Situatie van de Roma in Italië (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Commissie over de situatie van de Roma in Italië.
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de Commissie veroordeelt met kracht ieder vorm van geweld tegen de Roma en vraagt de autoriteiten van alle lidstaten de persoonlijke veiligheid van alle mensen op hun grondgebied te waarborgen. De gebeurtenissen in Ponticelli in de afgelopen week staan niet op zichzelf. Het racistisch geweld dat wordt gevoed door politiek populisme, haatdragende taal en media hype is een verschijnsel dat in veel lidstaten voorkomt.
De Commissie verwerpt categorisch elke stigmatisering van de Roma of vergelijking van hen met criminelen. De autoriteiten van de lidstaten moeten zich niet alleen onthouden van een dergelijke handelswijze, maar ook een voorbeeld stellen in de strijd tegen racisme en xenofobie. Ze hebben de verplichting racistische aanvallen te onderzoeken en degenen die daartoe aanzetten of deze plegen, te bestraffen.
Ik wil dit nader toelichten. De sterke kant van de Europese Unie is het overwinnen van wat de geschiedenis van Europa eeuwenlang heeft gekenmerkt: rassenhaat, pogroms en brandstichting. Europa bevordert het recht van iedere man, iedere vrouw en ieder kind om te worden beschermd tegen vervolging en discriminatie. Europa belichaamt sociale solidariteit, democratie en de rechtsstaat, evenals respect voor iedere persoon met een andere afkomst, religie, huidskleur of levensstijl.
We mogen de ogen niet sluiten voor de werkelijke problemen waarmee de Roma in Italië en in andere landen worden geconfronteerd. Iedereen kan zien dat zij het slachtoffer zijn van extreme armoede, sociale uitsluiting, periodieke werkloosheid en een laag onderwijsniveau. Deze situatie leidt tot menselijk lijden en sociale spanningen. Die drijft de Roma tot de randen van de samenleving. Dit verlies aan talent en potentieel is wreed voor de Roma en een verlies voor Europa.
Waarom bestaat deze situatie? De Roma zijn niet minder intelligent dan de meerderheid en evenmin zijn ze bedelaars of geboren criminelen. Wat kunnen we aan de situatie veranderen? Laten we eerlijk zijn over wat de Commissie kan doen en wat de regeringen van de lidstaten moeten doen. De lidstaten en de Unie moeten alles doen wat in hun vermogen ligt om de acceptatie van de Roma te verbeteren. Dat werd terecht onderstreept in de conclusies van de Europese Raad in december 2007, waarmee uw Parlement instemde.
Voor wat betreft het vrij verkeer van burgers binnen de Europese Unie is de Richtlijn 2004/38 gebaseerd op voldoende bewezen beginselen van het recht van de Unie. Veel van zijn bepalingen zijn al tientallen jaren van kracht. In de Richtlijn is ook jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie over deze kwesties verwerkt. Na de toelating van Roemenië tot de Europese Unie genieten de Roemenen hetzelfde vrije verkeer als de andere burgers van de Unie. De Roemenen zijn niet langer immigranten uit derde landen. Roemenen zijn burgers van de Unie. Zij mogen in geen geval minder welwillend worden behandeld dan de andere burgers van de Unie. De Commissie waarborgt dat hun rechten worden gerespecteerd.
De Richtlijn staat lidstaten toe om burgers van de Unie die werkeloos zijn en niet over voldoende middelen beschikken, het recht te ontzeggen om op hun grondgebied te wonen, zodat deze mensen niet ten laste komen van hun socialezekerheidsstelsel. De evaluatie van deze middelen kan geen automatisme zijn, maar er moet rekening worden gehouden met het gedrag van de persoon in kwestie.
De regels van het vrij verkeer zijn niet opgesteld om criminelen te bevoordelen. De Richtlijn staat de uitzetting toe van mensen wier gedrag een werkelijke, actuele en voldoende ernstige bedreiging voor de fundamentele belangen van de samenleving vormen. De misdaadbestrijding moet plaatsvinden met volledige eerbiediging van de rechtsstaat. Een uitzettingsbesluit kan alleen in individuele gevallen worden genomen en de procedurele waarborgen en fundamentele voorwaarden moeten in acht worden genomen. In het geval van onmiddellijke uitzetting moet de urgentie naar behoren worden gemotiveerd. De uitzetting van burgers van de Unie is extreme maatregel. Het is een beperking van een fundamentele vrijheid van het Verdrag.
De meeste essentiële aspecten van de integratie van de Roma in de samenleving zoals onderwijs, werkgelegenheid, sociale acceptatie, volksgezondheid, verbetering van infrastructuur en huisvesting vallen onder de bevoegdheid van de lidstaten. De Europese Unie in niettemin bereid een rol te spelen bij de coördinatie, ondersteuning en faciliteren van nationaal beleid. Als we allemaal leren om groepsdwang uit te oefenen, zullen we resultaten bereiken.
Bij de discriminatiebestrijding, een terrein waarop de Europese Unie duidelijk bevoegd is, neem ik de verplichting op mij om de toepassing van het Gemeenschapsrecht te waarborgen. Richtlijn 2000/43 is een belangrijk instrument met een brede werkingssfeer. De invoering ervan op nationaal niveau moet niettemin worden aangevuld met initiatieven om het bewustzijn meer te richten op rechten en verplichtingen. Actief toezicht op klachtenbehandeling door de organen die verantwoordelijk zijn voor gelijke behandeling en volledige betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld bij dit toezichtsproces zijn essentiële voorwaarden voor eventuele verbetering van de situatie.
De gebeurtenissen van de afgelopen week in Italië vereisen van onze kant een gezamenlijke inspanning. Onze Rome-medeburgers hebben onze solidariteit nodig ter doorbreking van de vicieuze cirkel van uitsluiting en geweld dat wordt gevoed door wanhoop. Ik vat deze geweldsuitbarsting op als een schreeuw om hulp. Het is onze plicht als politieke leiders om ieder individu hoop te verschaffen op een duurzame oplossing van deze problemen. Het is mogelijk sociale uitsluiting te bestrijden door middel van gerichte, op maat gemaakte programma's met financiering van de Europese structuurfondsen, in het bijzonder het Europees Sociaal Fonds. Dit programma kan de levensomstandigheden van de hele bevolking verbeteren en dus zowel van de minderheden als van de meerderheid.
In antwoord op het verzoek van de Europese Raad en het Europees Parlement toetsen we momenteel de instrumenten en het beleid van de Gemeenschap die kunnen worden ingezet ter bevordering van de integratie van de Roma. Ik nodig de Italiaanse regering en de regeringen van de andere lidstaten uit om de resultaten van deze exercitie met ons te bespreken en nota te nemen van de lessen die hieruit kunnen worden getrokken.
(Applaus)
Dank u wel, commissaris Špidla. Sociale solidariteit, democratie, rechtsstaat: Ik wens dat het Parlement meer in overeenstemming met deze waarden zou handelen!
Lívia Járóka
namens de PPE-DE-Fractie. - (HU) Dank u, mevrouw de Voorzitter. Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de situatie van het Roma-volk in Italië - net als in heel Europa - is verschrikkelijk, en dat is al vele tientallen jaren het geval. We hebben er uiterst weinig aan gedaan en de regeringen die we leiden of steunen, zelfs regeringen die tot onze eigen politieke fracties behoren, doen er erg weinig aan om dit te stoppen.
Regeringen van linker- en rechterzijde zijn er de afgelopen decennia niet in geslaagd enige verbetering te bewerkstelligen op het gebied van de integratie van de Roma en daarom vind ik dat het uiterst belangrijk is dit vraagstuk regelmatig op de agenda te plaatsen en erover in dit Huis te debatteren. We willen graag meer betrokkenheid van de zijde van de politieke fractie vragen, maar ik ben echter van mening dat er programma's nodig zijn, dat een werkelijk adequaat uitgevoerde integratie van de Roma in Europa nodig is, willen de Roma geen slachtoffer worden van wreedheden als gevolg van dit soort massahysterie.
Ik vind niet dat het genoeg is om toespraken in een plenaire zitting te houden, en het is geheel zinloos om deze kwestie als partijpolitiek zaak te beschouwen, omdat socialistische noch liberale noch conservatieve regeringen in staat waren er iets aan te doen. Het voortdurend gebrek aan maatregelen op dit moment in Europa met betrekking tot het Roma-vraagstuk is iets waar we stelling tegen nemen, net zoals we stelling nemen tegen iedere verwijzing naar - of aanwending van - het principe van collectieve schuld, en evenals we stelling nemen tegen de misdaad.
Ik vind het heel belangrijk dat de Italiaanse regering alles moet doen wat zij kan om haar belofte na te komen en ervoor te zorgen dat het voorgenomen veiligheidspakket niet gericht wordt op een afzonderlijke etnische groep en dat massadeportaties worden vermeden. Belangrijker nog is in mijn ogen echter de boodschap die we als landen hier vanuit Europa kunnen zenden. En ook de verantwoordelijkheid die de Europese Commissie op zich moet nemen om te waarborgen dat de minimale vereisten in acht worden genomen en dat een overeenkomst wordt bereikt tussen lidstaten over de wijze waarop ze van plan zijn op de kortst mogelijke termijn een verandering in de situatie van het Roma-volk in Europa teweeg gaan brengen.
Ik denk dat het onvermijdelijk is voor Europa's status zowel in morele als in concurrerende termen om te stoppen met holle frasen en in plaats daarvan de nadruk te leggen op maatregelen, op het uitvoeren van serieuze plannen. Hier moet de aandacht in hoofdzaak op gericht zijn. Ik vind ook dat het onze taak dit te bevorderen en te eisen. Dank u.
Martin Schulz
Mevrouw de Voorzitter, de socialistische fractie in het Europees Parlement heeft om dit debat gevraagd en ik dank u, commissaris Špidla, dat u de essentiële elementen van wat er moet worden gezegd, aan de orde hebt gesteld. Ik ben u heel dankbaar voor uw buitengewoon duidelijke woorden.
Staat u mij daarom toe te beginnen met een verzoek aan ons allen. Degenen aan de rechter- en linkerzijde in deze zaal hebben gemeenschappelijke waarden. Ik ben blij dat veel conservatieve leden in dit Parlement het met ons eens zijn dat we de op te lossen problemen op een humanitaire manier aanpakken.
Menselijke waardigheid in de Europese Unie is niet onderhandelbaar. Kampen platbranden, mensen door de straten jagen- dat is onacceptabel! Deze aanpak lost helemaal niets op. Dank u, commissaris Špidla, dat u deze kernwaarden van de Europese politiek centraal in uw opmerkingen hebt geplaatst.
Wij willen bijdragen aan het oplossen van problemen. Ik wil daarom een ding heel duidelijk stellen. Het probleem dat we vandaag bespreken, is niet een Italiaans probleem maar eerder een probleem dat, hoewel het in Italië plaatsvindt, de afgelopen jaren in feite overal in de Europese Unie heeft plaatsgevonden. Het probleem is dat minderheden niet voldoende geïntegreerd zijn in Europese samenlevingen en dat de Roma-gemeenschappen in het bijzonder hieronder lijden in alle EU-landen.
Gebeurtenissen zoals in Italië waarover we onze verontwaardiging vandaag hebben uitgesproken, hebben ook plaatsgevonden in andere EU-landen. Daarom zeg ik opnieuw, dit is niet moment om met de vinger naar Italië te wijzen. Het is het moment om erover na te denken hoe we samen met de Italiaanse autoriteiten het probleem kunnen oplossen, primair in het belang van de Roma-gemeenschap die onmiddellijk directe hulp nodig heeft. Het moet ook worden opgelost op een manier die in het belang is van de lokale autoriteiten, de kleine dorpen en steden, waarvan sommige worden bedolven onder de integratiemaatregelen die van hen worden geëist. Ook de burgemeesters daar hebben onze hulp nodig. Het was daarom erg slim van u, commissaris, om te voor te stellen dat we nadenken over de manier waarop we gemeenten als deze onmiddellijk kunnen helpen met gebruikmaking van beschikbare EU-fondsen.
Ik meen dat de inspanningen die we nu moeten verrichten allemaal in dezelfde richting gaan. Laten we nu niet gaan redetwisten over de vraag wie de schuldige is of wie er heeft gefaald. We moeten een collectieve inspanning verrichten en de recente gebeurtenissen als aanleiding nemen om te zeggen dat het voor de Roma-gemeenschap nodig is dat alle EU-lidstaten, de hele gemeenschap van Europese burgers, bereid moet zijn om haar te helpen integreren. We moeten ook erop staan dat de Roma-gemeenschap zelf bereid is in onze samenleving te integreren. Dit moet mogelijk zijn met volledig respect voor de culturele identiteit van deze gemeenschap.
Vandaag sprak ik telefonisch met de Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken, de heer Fratini, om hem duidelijk te maken dat we als socialistische fractie, samen met de Commissie en de Raad tot een oplossing willen komen voor de urgentste problemen, omdat ik geloof dat we niet mogen toestaan dat de Roma doelwit worden van aanvallen van mensen die zich willen uitleven in rechtse, populistische, politieke spelletjes op basis van deze onvolkomenheden. Dit is onze gemeenschappelijk taak; dit is de reden waarom wij om deze bespreking vroegen.
(Applaus)
Viktória Mohácsi
Mevrouw de Voorzitter, ik feliciteer de commissaris met zijn bijzonder fraaie toespraak over dit onderwerp. Ik wil graag mij uiten over de pogroms tegen de Roma die op 13 mei van dit jaar in Napels plaatsvonden en over de daaropvolgende ontwikkelingen in Italië. Ik besloot vorig weekend naar Rome en Napels te reizen bij wijze van een soort veldonderzoek en ik sprak met mensen die daar wonen. Ik vroeg ook om dringende tussenkomst van de Italiaanse autoriteiten om de fundamentele rechten te waarborgen en de Roma in het land te beschermen tegen gewelddadige, racistische agressie en om het vijandige klimaat tegen de Roma dat in Italië de kop opsteekt, te bezweren. Ik heb op 23 februari een brief aan Silvio Berlusconi geschreven. Samen met 88 andere NGO's waren we ernstig bezorgd over de gevoerde politieke campagne waarin de Roma met negatieve stereotypen in verband werden gebracht en de hele Roma-natie als electorale zondebokken werd gebruikt, hetgeen volkomen haaks staat op de Europese normen en waarden. Nu kunnen we het effect van die campagne zien.
De noodtoestand met betrekking tot de Roma werd uitgeroepen toen de media verslag deden dat een zestienjarig Roma-meisje had geprobeerd een moeder in Napels van haar zes maanden oude baby te beroven. Volgens mijn onderzoek naar de feiten was dit verhaal onwaar: de politie heeft er geen proces-verbaal van opgemaakt; er vindt geen onderzoek in deze zaak plaats.
Op 13 mei heeft een meute van ongeveer zestig personen Molotov-cocktails gebruikt om vijf Roma-kampen in Napels in brand te steken. Soortgelijke gewelddadige uitbarstingen vonden ook plaats in andere Italiaanse steden zoals Milaan. Wat werkelijk zorgelijk is volgens de informatie die ik van politiemensen in Napels kreeg, is dat er geen politieonderzoek over deze zaak loopt. Ik moet u zeggen dat de Italiaanse regering sterk lijkt te zijn tegen degenen die zwak zijn en zwak tegen degenen die sterk zijn. Wanneer ze het veiligheidsvraagstuk aan de orde stellen, zouden ze eerst moeten beginnen over de georganiseerde misdaad die door de Camorra wordt begaan. Ze zijn geneigd over kwesties als immigratie en Roma te praten om de aandacht van de werkelijke problemen in Italië af te leiden. Ik hoop dat de Italiaanse autoriteiten zullen zorgen voor een adequaat en effectief onderzoek naar de gebeurtenissen die in Napels in Milaan plaatsvonden en alle verantwoordelijke personen zullen vervolgen met gebruikmaking van alle rechtsmiddelen. Daaronder vallen ook overheidsfunctionarissen die over de Roma vijandige verklaringen afleggen welke aanzetten tot rassenhaat.
Ik doe een beroep op de Italiaanse autoriteiten om volledig samen te werken met intergouvernementele instellingen, internationale organisaties en het eigen maatschappelijk middenveld om snel en effectief een einde te maken aan de noodtoestand voor wat betreft de mensenrechten van de Roma in Italië. Ik doe ook een beroep op de Europese Commissie om te komen met een EU-strategie voor de Roma om de integratie van de Roma een hoge prioriteit te geven en om te voorzien in leiding en coördinatie van de lidstaten op het punt van hun verantwoordelijkheid bij het waarborgen van de rechten van hun Roma-burgers.
Monica Frassoni
namens de Verts/ALE-Fractie. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, het Parlement is niet de juiste plaats voor polemieken tegen een regering; het is een plaats waar we discussiëren, onderzoeken en kijken gezamenlijke oplossingen voor vraagstukken die Europese burgers raken en waar zij zich zorgen over maken. Wat in Italië gebeurt, raakt veel Europeanen.
De incidenten variëren enorm in termen van belangrijkheid en ernst: van aanvallen op de Roma, de toestand van verval en armoede van hele gebieden die door criminele bendes worden gecontroleerd, waar Italiaan en migranten strijden over niets, tot de vreselijke afvalcrisis en tenslotte de ongeloofwaardige verklaringen die onlangs zijn afgelegd door de mooie, nieuwe, gelijke-kansenminister en die grenzen aan homofobie.
Laten we daarom zonder steriele polemiek ons tot de feiten beperken en kijken wat we kunnen doen om de situatie te verbeteren in plaats van haar erger te maken. Wat we niet mogen doen, is de feiten te ontkennen. Waarom bespreken we hier de situatie van de Roma in Europa en Italië? Omdat de Roma de meest gediscrimineerde minderheid in Europa is en het Parlement al jaren met dit vraagstuk te maken heeft. We zijn geen wereldverbeteraars, maar er zijn gebeurtenissen met extreem geweld, intolerantie en racisme geweest die we bij de naam moeten noemen als we ons willen inspannen om de zaak recht te trekken.
Zoals ik heb gezegd, we zijn geen wereldverbeteraars. Bij de oplossing waarnaar we allemaal op zoek zijn, staat de rechtmatigheid centraal. Hiermee bedoel ik respect voor alle regelgeving. Het gaat om regels die mensen weerhouden om te stelen en overheidsgebouwen te kraken, die verhinderen dat kinderen bedelen of vrouwen tot slavernij worden gebracht, maar ook regels die discriminatie en vervolging van de armen verbieden, en de decennialange repressie van mensen die niet langer weten welke nationaliteit ze hebben en die trekkers zijn, niet uit vrije wil, maar omdat ze vele malen moesten vluchten en hun enige mogelijkheid het trekkersleven is. Dames en heren, dit is de realiteit voor veel Roma in Italië en Europa.
Ter afronding bedank ik commissaris Špidla voor zijn bijdrage omdat hij een moedig standpunt innam en enkele punten heeft toegelicht die we altijd in acht hebben genomen ten aanzien van Richtlijn 2004/38/EG en de manier waarop dit op sommige onderdelen door de Italiaanse regering verkeerd wordt geïnterpreteerd. Ik hoop dat hij met onze steun kan doorgaan met zijn activiteiten om duidelijkheid te verschaffen.
Cristiana Muscardini
namens de UEN-Fractie. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, misschien zou de ernst van de situatie met betrekking tot de economie, energie en veiligheid voor alle EU-burgers dit Parlement hebben kunnen overhalen om weerstand te bieden aan de stroom van angstgevoelens die door alle EU-landen raast.
Gisteren echter, met zijn partijgebonden besluit koos het een ander pad, hoewel dit misschien ten behoeve van de media was. Het is duidelijk dat er voor het besluit geen politieke, maar een partijpolitieke basis was vanwege het feit dat dit een debat is zonder een resolutie. Dit spreekt boekdelen! We delen het standpunt van de paus over solidariteit en ruimhartigheid. Voordat er sprake kan zijn van solidariteit moet er echter respect zijn voor het recht. Italië staat bekend om zijn ruimhartigheid. Terwijl andere landen hebben geschoten op onderdanen die niet van de Gemeenschap waren, terwijl andere landen zich hebben afgewend van schepen met vluchtelingen of mensen lieten verdrinken die zich vastklampten aan visnetten of wrakstukken, verwelkomde Italië altijd onderdanen van zowel niet-EU-landen als EU-landen met grote vriendelijkheid en ruimhartigheid.
Natuurlijk zijn er ook gruweldaden geweest en die moeten worden veroordeeld en dat is ook gebeurd door de huidige regering. We vragen ons echter af waarom de situatie met de Roma in Italië niet werd opgepakt door mevrouw Mohácsi, vorig jaar, vijf maanden gelden of zelfs anderhalf jaar geleden. Waarom spreekt het Parlement hierover vandaag, vijf weken na de stemming waarbij het toen faalde om deze kwestie duidelijk aan de orde te stellen hoewel het klaarblijkelijk urgent was? Nee, mijnheer Schulz; als de titel van dit debat was geweest "De situatie van de Roma in Europa”, hadden we kunnen geloven dat dit een algemeen probleem was. Dit is een partijkwestie terwijl er politieke oplossingen nodig zijn.
Roberto Musacchio
namens de GUE/NGL-Fractie. - (IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik ben het eens met commissaris Špidla: we worden geconfronteerd met politieke daden en gebeurtenissen van een ongekende ernst. De richtlijnen en verklaringen van het Europees Parlement moeten door iedereen worden toegepast, ook door Italië. We zeggen dit tegen de huidige regering, wier daden en verklaringen bij de overname van het bewind ons werkelijk zorgen baren en ons geschokt hebben. We hebben dit ook tegen de vorige regering gezegd.
De strijd tegen discriminatie en de verplichting om de Roma te integreren, is vastgelegd in parlementaire uitspraken. De rechten van vrij verkeer en verblijf zijn pilaren van het Europees burgerschap. Europa moet de uitvoering van zijn besluiten vergemakkelijken. Aangezien de Roma een Europese minderheid is die door de nazi's werd vervolgd, moet hun recht op burgerschap worden erkend.
Ik vind datgene wat onlangs is gebeurd, heel ernstig: dit is politieke exploitatie van angst, bijvoorbeeld van Roma-fobie, om electorale consensus te verkrijgen; Angst als een basis voor stemmenwinst. In het proces worden politiek en democratie verstikt, vreedzame coëxistentie wordt vergiftigd en de beschaving die Europa geacht wordt te koesteren, wordt verwoest. Deze discussie moet concrete resultaten opleveren: het toezicht op maatregelen door de lidstaten, het toezicht op lokale activiteiten en het toezicht op de woonomstandigheden van de Roma-burgers.
Gerard Batten
namens de IND/DEM-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, wat er in Italië gebeurt, is een voorbeeld van wat er kan gebeuren als de werkelijkheid botst met het utopisch idealisme van de Europese Unie. Het idealisme van de EU bestaat erin dat zij een grote, nieuwe, grenzenloze staat tot stand kan brengen door middel van onbeperkte, ongecontroleerde en ongedifferentieerde immigratie. De realiteit is dat zo'n massale en ongereglementeerde immigratie enorme sociale problemen met zich meebrengt. Mijn partij en ik veroordelen absoluut het geweld dat kortgeleden in Italië is zien uitoefenen tegen groepen mensen vanwege hun etnische afkomst.
We hebben gehoord over de integratie van gemeenschappen in ontvangende samenlevingen, maar op welke wijze kan dit plaatsvinden wanneer de aantallen immigranten dat niet mogelijk maken? De missie van de EU is een grote staat zonder grenzen te scheppen en dit heeft de afgelopen jaren grote verhuizingen van mensen in Europa teweeggebracht, die zijn weerga niet kent sinds de val van het Romeinse rijk. Mijnheer Frattini, de nieuwe Italiaanse minister van buitenlandse zaken, wil strengere immigratiewetten tot stand brengen. Dat is dezelfde mijnheer Frattini die, toen hij EU-commissaris was, zei dat Europa minstens twintig miljoen nieuwe immigranten vanuit Afrika en de derde wereld nodig heeft. Nu mijnheer Frattini de ivoren toren van de EU heeft verlaten en een baan heeft in de echte politieke wereld, slaat hij een andere toon aan.
Het opengrenzenbeleid van de EU betekent dat een lidstaat niet kan controleren wie wel en wie niet zijn land binnen mag. In Groot-Brittannië heeft dit geleid tot een ondraaglijke belasting van de infrastructuur, nutsbedrijven, sociale diensten en huisvesting. Dit beleid bracht ook meer ziekten en misdaad met zich mee. Veel georganiseerde misdaad in mijn kiesdistrict Londen is nu het terrein van buitenlandse etnische benden. Ieder land moet in staat zijn een gecontroleerd immigratiebeleid te voeren zodat het kan kiezen welke immigranten ze in geschikte aantallen willen hebben voor hun behoeften. De verschrikkelijke tonelen van geweld in Italië zijn een direct gevolg van de EU die controle overneemt van datgene wat uitsluitend tot het terrein en het beheer van de lidstaten behoort.
Luca Romagnoli
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, tenzij ik mij vergis, komen de herhaalde beschuldigingen van de Spaanse socialisten tegen Italië en zijn soevereine recht op interne veiligheid van degenen die een scherpe bewaking van hun kustgebied voeren, van degenen voor wie de Ceuta- en Melilla-affaire nog vers is, van degenen die het Catalaans en Baskisch separatisme aanpakken door politieke polemiek en terrorisme over dezelfde kam te scheren.
Weten de Spaanse en Europese socialisten hoe ruimhartig Italië ten opzichte van de Roma is geweest? Weten zij hoeveel bijstand, financiële steun, onderwijs en gezondheidszorg de Roma ontvangen, die zelfs Italiaanse burgers niet krijgen? Weten zij welk percentage van de asociale vergrijpen is toe te schrijven aan deze "trekkers” ? Ik wil commissaris Špidla vragen wie de kinderen beschermt die op de straten lopen te bedelen, rozen verkopen en autoruiten wassen bij verkeerslichten in Italiaanse steden; om kort te gaan, kinderen die uitgebuit worden, wier afkomst vaak onbepaald is? Waarom is er geen actie ondernomen om de DNA van al deze kinderen te analyseren, met het tweevoudig doel om minderjarigen te beschermen en hun afkomst vast te stellen? Ik geloof dat het goed is om te zeggen dat er een precedent bestaat in Argentinië voor de kinderen van desaparecidos.
Commissaris, naar mijn mening moeten er geen Roma-kampen in Italië zijn of wat dat betreft in Roemenië of in enig ander land van de Europese Unie. Overigens, om de Roma in staat te stellen hun identiteit goed te uiten - en voor hun eigen bescherming en een beter zelfbestuur - stel ik voor dat de EU zich voorstander toont van de schepping van een Roma-staat, misschien zelfs in Oost-Europa, gelet op het grote aantal Roma dat uit die regio komt.
Dat zou betekenen dat er een eind komt aan hun diaspora; ze zouden zichzelf dan autonoom kunnen besturen, hun levensomstandigheden en hun welzijn zou verbeteren en, als u mij toestaat dit te zeggen, dat zou ook voor ons het geval zijn!
Stefano Zappalà
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, een minuut is zeker niet genoeg om dit onderwerp te bestrijken. Er is gesteld dat de Italiaanse regering niet verantwoordelijk wordt gesteld, maar in de toespraken die ik beluisterde, is er veelvuldig melding gemaakt van populistisch rechtervleugelbeleid.
Mevrouw Mohácsi zei dat het incident in Napels met betrekking tot de zes maanden oude baby onwaar was. Mevrouw Frassoni gaf de schuld aan de Italiaanse minister van gelijke kansen. Een kabinet dat pas zes dagen in het ambt is aangetreden, is het doelwit van felle beschuldigingen van Spaanse ministers, hoewel er in Spanje veel ernstiger incidenten hebben plaatsgevonden.
Ik vind - eigenlijk ben ik ervan overtuigd - dat het veel plausibeler zou zijn geweest als de commissaris had gesproken over solidariteit met burgers in het algemeen in plaats van met sommigen van hen. Wij zijn en ik ben voor het vraagstuk van universele solidariteit. Ik vind echter dat een regering de plicht heeft de veiligheid van al haar burgers te waarborgen en niet slechts van enkele burgers; zij heeft de plicht te waarborgen dat alle kinderen in dezelfde omstandigheden leven en niets enkele kinderen; zij heeft de plicht naar integratie te streven, maar niet door in sommige gevallen een toevluchtsoord voor criminelen te worden. De regering behoort iedereen te beschermen.
Mevrouw de Voorzitter, u bent bijzonder genereus geweest, dus wilt u mij toestaan te eindigen met deze gedachte. Ik vind dat een regering niet kan en mag worden aangeklaagd; een regering die bovendien door een ongekende meerderheid in Italië was gekozen. Ik vind dat dit vraagstuk dat uiterst gevoelig en uiterst belangrijk is, daar we het allemaal over eens, serieus moet worden aangepakt in plaats van met politieke gebaren. Ik heb altijd de gedachte gesteund dat het Parlement en de Europese Unie alle politieke ijdelheid eens en voorgoed moeten opgeven en dat we een geloofwaardige Europees integratiebeleid moeten hebben zonder individuele regeringen aan te vallen.
Gianni Pittella
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, commissaris Špidla had gelijk toen hij zei dat de recente aanvallen op de Roma-kampen in Rome en Napels zeer ernstige incidenten waren, en dat deze moeten worden aangepakt door antwoorden te zoeken die noch Europa vrijpleiten van schuld, noch zondebokken maken, noch discriminerende en vernederende taal gebruiken. Ik bied mijn verontschuldigingen aan de heer Romagnoli aan, die we zojuist hebben gehoord. Dit soort antwoorden geven voeding aan een gevaarlijk klimaat met uitbarstingen van geweld en racisme.
Dit debat, mijnheer Zappalà, is niet een proces tegen Italië of zijn regering: de commissaris heeft een duidelijk boodschap over samenwerking uitgesproken. We verwachten overtuigende en concrete antwoorden van de Italiaanse regering die voldoen aan twee basisvereisten: integratie en veiligheid, en opneming, integratie en veiligheid in overeenstemming met het recht en gehandhaafd door de staat in plaats van door milities en burgerwachten die doen denken aan een duistere periode in onze vaderlandse geschiedenis die we niet weer willen zien terugkomen. Sommige kranten koppen vandaag "Europa doet Italië een proces aan” of "Kameraad Schulz, Berlusconi's vijand, tegen Italië”. Dit is belachelijk.
Ik wil graag zeggen dat Italië, een land dat hoog gewaardeerd om en geliefd is om zijn beschaafde waarden, aan Europa vraagt om zijn rol te vervullen in het versterken van veiligheid en bevorderen van integratie.
Marco Pannella
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik wil eenvoudigweg dit zeggen: ondanks de ernst van deze incidenten, die iedereen hier volgens mij erkent, is er een bepaalde manier van denken en een ontkenning van de situatie in Italië en in Europa die mij beangstigt. Het is altijd de fout van iemand anders. Daarom eis ik de plicht en het recht op zelfbeschuldiging. We zijn in Rome en Napels vijftien jaar aan de macht geweest! In Rome, Napels en in heel Italië is een schandelijk televisiecampagne opgedoken. Het percentage uitzendtijd dat is besteed aan het betichten van misdaden en waarmee een angstpsychose wordt geschapen, is gestegen van 10 naar 24 procent.
Mevrouw de Voorzitter, ik wil slechts zeggen dat daar waar geen democratie is, er geen rust zal zijn voor de Roma en evenmin voor de Italianen. Italië is geen democratie; het is geen rechtsstaat. We kunnen vanaf dit punt beginnen met de strijd en er is hoop, maar niet met de goedkope moraliteit die velen van ons hebben.
Elly de Groen-Kouwenhoven
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik ben zwaar teleurgesteld dat voorzitter Barroso niet voldoende betrokken was bij de behandeling van de Roma-vraagstukken. In deze parlementaire periode hebben we twee gezamenlijke resoluties aangenomen over de Roma en een verslag over Roma-vrouwen. We hebben een aantal vergaderingen met de EG gehad. Intussen is het anti-zigeunergevoel toegenomen en blijkbaar ook de openbare acceptatie van racisme. Het is de hoogste tijd voor maatregelen.
Dit geval in Italië met de Roma is een duidelijk voorbeeld van door de regering gesponsord racisme. Het geweld tegen de Roma-zondebokken in Italië herinnert mij aan de anti-Joodse en anti-Roma-progroms van de jaren dertig in de vorige eeuw. Berlusconi's politieke tactiek lijkt op die van de etnische zuivering van Milošević in het voormalige Joegoslavië.
Ik wil u om solidariteit vragen om druk uit te oefenen op de EC en op de Raad met het oog op een EU-beleid met betrekking tot de Roma. Ik ben ervan overtuigd dat het EU-voorzitterschap dit debat heeft gehoord en de kwestie van het Roma-vraagstuk serieuzer op de volgende EU-top zal onderzoeken.
Roberta Angelilli
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik wil eventuele misverstanden uit de weg ruimen. Iedere daad van geweld en discriminatie moet in ondubbelzinnige termen worden veroordeeld, maar we moeten de situatie onder ogen zien en vooral hypocrisie vermijden of, erger nog, politieke exploitatie. Het spijt me dat ik zo grof ben, maar ik wil graag een sluier werpen over de pogingen die door velen in dit Huis zijn gedaan om de schuld voor de huidige situatie van de Roma in Italië op Silvio Berlusconi te werpen.
Misschien weten de heren Veltroni en Bassolini meer over de schuld, vooral wanneer het gaat over de misère in de illegale Roma-kampen. Ik zou echter iedereen willen vragen zich in te spannen om verantwoordelijk en oprecht te handelen. Dat hebben we nodig na alle vertragingen en na het roepen om een oplossing die gericht bleek aan dovemans oren.
We moeten onze inspanningen verdubbelen, we moeten ons hard maken voor de mensen die in de Roma-kampen wonen onder omstandigheden die volstrekt inhumaan en onaanvaardbaar zijn; we moeten de moeder wier baby bijna was ontvoerd, niet vergeten en ook niet de familie van mevrouw Reggiani, die net een jaar geleden werd verkracht en gedood, een zeer trieste gebeurtenis waar het Parlement zich mee beziggehouden heeft.
Onze voorstellen, die we al jaren doen, zijn duidelijk: ze zijn opgenomen zowel in de laatste resolutie van het Europees Parlement over de situatie van de Roma in de Europese Unie, als in de Europese strategie inzake de rechten van het kind. Een: los het probleem op van de Roma-kampen waar gezondheid en veiligheid niet bestaat; twee: stel drastische maatregelen voor, zoals het verlies van de ouderlijke macht voor die ouders die hun kinderen tot bedelen, prostitutie en kinderarbeid dwingen; drie: verlaag het percentage schooluitval onder de Roma-kinderen dat in sommige lidstaten 75 procent bedraagt; vier: maak een beter gebruik van de Gemeenschapsfondsen die beschikbaar zijn voor alle Roma-burgers die werken, die willen integreren en die hun kinderen naar school sturen, maar isoleer en repatrieer tegelijkertijd de habituele wetsovertreders.
Tot slot doe ik dit beroep op de hele Europese Unie, aangezien het probleem alle lidstaten raakt, zoals onder andere de Raad van Europa recent met spijt constateerde.
Umberto Guidoni
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, commissaris Špidla, ik ben uiterst bezorgd over de recente gebeurtenissen in Italië. Er bestaat een klimaat van een heksenjacht tegen zigeuners en Roma, met een groot aantal strafexpedities en doorgangskampen die worden platgebrand. De Italiaanse regering voert een obsessieve veiligheidscampagne die vragen oproept over Europa, het Schengenverdrag en het vrij verkeer in de EU.
We moeten het veiligheidsvraagstuk opnieuw bezien vanuit het standpunt van de rechtscultuur die niet mag worden beïnvloed door aspecten van een noodtoestand. De rechtsstaat eist een individuele strafrechtelijke aansprakelijkheid; deze kan niet worden overgedragen aan collectieve groepen. Als we dit principe verlaten, scheppen we een gevaarlijk precedent dat tot criminalisering van gehele etnische groepen zal leiden. Het veiligheidsvereiste is legitiem, maar kan niet worden uitgebuit om haat en vreemdelingenhaat te voeden voor politieke doeleinden.
In plaats van illegale immigratie een strafbaar vergrijp te maken, zou de Italiaanse regering de EU-fondsen effectiever kunnen gebruiken voor een integratiebeleid. Om kort te gaan, we moeten het debat heropenen in de juiste Europese setting over de uitzetting van de Roma en bevestigen dat bestaande wetten moeten worden gehandhaafd zonder vraagtekens te plaatsen bij het vrij verkeer van EU-burgers, hetgeen een onvervreemdbaar recht is van het Europees burgerschap.
Roberto Fiore
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik zou graag willen zeggen dat dit een aanklacht is tegen een regering die twee jaar geleden honderdduizenden mensen toestond het land binnen te komen en tegelijkertijd deze mensen heeft toegestaan te wonen in een staat van volstrekte misère en die daarmee een nieuw subproletariaat heeft geschapen. Zij die geen moratorium in overweging namen toen Roemenië en andere landen toetraden tot de EU, moeten ook worden aangeklaagd.
Ik denk niet dat Italië in staat is dit probleem aan te pakken temidden van andere urgente vraagstukken zoals het afvalprobleem, werkgelegenheid en huisvesting. De Roma-kwestie is een onoverkomelijk probleem, gelet op het feit dat deze "solidariteit” wordt vertegenwoordigd door kampen - zoals gisteren in een veelbekeken Italiaans actualiteitenprogramma is getoond - die in theorie legaal zijn, maar waar er voortdurend sprake is van kindermisbruik en van sanitaire omstandigheden die volstrekt afschuwelijk zijn.
Het enige wat Italië naar mijn mening met de steun van Europa kan doen, is : 1) Het Schengen-verdrag voor wat Italië betreft voor tenminste zes maanden opschorten, aangezien het Parlement erkent dat er een urgent probleem is met de Roma in Italië. Dus er moet een opschorting van het Schengen-verdrag komen. 2) Illegale immigratie strafbaar stellen in Italië, zoals dat in andere landen het geval is. 3) Onderhandelen met Roemenië, Bosnië, Macedonië en Servië - met andere woorden, met zowel EU-lidstaten als derde landen - voor de humane repatriëring van de Roma-bevolking van Italië.
Mario Mauro
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik geef de heer Schulz het voordeel van de twijfel wanneer hij zegt dat hij wil dat ten aanzien van de ontvangst van de Roma een constructieve aanpak wordt gehanteerd en dat de Roma zich, net als alle andere mensen, aan de noodzakelijke regels moeten houden wanneer ze willen participeren in het samenwerkingsproject dat we Europese Unie noemen.
De gestage erosie van de rechten van deze mensen en de aantasting van hun waardigheid, en de Italianen die de afgelopen achttien maanden het slachtoffer zijn geworden van het toenemende geweld, brengen de tegenstrijdigheden in het optreden van de overheden en instellingen aan het licht die aan de ene kant pleiten voor begrip en aan de andere kant toestaan dat mensen in ellende leven en worden beroofd, verkracht en vermoord door gepeupel dat het recht in eigen handen neemt.
Als we werkelijk vastbesloten zijn om een oplossing te vinden, mijnheer Schulz, dames en heren, laten we dan niet alleen onder ogen zien dat de regering-Prodi is gevallen, maar ook dat zowel links als rechts elkaars bestaansrecht moeten erkennen. Dat maakt het gemakkelijker om een probleem aan te pakken waarbij we anders worden gegijzeld door politiek van de oude stempel en we de geest van Berlusconi moeten oproepen om absolutie te vragen voor onze vergissingen. Dank u.
Adrian Severin
(EN) Mevrouw de Voorzitter, in Italië, een land dat ons respect verdient en waarvoor we sympathie koesteren, geeft populistische retoriek nu uiting aan extreemrechtse doctrines. Deze retoriek voedt de haat tussen etnische groepen, zet aan tot razzia's tegen de Roma en effent de weg voor rassenwetten. Op een bizarre wijze wordt de Romafobie gecombineerd met een fobische angst voor Roemenen. Terwijl we krachtig protesteren tegen onmenselijk gedrag en discriminatie in Birma of andere verafgelegen plaatsen, bedroeg het aantal leden van dit Huis dat gisteren vond dat de gebeurtenissen in Italië niet konden worden afgedaan met een gemoedelijke speech van een minuutje, maar zes meer dan het aantal leden dat vond dat die gebeurtenissen niets bijzonders waren.
Het probleem in Italië is geen probleem met Roma of met Roemenen, zoals de heer Daul het gisteren formuleerde. Roma en Roemenen zijn slechts slachtoffers, net als de Italianen. De gebeurtenissen en ontwikkelingen in Italië zijn slechts de schokkende manifestatie van een tendens die ook in veel andere plaatsen in Europa latent is. Daarom zouden deze zich over heel Europa kunnen verspreiden. Het is dus een Europees probleem. Ter voorkoming van dit probleem en om het hoofd te bieden aan de uitdaging waarvoor men zich door de Roma ziet gesteld, is niet meer repressie maar meer integratie nodig. Er is niet meer politie maar meer rechtvaardigheid nodig, en dan vooral sociale rechtvaardigheid. Verder is er behoefte aan staten die goed functioneren, aan media die geen etnische groepen criminaliseren en aan een Europese Unie die in staat is een werkelijk veelomvattende en krachtige Europese strategie inzake de Roma in het bijzonder en inzake interculturele betrekkingen in het algemeen te ontwikkelen en bevorderen. Als we hier niet toe in staat zijn, zullen de vlammen die in Napels uitslaan, ook de rest van Europa in brand steken.
Milan Horáček
- (DE) Mevrouw de Voorzitter, meer dan tien miljoen Sinti en Roma leven in de Europese Unie in de marge van de samenleving. Het Decennium van de Roma, een initiatief voor de integratie van de Roma dat in 2005 is gestart, heeft daar vooralsnog weinig aan veranderd. De gebeurtenissen in Italië laten duidelijk zien dat de maatregelen die tot dusver tegen uitsluiting en discriminatie zijn genomen weinig effect hebben gesorteerd, voor zover die maatregelen al zijn uitgevoerd.
In januari riepen we opnieuw op tot het formuleren van een strategie voor de integratie van de Roma, en vandaag hebben we de Kaderrichtlijn discriminatiebestrijding behandeld en goedgekeurd. De razzia's in de gebieden van Italië waar Roma woonachtig zijn, maken op flagrante wijze duidelijk dat dringend een echte, alomvattende politieke oplossing moet worden gevonden. We hebben geen behoefte aan confrontatie. Wanneer de Roma daadwerkelijk in onze samenleving zouden integreren, zou dat laten zien dat de democratie, de rechtsstaat en het respect voor de mensenrechten als hoekstenen van onze samenleving metterdaad de grondslag van de EU vormen.
Mario Borghezio
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, zoals u weet hebben de Italiaanse burgers het recht om hun regering te vragen de golf van misdaden in hun land, onder meer gepleegd door Roma, op een realistische en harde manier aan te pakken.
Het verdedigen van de mensenrechten is alleszins een goede zaak. Maar dat had in Ceuta moeten gebeuren, waar de Internationale Socialisten verdacht stil bleven. Daar bent u het toch zeker mee eens, kameraad Schulz? Het is bovenal van belang dat eerlijke burgers worden beschermd tegen wetsovertreders, waaronder de Roma! Ik zal me er persoonlijk voor inzetten dat de Italiaanse regering het lidmaatschap van criminele bendes zoals die van de Roma, die diefstallen, inbraken en zelfs nog ernstigere misdrijven plegen, strafbaar stelt.
Geweld voortkomend uit vreemdelingenhaat is niet kenmerkend voor mijn volk, en zeker niet voor de bewoners van Campania of Napels. Het is kenmerkend voor de Camorra, die we moeten bestrijden. Mensen eisen veiligheid, in het besef dat meer veiligheid niet ten koste hoeft te gaan van humanitaire en solidariteitsacties. Veiligheid is echter de eerste prioriteit, en het garanderen daarvan is net zo belangrijk.
We zijn niet overtuigd van de loze praatjes van de Commissie: burgers in Italië en Europa vragen om bescherming tegen ongecontroleerde immigratie en de instroom van mensen die niet emigreren op zoek naar werk maar uit criminele motieven. Vaak gaat het niet om emigranten die een misdrijf plegen, maar om misdadigers die emigreren.
Vito Bonsignore
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, de moeilijke situatie met betrekking tot de openbare orde en de natuurlijke reactie van het publiek op de talloze geweldsvoorvallen die in mijn land tot publieke opschudding hebben geleid, hebben de Italiaanse regering ertoe gebracht nieuwe veiligheidsmaatregelen te nemen. Ik ben van mening dat we ons krachtig moeten uitspreken tegen degenen die de bepalingen in het veiligheidspakket dat momenteel door de Italiaanse ministerraad wordt goedgekeurd, bestempelen als discriminerend en racistisch en in strijd met communautaire richtlijnen.
Strenge maatregelen tegen illegale vestiging, de uitzetting van illegale migranten en hogere straffen voor asociale misdrijven, zijn in overeenstemming met het Europees recht. Italië, dat een nieuw integratiebeleid ontwikkelt, is en blijft een gastvrij land, maar het duldt niet langer de aanwezigheid van illegale immigranten op zijn grondgebied.
Alle EU- en niet-EU-burgers zijn welkom, mits ze zich houden aan de regels van vreedzame co-existentie. De Europese Unie en ieder van haar 27 lidstaten moet hier zijn steentje aan bijdragen. We moeten de situatie nauwgezet volgen om er zeker van te zijn dat in heel Europa de burgerrechten worden nageleefd.
Claudio Fava
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, als u het niet erg vindt, houd ik me aan de feiten. Daaruit blijkt dat de regering-Berlusconi opnieuw het begrip ras in het Italiaanse rechtssysteem opneemt en Italië in snel tempo binnen de EU marginaliseert door systematisch de grondbeginselen te schenden waarop Richtlijn 2001/38/EG is gebaseerd, bovenal het recht op het vrije verkeer van personen.
Dit heeft verschillende gevolgen. Ik beperk me tot twee. Het eerste zagen we enkele dagen geleden in Napels, toen de Camorra werd benoemd tot plaatvervangende ordehandhaver en ze alle bewoners van de zigeunerkampen in de stad met molotovcocktails verjoeg. Het tweede hoorden we van de heer Romagnoli, die op de proppen is gekomen met een voorstel met een weinig fraaie oorsprong. Het voorstel is allerminst origineel: het opnieuw opbouwen, creëren of bedenken van een staat waarin alle Roma worden "opgesloten”. Ik meen me te herinneren dat in de jaren dertig, vlak voordat de oorlog uitbrak, in nazi-Duitsland door Goebbels eenzelfde voorstel werd gedaan ten aanzien van zigeuners en joden, en dat er in plaats van een eigen staat crematoria kwamen. Dit is de boodschap achter het voorstel dat we vandaag hebben gehoord.
Romano Maria La Russa
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, ik had me voorgenomen om maar één keer het woord te voeren, maar nadat ik de heer Fava heb gehoord, kan ik natuurlijk niet anders dan opnieuw het woord vragen. Mevrouw de Voorzitter, het spijt me, maar op basis van wat ik hier vandaag heb gehoord, meen ik te moeten vaststellen dat dit debat is ingegeven door de wens om een lidstaat en een met overweldigende meerderheid gekozen regering aan de schandpaal te nagelen. Helaas voor sommigen is deze regering echter slechts "schuldig” aan het feit dat ze niet links is.
Het is niet onze schuld dat de Roma in Italië bijna uitsluitend zichtbaar zijn als dieven, rovers, kinderontvoerders en bedelaars. Dit is het beeld dat in Italië van zigeuners bestaat, een beeld dat door de Roma is gecreëerd, in weerwil van al onze inspanningen. Ik ben in Italië nog steeds geen Roma tegengekomen die legaal werkt en belasting betaalt - als iemand van u er een kent, dan hoor ik dat graag.
Het is absurd om me van racisme te beschuldigen. Ik kom slechts op voor de belangen van eerlijke Europeanen - wees rustig en ga terug naar de publieke tribune, ga terug naar de publieke tribune! - Mevrouw de Voorzitter, ik werd onderbroken. Het is absurd om me van racisme te beschuldigen. Ik kom slechts op voor de belangen van eerlijke Europeanen en eerlijke Roma. Elke lidstaat dient de veiligheid van zijn burgers op de eerste plaats te zetten, anders nemen burgers het recht in eigen handen.
Ik concludeer derhalve... Ik verzoek de Spaanse afgevaardigden om zich te beheersen, hun mond te houden en liever wat orde op zaken te stellen in hun eigen huis.
De Voorzitter
Mijnheer La Russa en mevrouw Pannella, dit is niet het Italiaanse parlement. Wilt u zich alstublieft fatsoenlijk gedragen en ophouden met het maken van die gebaren. Ben ik duidelijk? Als u niet onmiddellijk stopt, roep ik de griffier!
Csaba Sógor
(HU) Dank u, mevrouw de Voorzitter. Ik constateer met teleurstelling dat we op het grondgebied van de Europese Unie nu soortgelijke taferelen zien als in Tibet en Kosovo. Laten we niet vergeten dat de Roma onderdanen van de Europese Unie zijn. Ook zij zijn EU-burgers. Maatschappelijke problemen en xenofobie hangen altijd met elkaar samen. Ik zou het hebben toegejuicht wanneer onze socialistische vrienden ook protest hadden aangetekend toen Walter Veltroni, socialist en voormalig premierkandidaat voor de communistische partij, nog burgemeester was en aandrong op de uitzetting van "ongewenste elementen”, waarbij hij Roma met Roemenen verwarde.
Verder moeten we niet vergeten dat het minderhedenvraagstuk erg complex is: er zijn Roma, nieuwe immigranten en nationale minderheden. Het punt waarop deze groepen niet van elkaar verschillen, is de noodzaak voor elk van de EU-landen om een oplossing voor hun problemen te vinden. Het minste is wel dat in 2009 een mensenrechtencommissie wordt ingesteld en dat in de hele Europese Unie een uniforme wetgeving ten aanzien van immigranten geldt.
Tot slot wil ik nog wat zeggen over het onderwerp preventiestrategie. De Europese Unie moet meer dan doen dan het blussen van branden. Ze moet het standpunt innemen dat er zonder sociale zekerheid, inachtneming van fundamentele mensenrechten en culturele en territoriale autonomie voor minderheden, geen Europa is. Dank u.
Enrique Barón Crespo
(ES) Mevrouw de Voorzitter, ik wil om te beginnen commissaris Špidla bedanken voor zijn heldere toespraak en voor de snelheid waarmee de Commissie heeft gereageerd. Mevrouw de Voorzitter, staat u mij toe om te spreken namens een voormalig lid van dit Huis, die vijftien jaar geleden als eerste Spaanse zigeuner werd verkozen tot lid van het Europees Parlement, Juan de Dios Ramírez Heredia. Hij stuurde mij een brief met de volgende inhoud:
"U weet natuurlijk van de droevige gebeurtenissen die recentelijk zoveel leed hebben toegebracht aan honderden onschuldige zigeunerfamilies die het slachtoffer werden van racistisch geweld. Als Unión Romaní staan we achter dit debat, in de hoop dat iedereen gaat beseffen dat we koste wat het kost de mensenrechten moeten verdedigen en moeten garanderen dat politieke gevoelens niet in de plaats komen van het recht.
Als Europese zigeuners geloven we in Europa. Niemand heeft een Europa zonder grenzen bij voortduring zo verdedigd als de zigeuners. We zijn dan ook van mening dat het stellen van arbitraire beperkingen aan het vrije verkeer van personen op het grondgebied van de EU, een ernstige stap terug zou zijn voor de Europese integratie waar we zo van dromen.”
Staat u mij toe, mevrouw de Voorzitter, om me tot besluit tot commissaris Špidla te richten, die drie jaar geleden in dit Huis samen met vicevoorzitter Frattini een stappenplan voor legale migratie indiende. Ik denk dat vicevoorzitter Frattini het als commissaris goed heeft gedaan en hoop dat hij ook zal helpen bij het oplossen van de situatie in Italië.
Magda Kósáné Kovács
(HU) Dank u, mevrouw de Voorzitter. De maatschappelijke realiteit in Napels werd tijdelijk gemaskeerd door symptomatisch bestuur maar heeft zich nu met verbazingwekkende kracht gemanifesteerd. In het Europa van de 27 kan dit probleem niet langer op nationaal niveau worden aangepakt. Het schreeuwt om veel complexere actie op Gemeenschapsniveau.
Bij dit probleem gaat het niet om de betrekkingen tussen landen of de betrekkingen tussen oude en nieuwe lidstaten, en zelfs niet om de betrekkingen tussen de Roma en de rest van de bevolking. Door de crisis is zichtbaar geworden in wat voor hopeloze situatie een miljoen EU-burgers leeft, die wegkwijnen aan de rand van de samenleving, in buitenwijken van gemeenten die worden getroffen door werkloosheid, in noodhuisvesting, in onhygiënische condities en zonder behoorlijke hulpverlening of scholingsmogelijkheden, en die daar een onopgemerkt gevecht leveren om te overleven.
De Sociaal-democratische Fractie heeft niet stilgezeten. Ze heeft daadwerkelijk actie ondernomen en niet alleen over deze situatie gepraat. Ze heeft ook verklaard dat het onaanvaardbaar is dat in een verenigd Europa de Roma de schuld krijgen van het gebrek aan openbare veiligheid.
Hoeveel we begrijpen van gebeurtenissen zoals die in Napels en hoe de Gemeenschapsmiddelen die beschikbaar zijn voor het oplossen van de problemen worden besteed, is aan ons. Als persoon die namens het Europees Parlement optreedt als rapporteur voor Roma-aangelegenheden, bied ik de commissaris mijn medewerking aan en vraag de medeafgevaardigden hetzelfde te doen.
Giuseppe Gargani
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, nadat ik zorgvuldig naar het hele debat heb geluisterd, wil ik u graag mijn definitieve mening geven.
Het debat haalde voor het grootste deel niet het niveau van het verslag van de commissaris en de uitnodiging van de heer Schulz om de specifieke problemen of intriges van een bepaald land - Italië - te negeren en na te denken over het algemene probleem dat, en ik denk dat we het daar allemaal over eens zijn, de ontvangst van en solidariteit met vreemdelingen vormt - meer in het bijzonder de Roma, die zeker met een specifiek probleem kampen - en tegelijkertijd kwesties van veiligheid en rechtmatigheid raakt, omdat veiligheid en rechtmatigheid ten grondslag moeten liggen aan ontvangst en solidariteit.
We hadden de commissaris moeten antwoordden toen hij vroeg wat de Commissie zou kunnen doen. Ik geloof dat de heer Barón Crespo onlangs zei dat de Commissie met steun van het Parlement richtsnoeren zou kunnen uitvaardigen: Europese richtlijnen, wanneer deze zijn omgezet. Net als het afvalprobleem zou ook de kwestie van EU- en niet-EU-onderdanen met een richtlijn kunnen worden opgelost. Maar dan moeten het Parlement, de Commissie en de Raad de solidariteit met de Roma niet aangrijpen voor het voeren van een manipulatief debat dat uitsluitend en alleen over Italië gaat en gericht is tegen een regering die nog maar een paar dagen in functie is.
Als het gehele Parlement zich echter concentreert op de vraag hoe het zich solidair kan tonen met de Roma - zoals wordt bepleit door de commissaris - dan denk ik dat we tot oplossingen en resultaten kunnen komen.
Ioan Mircea Paşcu
(EN) Mevrouw de Voorzitter, toen Roemenië nog een kandidaat-lidstaat was, wezen mensen zoals commissaris Frattini ons er nadrukkelijk op dat het absoluut noodzakelijk was de rechten van minderheden, waaronder de Roma, te eerbiedigen.
Nu we lid zijn, maken veel Roma van die gelegenheid gebruik om zich als EU-burger in Italië of een ander EU-land te vestigen, en zich daar bij andere Roma te voegen, die daar in kampen wonen die soms al veertig jaar oud zijn.
Ik geef toe dat sommigen van hen misdrijven plegen en daarvoor gestraft moeten worden. Maar om alle Roma te kwalificeren als misdadigers en agressieve, negatieve gevoelens jegens hen aan te wakkeren, onder meer via tendentieuze berichtgeving in de media, is onaanvaardbaar. Als we deze grove schending van de kernwaarden van Europa - waarop we ons zo graag laten voorstaan - dulden, en de verantwoordelijken daarmee laten wegkomen, dan zal de situatie alleen maar verslechteren en spoedig compleet uit de hand lopen, met onvoorspelbare negatieve gevolgen voor de hele Unie.
Renate Weber
(RO) Ik geloof dat een betere titel voor dit debat was geweest "Ernstige mensenrechtenschendingen in Italië”, omdat we hier feitelijk praten over het verzuim van de Italiaanse regering om actie te ondernemen wanneer een bevolkingsgroep het slachtoffer wordt van ongelooflijk geweld, dat de laatste maanden is aangewakkerd door racistische stukken in een deel van de Italiaanse pers en door racistische toespraken van enkele prominente politici. Dit herinnert ons aan de ergste perioden in de recente geschiedenis van Europa.
De Italiaanse regering heeft de plicht om te onderzoeken wie de daders van deze gewelddadige acties waren en ervoor te zorgen dat ze voor de rechter worden gebracht. Doet ze dat niet, dan maakt ze zich schuldig aan een ernstige schending van artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Voor zover de daders geen deel uitmaken van de overheid, moeten ze voor de Italiaanse rechter verschijnen. De Italiaanse regering moet zich verantwoorden voor de Europese Unie. Dit is de geest van artikel 6 van het Verdrag.
László Tőkés
(HU) Mevrouw de Voorzitter, volgens schattingen telt Roemenië enkele miljoenen zigeuners onder haar burgers. In plaats van dat een verantwoord sociaal en minderhedenbeleid wordt gevoerd waarmee hun ondraaglijke situatie wordt verbeterd, hoort de wereld in de regel alleen via sensatieberichtgeving over hun lot. We zagen dat bij de verslaggeving rond de misdrijven die in Italië door Roemeense zigeuners werden gepleegd.
Het is betreurenswaardig en verontrustend dat alleen de schokkende gebeurtenissen in Italië voor het Europees Parlement voldoende maatschappelijke relevantie hebben om in dit Huis te worden behandeld. Het is nog bedroevender dat sommige politieke machtsgroepen deze gebeurtenissen zien als een inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van Italië en proberen politiek gewin te halen uit het zigeunervraagstuk.
We moeten ons verzetten tegen pogingen van politieke machtsgroepen om de negatieve gevoelens jegens Roemeense zigeuners die onder het publiek bestaan te gebruiken om negatieve gevoelens jegens Roemenen in het algemeen aan te wakkeren. De situatie die in Italië is ontstaan, is geen Italiaanse binnenlandse aangelegenheid. Het is evenmin een probleem dat uitsluitend Roemeense zigeuners betreft. Het is een probleem dat betrekking heeft op alle in de EU woonachtige zigeuners en dat vraagt om meer dan een zaaksgewijze of symptomatische behandeling.
Giusto Catania
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren, er wordt een politieke en mediacampagne gevoerd voor de criminalisering van migranten en Roma in Italië. Een aantal Italiaanse parlementariërs hebben hier vandaag het ware gezicht van de Italiaanse regering laten zien. Zo hebben we bijvoorbeeld de heren Fiore, Borghezio en La Russa allemaal duidelijk horen zeggen dat "Schengen” moet worden opgeschort, illegale immigratie strafbaar moet worden gesteld en alle Roma moeten worden uitgewezen. Daarmee worden feitelijk alle Roma tot misdadigers bestempeld.
Hiermee laat de Italiaanse regering zijn werkelijke gezicht zien. Dat een anti-Romacampagne wordt gevoerd blijkt duidelijk uit de recente aankondiging door de Italiaanse regering dat een speciale politiecommissaris voor Roma-aangelegenheden zal worden benoemd. Deze aankondiging werd gevolgd door de massale arrestatie van Roma. De arrestatie van degenen die zigeunerkampen in brand hadden gestoken, bleef daarentegen achterwege. Het soort verklaringen dat we hier hebben gehoord, wordt ook vaak tot uitdrukking gebracht door Italiaanse ministers.
Dat is de reden, mevrouw Muscardini, dat we pas nu dit debat voeren. Het enige dat nog gezegd moet worden, en dat is gelijk mijn laatste punt, is het volgende: Italië telt tweehonderdduizend Roma. Daarvan hebben er tachtigduizend het Italiaanse staatsburgerschap. Van de overige honderdtwintigduizend, zijn er vijftigduizend in Italië geboren. Als de Italiaanse regering hen het staatsburgerschap zou verlenen, zou dat waarschijnlijk een groot deel van het Roma-probleem in Italië oplossen.
Vladimír Špidla
lid van de Commissie. - (CS) Dames en heren, ik dank u dat u mij in de gelegenheid stelt om na het beluisteren van uw debat opnieuw het woord te voeren. Staat u mij toe om kort in te gaan op enkele kwesties. De Europese geschiedenis leert dat racisme, etnische haat en intolerantie vroeg of laat altijd in een ramp eindigen. Degenen die de lessen van de geschiedenis niet leren, worden later opnieuw met dezelfde rampen geconfronteerd. Het concept "mensenrechten” is het antwoord van Europa op de lessen van de geschiedenis. Mensenrechten zijn ondeelbaar en moeten overal in Europa, in alle lidstaten, door de constitutionele systemen worden beschermd. Het beschermen van de mensenrechten is een verplichting die voor elke lidstaat geldt, en elke lidstaat moet de noodzakelijke inspanningen doen om zijn taak in deze te vervullen.
Er is nog iets dat ik in dit verband wil zeggen. Vanmorgen debatteerden we over armoede en sociale uitsluiting. Het is waar dat armoede in Europa sterk persoonsgebonden is, dat het erg afhankelijk is van persoonlijke omstandigheden. Daar is echter één uitzondering op: als je behoort tot de Roma-minderheid, dan is nagenoeg overal in Europa de kans erg groot dat je maatschappelijk uitgesloten en arm bent. Dat is de realiteit. Aan de andere kant is het duidelijk dat de situatie van Roma-burgers niet in alle landen gelijk is en dat er succesvolle projecten lopen en effectieve methoden bestaan om hun situatie te verbeteren. Het debat heeft duidelijk laten zien dat het minderhedenvraagstuk erg complex is en, zoals gezegd, primair een zaak is van de lidstaten, ofschoon ook de Europese Unie en de Europese Commissie in deze een rol hebben. Vandaar dat ik verheugd ben u te kunnen meedelen dat de Commissie al in juni een ontwerpdocument bij de Raad zal indienen waarin we het tot dusverre ineffectieve beleid zullen herzien. Dat ons beleid vooralsnog ineffectief is gebleken, is betreurenswaardig maar waar. Dit vraagstuk vraagt om grote inspanningen van onze kant.
Het debat heeft ook duidelijk laten zien hoe gemakkelijk zulke moeilijke vraagstukken politiek kunnen worden uitgebuit. Een van de taken van alle democratische krachten is het voorkomen van een dergelijke manipulatie, die een efficiënte aanpak van het vraagstuk onmogelijk maakt.
Dames en heren, ik dank u dat u kennis heeft gegeven van uw opvattingen, waarbij de vele aspecten van dit vraagstuk duidelijk naar voren zijn gekomen. Ik zou er nog een laatste woord aan willen toevoegen. U gaf uiting aan verschillende opvattingen, waarvan ik er vele niet deel. Dat is normaal, en sommigen van u zijn het wellicht ook niet eens met mijn opvattingen. We hebben echter één mening gehoord die volstrekt onaanvaardbaar is. Ik kan me niet herinneren wie die mening verkondigde, maar de bewuste uitspraken zullen ook u niet zijn ontgaan.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Dank u, commissaris Špidla. Ik zou willen dat over deze kwestie rustig werd gedebatteerd, met menselijkheid en waardigheid, zoals Voorzitter Pöttering vaak zegt.
Mijnheer Romagnoli, ik ben u niet vergeten. U heeft een verzoek ingediend op basis van artikel 145. Het betreft een persoonlijk feit. U krijgt dus na het debat de gelegenheid om het woord te voeren. Dat is nu. U heeft één minuut. Ik moet u er wel aan herinneren dat u krachtens artikel 145 niet mag spreken over het onderwerp dat tijdens het debat is behandeld, maar gewoon kenbaar moet maken of er een persoonlijk feit is waarover u zich wil uiten of dat u ten onrechte bepaalde opmerkingen zijn toegeschreven.
Luca Romagnoli
(IT) Mevrouw de Voorzitter, dames en heren. Dit behoort een plaats te zijn waar mensen vrijelijk en fatsoenlijk met elkaar in debat gaan, maar als we onbeschoftheid en beledigingen dulden, kan van een vrij en fatsoenlijk debat geen sprake zijn.
Zelf heb ik steeds alle vormen van geweld en discriminatie jegens personen en bevolkingsgroepen veroordeeld, en dat doe ik nog steeds. Ik geloof dat als zelfbeschikking geldt voor de Palestijnen, het ook voor anderen moet gelden. Dat bedoelde ik toen ik mijn mening verwoordde over de Roma.
Ik betreur het dat iemand mijn woorden verdraaide. Ik betreur het dat enkele medeafgevaardigden mij woorden hebben toegevoegd die ik niet verdien, zoals iedereen die mij kent, zal beamen. Niemand stelt vraagtekens bij mensenrechten. Ik ben geen racist of xenofoob. Wel sta ik erop dat mensen recht op maatschappelijke orde hebben, een recht dat iedereen hier zou moeten verdedigen, en dat de absolute soevereiniteit van Italië wordt erkend.
De Voorzitter
Dan is er nog de kwestie van een verzoek. Het secretariaat controleert dat nu, omdat niet staat vermeld om wat voor soort verzoek het gaat. Zoals u weet, ligt er geen resolutie en is er ook geen stemming.
Reinhard Rack
- (DE) Mevrouw de Voorzitter, ik begrijp volledig dat het vaak onmogelijk is om iedereen de gelegenheid te geven om onder de "blikvangerprocedure” te spreken.
Wat ik echter niet begrijp is dat het er dan bij de selectie op neerkomt dat voor elke fractie één persoon mag spreken. Dit leidt tot een aanzienlijke verstoring van het politieke gewicht van de verschillende fracties. Het komt er in wezen op neer dat de kleine fracties herhaaldelijk een veel groter gewicht wordt gegeven. Dit is wellicht uit politieke overwegingen legitiem, maar dat is niet waar de "blikvangerprocedure” volgens het Reglement voor is bedoeld.
Ik wil ook vragen om leden die zich overeenkomstig de bepalingen van het Reglement op de sprekerslijst hebben laten inschrijven, voortaan ook daadwerkelijk de gelegenheid te geven om te spreken.
De Voorzitter
We hebben nog maar vijf minuten spreektijd over. De spreektijd werd vastgesteld door de Conferentie van Voorzitters en die klopt dus. Ik zal echter een aantekening maken van uw opmerkingen.
Schriftelijke verklaringen (art. 142)
Titus Corlăţean
, schriftelijk. - (RO) Het toenemende geweld tegen Roemeense immigranten en Roma in Italië is het directe gevolg van fascistoïde toespraken waartoe tijdens de onlangs afgelopen verkiezingscampagne in Italië, door de rechtse en extreemrechtse partijen werd aangezet.
De Italiaanse autoriteiten moeten er rekening mee houden dat de wetgevingsamendementen die ze willen aannemen, strikt in overeenstemming moeten zijn met de Europese regels en niet mogen voorzien in collectieve uitzettingen, en dat ze niet mogen aanzetten tot een xenofobe houding jegens in Italië gevestigde EU-burgers.
Het hoofdprobleem is feitelijk niet gerelateerd aan criminaliteit. Het plegen van criminele daden is een individuele aansprakelijkheid en dient als zodanig door de Italiaanse justitie te worden bestraft, volgens de Italiaanse wetten. Wat prioriteit moet hebben, is dat een coherent integratiebeleid wordt gevoerd en dat de Italiaanse staat daarbij wordt ondersteund, onder meer via de Europese fondsen.
We betreuren het eerdere standpunt van de liberale regering in Boekarest en de ALDE-Fractie, die zich verzetten tegen een uitbreiding van het mandaat van de door Roemenië benoemde Eurocommissaris voor minderheidsvraagstukken in Europa, waaronder begrepen Roma-aangelegenheden.
Roemenië heeft zodoende een belangrijk politiek instrument verloren en de mogelijkheid om tot een Europese oplossing te komen voor de integratie van de Roma in de Europese samenleving.
Corina Creţu
schriftelijk. - (RO) Ik ben blij dat het Europees Parlement heeft besloten een debat te houden over de situatie van de Roma in Italië. Kennelijk begint men te beseffen dat dit geen nationale maar een Europese kwestie is. De kwestie van de Roma is zo complex dat een concrete oplossing van deze historisch gegroeide situatie alleen mogelijk is door de krachten van de hele Europese Unie te bundelen. Vandaar dat een Europese strategie en op Europees niveau afgestemde acties nodig zijn. Ik verzoek de bevoegde commissarissen om hiervoor met spoed een werkplan voor te stellen.
Ook geloof ik dat de Europese fora zich krachtig moeten uitspreken tegen de extreme acties van de Italiaanse autoriteiten: het in brand steken van zigeunerkampen, nachtelijke razzia's, arrestaties zonder een daartoe strekkend bevel en dreigen met het inzetten van het leger voor het bestrijden van criminaliteit, weerspiegelen een mate van intolerantie die ongepast is in de 21e eeuw en brengen de toekomst van de Europese Unie in gevaar.
Wanneer een lidstaat op een punt aanbelandt dat hij haat tegen bepaalde etnische groepen en rassen in zijn wetgeving verankert, dan is het de plicht van de EU om tegen een dergelijke lidstaat sancties op te leggen, omdat daarmee een inbreuk wordt gepleegd op de waarden die aan het verenigde Europa ten grondslag liggen.
Rovana Plumb
schriftelijk. - (RO) De recente gebeurtenissen in Italië en de xenofobe houding die jegens de Roma ten toon wordt gespreid door de vertegenwoordigers van de rechtse en extreemrechtse partijen die de nieuwe regering vormen, laten zien dat Europa in 2008 helaas nog steeds niet vrij is van fascistoïde taal en acties.
Het criminaliseren van bepaalde etnische groepen is uiterst gevaarlijk, net als het feit dat politici en de massamedia - die extra aandacht besteden aan misdrijven die door Roma zijn gepleegd - het denkbeeld bevorderen dat alle misdadigers uit de Roma-gemeenschap komen. Criminele handelingen worden gepleegd door individuen en dienen te worden bestraft overeenkomstig de nationale wetgeving.
De toename van het verbale en fysieke geweld tegen de Roma in Italië is een Europees probleem, door de gevolgen die dit geweld kan hebben. De oplossing bestaat uit het voeren van een overheidsbeleid dat is gericht op de integratie van de Roma. De Europese Unie beschikt over een reeks fondsen voor de financiering van programma's voor sociale integratie, die de Italiaanse regering kan en moet gebruiken.
Voorts dient de Europese Commissie actie te ondernemen tegen de discriminatie van bepaalde etnische groepen op de Italiaanse arbeidsmarkt, omdat Italië de doelstelling volledige werkgelegenheid vooralsnog bij lange niet heeft bereikt.
Theodor Dumitru Stolojan
, schriftelijk. - (RO) Ik ben blij met het standpunt dat Eurocommissaris Vladimír Špidla namens de Europese Commissie heeft verwoord, ingevolge waarvan geweld tegen Roma, ongeacht hun verblijfplaats, wordt veroordeeld.
Ik benadruk ook de noodzaak van een Europese strategie voor de integratie van de Roma in het economische, maatschappelijke en politieke leven van het land waar ze leven.
Bij ontstentenis van een Europese strategie zal elk land proberen zijn problemen met de Romabevolking zelfstandig op te lossen en daarbij soms een beleid volgen en middelen inzetten die in strijd zijn met fundamentele mensenrechten en het vrije verkeer van personen op het Europese grondgebied. Ik herinner de Commissie er in dit verband aan dat het Europees Parlement in november 2007 zijn goedkeuring heeft gegeven aan de resolutie voor een Europese strategie inzake de Roma.
Mijn land, Roemenië, heeft zich grote inspanningen getroost voor de integratie van de Roma. De resultaten daarvan beginnen nu zichtbaar te worden, maar er is meer tijd nodig voor het evalueren van de resultaten van de lopende programma's. Van die programma's noem ik met name de opleiding van mensen uit de Roma-gemeenschap voor een functie in het openbaar bestuur of bij de politie, het terugdringen van het aantal vroegtijdige schoolverlaters onder de Romakinderen, en hun doorstroming naar universiteiten.
Silvia-Adriana Ţicău
, schriftelijk. - (RO) Een van de grondbeginselen van de Europese Unie is het vrije verkeer van personen. De ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid moet de veiligheid van alle Europese burgers garanderen en met name de eerbiediging van hun rechten.
De huidige situatie met betrekking tot de Roma-gemeenschap in Italië doet twijfel ontstaan over de gemeenschappelijke fundamentele waarden waarop de Unie is gegrondvest. Op 14 december 2007 is het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie ondertekend en aangenomen, waarmee de Unie de daarin neergelegde waarden expliciet heeft erkend. In de preambule van het Handvest staat dat "de Unie haar grondslag [vestigt] op de ondeelbare en universele waarden van menselijke waardigheid en van vrijheid, gelijkheid en solidariteit” en dat "zij (...) de mens centraal [stelt] in haar optreden door het burgerschap van de Unie in te stellen en een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid tot stand te brengen”. Ook bepaalt artikel 19 expliciet dat collectieve uitzetting is verboden.
Ik verzoek de Italiaanse regering ervoor te zorgen dat de rechten van Roemeense burgers in Italië worden geëerbiedigd en hun veiligheid wordt gegarandeerd. Ik verzoek de Italiaanse regering tevens om actie te ondernemen tegen elke vorm van discriminatie op grond van nationaliteit of etnische afkomst.
Ik verzoek de Commissie om als hoedster van de Verdragen de schending van fundamentele rechten van Europese burgers krachtig te bestraffen en niet toe te staan dat wetten worden vastgesteld of acties genomen die het vrije verkeer van personen beperken.
