1. Tibet
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over zes ontwerpresoluties over Tibet.
Adam Jerzy Bielan 
Mijnheer de Voorzitter, Tibet wordt nu al vijftig jaar lang door China bezet. De Chinese autoriteiten hebben al die tijd een beleid van discriminatie en vervolging gevoerd met als doel de Tibetanen in hun eigen land te marginaliseren. Het Chinese leger heeft zich kortgeleden opnieuw schuldig gemaakt aan een barbaarse slachting. In dit geval werd een weerloze Tibetaanse non vermoord toen zij de grens naar Nepal wilde oversteken. China ontkent dat werd geschoten op Tibetaanse vluchtelingen die Nepal probeerden te bereiken, maar heel het incident werd op film vastgelegd.
Het Parlement mag niet onverschillig blijven en zwijgen over deze laatste voorvallen. Het machts- en onderdrukkingsbeleid van de Chinese autoriteiten jegens de Tibetaanse bevolking mag niet langer worden getolereerd.
Daarom doe ik een beroep op de Volksrepubliek China om een einde te maken aan de schending van de mensenrechten van de Tibetaanse natie en van andere minderheden. Ik vraag de Chinese regering eveneens om het volkenrecht na te leven en de internationale normen inzake mensenrechten en vrijheid van godsdienst te waarborgen. Tibet moet echte autonomie krijgen en het Tibetaanse volk moet vrijheid van godsdienst en onderwijs krijgen.
Tot slot vraag ik de regering van de Volksrepubliek China om de met de Dalai Lama op gang gebrachte dialoog te bespoedigen en zonder dralen te streven naar een voor beide partijen aanvaardbare oplossing voor de kwestie-Tibet.
Eva Lichtenberger 
auteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, vertegenwoordigers van China beschreven de gebeurtenissen van 30 september aan de grens van dat land als een aanval door een bende Tibetanen waarbij de Chinezen zich met veel moeite moesten verdedigen.
Ditmaal bestaat er - in tegenstelling tot veel andere gevallen - een video die duidelijk laat zien dat het tegenovergestelde het geval is. Op deze video is te zien dat de Tibetaanse vluchtelingen niet hebben aangevallen; dat de groep mensen die probeert de grens over te steken, juist bestond uit jonge mensen, kinderen, nonnen en monniken. De Europese Unie moet de Chinese verklaring van het gebeurde ten stelligste van de hand wijzen en vragen om opheldering over de kwestie.
Er moet ook opheldering worden gevraagd over wat er met de kinderen is gebeurd die de Chinese troepen in hechtenis hebben genomen, de huidige verblijfplaats en toestand van deze kinderen en vluchtelingen en de manier waarop in dergelijke situaties aan de grens normaal gesproken wordt gehandeld. Wij als Europese Unie moeten heel duidelijk stellen dat Tibet autonomie moet krijgen binnen de grenzen van China, maar dan wel ware autonomie, in overeenstemming met de 'middenweg' die door de Dalai Lama is voorgesteld.
Thomas Mann 
auteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, er was opnieuw een dodelijk incident aan de grens tussen China en Nepal. Toen op 30 september een groep Tibetanen - allemaal ongewapende burgers - naar Nepal probeerde te vluchten via de Nangpa-pas, openden Chinese grenswachten het vuur op hen. Kelsang Namtso, een zeventienjarige non, werd gedood; veel mensen raakten gewond en dertig werden gearresteerd, waaronder vrouwen en negen kinderen.
Ik ben het eens met de vorige sprekers. Deze tragedie zou nooit aan het licht zijn gekomen als daar niet toevallig een Roemeense cameraploeg was geweest die het gebeuren heeft gefilmd. De beelden die zij maakten, verschenen op prime time op de Nederlandse televisie. Ondanks deze documentatie blijft Peking bij zijn standpunt dat er gewonden waren, maar geen doden en dat het bovendien de Tibetanen waren die het vuur hadden geopend en dat de Chinezen zichzelf wel moesten verdedigen.
Wij veroordelen de wrede actie van de Chinese veiligheidsdiensten en verzoeken de autoriteiten om hun gevangenen humaan en in overeenstemming met internationale akkoorden te behandelen, want China heeft het VN-Verdrag voor de rechten van het kind ondertekend dat minderjarigen beschermt tegen arrestatie en willekeur door de staat.
Wat er bij de Nangpa-pas is gebeurd, moet zo snel mogelijk worden onderzocht, en de verantwoordelijken moeten ter verantwoording worden geroepen. Deze aanvallen op weerloze burgers moeten op de agenda worden gezet van de volgende mensenrechtendialoog tussen de EU en China.
Ik dring er bij de vertegenwoordigers van de Commissie op aan dat zij zich een beeld vormen van de situatie door naar het Tibetan Welfare Centre in Kathmandu te gaan zoals onze ad-hocdelegatie van dit Parlement in juli heeft gedaan toen we naar Nepal gingen, dat zij de vluchtelingen die daar aankomen, vragen naar wat zij hebben moeten ondergaan, en dat zij er iets aan doen!
(Applaus)
Erik Meijer 
auteur. - Voorzitter, telkens opnieuw spreekt dit Parlement terecht zijn verontwaardiging uit en ik verwacht dat dit helaas nog vaak herhaald zal moeten worden. De situatie in Tibet wordt niet beter maar slechter. Misschien is dat ook wel onze eigen schuld. Al vóór 1951 accepteerden de Europese landen dat Tibet een deel van China moest zijn, alhoewel het op landkaarten niet te vinden was. Dat bleef zo toen in de jaren vijftig de Volksrepubliek China dit onherbergzame gebied met militaire middelen daadwerkelijk onder controle bracht en de Dalai Lama vluchtte naar India.
Inmiddels is Tibet vanuit China beter bereikbaar geworden via de hoogste spoorlijn ter wereld. Buitenlandse bergbeklimmers hebben recent kunnen zien hoe schaamteloos wordt geschoten op inwoners die proberen het land te ontvluchten. De regering en waarschijnlijk ook de grote meerderheid in de publieke opinie in China ziet in Tibet vooral een nog vrijwel leeg gebied dat gekoloniseerd moet worden door Chinezen uit de meest dichtbevolkte gebieden. Doordat de Chinese economie meer dan ooit verweven geraakt met de Europese economie heeft Europa een machtig pressiemiddel. De vraag is of wij dat middel willen gebruiken. Zonder pressie duurt de onderdrukking voort.
Marios Matsakis 
auteur. (EN) Mijnheer de Voorzitter, de bezetting van Tibet door communistisch China is al heel lang een bezoeking voor de democratie en een grote smet op de beginselen van rechtvaardigheid en vrijheid. Steeds opnieuw weer hebben wij de onverdedigbare en meedogenloze wijze waarop het Chinese regime een klein en vredelievend land behandelt dat geïsoleerd op het dak van de wereld ligt, in sterke bewoordingen veroordeeld.
Tijdens het laatste incident hebben soldaten van de Chinese bezettingsmacht het vuur geopend op een groep ongewapende, weerloze burgers die in wanhoop hun land probeerden te ontvluchten via de bergpas over de Nangpa-gletsjer, die gelegen is op een hoogte van ruim 5700 meter. Van de groep maakten veel vrouwen en kinderen deel uit. Een zeventienjarige non werd gedood; een twintigjarige raakte ernstig gewond; er worden nog enkele personen vermist en 29 personen, waaronder veertien kinderen, werden gearresteerd. Enkele leden van de groep slaagden erin om te ontsnappen naar het nabijgelegen Nepal. Gelukkig, en godzijdank, werd het incident gezien door een aantal buitenlandse bergbeklimmers, wier onafhankelijke en betrouwbare verslagen, inclusief videobeelden, de belachelijke leugens die de Chinese autoriteiten in een officiële verklaring over de gebeurtenissen hadden verspreid volledig tegenspraken.
Wij in Europa zijn er altijd snel bij als er acties van totalitaire of onderdrukkende regimes moeten worden veroordeeld, maar in de praktijk worden onze grote woorden niet geëvenaard door onze daden. Behalve betreurenswaardig is dit naar mijn mening ook hypocriet. De welhaast koloniale bezetting van Tibet door China moet, net als iedere andere koloniale bezetting van een land door een ander land, onmiddellijk worden beëindigd. Om te laten zien dat het ons menens is, moeten we tastbare maatregelen nemen tegen China. Ja, we hebben een wapenembargo tegen dat land, maar dat heeft weinig effect. Wat echt effectief zou zijn, is een verbod op de invoer van Chinese goederen; dat zou de communistische leiders in Peking pas echt hoofdpijn bezorgen en dat zou tot verstandige reacties leiden op onze eis dat Tibet zijn vrijheid moet terugkrijgen.
(Applaus)
Piia-Noora Kauppi
namens de PPE-DE-Fractie. (EN) Mijnheer de Voorzitter, het is duidelijk dat er doortastend moet worden opgetreden om de mensenrechtensituatie in China te verbeteren. Dit recente incident geeft ons een duidelijke aanleiding om dit tot een prioriteit van de Europese Unie te maken. Ik vind het absoluut schokkend dat het Chinese staatspersbureau Xinhua de schietpartij als zelfverdediging heeft gekwalificeerd, terwijl videobeelden duidelijk laten zien dat de Tibetaanse vluchtelingen het op een lopen zetten en van een afstand werden beschoten. Er was geen sprake van dreiging tegen de Chinese grenswachten, er is geen geweld gebruikt en er is geen verzet geboden. Geen van de vluchtelingen had een wapen bij zich, zelfs geen mes.
Ik wil het Finse voorzitterschap bedanken en wijzen op zijn werk in de mensenrechtendialoog. Vorige week, op 20 oktober, heeft het Finse voorzitterschap een officiële verklaring doen uitgaan waarin het incident werd veroordeeld. Ik wil het voorzitterschap daarvoor bedanken.
Tot slot moeten we doorgaan met het stimuleren van besprekingen op hoog niveau tussen de Dalai Lama en de Chinese regering, zoals ook in de gezamenlijke resolutie over Tibet staat. Ik wil herhalen dat dit de enige manier is om tot een vreedzame en duurzame oplossing te komen, met echte autonomie voor de Tibetaanse natie.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
Mijnheer de Voorzitter, ofschoon de officiële betrekkingen tussen de Chinese regering en de Dalai Lama sedert 2002 zijn hersteld, worden in Tibet de mensenrechten nog regelmatig geschonden. Men schat dat elk jaar 2500 mensen besluiten om te vluchten voor de onderdrukking en om de dagenlange, gevaarlijke reis naar Nepal te ondernemen. De gewelddaden tegen ongewapende burgers baren ons ernstige zorgen. Zo schoot in september jongstleden de Chinese grenswacht op vluchtelingen bij de Nangpa La-bergpas. Deze groep van vluchtelingen, met vrouwen, kinderen en monniken, probeerde de Tibetaanse grens over te steken. Tot nu hebben de Chinese autoriteiten geweigerd de verantwoordelijkheid te nemen voor dit incident, waarbij een persoon om het leven kwam. Ook is het lot onbekend van de kinderen die door de militairen worden vastgehouden.
Het is de taak van de internationale instellingen om vastberaden en efficiënt op te treden en de regering van de Chinese Volksrepubliek te dwingen de onderdrukking van het Tibetaanse volk, zijn onmenselijke behandeling van gevangenen, de folteringen en buitengerechtelijke executies te beëindigen. Nogmaals doen wij vanuit dit Parlement een oproep tot de eerbiediging van de fundamentele mensenrechten in Tibet. Deze rechten omvatten ook vrije meningsuiting en vrijheid van vereniging. Ook dringen wij aan op een echte dialoog tussen beide partijen, teneinde begrip voor en eerbiediging van de religieuze, politieke en culturele rechten van het Tibetaanse volk te bewerkstelligen.
(Applaus)
Raül Romeva i Rueda
Mijnheer de Voorzitter, in de tweeënhalf jaar dat ik afgevaardigde ben, is dit zeker de derde keer, op zijn minst, dat de schendingen van de mensenrechten in Tibet hier aan de orde worden gesteld, en ik ben bang dat het niet de laatste keer is. Het verschil tussen deze keer en de vorige keren is dat we nu over filmbeelden beschikken die aantonen dat de pogingen van de Chinese autoriteiten om die beelden te ontkennen bedrieglijk zijn, en tegelijkertijd dat de poging van het nieuwsagentschap Xinhua om aan te tonen dat het een actie uit noodweer was, ook nergens op gebaseerd is.
We hebben dus te maken met een incident dat, zoals hier is opgemerkt, beslist moet worden onderzocht. Ik onderschrijf en ondersteun dat voorstel, maar daarnaast dient deze kwestie ook een fundamentele rol te spelen in het kader van de dialoog tussen de Europese Unie en China. Ik herhaal dat dit niet de eerste keer is, maar het begint wel een treurige zaak te worden dat we de gelegenheid hebben om die dialoog met China aan te gaan, en we er, aan de vooravond van de Olympische Spelen van 2008, niet op blijven aandringen dat het probleem van Tibet zou kunnen worden opgelost als er daadwerkelijk een beetje politieke wil bij de Chinese autoriteiten aanwezig was. Tot op heden hebben we daar nog niets van gezien.
Michał Tomasz Kamiński
Mijnheer de Voorzitter, vandaag voeren wij een debat over de mensenrechten in China. Dit debat vindt plaats na het tragische en verschrikkelijke grensincident. Daardoor hebben mensen in heel de wereld kunnen zien hoe China omgaat met weerloze mensen die geen enkele bedreiging vormen voor de communistische autoriteiten. Deze arme mensen worden zomaar, zonder enige bedenking, neergeschoten.
Het incident waar wij het over hebben, en waardoor dit debat in het Europees Parlement werd veroorzaakt, herinnert ons aan een bittere waarheid: in China worden de mensenrechten op systematische wijze en in bijna elk aspect van het leven geschonden. De Volksrepubliek China schendt de menselijke, economische en religieuze rechten van zijn burgers. Helaas moeten wij echter ook een andere droevige en onaangename waarheid onder ogen zien, namelijk dat de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie maar al te vaak en op een schijnheilige wijze zwijgen over hetgeen in China gebeurt. Hetzelfde geldt voor de instellingen van de Europese Unie. Als de gemeenschappelijke waarden die ons in dit Parlement en in heel Europa verenigen, echt gemeenschappelijke waarden zijn, zijn wij verplicht om hardop en duidelijk aan te dringen op eerbiediging van de mensenrechten door de Volksrepubliek China.
Kathy Sinnott
namens de IND/DEM-Fractie. (EN) Mijnheer de Voorzitter, het doet me veel genoegen dat het Parlement zich zo bekommert om Tibet. Ik twijfel niet aan de echtheid van die gevoelens, maar ik zet wel vraagtekens bij de wijze waarop dit Parlement die gevoelens omzet in daden. Vandaag bij de stemming over de begroting hebben we drie amendementen verworpen waarmee Europese ontwikkelingsgelden zouden zijn weggehaald bij programma's van de overheid of andere organisaties waarmee gedwongen abortus, onvrijwillige sterilisatie en kindermoord worden gefinancierd.
Waarom proberen de Tibetanen uit China te ontsnappen? Vanwege dit soort barbaarse praktijken, naast religieuze en politieke vervolging. Dat zijn de praktijken die het leven onmogelijk maken voor alle minderheden en overwonnen volken op het grondgebied waarop China nu recht doet gelden.
Ik vraag u, geachte commissaris - en ik wil graag een antwoord -, welke rol speelt ons ontwikkelingsbeleid bij al dit lijden?
Robert Evans
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil om te beginnen tegen mevrouw Sinnott zeggen dat ze de discussie vertroebelt door dit soort zaken erbij te halen, die niets te maken hebben met het onderwerp dat we hier vandaag bespreken.
Jaarlijks vluchten ongeveer 2500 Tibetanen - en mogelijk meer - de grens over, de Himalaya uit, om in ballingschap te gaan. Die vluchten zeker voor de wreedheid van de Chinese bezetting, maar de zaken liggen niet noodzakelijkerwijs zoals gesuggereerd wordt door mevrouw Sinnott.
Het is moeilijk om erachter te komen hoeveel vluchtelingen er worden gearresteerd of neergeschoten door de Chinese grensautoriteiten, omdat de aantijgingen over het algemeen nooit zijn onderzocht. Dit wel heel afschuwelijke incident op 30 september is een schending van de fundamentele VN-beginselen met betrekking tot het gebruik van geweld en vuurwapens door rechtshandhavingsambtenaren. Het is interessant dat er richtlijnen bestaan waarin staat wanneer rechtshandhavingsambtenaren mogen schieten, maar die richtlijnen bepalen dat ze geen vuurwapens mogen gebruiken tegen personen, behalve als er sprake is van zelfverdediging of het verdedigen van anderen tegen een op handen zijnde dreiging waarbij er gevaar voor het leven of voor ernstig letsel bestaat. Degenen die de videobeelden van dit incident hebben gezien, weten dat er in deze situatie geen sprake was van ernstig gevaar voor het leven. Er leek geen enkele aanleiding te bestaan voor de aanval.
Daarom is de voorliggende resolutie erg belangrijk, met name paragraaf 8, waarin er bij de Raad en de Commissie op wordt aangedrongen om hun standpunt over een dialoog tussen de betrokken autoriteiten te herhalen. Dat is een standpunt dat we vanmiddag moeten laten weerklinken: dialoog om een oplossing voor deze situatie te vinden.
Filip Kaczmarek
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de resolutie waar wij vandaag over stemmen, gaat over de voorvallen van 30 september jongstleden, toen Chinese politieagenten het vuur openden op een groep vluchtende Tibetanen die vrijheid zochten buiten de Volksrepubliek China. Dit was zeker niet het eerste incident van dit soort. Het ongebruikelijke is evenwel dat een dergelijk barbaars gedrag op film werd vastgelegd. Dankzij de televisie en dankzij internet konden wij, samen met miljoenen mensen over de hele wereld, het werkelijke beleid dat de Chinese autoriteiten jegens Tibet voeren, met eigen ogen aanschouwen
Het lot van het Tibetaanse volk is juist zo onfortuinlijk omdat het om een van de meest vredelievende naties van heel de wereld gaat. De Dalai Lama vraagt niet om onafhankelijkheid voor Tibet. De Tibetanen zijn bereid om binnen het door de Chinese grondwet vastgestelde kader te leven. Hoe is het mogelijk dat op zulke mensen wordt geschoten? Hoe is het mogelijk dat zij worden vervolgd en vermoord enkel en alleen omdat zij een beetje vrijheid willen genieten en hun cultureel erfgoed willen beschermen? Kan men deze tragische loop van de gebeurtenissen een halt toeroepen? Ja, als een verbod wordt uitgevaardigd om op mensen te schieten die uit een land wegvluchten waarin ze niet willen leven. Dat is ook in het verleden voorgekomen, en wel dichter bij huis, aan de grens tussen Oost- en West-Duitsland. Grote mogendheden kunnen en mogen hun gezag niet grondvesten op het vermoorden van weerloze vluchtelingen.
Józef Pinior
(PL) Mijnheer de Voorzitter, er is vandaag al veel gezegd in het Parlement over de situatie in Tibet. De Chinese autoriteiten beweren dat zij de autonomie van Tibet respecteren, maar uit hun optreden blijkt wel wat anders.
Ik wil van de gelegenheid gebruik maken om de aandacht van het Parlement te vestigen op het rapport van Human Rights Watch dat op 6 oktober 2006 werd gepubliceerd. In dit rapport staat bijvoorbeeld dat de internetblog van Woeser, een vooraanstaande Tibetaanse intellectueel, werd gesloten. Deze blog was een van de interessantste politieke en culturele ontwikkelingen in het hedendaags China. Daarin werd de waarheid gezegd over de situatie in Tibet, en de schade beschreven die wordt aangericht aan het milieu en de Tibetaanse cultuur. Woeser is een van de meest vooraanstaande vrouwelijke intellectuelen in het hedendaagse China en haar blog gaf een getrouwe weergave van de huidige gebeurtenissen in Tibet.
Wij mogen niet zomaar een situatie tolereren waarin de Chinese autoriteiten zeggen een bepaalde provincie autonomie te hebben gegeven, maar in de praktijk internetblogs van vooraanstaande intellectuelen sluiten.
Mariann Fischer Boel
lid van de Commissie. (EN) Mijnheer de Voorzitter, de Commissie deelt de zorgen die door de geachte afgevaardigden zijn uitgesproken met betrekking tot het recente neerschieten van Tibetaanse vluchtelingen door het Chinese Volksbevrijdingsleger op de grens tussen de Volksrepubliek China en Nepal, met inbegrip van de daaropvolgende dood van een van de vluchtelingen en de gevangenzetting van een aantal van hen.
De Europese Unie heeft de zaak formeel aan de orde gesteld tijdens de recente bijeenkomst in het kader van de mensenrechtendialoog tussen de EU en China, die op 19 oktober heeft plaatsgevonden in Peking, zoals terecht is opgemerkt door de geachte afgevaardigde uit Finland. Bij die gelegenheid heeft de Europese Unie de bewering van China dat de schietpartij een kwestie van zelfverdediging was weersproken, erop aangedrongen dat de Chinese regering een grondig onderzoek naar het incident instelt en geëist dat de gevangen genomen vluchtelingen worden behandeld in overeenstemming met de internationale humanitaire normen.
Meer in het algemeen maakt de Commissie zich grote zorgen over de mensenrechtensituatie in Tibet, en met name over het behoud van de culturele, religieuze en linguïstische identiteit van het Tibetaanse volk. Deze zorgen zijn regelmatig uitgesproken tijdens de bilaterale dialoog over de mensenrechten en ook op het hoogste niveau, tijdens bilaterale toppen.
De Europese Unie is met name bezorgd over het aantal Tibetanen met een religieuze achtergrond die om politieke redenen gevangen zitten en heeft herhaaldelijk gevraagd om hun onmiddellijke vrijlating. Verscheidene van deze mensen staan op de lijst van individuele gevallen die regelmatig worden voorgelegd aan de Chinese autoriteiten in de marges van deze dialogen.
De Commissie is van mening dat het beleid van China in Tibet niet in overeenstemming is met de bepalingen van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten. De snelle ratificatie van dit Verdrag door China behoort tot de topprioriteiten van de Europese Unie op het gebied van de mensenrechten en we hebben bij China geen enkele onzekerheid laten bestaan over de noodzaak om de geest van dat Verdrag volledig te respecteren nadat het eenmaal is ondertekend en zelfs nog voordat het is geratificeerd.
Als onderdeel van een algemeen beleid vis-à-vis Tibet heeft de Europese Unie consistent het standpunt ingenomen dat het instellen van een rechtstreekse dialoog tussen de Dalai Lama en de Chinese autoriteiten de enige realistische weg is om een vreedzame en blijvende oplossing te vinden voor de kwestie Tibet. Daarom hebben we de vijf gespreksronden die tot nu toe zijn gehouden tussen de speciale gezanten van de Dalai Lama en de Chinese regering verwelkomd en nauwlettend gevolgd.
De Commissie dringt er bij beide partijen op aan om deze dialoog voort te zetten en te proberen substantiële vooruitgang te boeken.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt na afloop van de debatten plaats.
