Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών
Πρόεδρος
Τα συνοπτικά πρακτικά της χθεσινής συνεδρίασης έχουν διανεμηθεί.
Υπάρχουν παρατηρήσεις;
Ο κύριος Scierhuber έχει το λόγο.

Schiedermeier
Κύριε Πρόεδρε, το όνομά μου είναι Schiedermeier!
(Γέλια) Κύριε Πρόεδρε, μόλις εχθές το απόγευμα έλαβα στη θυρίδα μου τα συνοπτικά πρακτικά της 19ης Οκτωβρίου, δηλαδή της Δευτέρας, και διαπίστωσα ότι, μολονότι ήμουν παρών και έχω υπογράψει, το όνομά μου δεν συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των παρουσιών. Σας παρακαλώ να γίνει διόρθωση.

Πρόεδρος
Κύριε Schiedermeier, πρέπει να σας ζητήσω συγνώμη δύο φορές. Μία φορά διότι λόγω της απόστασης και της ηλικίας μου δεν σας γνώρισα προηγουμένως, και μία διότι πράγματι υπήρξε ένα λάθος στα συνοπτικά πρακτικά, το οποίο και θα διορθωθεί. Ευχαριστώ πολύ.

Lalumiθre
Κύριε Πρόεδρε, το όνομά μου δεν συμπεριλαμβάνεται στο χθεσινό κατάλογο παρουσιών παρά το γεγονός ότι ήμουν παρούσα. Συνεπώς, ζητώ να διορθωθεί ο κατάλογος. Ευχαριστώ.

Πρόεδρος
Μάλιστα, κυρία Lalumiιre. Το σφάλμα θα διορθωθεί. Το όνομά σας θα συμπεριληφθεί στον κατάλογο.
(Εγκρίνονται τα συνοπτικά πρακτικά) Και τώρα, ακολουθώντας την πάγια πρακτική, λαμβάνω το λόγο προκειμένου να αρχίσει η συζήτηση σχετικά με την κατάσταση της Ένωσης.

Κατάσταση της Ένωσης - Σύνοδος των αρχηγώνκρατών και κυβερνήσεων στις 24 και 25 Οκτωβρίου
Πρόεδρος
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κύριοι Επίτροποι, κύριοι βουλευτές, αυτή είναι η τελευταία συζήτηση για την κατάσταση της Ένωσης πριν από το τέλος της παρούσας νομοθετικής περιόδου, με άλλα λόγια, πριν από τις εκλογές του Ιουνίου του 1999. Γι' αυτό το λόγο δεν πρόκειται να ενδώσω στον πειρασμό να προβώ σε απολογισμό αυτής της νομοθετικής περιόδου. Είναι ακόμα νωρίς, και μέσα σε οκτώ μήνες μπορούν να γίνουν πολλά πράγματα.
Ούτε πρόκειται να προεξοφλήσω ποια θα ήταν η θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την άτυπη σύνοδο των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Θέλω να ευχαριστήσω τον Καγκελάριο Klima για τη σύγκληση αυτής της συνόδου και την πρόσκληση που για πρώτη φορά απέστειλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προκειμένου αυτό να συμμετάσχει σε μία από αυτές τις άτυπες συνόδους. Θα είναι η ευκαιρία να υπάρξει ένας πρώτος προβληματισμός όσον αφορά στο μέλλον της Ένωσής μας τον ερχόμενο αιώνα και η συζήτηση που θα έχουμε σήμερα θα συνεισφέρει στον προσδιορισμό της συμβολής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Διεξάγουμε τη σημερινή συζήτηση σε μια στιγμή κατά την οποία η λαμπρή εικόνα που μας προσφερόταν πριν από λίγους μήνες σκιάστηκε από δύο κρίσεις, την ασιατική και τη ρωσική, όπως επίσης από την απειλή να προκαλέσουν αυτές οι κρίσεις ένα αποτέλεσμα ντόμινο που θα μπορούσε να αγγίξει άλλα μέρη του κόσμου.
Σε αυτό προστίθεται εκείνο το οποίο σε δεδομένη στιγμή εμφανίστηκε ως έλλειψη παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας. Είναι βέβαια αλήθεια ότι οι ειδήσεις των τελευταίων ημερών φαίνεται να δείχνουν ότι τέθηκαν σε λειτουργία οι μηχανισμοί αντίδρασης και ότι απομακρύνεται ο κίνδυνος γενικευμένης ύφεσης. Η Ένωση αντιστάθηκε ικανοποιητικά στις νομισματικές αναταραχές χάρη στην καθιέρωση του ευρώ και στην προηγηθείσα διαδικασία εξυγίανσης και οικονομικής σύγκλισης.
Η ενότητα, συνεπώς, μετέτρεψε αυτό το τμήμα της Ευρώπης σε έναν ισχυρό οικονομικό και εμπορικό συνασπισμό, παγιωμένο και σταθερό. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ούτε να υποτιμούμε αυτή την επιτυχία.
Αυτή η ενότητα, όμως, δεν μας κατέστησε, ούτε και θα μπορούσε να μας καταστήσει άτρωτους. Μία ανοικτή οικονομία, όπως στην περίπτωση της Ένωσης, δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να επεκτείνεται εάν ο υπόλοιπος κόσμος εισερχόταν σε περίοδο ύφεσης. Γι' αυτό, για το ίδιο μας το συμφέρον, πρέπει να τηρήσουμε μια ενεργητική και όχι παθητική στάση, χρησιμοποιώντας όλο το δυναμικό μας προς όφελος της σταθερότητας σε εκείνες τις περιοχές όπου η κρίση που τις μαστίζει θα μπορούσε κατεξοχήν να επηρεάσει αρνητικά και εμάς.
Έχω στο νου μου καταρχάς τη Ρωσία, την πλέον ισχυρή γείτονα χώρα, στην οποία πρέπει να προσφέρουμε τη μέγιστη στήριξη προκειμένου να φέρει επιτυχώς σε πέρας τη μετάβαση προς τη δημοκρατία και την οικονομία της αγοράς, μια μετάβαση που αποδεικνύεται πολύ μεγαλύτερης διάρκειας, πολύ πιο οδυνηρή και πολύπλοκη από όσο αναμενόταν.
Πρέπει όμως επίσης να παράσχουμε ενεργό στήριξη στις διαδικασίες ενοποίησης και φιλελευθεροποίησης της Λατινικής Αμερικής, όχι μόνο με σκοπό την ανάπτυξη μιας ολοένα και πιο δυναμικής αγοράς, αλλά και για την εδραίωση της προόδου που επετεύχθη στην πορεία αποκατάστασης της δημοκρατίας.
Προκειμένου το Συμβούλιο της Ένωσης να φέρει εις πέρας αυτή την ενεργητική πολιτική, είναι απαραίτητο να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να εγγυηθεί αποτελεσματική εξωτερική αντιπροσώπευση των ένδεκα κρατών μελών της ζώνης του ευρώ, εκπληρώνοντας την εντολή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Κάρντιφ.
Δεν είναι απαραίτητο να επινοήσουμε πολύπλοκες δομές ούτε έναν καινούριο «κύριο ευρώ». Οι γίγαντες με τα δύο ή περισσότερα κεφάλια προκαλούν τρόμο μόνο στα παραμύθια. Αρκεί να εφαρμόσουμε επίσης σε αυτόν τον τομέα το θεσμικό πλαίσιο της Συνθήκης της Ρώμης, το οποίο έως τώρα έχει αποδειχθεί το πλέον προσαρμοσμένο στις ανάγκες μιας ενωμένης Ευρώπης.
Προφανώς, αυτό το πλαίσιο παρουσιάζει με την πάροδο των χρόνων κάποιες δυσλειτουργίες. Ένα μέρος από αυτές μπορούν να διορθωθούν χωρίς την ανάγκη νέας διακυβερνητικής διάσκεψης, και δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Η Ένωση χρειάζεται πολιτική καθοδήγηση όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - και αρχίζω από εμάς τους ίδιους αυτή την άσκηση επανεξέτασης των δυσλειτουργιών - πρέπει να προσαρμόσει σταδιακά τα μέσα του με βάση τις νέες αρμοδιότητες που του εκχωρούνται από τη Συνθήκη του Αμστερνταμ.
Προς τούτο έχει ήδη προχωρήσει αρκετά το έργο προσαρμογής του Κανονισμού του και των διοικητικών του δομών: έχει εκπονήσει ένα σχέδιο για ένα ευρωπαϊκό εκλογικό σύστημα εμπνευσμένο από κοινές αρχές και προτίθεται να έχει έτοιμο στις αρχές Δεκεμβρίου ένα σχέδιο για κοινό καθεστώς των βουλευτών. Δεν περίμενε δηλαδή να τεθεί πρώτα σε ισχύ η Συνθήκη για να καταρτίσει τους κανόνες που θα καταστήσουν πιο ευέλικτες τις εργασίες του, ούτε περίμενε για εκείνους τους κανόνες που θα ενδυναμώνουν την ανεξαρτησία και την δημοκρατική ανάδειξη των μελών του.
Ευελπιστώ, κύριοι Πρόεδροι, ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα ανταποκριθούν σε αυτή τη στάση συνεργασίας και μέριμνας, με το να προχωρήσουν το συντομότερο στην εξέταση και τη συζήτηση αυτών των σχεδίων.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τήρησε αυτή την ίδια στάση προσμονής απέναντι στο να τεθεί σε εφαρμογή η Συνθήκη και όσον αφορά στη συνεργασία με τα εθνικά κοινοβούλια. Η θετική στάση των τελευταίων επέτρεψε να εντατικοποιηθεί και να ενδυναμωθεί στη διάρκεια του τελευταίου έτους αυτή η συνεργασία και να διευρυνθεί με την προετοιμασία της σχεδιαζόμενης αναθεώρησης των Συνθηκών, η οποία θα είναι το αντικείμενο συνόδου κορυφής των εθνικών κοινοβουλίων ακριβώς πριν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βιέννης.
Είναι σαφές ότι αυτή η στάση προσμονής καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την άμεση κύρωση της Συνθήκης του Αμστερνταμ.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οργάνωσε τις εργασίες του κατά τρόπο ώστε να μπορεί να συζητηθεί και να εγκριθεί σε δεύτερη ανάγνωση η Ατζέντα 2000 σύμφωνα με τις διατάξεις αυτής της Συνθήκης.
Τέλος, θα επιμείνω για άλλη μια φορά στο ότι δεν είναι απαραίτητη η τροποποίηση των Συνθηκών ώστε να θεσπιστεί μέσα από μια διοργανική συμφωνία ένα σύστημα διαβουλεύσεων με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν από τις κρίσιμες αποφάσεις που πρέπει να πάρει το Συμβούλιο ECOFIN σχετικά με την Οικονομική και Νομισματική Ένωση.
Η τωρινή κατάσταση χαρακτηρίζεται από προφανές και ανυπόφορο δημοκρατικό έλλειμμα σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα. Μόνο η συμμετοχή αυτού του Σώματος μπορεί να καλύψει το κενό.
Το 1958, το Συμβούλιο ήταν ένα διευθυντήριο απαρτιζόμενο από έξι μέλη. Το 1998 μετετράπη σε επιτροπή των 15, σύντομα θα έχει 21 και αργότερα 27 ή 30 μέλη. Με άλλα λόγια, αποτελεί ένα άθροισμα επιτροπών των οποίων ο αριθμός επίσης αυξάνεται σταδιακά.
Η ομαλή του λειτουργία προϋποθέτει μέτρα που απαιτούν την αναθεώρηση των Συνθηκών. Τα μέτρα αυτά συμπεριλαμβάνουν έναν νέο μηχανισμό λήψης αποφάσεων κατά πλειοψηφία και τη θέσπιση αποτελεσματικής προεδρίας, που όμως δεν φαίνεται ότι μπορεί να είναι η τωρινή, μια εκ περιτροπής προεδρία κάθε έξι μήνες και που κατακερματίζεται, μια και τομείς της αναλαμβάνουν πολλοί υπουργοί.
Είναι όμως προφανές ότι, χωρίς να περιμένουμε την αναθεώρηση, αρκεί να προχωρήσουμε στον δρόμο του συντονισμού μεταξύ των Συμβουλίων και την προετοιμασία των αποφάσεών τους. Όσο πιο σημαντικοί είναι οι πολιτικοί φορείς, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ανάγκη συντονισμού.
Ο «πολυσυνοδικός» χαρακτήρας μιας δομής λήψης αποφάσεων, ο πολλαπλασιασμός δηλαδή των ειδικών συμβουλίων που δεν καταφέρνουν να συντονιστούν, υποδηλώνει την αναποτελεσματικότητα, όπως ήδη συνέβη στην Ισπανία τον 16ο αιώνα. Οφείλουμε να διδαχθούμε από την Ιστορία.
Κάτι παρόμοιο ενδέχεται να συμβεί στην Ένωσή μας σε περίπτωση που δεν ενδυναμωθεί ο συντονισμός των διαφορετικών σχηματισμών του Συμβουλίου. Χαιρετίζω το γεγονός ότι η τρέχουσα Προεδρία ανέλαβε δράση, αν και αναρωτιέμαι εάν θα είναι πάλι οι υπουργοί Εξωτερικών αυτοί που θα συντονίζουν Συμβούλια τα οποία λαμβάνουν αποφάσεις σε θέματα τεράστιας βαρύτητας για τη εσωτερική πολιτική των κρατών μελών.
Η τάση που διαφαίνεται καλύτερα είναι ότι το ρόλο αυτόν πρέπει να τον αναλάβει έμπρακτα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, του οποίου τα μέλη είναι τα μόνα που έχουν την αναγκαία εξουσία ώστε να επωμιστούν τον απαραίτητο διαιτητικό ρόλο, τόσο σε εσωτερικό επίπεδο όσο και στο πλαίσιο της Ένωσης.
Αλλά δεν είναι μόνο αναγκαίο να βελτιώσει το Συμβούλιο τη λειτουργία του. Απαιτείται επίσης κατά την περίοδο πριν τεθεί σε ισχύ η Συνθήκη του Αμστερνταμ να ληφθούν αποφάσεις με μεγάλη βαρύτητα, όπως είναι οι τρόποι ενσωμάτωσης του κεκτημένου του Σένγκεν στο οικοδόμημα της Ένωσης, καθώς και οι θεσμικές και οργανωτικές πτυχές του νέου πλαισίου.
Δεν είναι πολύ το να ζητά κανείς να εγκριθούν αυτές οι αποφάσεις, θεμελιώδους σημασίας για τη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βιέννης. Το να γίνει αυτό κατόπιν, θα ήταν μάλλον αργά.
Όσον αφορά την Επιτροπή, είναι απαραίτητο να αναλάβει τον νέο ρόλο τον οποίο της όρισαν οι Συνθήκες του Μάαστριχτ και του Αμστερνταμ. Πρόκειται για το ρόλο που διαδραματίζουν οι εθνικές κυβερνήσεις. Απαιτεί, αφενός, την άσκηση καθοδήγησης σε πολιτικό, θεσμικό και δημοσιονομικό επίπεδο και, αφετέρου, την πιστή και αποτελεσματική αποδοχή της λειτουργίας ελέγχου του Κοινοβουλίου.
Μιλώντας ξεκάθαρα και με σαφήνεια: η εφαρμογή, χωρίς παρερμηνείες ούτε χρονοτριβή, των διορθωτικών μέτρων που υιοθετούνται ως συνέπεια του ελέγχου - για παράδειγμα, στην περίπτωση των τρελών αγελάδων - και η ανεπιφύλακτη αποδοχή της στοιχειώδους απαίτησης που προϋποθέτει κάθε έλεγχος, ότι δηλαδή το ελεγκτικό όργανο, το Κοινοβούλιο, είναι αυτό το οποίο αποφασίζει ποια δεδομένα και έγγραφα χρειάζεται προκειμένου να φέρει σε πέρας το καθήκον του. Δεδομένα και έγγραφα που πρέπει να διαβιβάζονται χωρίς συζήτηση.
Εξίσου σημαντικό είναι το ότι η Επιτροπή πρέπει να ασκεί τα καθήκοντά της στην προοπτική του συνόλου της Ένωσης. Επισημαίνεται σταδιακά μια κάποια - και η οποία θα ήταν επικίνδυνη - τάση να μετατραπούν οι Επίτροποι σε αντιπροσώπους εθνικών συμφερόντων και θέσεων, υπερκαλύπτοντας έτσι το ρόλο του Συμβουλίου, χωρίς να έχει κανείς όφελος από αυτό.
Η Επιτροπή εκπληρώνει την αποστολή της - και πιστεύω ότι δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ - όταν δείχνει την ικανότητα να προτείνει ευρωπαϊκές λύσεις σε ευρωπαϊκά προβλήματα, σχεδιάζοντας μια ευρωπαϊκή πολιτική, η οποία εξ ορισμού δεν μπορεί να είναι μια πολιτική που ευνοεί αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο ένα κράτος ή μια ομάδα κρατών.
Προς τούτο δεν χρειάζονται καν οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις, αρκεί η επιστροφή στο ιδρυτικό πνεύμα της Συνθήκης.
Κύριοι Πρόεδροι, κύριοι Επίτροποι, κυρίες και κύριοι, η Ένωση υφίσταται διότι μια ομάδα διορατικών Ευρωπαίων μπόρεσαν να αντιληφθούν ότι για να βγούμε από το τέλμα στο οποίο μας είχε βυθίσει ο πόλεμος, ήταν απαραίτητο να μοιραστούμε πόρους και πολιτικές. Στη διάρκεια αυτών των σαράντα ετών ευημερήσαμε οργανώνοντας σε κοινή βάση πρώτα το εμπόριο, ύστερα το νόμισμα, τη γεωργία και σημαντικό κομμάτι της βιομηχανίας στη συνέχεια, κατακτώντας το μέλλον μαζί, μέσα από την κοινή προσπάθεια, και όχι ο ένας εις βάρος του άλλου.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, μπορέσαμε να διατηρήσουμε και να εδραιώσουμε το ευρωπαϊκό κοινωνικό και οικονομικό πρότυπο, το οποίο είναι ένα πρότυπο ισχυρής συνοχής, που θεμελιώνεται στην κοινωνική αλληλεγγύη και στην αλληλεγγύη ανάμεσα στις περιφέρειες.
Τώρα έχουμε να αντιμετωπίσουμε μεγάλες προκλήσεις: τη διεύρυνση της Ένωσης προς τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, την Κύπρο και τη Μάλτα, την ενδυνάμωση της εσωτερικής ασφάλειας, προκειμένου να δημιουργήσουμε αυτόν τον μεγάλο χώρο ελευθερίας και δικαιοσύνης και να διαμορφώσουμε τους όρους για την άσκηση της εξωτερικής μας δράσης.
Δεν θα καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τις προκλήσεις εάν απομακρυνθούμε από τη γραμμή που μας οδήγησε στην επιτυχία και αφεθούμε να συμπαρασυρθούμε από τη λογική των εθνικών συμφερόντων υπό την κακώς νοούμενη έννοια, περιορίζοντας τα μέσα έκφρασης της αλληλεγγύης και επανεθνικοποιώντας πολιτικές και πόρους.
Ελπίζω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα παραμείνει ο θεματοφύλακας αυτής της ηθικής της κοινής προόδου και θα προσεγγίσει τα δύσκολα ζητήματα που τίθενται από την Ατζέντα 2000, των νέων δημοσιονομικών προοπτικών και της πάλης ενάντια στην ανεργία, εστιάζοντας στην κοινωνική και φορολογική δικαιοσύνη, προχωρώντας σε μια Ένωση της οποίας η χρηματοδότηση θα στηρίζεται σε κάθε έναν από τους πολίτες της, σε συνάρτηση του πλούτου του.
Αυτό θα επιτρέψει να καταστεί η διεύρυνση μια διαδικασία ενδυνάμωσης των κοινοτικών δεσμών και όχι κατάλυσής τους.
Το να προσφέρουμε στους Ευρωπαίους ένα λαμπρότερο και καλύτερο μέλλον είναι πάνω απ' όλα ζήτημα πολιτικής βούλησης. Αυτό το Κοινοβούλιο ευελπιστεί ότι αυτή η θέληση θα εκφρασθεί καθαρά στη Σύνοδο του Pφrtschach.
Αντιλαμβάνομαι βέβαια ότι στο εξής μπορούν να γίνουν πολλά πράγματα ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει την πρωτοκαθεδρία που της αρμόζει στην παγκόσμια πολιτική, εξακολουθώντας να παραμένει πόλος σταθερότητας και οικονομικής ανάπτυξης και να διαφυλάσσει παράλληλα τις αρχές της αλληλεγγύης και της συνοχής.
Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
(Χειροκροτήματα) Τον λόγο έχει ο Προεδρεύων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο κύριος Klima.

Klima
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κύριοι Επίτροποι, αξιότιμοι βουλευτές, αποτελεί για μένα ιδιαίτερη τιμή και ευχαρίστηση το γεγονός ότι μου δίδεται η ευκαιρία να μιλήσω ενώπιόν σας για πρώτη φορά σε μία συζήτηση σχετικά με την κατάσταση της Ένωσης, τα επίκαιρα ζητήματα και το μέλλον της Ένωσής μας, λίγες μέρες πριν από την άτυπη συνάντηση αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων στο Pφrtschach.
Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι επίσης που αποδεχθήκατε την πρόσκλησή μου και θα συζητήσετε με τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων το σκεπτικό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υποστήριξα την πρόσκλησή σας επειδή θεωρώ ότι η καλή συνεργασία όλων των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων είναι πολύ σημαντική για την κοινή μας επιτυχία. Τα τελευταία χρόνια έχουμε σημειώσει σημαντικές επιτυχίες. Επιτρέψτε μου στο σημείο αυτό να ευχαριστήσω, με την ιδιότητά μου ως Προέδρου του Συμβουλίου, τον Helmut Kohl για τη συμβολή του στην κοινή μας Ευρώπη.
(Χειροκροτήματα) Πρόκειται για επιτυχίες που πολλοί θα θεωρούσαν ανέφικτες λίγα χρόνια νωρίτερα. Πρόκειται για τη σύγκλιση των οικονομιών και τη συμμετοχή μίας ευρείας ομάδος κρατών μελών στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, για την έναρξη της διαδικασίας προσχώρησης πολλών νέων κρατών μελών, για τα πρώτα βήματα της εφαρμογής μίας κοινής στρατηγικής ως προς την απασχόληση. Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση απέκτησε έτσι νέα ποιότητα, η οποία θέτει την κοινή μας πολιτική προ νέων προκλήσεων και καθιστά αναγκαίο τον επαναπροσδιορισμό της περαιτέρω πορείας της ολοκλήρωσης.
Εάν σήμερα αναρωτηθούμε για την κατεύθυνση της πορείας αυτής, θα διαπιστώσουμε ότι ένα πράγμα είναι απόλυτα σαφές: η διαδικασία της οικονομικής ενοποίησης που έχει σχεδόν περατωθεί δεν μπορεί να σημαίνει την ολοκλήρωση του σχεδίου για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το εν λόγω σχέδιο ήταν από την αρχή ένα πολιτικό σχέδιο που στόχευε στη διασφάλιση της ειρήνης και την πραγματοποίηση των αξιών εκείνων που χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα την Ευρώπη, δηλαδή των αξιών της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της πολιτιστικής πολυμορφίας.
Η πορεία προς μία νέα Ευρώπη δεν είναι επομένως μία πορεία προς το άγνωστο, καθότι με αυτές τις ευρωπαϊκές αξίες διαθέτουμε ήδη έναν ουσιαστικό προσανατολισμό. Είμαι βαθύτατα πεπεισμένος ότι το ευρωπαϊκό οικονομικό και κοινωνικό πρότυπο αποτελεί τον καλύτερο οδοδείκτη για την περαιτέρω ανάπτυξη της ηπείρου μας. Βέβαια, θα πρέπει να επιδείξουμε προθυμία για καινοτομίες, προκειμένου να προσαρμόσουμε το πρότυπο αυτό στις σύγχρονες προκλήσεις. Ειδικά σε μία εποχή επέκτασης των επιχειρήσεων διεθνούς εμβέλειας και της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, η πολιτική καλείται να εξεύρει διεθνή επίπεδα δράσης, ώστε να υπάρξει η εξασφάλιση ότι η εναρμόνιση των κοινωνικών και περιβαλλοντικών προτύπων δεν θα συνεπάγεται μία επιδείνωση, αλλά αντιθέτως μία βελτίωση των συνθηκών για τους ανθρώπους. Τούτο είναι δυνατόν για παράδειγμα να επιτευχθεί και μέσω κοινών ευρωπαϊκών θέσεων στις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ.
Οι επιτυχίες του παρελθόντος δείχνουν ότι έχουμε κάθε λόγο για να είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον. Δείχνουν πως, όταν υπάρχει η απαραίτητη πολιτική βούληση, είναι δυνατόν να υλοποιηθούν ακόμα και φιλόδοξοι στόχοι. Δεν είμαστε έρμαιο των διεθνών οικονομικών εξελίξεων, ακόμα και εάν τα περιθώρια δράσης εθνικής πολιτικής είναι σήμερα, όπως γνωρίζουμε, πιο περιορισμένα απ' ό, τι στο παρελθόν. Όμως από κοινού είμαστε - σε εθνικό, σε ευρωπαϊκό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο - σε θέση να παρεμβαίνουμε, διαμορφώνοντας συνθήκες, και τούτο οφείλουμε να το κάνουμε προς όφελος της απασχόλησης και των πολιτών.
Ας αναφερθούμε λοιπόν σε μερικές από τις μεγάλες προκλήσεις. Μπορούμε δικαίως να πούμε ότι το ευρώ πέρασε ήδη με επιτυχία την πρώτη του δοκιμασία πριν από την επίσημη καθιέρωσή του. Ενόψει των χρηματοοικονομικών κρίσεων στην Ασία και στη Ρωσία και σήμερα πλέον και στην Λατινική Αμερική, το ευρώ εμφανίστηκε ως πόλος σταθερότητας στο διεθνές νομισματικό σύστημα. Δεν πρέπει ωστόσο να επαναπαυτούμε στο ότι η Ευρώπη θα παραμείνει εντελώς ανεπηρέαστη, στην περίπτωση που θα οξυνθεί η κατάσταση στις χρηματοοικονομικές αγορές. Ως εκ τούτου, η Ευρώπη είναι υποχρεωμένη να αναλάβει τις ευθύνες της ως προς την οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο και να συμβάλει στην καταπολέμηση της οικονομικής κρίσης και στην ενίσχυση της ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας. Έτσι εξασφαλίζουμε και προς το δικό μας το συμφέρον τις προϋποθέσεις σταθερότητας και ανάπτυξης στο πλαίσιο της Ένωσης. Για τον σκοπό αυτό χρειαζόμαστε μία κατάλληλη μεταρρύθμιση της διεθνούς οικονομικής αρχιτεκτονικής. Έχουν ήδη υποβληθεί μερικές προτάσεις και πρέπει να επιτευχθεί σύντομα συμφωνία. Είμαι βέβαιος ότι οι υπουργοί Οικονομικών θα υποβάλουν γρήγορα τις αντίστοιχες συστάσεις. Χρειαζόμαστε όμως και μια αντίστοιχη σύνθεση πολιτικής για την οικονομία που θα είναι αρκετά αποτελεσματική, ώστε να καταστεί δυνατή η πλήρης εκμετάλλευση του αναπτυξιακού δυναμικού στην Ευρώπη.
Προκειμένου να επιτύχει το ευρώ θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες για περαιτέρω οικονομικές μεταρρυθμίσεις, να επιτύχουμε καλύτερο συντονισμό της οικονομικής πολιτικής με όλους τους σημαντικούς παράγοντες, να αρχίσουμε τον διάλογο και για τη νομισματική πολιτική, τον οποίο θεωρώ πολύ ουσιαστικό, χωρίς φυσικά να θέσουμε υπό αμφισβήτηση την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκή Κεντρικής Τράπεζας, να βρούμε σύντομα λύσεις για την εξωτερική αντιπροσώπευση της ζώνης ευρώ και φυσικά να συνεχίσουμε την πορεία προς τη σταθερότητα. Στο Pφrtschach θα ασχοληθούμε ενδελεχώς με τα ερωτήματα και τις προσδοκίες των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων σχετικά με το ζήτημα αυτό.
Μπορούμε να πούμε, και δεν υπερβάλλουμε, ότι το 1998 θα καταγραφεί στην ιστορία της Ένωσης. Η διαδικασία προσχώρησης, η οποία άρχισε τον Μάρτιο υπό τη βρετανική Προεδρία, προσφέρει στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και σε εκείνους των μελλοντικών χωρών μελών για πρώτη φορά τη δυνατότητα να συνενώσουν μετά από πολυάριθμες συγκρούσεις την Ευρώπη με βάση την ειρήνη και την ελευθερία. Σήμερα, μόνο λίγα χρόνια μετά από το άνοιγμα του ανατολικού μπλοκ, μας φαίνεται ήδη φυσικό το ότι έχει εδραιωθεί η δημοκρατία και το κράτος δικαίου στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Η δημοκρατία και η σταθερότητα είναι αναμφίβολα κατά πρώτο λόγο επίτευγμα των ίδιων των λαών στα κράτη αυτά. Πιστεύω όμως επίσης πως η προοπτική μίας συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή μας Ένωση συνέβαλε και αυτή στο εν λόγω επίτευγμα.
Τώρα οφείλουμε να προωθήσουμε τη διαδικασία διεύρυνσης γρήγορα και με την απαιτούμενη προσοχή. Η Αυστρία είναι πολύ υπερήφανη που θα επιτύχει να αρχίσουν ήδη υπό τη δική της Προεδρία, δηλαδή στις 10 Νοεμβρίου, οι πρώτες συγκεκριμένες διαπραγματεύσεις με τις έξι υποψήφιες χώρες σχετικά με τα πρώτα κεφάλαια. Θεωρούμε ότι με τις διαπραγματεύσεις αυτές δίνεται ένα σημαντικό μήνυμα, ένα μήνυμα που αντιστοιχεί και στις απόψεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πρέπει ωστόσο να μεριμνήσουμε ώστε η διαδικασία να εκτυλιχθεί ανοικτά, σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια. Πρέπει να είναι ανοικτή για εκείνες τις χώρες που υπό το πρίσμα των κριτηρίων της Κοπεγχάγης ικανοποιούν τους όρους των αποφάσεων του Λουξεμβούργου, και αντικειμενική, δηλαδή σύμφωνη με τις επιδόσεις των μεμονωμένων υποψηφίων χωρών που στοχεύουν στην ικανοποίηση των κριτηρίων προσχώρησης. Σύμφωνα με αυτό το πνεύμα θα αντιμετωπίσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βιέννης τις προόδους που έχουν σημειώσει όλες οι υποψήφιες χώρες στην πορεία τους για την ικανοποίηση των κριτηρίων προσχώρησης.
Οι υποψήφιες χώρες είναι εταίροι μας στη διαδικασία διεύρυνσης και αυριανοί μας συνάδελφοι στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχουν ήδη επιτύχει πολλά, αλλά μπροστά τους έχουν ακόμη δύσκολα προβλήματα και χρειάζονται την κοινή μας υποστήριξη. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η διεύρυνση θα προσφέρει αμοιβαία πλεονεκτήματα τόσο για μας όσο και για τις υποψήφιες χώρες. Δεν μας επιτρέπεται να διαψεύσουμε τις ελπίδες των πολιτών στις υποψήφιες χώρες, αλλά οφείλουμε να παραμείνουμε ειλικρινείς και ρεαλιστικοί στις στοχοθεσίες μας. Πρέπει να είναι για όλους σαφές ότι απαιτείται μεγάλη προσοχή στο σχεδιασμό για την πραγματοποίηση της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να εξασφαλισθεί η κατάλληλη προετοιμασία τόσο των σημερινών κρατών μελών όσο και των υποψήφιων για την ένταξη χωρών. Θεωρώ δεδομένο ότι θα υπάρξουν οι αντίστοιχες μεταβατικές περίοδοι στους ευαίσθητους τομείς, όπως π.χ. στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας εργαζομένων και υπηρεσιών, και τούτο προς το συμφέρον των υποψηφίων χωρών, αλλά και των κρατών μελών.
Η αυριανή Ένωση στην οποία θα προσχωρήσουν οι υποψήφιες χώρες πρέπει να είναι και θα είναι διαφορετική από τη σημερινή. Οι διαπραγματεύσεις για το μέλλον της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, μία ισορροπημένη διαρθρωτική πολιτική, η οικονομική υποστήριξη προς τις υποψήφιες για ένταξη χώρες και η αποτελεσματική χρησιμοποίηση των πόρων της Ένωσης στα πρώτα επτά έτη του επόμενου αιώνα θα αποτελέσουν χωρίς αμφιβολία τη λυδία λίθο για την αλληλεγγύη ανάμεσά μας. Στο Κάρντιφ είχαμε θέσει ως στόχο να έχουν σημειωθεί μέχρι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βιέννης σημαντικές πρόοδοι σχετικά με τις κύριες συνιστώσες του πακέτου των μεταρρυθμίσεων. Η αυστριακή Προεδρία καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για την προώθηση των διαπραγματεύσεων προκειμένου να επιτευχθεί ο εν λόγω στόχος. Θέλω όμως να επισημάνω κατηγορηματικά ότι θα χρειαστούν απαραίτητα η βούληση και η αλληλεγγύη των κρατών μελών.
Γνωρίζω επίσης ότι εδώ, στο Κοινοβούλιο, ασχολείσθε πολύ εντατικά με όλες τις πτυχές της Ατζέντας 2000 προκειμένου να συμβάλετε στην έγκαιρη ολοκλήρωσή της. Ως εκ τούτου, θέλω να τονίσω ότι, ειδικά, στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, έχει μεγάλη σημασία η συνεργασία μεταξύ Συμβουλίου και Κοινοβουλίου, ώστε να καταστεί εφικτή η επιτυχής ολοκλήρωση της Ατζέντας 2000 ήδη πριν από το πέρας της παρούσας κοινοβουλευτικής περιόδου.
Αυτό που στα μάτια των πολιτών φαντάζει ως η σημαντικότερη πρόκληση στην περαιτέρω πορεία προς την ολοκλήρωση, είναι βέβαια μία επιτυχής πολιτική για την απασχόληση. Όποιος θυμάται τη σθεναρή αντίσταση που προέβαλαν, πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του Λουξεμβούργου, μερικά κράτη μέλη εναντίον μίας κοινής στρατηγικής για την απασχόληση, θα μπορέσει σήμερα να διαπιστώσει με χαρά - το ελπίζω - μία αλλαγή στάσης. Η πολιτική για την απασχόληση αποτελεί σήμερα αναπόσπαστο τμήμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής.
(Χειροκροτήματα) Αυξάνεται όλο και περισσότερο η πεποίθηση πως πρέπει να ασκήσουμε πολιτική απασχόλησης σε όλα τα επίπεδα: σε παγκόσμιο, σε ευρωπαϊκό καθώς και σε εθνικό επίπεδο. Αυτό που πρέπει τώρα να κάνουμε, αυτό που προσδοκούν οι πολίτες της Ευρώπης από μας, είναι να επιδείξουμε την ίδια αποφασιστικότητα και συνέπεια που επιδείξαμε και κατά την εφαρμογή των κριτηρίων σύγκλισης. Ως γνωστόν, η δομή και τα προβλήματα των εθνικών αγορών εργασίας εμφανίζουν διαφορές. Το σχέδιο της έκθεσης για την απασχόληση που υπέβαλε η Επιτροπή την περασμένη εβδομάδα δείχνει επίσης ότι τα κράτη μέλη έχουν καταρτίσει πολύ διαφορετικά πακέτα μέτρων, προσαρμοσμένα στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ξεχωριστά το κάθε κράτος. Αυτό όμως δεν σημαίνει, κατά την άποψή μου, ότι δεν πρέπει να αναπτυχθεί μία διαδικασία επιτήρησης που θα αντικατοπτρίζει με σαφήνεια τη σοβαρότητα της συνολικής διαδικασίας. Η έκθεση της Επιτροπής για την απασχόληση περιέχει πολύ θετικές προσεγγίσεις και προς αυτήν την κατεύθυνση.
Προσωπικά, θα επιθυμούσα ωστόσο να ακολουθήσουμε μελλοντικά έναν δρόμο που θα ξεπερνά τα όσα έχουμε ήδη επιτύχει. «Όπως γνωρίζετε, ο προσδιορισμός συγκεκριμένων ποσοτικών στόχων δεν βρήκε πέρσι στο Λουξεμβούργο σύμφωνα όλα τα κράτη μέλη. Το επιχείρημα που προέβαλαν τότε αφορούσε την αποφυγή δημιουργίας μη ρεαλιστικών προσδοκιών καθώς και το ότι η πολιτική για την απασχόληση δεν ανήκει αποκλειστικά στη σφαίρα επιρροής των κυβερνήσεων, αλλά μεταξύ άλλων επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό και από τους κοινωνικούς εταίρους. Καταλαβαίνω πολύ καλά τα επιχειρήματα αυτά, αλλά θα ήθελα να επισημάνω ότι οι σαφείς στόχοι μπορούν να είναι και ρεαλιστικοί στόχοι. Τούτο το έχουν ήδη αποδείξει τα κράτη μέλη με τα εθνικά προγράμματα δράσης για την απασχόληση. Σαφείς στόχοι μπορεί να είναι και οι στόχοι που επιλέγουν μόνα τους τα κράτη μέλη, ώστε να ανταποκριθούν στα εκάστοτε ιδιαίτερα προβλήματά τους. Οι σαφείς στόχοι πρέπει να εξασφαλίζουν την εφαρμογή μίας αποτελεσματικής και διαφανούς διαδικασίας επιτήρησης, χωρίς να περιορίζουν τα κράτη μέλη στην επιλογή των μέτρων για αντιμετώπιση των δικών τους προβλημάτων. Οι σαφείς στόχοι δεν αποκλείουν με κανένα τρόπο την ένταξη των κοινωνικών εταίρων στη διαδικασία ανάληψης ευθυνών για την πολιτική απασχόλησης. Αντίθετα, μία αποτελεσματική πολιτική απασχόλησης χρειάζεται, κατά την άποψή μου, και έναν αποτελεσματικό κοινωνικό διάλογο, χρειάζεται την επίγνωση ότι η συνεργασία αποφέρει και για τις δύο πλευρές μεγαλύτερα οφέλη απ΄ ότι η σύγκρουση. Συνεπώς είναι απαραίτητο, και αυτό αποτελεί κοινή μας πρόθεση, να αναπτύξουμε περισσότερο και να ενισχύσουμε τον κοινωνικό διάλογο στην Ευρώπη.
(Χειροκροτήματα) Γνωρίζετε ότι η πολιτική για την απασχόληση χρειάζεται ευρεία βάση και ότι δεν υπάρχουν πλέον θαυματουργές συνταγές για την επιτυχία της. Θα πρέπει επομένως να εξετασθούν σε όλους τους τομείς της πολιτικής οι δυνατότητες δημιουργίας θέσεων απασχόλησης. Θα πρέπει, π.χ. ως ένας από του κύριους τομείς, να προωθηθεί ο τομέας της έρευνας και της τεχνολογίας. Η Ευρώπη διαθέτει μεγάλο δυναμικό στον εν λόγω τομέα. Χρειάζεται μόνο να αξιοποιήσουμε καλύτερα το δυναμικό αυτό στο μέλλον, δημιουργώντας τις σωστές προϋποθέσεις προκειμένου να καταστεί δυνατή η υλοποίηση των αποτελεσμάτων της πανεπιστημιακής έρευνας με την παραγωγή νέων προϊόντων και την εφαρμογή νέων διαδικασιών, ώστε με τον τρόπο αυτό να δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας. Πρέπει να εκμεταλλευτούμε καλύτερα το μέγεθος και τα αποτελέσματα συνεργιών της κοινής μας Ευρώπης, της κοινής μας αγοράς. Για τον λόγο αυτό ελπίζω ότι θα κατορθώσουμε να βρούμε σύντομα μία λύση όσον αφορά τη θέσπιση του 5ου προγράμματος πλαισίου για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη, και αυτό το προγραμματικό σημείο είναι για μας πολύ σημαντικό. Δεν πρόκειται μόνο για την τεχνολογία, αλλά για τις θέσεις εργασίας του μέλλοντος.
Κύριε Πρόεδρε, παρακολούθησα τη δήλωσή σας με μεγάλο ενδιαφέρον. Όταν σε τέσσερις ημέρες θα συναντηθούμε στο Pφrtschach με τους αρχηγούς χωρών και κυβερνήσεων και τον Πρόεδρο της Επιτροπής, θα έχετε την ευκαιρία να κάνετε έναν απολογισμό και να αναφερθείτε στα ερωτήματα ως προς τις απαιτούμενες βελτιώσεις για την καλύτερη αποδοχή της Ένωση από τους πολίτες της. Είχαμε αρχίσει στο Κάρντιφ μία συζήτηση σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης την οποία θα πρέπει να εμβαθύνουμε στο Pφrtschac και να συνεχίσουμε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βιέννης καθώς και στη διάρκεια της επόμενης Προεδρίας. Από τη δική μου σκοπιά - και σε αυτό συμφωνούν όλοι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων που επισκέφθηκα τις τελευταίες ημέρες στον «γύρο των πρωτευουσών» - στο Pφrtschach θα δοθεί το μήνυμα ότι η επίτευξη μίας ενιαίας αγοράς και ενός ενιαίου νομίσματος δεν αποτελούν την αυτάρεσκη ολοκλήρωση του ευρωπαϊκού σχεδίου.
(Χειροκροτήματα) Θα συζητηθεί ένα χρονοδιάγραμμα για την ενίσχυση της οικονομικής σταθερότητας και της απασχόλησης, της εσωτερικής ασφάλειας και του πολιτικού ρόλου της Ευρώπης παγκοσμίως. Αυτά τα θέματα αφορούν άμεσα τον πολίτη ο οποίος περιμένει να σημειωθούν πρόοδοι στα ζητήματα αυτά. Μία τέτοια πολιτική προσεγγίζει καλύτερα τον πολίτη. Για μια τέτοια πολιτική χρειαζόμαστε φυσικά θεσμικά όργανα που θα είναι σε θέση να λειτουργήσουν σωστά και να προωθήσουν με αποτελεσματικό, δημοκρατικό και αξιόπιστο τρόπο τους τομείς της πολιτικής, όπου οι πολίτες έχουν συμφέρον να υπάρξει περισσότερη Ευρώπη. Έτσι αντιλαμβάνομαι την επικουρικότητα.
Θέλω να αναφερθώ σε δύο σημεία που ασφαλώς δεν θα αποτελέσουν θέμα συζήτησης στο Pφrtschach. Δεν πρόκειται να τεθεί θέμα παύσης ή ακόμα αντιστροφής της διαδικασίας ολοκλήρωσης, ούτε να θιγούν ή να αποδυναμωθούν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Ούτε είναι δυνατόν να τεθεί θέμα αναθεώρησης εκείνων των θεσμικών μεταρρυθμίσεων για τις οποίες δεν είχε επιτευχθεί συμφωνία στο Αμστερνταμ, πριν την επικύρωση της Συνθήκης του Αμστερνταμ από όλα τα κράτη μέλη. Θέμα μας πρέπει να είναι να κάνουμε σκέψεις για το μέλλον και στο ζήτημα των θεσμικών οργάνων, αλλά προ πάντων να εμφυσήσουμε ζωή στη Συνθήκη του Αμστερνταμ η οποία περιέχει ήδη πολλά νέα μέτρα για μία Ευρώπη κοντά στον πολίτη. Κύριε Πρόεδρε, με την ιδιότητά μου του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, σας προσκάλεσα στο Pφrtschach, επειδή είμαι πεπεισμένος ότι καλούμεθα όλοι μας να ορίσουμε αυτή τη νέα πορεία της Ευρώπης καθώς και επειδή είμαι βέβαιος ότι μπορεί να είναι και θα είναι σημαντική η συμβολή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη διαδικασία αυτή.
Στη νέα χιλιετηρίδα η Ευρώπη θα πρέπει, εκτός από την οικονομική, να αναπτύξει και την πολιτική της δύναμη. Φυσικά, αυτή τη στιγμή απέχουμε σημαντικά από μία αποτελεσματική Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας. Πρέπει όμως να θυμηθούμε ότι πολλοί είχαν απορρίψει και άλλα μεγάλα σχέδια ολοκλήρωσης ως ουτοπικά στην αρχική τους φάση, όπως π.χ. το σχέδιο της Νομισματικής Ένωσης. Αποτελεί προσωπική μου πεποίθηση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει στο μέλλον να διαθέτει μία ενισχυμένη Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας η οποία θα αποτελέσει σημαντικό μέσο για τη διασφάλιση της παγκόσμιας ειρήνης.
Η Ευρώπη πρέπει να γίνει προς τα έξω ορατή και να μιλά με μία φωνή, ώστε να μπορεί να δράσει από κοινού με τους εταίρους της. Για τον λόγο αυτό θέσαμε ως στόχο μας να κάνουμε ένα πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση και να ορίσουμε, στο βαθμό που θα είναι δυνατόν, ήδη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βιέννης τον «κύριο ή την κυρία ΚΕΠΠΑ» που προβλέπει η Συνθήκη του Αμστερνταμ. Θα πρέπει και πρόκειται να ακολουθήσουν και άλλα βήματα, διότι η θέσπιση μία Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας έχει μεγάλη σημασία για τη μελλοντική ποιότητα της Ένωσης. Οι διατλαντικές σχέσεις θα διαδραματίζουν πάντα έναν σημαντικό ρόλο στο πλαίσιο αυτό. Πρόκειται όμως και για μία ευρωπαϊκή διάσταση, διότι μόνο τότε θα είναι η Ευρώπη ισχυρός εταίρος για τους φίλους της.
Οι πολίτες περιμένουν από μας να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του 21ου αιώνα κυρίως όχι ως κίνδυνο, αλλά ως ευκαιρία και να τις διαμορφώσουμε ανοικτά στη βάση των ευρωπαϊκών αξιών. Ας συνεχίσουμε λοιπόν να κτίζουμε από κοινού το μεγάλο ευρωπαϊκό μας οικοδόμημα που προσφέρει ασφάλεια και σταθερότητα. Ας συνεχίσουμε να κτίζουμε πάνω στα θεμέλια που έθεσαν οι ιδρυτές-πατέρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ας εκμεταλλευθούμε από κοινού την ευκαιρία αυτή. Έχουμε ακόμα πολύ δουλειά μπροστά μας!
(Χειροκροτήματα)
Santer
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι βουλευτές, είναι η τρίτη φορά που συναντώμεθα για να εξετάσουμε μαζί την κατάσταση της Ένωσης. Η σημερινή συζήτηση προηγείται της άτυπης συνάντησης του Pφrtschach η οποία έχει αντικείμενο το μέλλον της Ένωσης. Γνωρίζω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διεξάγει έντονη και εμπεριστατωμένη συζήτηση σχετικά με το θέμα. Η παρούσα στιγμή μού φαίνεται ιδιαίτερα κατάλληλη προκειμένου να εξετάσουμε το μέλλον της Ένωσης: η ενιαία αγορά ολοκληρώνεται, το ευρώ θα αρχίσει να κυκλοφορεί σε λιγότερο από εκατό ημέρες, εγκαινιάζοντας έτσι μία νέα εποχή της κοινοτικής ολοκλήρωσης, προδιαγράφονται νέες προσχωρήσεις, και στην ημερήσια διάταξη προβλέπονται μεταρρυθμίσεις των κοινοτικών πολιτικών όσον αφορά τις δαπάνες καθώς και οι μελλοντικές δημοσιονομικές προοπτικές.
Εάν ληφθούν υπόψη τα σαράντα έτη ευρωπαϊκής οικοδόμησης, μπορούμε να πούμε ότι η επιτυχία της κοινοτικής μεθόδου είναι αναμφισβήτητη. Εντούτοις, είναι αξιοσημείωτο σε ποιο βαθμό οι Ευρωπαίοι, παρά το γεγονός ότι εκτιμούν τα οφέλη που προέκυψαν από την ευρωπαϊκή ενοποίηση, εξακολουθούν να τηρούν κριτική στάση έναντι ορισμένων πτυχών της Ένωσης. Μία πιο υπεύθυνη επικοινωνία των πολιτικών παραγόντων σχετικά με τα όσα επιτελούνται πραγματικά στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο και στο Λουξεμβούργο, και σχετικά με τις διάφορες αρμοδιότητες, θα διασαφήνιζε τις πολιτικές ευθύνες με αποτέλεσμα να αποτραπεί ιδιαίτερα η αντιπαράθεση μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης, έτσι ώστε η Ένωση και τα θεσμικά της όργανα, αρχής γενομένης της Επιτροπής, να μην αποτελούν πλέον εύκολους αποδιοπομπαίους τράγους και να αποθαρρύνεται η δημιουργία «ευρωαυταπατών». Οι εθνικοί πολιτικοί υπεύθυνοι οφείλουν πλέον να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Εξάλλου, πολλά στοιχεία της κρίσης αυτής δεν προέρχονται αποκλειστικά από την Ένωση. Η λειτουργία των ίδιων των δημοκρατιών στα κράτη μέλη αποτελεί αντικείμενο επικρίσεων. Πραγματικά φαινόμενα, όπως π.χ. η ανεργία ή ακόμη η ασφάλεια, βλάπτουν την εμπιστοσύνη, και τα φαινόμενα αυτά επιδρούν έμμεσα στη στάση των πολιτών έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντούτοις, πρέπει να το αναγνωρίσουμε: το κοινοτικό σχέδιο χρειάζεται επίσης ανακαίνιση. Αναγνώριση της αλήθειας αυτής δεν σημαίνει ότι αμφισβητείται η νομιμότητά του, αλλά ότι τελικά πρέπει να δεχθούμε να συζητήσουμε πραγματιστικά το σχέδιο αυτό ξεπερνώντας, αφενός, τις υποκριτικές δηλώσεις αφοσίωσης και τις εκ των προτέρων επικλίσεις στο νόημα της Ιστορίας και, αφετέρου, τις συστηματικές αντιπαραθέσεις.
Γνωρίζουμε καλά τις συνήθεις επικρίσεις: δημοκρατικό έλλειμμα, τεχνοκρατία. Συχνά πρόκειται για πρόχειρα συνθήματα. Επιβάλλονται στο δημόσιο διάλογο. Όλος ο κόσμος τα επαναλαμβάνει. Δεν μας βοηθούν, όμως, προκειμένου να κατανοήσουμε τον αληθινό χαρακτήρα της κρίσης και συχνά, εξάλλου, αποκρύπτουν τα πραγματικά αίτιά της. Ας κοιτάξουμε την πραγματικότητα. Σε ορισμένους τομείς, απαιτείται ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της Ευρώπης: στην απασχόληση, στις εξωτερικές σχέσεις, στις εσωτερικές υποθέσεις και στη δικαιοσύνη. Σε ορισμένους άλλους τομείς, απαιτείται μείωση των ευρωπαϊκών αρμοδιοτήτων: λιγότερος γραφειοκρατικός παρεμβατισμός, λιγότερη παρέμβαση στις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες, άλλοι τρόποι δράσης που να σέβονται περισσότερο τις εθνικές πολιτικές παραδόσεις.
Αυτές είναι πραγματικές προκλήσεις που θα ήθελα να περιληφθούν στην ημερήσια διάταξη του Pφrtschach στις 24 και 25 Οκτωβρίου. Πρόκειται για τρία ερωτήματα: πώς να προσαρμοσθούν οι μέθοδοι εργασίας μας προς τον υψηλό βαθμό ολοκλήρωσης που έχει επιτύχει η Ένωση; Πώς μπορεί να εξασφαλισθεί πραγματική πρόοδος σε θέματα τα οποία αφορούν άμεσα τους πολίτες ή σε θέματα στα οποία η αδυναμία δράσης της Κοινότητας είναι δικαιολογημένα ακατανόητη; Πώς πρέπει να μεταρρυθμισθούν οι θεσμοί προκειμένου να εξασφαλισθεί μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και ενόψει της διεύρυνσης;
Κύριε Πρόεδρε, η πρώτη πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπίσουμε είναι η διαχείριση της ολοκλήρωσης υψηλού επιπέδου που έχουμε επιτύχει. Οι τελευταίες συνθήκες έχουν διευρύνει τις αρμοδιότητες της Ένωσης ώστε να καλύπτεται το μεγαλύτερο τμήμα των αποστολών των δημοσίων αρχών. Συνεπώς, δεν τίθεται σήμερα το θέμα υπαγωγής νέων αρμοδιοτήτων σε κοινοτικό επίπεδο. Εξάλλου, το μεγαλύτερο τμήμα του νομοθετικού έργου για την εσωτερική αγορά έχει ήδη πραγματοποιηθεί. Το μεγαλύτερο μέρος των 300 προτάσεων οδηγιών και κανονισμών της Λευκής Βίβλου το 1985 έχει υιοθετηθεί. Από το 1995 έως το 1998, ο αριθμός των νέων νομοθετικών προτάσεων που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής βρίσκεται σε διαρκή μείωση. Όλα αυτά σημαίνουν ένα πράγμα: δεν μπορούμε να επικρίνουμε την Ένωση του παρόντος με επιχειρήματα του παρελθόντος.
Καλύτερα ας κοιτάξουμε την πραγματικότητα του παρόντος και του μέλλοντος. Εν πρώτοις, πρέπει να ολοκληρώσουμε τις τρέχουσες εργασίες. Χάρη στο σχέδιο δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφορικά με την εσωτερική αγορά, έχουμε πραγματοποιήσει αληθινή πρόοδο όσον αφορά την ολοκλήρωσή της. Από τεχνικής άποψης, η Οικονομική και Νομισματική Ένωση έχει ολοκληρωθεί. Αυτό που απομένει είναι η επιτυχία της στην πράξη. Με την Ατζέντα 2000 πρέπει να εξευρεθεί συμφωνία για τις δημοσιονομικές προοπτικές.
Στη συνέχεια, πρέπει να αξιοποιηθούν οι συνέπειες της υψηλού επιπέδου ολοκλήρωσης των χωρών μας. Το ευρώ θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1999. Τα κράτη μέλη πρέπει να πεισθούν τα ίδια ότι η Νομισματική Ένωση θα έχει επιπτώσεις επί της φορολογίας και της ευλυγισίας των αγορών εργασίας. Πρέπει να υπάρξει συνεκτικότητα με τις επιλογές της Νομισματικής Ένωσης, καθώς επίσης και από απόψεως εξωτερικής εκπροσώπησης. Τέλος, πρέπει να εξετασθεί ο εκσυγχρονισμός των μεθόδων κοινοτικής δράσης. Η νομοθετική δράση εξακολουθεί να είναι δυνατή και συχνά απαραίτητη, όμως δεν είναι ούτε η μοναδική ούτε η αποτελεσματικότερη σε όλες τις περιπτώσεις.
Ας πάρουμε για παράδειγμα την ευρωπαϊκή στρατηγική για την απασχόληση. Η μέθοδος των ευρωπαϊκών κατευθυντηρίων γραμμών εξασφάλισε μία δυναμική που δεν θα μπορούσε να την επιτύχει καμία οδηγία. Γιατί; Επειδή πρόκειται για τομέα στον οποίο οι αρμοδιότητες είναι και θα παραμείνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό εθνικές. Επειδή πρόκειται για τομέα στον οποίο οι εθνικές καταστάσεις διαφέρουν αισθητά από χώρα σε χώρα και στον οποίο ένας ενιαίος και εναρμονισμένος στόχος δεν θα είχε καμία έννοια. Αλλοι τομείς ευρωπαϊκής δράσης, σε διαφορετικούς βαθμούς, έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά. Η εσωτερική ασφάλεια, η υγεία και το περιβάλλον απαιτούν, σε μεγάλο βαθμό, νέους τρόπους δράσης. Σε όλους τους τομείς αυτούς, είναι απαραίτητο να καθορισθεί η προστιθέμενη αξία και να εστιασθούν οι προσπάθειες σε αυτήν με ταυτόχρονο σαφή καθορισμό των διαφόρων αρμοδιοτήτων.
Χωρίς αμφιβολία, η Επιτροπή είναι και θα παραμείνει η αποφασιστική κινητήρια δύναμη στους βασικούς τομείς. Όμως η Επιτροπή δεν εργάζεται μόνη της. Συνεργάζεται, για παράδειγμα, με τα κράτη μέλη, τις διοικήσεις τους, τα δικαστήριά τους, τις τελωνειακές υπηρεσίες, κ.λπ. Στην ευρωπαϊκή διακυβέρνηση συμμετέχουν όλοι οι δημόσιοι φορείς. Αυτή η κοινή ευθύνη πρέπει να καταστεί εμφανέστερη. Προκειμένου καθένας να αναλάβει το μερίδιο των καθηκόντων και των ευθυνών που του ανήκει. Προκειμένου το σύστημα να λειτουργεί καλύτερα. Προκειμένου όλοι οι πολίτες να αποκομίσουν οφέλη και προκειμένου να είναι σε θέση να εντοπίζουν καλύτερα ποιος επιτελεί ποιο έργο.
Αυτή η απαίτηση για προσδιορισμό των αρμοδιοτήρων αφορά, επίσης, την απαρχή των προτάσεων της Επιτροπής. Και εδώ επίσης, η Επιτροπή δεν εργαζεται απομονωμένη. Χωρίς αμφιβολία, διατηρεί την πολιτική ευθύνη της άσκησης του δικαιώματος πρωτοβουλίας της υφίσταται όμως, επίσης, μία έντονη νομοθετική πίεση. Τα στοιχεία τα οποία κοινοποιήσαμε την εβδομάδα αυτή στην ανακοίνωση «επικουρικότητα και αναλογικότητα» δείχνουν ότι το 35 % των νομοθετικών προτάσεων της Επιτροπής προέρχεται από διεθνείς δεσμεύσεις και ότι τουλάχιστον 20 % των προτάσεων προέρχεται από αιτήσεις άλλων συντελεστών: άλλα όργανα, ειδικότερα το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο, κράτη μέλη, οικονομικοί φορείς.
Δεν μπορούμε να ζητούμε ταυτόχρονα από την Επιτροπή να δρα και παράλληλα τα κράτη μέλη να μην αναλαμβάνουν την ευθύνη των αιτήσεων αυτών έναντι εκείνων που καταγγέλλουν τη δράση της Ένωσης, τη στιγμή κατά την οποία απαιτείται προπάντων μεγαλύτερη συλλογική πειθαρχία και επαγρύπνηση. Η επικουρικότητα και η αναλογικότητα της κοινοτικής δράσης δεν αποτελούν εδέσματα καταλόγου εστιατορίου τα οποία μπορούμε να παραγγέλλουμε κατά βούληση. Η επικουρικότητα και η αναλογικότητα είναι ευθύνες που πρέπει να ασκηθούν από κοινού, όπως ακριβώς η σωστή και γνήσια πληροφόρηση.
Κύριε Πρόεδρε, αναφέρω τα παραπάνω τονίζοντας ειδικότερα ότι υπάρχουν πεδία στα οποία η δράση της Ένωσης κρίνεται εντελώς ανεπαρκής από τους Ευρωπαίους που ζητούν ενίσχυση της ευρωπαϊκής διάστασης. Σ' αυτούς ακριβώς τους τομείς οφείλουμε να επικεντρώσουμε την προσπάθεια για να αναπτύξουμε νέες πρωτοβουλίες. Μπορώ να αναφέρω τρεις τομείς: απασχόληση, εξωτερικές σχέσεις, και εσωτερική ασφάλεια.
Πρώτος τομέας: η οικονομία και οι κοινωνικές υποθέσεις. Για πρώτη φορά, εδώ και ένα έτος διαθέτουμε μία γνήσια ευρωπαϊκή στρατηγική για την απασχόληση. Η στρατηγική αυτή ήδη αποδεικνύει την αποτελεσματικότητά της. Υπάρχει πλέον στην Ευρώπη μία πραγματική πολιτική βούληση για την κατάρτιση από κοινού ενός προτύπου οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Ένα πρότυπο το οποίο δημιουργεί απασχόληση απελευθερώνοντας επιχειρηματικές δυνάμεις και που αξιοποιεί τις δυνατότητες των οικονομικών μεταλλαγών που συμβαίνουν σήμερα. Ένα πρότυπο το οποίο επιβεβαιώνει τη συμμετοχή πάντων στη δυναμική αυτή διαμέσου της κατάρτισης, της ανάπτυξης της απασχολησιμότητας, ως της καλύτερης εγγύησης της αλληλεγγύης συμπεριλαμβανομένου, χωρίς αμφιβολία, ενός δικτύου ασφαλείας για όσους ατιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες, προκειμένου να επανενταχθούν ή να αντιμετωπίσουν τις αντιξοότητες της ζωής. Αυτή η αλληλέγγυα ανάπτυξη εμφανίζεται σαφώς σήμερα ως το χαρακτηριστικό γνώρισμα του ευρωπαϊκού οικονομικού και κοινωνικού προτύπου. Οφείλουμε να το εκσυγχρονίσουμε στις χώρες μας και να το προωθήσουμε στα διεθνή βήματα.
Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να αναφερθώ για λίγο στη διεθνή κρίση που διερχόμαστε σήμερα. Πρόκειται μήπως για μία κρίση η οποία συνδέεται με τη συμπεριφορά ορισμένων οικονομιών; Πρόκειται για μία κρίση του συστήματος; Ασφαλώς, λίγο και από τα δύο. Ας διαπιστώσουμε, πάντως, ότι η παγκοσμιοποίηση είναι ένα παιχνίδι που απαιτεί μια ελάχιστη προετοιμασία των παικτών, σαφείς κανόνες, έναν διατητή ο οποίος διασφαλίζει την εφαρμογή τους, και μία έξοδο κινδύνου για τα ατυχήματα. Γύρω από τις αρχές αυτές θα πρέπει να μεταρρυθμισθεί η αρχιτεκτονική του συστήματος του Bretton Woods.
Ας εξετάσουμε ένα θέμα το οποίο συζητείται πολύ σήμερα: τις κινήσεις κεφαλαίων και κυρίως των βραχυπρόθεσμων. Κανείς δεν φαίνεται να θυμάται ότι οι κινήσεις κεφαλαίων στην Ευρώπη ελευθερώθηκαν μόλις την 1η Ιανουαρίου 1990. Είναι, άραγε, εκπληκτικό το γεγονός ότι μία πολύ πρώιμη ελευθέρωση στις αναδυόμενες χώρες, που δεν διαθέτουν χρηματοπιστωτική διαφάνεια, αυστηρούς κανόνες προληπτικής εποπτείας, ή καλή οικονομική και δημοσιονομική διακυβέρνηση, δεν μπορεί να επιβιώσει κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκς; Θα ήθελα να προσθέσω ότι το ευρωπαϊκό πρότυπο θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως παράδειγμα για μία υψηλού επιπέδου ολοκλήρωση των οικονομικών και δημοσιονομικών σχέσεων των κρατών. Εάν σήμερα Ευρώπη αποτελεί πόλο σταθερότητας αυτό οφείλεται επειδή οι μηχανισμοί εποπτείας και οι ορθές πρακτικές απέφεραν τους καρπούς τους. Αυτός είναι ακριβώς και ο λόγος που τους εφαρμόζουμε, διαμέσου της Συνθήκης του Αμστερνταμ, και στον τομέα της απασχόλησης.
Κύριε Πρόεδρε, φθάνω ακριβώς στη δεύτερη προσδοκία των Ευρωπαίων: τις εξωτερικές σχέσεις. Εν πρώτοις, θέλω να τονίσω ότι ορισμένες φορές με καταλαμβάνει ένα αίσθημα απογοήτευσης σχετικά με το θέμα αυτό. Ιδού μία Ένωση η οποία μπόρεσε να μεταπλάσει ριζικά τις σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών και των γειτόνων της. Μία Ένωση η οποία είναι η πρώτη εμπορική δύναμη στον κόσμο. Ο μεγαλύτερος χορηγός βοήθειας στον κόσμο. Μία Ένωση που διαθέτει μια αγορά με μοναδικά χαρακτηριστικά στον κόσμο. Μία Ένωση η οποτελείται από κράτη τα οποία διαθέτουν μία απαράμιλλη διπλωματική εμπειρία. Και όμως, ιδού μία Ένωση η οποία διστάζει και δύσκολα μπορεί να μιλήσει με μία μόνο φωνή. Μία Ένωση που αμβλύνει το μήνυμά της διαμέσου σκοτεινών γραφειοκρατικών αντιπαραθέσεων. Ζητώ μόνο ένα πράγμα: να κατανοήσουν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων τις εξαιρετικές δυνατότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να αποφασίσουν συλλογικά να την καταστήσουν βασικό συντελεστή στο διεθνές προσκήνιο.
Για το λόγο αυτό, χρειάζεται, χωρίς αμφιβολία, πολιτική βούληση. Πρέπει, επίσης, να δεχθούμε να αναπτύξουμε μια συνεπή εξωτερική πολιτική η οποία να στηρίζεται σε όλα τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας. Τέλος, πρέπει να ενισχυθεί η πολιτική πτυχή διαμέσου μίας κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας η οποία να είναι αντάξια του ονόματός της. Δεν πρέπει, όπως δυστυχώς και μετά από το Μάαστριχτ, οι εθνικές γραφειοκρατίες να στρεβλώσουν τις πολιτικές βουλήσεις. Όλοι εύχονται η Ένωση να είναι ενεργός και αποτελεσματική. Όμως, πολύ συχνά, οι διοικήσεις των κρατών μελών αντιτίθενται εκ των πραγμάτων στο κίνημα αυτό. Γιατί προκειμένου να είμαστε αποτελεσματικοί σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχθούμε ένα πραγματικό συντονισμό και να ακολουθήσουμε ένα κοινό προσανατολισμό. Στη Βιέννη, θα ορίσουμε, ελπίζω, κύριε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, έναν ανώτατο εκπρόσωπο για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας. Είναι το πρώτο βήμα, όμως στη συνέχεια πρέπει να δημιουργήσουμε νέα εργαλεία μέσα σε ένα νέο πνεύμα.
Αυτά με οδηγούν σε ένα νέο συλλογισμό. Η έλευση του ευρώ προσδίδει μία νέα διάσταση στο διάλογο σχετικά με τη θέση της Ευρώπης στον κόσμο. Μετά τη σημαντική προσπάθεια που καταβλήθηκε από όλους μας προκειμένου να καταστεί το ευρώ πραγματικότητα, επιθυμώ να τονίσω: ακόμη μία προσπάθεια, κυρίες και κύριοι, γιατί το ευρώ μάς υποχρεώνει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας στο διεθνές επίπεδο, να συντονίσουμε τις θέσεις μας και να διασφαλίσουμε την εξωτερική εκπροσώπηση του ευρώ. Είναι αδιανόητο η Ευρωπαϊκή Ένωση να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των απόντων συνδρομητών σε αρχές όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή η Διάσκεψη των Υπουργών Οικονομικών της Ομάδας των 7. Αυτό ισχύει, επίσης, και για τα νομισματικά και τα οικονομικά θέματα. Μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι ορισμένοι λησμονούν ότι δημιουργήσαμε μία οικονομική και νομισματική ένωση. Μιλώ συχνά για το θέμα της εξωτερικής εκπροσώπησης: ορισμένες φορές μου απαντούν ότι εκφράζω μία επιθυμία επιβολής εκ μέρους της Επιτροπής. Πρόκειται για λανθασμένη ερμηνεία. Δεν έχω καμία έτοιμη λύση, αλλά τονίζω ότι πρέπει να εξευρεθεί μία λύση, και τούτο χωρίς καθυστέρηση.
Κύριε Πρόεδρε, η πτυχή της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων αποτελεί την τρίτη πρόκληση την οποία εμμένω ότι πρέπει να αντιμετωπίσει επειγόντως η Ένωση. Αποτελεί μία διαρκή και εντεινόμενη ανησυχία όλων των πολιτών. Εδώ, για άλλη μια φορά, οι πολίτες ζητούν ενίσχυση της Ευρώπης. Αυτό το ζητούν, επίσης, και οι αρχές: οι αστυνομικοί, οι υπηρεσίες μετανάστευσης, οι δικαστές. Όλοι μάς ζητούν να συμβάλουμε στην ανάπτυξη της ικανότητάς μας να αντιδρούμε χωρίς καθυστέρηση, αλληλέγγυα, και με τρόπο λειτουργικό. Προσωπικά, έδιδα πάντα προτεραιότητα στο σημείο αυτό, ήδη από την εποχή του λόγου που εκφώνησα κατά την ανάληψη των καθηκόντων μου ενώπιόν σας. Η νέα Συνθήκη αναγνωρίζει τη σημασία του τρόπου αυτού. Η κοινοτική μέθοδος επεκτείνεται σε τομείς οι οποίοι υπήγοντο μέχρι σήμερα στην εξουσία των κυρίαρχων κρατών. Στόχος δεν είναι, βέβαια, η εναρμόνιση των θεμάτων αυτών, όπως γίνεται συνήθως στους κλασσικούς τομείς παρέμβασης της Κοινότητας. Κανένας δεν διανοείται την ομοιομορφοποίηση των εθνικών αστυνομιών ή τη δημιουργία μιας ενιαίας υπηρεσίας μετανάστευσης στις Βρυξέλλες. Ιδού, λοιπόν, ένας άλλος πρότυπος τομέας στον οποίο οι νέοι τρόποι δράσης της Κοινότητας πρέπει να εφαρμοσθούν, ιδιαίτερα επειδή η αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των φορέων είναι απαραίτητη.
Η Επιτροπή και το Συμβούλιο θα υποβάλουν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βιέννης ένα πρόγραμμα δράσης στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων. Πρέπει να στηριχθεί μία πραγματική πολιτική βούληση. Εάν αποτελεί προτεραιότητα των πολιτών, πρέπει να αποτελέσει και προτεραιότητα των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Θα πρότεινα να αφιερωθεί στο ζωτικό αυτό θέμα ειδική συνεδρίαση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων το 1999. Αυτοί οφείλουν να διασφαλίσουν, επίσης, ότι οι εθνικές διοικήσεις τους θα υπερβούν τα παλιά εθνικά αντανακλαστικά ή τους στείρους διαχωρισμούς μεταξύ κρατών μελών και Κοινότητας.
Κύριε Πρόεδρε, φθάνω στον τρίτο τομέα μελλοντικής δράσης της Ένωσης, τη θεσμική μεταρρύθμιση. Δεν θα επαναλάβω άλλη μία φορά τη διαπίστωση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να αποφύγει τη διεξαγωγή διαλόγου σχετικά με τη λειτουργία των οργάνων της. Τα όργανα του 1997 είναι τα ίδια με τα όργανα του 1957. Δεν υπάρχουν, όμως, 6 κράτη μέλη γύρω από το τραπέζι του Συμβουλίου των Υπουργών. Υπάρχουν 15 και αύριο θα είναι 20 ή ακόμη περισσότερα. Η επόμενη διεύρυνση μάς υποχρεώνει να αναλάβουμε το ταχύτερο δυνατόν τη μεταρρύθμιση της λειτουργίας των οργάνων μας. Η Συνθήκη του Αμστερνταμ πρέπει να κυρωθεί ακόμη από ορισμένα κράτη μέλη: όμως, μερικά μέτρα τα οποία δεν απαιτούν καμία τροποποίηση των συνθηκών μπορούν να προβλεφθούν ήδη από τώρα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή θα εισηγηθεί στα κράτη μέλη μία διπλή προσέγγιση.
Ο πρώτος άξονας αφορά την καλύτερη λειτουργία των θεσμικών οργάνων. Είμαι πεπεισμένος ότι πολλά μπορούν και πρέπει να γίνουν χωρίς καθυστέρηση. Κάθε όργανο πρέπει να εξετάσει τη δική του λειτουργία. Διαπιστώνω με ικανοποίηση ότι γίνεται ολοένα και πιο αντιληπτή η ανάγκη να διασφαλισθεί εντονότερος συντονισμός, τόσο σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όσο και σε επίπεδο Συμβουλίου Υπουργών Γενικών Υποθέσεων. Από πλευράς της, η σημερινή Επιτροπή αντιλαμβάνεται πλήρως τις ευθύνες της. Από το 1995, καταβλήθηκε μεγάλη προσπάθεια προκειμένου να βελτιωθεί η εσωτερική διαχείριση και η δημοσιονομική πειθαρχία. Από το 1995, έχω τονίσει, ο αριθμός των νέων νομοθετικών προτάσεων μειώθηκε. Από το 1995, των κοινοτικών προτάσεων προηγούνται περισσότερες διαβουλεύσεις. Πριν από τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης του Αμστερνταμ, η Επιτροπή θα τροποποιήσει επίσημα τις κατευθυντήριες γραμμές της όσον αφορά τη νομοθετική πολιτική.
Με την πρωτοβουλία «Η Επιτροπή του μέλλοντος», αποφασίσαμε να κάνουμε ένα βήμα περισσότερο και να εντάξουμε τις προσπάθειες εκσυγχρονισμού σε μια προοπτική σφαιρικής μεταρρύθμισης του θεσμικού οργάνου, προσαρμογής και ανταπόκρισης στις νέες προκλήσεις. Θα αναπτύξουμε τη μεταρρύθμιση αυτή καθ' όλη τη διάρκεια του 1999 χάρη σε μία εμπεριστατωμένη μελέτη των αποστολών και του ρόλου της Επιτροπής στην Ένωση του μέλλοντος, μία λεπτομερή εξέταση των εσωτερικών διαρθρώσεων προκειμένου να τις αναδιοργανώσουμε γύρω από τις νέες προτεραιότητες και, τέλος, χάρη σε μία έντονη προσπάθεια εκσυγχρονισμού της διαχείρισής μας. Προτίθεμαι να αξιοποιήσω τις νέες εξουσίες που χοργήθηκαν στον Πρόεδρο της Επιτροπής από τη Συνθήκη του Αμστερνταμ προκειμένου να φέρω σε αίσιο πέρας το τεράστιο αυτό έργο.
Εξάλλου, προτείνω και τα άλλα όργανα να προβούν και αυτά σε εμπεριστατωμένη μελέτη της λειτουργίας τους και να προετοιμάσουν ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού. Και εδώ πρόκειται, επίσης, για μία κοινή ευθύνη. Ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του και να μη λησμονήσει ότι πολλές απαντήσεις συνεπάγονται, στη συνέχεια, τόσες αλλαγές της καθημερινής συμπεριφοράς όσες είναι και οι αποφάσεις που λαμβάνονται κατά τις διασκέψεις κορυφής.
Ο δεύτερος άξονας της δράσης μας αφορά τις ίδιες τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις. Η διεύρυνση που προδιαγράφεται απαιτεί, αντίθετα, πραγματικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις. Το πρωτόκολλο του Αμστερνταμ προβλέπει την πραγματοποίηση των εν λόγω μεταρρυθμίσεων. Τα μεγάλα και βασικά στοιχεία έχουν ήδη εντοπισθεί: μείωση του αριθμού των Επιτρόπων και νέα στάθμιση των ψήφων στο Συμβούλιο, αλλά και γενική επέκταση, επίσης, της ειδικής πλειοψηφίας. Όμως, χωρίς αμφιβολία, πρέπει να καταβληθεί μεγαλύτερη προσπάθεια προκειμένου να καταστεί αποτελεσματικότερη η λειτουργία της Ένωσης. Η Επιτροπή υπενθύμισε τούτο στην Ατζέντα 2000 και θα ήταν, χωρίς αμφιβολία, πολύ νωρίς να συζητηθεί το θέμα λεπτομερειακά προτού ολοκληρωθεί η κύρωση της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Όμως, πρέπει να αρχίσουμε το συλλογισμό σχετικά με το περιεχόμενο και το χρονοδιαγραμμα των εν λόγω μεταρρυθμίσεων και να καθορίσουμε ήδη από το 1999 σαφείς προθεσμίες. Η Επιτροπή θα γνωστοποιήσει τους συλλογισμούς της σχετικά με το θέμα σε εύθετο χρόνο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, ιδού εν ολίγοις το μήνυμά μου για το Pφrtschach και την περίοδο που θα ακολουθήσει. Όπως πάντα στην κοινοτική ιστορία η θεμελιώδης πρόκληση έγκειται στη μεταφορά, σε λειτουργικές δράσεις, των συλλογισμών σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης. Αυτό θα προσπαθήσουμε να επιτύχουμε μεταξύ Pφrtschach και Βιέννης. Επιθυμώ να καταρτίσουμε για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βιέννης σαφείς στόχους με ένα ακριβές χρονοδιάγραμμα.
Κύριε Πρόεδρε, όταν βλέπω το δρόμο που διανύσαμε τον τελευταίο καιρό, έχω εμπιστοσύνη στην κοινή βούλησή μας και την ικανότητά μας να καταστήσουμε την Ένωση ένα πραγματικό πρότυπο στον κόσμο του 21ου αιώνα.
(Χειροκροτήματα)

Green
Κύριε Πρόεδρε, εκ μέρους της Ομάδας μου καλωσορίζω με μεγάλη χαρά στο Κοινοβούλιο τον πρώτο Καγκελάριο της Αυστρίας που αναλαμβάνει την Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Τον ευχαριστώ ιδιαιτέρως που είναι σήμερα παρών για να συμμετάσχει στην ετήσια συζήτηση για την κατάσταση της Ένωσης και να ακούσει τις απόψεις μας γύρω από το μέλλον της Ευρώπης.
Κατά την προσωπική μου άποψη, είναι σημείο των καιρών ότι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων συναντώνται άτυπα προκειμένου να συζητήσουν την κατεύθυνση προς την οποία κινείται η Ευρώπη. Είναι σημείο εμπιστοσύνης - και μάλιστα της αυξανόμενης εμπιστοσύνης και ωριμότητας της Ένωσής μας - το ότι η σύνοδος που θα διεξαχθεί το προσεχές Σαββατοκύριακο θα επικεντρωθεί στο να εμφυσήσει στους Ευρωπαίους πολίτες την αίσθηση ιδιοκτησίας της Ένωσης αυτής, να τους κάνει να αισθανθούν ότι η εταιρική σχέση την οποία έχουμε αναλάβει έχει μεγάλη αξία για τους ίδιους. Και σαφώς έχει.
Πολλές φορές κάναμε λόγο, κυρίως όμως στη διάρκεια του περασμένου έτους, για την ανάγκη να επιστραφεί η Ευρώπη στους πολίτες της, για την ανάγκη δημιουργίας μιας Ευρώπης των λαών. Ωραία λόγια, ποιο είναι όμως το βαθύτερο νόημά τους; Πιστεύω ότι μια Ευρώπη των λαών έχει άμεση σχέση με την ειρήνη, την ευημερία και την ασφάλεια. Εάν το Pφrtschach μπορεί να εμφυσήσει ζωή στο όραμα μιας ενωμένης Ευρώπης βαδίζοντας στην κατεύθυνση των τριών αυτών εννοιών - ειρήνης, ευημερίας και ασφάλειας - τότε θα θέσει ένα νέο και σχετικό πρόγραμμα δράσης για τα επόμενα χρόνια.
Το Σαββατοκύριακο αυτό θα συνεχίσουμε την εξαιρετική υπόθεση που είχε ως αφετηρία το Αμστερνταμ πέρυσι. Το Αμστερνταμ έδωσε κάποιες ιδέες για το τί στόχους θα επεδίωκε μια Ευρώπη των λαών, πώς θα μπορούσε να είναι, διότι συμφωνήσαμε σχετικά με το ρόλο μιας Ευρώπης που θα δημιουργεί θέσεις εργασίας για την Ένωση, υποστηρίξαμε την κοινωνική διάσταση, δημιουργήσαμε μια ευρεία αρμοδιότητα κατά των διακρίσεων, ενισχύσαμε τις ευκαιρίες για το περιβάλλον, τους καταναλωτές και την υγεία, και επιμείναμε στη στενότερη συνεργασία μεταξύ των δυνάμεων καταστολής της τρομοκρατίας και των ναρκωτικών. Αυτά είναι ζητήματα που επηρεάζουν τις ζωές των ανθρώπων. Αυτά είναι τα ζητήματα τα οποία συζητήσαμε στο Αμστερνταμ. Σήμερα, σε έναν κόσμο όλο και πιο ασταθή από οικονομικής και πολιτικής σκοπιάς, είναι καιρός να οικοδομήσουμε τη σταθερότητα της Ευρώπης, να σκύψουμε με ενδιαφέρον πάνω από τους τομείς εκείνους για τους οποίους οι λαοί απαιτούν όλο και πιο επιτακτικά να φανούμε δραστήριοι και δημιουργικοί. Για παράδειγμα, όπως έχει ήδη πολλές φορές αναφερθεί στον χώρο αυτό, η ανάγκη για μια δυναμική Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Οι 15 οικονομίες των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο κατώφλι του πιο συναρπαστικού και καινοτόμου νομισματικού εγχειρήματος της σύγχρονης εποχής - την καθιέρωση του ευρώ - επιζητούν καλύτερο οικονομικό συντονισμό, ώστε να διευθετηθούν οι παγκόσμιες οικονομικές αναταραχές και να ενθαρρυνθεί η εσωτερική οικονομική άνοδος.
Η Ευρώπη δεν είναι ο στόχος αυτός καθαυτός. Είναι το εργαλείο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που μας πλήττουν σε όλη την ήπειρο αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Και υπό αυτήν την έννοια, έφθασε πλέον η κατάλληλη στιγμή. Κατά τις τελευταίες εβδομάδες και μήνες διαπιστώσαμε την απελπιστική ανάγκη για πολιτική πρωτοκαθεδρία στον κόσμο. Με τις συνεχιζόμενες οικονομικές αναταραχές από την Απω Ανατολή μέχρι τη Ρωσία, με την αυξανόμενη πίεση στις οικονομίες και τα νομίσματα της Λατινικής Αμερικής, γίναμε μάρτυρες της έλλειψης της πολιτικής πρωτοκαθεδρίας. Η πολιτική της Ιαπωνίας μαστίζεται από αλλεπάλληλες κρίσεις. Ο Πρόεδρος Γιέλτσιν αγωνίζεται σκληρά να διατηρήσει την κυβέρνηση στο Κρεμλίνο - μια οποιαδήποτε κυβέρνηση εν πάση περιπτώσει - ενώ όλοι μας παρακολουθήσαμε αναγκαστικά τον προσωπικό διασυρμό του Αμερικανού Προέδρου αλλά και τον τραυματισμό του ίδιου του θεσμού της προεδρίας. Η Ευρώπη είναι εκείνη που ενθαρρύνει την καινοτομία στις παγκόσμιες οικονομικές και νομισματικές δομές. Το ευρώ είναι εκείνο που δημιουργεί ένα σημαντικά νέο στοιχείο υπέρ της Ευρώπης στις οικονομικές αυτές αναταραχές. Τέλος, είναι οι Ευρωπαίοι ηγέτες εκείνοι που εκφράζουν την ανάγκη για νέα παγκόσμια, σωστή διευθέτηση, εκείνοι που μεταρρύθμισαν τις παγκόσμιες δομές ώστε να προσδώσουν μορφή, συνοχή και ορθότητα στην παγκοσμιοποιημένη αγορά.
Είναι όμως και η στιγμή όπου η εμπιστοσύνη ανά τον κόσμο έχει τραυματιστεί και πολλοί είναι εκείνοι που μέσα σε σύγχυση αναρωτιούνται για το πού και προς ποια κατεύθυνση τους οδηγεί η παγκοσμιοποιημένη αγορά. Είναι η στιγμή να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία για να αποδείξουμε ότι εμείς στην Ευρώπη μπορούμε να ηγηθούμε στον ασταθή αυτό κόσμο. Τα ερωτήματα που χρήζουν άμεσης απάντησης είναι τα ίδια σε όλα τα κράτη μέλη και τα ζητήματα που ζητούν απαντήσεις στις ευρωπαϊκές συζητήσεις είναι τα ίδια: πώς να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά, πώς να μεταρρυθμιστούν τα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας της Ευρώπης χωρίς να στερούνται αρωγής και στήριξης εκείνοι που πραγματικά τις χρειάζονται, πώς να διαφυλαχθεί το περιβάλλον για το μέλλον, πώς να εξαλειφθούν οι μάστιγες του ρατσισμού, των ναρκωτικών και της τρομοκρατίας, πώς να εκπαιδευθούν και καταρτιστούν τα άτομα εκείνα που βρίσκονται απέναντι στην πρόκληση της τεχνολογίας της πληροφορικής. Στην ουσία, πώς να δημιουργηθεί μια δυναμική, ευημερούσα οικονομία με κοινωνική δικαιοσύνη.
Πιστεύω σε μια δυνατή Ευρωπαϊκή Ένωση. Πιστεύω ότι τα θεσμικά όργανα της Ευρώπης πρέπει να είναι δραστήρια και αποτελεσματικά. Πρέπει να συνεχίσουμε να μετασχηματίζουμε, να βελτιώνουμε και να εκδημοκρατίζουμε τα θεσμικά μας όργανα εάν επιθυμούμε να οικοδομήσουμε μια κουλτούρα ανοιγμάτων και την προθυμία για σύμπλευση με τις προκλήσεις της σύγχρονης δημοκρατίας στους λαούς της Ευρώπης και μεταξύ των αξιωματούχων της Ένωσης. Όμως στους κόλπους των λαών των κρατών μελών, ο διάλογος για τα θεσμικά όργανα έχει ήδη καθυστερήσει αρκετά. Είναι και παραμένει σημαντικός για εμάς, όπως άλλωστε θα έπρεπε. Λειτουργούμε στο πλαίσιο των θεσμικών οργάνων. Δεσμευόμαστε από τους κανόνες τους για ανάληψη υποχρεώσεων και συχνά παγιδευόμαστε από μια κουλτούρα πολιτικής διοικητικής εμπλοκής η οποία είναι ξεπερασμένη και πολύ συχνά αποδεικνύεται ανεπαρκής.
Έτσι, αναπόφευκτα και πολύ ορθά θα επιδιώξουμε τις αλλαγές. Τούτο είναι γνωστό σε όλα τα κοινοβούλια, και ιδιαίτερα στα νέα όπως το δικό μας. Είναι όμως καιρός να καταστήσουμε σαφές ότι, η Ευρώπη δεν πρέπει να έχει ως κύριο μέλημά της την οικοδόμηση θεσμών. Κύριο μέλημά της θα πρέπει να είναι η διασφάλιση μιας ευρύτερης, σταθερότερης ειρηνικής ηπείρου για όλους μας και όχι η οικοδόμηση θεσμών, η οικοδόμηση μιας Κοινότητας με κοινές αξίες. Όχι η οικοδόμηση θεσμών, αλλά η οικοδόμηση του μέλλοντος για τη νέα γενιά μας.
Συχνά δεχόμαστε χλευασμούς και επικρίσεις ότι δήθεν δεν διαπνεόμαστε από κάποια μεγάλη ιδέα. Η Ευρώπη είναι μεγάλη ιδέα και η δημιουργία της και το έναυσμα το οποίο έδωσε έχουν την ίδια ακριβώς απήχηση που είχαν εν τη γενέσει της. Όπως είπε χθες ο John Hume στη συγκινητική του δήλωση προς το Σώμα ετούτο, η Ευρώπη είναι το σπουδαιότερο παράδειγμα διευθέτησης των συγκρούσεων που έχει γνωρίσει η οικουμένη. Σήμερα όμως η Ευρώπη έχει μια ακόμη μεγαλύτερη αποστολή: εκείνοι που προσδίδουν μεγαλύτερη σημασία στο παγκόσμιο περιβάλλον στο οποίο εργαζόμαστε δεν μπορεί να μην αναγνωρίζουν τη σπουδαιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη δυνατότητά της να δραστηριοποιείται και για τα 370 εκατομμύρια των πολιτών της, την εν δυνάμει ισχύ της οικονομίας της με ένα ενιαίο νόμισμα, τη δυνατότητά της να παρέχει μια συνεκτική ευκαιρία στη νέα γενιά της μέσω συντονισμένης δράσης για την απασχόληση στο μέλλον, τις παραδόσεις της όσον αφορά την ανεκτικότητα και το πνεύμα ανοιγμάτων και το εξελιγμένο κοινωνικό της πρότυπο. Εάν όλα αυτά συνδυαστούν με ένα καλύτερο και πιο διευρυμένο πρότυπο συνεργασίας σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, έτσι ώστε γεγονότα όπως αυτά της Βοσνίας και του Κοσσυφοπεδίου να αποτρέπονται - όχι απλώς να τερματίζονται μετά το ξέσπασμά τους, αλλά και να προλαμβάνονται - τότε, πράγματι, θα προσφέρουμε κάτι νέο για το μέλλον.
(Χειροκροτήματα)

Stenzel
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, θεωρώ ως δεδομένο ότι όλοι μας συμμεριζόμαστε το πιστεύω σας, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, όσον αφορά το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο και το ευρωπαϊκό πρότυπο της οικονομίας της αγοράς. Συμμεριζόμαστε επίσης και το πιστεύω σας ότι η ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν πρέπει να έχει ως τελικό της σκοπό την καθιέρωση μίας ενιαίας αγοράς και ενός ενιαίου νομίσματος. Χρειάζεται μία νέα ώθηση. Προ πάντων όμως πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να είναι αξιόπιστη για τον πολίτη. Στο όνομα της πολιτικής μου Ομάδας σας ευχαριστώ που διευκρινίσατε τους στόχους της συνάντησης του Pφrtschach. Για τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους δεν ήταν πάντα σαφές ποια θα είναι τα θέματα που πρόκειται να συζητηθούν σε αυτή τη Σύνοδο Κορυφής. Σαφές ήταν ποια θέματα δεν θα συζητηθούν εκεί. Δεν θα είναι δυνατόν να λάβετε αποφάσεις, δεν θα είναι δυνατόν να προκαταλάβετε θεσμικές μεταρρυθμίσεις αλλά ελπίζω ότι θα είναι, τουλάχιστον, δυνατόν να καθορίσετε προσανατολισμούς για τη Σύνοδο Κορυφής της Βιέννης και φυσικά να στείλετε τέτοιου είδους μηνύματα που θα ενισχύσουν την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Υπάρχει το ενδεχόμενο - και είμαστε φυσικά όλοι πολύ περίεργοι- να υποδεχθείτε στο Pφrtschach τον μελλοντικό Γερμανό καγκελάριο. Τον έχετε προσκαλέσει και φυσικά οι προσδοκίες όλων στρέφονται σε μία ενημέρωση σχετικά με την οικονομικο-πολιτική στοχοθεσία του και την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει η σημαντικότερη και ισχυρότερη οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό την δική του καθοδήγηση. Έχετε λοιπόν προσκαλέσει τον κ. Schrφder, αλλά ενόψει των τελευταίων εξελίξεων ίσως καλό θα ήταν να προσκαλούσατε και τον υπερυπουργό, τον κ. Oskar Lafontaine, δεδομένου ότι δεν είναι σαφές ποιος θα έχει πραγματικά τον κύριο λόγο στην οικονομική πολιτική της Βόννης, ο Gerhard Schrφder ή ο Oskar Lafontaine; Τους πολίτες τους ενδιαφέρει φυσικά εδώ η αξιοπιστία της συγκεκριμένης οικονομικής πολιτικής και προπάντων η αξιοπιστία του ευρωπαϊκού νομίσματος την οποία θέσατε και εσείς στο επίκεντρο των σκέψεων που θα συζητηθούν στο Pφrtschach. Στην εν λόγω Σύνοδο θα πρέπει να τεθεί το ερώτημα - και αυτό το περιμένω από σας - για τη θέση της νέας κυβέρνησης της Βόννης σχετικά με την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Υφίσταται εδώ ο πειρασμός για μία ανάμιξη στη διοίκηση; Ποια στάση θα τηρήσει όσον αφορά την μείωση των βαρών της οικονομίας και ειδικά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων οι οποίες από τη μία πλευρά καταβάλλουν το μεγαλύτερο μέρος των φόρων και από την άλλη είναι εκείνες που μπορούν να δημιουργήσουν τις περισσότερες θέσεις εργασίας; Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, πρέπει να θεωρήσουμε ότι οι προγνώσεις σχετικά με την άνθηση της οικονομίας έχουν αναθεωρηθεί παγκοσμίως, αλλά παράλληλα ότι η Ευρώπη βρίσκεται ακόμα σε πολύ καλή κατάσταση. Το ευρώ αποδείχθηκε ήδη σωστό οχυρό απέναντι στις νομισματικές αναταραχές, όμως, θα πρέπει να ενισχυθεί περισσότερο η εμπιστοσύνη των πολιτών στο νόμισμα αυτό. Εάν, πέραν της ενιαίας εξωτερικής αντιπροσώπευσης της ζώνης ευρώ στις διαπραγματεύσεις με τον ΠΟΕ και άλλους διεθνείς οργανισμούς, δεν γίνουν στο Pφrtschach σαφείς δηλώσεις υπέρ μίας βιώσιμης σταθερότητας, υπέρ μίας ανεξάρτητης Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας καθώς και υπέρ μίας δημοσιονομικής πολιτικής λιτότητας, τότε φοβούμαι ότι η εμπιστοσύνη του πολίτη στο ευρώ ενδεχομένως να αποδυναμωθεί, εάν μάλιστα δεν χαθεί εντελώς.
Η κατάκτηση της αξιοπιστίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι απαραίτητη και στο ζήτημα της ασφάλειας. Οι πολίτες χρειάζονται το αίσθημα της ασφάλειας. Θέλουν να αισθάνονται ότι είναι ασφαλείς από τη διεθνή εγκληματικότητα και την ανεξέλεγκτη μετανάστευση. Στο σημείο αυτό, αποτελεί πρόοδο η υιοθέτηση από το κοινοτικό δίκαιο της πολιτικής σχετικά με τις θεωρήσεις διαβατηρίων, την παροχή ασύλου και τη μετανάστευση που προβλέπεται στη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Πρέπει όμως να γίνουν ακόμα περισσότερα πράγματα. Πρέπει να γίνει ακόμα καλύτερος συντονισμός των συστημάτων ποινικής δίωξης, ήδη πριν από την επικύρωση της Συνθήκης του Αμστερνταμ. Ακόμα και η διαδικασία διεύρυνσης της ΕΕ πρέπει να θεωρηθεί ως συντελεστής της πολιτικής για την ασφάλεια. Η έναρξη συγκεκριμένων διαπραγματεύσεων σχετικά με επτά κεφάλαια κατά τη διάρκεια της αυστριακής Προεδρίας αποτελεί δικαιολογημένα - όπως είπατε - μία θετική ένδειξη. Κύριε Πρόεδρε, θα θέλαμε να αποφασισθεί στη Σύνοδο Κορυφής του Pφrtschach μία δήλωση σχετικά με τον στόχο της διεύρυνσης, και συγκεκριμένα μία δήλωση ότι θέλουμε να επεκτείνουμε τον χώρο της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης, προκειμένου να σταθεροποιήσουμε την Ευρώπη με βάση το κέντρο της. Το εγχείρημα αυτό είναι μεγίστης σημασίας ενόψει της κατάστασης στη Ρωσία. Εάν έχουμε σαφώς στο νου μας τον στόχο να εξαγάγουμε ασφάλεια, θα μπορέσουν και οι πολίτες μας να ταυτισθούν ευκολότερα με τη διαδικασία της διεύρυνσης.
Οι πολίτες της Ευρώπης που αντιπροσωπεύουμε εδώ στο Κοινοβούλιο, θα μπορέσουν να ταυτισθούν ευκολότερα και με μία Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας. Η αδυναμία που επέδειξε η ΕΕ στην επίλυση των προβλημάτων στα Βαλκάνια ή στη Μέση Ανατολή δεν είναι ιδιαίτερα ενδεδειγμένη για να ενισχύσει την εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτήν την Ένωση. Όμως, όσον αφορά την αυταπάτη πως τα προβλήματα θα λυθούν με τον διορισμό ενός κυρίου ή μίας κυρίας ΚΕΠΠΑ, σας προειδοποιώ ότι πίσω από τον κύριο ΚΕΠΠΑ θα πρέπει να βρίσκεται η κοινή πολιτική βούληση. Σας απευθύνω λοιπόν έκκληση να μην αντιμετωπίσετε το ζήτημα μόνο από την άποψη πολιτικής προσωπικού, αλλά και από την άποψη του περιεχομένου. Σε τελευταία ανάλυση οι αποφάσεις θα πρέπει να είναι για τους Ευρωπαίους πολίτες εύληπτες και κατανοητές. Το αρχικό σύνθημα της συνάντησης στο Pφrtschach, η επικουρικότητα, δεν θα συζητηθεί με την ευρύτητα που είχε προβλεφθεί σε πρώτη φάση. Τόσο γρήγορα αλλάζουν τα κεντρικά θέματα της ευρωπαϊκής πολιτικής. Ωστόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει κάνει ορισμένες σκέψεις σχετικά με το ζήτημα της επικουρικότητας. Όπως είπατε και εσείς, η επικουρικότητα δεν πρέπει να αποτελέσει άλλοθι για επανεθνικοποιήσεις. Το Συμβούλιο θα πρέπει να καταλήξει σε καλύτερες αποφάσεις που θα στηρίζονται περισσότερο στην ειδική πλειοψηφία και θα μπορεί να συνταχθεί με αυτές και το Κοινοβούλιο. Πρέπει να διασφαλισθεί η συνεχής συνεργασία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τα εθνικά κοινοβούλια. Προπάντων όμως πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της καθώς και τα θεσμικά της όργανα να επανακτήσουν την αξιοπιστία τους, πράγμα που επείγει πολύ, λόγω των παρατυπιών που σημειώθηκαν στην Επιτροπή αλλά και στο Κοινοβούλιο. Σας παρακαλώ να δώσετε προτεραιότητα στο ζήτημα του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ας λάβετε υπόψη σας μία φράση που ίσως να είναι λίγο ασυνήθιστο να ακούγεται από μία συντηρητική βουλευτή του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, μια φράση που εξακολουθεί όμως να ισχύει στο πλαίσιο αυτό. Πρόκειται για το απόφθεγμα του Λένιν: η εμπιστοσύνη είναι καλή, καλύτερος όμως είναι ο έλεγχος.
(Χειροκροτήματα)

Cox
Κύριε Πρόεδρε, η Ένωσή μας έχει αποδείξει ότι σημειώνει εξαιρετικά επιτεύγματα όταν συνδυάζει το όραμα με την πολιτική βούληση. Δυστυχώς όμως προκαλεί και δυσάρεστες απογοητεύσεις όταν απουσιάζουν αυτές της οι αρετές. Το όραμα και η πολιτική βούληση μας έφεραν στο κατώφλι της καθιέρωσης του ευρώ, που θα γίνει σε 71 ημέρες. Σε εσωτερικό αλλά και εξωτερικό πλαίσιο, οι οικονομικές μας σχέσεις είναι έτοιμες να εισέλθουν σε ένα νέο επίπεδο. Ως ζώνη που θα στοχεύει στη σταθερότητα, μπορούμε να ασκούμε μείζονα θετική επιρροή στην παγκόσμια σκηνή, ιδιαίτερα δε στη σημερινή εποχή εξελισσόμενης κρίσης.
Η Ομάδα μου πιστεύει ότι προκειμένου να επιτύχει το στόχο αυτό, η Προεδρία θα πρέπει να καταρτίσει προτάσεις που θα εξασφαλίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, από κοινού με το Συμβούλιο Ευρώ 11, με την υποστήριξη της Επιτροπής και όντας υπόλογη απέναντι στο Σώμα αυτό, θα αναλάβει πλήρως την εξωτερική αντιπροσώπευση του ευρώ. Έχοντας εργαστεί τόσο σκληρά για τη δημιουργία αυτής της πανίσχυρης ομοσπονδιακής νομισματικής ικανότητας, δεν πρέπει να εξανεμίζουμε τη διεθνή της επιρροή ελλείψει οράματος και βούλησης. Στην προσπάθεια προώθησης του διεθνούς ρόλου της Κεντρικής Τράπεζας, η Ομάδα μου προσδοκά από την ίδια την τράπεζα μεγαλύτερη διαφάνεια στη διαμόρφωση της πολιτικής της. Χωρίς αυτήν, φοβούμαστε ότι θα προέκυπταν εντάσεις μεταξύ των πολιτικών και νομισματικών αρχών, ιδιαίτερα μάλιστα εάν ο ρυθμός της οικονομικής προόδου επιβραδυνθεί. Η Ομάδα των Φιλελευθέρων προτρέπει εκείνα τα κράτη μέλη που πληρούν τα κριτήρια, δηλαδή τη Δανία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, να συμμετάσχουν στο ευρώ.
Υπάρχουν κάποιοι τομείς στους οποίους οι πολιτικές μας φιλοδοξίες και οι πραγματικές μας προσπάθειες βρίσκονται σε αντίθετα άκρα σε σχέση με τον τομέα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας. Για άλλη μια φορά η κρίση στο Κοσσυφοπέδιο αποκαλύπτει το χάσμα μεταξύ των φιλοδοξιών και του αποτελέσματος. Το Κοσσυφοπέδιο, παρά την πρόσφατη πρόοδο, παραμένει επικίνδυνα μετέωρο στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Η κατάπαυση του πυρός είναι εύθραυστη, οι πολιτικές προοπτικές του αβέβαιες. Η Ομάδα των Φιλελευθέρων πιστεύει ότι η Ένωση και η διεθνής κοινότητα πρέπει να συνεχίσουν τις πιέσεις προς τον κ. Μιλόσεβιτς και θα πρέπει να είναι προετοιμασμένες, εάν κάτι τέτοιο καταστεί απαραίτητο, να υποστηρίξουν τις πιέσεις αυτές με την αξιόπιστη βεβαιότητα μιας στρατιωτικής επέμβασης. Οι εύλογες, μα απραγματοποίητες προσδοκίες πολλών εκ των πολιτών μας να μην ξαναδούμε ποτέ σε ευρωπαϊκό έδαφος αυτά που βλέπουμε στο Κοσσυφοπέδιο υπονομεύουν την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ομάδα μου πιστεύει ότι η εξωτερική πολιτική είναι ένας τομέας όπου αναμφισβήτητα χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης και της Ευρώπης εκείνης με ικανότητες στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας.
Η διεύρυνση αποτελεί για όλους μας πρόκληση για επαναπροσδιορισμό του βασικού καθήκοντος της Ευρώπης. Η μεγάλη ανταμοιβή που θα παράσχει είναι η πολιτική σταθερότητα και η παγίωση της ασφάλειας στην ευρύτερη ήπειρό μας. Η Ομάδα των Φιλελευθέρων χαιρετίζει την απόφαση για έναρξη της Διάσκεψης για την Ένταξη σε επίπεδο υπουργών τον ερχόμενο μήνα. Καθώς ερχόμαστε αντιμέτωποι με έναν δύσκολο διάλογο για τη μελλοντική χρηματοδότηση της Ένωσης και της Ατζέντας 2000, δεν θα πρέπει να υποπέσουμε σε έναν ανιαρό, τμηματικό και περιορισμένο διάλογο για την πολιτική του προϋπολογισμού, αποκλείοντας το γενικότερο όραμα. Και πάλι, αναμένοντας την κύρωση της Συνθήκης του Αμστερνταμ, η ίδια λογική ισχύει και για τη μεταρρύθμιση των θεσμικών οργάνων. Η τελευταία δε γίνεται όλο και πιο επιτακτική στοχεύοντας σε εκείνο ακριβώς το είδος της Ένωσης στο οποίο ευχόμαστε να συμμετάσχουν τα υποψήφια κράτη. Για την Ομάδα των Φιλελευθέρων αυτή είναι μια Ένωση και ευρύτερη και ουσιαστικότερη, με αποστολή πολιτική, κοινωνική και οικονομική, αλλά και με τα θεσμικά όργανα να την υποστηρίζουν.
Χαιρετίζουμε το πράσινο φως που δόθηκε για την Κύπρο, όμως τώρα απαιτείται μια βαθύτερη δέσμευση εκ μέρους της ΕΕ για την επίλυση του προβλήματος αυτού υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών. Κάτι τέτοιο θα απαιτήσει αμεροληψία, όσον αφορά τις επαφές με τις περιφερειακές πολιτικές δυνάμεις. Από αυτή την άποψη, αποδοκιμάζουμε τη συνεχιζόμενη αδυναμία του Συμβουλίου να αποδεσμεύσει το χρηματοδοτικό πρωτόκολλο με την Τουρκία, και ρωτάμε σήμερα με τί τρόπο προτίθεται η Προεδρία να αποκλιμακώσει αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση. Η Σύνοδος Κορυφής της Βιέννης θα επανεξετάσει τις αιτήσεις άλλων υποψηφίων κρατών. Η Ομάδα μου επιδοκιμάζει ιδιαιτέρως την πρόοδο που σημείωσαν τα κράτη της Βαλτικής, στο οικονομικό πεδίο στη Λιθουανία και στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Λετονία. Εξάλλου, με μεγάλη ικανοποίηση βλέπουμε την εξέλιξη της κατάστασης στη Σλοβακία και το ανανεωμένο ενδιαφέρον της Μάλτας.
Η προοπτική διεύρυνσης της συνεργασίας στον τομέα της μετανάστευσης και του ασύλου πρέπει να επιδοκιμαστεί. Η συντονισμένη δράση μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα, εφόσον δεν στηρίζεται στις αξίες του χαμηλότερου κοινού παρονομαστή ή σε απομάκρυνση από το θεμελιώδες δικαίωμα της αίτησης ασύλου της Συνθήκης της Γενεύης του 1951 ως ατομικού ανθρώπινου δικαιώματος. Χαιρετίζουμε δε την καινοτομία ενός καθεστώτος που θεσπίζει διεθνές ποινικό δικαστήριο ως διαρκές όργανο για την απονομή δικαιοσύνης σε όσους κατηγορούνται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και ενθαρρύνουμε την πρόοδο των προκαταρκτικών εργασιών.
Τέλος, εξακολουθούμε να εκφράζουμε ανησυχίες σχετικά με την καταπολέμηση της απάτης στην Ένωση, ζήτημα που πιθανότατα μπορεί να υπονομεύσει τα θεσμικά όργανα. Πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να διατηρήσουμε την αίσθηση της ισορροπίας, όπου όμως διαπιστώνονται ατασθαλίες να εξασφαλίζουμε όλες τις πληροφορίες επί των δραστηριοτήτων, οι οποίες δυστυχώς μέχρι τώρα δεν υπήρχαν διαθέσιμες ή παρέχονταν με δυσκολία. Χρειαζόμαστε μια πιο ανεξάρτητη διαδικασία διερεύνησης. Η κατάσταση της Ένωσης αποδεικνύει ότι όπου υπάρχει πολιτικό όραμα και βούληση επιτυγχάνουμε. Όπου απουσιάζουν οι αρετές αυτές, δεν επιτυγχάνουμε. Ας μάθουμε καλά λοιπόν το δίδαγμα αυτό, και ας το εφαρμόσουμε.
(Χειροκροτήματα)

Pasty
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η άτυπη διάσκεψη των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, που θα πραγματοποιηθεί στο Pφrtschach στο τέλος της εβδομάδας, θα πρέπει να αποτελέσει σημαντικό ορόσημο στην ιστορία της ευρωπαϊκής οικοδόμησης.
Πράγματι, τη στιγμή κατά την οποία η Ευρώπη έθεσε σε κίνηση μία νέα διαδικασία διεύρυνσης, της οποίας η έκταση και οι συνέπειες υπερβαίνουν τις διευρύνσεις του παρελθόντος, επιβάλλεται έντονα η ένταξη σε μία πολιτική προοπτική του συνόλου του σχεδίου της οικοδόμησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν πρόκειται πλέον για την προσαρμογή της λειτουργίας των οργάνων σε ένα νέο γεωγραφικό δεδομένο, αλλά μάλλον ο ίδιος ο στόχος της ευρωπαϊκής οικοδόμησης που πρέπει να επαναπροσδιορισθεί, προκειμένου να μπορέσει να γίνει κατανοητός από το σύνολο των πολιτών της Ένωσης.
Σήμερα, το απλούστατο ερώτημα το οποίο θέτουν οι συμπολίτες μας είναι το εξής: για ποιό σκοπό χρειάζεται η Ένωση; Η μέθοδος η οποία συνίστατο στην από κοινού διάθεση, αρχικά μεταξύ 6 κρατών μελών, των μέσων παραγωγής άνθρακα και χάλυβα, στην οικοδόμηση με 15 κράτη μέλη, μίας μεγάλης εσωτερικής αγοράς η οποία σύντομα θα ολοκληρωθεί με τη Νομισματική Ένωση, μας κληροδότησε, χωρίς αμφιβολία, ένα μη αμελητέο κοινοτικό κεκτημένο. Όμως, η μέθοδος αυτή έχει τα όριά της.
Εκτός και εάν ενταχθεί σε ένα πολιτικό σχέδιο όπως αυτό το οποίο είχε συλλάβει ο στρατηγός de Gaulle όταν πρότεινε το αποκαλούμενο ως «σχέδιο Fouchet», η Ένωση σήμερα είναι ένας οικονομικός κολοσσός με πήλινα πόδια και ένας πολιτικός νάνος. Η έννοια της αλληλεγγύης, ακόμα και της πολιτικής ένωσης, εάν δεν λάβουμε τα μέτρα μας, βρίσκεται στην κατεύθυνση της ταχείας αποσύνθεσης, υπό την πίεση των εθνικών οικονομικών και χρηματιστικών συμφερόντων, όπως αποδεικνύει δυστυχώς αναμφίβολα η αναζωογόνηση, με την ευκαιρία του διαλόγου για την Ατζέντα 2000, της συζήτησης για τα καθαρά δημοσιονομικά υπόλοιπα που ισοδυναμεί με την άρνηση κάθε έννοιας της κοινοτικής προστιθέμενης αξίας.
Είναι τουλάχιστον λυπηρό ότι η Επιτροπή - που θα έπρεπε να αποτελεί την αιχμή του δόρατος του ευρωπαϊκού πνεύματος - συμφωνεί με τη στάση αυτή, προτείνοντας τη μερική επανεθνικοποίηση της χρηματοδότησης της ΚΓΠ, στην τάση αυτή η οποία πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα τη διαλυση του ιστού που οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις με τόση δυσκολία κατασκεύαζαν εδώ και 40 έτη.
Η επιβεβαίωση της αλληλεγγύης ως βάσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το μόνο δυνατό αντίδοτο στην κυριαρχούσα οικονομική αντίληψη, η οποία απειλεί το κοινοτικό κεκτημένο πολύ περισσότερο από τις συνέπειες της διεύρυνσης αυτής που ορισμένοι επιθυμούν, και ταυτόχρονα φοβούνται, γιατί δεν μπορούν ένα μεγάλο μεγαλόψυχο και συνεκτικό όραμα της μεγάλης Ευρώπης.
Διαθέτοντας ένα ενιαίο νόμισμα, το οποίο οπωσδήποτε πρέπει να τεθεί στην υπηρεσία της απασχόλησης και της ανάπτυξης, η Ευρωπαϊκή Ένωση διευρυμένη προς το κέντρο, την Ανατολή και στο Νότο της ηπείρου μας, πρέπει να έχει τη βούληση, εάν επιθυμεί να επιβιώσει, να ασκήσει στη διεθνή σκηνή ένα ρόλο που να ανταποκρίνεται στην οικονομική ισχύ της και την ιστορική και πολιτισμική κληρονομιά της.
Παντού στον κόσμο, στο Μαγκρέμπ, στην Αφρική, στη Μέση Ανατολή, στην Ασία, στη Λατινική Αμερική, υπάρχει έντονη προσδοκία μίας Ευρώπης η οποία να είναι σε θέση να υπερασπισθεί τις αξίες του πολιτισιμού και του ανθρωπισμού που αποτέλεσαν τη βάση της ακτινοβολίας της κατά τη διάρκεια των παρελθόντων αιώνων. Αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό για τους ανθρώπους σήμερα από τη γενίκευση των ελεύθερων συναλλαγών.
Η ευρωπαϊκή Ευρώπη, που οραματιζόταν ο στρατηγός de Gaulle πριν από 40 χρόνια, δεν έχει ακόμη οικοδομηθεί. Θα οικοδομηθεί μόνο εάν η Ευρώπη έχει τη βούληση να αποκτήσει μία αυτόνομη δύναμη άμυνας και επέμβασης, η οποία θα μπορεί να αναπτύσσεται εκτός των συνόρων της όταν τούτο απαιτούν το κοινό συμφέρον και η διατήρηση της ειρήνης.
Στη μεγάλη αυτή συζήτηση σχετικά με την πολιτική ανάδυση μιας αυθεντικής Ευρώπης πρέπει να εντάξουμε τις υποψήφιες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης γιατί είναι οι πρώτες που ανησυχούν για την ασφάλεια των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης όπως ανησυχεί σήμερα, επίσης, και η Ελλάδα.
Τα ευρωπαϊκά κράτη δεν μπορούν να αποφεύγουν αιωνίως την απάντηση στο ακόλουθο ερώτημα: ποιά άμεση και αποτελεσματική δράση θα ήταν σε θέση να αναλάβουν εάν τα σύνορα ή εδαφική ακεραιότητα ενός κράτους μέλους απειλούνταν από μία τρίτη χώρα; Σήμερα η απάντηση είναι σαφής: καμία χωρίς τις ευλογίες και τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αποδεικνύεται για μια άλλη φορά, από την κρίση του Κοσσυφοπεδίου.
Αυτά είναι, αγαπητοί συνάδελφοι, τα θεμελιώδη ζητήματα τα οποία οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων θα πρέπει να εξετάσουν εάν έχουν πράγματι, όπως θα μπορούσαμε να υποθέσουμε, την πρόθεση να αναζωογονήσουν το πολιτικό σχέδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εάν παραλείψουν να το κάνουν, δύσκολα μπορούμε να αντιληφθούμε πώς θα μπορέσουμε, εντός ολίγων μηνών, με την ευκαιρία των ευρωπαϊκών εκλογών, να κινητοποιήσουμε τον ενθουσιασμό και την υποστήριξη των συμπολιτών μας. Μακάρι να εισακουσθεί η έκκλησή μας!
Οι προσανατολισμοί που χαράξατε προ ολίγου, κύριε Πρόεδρε, είναι στην καλή κατεύθυνση, με την προϋπόθεση ότι θα διευκρινισθούν. Viel Glόck, Herr Prδsident!
(Χειροκροτήματα)

Puerta
Κύριε Πρόεδρε, η Ευρώπη διέρχεται από μία αποφασιστική για το μέλλον της φάση και καθίσταται απαραίτητη και επείγουσα μια νέα πολιτική ώθηση.
Κατά τη γνώμη της Ομάδας μας, τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να αναπτύξουν τις προσπάθειές τους προς τρεις κατευθύνσεις: οικοδόμηση ενός κοινωνικού προτύπου, πραγματοποίηση της θεσμικής μεταρρύθμισης με ορίζοντα την Πολιτική Ένωση και ενίσχυση της εσωτερικής αλληλεγγύης, επεκτείνοντάς την στις χώρες της διεύρυνσης.
Ένα κοινωνικό πρότυπο με τους μεγάλους στόχους της πλήρους απασχόλησης, της διαφύλαξης του περιβάλλοντος και τη δημοκρατική καθοδήγηση της οικονομίας. Στο πρότυπο αυτό εγγράφονται η πρόταση της εργάσιμης εβδομάδας των 35 ωρών στη Γαλλία και η προοπτική μιας νέας ενεργειακής πολιτικής στη Γερμανία, που ενδέχεται να έχουν ευρωπαϊκή διάσταση, επιπλέον της εν εξελίξει σήμερα Νομισματικής Ένωσης, ορισμένοι από τους όρους της οποίας έρχονται σε αντίφαση με την κοινωνική διάσταση.
Όσον αφορά τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις, περιμένουμε από την επόμενη Σύνοδο Κορυφής κάτι περισσότερο από ένα ρητορικό μήνυμα. Είμαστε υπέρ της διαφάνειας και της συμμετοχής. Επιθυμούμε δεσμεύσεις σχετικά με την ισορροπία - μια νέα ισορροπία - μεταξύ του Συμβουλίου, της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· σχετικά με την ενίσχυση της δημοκρατικής νομιμότητας και την ανάπτυξη μιας πραγματικής ευρωπαϊκής ιθαγένειας, συμβατής πάντα με την ύπαρξη των κρατών μελών. Πριν από τις επόμενες ευρωεκλογές, θα πρέπει να είναι διαθέσιμο ένα θεσμικό και πολιτικό σχέδιο, ώστε να μπορέσουν οι πολίτες να εκφράσουν στις εκλογές την άποψή τους.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιβεβαιώσει τον ρόλο της στον κόσμο με μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας, ικανή να προωθήσει τις ευρωπαϊκές θέσεις και να επιδιώξει την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ευρώπη και σε όλες τις ηπείρους, χωρίς τις οικονομικές και στρατιωτικές ηγεμονίες που καθορίζουν σήμερα την παγκοσμιοποίηση. Μια ειρήνη που επιδιώκεται ήδη στη Βόρεια Ιρλανδία με στόχο το τέλος της τρομοκρατίας και τον πολιτικό διάλογο, για τον οποίο βραβεύθηκε ο συνάδελφός μας και πρόσφατος Νομπελίστας John Hume.
Πρέπει, επίσης, να επισημάνουμε ότι στην Ισπανία και, ιδιαίτερα, στη Χώρα των Βάσκων, με την πρόσφατη παύση της βίας και της εγκληματικότητας από μέρους των τρομοκρατών, γεννήθηκε η ελπίδα. Το ερχόμενο Σαββατοκύριακο θα πραγματοποιηθούν στη Χώρα των Βάσκων εκλογές σε ένα ειρηνικό κλίμα, που το υποστηρίζουμε πλήρως όλοι μας και που πρέπει να το υποστηρίξει και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Τέλος, δηλώνουμε ότι το νέο σύνορο της διεύρυνσης δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εις βάρος της εσωτερικής αλληλεγγύης. Θα ήταν σοβαρό λάθος να διακυβευθεί η ίδια η επιβίωση της Ένωσης. Γι' αυτό εκφράζουμε τη διαφωνία μας με το έγγραφο επιλογών για το σύστημα των ιδίων πόρων, που παρουσίασε πρόσφατα η Επιτροπή. Κατά τη γνώμη μας, πρόκειται για μια πρόταση που επανεθνικοποιεί πολιτικές, οι οποίες είναι σήμερα ήδη κοινές, και παρεμποδίζει την πορεία προς την ευρωπαϊκή οικονομική και κοινωνική συνοχή.
Κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, η Ομάδα μας σας υποστηρίζει έντονα όσον αφορά το όραμά σας για μια ευρωπαϊκή πολιτική απασχόλησης, αλλά σας λέμε επίσης ότι η πρόταση ενός σχεδίου για το μέλλον είναι η κυριότερη πρόκληση της αυστριακής προεδρίας, που δεν πρέπει να υποκύψει στο να μείνει στη μνήμη ως ο πρόλογος της γερμανικής.
(Χειροκροτήματα)

Aelvoet
Κύριοι Πρόεδροι της Επιτροπής και του Συμβουλίου, αξιότιμοι συνάδελφοι, τα αποτελέσματα όλων σχεδόν των εκλογών τον τελευταίο καιρό, δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι πολίτες της Ευρώπης επιθυμούν νέες πολιτικές πλειοψηφίες, οι οποίες θα σταθούν ικανές να διαφοροποιήσουν τη θέση τους από τον μύθο ότι οι πολιτικές αρχές πρέπει να κάνουν το ελάχιστον δυνατόν και ότι οι δυνάμεις της αγοράς, με την προοπτική της ευλυγισίας, της ελευθέρωσης και της απορρύθμισης, θα επιλύσουν μόνες της τα προβλήματα της κοινωνίας μας. Η νέα κόκκινη και πράσινη κυβέρνηση της Γερμανίας ακολουθεί από κοντά τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία. Οι πολιτικές αρχές έχουν ως εντολή να καταστήσουν την κοινωνία βιώσιμη για όλα τα μέλη της, με προοπτικές για εργασία, για υγιές περιβάλλον, για διευρυμένα δικαιώματα θα επιθυμούσαμε να βλέπουμε περισσότερες γυναίκες στην πατροπαράδοτη φωτογραφία της Ένωσης όταν μια συνάντηση κορυφής συνέρχεται κάπου στην Ευρώπη.Για τα επιμέρους εθνικά κράτη είναι σχεδόν αδύνατον να διατηρήσουν περιθώρια για πολιτικές αποφάσεις σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, η οποία με δυσκολία μπορεί να εφαρμοστεί, και όμως τα πράγματα τους τελευταίους μήνες κατέστησαν σαφές ότι κάτι τέτοιο είναι απολύτως απαραίτητο. Εδώ καλείται η πολιτική μας ένωση να χρησιμοποιήσει τη δύναμή της για να αποσπάσει ρυθμίσεις σε παγκόσμια κλίμακα. Χαιρόμαστε λοιπόν διότι χάρη στη γαλλική κυβέρνηση η Πολυμερής Συμφωνία για τις Επενδύσεις στην παρούσα μορφή της, κατέληξε στον κάλαθο των αχρήστων, ενώ την ίδια στάση βρίσκουμε στη νέα κυβερνητική συμφωνία της Γερμανίας. Εδώ επισημαίνω, κυρία Stenzel, ότι η πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δήλωσε σαφώς ότι πρέπει να μπορούμε να έχουμε διάλογο με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Εάν οι Συντηρητικοί θεωρούν ακόμα κι αυτό υπερβολή, δεν βλέπω πια σε τί εποχή ζούμε.
Ολοκληρώνοντας, ο συνάδελφος κ. Voggenhubber θα σχολιάσει τη Σύνοδο Κορυφής του Pφrtschach, αλλά εγώ θα ήθελα να τελειώσω παραθέτοντας δύο στοιχεία. Το δράμα της εξωτερικής πολιτικής, που για άλλη μια φορά φάνηκε στο ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, είναι ότι κατά βάθος δεν υπάρχει κοινή εξωτερική πολιτική. Δεύτερον, κι εδώ νομίζω ότι το Κοινοβούλιο έκανε μια έξοχη αρχή, η Επιτροπή πρέπει να δείξει περισσότερη διαφάνεια και να αποκτήσει καλύτερη διοίκηση, ώστε να περιορισθούν τα κρούσματα απάτης. Έχει μεγάλη σημασία να επιδείξει η Επιτροπή το σθένος να αγωνιστεί για μια αποτελεσματική, καλώς δομημένη και δημοκρατικά ελεγχόμενη διοίκηση. Μόνο μια ορθώς καθοδηγούμενη διοίκηση, που δεν καταφεύγει συνεχώς σε εκατοντάδες συμβούλους και υπεργολάβους κάθε είδους, είναι σε θέση να ανταποκριθεί σε μια τέτοια πρόκληση.
(Χειροκροτήματα)

Lalumiθre
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, τις παραμονές της άτυπης διάσκεψης του Pφrtschach, της πρώτης διάσκεψης υπό την Προεδρία της Αυστρίας, ποιά είναι η κατάσταση της Ένωσης;
Εν πρώτοις, θα ήθελα να επικροτήσω τις προσπάθειες που κατέβαλε η αυστριακή Προεδρία σε ορισμένους τομείς για τους οποίους θα ήθελα να μιλήσω περισσότερο εάν είχα το χρόνο. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, στα ανθρώπινα δικαιώματα. Πρόσφατα, στη Βιέννη, πολλοί βουλευτές παραστήκαμε στις τελετές της 50ής επετείου της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στην οποία συμμετέχει η Αυστρία, και μπορούμε να επιβεβαιώσουμε τις προσπάθειες που κατέβαλε η χώρα αυτή. Παρομοίως, στον τομέα του πολιτισμού και των οπτικοακουστικών, η Αυστρία εργάζεται προκειμένου να προωθηθούν πολλά θέματα. Θα μπορούσα να επιμηκύνω τον κατάλογο: θα ήθελα, όμως, να τονίσω ορισμένα θέματα τα οποία επαναλαμβάνονται συνεχώς και τα οποία μάς ανησυχούν κάθε ημέρα όλο και περισσότερο.
Στο Pφrtschach, κύριε Καγκελάριε, όπως αναφέρατε προ ολίγου, πρόκειται να μιλήσετε για το μέλλον της Ένωσης, τους στόχους της και το λόγο ύπαρξής της. Έστω, αυτός ο σημαντικός συλλογισμός είναι απαραίτητος: ήδη, όμως, γνωρίζομε ότι ένα από τα στοιχεία του μέλλοντος αυτού είναι η προσεχής διεύρυνση. Όμως, μεταξύ των υπευθύνων για τη λήψη αποφάσεων και στην κοινή γνώμη υπάρχουν φόβοι και αμφιβολίες. Εσείς ο ίδιος, κύριε Καγκελάριε, αναφέρατε στο Λουξεμβούργο τον παρελθόντα Μάρτιο, ότι η διεύρυνση είναι, χωρίς αμφιβολία, μια αναγκαιότητα· δεν προκαλεί, όμως, ευφορία.
Χωρίς να αποκρύπτουμε τις δυσκολίες, δεν θα ήταν απαραίτητο να επιμείνουμε σήμερα περισσότερο στην πρόοδο και τις θετικές πλευρές της διεύρυνσης; Ένα μήνυμα εκ μέρους σας θα ήταν ευπρόσδεκτο. Ήδη, σήμερα, αρχίσατε να δίδετε ένα αισιόδοξο μήνυμα παραμένοντας όμως ρεαλιστής.
Όσον αφορά την απαραίτητη μεταρρύθμιση των θεσμικών οργάνων, η οποία αποτελεί συνέπεια της διεύρυνσης, γνωρίζω ότι αναμένετε την οριστική κύρωση της Συνθήκης του Αμστερνταμ προκειμένου να καταπιαστείτε πραγματικά με το θέμα. Όμως, μου φαίνεται υπερβολικά πρόωρη η προώθηση καινοτόμων ιδεών, όσον αφορά τη λειτουργία του Συμβουλίου των Υπουργών, χωρίς να λησμονούμε τον απαραίτητο συντονισμό των διαφόρων Συμβουλίων Υπουργών. Αναφορικά με τη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - και επιμένω στον απαραίτητο χαρακτήρα ενός καθεστώτος των ευρωβουλευτών - αναφορικά με τη λειτουργία της ίδιας της Επιτροπής - μίλησε προ ολίγου ο κ. Πρόεδρος της Επιτροπής. Το αυτό ισχύει και για την ενίσχυση του συντονισμού των οικονομικών πολιτικών, ιδιαίτερα στη ζώνη του ευρώ, με τα θεσμικά μέσα που είναι απαραίτητα για το συντονισμό αυτό και την εκπροσώπηση της ζώνης του ευρώ εκτός των συνόρων μας.
Σε ένα τρίτο σημαντικό τομέα, στον τομέα των οικονομικών της Ένωσης, η αυστριακή προεδρία μπορεί να συμβάλει σημαντικά, είτε πρόκειται για τους πόρους είτε για τις δαπάνες. Όσον αφορά τις δαπάνες, επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω με εμμονή την απαραίτητη αλληλεγγύη που πρέπει να παραμείνει μία από τις βασικές αρχές της Ένωσης. Βέβαια, η αλληλεγγύη δεν πρέπει να επιτρέψει σπατάλες· όμως, η δημοσιονομική λιτότητα δεν πρέπει να επενεργήσει εις βάρος της αλληλεγγύης με την οποία συνδέω μία επιταγή, η οποία σας είναι προσφιλής: την κοινωνική δικαιοσύνη.
Όσον αφορά τους πόρους, ήλθε η στιγμή να εξετάσουμε μία ενδεχόμενη αλλαγή της φορολογικής βάσης. Πρέπει να διατηρήσουμε τον ΦΠΑ ή να αναζητήσουμε πόρους οι οποίοι βασίζονται στα εισοδήματα; Πρόκειται για ένα πραγματικό ερώτημα το οποίο τίθεται σήμερα. Πώς να αποφύγουμε, γιατί κατά την άποψή μας θα ήταν ένα σφάλμα, την επανεθνικοποίηση των κοινών πολιτικών και κυρίως της ΚΓΠ; Μήπως θα έπρεπε να εκδοθεί ένα μεγάλο ευρωπαϊκό δάνειο προκειμένου να προωθηθούν οι επενδύσεις που δημιουργούν απασχόληση, εφόσον γνωρίζουμε ότι η απασχόληση αποτελεί προτεραιότητά μας;
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω δυο λόγια για την ΚΕΠΠΑ. Για άλλη μία φορά, η Ένωση εμφανίσθηκε διστακτική και απούσα στη διεθνή σκηνή κατά τη διάρκεια των τελευταίων αυτών μηνών. Ας ελπίσουμε ότι το Δεκέμβριο, ο διορισμός του κυρίου ή της κυρίας ΚΕΠΠΑ, ενός πολιτικού του ανδρικού ή γυναικείου φύλου - επιμένω στη λέξη πολιτικός - θα αποτελέσει την αφορμή προκειμένου να δοθεί, τέλος, μια πραγματική ώθηση σ' αυτή την πολιτική η οποία έχει θεμελιώδη σημασία για το μέλλον της Ένωσης.

Berthu
Κύριε Πρόεδρε, η διάσκεψη του Pφrtschach θα συναντήσει δυσκολίες προκειμένου να επιλύσει τα θεσμικά προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει η Ένωση.
Το ενιαίο νόμισμα θα τεθεί σε ισχύ στο μέσο της χρηματοοικονομικής θύελλας τη στιγμή κατά την οποία ορισμένα λογικά συμπληρωματικά μέτρα, τα οποία τα κράτη μέλη φαίνεται ότι δεν έχουν προβλέψει, δεν έχουν ακόμη τεθεί σε εφαρμογή. Η διεύρυνση δεν θα καταστεί δυνατή εάν δεν αμφισβητηθούν ο ευρωπαϊκός μονολιθισμός και η μάζα του κοινοτικού κεκτημένου η οποία, εξάλλου, αυξάνει μέρα με τη μέρα.
Κυρίως, ως αντίφαση που συνοψίζει όλες τις άλλες, η Ένωση φαίνεται να επιθυμεί να παρακάμψει μόνο τα προβλήματά της δια της προς τα πρόσω φυγής σε ένα υπερκράτος, εντείνοντας, με τον τρόπο αυτό, το δημοκρατικό έλλειμμα που δεν αποτελεί μύθο ή σύνθημα αβάσιμο, - όπως είπατε, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής - αλλά μία πραγματικότητα που ζουν οι λαοί της Ευρώπης.
Μπροστά σε ένα παρόμοιο πλήθος θεσμικών προβλημάτων, η Συνθήκη του Αμστερνταμ ακολούθησε λανθασμένη κατεύθυνση, τη κατεύθυνση του υπερκράτους, το οποίο μειώνει την ποιότητα του δημοκρατικού ελέγχου στην Ευρώπη. Η Ομάδα των Ανεξαρτήτων για την Ευρώπη των Εθνών κρίνει, αντίθετα, ότι η προτεραιότητα έγκειται στην αποκατάσταση του ελέγχου της Ένωσης από τους λαούς της. Δυστυχώς, αυτό το είδος πρότασης λαμβάνει πάντα τη μορφή περισσότερων κοινοτικών διαδικασιών, περισσότερων εναρμονισμένων κανόνων για τους πολίτες, μεγαλύτερη περιθωριοποίηση των κρατών-εθνών. Η μέθοδος αυτή δεν είναι καλή. Το μόνο αποτέλεσμα είναι ότι επιδεινώνει το κακό.
Αντίθετα, κρίνουμε ότι πρέπει να στηριχθούμε περισσότερο στις εθνικές δημοκρατίες γιατί ενθαρρύνουν καλύτερα τη συμμετοχή των πολιτών και, με βάση τις εθνικές δημοκρατίες, μπορούμε να ελέγξουμε καλύτερα την Ένωση.
Ο προσανατολισμός μας είναι τόσο έντονα διαφορετικός από την προσέγγιση που ακολουθούμε σήμερα στο Κοινοβούλιο, σε βαθμό που νομίζουμε ότι είναι αδύνατο να περιορισθούμε απλώς στην τροποποίηση συγκεκριμένων σημείων του ψηφίσματος της επιτροπής θεσμικών θεμάτων, το οποίο θα υποβληθεί σε ψηφοφορία στο τέλος της συζήτησης αυτής. Για το λόγο αυτό, η ομάδα μας προτείνει ένα εντελώς διαφορετικό ψήφισμα λεπτομερούς πρότασης που αποτελεί, επίσης, πρόγραμμα για μία Ευρώπη των εθνών, για μία Ευρώπη η οποία στηρίζεται στις εθνικές δημοκρατίες, οι οποίες είναι οι μόνες που μπορούν να εκπροσωπήσουν επαρκώς τις αξίες μας στο μέλλον.
(Χειροκροτήματα)

Muscardini
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, υπάρχουν δύο τουλάχιστον μέθοδοι να αξιολογήσουμε την σημερινή κατάσταση της Ένωσης: η πρώτη είναι αυτή που απέρριψε χθες η κυρία Spaak, η γραφειοκρατική και καθαρά τυπολατρική μέθοδος, που συνίσταται στο να απαριθμούμε τις νομοθετικές ή άλλης φύσης δραστηριότητες που προωθήθηκαν κατά την περίοδο που εξετάζουμε. Η δεύτερη είναι αυτή που αξιολογεί τις διαδικασίες της Ένωσης με αναφορά στη διεθνή πραγματικότητα και στην οικονομική και κοινωνική κατάσταση των κρατών μελών, ώστε να προβληματιστούμε σχετικά με τον πολιτικό χαρακτήρα του ευρωπαϊκού σχεδίου και για να προσδιορίσουμε καλύτερα τους στόχους. Εάν τοποθετούμαστε από την πλευρά αυτής της δεύτερης μεθόδου, πρέπει να διαπιστώσουμε με πικρία ότι καμία πρόοδος δεν έχει επιτευχθεί. Η Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι μία από τις αιτίες αυτής της στασιμότητας, αυτής της πολιτικής παράλυσης, αλλά όχι η μοναδική: η άλλη είναι η κακή θέληση των κυβερνήσεων, όπως και η διακυβερνητική μέθοδος η οποία δεν απεδείχθη ικανή να ξεπεράσει τις δυσκολίες που παρουσιάζονται σε θεσμικό επίπεδο.
Το Αμστερνταμ, όπως είχαμε ήδη την ευκαιρία να επισημάνουμε, είναι ένας από τους πιο άνοστους καρπούς που το χαμηλό προφίλ της βρετανικής Προεδρίας παρήγαγε ποτέ, ενώ αντίθετα οι στόχοι της Ένωσης πρέπει να επαναπροσδιοριστούν και να αναπροσαρμοστούν με γνώμονα την βαθιά τομή που επέρχεται με την καθιέρωση του ενιαίου νομίσματος και με τη διεύρυνση. Εάν θέλουμε να περιοριστούμε στην τυπική καταγραφή των όσων έχουν γίνει, τότε θα πρέπει, με διαύγεια και αποφασιστικότητα, να καταγγείλουμε την κωματώδη κατάσταση της απασχόλησης, που δεν κάνει βήματα μπρος παρά μόνον, αλίμονο, στις προφορικές διακηρύξεις των κυβερνώντων.
Γι' άλλη μια φορά η Ένωση δεν βρέθηκε σε θέση να ανταποκριθεί από κοινού, όπως θα όφειλε, στις προκλήσεις της κρίσης στο Κοσσυφοπέδιο. Καμία κοινή πρόταση δεν παρουσιάστηκε σε διπλωματικό επίπεδο. Καμία συγκεκριμένη πρωτοβουλία δεν αναλήφθηκε για να μπορέσει να διευθετηθεί το ζήτημα και για να κάνει η Ένωση αισθητό το βάρος της στην ζυγαριά των διαπραγματεύσεων. Ο ΟΗΕ ως προδικαστική οδός, το ΝΑΤΟ ως εγγύηση: αυτά είναι τα σημεία αναφοράς όλων σχεδόν των κυβερνήσεων, για να εξορκίσουν σχεδόν την στιγμή που θα πρέπει να αναλάβουν άμεσα τις ευθύνες τους. Και η Ευρώπη; Και η δική μας εξωτερική πολιτική ασφάλειας; Τι απέγινε η επιθυμητή μονάδα σχεδιασμού και ανάλυσης που να δρα, σε μια πραγματικά κοινή προοπτική, ώστε να εγγυηθεί συνοχή και αποτελεσματικότητα στην άσκηση της πολιτικής μας και για να βελτιώσει στα μάτια της κοινής γνώμης την ορατότητα της εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης;
Μέχρις ότου εξακολουθούμε να μην θέτουμε σε εφαρμογή την πολιτική Ένωση, η μοίρα μας θα είναι να επαναλαμβάνουμε κάθε χρόνο αυτό το συμβολικό τελετουργικό μιας άχρηστης συζήτησης σχετικά με την κατάσταση της Ένωσης. Η κατάσταση της Ένωσης θα έπρεπε επιτέλους να αντιμετωπιστεί δημιουργώντας την κοινή ευρωπαϊκή πολιτική.

De Giovanni
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Πρόεδροι του Συμβουλίου και της Επιτροπής, πιστεύω ότι το Pφrtschach αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία για την επανάληψη ενός πολιτικού θεσμικού διαλόγου. Γνωρίζουμε όλοι ότι στο Pφrtschach δεν θα ληφθούν αποφάσεις, ότι πρόκειται για μια άτυπη σύνοδο, αλλά, κατά κάποιο τρόπο, αυτό το γεγονός μπορεί να διευκολύνει την διαπίστωση της πολιτικής βούλησης για ανάπτυξη της Ένωσης. Κατά τη γνώμη μου, θα είχαμε ήδη ένα σημαντικό αποτέλεσμα εάν το Pφrtschach αντιμετώπιζε, στα πρόθυρα της διεύρυνσης και μετά το ευρώ, τα θέματα της εμβάθυνσης της Ένωσης και της νέας θέσης της Ευρώπης στον κόσμο, γιατί είναι φανερό ότι θα πρέπει να έλθουμε αντιμέτωποι με τα προβλήματα που αφορούν τόσο την εξωτερική εκπροσώπευση της Ευρώπης όσο και ένα σχέδιο για την σχέση μεταξύ σταθερότητας και ανάπτυξης. Εάν, πράγματι, είναι δυνατόν να αναφερόμαστε στην απασχόληση ως έναν από τους στόχους μας, πώς μπορούμε να οικοδομήσουμε μια σχέση μεταξύ της Ευρώπης και των πολιτικών για την απασχόληση εάν δεν δημιουργήσουμε μια σχέση μεταξύ σταθερότητας και ανάπτυξης;
Αναφέρομαι σε έναν χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης μέσα στον οποίο, κύριε Πρόεδρε, κυκλοφορούν άνθρωποι με σάρκα και οστά - και όχι μόνο εμπορεύματα - με τα σχετικά προβλήματα που αφορούν την εργασία, τα δικαιώματα, τις δικαστικές εγγυήσεις, την ασφάλεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα. Τι μπορούμε να κάνουμε ώστε όλα αυτά να ενταχθούν σε μια νέα ισορροπία μεταξύ εθνικής και υπερεθνικής διάστασης, αμφότερες αναγκαίες; Αυτό είναι το θέμα!
Η κυρία Green μιλούσε για την ανάγκη που υπάρχει να συνειδητοποίησουν οι πολίτες ότι ανήκουν στην Ευρώπη, αλλά αυτή η συνειδητοποίηση μπορεί να συγκεκριμενοποιηθεί με τον καλύτερο τρόπο μέσα ακριβώς σε ένα χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Πρέπει συνεπώς να προωθήσουμε παραπέρα την οικοδόμηση της ευρωπαϊκής δημοκρατίας και να καθορίσουμε μια νέα ισορροπία μεταξύ όλων των θεσμικών οργάνων της Ένωσης. Χρειάζεται να γνωρίζουμε ποιος κάνει τι.
Αυτή είναι η αιτία για την οποία στο ψήφισμά μας, ακολουθώντας και το πρόγραμμα εργασιών που είχε καθοριστεί στο Κάρντιφ, τονίσαμε την σημασία της αρχής της επικουρικότητας για την οργάνωση της δημοκρατίας. Δεν τη δαιμονοποιήσαμε, αλλά της θέσαμε κάποια όρια. Στο ψήφισμα που αύριο θα ψηφίσουμε είπαμε «όχι» στην επικουρικότητα ως άλλοθι για μια επανεθνικοποίηση των πολιτικών, «όχι» στην ιδέα μιας υπολειμματικής διάστασης των αρμοδιοτήτων της Ένωσης, «όχι» σε έναν πιθανώς εγωιστικό χαρακτήρα της επικουρικότητας και τονίσαμε τη σχέση μεταξύ επικουρικότητας και αλληλεγγύης, καθώς και επικουρικότητας και συνοχής. Στείλαμε ένα σημαντικό πολιτικό μήνυμα στα εθνικά κοινοβούλια, εργαζόμενοι για την κατάρτιση αυτού του ψηφίσματος μαζί με τους αντιπροσώπους τους. Αυτό συνεπάγεται μια αλλαγή, γιατί πρέπει να ξεπεράσουμε την παλιά - αμοιβαία - δυσπιστία. Και βέβαια, πιστεύω ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να περιορίσουμε τις «γκρίζες ζώνες» και να ενισχύσουμε τις στιγμές συνεργασίας.
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, έγινε λόγος - το έκανε και ο κύριος Santer - για τον επαναπροσδιορισμού ενός θεσμικού πολιτικού σχεδίου. Είμαι σύμφωνος με την διατύπωσή του: υπάρχει συγχρόνως ανάγκη τόσο για περισσότερη όσο και για λιγότερη Ευρώπη. Κατά την γνώμη μου, υπάρχει επίσης ανάγκη και για μια πολιτική Ευρώπη. Για παράδειγμα, για την εξωτερική πολιτική χρειάζονται κατάλληλα θεσμικά όργανα και για την απασχόληση χρειάζεται να υπάρχει η δυνατότητα να λαμβάνονται αποφάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά χρειαζόμαστε επίσης μεγαλύτερη εξουσιοδότηση κατά την εφαρμογή των αποφάσεων, για να δημιουργηθεί ακριβώς μια νέα ισορροπία μεταξύ κρατών και Ένωσης, γιατί αυτό αποτελεί ένα πραγματικό πρόβλημα. Χρειάζεται συνεπώς λιγότερη επιμέρους διαχείριση. Όλα τα θεσμικά όργανα πρέπει να είναι πιο δημοκρατικά και αποτελεσματικά, γι' αυτό και δεν επιμείναμε τυχαία σχετικά με το θέμα της αναλογικότητας.
Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι μερικά πράγματα μπορούν να γίνουν χωρίς την τροποποίηση των Συνθηκών, ενώ άλλα όχι. Η τροποποίηση προϋποθέτει μια νέα μέθοδο αναθεώρησης των Συνθηκών και εμείς ελπίζουμε - και θα αγωνιστούμε προς αυτήν την κατεύθυνση - ότι η Επιτροπή θα πάρει, έπειτα από την κύρωση του Αμστερνταμ, την πρωτοβουλία μιας διαβούλευσης ανάμεσα στα διάφορα θεσμικά όργανα σχετικά με την αναθεώρηση των Συνθηκών.

Medina Ortega
Κυρία Πρόεδρε, ετούτη τη στιγμή που συζητάμε για την κατάσταση της Ένωσης, είναι σκόπιμο να αναφέρουμε μια παραβολή που συγκρίνει την Ένωσή μας με έναν γοτθικό καθεδρικό ναό, και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ξέρει καλά τι είναι γοτθικός καθεδρικός ναός, γιατί έχει έναν από τους ωραιότερους γοτθικούς καθεδρικούς ναούς σε όλη την Ευρώπη. Οι γοτθικοί καθεδρικοί ναοί ήταν έργο πολλών γενεών. Αρχιζαν με έναν ρυθμό και τελείωναν με έναν άλλο. Πιστεύω πως, αυτή τη στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πράγματι ένας γοτθικός καθεδρικός ναός, μεταξύ άλλων και στον τρόπο οικοδόμησής της: έχουμε πυλώνες στους οποίους δεν στηρίζεται τίποτα, διαδρόμους που δεν οδηγούν πουθενά, ακόμη και εδάφη που δεν καλύπτονται από κανένα είδος διαρθρωτικών ταμείων.
Αυτή τη στιγμή λέγεται, επίσης, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αναπτύσσεται σε εποχές κρίσης, δηλαδή ότι προχωράει πολύ αργά τις κανονικές εποχές και, όταν υπάρχει μία κρίση, επιταχύνει και ενισχύεται. Πιστεύω ότι στις διάφορες παρεμβάσεις - την παρέμβαση του Προέδρου του Κοινοβουλίου, την παρέμβαση του Προεδρεύοντα του Συμβουλίου και την παρέμβαση του Προέδρου της Επιτροπής - επισημάνθηκε ότι ακριβώς μία από τις διαρθρώσεις που έχουμε οικοδομήσει για άλλο σκοπό, το ευρώ, μας επέτρεψε να αντιμετωπίσουμε τη διεθνή οικονομική κρίση. Το ευρώ έγινε για άλλο λόγο, αλλά χάρη στο ευρώ διατηρήθηκαν τα χρηματιστήρια και τα νομίσματά μας, πράγμα που με κάνει να πιστεύω ότι είναι αληθής και αυτός ο ισχυρισμός, ότι δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κοινότητα πράγματι αναπτύχθηκε αυτήν την εποχή ότι και αυτήν την εποχή η οικονομική κρίση ενίσχυσε το χαρακτήρα της Ένωσης.
Σαφώς, όμως, το μεγάλο πρόβλημα που έχει η Κοινότητα, σαν καλός γοτθικός καθεδρικός ναός, είναι ότι η οικοδόμησή της δεν έχει ακόμη περατωθεί. Πιστεύω ότι θα χρειαστούμε τουλάχιστον δύο με τρεις γενιές ακόμη και ότι αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουμε την ανάγκη διεύρυνσης του μεγέθους της. Οι γοτθικοί καθεδρικοί ναοί άρχιζαν από μια μικρή ρωμανική εκκλησία, που έπειτα συνεχώς διευρυνόταν, και έφθαναν να καλύψουν όλη την περίμετρο της αρχαίας πόλης, όπως συνέβη με τον καθεδρικό ναό της Βιέννης, για παράδειγμα. Ετούτη τη στιγμή, λοιπόν, πρέπει να διευρύνουμε τον καθεδρικό μας ναό, ώστε να καλύψει εκείνες τις χώρες που βρίσκονται ανάμεσα στη Βαλτική και τη Μεσόγειο - εκατό και κάτι εκατομμύρια άνθρωποι - που έχουν δικαίωμα να είναι εδώ και που πρέπει να πετύχουμε την ένταξή τους.
Υπάρχει, λοιπόν, μια πολύ απλουστευτική λύση: να πούμε «λοιπόν, αφού αυτοί οι άνθρωποι δεν χωρούν στον καθεδρικό μας ναό, θα την κατεδαφίσουμε και θα μείνουμε όλοι άστεγοι». Το σωστό είναι να πούμε «θα επιφορτισθούμε με την Κοινή Γεωργική Πολιτική, θα επιφορτισθούμε με τα κοινοτικά ταμεία, θα επιφορτισθούμε με τις κοινοτικές πολιτικές και θα έχουμε μια μεγάλη στέγη που θα μας καλύπτει όλους». Δηλαδή, αυτό θα πει - υπάρχει μια γερμανική έκφραση που συνηθίζεται να μεταφράζεται στα ισπανικά - ότι πετάμε και το μωρό μαζί με το νερό της μπανιέρας. Ειλικρινά, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, η ανησυχία μας είναι πως, αν συνεχίσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση, στο τέλος δεν θα έχουμε ούτε καθεδρικό ναό ούτε σπίτι για να μείνουμε.
Κάνουμε αυτή τη στιγμή συζητήσεις για απειροελάχιστα κλάσματα του κοινοτικού προϋπολογισμού. Υπάρχουν χώρες, για παράδειγμα, που έχουν έναν εθνικό λιμένα, ο οποίος έχει τώρα μετατραπεί σε κοινοτικό, και που διαμαρτύρονται ότι συνεισφέρουν υπερβολικά στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Πιστεύω, κύριε Πρόεδρε, ότι αυτή δεν είναι η στιγμή να συζητάμε για απειροελάχιστα κλάσματα, αλλά να συνεχίσουμε το μεγάλο σχέδιο που έχουμε, ώστε να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε ένα πραγματικό σπίτι για όλη την Ευρώπη.

Martens
Κυρία Πρόεδρε, κύριε πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε πρόεδρε της Επιτροπής, εξ ονόματος της ομάδας μου σας καλωσορίζω θερμά, τώρα που για πρώτη φορά θα μιλήσετε ενώπιον του Κοινοβουλίου. Σας ευχαριστώ επίσης για το φόρο τίμης που αποτίσατε στο ιστορικό έργο του Καγκελαρίου Helmut Kohl.
Η σημερινή συζήτηση για την κατάσταση της Ένωσης διεξάγεγαι μέσα σε κλίμα αβεβαιότητας. Η παγκοσμιοποίηση προκάλεσε ταραχή, οι χρηματοοικονομικές κρίσεις, πρώτα στη Νοτιοανατολική Ασία, έπειτα στην Ιαπωνία, στη Λατινική Αμερική, στη Ρωσία· ακόμα και τα χρηματιστήρια της Αμερικής και της Ευρώπης παρουσιάζουν την εικόνα μιας παγκόσμιας οικονομίας που ξέφυγε από κάθε έλεγχο.
Η αγορά αντιδρά ολοένα με λιγότερη λογική και δείχνει πόσο αλληλοεξαρτώνται πια οι διάφορες οικονομίες.Αλλά όμως, παρά το γενικό αίσθημα κρίσεως, η απαισιοδοξία μετριάζεται από το γεγονός ότι η Ευρώπη κατάφερε να διατηρήσει γύρω από τη ζώνη του ευρώ μεγάλη σταθερότητα. Ποιος θα πίστευε πριν από λίγα μόλις χρόνια ότι ακόμα και τα πιο αδύναμα νομίσματα του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος θα άντεχαν στις κερδοσκοπικές πιέσεις και στις διακυμάνσεις του δολαρίου; Ενωμένες οι χώρες μας ξανακέρδισαν τη νομισματική κυριαρχία που η κάθε μία χωριστά είχε χάσει.
Παρά τον σκεπτικισμό του ενός, την έχθρα του άλλου και την αδιαφορία των πολλών, πρέπει να χαιρόμαστε για τις προσπάθειες που κάναμε για τη Νομισματική Ένωση. Πιστεύω ότι τώρα πλέον είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε νέες προκλήσεις. Τώρα τα ένδεκα κράτη μέλη που συμμετέχουν στο ενιαίο νόμισμα πρέπει να δώσουν κύρος στο ευρώ και έξω από τα σύνορά μας, ιδίως απέναντι στην Ομάδα των 7, ώστε να αποκτήσει το ευρώ πραγματικό βάρος στο παγκόσμιο εμπόριο.
Ζητώ ακόμη πολιτική προώθηση στις διαπραγματεύσεις για τη διεύρυνση. Ελπίζω να διατηρείται εδώ η συναίσθηση των αμοιβαίων συμφερόντων. Η Ένωση εξελίσσεται οικονομικά, νομισματικά και κοινωνικά σε ισχυρή δύναμη, αλλά παρέμεινε νάνος σε όλο τον τομέα των διπλωματικών και στρατηγικών αποφάσεων. Τώρα που διαπιστώνουμε ότι τα Βαλκάνια αποτελούν περισσότερο παρά ποτέ πυριτιδαποθήκη, τίθεται το ερώτημα εάν δεν πρέπει να τεθούν πιο νωρίς σε ισχύ οι διατάξεις της Συνθήκης του Αμστερνταμ με τις οποίες προβλέπεται κοινή διπλωματική δράση.
Νομίζω ότι οι πολίτες μας προσδίδουν πάντα μεγάλη σημασία στα δύο θεμελιώδη δικαιώματα της ελευθερίας και της ασφάλειας. Ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων και εργαζομένων, αλλά χωρίς φόβους για εγκληματικότητα και ανασφάλεια. Ιδού οι βάσεις για το δημοκρατικό μας σύστημα. Η Ομάδα μας ρωτά λοιπόν εάν η εναρμόνιση της νομοθεσίας για την εσωτερική ασφάλεια μπορεί να πραγματοποιηθεί εσπευσμένα.
Οι προτεραιότητες για τις συνόδους του Pφrtschach και της Βιέννης είναι για μας ξεκάθαρες. Αντιλαμβανόμαστε ότι χωρίς ισχυρούς και δημοκρατικούς θεσμούς, η Ένωση με 27 μέλη μελλοντικά κυοφορεί τον καρπό της υποβάθμισης κεκτημένων που χρειάσθηκαν 50 χρόνια να οικοδομηθούν. Το Κοινοβούλιο τάχθηκε πάντα - όπως επεσήμανε και ο κ. De Giovanni - υπέρ της κοινοτικής προσέγγισης, με τη συμμετοχή των τριών πολιτικών θεσμικών οργάνων και των εθνικών κοινοβουλίων στις μεταρρυθμίσεις. Είμαστε πεπεισμένοι ότι μόνον η λήψη αποφάσεων κατά πλειοψηφία στο Συμβούλιο, θα μπορέσει να διαφυλάξει το Συμβούλιο από την παράλυση. Η Επιτροπή παραμένει απαραίτητο θεσμικό όργανο· η ανεξαρτησία της και το δικαίωμα πρωτοβουλίας της πρέπει να παραμείνουν ανέπαφα.
Προσδοκούμε να αποκτήσει το Κοινοβούλιό μας νέα νομοθετικά καθήκοντα και νέες ευθύνες για τον διορισμό της Επιτροπής. Θεωρούμε σωστό να δεχθεί το Συμβούλιο να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για το καθεστώς των μελών του Κοινοβουλίου μας.
Ολοκληρώνω με λίγα λόγια αισιοδοξίας. Στα τρία θεσμικά όργανα συζητούμε πάντα κάτα τρόπο θετικό για την κατάσταση της Ένωσης. Πιστεύω ότι χθες μας έφερε και ο John Hume ένα συγκινητικό μήνυμα, αναδεικνύοντας την ιστορική εμβέλεια της συμφιλίωσης που έχει επιτύχει στην Ευρώπη. Με τη σειρά μου τού αποτίνω σήμερα φόρο τιμής· πρέπει να δεχθούμε όλοι μας το μήνυμά του σαν σημαντικό σταθμό για την Ευρώπη.
(Χειροκροτήματα)

Frischenschlager
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, είναι πολύ καλό που σήμερα κάνουμε έναν απολογισμό της κατάστασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συζητάμε και για το μέλλον και την εγγύτητά της προς τον πολίτη, διότι είναι μεγάλη η δυσαρέσκεια που επικρατεί. Κατά την άποψή μου δεν επαρκούν οι μεγάλες συνεδριάσεις όπου ανταλλάσσονται συνθήματα, κατάλληλα για την τηλεοπτική αναμετάδοση, αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Για τον λόγο αυτό, κύριε Καγκελάριε και κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, θέλω να επισημάνω το εξής σε σχέση με τη συνάντηση στο Pφrtschach. Οι στόχοι, τα χρονοδιαγράμματα, τα συγκεκριμένα σχέδια της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι όλα δεδομένα. Λείπει μόνο η τόλμη και μάλιστα η τόλμη των εθνικών κυβερνήσεων να λάβουν αποφάσεις. Το πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν συνίσταται στον διαβόητο συγκεντρωτισμό των Βρυξελλών, αλλά στην αδυναμία λήψης αποφάσεων, στην έλλειψη ικανότητας των εθνικών κυβερνήσεων και συνεπώς και του Συμβουλίου για την επίλυση προβλημάτων.
Η επιθυμία μου σε σχέση με τη Σύνοδο Κορυφής του Pφrtschach είναι σαφή πολιτικά μηνύματα ως προς τα κύρια προβλήματα. Όπως είναι για παράδειγμα η ξεκάθαρη συναίνεση όσον αφορά τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μάλιστα υπό τους όρους που είχαμε θέσει και για μας τους ίδιους στο πλαίσιο της Ένωσης, σε μία χρονική στιγμή που τα κράτη αυτά είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τους συγκεκριμένους όρους ακόμα και με κάποιο πολιτικό και οικονομικό κόστος. Ζητώ επίσης μία σαφή υποστήριξη της μεταρρύθμισης των θεσμικών οργάνων, της βελτίωσης των δομών λήψης αποφάσεων, προκειμένου να μπορούμε και στο μέλλον να λαμβάνουμε αποφάσεις, καθώς και μία ξεκάθαρη συναίνεση ως προς την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας, που να ανταποκρίνεται πραγματικά στην ονομασία της, προς όφελος της ειρήνης στην Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο.
Το κέντρο εξουσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το Συμβούλιο, οι αρχηγοί των κυβερνήσεων και οι εθνικές κυβερνήσεις. Πρέπει να προβαίνουν σε δράσεις, να λαμβάνουν αποφάσεις, και αυτό είναι ο αδύναμος κρίκος της σημερινής μας κατάστασης. Εξ ου και η έκκλησή μου να αποκαλύψετε στη διάρκεια της Προεδρίας σας αυτές τις ουσιαστικές ελλείψεις. Εμείς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι ευρωβουλευτές και η Επιτροπή θα σας βοηθήσουμε με μεγάλη μας ευχαρίστηση στην προώθηση του σχεδίου της ευρωπαϊκής ενοποίησης προς όφελος όλων των πολιτών. Είναι ωστόσο κατά κύριο λόγο δική σας υπόθεση, είναι υπόθεση των εθνικών κυβερνήσεων.

Collins, Gerard
Κυρία Πρόεδρε, η έκβαση του υπό εξέλιξη διαλόγου για τη χρηματοδότηση του ετήσιου προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει θεμελιώδη σημασία για τους μελλοντικούς προσανατολισμούς της Ένωσης κατά τα προσεχή έτη. Η πρόσφατη τροπή που πήρε ο διάλογος αυτός είναι άκρως απογοητευτική για όσους από εμάς θέλουμε να δούμε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που θα έχει θετικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη όχι μόνο των 15 σημερινών κρατών μελών της, αλλά και των νέων δημοκρατικών χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που έχουν υποβάλει αίτηση για προσχώρηση στην Ένωσή μας.
Η επανεμφάνιση της παλιάς θατσερικής προσέγγισης σχετικά με τη διεκδίκηση των χρημάτων - ακόμη και αν η προσέγγιση αυτή προέρχεται τώρα από διαφορετικές πρωτεύουσες κρατών μελών συγκριτικά με την εποχή της κ. Θάτσερ - εξακολουθεί να διακινδυνεύει την υπονόμευση των θεμελίων της Ένωσης, όπως ακριβώς συνέβη και κατά τη δεκαετία του 1980.
Η βασική κοινή πολιτική της Ένωσης που σημειώνει επιτυχία ήταν και εξακολουθεί να είναι η Κοινή Γεωργική Πολιτική. Η πολιτική αυτή επανεξετάζεται και αναμορφώνεται ως τμήμα των συνολικών προτάσεων που περιλαμβάνονται στην Ατζέντα 2000. Ωστόσο, και πάλι καταβάλλονται προσπάθειες διάλυσης της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, και μάλιστα σε μια περίοδο που οι αγρότες σε όλες τις χώρες της Ένωσης περνούν δυσκολίες άνευ προηγουμένου.
Η πρόταση για επανεθνικοποίηση του 25 % του προϋπολογισμού της ΚΓΠ δεν αποτελεί παρά μερική διάλυση της κοινής πολιτικής στο γεωργικό τομέα. Η παρουσίασή της σαν κάτι κοινό είναι ανειλικρινής και παραπλανητική. Μια τέτοια ουσιαστική αλλαγή της κατεύθυνσης μίας από τις γνήσιες κοινές πολιτικές που εφαρμόζονται στην Ένωση θα πρέπει να αποτραπεί όχι μόνον από εκείνους που υποστηρίζουν την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής γεωργίας αλλά και από όσους υποστηρίζουν τις βασικές αρχές που διέπουν την ίδια την ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι προτάσεις της Ατζέντας 2000 έδωσαν το έναυσμα για μείζονα αναθεώρηση και των διαρθρωτικών ταμείων και της ΚΓΠ. Η αναθεώρηση αυτή θα πρέπει να οδηγεί σε μεταρρύθμιση και της ΚΓΠ και των διαρθρωτικών πολιτικών προκειμένου να προετοιμαστούμε για τη διεύρυνση, αλλά επίσης και για την καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ανθρώπων, τους οποίους αφορούν οι πολιτικές αυτές στο καθένα από τα κράτη μέλη μας.
Η διατήρηση της βιωσιμότητας των οικογενειακών γεωργικών εκμεταλλεύσεων σε όλες τις χώρες μας απειλείται λόγω ενός αριθμού σημαντικών παραγόντων όπως είναι η κρίση της ΣΕΒ και, πολλές φορές, ο αθέμιτος ανταγωνισμός από τρίτες χώρες.
Η ΚΓΠ και τα άλλα μέσα που έχει στη διάθεσή της η Ένωση θα πρέπει τώρα να κινητοποιηθούν για την προστασία των συμφερόντων των αγροτών μας και των παραγωγών ειδών διατροφής. Σε μια εποχή που δίδεται προτεραιότητα στην πολιτική ανάπτυξης της υπαίθρου και στην προστασία του περιβάλλοντος σε εθνικό επίπεδο, αξίζει να αναρωτηθούμε εάν θα μείνει κανείς στις αγροτικές περιφέρειές μας για να εφαρμόσει τις πολιτικές αυτές. Η γεωργία και η παραγωγή ειδών διατροφής αποτελούν τα σημαντικότερα στοιχεία των οικονομιών των αγροτικών περιφερειών σε όλες τις χώρες της Ένωσης.
Τέλος, η ΚΓΠ είναι απαραίτητη για την επιβίωση των οικογενειακών γεωργικών εκμεταλλεύσεων, και οι προσπάθειες διάλυσης ή επανεθνικοποίησης αυτής της πολιτικής θα πρέπει να αποκρουστούν.

Herzog
Κυρία Πρόεδρε, εκτιμούμε τη βούληση του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου για την επίτευξη προόδων προς την κατεύθυνση μίας γνήσιας πολιτικής ένωσης στην υπηρεσία της απασχόλησης και της ανάπτυξης του κοινωνικού προτύπου. Όμως πώς είναι δυνατόν να μην επισημανθεί η απόκλιση ανάμεσα στις προθέσεις και τη συμπεριφορά των θεσμικών μας οργάνων ενώπιον των σημερινών προβλημάτων; Θεωρούμε ότι είναι απολύτως απαραίτητο να αναλάβουν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα τις ευθύνες τους έναντι της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και της ιδιαίτερα αισθητής επιβράδυνσης της οικονομικής ανόδου που θα επακολουθήσει.
Τα κράτη τροφοδότησαν μία ένοχη ευφορία λέγοντας ότι όλη η προσπάθεια για την καθιέρωση του ευρώ έχει ήδη καταβληθεί και ότι το ευρώ θα μας προστατεύσει σταθερά. Πρόκειται για ένα τεράστιο λάθος εκτίμησης και κινδυνεύουμε να γνωρίσουμε οδυνηρές ημέρες στο μέλλον. Συνεπώς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει το καθήκον να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Η κατάσταση μάς υποχρεώνει να επανεξετάσουμε τον αντίκτυπο του συμφώνου δημοσιονομικής σταθερότητας και της νομισματικής πολιτικής που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Ένωση με γνώμονα την πολυμορφία των κρατών μελών. Η Κοινότητα οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλίες προκειμένου να στηρίξει την οικονομική δραστηριότητα και, κυρίως, να εκπονήσει ένα σχέδιο βιώσιμης ανάπτυξης. Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητος ένας πραγματικός συντονισμός των οικονομικών πολιτικών υπό δημοκρατικό έλεγχο. Πρέπει να κινητοποιηθούν τα μέσα αλληλεγγύης και η Ένωση πρέπει επειγόντως να καθορίσει τη θέση της στο θέμα της ρύθμισης της παγκόσμιας οικονομίας.
Προκειμένου να επιδιωχθούν οι παραπάνω στόχοι, προτείνουμε τη συνυπευθυνότητα του Συμβουλίου και της Επιτροπής. Το ψήφισμα της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων δικαίως προτείνει την αρχή της ειδικής πλειοψηφίας και την εξισορρόπηση της επικουρικότητας με την αλληλεγγύη. Όμως, κατά τη γνώμη μας, ακολουθεί λανθασμένη κατεύθυνση επιθυμώντας να αναθέσει στην Επιτροπή το μεγαλύτερο μερίδιο της εκτελεστικής εξουσίας. Η Επιτροπή δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς ένα Συμβούλιο το οποίο θα αναλαμβάνει τις πολιτικές του ευθύνες. Το ίδιο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει την υποχρέωση να εμβαθύνει τη δημόσια συζήτηση σχετικά με τις βασικές επιλογές της οικονομικής, δημοσιονομικής, και κοινωνικής πολιτικής σε συνεργασία με βουλευτές των κρατών και την κοινωνία των πολιτών. Το Σώμα μας απέτυχε στο συγκεκριμένο καθήκον. Συνεπώς, πρέπει να επανεξετάσει τις υποχρεώσεις του έναντι των πολιτών και των κοινωνικών παραγόντων, προκειμένου να τους επιτρέψει να συμμετάσχουν καλύτερα στο θεσμικό μας σύστημα.

Voggenhuber
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, αξιότιμοι συνάδελφοι, μας είπατε ότι στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής στο Pφrtschach θα προβείτε σε προβληματισμούς σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης. Ο θεματικός κατάλογος μας προδίδει όμως ότι μάλλον θα περιοριστείτε σε γενικολογίες. Πολλοί από μας φοβούνται ότι η συνάντηση αυτή θα μπει στην ιστορία της Ένωσης, ως η πιο ακριβή κρουαζιέρα.
Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, όταν οι πολιτικοί προβαίνουν σε σκέψεις σχετικά με το μέλλον θα πρέπει να έχουν κατά νου τις υποσχέσεις που έχουν δώσει στους πολίτες στο παρελθόν καθώς και τα καθήκοντα που τους θέτει το παρόν. Στην Ένωση δεν έχουμε έλλειψη αθετημένων υποσχέσεων και ανεκτέλεστων καθηκόντων. Από το Μάαστριχτ μας υπόσχονται ότι θα ξεπερασθούν τα μεγάλα δημοκρατικά ελλείμματα στην Ένωση και ότι θα ενισχυθούν ο κοινοβουλευτισμός και οι αρχές κράτους δικαίου. Οι πολίτες ακόμα περιμένουν, ενώ το Συμβούλιο δεν είναι ούτε καν σε θέση να διασφαλίσει τη δημοσιοποίηση της νομοθεσίας του.
Το δημοκρατικό έλλειμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθεί να ονομάζεται Συμβούλιο. Από το Αμστερνταμ μας υπόσχονται ότι θα ξεπεραστούν οι εσωτερικοί φραγμοί για μία διεύρυνση της ΕΕ. Ξέρουμε ότι είναι απαραίτητη μία ευρείας κλίμακας μεταρρύθμιση των θεσμικών οργάνων της ΕΕ. Ωστόσο, το Συμβούλιο δεν κατάφερε να καταρτίσει ούτε καν ένα δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα. Αντ' αυτού υποδαυλίζονται συχνά οι φόβοι σε σχέση με τη διεύρυνση προς ανατολάς.
Από τότε που ελήφθη η απόφαση σχετικά με τη Νομισματική Ένωση, μας υπόσχονται ότι θα δοθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση μία κοινωνική διάσταση, ότι από την Ευρώπη του χρήματος και της αγοράς θα αναπτυχθεί μία πολιτική Ένωση, ένας ενιαίος κοινωνικός χώρος. Ωστόσο, τις πολιτικές διαβεβαιώσεις σχετικά με τον αγώνα κατά της μαζικής ανεργίας δεν ακολούθησαν μέχρι σήμερα οι αντίστοιχες πράξεις. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει μία συντονισμένη οικονομική πολιτική, δεν έχει τεθεί τέρμα στο φορολογικό και το κοινωνικό ντάμπινγκ σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι Σύνοδοι Κορυφής μετατρέπονται όλο και πιο συχνά σε παζάρι εθνικιστικών συγκρούσεων συμφερόντων.
Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, γνωρίζουμε αρκετά πράγματα για το μέλλον της Ευρώπης. Γνωρίζουμε ότι μπορεί να επιτύχει μόνο με την ύπαρξη μίας ευρωπαϊκής δημοκρατίας, ότι ο διαχωρισμός της Ευρώπης πρέπει να ξεπερασθεί και ότι το μέλλον μπορεί να αποφέρει καρπούς μόνο σε μία Ευρώπη της κοινωνικής ειρήνης. Η Σύνοδος Κορυφής του Pφrtschach θα μετρηθεί ανάλογα με το κατά πόσο θα μπορέσει, με συγκεκριμένες δράσεις, να ανοίξει λίγο περισσότερο την πόρτα του μέλλοντος.

de Gaulle
Κυρία Πρόεδρε, Κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κάθε χρόνο, η έκθεση για την κατάσταση της Ένωσης παρουσιάζει ένα μήνυμα αυτοϊκανοποίησης. Θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ότι η «ζώνη του ευρώ» θα προστατεύσει τη Γαλλία από τις αναταραχές του κόσμου, την απειλή μίας διεθνούς ύφεσης, τις διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών. Στην πραγματικότητα, όλες οι προοπτικές οικονομικής ανόδου βρίσκονται σε μία φάση αναθεώρησης προς τα κάτω, όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και στη Γερμανία, και μπορούμε να διερωτηθούμε εάν το κριτήριο του 3 % του δημοσίου ελλείμματος θα επιτευχθεί το 1999.
Αναφορικά με τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις, ας θυμηθούμε αυτά που είχαν αναγγελθεί με την ευκαιρία του Γύρου της Ουρουγουάης, δηλαδή η δημιουργία εντός δέκα ετών επιπλέον πλούτου 100 ή 200 δις δολαρίων, ιδίως στη Νοτιοανατολική Ασία και τις αναδυόμενες οικονομίες, από τον οποίο, αναμφίβολα, η Ευρώπη επρόκειτο να ωφεληθεί. Ας θυμηθούμε, επίσης, τις διαβεβαιώσεις που είχε δώσει ο κ. Delors, το 1994, απαντώντας σε ερώτηση την οποία του είχα θέσει, διαβεβαιώνοντάς με ότι το προπαρασκευαστικό στάδιο του ευρώ δεν θα προκαλούσε ύφεση, και την ωδή στη χαρά της 2ας του παρελθόντος Μαΐου η οποία απλώς ταράχθηκε από το άλλοθι Trichet, ο οποίος, ακριβώς στις 3.00 μ.μ., επρόκειτο να αναγγείλει δεκαετίες ευημερίας.
Όμως, ευτυχώς, μας προστατεύουν οι Συνθήκες του Μάαστριχτ και του Αμστερνταμ χάρη στις οποίες οι Ευρωπαίοι, που δεν μπορούν, είναι όμως σε θέση να επιτύχουν από κοινού αυτό το οποίο δεν θέλουν πλέον να κάνουν μόνοι τους. Οπωσδήποτε, με ή χωρίς νομικό πρόσχημα, γνωρίζετε ότι οι Γάλλοι ηγέτες θα σας προσφέρουν χωρίς αντάλλαγμα αυτό το οποίο ούτε που τολμάτε να ζητήσετε και αφού θα το αποκτήσετε θα ακούσετε τους δήθεν ηγέτες αυτούς να εμφανίζουν τις παραχωρήσεις τους ως επιτυχίες της Γαλλίας.
Όμως, Κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, το μήνυμά σας μου φαίνεται λίγο άτονο επειδή κανένας δεν αγνοεί τον τεχνητό χαρακτήρα αυτής της ευρωπαϊκής οικοδόμησης. Κάποια μέρα δεν θα μπορέσετε να αποφύγετε το αληθινό ερώτημα: σε τι χρησιμεύουν όλα αυτά;

Raschhofer
Κυρία Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, όταν πριν από λίγους μήνες ο Καγκελάριος Kohl και ο Jacques Chirac έστειλαν μία επιστολή στον Tony Blair και τον προειδοποιούσαν ότι υπάρχει ανάγκη για περισσότερη εγγύτητα προς τον πολίτη, εξέφρασαν τα συναισθήματα πολλών ανθρώπων. Είναι μακρύς ο κατάλογος των ελλείψεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ενυπάρχει στη δημόσια συνείδηση. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις τελευταίες επικεφαλίδες των εφημερίδων. Μία Ένωση των υποθέσεων απάτης και των μυστικών συνεδριάσεων του Συμβουλίου, μία Ένωση ανίκανη να δράσει ως ενιαίο σύνολο ως προς την εξωτερική πολιτική με την έννοια μίας Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας. Μία Ένωση που αντιπαραθέτει σε 18 εκατομμύρια ανέργους ένα πρότυπο βέλτιστης πρακτικής.
Οι προσδοκίες που δημιουργήθηκαν σε σχέση με αυτό το πολιτικό μήνυμα, μέσω αυτής της επιστολής που είχε θέμα την επικουρικότητα, μας συνόδεψαν μέχρι την άτυπη Σύνοδο Κορυφής του Pφrtschach. Ποια μηνύματα θα προκύψουν από αυτή τη Σύνοδο; Το θέμα του Pφrtschach δεν είναι πλέον η μεγαλύτερη εγγύτητα προς τον πολίτη. Με το μοιραίο κτύπημα που κατέφερε στο ζήτημα αυτό το επιχείρημα της επανεθνικοποίησης θάφτηκε ήδη εξ αρχής η δυνατότητα περιεκτικής συζήτησης σχετικά με την επικουρικότητα. Το θέμα του Pφrtschach θα είναι, όπως διάβασα, το μέλλον της Ένωσης. Δεν θέλουν ωστόσο, λένε, να συγκρουσθούν σχετικά με την Ατζέντα 2000 ή τους καθαρούς πληρωτές. Όμως αυτά τα ζητήματα που θα αποκλεισθούν από τη συζήτηση είναι ακριβώς τα ζητήματα που αφορούν το μέλλον της Ευρώπης. Ισχυρίζονται επίσης ότι δεν μπορούν να συζητήσουν για τη μεταρρύθμιση των θεσμικών οργάνων, λόγω του ότι δεν έχει επικυρωθεί ακόμα η Συνθήκη του Αμστερνταμ. Υποθέτω όμως ότι στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου δυσάρεστο για την Προεδρία του Συμβουλίου που, βάσει του επιχειρήματος αυτού, δεν θα αναγκασθεί να ανοίξει το κουτί της Πανδώρας. Φοβούμαι ότι στο Pφrtschach κανένας δεν έχει όρεξη να καεί, θίγοντας καυτά θέματα και συνεπώς τα θέματα αυτά δεν θα συζητηθούν
Και όμως υπάρχουν πολλά πράγματα μου θα επιδέχονταν μεταρρυθμίσεις, χωρίς να χρειαστεί η τροποποίηση της Συνθήκης. Στο Pφrtschach, με λίγο περισσότερο θάρρος, θα υπήρχε η δυνατότητα να σταλθεί ένα σαφές μήνυμα για την Ευρώπη. Εάν το αποτέλεσμα θα είναι μία Σύνοδος των χαμένων ευκαιριών, τότε φαντασθείτε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, πόσο μεγάλη θα είναι η απώλεια σε αξιοπιστία και η απογοήτευση που τελικά καταλήγει στο ερώτημα «προς τι η Ευρωπαϊκή Ένωση; ».

Berθs
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, αγαπητοί συνάδελφοι, από τί εξαρτάται το μέλλον της Ένωσης; Εξαρτάται, χωρίς αμφιβολία, από δύο σημαντικές προόδους. Η πρώτη αφορά την ανάγκη καθορισμού, κωδικοποίησης, κύρωσης, διαμέσου μίας δημοκρατικής ετυμηγορίας, της φύσης του συμβολαίου μεταξύ της Ένωσης και των πολιτών της γύρω από το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο, των αξιών μας. Πρέπει να καθορίσουμε και να διασαφηνίσουμε το στόχο προκειμένου να κερδίσουμε την υποστήριξη των ευρωπαίων, να νομιμοποιήσουμε τη δράση μας, να δώσουμε στην απαραίτητη τόλμη τη βάση την οποία χρειάζεται, να επαληθεύσουμε τους όρους προσχώρησης των νέων μελών.
Πρέπει να αποκτήσουμε, επίσης, τα μέσα προκειμένου να ασκήσουμε την ευθύνη μας, να αναλάβουμε το ρόλο μας ως κινητήρια δύναμη, στη διεθνή διαταραχή, προκειμένου να συμβάλουμε σε μία καλύτερη ρύθμιση.
Σ' αυτή τη μακρινή προοπτική τί αναμένουμε μεσοπρόθεσμα από το Pφrtschach; Όχι μεγάλες δηλώσεις. Πρόκειται για ένα άτυπο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Συγχαρητήρια! Πραγματοποιείστε ένα άτυπο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κύριε Πρόεδρε, και αυτό περιμένουμε από σας. Η ημερήσια διάταξη είναι ήδη υπερφορτωμένη. Αυτό το άτυπο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι ευπρόσδεκτο. Έχουμε ανάγκη και από άλλα. Δεν είναι παρά η απαρχή μίας διαδικασίας. Πρέπει, επίσης, στη συνέχεια, να επιτύχετε στη Βιέννη, η ημερήσια διάταξη της οποίας είναι αρκετά φορτωμένη με τα εθνικά σχέδια δράσης για την απασχόληση, και το θέμα της εξωτερικής εκπροσώπησης του ευρώ.
Μετά το άτυπο αυτό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, πρέπει να συζητήσετε τους μεγάλους προσανατολισμούς με τη νέα Επιτροπή και με το προσεχές Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Δεν πρέπει να τους λησμονήστετε.
Τι αναμένουμε από το Pφrtschach; Θα πρέπει πάντως να αρχίσουμε τη συζήτηση γι' αυτά τα ερωτήματα του μέλλοντος που διαγράφονται πίσω από το θεσμικό θέμα. Μη μας απαντήσετε: περιμένουμε να κυρώσετε όλοι τη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Γιατί, γνωρίζετε καλά, για ορισμένες χώρες, και ιδίως τη δική μου, δεν αρκεί να λέει κανείς: κυρώσετε, θα διαπραγματευθούμε αργότερα. Γνωρίζουμε καλά ότι τα θέματα τα οποία διακυβεύονται είναι σημαντικά, ότι οι προθεσμίες είναι σύντομες, ενώ η διαδικασία διεύρυνσης έχει ήδη αρχίσει. Ορισμένες χώρες, μεταξύ των οποίων και η δική μου, απαιτούν, προκειμένου να κυρώσυν τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, να παρασχεθούν εγγυήσεις αναφορικά με το χρονοδιάγραμμα και με τη μέθοδο που θα αποφασισθούν για αυτή τη μεταρρύθμιση των οργάνων γιατί αυτό που περιέχεται σήμερα στη Συνθήκη του Αμστερνταμ δεν τους αρκεί.
Θα ήθελα να πω λίγα λόγια για τις μεγάλες κατευθύνσεις αναφορικά με τα όργανα αυτά έτσι όπως θα τις θέλαμε με βάση τις προτάσεις του προέδρου της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων. Πράγματι, το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων έχει ανάγκη από μεταρρύθμιση. Έχετε ξεκινήσει το συλλογισμό σχετικά με το θέμα αυτό. Συγχαρητήρια! Το θέμα πρέπει να μελετηθεί σε βάθος, να μεταμορφωθεί το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων αποκλειστικά σε Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων και Αμυνας και να δημιουργηθεί ένα πραγματικό όργανο συντονισμού των υπουργών σε υψηλό επίπεδο το οποίο θα συνεδριάζει μία φορά την εβδομάδα. Πρέπει να του δοθεί μεγάλο βάρος. Το βάρος που έχει αποκτήσει το Συμβούλιο ECOFIN πρέπει να εξισορροπηθεί. Δεν έχω τίποτα εαντίον των υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, δεν αποτελούν όμως το όχημα του κοινωνικού μετασχηματισμού.
Εξάλλου, κατά την εξισορρόπηση Συμβουλίου/Επιτροπής πρέπει να λάβουμε υπόψη την ισορροπία που προβλέφθηκε αρχικά από τους συντάκτες της Συνθήκης. Πρόκειται για μία δίκαιη ισορροπία. Δεν πρέπει να δίδουμε εσφαλμένες ερμηνείες στις διάφορες διατάξεις των Συνθηκών εις όφελος ενός συγκεκριμένου οργάνου. Δεν ήταν αυτή η επιλογή των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων μέχρι σήμερα και δεν θα ήταν δίκαιο. Απλώς, έχουμε ανάγκη μιας ισχυράς Επιτροπής και ενός ισχυρού Συμβουλίου. Με την έννοια αυτή έχουμε ανάγκη να ξαναβρεί η Επιτροπή το πνεύμα συνεργασίας της και να υπερβεί το πλαίσιο ενός συμφώνου μη επίθεσης, στο οποίο, ορισμένες φορές, μας δίδει την εντύπωση ότι εξελίσσεται.
Δεν θα πω τίποτα για το Συμβούλιο του ευρώ, μολονότι πολλά θα μπορούσαν να λεχθούν και ιδιαίτερα σχετικά με το διάλογο που πρέπει να αναπτύξουμε μαζί του.
Λίγα λόγια για την επικουρικότητα. Η αρχή αυτή δεν πρέπει να χρησιμεύσει ως πρόσχημα για την επανεθνικοποίηση. Πρέπει να εξυπηρετήσει την αποτελεσματικότητα και συνεκτικότητα, όμως αυτό δεν θα επιτευχθεί διαμέσου του καθορισμού τομέων αρμοδιοτήτων. Υπάρχουν πολυάριθμα παραδείγματα τα οποία καταδεικνύουν ότι πρέπει να δράσουμε σε όλα τα επίπεδα καθένας στη σφαίρα των αρμοδιοτήτων του.

Salafranca Sαnchez-Neyra
Κυρία Πρόεδρε, ενώπιον αυτής της συζήτησης σχετικά με την κατάσταση της Ένωσης και της άτυπης Συνόδου Κορυφής του Pφrtschach, πιστεύω ότι πρέπει να διατυπωθούν δύο ερωτήσεις. Η πρώτη, ποια είναι η πραγματική κατάσταση της Ένωσης, και η δεύτερη, τι πρέπει να περιμένουμε από αυτήν την άτυπη Σύνοδο Κορυφής του Pφrtschach, για να βγούμε από την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.
Πιστεύω, κυρία Πρόεδρε, ότι κατόπιν των πρόσφατων εκλογών σε ένα κράτος μέλος και κατόπιν των δηλώσεων του Πρωθυπουργού ενός μικρού, αλλά πλούσιου κράτους μέλους επίσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις οποίες απειλούσε να προβάλει βέτο στο σύνολο της Ατζέντα 2000 αν δεν λάβει επιταγή σαν τη βρετανική, το ελάχιστο που μπορεί κανείς να πει είναι ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας επανεθνικοποίησης των κοινοτικών συζητήσεων.
Πιστεύω, κυρία Πρόεδρε, ότι δίδουμε υπερβολική έμφαση σε ένα όραμα - που είναι θεμιτό - της Ευρώπης του καθαρού υπολοίπου, του καθαρού συνεισφέροντα, του καθαρού δικαιούχου, της Ευρώπης του απτού, του μετρητού και του ηχηρού. Όμως η Ευρώπη, κυρία Πρόεδρε, είναι κάτι περισσότερο - για να το πω με μία φράση του Μαdariaga - από το υπόλοιπο του άνθρακα και του χάλυβα. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι ότι δίδοντας υπερβολική έμφαση σ' αυτό το όραμα - επαναλαμβάνω - ξεχνάμε το ουσιώδες, που είναι η Ευρώπη των αξιών, η Ευρώπη της ειρήνης, η Ευρώπη της κατανόησης, η Ευρώπη της ομόνοιας και η Ευρώπη της αλληλεγγύης ναι, και της αλληλεγγύης, κύριε Σαντέρ, επειδή ακούσατε από το Σώμα σήμερα το πρωί ότι είμαστε πολλοί που πιστεύουμε ότι η έκθεση της Επιτροπής σχετικά με το μέλλον των ίδιων πόρων, κύριε Σαντέρ, αποτελεί ρήξη με τη γραμμή της αλληλεγγύης, στροφή πίσω στις παραδοσιακές θέσεις της Επιτροπής και μια μπερδεμένη χρήση του προϋπολογισμού, στην οποία ανακατεύονται τα έσοδα και οι δαπάνες, και κατά την οποία, όταν η Επιτροπή αναφέρεται σε κοινοτικές πολιτικές, θίγει τις αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Η Ευρώπη πρέπει να βγει από τον λήθαργό της και να κάνει ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Και πώς μπορεί να το κάνει αυτό; Ενισχύοντας την εσωτερική της διάσταση μέσω των ιδιαίτερων προτύπων της της εσωτερικής αγοράς και της οικονομικής και νομισματικής ένωσης και επιβεβαιώνοντας την εξωτερική της προβολή, διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από τον φορέα που πληρώνει και υπογράφει τις επιταγές των μεγάλων σύγχρονων δραμάτων.
Τι μπορεί να περιμένει κανείς από τη Σύνοδο Κορυφής του Pφrtschach; Η αλήθεια είναι ότι δεν πρέπει να είμαστε υπερβολικά αισιόδοξοι. Κατά πρώτον, δεν θα υπάρξουν συμπεράσματα προς εφαρμογή, αφού πρόκειται για άτυπη Σύνοδο. Και αυτό που ζητώ από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι να καθιερώσει πραγματικά την κοινοτική μέθοδο. Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου εξήγησε ποιες είναι οι υποχρεώσεις που αντιστοιχούν φυσικά, κατά πρώτο λόγο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Από την πλευρά της, η Επιτροπή πρέπει να σταματήσει τις εσωτερικές συγκρούσεις - ας μην ξεχνάμε ότι η υπόθεση ECHO αποκάλυψε συγκρούσεις μεταξύ τεσσάρων Επιτρόπων - και να ταχθεί αποφασιστικά, σε αρμονική συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υπέρ της χάραξης της πορείας του σχεδίου της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Το Συμβούλιο πρέπει να προσδιορίσει τις προτεραιότητες μεταξύ των επιδιωκόμενων στόχων, να καταλάβει επιτέλους ότι αν κάθε κράτος μέλος δεν αναζητά το πλεονέκτημά του στο κοινό πλεονέκτημα, θα πρέπει να εκχωρήσουμε μέρος των εθνικών κυριαρχιών σε άλλες δυνάμεις, οι οποίες έχουν συνειδητοποιήσει απόλυτα τα πλεονεκτήματα που συνεπάγεται η ένωση και η ολοκλήρωση.
Συμφωνώ απόλυτα με την πλειοψηφία των στόχων που εξέθεσε ο Προεδρεύων του Συμβουλίου, αλλά θα ήθελα να κάνω μόνο μία μικρή διόρθωση όσον αφορά τον μύθο. Ο μύθος είναι θεμελιώδες συστατικό της ανθρώπινης ζωής, αλλά αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να αντικαταστήσουμε τους ψεύτικους μύθους με αληθινούς, και αληθινοί μύθοι είναι εκείνοι που σέβονται την πραγματικότητα και ταυτόχρονα δεν περιορίζονται σ' αυτήν, που δεν ασκούν βία σε ό, τι υπάρχει, αλλά που φιλοδοξούν κάτι περισσότερο και δεν θεωρούν το υπάρχον αρκετό, αλλά το συμπληρώνουν με αυτό που φανταζόμαστε και αυτό που επιθυμούμε, κυρία Πρόεδρε, και αυτό που επιθυμούμε από την Ευρώπη είναι - όπως είπε και ο Πρόεδρος Martens - να μην απογοητεύσει τις φιλοδοξίες της για παγκόσμια ηγεσία τον 21ο αιώνα.

Sjφstedt
Κυρία Πρόεδρε, θα πω δυο λόγια για την πρόταση ψηφίσματος του κ. De Giovanni και της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων. Είναι ένα ψήφισμα σε έντονα «ομοσπονδιακό» πνεύμα. Αν υλοποιηθεί, τότε η Ένωση θα κάνει στην πράξη ένα βήμα προς τις «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης». Τι πρόβλημα υπάρχει τότε μ' αυτό; Το πρόβλημα είναι ότι δεν το ζητούν στα κράτη μέλη μας. Στη Βόρεια Σουηδία, π.χ., από όπου κατάγομαι, δεν προβάλλονται σχεδόν ποτέ αιτήματα για ενδυνάμωση της Επιτροπής ή για ενσωμάτωση της ΔΕΕ στην ΕΕ. Αν σφυγμοτρηθεί η στάση του σουηδικού λαού απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα ελάχιστο ποσοστό μόνο, ακόμη και από αυτούς που διάκεινται θετικά στην ένταξη, θέλει να υπάρξει μία τέτοια εξέλιξη.
Αυτό που αντίθετα προβάλλει ως το πραγματικό πρόβλημα της Ένωσης είναι η έλλειψη ουσιαστικής δημοκρατίας και δημοκρατικού ελέγχου επί της νομοθεσίας. Θεωρώ δε ότι έπρεπε, σε συνάρτηση μ' αυτό, να τεθεί τώρα το αίτημα για ριζικό εκδημοκρατισμό, ο οποίος πρέπει να βασίζεται στον έλεγχο, σε ένα ορατό μέλλον, του ουσιαστικού νομοθετικού έργου από τα εθνικά κοινοβούλια.

Schφrling
Κυρία Πρόεδρε, το ψήφισμα De Giovanni της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων περιέχει έναν αριθμό θέσεων ενόψει της έκτακτης Διάσκεψης Κορυφής. Οι περισσότερες από αυτές τις θέσεις προχωρούν υπερβολικά πολύ στον ενοποιητικό οίστρο τους. Η παράγραφος 22, π.χ., αναφέρει ότι τώρα θα πρέπει να θέσουμε τις βάσεις για την ενσωμάτωση των αρμοδιοτήτων της ΔΕΕ στην ΕΕ, δηλαδή μία στρατιωτικοποίηση της ΕΕ, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την άποψη που έχει η πλειοψηφία της Ομάδας των Πρασίνων για την ειρηνική και αποστρατιωτικοποιημένη Ευρώπη που θέλουμε να δημιουργήσουμε.
Εμείς, οι Σουηδοί Πράσινοι θα υπερψηφίσουμε το εναλλακτικό ψήφισμα που υπέβαλε, μεταξύ άλλων, το δανέζικο Κίνημα του Ιουνίου, διότι αντικατοπτρίζει καλύτερα τη θέληση για βελτίωση της δημοκρατικής νομιμότητας και για να καταστεί πραγματικότητα η επικουρικότητα, όπως εκφράστηκε στη Διάσκεψη του Κάρντιφ.
Δυστυχώς, το περιεχόμενο πολλών από τις προτάσεις τροπολογίας της δικής μου Ομάδας είναι τέτοιο, ώστε εγώ και οι συνάδελφοί μου δεν μπορούμε να τις υπερψηφίσουμε, μεταξύ άλλων την πρόταση τροπολογίας που θέλει να δώσει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αρμοδιότητες επί εσωτερικών θεμάτων και θεμάτων δικαιοσύνης. Εφόσον αυτές οι αρμοδιότητες ανήκουν στα κράτη μέλη δεν μπορούμε φυσικά να υπερψηφίσουμε τέτοιες προτάσεις τροπολογίας.

Vanhecke
Κυρία Πρόεδρε, σας υπενθυμίζω πρώτα απ' όλα, και κατά τη συζήτηση για την κατάσταση της Ένωσης αυτό έχει σημασία, ότι βάσει μιας απόφασης του Δικαστηρίου της Καρλσρούης, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ομοσπονδία κρατών και κατά κανέναν τρόπο ένα υπερκράτος σε εξέλιξη.Έχω την πεποίθηση ότι αυτό το γεγονός και αυτή η δικαστική απόφαση πρέπει να αναφέρεται και να επιβεβαιώνεται συνεχώς σε αυτή την αίθουσα.
Δεύτερον, εφιστώ την προσοχή του Προεδρεύοντος του Συμβουλίου στο γεγονός ότι πολλά σημεία των ευρωπαϊκών διαδικασιών λήψης αποφάσεων δεν είναι μόνο ασαφή και θολά, αλλά κατά βάση είναι και αντιδημοκρατικά. Αυτό ισχύει λόγου χάρη για την πολύ μεγάλη εξουσία υψηλόβαθμων υπαλλήλων που διορίστηκαν από πολιτικές συντεχνίες, δηλαδή για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά αυτό ισχύει επίσης για τη διαμόρφωση πολλών ευρωπαϊκών οδηγιών. Στη χώρα μου για παράδειγμα, στη Φλάνδρα, αντιμετωπίζουμε τεράστιο πρόβλημα για τη μεταφορά στο βελγικό δίκαιο της ευρωπαϊκής οδηγίας της 19ης Δεκεμβρίου 1994 περί του δικαιώματος ψήφου των Ευρωπαίων πολιτών. Τόσο η Συνθήκη του Μάαστριχτ όσο και η ίδια αυτή δεσμευτική οδηγία, εγκρίθηκαν στη χώρα μου με απλή πλειοψηφία, ενώ χρειαζόταν μια αναθεώρηση του συντάγματος περί του δικαιώματοςψήφου στο Βέλγιο, η οποία θα μπορούσε να είχε γίνει μόνο με ειδική πλειοψηφία δύο τρίτων. Η έμπρακτη υπερίσχυση μιας ευρωπαϊκής οδηγίας επί του βελγικού συντάγματος, σημαίνει ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορούν να αγνοηθούν τα συντάγματα των κρατών μελών, κάτι που στα μάτια μου τουλάχιστον δεν μπορεί να αρμόζει με μια σωστή αντίληψη της Ένωσης ως ομοσπονδίας κρατών, στο πνεύμα της δεσμευτικής απόφασης της Καρλσρούης.
Στην προκειμένη περίπτωση της Φλάνδρας, το δικαίωμα ψήφου για πολίτες της ΕΕ στις Βρυξέλλες και στη Φλαμανδική Βραβάντη, στην πράξη θα οδηγήσει σε εθνική κάθαρση εις βάρος των ολλανδοφώνων Φλαμανδών. Να μην εκπλαγεί κανείς στην αίθουσα όταν, κατά τις εκλογές που θα γίνουν του χρόνου για παράδειγμα, η Ευρώπη δεν θα έχει στη Φλάνδρα δυστυχώς καμία δημοτικότητα.

Swoboda
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, αυτό που σχεδιάστηκε από μερικούς ως Σύνοδος Κορυφής για την αποδυνάμωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί, πρέπει, και οφείλει να καταλήξει σε μία Σύνοδο Κορυφής για την ενδυνάμωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν υποστηρίζω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλαμβάνει τα πάντα, αντιθέτως μάλιστα θα πρέπει να δούμε καθαρά τι παραμένει εθνικό ή περιφερειακό καθήκον. Αλλά αυτό που θα αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να το εκτελέσει με μεγαλύτεο ζήλο και αποτελεσματικότητα.
Ένας από αυτούς τους τομείς είναι για παράδειγμα η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας, για την οποία ειπώθηκαν σήμερα αρκετά πράγματα. Ειδικά τον τελευταίο καιρό, διαπιστώσαμε σε αρκετές περιπτώσεις ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να σημειώνει επιτυχίες, όταν χαράζει μία κοινή, σαφή και κατανοητή γραμμή. Σχετικά με το Κοσσυφοπέδιο - έχουμε μιλήσει αρκετά συχνά για το θέμα αυτό: Όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση κατέληξε σε συμφωνία, και σε συντονισμό με το ΝΑΤΟ, συνέβαλε και αυτή στην κάμψη του Milosevic. Εάν συνεχίσουμε να συμφωνούμε, έτσι πιστεύω τουλάχιστον εγώ, θα καμφθούν ο Milosevic και ο ΑΣΚ και θα ξεκινήσουν ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.
Σχετικά με τη διαδικασία διεύρυνσης: έχουμε πει στον πληθυσμό της Σλοβακίας και της Λετονίας ότι θέλουμε να διαπραγματευτούμε με τις χώρες αυτές, αλλά θα πρέπει να προχωρήσουν περισσότερο προς την κατεύθυνση της δημοκρατίας, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Εν τω μεταξύ, και οι δύο πληθυσμοί έχουν πράγματι κάνει τα βήματα αυτά και αυτό μας αποδεικνύει την επιτυχία μας. Δείχνει όμως ότι τώρα πλέον θα πρέπει να στείλουμε το μήνυμα ότι από την πλευρά μας έχουμε αντιληφθεί τις προσπάθειές τους, τις σεβόμαστε και τις υποστηρίζουμε.
Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, αναφερθήκατε στη σημαντική απόφαση για τον διορισμό ενός κυρίου ή μίας κυρίας ΚΕΠΠΑ. Και εγώ είμαι της άποψης ότι πρόκειται για μία σημαντική απόφαση. Είναι ωστόσο σαφές ότι χρειαζόμαστε μία ισχυρή προσωπικότητα, αλλά ταυτόχρονα και μία προσωπικότητα που να διαθέτει την ικανότητα να συντονίζεται και να συνεννοείται με τα μέλη της Επιτροπής και τα μεμονωμένα κράτη. Ένας ασυντόνιστος τρόπος δράσης θα προκαλούσε μεγαλύτερες ζημιές απ' ό, τι θα ωφελούσε. Και αυτό πρέπει να το έχει υπόψη ο κύριος ή η κυρία ΚΕΠΠΑ.
Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, καταστήσατε σαφές ότι η κοινωνική οικονομία της αγοράς είναι ένα πρότυπο στο οποίο δεν στοχεύουμε μόνον εμείς στην Ευρώπη. Επέστρεψα μόλις χθες από τη Ρωσία όπου διαπίστωσα πώς μερικοί ακροφιλελεύθεροι σύμβουλοι, τις περισσότερες φορές αμερικανικής προέλευσης, έχουν εκφοβίσει και παραπλανήσει όχι μόνο τους Ρώσους αλλά και τους Ευρωπαίους. Διαπίστωσα επίσης ότι πολλά από αυτά τα πράγματα θα πρέπει να τα διορθώσουμε από κοινού. Φυσικά θα πρέπει να διορθωθούν και από την ίδια τη Ρωσία η οποία συνέβαλε στη συγκρότηση της απόλυτα ελεύθερης οικονομίας της αγοράς, και προ πάντων λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν τα τελευταία χρόνια εκεί.
Μία τελευταία παρατήρηση, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου. Ο συνάδελφος κ. Medina έκανε μία σύγκριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με γοτθικό καθεδρικό ναό. Μερικές φορές μας φαίνεται ωστόσο σαν ένα μεταμοντέρνο κτίσμα με ελληνικούς κίονες, περιτριγυρισμένο από ιταλικές πλατείες, με εσωτερικές αυλές όπως στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, με αγγλικούς και γαλλικούς κήπους, και επίσης με χαρακτηριστικά του γερμανικού γοτθικού ρυθμού και του αυστριακού μπαρόκ. Βέβαια, και ένα τέτοιο κτιριακό σύμπλεγμα έχει τη χάρη του, αλλά θα πρέπει σε τελευταία ανάλυση να υπάρχει ένα ενιαίο σχέδιο. Κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, ελπίζω ότι ειδικά στο Pφrtschach θα καταφέρετε να πείσετε τους κυρίους που χρηματοδοτούν την οικοδόμηση - δυστυχώς είναι λιγοστές οι κυρίες - ότι παρά τους διαφορετικούς ρυθμούς θα πρέπει να κατασκευασθεί ένα ενιαίο, κοινό οικοδόμημα.
Με αυτό το πνεύμα σάς εύχομαι κάθε επιτυχία στο Pφrtschach.

Graziani
Κυρία Πρόεδρε, μου φαίνεται ότι διέκρινα, στην παρέμβαση κυρίως του Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, μια νέα διάσταση σχετικά με ένα πρόβλημα μεγάλης σημασίας και σπουδαιότητας, την ανεργία, που είναι ένα πρόβλημα που πλήττει όλες τις αναπτυγμένες κοινωνίες, και μάλιστα ιδιαίτερα αυτές. Είναι ένα νέο στοιχείο γιατί έως χτες, σε αυτήν την Αίθουσα και έξω από αυτήν, είχε λεχθεί ότι το πρόβλημα της απασχόλησης είναι ένα εθνικό ζήτημα, που αφορά τα μεμονωμένα κράτη και όχι την Ένωση, η οποία προφανώς θα έχει άλλα πράγματα να σκεφθεί. Τελικά ανακαλύπτεται - ή καλύτερα ίσως, ανακαλύπτεται ξανά - ότι και η Ένωση έχει κάτι να πει και κυρίως να κάνει. Η πολιτική λογική τείνει δηλαδή να επιστρέψει εκεί απ'όπου η ιδεολογία, που αυτή την φορά είναι φιλελεύθερη, είχε προσπαθήσει να την διώξει. Δεν βρισκόμαστε σίγουρα παρά στην συνειδητοποίηση της ύπαρξης του προβλήματος, μας λείπουν ακόμα οι βασικές κατευθύνσεις, αλλά είναι ήδη κάτι, και μάλιστα θα ήταν ήδη κάτι εάν ελευθερωνόταν το έδαφος από την ιδεολογική πεποίθηση που καθιστά τα κρατικά όργανα απλούς φύλακες όσων η αγορά θα ήταν σε θέση να κάνει από μόνη της, σαν η οικονομική πολιτική να μην ήταν αντίθετα το αναγκαίο συμπλήρωμα της εισαγωγής του ενιαίου νομίσματος.
Το Συμβούλιο διαπιστώνει, αντίθετα - και το συγχαίρω γι'αυτό - την ανάγκη να υπάρξει ως συνέχεια του ευρώ μια εναρμόνιση των οικονομικών πολιτικών που να έχουν ως στόχο, μαζί με την σταθερότητα, τον αγώνα, ακριβώς, κατά της ανεργίας, που ταπεινώνει όποιον πλήττεται από αυτήν αλλά καθιστά επίσης υπεύθυνο όποιον - θεσμικά όργανα και ανθρώπους - αντιμετωπίζει το πρόβλημα με το να χύνει ίσως κάποια δάκρυα αλλά όχι με το να βάζει το μυαλό του να σκεφτεί. Το Ευαγγέλιο λέει: «Όχι όποιος φωνάζει Κύριε, Κύριε, αλλά όποιος κάνει το θέλημα του Πατρός...».
Έτσι, όλα αυτά επαναπροτείνουν και το πρόβλημα των λειτουργικών θεσμικών οργάνων, πρόβλημα που δεν συνδέεται, όμως, τόσο με μεταρρυθμίσεις όσων υπάρχουν, αλλά με την δημιουργία αυτών που δεν υπάρχουν ακόμα. Η εξωτερική πολιτική της Ένωσης, που έως τώρα περιορίστηκε στην διατύπωση προθέσεων, είναι μια σημαντική απόδειξη όλων αυτών: έως ότου τα θεσμικά όργανα παραμένουν μπλοκαρισμένα - και δυστυχώς δεν παρατηρούνται μεγάλες κινήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση - δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες. Η εξωτερική πολιτική χωρίς μια αληθινή κυβέρνηση, χωρίς έναν κοινό στρατό, είναι το πολύ μια ρητορική άσκηση που αναδύει αμέσως μια προεξοφλημένη δυσάρεστη ανικανότητα.

Klima
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κύριοι Επίτροποι, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πολύ για αυτή τη λεπτομερή συζήτηση Στο Pφrtschach θα είμαι σε θέση να θέσω υπόψη των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων την άποψή σας και τους προσανατολισμούς σας, ώστε να συμπεριληφθούν στον προβληματισμό τους για κάθε ζήτημα. Υπάρχει ευρεία κατανόηση από όλες τις πλευρές για το ότι το θέμα του Pφrtschach δεν είναι και δεν πρέπει να είναι η επανεθνικοποίηση, αλλά, όπως ήδη αναφέρθηκε στο Κάρντιφ, το μέλλον της Ευρώπης.
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπάρχει επίσης μία μεγάλη πλειοψηφία που υποστηρίζει ότι θα πρέπει να συζητήσουμε τα αναφερθέντα κύρια πολιτικά σημεία μίας καλύτερα συντονισμένης οικονομικής πολιτικής όσον αφορά τη σταθερότητα και την απασχόληση στην Ευρώπη, να κάνουμε σκέψεις σχετικά με την υπεύθυνη συμβολή της Ευρώπης στη σταθερότητα των χρηματοοικονομικών αγορών και των αγορών της παγκόσμιας οικονομίας καθώς και να ασχοληθούμε με το ζήτημα της εσωτερικής ασφάλειας. Όσον αφορά το τελευταίο ζήτημα δεν είμαι ευχαριστημένος με την ταχύτητα που κατευθυνόμαστε προς αυτόν τον χώρο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ασφάλειας στην Ευρώπη. Θα πρέπει να συζητήσουμε και το ζήτημα που αναφέρθηκε πολλές φορές, το ζήτημα μίας Ευρώπης η οποία στο πλαίσιο μίας ενισχυμένης Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας θα διαθέτει αυτοπεποίθηση. Μου είναι ήδη σαφές ότι ο διορισμός στη θέση του Ύπατου Αρμοστού για την ΚΕΠΠΑ μίας δραστήριας πολιτικής προσωπικότητας, όσο το δυνατόν πιο ικανής σε θέματα συντονισμού, δεν είναι το παν. Για να ενισχύσουμε πραγματικά τον ρόλο που διαδραματίζει η Ευρώπη παγκοσμίως, πρέπει ωστόσο να πάρουμε σοβαρά τη διαδικασία αυτή, την οποία θα ακολουθήσουν και άλλα βήματα.
Αξιότιμε κύριε βουλευτή Frischenschlager, δεν συμμερίζομαι τη γνώμη σας ότι θα έπρεπε να είχαμε ήδη καθορίσει επακριβώς την κοινή μας κατεύθυνση και να είχαμε ήδη καταρτίσει χρονοδιαγράμματα. Πιστεύω, και επιτρέψτε μου αυτήν την παρατήρηση, ότι για παράδειγμα είναι σημαντικό στο θέμα της σταδιακής εναρμόνισης της δημοσιονομικής πολιτικής να ζητήσουμε πρώτα από τους Υπουργούς Οικονομικών να μας αναπτύξουν τις προοπτικές και τα ενδεχόμενα χρονικά πλαίσια. Και τούτο, όχι διότι θεωρώ ότι στόχος μας στην Ευρώπη πρέπει να είναι η εξίσωση των φορολογικών συντελεστών, αλλά διότι πιστεύω πως θα πρέπει να κατασκευάσουμε ένα σύστημα που θα μας δώσει στο μέλλον τη δυνατότητα να μην συνεισφέρουν στη χρηματοδότηση των κρατικών καθηκόντων μόνον εκείνοι που δεν μπορούν να αμυνθούν, δηλαδή οι καταναλωτές και οι εργαζόμενοι. Αντίθετα, πρέπει να βρούμε ένα σύστημα βάσει του οποίου θα συνεισφέρουν στη χρηματοδότηση των κοινών μας κρατικών και ευρωπαϊκών καθηκόντων κατά ανάλογο τρόπο και ορισμένοι που σήμερα είναι πολύ ευέλικτοι, όπως για παράδειγμα το κεφάλαιο.
(Χειροκροτήματα) Πιστεύω ότι στο Pφrtschach θα πρέπει φυσικά να αναφερθούμε στο ζήτημα της καλύτερης συνεργασίας, του καλύτερου συντονισμού, καθώς και στο ζήτημα μίας ενισχυμένης αποδοτικότητας. Θα πρέπει επίσης να αναφερθούμε στην έναρξη μίας διαδικασίας που θα οδηγήσει σε μία ενισχυμένη δημοκρατική νομιμοποίηση, αλλά όμως και στο ζήτημα της επικουρικότητας, και το λέω ξεκάθαρα κυρία συνάδελφε, ότι το συγκεκριμένο ζήτημα δεν έχει εξαφανισθεί από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Μόνο που ποτέ δεν εννοούσαμε μία επικουρικότητα που οδηγεί προς την επανεθνικοποίηση. Επικουρικότητα σημαίνει την ενίσχυση της κοινής πολιτικής εκεί όπου οι πολίτες στην Ευρώπη θα έχουν οφέλη, θα έχουν μία ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία που θα προκύπτει από κοινές αποφάσεις. Ταυτόχρονα, αυτό σημαίνει όμως ότι π.χ. στον τομέα της πολιτικής για τον πολιτισμό, ακριβώς επειδή έχουμε αυτόν τον μεταμοντέρνο καθεδρικό ναό, τον αποτελούμενο από πολλούς πολιτισμικούς λίθους, η ευρωπαϊκή ιθαγένεια, η ευρωπαϊκή ψυχή μπορεί να είναι κάτι επιπλέον, αλλά αυτό δεν σημαίνει είτε πως θα καταστραφεί είτε πως πρέπει να καταστραφεί η πολιτιστική ταυτότητα μίας περιφέρειας, ενός κράτους.
Κοινό μας καθήκον θα είναι να δώσουμε ζωή στο πρωτόκολλο του Αμστερνταμ που αφορά την επικουρικότητα και να ελέγχουμε σε κάθε απόφαση κατά πόσο υπάρχει η ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία για τους πολίτες. Είναι ένα καθήκον που έχει θέσει στον εαυτό της η Επιτροπή. Θα μπορούσε να συζητείται στα εθνικά κοινοβούλιο μία ετήσια έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την επικουρικότητα, έτσι ώστε να εξουδετερωθεί εκεί το, όπως πιστεύω, συχνά αδικαιολόγητο συναίσθημα ότι πάρα πολλές από τις αποφάσεις που λαμβάνονται στην Ευρώπη δεν έχει νόημα να λαμβάνονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Θεωρώ ότι πρέπει να προετοιμαστούμε καλά για τη Σύνοδο Κορυφής της Βιέννης και υπόσχομαι για άλλη μία φορά ότι η αυστριακή Προεδρία θα κάνει το παν για να επιτευχθεί μία ουσιαστική πρόοδος στο ζήτημα της Ατζέντα 2000 και καλώ τα κράτη μέλη να αναπτύξουν κοινή βούληση και να επιτρέψουν την πρόοδο αυτή. Πιστεύω ότι θα ήταν και προς όφελος των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων της Ευρώπης, εάν μέχρι της ευρωεκλογές έχουν λύσει από κοινού το ζήτημα αυτό σαν θετική ένδειξη της ικανότητας επίλυσης προβλημάτων και όχι σαν σημάδι αδυναμίας ότι δηλαδή δεν είμαστε ούτε πρόθυμοι, ούτε σε θέση να πραγματοποιήσουμε τις απαραίτητες εσωτερικές μεταρρυθμίσεις.
Πιστεύω επίσης, ότι μέσα από αυτό το μήνυμα για τη θετική μας τοποθέτηση απέναντι στη διαδικασία της διεύρυνσης, θα έχουμε κατά την έναρξη των διαπραγματεύσεων τον Νοέμβριο, στη Βιέννη, μία πολύ ανοικτή και ειλικρινή συζήτηση βάσει της έκθεσης της Επιτροπής σχετικά με την πρόοδο. Χωρίς να θέλω να αναμιχθώ στην εσωτερική πολιτική της Σλοβακίας, χαιρετίζω ένθερμα το γεγονός ότι στις εκλογές που έγιναν στη χώρα τους οι πολίτες της Σλοβακίας υποστήριξαν ιδιαίτερα έναν δρόμο της δημοκρατίας, έναν δρόμο του κράτους δικαίου και με τον τρόπο αυτό επιβεβαίωσαν εκ των υστέρων ως εύλογη πολιτική θέση, την θέση που είχε υποστηρίξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δηλαδή να μην απομονωθεί η Σλοβακία. Πιστεύω ακόμα ότι, εάν μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής της Βιέννης υπάρχει ένα καταστατικό για τους βουλευτές, θα πρέπει να το αναλύσουμε στη Βιέννη και να ασχοληθούμε με αυτό. Θα θέσουμε σε κίνηση τη συζήτηση, επειδή έχει σημασία να έχουμε βρει μία ρύθμιση για τους βουλευτές ήδη πριν από τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Σας ευχαριστώ για τη συζήτηση. Έχουμε πολλά κοινά καθήκοντα. Εύχομαι στη Σύνοδο Κορυφής να έχουμε μία επιτυχία, επάξια της ευρωπαϊκής ιδέας. Χαίρομαι που τον Δεκέμβριο θα μου ξαναδοθεί η ευκαιρία να ξανασυζητήσω μαζί σας αφενός για τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής Pφrtschach, που τότε θα έχει πια λήξει, και αφετέρου για τη Σύνοδο της Βιέννης. Ευχαριστώ πολύ!
(Χειροκροτήματα)
Πρόεδρος
Σας ευχαριστώ θερμά, Κύριε Καγκελάριε, για την παρέμβαση αυτή και κρίνω ότι ο κ. Πρόεδρος της Επιτροπής επιθυμεί να μας πει λίγα λόγια. Ευχαρίστως του δίδω αμέσως το λόγο.

Santer
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θα περιορισθώ απλώς να απαντήσω σε ορισμένες ερωτήσεις προκειμένου να διαλύσω κάποιες παρεξηγήσεις που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν από τις παρεμβάσεις ορισμένων αξιότιμων βουλευτών.
Η έκθεση της Επιτροπής που υπεβλήθη στο πλαίσιο της απόφασης για τους ίδιους πόρους δεν περιλαμβάνει ούτε προτάσεις ούτε κατευθύνσεις της Επιτροπής όσον αφορά τους μελλοντικούς ίδιους πόρους. Αντίθετα, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Κάρντιφ ανέθεσε στην Επιτροπή να εξετάσει ορισμένες επιλογές, ακριβώς προκειμένου να διευκολυνθεί η συζήτηση σχετικά με τις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο των προτάσεων για τη μεταρρύθμιση της Ατζέντα 2000.
Συνεπώς, η Επιτροπή δεν υπέβαλε διόλου με δική της πρωτοβουλία προτάσεις επανεθνικοποίησης της κοινής γεωργικής πολιτικής. Ούτε, εξάλλου, πρότεινε να λαμβάνονται υπόψη τα καθαρά υπόλοιπα για τον καθορισμό των καθαρών συνεισφορών. Η Επιτροπή, απλώς, έφερε εις πέρας αυτό το οποίο της ανατέθηκε, υποδεικνύοντας ορισμένες πιθανές εναλλακτικές λύσεις προκειμένου να διευκολυνθούν οι διαπραγματεύσεις στα διάφορα κράτη μέλη.
Εάν, κατά τύχη, επιτευχθεί συμφωνία σε επίπεδο κρατών μελών σχετικά με το σύνολο της δέσμης και τις δημοσιονομικές προοπτικές, τη στιγμή αυτή, και μόνο τη στιγμή αυτή, η Επιτροπή θα ασκούσε το δικαίωμα πρωτοβουλίας της υποβάλλοντας συγκεκριμένες προτάσεις. Όμως, μέχρι σήμερα, η Επιτροπή παρουσίασε στους διαπραγματευτές απλώς πιθανές εναλλακτικές λύσεις στις διάφορες κατευθύνσεις. Τώρα, εναπόκειται στα κράτη μέλη και στο Συμβούλιο να αποφανθούν.
Θα ήθελα, συνεπώς, να αρθεί κάθε παρεξήγηση. Όσον αφορά τα υπόλοιπα, κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, υποστηρίζω όλους όσους μου είπαν ότι, προκειμένου να διασφαλίσει το μέλλον της η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να πλησιάσει περισσότερο τους πολίτες. Γνωρίζετε ότι αυτό ήταν το κύριο θέμα της ομιλίας μου κατά την ανάληψη των καθηκόντων ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και υποστηρίζω όλες τις προσπάθειες της αυστριακής προεδρίας προς την κατεύθυνση αυτή. Επειδή η Ευρώπη δεν είναι αποκλειστικά μία αγορά και το ευρώ δεν αποτελεί αυτοσκοπό, απλώς είναι σημαντικά μέσα για τον καθορισμό και την προώθηση του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου, ενός προτύπου ανάπτυξης το οποίο βασίζεται στο πνεύμα της αλληλεγγύης στην οποία η οικονομική και κοινωνική συνοχή πρέπει να παραμείνουν οι βασικοί πυλώνες της ευρωπαϊκής οικοδόμησής μας. Σ' αυτό το πνεύμα πρέπει να εντάξουμε τη συζήτηση σχετικά με την επικουρικότητα. Κατά τη γνώμη μου, η επικουρικότητα και η αλληλεγγύη αποτελούν τις δύο όψεις του νομίσματος, δύο αλληλένδετες όψεις, εάν πραγματικά επιθυμούμε να οικοδομήσουμε μία Ευρώπη που να βρίσκεται πλησιέστερα στους πολίτες.
Κατά τα άλλα, είμαι πεπεισμένος ότι η Ευρώπη μπορεί να ανταποκριθεί στις ευθύνες της σε διεθνές επίπεδο στο πλαίσιο το οποίο τονίσατε, κύριε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Εντούτοις, φοβάμαι ότι για άλλη μια φορά η Ευρώπη δεν θα μπορέσει να αξιοποιήσει την ευκαιρία που παρουσιάζεται και ότι τα σχέδια τα οποία στηρίζονται από τη μεγάλη πλειοψηφία μας θα βουλιάξουν στο τέλμα της γραφειοκρατίας. Πρόκειται για μεγάλο κίνδυνο και γνωρίζω γιατί μιλώ αν ληφθούν υπόψη οι συζητήσεις που διεξάγονται στα διάφορα Συμβούλια Υπουργών.
Εδώ πρέπει να παρέμβει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο όπου οι συλλογισμοί που έχουν αρχίσει από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων μπορούν να δώσουν νέες ωθήσεις, ακριβώς προκειμένου η Ευρώπη να μπορέσει να αναλάβει τις ευθύνες της έναντι των ιδίων των πολιτών της, αλλά, επίσης, και τις ευθύνες της έναντι των εταίρων της και σε διεθνές επίπεδο. Εάν αυτή είναι η κατεύθυνση την οποία θα υιοθετήσουμε στο Pφrtschach, τότε, βέβαια η Ευρώπη θα ανακτήσει την αξιοπιστία της έναντι των πολιτών!

Πρόεδρος
Ευχαριστώ τον Πρόεδρο Santer.
Έλαβα δύο προτάσεις ψηφίσματος, που υπεβλήθησαν σύμφωνα με το άρθρο 40, παράγραφος 5, του Κανονισμού.

Myller
Αξιότιμη κυρία Πρόεδρε, εύχομαι οι αγορεύσεις που θα γίνουν μετά από τις τελικές τοποθετήσεις της Επιτροπής και του Συμβουλίου, να μην είναι μικρότερης σημασίας από εκείνες που προηγήθηκαν.
Είναι πράγματι σημαντικό να διαπιστώσουμε ότι δεν ζούμε σε μια Ευρώπη έτοιμη, αλλά σε μια Ευρώπη που βιώνει συνεχείς αλλαγές. Η επιτυχία μας θα προσδιοριστεί ανάλογα με το πόσο θα σταθούμε ικανοί να ανταποκριθούμε στις μελλοντικές προκλήσεις. Κατά συνέπεια, είναι απαραίτητο να διεξάγεται ενας μόνιμος διάλογος για το εάν η γραμμή που έχουμε επιλέξει είναι η σωστή, ένας διάλογος ο οποίος διεξάγεται εδώ τώρα.
Η Ευρώπη έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει τα αυξανόμενα παγκόσμια οικονομικά προβλήματα σαφώς καλύτερα από ό, τι σε άλλες ηπείρους. Στον σημερινό κόσμο, που δοκιμάζεται από αλλεπάλληλες κρίσεις, η σταθερότητα της Ευρώπης χαίρει εκτίμησης και από εκείνους που για διάφορους λόγους έχουν ταχθεί κατά της ευρωπαϊκής συνεργασίας. Αυτή η τάση φαίνεται μεταξύ άλλων στις δημοσκοπήσεις με την αύξηση της δημοτικότητας του κοινού νομίσματος, την ίδια στιγμή που η δημοτικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της μητέρας του ευρώ, μειώνεται ανάμεσα στους πολίτες.
Η κοινή Οικονομική και Νομισματική Πολιτική επιβάλλει στα κράτη μέλη να συντονίσουν την άσκηση της οικονομικής πολιτικής τους σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό, προκειμένου να εξασφαλιστεί και στο μέλλον μια σταθερή αναπτυξιακή πορεία. Στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής πρέπει να δοθεί ιδιαίτερα μεγάλη προσοχή σε τομείς στους οποίους οι πολίτες προσδίδουν μεγάλη σημασία στα πλαίσια της ευρωπαϊκής συνεργασίας. Πρέπει να προωθηθεί το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο, το οποίο συμπεριλαμβάνει τον συντονισμό κοινωνικών, περιβαλλοντικών και οικονομικών δραστηριοτήτων, καλύτερα απ' ότι γίνεται σήμερα. Στο επίκεντρο της οικονομικής πολιτικής πρέπει να αναδειχθούν οι προσπάθειες για τη βελτίωση της κατάστασης της απασχόλησης. Σχετικά με αυτό το θέμα, μπορούμε να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας στην προηγούμενη Προεδρία της Βρετανίας, όπως και στην σημερινή Προεδρία της Αυστρίας: κατά την Προεδρία τους τα σχετικά θέματα έχουν αντιμετωπιστεί σε μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με το παρελθόν.
Δυστυχώς, η παγκόσμια οικονομική κρίση δημιουργεί πιέσεις και στην Ευρώπη. Ελπίζουμε, ιδιαίτερα σε ό, τι αφορά τις κοντινές μας περιοχές, η Ρωσία να μπορέσει να διευθετήσει το ταχύτερο δυνατόν την οικονομική και πολιτική της κρίση. Η πρωτοβουλία σχετικά με την βόρεια διάσταση της ΕΕ, η οποία θα εξετασθεί μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, θα συμβάλει στη δημιουργία της απαιτούμενης συνεργασίας, η οποία θα διεξαχθεί με προοπτική και με προγραμματισμό, μεταξύ της Ρωσίας και της ΕΕ. Στην οικονομική συνεργασία με τη Ρωσία θα πρέπει να υπογραμμιστεί η αναγκαιότητα της πραγματοποίησης πραγματικών διαρθρωτικών αλλαγών, μεταξύ άλλων, στον τραπεζικό κλάδο και στον τομέα της διοίκησης. Είναι τώρα καιρός να αναπυχθεί το πρόγραμμα TACIS, έτσι ώστε να ανταποκριθεί στις σημερινές ανάγκες. Το πάγωμα των πόρων του προγράμματος TACIS δεν συνιστά ορθή τακτική, αλλά επαναλαμβάνω, επιβάλλεται αυτοί οι πόροι να διοχετεύονται καλύτερα από ό, τι έχει γίνει μέχρι σήμερα.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ την κ. Myller, και θα ήθελα να πληροφορησω τους συναδέλφους που έχουν εγγραφεί για τη συζήτηση αυτή ότι ο κ. Καγκελάριος και ο κ. Πρόεδρος της Επιτροπής έπρεπε να μας εγκαταλείψουν επειγόντως. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ήθελαν να παρέμβουν στο στάδιο αυτό, όμως η κ. Υπουργός Εξωτερικών είναι παρούσα και ακούει με μεγάλη προσοχή όσα μπορούν να πουν οι συνάδελφοι, καθώς και ο Επίτροπος Fischler.

Bourlanges
Κυρία Πρόεδρε, μας καλείτε να μιλήσουμε στην έρημο, πράγμα στο οποίο είμαστε συνηθισμένοι στο Κοινοβούλιό μας. Θέλω να προσθέσω ότι η έρημος αυτή κατοικείται από όμορφο κόσμο αφού συναντούμε σ' αυτήν την κυρία Υπουργό.
Θα ήθελα να χρησιμοποιήσω τα δύο ή τρία λεπτά που διαθέτω για να αποστείλω, απλώς, ένα μήνυμα. Έχουμε την αίσθηση, σήμερα, ότι συμβαίνει κάτι το αρκετά περίεργο στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε θεσμικό επίπεδο. Διαπιστώνουμε μία κάποια πρόοδο της συναίνεσης σχετικά με την ιδέα ότι οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες, αλλά, ταυτόχρονα, μίας συναίνεσης η οποία τείνει να περιορίζεται σε εξαιρετικά λεπτομερείς πτυχές. Πράγματι, όσο πιο πολύ προχωρούμε στη θεσμική συζήτηση όλο και πιο πολύ έχουμε την εντύπωση ότι οι τομείς που πρέπει να μεταρρυθμισθούν εξατμίζονται, διαλύονται μπροστά τα μάτια μας, στο βαθμό που η διαδικασία μειώνεται σε μία «μίνι-μεταρρύθμιση» αναφορικά με τη στάθμιση των ψήφων, μία μικροσκοπική επέκταση της ειδικής πλειοψηφίας, και μία βελτίωση του οργανογράμματος της Επιτροπής.
Πιστεύω ότι η διπλή αυτή εξέλιξη είναι ανησυχητική και δεν μπορούμε να δεχθούμε μία έκπτωση των μεταρρυθμίσεων. Πράγματι, αυτό που διακυβεύεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι απλώς τα τρία θεσμικά όργανα, τα οποία πρέπει να διευθετηθούν οριακά, αλλά η γενική σύλληψη της Ένωσης. Πώς μπορούμε να λειτουργήσουμε, τί πρέπει να κάνουμε μαζί, με ποια μέσα, και ποιες πολιτικές, τελικά θέλουμε να καταρτίσουμε από κοινού; Αυτή η έλλειψη βασικού συλλογισμού προκαλεί την ολίσθηση που ανέφερα προηγουμένως, προκαλεί μία μινιμαλιστική ολίσθηση προς σχεδόν ανύπαρκτες μεταρρυθμίσεις.
Νομίζω ότι είναι καιρός να ανησυχήσουμε για την ολίσθηση αυτή, να διαμαρτυρηθούμε κατά της ανησυχητικής αυτής εξέλιξης, γιατί η διεύρυνση απαιτεί από μας μία θεμελιώδη μεταρρύθμιση, όχι μόνο των κειμένων, αλλά και των συνηθειών μας, της διοίκησής μας και της πολιτικής βούλησής μας. Όπως είπε ο πρώην Γάλλος Πρόεδρος, Raymond Barre, «Στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο πιο τρελλοί είμαστε τόσο λιγότερο γελάμε».

Fayot
Κυρία Πρόεδρε, η άτυπη διάσκεψη του προσεχούς Σαββατοκύριακου και η διάσκεψη του Δεκεμβρίου έχουν τεράστια σημασία για την ευρωπαϊκή πολιτική ζωή. Εξάλλου, πλησιάζουν οι ευρωπαϊκές εκλογές του Ιουνίου 1999 και η ανανέωση της Επιτροπής. Συνεπώς, η πολιτική συζήτηση στην Ευρώπη επιταχύνεται.
Ουσιαστικά, θεωρώ ότι τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα σε επίπεδο κρατών μελών πρόβαλαν σαφώς τις προσδοκίες των πολιτών μας για μία εθελουσιαρχική πολιτική, για παράδειγμα, στον τομέα της απασχόλησης, την άρνηση να αφεθεί στην αγορά το βασικότερο μέρος των πολιτικών αποφάσεων, την απαίτηση να διατηρηθεί και να αναπτυχθεί το κοινωνικό πρότυπο που τόσο δύσκολα κατακτήθηκε τον αιώνα αυτό χάρη στους εργατικούς αγώνες. Συνεπώς, πρέπει να προσφερθούν στους πολίτες αληθινές επιλογές κοινωνίας τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Για το σκοπό αυτό, πρέπει να αποκτήσουμε, επίσης, τα πολιτικά μέσα και συμφωνώ με τον Πρόεδρο Santer όταν λέγει ότι στην ευρωπαϊκή διακυβέρνηση συμμετέχουν όλοι οι παράγοντες σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Θα ήθελα να αναφερθώ σε τέσσερις πτυχές αυτής της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης.
Κατά πρώτο λόγο, πάντα υπήρχαν ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα τα οποία ήσαν άξια του ονόματός τους. Το άρθρο 138-Α της Συνθήκης του Μάαστριχτ κατέστη διάταξη σχεδόν σε αχρηστία. Γνωρίζουμε ότι σε εθνικό πολιτικό επίπεδο τα κόμματα είναι αυτά που διαρθρώνουν και ενεργοποιούν αυτή την πολιτική ζωή. Τίποτα το παρόμοιο δεν υπάρχει σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ποιός φταίει γι' αυτό; Υπεύθυνα είναι τα εθνικά κόμματα. Τα εθνικά κόμματα πρέπει να αντιληφθούν πλήρως την ανάγκη δημιουργίας ισχυρών πολιτικών ευρωπαϊκών κομμάτων με τη δυνατότητα λήψης αποφάσεων κατά πλειοψηφία, αποτελεσματικούς μηχανισμούς και δημοκρατικές δομές.
Κατά δεύτερο λόγο, η ευρωπαϊκή ιθαγένεια, η άλλη πτυχή της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες για να παγιωθεί. Η συμμετοχή υπηκόων άλλων κρατών μελών στις ευρωπαϊκές και τοπικές εκλογές είναι ανεπαρκής σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρόκειται για μεγάλο κενό της ευρωπαϊκής δημοκρατίας.
Κατά τρίτο λόγο, ορισμένοι πιστεύουν ότι μπορεί να βελτιωθεί η δημοκρατία εάν πολλαπλασιασθούν οι συνελεύσεις, για παράδειγμα, με την προσθήκη στις συνελεύσεις, τις οποίες ήδη έχουμε, μιας συνέλευσης εθνικών βουλευτών στους οποίους θα ανατεθεί να επαληθεύουν την τήρηση της επικουρικότητας. Αυτό είναι παράλογο. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα η διαδικασία να καταστεί περισσότερο αδιαφανής.
Κατά τέταρτο λόγο, πώς μπορούμε να καταστήσουμε πιο ενδιαφέρουσα την ευρωπαϊκή πολιτική ζωή, με λίγη φαντασία, χωρίς να τροποποιήσουμε τις Συνθήκες; κυρία Πρόεδρε, η ένωση «Η δική μας Ευρώπη», η οποία εμψυχώνεται από τον Jacques Delors, πρότεινε κατά τις προσεχείς ευρωπαϊκές εκλογές τα πολιτικά κόμματα να δεσμευθούν σχετικά με το πρόσωπο του μελλοντικού Προέδρου της Επιτροπής. Ούτε ο Jacques Delors, ούτε τα μέλη της ένωσής του, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγομαι και εγώ, μπορούν να θεωρηθούν ως ανόητοι. Υπέβαλαν την πρόταση αυτή επειδή διαπίστωσαν μία μείωση της συμμετοχής στις εκλογές. Για το λόγο αυτό, στο πνεύμα της εποχής, έχουμε κάθε συμφέρον να δώσουμε ένα πρόσωπο στην ευρωπαϊκή πολιτική και η ευρωπαϊκή προσωπικότητα η οποία είναι η πλέον προβαλλόμενη πολιτικά θα είναι ο Πρόεδρος της Επιτροπής. Και θεωρώ ότι θα ήταν πολύ επιβλαβές για τη δημοκρατία η ανάθεση των καθηκόντων αυτών να εξαιρεθεί από τη δημοκρατική διαδικασία.

Nassauer
Κυρία Πρόεδρε, με μεγάλη μου ευχαρίστηση θα συνεχίσω αυτά που είπε ο συνάδελφος Bourlanges. Έχω να παρατηρήσω ότι στη μινιμαλιστική προσέγγιση της μεταρρύθμισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση αντιπαρατίθενται οι οπωσδήποτε αυξανόμενες προσδοκίες των πολιτών ως προς την Ένωση. Η Ευρώπη αποκτά όλο και περισσότερο την έννοια ενός ενιαίου χώρου. Τα εσωτερικά σύνορα έχουν καταργηθεί και συνεπώς οι πολίτες περιμένουν ότι θα τους προσφέρεται ασφάλεια και προστασία από το οργανωμένο έγκλημα μέχρι και την παράνομη μετανάστευση, σε βαθμό συγκρίσιμο με εκείνον που τους προσφέρουν τα εθνικά κράτη.
Ήδη εδώ και αρκετό καιρό βιώνουμε την Ευρώπη ως έναν επιτυχημένο ενιαίο οικονομικό χώρο, αλλά λείπει μέχρι σήμερα ένα νομικός χώρος, αντίστοιχος του οικονομικού που θα ρυθμίζει και θα προστατεύει την οικονομική δράση με βάση την κοινωνική δικαιοσύνη. Προς την κατεύθυνση αυτή στρέφονται λοιπόν οι προσδοκίες των πολιτών. Βλέπουμε τη διεύρυνση προς ανατολάς ως μία τεράστια ιστορική ευκαιρία για μία αναδιάταξη της Ευρώπης, που ωστόσο θα πρέπει να συνδεθεί με την προσδοκία για τη μεταφορά των ευρωπαϊκών προτύπων ασφάλειας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας και στα προσχωρούντα κράτη και να καταδειχθεί ότι δεν πρόκειται απλά για μία επέκταση της βάσης δράσης για τις ανατολικές μαφίες.
Η Συνθήκη του Αμστερνταμ αποτελεί φυσικά τεράστια πρόοδο, αλλά είναι ταυτόχρονα ένα μεγάλο πρόγραμμα εργασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε τελευταία ανάλυση πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δεν έφερε μόνο περισσότερα δικαιώματα για το Κοινοβούλιο, αλλά ότι συμβαδίζει και με εμφανή αρνητικά πρόσημα σε σχέση με τη δημοκρατική νομιμοποίηση. Στη Συνθήκη μεταφέρονται στην Ένωση ουσιαστικά πεδία της εσωτερικής πολιτικής. Τα πεδία αυτά αφαιρούνται από την άμεση νομοθετική αρμοδιότητα των εθνικών κοινοβουλίων και μεταφέρονται στο μόνο έμμεσα δημοκρατικά νομιμοποιημένο Συμβούλιο, αλλά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν αποκτά κάποιο αξιόλογο δικαίωμα συναπόφασης. Υπάρχει ένα δημοκρατικό έλλειμμα που πρέπει να αναπληρωθεί.
Στη νέα Συνθήκη η Επιτροπή διαθέτει ένα εκτεταμένο δικαίωμα ως προς τις πρωτοβουλίες και μετά από πέντε έτη θα έχει μάλιστα το μονοπώλιο των πρωτοβουλιών και θα πρέπει να έχει το νου της ώστε να μην εφαρμόζει το μονοπώλιο αυτό προς όφελος λίγων, αλλά προς όφελος όλων. Η προσωρινή προστασία των προσφύγων δεν θα πρέπει για παράδειγμα να περιορισθεί μόνο στην απλόχερη επέκταση όσον αφορά τη συνένωση των οικογενειών, αλλά θα πρέπει επίσης να υπάρξει μέριμνα και για μία δίκαιη κατανομή των βαρών. Για τον λόγο αυτό, ένας χώρος της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης χρειάζεται περισσότερη αλληλεγγύη ως προς την ελευθερία και περισσότερη ασφάλεια για τους πολίτες, που δεν πρέπει να αποτύχει λόγω της επιμονής για τη διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας.
(Χειροκροτήματα)

Schδfer
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, το μέλλον της Ευρώπης θέτει μεγάλα ερωτήματα που δεν πρέπει να απαντηθούν μικρόψυχα. Στη σημερινή συζήτηση μιλάμε για πραγματικά προβλήματα και δικαιολογημένα δεν διεξάγουμε πλαστές αψιμαχίες. Η προετοιμασία της ΕΕ για τον 21ο αιώνα σημαίνει τη σταδιακή συνέχιση της διαδικασίας ολοκλήρωσης επίσης και με θεσμικές μεταρρυθμίσεις, σημαίνει επίσης ότι δεν πρέπει να παραμείνουμε στάσιμοι στα όσα έχουμε επιτύχει και σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να προβούμε σε επανεθνικοποιήσεις. Το πρόβλημα της συζήτησης σχετικά με την επικουρικότητα συνίσταται στο ότι οι Συνθήκες του Μάαστριχτ και του Αμστερνταμ μετατόπισαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την εξουσία προς όφελος διευρυμένων κοινοτικών πολιτικών καθώς και στο ότι οι εθνικές πολιτικές απλά δεν έχουν κάνει πράξη το γεγονός αυτό. Εντωμεταξύ, τα ευρωπαϊκή θέματα είναι τις περισσότερες φορές ζητήματα της εσωτερικής πολιτικής που θα πρέπει να λυθούν από κοινού με την ΕΕ. Θα πρέπει προπάντων να πουν οι εθνικές κυβερνήσεις ανοικτά στους πολίτες τους: Μάλιστα, θέλουμε και πρέπει να λαμβάνουμε από κοινού αποφάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, επειδή είναι καλό για τη χώρα μας και επειδή η χώρα μας δεν είναι πλέον σε θέση να λύσει από μόνη της προβλήματα κεντρικής σημασίας.
Ο σκεπτικισμός σε σχέση με την Ευρώπη ο οποίος επικρατεί σε ένα μέρος του πληθυσμού απορρέει από τη στάση εκείνων που ενεργούν σύμφωνα με τη ρίμα που ακούγεται συχνά: όταν έχουμε καλοκαιρία, είναι της χώρας μας επιτυχία, όταν πιάσουν οι βοριάδες είναι της Ένωσης μπελάδες! Πρόκειται για την αυτοάμυνα της Ευρώπης. Μόνο μία κοινότητα με ισχυρά όργανα μπορεί να διαμορφώσει και να επηρεάσει την παγκοσμιοποίηση και τον αυξανόμενο διεθνή καταμερισμό της εργασίας. Σε πολλά πεδία χρειαζόμαστε την επιστροφή της πολιτικής καθότι στις δεκαετίες ου '80 και του '90 είχαμε δείξει υπερβολική πίστη στην απορύθμιση και στη λύση που θα μας έφερνε αποκλειστικά και μόνο η αγορά. Το ευρωπαϊκό πρότυπο εξακολουθεί να είναι ένα κρατικό πρότυπο. Το ευρώ ήταν ένα ορόσημο στην ιστορία της ΕΕ, το επόμενο ορόσημο θα πρέπει να είναι η κοινή πολιτική για την απασχόληση. Εύχομαι στην Αυστριακή Προεδρία του Συμβουλίου πλήρη επιτυχία προς αυτήν την κατεύθυνση και της απευθύνω την εγκάρδια ευχή των ανθρακωρύχων που συνηθίζουμε στην περιοχή της Ρουρ «Glόck auf»!

Randzio-Plath
Κυρία Πρόεδρε, η Νομισματική Ένωση θα αλλάξει την Ευρώπη. Θα σχηματίσει ένα πλαίσιο πολιτικής τάξης για την ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική ενιαία αγορά, αλλά πέραν τούτου θα προλειάνει και το έδαφος για την Πολιτική Ένωση. Δίχως αυτή δεν μπορεί έτσι και αλλιώς να συνεχίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση την πορεία της προς την υλοποίηση της Ατζέντας 2000 και την διεύρυνση προς ανατολάς. Χρειαζόμαστε όμως να αναπτυχθεί περισσότερο το ευρωπαϊκό πνεύμα. Η ελπίδα του γερμανού συγγραφέα Peter Schneider όσον αφορά τη γυναίκα των ονείρων του Ευρώπη, διαψεύδεται επανειλημμένα, επειδή η δυναμική που έχει αναπτύξει λόγω του ενιαίου νομίσματος η ικανή να λειτουργήσει ενιαία αγορά δεν βρίσκει την αντιστοιχία της σε άλλα πολιτικά πεδία. Η κάθε αγορά χρειάζεται ένα νομικό πλαίσιο, εάν δεν θέλουμε να παραβλαφθεί η κοινωνία, και θέλω να υπενθυμίσω ότι τα χρήματα υπάρχουν για τους πολίτες. Από την άποψη αυτή, η Ευρωπαϊκή Ένωση προσφέρει με τη Νομισματική Ένωση την ιστορική ευκαιρία για να ξεπερασθούν επιτυχώς τα επακόλουθα της παγκοσμιοποίησης.
Οι κρίσεις στη Ρωσία και σε άλλα μέρη του κόσμου από τη μία πλευρά, και από την άλλη η θετική εξέλιξη της σταθερότητας των τιμών υπογραμμίζουν την ιδιαίτερη σημασία του ευρώ για την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομισματική σταθερότητα. Η ζώνη του ευρώ ορθώνεται όπως ο φάρος στην ταραγμένη θάλασσα των νομισματικών και χρηματοοικονομικών αναταραχών. Δεν πρέπει όμως να επαναπαυτούμε σε αυτό, αλλά, παράλληλα προς τη νομισματική σταθερότητα, πρέπει να οργανώσουμε και την κοινωνική σταθερότητα. Εμπιστοσύνη σε αυτήν την Ευρώπη δεν χρειάζεται να δείξουν μόνο οι αγορές, αλλά και οι άνθρωποι. Ως εκ τούτου είναι τώρα πολύ σημαντικό να διαμορφωθεί και να συντονισθεί η Νομισματική Ένωση και από άποψη οικονομικής, απασχολησιακής και κοινωνικής πολιτικής. Κάνω λοιπόν έκκληση στην Προεδρία του Συμβουλίου και στην Επιτροπή να συμπεριλάβουν επιτέλους ισότιμα το Κοινοβούλιο στον συντονισμό της οικονομικής πολιτικής και της πολιτικής για την απασχόληση και να προβούν επιτέλους στη σύναψη της διοργανικής συμφωνίας μαζί μας, έτσι ώστε να μπορούμε να λάβουμε μέρος σε αυτές τις σημαντικές προόδους της Ένωσης τις οποίες και χρειαζόμαστε. Εμείς, ως Κοινοβούλιο, οργανώσαμε τον δημοκρατικό διάλογο με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και ο πρώτος διάλογος επί νομισματικών θεμάτων ήδη έλαβε χώρα. Τώρα όμως πρέπει να σημειωθεί πρόοδος και στο πολιτικό επίπεδο όπως άλλωστε πρέπει να σημειωθεί πρόοδος και στο διεθνές επίπεδο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, προ πάντων οι 11 της ζώνης του ευρώ, πρέπει να μιλήσουν με μία φωνή όχι μόνο στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και στο διεθνές επίπεδο, και μάλιστα με τη συμμετοχή του Συμβουλίου και της Επιτροπής.
Πρέπει να ληφθούν μέτρα κατά του φορολογικού, του κοινωνικού και του περιβαλλοντικού ντάμπινγκ, κατά των φορολογικών παραδείσων και υπέρ μίας ελάχιστης φορολόγησης των επιχειρήσεων. Το ευρώ θα αναπτύξει τη δική του δυναμική και θα επιβληθεί στις αγορές και στον πληθυσμό. Χρειαζόμαστε επίσης και μία οργάνωση των μέτρων που αφορούν την πραγματική οικονομία, ώστε από την 1η Ιανουαρίου 1999 αυτή η ζώνη του ευρώ να μπορέσει να συνεισφέρει στη συνεχή βελτίωση της κατάστασης στην Ένωση.

Azzolini
Κύριοι Πρόεδροι, αξιότιμοι συνάδελφοι, σε μεγάλο μέρος συμφωνώ με τις σκέψεις όσων προηγήθηκαν σε αυτήν την συζήτηση. Θέλω ωστόσο να τονίσω ότι το 1998 ήταν σίγουρα ένα έτος σταθμός στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης: κατά το έτος αυτό είδαμε, πράγματι, την υλοποίηση του ενιαίου νομίσματος, που έδωσε μια αποφασιστική ώθηση προς μια πιο στενή συνεργασία μεταξύ των χωρών μας, η οποία έχει πολύ μεγαλύτερες προεκτάσεις από την ήδη μεγάλη αξία αυτού του αποτελέσματος. Γι'αυτό, φυσικά, πρέπει να επαινεθεί ο Πρόεδρος Santer, ο οποίος με τον Επίτροπο de Silguy, τήρησαν ημερομηνίες στα πλαίσια των υποχρεώσεων που επιβάλλει η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Ένα ευχαριστώ πρέπει να δοθεί και στις κυβερνήσεις, που μπόρεσαν να παραχωρήσουν ένα μέρος της κυριαρχίας τους για την επίτευξη ενός σημαντικού και ιστορικού κοινού στόχου και, πρώτη, μεταξύ αυτών, στην κυβέρνηση του Καγκελάριου Kohl, οποίος αν και άφησε, μετά από δεκαέξι χρόνια, την διακυβέρνηση της χώρας του, πέρασε όμως δικαίως στην ιστορία της Ένωσης.
Τέλος, ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ πηγαίνει στους πολίτες της Ένωσης, οι οποίοι σε μερικές χώρες χρειάστηκε να κάνουν βαριές και περισσότερες θυσίες για να μπορέσουν οι ίδιες αυτές χώρες να ενταχθούν στις παραμέτρους της σύγκλισης. Αυτή η επιτυχία δεν πρέπει όμως να αποσπά την προσοχή μας από το γεγονός ότι η Ένωση πρέπει να σταθεί σε πιο γερές βάσεις για να παίξει έναν πιο σημαντικό και καθοριστικό ρόλο. Είναι πράγματι οι περίφημοι πυλώνες τους οποίους δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ακόμα, κύριε Πρόεδρε, ως στηρίγματα του συνολικού θεσμικού οικοδομήματος, που θα μετατρέψουν την Ευρώπη σε μια πολιτική και όχι μόνο οικονομική πραγματικότητα, παγκοσμίου επιπέδου. Το σοβαρό πρόβλημα της ανεργίας, η ανεπάρκεια μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας και ακόμα και τώρα, η ελλειπής μεταρρύθμιση των θεσμικών μας οργάνων αποτελούν, κατά την γνώμη μου, τις πραγματικές προκλήσεις που ακόμα περιμένουν την κατάλληλη απάντησή μας.
Αυτές είναι κατά συνέπεια οι υποχρεώσεις που πρέπει να συμπεριλάβουμε με απόλυτη προτεραιότητα στην ατζέντα της Ένωσης, και γιατί αποτελούν ένα χρέος απέναντι στους πολίτες της Ένωσης και στις τρίτες χώρες. Σχετικά με αυτό θα ήθελα να τονίσω ότι θεωρώ μέχρι σήμερα ακατάλληλο το ενδιαφέρον της Ένωσης προς την Λεκάνη της Μεσογείου και να θυμίσω ότι οι διεθνείς σχέσεις δεν πρέπει να υποκινούνται μόνο από εμπορικά συμφέροντα. Υπάρχουν, πράγματι, βάσιμες αιτίες κοινωνικής, εθνικής, πολιτισμικής καθώς και στρατηγικής τάξης που πρέπει να εκφραστούν σε μια πιο ευαίσθητη πολιτική που θα αποβλέπει στην λύση των προβλημάτων εκείνων που εδώ και πάρα πολύ καιρό χαρακτηρίζουν την περιοχή της Μεσογείου.
Κυρία Πρόεδρε, ελάχιστα μόνο δευτερόλεπτα για να χαιρετίσω με ικανοποίηση, επί τη ευκαιρία, την έναρξη του ευρωκοινοβουλευτικού μεσογειακού φόρουμ καθώς και την επιστροφή της Μάλτας στην διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ολοκλήρωση που θα ήθελα να συνέβαινε για την Μάλτα το ταχύτερο δυνατό, ώστε να ανακτηθεί ο τώρα πια χαμένος χρόνος που δεν μπόρεσε να κερδηθεί πρωτύτερα.

Cunha
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, συνάδελφοι, η παρούσα συζήτηση σηματοδοτείται από την εξέταση της Ατζέντας 2000, από τη συνεχιζόμενη ύπαρξη υψηλών ποσοστών ανεργίας και από την εμφάνιση ανησυχητικών οιωνών οικονομικής ύφεσης.
Σχετικά με την Ατζέντα 2000, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι αυτή δεν αποκτά νόημα παρά μόνο σε περίπτωση που θα συμβάλει στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν κοιτάξουμε όμως τις προτάσεις που τίθενται επί τάπητος, πολύ φοβούμαστε ότι μάλλον ενδέχεται να οδεύουμε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Θα πρέπει να επιτύχουμε την εκ νέου εξισορρόπηση της ΚΓΠ ώστε να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε με δίκαιο τρόπο σε όλα τα ευρωπαϊκά γεωργικά συστήματα, και ειδικότερα σε εκείνα των πιο περιφερειακών και μειονεκτικών περιοχών, που απειλούνται περισσότερο από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Σε αντίθετη περίπτωση, διατρέχουμε τον κίνδυνο να προωθήσουμε μια μεταρρύθμιση που θα ευνοεί αποκλειστικά τους πιο αποδοτικούς γεωργούς, υπονομεύοντας ταυτόχρονα το ευρωπαϊκό γεωργικό πρότυπο.
Η χρηματοδότηση της διεύρυνσης προς ανατολάς δεν πρέπει να γίνει σε βάρος των διαρθρωτικών ταμείων, δηλαδή με πόρους που θα αφαιρεθούν από τις φτωχότερες περιφέρειες και τους φτωχότερους πολίτες αυτής της Ένωσης. Η πρόταση χρηματοδότησης που υπεβλήθη προσφάτως από την Επιτροπή τείνει προς την κατεύθυνση της επανεθνικοποίησης κοινοτικών πολιτικών, πράγμα που κατά τα φαινόμενα υποδεικνύει μια μινιμαλιστική στάση της Ευρώπης έναντι της αναγκαίας προσπάθειας ενδυνάμωσης και εμβάθυνσης.
Όσον αφορά το πρόβλημα της ανεργίας, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι μέχρι στιγμής δεν έχει φανεί στον ορίζοντα τίποτα που να είναι σε θέση να ανατρέψει μια τόσο δραματική κατάσταση. Η ταλάντευση που παρατηρήθηκε μεταξύ κεϊνσιανιστικών και μονεταριστικών λύσεων θα πρέπει να ξεπεραστεί και να βρεθεί μια σύνθεση πολιτικής που θα βοηθήσει στην υπέρβαση της κρίσης.
Τέλος, σχετικά με την οικονομική ύφεση. Σε αντίθεση με την τελευταία που είχε σημειωθεί, η τρέχουσα οικονομική ύφεση δεν έχει επηρεάσει επί του παρόντος την Ευρωπαϊκή Ένωση με τόσο δραματικό τρόπο όπως έγινε με τους κυριότερους ανταγωνιστές της. Εντούτοις, η αβεβαιότητα που πλανάται όσον αφορά την εξέλιξη της κατάστασης συνιστά μια εντονότερη προσοχή από πλευράς της Ένωσης ώστε να μη βρεθεί προ απροόπτου. Και συνιστά επίσης να σταματήσουν πια τα κράτη μέλη, όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση της χώρας μου, να ωραιοποιούν την υφιστάμενη οικονομική κατάσταση στις εξαγγελίες τους. Για όλους τους παραπάνω λόγους, αναμένουμε πολλά από την αυστριακή Προεδρία και από τη Σύνοδο Κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη εβδομάδα.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο το πρωί.

Ψηφοφορίες
Πρόεδρος
Θα είναι μία σύντομη περίοδος ψηφοφοριών διότι, λόγω του κατακλυσμού των αιτήσεων των πολιτικών ομάδων για χωριστές ψηφοφορίες στο ψήφισμα για την Έκτακτη Διάσκεψη Κορυφής, αναγκαστήκαμε να αναβάλουμε την ψηφοφορία πάνω στο θέμα αυτό για αύριο. Και αυτό θα πρέπει να προβληματίσει τις πολιτικές ομάδες, γιατί νομίζω ότι ίσως χρειάζεται να ορίσουμε μία βραχύτερη προθεσμία για την κατάθεση αιτήσεων για χωριστές ψηφοφορίες.

Falconer
Κύριε Πρόεδρε, θα παρατηρείτε βέβαια ότι βρίσκομαι στην αίθουσα συνεδριάσεων. Το σχόλιό μου απευθύνεται σε εσάς διότι γνωρίζω ότι το θέμα σάς απασχολεί ιδιαιτέρως. Έχει να κάνει με τις επικοινωνίες. Πρόσφατα, την Πέμπτη, έστειλα ένα e-mail από τον καινούριο υπολογιστή του Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες στο γραφείο μου. Αφού ενέπλεξα αρκετούς από τους υπαλλήλους του διοικητικού προσωπικού, το e-mail έφθασε τελικά στο γραφείο μου σήμερα. Κάτι τέτοιο δεν νομίζω ότι αποτελεί καλό παράδειγμα προόδου στην Ένωση: να χρειάζονται δηλαδή σχεδόν 5 ημέρες από τις Βρυξέλλες ώς το γραφείο της εκλογικής μου περιφέρειας. Κατανοώ ότι οφείλεται σε σφάλμα του εξυπηρετητή Groupwise τον οποίο χρησιμοποιεί το Κοινοβούλιο για τη συγκεκριμένη εργασία.
Εφόσον ο Αντιπρόεδρος Haarder ασχολείται ήδη με τα θέματα αυτά, θα μπορούσε να μελετήσει περαιτέρω και το συγκεκριμένο και να μας ενημερώσει για το αν τα χρήματά μας αξιοποιούνται κατά τον βέλτιστο τρόπο και για το αν έχουν υπάρξει και άλλες διαμαρτυρίες τέτοιου χαρακτήρα.

Blak, Iversen, Kirsten Jensen και Sindal
Αυτή η πρόταση αποτελεί τμήμα της ευρύτερης κοινοτικής πολιτικής στον τομέα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Αφορά εγκαταστάσεις που εκπέμπουν οργανικούς διαλύτες. Το κύριο βάρος της πρότασης έγκειται στην ατμοσφαιρική ρύπανση και στις επιπτώσεις της στη δημόσια υγεία. Παρ' όλα αυτά, οι πτυχές που μπορεί να συνδέονται με το εσωτερικό περιβάλλον του χώρου εργασίας, το εργασιακό περιβάλλον, δεν συνυπολογίζονται. Γι' αυτό οι Δανοί σοσιαλδημοκράτες στηρίζουν τις τροπολογίες της επιτροπής για τις πιθανές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία εν γένει, αλλά και για την έκθεση στον εργασιακό χώρο ειδικότερα.

Lindqvist
Στηρίζω την έκθεση διότι για τους οργανικούς διαλύτες, κυρίως στους τομείς όπου γίνεται ευρεία χρήση τους όπως στον καθαρισμό, στα διαλυτικά και τα συντηρητικά, είναι απαραίτητες οι αυστηρότερες προϋποθέσεις.
Στηρίζω την έκθεση υπό την προϋπόθεση να έχουν επιμέρους κράτη μέλη το δικαίωμα διατήρησης και θέσπισης αυστηρότερων κανονισμών, δηλ. υπό την προϋπόθεση έγκρισης της πρότασης τροπολογίας αριθ. 6. Πρέπει να ισχύει η αρχή της πρόληψης, δηλ. να μη χρησιμοποιούνται χημικές ουσίες αν θεωρηθεί ότι συνδέονται με τον παραμικρό κίνδυνο για το περιβάλλον και την υγεία, καθώς και η αρχή της υποκατάστασης, δηλ. να χρησιμοποιούνται λιγότερο επικίνδυνες ουσίες, σε περίπτωση που αυτές υπάρχουν.

Rovsing
Οι εμπειρίες μας από τις υπηρεσίες υγείας όλων των χωρών έχουν δείξει ότι οι πτητικές οργανικές ενώσεις είναι αφ' εαυτές επικίνδυνες για τη δημόσια υγεία. Επιπροσθέτως, οι ενώσεις αυτές συντελούν στη δημιουργία όζοντος, που και αυτό προκαλεί προβλήματα υγείας. Η μείωση αυτών των ουσιών είναι λοιπόν μια ουσιαστικότατη πρωτοβουλία στο πλαίσιο πρόληψης πολλών νοσημάτων, ειδικά δε του αναπνευστικού συστήματος. Το Κοινοβούλιο έχει συμβάλει πολύ θετικά στη βελτίωση της συγκεκριμένης πρότασης σε πολλά σημεία κατά την πρώτη ανάγνωση, ειδικότερα όσον αφορά την απαίτηση να λαμβάνονται υπόψη οι οργανικοί διαλύτες των χρωμάτων. Είναι ευχάριστο που η κοινή θέση του Συμβουλίου πληροί τις ουσιαστικότερες απαιτήσεις που έθεσε το Κοινοβούλιο κατά την πρώτη ανάγνωση.
επί της έκθεσης Lange (A4-0364/98)
Fitzsimons
Η πρόταση οδηγίας για τη μείωση της εκπομπής αερίων από βαριά εμπορικά οχήματα αποτελεί μέρος μιας γενικής κοινοτικής στρατηγικής και απορρέει από τις οδηγίες για τη μείωση των εκπομπών από επιβατηγά αυτοκίνητα και ελαφρά εμπορικά οχήματα οι οποίες πρόσφατα εγκρίθηκαν από το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στο πλαίσιο της διαδικασίας συνδιαλλαγής.
Η νέα αυτή νομοθεσία αποτελεί επιτυχία για τον καθαρό αέρα στην Ευρώπη. Το νέο σύνολο συμπεφωνημένων προτάσεων προχωράει πέρα από το αρχικό κείμενο που συμπεριλαμβάνεται στις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και θα εγγυάται βέβαια ότι τα νέα επιβατηγά αυτοκίνητα και τα ελαφρά εμπορικά οχήματα θα εκπέμπουν στο μέλλον λιγότερους ρύπους σε σχέση με το παρελθόν. Στη νέα αυτή αναθεωρημένη ρύθμιση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επέβαλε επίσης καύσιμα καλύτερης ποιότητας.
Τα καύσιμα με χαμηλή περιεκτικότητα σε θείο αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο αυτών των πακέτων προτάσεων τα οποία επιδιώκουν τη μείωση των εκπομπών από τους κινητήρες ντήζελ.
Η περιεκτικότητα των καυσίμων σε θείο θα μειωθεί σημαντικά και το νέο αυτό καύσιμο θα προσαρμόζεται εύκολα στις νέες τεχνολογίες μείωσης των εκπομπών για τα ελαφρά οχήματα και τα συστήματα καθαρισμού των καυσαερίων.
Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η Διάσκεψη του Κυότο έθεσε αυστηρό χρονοδιάγραμμα για όλο τον πλανήτη για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και των σχετικών επικίνδυνων ρυπογόνων ουσιών, προκειμένου να βοηθήσει στην αποκατάσταση των συνεπειών από την καταστροφική συρρίκνωση του στρώματος του όζοντος και τις κλιματικές μεταβολές.
Η νομιμοποίηση, ενώπιον της οποίας βρισκόμαστε σήμερα, αποτελεί εγγενές τμήμα του προγράμματος μεταρρύθμισης που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη συμμόρφωση, με τις κατευθυντήριες γραμμές που έθεσαν οι συμμετέχοντες στη Διάσκεψη του Κυότο.
Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από βαριά εμπορικά οχήματα συνιστούν ένα ολοένα και αυξανόμενο ποσοστό των συνολικών εκπομπών από οχήματα. Τα οχήματα αυτά θα πρέπει επομένως να καλυφθούν από την κοινοτική στρατηγική για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα το συντομότερο δυνατόν.
Επιπλέον, θα πρέπει να θεσπιστούν φορολογικά κίνητρα, ώστε να εξασφαλιστεί ότι τα εμπορικά οχήματα πληρούν τις νέες προδιαγραφές και ότι τα παλαιότερα οχήματα θα εξοπλιστούν εκ νέου, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι αυστηρές προθεσμίες βάσει της νέας αυτής νομοθεσίας.

Lindqvist
Η έκθεση για τους αυστηρότερους κανονισμούς σε ό, τι αφορά τους ρύπους που προέρχονται από οχήματα που χρησιμοποιούν ντήζελ είναι ευπρόσδεκτη. Συμπληρώνει τις προηγούμενες αποφάσεις που ελήφθησαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη μείωση των ρύπων που προέρχονται από τα καύσιμα και την καλύτερη ποιότητα των καυσίμων κ.ά. για ιδιωτικά αυτοκίνητα και ελαφρά επαγγελματικά αυτοκίνητα.
Η έκθεση είναι βασικά καλή και την υπερψήφισα. Υπερψήφισα την πρόταση τροπολογίας αριθ. 26, της κ. Hautala, που αποσκοπεί στην περαιτέρω μείωση των επιπέδων των ρύπων έχοντας ως νέο έτος συντονισμού το 2005. Έχει καταδειχτεί προηγουμένως, π.χ. σε συνάρτηση με τη συζήτηση για τον χρόνο εφαρμογής του καταλυτικού καθαρισμού, ότι αν δοθεί στην αυτοκινητοβιομηχανία μία απόφαση και μία ημερομηνία εφαρμογής αυτή ανταποκρίνεται σ' αυτό.
επί της έκθεσης Spaak (A4-0357/98)
Berthu
Η έκθεση της κ. Spaak σχετικά με την πρόοδο της Ένωσης το 1997 απαιτεί η προσεχής προσαρμογή των ευρωπαϊκών Συνθηκών ενόψει της διεύρυνσης να αποτελέσει ευκαιρία για τη δοκιμή μιας μεθόδου λήψης αποφάσεων η οποία να είναι πιο κοινοτική, υπό την ώθηση επιτροπών σοφών. Ζητά η Επιτροπή, την οποία φαίνεται με τον τρόπο αυτό να συγκαταλέγει μεταξύ των σοφών, να καταρτίσει ένα πρώτο σχέδιο μεταρρυθμίσεων πριν από το τέλος του έτους. Η μέθοδος της επιτροπής των σοφών κρίνεται από τα μέλη της Ομάδας μου πολύ αμφισβητήσιμη. Γενικώς, επιδιώκει να θέσει τους πολίτες ενώπιον τετελεσμένων γεγονότων στο όνομα μίας άνωθεν προερχόμενης αλήθειας. Εξάλλου, δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί η ιδέα αυτή δεν συμπεριλήφθηκε στο ψήφισμα De Giovanni σχετικά με το πολιτικό μέλλον της Ένωσης. Πιθανόν ο Πρόεδρος De Giovanni, και αυτός, να είχε αμφιβολίες επί του θέματος.
Από την πλευρά του, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπορεί να διαδραματίσει κανέναν θεμιτό ρόλο συναπόφασης στην περίπτωση μίας παρόμοιας μεταρρύθμισης όπου θα χρησίμευε αποκλειστικά για να στηρίζει, όπως συνήθως, τις ισχυρότερες φεντεραλιστικές ομάδες πίεσης. Αντίθετα, το θέμα αυτό είναι θέμα των εθνών. Τα εθνικά κοινοβούλια πρέπει να υποβάλουν προτάσεις και να αποφανθούν ενώπιον του τελικού Συμβουλίου σύμφωνα με ιδιαίτερους κανόνες για κάθε χώρα, διαμέσου ψηφοφορίας σαφούς ανάθεσης διαπραγματευτικής εντολής στην κυβέρνησή τους. Τέλος, η Επιτροπή στην υπόθεση αυτή πρέπει να διαδραματίσει αποκλειστικά ένα εκτελεστικό ρόλο και να μη διαδραματίσει ρόλο πρωτοβουλίας. Όμως, εφόσον στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή σήμερα φαίνεται να έχει προετοιμάσει σχέδια μεταρρύθμισης για τη μετά το Αμστερνταμ περίοδο τότε ας τα δημοσιεύσει. Έτσι τουλάχιστον οι Γάλλοι, οι οποίοι θα πρέπει να συζητήσουν προσεχώς την κύρωση της εν λόγω Συνθήκης, θα έχουν μία σαφή ιδέα σχετικά με τους πραγματικούς σκοπούς έτσι όπως αυτοί ερμηνεύονται στις Βρυξέλλες.

Andersson, Hulthιn, Lφφw και Sandberg - Fries
Δεν προτιθέμεθα να αποκλίνουμε από τις αρχές της ενισχυμένης συνεργασίας που περιγράφονται στη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να στηρίξουμε το περιεχόμενο της παραγράφου αριθ. 11.
Ούτε θεωρούμε, επίσης, ότι ο συντονισμός της αμυντικής πολιτικής πρέπει να γίνει με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που εκφράζεται στη Συνθήκη του Αμστερνταμ. Θεωρούμε ότι η Ένωση θα πρέπει πρωτίστως να συντονίζει τις ενέργειες για τη διατήρηση της ειρήνης συνεπικουρούμενη από τη ΔΕΕ. Η ένταξη στο ΝΑΤΟ δεν αποτελεί εμπόδιο για την αυτόνομη δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σ' αυτόν τον τομέα, όπως δεν αποτελεί εμπόδιο η στρατιωτική ουδετερότητα ορισμένων κρατών μελών επίσης. Ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να στηρίξουμε το περιεχόμενο της παραγράφου υπ. αριθ. 20, τέταρτη σειρά.

Bιbιar
Ξεκινήσαμε τις διαπραγματεύσεις για τη διεύρυνση εδώ και ορισμένους μήνες ήδη. Συνεπώς, πρέπει να οργανώσουμε το μέλλον με 13 νέα κράτη μέλη. Για το λόγο αυτό, καθίσταται ολοένα και πιο απαραίτητο, κάθε μέρα, να καθορισθούν σαφείς κανόνες προκειμένου να διασφαλισθεί μία νέα ισορροπία.
Μεταξύ όλων των κινδύνων που αντιμετωπίζουμε ο πιο σοβαρός μου φαίνεται ότι είναι η διασπορά των οργάνων λήψης απόφασης και η εξασθένηση των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και των κοινών πολιτικών της.
Για το λόγο αυτό, εγκρίνω τις παρατηρήσεις που τονίζονται στην έκθεση Spaak, ιδιαίτερα όταν αναφέρεται η ανάγκη πρόβλεψης, το ταχύτερο δυνατόν, μίας θεσμικής μεταρρύθμισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενόψει της προσεχούς διεύρυνσης.
Πρέπει να αποφασιστεί ένα φορτωμένο χρονοδιάγραμμα, προκειμένου να επανορθωθούν οι αρνητικές επιπτώσεις οι οποίες δημιουργήθηκαν στους Ευρωπαίους πολίτες μετά τη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Εξάλλου, αυτό πρέπει να μας ενθαρρύνει να θέσουμε το ερώτημα ποιός είναι ο πλέον κατάλληλος προκειμένου να διεξαγάγει τις διαπραγματεύσεις αυτές: τα κράτη μέλη μαζί ή, απευθείας, ένα όργανο το οποίο εκλέγεται δημοκρατικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο;
Οι διαπραγματεύσεις, έτσι όπως αυτές διεξήχθηκαν μέχρι σήμερα, κατέδειξαν την αδυναμία τους να επιτύχουν το στόχο που έχει ορισθεί. Συνεπώς, απαιτείται συγκεκριμένη πρόοδος χωρίς την οποία καμία προπαρασκευαστική εργασία δεν μπορεί να επιταθεί.
Η ταυτόχρονη έναρξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη και τη θεσμική μεταρρύθμιση αποτελεί αναγκαιότητα. Η πλέον ελάχιστη τελμάτωση στην αποτυχία της Διακυβερνητικής Διάσκεψης θα κατεδίκαζε τις διαπραγματεύσεις που έχουν ήδη αρχίσει και θα ακινητοποιούσε όλες τις προσπάθειες των υποψηφίων χωρών.
Συνεπώς, θα υπερψηφίσω την έκθεση Spaak, υπογραμμίζοντας σαφώς τη σημασία που έχει η αναζήτηση της θεσμικής ισορροπίας.

Blak, Iversen και Kirsten Jensen
Οι Δανοί σοσιαλδημοκράτες απέσχον σήμερα από την ψηφοφορία επί της έκθεσης Spaak. Σε ορισμένους τομείς διαφωνούμε με τις επιθυμίες που εκφράζονται. Πιστεύουμε ότι η Συνθήκη του Αμστερνταμ είναι καλή και θέλουμε να δούμε πώς λειτουργεί στην πράξη. Οι θεσμικές αλλαγές δεν πρέπει να σταματήσουν τη διαδικασία διεύρυνσης.

Gallagher
Στην έκθεση αυτή που εξετάζεται σήμερα ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η εισηγήτρια, κ. Spaak, ζητά μεταρρύθμιση των θεσμικών οργάνων πριν οποιαδήποτε μελλοντική διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γνωρίζουμε ότι οι συζητήσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των έξι υποψηφίων μελών από την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, που πρόκειται να προσχωρήσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση στις αρχές του επόμενου αιώνα, θα ξεκινήσουν τον προσεχή Νοέμβριο. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jacques Santer ανακοίνωσε επισήμως τη διεξαγωγή νέας διακυβερνητικής διάσκεψης για τη μεταρρύθμιση των υφισταμένων Ευρωπαϊκών Συνθηκών, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η διαδικασία διεύρυνσης θα πραγματοποιηθεί κατά τρόπο διαρθρωτικό. Εκείνο που ουσιαστικά λέει είναι ότι, οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να αλλάξουν εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά όταν η Πολωνία, η Δημοκρατία της Τσεχίας, η Ουγγαρία, η Σλοβενία, η Εσθονία και η Κύπρος προσχωρήσουν στην ΕΕ.
Συμφωνώ απόλυτα με τη γενική αρχή ότι οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να μεταρρυθμιστούν, όμως η όποια μεταρρύθμιση πρέπει να πραγματοποιηθεί κατά τρόπο ισορροπημένο και ανοιχτό. Βέβαια, η Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη εισήγαγε τη διαδικασία συνεργασίας και η Συνθήκη του Αμστερνταμ επέκτεινε την αρμοδιότητα συναπόφασης για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πολλούς τομείς πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων. Υποστηρίζω τη συνέχιση της διαδικασίας.
Ωστόσο, σε εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου των προηγουμένων ετών προτείνεται μείωση του μεγέθους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Έχω στο μυαλό μου την έκθεση που εισηγήθηκε ο κ. Bourlanges ενώπιον της Διακυβερνητικής Διάσκεψης του 1996, η οποία πρότεινε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να περιοριστεί σε δέκα μόνο μέλη. Ως συνέπεια των συζητήσεων σχετικά με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, συμφωνήθηκε ότι τα πέντε μεγαλύτερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα χάσουν τον ένα από τους δύο υποψηφίους για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όταν πραγματοποιηθεί ο επόμενος γύρος των συζητήσεων για τη διεύρυνση.
Πιστεύω ότι κάτι τέτοιο είναι πολύ σημαντικό, ιδιαίτερα από πλευράς των μικρότερων κρατών μελών όπως η Ιρλανδία τα οποία αναγνωρίζουν τη σπουδαιότητα διατήρησης ενός υποψηφίου για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Από το 1973, οι Ιρλανδοί Επίτροποι ήταν υπεύθυνοι τόσο σημαντικών και ποικίλων χαρτοφυλακίων, όπως της Διεύθυνσης Κοινωνικών Υποθέσεων, της Διεύθυνσης Γεωργίας, της Διεύθυνσης Ανταγωνισμού και της Διεύθυνσης Μεταφορών, και θα ήταν εντελώς άδικο να υποστεί η Ιρλανδία απώλεια του υποψηφίου Επιτρόπου της στο μέλλον. Εκείνο που δηλώνω σήμερα επισήμως στο Σώμα είναι ότι, οποιαδήποτε προσεχής διακυβερνητική διάσκεψη θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να διατηρήσει το δικαίωμα εκπροσώπησης των μικρότερων κρατών μελών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Lindqvist (ELDR), Eriksson, Seppδnen και Sjφstedt (GUE/NGL), Gahrton, Holm, Lindholm και Schφrling (V), Krarup και Sandbζk (I-EDN), γραπτώς. (DA) Το 1997 ήταν η χρονιά που μεταξύ άλλων υπογράφηκε και η Συνθήκη του Αμστερνταμ και που πάνω από 50.000 άτομα διαδήλωσαν στο Αμστερνταμ κατά της ΕΕ, ενώ οι διαπραγματευτές - κεκλεισμένων των θυρών - θεωρούσαν ότι προάσπιζαν τα συμφέροντα του λαού. Πιστεύουμε ότι το 1997 σημειώθηκαν βήματα προς τα πίσω και όχι προς τα μπροστά στους τομείς που πραγματεύεται η έκθεση, τουτέστιν τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, το ευρώ, την ΚΕΠΠΑ και τις νομικές και εσωτερικές υποθέσεις για να αναφέρουμε απλώς μερικούς, και γι' αυτό δεν μπορούμε επ' ουδενί να στηρίξουμε την έκθεση Spaak.
Η Συνθήκη του Αμστερνταμ, όπως ήδη αναφέρθηκε, δεν είναι σχέδιο του λαού, όπως ούτε και η ΟΝΕ είναι. Το 1997 ήταν που ξέσπασε μια ευρεία αντίσταση κατά του ευρώ, μια αντίσταση που ακόμη κρατά γερά τώρα στα τέλη του 1998, ελάχιστους μόνο μήνες πριν από την εισαγωγή του νομίσματος. Η νομοθετική ισχύ πρέπει να επιστρέψει στα εθνικά κοινοβούλια και να μη μεταφερθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που από πολλές απόψεις έχει περισσότερο νομοθετικό παρά δικαστικό χαρακτήρα. Στρεφόμαστε κατά τη θέληση ορισμένων να εφαρμόσουν ορισμένες διατάξεις της Συνθήκης του Αμστερνταμ, προτού καν επικυρωθεί. Είμαστε της άποψης ότι αυτό αποτελεί έκφραση ελλιπούς σεβασμού προς τα κοινοβούλια και κατά συνέπεια προς τους λαούς των χωρών που δεν έχουν επικυρώσει τη Συνθήκη. Πώς μπορεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ισχυρίζεται ότι αντιπροσωπεύει τον «ευρωπαϊκό» λαό, όταν δεν θέλει να σεβαστεί τις δημοκρατικές διαδικασίες;

Palm, Theorin και Wibe
Θεωρούμε ότι η κοινοτική συνεργασία θα πρέπει να γίνεται σε διακρατικό επίπεδο και δεν μπορούμε να στηρίξουμε αυτό που η έκθεση πρεσβεύει ρητά για μία εξέλιξη προς τα «Ηνωμένα Έθνη της Ευρώπης».
Η έκθεση ζητεί την αύξηση των λαμβανομένων με ειδική πλειοψηφία στο Συμβούλιο Υπουργών αποφάσεων και αύξηση της επιρροής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτι που δημιουργεί ασάφεια ως προς το ποιός είναι υπεύθυνος για τις πολιτικά ειλημμένες αποφάσεις σε κάθε ένα από τα κράτη μέλη της ΕΕ.
Επίσης, η έκθεση προχωρά μακρύτερα από ό, τι ορίζει η Συνθήκη του Αμστερνταμ σ' ό, τι αφορά την ΚΕΠΠΑ. Υποστηρίζουμε τη συνεργασία σύμφωνα με τα καθήκοντα που καθορίστηκαν στο Petersburg, ως παρεμβάσεις για τη διατήρηση της ειρήνης, επίλυση των συγκρούσεων και παρεμβάσεις ανθρωπιστικού χαρακτήρα, αλλά, όχι την κοινή στρατιωτική άμυνα, ούτε επίσης τη σύσταση κοινών πολιτικών και στρατιωτικών σωμάτων επέμβασης.

Souchet
Η ολιγοσέλιδη έκθεση που υποβληθηκε για εξέταση και το περιορισμένο περιεχόμενό της μας ωθεί να διερωτηθούμε σχετικά με τη σκοπιμότητα της διαδικασίας, η οποία συνίσταται στο να αποφαίνεται το Κοινοβούλιο στην ολομέλεια σχετικά με την «πρόοδο» της Ένωσης 6 μήνες μετά την υποβολή μίας έκθεσης, εξίσου ολιγοσέλιδης, του Συμβουλίου η οποία αναφέρεται στο προηγούμενο έτος.
Αυτός ο απολογισμός της «προόδου της Ευρωπαϊκής Ένωσης» το 1997 περιλαμβάνει φυσικά ένα κεφάλαιο σχετικά με την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας. Συναντούμε εκ νέου τους τυπικούς θρήνους για τη συγγενή ανικανότητα της ΚΕΠΠΑ και τη συνταγή για τη θεραπεία της: το βιάγκρα για την αδυναμία αυτή θα είναι οι μελλοντικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις και η «πρόωρη (αυτολεξί) εφαρμογή των διατάξεων της Συνθήκης του Αμστερνταμ». Αυτό σημαίνει ότι η κύρωση από τους λαούς της Συνθήκης που υπεγράφη στο Αμστερνταμ θα ήταν άσκοπη; Είναι αλήθεια ότι ο κ. Santer μας ανήγγειλε το πρωί ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βιέννης θα κληθεί να αποφανθεί σχετικά με τον ορισμό ενός αρμοδίου υψηλού επιπέδου για την ΚΕΠΠΑ προτού οι λαοί μας αποφανθούν σχετικά με τη Συνθήκη αυτή που δημιούργησε αυτό το αξίωμα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προτίθεται με τον τρόπο αυτό να δημιουργήσει μία νέα νομική κατηγορία, δηλαδή παραφρόζοντας τον Hayek, τη «νόμιμη προεξόφληση μίας μη κυρωμένης Συνθήκης», η οποία απαλλάσσεται κάθε λαϊκής κύρωσης;
Πρέπει να λεχθεί σαφώς: παρόμοιες ολισθήσεις δημιουργούν μία κατάσταση όπου δεν υπάρχει πλέον κράτος δικαίου. Και απελπισμένα πλέον η έκθεση Spaak «απαιτεί», το άκρον άωτον «μία ισχυρότερη πολιτική βούληση εκ μέρους των κρατών μελών» ... Και αυτό δεν είναι όλο. Προκειμένου να ολοκληρωθεί το σχέδιο γίνεται λόγος στην έκθεση για τη «δημιουργία στρατιωτικών και μη στρατιωτικών ευρωπαϊκών σωμάτων» (όμως αυτά η Ολομέλεια δεν τα ζήτησε) και τη δημιουργία (αυτές τις θέλησε πράγματι η Ολομέλεια) «διπλωματικών αντιπροσωπειών της Ένωσης στις τρίτες χώρες που έχουν διπλωματική εκπροσώπηση λιγότερα από 4 κράτη μέλη». Αυτή είναι η ποσόστωση που ορίζει η κ. Spaak. Σε τι μπορεί να συμβάλει στη συζήτηση μια παρόμοια επαναληπτική, συμβατική, εξωπραγματική φράση;
Γιατί η διπλωματία δεν είναι αριθμητική. Αυτοί που ισχυρίζονται με μία αφοπλιστική απλοϊκότητα ότι χάρη στο μέγεθός της μόνο, και το πρόσθετο βάρος των δυνάμεων που προσχωρούν σ'αυτή, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να υπερβεί τις διπλωματικές ικανότητες των εθνών, απατήθηκαν. Αυτό που αποδεικνύει την ανυπαρξία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διεθνή σκηνή είναι απλούστατα η απουσία της πολιτικής ύπαρξής της, γεγονός εγγενές της φύσης της.
Συνεπώς, δεν μπορούμε να ζητούμε από την ΚΕΠΠΑ αυτά που δεν μπορεί να δώσει. Δεν πρέπει να υπερεκτιμούνται οι δυνατότητές της. Δεν μπορεί να είναι, σήμερα και χωρίς αμφιβολία για πολύ καιρό ακόμα, παρά ένα μέτριο συμπλήρωμα των εθνικών διπλωματικών δράσεων. Εάν προσπαθήσει να ξεπεράσει το ρόλο αυτό, προκειμένου να καταστεί ένας δεσμευτικός μηχανισμός, τότε θα εμπνεύσει άσχημα αντανακλαστικά αυτολογοκρισίας και θα μεταλλαγεί σε ένα σύστημα εκφοβισμού, αμοιβαίας εξουδετέρωσης αυτοκαθήλωσης, παράλυσης της πρωτοβουλίας και της δυναμικότητας, φλυαρία αυτοϊκανοποίησης με αποτέλεσμα την απουσία της πολιτικής βούλησης. Θα αποθαρρύνει τη δράση όλων όσων θα μπορούσαν να δράσουν επωφελώς στο όνομά της. Πρέπει να προσέξουμε έτσι ώστε το πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ να μην προκαλέσει μία αδράνεια που θα μπορούσε να εκμηδενίσει την ασθενή βούληση των κρατών μελών, που δεν θα ήθελαν τίποτα άλλο πλέον παρά να απαλλαγούν από τις υποχεώσεις της κυριαρχίας τους και θα εγκαταλείπονταν στην άνεση της κοινής αδυναμίας και ανευθυνότητας και να αναθέσουν σε άλλους το έργο της προστασίας των ιδίων συμφερόντων τους. Αυτό δεν θα αποτελούσε μία κοινή εξωτερική πολιτική.
Εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει βουβή στη διεθνή σκηνή, αντίθετα, τα κράτη μέλη είναι παρόντα περισσότερο από ποτέ. Τα κράτη είναι οι ζωντανές οντότητες, οι μόνες πραγματικότητες τις οποίες αναγνωρίζει το διπλωματικό παιχνίδι ως πραγματικούς παίκτες επειδή αυτά είναι που εκφράζουν τα διακυβευόμενα. Τι μας δείχουν οι πρόσφατες κρίσεις; Ότι όταν η Ευρώπη δεν εκπροσωπείται από τους μεγάλους εθνικούς παίκτες της διπλωματίας της, τότε δεν είναι παρούσα καθόλου. Σχετικά με το σημείο αυτό, ένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η δεύτερη ιρακινή κρίση όπου, αντίθετα με την πρώτη, η Ευρώπη διαδραμάτισε ένα ιδιαίτερο σημαντικό ρόλο για να αποτρέψει την επικείμενη σύγκρουση. Τα δύο αρχαιότερα κράτη-έθνη της Ευρώπης, με διπλωματία αιώνων, η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία, τα οποία έδρασαν σύμφωνα με τις παραδόσεις και τα εθνικά συμφέροντά τους, τα οποία εξάλλου απέκλιναν, τα οποία όμως από κοινού θεωρήθηκαν υποχρεωμένα να εγγυηθούν την κοινοτική παρουσία, όπως σωστά τόνισε ο Christophe Reveillard, και διασφάλισαν την ισχυρή παρουσία της Ευρώπης και διαδραμάτισαν ένα σημαντικό και πραγματικό ρόλο όσον αφορά τη διαχείριση της κρίσης. Συνολικά, το αποτέλεσμα δεν ήταν και τόσο ασχημο για τη διεθνή κοινότητα.
Δεν έχει νόημα να επιδιώκουμε μανιωδώς να απογυμνωθούν τα κράτη μέλη από την κυριαρχία τους και να θρηνούμε ταυτόχρονα για τη διπλωματική αδυναμία της Ευρώπης. Το ένα συνεπάγεται το άλλο. Μία ισχυρή, δραστήρια, και ενεργός διπλωματία αποτελεί έκφραση της ανεξαρτησίας και ενσαρκώνει τη βούληση ύπαρξης και τη συνοχή λαών που επιθυμούν να διατηρήσουν την ταυτότητά τους, να προωθήσουν τα συμφέροντά τους, και να συμβάλουν στη διεθνή ισορροπία. Αρνηση της βούλησης για ανεξαρτησία των εθνών, διαμέσου της διαδικασίας της ψηφοφορίας κατά πλειοψηφία, είναι ακόμα πιο επικίνδυνη στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής σε σύγκριση με κάθε άλλο τομέα.
Πιεζόμενα από την οικονομική, χρηματοπιστωτική, και πολιτισμική παγκοσμιοποίηση, βλέποντας την κυριαρχία τους να διαβρώνεται σημαντικά, υποβαλλόμενα σε μία οικονομική και νομισματική ολοκλήρωση που τα ακρωτηριάζει, τα ευρωπαϊκά κράτη διαθέτουν πλέον μόνο το πεδίο της εξωτερικής πολιτικής προκειμένου να ασκήσουν ακόμη την ελευθερία τους. Ορισμένα από αυτά, τουλάχιστον, δεν είναι διατεθειμένα να χάσουν την ανεξαρτησία τους η οποία εμφανίζεται ιδιαίτερα με τη μορφή διπλωματικών πρωτοβουλιών και η ίδια η Ευρώπη θα έχανε, προσπαθώντας να τους στερήσει αυτές τις πρωτοβουλίες, κάθε δυνατότητα ανεξάρτητης εξωτερικής δράσης. Στο χώρο της εξωτερικής πολιτικής το μόνο έρεισμα για τη σύλληψη και την άσκηση ευρωπαϊκών δράσεων είναι οι εθνικές δημοκρατίες. Όσο πιο πολύ προσπαθούμε να αποδυναμώσουμε τις εθνικές δημοκρατίες τόσο πιο πολύ εξασθενίζουμε τις βάσεις που επιτρέπουν την άσκηση κοινών δράσεων.
Αυτά είναι τα θέματα τα οποία όφειλε να θίξει, όσον αφορά την ΚΕΠΠΑ, η έκθεση Spaak. Δεν τα εξέτασε διόλου. Κανείς δεν θα εκπλαγεί εάν υπό τις συνθήκες αυτές η ομάδα μας απορρίψει την έκθεση.

Spiers
Η αντιπροσωπεία του Εργατικού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστήριξε την έκθεση Spaak, με σοβαρές όμως επιφυλάξεις.
Δεν συγκατατεθήκαμε στην παράγραφο 8 στην οποία απαιτείται επέκταση της ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία για όλες τις αποφάσεις εκτός εκείνων συνταγματικού χαρακτήρα.
Η αντιπροσωπεία του Εργατικού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκφράζει επίσης κάποιες ανησυχίες για τις παραγράφους σχετικά με την ΚΕΠΠΑ της έκθεσης της κ. Spaak. Υποστηρίξαμε τις τροπολογίες αριθ. 1 έως 3, του κ. Gary Titley, εκ μέρους της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Η απόρριψη της τροπολογίας αριθ. 2 από το Κοινοβούλιο προκάλεσε έκπληξη. Κατέστησε δε σαφές ότι οποιεσδήποτε αποτυχίες των προσπαθειών της ΕΕ να επιλύσει την κρίση στο Κοσσυφοπέδιο απορρέουν πολύ περισσότερο από απουσία πολιτικής βούλησης παρά από παραμέτρους που έχουν να κάνουν με τα θεσμικά όργανα. Η παράγραφος 20, όπως ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο, προτείνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Όμως δεν είναι.

Θεωνάς
Το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης αφορά άμεσα τους πολίτες των κρατών μελών της αλλά και γενικότερα τους πολίτες της Ευρώπης. Ιδιαίτερα εκείνους που είναι τα πρώτα θύματα της αντιλαϊκής αντεργατικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής της ΕΕ. Τα εκατομμύρια των ανέργων, τα εκατομμύρια των φτωχών και εξαθλιωμένων, των γυναικών και των νέων, τα εκατοντάδες εκατoμμύρια των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν την ολομέτωπη επίθεση της ΕΕ για την κατάργηση βασικών και στοιχειωδών δικαιωμάτων τους.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο όμως, παρά την πολυδιαφημιζόμενη σοσιαλδημοκρατική πλειοψηφία του, παραμένει πιστά καθηλωμένο στις μονεταριστικές νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις και ακολουθεί την ίδια πολιτική με τους προκατόχους του. Κεντρικό σημείο αναφοράς και αυτού του Συμβουλίου θα είναι η ολοκλήρωση της Ενιαίας εσωτερικής Αγοράς και της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, η πιστή εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και η προσήλωση στους ονομαστικούς δείκτες του Μάαστριχτ. Η ολοκλήρωση δηλαδή των στόχων της επίθεσης στα λαϊκά εισοδήματα, την κοινωνική ασφάλιση και τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Οι ηγέτες της ΕΕ όχι μόνο δεν ευαισθητοποιήθηκαν από τη λαϊκή αντίδραση και αντίσταση των εργαζομένων, όχι μόνο δεν εξήγαγαν τα κατάλληλα συμπεράσματα από την κρίση που μαστίζει τη παγκόσμια οικονομία και τα οξυμένα κρούσματα σε μιά σειρά από χώρες και περιοχές όπως στη Ρωσία, στη ΝΑ Ασία και τη Λ.Αμερική, αλλά προσπαθούν να κατοχυρώσουν τα μονοπώλια και τις μεγάλες επιχειρήσεις τόσο από τον εσωτερικό τους εχθρό, δηλαδή τα λαϊκά κινήματα και τους εργαζόμενους, όσο και από τους διεθνείς αντα γωνιστές τους, αλλά και από τα ίδια τα κράτη μέλη που, στα πλαίσια της άσκησης των κυριαρχικών τους δικαιωμάτων, θα μπορούσαν να θέσουν εμπόδια στην εφαρμογή των επιλογών τους.
Γι΄αυτό κεντρικά ζητήματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου θα είναι τα ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας, με τη προώθηση της ενσωμάτωσης του Σένγκεν που αποφασίστηκε στη Συνθήκη του Αμστερνταμ, και η ενίσχυση των κατασταλτικών και διωκτικών αρχών σε ευρωπαΙκό επίπεδο, η ενίσχυση της ΚΕΠΠΑ και η προώθηση των αναγκαίων θεσμικών αλλαγών που θα θεσμοποιούν τις αρχές της μεταβλητής γεωμετρίας, την κατάργηση του Βέτο και της ομοφωνίας και τη γενίκευση του κανόνα της πλειοψηφίας.
Με τη διεύρυνση της ΕΕ και τις επιλογές της «Ατζέντα 2000», επιχειρείται να χτυπηθούν με ένα σμπάρο δυό τριγώνια. Από τη μία η κατάκτηση νέων αγορών από το ευρωπαϊκό κεφάλαιο, η μείωση του «κόστους» της Ένωσης, με τη δραστική μείωση των εισφορών των πιό ανεπτυγμένων χωρών, τη μείωση των ανεπαρκέστατων κονδυλίων που διαθέτει η ΕΕ για την ανάπτυξη και τη γεωργία, η μεταφορά των ευθυνών για τις συνέπειες της οικονομικής πολιτικής στα κράτη μέλη που, ταυτόχρονα με την επιβαλλόμενη δημοσιονομική πειθαρχία, θα σημάνει τον περιορισμό των δαπανών για υπηρεσίες όπως η παιδεία, η υγεία και η κοινωνική πολιτική, και τη διάθεση πόρων προς τις μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις.
Από την άλλη επιδιώκεται ο αφοπλισμός των λαϊκών κινημάτων και των κρατών μελών από μέσα αντίστασης, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, και η προώθηση νέων αντιλαϊκών διεθνών συμφωνιών, όπως η Πολυμερής Συμφωνία για τις Επενδύσεις, που προωθεί την αυτονόμηση των ξένων επενδύσεων απέναντι στη κρατική εξουσία και κατοχυρώνει τα συμφέροντα των «επενδυτών» απέναντι στις διεκδικήσεις του εργατικού και λαϊκού κινήματος.
Θύματα αυτών των επιδιώξεων θα είναι και οι λαοί των κρατών που πρόκειται να ενταχθούν στην ΕΕ, μιάς και για την ένταξη τους απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αποδοχή εκ μέρους των κυβερνήσεων των κρατών αυτών του λεγόμενου «κοινοτικού κεκτημένου», δηλαδή του θεσμικού, νομικού και λειτουργικού πλαισίου της ΕΕ.
Ο δρόμος της αντίστασης σε αυτές τις επιλογές και σε αυτή τη πολιτική είναι μονόδρομος για τους εργαζόμενους όλων των κρατών μελών της Ένωσης αλλά και αυτών των υπό ένταξη χωρών. Ο αγώνας των εργαζομένων θα δώσει την απάντηση στις επιλογές των μονοπωλίων και θα ανοίξει το δρόμο για την άλλη Ευρώπη, την πραγματική Ευρώπη του μέλλοντος, που θα εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα, αυτά των ανθρώπων και όχι των κεφαλαίων.

Konrad
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμες κυρίες και κύριοι, αγαπητοί συνάδελφοι, παίρνω το λόγο ως εισηγητής στο θέμα της εσωτερικής ναυσιπλοΐας και έχω να δηλώσω τα εξής. Προφανώς, υπάρχει κάποια αλλαγή στο πλαίσιο της ενημέρωσης του Τύπου στο Κοινοβούλιο. Για παράδειγμα, στην απογευματινή έκδοση του δελτίου Τύπου της Δευτέρας στη γερμανική γλώσσα δεν έγινε μνεία της έκθεσης σχετικά με την εσωτερική ναυσιπλοΐα. Αυτό οδήγησε εν τω μεταξύ και σε διαμαρτυρίες των γερμανόφωνων δημοσιογράφων εδώ στο Κοινοβούλιο. Θέλω να τονίσω και να δημοσιοποιήσω την εν λόγω διαμαρτυρία, και εκ μέρους των γερμανόφωνων βουλευτών. Εδώ, υπάρχει προφανώς μία αλλαγή που αποφασίσθηκε μονομερώς από τον Γενικό γραμματέα Priestley η οποία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή με τον τρόπο αυτό. Εμείς ορίζουμε στο Κοινοβούλιο τον τρόπο που θα γίνεται η πληροφόρηση. Για τον λόγο αυτό σας παρακαλώ να γίνουν το γρηγορότερο δυνατόν οι απαιτούμενες αλλαγές, ώστε να μην έχουμε στο μέλλον τέτοια περιστατικά.

Πρόεδρος
Κύριε Konrad, σημείωσα με πολλή προσοχή τις παρατηρήσεις που διατυπώσατε και, βεβαίως, θα το διερευνήσουμε και θα δούμε τί πρέπει να γίνει ώστε να μην υπάρχουν στο μέλλον τα προβλήματα στα οποία αναφερθήκατε.

Schwaiger
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να συνταχθώ με όσα είπε ο κ. Konrad, επειδή είχα τις ίδιες εμπειρίες. Τα δελτία τύπου στα γερμανικά, αφορούν τον προϋπολογισμό, τους εισηγητές εκθέσεων και τις εξωτερικές οικονομικές σχέσεις. Και στα θέματα αυτά δεν υπάρχει πλέον ίχνος αυτής της εργασίας. Παρακαλώ επειγόντως να γίνει και πάλι πλήρης η πληροφόρηση του τύπου στη γερμανική γλώσσα ακριβώς όπως και τα αγγλικά και τα γαλλικά δελτία τύπου, καθώς και να περιέχει αυτά που πράγματι λένε οι εισηγητές. Θεωρώ αδιανόητο το γεγονός ότι η εν λόγω πληροφόρηση ξαφνικά σταμάτησε τόσο αθόρυβα. Δεν θα το ανεχθούμε αυτό.
(Χειροκροτήματα)

Πρόεδρος
Κύριε Schwaiger, είχα ήδη την ευκαιρία να απαντήσω στον κ. Konrad ότι κρατώ υπό σημείωση τα όσα είπε. Προσωπικά, εάν θέλετε, επειδή έχω μία ευθύνη στο πλαίσιο του Προεδρείου για την πληροφόρηση, δεν είχα ποτέ αμφιβολίες ότι είναι ένας τομέας στον οποίο έχουμε δυστυχώς ακόμη πολλά προβλήματα. Πάντοτε το έχω πει, και στο Προεδρείο και σε εκθέσεις προς τους συναδέλφους, τις οποίες ελάβατε όλοι. Ξέρω πάρα πολύ καλά ότι έχουμε ακόμη πολλά προβλήματα στον τομέα αυτό. Είναι ένα από τα πολύ μεγάλα μας θέματα, στα οποία δυστυχώς δεν έχουμε ακόμη κατορθώσει να είμαστε αποτελεσματικοί και σωστοί και θα κοιτάξουμε αυτήν την πλευρά με πάρα πολλή προσοχή. Λυπάμαι, διότι οι γερμανοί συνάδελφοι αντιμετωπίζουν αυτά τα προβλήματα. Δεν είναι οι μόνοι, αλλά, εν πάση περιπτώσει, είναι πάρα πολύ δυσάρεστο συνάδελφοι οι οποίοι καταναλίσκουν πολύ χρόνο για να παρουσιάσουν εδώ πολύ καλές εκθέσεις ή άλλες εργασίες, να μην τυγχάνουν έστω μιας στοιχειώδους προβολής.

Mann, Thomas
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πολύ για τη δήλωσή σας, αλλά και για το γεγονός ότι ειδικά εσείς είσαστε γνωστός ως ένας από τους αντιπροέδρους που μεριμνούν για τη διαφάνεια και την καλή δημόσια προβολή, ώστε τα γενικό ενδιαφέρον να μην περιορίζεται σε θέματα όπως οι αποζημιώσεις των βουλευτών, τα σκάνδαλα και παρόμοια θέματα. Στους δημοσιογράφους θα πρέπει να δίνουμε έγκαιρη πληροφόρηση και ειδικά εσείς έχετε κάνει πολλά πράγματα για το θέμα αυτό από τη θέση σας ως αντιπρόεδρος, αλλά μας ενθαρρύνει και η πληροφορία που μας δώσατε μόλις τώρα. Θα εκμεταλλευτούμε ευχαρίστως την ευκαιρία και θα μεταβιβάσουμε την προσωπική σας δήλωση στους δημοσιογράφους. Θεωρώ, ότι είναι για μας μία ενθαρρυντική, μία πολύ καλή ένδειξη και ελπίζουμε ότι θα συνεχίσετε τη δράση σας ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Χαίρομαι ιδιαιτέρως που προϊστασθε σήμερα της διαπραγμάτευσης σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα και νομίζω ότι είχαμε κάθε λόγο να αναφερθούμε ειδικά σε σας. Σας ευχαριστώ πολύ.
(Η συνεδρίαση, διακοπείσα στις 13.00, επαναλαμβάνεται στις 15.00)

Κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο.
Έχει τον λόγο η κ. Ferrero-Waldner εξ ονόματος του Συμβουλίου.

Ferrero-Waldner
) Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι βουλευτές, από την τελευταία φορά που συζητήσαμε εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πριν από δύο εβδομάδες, για το θέμα του Κοσσυφοπεδίου, υπήρξαν εξελίξεις στο ζήτημα αυτό οι οποίες μας δίνουν αφορμή για περαιτέρω ελπίδες. Η αποφασιστικότητα που επέδειξε η Ευρωπαϊκή Ένωση και η διεθνής κοινότητα στο σύνολο της, όπως αντικατοπτρίζεται στα αποτελέσματα της συζήτησης στο πλαίσιο της Ομάδας Επαφής για τα Βαλκάνια και προ πάντων στις λεγόμενες αποφάσεις act στις 13 και 16 Οκτωβρίου, κατέστησε σαφές προς το Βελιγράδι ότι όσον αφορά την πολιτική του στο Κοσσυφοπέδιο η υπομονή της διεθνούς κοινότητας εξαντλήθηκε πλέον τελειωτικά, όπως είχα άλλωστε υπαινιχθεί και στην τελευταία μας συζήτηση.
Η Γιουγκοσλαβία θα πρέπει να αναμένει σοβαρές συνέπειες εάν δεν τηρήσει τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει. Στη συμφωνία που συνήψε ο Πρόεδρος Milosevic με τον αμερικανό ειδικό απεσταλμένο Holbrooke στις 13 Οκτωβρίου βλέπουμε μία βάση για πολιτική λύση του προβλήματος του Κοσσυφοπεδίου, τίποτε περισσότερο, αλλά και τίποτα λιγότερο.
Η απόφαση που έλαβε το ΝΑΤΟ στις 16 Οκτωβρίου να παρατείνει την προθεσμία που είχε θέσει στον Milosevic για την απόσυρση των στρατιωτικών δυνάμεων και της ειδικής αστυνομίας μέχρι τις 27 Οκτωβρίου, δείχνει ότι το ΝΑΤΟ δεν θα ανεχθεί καμία απόκλιση της γιουγκοσλαβικής πλευράς από τις υποχρεώσεις της.
Τα σημαντικότερα σημεία της συμφωνίας που εγκρίθηκε στις 15 Οκτωβρίου από το Μόνιμο Συμβούλιο του ΟΑΣΕ και υπογράφηκε από τους Υπουργούς Εξωτερικών Geremek και Jovanovic στις 16 Οκτωβρίου είναι τα εξής: πρώτον, ήδη την επόμενη εβδομάδα θα εγκατασταθεί στο Κοσσυφοπέδιο ομάδα 2000 παρατηρητών δίχως οπλισμό, η λεγόμενη Kosovo Verification Mission υπό την καθοδήγηση του ΟΑΣΕ και σε στενή συνεργασία με το ΝΑΤΟ. Η ομάδα αυτή θα επιτηρεί την τήρηση του ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 11/99 της 23ης Σεπτεμβρίου.
Η ΕΕ θα έχει στην εν λόγω ομάδα ουσιαστική και σαφώς ορατή συμμετοχή και θα συμβάλλει ιδιαιτέρως στην ανακούφιση των ανθρωπιστικών αναγκών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εμπλακεί ενεργά στις προετοιμασίες για την υλοποίηση της συμφωνίας και έχει κάνει ήδη τα πρώτα βήματα προκειμένου η διαδικασία αυτή να μπορέσει να προχωρήσει ανεμπόδιστα. Αυτήν ειδικά την στιγμή συνεδριάζει η πολιτική επιτροπή του Συμβουλίου για τη λήψη περαιτέρω μέτρων από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση με 1000 ή και περισσότερους παρατηρητές θα αναλάβει το μεγαλύτερο βάρος της αποστολής. Ιδιαίτερη σημασία θα έχει να διασφαλισθεί η ασφάλεια των παρατηρητών επί τόπου.
Η δράση της Kosovo Verification Mission αποτελεί εξαιρετική πρόκληση για τον ΟΑΣΕ που έχει την έδρα του στη Βιέννη. Αρκετά κράτη μέλη έχουν ήδη ανακοινώσει ότι θα στείλουν δυνάμεις, η δε Αυστρία θα συμμετάσχει με 50 άτομα. Ο σκληρός πυρήνας της αποστολής θα αποτελείται από την Αποστολή Διπλωματικών Παρατηρητών στο Κοσσυφοπέδιο. Όπως γνωρίζεται στην εν λόγω αποστολή η Ευρωπαϊκή Ένωση συμμετέχει με την Αποστολή Επιτήρηση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ΑΕΕΚ. Η επιτήρηση του εδάφους θα συμπληρωθεί με την ήδη λειτουργούσα επιτήρηση από αέρος μέσω του ΝΑΤΟ.
Δεύτερο, υπάρχει ένα ακριβές χρονοδιάγραμμα που καθορίζει πως θα υπογραφεί μία ενδιάμεση συμφωνία μεταξύ της κεντρικής κυβέρνησης της Γιουγκοσλαβίας και των εκπροσώπων των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου. Μέχρι τις 2 Νοεμβρίου θα πρέπει να έχουν συμφωνηθεί τα βασικά σημεία για πολιτική λύση. Βάση της θα αποτελέσει το έγγραφο που συνέταξαν για την κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο η Ομάδα Επαφής της ΕΕ και η Προεδρία του ΟΑΣΕ.
Τρίτο, μέχρι τις 3 Νοεμβρίου σχεδιάζεται να καθορισθούν η διαδικασία και οι ρυθμίσεις για τη διεξαγωγή γενικών εκλογών περιφερειακής κυβέρνησης και οργάνων τοπικής αυτοδιοίκησης καθώς το ζήτημα των δικαστηρίων εντός εννέα μηνών και υπό την επίβλεψη του ΟΑΣΕ.
Τέταρτο, η Σερβία θα πρέπει να εγγυηθεί την πλήρη ισοτιμία των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου και άλλων ομάδων του πληθυσμού στο Κοσσυφοπέδιο ως προς όλα τα εθνικά και θρησκευτικά δικαιώματα στο πλαίσιο του γιουγκοσλαβικού συστήματος δικαιοσύνης. Επίσης, για την απαιτούμενη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης στον αλβανικό πληθυσμό καθώς και για την καλή λειτουργία της αυτοδιοίκησης ιδιαίτερη σημασία έχει η οργάνωση τοπικών αστυνομικών δυνάμεων που θα υπάγονται στις κοινότητες και η σύνθεσή τους θα ακολουθεί την εθνοτική αναλογία.
Η κατάσταση του άμαχου πληθυσμού στο Κοσσυφοπέδιο ήταν ένας από τους κύριους λόγους που ανάγκασαν τη διεθνή κοινότητα να δράση γρήγορα και αποφασιστικά. Μία από τις προτεραιότητες της Αυστριακής Προεδρίας ήταν η αποφυγή μίας επιδείνωσης. Η Αυστρία παρουσίασε χθες στη Βιέννη τις δραστηριότητες για την επάνοδο των προσφύγων που έχουν ήδη αρχίσει καθώς και εκείνες που έχουν σχεδιασθεί περαιτέρω. Ελπίζουμε ότι τα μέτρα αυτά θα βρουν ευρεία υποστήριξη στο επόμενο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων
Στις σημερινές προτεραιότητες συγκαταλέγεται η επιστροφή των αστέγων προσφύγων στις εστίες τους, ο εξοπλισμός τους για τον επικείμενο χειμώνα, η παροχή βοήθειας σε ανθρώπους που είχαν βρει προσωρινό κατάλυμα σε γνωστούς τους, και η χορήγηση στοιχειώδους βοήθειας για τους επερχόμενους χειμερινούς μήνες. Η επιτυχία των εν λόγω δραστηριοτήτων εξαρτάται τελικά από το κατά πόσο θα μπορέσουν να δημιουργηθούν συνθήκες ασφάλειας για εκείνους που επιθυμούν να επιστρέψουν. Και στο σημείο αυτό θα δραστηριοποιηθούμε πλήρως.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει απαιτήσει προ πολλού να σταματήσουν οι αιματοχυσίες το ταχύτερο δυνατόν. Για μας η μόνο αποδεκτή λύση είναι η πολιτική. Κατ' αρχάς θα πρέπει βέβαια οι βιαιοπραγίες να έχουν πραγματικά σταματήσει εντελώς, δηλαδή θα πρέπει να τηρηθεί πλήρως μία έστω προσωρινά ανεπίσημη παύση πυρός και από τις δύο πλευρές. Ταυτόχρονα, η ανθρωπιστική κατάσταση πρέπει να βελτιωθεί γρήγορα και ριζικά. Μόνον εάν ικανοποιηθούν αυτές οι δύο προϋποθέσεις μπορεί κανείς να υπολογίζει ότι θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί η τρίτη προτεραιότητα, δηλαδή η έναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο πλευρών.
Σχετικά με την πρώτη προτεραιότητα: Στις 23 Σεπτεμβρίου το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών εξέδωσε το ψήφισμα 11/99, με το οποίο καλεί σαφέστατα το Βελιγράδι να σταματήσει τις εχθροπραξίες στο Κοσσυφοπέδιο και να αποσύρει τις στρατιωτικές μονάδες και τις δυνάμεις της ειδικής αστυνομίας. Το ΝΑΤΟ είναι πλέον σε κάθε περίπτωση έτοιμο για μία στρατιωτική επέμβαση στην περίπτωση που ο Πρόεδρος Milosevic δεν τηρήσει μέχρι τις 27 Οκτωβρίου τις παραχωρήσεις που περιέχει η συμφωνία.
Σχετικά με τη δεύτερη προτεραιότητα, δηλαδή την ανθρωπιστική κατάσταση: το καθήκον του ειδικού απεσταλμένου της ΕΕ για το Κοσσυφοπέδιο, του πρεσβευτή της Προεδρίας κ. Wolfgang Petritsch, συνίσταται προ πάντων στον συντονισμό των ανθρωπιστικών ενεργειών της ΕΕ με εκείνες των διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων και ταυτόχρονα στη λειτουργία του ως προσώπου επαφής τόσο στις σχέσεις με την κυβέρνηση του Βελιγραδίου, όσο και στις σχέσεις μεταξύ της εν λόγω κυβέρνησης και της πολιτικής ηγεσίας των Κοσσοβάρων. Για την εξασφάλιση του συντονισμού των διεθνών ενεργειών η Προεδρία προχώρησε στη σύσταση ομάδων εργασίας στο Βελιγράδι και στη Γενεύη. Στόχος τους είναι, μέσω συνεννοημένων και επί τόπου συντονισμένων ενεργειών, να εντοπίζουν χωριά και περιοχές όπου θα μπορέσουν να επιστρέψουν οι εκτοπισμένοι που την εποχή αυτή είναι άστεγοι και μάλιστα να επιστρέψουν σε συνθήκες ασφάλειας και σεβασμού. Με τον τρόπο αυτό θα διευκολυνόταν κατά πολύ η παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. Σας έχω ήδη παρουσιάσει το σχέδιο Home της Προεδρίας με στόχο να καταστεί δυνατή η επάνοδος των εκτοπισθέντων. Εντωμεταξύ έχουν ήδη αρχίσει οι συγκεκριμένες εργασίες που προβλέπει το σχέδιο αυτό.
Τι πετύχαμε λοιπόν τις περασμένες εβδομάδες; Ενόψει τον κατηγοριών που ακούγονταν επανειλημμένα - και από τις δύο πλευρές - ότι διαπράττονταν μαζικά εγκλήματα πολέμου, ότι υπήρχαν μαζικές εκτελέσεις μέχρι και εγκλήματα εις βάρος γυναικών και παιδιών, η Προεδρία έχει ζητήσει εδώ και μήνες να σταλθεί στο Κοσσυφοπέδιο μία διεθνής ομάδα έμπειρων ιατροδικαστών για να διαλευκάνει αυτές τις βαρύτατες κατηγορίες.
Η πρόσκληση που απηύθυνε η γιουγκοσλαβική πλευρά σε μία ομάδα ιατροδικαστών του πανεπιστημίου του Ελσίνκι αποτελεί, επιτρέψτε μου να το πω, επιτυχία της Προεδρίας. Η προπαρασκευαστική ομάδα έφθασε ήδη χθες στο Βελιγράδι, διεξάγει σήμερα πρώτες ενημερωτικές συζητήσεις με τον πρεσβευτή της Προεδρίας και ήδη μεθαύριο θα αρχίσει τις εργασίες της στο Κοσσυφοπέδιο.
Θέλω επίσης να αναφερθώ σε ένα ακόμα σημείο που θεωρώ πολύ σημαντικό, στην καταστολή των ανεξάρτητων μέσων μαζικής ενημέρωσης στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Με πρόφαση την ύπαρξη μίας εξωτερικής στρατιωτικής απειλής η κυβέρνηση έδωσε εντολή να κλείσουν μερικοί ανεξάρτητοι ραδιοφωνικοί σταθμοί καθώς και ημερήσιες εφημερίδες. Η Προεδρία αντέδρασε αμέσως με τη δήλωση της 15ης Οκτωβρίου και με μία διαμαρτυρία του πρεσβευτή της Προεδρίας στο Υπουργείο Εξωτερικών του Βελιγραδίου στις 16 Οκτωβρίου. Τώρα οι εκπρόσωποι των ανεξαρτήτων μέσων ενημέρωσης βρίσκονται σε συνεχή επαφή με την Προεδρία, διάφορες πρεσβείες, το ΝΑΤΟ, τον ΟΗΕ και τον ΟΑΣΕ.
Πρέπει να καταστήσουμε σαφές στο Βελιγράδι ότι η λήψη τέτοιου είδους μέτρων δεν συμβιβάζεται με τη συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς όπως το Συμβούλιο της Ευρώπη, ή τον ΟΑΣΕ και ότι τα μέτρα αυτά καταδικάζονται πλήρως από την διεθνή κοινότητα. Ο νέος νόμος για τα μαζικά μέσα ενημέρωσης που ψηφίστηκε χθες στο σερβικό κοινοβούλιο, περιέχει μία σειρά διατάξεων, περιοριστικών για την ελευθερία των μέσων μαζικής ενημέρωσης και αυτό είναι πολύ ανησυχητικό.
Οι αποφασιστικές και συντονισμένες ενέργειες της διεθνούς κοινότητας επιτέλους καρποφόρησαν. Βέβαια, το ζήτημα είναι πλέον να τηρήσει ο Πρόεδρος Milosevic τις συμφωνίες και να εκπληρωθούν οι απαιτήσεις του ψηφίσματος 11/99 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Σε διαφορετική περίπτωση οι προσχεδιασμένες στρατιωτικές παρεμβάσεις σε επιλεγμένους στόχους θα παραμείνουν ως διαρκής απειλή για τη Σερβία. Την ευθύνη για μία ενδεχόμενη στρατιωτική παρέμβαση και τις συνέπειες που θα έχει για τον γιουγκοσλαβικό πληθυσμό την έχει ο Milosevic. Αυτό του το κταστήσαμε απόλυτα σαφές.
Η διεθνής κοινότητα και ιδιαίτερα η Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία υποστηρίζει τις διάφορες αποφάσεις για κυρώσεις δεν είναι πλέον διατεθειμένες να παρακολουθούν άπραγες τον κίνδυνο που διατρέχουν οι πρόσφυγες από την παγωνιά και την πείνα, καθώς και περιπτώσεις εκτοπισμού του άμαχου πληθυσμού ή ακόμα και σφαγών και άλλων αγριοτήτων. Ελπίζουμε ότι στην επόμενη συζήτηση για το Κοσσυφοπέδιο εδώ, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θα είμαστε ήδη σε θέση να σας αναφέρουμε συγκεκριμένες προόδους. Για να σημειωθούν παρόμοιες προόδοι θα είναι απαραίτητη η περαιτέρω από κοινού αντιμετώπιση του προβλήματος, από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Συμβουλίου, της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου, του ΟΑΣΕ, του ΝΑΤΟ και του ΟΗΕ καθώς επίσης και όλων των άλλων διεθνών παραγόντων που συμμερίζονται τον αγώνα για σταθερότητα καθώς και τη μοίρα των ανθρώπων στην περιοχή αυτή.
(Χειροκροτήματα)

Van den Broek
Κύριε Πρόεδρε, θα είμαι σύντομος μετά τη λεπτομερή έκθεση της Προεδρίας και θα περιοριστώ στο να πω ότι και η Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με την Προεδρία, εργάζεται σκληρά με σκοπό να βρει τί επιπλέον μπορεί να γίνει για την ανθρωπιστική κατάσταση η οποία έχει βεβαίως προτεραιότητα. Για τον σκοπό αυτό υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι, απλώς είναι θέμα συντονισμού. Όπως μόλις είπε η προεδρία, είμαστε σε στενή επαφή όχι μόνο με αυτήν, αλλά και με την Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες, για να εξασφαλιστεί η δρομολόγηση της επιστροφής των μετακινούμενων ατόμων και προσφύγων. Πρόκειται για μια αργή και δύσκολη διαδικασία διότι επιπλέον απαιτεί ασφαλές περιβάλλον. Μολονότι είμαστε ίσως ευχαριστημένοι για το ότι έχουν καταλαγιάσει η χειρότερη βία και οι συγκρούσεις από τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ του κ. Χόλμπρουκ και του προέδρου Μιλόσεβιτς, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η κατάσταση θα παραμείνει ως έχει - η επαγρύπνηση κρίνεται απολύτως απαραίτητη. Πιστεύουμε ότι ο SACEUR (Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής Ευρώπης), στρατηγός Clark, κατέστησε σαφές στον πρόεδρο Μιλόσεβιτς τί ακριβώς απαιτείται από στρατιωτικής πλευράς, κυρίως δε όσον αφορά την αποχώρηση που μέχρι στιγμής δεν έχει ολοκληρωθεί. Εφόσον δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο, εξακολουθεί να υπάρχει κίνδυνος αναζωπύρωσης των εχθροπραξιών, με όλο τον ανθρώπινο πόνο που αυτές συνεπάγονται.
Εν τω μεταξύ, η Επιτροπή συνεχίζει, όπως της ζητήθηκε, την κατάρτιση προτάσεων για το Συμβούλιο, για να εντείνει την πολιτική κυρώσεων και το πακέτο που εφαρμόζεται εδώ και αρκετό καιρό, το οποίο όμως περιείχε κάποια κενά που έπρεπε να κλείσουν. Θα συνεχίσουμε το έργο μας πάνω σ' αυτό.
Από κοινού με την προεδρία εκφράζουμε τη δυσαρέσκειά μας και καταδικάζουμε το νόμο που ενέκρινε χθες το κοινοβούλιο της Γιουγκοσλαβίας, ο οποίος απαγορεύει σε αρκετές ανεξάρτητες εφημερίδες τη δημοσίευση των απόψεών τους και τη ραδιοφωνική μετάδοση προγραμμάτων από ξένους ραδιοφωνικούς σταθμούς στη σερβική γλώσσα. Πρόκειται σαφώς για έκφραση του γενικότερου πολιτικού κλίματος που επικρατεί στη Γιουγκοσλαβία τις τελευταίες ημέρες με κύριο χαρακτηριστικό τη συνεχή καταπάτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών - και κυρίως της ελευθεροτυπίας.
Μπορώ μόνο να ελπίζω, από κοινού με την Προεδρία, ότι η κατάσταση θα σταθεροποιηθεί, ότι οι αποχωρήσεις τελικά θα πραγματοποιηθούν. Κάτι τέτοιο δεν αποτελεί μόνο αναγκαία προϋπόθεση για την ειρηνική επάνοδο των προσφύγων και των μετακινούμενων ατόμων, αλλά κρίνεται απολύτως απαραίτητο για να επιτραπεί σε όσους απασχολούνται στην ανθρωπιστική βοήθεια η εκτέλεση της αποστολής τους χωρίς προσωπικό κίνδυνο. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να μπορεί να εργάζεται κάτω από ασφαλείς συνθήκες η μεγάλη αποστολή ελέχγου που απαρτίζεται από 2.000 άτομα.
Τελευταίο αλλά όχι ήσσονος σημασίας, η απουσία βίας και η εκπλήρωση των υποχρεώσεων του κ. Μιλόσεβιτς θα καθορίσουν επίσης το πολιτικό κλίμα στο οποίο θα πρέπει τελικά να συζητηθεί πολιτική λύση.
Από κοινού με την προεδρία, επαναλαμβάνω ότι δεν βλέπουμε άλλη τελική λύση στο πρόβλημα του Κοσσυφοπεδίου, παρά την πολιτική λύση. Το μόνο ερώτημα είναι αν έχει την ίδια πεποίθηση και ο κ. Μιλόσεβιτς. Αυτό απομένει να διαπιστωθεί.

Titley
Κύριε Πρόεδρε, είναι σχεδόν αυτονόητο ότι εμείς, της Σοσιαλιστικής Ομάδας, είμαστε ικανοποιημένοι από την πρόοδο που ανέφερε ο Προεδρεύων του Συμβουλίου. Συγχαίρουμε την Προεδρία για όλες τις προσπάθειες που κατέβαλε τις τελευταίες δύο εβδομάδες.
Χαιρόμαστε βέβαια για το ότι φαίνεται πως φθάνουμε στην εξεύρεση λύσης στο Κοσσυφοπέδιο και για το ότι ο Πρόεδρος Μιλόσεβιτς φαίνεται να έχει αποδεχθεί, επιτέλους, την αρχή της αυτοδιοίκησης για το Κοσσυφοπέδιο και κατά συνέπεια αποκτάμε τη βάση για πρόοδο.
Όλων μας φυσικά το μέλημα είναι να εξασφαλίσουμε ότι το μήνυμα που θα βγει από αυτή την αίθουσα συνεδριάσεων είναι ότι η εκεχειρία θα πρέπει να ισχύσει για αμφότερες τις πλευρές στο Κοσσυφοπέδιο. Ο φόνος τεσσάρων Σέρβων αστυνομικών το τελευταίο Σαββατοκύριακο, που εικάζεται ότι διεπράχθη από τον ΑΣΚ, βοηθά μόνον εκείνους που επιθυμούν να υπονομεύσουν αυτή τη διαδικασία. Πρέπει επομένως να καταστήσουμε σαφές ότι όλες οι πλευρές θα συμμορφωθούν με την κατάπαυση του πυρός. Θα πρέπει επίσης να έχουμε υπόψη εκείνο που αποκαλείται παράγοντας CNN, ότι δηλαδή, αμέσως μόλις πάψουμε να βλέπουμε τα σχετικά γεγονότα στις οθόνες των τηλεοράσεών μας νομίζουμε ότι το πρόβλημα έχει λυθεί.
Σήμερα πάλι θα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι βλέπουμε την αρχή, και όχι το τέλος μιας διαδικασίας. Θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια για να τηρήσει τη συμφωνία ο Μιλόσεβιτς, και όπως έχουμε δει, όπως μάλιστα ανέφερε ο προεδρεύων και Επίτροπος van den Broek, μία από τις πρώτες δράσεις που ανέλαβε ήταν η απαγόρευση των ανεξάρτητων μέσων μαζικής ενημέρωσης στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, σαφής ένδειξη ότι παραμένει πιστός στα παλιά του κόλπα.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μόνο η αξιόπιστη απειλή των στρατιωτικών δυνάμεων ανάγκασαν τον Μιλόσεβιτς να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, και πρέπει να διατηρήσουμε αυτή την απειλή. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο πρέπει να τηρούνται οι προθεσμίες, ιδιαίτερα δε εκείνη της 2ας Νοεμβρίου. Θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι η επιδίωξη λύσης υπό την απειλή στρατιωτικών δυνάμεων εγκυμονεί τον κίνδυνο ότι ο Μιλόσεβιτς θα παίξει το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι. Σε ποιό σημείο επιτρέπουμε την επέμβαση των στρατιωτικών δυνάμεων; Πρέπει λοιπόν να είμαστε αποφασισμένοι να τηρήσουμε τις προθεσμίες.
Είναι επίσης αρχή υπό την έννοια ότι εκείνο που τώρα χρειαζόμαστε - και το διαπιστώσαμε ήδη στη Βοσνία - είναι η πλήρης δέσμευση της διεθνούς κοινότητας για τη σταθερότητα και την ασφάλεια και την ανασυγκρότηση του Κοσσυφοπεδίου. Οι χώρες δεν μπορούν να αποχωρήσουν πιστεύοντας ότι το έργο τελείωσε: το έργο δεν έχει καν αρχίσει, και θα πρέπει να επενδύσουμε πάνω σε αυτό. Θα επιθυμούσα, όπως ανέφερε και ο Επίτροπος van den Broek, να καταστήσουμε αυστηρότερες τις κυρώσεις και να ασχοληθούμε με την κατάρτιση ενός επιπλέον ψηφίσματος των ΗΕ εκτός από το 1199, το οποίο θα καθιστά σαφές ότι θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί στρατιωτική δύναμη εάν ο Μιλόσεβιτς δεν τηρήσει κάποια πτυχή της εν λόγω συμφωνίας. Εάν δεν το κάνουμε, τότε θα διαπιστώσουμε ότι εντός έξι μηνών θα αρχίσουμε και πάλι να παίζουμε παιχνίδια. Πραγματικά, δεν επιθυμώ να επιστρέψουμε στις τραγωδίες, ιδιαίτερα εκείνες των τελευταίων τριών - τεσσάρων εβδομάδων, όταν ολόκληρη η κατάσταση ξεπέρασε όλα όσα θα ήταν κανείς προετοιμασμένος να ακούσει και να παρακολουθήσει.

Pack
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητή κυρία Πρόεδρε του Συμβουλίου, δεν είμαι τόσο γρήγορα πρόθυμη να δω προόδους εκεί που δεν υπάρχουν. Επομένως θέλω να τονίσω ότι δεν βλέπω κανένα λόγο για λήξη του συναγερμού, ούτε κάποια στροφή στη φρίκη του Κοσσυφοπεδίου. Όλοι οι πολιτικοί της Δύσης υπέκυψαν και πάλι στον Milosevic. Ποιο είναι λοιπόν το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων του κ. Holbrooke; Το σημερινό αποτέλεσμα θα είχε ίσως κάποιο νόημα, εάν το είχαμε ήδη την άνοιξη που πέρασε. Αυτή την εποχή που στο Κοσσυφοπέδιο συνεχίζουν να βομβαρδίζονται χωριά και να εκτοπίζονται άνθρωποι, εμείς στέλνουμε 2000 παρατηρητές του ΟΑΣΕ. Τι πρέπει άραγε και τι μπορούν να κάνουν οι παρατηρητές αυτοί;
Την υποσχεθείσα ενδεχόμενη απόσυρση των σερβικών στρατευμάτων δεν μπορούν βέβαια να την παρακολουθήσουν πραγματικά. Ποιος μας κάνει να πιστεύουμε κάτι τέτοιο; Πως είναι δυνατόν να πιστοποιήσουν οι παρατηρητές κάτι τέτοιο; Τις στρατιωτικές δυνάμεις που παραμένουν με πολιτική ενδυμασία δεν μπορούν να τις εντοπίσουν. Στην περιοχή εξακολουθούν να παραμένουν και οι σερβικές αστυνομικές δυνάμεις που εκτελούν εδώ και χρόνια το ίδιο δολοφονικό έργο. Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ είναι άοπλοι. Η ασφάλειά τους δεν είναι εξασφαλισμένη για να μην μιλήσουμε για την ασφάλεια των Αλβανών την οποία επιτηρούν. Η στρατολόγηση των παρατηρητών μου φαίνεται επίσης άκρως αμφισβητήσιμη. Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι; Τι ικανότητες διαθέτουν; Έλεγξα το ζήτημα στη Γερμανία. Προσλαμβάνονται με μισθό 6000 γερμανικά μάρκα το μήνα συν 100 δολάρια ημερησίως, αυτό μας κάνει 10.000 γερμανικά μάρκα το μήνα για κάθε παρατηρητή.
Με ένα τέτοιο δόλωμα μπορεί κανείς να ψαρέψει πολύ κόσμο και να τον στείλει στο Αγνωστο. Σε όσους με ρώτησαν έδωσα τη συμβουλή να μην το κάνουν. Ποιος πιστεύει πραγματικά ότι τα αεροπλάνα του ΝΑΤΟ που επιτηρούν τον εναέριο χώρο του Κοσσυφοπεδίου μπορούν να προσφέρουν προστασία στον οποιονδήποτε; Έχω και πάλι ένα φοβερό dιjΰ vu. Ας θυμηθούμε την τύχη των στρατιωτών των Ηνωμένων Εθνών στη Βοσνία Ερζεγοβίνη που ήταν τουλάχιστον οπλισμένοι για τη δική τους ασφάλεια. Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ είναι άοπλοι, δεν έχουν όπλα ούτε καν για τη δική τους προστασία. Αλλά ας υποθέσουμε ότι η διαδικασία παρακολούθησης θα κυλήσει χωρίς δυσκολίες, όπως περιέγραψα, και φυσικά χωρίς κανένα αποτέλεσμα, όπως όλοι μας γνωρίζουμε. Υπάρχει η υπόσχεση για διεξαγωγή εκλογών σε εννέα μήνες, όμως τί να ψηφίσουν οι άνθρωποι εκεί; Ποιόν φορέα; Ποιος λογικός άνθρωπος πιστεύει εντός ή εκτός Κοινοβουλίου ότι θα υπάρξει ένα αποδεκτό αποτέλεσμα στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Milosevic και Αλβανών πριν τη λήξη της προθεσμίας; Οι διαπραγματεύσεις είναι κινήσεις τακτικής, είναι η στρατηγική του Milosevic για την πολιτική του επιβίωση. Θα τις τραβήξει εις μήκος, έτσι ώστε στο τέλος να απαυδήσουμε που οι δύστροποι τάχα Αλβανοί δεν τον αφήνουν να τους κάνει ό, τι θέλει και θα μειώσουμε το δυναμικό που τον κρατά στα όριά του. Όμως εάν το θελήσει ο Milosevic, οι Σέρβοι στρατιώτες μπορούν να φτάσουν στο Κοσσυφοπέδιο μέσα σε έξι ώρες, αλλά το ΝΑΤΟ θα χρειαστεί και πάλι έξι μήνες για να αποφασίσει κάποιες ενέργειες.
Πόσο εθελοτυφλούν άραγε οι πολιτικοί της Δύσης, ώστε να πιστεύουν τον Milosevic ότι πρόκειται δήθεν να υποχωρήσει στο Κοσσυφοπέδιο, όταν, όπως μας περιγράψατε και οι δύο, απαγορεύει στη χώρα του όλα τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης, και περνά από το Κοινοβούλιο δια της ράβδου ένα νόμο ο οποίος τιμωρεί ακόμα και την αναμετάδοση των ειδήσεων του CNN και της Deutsche Welle στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο; Δεν είναι δυνατόν να συμπεριφέρεται κανείς με αυτόν το τρόπο και ταυτόχρονα να διατείνεται ότι θα σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα των Αλβανών. Το πρόσωπο αυτό δεν σέβεται ούτε καν τα ανθρώπινα δικαιώματα των Σέρβων, των συμπατριωτών του. Καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων.
Αγαπητή κυρία Πρόεδρε του Συμβουλίου, είναι κάπως αφελής και ανεύθυνη απέναντι στους Αλβανούς η πίστη σας ότι θα μπορούσε να εγγυηθεί κανείς για κάτι στο πλαίσιο του συστήματος δικαιοσύνης της Γιουγκοσλαβίας, μιας Γιουγκοσλαβίας που απέχει μίλια, αιώνες, αφάνταστα πολύ από τη Δημοκρατία. Όταν μας λέτε ότι την επόμενη φορά ελπίζετε να μας φέρετε καλύτερες ειδήσεις, μπορώ μόνο να σας απαντήσω πως πάντα μπορεί να έχει κανείς ελπίδες, μόνο που στην περίπτωση αυτή είναι αβάσιμες, γιατί και εδώ, όπως στο Κοσσυφοπέδιο, ισχύει ότι ο Milosevic δεν είναι εκείνος που θα λύσει το πρόβλημα αλλά ο ίδιος είναι το πρόβλημα.
(Χειροκροτήματα)

Haarder
Κύριε Πρόεδρε, η κ. Pack έχει απόλυτο δίκιο. Ήταν μπερδεμένη η ψηφοφορία στην αίθουσα όταν συζητήσαμε αυτά τα πράγματα, και δικαιολογημένα μάλιστα. Οι μελλοντικές γενιές θα θυμούνται την ανικανότητά μας στη Βοσνία και στο Κοσσυφοπέδιο με τον ίδιο τρόπο που οι γονείς μας θυμούνται την ανικανότητα τα πρώτα χρόνια του Χίτλερ, όταν εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία των δυτικών δυνάμεων. Ο Πικάσσο έδωσε μορφή στην τραγωδία με την Γκουέρνικά του. Ίσως σε μερικά χρόνια ένας ζωγράφος να καλλιτεχνήσει έναν παρόμοιο πίνακα και να τον αποκαλέσει Σρμπρένιτσα. Όσο αδιανόητο κι αν ακούγεται, η Σρμπρένιτσα είναι χειρότερη από την Γκουέρνικα, και αυτό συμβαίνει στις δικές μας μέρες ενώ εμείς έχουμε εκλεγεί για να φροντίσουμε την ήπειρό μας. Κι ήταν τα δικά μας στρατεύματα που εγκατέλειψαν και εγκαταλείφθηκαν. Αν ξεσπάσει ο όλεθρος και πάλι στο Κοσσυφοπέδιο εξαιτίας της αδυναμίας της Δύσης τότε θα αναρωτιόμαστε πάλι: Πόσα πτώματα πρέπει να σωριαστούν στα πόδια μας για να σταλεί επιτέλους βοήθεια;
Γνωρίζω καλά ότι είναι το ΝΑΤΟ και όχι η ΕΕ που έχει τα στρατιωτικά μέσα πίεσης. Όμως σχεδόν όλες οι χώρες μας είναι μέλη του ΝΑΤΟ, και στο κάτω κάτω έχουμε κάτι που λέγεται πολιτική ένωση, έχουμε ένα όραμα ότι θα έπρεπε να μιλάμε με μια φωνή. Τι έκαναν οι χώρες μας ώστε το ΝΑΤΟ να δράσει ταχύτερα; Δεν μπορούμε να ρίξουμε το φταίξιμο στο ΝΑΤΟ και ειδικά όχι στις ΗΠΑ. Τουναντίον πρέπει να δοξάζουμε και να ευχαριστούμε τις ΗΠΑ που ευτυχώς - σε αντίθεση με μας - είναι σε θέση να ενεργούν όταν εμείς τελούμε υπό διάλυση εξαιτίας της διχόνοιας και των ιδιαίτερων εθνικών συμφερόντων. Ελπίζω το Συμβούλιο Υπουργών να κάνει ένα χοντρό ξεκαθάρισμα και να μάθει κάτι από τις τραγικές συνέπειες αυτής της διχόνοιας. Το ένα κράτος μέλος δεν ήθελε να τηρήσει την απαγόρευση πτήσεων η οποία συμφωνήθηκε ομόφωνα, και το άλλο κράτος μέλος με χαρακτηριστικό τρόπο ήταν επιφυλακτικό και λειτούργησε ως τροχοπέδη. Μάλιστα, κ. Πρόεδρε, αναφέρομαι στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία, αλλά ούτε κι η δική μου χώρα, η Δανία, είναι καλύτερη. Η Δανία, εξαιτίας ενός χαμένου δημοψηφίσματος το 1992, σέρνεται πίσω από μια άνευ προοπτικής επιφύλαξη, η οποία ωστόσο εμποδίζει την κυβέρνησή μας να συμμετάσχει στην εφαρμογή αποφάσεων για την άρση ναρκοπεδίων, την εκκένωση και τις ανθρωπιστικές δράσεις, οπότε δεν είμαστε καθόλου καλύτεροι.
Αυτό που είναι αδιανόητο είναι ότι ακόμη υπάρχουν μερικοί που φοβούνται ότι η συνεργασία μας είναι ήδη τεράστια. Καθένας μπορεί να δει ότι ο κίνδυνος είναι ακριβώς το αντίθετο, ότι είναι δηλαδή ανύπαρκτη. Και ότι εμείς μόνοι μας θα πρέπει να δούμε πώς θα μαζέψουμε και θα μετρήσουμε τα πτώματα κατόπιν εορτής, αλλά και να δεχτούμε τα τεράστια κύματα προσφύγων, πράγματα με τα οποία κάνουμε τη μεγαλύτερη δυνατή χάρη στον Milosevic. Αγαπητέ Επίτροπε, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι τώρα καταβάλλονται όλες οι δυνατές προσπάθειες για να βοηθηθούν όσο το δυνατό περισσότεροι, ακόμη και στα βουνά, παρόλο που ο ΑΣΚ και οι Σέρβοι έχουν αρχίσει να ανταλλάσσουν πυρά; Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα καταλήξουμε σε μια νέα Σμπρένιτσα, όταν αυτοί που είναι εκεί για να βοηθήσουν εγκαταλείπουν τις θέσεις τους με την παραμικρή απειλή αφήνοντας τον κόσμο στη μοίρα τους; Θα μεταβώ στο Κοσσυφοπέδιο το Σάββατο, κ. Επίτροπε, γνωρίζω ότι γίνεται εξαιρετική δουλειά εκεί κάτω, όμως τους παρέχεται η στήριξη που έχουν ανάγκη; Θα ήθελα μια απάντηση σε αυτό.

Δασκαλάκη
Κύριε Πρόεδρε, οι συζητήσεις για όσα προέκυψαν μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας συχνά χαρακτηρίζονται από υψηλούς τόνους.
Το Κοσσυφοπέδιο είναι το οξύτερο πρόβλημα τώρα. Κυοφορεί κινδύνους για τη σταθερότητα και την ασφάλεια όλης της περιοχής, απειλεί να αγγίξει και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση αν η ταραχή επεκταθεί προς το Νότο. Απαιτείται λοιπόν η μέγιστη νηφαλιότητα, γιατί πολύ συχνά οι δυνατότερες φωνές ακούγονται από πλευρές που κανένα άμεσο κίνδυνο δεν αντιμετωπίζουν.
Υπάρχει μία δεκαήμερη παράταση του νατοϊκού τελεσιγράφου και μία εύθραστη συμφωνία που μπορεί μεν να μην είναι τέλεια, μπορεί να παραβιάζεται κατέρωθεν, αλλά είναι ένα θετικό πρώτο βήμα, το υπογράμμισε και η Προεδρία. Πρέπει να την στηρίξουμε και να αξιώσουμε τον σεβασμό της. Ότι στις συμφωνίες αυτές θα αντιδρούν πάντοτε οι φανατικοί και θα προσπαθούν να τις τορπιλλίσουν, είναι γνωστό. Είναι ένας ακόμα λόγος για να επιμείνουμε. Είναι αναμφισβήτητες οι άγριες σερβικές επιθέσεις κατά των αμάχων, η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η προσπάθεια του Βελιγραδίου να φιμωθεί ο Τύπος. Αλλά είναι δεδομένη και η αδιαλλαξία του λεγόμενου αλβανικού απελευθερωτικού στρατού που περιορίζει και τις δυνατότητες του μετριοπαθούς Ρουγκόβα.
Πρέπει επίσης να σκεφθούμε μήπως η προηγηθείσα από τη Δύση συστηματική περιθωριοποίηση ολόκληρου του σερβικού λαού απλώς ενίσχυσε τους φανατικούς και τους εθνικιστές, και εάν ισχύει αυτό που λέει η μη εθνικιστική σερβική αντιπολίτευση για τον Μιλόσεβιτς, ό, τι δηλαδή συντηρεί την πεποίθηση πως όλοι είναι εναντίον των Σέρβων και ότι αυτοί πρέπει να πολεμήσουν για να επιβιώσουν.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει με όλες τις δυνατές διπλωματικές πιέσεις να στηρίξει τη συμφωνία που επιτεύχθηκε και να αξιώσει τον σεβασμό των δημοκρατικών αρχών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μαζί με τις μεταρρυθμίσεις που αναφέρθηκαν στο Κοσσυφοπέδιο. Όλοι συμφωνούν, και ο άγγλος Υπουργός Εξωτερικών το ανέφερε πάλι χθες, ότι δεν γίνεται λόγος για ανεξαρτησία. Στρατιωτική, όμως, επέμβαση του ΝΑΤΟ σε ανεξάρτητη χώρα, εκτός δικαιοδοσίας του και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη όλων των μονίμων μελών τού Συμβουλίου Ασφαλείας, δεν είναι και αυτό κάτι τόσο απλό. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι παρέμβασης, τους οποίους η Προεδρία υπέδειξε και ανέφερε πολύ προσεκτικά. Αν δείξουμε σταθερότητα, και η πολιτική συννενόηση θα επιτευχθεί, και οι Κοσσοβάροι θα αποκατασταθούν με τις καινούργιες συμφωνίες, και ο σερβικός λαός πιο εύκολα θα απαλλαγεί από τα φαντάσματα του παρελθόντος, που και αυτόν τον δυναστεύουν.

Εφραιμίδης
Είναι γεγονός, Πρόεδρε, ότι πρόκειται για μια συμφωνία με κάποια σημεία και κάποια χρονοδιαγράμματα. Είναι πολύ ενδιαφέρον, έστω και προσωρινά, να σταματάει το αίμα και η βία, άλλο αν παραβιάζεται ενίοτε εκατέρωθεν από ανεύθυνα φανατικά στοιχεία. Όμως, κύριε Πρόεδρε, αυτή η συμφωνία έχει στίγματα, έχει μειονεκτήματα. Είναι μια συμφωνία που έχει επιβληθεί με την εξωτερική πίεση, με την απειλή της χρήσης υπερβολικής βίας, μέχρι και εξωτερικής στρατιωτικής επέμβασης. Δεύτερον, έχει το στίγμα της μεροληψίας γιατί, ενώ μιλάμε για συγκρούσεις, εννοούμε μόνο και καθιερώνουμε και προβλέπουμε υποχρεώσεις - και εδώ μέσα - μόνο για τη μία πλευρά, και αγνοούμε την άλλη. Σαν, δηλαδή, να μην υπάρχουν δύο πλευρές που καλώς ή κακώς συγκρούονται δικαίως ή αδίκως για τη μία ή την άλλη πλευρά. Και τέλος, κύριε Πρόδρε, η συμφωνία αυτή θα εξαρτηθεί από την εξέλιξή της στην πραγματικότητα, για να μπορέσουμε να τη χαιρετίσουμε όπως προχθές χαιρετίσαμε τη συμφωνία για την Ιρλανδία: όλο το Κοινοβούλιο χειροκροτούσε όρθιο επί δέκα λεπτά εκείνη τη συμφωνία. Μια τέτοια συμφωνία χρειάζεται, ειλικρινής, που να αποβλέπει στην ειρηνική, την πολιτική λύση, δίκαιη για όλα τα μέρη και όχι μονόπλευρη.

Tamino
Κύριε Πρόεδρε, όπως μπόρεσα ήδη να επαναλάβω σε αυτήν την Αίθουσα, πριν από ένα μήνα, αυτό που ακόμα και σήμερα γίνεται φανερό, την στιγμή κατά την οποία βρίσκεται σε εξέλιξη κάποια συμφωνία, είναι η απουσία δράσης από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πέραν τούτου χρειάζεται να επαναλάβουμε ότι, για πάνω από δέκα χρόνια, δεν υπήρξε καμία πραγματική δράση στήριξης της ειρήνης και ιδιαίτερα της μη βίαιης δράσης από την πλευρά του αλβανικού πληθυσμού υπό την αρχηγία του Προέδρου Ρουγκόβα. Ξεκινώντας ακριβώς από αυτήν την παρατήρηση πρέπει να πούμε ότι, έπειτα από δέκα χρόνια προσπαθειών μη βίαιης δράσης και επέμβασης για να πετύχουμε την εξασφάλιση των πανίερων δικαιωμάτων από την πλευρά του αλβανικού πληθυσμού, καταλήξαμε σε συγκρούσεις που ήταν πρακτικά αναπόφευκτες. Και σε αυτό δεν μπορούμε να μην τονίσουμε τον ανεπαρκή ρόλο που επιτέλεσε η Ευρωπαϊκή Ένωση στην κρίση, γεγονός που είναι ενδεικτικό. Δόθηκε πράγματι μια εξουσιοδότηση στα Ηνωμένα Έθνη και μια εξουσιοδότηση στο ΝΑΤΟ. Σίγουρα, αυτό εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της έλλειψης μιας κοινής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά δεν μπορούμε εδώ να μην τονίσουμε τον ανεπαρκή ρόλο της Ένωσης.
Και σε αυτήν την φάση δεν εξαντλήθηκαν όλες οι δυνατότητες: γιατί, για παράδειγμα, ο ευρωπαίος διαπραγματευτής κ. Gonzαlez δεν βοήθησε τον αμερικανό διαπραγματευτή κ. Holbrooke; Ανησυχούσε άραγε η Ένωση, όχι για την κατάσταση των προσφύγων, αλλά μόνο για τον κίνδυνο ότι οι αλβανοί πρόφυγες από το Κοσσυφοπέδιο θα μπορούσαν να εισέλθουν στην Ευρώπη; Αυτή είναι η μοναδική ανησυχία που έχουμε; Σίγουρα, αυτό αποδεικνύει ότι υπάρχει μειωμένο ενδιαφέρον για όσα συμβαίνουν στην περιοχή των Βαλκανίων και έλλειψη μιας πραγματικής πολιτικής που να αφορά την συμμετοχή ολόκληρης της περιοχής αυτής στην μελλοντική διαδικασία διεύρυνσης προς ανατολάς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτά είναι, κατά την γνώμη μου, τα πραγματικά προβλήματα τα οποία πρέπει να επανεξετάσουμε. Πέραν τούτου, ωστόσο, δεν μπορούμε σίγουρα να μην αντιμετωπίσουμε θετικά το γεγονός ότι στις 14 Οκτωβρίου υπήρξε μια πρώτη συμφωνία, που συνεπάγεται την άμεση κατάπαυση του πυρός, την απόσυρση των γιουγκοσλαβικών δυνάμεων από το έδαφος και την παρουσία δύο χιλιάδων παρατηρητών. Πρέπει, βέβαια, να πούμε ότι δύο χιλιάδες παρατηρητές μας φαίνονται λίγοι για να μπορέσει να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Θεωρούμε ωστόσο πάντως σοβαρό το ότι η συμφωνία αυτή δεν ήταν καρπός μιας πραγματικής διαπραγμάτευσης αλλά μόνο το αποτέλεσμα της πιθανότητας βομβαρδισμών από την πλευρά του ΝΑΤΟ. Αυτό αποδεικνύει, δυστυχώς, την θέληση του Μιλόσεβιτς και την ελλειπή ικανότητα για πραγματοποίηση διαλόγου. Εμείς πιστεύουμε ότι είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί μια άμεση και πλήρης απόσυρση και να γίνει προσπάθεια για την αποφυγή κάθε μορφής συγκρούσεων, και για το λόγο αυτό πρέπει να τονίσουμε ξανά τις ευθύνες όχι μόνο του Μιλόσεβιτς αλλά επίσης, όταν αυτό συμβαίνει, του αλβανικού απελευθερωτικού στρατού. Η δική μας ανησυχία είναι η κατάπαυση των εχθροπραξιών να μην αποτελέσει μόνο μια κατάπαυση και τίποτα πάρα πέρα αλλά και μια πραγματική προϋπόθεση για έναν διάλογο που θα οδηγήσει στην οριστική λύση του προβλήματος του Κοσσυφοπεδίου, ξεκινώντας από την αυτονομία του, και για την προσπάθεια ανεύρευσης λύσης στο σύνολο των προβλημάτων της περιοχής των Βαλκανίων, δεδομένων των όσων συμβαίνουν σήμερα στην Σερβία - όπως το κλείσιμο ορισμένων ανεξάρτητων εφημερίδων - και όσων συμβαίνουν στην Μακεδονία, απ'όπου μας φτάνουν μηνύματα κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά.

Dupuis
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, επιθυμώ εν πρώτοις να τονίσω στον κ. Titley ότι απαιτείται πολύ θάρρος για να μπορέσουμε να πούμε τις ημέρες αυτές ότι βρέθηκε μία λύση για το Κοσσυφοπέδιο, ότι έχει πραγματοποιηθεί πρόοδος.
Πιστεύω ότι μετά από όλες τις προσπάθειες που κατέβαλαν ορισμένοι από μας κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών πρέπει να το παραδεχθούμε έτσι ώστε το Συμβούλιο και η Επιτροπή να δεχθούν την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα αυτή είναι η συνεχής παραίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα ενώπιον του δράματος, της τραγωδίας του Κοσσυφοπεδίου και της Σερβίας, μία παραίτηση ανάλογη της Ευρώπης ενώπιον όσων συνέβαιναν στην Τσεχοσλοβακία και στη συνέχεια στην Αυστρία και αλλού κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Κρίνω ότι είναι πραγματικά σκανδαλώδες που χρειάσθηκε οι Αμερικάνοι να αναλάβουν δράση στο Κοσσυφοπέδιο τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται ότι παραιτήθηκε από κάθε παρέμβαση, από κάθε πολιτική, κάθε πολιτικό στόχο.
Όσο καιρό θα υπάρχει αυτός ο κύριος Μιλόσεβιτς στο Βελιγράδι, δεν θα υπάρξει ειρήνη ούτε για τους Αλβανούς ούτε για τους Σερβους ούτε για τους Ούγγρους ούτε για τους Τσιγγάνους ούτε για κανέναν στη μικρή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε σήμερα το πρόβλημα αυτό, να οργανωθούμε προκειμένου να ανατρέψουμε αυτό το εθνικο-κομμουνιστικό καθεστώς. Έστω και αν δεν αρέσει στους φίλους σοσιαλιστές που δικαιολογημένα χαίρονται για τη δίωξη κατά του Πινοσέτ, πρέπει τελικά να έχουν το θάρρος και να αρχίσουν να εργάζονται προκειμένου ο κ. Μιλόσεβιτς να αχθεί, το ταχύτερο δυνατόν, ενώπιον του Δικαστηρίου της Χάγης, έτσι ώστε οι Σέρβοι και οι Αλβανοί μαζί να μπορέσουν να ανοικοδομήσουν μία δημοκρατία και να λύσουν τα προβλήματά τους, τα οποία έχουν σχέση με τη συμβίωση ενώ το πρόβλημά μας είναι, το επαναλαμβάνω, η στήριξη ή όχι ενός εθνικο-κομμουνιστικού καθεστώτος.

Angelilli
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, η κατάσταση του Κοσσυφοπεδίου παραμένει προβληματική και συγκεχυμένη και η συμπεριφορά του Μιλόσεβιτς εντελώς αναξιόπιστη. Παρά την άγρυπνη παρακολούθηση του ΝΑΤΟ και την παρουσία στο έδαφος μερικών παρατηρητών του ΟΑΣΕ, οι βομβαρδισμοί ξανάρχισαν στο Κοσσυφοπέδιο μέσα στην δίνη των τελευταίων ημερών. Κι άλλες τραγωδίες, συνεπώς, κι άλλα άτομα αναγκασμένα να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους για να καταφύγουν στα δάση. Εξαιτίας της επανάληψης των συγκρούσεων, μεταξύ άλλων, και ο ΟΗΕ αναγκάστηκε να εμποδίσει την αποστολή μερικών εφοδιοπομπών με ανθρωπιστική βοήθεια στην περιοχή.
Σύμφωνα με αλβανικές πηγές, οι σέρβοι, αντί να αποσύρουν τα στρατεύματά τους, έστειλαν αντίθετα νέες δυνάμεις στο Κοσσυφοπέδιο, παραβιάζοντας πλήρως τους όρους που είχε υπαγορέψει το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Εν τω μεταξύ, η κρίση γίνεται όλο και πιο σοβαρή και δύσκολη, για τους 60 περίπου χιλιάδες πρόσφυγες που έχουν καταφύγει στα δάση και για όλα τα άλλα άτομα, μεταξύ των οποίων και πάρα πολλά παιδιά, που αναζητούν την σωτηρία και την ειρήνη μέσω μιας μαζικής εξόδου προς τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και προς την Ιταλία. Μόνο στην Ιταλία, πράγματι, κατά την διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων αποβιβάστηκαν, στις ακτές της Πούλια, πάνω από 1500 Κοσσοβάροι με όλες τις προφανείς δυσκολίες όσον αφορά την υποδοχή και την παροχή βοήθειας.
Για μια ακόμα φορά η Ένωση, παραχωρώντας την εξουσία της σε άλλους διεθνείς οργανισμούς, δεν είχε το κουράγιο και την ικανότητα να καθορίσει μια έστω και ελάχιστη ευρωπαϊκή στρατηγική εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, δείχνοντας ότι δεν καταφέρνει να έχει μια συνεπή και αποτελεσματική στάση σε αυτήν την κρίση. Όλα εναποτέθηκαν στον ΟΗΕ και στο ΝΑΤΟ.
Σήμερα μια ιταλική εφημερίδα δημοσίευε μια συνέντευξη του κυρίου Tony Blair ο οποίος ίσως σαν πρόκληση, τόνιζε την επείγουσα ανάγκη να οριστεί ένα και μόνο πρόσωπο που να αντιπροσωπεύει την Ευρωπαϊκή Ένωση στο ΝΑΤΟ, ένα είδος Υπουργού Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντίθετα, έως σήμερα η μοναδική συγκεκριμένη συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η αποστολή των παρατηρητών του ΟΑΣΕ, που εκτός των άλλων δυσκολεύονται να εγκατασταθούν στο Κοσσυφοπέδιο. Γινόταν λόγος για 2000 παρατηρητές, αλλά - απ'ότι καταλαβαίνω - είναι περίπου 200 ή 300, κατά συνέπεια πάντως δεν επιτελούν τα καθήκοντά τους.
Η Ευρώπη είναι, πράγματι, απούσα ενώ οι σερβικές δυνάμεις καθυστερούν να αποσυρθούν, εκμεταλλευόμενες τις ασυνεννοησίες και τις διαμάχες στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, ενώ ο Μλάντιτς και ο Κάρατζιτς εξακολουθούν να είναι φυγόδικοι, αποφεύγοντας την διεθνή δικαιοσύνη και ενώ οι σερβικές αρχές συνεχίζουν ανενόχλητες να φιμώνουν τον Τύπο, κλείνοντας με προσχηματικές δικαιολογίες όλες τις εφημερίδες που διαφωνούν με το καθεστώς.
Αναρωτιόμαστε γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση, που δείχνει τόσο ενδιαφέρον για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν προετοιμάζει μια πιο αποτελεσματική και αποφασιστική πολιτική. Την στιγμή που ένας ολολόκληρος λαός υφίσταται αδικίες και απερίγραπτες ταλαιπωρίες, συνεχίζουμε να κάνουμε στείρες και ατελείωτες συζητήσεις, διαβήματα διαμαρτυρίας, προφορικές επιπλήξεις, ομάδες μελέτης.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, δηλώνοντας ότι χρειάζεται να καταστούμε υποστηρικτές πολύ πιο ισχυρών πρωτοβουλιών. Είμαι σύμφωνη με τον κύριο Dupuis ο οποίος εύχεται, να υπάρξει, επιτέλους, ένα διεθνές ένταλμα σύλληψης κατά του Μιλόσεβιτς, για να τεθεί τέλος σε μια πολεμοχαρή και, θα έλεγα, και εγκληματική πολιτική.

Wiersma
Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι μέχρι τώρα η συζήτηση δείχνει μια περίεργη νοοτροπία. Εκφράζεται απαισιοδοξία για τα όσα κατάφερε ο Holbrooke και με τη δική μας συνεργασία, σαν να μην σημειώθηκε καμία πρόοδος αυτές τις εβδομάδες. Το απορρίπτω. Παρά τις αμφιβολίες σας θεωρώ τα σημερινά δεδομένα πρόοδο, ενώ δεν θα χαρακτήριζα πρόοδο τη ρίψη βομβών. Χαίρομαι διότι δεν έφτασαν τα πράγματα ως εκεί. Πριν δύο εβδομάδες ζούσα ακόμη με το άγχος ότι το ΝΑΤΟ θα επενέβαινε στη διάμαχη για το Κοσσυφοπέδιο. Δώσαμε μεν την υποστήριξή μας για σκληρή γραμμή απέναντι στο καθεστώς του Βελιγραδίου, αλλά συγχρόνως ευχόμασταν να μην οδηγήσει κάτι τέτοιο σε ρήξη με τα Ηνωμένα Έθνη και να βρεθεί έστω και την ύστατη στιγμή μια πολιτική λύση. Και τονίζω ότι πάντα δηλώναμε ότι προέχει η αναζήτηση πολιτικής επίλυσης. Αυτή ήταν και αυτή είναι πάντα η γραμμή μας. Είμαστε κατά της βίας· η βία αποτελεί μόνον έσχατο μέσον.
Δύο εβδομάδες αργότερα, μπορούμε να είμαστε κάπως πιο αισιόδοξοι. Η απειλή στρατιωτικής επέμβασης και οι διαπραγματευτικές ικανότητας του Holbrooke έπεισαν την τελευταία στιγμή τον Μιλόσεβιτς, παρόλο που το παρουσίασε ως συνήθως σαν νίκη δική του και καταφέρθηκε επ' ευκαιρία κατά των ανεξαρτήτων ΜΜΕ. Την προσεχή εβδομάδα, τα σερβικά στρατεύματα πρέπει να έχουν φύγει από το Κοσσυφοπέδιο. Βλέπουμε ότι η αποχώρηση προχωρά επίπονα και υπάρχει πάντα ο κίνδυνος ότι ομάδες που έχουν συμφέρον, να αναζωπυρώσουν τη διάμαχη. Η στρατιωτική απειλή του ΝΑΤΟ πρέπει λοιπόν να παραμείνει, συγχρόνως όμως πρέπει να ασκηθεί πίεση στον AΣΚ να μην παραβιάσει την ανακωχή. Και οι δύο πλευρές έχουν ευθύνη για την πραγματοποίηση των όσων συμφωνήθηκαν. Απορρίπτουμε την προβοκάτσια από οποιαδήποτε πλευρά. Οι Σέρβοι είναι υποχρεωμένοι να κάνουν χώρο για ένα αυτόνομο Κοσσυφοπέδιο, αλλά πρέπει να καταστήσουμε σαφές στους Αλβανόφωνους ότι αποκλείουμε την πλήρη ανεξαρτησία. Σε αυτή τη βάση και μετά από την πλήρη εφαρμογή του ψηφίσματος αριθ. 1199 του ΟΗΕ, μπορούν να ξεκινήσουν χωρίς προκαταρκτικά όρια οι διαπραγματεύσεις για το μέλλον του Κοσσυφοπεδίου.
Τώρα προέχει να εγκατασταθεί το συντομότερο δυνατόν ο ΟΑΣΕ. Επείγει η εγκατάσταση παρατηρητών ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος εμπλοκών. Συμφωνώ και με όσους ανησυχούν για τους κινδύνους που διατρέχουν οι ίδιοι οι παρατηρητές. Αυτές τις εβδομάδες πρέπει να μελετηθεί καλά το πώς μπορούν να προστατευθούν κατά τον καλύτερο τρόπο. Είμαστε ικανοποιημένοι διότι η Ένωση προέβλεψε πιστώσεις για την ανθρωπιστική βοήθεια. Ελπίζουμε να ρυθμίσει το Γενικό Συμβούλιο το ταχύτερο δυνατόν το θέμα της νομικής βάσης, και να ξεκινήσει η ανθρωπιστική βοήθεια όσο γίνεται πιο σύντομα.
Τα όσα επιτεύχθηκαν μέχρι τώρα μπορούν να θεωρηθούν ώς η λιγότερο κακή λύση, πρόκειται πάντως για μια λύση που μπορεί να σημαδέψει την αρχή μιας διαδικασίας για την επίλυση των προβλημάτων του Κοσσυφοπεδίου. Εν πάσει περιπτώσει, είναι κάποια λύση. Από τις επικρίσεις συναδέλφων μου δεν έμαθα ποια θα ήταν μια αποδοτική λύση.Αυτή είναι μια εύθραυστη λύση, γι αυτό επιβάλλεται αφύπνηση και η εφαρμογή της δεν μπορεί να αφεθεί μόνο στα χέρια των διαμαχομένων.Ένα μόνιμο ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας και ιδίως της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αναγκαίο και επιθυμητό.

Habsburg-Lothringen
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Πρόεδρε του Συμβουλίου, πιστεύω ότι θα μου το συγχωρήσετε, εάν δεν συμμεριστώ τη οπωσδήποτε συγκρατημένη αισιοδοξία σας, δεδομένου ότι έχω κάποιο πρόβλημα σχετικά με το θέμα αυτό. Οι εξελίξεις των τελευταίων χρόνων, αλλά προπάντων η συμπεριφορά του κ. Milosevic τα τελευταία χρόνια μας δίδαξαν μερικά πράγματα. Βασικά θα έπρεπε να μας διδάξει κάτι και η δική μας συμπεριφορά των τελευταίων μηνών. Αν είχαμε εκτιμήσει σωστά τη δυσκολία της κατάστασης, όταν αυτή άρχισε να επιδεινώνεται, τότε θα μπορούσαμε να συμμεριστούμε σήμερα την αισιοδοξία σας με πολύ μεγαλύτερη ευκολία. Αφήσαμε όμως τα γκέμια χαλαρά για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, για πολύ καιρό και βασικά δεν αντιδράσαμε καθόλου, ή μάλλον πολύ λίγο. Περιμέναμε μέχρι να πάρει πραγματικά φωτιά το σπίτι, πριν να φωνάξουμε την πυροσβεστική. Ευτυχώς, σήμερα μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι η πυρκαγιά άρχισε να σβήνει από μόνη της. Εξακολουθεί όμως αναμφίβολα να σιγοκαίει και κανονικά είναι καθήκον μας να παραπέμπουμε συνεχώς στο ότι υπάρχει και δεν έχει ακόμα εξαφανισθεί.
Σε σχέση με όλα αυτά λυπάμαι πάρα πολύ που ούτε μία φορά δεν έχω ακούσει να αναφέρεται στη διάρκεια της συζήτησης η έννοια του δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση. Θεωρώ ότι θα πρέπει να κρατάμε συνεχώς ψηλά την έννοια αυτή και να της δίνουμε συνεχώς ζωή ως αρχή - μια και ως τέτοια έχει κατοχυρωθεί όχι μόνο στις δικές μας σειρές αλλά και στον ΟΑΣΕ. Στον αρχικό πόλεμο, κατά τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, είχαμε παραλείψει να εφαρμόσουμε έγκαιρα την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών και στην ίδια παράλειψη προβαίνουμε και σήμερα.
Κύριε Wiersma, οφείλω δυστυχώς να σας πω ότι η σημασία μερικών από τις εκφράσεις που χρησιμοποιείτε δεν είναι παρά νέο-αποικιοκρατία, και τούτο, διότι καταρτίζετε έναν κατάλογο με προϋποθέσεις που αφορούν τους κατοίκους του Κοσσυφοπεδίου για τις οποίες θα έπρεπε βασικά να αποφασίσουν οι ίδιοι. Θέτετε όρους και λέτε ότι δεν μπορείτε να φαντασθείτε μία αυτονομία στο πλαίσιο της ανεξαρτησίας, αλλά δεν είναι δικό μας ζήτημα να πάρουμε μία τέτοιου είδους απόφαση, είναι ζήτημα των ενεχόμενων. Θα πρέπει να είμαστε στο σημείο αυτό πολύ προσεκτικοί, όταν ουσιαστικά προεξοφλούμε κάτι τέτοιο.
Επιτρέψτε μου να παρατηρήσω ακόμα ότι θα πρέπει να φροντίσουμε τώρα και τους παράγοντες που είναι σταθεροί στην εν λόγω περιοχή και να τους υποστηρίξουμε. Την περασμένη Κυριακή έγιναν εκλογές στη Μακεδονία και το παλαιοκομμουνιστικό καθεστώς καταψηφίστηκε. Υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα - θα υπάρξει δεύτερος γύρος σε δύο εβδομάδες - να έρθει στα πράγματα μία νέα κυβέρνηση που ήδη στην αρχή του προεκλογικού αγώνα είχε δηλώσει ότι φυσικά θέλει να οικοδομήσει μία τελείως διαφορετική σχέση προς τον αλβανικό πληθυσμό της Μακεδονίας. Σε πολλές εκλογικές περιφέρειες έχουν εκλεγεί Μακεδόνες υποψήφιοι - προ πάντων από το κόμμα της Δημοκρατικής Εναλλαγής - και ελπίζουμε ότι θα έχουμε στο μέλλον, σε άμεση γειτονία με το Κοσσυφοπέδιο, μία περιοχή που θα χαρακτηρίζεται από σταθερότητα. Θα πρέπει λοιπόν αυτό να υποστηριχθεί ανάλογα από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Επιτρέψτε μου, τέλος, να καταλήξω στο ceterum censeo που είναι οπωσδήποτε αναγκαίο: δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι η αιτία όλου του κακού είναι πραγματικά ο Milosevic και ότι δεν μπορεί κανείς να διαπραγματευθεί με τον Milosevic, αλλά μόνο να διαπραγματευθεί με θέμα τον Milosevic, και τούτο μπορεί να γίνει στη Χάγη.

Cars
Κύριε Πρόεδρε, οι αποφασιστικές ενέργειες της διεθνούς κοινότητας απέφεραν επιτέλους καρπούς. Θεωρώ ότι εμείς οι Ευρωπαίοι πρέπει να ευχαριστήσουμε γι' άλλη μία φορά τις ΗΠΑ γι' αυτό. Μπορώ να εκφράσω την εκτίμηση της Ομάδας των Φιλελευθέρων για τη συμφωνία μεταξύ Χόλμπρουκ και Μιλόσεβιτς, για τους παρατηρητές και όλα τα υπόλοιπα. Όμως, σημείωσα αυτό που ανέφερε ο Επίτροπος van den Broek, ότι ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η αποχώρηση των στρατευμάτων και, όπως προσέθεσε, οι περιορισμοί της ελευθερίας του λόγου και των μέσων ενημέρωσης στο Βελιγράδι γίνονται αυστηρότεροι. Γι' αυτό, είναι πολύ καλό ότι το ΝΑΤΟ είναι έτοιμο να επέμβει στρατιωτικά αν ο Μιλόσεβιτς δεν ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις του το αργότερο μέχρι την 27η Οκτωβρίου. Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι γι' αυτό ή μήπως υπάρχει κίνδυνος να συνεχίζονται οι παρατάσεις των προθεσμιών; Θα ήμουν ευγνώμων αν η Υπουργός ήθελε να απαντήσει σ' αυτές τις ερωτήσεις μου.
Ο σκοπός είναι τώρα οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Μιλόσεβιτς και των Κοσσοβάρων ηγετών. Δεν πηγαίνουν, όμως, κυρία Υπουργέ, οι Κοσσοβάροι σ' αυτές τις διαπραγματεύσεις από μειονεκτική, μάλλον, θέση; Μπορούν να έχουν ως στόχο την ελευθερία και την ανεξαρτησία; Η απάντηση είναι βέβαια όχι! Μπορούν να διαπραγματευτούν για αυξημένη αυτοδιάθεση, αλλά, εξαναγκάζονται από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ να δεχθούν εκ νέου τον Μιλόσεβιτς ως ηγέτη της χώρας τους. Έτσι ακριβώς δεν είναι, κυρία Υπουργέ;
Εμείς οι Ευρωπαίοι φιλελεύθεροι θα επιθυμούσαμε να διεξάγονταν οι διαπραγματεύσεις χωρίς προϋποθέσεις. Θεωρούμε ότι είναι μεγάλη έλλειψη που δεν συμβαίνει αυτό.

Caccavale
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, μετά από δύο εβδομάδες αντιμετωπίζουμε ένα κάπως διαφορετικό σενάριο: για μια ακόμα φορά προτιμήθηκε να διαπραγματευτούμε με το Μιλόσεβιτς και να τον θεωρήσουμε ως μέρος της λύσης του προβλήματος των Βαλκανίων, και στην περίπτωση αυτή του Κοσσυφοπεδίου όπως στο παρελθόν της Βοσνίας και ακόμα πιο πριν της Κροατίας.
Εγώ πιστεύω ότι για μια ακόμα φορά επιλέχθηκε ο λάθος δρόμος, κυρίως γιατί ακόμα μια φορά η Ευρώπη έδρασε σαν τους τελευταίους μαθητές της τάξης, αυτούς που κάθονται και κοιτούν και περιμένουν να έρθει ο μπαμπάς εξ Αμερικής να λύσει τα δικά μας προβλήματα. Για μια ακόμα φορά η Ευρώπη, νάνος από πολιτικής πλευράς και ανίκανη να εκφράσει μια δική της ικανότητά για πολιτική πρωτοβουλία δυο βήματα μακριά από το σπίτι της. Κατά δεύτερο λόγο, γιατί δεν πιστεύω ότι με αυτήν την συμφωνία, την οποία αποσπάσαμε με τα δόντια από τον Μιλόσεβιτς, θα καταφέρουμε να έχουμε από την πλευρά του μια υπεύθυνη στάση. Ο Μιλόσεβιτς έχει ήδη κάνει εθνοτική κάθαρση στο Κοσσυφοπέδιο, έχει ήδη πλήξει και καταδιώξει τους Κοσσοβάρους και κάψει τουλάχιστον 700 χωριά σε αυτήν την περιοχή. Εγώ αναρωτιέμαι και σας ερωτώ πώς είναι δυνατόν να αποκατασταθεί το προηγούμενο status quo, αναρωτιέμαι και σας ερωτώ εάν μπορούμε να εμπιστευόμαστε έναν άνθρωπο που απέδειξε για μια ακόμα φορά, κατά τα τελευταία γεγονότα, ότι είναι ένας εγκληματίας, ένας σφαγέας γυναικών και παιδιών και ότι αυτός δεν αποτελεί μέρος της λύσης αλλά, στην πραγματικότητα, αποτελεί το ίδιο το πρόβλημα, το πραγματικό πρόβλημα των Βαλκανίων, το πραγματικό πρόβλημα του Κοσσυφοπεδίου, το πραγματικό πρόβλημα της Γιουγκοσλαβίας.
Δεν θα υπάρξει καμία ειρήνη, ούτε στο Κοσσυφοπέδιο ούτε πουθενά αλλού, έως ότου ο Μιλόσεβιτς παραμένει στην ηγεσία του γιουγκοσλαβικού καθεστώτος.
Για μια ακόμα φορά ζητώ να υπάρξει απέναντι στον Μιλόσεβιτς απόλυτη αποφασιστικότητα, να προτείνει η Ευρώπη να δικαστεί για εγκλήματα πολέμου και να οδηγηθεί ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, για τα εγκλήματα πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Carnero Gonzαlez
Κύριε Πρόεδρε, προσωπικά αμφιβάλλω πολύ αν μπορούμε να χαρούμε για ό, τι επέτυχε η διεθνής κοινότητα κατά τις τελευταίες εβδομάδες, και πιστεύω ότι δεν πρέπει να δεχθούμε ως υποχρεωτικά ορθή τη φράση: «Ο Μιλόσεβιτς αναγκάστηκε να διαπραγματευθεί». Μήπως ο Μιλόσεβιτς ανάγκασε τη διεθνή κοινότητα να διαπραγματευθεί; Γιατί οι διαπραγματεύσεις με τον Μιλόσεβιτς δεν αφορούσαν την τήρηση του ψηφίσματος 1199 του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά τα σημεία που εκείνος θεώρησε σκόπιμα. Εκ των πραγμάτων, μετά τις συμφωνίες, τα πράγματα εξακολουθούν να είναι τα ίδια. Για παράδειγμα, οι επιθεωρητές που πρόκειται να αποσταλούν στο Κοσσυφοπέδιο, δεν θα καταλήξουν να μετατραπούν σε ομήρους; Ας φανταστούμε ότι το Βελιγράδι δεν τηρεί τα συμφωνηθέντα. Με 2000 επιθεωρητές επί τόπου, η διεθνής κοινότητα, το ΝΑΤΟ, θα τολμήσουν άραγε να επέμβουν στρατιωτικά; Θα ήταν, φυσικά, τρέλα. Πρόκειται για παγίδα, και μάλιστα παγίδα που μπορεί να αποβεί θανάσιμη. Συμφωνεί το Συμβούλιο με τον στόχο του εκδημοκρατισμού της Γιουγκοσλαβίας; Θα δώσει επιτέλους προσοχή στον κύριο Gonzalez; Ή θα παραμείνουμε δέσμιοι του κυρίου Holbrooke και του λαβυρίνθου του; Βέβαια, αυτή τη φορά συμφωνώ μαζί σας, κύριε Dupuis, ο Μιλόσεβιτς είναι ένας διεθνής εγκληματίας και πρέπει να δικαστεί από το Δικαστήριο της Χάγης.
(Χειροκροτήματα)

Antony
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, σε δύο περιπτώσεις εξέφρασα τη γνώμη μου καθώς και τη γνώμη των φίλων μου σχετικά με το Κοσσυφοπέδιο υπενθυμίζοντας, αφενός, την τεράστια ευθύνη του Μιλόσεβιτς καθώς, επίσης, και την ευθύνη των ευρωπαϊκών και γαλλικών αρχών - Delors, Santer, Mitterrand - που στο παρελθόν τον είχαν ενθαρρύνει παρά τις προσδοκίες των λαών της Σλοβενίας και της Κροατίας επειδή ήσαν πρόμαχοι της ομοσπονδιακής ιδεολογίας και, αφετέρου, την παρανομία της επέμβασης του ΝΑΤΟ, που στο παρελθόν δεν έκανε τίποτα για να υποστηρίξει τους λαούς που αγωνίζονταν κατά του κομμουνισμού, και που θα είχε ως μοναδικό αποτέλεσμα να επιδεινώσει και να περιπλέξει ακόμη περισσότερο την κατάσταση στα Βαλκάνια.
Ακουσα με προσοχή χθες τα συγχαρητήρια που δόθηκαν στο συνάδελφό μας Hume, βραβείο Νόμπελ της ειρήνης, για τη δράση του υπέρ μίας συμφωνίας στη Βόρεια Ιρλανδία. Από τη συγκινητική απάντησή του, η οποία χειροκροτήθηκε ομόφωνα, και από μας εξάλλου, παρά τις διαφορές μας σε άλλους τομείς, είναι σαφές ότι παντού στον κόσμο παρά να αποστέλονται στρατεύματα ή βομβαρδιστικά, είναι απολύτως προτιμότερο να προωθείται το πνεύμα του σεβασμού των διαφορών και να επιτυγχάνονται παντού διευθετήσεις όμοιες με τη ρύθμιση του δράματος της Ιρλανδίας. Δέχομαι απόλυτα τη δυσκολία του θέματος. Ένας ακόμη πρόσθετος λόγος για να εργασθούμε προς την κατεύθυνση αυτή.
Συνεπώς, προτείνω να πραγματοποιηθούν ειρηνευτικές αποστολές υπό την εποπτεία ή τον άμεσο συντονισμό του ιδίου του κ. Hume με σκοπό τη διευθέτηση της κατάστασης στη Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη η οποία, δεδομένου ότι έχει ανεπτυγμένες σχέσεις με το Ισραήλ και τους Παλαιστινίους δεν μπορεί να παραμερισθεί. Φυσικά, πρέπει να καταβάλουμε προσπάθειες για την εφαρμογή των ψηφισμάτων των ΗΕ σχετικά με το Λίβανο. Επίσης, πρέπει να εργασθούμε για την ειρήνη στο Σουδάν, στο οποίο διαπράττεται μία πραγματική γενοκτονία των χριστιανών και των ανιμιστών του Νότου που υποφέρουν από την πείνα, και τον εμφύλιο πόλεμο που πλήττει το Βορρά.
Όμως, πιο κοντά σε μας είναι, πράγματι, το Κοσσυφοπέδιο. Ο κ. Hume πρέπει να πραγματοποιήσει μία αποστολή στην περιοχή αυτή το γρηγορότερο δυνατόν. Δεν αμφιβάλω ότι το Κοινοβούλιό μας επιθυμεί, αν κρίνω από τα χθεσινά χειροκροτήματα, να ασκήσει πίεση στο Συμβούλιο προκειμένου να αποτραπούν οι καταστροφές και οι θάνατοι στο σερβικό λαό, αλλά και μια πραγματική πυρκαγιά σε όλη την περιοχή.

Imbeni
Κύριε Πρόεδρε, συμμερίζομαι την άποψη των συναδέλφων μου σχετικά με την εκτίμηση που εξέφρασαν για την συμφωνία και την καταγγελία των εγκλημάτων που έχουν διαπραχθεί και ελπίζω ότι δεν θα χρειαστεί να περιμένουμε είκοσι πέντε χρόνια για να προσαγάγουμε στη δικαιοσύνη κάποιον εγληματία. Τα σημεία, αντίθετα, στα οποία διαφωνώ είναι η ανάλυση και το μέλλον. Από αυτήν την άποψη, είμαστε κάπως ανεπαρκείς: και το Συμβούλιο, και η Επιτροπή, και το Κοινοβούλιο. Έτσι, κατά την γνώμη μου, θεσμικά όργανα τόσο σημαντικά δεν μπορούν να περιορίζονται στο να καταγγέλουν και να υπογράφουν την συμφωνία που επιτεύχθηκε -χάρη κυρίως στην επέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών - και έπειτα να δεσμεύονται, όπως εσείς σωστά είπατε, να εφαρμόσουν τις συμφωνίες.
Όπως συνήθως, εμείς βάζουμε τα χρήματα και τους ανθρώπους, αλλά το πρόβλημα είναι ότι, κατά την γνώμη μου, ασχολούμαστε με το βαλκανικό ζήτημα από λίγο κάθε φορά. Και εδώ ακριβώς εξαπατώμαστε. Εάν λέμε ότι το πρόβλημα είναι ένα παιχνίδι μεταξύ δύο πλευρών, μεταξύ του Μιλόσεβιτς και του Κοσσυφοπεδίου, κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Γνωρίζουμε ότι το δραματικό αυτό πρόβλημα έγκειται στο το να δούμε με ποιο τρόπο θα δώσουμε ή όχι σε έναν λαό την ελευθερία να εκδηλωθεί πλήρως, με τα ανθρώπινα, πολιτικά, ατομικά και κοινωνικά δικαιώματά του ξεκινώντας από το πιο θεμελιώδες: τον πολιτισμό και την γλώσσα. Αλλά αυτό που, κατά την γνώμη μου δεν είναι πειστικό είναι να υποστηρίζουμε ότι, εάν βγάλουμε τον Μιλόσεβιτς από την μέση για να το πούμε έτσι, το πρόβλημα θα λυθεί. Όχι. Το βαλκανικό ζήτημα συνεχίζει να παραμένει εκεί, ως αντιπαράθεση - με την έννοια της σύγκρουσης - μεταξύ εθνικισμών διαφορετικής φύσης, που συνεχίζουν να επωάζονται κάτω από τις στάχτες. Ένας μπορεί να είναι ο κομμουνιστικός εθνικισμός του Μιλόσεβιτς, ο άλλος ο εθνικισμός της μεγάλης Αλβανίας. Είδαμε λοιπόν τι συνέβη στην Βοσνία.
Συνεπώς, το ζήτημα είναι να μάθουμε πώς η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει, με μια διαφορετική στρατηγική, το θέμα της ειρήνης και της σταθερότητας στα Βαλκάνια. Θέλουμε να μελετήσουμε και να συλλογιστούμε σχετικά με την ανάγκη να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα στο σύνολό του, ενώ προσπαθούμε να εφαρμόσουμε τις συμφωνίες που επιτεύχθησαν με κόπο και να ενεργήσουμε ώστε να υπάρξει μια πραγματική κατάπαυση πυρός, μια πραγματικά πλήρης απόσυρση από την πλευρά των ειδικών δυνάμεων του Μιλόσεβιτς. Γιατί δεν αρχίζουμε να εξετάζουμε άραγε την ιδέα μιας διεθνούς διάσκεψης σχετικά με το βαλκανικό ζήτημα στο σύνολό του, που να συγκεντρώσει όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, πολλές διαφορετικές δηλαδή χώρες - την Σερβία, την Αλβανία, την Μακεδονία, το Μαυροβούνιο και την Βοσνία - καθώς και τις εσωτερικές μειονότητές τους; Κατ'αυτόν ακριβώς τον τρόπο πιστεύω ότι θα αρχίσουμε να συνεισφέρουμε. Δεν μπορούμε να ζητάμε να κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση περισσότερα και, έπειτα, να επιμένουμε σε μια υπερβολικά περιορισμένη ανάλυση.

Ferrero-Waldner
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ, αξιότιμοι βουλευτές, ειπώθηκαν εδώ πολλά για το ότι η συμφωνία που υπογράφηκε με τον Milosevic δεν είναι ιδανική και ασφαλώς είναι σωστό. Όμως πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι στο παρελθόν ο Milosevic έχει μεν αθετήσει συχνά τις υποσχέσεις του, αλλά υπήρξαν μερικές φορές και περιπτώσεις που - φυσικά υπό πίεση- τις είχε τηρήσει. Ας θυμηθούμε για παράδειγμα το Dayton. Είναι λοιπόν δύσκολο να σταθμίσουμε τι σημαίνει η τωρινή του υποχώρηση στη σύγκρουση του Κοσσυφοπεδίου. Πιστεύω ότι εδώ καλείται η διεθνής κοινότητα στο σύνολό της να επιδείξει αποφασιστικότητα και να προχωρήσει στη λήψη των κατάλληλων μέτρων στην περίπτωση που δεν τηρηθεί η συμφωνία. Δεν έχει αρθεί η απειλή μίας στρατιωτικής επίθεση του ΝΑΤΟ και μόνο αυτή οδήγησε πραγματικά στην υπογραφή της συμφωνίας. Θεωρώ ότι πρέπει να εξακολουθήσει αυτή η πολιτική πίεση. Και η Kosovo Verification Mission διαδραματίζει βέβαια πολύ σημαντικό ρόλο. Έγιναν σχετικά λιγοστές αναφορές στο γεγονός αυτό. Αλλά για σκεφθείτε σας παρακαλώ, 2000 άτομα στο Κοσσυφοπέδιο είναι ένας σημαντικός αριθμός και στο σημείο αυτό θέλω να προσθέσω ότι πολλοί βουλευτές άφησαν να εννοηθεί ότι η ΕΕ είναι πολύ λίγο ορατή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα διαθέσει περισσότερα από 1000 άτομα στην αποστολή επαλήθευσης, ενώ οι Αμερικάνοι θα συμμετάσχουν μόνο με 200 άτομα. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί.
Δεύτερον, στη συζήτηση ειπώθηκε επανειλημμένα ότι στο συγκεκριμένο ζήτημα έδρασαν μόνο οι Αμερικάνοι. Πράγματι, τις διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία τις έκανε ο Holbrooke, αλλά ο Holbrooke ενεργούσε με βάση και τις δικές μας οδηγίες και μάλιστα, όπως γνωρίζετε, στο πλαίσιο της Ομάδας Επαφής. Η τελευταία συνάντηση της Ομάδας Επαφής έγινε στο αεροδρόμιο του Λονδίνου, όπου αποτολμήσαμε με μεγάλη ακρίβεια τόσο από την πλευρά της ΕΕ όσο και από την αμερικανική πλευρά αυτό το τελευταίο πείραμα. Γιατί; Για να έχουμε και την Ρωσική Συνομοσπονδία μαζί μας, διότι και αυτό παίζει φυσικά από πολιτική άποψη σημαντικό ρόλο. Επιτύχαμε τώρα αυτές τις πολιτικές συμφωνίες, αλλά θεωρώ επίσης πολύ σημαντικό να εξακολουθεί να ασκείται στρατιωτική πίεση.
Θέλω τώρα να αναφερθώ στο θέμα της ανεπαρκούς ορατότητας της Kosovo Verification Mission. Ειπώθηκε επανειλημμένα ότι στο πλαίσιο αυτό δεν είναι αρκετά ορατή η ΕΕ. Θέλω να επισημάνω ότι δεν έχει ακόμα ξεκαθαρισθεί εντελώς ποιος θα ηγείται της αποστολής. Την Προεδρία θα την έχει μεν ένας Αμερικάνος, αλλά συζητείται τώρα στις Βρυξέλλες, στην πολιτική επιτροπή, κατά πόσον θα πρέπει να συμμετάσχει επίσης και ένας αναπληρωτής Πρόεδρος από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Θέλω να αναφερθώ και στο ζήτημα της ασφάλειας των παρατηρητών. Και αυτό ακούσθηκε στη συζήτηση. Θεωρώ ότι είναι μία ιδιαιτέρως σημαντική και ευαίσθητη πτυχή της αποστολής επαλήθευσης. Φυσικά, οι παρατηρητές δεν θα διαθέτουν όπλα. Για τον λόγο αυτό είναι, κατά την άποψή μου, πολύ σημαντικό να υπάρξει στενή συνεργασία μεταξύ ΟΑΣΕ και ΝΑΤΟ. Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τα εξής. Ο Milosevic έχει οπωσδήποτε αποδεχθεί τον περιορισμό της κυριαρχίας και αυτό είναι τουλάχιστον ένα πρώτο βήμα. Παράλληλα με την επιτήρηση του εδάφους θα υπάρχει και η επιτήρηση του εναέριου χώρου από το ΝΑΤΟ, έχουμε δηλαδή και εδώ μία κοινή δράση. Εξάλλου - σε αυτό αναφέρθηκε ο Βρετανός βουλευτής - η Μεγάλη Βρετανία ετοιμάζεται να υποβάλει και πάλι μία πρόταση ψηφίσματος στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Η εν λόγω πρόταση συζητήθηκε ήδη χθες το βράδυ και υπάρχει το ενδεχόμενο, ήδη σήμερα τη νύκτα, να γίνει αποδεκτό ένα τέτοιο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας που θα προσέφερε σε όλους μας μία ευρύτερη βάση.
Συνοψίζοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να επαναλάβω ότι όλοι μας γνωρίζουμε πως δεν πρόκειται για μία τέλεια συμφωνία, αλλά υπό τις δεδομένες συνθήκες αποτελεί μια κάποια λύση που καθιστά δυνατόν προπάντων ένα πράγμα, την επιστροφή των προσφύγων στις εστίες τους. Τούτο πρέπει να αποτελεί σημαντικό μας αίτημα που θα εξακολουθεί να υποστηρίζεται από την απειλή στρατιωτικής παρέμβασης. Ελπίζουμε - κανείς μας δεν είναι βέβαιος - ότι ο Milosevic θα καταλάβει πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση και θα χρησιμοποιήσει τον χρόνο για διαπραγματεύσεις και όχι για να βρει τρόπους καταστρατήγησης της συμφωνίας αυτής.

Σαρλής
Κύριοι συνάδελφοι, θέλω να διαμαρτυρηθώ διότι αποχωρεί η Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. Δεν βλέπω τον λόγο να συνεχίσω την παρέμβασή μου, γιατί ούτε ο αρμόδιος Επίτροπος είναι παρών, αλλά ούτε και το Συμβούλιο είναι παρόν. Επομένως, για να διευκολύνω και τους λοιπούς συναδέλφους, διαμαρτύρομαι διότι δεν μας δίδεται το δικαίωμα, στους βουλευτές οι οποίοι τυγχαίνει να είμεθα τελευταίοι, να έχουμε τουλάχιστον μια απάντηση είτε από το Συμβούλιο, είτε από την Επιτροπή, καθώς ούτε ο Επίτροπος Van den Broek είναι εδώ, ούτε και η κυρία Προεδρεύουσα είναι εδώ, η οποία βέβαια με μεγάλη άνεση ανέπτυξε όλες τις απόψεις της, και ενώ υπήρχαν μόνο δύο αγορητές από πλευράς Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ευχαριστώ πολύ και, διαμαρτυρόμενος, παραιτούμαι του λόγου.

Παπαγιαννάκης
Πρόεδρε, εγώ δεν μπορώ να παρακολουθήσω τη συζήτηση έτσι όπως γίνεται, με κοινοτοπίες και παραληρήματα και με την έκφραση των απόψεων κάθε χώρας χωριστά, σαν να ήταν η άποψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτά που έγιναν στο Κόσσοβο μπορεί να είναι ένα θετικό βήμα, μπορεί να μην είναι και τίποτα. Μπορεί να είναι και λάθος. Και το ίδιο ερώτημα τίθεται και για τη Βοσνία, και θα τεθεί αύριο στο Τέτοβο και θα τεθεί μεθαύριο και σε άλλες περιοχές τις οποίες πρώτη φορά θα ακούν όσοι πολύ ορμητικοί ομιλητές εδώ μας λύνουν τα προβλήματα στο άψε σβήσε με μια μονοκονδυλιά. Εμένα, Πρόεδρε, μου λείπει μία συνολική συνεκτική πολιτική - πλαίσιο για την Νοτιοανατολική Ευρώπη ή αλλιώς, όπως λέμε, τα Βαλκάνια. Δεν την έχει το Συμβούλιο, δεν την έχει η Επιτροπή. Θα έπρεπε να την κάνει το ταχύτερο δυνατό, έχει κάνει το ίδιο για άλλες πολύ πιο απομακρυσμένες περιοχές και, βεβαίως, θα πρέπει να είναι μία πολιτική με προοπτική μακροχρόνια, ευρωπαϊκή και κοινοτική. Τότε θα κριθούν τα επιμέρους. Αλλιώς, θα αντιδρούμε πάντα σπασμωδικά.

Swoboda
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, συνάδελφε Σαρλή, δεν είναι δυνατόν να μη δει κανείς τον κύριο Επίτροπο που είναι παρών και εκπροσωπεί την Επιτροπή. Κυρίες και κύριοι, θέλω κατ΄ αρχάς να υπογραμμίσω σε όλο της το εύρος τη θέση του Συμβουλίου και της Προεδρίας του Συμβουλίου. Και τούτο όχι επειδή πρόκειται για μία αυστριακή θέση ούτε για λόγους κομματικής πολιτικής, παρά μόνο επειδή, κατά την άποψή μου, περιέχει πραγματικά τις σωστές σκέψεις. Έχω επισημάνει από πολύ καιρό ότι δίχως την απειλή στρατιωτικής επίθεσης δεν θα υπάρξει ειρηνική ρύθμιση του προβλήματος στο Κοσσυφοπέδιο. Ωστόσο, μερικοί θεωρούν ότι η επίθεση αυτή πρέπει να γίνει σε κάθε περίπτωση και θεωρώ εσφαλμένη αυτή τη στάση. Κανένας δεν γνωρίζει ποια μπορούν να είναι τα επακόλουθα μίας αεροπορικής επίθεσης. Όλα όσα κάνουμε τώρα, θα πρέπει να τα κάνουμε και μετά από μία αεροπορική επίθεση, έχοντας να αντιμετωπίσουμε επιπλέον και όλα τα πολυάριθμα μειονεκτήματα που θα συνεπαγόταν μία τέτοια επίθεση και τα οποία θα πρέπει να υποστούμε, στην περίπτωση που δεν θα υπάρξει κάποια άλλη ρύθμιση.
Ένα από τα μειονεκτήματα είναι - και θέλω να το αναφέρω εδώ κατηγορηματικά, επειδή ήμουν τη Δευτέρα στη Μόσχα και μίλησα με τους βουλευτές της Δούμας, με τον Πρόεδρο της επιτροπής εξωτερικής πολιτικής και με άλλους - ότι μετά από την πτώση του σιδηρού παραπετάσματος και του κομμουνισμού πρέπει να κάνουμε το παν για να συμπεριλάβουμε τη Ρωσία σε ένα ευρωπαϊκό σύστημα ασφαλείας, Παρά το γεγονός αυτό, τόνισα ότι ακόμα και στην περίπτωση που η Ρωσία προβάλλει βέτο για το Κοσσυφοπέδιο, θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να προχωρήσουμε σε στρατιωτική επίθεση. Είναι όμως από αφελές μέχρι και επικίνδυνο, είναι ένα παιχνίδι με τη φωτιά, το να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να αφήσει τη Ρωσία κατά κάποιον τρόπο απέξω και ότι πρέπει επιπλέον να την προκαλέσει.
Οι εθνικιστικές δυνάμεις περιμένουν ακριβώς μια τέτοιου είδους αντιμετώπιση για να μετατρέψουν ανάλογα το κλίμα και στη Ρωσία. Όλοι μας ξέρουμε ότι π.χ. μια λαβωμένη ή μια αδύναμη αρκούδα είναι συχνά πολύ πιο επικίνδυνη από μια δυνατή αρκούδα. Το να ερεθίζει κανείς συνειδητά τη Ρωσία, το θεωρώ απόλυτα εσφαλμένο. Η σωστή θέση είναι, κατά την άποψή μου - όπως επεσήμανε και η κ. υφυπουργός - να έχουμε μαζί μας τη Ρωσία, στο βαθμό που αυτό είναι δυνατόν και να την συμπεριλάβουμε στην ανεύρεση μίας ειρηνευτικής λύσης, δίχως όμως να εγκαταλείψουμε τους στόχους μας. Αυτή τη θέση υποστηρίζει και το Συμβούλιο. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι θα έπρεπε να παραμείνουμε στη θέση αυτή.
Πρέπει να είναι σαφές ότι τα άτομα που θα χρησιμοποιηθούν στο Κοσσυφοπέδιο θα προστατεύονται οπωσδήποτε. Εάν προκύψουν προβλήματα θα πρέπει να υπάρξει η αντίστοιχη στρατιωτική και αστυνομική προστασία για τους επιτηρητές. Δεν πρέπει να θέσουμε σε κίνδυνο τη ζωή τους. Πρέπει ωστόσο να καταστεί επίσης σαφές πως όσο λιγότερο προβάλουμε στρατιωτικά μέσα για την επιτυχία του στόχου, όσο περισσότερο αυξάνουν οι πιθανότητες να τον επιτύχουμε με μη στρατιωτικές δυνάμεις πολιτών, τόσο καλύτερα θα είναι τα πράγματα. Ας μην ξεχνάμε τι συμβαίνει σε μία χώρα, σε έναν πληθυσμό που υφίσταται βομβαρδισμούς. Κάτι τέτοιο δεν θα ενίσχυε μόνο τις εθνικιστικές δυνάμεις στη Ρωσία, όπως ανέφερα προηγουμένως, αλλά ενδεχομένως θα εδραίωνε ακόμα περισσότερο τη θέση του Milosevic. Αυτό πρέπει να το λάβουμε υπόψη μας, εάν πρόκειται να ακολουθήσουμε μια τέτοια πορεία. Συνεπώς δεν πρέπει να παίζουμε με τη φωτιά, κύριε Πρόεδρε, αλλά θα πρέπει να ακολουθήσουμε μία λογική, και ταυτόχρονα σκληρή γραμμή, όπως και στο παρελθόν. Και θα πρέπει να παραμείνουμε σε αυτή την κοινή γραμμή.

Oostlander
Κύριε Πρόεδρε, ελπίζω να έχει το Συμβούλιο προσωπικό εδώ για να σημειώσει τουλάχιστον τα όσα είπαμε κατά την απουσία της ίδιας της Προεδρεύουσας του Συμβουλίου. Σωστά ο Επίτροπος τόνισε πριν από λίγο ότι κατά βάθος δεν έχει μεγάλη εμπιστοσύνη σε συμφωνίες με τον Μιλόσεβιτς. Έχει απόλυτο δίκιο, μια που έχει δει τόσες και τόσες υπογραφές του Μιλόσεβιτς και γνωρίζει τί σημαίνουν.
Σωστά επισημαίνει ακόμη ότι οι επιτηρητές καλούνται να επιτελέσουν επικίνδυνο έργο. Και ερωτώ λοιπόν: η ομάδα των αποκαλούμενων επιτηρητών από ποιους θα απαρατίζεται; Προς μεγάλη μου έκπληξη άκουσα από την ασκούμενή μου, μια κοπέλα 22 χρόνων, ότι σε μια επίσκεψη στα γραφεία του ΝΑΤΟ της είπαν: μπορείτε να λάβετε μέρος. Ελάτε λοιπόν να κάνετε την επιτηρήτρια. Μου φαίνεται όμως αρκετά ανεύθυνο να στείλεις στα καλά καθούμενα ανθρώπους σε επικίνδυνη αποστολή, ανθρώπους χωρίς καμία στρατιωτική εκπαίδευση και μάλιστα άοπλους, και να καλέσουμε - όπως ακούστηκε - τους Σέρβους να τους βοηθήσουν να φύγουν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Δηλαδή θα καλέσουμε ενδεχομένως τα ίδια ακριβώς άτομα που είναι τόσο εξαιρετικά επικίνδυνοι, να απομακρύνουν άοπλα νεαρά άτομα χωρίς καμία εκπαίδευση. Φυσικά θα καταντήσουν όμηροι. Σε μια ολλανδική εφημερίδα είδα μια πετυχημένη γελοιογραφία με τον Σαντάμ να κάθεται άνετα με τα πόδια στο γραφείο του και να τηλεφωνεί καταχαρούμενος στον Μιλόσεβιτς: θερμά συγχαρητήρια για τους 2000 άοπλους ομήρους σου. Θα κάνουμε ωραίο παιχνίδι. Κι έτσι έχουν τα πράγματα. Στο παρελθόν στείλαμε κυανόκρανους και επρόκειτο τουλάχιστον για στρατιώτες. Αλλά πάλι τους στείλαμε κατά τέτοιον τρόπο που έυκολα πιάστηκαν όμηροι. Τώρα κάνουμε κάτι ακόμα χειρότερο. Αναρωτιέμαι αν πρόκειται για συνετή πολιτική και αν ο Holbrooke, ο οποίος μίλησε και εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν κατάλαβα καλά, δεν μπόρεσε να πετύχει τίποτα καλύτερο. Πιστεύω, αλλοίμονο, ότι πρέπει δυστυχώς να φτάσουμε στο συμπέρασμα ότι άτομα σαν τον Μιλόσεβιτς μπορούν να πεισθούν μόνο με μια πολύ πιο δυναμική στάση ισχύος, παρόλο που δεν είμαι καθόλου υπέρ της βίας όταν μπορεί κάπως να αποφευχθεί. Αλλά για τα Βαλκάνια πρέπει να καταλάβουμε πια ότι ούτε τα χρήματα, ούτε τα καλά λόγια δεν πιάνουν τόπο. Οπότε θεωρώ πολύ λυπηρό ότι το Σώμα είναι πάντα τόσο διχασμένο. Έτσι ήταν τα τελευταία χρόνια και για τη Βοσνία. Πάντα οι σοσιαλοδημοκράτες, με την υποστήριξη των ακροαριστερών, ακολούθησαν διαρκώς μια πολιτική που λίγο-πολύ σέβεται τον Μιλόσεβιτς. Δεν το καταλαβαίνω καθόλου αυτό. Αυτή η στάση πηγάζει από αντιμιλιταριστική τάση, αλλά νόμιζα ότι η άμυνα του ευνομούμενου κράτους αξίζει περισσότερο. Ελπίζω κάποια στιγμή το Σώμα να ξεπεράσει αυτή τη διχογνωμία.
Η Προεδρεύουσα του Συμβουλίου έχει εξάλλου ένα ιδιαίτερα δυσάρεστο ρόλο Αναγκάστηκε μάλιστα να πει εδώ ότι εξαντλήθηκε η υπομονή, το ίδιο είπε και πριν από δύο εβδομάδες.Τώρα αναρωτιέμαι, μια που ανέφερε ημερομηνίες, μία που είπε ότι πριν από τις 27 Οκτωβρίου και τις 3 Νοεμβρίου πρέπει να έχουν γίνει λογής λογής πράγματα. Θα μας έρθει στις 4 Νοεμβρίου και πάλι; Η υπομονή εξαντλήθηκε όπως εξαντλήθηκε πριν από δύο, τέσσερεις και έξι εβδομάδες. Κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά αναξιόπιστο.Πρέπει να πω, ότι είναι κρίμα επίσης ότι στην παρέμβαση του ο κ. Wiersma θέτει έτσι απλά: δεν θα αποκτήσουν ανεξαρτησία οι Κοσσυφοπέδιοι. Μου φαίνεται πολύ πατριαρχικό. Δεν γίνεται να ζήσει κανείς υπό το ζυγό μιας εγκληματικής δικτατορίας και θέλουμε δεν θέλουμε θα παραμείνει το Κοσσυφοπέδιο μέρος της Γιουγκοσλαβίας.Αυτό ωστόσο δεν μπορεί να λέγεται έτσι απλά.

Αλαβάνος
Κύριε Πρόεδρε, έχω μερικές παρατηρήσεις.
Πρώτον, αποδείχθηκε ότι η διπλωματία έχει δυνατότητες, φθάνει να υπάρχει υπομονή, να υπάρχει επιμονή. Έχει δυνατότητες στη Γιουγκοσλαβία, στην Παλαιστίνη, στην Ιρλανδία και δεν χρειάζεται να προσφεύγουμε με την μεγαλύτερη ευκολία στα όπλα.
Δεύτερον, δυστυχώς ήταν πάλι οι Ηνωμένες Πολιτείες και όχι η Ευρωπαϊκή Ένωση, παρότι είναι δίπλα μας η Γιουγκοσλαβία, αυτές οι οποίες μπήκαν σ' αυτό το επίμονο και δύσκολο παιχνίδι διαπραγματεύσεων, συσχετισμών, πιέσεων και ήρθε αυτή η λύση, η οποία δεν περιλάμβανε στρατιωτική επέμβαση.
Τρίτο σημείο που θέλω να τονίσω είναι ότι ασφαλώς υπάρχουν δυνάμεις που θέλουν να υπονομεύσουν την εφαρμογή του πακέτου που συμφωνήθηκε και από τη μια μεριά και από την άλλη, όπως είδαμε με τη δολοφονία Σέρβων πριν από λίγες μέρες. Γι' αυτό, πρέπει η διεθνής κοινότητα, όλες οι δυνάμεις που παρεμβαίνουν σ' αυτή τη διαδικασία, να βλέπουν και προς τις δύο πλευρές. Όχι μόνο προς τη μία.
Τέταρτον, έχει σημασία να επιμείνουμε στο πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί η εξέλιξη στο Κόσσοβο, που από τη μια σημαίνει πλήρη αυτονομία, από την άλλη όμως σεβασμό των συνόρων που υπάρχουν στη Βαλκανική.
Και τελευταίο σημείο, προς τον κ. Bangeman. Θα ήθελα να ρωτήσω γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Επιτροπή και όλοι μας κινητοποιούμαστε και χρησιμοποιούμε ακόμη και στρατιωτική απειλή για το Κόσσοβο, για τους Αλβανούς του Κόσσοβου, και όταν πρόκειται για την Κύπρο που κατέχεται ή για τους Κούρδους, η Επιτροπή είναι έτοιμη όχι μόνο για απειλές, όχι μόνο για πολιτικές πιέσεις, αλλά κάνει και πραξικοπήματα προκειμένου να προχωρήσει σε χρηματοδοτήσεις προς την Τουρκία. Είναι λυπηρό, είναι ντροπή αυτό για την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ντροπή για τον κ. Σαντέρ και για όλους τους επιτρόπους.

Cushnahan
Κύριε Πρόεδρε, καλό είναι να έχουμε ελπίδες, αλλά με μέτρο και χωρίς να εθελοτυφλούμε μπροστά στην πραγματικότητα. Θέλω να είμαι αισιόδοξος, φοβάμαι όμως ότι o Mιλόσεβιτς παίζει ακόμη τη γάτα με το ποντίκι. Πιστεύω ότι πήρε το θάρρος να κάνει κάτι τέτοιο ιδιαίτερα λόγω της αδράνειας των Ηνωμένων Εθνών. Αν και αναγνωρίζω ότι υπήρχαν προβλήματα με την Κίνα και τη Ρωσία, δεν μπορώ να μην είμαι κυνικός όταν συγκρίνω και αντιπαραβάλλω την αντίδραση των ΗΕ στο Κοσσυφοπέδιο με την αντίδρασή τους κατά τη διάρκεια της σύρραξης στον Κόλπο. Προφανώς, εάν το Κοσσυφοπέδιο ήταν πλούσιο σε κοιτάσματα πετρελαίου όπως το Κουβέιτ, τα ΗΕ θα είχαν ενεργήσει διαφορετικά.
Δεν πήραμε ακόμη διδάγματα από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Εξαιτίας των αναβολών, εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων πέθαναν άσκοπα στις εθνικές εκκαθαρίσεις. Μόλις όμως ανέλαβαν δράση οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους, η κατάσταση άλλαξε δραστικά. Το γεγονός αυτό δεν πρέπει να το ξεχάσουμε, ιδιαίτερα εάν ο Μιλόσεβιτς δεν τηρήσει τη συμφωνία για την οποία μεσολάβησαν οι ΗΠΑ και δεν συμμορφωθεί με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ, και ως προς το πνεύμα αλλά και ως προς το γράμμα αυτών. Η μη συμμόρφωσή του θα πρέπει να έχει μία μόνο απάντηση, κι αυτή είναι η στρατιωτική επέμβαση. Με μεγάλη μου θλίψη θα πω ότι αυτή πιστεύω πως είναι η μόνη γλώσσα η οποία θα γίνει κατανοητή και θα οδηγήσει σε επίλυση της συγκεκριμένης κρίσης.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Cushnahan.
H συζήτηση έληξε.

Οικονομική κρίση στη Λατινική Αμερική
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη δήλωση της Επιτροπής σχετικά με την οικονομική κρίση στη Λατινική Αμερική.
Έχει τον λόγο o κ. Bangemann εξ ονόματος της Επιτροπής.

Bangemann
Κύριε Πρόεδρε, η παρούσα παγκόσμια οικονομική, αλλά και η χρηματοοικονομική κατάσταση εμφανίζει μία σειρά μετατοπίσεων που έχουν επιπτώσεις και στη Λατινική Αμερική. Υπάρχει μία διαφορά μεταξύ της πραγματικής οικονομικής κατάστασης μίας χώρας και της κατάστασης των χρηματαγορών. Η διαφορά αυτή είναι ιδιαίτερα εμφανής σε χώρες, όπως π.χ. η Λατινική Αμερική που ουσιαστικά εμφανίζουν μία σχετικά σταθερή οικονομική κατάσταση με προοπτικές, αλλά ταυτόχρονα απειλούνται από χρηματοοικονομικές αβεβαιότητες. Επειδή τα πράγματα έχουν ως έχουν και επειδή υφίσταται η εν λόγω διαφορά δεν θα πρέπει να υπερβάλλουμε στις αντιδράσεις μας λόγω αυτών των αβεβαιοτήτων.
Φυσικά μπορούμε να διαπιστώσουμε με νηφαλιότητα, ότι η αβεβαιότητα στις παγκόσμιες χρηματαγορές ορισμένων περιοχών, μεταξύ αυτών και της Λατινικής Αμερικής έχει οδηγήσει σε εκρηκτικές καταστάσεις, γεγονός που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε. Πρέπει ωστόσο να επισημάνουμε ότι η σημερινή κατάσταση της οικονομίας και οι προοπτικές στις χώρες της Λατινικής Αμερικής μπορούν να θεωρηθούν αισιόδοξες. Υπάρχουν δηλαδή δύο διαφορετικές εκτιμήσεις της κατάστασης, ανάλογα με τα στοιχεία που χρησιμοποιεί κανείς ως βάση. Αυτό που μπορεί ίσως να φέρει τις δύο εκτιμήσεις τη μία κοντά στην άλλη είναι η επίγνωση ότι δεν πρέπει να συμβάλουμε σε μία αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Δεν πρέπει δηλαδή λόγω της χρηματοοικονομικής αβεβαιότητας να σταθμίσουμε αρνητικά και τις οικονομικές προοπτικές της Λατινικής Αμερικής και με τον τρόπο αυτό να συμβάλουμε στην επιδείνωση της πραγματικής της οικονομίας καθότι τα αριθμητικά στοιχεία παρουσιάζουν μία εντελώς διαφορετική εικόνα.
Το 1997 η απόδοση της οικονομίας της Λατινικής Αμερικής παρουσίασε το υψηλότερο επίπεδο που είχε εδώ και χρόνια. Ο μέσος όρος του ρυθμού ανάπτυξης στην περιοχή ήταν μεγαλύτερος του 5 %. Το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά κεφαλή περισσότερο από 3 % και ο πληθωρισμός μειώθηκε σε όλες τις χώρες, φυσικά όχι σε ένα επίπεδο που χρησιμοποιούμε εμείς ως βάση, πάντως είναι σημαντικό ότι σημειώθηκε η τάση αυτή. Όλα αυτά αντικατόπτριζαν την αύξηση των επενδύσεων, τη μεγάλη αύξηση εισροής κεφαλαίου. Σας υπενθυμίζω ότι την περίοδο, τη λεγόμενη χαμένη δεκαετία, οι εκροές κεφαλαίων ήταν πολύ αυξημένες. Σήμερα έχουμε την αντίστροφη κατάσταση και συνεπώς έχουμε κάθε λόγο να μιλάμε διαφορετικά για τα πράγματα από την άποψη των αριθμητικών στοιχείων από ότι αν λαμβάναμε υπ' όψιν αποκλειστικά και μόνο στη χρηματοοικονομική κατάσταση
Όλες οι κυβερνήσεις των χωρών της Λατινικής Αμερικής έχουν θέσει ως στόχο τους να επιτύχουν τη σταθερότητα της συνολικής οικονομίας μέσω μεταρρυθμίσεων. Οι περισσότερες έχουν εν μέρει προχωρήσει σε ριζικές μεταρρυθμίσεις που βασίζονται σε μία υγιή δημοσιονομική διαχείριση και στην οικονομική διαφάνεια. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι μπορούμε πλέον να μιλάμε για σταθερά θεμέλια στη βάση των οποίων θα μπορέσουν να αντιμετωπιστούν τα σημερινά χρηματοοικονομικά προβλήματα. Φυσικά η οικονομική κρίση στην Ασία - και λιγότερο στη Ρωσία - έχει επιπτώσεις στην περιοχή. Οι εν λόγω επιπτώσεις διαφέρουν ανάλογα με τον όγκο των οικονομικών συναλλαγών των χωρών αυτών με τις ασιατικές χώρες. Το 12 % των εξαγωγών της Βραζιλίας έχει ως αποδέκτη την Ασία, επίσης το 25 % των εξαγωγών της Χιλής όπως και το 13 % των εξαγωγών του Περού κατευθύνονται προς την Ασία.
Τούτο σημαίνει ότι μερικές από τις χώρες ασφαλώς θα θιγούν περισσότερο από την ασιατική οικονομική ύφεση και ότι, παρά τη μεγάλη διαφοροποίηση και την αυξανόμενη σημασία που αποκτούν η μεταποιητική βιομηχανία και ο τομέας των υπηρεσιών, οι εξαγωγές πρώτων υλών θα εξακολουθήσουν να παίζουν σημαντικό ρόλο και συνεπώς θα καταστήσουν μερικές χώρες οικονομικά ευάλωτες. Έτσι η ασιατική οικονομική ύφεση θα αποτυπωθεί αναγκαστικά στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών των εν λόγω κρατών. Δεν βρίσκεται όμως εκεί ο κίνδυνος. Είμαστε πεπεισμένοι ότι και αυτή η ύφεση μπορεί να αντιμετωπισθεί. Ο άμεσος κίνδυνος βρίσκεται σε μία πιθανή αποδυνάμωση των νομισμάτων της Λατινικής Αμερικής.
Με την απώλεια της εμπιστοσύνης στις διεθνείς χρηματαγορές καθώς και με την αυξανόμενη επίγνωση του κινδύνου, η χρηματοοικονομική κρίση τόσο στην Ασία όσο και πρόσφατα στη Ρωσία έκαναν τα νομίσματα της Λατινικής Αμερικής πιο ευάλωτα σε ενδεχόμενες αποσταθεροποιητικές κινήσεις κεφαλαίων. Για τον λόγο αυτόν η Βραζιλία έχει ήδη λάβει αυστηρά μέτρα κατά της κερδοσκοπίας και το παράδειγμα αυτό θα το ακολουθήσουν ασφαλώς η Χιλή, το Μεξικό και η Κολομβία. Η αποφασιστικότητα και η ταχύτητα της αντίδρασης αυτής δείχνουν ότι η περιοχή είναι καλύτερα εξοπλισμένη απ΄ ό, τι στο παρελθόν για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που θα προκύψουν από μία παγκοσμιοποίηση των χρηματαγορών. Η Αργεντινή είναι μεταξύ άλλων ένα εξαίρετο παράδειγμα για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν οι διεθνείς προσπάθειες να παράσχουν από κοινού υποστήριξη σε μία χώρα.
Παρά την επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης στην Αργεντινή τους τελευταίους μήνες, είμαστε της άποψης ότι η χώρα αυτή διαθέτει σταθερές οικονομικές βάσεις και ότι τώρα καθίστανται εμφανή και μάλιστα με πολύ θετικό τρόπο τα αποτελέσματα των μεταρρυθμίσεων που έγιναν στις αρχές της δεκαετίας. Εντούτοις, στις αρχές του μηνός επικρατούσε μεγάλη ανησυχία σχετικά με το ενδεχόμενο ότι η παγκόσμια χρηματοοικονομική αστάθεια θα επιβαρύνει υπερβολικά την οικονομία της Αργεντινής. Για τον λόγο αυτό, και ενόψει της διστακτικής στάσης των τραπεζών του εξωτερικού να διαθέσουν στην Αργεντινή τα απαραίτητα ποσά, η Παγκόσμια Τράπεζα ενέκρινε στις 5 Οκτωβρίου ένα δάνειο ύψους 5, 7 δισ. δολαρίων προκειμένου να καθησυχάσει τους επενδυτές. Έτσι δόθηκε η εγγύηση ότι η Αργεντινή είναι σε θέση να αντεπεξέλθει στις οικονομικές της υποχρεώσεις μέχρι τα τέλη Μαρτίου του επόμενου έτους.
Τούτο είναι μία σαφής ένδειξη για το ότι η διεθνής κοινότητα θα βοηθήσει και άλλες χώρες - εάν παρουσιασθεί ανάγκη - έτσι ώστε δικαιολογημένα να μπορούμε να εκτιμήσουμε ρεαλιστικά, άρα και θετικά, το οικονομικό μέλλον της Λατινικής Αμερικής. Ωστόσο, θα πρέπει να ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις εις βάθος οι οποίες άρχισαν σε τόσο πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής στα τέλη της δεκαετίας του '80 τόσο στην πολιτική όσο και προ πάντων στην οικονομία. Θα ήταν αυτοκαταστροφικό, εάν με βάση τις τρέχουσες δυσκολίες κατέληγε κανείς στο συμπέρασμα ότι οι μεταρρυθμίσεις πρέπει τώρα να σταματήσουν και ότι θα πρέπει να αρχίσει μία νέα πολιτική. Ως εκ τούτου η Επιτροπή θα υποστηρίξει όλα όσα συμβάλλουν στη συνέχιση των εν λόγω μεταρρυθμίσεων. Είναι η μοναδική ευκαιρία αυτής της ηπείρου. Γνωρίζετε ότι σε πολλούς τομείς δίνουμε πρακτική μορφή στις προσπάθειές μας, π.χ. στον τομέα της βιομηχανικής καθώς και της κλασσικής συνεργασίας και μάλιστα από πολιτική άποψη, αλλά και από χρηματοοικονομική, εάν παραστεί η ανάγκη.
Με τη δήλωση αυτή θέλουμε να συμβάλουμε στην αποφυγή μίας κατάρρευσης που δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί λογικά με βάση την πραγματική οικονομία, αλλά θα προέκυπτε από υπερβολικές αντιδράσεις. Θεωρούμε τη συμβολή μας στην αποφυγή των υπερβολικών αντιδράσεων ως το σημαντικότερο σημείο αυτής της συζήτησης.

Miranda de Lage
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τον κύριο Επίτροπο για τις πληροφορίες που μόλις μας παρέσχε. Πράγματι, αυτή η συζήτηση είναι μια καλή ευκαιρία να κάνουμε μια επισκόπηση των σχέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Λατινικής Αμερικής, και το γεγονός ότι ξεκινούν αυτόν τον καιρό επαφές για να προετοιμαστεί η τελευταία φάση των συμφωνιών ελευθέρωσης των εμπορικών συναλλαγών με τη Mercosur, τη Χιλή και το Μεξικό αποκαλύπτει ότι το ενδιαφέρον της Ένωσης για την ενίσχυση και την παραπέρα προώθηση των συμφωνιών είναι πραγματικό και όχι απλή θέληση για προσέγγιση. Επίσης πραγματικές είναι οι προσπάθειες που έχουν καταβάλει οι λατινοαμερικανικές οικονομίες για να εκσυγχρονιστούν, να καταπολεμήσουν τον πληθωρισμό και να ανταπεξέλθουν στις διεθνείς τους δεσμεύσεις, όπως π.χ. η πληρωμή του χρέους. Ακριβώς στο τέλος του παρόντος αιώνα, οι αυξήσεις άρχιζαν να είναι πολύ σημαντικές, καθώς ανοίγονταν οι προοπτικές μιας έντονης οικονομικής ανάκαμψης. Η αύξηση των διεθνών επενδύσεων και του ρυθμού ανάπτυξης, η καλή συμπεριφορά των προσπαθειών ολοκλήρωσης, μια αξιόλογη πολιτική σταθερότητα και η εμβάθυνση της δημοκρατίας οδηγούσαν στην πρόβλεψη ότι, ο καταμερισμός των κερδών θα μπορούσε να μετριάσει το δράμα του δυισμού των λατινοαμερικανικών κοινωνιών. Ωστόσο, μέσα σε λίγες εβδομάδες, μεγάλο μέρος αυτών των κερδών - αναφέρθηκε σ' αυτό ο Επίτροπος - κατέρρευσε ως συνέπεια μιας κρίσης, η οποία είναι βέβαιο πως περιέχει ορισμένα ουσιαστικά στοιχεία που συντέλεσαν στην όξυνση του πανικού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι συνέπειες ήταν καταστροφικές για αυτές τις οικονομίες, οι οποίες έχουν ήδη διαθρωτικά προβλήματα και οι οποίες, σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν είχαν καν αρχίσει να αισθάνονται την ευημερία της θεαματικής ανάπτυξης άλλων χωρών. Μετά από μία δεκαετία εντατικοποίησης των σχέσεών μας, μπορεί να δηλωθεί ότι, ναι, υπάρχει αμοιβαία εμπιστοσύνη και ότι η Λατινική Αμερική περιμένει από μας κάτι περισσότερο από μια ευγενική δήλωση προθέσεων.
Την Ομάδα μου την απασχολούν οι πολίτες, η κοινωνική σταθερότητα και η δημοκρατία. Γι' αυτό θέλουμε να εκδηλωθεί μια ενεργός πολιτική βούληση. Τι σημαίνει αυτό; Ότι προσεγγίζουμε επιτέλους τη συζήτηση για τη λειτουργία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος σε μια πρακτικά παγκοσμιοποιημενη οικονομία. Το κοινό ψήφισμα εντάσσεται σ' αυτή τη γραμμή και αποτελεί, τουλάχιστον, μια θετική συμβολή στην εισαγωγή μιας δόσης ψυχραιμίας και εμπιστοσύνης σε εκείνες τις αγορές που έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση. Αυτό το ψήφισμα, όμως, πρέπει να υλοποιηθεί ταχέως. Η Ομάδα μου καλεί την Επιτροπή να λάβει τη σχετική πρωτοβουλία, διότι οι διαστάσεις της οικονομίας μας, του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος, του μεριδίου μας στη διεθνή αγορά, της κοινωνικής μας ανάπτυξης και των κερδών μας - πράγμα για το οποίο πρέπει επίσης να μιλήσουμε - μας προσδίδουν μιαν ηγεσία, την οποία δεν πρέπει να διστάζουμε να χρησιμοποιούμε ακριβώς σε καταστάσεις σαν αυτή που αναλύουμε αυτή τη στιγμή, που προξενούν παγκόσμια ανησυχία και δυσπιστία λόγω της πενιχρής λειτουργικότητας των διεθνών νομισματικών ιδρυμάτων στη λύση αυτών των κρίσεων και της προσφυγής τους, όπως πάντα, στις παραδοσιακές συνταγές.

Galeote Quecedo
Κύριε Πρόεδρε, η οικονομική κρίση που έχει προέλευση τις ασιατικές χώρες, που επεκτάθηκε σοβαρά στη Ρωσία και που τώρα δείχνει συμπτώματα μόλυνσης και στη Λατινική Αμερική, είναι βέβαιο ότι δεν υπακούει σε αντικειμενικές αιτίες, όπως εξήγησε έξοχα ο Επίτροπος Bangemann. Αυτό που δεν μας είπε ο Επίτροπος είναι ότι, στο μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κοινά της όργανα και πρακτικά όλα τα κράτη μέλη δεν παρενέβησαν στη συζήτηση ούτε, προφανώς, στη συνεισφορά λύσεων, αλλά έδειξαν μια σιωπή που δεν μπορεί να την κατανοήσει κανείς και πολύ λιγότερο οι Λατινοαμερικανοί μας εταίροι. Διότι αν και είναι σοβαρό το ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν βρήκε μέχρι σήμερα ευκαιρία να συζητήσει για την κατάσταση, είναι ακόμη πιο σοβαρό το ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδειξε παντελή έλλειψη πρωτοβουλίας και το Συμβούλιο δεν μπόρεσε να υιοθετήσει καμία θέση για το θέμα.
Θα ήταν μεγάλη αντίφαση να αξιώνουμε να διεκδικήσουμε ρόλο στη διεθνή συνεννόηση, ως η μεγαλύτερη οικονομική δύναμη που είμαστε, και να φιλοδοξούμε, ως εκ τούτου, να αναλάβουμε τις ευθύνες και τον πρωταγωνιστικό ρόλο που μπορεί να μας αναθέσει στο παγκόσμιο οικονομικό πεδίο το ευρώ και, ταυτόχρονα, να μας λείπει η ευρύτητα πνεύματος που απαιτεί από μας ο διεθνοποιημένος κόσμος στον οποίο έτυχε να ζούμε, ή ακόμη και να λησμονούμε τη - συμβατή με τα συμφέροντά μας - αντίληψη ότι η Λατινική Αμερική είναι η μόνη αναπτυσσόμενη ζώνη που δεν έχει θιγεί μέχρι σήμερα από την κρίση. Και πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι σήμερα μάλιστα το πρωί η Επιτροπή μείωσε κατά έξι δέκατα τις προοπτικές ανάπυξής μας για τo επόμενο έτος.
Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που, με μεγάλη προσπάθεια, αποφάσισαν αυτές οι χώρες να πραγματοποιήσουν κατά τη διάρκεια της τρέχουσας δεκαετίας, τους επέτρεψαν να αντεπεξέλθουν στις επιθέσεις των κερδοσκόπων με στέρεες οικονομικές βάσεις, προϊόν της ανάπτυξης υγιών οικονομικών πολιτικών. Οι κύριες βάσεις των οικονομικών πολιτικών στη Λατινική Αμερική κατά τα τελευταία χρόνια ήταν η φορολογική και νομισματική πειθαρχία, η ελευθέρωση και η περιφερειακή ολοκλήρωση. Χωρίς αυτές, υπό τις παρούσες συνθήκες, θα έπρεπε ήδη να πληρωθεί ανυπολόγιστο τίμημα. Ακριβώς σήμερα πρέπει να επιμείνουμε και να επιβεβαιώσουμε την ανάγκη να αποφευχθεί η τάση για παρεμπόδιση της ελεύθερης ροής των κεφαλαίων, μέσω της προσφυγής σε παρωχημένες στο τέλος του 20ού αιώνα προστατευτικές πρακτικές.
Βέβαια, η διεύρυνση της νέας πραγματικότητας της παγκοσμιότητας της διεθνούς οικονομίας έχει για μας ένα όριο: τις αξίες της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής συνοχής. Και, ακριβώς σ' αυτήν τη συγκυρία, δεν μπορούμε να πάψουμε να υπογραμμίζουμε τις κοινωνικές συνέπειες που θα παρουσιαστούν επιπροσθέτως ως αποτέλεσμα της οικονομικής αστάθειας.
Γι' αυτό η κοινοβουλευτική μου Ομάδα επικροτεί τις φωνές που ακούστηκαν στην πρόσφατη Διάσκεψη Κορυφής των Ιβηροαμερικανικών Εθνών υπέρ της έναρξης συζητήσεων που θα μας επιτρέψουν να καθορίσουμε ελάχιστους κανόνες δεοντολογίας όσον αφορά τις μεγάλες ροές της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής δραστηριότητας.
Στο πλαίσιο αυτό, η απελευθέρωση της βορειοαμερικανικής συνεισφοράς στους πόρους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σε συνδυασμό με τη μείωση των επιτοκίων, αποτελεί αναμφίβολα οπωσδήποτε θετικό, αλλά όχι επαρκές στοιχείο.
Από την πλευρά της, η Ισπανία έχει συνεισφέρει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο 3.000 εκατομμύρια δολλάρια, για τη δημιουργία αποθεματικού κεφαλαίου ή κεφαλαίου για την αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων στη Λατινική Αμερική. Γι' αυτό καταλαβαίνετε ότι χαίρομαι που συμπεριλήφθηκε αυτή η πρωτοβουλία στην κοινή πρόταση ψηφίσματος, με την οποία θα κλείσει η παρούσα συζήτηση, με προοπτική τη διεύρυνσή της στο σύνολο της Ένωσης και στα κράτη μέλη.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει σήμερα ευθύνη να εμβαθύνει στις πρωτοβουλίες και να προτείνει και άλλα μέτρα. Θέλω να πω παρεμπιπτόντως, κύριε Επίτροπε, ότι μου φαίνεται λογικό να αναφερθεί η πενιχρότατη απορρόφηση των πόρων του κοινοτικού προϋπολογισμού για τη Λατινική Αμερική - μόλις 2 % κατά το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους.
Πρέπει να κάνουμε έκκληση και στο Συμβούλιο να αντιμετωπίσει αποφασιστικά τις διαδικασίες αμοιβαίας και προοδευτικής ελευθέρωσης των εμπορικών συναλλαγών, που έχουν ξεκινήσει.

Gasςliba i Bφhm
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, κατ' αρχάς θέλω να ευχαριστήσω τον Επίτροπο Bangemann και την Επιτροπή για τη δήλωση και το ενδιαφέρον που έδειξαν για ένα θέμα που επηρεάζει τη διεθνή οικονομική και δημοσιονομική σταθερότητα. Διερωτήθηκα ποια είναι η αιτία αυτού του προοδευτικού αποτελέσματος της τρέχουσας διεθνούς οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης, που είχε τόσο άμεση επίδραση στις λατινοαμερικανικές οικονομίες. Κατά πρώτον, διαπιστώνουμε ότι πρόκειται για οικονομίες εύθραυστες. Πρόκειται για οικονομίες που τώρα μόλις βγαίνουν από μια μακροχρόνια διεργασία εσωτερικών συγκρούσεων και υπερχρεώσεων και που, πραγματικά, όπως επισημάνθηκε, έχουν καταβάλει τεράστια προσπάθεια, αφενός, για να επιτύχουν σταθερότητα, καθιερώνοντας δημοκρατικά καθεστώτα, και, αφετέρου, για να εξυγιάνουν τις οικονομίες τους, καταβάλλοντας επίσης μεγάλη προσπάθεια για άνοιγμα προς το εξωτερικό.
Αυτή η προσπάθεια για άνοιγμα προς το εξωτερικό έχει δώσει μέχρι στιγμής καλούς καρπούς στις περιπτώσεις όπου συνέπιπτε με καλή πρόσβαση στις εξωτερικές αγορές και, επιπλέον, όπως επεσήμανε ο Επίτροπος Bangemann, η ροή των επενδύσεων ήταν πολύ θετική.
Σύμφωνα όμως με ορισμένα δεδομένα - οι τιμές των πρώτων υλών, για παράδειγμα, έπεσαν κατά 32, 9 % για το καουτσούκ, 31, 8 % για το μαλλί, 9, 3 % για το καλαμπόκι και 14, 6 % για το βαμβάκι - υπήρξε, αφενός, απότομη πτώση των προσδοκιών οικονομικής ανάπτυξης, οι οποίες εφέτος μειώθηκαν στο ήμισυ των περυσινών και, αφετέρου, μείωση της συμμετοχής των χωρών αυτών στο εμπόριο και την παραγωγή, η οποία ανήλθε, για παράδειγμα, στο ένα τρίτο των εξαγωγών στη Χιλή και στο 23 % των εξαγωγών στο Περού.
Είναι, προφανώς, απαραίτητο να αποκατασταθεί αυτή η κατάσταση και, προπαντός, να αποκατασταθεί από μια χρηματοπιστωτική σκοπιά που να αναπτύσσει τη διεθνή εμπιστοσύνη προς αυτές τις οικονομίες και αυτό - καταλαβαίνουμε - πρέπει να γίνει μέσω δύο βασικών στοιχείων: πρώτον, ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιχειρηθεί απόκλιση από τη διαδικασία της διεθνοποίησης και του ανοίγματος των αγορών στον διεθνή χώρο και, δεύτερον, ότι πρέπει να διασφαλισθεί μια πραγματική πολιτική, κοινωνική και οικονομική σταθερότητα, για την οποία έχουν ήδη ξεκινήσει προσπάθειες, επιμένοντας στις διαδικασίες διαφάνειας και βοήθειας αυτών των οικονομιών.
Γι' αυτό, και με τούτο τελειώνω, θέλω να συμπαραταχθώ και εγώ την έκκληση που απευθύνθηκε προς τα κοινοτικά όργανα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή - που, δυστυχώς, και παρότι μένουν λίγες μόνο μέρες για την καθιέρωση του ευρώ, δεν έχουν ακόμη τη δέουσα παρουσία στους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς - να παρεμβαίνουν πιο αποτελεσματικά.

Puerta
Κύριε Bangemann, θα έχετε αντιληφθεί ότι όλοι οι βουλευτές που έχουμε παρέμβει έως αυτή τη στιγμή μιλάμε στα ισπανικά, διότι έχουμε, λογικά, μια ιδιαίτερη ευαισθησία για τη Λατινική Αμερική, που ξέρουμε ότι τη συμμερίζονται και πολλοί άλλοι συνάδελφοι στο Σώμα, όμως μιλάμε από ευρωπαϊκή οπτική. Δεν είμαστε καταστροφολόγοι. Δεν θέλουμε να κάνουμε από τη θέση μας ως Ευρωπαίοι - στην περίπτωσή μου ως εκπρόσωπος μιας ομάδας της αριστεράς - καμία καταστροφολογική σκέψη, θέλουμε όμως να εκδηλώσουμε την ανησυχία μας.
Από την αποκαλούμενη χαμένη δεκαετία του 1980 και μετά, η διαρθρωτική προσαρμογή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου εφαρμόζει έναν αναγκαστικό μηχανισμό που δημιουργεί μιαν οφθαλμαπάτη ανάκαμψης και ανάπτυξης. Σήμερα διαπιστώνουμε ότι η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική και ότι υπάρχει μεγάλη ευθραυστότητα στη Λατινική Αμερική ως αποτέλεσμα της ρωσικής και της ασιατικής κρίσης. Ευθραυστότητα όχι μόνο ψυχολογική, αλλά και διαρθρωτική. Η κατάσταση αυτή δεν προοιωνίζει τίποτα καλό για χώρες που έχουν υποστεί μακρά διαδοχή αυταρχικών καθεστώτων. Πιστεύουμε ότι οι ευθύνες που μας προσδίδει η ευρωπαϊκή μας θέση μας υποχρεώνουν να ανταποκριθούμε σ' αυτές τις σημαντικές προκλήσεις της ταχείας πτώσης της παραγωγής, της μείωσης της απασχόλησης και της συρρίκνωσης των μισθών. Αυτά δεν πάνε μόνα τους, αλλά συνοδεύονται από φυγή κεφαλαίων, λόγω του φόβου, από πλευράς των αλλοδαπών ή εξωτερικών επενδυτών, για αφερεγγυότητα του ιδιωτικού τομέα και για βέβαιη υποβάθμιση του κοινωνικού ιστού, ενός φόβου που βαίνει αυξανόμενος και που δεν επιτρέπει να φανταστεί κανείς έναν υποσχόμενο ορίζοντα σε μια περιοχή, η οποία, για ιστορικούς και πολιτιστικούς λόγους, είναι πολύ κοντά στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα.
Η Ομάδα μου πιστεύει ότι οι συνέπειες της κρίσης στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης ενδέχεται να οδηγήσουν σε εντονότατη κοινωνική υποβάθμιση σε περιφέρειες που μόλις έχουν βγει από αιματηρές ενίοτε συγκρούσεις και που, σε πολλές περιπτώσεις, ξεκινούν αυτή τη στιγμή πολύ σημαντικές διεργασίες εσωτερικής ανασυγκρότησης. Γι' αυτό καλούμε την Επιτροπή και αποδεχόμαστε την ευθύνη, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όχι μόνο να προβληματιστούμε, αλλά και να δράσουμε. Πρέπει να εργασθούμε υπεύθυνα και όχι μόνο από ευρωκεντρικό εγωισμό, αν και είναι βέβαιο ότι η λατινοαμερικανική κρίση ενδέχεται να μετατραπεί σε μία επιπλέον αβεβαιότητα για την ευρωπαϊκή οικονομία, αν το όραμα της αλληλεγγύης μας δεν τεθεί σε εφαρμογή επειγόντως και αποφασιστικά για το μέλλον.
Η παρουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενδέχεται να σημαίνει, επιπλέον, εξισορρόπηση της παρουσίας της Ιαπωνίας και των ΗΠΑ, πράγμα που μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση του πλαισίου της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας. Η Ομάδα μας δεν είναι υπέρ μιας απλουστευτικής θέσης εγκατάλειψης των οικονομικών πολιτικών στην πολιτική και την αλληλεγγύη. Υποστηρίζουμε μια διαρθρωτική προσαρμογή με ανθρώπινη διάσταση, αλλά ξέρουμε ότι αν παραβλέψουμε την οικονομία, θα πάμε στη λογική του αυξανόμενου κόστους και των μηδενικών κερδών. Γι' αυτό και συμφωνούμε με το ψήφισμα που πρόκειται να υιοθετήσει σήμερα το Κοινοβούλιο και καλούμε την Επιτροπή να συμμετάσχει ενεργά σε όλες αυτές τις διεργασίες περιφερειακής ολοκλήρωσης, σε μιαν αποφασιστική και αλληλέγγυα υποστήριξη της Λατινικής Αμερικής, που θα δώσει τη δυνατότητα να διαμορφωθούν σταθερές και δημοκρατικές κοινωνίες με υψηλό βαθμό ανάπτυξης.

Kreissl-Dφrfler
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η κρίση που επί του παρόντος εξαπλώνεται σε όλο και περισσότερες περιοχές της υφηλίου και συνεπώς και στη Λατινική Αμερική δεν είναι κάποια επιδημία, αλλά η λογική συνέπεια μίας παγκόσμιας οικονομίας που έχει τεθεί εκτός ελέγχου. Συνεπώς δεν πρόκειται για κάποιο κίνδυνο που θα μπορούσαμε να εξουδετερώσουμε κάνοντας νέες χρηματοδοτικές ενέσεις, όπως προτείνεται στο συμβιβαστικό ψήφισμα διαφόρων Ομάδων. Αντίθετα τέτοιες ενέσεις είναι αέρας στα πανιά εκείνων που εδώ και χρόνια πλουτίζουν δίχως αναστολές στη Λατινική Αμερική
Και μόνον οι παρατυπίες που έχουν γίνει τα τελευταία δέκα χρόνια στις τράπεζες της Βραζιλίας δεν μπορούν παρά να χαρακτηρισθούν ως εγκληματικές. Σας θυμίζω μόνο την πασίγνωστη υπόθεση του ροζ φακέλου πριν από δυο χρόνια. Σε αυτόν αναφέρονται πολιτικοί όπως ο Antσnio Carlos Magalhγes μέχρι και ο πρώην Πρόεδρος Sarney, οι οποίοι για πολλά χρόνια εισέπρατταν παρανόμως χρήματα και δεν κατέστη δυνατόν να περάσουν από δίκη, γιατί είναι οι ίδιοι που ψήφισαν κατά της σύστασης εξεταστικής επιτροπής. Κατέρρευσε σειρά μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών, το κράτος ανέλαβε τα χρέη, οι ισολογισμοί παραποιήθηκαν δίχως αναστολές και οι απλοί πολίτες έχασαν τις αποταμιεύσεις τους.
Όποιος ζητά σε μία τέτοια κατάσταση ακόμα μεγαλύτερη ελευθέρωση, ακόμα λιγότερους ελέγχους και τίποτα περισσότερο από τη λήψη μέτρων, προκειμένου - και παραθέτω - "να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των επενδυτών» βάζει τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Όποιος προσφέρει μόνο κεφάλαια, ώστε να εξυπηρετηθεί το εξωτερικό χρέος, κάνει τη ρόδα του διαβόλου να γυρίζει ακόμα πιο γρήγορα. Θα επρόκειτο για κυνισμό, εάν, λόγω της αυξανόμενης φτώχιας στην Λατινική Αμερική, χάναμε για ακόμα μία φορά την ευκαιρία να εγκαταστήσουμε τροχοπέδες σε αυτό το χρηματοοικονομικό γαϊτανάκι. Fresh money, οι νέες επενδύσεις πρέπει να παραμείνουν στην Λατινική Αμερική, ή τουλάχιστον θα πρέπει να έχουν μία ελάχιστη διάρκεια παραμονής, να υποστηρίζουν την τοπική παραγωγή και να ενισχύουν την τοπική κατανάλωση.
Στη Σύνοδο Κορυφής στη Λισσαβόνα το περασμένο Σαββατοκύριακο, ακόμα και ο ίδιος ο Πρόεδρος Cardoso ήταν πρόθυμος να θυμηθεί εν όψει της κρίσης το αριστερό του παρελθόν. Εκείνος ήταν που ζήτησε την επιβολή φόρου στις βραχυπρόθεσμες κινήσεις κεφαλαίου του οποίου η είσπραξη θα διοχετευόταν σε προγράμματα για την αντιμετώπιση της φτώχιας. Ακριβώς τον ίδιο στόχο έχει και ο λεγόμενος Tobin Tax. Βέβαια, με τον φόρο αυτό δεν μπορεί να κερδίσει κανείς την εμπιστοσύνη ανεύθυνων κερδοσκόπων, αλλά οπωσδήποτε την εμπιστοσύνη επενδυτών με μακροπρόθεσμες βλέψεις.
Αγαπητοί συνάδελφοι εάν προσυπογράψετε με αυτή την έννοια τις τροπολογίες που υποβάλλαμε, είμαστε διατεθειμένοι να υποστηρίξουμε το ψήφισμα σας.

Escolα Hernando
Κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ, κύριε Επίτροπε, για τις εξηγήσεις σας. Κυρίες και κύριοι, ας φανταστούμε μια κατάσταση κατά την οποία μια χώρα πάσχει από έντονη άνοδο των επιτοκίων, θεαματική πτώση των τιμών του Χρηματιστηρίου, αύξηση του εθνικού χρέους, πανικό μεταξύ των χρηματοδοτικών επενδυτών, απειλή υποτίμησης του νομίσματος - σε τελική ανάλυση, μια πραγματική κρίση εμπιστοσύνης και αποτυχίας των εφαρμοζόμενων οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Ε λοιπόν, αυτό το φανταστικό σενάριο έγινε πραγματικότητα σε πολλές ασιατικές χώρες κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, επεκτάθηκε στη Ρωσία το καλοκαίρι και τώρα αντικατοπτρίζει την κατάσταση που αντιμετωπίζει η Βραζιλία απειλώντας να μολύνει και άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Φόβος, κυρίες και κύριοι, υπάρχει παντού, και πολύ περισσότερο οικονομικός φόβος. Αν δεν σταματήσουμε αυτό το φαινόμενο του ντόμινο, κανείς δεν εγγυάται ότι αύριο δεν θα επηρεάσει τα κράτη μέλη ή την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ας πρόκειται για φερέγγυες οικονομίες. Ας έχουμε, αντίθετα, εμπιστοσύνη ότι αυτό το ενδεχόμενο φαινόμενο του ντόμινο θα παραλύσει χάρη σε μια γενικευμένη στέρεη οικονομική και δημοκρατική βάση στη Νότια Αμερική, η οποία θα επιτευχθεί χάρη στην υποστήριξη των διάφορων συμφωνιών που έχουν υπογραφεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κατά τη γνώμη μας, κυρίες και κύριοι, είναι απαραίτητο να ληφθούν μέτρα για αυτό το θέμα, τόσο σε μακροπρόθεσμη βάση, με τη μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος που προέκυψε από τις συμφωνίες του Bretton Woods, όσο και σε μεσοπρόθεσμη, με την προώθηση μεγαλύτερης διαφάνειας και ρύθμισης των χρηματοπιστωτικών οργανισμών, καθώς και βραχυπρόθεσμα μέτρα, με τύπους άμεσης χρηματοδοτικής υποστήριξης σαν εκείνους που εφάρμοσε το ισπανικό κράτος δημιουργώντας ένα χρηματοδοτικό ταμείο για τη Βραζιλία, ενέργεια την οποία αντέγραψαν αμέσως οι ΗΠΑ, παρέχοντας όρια πιστώσεως σε εκείνες τις χώρες που είναι εκτεθειμένες σε πιθανή οικονομική μόλυνση και την οποία ελπίζουμε να αντιγράψει και η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθετικά και με ταχύτητα. Και λέω επιθετικά λόγω της επείγουσας ανάγκης για δράση ενώπιον μιας ενδεχόμενης συστημικής κρίσης στη Λατινική Αμερική, με συνολική απόσυρση του ξένου κεφαλαίου της και έντονη ύφεση σε περιφερειακή κλίμακα. Τη στιγμή αυτή, υπολογίζεται ότι αποσύρονται από το Χρηματιστήριο της Βραζιλίας ένα εκατομμύριο πεσέτες το δευτερόλεπτο και αυτή η κατάσταση, κυρίες και κύριοι, δεν μπορεί να συνεχίσει να διατηρείται.

Souchet
Κύριε Πρόεδρε, η σημασία της οικονομικής κρίσης που πλήττει τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως επίσης πλήττει το σύνολο σχεδόν των χωρών των αναδυόμενων οικονομιών και οι συνέπειες που πρόκειται να έχει στις ευρωπαϊκές οικονομίες και ειδικότερα στις χώρες της ζώνης του ευρώ έχει μέχρι σήμερα υποτιμηθεί από ευρωπαϊκής πλευράς. Ακούσαμε χωρίς διακοπή, ακόμα και εδώ, την υποκριτική γλώσσα σχετικά με την ασπίδα του ευρώ και την ευρωπαϊκή εξαίρεση, λες και η Ευρώπη θα μπορούσε να παραμείνει ένα νησί σταθερότητας λόγω μίας εσφαλμένης ερμηνείας της σημασίας των ενδοκοινοτικών συναλλαγών, σαν να προσπαθούσαμε να εξορκίσουμε την κρίση και τις επιπτώσεις της για την Ευρώπη με μια ψεύτικη, παιδική, και καθόλου υπεύθυνη, αισιοδοξία. Αντίθετα, το πρώτο καθήκον μας ως αιρετών υπευθύνων συνίσταται στη στάθμιση των πραγματικοτήτων της κρίσεως έτσι όπως είναι αυτές έστω και εάν συνεπάγονται τον κίνδυνο, πράγματι, να καταστήσουν ακόμη πιο δύσκολη από ό, τι προβλεπόταν αρχικά τη θέσπιση του ευρώ και μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα να αναρωτηθούμε σχετικά με τη σκοπιμότητα δημιουργίας ενός νέου νομίσματος στο μέσο της διεθνούς οικονομικής θύελλας.
Η πρόσφατη δήλωση σχετικά με τη Λατινική Αμερική του Επιτρόπου Bangemann αποτελεί τουλάχιστον, εν μέρει, μία ένδειξη αυτής της απαραίτητης επιστροφής στο ρεαλισμό της οποίας τα διάφορα σημάδια αρχίζουμε να βλέπουμε εδώ και εκεί. Ο Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, κ. Junker, είναι αυτός ο οποίος δήλωσε ότι το ευρώ δεν είναι μια αιώνια ασπίδα. Το Νόμπελ της οικονομίας του 1998, Amartya Sen, είναι αυτός ο οποίος εξέφρασε τους φόβους του μία ενιαία νομισματική πολιτική, η οποία καθοδηγείται αποκλειστικά από αντιπληθωριστικούς συλλογισμούς, να έχει στην Ευρώπη καταστρεπτικές συνέπειες ενώπιον της διαρκούς μείωσης των αμερικανικών επιτοκίων.
Η ασιατική και λατινοαμερικανική κρίση και οι συνέπειές της στην αξία του δολαρίου θα μπορούσαν, βέβαια, πράγματι, να αποτελέσουν τον πρώτο ασυμμετρικό κλονισμό που θα επηρεάσει τις διάφορες χώρες της ζώνης του ευρώ. Οι οικονομίες τους, υπενθυμίζω, δεν είναι ακόμη διόλου ομοιογενείς. Έτσι, οι οικονομίες της Ιβηρικής Χερσονήσου θα θιγούν πριν και περισσότερο από τις οικονομίες των άλλων χωρών από μία σημαντική λατινοαμερικανική κρίση. Σε αυτή τη συγκυρία θα μπορέσουμε να κρίνουμε εάν το ευρώ πραγματικά διαδραματίζει ένα ρόλο ασπίδας ή εάν το σύνολο των χωρών της ζώνης του ευρώ θα μπορέσει να ανεχθεί τη μεγάλη απόκλιση μεταξύ των πολύ μεγάλων περιορισμών του ενιαίου νομίσματος και των κλονισμών που κάθε μία από τις χώρες αυτές πρόκειται να αντιμετωπίσει λόγω της κρίσης με διαφορετική ένταση, σε διαφορετικούς τομείς και σε διαφορετικά χρονικά σημεία.
Δεν δυνάμεθα, εξάλλου, να μη θέσουμε το ερώτημα εάν η στιγμή είναι πράγματι κατάλληλη προκειμένου οι διάφορες χώρες οι οποίες αποφασίσθηκε να συγκροτήσουν τη ζώνη του ευρώ να στερηθούν ηπίων και αποδεδειγμένης αποτελεσματικότητας νομισματικών μέσων προσαρμογής σε μία συγκυρία κρίσης τη στιγμή κατά την οποία, κατά τα φαινόμενα, προσεγγίζουμε μία σημαντική παγκόσμια οικονομική κρίση!

Antony
Κύριε Πρόεδρε, η γενική οικονομική κατάσταση στις χώρες της Λατινικής Αμερικής δεν είναι καλή. Δεν είναι καλή στις μπανανοδημοκρατίες τις οποίες εκμεταλλεύονται τα βορειοαμερικανικά μονοπώλια. Δεν είναι καλή στις χώρες όπου οι κομμουνιστές αντάρτες λεληλατούν, βιάζουν και σκοτώνουν. Στο Περού, το αποκαλούμενο «φωτεινό μονοπάτι», κατακρεουργεί ολόκληρα χωριά. Στην Κολομβία, στο Cagu ιδιαίτερα, όπου οι ένοπλες επαναστατικές δυνάμεις της ακροαριστεράς της Κολομβίας χρηματοδοτούνται από τους εμπόρους ναρκωτικών των οποίων τις καλλιέργειες και το εμπόριο προστατεύουν.
Μία μόνο χώρα, η οποία επανήλθε εδώ και πολλά έτη στην πορεία μίας καλής οικονομίας δίνει σήματα υγείας σε όλους τους τομείς. Αυτή η χώρα είναι η Χιλή. Και το χιλιανό πρότυπο αποτελεί παράδειγμα από τούδε για τις άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, αλλά και για τις χώρες της Αφρικής και τη Ρωσία.
Το δελτίο της γαλλικής πρεσβείας, το οποίο συμβουλεύθηκα χθες στο Ίντερνετ ανανφέρει ότι η οικονομική αύξηση είναι συνεχής, όπως τούτο επιβεβαιώνεται από τη σταθερότητα των τιμών, του νομίσματος και των δημοσίων οικονομικών. Η Χιλή είναι η χώρα στην οποία γίνονται επενδύσεις και της οποίας τα οικονομικά αποθέματα αυξάνονται. Το 1973, επρόκειτο για μία άλλη κατάσταση. Ο μαρξιστής δικτάτορας Allende είχε καταστρέψει τη χώρα αυτή στην οποία, μετά τις απεργίες των μεταφορέων, είχαν επαναστατήσει οι νοικοκυρές. Παντού, οπλισμένες ομάδες της άκρας αριστεράς επιδίδονταν σε βία και πολλαπλασίαζαν τις δολοφονίες. Όπως το 1936 στην Ισπανία, η πλειοψηφούσα δεξιά, το κόμμα CEDA του κ. Gil Robles, έβλεπε να φιμώνεται η δραστηριότητά της και τους ηγέτες της και τα στελέχη της να δολοφονούνται, χωρίς να λησμονούμε τα αντικαθολικά εγκλήματα.
Τότε ηγέρθη ένας ρεπουμπλικάνος αξιωματικός: ο στρατηγός Πινοσέτ. Ηγέρθη, όπως και ο στρατηγός Φράνκο τότε, προκειμένου να αποτρέψει την ανάληψη της εξουσίας από τους κομμουνιστές οι οποίοι εκεί, όπως και αλλού, ετοιμάζονταν να δημιουργήσουν γκουλάγκ και να γεμίσουν τα οστεοφυλάκια. Ο στρατός και η αστυνομία αντιμετώπισαν τότε την ανατρεπτική τρομοκρατία και βία με μεθόδους πολέμου και θλιβερές καταχρήσεις κάθε είδους. Και, με το επιχείρημα ότι τα βασανιστήρια έχουν θεσμοποιηθεί και εφαρμόζονται σε μεγάλη έκταση στο Ισραήλ, μήπως είμαστε έτοιμοι να φυλακίσουμε, στο Λονδίνο, ή στη Μαδρίτη, τον κ. Benyamin Netanyahu του οποίου ο στρατός σκότωσε περισσότερους παλαιστίνιους αντιστασιακούς από όσους αριστερούς σκότωσε στη Χιλή ο στρατός των επαναστατών; Πρόκειται να συλλάβουμε το στρατηγό Sharon στην Ουάσιγκτων ή στο Παρίσι για όλες τις πράξεις βίαιης καταπίεσης που μπόρεσε να καλύψει με την εξουσία του;
Εδώ δεν παύουμε να επικαλούμαστε το κράτος του δικαίου, όμως η συνωμοτική ισπανο-βρετανική ενέδρα κατά του στρατηγού Πινοσέτ παραβίασε κυνικά όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Εντούτοις, δεν συγκροτήθηκε καμία ερευνητική επιτροπή, κανένα λαϊκό δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε για να δικασθούν 80 έτη κόκκινης δημοκρατίας στον κόσμο και οι υπεύθυνοι 200 εκατ. νεκρών, εάν προστεθούν τα θύματα των πολέμων στα 100 εκατ. νεκρών της οργανωμένης πείνας και των μαζικών εκτελέσεων του κομμουνισμού, απρόσιτου ορίζοντα της σύγχρονης δουλείας.

Linkohr
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να πω δυο λόγια στις παρατηρήσεις του κ. Kreissl-Dφrfler. Φυσικά έχει απόλυτο δίκιο, όταν αναφέρει τη διαφθορά ως μία από τις αιτίες της ακόμα και της οικονομικής αστάθειας. Φυσικά και υπάρχουν κράτη όπου επικρατεί διαφθορά - θα μπορούσε κανείς επίσης να πει στρατιωτικές δικτατορίες. Ο κ. Antony ανέφερε μόλις τώρα μία χώρα που στο παρελθόν είχε μία τέτοια στρατιωτική δικτατορία. Τα καθεστώτα αυτά εμφανίζουν οικονομική σταθερότητα. Υπάρχουν από την άλλη πλευρά και κράτη με κανονικές κυβερνήσεις που είναι από οικονομικής άποψης ευάλωτα. Είναι πολλές οι αιτίες που μπορούν να οδηγήσουν σε τέτοια αποτελέσματα. Το βλέπουμε αυτή τη στιγμή στη Λατινική Αμερική. Υπάρχει μία συγκεκριμένη ψυχολογία των χρηματαγορών οι οποίες προφανώς δεν έχουν πλέον εμπιστοσύνη στις σταθερές ισοτιμίες όπως για παράδειγμα εκείνες της Βραζιλίας. Σημειώνονται εκροές κεφαλαίου παρόμοια όπως και στη Ασία και στη Ρωσία. Αυτή είναι μία ψυχολογική αιτία και δεν έχει οικονομική βάση, όπως δικαιολογημένα επεσήμανε ο κ. Bangemann.
Υπάρχει όμως και κάτι στο οποίο συχνά δεν μπορούν να ασκήσουν καμία επιρροή τα κράτη, και συγκεκριμένα πρόκειται για την πτώση των τιμών των πρώτων υλών. Το πλεονέκτημα του φτηνού πετρελαίου που απολαμβάνει τη στιγμή αυτή η Ευρώπη, σημαίνει μεγάλη καταστροφή για το Μεξικό, τη Βενεζουέλα και άλλα κράτη. Αυτό δεν έχει τίποτα να κάνει με διαφθορά, πρόκειται απλά για την πτώση των τιμών των πρώτων υλών, γεγονός που βασικά θα πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις. Πώς θα μπορέσουμε να σταθεροποιήσουμε μακροπρόθεσμα και τις τιμές πρώτων υλών;
Ένα άλλο πρόβλημα για τη Λατινική Αμερική είναι και η συρρίκνωση των ασιατικών αγορών, πράγμα για το οποίο επίσης δεν ευθύνεται η ίδια. Με την εν λόγω συρρίκνωση και τα υποτιμημένα νομίσματα στην Ασία, η περιοχή αυτή έρχεται σε έναν επιπλέον ανταγωνισμό με τη Λατινική Αμερική χάρη στις χαμηλότερες τιμές. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα από την πρακτική του πλευρά. Πρακτική πλευρά σημαίνει ότι θα πρέπει τώρα να σταθεροποιηθεί η Βραζιλία. Η Βραζιλία είναι από οικονομικής άποψης το κράτος κλειδί στη Λατινική Αμερική. Παραπέμπω στο ψηφίο 9 της τροπολογίας μας όπου ζητάμε τη σύσταση ενός ειδικού ταμείου - κάτι τέτοιο βρίσκεται ήδη υπό συζήτηση - το οποίο θα ενισχύεται από τους διεθνείς χρηματοοικονομικούς θεσμούς και θα παρέχει βοήθεια στη Βραζιλία, ώστε να μπορέσει να ξεπεράσει τη σημερινή της δύσκολη κατάσταση. Εάν καταρρεύσει η Βραζιλία, εάν αναγκασθεί να υποτιμήσει το νόμισμά της, θα δημιουργηθούν προβλήματα σε ολόκληρη την περιοχή. Θα βρεθούμε ακριβώς στο σημείο που ήμασταν στις αρχές της δεκαετία του '80, δηλαδή σε μία καταστροφή που δεν σημαίνει παρά το ότι στην Λατινική Αμερική ο απλός λαός είναι αναγκασμένος να πληρώσει το τίμημα για την ανικανότητα των χρηματοδοτών να κρατήσουν σε τάξη τις χώρες σε παγκόσμιο επίπεδο.
Για τους λόγους αυτούς παρακαλώ να υπερψηφίσετε την τροπολογία μας και με τον τρόπο αυτό να ενισχύσετε επίσης όλες τις προσπάθειες που καταβάλλουν η Επιτροπή, το Συμβούλιο και άλλοι για να στηρίξουν τη στιγμή αυτή την εθνική οικονομία της Βραζιλίας. Αυτό δεν σας αποδεσμεύει από τα καθήκοντά ως προς τα κράτη αυτά, στα οποία ευχαρίστως θα σας βοηθήσουμε.

Salafranca Sαnchez-Neyra
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τον Επίτροπο κ. Bangemann για τη θετική και ενεργό, όπως πάντα, παρουσία του.
Τα τελευταία χρόνια, μετά την κρίση του χρέους, οι λατινοαμερικανικές χώρες έχουν καταβάλει αξιόλογη προσπάθεια, όχι μόνο πολιτική, αλλά και οικονομική, για διαρθρωτική μεταρρύθμιση, η οποία επέφερε σημαντικό κοινωνικό κόστος.
Αυτές οι χώρες, κύριε Πρόεδρε, παρ' όλο που έχουν δεχθεί στις συμφωνίες συνεργασίας τους με την Ευρωπαϊκή Ένωση τη δημοκρατική ρήτρα, είναι κατά σύμπτωση αυτές που έχουν τη χειρότερη αντιμετώπιση, σε απόλυτους όρους, από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Όχι μόνο δεν ωφελούνται από αυτά τα δημοσιονομικά πλεονεκτήματα, αλλά δεν ωφελούνται ούτε από καθεστώς των εμπορικών προτιμήσεων, του οποίου απολαύουν, για παράδειγμα, οι χώρες της Σύμβασης της Λομέ.
Εξαιτίας της παρούσας κρίσης, οι λατινοαμερικανικές χώρες υπέστησαν διπλό πλήγμα: δεν υπήρξαν μόνο θύματα της προσαρμογής, αλλά και του συστήματος κατά το οποίο έπρεπε να προσαρμοσθούν ακολουθώντας τις συμβουλές μας. Είναι προφανές ότι η λύση αυτής της κρίσης υπερβαίνει το πεδίο και τα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά είναι επίσης προφανές, κύριε Επίτροπε, ότι μπορούν να γίνουν πολλά σε κοινοτικό επίπεδο. Ο κύριος Marνn, ο αρμόδιος Επίτροπος, γνωρίζει ότι είχε και ότι εξακολουθεί να έχει την - ασφαλώς ταπεινή - υποστήριξη του ομιλητή σε όσες πρωτοβουλίες θέλησε να αναλάβει για την ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Λατινικής Αμερικής.
Πρέπει όμως να πω, κύριε Επίτροπε, ότι στην προκειμένη περίπτωση υπήρξε έλλειψη μιας ταχείας, αποτελεσματικής και ακριβούς απάντησης από μέρους της Επιτροπής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, σ' αυτές τις δύσκολες στιγμές, ούτε μπορεί ούτε πρέπει να αποφύγει τη συνδρομή της, ούτε πάλι μπορεί να δώσει ως απάντηση τη σιωπή.
Είναι λυπηρό, κύριε Bangemann, το γεγονός ότι η Επιτροπή, χωρίς να λάβει υπόψη τις νέες συμφωνίες με τη Χιλή, το Μεξικό και τη Mercosur, τις προκλήσεις που θέτει η Διάσκεψη Κορυφής του Ρίο το προσεχές έτος και την παρούσα κατάσταση κρίσης που βιώνουν οι λατινοαμερικανικές οικονομίες, προτείνει τον ένα χρόνο μετά τον άλλο τα ίδια ποσά στις ίδιες κύριες γραμμές του προϋπολογισμού για τη Λατινική Αμερική, χωρίς να λαμβάνει ούτε καν υπόψη τη στοιχειώδη αύξηση που θα επέφερε η προσαρμογή τους στην αύξηση του πληθωρισμού.
Γι' αυτό συμμερίζομαι την ανησυχία που εξέφρασε σχετικά η κυρία Μiranda και ελπίζω ότι οι πολιτικές ομάδες που παρενέβησαν σ' αυτή τη συζήτηση - όπως η Ομάδα του κυρίου Puerta ή της ίδιας της κυρίας Μiranda, αφού ο γενικός εισηγητής του προϋπολογισμού ανήκει στην πολιτική της ομάδα - να μπορέσουν να υποστηρίξουν τις τροπολογίες που παρουσιάσαμε τόσο η κυρία Μiranda όσο και εγώ επί του σχεδίου προϋπολογισμού για το ερχόμενο έτος και που η Ομάδα μου φυσικά συμμερίζεται, όπως έχει κάνει γενικά κατά τις τελευταίες δημοσιονομικές χρήσεις.
Ελπίζω επίσης, κύριε Πρόεδρε, ότι μετά από αυτή τη συζήτηση η Επιτροπή να δείξει λίγον ενθουσιασμό και φαντασία για αυτό το θέμα και να σκεφθεί τη δυνατότητα να προτείνει, σε κοινοτικό επίπεδο, όχι μία δήλωση, αλλά ένα σύνολο δημοσιονομικών μέτρων, επενδύσεων, αύξησης των πιστώσεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, παροχής κοινοτικών εγγυήσεων, μεταξύ άλλων και εμπορικών, και να εκδηλώσει με κάποιον τρόπο την αλληλεγγύη της Γηραιάς Ηπείρου προς τους παλιούς και, το κυριότερο, ασθενείς της φίλους της Λατινικής Αμερικής.

Orlando
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η οικονομική και δημοσιονομική κρίση στην Λατινική Αμερική συνδέεται σίγουρα με την κρίση στις ασιατικές χώρες και την Ρωσία, της οποίας αποτελεί συνέπεια, αλλά παρουσιάζει και ορισμένα ιδιαίτερα στοιχεία. Υπάρχει μια φανερή απόκλιση μεταξύ, από την μια πλευρά, των στόχων - όλοι καλοί - των εξουσιών και της δύναμης των πλευρών που δρουν - της διεθνούς κοινότητας, του Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και της Παγκόσμιας Τράπεζας - και, από την άλλη πλευρά, των εντελώς ακατάλληλων αποτελεσμάτων τα οποία σημειώνονται. Αυτό είναι ενδεικτικό του γεγονότος ότι ίσως η θεραπεία δεν είναι η σωστή. Δεν πιστεύω ότι χρειάζεται να συνεχίσουμε να γεμίζουμε με ασπιρίνες, που έχουν καταστροφικές συνέπειες, την Λατινική Αμερική, αλλά ίσως να χρειάζεται να της χορηγήσουμε μια θεραπεία με αντιβιοτικά, να υιοθετήσουμε δηλαδή - για να χρησιμοποιήσω την έκφραση του συναδέλφου κ. Kreiss- Dφrfler - μια διαφορετική προσέγγιση του προβλήματος.
Χρειάζεται να πραγματοποιήσουμε ισχυρές επιλογές, διαλύοντας τον φαύλο κύκλο του χρέους που δημιουργεί και άλλο χρέος, και εκμηδενίζοντας μια και καλή όλα τα χρέη. Χρειάζονται επεμβάσεις που να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, χρειάζεται να γίνεται σεβαστή η ισότιμη ανάπτυξη τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Λατινική Αμερική, χωρίς να χρησιμοποιούνται δύο μέτρα και δύο σταθμά. Χρειάζεται τέλος να αποφύγουμε μια υπερβολική απελευθέρωση που χρησιμεύει μόνο στην επιδείνωση των αρνητικών συνεπειών, και να θέσουμε τέλος στα Ταμεία Εγγύησης που χορηγούν πόρους χωρίς όρους, τα οποία συνέβαλλαν στην καταστροφή που συντελέστηκε στην Ρωσία.

Lukas
Κύριε Πρόεδρε, δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που η Βραζιλία ανήκε στις ελπιδοφόρες για την παγκόσμια οικονομία περιοχές. Σήμερα, η οικονομική και χρηματοοικονομική κρίση στο χώρο αυτό δεν έχει σοβαρές συνέπειες μόνο για τον πληθυσμό. Οι χώρες της Λατινικής Αμερικής εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την εξέλιξη των τιμών των πρώτων υλών, και είναι βέβαιο ότι οι διεθνείς χρηματαγορές θα κλονισθούν από την εν λόγω κρίση. Διαρκώς διατυμπανίζουμε και μάλιστα δικαιολογημένα ότι μέχρι σήμερα η ζώνη του ευρώ έχει αντιδράσει με σχετική σταθερότητα σε αυτές τις διεθνώς διαπλεκόμενες κρίσεις. Πρέπει όμως να μας είναι σαφές, ότι η πληθώρα των οικονομικών προβλημάτων σε παγκόσμιο επίπεδο δεν θα αφήσει ανεπηρέαστη την οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν δεν ληφθούν διεθνώς συντονισμένα μέτρα.
Για να μπορέσουμε να αναζωογονήσουμε την παγκόσμια οικονομία και να ξεπεράσουμε τα προβλήματα θα πρέπει να τα κτυπήσουμε στη ρίζα τους. Έτσι, το επίπεδο των πραγματικών επιτοκίων είναι εν μέρει υπερβολικά υψηλό. Το ζητούμενο είναι κυρίως η βελτίωση της ποιότητας των συστημάτων διαχείρισης, επιτήρησης και προ πάντων χρηματοδότησης σε παγκόσμιο επίπεδο.

Katiforis
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, κύριε Επίτροπε Βangemann, μικρή σημασία έχει αν οι θεμελιώδεις αρχές της πραγματικής σφαίρας της οικονομίας είναι στέρεες, όπως είπατε στην αρχή της ομιλίας σας, διότι στη νομισματική οικονομία, μια οικονομία της αγοράς, η αρρώστια πάντα προέρχεται από την πλευρά του χρήματος. Η πλευρά του χρήματος είναι εκείνη που θα πρέπει κατά κάποιο τρόπο να θεραπεύσουμε εάν θέλουμε να εμποδίσουμε την οικονομική κρίση από το να εξαπλωθεί και να κατακλύσει την πραγμαική σφαίρα της οικονομίας.
Το ερώτημα είναι τί κάνουμε για να επιτύχουμε τον στόχο αυτό. Η απάντηση είναι ότι εμείς, ο ανεπτυγμένος κόσμος, κάνουμε στην πραγματικότητα πολύ λίγα, ζητώντας ωστόσο από τη Λατινική Αμερική να σηκώσει το φορτίο της προσαρμογής. Τί κάνει η Λατινική Αμερική; Η Λατινική Αμερική κάνει πράγματι αρκετά. Η Βραζιλία έχει ανεβάσει τα επιτόκια στο 50 %. Μπορείτε να υπολογίσετε τί συνέπειες θα έχει κάτι τέτοιο στην πραγματική σφαίρα της οικονομίας. Του χρόνου, η Βραζιλία θα έχει αρνητικό δείκτη ανάπτυξης, -2 % ή -3 %. Μπορείτε να καταλάβετε πώς αυτό θα επιδεινώσει την ήδη σοβαρή φτώχεια και εξαθλίωση αυτής της χώρας. Τώρα, τους ζητάμε να κάνουν περισσότερα. Στη Βραζιλία τους ζητάμε να μειώσουν ένα έλλειμμα του 7 % σε 2 ή 3 %, λες και επρόκειτο να συμμετάσχουν στο ευρώ. Μπορείτε βέβαια να καταλάβετε τί συνέπειες θα έχει αυτό στις δημόσιες υπηρεσίες τους: είναι σα να παίρνουμε το φαΐ από το στόμα των παιδιών που λιμοκτονούν. Αυτό ακριβώς συνεπάγεται η πίεση.
Τους απειλούμε με επανάληψη της κερδοσκοπικής επίθεσης στο νόμισμά τους. Οι κερδοσκόποι, τους λέμε, περιμένουν να δουν τί θα κάνουμε στις 25 Οκτωβρίου μετά τις εκλογές, όταν ανακοινωθούν τα νέα μέτρα. Τί μπορούν να κάνουν; Ήδη λιμοκτονούν, τί παραπάνω μπορούν να κάνουν για να σώσουν το δυτικό χρηματοοικονομικό σύστημα, κύριε Επίτροπε;
Τί μπορούμε εμείς να κάνουμε για να σώσουμε το δικό μας σύστημα; Ο πρόεδρος Cardoso μίλησε υπέρ της θέσπισης φόρου Τοbin. Επί τέσσερα χρόνια κάναμε λόγο για φόρο Tobin και δεν σημειώσαμε καμία πρόοδο. Χρειάζεται να έχουμε ένα ταμείο για να τους σώσουμε. Τί μέγεθος πρέπει να έχει αυτό το ταμείο; Κάπου μεταξύ 40 και 100 εκατ. δολαρίων λένε οι ειδικοί - τα χρήματα αυτά δεν υπάρχουν στους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, κύριε Επίτροπε.
Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι μιλάμε για τα συμφέροντά τους μόνο. Εάν η Βραζιλία καταρρεύσει, κάθε άνθρωπος με κάποια υπεύθυνη θέση θα σας πει ότι θα καταρρεύσει και η Γουόλ Στρητ, και εάν καταρρεύσει και η Γουόλ Στρητ οι επιπτώσεις για την Ευρώπη θα είναι τρομερές. Κύριε Επίτροπε, τα συμφέροντά μας είναι εκείνα που πρέπει να προασπίσουμε και θα πρέπει να τα προασπίσουμε με δικό μας κόστος και όχι με δικό τους. Όταν δείτε τα δυσοίωνα σημάδια να έρχονται από τη Λατινική Αμερική μην αναρωτηθείτε «για ποιόν χτυπά η καμπάνα' - θα χτυπά για σας.

Lenz
Κύριε Πρόεδρε, μετά από αυτές τις οικονομικοπολιτικές και αμιγώς πολιτικές σκέψεις επιτρέψτε μου να επισημάνω και μια άλλη πτυχή. Ανασάναμε όλοι με ανακούφιση όταν στις αρχές της δεκαετίας του '90 ακούσαμε ότι η Λατινική Αμερική πέτυχε μία οικονομική άνθηση και ότι τα χαμένα χρόνια της δεκαετίας του '80 πήραν τέλος. Παράλληλα με την οικονομική άνθηση που όμως από χώρα σε χώρα διέφερε πολύ σταθεροποιήθηκαν και τα δημοκρατικά καθεστώτα σε όλα τα κράτη, με εξαίρεση την Κούβα, και θεωρώ ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Ασφαλώς, τούτο έγινε μερικές φορές συνοδευόμενο από μεγάλο πολιτικό κόστος και κοινωνικές κρίσεις, ακόμα και με παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σημαντικό είναι ωστόσο ότι η δημοκρατία και η οικονομική άνθηση βρήκαν τον δρόμο τους που σταδιακά καρποφόρησε και για τους απλούς πολίτες, τουλάχιστον στο πλαίσιο μία σχετικής πολιτικής σταθερότητας. Τώρα όμως η ασιατική κρίση της οικονομίας και των χρηματαγορών έφθασε και στη Λατινική Αμερική και οι δομές που ήταν ακόμα αδύναμες αποδυναμώνονται και απειλούνται εκ νέου. Δεν πρέπει να έλθει η στιγμή όπου λόγω των νέων χρηματοοικονομικών κρίσεων θα αρχίσει ο πληθυσμός να αμφισβητεί και τις δημοκρατικές δομές που εν μέρει είναι έτσι και αλλιώς ανεπαρκής.
Εν τω μεταξύ θα πρέπει να γνωρίζουμε καλά εδώ στην Ευρώπη τι σημαίνει η απογοήτευση στην περίπτωση που η αλυσίδα δημοκρατία, κράτος δικαίου, ευημερία δεν τηρήσει τα όσα προσδοκούν από αυτήν οι άνθρωποι. Η Ευρώπη, η ΕΕ και τα δημοκρατικά κόμματα είχαν προσφέρει μεγάλη βοήθεια την εποχή εκείνη. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε, εξ αιτίας των προβλημάτων που μας έφερε η στροφή προς ανατολάς, η οποία άλλωστε συνεπάγεται παρόμοια προβλήματα, αυτούς τους εταίρους μας και προ πάντων τους κινδύνους που συνδέονται με μία τέτοιου είδους απογοήτευση. Πόσο εύθραυστα είναι τα πράγματα μας αποδεικνύει σήμερα η συζήτηση γύρω από τον Pinochet, μολονότι πρόκειται για μία χώρα με εδραιωμένη δημοκρατία, δηλαδή για τη Χιλή.
Ούτε ο αναδυόμενος Mercosur θα πρέπει να πέσει θύμα. Και στην περίπτωση αυτή τελούμε εν μέρει χρέη νονού και θα πρέπει να ασκήσουμε αυστηρότατη κριτική σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συνδέονται με την κάθε οικονομική και κοινωνική κρίση, ακόμα και εάν αυτό αφορά δύο φαινομενικά εντελώς ξεχωριστά πεδία. Οι αγορές της Λατινικής Αμερικής ασφαλώς αποτελούν για μας μελλοντικές αγορές. Παρακαλούμε την Επιτροπή να λάβει υπόψη της αυτά τα δεδομένα στις πρωτοβουλίες που θα προκύψουν καθώς έχει εντωμεταξύ κυκλοφορήσει και στους λεγόμενους παγκόσμιους και διεθνείς χρηματοδοτικούς οργανισμούς ότι υπάρχουν αυτές οι αλληλοσυνδέσεις.

Musumeci
Κύριε Πρόεδρε, παρά την αισιοδοξία που χαρακτήρισε την παρέμβαση του κυρίου Επιτρόπου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η οικονομική κρίση που πλήττει τη Λατινική δεν μπορεί να μην προκαλεί φόβο και ανησυχία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όχι μόνο για τον αναγκαίο ρόλο που η Ευρώπη πρέπει να επιτελέσει στην διαδικασία διεθνούς νομισματικής συνεργασίας, αλλά και γιατί στην ευρεία αυτή περιοχή της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να συνδέεται με πολυαιώνιους δεσμούς όσον αφορά την κουλτούρα, την γλώσσα, την θρησκεία, τον πολιτισμό και, ίσως, δεν έγιναν όλα όσα ήταν δυνατόν να γίνουν έως τώρα ώστε να εδραιωθεί μια προνομιούχα σχέση με αυτήν την αγορά.
Χαιρετίζουμε, βέβαια, με ευχαρίστηση την πιθανότητα ενός χρηματοδοτικού πακέτου για την Λατινική Αμερική, που αποσκοπεί και στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και στην αύξηση της εσωτερικής κατανάλωσης. Παρακολουθούμε με την ίδια ικανοποίηση την αυξητική τάση που παρατηρήθηκε κατά τα τελευταία χρόνια, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι μεταρρυθμίσεις για να επιτευχθεί η οικονομική σταθερότητα και η δημοσιονομική διαφάνεια καθίστανται τώρα πια μια αναγκαιότητα που δεν επιδέχεται αναβολή και ότι πρέπει να επαγρυπνούμε, ώστε η απώλεια εμπιστοσύνης των χρηματοοικονομικών αγορών να μην αποδυναμώσει τα νομίσματα της Λατινικής Αμερικής.
Πώς να αντιμετωπίσουμε τις μελλοντικές προκλήσεις; Η Παγκόσμια Τράπεζα βοήθησε ήδη την Αργεντινή, θα μπορούσε να το κάνει και για τα άλλα κράτη, είναι προφανές. Αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να μην επιτελέσει το καθήκον της, εδραιώνοντας την πολιτική συνεργασία, καθορίζοντας μια πιο αποτελεσματική παρέμβαση, ενεργώντας έτσι ώστε στην Λατινική Αμερική να μην εμποδιστεί η κυκλοφορία των κεφαλαίων, αλλά να πραγματοποιηθούν αυστηροί έλεγχοι για την αποφυγή της κερδοσκοπίας, ενθαρρύνοντας νέους επενδυτές με κίνητρα που αποβλέπουν, κυρίως στην ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, επαγρυπνώντας σχετικά με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την αποκατάσταση των δημοκρατικών συνθηκών.
Εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν καταφέρει να επιτελέσει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στην οικοδόμηση ενός νέου διεθνούς νομισματικού συστήματος, η τόσο επαινεθείσα υιοθέτηση του ευρώ κινδυνεύει να αποδειχθεί μια σχεδόν πλήρης αποτυχία, ένα είδος Ferrari χωρίς κινητήρα, καλή για την βιτρίνα, που δεν θα μπορέσει όμως ποτέ να διανύσει τον μεγάλο δρόμο της διεθνούς αλληλεγγύης.

Newens
Κύριε Πρόεδρε, η σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι λίγες χώρες παραμένουν άτρωτες στις επιπτώσεις των οικονομικών κρίσεων σε άλλα μέρη του κόσμου. Η Ασία είναι σημαντική, όμως η Λατινική Αμερική στέλνει μόνο 1 % των εξαγωγών της στη Ρωσία. Ωστόσο, επηρεάστηκε δυσμενώς από τη φυγή κεφαλαίων, η οποία πυροδοτήθηκε από την κατάσταση στη Ρωσία. Εάν η Λατινική Αμερική είναι βουτηγμένη σε βαθιά κρίση, κάτι τέτοιο θα έχει αναπόφευκτα σοβαρότατες επιπτώσεις στην αμερικανική οικονομία και θα αποτελεί απειλή παγκόσμιας κρίσης, της σοβαρότερης μάλιστα από την προπολεμική εποχή, και η οποία θα αφάνιζε την Ευρώπη.
Ελπίζαμε ότι τα χαμηλά ποσοστά πληθωρισμού και τα βελτιωμένα επίπεδα ανάπτυξης στη Λατινική Αμερική θα παρείχαν τη βάση για πραγματική πρόοδο και, όπως είπε και ο κ. Bangemann, ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης το 1997 ήταν πάνω από 5 %. Σύμφωνα με αρκετούς παρατηρητές, αυτό οφείλεται στην ελευθέρωση, στις ιδιωτικοποιήσεις, στην απορρύθμιση κ.λπ., που ενεθάρρυναν την εισροή κεφαλαίων. Εντούτοις, η παρούσα κρίση αποδεικνύει ότι τέτοιες πολιτικές αφήνουν εκτεθειμένους εκείνους που τις ασκούν σε γεγονότα τα οποία ξεπερνούν τις δυνάμεις τους. Όπως ακριβώς το έθεσε ο πρόεδρος του ΔΝΤ, Michel Camdessus, «Μερικές φορές, έχει κανείς την εντύπωση ότι οι αγορές δεν διαφοροποιούν κατά ορθό τρόπο τους καλούς παίκτες.» Παρ' όλο που θα ήταν απόλυτα λανθασμένη η σκέψη για επιστροφή στις κλειστές οικονομίες ή τον στενό προστατευτισμό, υπάρχει ανάγκη για κοινή, διεθνή κανονικοποίηση για τη συγκράτηση των μεγάλων και απότομων ροών κεφαλαίων, και ιδιαίτερα των βραχυπρόθεσμων δανειακών κεφαλαίων, καθώς και για τη δημιουργία συντονισμένων επιτοκίων σε όλο τον κόσμο. Θα πρέπει επίσης να εξεταστεί η αναδιαπραγμάτευση των όρων ή η διαγραφή των τεράστιων εξωτερικών δανείων τα οποία εκτινάχθηκαν για τη Λατινική Αμερική από 83 δισεκατομμύρια δολάρια το 1975, σε 627 δις δολάρια το 1996.
Τα προγράμματα διαρθρωτικής αναπροσαρμογής, η απελευθέρωση και οι φορολογικές μεταρρυθμίσεις συνεπάγονταν συχνά περικοπές στις δαπάνες για την υγεία, την παιδεία, τις κοινωνικές δαπάνες και τις δαπάνες για την ανακούφιση της φτώχειας, οι οποίες θα έπρεπε να είχαν αποφευχθεί στο παρελθόν, ενώ θα πρέπει να μην προκύψουν στο μέλλον εάν η φτώχεια δεν επιδεινωθεί απότομα και η ζήτηση μειωθεί περαιτέρω.
Είναι καθήκον εμάς των Ευρωπαίων να υιοθετήσουμε πολιτικές όπως τη μείωση των επιτοκίων, την ενθάρρυνση της ανάπτυξης και την παροχή της κατάλληλης χρηματοοικονομικής στήριξης - και όχι την ενίσχυση των πλουσίων και κερδοσκόπων.
Η κρίση στη Λατινική Αμερική και σε ολόκληρο τον κόσμο θα πρέπει να μας θορυβήσει για την ανάγκη αμφισβήτησης των νεοφιλελεύθερων πολιτικών οι οποίες έγιναν συμβατική σοφία και για την ανάγκη οικοδόμησης ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης το οποίο προϋποθέτει κανονικοποίηση σε παγκόσμιο επίπεδο, απαιτεί νέα διεθνή οικονομική συμφωνία, μεταρρύθμιση των διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών και νέα συμφωνία για την ανατροπή της τάσης προς μία μεγαλύτερη παρά ποτέ ανισότητα των εισοδημάτων και απέραντη φτώχεια.

Secchi
Κύριε Πρόεδρε, εκτιμώ πολύ την εισαγωγή που έκανε ο Επίτροπος κύριος Bangemann και πιστεύω ότι είναι περιττό να τονίσω ότι, - όπως ήδη είπαν όλοι ή σχεδόν όλοι οι συνάδελφοι - οι απότομες οικονομικές αναταραχές που έπληξαν όλες τις αγορές κατά τους τελευταίους μήνες, ως επακόλουθο πρώτα της ασιατικής κρίσης και έπειτα της ρωσικής, κινδυνεύουν να έχουν ιδιαίτερα σοβαρές επιπτώσεις στην οικονομία της Λατινικής Αμερικής. Αυτή η πιθανή εξέλιξη είναι ακόμα πιο ανησυχητική υπό το φως των προσπαθειών που οι περισσότερες χώρες έχουν επιτελέσει κατά τα τελευταία χρόνια για να σταθεροποιήσουν τις οικονομίες τους και να δημιουργήσουν τις συνθήκες για μια ικανοποιητική ένταξη στις παγκόσμιες αγορές. Αυτές οι διαδικασίες προσαρμογής απαίτησαν σημαντικές θυσίες από τους λατινοαμερικανικούς λαούς, και υπό όρους μείωσης των πραγματικών εισοδημάτων και των επιπέδων διαβίωσης. Ωστόσο, τα πρώτα θετικά αποτελέσματα αρχίζουν να διαφαίνονται και, ως απόδειξη, είναι ιδιαίτερα φανερό το αυξανόμενο ενδιαφέρον των οικονομικών παραγόντων προς την περιοχή, τόσο όσον αφορά τις χρηματοοικονομικές ροές όσο και το εμπόριο και τις παραγωγικές επενδύσεις.
Δυστυχώς η εκτίμηση δεν είναι το ίδιο θετική όσον αφορά τα κράτη που διακηρύσσουν ότι είναι φίλοι της Λατινικής Αμερικής, και ιδιαίτερα την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για παράδειγμα μπορούμε να τονίσουμε το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται η προγραμματισμένη συμφωνία συνεργασίας με την Κοινή Αγορά του νοτίου τμήματος της Λατινικής Αμερικής και την Χιλή, πέραν της συμφωνίας με το Μεξικό. Πράγματι, παρά τις προσπάθειες της Επιτροπής και την στήριξη του Κοινοβουλίου μας, ο εγωϊσμός και η μυωπία ορισμένων κρατών μελών, που επειδή συνδέονται περισσότερο με την προστασία περιορισμένων αγροτικών συμφερόντων και δεν υιοθετούν μια θεώρηση ευρείας πνοής που να αφορά τις οικονομικές και κατά συνέπεια τις πολιτικές συμφωνίες σε παγκόσμιο επίπεδο, εμποδίζουν το ξεκίνημα πρωτοβουλιών που θα μπορούσαν να έχουν σημαντικότατες συνέπειες, πρώτα για την Λατινική Αμερική και έπειτα και για την Ευρώπη.
Ενώ χρειάζεται να καταγγείλουμε δυναμικά αυτήν την απαράδεκτη αδράνεια, είναι εξίσου αναγκαίο να παροτρύνουμε την Επιτροπή και το Συμβούλιο ώστε να γίνει ότι είναι δυνατόν, και μέσω χρηματοοικονομικών μέτρων, για την παγίωση των αποτελεσμάτων που έχουν επιτευχθεί έως εδώ και για να μην καταλήξουν οι προσπάθειες που έχουν γίνει από την Λατινική Αμερική σε μια νέα και ανυπόφορη «χαμένη δεκαετία». Για παράδειγμα - κάνω λόγο για τους αριθμούς που ανέφερε ο συνάδελφος κύριος Κατηφόρης - ενώ φαίνεται εντελώς αντίθετη σε οποιαδήποτε αρχή καλής διαχείρισης της οικονομικής πολιτικής η ιδέα της χρήσης των πιθανών πλεοναζόντων αποθεματικών των Ευρωπαϊκών Κεντρικών Τραπεζών για εσωτερικούς σκοπούς, αποθεματικά που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν με την εισαγωγή του ευρώ, θα φαινόταν αντίθετα λογικό, μέρος αυτών των ποσών να χρησιμοποιηθεί για μια έκτακτη οικονομική βοήθεια προς την Λατινική Αμερική, σε συμφωνία με τα άλλα διεθνή όργανα, με σκοπό να αποφύγουμε, όπως ήδη έχει τονιστεί, να καταστούν τα προβλήματα αυτών των χωρών πολύ σύντομα και δικά μας.

Herman
Κύριε Πρόεδρε, από αυτό θα ήθελα να εξαγάγω τρία συμπεράσματα. Το πρώτο, είναι ότι σε ένα κόσμο που υπάρχει πλέον μεγάλη αλληλεξάρτηση των χωρών, τα φαινόμενα μετάδοσης απαιτούν να δοθεί προτεραιότητα στις προσπάθειες ελέγχου της φωτιάς, αν θα μπορούσα να εκφρασθώ με τον τρόπο αυτό. Διαθέτουμε περιορισμένους πόρους που είναι τα μέσα παρέμβασης του νομισματικού ταμείου. Τα σπαταλήσαμε. Αν προσφέρουμε βοήθεια στον κ. Γιέλτσιν, υπό τις συνθήκες που παρέχεται αυτή, θα ήταν σπατάλη. Και τα μέσα αυτά, δεν τα έχουμε πλέον για να τα διαθέτουμε σε χώρες οι οποίες δείχνουν να διαθέτουν ένα κράτος, μία οργάνωση της αγοράς, η οποία δεν είναι τέλεια - καμία δεν είναι τέλεια πουθενά - αλλά η οποία σε σύγκριση με το κενό μπροστά στο οποίο βρίσκεται η Ρωσία είναι εντελώς διαφορετική. Αυτό είναι, συνεπώς, το πρώτο συμπέρασμα που μπορούμε να εξαγάγουμε: πρώτα να σταματήσουμε τη μετάδοση της νόσου.
Το δεύτερο συμπέρασμα το οποίο μπορούμε να εξαγάγουμε είναι ότι τα προβλήματα ισοζυγίου πληρωμών και η κατάρρευση των πιστώσεων δεν αποτελούν απλώς προβλήματα δανείων ή απαραίτητων προκαταβολών ρευστότητας. Πρέπει να υπάρχει ένα πλαίσιο, μία κουλτούρα, ένα σύνολο θεσμών που λειτουργούν. Η αγορά δεν αποτελεί ζούγκλα. Η αγορά είναι αποτέλεσμα μίας νομικής και πολιτικής κατασκευής, αστυνομίας. Αυτό αποτελεί μία αγορά.
Και αυτοί οι οποίοι σήμερα, και τούτο είναι το τρίτο συμπέρασμα, επιθυμούν, επειδή οι αποτυχίες που γνωρίσαμε αποτελούν κατάληξη συλλογικής μη ελεγχόμενης συμπεριφοράς, αυτοί οι οποίοι θέλουν να διαλύσουν όλο το εν λόγω σύστημα και να το αντικαταστήσουν, δεν εξηγούν για ποιο λόγο θέλουν να το αντικαταστήσουν, όμως ξέρουμε ότι έχουν κατά νου συστήματα τα οποία δεν έχουν αποδώσει καθόλου. Το σύστημα του προστατευτισμού, αυτό το οποίο αποκαλούσαμε επί 20 έτη μέθοδο του τρίτου κόσμου δεν απέδωσε κανένα αποτέλεσμα. Διατέθηκαν δισεκατομμύρια για την ενίσχυση καθεστώτων τα οποία δεν έκαναν τίποτα για να διασφαλίσουν την ανάπτυξη του πληθυσμού τους. Και αυτό, στο όνομα της καθαρής συνείδησης.
Για το λόγο αυτό, πιστεύω ότι ολοκλήρωση σε μία παγκοσμιοποιημένη οικονομία σύμφωνα με πολύ επακριβείς κανόνες, είναι, τελικά, η καλύτερη λύση, μακροπρόθεσμα, προκειμένου να διασφαλισθεί η ανάπτυξη. Το παράδειγμα της Χιλής το απέδειξε. Υπάρχουν και άλλα, και το γεγονός ότι υπάρχουν, σε μία δεδομένη στιγμή, ολισθήσεις που οφείλονται σε πολύ συγκεκριμένα αίτια δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραιτηθούμε. Γνωρίζουμε πολύ καλά γιατί τα πράγματα εξελίχθηκαν άσχημα στην Ιαπωνία, την Ταϋλάνδη και αλλού. Ο λόγος είναι όχι τόσο ότι υπήρξε κακή διαχείριση στις χώρες αυτές, αλλά μάλλον η εισρροή βραχυπρόθεσμων κεφαλαίων τα οποία αποσύρθηκαν με την πρώτη εμφάνιση μίας αποτυχίας και, τη στιγμή αυτή, οι συλλογικές αλυσιδωτές αντιδράσεις δημιούργησαν μία δύσκολη κατάσταση. Εδώ είναι που πρέπει να ληφθούν τα μέτρα, αυτό είναι το συμπέρασμα που μπορούμε να εξαγάγουμε. Δεν πρέπει να πετάξουμε το μωρό μαζί με το νερό του λουτρού.

Πρόεδρος
Ανακοινώνω ότι έλαβα πέντε προτάσεις ψηφίσματος, που υπεβλήθησαν σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 2 του Κανονισμού.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 10.00.

Σύγκλιση των κλάδων των τηλεπικοινωνιών
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0328/98) του κ. Paasilinna, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής: Πράσινη Βίβλος σχετικά με τη Σύγκλιση στους κλάδους των Τηλεπικοινωνιών, των Μέσων Επικοινωνίας και των Τεχνολογιών των Πληροφοριών, καθώς και σχετικά με τις συνέπειες για τις κανονιστικές ρυθμίσεις (COM(97)0623 - C4-0664/97). Συντάκτες γνωμοδότησης (Διαδικασία «Hughes»): η κ. Plooij-Van Gorsel, της Επιτροπής Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας, ο κ. Hory, της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, και ο κ. Kuhne, της Επιτροπής Πολιτισμού, Νεότητας, Παιδείας και Μέσων Ενημέρωσης.

Paasilinna
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, αξιότιμε κύριε Επίτροπε, αξιότιμοι συνάδελφοι, την προηγούμενη άνοιξη είχα την τιμή να οριστώ ως εισηγητής της έκθεσης του Κοινοβουλίου, η οποία αφορά την Πράσινη Βίβλο σχετικά με τη σύγκλιση στους κλάδους των τηλεπικοινωνιών, των μέσων επικοινωνίας και των τεχνολογιών των πληροφοριών. Το έγγραφο της Επιτροπής είχε έναν αρκετά τεχνικό χαρακτήρα και ίσως κάλυπτε πολλά θέματα. Από την δική μου πλευρά προσπάθησα να κρατήσω την έκθεση μέσα σε περιορισμένα πλαίσια. Μια πέραν του δέοντος εκτενής έκθεση ενδεχομένως να μην οδηγούσε σε καμμία λήψη μέτρων. Δεν μπορούμε να προβλέπουμε το μέλλον με βάση την ασάφεια της σημερινής κατάστασης. Η σύγκλιση αποτελεί μια τόσο πολύπλοκη και απρόβλεπτη διαδικασία που δεν ενδείκνυται να την μπερδέψουμε ακόμα περισσότερο με την έκθεση.
Το κύριο σημείο εκκίνησής μου είναι η ευρωπαϊκή κοινωνία των πληροφοριών ανοικτή σε όλους. Σε αυτήν την κοινωνία δεν θα επιτραπεί η δημιουργία διαχωρισμού ανάμεσα στους πληροφοριακά πλούσιους και τους πληροφοριακά φτωχούς. Η πληροφορία δεν είναι σύνηθες εμπόρευμα. Έχει μεγάλη κοινωνική και πολιτιστική αξία ασχέτως του τρόπου διάδοσής της. Ο ψηφιακός κόσμος δεν είναι ουδέτερος. Ζητώ να πρέπει η συμμετοχή στον χώρο των δικτύων να αναδειχθεί ως ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό δικαίωμα των πολιτών. Κατά βάση, αυτό συνεπάγεται και τη δημιουργία όσο το δυνατόν μεγαλύτερων αγορών. Παρομοίως, ενα βασικό δικαίωμα απαιτείται να είναι η ευέλικτη πρόσβαση των ΜΜΕ που δημιουργούν θέσεις εργασίας στο νέο περιβάλλον, που δείχνει τάσεις συγχώνευσης.Το φαινόμενο της σύγκλισης δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκην ότι οι διαφορετικοί τομείς συγχωνεύονται σε έναν. Οι τάσεις ανάπυξης φαίνεται να χαρακτηρίζονται περισσότερο από την υπέρβαση των ορίων, μια κατάσταση όπου νέες διατομεακές δραστηριότητες και υπηρεσίες με μερικές επικαλύψεις θα λειτουργούν παράλληλα.
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η διαθεσιμότητα, η εναλλαξιμότητα και η πολυμορφία των δικτύων, επιβάλλεται η διαβίβαση των πληροροριών στα δίκτυα να ρυθμιστεί με εναν ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο. Οι σχετικές ρυθμίσεις πρέπει να ανταποκρίνονται στις προκλήσεις τόσο στον τομέα των δικαιωμάτων των πολιτών, όσο και στον τομέα της απασχόλησης. Συγχρόνως θα πρέπει να ανταποκρίνονται στις ανάγκες για νέες οικονομικές στρατηγικές και στις συνεργίες μεταξύ των εταιριών. Εφόσον υπάρχει ταχεία ανάπυξη στους διάφορους τομείς, θα πρέπει και εμείς οι νομοθέτες να δρούμε γρήγορα και με σύγχρονες αντιλήψεις. Αυτό που έχω στο νού μου, είναι το μοντέλο των ευέλικτων κανονιστικών ρυθμίσεων. Αυτό το μοντέλο δεν θα βλάψει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, αλλά αντιθέτως θα την βοηθήσει. Παρ' όλα αυτά, αυτές οι κανονιστικές ρυθμίσεις θα είναι διαθέσιμες, σε περίπτωση που κάποιος τομέας παρεκκλίνει. Δεν συμφώνησα στο να καθυστερήσει η σύνταξη της έκθεσης, επειδή για λόγους ανταγωνιστικής ικανότητας, θα πρέπει αντιθέτως να την επισπεύσουμε. Συνεπώς, αναμένω από την Επιτροπή να προβεί γρήγορα σε νομοθετικές πρωτοβουλίες, προκειμένου να τις ολοκληρώσουμε κατά την διάρκεια της Προεδρίας της Φινλανδίας.
Συνεπώς, το ισχύον ρυθμιστικό πλαίσιο είναι ακόμα επαρκές, αλλά η σύγκλιση συντελείται ήδη και η μεταβατική περίοδος θα είναι μικρή. Ήδη ο ανταγωνισμός αποτελεί πραγματικότητα, για παράδειγμα ανάμεσα στα δίκτυα του τηλεφώνου και της καλωδιακής τηλεόρασης και ανάμεσα στην σταθερή και στην κινητή τηλεφωνία. Από το Internet θα υπάρχει πρόσβαση στη μουσική και σε τηλεοπτικά προγράμματα. Για αυτό το επίπεδο τεχνικής «μεταφοράς» επιβάλλεται να δημιουργηθεί ενα νέο ενιαίο σύνολο ρυθμίσεων το οποίο να αντικαταστήσει τα υπάρχοντα πολυάριθμα σχήματα. Σε καμμία περίπτωση δεν θα πρέπει η Ευρωπαϊκή Ρυθμιστική Αρχή να έχει οποιαδήποτε αρμοδιότητα για το περιεχόμενο ή για τις υπηρεσίες. Φυσικά, οι τελευταίες εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών βάσει της αρχής της επικουρικότητας.
Ο ρόλος των κινητών τηλεφώνων δεν έχει ενδεχομένως καλυφθεί επαρκώς στην Πράσινη Βίβλο. Ηδη τώρα διαφαίνεται, για παράδειγμα, στην δική μου χώρα την Φινλανδία, η τάση εκρηκτικής άυξησης των κινητών τηλεφώνων, εξέλιξη η οποία δεν δείχει σημεία ανάσχεσης. Ο κόσμος πληρώνει λογαριασμούς με το κινητό, κολυμπά στο δίκτυο και παίζει ηλεκτρονικά παιχνίδια, σε λίγο θα βλέπει τηλεοπτικά προγράμματα. Εάν κάτι έχει υποστεί τη σύγκλιση, είναι το κινητό. Αποτελεί τρόπο ζωής: είσαι πάντα κοντά, αλλά ελεύθερος.
Με δεδομένη αυτήν την κατάσταση ισοδυναμίας δικτύων, πρέπει να εξασφαλιστούν ισότιμοι και δίκαιοι όροι διάθεσης των συχνοτήτων και στους φορείς παροχής υπηρεσιών. Από αυτήν την άποψη θα πρέπει να απορρίψουμε αποφασιστικά το ενδεχόμενο της διάθεσης των συχνοτήτων στον τομέα της κινητής επικοινωνίας με δημοπρασία. Η πρακτική των δημοπρασιών θα οδηγούσε στην επικράτηση μονοπωλίων. Σε αυτήν την περίπτωση οι αμερικανικές και οι ευρωπαϊκές μεγαλοεταιρείες θα αρχίζαν να μοιράζουν τις συχνότητες μεταξύ τους. Αυτή η εξέλιξη θα λειτουργούσε κατά των συμφερόντων όλων, ειδικά των καταναλωτών, επειδή οι τιμές για τους καταναλωτές θα αυξάνονταν. Στην πραγματικότητα, τα μεγάλα κεφάλαια μιας εταιρείας δεν μας λένε τίποτα για το επίπεδο των υπηρεσιών που είναι σε θέση να μας προσφέρει. Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, η προνομιακή μεταχείρηση που παρέχεται στη δημόσια τηλεόραση πρέπει πάντοτε να συνοδεύτεται από ειδικούς όρους σχετικά με το περιεχόμενο και την ποιότητα των προγραμμάτων. Πέραν των αναγκών για ενα επαρκές επίπεδο ρύθμισης, υπάρχει η ανάγκη να αυξηθούν σε μεγάλο βαθμό οι επενδύσεις στον τομέα της παιδείας, στην ευρωπαϊκή βιομηχανία περιεχομένου και στην απασχόληση. Πάνω από όλα θα πρέπει να προωθηθεί η έννοια της κοινωνίας των πληροφοριών στην οποία θα έχουν όλοι πρόσβαση.

Plooij-van Gorsel
Κύριε Πρόεδρε, συνάδελφοι, κύριε Επίτροπε, ευχαριστώ τον εισηγητή για την αγαστή συνεργασία, χάρη στην οποία συντάξαμε μια συνεκτική έκθεση εξ ονόματος όλων των ενδιαφερομένων κοινοβουλευτικών επιτροπών για την Πράσινη Βίβλο σχετικά με τη σύγκλιση.
Η σύγκλιση των κλάδων της τηλεπικοινωνίας, των ΜΜΕ και της τεχνολογίας της πληροφόρησης αποτελεί μεγάλη πρόκληση για τους πολιτικούς παράγοντες και για τις νομοθετικές αρχές. Με τον αυξανόμενο ανταγωνισμό ανάμεσα στις διάφορες τεχνολογίες, είναι πραγματικά δύσκολο να προβλέψει κανείς ποια θα είναι η κατάσταση αύριο. Είναι όμως σίγουρο ότι με την εμφάνιση νέων υπηρεσιών, η αγορά της πληροφορικής θα επεκταθεί στο σύνολό της. Αυτό μας δίνει νέες προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης και απασχόλησης.
Το νέο περιβάλλον των επικοινωνιακών υπηρεσιών προσφέρει ακόμα προοπτικές βελτίωσης της ποιότητας διαβίωσης του Ευρωπαίου πολίτη, δίνοντάς του περισσότερες δυνατότητες επιλογής και μειώνοντας το κόστος για τον καταναλωτή. Εφαρμογές και υπηρεσίες θα γίνουν ανεξάρτητες πια από τις υποδομές που φέρουν. Είναι ολοφάνερο ότι η τεχνολογία είναι ο κινητήρας που διαμορφώνει τις αλλαγές.
Στην επίτευξη της σύγκλισης θα συμβάλλει σημαντικά η βοήθεια προς την έρευνα και την ανάπτυξη στον τομέα των ICT μέσω του πέμπτου προγράμματος-πλαισίου. Επομένως, η Επιτροπή Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Ενέργειας λυπάται πολύ διότι το Συμβούλιο πρότεινε πιστώσεις για το πρόγραμμα τεχνολογιών της κοινωνίας της πληροφόρησης, οι οποίες είναι χαμηλότερες από αυτές του τετάρτου προγράμματος-πλαισίου. Δεν συμβιβαζεται με την οικονομική και κοινωνική σημασία που σωστά αποδίδει στην τεχνολογία της πληροφόρησης η Πράσινη Βίβλος σχετικά με τη σύγκλιση.
Οι εξελίξεις της τεχνολογίας επηρεάζουν τις κανονιστικές ρυθμίσεις και αντίστροφα. Οι κανονιστικές ρυθμίσεις δεν πρέπει να παρεμποδίσουν την διαλειτουργικότητα των διαφόρων τεχνολογιών, πρέπει επομένως να είναι τουλάχιστον τεχνολογικά ουδέτερες και χωρίς διακρίσεις. Επιπλέον, οι κανονιστικές ρυθμίσεις πρέπει να εφαρμοσθούν κατά προτίμηση σε παγκόσμια κλίμακα.
Η σύγκλιση των τηλεπικοινωνιών, των μέσων μαζικής ενημέρωσης και της τεχνολογίας της πληροφόρησης είναι απαραίτητη για ένα ανθηρό ηλεκτρονικό εμπόριο. Εξαιτίας του σχετικά υψηλού κόστους των τηλεπικοινωνιών και των τραπεζών δεδομένων στην Ευρώπη, εξαιτίας της ελλιπούς ασφάλειας στο Διαδίκτυο, το ηλεκτρονικό εμπόριο περιοριζόταν μέχρι τώρα κυρίως σε ανταλλαγή δεδομένων ανάμεσα σε μεγάλες επιχειρήσεις ή ανάμεσα σε προμηθευτές και τους πελάτες τους. Με το χαμηλότερο κόστος λόγω της ελευθεροποίησης και με τις δυνατότητες που προσφέρει το Διαδίκτυο, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι καταναλωτές θα βρουν πιο εύκολη πρόσβαση στο ηλεκτρονικό εμπόριο.
Απτά στοιχεία, ή μαλλόν καλά στατιστικά στοιχεία για να υπολογίσουμε με ποιο ρυθμό και προς ποια κατεύθυνση θα εξελιχθεί η χρήση υπηρεσιών ICT στον επιχειρισιακό κόσμο ή αλλού στην κοινωνία, είναι εξαιρετικά ελλιπή. Η καταγραφή της χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών ή του Διαδικτύου είναι ένα μόνο σημείο αναφοράς. Χρειάζονται και σωστές συγκριτικές μελέτες, κατά προτίμηση σε διεθνές ή ευρωπαϊκό επίπεδο, για να μπορέσουμε να κρίνουμε αν ενδείκνυνται κανονιστικές ρυθμίσεις. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με το γεγονός ότι οι αρχές δεν μπορούν να ακολουθήσουν νομοθετικά τις εξελίξεις.
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, η σύγκλιση δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Το ζητούμενο είναι να εξαλειφθούν οι φραγμοί για την προσφορά ή τη χρήση των προϊόντων και υπηρεσιών ICT. Οπότε πρέπει να προσαρμοσθεί ανάλογα η εθνική νομοθεσία για τις τηλεπικοινωνίες ή μόνο για την τεχνολογία πληροφορικής ή τον τυπομένο λόγο. Η εξυπηρέτηση της καινοτομίας και η δυνατότητα ανάληψης ρίσκου πρέπει να διασφαλίζονται και να μην παρεμποδίζονται από μια πληθώρα κανονιστικών ρυθμίσεων για την καθοδήγηση της σύγκλισης.

Kuhne
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι θα ήταν ιδιαίτερα διασκεδαστικό εάν κάποτε μπορούσαμε να συζητήσουμε λεπτομερέστερα πως μία αδιαμφισβήτητη και θετική διαδικασία τεχνικής υφής μπορεί να πέσει θύμα μίας ιδεολογίας απορύθμισης καθοδηγούμενης από συμφέροντα, ανεξάρτητα από την ικανότητα επιβίωσής της στην αγορά και τη συμπεριφορά των χρηστών και ακροατών της, και προ πάντων ανεξάρτητα από όλα όσα θεωρούνται και είναι γνωστά ως απαραίτητα για την οικονομική ενίσχυση της ευρωπαϊκής παραγωγής και αξιοποίησης περιεχομένων.
Από τη σκοπιά της Επιτροπής Πολιτισμού, Νεότητας, Παιδείας και Μέσων Ενημέρωσης η έκθεση που υποβλήθηκε, θα πρέπει, παράλληλα με τον τονισμό της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης και του αντίστοιχου πρωτοκόλλου του Αμστερνταμ, δηλαδή με ένα πρόγραμμα που δεν θα καθορίζεται από κάποιον Επίτροπο της ΕΕ, να περιέχει και τα ακόλουθα επιπλέον σημεία: τη διασφάλιση των υποχρεώσεων για τους λεγόμενων must carry φορείς εκμετάλλευσης δικτύων προς όφελος των προγραμμάτων της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, μία ισόρροπη εναρμόνιση των νομοθεσιών περί μέσων, τηλεπικοινωνιών και ανταγωνισμού ως βάση για την επενδυτική και νομική ασφάλεια, την διαρκήισχύ ρυθμιστικών αρχών όπως ο πλουραλισμός, η πολιτιστική ποικιλότητα, η προστασία των ανηλίκων η παραγωγή και η διάθεση ποιοτικών προγραμμάτων, και όλα αυτά σε έναν κόσμο χωρίς στενότητα συχνοτήτων. Θα πρέπει επίσης να περιέχει και το αίτημα για την υποβολή σχεδίου οδηγίας σχετικά με το θέμα της ιδιοκτησίας των μέσων και τη διασφάλιση του πλουραλισμού, καθότι, ειδικά μέσω της σύγκλισης των μεθόδων μετάδοσης και όλων των μορφών ηλεκτρονικής επικοινωνίας, η πρόσβαση σε δικαιώματα είναι ένα σημαντικό ζήτημα στο θέμα της διαμόρφωσης της κυριαρχίας στην αγορά και συνεπώς θα πρέπει να συνεχίσει να υπόκειται σε δημοκρατικό έλεγχο. Πιστεύω ότι έχουμε να κάνουμε ακόμα αρκετά πράγματα όπως π.χ. να συμπληρώσουμε και να διορθώσουμε το παρόν ψήφισμα της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής προς αυτήν την κατεύθυνση.

Wolf
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, αναρωτιέμαι πως εμφανίζεται πάντα αυτός ο συνδυασμός χυδαιομαρξιστικής και κερδοσκοπικής νοοτροπίας, όταν συζητάμε για την κοινωνία των πληροφοριών. Η τεχνολογία είναι ο κινητήρας της ανάπτυξης κυρία Plooij-van Gorsel, δεν είναι λοιπόν έτσι τα πράγματα. Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά ως προς τις παραγωγικές δυνάμεις και τις σχέσεις παραγωγής, εξάλλου ούτε στον Μαρξ δεν ήταν τόσο απλά, όμως αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Ακόμα και οι καλές στατιστικές δεν μπορούν μόνες τους να μας βοηθήσουν παραπέρα. Χρειαζόμαστε ποιοτικές μελέτες. Πρέπει να καταλάβουμε το τι συμβαίνει. Πριν καταλάβει κανείς αυτό το πράγμα δεν μπορεί να προχωρήσει σε καμία στατιστική.
Αόριστες υποθέσεις σχετικά με το πού υπάρχουν ίσως ευκαιρίες στην αγορά δεν βοηθούν στη δημιουργία νέων αγορών. Αυτό που βοηθά είναι η καλή ρύθμιση, η ασφάλεια των επενδύσεων και σαφείς κανόνες. Η καλή ρύθμιση δεν πρέπει απλά να είναι μία λεκτική κάλυψη για να εξακολουθεί κανείς να χειρίζεται την ιδεολογία της απορύθμισης με τον ίδιο τρόπο που τη χειριζόταν μέχρι σήμερα. Με αυτήν την έννοια χαιρετίζω την έκθεση του κ. Paasilinna. Με τον ιδιαίτερο τρόπο που προσέγγισε το θέμα της σύγκλισης και την καλά οριοθετημένη έκθεσή του φέρνει κατ' αρχάς κάποιο φως στο σκοτάδι που δυστυχώς είχε σκορπίσει η έκθεση της Επιτροπής και δημιουργεί έτσι ουσιαστικά τη βάση για μία συζήτηση όπου θα μπορέσει πραγματικά να απαντηθεί το ερώτημα «Τι σημαίνει εδώ καλή ρύθμιση; ». Μόνο δύο λόγια σχετικά με αυτό. Η πληροφορία και η επικοινωνία μπορούν πράγματι να αποβούν σε χρυσωρυχείο, σε ένα όπλο ή σε μοχλό για τη δημοκρατική συμμετοχή. Αυτό εξαρτάται όμως από τον τρόπο λειτουργίας της στον εκάστοτε τομέα, από τις ανάγκες και τις προσδοκίες των ανθρώπων καθώς και από τις ανάγκες και τις προσδοκίες που πρέπει κανείς να στηρίξει, να δημιουργήσει ή να περιορίσει με αντίστοιχες ρυθμίσεις. Διότι θα ήταν δείγμα χυδαιοφιλελευθερισμού να πιστεύει κανείς ότι αν αφήσει τα πράγματα στη ροή τους, ίσως να προκύψει κάποιο καλό αποτέλεσμα. Η πραγματικότητα δεν λειτουργεί όμως έτσι.

Palacio Vallelersundi
Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω τον λόγο σε αντικατάσταση του κυρίου Tory της Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ριζοσπαστικής Συμμαχίας, συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων. Συμφωνώ με όλα όσα λέει και θα μιλήσω στα γαλλικά, που είναι η γλώσσα στην οποία συζητήσαμε αυτήν την παρέμβαση.
Κύριε Πρόεδρε, υποβάλλοντας τη γνωμοδότηση αυτή, η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών όρισε ως πρώτο στόχο τη μελέτη των νομικών προβλημάτων που δημιουργεί το φαινόμενο της σύγκλισης. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται ουσιαστικά σε τεχνικές εξελίξεις, δηλαδή τη ψηφιοποίηση και τη συμπίεση, που επιτρέπουν σε διάφορα είδη υποδομών να μεταφέρουν, ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, περιεχόμενα διαφόρων φύσεων. Αυτή η διαφοροποίηση των υποδομών καταργεί τον παραδοσιακό διαχωρισμό μεταξύ τηλεπικοινωνιών και ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων και έχει ως αποτέλεσμα τη συζήτηση σχετικά με την επιθυμητή ρυθμιστική εξέλιξη στον τομέα.
Συνεπώς, έκρινε σημαντικό η επιτροπή νομικών θεμάτων να υιοθετήσει μία λειτουργική προσέγγιση η οποία δεν περιορίζεται στις τρεις επιλογές που προτείνει η Πράσινη Βίβλος της Επιτροπής. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η επιτροπή μας πρότεινε ένα πρότυπο για το μέλλον το οποίο, παρά το γεγονός ότι διατηρεί την παραδοσιακή διάκριση μεταξύ υποδομών και περιεχομένου, αποβλέπει σε απλούστευση του ρυθμιστικού σχεδίου.
Το νέο πλαίσιο το οποίο προτείνεται υποδιαιρείται στους ακόλουθους πέντε διαφορετικούς τομείς. Πρώτος τομέας: παροχή υποδομής, πρόσβαση στους πόρους και τρόποι διασύνδεσης. Δεύτερος τομέας, λειτουργία δικτύου: δρομολόγηση και μεταφορά του περιεχομένου της επικοινωνίας. Τρίτος τομέας, διαχείριση των συστημάτων πρόσβασης: χορήγηση αριθμών και διευθύνσεων Ίντερνετ, συστήματα πλοήγησης συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών οδηγών προγραμμάτων. Τέταρτος τομέας, γενικό περιεχόμενο, δηλαδή το περιεχόμενο των προγραμμάτων τηλεοράσεως και Ίντερνετ, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Πέμπτος τομέας, το ειδικό περιεχόμενο, δηλαδή η παροχή υπηρεσιών όπως, π.χ., φωνητικής τηλεφωνίας και πρόσβασης στο Ίντερνετ.
Η νομική επιτροπή τονίζει επίσης ότι η εφαρμογή αποκλειστικά της κοινοτικής νομοθεσίας για τον ανταγωνισμό, η οποία σκοπό έχει να αντιμετωπίζει, εκ των υστέρων, το σχηματισμό καρτέλ και την κατάχρηση των δεσποζουσών θέσεων, δεν επαρκεί, λόγω της ταχύτητας των τεχνολογικών μεταλλαγών, προκειμένου να υπάρξει αποτελεσματική ανταπόκριση στη σημαντική κίνηση συμμαχιών και καθέτων ενοποιήσεων στη βιομηχανία.
Συνεπώς, η επιτροπή μας κρίνει απαραίτητο να διευρυνθούν οι κανόνες ανοικτής παροχής του τύπου παροχής ανοικτού δικτύου κάθε φορά που η ύπαρξη δυσλειτουργιών ενδέχεται να περιορίσει τον ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρήσεων και να θέσει σε κίνδυνο την προστασία του καταναλωτή.
Συνεπώς, καλεί την Επιτροπή να κάνει ότι μπορεί, προκειμένου να διασφαλισθεί στο μέλλον η συμβατότητα των αποκωδικοποιητών της ψηφιακής τηλεόρασης στην Ευρώπη και της ζητά να καταρτίσει σχέδιο οδηγίας για την αντιμετώπιση των ελλείψεων που εξακολουθούν να υπάρχουν, ιδιαίτερα όσον αφορά την προστασία η οποία παρέχεται από το δίκαιο της κατανάλωσης στους καταναλωτές αγαθών και υπηρεσιών που προσφέρονται διαμέσου των νέων τεχνολογιών.

Hendrick
Κύριε Πρόεδρε, ξεκινώντας θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Paasilinna για την εξαιρετική του έκθεση. Η Πράσινη Βίβλος και η έκθεση όρισαν τη σύγκλιση ως συμφυή και εναλλακτική των δικτύων και των καναλιών επικοινωνίας, και επιπλέον, την ένταξη ξεχωριστών τεχνολογιών στις νέες μορφές εφαρμογών και υπηρεσιών. Κάνουν επίσης λόγο για σύγκλιση του περιεχομένου, θέμα στο οποίο θα επανέλθω λίγο αργότερα.
Οι διαχωρισμοί που γίνονταν στο παρελθόν στους τεχνικούς τομείς της φωνητικής τηλεφωνίας, της ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης και των νέων υπηρεσιών οδήγησαν σε ένα πολύπλοκο νομοθετικό και κανονιστικό πλαίσιο το οποίο προέκυψε χάρη στην εφαρμογή μιας ευρείας γκάμας τεχνολογιών. Οι τεχνολογίες αυτές σηματοδότησαν τη διαφορά μεταξύ τηλεφωνικής κλήσης, τηλεοπτικής μετάδοσης και πρόσβασης σε μια σελίδα του Ίντερνετ όσον αφορά τη μεταβίβαση και το περιεχόμενο. Ως προς τα δίκτυα και τις τεχνολογίες οι υπηρεσίες αυτές θα διεκπεραιώνονται κατά τρόπο παρόμοιο με τον σημερινό, οι τεχνολογίες όμως που θα εφαρμόζονται θα είναι κυρίως ψηφιακές παρά αναλογικές, οπτικών ινών και δορυφορικές παρά ηλεκτρικές, καλωδιακές, και επίγειας ραδιοτηλεμετάδοσης.
Κατά συνέπεια, οι μηχανισμοί μεταβίβασης δεν θα επηρεάζουν σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο παρέχονται ή καταναλίσκονται οι υπηρεσίες αυτές. Ωστόσο, θα παρέχουν νέες υπηρεσίες τέτοιας μορφής και φύσης που θα καταρρίπτουν τα παραδοσιακά όρια που υφίστανται μεταξύ των σημερινών μορφών επικοινωνίας. Κάτι τέτοιο θα σημαίνει ότι οι παραδοσιακές μορφές περιεχομένου θα μπορούν να αποθηκεύονται, να μεταδίδονται και να λαμβάνονται από τα ίδια μέσα και τεχνικές. Το περιεχόμενο θα αντιμετωπίζεται, από την τεχνολογία τουλάχιστον, χωρίς διακρίσεις.
Για το συγκεκριμένο ζήτημα, γιατί εμείς, ως ρυθμιστές, να πρέπει να κάνουμε διάκριση μεταξύ των διαφορετικών μορφών περιεχομένου εκτός του υπολογισμού της προστιθέμενης αξίας, της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας και της παροχής ασφάλειας, όταν καταρρίπτονται τα όρια μεταξύ των παραδοσιακών μορφών περιεχομένου; Στην ουσία, βιώνουμε μια σύγκλιση του περιεχομένου. Μήπως η τηλεσυνδιάσκεψη μεταξύ τεσσάρων ανθρώπων δεν είναι άλλο παρά μια τηλεφωνική κλήση με δυνατότητα εικόνας; Ή μήπως είναι μια ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση με πολυσημειακούς αποδέκτες; Είναι μήπως μια νέα υπηρεσία η οποία δεν θα πρέπει να καλύπτεται από τους κανονισμούς ευρωπαϊκής τηλεφωνίας ή ραδιοτηλεμετάδοσης, αλλά να θεωρείται μια νέα υπηρεσία όπως τα ψώνια μέσω του Ίντερνετ; Πιστεύω ότι δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω.
Χαιρετίζουμε τη δημιουργία ενιαίου κανονιστικού πλαισίου που θα προκύψει από την αναθεώρηση των επικοινωνιών και το οποίο θα πραγματοποιηθεί από την Επιτροπή το προσεχές έτος. Με βάση την Πράσινη Βίβλο για τη σύγκλιση και την ανταπόκριση του Κοινοβουλίου με τη μορφή της έκθεσης Paasilinna, η αναθεώρηση αυτή θα παράσχει το πλαίσιο το οποίο θα περιέχει απλούς κανονισμούς για την προαγωγή των οικονομικών και επιχειρησιακών στόχων όπως ο ανταγωνισμός και η διαλειτουργικότητα. Θα ενθαρρύνει επίσης την έννοια και την εφαρμογή παγκόσμιας υπηρεσίας, έτσι ώστε καθένας να έχει στη διάθεσή του πλούτο πληροφοριών και να διατηρείται η πολιτιστική πολυμορφία.
Η Πράσινη Βίβλος της Επιτροπής και η απάντηση του Κοινοβουλίου προβάλλουν αυτά τα επιχειρήματα. Ενώπιον του Σώματος επιδοκιμάζω την έκθεση του κ. Paasilinna.

Hoppenstedt
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η παγκοσμιοποίηση και η σύγκλιση ανήκουν στα κυρίαρχα συνθήματα της εποχής μας. Για τον λόγο αυτό η Πράσινη Βίβλος παρουσίασε ως τη μεγαλύτερη πρόκληση, την αναθεώρηση των παραδοσιακών μορφών οργάνωσης των κοινωνιών σε σχέση με το κατά πόσον μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του μέλλοντος. Η Επιτροπή άρχισε τη συγκεκριμένη συζήτηση τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους. Η τεράστια συμμετοχή εκπροσώπων των μέσων μαζικής ενημέρωσης, των συλλόγων καταναλωτών και της βιομηχανίας με 270 εισηγήσεις στη διαβούλευση που είχε ακολουθήσει καθώς και οι περισσότερες από 80.000 επισκέψεις στη σελίδα του Internet μέχρι τον Ιούλιο του 1998, δείχνουν ολοφάνερα πόσο μεγάλο είναι το ενδιαφέρον αλλά και η ανάγκη για δράση στο πλαίσιο αυτό. Πώς να αντιδράσουμε όμως; Οι λύσεις που προτείνονται αρχίζουν ανάλογα με τα συμφέροντα των εμπλεκόμενων, από την επίδειξη εμπιστοσύνης στις αυτορυθμιζόμενες δυνάμεις της ελεύθερης αγοράς, προχωρούν σε επιμέρους ρυθμίσεις των εξειδικευμένων τομέων και φτάνουν μέχρι και τον εξοβελισμό των τομέων ορισμένων υπηρεσιών, που αφορούν τη δημόσια χρήση.
Στην παρούσα συζήτηση υποστηρίζω την άποψη ότι βρισκόμαστε στις αρχές μίας εξέλιξης της οποίας τις επιπτώσεις δεν μπορούμε ακόμα σε καμία περίπτωση να εκτιμήσουμε ξεκάθαρα. Τα προγνωστικά για τη μελλοντική συμπεριφορά των χρηστών αυτών των ψηφιακών υπηρεσιών διαφέρουν πολύ μεταξύ τους. Είναι πολύ νωρίς για να προβεί κανείς σε σαφείς διαπιστώσεις, δεδομένου ότι υπάρχουν πάρα πολλές παράμετροι που είναι ακόμα άγνωστες. Συνεπώς πρέπει να προσέξουμε ώστε να μην γείρει η συζήτηση προς μία ορισμένη μεριά λόγω κάποιας μονόπλευρης στάθμισης και καταστρέψουμε έτσι μία δυνητική αγορά για το μέλλον της Ευρώπης.
Θέλω να συγχαρώ από καρδιάς τον εισηγητή για αυτήν την πρώτη του έκθεση στο Κοινοβούλιο, όπου κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες να κρατήσει μία ισορροπία μεταξύ των διαφόρων πτυχών. Ζητά από την Επιτροπή, και παραθέτω: «μία επιφυλακτική στάση ως προς την κανονιστική ρύθμιση των νέων υπηρεσιών: κανονιστικές ρυθμίσεις θα πρέπει να θεσπίζονται μόνο όπου και όταν τούτο αποδεικνύεται αναγκαίο για τη διασφάλιση των συμφερόντων των καταναλωτών» και εξακολουθώ να παραθέτω «εφόσον η αυτορρύθμιση του κλάδου βάσει των αρχών αυτών φαίνεται να μην είναι αποτελεσματική.» Στο σημείο αυτό δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον εισηγητή. Ωστόσο υπάρχουν και μερικά, έστω λιγοστά σημεία για τα οποία έχω διαφορετική άποψη. Μία υπερβολική δέσμευση, λόγω της εστίασης της συζήτησης στο θέμα των επιπτώσεων που θα έχει η σύγκλιση στα περιεχόμενα, μπορεί να αποβεί αρνητική στο σημείο που βρίσκεται σήμερα η συζήτηση.
Κύριε Kuhne, υποστηρίζω φυσικά τη σημερινή αξιολόγηση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης αλλά στην παρούσα συζήτηση θα πρέπει να συμπεριληφθούν όλοι οι τομείς και μάλιστα ισότιμα. Πρέπει να δημιουργηθεί θετικό κλίμα, ώστε να μπορεί να βρει ο καθένας τη θέση που του αρμόζει στις μελλοντικές εξελίξεις και με αυτό εννοώ τον μελλοντικό ρόλο τόσο της δημόσιας όσο και της ιδιωτικής ραδιοτηλεόρασης σε αυτό το νέο περιβάλλον. Βρισκόμαστε ακόμα στον πρώτο χρόνο της συζήτησης που θα διαρκέσει ακόμα δύο έως τρία χρόνια λόγω των μέτρων που έχει σχεδιάσει η Επιτροπή. Ως εκ τούτου, συνηγορώ υπέρ του να μην παρεμποδίσουμε την πορεία της περαιτέρω συζήτησης, θέτοντας πολύ συγκεκριμένες προδιαγραφές. Βρισκόμαστε στην αρχή της αναζήτησης των καλύτερων δυνατών λύσεων για όλους τους εμπλεκόμενους τομείς.

Thors
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να αναφέρω δύο επίκαιρα παραδείγματα σχετικά με τη σύγκλιση. Σήμερα πραγματοποιήθηκε η πρώτη, παγκοσμίως, ή τουλάχιστον στην Ευρώπη, ζωντανή αναμετάδοση, μέσω του Internet, μίας κοινοβουλευτικής συνεδρίασης, συγκεκριμένα η συζήτηση για το μέλλον στην Ολομέλεια του κοινοβουλίου της Φινλανδίας. Μέσω του φορητού υπολογιστή μου μπορούσαμε να την παρακολουθήσουμε σε πραγματικό χρόνο εδώ στο Στρασβούργο.
Στη φινλανδική Λαπωνία οι δυνάμεις που έχουν δημιουργήσει τη ραδιοφωνία των Σαμάνων δημιούργησαν μία σελίδα στο Internet και έτσι καθίσταται δυνατόν για τους Λάπωνες της Σουηδίας, της Φινλανδίας και της Νορβηγίας να παράγουν προγράμματα εύκολα και απλά και να διατηρούν επαφή υπεράνω συνόρων. Οι Λάπωνες της Φινλανδίας αριθμούν 4000-5000 άτομα στα 5 εκατομμύρια των κατοίκων.
Θέλω να αναφέρω αυτά τα παραδείγματα για να απομακρυνθούμε, στον τομέα των μέσων, από μία αντίληψη σύμφωνα με την οποία ο μιμητισμός της αμερικανικής νοοτροπίας οδηγεί στην επιτυχία. Πρέπει, αντίθετα, να προχωρήσουμε θαρραλέα στον δικό μας δρόμο, όπως, μεταξύ άλλων, οι δανοί παραγωγοί ταινιών και να διασφαλίσουμε έτσι την ποικιλία και την πρόσβαση για όλες τις ομάδες. Προς το παρόν, το καθήκον μας είναι να διασφαλίσουμε την πρόσβαση στα κανάλια για τις μικρότερες ομάδες, να δώσουμε βάρος στη δημοσιογραφία και να δώσουμε χώρο σε μικρότερους παραγωγούς. Η έλλειψη καναλιών θα είναι ωστόσο προσωρινή και βλέπουμε την αύξηση της εξειδίκευσης ως ολοένα και περισσότερο δυνατή.
Πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα για μικρές ρυθμίσεις, όπως πολλοί ομιλητές ανέφεραν. Θα πρέπει, σε μεγαλύτερο βαθμό, να ισχύουν οι γενικοί κοινοτικοί κανονισμοί για τους εμπλεκόμενους τομείς. Αλλά, αυτό, αγαπητοί φίλοι, προϋποθέτει βέβαια ότι θα πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια σε ένα τμήμα του τηλεπικοινωνιακού τομέα, π.χ. στις τιμές.
Συμμερίζομαι την άποψη ότι αυτός ο τομέας είναι συναρπαστικός, ότι δεν μπορούν να δοθούν ακόμη όλες οι απαντήσεις και ότι η εξέλιξη μπορεί να είναι ιλιγγιώδης. Αυτός είναι ένας λόγος που η Ομάδα των Φιλελευθέρων και εγώ δεν μπορούμε να στηρίξουμε την πρόταση τροπολογίας του εισηγητή αριθ. 13, να παραμείνει η τηλεόραση το μέσο της πρωταρχικής συλλογής και επεξεργασίας των πληροφοριών. Διαπιστώνω επίσης ότι δεν θα συζητήσουμε, δυστυχώς, σήμερα την έκθεση Ryynδnen για τη βιβλιοθήκη και την κοινωνία των πληροφοριών, αλλά, την Παρασκευή.
Τέλος, θέλω να πω σε εσάς, κύριε Πρόεδρε, καθώς και στον εισηγητή, ότι η μετάφραση των προτάσεων τροπολογίας αριθ. 1 έως 4 είναι εντελώς ακατανόητη στη μητρική μου γλώσσα, τη σουηδική.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Thors. Σημειώνουμε δεόντως τις παρατηρήσεις σας για τις τροπολογίες στα σουηδικά. Θα φροντίσουμε να εξεταστεί το θέμα.

Gallagher
Κύριε Πρόεδρε, πρώτον και κύριον, θα ήθελα να επαινέσω τον εισηγητή για την κατάρτιση και την παρουσίαση της έκθεσης. Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι οι εξελίξεις στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και τον τομέα της τεχνολογίας της πληροφορικής αγγίζουν τα όρια του φανταστικού. Παραδείγματα των νέων προϊόντων που παρουσιάζονται περιλαμβάνουν τραπεζικές συναλλαγές κατ' οίκον και ψώνια από το σπίτι μέσω του Ίντερνετ, μετάδοση φωνής μέσω του Ίντερνετ, δεδομένα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και πρόσβαση στο Worldwide Web μέσω δικτύων κινητής τηλεφωνίας και τη χρήση ασύρματων ζεύξεων με σπίτια και επιχειρήσεις για τη σύνδεσή τους με το δίκτυο σταθερών τηλεπικοινωνιών, μετάδοση ειδήσεων, αθλητικών συναντήσεων, συναυλιών και άλλων οπτικοακουστικών υπηρεσιών μέσω του δικτύου. Τέτοιες εξελίξεις απεικονίζουν απτά παραδείγματα μιας κοινωνίας των πληροφοριών που έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τις ζωές όλων των πολιτών της Ένωσης. Υπογραμμίζουν επίσης τη σημαντική αλλαγή και το εύρος και την πολυμορφία των παραδοσιακών τηλεπικοινωνιών και υπηρεσιών ενημέρωσης.
Οι αλλαγές που περιγράφονται στην Πράσινη Βίβλο έχουν τη δυνατότητα ουσιαστικής βελτίωσης της ποιότητας ζωής για όλους τους πολίτες της Ένωσης. Θα βοηθήσουν επίσης τη διαδικασία ένταξης των περιφερειών της Ευρώπης στην καρδιά της ευρωπαϊκής οικονομίας. Θα πρέπει να εισαχθεί νομοθεσία με τη μορφή κανονισμών για την παρακολούθηση της λειτουργίας του νέου εξελισσόμενου τομέα του ηλεκτρονικού εμπορίου, γιατί υπάρχει περίπτωση να μην προστατεύεται πάντα το γενικό καλό εάν οι κανόνες αγοράς που εφαρμόζονται είναι ασύδοτοι.
Ως προς το ξεχωριστό αλλά σχετικό ζήτημα της πολυφωνίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης, υποστηρίζω την πρόσφατη πρωτοβουλία της ιρλανδικής κυβέρνησης να διατηρήσει ελεύθερη είσοδο στις μεγάλες αθλητικές συναντήσεις για όλους τους θεατές. Αυτή είναι μια δέσμευση της ιρλανδικής κυβέρνησης και είναι και πρόγραμμα για την κυβέρνηση, και θα ψηφιστεί και σχετική νομοθεσία, δίνοντας έτσι εξέχουσα θέση στον σημαντικό αυτό κοινωνικό στόχο.
Ο αθλητισμός πρέπει να παραμείνει διέξοδος για όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως τάξης ή οικογενειακής προέλευσης. Θα πρέπει να θεσπιστεί νομοθεσία η οποία θα εξασφαλίζει την αρχή της ισότητας της πρόσβασης όλων των επίδοξων θεατών στα σημαντικά εθνικά αθλητικά γεγονότα, όπως το ιρλανδικό χόκεϋ και το ποδόσφαιρο, το Πανιρλανδικό Πρωτάθλημα και βέβαια, το Κύπελλο Ιρλανδίας.
Πρέπει να ομολογήσουμε ότι οι εταιρείες πολυμέσων διαρκώς αγωνίζονται για την εξαγορά των δικαιωμάτων πολλών παγκόσμιων αθλητικών γεγονότων. Τα κράτη μέλη της Ένωσης δεν πρέπει να ξεχνούν το γεγονός ότι, η πολιτιστική και τοπική πολυμορφία μπορεί να προστατευθεί μόνο αν οι εθνικές αθλητικές διοργανώσεις είναι προσιτές σε όλους τους θεατές που επιθυμούν να τις παρακολουθήσουν.

Ribeiro
Κύριε Πρόεδρε, η συζήτηση της έκθεσης Paasilinna στην Ολομέλεια παρουσιάζει μια πτυχή την οποία θεωρώ εξαιρετικά σημαντική και που θα ήθελα να υπογραμμίσω.
Η παρούσα έκθεση εγκρίθηκε στους κόλπους της επιτροπής με 49 ψήφους υπέρ, μία αποχή και δύο ψήφους κατά (αυτές της δικής μας Ομάδας). Οι αιτίες που μας οδήγησαν στο να καταψηφίσουμε την έκθεση είναι πολύ ξεκάθαρες. Η σύγκλιση στους κλάδους των τηλεπικοινωνιών, των μέσων επικοινωνίας και των τεχνολογιών των πληροφοριών στο πλαίσιο της κοινωνίας της πληροφορίας δεν πρέπει, κατά τη γνώμη μας, να αποτελέσει μια μέθοδο για να αντιμετωπίζουμε τα πάντα σαν απλά εμπορεύματα, απαλείφοντας πολιτιστικές ιδιαιτερότητες και ταυτότητες, με κίνδυνο να τεθούν υπό αίρεση ζητήματα όπως αυτά που άπτονται της δημιουργικότητας και των συγγραφικών δικαιωμάτων, του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, καθώς και η θεμελιώδης έννοια της δημόσιας υπηρεσίας που διέπει τους συγκεκριμένους κλάδους.
Με την έγνοια και την πεποίθηση ότι οι θέσεις μας είναι ορθές, καταθέσαμε οκτώ τροπολογίες προς εξέταση στην Ολομέλεια, που όλες αντανακλούν τους λόγους που μας ώθησαν στο να καταψηφίσουμε την έκθεση, μια στάση στην οποία, κατά τα φαινόμενα, δεν μας ακολούθησε κανένας από τους άλλους συναδέλφους.
Κατά περίεργο τρόπο, αλλά με κάποιο νόημα, ο εισηγητής επέδειξε την τόλμη να υποβάλει 16 τροπολογίες στην ίδια του την έκθεση - και γι' αυτό θέλουμε να τον συγχαρούμε. Ορισμένες από αυτές προβάλλουν ανησυχίες που συμπίπτουν με τις δικές μας, αν και δεν θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε πλήρως με τη διατύπωσή τους. Αλλά ο ρόλος των δημοσίων αρχών, η (αναφέρω επί λέξει) «ουσιαστική συνιστώσα της παροχής δημόσιας υπηρεσίας», καθώς και η διαφύλαξη της πολιτιστικής πολυμορφίας βρίσκονται μεταξύ των ανησυχιών του εισηγητή, και γι' αυτό εκφράζουμε την ικανοποίησή μας.
Για τους λόγους που προανέφερα, επιφυλασσόμαστε να καθορίσουμε την οριστική μας θέση ανάλογα με το πώς αυτή η Ολομέλεια προτίθεται να χειριστεί τις τροπολογίες που καταθέσαμε, τροπολογίες οι οποίες εισάγουν μια προοπτική που υπερβαίνει την απλή οικονομίστικη ή εμπορευματική θεώρηση των πραγμάτων και που, από μια άποψη, επαναφέρουν κάποιες θέσεις της Επιτροπής Πολιτισμού και της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων τις οποίες δεν συγκράτησε η Επιτροπή.

Leperre-Verrier
Κύριε Πρόεδρε, αύριο οφείλουμε να απαντήσουμε στο βασικό ερώτημα που θέτει η Πράσινη Βίβλος της Επιτροπής: ποιές επιπτώσεις θα έχει η χρησιμοποίηση, από τους τομείς των οπτικοακουστικών μέσων και των τηλεπικοινωνιών, των κοινών τεχνολογιών και κυρίως των επαναστατικών; Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μεγάλος σοφός για να φαντασθεί τις συνέπειες που θα έχει μία τόσο γρήγορα αναπτυσσόμενη τεχνολογία στην καθημερινή ζωή μας, συνέπειες όχι μόνο οικονομικές και νομικές, αλλά επίσης και πολιτιστικές και κοινωνικές.
Για το λόγο αυτό, η έκταση του έργου δεν πρέπει να μας προκαλέσει να σταυρώσουμε τα χέρια. Αντίθετα, εκφράζω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι η οικονομική επιτροπή αναγνώρισε την ανάγκη για μία ευρωπαϊκή ρύθμιση. Σχετικά με το σημείο αυτό, θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Kuhn, εισηγητή της επιτροπής πολιτισμού, για το έργο του που αποτελεί παράδειγμα σαφήνειας και ακρίβειας, καθώς και τον κ. Hory ο οποίος, στην επιτροπή νομικών θεμάτων, διηύθυνε με ευφυία και ταλέντο μία σε βάθος εξέταση των νομικών συνεπειών του θέματος.
Για το λόγο αυτό, απαιτείται μία σαφής διάκριση μεταξύ της ρύθμισης που εφαρμόζεται στις υποδομές των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και της ρύθμισης που αφορά το περιεχόμενο. Η διατήηρηση μίας κοινοτικής ρύθμισης και η εφαρμογή μίας πιο εύκαμπτης ρύθμισης για τις μικτές διαλογικές υπηρεσίες διαμέσου του Ίντερνετ ανταποκρίνονται σε επιταγές γενικού συμφέροντος και στη συνεκτίμηση πολιτισμικών συλλογισμών.
Αυτό συνηγοεί υπέρ ενός συνδυασμού των επιλογών 1 και 2 που προτείνονται στην Πράσινη Βίβλο σύμφωνα με την εισήγηση της Διάσκεψης του Μπέρμπιγχαμ. Όμως, πρέπει να παραμείνουμε προσεκτικοί γιατί η τεχνολογία αναπτύσσεται ταχύτερα από τις πολιτικές αποφάσεις και ο πειρασμός είναι μεγάλος, ενώπιον ταχύτατα μεταβαλλόμενων αντιλήψεων, να ενισχύσουμε το δίκαιο του ανταγωνισμού ή να ταχθούμε υπέρ ενός άκρατου υπερφιλελευθερισμού.
Εξάλλου, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ήδη έχασε τη μάχη του Χόλυγουντ, κινδυνεύει να χάσει τον πόλεμο την πληροφορικής εάν τα διάφορα κράτη μέλη δεν αντιληφθούν ότι είναι επείγον να ανακτήσουν τον έλεγχο της τεχνολογίας χάρη στη θέσπιση μίας κοινής πολιτικής στον τομέα των πολυμέσων. Έτσι θα διαψεύσουμε την κ. Irina Magaziner, σύμβουλο του Προέδρου Κλίντον, η οποία δήλωσε: το Ίντερνετ δεν αποτελεί διεθνή πόρο, αλλά καρπό των αμερικανικών επενδύσεων.

Read
Κύριε Πρόεδρε, ξεκινώντας θα ήθελα να συγχαρώ τον συνάδελφο κ. Paasilinna. Γνωρίζω την προσοχή με την οποία προετοίμασε και τις διαβουλεύσεις τις οποίες πραγματοποίησε για την έκθεση αυτή, για την οποία τον επιδοκιμάζω.
Συνάδελφοι, είναι φυσιολογικό όταν εξετάζουμε ζητήματα όπως αυτό να κοιτάζουμε το μέλλον. Θα ήθελα όμως να παρουσιάσω τα δικά μου σχόλια για το έργο του κ. Paasilinna και τις προτάσεις της Επιτροπής κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν, σε ένα βιβλίο που έγραψε ο Mark Twain με τον τίτλο «Ένας Γιάνκης από το Κοννέκτικατ στην αυλή του βασιλιά Αρθούρου». Ο Γιάνκης από το Κοννέκτικατ ήταν τεχνικός τηλεφώνων στην Αμερική, ο οποίος μετά από χτύπημα στο κεφάλι μεταφέρθηκε πίσω στο χρόνο, στην εποχή του βασιλιά Αρθούρου. Χρησιμοποίησε τις ικανότητες και τις γνώσεις του για να επέμβει στους πολέμους της εποχής εκείνης, κυρίως για να σώσει το τομάρι του - θα πρέπει να ομολογήσουμε - παρά από φιλανθρωπία. Κατάλαβε από την πρακτική εμπειρία του τη σπουδαιότητα της πρόσβασης σε δίκτυα και υπηρεσίες. Γνώριζε, όπως και ο κ. Paasilinna, ότι οι προτάσεις αυτές δεν έχουν να κάνουν απλώς με την τεχνολογία, αλλά με το πώς η τεχνολογία μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες των πολιτών και των καταναλωτών. Εκείνο όμως που κατάλαβε ο ήρωας του βιβλίου - παραθέτω απόσπασμα από την πρόταση ψηφίσματος - »υποστηρίζει την άποψη ότι η σύγκλιση των τομέων των μέσων τηλεπικοινωνιών και της τεχνολογίας της πληροφορικής πρέπει να αντικατοπτρίζονται στη θέσπιση ευρωπαϊκών κανόνων κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μην παρακωλύεται η διαλειτουργικότητα των διαφόρων τεχνολογιών'. Αυτό πιστεύω ήταν το κρίσιμο σημείο την εποχή του βασιλιά Αρθούρου, και πρόκειται να παραμείνει κρίσιμο όχι μόνο στο μέλλον αλλά και σήμερα.
Η Πράσινη Βίβλος και ο εισηγητής δεν μπορούν παρά να μαντέψουν την ταχύτητα των αλλαγών. Αλλοι ομιλητές εδώ επιδοκίμασαν το πώς ολόκληρος αυτός ο κόσμος των τηλεπικοινωνιών και της ραδιοτηλεμετάδοσης και της μεταφοράς δεδομένων άλλαξε σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα. Εκείνο που είναι μάλλον σαφές είναι ότι η αγορά καλύπτει κάποια από αυτά, για τα περισσότερα όμως υπάρχει ανάγκη για σαφείς κανόνες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να εξασφαλιστεί ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία παραμένει στην πρώτη γραμμή αυτών των αλλαγών.
Ο Γιάνκης του Κοννέκτικατ δε νοιαζόταν ιδιαίτερα για τους κανόνες ανταγωνισμού. Είχε όλες τις πληροφορίες και για ευνόητους λόγους τις κράτησε για τον εαυτό του. Όμως ο εισηγητής - καθώς επίσης και το Σώμα και η Επιτροπή - ενδιαφέρονται για την αποσαφήνιση των κανόνων, για το τίμημα που συνεπάγονται τα μέτρα που αντιβαίνουν τον ανταγωνισμό, αλλά και για το ότι δεν πρέπει να λησμονούνται οι ανάγκες των πολιτών και των καταναλωτών.
Επιδοκιμάζω ενώπιόν σας την έκθεση του κ. Paasilinna. Συστήνω επίσης και στον Επίτροπο και στον εισηγητή - και σε οποιονδήποτε άλλον ενδιαφέρεται - να διαβάσουν το βιβλίο του Mark Twain. Ήταν εξαιρετικά προφητικό και η ανάγνωσή του πραγματικά ανταμείβει.

Malerba
Κύριε Πρόεδρε, η Πράσινη Βίβλος σχετικά με την σύγκλιση αντιμετωπίζει ένα θέμα μεγάλης σημασίας και, θα έλεγα, το κεντρικό ερώτημα που θέτει είναι η επιλογή μεταξύ τριών δυνατοτήτων κατά τον επανακαθορισμό ενός ρυθμιστικού πλαισίου, που φαίνεται αναγκαία: η πρώτη επιλογή είναι η προσαρμογή της ήδη υπάρχουσας νομοθεσίας, διατηρώντας ακόμα έναν διαχωρισμό μεταξύ των διαφόρων τομέων. Η δεύτερη είναι εκείνη που αφορά τον καθορισμό μιας νέας σταδιακής νομοθεσίας για τις υπηρεσίες που σιγά σιγά καθίστανται διαθέσιμες. Η τρίτη και πιο φιλόδοξη, είναι εκείνη που αφορά τον καθορισμό ενός νέου συνολικού πλαισίου.
Συμφωνώ με τον προσανατολισμό του συναδέλφου κ. Paasilinna, όσον αφορά ιδιαίτερα το σημείο τέσσερα των συμπερασμάτων, που στρέφεται προς την τρίτη επιλογή, την σχετική με το ενιαίο πλαίσιο. Πιστεύω πράγματι ότι πρέπει σε εύλογο χρονικό διάστημα, και ίσως όχι πολύ σύντομο, να μεταβούμε από μια νομοθετική προοπτική που συνδέεται με το μέσο μετάδοσης, το hardware, στο είδος συναλλαγής και συνεπώς στον χρήστη, στην προστιθέμενη συναλλακτική αξία. Για να φτάσουμε σε αυτό θα χρειαστεί, όμως, να μην παύσουμε να εργαζόμαστε ούτε σχετικά με την ενημέρωση της υπάρχουσας νομοθεσίας ούτε σχετικά με τον καθορισμό των νέων απαιτήσεων νομικού πλαισίου που ζητούν τα νέα μέσα, και αναφέρομαι κατ'αυτόν τον τρόπο στην πρωτοβουλία σχετικά με το Ιντερνέτ που ξεκίνησε ο Επίτροπος κ. Bangemann, για την οποία εξάλλου θα μιλήσουμε κατά την διάρκεια της επόμενης ολομέλειας.
Με πολύ λίγα λόγια - αφού ο χρόνος μας βασανίζει - ποια είναι τα δύο σημεία αναφοράς που θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας για να κατευθυνθούμε προς ένα ενιαίο σύστημα νομοθεσιών; Το πρώτο είναι η διαλειτουργικότητα, η προώθηση κατά συνέπεια ανοιχτών συστημάτων και τυποποιημένων βάσεων. Η Ευρώπη, αν και δεν πρωταγωνιστεί στον τομέα αυτό, πρέπει να διατηρήσει την δική της παρουσία, και πιστεύω ότι το πέμπτο πρόγραμμα πλαίσιο θα την βοηθήσει σε αυτό. Ο δεύτερος κανόνας είναι εκείνος του ανταγωνισμού. Εάν, από την μια πλευρά, η αφθονία της χωρητικότητας μετάδοσης, που έχει καταστεί δυνατή χάρη στις ψηφιακές τεχνολογίες, θα επιτρέψει να μειώσουμε την πίεση σχετικά με την έλλειψη μέσου μετάδοσης και την κοινή ωφέλεια, από την άλλη πλευρά μπορούν να εκδηλωθούν νέες μορφές μονοπωλίου, κρατικού ή ιδιωτικού - αναφέρομαι ιδιαίτερα στην περίπτωση της Microsoft, με την οποία ασχολούμαστε αυτές τις μέρες - και δεν αποκλείω ότι οι κανόνες του ανταγωνισμού θα πρέπει να επανεξεταστούν, λόγω ακριβώς των νέων δυνατοτήτων που η τεχνολογία προσφέρει, ώστε να επανακατευθύνουμε κατ'αυτήν την έννοια τις συμμαχίες.

Pailler
Κύριε Πρόεδρε, η Πράσινη Βίβλος της Επιτροπής παρουσιάζει ανοικτές επιλογές οι οποίες όμως στηρίζονται σε μία βασική προϋπόθεση, δηλαδή σε μία σύγκλιση των μέσων μετάδοσης η οποία οδηγεί στη σύγκλιση των περιεχομένων, κάτι που αντιστοιχεί στο να αντιμετωπίζονται τα πολιτιτιστικά έργα σαν να είναι ένα οποιοδήποτε εμπόρευμα. Ο φιλελεύθερος αυτός προσανατολισμός είναι ιδιαίτερα σοβαρός γιατί θα είχε αρνητική επίδραση στη δημιουργία, την πληροφόρηση, τη δημόσια υπηρεσία, και θα είχε ως αποτέλεσμα να τεθούν σε αμφισβήτηση οι πολιτιστικές πολιτικές, καθώς και η νομοθεσία σχετικά με τα συγγραφικά δικαιώματα και τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας.
Η έκθεση Paasilinna αναγωρίζει ορισμένους κινδύνους του προσανατολισμού αυτού, στηρίζεται, όμως, κυρίως στην τήρηση του δικαίου του ανταγωνισμού. Είναι, εξάλλου, σημαντικό ότι οι θετικές τροπολογίες της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Πολιτισμού απορρίφθηκαν. Συνεπώς, η Ομάδα μου υποβάλλει τροπολογίες οι οποίες διέπονται όλες από την αρχή ότι τα πολιτιστικά έργα, κυρίως τα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά προγράμματα, δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο μεταχείρισης όπως άλλα προϊόντα. Είναι απαραίτητο να διατηρηθεί μια ειδική ρύθμιση του οπτικοακουστικού τομέα η οποία δικαιολογείται, λαμβανομένων υπόψη των αρχών της ελευθερίας της έκφρασης, της πολυφωνίας, της πολιτισμικής πολυμορφίας, των πολιτισμών των μειονοτήτων, και της προστασίας του γενικού συμφέροντος.
Η ισχύουσα ρύθμιση, η οποία πρέπει να βελτιωθεί και όχι να καταργηθεί, θα πρέπει να συμπληρωθεί με μία οδηγία σχετικά με την πολυφωνία και τη συγκέντρωση των μέσων μαζικής ενημέρωσης στα οποία περιλαμβάνονται όλες οι μορφές μέσων επικοινωνίας. Αναφέρω ένα συμπατριώτη του κ. Bangemann, προκειμένου να τιμήσω τη φιλία του για τη Γαλλία, την οποία την έχει επανειλημμένα δείξει, τον κ. Walter Benjamin - σας παρακαλώ να με συγχωρήσετε για την προφορά μου -, κατά τον οποίο «αν αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν από μόνα τους τότε θα οδηγηθούμε στην καταστροφή». Αυτός είναι που το λέει και εγώ συμφωνώ μαζί του.
Εγκρίνοντας τις τροπολογίες αυτές, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα εκφράσει τη βούλησή του να αντισταθεί στους υπερφιλελεύθερους προσανατολισμούς της Επιτροπής, όπως έκανε συμβάλλοντας στην αποτυχία του ΠΣΕ του οποίου, σας υπενθυμίζω, ένας από τους στόχους ήταν η ελευθέρωση του οπτικοακουστικού τομέα.

Dell'Alba
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, απευθύνομαι κυρίως σε εσάς τους δύο οι οποίοι έχετε μακρά κοινοβουλευτική και κυβερνητική εμπειρία, προκειμένου να επισύρω την προσοχή σας στην κωμική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.
Εξετάζουμε την έκθεση Paasilinna στην οποία έχουν υποβληθεί 20 περίπου τροπολογίες από έναν ορισμένον κ. Paasilinna, εξ ονόματος της Σοσιαλιστικής Ομάδας. Αναρωτιέμαι ποιός Paasilinna είναι ο αληθινός, ο Paasilinna I ή ο Paasilinna II; Όπως και στα κινηματογραφικά έργα: Ράμπο Ι, Ράμπο ΙΙ. Θα πρέπει να είναι ένα σκανδιναβικό έπος το οποίο δεν γνωρίζω. Όμως, ίσως αύριο, ο αληθινός Paasilinna θα μας πει ποια γραμμή θα τηρήσει ο εισηγητής Paasilinna σχετικά με τις τροπολογίες Paasilinna που κατατέθηκαν στην έκθεση Paasilinna. Πρέπει να ομολογήσετε ότι στον κόσμο των τεχνολογιών των πληροφοριών αποπροσανατολιζόμαστε εύκολα! Προσωπικά είμαι υπέρ του Paasilinna I και κατά του Paasilinna II. Το αναφέρω αυτό προκειμένου να διασαφηνίσω την κατάσταση για όλους.
Πέρα από αυτά που ανέφερα, τα οποία δεν ήταν ένα ρητορικό σχήμα, γιατί μου φαίνεται κάπως αντιφατικό, κύριε Paasilinna, ομολογήστε το, ότι ο ίδιος ο Paasilinna I, με τον οποίο προσωπικά συμφωνώ, εμφανίζεται να υστερεί κάπως έναντι των όσων θα μπορούσαμε να περιμένουμε. Αντιμετωπίζουμε μία παγκόσμια πρόκληση. Στην Ευρώπη έχουμε είκοσι εκατομμύρια υπολογιστές. Στις ΗΠΑ υπάρχουν 70 εκατομμύρια. Η Silicon Valley μάς κάνει πλύση εγκεφάλου, όπως σωστά είπε ο συνάδελφος Leperre-Verrier, και βρισκόμαστε εδώ συζητώντας ότι ίσως να μπορούσαμε...
Θα έπρεπε να είχαμε δώσει στον κ. Bangemann πολύ μεγαλύτερο περιθώριο κινήσεων, ώστε το σημείο αυτό να εγγραφεί στην ημερήσια διάταξη ως πρώτο σημείο, προς το συμφέρον όλων των χωρών μας, της έρευνας, κ.λπ. Με αυτή τη μικρή έκθεση νομίζω ότι μας λείπει η φιλοδοξία. Θα επιθυμούσα, κύριε Bangemann, η Λευκή Βίβλος να είναι κάπως καλύτερης ποιότητας και να μας περιγράψει τη μεγάλη πρόκληση την οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Είτε θα αντιμετωπίσουμε την πρόκληση, είτε θα παραμείνουμε, όπως ήδη είμαστε και σε άλλους τομείς, υπό την κυριαρχία των Αμερικανών.

Wibe
Κύριε Πρόεδρε, θέλω πρώτα να ευχαριστήσω τον εισηγητή, κ. Paasilinna, για μία πολύ ουσιαστική εργασία. Πρέπει, όμως, να αναφέρω ότι ορισμένα τμήματα της σουηδικής μετάφρασης είναι δυσνόητα. Είναι πολύ σημαντικά τα θέματα που εξετάζονται εδώ, συγκεκριμένα η εξέλιξη προς την κοινωνία των πληροφοριών. Θέλω μόνο να αναφερθώ εδώ σε τρείς πτυχές αυτού του θέματος που θίγονται και στην έκθεση επίσης.
Το πρώτο θέμα αφορά τη διαφορά στην ανάπτυξη που μπορούμε να δούμε ότι υπάρχει μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης. Οι ΗΠΑ έχουν ένα σαφές τεχνολογικό προβάδισμα. Οι αμερικανικές εταιρείες είναι πολύ πιό επιτυχημένες από τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές. Δημιουργείται ένα ερώτημα αν αυτή η διαφορά στην ανταγωνιστικότητα πρέπει να αντισταθμιστεί με κάποιου είδους αναπτυξιακά προγράμματα για την ευρωπαϊκή βιομηχανία ώστε να καταστεί δυνατόν να καλυφθεί το προβάδισμα των Αμερικανών. Δεν θεωρώ ότι πρέπει να γίνει αυτό. Είναι απολύτως φυσιολογικό και βρίσκεται σε απόλυτη συμφωνία με τη θεωρία για τα σχετικά πλεονεκτήματα να υπερέχει μία χώρα σε ορισμένους τομείς. Αυτή η υπεροχή ισοδυναμεί με την υπεροχή άλλων χωρών σε εντελώς διαφορετικούς τομείς. Π.χ., στη Σκανδιναβία έχουμε προς το παρόν δύο εταιρείες ηγετικές σε παγκόσμιο επίπεδο στον χώρο της κινητής τηλεφωνίας. Νομίζω, λοιπόν, ότι δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για το ότι η Αμερική έχει ένα προβάδισμα σ' ό, τι αφορά το Internet και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Η άλλη πτυχή αφορά τις ρυθμίσεις του τομέα. Εδώ, συμμερίζομαι απολύτως την άποψη του εισηγητή ότι δεν είναι επιβλαβή όλα τα είδη των ρυθμίσεων και δεν θέτουν εμπόδια στην τεχνολογική εξέλιξη. Όντως είναι επαρκώς τεκμηριωμένο ότι σε πολλές περιπτώσεις οι ρυθμίσεις μπορούν να επισπεύσουν την ορμή των καινοτομιών σ' έναν κλάδο. Θεωρώ, επίσης, ότι πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες να ρυθμιστεί κυρίως ο χειρισμός του Internet, όχι για τη ρύθμιση καθ' αυτή, αλλά, διότι το Internet χρησιμοποιείται σε πολλές νέες μορφές εγκλημάτων. Σ' ό, τι αφορά, ωστόσο, τη φυσιολογική χρήση ακριβώς του Internet πιστεύω ότι είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν ουσιαστικές ρυθμίσεις. Είναι περίπου σαν να προσπαθούμε σ' ένα μεγάλο πλήθος να εμποδίσουμε τους ανθρώπους να συνομιλούν&#x02D9; απαιτείται κατ' αρχήν ένας επιτηρητής ανά άτομο. Μία πλήρης ρύθμιση του Internet απαιτεί κατ' αρχήν την επιτήρηση κάθε ηλεκτρονικού υπολογιστή, κάτι που φυσικά είναι αδύνατον.
Η τρίτη πτυχή που θέλω να θίξω είναι ο ρόλος των εταιρειών παροχής δημόσιας υπηρεσίας. Συμμερίζομαι πλήρως την άποψη του εισηγητή ότι πρέπει να έχουμε έναν ισχυρό τομέα παροχής δημόσιας υπηρεσίας ώστε να μην κυριαρχήσουν οι εμπορικές εταιρείες και μ' αυτές συχνά και το κακό γούστο επίσης. Πέραν αυτού, στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ έχουμε τρομακτικά δείγματα χρησιμοποίησης ιδιωτικών μέσων επικοινωνίας, κυρίως της τηλεόρασης, για συγκεκριμένους πολιτικούς σκοπούς. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος παρανοϊκός για να δει ότι αυτή η ιδιοκτησιακή συσσώρευση ενέχει πιθανούς κινδύνους για τη δημοκρατία.

W.G. Van Velzen
Κύριε Πρόεδρε, τόσο ο Επίτροπος όσο και ο συνάδελφος κ. Paasilinna καταπιάστηκαν με ένα δύσκολο θέμα· τους αποτίνω φόρο τιμής για την αφοσίωσή τους και την εργασία τους. Οι τεχνολογικές εξελίξεις είναι τόσο ραγδαίες, ώστε σύντομα οι Η/Υ και οι συσκευές τηλεόρασης κ.λπ. θα μπορούν να αναλαμβάνουν εργασίες που πριν από λίγο θεωρούσαμε ακόμη αδύνατον να γίνουν. Αλλά υπάρχουν φυσικά και διασυνδέσεις μεταξύ του σταθερού και του κινητού δικτύου και μπορούμε να τηλεφωνούμε μέσω καλωδίου. Συνοψίζοντας, η παραδοσιακή νομοθεσία μετατοπίζεται. Η απάντηση είναι συχνά: κανονιστικές ρυθμίσεις ανεξάρτητες από την τεχνολογία, αλλά θέλω να ρωτήσω τον Επίτροπο: αναφέρετέ μας μερικά στοιχεία μιας τέτοιας κανονιστικής ρύθμισης ανεξάρτητης από την τεχνολογία.
Κύριε Πρόεδρε, οι διάφοροι ενδιαφερόμενοι στην αγορά βρίσκονται εν τω μεταξύ σε μια σειρά διαδικασιών ενοποίησης καθώς και συγχωνεύσεων, συμμαχιών και άλλα. Πρέπει να αποφευχθεί βέβαια ο σχηματισμός μεγάλων μονοπωλίων ή ομίλων με δεσπόζουσα θέση στην αγορά. Δεν πρέπει να περιορισθούν οι δυνατότητες επιλογής του καταναλωτή και αυτό έχει σημασία ιδίως όταν η πρόσβαση στους πελάτες περνά από συστήματα υπό όρους πρόσβασης, ακόμα και αποκωδικοποιητές. Ζητώ λοιπόν από τον Επίτροπο να εφαρμόσει εδώ αυστηρά τους κανόνες για τον ανταγωνισμό.
Το UMTS, διαδόχος της τόσο επιτυχημένης τηλεφωνίας GSM στην Ευρώπη, αποτελεί τυπικό παράδειγμα σύγκλισης. Γνωρίζει ο Επίτροπος τώρα πλέον πώς θα γίνει στα κράτη μέλη η κατανομή των συχνοτήτων; Μου φαίνεται βασικής σημασίας. Στη σύγκλιση, κύριε Πρόεδρε, πρόκειται επίσης για διεθνή συνεννόηση. Είναι σημαντικό ότι ο επιχειρησιακός κόσμος ασχολείται τώρα με το θέμα στα πλαίσια της διακήρυξης για το Διαδίκτυο. Τί θα γίνει όμως στον δημόσιο τομέα; Ποιό ρόλο θα παίξει ο πολιτικός παράγων; Μπορεί να μας πεί ο Επίτροπος πού βρισκόμαστε ως προς αυτόν τον ρόλο;
Τέλος, υπάρχει και το θέμα της εμπιστοσύνης του καταναλωτή στον τομέα της ιδιωτικής του ζωής. Θεωρώ λοιπόν ότι έχει μεγάλη σημασία το να περάσει το γρηγορώτερο δυνατόν από το Κοινοβούλιο η οδηγία για την ηλεκτρονική υπογραφή και ελπίζω ότι καταπιάστηκαν δυναμικά με το θέμα.

Θεωνάς
Κύριε Πρόεδρε, θα συμφωνήσω με τον εισηγητή μας ότι το ζήτημα της σύγκλισης δεν είναι τεχνικό, νομικό ή οικονομικό. Είναι πρωτίστως πολιτικό και αφορά στα ατομικά δικαιώματα, την απασχόληση, την πολιτιστική πολυμορφία, την προστασία του καταναλωτή, θέματα που δεν μπορούν να αφεθούν στις διαθέσεις της αγοράς. Όμως, σε συνθήκες αποδιάρθρωσης του δημόσιου τομέα στους συγκλίνοντες κλάδους, σε συνδυασμό με την εντεινόμενη συγκεντρωποίηση του χώρου και τη δημιουργία τεράστιων πλανητικού επιπέδου μονοπωλιακών συγκροτημάτων, με τις εξαγορές και τις συγχωνεύσεις που πραγματοποιούνται, εντείνονται οι ανησυχίες για την τύχη των δικαιωμάτων των πολιτών.
Η Πράσινη Βίβλος, υπό το φως αυτών των εξελίξεων, θα έπρεπε πρώτα απ'όλα να μελετήσει και να αναδείξει τη συνάφεια της σύγκλισης με την πορεία ελέγχου της αγοράς από μονοπωλιακά συμφέροντα, την προοπτική κάθετης ολοκλήρωσης του τομέα, την επιβολή περιοριστικών πολιτικών και ελέγχου κρίσιμων πόρων και υπηρεσιών, τις συνέπειες στην απασχόληση και τις εργασιακές σχέσεις, να υποδείξει μέτρα προστασίας της καθολικής υπηρεσίας και του δικαιώματος πρόσβασης των πολιτών σε ευρύ φάσμα υπηρεσιών, αποτροπής της τεχνητής διόγκωσης του κόστους κλπ.
Η τεχνολογική πρόοδος, κύριε Πρόεδρε, είναι αναγκαία, και έτσι και αλλιώς θα προχωρήσει. Δεν μπορεί όμως στο όνομά της να αναιρούνται τα δικαιώματα των πολιτών και να προωθούνται τα συμφέροντα της αγοράς και των μονοπωλίων.

Bangemann
Κύριε Πρόεδρε, ο κ. dell'Alba συνόψισε πολύ επιτυχημένα τα συναισθήματα που είχα στη διάρκεια της συζήτησης. Του το επέτρεπε φυσικά πολύ καλύτερα και η θέση του, επειδή εάν μιλούσα εγώ με τον ίδιο τρόπο, τόσο ο εισηγητής που μας υπέβαλε μία αξιοσημείωτη έκθεση, όσο και μερικοί άλλοι θα αισθάνονταν ότι τους θίγω. Στη διάρκεια της σημερινής συζήτησης θυμήθηκα την πρώτη συζήτηση που είχαμε για εκείνο που αργότερα ονομάσαμε κοινωνία της πληροφόρησης. Και τότε είχαν ακουστεί ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα: οι έχοντες και οι μη έχοντες σε σχέση με την πληροφορία, ο κοινωνικός ρόλος των δημοσίων μονοπωλίων, το ερώτημα για τον τρόπο εφαρμογής του δικαίου για τον ανταγωνισμό, δηλαδή μία σειρά από ανησυχίες οι οποίες, εάν κοιτάξει κανείς πίσω του σε αυτόν τον τομέα της κοινωνίας της πληροφόρησης, αποδείχθηκαν ότι ήταν εντελώς αβάσιμες. Έχω ένα ωραίο παράδειγμα για όσους έχουν διαβάσει Mark Twain: σχετικά με την επιτυχία των μηχανισμών της αγοράς τα πράγματα έχουν όπως και με τον Huckleberry Finn που έπρεπε να βάψει έναν φράχτη. Το έκανε με τέτοια ζέση και τέτοιο ενθουσιασμό που όλοι οι φίλοι του που στέκονταν τριγύρω πίστεψαν ότι το βάψιμο του φράκτη ήταν φοβερά διασκεδαστικό και του πλήρωσαν μερικά σέντ για να τους αφήσει να βάψουν και αυτοί λιγάκι.
Αυτό σημαίνει ότι το θέμα μας δεν είναι η κανονιστική ρύθμιση, αλλά μία εξέλιξη που προκύπτει από τις ανάγκες των πολιτών και από την τεχνολογία. Κανένας, κύριε Kuhne, δεν μπορεί να δώσει έναν ορισμό για τη σύγκλιση. Στην έκθεσή σας λέτε ότι δεν δώσαμε ούτε καν έναν ορισμό της σύγκλισης. Αυτή είναι η κλασσική τοποθέτηση ενός νομικού που κατ' αρχάς θέλει να έχει έναν ορισμό, πριν μπορέσει να χειριστεί μία κατάσταση, αντί να ασχοληθεί με τη ζωή, με αυτά που συμβαίνουν στην πραγματικότητα. Η σύγκλιση δεν είναι καμιά εφεύρεση της Επιτροπής, ούτε και δική μου ως ακραίου φιλελεύθερου, αλλά είναι κάτι που συμβαίνει καθημερινά. Ο ισχυρισμός ότι η σύγκλιση, στο βαθμό που πραγματικά υπάρχει, αναφέρεται μόνο στην τεχνολογία και δεν μπορεί να αναφερθεί στα περιεχόμενα, είναι εξολοκλήρου εσφαλμένος. Ήδη σήμερα, στον τομέα που τα προηγούμενα χρόνια ονομάζαμε τηλεπικοινωνίες, μπορείτε φυσικά να βρείτε περιεχόμενα που προηγουμένως εμφανίζονταν αποκλειστικά στον τομέα της τηλεόρασης. Επιτρέψτε μου να σας πω πως ένα από τα προβλήματα συνίσταται στο ότι σε αυτές τις συζητήσεις οι φορείς της δημόσιας τηλεόρασης εκπροσωπούνται από άτομα που κάποτε είχαν κάποια σχέση μαζί τους. Ο εισηγητής του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου έχει διατελέσει διευθυντής στον Ραδιοτηλεοπτικό σταθμό της Βόρειας Γερμανίας, NDR. Το γεγονός αυτό παρεμποδίζει τη συζήτηση. Γιατί; Λέτε για παράδειγμα ότι η ποιότητα θα είναι το αποφασιστικό κριτήριο. Μπορώ μόνο να σας αντιτείνω, ότι στην περίπτωση που θέλετε να θέσετε ως μέτρο την ποιότητα - και είμαι πρόθυμος να ξοδέψω τον χρόνο μου, για να παρακολουθήσω νύχτες ολόκληρες, και παρουσία της κ. Pailler, με ιδιαίτερη δε ευχαρίστηση της κ. Pailler, τα περιεχόμενα των τηλεοπτικών εκπομπών των δημόσιων φορέων - εάν λοιπόν θέλετε να χρησιμοποιήσετε ως μέτρο την ποιότητα, τότε θα πρέπει να απαγορεύσετε τις μισές εκπομπές, τουλάχιστον τις μισές, και αυτή η εκτίμηση είναι ήδη πολύ αισιόδοξη. Ο Walter Benjamin, λόγου χάρη, ήταν ακραίος ατομικιστής. Ήταν, αν θέλετε, με τη χονδρική έννοια αριστερός, αλλά ποτέ δεν θα διοριζόταν στη δημόσια ραδιοτηλεόραση. Ποτέ! Επειδή ήταν περισσότερο ατομικιστής από τους ανθρώπους αυτούς. Και σε σχέση με αυτό μας λέει ο κ. Wibe που έφυγε - είναι πάντα ιδιαιτέρως ευχάριστο σε μία συζήτηση με την Επιτροπή, όταν κάποιος πετάει ένα επιχείρημα και μετά εγκαταλείπει την αίθουσα. Το βρίσκω απαράδεκτο! Μας είπε λοιπόν πως χρειαζόμαστε δημόσιους σταθμούς για να μπορούν να εκτιμούν από μία κάπως ουδέτερη πολιτική σκοπιά τα πράγματα. Υπάρχουν φυσικά ιδιωτικοί σταθμοί που κάνουν πολιτική. Αυτό το είδαμε στην Ιταλία. Αλλά, υπάρχουν και δημόσιοι σταθμοί που κάνουν πολιτική, κύριε Kuhne. Όταν το πρωί δεν ανοίξω την τηλεόραση, αλλά το ραδιόφωνο, και μετά από τρία δευτερόλεπτα μπορώ να πω, ότι δεν μπορεί παρά να είναι ο σταθμός του WDR, το συγκεκριμένο φαινόμενο έγκειται στην πολιτική χροιά του φορέα. Για τον λόγο αυτό μην χρησιμοποιείτε το επιχείρημα ότι η δημόσια ραδιοτηλεόραση χρειάζεται για λόγους πολιτικής ουδετερότητας. Αυτό δεν είναι παρά ένα τέλειο παραμύθι για να μην πούμε ότι είναι παραπλάνηση των πολιτών.
Σήμερα πρόκειται για κάτι τελείως διαφορετικό. Ήδη σε μία πρώτη συζήτηση είχα προσπαθήσει να επιστήσω την προσοχή του Κοινοβουλίου στο ότι δεν θα έπρεπε να αρχίσουμε μία τέτοια συζήτηση. Κατ' αρχάς οι κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί φορείς έχουν δικαίωμα ύπαρξης. Και φυσικά το έχουν, όταν εκπληρώνουν ένα καθήκον. Εάν διαβάσετε σωστά το πρωτόκολλο του Αμστερνταμ θα διαπιστώσετε ακριβώς τι ειπώθηκε. Ειπώθηκε δηλαδή ότι κανένα άρθρο της Συνθήκης δεν επιτρέπεται να τεθεί εκτός ισχύος. Δεν είναι δυνατόν. Οι ρυθμίσεις για τον ανταγωνισμό παραμένουν λοιπόν σε ισχύ. Εάν τα κράτη μέλη θέλουν να κάνουν χρήση του δικαιώματός τους να λειτουργήσουν δημόσιες ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες, τότε παρακαλώ να δώσουν έναν ορισμό του τι σημαίνει ουσιαστικά στόχος της δημόσιας υπηρεσίας. Δεν θέλω όμως να συνεχίσω, γιατί θα κάνω το ίδιο λάθος με σας, θα εστιάσω δηλαδή τη συζήτηση στο ερώτημα αυτό
Πρόκειται για κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν έχουμε μόνο μία σύγκλιση της τεχνολογίας στους διάφορους τομείς των μέσων και της επικοινωνίας, αλλά και των περιεχομένων. Δεν ξέρω ποιος το ανέφερε στη συζήτηση, νομίζω η κ. Thors, και ο κ. Hendrick παρέπεμψε σε αυτό, ότι δηλαδή μέσω του Internet έχει κανείς φυσικά πρόσβαση σε όλων των ειδών τα περιεχόμενα. Μέσω του Internet μπορεί κανείς να κάνει τηλεφωνήματα. Το ερώτημα που μας ενδιαφέρει δεν αφορά την εγγύηση για τη συνέχιση ύπαρξης της δημόσιας τηλεόρασης. Αυτό μοιάζει με μία συζήτηση σχετικά με τη γεωργική πολιτική στο πλαίσιο της οικονομικής πολιτικής όπου ο κάθε αγρότης ρωτά, μπορεί ο γιος μου να γίνει στο μέλλον αγρότης; Έτσι, εάν πάτε σήμερα σε έναν τηλεοπτικό σταθμό, όλοι οι δημοσιογράφοι θα σας ρωτήσουν: Έχουμε κάποιο μέλλον; Μπορεί ο γιος μου να γίνει συντάκτης ή τμηματάρχης σε μία δημόσια τηλεοπτική υπηρεσία;
Δεν ξέρω τι είναι αυτό, κύριε Wolf. Πριν από λίγο καιρό σας κατηγόρησα για χυδαία μαρξιστική αντίληψη και προφανώς το πήρατε κατάκαρδα. Δεν ξέρω τι είναι, ίσως να είναι χυδαία συντεχνιακή νοοτροπία, ή κάτι παρόμοιο. Αλλά δεν πρόκειται για αυτό. Πρόκειται για το ερώτημα, κατά πόσο μπορούμε να εφαρμόσουμε τους κανόνες που έχουμε σήμερα για το τηλέφωνο, όταν τηλεφωνικές υπηρεσίες προσφέρονται και γίνονται αποδεκτές μέσω του Internet. Πρόκειται για το ερώτημα σχετικά με τους κανόνες που αφορούν τη σύναψη συμβάσεων αγοραπωλησίας μέσω του Internet. Ο κ. van Velzen δικαιολογημένα μας παρέπεμψε στο εν λόγω ερώτημα. Βασικά, αυτά είναι τα προβλήματα! Και τι από αυτά αναφέρεται στην έκθεση; Τίποτα. Συζητείτε για φαντάσματα, για πράγματα που ποτέ δεν πρόκειται να συμβούν. Όπως τόνισα και τότε σε σχέση με την απορύθμιση της τηλεπικοινωνίας, επαναλαμβάνω ότι δεν γίνει τίποτα εις βάρος των καταναλωτών. Αντίθετα. Εάν ρίξει κανείς μία ματιά στα τέλη του τηλεφώνου - δεν πρόκειται πλέον για τέλη, πρόκειται για τιμές- εάν κοιτάξει λοιπόν κανείς τις διάφορες προσφορές, θα διαπιστώσει, ότι όλοι αποκόμισαν μεγάλα οφέλη. Εντωμεταξύ αντισταθμίσθηκαν μάλιστα και οι αρχικές απώλειες θέσεων εργασίας στα πρώην μονοπώλια, καθώς επρόκειτο για μη παραγωγικές θέσεις. Ακόμα και στο θέμα αυτό έχουμε θετικά αποτελέσματα.
Κυρία Pailler, εσείς που ανήκετε σε ένα κομμουνιστικό κόμμα, πρέπει δικαιολογημένα να προβείτε σε σκέψεις για το θέμα αυτό. Υπολογίζουμε ότι σε μερικούς τομείς, μεταξύ των οποίων και στον τομέα των τηλεπικοινωνιών θα δημιουργηθεί στα επόμενα χρόνια μεγάλος αριθμός νέων θέσεων εργασίας. Σήμερα έχουμε ήδη 500.000 νέες θέσεις εργασίας στην Ένωση και μέχρι το 2005 υπολογίζουμε με 1, 5 εκατομμύριο θέσεις επιπλέον. Εάν δεν δημιουργήσουμε τις αντίστοιχες προϋποθέσεις, την αγορά αυτή θα την διεκδικήσουν άλλοι. Σήμερα, όταν θέλετε να αποδεχθείτε μία προσφορά που εμφανίζεται στο Internet, πιθανόν να μην μπορείτε να διακρίνετε από που προέρχεται η εν λόγω προσφορά. Εάν όμως θέλουμε να καταστήσουμε αδύνατα όλα αυτά, επειδή θέλουμε να εφαρμόσουμε τους περιοριστικούς κανόνες της κλασσικής τηλεφωνίας, τότε μπορούμε να διαγράψουμε όλες τις ενδεχόμενες ευκαιρίες. Δεν θα έχουμε τις ευκαιρίες αυτές, και εδώ βρίσκεται ουσιαστικά το πρόβλημα. Στο πλαίσιο της Πράσινης Βίβλου έχουμε θέσει ερωτήματα σχετικά με το ζήτημα αυτό. Οφείλω να ομολογήσω ότι οι απαντήσεις εκείνων στους οποίους στείλαμε την Πράσινη Βίβλο είναι μάλλον συντηρητικές. Είναι - δεν θέλω να θίξω κανέναν, αλλά δεν σας θίγω για προσωπικούς λόγους. Είμαι ευχαρίστως διατεθειμένος να συνεργαστώ μαζί σας, μόνο που η απάντηση που δώσατε στην Πράσινη Βίβλο, με λιγοστές εξαιρέσεις δεν επαρκεί για την προώθηση των αιτημάτων μας.
Κύριε Gallagher; Και αυτός έχει φύγει. Την αναμετάδοση των αθλητικών εκδηλώσεων που πρόβαλλε εδώ με τέτοια θέρμη την έχουμε ήδη ρυθμίσει. Εδώ και ένα χρόνο υπάρχει μία ρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αφήνει στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών, να ορίσουν μερικές αθλητικές εκδηλώσεις εξαιρετικής σημασίας, στις οποίες θα υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση για όλους τους θεατές. Δεν χρειάζεται να το αναφέρουμε και πάλι. Ένα τέτοιο γεγονός προβάλλεται με μεγάλη θέρμη ως παρέμβαση στη συζήτηση και μερικοί χειροκροτούν μάλιστα, έτσι, γιατί είναι ωραίο. Μπορεί κανείς να πει ότι όταν η Newcastle United παίζει - δεν μου έρχεται αυτή τη στιγμή καμία ιρλανδική ομάδα στο νου - ας πούμε εναντίον της Τάδε του Δουβλίνου, στον αγώνα αυτό θα πρέπει να έχουν όλοι πρόσβαση. Φυσικά, αυτό το έχουμε ήδη αποφασίσει. Δεν βρίσκεται εδώ το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι το εξής: εάν έχει ορισθεί ότι ο συγκεκριμένος αγώνας θα μεταδίδεται ελεύθερα, θα μεταδίδεται μόνο από μία κρατική τηλεοπτική υπηρεσία, ή θα μπορεί η μετάδοση να γίνει και από έναν ιδιωτικό σταθμό; Αυτά είναι τα ερωτήματα που εμφανίζονται.
Κατόπιν ειπώθηκε ότι πρέπει να δούμε πρώτα πως θα εξελιχθούν τα πράγματα και μετά να αντιδράσουμε το γρηγορότερο δυνατόν. Είναι βέβαια σωστό. Αλλά έχουμε εδώ δύο τάσεις που δεν μπορούμε να θέσουμε υπό έλεγχο. Από την μία πλευρά την ταχύτατη ανάπτυξη της τεχνολογίας και από την άλλη εκείνο που ανέφερε ο Carsten Hoppenstedt, ότι δηλαδή ζούμε στο πλαίσιο ενός παγκοσμίου συστήματος. Δηλαδή δεν μπορούμε πλέον να καθορίζουμε κανόνες που θα ισχύουν μόνο για μας. Δεν έχετε ακόμα καταλάβει - ας μου επιτραπεί να το πω - ότι η γενική κλασσική ρύθμιση μέσω νομοθετικών μέτρων την οποία έχουμε στη διάθεσή μας δεν επαρκεί για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή ποτέ δεν θα μπορέσουμε να είμαστε τόσο ταχείς όσο η τεχνολογική ανάπτυξη. Χρειαζόμαστε τουλάχιστον δύο χρόνια για τη θέσπιση μίας οδηγίας και μετά από δύο χρόνια ενδέχεται να είναι όλα εντελώς διαφορετικά.
Δεύτερο: ακόμα και στην περίπτωση που κατορθώναμε να συμβαδίσουμε με την ίδια ταχύτητα, ποτέ δεν θα μπορούσαμε να καταλήξουμε σε μία παγκόσμια ρύθμιση. Για τον λόγο αυτό προσπαθούμε σήμερα να επιτύχουμε παγκοσμίας εμβέλειας ρυθμίσεις για το Internet με τη συμμετοχή των ιδιωτικών φορέων. Τέτοιου είδους απαντήσεις ή παρεμβάσεις στη συζήτηση θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν περαιτέρω. Ελπίζω ότι αυτό θα καταστεί δυνατόν στην επόμενη συζήτηση.

Paasilinna
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τον κύριο Επίτροπο για την εκφραστική παρέμβασή του, που δεν μας αποκοιμίζει. Παρ' όλα αυτά, θα έλεγα πως δεν μπορεί να υπάρχει κοινωνία των πληροφοριών χωρίς δικαιώματα, ούτε σε ευρωπαϊκό, ούτε σε παγκόσμιο επίπεδο. Θέλουμε να επιμείνουμε σε αυτό. Προκειμένου να το αντιμετωπίσουμε, έχουμε στην διάθεσή μας τους κανόνες κυκλοφορίας και άλλους σχετικούς κανόνες. Πιό συγκεκριμένα, δεν αποτελεί απειλή ούτε το φαινόμενο στο οποίο αναφερθήκατε, δηλαδή ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με γιγαντιαίες διεθνείς εταιρείες παγκόσμιου βελινεκούς οι οποίες ενεργούν σε αυτούς τους τομείς και κινούν μεγαλύτερα χρηματικά ποσά από πολλά κράτη μέλη της ΕΕ. Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς θα συντονίσουμε τις δράσεις μας κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να καταστεί δυνατόν και στον τομέα του πολιτισμού και στον επιχειρηματικό τομέα, καθώς και για τις μικρές και τις μεγάλες επιχειρήσεις να λειτουργήσουν. Γι' αυτόν τον λόγο χρειαζόμαστε την καθιέρωση κάποιου είδους πλαισίου. Πιστεύω ότι οι απόψεις μας σχετικά με το υπό συζήτηση θέμα δεν διαφέρουν. Αυτό είναι σημαντικό.

Bangemann
Κύριε Paasilinna, δεν αμφισβήτησα ότι χρειαζόμαστε ένα ρυθμιστικό πλαίσιο. Το ανέφερα ο ίδιος στα συμπεράσματά μου. Χρειαζόμαστε ένα ρυθμιστικό πλαίσιο, ανταποκρινόμενο στην τεχνολογική πρόοδο, στην ταχύτητα και στην παγκοσμιοποίηση. Αυτό είναι που χρειαζόμαστε και είναι ένα ρυθμιστικό πλαίσιο. Είναι όμως κάτι το διαφορετικό από τις κλασσικές κανονιστικές ρυθμίσεις, τις οδηγίες, τις διατάξεις που θεσπίζουμε υπό κανονικές συνθήκες εδώ. Και αυτό είναι και το πρόβλημα.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Bangemann.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 10.00.

3η φάση της ΟΝΕ
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A4-0341/98) του κ. Giansily, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής σχετικά με τα συναλλαγματικά αποθεματικά στο τρίτο στάδιο της ΟΝΕ.
Έχει κατ' αρχάς τον λόγο ως εισηγητής και για πέντε λεπτά ο κ. Giansily.

Giansily
Αγαπητοί συνάδελφοι, σε τι χρησιμεύουν τα συναλλαγματικά αποθέματα των κεντρικών τραπεζών; Αυτό το ερώτημα βρισκόταν στη βάση της συζήτησης την οποία ανπτύξαμε σε επίπεδο νομισματικής υποεπιτροπής και σε επίπεδο οικονομικής επιτροπής σχετικά με αυτή την έκθεση πρωτοβουλίας την οποία έχω την τιμή να παρουσιάσω ενώπιόν σας.
Η πρώτη χρησιμότητα των αποθεμάτων αυτών είναι ότι επιτρέπουν παρεμβάσεις στην αγορά συναλλάγματος όταν υπάρχουν έντονες διακυμάνσεις και κυρίως όταν υπάρχει επίθεση κατά του νομίσματος, ουσιαστικά μαζικές πωλήσεις οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα μείωση της τιμής νομίσματος. Η δεύτερη χρησιμότητα συνδέεται με την κάλυψη εξωτερικών ελλειμμάτων του ισοζυγίου πληρωμών. Αφού υπενθυμίσαμε αυτά, μπορούμε να δούμε τί λέγει το πρωτόκολλο περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Στο άρθρο 30, παράγραφος 1, διευκρινίζονται τα εξής: «οι εθνικές κεντρικές τράπεζες μεταβιβάζουν στην ΕΚΤ συναλλαγματικά διαθέσιμα, άλλα εκτός από νομίσματα των κρατών μελών, Ecu, αποθεματικές θέσεις του ΔΝΤ και ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα μέχρι ποσού ισοδύναμου προς 50 δισεκατομμύρια Ecu»
Φυσικά, η εξάλειψη της ανάγκης διατήρησης συναλλαγματικών αποθεμάτων μεταξύ των 11 νομισμάτων τα οποία, σε εφαρμογή της αρχής της υποκατασιμότητας, θα καταστούν υποδιαιρέσεις του ευρώ από της 1ης προσεχούς Ιανουαρίου, μπορεί να δώσει την εντύπωση ότι ένα μεγάλο τμήμα των σχετικών αποθεμάτων θα καταστεί άχρηστο και ότι το υποτιθέμενο αυτό πλεόνασμα αποθεμάτων θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για άλλους σκοπούς. Με άλλα λόγια, και από τη στιγμή κατά την οποία το απόθεμα των 50 δις ευρώ θα δημιουργηθεί, στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι προβλέπονταν 50 δις ευρώ για τους 15, το ποσό αυτό θα μειωθεί σε 40 δις ευρώ για τους 11, δηλαδή σε 39, 46 δις, για να είμαστε ακριβείς, μπορούμε να κρίνουμε ότι το πλεόνασμα το οποίο θα παραμείνει στα ταμεία των κεντρικών τραπεζών του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών θα ανέλθει σε 400 δις δολλάρια περίπου.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μπορούμε, με κάπως συνοπτική ανάλυση, να φαντασθούμε ότι τα ποσά αυτά μπορούν να επαναδιατεθούν στο οικονομικό κύκλωμα με τη μαζική διάθεση στην αγορά αποθεμάτων τα οποία με τον τρόπο αυτό κατέστησαν περιττά. Υπεστήριξα την αντίθετη γνώμη, κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στη νομισματική υποεπιτροπή και στην οικονομική επιτροπή, και ευχαριστώ τους συναδέλφους της επιτροπής οι οποίοι με ακολούθησαν σχετικά με το σημείο αυτό και ιδίως τον Fernand Herman, ο οποίος βελτίωσε το σχέδιό μου χωρίς να το τροποποιήσει πραγματικά.
Πράγματι, δε πρέπει να πιστεύουμε ότι το ευρώ θα αποτελέσει προσθήκη των 11 νομισμάτων που θα απορροφηθούν. Το ευρώ θα αποτελέσει άλλο πράγμα. Θα είναι, προπάντων, το άλλο μεγάλο νόμισμα του κόσμου, όπως το αποκάλεσε ο Πρόεδρος Jacques Chirac, και ο ρόλος του ως σταθεροποιητή των συναλλαγματικών ισοτιμιών θα αποτελέσει την πρώτη πραγματικά θετική ενέργειά του στο παγκόσμιο νομισματικό σύστημα από της εποχής της μονομερούς καταγγελίας των συμφωνιών του Bretton-Woods στις 15 Αυγούστου 1971 από τον Πρόεδρο Νίξον. Νέο νόμισμα, το οποίο έγινε ευμενώς αποδεκτό από τους διεθνείς φορείς από τότε που θέση του σε κυκλοφορία φαίνεται σαν προφανής αλήθεια, το ευρώ θα βρεθεί, στη διεθνή νομισματική αγορά, σε ανταγωνισμό κυρίως με το δολλάριο, τη στιγμή κατά την οποία το ΕΣΚΤ θα διαθέτει αποθέματα ύψους 400 δις δολλαρίων. Η διάθεση στην αγορά με μαζικό τρόπο του αμερικανικού νομίσματος με τον κίνδυνο πτώσης της τιμής του αυξάνοντας, με τον τρόπο αυτό, στις διεθνείς αγορές βιομηχανικών και γεωργικών προϊόντων την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων του κύριου ανταγωνιστή μας θα ήταν σε οικονομικό επίπεδο εντελώς αντιπαραγωγική.
Συνεπώς, πρέπει να επιδείξουμε τη μεγαλύτερη σύνεση, και συνεπώς να μη λησμονήσουμε το γεγονός ότι η ποιότητα του ευρώ θα εκτιμηθεί με βάση τρία βασικά κριτήρια. Πρώτο από τα εν λόγω κριτήρια θα είναι η ικανότητα των κυβερνήσεων των 11 να τηρήσουν το σύμφωνο σταθερότητας και, κατά συνέπεια, να συνεχίσουν, θα τολμούσα να πω, το πνεύμα του Μάαστριχτ. Στη συνέχεια, η ικανότητα των ιθυνόντων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΕΣΚΤ να προσδώσουν αξιοπιστία στη διαχείριση του νομίσματος αυτού, ιδίως με τον όγκο των εν κυκλοφορία τίτλων επί των δανείων τα οποία χορηγούνται. Τέλος, ο όγκος των αποθεμάτων σε περίπτωση έλλειψης εμπιστοσύνης έναντι του νέου νομίσματός μας. Στη συγκεκριμένη αυτή περίπτωση, καλύτερα να μας ζηλεύουν παρά να μας λυπούνται και να διατηρήσουμε και συντηρήσουμε αυτό που έχουμε.
Θα ολοκληρώσω με δύο σημεία. Συνεπώς, η επιτροπή μας εγκρίνει την απόφαση της 8ης του παρελθόντος Ιουλίου για την αρχική μεταφορά σε χρυσό του 15 % των στοιχείων των αποθεματικών σε συνάλλαγμα των εθνικών κεντρικών τραπεζών προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Και το δεύτερο σημείο είναι ότι επιθυμούμε επίσης να κοπεί ένα χρυσό νόμισμα ευρώ το ποσό του οποίου θα ορισθεί μελλοντικά, το οποίο, όμως, θα ήταν για το μέλλον ένα ορόσημο μεγάλης σημασίας στο γενικό χάος το οποίο βασιλεύει εδώ και πολύ καιρό στη διεθνή κεφαλαιαγορά.

Metten
Κύριε Πρόεδρε, μια από τις μεγάλες αλλαγές που θα φέρει ο ερχομός του ευρώ, είναι ότι έντεκα οικονομίες με μεγάλο μέχρι πολύ μεγάλο εξωτερικό εμπόριο και ως εκ τούτου εκτεθιμένες στους κινδύνους των διακυμάνσεων συναλλάγματος, μεταμορφώνονται με μιάς σε ενιαία οικονομική ζώνη με πολύ μικρότερη έκθεση σε αυτούς τους κινδύνους. Ο μέσος όρος έκθεσης σε διακυμάνσεις τιμών συναλλάγματος, μειώνεται στο ένα τρίτο, αλλά τα αποθέματα συναλλάγματος παραμένουν τα ίδια. Αυτό είναι βέβαια πολυτέλεια.. Και για τη ζώνη ευρώ των έντεκα δεν υπάρχει ούτε ο δεύτερος σημαντικότερος λόγος για τη διατήρηση αποθεμάτων συναλλάγματος, δηλαδή έλλειμμα στο ισοζύγιο πληρωμών. Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και το τεράστιο έλλειμμα στο ισοζύγιο πληρωμών τους, η ΕΕ έχει μάλιστα ένα πλεόνασμα. Για το μεγάλο έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών των ΗΠΑ, υπάρχει ένα σχετικά μικρό απόθεμα συναλλάγματος. Τα ελλείμματα του ισοζυγίου πληρωμών καλύπτονται με νέες εκτυπώσεις δολαρίων. Τα πράγματα πάνε καλά όσο δεν υπάρχει εναλλακτική λύση για το δολάριο ως παγκόσμιο νόμισμα. Με το ευρώ θα υπάρξει όμως εναλλακτική λύση, οπότε οι ΗΠΑ θα είναι υποχρεωμένες να κοιτάξουν από πιο κοντά το ελλειμματικό τους ισοζύγιο πληρωμών. Τώρα που η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται στο χείλος μιας κρίσης, αυτό το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών, το οποίο αποτελεί μόνον ένα μέρος του ακόμη μεγαλυτέρου ελλείμματος στο εμπορικό ισοζύγιο των ΗΠΑ, αποτελεί τον μεγαλύτερο κινητήρα της παγκόσμιας οικονομίας. Χωρίς τα ελλείμματα των ΗΠΑ, ο υπόλοιπος κόσμος δεν θα ήταν σε θέση να συγκεντρώσει πλεονάσματα. Το προνόμιo να είσαι παγκόσμιο νόμισμα, δημιουργεί λοιπόν και υποχρεώσεις απέναντι στην παγκόσμια οικονομία. Στην πράξη, οι ΗΠΑ διασφαλίζουν ρευστότητα για το παγκόσμιο εμπόριο, παρόλο που γίνεται κατά μεγάλο μέρος σε βάρος του υπολοίπου κόσμου, με το λεγόμενο seigniorage που συνοδεύει την κοπή ενός παγκοσμίου νομίσματος.
Τίθεται τώρα το ερώτημα εάν η Ευρώπη διατίθεται και μπορεί να αναλάβει μερικώς έστω αυτόν τον ρόλο των ΗΠΑ. Το ευρώ θα θέσει οπωσδήποτε τέρμα στο μονοπώλιο του δολαρίου. Το ευρώ θα γίνει εμπορικό, λογιστικό και αποθεματικό νόμισμα. Θα δημιουργηθεί seigniorage , διότι παντού στον κόσμο θα εξαφανισθούν ευρώ σε χρηματοκιβώτια και κουμπαράδες. Η ζώνη του ευρώ θα πλουτίσει σε βάρος του υπόλοιπου κόσμου, αλλά εμείς δεν θα δώσουμε τίποτα άλλο πίσω παρά ένα σταθερό νόμισμα για αποταμιεύσεις και πληρωμές; Η απάντηση μπορεί να είναι καταφατική εάν η εκτίμηση για το ευρώ αυξάνει. Δεν θα ήταν πολύ καλό για την εσωτερική οικονομία, διότι η ανταγωνιστική μας ικανότητα θα χειροτερεύσει, αλλά μπορεί να χρειασθεί εν όψει των παγκοσμίων ευθυνών μας. Αποτελεί τον πιο γρήγορο δρόμο για τη συμβολή της Ευρώπης στην επανόρθωση των οικονομιών στην Ασία, στην πρώην Σοβιετική Ένωση και στη Λατινική Αμερική. Εάν το ευρώ γίνει πιο ακριβό, οι εμπορικοί εταίροι μας του δευτέρου και του τρίτου κόσμου, μπορούν με τις εξαγωγές τους να απαλλαγούν πιο εύκολα από τη μιζέρια, όπως έκανε πρόσφατα η Ευρώπη χάρη στο ακριβό δολάριο.
Ποια σχέση έχουν αυτές οι φιλοσοφίες με την έκθεση Giansily; Μεγάλη σχέση, διότι οι τεράστιες ποσότητες αποθεμάτων συναλλάγματος στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών - μιλάμε για 400 δις. Δολάρια - θα καταστήσουν αναμφίβολα το ευρώ πολύ ακριβό αν διατίθενται στην αγορά σε μεγάλες ποσότητες. Στην έκθεση Giansily ζητείται να μη γίνει κάτι τέτοιο επί του παρόντος, μεταξύ άλλων επειδή ένα πιο ακριβό ευρώ θα ήταν ανεπιθύμητο. Εγώ υποστηρίζω όμως να διατεθούν τα αποθέματα συναλλάγματος πιο γρήγορα στην αγορά, διότι ένα πιο ακριβό ευρώ μπορεί να αποτελέσει κινητήρα για την παγκόσμια οικονομία, και κάτι τέτοιο ζητείται επειγόντως. Μια που η ζώνη ευρώ αποτελεί πολύ πιο κλειστή οικονομία από τις οικονομίες των ένδεκα χωρών που την συνθέτουν, η ζώνη του ευρώ μπορεί να αντιμετωπίσει ένα ακριβότερο ευρώ. Από μόνο του το ευρώ δεν θα γίνει παγκόσμιο νόμισμα. Θα πρέπει να κερδίσουμε αυτή τη θέση, αναλαμβάνοντας τις παγκόσμιες ευθύνες μας.

Χριστοδούλου
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Giansily για την πολύ καλή ανάλυση που έχει κάνει και για την προσπάθεια που κατέβαλε να χειριστεί ένα δύσκολο θέμα.
Κύριε Πρόεδρε, η έναρξη λειτουργίας της Οικονομικής και Νομισματικής Ενώσεως, και συνεπώς και η ανάληψη της νομισματικής πολιτικής από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, συμπίπτει με μία περίοδο συναλλαγματικών αναταραχών και πιέσεων που θέλω να πιστεύω ότι είναι προσωρινές αλλά, όπως φαίνεται, δεν αποτελούν ένα μεμονωμένο, αλλά ένα κατά κάποιο τρόπο γενικό φαινόμενο που χρειάζεται προσεκτική και συνετή αντιμετώπιση.
Ως εκ τούτου, η διαχείριση των συναλλαγματικών διαθεσίμων αποκτά μεγάλη σημασία από την αρχή. Πράγματι, η αντιμετώπιση της κρίσης απαιτεί συντονισμένες ενέργειες και διεθνή συνεργασία, η οποία δυστυχώς δεν φαίνεται να γίνεται αυτή τη στιγμή, ιδίως μεταξύ των χωρών των οποίων το νόμισμα κατέχει σημαντική θέση στη διεθνή οικονομία. Ο καθορισμός λοιπόν του αρίστου μεγέθους των συναλλαγματικών διαθεσίμων θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την επιδίωξη σταθερότητος του Ευρώ, ιδίως έναντι του δολλαρίου. Προέχει δε η καθιέρωση σαφών κανόνων άσκησης των αρμοδιοτήτων που παρέχονται από τη Συνθήκη στις εθνικές κεντρικές τράπεζες προκειμένου η αποκεντρωμένη άσκηση των συναλλαγματικών επεμβάσεων να είναι αποτελεσματική και να μην αντιστρατεύεται τους επιδιωκόμενους σκοπούς. Βέβαια, τα ποσά δεν είναι πολύ μεγάλα και, καμιά φορά, σκέπτεται κανείς ότι με την πολύ μεγάλη νομισματική μάζα η οποία κυκλοφορεί διεθνώς, τα συναλλαγματικά αποθέματα είναι πολύ μικρά για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν δυσκολίες.
Θα ήθελα όμως να προσέξετε, κύριοι συνάδελφοι, ότι στα πρώτα στάδια μιας κερδοσκοπικής επιθέσεως μια καλή και συντονισμένη παρέμβαση κεντρικών τραπεζών μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα να απαγορεύσει σε μία αρχή κερδοσκοπίας να λάβει διαστάσεις τέτοιες που να μη μπορεί να αντιμετωπισθεί. Και εδώ ακριβώς τα συναλλαγματικά αποθέματα παίζουν μεγάλο ρόλο. Γι' αυτό λοιπόν θα πρέπει να μην βιαστούμε να προβούμε σε μειώσεις. Οι μειώσεις θα γίνουν, και θα γίνουν από τις εθνικές τράπεζες, αναλόγως των συνθηκών: αν δουν ότι οι συνθήκες είναι τέτοιες που επιβάλλουν ή επιτρέπουν τη μείωση των συναλλαγματικών διαθεσίμων, θα το κάνουν. Εάν οι συνθήκες δεν είναι αυτές, τότε φυσικά θα κρατήσουν αυτά τα διαθέσιμα στα χέρια τους. Κατόπιν τούτου, έχω την εντύπωση ότι θα πρέπει κάπως να αντιμετωπίσουμε το θέμα πιο ψύχραιμα, να μην προτείνουμε δηλαδή μειώσεις των συναλλαγματικών διαθεσίμων μέχρις ότου ξεκαθαρίσει η κατάσταση και είμαστε σε θέση να διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει ανάγκη παρεμβάσεων σαν αυτές που ανέφερα πριν, ώστε να προλάβουν δηλαδή πιο γενικευμένες κρίσεις.
Τώρα, όσον αφορά το θέμα της χρησιμοποιήσεως των συναλλαγματικών διαθεσίμων για άλλους σκοπούς, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να πω ότι τα συναλλαγματικά διαθέσιμα δεν είναι κάτι το οποίο βρίσκεται κρυμμένο μέσα σε ένα συρτάρι και όποτε θέλουμε το βγάζουμε και το χρησιμοποιούμε για οτιδήποτε. Τα συναλλαγματικά διαθέσιμα είναι ήδη μέσα στο πλαίσιο της νομισματικής κυκλοφορίας, χρησιμοποιούνται, τα κράτη τα έχουν τοποθετήσει και, επομένως, δεν είναι διαθέσιμα σαν κάτι καινούργιο και ουρανόπεμπτο για να χρησιμοποιηθεί σε οποιαδήποτε χρήση. Κατόπιν τούτου, έχω την εντύπωση ότι θα έπρεπε να είμαστε κάπως πιο συντηρητικοί στις τροπολογίες που υποβάλαμε και γι' αυτό η ομάδα μου, έχοντας συνεννοηθεί και με τους εισηγητές αυτών των τροπολογιών, θα προτιμούσε να μην αντιμετωπίσει το πρόβλημα κατά ένα τρόπο ο οποίος ενδεχομένως να φανεί επιφανειακός και κάπως πρόωρος.

Wolf
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, κύριε Επίτροπε συζητούμε σήμερα για κάτι το πολύ εντυπωσιακό, συζητούμε δηλαδή για το γεγονός ότι υπάρχουν χρήματα στην τράπεζα και βασικά όλοι ομολογούν ότι κατά κάποιο τρόπο περισσεύουν. Το ότι δεν μπορούμε απλά να τα σηκώσουμε από την τράπεζα, μας το έχει διδάξει η πείρα της ζωής. Είναι απόλυτα σωστό αυτό που λέει ο κ. Χριστοδούλου ότι δηλαδή θα πρέπει να δώσουμε προσοχή στις συνθήκες και να μην προχωρήσουμε σε βεβιασμένες αποφάσεις. Ωστόσο, θα πρέπει να ασχοληθούμε πραγματικά με τα επιχειρήματα που προέβαλε ο κ. Metten, δηλαδή ότι ένας οικονομικός χώρος που έχει άρει την αντίθεση των παλαιών εννοιών εξωτερικό και εσωτερικό εμπόριο και του οποίου η εξάρτηση από τις εμπορικές συναλλαγές με το εξωτερικό, εάν εξετάσει κανείς το ζήτημα ρεαλιστικά, βρίσκεται σε ένα επίπεδο χαμηλότερο του 10 %, ένας τέτοιος χώρος χρειάζεται διαφορετικών διαστάσεων συναλλαγματικά αποθέματα απ' ό, τι ένας οικονομικός χώρος, όπως εκείνος που, πριν από την υιοθέτηση του ευρώ, είχε ένα ποσοστό εξωτερικού εμπορίου της τάξης του 60 % περίπου.
Δεύτερον το ισοζύγιο πληρωμών είναι θετικό και μάλιστα από διαρθρωτική άποψη, και τούτο δεν αποτελεί σύμπτωση. Από αυτήν την σκοπιά είναι σημαντικό να καταστεί σαφές το εξής. Με την εισαγωγή του ευρώ δημιουργείται στα χέρια του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών ένα δυναμικό χρημάτων που περισσεύουν. Φυσικά δεν είναι δυνατόν να το ελευθερώσουμε χρησιμοποιώντας λοστούς - κάτι τέτοιο δεν θα ήταν συνετό - αλλά θα πρέπει να το απελευθερώσουμε και να το χρησιμοποιήσουμε π.χ. στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, σε στόχους που συμβαδίζουν με την εντολή που έχουμε στο πλαίσιο της ζώνης του ευρώ ως προς τη διασφάλιση της σταθερότητας. Νομίζω ότι αυτό είναι το σημείο που συζητάμε σήμερα.

Castagnθde
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, συμμεριζόμαστε την άποψη που εξέφρασε ο κ. Giansily, ο οποίος αντιτίθεται σε μία μείωση των στοιχείων του αποθεματικού του ΕΣΚΤ κατά τη μεταβατική φάση εισαγωγής του ευρώ. Όμως, συμμεριζόμαστε την άποψη αυτή με βάση μία ανάλυση η οποία δεν συμφωνεί ακριβώς με την ανάλυση του εισηγητή μας.
Ο κ. Giansily, εκφράζει, πράγματι, ή αποδέχεται πάντως, μία άποψη σύμφωνα με την οποία ένα επίπεδο στοιχείων του αποθεματικού σε συνάλλαγμα της τάξης 400 δις δολλαρίων θα ήταν υπερβολικό σε σχέση με τα διεθνή πρότυπα. Όμως, μπορούμε να διερωτηθούμε σχετικά με τη φύση ή τη συνάφεια των κανόνων στους οποίους αναφέρεται. Είναι σαφές ότι μεταξύ της θέσης σε κυκλοφορία του ευρώ, σε ένα γεωγραφικό σύνολο στο οποίο οι εμπορικές συναλλαγές πραγματοποιούνται φυσικά μεταξύ συμμετεχόντων, θα μειώσει την ανάγκη κάλυψης ενδεχομένων εξωτερικών ελλειμμάτων.
Αντίθετα, θεωρούμε ότι υποτιμάται η ανάγκη ικανότητας παρέμβασης για την πρόληψη διαταραχών στη νομισματική αγορά. Εν πρώτοις, υποτιμάται σε σχέση με τον οικονομικό κίνδυνο που εκπροσωπούν οι νομισματικές διαταραχές, οι οποίες συνδέονται με τη διακύμανση σημαντικών ροών ιδιωτικών κεφαλαίων - μη λησμονηθεί ότι εκτιμώνται σε 1.600 και 3.500 δις δολλάρια οι απώλειες που προέκυψαν από την υποτίμηση στοιχείων που ακολούθησε την κρίση που ξέσπασε στην Ασία εδώ και λίγο περισσότερο από ένα έτος - υποτιμάται, στη συνέχεια, η σχέση με το ρόλο που θα έπρεπε κατά τη γνώμη μας να διαδραματίσει το ευρώ στη σταθεροποίηση των νομισματικών σχέσεων στον κόσμο ακόμα και στη μεταρρύθμιση του δεθνούς νομισματικού συστήματος.
Η σημαντική μάζα στοιχείων αποθεματικού θα μπορούσε από τη φύση της να αποτελέσει ένα αποτελεσματικό όπλο αποτροπής έναντι των νομισματικών διαταραχών. Αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος, επιπλέον των λόγων που εξέθεσε ο κ. Giansily, προκειμένου να μην ενδώσουμε στον πειρασμό και να μειώσουμε τα αποθεματικά στοιχεία του ΕΣΚΤ.
Πάντως, η νομισματική ενοποίηση θα έχει ως συνέπεια να μετασχηματισθούν σε εσωτερικά αποθεματικά ένα τμήμα των συναλλαγματικών αποθεμάτων των εθνικών κεντρικών τραπεζών. Αυτό το τμήμα θα μπορούσε ωφελίμως, κατ' εμάς, να διατεθεί, ανάλογα με την περίπτωση, για τη μείωση των δημοσίων ελλειμμάτων ή για επενδυτικές δαπάνες οι οποίες συμβάλλουν στη στήριξη της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Θα αποτελούσε, κατά κάποιο τρόπο, μια πριμοδότηση στη συμμετοχή στο ευρώ και θα μπορέσει να συμβάλει ώστε οι πολίτες και τα κράτη μέλη να το δεχθούν καλύτερα και να εθαρρύνει τα κράτη, τα οποία είναι ακόμη επιφυλακτικά, να συμμετάσχουν σ' αυτό.

Berthu
Κύριε Πρόεδρε, Κύριε Επίτροπε, η έκθεση του κ. Giansily περιγράφει ορθότατα πώς ένα τμήμα των αποθεμάτων των εθνικών κεντρικών τραπεζών θα διατεθεί από κοινού στο μελλοντικό σύστημα του ενιαίου νομίσματος και πώς θα οργανωθούν οι σχέσεις των εν λόγω τραπεζών με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τη διαχείρισή τους.
Εντούτοις, επιθυμούμε εδώ να ζητήσουμε ορισμένες διασαφηνίσεις σχετικά με δύο σημεία. Καταρχάς ποιες θα είναι ακριβώς οι σχέσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με τις εθνικές κεντρικές τράπεζες όσον αφορά τη διαχείριση των ελεύθερων αποθεμάτων, δηλαδή των αποθεμάτων πέραν των 39, 46 δις ευρώ τα οποία θα διατεθούν σύμφωνα με τις διατάξεις στη διάθεση της Κεντρικής Τράπεζας; Το άρθρο 31 του καταστατικού του ΕΣΚΤ αναφέρει τη δυνατότητα έγκρισης της ΕΚΤ για τις μεγαλύτερες συναλλαγές των εθνικών κεντρικών τραπεζών. Αυτή η έγκριση προβλέπεται, συνεπώς, από τη Συνθήκη, όμως πρόκειται για μια αρκετά περίεργη διαδικασία, δεδομένου ότι πρόκειται για αποθέματα τα οποία παραμένουν, καταρχήν, υπό την πλήρη ιδιοκτησία των κρατών μελών. Θα επιθυμούσαμε πολύ να γνωρίσουμε, τουλάχιστον, τα όρια.
Τα συναλλαγματικά αποθέματα σε χρυσό θα μεταφερθούν υλικά στη Φραγκφούρτη, ναι ή όχι; Η έκθεση Giansily δεν είναι διόλου σαφής σχετικά με το σημείο αυτό. Αφήνει πολύ χώρο για διάφορες ερμηνείες. Γνωρίζετε, Κύριε Επίτροπε, ότι ο Γάλλος Υπουργός Οικονομικών, Dominique Strauss-Kahn, έλαβε μία πολύ σαφή θέση ενώπιον της εθνικής συνέλευσης της Γαλλίας. Σε ερώτηση, στις 31 του παρελθόντος Μαρτίου, των βουλευτών της επιτροπής δημοσιονομικών της συνέλευσής μας δήλωσε με πολύ καθησυχαστικό τρόπο, και αναφέρω, ότι: «τα 50 δις Ecu που αντιστοιχούν στο ποσό της συμμετοχής στο ευρωπαϊκό σύστημα κεντρικών τραπεζών παραμένουν στην ιδιοκτησία των διαφόρων κρατών μελών». Στη συνέχεια, προσέθεσε, και αναφέρω τα λόγια του: «Μόνο η διαχείριση των αποθεμάτων μεταφέρεται και ότι πρόκειται, όσον αφορά το συνάλλαγμα και τους αντίστοιχους τίτλους, για μία απλή λογιστική εγγραφή ενώ ο χρυσός θα παραμείνει στα χρηματοκιβώτια της τράπεζας της Γαλλίας χωρίς να γίνει υλική μεταφορά».
Συνεπώς, θα επιθυμούσα να μας καθησυχάσουν σχετικά με το σημείο αυτό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να μας επιβεβαιώσουν ότι δεν θα υπάρξει υλική μεταφορά λαμβανομένου υπόψη ότι αυτό, πάντως, δεν φαίνεται απαραίτητο, από τεχνική άποψη για την καλή λειτουργία του συστήματος.
Τέλος, θα ήθελα να εκμεταλλευθώ την ευκαιρία αυτή για να υπενθυμίσω ότι δύο μήνες πριν την εισαγωγή του ευρώ, πολλά σημαντικά ζητήματα δεν έχουν ακόμη διασαφηνισθεί όπως, για παράδειγμα, η ακριβής έκταση συμμετοχής του Συμβουλίου στον καθορισμό της συναλλαγματικής πολιτικής, ο δημοκρατικός έλεγχος της Νομισματικής Ένωσης, ή η επίλυση των κρίσεων ρευστότητας. Αυτές οι ασάφειες αντικατοπτρίζουν, προφανώς, κατά τη γνώμη μου, διαρθρωτικά προβλήματα. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ανησυχεί, αναφέροντας μία αύξηση των συστημικών κινδύνων που απειλούν το τραπεζικό σύστημα τη στιγμή της εκκίνησης του ενιαίου νομίσματος λόγω του μεγάλου αριθμού σημαντικών αποφάσεων που δεν έχουν ακόμη ληφθεί.
Και ολοκληρώνω. Δεν γνωρίζουμε που πηγαίνουμε, όμως πηγαίνουμε. Αυτό φαίνεται να είναι το έμβλημα των πολιτικών μας οι οποίοι έμπλεξαν στα γρανάζια δήθεν αμετάκλητων δεσμεύσεών τους έναντι του ενιαίου νομίσματος.

Lukas
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να συγχαρώ τον κ. Giansily για την ισορροπημένη του έκθεση και να δηλώσω ότι συμφωνώ μαζί του στο ότι τα εξαιρετικά υψηλά συναλλαγματικά αποθέματα θα αποτελέσουν κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου απαραίτητο συντελεστή ασφάλειας. Διότι μία επιτυχής κερδοσκοπική επίθεση στο ενιαίο νόμισμα στη συγκεκριμένη φάση, θα είχε ενδεχομένως σοβαρότατες συνέπειες για την ευρωπαϊκή οικονομία και θα προκαλούσε μεγάλες ζημιές. Είναι ωστόσο σαφές ότι το περίσσευμα συναλλαγματικών αποθεμάτων ύψους μέχρι και 200 δισ. δολαρίων δεν θα πρέπει να παραμείνει μακροπρόθεσμα ανεκμετάλλευτο. Είμαι συνεπώς της άποψης ότι είναι απόλυτα θεμιτό να προχωρήσουμε ήδη σήμερα σε σκέψεις για τους τρόπους που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν τα ποσά αυτά ενόψει του υψηλού ποσοστού ανεργίας στην Ευρώπη. Οπωσδήποτε θα είναι απαράδεκτο να τα αφήσουμε ανεκμετάλλευτα για ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απ΄ ό, τι είναι απόλυτα αναγκαίο.
Γενικά, είναι γνωστό ότι τόσο στο επίπεδο της Κοινότητας όσο και στο επίπεδο των περισσοτέρων κρατών μελών είναι λιγοστά τα διαθέσιμα κονδύλια για την έρευνα. Στο πεδίο αυτό η κατάσταση είναι σαφώς καλύτερη στην Αμερική και την Ιαπωνία. Με ενισχυμένη την έρευνα και με περισσότερες καινοτομίες θα ήταν δυνατόν να επιτύχουμε την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και με τον τρόπο αυτό να δώσουμε νέες ωθήσεις ως προς την πολιτική της απασχόλησης. Έτσι θα μπορούσαν προπάντων να ενισχυθούν από τεχνολογική άποψη οι ΜΜΕ, η σπονδυλική στήλη στην οικονομία της ΕΕ, και να προωθηθούν ως προς την ανταγωνιστικότητά τους. Τέλος, υποστηρίζω ότι το πλεόνασμα των συναλλαγματικών αποθεμάτων θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί στοχοθετημένα για συγκεκριμένα ερευνητικά προγράμματα, ώστε να καταστεί δυνατή η επιτυχής καταπολέμηση του κυρίου προβλήματος, η καταπολέμηση της τεράστιας ανεργίας.

Herman
Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Castagnθde έχει δίκιο, τα αποθέματα δεν είναι μόνο απαραίτητα για τη ρύθμιση των διεθνών πληρωμών. Είναι, επίσης, απαραίτητα για τη διενέργεια παρεμβάσεων των αγορών και χρησιμεύουν επίσης ως αντιστάθμισμα για τη νομισματική κυκλοφορία. Συνεπώς, απατούνται όσοι νομίζουν ότι μπορούν να διατεθούν τα αποθέματα αυτά στον προϋπολογισμό για κάποιο άλλο σκοπό. Τα χρήματα αυτά, δεν είναι χρήματα του κράτους, δεν είναι χρήματα του προϋπολογισμού, είναι χρήματα των τραπεζών. Ακόμα και όταν εθνικοποιηθούν πλήρως οι τράπεζες προκειμένου να μειωθούν τα αποθέματα, πρέπει να μειωθεί η κυκλοφορία του χρήματος που αποτελεί το αντιστάθμισμα. Συνεπώς, σας παρακαλώ να θυμηθείτε λίγο τη στοιχειώδη λειτουργία του νομίσματος στην Ευρώπη. Πριν χρησιμοποιήσουμε τα χρηματα που δεν είναι διαθέσιμα για την εξυπηρέτηση πολιτικών στόχων ας λάβουμε υπόψη την πραγματικότητα του σημερινού τραπεζικού συστήματος.
Πάντως, υποστηρίζω πλήρως τον κ. Giansily, κυρίως όταν στην αρχή, όταν δεν γνωρίζουμε ακόμη πως θα εξελιχθούν τα πράγματα, είναι απόλυτα απαραίτητο να υπάρχει ένα ελάχιστο αποθεμάτων προκειμένου να μπορούμε να παρεμβαίνουμε στις αγορές.
Γνωρίζω ότι μάλλον με τη μεταβολή των επιτοκίων θα μπορούμε να επηρεάζουμε τις ισοτιμίες, όμως γνωρίζουμε επίσης ότι είναι προτιμότερο να έχουμε πολλές χορδές στο τόξο μας παρά μόνο μία. Εάν σπάσει, δεν έχουμε πλέον τίποτα. Ενώ εδώ, όταν έχουμε σημαντικά αποθέματα μπορούμε να επέμβουμε εάν ο χειρισμός ή η αυξομείωση των επιτοκίων δεν επαρκούν, προκειμένου να αποθαρρυνθούν ορισμένες κερδοσκοπικές επιθέσεις στο μελλοντικό ευρώ.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, κύριε Πρόεδρε, συνυπογράφω πλήρως την έκθεση Giansily και θα υπερψηφίσουμε το μεγαλύτερο μέρος των υπόλοιπων τροπολογιών που κατατέθηκαν, εκτός ορισμένων που θα μπορούσαν να τροποποιηθούν προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διεθνής συγκυρία.

Blokland
Κύριε Πρόεδρε, ο σχηματισμός της ζώνης ευρώ έχει σαν επακόλουθο ότι κράτη μέλη με μια σχετικά ανοικτή οικονομία αποτελούν ξαφνικά μέρος μιας σχετικά κλειστής οικονομίας. Έτσι ένα μεγάλο μέρος των σημερινών επισήμων αποθεμάτων συναλλάγματος θα γίνει κάποια στιγμή περιττό. Αρα θα μπορέσουμε εν καιρώ να τα διαθέσουμε, κάτα τέτοιο τρόπο όμως ώστε να μη διαταραχθεί η αγορά. Συνοψίζοντας, χρειάζεται σύνεση. Το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών πρέπει να έχει τα μάτια του δεκατέσσερα. Δεν υπάρχει όμως λόγος να υποθέσουμε ότι το ΕΣΚΤ δεν θα κάνει ακριβώς αυτό. Σε αυτό το σημείο, το παρόν ψήφισμα αποτελεί υποστηρίξη της προτεινόμενης πολιτικής.
Ένα μέρος του προβλήματος λύνεται μόνο του. Πάνω από το ένα τέταρτο των σημερινών επισήμων αποθεμάτων αποτελείται από συναλλάγματα που θα μετατραπούν σε ευρώ. Από την 1η Ιανουαρίου 1999 δεν θα συγκαταλέγονται πια στα αποθέματα συναλλάγματος, αλλά στα εσωτερικά ενεργητικά. Δεν θα επιτρέπεται η χρήση τους για την πληρωμή κρατικών χρεών. Η νομισματική χρηματοδότηση απαγορεύεται από τη Συνθήκη.
Κατά τις διαβουλεύσεις μας πρέπει να φυλαχθούμε από μονομερείς ανησυχίες για πολύ ισχυρό ευρώ σε σχέση με την τιμή του δολαρίου. Πράγματι, ένα σχετικά ισχυρό ευρώ ωφελεί τις εισαγωγές από την Αμερική και φρενάρει της εξαγωγές από την Ευρώπη. Αλλά ένα ασθενές ευρώ θα δελεάσει τις αμερικανικές επιχειρήσεις να προβούν σε συγχωνεύσεις με ευρωπαϊκές επιχειρήσεις ή να τις απορροφήσουν. Και ούτε αυτό δεν θα θέλαμε.
Το συμπέρασμα είναι ένα: προέχει πάντα η εσωτερική σταθερότητα του ευρώ. Η εξωτερική του αξία απορρέει από τη νομισματική πολιτική. Ανάλογα με τις δυνατότητες που ανοίγουν οι εξελίξεις στη διεθνή αγορά συναλλάγματος, μπορούν τα επίσημα αποθέματα συναλλάγματος να συρρικνωθούν και να διατηρηθούν σε χαμηλότερο επίπεδο. Πληρωμές σε διεθνείς οργανώσεις όπως τα Ηνωμένα Έθνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μας δίνουν μια εξαιρετική ευκαιρία για κάτι τέτοιο. Ανά πάσα στιγμή πρέπει όμως να παρακολοθούμε τις επιπτώσεις στις τιμές συναλλάγματος. Κατ' επέκταση ισχύει το ίδιο και για τα αποθέματα χρυσού. Δεν μου αρέσει όμως η ιδέα ενός χρυσού νομίσματος ευρώ, διότι θα αποτελούσε ένα μάλλον ιδιόρρυθμο σύμβολο ευρωπαϊκής ενότητας.

Peijs
Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω τον κ. Giansily για την προσεκτική του έκθεση. Από την έκθεση προκύπτει ότι τα 330 δις. αποθέματα συναλλάγματος μπορούν μακροπρόθεσμα να μειωθούν. Συμφωνώ. Η αμερικανική Federal Reserve Bank διατηρεί αναλόγως πολύ μικρότερα αποθέματα, ενώ η κατάσταση στην Αμερική θα συγκρίνεται στο μέλλον με την ευρωπαϊκή. Για την εξωτερική τιμή του δολαρίου, η Federal Reserve Bank ακολουθεί μια πολιτική της benign neglect , της καλοήθους ολιγωρίας, εφάμιλλη με την αναμενόμενη μελλοντική στάση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Σαν σύνολο, η αμερικανική οικονομία συγκρίνεται ως προς τον ανοικτό της χαρακτήρα και τον όγκο των εξαγωγών με τη μελλοντική ζώνη ευρώ. Οι κεντρικές τράπεζες έχουν άλλωστε κίνητρο να συντηρούν μια αποτελεσματική ποσότητα αποθεμάτων συναλλάγματος, διότι και στο μέλλον ένα μέρος των τόκων των εν λόγω αποθεμάτων θα προστεθούν στα αποθέματα των εθνικών τραπεζών. Στις Κάτω Χωρές η αναλογία είναι 95 και 5 %. Το 95 % καταλήγει στο κράτος, μια λιγότερη ευνοϊκη αναλογία θα αποδίδει ανάλογα λιγότερη αύξηση των αποθεμάτων.
Κι όμως τα αποθέματα συναλλάγματος χρειάζονται. Στα τέλη του Δεκεμβρίου 1998, γίνονται δυνατές οι επεμβάσεις στις αγορές συναλλάγματος σε μεγάλη κλίμακα και με συμφωνημένες τιμές. Αυτή τη στιγμή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν γερμανικά μάρκα, γαλλικά φράγκα κ.λπ. Στο επόμενο στάδιο θα ξεκινήσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τη νομισματική της πολιτική. Τα αποθέματα σε γερμανικά μάρκα και γαλλικά φράγκα μετατρέπονται αυτόματα σε εσωτερικό ενεργητικό. Παραμένει όμως ένα αξιόλογο απόθεμα σε δολάρια και χρυσό. Για τη σταθερότητα και την αξιοπιστία της τράπεζας, μπορεί να έχει σημασία να διατηρηθούν αρκετά αποθέματα. Θα ήθελα να ρωτήσω τον Επίτροπο κατά πόσο έλαβε μηνύματα ότι οι χρηματαγορές πιστεύουν στις τιμές όπως καθορίστηκαν.
Αλλο ένα και επείγον θέμα, κύριε Επίτροπε είναι το εξής. Στις Κάτω Χωρες συζητείται ήδη πώς θα εισαχθούν τα ευρωνομίσματα και -χαρτονομίσματα. Στο σχέδιο του legal big bang που υποστήριξε και η ολλανδική Βουλή, χρειάζεται να διανεμηθούν πριν από τη 1η Ιανουαρίου 2002 τα ευρωνομίσματα και χαρτονομίσματα, ενώ δεν αποτελούν ακόμα νόμιμο μέσον πληρωμής. Όπως περίπου ο τουρίστας αγοράζει πεσέτες πριν αναχωρήσει για την Ισπανία - δεν μπορεί ακόμη να πληρώσει με αυτά. Για τη λεγόμενη frontloading , την πρόωρη φόρτωση, χρειάζεται άδεια από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Θα παροτρύνει η Επιτροπή την Ευρωπαϊκή Κεντρική Ττράπεζα να λάβει σύντομα μια θετική απόφαση; Κατά τα άλλα είμαι υπέρ των χρυσών νομισμάτων, ακριβώς για αυτόν το λόγο, κύριε Blokland.

Garcνa-Margallo y Marfil
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να συγχαρώ τον εισηγητή για αυτή τη θαυμάσια έκθεση. Κύριε Επίτροπε, ειπώθηκε, με λίγο γαλλική υπερβολή, ότι η καθιέρωση του ευρώ είναι το πιο σημαντικό γεγονός που έχει ζήσει η Ευρώπη από το 1917. Ωστόσο, το βέβαιο είναι ότι οι Ευρωπαίοι απορροφηθήκαμε από τις εσωτερικές πτυχές του ευρώ και αρχίσαμε πολύ αργά να ασχολούμαστε με τις εξωτερικές του πτυχές.
Από την προ διετίας Διάσκεψη της Ουάσιγκτον, κατά την οποία προσεγγίστηκαν για πρώτη φορά αυτές οι εκθέσεις, και ιδιαίτερα από την άνοιξη, όταν έγινε η επιλογή των χωρών που θα συμμετάσχουν στο πρώτο κύμα, μέχρι σήμερα, οι εξωτερικές και εσωτερικές συνθήκες έχουν αλλάξει. Η ασιατική κρίση, η ρωσική κρίση, η λατινοαμερικανική κρίση, η πτώση του δολλαρίου, επέβαλαν - όπως είχε την ευκαιρία να εξηγήσει απόψε ο κ. Επίτροπος - μία αναθεώρηση προς τα κάτω των προβλεπόμενων αναπτυξιακών μεγεθών. Υπό τις συνθήκες αυτές επικροτείται το γεγονός ότι η έκθεση συνιστά σύνεση στη διαχείριση των αποθεμάτων. Το ερώτημα, κύριε Επίτροπε, είναι τι κινήσεις πρέπει να γίνουν υπό τις παρούσες συνθήκες, για να μην αποβεί το ευρώ υπερβολικά ακριβό, να μην ακριβύνει τις εξαγωγές μας και να μην βλάψει την απασχόληση. Όμως, ετούτες τις στιγμές, η σύνεση στη διαχείριση των αποθεμάτων δεν αρκεί για να αποτραπούν αυτές οι επιπτώσεις στην ήδη αρκετά επιβραδυνθείσα ανάπτυξη. Ετούτες τις στιγμές απαιτείται - όπως λέει και η έκθεση - ένας καλύτερος συντονισμός των ενδιαφερόμενων κυβερνήσεων, και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων με τις εξωευρωπαϊκές, στη διαχείριση του διεθνούς νομισματικού συστήματος. Ο συντονισμός αυτός θα είναι δύσκολος όσο στον τομέα της πολιτικής δεν υπάρχει εξωτερικό ευρώ και θα ήταν δύσκολη η αναθεώρηση ή η καθιέρωση ενός συστήματος τύπου Bretton Woods όσο το ευρώ δεν έχει καμία πολιτική αρχή να το διοικεί, τιμονιέρη στο πλοίο που πρόκειται να καθελκύσουμε.

Porto
Θα ξεκινήσω εκφράζοντας τα συγχαρητήριά μου στο συνάδελφο Giansily για την εξαίρετη έκθεσή του, με την οποία και εγώ συμφωνώ. Πέρα από διάφορα προβλήματα πιο τεχνικής φύσεως, αυτό που θα πρέπει να τεθεί στο επίκεντρο των ανησυχιών μας, όσον αφορά τη σύσταση των συναλλαγματικών αποθεμάτων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, είναι το υπερβάλλον ποσό διαθεσίμων δολαρίων.
Πρόκειται για ένα ποσό τεράστιο, γύρω στα 400 δισεκατομμύρια δολάρια, που προέρχεται από το «κληροδότημα» των συναλλαγματικών διαθεσίμων των διαφόρων εθνικών κεντρικών τραπεζών. Είναι ένα ποσό για το οποίο δεν μπορούν να βρεθούν τρόποι άμεσης και χρήσιμης αξιοποίησης, ιδίως εάν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών που συμμετέχουν στο ευρώ θα παύσουν πλέον να αποτελούν εξωτερικές συναλλαγές. Αντιμετωπίζοντας το θέμα ρεαλιστικά, θα μπορούσε κανείς να προβλέψει ότι οι μελλοντικές ανάγκες θα κυμαίνονται μεταξύ 50 και 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων, δηλαδή ένα ποσό που αντιστοιχεί στο ένα όγδοο, ή το πολύ στο ήμισυ των υπαρκτών συναλλαγματικών διαθεσίμων.
Εξάλλου, δεν θα μπορούσε να μας γοητεύσει οποιοσδήποτε στόχος, όσο ευγενικός κι αν είναι αυτός, για άμεση αξιοποίηση αυτών των διαθεσίμων μέσω της αισθητής αύξησης των πωλήσεων δολαρίων στις διεθνείς χρηματαγορές, με συνεπαγόμενη πτώση της ισοτιμίας του εν λόγω νομίσματος σε σχέση με το ευρώ.
Πρόκειται για ένα ενδεχόμενο το οποίο ίσως να είναι ελκυστικό, από τη στιγμή που θα μπορούσε να αναδείξει ένα υπερτιμημένο ευρώ, με όλο το κύρος που συνεπάγεται για το συγκεκριμένο νόμισμα. Αλλά οφείλουμε να θέσουμε σε πρώτη μοίρα τη μέριμνα για διατήρηση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας, η οποία ενδέχεται να υπονομευθεί - πρέπει να είμαστε ρεαλιστές - εάν το ευρώ είναι υπερβολικά ακριβό. Οι επιχειρηματίες μας θα αντιδρούσαν αρνητικά σε μια τέτοια εξέλιξη, με συνέπεια να μειωθούν αισθητά οι επενδύσεις και οι θέσεις απασχόλησης.
Η αξιοπιστία ενός νομίσματος, άλλωστε, δεν συναρτάται από την πέραν του δέοντος υπερτίμησή του. Μια πραγματική και διαρκής αξιοπιστία θα πρέπει μάλλον να συνδέεται με την ορθή ισοτιμία του εν λόγω νομίσματος στις εξωτερικές συναλλαγές, που με τη σειρά της αποτελεί συνάρτηση της σταθερότητάς του στην εσωτερική αγορά, κάτι που, εκτός των άλλων, αιτιολογεί την καταβολή κάθε προσπάθειας ώστε να εξασφαλισθεί αυτή η σταθερότητα, ιδίως μέσω της τήρησης του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, όπως τόνισε και ο εισηγητής στην αρχική του παρέμβαση.

Mendes Bota
... βρίσκεται στο προσκήνιο, αλλά τα σχέδιά της για αξιοποίηση μέρους των συναλλαγματικών διαθεσίμων των κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών που συμμετέχουν στη ζώνη του ευρώ - μια άποψη, άλλωστε, που συμμερίζεται και ο Lionel Jospin - με σκοπό την προώθηση μιας ευρείας πολιτικής πρωτοβουλίας με στόχο την οικονομική ανάκαμψη της Ευρώπης στραμμένη προς τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, στερούνται πρώτα απ' όλα από τις απαραίτητες ενισχυμένες επιφυλάξεις.
Για τον πρόσθετο λόγο ότι δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί, με έναν ελάχιστο βαθμό ακρίβειας, το τμήμα των νομισματικών αποθεμάτων του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών που θεωρείται πλεονάζον. Είναι γεγονός ότι, με την έλευση του ευρώ και την έναρξη του τρίτου σταδίου της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, περιορίζονται ουσιαστικά οι συναλλαγματικοί κίνδυνοι που απορρέουν από τις πράξεις με εθνικά νομίσματα. Είναι επίσης γεγονός ότι σημαντικός όγκος των σημερινών εξωτερικών εμπορικών συναλλαγών θα μεταβληθεί σε εσωτερικές συναλλαγές, εφόσον αυτές θα πραγματοποιούνται μέσα στην ίδια τη ζώνη του ευρώ, μειώνοντας έτσι δραστικά τις ανάγκες συναλλαγματικών αποθεμάτων ως μέσο εξωτερικών πληρωμών.
Αλλά παραμένει η ανάγκη να προσδιορισθεί επακριβώς τι σημαίνουν αυτά τα πλεονάσματα. Ορισμένοι κάνουν λόγο για 50 δισεκατομμύρια δολάρια, άλλοι για 300 δισεκατομμύρια δολάρια. Και δεν είναι καν δεδομένο το γεγονός ότι τα συναλλαγματικά διαθέσιμα είναι πράγματι πλεονάζοντα. Πρώτα και κύρια, επειδή προβλέπεται να δημιουργηθούν σημαντικά αποθέματα σε γερμανικά μάρκα, που θα μετατραπούν αυτομάτως σε ευρώ μετά την 1η Ιανουαρίου του προσεχούς έτους, παύοντας έτσι να θεωρούνται συναλλαγματικά διαθέσιμα και αποτελώντας πλέον απλώς και μόνο εσωτερικά στοιχεία ενεργητικού.
Από την άλλη, δεν θα είναι εύκολη υπόθεση να αντικρουσθεί η ευρεία αυτονομία που θα απολαμβάνουν οι εθνικές κεντρικές τράπεζες όσον αφορά τη διαχείριση των συναλλαγματικών τους διαθεσίμων, με την επιβολή συγκεκριμένων τρόπων αξιοποίησης αυτών των διαθεσίμων κατόπιν πολιτικών αποφάσεων των κυβερνήσεων των κρατών μελών. Επομένως, όλα οδηγούν στη χάραξη της ορθής στρατηγικής που συνίσταται σε μια περιορισμένη παρέμβαση στον τομέα της διαχείρισης των στοιχείων ενεργητικού που θα αποτελούν τα αποθέματα του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών, αποτρέποντας τον κίνδυνο μιας γοργής υποτίμησης του δολαρίου σε σχέση με το ευρώ, πράγμα που θα ήταν καταστροφικό για τις εξαγωγές της Ευρωπαίκής Ένωσης.
Η διατήρηση ενός σημαντικού όγκου συναλλαγματικών διαθεσίμων σε δολάρια και σε γιεν θα είναι βεβαίως η καλύτερη δικλείδα ασφαλείας, ώστε να αποφευχθούν οι κερδοσκοπικές θύελλες που θα μπορούσαν να σαρώσουν τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές στην παρούσα φάση μετάβασης προς το ευρώ, δίδοντας τη δυνατότητα να υπάρχουν σταθεροποιητικές παρεμβάσεις και συμβάλλοντας ταυτόχρονα στην αύξηση του κύρους του ευρώ ως κεντρικό σημείο αναφοράς νομισματικής σταθερότητας και αξιοπιστίας σε παγκόσμιο επίπεδο.

de Silguy
Κύριε Πρόεδρε, σας υπόσχομαι να είμαι όσο το δυνατόν περισσότερο συνεκτικός και σύντομος και σας ευχαριστώ που δεχθήκατε να παρατείνετε λίγο τη συζήτηση αυτή.
Κυρίες και Κύριοι Ευρωβουλευτές, τη στιγμή κατά την οποία η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα καταρτίζει του κανόνες λειτουργίας της, δίκαια ο κ. Giansily μας καλεί να εξετάσουμε το πρόβλημα των συναλλαγματικών διαθεσίμων κατά το τρίτο στάδιο της ΟΝΕ.
Εν πρώτοις, επιθυμώ να τονίσω ότι εκφράζομαι εδώ, με την επιφύλαξη, βέβαια, των απόψεων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία δυνάμει του άρθρου 105, είναι υπεύθυνση και αρμόδια για τη διαχείριση των αποθεμάτων. Δεν θέλω να παρέμβω στην ανεξαρτησία του οργάνου αυτού.
Γενικά, η Επιτροπή συμμερίζεται την ουσία της ανάλυσης του εισηγητή. Όμως, υπάρχει ένα σημείο σχετικά με το οποίο θα ήθελα να παρέμβω γιατί μπορεί να μας θέσει ένα πρόβλημα. Πρόκειται για το θέμα του βέλτιστου επιπέδου των συναλλαγματικών αποθεμάτων. Βέβαια, δεν θα υπάρχει πλέον λόγος για παρέμβαση στις συναλλαγματικές αγορές για τη σταθεροποίηση των συναλλαγματικών ισοτιμιών μεταξύ των νομισμάτων των συμμετεχουσών χωρών, πράγμα το οποίο προφανώς μας απαλλάσσει από την ανάγκη να διαθέτουμε αποθέματα για το σκοπό αυτό. Όμως, είναι ένα μεγάλο βήμα να συμπεράνουμε ότι το σύνολο των αποθεμάτων που θα είναι στη διάθεση του ΕΣΚΤ θα είναι ανώτερο του βέλτιστου επιπέδου στοιχείων συναλλαγματικών αποθεμάτων και εγώ θα δίσταζα να το κάνω γιατί διερωτώμεθα πώς μπορούμε να εκτιμήσουμε ένα βέλτιστο επίπεδο συναλλαγματικών αποθεμάτων. Κύριε Wolf, τα στοιχεία σε συνάλλαγμα δεν είναι πλεονάζοντα χρήματα τα οποία κοιμούνται στα χρηματοκιβώτια των εθνικών κεντρικών τραπεζών. Και όπως ο κ. Herman, πιστέυω ότι σωστά τόνισε, δεν πρέπει ούτε να υπερεκτιμούμε το ποσό ούτε, κυρίως, να υποτιμούμε τη χρησιμότητά του.
Πιστεύω ότι στο πλαίσιο της ζώνης του ευρώ, προκειμένου να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό πρέπει να λάβουμε υπόψη μία σειρά στοιχείων. Το πρώτο στοιχείο, ακόμα και μετά την εισαγωγή του ευρώ, τα συναλλαγματικά αποθέματα της ζώνης του ευρώ, την 1η Ιανουαρίου 1999, θα είναι ακόμα αισθητά κατώτερα από τα αποθέματα που διαθέτουν οι κυριότερες ασιατικές χώρες. Σκέπτομαι, για παράδειγμα, την Κίνα της οποίας η αναλογία των συναλλαγματικών αποθεμάτων σε σύγκριση με το εξωτερικό εμπόριο θα είναι διπλάσια των αντίστοιχων της ζώνης του ευρώ. Και όμως, η Κίνα δεν διαθέτει μετατρέψιμο νόμισμα.
Δεύτερο στοιχείο. Πάντως, όσον αφορά τις βιομηχανικές χώρες τουλάχιστον, είναι δύσκολο να ορισθεί η παραδοσιακή σχέση μεταξύ του όγκου του διεθνούς εμπορίου και του επιπέδου των απαραίτητων συναλλαγματικών αποθεμάτων για ένα λόγο ο οποίος, εξάλου, συνδέεται με την ελεύθερη κυκλοφορία και την απελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων. Συμβουλεύθηκα μία ολόκληρη σειρά μελετών προκειμένου να προσπαθήσω να εκτιμήσω, να ποσοτικοποιήσω, το επίπεδο των πλεονασματικών αποθεμάτων στο πλαίσιο του ΕΣΚΤ. Είδα αποτελέσματα τα οποία κυμαινόντουσαν από 0 έως 200 δις ευρώ - 200 εκατ. δολλάρια - για να έχετε μία ιδέα του περιθωρίου αβεβαιότητας.
Τρίτο σημαντικό στοιχείο. Οι εθνικές κεντρικές τράπεζες θα προσαρμόσουν τον ισολογισμό τους κατά την άφιξη του ευρώ. Συνεπώς, το πέρασμα στο ευρώ θα μειώσει αυτόματα τα αποθέματα των ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών και τούτο για λόγους καθαρά τεχνικούς, ιδιαίτερα την κατάργηση των αποθεμάτων σε νομίσματα τα οποία θα εισέλθουν στο ευρώ, για παράδειγμα τα αποθέματα σε γερμανικά μάρκα της τράπεζας της Γαλλίας.
Τέταρτο στοιχείο. Ένα υψηλό επίπεδο συναλλαγματικών αποθεμάτων αποτελεί αποτελεσματικό μέσο προκειμένου να διατηρηθεί το τραπεζικό σύστημα σε μία κατάσταση διαρθρωτικής ανάγκης ρευστότητας. Εξ ορισμού, η ανάγκη αυτή είναι απαραίτητη για την ορθή άσκηση της νομισματικής πολιτικής και τον καθορισμό των επιτοκίων.
Πέμπτο στοιχείο. Ένα υψηλό επίπεδο αποθεμάτων του ΕΣΚΤ θα συνέβαλε στην αξιοπιστία του. Τούτο, στην αρχή, είναι απόλυτα απαραίτητο. Δεν θα ήταν σκόπιμο σήμερα, ιδίως λαμβανομένων υπόψη των αναταραχών που γνωρίζουμε στις χρηματοοικονομικές αγορές, να μειώσουμε την αξιοπιστία αυτή. Σας υπενθυμίζω - και στον κ. Metten ιδιαίτερα - ότι αν θιγεί η αξιοπιστία του ΕΣΚΤ θα εθίγετο και η αξιοπιστία του ευρώ πράγμα το οποίο θα μπορούσε να είχε ως αποτέλεσμα, τελικά, αύξηση των επιτοκίων, δηλαδή ένα αποτέλεσμα ακριβώς αντίθετο από αυτό που επιδιώκουμε με τη θέσπιση του ευρώ. Σας διαβεβαιώνω ότι τα αποθέματα δεν προορίζονται προκειμένου η Ευρώπη να καταστεί μία διεθνής ατμομηχανή, όμως αν υπάρχει ανάγκη έγχυσης ρευστότητας στο σύστημα υπάρχουν και άλλα μέσα εκτός από τη ρευστοποίηση των αποθεμάτων, πράγμα που θα επηρέαζε αρνητικά την αξιοπιστία του ίδιου του νομίσματος. Εξάλλου, πιστεύω ότι το σημείο αυτό τονίσθηκε έντονα και δίκαια από τον εισηγητή σας.
Τέλος, συγχαίροντας τον κ. Giansily για τη σοβαρή ανάλυσή του και τα σοβαρά συμπεράσματά του θα ήθελα, εντούτοις, να υπενθυμίσω ότι στον τομέα αυτό όπως τόνισε, νομίζω, ο κ. Χριστοδούλου, ο οποίος είναι πιο αρμόδιος από εμένα στο θέμα αυτό, δεδομένου ότι διετέλεσε Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας, στον τομέα αυτό μόνο η πείρα θα μας επιτρέψει να αποφανθούμε σχετικά με το κατάλληλο επίπεδο των συναλλαγματικών αποθεμάτων και ότι τούτο είναι κυρίως έργο και ευθύνη του ΕΣΚΤ.
Συνεπώς, η Επιτροπή έχει απόλυτη εμπιστοσύνη όσον αφορά την εκτέλεση των καθηκόντων αυτών από τα μέλη του Συμβουλίου των διοικητών των κεντρικών τραπεζών.

Πρόεδρος
Ευχαριστώ πολύ, κύριε De Silguy.
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 10.00.
(Η συνεδρίαση, διακοπείσα στις 19.25, συνεχίζεται στις 21.00)

Προστασία των εργαζομένων
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A4-0353/98) του κ. Correia, εξ ονόματος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για τη δεύτερη τροποποίηση της οδηγίας 90/394/ΕΟΚ σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που συνδέονται με την έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες κατά την εργασία (COM(98)0170 - C4-0310/98-98/0093(SYN)).

Correia
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η έκθεση που εξετάζουμε σήμερα ασχολείται με την πρόταση της Επιτροπής που προσβλέπει στη δεύτερη τροποποίηση της οδηγίας 90/394/ΕΟΚ σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που συνδέονται με την έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες κατά την εργασία.
Επί της ουσίας, αυτό που επιδιώκει η παρούσα πρόταση είναι να επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής της ισχύουσας οδηγίας, ούτως ώστε να συμπεριλάβει και τη σκόνη σκληρών ξύλων (δρυός και οξιάς), τις κατηγορίες 1 και 2 μεταλλαξιογόνων ουσιών και το μονομερές βινυλοχλωρίδιο.
Το άρθρο 118-Α της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει ότι το Συμβούλιο πρέπει να θεσπίζει, με την έκδοση οδηγιών, τις ελάχιστες αναγκαίες προδιαγραφές ώστε να συμβάλλει στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζει το βέλτιστο επίπεδο προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων. Σημειώνουμε με ευχαρίστηση τη λήψη οποιασδήποτε πρωτοβουλίας κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, και η προκειμένη είναι μία απ' αυτές. Λυπούμαστε όμως διότι η Επιτροπή δεν επωφελήθηκε της ευκαιρίας για να επεκτείνει ακόμη παραπέρα το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας ώστε να παγιώσει τις διατάξεις της οδηγίας 83/477/ΕΟΚ σχετικά με τις σκόνες ξύλου, από τη στιγμή που δεν προβλέπει τροποποιήσεις στο υφιστάμενο γενικό πλαίσιο, κινδυνεύοντας έτσι να προκαλέσει ουσιαστικές δυσκολίες σε περίπτωση που τα κράτη μέλη ή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο προβούν σε μια στενή νομική ερμηνεία των συγκεκριμένων διατάξεων. Τίθεται επιπλέον το ζήτημα ότι, σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο (αναφέρω επί λέξει), «θα πρέπει να αποφευχθούν σημαντικές διοικητικές, κανονιστικές και νομοθετικές διατάξεις οι οποίες αντίκεινται στην ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων».
Κατά τη συζήτηση της παρούσας έκθεσης, ο εκπρόσωπος της Επιτροπής μάς επεσήμανε ότι είχε διεξαχθεί μια μελέτη επιπτώσεων όσον αφορά τις διατάξεις που ανέφερα προηγουμένως, αλλά το γεγονός είναι ότι η εν λόγω μελέτη δεν δημοσιεύθηκε, οπότε δεν γνωρίζουμε τις πιθανές επιπτώσεις της έκδοσης της παρούσας οδηγίας επί των ΜΜΕ.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο επιδιώξαμε, με την πολύτιμη βοήθεια των συμβολών εκ μέρους άλλων βουλευτών, να συμβιβάσουμε το αναφαίρετο δικαίωμα των εργαζομένων στην υγεία και την επιθυμητή οικονομική ευρωστία των επιχειρήσεων, με ιδιαίτερη μέριμνα για τις ΜΜΕ, που αποτελούν τους βασικότερους φορείς δημιουργίας νέων θέσεων απασχόλησης, δίχως ωστόσο να ξεχάσουμε τις μεγάλες βιομηχανίες του κλάδου. Σε τελευταία ανάλυση, δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση λειτουργούν πάνω από 42 χιλιάδες βιομηχανικές μονάδες, η μεγάλη πλειοψηφία των οποίων είναι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που απασχολούν περίπου 1, 9 εκατομμύριο εργαζομένων. Σε μια περίοδο όπου κεντρική προτεραιότητα είναι η πάλη κατά της ανεργίας, οφείλουμε να παράσχουμε κίνητρα, είτε είναι φορολογικά, είτε οικονομικά, είτε υπό μορφή παρεκκλίσεων, ούτως ώστε το κόστος που συνεπάγεται της εφαρμογής αυτής της οδηγίας να είναι όσο το δυνατόν μικρότερο και ώστε το κόστος αυτό να μην επιβαρύνει αποκλειστικά τους επιχειρηματίες, με συνέπεια να αντανακλάται έμμεσα στους εργαζόμενους οι οποίοι, σε περίπτωση ενδεχόμενων πτωχεύσεων, θα βρεθούν τελικώς στην ανεργία.
Αναφορικά με την προστασία της υγείας των εργαζομένων, μια υπόθεση νευραλγικής σημασίας για τη δράση μας, πιστεύουμε ότι η Επιτροπή θα πρέπει να λάβει υπόψη της - και πολύ ορθώς το προτείνει - τις μέσες τιμές μεταξύ αυτών που καθορίζονται ως οριακές τιμές για την έκθεση κατά την εργασία. Σχετικά με αυτό, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι δεν έχουν προσδιορισθεί ακριβείς, επιστημονικώς επιβεβαιωμένες τιμές, και ότι οι απόψεις διίστανται μεταξύ 2 και 10 χιλιοστογράμμων ανά κυβικό μέτρο. Η επιλογή των 5 mg/m3 , παρ' ότι επίσης δεν θεμελιώνεται σε επιστημονικές βάσεις, είναι κατά τη γνώμη μου ορθή. Δεν θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο σε ό, τι αφορά τα είδη ξύλων που περιλαμβάνονται στην παρούσα πρόταση οδηγίας. Παρ' όλο που είναι επιστημονικώς επιβεβαιωμένη μόνο η καρκινογόνος ικανότητα της σκόνης ξύλου δρυός και οξιάς, που με την εισπνοή της προκαλεί αδενοκαρκίνωμα της μύτης, φρονούμε ότι, λαμβάνοντας υπόψη τη βιοχημική συγγένεια που υπάρχει ανάμεσα στα διάφορα είδη σκληρών ξύλων, μια συγγένεια που απορρέει από τον υπολογισμό των πιθανοτήτων, θα έπρεπε για προληπτικούς λόγους να καλύπτονται από αυτή την οδηγία όλα τα σκληρά ξύλα, ανεξαρτήτως της συνέχισης των ερευνών για τις ενδεχόμενες καρκινογόνους επιπτώσεις της εισπνοής σκόνης ξύλου, που στο εξής θα πρέπει να διεξάγονται για όλα τα είδη ξύλου.
Βάσει των προτάσεων που ανέπτυξα προηγουμένως, υποβάλλουμε μια σειρά τροπολογιών στο κείμενο της Επιτροπής. Εφόσον αυτή γνωρίζει πως οι εν λόγω τροπολογίες εγκρίθηκαν ομόφωνα κατά την ψηφοφορία στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, ευελπιστούμε ότι θα τις αποδεχθεί και θα τροποποιήσει αναλόγως την αρχική της πρόταση. Τελειώνω ευχαριστώντας όλους όσους βοήθησαν στη σύνταξη της παρούσας έκθεσης.

Skinner
Καλωσορίζω την έκθεση του κ. Correia επειδή γνωρίζω πόσο σκληρά εργάσθηκε γι' αυτήν. Η υγεία και η ασφάλεια δεν αποτελούν το πλέον δημοφιλές θέμα συζήτησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά ο κ. Correia αφιέρωσε ορισμένο χρόνο στο πλαίσιο της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων προκειμένου να αναπτύξει κάτι που ελπίζω ότι θα εξελιχθεί σε μελλοντική σταδιοδρομία σε αυτόν τον τομέα. Η κοινοβουλευτική επιτροπή πέτυχε ορισμένες συμβιβαστικές λύσεις, οι οποίες πιστεύω ότι πράγματι θα υπερψηφισθούν στην Ολομέλεια αυτή την εβδομάδα.
Οι καρκινογόνες επιπτώσεις του σκληρού ξύλου, όπως μόλις ακούσαμε, προκαλούν την πιο μεγάλη ανησυχία στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το γεγονός ότι σήμερα καλύπτουμε με τη συγκεκριμένη οδηγία όλα τα σκληρά ξύλα αποτελεί μια καλή αρχή. Όπως αναφέρει ο κ.Correia, οι οριακές τιμές που έχουν ορισθεί ανταποκρίνονται σε ένα κοινό ευρωπαϊκό πρότυπο. Φυσικά κάθε κράτος μέλος θα έχει τη δυνατότητα να καθορίσει κατά βούληση πρότυπα πολύ υψηλότερα από αυτό, αλλά ένα πράγμα είναι εντελώς σαφές: πρόκειται για κάτι που θα αναθεωρηθεί κατά τα προσεχή έτη και το οποίο είμαι σίγουρος ότι όλοι θα θέλουμε να επανεξετάσουμε, προκειμένου να μπορούμε να προσφέρουμε τα υψηλότερα πρότυπα στους εργαζόμενους της βιομηχανίας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν μη τι άλλο, είναι μια αρχή.
Από την άποψη των συμβιβαστικών αυτών λύσεων θα έλεγα ότι η χρηματοδοτική ενίσχυση για τέτοιου είδους αλλαγές μπορεί ενδεχομένως να προκαλέσει κάποια ανησυχία, και ίσως η Επιτροπή να δώσει κάποια απάντηση στο συγκεκριμένο θέμα. Καταστήσαμε σαφές ότι δεν μπορούμε πλέον να ανεχθούμε τις καρκινογόνους επιπτώσεις των συγκεκριμένων βιομηχανιών όπου η μαζική παραγωγή σκόνης ξύλου, την οποία οι άνθρωποι εισπνέουν, καταλήγει στη δημιουργία μεταλλαξιογόνων ουσιών που προκαλούν αγνώστου ταυτότητας μαζικές ασθένειες από τις οποίες νοσούν κάθε χρόνο πολλοί από τους απροστάτευτους εργάτες μας στην Κοινότητα.
Θα ήθελα να τελειώσω εδώ με μία σύντομη παρατήρηση: ο κ. Correia συνάντησε δυσκολίες και επέδειξε αποφασιστικότητα κατά τις συζητήσεις του θέματος αυτού στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής επιτροπής, και προτείνω σε όλους τους βουλευτές του Κοινοβουλίου να υπερψηφίσουν την έκθεσή του.

Pronk
Κύριε Προεδρε, η ασφάλεια και η υγεία αποτελούν μεγάλη υπόθεση για όλους. Ο Ευρωπαίος πολίτης τις θεωρεί από τα πολυτιμότερα αγαθά. Στα πλαίσια της κοινωνικής πολιτικής, η Ευρωπαϊκή Ένωση προσέδωσε επίσης μεγάλη προσοχή στην ασφάλεια και την υγεία. Εκδόθηκαν πολλές οδηγίες, και μία από αυτές είναι η παρούσα οδηγία. Κάθε οδηγία αναλαμβάνει να ρυθμίσει ό, τι δεν έχει ρυθμισθεί ακόμη και βλάπτει την υγεία.
Ένας αδαής αναγνώστης, όμως, δυσκολεύεται πλέον πολύ να βρει άκρη σε αυτό το λαβύρινθο των οδηγιών. Για αυτόν τον λόγο, θα ήθελα να ρωτήσω κάτι την Επιτροπή πριν σχολιάσω την έκθεση. Θα μπορούσε η Επιτροπή να αναθέσει μια μελέτη, παραδείγματος χάρη στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας - βλέπω εδώ τον κ. Monti και σκέφτηκα αμέσως το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας - για το πώς να διευκολυνθεί η πρόσβαση στο σύνολο των οδηγιών, κατατάσσοντάς τες κατά διαφορετικό τρόπο; Γνωρίζω ότι το πανεπιστημίο επιχείρησε κάτι τέτοιο, και με επιτυχία, για την Ευρωπαϊκή Συνθήκη, δυστυχώς ο πολιτικός κόσμος δεν το ακολούθησε. Θα ήθελα να προτείνω κάτι τέτοιο για την παρούσα υπόθεση και ερωτώ αν μπορείτε να αναθέσετε μια ανάλογη μελέτη.
Ως προς την οδηγία, ευχαριστώ θερμά τον κ. Correia για την πολλή δουλειά του. Θεωρώ καλό που επιχείρησε κάποια διεύρυνση. Το θέμα που έθεσε πριν από λίγο, είναι κάπως δύσκολο. Αποδείχθηκε επιστημονικά ή όχι; Πιστεύω ότι πέτυχε καλές συμβιβαστικές λύσεις και τον συγχαίρω.
Δεν ευσταθεί όμως ότι συμφωνήσαμε με όλες τις τροπολογίες. Δεν συμφωνήσαμε για δύο από αυτές, τις τροπολογίες αριθ. 1 και 2. Δεν συμφωνήσαμε με την τροπολογία αριθ. 1, επειδή δεν διευκρινίστηκε τι εννοούν με μια μεταβατική περίοδο. Πρόκειται για τη συνηθισμένη μεταβατική περίοδο ή για μια μεταβατική περίοδο μετά τη θέση σε ισχύ της οδηγίας; Δεν διευκρινίζεται καθόλου και αυτό δημιουργεί σύγχυση. Η τροπολογία αριθ. 2 είναι λανθασμένη επί της αρχής, διότι ζητείται χρηματοδοτική ενίσχυση από τα κράτη μέλη για επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Σύμφωνα με το ισχύον σύστημα, τα προβλήματα αυτού του είδους πρέπει να διευθετούνται στις ίδιες τις οδηγίες. Θα ήθελα να μάθω εδώ την άποψη της Επιτροπής, η οποία ασφαλώς θα μας το διευκρινίσει.
Με την υπόλοιπη γνωμοδότηση δεν έχω κανένα πρόβλημα, ίσα-ίσα που έμεινα πολύ ικανοποιημένος. Θα ήθελα όμως να διαγραφούν οι δύο πρώτες τροπολογίες. Ελπίζω να συμφωνήσει σε αυτό η πλειοψηφία του Σώματος.

Ojala
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, η πρόταση της Επιτροπής να συμπεριληφθεί στο πεδίο της οδηγίας περί καρκινογόνων παραγόντων και η έκθεση των εργαζομένων στην σκόνη ξύλου της δρυός και της οξυάς, είναι καλή. Ακριβώς έτσι πρέπει να ενεργήσουμε. Πρέπει να συμπληρώνουμε τις υφιστάμενες οδηγίες όταν παρουσιαστούν επιστημονικές αποδείξεις, αποδείξεις τις οποίες έχουμε τώρα για τις περιπτώσεις της δρυός και της οξιάς. Όσον αφορά τα λοιπά φυλλοβόλα δένδρα, σύμφωνα με τις έρευνες που έχουν διεξαχθεί, μπορούμε να πούμε πως η καρκινογόνος ικανότητά τους στον άνθρωπο είναι πιθανή, χωρίς όμως αυτή να έχει αποδειχθεί ακόμη οριστικά από επιδημιολογικές μελέτες. Η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων έχει αποφασίσει να εφαρμόσει στο εν λόγω θέμα την αρχή της προφύλαξης, προτείνοντας να επεκταθεί η κάλυψη που παρέχει η οδηγία ώστε να περιλαμβάνει όλα τα φυλλοβόλα δένδρα.
Αντιθέτως, για τα κωνοφόρα δένδρα δεν υπάρχουν ακόμα αντίστοιχες επιστημονικές ενδείξεις. Τα κωνοφόρα δένδρα είναι πιό μαλακά από τα πιό σημαντικά σκληρά δένδρα, γεγονός το οποίο κάνει την σκόνη τους λιγότερο επικίνδυνη. Για παράδειγμα, δεν υπάρχουν ακόμα επιστημονικές ενδείξεις για την καρκινογόνο ικανότητα των βιομηχανικά πιό σημαντικών δένδρων της Φινλανδίας, του πεύκου, του έλατου και της σημύδας. Φυσικά, εφόσον έχουμε καινούργια επιστημονικά δεδομένα σχετικά με το εν λόγω θέμα, θα πρέπει η οδηγία να αναθεωρηθεί και για αυτά τα είδη δένδρων. Είναι όμως άσκοπο σε αυτήν την φάση να επεκτείνουμε την κάλυψη της οδηγίας ώστε να περιλαμβάνει όλα τα είδη δένδρων, εφόσον δεν έχουμε επιστημονικές αποδείξεις.
Πρέπει εντούτοις να θυμηθούμε πως η ενδεχόμενη καρκινογόνος ικανότητα δεν είναι το μόνο πρόβλημα σχετικά με την σκόνη ξύλων. Όλες οι σκόνες ξύλων προκαλούν προβλήματα υγείας, μεταξύ άλλων αλλεργία. Όμως αυτό το θέμα δεν εμπίπτει πιά στο πεδίο της υπό συζήτηση οδηγίας.
Η πρόταση της επιτροπής κατέληξε να εισηγηθεί οριακή τιμή 5.0 mg / τ.μ. για τις σκόνες ξύλων από φυλλοβόλα δένδρα, μια πολύ υψηλή οριακή τιμή. Σε πολλές χώρες αυτή δεν θα επιφέρει καμμία αλλαγή στην κατάσταση που επικρατεί. Η επιτροπή μας κατέληξε παρ' όλα αυτά στο να προτείνει αυτήν την υψηλή οριακή τιμή, αφού έλαβε επιβεβαίωση από την Επιτροπή για το ότι οι οριακές τιμές θα αναθεωρηθούν μελλοντικά προς τα κάτω. Μας είπαν ότι τόσο σύντομα όσο σε δύο χρόνια, ενδέχεται να υποβληθεί μια νέα πρόταση.
Η απαίτηση για την προστασία της υγείας των εργαζομένων στον χώρο εργασίας επιβάλλεται να έχει ως σημείο εκκίνησης την απόλυτη προστασία των εργαζομένων από την έκθεση σε καρκινογόνες ουσίες. Οποιαδήποτε οριακή τιμή και να οριστεί, εκτός από το μηδέν φυσικά, σημαίνει ήδη από μονή της, ότι αποδεχόμαστε μια κατάσταση όπου η υγεία των εργαζομένων κινδυνεύει. Η θέσπιση οριακών τιμών εμπεριέχει πάντοτε το στοιχείο του συμβιβασμού μεταξύ της υγείας των εργαζομένων από την μία πλευρά, και των οικονομικών και τεχνικών επιπτώσεων που προκαλούνται από τις ενέργειες για την προστασία των εργαζομένων, από την άλλη πλευρά. Τώρα που η σκόνη ξύλων έχει ενταχθεί στην οδηγία περί καρκινογόνων παραγόντων, μπορούμε μόνο να ελπίζουμε ότι η Επιτροπή θα προβεί το ταχύτερο δυνατόν στην υποβολή νέων προτάσεων, προκειμένου να συμπληρωθεί και η παρούσα οδηγία και να κατεβούν οι οριακές τιμές.

Schφrling
Κύριε Πρόεδρε και η δική μου Ομάδα, οι Πράσινοι, καλωσορίζει, φυσικά, την επέκταση αυτής της οδηγίας ώστε να συμπεριλαμβάνει επίσης τη σκόνη όλων των ειδών σκληρού ξύλου. Θεωρώ, επίσης, ότι η έκθεση έγινε πολύ καλή, έτσι όπως τη διετύπωσε ο εισηγητής, αλλά, επίσης, έπειτα από την ανάγνωση στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Θεμάτων. Μεταξύ άλλων θεωρώ ότι το κείμενο που αναφέρεται στην ανάγκη προσδιορισμού των οριακών τιμών είναι καλό, διότι, πάντοτε υπάρχουν κίνδυνοι για τους εργαζόμενους. Υπάρχουν τόσες πολλές μελέτες που το αποδεικνύουν αυτό, όχι μόνο για τα είδη του ξύλου που αναφέρονται στην πρόταση της Επιτροπής, αλλά και για όλα τα είδη σκληρού ξύλου. Εξακολουθούμε δε να μη γνωρίζουμε, όπως ανέφερε ο κ. Ojala, αν και τα είδη μαλακού ξύλου μπορούν να είναι καρκινογόνα, οπότε πρέπει φυσικά να διαπιστώσουμε επίσης αν αυτό συμβαίνει και, αν χρειαστεί, να τα προσθέσουμε μελλοντικά.
Νομίζω ότι είναι λίγο ατυχές αυτό που αναφέρεται στην πρόταση τροπολογίας υπ. αριθ. 1, δηλ. να αντιπαρατίθεται η απασχόληση και οι θέσεις εργασίας με την υγεία των εργαζομένων. Δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιούνται οι μεταβατικές περίοδοι, οι άδειες παρέκκλισης κλ.π. ως πρόφαση για να μην γίνεται ό, τι χρειάζεται ή για να αποφεύγονται οι επενδύσεις που ίσως πρέπει να κάνουν οι εταιρείες για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα αυτού του είδους, διότι, σε αντίθετη περίπτωση, το βάρος των δαπανών το επωμίζεται η κοινωνία - για να μη μιλήσουμε για το κόστος σε ανθρώπινο πόνο. Δεν μου αρέσει, λοιπόν, η διατύπωση της πρότασης τροπολογίας αριθ. 1.
Ο κ. Pronk αναφέρθηκε στο να μην υπάρχει δυνατότητα παροχής οικονομικής ενίσχυσης για αναδόμηση και προσαρμογή σε εταιρείες. Νομίζω ότι αυτό είναι απολύτως εσφαλμένο, διότι αποτελεί μέρος της κοινοτικής πολιτικής σ' ό, τι αφορά την αρχή της πρόληψης. Θεωρούμε ότι ο σεβασμός προς την αρχή της πρόληψης είναι εξαιρετικά σημαντικός. Τότε, ίσως, σε ορισμένες περιπτώσεις δοθεί, παρ' όλα αυτά, αυτού του είδους η ενίσχυση, για να ισχύσει η αρχή της πρόληψης και για να ληφθεί μέριμνα να μην υπάρχουν καρκινογόνοι παράγοντες στο εργασιακό περιβάλλον. Η Ομάδα των Πρασίνων θα στηρίξει αυτήν την έκθεση.

Blak
Κύριε Πρόεδρε, οι οδηγίες ελάχιστων τιμών στον τομέα του εργασιακού περιβάλλοντος συνεχίζουν να είναι απαραίτητες και χαίρομαι που η Επιτροπή πήρε τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία. Ωστόσο η πρόταση της Επιτροπής για τροποποίηση της οδηγίας για τις καρκινογόνους ουσίες είναι κάθε άλλο παρά καλή. Είναι εντελώς απαράδεκτη. Η Επιστημονική Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η σκόνη από άλλα είδη δέντρων είναι και αυτή σχεδόν σίγουρα καρκινογόνος. Γι' αυτό θέλω να προτρέψω τους συναδέλφους να ψηφίσουν υπέρ της συμπερίληψης της σκόνης από όλα τα είδη ξύλων στην οδηγία. Όταν κανείς εκτίθεται σε σκόνη ξύλου διατρέχει σοβαρότατο κίνδυνο να αναπτύξει καρκίνο της μύτης, χρόνια βρογχίτιδα και αλλεργίες. Πρέπει να συμβάλουμε στην εξασφάλιση πραγματικής προστασίας των Ευρωπαίων εργαζομένων από αυτόν τον κίνδυνο. Αν υπάρχει κάποια αμφιβολία για την καρκινογόνο δράση κάποιας ουσίας πρέπει να κάνουμε χρήση της αρχής της προφύλαξης. Εξάλλου είναι δύσκολο κατά την τέλεση της δουλειάς στην πράξη σε μια βιομηχανία να ισχύουν διαφορετικά μέτρα ασφάλειας όσον αφορά διαφορετικούς τύπους σκόνης ξύλου.
Η πρόταση της Επιτροπής για οριακή τιμή για τη σκόνη ξύλου της τάξης των 5mg ανά κυβικό μέτρο είναι και αυτή υγειονομικά αβάσιμη. Η Επιτροπή δεν εξηγεί πουθενά γιατί κατέληξε στα 5 mg. Η Επιστημονική Επιτροπή δεν έχει εκφέρει γνώμη επί του θέματος. Ως εκ τούτου δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιήσουμε τη δική της εκτίμηση για τον καθορισμό μιας οριακής τιμής. Κατά συνέπεια εξυπακούεται ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι οριακές τιμές των κρατών μελών. Σε πολλά κράτη μέλη οι οριακές τιμές είναι πολύ χαμηλότερες από τα 5 mg που προτείνει η Επιτροπή. Οι εμπειρίες αυτών των χωρών δείχνουν ότι είναι καθαρά θέμα τεχνικό και σχετικά απλό να τηρηθούν οι συγκεκριμένες οριακές τιμές. Και από οικονομικής άποψης αποφαίνεται επίσης συμφέρον. Οι δανικές μελέτες δείχνουν ότι με μία μείωση κατά 50 % από 2 σε 1 mg εξοικονομούνται τεράστιες δάπανες σε νοσοκομεία, απουσίες λόγω ασθένειας και πρόωρες συντάξεις. Τώρα υπάρχει μια οδηγία ελάχιστων τιμών ώστε τα κράτη μέλη με χαμηλότερες οριακές τιμές να μην αναγκαστούν να ανεβάσουν τις δικές τους οριακές τιμές, ωστόσο πρέπει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε προς την εξασφάλιση της καλύτερης δυνατής προστασίας για όλη την Ευρώπη, ειδικά όταν μιλάμε για μια τόσο σοβαρή ασθένεια όσο ο καρκίνος. Πρέπει λοιπόν τουλάχιστον να εξαναγκάσουμε την Επιτροπή να ασχοληθεί εκ νέου με το θέμα αξιολόγησης της μείωσης των οριακών τιμών μετά την πάροδο δύο ετών από την εφαρμογή της οδηγίας.
Πετύχαμε επίσης έναν αρκετά καλό συμβιβασμό στην επιτροπή και γι' αυτό θα ήθελα να παροτρύνω τους συναδέρφους να υπερψηφίσουν την έκθεση, αφού κατά πολλούς τρόπους αποτελεί βελτίωση της πρότασης της Επιτροπής, και θα ήθελα επίσης να εξάρω τον εισηγητή για την αληθινά καλή δουλειά που έκανε.

Schiedermeier
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον εισηγητή. Έχω τη γνώμη ότι έκανε καλή δουλειά. Η προστασία της υγείας έχει ιδιαίτερη σημασία για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το ίδιο ισχύει και για την δεύτερη τροπολογία αυτής της οδηγίας. Ενώ τα υπόλοιπα ζητήματα μπορούν να διευθετηθούν σχετικά εύκολα, είναι αρκετά δύσκολος ο χειρισμός προβλημάτων των σχετικών με τη σκόνη ξύλου. Η αυστηρή ερμηνεία της έννοιας από τα κράτη μέλη, όσο αυτό είναι τεχνικά δυνατό, θα μπορούσε να οδηγήσει αφ' ενός στην αναστολή της επιπλοποιίας και αφ' ετέρου να θέσει σε κίνδυνο την εργασία των τεχνιτών.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να καταστρέψει θέσεις εργασίας μέσω παρατραβηγμένων απαιτήσεων και στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, ώστε να δημιουργηθούν, π.χ. στις τριτοκοσμικές χώρες, ακόμη περισσότερες θέσεις εργασίας, με υψηλό κίνδυνο υγείας, . Αυτό θα ήταν παράλογο. Γι' αυτό, θα πρέπει η απαιτούμενη τεχνολογική δαπάνη να βρίσκεται σε σχέση ισορροπίας προς το αποτέλεσμα της υγειονομικής προστασίας. Και σίγουρα θα είχε νόημα να ερευνηθεί η πιθανότητα βελτίωσης του καθορισμού των οριακών τιμών. Όμως, χωρίς κάποιες μεταβατικές περιόδους, θα ήταν αδύνατο να υπάρξει λύση.
Η οικονομική βοήθεια από τη πλευρά των κρατών μελών μπορεί να είναι απαραίτητη, όπως υποστήριξε ο εισηγητής στην τροπολογία του. Όμως, με αυτό δεν θα βοηθηθούν οι εν λόγω ΜΜΕ. Διότι, αν ένα κράτος μέλος προσφέρει στις επιχειρήσεις του μια δυναμική βοήθεια, ενώ ένα άλλο κράτος δεν μπορεί ή δεν θέλει να κάνει κάτι τέτοιο, τότε μπορεί να δημιουργηθεί μια σημαντική στρέβλωση του ανταγωνισμού. Γι' αυτό, καλώ την Επιτροπή να συγκεντρώσει την προσοχή της, ώστε οι τεχνικές απαιτήσεις και οι οριακές τιμές να παραμείνουν σε ένα πραγματοποιήσιμο πλαίσιο και στη συνέχεια η Ένωση να παράσχει την ανάλογη βοήθεια, ώστε σε όλες τις περιπτώσεις οι προϋποθέσεις να συγκλίνουν κατά προσέγγιση και τελικά να μη διαμορφωθεί μια κατάσταση, κατά την οποία οι εργαζόμενοι ναι μεν θα απολαμβάνουν χάρη στη νέα έκδοση της οδηγίας 90/394 μια ιδιαίτερη υγειονομική προστασία ενάντια στους καρκινογόνους παράγοντες και στην οικιακή σκόνη, αλλά ταυτόχρονα, θα βρεθούν στην κατάσταση όπου πια δεν θα μπορούν να εργασθούν, καθώς η επιχείρηση στην οποία απασχολούνταν θα πρέπει να κλείσει, λόγω των υπερβολικών απαιτήσεων που της τίθενται. Και αυτό, δεν μπορεί να είναι ο στόχος αυτής της τροπολογίας. Εννοείται όμως, ότι θα συμφωνήσω με την Έκθεση.

Matikainen-Kallstrφm
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, η σκόνη ξύλου, που στην υπό συζήτηση έκθεση αναφέρεται ως ουσία που προκαλεί τον καρκίνο, επισκιάζεται από μια ακόμα πιό σημαντική ουσία, τον αμίαντο. Η χρήση του επιτρέπεται για παράδειγμα στο Βέλγιο. Θα ήταν εύκολη υπόθεση να αφαιρεθεί από το κτίριο του Berlaymont η σκόνη ξύλου, αντί να σκεπαστεί για χρόνια με σεντόνια. Ποιά είναι η κατάσταση του καινούργιου κτιρίου του Κοινοβουλίου όσον αφορά τον αμίαντο;
Ο αμίαντος είναι ευρέως γνωστός ως ουσία επικίνδυνη. Θα προκαλέσει τον θάνατο σε πάνω από 10.000 ατόμα ετησίως στην αρχή του εικοστού πρώτου αιώνα. Οι θάνατοι θα οφείλονται στις αρρώστειες που αυτός προκαλεί, κυρίως στον καρκίνο των πνευμόνων. Ο αμίαντος μπορεί να αντικατασταθεί πλήρως κατά έναν σημαντικά υγιέστερο τρόπο, από άλλα υλικά τα οποία έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά. Γιατί αυτό δεν έχει γίνει παρ' όλα αυτά; Η χρήση του αμιάντου έχει ήδη απαγορευθεί στις Βόρειες Χώρες, στην Γερμανία, στις Κάτω Χώρες και στη Γαλλία. Παρ' όλα αυτά, για κάποιον λόγο η Επιτροπή έχει καθυστερήσει την απόφαση απαγόρευσης της χρήσης του αμιάντου. Σε περίπτωση που η Επιτροπή θα επιτρέψει να συνεχιστεί η εκ νέου χρήση του αμιάντου, δεν θα είναι πια δυνατόν να εμποδιστεί με εθνικές αποφάσεις η εισαγωγή συσκευών και μηχανημάτων που είναι επικίνδυνες λόγω του αμιάντου που περιέχουν.
Έχω υποβάλει ερώτηση προς την Επιτροπή σχετικά με το στάδιο στο οποίο βρίσκονται οι διαδικασίες προετοιμασίας της οδηγίας για την απαγόρευση της εκ νέου χρήσης του αμιάντου. Υπάρχει επιτακτική ανάγκη να ληφθούν γρήγορα αυτές οι αποφάσεις, ακριβώς επειδή ο αμίαντος είναι τόσο επικίνδυνος. Επιπλέον, μερικοί κατασκευαστές χρησιμοποιούν τον αμίαντο ως μέσο ανταγωνισμού έναντι υλικών που μπορούν να τον υποκαταστήσουν και που αφορούν σε υλικά ακίνδυνα αλλά πιό δαπανηρά. Η υγεία των ανθρώπων θα έπρεπε να έχει προτεραιότητα και γι' αυτό, θα έπρεπε να ληφθούν επιτέλους γρήγορες αποφάσεις. Η σχετική οδηγία βρίσκεται σε στάδιο προετοιμασίας, αλλά η φάση της εξέτασης παίρνει περισσότερο χρόνο από ότι χρειάζεται. Θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν οι εμπειρίες που έχουν ήδη αποκτηθεί σε πολλές χώρες επί πολλά χρόνια, σχετικά με την χρήση των υλικών που υποκαθιστούν τον αμίαντο.

Cushnahan
Κύριε Πρόεδρε, η υποστήριξή μας προς την κοινωνική διάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να καταστεί απτή μέσω της απόδοσης προτεραιότητας στην προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων. Υποστηρίζω την επέκταση της υφιστάμενης οδηγίας για τους καρκινογόνους παράγοντες προκειμένου να συμπεριλάβει τη σκόνη από ξύλο δρυός και οξιάς, τους μεταλλαξιογόνους παράγοντες κατηγορίας 1 και κατηγορίας 2 και το μονομερές βινυλοχλωρίδιο. Υποστηρίζω επίσης την άποψη του εισηγητή ότι η οδηγία θα πρέπει να συμπεριλάβει τη σκόνη από όλα τα είδη σκληρού ξύλου.
Ορισμένοι μπορεί να προβάλουν το επιχείρημα ότι δεν υπάρχουν επαρκείς επιστημονικές αποδείξεις που να δικαιολογούν κάτι τέτοιο, προσέγγιση στην οποία αντιτίθεμαι. Συχνά σε θέματα υγείας και ασφάλειας η ανάληψη δράσης καθυστερεί πάρα πολύ, και, από αυτή την άποψη, είναι πολύ καλύτερα να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί. Θέτοντάς το πολύ απλά, είναι προτιμότερο να είμαστε ασφαλείς βραχυπρόθεσμα, παρά να μετανιώνουμε μακροπρόθεσμα.

Monti
Κύριε Πρόεδρε, επιθυμώ να ευχαριστήσω τον κύριο Correia για την εξαιρετική έκθεση που παρουσίασε, καθώς και την Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων και Απασχόλησης για τον εποικοδομητικό τρόπο με τον οποίο εξέτασε την πρόταση τροποποίησης της οδηγίας σχετικά με την προστασία των εργαζομένων ενάντια στους κινδύνους που προέρχονται από την έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες. Οι στόχοι της πρότασης είναι σχετικά απλοί. Πρώτον, σκοπεύουμε να επεκτείνουμε την εμβέλεια της οδηγίας, με τρόπο ώστε να συμπεριλάβει τις σκόνες που προέρχονται από ορισμένα είδη ξύλου και τους μεταλλαξιογόνους παράγοντες των κατηγοριών 1 και 2. Αυτό αποτελεί μια σημαντική πρωτοβουλία, στα πλαίσια της κοινοτικής προσπάθειας, για να εξασφαλιστεί μια καλύτερη προστασία των εργαζομένων κατά της έκθεσης στους καρκινογόνους παράγοντες κατά την διάρκεια της εργασίας. Δεύτερον, με σκοπό την απλοποίηση, δράττουμε την ευκαιρία για να ενσωματώσουμε τις διατάξεις της οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με το μονομερές βινυλοχλωρίδιο στην οδηγία σχετικά με τους καρκινογόνους παράγοντες.
Διαπιστώνω με χαρά ότι είμαστε σύμφωνοι με την πλειοψηφία των τροπολογιών που προτείνει το Κοινοβούλιο, οι οποίες συμβάλλουν στην αύξηση της αποτελεσματικότητας της πρότασης και γίνονται, κατά συνέπεια, αποδεκτές από την Επιτροπή. Αναφέρομαι στην τροπολογία αριθ. 3, στον πρώτο μέρος της υπ' αριθ. 5 και στις τροπολογίες αριθ. 6, 7, 8, 10 και 11. Σημειώνω εν συντομία τους λόγους για τους οποίους, αντίθετα, οι άλλες τροπολογίες δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές.
Η τροπολογία αριθ. 1 προβλέπει ότι οι διατάξεις που αφορούν τις σκόνες ξύλου εφαρμόζονται στους υπάρχοντες χώρους εργασίας μόνο έπειτα από μια μεταβατική περίοδο. Είναι το θέμα που έθιξε, μεταξύ άλλων, ο κ. Pronk. Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο χρόνος που παραχωρήθηκε σύμφωνα με την πρόταση για οδηγία στις επιχειρήσεις ώστε να προσαρμόσουν, σε τεχνικό επίπεδο, τους χώρους εργασίας τους είναι επαρκής.
Η τροπολογία αριθ. 2, θεματική που έθιξαν, μεταξύ άλλων, οι κύριοι Skinner και Schφrling, προτείνει ότι τα κράτη μέλη θα προσφέρουν μια οικονομική στήριξη στις επιχειρήσεις για να τις βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν τις υποχρεώσεις τους. Εάν ένας κοινοτικός μηχανισμός επέβαλλε αυτό το βάρος στα κράτη μέλη, θα ερχόταν σε αντίθεση με την αρχή της επικουρικότητας. Επιπλέον, θα ήταν ένα γεγονός χωρίς προηγούμενο και, κατά την γνώμη μας, ένα λάθος να προτείνουμε ότι οι εργοδότες πρέπει να επιχορηγούνται για να συμμορφώνονται στις ευθύνες που έχουν όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων τους.
Η τροπολογία αριθ. 4 ορίζει να καθοριστεί μια οριακή τιμή για την σκόνη ξύλου σε επίπεδο που να αποκλείει οποιονδήποτε κίνδυνο για τους εργαζομένους. Κατανοούμε πλήρως την ιδέα που υποστηρίζει αυτή η πρόταση, αλλά, δεδομένων των χαρακτηριστικών των καρκινογόνων παραγόντων, δεν θα έπρεπε να καθορίσουμε ένα μη ρεαλιστικό όριο. Η πρόταση της Επιτροπής παρουσιάζει, για τον σκοπό αυτό, ένα αξιοποιήσημο όριο.
Το δεύτερο μέρος της τροπολογίας αριθ. 5 θεωρείται περιττό, δεδομένου ότι η Επιτροπή αποδέχεται το πρώτο μέρος της τροπολογίας.
Το τελευταίο σχόλιο αφορά την τροπολογία αριθ. 9: η Επιτροπή δεν μπορεί να την αποδεχτεί γιατί η ημερομηνία έναρξης ισχύος της οδηγίας πρέπει να συμπίπτει με εκείνη της κατάργησης της οδηγίας που αντικαθίσταται. Σημειώνω, τέλος, την ενδιαφέρουσα υπόδειξη του κ. Pronk να μελετηθεί η πιθανότητα να ενωθούν διάφορες οδηγίες.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 10.00.

Ασφάλειες
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0307/98) της κ. Mosiek-Urbahn, εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, σχετικά με το σχέδιο ερμηνευτικής ανακοίνωσης της Επιτροπής όσον αφορά την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και το γενικό συμφέρον στον ασφαλιστικό τομέα (SEC(97)1824 - C4-0049/98).

Mosiek-Urban
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριοι, ας επισημάνουμε εξ αρχής ότι η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών χαιρετίζει την πρωτοβουλία της Επιτροπής. Η εσωτερική αγορά της Ευρώπης έχει δημιουργήσει μια ολοκληρωμένη χρηματοοικονομική αγορά, προκαλώντας την ενίσχυση του ανταγωνισμού και την ελεύθερη διακίνηση προσώπων και κεφαλαίων στην Ευρώπη. Φυσικά, αυτό έχει επιπτώσεις και στην ασφαλιστική αγορά, από την οποία θα πρέπει σταδιακά να εκτοπιστούν τα υπάρχοντα εμπόδια.
Από την 1η Ιουλίου 1994, όπου τέθηκε εν ισχύι η τρίτη γενεά οδηγιών για τις ασφάλειες, δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις που επιτρέπουν στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις να δραστηριοποιηθούν σε ολόκληρη την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εσωτερική ασφαλιστική αγορά στηρίζεται στις αρχές της αμοιβαίας αναγνώρισης και της ενιαίας χορήγησης άδειας, παρέχοντας στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, που εδρεύουν ή διαθέτουν άδεια παροχής υπηρεσιών στο ένα ή το άλλο κράτος μέλος, τη δυνατότητα να δραστηριοποιηθούν, στα πλαίσια της ελεύθερης εγκατάστασης ή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, σε κάθε άλλο κράτος μέλος. Η παλαιότερη εξέταση των όρων των συμβάσεων και των πριμοδοτήσεων καταργείται, ενώ οξύνεται ο οικονομικός έλεγχος των ασφαλιστικών επιχειρήσεων στο κράτος που εδρεύουν.
Αν και υπάρχουν ενδείξεις για μια αυξανόμενη ολοκλήρωση της αγοράς και ενός πιο ανταγωνιστικά διαμορφωμένου περιβάλλοντος, για την Ευρωπαϊκή εσωτερική αγορά και ιδιαίτερα όσον αφορά ασφαλιστικά προϊόντα για επιχειρήσεις μεγάλου κινδύνου, η αποτελεσματικότητα της εσωτερικής ασφαλιστικής αγοράς εξακολουθεί να περιορίζεται από μια σειρά νομικών, φορολογικών και ανάλογα με το κράτος, πολιτικών εμποδίων. Σε αυτή την εκτίμηση κατέληξε προσφάτως και η EUROSTAT. Με αυτό, η EUROSTAT, επιβεβαιώνει την Επιτροπή, υπογραμμίζοντας έτσι την σημασία και αναγκαιότητα του προκειμένου σχεδίου ανακοίνωσης.
Μία από τις αιτίες που αποτρέπουν τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις από το να κάνουν χρήση των βασικών ελευθεριών της Συνθήκης ΕΚ, εντοπίζεται από την Επιτροπή δικαιολογημένα στο θέμα της αβεβαιότητας, που εξακολουθεί να επικρατεί όπως και παλαιότερα, σε ότι αφορά την ερμηνεία βασικών ρυθμιστικών εννοιών, όπως αυτή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και του γενικού συμφέροντος στον ασφαλιστικό τομέα. Η αόριστη νομική έννοια του γενικού συμφέροντος, χρησιμοποιείται στην τρίτη οδηγία για την ασφάλιση, τόσο σε σχέση με τις παρεχόμενες υπηρεσίες, όσο και για την ελευθερία εγκατάστασης και σημαίνει ότι σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση διασυνοριακής επέκτασης των δραστηριοτήτων μιας ασφαλιστικής επιχείρησης, θα πρέπει να ερευνηθεί αν αιτιολογείται η εφαρμογή ενδοπολιτειακών διατάξεων, στον αλλοδαπό παρέχοντα υπηρεσίες, για αναγκαστικούς λόγους του γενικού συμφέροντος.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στην ευρεία νομολογική δραστηριότητά του, έχει λάβει πολλές φορές θέση και έχει αποφασίσει κατά περίπτωση, καθορίζοντας κάτω από ποιες προϋποθέσεις θα εκλαμβάνονται θεμιτά, μη οικονομικά συμφέροντα ως λόγοι γενικού συμφέροντος. Οι κανόνες του γενικού συμφέροντος θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να ισχύουν για όλα τα άτομα και τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην εθνική επικράτεια της χώρας προορισμού, αλλά μόνο όσο το γενικό συμφέρον δεν λαμβάνεται ήδη υπ' όψιν από νομοθετικές ρυθμίσεις, στις οποίες ο παρέχων υπηρεσίας υπόκειται στην χώρα που εδρεύει.
Και αυτές οι αξιώσεις θα πρέπει να προσφέρονται αντικειμενικά, ώστε να διασφαλιστεί η τήρηση των επαγγελματικών κανονισμών και η προστασία των συμφερόντων, στις οποίες αποσκοπούν. Το όφελος αυτής της ανακοίνωσης συνίσταται ιδιαιτέρως στο ότι η Επιτροπή παρέχει μια γενική επισκόπηση, πάνω στις σημαντικές και χαρακτηριστικές περιπτώσεις δυσκολίας ερμηνευτικής απόδοσης. Εν μέρει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δημιούργησε ήδη κάποια σαφήνεια μέσω των αποφάσεών του, αλλά εκκρεμούν ακόμη υποθέσεις, εν μέρει δε το ΕΔ δεν εκλήθη διόλου ή δεν εκλήθη ακόμη. Έτσι, η εν λόγω ανακοίνωση παρέχει στους ενδιαφερόμενους κύκλους, ένα πολυσήμαντο και επιβοηθητικό προσανατολισμό.
Η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, χαιρετίζει ρητώς το ότι η Επιτροπή στο σχέδιο ανακοίνωσής της διασαφηνίζει η ίδια ότι με την ανακοίνωσή της για την πιθανή ερμηνεία των εν λόγω ερωτημάτων, δεν μπορεί να προκαταλάβει το ΔΕΚ και ότι επίσης δεν έχει κανονιστικό χαρακτήρα. Σε κάποια άλλη περίπτωση, μια ανακοίνωση της Επιτροπής, είχε χαρακτηριστεί από το ΔΕΚ ως ποταπή, συγκεκριμένα επρόκειτο για την περίπτωση της ανακοίνωσής της για το ταμείο συντάξεων.
Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η κατηγορία ότι η Επιτροπή στην έρευνά της αναφέρει συγκεκιρμένα παραδείγματα όπου κατά την αντίληψη της υπάρχει παραβίαση του κοινοτικού δικαίου και των οποίων εξακολουθεί να εκκρεμεί η εκδίκαση. Ο ρόλος της Επιτροπής ως θεματοφύλακα των συμβάσεων, επιβάλλει, ώστε να δημοσιοποιεί εγκαίρως και ανεπιφύλακτα την νομολογιακή αντίληψή της, η οποία φυσικά μπορεί να εξεταστεί από το ΕΔ. Συμμεριζόμαστε τη διαπίστωση της Επιτροπής, ότι η διασυνοριακή επέκταση των δραστηριοτήτων που αφορούν την παροχή υπηρεσιών στον τομέα των ασφαλειών, προχωρεί με πολύ αργούς ρυθμούς και ότι η αιτία για αυτό βρίσκεται εν μέρει στην επιχειρηματική πολιτική, είναι γεγονός. Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ασφαλιστές, μέχρι σήμερα προτιμούν προφανώς να εγκαθίστανται στο εξωτερικό με αναδοχή και στη συνέχεια να εξαπλώνουν το ευρωπαϊκό τους δίκτυο μέσω θυγατρικών εταιριών.
Όμως η καθιέρωση του ευρώ, θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή αγορά ασφαλειών. Θα απλοποιήσει προφανώς τη διασυνοριακή πώληση παροχής υπηρεσιών ασφαλιστικών προϊόντων, θα διευκολύνει την σύγκριση τιμών και θα οδηγήσει στην μείωση του κόστους. Είναι αναμενόμενο λοιπόν, ότι το ευρώ θα προαγάγει σε σημαντικό βαθμό τη διασυνοριακή εξάπλωση της ασφαλιστικής επιχειρηματικότητας, η οποία σήμερα μπορεί να χαρακτηριστεί σε πολλές περιπτώσεις ως υποανάπτυκτη. Και αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για αυτή την ανακοίνωση σ' αυτή τη χρονική στιγμή.

Malone
Kύριε Πρόεδρε, είμαι δικηγόρος και εργάσθηκα επίσης στον τομέα των ασφαλειών, αλλά δεν περίμενα να εκπροσωπώ απόψε τους Σοσιαλιστές ως προς αυτό το θέμα. Ωστόσο, ο κ. Rothley εξακολουθεί να ασχολείται προφανώς με το επίπονο έργο του σχετικά με το καθεστώς των βουλευτών και τα συναφή.
Όταν ξεκίνησα τη σταδιοδρομία μου στον τομέα των ασφαλειών πριν από πάρα πολύ καιρό - πριν από μία τριακονταετία - θυμάμαι την πρώτη εβδομάδα που πήγα στην εταιρεία και το αφεντικό μου είπε ότι η μεγάλη πρόκληση που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ήταν ο ευρωπαϊκός ανταγωνισμός. Δεν τολμούσα να φανταστώ πριν από 30 χρόνια ότι τίποτα δεν θα άλλαζε, και ελπίζω ότι το ίδιο συμβαίνει και στον τομέα των αφορολογήτων ειδών.
Γνωρίζουμε ότι τα τελευταία χρόνια αποκτήσαμε μια σημαντική νομοθεσία με στόχο την επίτευξη μιας ενιαίας αγοράς σε αυτόν τον τομέα, χωρίς, ωστόσο, ουσιαστικό αποτέλεσμα. Είναι προφανές για όλους μας ότι η ενιαία αγορά απλά δεν λειτουργεί σε αυτόν τον τομέα, ειδικά εάν λάβει κάποιος υπόψη του το υψηλό κόστος ασφάλισης αυτοκινήτου στην πατρίδα μου, την Ιρλανδία. Νεαροί οδηγοί, για παράδειγμα, επιβαρύνονται με έξοδα ασφάλισης τουλάχιστον διπλάσια από ό, τι στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, γεγονός που έρχεται να προστεθεί στις ούτως ή άλλως υψηλότερες τιμές των αυτοκινήτων στην Ιρλανδία. Δεν υπάρχει, επομένως ενιαία αγορά, δεν υπάρχει ανταγωνισμός στον εν λόγω τομέα, ούτε βοήθεια προς τον καταναλωτή.
Υπήρξαν αρκετές προειδοποιήσεις προς τα κράτη μέλη. Η Επιτροπή πρέπει να αξιοποιήσει πλήρως τις εξουσίες της στο πλαίσιο των Συνθηκών της ΕΕ, και ιδιαίτερα το άρθρο 169, προκειμένου να επιτευχθεί άνοιγμα της αγοράς. Τα κράτη μέλη φορτώνουν με πάρα πολλές και δύσκολες απαιτήσεις τις ευρωπαϊκές οδηγίες, καθιστώντας έτσι δύσκολη τη λειτουργία των ασφαλιστικών εταιρειών σε άλλα κράτη μέλη.
Στην Ιρλανδία αφαλιστικές εταιρείες που προσπαθούν να λειτουργήσουν σε άλλα κράτη μέλη μου τόνισαν κάποια προβλήματα, όπως διαφορετικά ποσοστά φορολογικής ελάφρυνσης στα ασφάλιστρα που καταβάλλονται σε ντόπιους ασφαλιστές, και την ανάγκη διορισμού φορολογικών εκπροσώπων, όπως αποκαλούνται (δεν είμαστε εξοικειωμένοι με αυτή την έννοια, και οι περισσότερες εταιρείες δεν υποχρεούνται να διορίζουν τέτοιου είδους εκπροσώπους) και συμπλήρωσης λεπτομερών ερωτηματολογίων. Υφίστανται επίσης τα προβλήματα που σχετίζονται με τους διαφορετικούς κανόνες ως προς τις γλώσσες και, τέλος, το επίμαχο θέμα των ελάχιστων όρων του ασφαλιστηρίου συμβολαίου.
Θεωρώ ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν θα πρέπει να φοβούνται την είσοδο άλλων Ευρωπαίων ανταγωνιστών στις εθνικές αγορές τους. Μία ενιαία ευρωπαϊκή αγορά θα πρέπει να εκληφθεί μάλλον ως ευκαιρία, παρά ως απειλή, καθώς θα διευκολύνει φυσικά την είσοδο άλλων εταιρειών στην Ιρλανδία, διευκολύνοντας, όμως, παράλληλα και τις επιχειρηματικές δραστηριότητες ιρλανδικών εταιρειών στο εξωτερικό. Θα ήθελα να συμφωνήσω με την άποψη της εισηγήτριας ότι χρειάζεται να προστατευθεί ο καταναλωτής, γεγονός που συνεπάγεται ανταγωνισμό, και την συγχαίρω για την έκθεσή της.

Cushnahan
Κύριε Πρόεδρε, παρατήρησα πολύ προσεκτικά τι είπε η Ιρλανδή συνάδελφός μου. Με εξέπληξε το γεγονός ότι εργαζόταν σε ασφαλιστική εταιρεία πριν από τριάντα χρόνια, καθώς δεν την θεωρούσα τόσο μεγάλη: επομένως, δεν φαίνεται καθόλου η ηλικία της.
Χαιρετίζω την πρωτοβουλία της Επιτροπής σε αυτόν τον τομέα. Πολλοί από εμάς ελπίζαμε ότι η ενιαία αγορά θα δημιουργούσε ισχυρό ανταγωνισμό στον ασφαλιστικό τομέα, με αποτέλεσμα χαμηλότερα ασφάλιστρα για τους καταναλωτές. Δυστυχώς αυτό δεν συνέβη και είναι σαφές ότι επί του παρόντος δεν υφίσταται ουσιαστικά ενιαία αγορά για τις ασφάλειες. Συμφωνώ με την αξιότιμο βουλευτή ότι το γεγονός αυτό είναι απογοητευτικό, ιδιαίτερα για τους νεαρούς Ιρλανδούς, οι οποίοι πληρώνουν εξωφρενικά ασφάλιστρα για ασφάλιση αυτοκινήτου, ποσά τα οποία ήπλιζα, όπως και πολλοί άλλοι, ότι θα μειώνονταν αναγκαστικά λόγω ανταγωνισμού. Παρακαλώ την Επιτροπή να διερευνήσει το ύψος των ασφαλίστρων για τους Ιρλανδούς κάτω των 25 ετών, προκειμένου να βεβαιωθεί ότι δεν υφίσταται κατάχρηση στην αγορά. Χαιρετίζω το γεγονός ότι η Επιτροπή διερευνά το ενδεχόμενο να γίνεται κατάχρηση της ρήτρας του γενικού συμφέροντος.
Τέλος, ελπίζω ότι τόσο με την πρωτοβουλία της Επιτροπής, όσο και με την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος, θα αυξηθεί η διαφάνεια, θα διευρυνθεί η αγορά των καταναλωτών και, κατά συνέπεια, θα δημιουργηθεί ενδεχομένως μια πραγματική ενιαία αγορά στον ασφαλιστικό τομέα.

Sierra Gonzαlez
Κύριε Πρόεδρε, οι αβεβαιότητες που συνεπάγεται η έννοια του γενικού συμφέροντος σε βασικές πτυχές που αφορούν την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και, συγκεκριμένα, την εφαρμογή των οδηγιών για τις ασφάλειες, επιβάλλουν έναν προβληματισμό σε σχέση με τους κινδύνους ενδεχόμενης χρήσης αυτής της έννοιας ως μέσου διακριτικού περιορισμού.
Εκ των πραγμάτων, η εναρμόνιση που έχει επιτευχθεί δυνάμει της οδηγίας της 5ης Απριλίου 1992 δεν εμπόδισε να απαιτείται η εκπλήρωση καταχρηστικών εθνικών διατάξεων από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που θέλουν να αναπτύξουν τη δραστηριότητά τους σε κράτη μέλη διαφορετικά από εκείνο όπου βρίσκεται η εταιρική τους έδρα, όπως επισημαίνεται στην έκθεση.
Βέβαια, για τη σχετική αποτυχία της δημιουργίας μιας εσωτερικής αγοράς ασφαλειών δεν ευθύνεται μόνο η τάση για ιδιοτελή χρήση της έννοιας του γενικού συμφέροντος, αλλά ευθύνονται και προβλήματα εσωτερικής λειτουργίας των ίδιων των επιχειρήσεων. Όμως, εν πάση περιπτώσει, η οριοθέτηση της έννοιας είναι απαραίτητη. Δεν θεωρώ σημαντικό το αν αυτό θα γίνει διά της αφαιρετικής μεθόδου, όπως προτείνει η Επιτροπή - και συμφωνεί ο εισηγητής - ή με κάποια άλλη μέθοδο, αλλά μόνο το να επιτευχθεί νομική ασφάλεια σε σχέση με αυτό το θέμα.
Εν συμπεράσματι, προς όφελος της νομικής ασφάλειας, είναι σημαντικό να υπάρξει προσέγγιση των σημαντικότερων διατάξεων του Δικαίου για τα ασφαλιστήρια συμβόλαια και τις ρήτρες τους, ώστε οι πολίτες να μπορούν να έχουν πρόσβαση σε μια ανοιχτή αγορά ασφαλειών και να μπορούν να επιλέγουν σύμφωνα με τα συμφέροντά τους και όχι σύμφωνα με τα συμφέροντα των επιχειρήσεων.

Ullmann
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τόσο στην ανακοίνωση της Επιτροπής, όσο και στη έκθεση της συναδέλφου Mosiek - Urban, το θέμα ήταν μια κεντρική έννοια, στην ερμηνεία των άρθρων 59 και 60 της Συνθήκης ΕΚ για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών. Ως γνωστόν, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στην απόφασή του για τις ασφάλειες, που εκδόθηκε στις 4. Δεκεμβρίου 1986, χαρακτήρισε το «γενικό συμφέρον» ως λόγο για τον περιορισμό αυτού του είδους ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. Ακόμη και ένας αρχάριος στις νομικές υποθέσεις, θα αντιληφθεί ευθύς αμέσως ότι ένας τόσο πλατύς όρος, όπως το γενικό συμφέρον, θα πρέπει να προστατευθεί ενάντια στην κατάχρηση με το να δοθεί η σχετική ερμηνεία. Και ακριβώς αυτό είναι εκείνο προς το οποίο αποσκοπεί η πρωτοβουλία της Επιτροπής.
Θα έπρεπε να ακολουθήσουμε την εισηγήτρια, η οποία σ' αυτό το θέμα υποστηρίζει την Επιτροπή. Είμαι όμως της γνώμης ότι θα έπρεπε να ακολουθήσουμε την εισηγήτρια και στο ότι ενθαρρύνει την Επιτροπή, να επανεκκινήσει τις προσπάθειες για εξομοίωση των κανονισμών των ασφαλιστικών συμβολαίων, που έχουν παγώσει, και να μην αποκρύψει την νομική της άποψη, παρ' όλο που υπάρχουν εκκρεμείς δικαστικές αποφάσεις. Ελπίζω ότι αυτό θα συμβάλει ώστε μελλοντικά να υπάρξουν πολλοί ασφαλιζόμενοι που θα εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους, τόσο στην Επιτροπή, όσο και στην εισηγήτρια, για την υπεράσπιση της ελευθερίας της παροχής υπηρεσιών. Ίσως δε να χαρεί με αυτό ακόμη και η κυρία Cushnahan.

Monti
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ την κ. Mosiek-Urbahn την οποία συγχαίρω για την έκθεσή της. Σε τέσσερα σχεδόν χρόνια από την έναρξη εφαρμογής των «τρίτων ασφαλιστικών οδηγιών», το σύστημα του ευρωπαϊκού διαβατηρίου που θεσπίστηκε από αυτές είχε ήδη σημαντικά αποτελέσματα στην λειτουργία της αγοράς. Η κατάργηση του ελέγχου των ασφαλίστρων και του προληπτικού ελέγχου των όρων του ασφαλιστικού συμβολαίου επέτρεψε μια αύξηση του ανταγωνισμού στο εσωτερικό των εθνικών αγορών, και ιδιαίτερα όσον αφορά ορισμένους τύπους δραστηριότητας που προηγουμένως είχαν αποκλειστεί από τον ανταγωνισμό. Η Επιτροπή διαπίστωσε, ωστόσο, ότι - σίγουρα - ακόμα δεν έχουν χρησιμοποιηθεί πλήρως όλες οι δυνατότητες της ενιαίας αγοράς στον ασφαλιστικό τομέα, γεγονός που οι αξιότιμοι παρεμβαίνοντες υπογράμμισαν δεόντως.
Οι επαφές που έγιναν με τους οικονομικούς παράγοντες - ασφαλιστικές εταιρίες, μεσάζοντες, ασφαλισμένους και καταναλωτές - επιτρέπουν να συμπεράνουμε ότι η κύρια αιτία αυτής της ελλειπούς ολοκλήρωσης είναι η διϊστάμενη ερμηνεία που τα κράτη μέλη δίνουν σε δύο βασικές έννοιες του κοινοτικού δικαίου: την ελευθερία παροχής υπηρεσιών και το γενικό συμφέρον. Αυτές οι ερμηνευτικές διαφορές όχι μόνο προκαλούν, γενικά, μια σημαντική αβεβαιότητα όσον αφορά στο δίκαιο, εμποδίζοντας την ανάπτυξη της αγοράς, αλλά χρησιμεύουν επίσης και στην διαιώνιση των εθνικών φραγμών που παρακωλύουν την σωστή λειτουργία της ενιαίας αγοράς. Είναι σαφές ότι υπάρχουν νόμιμοι στόχοι που τα κράτη μέλη μπορούν να προστατεύσουν επικαλούμενα λόγους γενικού συμφέροντος, μεταξύ των οποίων ο πιο σημαντικός είναι αυτός της προστασίας των καταναλωτών. Επιτρέψτε μου να σας διαβεβαιώσω ότι δεν περιλαμβάνεται στις προθέσεις της Επιτροπής να αμφισβητήσει τις ειλικρινείς ανησυχίες που σχετίζονται με την προστασία αυτή.
Είναι, ωστόσο, εξίσου σαφές ότι, σε πολλές περιπτώσεις, τα κράτη μέλη κάνουν μια υπερβολική χρήση της διακριτικής ευχέρειας που τους προσφέρεται από την έννοια γενικού συμφέροντος, για να δικαιολογήσουν την εφαρμογή ολόκληρης της εθνικής τους νομοθεσίας στους ξένους παροχείς υπηρεσιών. Οι κανόνες σχετικά με το γενικό συμφέρον δεν έχουν, πράγματι, εναρμονιστεί σε κοινοτικό επίπεδο. Αυτό, άλλωστε, δεν θα ήταν δυνατό, αφού τα εθνικά συμφέροντα διαφέρουν από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Η έννοια του γενικού συμφέροντος θα έπρεπε, ωστόσο, να ερμηνευτεί με πολύ περιοριστικό τρόπο για τον λόγο ότι επιφέρει έναν περιορισμό των βασικών ελευθεριών που ορίζονται από την Συνθήκη. Μια παράνομη χρήση αυτή της έννοιας από την πλευρά των κρατών μελών μπορεί να αποφευχθεί σεβόμενοι τα κριτήρια που καθορίστηκαν από την νομολογία του Δικαστηρίου: αποφυγή διακρίσεων, αναλογικότητα, ανάγκη και όχι διπλασιασμός. Αυτά τα κριτήρια για την λεγόμενη επαλήθευση του γενικού συμφέροντος καθορίζουν τα όρια για μια νόμιμη χρήση αυτής της έννοιας.
Για να διορθώσει αυτή την κατάσταση, η Επιτροπή θεώρησε αναγκαίο να συντάξει το εν λόγω σχέδιο ερμηνευτικής ανακοίνωσης που περιγράφει τις προτάσεις της για την ερμηνεία των εννοιών της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και του γενικού συμφέροντος. Με τον τρόπο αυτό, η Επιτροπή σκοπεύει να προσφέρει μεγαλύτερη σαφήνεια και ασφάλεια του δικαίου όσον αφορά την εμβέλεια των δύο εννοιών. Πρέπει να πω, και το ξέρετε, ότι μια παρόμοια πρωτοβουλία που υιοθετήθηκε για τον τραπεζικό τομέα αποδείχτηκε, πράγματι, πολύ χρήσιμη.
Ας μου επιτραπεί, τώρα, να σχολιάσω εν συντομία, την έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έπειτα από την τοποθέτηση της στο πλαίσιο αυτό. Θα ήθελα να ευχαριστήσω ξανά τους αξιότιμους βουλευτές και, ιδιαίτερα, την εισηγήτρια, κυρία Mosiek-Urbahn, που πήραν μέρος σε αυτήν την διαβούλευση και που πραγματοποίησαν μια προσεκτική ανάλυση της ερμηνευτικής μας ανακοίνωσης. Η έκθεση που προτείνεται από την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων επικεντρώνεται ουσιαστικά στο πρόβλημα του γενικού συμφέροντος που αποτελεί, πράγματι, το κύριο θέμα της ανακοίνωσης. Η έκθεση επιβεβαιώνει την γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σύμφωνα με την οποία οι διϊστάμενες ερμηνείες των κρατών μελών αποτελούν σημαντική πηγή εμποδίων στην σωστή λειτουργία της ενιαίας αγοράς των ασφαλίσεων. Τέλος, εγκρίνει την χρήση πρακτικών παραδειγμάτων, υπερασπίζοντας το δικαίωμα της Επιτροπής να εκφράζει, στα πλαίσια του ρόλου της ως θεματοφύλακα των συνθηκών, την νομική της άποψη.
Θα επιθυμούσα επιπλέον να τονίσω ξανά ότι ο στόχος της ανακοίνωσής μας είναι η βελτίωση της διαφάνειας και η διασαφήνηση της κοινοτικής νομοθεσίας, ενισχύοντας συγχρόνως την ασφάλεια του δικαίου. Παρ'όλα αυτά, είναι σαφές ότι αυτή η ερμηνεία της Επιτροπής δεν μπορεί να είναι δεσμευτική ούτε και να επιβάλλει νέες υποχρεώσεις στα κράτη μέλη. Συγκεκριμένα, αυτή δεν προδικάζει την ερμηνεία του Δικαστηρίου στο οποίο εναπόκειται, προφανώς, η τελική ευθύνη της σωστής ερμηνείας της κοινοτικής νομοθεσίας. Θα ήθελα να θυμίσω επίσης ότι η Επιτροπή αισθάνεται ωστόσο υποχρεωμένη να εφαρμόσει τις διαδικασίες για παράβαση απέναντι στα κράτη μέλη σε περίπτωση σοβαρών παραβιάσεων της κοινοτικής νομοθεσίας.
Με την βοήθεια αυτού του ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα είμαστε όλο και περισσότερο σε θέση να συμπληρώσουμε την εργασία μας υιοθετώντας την τελική έκδοση αυτής της ερμηνευτικής ανακοίνωσης.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 10.00.

Προτιμησιακά δασμολογικά καθεστώτα
Πρόεδρος
Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (Α4-0262/98) του κ. Nordmann, εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τη διαχείριση των προτιμησιακών δασμολογικών καθεστώτων (COM(97)0402 - C4-0447/97).

Nordmann
Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση που πρέπει να υποβάλω εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας αφορά θέματα που σχετίζονται σε αρκετά μεγάλο βαθμό με την αναπτυξιακή πολιτική της Ένωσης, δεδομένου ότι εξετάζει τις βελτιώσεις που θα έπρεπε να επέλθουν στη διαχείριση των προτιμησιακών δασμολογικών καθεστώτων τα οποία παραχωρεί η Ένωση σε ορισμένους εμπορικούς εταίρους με διάφορες μορφές: υπό συμβατική μορφή, τη μορφή των συμφωνιών συνεργασίας μετά από διαπραγμάτευση, με ορισμένες χώρες, ιδίως, βέβαια στο πλαίσιο της σύμβασης του Λομέ, αλλά, επίσης, υπό τη μορφή αυτόνομων προτιμησιακών δασμολογικών καθεστώτων όπως, π.χ., το σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων που παρέχεται μονομερώς από την Ένωση.
Συμβαίνει τα εν λόγω προτιμησιακά καθεστώτα να αποτελούν αντικείμενο ορισμένων περιπτώσεων απάτης και οι παρατυπίες οι οποίες αποκαλύφθηκαν, για παράδειγμα, για το 1996, ανέρχονται στο πολύ σημαντικό ποσό των 220 εκατ.Ecu. Οι περιπτώσεις απάτης αφορούν κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, αλιευτικά προϊόντα, βιομηχανικά προϊόντα και γεωργικά προϊόντα. Όμως, η ανακοίνωση της Επιτροπής δεν περιορίζεται σε ένα κατάλογο των προϊόντων που αποτελούν αντικείμενο απάτης. Ο μηχανισμός της απάτης αυτής οφείλεται, φυσικά, στην κακή χρήση των πιστοποιητικών προέλευσης τα οποία χορηγούνται από τις τελωνειακές αρχές των εμπορικών εταίρων και που αποτελούν επιταγές πληρωτέες από τους δημόσιους πόρους της Ένωσης. Όμως, - και εδώ περιορίζεται η σύγκριση - εάν στην περίπτωση των ακάλυπτων επιταγών δεν υπάρχει πληρωμή, στην περίπτωση αυτή καλύπτονται από τους δημοσιονομικούς πόρους της Ένωσης και, κατά συνέπεια, από τους φορολογούμενους της Ένωσης.
Η καταπολέμηση της απάτης, η οποία αποτελεί το κύριο θέμα της ανακοίνωσης της Επιτροπής, εξαρτάται από ορισμένες βελτιώσεις του συστήματος και ορισμένα μέτρα ελέγχου, καθώς και από μέτρα κατάρτισης, κυρίως στις χώρες εταίρους οι οποίες, πρέπει να λεχθεί, δεν διαθέτουν πάντα τις απαιτούμενες τεχνικές και διοικητικές υποδομές προκειμένου να καταπολεμήσουν τις απάτες στην περίπτωση στις οποίες, πρέπει να αναγνωρισθεί και αυτό επίσης, δεν ενθαρρύνονται. Η ανακοίνωση της Επιτροπής εξετάζει ορισμένες δράσεις που πρέπει να αναληφθούν. Θα επιθυμούσαμε να προβλεφθούν, επίσης, μια μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση και ενεργότερες δράσεις εκ μέρους των αντιπροσωπειών της Επιτροπής στις χώρες εταίρους που θα έπρεπε να αποτελέσουν την κινητήριο δύναμη στον τομέα αυτό.
Η επιτροπή ανάπτυξης θα επιθυμούσε, επίσης, να διενεργηθεί χωρίς καθυστέρηση μία πρώτη αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της νέας διαδικασίας των «υποχρεωτικών πληροφοριών» στον τομέα της προέλευσης των προϊόντων. Αυτό θα πρέπει να επιτρέπει στους εισαγωγείς της Ένωσης, πριν την ολοκλήρωση των τελωνειακών διατυπώσεων, να διασφαλίζουν ότι τα προϊόντα μπορούν πράγματι να ωφεληθούν από τα προτιμησιακά καθεστώτα. Αυτή η διαδικασία υποχρεωτικών πληροφοριών η οποία θα παρέχει μία τελωνειακή εγκυρότητα, κατά κάποιο τρόπο, στα προϊόντα για μία διάρκεια τριών ετών.
Επίσης, θα θέλαμε ο μηχανισμός κυρώσεων ο οποίος θεσπίσθηκε το 1995 να μπορεί να αποτελεί, όταν τούτο επιβάλλεται, αντικείμενο αποτελεσματικής εφαρμογής. Μέχρι σήμερα, δεν χρησιμοποιήθηκε παρά μόνο μία φορά και σε μία περίπτωση η οποία αφορούσε κοινωνικά προβλήματα και όχι προβλήματα εμπορικής απάτης. Θα επιθυμούσαμε να μπορεί να τεθεί σε εφαρμογή.
Για να ολοκληρώσω, θα επιθυμούσα να τονίσω ότι, κυρίως κατά τη διάρκεια μιας ιδιαίτερα ενδιαφέρουσας ακρόασης της επιτροπής ελέγχου του προϋπολογισμού η οποία, τελικά, δεν εξέδωσε γνωμοδότηση για το θέμα αυτό, και είναι κρίμα, η συζήτηση επικεντρώθηκε γύρω από την ενίσχυση της νομικής ασφάλειας των εισαγωγέων. Σχετικά με το σημείο αυτό, υπάρχει μία διαφορά προοπτικής μεταξύ της έκθεσης της επιτροπής ανάπτυξης, η οποία αναφέρεται στην ασφάλεια αυτή και η οποία πρέπει να βελτιωθεί, και της γνωμοδότησης της επιτροπής εξωτερικών σχέσεων η οποία εμμένει έντονα επί του προβλήματος αυτού. Θεωρούμε ότι οι ευθύνες πρέπει να επιμερισθούν και ότι η διατύπωση της επιτροπής ανάπτυξης είναι, χωρίς αμφιβολία, πιο ισόρροπη και ότι η γνωμοδότηση - και τούτο είναι φυσικό προκειμένου ότι προέρχεται από την επιτροπή εξωτερικών οικονομικών σχέσεων - που θέτει την έμφαση αποκλειστικά στο θέμα της ασφάλειας των εισαγωγέων. Αυτό είναι το πνεύμα των ενδείξεων που έδωσα όσον αφορά τις τροπολογίες και που θα ήθελα να διευκρινίσω ήδη από τώρα.

Van Dam
Κύριε Πρόεδρε, ως συντάκτης της γνωμοδότησης της Επιτροπής Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων, διάβασα την έκθεση του συνάδελφου κ. Nordmann με μεγάλο ενδιαφέρον. Σωστά επισημαίνει στην αρχή της έκθεσής του τη σημασία των προτιμησιακών δασμολογικών καθεστώτων για την ευρωπαϊκή εμπορική πολιτική. Ο κύριος στόχος τους, η προώθηση της ανάπτυξης των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών όπως οι χώρες Λομέ και ΑΚΕ, καθώς και η προετοιμασία υποψηφίων μελών για την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκη Ένωση, αξίζει κάθε υποστήριξης.
Το πρόβλημα είναι όμως ότι η υλοποίηση παρουσιάζει πολλές ελλείψεις.Όχι χωρίς λόγο το Συμβούλιο ζήτησε τον Μάιο του 1996 από την Επιτροπή να εκπονήσει μια μελέτη για το θέμα, συνοδευόμενη από προτάσεις για τη βελτίωση των καθεστώτων. Στην ανακοίνωσή της, η Επιτροπή αναφέρει τις απάτες με τους κανόνες προέλευσης και μεγάλο μέρος του ψηφίσματος του συναδέλφου Nordmann, οι πρώτες εννέα παράγραφοι δηλαδή, αφορά αυτό το θέμα. Δικαιολογημένα άλλωστε, διότι οι απάτες πρέπει να καταπολεμούνται δυναμικά, τόσο για το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και για το συμφέρον των ευνοουμένων χωρών. Η Επιτροπή ρίχνει το βάρος στην άμεση καταπολέμηση των απατών με ελεγκτικά όργανα και κυρώσεις. Θεωρώ όμως ότι πρέπει να δοθεί περισσότερο βάρος στην έμμεση καταπολέμηση των απατών. Πρέπει να βελτιωθεί η λειτουργία των προτιμησιακών δασμολογικών συστημάτων. Μπορεί να αποδώσει περισσότερους καρπούς από τις κυρώσεις, τους μηχανισμούς ελέγχου και άλλες γραφειοκρατικές σκοτούρες. Οι δικές μου σκέψεις στρέφονται προς μια ελαστικοποίηση και απλοποίηση των κανόνων προέλευσης και μια καλύτερη συνεργασία ανάμεσα στα κράτη μέλη και τις προτιμώμενες χώρες. Μπορεί να φανεί χρήσιμο επίσης το σύστημα early warning με το οποίο ο εισαγωγέας ενημερώνεται από νωρίς για ενδεχόμενες παρατυπίες. Επιβάλλεται όμως το σημερινό ελαττωματικό σύστημα να λειτουργήσει πιο γρήγορα και πιο αξιόπιστα, όπως ζητά και ο συνάδελφος κ. Nordmann στην έκθεσή του.
Δεύτερο θέμα είναι η προστασία των εισαγωγέων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Απογοητεύτηκα διότι στην ανακοίνωση της Επιτροπής λείπει μια ρύθμιση για τους καλόπιστους εισαγωγείς. Κι όμως αυτό ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους το Συμβούλιο ζήτησε μια ανακοίνωση από την Επιτροπή. Το Συμβούλιο ήθελε να εξακολουθήσουν να προστατεύονται η εμπιστοσύνη των εισαγωγέων και η ισχύς των πιστοποιητικών προέλευσης. Δεν πρέπει να αντιμετωπίζουν συνεχώς υπέρογκες εισφορές και κίνδυνο χρεοκοπίας. Κι ακριβώς εδώ η Επιτροπή δεν μεριμνά. Δεν είναι σωστό. Στην παράγραφο 10 της έκθεσής του, ο κ. Nordman κάνει έμμεση αναφορά στο θέμα, η υπόθεση όμως πρέπει να τεθεί με περισσότερη έμφαση. Αφετηρία μας πρέπει να είναι ότι δεν πρέπει αποκλειστικά οι εισαγωγείς να επωμίζονται το ρίσκο. Για αυτόν τον λόγο υπέβαλα τις τροπολογίες αριθ. 3 και 4 σχετικά με την παράγραφο 10. Η γνωμοδότηση της Επιτροπής Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων ήταν εδώ ομόφωνη. Η τροπολογία αριθ. 5 προέρχεται επίσης από την Επιτροπή Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων και αποτελεί συνέχεια του αιτήματος του Συμβουλίου. Αφορά τους εισαγωγείς οι οποίοι χρησιμοποιώντας τα προτιμησιακά δασμολόγια, ζημιώνονται από παρατυπίες στις αποφάσεις των προτιμωμένων χωρών. Ζητώ από την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση για την προστασία τους σε περίπτωση που λογικά δεν μπορούσαν να το γνωρίζουν.
Έχοντας υπόψη τον στόχο των προτιμησιακών δασμολογίων, θεωρώ λογικό να ωφελήσουν και τις χώρες με τη λιγότερη ανάπτυξη. Ζητώ λοιπόν από την Επιτροπή να μεριμνήσει ώστε να βελτιωθεί πραγματικά με τις ρυθμίσεις η πρόσβαση στην αγορά αυτής της πιο ευάλωτης κατηγορίας χωρών. Αυτό είναι το θέμα της τροπολογίας αριθ. 6, η οποία προέρχεται και αυτή από την Επιτροπή Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων. Ελπίζω ο εισηγητής κ. Nordmann να ενσωματώσει αυτές τις κρίσιμες τροπολογίες στο κατά τα άλλα έξοχο ψήφισμά του. Οι βελτιώσεις που ζήτησα έχουν μεγάλη σημασία για τη συνέχιση των προτιμησιακών ρυθμίσεων. Η ανακοίνωση της Επιτροπής είναι αξιόλογη, αλλά παρουσιάζει κενά στα σημεία που ανέφερα. Καλούνται λοιπόν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να ενεργήσουν. Η σημερινή κατάσταση κάνει κακό και στις χώρες με τη λιγότερη ανάπτυξη, και στις επιχειρήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπ' αυτές τις συνθήκες μου φαίνεται ότι πρέπει όλοι, ανεξάρτητα από το πολιτικό μας πιστεύω, να συμπεράνουμε ότι το σημερινό σύστημα είναι αναποτελεσματικό και άδικο. Πρέπει να δραστηριοποιηθούμε ανάλογα με αυτή την αντίληψη.

Maij-Weggen
Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Nordmann και ο κ. Van Dam προσέγγισαν την υπόθεση κυρίως από την οπτική των επιμέρους κοινοβουλευτικών επιτροπών τους και έτσι οι παρατηρήσεις τους ήταν σε μεγάλο βαθμό τεχνικού χαρακτήρα. Θα ήθελα να κάνω όμως μερικές πολιτικές επισημάνσεις για την πρόταση και την έκθεση του κ. Nordmann.
Πρώτον, από πρώτη όψη φαίνεται ότι το προτιμησιακό σύστημα δημιουργήθηκε για να δοθεί σε μερικές τριτοκοσμικές χώρες μια καλύτερη θέση για την εξαγωγή των προϊόντων τους προς τα ευρωπαϊκά κράτη μέλη. Η πραγματικότητα είναι βέβαια διαφορετική. Η πραγματικότητα είναι ότι τα προϊόντα τους ανταγωνίζονται τα προϊόντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για αυτόν τον λόγο υποβλήθηκαν εισφορές στις εισαγωγές προϊόντων από τον τρίτο κόσμο. Και απαλύνουμε λίγο τον πόνο επιτρέποντας εκπτώσεις σε αυτούς τους δασμούς. Το επισημαίνω διότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρούν τα προτιμησιακά δασμολογικά καθεστώτα σαν είδος δώρου προς τις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά οι αναπτυσσόμενες χώρες το θεωρούν μικρή υποχώρηση εκεί που η Ευρωπαϊκή Ένωση δυσκολεύει πολύ τα πράγματα και επιβάλλει υπερβολικούς δασμούς ιδίως λόγω των γεωργικών προϊόντων της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με το όλο το σεβασμό, αλλά πρόκειται κατά βάθος για ρύθμιση με αρκετή δόση υποκρισίας. Αυτό είναι το πρώτο θέμα που θέλω να θέσω.Ένα γενικά πολιτικό θέμα.
Διαπιστώνοντας έπειτα ότι εκ μέρους των αναπτυσσομένων χωρών γίνονται προφανώς απάτες σε αρκετά μεγάλη κλίμακα, αναρωτιόμαστε ποιά είναι άραγε η χρησιμότητα και η ανάγκη ενός τόσο πολύπλοκου συστήματος. Μιλούν για 220 εκατ. Ecu, δηλαδή μισο δις ολλανδικά φιορίνια· αν οι απάτες φτάνουν πράγματι σε τέτοιο πόσον, μιλάμε για πολλά χρήματα.
Αν ξέρουμε ακόμη πού γίνονται οι απάτες - κυρίως στα κλωστοϋφαντουργικά, στην αλιεία, στη γεωργία και κυρίως στις ασιατικές χώρες - αναρωτιέμαι αν δεν πρέπει να επέμβουμε πιο δραστήρια στο όλο σύστημα. Σκέφτομαι για παράδειγμα να αναπροσαρμόσουμε για τα καλά τους κανόνες προέλευσης, αλλά ίσως μπορούμε να επικεντρώσουμε το σύστημα περισσότερο στις πραγματικά πολύ φτωχές χώρες και ότι δεν θα πρέπει να εφαρμόσουμε το σύστημα όπως έχει τώρα.
Αναρωτιέμαι: εφόσον έχουμε κυρίως για ανθρωπιστικούς λόγους μια ρύθμιση κυρώσεων, γιατί να μην εφαρμόζουμε αυτές τις κυρώσεις σε περιπτώσεις καταχρήσεων; Εφόσον υπάρχει όντως κατάχρηση, πρέπει κατά τη γνώμη μου να εφαρμοσθεί και η κύρωση. Θα ήθελα να ακούσω τις απόψεις του κ. Monti σχετικά..
Τέλος, συμφωνώ με τον κ. Van Dam ότι εφόσον θύμα του συστήματος πέφτουν οι εισαγωγείς, υπάρχει ένας ακόμα λόγος να κοιτάξουμε από κοντά το όλο καθεστώς.
Κύριε Πρόεδρε, ιδού οι κριτικές επισημάνσεις μου για το όλο σύστημα. Αφετηρία της κριτικής μου είναι όμως ότι πρόκειται για ρύθμιση υποκρισίας, διότι πρώτα επιβάλλουμε δασμούς σε προϊόντα του τρίτου κόσμου και έπειτα τους κάνουμε μικρές χάρες. Όλα αυτά εξαιτίας της υψηλής προστασίας των γεωργικών, των κλωστουφαντουργικών και των προϊόντων αλιείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υποκρισία από δω, απάτες από κει και προφανώς λίγες οι δυνατότητες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Ίσως θα ήταν καλύτερα να καταργήσουμε το όλο σύστημα.

Mendes Bota
Τα προτιμησιακά δασμολογικά καθεστώτα, είτε αυτά που προβλέπονται από τη Σύμβαση της Λομέ είτε από το ΣΓΠ, συνεχίζουν να μην αξιοποιούνται πλήρως λόγω αντιφάσεων ανάμεσα στις πολιτικές της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τη μια πλευρά, η Ένωση παραδέχεται ότι αυτά τα καθεστώτα είναι ένα σπουδαίο όπλο στο πλαίσιο του αγώνα για ενίσχυση των αναπτυσσόμενων χωρών, ένα ουσιαστικό στοιχείο της πολιτικής της στον τομέα της συνεργασίας, ενώ από την άλλη προβάλλει τόσες πολλές απαιτήσεις και θέτει τόσα γραφειοκρατικά εμπόδια όσον αφορά την τήρηση των κανόνων προέλευσης, που τελικώς οι κανόνες αυτοί ανάγονται σε μια προστατευτική πρακτική των ευρωπαϊκών βιομηχανιών που αποβαίνει εις βάρος των ανταγωνιστών τους από τις αναπτυσσόμενες χώρες, τους οποίους υποτίθεται ότι θέλουμε να ευνοήσουμε.
Υπάρχουν πολλές υποανάπτυκτες χώρες οι οποίες δεν θα έχουν καμία δυνατότητα να ανταγωνιστούν στους κόλπους της ανοιχτής και ελεύθερης αγοράς που εγκαθίσταται σε παγκόσμια κλίμακα. Το να τις προσφέρουμε βορά στις ορέξεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου ισοδυναμεί με το να τις καταδικάσουμε για πάντα στην εξαθλίωση και στα δεινά. Η κατάργηση των προτιμησιακών δασμολογικών καθεστώτων δεν συζητείται καν. Τα καθεστώτα αυτά είναι αναγκαία, και η βελτίωσή τους θα πρέπει να αποτελεί στόχο προτεραιότητας για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να συμφιλιωθούμε με την απάτη και με την έλλειψη πνεύματος συνεργασίας και σοβαρότητας από μεριάς των δικαιούχων χωρών. Όμως ο έλεγχος της διάπραξης απατών θα είναι ανέφικτος εφόσον δεν θεσμοθετηθεί ένα αποτελεσματικό και εφαρμόσιμο σύστημα επιβολής κυρώσεων. Η άρση των προνομίων που παρέχει ένα προτιμησιακό δασμολογικό καθεστώς, ένα μέτρο που μέχρι στιγμής εφαρμόστηκε μόνο στην περίπτωση της Μυανμάρ, δεν θα πρέπει να περιορίζεται απλώς και μόνο στην καταστολή των κρουσμάτων απάτης κατά τις εμπορικές συναλλαγές, της στρέβλωσης του ανταγωνισμού, των πρακτικών δουλείας και καταναγκαστικής εργασίας ή σε περιπτώσεις όπου διαπιστώνονται διασυνδέσεις, με τα κυκλώματα διακίνησης ναρκωτικών.
Υπάρχουν χώρες με υψηλά εισοδήματα οι οποίες χαίρουν των προνομίων του ΣΓΠ. Υπάρχουν χώρες όπου η παιδική εργασία και οι διακρίσεις σε βάρος των γυναικών είναι πάγια πρακτική, και όμως συνεχίζουν να επωφελούνται από το ΣΓΠ. Ωστόσο, ας μην είμαστε υπερβολικοί. Τα 220 εκατομμύρια Ecu που αντιστοιχούν στο προϊόν των απατών που εντοπίστηκαν δεν αντιπροσωπεύουν παρά μόνο το 0, 25 % του κοινοτικού προϋπολογισμού. Ακόμη σοβαρότερο είναι το υπερβολικό βάρος της ευθύνης που επωμίζονται οι Ευρωπαίοι εισαγωγείς σε ό, τι αφορά τη γνησιότητα των πιστοποιητικών προέλευσης, κάτι που συνιστά αποθαρρυντικό παράγοντα για την προώθηση των εμπορικών ανταλλαγών με τις χώρες που δικαιούνται τη συγκεκριμένη απαλλαγή ή μείωση των τελωνειακών τελών. Όπως τόνισε και ο εισηγητής, το βάρος αυτής της ευθύνης θα πρέπει να καταμεριστεί. Συνεπώς, συμμετέχουμε και εμείς στη συναίνεση που επιτεύχθηκε ανάμεσα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη λήψη μέτρων με στόχο την αύξηση των ανταλλαγών πληροφοριών, την ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου, την υπέρβαση των διοικητικών φραγμών και την επίτευξη μεγαλύτερης ευελιξίας κατά την εφαρμογή του συστήματος. Έφθασε λοιπόν η στιγμή να αναλάβουμε δράση.

Rόbig
Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, ως μέλος της Επιτροπής Προϋπολογισμών, είναι υποχρέωσή μου να επεμβαίνω πάντα για δίκαιες συνθήκες. Θα ήθελα να επιστρέψω σε εκείνο που είπε η κυρία Maij-Weggen. Πιστεύω ότι κατά βάση θα έπρεπε από καιρού σε καιρό να εξετάζουμε την σκοπιμότητα ορισμένων διατάξεων και να προσπαθούμε να θέτουμε αντικειμενικά κριτήρια παντού όπου θα ήταν σκόπιμο να υπάρξουν περαιτέρω ρυθμίσεις, όπως και εκεί όπου θα μπορούσαν να καταργηθούν ήδη υπάρχουσες.
Ο τομέας των ιδίων πόρων είναι για εμάς ένας πολύ ευαίσθητος τομέας, γιατί εδώ γίνεται λόγος για ποσά που είναι σημαντικά για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πιστεύω ότι συχνά είναι εύκολο να χρησιμοποιούνται πλαστά έγγραφα προελεύσεως, καθώς ο έλεγχος της κυκλοφορίας προϊόντων, που πολλές φορές συμβαίνει ανεξάρτητα από την κυκλοφορία κεφαλαίων, όπως και η διεκπεραίωση των συνοδευτικών τους εγγράφων και των ενεργούντων ατόμων, είναι πολύ δύσκολα. Φυσικά, εκείνες οι ομάδες που έχουν ειδικευτεί στην απάτη, γνωρίζουν τις αδυναμίες του συστήματος μας και καταλαβαίνουν πως να αποκρύπτουν τις μηχανορραφίες τους, ενεργώντας μέσα από μια, από χρονικής άποψης, καλοστημένη ακολουθία αυτών των τεσσάρων ρευμάτων.
Πιστεύω ότι σε αυτόν τον τομέα είναι απαραίτητο να προσφέρουμε μια καλύτερη εκπαίδευση. Ήδη συμβαίνουν κάποια πράγματα, πιστεύω όμως ότι σ' αυτή την περίπτωση είναι επίσης απαραίτητο, ιδιαίτερα στον τομέα της στατιστικής, να αναπτύξουμε ακριβέστερες μεθόδους, ώστε ερευνώντας τη ροή των τεσσάρων αυτών ρευμάτων, να μπορέσουμε να δούμε τις πιθανότητες. Επίσης, θα ήθελα να επισημάνω το αίτημά μας: Η ΟΣΚΠΑ, σε συνεργασία με το Ελεγκτικό Συνέδριο, θα έπρεπε να εντείνει τους ελέγχους του. Εκτός αυτού, αναδύεται και το ερώτημα της δικαιοδοσίας. Και ποιος καθορίζει πραγματικά τα μέτρα, που θα μας οδηγήσουν σε δίκαιες συνθήκες;

Cushnahan
Κύριε Πρόεδρε, η εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέστη σημαντικό πλήγμα εξαιτίας πρόσφατων σκανδάλων σχετικών με απάτες. Εάν δεν κλείσουμε τα παραθυράκια που διευκολύνουν την απάτη, θα εντείνουμε τα προβλήματά μας, με αποτέλεσμα την ενίσχυση του κυνισμού και της εχθρότητας εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι, επομένως, τρομερό το πόρισμα της ετήσιας έκθεσης της Επιτροπής, σύμφωνα με το οποίο εντοπίσθηκαν παρατυπίες ύψους 220 Ecu στο σύστημα της ΕΕ για τα προτιμησιακά καθεστώτα των εισαγωγών.
Ο κ. Nordmann - τον οποίο συγχαίρω για την έκθεσή του - επισημαίνει σωστά την ανάγκη για αυστηρότερα συστήματα εντοπισμού της απάτης στις χώρες προέλευσης. Δυστυχώς, οι προτιμησιακές δασμολογικές συμφωνίες επιτρέπουν την εισαγωγή στην ΕΕ προϊόντων από χώρες με αναπτυξιακή καθυστέρηση είτε απαλλαγμένων κάθε δασμού, είτε με χαμηλούς δασμούς. Δυστυχώς η απάτη συντελείται μέσω της παραποίησης των πιστοποιητικών προέλευσης.
Ενώ η Επιτροπή ορθώς προτείνει την απλοποίηση των κανόνων προέλευσης, υποστηρίζω την άποψη του εισηγητή ότι οι εισαγωγείς της ΕΕ δεν πρέπει να αναλάβουν όλους τους κινδύνους και, επιπλέον, ότι οι φτωχότερες χώρες δεν θα πρέπει να υποστούν κυρώσεις στις προσπάθειες βελτίωσης που καταβάλλουν.

Monti
Κύριε Πρόεδρε, τα προτιμησιακά δασμολογικά καθεστώτα έχουν γίνει ένας σημαντικός πυλώνας των εξωτερικών οικονομικών σχέσεων της Επιτροπής, και θα έλεγα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαχείρισή τους είναι δύσκολη γιατί είναι αναγκαίο να μεσολαβούμε ανάμεσα στα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Ως Επίτροπος υπεύθυνος τόσο για την τελωνειακή πολιτική όσο και για την ενιαία αγορά, το ζήτημα αυτό με απασχολεί ιδιαίτερα. Θέλω να εκφράσω την ειλικρινή μου εκτίμηση στην εργασία του εισηγητή, κυρίου Nordmann, και της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας, που τόνισαν ιδιαίτερα ότι η πρόκληση του μέλλοντος για την βελτίωση του τωρινού συστήματος είναι η αναζήτηση μιας ισορροπίας που να ανταποκρίνεται καλύτερα στις απαιτήσεις της σημερινής οικονομικής κατάστασης.
Όταν συζητάμε για προτιμησιακά καθεστώτα, πρέπει να έχουμε υπόψη μας όλες τις πτυχές που συνδέονται με αυτά: εμπορική πολιτική, ενίσχυση για την ανάπτυξη, κρατικοί πόροι, τελωνειακοί κανόνες, βιομηχανικά συμφέροντα, ευθύνη των εισαγωγέων, κλπ. Για να βρεθεί μαι λύση στα υπάρχοντα προβλήματα πρέπει αναγκαστικά να αντιμετωπίσουμε την ίδια την πολυπλοκότητα: το να παρέμβουμε ξεχωριστά, σε μεμονωμένους παράγοντες θα χρησίμευσε μόνο στο να παραποιήσουμε το σύστημα κινδυνεύοντας, στο τέλος, να θέσουμε σε αμφισβήτηση την αξιοπιστία. Ο κάθε φορέας του συστήματος έχει τις υποχρεώσεις του που πρέπει να σεβαστεί: η δικαιούχος χώρα - και σχετικά με τις δικαιούχους χώρες θα ήθελα να θυμίσω, σε σχέση με τις παρεμβάσεις της κ. Maij-Weggen και του κ. Cushnahan ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος χορηγός προτιμήσεων. Με ιδιαίτερα μέτρα και παρεκκλίσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση παρέχει νέες δυνατότητες πρόσβασης στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες - πρέπει να εγγυηθεί ότι τα προϊόντα που εξάγονται πληρούν τα κριτήρια για να γίνουν αποδεκτά, και κυρίως κανόνες σε θέματα προέλευσης. Ο εισαγωγέας, από την πλευρά του, πρέπει να επωμίζεται τον φυσιολογικό κίνδυνο που συνδέεται με κάθε εμπορική δραστηριότητα. Η εισαγωγός χώρα πρέπει να εγγυάται ότι δεν γίνονται απάτες και ότι προστατεύονται οι κρατικοί πόροι.
Γνωρίζω καλά ότι οι οικονομικοί παράγοντες ένιωσαν να πλήττονται ιδιαίτερα, σε ορισμένες περιπτώσεις παρατυπιών που διαπιστώθηκαν στο παρελθόν. Η Επιτροπή το έλαβε απολύτως υπόψη της και θα ήθελα ως εκ τούτου να θίξω το ζήτημα της ευθύνης των εισαγωγέων. Υπάρχουν - το θυμίζω - δύο είδη τελωνειακής ρύθμισης: η πρώτη, που έχει κάπως ξεπεραστεί και εγκαταληφθεί εδώ και καιρό από την Επιτροπή και από τα κράτη μέλη, συνίσταται στο να επιβεβαιώνεται κάθε μεμονωμένη εισαγωγή κατά την στιγμή του εκτελωνισμού. Αυτή η άβολη διαδικασία, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο σε περίπτωση μικρής κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, παρουσιάζει ωστόσο ένα πλεονέκτημα: μόλις τα εμπορεύματα εκτελωνιστούν, ο εισαγωγέας γνωρίζει εάν, από κανονιστικής άποψης, είναι όλα εντάξει. Δεν χρειάζεται κατά συνέπεια να προβεί σε περαιτέρω επαληθεύσεις.
Ο δεύτερος τύπος ρύθμισης, πολύ πιο σύγχρονος, ο οποίος υιοθετήθηκε από την Κοινότητα το 1992 με τον τελωνειακό Κώδικα, θέλει να διευκολύνει τις ανταλλαγές. Τα εμπορεύματα που εισάγονται δεν υποβάλλονται πια σε συστηματικούς ελέγχους και κατά συνέπεια η κυκλοφορία τους δεν υφίσταται καθυστερήσεις.Μόνο ένα μικρό ποσοστό ελέγχεται την στιγμή του εκτελωνισμού. Αυτή η ελευθερία όμως απαιτεί, σε αντάλλαγμα, την νομική ευθύνη των εισαγωγέων. Για τον λόγο αυτό οι τελωνειακές αρχές της Κοινότητας έχουν την εξουσία να απαιτήσουν για μια ορισμένη χρονική περίοδο - τρία χρόνια, που εξάλλου η Επιτροπή πρότεινε πρόσφατα στο Συμβούλιο να μειώσει σε δύο - τους προηγούμενους εισαγωγικούς τελωνειακούς δασμούς.
Συγχρόνως, γνωρίζω τις ελλείψεις των διοικήσεων μερικών τρίτων χωρών, ελλείψεις που δημιουργούν αβεβαιότητες μεταξύ των παραγόντων, τόσο από οικονομικής όσο και νομικής άποψης. Αυτήν την στιγμή εξετάζουμε τα μέτρα που είναι κατάλληλα για την βελτίωση της κατάστασης. Θα ήθελα μόνο να τονίσω τις κύριες κατευθύνσεις από τις οποίες πιστεύουμε ότι πρέπει να εμπνέεται η δράση μας. Είναι οι κατευθύνσεις που παρουσίαζονται στην Ανακοίνωση του Ιουλίου του 1997, της οποίας η πολιτική γραμμή ήταν η προώθηση μιας σφαιρικής προσέγγισης σε αυτό το πρόβλημα, υποστηρίζοντας - όπως είπα πριν από λίγο και όπως πιστεύω ότι αυτή η ενδιαφέρουσα αποψινή συζήτηση έκανε φανερό - ότι το να επικεντρωνόμαστε σε μια και μόνο πλευρά, μεμονωμένα, παραμελώντας τις άλλες, δεν θα οδηγούσε πολύ μακριά.
Θυμίζω ότι η ίδια αυτή κατεύθυνση εγκρίθηκε από το Συμβούλιο για την εσωτερική αγορά στις 18 Μαΐου 1998. Η Επιτροπή θεωρεί ωστόσο ότι πρέπει να ενισχυθούν τα εξής: πρώτα απ' όλα το αίσθημα ευθύνης όλων των παραγόντων αυτών των καθεστώτων, προωθώντας μια καλύτερη συνεργασία μεταξύ τους. Δεύτερον, η βελτίωση του κανονιστικού πλαισίου σε θέματα προέλευσης. Τρίτον, η μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση των δικαιούχων χωρών και η προσφορά βοήθειας στις τελωνειακές τους διοικήσεις. Τέταρτον, η μελέτη με τα κράτη μέλη των μέτρων που πρέπει να ληφθούν σε επίπεδο τελωνειακών και οικονομικών κανόνων. Τέλος, η Επιτροπή θεωρεί σημαντικό να δράσει για να βελτιώσει τους μηχανισμούς που αποβλέπουν στο να καταστήσουν πιο ασφαλείς τις εμπορικές ανταλλαγές. Αναφέρομαι, ιδιαίτερα, στην εισαγωγή στα προτιμησικά καθεστώτα αποτελεσματικών ρητρών που αφορούν την επιβολή κυρώσεων, η οποία θα συνοδεύεται από έναν μηχανισμό συστηματικής πληροφόρησης για τους εισαγωγείς, όπως αυτό που παρουσιάστηκε από την Επιτροπή στην πρόσφατη πρόταση του νέου συστήματος των γενικευμένων προτιμήσεων. Αναφέρομαι επίσης σε μέτρα που αποσκοπούν στο να δώσουν μεγαλύτερη ώθηση στην προσφυγή στην διαδικασία παροχής υποχρεωτικών πληροφοριών σε θέματα προέλευσης.
Εν κατακλείδι, θα ήθελα να επιμείνω, κύριε Πρόεδρε, σε ότι δήλωσα στην αρχή: δεν μπορούμε να μελετάμε δράσεις που αφορούν ένα μόνο μέρος των στοιχείων του συστήματος, διευρύνοντας απλώς για παράδειγμα την έννοια της καλής πίστης των εισαγωγέων. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να διαπιστώσω, με ικανοποίηση, ότι η έκθεση του κυρίου Nordmann αποτελεί μια αποφασιστική πολιτική στήριξης στις πρωτοβουλίες ανανέωσης της διαχείρισης των προτιμησιακών καθεστώτων που η Κοινότητα επιχείρησε. Η πρόκληση του μέλλοντος είναι ότι χρειάζεται να αγωνιστούμε πιο αποτελεσματικά κατά της απάτης, αναλαμβάνοντας την ίδια στιγμή τις ευθύνες μας προς τις τρίτες χώρες και προς τους οικονομικούς παράγοντες. Χαίρομαι που διαπιστώνω ότι η Επιτροπή Ανάπτυξης και Συνεργασίας συμμερίζεται συνολικά την γραμμή που η Ευρωπαϊκή Έπιτροπή προτίθεται να ακολουθήσει σε αυτό το δύσκολο θέμα και εύχομαι ότι ολόκληρο το Κοινοβούλιο θα συμμετάσχει σε αυτήν την κατεύθυνση.

Rόbig
Κύριε Επίτροπε, έχω άλλο ένα ερώτημα. Στον τομέα αυτό διαθέτουμε ποινικό σύστημα. Δεν νομίζεται ότι θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε καλύτερα μέσω ενός συστήματος κινήτρων ή ότι το ποινικό σύστημα θα μπορούσε με τον καιρό να μετατραπεί σε ένα σύστημα κινήτρων;

Monti
Κύριε Rόbig, δεν θεωρούμε συμπληρωματικές τις δράσεις παροχής βοήθειας και συνεργασίας μεταξύ των διοικήσεων και τις δράσεις, σε τελευταία φάση, για την επιβολή κυρώσεων. Βρισκόμαστε, όπως γνωρίζετε καλά, σε μια στιγμή κατά την οποία σημειώνονται βαθιές εξελίξεις στο σύστημα, το οποίο προσπαθούμε να βελτιώσουμε, με αυτήν ακριβώς, την προσέγγιση που αφορά τις διάφορες πλευρές - μεταξύ των οποίων πιστεύω ότι καμία δεν πρέπει να παραμεληθεί, συμπεριλαμβανομένης και της δυνατότητας κυρώσεων - και έχουμε δίκιο να υποστηρίζουμε ότι αυτή η πλευρά της συνεργασίας και της βοήθειας είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, σε ένα θέμα - επαναλαμβάνω και τονίζω - που είναι από τα πιο σύνθετα και το οποίο φανερώνει την ανάγκη να ληφθούν υπόψη απαιτήσεις και συμφέροντα ακόμα και εξαιρετικά αντιτιθέμενα μεταξύ τους.
Ευχαριστώ και πάλι για τις υποδείξεις και τις προτροπές που και αυτή η συζήτηση επέτρεψε στην Επιτροπή να εξάγει.

Πρόεδρος
Η συζήτηση έληξε.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 10.00.
(Η συνεδρίαση λήγει στις 22.25)

