Porządek obrad
Przewodniczący
Rozdany został końcowy projekt porządku dziennego, sporządzony zgodnie z art. 137 Regulaminu przez Konferencję Przewodniczących na posiedzeniu w czwartek, 15 października 2009 r.
Poniedziałek:
Bruno Gollnisch
(FR) Panie przewodniczący! Moje wystąpienie w istocie dotyczy poniedziałkowego porządku obrad.
Wydaje mi się, że projekt porządku obrad opublikowany zanim otrzymaliśmy dokument, nad którym musimy głosować, uwzględniał debatę na temat trzech przypadków immunitetu poselskiego. Te przypadki są niezmiernie istotne, gdyż mogą mieć wpływ na swobodę wykonywania mandatu przez posła do Parlamentu Europejskiego narażonego na polityczną wrogość rządu lub sądów czy też na polityczną wrogość sądów wykorzystywanych przez rząd poprzez prokuratorów.
Zauważam, iż kwestie te zniknęły z debaty i głęboko nad tym ubolewam. Pozostaje tylko jedno głosowanie bez debaty, dotyczące sprawozdania pani poseł Wallis w sprawie immunitetu pana posła Siwca. To głosowanie bez debaty nie pozwala na wystąpienia, a tym samym zainteresowani posłowie do Parlamentu Europejskiego nie mogą wypowiedzieć się przed kolegami posłami. Jest to naprawdę godne ubolewania.
Na koniec powiem słowo na temat sprawozdania naszego kolegi pana posła Speroniego, które zostało przyjęte olbrzymią większością - bodajże niemal przez całą Izbę - w sprawie postawy władz francuskich, które odmówiły naszemu byłemu koledze - panu posłowi Marchianiemu ochrony immunitetowej w związku z podsłuchami telefonicznymi, podczas gdy posłowie do parlamentów krajowych mają taki immunitet zapewniony.
Chciałbym wiedzieć, co stało się z zaleceniami zawartymi w sprawozdaniu pana posła Speroniego, a w szczególności ze skargą, jaką musieliśmy złożyć w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.
Przewodniczący
Nie było żadnego wniosku o debatę na temat mandatów posłów. W związku z tym jutro będzie głosowanie na ten temat. Gdyby był wniosek, sprawę moglibyśmy rozpatrzyć w inny sposób. Z uwagi na brak wniosków, sprawy nie umieszczono w porządku obrad.

Wtorek:
Nie przedłożono żadnych poprawek.

Środa:
Otrzymałem od Grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) wniosek o zmianę tytułu projektów rezolucji w sprawie wolności informacji we Włoszech i pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Zmieniony tytuł brzmiałby: Wolność informacji w Unii Europejskiej.
Simon Busuttil
Panie przewodniczący! Z debaty, jaką odbyliśmy w sprawie przedmiotowej rezolucji w ubiegłym miesiącu wynikło wspólne stanowisko, iż musimy omówić kwestię wolności wyrażania opinii wszędzie, zarówno w całej Europie, jak i poza nią. Panie przewodniczący! Nie możemy jednak wypowiedzieć krucjaty pojedynczemu krajowi. Zawarta w rezolucji kwestia dotycząca Włoch to w zasadzie krajowa debata polityczna, zaś my, jako Parlament Europejski, musimy powstrzymać się od ingerowania w tego rodzaju debatę. Jeśli w tytule przedmiotowej rezolucji pozostawimy słowo "Włochy”, przyjmiemy rolę jakiegoś sądu wyższej instancji, którym nie jesteśmy, i w istocie podważalibyśmy cały autorytet i szacunek wobec naszej instytucji.
Popieramy wolność wyrażania opinii w Europie i poza nią, stąd apelujemy do wszystkich, którzy prawdziwie popierają wolność wyrażania opinii, aby opowiedzieli się w głosowaniu za zmianą w tytule rezolucji.
Manfred Weber
Panie przewodniczący! Pragnę poprzeć przedmiotowy projekt i opowiedzieć się za nim.
Europa nie musi zajmować się każdym problemem występującym w Europie. Praktykujemy pomocniczość i w Grupie Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) mamy zaufanie do naszych kolegów zasiadających w parlamencie w Rzymie oraz do rzymskich sądów, sądów włoskich, które mogą niezawiśle orzekać na temat tego, co dla Włoch jest dobre, a co nie. Włoski parlament właśnie udowodnił swoją niezależność. Możemy z powodzeniem debatować nad wolnością wyrażania opinii, lecz wtedy powinniśmy również debatować nad wolnością wyrażania opinii w Unii Europejskiej. To musi być jasne w projekcie oraz jego tytule, dlatego też zwracamy się o poparcie naszego wniosku.
Hannes Swoboda
Panie przewodniczący! Mamy w istocie do czynienia z pewnego rodzaju poniżającym spektaklem. Wcześniej jasno powiedzieliśmy, że zaczęło się to od sprawy włoskiej, lecz nie chcemy się na tym koncentrować. Chcemy wypowiedzieć się ogólnie na temat wolności wyrażania opinii w Europie. Dlatego też wybraliśmy ten tytuł; chodzi o sprawę, która zaczęła się we Włoszech, lecz również o stwierdzenia natury ogólnej.
Nie powinniśmy usiłować zajmować się wszystkim. Od tygodni nieustannie próbujemy odłożyć na bok sprawę, od której to wszystko się zaczęło. Niech przynajmniej będą państwo uczciwi: jeśli mówicie, że chcecie bronić Berlusconiego, niezależnie od tego, co robi, to jest to uczciwe stanowisko, lecz obecnie zachowujecie się, jakbyście chcieli być neutralni, obiektywni. Zostańmy przy tym tytule. To ma sens.
(Oklaski)
Hannes Swoboda
(DE) Panie przewodniczący! Mam do pana jedną krótką uwagę oraz jedną prośbę: w czwartek będziemy omawiać między innymi straszne przypadki kary śmierci w Iranie, kary całkowicie niedopuszczalnej i często orzekanej za tak zwane przestępstwa, które w naszym rozumieniu sprawiedliwości nawet nie podlegają karze.
Powinniśmy skorzystać z tej możliwości, by jasno powiedzieć - i być może powinien pan znaleźć możliwość, podobnie jak Rada, by powiedzieć, że ponieważ jesteśmy przeciwni przemocy, potępiamy ogólnie przemoc terrorystyczną, nawet jeśli jest ona skierowana przeciwko irańskim organom rządowym. Sądzę, że nasze obiektywne stanowisko byłoby mocniejsze, gdybyśmy jasno stwierdzili, że atak kosztujący życie 42 ludzi jest niezgodny z naszą polityką. Jesteśmy z zasady przeciwni przemocy, przeciwni karze śmierci, jak również przemocy terrorystycznej.
