Działania na rzecz uwolnienia laureata Nagrody Nobla Liu Xiaobo (debata) 
Przewodnicząca
Kolejnym punktem porządku obrad są oświadczenia w sprawie działań, jakie należy podjąć w celu uwolnienia pana Liu Xiaobo, laureata Pokojowej Nagrody Nobla.
Olivier Chastel
Pani Przewodnicząca, Szanowni Posłowie! Jeśli dobrze zrozumiałem, tym razem mam zaszczyt zabrać przed państwem głos w imieniu baronessy Ashton.
Unia Europejska codziennie kontroluje, poprzez delegaturę w Pekinie oraz dwustronne ambasady, sytuację pana Liu Xiaobo, laureata Pokojowej Nagrody Nobla, jego żony Liu Xia, a także ich przyjaciół i prawników. Nieustannie śledzimy rozwój wypadków. Niepokoi nas i jednocześnie rozczarowuje areszt domowy nałożony na panią Liu Xia i wielu obrońców praw człowieka w Chinach z dniem 8 października i dlatego potępiamy takie postępowanie.
Jak Państwu wiadomo, Unia Europejska nie czekała, aż pan Liu Xiaobo otrzyma tę prestiżową nagrodę, aby przypomnieć chińskiemu rządowi o jego międzynarodowych zobowiązaniach w zakresie poszanowania wolności wypowiedzi. W tym szczególnym przypadku Unia Europejska od zawsze uważała Kartę 08 za pokojowy manifest, zawierający wezwanie do większego poszanowania praw człowieka w Chinach. Ponadto Unia w okresie od grudnia 2008 r. wydała cztery deklaracje nawołujące do uwolnienia Liu Xiaobo, podane do wiadomości publicznej.
Nasze stanowisko nie mogło być inne, gdy w dniu 8 października komitet ogłosił - całkowicie niezależnie, o czym chyba nie muszę przypominać - swoją decyzję. Za pośrednictwem baronessy Ashton, wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych oraz pana José Manuela Barroso, Przewodniczącego Komisji Europejskiej, przekazaliśmy Liu Xiaobo gratulacje, a także podkreśliliśmy, jak duże znaczenie ma dla nas jego uwolnienie. Ubolewamy nad tym, że władze chińskie nie wzięły pod uwagę licznych apeli społeczności międzynarodowej.
Godny ubolewania jest także fakt, że Unia Europejska musiała odnotować, po raz kolejny i z dużym niepokojem, zastraszanie i areszt domowy stosowane wobec żony pana Liu Xiaobo, pani Liu Xia, przez ostatnie sześć tygodni. Równie zdecydowanie potępiamy pogróżki, nadzór i zakaz opuszczania kraju, a także zastosowanie aresztu wobec licznych krewnych i przyjaciół Liu Xiaobo, w następstwie przyznania mu Nagrody Nobla.
Pani Przewodnicząca! Unia Europejska w sposób spójny i zdeterminowany będzie kontynuować realizowane od blisko dwóch lat wysiłki na rzecz uwolnienia Liu Xiaobo, aby mógł on w pełni korzystać ze swoich praw i mógł, zgodnie ze swoją wolą, brać udział w debacie publicznej, którą zapoczątkował w Chinach opublikowaniem Karty 08. Wciąż mamy nadzieję, że w dniu 10 grudnia będzie on mógł osobiście odebrać Pokojową Nagrodę Nobla. Wzywamy Chiny do usunięcia ograniczeń w zakresie swobody przemieszczania się oraz wolności wypowiedzi, którym poddano jego żonę, panią Liu Xia i jego przyjaciół.
Dacian Cioloş
Pani Przewodnicząca, Panie Ministrze, Szanowni Posłowie! Komisja w pełni popiera oświadczenie belgijskiej prezydencji. Unia Europejska wielokrotnie powtarzała, że uważa Kartę 08 za legalną formę egzekwowania wolności wypowiedzi i Unia Europejska, jak przed chwilą zauważyła prezydencja, wielokrotnie wyrażała poważne zaniepokojenie aresztowaniem, procesem i więzieniem pana Liu Xiaobo.
Zarówno przewodniczący Komisji, pan Barroso, jak i wiceprzewodnicząca Komisji, baronessa Cathy Ashton, z zadowoleniem przyjęli informację o przyznaniu Liu Xiaobo, w dniu 8 października, Pokojowej Nagrody Nobla. Komisja ubolewa jednak nad tym, że władze chińskie zareagowały, nakładając na jego żonę, panią Liu Xia, areszt domowy oraz ograniczając wielu jego znajomym swobodę przemieszczania się.
Komisja ponawia swój apel do Chin o bezzwłoczne uwolnienie Liu Xiaobo z więzienia oraz o zniesienie aresztu domowego wobec jego żony, a także o usunięcie wszelkich ograniczeń dotyczących swobody przemieszczania się zastosowanych wobec jego przyjaciół. Komisja ma nadzieję, że Liu Xiaobo będzie mógł osobiście odebrać w Oslo Pokojową Nagrodę Nobla, o czym wspomina w swoim oświadczeniu wiceprzewodnicząca Komisji i wysoka przedstawiciel Unii, baronessa Cathy Ashton.
Cristian Dan Preda
Pani Przewodnicząca! Dziesięć miesięcy temu na tej sali powiedziałem, że wyrok rządu chińskiego skazujący Liu Xiaobo na 11 lat więzienia wyłącznie za wyrażanie poglądów oznacza nasilenie przez władze chińskie kampanii przeciwko działaczom praw człowieka.
Obecnie uważam, że przyznanie Liu Xiaobo Nagrody Nobla jest właściwym posunięciem, które pozwala podkreślić, że choć Chiny poczyniły olbrzymie postępy pod względem gospodarczym, a czasami także społecznym, to prawdziwą oznaką postępu jest poszanowanie praw człowieka. Można podziwiać ten kraj za osiągnięcia gospodarcze. Nie zdobędzie on jednak szacunku innych państw, jeśli zamiast chronić swobody obywatelskie będzie je ograniczał.
Naprawdę za niezwykle niepokojące uważam działania podjęte przez rząd chiński w celu zastraszenia państw zaproszonych do udziału w ceremonii wręczenia nagrody. Równie niepokojące jest poddanie się niektórych państw takiemu szantażowi.
Mamy tu do czynienia z sytuacją nie do przyjęcia, gdy państwo w ramach swoich stosunków międzynarodowych zajmuje stanowisko przeciwko jednemu z własnych obywateli. W rzeczywistości, jak już wspomniałem, Chiny zyskałyby szacunek innych państw, gdyby tylko zamiast grozić innym państwom pozwoliły Liu Xiaobo pojechać do Oslo w celu odebrania Nagrody Nobla.
Tymczasem postawa władz chińskich zdaje się być znacznie surowsza niż niegdyś postawa władz sowieckich, ponieważ do Oslo nie może udać się nikt z rodziny Liu Xiaobo, ani nawet jego prawnik. I dlatego z zadowoleniem przyjmuję inicjatywę zaproponowaną przez pana Lecha Wałęsę, dotyczącą symbolicznego reprezentowania chińskiego dysydenta w Oslo. Mam jednak nadzieję, że władze chińskie w ostatnim momencie postanowią uwolnić Liu Xiaobo.
Richard Howitt
w imieniu grupy S&D - Pani Przewodnicząca! Dziś wieczorem grupa Socjalistów i Demokratów w pełni popiera żądanie Parlamentu Europejskiego, aby pan Liu Xiaobo mógł pojechać do Oslo i aby nie zdobył innej nagrody, a mianowicie tytułu pierwszego w stuletniej historii Pokojowej Nagrody Nobla laureata, który nie mógł odebrać jej osobiście lub za pośrednictwem przedstawiciela. Pan Liu Xiaobo został aresztowany za udział w demonstracjach, otrzymał zakaz nauczania, wysłano go na kursy zawodowe, a ostatecznie uwięziono za dążenie do egzekwowania swobody wypowiedzi; Chińczycy nazywają go przestępcą, podczas gdy reszta świata nagradza go pochwałą za szerzenie pokoju.
W imieniu tego Parlamentu osobiście odwiedziłem Chiny i poznałem tam ludzi gotowych do rozpoczęcia z nami dialogu dotyczącego prawa pracy oraz społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw. Tymczasem w rzeczywistości sytuacja wygląda tak, że gdy Podkomisja Praw Człowieka przy PE chciała uzyskać wizy chińskie, nigdy nie otrzymała żadnej odpowiedzi, natomiast gdy UE naciskała na spotkanie w celu omówienia z Chinami kwestii praw człowieka, strona chińska z premedytacją zaproponowała datę między Świętami Bożego Narodzenia a Nowym Rokiem. Obecnie prawie pewne jest, że takie spotkanie nie odbędzie się za kadencji bieżącej prezydencji.
Takie postępowanie nie jest poważne. Każdy, kto chce wyrazić solidarność z panem Liu, jego żoną Liu Xia oraz ze wszystkimi więźniami sumienia w Chinach, powinien zrozumieć, że reszta świata zbyt często przedkłada interesy z Chinami nad nasze wzajemne zobowiązania w obszarze praw człowieka. Świetnym przykładem jest premier Wielkiej Brytanii, pan David Cameron, który w bieżącym miesiącu udał się do Pekinu na czele 48-osobowej delegacji handlowej, ale nie zabrał nikogo zainteresowanego kwestią likwidacji ubóstwa, degradacji środowiska lub prawa pracy, ani też nikogo mającego doświadczenie w tych obszarach.
Tak naprawdę pięć świadomych społecznie osób zasiadających w komitecie przyznającym Pokojową Nagrodę Nobla w Norwegii prawdopodobnie uczyniło więcej pod względem wywierania na rząd chiński nacisku w celu przeprowadzenia reform, niż zdołała uczynić cała UE, Stany Zjednoczone czy też reszta społeczności międzynarodowej. Nie zapominajmy, że Andriej Sacharow, Lech Wałęsa i Nelson Mandela również byli laureatami Nagrody Nobla żyjącymi w państwach represyjnych, które ostatecznie przeszły proces transformacji. Zatem dajmy dziś wyraz naszej nadziei, że pan Liu Xiaobo dołączy do tej listy nazwisk i będzie żył nie tylko w Chinach dzisiejszych czasów, ale w Chinach, gdzie pewnego dnia w przyszłości prawa człowieka będą w pełni honorowane.
Edward McMillan-Scott
w imieniu grupy ALDE - Pani Przewodnicząca! Dzisiejsza debata w pewnym sensie katalizuje kilkuletnie wysiłki podejmowane przez wielu obecnych tu, choć nie tylko, posłów, którzy usiłowali skupić naszą uwagę na prawdziwych Chinach. Otuchą napawa poczucie jedności reprezentowane przez Radę i Komisję oraz przez przedstawicieli dyplomacji w Oslo w odniesieniu do ceremonii mającej odbyć się 10 grudnia. Oczywiście mamy nadzieję, że Liu Xiaobo będzie w niej uczestniczył, chociaż jest to mało prawdopodobne.
Wydarzenia ostatnich kilku miesięcy pod względem dyplomatycznym przypominają wypadek samochodowy spowodowany przez Pekin. Jest to jeden z najbardziej katastrofalnych, niezręcznych epizodów w historii dyplomacji. U jego podstaw leży jednak konflikt między wolnym światem a podmiotem wciąż opartym na dyktaturze.
W następstwie mojej ostatniej wizyty w Pekinie wszystkie osoby, które miały ze mną kontakt aresztowano, uwięziono, a w niektórych przypadkach także poddano torturom. W całych Chinach liczba uwięzionych osób wynosi od siedmiu do ośmiu milionów, a co roku przeprowadza się przynajmniej 5 tysięcy egzekucji. Widziałem listę ponad 3 400 nazwisk osób, które na przestrzeni ostatnich 10 lat zmarły w wyniku tortur stosowanych przez reżim za przekonania religijne.
Zasadniczo jest to państwo terroru. Chcemy pogratulować komitetowi przyznającemu Pokojową Nagrodę Nobla odwagi. Mam nadzieję, że 10 grudnia w Oslo, o ile ceremonia się odbędzie, Unia Europejska będzie miała wyjątkowo mocną delegację, która poprze nasze priorytety polityki zagranicznej, czyli przestrzeganie praw człowieka i demokracji. Najliczniej zaludniony kraj świata zasługuje na przywileje, jakimi cieszymy się w Europie.
Reinhard Bütikofer
Pani Przewodnicząca! Liu Xiaobo otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla, co nas niezmiernie cieszy, ponieważ stanowi wyraz uniwersalności praw człowieka, które leżą u podstaw naszego politycznego samo-postrzegania. Z zadowoleniem zauważyliśmy również, że naszą radość podziela wiele państw na całym świecie, a także wielu obywateli w Chinach.
Rząd chiński na przyznanie Pokojowej Nagrody Nobla zareagował ostro. Jego reakcja była zbyt ostra zarówno na szczeblu wewnętrznym, jak i zewnętrznym. Uważam, że jest ona godna ubolewania. Moim zdaniem nie należy w odpowiedzi na tę negatywną reakcję tworzyć karykatury aktualnego stanowiska Chin, jeśli mogę wyrazić się w ten sposób. Z całym szacunkiem muszę postawić sprawę jasno, że chociaż zgadzam się z moim przedmówcą w sprawie apelu o uwolnienie Liu Xiaobo, to sądzę, że opisywanie dzisiejszych Chin jako państwa opartego na terrorze jest nie tylko niesłuszne, ale również szkodliwe. Moim zdaniem nie jest to prawda i takie stwierdzenie nie pomaga w budowaniu tak ważnych dla nas pozytywnych stosunków z Chinami.
Chiny będą musiały zaakceptować fakt, że wspieramy powszechne prawa człowieka, ponieważ nadal będziemy to czynić. Nie wolno nam jednak mylić tego ze strategią polegającą na konfrontacji, z której żadna strona nie wyniesie korzyści, a już w najmniejszym stopniu obrońcy praw człowieka w Chinach.
Już o tym wspomniałem i raz jeszcze powtórzę na zakończenie, że Chiny zareagowały zbyt ostro na ogłoszenie laureata Pokojowej Nagrody Nobla. Chiny próbują wywierać naciski dyplomatyczne, aby zmusić inne państwa do zrezygnowania z udziału w ceremonii w Oslo. Jest to po prostu nie do przyjęcia. Parlament nie zgodzi się na takie traktowanie i w związku z tym jestem zadowolony, że pan przewodniczący wyraził już zgodę na wysłanie do Oslo reprezentacji Parlamentu Europejskiego.
Marek Henryk Migalski
Pani Przewodnicząca! Pochodzę z kraju, który jeszcze 20 lat temu był pod dyktaturą komunistyczną. Miałem nieprzyjemność żyć w tym ustroju i wiem, jak wygląda sytuacja w takim kraju. Pamiętam zresztą, jak wówczas był dla nas ważny głos "wolnego świata”, jak wówczas mówiliśmy, tzn. głos wypływający stąd, z Europy Zachodniej, ze Stanów Zjednoczonych. Pamiętam, jak to wówczas budowało poczucie, że to, co tam robimy - walka o wolność i demokrację - ma sens.
Myślę, że dzisiaj na nas ciąży obowiązek pomocy takim ludziom, jak Liu Xiaobo. Świadomie zresztą nawiązuję do tego, co było doświadczeniem demokracji czy tych, którzy walczyli o demokrację w Europie Środkowej. Nazwa "Karta 08” to przecież świadome nawiązanie do "Karty 77”. Myślę, że wszyscy tutaj możemy się różnić poglądami ekonomicznymi czy politycznymi, ale w kwestiach praw człowieka nasze stanowisko powinno być absolutnie jedno. Liczę na to, że w tej Izbie takie ono właśnie będzie.
Rui Tavares
Pani Przewodnicząca! Teraz, po uwolnieniu pani Aung San Suu Kyi, pan Liu Xiaobo jest jedynym więzionym laureatem Nagrody Nobla. Z wysłuchanych dotychczas wystąpień Rady i wypowiedzi tu w Parlamencie wynika, że wszyscy mamy nadzieję, iż będzie on miał możliwość odebrania nagrody na wolności lub zostanie uwolniony najszybciej jak tylko możliwe. Byłoby to uczczenie jego postawy jako osoby zaangażowanej w pokojową transformację Chin, krytyka literackiego, nauczyciela i autora, który od zawsze poprzez głoszenie swoich poglądów i słów dążył do zapewnienia w Chinach wolności wypowiedzi i demokracji. Karta 08, za opublikowanie której Liu Xiaobo trafił do więzienia, jak przypomniał nam już pan przewodniczący Chastel, jest dokumentem konstruktywnym i pokojowym, który spowodował jednak uwięzienie pana Liu Xiaobo.
Wiemy, co teraz należy zrobić: musimy dążyć do uwolnienia Liu Xiaobo i wszystkich więźniów politycznych w Chinach. Musimy także dążyć do uwolnienia pani Liu Xia, żony Liu Xiaobo, która została objęta aresztem domowym, jak również położyć kres oblężeniu ich rodziny, przyjaciół i prawników. W tym celu Chiny muszą odpowiedzieć sobie na przykład na pytanie, czemu w odpowiedzi na niedawne uwolnienie pani Aung San Suu Kyi nazwały ją ważną figurą polityczną, chociaż jednocześnie nie opuszczają do siebie myśli, że wiele osób na całym świecie uważa pana Liu Xiaobo za ważną figurę polityczną? Przede wszystkim jednak Chiny muszą zrozumieć, że postępują żałośnie, gdy prowadzą zgorzkniały atak dyplomatyczny na skalę światową, aby powstrzymać światowych dyplomatów wysokiego szczebla przed pojawieniem się w Oslo na ceremonii wręczania Nagrody Nobla. Oczywiście ludzie rządzący Chinami mogą chcieć żyć w fikcyjnym świecie i wiemy, czemu chcą żyć w fikcyjnym świecie pozbawionym opozycji. Nie mogą jednak zmusić nas do życia według zasad rządzących tym fikcyjnym światem. Moim zdaniem to jest dla nas kwestia zasadnicza. Dla nas, tu na tej sali, wyrażenie oburzenia wobec władz chińskich i przekazanie im naszych roszczeń jest zadaniem łatwym, ale uważam, że najpierw powinniśmy przyjrzeć się naszym, europejskim władzom i zacząć działanie od własnych rządów narodowych. Kiedy całkiem niedawno delegacja chińskich dygnitarzy przyjechała do mojej ojczystej Portugalii, rząd przesunął o kilkaset metrów trasę demonstracji Amnesty International, tak aby oddaliła się od miejsca, przez które miała przejeżdżać delegacja chińska; podobnie stało się we Francji, gdzie demonstrację przesunięto w rejon wieży Eiffela. Ponadto byliśmy świadkami, jak podczas niedawnej podróży do Chin premier David Cameron był bardzo zainteresowany stosunkami handlowymi z tym krajem, ale całkowicie zapomniał o jakimkolwiek zdecydowanym nawiązaniu do kwestii praw człowieka.
Wiemy, że w Europie funkcjonują podwójne standardy. Wypowiadamy kilka ulotnych słów o sytuacji Liu Xiaobo, ale rządy i tak chcą robić interesy z Chinami. W związku z tym musimy zacząć od sprzątania własnego podwórka.
Gerard Batten
w imieniu grupy EFD - Pani Przewodnicząca! Ciężko nam sobie wyobrazić, jakiej odwagi fizycznej i moralnej wymagało od pana Liu przeciwstawienie się morderczej tyranii Chińskiej Republiki Ludowej. My, którzy korzystamy z najbardziej podstawowej wolności wypowiedzi i wolności zgromadzeń oraz z demokratycznych obszarów polityki, mamy obowiązek występować w imieniu pana Liu i jemu podobnych. Pan Liu chce jedynie wywalczyć dla Chin podstawowe wolności i prawa obywatelskie, które my uznajemy za oczywiste.
Wspierane przez niego wartości stanowią dla Chin i całego świata nadzieję na wolność, pokój i demokrację, a przyznanie mu Pokojowej Nagrody Nobla w uznaniu dla jego wysiłków i poświęceń jest stosownym posunięciem. Chce on jedynie przeprowadzenia w Chinach reformy demokratycznej i zakończenia rządów jednej partii komunistycznej. Nie powinno nikogo dziwić, że Chińska Partia Komunistyczna uniemożliwia jemu lub przedstawicielowi rodziny odebranie nagrody.
Chińska Partia Komunistyczna składa się ze zbrodniczych gangsterów, a jej jedynym celem jest podtrzymywanie swojej działalności. Chiny są dużym i silnym państwem, a nasze rządy nie unikną konieczności utrzymywania z nimi stosunków politycznych, dyplomatycznych i handlowych. Chińska Partia Komunistyczna ostrzega zagraniczne rządy przed udziałem w ceremonii. Nasze rządy powinny wysłać swoich przedstawicieli i pokazać w ten sposób wsparcie dla pana Liu i dla całego chińskiego ruchu demokratycznego. Reprezentuję licznych chińskich uchodźców w Londynie i z radością mogę zaoferować pomoc, choćby tak małą jak wypowiadanie się w imieniu pana Liu i głoszenie jego demokratycznych dążeń.
Róża Gräfin von Thun und Hohenstein
(PL) Pani Przewodnicząca! To naprawdę dobrze, że Parlament Europejski i Komisja uznały, że sytuacja pana Liu Xiaobo powinna zostać omówiona na sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego. Szkoda, że jest nas tutaj tak mało przy takiej debacie. Społeczność międzynarodowa przecież, której jesteśmy jednym z najważniejszych podmiotów, powinna w takich sytuacjach być zjednoczona i solidarnie wspierać walkę o przestrzeganie praw człowieka, bo solidarność to jest w tej debacie słowo klucz.
Liu Xiaobo w roku 1989 - wtedy, kiedy mój kraj wygrywał ostatecznie z dyktaturą komunistyczną - protestował na placu Tiananmen, domagając się właśnie swobód demokratycznych, którymi wkrótce cieszyć się miała niemal cała Europa. I nie poddał się w swoich wysiłkach - mimo spędzenia lat w więzieniu podpisał się pod apelem o demokratyzację kraju, za co został skazany na kolejne jedenaście lat więzienia. Nasz lider, Lech Wałęsa, tak jak Liu dążył do bezkrwawych przemian, dążył do wolności. My cieszyliśmy się poparciem krajów demokratycznych. Wałęsa też nie mógł pojechać odebrać Nobla, ale i tak ten Nobel był dla nas Polaków nadzieją na wolność. Ten Nobel stał się jednym z katalizatorów zmian.
Dzisiaj jest dobry moment, aby zwrócić uwagę opinii światowej na takich ludzi jak właśnie Liu Xiaobo. Nie możemy zapominać, że poza takimi sztandarowymi postaciami jak on, jest wielu innych, o których się nie mówi, np. działaczka praw człowieka Mao Hengfeng, która obecnie jest w obozie reedukacji przez pracę za protestowanie przeciwko uwięzieniu właśnie Liu Xiaobo. Unia Europejska powinna nadać wyższe znaczenie prawom człowieka w kontaktach z Chinami. To powinien być jeden z priorytetów na spotkaniach takich jak szczyt Unia Europejska i Chiny, który odbył się 6 października. Wyrażam moje rozczarowanie z powodu pominięcia tego zasadniczego tematu. My musimy pokazać, że nie jesteśmy ślepi na prawa człowieka, a okazją do tego będzie wręczenie nagrody w Oslo, na którym mam nadzieję pojawi się cały świat i wszyscy ambasadorowie.
Ana Gomes
(PT) Pani przewodnicząca! Liu Xiaobo, laureat Nagrody Nobla, od czasów masakry na Placu Tiananmen był nieustannie aktywnym i odważnym obrońcą praw człowieka. W związku z tym Parlament dołącza do apelu baronessy Ashton i Komisji o jego natychmiastowe uwolnienie, tak aby mógł w grudniu udać się do Oslo i osobiście odebrać Nagrodę Nobla, oraz żąda przywrócenia swobody przemieszczania się dla jego żony, rodziny i przyjaciół, którą ograniczono w sposób szczególny po ogłoszeniu werdyktu w dniu 8 października.
Pogróżki ze strony władz chińskich i próby zastraszenia mające na celu uniemożliwienie przeprowadzenia ceremonii w Oslo są kompromitujące. Żaden rząd, który uległ temu nikczemnemu szantażowi nie zasługuje na szacunek. Chiny są stałym członkiem Rady Bezpieczeństwa ONZ i zgodnie z postanowieniami Karty ONZ spoczywa na nich szczególny obowiązek szanowania i wspierania praw człowieka zarówno na szczeblu wewnętrznym, jak i na świecie. Dotychczas Chiny uczyniły już wiele pod względem gospodarczym, społecznym i kulturowym dla milionów Chińczyków, których wydobyły z ubóstwa i nędzy, ale nie mogą na tym poprzestać. Muszą przestrzegać i szanować prawa obywatelskie i polityczne swoich obywateli: w przeciwnym razie rozwój tego kraju zostanie ostatecznie zahamowany.
Liu Xiaobo nie jest przestępcą; jest odważnym i zaangażowanym obywatelem, dzięki któremu Chiny i obywatele chińscy zdobywają szacunek na całym świecie i z którego Chińczycy powinni być dumni. Pekin musi uwolnić Liu Xiaobo, jego żonę i przyjaciół; musi uwolnić laureata Nagrody Sacharowa - Hu Jia oraz pozostałych odważnych chińskich obywateli, którzy ośmielili się walczyć o demokrację, wolność i najbardziej podstawowe prawa. Chiny utracą szacunek w oczach świata, jeśli osoby te nie zostaną uwolnione. To reżim chiński udowodnił, że nie jest przekształcić tego kraju w godny szacunku i wpływowy podmiot na arenie międzynarodowej.
Nie przestaniemy domagać się uwolnienia Liu Xiaobo i wszystkich walczących o wolność w Chinach.
Heidi Hautala
Pani Przewodnicząca! Przyznanie Pokojowej Nagrody Nobla za rok 2010 panu Liu Xiaobo jest świadectwem kosztów osobistych, jakie wiążą się obecnie z działalnością na rzecz praw człowieka w Chinach. Konieczne jest natychmiastowe uwolnienie pana Liu i innych obrońców praw człowieka w Chinach. Są jeszcze inne nierozstrzygnięte przypadki. Mam bolesną świadomość, w jakiej sytuacji znajduje się Dhondup Wangchen, tybetański filmowiec, cierpiący na żółtaczkę typu B, który potrzebuje natychmiastowej opieki medycznej w więzieniu.
Decyzję o przyznaniu Liu Xiaobo Pokojowej Nagrody Nobla należy uznać za wyraz silnego poparcia dla walki o wolność wypowiedzi w Chinach. Przypomina ona jednak również społeczności międzynarodowej o konieczności przeprowadzenia w Chinach reformy. Nawet chiński premier, pan Wen Jiabao, ostrzegał, że Chiny mogą stracić to, co dotychczas osiągnęły poprzez restrukturyzację gospodarczą, jeśli w ślad za nią nie pójdzie restrukturyzacja polityczna. I został on, Koleżanki i Koledzy, ocenzurowany przez chińskie media.
Opóźnianie reformy wiąże się z poważnymi kosztami ludzkimi. Ponadto naciski wywierane na inne kraje w celu powstrzymania ich przed udziałem w ceremonii wręczenia Nagrody Nobla dowodzą, że Chiny nie dojrzały jeszcze do roli podmiotu międzynarodowego. Chiny są supermocarstwem i powinny zacząć działać we właściwy sposób. Z pokorą chcę powiedzieć, że zostałam zaproszona na ceremonię jako jedna z 50 osób reprezentujących Liu Xiaobo.
Roberta Angelilli
(IT) Pani Przewodnicząca, Panie i Panowie! Alfred Nobel, fundator nagrody pokojowej, w testamencie napisał, że prawa człowieka stanowią warunek konieczny braterstwa narodów i że nagroda o takim znaczeniu powinna być przyznawana osobom, które walczyły i poświęcały się w imię wolności, demokracji i praw człowieka.
Liu Xiaobo, chiński dysydent, który otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla, przez całe swoje życie bronił tych zasad. Podczas tej długiej i pokojowej walki zawsze podkreślał, że prawa te w Chinach nieustannie się łamie, stosując w tym celu brutalne i represyjne metody. Na własnej skórze doświadczył wyroku skazującego na więzienie, wydanego bez przeprowadzenia sprawiedliwego procesu czy też możliwości komunikowania się ze światem zewnętrznym.
Dlatego właśnie musimy, jako instytucje Europejskie, dołożyć wszelkich starań, aby zapewnić mu wolność. Najważniejsze jest przestrzeganie prawa, później można mówić o stosunkach gospodarczych i handlowych, w przeciwnym razie będziemy musieli uznać naszą, jako Europejczyków, porażkę.
Ulrike Lunacek
(DE) Pani Przewodnicząca! Związek między Unią Europejską a Chinami nie zawsze jest łatwy. Przede wszystkim wynika to z naszego odmiennego postrzegania znaczenia praw człowieka, wolności i wolności wypowiedzi. Unia Europejska wzięła na siebie odpowiedzialność za propagowanie tych wartości na całym świecie, a co za tym idzie za wspieranie obrońców praw człowieka w innych państwach, takich jak Liu Xiaobo w Chinach, aby mogli działać i zmieniać sytuację we własnych krajach. Dlatego moim zdaniem nie tylko Parlament, ale również Rada i Komisja, muszą koniecznie wyraźnie zobowiązać się do udziału w ceremonii wręczania Pokojowej Nagrody Nobla. Pani poseł Heidi Hautala weźmie w niej udział jako osoba prywatna, ale mam nadzieję, że rządy europejskie, Rada, prezydencja belgijska i Komisja również wyślą na ceremonię przedstawicieli najwyższego szczebla. Tylko w ten sposób możemy jasno pokazać, że mamy racjonalne argumenty i że nasz apel o przestrzeganie praw człowieka na całym świecie jest wiarygodny.
Olivier Chastel
Pani Przewodnicząca, Szanowni Posłowie! Na zakończenie tej ważnej debaty i w odpowiedzi na pytania licznych posłów mam dwie uwagi.
Po pierwsze, na ceremonii wręczenia panu Liu Xiaobo Pokojowej Nagrody Nobla w dniu 10 grudnia w Oslo Unia Europejska będzie, jak co roku, oczywiście reprezentowana jako całość przez delegację co najmniej tak liczną, jak w ubiegłym roku, złożoną ze wszystkich delegatur dyplomatycznych Unii. To była pierwsza uwaga, jaką chciałem się dziś z Państwem podzielić.
Po drugie, Unia Europejska od 15 lat prowadzi z Chinami regularny dialog dotyczący praw człowieka i choć zawsze można byłoby zrobić w tym względzie jeszcze więcej, to temu zadaniu nadajemy ogromne znaczenie, ponieważ naszym zdaniem jest ono szczególnie istotne w sytuacji, gdy obywatele w Chinach zabierają głos i wzywają do poszerzenia zakresu praw człowieka. Zainspirowani obopólnym szacunkiem i głębokim zrozumieniem chińskiego kontekstu politycznego, w rozmowach z władzami chińskimi nadal będziemy poruszać kwestię powszechnych praw człowieka, szczególnie przypadek pana Liu Xiaobo, laureata Pokojowej Nagrody Nobla.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
