Jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych
Przewodniczący
Następnym punktem posiedzenia są jednominutowe wystąpienia w znaczących kwestiach politycznych.
Petya Stavreva
- (BG) Panie przewodniczący, szanowne koleżanki i koledzy posłowie! Jednym z największych wyzwań, przed jakimi stoi Bułgaria, jest przejrzystość sposobu wykorzystania środków pochodzących z funduszy europejskich. W trakcie prac w ramach programów przedakcesyjnych w naszym kraju popełniono poważne błędy, co spowodowało zablokowanie wydatkowania setek milionów euro dostępnych ze środków programów PHARE, ISPA i SAPARD. Zablokowanie tych funudszy to poważne ostrzeżenie ze strony Komisji Europejskiej, które rząd Bułgarii musi właściwie zrozumieć i pilnie zastosować obiecane środki zaradcze.
Wszyscy obywatele Bułgarii, podobnie jak nasi europejscy partnerzy, muszą wykazać się większą determinacją i zdecydowaniem w zwalczaniu korupcji i przestępczości zorganizowanej oraz w działaniach na rzecz zapewnienia wiarygodnej i skutecznej kontroli nad sposobem wykorzystania funduszy Unii Europejskiej. Nie możemy sobie pozwolić na falstart przy korzystaniu ze środków finansowych funduszy strukturalnych Wspólnoty, ponieważ będzie to miało fatalne skutki dla rozwoju bułgarskiej gospodarki, rolnictwa, infrastruktury, średniej i małej przedsiębiorczości, a w związku z tym dla podwyższenia poziomu życia Bułgarów, co jest niezwykle ważne. Niestety, to zwykli obywatele, a nie rządzący państwem, są głównymi ofiarami błędów i uchybień wynikających z niewłaściwego sposobu wykorzystania funduszy europejskich w naszym kraju.
Przystąpienie do Wspólnoty Europejskiej dało nam szansę korzystania z europejskich pieniędzy. Musimy jednak trzymać się przy tym europejskich zasad. Leży to również w interesie naszego kraju. Nie możemy więc łudzić się, że możemy naprawić nasze błędy bez zreformowania systemu.
Iliana Malinova Iotova
(BG) Panie i panowie! Świat staje w obliczu kryzysu finansowego, którego skali i następstw nikt jeszcze nie jest w stanie dokładnie przewidzieć. Porównuje się go nawet z Wielkim Kryzysem w USA w latach dwudziestych ubiegłego wieku. Obecnie najważniejsze jest, abyśmy wspólnie działali na rzecz przezwyciężenia tego kryzysu. W sytuacji kryzysowej na rok przed wyborami stajemy przed wielką próbą. Ludzie albo przekonają się do znaczenia i roli europejskiego projektu, albo skutek będzie odwrotny od zamierzonego i ich sceptycyzm umocni się. W tej chwili najbardziej potrzebujemy traktatu lizbońskiego.
Nasze dotychczasowe wspólne wysiłki przynoszą już pozytywne wyniki. Powinniśmy kontynuować te wysiłki w przynajmniej trzech kierunkach, bo chociaż stabilizacja sektora bankowości jest sprawą najwyższej wagi, to sama w sobie nie wystarczy. W tej chwili leczymy tylko objawy nie zajmując się przyczynami. Przyszłe prawodawstwo europejskie musi służyć wzmocnieniu mechanizmów kontrolujących i regulujących rynki finansowe. Potrzebujemy zakrojonego na szeroką skalę pakietu konkretnych działań, które złagodzą wpływ kryzysu na gospodarkę, na produkcję, a w szczególności na sferę socjalną.
I ostatnia, chociaż nie mniej ważna, sprawa: potrzebujemy oddzielnego, szczegółowego programu działań dla nowych państw członkowskich, które nie osiągnęły jeszcze poziomu rozwoju europejskich rynków finansowych, a którym zagrażają pośrednie następstwa kryzysu - spadek poziomu inwestycji, rosnące koszty kredytów oraz spadek eksportu.
Alexander Alvaro
(DE) Panie przewodniczący! Zarówno przed europejskimi wyborami, jak i po nich, będziemy jak zwykle wysłuchiwać ubolewań, że Europa jest wciąż zbyt daleko od swoich obywateli. Zadaję sobie pytanie, co Parlament Europejski robi w tej sprawie.
Jakiś czas temu wspólnie z kolegą złożyliśmy petycję internetową, którą, podobnie jak innymi petycjami, zajmuje się komisja. Petycję tą podpisało około półtora miliona osób, czyli liczba odpowiadająca w przybliżeniu liczbie ludności Estonii. Pod naciskiem przewodniczącego Komisji Petycji, pana posła Libickiego, kwestia ta została przedstawiona Konferencji Przewodniczących z wnioskiem o umożliwienie zorganizowania w Parlamencie debaty dotyczącej zasad postępowania z petycjami internetowymi. Fakt, że petycja, o której mowa, dotyczy kwestii siedziby Parlamentu, powinien być nieistotny, ponieważ często omawiamy sprawy kontrowersyjne. Mam też świadomość, że nie wszyscy podzielają moje zdanie. Jednak brak pozwolenia na taką debatę, a jednocześnie skargi dotyczące tego, jak bardzo oddalona jest Europa od swoich obywateli, są wzajemnie sprzeczne.
Chciałbym, żeby Konferencja Przewodniczących zrobiła coś w tej sprawie i być może miała to na względzie, gdy ponownie pojawią się głosy ubolewające nad odległością, jaka dzieli Europę od jej obywateli.
Hanna Foltyn-Kubicka
(PL) Panie przewodniczący! Kryzys gospodarczy, który dotknął europejską i światową gospodarkę, może stanowić zimny prysznic dla niektórych nazbyt rozpalonych głów. Stanowi on kolejny argument przeciwko budowie gazociągu północnego. Mam nadzieję, że dane ekonomiczne przemówią do tych, do których nie trafiają ani argumenty geopolityczne - uzależnienie się od jednego dostawcy surowców energetycznych - ani potrzeba wewnętrznej solidarności państw Unii, ani też realne zagrożenie dla ekosystemu Morza Bałtyckiego.
Wszystkim znany jest fakt, że zarówno budowa jak i eksploatacja gazociągu pod dnem morskim, jest znacznie droższa niż w przypadku proponowanej inwestycji lądowej. Alternatywna trasa wiodąca przez stabilne politycznie i ekonomicznie kraje, wszystkie należące do Unii i do NATO, nie jest przez Gazprom rozważana. Dowodzi to co najmniej niejasnych intencji inwestorów. Zapaść na światowych giełdach, ze szczególnym uwzględnieniem parkietu moskiewskiego, może jednak dokonać znacznie więcej niż wszelkie głosy rozsądku, w tym także głos Parlamentu Europejskiego, który wezwał do poważnego rozważenia lądowego wariantu tej inwestycji. W Polsce w takich sytuacjach mawiamy "szczęście w nieszczęściu”. Niestety jest to zwykle smutna konstatacja.
Tunne Kelam
Panie przewodniczący! W zeszłym tygodniu Amnesty International doniosła, że prawdopodobnie miała miejsce próba zamachu na rosyjską prawniczkę i obrończynię praw człowieka, Karinę Moskalenko. W jej samochodzie znaleziono kulki rtęci. Karina Moskalenko wygrała około 30 spraw wytoczonych państwu rosyjskiemu przez obywateli Rosji w Trybunale Praw Człowieka w Strasburgu. Również w Strasburgu miała miejsce próba jej otrucia. Następnego dnia pani Moskalenko miała reprezentować rodzinę zamordowanej Anny Politkowskiej na rozprawie sądowej w Moskwie. Wydaje się, że po serii zabójstw niezależnych dziennikarzy rosyjskich teraz przyszła kolej na niezależnych prawników. Jest zatem niezwykle ważne, abyśmy możliwie najdobitniej okazywali naszą solidarność w obronie osób pomagających ludziom, którzy nie są w stanie pomóc sobie sami..
Ioan Mircea Paşcu
Panie przewodniczący! Najlepszym sprawdzianem dla każdej struktury instytucjonalnej, w tym także UE, są czasy kryzysu. A kryzys właśnie nastąpił. Integracja tak zwanych nowych państw członkowskich nie jest pełna, traktat lizboński nie został jeszcze ratyfikowany przez wszystkie państwa członkowskie, a nasza zależność od importowanej energii wzrasta.
Niestety wspólne działanie, jakkolwiek niezbędne, często przychodzi z trudem i powoli, ponieważ państwa członkowskie wolą podejście indywidualne. Jeżeli pozwolimy, aby to podejście przeważyło, to nasza Unia znajdzie się w poważnym niebezpieczeństwie, niezależnie od aspektu moralnego, zgodnie z którym ci, którzy skorzystali na niej najwięcej są bardziej zobowiązani ją wzmacniać, a nie osłabiać. To samo dotyczy również NATO. Teraz bardziej niż kiedykolwiek potrzebujemy wspólnych analiz, wspólnego rozumienia, wspólnych stanowisk i wspólnego działania w związku z coraz większymi wyzwaniami, z jakimi się spotykamy.
Uczyńmy to, abyśmy nie byli oskarżani o zmarnowanie najlepszego przykładu skutecznej współpracy na naszym zbyt długo pustoszonym przez wojny kontynencie.
Fiona Hall
Panie przewodniczący! Z uwagi na fakt, że poprawa efektywności energetycznej stanowi najskuteczniejszy sposób na zmniejszenie emisji CO2 i biorąc pod uwagę, że zgodnie z dyrektywą z 2006 roku sektor publiczny ma pod tym względem stanowić przykład, jestem zawiedziona, że w związku z poważnym remontem przeprowadzonym w strasburskim budynku Parlamentu nie wprowadzono żadnych ulepszeń pod kątem poprawy efektywności energetycznej. Chciałabym wiedzieć, gdzie jest wywieszone świadectwo energetyczne budynku.
Ponadto uważam za całkowicie niespójne następujące decyzje władz: z jednej strony zezwoliły one posłom na składanie podpisów na ustawionym w korytarzu Parlamentu naturalnej wielkości modelu byka, na znak poparcia pisemnej deklaracji przeciw walkom byków, a z drugiej nie pozwoliły na podpisywanie banera na znak poparcia pisemnej deklaracji wzywającej do ustanowienia jednej siedziby Parlamentu Europejskiego. Posiadanie jednej siedziby jest najlepszym sposobem na zmniejszenie zużycia przez nas energii i na zaoszczędzenie 200 milionów euro rocznie.
Seán Ó Neachtain
(GA) Panie przewodniczący! Komisja Europejska powinna dokonać rewizji funkcjonowania dyrektywy siedliskowej w Unii Europejskiej. Dyrektywa ta, moim zdaniem, stosowana jest zbyt rygorystycznie i obecnie potrzebna jest większa elastyczność.
Wdrażanie przedmiotowej dyrektywy opóźnia realizację wielkich projektów infrastrukturalnych w zachodniej Irlandii. Konsekwencje tego widoczne są w związku z budową zewnętrznej obwodnicy miasta Galway. Ta droga jest pilnie potrzebna, a miasto Galway i jego ludność ucierpią, jeżeli jej budowa nie będzie mogła postępować.
Celem tej dyrektywy nigdy nie było hamowanie wielkich inwestycji publicznych. Pan komisarz Dimas musi teraz przystąpić do działania i doprowadzić do zmiany tej dyrektywy tak, aby była ona ze szkodą dla ważnych budów, które mogłyby służyć rozwojowi gospodarki w danym regionie.
Brigitte Fouré
(FR) Panie przewodniczący! Od kilku tygodni świat przechodzi poważny kryzys finansowy. Często mówi się, że jest on następstwem wybryków niekontrolowanego kapitalizmu, pogoni za zyskiem nieznajdującym pokrycia w rzeczywistości oraz nieudanych prób regulacji naszego systemu finansowego. Tak, oczywiście, ta ocena jest całkiem słuszna! Mniejszy nacisk kładzie się jednak na to, w jakie zawirowania mogłaby wpaść nasza waluta bez polityki gospodarczej i monetarnej Unii Europejskiej. Euro - jak się podkreśla - przetrzymało ten kryzys znacznie lepiej, niż byłoby w przypadku marki, franka lub lira. Jest też całkiem oczywiste, że decyzje podjęte przed ośmioma dniami przez eurogrupę w sprawie inicjatywy urzędującego przewodniczącego Rady Unii Europejskiej miały natychmiastowe skutki na rynkach finansowych. Oczywiście trzeba będzie podjąć odpowiednie środki, aby w przyszłości zapobiec kolejnemu kryzysowi. Jeśli jednak mają one być skuteczne, to trzeba je będzie przedsięwziąć na szczeblu europejskim. Obecny kryzys pokazuje nam, że Unia Europejska jest silna wówczas, gdy reprezentuje jednolite stanowisko. Pokazuje nam - jeśli w ogóle trzeba było to udowadniać - że usprawnienia instytucjonalne przewidziane w traktacie lizbońskim są teraz potrzebne bardziej, niż kiedykolwiek. Toteż potrzebujemy właśnie więcej Europy i to lepszej Europy..
Antonio Masip Hidalgo
(ES) Klub Atlético Madrid, jego kibice, a nawet hiszpańska policja, są źle traktowani przez Unię Europejskich Związków Piłkarskich (UEFA). Problem ten jest jednak znacznie poważniejszy, ponieważ te federacje mają zwyczaj nasilać sankcje, gdy ktoś odwołuje się do zwykłych sądów.
Średniowieczna koncepcja jednego sądu dla jednych, a innego dla drugich, jest sprzeczna z naszym prawem i z charakterem instytucji europejskich. Dlatego też musimy reagować. W istocie w ostatecznym rozrachunku będziemy musieli zareagować, bo ci arbitralni średniowieczni tyrani muszą przestrzegać prawa i zwykłych gwarancji proceduralnych obowiązujących w naszej Europie..
Magor Imre Csibi
(RO) Przedstawiony w zeszłym tygodniu przez Komisję Europejska projekt legislacyjny dotyczący nielegalnego wyrębu powinien oznaczać wielkie zwycięstwo wszystkich tych, którzy przez lata aktywnie walczyli z nielegalnymi wycinkami. Komisja zadecydowała natomiast o wyborze rozwiązania minimalistycznego, a nawet idealistycznego, aby zmierzyć się z bardzo rzeczywistym problemem.
Nie istnieje żadna norma dotycząca poświadczania legalności pozyskanego drewna. Od dostawców nie wymaga się udowodnienia legalnego pochodzenia ich produktów. Nawet posiadanie i sprzedaż takiego drewna nie są bezpośrednio uznawane za przestępstwo. Jeśli każdy może dowolnie tworzyć normy i jeżeli brak jest niezależnego publicznego mechanizmu monitorowania tej działalności, oznacza to, że Unia Europejska popiera mające obecnie miejsce nielegalne praktyki. To wstyd, abyśmy klepali się nawzajem po plecach i gratulowali sobie dobrej roboty, gdy w rzeczywistości kontrola legalności drewna pochodzącego z rynku Unii Europejskiej nadal jest niezmiernie pobłażliwa.
Parlament Europejski musi zająć bardziej zdecydowane stanowisko w swojej walce o powstrzymanie niekontrolowanych wycinek. W związku z powyższym wzywam kolegów ze wszystkich grup politycznych do wspólnej pracy nad istotnym ulepszeniem projektu Komisji. Tylko poprzez przyjęcie jasnego, skutecznego prawa będziemy mogli wysłać do dostawców wyraźny sygnał, mówiący, że nie będziemy tolerować w UE nielegalnego handlu drewnem..
Ioannis Varvitsiotis
(EL) Panie przewodniczący! Premier Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (FYROM) Nikoła Grujewski próbował w zeszłym tygodniu zrobić wielkie zamieszanie, które udało mu się nawet przenieść do Brukseli. Fakty są proste: czwórkę dziennikarzy z FYROM, którzy próbowali zarejestrować reakcje pewnej małej grupy ludzi na ćwiczenia wojskowe odbywające się w okolicy, doprowadzono na posterunek policji w celu potwierdzenia ich tożsamości, ponieważ nie mieli przy sobie identyfikatorów. Na posterunku przetrzymywani byli tylko przez 20 minut. Uważam działanie premiera Grujewskiego za całkowicie niedopuszczalne.
Pragnę również potępić działania premiera Grujewskiego, ponieważ kilka dni temu zabronił on przejazdu przez Skopje jednostkom armii greckiej wchodzącym w skład sił zbrojnych NATO zmierzających do Kosowa. A równocześnie pragnie on przystąpić do NATO!.
Evgeni Kirilov
Panie przewodniczący! W ubiegłym tygodniu odwiedziłem z delegacją PE Azerbejdżan, aby wziąć udział w obserwacji wyborów prezydenckich, które ogólnie przebiegły z poszanowaniem demokratycznych standardów. Odbyliśmy szereg spotkań z posłami do parlamentu i urzędnikami wysokiego szczebla, w tym z ministrem spraw zagranicznych. W rezultacie muszę powiedzieć, że moje początkowe obawy, iż w sprawie projektu Nabucco nie zrobiono praktycznie niczego, pogłębiły się. W Azerbejdżanie nie nawet świadomości ramowych założeń tego projektu.
Komisja Europejska nie zrobiła dotychczas niczego oprócz podpisania ogólnej umowy o współpracy w dziedzinie energetyki. Uważam że to absurdalne, gdy słyszymy, jak komisarze cały czas we wzniosłych słowach mówią o doniosłości tego projektu dla całej Europy, a równocześnie negocjowanie warunków pozostawia się poszczególnym krajom Europy. W moim kraju, Bułgarii, często mówimy, że nie ma dymu bez ognia. Owszem, w tym szczególnym przypadku jest aż za dużo dymu, zaś ognia w ogóle brak, a wszyscy wiemy, że mamy do czynienia z bardzo ostrą konkurencją. Jeżeli Komisja nie zacznie działać wystarczająco szybko, to cały projekt uleci z dymem.
Eoin Ryan
Panie przewodniczący! Myślę, że wszyscy powinniśmy cieszyć się z przywrócenia w pewnym stopniu normalizacji na rynkach finansowych. Niestety obecny kryzys nie obejmuje tylko jednego aspektu, są wiec i inne obszary, na które trzeba zwracać uwagę. Jednym z nich jest cały obszar kart kredytowych.
Obecne zachowania kredytowe okazały się niezrównoważone, zarówno w indywidualnym, jak i szerszym kontekście. Od lat programy telewizyjne, gazety i periodyki zwracają uwagę na niebezpieczeństwa związane z posiadaniem wielu kart kredytowych przez osoby, które mają problemy ze spłaceniem choćby jednej z tych kart. Oczywiście to, czy dana osoba będzie wówczas działać odpowiedzialnie, zależy od niej samej, zależy jednak to również od instytucji finansowych i - w coraz większym stopniu - od sprzedawców detalicznych, którzy powinni działać odpowiedzialnie reklamując i przyznając te karty.
Naszym zadaniem jako przedstawicieli publicznych jest zapewnienie odpowiednich informacji naszym obywatelom. Możemy stabilizować nasze rynki, próbować przywrócić rynkom płynność, ale jeżeli nie zajmiemy się sprawą odpowiedzialnej działalności kredytowej, i to nie tylko na szczeblu krajowym i międzynarodowym, ale na wszystkich poziomach systemu gospodarczego, to ostatecznie wyjście z kryzysu może okazać się niepełne i nietrwałe. Aby przybliżyć kontekst tego zagadnienia powiem, że sekurytyzowany rynek kart kredytowych jest niemal tak wielki, jak rynek kredytów hipotecznych typu "sub-prime”.
Lívia Járóka
Panie przewodniczący! Co roku tysiące babć, matek i córek pada ofiarą raka piersi. Choroba ta dotyka w szczególności Europejki - najbardziej powszechnym typem raka u europejskich kobiet jest rak piersi, którego nowych przypadków diagnozuje się co roku około 430 tysięcy.
Pierwszym krokiem w kierunku zwalczania tej strasznej choroby jest świadomość. W tym miesiącu Europejczycy muszą skupić się na wczesnym wykrywaniu jako na pierwszoplanowym środku profilaktyki. Wykrywanie jest tu rzeczą bardzo ważną, kluczową, ponieważ na przykład w Ameryce 41% przypadków diagnozowanych jest w bardzo wczesnym stadium, podczas gdy w Europie 29-30%.
U jednej na dziesięć kobiet w UE rozwinie się rak piersi zanim osiągnie ona wiek 80 lat. Ponadto co dwie i pół minuty stwierdza się nowe zachorowanie na raka piersi. Okrutna rzeczywistość nowotworu piersi wygląda tak, że co 7,5 minuty umiera na tą chorobę jedna kobieta. W 2006 roku zmarło w Europie na raka piersi 132 tysięcy kobiet. W październiku tego roku musimy na wszystkich szczeblach procesu decyzyjnego rozpocząć działania na rzecz zwiększenia świadomości dotyczącej raka piersi, w tym wczesnego wykrywania choroby i jej zapobiegania.
Richard Corbett
Panie przewodniczący! Zwłaszcza teraz, w dobie kryzysu gospodarczego, opinia publiczna w wielu naszych państwach członkowskich nie potrafi zrozumieć, jak możemy wydawać niemal 200 milionów euro rocznie, żeby przyjeżdżać tu, do Strasburga, zwłaszcza po tym, jak przez cały kwartał nie robiliśmy tego, z powodzeniem organizując nasze sesje w Brukseli.
Poza tym to właśnie na Parlament bardzo często sypią się oskarżenia, chociaż to oczywiście państwa członkowskie i rządy poszczególnych państw są władne naprawić tę sytuację.
Korzystając z tego, że mamy tu przedstawicieli prezydencji francuskiej, pragnę zwrócić się do rządów, aby ponownie rozważyły tę sprawę, a ponieważ wszyscy wiemy, że będziemy musieli znaleźć rozwiązanie, które będzie do przyjęcia dla Francji i Strasburga, chciałbym zaproponować, aby w zamian za przeniesienie sesji Parlamentu do Brukseli, być może Rada Europejska spotykała się w Strasburgu. Rozwiązanie to byłoby zgodne z pewną logiką instytucjonalną. Współdziałające na co dzień Komisja, Parlament i Rada Ministrów na zwyczajnych posiedzeniach powinny mieć swoje siedziby w tym samym mieście - w Brukseli. Rada Europejska będąca organem strategicznym powinna utrzymywać pewien dystans w stosunku do codziennych zajęć. Mogłaby się ona spotykać w Strasburgu, co nadałoby temu miastu taki sam prestiż, jak posiedzenia Parlamentu Europejskiego.
Philip Bradbourn
Panie przewodniczący! Z biegiem lat staje się coraz bardziej oczywiste, że europejscy podatnicy mają dość płacenia 200 milionów euro rocznie, żebyśmy przez cztery dni w miesiącu mogli pracować w Strasburgu. A jednocześnie, jak mi powiedziano, wpływ na środowisko właśnie tych przejazdów w ciągu roku jest równoważny skutkom 13 tysięcy transatlantyckich lotów odrzutowcem - i to w chwili, gdy sam Parlament próbuje narzucić europejskiemu biznesowi drakońskie rozporządzenie środowiskowe. Najwyraźniej mamy tu do czynienia z przypadkiem: "rób jak ja mówię, a nie jak ja robię”.
Wydarzenia sierpnia i września dowiodły, że nie ma potrzeby, żebyśmy jeździli tutaj i że budynek Parlamentu w Brukseli jak najbardziej spełnia wymogi naszych oficjalnych posiedzeń, a także, że obywatele UE byliby bardziej zadowoleni, gdybyśmy zaprzestali tych comiesięcznych dojazdów. Uważam za dość nonsensowne, że Parlament tak długo nie był w stanie zająć się tą sprawą i wywrzeć nacisku na Radę, aby położyła kres temu latającemu cyrkowi.
Przewodniczący
Dziękuję - zawsze pojawiają się jakieś nowe argumenty.
Glyn Ford
Panie przewodniczący! Ucieszy się pan, gdy powiem, że nie zamierzam mówić o Strasburgu, a nawet o tym, że pański wzrok się pogarsza, ponieważ okazuje się, że blisko połowa posłów, których pan wyczytał, nie jest obecna na tej sali.
To, o czym chcę mówić, to pożar w Penhallow - o którym już wspominałem w tej Izbie - katastrofa, która miała miejsce w moim okręgu wyborczym 17 i 18 sierpnia ubiegłego roku. Niedawno pojawił się biuletyn, w którym sugeruje się, że wyjście awaryjne było nieodpowiednie, że tak naprawdę zraszacze mogły uratować hotel przed spłonięciem i że pożar powstał wskutek podpalenia. Są to spekulacje pewnego strażaka, co prawda niedoświadczonego, ale problem polega na tym, że ani straż pożarna, ani policja nie opublikowały oficjalnego raportu.
Ponieważ pani komisarz Kuneva zajmuje się obecnie analizą projektów dotyczących poprawy bezpieczeństwa pożarowego w hotelach całej Europy, chcę prosić ją, żeby nakłoniła władze Zjednoczonego Królestwa do opublikowania takiego raportu, abyśmy mogli poznać dogłębnie przyczyny tego zdarzenia..
Anna Záborská
- (SK) W ostatnich dniach często mówi się, że nikt nie może sprawić, aby drzewo wyrosło aż do nieba. Banki wmówiły słabym i biednym, że kredyty o oprocentowaniu 1% umożliwią im dostatnie życie, nie zaznaczając, że ten 1% dotyczy jedynie ograniczonego okresu i wkrótce oprocentowanie zacznie gwałtownie rosnąć. Pogoń za zyskiem za wszelką cenę doprowadziła do załamania systemu finansowego. Bliższe zbadanie tej kwestii pozostawiam ekspertom od finansów. Chciałabym jedynie przestrzec przed nieograniczoną swobodą w obszarze, który mnie dotyczy i który został mi powierzony w tej Izbie.
Dziś w społeczeństwach, w których mężczyzn i kobiety liczy się w miliardach, morduje się miliony dziewczynek. Wolność wyboru dla kobiet w połączeniu z diagnostyką prenatalną, stały się narzędziem eliminacji rodzaju żeńskiego. Wszyscy wiemy aż nadto dobrze, że zyski nie mogą rosnąć w nieskończoność. To samo można z całą pewnością powiedzieć o dziedzinie moralności. Nieograniczona wolność obraca się przeciw nam. Powinniśmy nauczyć się, kiedy drzewo osiąga swoją naturalną wysokość i szanować je takim, jakie jest
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Panie przewodniczący! W dwóch państwach sąsiedzkich Węgier, tj. w Austrii i Słowenii, odbyły się wybory i w obydwu przypadkach zwycięstwo odnieśli socjaldemokraci. Wspomniał pan, że nasz kolega poseł Borut Pahor złożył swój mandat i prawdopodobnie będzie następnym premierem Słowenii. Równocześnie jednak, i właśnie z tej przyczyny poprosiłem o głos, to, co zdarzyło się w Austrii budzi ogromny niepokój - chodzi tu o fakt, że w ostatnich wyborach skrajna prawica zdobyła niemal 30% głosów. Wynik ten napawa każdego obywatela Europy obawą. Oprócz przezwyciężenia kryzysu finansowego, najważniejszym zadaniem jest przeciwdziałanie przejawom ekstremizmu w Europie. Cieszę się, że przywódca Socjaldemokratów i przyszły kanclerz, pan Werner Fayman, zdecydowanie podkreślał, że w Austrii nie może mieć miejsca żadna współpraca ze skrajną prawicą. W obliczu "brunatnego” zagrożenia wszystkie demokratyczne środowiska Europy, zarówno z lewej, jak i z prawej strony sceny politycznej, muszą połączyć swoje siły. Dziękuję za uwagę.
Csaba Sógor
(HU) Wielojęzyczność i dialog międzykulturowy nie wyklucza możliwości, aby ci, którzy należą do tej samej kultury i mówią takim samym językiem, spotykali się i tworzyli międzynarodowe organizacje i ośrodki doradcze. Międzynarodowa organizacja reprezentująca frankofonów na pięciu kontynentach i w 55 państwach członkowskich wspiera działalność polityczną, kulturalną i gospodarczą niemal 200 milionów frankofonów. Od 1936 roku Światowy Kongres Żydów koordynuje obronę interesów swoich członków w stu krajach. Istnieje również Międzynarodowa Rada Parlamentarzystów Żydowskich. Rumunia posiada w swoim ministerstwie spraw zagranicznych dział, który dba o interesy Rumunów mieszkających za granicą. W podobnym celu powstało Forum Węgierskich Parlamentarzystów z Rejonu Karpat. Polityczni przedstawiciele Węgrów rozrzuceni po ośmiu krajach spotykają się raz do roku, aby omówić interesujące ich sprawy oraz przyszłość ich społeczności i krajów. Atakowanie jakiejkolwiek społeczności - czy to francuskiej, żydowskiej, rumuńskiej, czy węgierskiej - za jej pokojowe wysiłki na rzecz obrony swoich interesów, co ma miejsce w ostatnich dniach na Słowacji, jest niezgodne z normami obowiązującymi w Europie. Dziękuję.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Sieć TEN-T (Transeuropejska Sieć Transportowa) stoi obecnie przed wieloma istotnymi wyzwaniami. Z jednej strony odnotowano opóźnienia w realizacji niektórych spośród 30 priorytetowych projektów, będące skutkiem braku napływu środków finansowych od uczestniczących w nich państw, a z drugiej strony od 2005 roku dąży się do zintegrowania europejskiego systemu transportowego z systemem krajów graniczących z Unią.
Zorganizowane niedawno przez Komisję seminarium zapoczątkowało serię debat i konsultacji związanych z przeglądem listy priorytetowych projektów TEN-T, który odbędzie się w 2010 roku. Moim zdaniem potrzebujemy szybkich połączeń kolejowych pomiędzy Bukaresztem, Konstancą i Sofią a innymi europejskimi stolicami. Dodatkowo wśród priorytetowych projektów TEN-T powinny znaleźć się ponownie rozwój portów morskich i lotniczych w Rumunii oraz wdrożenie transgranicznych projektów transportowych na granicy Rumunii z Mołdową i Ukrainą.
Ponadto delegacja komisji TRAN, która na początku października odwiedziła Rumunię, potwierdza potrzebę przyznania Dunajowi wyższego priorytetu w ramach rozwoju europejskiej polityki transportowej.
Kathy Sinnott
Panie przewodniczący! Przed trzema tygodniami światowy kryzys finansowy, który zagroził amerykańskiemu systemowi bankowego, zaczął zbierać swoje żniwo także po tej stronie Atlantyku. Dla wielu moich wyborców katastrofa gospodarcza była pojęciem teoretycznym, lecz od tego czasu stała się raczej okrutną rzeczywistością, niż odległym zagrożeniem, ponieważ likwidowane są miejsca pracy, spadają ceny domów, a świadczenia społeczne są zmniejszane.
Z zadowoleniem przyjmuję szybkie działania Komisji i państw członkowskich w kierunku zabezpieczenia depozytów i podtrzymania kapitału banków, ponieważ kryzys światowy od wewnątrzkrajowego dzieli niezbyt długa droga.
Zita Pleštinská
(SK) Komunistyczne reżimy w Europie Środkowej uważały kościół za wewnętrznego wroga, a po 16 października 1978 r., kiedy to Karol Wojtyła z Polski został wybrany papieżem, zaczęły się szczególnie obawiać Kościoła.
Chciałabym skorzystać z okazji i podziękować moim polskim kolegom za zaproszenie mnie do grupy organizującej w Parlamencie Europejskim uroczystości upamiętniające trzydziestą rocznicę rozpoczęcia pontyfikatu Jana Pawła II i dwudziestą rocznicę jego wystąpienia w Parlamencie Europejskim w Strasburgu. Jego słowa "Nie lękajcie się!” odegrały istotną rolę, budząc, szczególnie wśród chrześcijan, odwagę, która doprowadziła do duchowej rewolucji i przyniosła upadek totalitarnego systemu komunistycznego w Europie Środkowej.
Dziś ludzkość znów znalazła się na rozstajach dróg. Albo przekształcimy nasz świat w kwitnący ogród, albo doprowadzimy go do upadku. Mocno wierzę, że dziś, bardziej niż kiedykolwiek, musimy pamiętać o przesłaniu Jana Pawła II.
Harlem Désir
(FR) Panie przewodniczący! Chcę odpowiedzieć na wystąpienia pana posła Corbetta i innych, dotyczące naszego powrotu do Strassburga i związanych z tym kosztów bieżących.
To prawda, że Europa opiera się nie tylko na rozsądku Europa stara się wprawdzie być racjonalna, ale też odwołuje się w swej działalności do symbole. Europa nie jest państwem unitarnym, a my nie działamy tylko w jednej stolicy, w której znajdują się siedziby wszystkich naszych instytucji. Niektóre z nich są tu, w Strassburgu, Bank Centralny jest we Frankfurcie; Agencja Leków ma, jak mi się zdaje, siedzibę w Wielkiej Brytanii.
Wszystko ma swoją cenę. Znamy wszakże również cenę, jaką trzeba płacić za to, że nie będziemy mieli Europy. Wystarczająco długo płaciliśmy ją w ciągu naszej historii. Toteż uważam, że te 200 milionów euro - jeśli jest to jeden z elementów, które umożliwiają należyte funkcjonowanie instytucji pozwalają na przykład Europie uzyskać lepszy wgląd w problemy dotyczące rynków finansowych, a być może w przyszłości zaoszczędzić ponad tysiąc miliardów euro w planach ratowania instytucji finansowych - jest ceną wartą zapłaty za posiadanie należycie funkcjonującej demokracji.
Rareş-Lucian Niculescu
(RO) Poprosiłem o udzielenie mi głosu, aby zwrócić uwagę Parlamentu na poważne trudności związane z procesem absorpcji funduszy europejskich przeznaczonych na rozwój obszarów wiejskich w Rumunii. Z przykrością muszę stwierdzić, że rumuńskie władze systematycznie łamią zasadę dotyczącą obowiązku podawania potencjalnym beneficjentom tych funduszy prawdziwych i przejrzystych informacji.
Ostatnio opublikowane zostały przewodniki dla wnioskodawców ubiegających się o wsparcie w ramach dwóch ważnych działań rumuńskiego Krajowego Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Pojawiły się one zaledwie na jeden dzień przed datą rozpoczęcia składania wniosków o finansowanie i nie towarzyszyła temu żadna, nawet najbardziej ograniczona, kampania promocyjno-informacyjna. Biurokracja związana z przyznawaniem środków na rozwój wsi jest czymś okropnym dla obywateli.. Na uzyskanie niektórych wymaganych dokumentów potrzeba co najmniej miesiąca, podczas gdy właściwy okres na składanie projektów kończy się pod koniec tego miesiąca.
Uważam, że dla uniknięcia tego rodzaju sytuacji, w prawodawstwie wspólnotowym powinny zostać wprowadzone wyraźniejsze i bardziej rygorystyczne uregulowania. W przeciwnym razie bowiem europejskie fundusze nie przyczynią się do realizacji istotnych celów.
Britta Thomsen
(DA) Panie przewodniczący! Panie i panowie! Chciałabym zwrócić uwagę Parlamentu na fakt, że rząd duński nie wdrożył dyrektywy 2002/73/WE w sprawie równego traktowania kobiet i mężczyzn. W dniu 21 marca 2007 r. Komisja przekazała rządowi Danii wezwanie do usunięcia uchybienia, w którym wskazała, między innymi, że Dania nie podporządkowała się przepisom dyrektywy dotyczącym powołania instytucji mającej prowadzić promocję, analizy i monitorowanie równego traktowania kobiet i mężczyzn oraz wspierać ten cel. Instytucja taka istniała w Danii za czasów poprzedniego rządu, lecz obecny rząd rozwiązał ją w tym samym roku, w którym wprowadzono w życie przedmiotową dyrektywę. Komisja musi teraz działać i nakazać rządowi duńskiemu powołanie instytucji, która zadba o to, by duńskie kobiety nie pozostawały w tyle, jeśli chodzi o równe traktowanie i równe płace.
Colm Burke
Panie przewodniczący! Projekt Komisji w sprawie praw pacjentów do transgranicznej opieki medycznej ma na celu rozszerzenie praw pacjentów do opieki zdrowotnej za granicą w przypadku, gdyby nastąpiła niepotrzebna zwłoka w rozpoczęciu leczenia w ich kraju.
Ostatnio w moim okręgu wyborczym zwrócono mi uwagę na notoryczny przykład takiej niepotrzebnej zwłoki. W HSE Southern Region (służba zdrowia regionu południowego) dzieci zmuszone są oczekiwać na leczenie ortodontyczne nawet do 48 miesięcy. Co więcej, w ciągu ostatnich trzech lat czas oczekiwania uległ dalszemu wydłużeniu. Mam najszczerszą nadzieję, że dzięki temu transgranicznemu projektowi będziemy mogli pracować nad zmniejszeniem takich niepotrzebnych opóźnień poprzez umożliwienie pacjentom podróżowania w celu uzyskania na czas dobrej jakości leczenia. Ostatecznie wszyscy pacjenci powinni mieć prawo do wysokiej jakości leczenia blisko domu, ale w przypadku rażących braków w zakresie tego świadczenia powinniśmy mieć prawo do swobodnego podróżowania, aby przeprowadzić niezbędne leczenie zagranicą..
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Panie przewodniczący! Ostatni kryzys nauczył nas, że musimy polegać na solidarności, a nie na indywidualizmie, że musimy zmienić nasz sposób życia oraz że jako Unia Europejska powinniśmy przywiązywać szczególną wagę do tego, w jaki sposób każde państwo członkowskie może skutecznie radzić sobie ze swoimi problemami.
Powinno to wszakże dotyczyć każdej dziedziny życia, a nie tylko problemów gospodarczych. Powinno to również dotyczyć poszanowania stylu życia właściwego dla poszczególnych krajów i mam tu na myśli niedzielę jako dzień odpoczynku. Niedziela została uznana za dzień odpoczynku w czwartym wieku po narodzeniu Chrystusa; nie powinniśmy więc przyjmować takiego modelu Europy, który by ją znosił.
Ufam, że nic podobnego nigdy nie zdarzy się w Europie.
Pál Schmitt
(HU) Dziękuję, panie przewodniczący. Dokładnie trzy lata temu Chorwacja rozpoczęła negocjacje akcesyjne z Unią Europejską. W trakcie ósmego spotkania wspólnej komisji parlamentarnej, które odbyło się kilka dni temu, zauważyliśmy, że Chorwacja poczyniła znaczące postępy we wszystkich dziedzinach. Obecnie trwają negocjacje dotyczące 21 z 35 rozdziałów. Ponadto państwo to czyni ogromne wysiłki na rzecz przeprowadzenia reform niezbędnych do spełnienia kryteriów członkostwa. Ufam, że Komisja Europejska wraz ze sprawozdaniem z postępów dotyczącym Chorwacji, które ma być gotowe na 5 listopada, przedstawi terminarz, który będzie stanowić dla rządu chorwackiego przejrzystą mapę drogową, pokazującą, w jaki sposób rozmowy akcesyjne mogą zostać zakończone do końca 2009 roku, czyli do końca kadencji Komisji pod przewodnictwem komisarza Barroso. Terminarz ten będzie wykonalny jednak tylko wówczas, gdy uda się nam przyśpieszyć negocjacje i jeżeli Rada będzie gotowa otworzyć dodatkowe rozdziały przed końcem roku. Jestem przekonany, że akcesja Chorwacji posłuży za przykład dla sąsiednich krajów, a równocześnie stanie się ważnym czynnikiem stabilności w regionie. Dziękuję.
James Nicholson
Panie przewodniczący! Jako jeden z trzech posłów z Irlandii Północnej uczestniczących w 1994 roku w zabezpieczaniu początkowego finansowania w ramach programu PEACE, który, jak uważam, wniósł nieoceniony wkład w dobrobyt społeczny i gospodarczy Irlandii Północnej, chciałbym osobiście podziękować tym, którzy od tamtego czasu przez lata poświęcają swój prywatny czas i wkładają znaczny wysiłek w prace nad lokalnymi partnerstwami strategicznymi i wyrazić szacunek dla ich ciężkiej pracy. To oni wzięli na siebie ciężar wdrażania programu, co, jak wiem, było bardzo ciężkim zadaniem.
W grudniu bieżącego roku przestaną pełnić swe funkcje, a za swoje osiągnięcia otrzymali dość skąpe podziękowania. Było wiele głosów krytykujących program PEACE, rzucających oskarżenia, że jego wyniki są niemierzalne. Krytykom mówię jednak, że są w błędzie. Program usprawnił współpracę i partnerstwo na szczeblu lokalnym. Bez środków programu PEACE byłoby to niemożliwe. Udało się przy wspólnej pracy w ramach partnerstwa zgromadzić ludzi, którzy nigdy nie mieliby takiej możliwości, gdyby nie istniał program PEACE.
Panie przewodniczący! Ponieważ odegraliśmy istotną rolę w ich osiągnięciach, chciałbym prosić, aby wystosował pan pismo z podziękowaniami od naszego Parlamentu do rady zarządzającej partnerstw strategicznych, do tych osób, które po tylu latach pracy i bezinteresownych wysiłków na rzecz ludzi, którym mają nadzieję pomóc, zostali bezceremonialnie usunięci.
Ioannis Gklavakis
(EL) Panie przewodniczący! 16 października obchodziliśmy Światowy Dzień Żywności. Gdy w 1980 roku ustanawiano ten dzień, celem było ograniczenie głodu. Dziś jednak jesteśmy w paradoksalnej sytuacji, gdyż musimy przeciwdziałać dwóm plagom: głodowi i otyłości, przy czym głód dotyka kraje rozwijające się, a otyłość - kraje rozwinięte.
Dziś głód zagraża około 850 milionom ludzi na naszej planecie, a rokrocznie umiera z głodu około 40 milionów osób. Szacuje się, że z powodu głodu cierpią dwa miliardy osób, oraz że 55% zgonów dzieci w krajach rozwijających się jest skutkiem ubogiej diety.
Z drugiej strony zachodni model życia stanowi przyczynę takich chorób, jak otyłość, różnego rodzaju nowotwory oraz cukrzyca - schorzenia, które do 2020 roku odpowiadać będą za 72% zgonów. Proponuję, żeby Parlament rozpoczął kampanię na rzecz przyjęcia diety śródziemnomorskiej.
Avril Doyle
Panie przewodniczący! Niezwykle ważne jest, aby nowo nominowana komisarz, pani baronessa Ashton, po zatwierdzeniu jej na to stanowisko zadbała o właściwą równowagę pomiędzy bezpieczeństwem żywnościowym UE i niezależnością żywnościową z jednej strony a pomocą rynkom rozwijającym się w propagowaniu wolnego handlu z drugiej strony, niezależnie od naszych obecnych stosunków z krajami AKP, które są niezmiernie ważne zarówno dla nich, jak i dla nas.
Wielostronny system handlowy jest ważnym elementem przyczyniającym się do ogólnoświatowego dobrobytu dzięki otwarciu na świat takich rynków, a Światowa Organizacja Handlu (WTO) potrafi najbardziej skutecznie zadbać o bardziej wyrównane warunki działalności uboższych krajów.
Wszelkie przyszłe umowy w ramach WTO nie mogą jednak niepotrzebnie narażać na szwank ważnych sektorów naszej unijnej gospodarki. Gdyby zrealizowano obecnie dostępne projekty, produkcja rolna UE byłaby w przyszłości zagrożona. Prognozuje się, że w samej Irlandii wartość produkcji w sektorze wołowiny może spadać o 120 milionów euro rocznie, a całkowity spadek wartości produkcji rolnej w Irlandii może wynieść do 450 milionów euro w skali roku.
Nigdy nie możemy się zgodzić na stworzenie zagrożenia strategicznego bezpieczeństwa żywnościowego UE. Sprawując swoją nową, pełną wyzwań funkcję, pani komisarz postąpiłaby mądrze, wysłuchując uważnie obaw naszego Parlamentu i postępując zgodnie z mandatem, jaki otrzymała od rządów UE.
Przewodniczący
Zamykam ten punkt obrad. Zalecałbym, aby posłowie prosili o głos tylko wtedy, gdy zamierzają być obecni na sali.
