Oświadczenia Przewodniczącego
Przewodniczący
Panie i panowie! Kilka dni temu obchodziliśmy piątą rocznicę największego rozszerzenia w historii Unii Europejskiej. W dniu 1 maja 2004 r. siedemdziesiąt pięć milionów ludzi z dziesięciu krajów Europy Środkowej i Wschodniej oraz basenu Morza Śródziemnego - Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Słowenii, Malty i Cypru - wyraziło swoją radość z tego, że stają się obywatelami Unii Europejskiej. Do kolejnego rozszerzenia doszło w 2007 roku w wyniku akcesji Rumunii i Bułgarii.
Powodzenie tego przedsięwzięcia było rzeczą wręcz niewiarygodną. Po sześćdziesięciu latach ucisku, jakiego doświadczyły narody Europy Środkowej i Wschodniej, rozszerzenie UE stanowiło dopełnienie ponownego zjednoczenia naszego kontynentu, opartego na wspólnych wartościach wolności, demokracji, praworządności oraz poszanowania praw i godności człowieka. W wyniku tego procesu UE stała się silniejsza, bardziej różnorodna i bogatsza kulturowo. Proces rozszerzenia był - i jest - wzbogacającym doświadczeniem zarówno dla każdego państwa członkowskiego z osobna, jak i dla UE jako całości.
Pięć lat po tej historycznej chwili widać, że rozszerzenie jest wielkim sukcesem UE. Jego znaczenie dla codziennego życia obywateli wciąż rośnie. Po epoce komunistycznej niewoli proces rozszerzenia przyczynił się do demokratyzacji i stabilizacji kontynentu. Podniósł on poziom życia w nowych państwach członkowskich, zapewniając także silny bodziec dla całej gospodarki europejskiej, gdyż stare państwa członkowskie również zyskały dzięki nowym możliwościom eksportowym i inwestycyjnym, jak też wskutek powiększenia się rynku. W gruncie rzeczy akcesja dwunastu nowych krajów wzmocniła światową pozycję UE, zwiększając jej siłę jako międzynarodowego gracza politycznego i gospodarczego.
W ciągu pięciu lat, które upłynęły od rozszerzenia, Parlament Europejski oraz inne instytucje Unii Europejskiej odniosły sukces, jeżeli chodzi o integrację nowych członków. Nauczyliśmy się zawierać kompromisy i ściślej współdziałać. Większa i bardziej różnorodna UE wymaga jednak bliższej współpracy oraz zwiększonej zdolności podejmowania działań.
Traktat lizboński wprowadza zasadnicze reformy niezbędne, by dostosować działanie instytucji UE do warunków panujących po rozszerzeniu oraz umożliwić im zmierzenie się z wyzwaniami, przed którymi stoimy. Nawet jeżeli dyskusja dotycząca ratyfikacji traktatu nie zakończyła się jeszcze, mamy powody do przekonania, że na początku przyszłego roku uzyskamy pozytywny wynik. Liczymy na taki rezultat w czeskim senacie w środę.
(Oklaski)
Panie i panowie! Powinniśmy być niezwykle szczęśliwi, że jesteśmy dzisiaj częścią tej wspólnoty i, jak pięknie ujęto to w deklaracji berlińskiej z 25 marca 2007 r.: "jesteśmy zjednoczeni - ku naszej radości”. Mamy powód do zadowolenia i wdzięczności.
Teraz musimy jednak poruszyć sprawę niepokojącą: pragnę wyrazić naszą głęboką troskę związaną z tragicznym losem amerykańsko-irańskiej dziennikarki Roxany Saberi, skazanej na osiem lat więzienia za rzekome szpiegostwo na rzecz USA i przetrzymywanej obecnie w więzieniu Evin w Teheranie. W imieniu Parlamentu Europejskiego chciałbym przyłączyć się do wystosowanego przez przewodniczącego Rady Europejskiej oraz prezydenta Stanów Zjednoczonych żądania natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Roxany Saberi.
(Oklaski)
Przypadek Roxany Saberi ilustruje ogólnie dramatyczną sytuację w dziedzinie praw człowieka w Iranie, która pogarsza się od 2005 roku, zwłaszcza w odniesieniu do praw obywatelskich oraz politycznych, pomimo tego, iż w ramach istniejących instrumentów międzynarodowych kraj ten zobowiązał się działać na rzecz praw człowieka i chronić je. Wyrok w sprawie pani Saberi wydano w chwili krytycznej: dwa miesiące przed wyborami prezydenckimi w Iranie oraz krótko po tym, jak Stany Zjednoczone i UE podjęły wysiłki na rzecz poprawy stosunków z tym krajem.
Jestem głęboko zatroskany faktem, że w świetle rozwoju sytuacji politycznej Roxana Saberi może zostać wykorzystana jako argument przetargowy. Chciałbym także zdecydowanie potępić te działania, które mają najwyraźniej motywację polityczną. Pragnę także zapewnić rodzinę pani Saberi o naszej solidarności i głębokim zaangażowaniu Parlamentu Europejskiego w zagwarantowanie bezwarunkowego poszanowania praw człowieka oraz demokracji w Iranie i na całym świecie.
(Oklaski)
Chciałbym dodać, że dotarły do nas doniesienia o tym, iż w Iranie stracono młodą kobietę oskarżoną o popełnienie zbrodni jako nieletnia. Jest to sprzeczne z wszelkimi zasadami prawa międzynarodowego i protestujemy przeciwko temu przestępstwu.
(Oklaski)
Chciałbym wreszcie państwa poinformować, że po tragicznych wydarzeniach, jakie miały miejsce w zeszłym tygodniu w holenderskim Appeldoorn, złożyłem w imieniu nas wszystkich najszczersze kondolencje królowej Holandii, rodzinom ofiar i narodowi holenderskiemu. Zapewniłem też, że jako Europejczycy solidaryzujemy się z naszymi holenderskimi przyjaciółmi.
To tyle, jeżeli chodzi o aktualne wydarzenia. Teraz wracamy do porządku dnia.
