EFRR: Kwalifikowanie interwencji w zakresie mieszkalnictwa dla społeczności zepchniętych na margines (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest debata w sprawie sprawozdania przygotowanego przez pana posła Lamberta van Nistelrooija w imieniu Komisji Rozwoju Regionalnego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr ..../2009 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1080/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w odniesieniu do kwalifikowalności działań w zakresie budownictwa mieszkaniowego dla społeczności zmarginalizowanych - C7-0095/2009 -.
Lambert van Nistelrooij
Parlament Europejski jest dynamiczny; od ryb i CITES przechodzimy do ludzi, ponieważ istotne jest, aby także człowieka traktować w sposób odpowiedzialny. Cieszę się, że możemy dzisiaj dokonać poprawek do rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w odniesieniu do osób będących w trudnych warunkach mieszkaniowych, grup zepchniętych na margines w całej Unii.
Również cieszę się, że w zeszłym tygodniu podczas pierwszego czytania udało nam się osiągnąć porozumienie w zakresie całej gamy problemów, które powstały (w sensie prawnym) w ramach traktatu lizbońskiego. Razem wypracowaliśmy sformułowanie pierwszej poprawki do aktu prawnego na mocy traktatu lizbońskiego, pierwszą poprawkę aktu prawnego w tej nowej kadencji Parlamentu. Cała gama innych wniosków została zablokowana, ale i tak ten wniosek wystarczy. Również dziękuję państwu, panie i panowie, za wywieranie nacisku. Razem stwierdziliśmy: "W zasadzie taka już była umowa na mocy traktatu z Nicei”. Postępy nie były jednak wystarczające. Było to powiązane z innymi obszarami i dlatego nie można było osiągnąć porozumienia w trakcie prezydencji szwedzkiej.
Mówimy również o nowej sytuacji w tym roku, ponieważ rok 2010 jest Europejskim Rokiem Zwalczania Ubóstwa i Wykluczenia Społecznego, a to zdecydowanie najlepszy rok, aby powołać do życia tego rodzaju instrument. Dlatego wraz z innymi wywierałem ogromne naciski, aby zakończyć prace w tym obszarze i powiedziałbym, że udało nam się to zrobić we właściwym czasie.
Również cieszę się i jestem jednak usatysfakcjonowany, że projekty, które początkowo powstały z myślą o problematycznych grupach z obszarów miejskich, mogą być teraz przygotowane również do wdrażania na obszarach wiejskich. Co więcej, będą one miały zastosowanie w każdym kraju Unii Europejskiej.
Idea spójności nadal stanowi połączenie spójności społecznej, spójności gospodarczej i spójności terytorialnej. W tym wniosku główną rolę odgrywa wymiar społeczny, spójność społeczna. W trakcie procesu konsultacji również miałem okazję podkreślić pewne kwestie, które pozwolę sobie teraz ponownie państwu przedstawić: 1) rozszerzenie na wszystkich członków UE, wszystkie 27 państw członkowskich Unii Europejskiej; 2) kryteria w zakresie zrównoważenia; oraz 3) opracowanie bardziej konkretnych kryteriów integrowania tego rodzaju projektów budowlanych ze społecznością; obecnie wiele budynków w zasadzie nie spełnia kryteriów i zamiast tego stanowi przykład złych domów w złych lokalizacjach. Przebudowa w złym miejscu nic nie daje. Wydanie funduszy - mówimy o około pół miliarda euro na rok, które mogą zostać wypłacone w ramach funduszy regionalnych - jest samo w sobie nieuzasadnione, jeżeli lokalizacji nie zmieni się na dobrą; i dlatego przygotowano bardziej szczegółowe kryteria.
Oczywiście, żadne z powyższych nie rozwiąże problemu 9 milionów Romów, ale mieszkania są kluczowe, ważny jest element materialny i teraz państwa członkowskie mogą rozpocząć działania. Proszę Komisję Europejską, pana komisarza ustępującego ze stanowiska, o odpowiedź na pytanie, czy będziemy informowani bardziej szczegółowo na temat pakietu ogółem oraz czy zostaniemy w niego zaangażowani.
Na koniec chciałbym powiedzieć, że piastując wcześniej inne stanowiska, byłem odpowiedzialny, między innymi, za problem zamieszkiwania w przyczepach kempingowych w Holandii i pamiętam, jak trudno było sobie z nim poradzić. Odwiedziłem Rumunię i inne kraje w Europie Wschodniej i dostrzegam tu wiele z tego, co widziałem. Uważam, że bardzo dobrze się stało, iż możemy teraz podjąć tę decyzję. Bez dobrych warunków mieszkaniowych, właściwych lokalizacji domów oraz wsparcia w postaci polityki społecznej, edukacyjnej i zatrudnienia nie uda nam się osiągnąć sukcesu. Bardzo się cieszę, że możemy to zrobić i dziękuję wszystkim za dobrą współpracę w ciągu ostatnich miesięcy.
Paweł Samecki
komisarz. - Panie przewodniczący! Wniosek, którego dotyczy dzisiejsza debata, stanowi namacalny dowód zaangażowania wszystkich instytucji UE w promowanie integracji grup wyjątkowo zmarginalizowanych i pokrzywdzonych z ogółem społeczeństwa. Wniosek ten uwzględnia żadanie Parlamentu i Rady oraz potwierdza, że fundusze strukturalne mają swą rolę do odegrania, nie tylko poprzez wkład finansowy, ale również poprzez promowanie zintegrowanego podejścia do poprawy społecznych i gospodarczych warunków życia społeczności zmarginalizowanych.
Wniosek ten jest w szczególności skierowany do ludności romskiej, która w Europie stanowi 10 milionów obywateli. Jednakże, zgodnie ze wspólnymi podstawowymi zasadami włączania Romów do ogółu społeczeństwa, wniosek nie wyklucza innych grup zepchniętych na margines i żyjących w podobnych warunkach społecznych i ekonomicznych.
Obecny kompromis rozszerza działania w zakresie budownictwa mieszkaniowego, obejmując grupy zmarginalizowane ze wszystkich 27 państwach członkowskich, a nie tylko w krajach UE-12, co było początkową propozycją Komisji. Obecny art. 7 stosuje się tylko do interwencji w zakresie mieszkalnictwa na obszarach miejskich, a w poprawce proponuje się, aby interwencje te były również dozwolone na obszarach wiejskich. Rozszerzenie to jest uzasadnione, ponieważ większość ludności romskiej z krajów UE-12 mieszka na wsi, a nie w mieście.
Na mocy proponowanej poprawki zarówno odnowienie istniejących budynków, jak i budowa nowych domów spełniają warunek kwalifikowalności. W zasadzie odnowa domów wyjątkowo słabej jakości mogłaby oznaczać marnotrawienie środków publicznych. W trakcie dyskusji nad wnioskiem Komisja Rozwoju Regionalnego wnioskowała o określone odniesienia do środków przeciwdziałania segregacji. Punkt 6 wniosku obejmuje obecnie takie środki przeciwdziałania segregacji jako przykłady działań, które powinny towarzyszyć interwencjom w zakresie budownictwa mieszkaniowego. Faktycznie, segregacja przekłada się na brak bezpieczeństwa, brak łatwego dostępu do edukacji czy zatrudnienia, jak również narażenie na akty przemocy i przestępczość. Stworzenie nowych obszarów zepchniętych na margines, mimo powstania tam porządnych domów współfinansowanych ze środków EFRR, zdecydowanie nie jest naszym celem.
Wiemy, że wiele państw członkowskich wdrożyło programy integracyjne obejmujące ludność romską ze szczególnym uwzględnieniem budowy mieszkań. Wdrażanie takich programów nie jest łatwym zadaniem. Fundusze strukturalne mogą być wykorzystane w tych działaniach w celu wspierania nie tylko mieszkalnictwa, ale przede wszystkim działań poprawiających zdolności produkcyjne tych społeczności, takich jak wsparcie dla sektora MSP, kobiet, inicjatyw w zakresie przedsiębiorczości itp.
W tym względzie chciałbym podkreślić, że głównym celem polityki spójności jest doprowadzenie do zbliżenia gospodarek regionalnych poprzez stymulację zdolności produkcyjnych.
Jak zapewne państwo wiedzą, nowemu rozporządzeniu będzie towarzyszyła deklaracja ze strony Komisji oraz w zasadzie wszystkich państw członkowskich, w której mowa jest o tym, że kwalifikowalność działań w zakresie budownictwa mieszkaniowego dla zmarginalizowanych społeczności w całej Unii Europejskiej w ramach EFRR ma charakter wyjątkowy. Ten wyjątek nie powinien być w żaden sposób uważany za ogólne otwarcie polityki spójności w zakresie finansowania interwencji dotyczących mieszkalnictwa.
Teraz chciałbym się odnieść do wniosku Komisji Rozwoju Regionalnego, aby wprowadzić do tekstu określony ustęp dotyczący komitologii. W tym kontekście chciałbym przypomnieć państwu, że trzy instytucje wypracowały rozwiązanie horyzontalne w zakresie postanowień przejściowych w odniesieniu do komitologii. Celem deklaracji Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie wdrożenia art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej jest uniknięcie dyskusji pomiędzy instytucjami w każdej pojedynczej sprawie podczas okresu przejściowego w oczekiwaniu na wejście w życie nowego ramowego rozporządzenia w sprawie komitologii. Dlatego Komisja żałuje, że wprowadzono taki ustęp, ale nie będzie blokować z tego powodu porozumienia w pierwszym czytaniu pomiędzy ustawodawcami.
Z zainteresowaniem wysłucham debaty.
Jan Olbrycht
w imieniu grupy PPE. - Panie przewodniczący! Chciałbym podkreślić, że rozpatrywana dziś zmiana rozporządzenia ma podwójne znaczenie. Z jednej strony dotyka bezpośrednio problemów społeczności zmarginalizowanych, nawet jeżeli ten termin nie jest do końca dobrze zdefiniowany. Z drugiej strony jednak wprowadza element bardzo ważny również dla gospodarki, mianowicie możliwość finansowania budownictwa mieszkaniowego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, co wzbudzało bardzo poważne kontrowersje jeszcze w poprzedniej kadencji Parlamentu Europejskiego. Jest to niewątpliwie dosyć zaskakujący wpływ kryzysu, który spowodował, że argumenty, które posłowie Parlamentu zgłaszali kilka lata temu, były odrzucane i wydatki na budownictwo mieszkaniowe były zaakceptowane tylko dla nowych państw członkowskich, a dzisiaj w świetle nowych uwarunkowań gospodarczych i finansowych jest zgoda na wykorzystywanie funduszy na budownictwo mieszkaniowe w bardzo określonym kontekście. Uważam, że to doświadczenie, które teraz przechodzimy i które jest bardzo pozytywnym elementem, powinno być kontynuowane i wydatki na budownictwo mieszkaniowe powinny znaleźć swoje miejsce w przyszłej polityce spójności, tak samo jak dzisiaj.
Georgios Stavrakakis
Panie przewodniczący! Powinienem zacząć od gratulacji dla sprawozdawcy, pana posła van Nistelrooija, któremu, dzięki uporowi i cierpliwości podczas ostatniego posiedzenia trójstronnego, udało się sprawić, że sprawozdanie zostało przedstawione dzisiaj do debaty, po czym zostanie jutro poddane głosowaniu, a my nie tracimy cennego czasu poprzez odkładanie tego do marca.
Sprawozdanie to jest niezmiernie ważne, ponieważ określa zakres rozporządzenia w sprawie kwalifikowalności interwencji w zakresie mieszkalnictwa dla społeczności zepchniętych na margines, który ma ulec rozszerzeniu i objąć całą Unię Europejską, a nie tylko nowe państwa członkowskie, jak to przewidziano w początkowej propozycji Komisji Europejskiej.
Zarówno dla członków mojej grupy politycznej, jak i członków naszej komisji nie do pomyślenia było, że to rozszerzenie zakresu rozporządzenia mogłoby nie objąć starych państw członkowskich, ponieważ - jak wszyscy wiemy - problem mieszkalnictwa, z którym borykają się grupy społeczne zepchnięte na margines, zwłaszcza Romowie, jest poważny i ma społeczne reperkusje we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej.
Uważamy, że sprawozdanie oraz rozszerzenie zakresu interwencji w zakresie mieszkalnictwa na całą Unię Europejską wpływają na spójność pomiędzy wszystkimi regionami, bez dyskryminacji pomiędzy starymi a nowymi państwami członkowskimi. W ten sposób wyraźnie podkreśla się, że finansowanie Wspólnoty działa w oparciu o zasadę zwalczania problemów społecznych niezależnie od regionu Unii, w którym one powstają.
Karima Delli
Panie przewodniczący! Rok 2010 jest Europejskim Rokiem Zwalczania Ubóstwa i Wykluczenia Społecznego i w tym kontekście przyjmiemy, jak mam nadzieję, sprawozdanie przygotowane przez pana posła van Nistelrooija, które stanowi ważny krok naprzód w zakresie poprawy warunków życia społeczności pokrzywdzonych, o tyle, że umożliwia kwalifikowanie projektów odnowy i budowy mieszkań oraz zwalczania ubóstwa energetycznego we wszystkich państwach członkowskich do pomocy europejskiej w ramach EFRR.
Wniosek ten, który ma poparcie Rady Europy, jest długo oczekiwany przez tych wszystkich, którzy prowadzą kampanię na rzecz poszanowania praw do integracji społeczności zepchniętych na margines, a zwłaszcza Romów.
W imieniu Grupy Zielonych/Wolnego Przymierza Europejskiego z zadowoleniem przyjmuję fakt, że Unia dokonuje poważnych inwestycji w poprawę sytuacji mieszkaniowej większości społeczności znajdujących się w trudnej sytuacji, jednak nie wolno nam teraz zaprzestać tego, co tak dobrze robimy. Będziemy bardzo czujni w odniesieniu do faktycznego wykorzystania tych funduszy, ponieważ nie mogą one spowodować wykluczenia społeczności zepchniętych na margines.
Istotnie, jest wiele przykładów projektów odnowy miast. Obejmują one odnowę centrum miasta w Barcelonie oraz prace nad odnową zabytkowych centrów miast w nowych państwach członkowskich, które szczególnie skorzystały na spekulacjach w zakresie cen nieruchomości wskutek gwałtownego wzrostu popytu na wynajem mieszkań oraz cen wynajmu. To z kolei spowodowało, że rodziny w najtrudniejszej sytuacji życiowej wyprowadzają się z centrów miast.
Osoby te koniecznie muszą otrzymać faktyczne wsparcie społeczne oraz dostęp do wszystkich usług publicznych, takich jak edukacja, opieka zdrowotna i transport publiczny, ale - jak to zaproponowaliśmy podczas analizy w komisji - muszą one również otrzymać wystarczające środki, aby mogły pozostać w tych okolicach, tak aby nie doszło do gentryfikacji tych ostatnich.
Parlament będzie musiał ocenić wprowadzone projekty, zanim dojdzie do wydłużenia korzystania z tych funduszy w 2013 roku oraz będzie musiał zaangażować się w przygotowanie kolejnych rozporządzeń ustanawiających kryteria kwalifikowalności, zwłaszcza w odniesieniu do przejrzystości; rzecz w tym, by każda bezbronna społeczność otrzymała te fundusze i dysponowała środkami umożliwiającymi godne życie w dłuższej perspektywie.
Oldřich Vlasák
Panie przewodniczący, panie i panowie! Z własnego doświadczenia wiemy, czym są getto i slumsy. Ludzie mieszkający w nich zarabiają grosze, są często bezrobotni lub żyją z zasiłków społecznych. Nie płacą na czas czynszu, rachunków za prąd czy wodę. Ulice i podwórka tych dzielnic są często zaśmiecone. Wszystkie budynki stanowiące współwłasność lub niemające właściciela popadają w ruinę. Z własnego doświadczenia wiemy, że mieszkają tam grupy zepchnięte na margines społeczeństwa. Może to być tylko kilka rodzin lub osób mieszkających w jednym bloku, albo mogą to być tysiące mieszkańców żyjących w danej okolicy. Może chodzić o centrum miasta lub jego przedmieścia, a nawet o obszar położony zupełnie poza terenem zabudowanym.
Dlatego dobrze, że proponowana zmiana rozszerza zakres nakładów pochodzących z funduszy europejskich, obejmując budownictwo mieszkaniowe dla grup zepchniętych na margines, i umożliwia inwestowanie środków nie tylko w miastach, ale również na terenach wiejskich poprzez remont istniejących budynków lub budowę nowych domów. Jednak jestem głęboko przekonany, że wyłącznie materialne inwestycje w infrastrukturę nie rozwiążą problemu gett. Uprzątnięcie śmieci, naprawa fasad budynków, odnowa bram i pomalowanie domów nie oznacza jeszcze, że po kilku latach okolice nie będą wyglądać tak samo jak dziś. Getta to nie tylko kwestia środowiska czy budynków, ale również osób, które tam mieszkają. Dlatego w przyszłości powinniśmy poszukać sposobów na połączenie tych inwestycji z pracą socjalną na miejscu, której towarzyszyć będzie wsparcie w postaci zatrudnienia dla osób mieszkających w gettach, a w szczególności umożliwienie młodym ludziom wyrwanie się ze społecznej pułapki, jaką jest ubóstwo. Tylko w ten sposób getta i slumsy staną się pełnoprawnymi dzielnicami naszych miast.
David Campbell Bannerman
w imieniu grupy EFD. - Panie przewodniczący! W poprawce 1 do rezolucji w sprawie mieszkalnictwa proponuje się rozszerzenie wykorzystania Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, tak by objęło wszystkie państwa członkowskie, nie tylko te, które przystąpiły do UE w 2004 roku. A więc sprawa dotyczy bezpośrednio Wielkiej Brytanii.
Z rezolucji jasno wynika, że społeczność romska, według przegłosowanego sprawozdania, jest największą społecznością zepchniętą na margines, wraz z innymi żyjącymi w podobnych warunkach społeczno-ekonomicznych.
Europejska polityka spójności ma olbrzymi budżet, ogółem 347 miliardów euro na siedem lat - większy nawet niż gospodarki wielu krajów.
Moi wyborcy ze wschodniej Anglii już są poważnie zaniepokojeni rozmiarem społeczności wędrownych i cygańskich, zwłaszcza w hrabstwie Essex. Będą wzburzeni, jeżeli te środki wpłyną jeszcze bardziej na zwiększenie masowej imigracji do UE.
Liczba ludności w Wielkiej Brytanii już zwiększyła się o trzy i pół miliona - czyli o połowę mieszkańców Londynu - w ciągu dwunastu lat rządów Partii Pracy, która przejęła władzę w 1997 roku. Uwzględniając również fakt, że w ciągu kolejnych trzydziestu lat prawie dziewięć na dziesięć nowych domów w Wielkiej Brytanii - 86 % - powstanie wskutek imigracji, wydaje się, że takie wnioski stanowią kolejny przyczółek wielkiej imigracji do Wielkiej Brytanii. Nie mamy na nią miejsca. Chodzi o przestrzeń, a nie o dyskryminację pod względem pochodzenia.
Kontrolowanie imigracji przy pomocy zezwoleń i wiz jest dobre, natomiast niekontrolowana imigracja jest zła, ponieważ stanowi drogę na skróty do ekstremizmu, którego nikt z nas nie chce.
Franz Obermayr
(DE) Panie przewodniczący! Popieranie interwencji w sprawie mieszkalnictwa, zwłaszcza w przypadku gospodarstw domowych o trudnych warunkach społeczno-ekonomicznych jako takie jest bardzo dobrym pomysłem. Również to, że obszary miejskie i wiejskie mają teraz na równi skorzystać ze wsparcia, przyjmuje się z bardzo dużym zadowoleniem. Jednakże wsparcie nie może w żadnym wypadku być przyznawane określonym państwom członkowskim i określonym społecznościom, co w jasny sposób stanowiłoby faworyzację tych grup. Byłaby to jawna dyskryminacja innych grup. Jednakże to właśnie czyni ten wniosek. Koncentruje się on przede wszystkim na Romach, a także na legalnych migrantach.
Co więcej, marginalizację zawsze trzeba zwalczać dwustronnie - z jednej strony przez władze publiczne, ale z drugiej również przez grupy nią dotknięte, które także powinny odgrywać aktywną rolę w procesie własnej integracji. I na koniec, powinniśmy bardzo ostrożnie ocenić, w jakim stopniu te wszystkie środki są warte zachodu i musimy zdecydowanie powiedzieć "nie” preferencjom ze względu na kryteria etniczne.
Lívia Járóka
(HU) Z zadowoleniem przyjmuję poprawki do Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz gratuluję panu posłowi van Nistelrooijowi przygotowanego sprawozdania. EFRR wspiera liczne programy, które mogą znacznie poprawić i faktycznie poprawiają warunki życia Romów, stanowiących największą i najbardziej wykluczoną mniejszość w Europie, nie zapominając równocześnie o innych grupach, które żyją w podobnych warunkach społecznych i ekonomicznych.
Już dawno obrano cel, którym jest to, że ustalenia w zakresie mieszkalnictwa nie powinny już ograniczać się tylko do miast, lecz powinny objąć budowę nowych mieszkań oraz że te formy wsparcia należy udostępnić również starym państwom członkowskim, ponieważ ten problem dotyczy całej Europy. Regiony, które w porównaniu ze średnią regionalną są w znacznym stopniu zapóźnione oraz pełne gett, ograniczają rozwój całej Europy. Znaczna część Romów w całej Europie mieszka na obszarach o niekorzystnych warunkach, obszarach, które rozwijają się z pomocą znacznego wsparcia.
Potrzebne są natychmiastowe i wspólne działania. Z tego powodu musimy ostrożnie zastanowić się nad wyodrębnieniem na szczeblu Unii Europejskiej pewnych środków przeznaczonych wyłącznie do wyrównywania szans poziomu (statystycznego) LAU 1. Bardzo ważne jest, aby rozporządzenie zawierało zintegrowane podejście, co pozwoli zapewnić, że ustalenia będą miały miejsce w kontekście szerszych, bardziej złożonych ram, uwzględniając takie perspektywy jak edukacja, działalność gospodarcza oraz służby publiczne. Podtrzymując stanowisko przyjęte przez Parlament Europejski, potrzebny jest kompleksowy plan działań Wspólnoty, który ujmuje strony zainteresowane i cykle oraz który, z pomocą odpowiednich środków finansowych, zdoła doprowadzić do znacznej poprawy każdego z wskaźników lejkenowskich, które odzwierciedlają prawdziwy rozmiar wykluczenia społecznego.
Monika Smolková
(SK) Celem polityki regionalnej jest wyeliminowanie różnic ekonomicznych i społecznych. UE liczy 27 państw członkowskich podzielonych na 271 regionów. W co czwartym regionie PKB przypadający na mieszkańca jest o 75 % niższy niż średnia dla 27 krajów UE. To jest zatrważająca proporcja.
Europejska polityka regionalna stanowi wartość dodaną dzięki środkom, które są wdrażane bezpośrednio na miejscu. Pomaga finansować określone projekty z korzyścią dla regionów, miasteczek i wsi oraz ich mieszkańców.
W zeszłym roku podjęto bardzo pozytywne kroki wobec zmiany przez OEP zasad w zakresie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, tak aby wszystkie państwa członkowskie mogły z niego korzystać w celu ograniczenia zużycia energii w budynkach.
Dzisiaj mamy już konkretne pozytywne wyniki. W wielu miasteczkach nie tylko ociepliliśmy budynki, ale nie bez znaczenia pozostaje również wartość estetyczna, jakość życia i mniejsze koszty utrzymania. Należę do posłów ze wschodniej Słowacji, z jednego spośród regionów zdecydowanie poniżej średniej europejskiej. Dlatego z zadowoleniem przyjmuję nowy projekt rozporządzenia, który ma na celu rozszerzenie kryteriów kwalifikowalności w zakresie budownictwa mieszkaniowego z korzyścią dla grup zepchniętych na margines.
W XXI wieku jest wiele grup, które żyją w poniżających warunkach. Ich sytuacja społeczna sprawia, że nie mogą zapewnić lepszych warunków mieszkaniowych ani sobie, ani dzieciom. Dlatego lokalne władze będą mogły stopniowo integrować tę grupę mieszkańców z ogółem społeczeństwa. Z zadowoleniem przyjmuję ten wniosek i go popieram, wraz z innymi posłami ze Słowacji i z grupą S&D.
Trevor Colman
Panie przewodniczący! Problem, którym rzekomo ma zajmować się to sprawozdanie oraz poprawki do niego w zakresie europejskiego finansowania rozwoju regionalnego dotyczą osób bezdomnych lub, jak nazwano ich w sprawozdaniu, społeczności zepchniętych na margines. Rozwiązaniem UE jest wydawanie milionów euro na wyremontowanie i budowę tysięcy domów.
W przedmiotowym sprawozdaniu początkowo zajmowano się finansowaniem mieszkalnictwa w państwach członkowskich, które przystąpiły do UE 1 maja 2004 roku lub później. Teraz fundusze mają zostać udostępnione wszystkim państwom członkowskim. Według sprawozdania South-West Observatory z 2007 roku dotyczącego hrabstw w południowo-zachodniej Anglii, liczba ludności w tym regionie szybko rosła, i to wyłącznie z powodu migracji. Pomimo silnego i rosnącego sprzeciwu mieszkańców wobec takiego rozwoju sytuacji oraz faktu, że pod budowę przeznaczano wiele nieodpowiednich działek, program UE w zakresie budowy mieszkań w Wielkiej Brytanii jest nadal realizowany przy pełnym braku poszanowania procesów demokratycznych.
Rada skupiająca zarządców hrabstw południowo-zachodniej Anglii przejęła obecnie kontrolę oraz zatwierdzanie planów - co stanowi klasyczny przykład powierzenia oficjalnych uprawnień nieoficjalnemu organowi. Nastrój społeczny panujący w Wielkiej Brytanii to rosnące przerażenie. Nieograniczona, niekontrolowana imigracja napędza gniew opinii publicznej. Finansowanie wspierające budowę mieszkań w Wielkiej Brytanii oraz zachęcanie jeszcze większej liczby imigrantów do przyjazdu do naszego kraju tylko pogarszają i tak już niestabilną sytuację.
Jeżeli przedmiotowe sprawozdanie obejmie nie tylko te kraje, które przystąpiły do UE 1 maja 2004 r. lub później, co było pierwotnym zamierzeniem, to styl życia w Wielkiej Brytanii, zwłaszcza na obszarach wiejskich, ulegnie poważnym zmianom, którym będzie towarzyszyć odpowiednio intensywne niezadowolenie obywateli kraju.
Iosif Matula
(RO) Z zadowoleniem przyjmuję przedstawione sprawozdanie i gratuluję panu posłowi van Nistelrooijowi tego, w jaki sposób je przygotował oraz doprowadził do końca. Uważam, że trzeba poprawić rozporządzenie o EFRR, tak aby umożliwić państwom wykorzystanie tych funduszy w celu odremontowania i budowy mieszkań dla społeczności zepchniętych na margines. Celem działań podejmowanych przez władze krajowe i lokalne musi być zrównoważone włączanie tych grup do życia społecznego, zarówno w miastach, jak i na wsi.
Z zadowoleniem przyjmuję fakt, że skoncentrowane wysiłki wspierające społeczność romską muszą obejmować wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej. To dlatego, że Romowie stanowią największą europejską społeczność zepchniętą na margines i cechuje ich wysoki poziom mobilności transgranicznej w obrębie Europy. Jednakże musimy także brać pod uwagę potrzeby innych społeczności, zwłaszcza obejmujących legalnych imigrantów jak również grupy robotników tymczasowo zatrudnionych w innych państwach UE. I dlatego wykorzystanie funduszy z EFRR na cele budownictwa mieszkaniowego we wszystkich krajach UE to dobry pomysł.
Wierzę w sukces tego programu i mam nadzieję, że będziemy go kontynuować poprzez wprowadzenie nowego etapu wspierania rodzin ze społeczności zepchniętych na margines, udostępniając im odpowiednie warunki i pomoc w znalezieniu i utrzymaniu pracy, zwłaszcza w sytuacji obecnego kryzysu. Popieram to sprawozdanie, które również Rumunii pozwoli uzyskać dostęp do funduszy przyspieszających włączanie grup zepchniętych na margines do ogółu społeczeństwa, w tym Romów, zarówno na obszarach miejskich jak i wiejskich.
Luís Paulo Alves
(PT) Celem tego sprawozdania w sprawie EFRR jest rozszerzenie kryteriów kwalifikowalności w sektorze mieszkalnictwa z korzyścią dla społeczności zepchniętych na margines w naszych państwach członkowskich. Do tej pory wsparcie to kierowano tylko do zmarginalizowanych społeczności mieszkających na obszarach miejskich, przy czym dotyczyło to nowych państw członkowskich. Innymi słowy, jako że zdecydowana większość społeczności tego rodzaju mieszka na obszarach wiejskich oraz w schroniskach, takie grupy nie mogły skorzystać z tego rodzaju wsparcia, którego celem jest zapewnienie im warunków mieszkaniowych lepszej jakości.
Ostatecznie sprawa sprowadza się do wypełnienia luki oraz zaoferowania państwom członkowskim i ich regionom większych możliwości w postaci polityki łagodzenia określonych trudności, jakich te społeczności doświadczają.
Również z zadowoleniem przyjmuję równe traktowanie wszystkich państw członkowskich, ponieważ społeczności zepchnięte na margines, tak przecież potrzebujące pomocy i integracji, zasługują na naszą uwagę, niezależnie od tego, w jakich państwach członkowskich mieszkają.
Jeżeli to sprawozdanie, mające znaczenie w zwalczaniu ubóstwa i walce o ludzką godność, zostanie zatwierdzone w pierwszym czytaniu, to będzie można szybko wprowadzić je w życie w ramach planu odnowy gospodarczej, a zatem szybko zareagować na kryzys, który oddziałuje także na nas.
Sophie Briard Auconie
(FR) Panie przewodniczący, panie i panowie! Europejska polityka spójności powstała w celu wypracowania prawdziwych odpowiedzi, z pomocą znacznych środków finansowych, na problemy stworzone przez inne obszary polityki europejskiej. Jej zamysłem było w szczególności niesienie pomocy najsłabszym państwom członkowskim w radzeniu sobie z konkurencją na rynku wewnętrznym.
Obecnie jej głównym zadaniem jest znalezienie rozwiązań dla wyzwań będących wynikiem otwarcia granic oraz wolnego przepływu osób, co jest bardzo korzystne, ale też może stanowić źródło przejściowych trudności. Właśnie kwestia warunków życia Romów łączy się z otwarciem granic. Jest to nadzwyczaj europejska sprawa. Dlatego całkowicie słuszne jest, aby wszystkie państwa członkowskie mogły korzystać z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, EFRR, budować domy dla Romów i przez to zapewnić prawdziwą solidarność pomiędzy Europejczykami.
Zwróciłam się, za pomocą kilkunastu poprawek złożonych do Komisji Rozwoju Regionalnego, o rozszerzenie tych środków na wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej. Cieszę się, że ten pomysł został uwzględniony i udzielam pełnego poparcia temu dokumentowi po poprawkach.
Moim zdaniem rozszerzenie kryteriów kwalifikowalności w zakresie mieszkalnictwa w odniesieniu do wydatków współfinansowanych z EFRR musi prowadzić nas do zastanowienia się nad innymi możliwymi drogami rozwoju w perspektywie średnio- i długoterminowej, niezależnie od tego, czy będą one dotyczyły kwalifikowalności finansowania czy przeznaczania funduszy na pewne priorytety strategiczne.
Kinga Göncz
(HU) Ja również z zadowoleniem przyjmuję poprawkę do rozporządzenia o EFRR i uważam, że właśnie teraz to konkretne narzędzie może w znacznym stopniu pomóc w zalezieniu prawdziwie europejskich rozwiązań w celu poprawy sytuacji społeczności romskich, nawet jeżeli to narzędzie nie służy wyłącznie społecznościom romskim, ale również innym grupom zepchniętym na margines.
Odnosząc się do wypowiedzi tych kolegów, którzy mówili o imigracji, chciałabym powiedzieć, że - mimo wszystko - jeśli różnice się zmniejszają, jeśli warunki życia ulegają poprawie, to jednak jest to przeciwdziałanie imigracji i uważam, że możemy spodziewać się również takich wyników.
Chciałabym wymienić kilka aspektów, które należy wziąć pod uwagę przygotowując rozporządzenie oraz w trakcie jego wdrażania. Bardzo ważna jest dostępność środków nie tylko dla środowisk miejskich, ale również wiejskich, co pozwoli je wykorzystać do zwiększenia zasobów mieszkaniowych poprzez remontowanie a także budowę nowych domów, przy czym ważnym celem jest zmniejszenie zjawiska segregacji oraz zintegrowane podejście, któremu powinny towarzyszyć programy edukacyjne i przygotowujące do zawodu, stanowiąc trwałe i długoterminowe rozwiązanie. Chciałabym dodać, że ważnym priorytetem dla obecnej trojki prezydencji jest poprawa sytuacji Romów. Hiszpańska prezydencja czyni poważne kroki w tym celu, a belgijska prezydencja również będzie je kontynuować.
Seán Kelly
Panie przewodniczący! Najpierw chciałbym pogratulować mojemu koledze, posłowi van Nistelrooijowi, który podjął wysiłki kierowania tym bardzo ważnym obszarem.
Posiadanie domu jest czymś, do czego moim zdaniem dąży wiele osób, co przypomina mi pierwsze wersy wiersza irlandzkiego poety, którego nauczyłem się dawno temu. Brzmiały one następująco: "Marzy mi się mały domek, / Palenisko, przy nim zydel / Komoda lśniąca pościelą, / Złożona przy ścianie podpałka”.
I sądzę, że pomagamy dziś wielu obywatelom Unii Europejskiej, a zwłaszcza społeczności romskiej, zmienić to marzenie w rzeczywistość.
Tak jak zaznaczono, po dyskusjach proponujemy, aby rozszerzyć to na inne grupy zepchnięte na margines. W szczególności miałem na myśli okolice Limerick, skąd pochodzę, takie rejony jak Myross i Southill, które poważnie ucierpiały z powodu handlu narkotykami i związanej z tym przemocy. Istnieje obecnie potrzeba gruntownej odnowy w celu złagodzenia skutków tej fatalnej sytuacji.
Na mocy tych wniosków można tego dokonać; będzie to również bodziec do rozwoju dla sektora budowlanego, który bardzo ucierpiał w całej Unii Europejskiej wskutek kryzysu ekonomicznego.
Podejmujemy więc działania we właściwym czasie i mogą one pomóc tym najbardziej zepchniętym na margines, aby również oni mogli mieć dom, palenisko, zydel i lśniącą pościel.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Kryteria kwalifikowalności interwencji w zakresie mieszkalnictwa finansowanych z EFRR dla społeczności zepchniętych na margines pomogą państwom członkowskim podnieść poziom wykorzystania funduszy europejskich. Moim zdaniem tę kwalifikowalność należy stosować wobec wszystkich państw członkowskich.
Rozporządzenie (WE) nr 1080/2006 zostało ostatnio zmodyfikowane, aby umożliwić wszystkim państwom członkowskim poprawę wydajności energetycznej domów. W tekście dokumentu przewidziano wartość 4 %. Dla utrzymania spójności tekstu oraz ograniczenia biurokracji, być może dobrym pomysłem byłoby utrzymanie tej samej wartości procentowej.
Nowe postanowienia przewidują potrzebę rozpowszechniania niektórych projektów rozwoju miast na obszarach zagrożonych obniżeniem poziomu życia lub wykluczeniem społecznym jak również dla społeczności zepchniętych na margines. Stosuje się to też do obszarów dotkniętych przez katastrofy, takie jak powodzie lub trzęsienia ziemi. Kończąc, panie przewodniczący, chciałabym nakłonić Komisję do połączenia sił z państwami członkowskimi i wykorzystania roku 2010 do przeprowadzenia oceny programów operacyjnych w celu zwiększenia wykorzystania funduszy europejskich, mając na uwadze wzrost zasobów budownictwa o charakterze społecznym.
Jan Březina
(CS) Panie przewodniczący, panie i panowie! Dobrze wiemy, że konsekwencje obecnego kryzysu gospodarczego najciężej dotykają grupy obywateli bezbronnych pod względem społecznym. Dlatego z zadowoleniem przyjmuję fakt, że UE szuka sposobów, aby pomóc tym ludziom. Możliwe są już interwencje w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w celu pomocy grupom zepchniętym na margines mieszkającym w miastach, lecz obszary wiejskie do tej pory były w zasadzie wyłączone z zakresu tego rodzaju interwencji i musiały zadowolić się płatnościami z mniej zasobnego w środki Funduszu na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Jestem głęboko przekonany, że ten brak równowagi finansowej należy poprawić. Zatwierdzone wydatki nie powinny ograniczać się do zastępowania istniejących budynków nowymi, ale ważne jest, aby obejmowały też remont istniejących budynków mieszkalnych. W ten sposób można by radykalnie zwiększyć zakres interwencji oraz skuteczność środków.
Zwłaszcza w nowych państwach członkowskich sytuacja mieszkaniowa tych grup jest często krytyczna, a rozwiązania wymagają natychmiastowej i zdecydowanej interwencji organów publicznych. Otwierają się szerokie możliwości skutecznego wspierania zasobów krajowych przy pomocy funduszy strukturalnych UE, które jednak same w sobie nie wystarczają do zasadniczej zmiany sytuacji.
W pełni się zgadzam z rzeczowymi uwagami na temat społeczności romskiej jako grupy zepchniętej na margines i jednocześnie popieram poglądy, że interwencje skierowane w stronę Romów nie powinny wykluczać innych osób, które znajdują się w podobnej sytuacji społecznej i ekonomicznej.
Zigmantas Balčytis
(LT) Obywatele w Unii Europejskiej mają problem z remontowaniem domów, ale sytuacja jest szczególnie skomplikowana w nowych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Nowe państwa członkowskie charakteryzuje jedna wspólna cecha: wszystkie odziedziczyły niewydajne bloki mieszkalne, które są bardzo kosztowne w utrzymaniu, a działania remontowe odbywają się bardzo powoli albo nie ma ich w ogóle. Bardzo ważne jest, aby zastosowanie tego rozporządzenia nie ograniczało się do dużych społecznie izolowanych społeczności; rzecz w tym aby jego postanowienia można było również stosować wobec najbardziej społecznie bezbronnych grup, takich jak niepełnosprawni, ubodzy, młode rodziny w potrzebie, imigranci i inni, którzy również cierpią z powodu izolacji społecznej i nie mają możliwości wyremontowania domów. Jestem przekonany, że dzięki wykorzystaniu wsparcia pochodzącego z funduszy strukturalnych dokument ten zaoferuje każdemu regionowi Unii Europejskiej szansę na inwestowanie w infrastrukturę społeczną, zapewniając dostęp do mieszkań, co z kolei nie tylko pomoże zmniejszyć izolację społeczną, ale także przyczyni się do stworzenia stabilnej polityki ochrony społecznej, gospodarczej i środowiskowej w całej Wspólnocie.
Czesław Adam Siekierski
Panie przewodniczący! Wniosek Komisji Europejskiej dotyczący rozporządzenia o Europejskim Funduszu Rozwoju Regionalnego zakłada, że inicjatywy w zakresie budownictwa mieszkaniowego mogą być realizowane tylko i wyłącznie w miastach oraz w formie remontów istniejących budynków mieszkalnych. Przepisy te nie obejmowały obszarów wiejskich, co powoduje, iż duża część zmarginalizowanych grup społecznych zamieszkujących państwa Europy Środkowo-Wschodniej nie odniesie korzyści z proponowanych rozwiązań. Wynika to z faktu, iż w nowych państwach członkowskich grupy najuboższe wykluczone ze względu na niski status materialny poza główny nurt życia społecznego zamieszkują przede wszystkim obszary wiejskie.
W mojej opinii wprowadzenie poprawek będzie korzystnym uzupełnieniem rozporządzenia, które pozwoli na objęcie ochroną również społeczności mieszkających poza miastem, co znacząco wsparłoby starania Europejskiego Funduszu Rolnego Rozwoju Obszarów Wiejskich. Tego typu zmiana będzie otwierała możliwość podniesienia statusu materialnego społeczności najbiedniejszych, które z racji miejsca zamieszkania mają mniejsze szanse życiowe. Wynika to z faktu, iż w nowych państwach członkowskich różnica w poziomie życia na wsi i w mieście jest dużo większa niż w Europie Zachodniej. Status materialny jest niestety nadal w tej części Europy widoczną barierą w dostępie do edukacji, zatrudnienia czy uczestnictwa w życiu kulturalnym. Zapewnienie grupom najbardziej wykluczonym lepszych warunków mieszkaniowych otworzy im możliwość podniesienia statusu społecznego i zachęci do własnego rozwoju. Do pomocy w tym zakresie przeciwdziałania wykluczeniu powinny dołączyć samorządy lokalne i organizacje pozarządowe.
Nuno Teixeira
(PT) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Chciałbym zacząć od podkreślenia roli posła sprawozdawcy, pana van Nistelrooija, i jego pracy w poszukiwaniu konsensusu w tej sprawie, a także gotowości, jaką zawsze wykazywał, przedstawiając wkład innych osób w raport.
Jutro będziemy głosować nad poprawkami do rozporządzenia w sprawie EFRR, które są szczególnie ważne dla tak zwanych starych państw członkowskich i również dla Portugalii. Dzięki tym zmianom rozszerzone zostanie zastosowanie EFRR w sektorze mieszkalnictwa na korzyść społeczności zepchniętych na margines, ponieważ obecnie ten fundusz można wykorzystywać tylko w działaniach skierowanych na rozwój miast.
Poprawki, które wraz z innymi posłami zaproponowałem i które zostały przyjęte przez zdecydowaną większość w Komisji Rozwoju Regionalnego, pozwolą także starym państwom członkowskich, a nie tylko nowym członkom, jak przewidziano w początkowym projekcie, korzystać z tej możliwości finansowania.
W poprawkach chciałem uniknąć tworzenia precedensu, który uważam za niebezpieczny i w wyniku którego doszłoby do wykluczenia wszystkich starych państw członkowskich z korzystania z tej oraz najprawdopodobniej wszystkich dodatkowych możliwości oferowanych przez fundusze pomocowe Unii. Nie miałoby to żadnego sensu, biorąc pod uwagę, że problemy mieszkaniowe, zwłaszcza grup zepchniętych na margines, istnieją zarówno w starych, jak i nowych państwach członkowskich.
Cieszę się, że znowu mam okazję powtórzyć, iż staż członkostwa w Unii Europejskiej nie może stanowić kryterium przyznawania funduszy strukturalnych i że tego kryterium należy natychmiast zaniechać.
Negocjacje w sprawie polityki spójności po 2013 roku muszą opierać się na solidarności i dążyć do spójności terytorialnej, a i ich kierunek musi być taki, aby wynagradzać, a nie karać regiony, które stanowią przykłady godne naśladowania w zakresie wykorzystania pomocy wspólnotowej.
Artur Zasada
Panie przewodniczący! W kontekście dzisiejszej dyskusji chciałbym zwrócić uwagę na kontrowersyjną propozycję zmiany art. 47 rozporządzenia Komisji z 2006 roku. Artykuł ten mówi, iż obszary objęte operacjami w zakresie mieszkalnictwa muszą spełniać co najmniej trzy z wymienionych w jego treści kryteriów. Natomiast nowy zapis proponuje kwalifikowanie na podstawie tylko jednego z kryteriów, co w praktyce oznacza, że o środki te będą mogły się starać podmioty nieuprawnione, dopasowując swoją sytuację do wymogów prawnych. Chciałbym zauważyć, iż np. kryterium "niski wskaźnik prowadzenia działalności gospodarczej” jest bardzo łatwo osiągnąć na nowych osiedlach budowanych na terenach wiejskich. Wtedy pomoc dla mieszkalnictwa zamiast do najbardziej potrzebujących trafi do deweloperów oraz majętnych mieszkańców nowych osiedli.
Frédéric Daerden
(FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! To oczywiste, że mieszkalnictwo jest trudną kwestią na szczeblu europejskim, ponieważ tak naprawdę sprawa ta nie leży w gestii Unii Europejskiej. Przyjmuje się jednak ogólnie, że poprawa jakości warunków mieszkaniowych jest konieczna do zapewnienia spójności społecznej oraz sukcesu planu odbudowy przygotowanego przez Komisję.
Dlatego cieszę się, że finansowanie inwestycji w sektorze mieszkalnictwa, a zwłaszcza w obszarze wydajności energetycznej, w coraz większym stopniu odbywa się poprzez fundusze strukturalne, ale my musimy pójść dalej. Dlatego, wychodząc poza ten wniosek, powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na osoby bezdomne, których jest w Europie 3 miliony.
Właśnie dlatego kwestia ta stanowi jeden z priorytetów prezydencji belgijskiej, która rozpocznie się w drugiej połowie 2010 roku. Mam nadzieję, że dzięki temu ta sprawa znajdzie się w obszarze zainteresowania Europy, tak abyśmy mogli podjąć więcej formalnych działań w tym zakresie. Działania te obejmą, między innymi, wprowadzanie dokładnych metod rejestrowania liczby osób bezdomnych w celu podniesienia ogólnej świadomości w tej sprawie oraz większego wspierania budownictwa o charakterze społecznym.
Diane Dodds
Panie przewodniczący! Wiem, że to sprawozdanie w szczególności dotyczy rodzin romskich oraz pewnych innych grup.
Chciałabym podkreślić, że wszyscy ludzie zasługują na budownictwo społecznego na miarę potrzeb i go potrzebują. Ten Parlament nie powinien jednak zapominać, że wśród zwykłych społeczności mieszkających w centrach miast lub na terenach wiejskich jest wiele osób, które mieszkają w bardzo marnych domach i nie mają dostępu do dobrych warunków mieszkaniowych. Ci ludzie muszą wiedzieć, że ten Parlament dostrzega ich potrzeby. Również oni znaleźli się na marginesie, niezależnie od tego, czy spowodowały to bieda, narkotyki czy przestępstwo.
Jest pewna kwestia, która niepokoi dostawców usług w zakresie budownictwa o charakterze społecznym w Irlandii Północnej - chodzi o zasady zamówień publicznych. Chociaż ich celem jest wspieranie uczciwej konkurencji w granicach Unii Europejskiej, w niezamierzony sposób mają negatywne oddziaływanie na rozwój tak bardzo potrzebnego budownictwa społecznego dla społeczności zepchniętych na margines, głównie z powodu trudności w zakupie ziemi na rynku, który do niedawna był rynkiem spekulacyjnym.
Irlandia Północna poważnie ucierpiała z tego powodu i w zeszłym roku oznaczało to, że w ramach programu budownictwa społecznego trzeba było znaleźć działki zastępcze pod budowę 500 z 1 500 domów, które były w planach.
Również tymi kwestiami musimy się zająć. Chciałabym zachęcić tę Izbę do potraktowania sprawy jako części problemu budownictwa mieszkaniowego dla społeczności zepchniętych na margines.
Rareş-Lucian Niculescu
(RO) Nowe rozporządzenia w zakresie kwalifikowalności budownictwa mieszkaniowego stanowią przykład sposobu, w jaki można wykorzystać te same fundusze w celu osiągnięcia lepszego efektu bez przekraczania limitu.
Pierwszy krok poczyniono w zeszłym roku, kiedy zasady wykorzystywania funduszy europejskich w celu poprawy wydajności energetycznej zostały złagodzone. W tym miejscu chcę powiedzieć, że był to mały krok i dopuszczalne wartości procentowe należy poddać ponownej analizie. Drugi krok ma miejsce właśnie dziś.
W obu sytuacjach obejmowało to wprowadzanie zmian do dokumentów - które niekiedy pochodzą z zupełnie innych czasów - aby dostosować je do współczesności, w której żyjemy. Dlatego zastanawiam się, czy przypadkiem innych aspektów stosowania funduszy europejskich nie należy poddać ponownej analizie, aby wprowadzić poprawki do tych kryteriów, które już nie spełniają obecnych potrzeb.
Petru Constantin Luhan
(RO) Rok 2010 to Europejski Rok Zwalczania Ubóstwa i Wykluczenia Społecznego. Niestety, jest bardzo wiele osób zmagających się ze skrajną biedą i marginalizacją, co stoi w sprzeczności z podstawowymi zasadami i wartościami Unii Europejskiej. Bezbronność tych grup społecznych znacznie wzrosła podczas obecnego kryzysu gospodarczego. Na tym tle z zadowoleniem przyjmuję inicjatywę rozszerzenia warunków kwalifikowalności w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, który stanowi ważny i kluczowy instrument w zwalczaniu biedy.
Z powodu niskiej jakości warunków mieszkaniowych uważam, że konieczne jest przyspieszenie przyznawania pomocy finansowej. Wsparcie finansowe trzeba przyznawać w zakresie mieszkalnictwa zarówno na terenach miejskich, jak i wiejskich. Ponadto przyznając pomoc finansową nie należy stosować rozróżnienia pomiędzy społecznością romską a innymi grupami znajdującymi się w podobnej sytuacji.
Paweł Samecki
komisarz. - Panie przewodniczący! Po pierwsze chciałbym podziękować sprawozdawcy za jego pracę. Wysoko ją cenię. Po drugie, mam dwie uwagi dotyczące treści debaty. Wysłuchałem obaw dotyczących potencjalnych skutków ubocznych w postaci dodatkowej imigracji. W zasadzie ten wniosek nie dotyczy zachęt do imigracji; dotyczy tego, jak należy postępować w obecnych warunkach. Uważam, że należy go odbierać - jak powiedziała pani poseł Göncz - jako zniechęcenie do imigracji.
Druga uwaga dotyczy treści. Komisja będzie oczywiście oczekiwała na zmiany w programach operacyjnych; będą one zależały od inicjatywy władz krajowych i regionalnych, ale takie zmiany będziemy przyjmować z aprobatę.
Wreszcie, z zadowoleniem przyjmuję tę debatę, która przedstawia zaangażowanie Parlamentu we włączanie społeczności zmarginalizowanych do ogółu społeczeństwa. Jest to kolejny krok w kierunku otwartej Europy 2020 dla wszystkich. Spodziewamy się, że władze krajowe i regionalne zrobią właściwy użytek z tych nowych instrumentów.
Lambert van Nistelrooij
Jestem niezwykle zadowolony z poparcia oraz kreatywności, niemniej jednak w tej chwili pragnę podkreślić, że jeszcze nie osiągnęliśmy celu. Przyjmujemy plan ramowy, ale następnie należy określić kryteria, co jest niezmiernie interesujące, ponieważ z pieniędzmi można zrobić wszystko, nawet rzeczy niewłaściwe, i nadal mam nieco obaw w tym względzie. Na pewno o tym przypomnę nowemu komisarzowi oraz posłom w Radzie.
Kolejna kwestia dotyczy tego, że są to w pewnym sensie ramy nieobowiązkowe. Te ramy przedstawiamy obecnie państwom członkowskim jako prawodawstwo. Nie ma jednak pewności, że znowu otrzymają pierwszeństwo. W tym kontekście domagam się aktywnego informowania przez Komisję Europejską, ponieważ w zasadzie rzecz dotyczy wyboru. Dziś mówi się nam: "Dokonujecie wyboru na rzecz Europy”; dla tej nowej Komisji o społecznym obliczu ważne jest nasze aktywne zaangażowanie w proces wdrażania. Grupy społeczne, których to dotyczy, również muszą być zaangażowane w proces wdrażania, ponieważ wtedy osiągniemy lepszy produkt i trwalszy rezultat.
Chciałbym raz jeszcze wszystkim podziękować i mam nadzieję, że wynik jutrzejszego głosowania będzie pozytywny. Trzymamy rękę na pulsie i będziemy śledzić rozwój sytuacji.
Na koniec: fakt, że jest to pierwszy dokument prawny przedstawiony na mocy nowego traktatu, spowodowany jest głównie tym, jakie priorytety sobie wyznaczyliśmy.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się w czwartek o godz. 12:00.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Ádám Kósa  
na piśmie. - Głęboko wierzę, że Komisja miała słuszność, proponując poprawkę do rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w odniesieniu do kwalifikowalności działań w zakresie budownictwa mieszkaniowego dla społeczności zmarginalizowanych. Co więcej, uważam, że Rada również była świadoma wagi tego wniosku w kontekście podkreślania potrzeby wypracowania nowego, zintegrowanego stanowiska. W Europie Środkowej, a zwłaszcza na Węgrzech, wielu niepełnosprawnych mieszka w starych, rozpadających się budynkach. Wiele z tych budynków pełniło funkcję zamków albo dworów przed II wojną światową, lecz komunizm o nich zapomniał, zapominając również o ludziach tam umieszczonych. Wiem o tym, że wiele pokrzywdzonych grup jest w specyficznej sytuacji materialnej i zmaga się z problemami, i jestem głęboko przekonany, że musimy wziąć pod uwagę konsekwencje kryzysu finansowego i gospodarczego. Powinniśmy udzielać poparcia takim poprawkom - zgodnie z poglądami interesariuszy społecznych - które pozwalają na przygotowanie lepiej zintegrowanych projektów obejmujących równocześnie sektor budownictwa, turystykę, rynek pracy, rozwój obszarów wiejskich oraz integrację społeczną. Nie możemy pozwolić, aby pieniądze podatnika europejskiego były wydawane na inwestycje bez przyszłości. Musimy skoncentrować się na prawdziwych rozwiązaniach.
