WTO-geschil Airbus/Boeing (debat)
De Voorzitter
Aan de orde is de mondelinge vraag van de heer Markov, namens de Commissie internationale handel, aan de Commissie, over het WTO-geschil Airbus/Boeing - B6-0155/2008).
Helmuth Markov
auteur. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, het handelsgeschil tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten over megavliegtuigen is geen geschil zoals alle andere die voor beslechting aan de WTO worden voorgelegd. Het betreft verreweg de grootste en meest gecompliceerde procedure die ooit is ingesteld. Er zijn enorme belangentegenstellingen mee gemoeid.
De Verenigde Staten heeft kritiek geuit op de wijze waarop de EU en de in het consortium met EADS participerende lidstaten de laatste twintig jaar de introductie van nieuwe megavliegtuigen hebben gesubsidieerd. De EU, van zijn kant, heeft de Verenigde Staten beschuldigd van verborgen subsidies voor Boeing, die zouden zijn verstrekt in het kader van defensie- en ruimtevaartprojecten. We weten nog niet hoe het arbitragepanel van de WTO zal besluiten. Ik neem aan dat men tot het oordeel zal komen dat beide partijen toepasselijke WTO-regels hebben overtreden. Maar daarop vooruitlopend kunnen toch al enkele aanbevelingen worden gedaan die in beginsel los staan van de uitkomst van de procedure.
Ten eerste, misschien is het tijd dat zowel Boeing als Airbus financieel meer op eigen benen gaan staan en bij tegenslag niet meer op uitgebreide overheidssubsidies kunnen terugvallen, dat ze niet langer overheidssteun en winsten opstrijken terwijl ze eventuele risico's door vennootschapsvorming ontlopen. Een betere werking en grotere transparantie van de luchtvaartsector zou alle onderdelen van de industrie, en ook de afnemers, zeker ten goede komen.
Dit betekent niet dat de grote vliegtuigfabrikanten helemaal geen financiële steun meer zouden moeten krijgen. Ik wil alleen benadrukken dat een evenwichtig en geschikt systeem nodig is waarbij niet alleen wordt gekeken naar de belangen van grote ondernemingen maar ook rekening wordt gehouden met belangrijke vraagstukken zoals werkgelegenheid, milieubescherming en passagiersveiligheid.
Ten tweede, in dit opzicht is het veelbetekenend dat in 2007, als gevolg van een herstructurering die volgens mij onnodig was, duizenden werknemers van Airbus hun baan verloren, terwijl dit Europese consortium in de jaren daarvoor enorme winsten had gemaakt. Dit is niet de manier waarop je als management een crisis oplost, zeker niet wanneer niet je personeel de schuld draagt maar je zelf enorm hebt gefaald.
Ten derde, het bestaan van het arbitragepanel van de WTO is een belangrijke stap voorwaarts in de ontwikkeling van de internationale handelsregeling, omdat dit orgaan bij meningsverschillen over de interpretatie van de overeenkomsten van de Uruguayronde, betrouwbare aanwijzingen geeft. Ook wij zullen een uitspraak over ons meningsverschil krijgen. Maar is dat voldoende voor een oplossing?
Ten vierde, het is betreurenswaardig dat de overeenkomst tussen de EU en de VS inzake de handel in grote burgerluchtvaartuigen, van 1992, niet voldoende was om via onderhandelingen tot een oplossing te komen en dat een gerechtelijke uitspraak nodig is.
Ten vijfde, de luchtvaartindustrie staat op dit moment voor nieuwe uitdagingen. De economische crisis en de stijging van de olieprijs hebben ongekende effecten op het luchtvervoersysteem. Er moet snel een oplossing worden gevonden. Misschien is het wel tijd om over samenwerking in plaats van confrontatie na te denken.
Ten zesde, wat overheidsopdrachten betreft, ben ik persoonlijk van mening dat het beter zou zijn deze belangrijke sector van de economie niet volledig in het WTO-systeem op te nemen. In bijna alle nationale economieën zijn overheidsopdrachten een belangrijke katalysator voor economische ontwikkeling. Op bepaalde terreinen die belangrijk zijn voor de manier waarop de maatschappij zich ontwikkelt moet de politiek een zekere invloed kunnen uitoefenen.
Ten zevende, het is tijd dat de Verenigde Staten en de EU afspreken dat een zekere politieke sturing van economische ontwikkeling mogelijk moet blijven, onder andere door het gunnen van overheidsopdrachten en financiële ondersteuning. Maar daarnaast zijn ook transparantiemechanismen en democratische controle nodig om ervoor te zorgen dat iedereen zich aan de regels houdt.
Ten achtste, de zaak-Boeing laat zien dat een regering zich niet moet verschansen achter vermeende nationale defensiebelangen wanneer ze gewoon de eigen nationale industrie wil ondersteunen of, beter gezegd, een klein aantal invloedrijke lobbygroepen tevreden wil stellen.
Ten negende, bij deze controverse gaat het om meer dan een geschil tussen de EU en de Verenigde Staten. Dit is opnieuw een geval waarbij degenen die zeggen op te komen voor vrijhandel, overgaan tot protectionisme wanneer de eigen belangen in het geding zijn. We moeten ons zowel van het een als van het ander distantiëren, omdat ze allebei niet tot betere omstandigheden voor onze burgers leiden, maar alleen tot discriminatie en oneerlijke concurrentie door toepassing van dumping.
Dalia Grybauskaitė
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik zal namens commissaris Mandelson de mondelinge vraag beantwoorden. De commissaris kon vandaag niet aanwezig zijn, omdat hij betrokken is bij bilaterale besprekingen in het kader van de Doharonde, die zich in een vergevorderd stadium bevinden.
De Amerikaanse klacht tegen Europese steunverlening aan Airbus en de Europese klacht tegen Amerikaanse subsidies voor Boeing liggen momenteel voor het arbitragepanel van de WTO. De EU heeft haar juridisch standpunt inmiddels verdedigd. We verwachten dat de interimverslagen over deze klachten in het najaar of de winter zullen worden gepubliceerd. De volgende stappen zijn afhankelijk van de uitkomst van het geschil en van de belangen die eraan ten grondslag liggen.
Wat betreft de vraag naar de gevolgen voor het concurrentievermogen van de industrie, zie ik geen reden waarom het aanhangige WTO-geschil tussen de EU en de VS over steunverlening aan Airbus en Boeing gevolgen zou moeten hebben voor het vermogen van de Europese industrie om met Amerikaanse ondernemingen op een eerlijke wijze te dingen naar overheidsopdrachten
Doel van het plaatsen van een overheidsopdracht voor een tankvliegtuig is om voor zo weinig mogelijk belastinggeld het beste tankvliegtuig te krijgen. De Amerikaanse luchtmacht meent dat het toestel van Northrop Grumman en EADS superieur is aan het toestel van Boeing en het beste aan haar behoeften voldoet. De kwestie van de steunverlening aan Airbus is hierbij irrelevant. Het WTO-geschil en de aanbesteding staan dus volkomen los van elkaar.
Wat betreft de reacties van de Amerikaanse rekenkamer (Government Accountability Office), blijft de keuze van de Amerikaanse luchtmacht voor de Northrop Grumman KC-45 onverlet. Het is een misvatting dat Northrop Grumman en EADS North America verloren zouden hebben of dat de gunning aan Boeing ongedaan zou zijn gemaakt. Northrop Grumman en EADS North America staan nog steeds onder contract, ofschoon het consortium bevel heeft gekregen de contractuele werkzaamheden voorlopig te staken.
De Amerikaanse rekenkamer heeft onderzoek gedaan naar de wijze waarop de luchtmacht de inschrijvingen heeft beoordeeld, niet naar de capaciteiten van het toestel. Ze heeft niet gezegd dat de gunning ongedaan moet worden gemaakt en dat opnieuw moet worden ingeschreven. De luchtmacht en het ministerie van Defensie hebben aangegeven dat de KC-45 het beste aan de gestelde eisen voldoet. De rekenkamer heeft de luchtmacht verzocht om binnen zestig dagen na de bekendmaking van 18 juni aan te geven welke stappen zullen worden genomen.
De overheidssteun voor de lucht- en ruimtevaartsector vloeit over het algemeen voort uit het inzicht dat bepaalde ontwikkelingen in de bouw van grote burgervliegtuigen vragen om zeer hoge investeringen. Volgens de Commissie moet het geven van overheidssteun aan de lucht- en ruimtevaartsector aan weerszijden van de Atlantische Oceaan echter op evenwichtige wijze gebeuren, zodat het niet leidt tot marktverstoring. Dan kan overheidssteun bijdragen aan innovatie, meer veiligheid, betere milieuprestaties en een hogere efficiency in het luchtvervoer. Zowel luchtvaartmaatschappijen, consumenten als overheden zijn gebaat bij een gezonde concurrentie in de sector.
Wat betreft de vooruitzichten voor de bilaterale overeenkomst van 1992 is het zo dat ondanks verschillende goedwillende pogingen die de laatste jaren zijn ondernomen om tot een minnelijk oplossing van het geschil te komen, de verschillen tussen de twee partijen- de VS en de EU - te groot zijn gebleken. De VS ontkent dat ze Boeing subsidieert en eist tegelijkertijd van de EU dat alle Europese steun aan Airbus wordt stopgezet. Deze houding van de Amerikanen heeft het vooralsnog onmogelijk gemaakt om een eerlijke en evenwichtige basis voor een minnelijke schikking te creëren.
Op 18 oktober 2007 heeft Boeing het aanbod van Airbus om te praten over een minnelijke schikking openlijk van de hand gewezen. We moeten ook beseffen dat de stemming in de VS aan de vooravond van de verkiezingen een evenwichtige oplossing op dit moment niet in de hand werkt. We verwachten daarom geen spoedige oplossing van dit geschil, althans niet voordat de WTO zich zowel over de zaak-Airbus als de zaak-Boeing heeft uitgesproken.
Ik wil graag van deze gelegenheid gebruik maken om de geachte afgevaardigde te danken voor zijn belangstelling en steun voor deze kwestie, zoals die uit de mondelinge vraag en de resolutie die we hebben ontvangen, naar voren komen.
Georgios Papastamkos
Mevrouw de Voorzitter, goede Euro-Atlantische economische betrekkingen zijn zowel voor Europa als de Verenigde Staten van uitermate groot belang. Voor eventuele handelsgeschillen moet een transparante en evenwichtige oplossing worden gezocht.
In het onderhavige geval is het wenselijk dat beide partijen een eerlijke behandeling van hun zaak krijgen en dat ten aanzien van overheidssteun voor de luchtvaartindustrie een evenwichtige benadering wordt gevolgd. Deze financiële steun is met name belangrijk voor het bevorderen van onderzoek, innovatie en milieubeheer, alsook voor het verhogen van de veiligheid en het verbeteren van de efficiency in het luchtvervoer.
De eenzijdige opzegging door de Verenigde Staten van de bilaterale overeenkomst van 1992 is reden tot bezorgdheid, aangezien Europese overheidssteun volledig conform de letter en geest van die overeenkomst is.
De EU is terecht van mening dat de investeringen in Airbus maar beperkt zijn geweest, en dat de geïnvesteerde gelden bovendien terug moeten worden gegeven en geen concurrentieverstorend effect hebben, in tegenstelling tot de Amerikaanse subsidies, die verboden en à fonds perdu zijn.
Zoals u weet heeft de Unie zich uitermate ingespannen om via onderhandelingen te komen tot een bonafide schikking van deze zaak. Vooralsnog is daar van Amerikaanse zijde echter niet op gereageerd. De Europese Commissie dient zich daarom in de onderhandelingen krachtig op te stellen voor een langetermijnschikking die bepalingen bevat over rechtmatige en evenwichtige concurrentie.
De Amerikaanse eis om de subsidieverlening aan Airbus te stoppen - als voorwaarde voor onderhandelingen - is onaanvaardbaar.
Erika Mann
Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, de enige reden waarom we vanavond dit debat willen, is dat de aanvallen van Amerikaanse zijde, door zowel Boeing als veel Congresleden, over de gunning van het contract aan Northrop Grumman/EADS, zeer hard zijn en zelfs tegen individuele lidstaten zijn gericht. Dat is de reden voor dit debat en dat is ook de reden waarom er een resolutie zal worden ingediend, waar ik erg dankbaar voor ben, omdat we van de zijde van commissie al lang aan deze resolutie werken.
De frustratie richt zich tegen het feit dat Northrop Grumman/EADS bij een openbare aanbesteding een aanbod heeft gedaan dat van de Amerikaanse luchtmacht de voorkeur heeft gekregen boven een aanbod van Boeing. Dat is de normaalste zaak van de wereld. Het gaat hier immers om NAVO-partners en niet om landen die niet regelmatig samenwerken. We zijn verbonden in het Trans-Atlantisch Partnerschap, wat bij elke top steeds weer wordt benadrukt. Op de drie genoemde terreinen koopt Europa vier keer zoveel van de Amerikanen als andersom. Er is dus al sprake van en zeer intensief "partnerschap”.
Er is absoluut geen reden voor de Amerikanen om gefrustreerd te zijn. Dat is wat we hier duidelijk willen maken. Het is niet nodig om opnieuw in details te treden. Dat hebben de commissaris en de heer Papastamkos al gedaan, en ik dank ze daarvoor. Wat we hier vandaag in wezen willen doen, is uiting geven aan een politiek protest - wat overigens ook de Amerikanen niet vreemd is, die met hun protesten en voortdurende opmerkingen steeds weer de WTO-discussie beïnvloeden. Het kan toch niet zo zijn dat de Amerikaanse luchtmacht een opdracht gunt aan, onder andere, een Europees consortium, terwijl tegelijkertijd over een WTO-zaak wordt beslist. Dat maakt duidelijk dat de twee kwesties op het politieke vlak met elkaar zijn verweven. Maar de commissaris heeft natuurlijk volstrekt gelijk wanneer ze zegt dat de WTO-zaak en de gunning feitelijk los van elkaar staan.
De Commissie en de lidstaten vonden het steeds weer belangrijk om de feiten op een rijtje te zetten. Daar wil ik ze graag persoonlijk voor danken. Ook wil ik mijn collega's in dit Huis danken voor het feit dat we eindelijk dit debat heb kunnen voeren en de resolutie kunnen indienen. Ik hoop dat we daarmee ook bij de Amerikanen een gunstig gehoor zullen vinden.
Mieczysław Edmund Janowski
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mevrouw de Voorzitter, de markt voor de bouw van megavliegtuigen wordt nu al enkele jaren bijna volledig beheerst door Airbus en Boeing. De afgelopen twee jaar heeft de WTO echter onderzoek gedaan naar een geschil tussen de EU en de VS over subsidies aan deze zwaargewichten. Behalve dat er veel geld op het spel staat, gaat het ook om het leiderschap in state-of-the-art-technologie, en dat laatste is misschien nog wel het belangrijkste.
De Verenigde Staten beschuldigen Airbus ervan te profiteren van uitgebreide subsidies en gunstige overheidskredieten van EU-lidstaten. Ondertussen horen we van Europese zijde ernstige bedenkingen over de enorme steun die Boeing in de vorm van belastingvrijstellingen van de staten Illinois, Kansas en Washington krijgt, alsook over de hulp die de vliegtuigbouwer van het leger en NASA in het kader van overheidsopdrachten ontvangt.
We vrezen voor een Pyrrusoverwinning in dit geschil. Beide ondernemingen profiteren van overheidssteun waarvan de rechtmatigheid twijfelachtig is. Maar laten we niet vergeten dat dit de enige bouwers van grote passagiersvliegtuigen zijn. Ze concurreren met elkaar, maar als we willen dat ze gebruik maken van de beste oplossingen op het gebied van design en technologie, zullen ze ook met elkaar moeten samenwerken. Dat kan niet anders dan in het voordeel van de passagiers zijn.
Wat volgens mij nodig is, is meer partnerschap en vriendschappelijke onderhandelingen, omdat er op de wereldmarkt voldoende plaats is voor zowel Airbus als Boeing. Volgens mijn berekeningen zal de wereld over vijftien jaar zo'n 36 000 moderne, veilige burgervliegtuigen nodig hebben. Daarvan zullen er misschien 1 500 megavliegtuigen zijn. Het is moeilijk met zekerheid te zeggen wie de marktleider zal worden - Boeing of Airbus - maar laten we niet vergeten dat ook Rusland op deze markt actief begint te worden, en Rusland doet ook aan overheidssubsidiëring.
Jacky Hénin
namens de GUE/NGL-Fractie. - (FR) Mevrouw de Voorzitter, het WTO-geschil tussen Airbus en Boeing is een grap. De Amerikanen verzetten zich met alle middelen tegen de superioriteit van Airbus en zijn zelfs bereid om daarvoor naar de rechter te stappen. Maar terwijl Airbus terugbetaalbare gelden heeft ontvangen, bezwijkt Boeing onder het gewicht van financiering uit verschillende landen, en met name onder het enorme gewicht van gelden voor militair onderzoek. Dat is de reden waarom de "Dreamliner” het meest gesubsidieerde vliegtuig ter wereld is.
De werkelijke oorzaak van de oneerlijke concurrentie is in dit geval de zwakke dollar. Helaas zijn de VS en de Europese Centrale Bank daar beide medeplichtig aan. Vandaar dat de werkelijke vraag is of Airbus zijn toestel ook in de toekomst in het eurogebied zal ontwerpen en bouwen. Een bevestigend antwoord zou betekenen dat de Europese Centrale Bank gaat bijdragen aan het bevorderen van de werkgelegenheid in de industrie, in plaats van zonder enigerlei garantie op terugbetaling investeringsbanken te herfinancieren. Het zou betekenen dat een Europees staatsfonds wordt gecreëerd, dat in de plaats zou komen van de particuliere aandeelhouders van EADS, die niet in staat zijn gebleken een relevante industriële strategie te ontwikkelen en liever hun dividenden beschermen.
Vervanging van de A320 door een toestel met twintig procent minder brandstofverbruik is alleen mogelijk met het soort investeringen dat de aandeelhouders afwijzen. Wanneer Europa met succes een industriebeleid wil voeren dat beantwoordt aan de behoefte aan energiezuinig luchtvervoer, dan is een sterke EADS-groep nodig, die voor honderd procent in handen van de staat is.
Syed Kamall
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ieder weldenkend mens die de twee WTO-zaken heeft gevolgd, zal tot de conclusie komen dat het lood om oud ijzer is. Terwijl Boeing van de federale en deelstaatregeringen meer steun ontvangt dan volgens de Europees-Amerikaanse overeenkomst van 1992 is toegestaan, van NASA en in het kader van Defensieprogramma's subsidies ontvangt, profiteert van onderhands gegunde militaire contracten tegen geïnflateerde prijzen, en belastingvrijstellingen geniet krachtens de Amerikaanse wetgeving inzake "foreign sales corporation”, die in strijd zijn met de WTO-regels, beklagen de Verenigde Staten zich er op hun beurt over dat Airbus startsteun voor O&O ontvangt, subsidies voor ontwikkelings- en productiefaciliteiten, leningen op preferentiële voorwaarden, kwijtschelding van schulden die zijn aangegaan voor de ontwikkeling en productie van grote burgervliegtuigen, subsidies voor O&O en illegale exportsubsidies.
Positief is dat veel Europese luchtvaartmaatschappijen nog steeds Boeingvliegtuigen bestellen en het Amerikaanse ministerie van Defensie het contract voor het tankvliegtuig eerst aan EADS/Northrop Grumman gunde. Dat zijn positieve tekenen. Hoewel beide partijen reden tot klagen hebben, ben ik bang dat we hier toch vooral te maken hebben met regelrecht antiamerikanisme en een kleingeestige Europese mentaliteit.
Airbus wordt voorgesteld als de hemelse verlosser die afdaalt uit het Europese luchtruim, terwijl Boeing de kwaadaardige Amerikaanse onderneming is die op oneerlijke wijze de mondiale luchtvaart wil overheersen. Ik hoop oprecht dat mijn fractie, de EPP, deze resolutie niet zal steunen, omdat de fractie zich dan werkelijk van haar slechtste zijde zou laten zien: anti-Amerikaans, protectionistisch en bang voor concurrentie. Misschien laten we ons te veel beïnvloeden door het Franse voorzitterschap. Laten we alstublieft voorkomen dat de initialen "EPP” gaan staan voor "Europese Partij voor Protectionisme”.
Kader Arif
(FR) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, dames en heren, in de resolutie waar we over gaan stemmen worden de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan en wordt ze eraan herinnerd dat ze, namens de EU, zowel de belangen van de lidstaten als de belangen van de Europese industrie voor grote burgervliegtuigen moet verdedigen.
Aangezien het Amerikaanse congres Boeing al bij talloze gelegenheden heeft gesteund, en gelet op het feit dat de schending van het contract voor de tankvliegtuigen de positie van de Europese vliegtuigbouwer ondermijnt, is de onvermoeibare steun van de hele Europese Unie - de lidstaten, de Commissie en het Parlement - belangrijker dan ooit. Dat is bekend. EADS is breed bekritiseerd en er is twijfel gerezen over zowel de serieusheid als betrouwbaarheid van de groep.
De Commissie moet vandaag over twee dingen zekerheid verschaffen. Ten eerste, het beroep van Boeing betreffende de aanbestedingsprocedure voor de tankvliegtuigen mag geen enkele discussie doen ontstaan over de kwaliteit van het voorstel van het consortium van EADS en Northrop Grumman, omdat de klacht van Boeing alleen de selectieprocedure betreft. Een vernietiging van het besluit van de Amerikaanse luchtmacht zou onaanvaardbaar zijn. De Commissie moet dit punt duidelijk naar voren brengen.
De Commissie moet ook laten weten dat de Amerikaanse aanvallen op Airbus binnen de WTO niet gerechtvaardigd zijn. Niet alleen is er niets mis met het systeem van terugbetaalbare financiering - omdat het, zoals de naam al zegt, terugbetaald moet worden - maar het Amerikaanse standpunt is des te verrassender omdat de Amerikaanse steunverlening aan Boeing zowel strijdig is met de WTO-regels als met de bindende overeenkomsten tussen Europa en de Verenigde Staten.
Ter voorkoming van een onvruchtbare confrontatie die alleen maar de industriële belangen van de betrokken partijen aantast en de Europees-Amerikaanse betrekkingen ondergraaft - die overigens toch al toe zijn aan verbetering - moet via onderhandelingen naar een oplossing worden gezocht. Alleen via onderhandelingen kan een duurzame oplossing worden bereikt. Dit moet worden voorafgegaan door een periode waarin beide partijen laten zien te goeder trouw te zijn.
Nog een laatste vraag: kan de nieuwe situatie de uitkomst van het geschil beïnvloeden?
Richard Seeber
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik wil allereerst namens collega Sturding mijn verontschuldigingen uitspreken voor het feit dat hij de plenaire vergadering niet kan bijwonen. Hij werd opgehouden.
Laat ik vooropstellen dat de Verenigde Staten en Europa, althans de meeste lidstaten, NAVO-partners zijn. Dit is dus een geschil tussen bevriende partijen. Ik wil ook vooropstellen dat de Verenigde Staten en de EU in 1992 een overeenkomst inzake grote burgervliegtuigen hebben ondertekend. Die overeenkomst heeft eigenlijk vrij goed gewerkt, totdat de Verenigde Staten in 2004 een beroep deden op het arbitragepanel van de WTO en daarmee afweken van de bepalingen van de overeenkomst.
We weten dat overheidssteun in zekere zin normaal is, zeker op de markt voor grote militaire en burgervliegtuigen. Toch is het belangrijk dat die steun streng wordt gecontroleerd en er strikte voorwaarden voor gelden. De Europese Unie houdt daar vooralsnog streng de hand aan. EADS heeft de subsidies voor de Airbus dan ook al grotendeels terugbetaald en soms zelfs meer terugbetaald dan feitelijk aan overheidsgeld was ontvangen. Dit is uitgebreid gedocumenteerd. De Verenigde Staten, daarentegen, hebben zulke bewijsstukken nog steeds niet overgelegd, en het is niet precies duidelijk in hoeverre Boeing deze verplichtingen is nagekomen.
In zijn algemeenheid zou ik willen zeggen dat de Europese Unie natuurlijk voorstander is van vrijhandel, maar deze resolutie zou niet moeten uitmonden in retoriek tegen Amerika. Het is belangrijk dat partners elkaar fair bejegenen. Ik ga ervan uit dat het arbitragepanel van de WTO zich in deze geest zal uitspreken.
Een simpel antiamerikanisme zou in dit geval wat kort door de bocht zijn, maar we zullen de Verenigde Staten toch moeten oproepen zich aan de regels te houden die we samen hebben afgesproken.
Glyn Ford
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik steun deze resolutie en de meeste amendementen erop, waaronder die welke namens mijn collega Erika Mann zijn ingediend.
In mijn kiesdistrict, en dan met name in de Bristolse wijk Filton, zijn duizenden mensen voor hun baan rechtstreeks afhankelijk van Airbus. En voor het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie als geheel loopt dat cijfer natuurlijk in de tienduizenden.
Ik zou de heer Kamall rechtstreeks op zijn buitengewoon Eurosceptische en anti-Europese houding hebben aangesproken, maar omdat hij nog geen twee minuten na beëindiging van zijn bijdrage opdonderde, heb ik daar niet de gelegenheid toe. Ik hoop dat een van zijn fractiegenoten hem zal uitleggen dat we normaalgesproken proberen om de debatten tot het einde te volgen, in plaats van de presentielijst in te vullen, te spreken en er weer snel vandoor te gaan voor een mededeling aan de pers.
In 1992 is een overeenkomst gesloten tussen Boeing en Airbus - of liever, tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten - om wederzijds af te zien van het indienen van klachten, hoewel dat in het voordeel is van Boeing, dat via NASA en het ministerie van Defensie rechtstreeks door de Amerikaanse regering wordt gesubsidieerd, terwijl Airbus uitsluitend startleningen krijgt, die met rente terug moeten worden betaald. Zo is al zeven miljard euro terugbetaald.
In 2004 heeft de Verenigde Staten deze overeenkomst geschonden door de hele kwestie aan de WTO voor te leggen. De vakbond "Unite” en de directie in het Verenigd Koninkrijk dringen er eensgezind op aan dat wij de Verenigde Staten ten aanzien van deze kwestie zoveel mogelijk onder druk zetten.
De kritiek van de kant van Boeing en het Congres moet krachtig worden bestreden. Als Airbus zijn concurrentiepositie ten opzichte van Boeing verliest, en Boeing als enige in de wereld overblijft, met een monopoliepositie, dan zal de EU opdrachten mislopen en banen verliezen. Een minnelijke schikking is duidelijk de beste oplossing en de beste weg vooruit - misschien "1992 plus”. Maar bij ontstentenis daarvan kunnen we niets anders doen dan krachtig ons standpunt verdedigen en de economische belangen, het concurrentievermogen en de werkgelegenheid in Europa.
De Voorzitter
Ik heb één ontwerpresolutieovereenkomstig artikel 108, lid 5 van het Reglement ontvangen.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt plaats op woensdag 9 juli 2008.
Schriftelijke verklaringen (art. 142)
Christine De Veyrac  
schriftelijk. - (FR) Ik ben blij dat we na het debat over de klacht die Boeing bij de WTO tegen Airbus heeft ingediend en als reactie op de resolutie van de Amerikaanse senaat over hetzelfde onderwerp, nu vandaag een resolutie verdedigen waarmee het Parlement zijn steun uitspreekt voor Airbus.
De klacht van Boeing tegen Airbus lijkt meer te maken te hebben met commerciële belangen dan met vermeende overtredingen van mededingingsregels.
De klacht werd immers pas ingediend nadat Airbus een reeks vliegtuigorders in de wacht had gesleept. De Amerikaanse vliegtuigbouwer heeft overigens zelf de bilaterale overeenkomst van 1992 geschonden, omdat hij subsidies heeft ontvangen die volgens deze overeenkomst verboden zijn.
Jazeker, Airbus heeft ook subsidies ontvangen, maar daarbij gaat het om terugbetaalbare gelden die volgens de regels zijn toegestaan. Niet alleen zijn die gelden volledig terugbetaald, maar Airbus heeft ook nog eens veertig procent meer terugbetaald dan wat de EU-regeringen feitelijk hebben geleend.
Ik steun de resolutie die morgen in stemming wordt gebracht. Het Parlement moet oproepen tot een rechtvaardige en snelle oplossing van dit geschil en van de gelegenheid gebruik maken om openlijk zijn steun te betuigen aan Airbus.
