Jaarverslag van de Europese Unie over de mensenrechten (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over het jaarverslag van de Europese Unie over de mensenrechten.
Manuel Lobo Antunes
Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, dames en heren, het is mij een grote eer om vandaag hier te zijn en dit debat over het negende jaarverslag van de EU over de mensenrechten te mogen meemaken. Dit verslag behandelt de periode van 1 juli 2006 tot en met 30 juni 2007 en werd op 26 november officieel gepresenteerd aan het Europees Parlement.
Net als in de voorgaande jaren is het negende jaarverslag van de Europese Unie over de mensenrechten van 2007 echt een gezamenlijk verslag van het voorzitterschap, de Europese Commissie en het secretariaat-generaal van de Raad. Doel van dit verslag is het opstellen van een overzicht van de werkzaamheden van de Europese Unie op het gebied van de mensenrechten tijdens het Finse en het Duitse voorzitterschap. Het verslag wil laten zien hoe de gemeenschappelijke waarden waarop de EU is gebaseerd zijn vertaald naar concrete mensenrechtenactiviteiten in de bilaterale betrekkingen van de EU met derde landen, in multilaterale fora en met betrekking tot een aantal thematische vraagstukken. Een tweede doel van dit verslag is het waarborgen van transparantie in de communautaire mensenrechtenactiviteiten en van de zichtbaarheid van deze talrijke en uiterst belangrijke werkzaamheden.
Ik zou nu de meest opvallende algemene aspecten van het EU-beleid inzake mensenrechten gedurende de genoemde periode willen noemen. Deze aspecten zijn: de tenuitvoerlegging van de EU-richtsnoeren inzake mensenrechten - zoals u weet hebben we reeds richtsnoeren inzake foltering, de doodstraf, mensenrechtenactivisten en kinderen en gewapende conflicten -; de ontwikkeling van nieuwe, omvattendere richtsnoeren inzake de rechten van het kind, die oorspronkelijk sterk gericht waren op geweld tegen kinderen; de werkzaamheden van de nieuwe Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties in het eerste jaar van zijn bestaan; de afsluiting van het oprichtingsproces van dit nieuwe orgaan, en tenslotte de integratie van de mensenrechten in alle aspecten van het EU-beleid, met inbegrip van crisisbeheer in het kader van operaties en missies van het Europees Veiligheids- en Defensiebeleid.
Hoewel de structuur van dit verslag grotendeels identiek is aan die van vorig jaar, tracht de editie van dit jaar meer aandacht aan analysen te besteden om een omvattender en diepgaand overzicht te geven van het effect en de doeltreffendheid van het EU-optreden op het gebied van mensenrechten en democratisering. Deze concentratie op analyse gaat terug op suggesties die het Europees Parlement in het verslag-Coveney van april heeft gedaan.
Dit verslag behandelt de mensenrechtenactiviteiten van de EU dus zowel thematisch als per land. Dit jaar zijn er twee nieuwe hoofdstukken in het verslag opgenomen: een over het nabuurschapsbeleid en een over de vrijheid van godsdienst en overtuiging. Op deze manier wilden we het belang onderstrepen dat wij aan de bestrijding van onverdraagzaamheid op grond van overtuiging of godsdienst hechten.
Het jaarverslag bevat ook commentaren op de door de Europese Unie ondersteunde resolutie over dit onderwerp die de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op haar zitting van 2006 heeft aangenomen. Het doet mij genoegen u te kunnen meedelen dat we dit jaar opnieuw een resolutie over onverdraagzaamheid op grond van godsdienst hebben gesteund, die door het Derde Comité van de VN bij consensus is goedgekeurd.
Tijdens de zitting van de Mensenrechtenraad die gisteren, op 10 december, in Genève begonnen is, wordt nog een EU-resolutie over religieuze onverdraagzaamheid ingediend, die er vooral op is gericht het mandaat van de speciale rapporteur te verlengen. Wij hopen dat ook deze resolutie bij consensus zal worden aangenomen. Het verslag bevat daarnaast een uitgebreider hoofdstuk over de activiteiten die het Europees Parlement ter bevordering en bescherming van de mensenrechten en de democratie heeft ontplooid, met name in de vorm van resoluties, maar ook door middel van hoorzittingen en debatten in de Subcommissie mensenrechten, de Commissie buitenlandse zaken en de Commissie ontwikkelingssamenwerking met vertegenwoordigers uit derde landen.
De essentiële bijdrage van het Europees Parlement tot onze gemeenschappelijke inspanningen ter bevordering en bescherming van de mensenrechten staat buiten kijf. Het verslag gaat ook in op de mechanismen die binnen de EU zijn ontwikkeld om de eerbiediging en de bescherming van de mensenrechten te garanderen. In dit verband moet ook de oprichting van het Bureau voor de grondrechten op 1 maart van dit jaar worden genoemd. Het Bureau is de opvolger van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat. Naast andere activiteiten van het Bureau worden in het verslag onder meer de stappen beschreven die zijn ondernomen om de Europese richtsnoeren inzake mensenrechten in de praktijk te brengen.
Om te beginnen wil ik de in dit jaar genomen maatregelen voor de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren inzake de doodstraf noemen. Door met landen in alle regio's samen te werken heeft de EU sterke impulsen gegeven aan haar campagne tegen de doodstraf. Tijdens de gehele verslagperiode heeft de EU tal van maatregelen met betrekking tot de doodstraf getroffen in haar streven om landen over te halen hun standpunt ten aanzien van deze kwestie te wijzigen en om zodoende mensenlevens te redden. In de context van deze richtsnoeren hebben we in 2006 ook een verklaring over de doodstraf ingediend bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, die dit jaar op 15 november heeft geleid tot een resolutie tegen de doodstraf.
Bovendien hebben we ons standpunt tegen foltering in de context van de richtsnoeren kracht bij gezet en de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren inzake kinderen en gewapende conflicten en inzake mensenrechtenactivisten verder verbeterd. Dit jaar heeft de EU ook een nieuw initiatief genomen met de ontwikkeling van een reeks richtsnoeren inzake de rechten van het kind, die de Raad naar alle waarschijnlijkheid aan het eind van dit jaar zal vaststellen.
De EU-activiteiten op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, dialogen inzake de mensenrechten met uiteenlopende landen en trojka-besprekingen vormen nog steeds het hoofdonderdeel van het verslag. Er wordt informatie verstrekt over de ontwikkeling van het beleid en maatregelen met betrekking tot 20 verschillende thematische vraagstukken, die zich niet alleen uitstrekken tot de gebieden waarop de EU mensenrechtenrichtsnoeren heeft aangenomen, maar ook tot andere onderwerpen, zoals de rechten van de vrouw, de rechten van het kind en de bestrijding van racisme en mensenhandel.
Het verslag bevat tevens een analyse van de EU-activiteiten in buurlanden en geeft een overzicht van de EU-activiteiten in internationale organisaties. Ik wil u in dit verband herinneren aan het feit dat de in dit verslag geanalyseerde periode samenvalt met het eerste jaar van de werkzaamheden van de Mensenrechtenraad, waartoe de Europese Unie actief heeft bijgedragen.
Een andere prioriteit voor de EU op mensenrechtengebied was, net als in voorgaande jaren, de integratie van de mensenrechten in alle onderdelen van het EU-beleid. Hier valt te denken aan de planning en uitvoering van crisisbeheersingsoperaties en missies in het kader van het Europees Veiligheids- en Defensiebeleid en aan de benoeming van speciale mensenrechten- en genderadviseurs bij missies. De mandaten van de speciale vertegenwoordigers van de Europese Unie vormen inmiddels ook concrete instructies op dit gebied.
Benita Ferrero-Waldner
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ook ik verwelkom dit EU-verslag, dat een gezamenlijk verslag van de Raad en de Europese Commissie is. Degenen die aanwezig waren toen ik hier voor het eerst als commissaris sprak, zullen weten dat het altijd mijn wens is geweest om deze kwestie samen aan te pakken. Ik wil ook mijn dank uitspreken aan de leden van het Parlement die aan het verslag hebben bijgedragen. Het is uiteindelijk een zeer goed document geworden, waarin staat wat we moeten zeggen en dat laat zien wat we hebben gedaan op het gebied van de mensenrechten.
Gisteren vierde de wereld de Internationale Dag van de mensenrechten, die dit jaar een extra bijzonder karakter had omdat hij de start van de festiviteiten in het kader van de zestigste verjaardag van de aanneming van de Universele Verklaring van de rechten van de mens markeerde. Dat was de eerste stap in het creëren van een allesomvattend internationaal kader voor de bescherming van de mensenrechten, die in de afgelopen tientallen jaren is gevolgd door een indrukwekkende groei van de internationale mensenrechtenwetgeving.
Vandaag bestaat de uitdaging erin om overal ter wereld ook daadwerkelijk uitvoering te geven aan die wetgeving. De deplorabele mensenrechtensituaties in bijvoorbeeld Birma/Myanmar, Sudan/Darfur, Iran en Zimbabwe vormen een krachtige herinnering aan de uitdaging waar we voor staan en waar de winnaar van de Sacharov-prijs, de heer Osman, ons nog eens van doordrongen heeft. Hij heeft ons duidelijk de weg gewezen.
Ik wil uw aandacht vestigen op vier ontwikkelingen die in de afgelopen jaren van groot belang zijn geweest voor de activiteiten van de Europese Unie. In de eerste plaats hebben we belangrijke veranderingen gezien in het mensenrechtenstelsel van de Verenigde Naties. De fase van het opbouwen van de instellingen van de Raad voor de rechten van de mens van de VN is min of meer met succes afgerond, en er is reden voor voorzichtig optimisme, mits de Raad mensenrechtenschendingen tijdig aan de kaak stelt, waar en wanneer ze ook plaatsvinden.
In dat licht gezien deed het ons genoegen dat de Mensenrechtenraad, naast het initiatief van de EU, stappen heeft genomen tegen de ernstige schendingen van de mensenrechten in Birma/Myanmar en ook in Sudan/Darfur. Ook verwelkomen we het in het leven roepen van een systeem van universele periodieke evaluatie, waarmee met ingang van volgend jaar de mensenrechtensituatie van elke lidstaat van de VN grondig kan worden onderzocht.
Ondanks de oprichting van de Mensenrechtenraad blijft de Derde Commissie van de Algemene Vergadering van de VN uiteraard een even belangrijk forum voor mensenrechtenkwesties. De Europese Unie zal ten volle gebruik blijven maken van die Derde Commissie om voorstellen te doen voor zowel thematische als landenresoluties. Tijdens de vergadering van dit jaar is een bijzonder succes geboekt - voor het eerst is een resolutie aangenomen waarin wordt opgeroepen tot een moratorium op het gebruik van de doodstraf. Dankzij het initiatief van de EU en het opbouwen van een transregionale coalitie vormt de historische veroordeling van de doodstraf een cruciale stap op weg naar het bereiken van internationale consensus over de uiteindelijke wereldwijde afschaffing van de doodstraf.
In de tweede plaats is een van de belangrijkste instrumenten waarover we beschikken om mensenrechtenkwesties bij derde landen aan de orde te stellen de mensenrechtendialoog. In die dialoog kunnen we ook concrete zorgen over mensenrechtenschendingen aan een partnerland overbrengen, aanbevelingen voor verbeteringen doen en mogelijke manieren bespreken om hervormingen te bevorderen door middel van trainingsprojecten of samenwerking op dat gebied. In het afgelopen jaar is het aantal mensenrechtendialogen aanzienlijk gestegen.
We voeren nu dialogen met ongeveer 25 partnerlanden. Zo zijn we mensenrechtendialogen begonnen met bijna alle landen van het Europees nabuurschap, en de inleidende gesprekken zijn heel - en soms zelfs buitengewoon - constructief geweest.
De eerste ronde van de dialoog van de mensenrechtendeskundigen, onder andere met de Afrikaanse Unie, heeft nieuwe mogelijkheden gecreëerd om mensenrechtenschendingen op het Afrikaanse continent aan de orde te stellen. In mei 2007 heeft de Europese Unie de eerste mensenrechtendialoog met Oezbekistan gehouden, en de strategie van de EU ten aanzien van Centraal-Azië voorziet in het aangaan van zulke dialogen met alle Centraal-Aziatische landen.
Naarmate het aantal dialogen toeneemt, moeten we er echter op letten dat deze dialogen consistent en doelmatig zijn, iets waarop het Europees Parlement in zijn resolutie van 6 september 2007 terecht heeft gewezen.
In de derde plaats wil ik de mensenrechtenrichtsnoeren van de EU noemen. Het doet me genoegen - en het voorzitterschap van de Raad heeft dit al opgemerkt - dat in 2007 de nieuwe richtsnoeren voor de bevordering en bescherming van de rechten van het kind zijn aangenomen, samen met een strategie voor de tenuitvoerlegging. Als een eerste prioriteit in het kader van die richtsnoeren zullen we aan het werk gaan met het cruciale punt van geweld tegen kinderen.
Zoals dat het geval is bij alle richtsnoeren van de EU, is het natuurlijk de uitvoering die telt. De Europese Unie is in het bijzonder actief op het gebied van de richtsnoeren inzake de doodstraf, marteling en mishandeling, waarbij een aantal algemene demarches heeft plaatsgevonden, maar ook een groot aantal specifieke protesten is aangetekend tegen individuele gevallen van toepassing van de doodstraf of marteling in een groot aantal derde landen. We zullen deze gevallen tijdens de bijeenkomsten in het kader van de politieke dialoog met derde landen consequent aan de orde blijven stellen.
Tot slot moet ik het Europees Instrument voor democratie en mensenrechten noemen, dat sinds januari 2007 bestaat. In het kader van het Europees Instrument voor democratie en mensenrechten kunnen we rechtstreekse steun geven aan organisaties van het maatschappelijk middenveld in de hele wereld, zonder tussenkomst van regeringen. Dit is een essentieel instrument geworden voor de versterking van basisorganisaties overal ter wereld, zonder welke de mensenrechten en democratie niet kunnen floreren. Met het Europees Instrument voor democratie en mensenrechten wordt nieuwe nadruk gelegd op de bevordering van democratie en kunnen we ook steun geven aan acties die aansluiten bij de mensenrechtenrichtsnoeren van de EU.
Een verdere innovatie is dat er nu middelen kunnen worden verstrekt aan mensenrechtenactivisten die vanwege hun activiteiten gevaar lopen. Er zal elk jaar in totaal ongeveer 140 miljoen euro beschikbaar zijn voor dit instrument, en de eerste oproepen voor het indienen van projectvoorstellen zijn inmiddels gedaan.
De tijd staat me niet toe om vandaag ook nog andere punten te bespreken. Ik denk echter dat elke lezer van dit goede en interessante jaarverslag onder de indruk zal zijn van de geografische reikwijdte van onze activiteiten op het gebied van mensenrechten en het brede scala aan thematische onderwerpen dat aan bod komt.
Ter aanvulling van de punten die ik al heb genoemd, wil ik zeggen dat de Europese Unie actief is geweest op gebieden die variëren van het bevorderen van het lidmaatschap van het Internationaal Strafhof, de rechten van vrouwen en de rechten van mensen met een handicap.
Het jaar 2007 is een jaar van resultaten geweest. Ondanks dat zijn we ons er ook van bewust dat mensenrechtenschendingen in een groot aantal landen helaas endemisch blijven. In dit jaar, de zestigste verjaardag van de Universele Verklaring van de rechten van de mens, zullen we vanzelfsprekend doorgaan met onze inspanningen om ervoor te zorgen dat de rechten die zijn vervat in de Universele Verklaring een tastbare werkelijkheid voor ons allemaal zullen worden.
Laima Liucija Andrikienė
namens de PPE-DE-Fractie. - (LT) Allereerst wil ik al diegenen danken die het jaarverslag hebben opgesteld. Niet alleen het Europees Parlement, maar ook instellingen als de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties, de Raad van Europa en NGO's die zich voor de bescherming van de mensenrechten inzetten, een dialoog die niet kan worden overschat, hebben naar dit document uitgezien. Ik heb het over de dialoog tussen het Europees Parlement, zijn Subcommissie mensenrechten en de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties, de samenleving en maatschappelijke organisaties.
Ik stem in met de ideeën die door het Portugese voorzitterschap en de commissaris naar voren zijn gebracht. Toch wil enkele opmerkingen maken.
Het jaarverslag is een gedetailleerd overzicht van de acties die de EU wereldwijd heeft ondernomen op het gebied van de mensenrechten. Het behandelt de activiteiten van de EU-lidstaten, de Commissie en het Europees Parlement. Het verslag beschrijft daarnaast de situatie in bepaalde delen van de wereld, maar naar mijn mening ontbreekt er een aantal punten die het verslag nog waardevoller zouden hebben gemaakt.
Ten eerste bevat het verslag geen evaluatie van het mensenrechtenbeleid van de EU. Het zou goed zijn om aan het eind van het jaar een beoordeling te krijgen van de Raad en de Commissie over de resultaten en de effecten van de genoemde acties. Een dergelijk bericht zou veel zinvoller zijn dan een verslag dat slechts een lijst van getroffen maatregelen presenteert, ook al is deze lijst nog zo lang. Een resultaatgericht overzicht zou alle acties van de EU voor de bescherming van de mensenrechten opsommen en vervolgens de onbeduidendheid daarvan aantonen. Dit geldt ook voor de individuele gevallen die in het verslag worden genoemd: welke resultaten heeft de Europese Unie daadwerkelijk bereikt? Is het misschien zo dat onze strategieën en activiteiten geen enkel resultaat hebben opgeleverd of zelfs negatieve gevolgen hebben gehad?
Aan de andere kant mis ik een duidelijkere toelichting bij de werkzaamheden van het Europees Parlement en bij de aanbevelingen voor resoluties die wij hebben goedgekeurd. Het Europees Parlement zou gebaat zijn bij informatie over de vraag welke van zijn aanbevelingen door de Commissie en de Raad in aanmerking zijn genomen, welke aanbevelingen ten uitvoer zijn gelegd en wat daarvan de resultaten zijn.
Raimon Obiols i Germà
namens de PSE-Fractie. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, ik wil drie korte opmerkingen maken over dit negende jaarverslag en daarna een suggestie doen voor toekomstige verslagen.
De opmerkingen zijn positief. In de eerste plaats moet worden opgemerkt dat er, hoewel de structuur van het verslag dezelfde is als die van voorgaande verslagen, meer ruimte is voor gedetailleerde analyse. Enkele onderwerpen worden zelfs vanuit een tweevoudig perspectief onderzocht, geografisch en thematisch, en dat is positief.
In de tweede plaats is ook het sterkere accent op de afschaffing van de doodstraf, marteling, de rechten van kinderen en een grotere inzet voor de bescherming van mensenrechtenactivisten positief.
Het mag ons ook tot tevredenheid stemmen dat er steeds meer rekening wordt gehouden met de speciale kwetsbaarheid van vrouwen voor misbruik, en dientengevolge met de noodzaak om hun bescherming krachtiger ter hand te nemen.
De derde opmerking is dat dit verslag betrekking heeft op een periode die samenvalt met het eerste jaar van het bestaan van de Raad voor de mensenrechten van de VN. De Unie heeft actief bijgedragen aan de invoering van het mechanisme van universele periodieke evaluaties en dit kan een ronduit positieve synergie tot stand brengen.
Tot slot een overweging die gedeeltelijk overeenkomt met wat mijn collega, mevrouw Andrikienė, heeft gezegd. Onze diagnostiek wordt elk jaar beter, maar we hebben nog een lange weg te gaan voordat we deze uitputtende en scherpzinnige analyse in meer tastbare resultaten en meer doelmatige acties van de Europese Unie hebben vertaald.
Daarom moet er een conceptueel en analytisch apparaat worden ontwikkeld waarmee we ook onze eigen instrumenten kunnen evalueren. De manier waarop we de dialogen met derde landen voeren, de koppeling aan voorwaarden, de terminologie die we gebruiken om situaties aan de kaak te stellen, of we wel of niet met twee maten kunnen meten, al naar gelang de grootte of het strategisch belang van een land: wij zijn van mening dat al deze zaken tegen het licht moeten worden gehouden en ik hoop dat ze in volgende jaarverslagen aan de orde zullen komen.
(Applaus)
Sarah Ludford
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat het Europees Parlement met de toekenning van de Sacharov-prijs voor de vrijheid van denken aan de indrukwekkende winnaar, de heer Salih Mahmoud Osman, op een goede manier een voorschot heeft genomen op de viering van de zestigste verjaardag van de Universele Verklaring van de rechten van de mens.
Maar hij heeft ons verteld dat we falen bij het vervullen van onze plicht om de mensen in Darfur te beschermen, dat de EU zich daar sterker voor moet maken en dat de EU meer middelen moet inzetten, inclusief troepen, om die bescherming te bieden. Hoe kan het dat een EU die de mond vol heeft van mensenrechten de moord op zeshonderdduizend mensen en de verdrijving uit hun huizen van vier miljoen mensen toestaat? De EU moet capaciteit opbouwen om in te kunnen grijpen in crisissituaties als deze. Zonder bijbehorende actie zijn onze woorden over de bevordering van gedeelde waarden niet meer dan mooie praatjes. Ik denk dat veel van mijn kiezers en de lijdende bevolking van Darfur zich verbaasd hebben over de beelden van afgelopen weekend van EU-leiders die in Lissabon cocktails staan te drinken met de presidenten van Zimbabwe en Sudan.
Een grote lacune in het jaarverslag van de Raad en de Commissie over de mensenrechten in 2007 is het ontbreken van een reactie op de onthullingen, niet in de laatste plaats door dit Parlement, over de heimelijke medewerking van EU-regeringen aan de zogeheten buitengewone overdrachten of "extraordinary renditions”. Er wordt ons verteld dat de EU actief is geweest in de strijd tegen het gebruik van martelingen. Hoe kan het dat een EU die opkomt voor de mensenrechten en het uit de wereld helpen van marteling hierover niet echt rekenschap heeft afgelegd en niet aan waarheidsvinding heeft gedaan, maar alleen met wezenloze ontkenningen komt, en met de laconieke verzekering dat ze zelf niet betrokken is geweest bij deze vorm van barbarij? De ondertekening van het Handvest van de grondrechten deze week - die zeer welkom is, niet in de laatste plaats omdat discriminatie vanwege seksuele oriëntatie voor het eerst met behulp van een internationaal mensenrechteninstrument wordt verboden - heeft een holle klank als we in de praktijk hypocrisie zien.
Tot slot heeft de heer Osman er ook voor gewaarschuwd dat gerechtigheid en het afleggen van verantwoording niet moeten worden gecompromitteerd door een politieke deal en dat de cyclus van straffeloosheid moet worden doorbroken. Ik denk dat we die waarschuwing ook kunnen toepassen op de huidige situatie op de Balkan. De Europese Unie moet zich niet door Servië laten chanteren om de stabilisatie- en associatieovereenkomst te ondertekenen als een doekje voor het bloeden na het verlies van Kosovo, tenzij en totdat Ratko Mladić en Radovan Karadžić zijn afgeleverd in Den Haag. We kunnen het oordeel van hoofdaanklager Carla Del Ponte dat de Servische regering Mladić en Karadžić bewust niet aan justitie heeft overgeleverd niet zomaar terzijde schuiven. We mogen Servië niet belonen voor het niet met geweld reageren op het verlies van Kosovo.
Konrad Szymański
Mijnheer de Voorzitter, de bescherming van de mensenrechten moet door overtuiging zijn ingegeven, en niet door de behoefte om achter de laatste intellectuele mode aan te hollen. Daarom roept ik ertoe op om in de activiteiten van de Europese Unie op dit gebied meer aandacht te besteden aan de kwestie van religieuze vrijheid. Geloofsovertuigingen zijn steeds vaker het doelwit van repressie, een probleem dat inmiddels dramatische proporties heeft aangenomen.
Ik zou hier China, Birma, Noord-Korea, Iran, Sudan, Eritrea, Vietnam en ook Rusland, Saudi-Arabië, Oezbekistan en Cuba kunnen noemen. Is deze lijst lang genoeg? Het is in dit licht frappant dat zo weinig aandacht aan dit probleem wordt besteed, met name in het eerste deel van het verslag. Ik verwelkom het feit dat aan gendervraagstukken en kinderrechten prioriteit wordt gegeven op onze agenda, maar ik betreur het gebrek aan aandacht voor de vrijheid van godsdienst. Dit zou kunnen opgevat als een teken dat bepaalde mensen in Europa vooroordelen tegen elke vorm van geloof hebben.
De Europese Unie dient dringend algemene richtsnoeren inzake de vrijheid van godsdienst te ontwikkelen. De vrijheid van godsdienst is het mensenrecht dat in de wereld van vandaag het meest frequent straffeloos met voeten wordt getreden.
Hélène Flautre
namens de Verts/ALE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik ben verheugd over dit jaarverslag. Het is een belangrijk werkstuk dat ons een overzicht geeft van de initiatieven die gedurende één jaar en twee voorzitterschappen zijn genomen om het EU-beleid inzake mensenrechten ten uitvoer te leggen. Het is een hele prestatie: een praktisch instrument en een referentiedocument.
Desondanks ben ik het eens met mevrouw Andrikiené. Het verslag ontbreekt het aan een zekere mate van objectieve beoordeling, aan analyse en aan een kritische instelling, en er worden geen conclusies uit de behandelde vraagstukken getrokken, geen aanbevelingen gedaan. De successen en mislukkingen van dit beleid worden in het verslag niet in voldoende mate belicht. Ik hoop, en ben er ook van overtuigd, dat de leden deze taak voor hun rekening zullen nemen in het verslag dat door het Parlement in het voorjaar wordt opgesteld: hun werk moet daarop gericht zijn.
Het verslag bevat ook een aantal zorgwekkende hiaten. Zoals mevrouw Ludford reeds heeft gezegd besluit het hoofdstuk over mensenrechten in verband met de strijd tegen het terrorisme gelukkig met een verwijzing naar de werkzaamheden van het Parlement met betrekking tot CIA-vluchten en buitengewone uitleveringen, maar het gaat niet in op de dadeloosheid van de Raad als het erom gaat onderzoeken in te stellen, de verantwoordelijkheden te vervolgen, om nog maar te zwijgen over schadeloosstelling van slachtoffers die zijn ontvoerd, gedetineerd of gefolterd.
Evenmin maakt het hoofdstuk over asiel en migratie gewag van de massale inbreuken op de rechten van migranten, noch wordt een evaluatie gemaakt van de tenuitvoerlegging van een reeks terugkeerovereenkomsten, en het gaat niet in op het quasi militaire beheer van de grenzen, niet op de duizenden mensen die onze kusten proberen te bereiken, hoewel de leden uitgebreid en regelmatig aandacht aan deze kwesties besteden.
Bovendien is bij het lezen van dit verslag onbegrijpelijk waarom onze lidstaten zich in een pijnlijke positie ten opzichte van onze partners en het internationaal recht hebben gemanoeuvreerd door domweg te weigeren het Internationaal Verdrag inzake de bescherming van de rechten van alle migrerende werknemers te ratificeren. Op deze punten heeft ons interne beleid consequenties voor de mensenrechtensituatie buiten onze grenzen.
Ik ben verheugd over de goedkeuring van het Handvest van de grondrechten, dat ertoe zal bijdragen dat wij kritischer naar onszelf kunnen kijken, en dit ook in Groot-Brittannië en Polen. Het analyseren van onze successen zou ook van nut kunnen zijn als input voor toekomstige strategieën. Mevrouw Ferrero-Waldner heeft gelijk: de beslissende rol van de EU bij de goedkeuring door de VN-Mensenrechtenraad van veelbelovende en ambitieuze werkmechanismen, zoals de recente goedkeuring van een resolutie waarin voor een moratorium op de doodstraf wordt gepleit, moet worden geanalyseerd. Een actief voorzitterschap, een gemobiliseerde Raad, een offensief Europees Parlement en vasthoudende burgerorganisaties dragen ertoe bij om van Europa een effectieve wereldspeler te maken. Dit is uitstekend en bemoedigend nieuws.
Patrick Louis
Dames en heren! "Er is een nieuwe mens van de mensenrechten geboren die behalve de naam niets gemeen heeft met zijn voorvader van 1789”. Zo heeft de filosoof Marcel Gauchet het Handvest van de grondrechten beschreven dat hier is geproclameerd en dat bindende kracht heeft gekregen door artikel 6 van het Verdrag van Lissabon.
We weten dat het grote aantal rechten van het Handvest in vele opzichten in strijd is met de rechten en vrijheden die door onze nationale constituties worden beschermd. Het Europees recht heeft voorrang boven het nationaal recht, ook het constitutioneel recht. Maar wat blijft er dan nog over van het seculariteitsbeginsel in het licht van artikel 10 van het Handvest, dat bepaalt dat de vrijheid van godsdienst ook het recht omvat om, zowel in het openbaar als privé, zijn godsdienst te belijden? Wat blijft er nog over van het gelijkheidsbeginsel in het licht van artikel 20 en volgende van het Handvest, waarin een catalogus van rechten van slachtoffers wordt opgesteld die gebaseerd zijn op hun identiteit als lid van een bepaalde groep? Wat blijft er nog over van het vrijheidsbeginsel en het bijbehorende zelfbeschikkingsrecht in het licht van de artikelen 6 tot en met 19, waar dit beginsel wordt verward met individuele rechten en het simpele recht om bepaalde diensten van anderen te verlangen?
Op die manier willen we de transformatie van burgers die vrijelijk over hun toekomst beslissen in consumenten en passieve dienstverrichters bespoedigen, en is er inderdaad geen betere manier om dit te doen. Mijn collega's die prijs stellen op de seculiere vrijheden en rechten die in hun land door de grondwet worden beschermd, kan ik alleen maar zeggen: tijd om wakker te worden!
Philip Claeys
(NL) Voorzitter, een beleid inzake mensenrechten dat niet consequent is, is hypocriet en mist aan geloofwaardigheid. Terecht wil de Europese Unie de mensenrechten in derde landen ondersteunen. Maar om geloofwaardig te zijn, moeten alle democratische grondrechten ook bij ons worden geëerbiedigd.
En dat is met name niet altijd het geval als het over het recht van vrije meningsuiting gaat. Dat recht is een van de meest fundamentele grondrechten, om niet te zeggen het meest fundamentele grondrecht, maar het wordt wel meer en meer geproblematiseerd. Met name de kritiek op het mislukte immigratie- en integratiebeleid wordt altijd maar meer bestempeld als racisme en dus gecriminaliseerd.
Ook het verslag dat we nu bespreken, maakt die fout. Mensen riskeren vervolgd en veroordeeld te worden, niet omwille van hun daden, maar omwille van hun gedachten en het uiten van die gedachten. Op die manier brengt het gevoerde beleid geen oplossing voor de problemen, maar maakt het zelf deel uit van het probleem.
Ari Vatanen
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben dankbaar voor dit verslag, maar ik wil erop wijzen dat onze mensenrechten nog steeds selectief zijn - ze zijn politiek correct. Zelfs in dit Huis konden we geen fototentoonstelling over de gruwelijkheden in Tsjetsjenië organiseren omdat we bang waren dat de Russen dat niet leuk zouden vinden.
In onze mensenrechtendialoog met China zijn de dertig tot veertig miljoen in demografische zin vermiste Chinese meisjes niet genoemd. Waar zijn die kinderen gebleven? Ze zijn geaborteerd, na hun geboorte vermoord, aan hun lot overgelaten of in handen van de georganiseerde misdaad gevallen. De volgende keer moeten we deze zaak daarom bij de Chinese autoriteiten aankaarten.
Is de situatie beter in de EU? Ik wil niemand een schuldgevoel aanpraten. Ik vraag u alleen om na te denken over de vraag wat de basis van menselijkheid is. Waarom wijzen we met een vinger - en terecht - naar de landen die de doodstraf kennen, terwijl we hier in de EU ook een doodstraf hebben, omdat meer dan een miljoen kinderen in de EU nog voor hun geboorte worden vermoord? Ik vraag u: is dat menselijk? Kunnen we een gezondere samenleving opbouwen wanneer het menselijk leven geen absolute waarde heeft?
Het is onze eerste taak om degenen te verdedigen die zichzelf niet kunnen verdedigen, degenen die het meest kwetsbaar zijn. Dat is echte solidariteit. Dat is misschien geen politiek correct denken, maar we moeten de vraag stellen waar onze waarden liggen. Zijn die onderhandelbaar? Kunnen mensenrechten afhankelijk zijn van een meerderheid die op een bepaalde dag bestaat, maar die op een andere dag misschien tot een minderheid is geslonken? Om het simpel te zeggen, het eerste mensenrecht is het recht om geboren te worden. Ik ben erg blij dat ik geboren ben, en ik weet zeker dat mijn collega's ook blij zijn dat ze geboren zijn. Als we de absolute waarde van het menselijk leven inzien, kunnen we een samenleving van compassie en liefde opbouwen. Een betere toekomst kan niet worden gebouwd op zand dat nat is van de tranen van ongeboren kinderen.
Józef Pinior
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het jaarverslag van de EU over de mensenrechten ligt voor ons. Het is een van de beste documenten die de laatste tijd in de Europese Unie zijn opgesteld en het is een goed voorbeeld voor een gecoördineerd optreden van de grote Europese instellingen, in dit geval de Raad en de Commissie, op het gebied van de mensenrechten.
Het communautaire beleid inzake de mensenrechten is het best ontwikkelde beleidsgebied van de Europese Unie. Het maakt duidelijk wat de Europese Unie in de huidige wereld aan het begin van de 21e eeuw, buiten de gemeenschappelijke markt, betekent. Als het om mensenrechten gaat spreekt de Europese Unie op het wereldtoneel met één stem, en zij aarzelt niet om een eigen houding in te nemen die niet altijd overeenkomt met die van de Verenigde Staten. De Unie blijkt een steeds effectievere en nuttigere rol te spelen voor personen die door ondemocratische regimes overal ter wereld worden vervolgd.
Niettemin beseffen wij, mijnheer de Voorzitter, dat er nog veel moet worden ondernomen. De winnaar van de Sacharov-prijs 2007, de heer Salih Mahmoud Osman, heeft dit bijvoorbeeld duidelijk gemaakt in zijn toespraak voor het Parlement van vandaag. We moeten erover nadenken welke maatregelen vereist zijn om het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie doeltreffender te maken. Ik doel in het bijzonder op een bepaalde studie over de mensenrechtensituatie in Rusland na de in dat land gehouden verkiezingen. Ik doel ook op de situatie in China in de aanloop naar de Olympische Spelen die daar volgend jaar plaatsvinden. Daar heeft de Europese Unie nog handenvol werk, met name met betrekking tot de mensenrechten.
Anneli Jäätteenmäki
(FI) Mijnheer de Voorzitter, de fungerend voorzitter van de Raad heeft gezegd dat op alle beleidsgebieden rekening moet worden gehouden met mensenrechtenkwesties. Dat is waar, en dat moet ook in het buitenlands beleid gebeuren, maar de Europese Unie moet ook eens naar haar eigen achtertuin kijken. Worden buitenlandse werknemers in de EU wel zo behandeld dat er met ieders mensenrechten rekening wordt gehouden? Velen lijden onder armoede. Dat probleem vormt echter geen onderdeel van het officiële beleid van de EU, maar wordt overgelaten aan de kerk en liefdadigheidsorganisaties. De EU moet een vastberadener standpunt innemen ten aanzien van de mensenrechten; alleen daden tellen, woorden niet.
Ten slotte wil ik het hebben over de humanitaire crisis in Irak, die de rampzalige afmetingen begint aan te nemen. Rond 4,5 miljoen mensen hebben hun huizen moeten verlaten, en de Irakezen vormden vorig jaar de grootste asielzoekersgroep in Europa. De EU heeft op de crisis gereageerd door 4 miljoen euro over te maken voor de werkzaamheden van het Vluchtelingenbureau van de VN en het Nederlandse Rode Kruis, terwijl nog eens 11 miljoen is gepland voor de gezondheidszorg en onderwijs in het land. Is dit echter voldoende steun vanuit de rijke Europese Unie voor deze 4,5 miljoen mensen die, buiten hun toedoen, in een benarde situatie zijn terechtgekomen? De crisis in Irak is wereldwijd een van de ergste.
Hanna Foltyn-Kubicka
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik ben vooral verheugd over het hoofdstuk in dit verslag over de acties van de leden van dit Parlement. De toekenning van de Sacharov-prijs aan Alexander Milinkevich en de krachtige en niet mis te verstande veroordeling van de moord op Anna Politkovskaya zijn een signaal dat Europa niet met de handen in de zakken zal staan kijken en de inbreuken op de mensenrechten aan de andere kant van de oostelijke grenzen niet door de vingers zal zien. In dit opzicht moet er echter nog veel worden gedaan.
De meest recente parlementsverkiezingen in Rusland hebben laten zien dat inbreuken op fundamentele beginselen en vrijheden aan de orde van de dag zijn. Door de gebeurtenissen in Rusland wordt het overleg inzake de mensenrechten tussen de Europese Unie en de Russische Federatie op losse schroeven gezet. Misschien is het tijd om het karakter van deze bijeenkomsten te herdefiniëren, om sancties in te voeren wanneer geen vooruitgang wordt geboekt bij de omzetting van de gedane toezeggingen, en om mechanismen op te zetten om op de omzetting toe te zien. Eén ding is zeker. Rusland verwijdert zich steeds meer van de democratie.
We kunnen alleen maar hopen dat we volgend jaar meer redenen zullen hebben om ons geluk te wensen met het feit dat we geen tijd en geen gelegenheden hebben verknoeid om de wereld beter te maken.
Milan Horáček
(DE) Mijnheer de Voorzitter, het verslag vertoont een aantal goede vernieuwingen. Zo is er bijvoorbeeld een hoofdstuk over het Europese nabuurschapsbeleid. Het verslag beschrijft tevens de verslechterde mensenrechtensituatie in Rusland, maar waarschuwt voor pogingen om dit land te isoleren. Desondanks is het belangrijk dat in komend overleg discussies worden gevoerd over vraagstukken als de vrijheid van meningsuiting, persvrijheid en de vrijheid van godsdienst, de restrictieve NGO-wetgeving en de anti-extremismewet, terrorismebestrijding en de kwestie Tsjetsjenië. De Raad en de Commissie dienen een follow-up-mechanisme in het leven te roepen. Bovendien is men aan Russische zijde absoluut niet bereid om met NGO's samen te werken. We moeten maar hopen dat de Russische regering uiteindelijk van zins is deel te nemen aan het overleg ter voorbereiding van de mensenrechtendialogen.
Het verslag laat zien dat de EU op het gebied van de mensenrechten weliswaar actiever is geworden, maar dat zij helaas niet in staat is kritischer na te denken over de mensenrechtensituatie in de EU zelf. Dat is echter nodig wanneer we een geloofwaardig mensenrechtenbeleid willen voeren.
Roberta Alma Anastase
(RO) Dames en heren, ik wil de Europese instellingen feliciteren met de opstelling van dit verslag, dat een goede indicator is voor het belang dat de Europese Unie aan de mensenrechten en de bevordering van democratische waarden in de hele wereld hecht. Het is een uitvoerig verslag, en ik heb waardering voor het initiatief om het ook tot andere gebieden uit te breiden. Tegelijkertijd zou ik, eveneens met het oog op mogelijke verbeteringen, willen wijzen op drie belangrijke aspecten waaraan de EU bij haar toekomstige acties prioriteit dient te geven.
Ten eerste zou ik willen onderstrepen dat het van groot belang is om, als garant van vrede in Europa, de mensenrechten te bevorderen en te eerbiedigen. Het Europa van vandaag is een geglobaliseerd en multi-etnisch Europa, en erkenning en wederzijds respect voor onze rechten en vrijheden dient aan de basis te liggen van de bevordering van tolerantie en wederzijds begrip. Daarom is het zeer belangrijk om de rechten van minderheden, met name op de westelijke Balkan en in het kader van het nabuurschapsbeleid, te garanderen en de daartoe strekkende inspanningen van de Europese Unie te intensiveren.
Daarnaast moet de bevordering van de rechten van de Roma en hun integratie in de Europese gemeenschap verder worden geconsolideerd, onder meer door de oprichting van een agentschap dat daarvoor verantwoordelijk is.
De situatie van de mensenrechten op het grondgebied van de Europese Unie, die een rol als hoedster van de mensenrechten ambieert, is niet minder belangrijk en vormt daarom een relevant referentiepunt. In dit verband maak ik mij zorgen over de recente verslechtering van de situatie van de Roemenen in Italië, waarbij op ruime schaal inbreuk is gemaakt op hun rechten. Derhalve verzoek ik de Commissie en de Raad om krachtdadig op te treden teneinde de Roemenen in hun rechten te herstellen en dergelijke situaties in de toekomst te voorkomen.
Tot slot zou ik de aandacht van de Raad en de Commissie willen vestigen op de noodzaak om evaluatiemechanismen van de Europese Unie een ruimere plaats te geven in de jaarverslagen over de mensenrechten. Alleen als we de concrete resultaten kennen, kunnen we acties op dit gebied op coherente en efficiënte wijze ontwikkelen. Ook de analyse en evaluatie van de regionale acties van de Europese Unie, met inbegrip van de ontwikkeling van de synergie voor het Zwarte-Zeegebied, dienen te worden geïntegreerd in de toekomstige verslagen.
Richard Howitt
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil het jaarverslag van de Raad en de Commissie verwelkomen. Er is zeker vooruitgang te zien in de vorm van extra details, iets waar wij in voorgaande jaren om hebben gevraagd. Maar ik wil toch opmerken dat het verslag nog steeds iets meer beschrijving en iets minder analyse bevat dan wij zouden willen.
Ik wil het Portugese voorzitterschap echter van harte feliciteren met de nieuwe richtsnoeren inzake de rechten van het kind - een belangrijke stap vooruit.
Ik hoop dat de volgende voorzitterschappen er het komend jaar in zullen slagen om het Agentschap voor de grondrechten een effectieve rol te geven en de EU-wetgeving te verbeteren om doelmatige bescherming te bieden tegen alle vormen van discriminatie, en dat ze ook de druk op de landen van de westelijke Balkan om oorlogsmisdadigers aan justitie uit te leveren zullen kunnen handhaven.
Ik wil vandaag ook voor pleiten dat er volgend jaar specifieke Europese steun wordt gegeven voor het eindverslag van de persoonlijke vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN voor bedrijfsleven en mensenrechten. Als rapporteur van het Parlement voor dit onderwerp maak ik me grote zorgen over het feit dat Indiase rechtbanken in Bangalore deze week een internationaal aanhoudingsbevel tegen zeven Nederlandse activisten van de Schone Kleren-campagne willen uitvoeren omdat deze op internet een rapport hebben gepubliceerd over schendingen van arbeidsrechten door een Indiase leverancier van het modemerk G-Star, waarin onder andere melding wordt gemaakt van gedwongen overwerk en lichamelijk en verbaal misbruik.
Dit is in strijd met de verantwoordelijkheden die de Indiase regering heeft op grond van artikel 19 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten. Ik vraag de Raad en de Commissie om deze zaak te onderzoeken en ik doe een beroep op alle EU-regeringen om niet mee te werken aan dit aanhoudingsbevel, waarbij fundamentele rechten als arbeidsrechten en de vrijheid van meningsuiting in het geding zijn.
Ewa Tomaszewska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, het verslag bevat informatie over gesprekken met Russische en Chinese leiders over de eerbiediging van de mensenrechten. Helaas is deze informatie niet zeer specifiek. Intussen woedt het conflict tussen de politie en het leger in Rusland over organen van Tsjetsjenen voort. De Tsjetsjenen worden uit hun huizen gehaald, en wanneer alle organen die geschikt zijn voor transplantatie zijn verwijderd, worden zij ergens gedumpt.
In China worden organen verwijderd bij politieke gevangenen. De Raad van Europa heeft eerder dit jaar verklaringen afgegeven over dergelijke gevallen. Het enige wat ons Parlement heeft weten te presteren was de ontmanteling van een display met beeldmateriaal over de Russische misdaden tegen het Tsjetsjeense volk. Het display werd op een avond weggehaald omdat men het te schokkend vond. Ik benadruk dat men het display te schokkend vond, niet de handelingen die daarop werden afgebeeld.
Hoe lang nog willen we genocide tolereren? Ik zou graag om opheldering willen verzoeken over de vraag of het probleem dat ik heb genoemd, in de gesprekken met Rusland en China is aangekaart.
Ana Maria Gomes
(PT) Ik moet het Portugese voorzitterschap feliciteren met dit verslag, dat een uitvoerige beschrijving bevat van het waardevolle werk dat wordt verricht, met name met betrekking tot het moratorium op de doodstraf. Het ontbreekt echter aan een kritische analyse, en vooral aan zelfkritiek. Ik doel op het uitblijven van een reactie van de Europese Raad op de aanbevelingen van dit Parlement en van senator Dick Marty over de zogenaamde CIA-vluchten. Ondanks bewijzen dat het grondgebied en agenten van diverse lidstaten betrokken waren bij de ontvoering en marteling van terrorismeverdachten, die van hun rechten werden beroofd, heeft de Europese Raad en met name het Portugese voorzitterschap tot dusver niets ondernomen om naar behoren uit te zoeken wat er is gebeurd, om de schuldigen te vinden en te voorkomen dat dergelijke criminele handelingen zich opnieuw voordoen.
Ondanks bekentenissen en onderzoeken in de VS steken de Europese regeringen hun kop nog steeds diep in het zand, waardoor zij inbreuk maken op fundamentele Europese waarden en belangen en de geloofwaardigheid van Europa ernstig beschadigen als het om de wereldwijde bevordering van de mensenrechten gaat.
Genowefa Grabowska
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag willen zeggen hoe blij ik ben dat mijn land, Polen, besloten heeft om zijn bedenkingen tegen de instelling van een Werelddag tegen de doodstraf te laten varen. Niet alleen weerspiegelt dit besluit de mening van het Poolse volk, het zorgt er ook voor dat de Unie met één stem kan spreken.
Ik ben verheugd over hoofdstuk 4.5., getiteld "Vrouwenrechten en gendergelijkheid”, van het nu voorliggende verslag. Het is goed dat de Europese Commissie gendergelijkheid en vrouwenrechten heeft opgenomen in haar prioriteitenlijst en haar actiekaders voor 2010. Iedere lidstaat moet nu op deze kwesties letten en er rekening mee houden bij alle politieke initiatieven en ontwikkelingssamenwerkingsacties.
We zouden er goed aan doen om met betrekking tot deze kwesties aandacht te besteden aan de situatie in de praktijk. Kunnen we echt tevreden zijn als we horen wat er gebeurt? Ik zou hier het voorbeeld kunnen noemen van Delaram Ali, een 24-jarige Iraanse, die tot een gevangenisstraf van 32 maanden en 10 zweepslagen werd veroordeeld, alleen omdat zij had deelgenomen aan een demonstratie tegen de vervolging van vrouwen. In juli van dit jaar werden de lijken van 42 vrouwen in Basra gevonden. Hoe reageren wij op het feit dat deze vrouwen alleen werden vermoord omdat zij hun hoofd niet hadden bedekt of zich hadden opgemaakt? We kunnen ons toch niet bij de zinloze dood van die vrouwen neerleggen?
Manuel Lobo Antunes
fungerend voorzitter van de Raad. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, geachte commissaris, dames en heren,, Ik zal het kort houden. Ten eerste: wat betreft het verslag dat hier vandaag is gepresenteerd en besproken en wat betreft de manier waarop dit debat is gevoerd, dank ik u voor uw ondersteuning. Meer nog, ik ben u dank verschuldigd voor uw erkenning voor het werk dat de Raad, de Commissie en ook het secretariaat-generaal van de Raad hebben verricht tijdens de voorbereiding van dit verslag en de inhoud daarvan. De opmerkingen die we hier hebben gehoord, klinkt ons als muziek in de oren, aangezien ze een erkenning vormen van de uitvoerigheid en de waarde van dit verslag en van de inspanningen die de betrokkenen zich hebben getroost. Er is ook kritiek geuit, met name over het feit dat we de analyse hier en daar hadden kunnen verbeteren en dieper op de oorzaken en gevolgen hadden kunnen ingaan. Dit verslag bereidt daartoe ongetwijfeld de weg: het is analytischer dan de vroegere verslagen, of streeft hier tenminste naar, en u kunt ervan uitgaan, dames en heren, dat wij overeenkomstig uw aanbevelingen en suggesties op deze weg zullen voortgaan.
Ook over de essentie van het verslag zijn opmerkingen gemaakt. Eén lid heeft gezegd dat Europa wel iets gedaan heeft, of zelfs veel gedaan heeft, maar dat er nog een lange weg te gaan is. Naar mijn mening is Europa waarschijnlijk de grootste ruimte van vrede, rechtvaardigheid, mensenrechten en de rechtsstaat. Sinds lange tijd volgt het een rechtlijnige koers die gekenmerkt is door een steeds krachtigere en intensievere verdediging van de mensenrechten. Het is echter duidelijk dat er altijd nog meer kan worden gedaan, omdat wij het doel in de zin van vrijheid en mensenrechten nooit zullen bereiken: er zal altijd iets zijn wat verdedigd, ontwikkeld, beschermd of gewaarborgd moet worden. We moeten echter beseffen dat de Europese Unie, zowel intern als extern, een hele hoop heeft gedaan. Een recent voorbeeld werd hier al genoemd: de besluiten en maatregelen die we bijvoorbeeld op het gebied van de rechten van het kind hebben goedgekeurd. Dát hebben gedaan.
Ik zou ook willen verwijzen naar vier of vijf initiatieven op het gebied van de mensenrechten die onmiskenbaar laten zien welke inspanningen de EU zich getroost om deze mensenrechten te verdedigen. Morgen zal hier het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie plechtig worden afgekondigd. In deze tweede helft van 2007 heeft de Europese Unie ervoor gezorgd dat de Verenigde Naties een resolutie over een moratorium op de doodstraf werd aangenomen. We hebben het Europees Bureau voor de grondrechten opgericht, dat zich in het laatste voorbereidingsstadium bevindt. We hebben ook een Europese dag tegen de doodstraf in het leven geroepen. Dit zijn concrete, specifieke en recente voorbeelden voor onze voortdurende, vasthoudende en intensieve werkzaamheden ten behoeve van de verdediging van de mensenrechten. We moeten accepteren dat we met problemen geconfronteerd worden en dat er maatregelen, acties of gedragslijnen zullen zijn die wellicht niet perfect zijn!
We moeten echter ook de grote successen naar waarde schatten die we op dit terrein hebben behaald. Met betrekking tot het extern optreden werd de Top EU-Afrika genoemd, die hierna aan de orde is in dit debat. Het staat buiten kijf dat mensenrechten en goed bestuur zeer belangrijke onderwerpen waren in de dialoog die we in Lissabon tijdens de Top EU-Afrika hebben gevoerd. Dames en heren, u weet allen, net als alle Europese burgers, dat de verdediging van de mensenrechten in onze dialoog met derde landen een vast en prioritair thema is op onze agenda en in onze bilaterale dialoog. Dit blijkt ook uit onze veroordelingen zodra in derde landen mensenrechtenschendingen plaatsvinden en uit de maatregelen die wij in reactie op mensenrechtenschendingen in derde landen nemen, met name in de vorm van sancties die er specifiek op zijn gericht een herhaling van dergelijke schendingen te voorkomen. Daarom moeten we onze verdiensten en onze inspanningen erkennen. Natuurlijk moeten we alles verbeteren wat voor verbetering vatbaar is, maar we moeten als het om dit thema gaat een zelfbewuste en positieve houding innemen en de overtuiging toegedaan zijn dat we ons op de goede weg bevinden, in het verlengde van onze humanistische traditie.
Benita Ferrero-Waldner
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, voordat ik reageer op enkele van de punten die in dit debat zijn genoemd, wil ik meedelen dat we een aantal kopieën voor u hebben meegenomen, voor het geval u daar belangstelling voor mocht hebben. Ze zijn beschikbaar.
Dan nu over het debat. Ik wil beginnen met de algemene opmerkingen over het verslag. Ik ben blij dat velen van u het een nuttig verslag vinden en we nemen ook nota van de suggesties en aanbevelingen die in dit debat zijn gedaan. Met betrekking tot het punt van het analyseren van de doelmatigheid van ons eigen beleid, dat door sommigen van u naar voren is gebracht, wil ik er slechts op wijzen dat er in hoofdstuk 7, dat hierover gaat, evaluaties en analyses worden gepresenteerd. Maar het is ook waar dat het beter kan, dat we meer kunnen doen. Ik wil ook opmerken dat er een bepaalde grens is, omdat het verbeteren van de mensenrechtensituatie heel vaak gaat over het veranderen van de hele samenleving, en de effecten daarom niet zo gemakkelijk te meten zijn als andere zaken die snel kunnen worden geïmplementeerd.
Dan wil ik een paar algemene opmerkingen maken. Religieuze vrijheden zijn genoemd. De Europese Unie is uiteraard sterk gekant tegen discriminatie van welke religieuze groep dan ook en onze dialoog met derde landen moet eraan bijdragen dat de regeringen zelf meer gaan doen om mensenrechtenbeginselen na te streven en toe te passen, onder andere, bijvoorbeeld, door middel van nationale instanties voor de mensenrechten.
Met betrekking tot de andere punten die zijn genoemd, zoals de situatie van de Roma in de kandidaat-lidstaten, wordt in het jaarverslag verklaard dat we ons gecommitteerd hebben aan het volledig respecteren van de mensenrechten van iedereen, ook die van minderheden. Roma-gemeenschappen zijn ondertussen geïdentificeerd als een van de kwetsbaarste minderheden, zowel in de EU als in de kandidaat-lidstaten. Ik denk dat we moeten blijven werken aan dit probleem om tot een verbetering van de situatie te komen.
Er is ook een vraag gesteld over overdrachten in het algemeen. Het is onze opvatting dat praktijken die worden aangeduid als "overdrachten” of "renditions” en "geheime detenties” schendingen van fundamentele rechten vormen. Dat wordt ook duidelijk gezegd. De Commissie heeft de onderzoeken naar de overleveringen en geheime detenties die zijn gestart door de Raad van Europa en het Europees Parlement vanaf het begin actief gesteund en ondersteund. Dat wil ik hier graag opmerken. Er zijn dingen gedaan.
Over Sudan: we hebben de heer Osman hier vandaag horen spreken. Een van de belangrijkste elementen van de gezamenlijke strategie tijdens de Top was het partnerschap voor veiligheid en vrede. We geven substantiële steun voor conflictpreventie, vredesoperaties en versterking van het vermogen van Afrika om te interveniëren in nationale en regionale conflicten. Voorzitter Barroso en commissaris Michel hebben elke gelegenheid aangegrepen, waaronder de Afrika-EU-Top van enkele dagen geleden, om nog resterende obstakels weg te nemen.
Ik was vandaag aanwezig bij de toespraak van de heer Osman en hij heeft uitdrukkelijk gezegd dat hij veel steun heeft gekregen van de delegaties van de Europese Commissie. Dus we geven veel steun, maar het kan natuurlijk altijd beter.
Wat betreft de mensenrechtensituatie in Irak, die ook is genoemd: we weten dat deze situatie nog steeds alarmerend is, vooral met het oog op de slechte veiligheidssituatie daar en ook met betrekking tot vrouwen, kinderen, minderheden en ontheemden. Hier is ons beleid gericht op goed bestuur, democratie, mensenrechten en de rechtsstaat, zodat er geleidelijk vooruitgang kan worden geboekt op deze gebieden. We hebben ze al vaak opgeroepen om de doodstraf af te schaffen. Dit zeg ik alleen om te wijzen op een paar acties die we hebben ondernomen.
Over Rusland: we hebben tweemaal per jaar het mensenrechtenoverleg tussen de EU en Rusland, en Rusland wordt in ons verslag ook twee keer genoemd, op de bladzijden 72 en 73: eerst wordt gewezen op deze gesprekken, en daarna komt de mensenrechtensituatie duidelijk aan de orde, met inbegrip van Tsjetsjenië. Dus nogmaals, Tsjetsjenië wordt niet vergeten.
Tot slot enkele woorden over India. We zijn ons bewust van de wettelijke actie die door Fibres and Fabrics International is ondernomen tegen de Schone Kleren-campagne. Dit is met name belangrijk voor de directoraten-generaal van de Commissie die zich bezighouden met rechtvaardige arbeidspraktijken. We hebben de delegatie van de Commissie in Delhi gevraagd om ons op de hoogte te houden van de situatie met betrekking tot de Indiase rechtbanken, en we moeten hier goed naar kijken.
Er valt nog veel meer te zeggen, maar ik denk dat het een breed debat was en ik wil niet nog meer tijd opgebruiken.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
