Stemverklaringen
Mondelinge stemverklaringen
Jan Březina
(CS) Ik heb gestemd tegen het verslag van de heer Böge over de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, omdat er met name bij de Oostenrijkse aanvraag sprake is van een buitengewoon onsystematische aanpak, hetgeen wordt weergegeven in een ongekend hoog steunbedrag per hoofd. Aangezien we het hier hebben over individuele steun voor bepaalde duur aan werknemers die als gevolg van de mondialisering getroffen zijn door ontslag, dient deze steun te worden gebaseerd op daadwerkelijke individuele behoeftes en op de daadwerkelijke economische context. Maar daar is hier geen enkele sprake van. In plaats daarvan is de omvang van deze steun lukraak en arbitrair tot stand gekomen. Dit vraagt naar mijn mening om vastomlijnde criteria. Met dit soort uitgaven wordt geen enkel probleem opgelost, maar alleen maar het geld van de belastingbetaler over de balk gesmeten.
Syed Kamall
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de reden dat velen van ons geïnteresseerd zijn in handel houdt naar mijn mening verband met de vraag hoe we de mensen in de armste landen kunnen helpen om uit de armoede te komen. We weten dat een van beste methoden daarvoor het ondersteunen van ondernemers in die armere landen is. Ondernemers in armere landen schreeuwen om hulp en open markten, en het is belangrijk dat wij hen steunen.
Maar we moeten ook binnen onze eigen grenzen kijken naar de obstakels die wij hier opwerpen voor de handel met armere landen. In veel gevallen zien de armere landen de handelsregels als nadelig voor hen, en ze kijken naar zaken als het gemeenschappelijk landbouwbeleid, katoensubsidies, sanitaire en fytosanitaire normen en de tarieven op EU-importen met een hogere waarde. Het is belangrijk dat we laten zien dat het handelssysteem werkelijk open is en dat we alles in het werk stellen om de armste landen te helpen bij het uitroeien van armoede.
Nirj Deva
(EN) Mijnheer de Voorzitter, als we de armoede in de wereld willen verlichten, moeten we de wereldhandel laten groeien. Als we door de huidige mondiale financiële crisis de weg van het protectionisme inslaan, vertragen we alleen maar de inspanningen om miljoenen mensen uit de armoede te halen en zullen miljoenen mensen de dood vinden. Als we deze uitdaging niet onmiddellijk oppakken en onze blik richten op de periode ná de crisis, zal het resultaat verschrikkelijk zijn: een miljard mensen zal zichzelf niet in leven kunnen houden.
We hebben een voedselcrisis, we hebben de klimaatverandering, we hebben de opwarming van de aarde, we hebben overstromingen, aardbevingen en alle soorten rampen waarbij onze hulp nodig is, en de enige manier waarop we iedereen een duwtje in de rug kunnen geven is de wereldhandel te laten groeien. Ik ben er dan ook dankbaar voor dat de nieuwe voorgedragen commissaris voor handel naar mij luistert.
Marc Tarabella
(FR) Mijnheer de Voorzitter, met betrekking tot deze resolutie over de Wereldhandelsorganisatie ben ik, in tegenstelling tot hetgeen de vorige spreker zei, van mening dat het niet de internationale handel is die ervoor zal zorgen dat het aantal mensen dat aan ondervoeding sterft of lijdt onder een miljard blijft, maar dat dat landbouw voor eigen gebruik is. De landbouw zal daar veel eerder in slagen dan internationale handel.
Ik heb tijdens het debat al de gelegenheid gehad mij over deze kwestie uit te spreken, en de enige reden waarom ik tegen deze resolutie heb gestemd, is dat het amendement betreffende overheidsdiensten en de noodzaak voor regeringen om zeggenschap te kunnen hebben over overheidsdiensten als het gaat om essentiële problemen als water en energie, is verworpen.
Schriftelijke stemverklaringen
Andrew Henry William Brons  
We zijn geen laissez-fairekapitalisten en we geloven in overheidssteun voor werknemers die buiten hun eigen schuld hun baan zijn kwijtgeraakt. We willen dat die steun door soevereine staten wordt gegeven aan hun eigen werknemers. Uiteraard zijn we zelfs niet voor het EU-lidmaatschap. Het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering bestaat echter en heeft geld toegewezen gekregen.
Dit Fonds is een onwelkome vervanging van de steun die door de lidstaten zelf wordt gegeven. Als zou worden voorgesteld om Britse werknemers te helpen met geld uit dit Fonds, zou ik dat voorstel natuurlijk steunen, en daarom moet ik, zij het dan met enige aarzeling, ermee instemmen dat Zweedse, Nederlandse en Oostenrijkse werknemers met geld uit dit Fonds worden gesteund. Wanneer de uitslag van de stemming 'nee' wordt, zal het geld niet worden teruggegeven aan de belastingbetaler. Dat geld zal door de EU worden gehouden en dan misschien worden besteed aan een minder goede zaak.
Diogo Feio  
schriftelijk. - (PT) Het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering is ingesteld om bijkomende steun te verlenen aan werknemers die te lijden hebben onder de gevolgen van grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen. Portugal, Duitsland, Spanje, Nederland, Zweden, Ierland en Oostenrijk hebben het fonds al om steun verzocht, waaruit blijkt dat dit probleem lidstaten treft met verschillende geografische kenmerken en met verschillende economische modellen en aanpakken.
Deze situaties, die elkaar in een zorgwekkend tempo opvolgen, nopen de politieke besluitvormers ertoe diepgaand na te denken over het Europees economisch en sociaal model en de duurzaamheid en toekomst daarvan. Ook wordt daardoor de noodzaak verscherpt om nieuwe kwalitatief goede banen te scheppen. Om dit mogelijk te maken moeten we mensen die ondanks alle problemen nog bereid zijn het risico te nemen nieuwe bedrijven en vernieuwende projecten op te zetten, steunen door de lasten en onredelijke bureaucratie terug te dringen.
Want hoeveel steun we werknemers ook geven, dat heeft geen enkele zin als het ene na het andere bedrijf gesloten wordt en als de kapitaalvlucht uit de Europese ruimte niet gestopt wordt.
De onderhavige gevallen, die ik steun, betreffen die van Zweden, Oostenrijk en Nederland en ze kunnen rekenen op een brede steun in de bevoegde parlementaire commissies, in zowel de commissie die de ontwerpresolutie heeft ingediend als de commissie die advies heeft uitgebracht.
Ilda Figueiredo  
schriftelijk. - (PT) Hoewel wij kritisch blijven ten aanzien van het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering - omdat we van mening zijn dat het beter zou zijn geweest preventiemaatregelen te treffen ter voorkoming van werkloosheid - stemmen wij voor het inzetten van middelen uit dit fonds voor bijkomende steun aan werknemers die te lijden hebben onder de gevolgen van herstructureringen van ondernemingen en de liberalisering van de wereldhandel.
Het gaat hier om een bedrag van ongeveer 16 miljoen euro, dat zal worden ingezet in Zweden, Oostenrijk en Nederland, om steun te verlenen aan werknemers die ontslagen zijn in respectievelijk de automobielsector en de bouwsector.
Dit is de vijfde keer dat het fonds wordt ingezet, waardoor het bedrag van de totaal gebruikte middelen nu op 53 miljoen euro komt, op het totaal uitgetrokken bedrag van 500 miljoen. Het is veelzeggend dat slechts ongeveer tien procent van de geplande middelen gebruikt is, in deze tijd van ernstige sociale crisis. Dat alleen al maakt duidelijk dat tenminste de regels van dit fonds dringend herzien moeten worden.
Françoise Grossetête  
Ik heb vóór het verslag-Böge gestemd over de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering. Het doel ervan is de werkgelegenheid te beschermen en de re-integratie in de arbeidsmarkt te vergemakkelijken van werknemers die ontslagen zijn als gevolg van structurele veranderingen in de internationale handel en de wereldwijde financiële en economische crisis.
Drie jaar na de oprichting ervan in 2006, en in de huidige context van de wereldwijde economische en financiële crisis, was het van essentieel belang de voorwaarden om middelen uit dit Europese fonds beschikbaar te stellen, te versoepelen. Op dit moment zijn deze effectievere en snellere maatregelen gericht op Zweden, Oostenrijk en Nederland, en ik zie er reikhalzend naar uit dat alle lidstaten van de EU beter toegang krijgen tot deze financiering. Aangezien het fonds gekoppeld is aan het financieel kader 2007-2013, mag het jaarlijks maximaal 500 miljoen euro bedragen, maar het is van cruciaal belang dat dit bedrag volledig beschikbaar wordt gesteld, hetgeen nu niet het geval is.
De Europese Unie moet alle middelen die zij tot haar beschikking heeft, benutten om de gevolgen van de economische crisis het hoofd te bieden.
Jörg Leichtfried  
Ik stem voor het verslag over de beschikbaarstelling van 15,9 miljoen euro aan steun voor Oostenrijk, Zweden en Nederland. Als gevolg van de mondiale economische crisis moesten alleen al in Stiermarken in totaal 744 werknemers uit de automobieltoeleveringsindustrie worden ontslagen. De EU heeft nu met een bedrag van 5 705 365 euro gehoor gegeven aan het terechte verzoek van Oostenrijk om steun uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EGF).
Dit is zeker gerechtvaardigd, want Oostenrijk heeft heel veel last van de exportdaling. Zo is de uitvoer van wegvoertuigen met 51,3 procent en die van personenauto's met 59,4 procent gedaald. Gezien de hoge mate van onderlinge afhankelijkheid bij de ondernemingen in de automobielsector en de geringe diversificatie bij talrijke leveranciers, zijn de gevolgen van de crisis merkbaar in de hele cluster van de automobielnijverheid.
Jean-Luc Mélenchon  
Zweedse, Oostenrijkse en Nederlandse werknemers worden geofferd aan de globalisering. Wij wijzen nog eens op ons sterke verzet tegen de logica die aan dit fonds ten grondslag ligt en die Europese werknemers terugbrengt tot louter 'aanpassingsvariabelen', die zorgen voor een soepel verloop van de neoliberale globalisering, die nooit ter discussie wordt gesteld. De belangen van reuzen als het Amerikaanse bedrijf Ford, de huidige eigenaar van Volvo Cars, dat in het derde kwartaal van 2009 een winst van bijna 1 miljard dollar heeft gemaakt, of Aviva, Axa en BlackRock, de belangrijkste aandeelhouders van Heijmans NV, verdringen momenteel het algemeen belang van de Europese burgers. Het fonds draagt bij aan deze beroving.
Nuno Melo  
schriftelijk. - (PT) De EU is een ruimte van solidariteit. Het Europees fonds voor aanpassing aan de globalisering moet in die context geplaatst worden. Het gaat om belangrijke steun aan werklozen en slachtoffers van delokalisering van bedrijven in de context van de globalisering, temeer daar we weten dat steeds meer bedrijven vertrekken om te profiteren van de lagere arbeidskosten in andere landen, zoals met name China en India, vaak tegen zogeheten dumpingprijzen op zowel sociaal gebied als op dat van de arbeid en het milieu.
Andreas Mölzer  
Opnieuw moeten de gevolgen van de globalisering worden opgevangen door een beroep op het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EGF). Ditmaal is helaas ook Stiermarken zwaar getroffen. In de afgelopen maanden zijn in totaal 744 personen uit negen verschillende ondernemingen hun baan kwijtgeraakt. Bijgevolg heeft de regio Stiermarken de EU om steun verzocht. Net als bij eerdere verzoeken is alles nauwgezet gecontroleerd, en ik ben blij dat de Stiermarkers aan alle eisen voldoen. Juist in de huidige financiële en economische crisis worden we wederom heel sterk geconfronteerd met de negatieve gevolgen van de globalisering.
Het is tegen deze achtergrond des te onbegrijpelijker dat het Parlement vandaag een resolutie heeft aangenomen waarin wordt gepleit voor meer liberalisering en het verminderen van handelsbarrières, dus ook voor meer globalisering. Zolang er in de EU geen omslag komt in het denken, kunnen we uitsluitend de schade beperken die de globalisering in de desbetreffende landen aanricht. Ik heb daarom zonder voorbehoud voor de beschikbaarstelling van de steunmiddelen uit dit fonds gestemd.
Wojciech Michał Olejniczak  
schriftelijk. - (PL) Ik heb voor de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering gestemd omdat de huidige situatie op de arbeidsmarkten ons ertoe dwingt maatregelen te nemen ten behoeve van de werknemers. Andere crises in het verleden hebben zich steeds gekenmerkt door het feit dat ze specifieke regio's troffen of zich slechts op één plaats lieten voelen. In dergelijke situaties kon al wie zijn baan verloren had of met financiële problemen kampte, in het buitenland gaan werken of meerdere baantjes tegelijkertijd aannemen. Als gevolg van het globale karakter van deze financiële crisis zijn dergelijke mogelijkheden vandaag niet voorhanden.
Gelet op de huidige situatie op de financiële markten is het absoluut noodzakelijk dat we steun verlenen aan de vele miljoenen mensen die het afgelopen jaar hun baan hebben verloren. Het gaat hier uiteraard niet alleen om hulp bij het zoeken naar werk, maar ook om maatregelen die tot doel hebben de flexibiliteit van de arbeidsmarkt te benutten en werknemers te helpen bij het verwerven van nieuwe vaardigheden, alsook om het organiseren van gepaste opleidingen, bijvoorbeeld op het gebied van computergebruik en het verstrekken van loopbaanadvies. Het grootste gedeelte van de financiële middelen uit het EFG zou moeten worden besteed aan het stimuleren van ondernemerschap en het verlenen van bijstand aan burgers die zich als zelfstandige willen vestigen. Het oprichten van een eigen zaak en het eigenhandig genereren van een inkomen is voor personen die hun werk hebben verloren immers een kans om hun financiële stabiliteit te behouden en zich verder te ontwikkelen.
Mijns inziens zijn programma's als het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering absoluut noodzakelijk, aangezien ze een antwoord bieden op een specifieke situatie en directe hulp bieden aan degenen die het zwaarst door de crisis zijn getroffen.
Aldo Patriciello  
schriftelijk. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik feliciteer de rapporteur met zijn uitstekende werk. Het Fonds voor aanpassing aan de globalisering is een instrument dat inmiddels steeds vaker door het Europees Parlement wordt gebruikt wegens de moeilijke fase van economische convergentie die ons continent doormaakt.
Dat laat zien dat het Europees Parlement tegenover de crisis door middel van een synergie van inspanningen uit diverse politieke richtingen beleidsinstrumenten heeft weten aan te nemen om de door ons vertegenwoordigde burgers te helpen. Om die reden heb ik vóór dit Fonds gestemd. Het vormt zonder twijfel een essentieel instrument voor beroepsintegratie en dus sociale integratie voor arbeiders die hun baan hebben verloren.
Marit Paulsen, Olle Schmidt en Cecilia Wikström  
Zweden heeft steun gevraagd uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering naar aanleiding van de ontslagen in de Zweedse autosector.
Wij zijn ervan overtuigd dat vrijhandel en de markteconomie goed zijn voor economische ontwikkeling en wij zijn daarom in principe tegen financiële steun aan landen en regio's. Deze economische crisis is echter groter dan alle andere crises die Europa sinds de jaren dertig heeft meegemaakt en heeft de autoproducenten in Zweden, vooral Volvo Cars, zeer hard getroffen.
De ontslagen bij Volvo Cars zullen in West-Zweden volgens de Commissie "aanzienlijke negatieve gevolgen voor de lokale en regionale economie” hebben. Volvo Cars is een zeer belangrijke werkgever in West-Zweden. Als het Europees Parlement geen actie onderneemt, dan zullen de werknemers en leveranciers van Volvo Cars ook zeer hard worden getroffen. Het risico op permanente sociale uitsluiting is zeer groot, wat wij als liberalen niet kunnen accepteren. Wij sympathiseren in grote mate met iedereen die door werkloosheid wordt getroffen en graag mogelijkheden voor scholing wil hebben.
Zweden is nettobetaler aan de Europese Unie en daarom is het belangrijk dat werknemers van ondernemingen in Zweden ook steun krijgen van de Europese Unie wanneer zij door de economische crisis worden getroffen.
Marie-Christine Vergiat  
Ik heb mij onthouden tijdens de stemming over verdere beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering.
Het gaat hier onder andere om twee betalingen van in totaal bijna 24 miljoen euro aan de automobielsector in Zweden en Oostenrijk. Een ander verzoek betreft een bouwonderneming in Nederland.
De automobielsector is de voornaamste begunstigde van dit fonds, ondanks het feit dat deze sector voortdurend fabrieken sluit, zijn productie verplaatst, een groot deel van zijn werknemers ontslaat en zijn onderaannemers in een kwetsbare positie brengt. Bovendien heeft deze sector al andere soorten financiële steun van de lidstaten ontvangen in het kader van economische herstelplannen, evenals andere vormen van steun die met name waren toegekend in het kader van het beleid om klimaatverandering tegen te gaan.
Deze financieringen, die bedoeld zijn voor scholing van mensen die werkloos zijn geworden - een noodzakelijke maatregel om weer een baan te vinden -, worden niet toegekend in ruil voor de toezegging van de Europese automobielsector om geen werknemers meer te ontslaan.
Er is voor mij geen sprake van om een dergelijk beleid te steunen, aangezien dit in feite de verplaatsing van producties steunt.
Ilda Figueiredo  
schriftelijk. - (PT) In deze gewijzigde begroting komen de tegenstrijdigheden van de begrotingen van de Europese Unie goed naar voren. Enerzijds zijn de totaalbedragen laag, gemeten aan wat er nodig is voor het economisch en sociaal cohesiebeleid, maar anderzijds worden de middelen niet gebruikt omdat de landen die dit geld het hardste nodig hebben, moeite hebben de vereiste middelen voor medefinanciering op hun begroting vrij te maken.
Onze voorstellen voor het aanpassen van de eisen voor medefinanciering, gezien de economische crisis, zijn echter verworpen. Door deze tegenstrijdigheden en dit gebrek aan rationaliteit in het communautair beleid kunnen slechts de rijkste en meest ontwikkelde landen hiervan profiteren en worden de sociale en regionale verschillen alleen maar aangescherpt. Daarom hebben wij tegengestemd.
Ons standpunt wordt versterkt door het feit dat er in het verslag zelf staat dat er verschillende redenen zijn voor de kennelijke vertraging van de betalingen ten opzichte van het verwachte ritme, al naar gelang de betreffende lidstaat. Ten eerste waren er tengevolge van de huidige economische crisis in enkele gevallen problemen om middelen voor medefinanciering op de nationale begroting te vinden. Ten tweede wordt het feit dat de plattelandsontwikkeling in 2009 minder voortvarend is uitgevoerd dan in het betreffende jaar van de voorafgaande programmeringsperiode, verklaard door de vertraging die is opgetreden bij de goedkeuring van bepaalde programma's en, in het geval van Roemenië en Bulgarije, door het ontbreken van eerdere ervaring met de uitvoering van programma's voor plattelandsontwikkeling.
Nikolaos Chountis  
Ik heb tegen de resolutie gestemd omdat deze in het algemeen de liberalisering van de markten bevordert, een handelssysteem beoogt dat voor de arme en ontwikkelingslanden alleen maar schadelijk kan zijn en zich in feite weinig aantrekt van de milieubehoeften van de planeet. Ik ben van mening dat de liberalisering van de handel en de rampzalige gevolgen ervan van de hand moeten worden gewezen. Deze heeft bijgedragen aan de huidige financiële, economische, klimaat- en voedselcrisis, aan het verlies van banen, armoede en deïndustrialisering. Ik heb ook tegen gestemd omdat de resolutie geen waarborgen biedt voor een volledige eerbiediging van het recht van de regeringen tot bescherming van hun vermogen om basisdiensten te reglementeren en te verstrekken, met name als het gaat om collectieve goederen en diensten, zoals gezondheid, onderwijs, cultuur, communicatie, vervoer, water- en energievoorziening.
Helaas zijn de door de GUE/NGL-Fractie ingediende amendementen verworpen. Wij zullen strijden voor een echte hervorming van het internationaal handelsstelsel, voor een hervorming die gericht is op de vaststelling van regels voor billijke handel en de internationale regels naleeft met betrekking tot sociale rechtvaardigheid, eerbiediging van het milieu, voedselsoevereiniteit en voedselzekerheid, duurzame landbouw, duurzame ontwikkeling en culturele diversiteit.
Anne Delvaux  
Ik heb tegen de gezamenlijke resolutie gestemd over de vooruitzichten van de Ontwikkelingsagenda van Doha na de zevende ministersconferentie van de WTO. De algemene reden om tegen te stemmen was dat het de resolutie duidelijk ontbreekt aan visie als het gaat om het bevorderen van ontwikkeling en rekening houden met de ontwikkelingslanden. Meer in het bijzonder heb ik tegen gestemd omdat het weliswaar van essentieel belang is de Doha-ronde succesvol af te ronden, maar niet tot elke prijs. De wereldhandel moet rekening houden met Europa's lang bestaande traditie om samen te werken met de armste landen. Bovendien kan ik wat de landbouw en de liberalisering van diensten betreft, niet achter de aanpak staan die in deze resolutie wordt aanbevolen, temeer daar niet alle amendementen die de tekst evenwichtiger moesten maken, zijn aangenomen. Er kan bijvoorbeeld geen sprake zijn van instemming met het intensiveren van de onderhandelingen in de dienstensector (om tot een grotere mate van liberalisering te komen).
Tot slot betreur ik het dat de resolutie de versterking van bilaterale vrijhandelsovereenkomsten steunt. Dit soort overeenkomsten is vaak veel ongunstiger voor ontwikkelingslanden. Omdat zij in hun eentje tegenover de EU staan, hebben zij een veel zwakkere onderhandelingspositie en laten zij zich vaker in het nauw drijven.
Diogo Feio  
schriftelijk. - (PT) Ik vind de Doha-ronde van fundamenteel belang voor de internationale handel en ik denk dat deze een belangrijke bijdrage kan leveren aan het terugdringen van de armoede in ontwikkelingslanden en aan een eerlijkere verdeling van de voordelen van de globalisering. Het is daarom van belang dat de Ontwikkelingsagenda van Doha met dat effect rekening houdt en echt een bijdrage levert aan het bereiken van de millenniumdoelstellingen.
Het is van groot belang dat de WTO-leden blijven afzien van protectionistische maatregelen, omdat deze zeer ernstige gevolgen voor de wereldeconomie zouden kunnen hebben. Ik ben ervan overtuigd dat door het niet inzetten van protectionistische maatregelen een beter, zij het langzaam, herstel mogelijk is geweest van de huidige economische crisis.
Daarom is het van groot belang dat alle WTO-leden zich blijven inzetten voor de bestrijding van protectionisme in al hun bilaterale en multilaterale handelsbetrekkingen en toekomstige overeenkomsten.
José Manuel Fernandes  
schriftelijk. - (PT) Ik ben er voorstander van dat de EU een leidende rol op zich neemt in de lopende WTO-onderhandelingen zodat de Doha-ronde kan worden afgerond zonder de nieuwe mondiale uitdagingen uit het oog te verliezen, zoals de klimaatverandering en de voedselveiligheid en -soevereiniteit. Ik hoop dat de uitkomsten daarvan zullen leiden tot nieuwe kansen op de markt en tot een versterking van de multilaterale handelsregelingen, zodat de handel in dienst gesteld wordt van duurzame ontwikkeling. De WTO kan zorgen voor een betere omgang met de globalisering. Ik erken echter dat de regels en verplichtingen van de WTO in de huidige economische crisis grotendeels hebben voorkomen dat leden een beroep moesten doen op handelsbeperkende maatregelen, terwijl ze tevens ruimte hebben gelaten voor flexibiliteit bij de invoering van economische herstelmaatregelen.
Het is van belang dat de WTO-leden zich blijven inzetten voor een actieve bestrijding van protectionisme. Ik hoop dat er een nauwere samenwerking tot stand kan worden gebracht tussen de WTO en andere internationale organisaties en organen, zoals de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO), de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP), het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) en de Conferentie van de Verenigde Naties voor handel en ontwikkeling (UNCTAD). Daarom heb ik voor dit verslag gestemd.
Ilda Figueiredo  
schriftelijk. - (PT) In deze resolutie wordt vastgehouden aan de neoliberale standpunten van het Europees Parlement ten aanzien van de Doha-ronde waarvoor in 2001 het startschot werd gegeven, ondanks het feit dat er een paar keer aan sociale vraagstukken en de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling wordt gerefereerd.
In het betoog wordt echter voornamelijk de nadruk gelegd op een volledige liberalisering van de wereldhandel. Men weigert in te zien dat het tijd wordt de prioriteiten in de internationale handel bij te stellen en vrijhandel af te wijzen, vanwege de negatieve bijdrage die deze heeft geleverd aan de financiële, economische, sociale en voedselcrisis waar mensen nu de effecten van ondervinden, met de stijging van de werkloosheid en de toenemende armoede. Vrijhandel is uitsluitend in het belang van de rijkste landen en de grote economische en financiële groepen.
Door onze amendementen af te wijzen heeft men nee gezegd tegen een grondige wijziging van de onderhandelingen, waarbij ontwikkeling en sociale vooruitgang, het scheppen van banen met rechten en de bestrijding van honger en armoede prioriteit zouden moeten krijgen. Het is bijzonder treurig dat men het kennelijk geen prioriteit vindt om de belastingparadijzen op te heffen, voedselsoevereiniteit en -veiligheid te bevorderen, op te komen voor goede openbare diensten en het recht van regeringen te respecteren om hun economie en hun openbare diensten, met name op het terrein van gezondheidszorg, onderwijs, water, cultuur, communicatie en energie, in stand te houden.
Bruno Gollnisch  
Nee, mondiale vrijhandel is geen oplossing voor de huidige crisis. Het is er juist een van de belangrijkste oorzaken van. Van het begin af aan zat er geen schot in de onderhandelingen van de Doha-ronde en sinds een jaar liggen ze volledig stil. Dit komt door een fundamenteel probleem, namelijk dat het systeem zijn aanvaardbare grenzen heeft bereikt voor iedereen - of het nu gaat om de ontwikkelde landen, de opkomende landen of de minst ontwikkelde landen, hetgeen internationaal jargon is voor de landen die in armoede gedompeld zijn en die gedwongen worden zich te begeven op een extreem concurrerende wereldmarkt die hen opslokt. In Europa leven wij volgens de paradox die in stand wordt gehouden door de pseudo-elites die ons regeren en die willen dat wij allemaal zowel arm als rijk zijn: arm, omdat wij onderbetaald moeten worden om concurrerend te kunnen zijn in de handelsoorlog met lagelonenlanden, en rijk, zodat wij de goedkope geïmporteerde producten van vaak middelmatige kwaliteit die onze markten overspoelen, kunnen consumeren.
Het is al tientallen jaren geleden dat een Franse winnaar van de Nobelprijs voor economie met de voor de hand liggende oplossing kwam: vrijhandel is alleen mogelijk en wenselijk tussen landen of entiteiten die hetzelfde ontwikkelingsniveau hebben. Op die manier kunnen de betrokken partners er wederzijds profijt van hebben. Voor alle overige situaties moet de handel gereguleerd worden, of het de profeten van het ultraliberalisme nu zint of niet.
Sylvie Guillaume  
Ik hoop dat de Doha-ontwikkelingsronde ertoe zal leiden dat wij eerlijke en rechtvaardige handelsbetrekkingen tot stand zullen brengen. Daarom heb ik de amendementen van mijn fractie gesteund die ten doel hebben deze resolutie te verbeteren om de ontwikkelingseisen aan te scherpen, om te verzoeken dat de overheidsdiensten niet ter discussie worden gesteld in de onderhandelingen over diensten, om - wat industriële tarieven betreft - erkenning te vragen van de noodzaak om rekening te houden met het ontwikkelingsniveau van ieder land en deze sectoren niet halsoverkop open te stellen voor concurrentie, en tot slot om in de landbouwsector de speciale en gedifferentieerde behandeling die voor bepaalde producten geldt, in stand te houden.
Nuno Melo  
schriftelijk. - (PT) De onevenwichtigheden in het internationale handelssysteem versterken op een oneerlijke manier de ongelijkheid tussen de verschillende continenten. Alles wat bijdraagt aan het rechtzetten van de bestaande onevenwichtigheden, komt ten goede aan iedereen en helpt bij het tot stand brengen van een op eerlijkere en billijkere regels gebaseerd multilateraal systeem, dat kan bijdragen tot een eerlijke handel ten dienste van de ontwikkeling van iedereen. Dat is waar het bij de Ontwikkelingsagenda van Doha om gaat.
Willy Meyer  
Na dertig jaar vrijemarktfundamentalisme wordt de wereldeconomie geconfronteerd met de ergste crisis sinds de Grote Depressie van de jaren dertig van de vorige eeuw. De neoliberale agenda van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en de bijbehorende deregulering, liberalisering en privatisering van de diensten hebben wereldwijd tot meer armoede geleid voor het merendeel van de bevolking, in zowel de ontwikkelingslanden als de geïndustrialiseerde landen. Mijn fractie heeft zich steeds verzet tegen de liberalisering van de handel en de verwoestende gevolgen ervan, die mede ten grondslag liggen aan de huidige financiële, economische, milieu- en voedselcrisis.
Daarom heb ik tegen de resolutie van het Parlement over de ministersconferentie van de WTO gestemd. Mijn fractie heeft voorgesteld om aan te dringen op een nieuw mandaat voor de onderhandelingen in het kader van de WTO. Dat mandaat moet in overeenstemming zijn met de huidige situatie in de wereld. Het moet leiden tot een daadwerkelijke hervorming van het internationale handelssysteem en de aanneming van rechtvaardige handelsregels die de internationale overeenkomsten en de nationale regelgeving op het gebied van sociale rechtvaardigheid, milieu, voedselsoevereiniteit en duurzame landbouw eerbiedigen.
Andreas Mölzer  
In hun gezamenlijke ontwerpresolutie over de Onwikkelingsagenda van Doha en de WTO gaan de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten), de Fractie Europese Conservatieven en Hervormers en de Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa ervan uit dat de wereldwijde liberalisering zich in alle economische sectoren voortzet. Ongetwijfeld zorgen de vermindering van de handelsbarrières en de toegenomen handel ervoor dat de welvaart in bepaalde regio's toeneemt. Er is echter gebleken dat vrijhandel met name zinvol is tussen landen met een vergelijkbaar ontwikkelingsniveau.
Als de handelspartners een verschillend ontwikkelingsniveau hebben, dan heeft dat in veel gevallen voor beide partijen negatieve gevolgen. De volledige openstelling van de markten van de ontwikkelingslanden voor de export uit de industrielanden heeft soms geleid tot verstoring van de lokale economische structuur, tot grotere armoede onder de bevolking en bijgevolg tot een toegenomen migratiedruk op de westerse landen. Omgekeerd is Europa overspoeld met goedkope spullen uit het Verre Oosten, die in veel gevallen tot stand zijn gekomen door uitbuiting van arbeiders. De binnenlandse productie is verplaatst of stilgelegd, waardoor mensen in Europa zonder werk zijn komen te zitten. Vanuit die optiek hebben bepaalde handelsbelemmeringen, bijvoorbeeld voor het behoud van de voedselsoevereiniteit in Europa, dus wel degelijk zin. We moeten niet vergeten dat de liberalisering van de financiële dienstverlening een forse bijdrage heeft geleverd aan de huidige financiële en economische crisis. Niettemin pleiten de fracties in hun ontwerpresolutie voor een verdergaande liberalisering en willen zij de WTO een grotere zeggenschap geven als onderdeel van een nieuw mondiaal bestuur. Daarom heb ik tegen de ontwerpresolutie gestemd.
Evelyn Regner  
Ik heb vandaag tegen de resolutie over de Ontwikkelingsagenda van Doha gestemd omdat ik tegen elke vorm van liberalisering van openbare diensten ben. Ik denk in dat verband vooral aan de liberalisering van de watervoorziening, de gezondheidszorg en diensten in de energiesector. Voor de sociale samenhang is het noodzakelijk dat alle burgers toegang hebben tot hoogwaardige openbare diensten die een universeel karakter hebben en vooral betaalbaar zijn. De nationale autoriteiten moeten daarbij een grote mate van vrijheid hebben en de dienstverlening in verregaande mate zelf vorm kunnen geven.
Frédérique Ries  
In deze tijd van globalisering is een effectief systeem om de handel te reguleren meer dan ooit aan de orde. Dit is de taak van de Wereldhandelsorganisatie, die in 1995 is opgericht als vervanging van de GATT. Zoals wordt onderstreept in de gezamenlijke ontwerpresolutie die is ingediend door de rechtse fracties van het Parlement, en waar ik rond de middag vóór gestemd heb, speelt de WTO een sleutelrol bij het garanderen van een betere omgang met de globalisering en een rechtvaardiger verdeling van de voordelen daarvan. De voorstanders van protectionisme, van een in zichzelf gekeerde houding, richten hun pijlen duidelijk verkeerd als zij de WTO tot een dodelijk wapen van ongecontroleerde liberalisering maken. Het was de huidige directeur-generaal van dit VN-orgaan, Pascal Lamy, die in 1999 aangaf welke weg wij moesten volgen, namelijk juist de weg van gecontroleerde globalisering.
Om deze weg te volgen stelt het Europees Parlement een aantal concrete oplossingen voor: een volledig accijnsvrije en quotavrije markttoegang voor de minst ontwikkelde landen, een succesvolle afronding van de Doha-ronde voor ontwikkelingslanden, vereisten voor milieu- en sociale normen, en een door de Commissie afgebakend mandaat voor landbouwkwesties. Door deze oplossingen voor te stellen wijzen wij er tevens op dat de Europese Unie haar politieke doelstellingen voorop moet stellen en zich niet alleen op handelsdoelen moet richten.
Czesław Adam Siekierski  
schriftelijk. - (PL) Ik heb met genoegen mijn steun gegeven aan de resolutie over de WTO, aangezien ze betrekking heeft op een buitengewoon belangrijk en actueel probleem. Het is in ons aller belang om zo spoedig mogelijk een uitweg te vinden uit deze crisis die een mondiaal karakter heeft. Ik ben van mening dat de ontwikkeling van de wereldhandel een van de mogelijke oplossingen is om de crisis doeltreffend te bestrijden. Het lijkt misschien eenvoudiger om de economische hervormingen tot een regionaal of nationaal niveau te beperken, maar op lange termijn is dit geen goede manier om de wereldwijde crisis aan te pakken. Om de crisis tegen te gaan, zijn gemeenschappelijke instrumenten nodig die op mondiaal niveau worden ingezet. We moeten daarom al het mogelijke doen om vaart te zetten achter de onderhandelingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie omdat deze tot doel hebben de handel te liberaliseren. Tegelijkertijd moeten we degelijke mededingingsbeginselen aannemen. Wat deze beginselen betreft, zijn met name de kwaliteitsnormen voor producten en de productievoorwaarden van wezenlijk belang, ook in de context van het bestrijden van de klimaatverandering en het beperken van de CO2-uitstoot. Voor zeer gevoelige goederen, zoals landbouwproducten en levensmiddelen, is een weldoordachte benadering vereist. Wij zouden ons in de toekomst moeten afvragen of we, afgezien van de liberalisering van de handel in landbouwproducten op mondiaal niveau in het kader van de WTO, geen werk moeten maken van de harmonisering van bepaalde aspecten van het landbouwbeleid op wereldniveau. Daarbij dient rekening te worden gehouden met het specifieke karakter van de landbouwsector, zoals de afhankelijkheid van weersomstandigheden, het vraagstuk van de kwaliteitseisen in verband met de voedselveiligheid, de productievoorwaarden en het probleem van het waarborgen van de voedselvoorziening in de wereld. Wij moeten in het kader van de WTO-onderhandelingen meer begrip tonen voor anderen en in toenemende mate blijk geven van goede wil.
Nikolaos Chountis  
Ik heb tegen de resolutie gestemd omdat deze in het teken staat van de doctrine en de politiek van de "oorlog tegen het terrorisme”, waarmee ook nu nog beperkingen van rechten en vrijheden worden gerechtvaardigd en militaire interventies en militair optreden - die ook in het Verdrag van Lissabon hun beslag hebben gevonden - worden gelegaliseerd. Daar komt bij dat het Europees Parlement uiteindelijk werd uitgesloten van medewetgeving en van het onderzoek en de toetsing van de maatregelen met betrekking tot de individuele rechten en het antiterreurbeleid, waardoor zijn inbreng bij zeer kritieke vraagstukken wordt afgezwakt. Tot slot wil ik nog benadrukken dat, afgezien van al het andere, helaas ook nog een amendement is aangenomen waarmee de rol van NGO's wordt scheefgetrokken. NGO's zijn namelijk organisaties die de samenleving waarin zij werken bijstaan, maar hiermee worden ze veranderd in informanten en vehikels voor de diverse veiligheidsdiensten voor "terreurbestrijding”.
Carlos Coelho  
schriftelijk. - (PT) Om een goede democratische controle te waarborgen op de instellingen en op de doelmatige werking daarvan is het van groot belang dat de burger toegang heeft tot documenten. Daarmee wordt het vertrouwen van de burgers versterkt. In het kader van het Stockholmprogramma heeft de Raad nogmaals op het belang van transparantie gewezen en de Commissie uitgenodigd te onderzoeken wat de beste manier is om de transparantie van het besluitvormingsproces, toegang tot documenten en behoorlijk bestuur te waarborgen, gezien de nieuwe mogelijkheden die het Verdrag van Lissabon biedt. Er kan wat mij betreft geen enkele twijfel over bestaan dat de rechtsgrondslag voor de verordening betreffende de toegang tot documenten moet worden gewijzigd, maar hetzelfde geldt voor de wettelijke context waarin de verordening moet fungeren, met name wat betreft de relatie tussen de instellingen van de Unie en de burger.
Ook moeten er inhoudelijke verbeteringen worden doorgevoerd, bijvoorbeeld ten aanzien van iets wat ik van fundamenteel belang acht: het Europees Parlement moet om zijn democratische controle te kunnen uitoefenen, toegang krijgen tot gevoelige documenten. Transparantie is een basisprincipe van de EU, zowel ten opzichte van de burger als tussen de instellingen. Alle instellingen, organen en instanties van de EU dienen in zo groot mogelijke openheid te werken en hun besluiten te nemen.
Diogo Feio  
schriftelijk. - (PT) Het gaat hier om de uitlegging van het Verdrag van Lissabon, in het bijzonder om de verenigbaarheid van de artikelen 75 en 215 met betrekking tot de rol van het Parlement in de procedure tot vaststelling van beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten.
Enerzijds lijkt artikel 215 het Parlement van het besluitvormingsproces uit te sluiten maar anderzijds wordt er in artikel 75 gesproken over de gewone wetgevingsprocedure, wat erop duidt dat het Parlement een rol speelt bij het formuleren en vaststellen van maatregelen tot preventie van terrorisme en daarmee samenhangende activiteiten.
Aangezien de ratio achter de beperkende maatregelen waarvan in dit artikel sprake is, doorgaans juist de bestrijding van terrorisme is, is het van belang vast te stellen of het hier een uitzondering op artikel 75 betreft en zo ja, of het aanvaardbaar is dat het Parlement systematisch wordt uitgesloten van de procedure waarin deze worden vastgesteld.
Mij lijkt dat het duidelijk de bedoeling van de wetgever was de bevoegdheid voor het vaststellen van dergelijke maatregelen uitsluitend aan de Raad toe te kennen, en dat dit te maken heeft met criteria als snelheid en eenduidige besluitvorming. Ik vind echter dat het in niet-urgente situaties voordelen heeft als het Parlement geraadpleegd wordt.
Ilda Figueiredo  
schriftelijk. - (PT) Weer wordt er onder het mom van de bestrijding van terrorisme gesproken over beperkende maatregelen en sancties tegen regeringen van derde landen, natuurlijke en rechtspersonen, en niet-statelijke groepen en organisaties. Dat is onaanvaardbaar, omdat het verslag zelf stelt dat het onderscheid tussen verschillende soorten bedreigingen in de praktijk moeilijk te maken is, ook al wordt daar in het verslag toch een poging toe gedaan.
We weten dat er een ander raamwerk nodig is voor de naleving van het internationaal recht. We accepteren geen beleid op grond waarvan met twee maten gemeten wordt ten aanzien van regeringen van derde landen, natuurlijke en rechtspersonen, niet-statelijke groepen en organisaties, al naar gelang de belangen van de Verenigde Staten en de Europese grootmachten. Aan voorbeelden daarvan ontbreekt het niet. Ik zal er slechts enkele noemen: de illegale bezetting van de Westelijke Sahara, de opsluiting van Aminatu Haidar en andere Saharianen door Marokko, en het optreden van Turkije tegen de Koerden en tegen Cyprus.
Daarom hebben wij tegen dit verslag gestemd, ondanks het feit dat we het met enkele paragrafen eens zijn, in het bijzonder die waarin aan de Commissie om opheldering wordt gevraagd.
Bruno Gollnisch  
De resolutie van dit Parlement schommelt voortdurend tussen de noodzaak om bepaalde maatregelen te nemen tegen terroristische organisaties en landen die hen steunen - zoals het bevriezen van hun activa of het opleggen van diplomatieke en economische sancties, enzovoort - en de eerbiediging van de rechten van individuele personen en organisaties om zich te verdedigen tegen dergelijke beschuldigingen en sancties.
Het is duidelijk dat dit Parlement ervoor gekozen heeft prioriteit te geven aan de rechten van verdachten boven het verdedigen van de naties. Hoewel de democratieën het terrorisme feitelijk niet kunnen bestrijden door hun eigen waarden te ontkennen, kunnen ze het zich echter evenmin permitteren de indruk te wekken dat ze laks of zwak zijn. Ik vrees dat dit precies de indruk is die deze resolutie wekt. Dat is, los van de institutionele aspecten, de reden waarom wij tegen hebben gestemd.
Sylvie Guillaume  
Ik heb vóór deze resolutie gestemd, omdat het voor ons, leden van het Europees Parlement, belangrijk is onze parlementaire controle uit te oefenen op besluiten om sancties op te leggen aan personen die banden hebben met Al Qa'ida en de Taliban, evenals aan personen die de rechtsstaat in Zimbabwe en Somalië bedreigen. De gekozen rechtsgrondslag is onaanvaardbaar. Wij verlangen geraadpleegd te worden op grond van de gewone wetgevingsprocedure en op de hoogte te worden gehouden van ontwikkelingen in de werkzaamheden van het sanctiecomité van de Verenigde Naties. Tot slot betreur ik in dit dossier de sterk administratieve benadering die de Raad aanhoudt, terwijl het hier gaat om maatregelen die verband houden met individuele rechten.
Timothy Kirkhope  
De ECR-Fractie is de grootste voorstander van maatregelen tegen terroristen in de EU en is vooral van mening dat de nationale regeringen binnen de Europese Unie moeten samenwerken om de voortdurende dreiging van het terrorisme weg te nemen. Desondanks heeft de ECR-Fractie besloten zich van stemming over deze resolutie te onthouden, en wel om twee specifieke redenen. In de eerste plaats zijn we tegen wetgeving die een gemeenschappelijk Europees buitenlands en veiligheidsbeleid dichterbij brengt. In plaats daarvan - en dat is de tweede reden - willen we verbeterde en versterkte coördinatie en samenwerking tussen de EU en de nationale regeringen. We zijn bijzonder teleurgesteld dat dit in deze resolutie onvoldoende tot uiting komt.
Nuno Melo  
schriftelijk. - (PT) De vragen die hier gesteld worden gaan in wezen niet slechts over doctrinekwesties en over de vraag of bedoelingen en interpretaties wel met elkaar overeenstemmen. Het gaat ook over een praktische kwestie die te maken heeft met het oude gezegde dat wie het grotere kan doen zeker ook het mindere kan doen. Want is het niet onlogisch dat een instelling die bevoegdheden heeft op het terrein van criminaliteit en van preventie en bestrijding van terroristische aanvallen - omdat die instelling betrokken is bij een medebeslissingsprocedure - vervolgens a priori wordt uitgesloten als het om andere maatregelen gaat die vanwege hun betekenis voor de rechten van burgers wellicht in deze context óók van belang kunnen blijken te zijn?
Het is van fundamenteel belang dat de manier waarop het Verdrag van Lissabon in wetgeving uitgelegd wordt, echt overeenkomt met de nagestreefde verruiming van de macht en de bevoegdheden van het Europees Parlement. Tenminste dient er, zoals in de vraag voorgesteld wordt, in bepaalde gevallen voorzien te worden in de mogelijkheid van een dubbele rechtsgrondslag, als er persoonlijke rechten en antiterrorismebeleid in het geding zijn. En voor andere gevallen, zoals die van Zimbabwe en Somalië, dient voorzien te worden in de mogelijkheid van vrijwillige raadpleging van het Parlement, in aansluiting op de verklaring die de Raad in Stuttgart heeft afgelegd over de Europese Unie, zoals ook in de vraag naar voren is gebracht.
Andreas Mölzer  
De afgelopen jaren zijn onder het mom van terrorismebestrijding de vrijheden steeds verder beknot. Met name door de SWIFT-overeenkomst en het programma van Stockholm wordt de "glazen mens" steeds meer een feit. Natuurlijk is het in deze tijd van moderne techniek, globalisering en een Europa zonder grenzen belangrijk dat overheden samenwerken en zich adequaat bewapenen. De staat mag zich echter niet verlagen tot het niveau van de terroristen. Denk alleen maar aan de bedenkelijke rol van de EU, althans van bepaalde lidstaten, in verband met CIA-vluchten en geheime Amerikaanse gevangenissen.
De rechterlijke toetsing biedt een belangrijk tegenwicht om ervoor te zorgen dat een verdachte de minimumrechten geniet volgens de regels van een moderne democratie. Het onderhavige verslag is onvoldoende duidelijk over de aanpak en gaat evenmin diep genoeg in op eerdere tekortkomingen en kwesties in verband met gegevensbescherming. Ik heb mij daarom van stemming onthouden.
