Buitengewone vergadering van de Raad op 3 en 4 juni 1996
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie over de resultaten van de buitengewone vergadering van de Raad op 3 en 4 juni 1996. Het woord is aan de fungerend voorzitter van de Raad, de heer Pinto.

Pinto
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, het Europees Parlement heeft besloten in deze vergaderperiode de problemen te behandelen die in de Europese Unie zijn ontstaan naar aanleiding van de verspreiding van BSE, waardoor de gehele rundvleessector in een crisis is geraakt en alle producenten in de lid-staten forse schade hebben opgelopen. Ook wil het Europees Parlement zijn mening te kennen geven over de houding van een lid-staat die sinds een paar weken een selectieve obstructiepolitiek voert en de Raad daarmee belemmert voor het functioneren van de Europese Unie belangrijke besluiten te nemen.
Als voorzitter van de Landbouwraad, die op 3 en 4 juni is bijeengekomen en zich hoofdzakelijk met de problemen rond BSE heeft beziggehouden, neem ik met respect de uitnodiging aan om het debat van vandaag bij te wonen en het Parlement op de hoogte te stellen van de resultaten van de jongste zitting van de Raad.
Allereerst wil ik u echter de gedragslijn in herinnering brengen, die de Landbouwraad in zijn beraadslagingen heeft gevolgd, na de officiële informatie die de Britse regering afgelopen maart met betrekking tot BSE heeft verstrekt. De Raad heeft verklaard alle noodzakelijke maatregelen te zullen nemen om de bescherming van de volksgezondheid te waarborgen. Zoals gestaafd wordt door de op de zittingen van de Raad van 1-3 april en 29-30 april goedgekeurde teksten, was het hoofddoel een hoog niveau van bescherming van de gezondheid op grond van de beschikbare wetenschappelijke gegevens te waarborgen.
Zoals u weet heeft de Commissie met het oog op de gevolgen voor het Verenigd Koninkrijk en de rest van de Europese Unie op 27 maart 1996 uit voorzorg het besluit genomen om een tijdelijk verbod in te stellen op de export van runderen, rundvlees en bijprodukten afkomstig uit het Verenigd Koninkrijk en bestemd voor de andere lid-staten en derde landen.
Naar aanleiding van dit besluit heeft het Verenigd Koninkrijk een aantal maatregelen genomen om BSE op zijn gehele grondgebied uit te bannen en verder te voorkomen; de Commissie heeft de uitvoering van deze maatregelen door middel van regelmatige inspecties gecontroleerd. Op maandag 3 juni is aan de Raad een rapport overhandigd over de laatste inspectie die de Commissie van 28 tot en met 31 mei in het Verenigd Koninkrijk heeft uitgevoerd.
Tegelijkertijd diende de Britse minister van Landbouw een afgerond plan in om de ziekte in het Verenigd Koninkrijk uit te bannen; dit plan zou op termijn moeten leiden tot een aanzienlijke daling van het aantal BSE-gevallen onder de veestapels in het Verenigd Koninkrijk. De Raad heeft besloten al deze nieuwe documentatie voor een grondig onderzoek aan de bevoegde communautaire instanties voor te leggen.
Maar zoals u weet was het belangrijkste onderwerp op de agenda van de jongste zitting van de Landbouwraad de behandeling van het voorstel voor een besluit van de Commissie om het embargo op de gehele Britse rundvleessector gedeeltelijk op te heffen. Kern van dit voorstel was de export te heropenen voor drie bijprodukten: gelatine, talg en sperma.
Dit voorstel heeft de Raad bij gebrek aan een advies op 20 mei jongstleden in het Permanent Veterinair Comité bereikt. Overeenkomstig de geldende procedures had de Raad dus met een gekwalificeerde meerderheid het voorstel van de Commissie kunnen goedkeuren, hij had het unaniem kunnen wijzigen of met een eenvoudige meerderheid kunnen afwijzen. Na een aantal bilaterale gesprekken met de verschillende delegaties te hebben gevoerd, om te zien of we tot een vergelijk konden komen, heb ik moeten vaststellen dat er in de Raad geen gekwalificeerde meerderheid was om het Commissievoorstel te kunnen aannemen, ondanks enkele wijzigingen die op het voorstel hadden kunnen worden aangebracht om daarmee de criteria voor liberalisering van de handel, met name in rundersperma, te kunnen aanscherpen. Tegen dit laatste punt - liberalisering van de handel in sperma - hebben enkele delegaties zich namelijk het hevigst verzet, waardoor er geen gekwalificeerde meerderheid kon worden bereikt. Ik heb echter onmiddellijk daarna vastgesteld dat de meerderheid van de delegaties in de Raad niet bereid was het Commissievoorstel af te wijzen, hetgeen betekent dat het voorstel overeenkomstig de voor dit geval geldende procedures door de Commissie in het kader van haar eigen verantwoordelijkheden zal worden aangenomen.
Ook al konden sommige delegaties zich niet achter dit besluit scharen, en hebben ze het op die manier de Raad onmogelijk gemaakt het besluit goed te keuren, de Commissie heeft steeds weer gezegd dat de voorgestelde maatregelen de gezondheid van mens en dier niet in gevaar brengen; daarbij baseert zij zich op wetenschappelijke bewijzen. De Commissie laat zich overigens in haar hele houding leiden door dit criterium: zij stelt pas dan vergaande maatregelen voor het intrekken van het embargo voor, als het wetenschappelijk bewijsmateriaal dit rechtvaardigt. Zoals bekend heeft de Commissie gisteren de voorgestelde maatregelen aangenomen, en deze zullen vanaf komende maandag, 10 juni, van kracht worden.
Ik van mijn kant wil de Vergadering meedelen dat het Italiaanse voorzitterschap, volgens de afspraak met de Commissie en zich bewust van de gevoeligheid van deze materie en van de menselijke, sociale en economische gevolgen ervan, niets heeft nagelaten om de nodige inlichtingen in te winnen, ten einde zodoende met recht maatregelen voor een gedeeltelijke intrekking van het embargo te kunnen nemen. Verder dient te worden vermeld dat ook de lid-staten die voorbehoud hebben gemaakt of tegen hebben gestemd, dit met gevoel voor verantwoordelijkheid hebben gedaan en niet uit een hang naar straffen; ze hebben dit alleen gedaan om duidelijk te maken dat er strikte controle wordt uitgeoefend om de gezondheid van de consumenten te beschermen.
Een belangrijke stap om het vertrouwen van de consument terug te winnen heeft het Verenigd Koninkrijk reeds gedaan met het daarstraks genoemde programma om de ziekte uit te bannen, in plaats van toezeggingen herhalen - waardoor het Verenigd Koninkrijk zich natuurlijk als eerste aangesproken moet voelen - om een buitengewone inspanning te leveren die past bij de ernst van het probleem dat dit land meer dan welk ander ook in zijn greep houdt.
Het Verenigd Koninkrijk heeft echter in de Raad herhaaldelijk verklaard dat het zich niet met deze gedeeltelijke besluiten tevreden kan stellen, en dat het zijn doel is van de Raad een toezegging te verkrijgen waarin de stappen worden omschreven die een voor een moeten worden gezet om uiteindelijk het embargo volledig te kunnen intrekken.
Het Verenigd Koninkrijk heeft zich daarom voorgenomen de komende tijd contact over deze zaak in de verschillende hoofdsteden op te nemen. Gisterenavond is de Britse delegatie door de ministers van Buitenlandse Zaken en Gezondheidszorg van Italië ontvangen, en ook door mijzelf.
Het Verenigd Koninkrijk heeft een zeer gedetailleerd kaderprogramma overgelegd voor het uitbannen van de ziekte, en heeft de Europese partners verzocht dit programma op korte termijn te bestuderen en goed te keuren.
Het Italiaanse voorzitterschap is van mening dat dit document door de Europese Commissie en de bevoegde wetenschappelijke en technische instanties van de Gemeenschap aan een grondig onderzoek moet worden onderworpen. Daarmee kan de komende dagen al een begin worden gemaakt, in het vooruitzicht meer harde feiten te verzamelen op wetenschappelijk vlak en op het vlak van de controles, waardoor het mogelijk wordt geleidelijk aan een aantal gegronde maatregelen te nemen met het oog op een mogelijke intrekking van het embargo.
Het doel van het Verenigd Koninkrijk is algehele intrekking van het embargo, en wat dat betreft zij erop gewezen dat de Raad in zijn conclusies van 29 en 30 april duidelijk heeft gesteld - ik doel op paragraaf 6 van die conclusies -, dat de door het Verenigd Koninkrijk ingevoerde maatregelen, de uitvoering daarvan, de door de Commissie ingevoerde controles, het door de Britse autoriteiten aangekondigde programma voor selectieve slachtingen, de aanvullende maatregelen die nodig zijn gebleken, en ten slotte de even zo nodige bevestiging dat men zich bij alle toekomstige besluiten altijd op onwrikbare wetenschappelijke inzichten zal baseren, dat dit allemaal referentiepunten zijn die deel uitmaken van een proces waarin het exportverbod stap voor stap zou moeten kunnen worden opgeheven.
Uitgangspunt van de Raad is dat hij zich niet verschuilt achter een voorzorgsmaatregel die om economische en commerciële redenen jegens een produktiesector van een lid-staat is getroffen: de actie van de Raad is er in de eerste plaats op gericht de gezondheid van mens en dier te beschermen.
Zodra de acties van het Verenigd Koninkrijk geloofwaardig genoeg zijn geworden om in alle rust te kunnen beoordelen of de ziekte is uitgebannen, zal de Raad - dat heeft hij reeds toegezegd - de nodige besluiten nemen die tot intrekking van het embargo zullen leiden.
Zoals de zaken er nu voorstaan moet het Verenigd Koninkrijk dus worden aangemoedigd door te gaan met het uitbannen van BSE, en moeten wij de nodige solidariteit blijven betuigen met dit land dat in een harde sanering van de gehele sector verwikkeld is.
Tegen deze achtergrond lijkt ons de houding die het Verenigd Koninkrijk de afgelopen weken heeft ingenomen, en die ook tot uitdrukking komt in de obstructiepolitiek welke ten aanzien van bepaalde besluiten van de Europese Unie wordt gevoerd, niet bepaald de beste manier om het gemeenschappelijk doel te dienen, namelijk de openbare gezondheid beschermen en de markt geleidelijk aan weer openstellen, afhankelijk van de positieve effecten van de maatregelen die op gezondheidsgebied moeten worden getroffen.
Vanwege de obstructiepolitiek van het Verenigd Koninkrijk konden belangrijke besluiten over het functioneren van de interne markt op het gebied van het ontwikkelingsbeleid, sociale zaken, economie en financiën niet worden genomen.
De Italiaanse minister-president heeft in een officiële brief aan premier Major gesteld dat voor een dergelijke handelwijze geen rechtvaardiging is aan te voeren; Commissievoorzitter Santer heeft hetzelfde gezegd, en ook wij hebben dit gisterenavond duidelijk gemaakt aan de minister van Buitenlandse Zaken en de minister van Landbouw van het Verenigd Koninkrijk.
Wij zullen het Verenigd Koninkrijk op alle mogelijke manieren helpen om deze ziekte, die de runderstand in het land ernstig heeft aangetast, uit te bannen, maar we verwachten wel dat de Britse regering de gemeenschappelijke gedragsregels die van onze Gemeenschap een rechtsgemeenschap maken, eerbiedigt. Alleen zo kan het klimaat van wederzijds vertrouwen worden hersteld, dat voor een goed functioneren van onze instellingen onontbeerlijk is. We hebben van de Britse autoriteiten bemoedigende tekenen in die richting opgevangen, en we verwachten concrete toezeggingen van hen.
Als laatste wil ik het Europees Parlement erop wijzen dat wij tijdens de laatste zitting van de Landbouwraad ook zijn ingegaan op het voorstel van de Commissie om dringende maatregelen te nemen ter ondersteuning van het inkomen in de landen van de Europese Unie die rundvlees produceren; vooral vanwege de ernstige BSEcrisis worden deze maatregelen steeds noodzakelijker.
De Raad heeft de urgentie en het belang van deze steunmaatregelen unaniem onderstreept, ook al was een groot aantal delegaties van mening dat het door de Commissie voorgestelde bedrag niet voldoende is om de inkomensverliezen voor de producenten van de Europese Unie te compenseren.
Omdat het dus om dringende maatregelen gaat, heeft de Raad besloten het Europees Parlement te verzoeken reeds in de volgende vergaderperiode van 17-21 juni een standpunt over dit voorstel in te nemen. Ik ben bekend met de parlementaire procedures, en besef daarom dat het verzoek om een urgent standpunt uw Parlement in een lastig parket kan brengen; ik zal me dan ook zonder meer neerleggen bij het besluit dat het Europees Parlement hierover neemt. Ik ben er stellig van overtuigd dat u allemaal begrijpt waarom we dit verzoek hebben gedaan en dat we aan de verwachtingen van de communautaire rundvleesproducenten tegemoet moeten komen; hun inkomen is zwaar onder vuur komen te liggen, hun produktiekosten zijn flink gestegen, en de vooruitzichten op een opleving van de markt en van de consumptie zijn bijzonder ongunstig.
Gezamenlijk moeten we deze taak zien te vervullen en het vertrouwen bij de producenten en de consumenten proberen te herstellen. Ik ben er dan ook van overtuigd dat het Europees Parlement, dat de meest oprechte uiting van de wil van de publieke opinie is, ons zal steunen op deze weg die we allemaal samen moeten gaan.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, om te beginnen zou ik het Parlement willen danken voor de gelegenheid vandaag nogmaals verslag uit te brengen over wat de Commissie de laatste tijd heeft gedaan om het BSE-probleem, dat de hele Europese Unie zwaar treft, te kunnen oplossen. Ik zou in het bijzonder verslag willen uitbrengen over wat de laatste dagen en de afgelopen week is gebeurd.
De Commissie heeft, zoals u weet, gisteren een besluit over gelatine, talg en rundersperma genomen. Met dit besluit heeft de Commissie de verantwoordelijkheid op zich genomen stappen te doen die tot een normalisatie van de toestand in de Europese Unie leiden. De Commissie heeft maatregelen genomen die op door de wetenschap verworven inzichten berusten, de bescherming van de gezondheid van de bevolking waarborgen, het vertrouwen van de consument helpen herstellen en ons dan ook in staat zouden moeten stellen op de eerste deelgebieden terug te keren naar de interne markt.
De Commissie had al lang vóór de Britse aankondiging dat Londen een politiek van niet-samenwerking op Europees niveau zou voeren, besloten deze maatregelen te nemen en vind dat het zijn weg ondanks de politieke escalaties consequent voort moet zetten. Zoals de voorzitter van de Commissie, de heer Santer, gisteren in het Parlement heeft uitgelegd, bemoeilijkt de Britse obstructiepolitiek echter in toenemende mate het werk van de Commissie.
Alvorens op de inhoud van het besluit van gisteren in te gaan, zou ik toch in het kort, in de juiste volgorde, verslag over de gebeurtenissen willen uitbrengen. Belangrijk lijkt mij dat vorige week van 28 tot en met 31 mei, met de medewerking van deskundigen uit verschillende lid-staten, de tweede inspectie in Groot-Brittannië plaats heeft gevonden. Deze inspectie was vooral gewijd aan controle op de uitvoering van het programma voor dieren van ouder dan 30 maand, die niet in de menselijke of dierlijke voedselketen terecht mogen komen.
Daarnaast werden de eerbiediging van het vervoederingsverbod voor vlees- en beendermeel en de vooruitgang bij de invoering van een nieuw identificatiesysteem voor dieren gecontroleerd. Het programma voor het slachten en vernietigen van dieren van ouder dan 30 maand is ondertussen volop aan de gang. Zo waren eind mei al ongeveer 80.000 dieren in het kader van dit programma geslacht. Dit programma is een enorme uitdaging voor de betrokkenen, en met name voor de bevoegde autoriteiten. Er moesten ongeveer 200 veemarkten, 115 slachthuizen, 3 koelhuizen, 9 destructiebedrijven, diverse installaties voor de tijdelijke opslag van talg en diermeel, alsook 12 verbrandingsinstallaties bij de implementering van dit programma worden betrokken.
Het inspectieteam stelt in zijn verslag vast dat de Britse autoriteiten grote inspanningen hebben geleverd om passende procedures voor een adequate tenuitvoerlegging van het programma vast te stellen en om op grond van moeilijkheden die zich in het begin hebben voorgedaan de nodige verbeteringen in het programma aan te brengen. Maar in sommige bedrijven zijn er nog altijd problemen. Bijvoorbeeld wat de coördinatie bij sommige van de bij het programma betrokken diensten betreft. Ook bij de uitvoering van de compenserende betalingen doen zich nog problemen voor.
De controle wordt blijkbaar bijzonder bemoeilijkt omdat de dieren tot dusver bijna uitsluitend volgens de standaardprocedure werden geslacht en tot produkten, bijvoorbeeld diermeel, verwerkt zonder dat er voldoende mogelijkheden voor de vernietiging van deze produkten beschikbaar zijn. Deze produkten moeten daarom tot hun definitieve verbranding tijdelijk worden opgeslagen.
Een organisatorische stroomlijning van het programma lijkt mij daarom wenselijk en zou de bevoegde autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk bij de oplossing van de bestaande controleproblemen helpen. Voorts heeft het Verenigd Koninkrijk ook grote inspanningen geleverd om het vervoederingsverbod door te zetten. Ik hoop dat het momenteel onderzochte ophaalprogramma, dat tot doel heeft resten van voeder uit menginstallaties van landbouwbedrijven en soortgelijke installaties terug op te halen en te vernietigen, bijkomende zekerheid biedt.
Daarnaast hebben vorige week twee gesprekken met respectievelijk vertegenwoordigers van de Portugese en de Britse autoriteiten plaatsgevonden over het slachtprogramma van hun regering. Met betrekking tot het Portugese slachtprogramma werd over de niet-afgehandelde punten gediscussieerd en heeft de Commissie om bijkomende inlichtingen, bijvoorbeeld in verband met epidemiologische gegevens, het nasporen van dieren, het vervoederingsverbod in Portugal enzovoort verzocht. Na deze voorbereiding zou het mogelijk moeten zijn in de vandaag plaatsvindende vergadering van het Permanent Veterinair Comité het Portugese slachtprogramma uitvoerig te bespreken en daar, indien mogelijk, ook een besluit over te nemen.
Groot-Brittannië heeft de diensten van de Commissie eind vorige week een ontwerp van een zeer omvangrijk slachtprogramma voorgelegd. Het document telt ruim 120 bladzijden en omvat tevens een uitvoerige technische bijlage. Dit programma werd in de Raad ook rondgedeeld aan de lid-staten. Het moet nu grondig worden besproken en onderzocht, iets wat vandaag ook in het Permanent Veterinair Comité zal gebeuren. Er wordt verwacht dat de lid-staten op deze vergadering hun standpunt tegenover dit programma zullen innemen en ik hoop dat wij ter zake ook vandaag nog vorderingen zullen kunnen maken.
De Commissie en verschillende lid-staten beschouwen de uitvoering en implementering van dit selectieve slachtprogramma als een van de bijzonder belangrijke elementen die nodig zijn om het vertrouwen van de consument te kunnen herstellen en met name ook een discussie over het door premier Major gewenste kaderprogramma te kunnen openen.
Maar sta mij toe dat ik nu nog heel in het kort iets over de in het begin genoemde produkten gelatine, talg en rundersperma zeg. De Raad heeft de Commissie immers al in zijn conclusies van begin april jongstleden verzocht de lijst van produkten waarop het exportverbod van toepassing is door de wetenschappelijke comités van de Commissie te laten onderzoeken. Dit is op verschillende vergaderingen van de meest uiteenlopende comités in de loop van april gebeurd. De wetenschappers zijn tot de conclusie gekomen dat rundersperma geen risico inhoudt en derhalve uit het exportverbod moet worden gehaald. Voor gelatine en talg werd vastgesteld dat ook bij deze produkten het gezondheidsrisico kan worden uitgesloten door de vaststelling van veilige produktieprocédés die een deactivering van de BSE-verwekker waarborgen.
In zijn conclusies van eind april heeft de Raad de Commissie dan verzocht op basis van deze door de wetenschap verworven inzichten een voorstel voor een regeling voor de genoemde produkten voor te leggen. De Commissie heeft gevolg gegeven aan dit verzoek en heeft in het Permanent Veterinair Comité op 15 mei een voorstel voor een advies voorgelegd, waar grondig over werd gedebatteerd zonder dat het veterinair comité evenwel tot een advies is gekomen.
Daarnaast heeft de Commissie op de vergadering van 22 mei besloten, overeenkomstig de regels van de contrefilet -procedure, het voorstel dat ze in het comité in stemming had gebracht, aan de Raad voor te leggen. Zoals bekend, heeft de Raad in zijn vergadering van 3 en 4 juni het voorstel uitvoerig besproken en in stemming gebracht. Het voorstel kreeg de steun van negen lidstaten; zes lid-staten onthielden het hun steun. De procedure moest dus worden voortgezet. Dat is gisteren gebeurd. De Commissie heeft een besluit genomen. De voorzitter werd samen met mij gemachtigd dit besluit maandag ten uitvoer te leggen, omdat eerst moet worden gewacht tot de wettelijke termijn die de Raad voor de besluitvorming heeft, is verstreken.
Ik zou hier heel in het kort willen zeggen waar het uiteindelijk om gaat. Het is namelijk niet zo dat het exportverbod voor al deze produkten maandag ineens wordt opgeheven. Tegen rundersperma bestaan er op grond van het advies van de wetenschappers geen bezwaren meer. Rundersperma kan derhalve inderdaad weer worden verkocht in de Europese Unie. Met betrekking tot gelatine en talg hebben wij in onze verordening een veilig procédé vastgesteld volgens hetwelk deze produkten voortaan moeten worden vervaardigd.
Daarnaast moeten de bedrijven die gelatine en talg willen produceren, daar een vergunning voor aanvragen. Deze vergunning wordt afgegeven door de Britse regering, die op haar beurt verplicht is aan de Commissie mee te delen aan welke bedrijven ze zo'n vergunning heeft verleend. Hierna wordt een controle ter plaatse in deze producerende bedrijven verricht, waartoe de lid-staten ook worden uitgenodigd. Pas als deze controle positief is uitgevallen, zet de Commissie het licht op groen voor het in de handel brengen van deze produkten. Ik denk dat op die manier, menselijkerwijze gesproken, de voorwaarden zijn geschapen om de verplichting na te komen die ik van meet af aan heb aangegeven, namelijk de verplichting absolute voorrang te geven aan de gezondheid van de mens en de veiligheid.
(Applaus)
Fantuzzi
Mijnheer de Voorzitter, voorzitter van de Raad, commissaris, de krachtige en zorgelijke woorden die Commissievoorzitter Santer gisteren in deze Vergadering heeft gesproken bewijzen dat Europa met de BSEcrisis niet alleen de vooruitzichten van een hele economische sector, maar ook haar eigen politieke voortbestaan op het spel zet. Ook hier voelen we ons enigszins tekortschieten vanwege de zorgen van een verbouwereerde consument die er geen vertrouwen meer in heeft dat Europa de veiligheid van haar levensmiddelen absoluut kan garanderen; we voelen ons tekortschieten vanwege de doolhof aan procedures die het de Raad in dit soort moeilijke situaties onmogelijk maken een meerderheid tegen of een meerderheid voor te verwerven om een besluit te nemen; we voelen ons tekortschieten vanwege het opkomende nationalisme dat onze mythische interne markt dodelijke slagen toebrengt, vanwege het schrikbeeld van de politiek der lege stoelen, die sinds onheuglijke tijden weer in zwang raakt.
Wat nu? Je zou bijna zin krijgen de handdoek in de ring te gooien, huiswaarts te gaan en te zeggen: het is mooi geweest, maar de Europese onderneming bleek te moeilijk voor de krachten en de overtuigingen. Maar dat kunnen we ons niet veroorloven, we moeten signalen geven. Is dan dat besluit van gisteren van de Commissie om het embargo gedeeltelijk in te trekken terecht? Het biedt perspectieven, het zegt "nee" tegen een totale barrière die de burger geen dienst bewijst en die de indruk wekt dat hiermee eigenlijk andere doelen worden gediend. Ik weet wel dat er op het platteland een sterke anti-Engelse stemming heerst, maar deze crises worden echt niet opgelost door het Verenigd Koninkrijk in een isolement te manoeuvreren. Het is een probleem van ons allemaal: maar we moeten de Britse regering en vooral het Britse volk ook duidelijk maken dat het probleem evenmin wordt opgelost door Europa op politiek terrein te dwarsbomen; door EUROPOL tegen te werken of de strijd tegen het racisme te traineren ontstaat er echt niet meer aandacht voor hun legitieme nationale belangen. Door het embargo op welke wijze dan ook in te trekken wordt het vertrouwen van de consument niet hersteld. Hoe harder ze met de vuist op tafel slaan, hoe duidelijker wordt dat er geen andere kwesties op tafel liggen. Dat zijn de kwesties waar wij om vragen, dat wil zeggen een plan voor het uitbannen van de ziekte, dat de goedkeuring van de Europese instellingen kan wegdragen en dat kan rekenen op de Europese solidariteit, ook in financieel opzicht - wij hebben duidelijk onze instemming met dit plan betuigd -, alsmede maatregelen ter ondersteuning van een sector die niet alleen maar het effect hebben dat de zakkenvullers hun zakken nog meer vullen, maar die ook rekening houden met de specifieke kenmerken van en verschillen tussen de diverse Europese landen. Dit kan allemaal gedaan worden; het is redelijk en het getuigt van een politieke rede die ook met gezond verstand te maken heeft. Als we alles ten behoeve van onze eigen nationale toko zouden politiseren, zouden we hier in Europa immers in een permanente gelatineachtige toestand verzeild raken.
Ik neem kennis van de positieve signalen die minister Pinto vandaag heeft uitgezonden, en ik vind dat het niet van onverantwoord optimisme getuigt te zeggen dat er meer Europa nodig is, en niet minder Europa.

Plumb, The Lord
Mijnheer de Voorzitter, het besluit van de Commissie om het verbod op de uitvoer van afgeleide produkten op te heffen is zeer welkom nieuws en strookt natuurlijk met eerdere verklaringen die commissaris Fischler bij verschillende gelegenheden op grond van wetenschappelijk bewijsmateriaal heeft afgelegd. Ik aanvaard het - en de heer Santer drong daar gisteren op aan - dat dit een principebesluit is en ik erken dat dit afhankelijk is van de Britse maatregelen in het kader van het programma tot uitroeiing van de ziekte, teneinde het vertrouwen van de rundvleesetende consument te herstellen.
Velen zullen zeggen dat het actieplan om alle delen van runderkarkassen die de infectie kunnen overbrengen, als de ziekte op mensen overdraagbaar is, uit de menselijke voedselketen te weren, vijf jaren geleden gelanceerd had moeten worden. Dat is ook gebeurd, want al het van herkauwers afkomstige materiaal dat BSE op vee zou kunnen overbrengen is zes jaar geleden van de keten uitgesloten. Tot op heden is al het vee dat aan BSE leed geslacht, te weten 190.000 stuks na 1992, een kostenpost van 180 miljoen ecu. Verder is 63 miljoen ecu besteed aan onderzoek en administratieve controles hebben nog eens 43 miljoen ecu gekost. De begroting voor onderzoek in het Verenigd Koninkrijk is verhoogd en het budget voor de vleeskeuringsdienst is met 39 miljoen pond verhoogd om extra controles uit te voeren. Deze maatregelen hebben duidelijk effect gehad; het aantal geconstateerde gevallen is sinds 1992 gedaald van 36.000 tot 8.000 en neemt nog steeds af.
Ik nodig een ieder uit het verdere actieprogramma te lezen en te bestuderen, alle 121 bladzijden, en te bedenken wat er is gebeurd. Sinds maart zijn 81.648 runderen geslacht in het kader van het programma van de regering voor de vernietiging van karkassen. Vorige week overschreed het totale aantal geslachte dieren de 25.000 en daarbij zijn de opslag in koelhuizen en nog 1500 noodgevallen inbegrepen. Bovendien zijn sinds 29 maart 20.000 kalveren geslacht, 4.000 per week.
Wij zijn de Commissie zeer erkentelijk voor de compensatie en de extra interventie- en steunmaatregelen, die hopelijk zijn goedgekeurd. Met een kaderactieplan ter verscherping van de maatregelen om BSE te bestrijden, hoop ik dat wij de vertrouwenscrisis nu kunnen bezweren en de handel zo spoedig mogelijk weer kunnen normaliseren. Het vertrouwen zal pas weer hersteld worden, als de controlemaatregelen ten behoeve van de diergezondheid en de volksgezondheid strikt en aantoonbaar worden uitgevoerd en ik ben van mening dat het tijd wordt om deze kwestie weer aan de wetenschap over te laten en uit de sfeer van het politieke effectbejag te halen.

Green
Mijnheer de Voorzitter, wij begrijpen dat Lord Plumb de afschuwelijke zaken mooier moet voorstellen dan zij zijn; wij hebben met hem te doen.

Plumb, The Lord
Mijnheer de Voorzitter, ik heb de waarheid gesproken.

Santini
Mijnheer de Voorzitter, minister, commissaris, deze eerste interventies zouden ons tot een bescheiden optimisme kunnen verleiden. Maar de angst dat we dan onmiddellijk overstag gaan en onze waakzaamheid laten verslappen, is te groot. Wij vinden dat er nog heel veel maatregelen moeten worden genomen, en mochten we niet meer precies weten hoe deze crisis is ontstaan - ze dateert van 1986 en op degenen die destijds niet onmiddellijk hebben ingegrepen, rust nu een zware verantwoordelijkheid -, dan kunnen we ons geheugen wel even opfrissen aan de hand van de gebeurtenissen van de afgelopen dagen. Kort geleden zijn er namelijk vijf mensen overleden, hoogstwaarschijnlijk aan de gevolgen van de ziekte van Creutzfeld-Jacob.
Met het oog hierop vind ik dus dat we het optimisme niet uit de hand moeten laten lopen. Men kan weliswaar niet met zekerheid zeggen of deze ziekte op de mens overdraagbaar is, maar na de berichten van de afgelopen tijd is het tegenovergestelde, dat de ziekte dus niet overdraagbaar is, evenmin met zekerheid aangetoond. Tussen besmetting en niet-besmetting ligt een kwaad dat nog veel erger is en dat de consument treft, namelijk de twijfel; vanuit die twijfel koopt de consument geen vlees meer, met alle welbekende gevolgen van dien.
Persoonlijk ben ik sprakeloos - en mijn fractie denk ik met mij - over het gedeeltelijk opheffen van het embargo op gelatine, talg en sperma. Lord Plumb moet het mij maar niet kwalijk nemen, maar ik ben nogal sceptisch over de garanties die de Britse regering biedt voor de vergunningen die zij voor deze export zal afgeven. Ik verzoek de commissaris om bij de afgifte van deze vergunningen heel goed op te letten. De gebeurtenissen van de afgelopen dagen, de tegenwerking, de obstructiepolitiek, waar minister Pinto zich afkeurend over heeft uitgelaten, spreken duidelijke taal over de houding die de Engelsen in deze kwestie van plan zijn aan te houden.
Dit is een zeer ingewikkeld vraagstuk, waaraan wetenschappelijke, agrarische, economische, psychologische, politieke en institutionele aspecten zitten. In de betrekkingen tussen de verschillende instellingen heeft deze situatie zich op een onduidelijke, ondoorzichtige en weinig overtuigende manier ontwikkeld. Hoe en wat moet er nu dan besloten worden? Akkoord, solidariteit met de getroffenen, dat wel ja, maar dan zeg ik: bescherming van de consumenten en de volksgezondheid op de eerste plaats. Commissaris Fischler sprak daarover en heeft garanties gegeven. Nu vraag ik hem: heeft u voldoende middelen, mijnheer de commissaris, om deze actie te kunnen uitvoeren? Hopelijk wel!
Dan zijn er verder nog bijzondere effecten: de economische maatregelen. Velen hebben het al gezegd en ik zeg het hier nog eens: 650 miljoen ecu is weinig. Het zou nog erger zijn als dit geld slecht verdeeld werd. Daarover bestaat enige ongerustheid in landen als Italië, Spanje, Griekenland en Portugal, die nettoimporteurs van kalfsvlees zijn. Italië produceert bijvoorbeeld 20 % van het rundvlees, en zou volgens de eerste gegevens op slechts 6 % van deze buitengewone actie kunnen rekenen.
Mijnheer de minister, mijnheer de commissaris, laten we ervoor waken dat de schade door deze aanfluiting nog groter wordt!

De Vries
Voorzitter, het embargo op Brits vlees en afgeleide produkten heeft drie dingen bereikt. Het heeft de reputatie van de Unie beschermd voor de kwaliteit van haar voedsel. Het heeft de interne markt intact gehouden door te voorkomen dat individuele landen nationale barrières opwerpen. En het heeft het Verenigd Koninkrijk verplicht eindelijk een aantal maatregelen te nemen. Toch zal het nog enige tijd kosten voordat het vertrouwen van de consument buiten het Verenigd Koninkrijk zal zijn hersteld. Zelfs al zou de ban volledig worden opgeheven, zullen de meeste mensen toch nog niet bereid zijn Brits vlees te eten.
Nu de Commissie heeft besloten het embargo gedeeltelijk op te heffen, roep ik de Commissie op zeker te maken dat geen lid-staat zelfstandig nieuwe importbarrières invoert. Laat de Commissie er ook voor zorgen dat gelijkwaardige veiligheidsstandaarden worden toegepast in de gehele Europese Unie.
Maar, Voorzitter, ik wil het vooral hebben over de politieke achtergrond van deze crisis. Het Britse schip van staat is een stuurloos vaartuig dat is vastgelopen op rotsen van eigen makelij.
Er schuilt een zekere bittere ironie in de vele inconsistenties in de Britse positie. Door een klacht in te dienen bij een Hof van Justitie waarvan het de macht wil zien beperkt, door maatregelen tegen te houden die het steunt en door politiek te worden gered door de anonieme bureaucraten uit Brussel, laat de Britse regering zien hoe zeer de Britse diplomatie zichzelf in een knoop heeft gewerkt. Na 30 maatregelen te hebben geblokkeerd in minder dan drie weken moet Engeland misschien zelfs worden bedankt, want Londen heeft laten zien hoe noodzakelijk het is de unanimiteitsregel in de Raad te vervangen door meerderheidsstemmingen.
Maar, Voorzitter, ik wil vooral vandaag uiting geven aan mijn diepe zorg over de opkomst van een vilein nationalisme in het Verenigd Koninkrijk. Er is sprake van een golf van beledigingen gericht tegen Duitsland en Duitse burgers. Die golf vervult mij als Nederlander en als Europeaan met teleurstelling en met schaamte.
Hoe makkelijk is het 50 jaar na de Tweede Wereldoorlog om een xenofobe storm op te roepen en om zich te wentelen in chauvinisme. Hoe makkelijk is het opnieuw de demonen op te roepen van onverdraagzaamheid en vooroordeel die de Europese beschaving zo vaak hebben geschaad.
(Applaus) Hoe makkelijk is het, collega's, voor een regering om nationalisme aan te moedigen in plaats van het te bestrijden. Collega's, er is geen eer in deze strategie. Als politici is elk van ons geconfronteerd met een keuze. Wij kunnen vooroordelen exploiteren of wij kunnen helpen verdraagzaamheid te verspreiden. Wij kunnen vooroordelen vergoeilijken of wij kunnen ze tegengaan. Wij kunnen nationalisme prediken of wij kunnen de rechtstaat versterken binnen de Europese Unie.
De conservatieve partij heeft zijn keus gemaakt. Die partij heeft nationalisme gekozen als zijn electorale strategie. De conservatieve partij is niet langer de partij van verantwoordelijk bestuur en van één natie. De conservatieve partij is geworden tot de Engelse nationale partij.
(Applaus) Sommige moedige individuen, zoals Emma Nicholson, hebben hun keus gemaakt. Zij hebben de conservatieve partij verlaten om toe te treden tot de enige Britse partij die met consistentie een pro-Europese lijn volgt. Het is tijd voor diegenen van haar collega's die haar zorg delen om haar voorbeeld te volgen.
Door partijbelang te laten prevaleren boven landsbelang heeft de conservatieve partij duidelijk gemaakt waar zij staat. Het is tijd dat mijn conservatieve vrienden in het Europees Parlement hetzelfde doen. Laten zij principe boven partij stellen. Laten zij kiezen voor een Engeland in het hart van Europa. Laten zij de enige Britse partij kiezen die onambivalent is over Europa. Laten zij toetreden tot de Britse en Europese liberalen. Het is tijd om te kiezen.
(Applaus)
Jové Peres
Mijnheer de Voorzitter, ik hoef het misschien niet te hebben over de foute houding van de Britse regering maar wil toch een opmerking maken over de werking van de communautaire instellingen in dit geval. De problematiek, die eigen is aan de dolle-koeienziekte, is te wijten aan het feit dat in het Verenigd Koninkrijk politieke besluiten ondergeschikt zijn aan economische druk. De ziekte is ontstaan omdat beendermeel in diervoeding verwerkt werd en de produktieprocessen voor dit beendermeel gewijzigd werden. Deze praktijken leverden enorme winsten op en het is veelbetekenend dat, toen aangetoond werd dat beendermeel verantwoordelijk is voor BSE, de multinationals zich terugtrokken uit de produktie van droog veevoeder ten einde zich aan hun verantwoordelijkheid te onttrekken.
De heer Santer heeft ons gisteren meegedeeld dat de Commissie in het licht van de blokkering in de Raad en op grond van wetenschappelijk bewijsmateriaal besloten heeft het embargo gedeeltelijk op te heffen voor gelatines, vet en sperma uit het Verenigd Koninkrijk maar dat zij hierbij niet gezwicht is voor politieke druk. Als we de blokkering van de communautaire instellingen niet als politieke druk kunnen omschrijven, dan kan ik me niet voorstellen wat we dan wel als politieke druk kunnen bestempelen.
Het is duidelijk dat de Britse regering een institutionele blokkering veroorzaakt heeft ten einde besluiten door te drukken die ernstige gevolgen kunnen hebben voor de volksgezondheid. Deze produkten vielen aanvankelijk immers onder het uitvoerverbod en de ziekte is nog niet volledig uitgeroeid. Het is dan ook te vrezen dat, als er ooit gevaar voor de volksgezondheid was, dit niet verdwenen is. De Commissie beroept zich hiervoor op wetenschappelijk bewijsmateriaal maar verduidelijkt dit niet of geeft ons het advies van de bevoegde wetenschappelijke instanties niet. De heer Fischler had het in zijn bijdrage over het debat in het diergeneeskundig comité maar dit comité is niet tot de slotsom gekomen dat het uitvoerverbod kon worden opgeheven.
In de media verschijnen een aantal verrassende argumenten. Ik kan niet begrijpen wat het feit, dat de ziekte niet wordt overgedragen via de genen, te maken heeft met gelatines en vetten. Men haalt ook een rapport aan van een vereniging van gelatineproducenten over de veiligheid van deze produkten. Toch werd in eerdere besluiten van de Commissie gesteld dat tot op heden geen procédés gekend zijn die sluitende garanties bieden voor inactivering van de ziektekiemen.
Het wetenschappelijk karakter van de beslissingen moet duidelijk blijken om te vermijden dat men kan denken dat economische belangen en politieke druk belangrijker zijn dan de bescherming van de volksgezondheid. De Commissie moet dan ook de wetenschappelijke bewijzen voorleggen die haar ertoe aanzetten voor te stellen het embargo gedeeltelijk op te heffen; zij moet een beschrijving geven van de nieuwe wetenschappelijke experimenten, hun resultaten en de identiteit van degenen die deze proeven verricht hebben en moet de beoordeling, die de bevoegde wetenschappelijke instanties, en met name het veterinair comité, hiervan maken, meedelen. Zolang dit niet gebeurt, kunnen we alleen maar denken dat de Commissie beslissingen genomen heeft die gevaren kunnen inhouden voor de volksgezondheid, bij gebrek aan gunstige verslagen van de bevoegde wetenschappelijke instanties.
De richting van het gemeenschappelijk landbouwbeleid heeft het opduiken van een aantal problemen bevorderd. Het streven naar competitiviteit tot iedere prijs draagt bij tot de invoering van methodes en technieken waarvan de gevolgen op lange termijn onbekend zijn. Het gemeenschappelijk landbouwbeleid werd aan het begin van de jaren zestig gecreëerd om de voedselbevoorrading van Europa te waarborgen. De toestand is echter veranderd en we moeten ons de vraag stellen of het GLB zich beter niet langer alleen op kwantitatieve aspecten concentreert maar ook aandacht gaat besteden aan de kwaliteit van de levensmiddelen in de Europese Unie.

Graefe zu Baringdorf
Mijnheer de Voorzitter, er is geen sprake van een anti-Brits klimaat, noch in dit Parlement noch in onze fractie. Maar er is wel sprake van een Britse regering die op onverantwoorde wijze op politieke en administratieve pressie gokt en daardoor een klimaat schept waarin nationaal chauvinisme, tegen alle verwachtingen in, weer kan opleven. Er is sprake van een Britse regering die via deze politieke en administratieve pressie verhindert dat in Groot-Brittannië de nodige stappen worden gedaan, die tot een daadwerkelijke bestrijding van deze epidemie zouden kunnen leiden.
Mijnheer Fischler, u hebt vanochtend weer van "zou kunnen" en "zou moeten" gesproken, toen u het over de maatregelen had die de Britse regering moet nemen. U spreekt niet over wat de Britse regering heeft gedaan. En ja, wij moeten ervan uitgaan dat ze buiten het uitoefenen van politieke pressie niet veel heeft ondernomen. Het klopt dat de bestrijding van BSE niet tot het exportverbod alleen mag worden beperkt. Het is een Europees probleem en geen Engelse ziekte, dat hebben wij altijd gezegd. Wij moeten dus ook allen verantwoordelijkheid dragen. Als wij echter op een moment dat we onder politieke pressie werken, tot een versoepeling besluiten, dan geven we een verkeerd signaal dat niets meer te maken heeft met door de wetenschap verworven inzichten en verantwoordelijk handelen!
Het is juist, mijnheer de commissaris, de produkten die worden vrijgegeven - gelatine en talg - horen niet bij de gevaarlijkste en zijn ultrahoog verhit, maar u weet ook dat volgens de laatste inzichten deze ziekteverwekkers hierdoor niet worden gedood, maar slechts minder actief worden gemaakt. En hoe u het vrijgeven van rundersperma wilt verklaren, terwijl toch duidelijk is dat er een overdracht van generatie op generatie is, is mij werkelijk een raadsel!
Ik vind het tijd om terug te keren naar een op BSE geconcentreerde en ter zake dienende discussie en werkelijk alle wetenschappelijke mogelijkheden te benutten. De Commissie zou eindelijk ook een plan moeten voorleggen waarin ze aangeeft hoe men, afgezien van deze epidemie, tot een weloverwogen rundvleesproduktie wil komen, hoe men wil uitsluiten dat wij ons na dit BSEschandaal de volgende keer misschien over een antibiotica-schandaal moeten buigen, hoe men de verkeerde aanpak van het Europees landbouwbeleid helemaal kan ombuigen om de consument weer vertrouwen te geven, en wel duurzaam vertrouwen te geven dat dit BSE-schandaal overstijgt en ook daarna voortduurt.
Onze fractie wou eerst voor deze gezamenlijke resolutie stemmen. Wij gingen ervan uit dat het besluit van de Commissie nog niet definitief was. Wij vroegen naar de door de wetenschap verworven inzichten om ons besluit te motiveren. U hebt nu spijkers met koppen geslagen. Het besluit is genomen. Onze fractie kan dus niet meer met deze resolutie instemmen. Wij nemen onze handtekening terug. Wij zijn ertegen dat de export op dit tijdstip en gezien de tot dusver beschikbare inzichten vrij wordt gelaten.

Macartney
Mijnheer de Voorzitter, het verheugt mij dat dit debat nu plaatsvindt. Zoals u weet, hadden onze fractie en de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij het al tijdens de vorige vergaderperiode willen houden. Het is zeker niet te vroeg. Deze crisis treft heel Europa. Ik ben een burger van het Verenigd Koninkrijk, maar ik vind het absoluut schandelijk en onverantwoordelijk van de Britse regering om te trachten het gehele besluitvormingsmechanisme van de Europese Unie lam te leggen vanwege deze kwestie. Daaraan mag geen twijfel bestaan.
Dit alles is nog ergerlijker, als wij bedenken dat dit het belangrijke jaar van vooruitgang voor Europa had moeten zijn. Door middel van de Intergouvernementele Conferentie zouden wij trachten Europa dichter bij elkaar te brengen. Wat wij in plaats daarvan krijgen is een reeks kleingeestige vetomaatregelen - zelfs maatregelen waarvoor het Verenigd Koninkrijk in het verleden zelf had gepleit waren plotseling onaanvaardbaar en daarover werd het veto uitgesproken. Daarom ziet u dat de ongelukkige Britse minister voor Overzeese Ontwikkeling het veto moet uitspreken over hulp aan Rwanda, waarin zij wel gelooft. Dat een regering haar eigen ministers in zo'n positie kan brengen! Ik zeg tegen de regering van het Verenigd Koninkrijk, genoeg is genoeg en nu moet het afgelopen zijn!
Het uitvoerverbod is gedeeltelijk opgeheven en dat juich ik toe. Het verheugde mij de verklaring van commissaris Fischler te horen. Het wordt nu tijd dat het Verenigd Koninkrijk zegt dat deze fase voorbij is. Het moet zich opnieuw ernstig beraden. Wat mij verontrust - en ik herhaal wat de heer de Vries zei - is dat de onverantwoordelijke handelwijze van het Verenigd Koninkrijk stap voor stap via een schijnoorlog leidt naar een koude oorlog en vervolgens naar een golf van vreemdelingenhaat die de sensatiepers overspoelt. Die Bild-Zeitung drukte een artikel uit The Sun af waarin de lezers twintig manieren aan de hand werden gedaan om de Duitsers te ergeren, het is niet te geloven! Een daarvan was de Duitse vlag te verbranden en de as naar bondskanselier Kohl te sturen. Wat voor boodschap is dit om naar Europa te doen uitgaan, en nog wel op het moment dat Engeland gastland is voor de wedstrijden voor het Europese voetbalkampioenschap van 1996, dat allerlei spanningen teweeg zal brengen? Ik zeg het Parlement dat de regering van het Verenigd Koninkrijk een tijger heeft losgelaten. Dat zal haar nog berouwen en wij allen in dit Parlement betreuren deze activiteiten zeker.
Er is echter ook enig goed nieuws. Uit een vanmorgen in Schotland gepubliceerde opiniepeiling blijkt dat het nettoresultaat van de campagne van de Conservatieve regering tegen Europa is dat de Conservatieven in Schotland gedaald zijn naar 12 % - de helft van het stemmenpercentage dat de Schotse Nationale Partij zou krijgen, dat nu op 24 % staat, hoewel ik moet toegeven dat zij flink achterblijft bij de Labourpartij. Dat is het oordeel van de Schotse kiezers over deze antiEuropese hysterie die door de Conservatieve regering is opgewekt.
De Schotse boeren zijn zeer bezorgd. Ik sprak vanmorgen iemand die zei dat zij de hoop hadden opgegeven. Hij zei dat verondersteld werd dat de crisis de rundvleesproducenten - het gebied van de Aberdeen Angus dat ik vertegenwoordig - moest helpen, maar dat zij helemaal niets kregen. Sommige boeren hebben geprofiteerd van de situatie, maar anderen hebben verlies geleden en geen vergoeding ontvangen. De rundvleesproducenten vragen wanneer de mooie woorden nu eens gevolgd worden door daden. Zij zijn absoluut niet onder de indruk van wat zij gehoord hebben van Michael Forsyth, de minister voor Schotland, onder wiens toezicht de minister voor de Schotse landbouw staat. In de vorige vergaderperiode vestigde ik de aandacht van het Parlement op deze man, als degene die de Europese vlag in Schotland wilde neerhalen, in plaats van de Schotse vlag in Europa te hijsen door te zeggen, laten wij een speciale deal maken voor Schotland, laten wij schot in de zaak brengen.

des Places
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, de voorzitter van de Commissie, de heer Santer, heeft ons gisteren op de hoogte gesteld van het principiële besluit het embargo gedeeltelijk op te heffen. Hij heeft daarbij misschien gerekend op het immobilisme van de zomermaanden om deze zaak definitief in de doofpot te stoppen. Ik hoop dat hij zo gevoelig zal zijn voor onze gerechtvaardigde vragen dat hij dit besluit op 10 juni niet zal bevestigen, wat ook de politieke consequenties daarvan zullen zijn. Dwalen is menselijk, maar alleen dwazen volharden in hun dwaling.
De heer Santer heeft ook tegen ons gezegd dat hij slechts één zaak betreurt, namelijk dat er zes weken werd gewacht om een oplossing, een alibi, een compromis te vinden. Zes weken om zich te verzekeren van de onfeilbaarheid van de deskundigen. Zes weken om zich ervan te verzekeren dat de poorten van de hemel voor iedereen toegankelijk zijn, om een tegennatuurlijke economische beslissing te nemen. Mijnheer de commissaris, vindt u dit redelijk? Wat uw hart u vandaag niet ingeeft, zal de angst u binnenkort misschien influisteren. In afwachting dat die onontkoombare dag aanbreekt, waarvoor u de verantwoordelijkheid op zich zult moeten nemen, houden we maar beter op met aan het ergste te denken in de hoop dat alles zich nog ten goede keert. Onze moraal zal er beter van worden, onze gezondheid ook.
Mijnheer de commissaris, kunt u met een gerust geweten de consument gijzelen die weigert hoog-risicoprodukten te consumeren, omdat hij denkt dat ze gevaarlijk zijn voor zijn gezondheid? Kunt u de belastingbetaler gijzelen die zonder bewijs van oorsprong of kwaliteit betaalt en die andere zorgen heeft dan de facturen te betalen van degenen die op zijn rug veel geld hebben verdiend zonder hun verantwoordelijkheid op zich te nemen? Kunt u de veehouders, met inbegrip van onze Engelse en Ierse collega's, de sectoren, de arbeidsplaatsen die niets te maken hebben met het verbranden van krengen - en dus indirect de hele Europese landbouw en de hele Europese landbouwproduktie - veroordelen, alleen maar omdat u naïef vertrouwen hebt gehad in enkele multinationale ondernemingen in diervoeder zonder scrupules?
Kunt u, eens te meer, Europese en nationale steunmaatregelen inschakelen om de inkomensverliezen te compenseren en aldus de gemoederen te bedaren, faillissementsaanvragen, en bijgevolg de desertificatie van het platteland, te voorkomen? U weet heel goed dat deze steunmaatregelen het voorwerp zullen zijn van kritiek van degenen die de financiering van de landbouw van de Europese Unie in het oog houden. Wij zullen daar, ook in dit Parlement, niet aan ontsnappen. En zoals altijd zullen de landbouwers op de beklaagdenbank zitten. Er zal dus geen andere uitweg meer bestaan dan een stelsel van compensaties tussen de verschillende produkties te bedenken, om er vooral zeker van te zijn dat de landbouwers ter zake verdeeld zullen zijn. Iedereen zal er geld bij inschieten: de belastingbetaler via de staat, de landbouwers via de solidariteit onder collega's, het administratief apparaat voor de werking.
Concluderend moeten wij ons afvragen, mijnheer de commissaris, of wij in de ingewikkelde politieke toestand die door dit probleem is ontstaan de politieke verantwoordelijkheid aan u, namens de Commissie, moeten overlaten voor iets wat niet onder uw gezag en uw bevoegdheid valt. Onze fractie is dan ook tegen een opheffing van het embargo en zal slechts voor de resolutie stemmen als zij wordt gewijzigd.

David
Mijnheer de Voorzitter, de opheffing van het verbod op de uitvoer van afgeleide runderprodukten is een belangrijke stap vooruit. Het verheugt mij evenzeer dat de Britse regering althans enige tekenen van constructief gedrag vertoont door, naar het schijnt, de associatie-overeenkomst met Slovenië te steunen. Die enigszins gewijzigde houding moet in nog veel sterkere mate veranderen.
Het is toch zeker absurd dat de Britse regering in feite de belangen van iedereen schaadt door zonder enig onderscheid te maken maatregelen te blokkeren die in het nationaal belang van Groot-Brittannië zijn en waarvan sommige nota bene door het Verenigd Koninkrijk zelf waren voorgesteld. De meest betreurenswaardige kant van deze zaak is echter de wijze waarop de Britse regering ongehoorde xenofobische, chauvinistische retoriek en praktijken heeft aangemoedigd. Dergelijke taal hoort beslist niet thuis in de Europese Unie of in enige beschaafde samenleving. Het gebruik van racistische taal en insinuaties is een politieke tactiek die blijvende schadelijke gevolgen zal hebben, zowel voor Groot-Brittannië als voor de Europese Unie.
Het moet onze taak als democraten en parlementariërs zijn om alles te doen wat in ons vermogen ligt om een eind aan deze crisis te maken. Het moet onze taak zijn om te bewerkstelligen dat het uitvoerverbod wordt opgeheven. Het moet onze taak zijn er mede voor te zorgen dat het vertrouwen van de consument zo spoedig mogelijk wordt hersteld en bovenal te waarborgen dat chauvinistische taal nooit of te nimmer meer gehoord wordt in de Europese Unie.

Schierhuber
Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, de runderepidemie BSE heeft niet alleen tot een crisis binnen de Europese Unie geleid, maar vooral grote onzekerheid onder onze consumenten veroorzaakt. Onzekere consumenten betekent ook minder afzet en dat betekent op zijn beurt lagere prijzen voor de runderproducenten. Wij bevinden ons in een kringloop die al onvermoede gevolgen heeft en die wij dringend onder controle moeten krijgen. Maar dat zullen wij vooral bereiken, als wij het vertrouwen in de Europese vleesproduktie herstellen. De eerste stap die wij daarvoor moeten doen, is een consequente uitroeiing van de met BSE besmette veestapels. Ook nodig zijn de invoering van een Europawijde, doelmatige kenmerking van vlees en vleesprodukten, Europawijd geldende dierbeschermingsnormen, intensivering van de onderzoeksinspanningen om mogelijke besmettingswegen van BSE te achterhalen en een kritisch onderzoek naar rendementsverhogende middelen, de aan voeder toegevoegde geneesmiddelen en additieven, alsook de residu's daarvan.
De consument moet uiteindelijk kunnen vaststellen waar het vlees op zijn bord vandaan komt. Het gevaar is momenteel groot dat men onder de hoge druk te snel maatregelen neemt, die bij de consument tot nog meer onzekerheid zouden leiden. Dat zou het geval zijn bij een opheffing van het exportverbod zonder voldoende garanties vooraf, bijvoorbeeld de garantie dat het identificatiesysteem functioneert en het vervoederingsverbod voor beendermeel niet wordt overtreden. Daarnaast zijn in de toekomst voortdurende controles van EU-zijde nodig.
In dit licht moet ook de houding van Oostenrijk in de Raad worden gezien: de onzekerheid is voor ons momenteel nog te groot. Het is in niemands belang het exportverbod voor Britse runderen op lange termijn te handhaven. Maar iedereen moet ervoor willen zorgen dat zekerheid en kwaliteit worden geboden. Laten wij de huidige problemen niet alleen als een catastrofe zien, maar ook als een kans om de juiste stap in de goede richting te doen.

Hyland
Mijnheer de Voorzitter, ik wil hier vanmorgen opnieuw mijn vertrouwen uitspreken in de wijze waarop commissaris Fischler de BSE-crisis aanpakt. Ik juich de gedeeltelijke opheffing van het uitvoerverbod toe. Het besluit is gebaseerd op wetenschappelijke bewijzen en zal enige beweging brengen in de rundvleessector en dat is een zeer welkome ontwikkeling op dit moment.
Ik verzoek de Commissie echter dringend om het pakket compensatiemaatregelen dat de rundvleesproducenten beloofd is te realiseren. Het is een schande dat de Raad, nu de industrie op de knieën ligt doordat boeren voor hun faillissement staan en werknemers hun baan verliezen, geen overeenstemming kan bereiken over een pakket compensatiemaatregelen. Ik zeg ook nogmaals dat ik van mening ben dat de voorgestelde vergoeding absoluut onvoldoende is en onmiddellijk verhoogd moet worden. De rundvleesproducenten hadden al voor de BSE-crisis met zware financiële verliezen te kampen.
Ik betreur het dat er geen verbetering is gekomen in de algemene invloed van de crisis op consumenten en boeren. Om een voorbeeld te noemen, de meest recente verklaring van een Britse wetenschapper dat de ziekte door koeien wordt overgebracht op hun ongeboren kalveren, wekt nog meer twijfel bij de consument. Waar loopt dit allemaal op uit? Daarginds zijn mensen die allerlei zaken moeten afhandelen en niemand weet precies waar de waarheid ligt. Wij moeten ons hoognodig concentreren op volksgezondheidsoverwegingen en welk standpunt ten aanzien daarvan wordt ingenomen. Naar ik heb begrepen, bestaat er geen bewezen gevaar voor de volksgezondheid en het moet toch zeker mogelijk zijn om een op feiten berustende en geloofwaardige verklaring daarover te ontvangen.
Ondertussen blijft Groot-Brittannië de Gemeenschap arrogant en minachtend behandelen. Het heeft dit probleem veroorzaakt en Europa moet nu de prijs daarvoor betalen. Wil het vertrouwen van de consument hersteld worden, dan moet Groot-Brittannië een uitroeiingsprogramma uitvoeren dat bij de consument geen twijfel zal laten bestaan. De Europese Gemeenschap is verplicht dat te financieren en het is niet onredelijk een bevredigende reactie te verwachten.
Zoals ik hier bij vorige gelegenheden reeds te kennen heb gegeven, heeft deze crisis grotere gevolgen voor de Ierse rundvleesproducenten en de Ierse economie dan voor die van de andere lid-staten. Ik wil commissaris Fischler vanmorgen graag horen bevestigen dat het controleprogramma van Ierland, dat van kracht is sinds het eerste geval enkele jaren geleden werd geconstateerd, effectief werkt.

Görlach
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, als ik de krachtige woorden tegen de houding van de Britse regering van de heer Santer gisteren en van de heer Fischler vandaag hoor, dan kan ik mij niet van de indruk ontdoen dat achter deze krachtige woorden eigenlijk alleen maar een strategie of tactiek schuilgaat om de Commissie in staat te stellen des te gemakkelijker toe te geven aan de eisen inzake de opheffing van het embargo.
Ik verklaar mij nader. Omdat deze drie produkten nu te vroeg - zo zie ik het althans - worden vrijgelaten, sluit ik niet uit dat er voorwaarden bestaan die een zeer grote mate van veiligheid kunnen waarborgen. Alleen zijn die voorwaarden nu nog niet vervuld.
Als wij billijk te werk willen gaan - en ik hoor niet bij degenen die het embargo volledig willen handhaven tot de laatste absolute veiligheidswaarborg is geboden - dan moeten wij het succes bij de bestrijding van de ziekte stapsgewijze evalueren en ook stapsgewijze tot de versoepeling van het embargo overgaan. Maar in dit geval is er een onevenwicht. Er is nog geen succes geboekt en absolute zekerheid omtrent deze drie produkten hebben we evenmin. Daarom komt de vrijlating te vroeg!
De Commissie moet beseffen dat zij de schuld ten dele op zich heeft geladen. Als de verkoop de komende maanden in veel produktsectoren waarin gelatine en talg wordt verwerkt, plotseling instort zoals in de rundvleessector zelf, dan zal dat iets te maken hebben met de te vroege vrijlating van deze drie produkten. Ik wil geen Cassandravoorspelling doen en evenmin slapende honden wakker maken, maar wij weten hoe gevoelig de consumentenmarkten reageren en ik vrees dat zich bij vele, vele produktengamma's hetzelfde zal herhalen wat nu bij rundvlees is gebeurd. Dat zou de Commissie moeten weten!
Ik geloof dat wij werkelijk op het punt zijn gekomen waar de BSE-crisis kan ontaarden in een crisis in de Europese Unie. De Britse regering draagt heel wat schuld, dat staat buiten kijf, maar het gedrag van de Commissie en van een deel van de Raad werkt dit proces in de hand. Bij gezondheidsvraagstukken kan niet worden afgedongen! Dat is het hoogste doel van de Europese Unie en ongetwijfeld ook het hoogste staatsdoel van de Britse regering. Gezondheid komt op de eerste plaats. Daarna komt er een hele tijd niets, weer niets en nog eens niets, en dan komt opnieuw de gezondheid! Pas daarna komen nationale gevoelens en nationale gevoeligheden. Dat geldt voor het continent maar ook voor het Britse eiland! Ik vrees dat Raad en Commissie bezig zijn het vertrouwen van de Europese burgers in de Europese Unie te verspelen en het Parlement mag deze verkeerde ontwikkeling niet steunen!

Gillis
Mijnheer de Voorzitter, de BSE-crisis is thans tien weken oud. Zij is het gevolg van een onbezonnen verklaring in het Lagerhuis die niet op wetenschappelijke gronden berustte. Inmiddels is de Europese rundvleesindustrie tot overgave gedwongen. De boeren, met name in belangrijke exportgebieden als Ierland, hebben enorme verliezen geleden. Velen staan thans aan de rand van een faillissement. Het vertrouwen van de consument in rundvlees is ernstig ondermijnd en de consumptiedaling ligt in de buurt van 30 %.
Er moet nu onmiddellijk goed gerichte actie ondernomen worden om het vertrouwen van de consument te herstellen en de ziekte BSE uit te roeien. De laatste paar dagen, na vele vergaderingen waarin Britse ministers informatie hebben verstrekt, hebben wij enkele positieve ontwikkelingen kunnen constateren. De Britse regering verzekert ons thans dat de regels inzake de vernietiging van afval en besmet voedsel zijn verscherpt en dat streng op de naleving ervan wordt toegezien en dat het systeem nu waterdicht is. De Britse regering heeft eindelijk een tamelijk gedetailleerd programma voorgelegd tot uitroeiing van BSE. Dit document is weliswaar verre van volmaakt, maar het gaat in ieder geval in de goede richting. Bovendien heeft de Commissie een nieuw programma ingediend om de boeren voor een deel van hun verliezen schadeloos te stellen.
Er zijn echter ook negatieve ontwikkelingen te melden. Het Britse besluit om de communautaire agenda te ontwrichten is onjuist. Het werkt averechts en het heeft een toch al ernstige situatie nog verslechterd. Het is niet goed voor Groot-Brittannië en het is niet goed voor Europa en zal de crisis slechts langer doen duren. Dit blijk geven van een gebrek aan respect voor de wet, en dat nog wel op het hoogste regeringsniveau, is onaanvaardbaar in een Unie die gebaseerd is op wettelijke regels en solidariteit. Het was ook een klap in het gezicht van dit Parlement en van de leden die vanaf 20 maart op alle mogelijke manieren getracht hebben het probleem op te lossen en de nadelige gevolgen van de BSE-crisis te beperken. Dit is een les in hoe men een conflict binnen de EU niet moet oplossen.
Het andere belangrijke negatieve punt is dat tien weken voorbij zijn gegaan met twisten over relatief onbelangrijke kwesties als het uitvoerverbod op afgeleide produkten, terwijl geen rekening werd gehouden met de reële vrees van de consument en de benarde positie van de rundvleesproducenten. In gebieden als Ierland zijn de landbouwinkomens gedecimeerd buiten de schuld van de betrokken boeren zelf.
De Britse regering heeft sinds 1989 nog steeds de ernst van de situatie niet ingezien. Wij plukken thans de wrange vruchten van haar laksheid. Zij moet nu met de Commissie om de tafel gaan zitten en het uitroeiingsprogramma bestuderen en een reeks maatregelen goedkeuren die BSE zullen uitroeien en het vertrouwen van de consument zullen herstellen. De pogingen tot vernietiging van oudere dieren uit veestapels in het Verenigd Koninkrijk die als verdacht bekend staan, veestapels waarvan bekend is dat zij besmet voer hebben gekregen, en van veel runderen die de ziekte mogelijk onder de leden hebben, moeten onverminderd doorgaan. De consument moet er weer van overtuigd worden dat rundvlees gezond voedsel is. Er moet een eind komen aan het huidige dieet van verkeerde informatie en verdraaide feiten. Het is voor ons allen nu een uitdaging om de consument te bewijzen dat het de Britse regering eindelijk ernst is met de uitroeiing van BSE en wij moeten deze taak nu met volledige inzet en vastberaden ter hand nemen.
Tenslotte moet de Commissie met spoed de voorgestelde compensatiemaatregelen voor rundveehouders opnieuw bekijken. Iedere hulp is welkom, maar het huidige pakket zal aanzienlijk verhoogd moeten worden, wil het de werkelijke verliezen van de betrokkenen aanpakken.

Collins, Kenneth
Mijnheer de Voorzitter, Lord Plumb is een bekwaam pleitbezorger - niemand ontkent dat. Hij vertelde ons op roerende wijze wat er allemaal in het werk gesteld wordt in het Verenigd Koninkrijk om BSE aan te pakken. Helaas verzuimde hij ons te vertellen wat nu eigenlijk precies de oorzaak van alle ellende was. Hij vertelde ons niet wie daarvoor verantwoordelijk was, wie onvoorzichtig was omgesprongen met de consumentenbelangen en wie onvoorzichtig was omgesprongen met de gezondheidsbelangen van de bevolking in de afgelopen vijftien jaar. Toch kunnen zelfs de pleidooien van Lord Plumb - de heer de Vries zal heel blij zijn dit te horen - de Britse Conservatieve Partij niet behoeden voor het lot dat haar te wachten staat vanwege het politieke equivalent van BSE. Alleen een programma waarbij de kiezers de zwakke figuren uitschiften kan de partij nog redden.
Het is nu meer dan tweeënhalve maand geleden dat de Britse minister het Parlement op de hoogte bracht van het mogelijke verband tussen BSE en de ziekte van Creutzfeldt-Jakob. Tien weken later, pas deze week, hebben wij een plan ontvangen om het probleem aan te pakken. Het is niet te geloven dat de regering, ondanks alle waarschuwingen, onder andere vanuit dit Parlement, geen rampenbestrijdingsplan gereed had, toen de minister in het Lagerhuis zijn verklaring aflegde.
Nu zijn twee ministers op een goodwill-tour langs de hoofdsteden in een, zoals zij het noemen, bezweringsoffensief. Lord Plumb is er niet bij, want daarvoor is hij een veel te overtuigd Europeaan. Twee ministers - ik weet overigens niet zeker wie de bezwering en wie het offensief voor zijn rekening neemt - reizen echter de Europese hoofdsteden af. Het is zoiets als Saddam Hussein op een vredesmissie sturen. Zij leggen zich immers niet toe op de uitroeiing van de ziekte, zij concentreren zich niet op kwesties als de gezondheid van de consument en het vertrouwen van de consument.
In dit Parlement moeten wij het debat opnieuw oriënteren om ons te richten op de volksgezondheid, om te erkennen dat deze ziekte nog steeds met raadselen omgeven is. Wij weten niets af van de overdraagbaarheid en wij weten eigenlijk ook niets over de oorsprong ervan. Wij weten niet zeker of er een verband bestaat met de ziekte van Creutzfeldt-Jakob en daarom houden de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling en de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming eind deze maand gezamenlijk een hoorzitting om deze zaken nauwkeurig te onderzoeken, om in het openbaar enig licht op de gebeurtenissen te werpen. Een veel te groot deel van het debat hierover en veel te veel van deze zorgwekkende kwesties zijn verborgen gebleven achter een sluier van geheimhouding in de Raad en elders.

Funk
Mijnheer de Voorzitter, beste commissaris, waarde collega's, de werkgroep landbouw van de Fractie van de Europese Volkspartij heeft in februari 1991 in aanwezigheid van de heer Meldrum van het Koninklijk Veterinair Instituut te Londen een hoorzitting gehouden. Als conclusie nam het Europees Parlement op 12 maart 1991 een resolutie aan waarin het de Britse regering dringend verzocht rundvlees uit van BSE verdachte bestanden voor menselijke en dierlijke consumptie te verbieden. Tegelijkertijd eiste het Europees Parlement dat de produktie van diermeel voor vervoedering aan herkauwers slechts zou worden toegelaten als de producent zich hield aan een hittebehandeling en sterilisatie bij 134º Celsius gedurende 20 minuten bij 3 bar stoomdruk.
In de daaropvolgende jaren heeft het Parlement nog resoluties aangenomen zonder dat daar enige reactie van de Britse regering op kwam. De heer Meldrum zei in 1991 dat de vervoedering van vlees- en beendermeel van besmette kadavers aan herkauwers sinds 1988 was verboden en dat de epidemie vijf jaar later, dus in 1993, zou zijn uitgeroeid. Dat bleek helaas niet te kloppen, mijnheer de commissaris, de epidemie woedt en de boeren moeten machteloos toezien hoe de enorme vertrouwenscrisis de consument van de consumptie van rundvlees afhoudt. Onachtzaamheid en onwetendheid hebben verhinderd dat de epidemie consequent en vroegtijdig werd ingedijkt.
Daardoor heeft de Britse regering haar eigen boeren en haar eigen consumenten in een slechte economische en gezondheidspolitieke situatie doen belanden. Ondertussen heeft deze situatie ook gevolgen voor heel Europa. De boeren en de consumenten zijn diep teleurgesteld over de onbekwaamheid van de Britse administratie!
(Applaus) De bescherming van de gezondheid heeft voorrang boven de opheffing van het exportverbod, zei de heer Santer gisteren. De beslissing over de aankoop van een produkt wordt door de consument genomen. Hij wil weten waar gelatine en talg als produkten of additieven vandaan komen en of ze geen kwaad kunnen. Mijnheer de commissaris, ik zou als landbouwer nooit rundersperma kopen dat eerst gesteriliseerd moet worden, want uit gesteriliseerd rundersperma kan geen nieuw leven, maar alleen wat warme lucht ontstaan! Ik zou dat dus nooit kopen, dat zeg ik heel eerlijk.
(Gelach, applaus) Bij de bestrijding van de varkenspestepidemie in Duitsland en België hebben noodslachtingen van honderdduizenden gezonde varkens plaatsgehad om een einde te maken aan de varkenspest. De boeren hebben zich daar toen tegen verzet, maar hun mening werd niet gevraagd. Pas toen officieel vaststond dat de epidemie was verdwenen, werd het exportverbod in beide landen opgeheven. Pas dan was er weer een vrije markt mogelijk. Als we de interne markt niet hadden, dan zou de Britse regering nu de gevolgen van het hele debâcle alleen moeten dragen.
In Groot-Brittannië sterven wekelijks nog 250 zieke dieren. Dat is te veel om het exportverbod al te versoepelen! Er is nog altijd niet bewezen dat er weldra een einde zal komen aan de epidemie. Alleen met BSE-vrije veebestanden kan het vertrouwen van de consument worden herwonnen en kunnen de produkten bijgevolg weer geschikt worden voor export naar de hele wereld, dat zou ik ook de Britse regering willen toeroepen!
(Applaus)
Colino Salamanca
Mijnheer de Voorzitter, mijns inziens is de houding van het Verenigd Koninkrijk niet alleen betreurenswaardig maar ook en vooral laakbaar. In een rechtsgemeenschap als de Europese Unie lijkt een houding zoals deze, waarbij druk wordt uitgeoefend en de besluitvorming geblokkeerd wordt, volledig ongerechtvaardigd. Ik hoop dat dit niet zo is maar deze houding zou de lid-staten en zelfs de Commissie kunnen doen zwichten. Ze kan echter zeker en vast niet helpen om het vertrouwen van de consument te herstellen. Wij kunnen het uitvoerverbod geheel of gedeeltelijk opheffen maar dit betekent nog niet dat de markt voor rundvlees in het Verenigd Koninkrijk of de Europese Gemeenschap zich zal herstellen, wanneer de consumenten vrezen dat hun gezondheid nog altijd gevaar loopt.
Wij zijn dan ook van oordeel dat de Commissie het Europees Parlement en de publieke opinie alle beschikbare informatie moet meedelen. Wij willen dat deze gedeeltelijke opheffing van het uitvoerverbod gerechtvaardigd wordt en dat de Commissie het Parlement de wetenschappelijke bewijzen overmaakt die haar ertoe aanzetten dit voor te stellen. Wij wensen een beschrijving van de wetenschappelijke experimenten, de resultaten, de identiteit van degenen die deze proeven verricht hebben en de evaluatie die bijvoorbeeld het veterinair comité van deze proeven gegeven heeft. De Commissie moet tevens de maatregelen, die het Verenigd Koninkrijk neemt, op de voet volgen. Wij willen dat de Commissie de Britse maatregelen onderzoekt en toeziet op de strikte tenuitvoerlegging ervan opdat zij de beoogde resultaten opleveren. Alleen dit zal echt helpen om het consumentenvertrouwen te herstellen.
Wij betreuren eveneens dat de Spaanse minister voor Landbouw een ander standpunt heeft ingenomen in de Raad hoewel, zoals de commissaris gezegd heeft, het programma van het Verenigd Koninkrijk tijd en studie, discussie en onderzoek vergt. Het innemen van een ander standpunt draagt er ons inziens evenmin toe bij om het vertrouwen van de consument te herstellen.
Tenslotte wil ik de heer Fischler een concrete vraag stellen. Heeft dit iets te maken met het ontslag van een hooggeplaatst Spaans ambtenaar in het DirectoraatGeneraal voor Landbouw?

Redondo Jiménez
Mijnheer de Voorzitter, wij hebben zopas naar de commissaris geluisterd, die de stand van zaken inzake de controle op BSE heel uitgebreid uiteengezet heeft, waarbij de bescherming van de gezondheid van de consument het basiscriterium moet zijn - een principe dat wij delen. Hij had het over de verschillende plannen om de ziekte uit te roeien, controle op produkten en afgeleide produkten, afkomstig van runderen die misschien met BSE besmet zijn, de vernieling van de karkassen, de sterilisatie van de produkten, de controle op de produktie en de inspectie en het toezicht in situ .
Dat is allemaal prima en wij steunen deze maatregelen, hoewel wij liever gezien hadden dat ze enkele jaren eerder genomen waren, toen het probleem nog niet de omvang had die het nu heeft. In mijn land zegt men dat voorkomen beter is dan genezen. De kostprijs ligt vandaag aanzienlijk hoger, mijnheer de commissaris, aangezien de 650 miljoen ecu die u hiervoor heeft uitgetrokken, slechts een eerste schijf zijn en u hieraan geld zal moeten blijven besteden. Hieruit blijkt overigens de solidariteit in de Europese Unie in het kader van dit ernstige probleem. Een afgevaardigde heeft gezegd dat haar land in een gelijkaardige situatie - varkenspest - aan zijn lot werd overgelaten en dat kan niet.
Het uitvoerverbod voor gelatine, vetten en sperma zal worden opgeheven. Wat gelatine en vetten betreft, hebben we het over cosmetica, voeding, frisdranken, chocolade, snoep, worsten, broodjes enz. Zoals de commissaris ons zopas gezegd heeft, schijnt de controle via sterilisatietechnieken technisch gewaarborgd te zijn. Ik heb echter twijfels over sperma aangezien de hogervermelde maatregelen zoals sterilisatie, het sperma, zoals het woord zelf zegt, steriel en dus waardeloos zouden maken. Ik vraag mij af hoe de handel in sperma kan worden hernomen wanneer niet alleen niet bewezen is dat de overdracht niet genetisch gebeurt maar een aantal fundamentele aspecten van deze ziekten zelfs het bewijs leveren van of wijzen op genetische overdracht. Ze duiken immers op in bepaalde segmenten van de bevolking met analoge kenmerken en in volledig gesloten milieus.
Mijnheer de commissaris, de gezondheid van de consument moet primeren. We mogen terzake geen risico's lopen. We moeten dit probleem onder controle houden en het vooral op de voet volgen in het land van herkomst, ten einde een mogelijke verspreiding van het probleem op het niveau van de Europese Unie te voorkomen.

Metten
Voorzitter, in het gewone leven staat er gevangenisstraf op chantage zoniet in de Europese politiek. De Britse regering die alle Europese besluiten blokkeert om het verbod op talg, gelatine en sperma van koeien opgeheven te krijgen, wordt beloond door haar te geven wat zij vraagt. Niemand mag dan ook verbaasd zijn dat zij de smaak te pakken krijgt en doorgaat met haar chantagepolitiek. Nu heeft zij reeds aangekondigd alle Europese besluiten te blijven blokkeren tot er ook een overeenkomst is tot het totaalopheffen van het exportverbod op Brits vlees.
Ik vraag mij serieus af hoe de Britse regering denkt ooit het vertrouwen in Brits vlees te herstellen als zij zo duidelijk voortgaat de gekke-koeienziekte niet als een gezondheidsprobleem, maar als een politieke issue te behandelen. De omvang van de huidige crisis is duidelijk het produkt van gedachtenloze deregulering en wanbeheer van de kant van de Britse regering. Maar het exportverbod komt nog in een ander licht te staan tegen het importverbod op Brits vlees en vleesprodukten dat naar nu blijkt al sinds het eind van de jaren tachtig door landen als de Verenigde Staten en Argentinië toegepast blijkt te worden.
Commissaris Fischler, waarom is aan deze importverboden nooit ruchtbaarheid gegeven? Waarom is dat nooit bestreden zoals importverboden normaal gesproken bestreden worden? Wellicht omdat toen al geoordeeld werd dat de Amerikanen en Argentijnen wellicht gelijk hadden, met andere woorden, en daar wil ik graag een antwoord op van de commissaris, is de EU niet nalatig geweest door het Britse exportverbod pas nu af te kondigen?

Spencer
Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag willen dat mijn collega's zich richten op de vraag wat wij nu en volgende week moeten doen. Dit is een verschrikkelijk probleem, het kan opgelost worden en de oplossing ligt in onze handen. Er is een uitroeiingsplan voorgelegd en het verbod op afgeleide produkten is opgeheven, dankzij de moed en de volharding van commissaris Fischler.
Gisteren verzocht voorzitter Santer om een deëscalatie van het Britse beleid om niet met Europa samen te werken. Gisteravond gaf de Britse minister van Buitenlandse Zaken daaraan in Rome gehoor door aan te kondigen dat het Verenigd Koninkrijk niet het veto zou uitspreken over de associatie met Slovenië.
Wat wij nu moeten doen is ons concentreren op de vaststelling van een kader voor de geleidelijke opheffing van het belangrijkste verbod. De Britse regering vraagt niet om data, zij vraagt niet om iets in goed vertrouwen aan te nemen; zij vraagt slechts om vaststelling van een kader. Dat kan en moet geleverd worden.
Dat zou gemakkelijker tot stand kunnen komen, als de leden zouden afzien van de retorische trucs die zij vanmorgen gebruikt hebben. Ik weet niet wat mij meer geërgerd heeft, de wervingscampagnes van collega's van de Liberale en Democratische Partij en de Schotse Nationalistische Partij of de gewoonte van de Labourpartij om zich als een nerveuze jakhals te gedragen, die om deze kwestie heen draait, maar niet durft toe te bijten uit vrees afbreuk te doen aan de zwakke reputatie van Tony Blair wat vaderlandsliefde betreft. Dat is niet slim, wij hebben dringend behoefte aan een oplossing voor dit probleem en dat betekent dat er spoedig over een kader onderhandeld moet worden.
Ik wil tegen mijn vriend, de heer De Vries, zeggen dat hij terecht de demon van het nationalisme ter sprake heeft gebracht, maar dit is "pek" en u moet er voorzichtig mee omgaan. Als collega's in dit Parlement de lasterlijke onzin uit The Sun beginnen aan te halen en die, hoe indirect ook, zoals de heer Macartney deed, toeschrijven aan de acties van een partij waartegen zij oppositie voeren, dan is dat gevaarlijk. Dat blijft hangen en speelt de nationalistische duivel die in alle landen en alle partijen schuilt juist in de kaart. Ik verzoek u allen om dat niet te doen en u te concentreren op het ten einde brengen van heel eenvoudige onderhandelingen over het kader voor de opheffing van dit verbod, na verloop van tijd, als het wetenschappelijk verantwoord is.

Thomas
Mijnheer de Voorzitter, u zult zich vast en zeker bij mij willen aansluiten, als ik de Commissie dank zeg voor haar voortdurende pogingen om een oplossing te vinden voor de aanhoudende crisis in de rundvleesindustrie. Alleen door middel van de dialoog kunnen oplossingen gevonden worden die bevredigend zijn voor allen die buiten hun schuld hierbij betrokken zijn. Het is in het belang van alle partijen en lid-staten om te waarborgen dat de gezondheid van mens en dier in de gehele Gemeenschap beschermd wordt en het is onze taak dat te doen.
Om die reden ben ik het van ganser harte eens met de heer Collins, die erop gewezen heeft dat een aantal vragen onbeantwoord is gebleven. Bij voorbeeld, vragen op het gebied van epidemiologie en overdraagbaarheid. Aan de dringende behoefte aan meer en gecoördineerd onderzoek is tot op heden grotendeels voorbijgegaan, daar de pogingen gericht waren op noodoplossingen voor een crisissituatie die voorkomen had moeten worden. Niet alleen moeten wij een informatieprogramma voor de consument opzetten, maar ook moeten de middelen beschikbaar gesteld worden om de vragen te beantwoorden die beslist beantwoord moeten worden, voordat het vertrouwen van de consument hersteld wordt.
De laatste opmerking die ik wil maken is een die ik al eerder gemaakt heb en die ik zal blijven maken. Ook al juich ik het door de Commissie voorgestelde steunpakket toe, de hulp is alleen verleend aan boeren en de slachtindustrie. De moeilijke situatie van anderen is genegeerd. Tot dusver hebben 36.000 mensen in het Verenigd Koninkrijk, die werkzaam waren in de rundvleesindustrie, hun baan verloren en vele anderen zullen waarschijnlijk nog volgen. Enkelen van hen zijn vandaag hier op de publieke tribune.
Het Verenigd Koninkrijk heeft onlangs 200 miljoen ecu, die bestemd was voor de landbouwprodukten verwerkende industrie, aan de Commissie teruggegeven. Ik verzoek de regering van het Verenigd Koninkrijk om dat geld te besteden aan het beoogde doel: de werklozen in de plattelandsindustrie te helpen. Ik verzoek de Commissie en het Parlement dringend om te bewerkstelligen dat dit gebeurt. Het is onze taak een eind te maken aan de crisis voor allen die daardoor getroffen zijn en niet, zoals de Britse regering lijkt te doen, paden te blijven volgen die de problemen eerder vergroten dan oplossen.

Fischler
Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, ik zou heel in het kort willen ingaan op wat enkele sprekers hebben gezegd, omdat het mij belangrijk lijkt dat duidelijk wordt gemaakt waar de overwegingen van de Commissie op berusten. Ik vind de situatie daarenboven te ernstig om de vertekende weergave van de feiten die hier door sommigen is gegeven, niet te weerleggen.
Wat rundersperma betreft werd mij gevraagd op welk wetenschappelijk besluit of advies de Commissie steunt. Welnu, het Wetenschappelijk Veterinair Comité heeft op 26 april verklaard: " Het comité concludeert derhalve dat sperma geen risico van overdracht van BSE inhoudt" . Dat was de eerste conclusie van het comité en ik denk dat het een duidelijk advies was. Wij hebben gevolg gegeven aan dit advies. Wij zijn ook wel zo pienter, mijnheer Funk, dat wij weten dat we rundersperma niet kunnen steriliseren, als we willen dat het nog effect sorteert.
(Gelach, applaus) Voor gelatine en talg hebben wij in ons besluit, zoals ik eerder al heb gezegd, eerst een definitie voor een procédé vastgelegd en vervolgens ook een procedure vastgesteld. In artikel 1 C, punt 3, staat onder meer dat de Commissie, na de lid-staten te hebben gehoord, in het kader van het Permanent Veterinair Comité het tijdstip zal vaststellen waarop de verzending kan worden hervat. Dat betekent dus dat het tijdstip waarop talg en gelatine weer effectief mogen worden geëxporteerd, momenteel nog niet vastligt. Ik heb dan ook bewondering voor al degenen die nu al weten dat het te vroeg is.
Ik geloof dat we hierin consequent en logisch moeten blijven, anders lopen we gevaar niet au sérieux te worden genomen. Daarnaast heeft men mij gevraagd hoe die maatregel, als hij eenmaal van start is gegaan, met verdere controles zal worden gehandhaafd. In artikel 1 B is vastgelegd dat iedere levering uit GrootBrittannië voorzien moet zijn van een door een veearts van de openbare gezondheidsdienst opgesteld gezondheidsattest, waarin wordt vastgesteld dat het produkt volgens de voorschriften werd geproduceerd en waarin ook de frequentie van de verrichte officiële controles wordt aangegeven.
Voor ons allen in de Commissie is één zaak al duidelijk: de gezondheid en de veiligheid van de consument moeten het opperste gebod zijn. Wat betreft de steun voor de getroffen producenten en de inspanningen die de Commissie allemaal doet om een eind te maken aan de economische crisis, zou ik willen zeggen dat u niet alleen rekening moet houden met de 650 miljoen ecu die nu ter discussie staan, maar ook - en vooral - met de kosten voor de interventie. Deze interventiemaatregelen helpen natuurlijk in de eerste plaats ook de verwerkende industrie, de slachthuizen en degenen die daar werken. 50.000 ton interventie kost 120 miljoen ecu. Alleen al in april en mei hebben wij 115.000 ton opgekocht en wij hebben nu weer een nieuwe interventie van in totaal 50.000 ton aangekondigd.
Dat is alles bij elkaar al 400 miljoen ecu en wij moeten helaas vaststellen dat momenteel nog niet te voorzien valt of wij er met deze maatregelen al bovenop zullen zijn dan of er nog verdere interventies nodig zullen zijn. Ten slotte moet u daar ook nog de uitgaven bijrekenen die wij doen voor de particuliere opslag van kalfsvlees en voor de slachtprogramma's, namelijk de programma's die al voor kalveren zijn uitgevoerd en heel in het bijzonder het programma dat momenteel in Groot-Brittannië loopt voor dieren van ouder dan 30 maand, alsook het selectieve slachtprogramma waarover nog een beslissing moet worden genomen. Al deze maatregelen samen geven natuurlijk een veel hoger bedrag te zien, namelijk meer dan het dubbele van de 650 miljoen waarover wij hier hebben gesproken.
Ik zou er voorts op willen wijzen dat wij nog met drie andere projecten bezig zijn. Een van die projecten, namelijk ons voorstel een multidisciplinair wetenschappelijk comité in te stellen om advies te geven bij complexe problemen zoals BSE, maar niet specifiek voor BSE, heeft veel bijval gekend in het Parlement.
Ten tweede heeft de werkgroep die ondertussen de groep-Weismann wordt genoemd, aangekondigd dat hij ons een wetenschappelijk programma zal opstellen in het kader waarvan wij dan onderzoeksprojecten kunnen gunnen, bijvoorbeeld om het vraagstuk van de overdraagbaarheid van een diersoort op een andere diersoort, de overdraagbaarheid van dier op mens of de mogelijkheid om op levende dieren een BSE-test uit te voeren en vele andere zeer ingewikkelde problemen te onderzoeken.
Het derde project dat loopt - en hiervoor is het Raadgevend Comité voor de runderproduktie al bijeengekomen - houdt verband met labelling. Het is nu aan de Commissie een desbetreffend voorstel voor de toekomst uit te werken. Maar één zaak is duidelijk: wij moeten deze acute problemen nu onder controle krijgen, maar dat betekent niet dat wij daarna gewoon tot de orde van de dag kunnen overgaan. Wij zullen voor de toekomst van de runderproduktie in haar geheel ook tijdig tot een herziening van de huidige regels moeten overgaan.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Ik heb overeenkomstig artikel 37, lid 2, van het Reglement zeven ontwerpresoluties ontvangen.
De stemming vindt te 11.00 uur plaats.

Financiële diensten en het verkeer van natuurlijke personen
De Voorzitter
Aan de orde is het verslag (A4-0171/96) van de heer Kittelmann, namens de Commissie externe economische betrekkingen, over financiële diensten en het verkeer van natuurlijke personen.

Kittelmann
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, het voor ons liggende verslag handelt over de resultaten van de WTOonderhandelingen over financiële diensten en het grensoverschrijdende verkeer van natuurlijke personen op multilateraal niveau. De in 1994 door 76 overeenkomstsluitende partijen ondertekende GATT-Overeenkomst gold tot dusver alleen voor de handel in goederen en werd aangevuld met de Algemene Overeenkomst inzake de handel in diensten, GATS.
Het Europees Parlement heeft in december 1994 met de resultaten van de UruguayRonde ingestemd. GATS is slechts een integrerend bestanddeel van het rechtskader van de multilaterale handelsordening. Ze geldt voor alle dienstverleningssectoren, met inbegrip van de financiële dienstverlening. In het eerste deel worden de beginselen en regels vastgelegd; het tweede deel bestaat uit lijsten met specifieke concessies betreffende het openstellen van markten, die net als de concessies op douanegebied die de WTO-partijen voor de goederenhandel hebben gedaan algemeen gelden.
Zoals bij de goederenhandel zijn de grondbeginselen meestbegunstiging en behandeling als binnenlandse aanbieder. Het was van meet af aan duidelijk dat de openstelling van de dienstverleningsmarkten alleen maar geleidelijk, stapsgewijs zou kunnen plaatsvinden. De in de Uruguay-Ronde aangegane verbintenissen omtrent het openstellen van markten vormen daarom een eerste, vaak nog voorzichtige stap naar de liberalisering van de handel in diensten, die nog door verdere onderhandelingsrondes moet worden aangevuld.
Daarom werden zeer constructieve en lange onderhandelingen gevoerd en het is zeer betreurenswaardig dat de VS uiteindelijk niet meer bereid bleken de overeenkomst te ondertekenen. Hierdoor zitten we nu met het probleem dat ondanks herhaaldelijk uitstel van de onderhandelingstermijn slechts 90 - maar toch al 90 - deelnemers aan de onderhandelingen een overeenkomst, zonder de VS, hebben bereikt.
Wat de inhoud betreft kan in grote lijnen worden gezegd dat in veel overeenkomstsluitende landen de commerciële mogelijkheden voor buitenlandse banken beter worden. Financiële instellingen en verzekeringen kunnen, hetzij via eigen vestigingen ter plaatse, hetzij via grensoverschrijdende transacties, hun activiteiten verbeteren. De houding van de VS blijft teleurstellend. Omdat zij zich de laatste tijd al herhaaldelijk uit onderhandelingen terug hebben getrokken, beginnen wij ons af te vragen hoe het verder moet met de handelspolitiek van de VS.
Ook al voldoen de onderhandelingsresultaten niet aan al onze verwachtingen, toch kunnen wij instemmen met het totaal van de resultaten. En dit wordt woordelijk zo bedoeld. De Commissie had voorgesteld het Parlement overeenkomstig artikel 228, lid 3, eerste alinea van het EG-Verdrag alleen maar te raadplegen over het sluiten van de overeenkomst. Dit is echter in tegenspraak met artikel 228, lid 3, tweede alinea van het EG-Verdrag, waarin wordt bepaald dat het Europees Parlement zijn instemming moet geven bij internationale "akkoorden die een wijziging behelzen van een volgens de procedure van artikel 189 B (medebeslissingsprocedure) aangenomen besluit" .
Het zou onlogisch zijn als de instemmingsprocedure niet werd toegepast. Wie met een procedure instemt, moet achteraf bij wijzigingen van die procedure ook recht op instemming hebben. Ik betreur de houding van de Commissie. Het gaat naar mijn mening om een ontoelaatbare poging om de rechten van het Europees Parlement te beknotten. De juridische commissie van het Europees Parlement, die over het onderhavige verslag is gehoord, bevestigt ons standpunt en pleit ook voor de instemmingsprocedure. Wij zijn de rapporteur, mevrouw Schaffner, dankbaar voor haar verslag.
Tot slot zou ik een paar opmerkingen willen maken over de termijn die in acht werd genomen bij het voorleggen van dit voorstel aan het Europees Parlement. De onderhandelingen werden eind juni van het afgelopen jaar afgerond. De resultaten moeten uiterlijk 30 juni 1996 van kracht worden. Tussen de afronding van de onderhandelingen en het voorleggen van het Commissievoorstel zijn negen maanden, en tot de indiening bij het Parlement zelfs tien maanden verstreken. Het is onbegrijpelijk en onaanvaardbaar dat voor het opstellen van een voorstel van 16 bladzijden zoveel tijd nodig was, met als gevolg dat het Parlement voor zijn beraadslagingen nauwelijks meer dan een maand ter beschikking heeft.
Hoe kan in zo'n geval een gekwalificeerd en evenwichtig parlementair beraadslagingsproces worden gewaarborgd? Dat wij daar desondanks in zijn geslaagd en dat wij het voorstel toch zeer serieus hebben kunnen onderzoeken, was alleen maar mogelijk omdat de Commissie externe economische betrekkingen heel snel heeft gewerkt. Ik zou alle collega's willen danken die dit mogelijk hebben helpen maken.
Tegen de Commissie en de Raad zou ik het volgende willen zeggen: deze van weinig respect getuigende omgang met het Parlement kan niet eindeloos worden geduld noch geaccepteerd! Ik verzoek u met het onderhavige verslag in te stemmen.

Mann, Erika
Mijnheer de Voorzitter, waarde collega's, er is in dit geval, zoals zo vaak de laatste tijd, goed nieuws en slecht nieuws. Het goede nieuws is dat het Parlement en de parlementaire commissie überhaupt met dit verslag werden belast. Onze dank aan de Commissie! Het slechte nieuws is - en ik hoop dat de Commissie en de Raad dat in de oren zullen knopen, de rapporteur heeft er terecht op gewezen - dat wij geen advies willen uitbrengen, maar onze instemming willen geven. Wij denken dat dit gewoon ons recht is, en wel om twee zeer eenvoudige redenen.
Ten eerste, het gaat om de aanvulling van een verdrag, namelijk de GATTOvereenkomst, waarmee wij ons bezig hebben gehouden en waarmee wij destijds onze instemming hebben moeten geven. Het logisch gevolg en de logische consequentie hiervan is dat wij natuurlijk ook onze instemming moeten geven met de resultaten van alle verdere, hieruit voortvloeiende onderhandelingen. Het heeft geen zin het Parlement één keer om instemming te vragen en bij de verdere onderhandelingen niet meer, hoewel die net zo belangrijk en relevant zijn als de vorige, en wij weten sinds vandaag dat wij nu nog een grotere verantwoordelijkheid hebben, omdat GATS een zeer belangrijke factor op het domein van de Wereldhandelsorganisatie is geworden.
Ten tweede, het gaat om een internationaal akkoord en internationale akkoorden vallen ondertussen onder onze bevoegdheid. Ik verzoek de Commissie en de Raad gewoon daar kennis van te nemen en het Parlement in dezen echt te betrekken in de verantwoordelijkheid die wij moeten dragen en die wij ook met groot verantwoordelijkheidsbesef willen dragen.
Er is nog een goed nieuws, waarvoor ik de Commissie - voor de tweede keer vandaag - moet danken. Commissie, onze dank omdat u werkelijk uitstekend werk hebt geleverd. U hebt inderdaad verhinderd dat het tijdens de onderhandelingsrondes tot een debâcle is gekomen. Wij weten hoe moeilijk de Amerikanen als onderhandelingspartners waren. Dat geldt overigens ook voor de onderhandelingen over de GATS-sector telecommunicatie. Ook op dat gebied hebt u uitstekend onderhandeld, waarvoor onze uitdrukkelijke dank!
De VS zou het signaal moeten krijgen dat de liberalisering gewoon als een filosofie dient te worden opgevat waar wij wereldwijd achter moeten gaan staan. De VS zijn op dat gebied praktisch altijd voortrekkers geweest en nu krabbelen zij terug op gebieden waar het moeilijk wordt. Dat gaat niet! Ze moeten het proces tot een goed einde brengen en ophouden nationale en regionale belangen te vertegenwoordigen. Dat geldt trouwens ook voor ons debat over Helms-Burton. Ik verzoek de VS daar terdege nota van te nemen.

De Clercq
Voorzitter, met gemengde gevoelens neem ik hier het woord in dit debat zowel wat de procedure als wat de inhoud betreft. Wij zijn natuurlijk gelukkig met het feit dat de Raad het Parlement heeft geraadpleegd betreffende het akkoord genegocieerd in het kader van de wereldhandelsorganisatie. Maar wij zijn ontgoocheld door het feit dat de Raad de voorkeur heeft gegeven aan de raadplegingsprocedure boven de instemmingsprocedure. Wij zijn ook ontgoocheld omdat andermaal de Raad het Parlement voor zo'n korte termijn plaatst vooraleer het zich kan uitspreken. Dat wordt een gewoonte. Het heeft liefst tien maanden geduurd vooraleer het Europees Parlement werd geraadpleegd door de Raad. Thans beschikt het Parlement over een luttel aantal weken wil men de inwerkingtreding van het akkoord respecteren.
Wat de inhoud betreft zal ik zeer kort zijn. Ik verwijs naar het uitstekende verslag van onze collega Kittelmann. Alleen durf ik de hoop uitdrukken dat de concessies voor marktopenstelling de commerciële mogelijkheden voor banken, financiële instellingen en verzekeringen zal verhogen.
Het is spijtig dat de Verenigde Staten hebben gemeend aan het akkoord niet te kunnen deelnemen. Dat zal wellicht geen dramatische gevolgen hebben wat onze betrekkingen met de Verenigde Staten betreft, maar het verzwakt ontegensprekelijk de geloofwaardigheid van de wereldhandelsorganisatie.
Ik zou willen eindigen als volgt. Het Parlement moet geraadpleegd worden volgens de instemmingsprocedure telkens het akkoorden betreft met betrekking tot de wereldhandelsorganisatie. Dit is ten andere ook de mening van de juridische commissie. Daarom durven wij hopen dat het Parlement de twee amendementen van collega Kittelmann in zijn verslag vervat zal aannemen.
Ten slotte, een laatste opmerking. Het Parlement moet zijn institutionele positie beschermen niet alleen binnen de Europese Unie, maar ook binnen de wereldhandelsorganisatie. Daarom denk ik dat het Parlement al het nodige moet doen opdat het vertegenwoordigd zou worden door een delegatie op de ministeriële conferentie van december aanstaande in Singapore. Het zou ondenkbaar zijn moest het Parlement daar niet aanwezig kunnen zijn.

Kreissl-Dörfler
Mijnheer de Voorzitter, de overeenkomst over financiële diensten is al bijna een jaar geleden gesloten en kan nu pas - kort voor de uiterste datum - door het Parlement worden behandeld. Wij weten dat dit jarenlang een omstreden punt was. Wij weten dat veel ontwikkelingslanden heel grote bezwaren tegen deze overeenkomst, zoals trouwens ook tegen de eenzijdige liberalisering van de handel in diensten, hadden. Hun bezwaren waren onder meer dat deze overeenkomst weliswaar vrij verkeer voor grote banken en verzekeringen zal brengen, maar dat het vrije verkeer van personen ervan uitgesloten blijft. Men heeft nu een stap in de richting van de ontwikkelingslanden gedaan, maar daardoor is er aan de fundamentele problematiek niets veranderd.
Wij weten ook dat de VS niet tot deze overeenkomst zijn toegetreden, dat een belangrijke wereldhandelspartner bijgevolg ontbreekt. Wat wij echter niet weten, is welke gevolgen deze overeenkomst voor de werknemers in Europa en de derde wereld zal hebben. De WTO voert een geheime diplomatie en de Commissie lijkt haar daar nog in te willen overtreffen. De bevoegde commissie van het Parlement werd niet eens behoorlijk geïnformeerd. Wij hebben daar twee jaar geleden al voor gewaarschuwd: de WTO betekent minder democratische controle door de parlementen en de burgers.
Dat wij een overeenkomst die zo'n verreikende gevolgen voor de levensomstandigheden heeft, in dit sneltempo en zonder onderzoek aannemen, kunnen wij niet verantwoorden tegenover de kiezers die ons naar dit Parlement hebben gestuurd. Daarom zullen wij deze overeenkomst niet goedkeuren. Voorts kan ik de in een deel van het Parlement heersende euforie over de liberalisering van de wereldhandel niet delen. Ik vrees veeleer dat wij ons, als wij zoals gepland op de ingeslagen weg voortgaan, nog dood zullen liberaliseren.

Nußbaumer
Mijnheer de Voorzitter, de liberalisering van de diensten zou een belangrijke stap naar de wereldwijde liberalisering van de handel zijn, als de VS hun instemming niet hadden geweigerd. De bereikte overeenstemming maakt de ontsluiting van nieuwe markten weliswaar veel gemakkelijker voor Europese bedrijven. Dat zal vooral in de snel groeiende markten van de ontwikkelingslanden en de nieuwe industrielanden een positief effect hebben. Maar zonder de instemming van de VS, die in de internationale concurrentie de eerste plaats innemen, zal de openstelling van de dienstverleningsmarkten op z'n zachtst gezegd zeer gestoord zijn.
Voorts zal bij de tenuitvoerlegging van het besluit vooral op de eerbiediging van de beginselen meestbegunstiging en behandeling als binnenlandse aanbieder moeten worden toegezien. Anders zou de thans bereikte overeenstemming wel eens snel een verkeerde conclusie kunnen blijken te zijn. Deze liberalisering veronderstelt tevens dat de wettelijke voorschriften op het gebied van kapitaalen liquiditeitsvereisten voor ondernemingen die financiële diensten verlenen volledig worden gerespecteerd. Dat dit voorstel van de Raad een betere samenwerking en vooral de instemming van het Parlement had verdiend, werd hier al voldoende beklemtoond.

Monti
Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, allereerst wil ik de heer Kittelmann feliciteren met zijn verslag, dat een heel zorgvuldig en duidelijk beeld geeft van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie over financiële diensten en het verkeer van natuurlijke personen. Zoals u allen wel weet heeft de Europese Gemeenschap in juli 1995 een doorslaggevende bijdrage aan de beëindiging van deze onderhandelingen geleverd. De goede resultaten die onder leiding van de Gemeenschap zijn bereikt, hebben de Europese positie in de Wereldhandelsorganisatie versterkt, en deze zal in de toekomst nog verder versterkt moeten worden.
Het voorstel voor een besluit van de Raad, waarin de door de Gemeenschap opgenomen taken een concrete invulling krijgen, vormt de slotfase van deze onderhandelingen. De termijn voor aanvaarding van de juridische instrumenten waarmee onze taken moeten worden uitgevoerd is vastgesteld op eind deze maand. Ik moet zeggen dat ik het oprecht betreur dat het voorstel voor een besluit van de Raad in een relatief late fase is ingediend: dit is voornamelijk te wijten aan de verschillende procedurefasen, zoals de juridische controle over het tijdschema van de taken waaraan men zich in Genève heeft moeten houden.
Zoals gezegd stelt het door de Commissie voorgestelde besluit van de Raad de Gemeenschap in staat de resultaten van de onderhandelingen in Genève te bevestigen. Dit besluit is gebaseerd op talloze artikelen uit het Verdrag van de Europese Gemeenschappen, waarin in beginsel de sectoren aan de orde komen die onderwerp zijn van onze taken op het gebied van toegang tot de markt en nationale regelingen met betrekking tot financiële diensten en het verkeer van personen.
Laat ik duidelijk stellen dat geen van deze taken wijzigingen van de geldende besluiten of wetgeving in de Gemeenschap met zich meebrengt, maar heel eenvoudig een afspiegeling zijn van de huidige stand van liberalisering op haar grondgebied, en niets meer dan dat. De in het verslag-Kittelmann genoemde medebeslissingsprocedure van artikel 189 B wordt uitsluitend toegepast wanneer een internationaal akkoord aanleiding geeft tot wijziging van een besluit dat volgens de in dit artikel opgenomen procedures is aangenomen. Aangezien daar in het onderhavige geval geen sprake van is, kan artikel 189 B niet worden toegepast.
Voorts wil ik enkele opvattingen toelichten die zijn uitgesproken over het verband tussen de afsluiting van deze onderhandelingen en de resultaten van de Uruguay-ronde. Het pakket van de Uruguay-ronde gaat uit van de vorming van een nieuw institutioneel kader met bindende juridische voorschriften en regelingen. Het Europees Parlement is op deze grondslagen om advies gevraagd. Op die manier is de nu geldende Wereldhandelsorganisatie opgericht.
Nu is de situatie echter anders: omdat er geen nieuw institutioneel kader of nieuwe voorschriften of regelingen worden ingevoerd, is het in artikel 228, lid 3, tweede alinea genoemde criterium niet van toepassing.
Als laatste wil ik benadrukken, mijnheer de Voorzitter, dat de Commissie lang heeft nagedacht over het soort advies dat zij van het Parlement zou vragen. Om de zojuist genoemde redenen leek het ons niet goed artikel 228, lid 3, tweede alinea, dat over instemming gaat, toe te passen. Het Parlement wordt derhalve verzocht zijn advies te geven op grond van artikel 228, lid 3, eerste alinea.
Tot besluit wijs ik u erop dat er snel een besluit moet worden genomen om de resultaten van Genève te bevestigen: we moeten wijzen op het belang van de rol die de Europese Gemeenschap speelt en op het belang van de taak die zij in dit multilaterale proces op zich heeft genomen. De jongste ontwikkelingen bewijzen dat de Europese Gemeenschap de onbetwiste leider is. Als laatste wil ik nog bedanken voor de waardering die ons ten beurt is gevallen voor de rol die de Commissie in de onderhandelingen heeft gespeeld.

De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt te 11.00 uur plaats.

Stemming
André-Léonard
Mevrouw de Voorzitter, voordat we aan de stemming beginnen, zou ik graag nog een korte opmerking maken, omdat de wijze waarop de dingen zich in het Parlement ontwikkelen, mij een beetje heeft verrast.
Ik zou in herinnering willen brengen dat ik, samen met andere leden, in maart een mondelinge vraag heb gesteld over het vraagstuk van de zogenaamde gevaarlijke sekten. Ik heb via de pers vernomen dat er vandaag, 6 juni, in de gebouwen van het Europees Parlement normalerwijze een door de scientology georganiseerde vergadering plaatsvond. Ik zeg niet dat de scientology een gevaarlijke sekte is. Ik heb daar zo mijn mening over. Maar ik vind het wel nogal kras dat het Parlement dit soort vergadering hier toelaat.
Anderzijds heb ik vanochtend vernomen dat de vergadering op het laatste moment werd afgelast. Mevrouw de Voorzitter, ik zou willen dat men een beetje beter oplet als dit soort aanvragen bij het Parlement binnenkomt en dat men zich tegenover de buitenwereld niet belachelijk maakt.

De Voorzitter
Ik kan u niet zeggen of voor deze vergadering echt toelating was verleend dan of ze alleen maar was aangekondigd, maar ik neem nota van wat u zegt.

Blot
Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, het Koninkrijk Marokko is door zijn geschiedenis, zijn luisterrijke beschaving en zijn geografische ligging een zeer belangrijke partner voor Europa, en met name voor Frankrijk, dat er door een lange vriendschap mee is verbonden. Daarom zouden bilaterale overeenkomsten tussen Marokko en belangstellende Europese landen deze betrekkingen in de toekomst op nuttige wijze kunnen ontplooien.
De ons hier voorgelegde multilaterale overeenkomst tussen de Europese Unie en Marokko draagt echter bij tot de geplande mundialisering van de economie, die de oorzaak is van evenwichtsverstoringen en ontworteling met rampzalige gevolgen voor de volkeren. Deze overeenkomst is bovendien strijdig met het nationalepreferentiebeginsel, dat ons nu noodzakelijker lijkt dan ooit. Ik denk met name aan de nationale preferentie op de arbeidsmarkt, nu miljoenen mannen en vrouwen in Frankrijk, net als in de rest van Europa, door werkloosheid zijn getroffen.
Daarom hebben wij tegen dit verslag-von Habsburg, dat de weerspiegeling is van een door ons afgekeurd beleid, gestemd. Dit algemene beleid dient uiteindelijk alleen de belangen van enkele multinationale ondernemingen en de mundialiseringslobby.

Smith
Ik heb niet voor het verslag-von Habsburg gestemd. Het is beslist niet het geschikte moment om deze overeenkomst met Marokko te sluiten. Wij hebben onze beginselen op het gebied van de bescherming van de mensenrechten geofferd op het altaar van de handel. Wij hebben de mensen van de Westelijke Sahara in de steek gelaten voor dit verachtelijke en minderwaardige handelsakkoord. Daarom kan ik deze overeenkomst niet steunen.

Konecny
Mevrouw de Voorzitter, ook ik heb, samen met veel van mijn Oostenrijkse sociaal-democratische collega's, niet voor dit verslag gestemd, omdat het in feite een anticipatie is op iets waarop de wereld, of Europa, al lang wacht. Het is immers niet zo dat de veronachtzaming, de uitbreiding van het conflict met het Polisario pas van gisteren dateert. Men probeert al jaren een oplossing te vinden en het is heel duidelijk dat Marokko geen belangstelling voor een vreedzame oplossing heeft. Ook de schendingen van de mensenrechten dateren niet van gisteren. Tot zo'n anticipatie op goede bedoelingen ben ik niet bereid. Volgens mij was het beter geweest als wij duidelijk hadden gezegd dat er een dergelijke overeenkomst zal en moet komen, maar wel pas als Marokko de duidelijke voorwaarden vervult die het Europees Parlement in zijn resolutie heeft aangegeven.

Antony
Mevrouw de Voorzitter, het is omdat wij niet voor Marokko wensen wat wij voor onszelf verwerpen, dat wij niet voor de associatieovereenkomst met dit grote land hebben gestemd. Wij stellen inderdaad alsmaar meer vast welke rampzalige gevolgen de door de uniforme vrijhandelsidee geïnspireerde verdragen overal in de wereld voor de volkeren hebben.
Welnu, deze overeenkomst was nauwelijks goedgekeurd of het Parlement stemde al voor het onder voogdij stellen van Marokko, dat ervan werd beschuldigd de mensenrechten niet te respecteren, terwijl iedereen goed weet hoe wisselvallig en flexibel ook hier met die mensenrechten wordt omgesprongen, bijvoorbeeld in Frankrijk, waar ze worden geschonden. Volgens de grote journaliste Annick Rigel is in Frankrijk door de stalinistische wet-Rocard/Gayssot inderdaad een onduldbare gedachtenpolitie ingesteld. En als er iemand is die zich kon permitteren dat te zeggen zonder van de misdaad der misdaden te worden beschuldigd, dan is het Annick Rigel.
Laten wij dus beginnen met hier bij ons te breken met deze uniforme idee en deze totalitaire methoden, die in de beste van de mogelijke werelden thuishoren, voordat wij lessen aan het Koninkrijk Marokko geven.

Ahlqvist, Andersson, Hulthén, Lööw, Theorin en Wibe
Het Parlement heeft eerder de ratificatie van financiële protocollen tussen de EU en Marokko afgewezen, en wel op grond van de inbreuken van de Marokkaanse regering op het internationale recht. Volgens een rapport van Amnesty International (18 april 1996) heeft de Marokkaanse veiligheidsdienst zich schuldig gemaakt aan ernstige krenkingen van de mensenrechten in strijd met de internationale verdragen inzake mensenrechten, die door Marokko zijn geratificeerd.
Een ander, eveneens groot probleem is Marokko's systematische boycot van de uitvoering van de resoluties van de VN Veiligheidsraad inzake het houden van een vrij volksreferendum over de onafhankelijkheid van de Westelijke Sahara.
Het is de verantwoordelijkheid van de Europese Unie dat Marokko zich ontwikkelt tot een stabiele en goed functionerende parlementaire democratie, die de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van organisatie en de vrijheid van drukpers eerbiedigt.
Wanneer wij onder de huidige omstandigheden een associatie met Marokko aangaan, zou dat inhouden dat wij een stap terugzetten inzake onze eis aan Marokko om een werkelijke democratie in te voeren en de mensenrechten te eerbiedigen.
Om deze redenen zullen wij tegen dit verslag stemmen.

Apolinário
De Portugese socialisten stemmen voor de onderhavige associatie-overeenkomst met Marokko, zich ervan bewust dat de historische doelstelling van openstelling en samenwerking tussen de Europese Unie en de landen uit het zuiden van het Middellandse-Zeegebied een voorwaarde is voor politieke stabiliteit, economische ontwikkeling en vrede in de regio.
Marokko is trouwens één van de markten met het grootste potentieel voor de Portugese uitvoer, die geleidelijk aan stijgt en over het algemeen gunstig is met een exportcijfer van 160 (uitvoer voor 11, 5 miljard escudos in 1994).
De huidige overeenkomst en de door de Marokkaanse autoriteiten, in het bijzonder door zijne koninklijke hoogheid Koning Hassan, geuite wil ten gunste van vriendschappelijke betrekkingen tussen Marokko en Portugal zullen de Portugese ondernemingen nu nog meer mogelijkheden geven.
Bovendien opent deze overeenkomst ook de deur voor een nieuwe visserijovereenkomst tussen de Europese Unie en Marokko, die fundamenteel is voor de economie en de werkgelegenheid in visserijzones zoals Sesimbra/Setúbal en de Algarve. Zonder associatie-overeenkomst geen visserij-overeenkomst: je kan geen baten zonder lasten hebben...
De overeenkomst berust natuurlijk op een compromis tussen contracterende partijen, hetgeen voor ons van Portugese kant beperkingen meebrengt in het kader van de concurrentie, vooral op het gebied van de sardine-industrie.
De socialistische parlementsleden spreken zich tevens uit voor een speciaal steunkader van de Commissie, naast de al toegekende structuurfondsen via het communautair steunkader, dat het mogelijk maakt de sector te herstructureren, een compenserende vergoeding vast te stellen, steun voor de opslag in stand te houden en een Europese campagne te voeren voor de bevordering van de consumptie van dit produkt, zoals verse sardines, sardines in blik en nieuwe produkten (b.v. sardinepâté).
Maar de verwerkingsindustrie moet ook inzien dat concurrentievermogen in het kader van de economische mondialisering berust op kwaliteit en handelsagressiviteit, niet op protectionisme. En dat dit ook het beste antwoord is op sociale en milieudumping.

Bernardini
Onze Vergadering heeft zich voor de associatieovereenkomst Europese Unie-Marokko uitgesproken en dat verheugt mij. Door dit gebaar volgen wij de conclusies van onze collega von Habsburg, die ik gaarne zou willen feliciteren met zijn uitstekende werk.
Het door de Conferentie van Barcelona bekrachtigde vernieuwingsproces van het Middellandse-Zeebeleid van de Europese Unie staat ons allen voor de geest. Door ons instemmingsbesluit trekken wij de lijn van de eerder door ons geuite wensen door. Deze overeenkomst zal Marokko in het licht van een vrijhandelszone aansporen meer vaart te zetten achter de openstelling van zijn economie. De economische samenwerking die tot doel heeft werkgelegenheidscheppende sectoren te steunen en te ontwikkelen, zal er bovendien door worden versterkt.
Blijft nog het vraagstuk van de mensenrechten, een argument waarmee de tegenstanders van de overeenkomst veel schermen. Ik ben er diep van overtuigd dat dit vraagstuk in de geest van de associatieovereenkomst moet worden verwerkt. Wij geven een duidelijk politiek signaal aan de Marokkaanse autoriteiten om voort te gaan op de weg naar opening, zowel op politiek als op economisch gebied.
Ten slotte zij er ook op gewezen dat onze Vergadering al met de visserijovereenkomst heeft ingestemd. Nu "neen" zeggen tegen de associatieovereenkomst had geen enkele zin gehad.

Darras
Ik heb om verschillende redenen voor het besluit tot instemming met de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko gestemd.
Deze overeenkomst ligt in het verlengde van de besluiten die in 1994 te Essen en in 1995 te Cannes door de staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie werden genomen. Het is, na de overeenkomst EU-Tunesië en EU-Israël, de derde overeenkomst van dit type die in het kader van het Middellandse-Zeebeleid van de Unie wordt ondertekend. Financieel gezien is deze overeenkomst tot in 1999 gedekt door in het kader van het programma MEDA uitgetrokken kredieten.
De laatste, maar zeker niet de minste reden waarom ik voor heb gestemd, is dat zich in dit land sinds 1990 een langzame, maar gestage ontwikkeling in de richting van politieke democratisering en eerbiediging van de mensenrechten voltrekt. Met het oog op die ontwikkeling zijn er sinds 1990 inderdaad verschillende instrumenten in het leven geroepen.
Mei 1990: oprichting van de Adviesraad voor de rechten van de mens; februari 1991: beperking van de duur van voorlopige hechtenis en voorarrest; februari 1992: uitvaardiging van de internationale verklaring voor het recht op leven, de bescherming en de ontwikkeling van het kind; september 1992: grondwettelijke vergadering - preambule bevestigt verknochtheid van Marokko aan de mensenrechten; november 1993: oprichting Ministerie van de mensenrechten.
Er blijft natuurlijk nog een hele weg af te leggen, maar ik denk dat wij door de ratificatie van deze associatieovereenkomst de kans vergroten dat de fundamentele vrijheden ginds zullen worden uitgeoefend in plaats van beknot.

Vieira, Girão Pereira, Rosado Fernandes
Hoe paradoxaal ons standpunt ook kan lijken, het is meer een standpunt tegen de manier waarop de Europese Unie zich heeft opgesteld bij de onderhandelingen met het Koninkrijk Marokko, met name in verband met de gevolgen die deze overeenkomst zal hebben voor Portugal, dan een echt standpunt tegen Marokko, dat vroeg of laat - daar zijn we van overtuigd - toch onze partner was geworden, zelfs in de hoedanigheid van geassocieerd land.
De kwestie ligt simpel volgens ons: wie deze overeenkomst heeft besproken en ondertekend van de kant van de Europese Unie heeft dit gedaan in een algemeen perspectief - zoals niet anders kon zijn -, maar door de ene te beschermen is men vergeten alle lid-staten van de Europese Unie waartoe wij behoren te beschermen. Wij hebben het uiteraard over essentiële sectoren, zoals de produktiesectoren van een kleine economie zoals de onze en, let wel, ervan uitgaand dat het groeiende probleem van de mensenrechten zal worden opgelost.
De vandaag aangenomen overeenkomst bevat op zich goede voorstellen, zal de bevolking van Marokko dichter bij Europa brengen en zal ervoor zorgen dat Europa dichter bij de Marokkaanse bevolking komt. Wij zijn altijd geweest en zullen altijd zijn voor het bestaan van een overeenkomst met Marokko. Maar deze associatie-overeenkomst verdient zoals gezegd onze afkeuring, omdat ze slecht is voor onze landbouw (bijvoorbeeld wat betreft de groenten- en fruitsector, zoals tomaten en primeuraardappels en ook bloemen, vooral op Madeira), omdat ze slecht is voor onze industrie (bijvoorbeeld de conservenindustrie) en omdat ze slecht is voor onze visserij, hoewel die het voorwerp is van een speciale overeenkomst, waarvoor wij overigens wel hebben gestemd. Maar vooral - en dit kan nooit voldoende worden herhaald - omwille van de manier waarop Europa in zijn geheel (geen) rekening heeft gehouden met een van zijn lid-staten. Wij hopen trouwens nog steeds dat het Koninkrijk Marokko en Portugal, afgezien van het feit dat de overeenkomst een beperkte geldigheidsduur heeft, kunnen samenwerken en dat zij aldus aantonen dat het niet noodzakelijk was geweest essentiele sectoren van de Portugese economie te kwetsen om een overeenkomst, een goede overeenkomst tussen de Europese Unie en Marokko te kunnen ondertekenen, waar wij dit keer achter staan, door blijk te geven van goede betrekkingen tussen deze twee landen, die dichter naar elkaar toe moeten groeien zonder elkaar "aan te vallen" .
Wij weten dat het Koninkrijk Marokko de betekenis van ons standpunt begrijpt. Dat ook de Europese Unie dit mag begrijpen.
Verslag-Farassino
Gahrton, Holm en Lindholm
Hoe een rijbewijs wordt vormgegeven en uitgevaardigd, vinden wij een nationale zaak, niet alleen in de EU, maar over de hele wereld.
Er is geen enkele behoefte aan een speciaal EU-rijbewijs. Het beginsel dat is geformuleerd in artikel 1 van richtlijn 91/439/EEG inzake wederzijdse erkenning van rijbewijzen, is volkomen toereikend. Onder verwijzing naar het bovenstaande stemmen wij tegen.

Wibe
Deze richtlijn is sinds de eerste behandeling aanzienlijk verbeterd. Daarom stem ik ervóór. Ik ben echter van mening dat het hele idee van een verplicht gemeenschappelijk rijbewijsmodel voor de verschillende landen van de Unie verkeerd is. Elk land hoort het recht te hebben zelf de vormgeving van zijn rijbewijs te bepalen. De richtlijn veroorzaakt enkel onnodige wijzigingskosten in de lid-staten. Het aansluiten bij het gemeenschappelijke rijbewijsmodel zou ten minste vrijwillig behoren te zijn.
Aanbeveling voor de tweede lezing-Marinucci
Tamino
Ik wil bij dezen mijn instemming en die van de Fractie De Groenen uitspreken met het verslag van mevrouw Marinucci over het voorstel voor wijziging van de verordening tot oprichting van LIFE.
Wij vinden het positief dat in het gemeenschappelijk standpunt een aanzienlijk deel van de amendementen is overgenomen die het Parlement in de eerste lezing had voorgesteld.
Er zijn echter een paar amendementen die niet in het gemeenschappelijk standpunt zijn opgenomen maar die naar onze mening wel heel belangrijk zijn, te weten het opnemen van de moerasgebieden waar het gaat om de bescherming en het rationeel beheer van de kustgebieden, de bescherming van de habitat met bedreigde soorten, en vooral de verhoging van de financiering van 450 naar 600 miljoen ecu, zoals wij Groenen in de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming hebben voorgesteld; overigens houdt deze verhoging het midden tussen het eerste verzoek van het Europees Parlement (800 miljoen ecu) en het voorstel van de Raad.
Voorts moet worden bedacht dat LIFE het belangrijkste communautaire milieuprogramma is, dat onder andere de verwezenlijking van het netwerk van beschermde gebieden, het zogeheten "Natuur 2000" mogelijk moet maken, en dat de planning absoluut geen doorgang kan vinden met de kredieten die de Raad wilde uittrekken.
Ik hoop dat de Commissie zich kan vinden in dit standpunt van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming van het Europees Parlement.

Díez de Rivera Icaza
Ik wil enkel herhalen wat ik gezegd heb in mijn bijdrage naar aanleiding van de eerste lezing. LIFE is het financieel instrument dat het meeste voor ons milieu gedaan heeft. Hoewel het gemeenschappelijk standpunt een groot deel van de amendementen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbescherming heeft overgenomen, is een amendement dat ik heb ingediend van uitzonderlijk belang voor de bescherming en het beheer van de watervoorraden. Ik twijfel er niet aan dat dit amendement zal worden aangenomen, zoals de Commissie ons tijdens het voorafgaande debat heeft meegedeeld. Ik zal dan ook vóór stemmen.
Verslag-Parodi
Eriksson, Iversen, Sjöstedt en Stenius-Kaukonen
De mededeling van de Commissie over het gemeenschappelijk vervoersbeleid - Actieprogramma 1995-2000, vertoont uit milieu-oogpunt zeer ernstige gebreken. De Commissie wil een scheiding aanbrengen tussen vervoersbeleid en milieubeleid, wat tot een onhoudbare ontwikkeling leidt, nu de gevolgen van het verkeer over de weg voor het milieu een van de ernstigste bedreigingen vormen die de Europese Unie onder ogen moet zien.
Het voorgestelde Groenboek over de toerekening van externe kosten en burgernetwerken heeft echter positieve kanten.
De Commissie vervoer en toerisme heeft in haar verslag een aantal voorstellen gedaan die een verbetering betekenen, maar in het voorgestelde actieprogramma in zijn geheel wordt al te makkelijk voorbijgegaan aan de enorme uitdagingen voor het vervoersbeleid op het punt van aanpassingen aan het milieu.
De Commissie vervoer en toerisme beschrijft het vervoer en de transeuropese netwerken als de hoekstenen van economische, sociale en culturele ontwikkeling . Deze beschrijving van Europa's culturele ontwikkeling komt ons enigszins somber en bekrompen voor, speciaal als men bedenkt dat de transeuropese netwerken ertoe leiden dat het oppervlak in Europa dat met snelwegen zal worden bedekt, met 32 % toeneemt.
Om deze redenen hebben wij ons in de eindstemming over het verslag-Parodi onthouden van stemming.

Gahrton en Lindholm
Wij hebben vóór het verslag en de groene amendementen gestemd, o.a. voor punt 41, integriteit, in amendement 12 van de Fractie de Groenen.
Wij gaan ervan uit dat de uitdrukking harmonisatie op Europees niveau zogenaamde minimumregels inhoudt, die de lid-staten de mogelijkheid geven om striktere milieu- en veiligheidsnormen te behouden of in te voeren, vooral wanneer het gaat over het toegestane promillegehalte en de toegestane snelheden.

Holm
Ik vind het feit dat de staten verschillende tijdzones en zomertijden hebben, een nationale aangelegenheid, waarop het subsidiariteitsbeginsel moet worden toegepast.
Ik verzet mij tegen de eis van minder staatssteun voor de spoorwegen, zolang het vrachtverkeer zijn milieukosten niet betaalt en het aanleggen van snelwegen door de staat wordt gesubsidieerd.
De eis inzake noodtelefoons langs de Europese snelwegen moet kunnen worden aangepast aan de zeer lage verkeersdichtheid in Noord-Scandinavië om geen absurde kosten te laten ontstaan.
Een gemeenschappelijke regeling van het maximale alcoholpercentage in het bloed is wenselijk, maar ik wil dat striktere nationale eisen mogen worden toegepast en dat voor alle verdovende middelen de nulgrens geldt.
Ik wil er ook op wijzen dat subsidie voor vliegvelden in dun bevolkte gebieden ten koste van de grote vliegvelden, volgens het Zweedse model, behouden moet kunnen blijven.
Voor het overige ben ik zeer verheugd over de door de rapporteur naar voren gebrachte voorstellen tot milieu-aanpassingen. Ik wil benadrukken dat het uiterst belangrijk is om over te schakelen op een meer aan het milieu aangepast vervoerssysteem, om te voorkomen dat de Europese industrie achterop zal raken.

Schlechter
Na tweemaal zijn standpunt te hebben bepaald ten aanzien van het Witboek over de toekomstige ontwikkeling van het gemeenschappelijk vervoersbeleid, moet het Europees Parlement zich nu buigen over een kaderprogramma voor de wetgeving waarin de Commissie de voor de periode 1995-2000 te nemen prioritaire maatregelen vastlegt.
Het verslag van de heer Parodi, dat volgt op de verslagen van de heren Topmann en Visser, is ongetwijfeld een waardevolle lijst van technische verwezenlijkingen en doelstellingen voor de toekomst, maar houdt geen of onvoldoende rekening met de menselijke en sociale aspecten.
Mijn bezorgdheid over die tekortkoming wordt bevestigd door de passage uit het document van de Commissie waarin deze onderstreept dat het gedrag van de mens, zoals vaak wordt opgemerkt, de fundamentele factor bij ongevallen lijkt, hoewel ook de technische kenmerken van het voertuig en het wegtracé van grote invloed kunnen zijn.
Het is waar dat de technische kenmerken van voertuigen en het wegtracé een rechtstreekse invloed kunnen hebben op de oorzaken van ongevallen, maar het is daarom niet minder waar dat een van de belangrijkste oorzaken van zware ongevallen op de weg de grote vermoeidheid van professionele weggebruikers is. Deze vermoeidheid is te wijten aan de combinatie van overdreven lange wekelijkse werktijden enerzijds en tot een minimum beperkte rusttijden anderzijds, zoals voorgeschreven in verordening 3820/85: een dagelijkse rusttijd van 11 uur, die zelfs tot 9 uur kan worden teruggebracht; een wekelijkse rusttijd van 45 uur, tegenover een wekelijkse werktijd van maximaal 78 uur.
Het is waar dat het Parlement al herhaaldelijk, zij het zonder succes, op een echte fiscale en sociale harmonisatie heeft aangedrongen. Maar het is daarom niet minder waar dat de onderhandelingen tussen de sociale partners tot dusver geen resultaten hebben opgeleverd en dat een bevredigende oplossing op het gebied van de arbeidsvoorwaarden van professionele wegebruikers op de lange baan dreigt te worden geschoven.
Ik had er dan ook de voorkeur aan gegeven, en gewenst, dat de heer Parodi in zijn verslag zijn standpunt had bepaald tegenover vraagstukken zoals de werken rijtijden van professionele weggebruikers, de verscherping van de controle, de eerbiediging van arbeids- en rijvoorwaarden, de harmonisatie van de straffen op overtreding van de voorschriften op het gebied van rij- en rusttijden, het verbod op stukloon.
Ik ben van oordeel dat de door mij genoemde problemen van het grootste belang zijn voor de verbetering van de veiligheid op onze wegen.
Aangezien er daar in het verslag van de heer Parodi vrijwel niets over wordt gezegd, zie ik mij verplicht mij bij de stemming te onthouden, ook al lijken andere voorstellen van de heer Parodi mij aanvaardbaar.
Verslag-Plooij-Van Gorsel
Wibe
Aangezien ik niet in de gelegenheid ben geweest om tijdens de behandeling van het verslag op de zitting, iets te zeggen, wil ik hierbij een stemverklaring over de zaak afleggen.
Ik ben van mening dat meer benadrukt had dienen te worden hoe verkwistend het is dat de administratieve kosten zijn opgelopen tot 13 %. Bij normale onderzoeksprogramma's zijn de overeenkomstige kosten 2-3 %. Bij toekomstige onderzoeksprogramma's moet men er verzekerd van zijn dat de administratie drastisch wordt ingekrompen. In de onderzoekswereld is het een feit van algemene bekendheid dat de onderzoeksprogramma's van de EU gekenmerkt worden door een bureaucratische en kostbare uitvoering. Deze omstandigheid zou moeten kunnen worden onderworpen aan een grondige controle en aanpak.
Verslag-Argyros
Rovsing
Het onderhavig verslag van de Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie vormt een uitstekende analyse van het Groenboek over innovatie van de Commissie. Drie fundamentele overwegingen in dit verslag dienen naar voren te worden gebracht. De eerste is dat we niet zomaar een gelijkheidsteken kunnen plaatsen tussen "innovatie" en OTO, omdat innovatie in de eerste plaats gezien moet worden in functie van het samenspel tussen vraag en aanbod op technologisch gebied. Innovatie heeft dan ook veel te maken met de toepassing van de technologie in het produktie- en maatschappelijk leven. De tweede overweging is dat de bevordering van innovatie als middel om het internationale concurrentievermogen van de Europese industrie te verbeteren een snelle verspreiding en exploitatie van de OTO-resultaten veronderstelt. De derde overweging is dat de ervaring heeft aangetoond dat pogingen om een gecentraliseerd industriebeleid op nationaal en Europees niveau ten uitvoer te leggen volgens het "pick the winner" -principe niet bevorderend zijn voor innovatie.
Daarom kan ik mij aansluiten bij de conclusies van de rapporteur, waarin hij zegt dat de rol van de EU in de ontwikkeling van een efficiënt vernieuwingsbeleid zich moet toespitsen op de aanbodkant van OTO door erop toe te zien dat de produktie van kennis interdisciplinair en praktijkgericht is, en op de vraagzijde van OTO door erop toe te zien dat de verspreiding en exploitatie van de onderzoeksresultaten door gepaste netwerken worden bevorderd.
Verslag-Pompidou
Rovsing
Zoals in het onderhavige verslag van de Commissie onderzoek, technologische ontwikkeling en energie wordt onderlijnd, is het de eerste keer dat op Europees niveau gepoogd wordt om algemene richtsnoeren vast te leggen voor de internationale samenwerking op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling. Om deze reden is het ook de eerste keer dat deze kwestie op politiek gebied ter sprake komt in het Europees Parlement en de Raad van ministers. Met betrekking tot de partners waarmee de EU in en buiten Europa samenwerkt, wordt in het verslag een onderscheid gemaakt tussen derde landen in Europa met een associatieovereenkomst, concurrerende industrielanden in Noord-Amerika en het Verre Oosten en een aantal potentiële partners in de Derde Wereld. De rapporteur, de heer Pompidou, heeft de rol van het technologisch ontwikkelingsniveau, de geografische ligging en de mate waarin de belangen van de partners en van de EU op gebied van OTO-beleid samenvallen, beklemtoond, zowel voor de keuze van de samenwerkingsprojecten als voor de keuze van de samenwerkingsvorm. Wat dit laatste aspect betreft, bespreekt de rapporteur drie mogelijke soorten samenwerking, met name associatie, bilaterale samenwerking en technologische bijstand.
Wat de keuze van de samenwerkingsprojecten betreft, lijkt het logisch de OTOsamenwerking te versterken voor de oplossing van de problemen binnen de verschillende infrastructuurgebieden (zoals bijvoorbeeld transport, communicatie, uitwisseling van informatie, energievoorziening) en de milieubescherming in het kader van de EU-samenwerking met geassocieerde derde landen in Europa en in het Middellandse-Zeegebied te bevorderen. De OTOsamenwerking in gebieden zoals biotechnologie, nucleaire technologie en ruimteonderzoek zal naast de samenwerking op gebied van onderzoek en ontwikkeling van hoogtechnologische produkten, enorm versterkt kunnen worden in het kader van een partnerschap met niet-Europese industriële landen. Een belangrijke voorwaarde voor een versterkte samenwerking met deze laatst genoemde groep landen is echter dat de samenwerking plaatsvindt op basis van het wederkerigheidsprincipe en rekening houdt met de behoefte aan bescherming van het intellectuele en industriële eigendomsrecht van de partners.
Niet-toelating van Kroatië tot de Raad van Europa
Antony
Mevrouw de Voorzitter, de niet-toelating van Kroatië tot de Raad van Europa, onder het voorwendsel dat er geen persvrijheid heerst, is werkelijk een toppunt van hypocrisie van dit Parlement. Want wie zou er, eerlijk gezegd, durven te beweren dat er in Rusland, om slechts één voorbeeld te noemen, meer persvrijheid heerst dan in Kroatië?
Kroatië heeft een heldhaftige strijd voor zijn onafhankelijkheid moeten leveren om zijn economie te herstellen. En wij, die nauwe betrekkingen onderhouden met de oppositie, weten dat de huidige regering van de heer Tudjman volhardt in praktijken die nog zijn beïnvloed door socialistische gewoonten waar men maar moeilijk van afgeraakt. Maar dat hier in deze Vergadering aan dit land verwijten, nu vanavond op alle Franse televisiezenders één grote uitzending zal plaatsvinden, is toch nogal kras.
Eén grote uitzending over AIDS, de enige ziekte waarmee men de massa in beweging denkt te kunnen brengen, honderdmaal meer dan kanker of myopathie of alle andere ziekten tezamen. Welke eigenaardige vooringenomenheid, welk eigenaardig racisme is er de oorzaak van dat men deze praktijken bij ons toelaat en ze aan Kroatië verwijt?

Jung
Mevrouw de Voorzitter, ook wij van de Freiheitliche Partei Österreichs vinden de aanpak van de Kroatische regering bij de benoeming van de burgemeester van Agram en wat de beperking van de oppositie en de persvrijheid betreft betreurenswaardig en eisen een snelle verbetering van de situatie. Gelet op de moeilijke positie waarin Kroatië zich na een lange en gruwelijke vrijheidsoorlog bevindt, vinden wij de plotselinge afwijzing van het land - vergeleken bij de behandeling van Rusland of, zoals eerder gezegd, Roemenië - echter buiten verhouding en contraproduktief.
Het stemgedrag van sommige leden zou misschien wel eens een laat antwoord op de door enkele groepen slechts met tegenzin aanvaarde zelfstandigheid van Kroatië kunnen zijn. Dat zou zeker niet de juiste aanpak zijn om een door jarenlange communistische dictatuur en burgeroorlog getekend land dichter bij West-Europa te brengen. Wij verwerpen deze resolutie dan ook.
Buitengewone zitting van de Raad
Berthu
Mevrouw de Voorzitter, mijn fractie is van oordeel dat er vandaag maar één oplossing meer is als we de gezondheid van de burgers willen beschermen, namelijk de volledige handhaving van het embargo op het Brits rundvlees en de daarvan afgeleide produkten. Maar ze vindt ook dat we naar middelen zullen moeten zoeken om de betrokken veehouders correct te vergoeden. Dit lijkt nu misschien een moeilijke weg, maar als we die weg uit gemakzucht niet zouden inslaan, is het gevaar groot dat we dat over enkele jaren bitter zullen berouwen. Laten we ons dus verantwoordelijk gedragen. Maar verantwoordelijkheid betekent ook dat we naar de diepe oorzaken van de crisis moeten peilen en de vereiste maatregelen moeten nemen om te voorkomen dat zo'n crisis zich elders herhaalt.
Laten we allereerst inzien dat de gekke-koeienziekte een gevolg is van een tegennatuurlijke landbouw die door de mallemolen van de wereldprijzen in het leven is geroepen. Deze verwerpelijke koers ligt nu ook in het nieuwe gemeenschappelijk landbouwbeleid vast. Als we het niet volledig over een andere boeg gooien, kunnen we de komende jaren nog andere gekke koeien, of zelfs erger, verwachten.
Ten tweede, we moeten ook inzien dat de Commissie, in naam van de afschaffing van de grenzen, in elke etappe van de crisis, eigenlijk verkeerd heeft gereageerd met haar pogingen om de lid-staten die beschermende maatregelen wensten te nemen, dat te beletten. Het is trouwens niet uitgesloten dat de hele rimram omtrent de grenscontroles de frauduleuze invoer van vlees of besmet veevoer in de hand heeft gewerkt. We moeten dus inzien dat de lid-staten het recht hebben hun grenzen te controleren uit hoofde van de doelstellingen van artikel 36 van het Verdrag, met name de bescherming van de gezondheid en het leven van personen.
Ten slotte kunnen wij de gevolgde procedure niet aanvaarden, volgens welke de Commissie, ofschoon de Raad haar voorstel niet met gekwalificeerde meerderheid heeft aangenomen, toch het recht heeft dat voorstel op eigen gezag uit te voeren. Men zal ons antwoorden dat dit zo in de Verdragen staat. Welnu, wij antwoorden daarop dat de Verdragen dan absurd zijn. Dit ontslag van de politici ten gunste van de ambtenaren is onterend voor de Raad en vormt een verklaring voor veel van wat er in Europa misgaat.

Hallam
Mevrouw de Voorzitter, mijns inziens zet de Britse regering zich in de huidige omstandigheden behoorlijk voor schut. Ik betreur het echter dat de resolutie van vandaag een heel andere strekking heeft dan de resolutie die wij op 28 maart hebben aangenomen. Nu lijken wij het verbod te steunen in plaats van een belangstellende neutrale waarnemer te zijn. Ik had liever gezien dat wij vasthielden aan het standpunt waarbij wij ons ten aanzien van het verbod als waarnemer en niet als voorstander opstellen.
Een paar dagen geleden zat ik 's avonds in mijn hotelkamer naar de Duitse televisie te kijken. Ik zag een programma van de ZDF en de bijna hysterische aanval op de Britse rundvleesindustrie in dat programma vervulde mij, als Brits burger uit een gebied dat rundvlees produceert, met grote ontzetting. Ik vond enkele scènes zeer verontrustend en zeer beledigend. Ik heb veel kritiek geleverd op de wijze waarop de Britse pers de laatste weken over onze Europese partners gesproken heeft. Ik zou de media op het vasteland van Europa willen vragen om enige objectiviteit te betrachten bij hun verslaggeving over het onderwerp BSE.

Martinez
Mevrouw de Voorzitter, tegen de heer Hallam zeg ik dat onze Britse collega's en de Britse regering wetenschappelijk gelijk hebben: er is geen gevaar voor horizontale overdracht en het slachten van de runderen is een wetenschappelijke vergissing. Maar juridisch gezien heeft hij ongelijk, want het typische van Europa is juist dat het schuld, de aansprakelijkheid voor schuld of in het beste geval de aansprakelijkheid voor risico's erkent.
Door de schuld van één Britse fabriek, Dunkester in Yorkshire, die haar produktieprocédé heeft gewijzigd, zijn tot dusver 156.000 Britse runderen en een aantal andere runderen in de rest van de wereld door de ziekte aangetast. Welnu, die fabriek is aansprakelijk. Iedere daad van de mens die iemand anders schade berokkent, verplicht degene die de fout heeft begaan de schade te herstellen. Door het amendement van de heer des Places, waarin de vervuiler en de gifmenger voor zijn daad verantwoordelijk werd gesteld, te verwerpen zijn wij ingegaan tegen wat kenmerkend is voor Europa, namelijk dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn eigen daden.
Wat wij bij de ramp met de Amoco Cadiz terecht hebben aanvaard voor de grote oliemaatschappijen die aansprakelijk werden gesteld voor de verontreiniging, hebben wij ditmaal geweigerd voor de Britse fabrieken die vergiftiging ten laste kan worden gelegd.
Mijnheer Hallam, wetenschappelijk hebt u gelijk, het risico is niet zo groot; juridisch hebt u echter ongelijk, want de fabrieken die hebben vergiftigd, zouden daar aansprakelijk voor moeten worden gesteld.

Wibe
Ik heb mij onthouden van stemming, omdat onder punt E extra steunmaatregelen van meerdere miljoenen voor de landbouw worden aanbevolen.
Ik vind huidige landbouwsubsidies verspilling en ik wil niet bijdragen aan verdere subsidies voor deze sector.

Breyer
Mevrouw de Voorzitter, ik heb tegen de resolutie gestemd. Ik had van het Europees Parlement een veel duidelijker teken verwacht dat in de Europese Unie de bescherming van de consument en de gezondheid niet aan economische belangen ondergeschikt wordt gemaakt. Het besluit van de Commissie is een bespotting van de bescherming van de consument en de gezondheid. Het feit dat het exportverbod juist wordt versoepeld op het ogenblik dat er alsmaar meer gevallen van de ziekte van Creutzfeldt-Jacob aan het licht komen, maakt duidelijk dat dit alleen maar als een toppunt van cynisme kan worden gezien.
De Commissie, de Raad, maar in toenemende mate ook het Europees Parlement gaan blijkbaar door de knieën voor het afpersingsmanoeuver van de Britse regering. Het valt te vrezen dat het besluit van de Commissie de deur zal openzetten voor de volledige opheffing van het exportverbod. Ik denk dat het een heel verkeerd besluit is, want de bescherming van de consument en de gezondheid moeten voorrang krijgen. De gezondheid moet ook preventief worden beschermd. Zolang schade wetenschappelijk niet kan worden uitgesloten, is het zaak het exportverbod hier te handhaven. Die taak hadden wij hier op ons moeten nemen.
Ik denk dat het besluit van de Commissie de bescherming van de consument en de gezondheid in de Europese Unie met voeten treedt. Ik betreur dan ook dat wij geen verdergaande resolutie hebben aangenomen.

De Voorzitter
Dit is het einde van de stemming.

Onderbreking van de zitting
De Voorzitter
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
(De vergadering wordt te 12.10 uur gesloten)

