
De Voorzitter.
   - Aan de orde is de indiening van het jaarverslag van de Rekenkamer. Graag wil ik de president van de Rekenkamer, onze voormalig collega de heer Vallés, terug in ons midden welkom heten. 
Fabra Vallés,
   . - Mijnheer de Voorzitter, het is mij een genoegen en een eer hier opnieuw in dit Parlement te mogen zijn. Zoals gebruikelijk zijn alleen de ochtendmensen aanwezig, maar dat doet de herinnering aan zovele vruchtbare vergaderingen en zoveel uren goed werk hier niet verbleken.
Mijnheer Voorzitter, geachte afgevaardigden, mevrouw de commissaris, waarde collega’s van de Rekenkamer, dames en heren, op 17 november jongstleden heb ik in de vergadering van de Commissie begrotingscontrole het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2002 gepresenteerd. Bij die gelegenheid ben ik uitgebreid ingegaan op de opmerkingen en conclusies in ons verslag.
Vandaag wilde ik uw aandacht vragen voor de conclusies op drie gebieden: de betrouwbaarheidsverklaring, het begrotingsbeheer en het hervormingsproces van de Europese Commissie.
Het eerste hoofdstuk van het verslag van de Rekenkamer bevat de betrouwbaarheidsverklaring, de DAS. Deze verklaring zal worden opgenomen in het Publicatieblad, samen met de geconsolideerde jaarrekening van de Gemeenschap. Dat is een goede praktijk waarmee ook de transparantie is gediend.
De Rekenkamer wijzigt momenteel haar DAS-methodologie om deze in overeenstemming te brengen met het hervormingsproces van de financiële controle van de Commissie. Inhakend op het verzoek van de Raad en het Parlement zullen wij nauwkeuriger verslag uitbrengen over de plaats en de oorzaak van de geconstateerde tekortkomingen.
Onze opmerkingen en conclusies zijn dan ook gegrondvest op vier kernelementen. Het eerste daarvan is de kwaliteit van de controlesystemen van de communautaire instellingen en de lidstaten. Wij hebben onze beoordeling uitgevoerd aan de hand van diverse indicatoren. Tevens zijn wij nagegaan in hoeverre de Commissie gevolg heeft gegeven aan onze opmerkingen uit het verleden. Het tweede element is een gedetailleerd onderzoek van een monster van betalingsverplichtingen en betalingen op elk uitgaventerrein. Als derde element hebben wij de jaarlijkse verklaringen van de directeuren-generaal van de Commissie onderzocht, en als vierde het door andere accountants verrichte werk.
Uitgaande van deze audit is de Rekenkamer van mening dat de door de Commissie ingediende jaarrekening 2002 is opgesteld overeenkomstig het Financieel Reglement. De rekening geeft een getrouw beeld van de ontvangsten en uitgaven in het begrotingsjaar, evenals van de financiële positie van de Gemeenschap.
Dat neemt niet weg dat de Rekenkamer, evenals in voorgaande jaren, op een aantal punten een voorbehoud heeft gemaakt ten aanzien van het door de Commissie gehanteerde boekhoudsysteem. De Commissie heeft in december van het vorig jaar een actieplan aangenomen voor de modernisering van de boekhouding. Het nieuwe systeem zou in de loop van 2005 moeten worden ingevoerd. Naar mijn oordeel moet men voorzichtig zijn met het tijdschema, want een te grote voortvarendheid zou ten koste kunnen gaan van de omvang en de kwaliteit van de vereiste hervorming.
Wat de ontvangsten, de betalingsverplichtingen, de administratieve uitgaven en de pretoetredingssteun betreft is de Rekenkamer van mening dat de transacties wettig en regelmatig zijn, zij het dan dat in het laatste geval een striktere controle geboden is.
Het aantal onjuiste transacties in het EOGFL, afdeling Garantie, is nog altijd te hoog. Het meest frequent zijn de fouten op het niveau van de uiteindelijke begunstigde van de steun.
Wij hebben vastgesteld dat er een belangrijk risico verbonden is met de maatregelen die niet vallen onder het Geïntegreerd Beheers- en Controlesysteem, zoals de productiesteun, de plattelandsontwikkeling en de exportrestitutie.
De Rekenkamer heeft vastgesteld dat de controle op de structurele maatregelen is verbeterd, in het bijzonder op Commissieniveau. Desondanks doen zich min of meer dezelfde fouten voor als in voorgaande jaren. Deze betreffen overwegend het beheer door de lidstaten. 
Zo u ziet, bevat het verslag van de Rekenkamer positieve en minder positieve conclusies. Als men verbetering wil bewerkstellingen, moet men de beheersystemen van de Commissie en de lidstaten verscherpen. Dat is een basisvoorwaarde om in de toekomst een in elk opzicht tevredenstellende betrouwbaarheidsverklaring te verkrijgen.
In het tweede hoofdstuk van het verslag van de Rekenkamer staan de opmerkingen over het begrotingsbeheer. In de eerste plaats is geconstateerd dat de structuur van de ontvangsten snel verandert. Ten opzichte van het voorgaande begrotingsjaar ligt het bedrag aan traditionele eigen middelen (douanerechten, landbouwheffingen, enzovoorts) 23 procent lager, terwijl de ontvangsten uit het BNP met 32 procent zijn gestegen.
In de tweede plaats zien wij dat het begrotingsoverschot aanmerkelijk is afgenomen: van 15 miljard naar 7 miljard euro. Ook dat bedrag is evenwel nog hoog, hetgeen aantoont dat er stelselmatige problemen zijn die moeten worden rechtgezet.
Een van de belangrijkste oorzaken van het overschot is het verschil tussen de geraamde en de daadwerkelijke uitgaven. In het begrotingsjaar 2002 waren de ramingen die de lidstaten hadden gemaakt van de uitgaven van de structuurfondsen bijna 5 miljard euro te hoog. Daardoor sloot deze post het begrotingsjaar af met ruim 66 miljard euro aan uitstaande betalingsverplichtingen (de zogenaamde RAL), bijna 10 miljard euro meer dan het jaar ervoor.
De Commissie moet een actiever beleid voeren en de begroting dusdanig aanpassen dat de geraamde ontvangsten en uitgaven in evenwicht zijn.
Positief is dat het percentage betalingen algemeen beschouwd verbeterd is. Een duidelijke uitzondering daarop is het programma voor plattelandsontwikkeling in de kandidaat-lidstaten: SAPARD. Dat programma loopt inmiddels drie jaar en in die tijd is slechts 2 procent van de beschikbare middelen uitbetaald aan de uiteindelijke begunstigden.
Mijn laatste opmerking op dit punt is dat de Commissie de aanbevelingen van de Rekenkamer is opgevolgd en haar verslag over het begrotings- en financieel beheer heeft verbeterd. Dit verslag zal tijdens de gehele begrotingscyclus zeer goed van pas komen.
Wat betreft het beheer van de begroting van het Europees Ontwikkelingsfonds, heeft de Commissie de besluitvorming over de programmafinanciering versneld. De uitvoering is echter nog steeds te langzaam: bij afsluiting van het begrotingsjaar 2002 bedroeg de beschikbare marge bijna 3 miljard euro en was het bedrag aan uitstaande betalingsverplichtingen in totaal ruim 8 miljard. Naar het oordeel van de Rekenkamer zou opname van het Europees Ontwikkelingsfonds in de algemene begroting het beheer ten goede kunnen komen.
Dan nu de stand van zaken betreffende de administratieve hervorming. De Rekenkamer heeft met bijzondere aandacht onderzocht in welke mate interne controlenormen werden ingevoerd. De balans is in evenwicht. Ondanks het feit dat in alle directoraten-generaal vooruitgang is gemaakt, bevonden de normen zich bij de afsluiting van 2002 nog niet op het noodzakelijke niveau. Het is van prioritair belang dat de vereiste niveaus snel worden bereikt.
Een van de grootste struikelblokken voor de Commissie is de controle op de gemeenschappelijk met de lidstaten uitgevoerde activiteiten. Het gaat hierbij hoofdzakelijk om het EOGFL, afdeling Garantie en de structuurfondsen. Hoewel volgens artikel 274 van het Verdrag de Commissie de volledige verantwoordelijkheid draagt voor het beheer, is zij in de praktijk afhankelijk van hetgeen de nationale overheden doen. De beheersplannen voor de diverse activiteiten van de directoraten-generaal zijn verbeterd. Het verdient desondanks aanbeveling de doelstellingen te preciseren en indicatoren te hanteren om de resultaten te kunnen meten en vergelijken.
De activiteitenverslagen en de verklaringen van de directeuren-generaal zijn ook verbeterd. De meeste maatregelen die de Commissie had vastgesteld naar aanleiding van de samenvatting van de verslagen over het begrotingsjaar 2001 zijn toegepast. De Commissie heeft, conform de aanbevelingen van de Rekenkamer, de procedure voor de verslagopstelling verbeterd. De directeuren-generaal zouden er echter goed aan doen hun voorbehouden ten aanzien van de manier waarop de controle-instrumenten werken exacter te definiëren en de geconstateerde tekortkomingen duidelijker te omschrijven.
Met het oog op de verbetering van de transparantie en de vergemakkelijking van het toezicht op de hervorming, beveelt de Rekenkamer aan het in 2000 uitgebrachte Witboek 2000 te actualiseren en het tijdschema te herzien.
De conclusie is dat in het jaar 2002 voortgang is gemaakt met de hervorming. De Commissie is erin geslaagd de nieuwe bepalingen van het Financieel Reglement voortvarend toe te passen. Op alle gebieden is vooruitgang geboekt, maar zoals de Commissie zelf erkent, is er nog een lange weg te gaan.
Het hervormingsplan van de Commissie is mijns inziens adequaat en coherent. Ongetwijfeld zal wijziging en aanpassing hiervan nodig zijn, maar op dit moment zou het verkeerd zijn het plan van tafel te vegen of een “hervorming van de hervorming” te eisen. Dat zou te riskant zijn. In het plan zijn al maatregelen opgenomen voor een beter beheer en een betere controle. Nu moeten gestage inspanningen worden ondernomen om al deze maatregelen krachtig toe te passen in alle diensten van de Commissie. Dat is de belangrijkste verantwoordelijkheid van de Commissie, en van alle instellingen. Plannen alleen volstaan niet. Het is even belangrijk dat zij worden uitgevoerd. Dat is mijn inziens een van de lessen die wij kunnen trekken uit het geval van Eurostat.
Alvorens mijn interventie af te sluiten, wil ik met uw permissie een punt aanroeren dat enigszins buiten de agenda valt, namelijk de Intergouvernementele Conferentie en de ontwerpgrondwet voor de Europese Unie.
De Rekenkamer heeft uiting gegeven aan haar bezorgdheid over het feit dat zij niet bij naam wordt genoemd als onderdeel van het institutionele kader, naast het Parlement, de Raad, de Commissie en het Hof van Justitie. Het is onaanvaardbaar dat de instelling die is belast met de externe controle op de Europese overheidsfinanciën op een lager niveau wordt geplaatst dan de te controleren instellingen, of afhankelijk wordt gemaakt van die instellingen. Het gevolg daarvan zou zijn dat zij niet over de voor de uitoefening van haar functies vereiste onafhankelijkheid zou beschikken. Deze bezorgdheid is aan alle deelnemers van de Intergouvernementele Conferentie medegedeeld, en ik vertrouw erop dat hieraan gehoor zal worden gegeven.
Dames en heren, ik dank u voor uw aandacht.
Schreyer,
    - Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, mijnheer de president van de Rekenkamer en geachte leden van de Rekenkamer, de Rekenkamer heeft de hervormingen van de Commissie altijd gesteund en heeft in haar jaarverslag over het begrotingsjaar 2002 erkend dat de hervorming flink is gevorderd. Mijn dank gaat uit naar alle leden van de Europese Rekenkamer voor hun controlewerk in de diepte en in de breedte en voor hun duidelijke aanbevelingen in de richting van nog meer concrete maatregelen.
Vanuit begrotingsoogpunt waren de hoogtepunten van het jaar 2002 zonder meer de herziening van het Financieel Reglement en de afsluiting van de financiële onderhandelingen met de kandidaat-lidstaten, waardoor de uitbreiding een solide financiële grondslag kreeg. Dat waren twee doelen die ik mezelf ook persoonlijk had gesteld als lid van deze Commissie. De uitbreiding staat voor de deur en daarom doet het me bijzonder deugd dat de Rekenkamer in haar jaarverslag 2002 kon constateren dat er geen grote fouten zijn gemaakt in de omgang met de pretoetredingssteun. De inspanningen die de kandidaat-lidstaten maar ook alle Europese instellingen hebben ondernomen om een goed functionerende financiële controle op te bouwen, beginnen nu vruchten af te werpen. Dit is zeer belangrijk, aangezien de tenuitvoerlegging van de pretoetredingssteun nu eindelijk sneller verloopt en met ingang van volgend jaar al de tien landen zullen deelnemen aan alle met de Europese begroting gefinancierde steunprogramma’s.
De Europese Rekenkamer heeft als taak om het financieel beheer van de Europese Unie - de boekhouding dus - te controleren. De Kamer is onze accountant. Zij heeft opnieuw geoordeeld dat de boeken kloppen: de jaarrekening van de Europese Unie geeft de ontvangsten en uitgaven in het jaar 2002 waarheidsgetrouw weer en de vermogensrekening geeft een betrouwbaar beeld van de vermogenssituatie van de Europese Unie aan het einde van het jaar.
De uitgaven in het jaar 2002 bedragen overigens 85 miljard euro, en niet 100 miljard, zoals steeds opnieuw in de media te lezen is: het verschil tussen 100 miljard en 85 miljard euro is, ook voor een begrotingscommissaris, niet gering. Uit de kanttekeningen van de Europese Rekenkamer bij de vermogensrekening van het jaar 2002 blijkt ook dat de schuldvorderingen en verplichtingen van de Europese Unie niet een star gegeven zijn, maar met de taken mee veranderen. Ik noem als voorbeeld de deelname aan Galileo, die niet alleen in technologisch opzicht maar ook voor het controlewerk en de vermogensrekening een uitdaging vormt. De Rekenkamer geeft ook met betrekking tot de ontvangsten een positieve betrouwbaarheidsverklaring af. Zij controleert zowel de douanerechten als de BTW-berekening in de Europese Unie en de nationale bijdragen op basis van het bruto nationaal inkomen. De gegevens daarvoor worden trouwens door de lidstaten verschaft en niet door Eurostat, zoals in verband met de Eurostat-affaire meermaals ten onrechte is beweerd.
De Rekenkamer bevestigt weliswaar de betrouwbaarheid van de vastleggingskredieten en de administratieve uitgaven, maar niet van de andere uitgaven. Hieruit blijkt duidelijk waar de prioriteiten moeten liggen bij de verbetering van het financieel beheer, zowel op Commissieniveau als in de lidstaten. Ik stel vast dat de Rekenkamer instemt met de intensievere controles door de Commissie. Ook onderstreept zij de moeilijkheden van het gedeeld beheer, waarbij het gaat om 80% van de uitgaven.
Wat betreft de landbouwbegroting heeft de Rekenkamer bij de controle van bijvoorbeeld 64 betaalorganen geconstateerd dat in drie gevallen geen betrouwbaarheidsverklaring kon worden afgegeven vanwege een veel te hoge foutfrequentie. Deze gevallen betroffen een betaalorgaan in Portugal en twee betaalorganen in Duitsland, en wel in Baden-Württemberg en in Beieren. In het geval van de structuurfondsen heeft de Kamer er opnieuw op gewezen dat als men geen volledige uitgave van alle middelen verwacht, het overschot niet pas in het jaar daarop dient te worden teruggegeven aan de lidstaten, maar al in het lopende jaar via een aanvullende begroting. Dit jaar zijn we op die kritiek ingegaan door een aanvullende begroting van 5 miljard euro te presenteren, die waarschijnlijk op 18 december in dit Parlement zal worden goedgekeurd.
De jaarlijks terugkerende discussie over het financieel beheer van de Unie zou de indruk kunnen wekken dat er geen enkele vooruitgang is, alhoewel juist de Rekenkamer benadrukt hoe fundamenteel en omvangrijk de financiële hervorming van de Commissie is. De Rekenkamer heeft die hervorming ook geëist. Daarbij is van centraal belang dat het financieel beheer eindelijk wordt aangepast aan de realiteit van de begroting. Deze zal volgend jaar bijna 100 miljard euro bedragen, ruim een miljoen betalingen per jaar omvatten en worden beheerd door 35 directoraten-generaal, 15 lidstaten - binnenkort 25 lidstaten - en door internationale en non-gouvernementele organisaties. De verantwoordelijkheid voor de ex ante-controle van de financiële transacties werd verplaatst naar de operationele diensten, en iedere poging om dit terug te draaien - bijvoorbeeld door te eisen dat de ex ante-controle door de rekenplichtige wordt verricht - spot met de voorwaarden die aan een modern beheer van openbare financiën worden gesteld. Bovendien is met de opheffing van de centrale begrotingscontrole, die alleen nog maar met beperkte steekproeven kon worden uitgevoerd, de intensiteit van de controle niet verminderd. Door de nieuwe financiële cycli in de directoraten-generaal, waarbij elke dienst verplicht is geschoolde financieel deskundigen in te schakelen, alsmede door de ex post-controle in alle directoraten-generaal krijgt iedere directeur-generaal de instrumenten in handen om regelmatig verantwoording aan de Commissie af te leggen over het financieel beheer Dit alles wordt nog versterkt door de personeelsuitbreidingen op dit gebied en door ongekende inspanningen op het terrein van opleiding en bijscholing. Als wij daarbij nog de audits door de interne auditdienst, de regelmatige beoordeling van de analyse van de controlesystemen door de centrale financiële dienst, de onderzoeken door OLAF en, niet te vergeten, de steeds omvangrijkere controles door de externe controleurs van de Commissie en de Rekenkamer tellen, dan komen we al met al tot een omvangrijk controlebouwwerk voor de Europese begroting, de controles in de lidstaten van 80 % van de begroting nog buiten beschouwing gelaten.
Volgens opgave van de lidstaten zijn 16 000 personen met de controle van de landbouwkredieten en 6 700 personen met de controle van de structuurfondsen belast. Ik ben het eens met de Rekenkamer dat de zaken meer op elkaar dienen te worden afgestemd om deze controles ook efficiënt uit te voeren. Controles vereisen heldere regels. Het nieuw, volledig herzien Financieel Reglement dat op 1 januari van kracht wordt heeft hiervoor de voorwaarden geschapen. Wat er daarvoor allemaal moest gebeuren wordt duidelijk aan de hand van het voorbeeld van de betalingen aan instellingen. Tot het eerste vademecum van de Commissie uit 1999 bestond er voor dit centrale instrument van de communautaire uitgaven in het geheel geen regelgeving. In het nieuw Financieel Reglement en in het afgeleid recht is dit nu gedetailleerd en bindend geregeld, en de noodzakelijke nieuwe wetgeving ten aanzien van deze betalingen zal binnenkort in dit Parlement worden aangenomen.
Bovendien is de hervorming natuurlijk een leerproces. De Commissie trekt voortdurend lering uit de aanbevelingen van de Europese Rekenkamer en het Europees Parlement en uit de praktijk. Zo is de procedure voor het opstellen van de jaarverslagen van de directoraten-generaal wederom aanzienlijk verbeterd. Daarmee wilden wij met name een betere vergelijkbaarheid bewerkstelligen. De tenuitvoerlegging van de interne controlecriteria - waarover de president van de Rekenkamer zojuist sprak en die hij terecht als essentiële punten en hoekstenen van de hervorming aanduidde - wordt momenteel nog eens flink bespoedigd. Dat geldt met name voor de roulatie van ambtenaren op gevoelige posten. Daar waar deze criteria nog niet zijn ingevoerd zijn precieze data vastgelegd.
We trekken lering uit de ervaringen met Eurostat, in de eerste plaats natuurlijk voor Eurostat zelf, maar ook voor de verhouding tussen de directoraten-generaal en de politiek en voor OLAF. Wat er tot 1999 bij Eurostat is gebeurd, bewijst echter niet dat de hervorming is mislukt. Integendeel, uit deze gebeurtenissen blijkt hoe noodzakelijk de hervorming was, dat wij de juiste maatregelen hebben genomen. Waar mazen aan het licht zijn gekomen, dichten we deze.
Ik wil nogmaals onderstrepen hoe belangrijk de hervorming is. Zij betekent namelijk dat in dit internationale orgaan eindelijk dezelfde regels en dezelfde criteria voor alle beheersterreinen worden ingevoerd. Dat is een culturele revolutie. Eerder golden immers door toedoen van de verschillende culturen zeer uiteenlopende, meestal ongeschreven regels. Om de heer Fabra Vallés te citeren, zullen er voortaan geen ‘vorstendommen’ meer bestaan, maar een bestuur dat op alle terreinen aan veeleisende en controleerbare criteria moet en zal voldoen. De presentatie van het jaarverslag van de Europese Rekenkamer vormt het begin van de kwijtingsprocedure. De Commissie hoopt op een goede samenwerking met de rapporteur, de heer Bayona de Perogordo, en met heel de Commissie begrotingscontrole.
Dames en heren, een openbare begroting die voornamelijk subsidies verleent - nu nog in 15 lidstaten en straks in 25 lidstaten - zal altijd moeten vechten voor de bescherming van haar financiële belangen. De Commissie voelt zich verplicht deze doelstelling te bereiken. Wij zullen ons niet laten ontmoedigen door tegenslagen, maar onze inspanningen juist intensiveren. Wij weten ons daarin gesterkt door de Europese Rekenkamer.
Theato (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de president van de Rekenkamer, mevrouw de commissaris, dames en heren, ik wil u, mijnheer Fabra Vallés, hartelijk danken voor de presentatie van het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2002, temeer daar u dit belangrijke document al veertien dagen geleden aan de Commissie begrotingscontrole heeft gepresenteerd. Vandaag kunnen we enkele aspecten uit het jaarverslag nader belichten en er met u over discussiëren. Dat is het begin van het werk dat wij met de kwijtingsprocedure voor het jaar 2002 moeten doen. Het jaarverslag van de Rekenkamer vormt daarvoor de grondslag.
Graag wil ik ingaan op de punten die uzelf hebt aangesneden. Allereerst de betrouwbaarheidsverklaring. Zoals u al zei, heeft de Kamer haar controlemethoden verder verfijnd, en dat juichen wij ook ten zeerste toe. Het is evenwel een feit dat er vanwege het foutenpercentage - dat weliswaar lager was dan vorige jaren maar nog steeds te hoog is - voor 2002 in zijn geheel geen positieve betrouwbaarheidsverklaring kan worden toegekend. Voor landbouw, structuurfondsen, interne maatregelen en externe maatregelen wordt geen verklaring afgegeven - voor de ontvangsten wel. Volgens u zijn alleen de administratieve uitgaven echt in orde.
Aan de pretoetredingssteun voor de kandidaat-lidstaten werd zo weinig geld besteed dat een positieve betrouwbaarheidsverklaring niet erg veel zegt. Alles bij elkaar genomen is dit in mijn ogen een ernstige diskwalificatie van de kwaliteit van het begrotingsbeheer van de Commissie, ook al ligt de schuld grotendeels bij de lidstaten. Deze aspecten zal het Parlement zeker in zijn kwijtingsverslag opnemen.
Tweede opmerking. Verheugend genoeg heeft de Rekenkamer, in overeenstemming met de wens van het Parlement, een samenvattend hoofdstuk “begrotingsbeheer” toegevoegd, waarin een overzicht wordt gegeven van de ontvangsten en uitgaven. Wij vragen ons af waarom er ook in de begroting 2002 sprake is van zulke grote overschotten. Weliswaar zijn deze overschotten slechts half zo groot als in het voorgaande jaar, maar 7 miljard euro aan niet-uitgegeven middelen is naar mijn smaak geen besparing. Integendeel, er zijn te weinig maatregelen uitgevoerd en dus zijn de gestelde doelen niet verwezenlijkt. Als de lidstaten bij het gedeeld beheer de uitgaven ieder jaar opnieuw te hoog ramen, dient de Commissie daartegen nog actiever op te treden dan zij nu al doet; niet dat dat voldoende is, maar zij zou bijvoorbeeld ook aanvullende en gewijzigde begrotingen kunnen presenteren. De Rekenkamer spreekt zich er duidelijk voor uit het Ontwikkelingsfonds op te nemen in de algemene begroting opdat het beheer daarvan kan worden verbeterd. Dat komt ook precies overeen met de jarenlange wens van het Parlement.
Ten derde heeft u ook over de administratieve hervorming en de interne controles gesproken, mijnheer de president. In het licht van de Eurostat-affaire zijn deze van bijzonder belang voor het Parlement. Uw uitspraken zijn behoorlijk positief, maar wij betwijfelen of deze hervormingen werkelijk effect zullen sorteren. De zogeheten ‘decentralisatie van het beheer van de Commissie’ juich ik als zodanig ten zeerste toe. De voortgangsverslagen en garantieverklaringen van de directeurs-generaal vormen een verbetering. Dienen deze echter niet mede te worden ondertekend door de dienst voor financiën en personeel? Moet er geen duidelijkere scheidslijn bestaan tussen de rekenplichtige en de ordonnateur? Moet de interne auditor niet ook via zijn verslagen in nauw contact staan met de interne auditdienst? De Rekenkamer heeft zich beziggehouden met auditverslagen. Zal hij ook een blik werpen op de administratieve processen in hun algemeenheid? Verder heeft de Commissie begrotingscontrole vragen over de hervorming van het financieel beheer en de boekhouding.
De komende weken zal onze commissie hard aan de slag moeten om de kwijting voor het begrotingsjaar 2002 op verantwoorde wijze voor te bereiden. Wij danken u van harte voor de noodzakelijke documentatie en informatie en voor de open samenwerking met u en alle leden van de Europese Rekenkamer. Nog even kort iets over uw slotopmerking over de Intergouvernementele Conferentie. U weet dat juist het Parlement - en in dit geval ook de Commissie begrotingscontrole - bijzonder veel waarde hecht aan de gelijkwaardigheid van de Rekenkamer met de overige instellingen. Daarom heb ik als rapporteur - en dit is in de documenten terug te vinden - de Intergouvernementele Conferentie verzocht om de Rekenkamer op te nemen onder de instellingen, zodat de Rekenkamer zich op de juiste plaats bevindt en de burgers zien dat we de instrumenten en voorzieningen hebben om te waken over een zorgvuldige omgang met het geld van de belastingbetaler.
Kuhne (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, namens onze fractie wil ik de president van de Rekenkamer bedanken voor zijn jaarverslag. Ik wil mij echter vooral richten tot de Commissie. Als je al negenenhalf jaar volksvertegenwoordiger bent - waarvan vierenhalf jaar in de Commissie begrotingscontrole - krijg je soms het gevoel dat je geen verlichtende momenten meer zult meemaken. Deze week werd dit idee weerlegd. Ik beleefde precies twee dagen geleden een verlichtend moment in de Commissie begrotingscontrole, toen een onder druk staande commissaris werd geconfronteerd met het feit dat de Commissiediensten vier vragen van een collega over de Eurostat-affaire nog steeds niet had beantwoord, al hadden de antwoorden al midden oktober moeten zijn gegeven. Deze fantastische arbeidsprestatie van het ambtenarenapparaat van de Commissie en deze blijk van tomeloze loyaliteit jegens een commissaris maakte op mij zo’n indruk dat ik vijf minuten lang beduusd was. Dat ik daar een politiek probleem mee heb, is niet tegen u persoonlijk gericht, mevrouw de commissaris, maar meer tegen de Commissie in haar geheel, tegen het college van de commissarissen. Ik ben intussen geneigd om politieke kritiek op commissarissen te verruilen voor puur medelijden. Indien zij er niet in slagen om in de resterende maanden hun apparaat zo te drillen dat de ambtenaren in vrees leven voor hun superieuren en een minimum aan loyaliteit ontwikkelen jegens hun politieke leiding, dan zullen we de komende maanden nog heel wat vrolijke dagen beleven. Als deze boodschap niet eindelijk tot de Commissie doordringt, dan kunnen ook al hun opvolgers in de volgende ambtsperiode hun borst natmaken. Verandert deze situatie niet dan zal ook het imago van de Europese Commissie bij de bevolking geen spat veranderen. Het zal eerder slechter worden, en het wordt tijd dat dit zo duidelijk wordt uitgesproken als ik het nu noodzakelijk acht.
Mulder (ELDR ).
   - Voorzitter, ook ik zou mijn dank aan de Rekenkamer willen uitspreken voor het maken van het jaarverslag, dat ik zoals altijd met veel belangstelling heb gelezen.
We staan op het ogenblik aan de vooravond van nieuwe verkiezingen en ik kan alleen maar terugblikken op het debat dat wij pakweg vier, vijf jaar geleden ook hadden, toen wij op het hoogtepunt waren in de discussie over de toenmalige financiële perikelen van de Commissie Santer. Ik beloofde toen aan de kiezers om de financiële controle in de nieuwe Europese Commissie aanzienlijk te verbeteren. We zijn nu vier jaar later en wat ons het meest in het oog springt, is dat - zelfs na negen jaar werken aan betrouwbaarheidsverklaringen - de Rekenkamer nog steeds niet in staat is om een positieve betrouwbaarheidsverklaring te geven. Dat is duidelijk te begrijpen voor iedere burger in Europa, en het valt zeer te betreuren dat het niet is gelukt. Daar staat tegenover dat de Rekenkamer constateert dat de Commissie op de goede weg is en als ik de president mag citeren: "Het hervormingsplan is concreet en coherent en dient ondersteund te worden". Dus men is op de goede weg, de grote vraag is alleen hoe lang kunnen wij nog wachten? Vooral omdat wij aan de vooravond staan van de uitbreiding en het zal bijzonder moeilijk zijn om tegen die landen te zeggen u moet dit en dat doen, wanneer wij nog niet eens in staat zijn om dit in onze oude lidstaten door te voeren. Dat is in mijn ogen de cruciale discussie. Het is al gezegd, het grote zwaartepunt ligt bij de lidstaten zelf, maar het is altijd de Commissie die verantwoordelijk is.
In het begin van dit jaar heeft de liberale fractie een initiatiefvoorstel genomen voor de landbouwuitgaven, die ook dit jaar weer sterk bekritiseerd worden. Daarin stond dat als het zo is dat een lidstaat bij voortduring de landbouwgelden niet goed beheert, de Commissie dan moet stoppen met het betalen van voorschotten aan die lidstaten. Volgens ons hielp dat. Dat verslag is eenstemmig door het Parlement ondersteund en ik heb begrepen dat het ook door de Commissie ondersteund is bij monde van de heer Fischler. De lidstaten, in antwoord op een schriftelijke vraag van mij, hebben het afgewezen. Wat voor machtsmogelijkheden heeft dit Parlement nu nog?
Laatste punt. Ook na dit verslag weten wij niet hoeveel het beter of slechter is geworden. De Rekenkamer zegt dat het beter wordt. Er wordt alom gesproken over indicatoren. Is het mogelijk om indicatoren te ontwikkelen? De Rekenkamer zegt dat zij het niet kan doen, maar dat de directoraten-generaal het moeten doen. Denkt de Commissie daarmee te beginnen? Kunnen wij zeggen dat het ieder jaar met zoveel procent beter wordt, totdat 100% misschien een keer bereikt is en hopelijk snel? 
Sjöstedt (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mijn dank gaat uit naar de Rekenkamer en naar haar voorzitter voor dit waardevolle verslag!
Wij moeten eens te meer vaststellen dat de Rekenkamer ernstige kritiek heeft op het gedrag van de Commissie tijdens het afgelopen begrotingsjaar. Er zijn zoveel onzekerheden en er zijn zulke grote fouten gemaakt dat de Rekenkamer niet anders kan dan de begroting van de Unie op essentiële onderdelen af te keuren.
Het is moeilijk te beoordelen of de ontwikkeling de goede of de verkeerde kant op gaat. Het zou wenselijk zijn als de Rekenkamer, evenals voorgaande jaren, een percentage had kunnen geven van de middelen die volgens haar op een onjuiste manier zijn uitgegeven. Nu wij dit percentage niet meer krijgen, is het lastig om vast te stellen of de ontwikkeling de goede kant op gaat, zoals men doorgaans beweert.
Het feit dat de Rekenkamer opnieuw een algemeen voorbehoud maakt voor het boekhoudsysteem zelf is natuurlijk het grootste probleem waar wij tegen moeten protesteren. Dit maakt veel cijfers erg twijfelachtig. Wij kunnen er niet blind op vertrouwen.
Er is ons een grondige hervorming in 2005 beloofd, maar vandaag hebben wij opnieuw kunnen vernemen dat de Rekenkamer betwijfelt of zij in staat is deze hervorming voor het jaar 2005 tot een goed einde te brengen. Hiermee blijft het risico op nieuwe schandalen bestaan, want het is overduidelijk dat de Commissie geen kijk heeft op de manier waarop de begroting wordt uitgevoerd. Dat blijkt ondubbelzinnig uit het Eurostat-schandaal.
Verder wilde ik enkele woorden wijden aan het Europees Ontwikkelingsfonds, omdat ik dit jaar de rapporteur voor de kwijting hiervan ben. Gebleken is dat bij het onregelmatig gebruik van middelen uit het Europees Ontwikkelingsfonds dezelfde bedrijven zijn betrokken als bij het Eurostat-schandaal. Er is geld van het Europees Ontwikkelingsfonds gebruikt om contracten te financieren tussen Comesa (Common Market for Eastern and Southern Africa) en CESD, het bedrijf dat Eurostat voor minstens drie miljoen euro heeft opgelicht. Volgens de interne controledienst is de kans groot dat er fouten zijn gemaakt, dat er dubbele betalingen zijn gedaan, dat er belangenverstrengelingen zijn, enzovoort. Het directoraat-generaal dat verantwoordelijk is voor ontwikkelingsvraagstukken heeft pas in april 2001 met dit bedrijf een contract gesloten met een looptijd van 33 maanden. Ik zou de Commissie willen vragen of dit contract inmiddels is beëindigd.
De Rekenkamer stelt voor om het Europees Ontwikkelingsfonds op te nemen in de algemene begroting. Ik ben er volledig van overtuigd dat een dergelijke maatregel de hervorming en controle op dit terrein zal vereenvoudigen. Er bestaat namelijk nog weinig duidelijkheid op dit gebied, met name wat betreft de controle op de directe begrotingssteun aan verschillende landen. 
Rühle (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil de Rekenkamer bedanken voor haar uitstekende en omvangrijke werk. De talrijke verslagen bieden, samen met dit omvangrijke jaarverslag, een duidelijk overzicht van de zwakke en sterke punten van de Europese Unie, van de problemen en de mogelijke oplossingen. Wij zitten nu in het jaar vóór de Europese verkiezingen en daarom wil ik u nogmaals verzekeren dat u met uw werk ertoe kunt bijdragen dat het wijdverbreide wantrouwen jegens de Europese instellingen wordt gerelativeerd. Fouten dienen aan het licht te worden gebracht en te worden gecorrigeerd. De Europese instellingen moeten transparanter en minder bureaucratisch worden. Dat toont de Eurostat-affaire duidelijk aan. U gaat in uw verslag echter verder. Daarin laat u aan de hand van belangrijke kwesties zien voor welke uitdagingen de Europese Unie is gesteld. Een voorbeeld: de uitbreiding. De programma’s, zoals bijvoorbeeld het SAPARD-programma voor de uitbreiding, moeten ertoe bijdragen dat de landbouwprogramma’s, structuurprogramma’s en de administratieve structuren goed functioneren. Helaas is er nog steeds sprake van achterstanden: met SAPARD is bijvoorbeeld weliswaar meer uitbetaald dan in het jaar ervoor, maar 2 % van de beschikbare middelen is en blijft nog steeds schandalig weinig.
In uw verslag wijst u echter ook op structurele problemen, op fouten in het beleid van de Europese Unie. Als voorbeeld wil ik het gemeenschappelijk landbouwbeleid noemen en uit uw verslag citeren, omdat het mij zeer verhelderend voorkomt. Met betrekking tot het “vergroenen” van het gemeenschappelijk landbouwbeleid kwam de Rekenkamer tot de conclusie dat de intensivering van de landbouwproductie tot zorgwekkende milieuproblemen heeft geleid. Dat staat eigenlijk haaks op hetgeen wij met de verstrekking van de middelen dienen te bereiken. In de richtlijn van de Raad en in de milieucriteria zitten veel fouten die moeten worden gecorrigeerd, want de belastingbetaler verwacht terecht dat er niet alleen geen fraude kan worden gepleegd, maar zijn geld ook zinvol wordt geïnvesteerd. Daarvoor zijn niet alleen de Commissie of het Parlement verantwoordelijk, maar in de eerste plaats ook de Raad. Ik wil op een voorbeeld wijzen dat u gaf en dat in mijn ogen zeer verhelderend is: kunstmatig gedroogde voedergewassen. Ik citeer: ‘Voor kunstmatig gedroogde gewassen wordt bijna tweemaal zoveel steun betaald als voor zongedroogde gewassen. Dit zette de producenten ertoe aan zo veel mogelijk over te schakelen van drogen in de zon naar kunstmatig drogen. Sinds 1995 is de EU-productie gestaag toegenomen en sinds 1998/1999 wordt de gegarandeerde maximale hoeveelheid overschreden.’ In mijn ogen is dit een schandaal waarop moet worden gewezen. Men dient ervoor te zorgen dat hier verandering in komt.
Een ander voorbeeld, dat ik net zo belangrijk vind: katoen. De productiesteunregeling heeft voornamelijk ten doel de katoenproductie te ondersteunen en de betrokken producenten in staat te stellen een redelijk inkomen te verwerven. Deze doelstelling is juist en verdient onze steun. Maar als de geboden financiële steun ertoe leidt dat de katoenproductie stijgt zonder dat wordt gekeken naar de gevolgen voor het milieu, dan schiet deze steunverlening volgens mij haar doel voorbij.
Het gaat niet alleen om fraude en onregelmatigheden, maar ook om een zinvollere besteding van onze middelen. Nog een ander voorbeeld: de uitvoerrestituties in 2002. De uitvoerrestituties beliepen in totaal 3.622 miljoen euro. Dat vind ik geen zinvol besteed geld, omdat wij iedere dag opnieuw ervaren dat uitvoerrestituties leiden tot onregelmatigheden en fraude. En tussen twee haakjes: uitvoerrestituties zijn ook onrechtvaardig omdat zij de markten in de derde wereld kapotmaken.
Ik ben van mening dat er veel diepgaander over de maatregelen van de Europese Unie moet worden gediscussieerd, opdat ook de Europese belastingbetaler bereid is een steentje aan de Europese Unie te blijven bijdragen. Wij dienen niet alleen fraude en onregelmatigheden te bestrijden, maar moeten als Parlement ook grondig bespreken wat wij terugkrijgen voor het door ons verstrekte geld. We moeten nieuwe doelstellingen vaststellen en onze evaluaties van wat er met deze gelden in de Europese Unie gebeurt, verdiepen. 
Camre (UEN ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ook ik wil graag een woord van dank uitspreken aan het adres van de Rekenkamer voor haar uitmuntend verslag, en voor de talloze uitstekende gegevens die wij het gehele jaar door van haar ontvangen.
Het is niet nodig dat te herhalen wat mijn collega’s reeds op zulk voortreffelijke wijze onder woorden hebben gebracht. Ik stel enkel vast dat wij met twee problemen te maken hebben: het ene betreft een aantal onmogelijke administratieve systemen en het tweede een stagnerende administratieve moraal. Zoals de heer Sjöstedt al zei, is het absoluut onverteerbaar dat men steeds weer contracten sluit met ondernemingen die zich op een volstrekt onacceptabele wijze hebben gedragen en waarmee de Commissie gewoonweg elk contact uit de weg had dienen te gaan. Ik moet ook, evenals mijn collega Kuhne, zeggen dat je eigenlijk alleen maar medelijden met de Commissie kunt hebben. Telkens als ik naar de commissarissen in de Commissie begrotingscontrole luister, moet ik denken aan een man met een rijbewijs die in zijn eentje op 10 km hoogte in de cockpit van een Boeing 767 zit en er geen flauw idee heeft hoe hij die aan de grond moet zetten.
Als wij kijken naar de problemen waarmee wij geconfronteerd zijn na 46 jaar bestaan van de Unie, stellen we vast dat de hele zaak erop neerkomt dat men problemen probeert op te lossen die niet opgelost hoeven te worden. Het landbouwbeleid in de vijftien landen is uiterst schadelijk en overbodig. Alle vijftien landen zijn rijk genoeg om zelf de noodzakelijke subsidies te betalen. Hetzelfde geldt voor het structuurfondsenbeleid. Zoals de Zweedse minister-president onlangs zei, is het onzinnig dat er landen zijn met een hoog belastingpeil waarin de gewone, doorsnee burgers belasting betaalt en er tegelijkertijd andere landen zijn waar de burgers niet worden belast, zelfs de rijkste niet, en waar de middelen via de EU worden herverdeeld. Wij geven de EU dus een euro en krijgen daar gemiddeld 80 eurocent voor terug. Dat is een volstrekt krankzinnig beleid en we kunnen dat volledig herzien. We kunnen alle taken van de EU af met 10% van de begroting, en dan hebben we ook maar 10% van de huidige fraude. 
Avilés Perea (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, mijnheer de president van de Rekenkamer, ik wil u allereerst bedanken voor het voortreffelijke verslag dat u ons heeft gepresenteerd alsmede voor het werk dat de Rekenkamer doorgaans verricht. Dat is van groot belang voor ons werk in de Commissie begrotingscontrole.
De analyse en bestudering van de verslagen van de Rekenkamer, en van met name het jaarverslag dat u vandaag aan het Parlement presenteert, is voor ons een zeer bruikbaar instrument.
Ik wil daar graag enkele zaken uitlichten: de hervorming van de Commissie, de verantwoordelijkheid van de ordonnateurs, de interne controle en de introductie van een interne auditdienst. Ik ben van mening dat dit belangrijke sleutels zijn voor de verbetering van de werking van de Commissie en de uitvoering van de Commissiebegroting.
Ik acht de interne controle en het op de voet volgen van de hervorming - waar ik straks nog op terugkom - van groot belang. Ook is het mijn inziens zeer belangrijk dat er een analyse wordt gemaakt van de uitbreiding, van de nog bestaande tekortkomingen in de structuren en de toepassing van het communautair  - hoewel er verbeteringen zijn - en van de uitvoering van de pretoetredingsinstrumenten, die, hoewel er enige verbetering is opgetreden, ruim onvoldoende blijft. Waarschijnlijk hadden veel van de tekortkomingen die wij nu tegenkomen bij deze landen kunnen zijn verholpen als er meer aandacht was besteed aan de goede werking van deze instrumenten.
Wat het begrotingsbeheer betreft, is er nog steeds sprake van een beduidend overschot. Dit is weliswaar verminderd - hetgeen een kleine vooruitgang betekent - maar het is en blijft een ernstig feit dat er zo’n groot overschot is in de uitvoering. Zoals hier al eerder is gezegd, mag dat dan misschien de verantwoordelijkheid wezen van de lidstaten, maar de Europese Commissie zou een grotere controle moeten verrichten opdat herhaling van dergelijke situaties wordt voorkomen. Deze beletten ons immers de gemeenschapsprogramma’s effectiever uit te voeren.
Dit houdt ook verband met een van de punten die in het verslag van de Rekenkamer van dit jaar uitvoerig worden geanalyseerd, namelijk het gedeeld beheer met de lidstaten, en met name bij de EOGFL en de structuurfondsen, waarbij het gebrek aan uitvoering het meest uitgesproken is. Ik vind dat wij hier op moeten blijven hameren en ik hoop dat er dit jaar en bij de goedkeuring van het onderhavig jaarverslag 2002, steeds weer op wordt gewezen. Zoals wij al meerdere malen hebben gezegd moet de controle door de lidstaten worden verbeterd, evenals het uitgavenpercentage.
Ik moet ook blijven hameren op de noodzaak dat er een diepgaander onderzoek wordt gewijd aan de hervormingen, de huidige stand van zaken, de mogelijke tekortkomingen, en de eventueel noodzakelijke wijzigingen. De hervorming is noodzakelijk voor een soepeler bestuur van de Europese Commissie. Er zijn nu grote tekortkomingen die voortvloeien uit de oude cultuur binnen de Commissie. Zoals hier duidelijk is gebleken zijn de commissarissen wegens de mentaliteit van de ambtenaren gedwongen zelf de verantwoordelijkheid te nemen. Op een gegeven moment loopt hun mandaat echter af en dan komen er anderen, met goede ideeën en goede voorstellen, die echter, als de interne structuur niet wordt gewijzigd, als de hervorming niet tot het uiterste wordt doorgevoerd, met de beste wil van de wereld niet kunnen worden hard gemaakt.
Geachte Voorzitter, tot besluit wil er nog op wijzen dat de opneming van het Europees Ontwikkelingsfonds onder de controle en het beheer van de Commissie, en onder de begrotingscontrole door onze commissie, van groot belang is. 
Van Hulten (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, als rapporteur voor de kwijting voor het Europees Parlement voor 2002 was ik blij te zien dat de Rekenkamer een aantal van de punten die in het Parlement naar voren zijn gebracht heeft, in behandeling heeft genomen.
Uit het verslag blijkt dat zich nog steeds problemen voordoen. De regels omtrent de secretariaatstoeslag zijn nog steeds niet waterdicht, wat betekent dat het geld niet altijd aan personeel wordt besteed, terwijl dat wel de bedoeling is. Ondanks eerdere waarschuwingen van het Hof van Justitie vertonen de regels omtrent de financiering van de fracties nog steeds gebreken. Dat bleek toen in een verslag van OLAF naar voren kwam dat een vroegere fractie in dit Parlement fondsen verkeerd had aangewend. Tot slot is er nog steeds geen goede rechtsgrondslag voor het pensioenfonds en is er niet eens genoeg geld om alle lasten ervan te dekken.
Zoals we allemaal weten, staat het Europees Parlement altijd klaar met kritiek op andere instellingen - dat was ook vandaag zo - maar we moeten ook onze eigen zaken op orde zien te krijgen. Gisteren blokkeerde een coalitie bestaande uit egoïsten, naïevelingen en hebzuchtigen weer eens een voorstel om het stelsel van salarissen en vergoedingen voor Parlementsleden te hervormen, waardoor dit probleem voorgoed zou zijn opgelost. De oppositie stond onder leiding van de heer Schulz en de heer Nassauer. Dat zijn dezelfde heren, mijnheer de Voorzitter, die u in een brief verzochten de reiskostenregeling te hervormen nadat ze met foto en al in een Duitse krant hadden gestaan. Hierdoor waren ze zodanig in verlegenheid gebracht dat ze in actie kwamen. Als ik het goed begrijp heeft het Bureau dat debat uitgesteld. Ik hoop dat het Duitse voorstel het haalt ook al hebben de SPD, het CDU en het CSU - de Groenen niet - informeel aangegeven te hopen dat het voorstel het niet haalt.
Het beste bewijs van deze hypocrisie kwam gisteravond naar voren toen de hervorming van de secretariaatstoeslag, zoals voorgeschreven door de Rekenkamer, door het Bureau werd besproken. Er is mij verteld dat de eerste vraag van de heer Friedrich was of Parlementsleden op grond van de nieuwe regels nog steeds familieleden in dienst mochten nemen! Ik ben er niet per se tegen dat Parlementsleden familieleden in dienst nemen, mits dit op een eerlijke en transparante wijze geschiedt, ook al vind ik het persoonlijk geen verstandige zet. Maar de reactie van de heer Friedrich geeft helaas aan dat enkele Parlementsleden aan beide zijden van het Parlement uitsluitend lid van dit Parlement zijn om zichzelf te verrijken en bedrog te plegen.
Gelukkig zijn er veel Parlementsleden, waaronder collega’s zoals de heer Kuhne, die onze onkostenregeling willen hervormen. Om deze vraag draait mijn verslag over de kwijting voor het Europees Parlement voor het begrotingsjaar 2002. 2004 is een verkiezingsjaar en we kunnen het ons niet permitteren de verkiezingen in te gaan met het huidige systeem, dat moreel corrupt is. Indien nodig moeten we ons Parlement zodanig in verlegenheid brengen dat het tot actie overgaat.
Sørensen (ELDR ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik stel met een zekere voldoening vast dat de Rekenkamer de hervormingsinspanningen van de Commissie lof toezwaait. Tegelijkertijd is het positief dat de Rekenkamer voor het eerst geen wezenlijke gebreken heeft gevonden in de implementatie van de pretoetredingssteun aan de kandidaat-lidstaten. Tenslotte is het ook van belang op te merken dat de Rekenkamer de rekeningen 2002 van het Europees Ontwikkelingsfonds heeft goedgekeurd, ook al zijn er kritische opmerkingen over de controle. Ik wil onderstrepen dat wij vanuit de liberale fractie het voorstel van de Rekenkamer om het Europees Ontwikkelingsfonds op te nemen in de algemene begroting volledig steunen.
Tegelijkertijd is het echter bijzonder zorgwekkend dat de Rekenkamer opnieuw de grote begrotingsposten, zoals de uitgaven voor landbouwsubsidies, structuurfondsen en intern beleid, niet kan goedkeuren. Deze maken echter circa 80% van de EU-begroting uit. Hierbij mogen we niet uit het oog verliezen dat het beheer van en de controle op deze begrotingsposten in hoge mate in handen van de lidstaten zelf zijn. Het zijn ook deze begrotingsposten die jaar na jaar volledig afwijken van de ramingen. Dit jaar bedroeg de totale onderbesteding 7,4 miljard EUR, ofwel 7.400 miljoen EUR, en dat is uiterst onbevredigend. Dit geld had uitgegeven moeten en kunnen worden voor het streven naar de politieke doeleinden, en als het daarvoor niet werd gebruikt, had het op andere begrotingsgebieden van de EU ingezet kunnen worden, bijvoorbeeld voor onderzoek en onderwijs.
Mijns inziens moeten deze problemen ons tot nadenken aanzetten over de structuren van de controle op begrotingsgebied, met een tussen de Commissie en de lidstaten verdeelde bevoegdheid. Er moet in eerste instantie een poging worden gedaan om de controle van de lidstaten op EU-middelen te coördineren en op een hoger plan te tillen. Er zou een werkgroep ingesteld kunnen worden, bestaande uit vertegenwoordigers van de respectievelijke controle-instanties van de lidstaten. Uiteraard moet de Rekenkamer daarin zitting hebben en het oogmerk moet zijn een uniforme controlenorm conform het "best practice"-model te ontwikkelen. Op langere termijn moet worden nagegaan of de stimulans voor een efficiënte controle op EU-middelen in de lidstaten misschien te zwak is. Als dat het geval blijkt te zijn, dan moet het instellen van een gemeenschappelijke, Europese officier van justitie de absolute prioriteit te krijgen.
Ter afsluiting heb ik een concrete vraag aan de heer Vallés. Bij de publicatie van het verslag, en ook hier vandaag, heeft u aangegeven dat het tijdschema van de Commissie voor de hervormingen van het boekhoudsysteem, namelijk januari 2005, bijzonder optimistisch is. Ik wil graag vragen op welke overwegingen deze uitspraak gebaseerd is. Ik heb namelijk opgemerkt dat de Rekenkamer de boekhoudhervormingen niet in het verslag heeft geëvalueerd. 

Dell'Alba (NI ).
   - Mevrouw de Voorzitter, geachte collega's, na het betoog van mijn vriend Michiel van Hulten ben ik er niet meer zeker van of wij nu het jaarverslag van de Rekenkamer of het verslag van de vergadering van het Bureau behandelen. Als het om het jaarverslag van de Rekenkamer gaat is er geen vuiltje aan de lucht, omdat ik me juist voor dit debat had ingeschreven.
Allereerst wil ik de voorzitter, de heer Fabra Vallés, en de Rekenkamer als zodanig complimenteren met hun werk. Mijns inziens heeft de Rekenkamer ons eens te meer een document gepresenteerd dat alle aandacht moet krijgen. Jammer genoeg vrees ik dat dit document buiten onze instelling niet veel gelezen zal worden, bijvoorbeeld door de nationale regeringen, de heren van de Raad en de Ecofin-Raad, die het een goede en rechtvaardige zaak vinden het Europees Parlement bevoegdheden te ontnemen, terwijl ze er beter aan zouden doen om eerst hun eigen rekeningen te bekijken en te controleren en de aanbevelingen van de Rekenkamer uiterst serieus te nemen.
De Rekenkamer noemt een aantal zaken die ook wij moeten regelen, zoals Michiel terecht opmerkt. Helaas zijn wij soms nogal op onszelf gericht. We hebben weliswaar onmiddellijk in de gaten welke dingen bij ons niet goed verlopen - hetgeen terecht is - maar de Rekenkamer houdt ons al jaren voor dat in 80 procent van de door de lidstaten beheerde uitgaven onwaarschijnlijk veel fouten, verkeerde boekingen en problemen voorkomen, en de Rekenkamer kan die zelf niet concreet aan het licht brengen.
Ik zou dan ook willen weten wanneer alle voors en tegens zullen worden afgewogen en dit systeem eindelijk in orde zal worden gebracht. Het is onze plicht zeer nauwkeurig te zijn en te letten op hetgeen de Commissie en de overige instellingen doen. Zoals u weet, mevrouw Schreyer en mijnheer Fabra Vallés, hebben wij als Commissie begrotingscontrole op basis van het jaarverslag van de Rekenkamer tweehonderd vragen aan de Commissie voorgelegd, en misschien zelfs wel meer. Jammer genoeg hebben wij echter geen enkele vraag aan de lidstaten gesteld, omdat wij die mogelijkheid niet hebben. Volgens mij is dit echt een probleem. We zouden een manier moeten vinden om dit te regelen en ervoor te zorgen dat het jaarverslag van de Rekenkamer niet alleen uitvoerbaar is jegens de Commissie - die om rekenschap wordt gevraagd - maar ook ten aanzien van de verantwoordelijkheid van de lidstaten.
Een ander probleem is de follow-up van de aanbevelingen van de Rekenkamer. De Rekenkamer heeft al jaren geen accountantsonderzoek of ander specifiek onderzoek verricht, bijvoorbeeld naar Eurostat. Niettemin wijst zij al jaren op een aantal problemen, dat nooit serieus genomen is. Wat de uitvoerrestituties bijvoorbeeld betreft, had de Rekenkamer jarenlang de aandacht op een probleem gevestigd dat niet serieus genomen was, waardoor wij nu met het bekende schandaal zitten.
Om te voorkomen dat dit jaarverslag zijn betekenis verliest, zou het volgens mij een concretere inhoud moeten krijgen, in ieder geval wat de twee volgende punten betreft: de manier waarop de aan de lidstaten op te leggen consequenties moeten worden geregeld en de reden waarom de Commissie en wijzelf onvoldoende rekening houden met de conclusies van het jaarverslag. 
Bayona de Perogordo (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, ik wil allereerst de president van de Rekenkamer bedanken voor zijn aanwezigheid en zijn presentatie. Het verheugt mij dat hij wordt vergezeld door enkele hoge ambtenaren van de Rekenkamer zodat ik ook hen kan feliciteren met het werk dat zij hebben verricht.
Ik kan het niet laten om nogmaals de pedagogische kracht van het onderhavig verslag te onderstrepen. Het is een verslag waarin eerste definities worden gegeven voor elk van de gebieden. Ook wordt verwezen naar eerdere opmerkingen, naar voorgestelde opmerkingen en naar de antwoorden van de Commissie. Daarmee is dit verslag al met al een soort encyclopedie van het financieel beheer van de EU en zeer bruikbaar voor eenieder die zin heeft om het te lezen en te bestuderen.
Daarnaast wil ik er ook op wijzen dat het een overgangsverslag is, in die zin dat het tot stand is gekomen tijdens een hervormingsproces bij de Commissie. Het gaat hier om een belangrijke administratieve hervorming en ik stel verheugd vast dat de Rekenkamer, telkens als zij naar deze hervorming verwijst, gewag maakt van vooruitgang door de Commissie. De Rekenkamer wijst op de door de Commissie uitgevoerde of voorgestelde plannen en maakt duidelijk dat de Commissie een aanvang heeft gemaakt met een serieuze hervorming.
Het zou anderzijds absurd zijn als de Commissie zich zou verzetten tegen haar eigen hervorming. Daartoe heeft zij immers zelf het initiatief genomen.
Er is natuurlijk nog veel werk aan de winkel maar de samenwerking komt op gang. Het lijkt mij daarom opportuun om, zoals de president van de Rekenkamer al opperde, een wijziging van de planning voor te stellen, want de ramingen zijn wellicht te optimistisch.
Wat de betrouwbaarheidsverklaring betreft wil ik er graag op wijzen dat de genoemde voorbehouden concreet zijn maar ongedaan kunnen worden gemaakt. Het zijn geen fundamentele voorbehouden: het zijn belangrijke maar intrekbare voorbehouden.
Afgezien hiervan worden ook andere aspecten in het verslag genoemd, zoals de onderbesteding, het gedeeld beheer en het hervormingsproces. Daar zal nader op worden ingegaan in het kwijtingsverslag voor het jaar 2002. 
Casaca (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, mijnheer de president van de Rekenkamer en overige leden van de Rekenkamer, ook ik feliciteer de Rekenkamer met haar uitstekende werk. Ik zou bij deze gelukwensen met name de twee speciale verslagen over de uitvoerrestituties willen betrekken. Die zijn voorbeeldig en spreken boekdelen over de kwaliteit van het werk van de Rekenkamer gedurende de afgelopen jaren.
Helaas zijn sommige teksten van de Rekenkamer nog in een ondoorgrondelijke bureaucratische stijl geschreven, maar dit verslag is uiterst helder geformuleerd. De tekst stelt een diagnose die een herhaling is van wat al in 1990 is vastgesteld. Het uitvoerrestitutiesysteem is uiterst complex en zeer fraudegevoelig, daar het zelfs de meest elementaire regels voor transparantie niet respecteert. In de afgelopen 13 jaar is er ten gronde eigenlijk niets veranderd in het beheer van deze gelden. Het gaat hier om de belangen van een zeer beperkt aantal bedrijven waarvan de Commissie halsstarrig weigert de namen vrij te geven. De commissarissen lossen elkaar af, de hervormingen volgen elkaar op maar de uitvoerrestituties blijven iedereen en alles trotseren. Drie jaar geleden is er een netwerk ontdekt dat in heel Europa duizenden tonnen boter had vervalst. Bij de Commissie is er daarna voortdurend op aangedrongen de Europese financiële belangen en de rechten van de burgers en de boeren te verdedigen. Desalniettemin weigert de Commissie maatregelen te nemen tegen de overtreders en krijgen grote zuivelbedrijven die betrokken zijn bij dit schandaal in feite een voorkeursbehandeling in vergelijking met boeren die hun melkquota overschrijden.
Het is van fundamenteel belang deze praktijken te bestrijden. Het is ook heel nuttig dat de twee verslagen over de uitvoerrestituties die praktijken gedetailleerd en doeltreffend beschrijven. Daarom wil ik de Rekenkamer nogmaals oprecht feliciteren met het verrichte werk. 
Bösch (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mijnheer de president van de Rekenkamer, misschien kan ik u een tip geven voor hoe uw instelling iets meer erkenning van de andere instellingen kan krijgen, want daar ontbreekt het momenteel aan, zoals u zelf ook heeft uiteengezet. Misschien moet u uw verslagen nog iets helderder maken. Misschien moet u er gewoon eens in zetten dat er geen betrouwbaarheidsverklaring wordt afgegeven of dat de hervorming naar uw mening niet op het beloofde tijdstip zal zijn afgerond, of misschien moet u er gewoon eens in zetten dat er op landbouwterrein geen sprake is van een voorbereiding op de uitbreiding.
Als 2 % van de beschikbare middelen is uitbetaald, dan is dit beleid niet uitgevoerd. Zo kijken onze burgers er simpelweg tegenaan. Ik zie geen kans om deze dingen goed te praten. Ten aanzien van de hervorming hebben wij onze eigen indicatoren. Als de Commissie ons meldt - en dan heb ik het niet over de tijd voor 1999, maar over nu - dat zij in strijd met de wet, waarvan zij de hoedster is, het verslag doodleuk een jaar later maakt, dan is er één ding niet gebeurd: namelijk dat deze Commissie iets heeft bijgeleerd. Als we moeten wachten op antwoorden op vragen over de huidige gebeurtenissen bij Eurostat - dus niet over zaken uit het grijze verleden, maar over pas gemaakte fouten waarbij opnieuw belastinggeld wordt verspild - als we daarop maandenlang moeten wachten, dan er is niets veranderd. Als ze tegen ons zegt dat de voor eind december beloofde hervormingen en wetsvoorstellen naar januari worden verschoven, dan is er opnieuw niets bijgeleerd. Alleen als dat wel het geval is, kan een hervorming plaatsvinden en slagen. Wij zijn daar uiterst sceptisch over, zoals u zojuist heeft gehoord. 
Morgan (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik dank de Rekenkamer voor haar verslag. Het gaat hier om de hervorming van een omvangrijke multinationale administratie en het zal niet meevallen die van de ene dag op de andere om te zetten. In het verslag van de Rekenkamer wordt echter erkend dat het de goede kant op gaat en daar zijn we blij mee. Er zijn nog steeds grote problemen met de boekhouding en we hopen dat de Commissie meer haast gaat maken met de hervormingen.
Sinds de publicatie van dit verslag vliegen de krantenkoppen over de fraude binnen de EU ons in het Verenigd Koninkrijk om de oren. Het is de negende keer dat de Rekenkamer niet kan instaan voor de correctheid van de cijfers met betrekking tot het grootste uitgavenposten. We moeten niet vergeten dat 80 procent van het geld binnen de lidstaten wordt besteed en zolang de lidstaten niet meer verantwoordelijkheidsgevoel tonen, kan de Commissie onmogelijk iedere euro verantwoorden.
De kwestie waarop ik me wil concentreren is het omvangrijke bedrag dat wordt besteed aan invaliditeitspensioenen voor het personeel van de instellingen. Ieder jaar wordt 74 miljoen euro besteed aan zieke personeelsleden binnen de instellingen. Natuurlijk hebben we de verantwoordelijkheid te zorgen voor mensen die ziek zijn, maar de pogingen om personeel weer aan het werk te krijgen zijn een aanfluiting, vooral als het gaat om mensen met psychologische problemen. 50 procent van het personeel zegt dat tijdens hun ziekteverzuim niet is geïnformeerd naar hun gezondheid of de mogelijkheid het werk te hervatten. In schaal C en D geniet 62 procent van het uitgetreden personeel een invaliditeitspensioen terwijl 21 procent een ouderdomspensioen ontvangt.
Ik wil van het Hof en de Rekenkamer weten of ze er tijdens de komende hervormingen bij de lidstaten op gaan aandringen garantieverklaringen te ondertekenen, zowel voor de structuurfondsen als met betrekking tot het landbouwdomein. Zolang dat niet gebeurt, zullen we geen verbetering zien in de boekhouding of de structuurfondsen of ten aanzien van de vraag waar de verantwoordelijkheden liggen. Als we voet bij stuk houden, kunnen we het proces binnen het Europees Parlement misschien volhouden tot de lidstaten hun verantwoordelijkheid nemen. Gaat u er bij de lidstaten op aandringen dat ze garantieverklaringen ondertekenen?
Fabra Vallés,
   - Mevrouw de Voorzitter, hoewel er geen concrete vraag is gesteld over Eurostat maar wel verschillende malen hierop hebben gezinspeeld, wil ik hier graag allereerst een verklaring over afleggen.
Zoals wij de Commissie begrotingscontrole herhaaldelijk hebben gemeld, heeft de Rekenkamer nooit een volledige audit verricht van Eurostat. Bij enkele andere audits heeft de Rekenkamer echter wel enkele door Eurostat uitgevoerde programma’s gecontroleerd en de resultaten daarvan zijn opgenomen in onze jaarverslagen 1993, 1998 en 1999. Het laatste werd gepubliceerd in november 2000.
Onze opmerkingen over het beheer van Eurostat hebben betrekking op de tekortkomingen in de procedures bij de toekenning van sommige contracten en het slechte gebruik van de Bureaus voor technische bijstand, de zogenaamde BTB´s. De Rekenkamer heeft reeds al eerder, bij andere audits, opmerkingen gemaakt over de BTB´s. Het gevolg daarvan was dat de Commissie in 1999 de procedures voor toekenning van contracten en gebruik van BTB´s herzag. De Commissie heeft toen nieuwe beheers- en controlemaatregelen ingevoerd op beide gebieden. Bovendien begon OLAF halverwege 2000 een intern onderzoek naar Eurostat. Rekening houdend met al deze elementen, met de nieuwe regels en het onderzoek van OLAF, zou het niet opportuun zijn geweest om op dit moment een onderzoek te beginnen bij Eurostat.
Ik wil graag onderstrepen dat de Rekenkamer in principe geen audits verricht van afdelingen en gebieden waarnaar OLAF onderzoek doet. Wij willen daarmee iedere interferentie voorkomen en het antifraude-onderzoek niet in gevaar brengen.
De Rekenkamer zal rekening houden met de lessen van Eurostat wanneer zij haar risicoanalyse voor het komende jaar opstelt.
Verder heeft de heer Kuhne een opmerking gemaakt - waarvoor ik hem bedank - maar ik geloof niet dat hij een vraag heeft gesteld aan de Rekenkamer.
De heer Mulder zegt dat wij op de goede weg zijn, maar vraagt zich af hoe lang nog. Ik denk dat wij, als wij op de goede weg zijn, gewoon door moeten aan. Hoe lang nog? Wel, dat is volledig afhankelijk van de organisatie, de instelling, de complexiteit en de omvang. De Commissie is gezien haar omvang en geografische uitgestrektheid niet bezig met hervormingen voor de komende vijf jaar. Ons inziens gaan deze veel verder. Bovendien is de Commissie niet de enige betrokkene. Iedere verandering die zij invoert heeft gevolgen voor de lidstaten en daarom dient de Commissie voortdurend in contact te staan met de verschillende lidstaten. Zij kan niet altijd hetzelfde tempo aanhouden.
Ik denk dat wij op de goede kant zijn. Bovendien is er het Parlement nog om de Commissie aan te sporen tot actie en ervoor te zorgen dat deze hervorming doorgaat. De waarheid is dat er sinds 1994 positieve betrouwbaarheidsverklaringen worden afgegeven, ondanks een aantal tekortkomingen in het boekhoudsysteem.
Vanwege die tekortkomingen besloot de Commissie in 2002 om een boekhoudkundige hervorming door te voeren en in 2005 van kracht te laten worden. Ik blijf die datum optimistisch vinden, en dat zeg ik niet om de Commissie tegen te spreken, maar om ervoor te zorgen dat u de moed niet verliest als het jaar 2005 komt en de hervorming nog niet helemaal is afgerond. In de Rekenkamer verwachten wij dat de termijn te kort zal blijken te zijn. Wij denken dat het beter is om bij iedere stap op zeker te spelen en niets te overhaasten, zodat de genomen beslissingen standhouden. De hervormingen mogen niet het eeuwig breien van Penelope worden: gedane zaken mogen geen keer nemen.
Nu wij het toch over de hervorming hebben, is het mijns inziens ook belangrijk te voorkomen dat door deze dreun - die wij als Europeanen hebben gekregen door Eurostat en waarbij het laatste uur van de BTB’s geslagen leek - de hervorming onderuit wordt gehaald. Deze situatie toont juist heel duidelijk aan hoe belangrijk het is dat de hervorming wordt voortgezet en zo snel mogelijk wordt afgerond. Daar gaat het om.
Het probleem is nu de vooruitgang te becijferen. U weet dat de Rekenkamer eigenlijk nooit heeft willen spreken over foutenpercentages. Waarom niet? Omdat dit tot fouten kan leiden, en dus niets oplevert. Toch werken wij met normen. Ik ben er zeker van dat wij via de normen van dit jaar de normen voor de komende jaren kunnen opschroeven. Daarvoor is het echter ook noodzakelijk dat de Commissie, het Parlement en de Rekenkamer duidelijke afspraken maken over de verschillende benamingen, zodat wij elkaar beter kunnen begrijpen.
De heer Sjöstedt merkte op dat wij over een algemene verbetering spreken. Maar is er nu sprake van verbetering of niet? En hoeveel dan? Daarom hebben wij het over normen, zodat u vergelijkingsmateriaal heeft. Ik zeg u dat er wel degelijk sprake is van verbetering.
Mevrouw Rühle sprak over het wegnemen van het wantrouwen, over het vergroten van de transparantie en over meer democratie. Daarna sprak zij ook nog over de landbouw, en daarmee ga ik ook in op de woorden van de heer Sørensen. Het probleem van de landbouw is dat er nog steeds een groot aantal verkeerde betalingen wordt verricht. Dát is het probleem. Wij hebben gemerkt dat het aantal betalingsfouten buiten het geïntegreerde beheers- en controlesysteem om, zelfs toeneemt.
Daarbij hebben wij het duidelijk niet over een klein deel van de begroting. Het gaat hier om meer dan 40 procent van de begroting! Voor de uiteindelijke begunstigde gaat het misschien om een kleine hoeveelheid ten opzichte van het gehele landbouwdeel, maar als wij het over 40 procent van de begroting hebben, is dat een groot deel van de begroting, en daarom mogen wij deze kleine fouten niet meer laten gebeuren.
Wij moeten ook niet vergeten dat 80 procent van de gemeenschapsbegroting via de nationale begrotingen loopt. De vraag is daarom waartoe een verbetering binnen de Commissie kan leiden als wij niet op steun van de lidstaten kunnen rekenen bij de controle. Ik kan u wel zeggen dat wij door het hele jaar heen seminars organiseren, en daarvoor alle parlementariërs, vertegenwoordigers van andere instellingen en leden van de nationale rekenkamers uitnodigen. Wij laten hen naar Luxemburg komen, wij nodigen hen uit om te komen. Dat is een manier om een goede relatie met hen te onderhouden en hen te informeren. Op die manier kunnen wij geleidelijk aan toewerken naar harmonisatie van de procedures, want wij werken niet allemaal met dezelfde systemen. Je hebt het Saksische systeem en het Europese systeem, en wij werken aan harmonisatie.
Anderzijds moet ik denken aan een bijbelcitaat: “Gaat heen en predikt”. Wel, als leden van de Rekenkamer trekken wij er inderdaad op uit om ons woord te verkondingen. Wij zijn de afgelopen dagen allemaal in ons eigen land geweest om tekst en uitleg te geven. Hetzelfde wat wij hier nu doen, doen wij ook in de lidstaten, in de parlementen en de rekenkamers, en wij doen dat opdat de lidstaten kunnen zien hoe belangrijk hun steun en samenwerking voor ons is bij het controleren van de gemeenschapsgelden.
Om deze interventie niet te lang te maken zal ik de leden Camre, Avilés, Bayona, van Hulten, Dell’Alba, Casaca, Bösch en Morgan schriftelijk beantwoorden.
Mijn hartelijke dank, en zoals u weet staan wij u altijd ter beschikking.
De Voorzitter.
   - Hartelijk dank voor uw heldere betoog, mijnheer de president van de Rekenkamer. Wij moeten ons helaas strikt aan de tijdsplanning houden.
Het debat is gesloten. 
De Voorzitter.
   - Aan de orde is het verslag (A5-0399/2003) van mevrouw Jensen, namens de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 ter harmonisatie van de rechten en vereenvoudiging van de procedures (COM(2003) 378 - C5-0290/2003 - 2003/0138(COD)). 
Diamantopoulou,
   Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, het verheugt mij vandaag melding te kunnen maken van een waarachtig succes, en dit met u te kunnen bespreken.
Na tweeëneenhalf jaar onderhandelingen en grote inspanningen van vijf voorzitterschappen is de Raad erin geslaagd een akkoord te bereiken over verordening 1408/1971. Dit is een zeer belangrijke verordening want hierin gaat het om de rechten van de werknemers in de Europese Unie.
In het verslag van mevrouw Jensen wordt het standpunt van het Parlement uiteengezet met betrekking tot de harmonisatie van de rechten en de vereenvoudiging van de procedures voor de werknemers in de Europese Unie die op een andere plek werken dan zij wonen. Vandaag hebben wij de eerste lezing.
Deze verordening is zeer belangrijk voor de rechten van de verzekerden. Met het in juni ingediend Commissievoorstel worden de rechten van de verzekerden in feite versterkt. Alle verzekerden die tijdelijk in een andere lidstaat wonen hebben nu dezelfde rechten op gezondheidszorg. Bovendien worden de procedures voor ziekteverzekering tijdens tijdelijk verblijf vereenvoudigd.
Dit is dus een tastbare en concrete maatregel van de kant van de Europese instellingen, een maatregelen die het dagelijks leven van de Europese burgers rechtstreeks zal beïnvloeden. In feite komen hierin twee fundamentele vraagstukken in de Europese Unie aan de orde: het begrip “Europese burger” enerzijds en het recht op vrij verkeer van werknemers anderzijds.
Afgezien van het feit dat de verordening autonoom van toepassing zal zijn en de rechten van de werknemers zal bevorderen en versterken, wordt daarmee ook de invoering van een Europese ziekteverzekeringskaart vergemakkelijkt. U weet dat deze op 1 juni 2004 klaar zal zijn en een belangrijke bijdrage zal leveren aan het vrij verkeer in Europa.
Ik wil vooral mevrouw Jensen van harte gelukwensen met haar verslag. Met haar grondige kennis van dit thema en haar creatieve en soepele aanpak is zij er in uiterst korte tijd in geslaagd een standpunt van het Parlement ten aanzien van dit voorstel te formuleren. Dankzij de opbouwende samenwerking tussen de Commissie en het Parlement krijgen wij nu de kans om in recordtijd, en misschien al tijdens de eerste lezing, een definitief besluit te nemen. Voorwaarde daarvoor is evenwel dat er een akkoord wordt bereikt, dat alle drie instellingen instemmen met de verordening en bereid zijn deze zo spoedig mogelijk van kracht te laten worden. Ik moet zeggen dat eenieder in de afgelopen zes maanden, sedert juni jongstleden, zijn uiterste best heeft gedaan en heeft bijgedragen aan een creatieve samenwerking. Tot mijn groot genoegen kan ik u dan ook mededelen dat de Commissie in grote mate kan instemmen met de amendementen van het Parlement. Daarvan uitgaande kan dan ook de Raad na de lezing door het Parlement de verordening definitief goedkeuren.
Geachte afgevaardigden, helaas zijn wij maar al te vaak door de aard van de instellingen en hun werkwijze gedwongen ons bezig te houden met ingewikkelde procedures. Met het akkoord tussen de instellingen en de voltooiing van de procedure krijgen wij nu een besluit dat het leven van de Europese burgers op tastbare wijze zal beïnvloeden. Dit geldt zeer zeker voor het Europa van de Vijfentwintig, dat moet beschikken over eenvoudigere en duidelijkere procedures om het vrij verkeer van de werknemers en de samenwerking tussen de lidstaten te bevorderen. 
Jensen (ELDR ),
   Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris en geachte collega’s, allereerst wil ik u hartelijk bedanken voor de samenwerking bij het Europese ziekteverzekeringsbewijs. Want het is juist wat u zegt, mevrouw de commissaris: het is echt een succesverhaal waar wij, denk ik, met slechts weinig wijzigingen en een heel bescheiden hervorming, een zeer, zeer groot effect voor de individuele burger mee kunnen bereiken. Het doet mij dan ook deugd dat het Parlement brede steun heeft gegeven aan ons aandringen op een snelle invoering. Wij willen dat de burgers deze kaart op 1 juli 2004 in handen kunnen hebben. Ik denk dat daar ook een bijzonder grote signaalfunctie van zal uitgaan.
Het is niet eenvoudig geweest, want pas afgelopen vrijdag is de Raad het eens geworden over de nu voorliggende tekst. Ik moet dan ook mijn collega’s schaduwrapporteurs bedanken voor hun soepele houding en hun vertrouwen tijdens de werkzaamheden op dit gebied en voor hun steun. Daardoor werd het mogelijk vandaag een oplossing te presenteren. Ik hoop dan ook dat wij de basis kunnen leggen voor een akkoord tijdens reeds de eerste lezing en aldus in slechts zes maanden het voorstel kunnen realiseren.
Wat wij vandaag aannemen impliceert dat een aantal van de huidige formulieren wordt vervangen door één kaart. In eerste instantie zal één formulier, het E 111-formulier, worden vervangen. Later volgen dan enkele andere formulieren die men normaliter moet invullen wanneer men zich van het ene naar het andere land verplaatst en gedurende een tijdelijk verblijf een door het land van herkomst betaalde ziekteverzekering nodig heeft. Dat zal in een lange reeks van praktische vereenvoudigingen en versoepelingen voor de burgers resulteren, ook voor de burgers die als toerist onderweg zijn. Het zijn dus niet alleen studenten en gepensioneerden die tijdelijk in een ander land woonachtig zijn, of mensen die tijdelijk werk in een ander land accepteren, maar ook mensen die op reis zijn en die ongetwijfeld in groten getale van het nieuwe ziekteverzekeringsbewijs gebruik zullen gaan maken. Je hoeft namelijk niet langer meer contact op te nemen met de sociale zekerheid, maar je hebt de kaart en je kunt rechtstreeks naar een arts.
Om echter een kaart voor iedereen te kunnen maken, moeten alle burgers dezelfde rechten krijgen, en dat betekent dat een aantal burgers meer rechten moet krijgen. In de toekomst zal iedereen recht hebben op elke noodzakelijke medische behandeling, terwijl tot nu toe slechts enkelen recht hadden op een acute medische behandeling. In de toekomst wordt het dus voor iedereen gelijk en dat betekent bijvoorbeeld dat mensen met chronische ziekten, zoals nierziekten, in de toekomst een afspraak kunnen maken met een ziekenhuis in het land waar ze naar toe gaan en ervan verzekerd zijn dat ze een dialyse kunnen ondergaan. Voor hen is dit voorstel dus een verbetering en een vereenvoudiging.
De meer gedetailleerde regels voor het ziekteverzekeringsbewijs zullen worden vastgesteld door een administratief comité bestaande uit vertegenwoordigers van de afzonderlijke lidstaten. Hoe deze regels eruit zullen gaan zien en voor welke lijst van ziekten er heel concreet toestemming tot behandeling zal komen, wordt vastgesteld door vertegenwoordigers van de lidstaten. Wij stellen hier vast dat iedereen dezelfde rechten krijgt en dat je rechtstreeks naar een arts kunt gaan, dat je dus geen omweg langs de sociale zekerheid hoeft te maken.
Het is daarnaast de moeite waard om te vermelden dat terugbetaling van kosten eenvoudiger wordt. Dat kan eenvoudiger en sneller dan op dit moment. Nu duurt het soms lang alvorens de kosten worden vergoed. Dat wordt eenvoudiger. Het wordt eenvoudiger voor de burger, maar het wordt inderdaad ook eenvoudiger voor de artsen, het gezondheidspersoneel en het wordt ook gemakkelijker voor de instanties. Er is dus sprake van een situatie waarmee iedereen tevreden kan zijn, want we hebben er in feite allemaal baat bij.
Tot slot moet ik nadrukkelijk erop wijzen dat wij hier voorbereidingen treffen voor een verzekeringskaart en niet voor een kaart met gezondheidsgegevens in algemene zin. De enige gegevens die op de kaart zullen staan, zijn de naam en de verzekeringssituatie, en dus geen gegevens over de gezondheid. In het kader van het eEurope-programma wordt gewerkt aan een kaart met gezondheidsgegevens, maar daarover gaat het vandaag dus niet, en derhalve bestaan er geen problemen met de gegevensbescherming. De gegevens die met deze ziekteverzekeringskaart uitgewisseld zullen worden zijn uitsluitend gegevens die we met formulieren uitwisselen. Een kleine hervorming, maar wel een hervorming die naar mijn idee in de praktijk een bijzonder groot effect zal hebben. 
Pérez Álvarez (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik voeg mij bij de felicitaties aan het adres van mevrouw Jensen, niet enkel vanwege haar werk maar ook vanwege haar deskundigheid en haar inspanningen om een consensus te bereiken tussen alle collega’s van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken.
De Commissie lanceerde het idee tot invoering van een Europese gezondheidszorgkaart officieel aan het begin van het Spaans voorzitterschap van de Europese Unie - van januari tot juni 2002 - tijdens de informele bijeenkomst van de ministers van werkgelegenheid en sociale zaken van 18 en 19 januari 2002 in Burgos. Dat voorstel werd gesteund door de toenmalige Spaanse minister van werkgelegenheid en sociale zaken, fungerend voorzitter van de Raad werkgelegenheid en sociale zaken, de heer Aparicio Pérez, die nu trouwens burgemeester van deze mooie Castiliaanse stad is.
Tijdens de Raad van Barcelona van maart 2002 werd vervolgens besloten om een Europese ziekteverzekeringskaart in te voeren ter vervanging van de papieren formulieren die Europese burgers nu nodig hebben om medische zorg te kunnen krijgen in andere lidstaten.
Als de Europese burgers zich verplaatsen tussen de verschillende lidstaten kunnen zich allerlei ongemakken en restricties voordoen die hun vrij verkeer binnen de Gemeenschap bemoeilijken. Een Europese ziekteverzekeringskaart - die, naar mevrouw de commissaris zegt, er snel zal komen - zal moeten bijdragen aan een oplossing voor deze problemen en bovendien de Europese burgers de uitoefening van hun rechten vergemakkelijken.
Aanvankelijk was de situatie heel anders, aangezien er in elk lidstaat sprake was van een andere situatie. De voordelen van deze Europese ziekteverzekeringskaart zijn echter evident. Voor mijn land, dat jaarlijks meer dan 40 miljoen Europese burgers ontvangt en waar zich bovendien veel burgers uit andere lidstaten hebben gevestigd, is de invoering van deze kaart erg belangrijk. De inwoners van sterk geregionaliseerde landen kunnen er ook de vruchten van plukken.
Deze kaart voor alle Europese burgers betekent een vereenvoudiging van de formaliteiten die nu moeten worden afgewikkeld om toegang te krijgen tot medische zorg in een land van tijdelijk verblijf. Bovendien biedt deze kaart ook de instellingen die deze medische hulp verlenen de garantie dat de door hen gemaakt kosten worden terugbetaald door het land waar de begunstigde-gebruiker vandaan komt.
De voordelen zijn daarom mijns inziens onder meer: de correcte aanwending van de gemeenschappelijke coördinatie op het gebied van medische bijstand, het wekken van vertrouwen onder de Europese burgers op het gebied van hun gezondheidszorg als zij zich door Europa verplaatsen, de vergemakkelijking van de uitoefening van het recht op medische bijstand door de burgers via de vereenvoudiging van de vereiste documentatie en de invoering van één enkele, eenvoudige kaart die recht geeft op medische bijstand en een geïntegreerd gebruik van kaarten en terminals mogelijk maakt; en tot slot de beoogde invoering van een vervangingsmechanisme in uitzonderlijke gevallen zoals verlies of diefstal van de kaart.
Met deze kaart, die in principe het huidige E111-formulier, dat gebruikt wordt bij een kort verblijf, zal vervangen, krijgen wij, zoals de commissaris al zei, na de euro opnieuw een stukje Europa op zak.
Daarmee ben ik teruggekeerd bij het Spaanse voorzitterschap van de Europese Unie en haar slogan dat wij met deze kaart “meer Europa” krijgen. Ik denk in ieder geval dat “meer Europa” een Europa betekent dat dichter bij de Europese burgers staat en zichtbaarder wordt. Dat is - en ik rond nu af, mevrouw de Voorzitter - een nieuw stapje in de richting van de opbouw van het Europa dat onze voorgangers voor ogen stond. 
Van Lancker (PSE ).
   - Voorzitter, mevrouw de commissaris, dank voor deze belangrijke verordening, rapporteur dank voor het snelle en flexibele werk en vooral ook voor de hele goede samenwerking met de politieke fracties. Ik zou ook de Raad willen danken voor zijn constructieve opstelling in dit dossier. Mevrouw de commissaris, hier is echt een klein mirakel aan het gebeuren: een verordening die door de Raad bij unanimiteit moet worden goedgekeurd in medebeslissing met het Parlement, en waarvan de procedure in één lezing wordt afgerond. Ik denk dat dit nog niet eerder vertoond is in dit Parlement. Nochtans is de verordening die we vandaag bespreken heel belangrijk, omdat ze de rechten van de burgers, die gebruik maken van het recht op vrij personenverkeer, op 2 manieren aanzienlijk verbetert.
Ten eerste, iedereen heeft voortaan dezelfde rechten op noodzakelijke medische zorg en dat betekent voor een heleboel mensen een serieuze verbetering. Tot nu toe is het zo dat studenten en gepensioneerden recht hebben op medische zorg in de lidstaat waar ze verblijven, indien ze die nodig hebben, terwijl werknemers en hun families alleen de noodzakelijke zorg kunnen krijgen in dit land. Die discriminatie is dus nu weg.
Ten tweede, ook de procedures worden veel simpeler voor de mensen. Nu moeten personen die in een ander lidstaat verblijven hun E111-formulier naar het plaatselijke ziekenfonds brengen, waar ze vervolgens een nieuw formulier krijgen en dan pas kunnen ze naar de dokter of de tandarts. Dit is hopeloos ingewikkeld! Nu mogen ze tenminste rechtstreeks naar de zorgverstrekker, ook dat is een serieuze verbetering.
Ik ben ook blij, mevrouw de commissaris, dat de Raad en de Commissie hebben ingestemd met het principe dat de lidstaten hun burgers moeten informeren over de rechten op gezondheidszorg, want die zijn uiteraard niet onbegrensd.
Tenslotte hoop ik tezamen met mijn collega's dat inderdaad deze verordening, mevrouw de commissaris, een nieuwe belangrijke stap zal zijn naar de invoering van een algemene Europese ziekteverzekeringskaart die, voor alle Europese verzekerden die het verblijfsrecht gebruiken, vlot de toegang zal regelen tot gezondheidszorg, overal in Europa. 
André-Léonard (ELDR ).
   - In mijn hoedanigheid van lid van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, maar ook als voormalig regeringscommissaris voor de administratieve vereenvoudiging in mijn land, ben ik uiteraard zeer verheugd dat onze commissie het verslag van onze collega, mevrouw Jensen, unaniem heeft goedgekeurd.
De invoering van een Europese ziekteverzekeringskaart, die alle huidige formulieren voor het ondergaan van een medische behandeling in een andere lidstaat zal vervangen, betekent namelijk een aanzienlijke vooruitgang voor de Europeanen. Ik vind dat wij ons dit allen goed bewust moeten zijn. Dankzij de harmonisatie van de procedures zal het algemeen welzijn toenemen, stuit men niet langer op een omvangrijke papieren rompslomp, maar wordt bovenal de mobiliteit van de Europese burgers daadwerkelijk gewaarborgd. Deze mijlpaal toont uitstekend aan hoe doeltreffend een reorganisatie van de procedures kan zijn. Zo zal het beruchte E 111-formulier, dat toeristen goed kennen en dat vereist is voor een kort verblijf, als eerste worden afgeschaft.
De Europese kaart zal het leven van onze medeburgers vereenvoudigen, zonder dat er verandering komt in de bestaande rechten en plichten. Op dit punt hebben wij allen aangedrongen. Deze praktische, herkenbare toepassing zal het gevoel dat wij deel uitmaken van de Europese Unie vergroten en tot een versterking van het Europese burgerschap leiden. Het is duidelijk dat wij onze inspanningen op korte termijn moeten voortzetten en de mogelijkheden van de kaart moeten uitbreiden door hierin ook medische gegevens voor spoedeisende hulp en informatie over de gezondheidstoestand van de kaarthouder op te nemen.
Laten wij ons thans verheugen over deze nieuwe administratieve cultuur, die de Europese burgers - die maar al te vaak teleurgesteld zijn over onze trage en omslachtige procedures - ongetwijfeld op prijs zullen stellen. 
Figueiredo (GUE/NGL ).
   - Mevrouw de Voorzitter, maatregelen voor de vereenvoudiging van procedures en formaliteiten zijn positief. In het onderhavige geval van de gezondheidszorg zijn die maatregelen nog belangrijker, daar zij het vrij verkeer van personen zullen vergemakkelijken. Collega Jensen wil ik dan ook gelukwensen met haar werk. Het is belangrijk deze rechten aan zo veel mogelijk mensen te geven. Daarom is het een goede zaak dat degenen die reizen, studeren of werken in een ander land van de Unie ter vervanging van de bestaande formulieren een Europese ziekteverzekeringskaart krijgen die geldig is in alle lidstaten. Ook de gezinsleden van de betrokkenen hebben recht op een dergelijke kaart, terwijl er op de kaart geen gegevens zullen staan die een aantasting vormen van de persoonlijke levenssfeer van de houders. Het is ook positief dat er behoorlijke garanties komen voor informatie aan alle burgers over de rechten die zij op dit vlak in de verschillende lidstaten genieten. Ik hoop dat op zo kort mogelijke termijn de burgers in de verschillende lidstaten volgens het overeengekomen tijdspad direct toegang zullen hebben tot alle medische verstrekkingen. Hopelijk zal de stemming van vandaag uitstel voorkomen en de ziekteverzekeringskaart volgend jaar tot werkelijkheid maken. 
Ahern (Verts/ALE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, ook ik verwelkom het besluit een Europese ziekteverzekeringskaart in te voeren en ik feliciteer de rapporteur met haar heldere verslag en haar doorzettingsvermogen. Het is inderdaad een doorbraak voor onze burgers en een concreet voorbeeld van de manier waarop de Europese Unie rechtstreeks van nut kan zijn. In plaats van een E111-formulier te moeten invullen en vervolgens diverse bureaucratische procedures te moeten doorlopen voordat medische zorg kan worden verleend, hebben ze dankzij deze kaart rechtstreeks toegang tot de zorg die ze nodig hebben.
De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de gezondheidszorg en er is natuurlijk grote diversiteit wat betreft de benaderingswijze. Toch is het eindelijk mogelijk gebleken overeenstemming te bereiken in de Raad. Ik feliciteer alle betrokkenen met deze overeenkomst waardoor de kaart tegen 1 juni 2004 in gebruik kan worden genomen.
De rapporteur heeft echter gelijk dat het Europees Parlement opnieuw moet worden geraadpleegd als wordt voorgesteld de kaart uit te breiden met persoonlijke medische gegevens - wat inderdaad al is voorgesteld -, aangezien bescherming van persoonlijke gegevens, met name van medische aard, van groot belang is. 
Crowley (UEN ).
   - Mevrouw de Voorzitter, evenals mijn collega’s feliciteer ik zowel de commissaris als de rapporteur met het werk dat ze op dit vlak hebben verricht.
In één opzicht kan het helpen het ideaal van de Europese integratie en de grotere mobiliteit tussen de lidstaten te bevorderen, als we bedenken dat we onlangs nog moeite hadden om tot een gemeenschappelijk paspoortformaat te komen. Het kostte ons nog meer moeite te komen tot een gemeenschappelijk ontwerp voor een munt of een bankbiljet toen de euro gestalte kreeg.
In de vorm van het E111-formulier en andere formulieren hebben we echter al jaren een overeenkomst met betrekking tot de mogelijkheid zorg te verlenen aan mensen die buiten hun eigen lidstaat ziek worden. Het grootste probleem met het formulier was dat het te bureaucratisch was en er geen zekerheid of garantie was dat je de kwaliteitszorg kreeg die je nodig had - of zelfs maar enige zorg kreeg - als je buiten eigen land werd geconfronteerd met ziekte of bepaalde gezondheidsklachten. Deze kaart maakt in ieder geval een eind aan veel van deze problemen.
Ten tweede verschaffen de overeenkomsten tussen de lidstaten - inzake de soorten zorg en het pakket en het peil van de beschikbare zorg - duidelijkheid ten aanzien van de situatie waarin veel mensen zich bevinden.
Ten derde, en dat is belangrijker, wordt de mensen die naar het buitenland gaan voor vakantie, voor hun werk of om wat voor reden dan ook, een duidelijk gevoel van veiligheid gegeven. De cijfers over deze kwestie zijn interessant. Sinds 1970 is het aantal mensen binnen de huidige vijftien EU-lidstaten dat buiten zijn eigen lidstaat woont met 61 procent gestegen. Het aantal mensen binnen de Europese Unie dat buiten zijn eigen lidstaat werkt is sinds 1970 met 54 procent gestegen. Het aantal studenten dat buiten eigen land studeert is sinds 1970 met 71 procent gestegen. Dit illustreert dat de noodzaak voor de zorgverlening nog groter is geworden.
Tot slot moet er een cursus- of voorlichtingsprogramma worden opgezet om ervoor te zorgen dat artsen in de lidstaten begrijpen wat deze kaarten betekenen. 
Blokland (EDD ).
   - Mijnheer de Voorzitter, mevrouw de commissaris, mevrouw de rapporteur, waarde collega's, het verslag van collega Jensen heeft in grote lijnen mijn steun. Het bevorderen van het vrije verkeer in de Europese Unie en de voorwaarden daarvoor scheppen is belangrijk. Als we vrij verkeer van burgers willen bevorderen en ook een verdere integratie van de interne markt wensen, dan zal ook voor minder prettige dingen - zoals het doen van een beroep op gezondheidszorg in het buitenland - een oplossing moeten komen. Die oplossing komt binnen handbereik met het invoeren van een Europese ziekteverzekeringskaart. Naast duidelijke voordelen zie ik echter ook een paar bezwaren tegen de invoering van de dergelijke kaart. Collega Jensen noemt in haar verslag twee maatregelen die nodig zijn voor een dergelijke kaart.
In de eerste plaats de harmonisatie van de rechten van alle categorieën verzekerden. De wens tot die harmonisatie deel ik niet. De wijze waarop invulling wordt gegeven aan het systeem van gezondheidszorg verschilt per lidstaat en ook de financiering loopt uiteen van premies tot bekostiging uit de belastingen. Daarnaast acht ik de symboolwaarde van de dergelijke kaart niet van wezenlijk belang. Immers als u ziek wordt in het buitenland hebt u behoefte aan zorg, niet aan een symbool. De zorg kunt u straks met een kaart verkrijgen. Het Europees gevoel krijg ik er in elk geval niet bij.
De tweede maatregel, die tot het verminderen van formaliteiten moet leiden, heeft daarentegen wel mijn instemming. Administratieve procedures en formaliteiten moeten tot een minimum worden beperkt. Dat de toegenomen mobiliteit van burgers leidt tot een beroep op gezondheidszorg in een andere lidstaat moet niet afgestraft worden met administratieve rompslomp.
Ik wil mijn bijdrage afsluiten met een vraag aan commissaris Diamantopoulou. Betekent de nog in te voeren kaart ook dat er nieuwe ambtelijke instanties komen om deze kaart in te voeren en te verstrekken of is dat mogelijk zonder nieuwe instanties en zonder nieuw personeel? 
Bastos (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, collega’s, de Europese Unie mag niet beperkt blijven tot een ruimte voor vrij verkeer van kapitaal, goederen en diensten, maar moet ook een ruimte zijn van vrij verkeer voor de burgers zonder afbreuk te doen aan hun rechten. De inwerkingtreding van een Europese ziekteverzekeringskaart is een belangrijke stap vooruit om dit fundamentele doel te bereiken. In maart 2002 was al in de conclusies van Barcelona afgesproken een Europese ziekteverzekeringskaart te creëren teneinde belemmeringen voor de geografische mobiliteit uit de weg te ruimen. Het doel is natuurlijk het vergemakkelijken van het vrij verkeer van personen in de Europese Unie. Het steunen van dit verslag is de noodzakelijke voorwaarde om in 2004 allemaal van deze vooruitgang in de Gemeenschap te kunnen genieten. Ik wens de rapporteur, mevrouw Jensen, geluk met haar werk. Tevens juich ik de ijver en inzet van de Commissie bij het realiseren van dit doel en de positieve samenwerking met de Raad toe.
De invoering van een Europese ziekteverzekeringskaart zal leiden tot harmonisatie van de rechten van de verzekerden - en hun gezinsleden - die in een andere lidstaat reizen, studeren, werk zoeken of actief zijn in het internationaal transport. Alle burgers zullen gebruik kunnen maken van deze diensten en kunnen zich tijdens een verblijf in een andere lidstaat wenden tot de plaatselijke gezondheidszorg. Zij hoeven dan niet meer de bureaucratische hordes van de verschillende instanties te nemen.
Voor de goedkeuring van deze kaart dienen ten eerste de verordeningen inzake de sociale zekerheid gewijzigd te worden, met name de verordeningen 1408/71 en 572/72. Ik stel met tevredenheid vast dat de Raad een akkoord heeft bereikt over de herziening van 1408/71. Met de goedkeuring van dit persoonlijk instrument zullen de bestaande formulieren afgeschaft, de rechten van de verzekerden geharmoniseerd en de formaliteiten vereenvoudigd worden. De bestaande formulieren zullen overigens gefaseerd verdwijnen. Deze wijzigingen vereisen adequate informatie voor de verzekerden aangaande hun rechten en plichten krachtens de nieuwe wetgeving, waarbij de lidstaten garant moeten staan voor de informatieverstrekking aan hun burgers. De invoering van een Europese ziekteverzekeringskaart is zo een doel dat werkelijkheid wordt maar het is ook een symbool voor Europa, dat de betrokkenheid bij de Europese Unie vergroot. 
Van den Burg (PSE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik sluit mij aan bij degenen die de rapporteur, de schaduwrapporteursen ook de commissaris feliciteren met hun voortvarende werk, waardoor ze het mogelijk maken om in één lezing dit dossier af te ronden. Mooi! Toch wil ik, bij deze gelegenheid, een paar kanttekeningen plaatsen. Het is natuurlijk prachtig dat we volgend jaar dat pasje krijgen, maar soms gaat het mij wat al te gemakkelijk. Gezondheidszorg is niet zomaar een commercieel product of dienst dat op de vrije markt verhandeld wordt. Je kan tegen degenen die van de gezondheidszorg gebruik moeten maken niet zomaar aankijken als tegen gewone individuele consumenten. En tegen degenen die de zorg leveren niet zomaar als bedrijven en kleine zelfstandigen die hun werk doen op de markt ''.
De ziektekostenstelsels in de lidstaten zijn onderdeel van socialezekerheidssystemen waarvoor de financiering grotendeels collectief en op basis van solidariteit tussen zieken en gezonden, jong en oud, man en vrouw en tot op zekere hoogt arm en rijk zijn geregeld. Die stelsels staan momenteel door de vergrijzing, door toenemende medische mogelijkheden, door privatisering en andere zaken fors onder druk. Ik vraag de Commissie ook meer aandacht voor die aspecten. We kunnen absoluut niet volstaan met alleen maar het vrij verkeer van medische zorg voor individuele kaarthouders te regelen en de Europese bemoeienis met gezondheidszorg alleen over te laten aan uitspraken van het Hof van Justitie en aan een nieuwe richtlijn die nu in voorbereiding is bij DG Markt over het vrije verkeer van diensten. Het is niet zo dat uitholling van de solidariteitselementen voorkomen moet worden. Het is niet de bedoeling om het shoppen van gezondheidszorg te gaan stimuleren voor calculerende burgers die het zich kunnen permitteren terwijl de zorg dicht bij huis wordt uitgekleed. In de twee minuten die ik nu heb, kan ik dat allemaal niet uitwerken, maar ik wil wel deze waarschuwing laten horen en aan het succes van de ziektekostenkaart ook de uitdrukkelijke aansporing meegeven dat het zogenaamde '', dat vorig jaar werd ingezet in de Raad, uitmondt in een stevige, volwaardige coördinatie van de gezondheidszorg waarin solidariteit en kwaliteitsaspecten voorop staan. 
Patakis (GUE/NGL ).
   - Mevrouw de Voorzitter, met de voorgestelde regelingen voor de verzekeringskaart zullen misschien enkele bureaucratische procedures kunnen worden afgeschaft maar de voordelen daarvan zullen in de praktijk ongedaan worden gemaakt met het beleid tot vermindering van de sociale uitgaven en uitkeringen - dat is gebaseerd op de criteria van Maastricht en is opgezet onder het voorwendsel van de te grote begrotingstekorten - en het beleid tot commercialisering van de ziekteverzekeringsstelsels.
Door de toepassing van deze regelingen zal meer vaart worden gezet achter niet alleen de tenuitvoerlegging van het beleid van de Europese Unie, maar ook de kapitalistische herstructureringen in de lidstaten - die zogenaamd noodzakelijk zijn om de ziekteverzekeringsstelsels onderling aan te passen, met een harmonisatie naar beneden van de sociale voorzieningen - de afschaffing van het overheidskarakter van de sociale voorzieningen en de gezondheidszorg en de privatisering en commercialisering daarvan, de vermindering van de pensioenen en de verhoging van de werknemersbijdragen aan de pensioenfondsen. Dit alles toont zonder meer aan dat de werknemers het mikpunt zijn geworden.
Wat voor een nut heeft een dergelijke kaart als de toegang tot het openbaar gezondheidsstelsel steeds moeilijker wordt en alleen mensen met voldoende financiële armslag in aanmerking komen voor het recht op gezondheidszorg? Zelfs de openbare ziekenhuizen worden immers als bedrijven beheerd. De pensioenfondsen hebben tekorten omdat de overheid geld uit de sociale zekerheid haalt om de geldmarkten te financieren en de werkgevers via de vermindering van de werkgeversbijdragen cadeautjes toe te stoppen.
Door de voorgestelde maatregelen zal de financiële situatie van de pensioenfondsen eerder achteruit gaan. Welke sociale zekerheid blijft er over voor 20% van de burgers van de Europese Unie die beneden de armoedegrens leven en 8,8% van de werklozen - dat zijn namelijk de recente gegevens van Eurostat - als de sociale zekerheid wordt geprivatiseerd?
Met andere woorden, de werknemers hoeven absoluut geen heil te verwachten van de alom aangeprezen verzekeringskaart. Integendeel, zij zullen hun onzekerheid, armoede en verzekeringsbijdragen alleen maar zien toenemen. Wij zijn er echter van overtuigd dat zij met hun strijd korte metten zullen maken met dit beleid, en als Communistische Partij van Griekenland staan wij aan hun zijde. 
Sacrédeus (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, geachte afgevaardigden, wij christen-democraten in het Europees Parlement, en natuurlijk ook de Zweedse christen-democratische partij, juichen de onmiskenbare en aanzienlijke administratieve vereenvoudiging toe die een Europese ziekteverzekeringskaart oplevert. Vanaf 2004 is deze kaart elektronisch en kunnen er gegevens vanaf gelezen worden.
Natuurlijk moet er een ziekteverzekeringskaart komen. Dat juich ik toe. Met een dergelijke kaart wordt het voor de burgers in de verschillende lidstaten van de Unie aanzienlijk eenvoudiger om zonder allerlei administratieve rompslomp aanspraak te maken op hun sociale rechten. Nu verdwijnen de verschillende formulieren. Eerst de E111, en daarna de E110, de E119 en de E128.
Tegelijkertijd is het van belang om te benadrukken dat deze nieuwe Europese ziekteverzekeringskaart geen nieuwe sociale rechten met zich meebrengt. Zij betekent alleen een administratieve vereenvoudiging. Ook in de toekomst dragen de lidstaten volgens de grondwet zelf de verantwoordelijkheid voor hun eigen gezondheidszorg. De betalingsverantwoordelijkheid ligt eveneens bij de lidstaten. In het Europese debat is het voor ons van belang dat de sociale rechten worden gekoppeld aan kwesties betreffende de betalingsverantwoordelijkheid en solidariteit.
Ook moeten wij niet vergeten dat de sociale- en ziekteverzekeringsstelsels in veel lidstaten momenteel financieel onder druk staan. Of het doel van de harmonisatie bereikt wordt, dat wil zeggen een catalogus van sociale rechten in Europa zonder deze te koppelen aan de financiering van de lidstaten, is buitengewoon onzeker. De administratieve rompslomp zal verdwijnen, maar de kwesties worden in de toekomst aan de lidstaten zelf overgelaten. 
Cercas (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, de gebruikelijke felicitaties aan het adres van de rapporteurs en de commissaris zijn vandaag wel zeer terecht, aangezien wij vandaag in dit Parlement, samen met de Commissie en de Raad, echt een belangrijke stap zetten om onze agenda op die van de burgers af te stemmen en hun leven iets eenvoudiger te maken. Want hoewel zij geen nieuwe rechten krijgen, wordt de uitoefening van hun bestaande rechten in ieder geval vergemakkelijkt.
De administratieve vereenvoudiging is van groot belang, zoals andere collega’s ook al hebben benadrukt, maar ik wil graag ook van deze gelegenheid gebruik maken om te zeggen dat wij voor het eerst de oude Verordening (EG) nr. 1408/71 wijzigen en niet alleen over het vrije verkeer van werknemers in Europa beginnen te spreken, maar ook over het vrije verkeer van burgers. Wij sturen nu aan op een politieke praktijk waarin het recht van de burger realiteit begint te worden op zulke elementaire terreinen als het recht op gezondheid. Daarom is dit een eerste en zeer belangrijke strategische stap.
Mevrouw de Voorzitter, ik wil ook graag nog zeggen dat deze successen en deze complimenten die wij elkaar geven ons niet zelfgenoegzaam mogen maken: wij moeten veeleisend blijven want dit is slechts een eerste stap. Wij hebben nog niet eens een Europese kaart. Het gaat om een vereenvoudiging van de formulieren. De kaart is nog geen intelligente kaart, wij moeten nog een lange weg afleggen voordat het recht op gezondheidszorg wordt gegarandeerd, gecoördineerd en gerechtvaardigd door een gemeenschappelijke instantie.
Mevrouw de commissaris, ik denk dan ook dat wij door moeten gaan op de ingeslagen weg. Dit is zoals ik al zei de eerste stap in een lange strijd die ertoe moet leiden dat het sociale Europa administratief eenvoudiger wordt maar ook dieper en serieuzer raakt verankerd in ons burgerschap. 
Fatuzzo (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, mijn welgemeende gelukwensen aan de Commissie en aan commissaris Diamantopoulou vanwege dit uitstekende document, en aan de rapporteur, mevrouw Jensen. Mijn dank ook aan alle collega’s die in zo groten getale hier in deze vergaderzaal zijn bijeengekomen om mij te horen spreken, want ze zijn niet gekomen om te stemmen; dat is wel zeker. Ik bedank hen hartelijk, want er zijn nog nooit zoveel afgevaardigden aanwezig geweest als vandaag om naar mij te luisteren. Ik ben u allen oneindig dankbaar.
Ik heb gedroomd dat de heer Berlusconi eind december naar deze vergaderzaal kwam om de werkzaamheden van het EU-voorzitterschap toe te lichten. In mijn droom stond collega Schulz weer op en richtte zich tot de heer Berlusconi met de woorden: “Mijnheer Berlusconi, maar wat als u nu ziek wordt terwijl u rondreist in Europa, bijvoorbeeld hier in Frankrijk?” Toen hij dit hoorde bracht de heer Berlusconi - zoals gebruikelijk is in Italië - met een bezwerend gebaar zijn handen voor zijn kruis en zei: “Maar mijn beste heer Schulz, ik zal zorgen voor veel meer dan deze kaart van de Commissie, die al heel belangrijk is. Over dertieneneenhalf jaar, als Italië opnieuw het voorzitterschap bekleedt en ik wederom voorzitter van de Raad ben, zal ik ervoor zorgen dat alle burgers zich overal in Europa kunnen laten behandelen voor alle ziekten. Vergeet daarom niet vóór dit verslag te stemmen en te zeggen dat ik zeer te spreken ben over deze geweldige ziekteverzekeringskaart”. 
De Rossa (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, het is uitstekend dat we ons tijdens de eerste lezing over deze Europese ziekteverzekeringskaart buigen. We moeten niet vergeten dat het, zoals de commissaris aangaf, tweeëneenhalf jaar heeft geduurd voor we na onderhandelingen met vijf voorzitterschappen zover waren. Toch is het een tastbare realiteit voor de burgers van Europa. Het is een tastbare manier om Europa dichter bij de burgers te brengen en ik steun de opvatting dat deze kaart een Europees logo moet krijgen en zeer duidelijk moet worden gepresenteerd als een voordeel dat Europa de burgers biedt.
De formulieren waar de kaart voor in de plaats komt - E111, E128, E110 en E119 - doen eerder denken aan voedingsmiddelenadditieven dan aan gezondheidspaspoorten, maar ik ben blij dat deze kaart de formulieren binnenkort gaat vervangen.
We moeten er ook op aandringen - en niet alleen maar aanbevelen - dat de lidstaten de mensen laten weten dat de kaart beschikbaar is en uileggen hoe ze die kunnen aanvragen, hoe ze die kunnen gebruiken en wat hun rechten zijn. 
Moraes (PSE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, ik heb een nog groter publiek dan de heer Fatuzzo dus laat ik positief zijn en zeggen dat het, na al het navelstaren in het debat over de Rekenkamer en alle kritiek die we hebben gehoord, verfrissend is een debat te houden over iets wat zo weinig kritiek oproept, iets wat zo positief is voor de Europese burgers.
Ik wil benadrukken wat de commissaris zei: dit is een tastbaar voordeel waardoor vrij personenverkeer voor gewone EU-burgers werkelijkheid wordt. Ik feliciteer de rapporteur maar ik vraag de Commissie en alle Parlementsleden - als deze kaart realiteit wordt - ook bij de regeringen van de lidstaten te benadrukken dat ze dit niet slechts als een technische stap vooruit moeten zien. Er moet aan promotie worden gedaan en, zoals de heer Crowley opmerkte, artsen moeten worden voorgelicht zodat ze de kaart accepteren en ervoor zorgen dat dit het succesverhaal wordt dat het zo duidelijk verdiend te zijn.
Er is zeer weinig kritiek op dit punt. Laten we bekendheid geven aan het feit dat vrij personenverkeer, zoals dat in de Verdragen wordt omschreven, dankzij de ziekteverzekeringskaart een realiteit wordt. 
Diamantopoulou,
   - Mevrouw de Voorzitter, het was indrukwekkend dat er aan alle zijden van het Parlement consensus was. Er was overeenstemming en we zijn het er allemaal over eens dat dit een succesverhaal is.
We hebben geprobeerd de procedures te vereenvoudigen, dus ik kan u verzekeren dat er geen nieuwe instellingen, geen nieuwe diensten of nieuwe mensen verantwoordelijk worden voor de invoering van de kaart. Dezelfde mensen in de Commissie blijven zich met de kwestie bezighouden en de lidstaten blijven dezelfde procedures hanteren.
Wat de kaart betreft, wil ik verduidelijken dat de Europese ziekteverzekeringskaart geen kaart is zoals we die in bepaalde lidstaten al kennen. Er staan geen gegevens omtrent de gezondheidsstatus van de kaarthouder op.
Het is interessant dat we nu een verordening hebben die duidelijk en eenvoudig is en die het dagelijks leven van de werknemers in de Europese Unie verlicht. Door de verschillen tussen de gezondheidszorgstelsels in de diverse lidstaten was het niet eenvoudig overeenstemming over deze kwestie te bereiken, maar uiteindelijk hebben wij - dankzij de consensus en de politieke wil van de lidstaten - overeenstemming over deze verordening bereikt.
Mijn tweede punt betreft de procedures. Ik ben van mening dat deze overeenkomst een antwoord is op geluiden op Europees niveau dat Europa steeds ingewikkelder wordt. Er wordt beweerd dat het zeer moeilijk is over ingewikkelde sociale kwesties overeenstemming te bereiken, maar hier hebben vijftien lidstaten met verschillende sociale zekerheidsstelsels overeenstemming bereikt en nu hebben we één gemeenschappelijke verordening.
Mijn derde punt betreft niet alleen de essentie maar ook de symboliek van de Europese kaart. Zoals diverse parlementsleden reeds hebben opgemerkt, hebben de Europese burgers binnenkort de euro in hun ene zak en de Europese ziekteverzekeringskaart in de andere: een waar symbool van het sociaal Europa.
Mevrouw Jensen heeft uitstekend werk verricht en ik feliciteer haar nogmaals. Het was niet eenvoudig een evenwicht te vinden en met alle zijden van het Parlement tot overeenstemming te komen. De Commissie aanvaardt de amendementen 8 tot en met 34. Door het akkoord zijn de amendementen 1 tot en met 7 niet meer van toepassing.
Ik geloof dat het nu, na de eerste lezing van het Parlement, mogelijk is de verordening voor het eind van het Italiaans voorzitterschap aan te nemen. 

- Het debat is gesloten.We gaan nu over tot de stemming.
Atkins (PPE-DE ).
   - Mevrouw de Voorzitter, ik heb een motie van orde. Kan iemand mij uitleggen wie eigenmachtig en zonder enig overleg heeft besloten de tijd van de stemming in het Parlement te wijzigen? Ons is verteld dat er op een bepaald tijdstip wordt gestemd en dat blijkt nooit te kloppen. Als het op elk moment mogelijk is een vergadering te onderbreken voor een plechtige vergadering, waarom is het dan niet mogelijk zonder al te veel problemen de stemming te houden op het aangekondigde tijdstip?
Veel leden van dit Parlement zijn deze vertragingen beu en willen weten hoe dat zit.
De Voorzitter.
   - Zodra ik het weet hoort u van mij!
De Voorzitter.
   - Aan de orde is de stemming over een verzoek om urgentverklaring van het voorstel voor een verordening van de Raad betreffende overgangsmaatregelen voor de hervorming van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, met name ten aanzien van bezoldiging en pensioenen (COM(2003) 612 - C5-0492/2003 - 2003/0241(CNS)). 
Diamantopoulou,
   - De Commissie wil ter gelegenheid van de stemming in het Europees Parlement over het verzoek tot urgentverklaring met betrekking tot de hervorming van het Statuut duidelijk maken dat zij van plan is voet bij stuk te houden wat haar voorstel voor de algemene hervorming van het Statuut betreft.
Dit voorstel is op 18 november jongstleden door de Commissie goedgekeurd en hierin is rekening gehouden met een reeks door het Europees Parlement voorgestelde en door de Commissie aanvaarde wijzigingen. Daaronder vallen ook de bepalingen die van toepassing zijn op de ambtenaren die voor de fracties van het Europees Parlement werken. 

 (1)

President.
   - We gaan over tot de stemming.
Santini (PPE-DE ),
   . - Mijnheer de Voorzitter, ik wil bij voorbaat al degenen bedanken die steun zullen geven aan het afsluiten van de eerste lezing van de onderhavige verordening. Wij hopen immers dat de verordening, zoals voorzien, in werking kan treden op 1 januari aanstaande.
Voorts wilde ik de rapporteur voor advies, mevrouw Sauqillo, bedanken, alsook de Commissie, de Raad en allen die mijn compromisamendementen zullen steunen. Daardoor zal dit verslag vandaag nog kunnen worden aangenomen, net op tijd om de verordening per 1 januari volgend jaar van kracht te laten worden. Dit is een buitengewoon innovatief verslag waarin voor de eerste keer derde landen communautaire middelen worden gegeven om ons te helpen bij de strijd tegen illegale immigratie op hun grondgebied. 

Randzio-Plath (PSE ),
   - Mijnheer de Voorzitter, ik heb een opmerking over de stemming. Als rapporteur en commissievoorzitter moet ik aanraden alle amendementen te verwerpen, behalve de door de Economische en Monetaire Commissie ingediende amendementen. Ik wil echter wel opmerken dat de samenwerking tussen de fracties heel goed was, met name die tussen de rapporteur van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, mevrouw Hermange, en mijzelf. Hoewel die commissie geen advies meer kon uitbrengen, zitten wij op één lijn. Ik wil nog iets duidelijk zeggen over een punt waarover het Europees Parlement een door alle fracties gesteund politiek besluit heeft genomen, namelijk over de verlaagde tarieven voor arbeidsintensieve diensten. We waren verontwaardigd over het feit dat commissaris Bolkestein gisteravond met een verlenging van slechts zes maanden kwam, terwijl zelfs de Raad twee jaar wenst en wij zes jaar.
De juridische dienst heeft in de commissie over het vandaag ingediende amendement 22 gezegd dat dit niet toelaatbaar is. Daarom hebben wij hier in de commissie tegen gestemd. Ik vrees echter dat van amendement 22 nu een verkeerd politiek signaal kan uitgaan. Daarom adviseer ik de plenaire vergadering, die immers een commissie in wijsheid kan overtreffen, om amendement 22 aan te nemen, zodat duidelijke naar voren wordt gebracht dat de verlaagde tarieven voor arbeidsintensieve diensten tot na 31 december worden verlengd. Tevens kan aan amendement 21 de film worden toegevoegd. 

Lulling (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik ben hier een groot voorstander van. Mevrouw Randzio-Plath heeft er goed aan gedaan de lijst van haar fractie te rectificeren. Wij hebben dit amendement 22 ingediend om ervoor te zorgen dat het experiment met verlaagde BTW-tarieven voor arbeidsintensieve diensten na 31 december van dit jaar kan worden voortgezet. Dat is wat de rapporteur wil en dat is wat wij allen willen.
Dit mondelinge amendement is louter van redactionele aard. In plaats van te stellen dat de datum van 31 december vervangen wordt door de datum die in artikel 2 van de nieuwe richtlijn bedoeld wordt - namelijk de datum van inwerkingtreding van deze nieuwe richtlijn -, omschrijven wij duidelijker dat 31 december 2003 vervangen wordt door de datum van inwerkingtreding van de nieuwe richtlijn.
Het komt dus op hetzelfde neer, maar onze juristen vonden het beter om het op deze manier te omschrijven. Iedereen die ervoor wil kiezen dat de verlaagde BTW-tarieven - indien de lidstaat dat wil - gehandhaafd moeten kunnen blijven, moet derhalve voor ons aldus gewijzigde amendement stemmen. 

(1)
(2)
Berès (PSE ).
   - Dit betreft enkel een redactionele verduidelijking, omdat ik vind dat de oorspronkelijke tekst niet helemaal begrijpelijk is. In overeenstemming met Richard Corbett, die het amendement heeft ingediend, stel ik u voor dit amendement aan het eind als volgt te lezen: "De opneming in artikel 1, lid 2 van de gelijkheid van mannen en vrouwen, die evenwel als een waarde moet worden beschouwd en niet uitsluitend als een beginsel".

De Voorzitter.
   - Geachte collega’s, we hebben gewacht tot iedereen aanwezig was, want ik neem aan dat u allen samen met mij de Spaanse burgers wilt gedenken die afgelopen zaterdag, 29 november 2003, in Irak werden gedood
Gezien de ernst van de situatie en aangezien wij allen ons medeleven willen betuigen - zowel met de betrokkenen als met hun families - zou ik u willen vragen een minuut stilte in acht te nemen ter nagedachtenis aan de Spaanse burgers die zijn omgekomen in Irak.
Alyssandrakis (GUE/NGL ).
   - Mijnheer de Voorzitter, als Europese afgevaardigden van de Communistische Partij van Griekenland hebben wij gevolg gegeven aan uw uitnodiging om een minuut stilte in acht te nemen voor de 7 in Irak omgekomen Spanjaarden. Wij betreuren dit verlies van onschuldige mensenlevens ten zeerste, ook indien het gaat om geheime agenten die belast waren met niet nader omschreven taken. Ook willen wij ons diep medeleven betuigen met hun families. Wij kunnen echter niet zwijgen over de verantwoordelijkheid voor de dood van deze mensen. Deze komt uitsluitend de Spaanse regering toe die hen naar Irak heeft gestuurd. Wij betreuren echter ook ten zeerste de tienduizenden Irakese burgers die zijn omgekomen tijdens de buitenlandse invasie en verovering, en veroordelen onomwonden het feit dat u geen gewag hebt gemaakt van deze slachtoffers, alsof het om een mindere categorie mensen zou gaan. Wij hopen dat het gezonde verstand uiteindelijk zal zegevieren en de buitenlandse veroveraars Irak zullen verlaten voordat zij door het verzet van het Irakese volk gedwongen worden tot een ongeordende vlucht. 
President.
   -We gaan over tot de stemming.
Hiermee is de stemming beëindigd.
Krivine en Vachetta (GUE/NGL ),
   . - De Commissie juridische zaken is natuurlijk geen rechtscollege, maar gezien de door de rechter Courroye aangeleverde documenten betreffende Jean-Charles Marchiani, zou het een "normale" reactie zijn geweest om justitie in staat te stellen haar werk te doen. De feiten die de heer Marchiani ten laste worden gelegd zijn namelijk bijzonder ernstig. Zo zou de europarlementariër 5,5 miljoen euro hebben verduisterd in de kwestie-Falcone. Hij zou betrokken zijn bij verboden wapenhandel met Angola, alsmede bij twee dossiers over vermoedelijke corruptie met openbare aanbestedingen, namelijk in verband met de Leclerc-tanks en de luchthaven van Roissy. Ter verdediging van de heer Marchiani wordt uitsluitend het "fumus persecutionis" aangevoerd, oftewel het vermoeden dat rechtsvordering vóór alles wordt ingesteld om de politieke activiteiten van de afgevaardigde schade toe te brengen. Wat de Franse autoriteiten - en dan met name de fiscus - betreft, maar eveneens wat de Parlementsleden van de Commissie juridische zaken met hun uiteenlopende achtergrond betreft, zou voor Jean-Charles Marchiani echter eerder een "fumus protectionis" gelden. Dit is een onaanvaardbare opstelling die ons allen in diskrediet brengt. Door de immuniteit van Jean-Charles Marchiani op te heffen, verwerpen wij een wereld waarin belastingparadijzen, wapenhandelaars en oliemaatschappijen de dienst uitmaken en keren wij ons tegen een "Frankafrika" dat het politieke milieu met geld verziekt en zich niets aan de rechtspraak en de soevereiniteit van de Afrikaanse volkeren gelegen laat liggen. Om die redenen hebben wij vóór opheffing van de immuniteit gestemd. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- Dit ontwerp van gewijzigde begroting heeft tot doel 5 miljard euro te bezuinigen op de betalingskredieten van de structuurfondsen van voor het jaar 2000. Het ontwerp is ook een bekrachtiging van het principeakkoord dat het Parlement op 24 november met de Raad heeft bereikt tijdens de bemiddeling over de begroting.
De Commissie rechtvaardigt de bezuiniging met de problemen die bestaan bij het verwerken van de verzoeken om terugbetaling en met de onderuitputting in de begroting van de terugbetalingen aan de lidstaten in vergelijking met de ramingen. Wij moeten echter nog maar zien hoe deze betalingen in de toekomst uitgevoerd gaan worden, wetende dat er in 2004 ten behoeve van de programma’s van voor 2000 minder dan 1 miljard euro op de begroting staat.
Het gaat erom dat de 13 miljard euro aan ongebruikte vastleggingskredieten voor programma’s van voor 2000, die nog niet benut zijn, in overeenstemming met het doel van de uitgave, niet geannuleerd mogen worden maar volledig uitgevoerd moeten worden teneinde de economische en sociale samenhang te bevorderen. Niet de zorgen over de uitvoering van deze kredieten staan centraal maar de verplichtingen van het Stabiliteitspact en het verminderen van de bijdrage van de lidstaten aan de begroting van de Europese Unie, met name voor grote landen als Duitsland en Frankrijk. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- Het programma voor de omschakeling van de vloot die actief was onder de visserijovereenkomst met Marokko is twee jaar geleden goedgekeurd, nadat het niet mogelijk was gebleken de overeenkomst met Marokko te verlengen. Voor de twee betrokken vloten, de Spaanse en de Portugese, is 197 miljoen euro uitgetrokken. In het advies dat ik namens de Visserijcommissie in het kader van de begroting voor het jaar 2003 heb opgesteld, heb ik al mijn zorgen geuit over de uitvoering en de financiering van dit programma.
Het Commissievoorstel heeft tot doel de basisverordening te wijzigen teneinde de toepassing van het huidige programma te vergemakkelijken. Dat doet de Commissie door het aantal begunstigden van de maatregelen onder de verordening te vergroten en de termijn voor de toekenning van de forfaitaire premies te verlengen (12 maanden). Ik kan hiermee instemmen, maar volgens mij dient die flexibiliteit ook te gelden voor de cofinanciering van de nationale prepensioneringsregelingen en voor de individuele forfaitaire premies in het kader van een sociaal omschakelingsplan. Dat is het voorstel van de rapporteur waar het Parlement mee heeft ingestemd.
Ik benadruk het voorstel om soortgelijke structuurmaatregelen als in deze verordening te nemen, telkens wanneer er besloten wordt visbestanden te herstellen of visserijovereenkomsten niet verlengd worden. Dergelijke structurele acties zouden de sociaal-economische gevolgen van ingrijpende vangstbeperkingen kunnen verzachten. 
Malmström, Paulsen en Olle Schmidt (ELDR ),
    Ondanks alle inspanningen houdt het huidige visserijbeleid nog steeds in dat de Europese Unie het recht koopt om de natuurlijke grondstoffen van de arme landen te exploiteren. Dat is een moderne vorm van kolonialisme. Er is een grondige hervorming van het visserijbeleid nodig en er moet een totaal andere kijk komen op onze verhouding met de arme landen. Daarom hebben wij besloten om tegen dit verslag in zijn geheel te stemmen. 
Piscarreta (PPE-DE ),
   .- De visserijovereenkomst tussen de EU en Marokko is in 1999 afgelopen. Gezien de Marokkaanse eisen is het daarna niet mogelijk gebleken een nieuwe overeenkomst te sluiten. Door het uitblijven van een verlenging van de overeenkomst, heeft de communautaire vloot met een groot aantal beperkingen te maken gekregen die in totaal 400 vaartuigen en 4300 vissers hebben getroffen. De sector zat echt niet op deze maatregelen te wachten om de crisistoestand uit te roepen. De belangrijkste slachtoffers van het uitblijven van een nieuwe overeenkomst waren Spanje en Portugal, met name de Algarve.
De communautaire vloot mag niet het stille slachtoffer worden van de impasse in de onderhandelingen met Marokko. De omschakeling van de vloot en de beperkingen voor de visserij waren geen vrijwillige keuzes van de vissers maar zijn hen opgelegd. Sommige vissers hebben hun schepen moeten stilleggen, terwijl andere vissers zich moesten herbezinnen op hun activiteiten.
Daarom moeten er duurzame begeleidende maatregelen op sociaal-economisch vlak komen om de nadelige effecten van het uitblijven van een nieuwe overeenkomst met Marokko te verzachten. De EU heeft de een bijdrage tot de redding van deze in crisis verkerende sector te leveren.
Het voorstel voorziet in een grotere flexibiliteit via het verlengen van de termijnen voor het toekennen van steun en het schrappen van een aantal beperkingen. Voortaan kunnen de vissers hun premie ontvangen los van het feit of het schip waarop zij werkten verschroot is of uitgevoerd. Een billijke behandeling en zoveel mogelijk communautaire vissers onder de werkingssfeer van de verordening brengen staan voorop als doel. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- Deze ontwerpverordening heeft tot doel de bestaande regeling voor steun aan de afzet van bepaalde visserijproducten in de ultraperifere regio’s te verlengen. Deze succesvolle regeling bestaat sinds 1992 en valt onder de doelstellingen van de POSEI-programma’s. De extra kosten voor de afzet van deze producten worden krachtens het voorstel financieel gecompenseerd via steun voor de productie, de verwerking en de afzet. Bij de berekening van de compensatie houdt men rekening met het insulaire karakter, de grote afstand tot de markt, de kleine omvang van de eigen markt, het heuvelachtig territorium en het klimaat.
Wij delen het standpunt van de rapporteur deze regeling goed te keuren en tevens de rechtsgrond van het voorstel te veranderen van artikel 37 in artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag, waarin sprake is van het specifieke karakter van de ultraperifere gebieden. Deze regeling dient voorts onbeperkt van kracht te zijn, daar de beperkende factoren voor deze regio’s permanent van aard zijn.
Ik betreur het evenwel dat het begrotingsbedrag voor de regeling gedurende de periode 2003-2007 is verlaagd van 17 naar 15 miljoen euro per jaar, terwijl een verhoging nodig was geweest.
Amendement 3 van de rapporteur valt te betwisten daar de nagestreefde flexibiliteit met betrekking tot de onderuitputting van de beschikbaar gestelde bedragen de verdeelsleutel tussen de lidstaten in het geding kan brengen. 
Marques (PPE-DE ),
   .- Ik sta volledig achter deze verordening die geldt voor zeven ultraperifere regio’s. De verordening maakt het mogelijk de compensatieregeling voor de extra kosten ten gevolge van de ultraperifere ligging van deze regio’s voor de productie, de verwerking en de afzet van visserijproducten voort te zetten. Er wordt 15 miljoen euro per jaar ter compensatie van de specifieke kenmerken van de ultraperifere regio’s uitgetrokken. Het is de bedoeling via deze maatregel voor de visserijsector de marktdeelnemers in de betrokken regio’s concurrentie- en exploitatievoorwaarden te garanderen die vergelijkbaar zijn met het vasteland.
Tevens verleent het Parlement zijn steun aan het voorstel deze compensatie permanent te maken, daar het strookt met de onveranderlijke aard van de beperkingen ten gevolge van de ultraperifere ligging. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   .- Ik geef mijn volledige steun aan deze ontwerpverordening.
De specifieke moeilijkheden van de ultraperifere regio’s zijn overbekend, met name als het gaat om de afzet van hun producten buiten hun grondgebied. Zij hebben te maken met extra kosten voor energie, verzekeringen, verpakking van producten voor vervoer en het transport zelf. Ook hun operationele kosten liggen hoger dan op het vasteland (brandstofprijzen, het ontbreken van gekwalificeerd personeel voor onderhoud en reparatie van schepen, vertraging en hogere kosten voor de levering van reserveonderdelen, schepen die stilliggen bij averij of storm). Daardoor zijn hun producten duurder en minder concurrerend dan de communautaire producten van het vasteland en de producten uit de ACS-landen.
Daarom vind ik deze compensatiemaatregelen voor de afzet van een aantal belangrijke visserijproducten volledig gerechtvaardigd. Het is trouwens de voortzetting van de regeling die in 1992 in het leven is geroepen en een invulling van de intenties in artikel 299, lid 2 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- Bij de herziening van het gemeenschappelijk visserijbeleid in december 2002 was de Raad van mening dat de ultraperifere regio’s een speciale behandeling verdienden met betrekking tot het beheer van hun vissersvloot voor de communautaire wateren. Gezien de objectieve moeilijkheden van de betrokken regio’s voldoet dit Commissievoorstel echter niet aan de verwachtingen. Door het ambachtelijk karakter van hun vloot en de kleine omvang van hun bedrijven hebben die regio’s niet optimaal gebruik kunnen maken van de steun voor modernisering en vernieuwing van de vloot. Daarom moeten wij de continuïteit van het moderniserings- en vernieuwingsproces garanderen zonder dat de communautaire wetgeving obstakels in de weg legt.
De voorstellen van de rapporteur vormen een verbetering van het Commissievoorstel. Ten eerste is de door de rapporteur voorgestelde rechtsgrond, artikel 299, lid 2 van het EG-Verdrag adequater, daar dit artikel de specifieke beperkingen die de ultraperifere regio’s ondervinden op sociaal en economisch vlak erkent. Voorts verlengt de rapporteur de uitzonderingsregeling voor overheidssteun voor het vernieuwen van de vloot met twee jaar tot 31 december 2006.
Tot slot acht ik de voorstellen van de rapporteur een verbetering daar zij een evaluatieverslag voorschrijven over de toepassing van de maatregelen. Dat verslag geeft de mogelijkheid de voortzetting van de maatregelen na 2006 te analyseren. Het valt echter te betreuren dat de structuursteun in het kader van het FIOV niet voldoende versterking krijgt. 
Marques (PPE-DE ),
   .- Gezien de specifieke situatie van de ultraperifere regio’s op het vlak van de visserij (ambachtelijke vloot, beperkte omvang van de markt, kleine bedrijven, achterstand bij de modernisering en herstructurering van de vloot) bevat deze verordening een uitzondering op de onlangs voor de EU in haar geheel goedgekeurde regelgeving. Bij wijze van uitzondering mag er in de ultraperifere regio’s financiële steun gegeven worden voor de modernisering en vernieuwing van de plaatselijke vissersvloot. Die afwijkende regeling is van fundamenteel belang voor de ultraperifere regio’s en krijgt een nog grotere meerwaarde indien de Raad akkoord gaat met de volgende voorstellen van het Parlement:
- overheidssteun voor het vernieuwen van de vloot moet tot eind 2006 in plaats van eind 2004 mogelijk zijn;
- er moet een evaluatie komen van de maatregelen teneinde de voortzetting na 2006 te kunnen analyseren;
- voorschotten tot 14 procent van de steunbedragen in plaats van 7 procent. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- Deze resolutie voegt weinig toe aan eerdere standpunten van het Europees Parlement ten gunste van de zogenaamde “Europese governance”. Voor federalisten van diverse pluimage is dat een eufemisme voor het streven naar een toekomstige Europese regering - “natuurlijk” de Commissie - met “Europese” sociale partners en met een specifieke “Europese publieke opinie” als doelgroep. Daarom dient volgens die ideeën de EU op extern vlak in de internationale organisaties vertegenwoordigd te worden door haar minister van Buitenlandse Zaken die aan het hoofd staat van een gemeenschappelijke Europese diplomatieke dienst.
Het is veelbetekenend dat “de recente mislukking van de WTO-conferentie in Cancún de noodzaak voor hervorming van de regels, werkwijzen en besluitvormingsmechanismen van de WTO laat zien”. Met andere woorden: ten gevolge van deze nieuwe mislukking van hun agenda proberen de vertegenwoordigers van het neoliberale kapitalisme procedures te vinden ter omzeiling van de verdediging door sommige staten van hun nationale belangen tegenover de grote kapitalistische polen, met name de EU.
Ondertussen zou ik de noodzaak willen benadrukken het inschakelen van deskundigen helder en transparant te regelen. Tevens dient de samenstelling van comités en werkgroepen die de Commissie raadpleegt bij het formuleren van haar voorstellen transparant en openbaar te zijn. Daarbij zal ongetwijfeld de rol van UNICE, de confederatie van het Europese grootkapitaal, uit de verf komen. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   .- In het verlengde van eerdere verslagen staat ook in dit verslag een pakket maatregelen centraal ter vereenvoudiging en verbetering van de regelgeving.
Ik benadruk het voornemen de doelstellingen op het vlak van transparantie, vereenvoudiging van wetegevingsprocedures en besluitvormingsprocessen en participatie van de burgers te versterken. Het zijn essentiële elementen om de communautaire wetgeving toegankelijker en begrijpelijker te maken.
De Europese Commissie stelt voor de inhoud en de vorm van de geldende wetgeving te vereenvoudigen door deze te herformuleren. Op zich is dat positief, hoewel er voor gewaakt moet worden dat onderweg geen waardevolle elementen van het communautair verloren gaan en de democratische legitimiteit in gevaar wordt gebracht.
De “raadpleging van de burgers” - het analyseren van de effecten van de voorstellen op het dagelijks leven van de burgers, eventueel gekoppeld aan maatregelen voor informatieverstrekking of compensatie - kan positief uitpakken voor de bevolking. Bovendien kan die raadpleging meer belangstelling wekken voor communautaire vraagstukken en de participatie van alle burgers in het Europees ideaal vergroten.
Ik vind het ook belangrijk dat er een enkel referentiepunt op internet komt voor alle instellingen, waardoor de burgers het besluitvormingsproces kunnen volgen vanaf het begin tot het eind, met inbegrip van de raadpleging van externe deskundigen.
Niettegenstaande de genoemde positieve punten heb ik mij onthouden, daar het verslag een op “nationalisering” en ”federalisering” gerichte benadering heeft gevolgd …

Fitzsimons (UEN ),
   . - Ik sta volledig achter de ideeën in de mededeling van de Commissie. Ik geloof dat de Gemeenschap het voortouw moet nemen als het gaat om internationale inspanningen ter beperking van de atmosferische emissies door zeeschepen.
Deze strategie draagt bij aan het programma ‘schone lucht voor Europa’, waarvoor ik rapporteur was. Het zijn doelstellingen en waarden die we allemaal delen, wat wel blijkt uit het feit dat het verslag van mevrouw Lucas unaniem is aangenomen.
Dit onderwerp staat uiteraard direct in verband met de handhaving van de strengste controles die bedoeld zijn om het mariene milieu te beschermen tegen verontreiniging door de scheepvaart. De voorgestelde richtlijn betreffende het verbeteren van de kwaliteit van scheepsbrandstoffen is van belang aangezien de kwaliteit van scheepsbrandstoffen daardoor wordt gelijkgetrokken met die van op land gebruikte brandstoffen. Er is momenteel veel te veel luchtverontreiniging, met name in en rond havens.
Ik vertrouw erop dat er op deze terreinen vooruitgang zal worden geboekt tijdens het komende Ierse voorzitterschap.
Tot slot wil ik gezegd hebben dat ik ernstige bezwaren heb tegen de bedreiging van het mariene milieu rond de Ierse kust en de verdere noordwestkust van Europa die wordt gevormd door de zogenoemde spookvloot bestaande uit aftandse Amerikaanse schepen die naar Britse sloperijen worden gebracht. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   .- Ik juich dit initiatief van de Commissie voor maatregelen ter beperking van de atmosferische emissies door zeeschepen toe. Het zeevervoer is verantwoordelijk voor een aanzienlijk deel van de vervuiling van kustgebieden en draagt ook bij aan de opwarming van de aarde.
Anders dan velen denken is de scheepvaart een van de meest vervuilende vormen van vervoer. Door de geleidelijke invoering van steeds strengere wetgeving voor de in het wegvervoer gebruikte brandstof is het relatieve aandeel van de scheepvaart in de vervuiling nog verder gegroeid. Daarom zijn deze maatregelen voor scheepsmotoren zo belangrijk.
Desalniettemin ben ik van mening dat de voorstellen van de Commissie achterblijven bij de doelstellingen die zij beoogt te bereiken. Zonder het gevaar te lopen luchtkastelen te bouwen zou de Commissie wat verder kunnen gaan, met name door in de lijn van de voorstellen van de rapporteur een moediger plan te presenteren.
Zoals de rapporteur zegt, legt de Commissie in haar voorstel niet het nodige verband met de bepalingen van het vijfde en zesde milieuactieplan van de Europese Unie. Het heeft dan ook alle zin de tekst te verbeteren en meer in overeenstemming te brengen met de bestaande communautaire milieuwetgeving.
Ik heb voorgestemd. 

Arvidsson, Cederschiöld, Grönfeldt Bergman, Stenmarck en Wachtmeister (PPE-DE ),
    Wij hebben vandaag voor dit verslag gestemd. Corruptie moet op alle niveaus bestreden worden, op internationaal, nationaal, regionaal en lokaal niveau.
Wij vinden echter dat een corruptievrije cultuur uit de samenleving zelf moet ontstaan en dat zij niet gestimuleerd kan worden door middel van EU-programma's. In lijn hiermee vinden wij dat de controle op de financiering van politieke partijen en verkiezingscampagnes het beste door de politieke partijen zelf en via nationale bepalingen gewaarborgd kan worden. 
Coelho (PPE-DE ),
   .- Ik steun dit verslag dat een nieuwe impuls wil geven aan maatregelen ter bestrijding van corruptie. Het verslag geeft een overzicht van wat er tot nu toe op dit vlak is gedaan en verbeterd moet worden en geeft de sectoren aan waar de Europese Unie haar inspanningen voor de strijd tegen corruptie op moet concentreren.
Samen met andere factoren heeft de mondialisering de grensoverschrijdende handel doen toenemen. Daarom is corruptie in een lidstaat niet meer louter een binnenlands probleem maar ook een transnationaal probleem dat het meest doeltreffend bestreden kan worden door een gemeenschappelijk optreden van de EU.
De Unie moet zich ervoor inzetten op alle beleidsniveaus een anticorruptiecultuur tot stand te brengen, in de openbare en in de particuliere sector, op nationaal en op communautair niveau. Corruptie is immers een bedreiging voor de rechtsstaat, vervalst de concurrentie en belemmert de economische ontwikkeling.
Met het recente schandaal rond Eurostat in mijn achterhoofd wil ik erop wijzen dat corruptie waar vertegenwoordigers van de communautaire instellingen zich schuldig aan maken, het vertrouwen van de burgers in de Europese integratie ondermijnt. Ik vind dat een zorgwekkende zaak.
Daarom is de rol van de Europese organen die belast zijn met het verbeteren van de samenwerking tussen de lidstaten bij de bestrijding van corruptie zo belangrijk. Een gecoördineerde actie van deze organen (Eurojust, Europol, OLAF, het Europees Netwerk van Rechters) versterkt het optreden van de nationale politiediensten en vergemakkelijkt het transnationale onderzoek door de informatiecapaciteiten van de lidstaten samen te brengen. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
   . Dit verslag bevat een aantal positieve elementen. Het lanceert interessante ideeën voor preventie, regelgeving, controle en toezicht met betrekking tot corruptie in verschillende sectoren, zoals onder meer politiek en bestuur, aanbestedingen en internationale betrekkingen.
Het verslag bevat echter ook negatieve elementen:
- een zekere federalistische inslag waar wij niet achter kunnen staan. Voorbeelden van deze aanpak zijn het Europees arrestatiebevel, de versterking van de bevoegdheden van Europol en Eurojust en het creëren van een Europees openbaar ministerie (overigens met een onduidelijke, overdreven en ongerechtvaardigde taakstelling);
- een zekere verwarring tussen op transparantie gerichte maatregelen en maatregelen als gevolg van de mondialisering (douane) ten nadele van de aandacht voor de nationale belangen en de belangen van de volkeren;
- het perspectief van de voorstellen is zeer administratief, bureaucratisch en federalistisch met weinig participatie van de burgers en weinig politieke controle op de economisch/financiële kolossen: met name -bedrijven die met hun bancaire activiteiten ware clearinginstellingen zijn voor het witwassen van zwart geld.
Daarom hebben wij tegengestemd. 
Kirkhope (PPE-DE ),
   . - De conservatieve Parlementsleden zijn van mening dat corruptie fout is en op alle niveaus dient te worden uitgeroeid. Er zijn echter verschillende manieren om dit aan te pakken. We vinden dat het Europees arrestatiebevel en het Europees openbaar ministerie onnodig inbreuk maken op de rechtssystemen van de lidstaten zelf en dus onwenselijk zijn. Om deze reden hebben wij ons onthouden van stemming over het verslag-Rutelli. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- De rapporteur heeft zich bemoeid het aanwenden van de kredieten van deze verordening voor repatriëringsmaatregelen - vooral met chartervluchten die “illegale” immigranten naar het land van oorsprong brengen - te verbieden. Ook bevat het verslag amendementen die proberen de negatieve effecten van het voorstel af te zwakken. Niettegenstaande deze bemoeiingen is het een feit dat de verordening tot doel heeft “het sluiten van overnameovereenkomsten” met derde landen te stimuleren.
Trouwens, de rapporteur benadrukt dit zelf:
- “het is duidelijk de bedoeling van de Commissie om een instrument te creëren waarmee aan derde landen een tegenprestatie kan worden geboden in ruil voor het aangaan van overnameovereenkomsten”;
- “de belofte van financiële steun kan voor derde landen een aansporing zijn om een dergelijke overeenkomst te ondertekenen en daarvoor steun te vinden in de publieke opinie, ook al zijn de bedragen die de derde landen van immigranten in de Unie ontvangen thans nog enorm in vergelijking met alle steun die zij uit hoofde van financiële steunprogramma’s van de EU ontvangen”.
Het is met andere woorden weer een instrument ter ondersteuning van het immigratiebeleid van de EU dat voorrang geeft aan een repressieve aanpak. In het onderhavige geval garandeert de Unie een financiële tegenprestatie voor het ondertekenen van overnameovereenkomsten met de landen van oorsprong van “illegale” immigranten. 
Krivine en Vachetta (GUE/NGL ),
   . - Overeenkomstig de conclusies van de Europese Top van Tampere en van Sevilla verbindt de Europese Unie zich ertoe over de periode 2004-2008 250 miljoen euro af te dragen aan derde landen, opdat zij de emigratie van hun onderdanen naar Europa terugdringen. Dit programma voor financiële en technische bijstand aan derde landen op het gebied van migratie en asiel komt er in feite op neer dat het beheer van de migratiestromen wordt "uitbesteed". De vluchtelingenkampen zullen zich niet langer in de lidstaten bevinden, maar aan de poorten van Fort Europa ontstaan, onder de slechtst denkbare sanitaire en sociale omstandigheden en zonder garantie dat de mensenrechten worden nageleefd.
De kale Europese cijfers en regels verhullen echter de werkelijke oorzaken van de migratiestromen, namelijk armoede, maatschappelijke vertwijfeling, onderontwikkeling en een in politiek en democratisch opzicht onhoudbare situatie. Het zijn deze oorzaken die de EU met de derde landen moet aanpakken. Daarnaast dient de Unie het recht van eenieder om zich te verplaatsen en naar eigen wens te vestigen, te waarborgen. Als wij de "illegale immigratie" willen bestrijden, dan moeten wij ons verzetten tegen zwartwerken, de positie van illegale buitenlandse werknemers regelen en politieke en sociale rechten toekennen, te beginnen met een burgerschap met verblijfstitel voor alle immigranten die in Europa wonen. In plaats daarvan maakt de EU zich te schande met collectieve uitzettingen. Wij verzoeken de parlementsleden om in plaats van dit verslag aan te nemen, de Europese oproep tegen "de charters van de vernedering" te ondertekenen. 
Naranjo Escobar (PPE-DE ),
   - De toekomst van de Unie is voor een groot deel afhankelijk van het slagen of mislukken van een gezamenlijk immigratiebeleid. Het vormt een uitdaging en een kans. Dit programma, dat de landen van herkomst of doorvoer van de immigranten moet helpen bij de beheersing van de migratiestromen, is van groot belang en verdient onze steun.
Het beheersen van de migratiestromen is van invloed op de demografie, het economische en maatschappelijke evenwicht en de harmonieuze samenleving van de EU-burgers. Daar moet rekening mee worden gehouden bij het gemeenschappelijke immigratiebeleid, waarbij de lidstaten moeten kunnen rekenen op enige bewegingsvrijheid bij hun maatregelen om de migrantenstromen te beheersen.
Dit programma vormt een bijdrage aan het scheppen van een gemeenschappelijke wettelijke en administratieve cultuur bij het hanteren van het migratiefenomeen gebaseerd op onze principes en waarden van het respect voor de mens. Alleen op deze manier kunnen wij effectief strijden tegen de achterstelling en de georganiseerde mensenhandel, waar jaarlijks zoveel mensen het slachtoffer van worden.
Het Europese immigratiebeleid moet worden versterkt door enkele concrete stappen te nemen: gezamenlijke repatriëring van illegale immigranten, oprichting van een Europese visumbank en het gezamenlijke beheer van de buitengrenzen. Het beheer van de buitengrenzen is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid en dient zich ook uit te strekken tot de derde landen, door in onze associatieverdragen een samenwerkingsclausule op immigratiegebied op te nemen. 

Ribeiro e Castro (UEN ),
   .- Ik juich dit voorstel van de Commissie toe dat uitvoering geeft aan het besluit van de Europese Raad van Barcelona in maart 2002 om een ziekteverzekeringskaart in te voeren.
De kaart laat de bestaande rechten en plichten ongewijzigd, maar vergemakkelijkt de toegang tot de gezondheidszorg in het land dat men bezoekt. Voor de ziektekostenverzekeraars in het gastland vormt de kaart een garantie dat de patiënt in het land van oorsprong volledig verzekerd is en dat derhalve de instanties in het land van oorsprong het verschuldigde bedrag zullen terugbetalen.
Het voorstel geeft zo inhoud aan een van de belangrijkste doelstellingen van de Unie: in heel de Unie voor alle burgers een hoog niveau van gezondheidszorg te garanderen en tegelijkertijd een bijdrage te leveren tot het gewenste vrij verkeer door barrières en obstakels voor de geografische mobiliteit van de burgers van de Unie te slechten.
Tot slot vind ik het zeer belangrijk dat de verzekerden adequate informatie krijgen over hun rechten en plichten uit hoofde van deze verordening. Om te beginnen dienen de burgers natuurlijk informatie te ontvangen over de introductie van deze ziekteverzekeringskaart. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- Dit Commissievoorstel tot wijziging van de verordening inzake de biologische landbouw heeft vooral tot doel een aantal begrippen te verduidelijken en de controle op alle deelnemers in de productieketen te versterken. Het verduidelijken van begrippen is belangrijk, daar op dit moment een gedeelte van het grootwinkelbedrijf en enkele grote agri-food-multinationals zich illegaal meester maken van het concept biologische landbouw.
Desalniettemin beantwoordt het voorstel niet aan de verwachtingen van deze sector, die op dit moment zo’n 150 duizend bedrijven telt en 4% van het landbouwareaal in de EU voor zijn rekening neemt. Daarom ben ik het eens met de rapporteur dat de direct belanghebbenden bij deze productiemethode - de biologische boeren - actief deel moeten nemen aan de wijziging van deze regelgeving. Ik ben het ook met haar eens dat er op het etiket geen dubbelzinnige aanduidingen mogen staan. Daarom dienen de bestaande afwijkingen voor een aantal merken (zoals Danone) met onmiddellijke ingang te verdwijnen. Het spreekt vanzelf dat de voorschriften en de etiketteringsregels voor ingevoerde producten dezelfde moeten zijn.
Ik betreur het ten zeerste dat het verslag niet ingaat op GGO-kwesties als de coëxistentie van gewone en GGO-gewassen en de genetische verontreiniging, en evenmin de steun aan en de bescherming van biologisch zaaigoed behandelt. De introductie van GGO-gewassen zal de keuzevrijheid van biologische boeren in gevaar brengen. De economische risico’s van deze verontreiniging kunnen effecten hebben voor het in aanmerking komen voor de bestaande steun, terwijl er geen duidelijke definitie is van de aansprakelijkheid van degene die verontreinigt.
Fitzsimons (UEN ),
   . - Ik verwelkom het voorstel om de bestaande verordening aan te passen en de definitie van het woord ‘biologisch’ te verduidelijken. Dit komt op een moment waarop de Commissie ook een belangrijke regelgeving voorstelt om iets te kunnen doen aan de beweringen omtrent de gezondheid op levensmiddelen. Het is zeer belangrijk dat de consumentenbelangen op dit terrein worden beschermd.
Het aandeel van biologische gewassen en producten groeit nog steeds en men moet alles in het werk stellen om deze sector te steunen. Als inwoner van Ierland, dat zichzelf aanprijst als ‘voedseleiland’, ben ik van mening dat de mogelijkheden van biologische producten voor de markt en de werkgelegenheid enorm zijn. Ik zou graag een ontwikkeling in die richting willen zien, vooral ook met het oog op de opnieuw gelanceerde pijler plattelandsontwikkeling. Kleine, lokale, ambachtelijke bedrijven kunnen veel betekenen voor de plaatselijke economie.
Zoals altijd heeft de rapporteur, mevrouw Auroi, een goed verslag voor onze commissie geproduceerd en veel van de amendementen die ze voorstelt, zijn welkome verbeteringen ten opzichte van de tekst van de Commissie. Het is bijvoorbeeld belangrijk dat we de talen van de nieuwe lidstaten erkennen.
Ook is het van belang dat we duidelijk maken dat de EU-verordening tevens geldt voor detailhandelaren die voorverpakte producten rechtstreeks uit derde landen invoeren.
Lulling (PPE-DE ),
   . - Tegen het merendeel van de amendementen die de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling heeft goedgekeurd, heb ik geen grote bezwaren. Ik heb niettemin tegen gestemd, omdat sommige amendementen buiten het kader van deze richtlijn vallen. Dat is met name het geval voor de overweging waarin een tijdpad wordt voorgesteld voor het vaststellen van specifieke voorschriften voor een zogenaamde "biologische" wijnbouw. Er wordt een productomschrijving voorgesteld die vergelijkbaar is met die van een wijn met een gecontroleerde oorsprongsbenaming of AOC.
Het is prima om de rechtmatigheid van de wijnproductie op basis van biologisch geteelde druiven te erkennen. Maar als je dan meteen een zogenaamde "biologische" wijn wilt definiëren - waarvan de bereidingswijze overigens niet afwijkt van de traditionele bereiding van een wijn met een gecontroleerde oorsprongsbenaming - dan ben je onkundig van het feit dat het AOC-concept uitgaat van een afbakening van de percelen grond en van een omschrijving van de op lokale gebruiken gebaseerde productievoorwaarden, terwijl zogenaamde "biologische" wijnen geproduceerd mogen worden met druiven van wijngaarden die officieel geen gecontroleerde oorsprongsbenaming mogen voeren.
Als je met het idee van twee soorten wijnbouw zou instemmen, zou dit bovendien de schijn wekken dat de ene soort beter is dan de andere, nog afgezien van het feit dat de traditionele wijnbouw alle mogelijke kwaliteitsgaranties biedt waarop de consumenten trots mogen zijn. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   .- Ik heb voor dit verslag gestemd daar ik voorlichting van de consument over wat een biologisch product is essentieel vind.
Gezien de groeiende vraag en belangstelling van een groot aantal boeren om goede, gezonde en milieuvriendelijke praktijken toe te passen is het Commissievoorstel tot wijziging van verordening (EEG) 2092/91 inzake de biologische landbouw in de Europese Gemeenschap volledig terecht.
Ik sta achter de door de rapporteur aanbevolen maatregelen. Met name steun ik het bestrijden van dubbelzinnige aanduidingen van producten. Dergelijke aanduidingen kunnen verwarring stichten en bij de consument ten onrechte de overtuiging doen postvatten biologische producten te kopen.
Er is dan ook een groeiende behoefte aan eenduidige begrippen in de verschillende talen van de Gemeenschap ter identificatie van de wijze waarop het biologisch product is geproduceerd. Biologische producten dienen voorzien te zijn van een label met een onmiddellijk herkenbaar symbool voor alle burgers in de lidstaten van de Unie. Wat de oorsprong ook is van het product, het etiket dient precieze gegevens te bevatten.
Het is eveneens van belang de biodiversiteit te behouden, gewassen en producten te beschermen en uit te sluiten dat “biogewassen” verontreinigd worden met genetisch gemodificeerde organismen. Daarom is het belangrijk de productie van biologisch zaaigoed te beschermen en te steunen. 
Souchet (NI ),
   . - Wij hebben het verslag-Auroi gesteund omdat wij de opvatting van de rapporteur delen, evenals haar vrees dat onterechte bio-labels zich snel zullen uitbreiden. Als de controles niet streng genoeg zijn en niet geharmoniseerd worden, zouden de consumenten zich hierdoor op een dwaalspoor kunnen laten brengen.
Uiteraard dienen deze controles in het productiestadium te worden uitgevoerd en wij zijn het op dit punt eens met het standpunt van de rapporteur over het mogelijke gevaar van verontreiniging door GGO's.
Deze controles moeten echter eveneens worden uitgevoerd in het stadium waarin de producten worden verkocht - dus ook ten aanzien van geïmporteerde producten - om misbruik en bedrog te voorkomen op een markt die steeds meer consumenten aantrekt. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- Dit verslag keurt de nieuwe visserijovereenkomst met Mozambique goed. De looptijd van het akkoord is drie jaar met een quotum van 1000 ton voor de garnalenvangst op volle zee (alsmede een bijvangst van 535 ton) en vangstmogelijkheden voor 35 vriesschepen voor de tonijnvisserij met de zegen en voor 14 vaartuigen voor de visserij met de drijvende beug. Het grootste gedeelte van deze quota gaat naar Spanje. De totale financiële compensatie beloopt iets meer dan 4 miljoen euro per jaar. Vermeldenswaard is de opzegging door Mozambique in 1993 van de eerste overeenkomst uit 1988, daar het Afrikaanse land die overeenkomst niet langer gunstig achtte voor de ontwikkeling van de eigen visserijsector.
In grote lijnen kan ik instemmen met dit verslag, hoewel ik drie kanttekeningen maak. Portugal krijgt een quotum van 150 ton voor de garnalenvisserij (alsmede 80 ton bijvangst) en een vergunning voor 5 vaartuigen met de beug. Gezien de behoeften van de Portugese vissersvloot en de traditie van de Portugese visserij in de Mozambicaanse wateren zijn die cijfers aan de lage kant.
Ten tweede is het van belang dat de vloot zich ertoe verplicht de visserij-inspanning in de Mozambicaanse wateren op een duurzame wijze te beheren. Volgens de rapporteur schijn dat zeker gesteld te zijn.
Tot slot is het noodzakelijk de ontwikkeling van de lokale visserij te steunen. Dat moet gebeuren in niet alleen het kader van deze overeenkomst, maar ook dat van de ontwikkelingssamenwerking met Mozambique. 
Malmström, Paulsen en Olle Schmidt (ELDR ),
    Ondanks alle inspanningen houdt het huidige visserijbeleid nog steeds in dat de Europese Unie het recht koopt om de natuurlijke grondstoffen van de arme landen te exploiteren. Dat is een moderne vorm van kolonialisme. Er is een grondige hervorming van het visserijbeleid nodig en er moet een totaal andere kijk komen op onze verhouding met de arme landen. Daarom hebben wij besloten om tegen dit verslag in zijn geheel te stemmen. 

Berthu (NI ),
   . - Wij waren gisteravond aan het eind van het debat stomverbaasd toen de Commissie haar ware gezicht liet zien en verklaarde dat zij hoe dan ook niet zou voorstellen om het experiment met de verlaagde BTW-tarieven voor arbeidsintensieve diensten te verlengen, zelfs niet wanneer de lidstaten hier unaniem om zouden vragen (zoals op 25 november jongsleden het geval was). Nu ervaren wij weer eens hoe ondemocratisch het monopolie van het initiatiefrecht is en hoe arrogant de Commissie is wanneer zij dit gebruikt om haar machtsbelangen te verdedigen.
Want dat is waar het hier om gaat. De Commissie wil overgaan op een BTW-stelsel dat is gebaseerd op het beginsel van belastingheffing in het land van oorsprong, hetgeen haar een centrale rol en meer macht oplevert. Daarom heeft zij haar zogenaamde "rationaliseringsplan" voorgesteld, waarbij het permanente karakter van bepaalde verlaagde tarieven slechts als lokaas diende.
De beroepen - met name in de horeca en de bouw - worden op deze manier door de Commissie onder druk gezet.
Wij hopen dat de ministers met de vuist op tafel zullen slaan en hiermee rekening zullen houden tijdens de werkzaamheden van de Intergouvernementele Conferentie. In afwachting hiervan steunen wij het uitstekende verslag van mevrouw Randzio-Plath, die goed begrepen heeft wat er op het spel staat. 
Butel (EDD ),
   . - Ik ben het met onze rapporteur eens dat het niet relevant is om de BTW-tarieven te harmoniseren zonder dat er eerst algehele vooruitgang is geboekt met betrekking tot het economische en fiscale stelsel van de lidstaten. In economisch en sociaal opzicht maken wij een moeilijke periode door. Het door de Commissie aangeprezen economische stelsel en de strikte naleving van de criteria van Maastricht tonen aan dat een minimum aan flexibiliteit noodzakelijk is. Iedere lidstaat moet de beschikking hebben over al zijn instrumenten op conjunctureel, economisch en monetair gebied om op de meest aangewezen manier te kunnen optreden. Directe en indirecte belastingen behoren tot die instrumenten die een lidstaat naar eigen goeddunken moet kunnen gebruiken, omdat iedere economie haar eigen karakter behoudt, ook al maakt deze economie een wezenlijk deel uit van een mondiaal stelsel. Aangezien de problemen niet noodzakelijkerwijs voor alle lidstaten dezelfde zijn, moeten de oplossingen onderling kunnen verschillen.
Om al deze redenen hebben de collega's van mijn delegatie en ik uit naam van Frankrijk dringend verzocht de verlaagde BTW-tarieven van bijlage H, met name voor restauratieve diensten, huisvesting en compactdiscs, een blijvend karakter te geven. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
   .-De voorgestelde stroomlijning maakt deel uit van de stappen die worden gezet in de richting van een definitief BTW-stelsel gebaseerd op belastingheffing in het land van oorsprong en harmonisatie van de termijnen met zo min mogelijk afwijkingen in de verschillende lidstaten van een tariefband.
De lidstaten hebben de realisering van dat doel uitgesteld gezien de effecten van een dergelijk maatregel op hun fiscaal beleid. Het Europees Parlement steunt het streven naar een definitieve BTW-regeling, maar merkwaardig genoeg neemt het in dit geval een realistischer standpunt in. Het Parlement vindt dit niet het juiste moment voor verdere harmonisatie en steunt de wens van de Raad om de experimentele toepassing van verlaagde BTW-tarieven op bepaalde arbeidsintensieve diensten te verlengen. Tijdens de laatste ECOFIN-Raad van 25 november heeft commissaris Bolkestein juist geweigerd deze verlenging voor te stellen.
In dit verband dienen wij er evenwel op te wijzen dat met het oog op hun fiscale soevereiniteit de lidstaten met name via de verlaagde BTW-tarieven over een zekere mate van flexibiliteit moeten kunnen beschikken om een eigen sociaal en cultureel beleid te voeren. Daar er al een minimumtarief bestaat, dienen de lidstaten de mogelijkheid te behouden zelf te bepalen welk tarief het beste strookt met hun beleidskeuzes inzake inkomensherverdeling via het belastingbeleid en de financieringswijze van de nationale begroting. 
Hermange (PPE-DE ),
   . - Vier jaar experimenteren met verlaagde BTW-tarieven is een te korte periode om de gevolgen ervan volledig te kunnen evalueren, temeer daar sommige werkgevers - ervan uitgaande dat het om een tijdelijke maatregel ging - deze tariefverlaging niet hebben doorgevoerd. Niettemin bevestigen alle geraadpleegde betrokkenen dat de BTW-verlaging aanzienlijke positieve gevolgen voor de economie heeft. Zo is in Frankrijk het aantal werknemers in de sector van woningonderhoud in twee jaar tijd met 8,6% gestegen. Daarom moeten wij op deze weg verdergaan. Als rapporteur voor advies kan ik dan ook alleen maar verheugd zijn over de tekst van de Commissie en met name over Bijlage H, die nu ook van toepassing is op bepaalde diensten van Bijlage K, zoals de restauratieve diensten. Gezien het feit dat het iedere lidstaat vrij staat een verlaagd tarief toe te passen voor een categorie uit Bijlage H, mogen alle sectoren die aan het experiment hebben deelgenomen nu niet van de toepassingssfeer van de richtlijn worden uitgesloten.
Daarom heb ik voor de amendementen van de Economische en Monetaire Commissie gestemd. Daarnaast zijn de amendementen 22 en 23, die ik met mevrouw Lulling voor de plenaire vergadering heb ingediend, erg belangrijk. Dankzij deze amendementen kan het experiment met de verlaagde BTW-tarieven namelijk worden verlengd tot de datum van inwerkingtreding van deze gewijzigde richtlijn, hetgeen beslist noodzakelijk is om rampzalige gevolgen voor de werkgelegenheid te voorkomen. 
Meijer (GUE/NGL ),
   . - EU-regels schrijven voorover welke goederen en diensten de lidstaten een hoog BTW-tarief moeten heffen en welke bij uitzondering onder het lage tarief mogen vallen. Voor voedsel en kleding gold die uitzondering al, maar in 1999 zijn ook de arbeidsintensieve diensten als experiment onder het lage BTW-tarief gebracht. Dat heeft gunstige effecten op de werkgelegenheid. Inzet van dit instrument in de hele Europese Unie levert 250.000 banen meer op, zo bleek onlangs uit een hier in het Parlement gehouden hoorzitting. Daarnaast zijn er andere gunstige effecten. Als we de fietsenmaker betaalbaar houden bevordert dat het fietsen. Dat de Europese Commissie hieraan nu een eind wil maken, is verbazingwekkend. Zij baseert zich op gebrekkige en onvolledige onderzoeken en heeft onvoldoende bewijs dat het experiment te weinig resultaat heeft gehad. Als het experiment wordt stopgezet verdwijnen in Europa talloze banen, waarvan 8.500 in Nederland. Mijn partij, de Socialistische Partij in Nederland, vindt belastingen een nuttig instrument om goede sociale zekerheid en publieke dienstverlening mogelijk te maken, maar wijst deze vorm van verplichte belastingverhoging af. Wij willen de lage BTW-heffing op de kapper, de fietsenmaker en de schoenmaker overeind houden. Ik pleit voor handhaving van het recht van de lidstaten om de BTW-tarieven op arbeidsintensieve diensten laag te houden als daarvoor vanuit sociaal en werkgelegenheidsoogpunt goede argumenten bestaan. 
Skinner (PSE ),
   . - Hoewel het terrein van de indirecte belasting iedere twee jaar wordt herzien, ziet de sociaal-democratische delegatie van het Verenigd Koninkrijk geen reden de huidige bijlage H te wijzigen. We vinden dat dit de verantwoordelijkheid van de nationale regeringen is zolang dit geen verstorend effect heeft op de handel en de industrie. 
Souchet (NI ),
   . - Drie met voorrang door de overheid gesteunde sectoren in Frankrijk moeten blijvend van het verlaagde BTW-tarief kunnen profiteren, namelijk de bouwsector, de horecasector en de sector van de compactdiscs of soortgelijke geluidsdragers.
Aangezien een dergelijk besluit niet tot concurrentieverstoringen leidt, zou dit uitsluitend onder de bevoegdheden van de lidstaten moeten vallen, die dan afhankelijk van hun eigen prioriteiten kunnen beslissen. Voor Frankrijk zijn deze prioriteiten: het scheppen van werkgelegenheid, het terugdringen van zwartwerken en culturele ontwikkeling.
De Europese Commissie staat hier echter afwijzend tegenover: in plaats van af te zien van haar jammerlijke pogingen tot harmonisatie van de BTW-tarieven en de lidstaten hun vrijheid terug te geven, wil zij juist haar macht vergroten door te bepalen dat de afwijkingen snel moeten worden afgeschaft.
Commissaris Bolkestein kondigde gisteravond cynisch aan dat de Raad weliswaar unaniem had geëist de verlaagde BTW-tarieven op bepaalde arbeidsintensieve diensten te handhaven, maar dat de Commissie niet van plan was een voorstel in die richting te doen. Integendeel, zij zou vanaf 1 juli 2004 juist een proces aanspannen tegen lidstaten die deze verlaagde tarieven zouden handhaven.
Deze blokkade van de Commissie, die de beroepen onder druk zet om haar eigen macht te vergroten, is onaanvaardbaar en toont duidelijk aan dat iedere overdracht van bevoegdheden moet kunnen worden teruggedraaid. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- Dit is voor de zoveelste keer een resolutie die rechts en de sociaal-democraten gezamenlijk hebben ondertekend. Toch dienen wij te onderstrepen dat het begin van deze resolutie nog zo slecht niet is, daar de tekst gewag maakt van de aanhoudende economische stagnatie en het hoge werkloosheidsniveau in de EU.
In plaats van de conclusie te trekken dat het liberale neokapitalistische beleid gewijzigd dient te worden - de oorzaak van de huidige economische en sociale crisis - houdt de resolutie vast aan het Stabiliteitspact, de “strategie van Lissabon”, opening van de markten (postdiensten, passagiersvervoer, een Europees luchtruim) en een flexibelere arbeidsmarkt. Van de politieke partijen die verantwoordelijk zijn voor de huidige situatie viel natuurlijk ook niet anders te verwachten. Wel heeft de resolutie nog wat “zorgen” over de sociale gevolgen van het voorgestane beleid.
De resolutie bekrachtigt voorts het repressieve beleid dat immigranten criminaliseert, de chantage van de uitbreidingslanden die bij niet goedkeuring van de communautaire wetgeving gekort worden op de fondsen, de steun aan de huidige situatie in het militair bezette Irak en de militarisering van de EU zonder de NAVO een haar te krenken.
Tevens bevestigt de resolutie het streven naar een nieuw evenwicht in de betrekkingen met de VS dat een antwoord vormt op de “werkelijke gemeenschappelijke belangen en capaciteiten van de partners”. Daarmee doelt de resolutie op de grote economisch/financiële agglomeraten. Deze politieke prioriteiten vormen de tegenpool van de reële en dringende noden van de werkers en van de volkeren. Daarom heb ik tegengestemd. 
Krivine en Vachetta (GUE/NGL ),
   . - De gezamenlijke ontwerpresolutie van de PSE-, de PPE-Fractie en de liberalen over de voorbereiding van de Europese Raad van Brussel is een afspiegeling van het liberale, militaristische en ondemocratische Europa dat zij opbouwen. Ondanks het verzoek inzake de soevereiniteitsoverdracht door de Amerikaanse bezettingsmacht aan de Irakese vertegenwoordigers en de oproep om de gevangen van Guantánamo een eerlijk proces te geven, hoeven we ons geen illusies te maken over de ware aard van Europa. Europa is allereerst een slaaf van de liberale ideologie. Concurrentie, groei, stabiliteitspact, liberalisering van de postdiensten en het vervoer worden ons gepresenteerd als vanzelfsprekende zaken, terwijl de bevolking het zwaar te verduren heeft door de gevolgen van dit beleid, in de eerste plaats door de werkloosheid en de onzekerheid. "Beheer van de migratiestromen en controle aan de grenzen" is het sinistere antwoord aan de verworpenen der aarde, die tot alles bereid zijn om aan armoede, onderontwikkeling, dictaturen en oorlogen te ontkomen. Tot slot gaat de Intergouvernementele Conferentie - in weerwil van 450 miljoen Europeanen - achter gesloten deuren door met de besprekingen om het liberalisme een grondwettig karakter te geven.
Wij staan niet achter dit Europa. Daarom kunnen we deze ontwerpresolutie niet steunen. Wij zijn "alter-Europeanen" die - samen met ontzettend veel anderen - tijdens het Europees forum inzake de sociale politiek in Parijs/Saint-Denis een ander Europa presenteren, dat gebaseerd is op vrede, democratie, sociale rechten en openbare dienstverlening. 

Alyssandrakis (GUE/NGL ),
    Tijdens de bijeenkomst van de Intergouvernementele Conferentie in Napels kon zonder enige moeite een akkoord worden bereikt over de verdere militarisering van de Unie. Niemand tekende enig bezwaar aan tegen deze metamorfose van de EU in wereldagent, aan de zijde van de VS. Tegelijkertijd is echter zonder meer duidelijk gemaakt dat als een lidstaat wordt aangevallen solidariteit allesbehalve verplicht is. Integendeel, alles is zelfs nog sterker onder de hoede van de NAVO gebracht. Dit is het antwoord aan degenen die beweren dat ons land een beroep kan doen op de EU als het door Turkije wordt aangevallen.
In de resolutie van het Europees Parlement valt geen schijntje gevoeligheid te bespeuren ten aanzien van de zeer nadelige gevolgen die, zoals wij herhaaldelijk hebben gezegd, de volkeren zullen ondervinden van het “constitutioneel” verdrag. Het Parlement maakt zich kennelijk maar over één ding ongerust: dat de tekst van de “Conventie” wordt gewijzigd en zijn rol in het kader van de EU-mechanismen wordt afgezwakt.
Daarom hebben de Europese afgevaardigden van de Communistische Partij van Griekenland tegen gestemd. Wij zetten de volkeren ertoe aan hun strijd op te voeren tegen de Europese Unie en tegen het nieuwe juk dat men ons met de Europese grondwet wil opleggen. 
Andersson, Färm, Hedkvist Petersen, Karlsson en Sandberg-Fries (PSE ),
    Wij hebben in de eindstemming over de gemeenschappelijke ontwerpresolutie gestemd over de Intergouvernementele Conferentie, maar wij willen hierbij onze afwijkende standpunten over bepaalde kwesties naar voren brengen.
Wij vinden dat iedere lidstaat door een volwaardig lid, met stemrecht, in de Commissie vertegenwoordigd moet worden.
Wij vinden dat een eventuele vereenvoudigde procedure voor het toekomstig wijzigen van de grondwet niet mag betekenen dat de eis voor ratificatie door alle nationale parlementen vervalt.
Wij achten het niet wenselijk dat de zogeheten "passerelle"-clausule algemeen geldig wordt.
Wij zijn niet voor een algemene uitbreiding van de stemming bij gekwalificeerde meerderheid op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid.
Wij vinden het niet noodzakelijk om te eisen dat de Raad zijn werkzaamheden verdeelt tussen enerzijds een wetgevende raad en anderzijds andere raden. 
Arvidsson, Cederschiöld, Grönfeldt Bergman, Stenmarck en Wachtmeister (PPE-DE ),
    Wij hebben besloten om vandaag tegen de resolutie van het Parlement te stemmen over de vorderingen van de Intergouvernementele Conferentie. Een groot deel van de resolutie gaat verder dan het voorstel van de Conventie. Wij juichen een constitutioneel/geconsolideerd verdrag voor de Unie op zich toe, maar het moet wel uitgaan van een duidelijke afbakening van de macht van de politici en de bevoegdheden van de Europese Unie.
Wij staan zeer negatief tegenover het feit dat de resolutie de zogeheten "passerelle"-clausule ondersteunt, die inhoudt dat staatshoofden en regeringsleiders het vetorecht van de lidstaten kunnen opheffen zonder dat dit geratificeerd hoeft te worden door de parlementen van deze lidstaten. Verder zijn wij tegen de vermindering van het aantal commissarissen, zoals in de resolutie staat. Dit zou betekenen dat alle landen het recht verliezen om een commissaris te benoemen. Ook verzetten wij ons tegen een volledige medezeggenschap van het Parlement over de begroting van de Europese Unie.
Tot slot willen wij zeggen dat het tevens onaanvaardbaar is dat er, zoals in de resolutie wordt voorgesteld, de grondwet kan worden gewijzigd zonder eenparigheid van stemmen en zonder ratificatie door de parlementen van de lidstaten. Dit ondermijnt de huidige situatie waarin de lidstaten zeggenschap hebben over de Verdragen.
Wij willen nogmaals benadrukken dat wij tegen het aanstellen van een permanente voorzitter van de Raad zijn, die het roulerende voorzitterschap zou vervangen. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- Wat viel er eigenlijk te verwachten van een resolutie over de IGC ondertekend door rechts, de sociaal-democraten en de groenen?
Wat te zeggen van een resolutie die de onaanvaardbare “Europese grondwet” van de “Conventie” probeert op te leggen aan de regeringen, de nationale parlementen en de bevolking van de lidstaten van de EU? Wat te zeggen van een resolutie die de uitbreiding van de besluitvorming bij gekwalificeerde meerderheid en vereenvoudigde procedures voor besluitvorming bij gekwalificeerde meerderheid in plaats van eenparigheid van stemmen bepleit, waardoor het recht van een “klein” land om zijn eigen belangen te verdedigen in het gedrang komt?
Wat te zeggen van een resolutie die op voorstel van de PES-fractie - waarin de Portugese PS is vertegenwoordigd - een Europese Commissie verdedigt waar niet voor elk land een commissaris met stemrecht in zit? Wat te zeggen van een resolutie die zo de “kleine” landen het recht ontneemt vertegenwoordigd te zijn in de enige instelling met initiatief op het vlak van wetgeving? Wat te zeggen van een resolutie die voorstelt “deel III” van de genoemde “grondwet” middels een “lichte” procedure te wijzigen ter omzeiling van een IGC en ratificatie van de conclusies door de nationale parlementen?
Wat te zeggen van een resolutie die de fundamenten van het neoliberale kapitalisme, het militarisme en de aanval op de soevereiniteit van de lidstaten via het centraliseren van de macht bij de supranationale instellingen van de Europese Unie niet aan de kaak stelt, maar juist steunt?
Het is gewoon onaanvaardbaar! 
Marinho (PSE ),
   .- Ik heb tegen het eerste gedeelte van paragraaf 9 gestemd en mij onthouden bij het tweede gedeelte.
- het is niet duidelijk dat het conclaaf van Napels in de richting van een commissaris per lidstaat gaat. Integendeel zelfs, als het alternatief voor de Conventie is gebaseerd op een commissaris per lidstaat zullen de grotere lidstaten weer twee commissarissen opeisen. Dat betekent niet alleen dat de grote lidstaten dubbel zo veel tellen als de overige, maar bevordert ook de concentratie van macht in handen van de twaalf commissarissen van de grotere lidstaten ten nadele van de overige;
- het amendement verdedigt een verkeerd idee van gelijkheid. Gelijkheid kan volgens mij bereikt worden door een systeem van toerbeurten waardoor elke lidstaat, met of zonder stemrecht, afwisselend deel uitmaakt van de opeenvolgende colleges van commissarissen. Over een bepaalde periode bezien hebben de lidstaten gelijke kansen en geen enkele lidstaat heeft meer rechten dan de andere. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   .- Ik heb tegengestemd omdat ik de compromisresolutie zeer onevenwichtig vind. Op dit moment zou het Europees Parlement een objectief, neutraal en realistisch standpunt moeten innemen in plaats van vast te houden aan maximalistische en valse “onderhandelingsposities”. Het Parlement is immers helemaal geen partij bij deze onderhandelingen. Wij zouden juist op verantwoordelijke wijze een bijdrage moeten leveren aan het bereiken van een consensus die binnen handbereik zou kunnen zijn, in plaats van koppig vast te houden aan de vermeende “consensus” van de Conventie waarvan iedereen al lang begrepen heeft dat die niet bestaat.
Ik ben met name verontwaardigd over het feit dat de amendementen 8 en 9, die ik namens de UEN heb ondertekend, niet zijn aangenomen. Het verwerpen van de vooruitgang van het conclaaf van Napels in de richting van een commissaris per lidstaat met dezelfde volwaardige status bewijst een slechte dienst aan het welslagen van de IGC en geeft blijk van een onverwachtse reactionaire geest bij de meerderheid van het Parlement. Dat laatste geldt met name als de resolutie zich helaas, in tegenstelling tot de genoemde amendementen, overlevert aan waarlijk onzinnige beweringen, zoals het idee dat door “het toewijzen van een commissaris aan elke lidstaat de Commissie een intergouvernementeel karakter dreigt te krijgen” (!?) Er is geen steun voor het evenwichtig voorstel van het Italiaans voorzitterschap om de verschillen met betrekking tot de preambule te boven te komen door naast de bekrachtiging van het seculiere karakter van de instellingen er een uitdrukkelijke verwijzing naar de christelijke of joods-christelijke erfenis van Europa in op te nemen. Die houding maakt alleen maar duidelijk dat de politieke weerstand tegen deze steeds luider klinkende eis van miljoenen Europese burgers ingegeven is door intolerantie en vooroordelen. 
Sacrédeus (PPE-DE ),
    Ik heb tegen de resolutie gestemd, die is aangenomen met 346 stemmen voor, 106 stemmen tegen en 58 onthoudingen, omdat zij op cruciale punten niet tegemoet komt aan de essentiële normen en waarden van de Zweedse christen-democraten en onze inspanningen voor het verdedigen van de rechten van kleine landen in de Europese Unie tenietdoet.
Wij willen dat er in de preambule van de ophanden zijnde Europese grondwet een verwijzing komt naar het joods-christelijke en bijbelse erfgoed van Europa. Daarom was ik erg blij met amendement 7, dat de inspanningen van het voorzitterschap voor een verwijzing naar het joods-christelijke erfgoed van Europa ondersteunt. Het is echter door het Parlement verworpen met 213 stemmen voor, 293 stemmen tegen en 17 onthoudingen.
Ook amendement 8 heb ik gesteund. Daarin werd geëist dat iedere lidstaat door een commissaris in de Commissie wordt vertegenwoordigd. Het Parlement heeft echter tegengestemd met 349 stemmen tegen, 147 stemmen voor en 49 onthoudingen. In paragraaf 8 staat nu - mijns inziens onjuist - dat de Commissie het risico loopt een intergouvernementeel karakter te krijgen als iedere lidstaat vertegenwoordigd zou zijn in de Commissie.
Evenmin steunen wij paragraaf 5 waarin het Parlement zich uitspreekt voor het voorstel voor een "passerelle"-clausule in de voorgenomen grondwet van Europa. De clausule geeft de Europese Raad het recht om zichzelf en de Europese Unie meer bevoegdheden te geven alsmede de stemregels te wijzigen door eenparigheid van stemmen te veranderen in een gekwalificeerde meerderheid zonder goedkeuring van de nationale parlementen van de lidstaten. 
Wijkman (PPE-DE ),
    Ik heb mij onthouden tijdens de stemming over de resolutie over de vorderingen van de Intergouvernementele Conferentie, die het Europees Parlement heeft aangenomen. Op zich bevat de resolutie als geheel veel goede standpunten en eisen. Ik kan mij echter niet vinden in paragraaf 8, omdat hierin staat dat niet ieder land een commissaris kan benoemen. In de resolutie wordt dit verdedigd met het argument dat de Commissie het risico loopt een "intergouvernementeel karakter" te krijgen als iedere lidstaat vertegenwoordigd wordt door een commissaris. Dat is een merkwaardige redenering gezien het feit dat dit beginsel tot nu toe altijd goed heeft gewerkt en dat de Commissie naar mijn weten nooit beschuldigd is van het hebben van een "intergouvernementeel karakter".
Het is in feite een kwestie van democratie. Het is belangrijk dat ieder land op het hoogste niveau in de Commissie vertegenwoordigd wordt. Hierbij heb ik mijn standpunt gemotiveerd. 

Berthu (NI ),
   . - Ik heb tegen het verslag-MacCormick gestemd vanwege de redenen die in mijn bij het verslag gevoegde minderheidsstandpunt uiteen zijn gezet: de "tripartiete doelstellingencontracten en -overeenkomsten" zijn niets anders dan een oorlogsmachine die de Commissie tegen de lidstaten in stelling heeft gebracht om hen - door rechtstreekse betrekkingen tussen Brussel en de regio's aan te knopen - te omzeilen.
Binnen haar beperkte werkingssfeer zou deze vernieuwing dan ook deel uitmaken van de omvangrijke operatie van de Commissie en de federalistische belangengroepen om de lidstaten geleidelijk af te breken. Deze operatie beoogt de gestage vernietiging van een eeuwenoud bouwwerk. Als dit in de toekomst afgebrokkeld wordt, staan de volkeren weerloos tegenover een slecht geleide Europese macht.
Ondanks de gebreken lijkt er in het verslag van het Europees Parlement nu en dan oog te zijn voor de risico's van het nieuwe systeem, en schrikt men daarvan. Er wordt verzocht de tripartiete contracten een uitzondering te laten blijven om te voorkomen dat dit "zou kunnen leiden tot een uiterst grote complexiteit en uitholling van het doel van de regeling" (paragraaf 8), en dat de verantwoordelijkheid van de lidstaten zou verdwijnen (paragraaf 14).
Om deze risico's te vermijden, was het evenwel beter geweest als het Europees Parlement niet zelf met de oorzaken ervan had ingestemd. 
Figueiredo (GUE/NGL ),
   . Degenen die stellen dat proefprojecten voor “tripartiete doelstellingencontracten en -overeenkomsten tussen de Gemeenschap, de lidstaten en de regionale en lokale autoriteiten” alleen juist geïnterpreteerd kunnen worden door rekening te houden met de achterliggende intenties, hebben het bij het rechte eind.
Het doel van het voorstel is via “formeel gecoördineerde acties” de “tenuitvoerlegging van het beleid” te verbeteren. Dat komt met andere woorden erop neer dat communautaire wetgeving die ongedifferentieerd onuitvoerbaar is, concrete inhoud wordt gegeven met een specifieke regelgeving voor de uiteenlopende verschillende realiteiten. De Verdragen bieden echter nu al deze mogelijkheid met het subsidiariteitsbeginsel en de veel eenvoudiger en adequatere richtlijnprocedure die de te bereiken doelstellingen formuleert en het aan de lidstaten overlaat hoe die te bereiken.
Wat achter dit initiatief schuilgaat is dan ook niet de dringende noodzaak ultrabureaucratische en centralistische procedures te bestrijden of de bevoegdheden van de lokale autoriteiten bij het beheren van hun eigen winkel echt te vergroten, nee het gaat er uitsluitend om bij de uitvoering van het beleid van de Europese instellingen de lokale autoriteiten tot directe partners te verheffen van Brussel en zo de nationale overheid als gesprekspartner te “omzeilen”. Vandaar dat de ultrafederalistische Commissie constitutionele zaken van het EP het voorstel van harte steunt. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   .- Ik heb mij bij de stemming over dit verslag onthouden omdat ik van mening ben dat de door de rapporteur aangevoerde redenen voor de stelling dat “het betreurenswaardig is dat er geen efficiënte betrekkingen van intern-nationale, regionale of lokale aard tussen de Europese instellingen, met name tussen de Commissie en de territoriale autoriteiten in de lidstaten bestaan” niet voldoende zijn om de “tripartiete doelstellingencontracten en -overeenkomsten” te rechtvaardigen.
Net als collega Berthu ben ik echter van mening dat de communautaire rechtsorde nu al in de vorm van de richtlijn een instrument kent waarmee hetzelfde doel kan worden bereikt.
Dit rechtsinstrument is nauw verbonden met het subsidiariteitsbeginsel (ofschoon dat alleen geldt voor de toepassing van de middelen) en zou daarom een optie kunnen zijn voor de genoemde beleidsgebieden: economische ontwikkeling, milieu, vervoer, landbouw en visserij. Door het hanteren van dat instrument kan de centrale overheid van de lidstaten de enige en rechtstreekse gesprekspartner blijven van de Europese instellingen.
Het bepleite verheffen van de lokale autoriteiten tot rechtstreekse partners van de Europese instellingen past in de bekende logica van Europese centralisering en geringschatting van de lidstaten. Ik voorspel nu al dat bij toepassing van deze contracten op algemene schaal de interinstitutionele betrekkingen en de daarmee verbonden bureaucratische rompslomp bovenmatig complex worden. Het zal een factor zijn die wanorde sticht.
Ik erken dat de Commissie voorzichtig te werk gaat door experimentele proefprogramma’s voor te stellen waarover een evaluatieverslag gemaakt zal worden. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- Volgens het EG-Verdrag hebben de Gemeenschap en de lidstaten tot taak maatregelen te treffen om fraude te bestrijden en de financiële belangen van de Gemeenschap te beschermen.
Alleen al in het jaar 2002 is voor bijna twee miljard euro aan onregelmatigheden/fraude vastgesteld ten nadele van de Gemeenschap. Dat maakt duidelijk dat de strijd tegen corruptie intensiever moet worden. Misschien is trouwens dat bedrag - met zijn onbetwistbare economische effecten - slechts het topje van de ijsberg.
Ik ben het eens met veel van de kritische opmerkingen en zorgen van de rapporteur met betrekking tot de evaluatie van de werkzaamheden van OLAF. Zoals de rapporteur stelt “heeft de Eurostat-zaak de zwakke punten in de onderzoeksactiviteiten van het Bureau zichtbaar gemaakt ”, met name het jarenlang aanslepen van onderzoek en het veronachtzamen van de rechten van degenen naar wie onderzoek wordt gedaan. Daarom ben ik het er volledig mee eens dat OLAF meer zelfstandigheid en middelen dient te krijgen, en met name meer onderzoekers.
Het is echter noodzakelijk op een aantal fundamentele zaken in te gaan die vaak aan de basis staan van onregelmatigheden/fraude, in het bijzonder het uitbesteden van diensten door de Commissie.
Aan de andere kant heb ik serieuze voorbehouden bij de noodzaak een Europese officier van justitie in het leven te roepen, een etappe op weg naar een toekomstig “Europees openbaar ministerie” dat zijn wortels heeft in Europol, Eurojust en OLAF. 
Meijer (GUE/NGL ),
   .- De publieke opinie kent de EU vooral als een grootschalige organisatie ver weg die geweldige mogelijkheden biedt voor fraudes. Fraudes door directeuren, fraudes door Eurocommissarissen en hun kabinetten, fraudes bij inschakeling van particuliere bedrijven en fraudes door mensen te voorzien van een inkomen zonder tegenprestatie. Er zijn fraudes om de eigen zakken te vullen, fraudes om vrienden te kopen en fraudes om buiten de planning om, de continuïteit van het eigen werk veilig te stellen. Om die fraudes tegen te gaan zijn steeds meer bureaucratische controleregels ingesteld en verschillende naast elkaar werkende controlediensten met elk een beperkte taakstelling. Het bestaan van OLAF en voorheen UCLAF heeft eerdere fraudes niet kunnen tegenhouden en evenmin het recent in de openbaarheid gekomen schandaal rond Eurostat kunnen verhinderen. Kenmerk van de aanpak tot nu toe is dat het gaat om steeds meer interne controle in plaats van om meer openbaarheid, die de publieke opinie in staat stelt om mee te kijken. Onderzoekers zijn bezig met zaken die geheim moeten blijven uit angst dat zij gerechtelijke procedures doorkruisen. De functie van OLAF zou een stuk nuttiger worden als die mede wordt gericht op het wegnemen van de voedingsbodem voor fraude en het in de openbaarheid brengen van wat er mis gaat. Maar misschien hebben we daar eerst een parlementaire enquête voor nodig. 
Ribeiro e Castro (UEN ),
   .- Ik heb altijd gestreden voor transparante besluitvormingsprocessen. Die transparantie mag echter niet beperkt blijven tot de uitvaardiging van wetgeving. Daar de bevoegdheden van de instellingen en de organen van de Europese Unie steeds breder en complexer zijn, is het aan de ene kant van belang nauwer toezicht uit te oefenen op de evenredigheid en aan de andere kant op de wetmatigheid van het gebruik van het geld van de Europese burgers in het kader van de begroting.
Het is van belang voort te gaan op een aantal paden die de rapporteur heeft uitgezet: betere samenspraak tussen de controleorganen van de verschillende instellingen, een duidelijkere definitie van de werkmethodes van OLAF en een helder beleid met betrekking tot de onderzoeksprioriteiten.
Voorts vind ik het nog belangrijk een aspect te belichten dat veelal slechts summier aan bod komt en dat enorme effecten heeft voor het welslagen van OLAF. De instellingen en de organen dienen ontvankelijk te zijn voor het alarm dat OLAF slaat en voor de onderzoekspaden die het uitzet. 

Figueiredo (GUE/NGL ),
   .- Op dit moment bestaat er geen uniforme regeling voor de repatriëring van lichamen van overledenen van de ene naar de andere lidstaat. Bij afwezigheid van dergelijke bepalingen valt het grensoverschrijdend vervoer van stoffelijke overschotten onder twee internationale rechtsinstrumenten: de Overeenkomst van Berlijn (1937) en de Overeenkomst van Straatsburg die in 1973 onder auspiciën van de Raad van Europa is gesloten. Slechts een aantal lidstaten is tot deze overeenkomsten toegetreden, die volgens de rapporteur in vele opzichten achterhaald zijn.
De rapporteur is van mening dat krachtens deze overeenkomsten bij overlijden van een burger van een bepaalde lidstaat in een andere lidstaat de formaliteiten ingewikkelder zijn, de termijnen voor de teraardebestelling of crematie langer en de kosten hoger dan bij overlijden van dezelfde burger in zijn eigen land.
Gezien de grote gemeenschappen van immigranten in een aantal lidstaten afkomstig uit andere lidstaten - zoals in het geval van Portugal - dienen wij deze maatregelen dan ook positief te beoordelen. Zij kunnen misschien een antwoord geven op de specifieke behoeften van deze gemeenschappen wanneer een lid overlijdt
Ribeiro e Castro (UEN ),
   .- Het verschil in wetgeving tussen de verschillende lidstaten van de Europese Unie leidt tot zeer pijnlijke situaties voor de nabestaanden van personen die overlijden in een andere lidstaat. In dat geval krijgen de nabestaanden te maken met ingewikkelder formaliteiten, langere termijnen en hogere kosten waardoor een al pijnlijke en delicate situatie er nog tragischer op wordt. Aan de andere kant zijn de internationale rechtsinstrumenten op dit vlak niet meer van deze tijd gezien de grote mobiliteit van personen. Door het vrij verkeer van personen binnen de Gemeenschap is dit aspect nog belangrijker en neemt de kans toe dat dergelijke situaties zich voordoen.
Ik ben het vooral eens met de rapporteur als hij erop wijst dat het bestaande rechtskader het vrij personenverkeer belemmert. Dit geldt met name daar de gelijke behandeling van eigen onderdanen en communautaire onderdanen niet volledig wordt gerespecteerd.
Daar ik van mening ben dat de ideeën van de rapporteur in de juiste richting gaan en concrete maatregelen bevatten waarmee een einde kan worden gemaakt aan het gebrek aan initiatief op dit vlak van de Commissie, heb ik voorgestemd. 
Rovsing (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag nog even doorgaan op de manier waarop wij vergaderen. Ik vind dat wij ons schandelijk gedragen door niet als vastgesteld af te sluiten en door de wijze waarop wij onze commissarissen behandelen. Zij komen binnen op het tijdstip waarop wij volgens de mededelingen van de voorzitter zouden moeten stemmen en het is volstrekt onacceptabel dat het Parlement onze commissarissen op die manier behandelt. Ik merk op dat u, mijnheer de voorzitter, geen commentaar had op mijn Engelse collega die deze zaak aan de orde heeft gesteld, maar ik zou u willen verzoeken dit te bespreken op de Conferentie van voorzitters. Er moet een oplossing worden gevonden, want ik ben van mening dat de waardigheid van het Parlement flink is beschadigd door de manier waarop wij ons gezamenlijk gedragen. 
De Voorzitter.
   - Ik zal uw opmerkingen overbrengen aan de Voorzitter van het Parlement. Hij zal een en ander ter sprake brengen in de Conferentie van voorzitters.(1) 

De Voorzitter.
   - Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.
