Spreektijd van één minuut over kwesties van politiek belang
De Voorzitter
Aan de orde zijn de opmerkingen van één minuut over kwesties van politiek belang.
Petya Stavreva
(BG) Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, een van de grootste uitdagingen waarvoor Bulgarije zich gesteld ziet, is de middelen uit de Europese fondsen op transparante wijze te gebruiken. Bij de uitvoering van de pretoetredingsprogramma's heeft ons land grote steken laten vallen, met als gevolg dat honderden miljoenen euro's die via de programma's PHARE, ISPA en SAPARD waren toegekend, geblokkeerd werden. Met het blokkeren van deze fondsen heeft de Europese Commissie een serieus signaal afgegeven. De Bulgaarse regering moet hier de juiste conclusies aan verbinden en werk maken van de dringende maatregelen die zij beloofd heeft.
Net als onze Europese partners moeten de Bulgaarse burgers zonder uitzondering bij de aanpak van de corruptie en de georganiseerde misdaad meer vastberadenheid en slagvaardigheid aan de dag leggen, en ervoor zorgen dat het gebruik van de Europese fondsen op betrouwbare en efficiënte wijze gecontroleerd wordt. Bij het gebruikmaken van de financiële middelen uit de structuurfondsen van de Gemeenschap kunnen we ons geen enkele valse start veroorloven, want dat zou rampzalig zijn voor de ontwikkeling van de Bulgaarse economie, voor de Bulgaarse landbouw, de infrastructuur, de kleine en middelgrote ondernemingen, en ten slotte voor de stijging van de Bulgaarse levensstandaard, die van vitaal belang is. Helaas zijn het vooral de gewone burgers, en niet degenen die het land besturen, die de dupe worden van de fouten en tekortkomingen van ons land bij het gebruikmaken van de Europese fondsen
Door lid te worden van de Europese Gemeenschap zijn we in de gelegenheid om Europees geld in te zetten, maar we hebben ons daarbij wel aan de Europese regels te houden. Dat is ook in ons nationaal belang. Daarom moeten we onszelf niet voor de gek houden door te denken dat we onze fouten kunnen corrigeren zonder het systeem te herzien.
Iliana Malinova Iotova
(BG) Dames en heren, de wereld wordt geconfronteerd met een financiële crisis waarvan de omvang en de gevolgen vooralsnog door niemand precies te overzien zijn. Deze crisis wordt zelfs vergeleken met de Grote Depressie van de jaren twintig van de vorige eeuw. Het is nu van vitaal belang dat we gezamenlijk optreden om de crisis te boven te komen. Met nog een jaar te gaan tot de verkiezingen en gezien de crisissituatie is de komende periode voor ons een belangrijke test. Het kan zijn dat de mensen dan wel overtuigd raken van de betekenis en de rol van de Europese opbouw, of we zien het tegenovergestelde effect, namelijk een toenemende scepsis. Daarom hebben we meer dan ooit een ondertekend Verdrag van Lissabon nodig.
De inspanningen die we tot nog toe gezamenlijk geleverd hebben, werpen al hun eerste vruchten af. We moeten deze inspanningen voortzetten in ten minste drie richtingen, want al is het noodzakelijk om in de eerste plaats de banksector te stabiliseren, voldoende is dat niet. Op het ogenblik doen we alleen aan symptoombestrijding zonder de oorzaken aan te pakken. In de toekomst dient de Europese wetgeving de mechanismen te versterken die ervoor zorgen dat er toezicht wordt gehouden op de financiële markten en dat die gereguleerd worden. We hebben een omvangrijk pakket concrete maatregelen nodig die de impact van de crisis op de economie, de productie en vooral ook op sociaal gebied verzachten.
Ten slotte moet er nog een speciaal, apart programma komen met maatregelen voor de nieuwe lidstaten, die nog niet op het ontwikkelingsniveau zitten van de Europese financiële markten, maar die wel door de indirecte gevolgen van de crisis bedreigd worden, namelijk teruglopende investeringen, stijgende kredietkosten, en een afnemende export.
Alexander Alvaro
(DE) Mijnheer de Voorzitter, helaas zullen er in de aanloop naar de Europese verkiezingen en ook daarna traditiegetrouw stemmen opgaan dat Europa te ver afstaat van de burgers. Wat gaan we hier als Europees Parlement aan doen?
Enige tijd geleden heb ik samen met een collega een elektronisch verzoekschrift ingediend dat net als andere verzoekschriften in de commissie wordt behandeld. Dit verzoekschrift is door ongeveer anderhalf miljoen mensen ondertekend, bijna net zoveel als het aantal inwoners van Estland. Op aandringen van de voorzitter van de Commissie verzoekschriften, de heer Libicki, is dit voorgelegd aan de Conferentie van voorzitters, met het verzoek om in het Parlement te bespreken hoe we in het algemeen moeten omgaan met elektronische verzoekschriften. Dat het in dit verzoekschrift ging om de zetel van het Parlement, mag verder geen rol spelen. We bespreken tenslotte wel vaker controversiële zaken - en ik besef ook wel dat niet iedereen het met me eens is. Maar het is niet te verkroppen dat deze discussie taboe is, terwijl er wel wordt geklaagd dat Europa te ver van de burgers afstaat.
Ik hoop dat de Conferentie van voorzitters hier verandering in brengt en dat zij daar ook naar handelt als er weer wordt geklaagd over de kloof tussen Europa en de burgers.
Hanna Foltyn-Kubicka
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de economische crisis die zowel de Europese als de mondiale economie treft, zou diegenen die te hard van stapel zijn gelopen weer met beide voeten op de grond kunnen zetten. Deze crisis is een reden te meer om de noordelijke gaspijpleiding niet te bouwen. Ik ga ervan uit dat de economische gegevens uiteindelijk overtuigend genoeg zullen zijn voor diegenen die ongevoelig zijn voor geopolitieke argumenten, met name dat het onverstandig is om ons lot aan een enkele energieleverancier te verbinden, door de noodzaak aan interne solidariteit tussen de EU-lidstaten of door de reële bedreiging voor het ecosysteem van de Oostzee.
Het is algemeen bekend dat de aanleg en de exploitatie van een pijpleiding op de zeebodem aanzienlijk duurder zijn dan de voorgestelde oplossing over land. Een alternatief traject door politiek en economisch stabiele landen die allemaal lid zijn van de NAVO of de Europese Unie, is door Gazprom niet eens in overweging genomen. Dit bewijst dat de ware bedoelingen van de investeerders het daglicht niet kunnen verdragen. De Moskouse beurs heeft rake klappen gekregen ten gevolge van de ineenstorting van de wereldwijde beurzen. Deze moeilijkheden zullen nu wellicht meer effect hebben dan alle redelijke argumenten bij elkaar, waaronder ook de oproep van het Europees Parlement om de alternatieve route over land ernstig in overweging te nemen. In Polen gebruiken we in dit soort situaties de uitdrukking "een geluk bij een ongeluk". Helaas is dat meestal een treurige constatering.
Tunne Kelam
(EN) Mijnheer de Voorzitter, verleden week maakte Amnesty International melding van een mogelijke poging tot moord op de Russische advocaat en mensenrechtenverdediger Karina Moskalenko. In haar auto werden bolletjes kwik aangetroffen. Mevrouw Moskalenko heeft voor het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg ongeveer dertig zaken van Russische staatsburgers tegen de Russische staat gewonnen. Straatsburg was ook de plaats waar de poging tot vergiftiging plaatsvond. De volgende dag zou mevrouw Moskalenko de familie van de vermoorde Anna Politkovskaja vertegenwoordigen op een rechtszitting in Moskou. Het lijkt erop dat het, na de serie moorden op onafhankelijke journalisten in Rusland, nu de beurt is aan onafhankelijke advocaten. Bijgevolg is het dringend noodzakelijk dat wij op de krachtigst denkbare wijze uiting geven aan onze solidariteit, om diegenen te beschermen die de hulpelozen bijstaan.
Ioan Mircea Paşcu
(EN) Mijnheer de Voorzitter, voor elke institutionele structuur, dus ook voor de Europese Unie, geldt dat ze pas echt op de proef worden gesteld in tijden van crisis, en wij bevinden ons in een crisis. De integratie van de zogenaamde nieuwe lidstaten is nog niet voltooid, het Verdrag van Lissabon is nog niet door alle lidstaten geratificeerd en onze afhankelijkheid van ingevoerde energie wordt almaar groter.
Helaas komen gezamenlijke acties, die juist zo broodnodig zijn, vaak traag en moeizaam op gang, omdat lidstaten de voorkeur geven aan een individuele aanpak. Als we liever op eigen houtje optreden dan gezamenlijk is onze Unie in groot gevaar - nog los van de morele overweging dat de landen die het meest van de Unie hebben geprofiteerd ook een zwaardere plicht kennen om ervoor te zorgen dat zij sterker wordt, en niet zwakker. Hetzelfde geldt voor de NAVO. Meer dan ooit hebben we nu behoefte aan gezamenlijke analyses, gezamenlijke standpunten en gezamenlijke acties om de steeds grotere uitdagingen waar we mee te maken hebben, het hoofd te kunnen bieden.
Laten we dit dan ook doen, zodat niemand ons er later van kan betichten dat we het meest opmerkelijke voorbeeld van succesvolle samenwerking op dit continent, dat al te lang werd geteisterd door oorlogen, te gronde hebben laten gaan.
Fiona Hall
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het verbeteren van de energie-efficiëntie is de meest doeltreffende manier om de CO2-uitstoot terug te dringen. De overheidssector zou volgens de richtlijn uit 2006 op dit gebied een voorbeeldfunctie moeten vervullen. Daarom vind ik het teleurstellend dat er bij de grootschalige herstelwerkzaamheden aan het Parlementsgebouw in Straatsburg geen verbeteringen op het gebied van energie-efficientie zijn doorgevoerd. Ik zou graag willen weten waar ik het energieprestatiecertificaat van het gebouw kan vinden.
Verder is het totaal niet met elkaar te rijmen dat de diensten leden van het Europees Parlement wel toestaan om in de gangen van het Parlement een levensgroot model van een stier te signeren, als steunbetuiging voor de schriftelijke verklaring over een verbod op stierengevechten, maar hun verbieden een spandoek te signeren ter ondersteuning van de schriftelijke verklaring over één enkele zetel voor het Europees Parlement. De keuze voor één enkele zetel is de beste manier om ons energieverbruik in te perken en jaarlijks tweehonderd miljoen euro te besparen.
Seán Ó Neachtain
(GA) Mijnheer de Voorzitter, de Europese Commissie zou nu de werking van de Habitatrichtlijn in de Europese Unie moeten herzien. Naar mijn mening wordt deze richtlijn te strikt toegepast en moet er nu meer soepelheid in acht worden genomen.
De toepassing van de richtlijn vormt een obstakel voor de verdere ontwikkeling van de infrastructuur in het westen van Ierland. De problemen rond de buitenste ringweg van Galway City getuigen hiervan. De stad Galway en zijn bevolking hebben dringend behoefte aan deze weg en als de aanleg niet doorgaat, zullen zij daarvan de dupe zijn.
Het is nooit de bedoeling geweest van deze richtlijn om de uitvoering van belangrijke openbare werken onmogelijk te maken. Commissaris Dimas moet actie ondernemen en deze richtlijn herzien om te voorkomen dat hiermee belangrijke ontwikkelingen worden verstoord die de economie van deze regio zouden kunnen bevorderen.
Brigitte Fouré
(FR) Mijnheer de Voorzitter, sinds enkele weken bevindt de wereld zich in een ernstige financiële crisis. Er is vaak betoogd dat deze crisis het gevolg is van een ongeremd kapitalisme, het nastreven van winst zonder concrete basis en het ontbreken van regels voor ons financieel systeem. En die analyse is uiteraard correct! Maar er is veel minder op gewezen hoe groot het tumult in ons geldsysteem was geweest zonder het economisch en monetair beleid van de Europese Unie. De euro heeft - zoals is vastgesteld - veel beter standgehouden dan de mark, de franc of de lire hadden kunnen doen. Het is bovendien duidelijk gebleken dat de besluiten die de eurogroep acht dagen geleden heeft genomen op initiatief van de fungerend voorzitter van de Raad van de Europese Unie een onmiddellijk effect hadden op de financiële markten. Er moeten uiteraard maatregelen worden getroffen om een nieuwe financiële crisis in de toekomst te voorkomen. Als we echter willen dat deze maatregelen doeltreffend zijn, moeten ze op Europees niveau worden genomen. Deze crisis heeft ons laten zien dat de Europese Unie sterk is wanneer zij met één mond spreekt. De crisis bewijst ons, voor zover daar überhaupt nog bewijs voor nodig is, dat de institutionele verbeteringen volgens het Verdrag van Lissabon meer dan ooit noodzakelijk zijn. Wat we nodig hebben is dus meer Europa en een beter Europa.
Antonio Masip Hidalgo
(ES) Atlético Madrid, de fans en zelfs de Spaanse politie worden onjuist behandeld door de Europese Voetbalfederatie. Het probleem is echter nog groter dan dit, aangezien dergelijke federatieve organen de sancties plegen te verscherpen als mensen hun heil bij gewone rechtbanken zoeken.
Dit middeleeuwse idee van een wet voor mij en een andere wet voor jou is in strijd met ons recht en met de Europese instellingen. We moeten daarom in actie komen. We zullen uiteindelijk trouwens hoe dan ook in actie moeten komen, aangezien deze onrechtvaardige middeleeuwse tirannen zich aan de wet en de algemene procesrechtelijke garanties van ons Europa moeten houden.
Magor Imre Csibi
(RO) Het wetgevingsvoorstel betreffende illegale houtkap dat de Europese Commissie ons vorige week heeft voorgelegd, had een overwinning moeten zijn voor al degenen die jarenlang actief campagne hebben gevoerd tegen onwettige houtkap. De Commissie heeft echter gekozen voor een minimalistische, ja zelfs een idealistische oplossing om dit zeer concrete probleem aan te pakken.
Er bestaan geen normen om de wettige herkomst van hout te garanderen. Van leveranciers wordt niet geëist dat zij de wettige herkomst van hun product kunnen aantonen. Zelfs het bezit en de verkoop van illegaal gekapt hout worden niet rechtstreeks als misdrijven erkend. Als mensen naar eigen goeddunken normen kunnen bedenken en er geen onafhankelijke regelgeving bestaat die ervoor zorgt dat er toezicht wordt gehouden op deze activiteit, doet de Europese Unie eigenlijk niets anders dan de huidige illegale praktijken stimuleren. We maken onszelf te schande als we onszelf goedkeurend op de schouder kloppen en zeggen dat we goed werk hebben geleverd, terwijl het toezicht op de legale herkomst van het hout afkomstig van de EU-markt feitelijk nog steeds nauwelijks iets voorstelt.
In de strijd om illegale houtkap tegen te gaan, moet het Europees Parlement een duidelijker standpunt innemen. Daarom roep ik mijn collega's van alle fracties op de handen ineen te slaan om belangrijke verbeteringen aan te brengen in het Commissivoorstel. Alleen door een duidelijke, effectieve wet aan te nemen kunnen we de leveranciers een duidelijk signaal geven dat we in de Europese Unie de handel in illegaal gekapt hout niet zullen tolereren.
Ioannis Varvitsiotis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, de premier van de FYROM, de heer Gruevski, heeft de afgelopen week geprobeerd een storm - in een glas water - te veroorzaken. Hij is er zelfs mee naar Brussel gegaan. Het gaat echter om een heel simpele zaak. Vier journalisten van de FYROM, die de reacties aan het opnemen waren van een kleine groep mensen op een militaire oefening in het gebied, werden meegenomen naar het politiebureau voor identiteitscontrole, omdat ze geen identiteitsbewijs bij zich hadden. Hun verblijf op het politiebureau duurde slechts 20 minuten. Ik beschouw dit optreden van de heer Gruevski als onaanvaardbaar.
Ik wil eveneens het feit aan de kaak stellen dat de Gruevski enkele dagen geleden eenheden van het Griekse leger, die deel uitmaakten van de NAVO-macht, verbood om via het grondgebied van Skopje naar Kosovo te gaan. En dan wil hij nota bene lid worden van de NAVO!
Evgeni Kirilov
(EN) Mijnheer de Voorzitter, verleden week heb ik samen met de delegatie van het Europees Parlement een bezoek gebracht aan Azerbeidzjan als waarnemer bij de presidentsverkiezingen, die grotendeels conform de democratische normen zijn verlopen. We hebben verschillende malen vergaderd met parlementsleden en hoge ambtenaren, onder wie de minister van Buitenlandse Zaken. Het resultaat hiervan is dat mijn aanvankelijke vrees dat er bijna niets is gedaan voor het Nabucco-project, sterker is geworden. Azerbeidzjan is niet eens op de hoogte van de achtergrond van dit project.
De Europese Commissie heeft tot nu toe niets ondernomen, behalve dan dat zij een algemene samenwerkingsovereenkomst heeft getekend op het gebied van energie. Ik vind het belachelijk dat commissarissen continu in superlatieven spreken over het belang van dit project voor heel Europa, maar tegelijkertijd de onderhandelingen over de voorwaarden overlaten aan individuele landen. Waar rook is, is vuur, zeggen we vaak in mijn land Bulgarije. Wel, in dit specifieke geval is er te veel rook en geen vuur, en we weten allen dat we te maken hebben met een zeer sterke concurrentie. Als de Commissie nu niet snel in actie komt gaat het hele project in rook op.
Eoin Ryan
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat wij allen blij zijn dat de financiële markten enigszins aan het normaliseren zijn. Helaas is er in deze crisis echter veel meer aan de hand, en we zullen dus ook naar andere gebieden moeten kijken. Daarbij doel ik onder andere op kredietkaarten en alles wat daarmee samenhangt.
De huidige manier van omgaan met kredieten is onhoudbaar gebleken, niet alleen op individueel niveau maar ook in bredere zin. In televisieprogramma's, kranten en tijdschriften is de afgelopen jaren aandacht besteed aan de gevaren die kleven aan het afgeven van meerdere kredietkaarten aan mensen die al moeite hebben om zelfs maar één van die kaarten af te betalen. Uiteraard is het aan ieder individu om zich in dit opzicht verstandig te gedragen, maar het is ook aan financiële instellingen, en in toenemende mate aan detailhandelaren, om zich verantwoordelijk te gedragen bij het adverteren voor en verstrekken van deze kaarten.
Als volksvertegenwoordigers moeten wij erop toezien dat onze burgers adequaat worden geïnformeerd. We kunnen onze markten stabiliseren en trachten liquiditeit in markten te injecteren, maar als we de kwestie van verantwoordelijke kredietactiviteit niet aan de kaak stellen, niet alleen op nationaal en internationaal niveau maar op alle niveaus van het economisch stelsel, zal het uiteindelijke herstel waarschijnlijk maar beperkt zijn en bovendien niet duurzaam. Om u een idee te geven van de omvang van het probleem: de markt voor gesecuritiseerde kredietkaarten is ongeveer zo groot als die voor subprime-hypotheken.
Lívia Járóka
(EN) Mijnheer de Voorzitter, jaarlijks worden duizenden grootmoeders, moeders en dochters het slachtoffer van borstkanker. Het zijn in het bijzonder de Europeanen die ten prooi vallen aan deze ziekte, aangezien borstkanker de meest voorkomende vorm van kanker is onder Europese vrouwen, met naar schatting 430 000 nieuwe gevallen per jaar.
De eerste stap in de strijd tegen deze vreselijke ziekte is bewustwording. Deze maand moeten Europeanen zich richten op detectie in een vroeg stadium als de belangrijkste manier om de ziekte te voorkomen. Detectie is hierbij van het grootste belang, aangezien in de Verenigde Staten bijvoorbeeld 41 procent van de gevallen in een vroeg stadium wordt geconstateerd, tegenover slechts 29 tot 30 procent in Europa.
In de Europese Unie ontwikkelt evenwel één op de tien vrouwen borstkanker voor haar tachtigste levensjaar; bovendien krijgt elke twee en een halve minuut een vrouw de diagnose borstkanker te horen. De harde realiteit van borstkanker is dat elke zeven en een halve minuut een vrouw sterft aan deze ziekte. In 2006 stierven er in Europa 132 000 vrouwen aan borstkanker. In deze oktobermaand moeten op alle besluitvormingsniveaus maatregelen worden genomen ter vergroting van het bewustzijn rond borstkanker, en ter bevordering van preventie en detectie in een vroeg stadium.
Richard Corbett
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het publiek in veel van onze lidstaten kan niet begrijpen hoe wij, vooral nu we in een economische crisis zitten, bijna tweehonderd miljoen euro per jaar uitgeven door hier naar Straatsburg te komen, zeker nadat we net een kwartaal achter de rug hebben waarin we dat niet hebben gedaan en onze zittingen met succes in Brussel hadden.
Verder krijgt het Parlement hier vaak de schuld van, terwijl het natuurlijk de lidstaten zijn, de nationale regeringen, die bij machte zijn deze situatie recht te zetten.
Aangezien we nu een Frans voorzitterschap hebben, zou ik de regeringen graag willen vragen deze kwestie opnieuw te overwegen. We weten allemaal dat de oplossing ook acceptabel voor Frankrijk en Straatsburg moet zijn. Daarom zou ik willen voorstellen dat, in ruil voor het plaatsvinden van alle zittingen van het Parlement in Brussel, de Europese Raad misschien in Straatsburg zou kunnen bijeenkomen. Dat zou ook een bepaalde institutionele logica inhouden. De Commissie, het Parlement en de gewone Raad van ministers, die dagelijks in een wisselwerking met elkaar staan, moeten in dezelfde stad, Brussel, zitten. De Europese Raad is een strategisch orgaan, en zou wat op afstand moeten staan van de dagelijkse activiteiten. Die kan in Straatsburg bijeenkomen, en dat zou Straatsburg net zo veel prestige verlenen als de zittingen van het Europees Parlement.
Philip Bradbourn
(EN) Mijnheer de Voorzitter, door de jaren heen is het steeds duidelijker geworden dat de Europese belastingbetalers het zat worden elk jaar tweehonderd miljoen euro neer te leggen om ons vier dagen per maand in Straatsburg te laten samenkomen. Bovendien schijnt het milieueffect van deze reisjes neer te komen op dertienduizend trans-Atlantische vluchten, en dat terwijl het Parlement zelf hardvochtige milieuverordeningen aan het Europese bedrijfsleven probeert op te leggen. We zouden het goede voorbeeld moeten geven, maar dat is hier beslist niet het geval.
Afgelopen augustus en september is wel gebleken dat het helemaal niet nodig is hier naartoe te komen. Het parlementsgebouw in Brussel kan onze officiële zittingen prima aan, en de Europese burgers zouden veel liever zien dat we deze maandelijkse trek staken. Ik vind het nogal onzinnig dat het Parlement al zo lang niet in staat is gebleken dit punt aan te pakken en druk uit te oefenen op de Raad om een halt toe te roepen aan dit dwaze circus.
De Voorzitter
Dank u - er zijn altijd weer nieuwe argumenten.
Glyn Ford
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het zal u genoegen doen dat ik het niet over Straatsburg ga hebben, of over het feit dat uw ogen achteruitgaan, want ongeveer de helft van de leden die u hebt opgeroepen, bleek niet in de zaal aanwezig te zijn.
Waar ik het wel over wil hebben, is de rampzalige brand van 17 en 18 augustus vorig jaar in het Penhallow Hotel in Newquay in mijn kiesdistrict, die ik al eerder in dit Huis heb genoemd. Onlangs is er een nieuwsbrief geweest waarin wordt gesteld dat de branddeuren wellicht niet goed werkten, dat sprinklers het afbranden van het hotel hadden kunnen voorkomen, en dat er sprake zou zijn geweest van brandstichting. Dit zijn speculaties van een, weliswaar onervaren, brandmeester, maar het probleem is dat er geen officieel verslag is verschenen, niet van de brandweer en ook niet van de politie.
Commissaris Kuneva is op het moment bezig met het onderzoeken van voorstellen voor het verbeteren van de brandveiligheid van hotels in heel Europa. Daarom zou ik haar willen vragen de autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk aan te sporen om nu echt met een verslag te komen, zodat we duidelijkheid krijgen over de feiten in deze zaak.
Anna Záborská
(SK) Er wordt tegenwoordig vaak gezegd dat niemand de bomen tot in de hemel kan laten doorgroeien. De banken hebben de zwakkeren en minder vermogenden ervan overtuigd dat ze met een krediet van 1 procent toegang krijgen tot welvaart, zonder erbij te vertellen dat die ene procent slechts tijdelijk is en snel zal worden verhoogd. Het koste wat kost najagen van winst heeft het financiële systeem tot instorting gebracht. Ik zal diepgaandere analyses aan de deskundigen overlaten, maar wil waarschuwen voor de grenzeloze vrijheid op een gebied waar ik mee te maken heb en waar ik binnen dit Parlement verantwoordelijk voor ben.
Vandaag de dag worden er in samenlevingen waar de aantallen mannen en vrouwen in de miljarden lopen miljoenen meisjes om het leven gebracht. De vrije wil van vrouwen en de prenatale diagnostiek zijn instrumenten geworden voor de vernietiging van het vrouwelijke geslacht. We zijn ons ervan bewust geworden dat de economische groei aan grenzen gebonden is, dat geldt beslist ook op moreel gebied. Grenzeloze vrijheid keert zich altijd tegen ons. We moeten leren inzien wanneer de bomen hun natuurlijke hoogte hebben bereikt en dat respecteren.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Mijnheer de Voorzitter, in twee buurlanden van Hongarije, Oostenrijk en Slovenië, zijn verkiezingen gehouden en in beide landen kwamen de sociaal-democraten als overwinnaars uit de bus. U vertelde dat onze collega, de heer Borut Pahor, zijn functie als lid van het Europees Parlement heeft neergelegd en waarschijnlijk minister-president van Slovenië gaat worden. Tegelijkertijd, en dat is de reden waarom ik het woord heb gevraagd, is het bijzonder verontrustend wat er in Oostenrijk is gebeurd, namelijk dat extreem-rechts bij de laatste verkiezingen bijna 30 procent van de stemmen heeft verworven. Dit resultaat vervult elke Europese burger met bezorgdheid. Naast het bezweren van de financiële crisis is de belangrijkste taak van Europa het extremisme in heel Europa terug te dringen. Het is heel goed dat de voorzitter van de sociaaldemocraten, de toekomstige kanselier Fayman, er geen twijfel over heeft laten bestaan dat iedere samenwerking met extreem-rechts in Oostenrijk uitgesloten is. Alle democratische krachten in Europa, zowel rechtse als linkse, moeten gezamenlijk optreden tegen het bruine gevaar. Ik dank u voor uw aandacht.
Csaba Sógor
(HU) Taaldiversiteit en de interculturele dialoog sluiten niet uit dat mensen die tot één cultuur behoren en één taal spreken bijeenkomen en internationale organisaties en overlegorganen oprichten. De internationale organisatie La Francophonie ondersteunt op vijf continenten, in 55 landen de politieke, culturele en economische samenwerking van bijna 200 miljoen Franssprekenden. Het Joodse Wereldcongres behartigt sinds 1936 in honderd landen de belangen van zijn leden. Er bestaat zelfs een Internationale Vereniging van Joodse Parlementariërs. Roemenië heeft binnen het ministerie van Buitenlandse Zaken een afdeling die zich bezighoudt met Roemenen in het buitenland. Met een soortgelijk doel is het Forum voor Hongaarse parlementsleden uit het Karpatenbekken opgericht. De politieke vertegenwoordigers van de over acht landen uitgewaaierde Hongaarse gemeenschap, komen één keer per jaar bijeen om de problemen en de toekomst van hun gemeenschappen en landen te bespreken. Het valt niet te rijmen met de Europese normen dat welke gemeenschap dan ook - of het nu gaat om Fransen, Joden, Roemenen of Hongaren - wordt aangevallen vanwege hun vreedzame inspanningen voor belangenbehartiging, zoals momenteel in Slowakije gebeurt. Dank u.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Het TEN-V-netwerk (trans-Europees vervoersnetwerk) staat op het ogenblik voor een aantal belangrijke uitdagingen. Enerzijds zijn er vertragingen geconstateerd in de tenuitvoerlegging van een deel van de dertig prioritaire projecten, ten gevolge van een gebrek aan financiële middelen van de betrokken lidstaten; anderzijds wordt al sinds 2005 gestreefd naar uitbreiding van het trans-Europees vervoersnetwerk, met als doel het Europese vervoersstelsel te integreren met dat van de buurlanden van de Unie.
De onlangs door de Commissie georganiseerde werkgroep heeft het startsein gegeven voor een reeks doelgerichte discussies en beraadslagingen over de herziening van de lijst prioriaire TEN-V-projecten in 2010. Naar mijn mening hebben we moeten Boekarest, Constanţa en Sofia met hoge snelheidstreinen met de andere Europese hoofdsteden verbonden worden. Daarnaast moeten de ontwikkeling van havens en luchthavens in Roemenië en de uitvoering van grensoverschrijdende vervoersprojecten aan de grenzen tussen Roemenië, Moldavië en Oekraïne deel gaan uitmaken van de prioritaire TEN-V-projecten.
De delegatie van de Commissie Vervoer en Toerisme die Roemenië begin oktober bezocht heeft, is het er verder mee eens dat het Europese vervoersbeleid meer prioriteit moet geven aan de Donau.
Kathy Sinnott
(EN) Mijnheer de Voorzitter, drie weken geleden begon de wereldwijde financiële crisis die het Amerikaanse bankwezen met ondergang bedreigde, ook aan deze kant van de Atlantische Oceaan zijn tol te eisen. Voor veel van mijn kiezers was een economische ramp tot die tijd theoretisch, maar sindsdien is het een harde werkelijkheid geworden in plaats van een dreiging op afstand. Mensen raken hun baan kwijt, de huizenprijzen storten in en er wordt bezuinigd op sociale voorzieningen.
Ik ben blij met het snelle ingrijpen van de Commissie en de lidstaten om deposito's veilig te stellen en het kapitaal van banken te ondersteunen, want voor je er erg in hebt, wordt een internationale crisis een nationale crisis.
Zita Pleštinská
(SK) De communistische regimes in Midden-Europa zagen de kerk als een interne vijand en hun angst nam toe toen de Pool Karol Wojtyła op 16 oktober 1978 tot paus werd gekozen.
Ik wil mijn Poolse collega's er bij deze gelegenheid graag voor bedanken dat ze me hebben uitgenodigd om mee te werken aan de organisatie van de manifestatie in het Europees Parlement ter herdenking van het begin van het pontificaat van Johannes Paulus II 30 jaar geleden en zijn toespraak voor het Europees Parlement in Straatsburg 20 jaar geleden. Zijn woorden "Weest niet bang!" gaven vooral christenen de moed om de geestelijke revoluties op gang te brengen waardoor de communistische regimes in Midden-Europa ten val kwamen.
De mensheid bevindt zich momenteel opnieuw op een kruispunt. We kunnen de wereld nu veranderen in een bloeiende tuin of tot ruïnes laten vervallen. Ik ben ervan overtuigd dat we nu meer dan ooit tevoren belang zouden moeten hechten aan de geestelijke nalatenschap van Johannes Paulus II.
Harlem Désir
(FR) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag willen reageren op de redevoeringen van mijn collega Corbett en van andere collega's over onze terugkeer naar Straatsburg en de kosten van deze werkwijze.
Bij Europa speelt inderdaad niet alleen rationaliteit een rol. Zelfs al probeert Europa rationeel te zijn, functioneert het ook op basis van symbolen. Het is geen eenheidsstaat en we werken niet met één hoofdstad waarin alle instellingen zijn gezeteld. Sommigen bevinden zich hier in Straatsburg, de Centrale Bank zetelt in Frankfurt en ik geloof dat het Geneesmiddelenbureau in Groot-Brittannië is gevestigd.
Dit alles brengt kosten met zich mee. Maar we weten ook wat het ontbreken van Europa ons kost. Daar hebben we in de loop van onze geschiedenis zwaar voor betaald. Dus als tweehonderd miljoen euro een van de bestanddelen is waarmee de instellingen goed kunnen functioneren, zodat Europa bijvoorbeeld beter de knelpunten in de financiële markten kan verhelpen om in de toekomst wellicht reddingsplannen voor de financiële instellingen van meer dan duizend miljard euro te kunnen besparen. Dat is naar mijn mening een prijs die het waard is om te betalen voor een goede werking van de democratie.
Rareş-Lucian Niculescu
(RO) Ik heb het woord gevraagd om de aandacht van het Parlement te vestigen op een ernstig probleem dat betrekking heeft op de procedure voor het opnemen van Europese fondsen ten behoeve van de plattelandsontwikkeling in Roemenië. Helaas moet worden gezegd dat de Roemeense overheden stelselmatig het beginsel op grond waarvan eventuele begunstigden van deze fondsen van juiste en transparante informatie moeten worden voorzien, met voeten treden.
Onlangs werden de aanvraagformulieren afgegeven voor mensen die gebruik willen maken van twee belangrijke regelingen van het Roemeense nationale programma voor plattelandsontwikkling. Dat gebeurde zonder enige vorm van publiciteit en zonder informatiecampagne, precies één dag voor de datum dat die aanvraag voor financiering moest worden ingediend. De bureaucratische rompslomp bij de toekenning van middelen voor plattelandsontwikkeling is voor elke burger een verschrikking. Je hebt op zijn minst een maand nodig om sommige van de vereiste documenten te verkrijgen, terwijl de termijn om een projectaanvraag in te dienen dan waarschijnlijk net aan het eind van de maand in kwestie afloopt.
Ik denk dat in het Gemeenschapsrecht duidelijkere en striktere regels moeten worden gesteld om dit soort situaties te vermijden. Anders zullen de Europese fondsen hun doelstellingen niet kunnen bereiken.
Britta Thomsen
(DA) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, geachte collega's, ik wil de aandacht van het Parlement graag vestigen op het feit dat de Deense regering Richtlijn 2002/73/EG betreffende de gelijke behandeling van mannen en vrouwen niet heeft omgezet. De Commissie heeft op 21 maart 2007 de Deense regering een ingebrekestelling doen toekomen, waarin er onder andere op wordt gewezen dat Denemarken niet voldoet aan de bepalingen in de richtlijn die voorschrijven dat er een orgaan moet worden aangewezen voor de bevordering, analyse, ondersteuning en het volgen van de gelijke behandeling van mannen en vrouwen. Onder de vorige regering had Denemarken een dergelijk orgaan, maar dit is door de huidige regering afgeschaft in het jaar waarin de richtlijn werd ingevoerd. Daarom moet de Commissie nu optreden en van de Deense regering eisen dat er een orgaan wordt opgericht dat ervoor zorgt dat Deense vrouwen er niet nog verder op achteruitgaan wat betreft gelijke behandeling en gelijke beloning.
Colm Burke
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het voorstel van de Commissie over de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg is bedoeld om patiënten meer rechten te geven om in het buitenland behandeld te worden als ze daar in eigen land ongepast lang op moeten wachten.
Onlangs is mij in mijn eigen kiesdistrict een voorbeeld van dit chronische verschijnsel van zulke ongepast lange wachttijden onder de aandacht gebracht. Kinderen in het zuiden van Ierland moeten tot wel 4 jaar op orthodontie wachten. Bovendien zijn de wachtlijsten de laatste drie jaar alleen nog maar gegroeid. Ik hoop echt dat we met dit voorstel over grensoverschrijdende zorg eraan kunnen werken dit soort ongepaste wachttijden te verkorten. Als we het voor patiënten makkelijker maken te reizen, kunnen ze toch tijdig goed behandeld worden. Uiteindelijk moeten alle patiënten het recht hebben dichterbij huis een goede behandeling te ondergaan, maar als er schrijnende tekorten in het aanbod daarvan zijn, moeten we het recht hebben vrijuit te reizen om noodzakelijke behandelingen in het buitenland te kunnen krijgen.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, de recente crisis heeft ons geleerd dat wij ons moeten richten op solidariteit en niet op individualisme. Wij moeten onze leefwijze veranderen en als Unie bijzonder belang hechten aan de manier waarop elk land zijn problemen efficiënt kan oplossen.
Daarbij denk ik echter niet alleen aan economische problemen maar aan elke uitdrukkingsvorm van het leven, bijvoorbeeld aan de eerbiediging van de nationale leefwijzen. Ik bedoel dan met name de eerbiediging van de zondagsrust. Al sinds de vierde eeuw is de zondag een rustdag, en wij moeten ons hoeden voor een Europees model waarin de zondagsrust wordt afgeschaft.
Ik hoop echt dat het nooit zover zal komen in Europa.
Pál Schmitt
(HU) Dank u wel, mijnheer de Voorzitter. Het is precies drie jaar geleden dat Kroatië onderhandelingen is begonnen met de Europese Unie. Op de achtste vergadering van de gemeenschappelijke parlementaire commissie, die enkele dagen geleden plaatsvond, hebben we kunnen vaststellen dat Kroatië in de tussentijd op alle terreinen aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt. Van de 35 hoofdstukken zijn er 21 geopend voor onderhandeling en daarnaast spant het land zich enorm in om de benodigde hervormingen uit te voeren en te voldoen aan de voorwaarden voor een volwaardig lidmaatschap. Ik heb er alle vertrouwen in dat de Europese Commissie samen met het voortgangsrapport over Kroatië dat op 5 november moet worden ingediend, ook een tijdschema opstelt waarin duidelijke instructies worden gegeven aan de Kroatische regering hoe de toetredingsonderhandelingen kunnen worden afgerond tot het einde van 2009, dat wil zeggen als ook de termijn van de Commissie onder voorzitterschap van Barroso afloopt. Dit tijdschema is echter alleen haalbaar als we erin slagen de onderhandelingen te versnellen en de Raad bereid is nog vóór het einde van het jaar nieuwe hoofdstukken te openen. Ik ben ervan overtuigd dat de toetreding van Kroatië als voorbeeld zal dienen voor de buurlanden en tegelijkertijd een belangrijke stabilisatiefactor zal zijn in de regio. Dank u wel.
James Nicholson
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik was een van de drie Noord-Ierse leden van het Europees Parlement geweest die zich in 1994 inzetten om de oorspronkelijke financiering van het vredesprogramma van de grond te krijgen. Volgens mij heeft dit programma een gigantische bijdrage geleverd aan het maatschappelijke en economische welzijn van Noord-Ierland. Ik zou daarom mijn persoonlijke dank en waardering willen uitspreken voor het harde werk van degenen die sindsdien volop tijd en bijzonder veel inspanning in de activiteiten van de plaatselijke strategische partnerschappen hebben gestoken. Zij hebben de last van de tenuitvoerlegging op zich genomen, en ik weet dat dat een heel lastige taak was.
Nu moeten ze in december hun functie neerleggen, en ze hebben eigenlijk maar weinig dank gekregen voor wat ze hebben bereikt. Veel mensen hebben kritiek gehad op het vredesprogramma en beweerd dat de resultaten ervan niet meetbaar zijn. Maar tegen hen zou ik willen zeggen dat ze ongelijk hebben: het programma heeft voor samenwerking en partnerschap op plaatselijk niveau gezorgd, en dat had niet kunnen gebeuren zonder de financiering van het vredesprogramma. Er zijn mensen tot samenwerking gebracht die daartoe zonder het vredesprogramma nooit de kans hadden gekregen.
Graag zou ik u, mijnheer de Voorzitter, willen vragen de raad waarin de strategische partnerschappen verenigd zijn te schrijven om namens dit Parlement - want wij spelen een centrale rol in hetgeen er bereikt is - al degenen te bedanken die zo maar moeten opstappen na al die jaren waarin ze hard hebben gewerkt en hun bijdragen ruimschoots hebben geleverd aan de mensen die ze graag willen helpen.
Ioannis Gklavakis
(EL) Mijnheer de Voorzitter, op 16 oktober hebben wij de Wereldvoedseldag gevierd. Toen deze dag in 1980 werd ingesteld was het doel de honger te verminderen. Tegenwoordig nemen wij echter een vreemd verschijnsel waar, en worden wij geconfronteerd met twee plagen: honger en zwaarlijvigheid. Honger treft de ontwikkelingslanden en zwaarlijvigheid treft de ontwikkelde landen.
850 miljoen mensen op deze planeet worden bedreigd met ondervoeding en ongeveer 40 miljoen mensen komen jaarlijks door honger om. Men heeft berekend dat 2 miljard mensen honger lijden en 55 procent van de sterfgevallen onder kinderen in ontwikkelingslanden te wijten is aan slechte voeding.
Anderzijds heeft de westerse leefwijze geleid tot ziekten als zwaarlijvigheid, kanker en suikerziekte. In 2020 zal naar verwachting 72 procent van alle sterfgevallen aan deze ziekten te wijten zijn. Ik wil voorstellen om als Europees Parlement een promotiecampagne voor de mediterrane voedingswijze op touw te zetten.
Avril Doyle
(EN) Mijnheer de Voorzitter, als de benoeming van barones Ashton tot commissaris deze week wordt goedgekeurd, is het van het allergrootste belang dat zij een juist evenwicht weet te vinden tussen de zekerheid en onafhankelijkheid van de voedselvoorziening in de EU aan de ene kant en het helpen van ontwikkelingsmarkten door de vrije handel te bevorderen aan de andere kant, ook al hebben we al banden met de ACS-landen, die bijzonder belangrijk voor hen en voor ons zijn.
Het multilaterale handelssysteem heeft een grote bijdrage geleverd aan de welvaart in de wereld door dergelijke markten te ontsluiten, en de Wereldhandelsorganisatie is zeer effectief geweest in het creëren van een eerlijk speelveld voor armere landen.
Maar toekomstige overeenkomsten van de Wereldhandelsorganisatie mogen essentiële sectoren in de Europese economie niet onnodig in gevaar brengen. Bij de voorstellen die er momenteel liggen, zou de Europese landbouwproductie worden bedreigd. Verwacht wordt dat alleen al in Ierland de waarde van de productie in de rundvleessector per jaar met honderdtwintig miljoen euro zou kunnen dalen, en dat de daling van de waarde van de totale landbouwproductie in heel Ierland wel vierhonderdvijftig miljoen euro per jaar zou kunnen belopen.
We moeten er nooit in toestemmen de strategische voedselzekerheid in de EU gevaar te laten lopen. De commissaris zou er in haar nieuwe, uitdagende functie verstandig aan doen goed om de verontrusting die in dit Parlement op dit punt wordt geuit, serieus te nemen en zich aan het mandaat te houden dat haar door de Europese regeringen gegeven is.
De Voorzitter
Hiermee is dit punt afgesloten. Ik zou mijn collega's willen verzoeken alleen dan spreektijd aan te vragen wanneer zij hier ook daadwerkelijk aanwezig zullen zijn.
