Uroczyste posiedzenie - Jordania
Przewodniczący
Szanowni państwo posłowie, pani komisarz Ferrero-Waldner, panie i panowie! Dla Parlamentu Europejskiego to szczególny zaszczyt móc powitać dziś w Strassburgu Jego Wysokość Abdullaha II, króla Haszemickiego Królestwa Jordanii. Gorąco witamy Waszą Wysokość w Parlamencie Europejskim.
(Oklaski)
Witam również towarzyszącą królowi Abdullahowi delegację wysokiego szczebla, a w szczególności marszałków obydwu Izb jordańskiego parlamentu.
(Oklaski)
Dzisiejsza wizyta króla Jordanii jest trzecią od 2002 roku, kiedy to Jego Wysokość po raz pierwszy przemówił w Parlamencie Europejskim. W listopadzie 2004 r. król odwiedził Konferencję Przewodniczących w Brukseli. Jego dzisiejsza wizyta i przemówienie w Parlamencie Europejskim są zarówno oznaką silnego partnerstwa pomiędzy Haszemickim Królestwem Jordanii a Parlamentem Europejskim i zachęcającym sygnałem dla naszej wspólnej przyszłości w regionie śródziemnomorskim.
Wasza Wysokość, przygotowałem znacznie dłuższe przemówienie, ale ponieważ musieliśmy poprosić, aby Wasza Wysokość chwilę zaczekał, skrócę je i powiem po prostu, że to wspaniale, że Wasza Wysokość jest tu z nami i że mam teraz ogromną przyjemność zaprosić Waszą Wysokość, aby do nas przemówił.
(Oklaski)
Abdullah II
król Haszemickiego Królestwa Jordanii. - Bismillah ar-Rahman ar-Rahim, panie przewodniczący, państwo posłowie, panie i panowie! Dziękuję państwu za gorące powitanie. W imieniu ludu Jordanii czuję się zaszczycony, mogąc ponownie stanąć przed tę szacowną instytucją.
Moi przyjaciele, zmieniająca się Europa i zmieniający się Bliski Wschód są dziś tutaj. Europa rozszerzająca się o nowych członków i spełniająca wizjonerską misję, misję współpracy ponad granicami i wzrostu bez ograniczeń. Bliskiego Wschodu z nowymi horyzontami i z rosnącą nadzieją. Nadzieją na pokój między sąsiadami, możliwości dla naszych obywateli i przyszłość dla naszej młodzieży.
Tendencje te nie rozwijają się w odosobnieniu. Urzeczywistnienie przez nasze regiony ich nadziei pogłębi stabilność i stworzy nowe możliwości dla bezpieczeństwa i dobrobytu na całym świecie. Powodzenie stanowi nasz żywotny interes. A przed nami stoi ogromna szansa.
Dwa tygodnie temu, z poparciem Unii Europejskiej i narodów obu naszych regionów, Izraelczycy spotkali się z Palestyńczykami w Annapolis. Wszczęli oni zdecydowane negocjacje na rzecz podpisania w 2008 r., traktatu pokojowego i zrealizowania swoich zobowiązań zgodnie z mapą drogową. Po raz pierwszy od lat obserwujemy dążenie do zawarcia trwałej ugody i do niezawisłego, suwerennego i zdolnego do funkcjonowania państwa palestyńskiego.
(Oklaski)
Ten postęp dokonuje się dzięki pracy wielu przyjaciół pokoju, w tym przywódców Europy i państw arabskich. Byliśmy przekonani, że po latach pogłębiającego się kryzysu niezbędna jest zmiana strategii. Wzywaliśmy do tego, by na nowo zaangażować się w realizację celu, jaki stoi przed tymi dwoma państwami i w ukierunkowany proces, który mógłby do tego doprowadzić - wraz ze ściśle określonymi granicami czasowymi, wymiernymi wymogami i kamieniami milowymi, mającymi wyznaczać postępy działań.
Druga szansa zdarza się rzadko, lecz jestem przekonany, że oto stoimy przed taką szansą. Przed nami stoją bardzo prawdziwe wyzwania, lecz, dzięki Annapolis zaświeciła znów iskierka nadziei. Możemy i musimy rozdmuchać tę iskierkę w płomień ufności, działania i rzeczywistych efektów.
Europa, jako nasz bliski sąsiad, podziela nasze zainteresowanie rozwiązaniem tego tak znaczącego kryzysu naszych czasów. Wszystkie strony respektują neutralną rolę Europy oraz ten wzorzec postępu regionalnego i pokoju, jaki sobą stanowi. Od lat jesteście naszymi partnerami w poszukiwaniu rozwiązań. Będziecie też naszymi partnerami, gdy przyjdzie zebrać owoce sukcesu: gdy stworzymy pełną życia strefę pokoju i dobrobytu na naszej półkuli.
Taka rzeczywistość sprawia, że Europa pełni ważną i przewodnią rolę dla przyszłości procesu pokojowego. Mówię tu zwłaszcza o Unii Europejskiej, i o państwu, o tych głosach Europy tu, w Parlamencie Europejskim. Ja zaś przybyłem tu dziś, aby wezwać was do aktywnego udziału, aby starać się o wasze szczególne, praktyczne umiejętności i wasz wkład w budowę przyszłości oraz po to, by zaoferować zaangażowanie samej Jordanii w pracę, jaka nas czeka w nadchodzących dniach.
Moi przyjaciele, są ogromne obszary, w których działania należy rozpocząć natychmiast. Pierwszy z nich to poparcie dla negocjacji i ich celów - ostatecznej ugody, kładącej kres konfliktowi, bezpieczeństwa zarówno dla Palestyny, jak i dla Izraela i wreszcie, suwerennego, niezależnego i zdolnego do samodzielnego istnienia państwa palestyńskiego.
(Oklaski)
Nie wolno nam nie doceniać trudnych dni, jakie mamy przed sobą. Problemy są złożone i sięgają na całe dziesięciolecia wstecz. Należy stawić czoła prawdziwym utrapieniom - i pozostawić je za sobą. Dobrą wiadomością jest to, że Izraelczycy i Palestyńczycy rozumieją obopólną, głęboką konieczność zakończenia tego konfliktu. Wiele już udało się zrobić. Począwszy od Oslo, poprzez mapę drogową, poprzez porozumienia genewskie i inne inicjatywy, cały czas nikt nie traci z oczu pożądanego kształtu rozwiązań. Wierzę, że strony będą mogły przystąpić do końcowej rundy.
Aby jednak to się stało, niezmiernie ważne jest zaangażowanie społeczności międzynarodowej. Europa posiada wyjątkowe doświadczenie, jeśli chodzi o mechanizmy i proces odbudowy i pojednania po zakończeniu konfliktów. Obejmuje ono stworzenie ram bezpieczeństwa, które mogą stanowić gwarancję dla obydwu stron. Europejskie siły pokojowe odgrywają w Libanie konstruktywną rolę. Wasze zaangażowanie wniesie wiele ufności w porozumienie palestyńsko-izraelskie.
Na miejscu istnieje teraz zapotrzebowanie, nie tylko na różne środki, ale też na partnerstwo - partnerstwo, które przyniesie zwiększenie możliwości gospodarczych, wytworzy zaufanie i pomoże stworzyć warunki utrwalenia pokoju. Tak Palestyńczycy, jak i Izraelczycy muszą ujrzeć namacalne wyniki, i to szybko. Oznacza to bezpieczeństwo przed przemocą i zakończenie okupacji, ale też lepsze warunki życia. Na terytoriach okupowanych sytuacja humanitarna Palestyńczyków wciąż jest tragiczna. Ludzie potrzebują dostępu do zatrudnienia i edukacji, dobrze działających służb publicznych i wielu innych rzeczy. Takie działanie będzie stanowić ogromny zastrzyk nadziei oraz potężny kontrargument dla ekstremistów, którzy wieszczą, że nic nie może się zmienić.
W przyszłym tygodniu w Paryżu spotkają się państwa i instytucje będące darczyńcami. Złożą wówczas zobowiązania i zaplanują dalsze działania. Narody Europy i Unia Europejska już udzielają pomocy - zobowiązanie to uznają narody całego regionu.
Druga, pokrewna konieczność, to zrozumienie i wyrażenie potencjału, jaki niesie ze sobą pokój. Już teraz musimy zacząć ponownie rozważać sprawy przyszłości. A chodzi tu o region, w którym konflikt otworzył drogę do współpracy, w którym gospodarka regionalna łączy w sobie możliwości i zasoby 22 państw, liczących ponad 300 milionów mieszkańców, rozpościerający się od Atlantyku po Ocean Indyjski, gdzie transgraniczne partnerstwa przyczyniają się do postępu, do poprawy stanu środowiska, zdrowia i wielu innych aspektów.
To przyszłość daje ludziom siłę do pełnego udziału w globalnym postępie. Ona też wyzwoli nowe wymiary partnerstwa z naszymi europejskimi sąsiadami, na polu nauki, technologii i handlu.
To ze względu na tę obiecującą przyszłość musimy prędko podążać ku szerokiemu porozumieniu, przy jednoczesnym działaniu w sprawie wątków syryjskiego i libańskiego. Cały świat arabski dostrzega oczywiście, jak ważny jest postęp. Arabska inicjatywa pokojowa została jednogłośnie potwierdzona zeszłej wiosny. Uzyskała ona także poparcie państw muzułmańskich spoza tego regionu. Wreszcie w zasięgu ręki znalazła się szansa na suwerenne, niezależne i zdolne do samodzielnego istnienia państwo palestyńskie oraz na pełne, normalne stosunki pomiędzy Izraelem a 57 krajami arabskimi i muzułmańskimi. Oznacza to akceptację - akceptację ze strony kluczowych krajów, zamieszkałych przez miliardy obywateli, stanowiących niemal trzecią część członków Organizacji Narodów Zjednoczonych. A to otwiera przed nami wspólną przyszłość bezpieczeństwa, pokoju i nowych partnerstw.
Osiągnięcie tego pokoju będzie mieć też znaczący wpływ na inne zagadnienia. W samym regionie nastanie dzięki temu nowy pokój o znaczeniu strategicznym, który pozwoli rozwiązać inne poważne problemy - od biedy po rozpowszechnianie broni. Agresywne siły już nie będą w stanie wyzyskiwać sprawy palestyńskiej dla celów własnych ambicji i interesów.
(Oklaski)
Zostaną uruchomione zasoby, a uwaga nasza skupi się na rozbudowie potencjału tego regionu poprzez rozwój i reformy.
My, w Jordanii, jesteśmy gotowi na spotkanie z przyszłością. Nie bacząc na brak stabilności w regionie, forsowaliśmy nasz program reform. W ciągu minionej dekady odnotowaliśmy znaczne osiągnięcia: silny wzrost gospodarczy, zwiększenie dochodów per capita oraz modelowy system edukacyjny. Europa była i jest naszym ważnym partnerem, poprzez inwestycje sektora prywatnego, jak też w wyniku pomocy ze strony państw i instytucji. Pozwolą państwo, że powiem, że głęboko doceniamy wsparcie i przyjaźń tego parlamentu i Unii Europejskiej.
(Oklaski)
Jesteśmy też przekonani, że w dniach, jakie nadejdą po zawarciu pokoju, nasze partnerstwo będzie mogło tylko rozkwitać.
Moi przyjaciele! Dziś możemy myśleć o szerszym kręgu sąsiedzkim, Takim, który rozciąga się od obszarów na północ od Morza Bałtyckiego po ziemie na południe od Morza Śródziemnego, kręgu, w którym znajdzie się Europa i Bliski Wschód. To jest podstawą partnerstwa Euromed, naszej międzyregionalnej platformy na rzecz współpracy i rozwoju. To związek, w którym dzielimy ogromne wspólne interesy i w którym drzemie nieograniczony potencjał. I to od nas zależy jak najpełniejszy rozwój tego partnerstwa.
Dziś w wiek dojrzały wchodzą młodzi Europejczycy, którzy nigdy nie widzieli podzielonej Europy. Ich rówieśnicy w Palestynie i Izraelu nie mają takiego pozytywnego doświadczenia. Wyrośli oni w świecie podziałów i konfliktu. Teraz jednak razem mamy okazję usunąć bariery, jakie odgradzają ich od przyszłości i zostawić przeszłość za sobą.
Dziś Parlament Europejski reprezentuje znacznie więcej państw członkowskich, niż zaledwie pięć lat temu, gdy ostatnio przemawiałem w Parlamencie. To wynik zaangażowania całego regionu w realizację celu, jakim jest rozszerzenie strefy partnerstwa i postępu. Bliski Wschód realizuje takie samo ważne zadanie. Dziś wspólnie możemy przyczynić się do sukcesu tych dążeń.
Dziś rozpoczął się na nowo proces pokojowy. Już w przeszłości byliśmy świadkami takich początków. Lecz tym razem, jedyny w swoim rodzaju splot okoliczności utorował nowe drogi do sukcesu. Teraz razem możemy i musimy wypełnić obietnicę pokoju.
(Oklaski)
Moi przyjaciele! My w Jordanii wiemy, że na to, by wyrosło drzewo oliwne, trzeba czekać całe życie. Posadzenie go to tylko pierwszy krok. Aby następnie powstały komórki i struktury będące nośnikami życia, musi zadziałać mnóstwo procesów. Pojawiają się korzenie, trwa wzrost, a silny rdzeń zapewnia przeżycie. Z zewnątrz dociera woda i pomaga podtrzymać życie i urodzić nowe owoce.
Na arenie Bliskiego Wschodu nowa gałązka oliwna została dopiero zasadzona. Teraz musi się zacząć prawdziwa praca. To naszymi rękami stworzymy proces i struktury, które pozwolą pokojowi zakorzenić się, pomogą mu wzrastać i trwać w przyszłości.
Wzywam was, abyście wnieśli w ten wysiłek także swój udział. Nasze partnerstwo może doprowadzić do historycznej przemiany i do bogatych plonów - lat pokoju i pomyślności, które będą służyć naszym narodom i naszemu światu.
(Izba powstała z miejsc i nagrodziła mówcę owacją na stojąco)
Przewodniczący
. - Wasza Wysokość! Dziękujemy za wizytę w Parlamencie Europejskim. Dziękujemy za tę wspaniałą mowę. Wszyscy - a oklaski na to wskazują - jesteśmy głęboko poruszeni przekonaniami Waszej Wysokości. Niewiele jest osobistości, niewielu przywódców, którzy tak silnie jak Wasza Wysokość byliby oddani sprawie pokoju na Bliskim Wschodzie. Wasza Wysokość może nazywać nas przyjaciółmi, i mówię to ja, w imieniu Parlamentu Europejskiego W dążeniu do stworzenia palestyńskiego państwa, które będzie mogło bezpiecznie żyć, jesteśmy po stronie Waszej Wysokości.
(Oklaski)
... a także w tym, aby istniało państwo Izrael, które będzie mogło żyć bezpiecznie. My, w Parlamencie Europejskim wierzymy w godność istoty ludzkiej, a godność istoty ludzkiej dotyczy każdego człowieka na tym świecie.
(Oklaski)
Wasza Wysokość! Pragniemy bliskiej współpracy z waszym państwem. Wasza Wysokość jednym z bardzo niewielu, którzy odwiedzili Parlament Europejski więcej niż jeden raz. My, w Parlamencie Europejskim i Unia Europejska pragniemy, silnego partnerstwa, ożywionych stosunków i, jeśli to możliwe, przyjaźni ze wszystkimi krajami na Bliskim Wschodzie. Jesteśmy po stronie Waszej Wysokości. Pracujmy więc razem.
Shukran jazilan. Dziękuję, Wasza Wysokość.
Martin Schulz
(DE) Pani przewodnicząca, panie i panowie! W związku z formalnym posiedzeniem z udziałem króla Jordanii, wszyscy moi koledzy przewodniczący grup politycznych bez wątpienia nie byli w stanie skorzystać z możliwości złożenia oświadczenia na mocy naszego Regulaminu Parlamentu. Chciałbym więc zrobić to teraz.
Sądzę, że mówię w imieniu wielu posłów, gdy składam moje podziękowania przede wszystkim przewodniczącemu tej Izby, José Manuelowi Barroso i José Sócratesowi, za pełną godności postawę, jaką wykazali broniąc tego uroczystego aktu podpisania Karty praw podstawowych. Stoi za nimi ogromna większość tej Izby.
(Oklaski)
Są jednak dwie rzeczy, które chciałbym powiedzieć Izbie i mówię je całkowicie w imieniu własnym, a nie w imieniu mojej grupy. Mówię za siebie.
Chciałbym zwrócić uwagę Izby na pewną sprawę, w którą jestem wtajemniczony, jako przewodniczący grupy politycznej. Przedstawianie przebiegu rozmów Konferencji Przewodniczących nie jest zwykłą praktyką, lecz z całą pewnością powinni wiedzieć państwo, panie i panowie, że jedynym przewodniczącym grupy, który w trakcie posiedzenia Konferencji Przewodniczących zwrócił się z prośbą o formalne zaproszenie do udziału w formalnym podpisaniu traktatu lizbońskiego był poseł Bonde. Uważam, że Izba powinna o tym wiedzieć. Żaden inny przewodniczący grupy nie zgłosił takiego wniosku. Jens Peter Bonde, który robi tutaj tyle hałasu, był zdeterminowany, aby być tutaj w trakcie podpisaniu tego Traktatu. Jest to rodzaj podwójnych norm, z jakimi musimy tu żyć.
Kolejna uwaga, jaką pragnę przedstawić jest taka, że w trakcie nauki w szkole podstawowej w Niemczech dowiedziałem się o sposobie, w jaki zbiorowe skandowanie było używane po to, by zakrzyczeć politycznych przeciwników w Reichstagu Republiki Weimarskiej. Ugrupowanie polityczne, które wprowadziło tę praktykę było tym, któremu przewodził Adolf Hitler. Dzisiejsze wydarzenia przypomniały mi o tym. Dziękuję.
(Głośne oklaski)
Joseph Daul
. - (FR) Będę mówił dość krótko. Ja dziś również byłem niezmiernie zszokowany. To jest sala obrad, na której rządzi demokracja i nie ma potrzeby stosowania takich posunięć obliczonych na kamery telewizyjne, jakich świadkami byliśmy dziś rano. Komunikacja jest czymś, do czego wszyscy jesteśmy uprawnieni. Tym, którzy są odpowiedzialni za poranny tumult w tej Izbie, która jest miejscem krzewienia demokracji i wolności powiem po prostu, że zachowali się w sposób haniebny. Sprawę tę omówimy ponownie dzisiejszego popołudnia na Konferencji Przewodniczących, aby zapobiec jakiemukolwiek pogorszeniu sytuacji.
(Głośne oklaski)
Francis Wurtz
. - (FR) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Chciałbym wyrazić - zarówno w swoim własnym imieniu, jak i, mam nadzieję, z uwagi na to, czego byliśmy świadkami, w imieniu całej mojej grupy - możliwie najostrzejsze potępienie tej skandalicznej, szowinistycznej i antyeuropejskiej demonstracji, jaka dziś miała tu niedawno miejsce.
(Oklaski)
Moja grupa opowiada się oczywiście za referendum w sprawie nowego Traktatu. Ma ona wprawdzie pewne pytania i żywi pewne obawy, dotyczące niektórych artykułów Karty. Lecz to wszystko nie ma zupełnie związku z tym, co miało tu miejsce dziś rano i ważne jest, aby nie mylić tych dwóch faktów. Jeśli chodzi o nas, to popieramy Wspólnotę wartości, popieramy promocję praw podstawowych, Europę demokracji, a w naszej wizji nie ma miejsca na szowinizm i złe zachowanie!
(Głośne oklaski)
Graham Watson
Pani przewodnicząca! Z uwagi na porządek, pragnę złożyć formalny wniosek o ochronę godnego charakteru naszej Izby. Zachowanie niektórych posłów tej Izby, polegające na zakrzyczeniu przedstawicieli Parlamentu, Komisji i Rady w trakcie uroczystości podpisania było niedopuszczalne i nie może być tolerowane. Wprowadza ono do najwyższej Izby Europy najgorsze zwyczaje ze stadionów piłkarskich i przywodzi na myśl działania komunistów w rosyjskiej Dumie i narodowych socjalistów w niemieckim Reichstagu.
(Oklaski)
Pani przewodnicząca! Mój wniosek formalny brzmi: moja grupa żąda, aby w przyszłości Prezydencja korzystała z uprawnień przyznanych jej na mocy Regulaminu Parlamentu, w celu usunięcia z Izby posłów, którzy zachowują się w ten sposób.
(Głośne oklaski)
Daniel Cohn-Bendit
. - (FR) Panie i panowie! Myślę, że nie muszę dodawać, że my, podobnie jak nasi koledzy, byliśmy dość przerażeni poranną demonstracją. Powiem jednak tak: " Nie dramatyzujmy nadmiernie! W tej izbie może sobie być 50 wariatów, ale jest też 700 posłów, którzy są im przeciwni. Nie wyolbrzymiajmy więc tego, że 50 osób niespełna rozumu zakłóciło ceremonię podpisania i nie róbmy z tego sprawy wagi oficjalnej. Uspokójmy się więc, a ty, Grahamie, nie każ nam nalegać, aby odpowiedzialnych za to wyrzucić za drzwi. Moim zdaniem wolny Parlament, to taki, który potrafi tolerować kilku szaleńców, chociaż mogą oni być irytujący.
(Oklaski)
Brian Crowley
Pani przewodnicząca! W imieniu mojej własnej grupy powiem, że, podczas gdy wszyscy cenimy sobie możliwość głębokiego zaangażowania, która powinna istnieć w każdym zgromadzeniu parlamentarnym, to jednak to, co wydarzyło się dziś rano wykracza ponad to, co może być dopuszczalne w jakiejkolwiek instytucji demokratycznej. Zamiast wszakże przedłużać tę sprzeczkę, czy moglibyśmy przejść do głosowania i możliwie najszybciej pójść na obiad?
Jens-Peter Bonde
Pani przewodnicząca! Zostałem zaatakowany osobiście przez posła Schulza. Uważam w związku z tym, że powinniśmy rozpocząć głosowanie. Wziąłem udział w pokojowej manifestacji przeciw uroczystości mającej uczcić kartę, która stanowi część konstytucji. Tymczasem nie mogę nawet otrzymać skonsolidowanego tekstu i poznać jej roli i znaczenia; pani również nie może go otrzymać. To, co zamierza pani jutro podpisać, to traktat, którego nikt z państwa nie przeczytał, po prostu dlatego, że przeczytanie go jest po prostu niemożliwe. Zabiera pani nasz czas przeznaczony na głosowania, aby świętować zwycięstwo nad demokracją. Dlatego też nie będę atakować moich kolegów, ale muszę powiedzieć posłowi Schulzowi, że nie wziąłem udziału w przestępstwie.
W pełni to rozumiem, ale w Danii mamy inne tradycje, a więc byłem tu w mojej koszulce, wzywając do przeprowadzenia referendum i myślę, że wszyscy powinniśmy wzywać do zorganizowania referendum. Taka jest demokratyczna norma, której państwo bronią.
Dimitar Stoyanov
(BG) Zabieram głos na mocy tego przepisu Regulaminu, który daje mi prawo do osobistych wyjaśnień, ponieważ poseł Cohn-Bendit obraził znajdujące się w tej Izbie osoby. Są to osobiste zniewagi, w związku z którymi pan, panie pośle Cohn-Bendit, nie ma prawa chronić się za swoim immunitetem poselskim. Proszę powiedzieć, że zrzeka się pan immunitetu, a następnie znieważa posłów tego Parlamentu! Co do tego, co się tu wydarzyło, to tylko kwestia swobody wypowiedzi, do której ma prawo każdy z posłów tego Parlamentu!
Pragnę zwrócić się do pana posła Daula. Panie pośle Daul! Jeżeli chce pan, aby wyrzucano posłów z tej Izby siłą, to czy nie jest pan jak Hitler, który dokładnie to samo robił w niemieckim Reichstagu?
Najwspanialszą demokracją jest demokracja bezpośrednia. Zabraliśmy więc głos, skorzystaliśmy z naszego prawa do wolnego wyrażania przekonań, raczej więc do demokracji bezpośredniej, a nie do obejścia woli narodów Europy, co czynili państwo. To, co tu się dzieje, to dyktatura nowego proletariatu, nabierająca kształtów w nowej Unii - w nowym Związku. Który tym razem nie jest Radziecki, lecz Europejski.
Joseph Daul
. - (FR) Pani przewodnicząca! W wezwaniu do odebrania immunitetu poselskiego i wyrzucenia z Izby padło moje nazwisko. Czy mogę zasugerować, panie i panowie, aby zanim zwrócą się państwo do Izby, starali prawidłowo wymawiać nazwiska posłów?
Przewodniczący
. - Przejdę teraz do głosowania, lecz zanim to zrobię, chciałbym tylko przedstawić jedną uwagę.
W dniu 29 listopada 2007 r. ta Izba zaaprobowała Kartę praw podstawowych 534 głosami za, 85 posłów było przeciw, a 21 wstrzymało się od głosu.
(Głośne oklaski)
