβάνοντας υπόψη τη διεξαγωγή του προσεχούς έκτακτου Συμβουλίου, συνεδρίασε την περασμένη εβδομάδα στη Λισαβώνα ακριβώς για να αναλύσει και να συζητήσει αυτό το πρόβλημα. Εκεί λοιπόν, είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε τη γνώμη και να συζητήσουμε με εκπροσώπους εργαζομένων, με συνδικαλιστικές οργανώσεις από την Πορτογαλία αλλά και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Συναντηθήκαμε, συγκεκριμένα, με εκπροσώπους της ΑΒΒ, της Michelin καθώς και με ανθρώπους που προάγουν τα κινήματα για την απασχόληση. Και καταλήξαμε σε συμπεράσματα τα οποία αποκρυσταλλώθηκαν σε 14 σημεία τα οποία θα κοινοποιήσουμε επισήμως στην Προεδρία του Συμβουλίου.
Ουσιαστικά, όσον αφορά εμάς, είναι απαραίτητη η θέσπιση μακροοικονομικών πολιτικών μέτρων που να βασίζονται στην ενδυνάμωση της έρευνας και των δημοσίων επενδύσεων και στον σεβασμό για τις ανανεωμένες δημόσιες υπηρεσίες, που κατευθύνονται προς την πλήρη απασχόληση και που εξασφαλίζουν ένα επίπεδο απασχόλησης, για το 2010, της τάξης του 75%. Χρειάζεται να εξασφαλίσουμε μια κατανομή των πόρων που να είναι περισσότερο ευνοϊκή για την απασχόληση, να εξασφαλίσουμε την φορολόγηση των κερδοσκοπικών κινήσεων κεφαλαίων και να καταπολεμήσουμε την απάτη και την φοροδιαφυγή, να θέσουμε τέρμα στις συγχωνεύσεις και τις μεταφορές επιχειρήσεων, ιδιαίτερα όταν κατευθύνονται προς ή συνοδεύονται από απολύσεις, να προχωρήσουμε στη μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς επακόλουθη μείωση των μισθών και υποβάθμιση των συνθηκών εργασίας, να αναθεωρήσουμε τις δημοσιονομικές προοπτικές της Ένωσης, να προσφέρουμε ουσιαστική υποστήριξη στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, να καταβάλλουμε έντονες προσπάθειες για ένα ανανεωμένο σύστημα εκπαίδευσης και για περισσότερη και καλύτερη επαγγελματική κατάρτιση, να θέσουμε τέρμα στις διακρίσεις, των οποίων τα κύρια θύματα είναι οι γυναίκες και οι νέοι. Και υπό το φως όλων αυτών και υπό το φως της ικανότητας να οριστούν συγκεκριμένοι στόχοι, οι οποίοι θα είναι επαρκώς προσδιορισμένοι ποσοτικά και θα διαθέτουν σαφές χρονοδιάγραμμα, σε αυτόν τον τομέα, υπό αυτό το φως θα αναλύσουμε και θα ασκήσουμε κριτική στα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας.

Queirσ
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου και κύριε πρωθυπουργέ της Πορτογαλίας, εφόσον έχουμε δώσει ιδιαίτερη προσοχή στα ζητήματα σχετικά με την απασχόληση, θα πρέπει να σημειώσουμε την πρωτοβουλία της πορτογαλικής Προεδρίας για την εκ νέου συμπερίληψη στην πολιτική ατζέντα της Ένωσης του θέματος του μελλοντικού ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου. Ωστόσο, πριν μιλήσω σχετικά με το θέμα, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σε κάποιες πτυχές της πορείας που έχει ήδη διανύσει η Ευρώπη τα τελευταία δέκα χρόνια, ούτως ώστε να μπορούμε πλέον ρεαλιστικά να δούμε τις προοπτικές των επόμενων δέκα χρόνων όπως έχει προτείνει η πορτογαλική Προεδρία.
Πριν από περίπου δέκα χρόνια, όταν συζητούσαμε για το ενιαίο νόμισμα και την ονομαστική σύγκλιση, κάποιοι σε διάφορα επίπεδα συζητήσεως και λήψης αποφάσεων, είχαν προειδοποιήσει για την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στα ζητήματα της απασχόλησης, της πραγματικής σύγκλισης των οικονομιών και της κοινωνικής και οικονομικής συνοχής. Τότε πολλοί από εμάς είχαμε αμφιβολίες και είχαμε προτείνει εναλλακτικές λύσεις για την πορεία που είχε χαραχτεί, ούτως ώστε να μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε εγκαίρως τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Ωστόσο, οι ενθουσιώδεις υποστηρικτές του ενιαίου νομίσματος επικέντρωσαν την προσοχή τους σχεδόν αποκλειστικά στην εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος, πιστεύοντας πως με αυτό, δηλαδή με το ευρώ, θα βρισκόταν η ευκαιρία και ο δρόμος για την επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων και των προβλημάτων της ανάπτυξης, για τα οποία συζητούσε πάντα η Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαίτερα κάποια από τα φτωχότερα κράτη μέλη της.
Με την πάροδο του χρόνου, και έχοντας επίγνωση του ότι το ενιαίο νόμισμα από μόνο του δεν θα οδηγούσε στην αύξηση των θέσεων εργασίας, κλήθηκαν οι αρχηγοί Κρατών και κυβερνήσεων για να εκφράσουν τη γνώμη τους. Συναντήθηκαν στο Λουξεμβούργο, αποφάσισαν τη θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών, ούτως ώστε να μπορούν τα κράτη μέλη να καταρτίσουν τα δικά τους εθνικά σχέδια απασχόλησης τα οποία θα έπρεπε να παρουσιάσουν στα κοινοτικά όργανα. Δεν είχαν ακόμα συζητηθεί αυτά τα σχέδια όταν ανακοινώθηκε η νέα σύνοδος κορυφής για τη θέσπιση ενός συμφώνου απασχόλησης, η οποία επρόκειτο να διεξαχθεί στην Κολωνία χωρίς να έχει δοθεί ο χρόνος για να γίνει η αξιολόγηση των συνεπειών στην πράξη όσων είχαν αποφασιστεί στο Λουξεμβούργο. Επιπλέον, είχαμε στη συνέχεια τη διαδικασία του Κάρντιφ. Ακολουθήθηκε δηλαδή μια ολόκληρη πορεία η οποία μερικές φορές υστερούσε σε διάρθρωση, την οποία ωστόσο θα πρέπει να φέρουμε στη μνήμη μας, προκειμένου να δούμε καλύτερα τις προοπτικές για τις απαραίτητες αλλαγές στην πορεία αυτή.
Κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, διάβασα πάρα πολύ προσεκτικά το έγγραφο της πορτογαλικής Προεδρίας για τη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας, που προχωράει αρκετά πέρα από τα ζητήματα απασχόλησης και μιλά για μια κοινωνία των πληροφοριών και για κοινωνική συνοχή. Φυσικά δεν αμφισβητούμε τον στρατηγικό στόχο να γίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση ένας οικονομικός χώρος, σε παγκόσμιο επίπεδο, που να βασίζεται στην καινοτομία και τη γνώση, ένας οικονομικός χώρος περισσότερο δυναμικός και ανταγωνιστικός, ούτως ώστε να αυξηθούν τα επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης, με περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας και με αυξημένη κοινωνική συνοχή.
Αλλά ας μην λέμε πως αυτός ο στρατηγικός στόχος είναι καινούριος, γιατί δεν είναι. Είναι ακόμη καλύτερο να λέμε πως με δυσκολία κατανοούμε την παθητική στάση που τηρούν πολλές κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς παρακολουθούν το αμερικανικό πείραμα χρήσης νέων τεχνολογιών για την οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία απασχόλησης, και τα ελάχιστα πράγματα που έχουν γίνει κυρίως για την υποστήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων οι οποίες αντιμετώπισαν δυσκολίες για να προσαρμοστούν στην νέα πραγματικότητα και για να επωφεληθούν από τις τεχνολογίες των πληροφοριών.
Από την άλλη, θα ήθελα ακόμη να πω σαφώς πως υπερασπιζόμαστε το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο αντιτιθέμενοι σε κάποια κοινωνικά πρότυπα άλλων χωρών, αλλά το υπερασπιζόμαστε υπό την προϋπόθεση ότι πρόκειται για ένα πρότυπο το οποίο θα τελειοποιήσουμε και θα παγιώσουμε από κοινού. Συνεπώς, δεν θεωρούμε τη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας ως μια ακόμη σύνοδο μεγάλων λόγων, βεβαίως, αλλά απλώς ως μία σύνοδο διακηρύξεων και αποποίησης ευθυνών.
Κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, όσο υπάρχουν ανισότητες της τάξης του 400% μεταξύ των βασικών μισθών στην Ένωση, τότε η πραγματική Ευρώπη δεν έχει ακόμη οικοδομηθεί. Όσο υπάρχουν διψήφια ποσοστά ανεργίας, ή πραγματικοί κρυφοί όγκοι ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε η πραγματική Ευρώπη δεν έχει ακόμη οικοδομηθεί. Όσο οι οικογένειες δεν αναγνωρίζονται γενικώς ως ο θεμελιώδης πυρήνας της ανθρώπινης και κοινωνικής ανάπτυξης, η πραγματική Ευρώπη δεν έχει ακόμη οικοδομηθεί. Όσο οι δημόσιοι φορείς και η κοινωνία δεν δίνουν προτεραιότητα στους φτωχούς και τους κοινωνικά αποκλεισμένους, ο αριθμός των οποίων είναι ολοένα και περισσότερο ορατός στην Ένωση, η πραγματική Ευρώπη δεν έχει ακόμη οικοδομηθεί. Όσο δεν αντιμετωπίζουμε το δημογραφικό πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα οδηγήσει σε κρίση στα κοινωνικά συστήματα και στην ύπαρξη μιας τέταρτης ηλικίας, η οποία θα στερείται ιδιαίτερης προσοχής, τότε η πραγματική Ευρώπη εξακολουθεί να μην έχει οικοδομηθεί. Όσο η ποιότητα των συστημάτων κοινωνικής προστασίας και ιδιαίτερα οι συντάξεις μεταρρύθμισης κάποιου κράτους μέλους παρουσιάζουν τέτοιες διαφορές με τις συντάξεις σε κάποιο άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πραγματική Ευρώπη εξακολουθεί να μην έχει οικοδομηθεί. Τέλος, όσο δεν υπάρχει πραγματική σύγκλιση, όσο η οικονομική και κοινωνική συνοχή δεν αποτελεί πραγματικότητα για όλους, όσο το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο δεν εξελίσσεται τότε, κυρία Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, η πραγματική Ευρώπη εξακολουθεί να μην έχει οικοδομηθεί.
Δεν περιμένουμε την επίλυση αυτών των ζητημάτων από τη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας. Και αυτό το λέμε με τον ρεαλισμό που διακατέχει όσους γνωρίζουν ότι η κοινωνική πολιτική και η εφαρμογή της συνεχίζει να εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών - και επιθυμούν να παραμείνει έτσι. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, μέσω του συντονισμού, θα μπορέσουμε να επιτύχουμε την μεγαλύτερη κοινή απόδοση των διαφόρων και συνδυασμένων οργανωμένων θεσμικών διαδικασιών για την ανάπτυξη των κοινωνικών πολιτικών που ήδη διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ωστόσο, και για να τελειώσω, δεν θέλουμε η Σύνοδος Κορυφής της Λισαβώνας να περιοριστεί στην ανάλυση και εξέταση των κοινωνικών προβλημάτων και τα συμπεράσματά της να μην έχουν καμία συνέπεια στην πράξη. Οι λαοί των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πέρα από συμπεράσματα, πέρα από λόγια, περιμένουν απαντήσεις και θέλουν έργα. Εμείς από την πλευρά μας ελπίζουμε πως η πορτογαλική Προεδρία θα καταλάβει την πολιτική σημασία που έχει αυτή η διαφορά.

Lang
Κυρία Πρόεδρε, κύριοι Πρόεδροι, κανείς δεν μπορεί να διάκειται εχθρικά στην αποκατάσταση των συνθηκών πλήρους απασχόλησης, στην καθιέρωση ενός δυναμικού ανάπτυξης και στην προώθηση των ευρωπαϊκών κρατών στην πρώτη θέση της παγκόσμιας οικονομίας. Ωστόσο, οφείλουμε να αντιπαραταχθούμε σε ορισμένες από τις πολιτικές σας, σε ορισμένες από τις αρχές σας και στον εν μέρει οικονομικό ολοκληρωτισμό. Οι Συνθήκες σάς έχουν ήδη δώσει υπερβολικές αρμοδιότητες και υπερβολικές δυνατότητες δράσης στον οικονομικό και εμπορικό τομέα, με τις καταστροφικές συνέπειες που διαπιστώνουμε σε όλους τους τομείς, κι αυτό εξαιτίας των υπερβολικά φιλελεύθερων και ευνοϊκών προς την παγκοσμιοποίηση πολιτικών σας.
Δηλώσατε ότι ανησυχείτε για την τύχη των εκατομμυρίων ανέργων και φτωχών, στη δημιουργία των οποίων συνέβαλαν ωστόσο σε μεγάλο βαθμό οι πολιτικές σας. Δυστυχώς, τίποτε δεν αλλάζει και τίποτε δεν θα αλλάξει. Προτείνετε την επανόρθωση του κακού με κακό και την εφαρμογή των ίδιων ολέθριων μεθόδων, όπως επίσης των ίδιων οικονομικών αρχών σε τομείς που μέχρι τώρα σας είχαν διαφύγει: στην εκπαίδευση, στη μισθολογική πολιτική, στην άμεση φορολογία, στο δικαίωμα στην εργασία, στην κοινωνική προστασία και στην κοινωνική βοήθεια.
Το πιο περίεργο σε όλα αυτά είναι ότι αυτή η πολιτική υποβάθμισης του κοινωνικού τομέα πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό από αριστερές κυβερνήσεις διαφόρων αποχρώσεων - ροζ, κόκκινες, πράσινες - οι οποίες διακηρύσσουν την κοινωνική δικαιοσύνη κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, αλλά οργανώνουν τη γενικευμένη κοινωνική υποβάθμιση όταν κατέχουν την κρατική εξουσία.
Θέλω να επαναλάβω εδώ την πεποίθησή μας ότι δεν είναι δυνατή καμία κοινωνική πολιτική ούτε κάποια πολιτική πλήρους απασχόλησης χωρίς εθνική και ευρωπαϊκή προτίμηση, και χωρίς προστασία των αγορών μας από τον σκληρό παγκόσμιο ανταγωνισμό.
Είναι υποχρέωσή μας να σκεφθούμε πρώτα τους Ευρωπαίους σε ό,τι αφορά την απασχόληση, την κοινωνική προστασία, την οικογενειακή πολιτική, την πολιτική συνταξιοδότησης. Η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας που επικαλείστε δεν είναι ούτε αναγκαία ούτε μοιραία. Αυτή η παγκοσμιοποίηση επιβάλλεται δια της βίας από τη μόνη υπερδύναμη που επέζησε του ψυχρού πολέμου και από τις πολυεθνικές εταιρείες που έχουν εξελιχθεί σε αυτόνομες οικονομικές δυνάμεις που υποτάσσουν στην οικονομική θέλησή τους κράτη, έθνη και λαούς που είναι αρκετά αδύναμοι να αντισταθούν.
Συνεπώς, είστε συνένοχοι γι' αυτή την εξέλιξη. Την ενθαρρύνετε, συνεργάζεστε γι' αυτή και στην πραγματικότητα οργανώνετε, παρά τις φαινομενικές αναγγελίες σας, τη διάλυση των συστημάτων κοινωνικής προστασίας μας, την αβεβαιότητα και την κοινωνική υποβάθμιση.
Το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο κινδυνεύει να μην αντέξει αυτή την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, κυρίως με τη μορφή που λαμβάνει σήμερα, η οποία πραγματοποιείται χωρίς να λαμβάνονται υπόψη ούτε οι κοινωνικές ούτε οι εθνικές ιδιαιτερότητες των κρατών. Έτσι, η υπερφιλελεύθερη φυγή σας προς τα εμπρός δεν αποτελεί σίγουρα τη λύση στα κοινωνικά προβλήματα, στα προβλήματα αβεβαιότητας και στα προβλήματα απασχόλησης των δεκάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων.

Bonde
Κύριε Πρόεδρε, το αποτέλεσμα της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας θα είναι μια συλλογή από ωραία λόγια. Καλοδεχούμενα τα λόγια, αλλά το βασικό πρόβλημα είναι πως έχουμε μια Οικονομική και Νομισματική Ένωση που ενδιαφέρεται περισσότερο για την καταπολέμηση του πληθωρισμού από ό,τι για την απασχόληση. Η Κεντρική Τράπεζα είπε πως η αύξηση των τιμών πρέπει πάντα να παραμένει κάτω από 2%. Το σύμφωνο σταθερότητας λέει ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού πρέπει να είναι το μέγιστο 1% σε ένα συνηθισμένο έτος. Δεν υπάρχει καμία απαίτηση ωστόσο η ανεργία να διατηρείται κάτω από το 5% ή - ακόμη καλύτερα - κάτω από το 2 ή 1% Μόνο η τιμή του χρήματος δεν πρέπει να ανέβει, μόνο οι δημόσιες δαπάνες δεν πρέπει να αυξηθούν. Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί ότι μια χώρα επιθυμεί να περιορίσει την ανεργία που μαστίζει τον πληθυσμό της με δημόσιες επενδύσεις, αλλά αυτό απαγορεύεται. Είναι σημαντικότερο να διατηρηθεί η χρηματοοικονομική πολιτική ως ιερή αγελάδα παρά να βρεθούν δουλειές για τους ανέργους. Προσωπικά θεωρώ σημαντικότερο να ληφθεί υπόψη η οικονομία της κάθε οικογένειας και να βεβαιώσουμε πως ο πάτερ φαμίλιας επιστρέφει σπίτι του με έναν μισθό αντί για μια απόλυση, κι αυτή ακριβώς ήταν η άποψη της δανικής κυβέρνησης που ανέβηκε στην εξουσία το 1993. Το 1992 είχαμε ανεργία της τάξης του 9,2%, τόσο στην Ευρωλάνδη, ήτοι στις 11 χώρες, όσο και στη Δανία. Από το 1992 έως το 1998 η ανεργία στη Δανία έπεσε στο 5,1%. Στην Ευρωλάνδη ανέβηκε στο 10,9%. Στη Δανία είχαμε μια συνολική ανάπτυξη της τάξης του 20% σε αντιπαράθεση με το 10% της Ευρωλάνδης. Εάν η δανική κυβέρνηση έπραττε σήμερα όσα έπραξε τότε θα ήταν κατάφωρα παράνομη και σε σύγκρουση με τις Συνθήκες, διότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού τότε ανερχόταν στο 3,9%. Τώρα στη Δανία ο προϋπολογισμός παρουσιάζει πλεόνασμα, διότι όσοι αντί για φύλλο απόλυσης παίρνουν τώρα μισθό άρχισαν να πληρώνουν φόρους αντί να τους παρέχεται επίδομα ανεργίας. Θεωρώ ότι οι πρωθυπουργοί θα έπρεπε να μελετήσουν το δανικό παράδειγμα όταν συναντηθούν για την οικονομική κουβεντούλα τους στη Λισαβώνα. Αντί για μια νέα συλλογή από ωραία λόγια για τους ανέργους υπάρχει ανάγκη τροποποίησης της συνθήκης της ΟΝΕ. Η Ομάδα μου ευελπιστεί πως οι Δανοί εκλογείς θα αποφασίσουν να διατηρήσουν τη δανική κορώνα, όταν κληθούν να ψηφίσουν στο δημοψήφισμα για τη συμμετοχή στην ΟΝΕ στις 28 Σεπτεμβρίου εφέτος.

Pacheco Pereira
Κύριε Προεδρεύοντα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, είχα την ευκαιρία να ακούσω με μεγάλο ενδιαφέρον τον λόγο που μας απευθύνατε και είναι σαφές πως, γενικώς, κανείς από τους παρόντες δεν μπορεί να μην συμφωνήσει με τα λόγια σας. Πρόκειται για δηλώσεις προθέσεων που αντιστοιχούν σε μία θεώρηση σχετικά με τα προβλήματα της απασχόλησης και της Ευρώπης που όλοι συμμεριζόμαστε. Και από αυτήν την άποψη υπάρχει και αυτό που ο κύριος Πρόεδρος του Συμβουλίου χαρακτήρισε ως έναν από τους στόχους της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας, η καταπολέμηση του πολιτικού ελλείμματος στην Ευρώπη. Και ακριβώς επειδή πιστεύω πως αν συνεχίσουμε να κάνουμε μόνο γενικές δηλώσεις αυτού του τύπου, τότε δύσκολα θα υπερνικήσουμε αυτό το πολιτικό έλλειμμα, θέλω να σας θέσω κάποια συγκεκριμένα ερωτήματα για να προσπαθήσω να καταλάβω ποια είναι αυτή η πολιτική η οποία θα εφαρμοστεί, υπό την προεδρία σας, έπειτα από τη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας.
Και η πρώτη ερώτηση που θα ήθελα να κάνω, και η οποία είναι πολύ άμεση, αφορά ένα θεσμικό ζήτημα που για πρώτη φορά έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με τον κύριο Πρόεδρο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχει σχέση με το σοβαρότερο πολιτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε τον τελευταίο καιρό, το πρόβλημα της Αυστρίας. Και το ερώτημα που θα ήθελα πολύ σαφώς να θέσω είναι: ο κύριος Προεδρεύων του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκπροσωπεί εδώ 14 ή 15 χώρες της Ένωσης; Και έχει μεγάλη σημασία να κάνουμε αυτήν την ερώτηση εφόσον, με την ιδιότητα του Προεδρεύοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λειτούργησε και έδρασε ως εκπρόσωπος διμερών αποφάσεων μεταξύ κρατών μελών. Και από αυτήν την άποψη, η ερώτηση αυτή έχει μεγάλο νόημα και απαιτεί μια άκρως σαφή απάντηση.
Πιστεύω πως είναι πολύ σοβαρό, από θεσμική άποψη, να κατευθυνόμαστε προς την αντικατάσταση των συλλογικών αποφάσεων, τις οποίες η Συνθήκη επιβάλλει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με διμερείς αποφάσεις μεταξύ κυβερνήσεων. Δεν αναφέρομαι στην ουσία του προβλήματος της Αυστρίας, αλλά στο σοβαρό προηγούμενο που μπορεί να δημιουργηθεί αν αντικατασταθούν οι συλλογικές αποφάσεις που επιβάλλει η Συνθήκη από διμερείς αποφάσεις, που σήμερα είναι ενάντια σε ένα κράτος μέλος, αύριο ίσως ενάντια σε κάποιο άλλο ή σε κάποια άλλα κράτη μέλη. Αυτό είναι το πρώτο ζήτημα.
Το δεύτερο ερώτημα αφορά το πρόβλημα που λέγεται Σύνοδος Κορυφής για την Απασχόληση. Ήμουν πεπεισμένος, μέχρι που παρακολούθησα τις συζητήσεις που οδήγησαν στην εγγραφή του προβλήματος της απασχόλησης στην ημερήσια διάταξη του Συμβουλίου και σε αυτήν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι η Σύνοδος Κορυφής για την Απασχόληση είχε ως αρχικό στόχο την καταπολέμηση των προβλημάτων όχι της νέας οικονομίας της γνώσης, αλλά της παλιάς ευρωπαϊκής οικονομίας, των προβλημάτων της απασχόλησης που υπάρχουν στα εργοστάσια, τα ναυπηγεία, τα εργοστάσια μεταλλουργίας και σιδηρουργίας, και ότι αυτά ήταν τα προβλήματα απασχόλησης που είχαν αρχικά παρουσιαστεί ως θέματα της ημερήσιας διάταξης για την Σύνοδο Κορυφής για την Απασχόληση. Συνεπώς, έχει μεγάλη σημασία να θέσουμε το εξής ερώτημα: όταν μιλάμε για τα προβλήματα της νέας οικονομίας της γνώσης, της νέας ψηφιακής οικονομίας - που από ότι γνωρίζω δεν δημιούργησε απασχόληση στην Ευρώπη, αλλά μάλλον ανεργία - μήπως αντικαθιστούμε την ανικανότητα αντιμετώπισης των προβλημάτων ανεργίας του παρόντος με κάτι που αποτελεί, σε μεγάλο βαθμό σήμερα, ρητορική σχετικά με τα προβλήματα απασχόλησης του μέλλοντος... Κανένας δεν γνωρίζει καλύτερα από όλους εμάς τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν το Internet, η ψηφιακή οικονομία και η οικονομία της γνώσης, αλλά δεν ήταν αυτός ο αρχικός στόχος της Συνόδου Κορυφής για την Απασχόληση.
Ο κύριος Προεδρεύων του Συμβουλίου τελείωσε την παρέμβασή του με έναν τόνο κάπως ιδεολογικό, και πάλι καλά. Αν αυτή είναι η σοσιαλδημοκρατική πολιτική για την οικονομία του μέλλοντος, τότε θα πρέπει να σας υπενθυμίσω πως ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα σχετικά με την οικονομία του Internet και την καθυστέρηση της Ευρώπης είναι η έλλειψη επιχειρηματικού πνεύματος που παρατηρείται στο εκπαιδευτικό σύστημα, στη δράση των κυβερνήσεων, στη λειτουργία των θεσμικών οργάνων. Και είναι αυτό που θα πρέπει να καταπολεμήσουμε για να εξασφαλίσουμε μια οικονομία της γνώσης του μέλλοντος.

Seguro
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κατ' αρχάς θα ήθελα να σας καλωσορίσω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ιδιαίτερα για να τονίσω με την παρουσία σας αυτό που ήδη είπε ο πρόεδρος της Ομάδας του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, τον πολιτικό συμβολισμό που έχει το γεγονός ότι στα μέσα της περιοδείας σας στις διάφορες πρωτεύουσες, ήρθατε να ακούσετε και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Δεν είναι η πρώτη φορά που κατά την πορτογαλική Προεδρία υπάρχει μια διαφορετική και πολιτικώς ενθαρρυντική συσχέτιση μεταξύ του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου, αλλά πρόκειται όντως για μια σημαντική κίνηση, όπως είπε και ο συνάδελφος κύριος Barσn Crespo, που πρέπει να επισημάνουμε.
Η θέση μας είναι σαφής. Υποστηρίζουμε την πρωτοβουλία της πορτογαλικής κυβέρνησης και την υποστηρίζουμε γιατί πρόκειται για μια σοβαρή πρωτοβουλία καθώς και λόγω του περιεχομένου της, είτε όσον αφορά τους στρατηγικούς στόχους είτε άλλους στόχους τους οποίους συμμεριζόμαστε.
Εξάλλου, ο τρόπος προετοιμασίας του Συμβουλίου είναι λίαν ενδεικτικός αυτού του γεγονότος. Καταρχάς, έχουμε το σοβαρότατο και λεπτομερέστατο έγγραφο που υποβλήθηκε τον Ιανουάριο. Έπειτα, έχουμε τις διάφορες προκαταρκτικές διασκέψεις, τη συμβολή των επιχειρηματιών ή των εκπροσώπων συνδικαλιστικών οργανώσεων σε αυτήν τη Σύνοδο Κορυφής. Και κυρίως, την τελευταία συνεισφορά που δόθηκε σε επίπεδο έρευνας στη διάσκεψη που διεξήχθη πρόσφατα, όπου συναντήθηκαν νομπελίστες και υπουργοί επιστημών και τεχνολογίας. Αυτό επιδεικνύει σοβαρότητα, επιδεικνύει ιδιαίτερη προσοχή στην προετοιμασία της Συνόδου Κορυφής.
Αλλά υποστηρίζουμε επίσης την πρωτοβουλία λόγω του κεντρικού στόχου που ήδη ειπώθηκε εδώ, γιατί για πρώτη φορά, όχι μόνο εστιάζεται η συζήτηση στην Ευρώπη στο ζήτημα της απασχόλησης και στα κοινωνικά ζητήματα, αλλά τοποθετείται και στα πλαίσια του δυνατού η "επίτευξη του στόχου της πλήρους απασχόλησης" . Για πολλά χρόνια πολλοί έλεγαν πως κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο να επιτευχθεί, πως δεν θα ήταν πλέον δυνατόν στις νέες κοινωνίες.
Συγχαρητήρια, κύριε Πρόεδρε, που ήρθε πάλι στην επιφάνεια αυτό το θέμα χωρίς να αρνούμαστε την κοινωνική συνοχή καθώς και αξίες που είναι θεμελιώδεις για μας, γιατί δεν αποτελούν μόνο τον άξονα του ιδρυτικού σχεδίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά επίσης του πολιτισμού μας και κυρίως του τρόπου με τον οποίον αντιλαμβανόμαστε τον βαθμό αλληλεγγύης που απαιτείται μεταξύ όλων των Ευρωπαίων.
Είχαμε πει εδώ τον Ιανουάριο και θα ήθελα να το επαναλάβω, πως δεν επαναπαυόμαστε στο γεγονός ότι αυτός ο στρατηγικός στόχος αποτελεί προτεραιότητα για μία Προεδρία του Συμβουλίου, γιατί θα αποτελεί προτεραιότητα μόνο για έξι μήνες. Και προκαλούμε ξανά το Συμβούλιο και την Επιτροπή να το επανεντάξουν στις προτεραιότητες όχι όμως για έξι μήνες, αλλά ως έναν στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τόσο σημαντικό όσο είναι η διεύρυνση ή η εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να επιτύχουμε τη σοβαρότητα με την οποία η Προεδρία του Συμβουλίου προετοιμάζει το έκτακτο αυτό Συμβούλιο. Συγχαρητήρια, κύριε Πρόεδρε.

Jensen
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου και κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, θα ήθελα να εκφράσω τη χαρά μου για το γεγονός ότι η ημερήσια διάταξη που καταρτίστηκε για την απασχόληση και την οικονομική ανάπτυξη κατά τη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας είναι επιθετική. Πρόκειται για μια ημερήσια διάταξη που υπογραμμίζει πως υπάρχει ισχυρή και δυναμική οικονομία και μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα, που θα εξασφαλίσει τον στόχο για περισσότερη απασχόληση στην ΕΕ. Είναι βέβαια ανησυχητικό ότι η ΕΕ υπολείπεται πάρα πολύ όσον αφορά τις ερευνητικές πρωτοβουλίες, την ανάπτυξη νέας τεχνολογίας αλλά και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας σε σχέση με τις ΗΠΑ. Υπάρχει ανάγκη για κοινή προσπάθεια προκειμένου να ενισχυθεί η έρευνα και η ανάπτυξη, ειδικά δε της έρευνας σε τομείς που αφορούν την τεχνολογία πληροφορικής. Υπάρχει επίσης ανάγκη για ενίσχυση της εσωτερικής αγοράς και για δημιουργία των απαραίτητων προϋποθέσεων ώστε να αποκομίσουμε τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη από τη νέα τεχνολογία και την ανάπτυξη του εμπορίου μέσω του Διαδικτύου. Είναι σωστό να επικεντρωθούμε στην δυνατότητα πρόσβασης και χρήσης Διαδικτύου από τα εκπαιδευτικά συστήματα και τους φορείς δημόσιας διοίκησης, προκειμένου να δημιουργηθεί αυτό που αποκαλείται "κοινωνία της γνώσης" . Είναι επίσης σωστό να επικεντρωθούμε στην πρόσβαση σε επιχειρηματικό κεφάλαιο αλλά και με άλλους τρόπους να ενισχύσουμε τις συνθήκες για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Η Επιτροπή στο σχέδιό της για τη Σύνοδο Κορυφής έθεσε πολυάριθμους στόχους για την ανάπτυξη της απασχόλησης, την ανεργία και την απασχόληση των γυναικών. Η Επιτροπή έθεσε επίσης στο σχέδιό της έναν στόχο για μείωση της φτώχειας και των προβλημάτων που επιφέρει στην Ευρώπη για τα επόμενα 10 χρόνια. Θεωρώ σωστό να δοθεί βάρος σε κοινούς στόχους, διότι η πολιτική των χωρών στον συγκεκριμένο τομέα διαφέρει - και πρέπει να διαφέρει. Σε ορισμένα κράτη της ΕΕ - ας μην αναφέρουμε ονόματα - γίνεται προσπάθεια καταπολέμησης της ανεργίας σε νεανικές ηλικίες, ενώ σε άλλα κράτη, όπως για παράδειγμα στη δική μου χώρα, τη Δανία, η ανεργία μεταξύ των νέων είναι πολύ χαμηλή, μάλιστα γίνεται αγώνας μεταξύ των εργοδοτών και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων για το ποιος θα προσελκύσει τους νέους. Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις χώρες όσον αφορά τα προβλήματα, τα συστήματα, την κουλτούρα και την παράδοση, και για αυτόν τον λόγο πρέπει επίσης να υπάρχουν διαφορές στην επιλογή μέσων για την επίτευξη των κοινών στόχων για αυξημένη απασχόληση και μείωση του κοινωνικού αποκλεισμού. Η διαμόρφωση της πολιτικής απασχόλησης εξασφαλίζει αυτή τη διαφορά μέσω της ανταλλαγής πείρας και ιδεών χάρη στη διαδικασία του Λουξεμβούργου. Παρ' όλο δε που υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία στα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε τα επόμενα χρόνια, τόσο όσον αφορά την πολιτική απασχόλησης όσο και την κοινωνική πολιτική, υπάρχουν αναμφισβήτητα επίσης κοινές προκλήσεις, μερικές από τις οποίες όμως πρέπει να τις επιλύσει το κάθε κράτος μόνο του, εντούτοις είναι ύψιστης σημασίας τα κράτη να μην αντιστρατεύονται το ένα το άλλο στην προσπάθεια επίλυσης των κοινωνικών προβλημάτων, αλλά αντιθέτως να συνεργάζονται και να αλληλοεμπνέονται. Θέλω να πω πως είναι σημαντικό να θέσουμε κοινούς στόχους, αλλά είναι επίσης σημαντικό το κάθε κράτος να διατηρήσει την κυριαρχία του και την ευθύνη του, όσον αφορά τη θέσπιση της κοινωνικής πολιτικής και της πολιτικής απασχόλησης, όπως επίσης να υπάρχει ένας ορισμένος ανταγωνισμός μεταξύ των συστημάτων που θα εξασφαλίσει τη δυναμική και την εξέλιξη στη διαμόρφωση της κοινωνικής πολιτικής και της πολιτικής απασχόλησης.

Maes
Κύριε Πρόεδρε, ως εκπρόσωπος των Φλαμανδών και εξ ονόματος των περιφερειών-εθνών - όπως θα τις αποκαλούσα - οι οποίες εκπροσωπούνται στην Ελεύθερη Ευρωπαϊκή Συμμαχία, με αφορά η συνηγορία σας υπέρ μιας ισχυρής ευρωπαϊκής προσέγγισης, στα πλαίσια της οποίας τα 15 κράτη μέλη δεν θα προσπαθούσαν να αποκτήσουν περισσότερη ισχύ, αλλά θα αυξανόταν η ισχύς της συνεργασίας. Αναφέρεστε στην ύπαρξη 15 διαφορετικών κοινών γνωμών, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότερες. Υπάρχουν πάντα στα κράτη μέλη επίσης σημαντικές αμοιβαίες διαφορές. Θα έπρεπε εγώ, ενώ και εσείς προέρχεστε από το Βέλγιο, να αναφερθώ στη διαφορά απόψεων μεταξύ της Φλάνδρας και της Βαλλονίας; Θα έπρεπε να αναφερθώ στη διαφορά μεταξύ της πρώην Ανατολικής Γερμανίας και της Δυτικής Γερμανίας;
Επιπλέον, υπάρχει ο κίνδυνος διχασμού της δημόσιας γνώμης μας, ως συνέπεια της παγκοσμιοποίησης. Αντί των προηγούμενων διαφορών μεταξύ εχόντων και μη εχόντων, τώρα υπάρχει η διαφορά μεταξύ αυτών που μπορούν να ακολουθήσουν και εκείνων που δεν μπορούν να ακολουθήσουν, των αποκομμένων από αυτήν την κοινωνία. Αυτός είναι ιδιαίτερα σημαντικός κίνδυνος. Στην Ευρώπη πρέπει όλοι να μπορούν να ακολουθήσουν. Κάθε περιφέρεια θα πρέπει να μπορεί να ακολουθήσει και κάθε ένας θα πρέπει να μπορεί να συμμετάσχει στην κοινωνία της γνώσης.
Περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν, η Ευρώπη θα πρέπει να μπορεί να αξιοποιεί τις πραγματικότητες αυτών των περιφερειών, επειδή η ισχύς αυτών των περιφερειών πρέπει να είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί σε βέλτιστο βαθμό για τη δημιουργικότητα και για μία περισσότερο ρεαλιστική πολιτική όσον αφορά την απασχόληση. Θα πρέπει να διαπιστώσουμε ότι οι αριθμοί όσον αφορά την ανεργία, και παρά τα πολλά μέσα που διατίθενται από τα διαρθρωτικά ταμεία, εξακολουθούν να μην ελέγχονται. Συνηγορώ, επομένως, υπέρ της δημιουργίας δικτύων των περιφερειών, παρά υπέρ μιας Ευρώπης στην οποία κάθε κράτος μέλος θα ακολουθεί τους κανόνες της.

Markov
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Guterres, κύριε Prodi, αξιότιμες κυρίες, αξιότιμοι κύριοι, είναι ιδιαίτερα ικανοποιητικό το γεγονός ότι η Επιτροπή και η πορτογαλική Προεδρία του Συμβουλίου διακηρύσσουν ως στόχο της ευρωπαϊκής πολιτικής την πλήρη απασχόληση. Συμφωνώ με τον στόχο αυτό ένα πρότυπο, όμως, πλήρους απασχόλησης με μελλοντική προοπτική προϋποθέτει προπαντός εξειδικευμένες και κοινωνικά ασφαλισμένες θέσεις εργασίας. Πρέπει να διαμορφώσουμε τον κόσμο της οικονομίας και της εργασίας έτσι ώστε η μισθωτή εργασία να είναι οικολογικά βιώσιμη. Βασίζεστε κυρίως σε περαιτέρω απορρυθμιστικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις στην εσωτερική αγορά, βασίζεστε στην επανάσταση του διαδικτύου, στο ηλεκτρονικό εμπόριο και στις ηλεκτρονικές επιχειρηματικές δραστηριότητες ως μηχανισμούς δημιουργίας θέσεων απασχόλησης. Με αυτή την πολιτική δεν μπορείτε να τηρήσετε την υπόσχεση της πλήρους απασχόλησης. Οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις, όπως η ελευθέρωση της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, οδήγησαν σε έναν οξύ ανταγωνισμό και σε πολυάριθμες συγχωνεύσεις. Οι εξελίξεις αυτές είχαν ως αντίτιμο την απώλεια θέσεων εργασίας, μια τάση που συνεχίζεται.
Ο κύριος Bangemann είχε υποσχεθεί ήδη στα μέσα της δεκαετίας του ' 90 μια γιγαντιαία ανάπτυξη της αγοράς εργασίας μέσω της κοινωνίας των πληροφοριών. Το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό. Η ανάπτυξη που σημειώθηκε στις αγορές των μέσων ενημέρωσης, της κινητής τηλεφωνίας και του λογισμικού δεν μπόρεσαν να αντισταθμίσουν ούτε τις απώλειες θέσεων εργασίας στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, της ηλεκτρονικής βιομηχανίας, ούτε τις επιπτώσεις της ορθολογικής οργάνωσης των τεχνολογιών πληροφοριών σε άλλους οικονομικούς τομείς. Όταν βλέπω ότι πολλές επιχειρήσεις στο ηλεκτρονικό εμπόριο έχουν μεν γιγαντιαία αξία με βάση της τρέχουσα χρηματιστηριακή τιμή, σημειώνουν όμως διαρκώς απώλειες στις επιχειρησιακές συναλλαγές, δεν μπορώ να πω ότι είμαι αισιόδοξος.
Το ηλεκτρονικό εμπόριο και οι ηλεκτρονικές επιχειρηματικές δραστηριότητες έχουν σίγουρα μεγάλο μέλλον. Η συμβολή τους όμως στην ανάπτυξη της αγοράς απασχόλησης υπερεκτιμάται σχεδόν φανατικά από τους πρωταγωνιστές τους. Γι' αυτό πιστεύω ότι χρειαζόμαστε μια άλλη σύνθεση πολιτικών προκειμένου να χαράξουμε τη νέα πολιτική για την πλήρη απασχόληση. Αυτό σημαίνει: πρώτον, μια πιο χαλαρή νομισματική πολιτική, μια δημοσιονομική πολιτική που να προωθεί τις επενδύσεις επέκτασης και τις επενδύσεις του μέλλοντος, καθώς και μια εισοδηματική πολιτική που να προσανατολίζεται στην παραγωγικότητα, ώστε να δημιουργήσουμε κίνητρα για την ευρωπαϊκή εσωτερική ζήτηση και την ανάπτυξη της αγοράς εργασίας. Δεύτερον, μια στρατηγική δραστικής μείωσης του χρόνου εργασίας και της ανακατανομής της εργασίας μεταξύ ανδρών και γυναικών. Τρίτον, τη διαμόρφωση δημόσια επιδοτούμενης απασχόλησης σε οικολογικά βιώσιμους οικονομικούς τομείς, και μια πολιτική της καινοτομίας που να έχει αντίστοιχη μελλοντική προοπτική και να συνδυάζεται με την ενίσχυση ειδικά του τομέα των ΜΜΕ.
Τέταρτον, το ζητούμενο είναι μια πολιτική χειραφέτησης της αγοράς εργασίας. Η πολιτική αυτή προϋποθέτει την απόρριψη των στρατηγικών δημιουργίας χαμηλόμισθων τομέων απασχόλησης και των προτύπων υποχρεωτικής απασχόλησης σε απλές εργασίες. Κι αυτό γιατί μόνο η ευρεία εφαρμογή μιας επιθετικής πολιτικής στον τομέα της εκπαίδευσης μπορεί να δημιουργήσει μια ικανή βάση για καταρτισμένο εργατικό δυναμικό για την κοινωνία της γνώσης, για οικολογικά αποτελεσματικές κοινωνικές και πολιτιστικές υπηρεσίες. Αν δεν ακολουθήσουμε το δρόμο αυτό, θα υπονομεύσουμε την μελλοντική ευημερία, την ανταγωνιστικότητα, την παραγωγικότητα της οικονομίας και την κοινωνική συνοχή της κοινωνίας.

Collins
Κύριε Πρόεδρε, οι ευρωπαίοι ηγέτες θα ασχοληθούν πρωταρχικά με τρία βασικά ζητήματα όταν θα συναντηθούν στην Πορτογαλία αργότερα αυτό τον μήνα.
Πρώτον, θα εξετάσουν με ποιον τρόπο θα εξοπλισθεί καλύτερα η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να προσαρμοσθεί στις ευρύτερες επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης του εμπορίου. Δεύτερον, θα πραγματοποιηθεί μια πιο προσεκτική εξέταση σχετικά με τις πρωτοβουλίες που πρέπει να υλοποιηθούν για να αποφύγουμε και να καταπολεμήσουμε τον κοινωνικό αποκλεισμό στην κοινωνία μας. Τρίτον, οι ηγέτες θα παρουσιάσουν νέα προγράμματα που θα εγγυώνται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα κατέχει ηγετική θέση σε όλο το φάσμα των ζητημάτων που αφορούν τις μεταβαλλόμενες και αναπτυσσόμενες αγορές της τεχνολογίας των πληροφοριών.
Ο κόσμος μας έχει γίνει μικρότερος σε ό,τι αφορά την πρόσβαση στην αγορά και ο όρος "παγκόσμιο χωριό" είναι εύστοχος. Ωστόσο, η έλευση της παγκοσμιοποίησης δεν θα σημαίνει, κι ούτε θα πρέπει άλλωστε να σημαίνει, απόλυτη και ελεύθερη πρόσβαση στην αγορά για όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που υπάρχουν σήμερα. Είναι σαφές ότι κάθε χώρα έχει διαφορετικές προτεραιότητες αναφορικά με τους διάφορους οικονομικούς τομείς που επιθυμεί να προστατεύσει. Τούτο έχει γίνει σαφές από τις διαπραγματεύσεις της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου που ολοκληρώθηκαν κατά τη διάρκεια του Γύρου της Ουρουγουάης και θα καταδειχθεί από τις συνομιλίες που θα διεξαχθούν κατά τα τρία επόμενα έτη στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.
Από τη σκοπιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι σημαντικό η συμφωνία που εξασφάλισαν οι ηγέτες μας πέρυσι στο Βερολίνο και προσυπέγραψε το Κοινοβούλιο, αναφορικά με τη μελλοντική διαχείριση της ΚΓΠ για την περίοδο 2000-2006, να μην τεθεί εκ νέου σε διαπραγματεύσεις υπό οποιαδήποτε μορφή ή σχήμα. Επιπλέον, οι πρωτοβουλίες για την προώθηση της πολιτιστικής και γλωσσικής ποικιλομορφίας στην Ευρώπη πρέπει να συνεχίσουν να ενισχύονται.
Δεν πρέπει να οικοδομήσουμε μια Ευρώπη εχόντων και μη εχόντων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ως οικονομική οντότητα είναι πολύ ισχυρή, ωστόσο υπάρχουν ακόμη μεγάλης κλίμακας κοινωνικά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπισθούν με συγκροτημένο τρόπο. Πρέπει να συνεχίσουμε να θεσπίζουμε ολοκληρωμένα προγράμματα κατάρτισης για τη νεολαία και τους μακροχρόνια ανέργους τόσο στις αστικές όσο και στις αγροτικές περιοχές της Ευρώπης. Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και οι εθνικές κυβερνήσεις πρέπει να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση των προγραμμάτων απεξάρτησης από τις ναρκωτικές ουσίες, την προώθηση υψηλότερων προτύπων στοιχειώδους εκπαίδευσης των ενηλίκων και την καταπολέμηση της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου.

Blokland
Κύριε Πρόεδρε, μία καλώς λειτουργούσα αγορά εργασίας, με διαρκή ισορροπία ανάμεσα στη ζήτηση και την προσφορά, είναι μία ιδιαίτερα επιθυμητή κατάσταση. Για αυτό το λόγο, είναι κατανοητό το γεγονός ότι η υψηλή μακροχρόνια ανεργία στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί κατά προτεραιότητα θέμα της ημερήσιας διάταξης της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Λισαβώνα. Αλλά το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο η πολιτική της απασχόλησης θα πρέπει να καταστεί πραγματικά μία ευρωπαϊκή πολιτική. Παρά την ικανοποιητική οικονομική ανάπτυξη, δεν παρατηρείται μείωση της ανεργίας. Σε ορισμένα κράτη μέλη με υψηλή οικονομική ανάπτυξη γίνεται λόγος για καταβεβλημένη αγορά εργασίας και αυξανόμενο πληθωρισμό. Σε άλλα κράτη μέλη, γίνεται λόγος για χαμηλή ανάπτυξη, μεγάλη ανεργία και σταθερότητα τιμών. Ειδικά μέσα, όπως τα δάνεια και οι τιμές συναλλάγματος, δεν είναι δυνατόν πλέον να χρησιμοποιηθούν. Εντούτοις, οι αποκλίσεις που παρατηρούνται στη φάση του κύκλου της συγκυρίας απαιτούν ειδικά για κάθε κράτος μέλος μέτρα. Αραγε το Συμβούλιο καταβάλλει προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση; Και εάν ναι, ποια είναι τα μέτρα που εξετάζει η Προεδρία του Συμβουλίου; Σε μία καταβεβλημένη αγορά εργασίας, κανένας δεν περιμένει να προκύψει ανάπτυξη σε τομείς όπου υπάρχει έντονη απασχόληση. Αλλά εκφράζεται αυτό στην πολιτική; Επιλέγει κανείς την επιλεκτική ανάπτυξη; Και είμαστε έτοιμοι να εγκαταλείψουμε την ανάπτυξη σε τομείς εντατικής απασχόλησης προς όφελος τομέων με υψηλή ανεργία; Εάν η Σύνοδος Κορυφής της Λισαβώνας θέλει να ασχοληθεί σοβαρά με την καταπολέμηση της ανεργίας, τότε δεν θα πρέπει να λάβει απλά γενικά μέτρα. Το θέμα είναι να προσφέρει εργασία σε τομείς όπου η ανεργία είναι υψηλή. Είναι επικίνδυνο να αναμένει κανείς ότι οι άνεργοι θα μετακινηθούν σε περιοχές όπου υπάρχει εργασία, και κυρίως όταν αυτή η εργασιακή μετανάστευση σημαίνει τη μετακίνηση σε άλλο κράτος μέλος. Ως αποτέλεσμα, θα μπορούσε να προκύψει η περαιτέρω ερήμωση ορισμένων αναπτυξιακά καθυστερημένων περιοχών.
Κύριε Πρόεδρε, δεν διευκολύναμε την κατάσταση

Pronk
Κύριε Πρόεδρε, θα επιθυμούσα να ευχαριστήσω θερμά τον πρωθυπουργό κ. Guterres για την ομιλία του, καθώς και για τη σαφήνεια της ομιλίας του. Το μεγάλο ερώτημα που με απασχολεί σχετικά είναι τι καινούργιο υπάρχει πραγματικά; Αυτή τη στιγμή, διαθέτουμε φυσικά μία μακροοικονομική συνεργασία, την αποκαλούμενη διαδικασία της Κολωνίας, διαθέτουμε μία διαδικασία στον τομέα της απασχόλησης, τη διαδικασία του Λουξεμβούργου· τι πράγματι το καινούργιο πρόκειται να προσφέρει αυτή η σύνοδος κορυφής στον τομέα αυτό;
Αυτό που είναι καινούργιο είναι φυσικά το θέμα της κοινωνικής ασφάλισης. Το θέμα αυτό έχει ελάχιστα συζητηθεί σε επίπεδο κορυφής. Πιστεύω ότι αποτελεί επίσης ένα πολύ σημαντικό θέμα, το οποίο θα πρέπει να συζητηθεί. Νομίζω ότι είναι απλό σε αυτόν τον τομέα να εξαχθούν συμπεράσματα από τη διαδικασία του Λουξεμβούργου και να δηλωθεί ποια από αυτά μπορούν να εφαρμοστούν στον τομέα της κοινωνικής προστασίας. Διερωτώμαι γιατί δεν θα συζητηθεί η δημόσια υγεία. Είναι ένα σημαντικό μέρος της κοινωνικής προστασίας που διέρχεται κρίση και από όσο γνωρίζω το Συμβούλιο δεν πρόκειται να συζητήσει σχετικά, παρά το γεγονός ότι δαπανώνται σχετικά πολλά χρήματα και είναι πολύ σημαντικό για ένα μεγάλο μέρος πολιτών.
Αυτό που είπε ο κ. Barσn μού προκάλεσε ανησυχίες, ότι δηλαδή το πρόγραμμα που προτείνεται, Κύριε Πρόεδρε, είναι στην πραγματικότητα ένα σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα. Όταν ξαναμελέτησα την ομιλία σας, πράγματι, πιστεύω ότι υπάρχει ένα σημείο το οποίο μου φαίνεται ιδιαίτερα σοσιαλδημοκρατικό. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο αναφέρεται ότι η μακροοικονομία θα πρέπει να κατευθυνθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να οδηγήσει στην απασχόληση. Φυσικά αυτό είναι έτσι, επειδή εάν ακολουθείται μία ορθή μακροοικονομική πολιτική τότε αυτή οδηγεί στη βελτίωση της απασχόλησης ως συνέπεια. Αυτό το έχουμε διαπιστώσει. Αλλά από την άλλη πλευρά, δεν θα πρέπει κανείς να κάνει κακή χρήση των ορθών κανόνων της μακροοικονομίας εξειδικεύοντάς τους πάρα πολύ. Γιατί σε αυτή την περίπτωση θα φθάσουμε σε μία κατάσταση την οποία γνώρισαν και εξακολουθούν να γνωρίζουν μία σειρά οικονομιών καθοδηγούμενων βάσει κοινωνικοοικονομικών και κοινωνικο-δημοκρατικών κανόνων και κατά την οποία κυρίως η απασχόληση αποτέλεσε το θύμα λανθασμένης μακροοικονομικής πολιτικής. Αυτό δεν πρέπει να συμβεί. Ελπίζω ότι ο πρωθυπουργός δεν προτείνει την κατάργηση ή τη σημαντική μετατροπή μιας μακροοικονομικής πολιτικής, η οποία κατά τα παρελθόντα έτη οδήγησε σε μεγάλη επιτυχία στον τομέα αυτό, έτσι ώστε αυτή να μην είναι αποτελεσματική.
Τέλος, Κύριε Πρόεδρε, έχω ένα πρόβλημα με τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήσε η πορτογαλική Προεδρία και εν μέρει, αν και σε μικρότερο βαθμό, με αυτά που χρησιμοποίησε η Επιτροπή. Δηλαδή πρόκειται για τον αμυντικό χαρακτήρα. Έχουμε μία σειρά χωρών στην Ευρώπη, μεταξύ των οποίων η Δανία, οι Κάτω Χώρες και η Ιρλανδία, οι οποίες έχουν το ίδιο καλή απόδοση στον τομέα της απασχόλησης με εκείνη των Ηνωμένων Πολιτειών. Επομένως, είναι για τους Ευρωπαίους δυνατό να πραγματοποιηθεί αυτό. Υπάρχουν άλλες χώρες, οι οποίες έχουν λιγότερη επιτυχία σε αυτόν τον τομέα. Θα ήταν πολύ εξυπνότερο να επιχειρήσουμε να διαπιστώσουμε τους λόγους για τους οποίους ορισμένες χώρες έχουν ιδιαίτερα αρνητικές επιδόσεις, επειδή ορισμένες περιοχές έχουν κακές επιδόσεις, αντί να ισχυριζόμαστε ότι σε αυτόν τον τομέα είμαστε σε πολύ χειρότερη κατάσταση από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εξάλλου, πιστεύω ότι γενικά αυτό δεν είναι αλήθεια, και κυρίως εάν ληφθεί υπόψη ότι η εσωτερική αγορά λειτουργεί μόλις από την 1η Ιανουαρίου του 1993.

Goebbels
Κύριε Πρόεδρε, ο πρωθυπουργός Guterres ήταν πειστικός. Οι προτάσεις της Προεδρίας σηματοδοτούν μια ρήξη με τη συνήθη κοινοτική τεχνική γλώσσα. Οι ευρωπαίοι πολίτες δεν θέλουν αφηρημένες συζητήσεις, αλλά αναμένουν συγκεκριμένες δράσεις.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Fitousi, το πιο σημαντικό έλλειμμα που απειλεί τώρα την ευρωπαϊκή κοινωνία είναι το έλλειμμα του μέλλοντος. Πολλοί συμπολίτες μας φοβούνται το μέλλον το οποίο τους περιγράφεται μαύρο εδώ και δύο δεκαετίες. Το παραμικρό ατύχημα παρουσιάζεται ως ανεπανόρθωτη οικολογική καταστροφή. Η επιστήμη παρουσιάζεται συχνά ως η προσωποποίηση του κακού. Το αποτέλεσμα είναι ότι όλο και λιγότεροι νέοι στρέφονται προς τις επιστημονικές σπουδές. Ζητείται από τους ανθρώπους να είναι ευέλικτοι, να εισέλθουν στην ξέφρενη κούρσα της παραγωγικότητας.
Η Ευρώπη έχει γίνει πολύ παραγωγική, διαφορετικά δεν θα ήταν ο πρώτος εξαγωγέας στον κόσμο. Ωστόσο, ο λόγος που κυριαρχεί αφορά πάντα την εγκράτεια μόνο για τους εργαζομένους. Σύμφωνα με την υφιστάμενη θεωρία, οι αυξήσεις των μισθών πρέπει να παραμείνουν σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από τα κέρδη της παραγωγικότητας, διαφορετικά θα υπάρξει αύξηση του πληθωρισμού. Τα πληθωρικά κέρδη που επενδύονται στο καζίνο των παγκόσμιων χρηματοοικονομικών δραστηριοτήτων δεν έχουν προφανώς καμία επίπτωση στον πληθωρισμό.
Δεν επιχειρηματολογώ εδώ εναντίον της πολιτικής σταθερότητας ή των απαραίτητων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Η τελειοποίηση της εσωτερικής αγοράς, το πλεόνασμα διαφάνειας και συνεπώς ανταγωνισμού που επιφέρει το ευρώ απαιτούν ακόμη αρκετές προσαρμογές. Οι νέες τεχνολογίες θα αλλάξουν την εικόνα πολλών επαγγελμάτων. Το ηλεκτρονικό εμπόριο θα εξαλείψει πολλούς μεσάζοντες. Η πλειοψηφία των ανθρώπων είναι έτοιμη να αποδεχθεί τις αλλαγές, εκτός εάν τους προσφερθεί ως μοναδική προοπτική ακόμη μεγαλύτερη αβεβαιότητα, ακόμη μικρότερη κοινωνική προστασία.
Η Ευρώπη όμως διαθέτει τώρα όλα τα πλεονεκτήματα για να αποκαταστήσει μία βιώσιμη ανάπτυξη, κι αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για να συνταιριάσουμε τους οικονομικούς και νομισματικούς στόχους μας με μια μεγαλύτερη κοινωνική φιλοδοξία.
Η Ένωση είχε πάντοτε επιτυχία όταν έθετε συγκεκριμένους στόχους. Η εσωτερική αγορά, η Οικονομική και Νομισματική Ένωση και τα σχετικά κριτήρια σύγκλισης, τα προγράμματα δράσης για την απασχόληση που προήλθαν από τη Σύνοδο Κορυφής του Λουξεμβούργου απέφεραν συγκεκριμένα αποτελέσματα. Το ζήτημα είναι τώρα να προχωρήσουμε μακρύτερα, να θέσουμε κοινούς στόχους ανάπτυξης για να κατευθυνθούμε προς την πλήρη απασχόληση και τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού κοινωνικού δικαίου·
(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή) Θα είχα ακόμη πολλά πράγματα να πω. Κύριε Πρόεδρε, σας έχουμε εμπιστοσύνη.

Dybkjζr
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον πρωθυπουργό κύριο Guterres για τη συναρπαστική ομιλία του. Και εγώ αντιλαμβάνομαι την παγκοσμιοποίηση και τις γρήγορες αλλαγές ως τις μεγάλες προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας και είμαι επίσης της άποψης ότι θα πετύχουν μόνο εάν εμπλακούν ενεργά και οι λαοί. Ως εκ τούτου, χάρηκα πάρα πολύ με το έγγραφο της Επιτροπής για τη Σύνοδο της Λισαβώνας και για τα δύο βασικά μηνύματά του. Το ένα αφορά - παραλίγο να πω - τα συνηθισμένα περί οικονομίας, ωστόσο το δεύτερο και εξίσου σημαντικό είναι η ενίσχυση του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου μέσω της επένδυσης σε ανθρώπινο δυναμικό. Το βασικό μήνυμα είναι ότι ο άνθρωπος θα τοποθετηθεί στο κέντρο των πολιτικών της ΕΕ. Συμφωνώ απολύτως με το συγκεκριμένο βασικό μήνυμα και είμαι επίσης σύμφωνη με τα όσα ελέχθησαν για την κοινωνική συνοχή, αλλά θα ήθελα να κρούσω τον κώδωνα του κινδύνου όσον αφορά την ιδέα ότι η συνοχή θα επιτευχθεί μέσω της καταστρατήγησης των συστημάτων της κάθε χώρας σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ομοιογένεια. Έχουμε τον τρόπο μας εμείς στη Δανία, όπως τόνισε ο κύριος Jens-Peter Bonde, και άλλες χώρες έχουν τον δικό τους, όπως επίσης αναφέρθηκε. Αυτό που έχει σημασία είναι το κάθε κράτος μέλος και η ΕΕ να σεβαστούν την ύπαρξη διαφορετικών τρόπων επίλυσης προβλημάτων. Ελπίζω λοιπόν ότι οι διαπραγματεύσεις εφεξής δεν θα διεξαχθούν με τρόπο που θα αναγκάσει τη Δανία να χρησιμοποιήσει το δικαίωμα της αρνησικυρίας κατά τη Διακυβερνητική Διάσκεψη και τη συζήτηση για τα κοινωνικά συστήματα. Απεναντίας ελπίζω ότι οι διαπραγματεύσεις θα είναι ισότιμες και κατά συνέπεια τα αποτελέσματα θα χαίρουν της αποδοχής όλων. Αυτό το λέω για τον πρόσθετο λόγο ότι στην ημερήσια διάταξή μας δεν πρέπει μόνο να μας μέλει η σύγκρισή μας με τις ΗΠΑ. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ ότι το μεγαλύτερο καθήκον μας στην Ευρώπη είναι να ενώσουμε την Ευρώπη, με άλλα λόγια δεν πρέπει να χάσουμε από τα μάτια μας την προοπτική της ανάπτυξης. Θέλω να κλείσω λέγοντας ότι η κοινωνική συνοχή πρέπει να δημιουργηθεί τόσο σε κάθε χώρα ξεχωριστά όσο και στην Ευρώπη ως σύνολο, αλλά δεν πρόκειται να στεφθεί με επιτυχία εάν δεν διατηρηθεί ο συνεκτικός ιστός της κάθε χώρας για πολλά χρόνια στο μέλλον.

Schrφder, Ilka
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμες κυρίες, αξιότιμοι κύριοι, αυτό που με απασχολεί είναι προπαντός η κοινωνία των πληροφοριών και της γνώσης, η οποία πρόκειται να προωθηθεί κατά τη διάρκεια της πορτογαλικής Προεδρίας. Εκείνοι που σε μια περίοδο των συγχωνεύσεων και της ορθολογικής οργάνωσης βγάζουν από το μανίκι τους το επιχείρημα των θέσεων απασχόλησης προκειμένου να νομιμοποιήσουν τις νέες τεχνολογίες θα πρέπει πρώτα απ' όλα να έχουν ξεκαθαρίσει το εξής: μια δίκαιη κατανομή όλων των κοινωνικά αναγκαίων μορφών εργασίας δεν μπορεί ποτέ να επιτευχθεί μέσω μιας νέας τεχνολογίας και μόνο. Για να φτάσουμε εκεί χρειαζόμαστε καταρχάς μια επιθετική πολιτική για την ανακατανομή της εργασίας μέσω της δραστικής μείωσης του χρόνου εργασίας και της ανακατανομής της αναπαραγωγικής εργασίας.
Οι προτάσεις αυτές δεν είναι καινούργιες, έχουν αρχίσει όμως και γίνονται όλο και πιο επίκαιρες. Γιατί; Γιατί κατά την ώς τώρα συζήτηση για την κοινωνία των πληροφοριών αποσιωπήθηκε εντελώς το γεγονός ότι από την κοινωνία αυτή επωφελείται μόνο μια καλά καταρτισμένη σε θέματα τεχνολογίας ελίτ. Για να αποφύγουμε μια ακόμη υπόσχεση ευημερίας για όλους μέσω μιας τεχνολογίας, που δεν θα συνοδεύεται όμως από αλλαγή των κοινωνικών δομών, χρειαζόμαστε μια συζήτηση για την εξουσία και την κατανομή των πόρων. Ή μήπως οδήγησε η βιομηχανοποίηση, η ατομική ενέργεια, η βιοτεχνολογία μέχρι στιγμής σε περισσότερη δικαιοσύνη;
Ένα σημαντικό σημείο απουσιάζει, δυστυχώς, εντελώς από τη συζήτηση - παρόλο που το Σώμα αυτό αρέσκεται να αναφέρεται συχνά στον όρο "προστασία των καταναλωτών". Το δικαίωμα της προστασίας των δεδομένων ούτε περιέχεται στο Euro-Paper ούτε παίζει κάποιο ρόλο στην τρέχουσα συζήτηση για το ηλεκτρονικό εμπόριο. Αναρωτιέμαι τι απέγινε με αυτό το θέμα! Ή μήπως λησμονήθηκαν ήδη οι πρόσφατες αποδείξεις για το παγκόσμιο σύστημα υποκλοπών "Echelon";
Αν θέλουμε να παραμείνουμε αξιόπιστοι κατά τη διαμόρφωση ενός ευρωπαϊκού Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, τότε το θεμελιώδες δικαίωμα της ιδιωτικής σφαίρας θα πρέπει να συμπεριληφθεί σε κάθε μεμονωμένο πρόγραμμά μας - και μάλιστα ειδικά στις νέες τεχνολογίες.

Schmid, Herman
Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι στο πρόγραμμα της πορτογαλικής Προεδρίας δίνεται τόσο βάρος στην καταπολέμηση της ανεργίας, καθώς και ότι έχει τεθεί ως στόχος η εκμηδένιση της ανεργίας. Στο πρόγραμμα υπάρχει, όμως, κάποια έλλειψη ισορροπίας που με προβληματίζει και στην οποία θέλω να αναφερθώ, διότι η έμφαση αυτού του προγράμματος, όπως και των διαφόρων εθνικών προγραμμάτων τα οποία γνωρίζουμε, στην κοινωνία της γνώσης - ή αλλιώς κοινωνία των πληροφοριών - οδηγεί στην εστίαση της προσοχής στους καινοτόμους, στους επιχειρηματίες, στις νέες επιχειρήσεις και τους νέους κλάδους. Γίνονται διορθωτικές παρεμβάσεις στην εκπαίδευση, διαμορφώνεται μια φορολογική πολιτική, τακτοποιείται το θέμα των κεφαλαίων κινδύνου, γίνεται ό,τι είναι δυνατόν για να σερβιριστούν τα πάντα στο πιάτο γι' αυτούς τους καινοτόμους.
Η δική μου εμπειρία από αυτούς τους κλάδους είναι, ωστόσο, ότι τα καταφέρνουν αρκετά καλά. Πολλές φορές υπάρχουν γι' αυτούς υπερβολικά πολλά κεφάλαια και, πολλές φορές, κακομαθαίνουν. Έχω δει, στον κλάδο της πληροφορικής, επιχειρήσεις τόσο κακομαθημένες που δεν μπορεί κανείς να το πιστέψει. Νομίζω ότι θα έπρεπε, αντιθέτως, να επενδυθούν οι πόροι στην προσπάθεια αποτροπής του διαχωρισμού της κοινωνίας σε δύο τομείς: σε μια νέα οικονομία και σε μια παλαιά. Θα έπρεπε, πρωτίστως, να δημιουργηθούν μηχανισμοί ενοποίησης. Αυτό που είναι ίσως το πλέον σημαντικό είναι να δημιουργηθεί μια υποδομή τέτοια που να δίνει στους μη επεκτατικούς κλάδους την ευκαιρία να ακολουθήσουν, καθώς επίσης και να μπορούν να συμμετέχουν οι πληθυσμιακές ομάδες που βρίσκονται στην περιφέρεια. Για αυτόν τον λόγο, θεωρώ ότι θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν πόροι για να εφοδιαστούν τα σχολεία με υπολογιστές, για δίκτυα επικοινωνίας ευρείας ζώνης για τις αραιοκατοικημένες περιοχές, για δημόσιες τεχνολογικές βιβλιοθήκες και για έναν δημόσιο τομέα ο οποίος δεν θα πρέπει να αποδυναμωθεί, αλλά, αντιθέτως, να ενισχυθεί.

Berthu
Κύριε Πρόεδρε, η ημερήσια διάταξη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισαβώνας που θα διεξαχθεί στις 23 και 24 Μαρτίου 2000 προκαλεί ίλιγγο.
Και μόνο στους τίτλους των κεφαλαίων βλέπουμε να αναφέρεται η Ευρώπη της καινοτομίας και της γνώσης, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, η ανταγωνιστικότητα, το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο, η απασχόληση, η κοινωνική συνοχή, οι μακροοικονομικές πολιτικές και η αειφόρος ανάπτυξη. Βάσει αυτών, δεν προξενεί έκπληξη το γεγονός ότι οι πολλαπλές συμβολές της Προεδρίας, της Επιτροπής και των κρατών μελών τείνουν να διαχέονται επί του παρόντος προς όλες τις κατευθύνσεις.
Αυτή η διαδικασία μπορεί να τελειώσει με δύο αρκετά διαφορετικούς τρόπους: είτε να καταστήσει εφικτή μια ευρεία ανταλλαγή ενθαρρυντικών ιδεών, τις οποίες εν συνεχεία θα προσπαθήσουν όλοι να εφαρμόσουν στη δική τους χώρα, με κοινές ενδεχομένως πρωτοβουλίες στον νέο τομέα των ηλεκτρονικών συναλλαγών - και αυτό το ενδεχόμενο δεν θα ήταν τελικά τόσο άσχημο - είτε το Συμβούλιο θα θέλει οπωσδήποτε να ανακοινώσει αποτελέσματα αναφορικά με τη εκχώρηση αρμοδιοτήτων στην Ευρώπη, και θα κατευθυνθούμε προς έναν μεγαλύτερο συγκεντρωτισμό και γραφειοκρατία, δηλαδή ακριβώς στο αντίθετο από αυτό που χρειάζεται.
Η ανάγνωση των προπαρασκευαστικών εγγράφων μας προκαλεί κάποιους φόβους ως προς αυτό. Μαθαίνουμε από αυτά - συγχωρέστε μου την τεχνική γλώσσα, αλλά δεν είναι δική μου - ότι πρέπει να πραγματοποιήσουμε μια καλύτερη σύγκλιση της διαδικασίας της Κολωνίας που αφορά τον συντονισμό των μακροοικονομικών πολιτικών, της διαδικασίας του Cardiff αναφορικά με τις διαθρωτικές μεταρρυθμίσεις και της διαδικασίας του Λουξεμβούργου αναφορικά με τον συντονισμό των πολιτικών για την απασχόληση, εμπλουτίζοντας παράλληλα κατά την πορεία το περιεχόμενο του Συμφώνου για την Απασχόληση και της πολυμερούς παρακολούθησης των δημοσιονομικών πολιτικών.
Πώς όμως θα διασφαλίσουμε αυτή την καλύτερη σύγκλιση όλων αυτών των τόσο διαφορετικών διαδικασιών; Το έγγραφο της Προεδρίας της 12ης Ιανουαρίου μας παρέχει το κλειδί στα συμπεράσματά του. Χρειάζεται να μεταρρυθμίσουμε τις μεγάλες κατευθυντήριες γραμμές της οικονομικής πολιτικής, οι οποίες επί του παρόντος έχουν απλώς το καθεστώς ετήσιας σύστασης του Συμβουλίου προς τα κράτη μέλη - για να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής τους και κυρίως για το εξής: "να ενισχυθεί ο χαρακτήρας τους ως εγγράφου πλαισίου". Η αναφερόμενη λέξη "πλαίσιο" φαίνεται ότι πρέπει να γίνει αντιληπτή εδώ με τη διπλή έννοια της, της σύνθεσης και της υποχρέωσης.
Με αυτά τα συνολικά έγγραφα, δεν βρισκόμαστε, κύριε Πρόεδρε, στη διαδικασία της εκ νέου επινόησης του προγράμματος κεντρικών κρατικών παρεμβάσεων; Μπορούμε να αναρωτηθούμε κάτι τέτοιο, κυρίως όταν διαβάζουμε το τμήμα της γαλλικής συμβολής, η οποία δημιουργεί υπερβολικό διευθυντισμό, προτείνοντας τον συντονισμό από τις Βρυξέλλες μιας ολόκληρης σειράς εθνικών πολιτικών, επί παραδείγματι των τομέων της απασχόλησης, της κοινωνικής προστασίας ή των ΜΜΕ, συνοδεύοντάς επίσης αυτές τις πολιτικές με μια τεράστια δέσμη αριθμητικά προσδιορισμένων δεικτών, η παρακολούθηση των οποίων πρέπει να οργανωθεί.
Μια τέτοια συγκεντρωτική διαχείριση θα μεταφραζόταν σε νέες παραβιάσεις της επικουρικότητας, σε νέα εναρμόνιση λεπτομερειών, σε νέο αναγκαστικό συντονισμό που θα επιβληθεί σε χώρες που βρίσκονται σε διαφορετικές καταστάσεις, δηλαδή εν τέλει θα μεταφρασθεί σε νέες άκαμπτες διαδικασίες, οι οποίες θα προστεθούν στην αυστηρότητα του ενιαίου νομίσματος.
Κατά τη γνώμη μας, η φιλοδοξία του Συμβουλίου της Λισαβώνας θα έπρεπε μάλλον να είναι η άρση αυτών των άκαμπτων διαδικασιών, η προώθηση της ευελιξίας, της προσαρμογής, η ανταλλαγή των θετικών εθνικών εμπειριών για την ενθάρρυνση της δημιουργικότητας που θα ευοδωθεί μόνο χάρη στην ελευθερία επιλογής των λαών.

Von Wogau
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, αξιότιμοι συνάδελφοι, κατά τις ανακοινώσεις που ακούσαμε αναφέρθηκε ένας σεβαστός στόχος, συγκεκριμένα ο στόχος του να γίνουμε εμείς, οι Ευρωπαίοι, ανταγωνιστικοί έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών, να εξελιχθούμε σε ισότιμους εταίρους των Ηνωμένων Πολιτειών.
Λαμβάνοντας υπόψη το ακαθάριστο εθνικό προϊόν μας, αυτό θα έπρεπε κανονικά να είναι δυνατό. Αν παρακολουθήσουμε όμως από την άλλη πλευρά, ποια στάση τηρούν οι Ευρωπαίοι απέναντι στους Αμερικανούς, για παράδειγμα, στον διοικητικό τομέα - όταν πρόκειται για την εκλογή του νέου προέδρου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου - τότε αναμφισβήτητα είμαστε ακόμη πολύ μακριά από αυτή την ισότιμη εταιρική σχέση.
Θα πρέπει να αναρωτηθούμε πού οφείλεται αυτό. Υπάρχουν κλάδοι του οικονομικού τομέα - αλλά και του τομέα των νέων μέσων επικοινωνίας - στους οποίους κατέχουμε τις πρώτες θέσεις. Θα αναφέρω εδώ απλώς τα κινητά τηλέφωνα. Εδώ, στην αίθουσα της Ολομέλειας, τα απαγορεύσαμε δικαιολογημένα, γιατί είναι τρομερά ενοχλητικά. Την ίδια στιγμή όμως αποτελούν μια ουσιαστική ανακούφιση σε κάποιους τομείς της ζωής μας γιατί δημιουργούν θέσεις εργασίας.
Εμείς, ως Ευρωπαίοι, είμαστε πρωτοπόροι στον τομέα αυτόν. Γιατί; Είμαστε πρωτοπόροι γιατί κατορθώσαμε να καταλήξουμε σε μια κοινή ευρωπαϊκή ρύθμιση, να καταλήξουμε νωρίς σε κοινά ευρωπαϊκά πρότυπα, τα οποία σήμερα έχουν γίνει παγκόσμια πρότυπα. Πράγμα που σημαίνει ότι όταν εμείς, οι Ευρωπαίοι, βάζουμε τα δυνατά μας εγκαίρως, τότε είμαστε ανταγωνιστικοί και σε αυτόν τον τομέα των νέων τεχνολογιών.
Πού εντοπίζονται στην πραγματικότητα τα ελλείμματα της Ευρώπης; Τα ελλείμματα, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, δεν μπορούμε να τα εξαλείψουμε με τη θέσπιση περισσότερων παρατηρητηρίων, όπως προβλέπεται αυτή τη στιγμή. Πιστεύω ότι τα παρατηρητήρια αυτά δημιουργούν κάποιες ελάχιστες θέσεις εργασίας για δημόσιους υπαλλήλους, δεν δημιουργούν όμως θέσεις εργασίας σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Εμείς στην Ευρώπη έχουμε ελλείψεις στην εκπαίδευση. Αυτό σημαίνει ότι στον τομέα των νέων τεχνολογιών πρέπει να κάνουμε εισαγωγές ειδικών από χώρες εκτός Ευρώπης. Στην Ευρώπη λείπει, όπως ήδη αναφέρθηκε, η επιχειρηματικότητα, το επιχειρηματικό πνεύμα. Υπάρχουν πολύ λίγοι νέοι άνθρωποι οι οποίοι προτίθενται να επωμισθούν τους κινδύνους της αυτονομίας.
Δεν είμαστε αρκετά ευέλικτοι κατά τη διαμόρφωση της εργασίας μας, κατά την οργάνωση της εργασίας. Αν δημιουργήσουμε εδώ περαιτέρω άκαμπτους κανόνες - όπως η Γαλλία, για παράδειγμα, που εισήγαγε τον άκαμπτο νόμο του 35ωρου - τότε, ναι μεν είμαι βέβαιος ότι βραχυπρόθεσμα θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, μακροπρόθεσμα όμως θα περιορισθεί η ανταγωνιστικότητά μας και με αυτόν τον τρόπο θα χαθούν θέσεις εργασίας.
Στην Ευρώπη είμαστε ακόμη πολύ μακριά από μια κοινή εγχώρια αγορά. Έχουμε 15 εγχώριες αγορές και μια κοινή ευρωπαϊκή εσωτερική αγορά. Για το ηλεκτρονικό εμπόριο χρειαζόμαστε κοινούς, σαφείς ευρωπαϊκούς κανόνες. Χρειαζόμαστε ένα ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας σε λογικές τιμές ούτε αυτό το έχουμε ακόμα. Το υπάρχον δίπλωμα ευρεσιτεχνίας είναι τόσο ακριβό, ώστε να μην είναι ανταγωνιστικό έναντι των άλλων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Χρειαζόμαστε την Ευρωπαϊκή Ανώνυμη Εταιρεία, ενώ επίσης σημαντικό είναι να προσαρμόσουμε τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης στα καινούργια δεδομένα μιας κοινής Ευρώπης, γιατί και εδώ βρίσκεται η βάση αυτού που ονομάζουμε κοινωνικό πρότυπο, η βάση, δηλαδή, μιας κοινωνικής οικονομίας της αγοράς για την Ευρώπη.

Murphy
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Gutνerrez για την αποψινή ομιλία του και επίσης για την πρωτοβουλία του αναφορικά με τη Λισαβώνα, η οποία είναι πολύ σημαντική για μας. Εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο δρόμος από το Λουξεμβούργο μέχρι τη Λισαβώνα ήταν πολύ μακρύς, και ότι στην πραγματικότητα περιμένουμε τώρα συγκεκριμένα επιτεύγματα, περιμένουμε να προκύψει όντως κάτι από αυτή τη Σύνοδο Κορυφής στη Λισαβώνα.
Έχουμε πολλούς Ευρωπαίους μαζί μας απόψε εδώ στο θεωρείο, και αναρωτιέμαι τι συμπεράσματα θα εξαγάγουν από την αποψινή συζήτησή μας εδώ. Θα ήθελα να διαμορφώσουν απόψε την ιδέα ότι τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δρομολογούν τώρα μια αληθινή διαδικασία που θα οδηγήσει και πάλι στην πλήρη απασχόληση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Υπάρχουν πολλές προκλήσεις στη δημιουργία αυτής της πλήρους απασχόλησης. Ορισμένες από αυτές τις προκλήσεις θα είναι πολύ δύσκολο να τις ξεπεράσουμε, ωστόσο το σημαντικό είναι ότι πρέπει να κάνουμε πράξη τη θεωρία που επαναλαμβάνουμε εδώ και πάρα πολλά χρόνια - για την πλήρη απασχόληση, για μια κοινωνία που θα τους περιλαμβάνει όλους, για μια κοινωνία που θα βασίζεται στην καινοτομία και στη γνώση. Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση, η μεγάλη σπουδαιότητα της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας.
Επιθυμώ να πραγματευθώ μόνο μια-δυο βασικές πτυχές που θα μας βοηθήσουν να υλοποιήσουμε τον εν λόγω στόχο, να κάνουμε τη θεωρία πράξη. Πρώτον, υπάρχει η δέσμευση για την ύπαρξη πραγματικών κριτηρίων, για μια αληθινή διαδικασία ισότιμης εξέτασης, για τον καθορισμό στόχων, πραγματικών επιτεύξιμων στόχων, για τη συναίνεση των κυβερνήσεων να επιχειρήσουν μια ιδιαίτερα θαρραλέα διαδικασία λέγοντας: "ναι, θα επιτρέψουμε τη μεταξύ μας αξιολόγηση, θα επιτρέψουμε την αξιολόγησή μας σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο".
Αυτή είναι όντως μια γενναία απόφαση, διότι ορισμένα κράτη μέλη θα βρεθούν προφανώς στις τελευταίες σειρές του πίνακα αξιολόγησης, γεγονός που δεν αρέσει σε κανέναν. Ωστόσο, αυτό είναι σημαντικό εάν θέλουμε να έχουμε ένα πραγματικά εφικτό αποτέλεσμα από αυτή τη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας, παρά να ξεκινήσουμε ενδεχομένως μια άλλη πορεία - μια πορεία την οποία γνωρίζω ότι δεν θέλει να επιχειρήσει ο πρωθυπουργός κ. Gutνerrez, διότι επιθυμεί πραγματικά να επιτευχθούν αποτελέσματα κατά τη διαδικασία της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας.
Υπάρχουν και άλλοι τομείς τους οποίους πρέπει να εξετάσουμε. Ένας εξ αυτών είναι η πρόκληση για τη δημιουργία μιας ηλεκτρονικής Ευρώπης, η οποία θα περιλαμβάνει όλους τους πολίτες της και δεν θα παραμερίζει κανέναν. Ένας άλλος αφορά τη διαδικασία για την ουσιαστική επίτευξη μιας πραγματικής ενιαίας αγοράς - την οποία δεν έχουμε ακόμη - και για την απόκτηση δεξιοτήτων που θα αποτελέσουν το κλειδί για την πραγμάτωση αυτής της κοινωνίας της καινοτομίας και της γνώσης.
Αυτές είναι δύσκολες επιλογές, αλλά θα ήθελα για μια ακόμη φορά αυτοί οι άνθρωποι που βρίσκονται απόψε εδώ στο θεωρείο και ακούν τη συγκεκριμένη συζήτηση να φύγουν με την πεποίθηση ότι θα έχουμε πράγματι μια κοινωνία η οποία θα βασίζεται στην πλήρη απασχόληση, ότι ο δρόμος προς τη Λισαβώνα θα αποτελέσει το τέλος του ταξιδιού μας και ότι θα προκύψουν όντως ορισμένα απτά αποτελέσματα από αυτή.

Laguiller
Κύριε Πρόεδρε, ενώ οι αρχηγοί κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης προετοιμάζουν τη συνάντησή τους στη Λισαβώνα για να συζητήσουν σχετικά με την απασχόληση, την οικονομική μεταρρύθμιση και την κοινωνική συνοχή, η ABB/Alstom, ευρωπαϊκός συνασπισμός επιχειρήσεων, αν μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε έτσι, καταδεικνύει σαφώς την πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τα ανούσια λόγια των υπεύθυνων πολιτικών. Αυτός ο συνασπισμός επιχειρήσεων, ένας από τους πιο ισχυρούς της Ευρώπης, με άνετα κέρδη, ετοιμάζεται να καταργήσει 10.000 από τις 54.000 θέσεις εργασίας, δηλαδή μία στις πέντε θέσεις εργασίας, και να κλείσει έξι εργοστάσια, γεγονός που αποτελεί καταστροφή για τις θιγόμενες περιοχές.
Αυτή η περιφρόνηση προς τα πιο στοιχειώδη συμφέροντα της κοινωνίας, εκ μέρους της ABB/Alstom και παρόμοιων συνασπισμών επιχειρήσεων, είναι σκανδαλώδης. Εξ ονόματος των βουλευτών του κόμματος του Εργατικού Αγώνα δηλώνω την αλληλεγγύη μου προς τους εργαζομένους της ABB/Alstom και προς τους εργαζομένους όλων των μεγάλων επιχειρήσεων, που αγωνίζονται αντιτιθέμενοι σε αυτό το απαράδεκτο φαινόμενο. Καταγγέλλουμε τη στάση των εθνικών κρατών καθώς και των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, τα οποία αρνούνται κάθε περιοριστικό μέτρο έναντι των βιομηχανικών ομίλων που πραγματοποιούν απολύσεις, ενώ η Alstom για παράδειγμα έχει πλουτίσει χάρη στις κρατικές παραγγελίες. Δηλώνω ότι η απαγόρευση της πραγματοποίησης απολύσεων από την ABB/Alstom επί ποινή επίταξης θα αποτελούσε ένα στοιχειώδες μέτρο εξυγείανσης του δημόσιου βίου.

Chichester
Επικροτώ τον νέο στρατηγικό στόχο να καταστήσουμε την Ευρώπη την πιο δυναμική και ανταγωνιστική περιοχή. Ποιος θα μπορούσε να αντιταχθεί σε μια τέτοια φιλοδοξία; Ωστόσο, πρέπει να πω ότι ο δυναμισμός και η επιχειρηματικότητα, καθώς και η κοινωνική συνοχή αποτελούν πολύ φιλόδοξο στόχο, για να μην αναφέρω τη δημιουργική ένταση μεταξύ αυτών των δύο στόχων. Ελπίζω ότι θα τους επιτύχουμε, εκφράζω όμως και μια προειδοποίηση.
Σημειώνω τον άλλο φιλόδοξο στόχο να διαδραματίσουμε έναν ρόλο στην έγκαιρη οργάνωση του κυβερνοχώρου. Δεν μπορώ να αποφύγω τη σκέψη ότι μάλλον είναι πλέον πολύ αργά! Επιδοκιμάζω την έμφαση που δίνεται για την ενίσχυση της έρευνας και της ανάπτυξης στην Ευρώπη, για την ανάπτυξη των βιομηχανιών περιεχομένου και για την επίσπευση των δικτύων ευρείας ζώνης μαζί με όλα όσα συνεπάγεται η έμπρακτη επιδίωξή μας για μια κοινωνία της γνώσης. Στην πραγματικότητα, θα προτιμούσα να την αποκαλώ "οικονομία των πληροφοριών", διότι η οικονομική πτυχή είναι η πιο σημαντική.
Ζούμε στην εποχή της IDEA (Internet Digital Electronic Age) - στην ψηφιακή ηλεκτρονική εποχή του Διαδικτύου. Αυτό συνοψίζει όσα προσπαθούμε να επιτύχουμε στην ηλεκτρονική πλευρά της ζωής. Ωστόσο, επιδοκιμάζω το γεγονός ότι αυτή η Σύνοδος Κορυφής αποσκοπεί επίσης στο να δοθεί ευρύτερη έμφαση στις μεταρρυθμίσεις των οικονομιών μας στην Ευρώπη, ώστε να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα και η καινοτομία. Αυτό είναι σωστό. Δεν μπορούμε να επικεντρωθούμε απλώς στη νέα οικονομία. Πρέπει να δώσουμε προσοχή και στην παλιά. Αναμένω με ανυπομονησία να ακούσω περισσότερες λεπτομέρειες για τον Ευρωπαϊκό Χάρτη των μικρο-επιχειρήσεων - θα πρέπει να είναι πολύ ενδιαφέρουσα η παρουσίασή του.
Μία εκ των προτεραιοτήτων που καθορίσθηκε βάσει της διαδικασίας του Κάρντιφ είναι η βελτίωση της ευαισθησίας των χρηματοοικονομικών αγορών στην αξία των άυλων επενδύσεων και των επενδύσεων στη γνώση. Τούτο έχει επιτευχθεί, ξεπερνώντας ενδεχομένως τα πιο τολμηρά όνειρα των ανθρώπων λίγους μήνες πριν. Μπορεί να διαπιστωθεί στην εκπληκτική ανάπτυξη στα χρηματιστήρια της Ευρώπης της αξίας των εταιρειών τύπου dot.com, και πολύ πρόσφατα στις μεγάλες αλλαγές στη σύνθεση του δείκτη FTSE 100 στο Λονδίνο. Δεν μπορώ να μην σκεφθώ ωστόσο ότι, μολονότι αυτές οι αξίες εκτινάχθηκαν στα ύψη και ενδεχομένως αναμένουμε μια σημαντική πτώση τους, εντούτοις η βαθύτερη διαρθρωτική αλλαγή στις οικονομίες μας θα παραμείνει.

Randzio-Plath
Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, φέρατε τον αέρα της ανανέωσης εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Όλοι εμείς δεν μπορούμε παρά να ελπίζουμε ότι το έκτακτο Συμβούλιο Κορυφής θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις υψηλές προσδοκίες που έχουμε από αυτό. Γιατί, όπως ήδη τονίσατε, δεν χρειαζόμαστε πάλι τη μια διαδικασία μετά την άλλη, τη μια μέθοδο μετά την άλλη, χρειαζόμαστε πολύ περισσότερο πράξεις βάσει των οποίων ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αξιολογήσει το όφελος και την προστιθέμενη αξία της δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από αυτή την άποψη δικαιολογημένα συνδέσατε την απασχόληση, την οικονομική μεταρρύθμιση, την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή σε ένα ενιαίο θέμα, το οποίο καταστήσατε θέμα υψίστης σημασίας. Είναι πολύ σημαντικό όλοι οι παράγοντες των κυβερνήσεων και της Επιτροπής να συγκεντρώσουν τις δυνάμεις τους προς την ίδια κατεύθυνση, την κατεύθυνση της πλήρους απασχόλησης. Τότε θα είναι δυνατό να πείσουμε και όλους τους πρωταγωνιστές της οικονομικής πολιτικής για την αναγκαιότητα μιας συντονισμένης συμπεριφοράς, κάτι το οποίο δεν υπάρχει δυστυχώς μέχρι σήμερα.
Η Ευρώπη δεν επιτρέπεται να μεμψιμοιρεί ούτε για την επιτυχία της αμερικανικής οικονομίας ούτε για το ισχυρό δολάριο, αλλά να εξαγάγει διδάγματα για την ίδια. Οι μεταρρυθμίσεις στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, στο κεφάλαιο των υπηρεσιών και τις αγορές εργασίας είναι σίγουρα ωφέλιμες και αναγκαίες. Δεν θα δώσουν όμως από μόνες τους την απαραίτητη ώθηση στην ανάπτυξη, ώστε να σχεδιαστεί μια αειφόρος και αποτελεσματική για την απασχόληση ανάπτυξη υψηλού επιπέδου. Κατά τη δεκαετία του ' 90 χρειάστηκε να βιώσουμε πολλαπλά την αποτυχία αυτή.
Όταν έχουμε μέσο ποσοστό αύξησης της παραγωγικότητας 2%, χρειαζόμαστε ένα ποσοστό ανάπτυξης 3,5% για να μπορέσουμε να επιτύχουμε την πλήρη απασχόληση σε διάστημα δέκα ετών. Δέκα χρόνια δεν είναι πολύς καιρός. Γι' αυτό το λόγο, η πλήρης απασχόληση πρέπει πράγματι να τεθεί στην πρώτη θέση της ημερήσιας διάταξης. Πρέπει να θέσουμε έναν στόχο ανάπτυξης του 3% τουλάχιστον. Ο στόχος της πλήρους απασχόλησης δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της οικονομικής πολιτικής. Πρέπει και η Ευρώπη της καινοτομίας και της κοινωνίας των πληροφοριών να υπηρετήσει αυτόν τον στόχο. Και από κάτι τέτοιο σήμερα απέχουμε πολύ ακόμη.
Πρέπει ακόμη να καταλάβουμε ότι χρειαζόμαστε μιαν άλλη μορφή οικονομικής πολιτικής και οικονομικής διαχείρισης. Δεν επιτρέπεται οι αποφάσεις για τις θέσεις εργασίας, την οικονομία, την εξέλιξη των χρηματιστηριακών τιμών των μετοχών να βρίσκονται αποκλειστικά στα χέρια των διάφορων μετόχων και των διοικητικών συμβουλίων των ανώνυμων εταιρειών. Όταν δεκατριάχρονοι μαθητές γυρίζουν στο σπίτι από το σχολείο και παίζοντας στον υπολογιστή αλλάζουν τις μετοχές των γονιών τους, τότε η οικονομική δραστηριότητα έχει περισσότερη σχέση με το τζόγο παρά με την ευθύνη. Πιστεύω ότι η Σύνοδος Κορυφής της Λισαβώνας θα δώσει το στίγμα για μια υπεύθυνη οικονομική διαχείριση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Menrad
Κύριε Πρόεδρε, κύριε πρωθυπουργέ, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, η πορτογαλική Προεδρία παρουσίασε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα για τη Σύνοδο Κορυφής. Τα θερμά μου συγχαρητήρια! Χαιρετίζω ακόμη την υποστήριξη την οποία έχει η Πορτογαλία από την Επιτροπή, υποστήριξη που εκδηλώθηκε μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση της τελευταίας, όπου εκφράζεται η επιθυμία η Κοινότητα να εξελιχθεί σε μια κοινωνία των πληροφοριών για όλους.
Για τη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας ισχύει εκείνο που είχε πει ο Χριστιανοδημοκράτης πρωθυπουργός Jean Claude Juncker στη Σύνοδο Κορυφής για την Απασχόληση, στο Λουξεμβούργο το 1997: δεν θα πρέπει να εξελιχθεί σε μια Σύνοδο Κορυφής φιλολογικών τοποθετήσεων, αναφερόμενος στις πολυάριθμες, μη δεσμευτικές δηλώσεις, οι οποίες χαρακτηρίζουν πολλές Συνόδους Κορυφής. Με τη διαδικασία του Λουξεμβούργου οι αρχηγοί των κυβερνήσεων πέτυχαν συγκεκριμένους στόχους. Από το 1997 όμως δεν έχουμε πραγματικά μεγάλα αποτελέσματα της πολιτικής.
Στο Σύμφωνο Απασχόλησης της Κολωνίας δεν μπόρεσε μέχρι στιγμής να δοθεί ουσιαστικό περιεχόμενο. Εκτός αυτού, λείπει από τον μακροοικονομικό διάλογο η συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ως ισότιμου εταίρου. Επιπλέον, οι κατευθυντήριες γραμμές του Λουξεμβούργου για την πολιτική της απασχόλησης δεν υλοποιήθηκαν παρά ανεπαρκώς από τα κράτη μέλη σε μερικούς τομείς για παράδειγμα, στον τομέα της δια βίου εκπαίδευσης, όπως διαπίστωσε το 1999 η Κοινή Έκθεση για την Απασχόληση.
Ειδικά σε ό,τι αφορά την τεχνολογία των πληροφοριών, μερικά κράτη μέλη έχουν έλλειψη καταρτισμένου εργατικού δυναμικού, όπως τόνισε ο κύριος Suominen. Αντί της "εισαγωγής" του καταρτισμένου αυτού εργατικού δυναμικού από τρίτες χώρες, θα ήταν προτιμότερο να προβούμε σε ανάλογες επενδύσεις στην επαγγελματική εκπαίδευση και μετεκπαίδευση, επενδύσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο. Αυτός είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να μειωθεί η ανεργία. Ο σημαντικότερος στόχος της Συνόδου Κορυφής, η βελτίωση δηλαδή της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας, πρέπει να επιτευχθεί το συντομότερο δυνατό. Η ομάδα Ciampi αναφέρει ως προς το θέμα αυτό και το καταστατικό μιας Ευρωπαϊκής Ανώνυμης Εταιρείας. Εκτιμά ότι η απουσία ενός τέτοιου καταστατικού σημαίνει οικονομική ζημία ύψους 30 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Δεν θέλουμε μια ακραιφνή Ευρωπαϊκή Ανώνυμη Εταιρεία! Χρειαζόμαστε αυτή την Ευρωπαϊκή Ανώνυμη Εταιρεία εξοπλισμένη με προδιαγραφές για τη συμμετοχή των εργαζομένων. Ο κοινωνικοπολιτικός στόχος μας εξάλλου δεν είναι η ακραιφνής οικονομία της αγοράς, αλλά η κοινωνική οικονομία της αγοράς ως ευρωπαϊκό πρότυπο.
Θα πρέπει να αξιολογήσουμε τη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας και αναφορικά με τη συμβολή της στην επίτευξη αυτού του στόχου.

Desama
Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, γνωρίζετε πώς εξέθετε ο Αρχιμήδης τη θεωρία του για τον μοχλό; Δήλωνε: "Δός μοι πά στώ καί τάν γάν κινάσω" (Δος μου ένα μέρος να σταθώ και θα κινήσω τη γη). Προφανώς, στη Λισαβώνα θα προσπαθήσετε να κινήσετε την γη, ή εν πάση περιπτώσει τη δική μας γη, την ευρωπαϊκή γη. Ως προς τον μοχλό, περιγράψατε όλους τους σχετικούς μηχανισμούς μέσω της συναρπαστικής πρότασής σας, που είναι ελκυστική από πολλές απόψεις. Απομένει το μέρος όπου θα σταθούμε, το σημείο στήριξής μας.
Το σημείο στήριξης είναι τα μέσα. Όμως, βρίσκεστε εδώ ενώπιον ενός Σώματος, αρκετά μέλη του οποίου ζουν ακόμη με την ανάμνηση του συνδρόμου της Λευκής Βίβλου, όπως θα το αποκαλούσα, δηλαδή αυτής της εξαίρετης πρωτοβουλίας του Jacques Delors η οποία προσέκρουσε στους λογιστές του ECOFIN. Δεν θα θέλαμε να πάθουμε σήμερα το ίδιο, διότι το σχέδιο που μας προσφέρετε είναι τόσο ενθουσιαστικό ώστε μπορεί να δώσει στην Ευρώπη τον δυναμισμό και εκείνο το μέλλον που ζήτησε ο συνάδελφός μας κ. Goebbels. Εντούτοις, πρέπει ακόμη να διαθέτετε τα μέσα, μέσα τα οποία φοβάμαι πως σας λείπουν εν μέρει σήμερα. Σε σας εναπόκειται λοιπόν να τα δημιουργήσετε. Το καταδυναστευτικό πλαίσιο της Ατζέντα 2000 δεν θα σας προσφέρει τα απαραίτητα μέσα. Πρέπει επομένως να ωθήσετε τους συναδέλφους σας να χρηματοδοτήσουν τις προτάσεις που θα μας παρουσιάσετε.
Ένα παράδειγμα μεταξύ άλλων - και αποτελεί έναν από τους σημαντικούς μηχανισμούς των όσων προτείνετε - είναι η κοινωνία των πληροφοριών και της γνώσης. Είναι σαφές - και το εξηγήσατε καλά - ότι το κοινωνικό ρήγμα συνιστά ένα ουσιαστικό πρόβλημα που πρέπει να καταπολεμήσουμε. Δεν θα έπρεπε να προσθέσουμε και το ψηφιακό ρήγμα, όπως θα το αποκαλούσα. Στην πραγματικότητα, σε ποιους θα προτείνετε αυτή την κοινωνία των πληροφοριών και της γνώσης; Σε έναν πληθυσμό όλο και πιο ηλικιωμένο ή γηράσκοντα, σε έναν πληθυσμό που παραμένει παρ' όλα αυτά φτωχός και σε έναν πληθυσμό, δυστυχώς, όλο και λιγότερο μορφωμένο. Συνεπώς, πρέπει να ενεργήσετε από τη βάση εάν δεν θέλετε αυτή η κοινωνία της γνώσης να περιορισθεί στο κυνήγι του κέρδους ορισμένων αναγκαίων νέων επιχειρήσεων με μεγάλες επιδόσεις. Όμως, δεν είναι αυτό ο στόχος σας.
Στους προβλεπόμενους μηχανισμούς υπάρχει ένας απών, και λυπάμαι γι' αυτό, οι δημόσιες υπηρεσίες. Οι δημόσιες υπηρεσίες έχουν διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στην ιστορία του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου μας. Σήμερα, είναι αλήθεια ότι δεν είναι πλέον η εποχή των μονοπωλίων και η Επιτροπή ξεκίνησε μια διαδικασία ελευθέρωσης, έκθεσης στον ανταγωνισμό ορισμένων δημοσίων υπηρεσιών για να τις εκσυγχρονίσει και να τις καταστήσει αποτελεσματικές. Ωστόσο, δεν μπορούμε να παραμείνουμε εκεί. Πρέπει τώρα να ορίσουμε καλύτερα, στο συγκεκριμένο πλαίσιο του ανταγωνισμού και της κοινωνίας των πληροφοριών, ποια θα είναι μελλοντικά τα πρωταρχικά καθήκοντα του δημοσίου τομέα που θα ισχύουν για τις δημόσιες επιχειρήσεις, αλλά και για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις του εν λόγω τομέα. Από την άποψη αυτή, χρειάζονται πρωτοβουλίες πιο δυναμικές, οι οποίες δεν εμπεριέχονται ακόμη στο πρόγραμμα εργασιών της Επιτροπής, αλλά τις οποίες θα μπορούσατε να προωθήσετε: αυτό θα αποτελούσε κατά τη γνώμη μου ένα ιδιαίτερα σημαντικό μήνυμα.
Τέλος, αυτή η κοινωνία της γνώσης εδράζεται στην έρευνα και την ανάπτυξη, και θα ήθελα να επικροτήσω εδώ την πρωτοβουλία της Επιτροπής που αποσκοπεί στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου έρευνας. Ωστόσο, επί του προκειμένου, κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο θα έχουν ανάγκη το Συμβούλιο για να παρασχεθούν τα απαραίτητα μέσα για τη δημιουργία αυτού του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας. Το πρόγραμμα-πλαίσιο δεν θα είναι επαρκές, θα πρέπει να το ενισχύσουμε, να αλλάξουμε τις κύριες κατευθυντήριες γραμμές του. Είναι ένα σημαντικό έργο, αλλά βασιζόμαστε σε σας.

Berθs
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, αγαπητοί συνάδελφοι· κύριε Πρόεδρε, μιλήσατε για πολιτικό έλλειμμα. Θεωρώ ότι οι προτάσεις που θα παρουσιάσετε στη Λισαβώνα, οι οποίες θα πρέπει να καταστήσουν εφικτή τη σύνδεση αυτών των περίφημων γενικών προσανατολισμών της οικονομικής πολιτικής και των κατευθυντήριων γραμμών για την απασχόληση, προκειμένου να καταλήξουμε στις κατευθυντήριες γραμμές της ευρωπαϊκής πολιτικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση, οδεύουν προς τη σωστή κατεύθυνση. Αποτελούν ένα μέσο λήψης πολιτικών αποφάσεων.
Εντούτοις, περιλαμβάνουν θεσμικές αποφάσεις, των οποίων τη βαρύτητα υπολογίζουμε σε μεσοπρόθεσμο επίπεδο. Ενισχύουν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σε ό,τι αφορά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Αυτό που πράττουμε επί του προκειμένου δεν είναι ουδέτερο. Ας υπολογίσουμε τις επιπτώσεις επί του συνόλου των αποφάσεων που θα λάβουμε όταν θα χρειαστεί να συζητήσουμε τη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων. Και στη συνέχεια, πίσω από αυτή τη διαδικασία αποφάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπάρχει μια άλλη μάχη που πρέπει να δώσουμε, την οποία καθένας από μας πρέπει να διεξαγάγει στο κράτος μέλος του, διότι δεν χρησιμεύει σε τίποτα να αποφασίζουμε ωραίους προσανατολισμούς σε πολιτικό επίπεδο, εάν οι συζητήσεις επί δημοσιονομικών θεμάτων που διεξάγουμε στα κράτη μέλη μας δεν λαμβάνουν υπόψη αυτούς τους προσανατολισμούς. Εναπόκειται στον καθένα από μας να εργασθεί επ' αυτού.
Στη στρατηγική που μας προτείνετε, με έναν στόχο δέκα ετών, πώς να μην χαιρόμαστε για τον φιλόδοξο στόχο που εξαγγέλλετε, να πάψει η πλήρης απασχόληση να αποτελεί θέμα ταμπού στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να λάβουμε τα μέσα για την επίτευξή της χάρη σε έναν αριθμητικά προσδιορισμένο στόχο ανάπτυξης της τάξεως του 3%. Ωστόσο, πέραν τούτου, σε ό,τι αφορά τον στόχο σας για μια οικονομία της γνώσης, ο Claude Desama μίλησε πριν από μένα για τον ρόλο των δημοσίων υπηρεσιών για την επίτευξη ενός τέτοιου στόχου, εντούτοις από την πλευρά μου θα επιμείνω σε μια στρατηγική δια βίου εκπαίδευσης. Χρειαζόμαστε συγκεκριμένους στόχους γι' αυτό, αλλά γνωρίζουμε ότι δεν θα τους επιτύχουμε εάν δεν θεμελιώσουμε τις προτάσεις σε έναν πραγματικό κοινωνικό διάλογο, και στο συγκεκριμένο σημείο θεωρώ ότι πρέπει επίσης να προπορευτούμε.
Τέλος, κάτι τελευταίο για την κοινωνική συνοχή. Χαίρομαι για την επιμονή με την οποία μιλήσατε για το θέμα, διότι δεν επιθυμούμε μια κοινωνία, η οποία θα ανταλλάσσει την πρόοδο στον τομέα της καινοτομίας με την εγκατάλειψη της κοινωνικής συνοχής. Ωστόσο, δεν θεωρούμε ότι η καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού μπορεί να κατακερματισθεί. Πρόκειται για ένα συνολικό σχέδιο· η ιδέα των ομάδων στόχων αποτελεί ενδεχομένως ένα στάδιο, όμως δεν μπορεί να αποτελεί τη λύση στις δυσκολίες μας που αφορούν τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Γνωρίζουμε ότι χρειαζόμαστε ισχυρή βούληση γι' αυτό και ότι μπορούμε να βασιζόμαστε στην αποφασιστικότητά σας. Θα σας στηρίξουμε στη Λισαβώνα για τη θέσπιση των νέων προσανατολισμών για την οικονομική πολιτική της Ένωσης.

Harbour
Κύριε Πρόεδρε, όπως και οι συνάδελφοί μου θα ήθελα κι εγώ να επιδοκιμάσω το πολύ σαφές έγγραφο που μας διαβίβασε σήμερα η πορτογαλική Προεδρία. Επιθυμώ να δώσω έμφαση σε αυτό που θεωρώ ως την πραγματική πρόκληση που θα αντιμετωπίσετε εσείς και οι συνάδελφοί σας, όταν συνεδριάσετε στο τέλος αυτού του μήνα για να συζητήσετε την πρόταση της Προεδρίας: δηλαδή με ποιο τρόπο θα αλλάξει η συνολική στάση και ο τρόπος σκέψης μας σχετικά με την επιχειρηματικότητα, σχετικά με την ενθάρρυνση των ανθρώπων να βγουν και να ξεκινήσουν τις νέες επιχειρήσεις που αναγνωρίζουμε τώρα ως την κινητήριο δύναμη της νέας οικονομίας. Είναι λυπηρό για την Ευρώπη ότι στην πραγματικότητα χρειάστηκε την ώθηση της "οικονομίας της γνώσης" για να συνειδητοποιήσει αυτό που ήταν σαφές εδώ και μια δεκαετία ή περισσότερο, ότι η οικονομία μας δεν έχει ως προορισμό στο βαθμό που θα έπρεπε την ενθάρρυνση εκείνων των μικρών επιχειρηματιών ώστε να εισέλθουν στην αγορά, να διακινδυνεύσουν την έναρξη νέων επιχειρήσεων.
Ωστόσο, δεν χρειάζεται να ενθαρρύνουμε μόνο όσους επιχειρούν αυτό το τόλμημα. Χρειάζονται ενθάρρυνση όλοι όσοι εργάζονται σε κάποιον οργανισμό. Στο πλαίσιο της νέας οικονομίας επιθυμούμε να δίνουμε σε αυτούς τους ανθρώπους τις ευκαιρίες να ξεκινήσουν οι ίδιοι επιχειρήσεις, να πάνε και να εργασθούν για τις νέες αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις, να έχουν περισσότερο έλεγχο στην εργασιακή ζωή τους, να πραγματώσουν όντως το δυναμικό τους. Σκεφθείτε πόσοι πολλοί άνθρωποι εργάζονται σε μεγάλες εταιρείες, δεν χρησιμοποιούν όλες τις δεξιότητές τους, είναι παγιδευμένοι σε μεγάλους οργανισμούς, ανησυχούν για ενδεχόμενη αλλαγή εργασίας διότι δεν μπορούν να μεταφέρουν και τις συντάξεις μαζί τους και θορυβούνται ιδιαίτερα από την ανεργία. Ένας βασικός παράγοντας για να ενεργοποιήσουμε την ανάληψη ενός τέτοιου είδους τολμήματος είναι να προχωρήσουμε προς μια πλήρη απασχόληση τέτοια, ώστε οι άνθρωποι να θεωρούν ότι μπορούν να επιχειρήσουν αυτό το προσωπικό τόλμημα.
Ωστόσο, θα ολοκληρώσω ρωτώντας ποιο από τα δύο θα έλθει πρώτο. Μπορούμε πράγματι να επιτύχουμε αυτή την πλήρη απασχόληση χωρίς να απελευθερώσουμε αυτό το επιχειρηματικό ταλέντο; Εάν όντως αυτό περιμένουμε να συμβεί, φοβάμαι ότι οι μεγάλοι στόχοι που θέτετε ενώπιόν μας δεν θα επιτευχθούν.

Van Lancker
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου. Πιστεύω ότι χάρη τόσο στις προσπάθειες σας όσο και σε εκείνες της Επιτροπής, η σύνοδος κορυφής της Λισαβώνας τελικά μπορεί να καταστεί μία φιλόδοξη και κοινωνική σύνοδος κορυφής, κατά την οποία το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο μπορεί να θεωρηθεί ως μία κινητήρια δύναμη για την ολοκλήρωση της Ευρώπης και στην οποία η πλήρης απασχόληση να καταστεί ένας συγκεκριμένος στόχος. Όμως, εάν η Λισαβώνα επιθυμεί να αποτελέσει την σύνοδος κορυφής των πολιτικών φιλοδοξιών, τότε η Λισαβώνα θα πρέπει να καταστεί και η κορυφή της μεθοδικότητας. Θα ήθελα ιδιαίτερα να επισύρω την προσοχή σας σε τρία σημεία, τα οποία μου φαίνονται ιδιαίτερα σημαντικά για την επιτυχή έκβαση αυτής της συνόδου κορυφής, ως μιας σημαντικής κοινωνικής συνόδου κορυφής.
Πρώτον, στο πλαίσιο της μεθόδου δεν θα πρέπει η στρατηγική για την απασχόληση και η νέα διαδικασία συντονισμού για την κοινωνική ασφάλιση να εξαρτηθούν από μία μακροοικονομική πολιτική, η οποία είναι προσανατολισμένη μόνο στη σταθερότητα. Για μένα αυτό σημαίνει σαφώς, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, ότι το Συμβούλιο Κοινωνικών Υποθέσεων δεν θα πρέπει να έχει μικρότερη βαρύτητα από αυτή του Συμβουλίου ECOFIN και ότι η πολιτική καθοδήγηση θα πρέπει να παραμείνει στα χέρια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Δεύτερον, θα ήθελα να υποστηρίξω θερμά τη δέσμευσή σας για τον καθορισμό σαφών στόχων, τόσο όσον αφορά την οικονομική ανάπτυξη όσο και το βαθμό απασχόλησης. Αλλά θα ήθελα σχετικά να προσθέσω ότι εάν η Λισαβώνα θέλει να καταστεί μία πραγματική κοινωνική σύνοδος κορυφής, τότε θα πρέπει και εμείς να μπορέσουμε να συγκεκριμενοποιήσουμε τι επιθυμούμε να πράξουμε για τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση της κοινωνικής ασφάλισης. Και σε αυτόν τον τομέα, χρειαζόμαστε πρότυπα αριστείας. Και σε αυτόν τον τομέα, χρειαζόμαστε μία διαδικασία τύπου Λουξεμβούργου.
Τέλος, υποστηρίζω τη φιλοδοξία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να επιδιώξει ένα φιλόδοξο ευρωπαϊκό κανόνα για τη φτώχεια και τη δραστική μείωση της φτώχειας σε 10 έτη. Νομίζω ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικός ο καθορισμός ενός στόχου, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, σύμφωνα με τον οποίο όλα τα κράτη μέλη θα συμφωνήσουν να καταπολεμήσουν τον κοινωνικό αποκλεισμό όλων των πολιτών στην κοινωνία μας και όχι μόνο των παιδιών, αλλά και των γονέων τους, όπως και των γηραιότερων ατόμων στην κοινωνία μας. Εύχομαι καλή επιτυχία στην Προεδρία του Συμβουλίου προκειμένου να επιτύχει τις φιλοδοξίες της.

Hermange
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου· κύριε Πρόεδρε, το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβώνας σχετικά με την απασχόληση, την οικονομική μεταρρύθμιση και την κοινωνική συνοχή θα επιδιώξει, όπως είπατε, έναν φιλόδοξο - πολύ φιλόδοξο - στόχο, με κίνδυνο να απογοητεύσουμε τους συμπολίτες μας, καθώς έχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν αρκεί απλώς να αποφασίσουμε την πλήρη απασχόληση και την εξάλειψη της φτώχειας στην Ευρώπη για να τις επιτύχουμε.
Όμως, τελικά αυτή η Σύνοδος Κορυφής έχει ένα μεγάλο προτέρημα: τη χάραξη μετά το Cardiff και το Λουξεμβούργο μιας πολιτικής βούλησης προς όφελος μιας μεγαλύτερης κοινωνικής συνοχής, και κυρίως προς όφελος των 57 εκατομμυρίων ανθρώπων που διαβιούν σε συνθήκες φτώχειας στην επικράτειά μας, μεταξύ των οποίων απομονωμένες μητέρες, πολυπληθείς οικογένειες και παιδιά, στους οποίους θα προστεθούν αύριο και άλλοι αποκλεισμένοι, δηλαδή εκείνοι και εκείνες που δεν θα έχουν πρόσβαση στα νέα πεδία γνώσεων, γεγονός που θα δημιουργήσει νέες κοινωνικές ανισορροπίες.
Συνεπώς, αρμόζει να θεσπίσουμε μια οικονομική και κοινωνική πολιτική που να στρέφεται αποφασιστικά προς το μέλλον, προκειμένου να αποφύγουμε το αριθμητικό χάσμα μεταξύ των πλούσιων και των φτωχών στο πεδίο της τεχνολογίας των πληροφοριών, δηλαδή όπως το αποκάλεσε πριν λίγο ένας από τους συναδέλφους, το ψηφιακό ρήγμα.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, μολονότι σκέπτομαι ότι οι νέες τεχνολογίες αντιπροσωπεύουν για την ανάπτυξή μας έναν θαυμάσιο παράγοντα ενσωμάτωσης, εντούτοις θα είναι κάτι τέτοιο μόνο εάν διδάσκονται από την παιδική ηλικία, στο μέτρο που οι μισές θέσεις εργασίας, μέχρι το 2010, θα ανήκουν σε τομείς άμεσα συνδεδεμένους με τις τεχνολογίες των πληροφοριών.
Από αυτή την άποψη, συστήνω να ληφθούν τρεις αποφάσεις κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας: πρώτον, μια στρατηγική κατάρτισης που θα διαμορφώνεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής, με τη θέσπιση ενός προγράμματος εργασιών για την εξάλειψη της παιδικής φτώχειας, τόσο της οικονομικής όσο και της διανοητικής φτώχειας. Δεύτερον, τη θέσπιση μιας ευρωπαϊκής κοινωνίας προς όφελος του ευρωπαϊκού περιβάλλοντος έρευνας. Τρίτον, τη θέσπιση μιας ανοικτής και διαρθρωμένης μεθόδου εργασίας και συντονισμού σχετικά με τις κοινωνικές και οικονομικές πολιτικές μας, με συντονισμένη αξιολόγηση των εθνικών προγραμμάτων μας.

Bullmann
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμες κυρίες, αξιότιμοι κύριοι, στη δήλωση της πορτογαλικής Προεδρίας υπάρχει μια ιδέα που μου αρέσει ιδιαίτερα. Αυτή η ιδέα είναι η σκέψη ότι η ισχύς της ευρωπαϊκής οικονομίας μας ανάγεται στην αποδοτικότητα, τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, με άλλα λόγια ανάγεται στη γνώση των ανθρώπων σχετικά με την ευρωπαϊκή οικονομική διαδικασία. Αν όμως λάβουμε σοβαρά υπόψη αυτή τη σκέψη, αν αυτή πρόκειται πράγματι να μετουσιωθεί σε πολιτικό πρόγραμμα, τότε μια πολιτική της κοινωνικής ενσωμάτωσης δεν χρειάζεται πλέον περαιτέρω δικαιολόγηση, γιατί η κοινωνική συμμετοχή είναι από μόνη της η ισχυρότερη παραγωγική δύναμη της κοινής οικονομίας μας.
Αν έχουν έτσι τα πράγματα, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, τότε χρειαζόμαστε επειγόντως κοινούς στόχους. Χρειαζόμαστε σταθερούς στόχους, τους οποίους θα καταστήσουμε μετρήσιμους - τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά - βάσει της αύξησης των ποσοστών απασχόλησης, όπως, για παράδειγμα, έχει προτείνει στο μεταξύ και η Επιτροπή. Χρειαζόμαστε σταθερούς στόχους, στόχους που να μπορούν να διαμορφωθούν συναινετικά προκειμένου να μειωθεί το ποσοστό ανεργίας στο 4% ώς το έτος 2010 - όπως προτάθηκε, για παράδειγμα, και από την Επιτροπή. Θα πρέπει να θέσουμε ένα τέρμα στη λογική εκείνη που λέει ότι οι υπουργοί του Συμβουλίου ECOFIN μπορούν να γιορτάζουν στα σπίτια τους για επιτυχίες εδραίωσης, ενώ η ευθύνη για το ζήτημα της τεράστιας ανεργίας στην Ευρώπη εξακολουθεί να παραμένει σε κλίμα ασάφειας.
Σας εύχομαι καλή δύναμη, εύχομαι επίσης να υποστηρίξετε το Κοινοβούλιο και να καταβάλετε προσπάθειες, προκειμένου το Κοινοβούλιο να έχει μελλοντικά περισσότερα να πει σχετικά με τα θέματα της οικονομικής πολιτικής και της πολιτικής απασχόλησης, όπως περιμένουν και οι πολίτες της Ευρώπης. Τότε θα είχατε έναν ακόμη σύμμαχο για την πολιτική σας.

Ojeda Sanz
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, προκαλεί ικανοποίηση και είναι ευοίωνο να ακούμε να γίνεται λόγος στο Σώμα - όπως ακούστηκε εδώ - για τον νέο αυτό στρατηγικό στόχο για την ερχόμενη δεκαετία, που είναι να καταστήσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε παγκόσμια κλίμακα, τον πλέον δυναμικό και ανταγωνιστικό οικονομικό και κοινωνικό χώρο, έχοντας ως βάση τις νέες τεχνολογίες, την καινοτομία και τη γνώση, κατά τρόπο που να είμαστε ικανοί να αυξήσουμε τα επίπεδα οικονομικής μεγέθυνσης με περισσότερες και καλύτερες θέσεις απασχόλησης και περισσότερη κοινωνική συνοχή.
Είναι σαφές ότι πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο της Ευρώπης στην παγκόσμια οικονομία, δημιουργώντας μια ανταγωνιστική Ευρώπη, ανοίγοντας τον δρόμο σε νέες και καλύτερες θέσεις απασχόλησης και οργανώνοντας αυτό το συνολικό εγχείρημα με μια συγκεκριμένη στρατηγική κοινωνικής συνοχής. Ο κεντρικός ρόλος που παίζουν η απασχόληση και η κοινωνική πολιτική στην απαρχή αυτής της νέας κοινωνίας βασίζεται σε δύο παράγοντες: αφενός στην οικονομική αποτελεσματικότητα, δεδομένου ότι σε αυτό το νέο τεχνολογικό πλαίσιο, η ποιότητα των ανθρώπινων πόρων είναι κεφαλαιώδους σημασίας· αφετέρου στην κοινωνική ισότητα, διότι, παρά την φάση οικονομικής ανάκαμψης που περνάμε, εξακολουθούμε να έχουμε τεράστιες κοινωνικές ανισότητες.
Η ανεργία, ο κοινωνικός αποκλεισμός και οι κίνδυνοι μελλοντικού κλονισμού της ισορροπίας των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης συνιστούν προβλήματα που επιδεινώνονται από τις αναπότρεπτες προκλήσεις που θέτουν η παγκοσμιοποίηση, η γήρανση του πληθυσμού, οι τεχνολογικές αλλαγές, η δημογραφική κάμψη και η ολοένα και μεγαλύτερη ενσωμάτωση των γυναικών στον χώρο της εργασίας. Η Ευρώπη χρειάζεται να φτάσει σε επίπεδο πλήρους απασχόλησης. Πλήρη απασχόληση προσαρμοσμένη στην κοινωνία που διαμορφώνεται, με περισσότερες ευκαιρίες για τις γυναίκες και τους άντρες της. Οι Ευρωπαίοι πολίτες πρέπει να πιστέψουν σε αυτό το σχέδιο και σε αυτή την πραγματικότητα· δεν πρέπει να το δουν σαν ένα αφηρημένο θέμα συζήτησης στις Βρυξέλλες ή στο Στρασβούργο.
Εμείς ζητούμε εδώ και τώρα την μετάβαση προς μια νέα κοινωνία, προς μια οικονομία που να βασίζεται στην καινοτομία, στην κοινωνία της πληροφόρησης και στη γνώση. Και πρέπει να μάθουμε γρήγορα, να δημιουργήσουμε νέες πρακτικές πιο ενδεδειγμένες για τη νέα αυτή κοινωνία, να επενδύσουμε στις τεχνολογικές αλλαγές, αλλά πάντα χωρίς να λησμονούμε τους ανθρώπους και τους θεσμούς.
Η Λισαβώνα θα είναι ένα θετικό βήμα και πρέπει να πετύχουμε να ανανεώσουμε το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο, διότι μόνο έτσι θα επιτευχθεί περισσότερη απασχόληση και ταυτόχρονα μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή. Για τον σκοπό αυτό πρέπει να επικεντρωθούμε σε μια σειρά θεμάτων προτεραιότητας: πρέπει να βελτιώσουμε την αποτελεσματικότητα των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης, πρέπει να ενισχύσουμε τις "συνεργίες" μεταξύ προσαρμοστικότητας, διά βίου εκπαίδευσης και κατάρτισης, πρέπει να πολλαπλασιάσουμε την απασχόληση στον τομέα των υπηρεσιών, ενθαρρύνοντας την επιχειρηματική πρωτοβουλία και ελαφρύνοντας τον διοικητικό φόρτο που βαρύνει τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, μειώνοντας το μη μισθολογικό κόστος, και, τέλος, πρέπει να αναπτύξουμε την ενσωμάτωση στις γενικές πολιτικές της ισότητας ευκαιριών για όλες και όλους, με ιδιαίτερη έμφαση στις πτυχές που συντελούν στην αρμονική συνύπαρξη επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής.
Και όλα αυτά πρέπει να τα πράξουμε σκεπτόμενοι τον ευρωπαίο πολίτη. Πρέπει να τα πράξουμε σκεπτόμενοι τους άνδρες και τις γυναίκες που εργάζονται και ζουν καθημερινά στις χώρες μας. Η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής της Λισαβώνας θα πρέπει να επανεπιβεβαιώσει βαθιά στη συνείδηση του ευρωπαίου πολίτη την ιδέα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει πιστή σε μια κοινωνία που ευνοεί τη συμμετοχή όλων και την κοινωνική συνοχή.

Damiγo
Κύριε Πρόεδρε, η πορτογαλική Προεδρία είναι αυτή που επικέντρωσε τη συζήτηση σε θέματα που παρότι δεν είναι καινούρια, αντιμετωπίζονται κατά τρόπο καινοτόμο και με φιλόδοξους στόχους, αρχίζοντας με το επείγον της αντιμετώπισης της ανταγωνιστικότητας βασιζόμενοι στον μόνιμο τεχνολογικό εκδημοκρατισμό και την καινοτομία, εφόσον είναι γνωστό ότι η τεχνολογική ανάπτυξη των Ηνωμένων Πολιτειών είναι αποτέλεσμα μιας πολύ δυναμικής ιδιωτικής πρωτοβουλίας, αλλά επίσης μιας στρατιωτικής βιομηχανίας καθώς και κάποιου προστατευτισμού.
Θα πρέπει επίσης να εκτιμήσουμε την περίπτωση της Ιαπωνίας γιατί δίνει στην Ευρώπη μαθήματα σχετικά με το επίπεδο οργάνωσης της εργασίας, τις ευθύνες κράτους και επιχειρήσεων - και των ίδιων των εργαζομένων - ως προς τους στόχους των επιχειρήσεων. Από τα δύο αυτά πρότυπα θα πρέπει να πάρουμε ότι είναι χρήσιμο, όπως είναι η επιχειρηματική ικανότητα και η οργάνωση της εργασίας, διατηρώντας παράλληλα ό,τι καλύτερο έχει να παρουσιάσει η Ευρώπη, που είναι το κοινωνικό της πρότυπο προσαρμοσμένο σε μια μεταβιομηχανική οικονομία.
Είναι γεγονός πως η Ευρώπη έχει ανάγκη 32 εκατομμύρια θέσεις εργασίας για να μπορέσει να επιτύχει το ποσοστό απασχόλησης των Ηνωμένων Πολιτειών. Χρειάζεται να αυξηθεί το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών, να ενταχθούν περιθωριακές ομάδες, να ενισχυθεί η κοινωνική συνοχή (ένα πρόβλημα που τα διαρθρωτικά ταμεία δεν έχουν καταφέρει ακόμη να επιλύσουν), να ενταχθούν πέντε εκατομμύρια μακροχρόνια ανέργων, πολλοί από τους οποίους έχουν μείνει άνεργοι λόγω των βιομηχανικών μετατροπών. Χρειαζόμαστε νέες ικανότητες εφόσον γνωρίζουμε ότι η πρόσβαση στην τεχνολογία δεν αποτελεί εγγύηση για την ποιότητα της εργασίας και για την επιχειρηματική πρωτοβουλία. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερη συμμετοχή και υπευθυνότητα των κοινωνικών εταίρων, νέους πρωταγωνιστές, όπως λέει η έκθεση Pintassilgo, προκειμένου να παγιώσουμε διάφορα σύμφωνα σχετικά με την απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα στις επιχειρήσεις. Πρέπει να λύσουμε τα προβλήματα της φτώχειας και χρειαζόμαστε ένα κοινωνικό πρότυπο προσαρμοσμένο στις νέες συνθήκες.
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, η πρότασή σας είναι πολύ γενναία, αν και γνωρίζουμε ότι η τύχη της δεν εξαρτάται από εσάς αλλά από τους Δεκαπέντε. Αναφέροντας την περίπτωση της Αυστρίας, θα ήθελα πάρα πολύ η χώρα αυτή να είναι ανάμεσα σε εκείνες που θα προωθήσουν αυτήν την πρόταση. Ωστόσο, αν το κάνει τότε θα ξεγελάσει και θα πει ψέματα στους ψηφοφόρους ενός μέρους της κυβερνήσεώς της. Ελπίζω να το κάνει!

Pιrez Αlvarez
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, πρόκειται για μια επιβεβαίωση που ακούγεται πολλές φορές στους γείτονές μας, ανεξάρτητα από το επίπεδο προπαρασκευής ή ομιλίας, ότι ζούμε σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον. Ακούμε όμως λιγότερες φορές για το ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος της Ευρώπης σε αυτό το πλαίσιο της κοινωνίας της πληροφορίας, της παγκοσμιοποίησης και της τεχνολογίας.
Μου έρχεται η σκέψη, κύριε Πρόεδρε, ότι μάλλον αυτό συμβαίνει διότι ενδεχομένως εμείς οι Ευρωπαίοι έχουμε την αντίληψη μιας Ευρώπης που ενίοτε είναι κάπως απόμακρη από τις βασικότερες ανησυχίες και τα συμφέροντά μας. Η πρώτη ανησυχία των ευρωπαίων πολιτών, ενδεχομένως μετά την υγεία, είναι η απασχόληση. Η δε απασχόληση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη στα πλαίσια αυτής της ανησυχίας με τον ανταγωνισμό.
Όλα αυτά θα μας οδηγήσουν στην ανάγκη να καθορίσουμε τον ρόλο της Ευρώπης στην παγκόσμια οικονομία, μιας Ευρώπης ως ανταγωνιστικής βάσης - και επιμένω στην ιδέα της "ανταγωνιστικής" - ανοίγοντας δρόμους σε νέες και καλύτερες θέσεις απασχόλησης, ποιοτικότερες από την άποψη, βεβαίως, της διασφάλισης της κοινωνικής συνοχής. Οι κοινωνικοί κίνδυνοι, η διάρρηξη του κοινωνικού ιστού, η ανεργία, ο κοινωνικός αποκλεισμός, ο κλονισμός της ισορροπίας των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης συνιστούν αναπότρεπτες προκλήσεις που θέτει η παγκοσμιοποίηση, οι τεχνολογικές αλλαγές και η γήρανση του πληθυσμού.
Επιβάλλεται λοιπόν η εκ νέου διασφάλιση συνθηκών πλήρους απασχόλησης, απασχόλησης προσαρμοσμένης στην υπό διαμόρφωση κοινωνία, που όλοι μας οικοδομούμε. Αυτό απαιτεί να αναπτύξουμε μια δυναμική ανάπτυξης που να διασφαλίζει για το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ένα μέσο ετήσιο ποσοστό ανάπτυξης που να διατηρείται τουλάχιστον στο 3%.
Θεωρώ κατά συνέπεια πως είναι ανάγκη να ενθαρρύνουμε μια κουλτούρα δυναμισμού και επιχειρηματικής πρωτοβουλίας και μια κουλτούρα ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής. Όλα αυτά είναι τελικά απολύτως αναγκαία: οι τεχνολογικές αλλαγές και οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις.
Εάν είναι αναγκαίο να διδαχθούμε ταχύτερα από τις ορθές πρακτικές, είναι εξίσου αναγκαίο να δημιουργήσουμε κατάλληλες νέες πρακτικές και να καινοτομήσουμε σε θέματα πολιτικής μεθοδολογίας. Η Ευρώπη διαθέτει βέβαια σήμερα τις οργανωμένες θεσμικές διαδικασίες προκειμένου να αναπτύξει αυτές τις πολιτικές, να διαμορφώσει μια οικονομία και πρωτίστως μια κοινωνία που να βασίζονται στην καινοτομία και τη γνώση, μέσω του σχεδιασμού μιας ευρωπαϊκής πολιτικής για την κοινωνία της πληροφόρησης και της γνώσης, την οικοδόμηση μια εκπαιδευτικής κοινωνίας σε ευρωπαϊκή κλίμακα και την ανάπτυξη ενός ευρωπαϊκού χώρου επιστήμης και τεχνολογίας ανοιχτού στον κόσμο.
Ολοκληρώνοντας, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να εγγυηθούμε έναν συνδυασμό πολιτικών που να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη και την απασχόληση, που να διασφαλίζουν την μακροοικονομική σταθερότητα και την εδραίωση του ευρώ· που να τονώνουν την ανάπτυξη και τη μετάβαση προς μια κοινωνία και μία οικονομία καινοτομίας και γνώσης. Μέσω του ρόλου των διαρθρωτικών πολιτικών και μεταρρυθμίσεων, στην υπηρεσία των πολιτών, θα έχουμε μια Ευρώπη πιο προσιτή και βέβαια μια ισχυρότερη Ευρώπη.

Van den Burg
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συμφωνήσω και εγώ με όλες τις φιλοφρονήσεις για τις φιλοδοξίες της πορτογαλικής Προεδρίας, σε αυτή την έκτακτη σύνοδο κορυφής. Και κυρίως, για την πρόθεση ύπαρξης πραγματικού συντονισμού της κοινωνικοοικονομικής πολιτικής σε όλη την έκτασή της, γεγονός με το οποίο συμφωνώ ιδιαίτερα. Θα ήθελα, επίσης, να επισημάνω την προσοχή σας σε τρία ειδικά σημεία.
Το πρώτο σημείο είναι το θέμα της διοίκησης των επιχειρήσεων. Η πορτογαλική Προεδρία τονίζει ιδιαίτερα την κοινωνική διάσταση της καινοτομίας, αλλά θεωρώ ότι αυτή η διάσταση δεν λαμβάνεται σημαντικά υπόψη στις προθέσεις όσον αφορά την ενίσχυση νέων επιχειρήσεων. Η κοινωνική διάσταση, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να λαμβάνεται πολύ περισσότερο υπόψη στις νέες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, είτε πρόκειται για μία μεγάλη πολυεθνική επιχείρηση είτε πρόκειται για μία μικρή και καινοτόμο επιχείρηση. Θα ήθελα, επομένως, να ξαναρχίσει η συζήτηση για τη διοίκηση της επιχείρησης και την ευρύτερη έννοια της επιχείρησης, ως το σύνολο των ανθρώπων που έχουν νόμιμα συμφέροντα σε μία επιχείρηση, με τον ρόλο των κοινωνικών εταίρων και όλων των συμμετεχόντων σαφώς καθορισμένο. Στο έγγραφο της Προεδρίας διαβάζω στην τελευταία σελίδα την πρόθεση για τη δημιουργία ενός παρατηρητηρίου των βιομηχανικών μεταβολών. Θεωρώ ότι ένα τέτοιο παρατηρητήριο θα έχει να διαδραματίσει έναν σημαντικό ρόλο και θα ήθελα να συνεχιστούν σοβαρά οι προσπάθειες και επίσης η UNICE, η οργάνωση των ευρωπαίων εργοδοτών, να αναλάβει περισσότερες δεσμεύσεις και να επιδείξει περισσότερο ενθουσιασμό σχετικά. Με ενόχλησε το γεγονός ότι η οργάνωση αυτή στα έγγραφά της για αυτή τη σύνοδο κορυφής κυρίως προϋποθέτει ένα ευχολόγιο προς τις αρχές των αρχών, αλλά η ίδια δεν αναλαμβάνει δεσμεύσεις και δεν τονίζει το ρόλο της συνολικά. Πιστεύω ότι σε αυτές τις δραστηριότητες η συνεργασία της θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.
Ένα άλλο σημείο, στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ εν συντομία, είναι ο φορολογικός συντονισμός, καθώς νομίζω ότι δεν έχω χρόνο για να αναφερθώ και στα τρία σημεία. Η Προεδρία αναφέρεται στο ευαίσθητο σημείο της φορολόγησης των επιχειρήσεων και αναφέρει ότι πράγματι σε αυτό το σημείο παρατηρείται ένα σημαντικό αδιέξοδο στο πακέτο Monti. Θα ήθελα, επίσης, να συνηγορήσω υπέρ μιας ευρείας ανάλυσης των εξελίξεων στον τομέα της φορολόγησης των επιχειρήσεων και, κυρίως, να προτείνω στην Επιτροπή, αλλά και στα κράτη μέλη, να αναλάβουν μία διαδικασία τύπου Λουξεμβούργου και σε αυτόν τον τομέα, επειδή στην έκθεση διαπιστώνω ότι υπάρχουν παραδείγματα βέλτιστης πρακτικής, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν. Επομένως, και σε αυτόν τον τομέα χρειάζεται προσοχή.

Ghilardotti
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, ελέχθησαν ήδη πάρα πολλά πράγματα, και κατά συνέπεια υπάρχει ο κίνδυνος να επαναλάβει κανείς τα ίδια αν μιλά τελευταίος. Θα ήθελα ωστόσο να ευχαριστήσω πραγματικά την πορτογαλική Προεδρία για το έγγραφο που παρουσίασε και για την πειστική ομιλία που έκανε εδώ ο Πρόεδρος του Συμβουλίου.
Είναι αλήθεια - όπως υπενθύμισε ο Πρόεδρος Gutirrez - ότι δεν προβλέπεται, στη Λισαβώνα, η έναρξη νέων διαδικασιών, αλλά αντίθετα η σύγκλιση των διαδικασιών του Λουξεμβούργου, του Κάρντιφ και της Κολωνίας. Είναι η πρώτη φορά, όμως, έπειτα από τόσα χρόνια, που θέτουμε ένα στρατηγικό στόχο, και πιστεύω ότι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό: το να μετατρέψουμε την Ένωση σε οικονομικό χώρο που θα στηρίζεται στην καινοτομία και στη γνώση, ώστε να αυξήσουμε την οικονομική ανάπτυξη και να πετύχουμε την ποιοτική πλήρη απασχόληση και την κοινωνική συνοχή. Τον περασμένο χρόνο η Επιτροπή είχε κάνει μια μελέτη από την οποία προέκυπτε ότι, εάν δεν υπάρξει μια ριζική επέμβαση στον τομέα της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης, το έτος 2010 το 80 τοις εκατό των τότε απασχολούμενων θα έχει απαρχαιωμένες επαγγελματικές ικανότητες, κάτι που θα καταστήσει ακόμα βαθύτερες τις υπάρχουσες ανισότητες και θα δημιουργήσει νέες: συνεχής κατάρτιση λοιπόν και μεγάλος όγκος επενδύσεων στη γνώση και στη μάθηση.
Και όσον αφορά την έρευνα, έναν άλλο στρατηγικό τομέα, χρειάζεται να υπάρξει αύξηση της έρευνας στα κράτη μέλη, στην Ευρώπη. Πρέπει να πραγματοποιήσουμε ένα ποιοτικό άλμα, να μεταβούμε από τα προγράμματα πλαίσιο σε έναν ευρωπαϊκό χώρο έρευνας, σε μια κοινή πολιτική για την έρευνα· αλλά και την καινοτομία που δε θα αφορά μονάχα τη διάρθρωση και την τεχνολογία, αλλά και τις διαδικασίες και τις μεθόδους. Όπως ανέφερε ήδη η συνάδελφος Van Lancker, το Συμβούλιο Κοινωνικών Υποθέσεων θα πρέπει να έχει την ίδια σημασία με το Συμβούλιο ECOFIN. Και επιπλέον χρειάζεται ενίσχυση του κοινωνικού διαλόγου ως θεμελιώδες μέσο συναίνεσης για την υλοποίηση των αναγκαίων αλλαγών.
Η Λισαβώνα θα πρέπει να μείνει στη μνήμη μας όχι μόνο εξαιτίας του εξαίρετου προπαρασκευαστικού εγγράφου, αλλά και ως μία Σύνοδος Κορυφής η οποία, με τη είσοδο στη νέα χιλιετία, θα σηματοδοτήσει μια σημαντική καμπή για την ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή στην Ευρώπη.

Torres Marques
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, θα ήθελα να σας συγχαρώ που κάνατε την Ευρώπη να συμφωνήσει με την ιδέα ότι ο εκσυγχρονισμός της οικονομίας και η κοινωνική συνοχή είναι έννοιες που μπορούν να είναι συμβατές. Η προετοιμασία της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας θα δείξει ότι στην Ευρώπη δεν εργαζόμαστε αρκετά, και πως αν θέλουμε να γίνουμε οι πιο δυναμικοί στον κόσμο, τότε όχι μόνο θα πρέπει να εργαζόμαστε περισσότερο αλλά θα πρέπει να διαθέτουμε περισσότερες πληροφορίες και μεγαλύτερη ικανότητα να τις χρησιμοποιούμε. Προκειμένου να αυξηθεί το ποσοστό της απασχόλησης και να χρηματοδοτηθούν τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, πρέπει να εργαζόμαστε για πιο πολύ καιρό, σε ολόκληρη τη διάρκεια της ζωής μας, και κυρίως θα πρέπει να υπάρχουν περισσότερες εργαζόμενες γυναίκες με υψηλότερο επίπεδο γνώσεων. Ελπίζουμε λοιπόν πως αυτή η Σύνοδος Κορυφής της Λισαβώνας θα συμβάλει στην αλλαγή του σημερινού προτύπου εργασίας των γυναικών. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ρωτήσω αν προβλέπετε ότι θα προκύψουν από την εν λόγω Σύνοδο Κορυφής συμπεράσματα που θα επιτρέψουν τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ούτως ώστε να υπάρχουν περισσότερες γυναίκες όχι μόνο στον χώρο της εργασίας, αλλά κυρίως στη νέα οικονομία της γνώσης.

Guterres Antσnio
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω εκ καρδίας για τη σημαντική και εξαιρετική συνεισφορά σας σε αυτήν τη συζήτηση σχετικά με την προετοιμασία της Έκτακτης Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας. Πιστεύω πως ήταν απαραίτητη αυτή η συζήτηση, όπως ήταν επίσης απαραίτητη και η συμμετοχή σε αυτήν του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, γιατί πιστεύω πως στην Ευρώπη λείπει ακόμη μια στρατηγική κατευθυντήρια γραμμή· και προκειμένου αυτή να καταστεί δυνατή χρειάζεται μια διοργανική συμμαχία η οποία θα υπερβαίνει τις φυσικές πολιτικές αποκλίσεις. Η συμμαχία αυτή, επιπλέον, έχει παγιωθεί πλήρως στην εξαιρετική συνεργασία της Επιτροπής, υπό την προεδρία του κυρίου Romano Prodi, και με το έγγραφό της, για την προετοιμασία της Συνόδου Κορυφής της Λισαβώνας. Αλλά θα πρέπει επίσης και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να παίξει ουσιαστικό ρόλο.
Στη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβώνας θα ήθελα πέρα από το να συμφωνήσουμε σε μια στρατηγική, να μπορέσουμε να ορίσουμε ένα σύνολο συγκεκριμένων μέτρων και μια ανοιχτή μέθοδο συνεργασίας. Θα ήθελα να δώσω δύο παραδείγματα, που επιπλέον έχουν σχέση με την έκταση που δόθηκε εδώ σε συγκεκριμένα μέτρα που θα ήθελα να εγκριθούν. Το πρώτο είναι ότι το 2002 όλα τα σχολεία και όλα τα κέντρα κατάρτισης στην Ευρώπη θα είναι συνδεδεμένα με το Internet και θα διαθέτουν παράλληλα το κατάλληλο προσωπικό που θα παρέχει την απαραίτητη κατάρτιση, ούτως ώστε οι μαθητές που θα ολοκληρώνουν τη βασική βαθμίδα εκπαίδευσης, καθώς και όλοι εκείνοι που θα διαθέτουν κάποια επαγγελματική κατάρτιση, άνεργοι ή μη, να μπορούν να έχουν ένα είδος "άδειας οδήγησης" στην κοινωνία των πληροφοριών που να τους επιτρέπει να χρησιμοποιούν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και να κινούνται στον χώρο του Internet. Αν συμβεί αυτό, τότε θα έχουμε αρχίσει να δημιουργούμε τις απαραίτητες συνθήκες ώστε οι τεχνολογίες των πληροφοριών να μην αποτελούν παράγοντα κοινωνικού διαχωρισμού, διεύρυνσης του ρήγματος μεταξύ αυτών που επιτυγχάνουν και αυτών που αποτυγχάνουν, αλλά αντιθέτως, να αποτελούν έναν σημαντικό παράγοντα ένταξης και καταπολέμησης του κοινωνικού αποκλεισμού.
Το δεύτερο παράδειγμα είναι το εξής. Έγινε λόγος για τη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας και την ισότητα των ευκαιριών μεταξύ αντρών και γυναικών στην κοινωνία γενικότερα. Συγκεκριμένα μέτρα που έχουν σχέση με εκείνο για το οποίο μίλησα πριν από λίγο αναφορικά με έναν κοινό στόχο υπηρεσιών στήριξης των οικογενειών, και ιδιαίτερα των παιδιών, αποτελούν έναν αποφασιστικό παράγοντα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και για την παράλληλη δημιουργία ίσων ευκαιριών, καθώς και για τη μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας.
Σαφώς χρειαζόμαστε συγκεκριμένα μέτρα, ωστόσο, χρειαζόμαστε επίσης μια μέθοδο συντονισμού που να μας επιτρέπει να κάνουμε τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τις κυβερνήσεις των κρατών μελών να θεσπίζουν κοινά προγράμματα δράσης, στους διάφορους τομείς που έχουμε αναφέρει, και να διαθέτουν μέσα συντονισμού τα οποία να μπορούν να ελέγχονται και να καθορίζονται ποσοτικά.
Στη σημερινή συζήτηση χρησιμοποιήθηκαν πολλές λέξεις που αντιστοιχούν σε ουσιαστικές σημερινές έννοιες όπως είναι η παγκοσμιοποίηση, η κοινωνία της γνώσης, οι σχέσεις μεταξύ παλιάς και νέας οικονομίας. Όλες αυτές οι λέξεις, καθώς και οι έννοιες που εκφράζουν, μπορούν να αντιστοιχούν παράλληλα σε ευκαιρίες και σε προβλήματα. Και η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε είναι να μετατρέψουμε τα προβλήματα σε ευκαιρίες, και κυρίως να αποφύγουμε με κάθε τρόπο να μετατρέψουμε τις ευκαιρίες σε προβλήματα. Είναι σαφές πως για να το επιτύχουμε αυτό υπάρχουν δύο ζητήματα τα οποία είναι ουσιαστικής σημασίας σε όλους τους τομείς. Πρώτον, χρειάζεται μια μεγάλη επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό, μια έννοια κλειδί η οποία αναφέρθηκε πολλές φορές εδώ σήμερα από πολλούς κυρίες και κυρίους βουλευτές: η διά βίου εκπαίδευση και κατάρτιση αποτελούν επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό, ένα αποφασιστικό ζήτημα, ούτως ώστε όλα αυτά τα θέματα να μετατραπούν σε ευκαιρίες για όλους. Αλλά πέρα από την επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό, χρειάζεται επίσης οι δημόσιες αρχές, είτε αυτές είναι τα κράτη μέλη, η Ευρωπαϊκή Ένωση ή άλλες διεθνούς χαρακτήρα αρχές, να διαθέτουν ρυθμιστικές ικανότητες ούτως ώστε να καταστήσουν συμβατές την απαραίτητη επιχειρηματική και προσωπική πρωτοβουλία με τις συνθήκες κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας.
Αυτό ισχύει για την παγκοσμιοποίηση. Η παγκοσμιοποίηση είναι κάτι που επιτρέπει μεγαλύτερη αύξηση του πλούτου, του διεθνούς εμπορίου και της παραγωγικότητας. Αλλά μια παγκοσμιοποίηση χωρίς κανόνες, όπως αυτή που υφίσταται σήμερα, ή μια παγκοσμιοποίηση στην οποία μεγάλες ομάδες του παγκόσμιου πληθυσμού δεν διαθέτουν σημαντικές επενδύσεις σε ανθρώπινο δυναμικό αποτελεί επίσης παράγοντα κοινωνικού αποκλεισμού, κοινωνικού διαχωρισμού, διεύρυνσης του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Αυτό ισχύει για την κοινωνία της γνώσης, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα ισότητα ευκαιριών, αλλά μπορεί επίσης να αποτελέσει παράγοντα ενός ολοένα και περισσότερο σαφούς διαχωρισμού μεταξύ εκείνων που διαθέτουν πρόσβαση σε αυτήν και σε αυτούς που δεν διαθέτουν, όπως ισχύει και για τις σχέσεις μεταξύ παλιάς και νέας οικονομίας.
Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά που υπάρχει τεχνολογική μετάβαση που μεταβάλλει το πρότυπο της κοινωνίας και της οργάνωσης της οικονομίας. Και αυτό που πάντα ίσχυε σε αυτές τις στιγμές σημαντικής μετάβασης είναι ότι τα προβλήματα, και συγκεκριμένα αυτά της απασχόλησης της παλιάς οικονομίας, λύνονται πάντα προσφεύγοντας στη νέα οικονομία και στα μέσα που αυτή διαθέτει.
Για παράδειγμα, έχουμε στην Ευρώπη την κλωστοϋφαντουργία. Θα πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει η κλωστοϋφαντουργία στην Ευρώπη, αλλά θα μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει μόνον αν μπορέσουμε να εφαρμόσουμε σε αυτήν τις τεχνολογίες της κοινωνίας των πληροφοριών και της κοινωνίας της γνώσης. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στους τομείς της αποκαλούμενης "νέας οικονομίας" υπάρχει σήμερα έλλειψη 800.000 εξειδικευμένων ανθρώπων για θέσεις εργασίας που ήδη υπάρχουν, ενώ υπάρχουν εκατομμύρια άνεργοι. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε μπορέσει ακόμη να κάνουμε χρήση των μέσων της νέας οικονομίας για την επίλυση των προβλημάτων της παλιάς οικονομίας, προβλήματα που εντός των πλαισίων της λογικής της παλιάς αυτής οικονομίας δεν θα βρουν ποτέ λύση.
Τέλος, θα ήθελα να απαντήσω σε ένα ερώτημα που μου τέθηκε. Έγινε λόγος για δεκαπέντε ή δεκατέσσερις χώρες. Η απάντηση είναι απλή: εγώ μιλώ εξ ονόματος δεκαπέντε χωρών. Και ένα από τα πράγματα που έχει εξασφαλίσει η πορτογαλική Προεδρία είναι η πλήρης συμμετοχή της Αυστρίας στη λειτουργία ΟΛΩΝ των θεσμικών οργάνων της Ένωσης. Κάτι που δεν εμποδίζει την πορτογαλική κυβέρνηση, όπως σίγουρα δεν εμποδίζει και πολλές άλλες κυβερνήσεις στην Ευρώπη, να αγωνίζονται όχι ενάντια σε κάποια χώρα, αλλά για την υπεράσπιση αρχών και αξιών. Και είναι περίεργο, αλλά πρόκειται για αρχές και αξίες που υπήρχαν πριν ακόμη εμφανιστούν πολιτικά κινήματα όπως το σοσιαλδημοκρατικό κίνημα ή το χριστιανοδημοκρατικό. Μιλώ για αρχές και αξίες που είναι εκείνες του "αιώνα του διαφωτισμού" , με τη λογική να παίρνει την κυρίαρχη θέση. Γιατί αν οι σύγχρονες κοινωνίες έχουν σήμερα έναν εχθρό, αυτός είναι η έλλειψη ορθολογισμού στην πολιτική συμπεριφορά. Και αυτή η έλλειψη ορθολογισμού μπορεί να ονομάζεται πολιτικός λαϊκισμός, ή υπερβολικός εθνικισμός, ή θρησκευτικός φονταμενταλισμός, ή ρατσισμός ή ξενοφοβία. Και αυτό είναι ένα κεντρικό ζήτημα: χωρίς αυτές τις αξίες θα μπορεί να υπάρχει οικονομία, απασχόληση αλλά δεν θα υπάρχει Ευρώπη.
(Χειροκροτήματα)

Prodi
Κύριε Πρόεδρε του Κοινοβουλίου, κύριε πρωθυπουργέ, μερικές πολύ σύντομες παρατηρήσεις στο τέλος αυτής της συζήτησης, που είχε μεγάλη διάρκεια, αλλά ήταν εξαιρετικά εποικοδομητική και σημαντική.
Πρώτη παρατήρηση: δεν ξεκινάμε από το μηδέν. Όλοι εκείνοι που διέκριναν ίσως έναν υπερβολικό βαθμό αισιοδοξίας στα λόγια μας, πρέπει να καταλάβουν ότι δεν ξεκινάμε από το μηδέν. Η Ευρώπη ξεκινά από τα πλεονεκτήματα του ενιαίου νομίσματος, από τα πλεονεκτήματα της ενιαίας αγοράς. Η Λισαβώνα, συνεπώς, ξεκινά με αυτήν την κληρονομιά, την οποία πρέπει να προωθήσει στα σημεία εκείνα στα οποία η κληρονομιά δεν έχει ακόμα παγιωθεί και τα οποία δεν είναι λίγα, γιατί η ενιαία αγορά δεν είναι ενιαία στους τομείς στους οποίους θέλουμε να προχωρήσουμε στη Λισαβώνα: δεν είναι ενιαία εξαιτίας των καθυστερήσεων στις δημόσιες και στις ιδιωτικές υπηρεσίες. Δεν είναι ενιαία λόγω των καθυστερήσεων που παρατηρούνται ως προς τη διαφάνεια και τη χρήση των σύγχρονων τεχνολογιών ώστε να υπάρξει πραγματική ολοκλήρωση των αγορών από την άποψη της πληροφορικής και, κατά συνέπεια, από την άποψη της αποτελεσματικότητας. Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητη η βελτίωση της παραγωγικότητας στο συγκεκριμένο τομέα ώστε να επιτύχουμε μια παρατεταμένη οικονομική ανάπτυξη χωρίς πληθωρισμό. Πρέπει όμως να είμαστε προσεκτικοί. Αυτή τη στιγμή, παρόλο που μπορεί να διεξάγουμε κάπως αποσπασματικά τη συζήτηση σχετικά με τη Λισαβώνα, δεν παύουμε ποτέ να ξεχνάμε έναν ιδιαίτερα σαφή στόχο: την ανάγκη για τη δημιουργία των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών που θα επιτρέψουν μια παρατεταμένη ανάπτυξη: οικονομικές συνθήκες, αποτελεσματικότητα και παραγωγικότητα, τις οποίες αναφέραμε ήδη· κοινωνικές συνθήκες ώστε να αποφύγουμε τον κατακερματισμό και τη διαίρεση του εισοδήματος της κοινωνίας μας, κάτι που αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους. Το επαναλαμβάνω γιατί είναι καλό να το έχουμε υπόψη μας: η ανισότητα του εισοδήματος στην Ευρώπη συνεχίζει να αυξάνεται κατά την τελευταία περίοδο. Αυτό είναι ένα πρόβλημα που, εάν όχι σήμερα, αύριο όμως θα καταστεί άλυτο. Εξ ου και η ευθύνη τόσο της αγοράς όσο και του κράτους.
Στη Λισαβώνα πρέπει να λάβουμε ορισμένες πολύ συγκεκριμένες αποφάσεις. Ως προς αυτό υπενθυμίζω εδώ ένα ιδιαίτερο σημείο, δεδομένου ότι έγιναν αρκετές αναφορές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες αυτή η νέα αγορά, αυτή η καινοτομία, αυτή η διάδοση της καινοτομίας - το μεγάλο άλμα προόδου είναι ότι υπάρχει μία καινοτομία, η τηλεματική, που μεταφέρει τις γνώσεις και σε περιφερειακό επίπεδο - δεν πραγματοποιήθηκε κατά κανένα τρόπο αποκλειστικά και μόνο με πρωτοβουλία των ιδιωτών. Έγιναν μεγάλες κρατικές επενδύσεις σε ομοσπονδιακό επίπεδο, σε επίπεδο πολιτειών και σε τοπικό επίπεδο. Οι επενδύσεις αυτές ήταν τεράστιες και αφορούσαν τις σύγχρονες υποδομές. Προσοχή όμως, το άμεσο καθήκον μας στο σημείο αυτό - το επαναλαμβάνω, το άμεσο - τόσο σε δημόσιο όσο και σε όλα τα άλλα επίπεδα, είναι η κατασκευή των τηλεματικών λεωφόρων, των οδών δηλαδή πάνω στις οποίες κινούνται αυτά τα νέα μέσα. Η αγορά, οι ιδιώτες, οι επιχειρήσεις θα κατασκευάσουν τα μέσα με τα οποία θα κινούνται, εμείς όμως είμαστε εκείνοι που έχουμε την υποχρέωση να κατασκευάσουμε τις νέες λεωφόρους. Κατά συνέπεια, όσα είπε ο πρωθυπουργός Guterres σχετικά με την εισαγωγή των ηλεκτρονικών υπολογιστών σε κάθε σχολείο, σχετικά με το δίκτυο που πρέπει να περικλείει όλες τις περιφερειακές ζώνες, δεν αποτελούν μια υποχρέωση την οποία μπορούμε να αναθέσουμε αποκλειστικά και μόνο στην αγορά γιατί, απλούστατα, η αγορά δεν το κάνει αυτό, και από την άλλη πλευρά όλα αυτά μας είναι απαραίτητα για την επίτευξη των νέων στόχων ανάπτυξης της παραγωγικότητας που χρειάζονται. Το πρόβλημά μας συνεπώς είναι να αποφύγουμε την κρίση των περιφερειακών οικονομιών, πράγμα που δε συνεπάγεται συγκεντρωτισμό ή κεντρικό προγραμματισμό, αλλά την προσφορά στις περιφερειακές οικονομίες των ίδιων ευκαιριών που προσφέρουμε στις συγκεντρωτικές οικονομίες. Να λοιπόν γιατί πρέπει να γίνει η έναρξη αυτού του προγράμματος στα σχολεία, να γιατί πρέπει να αναλάβουμε μια ολόκληρη ηλικιακή ομάδα και να επιμείνουμε σε αυτήν, να εργαστούμε έτσι, ώστε σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα να μην υπάρχει πια κανένας που να μένει έξω από αυτή τη νέα μορφή στοιχειώδους εκπαίδευσης.
Η Λισαβώνα έχει συνεπώς μια εξαιρετικά σαφή στρατηγική. Στη Λισαβώνα το πραγματικό πρόβλημα, κατά τη γνώμη μου, είναι το να δώσουμε μια νέα πνοή στην απασχόληση και την ανάπτυξη, γνωρίζοντας ότι είμαστε ικανοί για κάτι τέτοιο, και κατά συνέπεια πρέπει να βαδίσουμε προς αυτό το πρότυπο που στηρίζεται σε ασφαλείς ισορροπίες. Συνοψίζοντας τη σημερινή συζήτηση θα ήθελα να επαναλάβω μια έκφραση που χρησιμοποίησε ένας από τους βουλευτές, ο κύριος Goebbels, εάν θυμάμαι καλά, ο οποίος είπε: "Έχουμε ένα έλλειμμα μέλλοντος στην Ευρώπη" . Είναι απλό. Ενώ εμείς συνεχίζαμε να μεμψιμοιρούμε εδώ και πολύ καιρό, ωρίμαζαν αντίθετα οι σπόροι όσων είχαμε τοποθετήσει με τόσες θυσίες στις ρίζες της Ευρώπης. Σας παρακαλώ, λοιπόν, να κάνουμε τώρα μια προσπάθεια να καλύψουμε και αυτό το έλλειμμα μέλλοντος και να δώσουμε ένα νόημα στις νέες γενιές, αναλογιζόμενοι ότι εργαζόμαστε από κοινού με μετριοφροσύνη αλλά και με σοβαρότητα για κάτι που θα έχει διάρκεια. Είναι σαφές λοιπόν ότι καθίσταται απαραίτητο να συνδυάσουμε τις τρεις διαδικασίες. Μπορεί δυστυχώς η ορολογία μας να είναι φριχτή, όμως τώρα τα προβλήματα της μακροοικονομίας, της εργασίας και τα διαρθρωτικά προβλήματα τα εξετάζουμε πραγματικά όλα μαζί, και έχουμε συνεπώς την ικανότητα και τη δυνατότητα να πετύχουμε τα αποτελέσματα που επιθυμούσαμε, με πολύ απλές αλλά και ειδικές δράσεις. Ας θυμηθούμε την ευρωπαϊκή εταιρία: δεν έχουμε πετύχει ακόμα ομοφωνία όσον αφορά την ευρωπαϊκή εταιρία, παρότι υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις που μας τη ζητούν. Αυτό πρέπει να γίνει πάση θυσία, γιατί απλούστατα η ιδέα να λειτουργούν επιχειρήσεις σε δεκαπέντε κράτη - τα οποία πλέον γίνονται ένα ενιαίο κράτος - με διαφορετικούς κανόνες ως προς τις στοιχειώδεις αρχές της επιχείρησης είναι άτοπη: δεν καταφέρνουμε να την προωθήσουμε, γιατί δεν έχει νόημα.
(Χειροκροτήματα) Το ίδιο ισχύει και για το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας: ούτε αυτό καταφέρνουμε να προωθήσουμε· όπως και τους κανόνες που αφορούν τις συμβάσεις, την αγορά των κεφαλαίων, ακόμα και τις προσπάθειες για το συντονισμό της κοινωνικής ασφάλισης, γιατί είναι ανώφελο να σχεδιάζουμε τη δημιουργία μεγάλων ευκαιριών για κινητικότητα, να κάνουμε προγράμματα που έχουν τόση επιτυχία όπως το ERASMUS και το SOCRATES για να αυξήσουμε την κινητικότητα του κόσμου, εάν στη συνέχεια διαθέτουμε κανόνες κοινωνικής ασφάλισης οι οποίοι δε βοηθούν σε αυτήν την κινητικότητα.
Να λοιπόν πώς καταφέρνουμε να προσδώσουμε νόημα στη Λισαβώνα μέσα από το συνδυασμό τόσων διαφορετικών στοιχείων. Και το κάνουμε αυτό, πιστεύω, γιατί ακριβώς ότι η πορτογαλική Προεδρία συνέβαλε στην ενοποίηση, συνενώνοντας τις διαφορετικές ψηφίδες του μωσαϊκού. Τώρα έχουμε αυτήν την κληρονομιά και εύχομαι στη Λισαβώνα να πετύχουμε την ενότητα που είναι αναγκαία ώστε να τη χρησιμοποιήσουμε στην πράξη, γιατί πιστεύω ότι όχι μόνο τη χρειαζόμαστε αλλά και ότι θα αποκομίσουμε από αυτήν ανέλπιστους καρπούς.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, ευχαριστώ πολύ, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, για τη σημαντική συνεισφορά σας στην πολύ ενδιαφέρουσα και σημαντική συζήτηση.
Σας ανακοινώνω ότι έλαβα έξι προτάσεις ψηφίσματος, σύμφωνα με το άρθρο 37, παράγραφος 2, του Κανονισμού.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Τετάρτη, στις 12.00
Η συζήτηση έληξε.
(Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 20:15 και συνεχίζεται στις 21:00)

Πρόεδρος
Προτού να συνεχίσουμε τη συνεδρίαση, θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση, την οποία κάνω πάντα κατά τις βραδινές συνεδριάσεις, αλλά μια και αλλάζουν τα πρόσωπα στην αίθουσα, θα υπάρχουν πολλοί εδώ που δεν την γνωρίζουν ακόμη. Θέλω να σας παρακαλέσω να συμβάλετε στην απρόσκοπτη διεξαγωγή των συνεδριάσεων τηρώντας το χρόνο ομιλίας που αναλογεί στον καθένα σας. Κι αυτό για τρεις λόγους. Ο πρώτος έχει σχέση με το γνωστό κανόνα που ισχύει στα πάρτι: όσο περνά η ώρα τόσο πιο εύθυμοι είναι οι καλεσμένοι - αυτό δεν ισχύει για την Ολομέλεια. Ο δεύτερος λόγος είναι ο εξής: οι άνθρωποι που κάθονται πίσω από τα γυάλινα χωρίσματα - οι διερμηνείς - θέλουν κι εκείνοι να επιστρέψουν κάποια στιγμή στα σπίτια τους. Ο τρίτος λόγος είναι ότι εκτός από τους διερμηνείς υπάρχουν πολλοί άλλοι άνθρωποι στα παρασκήνια, οι οποίοι πρέπει να δουλέψουν κάθε φορά μέχρι το τέλος της συνεδρίασης, προκειμένου, για παράδειγμα, να είναι έτοιμα αύριο τα συνοπτικά πρακτικά. Γι' αυτούς τους λόγους, τηρήστε, σας παρακαλώ, τους χρόνους ομιλίας και τότε η συνεδρίαση θα προχωρήσει χωρίς καθυστερήσεις!

Περιβαλλοντική διάσταση στη διαδικασία ανάπτυξης
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση (Α5-0051/2000) της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου [12485/1/1999 - C5­0013/2000 - 1999/0020(COD)] για την έγκριση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα μέτρα προώθησης της πλήρους ενσωμάτωσης της περιβαλλοντικής διάστασης στη διαδικασία ανάπτυξης των αναπτυσσόμενων χωρών (εισηγητής: ο κ. Wijkman).

Wijkman
Κύριε Πρόεδρε, από το 1987 που παρουσιάστηκε η έκθεση Brundtland, ήταν σαφές ότι εκείνη η πολιτική που δίνει μονομερώς έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμη. Η πρόκληση για όλους εμάς, συνίσταται στη ενσωμάτωση της κοινωνικής και της περιβαλλοντικής μέριμνας. Μεταξύ άλλων, αυτό συνεπάγεται ότι η περιβαλλοντική μέριμνα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως θέμα ενός τομέα, αλλά, στη φάση του προγραμματισμού να διευκρινιστούν και να ελαχιστοποιηθούν με τη λήψη διαφόρων μέτρων ενδεχόμενες αρνητικές συνέπειες στο περιβάλλον σε συνάρτηση με την παραγωγή, τις μεταφορές, την οικοδομική δραστηριότητα κ.λπ.
Η Διάσκεψη του Ρίο είχε ως συνέπεια τη διαμόρφωση ενός προγράμματος δράσης το οποίο, σ' αυτά τα πλαίσια επισημαίνει τις σημαντικότερες προβληματικές καταστάσεις ανά τομέα και καθορίζει το πώς θα διασφαλιστεί η προστασία του περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων. Παρ' ό,τι είναι ένα έγγραφο πολλών εκατοντάδων σελίδων, εν τούτοις, πρόκειται για ένα γενικόλογο πρόγραμμα. Για να προχωρήσει περαιτέρω αυτή η αναγκαία ενσωμάτωση απαιτείται η ανάπτυξη μεθοδολογίας. Πέραν αυτού, απαιτείται η επιλογή δεικτών ώστε να γνωρίζουμε διαρκώς ποια είναι η κατάσταση, η διεύρυνση της γνώσης, πιλοτικά προγράμματα κ.λπ.
Εργασίες αυτού του είδους διεξάγονται εδώ και πολλά χρόνια σε πολλές χώρες του ΟΟΣΑ. Θα μπορούσαν να έχουν υψηλότερη προτεραιότητα, ωστόσο, είναι εν εξελίξει. Η κατάσταση είναι χειρότερη στις περισσότερες αναπτυσσόμενες χώρες. Εκεί, υπάρχει έλλειψη τόσο γνώσεων όσο και πόρων ώστε να καταστεί δυνατή η ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής μέριμνας, όπως επίσης και η προληπτική μεθοδολογία που είναι η ουσία των αποφάσεων του Ρίο. Εδώ, έναν πολύ σημαντικό ρόλο μπορεί να παίξει η οικονομική βοήθεια. Η ευθύνη μας, ως χορηγοί οικονομικής βοήθειας, είναι, σε γενικές γραμμές, μεγάλη όσον αφορά το να φροντίσουμε να μεταφέρουμε το είδος εκείνο της γνώσης και της τεχνολογίας που είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμο, δηλαδή, δεν προκαλεί μεγάλες καταστροφές στο περιβάλλον και στους φυσικούς πόρους.
Η πρόταση σχετικά με το θέμα της ρύθμισης την οποία συζητάμε σήμερα αποσκοπεί στο να φροντίσει η ΕΕ στην οικονομική της βοήθεια να ενσωματώνεται πλήρως η περιβαλλοντική μέριμνα στις δραστηριότητές της. Φυσικά, ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι να γίνεται αυτή η μορφή ενσωμάτωσης, ή mainstreaming, όπως αποκαλείται, εντελώς αυτόματα, δηλαδή, χωρίς ιδιαίτερα κονδύλια ή προγράμματα. Ωστόσο, έως τότε, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν για να αναπτυχθούν μέθοδοι. Πέραν των άλλων, πρέπει να αυξηθεί το επίπεδο των γνώσεων και των ικανοτήτων, τόσο από πλευράς Επιτροπής, όσο και από πλευράς των χωρών που είναι οι αποδέκτες.
Είχα την ευθύνη των προετοιμασιών ενόψει αυτής της δεύτερης ανάγνωσης. Φυσικά, το έργο μου βασίζεται, σε πολύ μεγάλο βαθμό, στις εμπειρίες από την πρώτη ανάγνωση, καθώς και στο έργο που επετελέσθη ενόψει της πρώτης ανάγνωσης. Τότε, το Κοινοβούλιο είχε υποβάλει έναν μεγάλο αριθμό προτάσεων τροπολογίας, εκ των οποίων το εν τρίτον, περίπου, υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο ενόψει αυτής της δεύτερης ανάγνωσης. Αφού έκανα μια ανάλυση της κατάστασης εντόπισα τρία ή τέσσερα, κυρίως, θέματα στα οποία θεωρώ ότι εμείς στο Κοινοβούλιο πρέπει να προσπαθήσουμε να επιφέρουμε τροποποιήσεις σε σχέση με τις προτάσεις του Συμβουλίου. Για να αναφέρω τα σημαντικότερα, πρόκειται κατ' αρχήν για το μέγεθος του προϋπολογισμού. Πρόκειται επίσης για τον τρόπο καθοδήγησης της δραστηριότητας και τρίτον για το πώς θα ερμηνεύεται ο κανονισμός, δηλαδή, ότι δεν θα αφορά μόνο τις δραστηριότητες των αναπτυσσόμενων χωρών, αλλά, φυσικά, θα χαρακτηρίζει και τη δική μας δραστηριότητα στην ΕΕ. Αυτό δεν σημαίνει ότι άλλα θέματα που ετέθησαν στην πρώτη ανάγνωση δεν είναι σημαντικά, αλλά, ότι πρέπει να επικεντρωθούμε στα σημαντικότερα. Εξάλλου, πρέπει χάριν της επίτευξης συμφωνίας με το Συμβούλιο, να φροντίσουμε να αφήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο στην άκρη τα θέματα εκείνα που είναι μικρότερης σημασίας.
Με ικανοποίηση διαπιστώνω ότι στις άτυπες συνομιλίες που έλαβαν χώρα επετεύχθη συγκεκριμένα σημαντική αύξηση στο μέγεθος του προϋπολογισμού, από το προτεινόμενο ποσό που ήταν λίγο μεγαλύτερο των 50 εκατομμυρίων ευρώ σε κάτι περισσότερο από 90 εκατομμύρια ευρώ. Θεωρώ ότι πρέπει να το στηρίξουμε, κάτι που προβάλλεται επίσης στην πρόταση τροπολογίας 11. Σε ό,τι αφορά τη διάρκεια ισχύος αυτής της ρύθμισης, δεν θεωρώ ότι υπάρχει λόγος να δεσμευτούμε σήμερα άπαξ δια παντός. Θεωρώ ότι η πρόταση του Συμβουλίου είναι αποδεκτή, αφού θα λάβει χώρα μια αξιολόγηση εντός 4 ή 5 ετών. Τότε, το θέμα θα επιστρέψει, σε κάθε περίπτωση, στο Κοινοβούλιο.
Τέλος, θέλω να αναφερθώ σε ένα θέμα για το οποίο υπήρχαν, και εξακολουθούν να υπάρχουν, διαφορετικές απόψεις. Πρόκειται για τη λεγόμενη διαδικασία των επιτροπών, δηλαδή, ποια θα είναι η διαδικασία της ίδιας της εφαρμογής αυτού του κανονισμού. Σε ό,τι αφορά αυτό το ζήτημα, είμαι της άποψης ότι θα πρέπει να προσπαθήσουμε να αποφύγουμε ένα καθεστώς που θα έχει ως αποτέλεσμα να ανακατεύονται ευθέως και να ρυθμίζουν λεπτομερώς την εφαρμογή καθαυτή τα ίδια τα κράτη μέλη. Θα πρέπει να συμμετέχουν και να αποφασίζουν σχετικά με το πλαίσιο και τους κανονισμούς, αλλά, να αφήσουν στην Επιτροπή την εφαρμογή του προγράμματος καθαυτού. Σε σχέση με αυτό, προτείναμε κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας το λεγόμενο split commitology, το οποίο, εν προκειμένω, θα μπορούσε να εξυπηρετεί ένα θαυμάσιο σκοπό. Ελπίζω ότι αυτή θα είναι και η πρόταση του Κοινοβουλίου κατά την ψηφοφορία.
Επιτρέψτε μου κάτι ακόμη. Θα χρειαστούμε, μάλλον, επιπλέον διαβουλεύσεις. Γι' αυτόν τον λόγο, ζητώ ήδη από τώρα να μπορεί η ψηφοφορία να λάβει χώρα την Τετάρτη.

Zimmerling
Κύριε Πρόεδρε, εν προκειμένω έχουμε να κάνουμε με έναν ιδιαίτερα σημαντικό κανονισμό, πίσω από τον οποίο υπάρχει η σκέψη ότι δεν μπορούμε πλέον να λέμε: "Καταστρέφουμε το περιβάλλον" - αυτό το κάναμε ήδη για πάρα πολύ καιρό - αλλά ότι τώρα πρέπει σχεδόν να αρχίσουμε να λέμε: "Το περιβάλλον μάς καταστρέφει!". Καθήκον μας είναι τώρα να αντιδράσουμε σε αυτό.
Στα βιομηχανικά κράτη λαμβάνονται αξιοπρόσεκτα μέτρα για τη διατήρηση και την προστασία του περιβάλλοντος. Στις αναπτυσσόμενες χώρες, όμως, χρειάζεται ακόμη η εντατική επεξεργασία ενδεδειγμένων πολιτικών, στρατηγικών και προγραμμάτων, για να παρεμποδιστεί η περαιτέρω καταστροφή και να προστατευτεί το περιβάλλον.
Πρέπει να εφαρμοστούν μέτρα τα οποία, για παράδειγμα, θα λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις που συνεπάγεται η ένταξη των αναπτυσσόμενων χωρών στην παγκόσμια οικονομία. Ως παράδειγμα προσφέρεται και πάλι εδώ η Νιγηρία, όπου η εξόρυξη πετρελαίου συνεπάγεται την αντίστοιχη επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Και εδώ πρέπει να προωθηθούν μέτρα εκπαίδευσης και κατάρτισης, προκειμένου τελικά να παράσχουμε βοήθεια για την αυτάρκεια. Ο κανονισμός πρέπει, επομένως, να τύχει της αμέριστης υποστήριξής μας αντιθέτως, τα κονδύλια που προτάθηκαν από το Συμβούλιο δεν επαρκούν σε καμία περίπτωση. Γι' αυτό και θα ήθελα να παρακαλέσω όλους τους συναδέλφους να εγκρίνουν προπαντός την τροπολογία 11, για να εξασφαλιστεί τουλάχιστον η χορήγηση των απαιτούμενων πόρων, ακόμα και αν το ύψος των πόρων αυτών είναι σημαντικά χαμηλότερο από τα προηγούμενα χρηματοδοτικά ποσά αναφοράς και ανέρχεται μόνο σε 13 περίπου εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Στο σημείο αυτό πρέπει από τώρα να προβλεφθεί μια σημαντική αύξηση των πιστώσεων στο πλαίσιο της αναθεώρησης της συνθήκης ή του κανονισμού.

Rod
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, μολονότι πρέπει ακόμη να σημειωθεί πολλή πρόοδος, είναι αλήθεια ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διέθετε πάντα μια πολιτική συνεργασίας και ανάπτυξης αναφορικά με τις αναπτυσσόμενες χώρες, και θεωρώ ότι η περιβαλλοντική διάσταση πρέπει να ενσωματωθεί σε αυτή και να αναπτυχθεί. Πράγματι, η έννοια της αειφόρου ανάπτυξης αποκτά πλήρως νόημα σε αυτές τις χώρες, και ιδιαίτερα στις πιο φτωχές εξ αυτών, διότι είναι αυτές που πλήττονται συχνότερα από μεγάλες καταστροφές, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών που πολλαπλασιάζονται στο τέλος αυτού του αιώνα.
Μιλήσαμε όντως αρκετά για τη ρύπανση και για τις επιπτώσεις της ρύπανσης, ωστόσο αυτόν τον πολλαπλασιασμό των φυσικών καταστροφών τον είδαμε στην Κεντρική Αμερική και στη Βενεζουέλα στα τέλη του προηγούμενου έτους, τον βλέπουμε στη Μοζαμβίκη και στη Μαδαγασκάρη σήμερα. Στην πραγματικότητα, αυτές οι καταστροφές οφείλονται σε μεγάλες κλιματικές μεταβολές για τις οποίες έχουμε μερίδιο ευθύνης, διότι προκλήθηκαν από την ανθρώπινη δραστηριότητα, ιδιαίτερα εκείνη των αναπτυγμένων χωρών. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου και η αποψίλωση των δασών προκαλούν και αυτά επίσης αρκετές συνέπειες.
Σε ό,τι αφορά αυτόν τον κανονισμό για την περιβαλλοντική διάσταση στη διαδικασία ανάπτυξης στις αναπτυσσόμενες χώρες, το Συμβούλιο υιοθέτησε σε μεγάλο βαθμό τις τροπολογίες που παρουσιάσαμε και ψηφίσαμε σε πρώτη ανάγνωση. Από αυτή την άποψη δεν μπορούμε παρά να είμαστε ικανοποιημένοι. Εντούτοις, θα ήθελα να δώσω έμφαση σε ένα σημείο το οποίο το Συμβούλιο παραμέρισε - από απροσεξία, όπως τουλάχιστον νομίζω και ελπίζω - αν και είναι απολύτως θεμελιώδες: τον συντονισμό μεταξύ των ευρωπαϊκών φορέων και των εγχωρίων εταίρων, δηλαδή των τοπικών ΜΚΟ, των κοινοτήτων βάσεως και των κατόχων παραδοσιακών γνώσεων, για τη χρήση της βιοποικιλότητας. Κανένα σχέδιο δεν θα είναι πραγματικά αποτελεσματικό εάν δεν πραγματοποιηθεί σε στενή συνεργασία με τον ενδιαφερόμενο πληθυσμό.
Μια τελευταία παρατήρηση: αν και καταφέρνουμε να δημιουργήσουμε οργανωτικές επιτροπές, θεωρώ ότι πρέπει να εκφράσουμε ξανά την επιθυμία να δημιουργηθεί ένα σύστημα καταγγελιών προσβάσιμο στην κοινωνία των πολιτών στις αναπτυσσόμενες χώρες αναφορικά με τα μέτρα που αντιβαίνουν στις θεμιτές ανησυχίες κοινωνικού χαρακτήρα.

Korhola
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, σε ό,τι αφορά τις αναπτυσσόμενες χώρες το κλειδί της ανάπτυξης είναι η δυνατότητά τους να συμμετέχουν οι ίδιες στην εξέλιξη που τις αφορά, τόσο ως προς τον προσδιορισμό του προβλήματος όσο και ως προς την αναζήτηση λύσεων. Ως συμμετέχουσα στην αναπτυξιακή συνεργασία έχω διαπιστώσει ότι αυτός ο τρόπος προσέγγισης έχει τα τελευταία χρόνια αντικαταστήσει αξιέπαινα την παλαιά πατερναλιστική ιδεολογία της βοήθειας, σύμφωνα με την οποία οι επονομαζόμενες ανεπτυγμένες χώρες θεωρούσαν ότι ανάπτυξη σημαίνει να μεταφέρουμε τον δικό μας τρόπο ζωής στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες. Το νέο παράδειγμα της αναπτυξιακής συνεργασίας δίνει έμφαση στην εταιρική σχέση, κατά την οποία ο αποκαλούμενος χορηγός βοήθειας είναι η πλευρά που ακούει. Αυτός πρέπει να έχει την ψυχραιμία να αφήσει τους ενδιαφερόμενους να προσδιορίσουν οι ίδιοι ποιό είναι το πρόβλημά τους και να τους αφήσει να καταρτίσουν οι ίδιοι ένα σχέδιο για τη βελτίωση της κατάστασης, καθώς και να υλοποιήσουν οι ίδιοι την απόφασή τους. Το σπουδαιότερο καθήκον του χορηγού βοήθειας είναι να καταστήσει τον εαυτό του περιττό και να μεριμνήσει ώστε το έργο του να δημιουργήσει επιτόπου ευημερία και δραστηριότητα.
Ο συνάδελφος κ. Wijkman εκπόνησε από την άποψη αυτή μια καλή έκθεση, η οποία τονίζει αυτό το μοναδικό, επιτυχές και δεοντολογικά ακέραιο παράδειγμα. Ωστόσο, προς το παρόν αυτός ο τρόπος προσέγγισης εφαρμόζεται σκανδαλωδώς άσχημα σε κοινοτικό επίπεδο όσον αφορά τα επιστημονικά και τεχνολογικά σχέδια των αναπτυσσόμενων χωρών. Τα προγράμματα πλαίσιο της ΕΕ δεν καλύπτουν τις αναπτυσσόμενες χώρες. Με άλλα λόγια, σε επιστημονικά και τεχνολογικά σχέδια που αφορούν το περιβάλλον δεν μπορούν να συμμετέχουν επί παραδείγματι βορειοαφρικανοί εταίροι. Τίποτε δεν τους εμποδίζει πραγματικά να ερευνούν, όμως απλούστατα δεν υπάρχουν δυνατότητες χρηματοδότησης, διότι οι αναπτυσσόμενες χώρες δεν έχουν πρόσβαση στις κοινοπραξίες ως πλευρά που ζητά κονδύλια. Γιατί λοιπόν δεν υπάρχουν δυνατότητες χρηματοδότησης; Εξάλλου, ακόμη και της Ανατολικής Ευρώπης οι δυνατότητες πρόσβασης έχουν αυξηθεί. Το θέμα είναι ακόμη πιο ακατανόητο, όταν σκεφτεί κανείς πόσο αφορούν και εμάς τους ίδιους επί παραδείγματι τα προβλήματα ερήμωσης της Βόρειας Αφρικής ή τα προβλήματα της Μεσογείου. Πρέπει να αποδώσουμε με τη μορφή χρηματοδότησης περισσότερη ευθύνη στους εγχώριους ερευνητές, έτσι ώστε να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε μια ανάπτυξη η οποία ωφελεί τους κατοίκους εκείνων των περιοχών, και αφήνει πίσω της δραστηριότητα ακόμη και όταν οι χρηματοδότες αποχωρούν. Θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι κανένα σχέδιο δεν θα υλοποιηθεί χωρίς τη συμβολή των εγχώριων ερευνητών.

Scheele
Κύριε Πρόεδρε, με τον προκείμενο κανονισμό η Ευρωπαϊκή Ένωση απέκτησε όχι μόνο ένα εργαλείο αλλά και τη νομική και πολιτική ευθύνη να υλοποιήσει την ενσωμάτωση των περιβαλλοντικών διαστάσεων στην αναπτυξιακή πολιτική. Η υλοποίηση αυτή χρειάζεται βεβαίως την επαρκή οικονομική στήριξη. Γι' αυτό και είμαι υπέρ του να υιοθετήσουμε την τροπολογία 11 του εισηγητή - όπως ήδη είπε ένας από τους προλαλήσαντες.
Εφόσον η ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής διάστασης αφορά μια μακροπρόθεσμη δέσμευση, είμαι καταρχήν κατά ενός χρονικού περιορισμού της ισχύος αυτού του κανονισμού. Τα επιχειρήματα που λένε ότι αν οι διαπραγματεύσεις με το Συμβούλιο τραβήξουν σε μάκρος θα μπορούσαν να τεθούν σε κίνδυνο τα προγράμματα που ήδη εφαρμόζονται, με διαβεβαιώνουν παρ' όλα αυτά για το ακριβώς αντίθετο. Πιστεύω και εγώ ότι η τροπολογία αριθ. 9, η οποία αποσκοπεί στη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών στην ανταλλαγή πληροφοριών και στην υλοποίηση του κανονισμού αυτού, είναι πολύ σημαντική, γιατί κατά τη γνώμη μου οι συζητήσεις για την κοινωνία των πολιτών, οι συζητήσεις για τη χρηστή διακυβέρνηση, πρέπει να βρίσκουν την έκφρασή τους όχι μόνο σε πολιτικούς πανηγυρικούς, αλλά και στην ενεργό πολιτική υλοποίηση.
Κατά τον ίδιο τρόπο, υποστηρίζω την πρόταση του εισηγητή αναφορικά με τον διαχωρισμό των διαδικασιών όσον αφορά την επιτροπολογία, σύμφωνα με την οποία οι στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές θα εγκρίνονται στο πλαίσιο μιας διαδικασίας διαχείρισης και τα μέτρα εφαρμογής στο πλαίσιο μιας συμβουλευτικής διαδικασίας.
(Χειροκροτήματα)

Nielson
Ελπίζω ότι φθάνουμε στην ολοκλήρωση μιας διαδικασίας που ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο υπό το προηγούμενο Κοινοβούλιο. Πέραν της σημασίας του θέματος, αυτού καθεαυτού, ο εν λόγω κανονισμός και ο συνοδευτικός κανονισμός για τα τροπικά δάση αντιπροσωπεύουν τους πρώτους κανονισμούς που αφορούν την αναπτυξιακή συνεργασία οι οποίοι θα τύχουν επεξεργασίας βάσει της διαδικασίας συναπόφασης. Έτσι, για πολλούς από μας αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα διδακτική εμπειρία.
Ο προηγούμενος κανονισμός έληξε στο τέλος του 1999. Από την αρχή του τρέχοντος έτους, η Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να προβεί σε νέες δημοσιονομικές δεσμεύσεις γι' αυτές τις θέσεις προϋπολογισμού. Το γεγονός αυτό θέτει την Επιτροπή και την Ευρώπη σε μια όλο και πιο δυσχερή θέση. Εξαιτίας αυτού, επιθυμούμε την ολοκλήρωση της διαδικασίας έγκρισης στο άμεσο μέλλον. Στο πλαίσιο αυτό, υποστηρίξαμε τις ανεπίσημες διαπραγματεύσεις μεταξύ της Προεδρίας του Συμβουλίου και του κοινοβουλευτικού εισηγητή, ώστε να καταλήξουμε σε μια πρόταση που να μπορεί να γίνει αποδεκτή και από τα δύο μέρη. Τα κύρια σημεία των διαφορών εντοπίζονται στο χρηματοδοτικό ποσό αναφοράς, στην επιτροπολογία και στη χρονική διάρκεια του κανονισμού. Θα ήθελα να σχολιάσω συνοπτικά κάθε ένα από αυτά τα ζητήματα.
Σχετικά με το χρηματοδοτικό ποσό αναφοράς, εν συντομία, αποδεχόμαστε τις συμβιβαστικές προτάσεις που παρουσιάζονται στην τροπολογία αριθ. 11. Σχετικά με την επιτροπολογία:
Τασσόμαστε υπέρ μιας συμβουλευτικής και όχι διαχειριστικής διαδικασίας για τη διαχείριση του κανονισμού, συμφώνως προς την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, η οποία αναφέρει: "Η διαχειριστική διαδικασία πρέπει να ακολουθείται για τα μέτρα διαχείρισης, όπως εκείνα που αφορούν την εφαρμογή της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, όπως επίσης για την εφαρμογή προγραμμάτων που έχουν ουσιαστικές δημοσιονομικές επιπτώσεις". Κατά την άποψή μας, το πρόγραμμα που θα χρηματοδοτηθεί βάσει του κανονισμού δεν αντιπροσωπεύει ουσιαστικές δημοσιονομικές επιπτώσεις, και ως εκ τούτου δεν χρειάζεται η διαχειριστική διαδικασία, η συμβουλευτική διαδικασία αρμόζει περισσότερο.
Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τις θέσεις του Συμβουλίου επ' αυτού και για να αποφευχθεί η προσφυγή στη διαδικασία συνδιαλλαγής, υποστηρίζουμε τη συμβιβαστική πρόταση που παρουσίασε το Κοινοβούλιο για χωρισμό των διαδικασιών που σχετίζονται με την επιτροπολογία, σύμφωνα με την οποία οι αποφάσεις για τις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές που αφορούν τις δράσεις που θα χρηματοδοτηθούν θα εγκρίνονται με προσφυγή στη διαδικασία διαχείρισης, ενώ η έγκριση των σχεδίων για τον περιορισμένο αριθμό σχεδίων πλέον των 2 εκατομμυρίων ευρώ θα γίνεται με προσφυγή στη συμβουλευτική διαδικασία. Συνεπώς, η Επιτροπή στηρίζει καταρχήν την τροπολογία αριθ. 16, ωστόσο προτιμά τη διατύπωση των τροπολογιών αριθ. 19, 20 και 21.
Σε ό,τι αφορά τη χρονική διάρκεια του κανονισμού, τασσόμαστε υπέρ της υποστήριξης της απεριόριστης χρονικής διάρκειας, υποκείμενης σε περιοδική επανεξέταση έπειτα από αξιολογήσεις. Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι εάν εγκρινόταν εδώ η απεριόριστη χρονική διάρκεια, τότε θα οδηγούμασταν αναπόφευκτα στη διαδικασία συνδιαλλαγής. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρούμε ότι η χρονική διάρκεια των επτά ετών που έχει προτείνει το Συμβούλιο είναι επαρκής, και ως εκ τούτου για να αποφύγουμε τη διαδικασία συνδιαλλαγής δεν υποστηρίζουμε την τροπολογία αριθ. 18, η οποία προβλέπει την απεριόριστη χρονική διάρκεια του κανονισμού.
Το τελευταίο σημαντικό θέμα, που είναι κοινό τόσο στον προκειμένο κανονισμό όσο και στον κανονισμό για τα δάση, είναι οι τροπολογίες που αφορούν τις τραπεζικές εγγυήσεις. Συμφωνούμε με την άποψη του Κοινοβουλίου ότι η Επιτροπή δεν θα πρέπει να θέσει γραφειοκρατικά εμπόδια στην πρόσβαση ορισμένων ΜΚΟ στη χρηματοδότηση από τους κοινοτικούς πόρους. Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή αποφάσισε τον Ιούλιο του 1999 να απαιτεί τραπεζικές εγγυήσεις μόνο για τις προκαταβολές που υπερβαίνουν το 1 εκατομμύριο ευρώ. Συνεπώς, το πρόβλημα έχει, εν πολλοίς, επιλυθεί. Επιπλέον, η Επιτροπή θεωρεί ότι τέτοια ζητήματα αντιμετωπίζονται με τον πλέον θετικό τρόπο μέσω της οριζόντιας προσέγγισης, παρά μέσω ειδικών κανονισμών. Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή δεν υποστηρίζει την προτεινόμενη τροπολογία αριθ. 10 για τις τραπεζικές εγγυήσεις.
Οι υπόλοιπες τροπολογίες του κανονισμού για το περιβάλλον μπορούν να τοποθετηθούν σε δύο κατηγορίες: αφενός, στις τροπολογίες που συνίστανται στην αναδιατύπωση στοιχείων του πεδίου της προτεινόμενης πράξης ή των μέσων παρέμβασής της, και αφετέρου, στις τροπολογίες που αφορούν τη διαχείριση των δράσεων που θα χρηματοδοτηθούν, και ιδιαίτερα τις δημοσιονομικές πτυχές. Σχετικά με αυτούς τους δύο τύπους τροπολογιών, η θέση της Επιτροπής είναι η εξής: αποσκοπώντας στην εξεύρευση συμβιβαστικής λύσης ώστε να είναι εφικτή η αποφυγή της διαδικασίας συνδιαλλαγής, η Επιτροπή μπορεί να υποστηρίξει τις τροπολογίες αριθ. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8, μολονότι θεωρεί ότι προσφέρουν μικρή προστιθέμενη αξία στο συνολικό κείμενο. Η προσεκτική ανάγνωση της κοινής θέσης θα καταδείξει ότι οι περισσότερες ανησυχίες που εκφράζουν αυτές οι τροπολογίες έχουν ληφθεί υπόψη, αλλά συμφώνως προς τη διάρθρωση του κανονισμού.
Ο δεύτερος τύπος τροπολογιών προκαλεί περισσότερα προβλήματα στην Επιτροπή, η οποία συνεπώς δεν τις υποστηρίζει: η τροπολογία αριθ. 9 - για τον συντονισμό με τους εγχώριους εταίρους, όπως διατυπώνεται στην έκθεση - δεν υποστηρίζεται από την Επιτροπή, όχι λόγω διαφωνίας επί της αρχής, αλλά επειδή το εν λόγω άρθρο εντάσσεται στο πλαίσιο της Συνθήκης που αναφέρεται μόνο στον συντονισμό με τα κράτη μέλη.
Η τροπολογία αριθ. 12 προτείνει την αύξηση από 2 εκατομμύρια ευρώ σε 5 εκατομμύρια ευρώ του οριακού ποσού για την υποβολή σχεδίων προς εξέταση από το Συμβούλιο. Δεδομένου ότι τα περισσότερα σχέδια είναι ήδη μικρότερα των 2 εκατομμυρίων ευρώ, η εν λόγω τροπολογία θεωρείται μη σχετική. Επιπλέον, ανησυχούμε ότι η έγκρισή της θα μπορούσε να οδηγήσει σε διαδικασία συνδιαλλαγής. Ως εκ τούτου η Επιτροπή δεν την υποστηρίζει.
Οι τροπολογίες για τις προμήθειες και την πρόσβαση στις αγορές - οι τροπολογίες αριθ. 13 και 14 - θα συνιστούσαν απόκλιση από τις καθιερωμένες και προσεκτικά συμφωνημένες διατυπώσεις. Εν πάση περιπτώσει, όπως και με τις τραπεζικές εγγυήσεις, η Επιτροπή δεν θεωρεί ενδεδειγμένη την αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων μέσω ειδικών διατάξεων σε συγκεκριμένους κανονισμούς, αλλά προκρίνει την οριζόντια προσέγγιση.
Αντιτιθέμεθα στην τροπολογία αριθ. 15 που αφορά τη δημιουργία μιας μονάδας περιβαλλοντικής παρακολούθησης, καθώς αυτό αποτελεί κατά τη γνώμη μας ζήτημα εσωτερικής οργάνωσης της Επιτροπής, το οποίο δεν πρέπει να αντιμετωπισθεί μέσω ενός κανονισμού. Μια τέτοια μονάδα στην πραγματικότητα λειτουργεί ήδη, μολονότι σκοπεύουμε να την ενισχύσουμε περαιτέρω.
Τέλος, δεν υποστηρίζουμε την τροπολογία αριθ. 17, καθώς δεν συμμορφώνεται με τους συνήθεις κανόνες ή τη συνήθη διατύπωση των κανονισμών και θεωρείται περιττή.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Επίτροπε.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.
Παρακαλώ τον κύριο εισηγητή, αν επιθυμεί μιαν αναβολή, να τη ζητήσει κατά την ώρα της ψηφοφορίας. Οι υπηρεσίες μας λένε ότι η αίτηση αυτή μπορεί να γίνει τότε.

Διατήρηση και αειφόρος διαχείριση των δασών
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση (Α5-0043/2000) του κυρίου Bouwman εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού·
(Ο κύριος Bouwman διακόπτει τον Πρόεδρο.)
Bouwman. (DE) Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι έγινε κάποιο λάθος. Υπάρχει μια έκθεση πριν από τη δική μου. Ευχαρίστως θα έπαιρνα το λόγο τώρα, αλλά υπάρχει μια έκθεση που προηγείται.
Πρόεδρος. Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε, ήξερα βεβαίως από την αρχή κιόλας της συζήτησης γιατί με χαροποιούσε τόσο που σας έβλεπα εδώ στο Σώμα. Ζητώ συγνώμη, αλλά τα χαρτιά μου έχουν ανακατευτεί κάπως. Αυτό συμβαίνει καμιά φορά στη βιασύνη της βραδινής συνεδρίασης. Ξεχάστε ό,τι είπα ώς τώρα. Αρχίζουμε πάλι από την αρχή.
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση (Α5-0048/2000) της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου [12487/1/1999 - C5-0014/2000 - 1999/0015(COD)] εν όψει της έγκρισης κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά μέτρα για την προώθηση της διατήρησης και της αειφόρου διαχείρισης τροπικών δασών και άλλων δασών στις αναπτυσσόμενες χώρες (εισηγητής: ο κ. Fernαndez Martνn).

Fernαndez Martνn
Κύριε Πρόεδρε, εγκαινιάζουμε με αυτή τη συζήτηση - όπως ανέφερε ο Επίτροπος κ. Nielson - τις νέες αρμοδιότητες που ασκεί η Επιτροπή Ανάπτυξης και Συνεργασίας σε θέματα συναπόφασης. Ο κανονισμός που συζητούμε σήμερα έχει ως αντικείμενο τη θέσπιση μέτρων με στόχο την προαγωγή της διατήρησης και αιειφόρου διαχείρισης των τροπικών δασών σε αναπτυσσόμενες χώρες, κατά τρόπο ώστε να μπορεί να διασφαλιστεί η αναγκαία χρηματοδότηση για τη διατήρηση και προώθηση των δράσεων και σχεδίων που, για τον σκοπό αυτό, βρίσκονται στη φάση υλοποίησης από τότε που εγκρίθηκε ο Κανονισμός 3062 που ίσχυε μέχρι τον Δεκέμβριο του 1999.
Πρόκειται για το χρηματοδοτικό μέσο με το οποίο η Ένωση μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Σύμβαση για τη βιοποικιλότητα, τη Σύμβαση πλαίσιο για τις κλιματολογικές μεταβολές και τη Σύμβαση για την καταπολέμηση της απερήμωσης. Σε όλες τις εν λόγω συμβάσεις επισημαίνεται ότι είναι αναγκαία η στήριξη των αναπτυσσόμενων χωρών για την εξεύρεση λύσεων σχετικά με τα προβλήματα των δασικών τους πόρων.
Μεταξύ των ετών 1990 και 1995 χάθηκαν περισσότερα από 56 εκατομμύρια εκτάρια δασών κατά τρόπο ανισομερή, αλλά βέβαια με επιπτώσεις ειδικά για τις αναπτυσσόμενες χώρες, ως συνέπεια της αύξησης της καλλιεργήσιμης γεωργικής γης, της κατασκευής υποδομών ή λόγω φυσικών καταστροφών ή εξαιτίας πυρκαγιών.
Αντιμετωπίζουμε λοιπόν ένα πρόβλημα κολοσσιαίας σημασίας, όχι μόνο για τις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά για ολόκληρο τον πλανήτη και για το σύνολο των ανθρώπων που κατοικούμε σε αυτόν, πρόβλημα για το οποίο το Κοινοβούλιο ήδη εκφράστηκε σε πρώτη ανάγνωση στο τέλος της προηγούμενης κοινοβουλευτικής περιόδου στις 5 Μαΐου του 1999. Από τότε, πραγματοποιήθηκε μια μακρά και όχι πάντα εύκολη διαδικασία διαπραγμάτευσης στους κόλπους του Συμβουλίου, που δεν κατέληξε σε κοινή θέση παρά μόλις τον Δεκέμβριο του 1999, και μεταξύ του Συμβουλίου, της Επιτροπής και του ίδιου του Κοινοβουλίου για την εξεύρεση της αναγκαίας συναίνεσης, όλα αυτά υπό την προϋπόθεση της έγκρισης ενός προϋπολογισμού που επέβαλε περιορισμούς σε πολλές πτυχές, ειδικά λόγω της ανάγκης να συγκεντρωθούν πόροι προκειμένου να τεθεί σε εφαρμογή ένα ειδικό σχέδιο ανοικοδόμησης του Κοσσυφοπεδίου.
Το Κοινοβούλιο ενέκρινε ήδη σε πρώτη ανάγνωση ένα σύνολο 34 τροπολογιών από τις οποίες το Συμβούλιο, στην κοινή του θέση, υιοθέτησε στο σύνολό τους ή εν μέρει τις 18. Από τις υπόλοιπες 16, μερικές από αυτές, ειδικά οι τροπολογίες 5 και 6, δεν χρειάζονται πλέον μετά τη διοργανική συμφωνία σχετικά με τον προϋπολογισμό του έτους 2000. Η συζήτηση και η διαπραγμάτευση που διεξήγαμε με το Συμβούλιο και την Επιτροπή επικεντρώθηκαν σε τρία ζητήματα: τον προϋπολογισμό, το χρονοδιάγραμμα και την επιτροπολογία.
Ο υποφαινόμενος εισηγητής θέλει να τονίσει ιδιαίτερα την προσπάθεια και την ευέλικτη στάση που επέδειξαν όλοι προκειμένου να υπάρξει σύγκλιση θέσεων σε θέματα προϋπολογισμού κατά τρόπο ώστε από την αρχική χρηματοδότηση 9 εκατομμυρίων ευρώ από τη γραμμή Β7-6201, πράγμα που σήμαινε ένα σύνολο 73 εκατομμυρίων ευρώ για ολόκληρη την περίοδο, καταλήξαμε σε μια συμφωνία που συνεπάγεται τη διάθεση 249 εκατομμυρίων ευρώ για το σύνολο της περιόδου της επόμενης επταετίας, αρχής γενομένης από τα 30 εκατομμύρια ευρώ που προβλέπονται ήδη στον προϋπολογισμό για το έτος 2000. Βάσει αυτής της συμφωνίας επί του προϋπολογισμού - πράγμα που έμμεσα συνεπάγεται επίσης συμφωνία για το χρονοδιάγραμμα - οι διαφορές επικεντρώθηκαν σε θέματα επιτροπολογίας που απορρέουν από παλαιές σταθερές θέσεις του Κοινοβουλίου και του ίδιου του Συμβουλίου που, σε μελλοντική προοπτική, κατά τη γνώμη μου - και για να μην επιμείνω στα προβλήματα που επεσήμανε στην ομιλία του ο κ. Wijkman - πιστεύω ότι θα έπρεπε να αναθεωρηθούν βάσει μιας διοργανικής συμφωνίας προκειμένου να προσδώσουμε ευελιξία και να καταστήσουμε πιο λειτουργική την κοινοβουλευτική νομοθετική διαδικασία.
Ολοκληρώνω ζητώντας την υπερψήφιση των τροπολογιών 1, 7, 9, 10, 11 και 12, από πλευράς του Σώματος, και την καταψήφιση των υπολοίπων που, σε αντίθετη περίπτωση, θα παραβίαζαν τη συμφωνία που επετεύχθη στο πλαίσιο των συζητήσεων με την Επιτροπή και το Συμβούλιο, πράγμα που θα μας υποχρέωνε να ξαναρχίσουμε ολόκληρη τη διαπραγματευτική διαδικασία, θα παρέλυε μερικές από τις δράσεις και τα σχέδια προς υλοποίηση και θα προκαλούσε αναμφίβολα σοβαρά προβλήματα στην πολιτική διατήρησης και αποκατάστασης των τροπικών δασών την οποία θέλουμε να αναπτύξουμε.

Scheele
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να συμφωνήσω με τον προλαλήσαντα και εισηγητή, κύριο Fernαndez Martνn, σχετικά με πολλά σημεία της έκθεσής του. Σε όλες τις θέσεις προϋπολογισμού εκείνο που προέχει είναι να συζητήσει κανείς για την αντίστοιχη χρηματοδότηση αυτών των θέσεων προϋπολογισμού. Όπως ακριβώς και στην προηγούμενη έκθεση, δεν με ικανοποιεί και εδώ το γεγονός ότι υπάρχει μια περιορισμένη διάρκεια, αλλά δεδομένων των πολυάριθμων προγραμμάτων που διακυβεύονται, ο χρονικός αυτός περιορισμός είναι ένα πολύ καλό επιχείρημα για να επιτύχουμε να έρθουμε σε συμφωνία με το Συμβούλιο όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Όπως και στην έκθεση του κυρίου Wijkman συμφωνώ με τον εισηγητή σε ό,τι αφορά τον διαχωρισμό των διαδικασιών της επιτροπολογίας, που προβλέπει για τις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές τη διαδικασία διαχείρισης και για την υλοποίηση των στόχων μια συμβουλευτική επιτροπή. Ένα σημείο της έκθεσης το οποίο θεωρώ πολύ σημαντικό είναι ότι σε διάφορες τροπολογίες - όπως για παράδειγμα στις τροπολογίες αριθ. 2 και 4 - υπογραμμίζεται η ενεργός συμμετοχή των πληθυσμών των δασών και των τοπικών κοινοτήτων. Νομίζω ότι πρόκειται για ένα ουσιώδες σημείο της έκθεσης, προπαντός αν μιλάμε για την αειφόρο διαχείριση τροπικών δασών και άλλων δασών στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Kreissl-Dφrfler
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, συνάδελφε κύριε Martνn, καταστήσατε απόλυτα σαφές το θέμα της έκθεσής σας. Ευχαριστώ πολύ γι' αυτό. Γνωρίζουμε όμως πολύ καλά ότι δεν αποφέρουν όλα τα προγράμματα τα ποθητά αποτελέσματα επιτυχίας, όπως θα θέλαμε. Γι' αυτό και είναι ακόμα πιο σημαντικό για μας ο άμεσα ενεχόμενος τοπικός πληθυσμός καθώς και οι τοπικές πληθυσμιακές ομάδες να συμμετάσχουν ενεργά ήδη κατά την προετοιμασία των σχεδιασμών, να συμμετάσχουν δηλαδή στη διαμόρφωση των προγραμμάτων, για να εξασφαλίσουμε την οικολογική, κοινωνική, αλλά και πολιτισμική βιωσιμότητα των προγραμμάτων αυτών, τα οποία εξάλλου θέλουμε να χρηματοδοτήσουμε.
Τα συμφέροντα των γηγενών πληθυσμών δεν γίνονται πάντα σεβαστά - πράγμα το οποίο γνωρίζουμε αντιθέτως, τα συμφέροντα αυτά συχνά έρχονται σε δεύτερη μοίρα και θυσιάζονται προς όφελος των οικονομικών συμφερόντων συγκεκριμένων ομάδων, όπως για παράδειγμα των πολυεθνικών εταιρειών υλοτομίας. Στο σημείο αυτό θα μπορούσα να πω πολλά για το τι συμβαίνει στη Βραζιλία, το πώς εκπροσωπούνται εκεί τέτοια συμφέροντα, γιατί ένα είναι σίγουρο: το ερώτημα αν μπορεί κανείς να εκμεταλλευθεί μακροπρόθεσμα τα τροπικά δάση χωρίς να τα καταστρέψει ανεπανόρθωτα δεν έχει απαντηθεί ακόμη ξεκάθαρα. Ειδικά στο σημείο αυτό δεν θα έπρεπε να περιορισθούν τα κονδύλια από την Επιτροπή και το Συμβούλιο, γιατί προφανώς αυτό θα ήταν μάλλον αντιπαραγωγικό.
Αν δηλαδή τα δάση συνεχίσουν να καταστρέφονται όπως συνέβαινε μέχρι τώρα, τα πρώτα θύματα της καταστροφής αυτής είναι οι άνθρωποι που ζουν εκεί και έπειτα όλοι εμείς σε ολόκληρη την υδρόγειο - εξάλλου, μπορούμε ήδη να διαπιστώσουμε τις δραματικές κλιματολογικές αλλαγές. Και είναι επίσης πολύ σημαντικό τα προγράμματα να μπορέσουν να συνεχιστούν χωρίς διακοπή. Γιατί αυτά που ζητάμε από το Συμβούλιο, δεν είναι βέβαια αξιώσεις που ήρθαν ουρανοκατέβατες, και πιστεύω ότι θα έπρεπε να μπορέσουμε με μια επιδέξια διαπραγμάτευση να επιβάλουμε κάποιες θέσεις μας, γιατί οι προϋποθέσεις δεν είναι ανέφικτες. Κατά τα άλλα δεν μπορούμε παρά να συμπαραταχθούμε με την έκθεση του συναδέλφου Fernαndez Martνn. Αλλά και αυτά που είπαν η συνάδελφος Scheele και οι άλλοι αγορητές ταυτίζονται με τη δική μας άποψη πάνω στο θέμα. Ευχαριστώ πολύ τους συναδέλφους για αυτή τη γενναιόδωρη παραχώρηση χρόνου.

Mathieu
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η κατάσταση των τροπικών δασών είναι διπλά ανησυχητική. Η φθορά δεν είναι μόνο ποσοτική αλλά και ποιοτική. Η βιοποικιλότητα του πλανήτη μας διακυβεύεται. Η Επιτροπή ενήργησε λοιπόν εύστοχα, προτείνοντας έναν νέο κανονισμό του Συμβουλίου για τα τροπικά δάση. Προσυπογράφω απολύτως το σκεπτικό των τροπολογιών που προτείνει ο εισηγητής και χαιρετίζω την ιδιαίτερα ορθή εργασία του. Προβάλλει ενδιαφέρουσες προοπτικές, τις οποίες θα ήθελα να επεκτείνω σε ορισμένα σημεία.
Ο προβληματισμός σχετικά με το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού έχει κατά τη γνώμη μου πρωταρχική σημασία. Κατ' αρχάς, τα σχέδια πρέπει να αποσκοπούν περισσότερο στην αποκατάσταση των τροπικών δασών. Όμως, ο κανονισμός του Συμβουλίου του 1995 ενδιαφερόταν μάλλον υπερβολικά για την προστασία των τροπικών δασών και πλημμελώς για την αξιοποίηση του παραγωγικού δυναμικού τους. Επιπλέον, οι μελλοντικές κοινοτικές δράσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη όλες τις πτυχές της αειφόρου δασοκομίας. Αυτό συνεπάγεται τον σεβασμό των αυτοχθόνων λαών που εξαρτώνται από τα δασικά οικοσυστήματα. Δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι η απαραίτητη συμμετοχή αυτών των ευάλωτων πληθυσμών προσκρούει σε πολύ σημαντικά εμπόδια: οι συγκεκριμένες δασικές ζώνες γνωρίζουν συχνά καταστάσεις ταραχών και συγκρούσεων, καθώς και τα εκφυλιστικά αποτελέσματα του τουρισμού που υπερβολικά συχνά παρουσιάζεται ως η θαυματουργή λύση, όπως επίσης και τοπικούς νόμους περί δασών που δεν εφαρμόζονται διόλου, εάν και όταν υπάρχουν.
Βεβαίως, υπάρχουν δάση που έχουν ξεφύγει από κάθε παραγωγική δραστηριότητα, αλλά υπάρχουν επίσης δάση οι οικονομικές λειτουργίες των οποίων διατηρούνται. Αυτή είναι η περίπτωση των δικών μας δασών στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, αγαπητοί συνάδελφοι, σας ερωτώ: ποια ήταν η κοινοτική βοήθεια που προσφέρθηκε στα ευρωπαϊκά δάση μας που αφανίστηκαν από τις καταιγίδες του περασμένου Δεκεμβρίου; Πρέπει ασφαλώς να ανταποκριθούμε στην πρόκληση της παρούσας έκθεσης, εντούτοις πρέπει να καθιερώσουμε επίσης μια πραγματική κοινοτική πολιτική διατήρησης και αειφόρου διαχείρισης των δασών.

Nielson
Δεν χρειάζεται σχεδόν καθόλου να τονίσω τη σημασία των τροπικών δασών για όλον τον πλανήτη, αν λάβουμε υπόψη μας την επιρροή τους στα κλιματικά πρότυπα, τη μεγάλη αναλογία της παγκόσμιας βιοποικιλότητας που εμπεριέχουν και ασφαλώς τη σημασία τους για την οικονομική επιβίωση εκατομμυρίων ατόμων στις αναπτυσσόμενες χώρες - η καύσιμη ξυλεία αποτελεί ένα προφανές παράδειγμα. Γι' αυτούς και για άλλους λόγους, οι ευρωπαίοι πολίτες δικαίως αναμένουν από την Κοινότητα να υποστηρίζει δράσεις για τη διατήρηση και την αειφόρο διαχείριση των τροπικών δασών.
Μιλάω για τροπικά δάση, αλλά στην πραγματικότητα ένα νέο χαρακτηριστικό του εν λόγω κανονισμού σε σύγκριση με τον προηγούμενο είναι πως το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού καλύπτει τώρα όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες, και ως εκ τούτου συμπεριλαμβάνει τώρα χώρες όπως η Νότιος Αφρική και η Κίνα, καθώς και περιοχές της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Ο κανονισμός αναφέρεται επίσης ρητά στις ανάγκες των αυτόχθονων και εξαρτώμενων από τα δάση πληθυσμών και στην ανάγκη να ληφθούν υπόψη ζητήματα που αφορούν το φύλο. Πριν λίγο συζητήσαμε για τον κανονισμό για το περιβάλλον και τα σχόλια που έκανα τότε για ορισμένα οριζόντια ζητήματα ισχύουν σε μεγάλο βαθμό και για τον κανονισμό για τα δάση. Γι' αυτό, θα είμαι σύντομος.
Αναφορικά με τις τροπολογίες που υπάρχουν στην έκθεση Fernαndez Martνn, η θέση της Επιτροπής επί των κυρίων οριζοντίων θεμάτων είναι η εξής: σχετικά με το χρηματοδοτικό ποσό αναφοράς, η Επιτροπή αποδέχεται το συμβιβαστικό ποσό των 249 εκατομμυρίων ευρώ για επτά έτη το οποίο προτείνεται στην τροπολογία αριθ. 9, σχετικά με την επιτροπολογία. Η Επιτροπή υποστηρίζει καταρχήν την τροπολογία αριθ. 11, αλλά προτιμά τη διατύπωση των τροπολογιών αριθ. 13, 14 και 15. Οι τροπολογίες προτείνουν μια χωριστή διευθέτηση των ζητημάτων που αφορούν την επιτροπολογία, με τις ετήσιες κατευθυντήριες γραμμές και τις προτεραιότητες να αποφασίζονται βάσει της διαχειριστικής διαδικασίας, ενώ το Συμβούλιο θα εξετάζει τα σχέδια άνω των 2 εκατομμυρίων ευρώ βάσει της συμβουλευτικής διαδικασίας.
Σε ό,τι αφορά τη διάρκεια ισχύος του κανονισμού, προκειμένου να αποφευχθεί η διαδικασία συνδιαλλαγής, η Επιτροπή προτιμά να μην υποστηρίξει την τροπολογία αριθ. 12, η οποία θέτει μια απεριόριστη διάρκεια ισχύος για τους κανονισμούς. Κατά την άποψή μας, η διάρκεια ισχύος των επτά ετών που προτείνει το Συμβούλιο αντιπροσωπεύει έναν αποδεκτό συμβιβασμό.
Ως προς τις τραπεζικές εγγυήσεις, η Επιτροπή δεν υποστηρίζει την τροπολογία αριθ. 8 που αφορά τις τραπεζικές εγγυήσεις για λόγους που παρουσιάσθηκαν προηγουμένως. Αντιτιθέμεθα στη θέσπιση ειδικών διατάξεων σε συγκεκριμένες θέσεις του προϋπολογισμού, καθώς αυτό αντιβαίνει στον κοινό μας στόχο, δηλαδή στην απλούστευση και ενοποίηση των διοικητικών διαδικασιών. Επιπλέον, έπειτα από την απόφαση της Επιτροπής το 1999, θεωρούμε ότι το ζήτημα έχει εν πολλοίς επιλυθεί.
Σε ό,τι αφορά τις υπόλοιπες τροπολογίες, η θέση μας είναι η ακόλουθη:
Η Επιτροπή χαιρετίζει και υποστηρίζει τις τροπολογίες αριθ. 7 και 10, ενώ η τροπολογία αριθ. 4 θεωρείται αποδεκτή. Δεν υποστηρίζουμε τις τροπολογίες αριθ. 2, 3 και 6, καθώς θεωρούμε ότι τα συγκεκριμένα ζητήματα έχουν ληφθεί υπόψη σε άλλα σημεία του κανονισμού, έπειτα από την πρώτη ανάγνωση. Συνεπώς, προς χάριν μιας σαφούς και συνοπτικής νομοθεσίας, θα προτιμούσαμε να καταπέσουν αυτές οι τροπολογίες. Η τροπολογία αριθ. 1 δεν τυγχάνει της υποστήριξής μας, καθώς θεωρούμε ότι προσφέρει μικρή προστιθέμενη αξία. Δεδομένης της αρνητικής θέσης του Συμβουλίου για τη συγκεκριμένη τροπολογία, η Επιτροπή θα προτιμούσε επίσης να καταπέσει. Τέλος, δεν υποστηρίζουμε την τροπολογία αριθ. 5 καθώς ο όρος "εύλογες αμφιβολίες" θεωρείται υπερβολικά υποκειμενικός, γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη την εφαρμογή του κανονισμού. Επιπλέον, ο στόχος αυτής της τροπολογίας, δηλαδή η αποφυγή σχεδίων με αρνητικές κοινωνικές, πολιτισμικές, οικονομικές ή περιβαλλοντικές επιπτώσεις αποτελεί αντικείμενο του άρθρου 4(5) για την αξιολόγηση των επιπτώσεων.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, Επίτροπε κύριε Nielson.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Απόβλητα πλοίων και κατάλοιπα φορτίου
Πρόεδρος
Τώρα, συνάδελφε κύριε Jarzembowski, ήρθε η μεγάλη στιγμή!
(Ευθυμία) Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση (Α5-0043/2000) της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου [11195/1/1999 - C5-0251/1999 - 1998/0249(COD)] εν όψει της έγκρισης της οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου (εισηγητής: ο κ. Bouwman).

Bouwman
. (NL) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, εν προκειμένω έχουμε μία καλά στηριγμένη οδηγία. Τις περασμένες εβδομάδες συζητήσαμε για την καταστροφή που προκάλεσε το πετρελαιοφόρο Erika. Εξετάσαμε τη λήψη νέων μέτρων σε βραχυπρόθεσμη βάση, όσον αφορά τα διπλά τοιχώματα, τους ελέγχους, τους ελέγχους των οργάνων εποπτείας, κλπ. Εάν όμως εξετάσουμε τη ρύπανση της θάλασσας από πετρέλαιο ως αποτέλεσμα αυτού του είδους των καταστροφών, τότε διαπιστώνουμε ότι αυτή αποτελεί το ένα τρίτο του συνόλου. Διπλάσιο ποσοστό προέρχεται από τις κανονικές λειτουργίες των πλοίων. Και αυτό δεν είναι το μόνο. Εάν εξετάσουμε τις ακτές μας, και αναφέρομαι για παράδειγμα στις Κάτω Χώρες, αλλά αυτό ισχύει και για άλλες χώρες, το 49% των απορριμμάτων που συναντούμε προέρχονται κατευθείαν από τη θάλασσα. Μόνο το 15% προέρχεται από τους τουρίστες και ένα μεγάλο ποσοστό είναι άγνωστης προέλευσης, αλλά φυσικά προέρχεται από κάπου.
Εν συντομία, αυτή η οδηγία είναι μεγάλης σημασίας, επειδή η οικολογική ζημία είναι σημαντική και επειδή η ποιότητα του περιβάλλοντος για τα πουλιά, τα ψάρια κλπ. είναι πολύ μεγάλης σημασίας. Πρόκειται, εν συντομία, για το περιβάλλον μας. Για τα κίνητρα αυτής της οδηγίας δεν θα επιθυμούσα να πω περισσότερα. Όσον αφορά την ποιότητα της οδηγίας, θα είχα μόνο θετικές κρίσεις έναντι της Επιτροπής. Εντούτοις, κατά την πρώτη ανάγνωση υποβλήθηκε από το Κοινοβούλιο μία σειρά τροπολογιών. Το σύνολό τους ανήλθε σε 18. Ένα μεγάλο μέρος τους έγινε αποδεκτό, ενώ ένα μικρότερο μέρος δεν έγινε αποδεκτό. Αυτές, εντούτοις, θα επανέλθουν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο. Αλλά κυρίως θα ήθελα να επικεντρώσω την προσοχή μου σε ένα πολύ σημαντικό σημείο.
Σε ολόκληρη την Ένωση, είμαστε σύμφωνοι ότι οι θάλασσες ρυπαίνονται και ότι κάτι πρέπει να γίνει γι' αυτό. Για άλλη μία φορά, αναφέρομαι στην καταστροφή του πετρελαιοφόρου Erika αλλά υπάρχουν και άλλα θέματα. Είμαστε σύμφωνοι ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί η αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει";.
Στην παρούσα έκθεση υποβλήθηκε μία τροπολογία η οποία υποστηρίζει ότι δεν θα πρέπει να επιτρέπονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση όλες οι ποικιλίες συστημάτων κάλυψης του κόστους, επειδή ορισμένα συστήματα κάλυψης του κόστους για τις λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής των αποβλήτων δεν συμβάλλουν άμεσα στην αναγκαία διατήρηση του καθαρού περιβάλλοντος. Δεν περιλαμβάνουν οικονομικά κίνητρα. Ας αναφερθώ σε ένα παράδειγμα για να γίνω σαφής.
Στα νότια κράτη, χρησιμοποιείται στην πραγματικότητα η αρχή του άμεσου καταλογισμού του κόστους και αυτό σημαίνει ότι οι ρυπαίνοντες οι οποίοι παραδίδουν τα απόβλητά τους στους λιμένες πληρώνουν, ενώ οι ρυπαίνοντες οι οποίοι δεν παραδίδουν τα απόβλητά τους στους λιμένες και επομένως ρυπαίνουν, δεν πληρώνουν.
Στα βόρεια κράτη, υπάρχει ένα σύστημα σύμφωνα με το οποίο, σε κάθε περίπτωση, το εν λόγω χρηματικό τέλος εφαρμόζεται διαφορετικά. Όλοι πληρώνουν, είτε απορρίπτουν τα απόβλητά τους στη θάλασσα, είτε τα παραδίδουν. Στην περίπτωση αυτή, υπάρχει ένα είδος οικονομικού κινήτρου, ώστε να υπάρξει προτροπή για την παράδοση των αποβλήτων. Υπάρχουν παραδείγματα και η επιστημονική έρευνα έδειξε ότι το σύστημα αυτό λειτουργεί.
Αυτός είναι ένας από τους λόγους που το Κοινοβούλιο επιμένει σε αυτό το σημείο και η επιτροπή, εξ ονόματος της οποίας μιλώ αυτή τη στιγμή, επιμένει στην επιβολή ενός ποσοστού έμμεσης κάλυψης του κόστους, το οποίο θα πρέπει να περιλαμβάνεται στα λιμενικά τέλη.
Και αυτή την κατέθυνση πραγματικά ακολουθούμε. Η άποψη ότι το ποσοστό αυτό θα έπρεπε να ήταν 90% αποτελεί θέμα προς συζήτηση. Όπως επίσης η άποψη ότι θα μπορούσε να είναι 75%, αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπάρχει μία βάση. Αυτή η βάση θα πρέπει να είναι αρκετά ισχυρή. Διαφορετικά, επανερχόμαστε και πάλι σε μία ποικιλία συστημάτων και θα πρέπει και πάλι να περιμένουμε για τη συγκέντρωση δεικτών επί χρόνια, προκειμένου να τους συζητήσουμε, τη στιγμή που ήδη γνωρίζουμε τα συμπεράσματα. Θα επιθυμούσα να πείσω τον καθένα ότι υπάρχουν λόγοι για να επιλέξουμε ένα σύστημα, σύμφωνα με το οποίο, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η έμμεση κάλυψη του κόστους θα περιλαμβάνεται στα λιμενικά τέλη. Εάν εξετάσει κανείς την πρόταση της Επιτροπής, όπως αυτή έχει, τότε μία χώρα θα μπορούσε να επιβάλει μέχρι 0,01% έμμεσου κόστους, εφόσον το επιθυμούσε. Φοβούμαι ότι θα επικρατήσει στην πράξη αυτή η επιλογή. Και αυτό είναι το σημαντικότερο σημείο επί του οποίου θα πρέπει να ανταλλάξουμε απόψεις στα επόμενα λεπτά.
Υπάρχει, επίσης, μία σειρά άλλων στοιχείων. Σε μία σειρά σημείων καταλήξαμε σε συμφωνία. Και πιστεύω ότι και σε αυτό το σημείο μπορούμε να συμφωνήσουμε. Αλλά αυτός είναι ο πυρήνας της υπόθεσης,

Jarzembowski
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Αντιπρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, πρώτα απ' όλα θα ήθελα να τονίσω ότι είχαμε μια καλή συζήτηση κατά τις δύο αναγνώσεις που προηγήθηκαν. Θα μου επιτρέψετε να ευχαριστήσω θερμά τον εισηγητή Bouwman, ο οποίος ανέλαβε τον φάκελο και διασαφήνισε τόσο καλά τα επιμέρους σημεία του. Συμφωνούμε, εξάλλου, με το Συμβούλιο σε τρία ζητήματα.
Πρώτον, κάθε ευρωπαϊκός λιμένας πρέπει να αποκτήσει κατάλληλες λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων πλοίου, στο βαθμό που δεν τις έχει ακόμα. Οι εγκαταστάσεις αυτές θα πρέπει, επομένως, να κατασκευαστούν. Δεύτερον, όλα τα πλοία, ανεξαρτήτως της σημαίας τους, πρέπει να απομακρύνουν τα απόβλητά τους. Τρίτον, τα έξοδα απομάκρυνσης θα πρέπει να τα επωμίζεται το πλοίο. Σε αυτά τα τρία σημεία συμφωνούμε.
Θέλουμε να επιτύχουμε από κοινού ένα σύστημα που θα εξασφαλίζει ότι δεν θα υπάρχουν οικονομικά κίνητρα για την απόρριψη των αποβλήτων στη θάλασσα. Πρώτον, θέλουμε να προστατέψουμε τη χλωρίδα και την πανίδα και, δεύτερον, υπάρχουν πολλές ακτές, οι οποίες θα πρέπει αφενός να είναι ελκυστικές για τους τουρίστες και, αφετέρου, θα πρέπει στις ακτές αυτές να δημιουργηθούν θέσεις απασχόλησης. Με άλλα λόγια, θέλουμε να αποκτήσουμε ένα αποτελεσματικό σύστημα.
Σε ποιο σημείο διαφοροποιούμαστε, λοιπόν, από το Συμβούλιο - εκτός από λεπτομέρειες, όπως ότι θέλουμε να εξαιρεθούν τα μουσειακού χαρακτήρα πλοία από τις γραφειοκρατικές διατάξεις και ότι είμαστε λίγο πιο αυστηροί σε ό,τι αφορά τα μεγάλα αλιευτικά σκάφη και τα σκάφη αναψυχής; Η πραγματικά καθοριστική διαφορά είναι το ερώτημα πώς θα πετύχουμε να αναλάβουν τα πλοία τα έξοδα διάθεσης των αποβλήτων. Ο συνάδελφος Bouwman εξέθεσε ήδη τις δύο εναλλακτικές λύσεις. Υπάρχουν δύο εμπειρίες: η πρώτη είναι αυτή της περιοχής της Βαλτικής θάλασσας - κι εδώ δεν πρόκειται για την εμπειρία ενός μεμονωμένου κράτους, αλλά αφορά ολόκληρο το χώρο της Βαλτικής - και η εμπειρία αυτή λέει ότι αν καλύψει κανείς ένα μεγάλο μέρος των εξόδων διάθεσης των αποβλήτων μέσω των γενικών λιμενικών τελών, τότε δεν υπάρχει κίνητρο για την απόρριψη των αποβλήτων του πλοίου στη θάλασσα. Γιατί αν έχει κανείς ήδη πληρώσει για την διάθεση των αποβλήτων, τότε μπορεί να διαθέσει τα απόβλητα και στον λιμένα.
Το άλλο σύστημα είναι η καθαρή εφαρμογή της αρχής "ο ρυπαίνων πληρώνει": όποιος διαθέτει απόβλητα πλοίου στη στεριά πρέπει να πληρώσει ειδικά γι' αυτό. Αυτό το σύστημα αποδείχτηκε αναποτελεσματικό, διαφορετικά γιατί η Μεσόγειος είναι τόσο βρώμικη; Γιατί είναι η Βόρειος θάλασσα τόσο βρώμικη; Γιατί η αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει" δεν λειτουργεί αν δεν υπάρχει επαρκής έλεγχος! Γι' αυτό η επιτροπή είπε, μετά από απόφαση της ευρείας πλειοψηφίας - δεν ήταν η μεγάλη πλειοψηφία, σε λίγο θα εκφράσουν τις απόψεις τους οι εκπρόσωποι της μειοψηφίας - όπως είχε πει και το Κοινοβούλιο στο σύνολό του κατά την πρώτη ανάγνωση, χωρίς να υπάρξει κάποια διαφωνία, η επιτροπή, λοιπόν, είπε ότι το σύστημα χωρίς ειδικά τέλη είναι το καλύτερο σύστημα το σύστημα αυτό παρέχει, τρόπον τινά, στα πλοία το οικονομικό κίνητρο για να μην απορρίπτουν εν πλω τους ρύπους στη θάλασσα, αλλά να τους διαθέσουν σε κατάλληλες λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων.
Αυτό είναι το καθοριστικό ζήτημα. Είμαστε πρόθυμοι να έρθουμε σε συμφωνία με το Συμβούλιο. Αλλά το Συμβούλιο απέρριψε μέχρι στιγμής κάθε σοβαρή συμφωνία με μας. Γι' αυτό και απευθύνω έκκληση στο Σώμα να υποστηρίξει την τροπολογία μας σύμφωνα με την οποία σημαντικό ποσοστό - ώς 90% - του κόστους διάθεσης αποβλήτων θα πρέπει να καλύπτεται από τα γενικά λιμενικά τέλη. Τότε θα έχουμε τη δυνατότητα να συμφωνήσουμε με το Συμβούλιο, στο πλαίσιο της διαδικασίας συνδιαλλαγής, σε ένα ποσοστό 75% ή σε οτιδήποτε άλλο. Γι' αυτό το λόγο και η παράκλησή μου προς την Επιτροπή: κυρία Αντιπρόεδρε, προσέξετε ποια πλευρά θα υποστηρίξετε! Νομίζω ότι προς το συμφέρον της προστασίας του περιβάλλοντος και μιας μακρόβιας, ανθηρής τουριστικής βιομηχανίας σε πολλές χώρες της Κοινότητάς μας είναι καλύτερο να έχουμε ένα αποτελεσματικό σύστημα. Υποστηρίξτε λοιπόν το σύστημα της μη επιβολής ειδικών τελών που προτείναμε. Ίσως τότε να επιτύχουμε έναν λογικό συμβιβασμό με το Συμβούλιο κατά τη διαδικασία συνδιαλλαγής.

Piecyk
Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που διευθύνετε ειδικά εσείς αυτή τη συζήτηση, μια και ξέρω ότι, ως Βαυαρός, εισακούτε πάντα τα αιτήματα που έχουν σχέση με τα λιμάνια και τις θάλασσες. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή, Theo Bouwman, για την εργασία που εκπόνησε, καθώς και για τη συνεργασία του μαζί μας προετοιμάζοντας την αυριανή ψηφοφορία. Αύριο θα κριθούν κάποια θέματα. Πρώτον, γνωρίζουμε ότι η μεταφορά ανθρώπων και αγαθών με το πλοίο είναι περισσότερο φιλική προς το περιβάλλον σε σχέση με τους υπόλοιπους τρόπους μεταφοράς. Ταυτόχρονα γνωρίζουμε ότι τα πλοία συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στη ρύπανση των θαλασσών μέσω των αποβλήτων, των καταλοίπων φορτίου και με την πετρελαιακή ιλύ. Τα καύσιμα των πλοίων είναι το αργό πετρέλαιο, και γνωρίζουμε ότι 1% ως 3% αυτού του πετρελαίου απομένει ως κατάλοιπο πετρελαιακή ιλύς, η οποία συνήθως απορρίπτεται στις θάλασσες.
Νομίζω πως συμφωνούμε στο ότι τα πλοία πρέπει να απομακρύνουν τους ρύπους και τα κατάλοιπα φορτίου στους λιμένες. Από αυτό συνεπάγεται το εξής - και ουσιαστικά δεν μπορεί να υπάρξει μια διαφορετική λογική: εκείνο που απαιτείται πρώτα απ' όλα για να έχουμε καθαρές θάλασσες είναι να πάψει να είναι οικονομικά συμφέρουσα η παράνομη απόρριψη αποβλήτων στη μέση του πελάγους. Αυτό είναι το ζητούμενο και το έχουμε συζητήσει εδώ πολλές φορές.
Τον Ιανουάριο είχαμε μια πολύ διεξοδική συζήτηση μαζί σας, κυρία Επίτροπε, σχετικά με τις επιπτώσεις του ναυάγιου του σκάφους "Erika". Τότε είχαμε ανακεφαλαιώσει όλα τα σημεία που αφορούν την ασφάλεια των πλοίων και τις καθαρές θάλασσες. Και σε αυτή την οδηγία για τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής καταλοίπων φορτίου, το θέμα είναι πώς θα αποκτήσουμε καθαρότερες θάλασσες. Πληροφοριακά και μόνο: γνωρίζουμε ότι μόνο στη Βόρεια θάλασσα απορρίπτονται παράνομα 70.000 κυβικά μέτρα ρύπων και, από την άλλη μεριά, γνωρίζουμε ότι το πολύ 5% ώς 10% των πλοίων ακολουθούν τώρα τη νόμιμη οδό, απομακρύνουν δηλαδή τα απόβλητά τους στα λιμάνια.
Το σκάνδαλο αυτό είναι ανεπίτρεπτο και από τη σκοπιά του Συμβουλίου. Το Συμβούλιο λέει, όπως και εμείς, ότι όλοι οι λιμένες πρέπει να διαθέτουν κατάλληλες λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων και ότι πρέπει να είναι εξοπλισμένοι με αυτές. Η διαφορά μας τελικά έγκειται στο ερώτημα: πώς θα καλύπτονται τα έξοδα διάθεσης των αποβλήτων; Κατά την πρώτη ανάγνωση, η άποψη της μεγάλης πλειοψηφίας του Κοινοβουλίου ήταν ότι τα πλοία θα πρέπει να συνεισφέρουν κατά ένα σημαντικό ποσοστό, δηλαδή τουλάχιστον κατά 90%. Και εδώ έγκειται η διαφορά μας προς το Συμβούλιο, το οποίο κάνει απλώς λόγο για μια συνεισφορά. Αυτή η συνεισφορά όμως μπορεί να είναι και μισό ευρώ, και αυτό, μα τω Θεώ, θα ήταν πολύ λίγο στην προκείμενη περίπτωση. Αυτό δεν θα άλλαζε τίποτα. Δεν δημιουργείται οικονομική πίεση για τα πλοία, ώστε να συμπεριφερθούν ανάλογα.
Αυτό που χρειάζεται είναι ένα πάγιο ποσό διάθεσης αποβλήτων για όλα τα πλοία, ανεξάρτητα από την πραγματική χρήση των εγκαταστάσεων παραλαβής αποβλήτων. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να καταργηθεί το οικονομική κίνητρο για την απόρριψη εν πλω, πράγμα που - όπως διευκρινίστηκε ήδη - κατέστη δυνατό στη Βαλτική με τη Συμφωνία της Επιτροπής του Ελσίνκι, με το σύστημα που δεν επιβάλλει ειδικά τέλη. Αυτό που είναι δυνατό εκεί, πρέπει να μπορεί να λειτουργήσει και για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές θάλασσες. Γιατί δεν πρόκειται μόνο για το περιβάλλον, πρόκειται για καθαρά νερά, πρόκειται ακόμα και για τον τουρισμό και - εκείνο που έχει καθοριστική σημασία - εκτός από το περιβαλλοντικό ζήτημα, πρόκειται ακόμα για την ουδετερότητα του ανταγωνισμού. Θα πρέπει όλα τα πλοία στους λιμένες να μπορούν να τηρούν τις ίδιες προϋποθέσεις, και μόνο αν το Κοινοβούλιο, η Επιτροπή και το Συμβούλιο δημιουργήσουν από κοινού αυτές τις προϋποθέσεις θα έχει αποκατασταθεί αυτή η ουδετερότητα ανταγωνισμού για τα λιμάνια και τα πλοία.
Πιστεύω ότι πρόκειται ακόμα για την αξιοπιστία της Ένωσης και του Κοινοβουλίου ειδικότερα. Πιστεύω ότι οι άνθρωποι κουράστηκαν να βιώνουν μετά από κάθε καταστροφή αυτή την υποκριτική συμπεριφορά της Ευρώπης και των υπουργών της, όπως εξάλλου είδαμε στην περίπτωση του "Erika". Το πετρέλαιο φτάνει στις ακτές, και τότε εμφανίζονται οι υπουργοί και καταβάλλουν οι ίδιοι προσπάθειες για την απομάκρυνση των ρύπων με ένα μικρό κουβαδάκι, όταν όμως μετά από δυο βδομάδες είναι υπό συζήτηση κάποια αυστηρή οδηγία, τότε τα μεγάλα λόγια του χθες έχουν ξεχαστεί. Δεν θα μπορέσουμε να αποτρέψουμε εκατό τοις εκατό τα ατυχήματα, μπορούμε όμως να διαμορφώσουμε την πρόληψη όσο το δυνατόν καλύτερα. Μια συνεπής οδηγία θα αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή.
Ελπίζω ακόμη ότι οι συνάδελφοι της Ομάδας των Φιλελευθέρων θα ξανασκεφθούν ίσως το ζήτημα μέχρι αύριο, μήπως - ακόμα και για λόγους ταύτισης με το Κοινοβούλιο - μπορέσουν για άλλη μια φορά να συνεργαστούν, όπως έκαναν ήδη κατά την πρώτη ανάγνωση γιατί θα προχωρήσουμε ούτως ή άλλως στη διαδικασία συνδιαλλαγής, και εκεί θα πρέπει να διαπιστώσουμε τα όρια του Συμβουλίου. Νομίζω ότι για λόγους που έχουν να κάνουν με το περιβάλλον και με τον ανταγωνισμό, αλλά και βάσει αυτού που αποφασίστηκε μόλις πριν από δύο μήνες, τον Ιανουάριο, θα έπρεπε αύριο να ψηφίσουμε με μεγάλη πλειοψηφία αυτές τις τροπολογίες, όπως ακριβώς τις συζητήσαμε στην επιτροπή.

Sterckx
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κύριε εισηγητή, εύχομαι καλή επιτυχία στην έκθεσή σας. Και αυτό το έχετε ήδη πει: χρειαζόμαστε πολύ αυτή την οδηγία. Είναι μία καλή οδηγία. Οι λιμένες πρέπει να διαθέτουν εγκαταστάσεις παραλαβής των αποβλήτων. Και τελικά θα υπάρξει σχετικός έλεγχος. Τα κράτη μέλη πρέπει, επίσης, να επιβάλλουν κυρώσεις, σε περίπτωση που κάποιος δεν τηρεί τους κανόνες. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Είναι πολύ καλό για το περιβάλλον. Στον τομέα αυτό γίνονται ήδη επενδύσεις, πριν από τη θέση σε ισχύ της οδηγίας όπως, για παράδειγμα, στην Αμβέρσα, κοντά στην οποία ζω, όπου αυτή τη στιγμή κατασκευάζονται μεγάλες εγκαταστάσεις, οι οποίες προηγουμένως δεν υπήρχαν. Επομένως, αυτή η οδηγία ήδη εφαρμόζεται έως ένα βαθμό.
Υπάρχει ένα σημείο στο οποίο αναφέρθηκε και ο κ. Jarzembowski και πάνω στο οποίο υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Με ποιο τρόπο θα υπολογίζουμε το κόστος; Όσον αφορά την αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει"; είμαστε ήδη σύμφωνοι. Αλλά θα πρέπει αυτός να καταβάλει αυτομάτως ένα πλήρες ποσό ή μία σημαντική συμβολή, η οποία θα περιλαμβάνεται στα λιμενικά τέλη, ή θα πρέπει να επιλεγεί μία περισσότερο ευέλικτη ρύθμιση, όπως προτείνει τώρα το Συμβούλιο; Σε ποια λύση συναντώνται τα καλύτερα οικονομικά κίνητρα, όπως τα αναφέρατε; Επ' αυτού, συζήτησα με μία σειρά ατόμων. Οι απόψεις διαφέρουν. Και οι συνήθειες προφανώς διαφέρουν. Ακόμη και σε λιμένες της ίδιας περιοχής ισχύουν διαφορετικές καταστάσεις και επιβάλλονται διαφορετικά ποσοστά. Υπάρχουν λιμένες οι οποίοι και την τελευταία στιγμή τροποποιούν το ποσοστό τους όπως αναφέρεται. Πιστεύω ότι εμείς ως Κοινοβούλιο θα πρέπει καλύτερα να μην εμπλακούμε με ένα συγκεκριμένο ποσοστό. Ένα ευέλικτο σύστημα, υπό αυτές τις συνθήκες, όπως το αναφέρατε, πρέπει να περιλαμβάνει ένα σημαντικό ποσοστό του κόστους. Το 0,01% δεν αποτελεί προφανώς σημαντικό ποσοστό.
Επίσης, πρέπει να υπάρχει και ενθάρρυνση, με τη διατήρηση ενός ευέλικτου ποσοστού, για ανθρώπους οι οποίοι ενεργούν φιλικά προς το περιβάλλον, υπό την προϋπόθεση ότι η Επιτροπή θα ελέγχει και θα εποπτεύει καλά την ορθή λειτουργία του συστήματος. Εάν οι στόχοι της οδηγίας δεν τηρηθούν, τότε η Επιτροπή θα πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα, να προτείνει τροποποιήσεις και να φροντίσει ώστε το σύστημα να λειτουργήσει.
Συνάδελφοι, σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να διασώσουμε και να διατηρήσουμε αυτή την οδηγία και να φροντίσουμε να λειτουργήσει. Ελπίζω ότι, ως θέμα αρχής, δεν θα θέσουμε σε κίνδυνο με τον έναν ή τον άλλο τρόπο αυτή την οδηγία.

Meijer
Κύριε Πρόεδρε, μέχρι πρόσφατα πίστευαν πολλοί ότι τα απορρίμματα εξαφανίζονται εάν κανείς τα απορρίψει στη θάλασσα ή τα εγκαταλείψει στο χώρο. Επί του παρόντος, γνωρίζουμε ότι αυτά τα απορρίμματα αργότερα επιστρέφουν και συχνά σε πολύ πιο επιβλαβή μορφή. Η μεγάλης κλίμακας ρύπανση της θάλασσας και η καταστροφή της πανίδας από πετρελαιοφόρα, στα οποία παρουσιάζονται ρήγματα, επισύρει πάντα μεγάλη προσοχή.
Λιγότερη προσοχή δίνεται στο γεγονός ότι καθημερινά οι θάλασσες ρυπαίνονται από συνηθισμένα εμπορικά πλοία και σκάφη αναψυχής. Ήρθε η στιγμή να επεξεργαστούμε μια όσο το δυνατό πιο ολοκληρωμένη και καλύτερα ελεγχόμενη ρύθμιση για την παράδοση στους λιμένες, κατά τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον, των αποβλήτων των πλοίων και τη μετέπειτα επεξεργασία τους. Επ' αυτού, μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα πρακτικά παραδείγματα που υπάρχουν μέχρι στιγμής σε λιμένες, μεταξύ των οποίων και στην πόλη που διαμένω, στο Ρότερνταμ.
Φυσικά, τίθεται το ερώτημα κατά πόσο οι κανόνες μπορούν να είναι άδικοι για τα μικρότερα σκάφη. Για τα ιστορικά μουσειακά σκάφη και για σκάφη τα οποία σε μικρή απόσταση κάνουν πολλές στάσεις σε λιμένες και ως εκ τούτου πρέπει να πληρώνουν συχνά. Έχω την εντύπωση ότι ο εισηγητής επεδίωξε την καλύτερη λύση και άκουσε με προσοχή τις παρατηρήσεις. Αλλες λύσεις πιθανόν θα είχαν λιγότερο ευνοϊκό αντίκτυπο για την προστασία του περιβάλλοντος και για αυτό το λόγο η Ομάδα μου θα υπερψηφίσει την εν λόγω έκθεση.

Χατζηδάκης
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, καταρχάς πρέπει να ευχαριστήσω και εγώ με την σειρά μου τον κ. Bouwman για την προσπάθεια που έκανε στην Επιτροπή ώστε να συγκλίνουν οι απόψεις. Δεν συνέκλιναν απολύτως αλλά, τι να κάνουμε, έτσι συμβαίνει πάρα πολλές φορές στην πολιτική.
Όπως και να έχει το πράγμα, όπως και να διαμορφωθεί τελικά η έκθεση, όποια συμφωνία και να υπάρξει μεταξύ Συμβουλίου και Κοινοβουλίου, είναι βέβαιον ότι θα υπάρξει πρόοδος σε σχέση με το καθεστώς που είχαμε προηγουμένως. Διότι προβλέπεται να δημιουργηθούν εγκαταστάσεις στα λιμάνια για την διαχείριση των αποβλήτων και, βεβαίως, νομίζω ότι η οδηγία αυτή αποτελεί μια σημαντική συμβολή προς την κατεύθυνση του περιορισμού της ρύπανσης στις θάλασσες.
Τώρα, είναι προφανές και από την συζήτηση ότι υπάρχει ένα επίμαχο σημείο. Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχουν δύο συστήματα: ένα στη Βόρειο Θάλασσα, το No Special Fee System και το σύστημα που ισχύει στα υπόλοιπα λιμάνια, όπου υπάρχει χρέωση των πλοίων ανάλογα με τη χρήση που κάνουν των υπηρεσιών των λιμανιών.
Αντιλαμβάνομαι την ευαισθησία των συναδέλφων οι οποίοι μιλάνε για την ρίψη των αποβλήτων εκ μέρους πολλών ασυνείδητων πλοιάρχων στη θάλασσα για να μην πληρώνουν τέλη, θέλω να πω όμως ότι υπάρχει και η άλλη πλευρά. Και η άλλη πλευρά είναι ότι λιμάνια μεσογειακών χωρών μελών, όπως ας πούμε της πατρίδας μου, της Ελλάδας, θα αντιμετωπίσουν έντονα προβλήματα ανταγωνιστικότητας σε σχέση με τα λιμάνια γειτονικών μη κοινοτικών χωρών, καθώς τίποτα βεβαίως δεν εμποδίζει τους καπετάνιους διερχόμενων από την Μεσόγειο πλοίων να πιάνουν σε λιμάνια της Τουρκίας ή χωρών της Βόρειας Αφρικής για να μην καταβάλουν τα υψηλά αντικειμενικά και όχι με βάση τη χρήση τέλη που θα ισχύουν στα κοινοτικά λιμάνια.
Θέλω λοιπόν να πω ότι έχουμε μια πρόοδο. Ας κρατήσουμε την πρόοδο που έχουμε με την οδηγία αυτή, την πρόβλεψη δηλαδή ότι θα υπάρχει μια καταβολή τελών με βάση κάποια αντικειμενικά κριτήρια. Η βίαιη σύγκλιση των συστημάτων, πέραν του προβλήματος που υπάρχει με την αρχή της επικουρικότητας, κύριε Πρόεδρε, δεν νομίζω ότι θα έχει τα αποτελέσματα που προσδοκούμε, διότι τελικώς υπάρχουν τρόποι πάλι να παρακαμφθεί το σύστημα, με αποτέλεσμα ζημιογόνο για το περιβάλλον.

Watts
Κύριε Πρόεδρε, κάθε μέρα πέντε εκατομμύρια τεμάχια στερεών αποβλήτων απορρίπτονται στην θάλασσα από τα πλοία. Αυτά τα απορρίμματα μεταφέρονται από τα κύματα και καταλήγουν στις παραλίες, προκαλώντας σοβαρές βλάβες στο περιβάλλον και στη θαλάσσια ζωή. Ως αποτέλεσμα, ένα εκατομμύριο πουλιά και εκατό χιλιάδες θαλάσσια θηλαστικά και θαλάσσιες χελώνες βρίσκουν τον θάνατο κάθε χρόνο. Η Σύμβαση MARPOL στοχεύει στην πρόληψη της ρύπανσης από τα πλοία, αλλά η νομοθεσία είναι σαφώς αναγκαία προκειμένου να διασφαλισθεί η εφαρμογή της σύμβασης. Για τον λόγο αυτό, η εν λόγω οδηγία είναι πολύ σημαντική, και γι' αυτό επίσης χαιρετίζω απόψε με ευχαρίστηση την πρόοδο που σημειώθηκε στο Συμβούλιο για την επίτευξη μιας κοινής θέσης που θα επιβάλλει στα πλοία να απορρίπτουν τα απόβλητά τους σε λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων.
Επιδοκιμάζω επίσης το έργο του εισηγητή, η αφοσίωση του οποίου αντανακλά την ένταση του αισθήματός μας στους κόλπους της επιτροπής μας για την αντιμετώπιση αυτού του συγκεκριμένου προβλήματος και την έντονη επιθυμία μεταξύ των βουλευτών όλων των κομμάτων να τεθεί ένα τέρμα σε αυτή την καταστροφική για το περιβάλλον πρακτική. Χαιρετίζω ιδιαιτέρως τη σθεναρή υποστήριξή του για την πρόταση που, χάριν της βελτίωσης της πρόληψης της ρύπανσης και της αποφυγής στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, προβλέπει οι περιβαλλοντικές απαιτήσεις να ισχύουν για όλα τα πλοία, ανεξαρτήτως της σημαίας υπό την οποία πλέουν και να είναι διαθέσιμες επαρκείς εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων σε όλους τους λιμένες της Κοινότητας.
Ένας τομέας όπου οι βρετανοί βουλευτές του Εργατικού Κόμματος διαφωνούν με τον εισηγητή αφορά τον τρόπο εφαρμογής της αρχής ο ρυπαίνων πληρώνει. Υποστηρίζουμε θερμά αυτή την αρχή, ωστόσο θεωρούμε ότι μπορεί να εφαρμοσθεί πιο αποτελεσματικά, εάν τα κράτη μέλη διατηρήσουν την εξουσία να θεσπίζουν τα δικά τους συστήματα επιβολής τελών, τα οποία θα ανταποκρίνονται στις δικές τους συνθήκες. Για παράδειγμα, στο Ηνωμένο Βασίλειο το σύστημα με το οποίο το πλοίο πληρώνει τον συλλογέα των αποβλήτων κάθε φορά που χρησιμοποιεί τις εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων, χωρίς την εμπλοκή του λιμένα, λειτουργεί ομαλά. Βασίζεται σε μια συναίνεση, η οποία σφυρηλατήθηκε με τη συμμετοχή όλων των παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των λιμένων και περιβαλλοντικών ομάδων, όπως της Βασιλικής Εταιρείας για την Προστασία των Πτηνών και του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση.
Ωστόσο, συμμεριζόμαστε την ανησυχία του εισηγητή ότι η διαφοροποίηση στα συστήματα επιβολής τελών δεν πρέπει να αυξήσει τον κίνδυνο θαλάσσιας ρύπανσης. Για τον λόγο αυτό υποστηρίζουμε την πρόταση του Συμβουλίου για ενίσχυση της ρήτρας επανεξέτασης, ώστε να διασφαλισθεί ότι θα παρακολουθούνται τακτικά οι επιπτώσεις της οδηγίας.

Stenmarck
Κύριε Πρόεδρε, όποιος είδε τις επιπτώσεις στο περιβάλλον από την καταστροφή που προκάλεσε το πλοίο Erika δεν μπορεί, λογικά, να καταψηφίσει μια έκθεση που αποσκοπεί στην αντιμετώπιση των πετρελαιοκηλίδων που προκαλούν τα πλοία. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική έκθεση.
Πρέπει να υπογραμμιστεί εδώ ότι αυτό που, βασικά, δεν λείπει είναι το νομοθετικό πλαίσιο. Όλα τα κράτη μέλη έχουν υπογράψει τη λεγόμενη Σύμβαση MARPOL και, πέραν αυτού, οι χώρες της Βαλτικής έχουν υπογράψει τη Σύμβαση του Ελσίνκι. Και οι δύο αυτές συμβάσεις στοχεύουν στην αποτροπή της ρίψης αποβλήτων στη θάλασσα και το ζητούμενο είναι, αντιθέτως, να αυξηθεί η προσβασιμότητα στις εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων, καθώς και να δημιουργηθούν κίνητρα για να χρησιμοποιούνται.
Κάθε χρόνο, η Βαλτική Θάλασσα ρυπαίνεται από έναν μεγάλο αριθμό πετρελαιοκηλίδων διαφόρων μεγεθών· στα σουηδικά ύδατα μόνο αυτό γίνεται εκατοντάδες φορές κάθε χρόνο. Η Βαλτική Θάλασσα δε είναι, από περιβαλλοντικής άποψης, πολύ πιο ευαίσθητη από πολλές άλλες θάλασσες. Αυτή είναι η προοπτική σύμφωνα με την οποία βλέπουμε, με τη σημερινή απόφαση, την αρχή της διαδικασίας εύρεσης μιας λύσης όπου θα συμμετέχουν, τελικά, όλες οι περί τη Βαλτική Θάλασσα χώρες, συμπεριλαμβανομένων των υποψήφιων χωρών Πολωνία, Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία. Αυτός είναι, κατά την άποψή μου, ένας τομέας όπου μόνο όφελος θα έχουμε από την υπερεθνική συνεργασία. Ποτέ δεν θα μπορέσουμε να λύσουμε μόνοι μας τα περιβαλλοντικά προβλήματα της Ευρώπης.
Τέλος, θέλω να πω σε αυτούς που, για οικονομικούς λόγους, εξακολουθούν να διστάζουν, το εξής: σκεφτείτε ποιο θα είναι το κόστος αν επιλέξουμε ως λύση τον καθαρισμό των θαλασσών μας! Θα έλθει κάποια στιγμή όπου θα αντιμετωπίσουμε απαιτήσεις τέτοιου είδους. Τότε, θα είμαστε ευγνώμονες αν έχουμε κάνει ό,τι περνάει από το χέρι μας για να αποτρέψουμε τη ρύπανση από πετρέλαιο.

Ripoll y Martνnez de Bedoya
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα εν συντομία να δηλώσω πρώτον ότι δεν πιστεύω πως υπάρχει κάποιος που να αμφιβάλλει ότι χρειάζεται μια οδηγία που να αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα, το οποίο είναι ένα σοβαρό πρόβλημα όχι μόνο για την Ευρώπη, αλλά για όλες τις θάλασσες του κόσμου και που κατά συνέπεια απαιτεί αποτελεσματικά και επείγοντα μέτρα.
Θα ήθελα να καταστήσω σαφές ότι υπάρχει μια σειρά αρχών που είναι γενικές και που κατά συνέπεια ασπαζόμαστε πλήρως.
Πρώτον, όλοι οι λιμένες πρέπει να έχουν τις απαραίτητες εγκαταστάσεις για την επεξεργασία των καταλοίπων. Δεύτερον, βεβαίως, ο ρυπαίνων πληρώνει.
Συμφωνώ ότι μπορούν να υπάρξουν διαφωνίες για τις εξαιρέσεις σχετικά με τον τύπο ή το μήκος ενός σκάφους. Όμως, εκείνο που δεν είναι δυνατόν είναι να αρχίσει μια διαμάχη που να καταλήξει στη στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ των διαφόρων λιμένων και να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια κατάσταση όπου μια σειρά μέτρων που θεωρητικά έχουν περιβαλλοντικό χαρακτήρα, σχετικά με την προστασία των ακτών ή των θαλασσών, να καταλήγουν να προκαλούν στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ των διαφόρων λιμένων.
Κατά συνέπεια, σε αυτό το σημείο είναι που πρέπει να ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα, διότι, εάν δεν καταφέρουμε να επιλέξουμε μια ενδεδειγμένη λύση, τότε η οδηγία αυτή θα καταλήξει σε πλήρη αποτυχία. Το μόνο που θα προκαλέσει θα είναι να επωφεληθούν κάποιοι λιμένες εις βάρος κάποιων άλλων, και όλα αυτά εξαιτίας κάποιων ωραίων λέξεων για το περιβάλλον, που όμως θα κρύβουν μία ανταγωνιστική διαμάχη μεταξύ των λιμένων.
Το λογικό θα ήταν για παράδειγμα να θεσπιστεί η αρχή ενός μόνο τέλους για όλους τους λιμένες της Ευρώπης, ενός τέλους αυστηρά επί ίσοις όροις, που δεν θα επέτρεπε κανενός είδους στρέβλωση του ανταγωνισμού, ή κάποια παρόμοια μέτρα. Οποιαδήποτε απόφαση επιτρέψει, παραδείγματος χάρη, να δοθούν ενισχύσεις από πλευράς των κρατών προς τους διάφορους λιμένες, τελικά θα προκαλέσει στρέβλωση του ανταγωνισμού και εν τέλει θα καταστεί αναποτελεσματική.

De Palacio
Κύριε Πρόεδρε, συμμερίζομαι το ενδιαφέρον σας για τις θάλασσες, για τις υποβρύχιες καταδύσεις καθώς και για την ιστιοπλοΐα και πραγματικά πιστεύω πως εκείνο που μας απασχολεί όλους όσοι είμαστε παρόντες εδώ είναι το πώς θα καταφέρουμε να διασφαλίσουμε καθαρές θάλασσες για τις σημερινές και τις μελλοντικές γενιές.
Πιστεύω ότι η εργασία που συζητούμε σήμερα συνιστά ένα ουσιαστικό θετικό βήμα. Υπ' αυτή την έννοια, θέλω να συγχαρώ τον εισηγητή, τον κ. Bouwman, και ολόκληρη την Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού για το λεπτομερές έργο που αναπτύσσουν στη διάρκεια της συνολικής συζήτησης και διαδικασίας αυτής της πρωτοβουλίας.
Όπως γνωρίζετε, η ανησυχία της Επιτροπής για τη θαλάσσια ρύπανση είναι πολύ μεγάλη. Προσεχώς, ευελπιστώ να σας παρουσιάσω μια πρώτη δέσμη μέτρων για έναν καλύτερο έλεγχο της ασφάλειας των πετρελαιοφόρων, μέτρων που ελπίζω να προωθήσουμε όλοι από κοινού, με αφορμή ακριβώς ένα τραγικό συμβάν, όπως είναι αυτό της βύθισης του "Erika";· τραγικό συμβάν που μπορεί να συμβάλει εν προκειμένω στο να καταφέρουμε όντως να παρακάμψουμε πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα, τα οποία αναμφίβολα πρόκειται να πληγούν από τα μέτρα που θα παρουσιάσω προσεχώς.
Όμως, αν και είναι γεγονός ότι τα ατυχήματα προκαλούν μεγάλα προβλήματα και μεγάλες καταστροφές, η πραγματικότητα είναι ότι η πλειοψηφία των αποβλήτων που απορρίπτονται δεν προέρχονται από ατυχήματα, αλλά απλώς από τη συνήθη διαδικασία καθαριότητας του κύτους μερικών πλοίων, πράγμα που προφανώς συνιστά μια εντελώς ασυνείδητη ενέργεια.
Υπ' αυτή την έννοια, πιστεύω πως μια νομοθεσία όπως αυτή που επιδιώκει η παρούσα οδηγία καλύπτει ποικίλες πτυχές που σχετίζονται με την παράδοση αποβλήτων στους λιμένες. Υποχρεώνει όλους τους κοινοτικούς λιμένες να διαθέτουν κατάλληλες εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων, καθώς και να διασφαλίζουν τον σχεδιασμό της διαχείρισής τους, που θα τελεί υπό την εποπτεία των κρατικών αρχών.
Από την άλλη μεριά, υποχρεώνει τα πλοία να παραδίδουν στους λιμένες όλα τους τα απόβλητα, εκτός εάν διαθέτουν επαρκή αποθηκευτική ικανότητα, που να τους επιτρέπει να φθάνουν στον επόμενο προορισμό τους, στον επόμενο λιμένα.
Πέραν αυτών, υποχρεώνει τα πλοία να ανακοινώνουν την παράδοση αποβλήτων στην οποία πρόκειται να προβούν, προτού καταπλεύσουν στο λιμάνι, και να πληρώνουν το κόστος για τις εγκαταστάσεις υποδοχής. Εκεί ακριβώς έγκειται και το πρόβλημα. Όπως ήδη επεσήμαναν διάφοροι ομιλητές, εκεί ακριβώς αποκλίνουν ριζικά οι θέσεις του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής.
Θέλω να σας ζητήσω, κυρίες και κύριοι βουλευτές, σε αυτό το θέμα, λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη ότι στην Επιτροπή πρόκειται να υποστηρίξουμε την τροπολογία αριθ. 16 του κ. Sterckx - θα αναφερθώ στις υπόλοιπες τροπολογίες κατόπιν - να αποδεχθείτε την αρχική πρόταση. Είναι αλήθεια ότι δεν καθορίζουμε επακριβώς τι ποσοστό πρέπει να αναληφθεί από το σύνολο των πλοίων που καταπλέουν σε έναν λιμένα. Είναι αλήθεια ότι αφήνουμε ένα περιθώριο ευελιξίας στα κράτη, αλλά είναι γεγονός επίσης ότι, θεωρητικά, το 0,01%, παρ' όλο που συνιστά μια συνεισφορά, δεν είναι απαραίτητα ουσιαστική συνεισφορά. Θα μπορούσαμε ίσως να ενσωματώσουμε τη λέξη "ουσιαστική" στο κείμενο, αντί να καθορίσουμε κάποιο συγκεκριμένο ποσοστό.
Θα πρότεινα μια λύση αυτού του τύπου, ενσωματώνοντας την τροπολογία αριθ. 16 του κ. Sterckx, που συμβάλλει στο να υπάρξει μια αναθεώρηση η οποία να μας επιτρέψει ενδεχομένως να καθορίσουμε ένα σταθερό ποσοστό, εάν διαπιστώσουμε ότι τα κράτη δεν προχωρούν όταν έλθει η στιγμή να προβούν σε αυτή την κατανομή και ότι αυτή η υπέρμετρη ευελιξία καθιστά κενή περιεχομένου την οδηγία. Εγώ πάντως θα επιχειρούσα σε μια πρώτη φάση να κάνω ένα βήμα, καθιστώντας ευέλικτη αυτή τη θέση με δυνατότητα αναθεώρησής της.
Πέραν αυτού, θέλω να επισημάνω ότι θεωρούμε πολύ θετικές τις προτάσεις που γίνονται και που θα μπορούσαμε υπ' αυτή την έννοια να τις εντάξουμε στο κείμενο της οδηγίας με κάποιες τελικές διορθωτικές παρεμβάσεις σε ό,τι αφορά τη σύνταξη, κατά τρόπο που να διασφαλίζεται η συμβατότητα με τα ισχύοντα διεθνή και κοινοτικά κείμενα καθώς και με την υπόλοιπη οδηγία, τροπολογίες όπως οι 1, 2, 3, 4, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 και 15. Δηλαδή, μιλάμε ουσιαστικά για το σύνολο των τροπολογιών και πραγματικά εκείνη που δεν μπορούμε να αποδεχθούμε - και λυπούμαι, αλλά εξήγησα ήδη τους λόγους που μας το υπαγορεύουν - είναι η τροπολογία αριθ. 6.
Θα μπορούσα να επεκταθώ, αλλά ήδη εκτέθηκαν οι δύο λόγοι. Ο στόχος που επιδιώκουμε όλοι μας είναι ο ίδιος. Το μόνο στο οποίο διαφοροποιούμαστε είναι στον τρόπο που θα το επιτύχουμε καλύτερα. Εγώ θα ζητούσα την υποστήριξη σε μια θέση που θα μας έδινε περισσότερες δυνατότητες, συμπληρωμένη - επιμένω - με την τροπολογία αριθ. 16 του κ. Sterckx, που θα μας παρείχε τις αναγκαίες εγγυήσεις.
Υπ' αυτή την έννοια, θα πρότεινα, αντί του "σε ποσοστό" , να ενσωματωθεί ενδεχομένως η λέξη "ουσιαστικό" , πράγμα που προφανώς σημαίνει ότι δεν μιλάμε ούτε για το 1%, ούτε για το 5%, ούτε για το 10%, αλλά για ένα σημαντικό νούμερο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να επαναλάβω εκ νέου τις ευχαριστίες μου προς τον εισηγητή και προς τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Αντιπρόεδρε.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Τεχνικός έλεγχος οχημάτων επαγγελματικής χρήσης
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση (Α5-0040/2000) της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου [11287/1/1999 - C5­0323/1999 - 1998/0097(COD)] εν όψει της έγκρισης οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τον οδικό τεχνικό έλεγχο των οχημάτων επαγγελματικής χρήσεως που κυκλοφορούν στην Κοινότητα (εισηγητής: ο κ. Piecyk).

Piecyk
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κάποτε πρέπει κανείς - κρίμα, δεν προσέχει όταν μιλάμε, δεν είναι καλό αυτό! Μια καλή Επίτροπος θα έπρεπε να ακούει τους αγορητές! Μπορούμε να το αφαιρέσουμε αυτό από τον χρόνο ομιλίας;
Κυρία Επίτροπε, ήθελα απλώς να σας απευθύνω ένα μικρό μήνυμα, τόσο για την έκθεση αυτή όσο και για την προηγούμενη. Κάποτε πρέπει κανείς να πάρει μια απόφαση, γιατί η διαδικασία συνδιαλλαγής είναι ένα υψηλό αγαθό που αποκτήσαμε μετά από το Αμστερνταμ. Το Κοινοβούλιο χαίρεται βεβαίως πάντοτε όταν η Επιτροπή αγωνίζεται στο πλευρό του, ως εταίρος του, και δεν εφαρμόζει απαραίτητα την τακτική της εσπευσμένης υπακοής σε ό,τι αφορά το Συμβούλιο. Νομίζω ότι κάτι τέτοιο δεν είναι απαραίτητο στην περίπτωση αυτή.
Με την παρατήρηση αυτή ήθελα να αναφερθώ στην έκθεση. Ο Πρόεδρος διάβασε έναν πολύ περίπλοκο τίτλο. Κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε, θα αναφέρομαι απλώς σε ελέγχους φορτηγών, κάτι που έγινε κατανοητό τόσο στο Regensburg όσο και στο Lόbeck ίσως καταφέρει κάποτε και η Επιτροπή να χρησιμοποιεί κάπως πιο σύντομους τίτλους.
Πιστεύω πως ό,τι κι αν κάνει κανείς για την οδική ασφάλεια δεν θα είναι αρκετό. Αυτό θα πρέπει να το αποδεχτούμε. Η οδηγία αυτή για τους ελέγχους των φορτηγών καλείται να συμβάλει απλά και συγκεκριμένα στην οδική ασφάλεια. Από τη μια πλευρά, ο αριθμός των νεκρών και τραυματιών σε τροχαία ατυχήματα παρουσιάζει μια μικρή τάση μείωσης. Δυστυχώς, παρατηρείται, ταυτόχρονα, μια αυξητική τάση τόσο των νεκρών όσο και των τραυματιών στα ατυχήματα στα οποία εμπλέκονται φορτηγά. Το αίτιο είναι συχνά η έλλειψη πιστότητας προς τις τεχνικές ρυθμίσεις. Αυτό δεν επιτρέπεται να το δεχτούμε. Ένα φορτηγό διανύει, σε κάθε περίπτωση, περίπου 150.000 χλμ το χρόνο. Σε σύγκριση με ένα επιβατικό αυτοκίνητο ιδιωτικής χρήσης πρόκειται για ένα αφάνταστα μεγάλο νούμερο. Μια τέτοια επιβάρυνση απαιτεί τον ύψιστο βαθμό τεχνικής ασφάλειας προς όφελος της οδικής ασφάλειας, της περιβαλλοντικής προστασίας αλλά και του θεμιτού ανταγωνισμού. Γιατί το χαμηλό επίπεδο τεχνικής συντήρησης ενός στόλου φορτηγών αυτοκινήτων δεν μπορεί βέβαια να αποτελεί ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, και, από την άλλη μεριά, δεν μπορεί ένας μεταφορέας να τιμωρείται, επειδή διατηρεί το φορτηγό του σε άριστη τεχνική κατάσταση.
Τώρα, οι Ευρωπαίοι προφανώς δεν έχουν φτάσει στο σημείο να μην χρειάζονται ελέγχους. Η οδηγία αυτή προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με μια διαδικασία διαδοχικών ελέγχων, με κυρώσεις που φτάνουν ώς την αφαίρεση του δικαιώματος χρήσης ενός φορτηγού αυτοκινήτου. Υπήρξε συμφωνία μεταξύ του Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής σε όλα τα θέματα, εκτός από ένα. Και αυτό ήταν οι κυρώσεις. Το Συμβούλιο δεν ανέφερε στην κοινή θέση του κάποια σχετική ρύθμιση. Αυτό βεβαίως είναι ανοησία, γιατί όταν διεξάγω ελέγχους, θα πρέπει να υπάρχουν και κυρώσεις, οι οποίες θα λειτουργούν ως απειλή σε περιπτώσεις που υπάρχουν αμφιβολίες. Το Συμβούλιο είπε στη συνέχεια ότι πρόκειται μάλλον για λανθασμένη διατύπωση, ότι οι κυρώσεις στρέφονται κατά των κρατών μελών. Όχι, οι κυρώσεις πρέπει να στρέφονται κατά των μεταφορέων, κατά των κατόχων φορτηγών και κατά των οδηγών. Γι' αυτό το λόγο υπάρχει τώρα, όπως συμφωνήσαμε στην επιτροπή, μια τροπολογία που κατέθεσα επί της τροπολογίας 2, στην οποία έχει αποφευχθεί η χρήση του όρου "εναρμόνιση". Αυτό συμβαίνει προκειμένου να κάνει κάποιες υποχωρήσεις το Συμβούλιο, να κάνουμε τότε και εμείς κάποιες υποχωρήσεις, γιατί η οδηγία αυτή είναι, πιστεύω, ένα βήμα μπροστά. Παρ' όλο που το λογικό είναι - κι αυτό πρέπει να το γνωρίζει το Συμβούλιο - τα κράτη μέλη να καταλήξουν αργά ή γρήγορα, στο Συμβούλιο, σε κάποια εναρμόνιση σχετικά με τους ελέγχους αυτούς και τις επαπειλούμενες κυρώσεις γιατί θα ήταν ανόητο αν στη Φινλανδία, για παράδειγμα, προβλεπόταν σχεδόν ποινή φυλάκισης σε περίπτωση παραβίασης των διατάξεων, ενώ σε κάποια χώρα του Νότου μόνο μια μικρή χρηματική ποινή, ή το αντίθετο. Κάτι τέτοιο δεν έχει νόημα, και δεν συμβαδίζει με την ευρωπαϊκή λογική. Γι' αυτό θα ήθελα να πω για άλλη μια φορά σχετικά με τη διαδικασία το εξής: η τροπολογία 3 αντικαθιστά την εγκριθείσα από την επιτροπή τροπολογία 2. Θα έπρεπε λοιπόν πρώτα απ' όλα να ψηφιστεί αύριο. Θα ήμουν ευγνώμων αν μεταβιβάζατε την διευκρίνιση αυτή στην Προεδρία η οποία θα διευθύνει αύριο την ψηφοφορία. Έτσι δεν θα είχαμε αύριο διαδικαστικό πρόβλημα.
Πρώτα απ' όλα λοιπόν πρέπει να ψηφίσουμε την τροπολογία 3. Αυτή θα αντικαθιστούσε τότε την τροπολογία 2. Έτσι συμφωνήθηκε στην επιτροπή, και με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαμε να έχουμε πολύ γρήγορα την εν λόγω ρύθμιση χωρίς να χρειαστεί να προσφύγουμε σε κάποια περίπλοκη διαδικασία συνδιαλλαγής για μια καταρχήν λογική λύση.

Jarzembowski
Κύριε Πρόεδρε, έχουν ειπωθεί όλα. Επιτρέψτε μου μόνο να κάνω μια παρατήρηση που μπορεί να αποτελέσει την απαραίτητη γέφυρα προσέγγισης για την Αντιπρόεδρο, ώστε να υποστηρίξει την τροπολογία 3, η οποία αντικαθιστά την τροπολογία 2. Σε αυτή την αίθουσα υπάρχουν κάποιες φορές βουλευτές που λένε: είναι λογικό να ενοποιήσουμε τους ελέγχους οδικής κυκλοφορίας στην αυστηρότητα και την πυκνότητά τους. Όταν όμως πρόκειται για την εναρμόνιση των κυρώσεων, τότε κάποιοι σε αυτή την αίθουσα τρομάζουν - αριστερά και δεξιά, πάνω και κάτω στο Σώμα αυτό. Γι' αυτό βρίσκω θαυμάσια την τροπολογία 3, την οποία διατύπωσε ο κύριος Piecyk, ως εισηγητής. Απέφυγε εντελώς να χρησιμοποιήσει τον όρο "εναρμόνιση". Είπε όμως, περί τίνος πρόκειται. Είπε ότι δεν μπορεί η χρήση ενός επαγγελματικού οχήματος, ενός λεωφορείου με επιβάτες, κατά την οποία δεν τηρούνται οι διατάξεις ασφαλείας - κάτι το οποίο έχει ως αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινη ζωή - να αντιμετωπίζεται στη μια χώρα ως μικροπαράπτωμα και στην άλλη να τιμωρείται αυστηρά. Αυτό θα ήταν, πάντως, απαραίτητο αν λάβουμε υπόψη ότι τίθενται σε κίνδυνο οι επιβάτες ή και άλλοι συμμετέχοντες στην οδική κυκλοφορία.
Επομένως, το ζήτημα εδώ δεν είναι αν είμαστε υπέρ της επικουρικότητας ή υπέρ του συγκεντρωτισμού. Το ζήτημα είναι ότι δεν επιτρέπεται να έχουμε μεν τον κοινό στόχο της οδικής ασφάλειας, αλλά μερικές κυβερνήσεις να λένε "όσον αφορά τις κυρώσεις, θεωρούμε τις παραβιάσεις των κανόνων οδικής ασφάλειας το ίδιο σοβαρές όσο, για παράδειγμα, την παραβίαση του κανόνα που απαγορεύει να πατά κανείς το γρασίδι", ενώ οι υπόλοιπες κυβερνήσεις αξιολογούν σωστά τις παραβιάσεις των κανόνων οδικής ασφάλειας. Πρώτη αρχή, κυρία Αντιπρόεδρε: πρέπει να υπάρξει η ίδια αξιολόγηση της αναγκαιότητας να βελτιωθεί η οδική ασφάλεια. Το δεύτερο επιχείρημα είναι ότι δεν πρέπει να υπάρξει στην Κοινότητα στρέβλωση του ανταγωνισμού. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι μπορεί σε μια χώρα να διεξάγονται ιδιαίτερα αυστηροί έλεγχοι σε φορτηγά ενός άλλου κράτους μέλους, να επιβάλλονται αυστηρές κυρώσεις, να γίνεται κατάσχεση του οχήματος κ.λπ., ενώ σε κάποια άλλη χώρα να αδιαφορούν πλήρως για τους ελέγχους. Αυτός είναι ο πυρήνας της διαφοράς μεταξύ του Κοινοβουλίου και της κοινής θέσης: η άποψή μας είναι ότι τα κράτη μέλη θα έπρεπε να προσπαθήσουν, σχετικά με τις κυρώσεις που παραμένουν στο πλαίσιο της εθνικής δικαιοδοσίας τους, να συντονιστούν βάσει του ερωτήματος: πώς αξιολογώ τους κινδύνους της κυκλοφορίας, και πώς εξασφαλίζω τον ισότιμο ανταγωνισμό μέσα στην κοινοτική εσωτερική αγορά;
Γι' αυτό, κυρία Αντιπρόεδρε, έπειτα από την εκλογική νίκη ενός συγκεκριμένου κόμματος σε μια μεγάλη χώρα, θα μπορούσατε να μου χαρίσετε μια ακόμη πιο όμορφη βραδιά, αν λέγατε ότι μπορείτε να εγκρίνετε την τροπολογία 3 του εισηγητή!

Watts
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω ευχαριστώντας τον εισηγητή για το έργο του σχετικά με αυτό το πολύ σημαντικό ζήτημα, και συγχαίροντας την Επίτροπο και την Επιτροπή για την παρουσίαση αυτής της πρότασης. Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι μία από τις προτεραιότητες της πορτογαλικής Προεδρίας είναι, δικαίως, η αντιμετώπιση της σκανδαλώδους κατάστασης σχετικά με την οδική ασφάλεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Γνωρίζω ότι οι αριθμοί είναι γνωστοί, αλλά κάθε χρόνο 43.000 πολίτες σκοτώνονται σε τροχαία. Αυτό ισοδυναμεί με το μέγεθος μιας μεσαίας πόλης, η οποία εξαφανίζεται από τον χάρτη κάθε χρόνο. Συνεπώς, επιδοκιμάζουμε αυτή την πρωτοβουλία ως μέσο για να προσπαθήσουμε τουλάχιστον να διασφαλίσουμε ότι τα επαγγελματικά οχήματα θα είναι όσο το δυνατόν πιο ασφαλή και θα συμμορφώνονται με την κοινοτική νομοθεσία.
Η κυκλοφορία των φορτηγών στους δρόμους της ΕΕ αυξάνεται τόσο σε αριθμούς όσο και σε μέγεθος και θεωρούμε ότι υπάρχουν τρεις λόγοι για τους οποίους αυτή η πρόταση είναι τόσο σημαντική. Πρώτον, το επιχείρημα της ασφάλειας για το οποίο ακούσαμε ήδη να γίνεται λόγος. Δεύτερον, το επιχείρημα περί δίκαιου ανταγωνισμού, στο οποίο αναφέρθηκε ήδη ο συνάδελφός μου, κ. Jarzembowski- η ανάγκη δημιουργίας ισότιμων κανόνων παιχνιδιού σε όλη την Κοινότητα. Τρίτον, υπάρχουν επίσης τα περιβαλλοντικά οφέλη - η δυνατότητα να εξασφαλίσουμε την ύπαρξη λιγότερο θορυβωδών και λιγότερο ρυπογόνων οχημάτων.
Υπάρχει σαφώς η ανάγκη για μη αναγγελλόμενους οδικούς ελέγχους σε όλη την ΕΕ, και στην πατρίδα μου, στο Ηνωμένο Βασίλειο, εφαρμόζεται ήδη ένα τέτοιο σύστημα με πολύ θετικά αποτελέσματα. Αυτή η πρόταση θα είναι αναπόφευκτα δυσάρεστη για εκείνους που συμπεριφέρονται ανεξέλεγκτα, αλλά αν και θα είναι δυσάρεστη γι' αυτούς, θα είναι ευχάριστη για όλους τους άλλους χρήστες των δρόμων, ιδιαίτερα για τη συντριπτική πλειοψηφία των οδηγών, ιδιοκτητών και επιχειρηματιών φορτηγών οχημάτων, οι οποίοι είναι ευσυνείδητοι σε ό,τι αφορά την ποιότητα, την ασφάλεια και τα περιβαλλοντικά πρότυπα των οχημάτων τους. Επιδοκιμάζω αυτή την πρωτοβουλία και ελπίζω να μπορέσει να τεθεί σε ισχύ το συντομότερο δυνατό.

Pohjamo
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, αξιότιμη κυρία Επίτροπε, η αναθεώρηση της οδηγίας που αφορά τον ετήσιο τεχνικό έλεγχο των οχημάτων επαγγελματικής χρήσης συνιστά επείγον και σημαντικό ζήτημα. Κι ο εισηγητής στο θέμα αυτό καταλήγει τελικά σε μια πολύ καλή θέση. Η κυκλοφορία των οχημάτων επαγγελματικής χρήσης ανέρχεται ετησίως σε πολύ μεγάλο αριθμό χιλιομέτρων και δεν μπορούμε να ελέγχουμε την κατάστασή τους αποτελεσματικά μόνον με ετήσιους τεχνικούς ελέγχους. Οι μη αναγγελλόμενοι οδικοί έλεγχοι είναι επίσης απαραίτητοι, διότι συχνά κυκλοφορούν στο έδαφος της αΕνωσης κακοσυντηρημένα βαρέα οχήματα προερχόμενα από τρίτες χώρες, γεγονός που αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για την ασφάλεια. Η αναθεώρηση της οδηγίας θα ενισχύσει σημαντικά την οδική ασφάλεια, εάν οι διατάξεις τηρηθούν δεόντως και μπορέσουμε να θεσπίσουμε αποτελεσματικές, δίκαιες και αποτρεπτικές κυρώσεις για τις παραβάσεις. Η αποτελεσματικότητα της οδηγίας θα βελτιωθεί, εάν τα κράτη μέλη μπορέσουν να διαβουλευθούν για την εναρμόνιση του συστήματος κυρώσεων. Αυτό ωστόσο δεν θα πρέπει να επιβραδύνει την ταχεία θέση σε ισχύ της οδηγίας.
Ένα επιχείρημα για την άμεση αναθεώρηση της οδηγίας δίδει ένα πρόσφατο παράδειγμα από τη Φινλανδία. Στην ανατολική Φινλανδία, μόλις πριν λίγο καιρό, κατά τη διεξαγωγή αιφνιδιαστικού ελέγχου, η αστυνομία και οι υπηρεσίες ελέγχου έκαναν έλεγχο σε 62 βαρέα οχήματα. Στα 33 εξ αυτών επεβλήθη πρόστιμο και σε 16 έγιναν συστάσεις. Σε τρία οχήματα απαγορεύθηκε εντελώς η συνέχιση του ταξιδιού. Μόνον 13 οχήματα βρίσκονταν σε πλήρως αποδεκτή κατάσταση. Σημαντικό τμήμα των κακοσυντηρημένων οχημάτων προερχόταν από τρίτες χώρες. Η χειρότερη περίπτωση ήταν ένα πολωνικό ημιρυμουλκούμενο φορτηγό, του οποίου το κινητήριο όχημα δεν είχε καθόλου φρένα, η συσκευασία του φορτίου ήταν ελλειπής και τα φρένα του ελκόμενου οχήματος είχαν μεγάλη διαρροή. Ο καθένας μπορεί να φαντασθεί τί κίνδυνο για την οδική ασφάλεια αποτελεί ένα τέτοιο ημιρυμουλκούμενο φορτηγό σε χιονισμένους και παγωμένους δρόμους. Η Ομάδα μας υποστηρίζει την τροπολογία αριθ. 3 και εύχεται να τεθεί γρήγορα σε ισχύ η αναθεωρημένη οδηγία.

Bouwman
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, έχουν ειπωθεί πολλά ωραία λόγια για αυτή την οδηγία και ευχαριστίες προς τον κ. Piecyk, αλλά επειδή έχουν επισυμβεί, εν τω μεταξύ, ορισμένες εξελίξεις θα ήθελα να προσθέσω κάτι.
Πρόσφατα, και μετά από τη συζήτηση της οδηγίας στην Επιτροπή, έθεσα ερωτήσεις στην κυρία Επίτροπο σχετικά με το γεγονός ότι οδηγοί προερχόμενοι από χώρες εκτός της ΕΕ οδηγούν στην ΕΕ και εκμεταλλεύονται τον τρόπο με τον οποίο ελέγχονται οι οδηγοί κατά τη διάρκεια των ελέγχων τεχνικής φύσης των αυτοκινήτων τους. Αυτό που συμβαίνει, καταρχήν, είναι το εξής: οδηγοί, οι οποίοι δεν έχουν άδεια εργασίας σε ένα κράτος της ΕΕ και οι οποίοι δεν έχουν καμία εργασιακή σχέση σε χώρα εκτός της ΕΕ, εκμεταλλεύονται την κατάσταση να οδηγούν οχήματα, τα οποία είναι εγγεγραμμένα σε μία συγκεκριμένη χώρα και είναι σύμφωνα με όλους τους ελέγχους, αλλά αυτό εκτός της χώρας στην οποία είναι εγγεγραμμένα και στην οποία πραγματοποιούνται οι εργασίες με αυτά. Σε αυτές τις χώρες, επί του παρόντος, δεν γίνεται έλεγχος των αδειών εργασίας και των ενδεχόμενων εργασιακών σχέσεων.
Θα επιθυμούσα, λοιπόν, με άλλα λόγια, να συνηγορήσω υπέρ της μη άμεσης συμπερίληψης στην οδηγία αυτού του θέματος προκειμένου να χρησιμοποιηθούν τα περιθώρια της οδηγίας για να αναζητηθεί επίλυση του προβλήματος και από αυτή την άποψη.

Schierhuber
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Αντιπρόεδρε, αξιότιμες κυρίες, αξιότιμοι κύριοι, η ασφάλεια στους δρόμους μας είναι το μεγάλο μέλημα όλων μας. Δεδομένης της oλοένα αυξανόμενης κυκλοφορίας στους δρόμους της Ευρώπης θα ήθελα να τονίσω την ανάγκη για τη μεγαλύτερη δυνατή τεχνική ασφάλεια των οχημάτων, αλλά και τον σεβασμό της περιβαλλοντικής διάστασης. Πάντως, και σε αυτό θα ήθελα να δώσω ιδιαίτερη έμφαση, είναι επίσης απαραίτητο, προκειμένου η οδηγία αυτή να μην παραμείνει κενό γράμμα, να υλοποιηθεί από τα κράτη μέλη και να συμπληρωθεί με τις αντίστοιχες κυρώσεις. Ακόμα και η καλύτερη οδηγία δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα στην πράξη αν δεν προβλέπει κυρώσεις σε περιπτώσεις παράβλεψης ή παραβίασης.
Γι' αυτό το λόγο υποστηρίζω τις τροπολογίες που προβλέπουν την επιβολή ποινών στους ενόχους, γιατί όταν η χρήση οχημάτων αποτελεί βασικά μια πηγή κινδύνων και έχει ως αποτέλεσμα την δυνάμει διακινδύνευση ανθρώπων, οι υπεύθυνοι θα πρέπει αντίστοιχα να διώκονται με τον ενδεδειγμένο και ειδικό τρόπο που απαιτεί το θέμα, αλλά και με την απαραίτητη προσοχή.
Μια επιπόλαια αντιμετώπιση πρέπει σε κάθε περίπτωση να παρεμποδιστεί, ειδικά επειδή πρόκειται για μια οδηγία που προβλέπει διατάξεις για βαρέα επαγγελματικά οχήματα που μεταφέρουν όχι μόνο αγαθά, αλλά και ανθρώπους. Κάθε φορά που συμβαίνει κάποιο μεγάλο ατύχημα το οποίο οφείλεται σε καθαρά τεχνικές ελλείψεις είμαστε όλοι βαθιά συντετριμμένοι. Από αυτή την άποψη με χαροποιεί το γεγονός ότι η έκθεση δεν αντιμετωπίζει ουσιαστικά κάποια αντίρρηση, και ότι το Κοινοβούλιο αποδεικνύεται για άλλη μια φορά η κινητήριος δύναμη στη συζήτηση για την ασφάλεια στους δρόμους της Ευρώπης και την κυκλοφορία. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσοι εργάζονται με αφοσίωση στον τομέα αυτόν, στην Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού, στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή

Vatanen
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, αξιότιμη Επίτροπε κυρία de Palacio, η πρόταση της Επιτροπής που υποβλήθηκε ήδη από το 1998 αποσκοπεί στην αντικατάσταση της οδηγίας που αφορά τον ετήσιο τεχνικό έλεγχο οχημάτων επαγγελματικής χρήσης. Στην πρόταση αυτή προτείνεται η θέσπιση μη αναγγελλόμενων ελέγχων, διότι τα οχήματα θα πρέπει να είναι σε καλή κατάσταση και στο διάστημα μεταξύ των ετήσιων τεχνικών ελέγχων. Αυτοί οι μη αναγγελλόμενοι έλεγχοι μπορεί να γίνονται παράπλευρα των δρόμων, στα λιμάνια ή σε χώρους όπου είναι σταθμευμένα φορτηγά οχήματα. Πρόκειται λοιπόν για τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας στο έδαφος της ΕΕ, πράγμα το οποίο είναι όντως σημαντικό. Οι προκαλούμενες ζημιές από φορτηγά οχήματα που καταλήγουν σε τροχαία δυστυχήματα είναι τις περισσότερες φορές πολύ μεγαλύτερες, και η κατάσταση των οχημάτων ποικίλλει σημαντικά στα διάφορα μέρη της Ευρώπης, επομένως μια πανευρωπαϊκή νομοθεσία και η αυστηρή τήρησή της είναι προς όφελος όλων όσων κινούνται στον δρόμο. Στην επικράτεια της ΕΕ μεγάλο λόγο ανησυχίας συνιστούν τα κακοσυντηρημένα φορτηγά οχήματα που έρχονται από την πλευρά της Ανατολικής Ευρώπης, στα οποία πρέπει να επέμβουμε με αυστηρότητα. Προερχόμενος ο ίδιος από την Ανατολική Καρελία γνωρίζω ότι εάν προσθέταμε σε αυτά έστω και φως στον δεύτερο προβολέα και στους μισούς τροχούς φρένα, αυτό θα ήταν ήδη κάτι θετικό.
Η κοινή θέση του Συμβουλίου βελτιώνει σημαντικά την οδική ασφάλεια και μάλιστα η οδηγία θα έπρεπε να τεθεί σε ισχύ το συντομότερο. Ωστόσο, ως προς την εφαρμογή των συστημάτων ποινών είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε ότι η ποινή δεν θα πρέπει επ' ουδενί να επιβάλλεται στο κράτος μέλος παρά στον οδηγό ή στον επιχειρηματία. Η επιμόρφωση είναι θετική, όμως δυστυχώς μόνον οι πραγματικές ποινές φέρνουν αποτέλεσμα στους υποκριτές. Η οδική ασφάλεια είναι σοβαρό ζήτημα. Μου έρχεται στο μυαλό ένα τραγικό δυστύχημα πριν από μερικές εβδομάδες στο Ελσίνκι, όπου ένας τροχός λύθηκε από ένα φορτηγό αυτοκίνητο και σκότωσε ένα μικρό παιδί. Στα ζητήματα που αφορούν ανθρώπινες ζωές, η ευθύνη που φέρουμε δεν είναι ποτέ υπερβολική.

De Palacio
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θέλω να ευχαριστήσω εκ νέου τον εισηγητή κ. Piecyk και την αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή για το έργο που επιτελέστηκε. Ο εισηγητής έχει βεβαίως απόλυτο δίκιο όταν αναφέρει ότι ο τίτλος είναι πολύ μεγάλος. Το απλούστερο είναι να μιλάμε για έλεγχο φορτηγών, που εν τέλει είναι αυτό που εισηγούμαστε, και ίσως θα έπρεπε να σκεφτούμε όλοι να θέσουμε σε κάποιους από τους κανόνες μας όχι μόνο τον τεχνικό τίτλο, αλλά σε παρένθεση, τον τίτλο της καθομιλουμένης ή τον πιο ευκολονόητο για τους συμπολίτες μας, ζήτημα που θα μεταφέρω στις υπηρεσίες και που θα εξετάσουμε σε μελλοντική προοπτική.
Μιλώντας όμως για την πρόταση, πρόκειται σαφώς για τον οδικό τεχνικό έλεγχο των εμπορικών οχημάτων, τόσο των επιβατηγών, όσο και των φορτηγών οχημάτων, που έχει ως στόχο την αύξηση της ασφάλειας και την προστασία του περιβάλλοντος στις οδικές μεταφορές στην Κοινότητα. Στοχεύει αναμφίβολα στη δημιουργία μιας δομής που να αναφέρεται στην ποιότητα συντήρησης των εμπορικών οχημάτων που κυκλοφορούν στην Κοινότητα, δεδομένου ότι θα αποθαρρύνει μεταφορείς και ιθύνοντες που προσπαθούν να εξασφαλίσουν ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, θέτοντας σε κυκλοφορία οχήματα χωρίς επαρκή συντήρηση.
Η πρόταση απαιτεί από τα κράτη να συμπληρώνουν τον ετήσιο έλεγχο καταλληλότητας οδήγησης με μη αναγγελλόμενους ελέγχους σε αναλογία αντίστοιχη προς το σύνολο των εμπορικών οχημάτων που κυκλοφορούν ετησίως στο οδικό τους δίκτυο. Αυτοί οι έλεγχοι μπορούν να πραγματοποιούνται στο οδικό δίκτυο, στα λιμάνια ή σε σημεία όπου σταθμεύουν οχήματα ή πιο συχνά στην περίπτωση οχημάτων δημόσιας χρήσης, στις έδρες των μεταφορέων.
Πράγματι, υπάρχουν ήδη αρκετά κράτη που εφαρμόζουν ελέγχους αυτού του είδους, τους λεγόμενους "ελέγχους στην άκρη του δρόμου" και όπως προβλέπεται από την οδηγία, δηλαδή αιφνιδιαστικά κατά κάποιο τρόπο. Ενδεχομένως να είναι όντως ο καταλληλότερος τρόπος για να επιτύχουμε αποτελεσματικό έλεγχο της κατάστασης των οχημάτων που κυκλοφορούν στο οδικό μας δίκτυο.
Θέλω να πω ότι η Επιτροπή έχει επίγνωση του γεγονότος ότι το Κοινοβούλιο είναι προβληματισμένο, διότι αυτή η πρόταση ενδεχομένως να οδηγήσει σε διακρίσεις κατά συγκεκριμένων μεταφορέων, ή κατά φορτηγών συγκεκριμένων χωρών ή και οχημάτων συγκεκριμένης μάρκας, και ότι η πρόθεση της αρχικής σύστασης του εισηγητή είναι τα πρόστιμα που επιβάλλουν τα κράτη μέλη στους μεταφορείς να είναι εναρμονισμένα και αυτό να αποτελεί όρο εφαρμογής της οδηγίας.
Συμμεριζόμαστε αυτόν τον προβληματισμό, θεωρούμε όμως ότι η τροπολογία αριθ. 2 είναι υπερβολικά ριζοσπαστική και υπ' αυτή την έννοια, θα υποστηρίζαμε την τροπολογία αριθ. 3 που χαρακτηρίζεται από το πνεύμα αυτό το οποίο όλοι επιδιώκουμε, παράλληλα δε και από την αναγκαία ευελιξία.
Αποδεχόμαστε επίσης την τροπολογία αριθ. 1, θέλω δε να αναφερθώ σε αυτό το οποίο είπε ο κ. Bouwman. Πράγματι, μας απασχολεί πάρα πολύ το γεγονός ότι κυκλοφορούν οχήματα στους δρόμους της Ένωσης με οδηγούς που είναι πολίτες τρίτων χωρών, ιδιαίτερα υποψηφίων προς ένταξη χωρών, που δεν έχουν συμβάσεις εργασίας σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες με καμία από τις χώρες της Κοινότητας, αλλά που απλώς υπόκεινται σε κανόνες των συγκεκριμένων τρίτων και σε πολλές περιπτώσεις υποψήφιων προς ένταξη χωρών, ενίοτε όμως ούτε καν αυτό, διότι δεν πραγματοποιούνται οι αντίστοιχοι έλεγχοι στις εν λόγω τρίτες χώρες. Έτσι λοιπόν, έγραψα σε όλους τους Υπουργούς Μεταφορών των δεκαπέντε χωρών της Ένωσης προκειμένου να υπάρξει συζήτηση επ' αυτού του θέματος, και μάλιστα για να ζητήσω μια έκθεση αναφορικά με το ποια είναι η κατάσταση που διαπίστωσαν στις χώρες τους σε σχέση με περιπτώσεις αυτού του είδους, και ποιες θετικές προτάσεις μπορούν να υποβάλουν προκειμένου να μπορέσουμε να δώσουμε μια λύση σε αυτό το πρόβλημα που μας απασχολεί ιδιαιτέρως και το οποίο μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στην οδική ασφάλεια, που είναι εκείνο το οποίο πρέπει να μας απασχολεί κατά βάση, και στον θεμιτό ανταγωνισμό, πράγμα που επίσης ενδιαφέρει την Επιτροπή.
Υπ' αυτή την έννοια, ελπίζω να μπορέσουμε να συζητήσουμε αυτά τα θέματα στο προσεχές Συμβούλιο Μεταφορών στα τέλη του μήνα, καθώς και, όπως είπε ο κ. Watts, ό,τι σχετίζεται με την οδική ασφάλεια εν γένει, διότι η πορτογαλική Προεδρία το θέτει ως ένα από τα καίρια ζητήματα της Προεδρίας της.
Με αφετηρία τη διαπίστωση ότι σημειώθηκε μεγάλη πρόοδος τα τελευταία χρόνια, πιστεύω ότι μένουν να γίνουν πολλά ακόμη, δεδομένου ότι οι 42.000 με 43.000 ευρωπαίοι πολίτες που πεθαίνουν στους δρόμους είναι υπερβολικός αριθμός και πρέπει να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες. Θέλω όμως να πω ότι, αναφορικά με αυτό το φαινόμενο οδηγών από τρίτες χώρες, ελπίζω να έχουμε απάντηση πριν από το τέλος του μήνα, εν πάση περιπτώσει όμως θα το συζητήσουμε στο Συμβούλιο. Και σε συνέχεια κάποιας ερώτησης ή κάποιας πρωτοβουλίας, θα μπορέσω να απαντήσω εδώ στο Κοινοβούλιο, είτε κατά τη σύνοδο της Ολομέλειας, είτε ενώπιον της επιτροπής, και αν όχι, σε κάθε περίπτωση περιμένω ότι σε λίγο καιρό θα μπορέσουμε να σας υποβάλουμε κάποια συγκεκριμένη πρόταση που να επιτρέπει την αποτελεσματική και ουσιαστική καταπολέμηση παρανομιών αυτού του είδους.
Θέλω εκ νέου να επαναλάβω τις ευχαριστίες μου για την ποιότητα του έργου που επιτελέσθηκε, όχι μόνο από τον εισηγητή, αλλά από ολόκληρη την επιτροπή.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.001.

Λήξη της ετήσιας συvσδoυ
Πρόεδρος
Κηρύσσω τη λήξη της ετήσιας συνόδου 1999-2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 22.41.)

