Kontrola stosowania prawa wspólnotowego (krótka prezentacja) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest krótka prezentacja sprawozdania sporządzonego przez Lidię Joannę Geringer de Oedenberg w imieniu Komisji Prawnej w sprawie kontroli stosowania prawa wspólnotowego - 24. Roczne Sprawozdanie Komisji.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
sprawozdawczyni. - (PL) Panie przewodniczący! Skuteczność polityk Unii Europejskiej zależy w znaczniej mierze od ich wdrażania na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. Dlatego też przestrzeganie prawa wspólnotowego przez państwa członkowskie musi podlegać rygorystycznej kontroli. 24. roczne sprawozdanie Parlamentu w tej sprawie, którego jestem autorką, wykazało, iż liczba postępowań w sprawie naruszenia przepisów prawa wspólnotowego wszczętych przez Komisję w 2006 roku nieznacznie się zmniejszyła, tym niemniej dalej przekracza poziom 2500 przypadków.
Należy odnotować również 16% spadek liczby postępowań związanych z niedopełnieniem obowiązku zgłoszenia środków transpozycji w Unii poszerzonej do 25 państw, co wskazuje na lepszą dyscyplinę w ich notyfikowaniu przez państwa członkowskie. Podobnie jak w latach poprzednich skargi dotyczyły w przeważającej mierze niewłaściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, w tym realizacji zasad swobodnego przepływu osób, usług, towarów i kapitału oraz łamania praw wynikających z obywatelstwa Unii Europejskiej, gwarantującego z zasady równe prawa i szanse wszystkim obywatelom. Zapowiadana przez Komisję w komunikacie z 5 września 2007 r. poprawa dotychczasowych metod pracy mająca na celu sprawniejsze zarządzanie postępowaniami, spotkała się z poparciem większości Parlamentu. Istnieje jednak obawa, iż nowa procedura przewidująca odesłanie do danego państwa członkowskiego, odpowiedzialnego in primis za niewłaściwe stosowanie prawa wspólnotowego, skarg otrzymanych przez Komisję, może prowadzić do zmniejszenia jej odpowiedzialności instytucjonalnej jako strażniczki traktatów. Dlatego też koniecznym jest, by Komisja przedstawiła Parlamentowi wstępne sprawozdanie w sprawie rezultatów osiągniętych w pierwszych sześciu miesiącach trwania projektu pilotażowego, który rozpoczął się 15 kwietnia tego roku, z udziałem 15 państw członkowskich. Ponadto Komisja będąc często ostateczną instytucją, do której obywatele mogą zgłosić przypadki niewłaściwego stosowania prawa, powinna rejestrować jako skargę wszelką korespondencję potencjalnie informującą o przypadkach łamania prawa wspólnotowego.
W kwestii bieżącej procedury w sprawie naruszenia, głównym problemem jest wciąż zbyt długi czas rozpatrywania skargi, średnio aż 20,5 miesiąca. Komisja powinna dopełnić wszelkich starań w celu skrócenia długotrwałych procedur oraz znalezienia praktycznych rozwiązań poprzez, tam gdzie jest to możliwe, stosowanie alternatywnych metod takich jak SOLVIT, który wciąż nie jest w wystarczającym stopniu promowany. Niepokoi także znaczny wzrost przypadków naruszeń wynikających z nieprzestrzegania orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zrewidowanych w 2006 roku. Zjawisku temu towarzyszy często niewystarczający poziom współpracy sądów krajowych z Trybunałem oraz niewykorzystywanie mechanizmu zapytań wstępnych w oparciu o art. 234 Traktatu, co wynika z ciągle jeszcze słabej znajomości prawa wspólnotowego w niektórych państwach członkowskich.
Jeśli chodzi o współpracę międzyinstytucjonalną to porozumienia dotyczące kontroli wdrażania prawa wspólnotowego i ścisła współpraca pomiędzy Komisją, Radą, Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich oraz właściwymi komisjami Parlamentu, powinny stać się standardem dla zapewnienia skutecznej interwencji we wszystkich przypadkach, w których składający petycję złożył uzasadnioną skargę dotyczącą naruszania prawa wspólnotowego. Mając na uwadze utrzymujący się rokrocznie wysoki odsetek skarg niepoprawnie składanych np. w Komisji Petycji lub wykraczających poza zasięg kompetencji instytucji, stanowiących aż 75 % skarg otrzymanych przez Rzecznika w 2006 roku, należy podkreślić pilną potrzebę zwiększenia działalności informacyjnej wobec obywateli w celu lepszego ukierunkowania skarżących, by zwracali się do organu wyposażonego w najlepsze kompetencje do zajęcia się ich sprawami, czy to na szczeblu krajowym, czy europejskim. Skargi obywateli są niezastąpionym źródłem informacji o ich najważniejszych potrzebach i powinny być wskazówką dla Komisji odnośnie podejmowanych inicjatyw legislacyjnych.
Analizując stopień implementacji prawa wspólnotowego w 2006 roku apeluję szczególnie do tych państw, które w największym stopniu mogą skorzystać z funduszy strukturalnych w ramach ram finansowych na lata 2007-2013 o szybkie i właściwe dostosowanie prawa krajowego do norm europejskich, zwłaszcza w dziedzinie ochrony środowiska w celu skutecznego wykorzystania dostępnych środków strukturalnych i przyspieszania rozwoju społecznego i gospodarczego regionów.
Na koniec chciałam wyrazić ubolewanie, iż za sprawą posłów z grupy PPE-DE, w Komisji Prawnej odrzucono w moim sprawozdaniu ważne zapisy dotyczące braku wdrożenia dyrektyw w sprawie równego traktowania kobiet i mężczyzn w dostępie do zatrudnienia, kształcenia, awansu zawodowego czy ubezpieczenia społecznego, który występuje jeszcze w wielu państwach członkowskich, stojąc w jawnej sprzeczności z zasadą równości, która winna być dla nas wszystkich priorytetem.
Joe Borg
komisarz. - Panie przewodniczący! Komisja z dużym zadowoleniem przyjmuje ogólne poparcie ze stron Parlamentu dla podejścia Komisji, ustanowionego w jej komunikacie z 2007 roku, zatytułowanego "Skuteczna Europa - stosowanie prawa wspólnotowego” i dziękuje pani Lidii Joannie Geringer de Oedenberg za jej pouczające sprawozdanie.
Komisja przywiązuje dużą uwagę do właściwego stosowania prawa wspólnotowego. To zagadnienie znajduje się wśród priorytetów Komisji kierowanej przez Jose Manuela Barroso, a Komisja pilnie przestrzega swojej roli strażnika Traktatu. Właśnie z tego względu Komisja podjęła znaczne wysiłki na rzecz usprawnienia swoich metod pracy z korzyścią dla obywateli i przedsiębiorstw, jak wyjaśniono w komunikacie z 2007 roku.
Te usprawnienia obejmują wprowadzenie w tym roku częstszego podejmowania decyzji w sprawie przypadków naruszenia, aby uniknąć opóźnień w postępowaniach, jak również wprowadzenie w kwietniu bieżącego roku unijnego projektu pilotażowego. W 15 państwach członkowskich w ramach tego projektu pilotażowego zbada się ulepszoną metodę rozwiązywania problemów i dostarczanie informacji w celu zapewnienia obywatelom i przedsiębiorstwom szybszych i lepszych efektów. Aktualna i rzeczowa informacja w sprawie funkcjonowania przedmiotowego unijnego projektu pilotażowego zostanie przesłana do sprawozdawczyni, ale pełne sprawozdanie, jak już obiecano, będzie dostępne dopiero po roku, kiedy uzyska się dostateczne doświadczenie, umożliwiające wyciągnięcie pierwszych wniosków. Badamy również wykorzystanie urzędników w niektórych przedstawicielstwach w państwach członkowskich w celu prowadzenia działań, będących efektem pytań odnoszących się do stosowania prawa wspólnotowego, aby sprawdzić, w jakim stopniu umożliwi to zwiększenie skuteczności. Odzwierciedla to realia, że wszystkie pytania, dotyczące stosowania prawa wspólnotowego, odnoszą się do działań podejmowanych przez państwa członkowskie. Z tego względu ta praca wymaga ścisłej współpracy Komisji z władzami państw członkowskich, aby spróbować znaleźć prawidłowe i szybkie rozwiązania. Wspólne międzyinstytucjonalne zrozumienie może również mieć duże znaczenie w tym istotnym elemencie programu lepszego stanowienia prawa.
To właśnie z tego względu zaproponowałem, aby wspólnie ze sprawozdawcą koordynować przyszłe przeglądy stosowania acquis w różnych dziedzinach, w celu dostarczenia aktualnej informacji. Pracujemy nad wdrożeniem inicjatyw, zapowiedzianych w komunikacie z 2007 roku w sprawie zwiększenia przejrzystości. Dopracowujemy aktualne sprawozdanie roczne w formie strategicznej oceny obecnego stanowiska, wyboru priorytetowych zagadnień oraz programu działań w celu ożywienia międzyinstytucjonalnej dyskusji.
Na zakończenie chciałbym wspomnieć, że w sprawozdaniu Lidii Joanny Geringer de Oedenberg wspiera się wspólne punkty kontaktowe, służące udzielaniu wskazówek obywatelom. Mogę potwierdzić, że Komisja już pracuje nad realizacją tego celu. Przedłożymy naszą ocenę i sugestie możliwie jak najszybciej.
Pani Lidio Joanno Geringer de Oedenberg! Przykłada pani szczególną wagę do monitorowania wdrażania dyrektyw w sprawie równouprawnienia. Mogę panią uspokoić, że dokonano pełnej oceny transpozycji przez państwa członkowskie. Zainicjowano ponad 40 procedur w sprawie naruszenia, które są aktywnie prowadzone w celu osiągnięcia szybkich efektów.
Przewodniczący
To podsumowuje punkt obrad.
Głosowanie odbędzie się we wtorek, 21 października 2008 r.
