Europejskie rachunki ekonomiczne środowiska (debata) 
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie sporządzone przez pana Jo Leinena w imieniu Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie europejskich rachunków ekonomicznych środowiska - C7-0092/2010 -.
Jo Leinen
Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Szanowni Państwo! Przeprowadzamy dziś debatę, a jutro przyjmiemy europejskie przepisy, które na pierwszy rzut oka wydają się mało znaczące, lecz za sprawą tego aktu prawnego dotyczącego europejskich rachunków ekonomicznych środowiska otwieramy prawdopodobnie nowy rozdział w dziedzinie mierzenia postępu i dobrobytu.
Od dawna wiemy, że produkt krajowy brutto jest niedostateczną miarą. Czysto ilościowe spojrzenie na działalność gospodarczą nie mówi nic o bilansie środowiskowym ani o bilansie społecznym i dlatego najwyższy czas, byśmy zaczęli mierzyć, czy z roku na rok nasze działania i wysiłki przynoszą pomyślne rezultaty, czy też nie.
Prowadzimy miesięczne statystyki dotyczące danych z zakresu rynku pracy i roczne statystyki dotyczące danych gospodarczych. Wiemy zatem dokładnie, jak się przedstawiają sprawy w tych obszarach. Mamy jednak zlepek urywkowych informacji na temat oddziaływania na środowisko. Ten akt prawny dotyczący rachunków ekonomicznych środowiska ma za zadanie ułatwić nam opracowanie precyzyjnego bilansu w 27 państwach członkowskich i ustalenie, czy osiągamy postępy, czy też - jak to się często zdarza - cofamy się.
Parlament już w roku 2002 wezwał do gromadzenia rzetelnych informacji o stanie środowiska, jak też o najważniejszych tendencjach zmian zachodzących w środowisku, czynnikach wpływających na te zmiany i wywołujących je przyczynach oraz do przekazywania tych informacji społeczeństwu. Aby móc podejmować właściwe decyzje polityczne, potrzebujemy popartej naukowo koncepcji pomiaru zużycia zasobów.
Jesteśmy zadowoleni, że Komisja podjęła tę inicjatywę ustawodawczą w kwietniu 2010 roku, ale naszym zdaniem zabrała się do niej w sposób zdecydowanie za mało stanowczy. My, w Parlamencie i wszystkich grupach, wezwaliśmy do znacznie szybszego zajęcia się tą sprawą, jako że Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) i ONZ omawiają ten temat już od 15 lat. To trwa zdecydowanie za długo. Dokonaliśmy więc znaczącego postępu w negocjacjach z Radą.
Sytuacja w Radzie była bardzo trudna, ponieważ niektóre państwa członkowskie nie sporządzają bilansu środowiskowego i musimy stworzyć podstawy we wszystkich 27 państwach członkowskich. Komisja zaproponowała włączenie trzech modułów. Te moduły to: emisje do powietrza - pod tym względem jesteśmy bardzo dobrze poinformowani o tym, jakie gazy emitowane są do powietrza. Następne są wydatki związane z podatkami i opłatami środowiskowymi. Jako trzecie wymienia się roczne krajowe przepływy materialne, wkłady w gospodarkę i wypływy do innych gospodarek, mierzone wyłącznie ilościowo. To zapewne dopiero początek, ale by na początku nie było zbyt prosto, Parlament wezwał nas również do sporządzania bilansów dotyczących wody, energii i odpadów oraz do uzyskania informacji o stanie naszych lasów. To są moduły, których pilnie oczekujemy w najbliższej przyszłości.
Wywiązał się spór o to, czy będzie trzeba też sporządzać statystyki dotyczące środowiska morskiego, inaczej mówiąc, statystyki na temat stanu zasobów rybnych. Pod tym względem nasza metodologia zapewne wymaga jeszcze poprawy. Udało nam się zatem wprowadzić ulepszenia w tym zakresie. W terminie dwóch lat - najpóźniej w roku 2013 - Komisja ma przedstawić sprawozdanie i, o ile to możliwe, zaproponować także rewizję przedmiotowej dyrektywy. Mam nadzieję, że pod koniec tej dekady będziemy mieć zielony produkt krajowy, oprócz produktu krajowego brutto. To jest nasz cel.
Olli Rehn
komisarz - Panie Przewodniczący! Jak już powiedział sprawozdawca, pan poseł Jo Leinen, celem wniosku Komisji rzeczywiście jest ustanowienie wspólnych ram prawnych w zakresie gromadzenia, zestawiania, przekazywania i poddawania ocenie europejskich rachunków ekonomicznych środowiska, co ma ułatwić podejmowanie bardziej wyważonych decyzji z myślą o zrównoważonym rozwoju.
Przedstawiając przedmiotowy wniosek, Komisja wykonała swoje pierwsze zadanie przewidziane w mapie drogowej "Wyjść poza PKB”. W czasach, gdy w Europie usilnie staramy się zaprowadzić gospodarkę zasobooszczędną i zrównoważoną, takie dane pozwolą nam powiązać czynniki środowiskowe z ekonomicznymi, a tym samym stwarzają możliwość prowadzenia wszechstronniejszej i lepiej przemyślanej polityki.
Sądzę, że w wyniku bardzo owocnej współpracy między trzema instytucjami osiągnęliśmy nasz wspólny cel, a konkretnie - stworzyliśmy rozporządzenie ramowe w sprawie europejskich rachunków ekonomicznych środowiska, w którym określono pierwszy zestaw trzech modułów, obejmujący rachunki emisji do powietrza, podatki lub opłaty związane ze środowiskiem i rachunki przepływów materialnych.
Obecnie większość państw członkowskich dobrowolnie gromadzi te dane. Dlatego gromadzenie odnośnych danych na ogół nie pociągnie za sobą żadnego dodatkowego obciążenia dla respondentów, skoro zainteresowane państwa członkowskie powinny być w stanie zestawiać dane z wykorzystaniem już istniejących źródeł. Za pomocą tego rozporządzenia stworzyliśmy ważną podstawę informacji statystycznych na temat wzajemnych zależności między gospodarką i środowiskiem, którą mamy zamiar w przyszłości rozszerzać o kolejne moduły, jak wspomniano w sprawozdaniu i projekcie rezolucji.
Jako że rozmaite inne możliwe moduły znajdują się na różnych etapach dopracowania metodologicznego - w tym na przykład dotyczące drewna, ryb oraz wydobytych, a niewykorzystanych materiałów - przyjęto strukturę modułową z myślą o możliwym wprowadzeniu w przyszłości nowych modułów w formie załączników do tekstu głównego.
Jak uzgodniono, Komisja będzie co trzy lata przedkładać Parlamentowi i Radzie sprawozdania dotyczące opracowania nowych modułów, a w stosownych okolicznościach może także przedstawiać nowe wnioski ustawodawcze w sprawie nowych modułów.
Na zakończenie pragnę skierować podziękowanie do sprawozdawcy, Pana Posła Jo Leinena, kontrsprawozdawcy, Pana Posła Martina, i wszystkich członków Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego oraz Komisji Gospodarczej i Monetarnej za ich konstruktywne podejście i bardzo cenny wkład.
Hans-Peter Martin
Panie Przewodniczący! Gdy ja i pan poseł Leinen wracamy myślami do stanowisk politycznych, które zajmowaliśmy w minionym tysiącleciu, okazuje się, że w większości są one zgodne, i tak też jest w przypadku tego sprawozdania. Statystyka może być mimo wszystko atrakcyjna, zwłaszcza kiedy Unia Europejska ma ogromny problem z wiarygodnością w oczach europejskich obywateli. Powiedziałbym, że patrzenie na główne zagadnienia z pominięciem innych spraw, które dzielą mnie i pana posła Leinena, jest w dużej mierze nieuzasadnione.
Uważam, że bardzo dobrze jest móc tu wystąpić, nie tyko w roli posła niezrzeszonego, ale w roli kogoś, kto może za pomocą tej opinii w imieniu Komisji Gospodarczej i Monetarnej - która nie była alternatywnym sprawozdaniem, ale opinią uzupełniającą, nawet bardziej wszechstronną niż tekst autorstwa wiodącej komisji, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności - reprezentować stanowiska przyjęte przez nas w stosunku głosów 37 do 0. Konkretnie oznacza to, że chcemy - jak to określam - dążyć do systemu europejskiej statystki zrównoważonego rozwoju, której odpowiada zgrabny skrót ESS. W ten sposób otrzymalibyśmy coś, nad czym można pracować, mając na względzie szczególnie młodych ludzi oraz tych, którzy wiedzą, że będziemy kiedyś potrzebować nowych porozumień w sprawie wspólnych celów, tak byśmy mogli sprawić, że Europa wyjdzie z cienia i wysunie się na prowadzenie w tej bezwzględnej konkurencji ze Stanami Zjednoczonymi, Chinami i wieloma innymi potęgami.
Oczywiście oznacza to również - jak już wspomniał pan poseł Leinen - że pilnie potrzebujemy następnych modułów. Przy tej okazji możemy sobie przypomnieć lata 70. i 80., bo już wtedy to wszystko obmyślono. Byłoby miło, gdyby Komisja mogła robić szybsze postępy w tym zakresie. Moim zdaniem to bardzo dobrze, że w Eurostacie nastąpiło ożywienie w związku z gromadzeniem danych, pomimo trudnych okoliczności, w jakich się znalazł ze względu na Grecję. Przewagą 37 głosów przy braku głosów przeciw i wstrzymujących się wyrażamy opinię, że Komisja zdecydowanie potrzebuje w tym obszarze więcej pieniędzy na ESS, na system europejskiej statystki zrównoważonego rozwoju. Niemniej możemy to osiągnąć przez relokację środków - proszę wreszcie wykorzystać dywidendy na rozszerzenie. Należy przesunąć urzędników, którzy byli tak zajęci pracą dla dużych państw w fazie rozszerzenia, do zadań pilnie wymagających ich udziału, dzięki któremu będą mogli wspomóc realizację europejskiego przedsięwzięcia.
Horst Schnellhardt
Panie Przewodniczący, Szanowni Państwo! Kiedy przeczytałem pierwszy wniosek Komisji, byłem sceptycznie nastawiony do sposobu, w jaki potraktowano tę sprawę. Jednak to, co przedstawił sprawozdawca, kontrsprawozdawcy i moja poprzedniczka, pani poseł Joly, jest dla nas do przyjęcia i jesteśmy gotowi to poprzeć.
W większości krajów już i tak dobrowolnie zbiera się dane środowiskowo-gospodarcze - niezależnie od tego, czy dotyczą trzech omawianych modułów, czy też nie. Potrzebny jest nam dokładny przegląd wyników osiąganych przez poszczególne państwa członkowskie w zakresie emisji do powietrza, podatków związanych ze środowiskiem i przepływów materialnych. To jest bardzo ważne. Dzięki temu będziemy mogli lepiej zrozumieć związek pomiędzy środowiskiem a gospodarką. Będziemy również mogli zbadać, na ile rozwój gospodarczy przebiega w sposób zrównoważony i jak możemy udoskonalić naszą politykę ochrony środowiska. To bardzo ważne zagadnienie, które powinniśmy uwzględnić.
Chciałbym natomiast udzielić jednej przestrogi. W naszych płomiennych mowach zawsze pada hasło zmniejszenia biurokracji. Apeluję do Komisji o nietworzenie dodatkowej biurokracji w tym obszarze. To by było niewłaściwe podejście. Pragnę więc zadać Komisji pytanie, czy zamierza tworzyć nowe posady w swoich strukturach w celu gromadzenia danych, czy wystarczy jej obecny personel, ponieważ moim zdaniem to bardzo ważne, aby gromadzenie danych nie spowodowało nowych obciążeń. Dopiero po otrzymaniu pierwszego sprawozdania z wykonania w 2013 roku będziemy mogli - i powinniśmy - zadecydować o tym, jakie należy uwzględnić moduły, ponieważ musimy się przekonać, jak będzie się rozwijał ten nowy system i jaki wywrze wpływ na prawodawstwo.
Gdy dowiedziałem się, że dzisiejsza debata w Parlamencie na ten temat miała się nie odbyć, byłem bardzo zdziwiony. To byłby duży błąd, ponieważ - jak powiedział sprawozdawca - rozpoczynamy tym coś zupełnie nowego.
Marita Ulvskog
Panie Przewodniczący! Zgadzam się z przedmówcami. To niesłychanie ważne, by nasza polityka przeciwdziałania zmianie klimatu i nasza polityka ochrony środowiska były oparte na faktach. Potrzebujemy udostępnienia bardziej zrozumiałych i miarodajnych wskaźników w tej dziedzinie. Polityki ochrony środowiska dotyczą te same warunki, co polityki gospodarczej, polityki redystrybucji, rozwoju i przemysłowej. Nie będziemy mogli podejmować rozsądnych decyzji ani wprowadzać koniecznych zmian i dostosowań w społeczeństwie, jeśli nie będziemy mieć dostępu do faktów.
Mamy teraz okazję poznać te fakty. To niezwykle ważne. Miara w postaci PKB nie sprawdza się tak dobrze akurat w tej dziedzinie, ponieważ jest zbyt wąska. Teraz mamy okazję nadać naszej pracy szerszą perspektywę. Koordynowanie statystyk na temat środowiska na szczeblu europejskim również ma wielką wartość. Ułatwiłoby ono porównywanie skutków polityki ochrony środowiska w różnych państwach członkowskich i pozwoliło nam wyrobić sobie lepsze pojęcie o tym, które środki polityki naprawdę działają, które nie, a które mogą nawet przynieść efekt przeciwny do zamierzonego.
Mam nadzieję, że po tym, jak już podejmiemy tę decyzję podczas dzisiejszego posiedzenia, będziemy również umieli zadbać o to, by stała się ona częścią podstawy, na której Parlament i państwa członkowskie będą opierać swoje przyszłe decyzje. Mam nadzieję, że ta metoda określania jakości społeczeństwa zostanie potraktowana jak sprawa wysokiej rangi i że przeznaczy się wystarczające środki na umożliwienie jej właściwego funkcjonowania, tak by nie pozostała tylko niewdrożonym pomysłem.
Gerben-Jan Gerbrandy
Panie Przewodniczący! Dziękuję sprawozdawcy, Panu Posłowi Leinenowi, za jego sprawozdanie. Wygląda na to, że po wielu latach nakłaniania i przymilania się czynimy wreszcie krok w kierunku zrównoważonych rachunków narodowych, które są bardzo potrzebne, ponieważ - powiedzmy sobie szczerze - system gospodarczy, który mamy teraz, zwyczajnie nie działa. W chwili obecnej można praktycznie za darmo niszczyć przyrodę i środowisko. To znaczy, że dotychczasowy system nie działa. Tymczasem te koszty, których nikt nie pokrywa, spadają na społeczeństwo. Dlaczego zrównoważona energia jest droższa od konwencjonalnej? Odpowiedź brzmi: dlatego, że nikt nie pokrywa kosztów społecznych spalania węgla, gazu i ropy.
Przedmiotowe sprawozdanie wydaje się czysto techniczne, ale jest przecież poświęcone bardzo ważnym sprawom. Żeby coś poznać, trzeba to zmierzyć - jak mawiamy po niderlandzku - i tutaj o to właśnie chodzi. Europejskie rachunki ekonomiczne środowiska są potrzebne do przejścia na prawdziwie zrównoważoną gospodarkę. Apeluję jednak zarówno do Komisji, jak i do państw członkowskich, by rzeczywiście zrobiły jakiś użytek z danych, których te rachunki dostarczą. Musimy coś zmierzyć, żeby to poznać - to bardzo ważne, ale wykorzystanie wiedzy, którą w ten sposób zyskamy, jest jeszcze ważniejsze i z całą pewnością taki powinien być nasz następny krok. Szczerze ufam, że działania te doprowadzą do wycofania setek miliardów dotacji, przynoszących szkodę środowisku i przyrodzie, która nam jeszcze na tym świecie pozostała.
Pragnę jeszcze raz serdecznie podziękować Komisji i naszemu sprawozdawcy. To jednak dopiero początek. Nie poprzestańmy na tym i rzeczywiście podejmijmy działania, które umożliwi nam wiedza dostarczona przez ten środek.
Michail Tremopoulos
Panie Przewodniczący! Zarówno z tego, co dziś usłyszeliśmy, jak i ze sprawozdania wynika jasno, że potrzebujemy kompetentnej oceny europejskiej polityki ochrony środowiska, przeprowadzonej na podstawie rzetelnych danych. Gromadzenie takich danych powinno być zatem obowiązkowe i zharmonizowane.
Konwencjonalne rachunki narodowe koncentrują się jednak głównie na transakcjach rynkowych i na wskaźnikach odzwierciedlających ważne czynniki generowania dobrobytu, ale nie mierzą samego dobrobytu. Tymczasem pojawiają się nowe niedobory zasobów naturalnych. Potrzebujemy innych bodźców do pobudzenia wzrostu wydajności i jakości. Ciężar spoczywa na odbiorcach fizycznych. Przy braku rachunków uwzględniających prywatne i społeczne koszty zużycia zasobów naturalnych oraz szkodzenie środowisku, konwencjonalne rachunki mogą stanowić fałszywy sygnał postępu dla decydentów, a to może sprowadzić społeczeństwo na drogę ku wzrostowi niezgodnemu z założeniami zrównoważonego rozwoju.
Wprowadzenie rachunków ekonomicznych środowiska ma zasadnicze znaczenie, ale nie zastąpi opracowania wskaźników alternatywnych wobec PKB, które obejmowałyby różne aspekty środowiskowe i społeczne. Komisja powinna złożyć wnioski, jeszcze zanim zaczną obowiązywać wieloletnie ramy finansowe, aby można było przyjąć ograniczony pakiet złożonych wskaźników i posługiwać się nimi w kształtowaniu polityki, w charakterze uzupełnienia PKB. Powinny one obejmować wskaźnik pieniężny, taki jak skorygowane wypłaty netto, i wskaźnik fizyczny, taki jak ślad ekologiczny lub węglowy, w wymiarze środowiskowym, oraz wskaźniki społeczne, które dołączą wymiar społeczny, takie jak wskaźnik nierówności (na przykład współczynnik Giniego) oraz wskaźniki integracji społecznej i dobrobytu społeczeństw, na przykład wskaźnik ubóstwa społecznego.
W pierwotnym wniosku dotyczącym rozporządzenia UE przewidziano tylko gromadzenie i zestawianie danych na temat emisji do atmosfery, wymogów związanych ze środowiskiem nałożonych na różne rodzaje działalności gospodarczej oraz makroekonomicznej rachunkowości dotyczącej przepływów materialnych. Zgłoszono szereg wniosków i poprawek, i wierzę, że przyjmiemy dzięki nim skonsolidowane sprawozdanie i osiągniemy postęp w dziedzinie polityki ochrony środowiska.
Paul Nuttall
w imieniu grupy EFD - Panie Przewodniczący! Rozporządzenie w sprawie europejskich rachunków ekonomicznych środowiska wydaje się bardzo nudne, ale z doświadczenia wiem, że to czyni z niego najniebezpieczniejszy rodzaj unijnego prawodawstwa, ponieważ myślą Państwo, że podatnicy i media nie pofatygują się, żeby je przeczytać.
Powiedzmy sobie szczerze. Tekst jest o - cytuję - "emisjach do powietrza i podatkach związanych ze środowiskiem”, dokładnie tak, jak powiedział poprzedni mówca. Mamy więc ciąg dalszy sowietyzacji UE. Urzędnicy z notatnikami w dłoni i szpiedzy od statystyki z Eurostatu chcą więcej danych i - bądźmy szczerzy - wy chcecie tych danych, żeby nakładać podatki i sprawować kontrolę, co tłumaczy, dlaczego jesteście tak spragnieni coraz to nowych statystyk.
A najgorsze jest to, że mamy do czynienia z rozporządzeniem, a nie dyrektywą. Rozporządzenia są dużo gorsze od dyrektyw, bo trafiają do brytyjskiego prawa, omijając brytyjski parlament. To jest bardzo niebezpieczne, przyjaciele - tak właśnie umiera demokracja.
(Mówca zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane zgodnie z regułą niebieskiej kartki na mocy art. 149 ust. 8 Regulaminu)
Hans-Peter Martin
(DE) Zostaliśmy wybrani na posłów do Parlamentu Europejskiego. Jeśli widzi się Pan tylko w roli brytyjskiego parlamentarzysty, zapewne będzie Pan mógł odpowiedzieć na moje pytanie wyłącznie z perspektywy Wielkiej Brytanii. W nawiązaniu do statystyk wspomniał Pan o sowietyzacji. Czy naprawdę tak to Pan widzi? Czy według Pana statystyki oznaczają sowietyzację? Czy nie jest Pan zwolennikiem pozyskiwania metodami statystycznymi konkretnych danych liczbowych na temat poziomu życia i inflacji - nawet jeśli to sie wiąże z kontrolą banków - ani zwolennikiem udostępniania również społeczeństwu i decydentom takich informacji, które następnie umożliwiłyby podjęcie właściwych decyzji? Czy może z pańskiego punktu widzenia podpada to także pod sowietyzację w Wielkiej Brytanii?
Paul Nuttall
Panie Przewodniczący! Chciałbym się podzielić pierwszym spostrzeżeniem. Faktem jest, że w tym miejscu lubi się centralnie sprawować kontrolę. Kolejne spostrzeżenie jest takie, że tak naprawdę żaden z komisarzy nie zostaje wybrany przez obywateli. Demokracja ma znaczenie dla całej Europy, a zatem - owszem - uważam, że jesteśmy świadkami sowietyzacji Europy. Faktem jest, że takie decyzje powinny zapadać na szczeblu państw członkowskich. To istna hańba, że rozporządzenia mogą ominąć mój własny parlament, ominąć osoby wybrane przez brytyjskich obywateli, i - owszem - to jest sowietyzacja Europy.
Richard Seeber
(DE) Panie Przewodniczący! Pan Poseł Nuttall skarży się na coś, co Wielka Brytania, jak i wiele innych państw członkowskich, robi od 2006 roku. Proces, który zakończymy jutro na szczeblu parlamentarnym - pan poseł Leinen doskonale się spisał pod tym względem - prawnie zatwierdzi działania, które są praktykowane już od dawna. Dlaczego potrzebujemy tych danych? To nie ma nic wspólnego z sowietyzacją. Dane są użyteczne na tyle, na ile są porównywalne, i ta porównywalność jest kluczowym elementem.
Właśnie dlatego mamy europejską rachunkowość gospodarczą i dlatego używamy tego systemu na globalną skalę od lat 30. - z Wielką Brytanią włącznie. Ten system jest taki dobry, ponieważ opiera się na jednolitych standardach, dzięki czemu możemy porównywać dobrobyt w poszczególnych państwach i ich sukces w kategoriach gospodarczych i społecznych. Zazwyczaj jako waluty wzorcowej do porównań używa się dolara amerykańskiego. Mamy tutaj doskonałą okazję, by podnieść euro do rangi waluty wzorcowej. Uważam, że to jest drugi element.
Mimo to wiemy, że w tych rachunkach ekonomicznych jest wiele luk. Weźmy na przykład Fukushimę. Wydarzenia z Fukushimy wpłyną teraz korzystnie na japoński produkt krajowy brutto, ponieważ trwa w związku z nimi realizacja licznych inwestycji. To są bardziej rachunki przepływów niż rachunki zasobów. Musimy to zrównoważyć i dlatego Komisja w dalszej kolejności przedstawiła wniosek zatytułowany "Wyjść poza PKB”.
Prawo dotyczące rachunków zgodnych z założeniami zrównoważonego rozwoju, które dziś i jutro przyjmiemy, będzie dopiero pierwszym krokiem. Dlaczego? Otóż dlatego, że inwestowanie w efektywność energetyczną i mniejsze zużycie energii, na przykład, wpłynie niekorzystnie na produkt krajowy brutto. Nawet ktoś taki jak pan poseł Nuttal nie może temu zaprzeczyć.
Nie chodzi o jakieś doniosłe polityki, ale po prostu o to, że chcemy sprawić, by nasze polityki stały się sprawdzalne: jakie się w tym obszarze pobiera podatki, ile zużywamy materiałów. Chcemy wobec tego ulepszyć proces legislacyjny i nawet gdyby to nie było w Unii, trzeba by było korzystać z tego samego systemu, bo inaczej dane nie miałyby żadnej wartości. Sądzę zatem, że jest to dobry pierwszy krok. Chciałbym podziękować Komisji i sprawozdawcy.
Kriton Arsenis
(EL) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Pragnę pogratulować Panu Posłowi Jo Leinenowi znakomitego sprawozdania. Naprawdę musimy posunąć naprzód sprawę rachunków ekonomicznych środowiska. Nie możemy dłużej traktować gospodarki i środowiska oddzielnie. W obliczu podwójnego kryzysu - środowiskowego i gospodarczego - nie możemy sobie na to pozwolić. Trzeba skończyć z paralogizmami przeszłości.
Pan poseł Seeber przywołał przykład Fukushimy. Innym, prostszym przykładem z życia codziennego są pożary. Pożar, który niszczy las, różnorodność biologiczną i pełnione przez las funkcje ekosystemowe - mam tu na myśli czystą wodę, czyste powietrze i warunki do pomnażania zasobów żywności - który niszczy dziedzictwo kulturowe tego miejsca, niszczy produkcję rolną, jest zjawiskiem korzystnym z punktu widzenia PKB, ponieważ naprawa zniszczeń pociąga za sobą inwestycje, pomimo że kraj, region, obszar doznał trwałych szkód. W dłuższej perspektywie będzie uboższy niż wcześniej.
Rachunki ekonomiczne środowiska, których dziś się domagamy, nie są idealne. Stanowią jednak ważny krok we właściwym kierunku. Krok w kierunku lepszej polityki, opartej na pełniejszym, bardziej obiektywnym obrazie rzeczywistości. Krok ten pozwoli nam zapewnić konsekwencję w polityce, dopełnić międzynarodowych zobowiązań i osiągnąć cel bardziej ekologicznej gospodarki europejskiej.
Riikka Manner
(FI) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu! Przede wszystkim chciałabym pogratulować Panu Posłowi Leinenowi znakomitej i ważnej pracy, którą włożył w to sprawozdanie. Przedmiotowe rozporządzenie w sprawie rachunków ekonomicznych środowiska ma ogromne znaczenie, jak już nieraz tu usłyszeliśmy, ponieważ stwarza wreszcie podstawę statutową dla systemu rachunków łączących statystyki środowiskowe i gospodarcze, które mają zasadnicze znaczenie w polityce ochrony środowiska, a w szerszym wymiarze, w polityce społecznej.
W kwestii zakresu bardzo ważne jest, żeby w pierwszej fazie położyć szczególny nacisk na emisje do powietrza, przepływy materialne i podatki związane ze środowiskiem. Istnieją po temu dobre powody. Co więcej, zapoczątkowanie systemu rachunków w tych dziedzinach jest zapewne realistycznym podejściem pod kątem możliwości, którymi dysponują państwa członkowskie. Oczywiście musimy sobie zdać sprawę, że systemy statystyczne w naszych krajach różnią się pod względem poziomu, i ważne jest, by nie przysporzyć dodatkowej biurokracji, jak powiedział pan komisarz.
Co się tyczy nowych modułów, ważne jest, by wyraźnie w nich zaakcentować tematy, które wpisują się w realizację strategii Europa 2020.
Oreste Rossi
(IT) Panie Przewodniczący! Przedmiotowe rozporządzenie jest częścią ram działań zaplanowanych z myślą o ustanowieniu bardziej wszechstronnych wskaźników mających uzupełnić PKB. Europejskie rachunki ekonomiczne środowiska powinny być pomocne w ocenie strategii politycznych, jako źródło danych na temat oddziaływań między czynnikami środowiskowymi i gospodarczymi. Wniosek Komisji zasługuje na uznanie, aczkolwiek aby umożliwić monitorowanie strategii polityki ochrony środowiska realizowanych w rzeczywistości przez państwa członkowskie, ustala się nowe i skomplikowane procedury biurokratyczne. Z tego powodu wstrzymamy się od głosu.
Nie popieramy jednak sprawozdania w tym aspekcie, że sprawozdawca ma zamiar dodać kolejne moduły rachunkowości. Porozumienie z Radą w pierwszym czytaniu zostało zawarte w oparciu o założenie, że wprowadzenie nowych modułów zgodnie z propozycją sprawozdawcy będzie przedmiotem oceny w myśl klauzuli przeglądowej, by w stosownych przypadkach można było wprowadzić zmiany lub ulepszenia w jakości danych i metodach ich pozyskiwania.
Naszym zdaniem to wszystko oznacza narzucanie państwom członkowskim nowej i kosztownej formy biurokracji.
Sophie Auconie
(FR) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Szanowni Państwo! W moim odczuciu polityka polega na znajdowaniu najlepszych możliwych rozwiązań istniejących problemów. Jak to się może jednak udać bez pełnego zrozumienia problemów i potencjalnych rozwiązań? To jest podstawowa sprawa, nie tylko w odniesieniu do polityki ochrony środowiska.
Decydenci polityczni muszą w takim razie mieć do dyspozycji zarówno wiarygodne, jak i możliwie najbardziej wyczerpujące dane o dzisiejszym świecie i stanie środowiska. Rada Europejska doszła do takiego wniosku w czerwcu 2006 roku, kiedy wezwała Unię Europejską i jej państwa członkowskie do rozszerzenia rachunków narodowych o kluczowe aspekty zrównoważonego rozwoju. Przyjmuję z zadowoleniem tę inicjatywę i wniosek Komisji Europejskiej, gdyż dzięki niemu zdobędziemy więcej wiedzy o emisjach do powietrza, podatkach związanych ze środowiskiem i przepływach materialnych w gospodarce.
Konieczna będzie jednak zmiana tego wniosku podczas jutrzejszego głosowania, dzięki której sprawimy, że pozyskiwane dane będą wiarygodne i pomocne w debacie, a ponadto - i przede wszystkim - zapewnimy zaangażowanie wszystkich państw członkowskich w to podejście. Bo jak możemy w ogóle planować europejskie polityki, nie mając danych na temat sytuacji w poszczególnych państwach członkowskich?
Na zakończenie chciałabym wyrazić swoje poparcie dla doniosłych idei, które wyznaje Europejska Partia Ludowa (Chrześcijańscy Demokraci): przekazane Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych powinny raz na pięć lat podlegać przeglądowi, powinno się też wprowadzić klauzulę przeglądową - pomysł klauzuli przeglądowej to kolejna doniosła idea zawarta w tym rozporządzeniu. Za kilka lat będziemy potrzebowali nowych danych, ale wszystko w swoim czasie. Przedmiotowy projekt rozporządzenia to prawdziwy krok naprzód; podążajmy dalej w tym kierunku.
Karin Kadenbach
(DE) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu, Szanowni Państwo! Ja również pragnę serdecznie podziękować Panu Posłowi Leinenowi za to długo oczekiwane rozporządzenie. Zanim zostaliśmy wybrani do Parlamentu Europejskiego, wielu z nas po prostu wychodziło z założenia, że decyzje podejmowane przez Parlament, decyzje kształtujące przyszłość, w gruncie rzeczy opierają się na danych, o których mówimy, po czym z niejaką konsternacją odkryliśmy, że choć takie statystyki i dane istnieją w większości państw członkowskich, to tak naprawdę nie zostały one jeszcze ujęte we wspólne ramy, co zapoczątkowało pewną utratę wiarygodności w oczach ogółu społeczeństwa.
Pod wpływem mediów zawsze odnosimy wrażenie, że gospodarka i środowisko to sprawy absolutnie niemożliwe do pogodzenia. Te dane pomogą nam rozstrzygnąć, czy coś jest korzystne dla środowiska, czy jest korzystne dla środowiska i jednocześnie dla gospodarki lub też korzystne dla gospodarki i jednocześnie dla środowiska, a co za tym idzie - dla naszego środowiska społecznego. Takie jest główne zadanie, które powinniśmy sobie postawić jako politycy. Chcemy ugruntować i poprawić jakość życia, nie tylko w miejscu pracy, ale także w naszym środowisku.
Mogę się tylko dołączyć do życzenia, które wyraził pan poseł Leinen, kiedy powiedział, że przed końcem tego dziesięciolecia powinniśmy już odchodzić od produktu krajowego brutto w stronę zielonego produktu krajowego. To będzie oznaczało, że podjęliśmy pierwszą kluczową decyzję. Jestem przekonana, że za sprawą rachunków ekonomicznych środowiska uda nam się zwiększyć wiarygodność Europy i zagadnień związanych ze środowiskiem oraz gospodarką.
Dziękuję bardzo. Proszę kontynuować tę pożyteczną pracę.
Christa Klaß
(DE) Panie Przewodniczący, Panie Komisarzu Rehn, Szanowni Państwo! Porządne statystyki, skuteczne gromadzenie i ocena danych - oto podstawa kształtowania przyszłości. To oczywiste, że musimy zharmonizować istniejące systemy statystyczne państw członkowskich, by podejmować słuszne decyzje dotyczące przyszłości całej Europy w oparciu o te same dane. Celem są równorzędne i porównywalne dane ze wszystkich państw członkowskich.
Nasuwa się pytanie o to, czego możemy się właściwie dowiedzieć z tych danych. Jakie dodatkowe wnioski możemy wyciągnąć, by Europa rozwijała się w sposób zrównoważony pod względem polityki społecznej, gospodarczej i ochrony środowiska? Komisja chce rozszerzenia rachunków narodowych o kluczowe aspekty zrównoważonego rozwoju. W tym celu proponuje trzy moduły służące gromadzeniu danych na temat rodzajów działalności gospodarczej, które powodują emisje do powietrza, na temat dochodu z podatków związanych ze środowiskiem i przepływów materialnych. Włączono również produkty pochodzenia roślinnego, na przykład zboża, rośliny strączkowe, warzywa, owoce i drewno.
Zastanawiam się nad przydatnością takich wyliczeń - co one nam właściwie powiedzą? Nie jestem tak optymistycznie nastawiona, jak sprawozdawca oraz moje koleżanki i moi koledzy posłowie. Chcieć czegoś - to jedno, a wprowadzić w czyn - to zupełnie co innego. Mam wątpliwości co do skuteczności biurokracji i zastrzeżenia co do czystości intencji stworzenia rachunków ekonomicznych środowiska, rejestrowania przepływów materialnych i poddawania pojedynczych produktów, w tym roślin, ocenie pod kątem emisji CO2. W takich wyliczeniach dotyczących roślin trzeba będzie na przykład brać pod uwagę zarówno wytwarzanie tlenu, jak i emisję CO2 podczas produkcji i transportu.
Jestem zadowolona z faktu, że w ramach osiągniętego właśnie kompromisu wyjaśniono, iż będzie można wprowadzić dodatkowe wymogi dotyczące danych tylko po przeprowadzeniu oceny elastyczności i że nie wolno naruszać kompetencji państw członkowskich. Realizacja takich programów powinna też przebiegać bez dodatkowych nakładów finansowych i biurokracji.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Panie Przewodniczący, mój kolega Jo Leinen przygotował doskonałe sprawozdanie, ważne z punktu widzenia gospodarki krajowej, ochrony środowiska, społeczeństwa, rolnictwa, a także pod wieloma innymi względami. Jako członek zespołu STOA, powołanego z myślą o oszczędniejszym gospodarowaniu zasobami naturalnymi, uważam, że opracowanie rzetelnej statystycznej bazy danych jest bardzo ważne. Jak możemy mierzyć zużycie wody i efektywność energetyczną, nie mając rzetelnych informacji statystycznych? Jako członek Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi uważam, że w związku z reformą wspólnej polityki rolnej (WPR) bardzo ważne jest, żeby mieć wreszcie jasny ogląd realnych korzyści społecznych płynących ze środowiskowych dóbr publicznych wytwarzanych przez rolników. Bez danych statystycznych nie możemy określić, w jakim stopniu rolnicy poprzez swoją działalność rolniczą przyczyniają się do ochrony jakości powietrza, krajobrazu rolniczego, gruntów ornych i środowiska oraz jak rolnicy wytwarzają środowiskowe dobra publiczne, za które jeszcze nie wynagradza ich rynek ani WPR. Obecne sprawozdanie poświęcone statystykom jest zatem bardzo postępowe i dalekowzroczne z punktu widzenia ochrony środowiska i rolnictwa.
Paul Rübig
(DE) Panie Przewodniczący! Kiedy w grę wchodzi statystyka, zawsze pojawia się wiele dyskusji i niezgody. Przede wszystkim dane statystyczne nie mogą mieć formy niezakodowanej, ponieważ ochrona danych ma również oczywiste uzasadnienie. Z drugiej strony potrzebujemy przejrzystości i porównywalności. Myślę, że to ważne. Dlatego, aby dane były porównywalne, musimy pozyskiwać je w sposób całkowicie zautomatyzowany, z wykorzystaniem prób losowych. Znamy na przykład techniki wizualizacji, które również będą kiedyś odgrywać w tym zakresie ważną rolę. Automatyzacja procesu ułatwi nam zatem podejmowanie decyzji politycznych w przyszłości.
Angelika Werthmann
(DE) Panie Przewodniczący! Europejskie rachunki ekonomiczne środowiska będą dla nas źródłem ważnych danych, które pozwolą włączyć aspekty środowiska do wszelkiego rodzaju decyzji politycznych, a w rezultacie spowodują, że będzie trzeba brać te aspekty pod uwagę w rozmaitych spawach. Zgromadzone i zanalizowane dane będą nieodzowne przy opracowywaniu skutecznych środków zaradczych mających przeciwdziałać szkodliwym dla środowiska skutkom działalności gospodarczej. Świadoma potrzeba polityki zrównoważonego rozwoju, umożliwiającej podjęcie takich wyzwań, jak zmiana klimatu, utrata różnorodności biologicznej, rosnące zanieczyszczenie środowiska i nieuchronnie zbliżające się wyczerpanie naszych zasobów naturalnych, spotyka się w dzisiejszych czasach z silnym poparciem. Wiarygodne dane i wynikające z nich prognozy dotyczące zużycia zasobów naturalnych nie tylko pozwolą nam dokładnie zmierzyć sukces zrównoważonej polityki gospodarczej, ale też wniosą bardzo ważną dla państw członkowskich wartość dodaną.
Niki Tzavela
(EL) Panie Przewodniczący! Ja również pragnę ze swojej strony pogratulować Panu Posłowi Leinenowi wyjątkowego sprawozdania. Myślę, że Europa osiągnęła teraz stan, w którym rzadko zdarza się, by rozwój kolidował z ochroną środowiska. Z drugiej strony weszliśmy w fazę interaktywną. Europejczycy mają teraz świadomość ekologiczną.
Przedmiotowe sprawozdanie jeszcze bardziej pomoże nam uzyskać wyraźniejszy obraz zjawisk wpływających obecnie na środowisko w Europie. Chcę podkreślić trzy elementy: po pierwsze, potrzebujemy dokładnych informacji o stanie środowiska w państwach członkowskich; po drugie, potrzebujemy procedury służącej aktualizowaniu tych informacji co pięć lat; i po trzecie, musimy przeprowadzić wspólną ocenę przebiegu wszystkich działań w zakresie środowiska podejmowanych w Unii Europejskiej.
Franz Obermayr
(DE) Pani Przewodnicząca! Jeśli chcemy zachować nasze środowisko dla przyszłych pokoleń, nie możemy traktować oddzielnie zagadnień środowiskowych i gospodarczych. Dlatego jest zasadne, by rachunki ekonomiczne uzupełnić o czynniki środowiskowe, a dokładne i rzetelne dane to podstawa każdego porządnego bilansu.
Skoro jednak UE domaga się od państw członkowskich kluczowych danych, nie powinna uciekać od drażliwych kwestii. Mam na myśli politykę jądrową, inżynierię genetyczną, odpowiednie wskazywanie pochodzenia środków spożywczych i, co nie mniej ważne, dochodzenie w sprawie niedawnej afery związanej z bakterią EHEC na ogórkach.
Oddziaływanie pomiędzy gospodarką a środowiskiem jest przy tej okazji dobrze widoczne. Ta sytuacja również wyraźnie pokazuje, gdzie leży - niestety - punkt ciężkości UE, a mianowicie przy dużych przedsiębiorstwach i lobbystach.
Olli Rehn
komisarz - Pani Przewodnicząca! Bardzo dziękuję za niezmiernie rzeczową i odpowiedzialną debatę. Myślę, że wszyscy zgadzamy się w kwestii znaczenia przedmiotowego wniosku i rachunków ekonomicznych środowiska. Zgadzamy się również, że musimy podjąć kolejne kroki w kierunku kształtowania polityki opartej na danych, by dalej dążyć do bardziej zrównoważonej gospodarki.
W odpowiedzi na niektóre uwagi chciałbym poruszyć kilka spraw. To jest pierwsze rozporządzenie, obejmujące trzy moduły. W kategoriach prawodawstwa jest to początek. Drugi zestaw modułów czeka teraz na drugie rozporządzenie - rozporządzenie zmieniające, które ma powstać pod koniec 2012 roku. Planujemy już także trzeci zestaw, a więc prace trwają i będą kontynuowane.
Jeśli chodzi o biurokrację, nie stworzymy nowego obciążenia dla przedsiębiorstw, ponieważ wykorzystujemy istniejące dane administracyjne i statystyczne. Prawdę mówiąc, Wielka Brytania jest liderem w dziedzinie rachunkowości środowiska, o czym też warto wspomnieć. Co więcej, w odniesieniu do statystyk i do tego, co powiedzieli pan poseł Leinen, pan poseł Martin i wielu innych, przez ostatnie półtora roku poczyniliśmy znaczące postępy w zakresie ulepszenia europejskiego systemu statystycznego.
Obecna Komisja złożyła na przykład swój pierwszy i najwcześniejszy wniosek ustawodawczy 10 lutego 2010 r. - jeden dzień po tym, jak Państwo przegłosowali powołanie obecnej Komisji - kiedy przyjęliśmy rozporządzenie w sprawie uprawnień kontrolnych dla Eurostatu, które daje Eurostatowi możliwość sprawdzania i weryfikowania jakości danych statystycznych u źródła, co jest bardzo ważne. Już zaczęliśmy z tego korzystać, na przykład w przypadku Grecji.
Co więcej, trwa realizacja planu działania w sprawie Grecji, który w ciągu roku doprowadził do niezwykle gruntownej restrukturyzacji systemu statystycznego w tym kraju. W efekcie jakość statystyk związanych z procedurą nadmiernego deficytu już bardzo się poprawiła i za ostatnim razem Eurostat mógł zatwierdzić dane dla Grecji.
Co się z kolei tyczy środków, chociaż nie potrzebujemy ich w tym konkretnym przypadku rachunków ekonomicznych środowiska, zgadzam się z panem posłem Martinem, że środki muszą być wystarczające. Prawdę mówiąc, skorzystałem z okazji, że w tym tygodniu odbywa się sesja miesięczna i kilka godzin temu zatrzymałem się w Luksemburgu, aby spotkać się z panem Walterem Radermacherem, dyrektorem generalnym Eurostatu, i omówić sprawę środków. Zmierzamy do przesunięcia i polepszenia naszych środków w Eurostacie, tak by skoncentrować się na naszych głównych priorytetach.
Nie chciałbym jednak zabierać środków pochodzących z rozszerzenia, jak sugerował pan poseł Martin, a już na pewno nie z Bałkanów Zachodnich. Stabilność, demokracja i pokój w tamtym regionie pozostają jednym z czołowych priorytetów Unii Europejskiej oraz Komisji i ufam, że również Parlamentu. Proszę pamiętać, że gdyby nie nasza siła przekonywania i polityka rozszerzenia UE, Ratko Mladić nie znalazłby się w Hadze. Proszę też o tym nie zapominać.
Jo Leinen
Pani Przewodnicząca, Szanowni Państwo! Dziękuję Państwu za debatę. Widzę szerokie poparcie dla pomysłu tworzenia bilansów środowiskowych w Unii Europejskiej. Poza kilkoma wyjątkami, spotkał się tu z przychylnym przyjęciem.
Zgadzam się również ze stwierdzeniem pani poseł Kadenbach. Wielu z nas myślało, że taki system już funkcjonuje i byliśmy zaskoczeni tym, że wielu danych w ogóle nie ma i że wobec tego wypowiadając się na temat stanu środowiska w Unii Europejskiej, tak naprawdę błądzimy zupełnie po omacku.
Jeden z posłów - pan Gerbrandy - powiedział, że pomiary dają nam wiedzę. Czegoś się zatem dowiadujemy, a wiedza jest podstawą podejmowania działań i wszystkich naszych programów. Potrzebujemy po prostu lepszej podstawy, na której będziemy opierać swoje decyzje. Mogą nam w tym pomóc rachunki ekonomiczne środowiska. Mamy oczywiście strategię Europa 2020, w której zrównoważony rozwój uznano za cel w zakresie planowania. Mam nadzieję, że w ciągu kilku kolejnych lat zdobędziemy również tę podstawę, tak abyśmy mogli sprawdzić w 2020 roku, czy nam się udało, czy nie. Wiemy, że produkt krajowy brutto nie mówi nam nic o stanie świata przyrody i środowiska, o zasobach, które zużyliśmy i o całej sferze zrównoważonego rozwoju. Dlatego teraz te informacje są niezbędne.
Ponadto podchodzimy do sprawy etapowo. Pani Poseł Klaß! Nie stawiamy wygórowanych wymagań, tylko zakładamy raczej, że moduły będą stopniowo rozszerzane. Przecież, jak powiedział pan komisarz, poszczególne dziedziny prawodawstwa - prawodawstwo w zakresie wód, odpadów i czystego powietrza - już zawierają wymóg gromadzenia takich danych.
Europa ma też światowe zobowiązania, Panie Pośle Nuttal. Jeśli podpisujemy Konwencję o różnorodności biologicznej, Ramową konwencję Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu lub jakąkolwiek inną konwencję, musimy być w stanie powiedzieć światu, czy osiągnęliśmy dobre, czy słabe wyniki.
Dlatego podsumowując, chciałbym podziękować kontrsprawozdawcom, a także Eurostatowi, który będzie musiał przejąć po nas działania. Mam nadzieję, że w Luksemburgu znajdą się potrzebne środki, ponieważ bez funduszy, bez środków, nie można będzie oczywiście opracować tego bilansu. Parlament powinien przy tym pomóc. Bardzo Państwu dziękuję. To jest ważna kwestia polityczna i - jak niektórzy słusznie zauważyli - stanowi ona nowy rozdział w pojęciu tego, co robimy z roku na rok w Europie.
Przewodnicząca
Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się jutro o godzinie 12.00.
Oświadczenia pisemne (art. 149 Regulaminu)
Monika Flašíková Beňová
Chciałabym podziękować Panu Posłowi Leinenowi za sprawozdanie, które przedstawił. Zgadzam się z zawartą w nim oceną wniosku Komisji i pragnę dołączyć kilka spostrzeżeń na temat znaczenia takich działań.
Pomiar jakości życia za pomocą takich wskaźników, jak produkt krajowy brutto nie daje nam pełnego obrazu sytuacji. Chociaż eksperci są co do tego zgodni już od dłuższego czasu, sygnały te docierają do polityki dopiero od niedawna, powoli i z trudnością.
Wobec tego uważam, że wniosek Komisji dotyczący europejskich rachunków ekonomicznych środowiska zasługuje na wielkie uznanie, ponieważ nie trzeba całkowicie odrzucać mylących wskaźników. Zamiast oceniać jakość życia i środowiska na podstawie wrażeń, musimy opracować lepsze dane, lepsze metody ich zbierania i łączenia, aby nam lepiej służyły, na przykład przy ocenie wpływu polityki i działalności gospodarczej na środowisko.
Dołączam się do wezwania sprawozdawcy o położenie we wniosku Komisji większego nacisku na kwestie monitorowania i oceny. Na koniec chciałabym zaznaczyć, jak bardzo ważne jest, aby wniosek Komisji jeszcze ściślej wiązał się ze strategicznym dokumentem "Wyjść poza PKB: pomiar postępu w zmieniającym się świecie” i jeszcze mocniej się na nim opierał. Konsekwencja i systematyczność mogą się okazać ważniejsze niż cokolwiek innego w staraniach o ulepszenie sposobu pomiaru jakości życia.
Rovana Plumb
na piśmie - Gdyby wysokiej jakości dane w zakresie wzajemnego oddziaływania czynników środowiskowych i gospodarczych były dostępne, można by dużo skuteczniej monitorować recykling, zapobieganie powstawaniu odpadów, emisji do powietrza i przeciwdziałanie zmianom klimatu oraz zrównoważoną konsumpcję i produkcję. Gromadzenie wspomnianych danych, które do tej pory było dobrowolne na szczeblu UE, powinno stać się obowiązkowe. Ponadto należy w średnim okresie zwiększyć zakres udostępnianych obecnie danych środowiskowych, aby mogły posłużyć w koniecznej ocenie polityki ochrony środowiska.
W przedstawionym rozporządzeniu ustanawia się wspólne ramy dla gromadzenia, zestawiania, przekazywania oraz oceny europejskich rachunków ekonomicznych środowiska poprzez ustalenie wspólnej dla całej Europy metodyki, wspólnych standardów, definicji, klasyfikacji i zasad rachunkowości, które mają służyć przy opracowywaniu tych rachunków. W rozporządzeniu przewidziano gromadzenie i zestawianie danych dotyczących emisji do powietrza, podatków związanych ze środowiskiem nakładanych na różne sektory gospodarcze i makroekonomiczną rachunkowość dotyczącą przepływów materialnych. Dokładne i wystarczające dane statystyczne na temat zużycia energii i zasobów mają zasadnicze znaczenie, jeśli chcemy, by wskaźniki postępu i dobrobytu mówiły więcej niż PKB. Ponadto rzetelna ocena europejskiej polityki ochrony środowiska będzie możliwa tylko wówczas, gdy do dyspozycji będą wiarygodne dane.
