Strategia UE w zakresie stosunków z Ameryką Łacińską (debata)
Przewodniczący
Kolejnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie sporządzone przez posła Salafrankę Sáncheza-Neyrę w imieniu Komisji Spraw Zagranicznych, w sprawie strategii UE dotyczącej stosunków z Ameryką Łacińską.
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
Pani przewodnicząca, pani wysoka przedstawiciel! W sprawozdaniu w postaci przyjętej przez komisję z jednej strony dostrzega się wysiłki poczynione przez hiszpańską prezydencję Unii Europejskiej - której przedstawiciela nie widzę w Izbie, co mnie zaskakuje, jako że mówimy o sprawie Ameryki Łacińskiej - a z drugiej strony z zadowoleniem został przyjęty komunikat Komisji zatytułowany "Unia Europejska i Ameryka Łacińska: partnerzy na arenie międzynarodowej”. Uważam, że trudno znaleźć dwa regiony mające ze sobą więcej wspólnego w sferze wartości i interesów niż Europa i Ameryka Łacińska.
Dane liczbowe, pani przewodnicząca, są doskonale znane: łącznie jest to ponad miliard obywateli, oba regiony mają dwudziestopięcioprocentowy udział w światowym produkcie krajowym brutto oraz, wliczając kraje karaibskie, stanowią niemal jedną trzecią państw ONZ.
Doskonale również wiadomo, choć dane liczbowe pokazują nieznaczny spadek, że Unia Europejska jest głównym pomocodawcą na rzecz rozwoju, głównym inwestorem w regionie oraz drugim największym partnerem handlowym w Ameryce Łacińskiej, a największym w krajach Mercosuru i Chile.
Jednakże ważniejsze od liczb jest to, że uznajemy Amerykę Łacińską za coś więcej niż rynek dla Europy, podzielamy całą gamę zasad wartości, do których należy pluralizm i demokracja, poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności, wolność wyrażania przekonań, państwo konstytucyjne, rządy prawa, poszanowanie procedur prawnych oraz odrzucenie wszelkich form dyktatury i autorytaryzmu.
Pani Ashton, ten szczyt przypada w niezwykłym czasie w kalendarzu Unii Europejskiej i Ameryki Łacińskiej. To niezwykły czas dla Unii Europejskiej, ponieważ przeszedłszy proces reform, po wejściu w życie traktatu lizbońskiego jesteśmy dość zaabsorbowani rozważaniem i pokonywaniem własnych problemów w dobie kryzysu gospodarczego i walutowego. Widzimy, że po raz pierwszy Międzynarodowy Fundusz Walutowy nie musi ratować państwa Ameryki Łacińskiej, tylko europejskie państwo członkowskie należące do unii walutowej.
Przyjrzawszy się wskaźnikom wzrostu Unii Europejskiej za ostatni rok dostrzegamy, że średnio mamy pięcioprocentowy regres, podczas gdy regres w Ameryce Łacińskiej wyniósł 1,8 %. Kiedy spoglądamy na prognozy na nadchodzący rok, widzimy, że spodziewany średni wzrost w Unii Europejskiej wynosi 0,7 %, natomiast w Ameryce Łacińskiej 5 %. Oznacza to, że kolejny szczyt nie będzie szczytem Północ-Południe, jak poprzednie, a szczyt równych sobie. W związku z tym sądzę, że winniśmy spojrzeć choć na chwilę wstecz i poczuć zadowolenie z tego, co udało się osiągnąć przez ostatnie kilka lat.
Nie ma jednak wątpliwości co do tego, że wciąż pozostaje wiele do zrobienia. Skoro o tym mowa, pani Ashton, w latach 2000-2010 Unia Europejska zawarła układy o stowarzyszeniu z Meksykiem i Chile, natomiast Stany Zjednoczone zawarły układy z całą Ameryką Środkową, Kolumbią i Peru, jak również z wieloma krajami Mercosuru. Stąd też musimy szybko nadrobić stracony czas oraz w pewien sposób poszukać partnerstw strategicznych z Meksykiem i Chile, zastosować przyszłe klauzule rozwojowe w tych umowach oraz zawrzeć umowy z Ameryką Środkową, gdzie musimy wykazać się większą szczodrością. Jednocześnie Parlament z zadowoleniem przyjmuje przedłożone przez panią inicjatywy mające na celu ustanowienie Fundacji Europa-Ameryka Łacińska, jak również instrumentu inwestycji finansowych.
Pani Ashton, szczyt ten nie jest jednak tylko kolejnym szczytem. Tym razem sprawa znajdująca się na szali jest bardzo jasna. Jeśli nadal będziemy tracić swój udział w handlu w regionie - już zmniejszył się z 25 % do zaledwie 15 % przez kraje takie jak Chiny - przestaniemy się liczyć. Stąd też za hiszpańską prezydencją zwracam się do pani, jako wysokiej przedstawiciel i wiceprzewodniczącej Komisji o wysłanie czytelnego i stanowczego komunikatu dotyczącego zaangażowania tej nowej Europy, którą budujemy, w stosunki z naszymi partnerami w Ameryce Łacińskiej.
Catherine Ashton
wiceprzewodnicząca Komisji/wysoka przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa. - Pani przewodnicząca, szanowni posłowie! Cieszę się, że znów jestem w Parlamencie Europejskim i z niecierpliwością wyczekiwałam debaty o stosunkach z Ameryką Łacińską.
Zacznę od słów podziękowania dla posła Salafranki za jego znakomite sprawozdanie. Uważam, że doskonale ilustruje ono zbieżność poglądów obu instytucji w kwestii znaczenia - oraz, jak trafnie powiedział sprawozdawca, perspektyw - partnerstwa Unii Europejskiej w tym regionie. Bardzo cieszy mnie zaangażowanie Parlamentu w umocnienie stosunków z Ameryką Łacińską, wyrażane między innymi w formie dialogów wewnątrzparlamentarnych. Nasze wspólne wysiłki są kluczowe dla przygotowania spójnej polityki oraz wyraźnej obecności i regionie. Zgadzam się, że nadchodzący szczyt stanowi dobrą sposobność do zaakcentowania naszego zaangażowania w partnerstwo i determinacji do jego pogłębienia.
Jak słusznie napisano w sprawozdaniu, partnerstwo to okazało się sukcesem. Dziś UE jest drugim co do wielkości partnerem handlowym Ameryki Łacińskiej oraz największym inwestorem w regionie. Rozszerzamy naszą współpracę poza kwestie gospodarcze, po to by objąć nią najistotniejsze zagadnienia strategiczne - zmiany klimatu, nierozprzestrzenianie broni jądrowej, zwalczanie obrotu narkotykami, krzewienie pokoju i bezpieczeństwa na świecie.
Mając to na uwadze w zeszłym roku Komisja przygotowała strategię wobec Ameryki Łacińskiej, zawartą w komunikacje zatytułowanym "Unia Europejska i Ameryka Łacińska: partnerzy na arenie międzynarodowej”. Do naszych głównych konkluzji zawartych w strategii zalicza się wsparcie integracji regionalnej, wzmocnienie stosunków dwustronnych - z uwzględnieniem różnorodności regionu - oraz dostosowanie programów współpracy tak, aby skupić je na celach i rezultatach.
Jestem zadowolona, że od tamtej pory podjęliśmy już kilka inicjatyw. Ściśle współpracowaliśmy z Brazylią i Meksykiem w kwestii partnerstw strategicznych, jak również z Chile w sprawie stowarzyszenia na rzecz rozwoju i innowacji. Zakończyliśmy negocjacje z Peru i Kolumbią w sprawie wielostronnej umowy handlowej, a w najbliższej przyszłości spodziewamy się zakończyć negocjacje do układu o stowarzyszeniu z Ameryką Środkową. Pracujemy też nad wznowieniem negocjacji z Mercosurem. Nasililiśmy dialogi polityczne dotyczące wielu zagadnień - zrównoważonego rozwoju, migracji i zwalczania zakazanych substancji narkotykowych. Są to ważne negocjacje i dialogi. Umacniają one nasze partnerstwo.
W kwestii integracji regionalnej również wiele da się zrobić w praktyce. Bardzo ważne jest to, że łącznie UE i Ameryka Łacińska potrafią skupić się na priorytetowych dziedzinach. Zgadzam się, że szczyt jest ważną ku temu okazją. Chcemy mieć plan działania, który określa współpracę w najważniejszych dziedzinach - w sferze nauki, technologii i innowacji, środowiska, zmian klimatu itd. Po drugie, chcemy wyrazić wdzięczność za postęp, jaki się dokonał w różnych subregionach oraz wzmocnić partnerstwa dwustronne. Po trzecie, jak wspomniał poseł Salafranca chcemy uruchomić fundusz inwestycyjny oraz utworzyć fundację UE na rzecz Ameryki Łacińskiej i Karaibów. Ciężko pracujemy nad zacieśnieniem stosunków między Unią Europejską i Ameryką Łacińską w tym szybko zmieniającym się świecie, aby zmaksymalizować potencjał, jakim dysponujemy.
Chętnie wysłucham opinii posłów do tej Izby oraz odpowiem na ewentualne pytania.
Catherine Grèze
Pani przewodnicząca, panie i panowie! W obliczu kryzysu finansowego, społecznego i środowiskowego Unia Europejska ma do odegrania określoną rolę polegającą na współpracy na rzecz rozwoju, przed madryckim szczytem.
Jako oficjalny lider w dziedzinie praw człowieka i pomocy na rzecz rozwoju, UE musi podjąć szereg wyzwań w Ameryce Łacińskiej. Pamiętajmy, że UE jest największym pomocodawcą, w ciągu 10 lat zobowiązała się do udzielenia 3 miliardów euro środków pomocowych. Komisja Rozwoju cieszy się z przyrzeczenia Komisji dotyczącego dążenia do celów milenijnych, zwłaszcza w dziedzinie edukacji.
Cieszę się również, że w sprawozdaniu Komisji Spraw Zagranicznych dostrzeżono zjawisko kobietobójstwa oraz przyznano priorytet walce ze zmianami klimatu.
Tym niemniej żałuję, że nie ma konkretnych środków oraz rzeczywistej strategii rozwoju. Po szczycie kopenhaskim Komisja Rozwoju wezwała UE do zwrócenia uwagi na innowacyjne projekty w Ameryce Łacińskiej, m.in. te zaprezentowane podczas szczytu w Cochabamba w tym tygodniu, czy też projekt Yasuni ITT w Ekwadorze.
Sednem naszych transatlantyckich stosunków musi być poszanowanie praw politycznych, społecznych, środowiskowych i kulturowych ludności tubylczej. Położyliśmy również nacisk na poszanowanie konwencji MOP, lekceważonych w Kolumbii. Należy zachowywać minimalne standardy środowiskowe i społeczne.
Wreszcie żałujemy, że w sprawozdaniu Komisji Spraw Zagranicznych nie pojawiły się żadne odniesienia do służb publicznych, wody oraz zdrowia. Osobiście nie wierzę w popularyzowanie działalności organizacji badawczych przy śmiesznym budżecie, który uniemożliwia prawdziwy dialog ze społeczeństwem obywatelskim. Nie wierzę w skuteczność tworzenia dalszych pozycji budżetowych, które kolidują z liniami pomocy w rozwoju w imię niejasnych celów. Nie wierzę w żadne porozumienie, którego priorytetem ma nie być poszanowanie praw człowieka oraz środowiska.
Cel partnerstwa między UE a Ameryką Łacińską nie polega tylko na ochronie komercyjnych zysków. Umowy o wolnym handlu z Peru i Kolumbią to bardzo złe przykłady. Naszą powinnością jest wspieranie integracji regionalnej i sprzeciwianie się podpisywaniu jakichkolwiek porozumień osłabiających ową integrację.
Spoczywa na nas obowiązek obrony nade wszystko praw człowieka oraz poszanowania środowiska w stosunkach zewnętrznych.
Pablo Zalba Bidegain
Pani przewodnicząca, pani wysoka przedstawiciel, panie i panowie! Żywię stanowcze przekonanie, że musimy postrzegać Amerykę Łacińską jako ogromnie ważnego partnera handlowego.
Uważamy, że należy wznowić negocjacje w sprawie umowy między Unia Europejską a Mercosurem, która dotyczy 700 milionów ludzi i będzie najbardziej ambitnym porozumieniem biregionalnym na świecie.
Uważamy również, że negocjacje w sprawie umowy miedzy Unią Europejską i Ameryką Środkową powinny zostać ukończone przed szczytem w Madrycie, który ma odbyć się w maju.
Powinniśmy również rozwijać układy o stowarzyszeniu z Meksykiem i Chile, które okazały się prawdziwym sukcesem. Wyrażamy zatem nasze zadowolenie z zawarcia umowy o wolnym handlu z Kolumbią, która przyniesie wiele korzyści zarówno dla Europy, jak i dla tego południowoamerykańskiego państwa.
Uważamy, że teraz zadaniem Parlamentu jest ratyfikacja tych umów w stosownym czasie oraz dopilnowanie, by żadne państwo Wspólnoty Andyjskiej, które chce zawrzeć umowę, nie zostało pominięte.
Rzecz jasna uważamy również, że umowy o wolnym handlu mogą i powinny okazać się użytecznym narzędziem krzewienia rozwoju praw i wolności obywatelskich.
Sądzimy wreszcie, że w przyszłości należy dążyć z jednej strony do rozwoju unijnych porozumień z różnymi krajami i grupami regionalnymi, a z drugiej strony propagować porozumienia wewnątrzregionalne w Ameryce Południowej.
Emilio Menéndez del Valle
Pani przewodnicząca, pani Ashton! Przede wszystkim gratuluję posłowi Salafrance Sánchezowi-Neyrze bardzo pomyślnego rezultatu jego sprowadzania.
Jak państwo wiedzą, majowy szczyt to doskonała okazja do poczynienia postępu w stosunkach miedzy obiema stronami. Hiszpańskiej prezydencji należą się gratulacje za pracę wykonaną w tej sferze. Niemniej jednak uważam, że dla tych stosunków ważne jest nieustawanie w ich promocji i zacieśnianiu po zakończeniu tej prezydencji. Panie Ashton, przed panią wiele do zrobienia w tym względzie, jako że w żadnym innym regionie na świecie nie ma większych podobieństw historycznych, kulturowych ani instytucjonalnych do Europy, niż w Ameryce Łacińskiej. Znajdzie się również dużo więcej powodów, by propagować te stosunki, jeśli przyznamy, że na skutek dążeń ludności Ameryki Południowej, oraz dzięki konsekwentnemu europejskiemu poparciu dla demokratycznych instytucji, instytucje te osiągnęły wysoki stopień konsolidacji.
Sprawozdanie to, do którego moim zdaniem moja grupa wniosła spory wkład, to trafny komunikat przed majowym szczytem w Madrycie i mam nadzieję, że znajdzie ono oddźwięk w rezultatach tego szczytu oraz posłuży temu, by podkreślić, jak istotny jest postęp w strategicznych stosunkach między Unią Europejską i Ameryką Łacińską oraz regionem Karaibów.
Oczywiście popieramy przyjęcie instrumentu inwestycyjnego w Ameryce Łacińskiej oraz utworzenie fundacji Europa - Ameryka Łacińska i Karaiby w perspektywie szczytu.
Ponadto, jakkolwiek zdajemy sobie sprawę z trudności doznanych w ostatnich latach, mamy nadzieję, że madrycki szczyt nada ostatecznego przyspieszenia negocjacjom z Merocurem.
Z zadowoleniem przyjmujemy również znaczący krok naprzód ku zakończeniu negocjacji w sprawie wielostronnej umowy z Peru i Kolumbią i ufamy, że kiedy nadejdzie czas, uda się ukształtować dobry, inteligentny model, który pozwoli na jakże pożądane włączenie do umowy Ekwadoru oraz pozostawi otwartą, zawsze otwartą drogę dla Boliwii.
Wreszcie nie sposób nie cieszyć się z bardziej niż prawdopodobnego i pożądanego zawarcia umowy z Ameryką Środkową oraz obecnie aprobowanego przystąpienia Panamy do umowy, oraz do negocjacji.
Panie przewodniczącą! Tytułem podsumowania powiem, że oczywiście wszystkie te sprawy należy rozpatrywać w ramach podejścia, które Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim uważa za podstawową społeczno-polityczną filozofię w tym zakresie. Oznacza to popieranie rozmaitych procesów integracyjnych w Ameryce Łacińskiej, nacisk na poszanowanie praw człowieka oraz przyjęcie kompleksowej orientacji na rozwój, zawsze starając się utrzymywać otwarte kanały dialogu bez względu na trudności, jakie mogą wystąpić, jak również zacieśniając nasze więzi z partnerami strategicznymi, aby poczynić postęp w dążeniu do celów, o których mowa.
Vladko Todorov Panayotov
Pani przewodnicząca, pani Ashton, panie i panowie! Przede wszystkim pragnę wyrazić podziw dla posła Salafranki za ogromny wkład, jaki wniósł w rozwój stosunków między Unią Europejską a Ameryką Łacińską oraz za nadzwyczajną rolę, jaką odegrał przy sporządzaniu tego sprawozdania. Strategiczne partnerstwo między Unią Europejską a Ameryką Łacińską za okres do roku 2015 będzie się rozwijać w kontekście Agendy 2020, globalnego porozumienia przygotowanego w celu zwalczania zmian klimatu oraz propagowania naszych dążeń do stworzenia zielonej, przyjaznej środowisku gospodarki. Dlatego chcę podkreślić, że Ameryka Łacińska jest partnerem strategicznym, z którym Europa musi jeszcze bardziej poszerzać oddziaływanie gospodarcze i kulturowe. Zwłaszcza podczas panującego światowego kryzysu finansowego partnerstwo to może mieć decydujące znaczenie; może stworzyć większe możliwości wymiany handlowej, naukowej i technologicznej, umożliwiając nam wyjście z kryzysu z mocniejszą, stabilniejszą pozycją.
Ulrike Lunacek
Pani przewodnicząca! Chcę przemawiać w języku hiszpańskim, przynajmniej przez pierwszą część wystąpienia.
Pragnę również wyrazić wdzięczność za proces, który się rozpoczął na gruncie negocjacji, odkąd sprawozdanie posła Salafranki Sáncheza-Neyry zostało przedłożone po raz pierwszy oraz za to, co już osiągnęliśmy. Uważam, że proces ten był owocny, jako że zaakceptowaliście państwo niektóre nasze stanowiska, choć muszę stwierdzić, że gdyby sprawozdanie zostało napisane przez Grupę Zielonych/Wolnego Przymierza Europejskiego, to oczywiście byłoby odmienne, ale tak się to dzieje w Parlamencie.
Powiedział pan, pośle Salafranca, że życzyłby pan sobie, aby stosunki między Unia Europejską i Ameryką Łacińską były stosunkami równych sobie i przyznam że podoba mi się ten pomysł, lecz problem tkwi w ustaleniu, kim są owi równi sobie: czy są to rządy, między którymi zachodzą różnice, czy też ludzie, którzy żądają więcej informacji, większych praw - jak w przypadku kobiet - bądź powstrzymania ubóstwa.
Wymaga to dookreślenia, co zostało w przedmiotowym sprawozdaniu pominięte. Przyznam jednak, że w niektórych aspektach odnieśliśmy sukces. Cieszę się również, że Grupa Verts/ALE zdołała przeforsować włączenie praw kulturowych ludności tubylczej, wniosku pochodzącego od Komisji Rozwoju. Kwestia kobietobójstwa, bardzo poważnego aspektu przemocy wobec kobiet także została ujęta, jak również orzeczenie Międzyamerykańskiego Trybunału Praw Człowieka Uważam, że są to istotne kroki naprzód. Inna kwestia to zmiany klimatu, które dotykają mieszkańców obu kontynentów w równym stopniu, m.in. poprzez to, co dzieje się z lodowcami.
W jednym aspekcie istnieje różnica między postulatami grupy Verts/ALE, a tym, czego chciały pozostałe grupy - chodzi o to, że nie popieramy dalszych kroków dotyczących układów o stowarzyszeniu, które jak dotąd poczyniliśmy. Wolelibyśmy porozumienie z całą Wspólnotą Andyjską, porozumienie kompleksowe, a nie tylko umowę z Kolumbią i Peru.
Zakończę konkretnym zapytaniem do pani Ashton:
Będę kontynuować wystąpienie po angielsku. Pani wysoka przedstawiciel, mam do pani konkretne pytanie, którego niestety nie zdołaliśmy umieścić w sprawozdaniu. Czy sprzeciwi się pani megaprojektom takim jak obecnie planowana tama w Del Monte na rzece Shingu w Brazylii? Inwestycja ta zabierze przestrzeń życiową rdzennym mieszkańcom, a sama w sobie nie jest najlepszym rozwiązaniem pod względem zużycia energii.
W Brazylii prowadzona jest akcja protestacyjna, w której uczestniczą setki organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Toczą się również postępowania sądowe. Pragnę dowiedzieć się od pani, co Komisja oraz pani jako wysoka przedstawiciel zamierza uczynić, by chronić środowisko naturalne Amazonii zarówno dla ludności zamieszkującej ten obszar, jak i dla wszystkich mieszkańców planety.
Charles Tannock
w imieniu grupy ECR. - Pani przewodnicząca, pani wysoka przedstawiciel! Gratuluję posłowi Salafrance Sánchezowi-Neyrze znakomitego sprawozdania w sprawie strategicznych stosunków oraz partnerstwa UE z Ameryką Łacińską.
Po rozszerzeniu na państwa Europy Środkowej i Wschodniej w 2004 roku UE, co zrozumiałe, ponownie skupiła WPZiB na wschodzie, tj. na Rosji, Azji Środkowej i Chinach, niemniej jednak wciąż szybko wzrasta wymiana handlowa między Ameryką Łacińską i UE. Zatem nie możemy zapominać o tym w zdecydowanej większości demokratycznym regionie, z którym mamy tak wiele wspólnego.
Jeszcze w tym roku Brazylia zrobi kolejny krok ku zaistnieniu jako światowa gospodarka oraz gigant polityczny, kiedy odbędą się tam wybory prezydenckie, a prezydent da Silva ustąpi z urzędu po dwóch kadencjach. Brazylia oraz Meksyk są obecnie wskazywane jako partnerzy strategiczni UE. Kolumbia również stanowi obiecujący przykład na to, jak demokracja może rzeczywiście kwitnąć w Ameryce Łacińskiej; obecnie kraj ten negocjuje umowę o wolnym handlu z UE. Tam również odbędą się wybory prezydenckie, a ludność tego kraju niewątpliwie będzie tęsknić za wizjonerskim przywództwem Álvaro Uribe.
Dla odróżnienia Wenezuela jest rządzona przez populistycznego demagoga Hugo Cháveza, który nie okazał specjalnego poważania dla demokracji i swobody wyrażania poglądów. W Boliwii i Ekwadorze da się również dostrzec niekojące przejawy podążania za nagannym przykładem rządów Chaveza i Castro na Kubie.
Wreszcie bardzo żal, że prezydent Kirchner w Argentynie postanowiła odwrócić uwagę od polityki wewnętrznej i bladych osiągnięć jej prezydentury, przyjmując wojowniczy ton wobec Falklandów, których mieszkańcy wolą pozostać Brytyjczykami.
Bastiaan Belder
Nawiązując do wartościowego sprawozdania posła Salafranki w sprawie strategii UE wobec stosunków z Ameryką Łacińską, zwracam się, aby Rada oraz Komisja, obie instytucje reprezentowane teraz przez baronessę Ashton, podjęły pilne działania w trzech kwestiach.
Po pierwsze, musimy zażądać pełnej współpracy od państw Ameryki Łacińskiej, zwłaszcza od Brazylii, jako niestałych członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, we wszystkich międzynarodowych próbach znalezienia pokojowego rozwiązania konfliktu z Iranem dotyczącego broni jądrowej. Potrzeba nam prawdziwej współpracy i poparcia w tej kwestii.
Po drugie, musimy zażądać pełnej współpracy od państw Ameryki Łacińskiej w zwalczaniu islamskich siatek terrorystycznych. Dotyczy to zwłaszcza Wenezueli, ponieważ Hezbollah niekoniecznie przebywa tam tylko w trosce o własny interes, podobnie jak Iran.
Po trzecie, musimy zażądać pełnej współpracy od państw Ameryki Łacińskiej w zwalczaniu ogólnoświatowej plagi antysemityzmu. Znów osobą wywołującą ogromny niepokój jest prezydent Wenezueli Chávez, choć niestety nie tylko on jeden. Ostatnio Instytut Stehpena Rotha opublikował raport zawierający przegląd niektórych nieco przykrych aspektów tej kwestii.
Wreszcie, w zeszłym tygodniu prasa europejska zachowała wymowne milczenie w sprawie rosnącego wpływu Chin w Ameryce Łacińskiej. Czy oznacza to, że Unia Europejska okazjonalnie będzie zaplątywać się między dwóch partnerów strategicznych Brukseli?
Bruno Gollnisch
(FR) Pani przewodnicząca! Sprawozdanie posła Salafranki Sáncheza-Neyry zawiera wiele interesujących punktów. Jest bardzo kompleksowe. Europa nie może odwrócić się od stosunków z kontynentem, który, jak stanowi motyw J sprawozdania, zamieszkuje 600 milionów osób, wytwarza się tam 10 % światowego PKB i łączą z nim nas szczególne więzi historyczne, zwłaszcza kraje łacińskie - Hiszpanię, Portugalię i Włochy, skąd wielu obywateli udało się do Argentyny, jak również Francję, która wciąż jest obecna w Gujanie.
Żałuję jednak, że w sprawozdaniu nie poruszono w bardziej bezpośredni sposób dwóch kluczowych zagadnień.
Po pierwsze, chodzi o kwestię globalizacji, wolny handel wprowadzany na świecie, oraz międzynarodowy podział pracy, w którym błędnie upatruje się panaceum, choć stwarza on bardzo poważne problemy gospodarcze i społeczne, nie tylko w Europie, ale również w Ameryce Łacińskiej.
Po drugie, problematyczna jest kwestia niezależności od "Wielkiego Brata”, czyli USA. Nie jesteśmy jego wrogami, niemniej jednak musimy pamiętać, że doktryna Monroe, zdeklarowana pomoc mająca swego czasu zapobiec jakiejkolwiek wtórnej kolonizacji Ameryki Łacińskiej przez Europę przeistoczyła się de facto w protektorat, którego przejaw widzieliśmy kilka lat temu - chodzi przede wszystkim o brutalność interwencji w Panamie.
Dlatego też zgadzam się, iż powinniśmy zajmować się takimi problemami jak wytwarzanie narkotyków, lecz nie do nas należy narzucanie praw, rozsądku, sprawiedliwości czy równości między kobietami i mężczyznami w Ameryce Łacińskiej.
Uważamy, że powinniśmy zająć się zagadnieniami, które są absolutnie podstawowe.
Elena Băsescu
(ES) Przede wszystkim pragnę pogratulować posłowi Salafrance Sánchezowi-Neyrze znakomitej pracy nad sprawozdaniem.
(RO) Parlament Europejski wysyła właśnie czytelny komunikat o zacieśnieniu stosunków między Unią Europejską a Ameryką Łacińską, zwłaszcza że za miesiąc ma odbyć się szczyt UE-Ameryka Łacińska. Jednocześnie stosunki między UE a Ameryką Łacińską należą do priorytetów hiszpańskiej prezydencji. Uważam jednak, że istnieje ogromny niewykorzystany potencjał rozwoju handlu między oboma regionami.
Dlatego Unia Europejska musi zadbać o zasoby do promowania europejskich produktów na rynku Ameryki Łacińskiej. Jeżeli o to chodzi, niektóre rumuńskie produkty już znalazły rynek zbytu w Ameryce Łacińskiej. Jako przykład mogę podać samochód naszej krajowej produkcji, Dacia. Rumunia posiada długą tradycję pomyślnej współpracy z Ameryką Łacińską - wspólnym atutem jest nasze łacińskie dziedzictwo.
Zaznaczam, że z zadowoleniem przyjmuję nowe, trójstronne podejście, o którym wspomniał sprawozdawca, z udziałem Unii Europejskiej, Ameryki Łacińskiej oraz Stanów Zjednoczonych. Jednocześnie musimy mieć na uwadze projekty współpracy, które ugruntują status prawny MFW oraz równy dostęp do edukacji i siły roboczej.
Wreszcie sprawozdanie posła Salafranki oraz madrycki szczyt winny położyć podwaliny pod długofalowy rozwój strategicznego partnerstwa między UE a Ameryką Łacińską.
Ramón Jáuregui Atondo
(ES) Pani przewodnicząca! Ja również pragnę pogratulować panu posłowi Salafrance Sánchezowi-Neyrze. Uważam, że jest to doniosłe sprawozdanie.
Panie i panowie, istnieją miliony powodów, dla których powinniśmy postrzegać Amerykę Łacińską jako bardzo ważny dla Europy kontynent: w Ameryce Łacińskiej żyją miliony europejczyków, a do naszych krajów, do Europy przybyły miliony ludzi z Ameryki Łacińskiej - przebywając na uchodźstwie we Francji, w Niemczech, Szwecji i Hiszpanii znaleźli oni azyl od cierpień własnych narodów.
Panie i panowie! Ameryka Łacińska jest bardzo ważna dla Unii Europejskiej. Dlatego też rad jestem ogromnie, że w w przeciągu kilku miesięcy, zapewne głównie w rezultacie pracy wykonanej przez panią Ashton oraz hiszpańską prezydencję być może uda się zawrzeć cztery duże i niezwykle ważne umowy - z Kolumbią, Peru, Mercosurem i Ameryką Środkową. Będzie to bardzo ważne posunięcie dla Unii Europejskiej, a przede wszystkim dla Ameryki Łacińskiej.
Tym niemniej, panie i panowie, musimy pomóc Ameryce Łacińskiej. Jej kraje mają słabe mechanizmy państwowości, a służby publiczne wciąż są bardzo mizerne, ponieważ obowiązują tam bardzo niskie stawki podatkowe, demokracje są wadliwe, oraz występują problemy w zakresie praw człowieka. Musimy pomóc ludności Ameryki Łacińskiej. O tym cały czas pamiętajmy.
Pani Ashton, mam do pani dwa przesłania, bądź dwa zalecenia, które moim zdaniem są bardzo ważne. Aby móc pracować w Ameryce Łacińskiej potrzeba nam wsparcia ze strony europejskich przedsiębiorstw. Nasza polityka zewnętrzna winna być prowadzona przy bardzo silnie zaakcentowanej bytności naszych największych firm w Ameryce Łacińskiej, co może przynieść ogromne korzyści dla rozwoju państw o kulturze odpowiedzialności społecznej, zaangażowanych we własny rozwój.
Wreszcie musimy utworzyć globalny sojusz z Ameryką Łacińską w celu współpracy na rzecz ogólnoświatowego ładu. Połączmy swe siły, abyśmy razem byli jeszcze silniejsi.
Gesine Meissner
(DE) Pani przewodnicząca, pani baronesso Ashton, panie pośle Salafranca! Jako delegowana do Euro-Latynoamerykańskiego Zgromadzenia Parlamentarnego rada jestem z tego sprawozdania, ponieważ umacnianie stosunków między Unią Europejską i Ameryka Łacińską jest dla nas naprawdę ważne.
Od 1999 roku zrobiliśmy ogromny postęp. Ameryka Łacińska liczy 600 milionów ludności, a również w Unii Europejskiej żyje niemal 600 milionów ludności. Mamy podobne wartości i prawa człowieka; łączy nas również pragnienie demokracji i pokoju. Jednakże rzeczywiste warunki panujące na obu kontynentach są zgoła odmienne. W partnerstwie ważne jest zapewnienie, na ile możliwe, by obaj partnerzy byli równie mocni, a tak się jeszcze nie stało.
W Ameryce Łacińskiej istnieje wiele problemów, w tym analfabetyzm, a także brak infrastruktury, ogólny brak wykształcenia, deficyty demokracji oraz pogwałcenia praw człowieka. Na szczęście my nie mamy tak wielu problemów. Wiele osób utrzymuje się tam z narkotyków i handlu nimi, a to rzecz jasna musi się zmienić. To my, jako główny partner handlowy aktywnie uczestniczący w pomocy na rzecz rozwoju musimy dopilnować, by Ameryka Łacińska otrzymywała dalszą pomoc w procesach demokratyzacji. Pragnę partnerstwa, które doprowadzi ludność Ameryki Łacińskiej do pokojowego bytowania w taki sam sposób, jak my w Unii Europejskiej, umożliwiając im edukację oraz korzystanie od siebie nawzajem.
Dlatego bardzo podoba mi się idea europejsko-latynoamerykańskiej karty na rzecz pokoju i bezpieczeństwa oraz fundacji Europa-Ameryka Łacińska. Uważam, że jeszcze bardziej zacieśni to partnerstwo i pomoże nam poczynić dalszy postęp.
Edvard Kožušník
(CS) Kolega poseł Salafranca Sánchez-Neyra wspomniał na początku, że Europa i Ameryka Łacińska wyznają podobne wartości. Jest jednak jeden wyjątek.
W marcu dyskutowaliśmy w Izbie o sytuacji na Kubie. Podczas negocjowania strategii dotyczącej stosunków z Ameryką Łacińską nie można pominąć Kuby jako znaczącego gracza w tym regionie. Stalinowski reżym na Kubie wraz z jego przejawami totalitaryzmu usiłuje zrujnować stosunki UE z całym regionem. Jednakowoż region nie zasłużył na taki los. Ameryka Łacińska to ważny partner dla UE, nawet bez kubańskiego reżymu. Partnerem UE ze strony Kuby nie powinien być obecny reżym Castro, a propagatorzy zmian i demokratyczna opozycja. Żywię najwyższy szacunek dla opozycjonistów wobec komunistycznej dyktatury na Kubie i dziękuję kardynałowi Jaime Ortedze za odważne słowa, z którymi zwrócił się wczoraj, jak sądzę, do reżymu.
Uważam, że demokracja, poszanowanie praw i wolności człowieka, swoboda wyrażania poglądów, rządy prawa, państw prawa i odrzucenie wszelkich form dyktatury czy autorytaryzmu mają nie tylko tworzyć podstawę dla biregionalnego partnerstwa strategicznego, lecz również stanowić jego wymóg konieczny.
John Bufton
Pani przewodnicząca! Na początku debaty baronessa Ashton uprzejmie stwierdziła, że odpowie na każde pytanie. Pani baronesso, proszę zatem o odpowiedź na następujące pytanie.
Wnioski udokumentowane przez Komisję Spraw Zagranicznych obejmują negocjacje w sprawie stworzenia europejsko-latynoamerykańskiej karty na rzecz pokoju i bezpieczeństwa na podstawie Karty Narodów Zjednoczonych.
Czyj interes pani popiera w sprawie Argentyny, która formalnie zwróciła się do Sekretarza ONZ Ban Ki-moona o zakwestionowanie brytyjskiej suwerenności na Falklandach?
Minister spraw zagranicznych Argentyny Jorge Taiana zwrócił się do ONZ o pomoc w powstrzymaniu dalszych jednostronnych aktów Wielkiej Brytanii w odniesieniu do odwiertów ropy naftowej w tym regionie.
Na ostatnim szczycie liderów państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów wszystkie 32 państwa jednogłośnie poparły roszczenia Argentyny dotyczące Falklandów.
Czy zgadza się pani, że na mocy zasady samostanowienia zawartej w Karcie Narodów Zjednoczonych Wielka Brytania powinna utrzymać suwerenność tych wysp i czy będzie pani popierać jej interesy zgodnie z prawem międzynarodowym? Proszę o odpowiedź.
Angelika Werthmann
(DE) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Biregionalne partnerstwo strategiczne między Unią Europejska a Ameryką Łacińską trwa od 1999 roku. Do podstawowych zasad tego partnerstwa zalicza się poszanowanie praw człowieka, w tym prawa do edukacji. Prawdą jest jednak, że zasady te są często naruszane. Ponadto w Ameryce Łacińskiej jest około 42 milionów analfabetów. Unia Europejska jest zarówno głównym inwestorem w Ameryce Łacińskiej, jak i ważnym partnerem handlowym.
Wreszcie dla podkreślenia zaledwie dwóch obszarów problemowych dodam, że wciąż ma tam miejsce defaworyzowanie społeczne kobiet oraz dyskryminacja ludności tubylczej, jak również naruszanie uniwersalnych praw człowieka. W tej dziedzinie wciąż pozostaje wiele do zrobienia i potrzebne są zmiany na lepsze.
Marietta Giannakou
(EL) Pani przewodnicząca! Gratuluję posłowi Salafrance bardzo spójnego i dobrze uzasadnionego sprawozdania. Zgadzam się również z wiceprzewodniczącą Komisji Europejskiej i wysoką przedstawiciel w sprawie wagi, jaką przywiązuje do zabiegów o ściślejsze partnerstwo.
Faktem jest, że w ostatnich dwudziestu latach w Ameryce Łacińskiej doszło do przemian, a zjawisko, które niepokoiło nas w latach 80., mianowicie liczne dyktatury, zniknęło. Jednakże nie zniknęły handel narkotykami, pranie pieniędzy, terroryzm oraz ogromne problemy powodowane przez ubóstwo, niepewność i bezrobocie w regionie.
Dlatego wraz z Parlamentem Europejskim i lady Ashton apelujemy o położenie szczególnego nacisku na sektory związane z edukacją i kulturą. Państwa Ameryki Łacińskiej to jedyne państwa, które można nazwać tak blisko związanymi z Europą - bardziej niż inne państwa trzecie - na gruncie historycznym, edukacyjnym i kulturowym. Dlatego sądzę, że te sektory należy traktować ze szczególną uwagą.
Sprawozdanie posła Salafranki zawiera zintegrowany program oraz proponuje utworzenie fundacji, co również w ogromnym stopniu zależy od Parlamentu Europejskiego i rzecz jasna wzywa do wstąpienia przez Parlament Europejski w nową, ważniejszą rolę w stosunkach z tymi krajami. Uważam, że tę myśl z dzisiejszego sprawozdania powinniśmy zapamiętać.
Emine Bozkurt
(NL) Pani przewodnicząca! W ostatnich miesiącach Ameryka Łacińska nabiera coraz wyraźniejszego i bardziej konkretnego znaczenia w oczach Unii Europejskiej, po latach tak niewielkiej uwagi ze strony UE. Komisja Europejska przyjęła komunikat umieszczający oba regiony Ameryki Łacińskiej w pozycji globalnych graczy i partnerów, a negocjacje w sprawie układów o stowarzyszeniu są dalece zaawansowane. Nie pozostaje mi nic innego jak podkreślić strategiczne znaczenie dobrych stosunków z Ameryką Łacińską. Mam tu na myśli zwłaszcza toczące się negocjacje w sprawie układu o stowarzyszeniu z Ameryką Środkową, których ostania runda ruszyła wczoraj. Celem jest postawienie ostatnich kropek nad "i” oraz zamknięcie negocjacji.
Choć w istocie z zadowoleniem przyjęłabym układ o stowarzyszeniu z Ameryką Łacińską, to wciąż mało podkreślać, że największą wagę w tym wszystkim ma poszanowanie praw człowieka. Umowa ta powinna przyczynić się do poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka w Ameryce Środkowej oraz musi stanowić stałą zachętę dla tych krajów do poszanowania praw człowieka. Układ ten powinien przyczynić się do poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka w Ameryce Środkowej oraz musi stanowić stałą zachętę dla tych krajów do poszanowania praw człowieka. Nie zawieramy tu jedynie umowy handlowej, lecz również tworzymy wzajemne więzi za pomocą dialogu politycznego i współpracy.
Układ o stowarzyszeniu jest ważny dla Ameryki Środkowej. Region ten charakteryzuje się wysokim poziomem ubóstwa i układ ten powinien przyczynić się do postępu gospodarczego wśród tamtejszej ludności. Dlatego też podczas negocjacji UE nie może przymykać oczu na to, że Europa i Ameryka Środkowa nie są równymi partnerami układu. Układ powinien należycie uwzględniać nierówne pozycje wyjściowe obu regionów, stąd bardzo istotna jest asymetria porozumienia. W skrócie powinno to być zrównoważone porozumienie przynoszące korzyści nie tylko dla Europy i największych przedsiębiorstw działających w Ameryce Środkowej. Przede wszystkim powinno ono poprawiać sytuację zwykłych obywateli i drobnych przedsiębiorców.
Podsumowując, wybraliśmy podejście region po regionie, dlatego chcę podkreślić, że należy w ten sposób doprowadzić sprawy do końca, aby żadne pojedyncze państwo nie znalazło się w tyle za sąsiadami.
Liam Aylward
(GA) Pani przewodnicząca! Z zadowoleniem przyjmuję to sprawozdanie i składam wyrazy uznania pod adresem sprawozdawcy za znakomitą pracę. Chcę zwrócić uwagę na stosunki handlowe między Unią Europejską i Ameryka Łacińską.
Należy dopilnować, by stosunki handlowe były omawiane jak równy z równym. Europejscy rolnicy i producenci muszą dostosować się do wielu unormowań i produkują żywność i towary wysokiej jakości. Te wysokie standardy skutkują wyższymi kosztami produkcji ponoszonymi przez europejskich rolników, a to może stawiać ich w niekorzystnej sytuacji na rynku z uwagi na import produktów niższej jakości, wytwarzanych po niższych kosztach.
Na kwestię tę należy zwrócić uwagę nie tylko ze względu na dobro producentów europejskich. Unia Europejska wykonała znakomitą pracę, jeżeli chodzi o ochronę i wzmocnienie praw konsumentów oraz ochronę zdrowia. Mamy obowiązek zapewnienia, by towary i produkty importowane do Europy nie godziły w te prawa oraz nie zagrażały zdrowiu europejskich konsumentów.
(Przewodniczący wyłączył mikrofon)
Marek Henryk Migalski
(PL) Pani przewodnicząca! Postaram się zmieścić rzeczywiście w minucie. Być może Fukuyama nie miał racji, mówiąc o tym, że liberalna demokracja jest końcem historii, ale na pewno miał rację, twierdząc, że liberalna demokracja jest najlepszą rzeczą, która może przytrafić się ludziom. Oby wszyscy żyli właśnie w takich warunkach.
Niestety w Ameryce Łacińskiej demokracja jest zastępowana przez populizm, a kapitalizm jest zastępowany przez socjalizm, czyli przez ekonomiczny populizm. Zwracam się wobec tego do pani Ashton - Pani Komisarz, mam ogromną prośbę o to, aby nasze doświadczenie i pieniądze podatników europejskich, nasze know-how były kierowane przede wszystkim do tych krajów, które kroczą drogą demokracji i budowy gospodarki wolnorynkowej, a nie do tych, którzy budują populistyczne dyktatury.
Corina Creţu
(RO) Strategia propagowania stosunków z Ameryką Łacińską okazała się nieoceniona od czasu jej rozpoczęcia aż do teraz. To strategiczne partnerstwo wpłynęło na poprawę spójności stosunków między oboma regionami oraz ułatwiło finansowanie projektów i programów na kwotę ponad 3 miliardów euro w ciągu ostatnich 10 lat.
Na szczęście dotychczasowe przewidywania państw regionu latynoamerykańskiego dotyczące kryzysu gospodarczego i finansowego okazały się bardziej trafne niż niektórych państw rozwiniętych. Jednakowoż ubóstwo utrzymuje się na skrajnie wysokim poziomie, a nawet zwiększa się wśród defaworyzowanych grup społecznych z uwagi na przewlekły charakter polaryzacji społecznej oraz dysfunkcję polityczną i instytucjonalną w regionie. Przykładowo w Boliwii około 60 % ludności żyje poniżej granicy ubóstwa. Dane liczbowe pokazują, że odsetek ludności żyjący poniżej granicy ubóstwa w Brazylii i Argentynie wynosi odpowiednio 26 % i 13,3 %. Dlatego zdecydowanie opowiadam się za potrzebą ukierunkowania pomocy na rzecz rozwoju na tworzenie placówek instytucjonalnych w tych krajach, mając na celu zniesienie nierówności społecznych.
Istotne dla sprawozdania posła Salafranki jest propagowanie intensywniejszego dialogu w celu określenia metod osiągnięcia milenijnych celów rozwoju. Uważam jednak, że przede wszystkim należy zadbać, by strategia zakładała włączenie społeczeństwa obywatelskiego i organizacji pozarządowych zarówno w dialog, jak i w działania w ramach realizacji celów strategicznych.
Emma McClarkin
Pani przewodnicząca! Jako członkini EuroLat pochwalam hiszpańską prezydencję oraz posła Salafrankę za uwypuklenie znaczenia naszych stosunków z Ameryką Łacińską.
Zmiany klimatu i globalne ocieplenie powinny pozostać priorytetami w agendzie politycznej stosunków między UE a państwami Ameryki Łacińskiej i Karaibów, oraz należy zwiększyć zaangażowanie w cele kopenhaskie.
Ponadto należy ożywić dialog na temat energii i jej dostaw, aby wspomóc walkę ze zmianami klimatu i propagować wykorzystywanie energii odnawialnej.
Mamy jednak całe bogactwo dóbr do wymiany, i to nie tylko handlowej, ale i w dziedzinie kultury i edukacji, a ostateczny cel polega na wzmocnieniu stosunków handlowych z Ameryką Łacińską poprzez zwiększoną innowacyjność po obu stronach oraz lepsze kształcenie. Chcę podkreślić potrzebę dalszego usprawniania i promowania programu Erasmus dla uczestników z Ameryki Południowej, z naciskiem na niesamowite możliwości, jak stwarza on na polu osobistym i zawodowym, dla dobra przyszłych kontaktów i lepszych stosunków handlowych między UE a Ameryką Południową.
Miroslav Mikolášik
(SK) Jestem zwolennikiem umocnienia stosunków między UE a Ameryką Łacińską, co jest jednym z priorytetów hiszpańskiej prezydencji, jako że przyniesie to pożytek obu stronom, oraz postawi w korzystnej sytuacji państwa członkowskie UE i kraje Ameryki Łacińskiej.
Ameryka Łacińska dysponuje ogromnym potencjałem ludzkim, mając ponad 600 milionów mieszkańców, zasobami naturalnymi, oraz ma dziesięcioprocentowy udział w światowym PKB.
UE, jako główny pomocodawca na rzecz rozwoju, największy inwestor oraz drugi co do wielkości partner handlowy Ameryki Łacińskiej, winna systematycznie umacniać swoją pozycję w regionie.
W pełni funkcjonalna współpraca regionalna oparta na wspólnych wartościach takich jak demokracja, rządy prawa oraz obrona praw człowieka wymagać będzie kierunkowego usprawniania obecnych mechanizmów partnerstwa biregionalnego. Będę promował takie podejście również podczas zbliżającego się posiedzenia plenarnego zgromadzenia EuroLat w Sewilli w maju.
Raül Romeva i Rueda
(ES) Pani przewodnicząca! Korzystając z okazji, jaka nadarza się w związku z tą debatą ja również pragnę zwrócić uwagę na zagadnienie wzbudzające wielki niepokój - dopiero kilka dni temu dowiedzieliśmy się o sytuacji, która dotyczy Kolumbii.
Odkryto bowiem, że państwowe służby bezpieczeństwa Kolumbii były bezpośrednio uwikłane w oskarżenia, prokurowanie fałszywych zeznań świadków oraz pociąganie do odpowiedzialności karnej członków opozycji.
Dowiedzieliśmy się o tym z pierwszej ręki od senator Piedad Córdoby. To część akt, jakie kolumbijskie służby bezpieczeństwa przygotowują w jej sprawie. Poinformowano nas, że rząd kolumbijski, bądź w każdym razie wspomniany już organ usiłuje stworzyć fałszywe powiązania między senator a grupami guerillas, a konkretnie FARC. Ponadto, co nawet poważniejsze, i zwracam się z tym bezpośrednio do pani Ashton - operacji zwanej "Operacja Europa” przyświeca bezpośredni zamiar ścigania, wyraźnego atakowania oraz dyskredytowania organów zajmujących się prawami człowieka w Europie, w tym Podkomisji Praw Człowieka Parlamentu Europejskiego.
Moim zdaniem sprawa jest poważna, bardzo poważna i wymaga wyjaśnień ze strony rządu kolumbijskiego. Uważam, że w kontekście tego sprawozdania bezwzględnie należałoby dokładnie ustalić, co jest prawdą i dowiedzieć się, czy władze kolumbijskie faktycznie planują coś w tej kwestii zrobić.
Andreas Mölzer
(DE) Panie przewodniczący! Po ponad trzystu latach kolonializmu oraz po tym , jak cały kontynent stał się areną zimnej wojny, Ameryka Łacińska stała się teraz jednym ze wschodzących gospodarczo regionów na świecie. Fakt odwiedzin Ameryki Środkowej i Południowej przez prezydenta Miedwiediewa to wyraźna oznaka dążenia Rosji do umocnienia więzi gospodarczych z Ameryką Południową. Dowodzi to również, że Europa znajduje się na właściwej drodze ulepszając stosunki z tym kontynentem, który ma więcej mieszkańców niż UE-27.
Nie chodzi jednak wyłącznie o rozpoczęcie negocjacji z blokiem handlowym Mercosuru. Stosunki te obejmują również mniejsze państwa, które nie należą do tego regionu gospodarczego, ani do Wspólnoty Andyjskiej. UE jest nie tylko największym inwestorem, czy jednym z dwóch najważniejszych partnerów handlowych; jest również największym pomocodawcą na rzecz rozwoju. Z perspektywy finansowej już odgrywamy główną rolę i moim zdaniem musimy wykorzystać to "pole position” do rozwoju stosunków między Europą i Ameryką Południową.
Sergio Paolo Francesco Silvestris
(IT) Panie przewodniczący, panie i panowie! Jakiś czas temu Unia Europejska i Ameryka Południowa nawiązały partnerstwo strategiczne w celu wykształcenia efektywnych stosunków partnerskich między dwoma regionami.
Przypominam, że dwustronne szczyty odbywają się regularnie od 1999 roku, a i w tym roku nie będzie wyjątku. Kolejny szczyt UE-Ameryka Łacińska zaplanowano bowiem na maj w Madrycie.
Dlatego przemawiam dziś w Izbie z przyjemnością oraz w duchu zdecydowanego poparcia dla sprawozdania posła Salafranki Sáncheza-Neyry. Dołączam się do pochwał i gratulacji, które złożyli wszyscy występujący, a przynajmniej większość z nich - gratulacje te są wspólne i całkowicie zasłużone. W istocie sprawozdanie to służy ugruntowaniu silnych politycznych, historycznych, kulturowych i gospodarczych więzi istniejących między oboma regionami, stąd też uważam, że inicjatywa utworzenia fundacji jest słuszna i jak najbardziej na miejscu.
Jako członek Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi chętnie podkreślam ten konkretny aspekt gospodarki oraz przytoczę nieco danych liczbowych wskazujących, że jest to prężnie rozwijający się region pierwszorzędnej wagi, liczący 600 milionów konsumentów i wytwarzający bardzo ważne surowce.
Ostatnie lekkie zakłócenia atmosferyczne pozytywnie wpłynęły na ceny surowców rolnych w Ameryce Łacińskiej, co doprowadziło do stałej i obfitej podaży w wielu krajach producentach w regionie, oraz do ogólnego powrotu wielu inwestorów. Nadto przypominam, że Unia Europejska jest największym inwestorem w Ameryce Łacińskiej oraz głównym pomocodawcą na rzecz rozwoju, z szacunkową skalą inwestycji rzędu 3 miliardów euro w latach 2007-2013.
Panie przewodniczący! W ostatnim, podsumowującym punkcie mojego wystąpienia pragnę wspomnieć o kwestii zmian klimatu - czym ostatnio również zajmowano się w odpowiednich komisjach, zatwierdzając ważne sprawozdania - aby ponownie przyjrzeć się tej części rezolucji, którą w pełni popieram.
Nawołuję zatem do dyskusji i współpracy z Ameryką Łacińską w sprawie zwalczania zmian klimatu, aby udało się szybciej osiągnąć cele kopenhaskie. Współpraca z największymi krajami rozwijającymi się jest istotna, jeśli Europa zamierza osiągnąć cele klimatyczne, które sama wytyczyła.
Peter Skinner
Panie przewodniczący! Pozwolę sobie tylko dołączyć się do pochwał za wykonaną pracę oraz do poczynionych dotąd uwag.
Jednak, jak wskazali niektórzy przedmówcy, wciąż pozostaje trudna kwestia Kolumbii i jej postępowania w sferze praw człowieka. Wobec absencji jednego czy dwóch z moich kolegów, w tym Richarda Howitta, który nie mógł dziś przybyć z uwagi na sytuację wulkaniczną, nawiążę do tego, co podkreślał: w Kolumbii doszło do poszczególnych problemów dotyczących związkowców. Zwracam się do komisarza oraz do innych o uwzględnienie tego we wszelkich strategiach i działaniach, jakie podejmujemy wobec tego kontynentu.
Catherine Ashton
wiceprzewodnicząca Komisji/wysoka przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa. - Panie przewodniczący! Zacznę, podobnie uczynili to szanowni posłowie, od ponownych gratulacji dla posła Salafranki za znakomite sprawozdanie, oraz - podobnie jak uczynili szanowni posłowie - od podziękowań dla hiszpańskiej prezydencji za pracę, którą oni również włożyli, nie tylko w mobilizację działań na czas szczytu, lecz również za pracę, którą włożyli w poparcie podjętych inicjatyw.
Zbliżający się szczyt jest ważnym wydarzeniem. Będzie to sposobność do ugruntowania stosunków, o których mówili szanowni posłowie. Równolegle ze szczytem zwołamy też posiedzenie ministrów spraw zagranicznych, które jest dla mnie szczególnie ważne. Mam nadzieję, że zdołamy wykorzystać tę okazję do pogłębienia stosunków z państwami, których przedstawiciele wtedy przybędą.
Wielu szanownych posłów mówiło również o znaczeniu handlu oraz o roli europejskich przedsiębiorstw - i zgadzam się z nimi w zupełności. Jesteśmy największym inwestorem w regionie. Było mi szczególnie przyjemnie, kiedy koledzy posłowie mówili o roli innowacji, która moim zdaniem jest również szczególnie istotna. Oczywiście ogromny nacisk położono, jak mogłam się spodziewać, na prawa człowieka - ważne jest bowiem dopilnowanie, aby ta sfera była nieodzowną częścią całości dynamicznych stosunków oraz byśmy nad tym pracowali.
Szanowni posłowie nawiązywali do konkretnego punktu sprawozdania, który dotyczył kobietobójstwa, oraz rzecz jasna ludności tubylczej. Komisja zawsze broniła praw ludności tubylczej i nadal będzie monitorować projekty, które były opisywane.
Jeżeli chodzi o sytuację w Kolumbii, doskonale znam opinie panujące nie tylko w tej Izbie, lecz także na forum europejskiego Kongresu Związków Zawodowych i międzynarodowego Kongresu Związków Zawodowych, z którymi miałam styczność sprawując poprzednie stanowisko. Nie przestajemy bardzo uważnie śledzić sytuacji. Zauważyliśmy, że poczyniono znaczący postęp. W związku z umową handlową koledzy dostrzegą znaczenie solidnego zapisu dotyczącego praw człowieka oraz zobowiązań poczynionych w ramach tej umowy, która mam nadzieję - i będziemy to monitorować - w istocie przyczyni się do zmniejszenia niepokojów, a z pewnością będzie stanowić część naszych nieustających stosunków z Kolumbią.
Zgadzam się również, że rola, jaką odgrywamy w tych krajach jest poważna w kontekście szerszych zagadnień międzynarodowych. Przytoczono przykłady Brazylii oraz Iranu. Dokładnie to zagadnienie było przedmiotem mojej dyskusji z Celso Amorimem, ministrem spraw zagranicznych Brazylii, i będziemy pozostawać w kontakcie w związku z powagą tego wątku.
Podniesiono kwestię Falklandów. Państwa członkowskie ratyfikowały konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza. Falklandy stanowią terytorium stowarzyszone z Unią i zastosowanie mają rządy prawa.
Bardzo ważną kwestię stanowią również zmiany klimatu. Pamiętajmy, że prowadzimy kluczowy dialog z tym regionem. Wreszcie bardzo ucieszyłam się, że wspomniano o programie Erasmus oraz o znaczeniu programów edukacyjnych w tym kontekście.
Na zakończenie raz jeszcze gratuluję posłowi Salafrance.
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
Panie przewodniczący! Dziękuję wszystkim kolegom posłom za wystąpienia.
Zwracając się do pani Ashton powiem, że fundamentalnym czynnikiem gwarantującym postęp w stosunkach w nadchodzących latach będzie mobilizacja woli politycznej. Za dialogiem ministerialnym w San José w 1985 roku stały względy polityczne; instytucjonalizacja dialogu w grupie Rio w 1990 roku podyktowana była względami politycznymi; względy polityczne zaważyły o nadzwyczajnym zaangażowaniu w ramach szczytów.
Odpowiem posłowi Kožušníkowi, że istotnie tworzymy wspólnotę wartości. Zaznaczam, że podczas ostatniej sesji miesięcznej przyjęliśmy ważną rezolucję w sprawie Chin, w której zaapelowaliśmy o bezzwłoczne i bezwarunkowe uwolnienie więźniów politycznych. Korzystając z okazji zwracam się do pani Ashton o interwencję w sprawie dysydentki Marty Beatriz Roque, która znajduje się na zwolnieniu warunkowym i jest chora. Właśnie uzyskała hiszpańskie obywatelstwo, o co zabiegał były poseł do PE, Fernando Fernándeza Martína, aby mogła przybyć do Hiszpanii na leczenie.
Musimy jednak przejść od słów do czynów, i taka potrzeba jest uwidoczniona w układach o stowarzyszeniu. Pani Ashton, uważam że bardzo dobrze wynegocjowała pani układy z Kolumbią i Peru. Choć sytuacja w zakresie praw człowieka w Kolumbii wciąż stwarza powody do niepokoju, to znacząco się poprawiła. Kolumbijczycy domagają się pokoju, a ten układ jest całkowicie zasłużony. Gorąco wierzę również, ze większość w Parlamencie opowiada się za tym układem.
Pani Ashton, musimy dać negocjatorom z Ameryki Środkowej nieco swobody, by złapali oddech w negocjacjach. Stanowimy 25 % ich eksportu, natomiast oni stanowią 2 % naszego. Musimy okazać szczodrość i jak pani mówiła, wznowić porozumienie z Mercosurem.
Panie przewodniczący! Podsumowując, uważam że z jednej strony Unia Europejska przeżywa regres gospodarczy, a z drugiej strony wzmacnia ją obecność wysokiej przedstawiciel.
Dlatego musimy pomóc jej wyraźnie postarać się zademonstrować naszą wolę polityczną na madryckim szczycie oraz utrzymywać wysoki priorytet stosunków Ameryki Łacińskiej w agendzie Unii Europejskiej.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się podczas pierwszej sesji miesięcznej w maju.
Oświadczenia pisemne (art. 149)
George Sabin Cutaş  
Unia Europejska jest największym partnerem handlowym Ameryki Łacińskiej oraz drugim co do wielkości partnerem handlowym krajów Mercosuru i Chile. Państwa członkowskie Unii Europejskiej stanowią największe źródło inwestycji bezpośrednich w Ameryce Łacińskiej. Jednakowoż stosunki między Unią Europejską a Ameryką Łacińską wykraczają poza aspekty handlowe, jako że zawierają również elementy historyczne, instytucjonalne i kulturowe.
W związku z tym uważam, że należy zawrzeć umowę handlową zakładającą ściślejszą współpracę z Ameryką Łacińską. Istotnie nieustające starania o podpisanie układu o stowarzyszeniu z Mercosurem stanowią pierwszy krok w tym kierunku.
Układ o stowarzyszeniu dostarczy instrument, który wspomoże promowanie wspólnych interesów gospodarczych, społecznnych i geopolitycznych obu regionów. Będzie to również pierwszy międzykontynentalny układ o stowarzyszeniu między Północą i Południem, który może stanowić alternatywę dla innych, mniej zrównoważonych dążeń do integracji, m.in. dla Obszaru Wolnego Handlu Ameryk.
Bliższa współpraca handlowa między Ameryką Łacińską i Unią Europejską ułatwi wdrażanie polityk spójności gospodarczej i społecznej, służących krzewieniu rozwoju gospodarczego i dobrobytu w obu regionach. Mam nadzieję, że podczas szczytu między Unią Europejską a Mercosurem, który odbędzie się 17 maja, doczekamy się licznych zadowalających konkluzji zwróconych na te aspekty.
