Goedkeuring van de Notulen
De Voorzitter
De Notulen van de vorige vergadering zijn rondgedeeld.
Geen bezwaren?

Papakyriazis
Mijnheer de Voorzitter, we hebben gisteren de belangrijke Zacharovprijs toegekend aan de heer Wei Jingsheng, die evenwel in de gevangenis zit - zodat de prijs aan zijn zuster moest worden overhandigd. Het was een aangrijpend ogenblik dat me doet denken aan het lot van mevrouw Leyla Zana, waaraan we vorig jaar de Zacharovprijs hebben uitgereikt en die ook nog steeds gevangen wordt gehouden. Ik ben derhalve van oordeel dat het Europees Parlement een verklaring moet afleggen die we aan Leyla Zana persoonlijk overmaken en waarin we benadrukken dat het Parlement haar niet is vergeten, en het Turkse bewind vragen ons standpunt te eerbiedigen.

De Voorzitter
Geachte collega, ik kan uw wens zeker begrijpen, maar dit punt behoort niet tot de Notulen!

Martens
Mijnheer de Voorzitter, ik heb gisteren vergeten de presentielijst te ondertekenen en ik verontschuldig mij daarvoor, maar ik heb aan het debat deelgenomen en ik heb ook gestemd.

De Voorzitter
Geachte collega Martens, dat kunnen wij allemaal bevestigen, en wij zullen ook in de toekomst tegenover elke televisiezender bevestigen dat u aanwezig bent geweest en uw werk hebt gedaan.

Falconer
Mijnheer de Voorzitter, in verband met de kwestie van de televisiemaatschappijen. Ik ben onlangs twee presentielijsten gaan tekenen, die aan de rechterkant en die aan de linkerkant. Ik moet het Parlement mededelen dat ik mij het slachtoffer van discriminatie voel, omdat men mij nog geen enkele keer heeft gefilmd. Ik vind dat jammer. Is het misschien omdat de producenten van deze films alleen de knappe leden fotograferen en de niet-fotogenieke leden negeren?

De Voorzitter
Geachte collega's, ik heb de indruk dat het een vrolijke ochtend moet gaan worden, maar ik kan toch echt niet goedkeuren dat wij op deze manier doorgaan, want er ligt een hele serie moeilijke en tijdrovende stemmingen op ons te wachten. Wij moeten nu toch eens echt aan het werk!
Mevrouw Roth vraagt het woord op grond van het Reglement.

Roth
Mijnheer de Voorzitter, op grond van artikel 127 heb ik verzocht, het woord te voeren en namens mijn fractie en namens vele collega's in dit Huis ons gevoel van weemoed tot uitdrukking te brengen want, voor zover mij is meegedeeld bent u vandaag om 10.00 uur voor het laatst in functie op de plaats waar u nu zit. Ik vind het nodig, dit gevoel van weemoed en nostalgie bij het afscheid tot uitdrukking te brengen, maar ook de dank voor het werk dat u hebt verricht.
De afgelopen dagen hebben wij ons nogal beziggehouden met "Mister GASP" . Ik twijfel aan de zin van dit voorstel, maar ik ben van mening dat u het als voorzitter werkelijk voor elkaar hebt gekregen om dit Europees Parlement een imago te geven van strijdvaardigheid en van wijsheid. Namens onze fractie, en naar ik meen ook namens veel collega's hier in dit Huis, wil ik u hiervoor zeer hartelijk danken.
(Langdurig applaus)
(Mevrouw Roth overhandigt een bos bloemen aan Voorzitter Hänsch)

De Voorzitter
Beste collega's, dit ontroert mij natuurlijk en ik dank u ook zeer hartelijk voor deze woorden. Ik moet er echter op wijzen dat ik nog een uur lang de stemmingen moet leiden, en daarbij kan ik nog wel een flink aantal fouten maken. Weest u daarom niet voorbarig!

Blak
Mijnheer de Voorzitter, onder verwijzing naar artikel 108 van het Reglement wil ik een persoonlijke opmerking maken. De stad Straatsburg bood een tijdje geleden een fantastische service aan door hier voor onze gebouwen fietsen te verhuren. Helaas is deze service afgeschaft omdat de bus naar verluidt de omgeving zou ontsieren. Het zou werkelijk jammer zijn als het waar is dat de leden van dit Parlement het zicht van de fietsen niet kunnen verdragen. Mag ik u verzoeken ervoor te zorgen dat we weer de mogelijkheid krijgen om hier voor het gebouw fietsen te huren. Ik hoop echt dat u dit als uw laatste daad voor elkaar zult kunnen krijgen.

De Voorzitter
Geachte collega, ik neem uw suggestie graag mee, en het zal één van mijn laatste handelingen zijn in deze functie!

Macartney
Mijnheer de Voorzitter, ik wens een opmerking over de Notulen te maken. Ik heb een correctie die, denk ik, verband houdt met het punt van de Notulen waarover u het wou hebben, namelijk punt 2 van de Notulen van gisteren: het verslag-Izquierdo Collad. Ik veronderstel dat dit het verslag Izquierdo Rojo moet zijn. Ten tweede staat in de laatste zin van deze paragraaf dat dit verslag voor vrijdag op de agenda stond. Ik zou willen voorstellen de voor vrijdag uitgetrokken tijd toe te voegen aan de spreektijd voor het visserijdebat van vandaag. Dit is een uiterst belangrijk onderwerp en hoewel de leden momenteel meer belangstelling hebben voor kerstfeestjes, wachten de vissers van Europa op 1 januari. Ik vraag uw steun voor de toevoeging van één uur spreektijd aan het debat over de visserij, zodat wij dit uiterst belangrijke onderwerp recht kunnen laten wedervaren.

De Voorzitter
Mijnheer McCartney, wat uw eerste opmerking betreft, zullen wij de Notulen dienovereenkomstig wijzigen. Wat uw tweede opmerking betreft, moet het blijven bij de besluiten die wij hebben genomen!
(De Notulen worden goedgekeurd)

Verwelkoming
De Voorzitter
Dames en heren, collega's, namens ons Huis heet ik een delegatie welkom van de Russische Doema en van de Russische Federale Raad onder leiding van de heer Alexandre Shokhin, voorzitter van de delegatie van de Doema voor de betrekkingen met het Europees Parlement, die op de officiële tribune heeft plaatsgenomen.
Dit bezoek vindt plaats in het kader van de vijfde interparlementaire ontmoeting in het Europees Parlement en de Russische Doema. Het Europees Parlement hecht zeer grote waarde aan de betrekkingen met Rusland, en wij hopen dat de samenwerking constructief en succesvol zal zijn. Namens ons Huis, nogmaals welkom, en ik wens u een goed, interessant en aangenaam verblijf toe in Straatsburg.

Stemming
Brinkhorst
Mijnheer de Voorzitter, na de vergadering in de Begrotingscommissie werden er inspanningen gedaan om een oplossing voor dit probleem te vinden en ik wens u het volgende mondelinge amendement, voor toevoeging aan de motivering van deze begrotingslijn, voor te lezen: " De reserve mag in de loop van het begrotingsjaar worden vrijgemaakt mits het agentschap de begrotingsautoriteit het bewijs levert dat de beschikbare kredieten volledig zijn uitgevoerd zoals in het werkprogramma is voorgeschreven en er alsnog middelen voor operationele doelstellingen nodig zijn. Het agentschap kan tevens in het kader van een aanvullende en gewijzigde begroting om aanvullende kredieten verzoeken, indien zulks gerechtvaardigd blijkt en de middelen beschikbaar zijn" .
Ik hoop dat de Commissie sociale zaken en werkgelegenheid, die om een afzonderlijke stemming heeft verzocht, hierdoor in staat zal zijn voor dit amendement te stemmen.

De Voorzitter
Allereerst moet ik het Huis vragen of het ermee akkoord gaat dat wij dit aanvullende amendement, deze mondelinge formulering accepteren. Zijn daar bezwaren tegen? Dat is niet het geval. Dan kunnen wij zo te werk gaan en laat ik stemmen over de verklaring zoals deze zojuist door de heer Brinkhorst naar voren is gebracht.

Green
Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat dit een uiterst belangrijke stemming is. Ik hoop dat het tot de buitenwereld zal doordringen dat sommige tot de rechterzijde van dit Parlement behorende leden, onder sterke druk van personen buiten onze instelling, en met name enkele lui van de Commissie, ...
... degenen die in Turkije voor democratie en mensenrechten vechten, in de steek hebben gelaten!
(Luid applaus)
De Voorzitter
Geachte collega's, wij weten dat deze stemming belangrijk was. Ieder van ons weet dat. Ieder van ons weet ook dat deze stemming politiek controversieel was. Ik heb nu mevrouw Green het woord gegeven en ik geef ook de heer Martens het woord, maar laten we nu alstublieft niet aan een debat beginnen. Hierna laat ik geen verzoeken meer toe om het woord te voeren.

Martens
Voorzitter, ik heb vorige woensdag een heel preciese vraag gesteld aan de voorzitter van de Europese Commissie. Ik heb hem gevraagd of de Europese Commissie de resolutie die we hier hebben aangenomen op 19 september 1996, naar de geest en de letter zou uitvoeren. De voorzitter van de Europese Commissie heeft daar bevestigend op geantwoord. Dit is voor ons een voldoende waarborg om deze kredieten niet in de reserve te plaatsen. Wij denken dat we er alle belang bij hebben te geloven in de goede trouw van de uitvoering van onze resolutie van 19 september door de Europese Commissie.

De Voorzitter
Dames en heren, dit Parlement heeft een beslissing genomen die men kan betreuren of waar men blij mee kan zijn. Het heeft - luistert u toch eerst eens - in het geheel geen zin om aan een debat te beginnen. Wat heeft dat voor zin? Als u nu iets op grond van het Reglement wilt zeggen, mevrouw Roth, dan moet ik u natuurlijk wel aan het woord laten.

Roth
Mijnheer de Voorzitter, het gaat hier niet om een debat, het gaat om gelijke rechten voor iedereen. Daar heeft u borg voor gestaan. Als u nu de fractievoorzitter van de socialisten en collega Martens het recht geeft om commentaar te leveren op deze stemming, dan moet u dit ook geven aan andere fractievoorzitters. Dat heeft niets te maken met wel of geen debat, maar met democratie. Ik zou ook graag over deze zaak commentaar mogen geven. Dit was een stemming met een luchtje eraan omdat hierdoor heel veel geloofwaardigheid in dit Huis is weggestemd. Op 19 september hebben wij met 30 stemmen tegen duidelijk gemaakt waar wij in dit Huis op staan. In oktober hebben wij deze stemming nog eens bekrachtigd. Om dan nu te zeggen dat wij vertrouwen hebben in hetgeen de heer Santer zegt, dat vind ik een argument dat geen hout snijdt. Wat de heer Santer zegt is één ding, en wat commissaris Van der Broek doet is iets anders. En dat weet u ook wel!
(Levendig applaus)

De Voorzitter
Zoals was te verwachten, is er nu een hele rij verdere verzoeken om het woord te voeren. Ik wil nu proberen om rechtvaardig te handelen in een moeilijke situatie en stel voor dat ik de mensen die nu nog het woord hebben gevraagd - de heer Fabre-Aubrespy, de heer Cox, de heer Pasty en de heer Alavanos - elk een minuut lang het woord geef. Maar laten we dan alstublieft weer verder gaan met de stemmingen.

Cox
Mijnheer de Voorzitter, in verband met dat waar het in deze stemming in wezen om ging, wens ik namens de liberale fractie te zeggen hoe teleurgesteld wij zijn dat wij het Parlement niet de mogelijkheid hebben gelaten met een ruime meerderheid te zeggen waar het Parlement in gelooft.
De Europese Commissie, waarmee wij een gedragscode hebben afgesproken en waarvan wij verwachten dat ze zich aan deze gedragscode zal houden, heeft tegen het Parlement met twee stemmen gesproken: de stem der rede van haar voorzitter en de stem van commissaris Van den Broek, die vastbesloten is niet naar onze smeekbeden in verband met Turkije te luisteren. Daarom had het Parlement in dezen alle mogelijke twijfel moeten uitsluiten door voor de reserve te stemmen en wij betreuren de beslissing van vandaag.

Pasty
Mijnheer de Voorzitter, ik zal het heel kort houden en alleen maar in herinnering brengen dat de MEDA-kredieten niet alleen Turkije, maar alle op de Conferentie te Barcelona vertegenwoordigde Middellandse-Zeelanden aangaan. Het is omdat wij niet wilden dat de MEDA-kredieten als onderpand werden gebruikt - dit is immers een probleem dat enkel verband houdt met de betrekkingen tussen de Europese Unie en Turkije - dat wij ons tegen de blokkering van deze kredieten hebben verzet.

Alavanos
Mijnheer de Voorzitter, alle leden van de Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links betreuren deze ontwikkeling. Het lijdt immers geen twijfel dat de houding van die fracties indruist tegen de rechten van het Parlement - wat van belang is met het oog op de Intergouvernementele Conferentie - en in strijd is met onze acties ter versterking van de mensenrechten in Turkije en de rest van de wereld. Als de heer Martens en de Fractie van de Europese Volkspartij consequent willen zijn met hun stem van daarnet, moeten ze straks ook tegen het verslag van mevrouw Lalumière over de mensenrechten stemmen.

Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, vóór de stemming over blok 7 zou ik u uit hoofde van artikel 125 willen verzoeken één amendement van dit blok niet-ontvankelijk te verklaren. Ik bedoel amendement 253, dat tot doel heeft onder de rubriek "grensoverschrijdende samenwerking op structuurgebied" 100 miljoen ecu uit hoofde van de structuurfondsen onder te brengen. De Begrotingscommissie is inderdaad tot een kunstgreep overgegaan, toen het niet mogelijk bleek deze kredieten in rubriek 3 op te nemen zonder de bovengrens van de financiële vooruitzichten te overschrijden. Deze kredieten werden in blok 4 ondergebracht.
Hierdoor houdt men zich niet aan de rechtsgrondslagen. Men doet een beroep op een besluit dat op 23 juli 1996 door het Europees Parlement en de Raad werd genomen, maar dit besluit had geen wijziging van de rechtsgrondslag tot doel en kon daar dus ook onmogelijk in resulteren. Als wij dit amendement aannemen, geven wij de Commissie in feite de macht niet uit te voeren wat wij tijdens de stemming gaan goedkeuren. Het gaat dus uitsluitend om een politieke procedure-kunstgreep. De meerderheid van het Parlement kan veel doen, maar zij moet daarbij steeds de voor ons geldende regels eerbiedigen.

Brinkhorst
Mijnheer de Voorzitter, ik zou heel duidelijk willen stellen dat de stemming die hierover heeft plaatsgehad, binnen het Interinstitutioneel Akkoord viel en volledig in overeenstemming was met de financiële vooruitzichten. Ik zou de verklaring van de heer Fabre-Aubrespy dus formeel willen aanvechten en ik laat de beslissing over wat wij hiermee moeten aanvangen aan u over, maar wij hebben absoluut geen reden om aan te nemen dat er iets illegaals is gebeurd.

De Voorzitter
Geachte collega's, ik heb dat laten nagaan. Volgens het Reglement ligt de uiteindelijke beslissing over de toelaatbaarheid bij mij. Nadat ik dit heb nagegaan, heb ik besloten, deze amendementen toe te laten.

De Voorzitter
Mijnheer de Raadsvoorzitter, ik verzoek u het Parlement het standpunt van de Raad over de resultaten van de stemmingen over de begroting voor 1997 mede te delen.

Coveney
Het Parlement heeft zojuist de communautaire begroting voor 1997 goedgekeurd en aldus een begrotingsprocedure afgerond die soms bijzonder moeilijk is gebleken. Ik veronderstel dat die procedure bijna niet anders dan moeilijk kon zijn, aangezien de begrotingsdiscussies in de meeste van onze lid-staten momenteel net zo moeilijk zijn.
Ik besef dat deze begrotingsprocedure het Parlement voor aanzienlijke problemen heeft gesteld. Ik kan u verzekeren dat de Raad het er net zo moeilijk mee heeft gehad. Wij kunnen dus van geluk spreken dat de Gemeenschap zonder kleerscheuren door een procedure is geraakt die tot een conflictsituatie tussen de twee takken van de begrotingsautoriteit had kunnen leiden, waar geen van beide enig voordeel bij zou hebben gehad.
Ik wil het kort houden en mij tot de hoofdzaken beperken. De begroting van de Unie voldoet aan de vereisten van een strak begrotingsbeleid die voor alle lid-staten gelden. Tegelijkertijd zijn wij erin geslaagd rekening te houden met een aantal gemeenschappelijke prioriteiten van beide takken van de begrotingsautoriteit, waaronder onderzoek en het Noordierse vredesproces.
Deze begroting kan over het geheel genomen in het huidige financiële klimaat als bevredigend worden beschouwd en ik kan namens de Raad akkoord gaan met het eruit voortvloeiende nieuwe maximumstijgingspercentage voor de niet-verplichte uitgaven. De begroting is volledig in overeenstemming met het Interinstitutioneel Akkoord en de bovengrens voor de rubrieken van de financiële vooruitzichten vastgesteld. Ze moet uiteraard op dezelfde wijze ten uitvoer worden gelegd.
In uw resolutie toont u zich teleurgesteld over de dialoogprocedure dit jaar. Ik zou ter zake wat minder pessimistisch willen zijn. Een aantal van de cruciale bepalingen van de zojuist door u vastgestelde begroting werden immers aanzienlijk en rechtstreeks beïnvloed door de discussies die de Raad met uw delegatie vóór de twee lezingen van de begroting heeft gehad.
Voorts is het mogelijk gebleken overeenstemming te bereiken over de informatieprocedure voor de visserij, wat niet gemakkelijk was. Ik moet toegeven dat het al lang bestaande probleem van de rechtsgrondslag niet is opgelost en ik betreur dat. Maar het is wel een feit dat onze respectieve standpunten wat dichter bij elkaar zijn gekomen.
Wij moeten allen samenwerken om de procedure van de begrotingsdialoog te verbeteren. Deze dialoogprocedure is echter zo belangrijk dat ze uit de aard der zaak altijd moeilijk zal blijven. Ik zou nu even een paar persoonlijke opmerkingen over die procedure willen maken.
Ik denk niet dat de moeilijke begroting voor 1997 een eenmalig feit is. Gelet op de komst van de EMU, het stabiliteitspact en de toekomstige uitbreiding zullen strenge financiële discipline en zeer lage begrotingen in de toekomst veeleer regel dan uitzondering zijn. In deze omstandigheden zullen de spanningen tussen de twee takken van de begrotingsautoriteit, met name de Raad en het Parlement, onvermijdelijk toenemen in plaats van afnemen. Ik denk dat de huidige structuren en verhoudingen niet geschikt zijn om die spanningen het hoofd te bieden. Maar dat is een probleem voor de toekomst, waar anderen zich over zullen moeten buigen.
Mij rest alleen nog u en al degenen in het Parlement en de Commissie die hun uiterste best hebben gedaan om de begrotingsprocedure van de Unie tot een goed einde te brengen, te danken. Ik wens met name hulde te brengen aan de heren Brinkhorst, Samland en Fabra Vallés. Het Parlement wordt goed vertegenwoordigd door deze drie heren.
Ik wens ook commissaris Liikanen te danken, die zowel door de omvang van zijn ervaring als door de kwaliteit van zijn advies zeer, zeer belangrijk is geweest voor de succesvolle afronding van deze procedure in zeer moeilijke omstandigheden.
(Applaus) Ondanks al de moeilijkheden die wij hebben gehad, zou ik u en uw gezinnen tot slot nog een vrolijk kerstfeest en gelukkig nieuwjaar willen wensen.
(Levendig applaus)
De Voorzitter
Mijnheer de Raadsvoorzitter, ik dank u voor uw uitleg en voor uw rectificatie en zal de gang van zaken met betrekking tot de mij volgens artikel 203, lid 7, gegeven bevoegdheden toetsen.

Samland
Mijnheer de Voorzitter, het zou beter zijn geweest als de vertegenwoordiger van het Raadsvoorzitterschap dinsdag aanwezig was bij het politieke debat, want dan had hij kunnen antwoorden op deze vragen.
Vervolgens wil ik namens de Begrotingscommissie constateren dat het Raadsvoorzitterschap volgens artikel 203 het recht heeft, te beslissen over het punt of men zich heeft gehouden aan het maximumtarief in de begrotingsprocedure na de tweede lezing van de begroting in het Europees Parlement. Hierover heeft de Raadsvoorzitter een verklaring afgelegd, en hij heeft bevestigd dat de Raad het door het Parlement aangenomen totale bedrag accepteert. Hij heeft echter ook verklaard dat de omzetting van de begroting volgens de interinstitutionele overeenkomst moet plaatsvinden. Dit recht heeft de Raadsvoorzitter ten aanzien van deze verklaring niet. Daarom wil ik namens dit Huis duidelijk stellen dat de omzetting van de begroting in het kader van de begrotingsprocedure volgens artikel 203 zal plaatsvinden, zoals dat in de afgelopen bijna 40 jaren van de Gemeenschap is gebeurd.

Fabre-Aubrespy
Mijnheer de Voorzitter, ik had het woord vóór deze stemming gevraagd.
Ik weet dat ons Parlement veel algemene en specifieke bevoegdheden heeft en dat het die wenst uit te breiden. Ik denk evenwel niet dat het binnen zijn mogelijkheden ligt de klok vooruit te zetten en vooruit te lopen op beslissingen die nog niet zijn genomen.
Door in overweging D naar de resultaten van de Raad van ministers van Economische Zaken en Financiën van 14 december te verwijzen, vind ik dat het een beroep doet op een, op z'n zachtst gezegd, brutale methode.
(Het Parlement neemt de ontwerp-resolutie aan)

Desama
Mijnheer de Voorzitter, alvorens u tot de resolutie-Fabra Vallés overgaat, zou ik in verband met wat wij in de resolutie-Brinkhorst en de begroting hebben goedgekeurd, nog iets willen verduidelijken. Wij hebben in de toelichtingen bij de begroting ook een verdeling van de 100 miljoen ecu in de reserve "onderzoek" goedgekeurd. Ik zou willen onderstrepen dat het om een "indicatieve" verdeling gaat. Dit herfinancieringsbesluit valt immers onder de medebeslissing en het is aan het Parlement om, in tweede lezing, de definitieve verdeling vast te stellen.

Fabra Vallés
Mijnheer de Voorzitter, het amendement van de heer Killilea is totaal overbodig: het herhaalt enkel het verslag van de heer Anastassopoulos, het werkdocument van de heer Miranda over de begroting voor 1996 en mijn document over de voorlopige toestand voor 1997. Aangezien de bereidheid aanwezig is en een besluit genomen is, hebben wij momenteel enkel behoefte aan een verslag van het secretariaat-generaal waarin de mogelijkheden van deze rotatie worden gekwantificeerd. Mijns inziens moeten wij dan ook tegen stemmen.
(Het Parlement neemt de ontwerp-resolutie aan)

De Voorzitter
Hiermee hebben wij de stemmingen over de begroting afgerond. De heer Brinkhorst als rapporteur vraagt nog éénmaal het woord.

Brinkhorst
Mijnheer de Voorzitter, zoals de fungerend voorzitter van de Raad heeft gezegd, zijn wij aan het eind van een moeilijk, maar belangrijk jaar gekomen. Ik zou in de eerste plaats de collega's van de commissies met wie ik de gelegenheid heb gehad te werken, willen danken. Wij hebben zeer nauw samengewerkt en ik zou ze willen danken. Zij hebben soms moeilijke keuzes moeten maken. Voorts zou ik met name het secretariaat van de Begrotingscommissie willen danken.

Verklaring van de Voorzitter
De Voorzitter
Beste collega's, dat was het dan! Over een paar minuten vlieg ik naar de Europese Top in Dublin. Toen u mij twee en een half jaar geleden tot Voorzitter koos, hebt u mij de hoogste eer bewezen en daarmee ook de moeilijkste taak opgedragen die ons Parlement kan opleggen. Vandaag geef ik de eer en de opdracht in uw handen terug. Als voorzitter van ons Parlement heb ik ervaringen van onschatbare waarde mogen opdoen. De eerste is dat wij een secretariaat-generaal hebben en dat wij ambtenaren hebben, medewerkers, die bereidt zijn hun grote bekwaamheid en al hun krachten aan ons Parlement ter beschikking te stellen. Deze bereidheid, geachte collega's, is vaak veel groter dan wij vermoeden en wij begaan een vergissing als wij daar geen beter gebruik van maken!
De secretaris-generaal, de heer Vinci, en al zijn medewerkers in dienst van het Parlement dank ik voor hun grote persoonlijke loyaliteit, voor hun grote inzet en voor de overtuiging waarmee zij werken voor de Europese zaak!
Aan het begin van mijn ambtstermijn heb ik beloofd - en enkelen zullen zich dat nog wel herinneren - dat ik het Europees Parlement niet alleen in de hoofdsteden van de Europese Unie maar ook in de regio's zou vertegenwoordigen. Bij het inlossen van deze belofte - of laat ik het nauwkeuriger zeggen: bij mijn poging om deze belofte in te lossen -, heb ik onze Unie in al haar verscheidenheid kunnen leren kennen. Deze verscheidenheid is niet onze zwakte, maar juist onze kracht in Europa!
(Applaus) Ik heb meer dan 40 bezoeken aan regio's gebracht en daardoor veel collega's leren kennen in hun kiesdistricten en bij het werk in hun regionale organisaties. Ik was daarbij in de gelegenheid, te spreken met vele honderden burgers. En daarbij heb ik één ding ondervonden: de hoop die de mensen verbinden met Europa, en ook met het Europees Parlement, is veel groter dan de scepsis die tegen Europa is gericht. Wat de mensen verwachten, zijn vaste overtuigingen en duidelijke boodschappen, en die moeten wij aan hen overdragen.
(Applaus) Tenslotte, wij, het Europees Parlement, controleur van de Commissie, medewetgever van de Unie, forum van de volken, gekozen vertegenwoordiging voor 370 miljoen burgers, wij hebben alle reden om meer onze weg te gaan vanuit zelfbewustzijn. Het gaat er niet om, te mopperen en te klagen over rechten die ontbreken, maar om consequent, moedig en volledig gebruik te maken van de beschikbare rechten en ons onvermoeibaar en met volle inzet en inzicht sterk te maken voor de consolidatie van de parlementaire democratie in de Unie.
(Applaus) Wij zijn geen nationaal parlement op Europees niveau, we zijn geen kopie van zomaar één van onze nationale parlementen, wij zijn anders! En anders zijn betekent niet dat we minder zijn. Wij moeten anders zijn! Wij hebben onze eigen kracht en wij hebben ook onze eigen gebreken. Wij zijn enig in onze soort! Laten wij dat unieke bewaren, want dat is onze kracht!
(Applaus) U hebt mij twee en een half jaar lang een groot vertrouwen geschonken. U hebt mij dat steeds weer doen voelen. Ik dank u allen daarvoor. Uw vertrouwen heeft mij gedragen. Het heeft mij de moed gegeven om ook moeilijke, onaangename, impopulaire beslissingen te nemen. Mocht ik iemand onder u misschien eens onrechtvaardig of grof hebben behandeld, dan bied ik daarvoor nu mijn verontschuldiging aan. Bij hetgeen ik de laatste twee en een half jaar heb gedaan, kunnen er dingen juist of onjuist zijn geweest, maar steeds deed ik ze vanuit het oogmerk, de samenwerking van onze volken in de Europese Unie en ons Parlement ten dienste te zijn. Ik dank u vandaag van ganser harte!
(Levendig en langdurig applaus)
De Voorzitter
Waarde collega's, u zult begrijpen dat het mij na deze toespraak van onze Voorzitter, de heer Hänsch, zeer aangrijpt het voorzitterschap van de plenaire vergadering over te nemen. Ik geef het woord aan alle fractievoorzitters die wensen te spreken, met het verzoek dat zij slechts één minuut zouden spreken, zoals onze Voorzitter daarstraks trouwens zelf heeft voorgesteld om te voorkomen dat wij de voor de stemming bestemde tijd moeten gebruiken.

Green
Mevrouw de Voorzitter, één minuut om te zeggen hoeveel respect en waardering mijn fractie voor Klaus Hänsch als Voorzitter van het Europees Parlement heeft, is echt niet voldoende. Mijnheer de Voorzitter, ik wens allereerst te zeggen dat een van uw eminente voorgangers, Enrique Barón Crespo, gisterenavond in de Socialistische Fractie in een gesprek met een van uw mogelijke opvolgers heeft gezegd dat ieder voorzitterschap zijn eigen stijl heeft. U hebt uw eigen stijl gehad, mijnheer de Voorzitter, u hebt stijl zonder meer gehad.
De Socialistische Fractie die u heeft voorgedragen, mijnheer de Voorzitter, is trots op u. U hebt deze fractie veel krediet opgeleverd en wij zullen u over een paar weken als ondervoorzitter van onze fractie weer met open armen ontvangen. Wij danken u van harte voor al het werk dat u hebt gedaan, voor alles waarvoor u bent opgekomen.
Ik kan niet alles overlopen wat er tijdens uw voorzitterschap is gebeurd, mijnheer de Voorzitter, maar u hebt nooit schrik gehad om beslissingen te nemen. U hebt nooit schrik gehad om radicale voorstellen te doen, als u geloofde dat ze in het belang van ons Parlement waren en Europa ten goede zouden komen. U bent een sterke, vastberaden, radicale voorzitter geweest, die zich heeft ingezet om ons Parlement dichter bij de burgers te brengen. Wij weten dat dit u in dit Parlement niet bij iedereen populair heeft gemaakt en maakt, maar wij kunnen alleen maar respect opbrengen voor het vele dat u hebt bereikt door uw pogingen om het Parlement dichter bij de bevolking te brengen.
Nogmaals, wij in de Socialistische Fractie en iedereen in dit Parlement, daar ben ik zeker van, zijn trots op u. Een van de eerste nieuwigheden van uw voorzitterschap waarop ik zou willen wijzen, is het Vragenuur stijl-Delors, waarmee wij nu allen zo vertrouwd zijn. Degenen onder u die geloven dat de Voorzitter een geheime lijst voor zich had liggen of in zijn hoofd had, moet ik van dat geloof afhelpen, want als dat het geval was geweest dan zou de voorzitter van de grootste fractie, met name zijn fractie, zeker op die lijst hebben gestaan. Ik moet u zeggen dat ik vaak het slachtoffer van dat nieuwe systeem ben geweest. Door de ondeugende grijns op het gezicht van de Voorzitter als hij naar mij keek terwijl ik met mijn hand zat te zwaaien, heb ik vaak het gevoel gehad dat hij mij welbewust niet aan het woord liet. Maar ik vind echt, en ik denk dat de leden het met mij eens zullen zijn, dat dit leven in het Parlement heeft gebracht op een wijze waar wij veel waardering voor hebben. Wij danken u daarvoor.
De vergaderperioden tijdens welke wij de goedkeuring van de voordracht van de Commissievoorzitter bespraken en de openbare hoorzittingen betreffende de commissarissen brachten het Parlement op een zelden of nooit geziene wijze politiek tot leven en zijn een goede maatstaf voor toekomstige goedkeuringen van voorgedragen Europese Commissies.
Dit is verre van alles wat ik wilde zeggen en ik zal later beslist nog hulde brengen aan onze Voorzitter, Klaus Hänsch, op onze eigen manier in onze fractie, maar ik zou nu willen besluiten met de vaststelling dat wij in dit Parlement de laatste twee en een half jaar enkele zeer bijzondere momenten hebben meegemaakt. Ik herinner mij met name het bezoek van François Mitterrand, die u hier tijdens de laatste maanden van zijn leven hebt ontvangen. Het was een zeer ontroerend moment toen president Mitterrand zei: ik ben een Franse patriot en Frankrijk is mijn land, maar Europa is de toekomst van Frankrijk. Ik herinner mij de manier waarop u, mijnheer de Voorzitter, die vergadering in uw greep hebt gehouden en hoe ontroerend het was.
Ik herinner mij ook de talrijke huldebetuigingen en de vele toespraken die u met name tijdens plechtige vergaderingen hebt gehouden. Laat mij de leden van het Parlement één daarvan, die op de meesten van ons een zeer sterke indruk heeft gemaakt, in herinnering brengen. Voorzitter, ik denk aan uw rede ter herdenking van het bombardement van Dresden. Het was een enorm ontroerend moment toen u in het Parlement uw persoonlijke herinneringen aan die dag ophaalde. Menigeen heeft toen een traan weggepinkt en ikzelf had een dik brok in de keel.
Dat overkwam mij ook gisteren, toen u ons in het Parlement eraan herinnerde - en laten wij de leden aan de overkant dat nog eens in herinnering brengen - waar wij hier voor vechten en waar u zich hier voor hebt ingezet, namelijk de rol die dit Parlement en dit Europa kunnen spelen in de verdediging van de mensenrechten, de verdediging van de democratie, de verdediging van de mensheid over de hele wereld.
Voorzitter, u bent daar briljant in geweest. Wij zijn daar trots op. Dank u, Voorzitter.

Martens
Voorzitter, ik zou u namens onze fractie willen geluk wensen voor de manier waarop u gedurende tweeëneenhalf jaar het voorzitterschap van dit Parlement hebt gedragen met groot gezag en ook met zeer veel stijl. Ik was gisteren ontroerd toen ik uw toespraak hoorde wanneer de Sacharov-prijs werd uitgereikt. Mevrouw Green heeft herinnerd aan andere toespraken, het waren grote toespraken en u hebt met zeer veel stijl ons Parlement voorgezeten en vertegenwoordigd. U hebt ook hervormingen doorgevoerd om dit Parlement, dat onder hevige aanvallen staat, opnieuw geloofwaardig te maken. Deze hervormingen waren noodzakelijk, ze moeten worden voortgezet. U bent de initiatiefnemer geweest. Ik dank u daarvoor van harte. U vertegenwoordigt ons Parlement met groot gezag. U gaat straks naar de Europese Raad. Dat is geen gemakkelijk milieu, zoals ik uit ervaring weet, maar u hebt daar ons Parlement ook op een uitstekende wijze vertegenwoordigd. U zult het opnieuw doen, vandaag en morgen en overmorgen. Ik hoop werkelijk dat u ook in dit Parlement zult actief blijven. Wij hebben u nodig. U hebt nooit uw Europese overtuiging verstoken, u hebt ze met grote allure uitgedragen, zoals u zelf hebt herinnerd ook in de regio's, ook in de kiesdistricten van de leden van dit Parlement, niet alleen in de hoofdsteden. Ik denk dat u een groot president van dit Parlement bent geweest. Dank u zeer.

Cox
Mevrouw de Voorzitter, namens de liberale fractie zou ik tegen Klaus Hänsch, nu zijn voorzittersambt van twee en een half jaar ten einde loopt, willen zeggen dat wij vinden dat hij dit Parlement vastberaden, maar heel eerlijk heeft geleid en laten werken. Wij vinden dat hij het Parlement op Europese Raden en in alle regio's van de Unie gezagvol en voortreffelijk heeft vertegenwoordigd.
Klaus - mag ik u bij uw voornaam noemen? - u hebt een nieuwe waarde aan het voorzitterschap van dit Parlement toegevoegd. Wij feliciteren u, omdat u deze taak uitstekend hebt volbracht. Wij wensen u een vrolijk kerstfeest, maar ook een zeer gelukkig en politiek actief nieuwjaar! Dank u voor al het werk dat u voor ons hebt gedaan.

González Álvarez
Mevrouw de Voorzitter, geachte Voorzitter Hänsch, in afwezigheid van onze fractievoorzitter, de heer Alonso Puerta, wil ik u danken voor het werk dat u de afgelopen tweeëneenhalf jaar gepresteerd heeft. Sommigen van ons zijn van oordeel dat ongeacht de politieke verschillen goede persoonlijke relaties onderhouden moeten worden. Zo kunnen onnodige conflicten vermeden worden. Wij zijn van mening dat de relaties tussen onze fractie en uzelf hartelijk en aangenaam waren. Ook daarvoor danken wij u. Wij wensen u een schitterende toekomst toe en hopen tevens dat wij samen met vele andere afgevaardigden in deze Vergadering kunnen blijven ijveren voor een ander, solidair, rechtvaardig Europa dat de verwachtingen van alle Europeanen weerspiegelt.

Lalumière
Mevrouw de Voorzitter, geachte scheidend Voorzitter, het Europees Parlement is geen gemakkelijk parlement om te leiden. U hebt zich eerlijk van die taak gekweten en ik spreek namens een kleine fractie. Natuurlijk zijn wij niet altijd tevreden, maar de regels zelf zijn ook niet altijd tevredenstellend. Binnen de manoeuvreerruimte die u had, hebt u er niettemin voor gezorgd dat wij werden gehoord en ik dank u daarvoor.
U bent ook een vastberaden Voorzitter geweest, sommigen zullen "zeer" vastberaden zeggen en daarbij misschien "te" vastberaden denken. Ik denk mijnerzijds dat men in dit halfrond blijk moet geven van vastberadenheid en dat men om het Europees Parlement waardig te vertegenwoordigen, veel gezag buiten het halfrond moet hebben. U hebt bewezen over die kwaliteiten te beschikken. Daarom geef ik namens mijn fractie uiting aan onze gevoelens van respect en dank.

Roth
Beste mijnheer Hänsch, u hebt de bloemen al vóór de stemmingen gekregen. Ondanks alle ergernis zou ik ze u nu nog een keer hebben gegeven, maar twee keer zou overdreven zijn. U hebt het voor elkaar gekregen om het debat hier in dit Huis te politiseren. Dat vind ik het allerbelangrijkste. Daarom zou ik nu ook niet zo'n verheven afscheidsrede willen houden. U bent er immers zelf bij, en ik kan u nu alvast aankondigen dat wij ook verder met u zullen redetwisten, hetzij hier of in Noordrijn-Westfalen waar het dispuut in ons beider belang bitter noodzakelijk is.
Wat ik werkelijk zo bijzonder goed vond, als ik dat zo mag zeggen, dat was dat u hier grote en belangrijke redevoeringen hebt gehouden. U hebt echter ook bij ogenschijnlijk kleine aanleidingen grote redevoeringen gehouden en wijze woorden gesproken. U hebt zich ervoor ingezet om ook aan kleine aanleidingen een grote politieke betekenis te geven, zoals deze week bij de opening van een tentoonstelling hier in het gebouw. Dat betrof een tentoonstelling van voorstellingen van het concentratiekamp Auschwitz die jonge mensen hadden gemaakt. Een kleine aanleiding, die door uw aanwezigheid en door uw redevoering een belangrijk moment is geworden. Daar dank ik u voor.
Nu moet ik niet meer zoveel praten. Ik vraag me alleen af, waarom het Parlement niet het principe kan aanhangen dat elders immers altijd zo belangrijk is: Never change a winning team ?

Garosci
Mevrouw de Voorzitter, ik zou niet willen dat de heer Hänsch zijn vliegtuig mist en wil ook de collega's, die nog werk te doen hebben, geen tijd doen verliezen.
Namens de Fractie Unie voor Europa wil ik dan ook alleen maar "dank u" zeggen.

De Voorzitter
Dank u voor deze duidelijke en beknopte boodschap.
Waarde collega's, iedereen heeft begrepen dat het om zeer uitzonderlijke omstandigheden ging. Wij gaan nu over tot de dagorde en zetten de stemming voort. De stemming zal heel veel tijd in beslag nemen. Wij zullen ze rond kwart over twaalf onderbreken om het verslag van mevrouw Lindeperg te kunnen bespreken. Wij zullen ze vanavond, na de stemming tot besluit van het actualiteitendebat, die zoals gewoonlijk van 17.30 tot 18.00 uur plaatsvindt, hervatten om te stemmen over de verslagen die deze voormiddag niet meer aan de beurt kunnen komen. Ik hoop dat dit voor iedereen duidelijk is.

Stemming (voortzetting)
Berès
Mevrouw de Voorzitter, ik verheug mij op het debat over het verslag van mijn collega Michèle Lindeperg, dat om 12.15 uur zal plaatsvinden. Maar ik heb wel de indruk dat er iets aan deze regeling schort en dat wij prioriteit aan de stemming moeten geven. Het verbaast mij bovendien dat de stemming over verslagen die al voor gisteren op de agenda stond, werd uitgesteld en dat er aan vier van die verslagen voorrang wordt gegeven zonder dat een gekwalificeerde meerderheid zich over die gewijzigde volgorde heeft uitgesproken.

De Voorzitter
Mevrouw Berès, ik ga u twee dingen zeggen. Ten eerste, het gaat om wetgevingsprocedures. Dat is de reden waarom wij zo te werk gaan. Ten tweede, het is nu 12.15 uur. Het debat over het verslag van mevrouw Lindeperg zal ongeveer veertig minuten in beslag nemen. Als wij er rond 12.40 uur aan beginnen, kan het om 13.15 uur worden afgerond. Dat stelt ons in staat nog tot 12.40 uur te stemmen. Wij hebben dus nog ruim een half uur om te stemmen en wij zullen proberen dat zo snel mogelijk te doen.
Aanbeveling (A4-0387/96) van de heer Wurtz, namens de Commissie ontwikkelingssamenwerking, inzake het besluit over het ontwerp voor een besluit van de Raad (COM(95)707-6075/96 - C4-0278/96-96/0023(AVC)) betreffende de sluiting van de overeenkomst tot wijziging van de vierde ACS-EGOvereenkomst van Lomé, ondertekend op 4 november 1995 op Mauritius
(Het Parlement neemt het besluit aan)

Casini, Carlo
Mevrouw de Voorzitter, op de agenda staan ook het verslag van mevrouw Zimmermann over de bescherming van minderjarigen en mijn verslag over de adoptie van minderjarigen ingeschreven. Mijns inziens zullen we vanmorgen niet meer over deze verslagen kunnen stemmen aangezien ze als voorlaatste en laatste verslag op de agenda staan. Naar mijn mening gaat het hier echter om belangrijke verslagen, die met name gepland waren in het kader van de vijftigste verjaardag van Unicef. Ik vraag dan ook dat de stemming wordt uitgesteld tot de vergaderperiode van januari, zodat alle collega's aanwezig kunnen zijn en het debat het gewicht en het belang heeft dat het verdient.

Zimmermann
Mevrouw de Voorzitter, ik vind het zeer te betreuren dat wij er nu niet aan toekomen om over dit verslag te stemmen. Het streven was immers, zowel van de parlementscommissie als ook van het Parlement, om juist op de 50e verjaardag van UNICEF over deze twee verslagen een uitspraak te hebben van het Europees Parlement. Dat was eigenlijk het uitgangspunt en ook de reden waarom zij nu op de agenda staan. Het is zeer te betreuren dat wij deze nu steeds verder uitstellen omdat er andere belangrijke punten zijn. Het was zeker belangrijk dat wij vanmorgen afscheid hebben genomen van de heer Hänsch, maar dat heeft wel tot gevolg dat verslagen, die eigenlijk een zeer belangrijke inbreng vormen in het beleid voor de burgers in Europa, vooral voor hen die zelf geen stem hebben, worden uitgesteld.
Ik moet eerlijk zeggen dat het me niet lekker zit als wij hierover pas in januari stemmen, omdat wij dan nog verder verwijderd zijn van de 50e verjaardag en het dan nog moeilijker zal zijn om de publieke opinie hiervoor te interesseren. Wij willen toch ook naar buiten brengen, waarover wij stemmen. Om die reden zou het mij liever zijn als wij deze week nog konden stemmen.

De Voorzitter
Ik heb de indruk dat wij tijd aan het verliezen zijn. Ik vraag mij af of de heer Casini heeft gehoord dat ik vanochtend duidelijk heb gezegd dat nog vandaag, en dus niet morgen, over alle verslagen zal worden gestemd. Over de verslagen waarover nu niet wordt gestemd, zullen wij vanavond om 18.00 uur stemmen. Ik verzoek u dus alles te laten zoals het is en de stemming voort te zetten.

Todini
Mevrouw de Voorzitter, mijns inziens zijn alle fracties het erover eens dat de verslagen van mevrouw Zimmermann en de heer Casini uiterst belangrijk zijn op dit ogenblik. Ik stel dan ook voor dat we deze twee verslagen vóór een aantal andere verslagen behandelen, als de Vergadering het hiermee eens kan zijn. Deze verslagen lijken mij heel belangrijk en wij kunnen niet dulden dat de bescherming en de adoptie van kinderen vanmiddag om 18.00 uur behandeld worden, wanneer er onvoldoende leden aanwezig zullen zijn voor zo'n belangrijke kwestie.

De Voorzitter
Mevrouw Todini, ik dank bij voorbaat alle leden die vanavond aanwezig zullen zijn om te stemmen over deze verslagen, die inderdaad zeer belangrijk zijn.

Lindholm
Ik heb geprobeerd het woord te krijgen voor wij over dit verslag gingen stemmen, maar dat kreeg ik niet. Het is namelijk zo dat het verslag van de heer Kerr er niet in het Zweeds is; slechts ongeveer 30 procent van de tekst is Zweeds. Hetzelfde geldt voor de amendementen. Het document van de Commissie is er ook niet in het Zweeds en daarom kan ik er niet over stemmen. Eigenlijk ben ik van mening dat wij überhaupt vandaag niet over het verslag moeten stemmen.

Andersson
Ik kan enkel zeggen dat ik het verslag hier in het Zweeds heb!

De Voorzitter
Er is dus een probleem met de distributie en niet met de vertaling, aangezien de tekst in het Zweeds bestaat. Afgezien daarvan ben ik er mij goed van bewust dat we ons in een moeilijke situatie bevinden. Ik heb zojuist over twee verslagen laten stemmen die in het Duits waren opgesteld. Was er werkelijk geen vertaling in het Zweeds beschikbaar geweest, dan had ik u gevraagd of u de stemming wenste uit te stellen. Aangezien dat echter niet het geval is, denk ik dat wij de stemming kunnen voortzetten.

Lindholm
Het is zo dat een gedeelte van de tekst in het Zweeds is gesteld, maar het grootste deel is niet in het Zweeds. Aangezien het een wetstekst is, zou men eigenlijk de hele tekst in het Zweeds moeten hebben. Volgens mijn partijgenoot Hautala is er hetzelfde probleem bij de Finse tekst. Maar de heer Andersson heeft het misschien ook in het Fins?

Andersson
Mevrouw de Voorzitter, ik moet mijn verontschuldigingen aanbieden aan mevrouw Lindholm. Zij heeft gelijk, een gedeelte van de tekst is in het Engels gesteld.

De Voorzitter
Waarde collega's, ik denk inderdaad dat dit onmogelijk is. We kunnen niet stemmen over een tekst die men onvoldoende begrijpt.

Ojala
Mevrouw de Voorzitter, dit probleem wordt veroorzaakt door het feit dat het verslag oorspronkelijk is opgesteld toen Finland en Zweden nog geen lid waren van de Europese Unie. Het oorspronkelijke verslag is uit 1994. Ik weet ook dat er geen volledige Finse versie van bestaat, maar wij zijn zeker bereid...

De Voorzitter
Ik wend mij tot de Vergadering: gaat zij ermee akkoord dat de stemming wordt uitgesteld tot alle vertalingen beschikbaar zijn?

Kerr
Mevrouw de Voorzitter, ik moet zeggen dat de geachte afgevaardigde gelijk heeft. Deze tekst werd in september 1994 opgesteld, toen Zweden nog geen lid van de Unie was. Het is jammer dat hij niet in het Zweeds bestaat. Ik wil niettemin opmerken dat de betrokken leden twee jaar nodig hebben gehad om daarachter te komen en dat ze daar niet nu pas in dit stadium van het debat achter hadden moeten komen. Dit is een uiterst belangrijk debat voor de toekomst van het sociale Europa en wij moeten de stemming nu voortzetten.

De Voorzitter
Ik wend mij dus tot de Vergadering en laat de beslissing aan haar wijsheid over. Wie is ervoor dat wij de stemming voortzetten ondanks de moeilijkheden waarvan wij, helaas, nu pas op de hoogte werden gebracht?
(Het Parlement besluit tot uitstel van de stemming)

De Voorzitter
De stemming wordt dus uitgesteld tot wij over alle vertalingen beschikken. Waarde collega's, ik denk dat dit een blijk van respect voor het pluralisme van deze Vergadering op taalgebied is. Persoonlijk vind ik dat wij voor de beste oplossing hebben gekozen, maar ik betreur wel dat men ons deze moeilijkheden niet eerder heeft gemeld. Als zich nog eens zo'n probleem voordoet, moet dat vóór de stemming ter griffie worden gemeld.

Falconer
Mevrouw de Voorzitter, het verheugt mij dat het Parlement deze beslissing heeft genomen, want u had hierdoor een vrij gevaarlijk precedent kunnen scheppen. Als het Parlement namelijk had besloten de stemming voort te zetten, dan had het de bepalingen van zijn eigen Reglement overtreden. Het document moet beschikbaar zijn in de talen van de aanwezige leden. Wij begeven ons op gevaarlijk terrein als u de meerderheid gebruikt om de standpunten van een minderheid te onderdrukken.

De Voorzitter
Waarde collega's, het was duidelijk dat het om een heel bijzondere situatie ging. Dit is een verslag dat werd opgesteld toen onze Zweedse vrienden nog geen lid van de Unie waren en er heeft zich een technisch probleem voorgedaan. Ik betreur uiteraard dat onze collega's dit niet vóór de stemming ter griffie hebben gemeld, want dat zou ons in staat hebben gesteld tijd te winnen.

Collins, Kenneth
Mevrouw de Voorzitter, u hebt een zeer belangwekkend beginsel naar voren geschoven, toen u zei dat het Parlement nooit mag stemmen over iets wat het niet begrijpt. Dat is een fascinerend beginsel. U kunt het misschien doorverwijzen naar de heer Fayot, voorzitter van de Commissie Reglement, onderzoek geloofsbrieven en immuniteiten, om te zien of hij er misschien iets aan kan doen.

van Velzen, Wim
Voorzitter, de vraag die ik aan u wil stellen is: wat gebeurt er met de stemmingen die hebben plaatsgevonden over dit verslag. Naar mijn mening hebben die stemmingen plaatsgevonden, dus blijft het resultaat gelden en gaan we de volgende keer door op het moment waar we nu gestopt zijn, maar dat is de vraag nu

De Voorzitter
Waarde collega's, geloof mij als ik zeg dat ik het ten zeerste betreur dat dit ons niet vóór de stemming werd meegedeeld. Zoals ik zoëven al heb gezegd, hebben wij er, ten eerste, tijd door verloren en zijn wij er, ten tweede, in een heel onaangename situatie door beland. Ik stel voor het besluit tot uitstel van de stemming dat de soevereine Vergadering met grote meerderheid van stemmen heeft genomen, voor het verslag in zijn geheel te laten gelden. Het zou niet erg zinvol zijn een onderbroken stemming voort te zetten. Ik denk dat de Vergadering als zij zojuist tot uitstel besloot, de bedoeling had de stemming over het hele verslag uit te stellen. Deze stemming zal plaatsvinden als alle vertalingen zijn gemaakt.

Pasty
Ik vraag dat er onmiddellijk wordt gestemd over de verslagen van mevrouw Zimmermann en de heer Casini. Het uitstel tot januari werd daarstraks verworpen. Ik vraag dat er nu meteen over deze verslagen wordt gestemd.
(Het Parlement verwerpt het verzoek)

Donnelly, Alan John
Mijnheer de Voorzitter, ik zou een beroep op het Parlement willen doen in verband met het verslag-de Brémond d'Ars, omdat dit een kwestie is waarover wij het grondig oneens zijn met de Commissie. Als de stemming vanavond plaatsvindt, levert zij misschien een niet overtuigende uitslag op. Er zullen misschien niet voldoende leden aanwezig zijn om een passend besluit hierover te nemen en wij hebben een duidelijke uitspraak voor de Commissie nodig. Ik zou u willen verzoeken de Vergadering te laten stemmen over de vraag of ze al dan niet over het verslag-de Brémond d'Ars wil stemmen, omdat dit een heel belangrijke kwestie voor de werknemers van de posterijen in de Europese Unie is.

De Voorzitter
Waarde collega's, ik moet zeggen dat ik niet meer weet waar ik het heb als ik u zo bezig hoor. U wekt bijna de indruk dat de vergaderperiode donderdag om 13.00 uur ophoudt. Als u dat zo beslist, laat iedereen dan maar zijn verantwoordelijkheid op zich nemen.

Muscardini
Mevrouw de Voorzitter, wij willen als afgevaardigden de vergadering van donderdag niet om 13.00 sluiten: wij willen alleen dat de Franse regering voor betere verbindingen tussen de lid-staten en Straatsburg zorgt. Daarover gaat het hier en daarover bestaat er een geschil. Het is zinloos dat heel belangrijke verslagen op minder belangrijke uren behandeld worden wanneer slechts weinig Parlementsleden aanwezig zijn terwijl andere belangrijke of nog belangrijker verslagen behandeld worden door de volledige Vergadering. Dit is een politiek maneuver!

Lindeperg
Mevrouw de Voorzitter, daarover wilde ik het net hebben. Wij moeten beraadslagen over dit verslag. Het is een institutioneel verslag waarover uit hoofde van artikel K.6 jaarlijks een debat moet worden gehouden. Het voorzitterschap van de Raad is aanwezig, het werd aan de hand van de agenda uitgenodigd om nu bij dit debat aanwezig te zijn. Wij hebben vorig jaar al een incident met dit debat gehad, omdat we ons niet aan onze agenda hadden gehouden. Ik zou gewoon willen dat wij ons dit jaar aan de agenda houden.

Alavanos
Samen met heel onze fractie stem ik - om de volgende redenen - tegen het ontwerp van algemene begroting voor 1997 en de desbetreffende resolutie.
Ten eerste, ondanks de schendingen van de mensenrechten in Turkije, de agressieve houding van het land tegenover Griekenland en zijn weigering tot de regeling van het Koerdische probleem en de kwestie Cyprus bij te dragen, was al in eerste lezing duidelijk dat de Unie groen licht zou geven voor de verlening van financiële middelen uit het programma MEDA aan Turkije.
Ten tweede, de begroting voor 1997 geeft blijk van een eenzijdige benadering en is vooral afgestemd op de invoering van de Europese eenheidsmunt, waarbij het zo ver is gekomen dat het Parlement de Commissievoorstellen voor de beknotting van de begroting steunt.
Ten derde, de begroting beperkt de middelen - en beleidsvormen - van de Structuurfondsen.
Ten vierde, ze keert de transeuropese netwerken de rug toe en staat - zodoende - haaks op de groeimogelijkheden die ze inhouden.

Deprez
Het verslag van de heer Brinkhorst over de ontwerp-begroting gaat uit van een aantal grondbeginselen waarmee ik uitdrukkelijk mijn instemming zou willen betuigen. De nulgroei voor de begroting lijkt mij een juist en wijs beginsel.
Juist, omdat het uiting geeft aan het streven van het Europees Parlement om de beginselen van begrotingsdiscipline die door het Verdrag van Maastricht met het oog op de totstandbrenging van de economische en monetaire unie aan de lid-staten worden opgelegd, ook aan de Unie op te leggen. Wijs, omdat uit een realistische analyse van de uitgaven die werkelijk zullen worden gedaan, blijkt dat er een aanzienlijke marge voor aanpassing /herziening bestaat.
Ten tweede heeft het Europees Parlement volgens mij terecht bepaalde amendementen hersteld die tot doel hebben de interne samenhang van de Unie te versterken: initiatieven voor jonge werklozen, versterking van het gelijke-kansenbeleid voor mannen en vrouwen, steun voor de eerbiediging van de mensenrechten, hulp voor vluchtelingen en ontheemden...
Met betrekking tot de toepassing van het MEDA-programma op Turkije heb ik voor het door de Begrotingscommissie voorgestelde amendement 279 gestemd. Het antwoord van de voorzitter van de Europese Commissie heeft mij er niet van overtuigd dat de Commissie voornemens is de resolutie van het Europees Parlement van 19 september jongstleden volledig, naar de letter en de geest, te respecteren.
Tenslotte verheugt het mij dat het Parlement amendement 45 betreffende de maatregelen tot bestrijding van geweld jegens kinderen, jongeren en vrouwen heeft aangenomen. De bescherming van kinderen en zwakken moet een prioriteit van de Unie zijn, omdat deze anders haar roeping zal missen die erin bestaat een brandpunt van beschaving te zijn.

Van Lancker
De rechterzijde in dit Parlement heeft toegegeven aan de politieke druk van onder meer de Europese Commissie, die ons met betrekking tot Turkije steeds met twee tongen heeft toegesproken. De meerderheid van dit Parlement wilde zijn engagement ten aanzien van de democratie en het respect van de mensenrechten in Turkije onderstrepen; daarom heb ook ik ervoor geijverd om de financiële middelen voor Turkije in MEDA in reserve te zetten.
De houding van de meeste EVP-leden (gelukkig zijn er ook daar verstandige parlementsleden) en van UPE is volslagen onbegrijpelijk en bekrompen, aangezien zowel voorzitter Santer als commissaris Van den Broek hebben laten blijken dat zij zich het recht voorbehouden om een andere mening met betrekking tot projecten in Turkije aan te houden dan het Parlement. De geest en de letter van de resolutie van 19 september 1996 zijn dan ook geenszins gewaarborgd.
Rechts in dit Parlement heeft de geloofwaardigheid van dit Parlement te grabbel gegooid en tegelijk onze sterke strategie voor de mensenrechten in Turkije aan diggelen gegooid.

Willockx
, schriftelijk . Bij de stemming in de begroting 1997 in tweede lezing, kom ik tot de conclusie dat er enkel en alleen sprake kan zijn van een efficiënte en bevredigende begrotingsprocedure indien voldaan wordt aan twee voorwaarden, met name: - ten eerste, een constructieve samenwerking resp. dialoog met de Raad. In onderhavige begrotingsprocedure hebben de twee deelgenoten van de begrotingsautoriteit vanaf het begin naast elkaar gewerkt en werd iedere dialoog herleid tot een steriele en bureaucratische aangelegenheid, zonder enige politieke waarde. ten tweede, politieke slagvaardigheid van alle politieke fracties in het Europees Parlement en de wil om eerder aangegane afspraken na te komen. Door toedoen van de tweede grootste fractie is het EP er niet in geslaagd om over de fractiegrenzen heen zijn politieke prioriteiten hard te maken.
Hoe dan ook, aan geen enkele van beide voornoemde voorwaarden is thans voldaan. Het resultaat hiervan is dat we vandaag: - er enkel en alleen in slagen om de kleinste gemene deler te redden; - we een staaltje van totale ondoorzichtigheid geven aan de publieke opinie; - we in de relatie met de Raad een totale nederlaag lijden.
Verslag-Fabra Vallés (A4-0403/96)
Ahlqvist, Andersson, Hulthén, Lööw, Theorin en Waidelich
Wij zijn zeer blij met de herziening van de vergoedingen van parlementariërs, waarmee de speciale werkgroep die door het Europees Parlement is ingesteld nu een begin heeft gemaakt. Wij hebben eerder aan het Presidium van het Europees Parlement een voorstel overhandigd om een reiskaart voor leden in te stellen. Dat voorstel vormt nu de basis van de herziening door de werkgroep, tezamen met de ideeën die Klaus Hänsch eerder heeft gepresenteerd.
Wij proberen nu binnen het systeem te werken aan reële, allesomvattende oplossingen. Wij geven de voorkeur aan constructieve oplossingen die de steun van de meerderheid van het Europees Parlement kunnen krijgen boven losstaande en onuitgewerkte voorstellen.
Verslag-Eisma (A4-0395/96)
Díez de Rivera Icaza
Eerst en vooral wil ik de heer Eisma feliciteren met zijn werk, evenals de Commissie, omdat zij richtlijn 76/160 aanpast overeenkomstig de bepalingen van het vijfde actieprogramma voor het milieu.
Zeeën, meren, rivieren of het toerisme hebben een grensoverschrijdend karakter, ook al verliezen de Raad en de Commissie dit aspect vaak uit het oog, vooral wanneer het gaat om het toerisme en de kwaliteit van het zwemwater, die in dit verband prioritair is.
Ik wil het vooral hebben over de amendementen inzake de beoordeling van de vervuiling of het gevaar van bepaalde watersporten. Waar ik woon, loopt men in het toeristische seizoen het gevaar een been, een hand of een arm kwijt te raken door de zogenaamde jetski's of de waterskiërs, die zich helemaal niet houden aan het aantal meters dat zij uit de kust moeten blijven. De pleziervaartuigen en de jachten controleren de kwaliteit van de gebruikte brandstof of de emissies van fecaliën niet. Dit alles vormt een gevaar voor de gezondheid van de arme zwemmers en de plaatselijke bevolking, die de rest van het jaar zorg draagt voor deze plaatsen, die onder de voorliggende richtlijn vallen.
Wij kampen met lawaai, gevaar, vuilnis, olie, plastiek, afval en stank omdat vele toeristen hun zorg voor het milieu helaas in eigen land achterlaten wanneer ze met vakantie zijn.
Ik juich dan ook de amendementen toe, behalve deze betreffende de blauwe wimpel, die hier niet op hun plaats zijn. Met dit voorbehoud zal ik vóór het verslag stemmen.

Ford
Ik zal voor het verslag-Eisma over een richtlijn van de Raad betreffende de kwaliteit van zwemwater stemmen. Dit verslag doet drie dingen. Ten eerste, het verruimt de definitie van zwemwater tot alle wateren die voor recreatiedoeleinden worden gebruikt. Ten tweede, het zorgt ervoor dat de voorschriften rechtstreeks betrekking hebben op gevaren voor de gezondheid en legt aldus een direct verband tussen veiligheid en verontreinigingsniveau. Ten derde, het zal zodoende een nieuw potentieel van veilig water voor de toeristische industrie in heel Europa creëren. Hierdoor zullen de potentiële economische voordelen de implementatiekosten, zelfs op basis van de fantasierijke cijfers van OFWAT, verre kunnen overtreffen. Dit verslag biedt een gelegenheid tot investeringen en mag niet als een bron van nieuwe financiële lasten worden gezien.
Een van de voornaamste redenen waarom dit verslag met veel weerklank zal worden aangenomen, is dat verenigingen zoals Surfers against Sewage zoveel inspanningen hebben gedaan om aan te tonen dat de huidige richtlijn en de lakse tenuitvoerlegging daarvan door de Britse regering het VK honderden miljoenen pond in de gezondheidszorg, aan sociale kosten en aan produktieverlies hebben gekost. Ik dank deze verenigingen voor hun inspanningen.
Verslag-K. Collins (A4-0394/96)
Apolinário
Ik verklaar dat de Portugese socialisten in het Europees Parlement voor amendement nr. 13 hebben gestemd, waarin wordt verzocht om de toevoeging van een nieuwe doelstelling 7 aan de Structuurfondsen voor co-financiering en financiële bijstand voor de vervanging van leidingen en netwerken, een onontbeerlijk proces voor de vermindering van het loodgehalte in het drinkwater, waarvan de totale kosten heel hoog zijn: een communautair begrotingsjaar op Europees vlak, 200 miljard escudos in het geval van Portugal.
Dit amendement is door de plenaire vergadering verworpen (189 stemmen tegen en 179 stemmen voor) met de unanieme tegenstem van de afgevaardigden van de Europese Volkspartij, een feit dat wij wel moeten onderstrepen.
In het kader van de voorbereidende werkzaamheden van deze richtlijn kijken wij nu uit naar het initiatief van de Europese Commissie en het debat in de Raad, waardoor deze ongerijmdheid kan worden rechtgezet.

Bernardini
Mijnheer de Voorzitter, sinds de aanneming van de laatste richtlijn betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water zijn er al zestien jaar verstreken.
In de ons voorgelegde ontwerp-richtlijn wordt er rekening gehouden met de veranderingen die zich ondertussen, zowel op technisch als op wetenschappelijk vlak, hebben voorgedaan.
Voorts ben ik verontrust door de trieste vaststelling van het Europees Milieuagentschap in verband met de toename van nitraten in ruim 60 % van de rivieren, het bederf van de watervoerende lagen, de toename van de hoeveelheid pesticiden in het water...
Betekent dit dat de eerste richtlijn ondoeltreffend was? Het antwoord op deze vraag is niet moeilijk, als men ervan uitgaat dat de lid-staten ze in hun nationale wetgeving hebben omgezet.
Ten slotte sluit ik mij wat loden leidingen betreft aan bij mijn Franse socialistische collega's die om de invoering van een aanpassingsperiode verzoeken.

Darras en Carlotti
Richtlijn 80/778/EEG betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water was de eerste richtlijn waarin een reeks kwaliteitseisen voor drinkwater in de hele Gemeenschap werden vastgesteld. Gelet op de sindsdien gemaakte technologische en wetenschappelijke vooruitgang en overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad te Brussel in december 1993 was deze richtlijn aan herziening toe. Vandaar onze discussie en onze stemming van vandaag.
Ofschoon wij volledig instemmen met de doelstelling van de rapporteur, te weten waarborging van een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en, bijgevolg, voorziening van drinkwater van goede kwaliteit, kunnen wij sommige door de heer Collins en de milieucommissie ingediende amendementen niet aanvaarden. Het gaat hoofdzakelijk om de amendementen 46 en 47 (bijlage I, deel B, opmerking 3).
Als wij ons moeten houden aan de aanbevelingen van de WGO inzake de kwaliteit van water en dus als doelstelling 25 ìg/l maximale loodconcentratie in drinkwater moeten nastreven, is het, met name gezien de financiële consequenties die dit meebrengt, onaanvaardbaar dat men de aanpassingsperiode wil inkorten. (De door de Commissie voorgestelde 15 jaar zijn aanvaardbaar)
De Commissie verklaart dat de enige methode om tot 10 ìg lood per liter te komen, erin bestaat alle lood uit de distributieleidingen en het sanitair in woningen te verwijderen. Tussen 75 % en 95 % van de uitgaven die daarvoor moeten worden gedaan, zullen betrekking hebben op de vervanging van leidingen in woningen en dus ten laste van de eigenaars vallen. De rest zal ten laste van de overheid en de waterdistributiebedrijven, dus uiteindelijk ook de consumenten, vallen. Het spreekt vanzelf dat deze voorschriften, mochten zij worden toegepast, onvermijdelijk tot een stijging van de waterprijs zouden leiden. In het geval van Frankrijk zou deze prijsstijging uiteraard in het nadeel van de lagere overheden uitvallen, die al op de rand van de financiële afgrond staan.
Anderzijds is momenteel nog niet bewezen dat de nieuwe materialen (PVC) die worden voorgesteld om loden leidingen te vervangen, volkomen betrouwbaar zijn. Er moeten grondiger wetenschappelijke - en met name toxicologische - studies worden verricht als wij willen voorkomen dat we het hele systeem over tien jaar opnieuw moeten vervangen, en wel ten koste van de Europese belastingbetalers en hun gezondheid.

Díez de Rivera Icaza
Het is een schande dat geen enkele lid-staat de gevraagde gegevens over de inbreuken op de voorliggende richtlijn verstrekt heeft, terwijl het hier toch gaat om de kwaliteit van het voor menselijke consumptie bestemde water.
De toestand van de kwaliteit van het drinkwater in de Unie valt dan ook ongetwijfeld moeilijk te beoordelen, hoewel de lid-staten de levensbelangrijke en onontkoombare plicht hebben de burger gezond drinkwater te leveren.
Tijdens de vorige zittingsperiode heb ik ook al een amendement ingediend, dat overigens is aangenomen, om loden leidingen te vervangen met steun van het financiële instrument LIFE. Ik steun dan ook amendement 13, dat gezien de enorme kostprijs van deze situatie vraagt dat een nieuwe doelstelling nr. 7 wordt toegevoegd aan de structuurfondsen.
Tenslotte moeten alle nodige maatregelen getroffen worden om te waarborgen dat het voor consumptie bestemde water geen bestrijdingsmiddelen bevat.
Ik besluit zoals ik ook al besloot tijdens het debat in de parlementaire commissie: laten we water a.u.b. niet als handelswaar beschouwen, het is veel meer dan dat. Laten wij het alvast een hulpbron noemen, als wij het debat in het klassieke Griekenland over water als één van de elementen die leven geven, willen negeren. Ik heb uiteraard vóór gestemd.

Grossetête
Mijnheer de Voorzitter, ik betreur ten zeerste dat het verslag over het voorstel voor een richtlijn betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water in deze bewoordingen is aangenomen.
Er zijn enkele heel belangrijke punten waarop ik dieper wil ingaan. Allereerst de lood- en koperkwestie. Iedereen weet dat de situatie op dat gebied van lid-staat tot lid-staat zeer verschillend is en ik beklemtoon dat er absoluut rekening moet worden gehouden met deze verscheidenheid.
Vervolgens geeft de Commissie blijk van een groot gebrek aan consequentie door een tekst voor te stellen waarin zij enerzijds een zeer lage parameterwaarde en anderzijds een zeer lange termijn om zich aan die waarde aan te passen voorschrijft. De gekozen waarde is alarmerend, maar de termijn voor de uitvoering is laks. Een dergelijke boodschap kan op het gebied van de volksgezondheid niet ernstig overkomen.
Ik betreur bovendien dat er onvoldoende rekening is gehouden met de financiële gevolgen van dit voorstel. Om aan deze door de Commissie voorgestelde waarde te voldoen, zullen de lid-staten die een waterdistributienet met loden leidingen hebben, een enorme financiële inspanning moeten doen, terwijl men momenteel nog niet weet welk vervangingsmateriaal op lange termijn het best zal zijn voor de gezondheid. In verband met de plasticsoorten die het meest worden gebruikt, stelt men zich ernstige vragen en met name de vraag of ze niet de oorzaak zijn van endocriene stoornissen.
Om al deze redenen lijkt het verstandiger etappegewijs te werk te gaan. Ik betreur dus ten zeerste dat het amendement tot invoering van een periode van vijf jaar waarna de lid-staten voor lood een parameterwaarde van 25 ìg per liter drinkwater dienden te respecteren, niet is aanvaard.
Logischerwijze zou de Commissie wetenschappelijke en met name toxicologische studies moeten laten verrichten, waaraan het nu ontbreekt, om de gekozen parameterwaarde na deze periode van vijf jaar te herzien.

Valverde López
Ik wil het vooral hebben over het verslag inzake de kwaliteit van het drinkwater en wil eerst en vooral de heer Collins feliciteren met het geleverde werk.
Wij moeten echter kritisch staan tegenover het werk dat ons Parlement geleverd heeft. Het is niet logisch dat de terzake bevoegde commissie 50 amendementen indient en dat in de plenaire vergadering nog eens 100 amendementen worden ingediend. Dit bemoeilijkt ten zeerste het werk van de plenaire vergadering en het vormt een gevaar voor het eindresultaat van deze stemming. Men had zich moeten concentreren op enkele fundamentele amendementen die duidelijk de politieke richting aangaven die dit Parlement wil inslaan.
We mogen ook niet vergeten dat het hier slechts om een herziening van de bestaande richtlijn gaat.
De voorstellen van de Commissie hadden veel preciezer en beter gedocumenteerd moeten zijn vanuit technisch en juridisch oogpunt. Zij heeft jaren gehad om met de medewerking van talrijke werkgroepen een degelijke tekst op te stellen. Dat is echter niet gebeurd. Wij moeten ons dan ook afvragen over welke interne controle de Commissie beschikt voor de evaluatie van haar werkzaamheden.-Omdat heel wat definities ontbraken, hebben de leden van het Europees Parlement honderden formules uitgeprobeerd om deze leemte te vullen en dit heeft de coördinatie uiteraard ten zeerste bemoeilijkt. Wij hebben zelf ook niet al te veel discipline betoond en hebben blijk gegeven van veel verbeelding en goede wil.-Wij moeten de burgers waarborgen bieden dat de Europese Unie hun gezondheid beschermt.-In verband met de verschillende materialen, die gebruikt kunnen worden voor leidingen, is geen enkele vorm van paniekzaaierij gerechtvaardigd. Men kan risico's nooit volledig uitschakelen, het leven is één groot risico. Wij hebben echter wel de plicht maatregelen te nemen voor een geleidelijke verbetering. Dat is met name wat wij betrachten met de amendementen die wij als leden van de Fractie van de Europese Volkspartij hebben ingediend inzake de parameters voor koper en lood. In verband met koper bevestigt een aantal recente wetenschappelijke werken dat dit materiaal geen gevaren inhoudt voor de gezondheid en dat het veralgemeende gebruik op plaatselijk vlak alleen gecontroleerd moet worden wanneer de waterkwaliteit niet goed is en het water een slechte ph en een hoog zoutgehalte heeft.-In verband met het zwemwater moeten wij onze burgers en de miljoenen toeristen, die onze landen bezoeken, verzekeren dat de kwaliteit van de stranden en andere zwemwaters in Europa uitstekend is en dat deze kwaliteit gewaarborgd wordt door een strenge en doeltreffende communautaire wetgeving, die in al onze dorpen en steden strikt wordt toegepast.- Verslag-Wurtz (A4-0387/96)
Girão Pereira
De meeste ACS-landen die de Overeenkomst van Lomé hebben ondertekend zijn landen waar de Europeanen gedurende decennia of eeuwen aanwezig waren. Deze Overeenkomst is het instrument van de toenadering en de Europese aanwezigheid in deze zones van de wereld. Op een ogenblik dat het einde van de geldigheid van dit instrument nadert, lijkt het mij dat een begin moet worden gemaakt met het grote debat over de ontwikkelingssamenwerking na het jaar 2000.
Het zou onaanvaardbaar zijn dat Europa uitsluitend in naam van onmiddellijke economische belangen de betrekkingen met de grote markten uit het Oosten en Latijns-Amerika zou bevoorrechten en de landen uit Afrika of de kleine naties uit de Stille Oceaan zou vergeten, waar de levensomstandigheden vaak van jaar tot jaar verslechteren.
De Overeenkomst van Lomé moet worden voortgezet om een dialoog te behouden tussen Noord en Zuid, tussen rijke en arme landen.
Ik geloof dat dit de juiste manier is om de eerbiediging van de mensenrechten in de wereld te bevorderen.
Verslag-Christodoulou (A4-0353/96)
Ahlqvist en Wibe
Het is enorm belangrijk dat de Europese landen die lid van de Europese Unie wensen te worden, dat ook mogen worden als zij hiertoe een democratisch besluit nemen. Volgens mij moet ook aan Rusland, Wit-Rusland, Oekraïne en Moldavië een plaats in de EU gegund worden als zij lid willen worden.
Daarentegen moeten de Europese landen die geen lid willen zijn van de EU, bij de verdere Europese samenwerking niet stiefmoederlijk of vijandig worden behandeld.
Om de uitbreiding van de EU naar het Oosten te verwezenlijken moeten er echter een grotere flexibiliteit en lange aanpassingsperioden aan de nieuwe lid-staten worden gegund. Er moeten o.a. op het gebied van het vrij verkeer op de interne markt, uitzonderingen toegestaan worden. Het is belangrijk dat de landen die het lidmaatschap aanvragen zo snel mogelijk het formele lidmaatschap krijgen. De praktische problemen in verband met de uitbreiding kunnen dan op termijn opgelost worden. Maar om een tweedeling binnen Europa te vermijden, is het belangrijk dat geen enkel land dat lid wil worden, wordt afgewezen.
Ik wil er ook op wijzen dat er ook een snelle hervorming van het landbouwbeleid en een wijziging van het regionale structuurfondsenbeleid moeten komen. Mijn belangrijkste voorstel is (zoals gewoonlijk) dat het gemeenschappelijke landbouwbeleid en het regionaal beleid weer naar het nationale niveau worden overgeheveld.

Berès
De LMOE zijn geschikte landen om zo spoedig mogelijk tot de Europese Unie toe te treden. De zuiver budgettaire benadering waarvan in dit stadium wordt uitgegaan, leidt er evenwel toe dat men geen oog heeft voor de voorwaarden die vooraf moeten worden vervuld, hoewel die van wezenlijk belang zijn. De Europese Unie moet zelf goed functioneren, wil ze nieuwe lid-staten kunnen opnemen zonder te ontaarden in een gewone vrijhandelszone, een gewone markt waarin, in weerwil van het Europese politieke en sociale model, in het ergste geval alleen het geld en in het beste geval alleen de economie telt.
De uitbreiding moet in de eerste plaats worden gewenst om de samenhang van de groep rond gemeenschappelijke democratische waarden te versterken, en niet om alleen maar een alsmaar grotere en alsmaar liberalere economische unie tot stand te brengen. De uitbreiding mag niet uitsluitend worden gezien als de overgang van de kandidaat-landen naar de markteconomie.
Een andere voorafgaande voorwaarde is de verdieping van de Europese instellingen. De integratie van de LMOE in de EU hangt niet alleen af van het succes van de hervormingen waartoe deze landen zelf overgaan, maar ook - en misschien vooral - van het vermogen van de Vijftien om de instellingen op de IGC te hervormen. De signalen die ons aan de vooravond van de Europese Raad te Dublin bereiken, zijn niet bemoedigend. Sommige lid-staten lijken te vergeten dat de uitbreiding, omdat zij dat wensten, in een vast tijdschema werd gegoten. Nu worden de institutionele kwesties echter naar het einde van de onderhandelingen verschoven. Waartoe dient de IGC in deze omstandigheden? Is dit wel de juiste aanpak?
Ten slotte blijkt uit onze ervaring met vorige uitbreidingen dat een uitbreiding, wil ze succesvol zijn, op economisch gebied, indien nodig, aan een lange overgangsperiode moet worden gekoppeld. Deze voorzorgen zijn des te noodzakelijker, omdat het acquis communautaire nu veel zwaarder is dan aan de vooravond van de vorige uitbreidingen.
De Europese Unie is vandaag niet in staat om ja te zeggen tegen de kandidaat-landen, en dat is helaas niet alleen om zuiver budgettaire redenen zo. Er moet dringend werk worden gemaakt van de voorafgaande voorwaarden. Dit is een historische verantwoordelijkheid die op onze schouders rust.

Cushnahan
Als enthousiast voorstander van de uitbreiding van de EU naar het oosten toe, vind ik het aanstootgevend dat dit debat in de eerste plaats op de kosten wordt toegespitst. Als dit in het verleden ook onze eerste zorg was geweest, waren landen als Ierland, Griekenland, Spanje en Portugal destijds misschien ook niet toegelaten.
Deze landen hebben veel baat gevonden bij hun lidmaatschap van de EU. Het geld dat ze hebben ontvangen, is hun goed van pas gekomen om hun economie en infrastructuur te verbeteren. Maar wij moeten ook zeggen dat ze de EU in ruil daarvoor veel hebben gegeven. Ze hebben allemaal offers gebracht en aanzienlijke bijdragen geleverd om het Europese integratieproces vooruit te helpen. Een debat over uitbreiding mag echter niet uitsluitend om geld draaien. Het moet over filosofie, verantwoordelijkheid en, bovenal, een visie op de uiteindelijke vorm van het Europese bouwwerk gaan.
De landen van Midden- en Oost-Europa zijn aankomende democratieën. Wij moeten ze helpen de volledige overgang te maken. En als onze Europese droom ook inhoudt dat wij in Europa vrede en verzoening willen brengen, dan kunnen wij dat het best verwezenlijken door een uitbreiding oostwaarts, waardoor wij een einde maken aan het erfgoed van de koude oorlog en tegelijkertijd een groter Europa tot stand brengen dat vanuit een innerlijke harmonie aan de totstandkoming van een vreedzame wereldorde kan bijdragen.

Eriksson en Sjöstedt
Het verslag van de heer Christodoulou houdt duidelijke formuleringen in over de realistische mogelijkheden van de uitbreiding, iets wat tot nu toe in de debatten over de gevolgen van de uitbreiding naar het Oosten ontbrak. Een uitbreiding is niet mogelijk zonder dat de EU haar landbouw- en structuurfondsenbeleid hervormt. Op de oude voet verder gaan is om meerdere redenen onmogelijk, enerzijds vanwege de onwil om de lidmaatschapsbijdrage te verhogen, anderzijds vanwege het werk dat wordt verricht en zal worden verricht tijdens de WTO-onderhandelingen.
De zwakke plekken van het verslag zijn de strenge eisen met betrekking tot kapitalistische en neo-liberale aanpassing. De Unie moet niet eenzijdig aanpassing eisen van het economische en sociale beleid van de kandidaat-landen. De Unie heeft ook de verantwoordelijkheid om te aanvaarden dat landen een keuzevrijheid hebben met betrekking tot hun samenlevingsmodel. Wat de Unie daarentegen wel duidelijk moet maken, is dat de kandidaat-landen de democratische beginselen en rechten moeten eerbiedigen.

Lindqvist
Het verslag geeft de problemen van de uitbreiding weer. De eisen inzake aanpassing aan de EMU en privatisering zijn veel te algemeen. De analyse van financiële en andere problemen die er zullen ontstaan met de GLB, het gemeenschappelijke landbouwbeleid, en de structuurfondsen is echter uitstekend. In het verslag wordt vastgesteld dat het niet mogelijk is een uitbreiding te financieren zonder verlaging van de landbouw- en regionale steun die op het ogenblik aan Zweden en andere landen van de EU wordt gegeven. Dat is belangrijke informatie voor zowel de kandidaat-landen als de huidige leden, die in het debat over de uitbreiding veel te weinig aan bod komt. Dit heeft ertoe geleid dat ik vóór het verslag heb gestemd.

Schroedter
Allereerst moet ik duidelijk stellen dat er in onze fractie ernstige twijfel heeft bestaan over de vraag of wij voor dit verslag zouden moeten stemmen. Het verslag wordt gekenmerkt door angst van de landen in het zuiden die in de uitbreiding naar het oosten een bedreiging zien voor het behoud van de sociale en economische samenhang van de EU.
Helaas is het zo dat de voorwaarden waaronder de uitbreiding naar het oosten moet plaatsvinden, een gerechtvaardigde basis geeft aan deze angst. Het primaat van de Economische en Monetaire Unie en het ondergeschikt maken van alle politieke taken en doelstellingen aan de zogenaamde economische noodzaak ondermijnen echter niet pas nu en niet alleen wegens de uitbreiding naar het oosten één van de belangrijkste politieke doelstellingen van de EU, namelijk het principe van de economische en sociale samenhang.
De rapporteur staat daarbij sterk onder invloed van getallen, balansen en kostenramingen en gaat voorbij aan de unieke kans die een uitbreiding naar het oosten biedt in het licht van de geschiedenis en een vredesbeleid. Daar zit uiteraard ook de wil achter om deze uitbreiding op de lange baan te schuiven, en daarmee komt hij ook tegemoet aan de regeringen van die lid-staten die niet bereid zijn, de sociale gevolgen van de uitbreiding van de interne markt te beperken en mede te dragen.
Ik geloof dat het nog niet te laat is voor een fundamentele hervorming van de structuurfondsen naar meer flexibiliteit en efficiëntie om te zorgen dat ook de nieuwe lid-staten deel hebben aan het principe van de sociale en economische samenhang en op deze wijze de politieke voordelen van een pan-Europese Unie effectief te doen worden.

Wolf
Het scheppen van een pan-Europese orde die vrede en duurzame ontwikkeling voor alle mensen in dit werelddeel garandeert, is de belangrijkste uitdaging waarvoor de Europese politiek staat, en dat niet pas sinds het uiteenvallen van de "reaal-socialistische" systemen in Midden- en Oost-Europa. Het mislukken van de perestrojka, waarvoor ook de Europese politiek verantwoordelijk is, moet echter evenzeer aanleiding zijn tot het opmaken van de balans met de bereidheid tot zelfkritiek, als het uiteenspatten van de neoliberale illusies uit de tijd van de omwenteling, zoals die bijvoorbeeld ten grondslag lagen aan de Bonner Verklaring van de CVSE van april 1990. Vernietiging van bestaande structuren van het economisch bestel, het openen van markten en directe buitenlandse investeringen zijn nu eenmaal geen koninklijke weg gebleken naar productiviteit, welvaart en toekomstgerichtheid. De Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties heeft onlangs gewaarschuwd tegen dergelijke illusies met betrekking tot de uitbreiding van de EU naar het oosten. In deze situatie gaat echter de oproep tot nuchterheid van de heer Christodoulou in de verkeerde richting respectievelijk niet ver genoeg. Het belangrijkste probleem betreft immers niet de gevolgen voor de huidige Unie, maar de gevolgen voor de kandidaat-landen (en de indirecte gevolgen op de betrekkingen met andere buurlanden, die geen kandidaat zijn voor toetreding tot de EU). Dit geldt zowel voor de oostelijke als voor de zuidelijke richting. Wanneer het verslag van de heer Christodoulou de aanzet is om hierover opnieuw na te denken, dan is dat goed. Maar het is niet goed, als de EU zich hiermee op zichzelf zou terugtrekken.

Samenwerking op het gebied van justitie en
binnenlandse zaken
De Voorzitter
Aan de orde is het jaarlijks debat op basis van de mondelinge vragen die mevrouw Lindeperg, namens de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken, aan de Raad (B4-1227/96-0-0217/96) en aan de Commissie (B4-1228/96-0-0218/96) heeft gesteld over de vooruitgang die is geboekt ter zake van de samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken (Titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie).

Lindeperg
Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, mevrouw de commissaris, waarde collega's, dit derde jaarlijks debat over de werking van de derde pijler is uiterst belangrijk en ik vind het, terloops gezegd, dan ook jammer dat we dit debat in deze omstandigheden moeten houden.
De derde pijler staat nu op zijn poten en als hij slecht werkt, kan dat niet meer aan de inwerkperiode worden geweten. Anderzijds vindt deze discussie plaats op enkele dagen van een heel belangrijke vervaldag voor de IGC. Wij kunnen dit jaar een positievere balans opmaken wat betreft het aantal genomen besluiten en gebruikte juridische instrumenten. Belangrijke vraagstukken werden geregeld, zij het niet altijd op de door ons gewenste wijze.
Ik denk dan met name aan de bevoegdheid van het Hof van Justitie voor drie overeenkomsten, waaronder die over Europol: de overeenkomst "uitlevering" , het gemeenschappelijk optreden "racisme en vreemdelingenhaat" , alsook de optredens ter bestrijding van de drugshandel, de mensenhandel en de seksuele uitbuiting van kinderen.
Uit deze vaststelling blijkt duidelijk dat Titel VI mogelijkheden inhield die nog niet allemaal waren onderzocht - wat wij de vorige jaren al hebben gezegd - en dat er, als men er maar de politieke wil voor heeft, binnen de bestaande institutionele structuren mogelijkheden te vinden zijn die men zich te nutte kan maken en dat de betrokken voorzitterschappen deze politieke wil ook hadden.
Als parlementslid dat ermee is belast deze problemen te volgen, kan ik getuigen dat mijn vragen om inlichtingen en afspraken een gunstig onthaal te beurt zijn gevallen en ik wil heel in het bijzonder het Italiaanse voorzitterschap danken voor de bereidwilligheid waarmee het mij alle documenten heeft bezorgd die ik voor mijn werkzaamheden nodig had. Hierdoor wordt mijn pessimisme aangaande de totale balans van Titel VI echter alleen maar groter, omdat de goede wil van de voorzitterschappen duidelijk niet in het geding is. Dit betekent dat het falen dat wij op dit gebied vaststellen en aan de kaak blijven stellen, verband houdt met de structuur zelf van de derde pijler.
Ik breng even de belangrijkste problemen in herinnering. Ten eerste, het gebrek aan duidelijke beleidsdoelstellingen. Het werkprogramma kan die doelstellingen niet vervangen, want is slechts een zonder raadpleging van het Parlement opgestelde lijst van werkzaamheden waarin geen enkele prioriteit wordt aangegeven. De belangwekkende doelstelling van het Spaanse voorzitterschap van vorig jaar om de richting van een Europese justitiële ruimte uit te gaan, is met een sisser afgelopen.
Ten tweede, het eenstemmigheidsbeginsel heeft ook dit jaar weer de gebruikelijke ravage aangericht, aangezien het Verenigd Koninkrijk, om redenen die niets te maken hadden met de derde pijler, alle besluiten van de Raad van juni jongstleden heeft geblokkeerd. Afgezien van het feit dat die besluiten uiteindelijk toch werden aangenomen, is het gevaarlijk en onaanvaardbaar dat de lid-staten deze mogelijkheid tot chantage wordt geboden. Ook in gevallen waarin er minder brutaal gebruik van wordt gemaakt, heeft dit beginsel rampzalige gevolgen.
De besluiten die uiteindelijk worden genomen, nadat zij eerst door de draaizeef van de eisen en de weigeringen van alle lid-staten zijn gegaan, zijn minimalistisch en hebben vaak veel meer weg van een stand van de gemeenschappelijke gebruiken en voorschriften dan van dynamische en positieve stappen in de richting van een gemeenschappelijk wetgevend apparaat dat de mensenrechten respecteert.
Ten derde, de overeenkomsten van artikel K.3 zijn ontmoedigend log. Je vraagt je af wanneer de dit jaar aangenomen overeenkomst "uitlevering" in werking zal treden, als je ziet dat die van Dublin nog altijd niet wordt toegepast.
Ten vierde, waartoe de betwistbare en dubbelzinnige verdeling van bevoegdheden tussen de eerste en de derde pijler kan leiden, hebben we dit jaar weer gezien, toen het voorzitterschap het initiatief nam een gemeenschappelijk optreden inzake het vrije verkeer voor te stellen terwijl het Parlement bezig was de drie voorstellen-Monti in het kader van de eerste pijler te bestuderen.
Ten vijfde, het democratisch deficit, dat de vorige jaren al overvloedig aan de kaak werd gesteld, is duidelijk niet aangevuld: gebrek aan transparantie, ook al is er wat betreft de bekendmaking van besluiten inzake asiel en immigratie vooruitgang geboekt; projecten die achter gesloten deuren door werkgroepen van nationale ambtenaren, zonder controlerecht voor het Europees Parlement of de nationale parlementen, worden uitgewerkt; geen raadpleging van het Europees Parlement over toch heel belangrijke onderwerpen en een onveranderlijk zeer restrictieve interpretatie van artikel K.6. Wij kunnen in dit verband alleen maar betreuren dat de voorzitter van het K.4-comité heeft geweigerd in te gaan op de uitnodiging van de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken na de Top te Dublin.
Mijn laatste opmerking is tot de Commissie gericht, maar heeft vooral te maken met de werking van de derde pijler. De Commissie heeft slechts op bepaalde gebieden het recht van initiatief, dat dan niet eens exclusief is. Dit juridische probleem vormt samen met het personeelsgebrek ongetwijfeld een gedeeltelijke verklaring voor de weinig opvallende rol van de Commissie. Van de voornaamste initiatieven die vorig jaar door mevrouw Gradin waren aangekondigd, hebben wij nog niets gezien. Ik denk bijvoorbeeld aan het initiatief inzake de hergroepering van de bepalingen betreffende immigratie, asiel of tijdelijke bescherming. Het is dus duidelijk de institutionele structuur van de derde pijler die tijdens de IGC moet worden gewijzigd.
Wij herinneren aan de wensen die het Parlement ter zake in 1996 heeft geuit. Wij spreken onze waardering uit voor het werk van het Ierse voorzitterschap en de wil van dit voorzitterschap om een deel van de derde pijler te communautariseren. Ondanks deze inspanningen lijkt het document tot voorbereiding van de Europese Raad de weg te effenen om op een aantal punten terug te krabbelen. Het probleem van de democratische controle wordt er slechts terloops in behandeld en het voorbehoud dat sommige lid-staten al hebben gemaakt, voorspelt weinig goeds. Deze lid-staten gaan, in naam van de verdediging van een denkbeeldige nationale soevereiniteit, nog maar eens de hefboom van de unanimiteit hanteren om ervoor te zorgen dat, als er beslissingen moeten worden genomen, de berg een muis baart.
Mocht dat gebeuren, mevrouw de Voorzitter, dan is het gevaar groot dat ons jaarlijks debat over de vooruitgang op het gebied van justitie en binnenlandse zaken in de toekomst zal ontaarden in een rituele klaagzang die de Europese burger in zijn dagelijks bestaan niets concreets oplevert op een gebied dat hem toch van zeer nabij raakt.

Owen
Mevrouw de Voorzitter, het verheugt mij dat ik, zoals twee van mijn voorgangers, werd uitgenodigd tot het debat dat het Europees Parlement telkenjare uit hoofde van artikel K.6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie dient te houden over de vooruitgang die bij de tenuitvoerlegging van de samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken is geboekt.
Zoals het Italiaanse voorzitterschap vóór ons, hebben wij van het Ierse voorzitterschap veel belang gehecht - en dat doen wij nog altijd - aan de betrekkingen met het Europees Parlement. Wij juichen het toe dat in de ontwerpresolutie die mevrouw Lindeperg namens de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken heeft opgesteld, wordt erkend dat het voorzitterschap in 1996 heeft samengewerkt met het Parlement en dat het advies van het Parlement in verschillende gevallen werd ingewonnen.
Voorts juich ik de vaststelling van het Europees Parlement toe dat er in 1996 vooruitgang is geboekt in de richting van de besluitvormingsprocedures waarin artikel K.3 voorziet en dat er ook vorderingen zijn gemaakt op het gebied van de samenwerking met de VS, de LMOE, de Middellandse-Zeelanden en Rusland. Ik stel echter ook vast dat het Europees Parlement in zijn ontwerp-resolutie, zoals vorige jaren, kritiek uit op een aantal aspecten van de derde pijler.
Deze kritiek is ten dele te wijten aan de Verdragsbepalingen betreffende de werking van de derde pijler, en heeft met name betrekking op de unanimiteitsregel bij de besluitvorming, op structuren en enkele andere zaken. Wie beweert dat de derde pijler niet werkt, houdt geen rekening met het feit dat er, ten eerste, al echte vorderingen zijn gemaakt en dat de derde pijler, ten tweede, nog maar drie jaar functioneert.
Ik vind dat zij die kritiek uiten op de derde pijler, geen realistische kijk hebben op wat wij kunnen doen en hoe snel wij dat kunnen doen. Het is verkeerd de derde pijler te vergelijken met de eerste pijler. Kwesties op het gebied van justitie en binnenlandse zaken zijn echt duidelijk onderscheiden van kwesties die in de eerste pijler worden behandeld. Derde-pijlerkwesties worden wegens hun gevoeligheid heel terecht wat anders aangepakt.
Waar het om politie en justitiële samenwerking gaat, dringen we door tot de kern van de soevereiniteit van de staten. De regeringen wensen in de grond dat deze aangelegenheden worden behandeld op een wijze die in overeenstemming is met hun grondwettelijke waarden en gerechtelijke tradities. Dit sluit de zeer intensieve samenwerking tussen de leden van de Europese Unie die kan en moet plaatsvinden, met name op gebieden die verband houden met belangrijke zaken die de burgers van nabij raken, niet uit.
Ik denk bijvoorbeeld aan de bestrijding van drugshandel en georganiseerde misdaad en aan politiële en justitiële samenwerking in het algemeen. De burgers verwachten terecht van hun regeringen dat deze doeltreffende maatregelen nemen om hen te beschermen tegen de plaag van de misdaad en wij hebben als politici de verantwoordelijkheid aan deze verwachtingen te beantwoorden. Op deze gebieden heeft de Unie tijdens het Italiaanse en Ierse voorzitterschap aanzienlijke vooruitgang geboekt en ik wens hulde te brengen aan mijn voorganger voor het enorme werk dat hij in het eerste halfjaar op dit gebied heeft verzet.
Op 15 en 16 december 1995 vroeg de Europese Raad te Madrid de toekomstige activiteiten op het gebied van justitie en binnenlandse zaken te concentreren op een programma met prioritaire gebieden. Op 14 oktober 1996 nam de Raad een resolutie aan waarin de prioriteiten voor samenwerking in de periode van 1 juli 1996 tot 30 juni 1998 werden vastgelegd. Het in 1996 verrichte werk werd rondom deze prioriteiten georganiseerd.
1996 was gekenmerkt door de regeling van een aantal institutionele vraagstukken van fundamentele aard, zoals de vaststelling van de bevoegdheden van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen om drie overeenkomsten toe te passen en uit te leggen en het opzetten van meerjarige financieringsprogramma's samen met een specifieke besluitvormingsprocedure. Om voor meer doorzichtigheid van zijn werkzaamheden te zorgen, besloot de Raad door hem goedgekeurde besluiten en andere teksten inzake asiel- en immigratievraagstukken in het Publikatieblad te publiceren.
Op dit gebied moet er nog meer vooruitgang worden gemaakt. Ik geef toe dat de Raad enkele juridische instrumenten heeft aangenomen die niet specifiek in artikel K worden vermeld, zoals een aantal resoluties of aanbevelingen. Dit neemt niet weg dat de Raad dit jaar verschillende overeenkomsten heeft aangenomen die van vitaal belang zijn voor de burger en de Unie en tot een aantal gemeenschappelijke optredens heeft besloten ter bestrijding van zware criminaliteit zoals drugshandel, mensenhandel, seksuele uitbuiting van kinderen en andere vormen van georganiseerde misdaad.
Het afgelopen jaar werden 23 rechtsinstrumenten formeel aangenomen, waaronder 5 overeenkomsten, 11 gemeenschappelijke optredens, 2 besluiten, 2 gemeenschappelijke standpunten en 3 resoluties. Bij de belangrijkste verwezenlijkingen horen de formele aanneming van de overeenkomst inzake uitlevering tussen de lid-staten van de Europese Unie, het protocol betreffende de interpretatie op prejudicieel niveau door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van de overeenkomst betreffende de oprichting van een Europese politiedienst en het protocol bij de overeenkomst inzake de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen en de overeenkomst betreffende het gebruik van informatica op douanegebied.
Zonder te blijven stilstaan bij alle verwezenlijkingen op het gebied van justitie en binnenlandse zaken in 1996, zou ik er toch een paar willen vermelden. Drugs: in 1996 was een groot deel van de in Titel VI genoemde activiteiten gewijd aan optredens die te maken hadden met drugsbestrijding. Dit maakte deel uit van een geïntegreerde aanpak die de drie pijlers bestreek. Het grotere belang dat aan deze problematiek wordt gehecht, maakt duidelijk dat het drugsprobleem zich in de hele Gemeenschap uitbreidt en dat men er de ernst van inziet, zoals maar al te duidelijk blijkt uit de klemtoon die er door de opeenvolgende Europese Raden telkens weer op werd gelegd. In de loop van 1996 zijn de bevoegde instanties begonnen aan de actieve implementatie van de 66 maatregelen die worden vermeld in het door de Raad te Madrid aangenomen verslag van de groep drugsdeskundigen. Er is ter zake aanzienlijke vooruitgang geboekt, met name op het gebied van werkzaamheden die verband houden met Titel VI.
Drugs zijn voor het Ierse voorzitterschap een belangrijke prioriteit geweest. In juli 1996 werd een ambitieus programma op gang gebracht, dat voortbouwde op initiatieven van het Italiaanse voorzitterschap betreffende verbindingsofficieren en het witwassen van geld en het project inzake Turkse misdaadorganisaties, die allemaal op de Europese Raad te Florence ter tafel lagen. Het brandpunt van het plan waren verschillende acties op het gebied van de handhaving van het recht: een gemeenschappelijk optreden inzake samenwerking tussen de douaneautoriteiten en bedrijfsorganisaties om de buitengrenzen tegen drugsimport te beschermen, alsmede een resolutie betreffende de vaststelling van overeenkomsten tussen politie en douane ten aanzien van drugsbestrijding werden in de loop van het jaar aangenomen en een gemeenschappelijk optreden tot beteugeling van de drugshandel op de Balkanroutes wordt binnenkort aangenomen.
Wat betreft de acties binnen de EU werd er vooruitgang geboekt via de resolutie en het verslag over het voorkomen en opsporen van illegale drugsteelt en -produktie en via een resolutie en een verslag over drugstoerisme. De internationale samenwerking werd ook versterkt.
Drugsbestrijding leidt ook tot maatregelen op het gebied van justitiële samenwerking, waaronder met name de resolutie betreffende de veroordeling van zware drugshandel. Er werd overeenstemming bereikt over gemeenschappelijke optredens, onder meer inzake de uitwisseling van informatie over de vaststelling van de chemische kenmerken van drugs en inzake een kader voor initiatieven betreffende verbindingsofficieren. De Raad Justitie en Binnenlandse Zaken bereikte globale politieke overeenstemming over een gemeenschappelijk optreden betreffende zaken als een verbintenis om onze samenwerking bij de bestrijding van drugsverslaving te intensiveren en een verbintenis om onze wetten en het toezicht op de naleving van die wetten zodanig onderling aan te passen als nodig is om de illegale drugshandel te bestrijden. Er wordt een verslag voor de Europese Raad te Dublin opgesteld waarin onder meer wordt onderzocht in welke mate een harmonisatie van de wetgeving zou kunnen bijdragen tot een vermindering van het drugsgebruik en de handel in illegale drugs en waarin tevens het mandaat met het oog op verbetering van de samenwerking met Latijns-Amerika en het Caribisch gebied bij drugsbestrijding onder de loep wordt genomen.
Op de vergadering van 19 en 20 maart 1996 van de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken gingen alle delegaties, met uitzondering van één delegatie, die een parlementair voorbehoud maakte, akkoord met een ontwerpverklaring over de georganiseerde misdaad. Naast de overeenkomst inzake uitlevering, waarnaar ik al heb verwezen, nam de Raad op 22 april 1996 een gemeenschappelijk optreden aan betreffende een kader voor de uitwisseling van verbindingsmagistraten met het oog op een verbetering van de justitiële samenwerking tussen de lid-staten van de EU. De Raad Justitie en Binnenlandse Zaken hield op 28 november 1996 een diepgaande discussie over middelen om de bestrijding van de georganiseerde misdaad te intensiveren. Het voorzitterschap legt de Europese Raad te Dublin een discussiedocument voor over een versterking van de capaciteit van de EU om de georganiseerde misdaad aan te pakken.
Ik kom tot de mensenhandel en de seksuele uitbuiting van kinderen. Toen wij van de mensenhandel een prioriteit van ons voorzitterschap maakten, konden wij niet voorzien dat zich in België in augustus jongstleden zulke tragische gebeurtenissen op dat gebied zouden voordoen. Wij hebben evenwel op deze gebeurtenissen gereageerd door ons nog meer en nog vastberadener op dat onderwerp toe te spitsen. Wij hebben politieke overeenstemming bereikt over een aantal maatregelen. De eerste maatregel was een voorstel van het Ierse voorzitterschap om het mandaat van de Europese drugseenheid tot de mensenhandel uit te breiden. In het kader van dit instrument zal onmiddellijk van gedachten worden gewisseld over de verantwoordelijkheden van de Europese drugseenheid op het gebied van de mensenhandel. Dit instrument zal de samenwerking en de uitwisseling van informatie tussen politiediensten vergemakkelijken en de Europese drugseenheid in staat stellen bijstand te verlenen waar zij kan om deze weerzinwekkende misdaden te bestrijden.
Op de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken van november werden wij het voorts eens over een gemeenschappelijke benadering van de definitie van misdrijven op het gebied van de seksuele uitbuiting van kinderen en mensenhandel. Ik zou willen beklemtonen dat dit een zeer belangrijk, tijdens het Ierse voorzitterschap behaald resultaat is. Ik zou hier in het openbaar hulde willen brengen aan mijn collega de Belgische minister van Justitie De Clerck, die grote inspanningen heeft gedaan om politieke overeenstemming over dit zeer belangrijke optreden te bereiken. Dit gemeenschappelijke optreden werd tot op grote hoogte ook ingegeven door de resolutie van het Europees Parlement over hetzelfde onderwerp en ik wens dan ook hulde te brengen aan de leden van het Europees Parlement die dit gebied van de criminaliteit zo sterk onder de aandacht hebben gebracht en er zo doeltreffend op hebben aangedrongen dat er maatregelen tegen moesten worden genomen. Voor dit gemeenschappelijke optreden zal een belangrijke herziening van de desbetreffende wetgeving vereist zijn. Deze herziening zal onder meer inhouden dat alle lid-staten van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen strafdelicten zullen maken en deze misdrijven ook dienovereenkomstig zullen bestraffen.
Van groot belang is de overeenstemming van de lid-staten om van de uitbuiting van kinderen voor pornografische doeleinden een strafdelict te maken, en wel zodanig dat ook het bezit van kinderpornografie, alsmede de produktie, distributie, verkoop ervan of andere vormen van handel erin strafbaar zijn.
Ook van belang is de verbintenis van de lid-staten om deze misdrijven te bestraffen waar ze ook plaatsvinden. Hierdoor zal een eenvormige aanpak van het zogenaamde kindersekstoerisme gewaarborgd zijn. De lid-staten verbinden er zich ook toe de samenwerking te versterken en passende steun aan de slachtoffers van deze misdrijven te geven.
Op gezamenlijk initiatief van het voorzitterschap en België hebben wij voorts een repertorium voor specifieke bekwaamheden, vaardigheden en expertise op het gebied van de bestrijding van dit soort misdrijven en drugshandel aangelegd, waarnaar ik eerder al heb verwezen. Deze voorstellen zullen heel nuttig zijn voor de internationale samenwerking tussen operationele politiekorpsen.
Het gemeenschappelijk optreden inzake racisme en vreemdelingenhaat werd in juli 1996 aangenomen. De Raad zal tegen eind juni 1998 beoordelen in hoeverre de lid-staten hun verplichtingen in het kader van dat optreden zijn nagekomen.
Het eerste protocol bij de overeenkomst aangaande de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen werd door de Raad opgesteld en op 27 september 1996 door de vertegenwoordigers van de lid-staten ondertekend. De overeenkomst is meer specifiek gericht op fraude die de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen schaadt. Het protocol is een tweede stadium in deze ontwikkeling en is in het bijzonder gericht tegen corruptie die deze belangen schaadt of waarschijnlijk zal schaden, ongeacht of er communautaire dan wel nationale ambtenaren, leden van de Commissie, leden van het Europees Parlement, leden van het Hof van Justitie of leden van de Rekenkamer bij zijn betrokken.
De werkgroep strafrecht en communautair recht bestudeert momenteel een tweede ontwerp-protocol bij de overeenkomst. Dit ontwerp handelt hoofdzakelijk over de aansprakelijkheid van rechtspersonen bij in hun voordeel begane fraude en corruptie, confiscatie en witwassen van geld met betrekking tot de gerechtelijke vervolging van fraude en onderlinge bijstand, steeds in het kader van de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen.
De ontwerp-overeenkomst ter bestrijding van corruptie waarbij ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de lid-staten van de Europese Unie betrokken zijn, werd in januari 1996 door het Italiaanse voorzitterschap aan de Raad voorgelegd. Het ontwerp was opgesteld op basis van het bovengenoemde eerste protocol bij de overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen.
De ontwerp-overeenkomst heeft evenwel een ruimer toepassingsgebied dan het protocol, aangezien ze actieve en passieve corruptie dekt, ook als de financiële belangen van de Europese Gemeenschap niet worden geschaad. Het enige onopgeloste probleem in verband met het ontwerp is de vraag of en, zo ja, tot op welke hoogte de rechtspraak met betrekking tot de overeenkomst aan het Hof van Justitie zal worden toevertrouwd.
Wat het vrije verkeer van personen betreft zou het overzicht van de in 1996 in het kader van de derde pijler verrichte activiteiten onvolledig zijn als ik niet minstens de belangrijkste resultaten op het gebied van de buitengrenzen, visa, asiel en immigratie zou vermelden. Een belangrijke stap voor een betere integratie van onderdanen van derde landen die legaal in een lid-staat verblijven, werd in maart gedaan door de aanneming van een resolutie over de status van deze personen. Anderzijds werd er in maart een gemeenschappelijk optreden met betrekking tot de transitregelingen op luchthavens door de Raad aangenomen. In juni nam de Raad de aanbeveling inzake de bestrijding van illegale tewerkstelling van onderdanen van derde landen aan.
Van bijzonder belang is de politieke overeenkomst die de Raad bereikte over het gemeenschappelijk optreden inzake een uniforme verblijfsvergunning. Met betrekking tot het asiel- en vluchtelingenvraagstuk moet ik in het bijzonder het gemeenschappelijk standpunt over de geharmoniseerde toepassing van de definitie van de term "vluchteling" in de zin van artikel 1(A) van het Verdrag van Genève vermelden, waardoor de rechtszekerheid op dit moeilijke terrein zal toenemen. Voorts is het Ierse voorzitterschap goed opgeschoten met de door het Italiaanse voorzitterschap aangevatte werkzaamheden ter voorbereiding van een overeenkomst tot invoering van een systeem voor het verzamelen, opslaan, uitwisselen en vergelijken van vingerafdrukken van asielaanvragers, EURODAC. Zoals u weet, zal een dergelijk instrument de uitvoering van de overeenkomst van Dublin, die binnenkort door de laatste lid-staat moet worden geratificeerd, heel wat gemakkelijker maken.
Ten slotte zou ik nog uw aandacht willen vestigen op het in maart genomen Raadsbesluit betreffende een alarmen spoedprocedure voor de verdeling van de lasten met betrekking tot de opname en het verblijf van ontheemden op tijdelijke basis.
Ik besluit met een paar woorden over de financiering van de activiteiten van Titel VI in 1996. Om gevolg te geven aan de tijdens de stemming over de begroting 1996 door uw instelling geuite kritiek dat de in 1995 beschikbare kredieten werden versnipperd over een te groot aantal projecten van wisselend belang, die bovendien een gebrek aan samenhang en aan een duidelijke beleidsvisie vertoonden, heeft de Raad ermee ingestemd de kredieten te concentreren op een beperkt aantal meerjarige samenwerkingsprogramma's in overeenstemming met de beleidsprioriteiten van de samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, die ieder het onderwerp vormden van een specifiek gemeenschappelijk optreden waarin de procedures voor de tenuitvoerlegging werden vastgesteld.
De Raad heeft drie programma's aangenomen: GROTIUS inzake de uitwisseling van magistraten, SHERLOCK inzake opleiding voor het herkennen van valse identiteitsdocumenten en STOP inzake de bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen. Een vierde programma, OISIN, wordt nog vóór het eind van het jaar aangenomen. Dit laatste programma voorziet in opleiding en uitwisseling van ambtenaren belast met het toezicht op de naleving van de wetgeving. Als u het nieuwe systeem met het oude vergelijkt, zult u vaststellen dat er rekening is gehouden met al de kritiek van uw instelling.
Op de bijeenkomst van de Europese Raad morgen zullen vraagstukken worden besproken zoals drugsbestrijding en bestrijding van de georganiseerde misdaad, die van cruciaal belang zijn voor de Europese burger. Het is onze bedoeling in samenwerking met de Commissie en het Europees Parlement praktische en haalbare oplossingen voor de toekomst uit te werken. We zullen bespreken hoe wij op die weg vooruit kunnen komen, waarbij wij ook de voorstellen van het Ierse voorzitterschap in verband met de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en gerechtigheid in overweging zullen nemen.

Gradin
Mevrouw de Voorzitter, Minister Owen, geachte leden van het Parlement, 1996 is een spannend jaar geweest, vol nieuwe activiteiten en met vele initiatieven. Ik wil mijn Ierse collega gelukwensen met haar zeer geslaagde Voorzitterschap. Het was een genoegen om met Nora Owen samen te werken. Ik waardeer het speciaal dat het Voorzitterschap zo'n hoge prioriteit aan het drugsvraagstuk heeft gegeven. Daardoor heeft het vorig jaar begonnen werk een vervolg gekregen in de vorm van een aantal concrete activiteiten en besluiten.
In 1996 heeft de Commissie tezamen met het Europese Parlement en het Voorzitterschap drie belangrijke bijeenkomsten op het gebied van de verdovende middelen georganiseerd. Tijdens de eerste bijeenkomst in maart hebben wij de wetgevingskwesties besproken. Het resultaat hiervan vormt de basis van het rapport over wetgevingsharmonisatie, dat nu is voorgelegd aan de Top van de Europese Raad in Dublin. In oktober hebben wij een bijeenkomst gehad met de VS, Canada, Zwitserland en Noorwegen om ervaringen uit te wisselen. In november hebben wij een derde bijeenkomst georganiseerd, een uitgebreid seminar over criminaliteit in verband met drugsmisbruik, wat wij noemen the urban delinquency linked to drug dependency. Aan deze bijeenkomst hebben ook afgevaardigden uit Oost- en Midden-Europa deelgenomen, waar nieuwe afzetmarkten ontstaan, waar de drugssyndicaten als de kippen bijzijn om die te veroveren. In Oost-en Midden-Europa begint men nu een doelmatig drugsbeleid op te zetten en het is zeer belangrijk dat wij hen in onze kennis en ervaring laten delen.
Binnen de Commissie wordt er ook aan gewerkt om een oplossing te vinden om de chemische drugs beter onder controle te krijgen. Vaak zijn de controlesystemen zo gemaakt, dat de nieuw opduikende chemische drugs buiten de bestaande verbodsbepalingen vallen. Het duurt helaas lang om nieuwe preparaten op een verbodslijst te plaatsen. Daarom heb ik samen met de lid-staten activiteiten op gang gebracht om te bekijken hoe een meer flexibel en daardoor doelmatiger systeem eruit zou kunnen zien.
Een gebied dat heel wat tijd en energie in beslag genomen heeft, is de bestrijding van de mensenhandel. De criminele organisaties die zich met drugssmokkel bezighouden, wijden zich ook vaak aan mensenhandel. In veel landen wordt dit als een minder ernstige misdaad beschouwd dan drugshandel; ik heb nooit kunnen begrijpen waarom. In beide gevallen staan er immers mensenlevens op het spel. Ik heb vorig jaar al besloten een mededeling op te stellen over vrouwenhandel. Hierin wordt een aantal concrete voorstellen gepresenteerd. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om uitwisselingsprogramma's voor degenen binnen justitie die met grenscontroles van doen hebben. Het gaat om voorlichtingscampagnes in de landen van herkomst. Wij wijzen ook op de noodzaak van tijdelijke verblijfsvergunningen voor de vrouwen die bereid zijn voor de rechtbank te getuigen. De behoefte aan steun voor vrijwilligersorganisaties wordt naar voren gebracht, en er moet een lijst van contactpunten op nationaal niveau worden gemaakt. De mededeling over de vrouwenhandel is zowel naar het Europees Parlement als naar de Raad gezonden.
De Commissie neemt actief deel aan het werk ter voorkoming van seksueel misbruik van kinderen. Ik heb deelgenomen aan de Conferentie in Stockholm over commerciële, seksuele exploitatie van kinderen. De conferentie viel samen met de ontdekking van de tragische gebeurtenissen in België. Ik heb de Commissie aangespoord om de taak op zich te nemen erop toe te zien dat het door de Conferentie in Stockholm aangenomen actieprogramma een vervolg op EU-niveau kan krijgen. Hiervoor heb ik ook gehoor gevonden bij mijn collega's in de Commissie, die mij gevraagd hebben om onze activiteiten op dit gebied te coördineren.
Deze herfst heeft de Commissie de volgende voorstellen gedaan. Ten eerste een groenboek over de bescherming van minderjarigen en de persoonlijke integriteit op audiovisueel terrein. Ten tweede een mededeling over misbruik van Internet, en ten derde een mededeling over maatregelen ter bestrijding van kindersekstoerisme.
Op het juridische vlak zijn al belangrijke stappen gezet. Ik denk daarbij ten eerste aan het besluit van de Raad om seksueel misbruik van kinderen in al zijn vormen strafbaar te stellen en om de wetgeving op dit gebied exterritoriaal toe te passen.
Als we kijken naar wat er is gedaan voor de bestrijding van zowel drugs als mensenhandel, zien we dat er al aanzienlijke vooruitgang is geboekt. Het is vooral verheugend dat de Europolconventie is ondertekend. Wij hebben Europol nodig om zowel mensenhandel als drugs doelmatig te kunnen bestrijden. Ik sta volledig achter de oproep van het Voorzitterschap aan de lid-staten om ervoor te zorgen dat de Europolconventie in 1997 wordt geratificeerd, en ik hoop dat deze oproep ook de actieve steun krijgt van de leden van dit Parlement.
De asielkwesties hebben ook op de agenda van de Commissie gestaan. Veel landen bieden de asielzoekers tijdelijke bescherming. De Commissie heeft een gedetailleerde analyse gemaakt hoe de bestaande bepalingen voor tijdelijke verblijfsvergunningen er binnen de Unie uitzien. Wij hebben vastgesteld dat de systemen onderling sterk verschillen. Op basis van een werkdocument heb ik in de Raad een discussie aan de gang gebracht over de noodzaak van meer gelijksoortige systemen. Ik zal dit initiatief nu een vervolg geven door een gemeenschappelijke maatregel te presenteren, dat wil zeggen een joint action inzake tijdelijke bescherming. De gedachte is om een model te vinden waardoor de lid-staten van de EU in de toekomst beter uitgerust zijn wanneer er een massale vlucht plaatsvindt.
Ik werk ook aan een overeenkomst over regelgeving inzake immigratie. Er is een beter overzicht nodig van de reeds bestaande instrumenten. Ook hier is nodig de op immigratiegebied reeds gesloten overeenkomsten met elkaar overeenstemming te brengen. Wanneer de bestaande teksten onduidelijk zijn of voor tweeërlei uitleg vatbaar, stel ik wijzigingen voor.
De Commissie heeft dit jaar ook drie omvangrijke proefprojecten uitgevoerd. Het gaat om uitwisselings- en opleidingsprogramma's voor ambtenaren in onze lid-staten die zich bezig houden met buitengrenscontrole, migratie of asielkwesties. De ervaringen zijn zeer positief, en deze activiteiten liggen nu ten grondslag aan een voorstel voor meerjarenprogramma's op precies deze terreinen.
Op juridisch gebied is men ook goed op gang gekomen. Hier moet de samenwerking werkelijk beter worden. De doelstelling moet zijn dat het voor de individuele burger net zo eenvoudig is om in een andere lid-staat zijn recht gewaarborgd te krijgen als in zijn eigen lid-staat. Procedures moeten eenvoudiger worden en de rechtssystemen moeten toegankelijker worden. Ik ben daarom van plan om volgend jaar een initiatief te nemen inzake het rechtshulpinstrument in EU-perspectief.
De Commissie speelt een belangrijke rol inzake de contacten van de Unie met andere landen. Om redenen die voor zich zelf spreken, besteden wij er op het ogenblik veel werk aan om de landen in Oost- en Midden-Europa op de toekomstige lidmaatschapsonderhandelingen voor te bereiden. Een groot en moeilijk deel van dit werk heeft te maken met juridische en binnenlandse vraagstukken. Deze vraagstukken zullen een grote rol spelen in het advies van de Commissie en daardoor ook bij het besluit van de Raad om onderhandelingen te starten. Dit voorjaar hebben wij daarom een serie bijeenkomsten georganiseerd met elk van de geassocieerde landen. Het doel was enerzijds om een beter beeld te krijgen welke behoeften er in de praktijk leven, anderzijds om duidelijk te maken welke eisen er aan de nieuwe lid-staten zullen worden gesteld op het gebied van juridische en binnenlandse zaken. Onze inspanningen hebben tot zeer goede resultaten geleid en nu komen er in steeds sneller tempo projectvoorstellen binnen.
De structurele dialoog op politiek niveau is heeft veel kritiek gekregen. Onze vrienden in Oost- en Midden-Europa hebben erover geklaagd dat zij onze bijeenkomsten van Ministers onvoldoende gestructureerd vinden. Ze hebben er ook over geklaagd dat het eigenlijk niet gaat om een dialoog in de juiste zin van het woord. Het Ierse Voorzitterschap heeft er daarom bij onze laatste bijeenkomst voor gekozen om de agenda te beperken tot één hoofdthema, namelijk de drugsbestrijding. Bovendien heeft de Commissie een uitvoerig schriftelijk document voor de discussies opgesteld, wat tot een aanzienlijke verbetering van de dialoog heeft geleid.
Ook in het kader van de transatlantische dialoog is de Commissie actief geweest. Vorige week hebben wij bijvoorbeeld een grote bijeenkomst over migratiekwesties georganiseerd met de Amerikanen. Deskundigen en overheidsvertegenwoordigers van beide kanten van beide kanten van de Atlantische oceaan kwamen samen om ervaringen te kunnen uitwisselen. Ook met onze buren in het Zuiden werken wij op het gebied van de derde pijler intensief samen, vooral met betrekking tot de preventie en verhindering van drugssmokkel en illegale immigratie. Dit gebeurt enerzijds in het kader van het Barcelonaproces, anderzijds met behulp van het MEDA-programma.
Dit jaar heeft de Commissie, zoals Minister Owen eerder al zei, een hele nieuwe manier van werken op het terrein van de derde pijler in gang gezet. Dat houdt in dat er meerjarenprogramma's zijn opgesteld. Het doel is enerzijds om lange termijn werkzaamheden op poten te zetten, anderzijds om de verdeling van de begrotingsgelden beter te koppelen aan de beleidsprioriteiten binnen de samenwerking op binnenlands en juridisch gebied. Dit compromis is onder andere door de Commissie ontwikkeld, als antwoord op de kritiek van het Europees Parlement op de wijze waarop de begroting van 1995 is verdeeld. Nu zijn wij dat aan het verwezenlijken en er is besloten tot drie meerjarenprogramma's, namelijk het GROTIUS- programma voor samenwerking op juridisch gebied; het SHERLOCK-programma voor het bestuderen van valse documenten; en het STOP-programma om de bestrijding van seksueel misbruik van kinderen aan te pakken. Op het ogenblik werken wij aan nog twee andere programma's. Het ene betreft een grotere politiële samenwerking, het OISIN-programma, en het andere betreft activiteiten inzake grenscontrole, immigratie en asiel.
Mevrouw de Voorzitter, volgend jaar wordt een beslissend jaar voor de toekomst van de derde pijler. De onderhandelingen tijdens de Intergouvernementele Conferentie gaan door, en nu wordt in ernst besproken hoe de samenwerking op binnenlands en juridisch gebied functioneert. De Commissie blijft bij haar opvatting dat er een radicale herziening van de derde pijler nodig is. Wij hebben voorgesteld dat alle gebieden, afgezien van de politiële samenwerking en het strafrecht, worden overgebracht naar de eerste pijler. Op die manier willen wij de doelmatigheid verbeteren en zorgen voor een grotere invloed van het Parlement, en Het Hof van Justitie krijgt zijn gebruikelijke rol. Deze doelstellingen moeten ook gelden voor de toekomstige derde pijler, ongeacht welke gebieden hieronder zullen vallen.
De Intergouvernementele Conferentie komt nu in een beslissende fase. Op veel punten zijn er gunstige signalen te zien. De Commissie heeft bijvoorbeeld met grote belangstelling kennisgenomen van het deze dagen door Bondskanselier Kohl en President Chirac genomen initiatief. Dat is zeer verheugend. Onze burgers willen concrete resultaten op dit gebied zien. Er is nu politieke bereidheid nodig, en onze lid-staten moeten nu zo veel mogelijk worden bewerkt. Ik hoop hierbij natuurlijk ook op steun van de leden van het Europees Parlement. Morgen ontmoeten de staats-en regeringsleiders elkaar in Dublin. Ik hoop dat daar een vruchtbare discussie over de derde pijler tot stand komt. Er is al veel positiefs gebeurd, maar ik zie ook wat wolken aan de horizon. Het meest bezorgd ben ik over het vermogen van de Commissie om te voldoen aan de verwachtingen die men van ons heeft op het gebied van de derde pijler. De ambities moeten in verhouding staan tot de gelden die ons vooral door dit Parlement worden toegekend. Ik heb er vorig jaar al op gewezen dat de gelden waarover ik beschik, niet voldoende zijn. Zoals ik al vreesde, zijn hier vertragingen door ontstaan, bijvoorbeeld met betrekking tot het initiatief voor een gemeenschappelijke maatregel voor tijdelijke bescherming en de overeenkomst inzeke immigratieregelgeving. Ik hoop dat dit volgend jaar niet herhaald zal hoeven worden.
Ten slotte wil ik het Europese Parlement hartelijk danken voor onze goede samenwerking in 1996. Dit jaar wordt gekenmerkt door een waardevol relatie tussen het Europese Parlement en de Commissie en ik verheug mij op verdere goede samenwerking.

Schulz
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, wat slecht loopt, kan niet worden goedgepraat met mooie redevoeringen, al zijn het er nog zoveel, van veel verschillende Raadsvoorzitterschappen. De derde pijler in het Verdrag van Maastricht is verkeerd geconstrueerd, en ik zie dat ook de Raad zelf en de Commissie zich niet uit het dilemma zullen bevrijden, zoals mevrouw Owen juist heeft geschilderd, zolang de nationale regeringen in de Europese Unie blijven zitten op de als heilige koe beschouwde nationale soevereiniteit, net als het konijn voor de slang, en niet bereidt zijn om ook maar een millimeter van deze nationale soevereiniteit af te staan om Europese problemen op te lossen. Zo lang dat duurt, worden deze problemen niet opgelost!
Hoe staat het dan met de vooruitgang bij de verwezenlijking van de samenwerking op het gebied van justitie en politie, want daar gaat onze discussie immers over? Welke vooruitgang is er op het gebied van de bewegingsvrijheid in de Europese Unie? Mis, die is er niet! Hoe staat het met de overeenkomst over de buitengrenzen? Mis, niet geratificeerd! Hoe staat het met de harmonisering van het asielrecht op de kleinste gemeenschappelijke noemer? Mis, die is er niet! Hoe staat het dan met een geharmoniseerd drugsbeleid in de Europese Unie? Laten we maar helemaal niets zeggen over die treurige zaak van het drugsbeleid in de Europese Unie. Op dat punt heeft men de trein terug naar de nationalisering op de rails gezet. Wat is er te melden over de juridische samenwerking in de Europese Unie? Die ontbreekt, daar is niet eens een begin mee gemaakt. Hoe staat het eigenlijk met Europol? Op elke topontmoeting, ook op de top in Dublin, zal er weer op lege wijze over worden gepraat hoe belangrijk Europol is bij de bestrijding van de georganiseerde misdaad. Dat klopt. Het opzetten van een Europees politieapparaat en een efficiënt functioneren van zo'n politieapparaat ter ondersteuning van de ter plaatse opererende nationale politie is nodig. Waarom is dit politieapparaat er eigenlijk niet? Waarom praten wij hier nu al vijf jaar over en gebeurt er niets behalve dat daar in Den Haag een paar ambtenaren achter computers zitten die ze niet mogen gebruiken? Ik kan u vertellen hoe dat komt, dat komt omdat de regeringen van de Europese Unie niet bereid zijn ook maar een millimeter van de nationale soevereiniteit prijs te geven ten gunste van de bestrijding van de criminaliteit die zich over geheel Europa uitstrekt. Collega Leoluca Orlando zegt terecht: " De Europese Unie van de misdaad is er, de Europese Unie van de misdaadbestrijding is er niet." Waarom is die er niet? Vanwege het voorbehoud op het punt van de nationale soevereiniteit.
Ik wil u daarom iets zeggen: zo komen we er nooit om in de Europese Unie werkelijk ernst te maken met hetgeen waarvoor de derde pijler eigenlijk is bedoeld. Ik wil helemaal niets meer zeggen over de mate waarin het Europees Parlement erbij wordt betrokken, daarover heeft collega Lindeperg al genoeg gezegd. Hoe men aan ons voorbij gaat, blijkt heel duidelijk uit overweging H. Het programma van de Raad voor de volgende twee jaar is niet eens meegedeeld aan het Parlement. Dat is de werkelijkheid. Maar wanneer wij tenminste op het intergouvernementele vlak vooruit willen komen, dan moeten we af van het principe van de unanimiteit, en dan moet er één ding werkelijk worden bereikt, namelijk dat de regeringen er serieus mee stoppen om 's zondags te zweren op de Europese eenheid, dat men 's zondags de harmonisering in redevoeringen aan de man brengt, en 's maandags het tegenovergestelde in praktijk brengt, namelijk dat men de nationale soevereiniteit als een monstrans voor zich uit draagt. Als we daar geen verandering in brengen, komt er ook geen vooruitgang bij de samenwerking op het gebied van politie en justitie.

Cederschiöld
Mevrouw de Voorzitter, de situatie op gebied van justitie is onhoudbaar. De burgers eisen dat de Unie een gebied wordt met vrij verkeer van personen en goederen, een gebied dat gekenmerkt wordt door vrijheid, veiligheid, rechtvaardigheid en bij een rechtsstaat horende regelgeving. Daarom staan de kwesties op het gebied van justitie hoog op de Europese agenda genoteerd, dit vooral dankzij Minister Owen. De derde pijler functioneert echter niet naar tevredenheid. Er bestaat hier een vacuüm, dat een voedingsbodem schept voor criminaliteit. De burgers wachten op voorstellen, maar door het vetorecht in de Raad is het instrumentarium om te handelen gebrekkig en worden activiteit en ontwikkeling belemmerd. De formele communicatie met de gekozen vertegenwoordigers ontbreekt zeer vaak en het juridisch gebied is in duister gehuld. Rechtszekerheid, controle en doelmatigheid ontbreken. De bureaucratie tiert welig, maar dat doen de misdaad, illegale immigratie en mensenhandel ook. De Raad moet zich beter organiseren, minder bureaucratisch en met meer openheid en mogelijkheden voor controle. Wij mogen het democratische systeem niet tekort laten schieten in de strijd tegen terreur en criminaliteit. Het is stuitend dat de lid-staten de Europol-conventie nog niet hebben geratificeerd. Men weet niet of men moet huilen of lachen als het land dat het minst geneigd is tot integratie, het land lijkt te zijn dat als eerste zal komen met nationale steun voor de politiële kwesties.
De Intergouvernementele Conferentie moet de doelstellingen verduidelijken en aan de Raad en de Commissie de juridische middelen verschaffen. De Commissie hoort zich intern zo te organiseren dat aan de justitiële aangelegenheden meer gelden worden toegekend, ook op personeelsgebied als dat nodig is voor een grotere doelmatigheid. De voorzitter van de Commissie zou de rol van politiek leider op zich horen te nemen, deze rol in ernst op zich horen te nemen, en de derde pijler en de bestrijding van de drugshandel op heel andere wijze behoren te ondersteunen. De internationale drugsmisdaad is geen speeltje voor kletsgrage Commissarissen van verschillende schakeringen. Het is belangrijk dat de Commissie de ontwikkeling van de IGC versnelt, onder andere door te blijven wijzen op de onmogelijkheid van artikel K 9. Dat de Commissie en het Voorzitterschap bijdragen aan een nieuwe trend binnen de Intergouvernementele Conferentie, nl. communautaire maatregelen op onderdelen van de derde pijler, is een prijzenswaardige stap vooruit, maar is het voldoende? Het toezicht op binnenlandse aangelegenheden zou zelfs met de huidige gebrekkige instrumenten kunnen worden uitgebreid. Dat heeft het Ierse Voorzitterschap aangetoond. De uitwisseling van ervaringen tussen de commissie voor juridische vragen en rechten van de burger en de Commissie had kunnen worden verbeterd. Dat blijkt vooral uit het vandaag gevoerde debat.
Wij van de PPE hebben ter gelegenheid van dit debat geprobeerd water bij de wijn te doen op het gebied van onze standpunten, en naar een evenwicht te streven. Helaas heeft de rapporteur gemeend om in de plenaire vergadering te moeten komen met nieuwe, niet door de commissie behandelde amendementen. Dit onparlementaire gedrag dient beteugeld te worden als wij willen dat het Parlement meer democratische bevoegdheden krijgt. Daarom onderwerpen wij dergelijke voorstellen bij de stemming dan ook aan een strengere beoordeling, dan wij zouden hebben gedaan als de voorstellen in de commissie waren gedaan. Ten volle bewust van alle moeilijkheden wil ik nu aan de vooravond van het nieuwe jaar, als afsluiting dank zeggen voor hetgeen in 1996 is bereikt, en er bij de Commissie en de Raad op aandringen zo hoog mogelijk te mikken met de bestrijding van drugs en misdaad, zodat wij de noodzakelijke veiligheid in Europa kunnen bereiken.

Caccavale
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, zoals mevrouw Lindeperg al gezegd heeft, is inderdaad een klein stapje vooruit gezet op het vlak van de derde pijler. Zoals ook al gezegd is door de collega's die mij zijn voorafgegaan, ontbraken echter vooral de politieke doelstellingen. Hierdoor hebben de nationale egoïsmen het hart zelf van de nationale soevereiniteit aangetast, zoals de fungerend voorzitter van de Raad gezegd heeft.
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, de politieke doelstellingen zijn duidelijk: wij willen vrijheid, veiligheid, rechtvaardigheid en wettelijkheid in de Europese Unie. Welnu, als dit duidelijk is en als ook duidelijk is dat het Verdrag van Maastricht niet alle problemen kan oplossen, is het echter eveneens waar dat de "passerelle" tot op heden precies gebruikt is in de tegenovergestelde zin als voorzien in het Verdrag van Maastricht: niet van de derde naar de eerste pijler maar van de eerste naar de derde pijler.
Het is eveneens juist dat de voorwaarde van unanimiteit enkel gediend heeft om deze illusoire nationale soevereiniteit te handhaven. Zoals al gezegd is, werkt de georganiseerde misdaad immers al geruime tijd op transnationaal en internationaal vlak en houdt zij geen rekening met onze verouderde interne grenzen. Het is ook juist dat er een duidelijk tekort is aan democratische en juridische waarborgen voor de burger, zoals blijkt uit het feit dat het Europese Hof van Justitie nog altijd geen enkele reële functie heeft in die zin en dat de parlementaire controle, hetzij door het Europees Parlement, hetzij door de nationale parlementen, totaal ontoereikend is.
Alles ligt in de handen van lagere ambtenaren die uiteraard niet over de nodige bevoegdheden beschikken en van wie wij overigens niet kunnen verwachten dat zij de vooruitgang naar samenwerking waarborgen. Ook communautarisering kan mijns inziens niet tot echte vooruitgang leiden maar wel het risico van een juridische chaos meebrengen. Dat moeten we vermijden op weg naar een Europese juridische ruimte, naar een echte en daadwerkelijke Europese juridische ruimte.

Wiebenga
Voorzitter, ondanks alle goede woorden van de zijde van de Raad van Ministers en ook van de Europese Commissie, moeten we vaststellen, we kunnen er niet omheen, dat de Europese Unie op dit terrein een soort ambtenaren-staat is. Er is geen openbaarheid, de beleidsmiddelen deugen niet, het gaat om aanbevelingen, resoluties, het is net aan de orde gesteld. Zaken die voor een volksvertegenwoordiging zoals wij zijn, niet controleerbaar zijn.
Voorzitter, natuurlijk is ons duidelijk dat het ligt aan de structuur, de structuur van de derde pijler zoals die is neergelegd in het Verdrag van Maastricht, de besluitvormingsstructuur. Maar ook van mijn kant wil ik vaststellen dat er een heel groot aantal beleidsterreinen niet tijdig en niet snel genoeg van de grond komt. Waarom moeten alle fracties dat doen? Dat moeten alle fracties doen om te laten zien dat dit Huis van links tot rechts in overgrote meerderheid ontevreden is met de gang van zaken.
De vergemeenschappelijking van het asielbeleid komt veel te traag van de grond en op een ondeugdelijke manier. De buitengrensbewaking, die ligt al jaren op de plank. Fraudebestrijding, het gaat allemaal veel te langzaam en ook de bestrijding van de verslaving aan verdovende middelen en de handel daarin moet geharmoniseerd worden en ik zeg u overigens ook in mijn rol als afgevaardigde uit Nederland, dat ik hoop dat het gemeenschappelijk optreden, dat dezer dagen voorligt in Dublin, zal worden aangenomen.
Voorzitter, de Europese Commissie beroept zich erop dat er te weinig ambtenaren zijn. Ik vind dat geen enkel excuus. Dan moet de Europese Commissie die prioriteiten maar anders stellen en ik moet eerlijk zeggen dat ik mij tenslotte kan vinden in de tekst van de resolutie zoals die hier voorligt: er moet een heleboel gebeuren op dit terrein willen wij de burgers nog geloofwaardig onder ogen kunnen komen.

Pradier
Mevrouw de Voorzitter, zoals Michèle Lindeperg in haar verslag onderstreept, is het zonder enige twijfel tot de Intergouvernementele Conferentie dat wij ons moeten wenden om een einde te maken aan het gebrek aan samenhang en evenwicht ten aanzien van vraagstukken die te maken hebben met het overschrijden van de grenzen, de beheersing van de migratiestromen en het asielrecht. Maar deze conferentie moet zich goed voor ogen houden dat het de kleinen, de armen, de minder begunstigden zijn die de hoge prijs voor dit gebrek aan samenhang betalen.
Dit alles is vanzelfsprekend te wijten aan de communautarisering. De unanimiteitsvereiste, de toename van het aantal juridische instrumenten die geen deel uitmaken van het Verdrag betreffende de Europese Unie, vooral als die instrumenten door de koksjongens van de intergouvernementele keuken zijn bereid, zijn uiteraard belangrijke hinderpalen voor elke vooruitgang op de weg naar meer samenhang.
Ten slotte moeten de deelnemers aan de conferentie goed beseffen dat deze zaken onder de volkswil vallen en dat deze volkswil zich uit via de parlementen, die er de enige dragers van zijn.

Lööw
Mevrouw de Voorzitter, ik wil deze minuut gebruiken om te wijzen op een bijzonder belangrijk onderdeel van de rechtsstaat, waarover, geloof ik, vandaag nog niet veel mensen het hebben gehad, namelijk openbaarheid en openheid.
Corruptie is op zich een verwerpelijk iets, maar daarnaast is het zo dat een corrupte samenleving het de georganiseerde misdaad makkelijker maakt. Meer openheid en openbaarheid zijn immers niet alleen een algemene voorwaarde voor democratie, maar zij gaan in de praktijk ook de corruptie in de samenleving tegen. Het is daarom ook een maatregel die zorgt voor een fatsoenlijke samenleving. Ik ben er niet zeker van of men, terugblikkend op het afgelopen jaar, wel kan zeggen dat de openheid en de openbaarheid in de Unie of haar lidstaten zijn toegenomen, maar op dit punt heb ik in ieder geval hoge verwachtingen van de Intergouvernementele Conferentie. Dit heeft slechts 50 seconden geduurd, mevrouw de Voorzitter.

Pirker
Mevrouw de Voorzitter, met betrekking tot de bedreiging die uitgaat van de georganiseerde misdaad, beoordelen de burgers van de Europese Unie de Unie uiteindelijk op grond van de vraag of en in hoeverre zij in staat is, efficiënte instrumenten te ontwikkelen tegen de internationale georganiseerde misdaad. Daarvoor zou opbouwende kritiek zoals die is vervat in het verslag-Lindeperg, aanleiding moeten zijn tot het trekken van noodzakelijke consequenties, die dan moeten worden omgezet door de Raad en de Commissie. Daarbij zien wij twee principiële mogelijkheden. De eerste is dat de mogelijkheden van de derde pijler volgens artikel K.1 worden geoptimaliseerd, echt worden benut, dat Europees beleid wordt gemaakt en nationale belangen ondergeschikt worden gemaakt. De tweede mogelijkheid is dat wordt voldaan aan de eisen van het Parlement en op die punten waar dat nodig is, de vergemeenschappelijking in de plaats komt van nationale wetgevingen, zoals met betrekking tot het asielbeleid en de controle aan de buitengrenzen.
Uit de veelheid van maatregelen kies ik drie belangrijke punten. In de eerste plaats de harmonisering van de rechtspositie. Dit is een absolute voorwaarde voor de verwezenlijking van een doelmatige inzet van de Europese drugseenheid, bijvoorbeeld bij de bestrijding van seksueel misbruik, de uitbuiting van kinderen en de mensenhandel, want momenteel is dat niet op efficiënte wijze mogelijk. Het tweede punt is dat er meer moet worden gedaan om de toestroom van arbeidskrachten uit derde landen en het asielbeleid op gemeenschappelijke basis te regelen, want een ongecontroleerde, een onbegrensde toestroom en migratie op grote schaal, zoals wij die momenteel beleven, wakkeren de angst aan en de zorg om de werkplek, en zouden dan uiteindelijk kunnen leiden tot het verlies van arbeidsplaatsen en tot vreemdelingenhaat. Het derde punt is dat wij met de landen waaruit de georganiseerde misdaad afkomstig is - en dat betreft vooral de Oost-Europese landen - intensievere contacten proberen te leggen en de samenwerking op politiegebied tussen Europol en deze landen op te zetten, opdat wij in het belang van de Unie tot meer veiligheid kunnen komen.

Lindqvist
Mevrouw de Voorzitter, het gaat langzaam op het gebied van binnenlandse en juridische zaken. Het gaat daarbij echter om aangelegenheden op het gebied van de douane, de politie, het commune strafrecht, de grenscontrole, drugs, asielrecht, visumplicht en immigratie. Dit zijn gevoelige terreinen, die raken aan de kern van ieder land, nl. de soevereiniteit en de zeggenschap over de eigen staat. Dit zijn politieke terreinen die onder andere van beslissende betekenis zijn, wil men een staat een staat noemen. Hier is het volgens mij extra belangrijk dat de samenwerking in eerste instantie internationaal geschiedt en dat de besluiten eenstemmig worden genomen. Voor zover ik begrijp, wijst trouwens niets erop dat de bestrijding van misdaad en fraude automatisch beter wordt als de besluiten maar met een gekwalificeerde meerderheid worden genomen.
Er moet een rechtvaardiger verdeling van vluchtelingen komen, er moet een doelmatiger misdaadbestrijding komen en er moet harder worden opgetreden tegen drugs- en mensenhandel. Dit alles moet echter gebeuren tezamen met de lid-staten en binnen het kader van het doelmatige actieprogramma dat Commissaris Gradin net genoemd heeft.

Lindeperg
Ik zou mijn collega's willen danken voor hun bijdrage aan het debat. Ook mevrouw de voorzitter van de Raad en mevrouw Gradin zou ik willen danken, omdat ze gevolg hebben gegeven aan deze uitnodiging van het Parlement op een tijdstip dat mij niet geschikt lijkt voor zo'n belangrijk debat. Sta mij toe, mevrouw de Voorzitter, dat ik daar nogmaals uw aandacht op vestig.
Volgend jaar zal ik niet langer de rapporteur zijn, aangezien ik - na deze resolutie drie opeenvolgende jaren te hebben opgesteld - deze taak aan een collega toevertrouw. Zou men er bij de voorbereiding van de vergaderperiode van december, de maand waarin dit verslag hier ter tafel moet komen, niet voor moeten zorgen dat dit o zo belangrijke debat niet meer op het uur en de plaats waarop het nu al drie opeenvolgende jaren wordt behandeld op de agenda wordt gezet? Hierdoor zou men voorkomen dat het voortaan nog op deze onvermijdelijk wat nonchalante manier wordt behandeld. Ik zou u dankbaar zijn als u met het oog op volgend jaar de aandacht van het voorzitterschap hierop zou kunnen vestigen.

De Voorzitter
Dank u, mevrouw Lindeperg. Ik zal dat volgaarne doen, als ik er de kans toe krijg.
Waarde collega's, het debat is gesloten.
Tot slot heb ik van de Commissie openbare vrijheden en binnenlandse zaken een ontwerp-resolutie (B4-1333/96) ontvangen. De stemming vindt vanavond om 18.00 uur plaats.
Bovendien zou ik van ganser harte de tolken willen danken, die hebben aanvaard wat langer te blijven en ik geef het woord aan mevrouw de minister voor een laatste interventie.

Owen
Mevrouw de Voorzitter, ik heb alleen maar het woord gevraagd om de leden die aan dit debat deel hebben genomen te danken voor hun opmerkingen. Ook commissaris Gradin zou ik willen danken, omdat zij op dit zeer moeilijke terrein zo nauw heeft samengewerkt met de Commissie.
Het is waar wat de leden hebben gezegd: de weg naar acties in de derde pijler is bezaaid met teleurstellingen. Laten wij ons echter de woorden van de grote wetenschapster Marie Curie herinneren, die zei dat niemand ziet wat er al is gedaan, maar iedereen ziet wat er nog moet worden gedaan. Laten wij dus niet uit het oog verliezen wat er het afgelopen jaar in de derde pijler werd gedaan. Er is grote vooruitgang geboekt. Het is mogelijk de derde pijler, zelfs in zijn huidige vorm, te laten functioneren, maar het is volgens mij ook nodig tijdens de IGC de bestaande mechanismen onder de loep te nemen. Daarom heeft het voorzitterschap in het IGC-debat desbetreffende voorstellen gedaan, die deze week op de Europese Raad te Dublin zullen worden besproken.
Ik zou willen besluiten met te zeggen dat één van de dingen waar ik als fungerend voorzitter en minister van Justitie achter ben gekomen, is dat als wij op het gebied van justitie en binnenlandse zaken samenwerking tussen de landen wensen, wij elk afzonderlijk in eigen land ook voor samenwerking tussen de verschillende instellingen die daar werken moeten zorgen. Ik kan u uit ervaring zeggen dat die samenwerking er niet is. Wij mogen niet verwachten dat de samenwerking van land tot land werkt als binnen één land de politiediensten en douaneambtenaren niet nauw samenwerken. Sta mij dan ook toe dat ik de leden in herinnering breng dat dit ook een doelstelling, en een plicht, voor ieder van ons is.
Ik dank u voor uw aanwezigheid en uw aandacht.

De Voorzitter
Dank u, mevrouw de minister. Als de leden het ermee eens zijn, zullen dit toch niet de laatste woorden van dit debat zijn. De heer Elliott heeft namelijk de grote moeite genomen om ons op dit late uur nog te vervoegen. Ik geef hem dus het woord.

Elliott
Mevrouw de Voorzitter, ik ben u daar zeer dankbaar voor. Het geval wilde dat ik een andere vergadering in een ander deel van het gebouw moest voorzitten. Ik volgde wel op het scherm wat er hier gebeurde, maar geraakte niet snel genoeg hier.
Ik wil mevrouw Lindeperg alleen maar feliciteren met wat ik een zeer goed en volledig verslag vind. Er staat veel in dit verslag wat de krachtige steun van het Parlement verdient. Ik moet echter zeggen dat het voor ons, leden van de Britse Labourpartij, heel moeilijk zal zijn onze steun hieraan te geven. Wij zullen ons waarschijnlijk moeten onthouden wegens de zeer vaste verbintenis die in drie van de paragrafen, namelijk de paragrafen 19 t/m 21, wordt aangegaan in verband met de communautarisering van de derde pijler. Dit gaat veel verder dan wat wij kunnen steunen.
Ik zou de leden gewoon in herinnering willen brengen wat het Ierse voorzitterschap in het begin heeft gezegd: dit is niet iets waaraan de meerderheid van de regeringen hun steun kunnen verlenen, toch niet in de mate waarin er nu in dit verslag op wordt aangedrongen. Ik zou niettemin tegen het voorzitterschap willen zeggen dat ik heel vurig hoop dat, al kan het voorzitterschap niet met een volledige communautarisering van de derde pijler instemmen, het althans zal instemmen met meer openheid in de wijze waarop deze zaken in de derde pijler worden behandeld, alsook met een passende rol voor het Parlement.

De Voorzitter
Nogmaals dank aan de tolken.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt vanavond te 18.00 uur plaats.
(De vergadering wordt te 13.45 uur onderbroken en te 15.00 uur hervat)

De Voorzitter
Mevrouw Colombo Svevo, u heeft het woord voor een motie van orde.

Colombo Svevo
Mijnheer de Voorzitter, ik wil het over de zaak van de ter dood veroordeelde Joseph O'Dell hebben. Naast het Italiaanse parlement interesseren ook tal van humanitaire organisaties zich voor de zaak van deze man.
Mijnheer de Voorzitter, wij willen hier geen debat houden over de doodstraf, waarover wij van mening kunnen verschillen, maar vragen alleen dat deze zaak herzien wordt. Er zijn immers een aantal nieuwe elementen, zoals het feit dat een getuige zijn getuigenis heeft ingetrokken. Bovendien is geen rekening gehouden met een aantal gegevens, zoals die van het DNA-onderzoek.
Wij vragen dan ook dat met al deze elementen rekening wordt gehouden en dat de zaak opnieuw onderzocht wordt. Wij vragen dit uit humanitaire overwegingen en vragen dat u, mijnheer de Voorzitter, namens het Europees Parlement al het mogelijke doet opdat dit proces wordt herzien.

De Voorzitter
Dank u wel, mevrouw Colombo Svevo. Dit was weliswaar geen motie van orde maar aangezien het hier om een humanitaire kwestie ging, nemen wij hier toch kennis van. Wij zullen uw verzoek voorleggen aan de Voorzitter, die in voorkomend geval een brief terzake kan schrijven.

De Voorzitter
Dames en heren, het Parlement heeft besloten de stemming van vanmorgen voort te zetten om 18.00 uur na de stemming over het actualiteitendebat. Ten einde op te schieten met onze werkzaamheden, stel ik voor dat wij de vergadering van vanmiddag tot 21.00 voortzetten. Maakt iemand bezwaar? Blijkbaar niet. Ik beschouw dit voorstel dan ook als goedgekeurd en de vergadering zal dus worden voortgezet tot 21.00 uur.

Actualiteitendebat
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerp-resoluties:
B4-1354/96 van de heer Hallam en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, over zondagsarbeid; -B4-1368/96 van de heer Andrews en anderen, namens de Fractie Unie voor Europa, over zondagsarbeid en de 48-urige werkweek; -B4-1395/96 van mevrouw Elmalan en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over zondagsarbeid; -B4-1413/96 van de heer Gillis en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over zondagsarbeid; -B4-1433/96 van de heer Wolf en anderen, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de wekelijkse rusttijd.
Hallam
Mijnheer de Voorzitter, vier weken geleden kwam ons het nieuws ter ore dat het Europese Hof van Justitie, in een zaak Verenigd Koninkrijk tegen de Raad, had geoordeeld dat de zondag om redenen van gezondheid en veiligheid niet als een speciale dag hoeft te worden beschouwd. Vier weken geleden was ik ervan overtuigd dat wij een spoeddebat over dit onderwerp moesten houden. Vier weken geleden zeiden zeer weinig van mijn collega's dat dit debat ook zou plaatsvinden. Het feit dat het vandaag plaatsvindt, bewijst dat alle in dit Parlement vertegenwoordigde fracties en landen bezorgd zijn over de manier waarop onze gedereguleerde zondag het leven van veel gewone mensen heeft beïnvloed.
Deze zondag heeft een aantal mensen misschien veel profijt opgeleverd, maar heeft vele anderen ook veel leed bezorgd. Gezinnen zijn niet meer in staat om "s zondags samen te zijn. Slecht betaalde werknemers worden vaak verplicht lange uren tegen zeer lage lonen, vaak zonder enig supplement voor zondagswerk, te presteren. Zondagswerk brengt extra gevolgen voor het milieu en extra stress voor onze burgers met zich. Wij betalen miljoenen ponden voor ontspanningstherapieën, terwijl een van de beste ontspanningstherapieën gewoon is elke week een dag rust te nemen.
Deze resolutie brengt de mensen in Europa in herinnering dat de zondag een speciale plaats inneemt. In de tekst wordt erkend dat sommigen gewetenshalve "s zondags niet wensen te werken en dat een aantal van onze minderheidsgroepen ter zake een andere voorkeur hebben.
Ik heb nog niets over de religieuze aspecten van de zondag gezegd. Als iemand die elke dag in de bijbel leest, ben ik tot de vaststelling gekomen dat veel van wat in de bijbel staat, overeenkomt met wat het gezond verstand ons zegt. Het lijkt mij ongelofelijk dat een Britse regering naar het Hof van Justitie stapt om te verkrijgen dat de zondag in de categorie van alle andere dagen wordt ingedeeld. Laten wij minstens eenmaal per week, en wel op zondag, rusten, echt rusten.

Gillis
Mijnheer de Voorzitter, ik vecht de uitspraak van het Europese Hof van Justitie aan waardoor het Hof de tweede zin van artikel 5 van de werktijd-richtlijn, waarin de zondag als rustdag wordt genoemd, nietig verklaart. Technisch gezien houdt de aanduiding van een specifieke dag als rustdag geen verband met gezondheid en veiligheid op het werk. In de praktijk is de zondag echter de enige dag van de week waarop de meerderheid van de mensen in onze samenleving niet op hun werk, op school of op een andere manier bezig zijn.
Wij in de EVP hebben het gezin een centrale plaats in onze denkwereld gegeven. De zondag als rustdag afschaffen, is weer een nieuwe hinderpaal voor een succesvol gezinsleven opwerpen. De zondag als wekelijkse rustdag is een traditie waar de grote meerderheid van de Europeanen aan gehecht is en die voor de meeste mensen in de Europese Unie een bijdrage tot de sociale en culturele aspecten van hun leven vormt.
Naast een dag die aan godsdienstoefening is voorbehouden, is de zondag ook de dag die aan verplichtingen in familiekring en ontspanning is gewijd. Het is de dag waarop ouders gaarne bij hun kinderen zijn, waarop volwassen kinderen een bezoek aan hun ouders brengen en in hechte gemeenschappen is het tevens de dag waarop de mensen tijd vinden om zieken, ouderen en eenzamen te bezoeken.
Door de zondag als rustdag af te schaffen, zal er veel van de rijkdom van het gemeenschapsleven verloren gaan, zoals de Europeanen dat eeuwenlang hebben beleefd. Er is iets speciaals aan de zondag als de rustdag die alle beroepen en alle plaatsen in de westerse wereld gemeen hebben. Mijn resolutie is verwerkt in de gezamenlijke resolutie en ik zou het Parlement willen vragen er zijn volle steun aan te geven.

Ullmann
Hartelijk dank, mijnheer de Voorzitter, het is buiten kijf, geachte collega's, dat de zondagsrust niets te maken heeft met de veiligheid op het werk. Veel minder zeker is het, of dat ook geldt voor de gezondheid. In elk geval is het zo dat een arbeidssituatie zonder volledige rustdag mensonwaardig is. Het recht op een rustdag moet wettig zijn geregeld, men moet daar aanspraak op kunnen maken.
Het tweede punt betreft de dag dat deze vrije dag wordt gehouden, dat is een vraag van de kalender, de basisstructuur van onze cultuur, van onze culturen. Daarom moeten wij ons altijd bewust blijven dat wij leven in één tijdsberekening, maar met veel verschillende kalenders. Het kerkelijk jaar, de kalender met joodse, islamitische en andere feestdagen verschillen geheel van elkaar en moeten naast elkaar kunnen bestaan en worden beleefd. De vrijheid om deze kalenders naast elkaar te laten bestaan, moet net zo goed worden gewaarborgd als het recht op de rustdag tussen de werkweken. De enig juiste reactie op de door de uitspraak van het Europese Hof van Justitie ontstane situatie is dat deze twee dingen worden geconstateerd en rechtgezet. In dit opzicht vind ik dat kan worden aanbevolen om te stemmen voor de compromistekst van dit Huis.

González Álvarez
Mijnheer de Voorzitter, mijns inziens is het niet nodig twee minuten te besteden aan de verdediging van deze gezamenlijke resolutie. Aangezien ik afkomstig ben uit een land en een cultuur waar de zondag traditioneel wordt beschouwd als een rustdag na een aantal werkdagen en aangezien ook andere culturen en godsdiensten de zondag als rustdag willen behouden, zijn wij van oordeel dat deze gezamenlijke resolutie bij eenparigheid kan worden aangenomen door de plenaire vergadering.
Ik vraag kortom dan ook dat alle collega's in de plenaire vergadering voor deze gezamenlijke resolutie zouden stemmen.

Menrad
Mijnheer de Voorzitter, de fractie van de Europese Volkspartij betreurt het oordeel. Juist wij als christen-democraten hebben bij de parlementaire behandeling van de richtlijn erop gestaan, de zondag vast te leggen als de dag van de week die doorgaans vrij is. De fractie van de Europese Volkspartij roept de lid-staten op, bij het omzetten van de richtlijn in de nationale wetgeving de zondag principieel als rustdag te erkennen. De zondag moet niet alleen vanuit de religieuze traditie worden geheiligd; in een wereld met flexibele arbeid is dat vaak het enige gezamenlijke rustpunt in het gezin, cultureel en maatschappelijk, waarop men elkaar kan ontmoeten en weer op verhaal kan komen. In dat opzicht heeft de zondag zeker iets te maken met de gezondheid van de werknemers. De zondag is één van de belangrijkste bronnen van Europa. Als het principe van de zondagsrust zou worden losgelaten, verdwijnt één van de grondslagen van de Europese cultuur.

Van der Waal
Mijnheer de Voorzitter, ik ben mijn collega's Hallam en Pronk bijzonder erkentelijk voor hun snelle reactie op de uitspraak van het Hof over de zondag. Voor christenen heeft de zondag de specifieke betekenis van de door God ingestelde rustdag die teruggaat tot de opstandingsdag van Christus. Als zodanig ligt deze dag diep verankerd in de Europese cultuur. Het bijzondere karakter van deze dag heeft van overheidswege in de geschiedenis van Europa ook altijd publieke erkenning gevonden. Maar de zondag is niet alleen vanuit religieus oogpunt belangrijk, ook om sociale redenen is deze dag van onschatbare betekenis. Het loslaten ervan zal diepgaande sociale gevolgen hebben. Een rustdag op wisselende tijden is hiervoor geen aanvaardbaar alternatief. Er zal daarmee wel een rustdag zijn, maar een als onderdeel van een patroon van wisselende werktijden binnen gezin en samenleving. Dat mag goed passen in een 24-uurseconomie, maar het is gemeenschapsondermijnend en laat steeds minder ruimte voor gemeenschappelijke beleving van de dingen. Dat zal de individualisering van de samenleving bevorderen en is daarom uiteindelijk een asociaal verschijnsel. De zin van het leven is meer dan werken en produceren. Om al deze redenen pleit ik voor het vasthouden aan de zondag als de publieke dag van rust. Wij gehoorzamen daarmee het ingestelde gebod en blijven daarmee in de beste tradities van de Europese cultuur en geschiedenis.

Habsburg-Lothringen
Mijnheer de Voorzitter, in het huidige actualiteitendebat over officiële rusttijden gaat het om veel meer dan blijkt uit de onopvallende titel. Het gaat om pogingen om één van de verworvenheden van onze beschaving en cultuur tot een twistpunt te maken. In het leven van een groot deel van onze bevolking is de zondagsrust niet alleen maar een belangrijke factor waar je zeker van kunt zijn, maar ook een belangrijk element in ons arbeids- en gezinsleven.
Ik wil ook graag opmerken dat - naar mijn weten voor de laatste maal op Europese bodem - de nazileiders in het Derde Rijk er hardop over hebben gedacht om de inhoud en de invloed van de zondag te veranderen. Dit behoort dus zeker niet tot een traditie waar wij als Europese Unie graag deel van zouden uitmaken. Naast de betekenis van de zondag voor gezin en maatschappij moet de religieuze inhoud ervan zonder meer bewaard blijven. Daarom moeten wij rekening houden met de gebruiken van andere in Europa gevestigde religies, voor zover wij dat kunnen. Per slot van rekening zal ik ook aanstaande zondag ongehinderd willen kunnen voldoen aan mijn religieuze plichten als katholiek.

Thyssen
Voorzitter, het standpunt dat hier namens mijn fractie vertolkt is, treed ik natuurlijk volkomen bij. Ik wil er alleen iets aan toevoegen en wel dat de zondagsrust niet alleen voor werknemers maar ook voor zelfstandige ondernemers en hun familie moet gelden. Ook zij hebben tijd nodig voor hun gezin en voor andere dan zuiver professionele activiteiten. Vandaar onze oproep in amendement 1 om met dit uitgangspunt ook rekening te houden bij de regeling van de openingstijden van winkels. Volgens de meest liberale filosofie zijn zij volledig vrij te beslissen wanneer ze open zijn. Wij menen echter dat dit een beperkte vrijheid is. Vele zelfstandigen worden gedwongen op zondag open te houden omwille van de al dan niet grensoverschrijdende concurrentie. Concurrentie mag dan wel een van de grondvesten van onze interne markt zijn, maar ook grondvesten kennen grenzen. Als arbeidswet en winkelopening op het vlak van de zondagsrust beter aan mekaar aangepast zijn, dan zullen zowel werknemers als werkgevers 's zondags kunnen rusten om 's maandags met frisse moed opnieuw aan de slag te gaan.

Piha
Mijnheer de Voorzitter, ik vrees dat ik in deze kwestie het zwarte schaap van de PPE-Fractie zal zijn, want naar mijn mening heeft de kwestie twee kanten. Ten eerste een theoretische kant. Ik zou hiervoor willen verwijzen naar de toespraak van Klaus Hänsch van vanmorgen; het Europees Parlement en de nationale parlementen hebben verschillende taken. Dit moet ook bij de dagelijkse besluitvorming in het oog worden gehouden. Indien de Unie het in het Verdrag genoemde subsidiariteitsbeginsel respecteert, moet zij ook het vaststellen van de rustdagen overlaten aan de nationale besluitvorming inzake de arbeidstijdenwetgeving. Het is niet aan de Unie om bijvoorbeeld Finland voor te schrijven wanneer de winkels open mogen zijn.
Dan is er ook nog een praktische kant. Naar mijn mening is het schijnheilig om te beweren dat toelating van het werken op zondag slecht is voor de gezondheid en het sociale leven. Laten we het liever hebben over het individuele zelfbeschikkingsrecht inzake werktijden en rustdagen. Voor studenten bijvoorbeeld bestaat er geen andere mogelijkheid om te werken dan in het weekeinde. In deze tijd van werkloosheid is elke arbeidsplaats er één en arbeidsplaatsen ontstaan ook als winkels op zondag open mogen zijn. Het is ouderwets om het leven van de burgers dezelfde eenvormige weekindeling op te leggen. Laat iedereen zijn eigen rustdag uitkiezen, daar is geen parlementair besluit voor nodig. Ik kan deze ontwerpresoluties niet goedkeuren en ik roep mijn collega's op, ongeacht hun mening in deze kwestie, om het subsidiariteitsbeginsel te eerbiedingen en dit te laten blijken wanneer zij hun stem uitbrengen.

De Voorzitter
Dank u wel, mevrouw Piha. Als ik mij niet vergis, was dit uw eerste bijdrage. Ik wil u dan ook begroeten, ook al kan u mij momenteel niet horen omdat u uw hoofdtelefoon niet opheeft maar iemand zal u dit wel overmaken. Ik wil u hoe dan ook begroeten bij uw eerste bijdrage in dit Parlement.

Flynn
Mijnheer de Voorzitter, al deze ontwerp-resoluties hebben betrekking op de recente uitspraak van het Europese Hof van Justitie waarin het Hof het beroep van het Verenigd Koninkrijk inzake de werktijd-richtlijn verwerpt. De leden zullen zich herinneren dat het Hof de bepaling dat de minimumrusttijd waarop werknemers uit hoofde van de richtlijn wekelijks recht hebben de zondag dient te omvatten, nietig heeft verklaard.
Ik zou in het kort willen uitleggen dat het geen verschil maakt of deze bepaling in de tekst van de richtlijn wordt opgenomen dan wel geschrapt. Waarom? Omdat de bepaling zelf in wezen declaratoir is en werknemers dus krachtens de werktijd-richtlijn nog altijd recht hebben op een ononderbroken minimumrusttijd van 24 uren per zeven dagen, naast de 11 uren rusttijd per dag. Maar zoals de richtlijn de lid-staten niet verplicht een speciale bepaling inzake zondagsrust in te voeren, verbiedt zij ze dat evenmin. Na deze uitspraak van het Hof is het nu zonneklaar dat het aan iedere lid-staat is te beslissen of hij dit ja dan neen wettelijk regelt in het licht van de omstandigheden in eigen land.
Ik stel vast dat de lid-staten in alle ontwerp-resoluties worden verzocht passende maatregelen te nemen en dat er van de Commissie geen maatregelen worden verwacht. De Commissie zal bij de formulering van haar toekomstige beleid niettemin zeer zorgvuldig nota nemen van de resoluties die u beslist aan te nemen. Ik zou mij bovendien willen aansluiten bij de felicitaties aan het adres van mevrouw Piha, die zojuist haar maiden-speech heeft gehouden.

Boogerd-Quaak
Voorzitter, de Liberale Fractie heeft niet meegedaan aan dit debat, exact om dezelfde reden als commissaris Flynn zegt. Wij nodigen nu de lid-staten uit om te reageren en dit is toch feitelijk geen reden om daar emergency over in te dienen. Ik had vele malen liever een goede behandeling in de terzake bevoegde commissie gezien en wij zullen dan ook niet meedoen aan de stemming.

De Voorzitter
Mevrouw Boogerd-Quaak, dit is geen motie van orde maar een politiek standpunt dat niet op deze manier mag worden uitgedrukt. Uw fractie had het woord kunnen vragen op het geschikte moment in plaats van deze procedure te gebruiken.
Het gecombineerd debat gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerp-resoluties:
B4-1347/96 van de heer Cars en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de situatie in Wit-Rusland; -B4-1360/96 van mevrouw Hoff en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, over de situatie in Wit-Rusland; -B4-1410/96 van de heren von Habsburg en Cassidy, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de situatie in Wit-Rusland; -B4-1435/96 van mevrouw Schroedter, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over WitRusland.
Bertens
Mijnheer de Voorzitter, na de rust op zondag de constante onrust in Wit-Rusland. Het referendum daar is op een farce uitgelopen en president Loekasjenko is tot winnaar uitgeroepen. Maar de overwinning heeft voor mensen wereldwijd een bijsmaak. Onderdrukking van de vrije media, het monddood maken van de oppositie en het frauderen tijdens het referendum zelf moesten wel tot dit vreselijke resultaat leiden.
Het ontslag van de voorzitter van de kiescommissie en de eenzijdige verklaring van Loekasjenko dat de uitslag bindend is, verslechteren het beeld. Het perspectief voor democratie in Wit-Rusland is met de enorme uitbreiding van de macht van de autoritaire president erg bedroevend geworden. President Loekasjenko zal moeten begrijpen dat wij hier in Europa niet akkoord kunnen gaan met een dergelijk extreem staaltje van ondemocratisch en autoritair optreden.
De schending van de democratische principes verplicht ons ertoe het partnerschapsakkoord met Wit-Rusland in de ijskast te doen en de TACIS-gelden, met uitzondering van de democratieprogramma's, te bevriezen. Anderzijds moeten wij steun blijven verlenen aan democratisering en wij, dit Parlement, roepen de EU-ambassadeurs in WitRusland op eensgezind de banden met de oppositie aan te halen.

Hindley
Mijnheer de Voorzitter, mag ik in dit debat een geluid laten horen dat misschien als matigend overkomt, maar dat zeker niet is bedoeld om het optreden van de dictatoriale president van Wit-Rusland te vergoelijken? De socialistische fractie onderschrijft volledig de afkeurende toon van de gemaakte opmerkingen. Wij vinden niettemin dat er in dit debat nogal met grof geschut wordt geschoten op een land dat zo klein is dat het niet hoeft te worden gepaaid, aangezien het noch uit politiek noch uit economisch oogpunt belangrijk is voor de Europese Unie. Wij zouden gaarne wat meer consequentie van de zijde van de Unie zien.
De bevoegdheden van de president van Wit-Rusland verschillen niet veel van de bevoegdheden van president Jeltsin, maar Jeltsin is wel de persoon die vaak moet worden gepaaid. Het Parlement heeft vanochtend eens te meer kredieten goedgekeurd voor Turkije, een land dat al tientallen jaren de reputatie heeft dat het zich niets gelegen laat liggen aan de mensenrechten. Ik zou, net als mijn fractie, dan ook op wat meer consequentie in onze blijken van morele afkeuring willen aandringen.
Gisteren waren er in de televisiejournaal beelden te zien van duizenden Witrussen die in de vrieskou in de file stonden voor het pas geopende MacDonalds-restaurant in Minsk. De duizend eerste bezoekers kregen een gratis maaltijd. Een jongeman die geïnterviewd werd, zei dat hij niet stond aan te schuiven omdat hij zo onder de indruk van de westerse democratie of de westerse levensstijl was, maar omdat hij honger had.
Wit-Rusland heeft meer schade geleden door het ongeval te Tsjernobyl dan welk ander land ook. Het gaat om een zeer arm, zeer zwaar getroffen land. Wij zouden ten stelligste voor een consequente houding willen pleiten. Wij doen mee aan de veroordeling van elke dictatuur, waar ook ter wereld. Maar wij hopen dat de houding van de Commissie ten aanzien van dit land ook wordt ingegeven door het streven om dit land aan te moedigen en niet alleen om het te straffen.

Cassidy
Mijnheer de Voorzitter, ik was een van de leden die werden geselecteerd om deel uit te maken van de ad hoc delegatie van het Europees Parlement die op zeer korte termijn moest vertrekken om op te treden als waarnemer bij het referendum en de gedeeltelijke tussentijdse verkiezingen voor het Witrussische parlement, die tegelijkertijd plaatsvonden. Ik ging met mevrouw Schroedter van de groene fractie en de heer Bösch van de socialistische fractie. Wij vonden het een zeer deprimerende ervaring, allereerst omdat het zonneklaar was dat het referendum op niet bepaald democratische wijze was georganiseerd. Als voorbeeld kan ik noemen dat de stemlokalen voor het referendum al ten minste twee weken vóór 24 november, de dag waarop de stemming officieel plaatsvond, open waren.
Ten tweede was er de ongewone - en ik kan dat beoordelen, want het was voor de derde keer dat ik als waarnemer bij verkiezingen in Oost-Europa aanwezig was - weigering van de overheid om ons aanwezig te laten zijn bij het openen van de stembussen en op het uiterst belangrijke moment waarop werd gecontroleerd of het aantal stembrieven in de bussen overeenstemde met het aantal personen dat had gestemd. Deze controle is een waarborg tegen wat wij in het Engels stuffing noemen, dat is het vullen van de stembussen met valse stemmen.
Wat ons ten derde opviel, was dat de kwestie van de hereniging met Rusland, hoewel duidelijk de bedoeling van president Loekasjenko, in geen enkele van de vragen van het referendum aan bod kwam. Het is zeer de vraag of de bevolking van Wit-Rusland ja dan neen zal worden verzocht haar mening te geven over de vraag of zij al dan niet met Rusland wil worden herenigd.
Ik ben het volledig eens met wat de heer Hindley heeft gezegd. Wit-Rusland is een zeer arm land. Het ligt, om zo te zeggen, ongelukkig tussen oost en west. Het heeft altijd recht op de weg van verschillende invallers tussen West-Europa en Rusland gelegen. In de laatste wereldoorlog verloor ruim een derde van de bevolking van WitRusland het leven. Ik denk dat het aan ons in het Europees Parlement is de bevolking van Wit-Rusland in de situatie waarin zij zich bevindt, te tonen dat wij met haar meevoelen.

Schroedter
Mijnheer de Voorzitter, ik kan mij aansluiten bij de uitspraken van de heer Bertens. Gezien de feiten moeten er maatregelen worden getroffen. Het referendum in Wit-Rusland, dat nu dient als grondslag voor president Loekasjenko en waaruit deze een staatkundig bouwwerk voor zijn macht heeft gevormd, kwam op geen enkel tijdstip van de voorbereiding en uitvoering overeen met de gewoonten zoals die gelden in een rechtsstaat. Het betrof eenzijdige verkiezingspropaganda die was gebaseerd op zware manipulatie van de pers. Alles bij elkaar genomen is het een mengsel van schendingen van het recht, indoctrinaties en manipulaties.
In strijd met de eigen grondwet heeft de president een lagere kamer gevormd en het democratisch gekozen parlement ontbonden. Onze collega, parlementsvoorzitter Sjaretzki, en andere afgevaardigden die met zeer grote inzet tot aan de laatste minuut hebben gepoogd, het land voor een dictatuur te behoeden, zitten nu thuis. Zij mogen hun vergaderzaal niet meer gebruiken, zij mogen hun kantoor niet meer gebruiken, het personeel dat ons op 24 november nog heeft geholpen, zit nu thuis.
Nodig is onze diepgaande solidariteit met onze collega's, en op dit punt ben ik zeer teleurgesteld dat Europa reeds op de OVSE-top in twee kampen is verdeeld geraakt; aan de ene kant staat een grote groep landen die om verschillende redenen deze feiten sluipenderwijs beginnen te erkennen. Dat mag ons niet gebeuren.
Wij moeten hierover kritiek blijven uiten want voor ons is het democratisch gekozen parlement de partner en geen ander. Voor alles geldt dat wij Wit-Rusland en zijn bevolking niet mogen isoleren. Er bestaat maar één mogelijkheid: de politieke partijen moeten zeer nauw contact onderhouden met hun collega's en, ondanks het probleem dat zij misschien helemaal geen visa meer zullen krijgen, zich blijven inspannen om dit land te bezoeken en de mensen ginds uit te nodigen, om de kans op een latere democratische ontwikkeling niet geheel verloren te laten gaan.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, ik wil eerst en vooral beklemtonen dat de Commissie zich ten zeerste zorgen maakt over de ernstige verslechtering van de politieke situatie in Wit-Rusland en dat wij het eens zijn met de analyse van de algemene feiten. Hoewel het niet wenselijk is Wit-Rusland te isoleren, moeten we ons terecht afvragen welk soort maatregelen een weerslag kunnen hebben op de ontwikkelingen in dit land.
We moeten beseffen dat de binnenlandse oppositie zich beperkt tot een kleine politieke elite en dat president Loekasjenko nog altijd een grote populariteit geniet en erin geslaagd is een groot deel van de leden van het parlement voor zich te winnen.
In deze moeilijke en ingewikkelde context heeft de Commissie reeds een aantal maatregelen genomen in het kader van haar bevoegdheden. Ik wil jullie eraan herinneren dat de betaling van de tweede schijf van een lening voor de betalingsbalans voor een bedrag van 25 miljoen ecu is opgeschort.
Bovendien zijn ook alle programmeringsmissies in het kader van het TACIS-programma geannuleerd. Commissaris Van Den Broek heeft tevens gevraagd dat voortaan daadwerkelijk prioriteit gegeven wordt aan projecten die de democratie willen versterken en aan projecten van sociale aard.
Het voorzitterschap - het Ierse voorzitterschap - heeft met de steun van de Commissie ook het initiatief genomen om een missie naar Wit-Rusland te zenden. De concrete voorwaarden voor deze zending zullen binnenkort worden vastgelegd en de Commissie is van oordeel dat in het kader van deze missie politieke ontmoetingen op hoog niveau tussen beide partijen moeten plaats vinden.
Overigens was de Commissie onlangs betrokken bij een ontmoeting van de trojka met president Loekasjenko - waarom hij zelf verzocht had - ter gelegenheid van de OESO-top, die recent in Lissabon plaats vond. Zoals jullie zich kunnen inbeelden, hebben wij van de gelegenheid gebruik gemaakt om een boodschap over te maken die - zoals jullie ook wel kunnen denken - heel kritisch en klaar en duidelijk was in verband met de huidige interne situatie in Wit-Rusland.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer Marín.
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over volgende ontwerp-resoluties:
Honduras -B4-1379/96 van mevrouw Colli Comelli, namens de Fractie Unie voor Europa, over minderjarige gevangenen in Honduras; -B4-1388/96 van de heer Bertens en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over minderjarige gevangenen in Honduras; -B4-1394/96 van de heer Newens, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten, over minderjarige gevangenen in Honduras; -B4-1401/96 van mevrouw Sornosa Martínez, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over gedetineerde kinderen in Honduras; -B4-1411/96 van de heer Cassidy en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over minderjarige gevangenen in Honduras; -B4-1441/96 van de heren Kreissl-Dörfler en Orlando, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over minderjarige gevangenen in Honduras; Roemenië
B4-1359/96 van mevrouw Hoff en anderen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, over de situatie van kinderen in Roemenië; -B4-1420/96 van de heer von Habsburg en mevrouw Oomen-Ruijten, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over kinderen in Roemenië; -B4-1434/96 van mevrouw Müller en de heer Orlando, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de situatie van kinderen in Roemenië;
Turkije -B4-1391/96 van mevrouw d'Ancona en Kirsten M. Jensen, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten, over de mensenrechten in Turkije; -B4-1398/96 van de heer Alavanos en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de persvrijheid in Turkije; Kroatië
B4-1349/96 van de heer Cars en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de toestand in Kroatië; -B4-1397/96 van de heer Theonas en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over radio 101 in Kroatië; -B4-1426/96 van mevrouw Aelvoet en anderen, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de sluiting van radio 101 in Zagreb; -B4-1442/96 van de heren dell'Alba en Dupuis, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de persvrijheid in Kroatië; 
Slowakije -B4-1389/96 van de heer Eisma en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over Frantisek Gaulieder, lid van het Slowaakse parlement; -B4-1419/96 van de heer Posselt en mevrouw Oomen-Ruijten, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over tegen een Slowaaks parlementslid gerichte repressiemaatregelen.- Honduras
Bertens
Mijnheer de Voorzitter, bijna drie jaar voert president Reina van Honduras een beleid dat gericht is op democratisering, vermindering van de rol van de militairen en bevordering van de economie. Hij heeft ontegenzeglijk successen geboekt, maar de kloof tussen arm en rijk blijft bestaan en de criminaliteit neemt zeer snel toe. Mede op instigatie van het militaire complex wordt er gepleit voor de wederinvoering van de doodstraf en verzwaring van strafmaten. Terecht verzetten vele NGO's zich tegen gevangenzetting van minderjarigen in gevangenissen voor volwassenen. Deze praktijk blijft ondanks wetgeving nog steeds voortbestaan. De Hondurese regering - niets dan lof voor deze regering - moet worden gesteund in haar inspanningen om aan deze praktijken een eind te maken. Gezamenlijke programma's tussen de Commissie en de Hondurese regering moeten snel worden uitgevoerd om aan deze misstanden een eind te maken. De strijd tegen de misdaad en de drugsbaronnen moet met democratische middelen gestreden worden. Anders worden weer kiemen gezaaid voor nieuwe criminaliteit, ondemocratisch gedrag en de tijden van weleer, revolutie, burgeroorlog, schending van mensenrechten.

Todini
Mevrouw de Voorzitter, wij zijn ongetwijfeld allemaal op de hoogte van de toestand van de mensenrechten en de omstandigheden waarin met name minderjarigen worden opgesloten in Honduras. We moeten erkennen dat de Hondurese regering inderdaad getracht heeft vooruitgang te boeken in deze periode, mede dankzij de overeenkomst met de Commissie. Er zijn inderdaad een aantal belangrijke wijzigingen doorgevoerd maar wij verwachten nog concretere signalen van de Hondurese regering.
Onze aandacht gaat momenteel vooral uit naar de kinderen, die ook vandaag nog in de gevangenis worden opgesloten, zoals ook wordt beklemtoond door de wereldorganisatie tegen folteringen en Amnesty International. Wij moeten weten wat voor deze kinderen gedaan wordt, wat in de toekomst voor hen zal worden gedaan. Wij willen weten of zij zijn vrijgelaten en in ieder geval of alle mogelijke inspanningen geleverd worden om hun fysieke en geestelijke integriteit te waarborgen, bijvoorbeeld door de oprichting van aparte gevangenissen voor minderjarigen.
Onze fractie, de Fractie Unie voor Europa, heeft zich al herhaaldelijk in die zin uitgesproken. Mevrouw Colli heeft in de vergaderperiode van oktober nog een ontwerp-resolutie ingediend, die echter niet is aangenomen. Wij nemen kennis van het feit dat alle fracties het vandaag eens geworden zijn over een gezamenlijke ontwerpresolutie.
Wij hopen dat daadwerkelijk een concrete oplossing gevonden wordt, zoals herhaaldelijk beloofd is door de Hondurese regering. Wij zijn er zeker van dat, nu we de vijftigste verjaardag van Unicef vieren en ons aan de vooravond van de 21ste eeuw bevinden, vooral veel aandacht zal worden besteed aan minderjarigen, ook door een arm ontwikkelingsland als Honduras.

Newens
Mijnheer de Voorzitter, een aantal van ons hebben de laatste tijd van Casa Alianza , een NGO die zich voor straatkinderen in Honduras inzet, informatie gekregen waarin onze aandacht werd gevestigd op de opsluiting, slechte behandeling en foltering van minderjarigen in gevangenissen voor volwassenen. Ik, tenminste, heb dit probleem in het verleden aan de Hondurese autoriteiten voorgelegd. Deze resolutie is een bewijs van onze niet-aflatende bezorgdheid, hoewel het duidelijk is dat president Reina en de regering al wat vooruitgang hebben geboekt bij de aanpak van het probleem. Dit wordt trouwens ook erkend door Casa Alianza . Het Hondurese Congres heeft een gedragscode aangenomen en de wet die deze opsluiting van minderjarigen mogelijk maakte, is nietig verklaard. Daarnaast is er vooruitgang gemaakt met een gezamenlijk project van de Europese Commissie en de Hondurese autoriteiten om risicojongeren in Honduras te helpen.
In oktober werd een van de rechters die verantwoordelijk waren voor het ongeoorloofd opsluiten van minderjarigen in staat van beschuldiging gesteld en werd de directeur van de strafinstelling Humberto Dominguez, waar drugs, alcohol en corruptie werden aangetroffen, ontslagen.
Dit alles bewijst dat de Hondurese autoriteiten een eind proberen te maken aan misbruiken in de gevangenissen en de positie van kinderen en jongeren willen beschermen. Toch is het zeer belangrijk dat er verder druk wordt uitgeoefend.
De problemen ontstaan eigenlijk door de extreme armoede waarin sommige delen van de Hondurese bevolking in Honduras en in andere ontwikkelingslanden, met inbegrip van veel Latijns-Amerikaanse landen, leven. Kinderen zijn in al deze landen in gevaar. Dit stelt nogmaals de zeer dringende noodzaak in het licht dat een economisch beleid wordt gevolgd waardoor de armoede wordt verminderd en niet vergroot.

González Álvarez
Mijnheer de Voorzitter, de verschillende resoluties die zijn ingediend over de opsluiting van kinderen samen met volwassenen in Honduras verwijzen naar de verschillende conventies van de Verenigde Naties die ijveren voor het welzijn van kinderen. Wij hebben de laatste tijd allemaal gezien hoe degenen, die voor de kinderen moeten zorgen, hen aanranden of gehoord dat, volgens verslagen van de IAO, zo'n 200 miljoen kinderen kinderarbeid verrichten. Mijns inziens zijn deze kinderen, die in Honduras in onmenselijke omstandigheden gevangen gehouden worden, nog maar eens een voorbeeld van de armoede en de uitsluiting die overal ter wereld bestaan.
Wij moeten eerst en vooral toejuichen dat de Hondurese regering het decreet vernietigd heeft dat het mogelijk maakte kinderen samen met volwassenen op te sluiten. Wij moeten ook de overeenkomst toejuichen die de Commissie met de Hondurese regering gesloten heeft voor de speciale behandeling van deze kinderen. Zoals de heer Newens al zei, blijven wij echter van oordeel dat er zich feiten zullen blijven voordoen die wij hier moeten blijven aanklagen, wanneer er geen verandering komt in het economische beleid zodat deze kinderen in een normale gezinssfeer kunnen opgroeien en onderwijs genieten.
Mijns inziens moeten wij dan ook van de gelegenheid gebruik maken om andermaal de schadelijke gevolgen van armoede, uitsluiting en ongelijkheid in de wereld aan te klagen.

Camisón Asensio
Mijnheer de Voorzitter, in een wereld waar minderjarigen niet zelden misbruikt worden, in het licht van de recente onthutsende aanklacht van Unicef, dat momenteel 250 miljoen kinderen kinderarbeid verrichten, of, wat nog veel erger is, in het licht van de weerzinwekkende toename van het seksuele misbruik van minderjarigen is het bemoedigend dat wij hier nauwgezet de financieringsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Honduras kunnen behandelen die voorziet in een programma dat aandacht besteedt aan jonge wetsovertreders en de sociale risico's in dit Middenamerikaanse land.
Waarom? Eerst en vooral omdat één van de specifieke doelstellingen erin bestaat de overheidsinstellingen te versterken die rechtstreeks betrokken zijn bij de zorg voor kinderen die gevaar lopen op sociaal vlak. Omdat het programma de toepassing wil bevorderen van de principes van geïntegreerde zorg voor het kind, o.a. via de toepassing van het wetboek voor het kind, waarbij speciale aandacht besteed wordt aan jeugdige delinquenten. Omdat het de rechters, het institutionele personeel, de politie en de opvoeders wil bekwamen in kwesties als de integrale bescherming van het kind.
Het tracht - ik benadruk "tracht" omdat wij zouden willen dat dit al bereikt was - tevens de administratieve procedures inzake kinderen in die zin te versoepelen. Het wil de NGO's, die tot op heden terzake actief zijn en preventief werken met kinderen, ook meer middelen bieden zodat zij meer kinderen en jongeren in crisissituaties kunnen opvangen.
Om al deze redenen steunen wij deze gemeenschappelijke ontwerp-resolutie en spreken wij de hoop uit dat dit probleem - dat nog altijd brandend actueel is in Honduras - zo snel mogelijk wordt opgelost.

Kreissl-Dörfler
Mijnheer de Voorzitter, volledig afgezien van de als geheel onbevredigende situatie in Honduras, vormt de behandeling van minderjarigen in gevangenissen een geval apart. De medewerkers van Casa Alianza , die de situatie van deze kinderen en jongeren in de gevangenissen aan de kaak stelt, zijn reeds een aantal malen met bomaanslagen bedreigd. De resolutie die nu voor ons ligt, is mij eenvoudig te zwak en te krachteloos, want zij verwijst niet naar de samenhang tussen de verdeling van de economische middelen en een zekere criminaliteit die daaruit wel moet volgen, en dienovereenkomstig gaat men dan om met de mensen, vooral met kinderen en jongeren. Er staat niets in over echte resocialisatie, er worden geen veranderingen van de sociale omstandigheden gevraagd, maar men gaat gewoon op dezelfde voet verder. Ook al zijn er prijzenswaardige aanzetten te ontdekken, we veranderen het economische beleid niet, we sluiten nog steeds een pact met de oligargieën in deze landen.
Vandaag hadden wij een idioot voorbeeld met betrekking tot Turkije. Hier wordt besloten tot economische hulp tegen onze stemmen in, daar worden zelfs kinderen en jongeren gefolterd. Dan heeft het geen zin om je sterk te maken voor het zondagsgebod, naar de kerk te gaan en te bidden, wanneer ik mij de overige zes dagen van de week niet aan deze regels houd.

Novo Belenguer
Mijnheer de Voorzitter, gisterenmiddag hadden wij het in deze Vergadering precies over minderjarigen. Wij hadden het over de gelijkschakeling van de niveaus voor onderwijs en opleiding, de toegang tot opleiding, de kwaliteit van het onderwijs en de gelijkschakeling hiervan met de gezondheidszorg. Wij spraken ook onze bezorgdheid uit over het feit dat vele van onze minderjarigen in Europa onder de armoedegrens leven.
Dit is een totaal verschillend dossier maar het houdt toch verband met dat van gisteren.
Wij moeten ervoor ijveren dat het protest, dat deze Vergadering vandaag in zekere zin formuleert tegen de schending van de rechten van minderjarigen en de kordate bescherming die wij minderjarigen moeten bieden, de Europese grenzen overstijgen.
De Commissie toonde zich gisterenmiddag bereid een einde te maken aan dit soort situaties en zij heeft vandaag een mooie gelegenheid om dit te bewijzen.
In Honduras doet zich een uitstekende kans voor om een einde te maken aan een situatie die wij gisteren aankloegen.
Ook de Commissie - en uiteraard ook de Hondurese regering - moet erin slagen deze situatie definitief op te lossen.
De reactie van deze Vergadering en de behandeling van deze resolutie door de Voorzitter moeten ervoor zorgen dat situaties en feiten als deze nergens ter wereld voorkomen.
Tenslotte wil ik stellen dat wij de resolutie, waarover wij straks zullen stemmen, uiteraard vastberaden steunen.
Roemenië
David
Mijnheer de Voorzitter, met Kerstmis zal het zeven jaar geleden zijn dat president Ceaucescu in Roemenië ten val werd gebracht. Sinds de woelige dagen van de revolutie is er in Roemenië ongetwijfeld - zij het zeer, zeer traag - vooruitgang geboekt. Een van de wreedste erfenissen van het regime van Ceaucescu waren de verschrikkelijke weeshuizen, die het gelaat van Roemenië nog altijd ontsieren, en de duizenden straatkinderen in de grote en kleinere Roemeense steden. Ceaucescu is verantwoordelijk voor vele verschrikkelijke daden, maar het ergst van al was de door hem gevoerde pronatalistische bevolkingspolitiek.
Door de verkiezing van een nieuwe regering in Roemenië is er nu weer meer hoop op ingrijpende veranderingen. De wurgende tentakels van Ceaucescu's staatsapparaat moeten worden weggeveegd en vervangen door moderne bijstandsstructuren om de meest hulpbehoevenden in de Roemeense samenleving te helpen.
Wij mogen ons vandaag echter niet wijsmaken dat de sociale problemen van Roemenië van de ene dag op de andere kunnen worden opgelost. Dat is gewoon onmogelijk. Naar Westeuropese maatstaven is Roemenië een zeer, zeer arm land. Om echte veranderingen teweeg te brengen heeft de Roemeense bevolking, en vooral de Roemeense jeugd, onze hulp nodig.
In het kader van het PHARE-programma verleent de Europese Unie inderdaad bescheiden hulp voor de ontwikkeling van een programma tot bescherming van kinderen. Ondanks de zeer reële hinderpalen die nog altijd een doeltreffend gebruik van de middelen beletten, heb ik tijdens mijn recente bezoek aan Roemenië vastgesteld dat dergelijke programma's beslist de moeite lonen en uiterst nuttig zijn.
Dit debat komt zeer gelegen gezien de recente politieke veranderingen in Roemenië. Ik hoop dat het Parlement vandaag een duidelijke boodschap van solidariteit met de Roemeense kinderen en jongeren de wereld in zal sturen. En ik hoop ook dat de Europese Commissie een middel zal vinden om de steun op te trekken voor de programma's die kinderen en jongeren zullen helpen, nu Roemenië in alle ernst vooruitgang begint te maken op de weg naar nauwere betrekkingen met de Europese Unie.

von Habsburg
 Mijnheer de Voorzitter, ik sluit direct aan bij wat hier voor mij is gezegd. Wij hebben nu te maken met de verschrikkelijke erfenis van de regimes van Ceausescu en Iliescu die ten opzichte van de kinderen werkelijk onmenselijk waren. Maar het komt misschien op het juiste moment waarop wij uitdrukking kunnen geven aan de hoop dat dit de laatste keer is dat wij ons principieel met dit probleem moeten bezighouden. Er is een nieuwe regering, en er is in Roemenië nieuwe hoop voor de toekomst. Ik kan slechts de hoop van dit Parlement uitdrukken dat Roemenië nu een weg zal gaan met een menselijk regime, een sociaal regime, en ook een regime dat rechtvaardig is tegenover zijn minderheden. Dan kunnen wij pas echt met een goed geweten de deur van Europa voor Roemenië openen.

Müller
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, terwijl wij in Slowakije een neergang van de democratie zien, kunnen wij met grote vreugde de politieke verandering in Roemenië verwelkomen. Het nieuwe kabinet vertegenwoordigt juist datgene waartoe ons Huis al die jaren heeft aangespoord. Voor het eerst zit er een vertegenwoordiger van de Hongaarse minderheid in de regering. Dat getuigt van de vaste wil om de conflicten tussen de Roemenen en de Hongaarse minderheid van zijn scherpe kanten te ontdoen. Ontzettend blij ben ik echter dat mijn vriend, de kunstenaar Ion Caramitru, minister van cultuurzaken wordt. Hij, die al jaren lang op zo voortreffelijke wijze projecten voor weeskinderen is begonnen, zal - en dat verzeker ik u hier in dit Huis - onze belangrijkste bondgenoot zijn om het programma ter bescherming van de kinderen te verwezenlijken. Laten wij hem daarbij helpen met alle ons ten dienste staande mogelijkheden. Ik verzoek commissaris Marín, de heer Van de Broek mede te delen dat ik hoop dat wij in dit geval iets consequenter zullen werken dan in het geval van Turkije.

Goerens
Mijnheer de Voorzitter, de situatie waarin Roemeense kinderen en jongeren zich bevinden, blijft zorgwekkend ondanks de vorderingen die de afgelopen jaren ontegenzeggelijk zijn gemaakt.
Het land zal jaren nodig hebben om zich te ontdoen van deze explosieve erfenis van het vorige regime. Er zijn veel te veel kinderen die aan hun lot werden overgelaten en voor wie de gemeenschap moet instaan. Ingevolge de onvermijdelijk langzame en selectieve adoptieprocedures is het bovendien onmogelijk in het allernoodzakelijkste te voorzien en deze nogal explosieve situatie van haar dramatische karakter te ontdoen. Er moet voorrang worden gegeven aan de - helaas veel te talrijke - kinderen en jongeren voor wie niet de minste hoop bestaat dat ze een nieuwe thuis zullen vinden en die dus aan hun trieste lot blijven overgelaten.
Onze gezamenlijke resolutie, die wij constructief willen houden, blijft helaas dus heel actueel, ook al kunnen wij ons gelukkig prijzen dat de nieuwe meerderheid, die sinds de recente verkiezingen is gevormd, van de verbetering van het lot van de Roemeense kinderen een van haar eerste prioriteiten heeft gemaakt.
De Roemeense autoriteiten verdienen onze aanmoediging en onze hulp bij de vervulling van deze even belangrijke als dringende taak.
Turkije
d'Ancona
Voorzitter, ik denk dat wij vanochtend in dit Huis een kans hebben gemist toen tijdens de stemmingen over de begroting de rechterzijde van dit Huis tegen een amendement stemde dat ertoe diende om Turkije niet langer uit het MEDA-programma te financieren, als men het daar in Turkije laat afweten op het gebied van de mensenrechten en op het gebied van de vrijheid van meningsuiting.
Een gemiste kans, mijnheer de Voorzitter, want daar gaan wij weer vanmiddag. Bezoekers uit Europese landen die via een zwarte lijst in de gevangenis belanden en het land uit worden gezet. Ik heb zo'n lijst met vertegenwoordigers uit het Deense parlement bij me. Ik kan die zwarte lijst laten zien.
En daarnaast besnoeiing van de persvrijheid. Ik ga dat niet allemaal hier vertellen want dat staat in die resolutie op welke manier de persvrijheid, een fundamenteel democratisch recht, wordt besnoeid. Een meerderheid van dit Huis zal zich vanmiddag verontwaardigd betonen. Het was overtuigender geweest volgens mij als men vanochtend de kans had gegrepen om het niet bij verbale verontwaardiging te laten.

Alavanos
Mijnheer de Voorzitter, ik sluit mij aan bij de woorden van mevrouw d'Ancona, en voeg eraan toe dat ik me schaam om dit debat over de schending van de mensenrechten in Turkije, dat neerkomt op een huichelachtige bedoening en de vloer dweilt met de Europese openbare opinie. Nadat het Parlement vandaag in de stemming over het ontwerp van begroting voor volgend jaar het mechanisme heeft verworpen om Turkije onder druk te zetten en de mensenrechten te doen eerbiedigen, buigen we ons thans - voor de zoveelste keer - over een resolutie waarin we de Turkse regering scherp veroordelen wegens de niet-naleving van de democratische rechten, meer bepaald de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid. Over het instrument om pressie op Turkije uit te oefenen, wil ik nog zeggen dat de verwerping ervan mede te wijten is aan de Fractie van de Europese Volkspartij, waarvan sommige leden nochtans goed staan aangeschreven als verdedigers van de mensenrechten.
Wat ik vooral betreur aan die gemiste kans, is evenwel dat het er in de tweede lezing ruiger - ondemocratischer - aan toe is gegaan dan in de eerste. Het Parlement heeft vandaag niet alleen geweigerd de middelen van het programma MEDA voor Turkije te bevriezen en in de reserve op te nemen, maar heeft zijn stemming ook niet verantwoord. Het besluit van het Parlement is dan ook een koude douche voor de journalisten, democraten en mensenrechtenactivisten in Turkije die het slachtoffer zijn van censuur, worden vervolgd of zijn gevangengenomen.

Moorhouse
Mijnheer de Voorzitter, er gaat geen week voorbij zonder dat er op mijn secretariaat uit Turkije recent nieuws binnenkomt over schendingen van de mensen- of burgerrechten in dat land. Dit is een triest en zorgwekkend aspect van ons politieke leven, waarmee wij hebben leren leven. Daarom zijn resoluties zoals die waarover wij hier vandaag beraadslagen echt onvermijdelijk, hoezeer de Turkse regering dat ook mag betreuren.
Enkele jaren geleden was dat misschien nog niet zo geweest, maar vandaag leven wij door de verspreiding van televisie en onmiddellijke communicatie in een nieuwe wereld. De wijze waarop een regering haar burgers behandelt, is terecht een zaak van openbaar en internationaal belang geworden. Ik begrijp heel goed de opmerkingen van andere sprekers over de uitslag van de eerdere stemming en ik moet zeggen dat ik die uitslag, strikt persoonlijk gesproken, ook betreur, maar we kunnen er nu eenmaal niets aan veranderen.

Goerens
Mijnheer de Voorzitter, het begint een beetje vervelend te worden: elke maand weer staat Turkije vooraan op de agenda van het actualiteitendebat en elke maand weer worden wij geconfronteerd met nieuwe schendingen van hetzij de mensenrechten hetzij internationale verbintenissen door Turkije. Telkens weer tonen wij ons daar verontwaardigd over zonder dat dit enig resultaat oplevert.
De maat is bijna vol en het is hoog tijd dat wij ons vragen beginnen te stellen over onze betrekkingen met dit land, en met name over het geïnstitutionaliseerde en verdragrechtelijke karakter van die betrekkingen.
Wij moeten inderdaad vaststellen dat de verontwaardiging waaraan wij nu al maanden regelmatig uiting geven, net als de min of meer scherpe sancties die wij treffen geen enkel effect hebben op het gedrag van de Turkse autoriteiten. Gezien het geringe afschrikkingseffect van onze verklaringen en onze acties en gezien de klaarblijkelijk geringe bereidheid van Turkije om zich als een beschaafd land te gedragen, zien wij ons voor een echt probleem gesteld. We zullen dit land anders moeten aanpakken en harder in de tegenaanval moeten gaan, maar daarvoor is een duidelijk van minder toegeeflijkheid en van meer consequentie getuigende politieke wil nodig dan waarvan de meerderheid van de regeringen tot dusver blijk heeft gegeven.
Het gaat om onze geloofwaardigheid en om de ernst van onze inzet voor de zaak van de mensenrechten.

Aelvoet
Wij hebben hier twee dagen geleden in dit Parlement het bezoek gehad van drie uitgevers uit Turkije die samen 65 % van de dagbladpers vertegenwoordigen. Zij hebben hier, en dat staat ook duidelijk in de resolutie, hun grote bekommernis geuit over het ontwerp van mevrouw Ciller en echtgenoot om nu ook de klassieke pers te gaan muilkorven, want het was al langer zo dat de linkse pers vogelvrij was verklaard. Dat hangt ten nauwste samen met de schandalen die door de Turkse pers zeer correct naar buiten zijn gebracht in verband met een fraude van mevrouw Ciller ook in verband met de gevaarlijke banden die zichtbaar geworden zijn bij het ongeval in Susuluk tussen de maffia, de staatsveiligheid en een bepaalde politieke klasse. En het is dat dat men wil aanvallen. Het is van het grootste belang dat dit Parlement zijn stem laat horen, maar ook daden laat zien. In dat verband wil ik mij aansluiten bij al degenen die geklaagd hebben over de ongelofelijke lafheid van dit Huis om de middelen van MEDA voor Turkije in de reserve te plaatsen. De enige reële controle die wij in de hand hadden en wij geven ze uit de hand.
Kroatië
Bertens
Voorzitter, niet alleen in Servië gaan de mensen met honderdduizenden de straat op, ook in Kroatië. Op 23 november vond de grootste demonstratie sinds de onafhankelijkheid plaats. Honderdduizenden gingen de straat op voor de persvrijheid en voor radio 101. De reactie van Tudjman lijkt te wijzen op de terugkeer richting communistische tijden. Critici worden door hem voor landverraders en binnenlandse vijanden uitgemaakt, die onder invloed zouden staan van geheime en vileinige machten en krachten uit het Westen. De druk vanuit deze Unie op basis van de universele rechten van de mens en de correcte toepassing van de afspraken van de Raad van Europa inzake pluriformiteit in de media moeten worden voortgezet. De tijdelijke verlenging van de zendmachtiging voor radio 101 moet worden omgezet in een definitieve machtiging. Dit is Kroatië verplicht aan zijn bevolking en de Europese organisaties waar het lid van is of banden mee heeft.
Als Kroatië inderdaad pretendeert een democratie te zijn, dan moet het ook de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen respecteren en een burgemeester voor Zagreb benoemen.

Aelvoet
Het is inderdaad opvallend hoe sterk de parallellismen tot uiting komen tussen de ontwikkelingen in Kroatië en in Servië. Wij hebben hier niet te maken met democratieën, maar uiteindelijk met systemen die duidelijk kenmerken vertonen van dictatuur. Men kan ze hooguit "democraturen" noemen. Dus wat dat betreft vind ik wat er nu gebeurt ten aanzien van radio 101 zeer exemplarisch. Als de mensen niet massaal de straat waren opgegaan, hadden ze al geen zendtijd meer gekregen en in dat verband is het natuurlijk van het grootste belang dat Europa zeer duidelijk zijn stem laat horen ten aanzien van de Kroatische autoriteiten.
De Raad van Europa heeft het lidmaatschap toegestaan aan Kroatië, maar daarmee verbonden de eisen voor pluralisme. Wij zouden nu moeten zien welke acties de Raad van Europa gaat nemen om ervoor te zorgen dat die eis voor pluralisme van de media effectief wordt nageleefd en tenslotte wil ik eindigen met de oproep dat de financiële steun van Europa opgeschort moet blijven ten aanzien van Kroatië.

Dupuis
Mijnheer de Voorzitter, ik denk niet dat ik ooit het regime van Belgrado met het regime van Zagreb heb vergeleken. Het gaat om twee heel verschillende realiteiten. Er is momenteel te Zagreb ongetwijfeld sprake van een dialectiek tussen de oppositie en de machthebbers. Afgezien daarvan moet ik zeggen dat ik nooit bij degenen heb gehoord die de ogen hebben gesloten voor de tekortkomingen en de vergissingen van het regime dat in Zagreb aan de macht was en dit des te minder nu er Kroatië geen enkele rechtstreekse dreiging meer boven het hoofd hangt.
Om al deze redenen verzoeken wij de Commissie en de Raad dus zich ten aanzien van Kroatië zo streng en vastberaden mogelijk op te stellen, om ervoor te zorgen dat dit land de vrije meningsuiting eerbiedigt en de zendmachtiging van Radio 101 verlengt.

Pack
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de beslissing tegen radio 101 is teruggedraaid, deels omdat degenen aan wie men de frequentie had beloofd, deze hebben teruggegeven, maar deels ook omdat de grote solidariteit van de bevolking met radiozender 101 zichtbaar was, omdat de oppositiepartijen, delen van de regeringspartij en delen van de regering zich daarvoor hebben uitgesproken. Het is mij absoluut niet duidelijk waarom er zoveel drukte is gemaakt over deze frequenties, terwijl men in Zagreb meer dan één frequentie kon uitdelen! Men kon 101 gebruiken, en ook andere. Waarom doet men dat niet? Ik hoop dat het binnenkort verandert.
De samenstelling van de raad voor de telecommunicatie, die deze frequentie toekent, garandeert zeker niet dat de civil society in Kroatië is vertegenwoordigd. Helaas echter heeft het parlement van Kroatië met de stemmen van de oppositie dit voorstel van de regering aangenomen. Waarschijnlijk is het aangenomen vanuit de onwetendheid dat degenen die werden voorgedragen, daarin ook allemaal vertegenwoordigd zouden zijn, dat wil zeggen dat niet de maatschappelijk relevante groepen in Kroatië vertegenwoordigd zijn maar slechts die welke waren voorgedragen. Ik geloof dat dit uit onwetendheid is gebeurd en ik denk dat wij er veel aan kunnen bijdragen dat het beter wordt.
Over de media in Kroatië zelf zou ik alleen willen zeggen dat er bij de schrijvende pers een grote verscheidenheid bestaat, maar dat ik mij veel zorgen maak - en mijn kritiek richt zich dan ook daarop - dat niet langer kan worden geaccepteerd dat de Kroatische televisie zo naar de pijpen van de regering danst. Het land kent weliswaar elf kleine televisiezenders, maar alleen HTV, dat wil zeggen de Kroatische staatstelevisie, is in staat om het gehele land te bestrijken. Ik vind daarom ook dat de zender eindelijk voor pluraliteit moet zorgen en daarmee ook moet voldoen aan de democratische taak, informatie te verstrekken.
Deze HTV bezit dan wel een programmacommissie waarin ook vertegenwoordigers van de oppositie zitten, maar dat zijn er net zo weinig als ook de Sabor heeft, naar verhouding is dat dus een heel gering aantal. Daarom vind ik ook dat wij onze invloed moeten aanwenden dat vertegenwoordigers van de maatschappelijke groeperingen in Kroatië eveneens in deze programmacommissie zitten om de pluraliteit echt te kunnen waarborgen; de Europese Unie is in staat om door middel van kennisoverdracht in het kader van het PHAREdemocratieprogramma veel hulp ter beschikking te stellen.

Belleré
Mijnheer de Voorzitter, de afvaardiging van Alleanza Nazionale zal voor de gezamenlijke resolutie over de vrijheid van de media in Kroatië stemmen. Zij betuigt haar solidariteit met de journalisten en medewerkers van Radio 101, die het slachtoffer zijn van het machtsmisbruik en de arrogantie van een regime dat dezelfde methodes gebruikt als ten tijde van het Joegoslavië van Tito.
Het is triest te moeten vaststellen dat elementaire rechten, zoals het garen en verspreiden van nieuws, die in onze landen als vanzelfsprekend en onontbeerlijk worden beschouwd opdat een samenleving zich vrij en beschaafd mag noemen, nog altijd geweigerd worden in een land dat aan de Europese Unie grenst, waarmee wij nauwe economische banden hebben en dat lid is van de Raad van Europa.
De overheidsbureaucratie en het regeringsapparaat in Kroatië zijn blijkbaar van oordeel dat een beetje make up, enkele mooie woorden terzake en een formele aanvaarding van de rol van de oppositie volstaan om een regering en een regime als democratisch te kunnen bestempelen. Welnu, mijnheer Tudjman, dit volstaat helemaal niet en u weet dit maar al te goed. Het volstaat niet dat u de oppositie en haar rol formeel erkent, de verkiezingen moeten een echte en eerlijke confrontatie zijn tussen tegengestelde standpunten en de oppositie moet de kans krijgen haar eigen ideeën te verspreiden en te propageren.
Een radiostation en een krant sluiten, etnische en taalkundige minderheden verbieden op te komen voor hun eigen rechten en uiting te geven aan hun eigen identiteit, de spelregels van de verkiezingen vervalsen: al deze elementen tonen aan dat de Kroatische regering nog een lange weg heeft af te leggen voor zij zich echt democratisch mag noemen.
Ik wil in het bijzonder herinneren aan de moeilijkheden die de vertegenwoordigers van de landdag van Istrië kennen, waar een aanzienlijke Italiaanse minderheid woont. Zij worden voortdurend bedreigd en onder druk gezet om te verhinderen dat zij zouden opkomen voor de belangen en identiteit waarvoor zij verkozen zijn.
Mijnheer de Voorzitter, wij hopen als afgevaardigden van de Alleanza Nazionale dat het vertrouwen dat Europa aan Kroatië geschonken heeft, net als aan Slovenië, niet beschaamd wordt door een houding die onaanvaardbaar is in landen die zich Europees willen noemen en tot de Europese Unie willen toetreden.

von Habsburg
Mijnheer de Voorzitter, als één van de weinigen die werkelijk vaak in Kroatië zijn, verbaast het mij zeer dat hier - met uitzondering van mevrouw Pack - een enorme ignorantie onder woorden is gebracht! Ik wil hier alleen maar op iets wijzen: ik ben free-lancemedewerker - aangezien er gewag is gemaakt van mijn column - van de krant Globus in Kroatië. Daarom lees ik die krant, en ik vind dat er veel kranten zijn die hun regering niet zo durven bekritiseren als Globus. Er zijn ook andere kranten. Wat radio 101 betreft, deze werd immers toegekend door een commissie waarop de regering geen invloed heeft en wel ten gunste van de eigenaar van Globus, die één van de meest uitgesproken opponenten in Kroatië is. Deze heeft de frequentie dan teruggegeven. Nu zal er zeker iets worden beslist, en ik hoop dat het een goede beslissing zal zijn. Maar het is verkeerd om Kroatië te veroordelen zoals men tot nu toe heeft gedaan.
Slowakije
Frischenschlager
Mijnheer de Voorzitter, ik wil mijn dank uiten aan de collega's in dit Huis dat wij de gelegenheid hebben om vandaag over dit punt te spreken, en wel als daad van solidariteit ten opzichte van een gekozen parlementslid in Slowakije wiens mandaat de machthebbers om redenen van machtspolitiek zomaar willen afnemen. Anders dan de heer von Habsburg vind ik dat wij niet zomaar over deze dingen kunnen heenstappen. Wij moeten erkennen en inzien dat de gevallen zich opstapelen.
Servië is een extreem geval. In Kroatië hebben wij een eclatant geval met de functie van burgemeester van Zagreb, en in Slowakije heersen toestanden waarmee het Europees Parlement zich meer dan eens heeft moeten bezighouden. Ik vind het eenvoudig onverdraaglijk dat wij maar moeten accepteren dat de normale democratische machtsoverdracht op basis van verkiezingen zo met voeten wordt getreden. Daarom hoop ik dat onze resolutie een hart onder de riem is van de democratische krachten in Slowakije die vechten voor hun volledig normale rechten op grond van de grondwet, en dat is in het belang van de toekomst van de democratie in Europa.

Posselt
Mijnheer de Voorzitter, ik wil niet zoals collega Frischenschlager appels en peren op één hoop gooien, maar ingaan op de concrete kwestie Slowakije. Het probleem in Slowakije is dat de regeringspartij het monopolie uitoefent over de voorzitterschappen van de parlementaire commissies en over wie er allemaal lid zijn van de enquêtecommissies, wat in Kroatië niet het geval is, integendeel. Deze monopolisering in Slowakije heeft ertoe geleid dat bijvoorbeeld de regering de enquêtecommissie voor de geheime diensten volledig heeft gemanipuleerd, dat wil zeggen dat de regering zichzelf heeft gecontroleerd toen het ging over de affaire van de zoon van president Ková&#x010D;. Een lid van de regeringspartij, de heer Gaulieder, heeft toen op zeer moedige wijze en afwijkend van de regeringslijn, de waarheid naar buiten gebracht. Hiervoor heeft men hem gestraft door hem op onrechtmatige wijze zijn mandaat te ontnemen, hoewel hij van te voren schriftelijk had verklaard dat hij wist dat er nu zaken zouden worden vervalst en hij zich niet wilde terugtrekken. Dit is ronduit een schending van het recht en van de grondwet, en natuurlijk zet dit de toekomst van de associatie van de Slowaakse Republiek met de Europese Unie volledig op losse schroeven.
Ik behoor tot de mensen in dit Huis die, zoals collega Bösch en anderen, altijd genuanceerd argumenteren als het gaat over Slowakije. Ik vind nog steeds dat de Slowaakse Republiek behoort tot de eerste reeks kandidaten voor toetreding, maar de kans daarop wordt met de dag kleiner, en de heer Me&#x010D;iar is bezig deze definitief te verspelen. Als men heeft gezien wat zich gisteren heeft afgespeeld in het Slowaakse parlement, dat de regeringspartij de zaal heeft verlaten omdat de staatspresident heeft gesproken, dat zijn redevoering werd onderbroken door een bommelding, en dan die bom die is ontploft voor het huis van de heer Gaulieder, dan blijkt dat het onwaardige spel doorgaat. Zo komt Slowakije niet in de Europese Unie, dat moet ik juist als vriend van het Slowaakse volk duidelijk uitspreken.

d'Ancona
Ik ben natuurlijk wel onder de indruk van dat vurige betoog, maar toch lijkt het mij niet juist om deze zaak door middel van een resolutie aan de orde te stellen. Waarom niet? Het is inderdaad zo dat er onregelmatigheden zijn vastgesteld bij het ontzetten van de heer Gaulieder uit zijn parlementair mandaat, na zijn ontslagname uit de regeringspartij. Met name is daar geschermd met niet-bestaande of vervalste brieven. Ik heb ook gehoord dat de heer Gaulieder anoniem bedreigd is, dat zijn allemaal hele nare en vervelende dingen. Daarom ook heeft de heer Bösch, voorzitter van de Delegatie in de Gemengde Parlementaire Commissie EUSlowakije, een brief gestuurd aan zijn Slowaakse collega's waarin die feiten aan de kaak worden gesteld. En daarom lijkt ons de manier waarop het probleem hier algemeen wordt gesteld, niet juist en zullen wij daarover ook niet stemmen.

Eisma
Voorzitter, wij maken ons nog ernstige zorgen over de nieuwste gebeurtenissen in de Slowaakse Republiek. Ondanks alle toezeggingen van de regering om nu echt werk te maken van de verdere democratisering worden we steeds weer geconfronteerd met bewijzen van het tegenovergestelde. En wat er in het parlement is gebeurd in Slowakije met onze collega Gaulieder, dat is uiteraard niet acceptabel. Nog ernstiger, net ook genoemd, is de bomaanslag die daarna is gepleegd bij zijn woonhuis. Het zat allemaal in onze resolutie die naar verwachting door het Parlement zal worden aangenomen. Maar er zijn hardnekkige geruchten dat de regeringspartij nog meer parlementariërs die het niet eens zijn met de partijlijn de zetel wil afnemen. Alleen door nu snel te reageren op de kwestie Gaulieder kan deze ontwikkeling een halt toegeroepen worden. En dat dat nu gebeurt door de voorzitter van de Gemengde Parlementaire Commissie - dat is goed dat hij dit gedaan heeft, zeg ik tegen mevrouw d'Ancona - maar wij moeten hier ook als heel Parlement een standpunt innemen en Commissie en Raad verzoeken om deze zaak snel onder de aandacht te brengen van de Slowaakse autoriteiten.

Macartney
Mijnheer de Voorzitter, zoals de heer Eisma ben ik lid van de Delegatie in de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Slowakije en ik heb juist een kopie ontvangen van de brief van onze voorzitter, de heer Bösch, aan zijn Slowaakse collega, de heer Huska, waarin de heer Bösch uiting geeft aan onze grote bezorgdheid over de ontwikkelingen die plaats hebben gevonden. Ik denk niet dat er iemand in dit Parlement is die het daar niet mee eens is.
De vraag is of wij mevrouw d'Ancona's standpunt steunen en zeggen: ja, laat ons dit onderzoeken en laat ons zeggen dat ons dit zeer ter harte gaat, maar laten wij geen voorbarig oordeel vellen. Ik geef een voorbeeld. De heer Posselt, die zeer terecht heeft gezegd dat wij appels niet met peren mogen vergelijken, heeft de regering er niettemin van beschuldigd alle commissies in het Slowaakse parlement, die volgens de heer Posselt geen enkel oppositielid onder hun leden tellen, te monopoliseren. Maar dat is iets waarin wij al verandering hebben kunnen brengen: de oppositie is nu in al die commissies vertegenwoordigd. Daarom is het soms contraproduktief te beweren dat alles een pot nat is, omdat er dan in Bratislava terecht wrevel ontstaat over de onwetendheid waarop sommige van deze beweringen steunen.
Ik wil niet dat het Parlement resoluties aanneemt die hetzij op onwetendheid, hetzij op ongefundeerde beweringen berusten. Dat is, naar ik heb begrepen, de reden waarom de socialistische fractie zich in dezen van stemming zal onthouden. Wij zullen hetzelfde doen.
Wij wensen dat er een echte, positieve dialoog met Slowakije wordt gevoerd, omdat wij Slowakije in de Europese Unie willen en niet willen dat het als een paria wordt verstoten.

De Voorzitter
Dames en heren, ik meen opmerkingen gehoord te hebben vanuit de tribune. Ik wil jullie er in dat geval op wijzen dat ons Reglement klaar en duidelijk stelt dat het publiek op de tribune moet zwijgen. Ik vraag jullie dan ook om stilte, zoniet zal ik mij genoodzaakt zien de diensten te vragen de tribune voor het publiek te ontruimen.
Dit gezegd zijnde wijs ik er tevens op dat we met deze bijdrage van mevrouw Macartney aan het einde gekomen zijn van de behandeling van deze zeventien ontwerp-resoluties over de mensenrechten. Ik verleen dan ook het woord aan commissaris Marín.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, ik zal de verschillende resoluties over de mensenrechten behandelen in de volgorde waarin ze in het Parlement aan bod gekomen zijn. Eerst en vooral de resolutie inzake Honduras. De Commissie dankt het Parlement natuurlijk voor deze resolutie, waarin overigens duidelijk gewezen wordt op de inspanningen die de Hondurese autoriteiten zich getroosten opdat minderjarige gevangenen niet langer samen met volwassenen zouden worden opgesloten in de Hondurese gevangenissen. Wij zijn van oordeel dat de opsluiting van kinderen samen met volwassenen een probleem vormde in dit land. De Hondurese autoriteiten waren zich echter bewust van het probleem en hebben de Commissie om hulp gevraagd voor de oplossing van deze situatie.
De deskundigen die begin 1996 een bezoek aan Honduras gebracht hebben om de mogelijkheden voor steun te onderzoeken, konden vaststellen dat de regering bereid was de nodige maatregelen te treffen om de kinderen van de volwassenen te scheiden in de gevangenissen en gespecialiseerde instellingen te creëren zodat de fysieke integriteit van deze kinderen kon worden gewaarborgd. Nadat de Commissie deze waarborgen had gekregen, heeft zij natuurlijk een specifiek project terzake goedgekeurd. Dit voorziet in de institutionele versterking van de autoriteiten die bevoegd zijn voor de problemen van minderjarigen in Honduras en van de NGO's die kinderen beschermen zodat dit probleem op een globale manier kan worden aangepakt.
De Commissie rekent erop dat de administratie van president Reina naar oplossingen voor deze situatie blijft zoeken en de nodige maatregelen treft om voortaan te vermijden dat minderjarigen en volwassenen samen gevangen worden gehouden. De Commissie zal deze inspanningen en de juridische maatregelen die worden genomen blijven steunen. Ik wil er in dit verband op wijzen dat de Hondurese regering onlangs een wetboek voor het kind heeft goedgekeurd en dat het project niet alleen de verspreiding maar ook de toepassing van dit wetboek ter bescherming van het kind zal vergemakkelijken.
Wat Roemenië betreft, is de Commissie zich terdege bewust van de recente problemen die de Roemeense straatkinderen kennen. Het gaat hier om een vrij nieuwe situatie in Roemenië sinds 4 à 5 jaar. Het probleem komt natuurlijk niet alleen in Roemenië voor, zoals het jongste verslag van Unicef deze week ook al duidelijk aantoonde.
De Commissie wil iets doen aan het probleem van de straatkinderen en heeft het daarom al opgenomen in het indicatieve meerjarenprogramma voor Roemenië. Zij is uiteraard voornemens specifieke steun te verlenen voor dit probleem. Wij zullen steun blijven geven voor de verbetering en de hervorming van het systeem voor de bescherming van kinderen in Roemenië via gezamenlijke fondsen. Hiervoor is al 21 miljoen ecu uitgetrokken, afkomstig van de verkoop van voedselhulp in de periode 1990-1996. De Commissie heeft er uiteraard bij de Roemeense autoriteiten op aangedrongen dat zij zelf ook de nodige middelen blijven uittrekken voor deze initiatieven.
Zoals de geachte afgevaardigde wel weet, gaf ook het verslag van de Commissie van 9 oktober jl. over de ontwikkeling van de betrekkingen met Turkije sinds de inwerkingtreding van de douane-unie al aan dat de toestand van de mensenrechten in Turkije in de loop van 1996 verslecht is. In de conclusie van dit verslag wordt een duidelijke oproep tot de Turkse autoriteiten gericht opdat zij opnieuw positieve maatregelen treffen ten einde de toestand van de mensenrechten te verbeteren en het democratiseringsproces te bevorderen. Ter gelegenheid van zijn recente onderhoud met mevrouw Ciller heeft commissaris van den Broek nogmaals herhaald dat Turkije vooruitgang moet boeken in de zin die ik zopas heb aangegeven.
Wat concreet de goedkeuring van een wet ter beperking van de persvrijheid betreft, dient erop gewezen dat de regering het wetsvoorstel nog altijd behandelt, zodat het nog niet opnieuw aan het Turkse parlement is voorgelegd. Blijkbaar zijn enkele van de bepalingen van dit wetsvoorstel bekend geraakt en is hiertegen, zoals al gezegd, fel geprotesteerd in Turkije.
Een ander specifiek probleem is de recente uitwijzing uit Turkije van de heer Sondergaard, Deens onderdaan en lid van de Folketing. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, is de heer Sondergaard officieel uitgewezen omdat zijn papieren niet in orde waren - dat is althans de reden die door de Turkse autoriteiten wordt aangevoerd. Het paspoort van de heer Sondergaard was vervallen en hij had geen visum voor Turkije.
Ondanks dit formele aspect, dat natuurlijk afhangt van de informatie die ons door de Turkse autoriteiten is verstrekt, mogen wij niet uit het oog verliezen waarom de Turkse autoriteiten ons inziens de heer Sondergaard het land hebben uitgewezen. Wij vermoeden dat de uitwijzing te maken heeft met het idee dat dit Deense parlementslid contacten onderhoudt met de leider van de PKK, de heer Ocanan. De Commissie heeft altijd al de PKK veroordeeld, overeenkomstig het beleid van de Europese Unie en van de lid-staten, die bovendien de activiteiten van deze organisatie op hun grondgebied verboden hebben. Wij betreuren echter nog altijd dat Turkije zich verzet tegen de toegang tot zijn grondgebied van parlementsleden van de lid-staten omwille van soortgelijke redenen.
In verband met de resolutie over Kroatië zou ik willen herhalen wat gezegd is op de recente conferentie over de rol van de media in het vredesproces in het voormalige Joegoslavië. Radio 101 was op deze conferentie vertegenwoordigd door zijn directeur. De Commissie heeft de afgelopen twee jaar voor in totaal 9 miljoen ecu bijgedragen tot tal van projecten ten voordele van de media. Radio 101 heeft in 1996 200.000 ecu ontvangen voor de aankoop van nieuw materieel. Deze steun voor de onafhankelijke media in ex-Joegoslavië zal ook in 1997 worden voortgezet met een bedrag van 10 miljoen ecu. In Kroatië is in samenwerking met de Raad van Europa een juridisch kader uitgewerkt maar de recente gebeurtenissen in verband met Radio 101 tonen aan dat nog een lange weg moet worden afgelegd.
Kroatië moet ons inziens de verplichtingen nakomen die voortvloeien uit zijn toetreding tot de Raad van Europa. De ontwikkeling van verdere betrekkingen tussen Kroatië en de Unie zal o.a. afhangen van respect voor de vrijheid van de media. En nu de Europese Unie zich inzet om betrekkingen aan te knopen met de landen in het zuidoosten van Europa in het kader van de regionale benadering zal terdege rekening gehouden worden met de toestand van de media in die landen.
Persvrijheid en vrijheid van meningsuiting zijn fundamentele voorwaarden voor de verdere ontwikkeling van deze relaties. Wij hopen dat de Kroatische autoriteiten de tijdelijke zendvergunning voor deze zender verlengen, hetgeen ons inziens betekent dat deze zender opnieuw een permanente zendmachtiging moet krijgen.
Ik besluit met de resolutie over Slowakije. De Commissie steunt het initiatief van het Europees Parlement om de huidige tekortkomingen op het vlak van de democratie in de Slowaakse Republiek te bespreken, waarbij vooral de uitsluiting van de heer Gaulieder uit het Slowaakse parlement wordt veroordeeld en zijn onmiddellijke heropname wordt gevraagd. Ik wil het Europees Parlement erop wijzen dat met name tijdens de bijeenkomst van het associatiecomité Europese Unie-Slowakije van gisteren een verklaring namens de Europese Unie is afgelegd over deze kwestie. De tekst van de verklaring van gisteren luidt als volgt: " De Europese Unie heeft kennis genomen van de gebeurtenissen van 4 december in de Nationale Raad van de Slowaakse Republiek, die uiteindelijk geleid hebben tot de uitsluiting van een lid van de Raad tegen zijn zin. Dit lijkt in strijd met de Slowaakse grondwet en zou strijdig zijn met de werking van de parlementen van de geassocieerde landen. Het associatiecomité herinnert nogmaals aan de associatievoorwaarden die in de verklaring van Kopenhagen en in de Europese Overeenkomst tussen de Unie en de Slowaakse Republiek zijn vastgelegd en hoopt dat de Nationale Raad van de Slowaakse Republiek kennis neemt van de bezorgdheid van de Europese Unie" .
De Commissie heeft ook vernomen dat de zaak is voorgelegd aan het Slowaakse grondwettelijke hof, dat zich over de grondwettelijkheid van het besluit van het Slowaakse parlement moet uitspreken. De Commissie is van oordeel dat - in afwachting van de uitspraak van het grondwettelijk hof, dat soeverein en onafhankelijk over deze zaak moet oordelen - onmiddellijk besloten moeten worden om de heer Gaulieder zijn parlementair mandaat terug te geven.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer de commissaris.
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerp-resoluties:
B4-1375/96 van de heer Dary en anderen, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie, over de toestand in Algerije; -B4-1385/96 van mevrouw André en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over Algerije; -B4-1393/96 van de heren Colajanni en Pons Grau, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten, over de situatie in Algerije; -B4-1404/96 van mevrouw Sierra González en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de situatie in Algerije; -B4-1421/96 van de heer Cohn-Bendit, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de politieke toestand in Algerije.
Hory
Mijnheer de Voorzitter, namens de Fractie Europese Radicale Alliantie veroordeel ik met de grootst mogelijke klem het terrorisme dat in Algerije heerst en dat vanuit Algerije wordt uitgevoerd, in het bijzonder naar mijn land, zoals wij de afgelopen dagen helaas nog hebben kunnen vaststellen. Laten wij duidelijk zijn: niets, maar dan ook absoluut niets kan deze blinde terreur en het tegen personen en gedachten gebruikte geweld rechtvaardigen of zelfs maar verklaren.
Afgezien daarvan betwijfel ik of het wel gerechtvaardigd is de meest onmenselijke vorm van terrorisme en de Algerijnse regering rug-aan-rug de woestijn in te sturen, wat wij in onze gezamenlijke resolutie doen. Wij betreuren natuurlijk de democratische tekortkomingen, de beperking van bepaalde vrijheden en het houden van een gelegenheidsreferendum in Algerije, maar ik geloof mijnerzijds niet dat een positieve afloop van dit drama intern, met uitsluiting van de buitenwereld, mogelijk is. De humanistische waarden die de grondslag van ons internationaal recht vormen, worden in Algerije dagelijks aangevallen. Daarom is het mijn wens dat de Europeanen, en met hen al degenen die de toekomst van Algerije nog iets kan schelen, via de pers, de NGO's of zelfs, wat de Europese Unie betreft, in het kader van de onderhandelingen over het nieuwe akkoord met Algerije, hun fysieke aanwezigheid in dit land versterken en een rol spelen tussen het terrorisme en de onvermijdelijke repressie van dat terrorisme.

André-Léonard
Mijnheer de Voorzitter, wij weten allen dat de situatie in Algerije zeer zorgwekkend is. Zowel in de steden als op het platteland is het geweld alomtegenwoordig met de afrekeningen en de terreur die dat onvermijdelijk met zich brengt.
De afgelopen maanden hebben aanslagen het leven aan honderden burgers - onder wie talrijke vrouwen, kinderen en intellectuelen - gekost. De aanslag in de R.E.R. te Parijs is ongetwijfeld het werk van de GIA en getuigt van een escalatie van een van de meest afschuwelijke, maar ook meest verwerpelijke en meest verachtelijke vormen van wreedheid die er bestaan.
Door hun oproepen tot onverdraagzaamheid zijn talrijke fundamentalistische leiders verantwoordelijk voor het Algerijnse terrorisme. De Algerijnse regering mag zich niet beperken tot uitroeiing van het geweld door de ordediensten. En de uitslag van het referendum zal daar zeker niet toe bijdragen, ook al hebben 85 % van de kiezers "ja" geantwoord. Maar hoe werd die uitslag verkregen? En we mogen niet verwachten dat er verbetering in de situatie zal komen door islamitische en regionale partijen te verbieden, door het parlement totaal te muilkorven en door toelatingsvoorwaarden voor de nomenklatoera te stellen.
Met een opkomst van minder dan 30 % en 70 % van de kiezers die "neen" hebben gezegd - 85 % is hier wel heel veraf - is Kabylie ongetwijfeld het meest in het oog springende - maar helaas niet het enige - voorbeeld van de etnische breuk in Algerije. De door Amin Zéroual ingevoerde institutionele dictatuur dreigt te resulteren in algemene ontgoocheling en wanhoop, die op hun beurt onontkoombaar naar de spiraal van geweld leiden.

Pons Grau
Mijnheer de Voorzitter, ik wil de steun van de socialistische fractie uitspreken voor de gezamenlijke resolutie over een zo ingewikkelde kwestie als Algerije. Het Algerijnse vraagstuk is angstaanjagend en baart ons allen zorgen omdat het radicale fundamentalisme het sociale weefsel en de samenleving in dit land vernietigt met zijn onverdraagzaamheid en het land in de dieperik stort.
Maar ook de maatregelen die de autoriteiten nemen om dit terrorisme uit te roeien baren ons zorgen. Wij weten dat de strijd tegen dit blinde terrorisme heel moeilijk en ingewikkeld is maar dit mag ons niet uit het oog doen verliezen dat bepaalde methodes, die volledig in strijd zijn met het respect voor de meest elementaire rechten van de mens, het terrorisme helemaal niet uitroeien maar het zelfs vleugels geven om zich te handhaven en te ontwikkelen.
Wij maken ons eveneens zorgen over de omstandigheden waarin het jongste referendum, dat in Algerije gehouden is, is goedgekeurd. Een aantal aspecten heeft een beslissende invloed op de democratie en de mensenrechten. Het opleggen van het Arabisch als enige officiële taal, in weerwil van een aanzienlijke Berberminderheid, of de grote macht voor de president doen ons vrezen voor de invoering van een dictatuur op een pseudo-democratische manier.
Wij weten dat de problemen in Algerije door de Algerijnen zelf moeten worden opgelost maar Europa mag in de betrekkingen die de Europese Unie met Algerije onderhoudt en in het nieuwe kader voor deze betrekkingen niet vergeten welke de grondslagen zijn van zijn eigen essentie: democratie en respect voor de rechten van de mens. Europa mag de ogen niet sluiten voor een situatie die niet voldoet aan de meest elementaire voorwaarden voor universele democratie.

Ainardi
Mijnheer de Voorzitter, het referendum over de herziening van de grondwet dat op 28 november in Algerije plaatsvond, moet het pad effenen voor de parlementsverkiezingen. Zonder ons in de binnenlandse aangelegenheden van Algerije te willen mengen, moeten wij toch zeggen dat er veel vragen rijzen in verband met dit referendum, dat de macht van de president uitbreidt, de oprichting van politieke partijen met een religieus of regionaal karakter verbiedt en niets verandert aan de traditionele familiewetten, die de discriminatie jegens vrouwen in stand houdt. De officiële media hebben de tegenstanders van het referendum doelbewust gecensureerd, talrijke partijen hebben het referendum geboycot, melding gemaakt van onregelmatigheden en de uitslag aangevochten.
Het referendum heeft helaas geen einde gemaakt aan het terroristische geweld, dat recentelijk nog talrijke slachtoffers bij Blida heeft geëist. Mijn fractie veroordeelt opnieuw met de grootste klem de aanstokers en de daders van deze terroristische aanslagen, die ook ons land niet sparen. Hoe zouden wij in deze omstandigheden kunnen aanvaarden dat de verantwoordelijken voor deze terroristische bewegingen nog altijd toevlucht vinden op het grondgebied van bepaalde lid-staten, waar ze netwerken voor de logistieke en financiële ondersteuning van het terrorisme oprichten?
Het is hoog tijd dat er in alle lid-staten maatregelen worden genomen en beter wordt samengewerkt om deze netwerken te ontmantelen. De Algerijnse regering heeft weliswaar maatregelen ter bestrijding van het terrorisme genomen die zekere resultaten opleveren, maar moet ook ontsporingen voorkomen en ervoor zorgen dat de democratische vrijheden en de fundamentele rechten van de burgers worden gerespecteerd. De bestrijding van het terrorisme door de ordediensten moet worden gepaard aan initiatieven die de opening van een echte dialoog met alle democratische krachten bevorderen, met als uiteindelijke doel een politieke oplossing die het Algerijnse volk in staat stelt een democratische rechtsstaat tot stand te brengen.
Mijn fractie verheugt zich over de opening van onderhandelingen over een associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Algerije. Om te voorkomen dat deze overeenkomst uitsluitend op vrijhandel en regeling van de mededinging tussen de respectieve economieën zou berusten, moet ze enerzijds de economische en sociale keuzes van Algerije respecteren en anderzijds rekening houden met de mening van de politieke, vakbonds- en beroepsorganisaties.

Van Dijk
Voorzitter, ik heb de indruk dat dit Parlement de situatie in Algerije iets anders inschat dan de Europese Commissie gedaan heeft. Ik lees in een Nederlandse kwaliteitskrant dat onze commissaris Marín bij een bezoek aan Algerije niet alleen veel geld heeft toegezegd voor het verbeteren van de economische structuur maar ook gezegd heeft dat het referendum een moment van hoop heeft laten zien en dat het antwoord van het volk duidelijk was. Ik vraag mij af, commissaris, of u niet weet dat de opkomst bij het referendum waarschijnlijk maar 30 % tot 35 % is geweest, althans dat zeggen verschillende persbureaus in West-Europa. Ik vraag mij af of u niet weet dat er in Algerije voor de burgers in ieder geval geen enkel exemplaar van de nieuwe grondwet beschikbaar was waar zij over moesten oordelen tijdens dit referendum. Ik vraag mij af, commissaris, of u niet op de hoogte bent van het feit dat oppositiepartijen zich op geen enkele wijze hebben mogen uitdrukken via de media in Algerije in verband met dat referendum.
Ik denk dat het van groot belang is dat wij niet alleen het terrorisme van het FIS veroordelen, dat natuurlijk volstrekt onacceptabel is, maar dat wij ook nadrukkelijk erkennen dat dit referendum Zeroual alleen maar hechter in het zadel helpt en de democratie niet echt dichterbij brengt. Ik vind dat Europa en de Europese Commissie bij haar euro-mediterrane associatie-overeenkomst moet zorgen dat de mensenrechtenclausule gewaarborgd blijft en dat dat geen lege huls blijft. Want wij weten en de dialoog in Algerije is heel hard nodig en ik vind dat wij daar vooral ook aan moeten werken, maar je mag niet uitsluiten dat wanneer die dialoog tot stand komt en de fundamentalisten bijvoorbeeld zouden gaan deelnemen aan de regering dat dan het eerste wat geslachtofferd wordt de rechten van vrouwen zijn. Ik vind dat wij als Unie erop moeten toezien dat dat niet gebeurt.

Vanhecke
Voorzitter, bijna vijf jaar geleden in januari 1992 werden de eerste democratische parlementsverkiezingen in Algerije in naam van de democratie door een militaire staatsgreep verhinderd. Sindsdien zit het land gevangen in een spiraal van wederzijdse terreur. Het verbieden van religieus geïnspireerde partijen en de terreur tegen de Berber-volkeren zal de zaak er niet op verbeteren, denk ik, zelfs integendeel. Zelfs de goedkeuring van een wollige resolutie in het Europees Parlement zal de problemen in Algerije ook niet oplossen, vrees ik.
Ik wil dan ook enkel en zonder zelfs maar de geringste illusie van de gelegenheid gebruik maken om twee opmerkingen te maken. De socialistische FLN-dictatuur in Algerije werd na de dekolonisatie bedolven onder Franse en Europese steun. Niettegenstaande die steun werd Algerije in 30 jaar herschapen van een relatief rijk en welvarend land tot een bijna achterlijk ontwikkelingsland. Het Europese schuldgevoel na de dekolonisatie heeft overigens niet alleen in Algerije tot het allerergste geleid. Zaïre en Ruanda kunnen er, voor wat mijn eigen land dan betreft, over meespreken.
Ten tweede stel ik vast dat degenen die begin jaren '60 de Europeanen de keuze lieten tussen la valise ou le cerceuil , vertrekken of sterven, dat diezelfden nu massaal asiel zoeken in Europa en dat daarmee de Algerijnse oorlog op Europees grondgebied geïmporteerd wordt is inmiddels al door de feiten gebleken. Maar de bommen die in Frankrijk ontploffen, zijn nog maar klein bier in vergelijking met de reusachtige demografische, culturele en politieke tijdbom die miljoenen niet-Europese vreemdelingen op ons continent vertegenwoordigen. Wij kunnen in dit Parlement zelfs met een resolutie de oorlog in Algerije niet stoppen. Maar wij zouden misschien toch ons best moeten doen om ons steentje bij te dragen om de immigratietijdbom in Europa te ontmijnen nu het misschien nog kan.

Marín
Mijnheer de Voorzitter, uiteraard volgt de Commissie net als het Europees Parlement de ontwikkeling van de politieke situatie in Algerije op de voet. Sinds de presidentsverkiezingen in november 1995 heeft de Europese Unie voortdurend aangedrongen op een politieke normalisatie via een dialoog tussen alle partijen die tegen geweld gekant zijn. Deze doelstelling van vreedzame dialoog blijft onze belangrijke prioriteit.
De vijf resoluties die het Europees Parlement heeft ingediend tonen aan hoeveel belang jullie aan het respect voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in Algerije hechten. Wij delen deze bezorgdheid, zowel in het kader van het nieuwe mediterrane beleid als in de associatie-overeenkomst waarover wij met Algerije onderhandelen. Ik zou in dit verband drie opmerkingen willen maken:
Op multilateraal vlak bevatten de politieke verbintenissen, die op de conferentie van Barcelona zijn aangegaan, met name de wil om de rechtsstaat en de democratie te ontwikkelen en de mensenrechten en de fundamentele vrijheden te respecteren.
Op bilateraal vlak zal de Commissie, wanneer wij, op grond van het mandaat dat ons door de Raad is verleend, de volgende onderhandelingen starten met de Algerijnse autoriteiten met het oog op het sluiten van een nieuwe associatie-overeenkomst, aandacht besteden aan het respect voor de democratische beginselen en de mensenrechten aangezien het hier gaat om een sleutelelement van het nieuwe Euro-mediterrrane beleid.
Ik wil jullie erop wijzen dat ons een heel moeilijke taak wacht aangezien de toestand in Algerije ingewikkeld en moeilijk is, zoals de meeste Parlementsleden overigens gesteld hebben. Wij zijn van oordeel - en ik bevestig wat een aantal afgevaardigden, die het woord gevoerd hebben, gezegd hebben - dat wij na het referendum en ongeacht het oordeel dat men over de waarde van dit referendum kan geven, na de presidentsverkiezingen en in het licht van de algemene parlementsverkiezingen in het eerste semester en de gemeenteraadsverkiezingen in de tweede helft van volgend jaar inderdaad hoop mogen koesteren opdat een nationale dialoog tot een definitieve normalisatie in Algerije leidt.
Uit jullie opmerkingen maak ik op dat jullie vanuit het Europees Parlement een ideale stemming, een open stemming eisen, een stemming waaraan alle partijen kunnen deelnemen, een duidelijke en transparante stemming en dit overal ter wereld. Zoals ik al stelde, is de toestand in Algerije uiterst complex en moeilijk. De democratische rechten worden momenteel voortdurend bedreigd door het terrorisme. Mijns inziens moeten wij van hieruit enig begrip betonen zodat de toestand zich kan ontwikkelen en deze nationale verkiezingen inderdaad een reden van hoop kunnen vormen wanneer ze mogelijk worden dankzij nationale dialoog.

De Voorzitter
Dank u wel, mijnheer de commissaris.
Mag ik u vanuit mijn overtuiging als ongelovige toewensen dat God uw gebeden verhoort.
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt aan het einde van het debat plaats.

De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende ontwerp-resoluties:
B4-1346/96 van mevrouw André en anderen, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij, over de crisis in Oost-Zaïre; -B4-1367/96 van mevrouw Baldi en anderen, namens de Fractie Unie voor Europa, over de situatie in Zaïre; -B4-1392/96 van mevrouw Sauquillo Pérez del Arco en de heer Pons Grau, namens de Fractie van de Partij van de Europese Sociaal-democraten, over het vredesproces in Ruanda en Zaïre; -B4-1405/96 van de heer Carnero González en anderen, namens de Confederale Fractie Europees Unitair Links - Noords Groen Links, over de situatie in het oosten van Zaïre; -B4-1417/96 van mevrouw Günther en anderen, namens de Fractie van de Europese Volkspartij, over de toestand in het oosten van Zaïre; -B4-1428/96 van mevrouw Aelvoet en de heer Telkämper, namens de Fractie De Groenen in het Europees Parlement, over de situatie in het oosten van Zaïre.
André-Léonard
Mijnheer de Voorzitter, de crisis in het oosten van Zaïre is verre van opgelost. De hele wereld probeert er zichzelf van te overtuigen dat de terugkeer van een half miljoen Ruandese vluchtelingen naar hun land van herkomst een einde zal maken aan het conflict. Welnu, vergeet dat maar. De gevechten die in Kivu en omgeving plaatsvinden, zijn een zodanige bron van anarchie dat ze ongunstige gevolgen voor het hele Grote-Merengebied zouden kunnen hebben. Precies een maand geleden hebben wij hier de aandacht gevestigd op het onvermogen van de internationale gemeenschap om de verschrikkelijke vluchtelingen- en ontheemdentragedie te verhinderen.
Uit dit onvermogen om te handelen blijkt in wat voor een diepe crisis de Verenigde Naties verkeren. Aangezien de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties als enige over het zenden van een interventiemacht kan beslissen, moet de Europese Raad zijn invloed blijven aanwenden om ervoor te zorgen dat dit ook onverwijld gebeurt. Elke vertraging kan de reeds explosieve situatie erger maken. In deze regio, die een echt kruitvat is, mag alle hoop niet worden opgegeven. De inspanningen om de vluchtelingen te reïntegreren en het gerechtelijk apparaat te herstellen en te verbeteren door het onafhankelijk en onpartijdig te maken, moeten worden voortgezet en de inspanningen om te komen tot een dialoog die kansen voor het vredesproces schept, moeten worden geïntensiveerd.

Baldi
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, de tragedie en de toenemende gevechten in het oosten van Zaïre, dat het toneel vormt voor voortdurende en gewelddadige confrontaties tussen rebellen en legers, lijken niet te luwen. De volledige internationale gemeenschap moet dan ook op een gecoördineerde en samenhangende manier optreden. Alle partijen, die momenteel bijzondere belangen hebben in het gebied van de Grote Meren en bereid zijn tot een vredesproces, moeten hierbij betrokken worden.
De inspanningen die van de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid gevraagd worden, moeten in de Europese Unie een actieve gesprekspartner vinden, zodat deze ernstige crisis kan worden opgelost met de nodige middelen en passende maatregelen. Alleen een synergie tussen de inspanningen van de Europese Unie, de Verenigde Naties en de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid kan voor een oplossing zorgen. De humanitaire hulp moet terechtkomen bij degenen die ze echt nodig hebben, in om het even welk deel van de regio, zonder onderscheid en zonder onderbrekingen. We moeten onmiddellijk reageren, met name in het licht van de terugkeer van de vluchtelingen naar Ruanda, die weldra met een miljoen zullen zijn. Dit is een enorm probleem. Wij moeten tevens bedenken dat het verzoeningsproces in dit land heel moeilijk is omdat Hutu's en Tutsi's uiteraard moeten samenleven. Beide bevolkingsgroepen zijn echter getraumatiseerd door de tragedie die ze de afgelopen jaren beleefd hebben en leven dan ook in een enorm gespannen klimaat.
Niet alleen de verantwoordelijken voor de volkerenmoord van 1994 maar ook de verantwoordelijken voor de huidige slachtpartijen moeten zo snel mogelijk geïdentificeerd en berecht worden. De Unie moet haar financiële en technische inspanningen opvoeren en moet met name Europese waarnemers zenden om het herstel en de hervorming van het Ruandese gerechtelijk systeem te bevorderen. De processen zullen waarschijnlijk eerstdaags van start gaan. Er is echter een tekort aan magistraten en juridisch geschoold personeel dat het nieuwe strafrecht, dat op 30 augustus jl. door het nationale overgangsparlement is goedgekeurd, kan uitvoeren. Dit nieuwe strafrecht voert tal van principes in die, naar wij hopen, eerst en vooral moeten waarborgen dat de mensenrechten gerespecteerd worden en dat gerechtigheid geschiedt.
Het is belangrijk dat de 83.000 gevangenen, die momenteel opeengepakt zitten in de overvolle Ruandese gevangenissen, een eerlijk en correct proces krijgen. Als dit niet gebeurt, dreigt een klimaat van haat en vendetta te ontstaan en zou het conflict eeuwig blijven aanslepen. Ook het Tribunaal in Arusha moet zijn taak naar behoren kunnen vervullen zodat de daders van misdaden tegen de mensheid een eerlijk proces krijgen.
Om tot stabiliteit in dit land te komen, moeten de woningen die tijdens de oorlog vernield zijn zo snel mogelijk heropgebouwd worden; de gezondheidszorg moet doeltreffend en operationeel gemaakt worden gezien het gebrek aan medisch en paramedisch personeel en de klinieken moeten onmiddellijk hersteld worden en logistieke steun krijgen. Ik herinner eraan dat epidemieën en AIDS in opmars zijn in dit deel van de wereld. Ook de basisinfrastructuur moet onmiddellijk hersteld worden.
Ik heb vorige week persoonlijk kunnen vaststellen dat er behoefte is aan onmiddellijke, wel overwogen en gecoördineerde acties om de stabiliteit en de vrede in dit land te herstellen. Ik doe een oproep tot mijn collega's opdat zij al het mogelijke doen om deze crisis op te lossen en een internationale conferentie voor het gebied van de Grote Meren steunen, waarbij alle landen betrokken worden. Er is hoe dan ook een sterk en doorleefd engagement nodig om dit probleem daadwerkelijk op te lossen.

Sauquillo Pérez del Arco
Mijnheer de Voorzitter, in het welbekende verhaal baart de berg met veel gedruis en aardverschuivingen uiteindelijk een muis. Iets dergelijks overkomt de internationale gemeenschap in het conflict rond de Grote Meren.
Wij beschikken nu over een "muis" met deze 300 soldaten, die niet kunnen worden ingezet voor de vluchtelingen. De Veiligheidsraad heeft nochtans toestemming verleend voor een humanitaire interventie; de Raad heeft een gemeenschappelijk standpunt ingenomen ter ondersteuning van deze interventie en voor de eerste keer in de geschiedenis wordt ECHO gecombineerd met het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en werd nog dezelfde dag, waarop het gemeenschappelijk standpunt werd goedgekeurd, 10 miljoen ecu vrijgemaakt. Ik wil commissaris Bonino hiermee feliciteren.
Ik wil echter ook uiting geven aan mijn bezorgdheid omdat nog altijd geen begin gemaakt is met de uitvoering van het besluit om 2, 5 miljoen ecu bij te dragen tot het speciale fonds van de Verenigde Naties om de deelname van de Afrikaanse landen aan de multinationale troepenmacht te financieren.
De situatie blijft verslechten, de oorlog in het binnenland van Zaïre neemt uitbreiding, vluchtelingen worden uit Tanzanië en Oeganda verdreven, verloren vluchtelingen op de slagvelden worden afgeslacht en massa's Zaïrese ontheemden zijn op de vlucht voor de oorlog. Toch leek de vertegenwoordiger van de Raad, de heer Spring, gisteren sterk op Alice in wonderland toen hij het had over de vrijwillige terugkeer van de vluchtelingen, hun vreedzame reïntegratie en de democratisering in Zaïre en dit terwijl het ernaar uitziet dat geen enkele lid-staat ook maar de bedoeling heeft deze kwestie te behandelen op de Top van Dublin.
De realiteit is echter anders. In werkelijkheid zijn twee soorten maatregelen nodig. Eerst en vooral moeten humanitaire maatregelen worden getroffen om dit menselijke drama te stoppen - waarvoor we over de nodige middelen beschikken. Wij moeten ervoor zorgen dat de hulp de burgerbevolking bereikt en moeten operaties voor de wederopbouw en de opvang van de vluchtelingen ontwikkelen. Daarna moeten ontwikkelingsprojecten worden gestart. De NGO's staan klaar, het is nu aan de Raad en de Commissie om hun taak te vergemakkelijken.
Ten tweede moet de Raad een aantal politieke maatregelen treffen: hij moet een regionale vredesconferentie bevorderen, het democratiseringsproces steunen in die landen die nog altijd een ondemocratisch regime kennen...
(De Voorzitter onderbreekt de spreker)

De Voorzitter
Mevrouw Sauqillo, ik wil u het woord niet ontnemen maar zeggen dat u zich niet hoeft te haasten. Ik wijs u erop dat u uw spreektijd heeft opgebruikt maar als u zich zo haast, brengt u de gezondheid van de tolken in gevaar, die op die manier wel kunnen stikken. U mag dus rustig uw bijdrage afronden, mevrouw Sauqillo.

Sauqillo Pérez del Arco
Mijnheer de Voorzitter, ik hoop dat ik mijn bijdrage verder kan afronden na uw tussenkomst.
Ik herhaal, de Raad moet een aantal politieke maatregelen nemen: hij moet een regionale vredesconferentie bevorderen en het democratiseringsproces steunen in alle landen van het gebied, hetgeen betekent dat ondemocratische regimes, die jarenlang steun van onze landen gekregen hebben, niet langer gesteund mogen worden. Hij moet tevens de grondslagen helpen leggen voor een evenwichtige verdeling van de macht tussen de verschillende etnieën, waarbij de minderheden beschermd worden, controle wordt uitgeoefend op de wapenverkoop in de regio, de samenwerking met de Europese Unie bevorderd wordt en de doeltreffendheid van al deze maatregelen gecontroleerd wordt.
Tenslotte wil ik de Commissievoorzitter en de Voorzitter van het Europees Parlement vragen dat zij deze kwestie aan de orde stellen in hun bijdrages aan de Europese Raad, die eind deze week in Dublin plaats vindt.

De Voorzitter
Ik dank u maar wil u toch nog een goede raad meegeven: nadat u al zoveel gevraagd heeft, kan u uw fractie misschien ook om meer spreektijd vragen.

Günther
Mijnheer de Voorzitter, ik zal nu niet toegeven aan de verleiding om net als de spreeksters voor mij de hele lijst met eisen op te sommen. Dat is vaak niet zo bevredigend, vooral als dit gebeurt in de aanvoegende wijs. In Zaïre staan we toch voor de nogal merkwaardige situatie dat humanitaire hulp uiteindelijk heeft geleid tot een menselijke ramp. Wij hebben het laten gebeuren dat er enorme concentraties van mensen ontstonden, hebben dagelijks wel 1 miljoen dollar voor levensmiddelen beschikbaar gesteld, maar uiteindelijk heeft dat niet geleid tot datgene wat wij hadden gevraagd, namelijk een snelle ontwapening van de milities en van de soldaten binnen deze zones. Een jaar geleden hadden wij er al op gewezen dat de regering van Zaïre niet bereid lijkt om daar een demilitarisering uit te voeren, wat dan heeft geleid tot deze ramp, temeer daar ook de militaire leiders er geen geheim van hadden gemaakt dat zij de macht in Ruanda en in Burundi met geweld wilden terugveroveren.
Anderzijds hebben wij - en dat is hier ook genoemd - er misschien niet grondig genoeg over nagedacht, mevrouw de commissaris, dat er tussen de absoluut vrijwillige terugkeer en het verwijt dat u mij afgelopen maand maakte door mij te vragen of ik er voorstander van was om de vluchtelingenkampen uit te hongeren, er nog mogelijkheden moeten zijn om met meer druk deze massale vluchtelingenconcentraties te spreiden. Dit is misschien iets om in de toekomst rekening mee te houden.
Ook nu weer bestaat het gevaar dat wij alleen grote concentraties van mensen voorzien van de dringendste levensbehoeften. De vraag waar het op aan komt is echter: hoe krijgen wij Hutu's en Tutsies zover dat zij vreedzaam met elkaar samenleven? Dit concept moeten wij nu handen en voeten geven om het probleem voor de toekomst op te lossen en het niet alleen maar voor ons uit te schuiven!

Aelvoet
Commissaris, collega's, de resolutie van vandaag is een herhaling en in plaats van 1 minuut te spreken, zou ik een minuut stilte willen vragen voor de duizenden die omgekomen zijn in Kivu door de schuldige nalatigheid van de Verenigde Staten op de eerste plaats en van de Unie op de tweede plaats.
(Het Parlement neemt een minuut stilte in acht)

Pons Grau
Mijnheer de Voorzitter, mijns inziens hebben we hier met een aantal duidelijke gegevens te maken. Eerst en vooral is er het falen van het preventiebeleid van de Europese Unie. Als ik mij niet vergis, hebben wij dit jaar 23 dringende resoluties aangenomen, waarin wij waarschuwden voor en aankloegen wat in Ruanda en in het gebied van de Grote Meren ging gebeuren. Dit was te voorzien en iedereen die dit diende te weten, moest het weten. De getroffen maatregelen hebben echt geen enkel effect gehad.
Het eigenaardigste is dat we ook het falen beleven van iets waar wij altijd vrij goed in geweest zijn: het uitvoeringsbeleid. We kunnen op de materiële middelen rekenen en beschikken over de nodige instellingen maar zijn niet in staat het probleem op te lossen.
Het is dan ook duidelijk dat de instellingen hervormd moeten worden. Niets kost immers zoveel als het gemis aan een beleid. En dit gebrek aan een beleid moet toch door iets worden opgevuld. Wij moeten ook nog een ander probleem oplossen waarover een aantal andere sprekers het ook al gehad heeft: het gevoel van straffeloosheid. Als geen einde wordt gesteld aan dit gevoel van straffeloosheid, zal het probleem jaar na jaar opnieuw opduiken. Het internationale tribunaal in Arusha moet dan ook de nodige middelen krijgen zodat het behoorlijk kan functioneren. We hebben nu een resolutie van de Verenigde Naties maar zijn niet in staat de 10.000 soldaten te ontplooien die we volgens de resolutie mogen inzetten. In plaats hiervan schuiven wij de verantwoordelijkheid af op de humanitaire organisaties die een humanitaire en een militaire taak zouden moeten vervullen. Mijns inziens is dit teveel gevraagd.
Er is dus een plan voor dit gebied nodig. Wij moeten inzien dat het grootste deel van de vluchtelingen zich momenteel in Ruanda bevindt, dat Ruanda een regering heeft en dat we dan ook met deze regering overleg moeten plegen en onderhandelen.
Tenslotte, mijnheer de Voorzitter, worden wij ook al volop met een ander probleem geconfronteerd: de burgeroorlog in Zaïre. Ik vrees ten zeerste dat sommigen andermaal de neiging zullen hebben om een neokoloniaal beleid te voeren. Dit Parlement moet heel waakzaam blijven opdat dit niet gebeurt.

Tindemans
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, inderdaad, het is gezegd, wij hebben hier sedert maanden gewaarschuwd en onze stem laten horen opdat Commissie en Raad het zouden horen. Wij hebben gezegd dat na de volkerenmoord in Ruanda in Centraal-Afrika nieuwe zeer ernstige gewapende conflicten op komst waren. Helaas, tot op heden hebben onze palavers hier, onze interventies weinig resultaat opgeleverd. Toch hebben wij vorige maand een uitstekende tekst goedgekeurd. Een maand geleden, en in diplomatieke kringen werd hij beschouwd als het beste wat tot nog toe was gepubliceerd. Maar vandaag voelen wij ons al verplicht opnieuw tussenbeide te komen, want wat nu gebeurt, de oorlog, de jacht op vluchtelingen in Oost-Kivu en die zich ontwikkelt in de richting van het Zaïrese binnenland dwingt ons nu weer het woord te nemen. Deze oorlog krijgt de allures van een imperialistische onderneming en figuren uit de Koude Oorlog treden te voorschijn. Wij dachten dat die allang vergeten waren.
Ik geloof dat wij in Europa een uitstekend beginsel hebben aanvaard met de Slotakte van Helsinki in 1975: geen gewapende wijziging van grenzen; niet aanvaarden dat op gewapende wijze grenzen zouden worden gewijzigd, geschonden of invasies zouden plaatshebben. Dit is een heilig beginsel, dat we in heel de wereld als Europese Unie zouden moeten verdedigen. Welnu, er hebben nu invasies en grenswijzigingen plaats. Ik roep bijgevolg al degenen die nog enigszins geloven in de preventieve diplomatie in deze tijd, opdat zij zich zouden inspannen om een heel programma tot stand te brengen; dat er geen uitbreiding van het conflict zou zijn in Kivu in Zaïre; dat een staakt-het-vuren zou worden afgekondigd, dat de bezette gebieden zouden worden ontruimd, dat een internationale multinationale troepenmacht zou worden tot stand gebracht en zich ter plaatse zou begeven; dat wij alles zouden doen opdat landen van de Grote Meren die vredesmacht zouden aanvaarden en een conferentie voor de Grote Meren zouden in het leven roepen, opdat de verantwoordelijkheid van ieder zou worden vastgelegd, tot en met op het tribunaal van Arusha, en opdat de Verenigde Naties en Europa - en ik richt mij tot de lid-staten van de Unie - eindelijk alles zouden doen opdat in dat duistere Afrika vrede, verdraagzaamheid en wellicht ook een beetje meer welvaart zouden heersen. Mevrouw de commissaris, het is niet tot u dat ik mij vooral richt, maar tot de Raad en de lid-staten, want daar moeten de beslissingen worden getroffen.

Bertens
Mevrouw de commissaris, ik ben blij dat u hier zit. Wij hebben niet over u te klagen, in tegendeel, u heeft moed en inzicht getoond in de laatste maanden. U zat in de lijn van het Europees Parlement. Het was niet alleen gevaarlijk, maar ook belachelijk om te denken dat de zaken vanzelf wel recht zouden komen in Ruanda, maar ook in Burundi en in Oost-Zaïre. Natuurlijk was internationale interventie een absolute must , een verplichting en dat hebben wij niet gedaan. Daarom ben ik in zoverre verheugd dat nu andermaal het Europees Parlement oproept tot het sturen van een of ander internationale troepenmacht. Effectief moeten wij proberen wat te doen om een oplossing te vinden voor de humanitaire problemen in Oost-Zaïre en de terugkeer van de vluchtelingen in goede banen te leiden.
Ook het internationaal gerecht in Arusha moet worden versterkt, en het is reeds gezegd door de heer Pons Grau, om de duurzame rechtvaardigheid te laten zegevieren in het gebied van de Grote Meren. Meer dan twee jaar roepen wij in dit Parlement op voor preventieve diplomatie. Dit is inmiddels al zo'n eigenaardig woord geworden dat wij daar het woordenboek voor moeten opslaan om te weten wat wij daarmee bedoelden. Preventieve diplomatie en humanitaire interventie in het Grote Merengebied. Op dit moment laten wij ons kennen als misschien goede organisatoren op papier, maar in feite, dit Parlement nog steeds gehinderd door de Raad, probeert het alsnog. Laat ik dan in hemelsnaam hopen en bidden dat wij rond Kerstmis weer een echt Kerstkind krijgen in de vorm van een internationale interventie bedoeld als preventief in het Grote Merengebied.

Dell'Alba
Mijnheer de Voorzitter, ik wil eerst en vooral uw soepele houding tegenover de sprekers toejuichen. Ik hoop dat we ook tijdens het tweede deel van de zittingsperiode van deze tolerante houding kunnen genieten.
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, ook ik wil mij aansluiten bij de woorden van dank van het Parlement voor de aanwezigheid van mevrouw Bonino. De commissaris heeft er met haar moed, doorzettingsvermogen en volharding voor gezorgd dat de Europese Unie aanwezig was en een gezicht had, hetgeen een aantal andere organisaties helaas niet hebben kunnen waarborgen tijdens deze crisis. Mevrouw de commissaris, ik ben dan ook heel tevreden dat u vandaag onze gesprekspartner bent inzake deze beangstigende en politiek heel ernstige kwestie. Een maand geleden heeft het Parlement uiteindelijk met heel veel moeite een politiek besluit bereikt, mede dankzij de inspanningen van de Commissie en haar vertegenwoordiger, mevrouw Bonino, maar het wordt niet ten uitvoer gelegd. Onze fractie heeft daarom een amendement ingediend, dat eenvoudigweg vraagt dat onze staatshoofden en regeringsleiders de toestand in Zaïre morgen op de Europese Raad in Dublin op het hoogste niveau bespreken en misschien zelfs de tijd nemen om deze kwestie politiek te bespreken. Ik dring er ten zeerste bij de collega's op aan dat zij dit amendement bestuderen en het zo mogelijk steunen.
Ik hoop echt dat dit amendement deze uitstekende resolutie, die ik straks zeker en vast zal steunen, bekroont en vervolledigt.

Schulz
Mijnheer de Voorzitter, geachte collega's, het is moeilijk praten in een debat zoals dat van vandaag omdat de argumenten in wezen al zijn uitgewisseld. Als ik daarom twee punten toevoeg die niet direct met de resolutie te maken hebben, vraag ik uw begrip hiervoor.
Op de eerste plaats: mevrouw Bonino die men al een aantal malen heeft bedankt. Ik sluit mij bij deze dank aan en zou daar zelfs nog iets aan willen toevoegen. Ik vind, mevrouw Bonino, dat de manier waarop u met het onderwerp bent omgegaan, bemoedigend is doordat het laat zien dat er op deze wereld nog mensen zijn die het in uitzichtloze politieke situaties niet opgeven en die ook niet capituleren voor diplomatieke tactiek, zoals die in de hoofdsteden en inmiddels ook in de internationale organisaties overheerst.
Dat het debat tot een laag peil is gezonken blijkt immers uit het feit dat inmiddels ook in supranationale instellingen zoals in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties eigenlijk alleen nog tactische elementen een rol spelen en principiële politieke overwegingen afwezig zijn. Wie echter in plaats van preventieve diplomatie te bedrijven, overgaat tot tactisch opereren en aan het lijntje houden, die begeeft zich in het moeras van de politiek van alledag, en die ontbeert in wezen de visionaire kracht die nodig is om te komen tot een oplossing voor de steeds complexer wordende wereld en haar problemen. Ik geloof dat dit één van de grote problemen is waarover wij zowel in de Veiligheidsraad van de VN als ook in de Raad van de Europese Unie te klagen hebben.
Ik wil hier nog een tweede element aan toevoegen. Wij kunnen hier veel discussiëren. Wij Europeanen en een groot deel van de lid-staten van de Europese Unie moeten ons bewust zijn dat de oorzaken van de situatie die wij hier vandaag betreuren, dichtbij liggen. Want het Afrikaanse drama, niet alleen dat in het gebied van de Grote Meren maar ook op veel andere plaatsen, vindt zijn oorzaak in de politiek van een deel van de lid-staten van de Europese Unie. Daarom ook zijn wij in het bijzonder verantwoordelijk, en dit Parlement heeft deze verantwoordelijk al meer dan eens onder woorden gebracht en meer dan eens opgeëist. De Commissie, vertegenwoordigd door mevrouw de commissaris, neemt haar verantwoordelijkheid op zich. Dat de Raad van Ministers dat niet doet, geeft in wezen aan hoe betreurenswaardig de houding van de regeringen van de Europese Unie inmiddels is geworden. Ik vind dat dit Parlement - en wij doen dat met deze resolutie - daarom moet doorgaan met aanklagen en uitspreken dat de regeringen van onze lid-staten voor een deel mede schuldig zijn aan wat er in Afrika gebeurt.

De Voorzitter
Dames en heren, met de bijdrage van de heer Schulz besluiten we de spreektijd. Mevrouw Bonino heeft nu het woord maar ik wil haar ook nog danken voor de moeite die zij zich getroost heeft om hier aanwezig te zijn.

Bonino
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, allereerst wil ik zonder het nut van dit debat ter discussie te stellen, vaststellen dat het een herhaling is van de debatten die wij hier enkele weken geleden hebben gevoerd. Ik weet niet of het op 8, 9 of 10 november jongstleden was, maar ik zie dat er ondertussen niets is gebeurd, en daarmee bedoel ik dat er hier niets is gebeurd.
Daarginds is er helaas veel gebeurd. Honderdduizenden vluchtelingen zijn weliswaar naar Ruanda terug kunnen keren - en het spreekt vanzelf dat we ze gaan helpen, dat we ter plaatse aanwezig zullen zijn, we zijn trouwens al twee jaar ter plaatse - maar dat neemt niet weg dat er nu in Kivu nog enkele honderdduizenden vluchtelingen op de dool zijn, die wij niet kunnen helpen.
Ik heb de indruk dat de pers, dat de interventies zelf ons iets uit het oog doen verliezen. Ik heb niets tegen artikelen waarin erop wordt gewezen hoe moeilijk de terugkeer verloopt, wat trouwens niemand zal verbazen, aangezien er in 24 uur 400.000 of 500.000 personen - niemand heeft ze trouwens geteld - werden gerepatrieerd en men zopas heeft besloten er nog 500.000 die in Tanzania verblijven terug te doen keren. Ik heb trouwens zojuist vernomen dat verschillende duizenden van deze vluchtelingen, die geacht worden terug te keren naar Ruanda, daaraan proberen te ontsnappen door zich in Tanzania te verspreiden. Ik kan er ook inkomen dat het feit dat niemand - noch hulpverleners, noch journalisten - Kivu binnen mag, problemen stelt, want zoals iedereen weet: zonder beelden geen nieuws, zonder nieuws geen vette krantekoppen en dan laat de onverschilligheid van de publieke opinie gewoonlijk niet lang op zich wachten.
De schijnwerpers zijn dus op Ruanda gericht. En dat is heel goed. Waar ik niet meer mee akkoord kan gaan, is dat men ons, de verleners van humanitaire hulp, ervan beschuldigt de cijfers aan te dikken. Ik wijs er u trouwens op dat er, omgekeerd, bij sommigen een trend bestaat om de cijfers te minimaliseren en zich zo zonder veel kosten een goed geweten te verschaffen. Wie minimaliseert de cijfers? Serieuze mensen. En daarmee bedoelt men dan dat wij niet serieus zijn: wij zijn immers nog maar twee jaar ter plaatse. Neen, degenen die zoiets beweren, waren niet ter plaatse om de cijfers te controleren. Maar zij zeggen ons nu opeens wel: " Weet u, het gaat nu nog maar om 200.000 personen die in Kivu op de dool zijn" . Bestaat er misschien een nieuwe regel, een nieuwe maatstaf in humanitaire overeenkomsten die de drempel van wat aanvaardbaar is bij 200.000, 300.000 of 400.000 personen legt?
Dit is een situatie die mij verontrust. Het verontrust mij vast te stellen dat niemand ernstig discussieert, maar dat er, zoals ik zojuist heb vernomen, morgen, vrijdag, een nieuwe vergadering plaatsvindt van 14 landen die worden geacht aan een multinationale vredesmacht deel te nemen, 14 landen die hun tijd doorbrengen met zich het hoofd te breken over de modaliteiten van hun deelneming en die nog altijd geen vin hebben verroerd. Door zoveel na te denken, zullen zij uiteindelijk een in alle opzichten en uit alle oogpunten perfecte expeditie op kunnen zetten. Alleen ben ik, mijnerzijds, bang dat ze een beetje te laat zullen komen.
Dames en heren afgevaardigden, de Commissie is, ten tweede, vast overtuigd van de noodzaak van een multinationale vredesmacht, zonder welke er geen hulp kan worden verleend. Het verheugt mij trouwens een debat over de humanitaire hulpverlening te horen, dat op zich zeer nuttig is, omdat het tot een verbetering van onze acties en onze doeltreffendheid kan bijdragen. Men doet nu ook al twee jaar zijn best om de complexiteit van deze crisis in het licht te stellen. Deze complexiteit brengt met zich dat er ook een complex geheel van actoren en politieke wilsvorming nodig is.
Wij moeten niettemin vaststellen dat de enige actoren die ter plaatse waren, de humanitaire hulpverleners waren. De parlementsleden mogen gerust zijn: het zijn wij niet die de crisis hebben gecreëerd, de crisis was er. Humanitaire hulpverleners kunnen natuurlijk geen crises van politieke oorsprong oplossen. Maar mensenlevens redden is nooit een nutteloze bezigheid, mevrouw Günther. Een andere factor die niet uit oog mag worden verloren, is dat men heeft geprobeerd mensenlevens te redden om anderen in staat te stellen politieke oplossingen te vinden. Wat moeten wij evenwel vaststellen? Dat er inderdaad mensenlevens zijn gered, maar dat niemand de moed heeft gehad om naar politieke oplossingen te zoeken.
Gelet op alle voorgaande overwegingen, verbaast het mij, eerlijk gezegd, dat men de Gemeenschap verwijt dat zij, ten eerste, ter plaatse is gebleven en dat zij, ten tweede, mensenlevens heeft gered en de crisis zogezegd heeft gecreëerd. Wij hebben hier te doen met een debat op het niveau van de waarden en niet van de Realpolitik . Dit getuigt van grote ondankbaarheid ten aanzien van de NGO's, die ondanks hun onloochenbare gebreken tenminste het fatsoen hebben gehad ter plaatse te zijn terwijl anderen, die natuurlijk veel beter zijn, helaas niet daar waren en er, als ik mij niet vergis, nog altijd niet zijn.

De Voorzitter
Dank u wel, mevrouw Bonino. U zal begrijpen dat, wanneer ik u dank, ik dit niet gewoon als een formaliteit beschouw.

Günther
Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de Commissaris, ik geloof dat er een misverstand tussen ons is ontstaan. Ik heb u niet verweten dat u daar bent gebleven om humanitaire hulp te verlenen, maar ik heb - en dat kan ook worden ontleend aan informatie van OXFAM - de vraag gesteld of bijvoorbeeld ook de VN en andere organisaties die hier in actie hadden moeten komen, hebben nagelaten om de ontwapening ginds mede te bewerkstelligen. Dat heeft niets te maken met wat u op dit punt heeft ondernomen, maar wij zijn ook in deze ramp terecht gekomen doordat die wapenhoeveelheden zich in de kampen bevonden.

Bonino
Mijnheer de Voorzitter, het gaat misschien om een ander probleem, maar wij zijn ter zake natuurlijk dezelfde mening toegedaan. Ik denk trouwens te kunnen zeggen dat wij gedurende twee jaar deze feitelijke situatie hebben aangeklaagd en juist met klem hebben gewezen op de noodzaak dat er werd ontwapend, dat sommige mensen apart werden ondergebracht enzovoort. Maar het is inderdaad niet aan humanitaire hulpverleners mensen apart te zetten of aan te houden.
In verband met de straffeloosheid waarover ik heb horen spreken, moet u weten dat het echte probleem van het ad hoc tribunaal, waarvan het mandaat overigens slechts voor de gebeurtenissen in 1994 en dus niet voor de nieuwe slachtingen geldt, niet een gebrek aan middelen of geld is. Het echte probleem is dat er 21 arrestatiebevelen werden uitgeschreven en dat er niemand is om de verdachte misdadigers aan te houden en uit te leveren. En u zult het met mij eens zijn, daar ben ik zeker van, dat het moeilijk is een tribunaal zonder verdachten te laten functioneren.

De Voorzitter
Dank u wel, mevrouw de commissaris.
Het gecombineerd debat is gesloten.
De stemming vindt te 17.30 uur plaats.
Aangezien nog zes minuten resten en wij onze debatten hebben afgerond, stel ik voor dat wij de vergadering zes minuten schorsen.
(De vergadering wordt zes minuten geschorst)

Boogerd-Quaak
Voorzitter, collega's, ik wil er dit Huis op wijzen dat de tijd voor de resoluties over actuele, dringende en bijzonder belangrijke kwesties gebruikt moet worden voor werkelijk dringende kwesties en die zijn er veel. Uit het debat van vandaag is gebleken, en dat was ook te voorzien, dat de dringende resolutie over zondagsrust nauwelijks als zodanig is aan te merken en onze fractie zal dan ook niet meestemmen voor dit onderwerp.

De Voorzitter
Waarde collega's, ik wijs u erop dat de Vergadering dit aldus had besloten en dat het Reglement, zoals u weet, voorziet in een procedure die de leden in staat stelt tegen de in aanmerking genomen onderwerpen bezwaar te maken, als zij dat nodig oordelen.

Stemming
Schulz
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, dat wij in dit Huis meer tijd gebruiken om te stemmen dan om te debatteren is genoeglijk bekend, maar wat er hier het laatste kwartier is gebeurd, is naar mijn mening niet bevorderlijk voor de efficiëntie van ons Huis. Daarom wil ik u graag een voorstel voor een procedure voorleggen dat wij misschien in de tweede helft van onze termijn ter harte kunnen nemen. Als wij donderdags in het werkprogramma afdrukken dat direct na de stemmingen over de actualiteiten de stemmingen zullen worden voortgezet die 's middags niet konden worden afgerond, dan weet iedere collega dat er direct daarna zal worden gestemd, dan verliezen we niet zoveel tijd als nu.

De Voorzitter
Mijnheer Schulz, ik vind dit werkelijk een uitstekend voorstel. Mijn probleem was dat er in de agenda voor vandaag voluit staat geschreven: voortzetting van de stemming om 18.00 uur. Daardoor hadden leden vanzelfsprekend het recht klacht in te dienen als de stemming van "s ochtends vroeger werd voortgezet.
Mijnheer Schulz, ik denk dat u volkomen gelijk hebt en wij nemen uw voorstel in aanmerking. De volgende keer zullen wij in de agenda aangeven: voortzetting van de stemming van "s ochtends na de stemming volgend op het actualiteitendebat. Dan hoeven wij geen tijd meer te verliezen. Ik dank u voor dit constructieve voorstel.
Waarde collega's, voor alle duidelijkheid zou ik u erop willen wijzen dat wij onmiddellijk na de stemming, dus zonder onderbreking van de vergadering, aan de debatten over de verslagen van de heer Megahy en mevrouw Banotti beginnen.

Valdivielso de Cué
Mevrouw de Voorzitter, ik wil het hebben over de vergadering van deze morgen, die ik niet echt als chaotisch wil bestempelen maar die ons toch een chaotische vergadering leek, eerst en vooral omwille van de vertalingen. Wij hebben begrepen dat de documenten van de Voorzitter in het Duits waren opgesteld. Het is ongelooflijk dat men u als Voorzitter een taal opdringt die u niet beheerst. Dit mag niet meer gebeuren. Het mag ook niet meer gebeuren in deze Vergadering dat bij gebrek aan vertalers of tijd niet alle vertalingen van alle verslagen in alle in deze Vergadering toegelaten talen worden rondgedeeld.
Dit gezegd zijnde en aangezien de stemming over dit verslag is uitgesteld omdat de vertalingen naar het Fins en het Zweeds niet beschikbaar waren, wil ik de Voorzitter de volgende vraag stellen: is de stemming van vanmorgen over dit verslag geldig? En zoniet, op welk artikel van het Reglement steunen wij ons?

De Voorzitter
Waarde collega's, ik geef toe dat het er vandaag soms een beetje chaotisch aan toe is gegaan. Dat gezegd zijnde, vind ik dat wij het niet nog erger moeten maken en dus heel snel tot de voortzetting van de stemming van vanochtend moeten overgaan.
Wat mij betreft, ik geef toe dat ik onverwachts in deze situatie terecht ben gekomen, maar ik kan zeggen dat ik mij met groot genoegen de Duitse taal wat meer eigen heb gemaakt dankzij de stemming over dit verslag. Ik kan u geruststellen: ik begreep heel goed wat ik deed.

Santini
Mevrouw de Voorzitter, in overeenstemming met het initiatief dat hier tijdens de eerste dag van deze vergaderperiode in het Europees Parlement is goedgekeurd, toen wij om schrapping van dit verslag van de agenda verzochten, vragen wij nu om dezelfde redenen, en hierin nog gesterkt door de toon van het debat dat hierover gehouden is, dat dit verslag wordt terugverwezen naar de commissie. Wij stelden dat het verslag door al te veel ijver van de rapporteur en zeker niet door een gebrek aan goede wil een heel verwarde toestand heeft gecreëerd en niet de correcte weg aangeeft voor de toetreding van de LMOE tot de Europese Unie. Er dreigen tevens gevaren voor de bescherming van de communautaire preferentie, voor de correcte toepassing van het subsidiariteitsbeginsel en ook voor de voorwaarden die worden verwacht voor een globale hervorming van het GLB, die niet in deze Vergadering kan worden overwogen. In overeenstemming met dit eerdere verzoek vragen wij dus om terugverwijzing naar de commissie voor verder onderzoek.

Rehder
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, geachte collega Santini, misschien komt het door de verwarring van de laatste maanden dat u de commissie niet heeft gevonden waarin wij daarover hadden kunnen spreken. Wij hebben er bijna een jaar lang over gediscussieerd, zeer openhartig en zeer coöperatief en ook bereid tot compromissen. Ik zie in wezen helemaal geen reden waarom wij nu niet tot onze meningsvorming zouden kunnen komen en stel daarom voor dat wij voortgaan met het werk en iets tot stand brengen.

Graefe zu Baringdorf
Mevrouw de Voorzitter, ik heb waardering voor de heer Santini, maar in dit geval heb ik een geheel andere mening. Wij hebben voldoende gediscussieerd, wij hebben een goed debat gehad in de plenaire vergadering en moeten nu tot een beslissing komen om invloed te kunnen uitoefenen op de Commissie. De wissels in de kwestie over de toetreding van de Midden- en Oost-Europese staten moeten op tijd worden gezet. Dat moeten wij nu doen! Ik vermoed, mijnheer Santini, dat u vreest dat hetgeen in de parlementscommissie is afgestemd, er nu weer in komt. Voor mij is dat echter juist een reden om nu te stemmen omdat de artikelen die bij de stemmingen in de parlementscommissie verwijderd zijn, voor mij heel belangrijk zijn. Ik hoop dat wij nu in de plenaire vergadering succes hebben op het punt waar wij dat in de parlementscommissie niet hadden.
(Het Parlement verwerpt het verzoek om terugverwijzing naar de commissie)
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Rehder
Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, ik wil graag mijn hartelijke dank uitspreken, in de eerste plaats tegenover u, mevrouw de Voorzitter, omdat u een beter overzicht hebt gehad dan ik mij überhaupt had kunnen voorstellen.
Dit was een compliment, er stak niets achter. In aansluiting hierop wil ik ook graag mijn dank uitspreken tegenover mijn collega's. Hiermee hebben wij iets wezenlijks op gang gebracht. Enerzijds hebben wij getoond, dat wij bij de voortzetting van het structuurbeleid op het platteland geen stilstand willen. Dat strekt ons allen tot eer, ook wanneer het voor de één of de ander misschien een wat bittere pil is. Tegelijkertijd hebben wij echter - en dat lijkt mij heel belangrijk - met hetgeen hier is beraadslaagd ook onze nieuwe partners in Midden- en Oost-Europa een vingerwijzing gegeven over wat zij gezamenlijk met ons kunnen doen. Dat ervaar ik voor ons allemaal als een prachtig kerstgeschenk. Nogmaals mijn hartelijke dank.
Verslag (A4-0389/96) van mevrouw Berès, namens de Commissie economische en monetaire zaken en industriebeleid, over de mededeling van de Commissie (COM(96)0073 - C4-0205/96) aan de Raad, aan het Europees Parlement, aan het Economisch en Sociaal Comité en aan het Comité van de regio's over de universele dienst in de telecommunicatiesector in het perspectief van een volledig geliberaliseerde omgeving - een essentieel element van de informatiemaatschappij
(Het Parlement neemt de resolutie aan)
Tomlinson
Mevrouw de Voorzitter, op plaats 425, die leeg was, is zojuist gestemd.

De Voorzitter
De stemming is gesloten...

Tomlinson
Maar, mevrouw de Voorzitter, nogmaals, op plaats 425 is zojuist gestemd. Het lichtje ging branden. Er is iets mis met onze elektronische steminstallatie.

De Voorzitter
Wij zullen dit natrekken.
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

McGowan
Mevrouw de Voorzitter, u hebt heel vriendelijk gezegd dat u de bewering inzake de overtreding van het beginsel "één man, één stem" zou natrekken. Ik veronderstel dat u de tijd hebt gehad om dat te doen. Kunt u ons nu verslag uitbrengen? Zo niet, kunt u ons meedelen wanneer u verslag zult uitbrengen, want de kaart die in het stemapparaat van de genoemde plaats stak, werd er een paar minuten geleden door de heer Pasty uit verwijderd. Ik zou heel precies willen weten wanneer u de plenaire vergadering hierover verslag gaat uitbrengen, want dit is een zeer ernstige overtreding van het Reglement, die tot de uitsluiting van leden voor een aantal dagen kan leiden. Ik ben er zeker van dat u dit als een dringende zaak zult willen behandelen.

De Voorzitter
Mijnheer McGowan, ik wil heel duidelijk stellen dat alle voorzitterschappen van het Europees Parlement deze praktijken steevast hebben verboden! Wij zijn bezig met de technici de nodige controles te verrichten en u zult nog vóór het einde van de stemming op de hoogte worden gebracht van het resultaat daarvan.

McGowan
Mevrouw de Voorzitter, een van de successen van het voorzitterschap van de heer Hänsch is geweest dat er een einde is gemaakt aan de praktijken van sommige leden die meer dan één stem uitbrachten via een procedure die men mij eens als "pianospelen" heeft omschreven. U bent ermee akkoord gegaan dit na te trekken. Het heeft geen zin dit onderzoek nu in te stellen en er pas in januari of februari van volgend jaar verslag over uit te brengen. De schuldige zit nu op zijn plaats en ik zou willen weten wat wij hieraan gaan doen.

De Voorzitter
De controle moet op het niveau van de technische diensten plaatsvinden. Voorts herhaal ik nogmaals, mijnheer McGowan, dat de resultaten van de aan de gang zijnde controles nog vanavond bekend zullen worden gemaakt.

Howitt
Mevrouw de Voorzitter, sorry, maar er is weer een overtreding begaan. Ik heb persoonlijk gezien hoe de heer Pasty een kaart in het stemapparaat van plaats 493 achter hem heeft gestoken. Ik ben daar getuige van geweest en laat dat hierbij notuleren.

Pasty
Mevrouw de Voorzitter, de kaart is weg, het spijt mij.
(Luid gelach)

De Voorzitter
De heer Pasty kan nu ook al goochelen!
Ik verzeker u dat wij het aan het controleren zijn.

Barton
Mevrouw de Voorzitter, het zou misschien voor de waardigheid van het Parlement niet slecht zijn, als het betrokken lid kon uitleggen wat er is gebeurd. Wij hebben recht op meer dan deze hocus-pocus met drie kaarten.

De Voorzitter
Waarde collega's, wij beschikken over de mogelijkheid een technische controle te verrichten om te achterhalen of er misschien een kaart is die helemaal alleen heeft gestemd, want daar gaat het in feite om.
Ik beloof u dat u het resultaat van deze technische controle nog vóór het einde van de vergadering van vandaag krijgt en ik verzoek u de stemming, die nog niet is afgelopen, alstublieft voort te zetten.

Graefe zu Baringdorf
Mevrouw de Voorzitter, ik vind dat de leden niet zo kleingeestig moeten zijn. Zij zouden de heer Pasty moeten feliciteren dat hij op zijn hoge leeftijd nog zo lenig is.
Verslag (A4-0392/96) van de heer Casini, namens de Commissie juridische zaken en rechten van de burger, over verbetering van het recht en de samenwerking tussen de lid-staten op het gebied van de adoptie van minderjarigen
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Hardstaff
Mevrouw de Voorzitter, wij hebben een voorbeeld gezien van een op mysterieuze wijze verspringende kaart, die nu weer in de hand van onze collega de heer Andrews is opgedoken. Ik weet niet zeker waar zij dan naartoe is gegaan, maar het zou interessant zijn dat te vernemen.

De Voorzitter
Ik zal u weldra de resultaten van de technische controle kunnen meedelen.

Jacob
Mevrouw de Voorzitter, ik zou een technische controle willen. Er zit niemand naast mevrouw Hardstaff, rechts van haar, en het stemapparaat heeft toch gefunctioneerd.

De Voorzitter
Het betrokken lid is wel degelijk aanwezig, daar, mijnheer Howitt.

Howitt
Mevrouw de Voorzitter, we worden dit allemaal beu, maar kunt u de diensten misschien opdragen de kaart te identificeren die boven op het stemapparaat van plaats 555, nu in de linkerhand van de heer Andrews, ligt? Wij hebben gezien hoe die kaart door de heer Pasty aan de heer Andrews werd gegeven. Kunnen wij de identiteit van die kaart misschien nu meteen controleren en kan uw onderzoek dan worden afgerond?
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Lindeperg
Mevrouw de Voorzitter, alvorens aan de stemming te beginnen, zou ik willen zeggen wat ik van de door de heer Caccavale, namens de UPE-fractie ingediende amendementen vind.
Als deze amendementen vóór de stemming in de commissie waren ingediend, had ik er een aantal van kunnen overnemen, namelijk de amendementen die de filosofie van de tekst niet veranderden. Ik had die amendementen dan nog kunnen verwerken in de door mij in de commissie ingediende compromisamendementen. Maar vandaag zie ik daar de kans niet meer toe en ik stel dan ook voor alle amendementen van de heer Caccavale te verwerpen, teneinde het evenwicht dat in de commissie met de andere fracties is gevonden, niet te verbreken.

McGowan
Mevrouw de Voorzitter, ik ben benieuwd naar uw verslag, want dit is van belang voor degene die normalerwijze op plaats 424 zit. Zoudt u de betrokkene willen verzoeken de zaal niet te verlaten alvorens u verslag hebt uitgebracht? Ik denk dat ik hem juist een sprint naar de deur heb zien inzetten.

Andrews
Mevrouw de Voorzitter, ik zou u zeer dankbaar zijn, als u de naam zou willen lezen op de kaart waarmee ik zogezegd een tweede keer heb gestemd en dat u de diensten laat controleren of er met deze kaart een stem werd uitgebracht. Als u de naam aan het Parlement voorleest, dan hoop ik, ja vertrouw ik erop dat degenen die mij ervan beschuldigen tweemaal te hebben gestemd, hun excuses zullen aanbieden en hun beschuldiging zullen intrekken.

De Voorzitter
De kaart die mij is overhandigd, draagt de naam van de heer Hyland. Ik weet niet of ik de naam juist uitspreek.
Hoe het ook zij, er is echt een probleem met de stemming geweest. Na deze stemming zal ik u het resultaat van de technische controle geven. Er is wel degelijk een probleem geweest, maar ik houd er de spanning nog even in.
(Luid gelach)
(Het Parlement neemt de resolutie aan)

Ahlqvist, Theorin en Wibe
Ik zal vóór dit verslag stemmen als de amendementen van de Heer Rehder worden aangenomen. Weliswaar vind ik dat het GLB, het gemeenschappelijke landbouwbeleid, nog sneller moet worden hervormd dan wat de voorstellen in de stukken nu aangeven. Maar de heer Rehder heeft volkomen gelijk met zijn amendement dat het niet langer aanvaardbaar is dat 80 procent van de gelden van het EOGFL (het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw) naar 20 procent van de producenten van de Unie gaan. De voorstellen van de heer Rehder betekenen in ieder geval een kleine stap voorwaarts wat betreft de hervorming van het GLB. De hervorming die in 1992 heeft plaatsgevonden, dient zo snel mogelijk te worden verbreed en voorgezet.
Er moet een radicale hervorming van het GLB plaatsvinden, nu de Europese Unie moet worden uitgebreid. Mijn belangrijkste voorstel is dat het landbouwbeleid (net als het regionaal-beleid) weer naar het nationale niveau teruggebracht wordt. Het gemeenschappelijke landbouwbeleid is veel te verspillend en bureaucratisch.

Eriksson
Ik stem vóór het verslag van de heer Rehder, omdat dit aangeeft en ontleedt welke problemen verbonden zijn aan een uitbreiding van de EU in oostelijke richting, en wel vooral op het punt van het landbouwbeleid en de structuurfondsen. Het is van belang dat deze aspecten worden meegenomen als de uitbreiding in oostelijke richting wordt besproken, in ieder geval als de discussie serieus en zonder propagandistische leuzen wordt gevoerd. Het verslag benadrukt dat het huidige landbouw- en structuurfondsenbeleid moet worden omgegooid, als de Midden- en Oost-Europese landen zich bij de EU aansluiten, en daar ben ik het mee eens.
In het verslag wordt de nadruk gelegd op belangrijke milieu- en werkgelegenheidsaspecten, iets wat ik zeer op prijs stel. Ik wil echter nadrukkelijk mijn principiële standpunt naar voren brengen dat ieder volk in de Midden- en Oost-Europese landen zelf moet bepalen in hoeverre het wenst dat zijn land zich bij de EU aansluit. In dit verband kunnen volksreferenda een centrale rol spelen.

Funk
Collega Rehder beweert in zijn verslag dat in de EU 80 % van de subsidies terecht komt bij slechts 20 % van de agrarische ondernemingen.
Ik verwacht dat de heer Rehder ons het bewijs levert voor deze ongehoorde bewering. In Baden-Württemberg, waar ik vandaan kom, is dat niet het geval. Ik heb zojuist de nieuwste boekhoudkundige resultaten van de middelgrote agrarische bedrijven ontvangen. Deze zijn tot stand gekomen volgens objectieve criteria. Volgens deze cijfers bedraagt het bruto-inkomen per arbeidskracht voor 1995/1996 op 3000 bedrijven gemiddeld:
van bedrijven met marktgewassen: 41.465 DM, - van bedrijven die voeder verbouwen: 30.465 DM, - van intensieve veehouderij (varkens): 42.359 DM, - van gemengde bedrijven: 37.792 DM.Bij de bedrijven met graanteelt komt 90 % van het inkomen uit de door de GATT bepaalde compensatiebedragen per hectare voor braaklegging en de verbouw van granen en oliehoudende zaden. Daar werden de hectaretoeslagen in het akkoord van Blair House bepaald. Daarbij is nooit sprake geweest van subsidies. Vooraf werden de prijzen met ruim 30 % verlaagd! Door het inzakken van de prijzen van rundvlees (BSE) en de teruglopende melkprijzen is het inkomen van de bedrijven die veevoeder verbouwen op een zeer laag niveau gekomen.
De stierenpremie wordt betaald voor slechts 90 dieren, en ook dit wordt veroorzaakt door een aanzienlijke daling van de interventieprijzen. Een boer die 80 hectare bewerkt moet voor de ziekteverzekering een tweemaal zo hoge premie betalen als een bedrijf van 20 hectare. Zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met het inkomen!
Deze ongenuanceerde bewering is een belediging van de boeren in mijn gebied van herkomst. Het is aan commissaris Fischler om op dit punt duidelijkheid te verschaffen. Het gaat niet aan dat er over een gehele beroepsgroep zo'n oordeel wordt gegeven door een rapporteur, " zonder man en paard te noemen" .

Novo Belenguer
Het verslag van de heer Rehder bevat globaal gezien een aantal voorstellen inzake de hervorming van het GLB en laat de vaststelling van een echte strategie en een beleid ter voorbereiding van de toetreding en met het oog op de uiteindelijke toetreding van de LMOE terzijde.
Het houdt geen rekening met de bestaande verschillen op landbouw-, economisch en sociaal vlak tussen de landen van Midden- en Oost-Europa onderling of tussen deze landen en de lid-staten van de Europese Unie. Nochtans moet met deze verschillen rekening worden gehouden bij de hervorming van het GLB.
Het heeft geen oog voor de economische en sociale weerslag, die de integratie van de LMOE en de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid zowel op regionaal als op globaal vlak zal hebben of voor de toegevoegde waarde die de vrijhandelszone met de Maghreb en de Mercosur betekent.
We moeten niet alleen hulp geven aan de landen van Midden- en Oost-Europa voor de herstructurering, de modernisering en de diversifiëring van hun landbouwproduktie maar moeten ook oog hebben voor de weerslag van deze hulp op de landbouw in de Europese Unie zelf. Deze steun zal bij de integratie van deze landen tot een gemiddelde verarming van de Europese Unie leiden en een invloed hebben op de huidige toegang tot de communautaire ontwikkelingsfondsen.
Wij erkennen het werk dat de heer Rehder geleverd heeft en kunnen het in het licht van de aangenomen amendementen eens zijn met de inhoud van dit verslag.

Raschhofer
Met het omvangrijke verslag van de heer Rehder stemmen mijn collega's en ik in onder de volgende punten van voorbehoud:
een renationalisering van de interventie- en steunmaatregelen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, - alsmede een renationalisering van het prijs- en inkomensbeleidkan naar mijn mening niet absoluut en categorisch worden afgewezen.
Ik pleit voor de renationalisering op voorwaarde dat daartegenover een daling plaatsvindt van de nationale lidmaatschapsbijdragen om met die ruimte de mogelijkheid te creëren om op lokaal niveau en in de desbetreffende regio met inachtneming van alle door de natuur gegeven basisvoorwaarden en gericht op duurzaamheid en efficiëntie, een prijs- en inkomensbeleid te voeren en steun- en interventiemaatregelen aan te passen of te verlengen.
Daaraan wil ik nog toevoegen dat op deze manier talrijke gevallen van fraude en andere onregelmatigheden beter kunnen worden bewaakt en daarmee ook effectiever worden bestreden.
Verslag-Berès (A4-0389/96)
Cox
Mijnheer de Voorzitter, ik zal het heel kort houden. Ik heb het woord gevraagd voor een stemverklaring namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij over twee verslagen.
Ten eerste, het verslag van mevrouw Berès over de universele dienst in de telecommunicatiesector: de liberale fractie heeft zich van stemming over dit verslag onthouden, omdat de definitie van het begrip universele dienst te onnauwkeurig en te ruim was en omdat de verwijzingen naar niet-geraamde financieringsbehoeften voor dergelijke diensten te vaag waren.
Ten tweede, het verslag-de Brémond d'Ars: wij stemden tegen dit verslag, omdat het de mogelijkheid tot een liberalisering van de postdiensten in feite volledig in rook zal doen opgaan, wat noch in het belang van de consument, noch in het belang van de interne markt is.
Om tijd te winnen, zal ik het daarbij laten.

Bernardini
Door zich uit te spreken over het uitstekende verslag van mijn collega Pervenche Berès geeft het Parlement een duidelijk signaal aan de Europese Commissie in verband met de definitie van het begrip universele dienstverlening, met name in de sector van de telecommunicatie.
Ik zal niet terugkomen op de technische aspecten die heel goed door mijn collega werden belicht.
Net zoals zij bezorgd om een juiste en billijke afbakening van de inhoud van universele dienstverlening, veroordeel ik het niets-doen van de Commissie. Wij hebben een zo ruim mogelijke definitie nodig die beantwoordt aan een samenlevingsmodel waarin iedere Europese burger zich kan vinden. Dat is meer dan nodig, nu de Commissie met een mededeling over de algemene nutsdiensten komt die het uitgangspunt voor een bezinning over de toekomst van de openbare diensten moet worden.
Via een brede begripsomschrijving van universele dienstverlening zullen wij erin slagen beginselen te handhaven die ons dierbaar zijn, zoals de tariefverevening, de toegang tot de diensten voor allen.
Ten slotte steun ik ten volle het voorstel van de rapporteur tot oprichting van een fonds voor de universele dienstverlening, de eerlijkste oplossing voor de financiering van de activiteiten van de universele dienstverlening.

Caudron
De voor 1 januari 1998 geplande liberalisering van de telecommunicatiesector gaat, zoals alle ingezette liberaliseringen, gepaard met een zekere vrees omtrent de toegang tot de netwerken voor allen en de eis dat billijkheid wordt gewaarborgd bij het gebruik van de dienst, de universele dienst.
Onze collega Berès, aan wie ik hier hulde wil brengen, doet een heel belangrijke aanbeveling: als het dan al tot liberalisering moet komen, laten wij dan tegelijkertijd de universele dienstverlening versterken met een financieringswaarborg voor deze dienst.
De Unie moet inderdaad alles in het werk stellen om in de telecommunicatiesector, net als in alle andere sectoren, te waarborgen dat op de geliberaliseerde markt van morgen iedereen, waar hij zich ook bevindt, wat ook het niveau van zijn installatie is, onder billijke voorwaarden toegang kan krijgen tot de telecommunicatiediensten tegen een redelijke prijs, ook al moet die daarvoor worden gereguleerd. Dat is de prijs die wij voor de vooruitgang moeten betalen. Wij kunnen bij de aanvang van de informatiemaatschappij het beginsel van gelijke behandeling ten aanzien van de telecommunicatie toch niet opofferen. Dat dit een reëel gevaar is, weet iedereen. Het Parlement moet absoluut duidelijk maken dat het gehecht blijft aan politieke bijsturing van de werking van de concurrerende en geliberaliseerde markt. Het is van wezenlijk belang dat de Commissie rekening houdt met deze opmerkingen en voortaan voorstellen voor richtlijnen doet die in de eerste plaats in het belang van de consument en niet van de industriëlen en de exploitanten zijn. Dit geldt zowel op het gebied van de telecommunicatie als op vele andere gebieden.

Pery
Dit verslag over de telecommunicatiesector is een krachtige bevestiging van de noodzaak dat de algemene nutsdiensten op Europees niveau worden versterkt als begeleiding van de liberalisering van de telecommunicatiesector in onze informatiemaatschappij. Mag ik daar misschien aan toevoegen dat deze maatregel het meeste protest zal uitlokken op het gebied van de financiering van de universele dienstverlening? Wij pleiten voor de oprichting van een fonds waaraan zou moeten worden bijgedragen door alle leveranciers van mobiele telefoondiensten, spraaktelefoniediensten, doorverbindingsdiensten... Dit is, denk ik, meer dan voldoende om in vermogende Europese kringen ongerustheid te wekken en een nieuwe krachtproef met de Commissie en de Raad uit te lokken!

Wolf
"Telecommunicatie is meer dan telefoon." Waar hij gelijk heeft, heeft hij gelijk... Maar mijn oude vriend Bangemann ziet iets over het hoofd wat van doorslaggevende betekenis is. Telecommunicatie is niet alleen een economische factor maar ook een factor bij uitstek op het gebied van cultuur en democratie. Dit betekent dat het daarbij ook altijd gaat om de productie van openbare goederen en diensten. Daarom is er voor dit terrein een duidelijke regelgeving nodig die bindende bepalingen bevat met betrekking tot doelstellingen zoals gelijkheid, vrijheid en solidariteit.
Dit sluit niet uit dat particuliere exploitanten op dit gebied volop bezig kunnen en moeten zijn. Evenzeer moet er echter ook ruimte zijn voor exploitanten van overheidswege die in staat zijn om bij deze bindende doelstellingen productief en concurrerend te produceren.
De garantie van de universele dienstverlening mag hierbij niet steeds verder teruglopen tot er bijna niets meer overblijft. Dienovereenkomstig moet niet alleen de inhoud maar ook de financiering ervan worden beschreven aan de hand van dynamische, zich verder ontwikkelende concepten!
De tegenstelling met de dienstverlening van overheidswege op het punt van efficiëntie en flexibiliteit, waarvan hier in het debat een aantal malen werd uitgegaan, berust overigens op niets meer dan op een doctrinair a priori . De tijden zouden toch achter ons moeten liggen dat wij er ons bij onze positiebepaling zo gemakkelijk van af kunnen maken? Echt beleid moet uitgaan van de historische werkelijkheid - en voor een praktische beleidsvoering kan het zicht daarop worden versluierd door een a priori , wat in gewone taal niet anders is dan een "vooroordeel" !
Verslag-de Brémond d'Ars (A4-0388/96)
Ahlqvist, Theorin en Wibe
Wij zijn absoluut van mening dat de Commissie zijn voorstel behoort in te trekken. Wij vinden echter ook dat men in verband met paragraaf 2 de nadruk had kunnen vestigen op datgene wat in amendement 10 staat, nl. dat het Hof van Justitie ook nadrukkelijk heeft gesteld dat ondernemingen van algemeen economisch belang kunnen worden uitgezonderd van de mededingingsbepalingen in het Verdrag.
Zoals gewoonlijk vinden wij ook hier dat de voordelen van een deregulering enorm zijn overdreven.

Andersson, Hulthén, Lööw en Waidelich
De ontwerp-mededeling van de Commissie over de toepassing van de mededingingsregels op de postsector houdt in dat alle landen van de EU hun postsector voor mededinging moeten openstellen. Dat is een goede zaak. De huidige toestand, waarbij enkel sommige landen een geliberaliseerde postsector hebben, is niet bevredigend.
Het beste zou echter zijn als het eerdere standpunt van de Raad, waarin een periode aangegeven werd waarbinnen de postsectoren geliberaliseerd dienden te worden, toegepast zou kunnen worden. Gezien het bij de eerste lezing uitgebrachte advies van het Parlement en het feit dat de Raad er niet in geslaagd is om eenstemmigheid te krijgen over een nieuw gemeenschappelijk standpunt, lijkt zo'n oplossing echter moeilijk haalbaar.
Gezien de nu ontstane situatie en gezien het feit dat wij ervóór zijn dat de postsectoren in alle lid-staten worden geliberaliseerd, hebben wij ervoor gekozen ons van stemming te onthouden.

Bernardini
Ik ben zo vrij te hopen dat ons Parlement de kans zal grijpen die het verslag van mijn collega de Brémond d'Ars het biedt om zich te verzetten tegen een poging van de Europese Commissie om op het uiterst gevoelige terrein van de postdiensten gebruik te maken van artikel 90, lid 3, van het Verdrag.
Dit is weer een perfect voorbeeld van de dubbelhartigheid van de Commissie! Enerzijds hebben wij een voorstel voor een richtlijn waarop wij met grote meerderheid van stemmen in mei jongstleden amendementen hebben aangenomen, die de Raad hebben verplicht een evenwichtig gemeenschappelijk standpunt in te nemen. Anderzijds is er de chantage die de Commissie nu pleegt met deze "nota" , die haar toelaat eenzijdig te handelen.
De keuze tussen een onderling afgestemd optreden of een solo-actie is niet moeilijk. De postexploitanten, de werknemers van deze sector, de Europese burgers kunnen geen genoegen nemen met een dergelijke methode. Ik bestempel deze aanpak mijnerzijds als een echte casus belli . Komt democratie niet tot stand via eerbiediging van de rechten van de volksvertegenwoordiging?
Deze nota schikt niemand en schikt zelfs de Commissie niet, aangezien hij in strijd is met het voorstel voor een richtlijn.
Wij moeten vaststellen dat de postsector de zalving van het liberalisme zal moeten krijgen, maar dat dient in overleg te gebeuren. Er is een medebeslissingsprocedure ingezet, laten wij die voltooien. Deze nota hoeft voor het Europees Parlement geen zwaard van Damocles te zijn.

Cederschiöld en Stenmarck
De nationale posterijen hebben lang in een monopolistische situatie gewerkt. Maar ook binnen deze sector bestaat op het ogenblik een ondernemersgeest, die moet worden aangemoedigd.
Op dit moment is weinig belangrijker dan liberaliseren. Alle ervaringen op de verschillende gebieden tonen aan dat dat de beste manier is om de doelmatigheid te vergroten, nieuwe banen te scheppen en de prijzen te verlagen. Dat proces hebben wij gezien op de terreinen waar wij tot deregulering en liberalisatie zijn overgegaan. Zo is het ook gegaan in de landen waar de mededinging ook binnen de postsector is bevorderd. Het is belangrijk dat deze ontwikkeling door mag gaan en zich over alle lid-staten van de EU verspreidt.
Het nu door het Europese Parlement behandelde verslag gaat echter een richting die het gevaar meebrengt dat de vrije mededinging niet wordt bevorderd.

Crowley
Het verslag van de heer de Brémond d'Ars verdient onze steun, omdat het duidelijk maakt dat het Parlement zich verzet tegen de eigenmachtige houding die de Commissie heeft aangenomen ten aanzien van de postdiensten, en met name de voortzetting van de universele postdiensten.
Het Parlement heeft zijn advies gegeven bij verschillende gelegenheden, waarbij het heeft geprobeerd het verschil aan te tonen tussen algemene nutsdiensten en andere diensten, en met name heeft gewezen op de sociale en economische impact die postkantoren in perifere, landelijke, voorstedelijke of stedelijke gebieden hebben.
Het lijkt mij belachelijk dat de EU en de Commissie ten tijde dat ze middelen op plattelands- en stadsontwikkeling concentreren, met werkgelegenheidspacten en andere initiatieven voor de dag komen, ook doorgaan met voorstellen die zullen leiden tot het sluiten van basisdiensten voor gemeenschappen en tot een aanzienlijk verlies van arbeidsplaatsen - allemaal in de naam van de concurrentie en de interne markt.

Pery
Het zal weer tot een krachtproef komen tussen het Europees Parlement, de Commissie en de Raad voor de verdediging van de postdiensten.
Herinner u wat wij op 9 mei 1996 hebben gedaan, toen wij de ons voorgestelde richtlijn sterk wijzigden en aldus ervoor zorgden dat mailing en grensoverschrijdende brievenpost onder het monopolie van de post bleven vallen. De postdiensten die aan openbare dienstverlening doen, moeten winstgevende sectoren behouden als tegenwicht voor hun verlieslatende activiteiten. Wij hebben ook de openstelling voor de concurrentie na 2003, na aanneming van een nieuwe richtlijn, verworpen...
Maar deze besluiten kwamen de meerderheid van onze regeringen ongelegen!
Vandaag ligt hier een tweede voorstel ter tafel, een "mededeling" die wij strijdig achten met wat wij eerder hebben aangenomen! Wij verzoeken de Commissie haar tekst in te trekken.

Reding
Privatiseringsmaatregelen op Europees niveau zijn zinvol wanneer het gaat om dienstverlenende bedrijven waarvan de taken net zo goed door particuliere exploitanten kunnen worden verricht. De posterijen zijn echter een tak van economie die anders is dan alle andere. Zij zorgen voor een zeer specifieke dienstverlening waar alle burgers baat bij moeten hebben, of deze diensten nu rendabel zijn of niet.
Het verbaast mij daarom niet dat de Raad van Ministers van de EU tot op heden is vastgelopen op de modaliteiten voor de liberalisering van de posterijen. De teksten die de EU-Commissie heeft gepresenteerd, zijn inderdaad zo extreem dat daarvoor geen gekwalificeerde meerderheid in de Raad kon worden gevonden.
Vooral de kleine landen verzetten zich (terecht!) tegen ontwikkelingen in de richting van een absolute liberalisering waardoor kleine bedrijven worden overgeleverd aan de concurrentie met financieel krachtige grote bedrijven. De privatisering mag er namelijk niet toe leiden dat lucratieve zaken in particuliere handen komen, terwijl de dure basisvoorzieningen buiten de bevolkingscentra voorbehouden blijven aan de nationale posterijen!
Op dit punt doet zich ook de vraag voor of het lucratieve terrein van directe op de consument gerichte reclame (direct mail) moet worden opengelegd of niet. Voor kleine landen is bovendien van belang, in hoeverre deregulering van het grensoverschrijdende postverkeer nodig is. Op dit punt voorzag het Ierse compromisvoorstel in de Raad om bij een globale omvang van meer dan 20 % grensoverschrijdend postverkeer in een lid-staat de concurrentie in deze sector niet direct toe te laten (wat o.a. van betekenis is voor Luxemburg, Ierland en Griekenland).
Er moeten dus nog heel wat problemen worden opgelost, alvorens kan worden begonnen met de liberalisering. Het zou te vroeg zijn om nu al bindende termijnen vast te stellen (zoals de EU-Commissie, Nederland, Finland en Zweden willen).
Ik betreur het dus helemaal niet dat de wetgevingsprocedure momenteel in de ijskast ligt. Dit is geen ramp maar een kans om te komen tot weloverwogen oplossingen waarbij ook rekening wordt gehouden met de bezwaren van de kleine landen.
Verslag-Lalumière (A4-0400/96)
Kirsten Jensen, Sindal, Blak en Iversen
De Deense sociaal-democraten in het Europees Parlement stemmen voor het verslag-Lalumière. Wij delen de bezorgdheid van de rapporteur over de massale schendingen van de mensenrechten die nog steeds overal ter wereld plaatsvinden. Wij delen tevens de frustratie van de rapporteur over het feit dat de EU te weinig het voortouw neemt en op dit gebied het goede voorbeeld geeft. Het probleem van de mensenrechten is van belang in elke vorm van contact met derde landen. Het moet elke keer aan de orde gesteld worden en besproken worden. Het geval van de MEDA-subsidies voor Turkije heeft onlangs weer aangetoond hoe het Parlement als slecht geweten voor de Gemeenschap moet dienen. Wij doen dat graag. Daarom stemmen wij ook voor dit verslag, omdat het de progressieve houding volgt die het Parlement meestal aanneemt wanneer het over de mensenrechten gaat. Wij distantiëren ons echter van dat deel van het verslag waarin een goed beleid op het gebied van mensenrechten volledig afhankelijk wordt gemaakt van de toekomstige ontwikkeling van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid in de EU. Zelfs met de huidige bevoegdheden heeft de EU al voldoende zaken om aan te pakken.

Schroedter
In dit verslag, dat een centrale plaats inneemt in de werkzaamheden van het Parlement, worden de werkzaamheden van de Commissie getoetst aan de vraag, welke waarde zij aan de mensenrechten toekent.
Dit spitst zich toe tot de vraag of de Commissie in het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid de economische betrekkingen ondergeschikt maakt aan de erkenning en inachtneming van mensenrechten. Het verslag van mevrouw Lalumière is zeer omvattend waar het de gebeurtenissen van het afgelopen jaar betreft, maar het amendement op conclusie 12 berooft het verslag van zijn doorslaggevende kracht, waardoor het de waarde die het eerst had, niet meer voor iedereen heeft om vóór te stemmen. Het primaat van de bescherming van de mensenrechten wordt ondergeschikt gemaakt aan andere belangrijke overwegingen. Deze uithollende formule kan nu gemakkelijk worden gebruikt om ook economische verdragen en handelsverdragen af te sluiten met landen waarop stevige kritiek bestaat over schendingen van mensenrechten. En dat is precies wat de Commissie nodig heeft, om zeer snel de vrijhandelszone met alle GOS-staten uit te breiden, hoewel er tegenover deze economische bevoordeling een hele serie schendingen van mensenrechten in afzonderlijke landen staat. Nu is de weg vrij om de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst voor de trans-Kaukasische staten in het Parlement te ratificeren, hoewel wij weten dat Armenië en Azerbeidzjan zich in staat van oorlog bevinden, al is er dan nu een wapenstilstand van kracht.
In veel gevallen is bewezen dat uitstel bij het afsluiten van economische overeenkomsten effect heeft op de binnenlandse politiek, wat soms ook kan leiden tot een begin van vooruitgang op het punt van de mensenrechten.
Door het amendement aan te nemen, hebben wij onszelf nu in een onduidelijke situatie gebracht en hebben wij ook sturingsmogelijkheden op dit punt uit handen gegeven, want het ontwerp-protocol voor het omzetten van de mensenrechtenclausule is al een jaar niet meer aangeraakt en ligt onderin een bureaula van de Commissie. Het blijft een illusie dat men de situatie van de mensenrechten in de overgangslanden van Oost-Europa of in de landen in het Middellandse-Zeegebied in beslissende mate zou kunnen beïnvloeden met economische verdragen, zolang de Commissie terugdeinst voor de mogelijkheid om verdragen uit te stellen.
Verslag-Zimmermann (A4-0393/96)
Alavanos
De Commissie, die tot voor kort op vragen van het Parlement antwoordde dat ze voor het probleem van de bescherming van minderjarigen niet bevoegd is, is in hoge mate verantwoordelijk van de inertie van de Unie op dit vlak.
Het verslag Zimmermann - dat er gekomen is na de tragische gebeurtenissen in België, welke alleen het topje van de ijsberg zijn - stelt een reeks belangrijke acties voor. Om doeltreffend te zijn, moet de strategie van de Unie ten gunste van minderjarigen zeker de volgende initiatieven behelzen.
Ten eerste, de Europese Unie moet de rechten van het kind opnemen in een toekomstig herzien Verdrag.
Ten tweede, ze moet bijzondere maatregelen nemen om kinderpornografie en kindersekstoerisme te bestrijden.
Ten derde, ze moet acties ondernemen die gericht zijn op de betere omgang van kinderen met de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën.
Ten vierde, de Unie moet deelnemen aan de oprichting van een Europees centrum voor vermiste kinderen.
Ten vijfde, ze moet bijzondere initiatieven nemen voor kinderen die niet het staatsburgerschap van een lid-staat van de Unie bezitten.
Ten zesde, ze moet een beleid ontwikkelen ter versterking van het gezin en bevordering van de gezinshereniging.
Ten zevende, ze moet de lid-staten oproepen aan de rehabilitatie en opvoeding van minderjarige delinquenten voorrang te verlenen boven voltrekking van de straf. Het lijdt immers geen twijfel dat gevangenschap asociaal gedrag stimuleert.
Ten achtste, de Unie moet er bij alle landen op aandringen de bestaande discriminaties ten nadele van minderjarige vluchtelingen ongedaan te maken en deze minderjarigen wettelijk gelijkwaardig te behandelen met de kinderen uit het eigen land.

Carlotti
De recente gebeurtenissen in België, maar ook in Frankrijk, hebben een debat dat binnen de Europese Unie te vaak te omzichtig wordt gevoerd, namelijk het pedofiliedebat, hevig doen opflakkeren.
De opkomst van transnationale pedofilienetwerken, die tegenwoordig nog wordt versterkt door de ontwikkeling van nieuwe informatietechnologieën, vormt een echt gevaar voor onze samenlevingen. Uit de verschrikkelijke gruweldaden die aan het licht worden gebracht, blijkt te vaak het onvermogen tot echte justitiële samenwerking op het gebied van de pedofiliebestrijding.
Door de Raad aan te sporen tot het overwegen van justitiële samenwerkingsacties en het oprichten van een Centrum voor vermiste kinderen gaat het verslag in de goede richting. De schending van de rechten van het kind is de grootste aanslag op de waardigheid van de persoon. Laten wij ons daar vandaag bewust van worden, want morgen zullen de kinderen van vandaag het ons niet vergeven als wij dat niet doen!

Chanterie
, schriftelijk . De bescherming van minderjarigen is vandaag meer dan ooit aan de orde op zowel de internationale als de nationale gezagsfora. Ook hier debatteren wij over maatregelen ter bescherming van minderjarigen in de Unie. Voor de Europese christen-democraten moet een duidelijk onderscheid gemaakt worden tussen wat wenselijk en wat noodzakelijk is om te vermijden dat men door de bomen het bos niet meer zou zien. De voorliggende ontwerpresolutie van mevrouw Zimmerman krijgt voor mij een onvoldoende mee. Zij is onevenwichtig en hier en daar zelfs misplaatst, te terughoudend ten opzichte van het klassieke ouderschap en geeft overdreven aandacht aan de seksualiteit.
De grondbeginselen die wel in de resolutie dienden te staan, zijn:
1.Kinderen hebben recht op bescherming en begeleiding en dit bij voorkeur door beide ouders samen in gezinsverband. Lesbische moeders, homofiele vaders en andere niet-conventionele of niet-familiale verbanden dienen aanvaard, met zorg bejegend en geholpen te worden, maar zijn en blijven uitzonderingen. In de regel hebben kinderen een vader en een moeder en worden door beide ouders samen opgevoed. Maatregelen ter bescherming van kinderen omvatten bijgevolg in hoofdzaak gezinsmaatregelen en inzonderheid een kindvriendelijk gezinsbeleid.2.Kinderen hebben recht op lichamelijke integriteit. Positief betekent dit dat kinderen moeten kunnen beschikken over voldoende gezonde voeding, degelijke kleding, een behoorlijk onderdak maar ook toereikende gezondheidszorg en een bevredigende graad van verkeersveiligheid. Negatief houdt dit in dat kinderen gevrijwaard dienen te blijven van alle mogelijke vormen van geweldpleging, gaande van kindermishandeling, kinderarbeid en kindermisbruik tot ontvoering, verkrachting, verminking en moord.3.Kinderen hebben recht op geestelijke integriteit. Positief betekent dit dat kinderen moeten kunnen beschikken over een naam, een identiteit, een nationaliteit, een veiligheids- en geborgenheidsgevoel, enzovoorts. Negatief houdt dit in dat kinderen afgeschermd moeten worden voor en weerbaar gemaakt moeten worden tegen schadelijke berichten en misleidende boodschappen in termen van seks, geweld, commerciële reclame, brutale publiciteit, ideologische propaganda en religieuze indoctrinatie.4.Kinderen hebben recht op opvoeding en onderwijs en beide voornamelijk in gezinsverband en op school. Aangezien ontplooiingskansen recht evenredig zijn met kennis en vaardigheden, dienen beide, zowel in de school als in het gezin, aangeleerd en ingeoefend te worden. Ouders en leerkrachten kunnen dit niet afzonderlijk, en ook niet alleen, maar leggen wel de bouwstenen voor de toekomst. Het buurtleven, het verenigingsleven, de parochie, de familie maar ook de bibliotheken, de audiovisuele media, de telecommunicatie- en de recreatieve sector spelen, naast en idealiter in combinatie met ouders en leerkrachten, een belangrijke rol.5.Doorslaggevend voor de bescherming van kinderen is ook het principe van non-discriminatie en dit dient te worden uitgebreid naar alle voor kinderen relevante aangelegenheden. Dus niet alleen achterstelling op grond van huidskleur, geslacht of godsdienst dienen vermeden te worden. Maar ook miskenning ten gevolge van leeftijd, handicap, taal, woonplaats of gezinssamenstelling zijn ontoelaatbaar.
Depréz
Allereerst wil ik uiting geven aan mijn voldoening over de vaststelling dat de bescherming van kinderen geleidelijk een prioritair aandachtspunt van de Europese instellingen in hun geheel wordt.
Iedereen weet hoe diep gekwetst en geschokt de Belgen zijn door de lijdensweg van Julie, Mélissa, An en Eefje, om niet te spreken van de talrijke andere kinderen over wie er geen nieuws is en voor wie het ergste moet worden gevreesd.
Onder de talrijke aanbevelingen in het verslag van mevrouw Zimmermann zijn er vier waarmee ik heel uitdrukkelijk mijn instemming wil betuigen:
1.de expliciete erkenning van de rechten van het kind in het toekomstige Verdrag betreffende de Europese Unie; 2. de tot alle lid-staten gerichte oproep tot bestrijding van het sekstoerisme door met name straffen in te voeren voor onderdanen die zich schuldig maken aan seksueel misbruik van kinderen in het buitenland; 3. de oprichting in Europa van een centrum voor vermiste kinderen, naar het voorbeeld van het zeer doeltreffend werkende Centrum voor mishandelde en vermiste kinderen in de Verenigde Staten, om met name de activiteiten van nationale centra te coördineren. Het verheugt mij dat België heeft besloten een dergelijk centrum op te richten; 4. de toewijzing van financiële steun voor de invoering van een kindertelefoon in alle lid-staten.Ik stel mij daarentegen vragen over de opportuniteit van het voorstel straffen bij delinquenten onder de 16 jaar niet op de gebruikelijke wijze ten uitvoer te leggen. Nu er wapens in scholen opduiken, leraren soms fysiek worden aangevallen door hun leerlingen en dealers minderjarigen gebruiken om drugs te leveren, twijfel ik echt aan de juistheid van dit voorstel.

Reding
Praten over kinderen is helemaal niet moeilijk, omgaan met kinderen daarentegen valt (in de huidige maatschappelijke context) echt niet mee. Dit komt vooral doordat de relatie tussen volwassenen en kinderen wezenlijk is veranderd. Het respect dat er automatisch was ten opzichte van volwassenen, heeft een knak gekregen, de anti-autoritaire maatschappij heeft scheuren veroorzaakt in de barrières van fatsoen en moraal. Er zijn geen maatschappelijke richtlijnen waarnaar volwassenen en minderjarigen hun gedrag kunnen richten; het gevolg hiervan zijn allerlei soorten ontsporingen (bijv. gewelddadige jongeren, pedofiele volwassenen).
Kan men vat krijgen op deze problematiek door politiek bewust te handelen doordat men probeert, de kinderen zelf in te schakelen en doordat men een reeks technische instrumenten (o.a. de totstandbrenging van kinderparlementen en kindertelefoon) adviseert, zoals het verslag-Zimmermann doet?
Naar mijn mening niet! Met politiek handelen kan men heel weinig bereiken wanneer het wezenlijke ontbreekt. Dit wezenlijke (dat in het verslag-Zimmermann bijna niet wordt genoemd) is het recht van kinderen op ouders, op een huiselijk milieu met warmte, liefde, begrip en geborgenheid.
Zoals alle levende wezens hebben kinderen nestwarmte nodig om hun persoonlijkheid harmonisch te kunnen ontwikkelen. Politiek bedrijven die in het belang is van de kinderen, betekent dan ook dat op nationaal niveau maatregelen worden genomen om te zorgen dat dat "nest" kan ontstaan en kan blijven bestaan. Een echt kinderbeleid houdt in dat ouders worden geholpen bij hun moeilijke opvoedingstaak, dat het hun wordt mogelijk gemaakt, begrip en warmte te schenken - in het bijzonder in al die gevallen waarin het bijeen blijven van het gezin wordt bedreigd of de eenheid reeds is ontwricht!
Helaas presenteert het verslag-Zimmermann een hele verzameling bijkomstigheden en onzinnigheden. Zijn kinderparlementen en een ombudsman voor kinderen niet eerder bedoeld om de publieke opinie gerust te stellen en de aandacht af te leiden van wezenlijke (en vaak ook moeilijkere) aspecten?
Wat nu de bestrijding van de criminaliteit tegenover kinderen betreft, worden weliswaar algemene analyses gepresenteerd maar slechts weinig concrete voorstellen gedaan. Het voorstel om te komen tot de oprichting van een onafhankelijk Europees centrum voor de opsporing van vermiste kinderen, is zeker een goed begin. Daarenboven is het echter absoluut noodzakelijk
om bij de aanpak van het thema kindersex-toerisme, pornografie en pedofilie de waardigheid van de kinderen te plaatsen boven het recht van volwassenen op een vrije mening en sexualiteit, -om de criminaliteit jegens kinderen op een brede Europese basis te bestrijden met instrumenten die nog moeten worden geschapen voor een effectief optreden door politie en justitie.Uit deze weinige opmerkingen blijkt dat ik het verslag-Zimmermann nogal teleurstellend vind. Aangezien de kinderen ook niet zijn geholpen door tegen te stemmen, zal ik zonder enthousiasme vóór het verslag stemmen.

Seiller
Mijnheer de Voorzitter, we kunnen ons niet neerleggen bij de verslechtering van de fysieke, affectieve en morele conditie van talrijke minderjarige kinderen in Europa, net alsof dat een onvermijdelijk gevolg van de maatschappelijke ontwikkeling zou zijn.
Met name door de onverantwoordelijkheid, of het egoïsme, van de wereld van de volwassenen leven de kinderen van onze landen in alsmaar onzekerder gezinssituaties. Dit is de oorzaak van veel lijden, angst, gebrek aan vertrouwen in het leven bij kinderen die de aanwezigheid van een liefhebbende en opvoedende vader en moeder moeten missen.
Hebben kinderen anderzijds niet het recht te worden beschermd tegen een te vroege, en dus traumatiserende, kennis van de drama's en het geweld die de wereld van de volwassenen treffen? Hebben de volwassenen wel het recht de kinderen gebukt te laten gaan onder het gewicht van de problemen die zij onder elkaar moeten regelen?
Het recht van het kind dat in Europa momenteel het meest wordt geschonden, is ongetwijfeld het recht om geboren te worden. Zou op de tweede plaats niet het recht om gewoon kind te zijn komen?

Van der Waal en Blokland
, schriftelijk . Het was niet makkelijk om bij dit verslag ons stemgedrag te bepalen. Want wie wil er niet voor een verslag zijn dat aandringt op maatregelen tegen seksuele uitbuiting van kinderen en dat vraagt om meer bescherming van kinderen tegen gruwelijke misdaden als in België hebben plaatsgevonden? De herinnering staat nog helder in ons geheugen gegrift. Ook het gevaar dat de nieuwe informatie- en communicatietechniek (Internet) kunnen opleveren voor kinderen, zowel door eigen gebruik als door gebruik van derden, wordt terecht naar voren gebracht.
De lid-staten zullen op deze grensoverschrijdende probleemgebieden moeten samenwerken in het belang van de kinderen. Daar staan wij volledig achter. Het probleem is echter, dat dit slechts een van de onderwerpen van het verslag-Zimmerman vormt. Naar onze mening gaat de bovenstaande boodschap voor een deel verloren in de hoeveelheid onderwerpen die mevrouw Zimmerman aandraagt: vrije seksuele ontplooiing, een apart directoraat-generaal voor kinderen, een Europese ombudsman voor kinderen, de rechten van het kind in het Verdrag opnemen.
Hoezeer wij ook de goede intenties van het verslag respecteren, wij vinden het eindresultaat toch teleurstellend. Het is een wat vage verzameling van bonte ideeën geworden, waarbij de ideeën qua importantie nogal verschillen. De termen kinderen, jongeren en minderjarigen worden ongestructureerd door elkaar heen gebruikt en het verslag richt zich bij veel punten meer op jongeren dan op kinderen. Het feit dat dit verslag zich in eerste instantie op de bescherming van minderjarigen richt, komt daardoor niet voldoende uit de verf.
De enige duidelijke en samenbindende factor die wij aantreffen in dit verslag is de communautarisering van het "kinderbeleid" . En daar zijn wij nu juist tegen. Wij zien niet in waarom de bescherming van het kind apart moet worden opgenomen in het Verdrag en waarom er een Europese kinderombudsman zou moeten komen. Kinderen zullen meer gebaat zijn met een bescherming die direct bij huis geboden kan worden. De nationale staten zijn prima in staat om de bescherming van het kind te garanderen, waar nodig door samenwerking met de andere lidstaten. Communautarisering zou hier alleen maar een stuk bureaucratisering opleveren en zou het beleid juist verder weg van de eigen cultuur, van de dagelijkse leefwereld van de minderjarigen brengen.
Ten slotte vinden wij het schrijnend dat het gezin als beschermende factor voor de minderjarige en daarom als te beschermen instituut amper voorkomt in het verslag, terwijl voor opmerkingen als de noodzaak van een lokaal, nationaal en Europees jeugdparlement en een Europese ombudsman wel ruim plaats is.
Concluderend stellen wij dat de intentie van het verslag wellicht goed was, maar dat het uiteindelijke resultaat onze goedkeuring toch niet kan wegdragen. Het verslag stelt de verkeerde prioriteiten en beantwoordt qua inhoud niet aan zijn doel. De enige duidelijke en samenbindende factor erin, communautarisering, is nu net een van de aspecten waar wij het absoluut mee oneens zijn. Deze redenen hebben ertoe geleid dat wij uiteindelijk onze steun niet hebben verleend aan dit verslag.
Verslag-Casini (A4-0392/96)
Ahlqvist, Andersson en Waidelich
Wanneer wij vandaag stemmen vóór het recht van homoseksuelen om op dezelfde manier en de dezelfde voorwaarden aspirant-adoptiefouder te zijn als heteroseksuele paren, doen wij dit slechts na ampele overweging. Het zogenaamde "traditionele kerngezin" - moeder, vader en kinderen - is niet ouder dan de industriële samenleving. In de agrarische samenleving was het grote familieverband de normale familievorm. Het kerngezin wordt heden ten dage verbroken door het grotere aantal echtscheidingen, maar ook door het veelvuldiger gereis tussen huis en werk. In onze samenleving bestaan daarom steeds meer "atypische gezinnen" . Dit maakt dat nieuwe gezinspatronen, bijvoorbeeld een homoseksueel paar met een adoptiefkind, niet langer, zoals vroeger, sociaal worden buitengesloten. Zo'n kind loopt daardoor niet het gevaar gepest te worden met zijn gezinssituatie. Dit blijkt uit onderzoek dat is gepresenteerd door het psychologisch instituut van Gotenburg. Ook worden deze kinderen niet vaker homoseksueel dan andere kinderen.
Wij zijn ervan overtuigd dat de mens als individu beslissend is voor de vraag of deze een goede of slechte ouder is, niet in eerste instantie zijn seksuele geaardheid. Wij zien geen grond voor de opvatting dat twee ouders van hetzelfde geslacht de psychische ontwikkeling van een kind zou kunnen schaden. Dat vindt ook het Parlement van IJsland, dat in tegenstelling tot de andere Noordse landen, in zijn wetgeving inzake de registratie van relaties ook de gemeenschappelijke ouderlijke macht over kinderen heeft opgenomen.
Discriminatie is uit den boze. Waar dat maar mogelijk is, moet men zich er daarom voor inspannen dat discriminatie wordt uitgeroeid.

Carlotti
Door de maatschappelijke veranderingen die voortvloeien uit "moderne" verschijnselen zoals kunstmatige bevruchting en de toename van éénoudergezinnen is het nodig dat de wetgeving op de adoptie van minderjarigen wordt herzien.
In het nieuwe kader van deze wetgeving moet het kind weer centraal worden gesteld in wat het principe van de adoptie is.
Terwijl honderdduizenden kinderen wachten op adoptie, maken bureaucratische problemen het adoptieproces ondoeltreffend.
Anderzijds zijn er talrijke paren en alleenstaanden die deze kinderen niet kunnen adopteren.
In het verslag-Casini over verbetering van het recht en de samenwerking tussen de lid-staten op het gebied van de adoptie van minderjarigen wordt voor een vereenvoudiging van het adoptieproces gepleit.
Het juridische kader moet inderdaad worden aangepast aan de ingrijpende veranderingen in onze maatschappij, en wel met de bedoeling kinderen in staat te stellen een thuis te vinden en hen daarbij de nodige bescherming te bieden.

Holm
Vanzelfsprekend is het belangrijk en juist om in verband met adoptie erop toe te zien wat het beste voor het kind is. Daarin ligt het belang van dit rapport, en wel als een schakel in de discussie en de samenwerking rond de verbetering van de adoptie van minderjarigen. Wij vinden enige vorm van EU-wetgeving op dit gebied echter niet nodig. Dit kan door de lid-staten zelf geregeld worden, wat een internationale samenwerking op dit gebied echter niet uitsluit. De EU is voor dit vraagstuk echter niet het juiste orgaan.
Van ganser harte steunen wij het voorstel om ook aan alleenstaanden en samenwonenden het recht op adoptie te geven, alsmede amendement nr. 1 dat aankaart dat ook homoseksuelen het recht moeten krijgen kinderen te adopteren. Niets wijst erop dat homoseksuele paren minder goede ouders zouden zijn dan anderen. Belangrijk voor kinderen is dat ze in een veilig en zorgzaam thuis opgroeien. Dit kan zowel bij een alleenstaande of bij samenwonenden zijn als bij heteroseksuelen of homoseksuelen thuis.

Lindholm
Er is veel goeds te vinden in het verslag over adoptie, vooral dat bij adoptie de situatie en toekomst van het kind het uitgangspunt moet vormen.
Ik kan het verslag echter niet steunen, aangezien hierin op veel plaatsen een harmonisatie wordt bepleit, en ik van mening ben dat de lid-staten zelf moeten beslissen welke regels er voor adoptie moeten gelden.

Van der Waal en Blokland
Het verslag Casini is een compact verslag geworden, waarin de verbetering van het recht en de samenwerking tussen de lid-staten op het gebied van adoptie van minderjarigen centraal staat. In overweging A wordt terecht gezegd dat de belangen van het te adopteren kind voorop horen te staan.
Dit betekent dat de regels die worden opgesteld met name gericht moeten zijn op het belang van de kinderen en pas in de tweede plaats op de rechten van de aspirant-adoptie ouders. Dus zullen de toekomstige ouders aan een nauwkeurig onderzoek onderworpen moeten worden en zal het kind zoveel mogelijk in het eigen land van oorsprong in een gezin geplaatst moeten worden.
De taak die wij hier zien weggelegd voor de Unie is slechts een beperkte. Interlandelijke adoptie vindt natuurlijk plaats over de grenzen heen, internationaal en binnen Europa. Met het vrije verkeer van personen in de Unie wordt het dan wel belangrijk voor de lid-staten om samen te werken op dit beleidsterrein. Een zekere mate van coördinatie is nodig. Nationale wetgeving moet waar nodig aan elkaar aangepast worden. Een volledig gecommunautariseerd beleid is onnodig en vindt geen basis in het Verdrag. Gelukkig vraagt het verslag hier ook niet om. Er wordt aangedrongen op samenwerking en coördinatie van wetgeving tussen de lid-staten waar het vrije verkeer dit nodig maakt. Wij kunnen hiermee instemmen.
Een punt waar nogal over is gediscussieerd is of de adoptie alleen voor gezinnen, dan wel tevens voor alleenstaanden, in leefgemeenschap samenwonende personen of homoseksuele stellen moet openstaan. In feite is dit nu net een van de punten waar het Europees Parlement niets mee te maken heeft; de nationale wetgever beslist hier. Deze kwestie is in de lid-staten nog uitvoerig onder discussie en een uitspraak van het Europees Parlement hierover zou zeer voorbarig zijn. Toch willen wij hier inhoudelijk reageren, omdat dit punt erg belangrijk voor ons is.
Bepalend voor ons is in deze de Bijbelse norm, die spreekt van het gezin, bestaande uit een man en vrouw, verbonden in het huwelijk, als de juiste norm. De juiste norm ook voor te adopteren kinderen, juist omdat zo'n gezin hen de stabiliteit en liefde kan bieden die ze zozeer nodig hebben en het kader waarin ze tot verantwoordelijke volwassenen kunnen opgroeien. Zoals boven gezegd, zijn wij het eens met het standpunt dat adoptie in het belang van het kind moet zijn. Het belang van het kind vraagt een stabiel gezin, waarin man en vrouw samen de oudertaak op zich willen nemen om deze kinderen een nieuwe toekomst te bieden. Wij steunden daarom amendement 10 van Casini.
De bovenstaande overwegingen in acht genomen, en gekeken naar het resultaat van de stemming over de verschillende amendementen, hebben wij voor dit verslag gestemd.
Verslag-Kokkola (A4-0238/96)
Barthet-Mayer
De wetlands zijn ongetwijfeld een van de rijkste en meest gediversifieerde natuurlijke erfgoederen van de Europese Unie.
Deze gebieden vervullen veel verschillende ecologische functies, waaronder de produktie van belangrijke natuurlijke hulpbronnen (flora en fauna) en van plantaardige biomassa, die traditioneel als weiland voor huisdieren dient.
De wetlands zijn er in de Unie sterk op achteruitgegaan, ten dele ingevolge drainage en de plaatselijke uitbreiding van intensieve produktiemethoden. Dit resulteert in talrijke conflicten tussen landbouw en milieu. Het is hoog tijd dat wij die conflicten overstijgen. Ja, ik blijf ervan overtuigd dat een goede bescherming van de wetlands hand in hand kan gaan met een ecologisch en agrarisch beheer ervan zonder dat de fundamentele kenmerken van deze gebieden verloren gaan.
Een goed beheer van de vochtige vegetatiegebieden kan tot wederzijds voordeel van milieu en extensieve veeof visteelt worden gewaarborgd door die teelt hoofdzakelijk te baseren op de plantaardige produktie van deze gebieden. In het licht van de huidige BSE-crisis, is het hoog tijd dat wij ons bezinnen over het produktief maken van de wetlands via veeteelt. Dit zal verschillende voordelen tegelijk opleveren: gebruik van deze gebieden voor de landbouw, behoud van de kwaliteit van de dierlijke produkten, een ecologisch beheer van de wetlands. Dit alles ligt in de lijn van het algemene beleid dat op een duurzame ontwikkeling van de minder begunstigde plattelandsgebieden is gericht.

Girão Pereira
Als afgevaardigde uit één van de vochtigste gebieden van Europa, Ria de Aveiro genaamd, aan de Portugese kust, verwelkom ik de mededeling van de Commissie, omdat deze gelegen komt en van belang is.
Het gaat om een bijzonder kwetsbaar uitgebreid gebied, zowel uit milieu- als uit landschapsoogpunt, dat al meerdere jaren onderworpen is aan ontelbare pressies, gaande van de visserij tot de onroerend goedactiviteiten, en aan de gevolgen van een aanzienlijke industriële en landbouwvervuiling.
Ik steun de in het verslag vermelde idee dat een juridisch statuut wordt bepaald voor deze gebieden door deze van internationaal belang en als dusdanig van Europees belang te beschouwen.
Overgaan tot de Europese studie van deze gebieden en programma's vaststellen voor het behoud en de valorisatie daarvan is ook een manier om Europa op te bouwen en het Europees erfgoed te beschermen.

des Places
In het verslag van mevrouw Kokkola zijn een groot aantal van de conclusies opgenomen die in mijn verslag door de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling waren goedgekeurd. Ik zou willen onderstrepen dat de Commissie visserij, via mijn collega Dominique Souchet, ook dezelfde conclusies heeft aangenomen. De wetlands werden immers door de mens gecreëerd, omdat deze zich die gebieden ten nutte wilde maken, ze wilde ontwikkelen en bewonen.
De wetlands moeten worden beschermd en in stand gehouden. De mededeling van de Commissie omvat een uitstekende analyse van de problemen van deze zogenaamd "gevoelige" gebieden. Anderzijds wordt er geen enkel concreet voorstel gedaan. Er moet een bijzonder statuut voor de wetlands worden gecreëerd. Op basis van dat statuut moet een echt beleid dat is aangepast aan de specifieke beperkingen van deze gebieden, worden ontwikkeld.
In het verslag van mevrouw Kokkola heb ik tegen paragraaf 7 gestemd, en met name tegen de oproep de wetlands in omstreden richtlijnen zoals de habitatrichtlijn, de Natura 2000-richtlijn op te nemen. Natuurlijk heb ik ook tegen het door leden van de UPE-fractie ingediende amendement 1 gestemd, want hierdoor wordt deze integratie nog versterkt, ook al wordt Natura 2000 verworpen door de landbouwers, de vissers, de viskwekers, de plaatselijke overheden, de eigenaars, de jagers, in één woord, door al degenen die door hun activiteiten voor de economische ontwikkeling van de wetlands zorgen.
De voorstellen die we hebben verwezenlijkt, zaaien geen verdeeldheid, maar hebben integendeel als doel een onderling afgestemde ontwikkeling van deze "gevoelige" gebieden mogelijk te maken. Deze gebieden zijn veelal dunbevolkt - natuurlijk met uitzondering van gebieden zoals Nederland en Vlaanderen - en het enige type "duurzame" economie dat er denkbaar is, is een bedrijvigheid in landbouw, aquacultuur en plattelandstoerisme, natuurlijk met inbegrip van vrijetijdsbesteding zoals vissen en jagen.
Laten wij ophouden met economische bedrijvigheid en milieu tegenover elkaar te stellen. De wetlands zullen alleen maar blijven bestaan, als ze bewoond blijven. Het niet-onderhoud van deze gebieden zou een terugkeer naar hun natuurlijke toestand met zich brengen en dus tot een verlies van plattelandspatrimonium leiden.

Sornosa Martínez
Ik feliciteer de rapporteur van dit verslag met de grondige analyse van de mededeling van de uitvoerende macht van de Europese Unie over de bescherming van de wetlands.
De uitgevoerde studie onderstreept hoe belangrijk de bescherming van de wetlands is als onderdeel van een globaal beleid voor drassige gebieden. Wij zijn van oordeel dat dit beleid op een coherente manier gevoerd moet worden en vooral op een manier die echte resultaten kan opleveren. Dit kan niet als we uitsluitend met aanbevelingen werken. Alleen wanneer een richtlijn wordt uitgewerkt, die alle aspecten en gebieden in verband met de wetlands behandelt, kan sprake zijn van een doeltreffende aanpak.
De voortdurende en snelle teloorgang van de wetlands is zowel te wijten aan het gebrek aan informatie en onwetendheid over hun milieuwaarde als aan een aantal andere belangen, vooral in kustgebieden die van belang zijn voor het toerisme.
De lid-staten moeten een inventaris opmaken van de wetlands overeenkomstig de principes die vervat liggen in de Overeenkomst van Ramsar. De regeringen moeten de objectieve uitvoering hiervan waarborgen en moeten hierbij uitsluitend rekening houden met milieucriteria. De Europese Unie moet op haar beurt waken over de naleving van haar eigen bepalingen.
Met inachtneming van hogervermelde opmerkingen zal ik voor het verslag-Kokkola stemmen.

Souchet
Ik heb voor het door mevrouw Kokkola ingediende verslag gestemd, behalve voor paragraaf 7 betreffende Natura 2000, die nog kracht werd bijgezet door het door de UPE-fractie ingediende amendement 1, waar ik natuurlijk ook tegen heb gestemd.
Als rapporteur voor de Commissie visserij heb ik met veel voldoening kunnen vaststellen dat mijn belangrijkste conclusies zowel in het door mijn collega des Places opgestelde advies van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling als in het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming zijn overgenomen.
Wat wenst de Commissie visserij? Allereerst moet de Commissie, aangezien het om een aangelegenheid van algemeen belang gaat, een echt communautair beleid voor de wetlands voorstellen en niet een samenraapsel van maatregelen die voortvloeien uit die of die bestaande richtlijn, uit dit of dat bestaand Europees programma. De Commissie moet weten dat zo'n aanpak niet is afgestemd op de behoeften.
Wetlands zijn gebieden waaraan door de mens vorm is gegeven en die dus kwetsbaar zijn. Ze moeten worden beschermd en bewoond. Door landbouwactiviteiten, pisci- en aquacultuur, plattelandstoerisme moet het mogelijk zijn in deze "gevoelige" gebieden een leefbare economische bedrijvigheid te bewaren.
De geografische begrenzing van de wetlands heeft niets te maken met deze of gene administratieve grens. Er moet dus een specifiek beleid voor de wetlands worden vastgesteld dat op de geografische zones van de wetlands is gebaseerd.
De Commissie visserij heeft voorgesteld in het kader van het PESCA-programma een sectie voor de wetlands op te nemen. De aan de vrijwaring van de wetlands verbonden beperkingen zijn van die aard dat ze door een krachtig beleid moeten worden gecompenseerd.
Ik heb met mijn collega des Places een amendement, namelijk amendement 3, ingediend waarin een deel van de conclusies van de landbouwcommissie en de visserijcommissie zijn overgenomen. Er moet inderdaad een verbindingscomité worden ingesteld dat bestaat uit vertegenwoordigers van de landbouwers, de viskwekers, de eigenaars en alle gebruikers. Dit comité moet verplicht worden geraadpleegd bij de uitstippeling en de tenuitvoerlegging van een zo realistisch mogelijk beleid dat niet alleen rekening houdt met alle economische, toeristische en milieubelangen, maar ook met de belangen van de bevolking die in deze gebieden verblijft en leeft en daar absoluut in stand moet worden gehouden. De wetlands zullen maar bewaard blijven, als ze bewoond zijn. En ze zullen slechts bewoond blijven, als men ophoudt de landbouwbelangen en de communautaire belangen kunstmatig tegenover elkaar te stellen. Het is integendeel om ze op elkaar af te stemmen dat wij deze voorstellen hebben gedaan.
Resolutie-Lindeperg (B4-1333/96)
Berthu
Nog nooit is zo duidelijk als vanochtend gebleken tot op welke hoogte de eis tot integratie van de intergouvernementele aangelegenheden justitie en politie (derde pijler) in de zuiver communautaire mechanismen (eerste pijler), in plaats van ons te versterken, integendeel onze bescherming tegen immigratie dreigt te destabiliseren. Deze trend blijkt des te gevaarlijker, omdat hij schuilgaat achter de dekmantel van een betere bijdrage tot de Europese opbouw.
In de resolutie die het Parlement zojuist heeft aangenomen, wordt eens te meer kritiek uitgeoefend op de besluitvormingsprocedure bij eenparigheid van stemmen in de Raad, die zogezegd blokkades in de hand werkt, en wordt bijgevolg, zogenaamd ter verbetering van de doeltreffendheid, gevraagd het grootste deel van de derde pijler over te hevelen naar de onder de controle van het Parlement en de bevoegdheid van het Hof van Justitie vallende eerste pijler, waar bij meerderheid wordt gestemd. De Commissie is het vanzelfsprekend volledig daarmee eens. Ongelukkigerwijze spreekt de tekst zelf van de resolutie de pessimistische vaststelling waarop deze hele redenering is gebaseerd tegen, aangezien twee volledige bladzijden van de resolutie zijn gewijd aan de besluiten die de Raad in 1996 heeft genomen voor de samenwerking op het gebied van politie en justitie. Hieruit blijkt duidelijk dat als de Raad echt het gevoel heeft dat iets noodzakelijk is, alle regeringen het eens worden, en soms zelfs zeer snel, zoals bijvoorbeeld bij de ondertekening van het Verdrag inzake de uitlevering is gebleken. De regeringen zijn ook minder en minder geneigd dit soort teksten voor hun plezier te blokkeren, omdat zij zich in het algemeen door de publieke opinie in eigen land, die overal zeer gevoelig is voor veiligheidskwesties, scherp in de gaten gehouden voelen.
Als de eenparigheid niet wordt bereikt, dan is dat omdat niet iedereen overtuigd is van de dringende noodzaak van een besluit en er zich een politiek probleem voordoet. Een voorbeeld: als de regeringen het onder elkaar niet eens zijn over een ontwerp-tekst die het vrije verkeer voor onderdanen van derde landen in de Unie invoert, kan men deze blokkade dan een bewijs van de slechte werking van de derde pijler noemen? Neen, volgens mij bewijst dit veeleer dat die pijler goed werkt!
Welnu, de resolutie die het Europees Parlement zojuist heeft aangenomen, geeft juist aanleiding tot deze kritiek, omdat ze duidelijk maakt dat achter de wil om alles te communautariseren de wens schuilgaat om deze toekomstige bevoegdheid uiterst laxistisch te gebruiken. In paragraaf 20 lezen we bijvoorbeeld dat onze Vergadering voorstander is de communautarisering van het beleid ten aanzien van burgers uit derde landen; ergens anders staat dat zij het beginsel van het vrije verkeer wil toepassen op burgers van derde landen die legaal op het grondgebied van de Unie verblijven. Hieruit blijkt duidelijk welke richting het beleid van de Commissie en het Parlement zou uitgaan, als men hun meer bevoegdheden zou verlenen.

Deprez
Van de problemen die de Europese volkeren tegenwoordig het hoofd hebben te bieden, horen deze die verband houden met de veiligheid van personen ontegenzeggelijk bij de belangrijkste waaraan het dringendst iets moet worden gedaan: de georganiseerde misdaad, drugs, mensenhandel, geweld jegens kinderen...
In de resolutie die wij gaan aannemen, en die ik steun, wordt terecht het accent gelegd op de ontoereikendheid van het mechanisme waarin in het kader van de derde pijler is voorzien om de gevaren die de veiligheid van personen bedreigen te bestrijden.
Ik steun krachtig de in het verslag geformuleerde eis om de beleidslijnen die tot doel hebben een ruimte te creëren die ik een Europese vrijheidsruimte noem - overschrijding van de buitengrenzen, immigratie- en asielbeleid - eenvoudigweg te communautariseren.
Met betrekking tot de gebieden die nog een tijdje onder de intergouvernementele samenwerking zullen vallen, zou ik willen zeggen dat het volgens mij van wezenlijk belang is dat wij het in het kader van de IGC eens worden over twee belangrijke wijzigingen: - de invoering van een nieuw rechtsinstrument dat hetzelfde gewicht heeft als de richtlijn in het communautaire rechtsstelsel; - de toepassing van een algemene flexibiliteitsclausule die de lid-staten die dat wensen in staat stelt op de genoemde gebieden vooruit te gaan en die de andere lid-staten tegelijk de mogelijkheid biedt zich bij de eerste aan te sluiten als zij oordelen dat het ogenblik is gekomen om de door deze lid-staten overeengekomen doelstellingen en procedures te aanvaarden.

Hager
Wij hebben principieel gestemd vóór de ontwerp-resolutie van mevrouw Lindeperg en de kritische inhoud daarvan met betrekking tot de gebreken op het punt van de derde pijler.
Op de gebieden waarop de rapporteur de gebrekkige vooruitgang herleidt tot het principe van de unanimiteit, wijzen mijn collega's en ik de ontwerp-resolutie echter af.
Want niet de eis tot unanimiteit, maar het ontbreken van inhoudelijke voorstellen is de oorzaak van de problemen met de derde pijler.
Dat men dan nu probeert, op deze wijze een basis te vinden voor het afschaffen van de unanimiteit, moet ten stelligste worden afgewezen.

Theorin
Ik ben blij met de kritiek van de resolutie op het gebrek aan openheid bij de informele bijeenkomsten van de Raad.
Dit verslag behandelt echter voor de rest het overvoeren van juridische en binnenlandse aangelegenheden naar communautair niveau. Daar kan ik mij niet achter scharen.
Zweden heeft zich ten tijde van het besluit lid te worden van de EU, verbonden tot een internationale samenwerking. Ik ben van mening dat de voorstellen van Zweden voor meerjarenprogramma's voor misdaadbestrijding en de Zweedse bijdrage aan het actieprogramma van de EU op het gebied van verdovende middelen uitstekend demonstreren dat het lukt om de samenwerking op juridisch en binnenlands gebied aangelegenheden op internationaal niveau op te lossen.
Een grotere supranationale inslag kan ik niet steunen en daarom stem ik tegen deze resolutie.

De Voorzitter
Wij zijn aan het einde van de stemming van vanavond gekomen. Normaal gezien moet de heer Avreginos nu het voorzitterschap van mij overnemen, maar ik wil u eerst nog de resultaten van het onderzoek meedelen. Naar mij is meegedeeld, werd er over amendement 13 op het verslag van mevrouw Zimmermann op de lege plaats 425 met stemkaart 0148 van mevrouw Baldi gestemd.
Volgens de interpretatie van artikel 117 wordt een dergelijke overtreding als ernstige ordeverstoring in de zin van artikel 110, lid 1, beschouwd. Maar aangezien het bijna Kerstmis is... Ik lees niettemin verder: " In zeer ernstige gevallen van ordeverstoring kan de Voorzitter na een plechtige waarschuwing onmiddellijk of uiterlijk tijdens de volgende vergadering" - de nacht brengt immers raad - " aan het Parlement voorstellen zijn afkeuring over het gedrag van het lid uit te spreken, hetgeen van rechtswege meebrengt dat het lid de vergaderzaal onmiddellijk moet verlaten en daarin gedurende een termijn van twee tot vijf dagen niet mag terugkeren. Het Parlement neemt het besluit tot deze tuchtmaatregel op het door de Voorzitter vastgestelde tijdstip tijdens de vergadering waarop de hieraan ten grondslag liggende feiten zich hebben voorgedaan of gedurende een van de drie daaropvolgende vergaderingen. Het betrokken lid heeft het recht om vóór de stemming door het Parlement te worden gehoord" . Er wordt elektronisch en zonder debat gestemd. Verzoeken om vaststelling van het quorum en om hoofdelijke stemming zijn niet ontvankelijk.

Hoff
Mevrouw de Voorzitter, u hebt de vergadering van vanmiddag met vaste hand door de moeilijke stemmingen geleid, ...
... hoewel er, zoals ik heb gehoord, een aantal malen, dus niet slechts één keer, hier in deze zaal ernstige overtredingen bij de stemmingen zijn geweest. Ik vind dat wij deze zaak zeer serieus moeten opvatten onder toepassing van artikel 110 met inachtneming van artikel 117, die u beide reeds letterlijk hebt geciteerd. Voor zulke gevallen hebben we het Reglement. Wij mogen niet toelaten - ook niet met een verwijzing naar het Kerstfeest dat voor de deur staat - dat hiermee lichtvaardig wordt omgesprongen. Bij de laatste vier verslagen waren de marges bij de stemmingen zeer klein; vaak bedroeg het verschil slechts één of twee stemmen, ik ben er niet op uit om dat individueel te toetsen. Desondanks ben ik van mening dat we hier zo niet mee kunnen omgaan. Ik wil daarom verzoeken dat wij onze Commissie Reglement, onderzoek geloofsbrieven en immuniteiten, die hiervoor competent is, of de Voorzitter, of allebei, zich hiermee bezighouden en dat wij in de volgende vergadering in januari - eerder heeft geen zin omdat wij weten wat er hier morgen aan de hand is - ons nog een keer bezighouden met deze zaak. Wij zouden ons Huis ernstige schade toebrengen wanneer wij dat zo gemakkelijk zouden laten gebeuren en het lichtvaardig zouden opvatten. Als wij het daarover eens zouden kunnen worden, is dat een goede oplossing!

De Voorzitter
Laten wij elkaar goed begrijpen, mevrouw Hoff. Ik heb niet gezegd dat dit geen ernstige zaak is. Laten we zeggen dat ik een beroep op uw welwillendheid heb gedaan door eraan te herinneren dat het bijna Kerstmis is. Dit gezegd zijnde, weet ik dat dit een belangrijk probleem is, daarover zijn wij het volledig eens.

Pasty
Mevrouw de Voorzitter, ik breng in herinnering dat het niet om een hoofdelijke, maar om een elektronische stemming ging. Het is inderdaad mogelijk dat er een foute handeling is gebeurd, omdat wij vandaag veel, enorm veel hebben gestemd en onze stemapparaten soms niet zo best functioneerden. Het is eigenlijk heel eenvoudig: ik dacht dat ik de eerste keer niet had gestemd en heb daarom twee keer gestemd. Maar ik had helemaal niet de bedoeling onregelmatig te handelen, want, nogmaals, zoals u zelf hebt kunnen vaststellen, werkten onze stemapparaten nogal langzaam en ik dacht, helemaal te goeder trouw, dat ik niet had gestemd.
Het ging, nogmaals, om een elektronische en niet om een hoofdelijke stemming. De uitslag van de stemming wordt hier dus niet door beïnvloed. Dit gezegd zijnde, pleit ik schuldig voor een vergissing bij de bediening van mijn stemapparaat.

De Voorzitter
Zo staan de zaken dus. De heer Pasty pleit schuldig.

Tomlinson
Mevrouw de Voorzitter, ik trek mijn verzoek om het woord te voeren voor een beroep op het Reglement in. Ik denk dat deze zaak inderdaad, zoals u wijselijk hebt voorgesteld, aan het volgende Bureau moet worden voorgelegd. We moeten misschien het formaat van het halfrond veranderen, als het zo gemakkelijk is met je handen tegelijkertijd bij twee stemapparaten te geraken. Dat is de uitleg die de heer Pasty geeft en ik ga die niet betwisten. Maar ik moet wel zeggen dat hij onze goedgelovigheid, zelfs in deze tijd van het jaar, op de proef stelt.

De Voorzitter
Ik dank u, mijnheer Tomlinson. Ik geloof dat het, hoe dan ook, een goede zaak is dat deze kwestie aan de orde werd gesteld. Wij zijn ons allen goed bewust van het belang ervan.

Zimmermann
Mevrouw de Voorzitter, ook bij mijn verslag was er een stemming bij met een werkelijk zeer kleine marge; ik heb het nog eens speciaal nagekeken. Bij amendement 13, waar het hier om gaat, was gevraagd om hoofdelijke stemming. Het is dus niet zoals de heer Pasty zegt dat het slechts een toetsing was. Het was een hoofdelijke stemming. In mijn notities staat dat er over amendement 13 hoofdelijk is gestemd.
Het ging hier om een zeer belangrijk verslag, dat wisten wij allemaal, en ik weet dat er zeer verschillende opvattingen over bestaan. Dat hebben wij gisteren bij de discussie ook gemerkt. Maar als er juist wanneer wij verslagen over kinderen bespreken, hier wordt gemanipuleerd en dat dan ook nog wordt gerechtvaardigd met zo'n soort argumentatie, namelijk met de opmerking dat het bijna Kerst is, nou daar heb ik problemen mee. Dat zeg ik heel eerlijk! Ik vind het heel treurig dat er juist moet worden gemanipuleerd op een gebied waarop de betrokkenen zelf niet kunnen spreken, niet voor zichzelf kunnen opkomen! Sorry hoor, maar dit vind ik heel, heel treurig.

De Voorzitter
Mevrouw Zimmermann, ik heb voorgesteld deze kwestie in januari eerstkomend aan het Bureau voor te leggen.
Ik heb de indruk dat dit voorstel de goedkeuring van de Vergadering wegdraagt. Momenteel kan ik niets beters doen.
Anderzijds hebben wij de uitleg van de heer Pasty gehoord. Het Bureau zal zich dus met kennis van zaken over dit incident kunnen uitspreken en ervoor kunnen zorgen dat dergelijke incidenten zich niet meer herhalen.
Tot zover mijn voorstel.

Ford
Mevrouw de Voorzitter, ik wens niet in details te treden over het incident, maar deze zaak moet naar de Commissie Reglement, onderzoek geloofsbrieven en immuniteiten worden verwezen, wellicht "in plaats van" naar het Bureau, maar zeker "zowel als" naar het Bureau. Dit is duidelijk een Reglementskwestie en niet alleen een kwestie voor het Bureau. Ik stel formeel voor dat ze ook naar de Reglementscommissie gaat.

De Voorzitter
Ik denk eigenlijk dat het het Bureau is dat over de verwijzing naar de Reglementscommissie kan beslissen.

Andrews
Mevrouw de Voorzitter, ik vind het jammer dat er blijkbaar geen kerstsfeer in het Parlement heerst. Ik denk aan de manier waarop de heer Pasty wordt behandeld. Ik zou de twee leden die mij ervan hebben beschuldigd dat ik met de kaart van de heer Hyland heb gestemd, willen verzoeken hun woorden terug te nemen en zich te verontschuldigen. Zij willen niet?! Ik denk dat dit naar het Bureau moet worden verwezen.

McGowan
Mevrouw de Voorzitter, u bent er zich bewust van dat sommigen van ons het Europees Parlement en zijn engagement voor de democratische waarden en praktijken zeer au sérieux nemen. Ik weet dat u dat beseft en dat de grote meerderheid van de leden hier dat beseft. De democratische waarden houden op het gebied van stemmingen en verkiezingen een engagement voor het grondbeginsel "één man, één stem" in. Wij hebben daar een voorbeeld van gehad vanavond en ik heb de persoon die dit beginsel heeft overtreden bij naam genoemd, iets wat ik trouwens al tien jaar doe. Ik ben het eens met uw aanbeveling dat wij dit ernstig moeten opnemen en deze zaak niet mogen laten rusten.
Ik zou daaraan toe willen voegen dat wij door de internationale gemeenschap zodanig au sérieux worden genomen, dat men ons vraagt waarnemers naar verkiezingen in vele delen van de wereld te sturen. Ik ben, samen met anderen, uitgenodigd om tussen deze en de volgende plenaire vergadering als waarnemer op te treden bij verkiezingen in Afrika om erop toe te zien dat de democratische beginselen en het beginsel "één man, één stem" daar worden geëerbiedigd. Dat is de reden waarom ik u heel krachtig steun en in plaats van hier licht over te gaan, moeten wij dit verder uitzoeken en de praktijk van het zogenaamde "pianospelen" , die al lang bestaat in dit Parlement, eens en voor altijd uitroeien. Er waren hooggeplaatste leden van dit Parlement, onder wie een voormalige Voorzitter, bij betrokken.

Hallam
Mevrouw de Voorzitter, naar aanleiding van de orde! Ik vind deze discussie zeer pijnlijk en het is echt zonde dat ze deze dag in het Parlement, die zo goed begonnen was: iedereen was in een uitstekend humeur, heeft bedorven.
Maar het zou misschien nuttig zijn als bij het onderzoek van deze kwestie kon worden vastgesteld wanneer mevrouw Baldi in feite het Parlement heeft verlaten, zodat we er zeker van kunnen zijn dat iedere stemming, uitgezonderd de stemming over amendement 13, die vandaag in dit Parlement heeft plaatsgehad, eerlijk is verlopen.

De Voorzitter
Mijnheer Hallam, het onderzoek is verricht en de resultaten ervan waren duidelijk. Wij zullen ze, zoals ik heb voorgesteld, aan het Bureau overmaken. Dat is duidelijk. We hoeven daar niet op terug te komen.
Waarde collega's, ik stel voor dat wij onze werkzaamheden voortzetten. Ik ga het voorzitterschap aan de heer Avreginos overdragen en ik dank u.

Parkeerkaart voor gehandicapten - Rechten van gehandicapte personen
De Voorzitter
Aan de orde is het gecombineerd debat over de volgende verslagen:
A4-0227/96 van de heer Megahy, namens de Commissie vervoer en toerisme, over het ontwerp voor een aanbeveling van de Raad (COM(95)0696 - C4-0082/96-95/0353(SYN)) inzake een parkeerkaart voor gehandicapten; -A4-0391/96 van mevrouw Banotti, namens de Commissie verzoekschriften, over de rechten van gehandicapte personen.
Megahy
Mijnheer de Voorzitter, ik wacht al lang, eigenlijk al zes maanden, op het moment om dit verslag voor de plenaire vergadering te brengen en ik wil het in dit stadium niet missen. Ik wens bij het voorleggen van dit verslag over parkeerkaarten voor gehandicapten te verklaren dat ik hier persoonlijk belang bij heb, want ik ben zelf houder van wat wij in het Verenigd Koninkrijk een oranje kenteken noemen. De eventuele veranderingen die deze aanbeveling zal opleveren, zullen ook gevolgen hebben voor dit kenteken. Het doel van de aanbeveling is de wederzijdse erkenning van parkeerkaarten voor gehandicapten in de hele Gemeenschap. Er bestaan al speciale parkeerkaarten in de lid-staten, die echter wegens hun gebrek aan eenvormigheid de oorzaak zijn van verwarring en onzekerheid zowel voor de gebruiker van de kaart, wanneer die in andere landen reist, als voor de plaatselijke toezichthoudende autoriteiten. In het voorstel wordt een gestandaardiseerde kaart aanbevolen die onmiddellijk in alle EU-landen herkenbaar en geldig zou zijn. Er zij evenwel op gewezen dat dit voorstel geen betrekking heeft op een standaardisatie van de faciliteiten die gehandicapte bestuurders worden geboden, maar is toegespitst op wederzijdse erkenning van de regels die al in de verschillende lid-staten gelden.
Dit voorstel werd al geformuleerd in een in 1977 door de Europese Conferentie van ministers van Vervoer gedane aanbeveling. Hieruit blijkt dat er over het beginsel blijkbaar grote overeenstemming in Europa, zowel in als buiten de lid-staten van de Unie, bestaat. Maar, zoals zo vaak, zit het probleem in kleinigheden. Ik kan mij goed het antwoord voorstellen van een Brusselse parkeerwachter op mijn standpunt dat alle lid-staten elkaars parkeerkaarten erkennen. Ik zou het niet erg vertrouwen om daar te parkeren. Ik stel de Commissievoorstellen dus zeer op prijs, omdat de Commissie er een systeem mee probeert in te voeren waardoor veel gehandicapten in staat zouden worden gesteld zich vrij over de grenzen te bewegen en ook in andere lid-staten dan hun eigen lid-staat gebruik te maken van parkeerfaciliteiten voor gehandicapten.
Volgens mij en volgens de Commissie vervoer en toerisme moeten er echter enkele amendementen op de voorstellen worden ingediend. Ten eerste, om ervoor te zorgen dat alle lid-staten instemmen met de nieuwe kaart, stelt onze commissie voor de Europese kaart in te voeren naast de kaarten die al in ieder land voor gehandicapten bestaan. Sommige lid-staten zullen het misschien te duur vinden als ze niet alleen hun kaarten, maar ook verkeersborden enzovoort moeten vervangen en zouden kunnen aanvoeren dat het pure verspilling is parkeerkaarten weg te doen die langzamerhand overal worden herkend en erkend. Het voorstel van de vervoerscommissie is de Europese kaart en de bestaande nationale kaarten naast elkaar te laten gebruiken. Dit zou het bijkomende voordeel hebben dat parkeerwachters slechts de Europese kaart plus hun eigen nationale kaart zouden moeten herkennen, in plaats van alle moeite van de wereld te hebben met een groot aantal kaarten van overal in de Unie.
Wat betreft de op de kaart te vermelden informatie heeft de vervoerscommissie geprobeerd ervoor te zorgen dat er enerzijds voldoende informatie over de houder op komt om misbruik tegen te gaan, maar dat anderzijds ook elke overbodige informatie wordt geweerd die ertoe zou kunnen leiden dat gehandicapten worden geselecteerd als slachtoffers voor een overval of inbraak. Om deze reden hebben wij voorgesteld een foto voor controle op de kaart aan te brengen, maar niet zodanig dat deze door voorbijgangers kan worden gezien.
Een andere wijziging die wij als reactie op massale kritiek van gehandicaptenorganisaties van overal in de EU voorstellen, is de verwijdering van het adres van de houder van het document om veiligheidsredenen. Wij hebben ook het kenteken van het voertuig van de kaart verwijderd, en wel om ervoor te zorgen dat de kaart aan de houder en niet aan een specifiek voertuig is gebonden. Dit is belangrijk voor gehandicapten die door verschillende personen in veel verschillende voertuigen kunnen worden vervoerd en het is vooral belangrijk als ze in het buitenland zijn. Het komt immers redelijk veel voor dat men zich per vliegtuig naar een bestemming begeeft en ter plaatse een huurauto gebruikt.
Ten slotte verklaarde de Commissie dat zij voornemens is een overzicht te verstrekken van de bijzondere parkeerfaciliteiten die in iedere lid-staat beschikbaar zijn. In onze amendementen wordt door de vervoerscommissie voorgesteld deze informatie aan de gebruikers tegelijkertijd met de kaart te verstrekken.
Concluderend kan ik zeggen dat dit voorstel, hoewel het in de vorm van een aanbeveling en niet van een richtlijn wordt gedaan, toch belangrijk is. Als het ten uitvoer wordt gelegd, zal dit een nieuwe stap zijn om gehandicapten in staat te stellen dezelfde vrijheid van beweging te genieten als andere Europese burgers. Ik hoop dat de Commissie deze voorstellen van het Parlement tot verbetering van een welkom initiatief kan aanvaarden en dat de lid-staten voor één keer snel zullen zijn met de instemming en tenuitvoerlegging van deze aanbeveling, die een zeer nuttige stap zal zijn op de weg naar een Europa van de burgers.

Banotti
Mijnheer de Voorzitter, als parlementslid dat al jaren deel uitmaakt van de Commissie verzoekschriften, was ik zeer vereerd met mijn benoeming tot rapporteur voor dit verslag. Gehandicapte personen dienen al vele jaren verzoekschriften bij het Parlement in en dit verslag is op dergelijke verzoekschriften gebaseerd. Het is tevens het rechtstreekse resultaat van een enorme inspanning om hierover van gedachten te wisselen met collega's in het Parlement, voor gehandicapten werkende NGO's, gehandicapten zelf, de Commissie verzoekschriften, de Commissie sociale zaken en werkgelegenheid en de Interfractiewerkgroep voor gehandicapten. Zo gezien kan ik nog bezwaarlijk beweren dat het mijn verslag is. Ik ben eigenlijk niet meer dan een boodschapper.
En dat is niet de enige afwijking van de gewone gang van zaken: dit verslag zal beschikbaar zijn - en is eigenlijk al beschikbaar, ik heb hier een exemplaar voor mij liggen - in grote druk voor slechtzienden en op diskette. Ik zou willen aanbevelen voortaan alle verslagen van het Parlement in dit formaat beschikbaar te stellen.
Toegang is een van de hoofdthema's van dit verslag: fysieke toegang, die aan al te veel mensen wordt ontzegd door structuren, gebouwen en het openbaar vervoer zoals die in al onze lid-staten voorkomen; toegang tot het beroepsleven, tot politieke activiteiten, tot behoorlijke huisvesting en passende verzorging. Dit is bovenal een luide oproep voor toegang tot zelfexpressie, tot vrijwaring van discriminatie en tot fundamentele mensenrechten. Om deze volledig legitieme verlangens te verwezenlijken, zullen deze rechten in het Verdrag moeten worden vastgelegd. Ze moeten in het kader van de IGC uitdrukkelijk in het Verdrag worden erkend.
Te veel jaren al levert het enorme - op 2, 6 miljard geraamde - budget voor het gehandicaptenbeleid een enorm aantal banen voor gezonde personen en een schandelijk gebrek aan echte toegang tot deze banen voor personen met handicaps op. Wij hebben dit besproken in het kader van het HELIOS-verslag en de statistieken waaruit blijkt dat een onooglijk klein aantal van degenen die HELIOS hebben geïmplementeerd en die toegang hadden tot HELIOS, zelf gehandicapten waren. Wij weten dat de Commissie er zich toe heeft geëngageerd daar verbetering in te brengen. Wij wachten daar met veel hoop en ongeduld op, commissaris.
Er zijn ongeveer 37 miljoen gehandicapte personen in de EU, dat is circa 10 % van de communautaire bevolking. Gehandicapten worden geconfronteerd directe en indirecte vormen van discriminatie op alle terreinen van het dagelijks leven. Zoals eerder gezegd, zijn veel zogenaamde openbare ruimten volledig ontoegankelijk voor mensen met een fysieke handicap; ondanks het feit dat de toegang soms bij wet is gewaarborgd.
Mensen met een visuele handicap kunnen zelden beschikken over informatie in een vorm die voor hen toegankelijk is, namelijk in braille of op geluidscassettes. Doven hebben vaak niet het recht gebruik te maken van en bediend te worden in hun moedertaal, de gebarentaal.
Geestelijk gehandicapte personen vormen de enige groep gehandicapten die van hun vrijheid kunnen worden beroofd, dat wil zeggen tegen hun wil opgenomen of zonder enige vorm van proces aan elektroshocktherapie blootgesteld.
Mensen met leermoeilijkheden worden vaak geconfronteerd met uitsluiting van publieke ruimten, omdat leden van het publiek aanstoot nemen aan hun aanwezigheid en sommige gehandicapten worden van het kiesrecht uitgesloten.
Ik besef natuurlijk dat de verantwoordelijkheid voor het gehandicaptenbeleid grotendeels bij de lid-staten berust. Dat neemt niet weg dat de Europese Unie door uitwisselingsprogramma's voor toegevoegde waarde kan zorgen en een rol heeft te spelen wanneer de wetgevende bevoegdheid op het niveau van de Unie ligt.
Gehandicapten vallen in theorie onder de algemene bepalingen over het burgerschap in het Verdrag betreffende de Europese Unie. Toch genieten zij niet volledig de rechten die het EU-burgerschap met zich brengt. Dit moet, zoals ik eerder heb gezegd, worden verholpen door opneming van een specifieke bepaling in het Verdrag.
Een non-discriminatieclausule in het Verdrag zou geen nieuwe bevoegdheden naar het Europese niveau overhevelen, maar zou betekenen dat waar er op Europees niveau wetgevingsbevoegdheid bestaat, het beginsel van non-discriminatie op grond van een handicap volledig wordt geëerbiedigd.
Momenteel zijn wij, als we over harmonisatie- en normalisatiewetgeving voor de oprichting van de interne markt discussiëren, niet wettelijk verplicht rekening te houden met de behoeften van gehandicapten. In het liberaliseringsproces wordt minder en minder rekening gehouden met gehandicapten. Dit betekent dat veel ontwerp-richtlijnen op het gebied van de harmonisatie van de interne markt aanvankelijk worden gepubliceerd zonder dat er rekening wordt gehouden met de behoeften inzake toegankelijkheid voor gehandicapten.
Voor gehandicapte personen ontoegankelijke normen voor produkt-ontwerpen zullen de EU op langere termijn een internationaal concurrentienadeel berokkenen in vergelijking met andere landen zoals de VS, waar produkten op grond van wettelijke verplichtingen aan strengere normen voldoen.
In de ontwerpfase aan de toegankelijkheidseis voor gehandicapten voldoen, leidt niet tot hogere kosten of slechts tot een totale kostenverhoging van 2 tot 5 %, terwijl het creëren van afzonderlijke specifieke produkten en markten een dure aangelegenheid is. We hebben dat zeer duidelijk gezien toen het Windows 95-programma werd uitgebracht: het was van meet af aan toegankelijk voor personen met een visuele handicap en dat was het resultaat van een bijzonder goede campagne in de meeste van onze landen, maar vooral in de Verenigde Staten.
In artikel 8 B van het Verdrag betreffende de Europese Unie worden de politieke en democratische rechten van de EU-burgers bepaald. Vele gehandicapten maken er echter melding van dat ze van het politieke proces worden uitgesloten en dat hun het meest fundamentele recht van een democratische samenleving wordt ontzegd, namelijk het recht om persoonlijk hun stem uit te brengen op basis van algemene informatie.
In sommige lid-staten bestaan wetten waardoor het uitbrengen van de stem voor gehandicapten wordt bemoeilijkt, ja zelfs onmogelijk gemaakt. Stembureaus zijn vaak ontoegankelijk en het vervoer naar een stembureau is niet beschikbaar of ontoegankelijk. Dit laatste kan er met name toe leiden dat gehandicapten in plattelandsgebieden hun stemrecht niet kunnen uitoefenen.
Gehandicapten die deel uitmaken van de beroepsbevolking hebben minstens drie maal meer kans werkloos te zijn dan niet-gehandicapten. Dit is ten dele te wijten aan een discriminerende houding, maar ook aan de onmogelijkheid of de onwil om de arbeidsomstandigheden en de werkplek aan te passen.
Interessant in dit verband is dat de benadering van de Amerikaanse Disabilities Act , waarin bepaald wordt dat werkgevers dienen te zorgen voor redelijke accomodatie voor als gehandicapt erkende werknemers, niet zo'n zware last is gebleken voor de werkgevers. De meeste voorzieningen die zij hebben getroffen, hebben slechts weinig kosten met zich gebracht.
De brieven die ik heb ontvangen getuigen van misbruik en geweld jegens gehandicapte personen, met inbegrip van gehandicapte kinderen, vooral in een institutionele omgeving. Institutionalisering zelf is een schending van de mensenrechten. Geweld houdt zowel fysieke als psychologische mishandeling in.
Ik hoop dat ik mij op mijn collega's kan verlaten voor de laatste paar opmerkingen die ik nog wilde maken.

Ullmann
Mijnheer de Voorzitter, staat u mij toe te beginnen met een zeer persoonlijke opmerking. Sinds mijn vrouw in 1975 blind werd, weet ik uit eigen ervaring maar al te goed van de discriminatie van gehandicapte personen in het dagelijks leven. Zo is het misschien te begrijpen hoe dankbaar ik het Europees Parlement ben dat het dit probleem op de agenda heeft geplaatst, en meer nog voor de manier waarop de rapporteur, mevrouw Banotti, dit onderwerp heeft behandeld. Toch moet ik als rapporteur voor advies van de Commissie juridische zaken en rechten van de burger wijzen op twee moeilijkheden die wij in verband hiermee moeten overwinnen. De ene is het probleem van de subsidiariteit. Mevrouw de rapporteur heeft er reeds op gewezen dat de non-discriminatie van gehandicapte personen in de eerste plaats thuishoort bij de lid-staten in hun grondwet en de wetgeving waarvoor bij wijziging geen grondwetswijziging is vereist. Het zou beslist niet zijn in het belang van de gehandicapte personen om daar vraagtekens bij te plaatsen. Maar ook in de Europese Unie zijn er burgers die tot de gehandicapte personen behoren. Op die manier moet het worden opgevat dat in het Dublin-II-document een nieuw artikel 6a voor het verdrag betreffende de Europese Unie wordt voorgesteld hetwelk een algemeen verbod tot discriminatie bevat, dat ook op gehandicapte personen van toepassing is. Ik wil graag een appel op u doen, mijnheer de commissaris, dat u het Europees Parlement ook op de Regeringsconferentie steunt wanneer het opkomt voor het belang van deze wens.
Tevens herkent men aan de context van dit voorstel de kwellende ontoereikendheid van de bepalingen over de grondrechten in het verdrag betreffende de Europese Unie. Wij hebben dringend behoefte aan een charta van de Europese Unie over de grondrechten, want alleen aan de hand daarvan kunnen we vaststellen wat discriminatie is en waarom zij moet worden uitgesloten.

Schmidbauer
Mijnheer de Voorzitter, wij hebben nu een gecombineerde behandeling van twee verslagen van twee verschillende commissies, omdat zij zich allebei bezighouden met de rechten van mensen met een handicap; daarom is deze gecombineerde behandeling ook zinvol. Overigens zijn beide verslagen in de desbetreffende commissies unaniem aanvaard, en ik wil de heer Megahy en mevrouw Banotti geluk wensen met hun uitstekende werk, want beiden zijn bij het opstellen van de verslagen te rade gegaan bij de organisaties van gehandicapte personen; zij hebben daarmee contact gezocht en de mening en de wensen van de betrokkenen meegenomen.
Allereerst het verslag over het voorstel voor een ontwerp-aanbeveling van de Raad inzake een parkeerkaart voor gehandicapte personen, zoals dat heet. Er bestaat een Duits gezegde dat zou kunnen worden vertaald met "Wat een lange aanloop heeft, wordt uiteindelijk goed" . Dat kan men niet echt zeggen van deze aanbevelingen inzake deze parkeerkaart. Al in 1977, dus 20 jaar geleden, hebben de ministers van verkeer al gezegd dat zij over en weer parkeerkaarten wilden erkennen. Maar zij hebben niets in die richting gedaan. De gehandicapte mensen in de Europese Unie moeten hiervoor het gelag betalen, omdat zij zonder Europese regeling zeer sterk benadeeld worden in hun bewegingsvrijheid. Na 20 jaar heeft de Commissie een aanbeveling op tafel gelegd, die voor de lid-staten niet bindend is. Bovendien wordt steeds slechts die nationale of regionale parkeerkaart toegestaan van de lid-staat waar de gehandicapte persoon wil parkeren.
Als ik het scherp zou uitdrukken zou ik zeggen: het is allemaal boerenbedrog. Ik wil het echter liever op een mildere manier uitdrukken en het zien als een begin, als een eerste stap in de goede richting. Als de Commissie rekening houdt met de amendementen van het Parlement - namelijk dat tegelijk met de verstrekking van de parkeerkaart ook informatie moet worden verschaft over de faciliteiten waarover men in de lid-staten kan beschikken, dat de kaart geen informatie over het voertuig bevat, dat adres en geboortedatum van de houder niet worden opgenomen en in plaats daarvan een foto op de rugzijde wordt aangebracht, en zij bovendien aan de lidstaten voorstelt dat de kaart kan worden gebruikt in aanvulling op de nationale kaart -, dan zullen de autoriteiten er in de loop van de tijd wel aan gewend raken dat wij allemaal Europese burgers zijn en dat er overal en voor iedereen gelijke toegangsrechten mogelijk moeten zijn.
Nu over naar het verslag-Banotti over de rechten van gehandicapte personen. De Commissie verzoekschriften had het initiatief tot dit verslag genomen, en wel op grond van talrijke verzoekschriften over de veronachtzaming van de rechten van gehandicapte personen. Klaarblijkelijk komt het op alle terreinen van het dagelijkse leven voor dat de 37 miljoen gehandicapte mensen in de Europese Unie direct of indirect worden gediscrimineerd. Dat blijkt zowel uit de verzoekschriften als uit de gevallen die gehandicaptenorganisaties als voorbeeld hebben aangedragen. Vandaag schrijft de Duitse pers over een voorbeeld van de ontzegging van gelijke rechten. Een kind met het Down-syndroom werd de toegang geweigerd tot de reguliere school, en de ouders hebben dit bij de rechter aanhangig gemaakt. Het oordeel luidt dat het kind niet het recht heeft om de reguliere school te volgen, laat het maar naar de bijzondere school gaan; de wens van de ouders zou een herstructurering van het Beierse schoolrecht betekenen, en zoiets gaat niet!
Ik vind dat dit precies past in de huidige discussie. Wij kunnen ons niet op het standpunt plaatsen dat het aan de nationale staten is, discriminatie tegen te gaan. Het is een zaak van de nationale staten, maar het is ook een zaak van Europa. De interne markt brengt vele problemen met zich mee voor de gehandicapte mensen in Europa; mevrouw Banotti heeft deze zojuist al opgesomd. Naar mijn mening moet, juist om de bescherming en het vrije verkeer van personen mogelijk te maken, de dialoog tussen de Europese instellingen en de gehandicaptenorganisaties op gang blijven resp. worden gestimuleerd.
Van de Commissie en van de Raad vragen wij actieve maatregelen, proef- en demonstratieprojecten, studies, statistische gegevens en programma's ter stimulering van de leef- en arbeidsomstandigheden van gehandicapte personen, passende middelen en vormen van raadpleging voor representatieve Europese en nationale organisaties van niet-gehandicapte personen, juridische, voor gehandicapte personen geschikte kaders voor opleiding, werkgelegenheid, technologie, product- en dienstverlening, normen en openbare aanbestedingen, alsmede dat de informatiemaatschappij ook rekening houdt met de belangen van gehandicapte personen. Wij vragen dat zo snel mogelijk de belemmeringen uit de weg worden geruimd op het punt van de bewegingsvrijheid, de mobiliteit en de toegang tot openbare gebouwen voor gehandicapte personen en als belangrijkste punt dat een non-discriminatieclausule wordt opgenomen in het Verdrag van Maastricht. Dit beleid moet zijn gebaseerd op de medebeslissing van betrokkenen en op de mensenrechtenparagraaf, zoals ook is opgenomen in de Standard Rules van de VN. Gehandicapte mensen hebben geen liefdadigheid nodig en geen medelijden, gehandicapte mensen hebben rechten nodig!

Boogerd-Quaak
Voorzitter, ik denk dat mijn collega's hier een belangrijk punt hebben aangesneden en een aantal voorstellen hebben gedaan die aandacht verdienen en meer dan middelmatige aandacht. Mevrouw Banotti heeft gezegd: toegang is belangrijk. Toegang met betrekking tot werkgelegenheid, tot de informatiemaatschappij, tot huisvesting, tot vervoer en daarmee is uiteraard ook een parkeerkaart belangrijk.
Uiteraard is het zo dat veel van deze zaken tot de subsidiariteit behoren. Desalniettemin kan de Europese Commissie een aantal zaken aanhangig maken vooral als het erom gaat het vrij verkeer te waarborgen. Dan denk ik bijvoorbeeld ook aan vrij verkeer van uitkeringen. Gehandicapten hebben vaak een uitkering.
Mevrouw Banotti heeft gewezen op the Americans with disabilities act . Ik denk dat het een erg belangrijk voorbeeld is van hoe wetgeving tot stand kan komen ten gunste van gehandicapten.
Er is door mijn collega's ook gewezen op het non-discriminatie-artikel. Uiteraard hopen wij allen dat in de volgende IGC een dergelijk artikel wordt opgenomen, alhoewel ik denk dat wij moeten oppassen dat wij niet op alle fronten steeds maar mensen categoriseren en opsommen. Wat wij nodig hebben is een algemeen artikel waar deze mensen onder vallen.
Ik zal het niet langer maken. Ik denk dat mijn collega's zeer belangrijke punten hebben aangestipt en ik denk ook dat de commissie sociale zaken bij het verslag van mevrouw Schmidbauer nog eens terug moet grijpen op deze belangrijke verslagen en ook daar in een soort van continu-proces aandacht geven aan dit onderwerp. Ik wil mevrouw Banotti feliciteren met de manier waarop zij dit heeft aangepakt.

Marset Campos
Mijnheer de Voorzitter, onze fractie is het volledig eens met de verslagen van de heer Megahy en mevrouw Banotti over gehandicapte personen. We moeten erop wijzen dat het sociaaleconomische kader, waarin we momenteel leven, tot een aanzienlijke toename van de werkloosheid leidt en ook tot een daling van de overheidsmiddelen voor de noden van dit deel van de bevolking.
In Spanje is 24 % van de bevolking werkloos maar voor gehandicapten loopt dit percentage op tot 70 %. We moeten er rekening mee houden dat de particuliere sector slechts 0, 2 % van de banen aan gehandicapten geeft, terwijl de overheid het bij 2 % houdt. Het Verdrag van Maastricht moet dan ook dringend herzien worden opdat het neoliberale model, dat zo'n ernstige situatie creëert, herzien wordt en meer aandacht besteed wordt aan de behoeften van de bevolking.

Tamino
Mijnheer de Voorzitter, mijns inziens verwacht de publieke opinie van de Intergouvernementele Conferentie een duidelijke bevestiging van het principe van het Europese burgerschap, dat niet louter steunt op de oprichting van een Europa dat gericht is op het vrij verkeer van goederen of vrije markten maar ook en vooral op de erkenning van de rechten van de mens. Deze visie van het Europese burgerschap, dat moet gecreëerd worden om de Europese Unie te waarborgen, moet vooral aandacht besteden aan degenen die vandaag gediscrimineerd worden, ze moet hen gelijke rechten waarborgen en de kans bieden om volledig van dit Europese burgerschap te genieten. Namens de Fractie De Groenen ben ik dan ook van oordeel dat er een clausule nodig is die discriminatie omwille van een handicap verbiedt. Dit beginsel van niet-discriminatie moet worden opgenomen in de herziening van het Verdrag betreffende de Europese Unie zodat we over een rechtsgrond beschikken voor sociale programma's en maatregelen die discriminatie bestrijden.
Om al deze redenen spreek ik namens de Groenen onze enorme vreugde en tevredenheid uit over het verslag van mevrouw Banotti. Wij spreken ook onze volledige tevredenheid uit over de aanbeveling van de Raad inzake de parkeerkaart en tenslotte ook over het verslag van de heer Megahy. Ik herhaal nogmaals dat dit geheel aan voorstellen mijns inziens eindelijk niet alleen vooruitzichten kan bieden voor een handels-Europa maar ook voor een Europa dat voor alles oog heeft voor zijn burgers en hun rechten.

Newman
Mijnheer de Voorzitter, gehandicapten ondervinden moeilijkheden bij de uitoefening van hun burgerrechten en hun politieke rechten, zowel op het niveau van de lid-staten als op dat van de Europese Unie. Ze worden bij alle activiteiten en faciliteiten in alle aspecten van hun leven met hinderpalen en discriminatie geconfronteerd.
Uit getuigenissen van gehandicapten blijkt dat hun de rechten worden ontzegd die door niet-gehandicapten als vanzelfsprekend worden beschouwd, zoals bewegingsvrijheid, toegang tot goederen en diensten en, in sommige gevallen, zelfs het fundamentele recht hun stem uit te brengen.
Er zijn veel voorbeelden van nationale wetten die gehandicapten rechtstreeks discrimineren. Zo geeft de Disability Discrimination Act van 1995 in het VK zelfs niet aan alle gehandicapte personen het grondrecht op nietdiscriminatie op het gebied van werkgelegenheid, vervoer of onderwijs. De momenteel bestaande bepalingen, bijvoorbeeld op het gebied van werkgelegenheid, beginnen wat ondoeltreffend over te komen, als je weet dat ze niet van toepassing zijn op 96 % van de bedrijven, namelijk deze die minder dan 20 personeelsleden tellen.
De rechten van gehandicapten worden in het Europese kader het best gediend door de opneming van een nondiscriminatieclausule in het Verdrag en door de kwestie van de rechten van gehandicapte personen aan de orde te stellen in alle debatten en voorstellen inzake wetgeving.
Gehandicapte personen moeten volledig worden geraadpleegd bij de totstandkoming van alle voorstellen die hen aangaan. Het is belangrijk dat dit in de eerste plaats gebeurt via organisaties die bestaan uit en worden geleid door gehandicapten in plaats van door organisaties die beweren namens gehandicapten op te treden.
Concluderend wens ik zowel de heer Megahy als mevrouw Banotti te danken en te zeggen dat het mij verheugt dat de Commissie verzoekschriften erin is geslaagd voor het Parlement een nuttig instrument te zijn om de mening te vertolken van de vele - gehandicapte en niet-gehandicapte - ondertekenaars van de verzoekschriften die in het verslag van mevrouw Banotti hebben geresulteerd.

Koch
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de commissaris, dames en heren, momenteel bestaat er feitelijk geen parkeerkaart voor gehandicapte mensen die geldig is in de gehele EU. Dat beperkt hun mobiliteit aanzienlijk. Eindelijk is het dan zover dat wij ons nu, slechts een paar dagen na de Europese gehandicaptendag dit jaar, bezighouden met de afsluiting van dit in dubbel opzicht zo belangrijke onderwerp. De invoering van een communautair model van parkeerkaarten voor gehandicapte personen heeft een zeer persoonlijke kant met directe gevolgen voor de kwaliteit van leven van elke betrokkene individueel. De invoering heeft echter ook een indirecte, een economische kant wat betreft de stimulering van het toerisme, een sector die zoveel werkgelegenheid biedt, één van de weinige groeiende sectoren van vandaag.
Op grond van deze beide aspecten moet daarom de invoering van de in de gehele EU geldige parkeerkaart principieel worden toegejuicht. Helaas is het gekozen rechtsmiddel - de aanbeveling - niet bindend voor de lidstaten. Dit betekent dat het communautaire model parallel zal bestaan met de nationale parkeerkaarten die geldig blijven, als het ware in aanvulling daarop. Op dit punt moeten wij ons niet om de tuin laten leiden.
De aanbeveling die voor ons ligt, leidt in het gunstigste geval tot een bijna uniforme uiterlijke vorm en vormgeving, wat nog lang niet betekent dat de houder van zo'n kaart zich overal in de EU kan beroepen op gelijke rechten of daarop kan rekenen, integendeel. Lid-staten, zelfs individuele regio's, kunnen eigen, specifieke bepalingen voorschrijven aan kaarthouders aangaande versoepelingen bij het parkeren. Deze bepalingen moeten wel in een passende vorm worden bekendgemaakt.
Ook zorgt de aanbeveling helaas niet voor een harmonisering van de bepalingen die gelden voor de verstrekking van zo'n parkeerkaart voor gehandicapte personen. Toch is het een kleine stap in de goede richting, zodat de fractie van de Europese Volkspartij kan instemmen met het verslag met alle amendementen daarin. Hartelijk dank mijnheer Megahy voor uw werk.

Alavanos
Mijnheer de Voorzitter, ik wens de heer Megahy, alsmede mevrouw Banotti, de Commissie verzoekschriften en diens voorzitter, de heer Newman, geluk met de creativiteit die ze bij de samenstelling van hun uitstekende verslagen aan de dag hebben gelegd.
Daar de verslagen ook betrekking hebben op personen met psychische problemen, wil ik het volgende probleem voorleggen aan de heer Flynn, die lid is van een instelling welke het - samen met de lid-staten - bijwijlen niet zo nauw neemt met de rechten van de burgers. Overeenkomstig een communautaire richtlijn kan het rijbewijs worden geweigerd aan personen met epilepsie of met ernstige psychische problemen. In Griekenland zijn psychiatrische instellingen uit hoofde van die richtlijn verplicht aan de politiële instanties de namen van personen mee te delen die - al was het maar één dag - in een zenuwinrichting hebben verbleven, waarna de politiediensten het Ministerie van Vervoer verwittigen dat het rijbewijs van die personen onmiddellijk intrekt.
De wijze waarop de richtlijn in Griekenland wordt toegepast, houdt een duidelijke discriminatie in van personen die - tijdelijk - met psychische problemen te kampen hebben, waarbij zij opgemerkt dat de richtlijn nergens elders in de Unie op die wijze in de praktijk wordt gebracht. Aangezien ik bij de Commissie al een vraag hierover heb ingediend, verzoek ik de heer Flynn daar nu op te antwoorden.

Howitt
Mijnheer de Voorzitter, het verslag van de Commissie verzoekschriften is een antwoord op negen afzonderlijke - samen 43.000 handtekeningen dragende - verzoekschriften die het Parlement heeft ontvangen. In elk van deze verzoekschriften wordt op gelijke rechten voor gehandicapten aangedrongen.
Wat nu bekend staat als de gehandicaptenbeweging is zich over ons hele continent aan het uitbreiden om met vereende krachten naar de dag toe te werken dat de 37 miljoen gehandicapte Europeanen in staat zullen zijn volledig de burgerschapsrechten in onze Europese Unie te genieten. Het Europees Parlement handelt binnen de grenzen van zijn bevoegdheden: creëren van nieuwe toegangsfaciliteiten, steun voor de gedragscode inzake werkgelegenheid voor gehandicapten, opkomen voor een nieuw Europees gehandicaptenprogramma in het kader waarvan gelijke rechten en integratie daadwerkelijk worden ondersteund. Maar in feite kunnen noch het Europees Parlement, noch de Europese Unie momenteel wetten voor gelijke rechten voor gehandicapten maken, omdat zij daar geen rechtsgrondslag voor hebben.
Daarom zijn de campagne van de gehandicaptenbeweging voor een non-discriminatieclausule in het Verdrag van Maastricht en een bepaling inzake het recht van beroep bij het Europese Hof van Justitie onze dringendste eisen. Zij zijn in de komende zes maanden ook de belangrijkste taak voor ieder van ons die de rechten van gehandicapte personen steunt.
Non-discriminatie voor gehandicapten is het doel van wat wel eens de laatste grote burgerrechtenbeweging wordt genoemd. Vanavond staan wij achter u en wij zullen dat blijven doen totdat er aan uw rechtmatige eisen tegemoet is gekomen.

Flynn
Mijnheer de Voorzitter, ik zou al degenen die hier zijn gebleven voor het debat en voor hun bijdrage daar van harte voor willen danken. Rapporteur Megahy zou ik voor zijn verslag willen danken. De ervaring heeft uitgewezen dat er zich ondanks de aanbeveling van de Raad van ministers van Vervoer, die een uitvloeisel was van de Europese Conferentie van ministers van Vervoer van december 1977, in de praktijk nog een aantal problemen voordoen.
Dit is hoofdzakelijk te wijten aan het van lid-staat tot lid-staat verschillende formaat van parkeerkaarten, aan taalproblemen en onzekerheid van de zijde van de kaarthouders over de vraag of hun kaart in iedere lid-staat wordt erkend en aanvaard. Men is zich ook onvoldoende bewust van de door andere lid-staten in samenhang met dergelijke kaarten verleende faciliteiten. Het doel van deze ontwerp-aanbeveling is dan ook standaardisatie van het formaat van parkeerkaarten voor mensen met een handicap en wederzijdse erkenning van deze kaarten door de lid-staten, waardoor, ten eerste, een bijdrage zal worden geleverd tot meer veiligheid in het wegverkeer en, ten tweede, het vrije verkeer van gehandicapten per personenwagen zal worden vergemakkelijkt. Dat is vanavond ook de kern van het betoog van de heer Megahy geweest.
De Commissie heeft in het communautair model van de parkeerkaart voor gehandicapten dat in de aanbeveling wordt beschreven, rekening gehouden met de kenmerken van de bestaande nationale kaarten en is van dezelfde aanpak als bij het communautair rijbewijsmodel uitgegaan. Zoals het rijbewijs zal ook de parkeerkaart een nationale of regionale kaart blijven, maar wel met het ontwerp van het communautair model. De nationale regels voor het toekennen van parkeerkaarten voor gehandicapten en de parkeerfaciliteiten waarop dezen aanspraak kunnen maken, worden niet behandeld in de aanbeveling. Na breed opgezet overleg onder de lid-staten en de NGO's van en voor gehandicapten werd het idee om zo'n aanbeveling uit te brengen luid toegejuicht. In een later stadium zal de Commissie, met de hulp van de lid-staten en de betrokken NGO's, in alle talen van de Gemeenschap een boekje met een overzicht van de in de diverse lid-staten geboden parkeerfaciliteiten uitbrengen. Zij zal de lid-staten aanmoedigen dit overzicht tegelijk met de toekenning van een parkeerkaart aan de gehandicapten te verstrekken.
Dit boekje moet beschikbaar zijn op het moment dat de lid-staten het communautair model van de parkeerkaart voor gehandicapten beginnen toe te kennen. Tot zover het soort kaart dat ons, wat het model betreft, voor ogen staat. Ik denk dat u het heel aanvaardbaar zult vinden.
Ik kom tot de in het verslag voorgestelde amendementen. De Commissie zal de volgende zes amendementen steunen: 1, 2, 6, 8, 9 en 10. Wij vinden dat deze amendementen over het geheel genomen de tekst heel wat duidelijker maken en verbeteren. Wij zijn het daarentegen niet eens met de volgende vier amendementen: 3, 4, 5 en 7, en wel omdat de term communautaire parkeerkaart die in amendement 3, eerste deel, 4 en 7 wordt voorgesteld, niet correct is. Het zal geen communautaire kaart zijn. Het zal een nationaal of regionaal document zijn dat door de nationale, regionale of plaatselijke autoriteiten wordt uitgereikt, maar dat volgens een gestandaardiseerd communautair model is ontworpen. Dat is tot dusver ook onze aanpak bij de rijbewijzen.
Amendement 3, tweede deel, is niet aanvaardbaar zoals het thans is geformuleerd. Maar het zou wel nuttig kunnen zijn in een overgangsfase, zoals de rapporteur voorstelt, de nieuwe en de bestaande kaarten naast elkaar te gebruiken. Het zou daarentegen geen nut hebben een onbeperkte verplichting daartoe in te voeren. Ik heb mijn diensten dus gevraagd na te gaan hoe het amendement kan worden geherformuleerd om dat duidelijk te maken. Het Parlement en de leden kunnen verzekerd zijn van mijn persoonlijke steun op al deze punten. Ik ga nogmaals proberen de ministers zover te krijgen dat zij de politieke wil hebben om de nodige aanpassingen te doen. Meer is er niet nodig. Het lijkt mij vreemd dat wij het hierover sinds 1977 niet eens kunnen worden. We zijn het eens kunnen worden over de euro, over rijbewijzen, over paspoorten en wat weet ik al meer, maar dit wil niet lukken. Ik zal het Nederlandse voorzitterschap hierover aanspreken en hopelijk zullen wij erin slagen hier nu eindelijk schot in te brengen.
Ik kom tot het verslag en de resolutie van mevrouw Banotti. Ik wens mevrouw Banotti voor haar bijdrage te danken. Het is een zeer doordacht en goed gestructureerd verslag, dat bevestigt wat ik al van mevrouw Banotti wist, namelijk dat zij heel goed op de hoogte is van alles wat met gehandicapten te maken heeft. Ik ben zeer dankbaar voor haar bijdrage en die van al haar collega's vanavond.
Het is duidelijk dat de tijd rijp is voor het idee dat mensen met handicaps gelijke kansen moeten krijgen. Het verslag-Banotti en de erbij horende resolutie vervolledigen de uiteenlopende reeks initiatieven die momenteel zowel in de lid-staten als in alle communautaire instellingen het licht zien. Al deze initiatieven spelen een rol in de omschakeling van het denken en het beleid van liefdadigheid naar gelijke rechten. Dat is wat mevrouw Schmidbauer hier zo goed heeft verwoord. Het is een kwestie van rechten, niet van medelijden. Het verslagBanotti is bijzonder, omdat het is gebaseerd op de levensechte situatie van de vele burgers die zich met een eigen verzoekschrift tot het Parlement richten. Zulke individuele verzoekschriften spreken boekdelen en geven een menselijk gezicht aan de situaties waarmee mensen met handicaps dagelijks worden geconfronteerd.
Ik was heel benieuwd om te zien hoeveel van deze verzoekschriften betrekking hadden op door het Gemeenschapsrecht gewaarborgde rechten en vrijheden die de meesten van ons gewoonlijk als vanzelfsprekend beschouwen, waaronder vrijheid van beweging, toegang tot goederen en diensten, toegang tot werkgelegenheid en, natuurlijk, toegang tot vervoer. Het zal u verheugen te vernemen dat wij op dat specifieke terrein wat vooruitgang, echte vooruitgang maken. Wij zullen het daar nog over hebben als wij de gelegenheid krijgen te debatteren over mijn mededeling, waarvoor mevrouw Schmidbauer rapporteur is.
Hieruit blijkt natuurlijk dat, hoewel de verantwoordelijkheid in de eerste plaats bij de lid-staten ligt, zoals mevrouw Banotti heeft gezegd, ook de Unie zich hier terecht bij betrokken voelt en hierin een rol heeft te spelen. Er staat in deze resolutie dus veel wat voor mij persoonlijk van groot belang is. De lid-staten worden opgeroepen om de anti-discriminatiebepaling van het Verdrag te wijzigen en expliciet naar gehandicapten te verwijzen. Dit is een oproep die wij nu allemaal hebben aanvaard en ik kijk vol verwachting uit naar een succesvolle afronding van de werkzaamheden wat de herziening van het Verdrag en de anti-discriminatieclausule betreft. Ik zou al degenen die hier invloed op kunnen uitoefenen, zowel de parlementsleden in eigen land als de NGO's, dringend willen verzoeken alles in het werk te stellen om de lid-staten te doen inzien hoe ernstig dit door het Europees Parlement wordt opgenomen.
Ik herhaal nogmaals mijn eigen standpunt en dat van de Commissie, want dat blijkt nodig. Dit standpunt werd door de Commissie voorgelegd in haar advies over de herziening van het Verdrag van Maastricht en komt erop neer dat zij de omschakeling naar een op rechten gebaseerde benadering steunt. Dit is, zoals ik heb gezegd, eigenlijk ook de hoeksteen van de mededeling van de Commissie over de gehandicaptenstrategie. Hoewel in de resolutie wordt erkend dat de verantwoordelijkheid grotendeels bij de lid-staten berust, worden er toch verschillende praktische wegen aangegeven waarlangs de Gemeenschap, binnen haar eigen bevoegdheid, deze op rechten gebaseerde benadering zou kunnen doorzetten. Ik vind deze praktische voorstellen zeer nuttig. Ik kan u verzekeren dat ze allemaal zonder uitzondering door mijn diensten zullen worden bestudeerd.
Tot slot wil ik van de gelegenheid gebruik maken om mevrouw Banotti te danken, omdat ze zelf het initiatief heeft genomen om dit verslag voor het Parlement op te stellen en deze belangrijke, zeer praktische resolutie, die precies op het juiste moment komt, in te dienen. Naar deze beide verslagen, de mededeling van de Commissie en de resolutie van de Raad kijkend, vind ik dat de ideeën van de drie belangrijkste instellingen van de Unie ten aanzien van gehandicapte personen elkaar meer een meer aanvullen. We kunnen zeggen dat wij allemaal op dezelfde golflengte zitten. Dit kan alleen maar ten goede komen aan de mensen met handicaps zelf en aan het concept van een Europa van de burgers, dat aan alle burgers eerlijke spelregels en gelijke kansen biedt.

Alavanos
Mijnheer de Voorzitter, commissaris Flynn heeft niet geantwoord op de vraag of de automatische intrekking van het rijbewijs als gevolg van een verblijf van één dag in een psychiatrische instelling verenigbaar is met de beginselen die hij verkondigde en waarmee we het allen eens zijn, alsook met de Europese richtlijn betreffende het rijbewijs.

Schmidbauer
Ik heb nog een vraag. Met betrekking tot de amendementen op het verslag-Megahy die u niet overneemt, heb ik nog een aanvullend verzoek omdat niet alleen iets inhoudelijks is veranderd maar eerder iets redactioneels, dat wil zeggen het klinkt redactioneel maar het is inhoudelijk. In de tekst van de Commissie, tenminste in de Duitse versie, is een aantal malen sprake van gehandicapten en niet van gehandicapte personen. Daarom verzoek ik u dat de Commissie in haar uiteindelijke versie spreekt over mensen en niet over dingen!

Flynn
Ik zou het eerst op de laatste opmerking willen ingaan. Ik heb daarover met veel NGO's en personen die dagelijks bezig zijn met mensen met handicaps gediscussieerd. Ze zijn niet allemaal dezelfde mening toegedaan, maar ik heb aanbevolen in dezen van personen met een handicap te spreken en deze term in al de documentatie te gebruiken.
Ik heb deze kwestie aan enkele mensen voorgelegd die zeer nauw betrokken zijn bij personen met een handicap en die beweren dat het niets uitmaakt. Maar als wij hier misschien een akkoord kunnen bereiken, dan kan dat als richtsnoer voor de toekomstige ontwikkeling op dit gebied dienen.
Ten tweede, tegen de heer Alavanos zou ik willen zeggen dat ik de bedoeling had hem vanavond nog te antwoorden, maar dat ik dat niet heb gedaan, omdat hij mij heeft gevraagd dit na te trekken. Maar u moet zich één ding goed voor ogen houden, mijnheer Alavanos: dit is een kwestie van rijbekwaamheid. Ik zal het wat de subsidiariteit betreft in die context moeten bekijken.
Maar u hebt mij gevraagd dit bij de Griekse autoriteiten na te trekken en dat is ook wat ik van plan ben.

De Voorzitter
Mijnheer Alavanos, het probleem waarnaar u verwijst, is ingewikkelder dan het op het eerste gezicht lijkt. Wat op dit vlak vooral van belang is, is de reden waarom iemand - één dag of langer - in een kliniek voor geesteszieken doorbrengt.

Banotti
Mijnheer de Voorzitter, tot slot nog dit. Allereerst zou ik de commissaris voor zijn antwoord willen danken. Commissaris, u hebt mij gefeliciteerd met mijn eigen initiatief, maar ik zou willen zeggen dat dit verslag in de eerste plaats op initiatief van de Commissie verzoekschriften werd opgesteld. Ik zou hulde willen brengen aan de voorzitter van de commissie, de heer Newman, voor de steun die hij mij heeft gegeven.
Wat woordkeus en terminologie betreft, wij hebben heel wat problemen gehad om bij de vertaling van het verslag de juiste titel in iedere taal te krijgen. Dit is belangrijk. Sommigen zeggen misschien dat het niet belangrijk is, maar de meesten vinden, zoals wijzelf uit onze ervaring met burgerrechten en terminologie weten, dat taal op dit gebied wel heel belangrijk is. In alle taalversies van het verslag hebben wij zeer zorgvuldig gecontroleerd hoe het was vertaald.
Ik heb de commissaris een exemplaar van het verslag in grote druk bezorgd en zou de leden in herinnering willen brengen dat het in deze vorm in verschillende talen beschikbaar is.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt morgen te 9.00 uur plaats.
(De vergadering wordt te 21.15 uur gesloten)

