Dzialność Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w 2006 r. (debata)
Przewodniczący
Następnym punktem porządku obrad jest sprawozdanie pani poseł Luciany Sbarbati, w imieniu Komisji Petycji, w sprawie sprawozdania rocznego dotyczącego działalności Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w 2006 r. (2007/2131 (INI).
Miło nam dzisiejszego ranka powitać pana rzecznika i pana komisarza Wallströma.
Nikiforos Diamandouros
rzecznik praw obywatelskich. - Pani przewodnicząca! Chciałbym podziękować szanownym posłom za możliwość wypowiedzenia się przed Parlamentem w sprawie mojego sprawozdania rocznego za 2006 r. Pragnę także podziękować sprawozdawczyni, pani poseł Sbarbati i Komisji Petycji za ich doskonałe sprawozdanie.
Moje sprawozdanie relacjonuje postępy w rozpatrywaniu skarg, promuje dobrą administrację i dostarcza informacji na temat roli Rzecznika Praw Obywatelskich. W 2006 r. otrzymałem 3 830 skarg. Znaczy to, że łączna liczba skarg ustaliła się na poziomie osiągniętym w 2004 r., kiedy to odnotowano wzrost o 53%.
Z przyjemnością informuję, że odsetek skarg otrzymywanych w ramach mojego mandatu wzrosła. Sugeruje to, że obywatele mają coraz większą wiedzę zarówno na temat mojego mandatu, jak i mandatu moich krajowych i regionalnych współpracowników w europejskiej sieci rzeczników praw obywatelskich, która jednocześnie coraz bardziej się umacnia z korzyścią dla wszystkich zainteresowanych.
Łączna liczba dochodzeń przeprowadzonych w 2006 r. wyniosła 586. Z tego 66% dotyczyło Komisji Europejskiej. Zważywszy, że Komisja jest tą instytucją UE, z którą obywatele mają najwięcej bezpośredniego kontaktu z uzasadnionych powodów, jest to naturalne, że obywatele powinni właśnie do niej zwracać się ze swoimi sprawami.
W ciągu 2006 r. wydano 250 decyzji zamykających dochodzenia. W 95 przypadków, dochodzenia nie ujawniły przypadków niewłaściwego administrowania. Takie stwierdzenie nie zawsze jest negatywne dla skarżącego, który przynajmniej otrzymuje z korzyścią dla siebie pełne wyjaśnienie od danej instytucji. Nawet jeśli nie stwierdza się przypadków niewłaściwego administrowania, mogę wskazać możliwości poprawy jakości usług administracyjnych świadczonych przez instytucje UE Jeśli tak, wymienię je w dalszej części mojej wypowiedzi.
Wiele prowadzonych przeze mnie dochodzeń przynosi rezultat satysfakcjonujący zarówno skarżącego, jak i instytucję, przeciwko której wnoszona jest skarga - nie ma tu przegranych. W ciągu 2006 r. zainteresowane instytucje rozpatrzyły 64 sprawy ku satysfakcji skarżących.
Gdy tylko stwierdzam przypadek niewłaściwe administrowanie, próbuję znaleźć polubowne rozwiązanie, o ile jest to możliwe. W 2006 r. znaleziono trzy polubowne rozwiązania, a kolejne 27 propozycji takich rozwiązań było na koniec roku w trakcie rozpatrywania przez zainteresowane instytucje.
W przypadku, gdy polubowne rozwiązanie nie jest możliwe, zamykam sprawę z krytycznymi uwagami lub sporządzam projekt zalecenia. Krytyczne uwagi są stosowne, jeśli dana instytucja nie jest już w stanie wyeliminować przypadku niewłaściwego administrowania. Pragnę podkreślić, że krytyka powinna być konstruktywna, aby pomóc uniknąć w przyszłości podobnych przypadków niewłaściwego administrowania. W 2006 r. zamknąłem w ten sposób 41 dochodzeń.
W celu lepszego monitorowania wpływu moich krytycznych uwag i porad, w tym roku rozpocząłem badanie działań następczych podjętych w wyniku wszystkich moich krytycznych uwag poczynionych w 2006 r., jak również 38 spraw wymagających dalszych uwag w ciągu tego samego roku. Rezultaty tych badań powinny jeszcze bardziej zachęcić zainteresowane instytucje do doskonalenia swoich praktyk i rozwoju kultury służby na rzecz obywateli.
W przypadku, gdy jeszcze można wyeliminować przypadek niewłaściwego administrowania, zwykle sporządzam projekt zalecenia dla instytucji, która musi udzielić odpowiedzi ze szczegółową opinią. W ciągu 2006 r. sporządzono 13 projektów zaleceń.
Jeżeli instytucja nie odpowie zadowalająco na projekt zalecenia, mogę przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu specjalne sprawozdanie. W 2006 r. sporządzono dwa specjalne sprawozdania. Pierwsze dotyczyło odpowiedzialności Komisji za wybór języków używanych na stronach internetowych jej prezydencji. Drugie wzywało Komisję do właściwego potraktowania skargi w sprawie naruszenia popełnionego w sektorze usług w zakresie zakładów sportowych. Z przyjemnością informuję, że Komisja zareagowała na to sprawozdanie niezwłocznie i pozytywnie.
Nowym elementem sprawozdania rocznego, na który chcę zwrócić uwagę, mając na celu wspieranie dobrej administracji, jest to, co nazywam "błyskotliwymi przykładami” dobrej praktyki administracyjnej instytucji, ujawnionymi dzięki moim dochodzeniom.
A teraz chciałbym wspomnieć o innej działalności, którą podjąłem w ciągu 2006 r. z zamiarem zapewnienia obywatelom jak najlepszej obsługi.
Po pierwsze, podpisałem porozumienie z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych (EDPS). Celem naszego porozumienia jest zapewnienie jednolitego traktowania skarg, które podnoszą kwestie ochrony danych i uniknięcie zbędnego dublowania działań.
Porozumienie to pozwala mi korzystać z doświadczeń EDPS konsultując się z nim w przypadkach, gdy tekst rozporządzenia w sprawie ochrony danych i obowiązujące orzecznictwo pozostawiają pole dla rozbieżności zdań. Przekonałem się już, że jest to skuteczny mechanizm, gdy rozpatrywałem sprawy wymagające pogodzenia przysługującego prawa dostępu do dokumentów z prawem do prywatności.
Ponadto podpisałem porozumienie z rządem hiszpańskim umożliwiające obywatelom wnoszenie skarg do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w dowolnym z języków urzędowych Hiszpanii. W ten sposób dostosowałem swój sposób postępowania do konkluzji sformułowanych w czerwcu 2005 r. przez Radę, które przewidują używanie tych języków w celu ułatwienia porozumiewania się obywateli Hiszpanii z instytucjami UE.
Szanowni posłowie! Jestem wdzięczny za poparcie dla prac Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich wyrażone w sprawozdaniu pani poseł Sbarbati. Pragnę poinformować Parlament, że jak wnosi jej sprawozdanie, zająłem się już tworzeniem podstaw do podpisania ;porozumienia z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym.
Zważywszy, że wdrażanie prawa wspólnotowego jest w dużej mierze obowiązkiem administracji państw członkowskich, nadal będę rozwijać współpracę w ramach Europejskiej Sieci Rzeczników Praw Obywatelskich. Z przyjemnością informuję państwa, że szóste spotkanie sieci miało miejsce w ubiegłym tygodniu właśnie w tym budynku. Na zakończenie tego udanego spotkania przyjęliśmy, w drodze konsensusu, oświadczenie, którego celem jest uczynić wspólnotowy wymiar pracy krajowych i regionalnych rzeczników praw obywatelskich bardziej znanym oraz wyjaśnić, na czym polegają usługi, jakie świadczą oni osobom składającym skargi dotyczące kwestii leżących w zakresie prawa wspólnotowego.
Sądzę, że idea dobrowolnej współpracy pomiędzy rzecznikami, która została skonkretyzowana w oświadczeniu, może przyczyniać się w istotny sposób i w coraz większym stopniu do zwiększenia zdolności Unii Europejskiej do osiągania konkretnych wyników poprzez zapewnienie, aby obywatele mogli korzystać ze swoich praw w codziennym życiu, a problemy były rozwiązywane w sposób dla nich przyjazny.
Instytucja Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich została ustanowiona po to, aby pomóc przybliżyć Unię jej obywatelom i nadać administracji UE "wymiar ludzki”. Podstawowym aspektem naszej instytucji jest to, że Rzecznik jest osobą, która komunikuje się osobiście z obywatelami, analizuje i poddaje rewizji ich sprawy, usiłuje rozwiązać ich problemy i rozstrzygnąć skargi.
Każdy, nawet drobny przypadek takiej komunikacji w skali mikro stanowi okazję do budowania zaufania pomiędzy obywatelami i instytucjami. Dążąc do osiągnięcia tego celu, nadal będę promować konstruktywny dialog z instytucjami i zwracać ich uwagę na problemy, aby mogły one doskonalić się w działaniu.
Sposób, w jaki administracja publiczna reaguje na skargi jest głównym miernikiem tego, jak bardzo jest ona skoncentrowana na obywatelu. Mimo, że poczyniono postępy w wielu dziedzinach, w roku 2006 niestety nastąpił wzrost odsetka spraw, które musiałem zamknąć bez krytycznych uwag.
To powinien być powód do niepokoju dla każdego, kto pragnie lepszych relacji pomiędzy UE i jej obywatelami. Skargi stwarzają możliwość naprawienia błędów i zademonstrowania, że dana instytucja poważnie traktuje kwestię poszanowania podstawowego prawa obywateli do posiadania dobrej administracji.
Nie jestem pewien, czy w pojęciu obywateli składane przez instytucje oświadczenia, że pragną one bardziej "zbliżyć się do obywateli” i "być bardziej otwarte” nie kłócą się z faktem, że te same instytucję często nie potrafią wykorzystać możliwości oferowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w zakresie poprawy relacji i zwiększenia przejrzystości. Niemniej jednak wiele wskazuje na to, że w tym roku 2007 r. instytucje coraz częściej korzystają z możliwości rozpatrywania skarg, jakie dają moje dochodzenia. Fakt ten dodaje mi zachęty do działania.
Taka współpraca jest niezbędna, ponieważ Rzecznik nie osiągnie celu działając sam. Zapewnienie najwyższej klasy administracji jest zadaniem, któremu trzeba stawić czoła wspólnie z instytucjami UE. Dotrzymywanie obietnic, zapewnienie właściwych mechanizmów dochodzenia prawnego zadośćuczynienia, uczenie się na błędach, jawność działania i dopuszczenie nadzoru publicznego - są to bardzo ważne środki budowania zaufania.
Jednocześnie Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich musi systematycznie współpracować ze swoimi krajowymi i regionalnymi odpowiednikami, aby zapewnić pełne poszanowanie praw obywateli w całej Unii. Wreszcie Rzecznik musi stale docierać do obywateli z informacją o świadczonych przez niego usługach.
Przy wsparciu i ukierunkowaniu ze strony Parlamentu nadal będę starał się, bazując na dotychczasowych osiągnięciach, rzetelnie spełniać swoją misję, która polega na przybliżaniu Unii do obywateli i nadawaniu administracji UE "ludzkiego oblicza”.
Luciana Sbarbati  
sprawozdawczyni. - (IT) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Pragnę po pierwsze podziękować Rzecznikowi Praw Obywatelskich za jego doskonałą pracę, czego potwierdzeniem jest przedmiotowe sprawozdanie. Chcę także podziękować Wydziałowi Prawnemu Komisji Europejskiej i moim parlamentarnym współpracownikom w komisji, a zwłaszcza sprawozdawcy pomocniczemu i panu posłowi Mavrommatisowi za ich współpracę.
Na szczeblu Wspólnoty wspólne wysiłki Komisji Petycji i Rzecznika Praw Obywatelskich sprzyjają budowaniu i wzmacnianiu kultury służby na rzecz obywatela, której głównym celem jest zagwarantowanie wysokiej jakości, czyli przejrzystych, dostępnych i sprawnych usług świadczonych przez chętną do współpracy administrację publiczną. Pierwszym przejawem tej kultury jest rezolucja z dnia 6 września 2001 r., kiedy to Parlament Europejski przyjął kodeks dobrych praktyk administracyjnych, zaproponowany przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.
Ponadto traktat z Maastricht oznacza istotną zmianę jakościową w zakresie praw obywateli Europy, gdyż dał im możliwość składania petycji do organu parlamentarnego, który pozostaje jedynym rozjemcą lub zwrócenia się do bardziej wyspecjalizowanego organu, który działając w charakterze organu pozasądowego, postępuje zgodnie z procedurą, nie wyłączając przy tym interwencji Parlamentu w sytuacji, gdy instytucja Wspólnoty odpowiedzialna za przypadek niewłaściwego administrowania nie wykazuje chęci do współpracy.
Nie będę mówić o danych statystycznych, gdyż Rzecznik wspomniał już o nich i są one zawarte w sprawozdaniu. Przypadki niewłaściwego administrowania obecnie polegają na braku przejrzystości, odmowie udzielenia informacji, nadużywaniu władzy, błędach prawnych i niezagwarantowaniu wywiązywania się ze z obowiązków wynikających z Traktatu, w szczególności przez Komisję Europejską.
Decyzje Rzecznika nie są prawnie wiążące, ale gwarancje bezpieczeństwa, jakie zapewnia jego praca, pomagają wzmocnić jego siłę perswazji. Rzecznik cieszy się również poparciem ze strony Komisji Petycji, w 2006 r. czterokrotnie uczestniczył w jej posiedzeniach, oraz współpracuje z siecią Europejskich Rzeczników Praw Obywatelskich, którą należy usprawnić i rozszerzyć. Na przykład, Włochy nie mają jeszcze krajowego Rzecznika Praw Obywatelskich.
Niemniej jednak należy podkreślić, że Rzecznik Praw Obywatelskich i Komisja Petycji powinni wzajemnie informować się, we właściwym czasie, o podjętych przez siebie decyzjach i ich ostatecznych skutkach, aby uniknąć konfliktów dotyczących zakresu kompetencji.
W sprawozdaniu podzielono decyzje podjęte w sprawie dochodzeń zamkniętych w 2006 r. na różne kategorie: brak otwartości ze strony instytucji i organów Wspólnoty (25% dochodzeń), rola Komisji jako instytucji stojącej na straży Traktatu w odniesieniu do procedur w ramach art. 226, zarządzanie umowami, wynagrodzenia i dotacje oraz nabór personelu do instytucji Wspólnoty i zarządzanie nim.
Procedury zwykle kończą się na etapie krytycznych uwag, których celem jest próba zapobieżenia powtarzaniu się w przyszłości przypadków niewłaściwego administrowania w sytuacjach, gdy wydanie zalecenia byłoby bezcelowe. Rzecznik podał w sprawozdaniu rozmaite przykłady, które można przeczytać w wolnej chwili.
W związku z tym, Komisja Petycji prosi Rzecznika o przeprowadzenie szczegółowego badania skutków, jakie w praktyce odniosły krytyczne uwagi poczynione podczas dochodzeń prowadzonych w 2006 r. Fakt posiadania przez instytucje kodeksu dobrych praktyk administracyjnych często nie wystarcza, by zagwarantować powstanie rzeczywistej kultury służby na rzecz obywateli.
Ponadto ze sprawozdania wynika, że nadal istnieją niezbadane obszary, jeśli chodzi o nieprawidłowe korzystanie przez Komisję ze swoich uprawnień dyskrecjonalnych. Komisja nie podejmowała szybkich działań przed wszczęciem postępowań sądowych zasłaniając się względami politycznymi. Jeśli chodzi o zarządzanie umowami i personelem, niektóre dochodzenia wszczęte przez Rzecznika Praw Obywatelskich z własnej inicjatywy pokazują, w jaki sposób jego stanowią skuteczny środek stymulujący organy administracyjne do samoregulacji. Jest to zdrowa zasada, która powinna być coraz częściej stosowana.
Jednak zdaniem Komisji Petycji należy unikać braku synchronizacji w czasie i zgodności stanowisk w odniesieniu do sprawy prowadzonej jednocześnie przez Rzecznika Praw Obywatelskich i Parlament Europejski, poprzez prowadzenie ciągłego i konstruktywnego dialogu.
Ponadto Komisja Petycji wystosowała do Rzecznika Praw Obywatelskich specjalną prośbę o zbadanie systemów używanych przez EPSO w procedurach konkursowych, co ma na celu ochronę praw kandydatów, zwłaszcza młodych oraz o przeprowadzenie dochodzenia w sprawie domniemanych przypadków dyskryminacji zgłaszanych przez Szkołę Europejską w Brukseli.
Pani przewodnicząca! W tegorocznym sprawozdaniu skoncentrowano się na roli Rzecznika Praw Obywatelskich jako głównego podmiotu w demokratycznym życiu Unii. Jest on dla obywateli najważniejszym pośrednikiem w kontaktach z organami publicznymi. Jego skuteczna działalność uwydatnia różnicę pomiędzy dobrą i złą administracją. Udziela on wskazówek, jak wykrywać błędy i poszukuje rozwiązań zadowalających skarżących, dzięki czemu złe postępowanie może przekształcić się w dobre.
Dlatego też cenną inicjatywą byłoby sporządzenie przez Rzecznika Praw Obywatelskich listy najlepszych praktyk administracyjnych zawierającej nie tylko błyskotliwe lub wzorcowe sprawy, ale także sprawy, które zasługują na mniejsze uznanie. Jedną z kardynalnych zasad, którą zawsze należy podkreślać, jest demokratyczna równość wszystkich obywateli europejskich, bez żadnego rozróżniania lub dyskryminacji ze względu na narodowość lub język; jest to coś, na czym Rzecznik Praw Obywatelskich może polegać w swoich nieustannych wysiłkach dla zapewnienia nadzoru nad przestrzeganiem równości językowej i jej ochrony.
Komisja Petycji wyraża poparcie dla przyspieszenia procedur w celu zagwarantowania szybszego rozpatrzenia rocznego sprawozdania Rzecznika Praw Obywatelskich, popiera także wprowadzenie poprawek do statutu pod warunkiem, że poprawki te będą dotyczyć wyłącznie jakościowego rozszerzenia uprawnień Rzecznika, bez ingerowania w naturę jego kompetencji lub wywierania wpływu na niewiążący charakter wszystkich jego decyzji.
Margot Wallström
wiceprzewodnicząca Komisji. - Pani przewodnicząca! Komisja powinna przejąć wiodącą rolę w promowaniu kultury służby obywatelom. Gdy Rzecznik Praw Obywatelskich powiedział to we wstępie do swojego rocznego sprawozdania, przyznałam mu całkowitą rację. Unia Europejska musi być bliżej swoich obywateli, udzielać lepszych wyjaśnień, lepiej słuchać i realizować dobre polityki. Niezbędnym warunkiem tego jest posiadanie administracji publicznej najwyższej jakości. Posiadanie organu nadzorującego wyposażonego w odpowiednie środki, który będzie monitorował nasze postępy jest równie istotne dla wspólnego sukcesu. Rzecznik Praw Obywatelskich działa w charakterze mechanizmu kontroli zewnętrznej, który ma pomóc w zapewnieniu rzetelnej i odpowiedzialnej administracji ze strony instytucji i organów Unii Europejskiej.
W związku z powyższym, z zadowoleniem przyjmuję roczne sprawozdanie Rzecznika Praw Obywatelskich za 2006 r. i pragnę podkreślić, że stosunki pomiędzy Komisją Europejską a Rzecznikiem są bardzo pozytywne. Na przykład, liczba otwartych dochodzeń w sprawach skierowanych do Komisji w 2006 r. zmniejszyła się o 20% w porównaniu z latami 2005 i 2004. Coraz częściej także przyznajemy się do naszych błędów i przepraszamy za nie. Poszukujemy rozwiązań satysfakcjonujących skarżących, jak również stosujemy się do krytycznych uwag i projektów zaleceń Rzecznika.
Z zadowoleniem przyjmuję także bardzo ważne sprawozdanie pani poseł Sbarbati i zawarte w nim konstruktywne wnioski. Popieram wezwanie pani poseł Sbarbati do przyznania organom europejskim niezbędnych środków budżetowych i personalnych, jak również, jak wezwanie Rzecznika Praw Obywatelskich do stworzenia kultury służby na rzecz obywateli. Jesteśmy oceniani na podstawie naszych czynów, a nie słów, dlatego musimy zapewnić, że obywatele otrzymają szybkie i rzeczowe odpowiedzi, jak stwierdza pani poseł Sbarbati w swoim sprawozdaniu.
Pozwolę sobie na krótki komentarz na temat kilku spraw poruszonych w przedmiotowym sprawozdaniu. Po pierwsze, Komisja z zadowoleniem przyjmuje podjętą przez Rzecznika inicjatywę sporządzenia listy błyskotliwych przypadków najlepszych praktyk. Z zadowoleniem przyjmujemy także inicjatywę przygotowania opracowania na temat działań następczych podjętych przez Komisję oraz inne innych instytucje i organy w odpowiedzi na krytyczne uwagi i dalsze uwagi Rzecznika. Mam nadzieję, że to może przyczynić się do poprawy praktyk z korzyścią dla obywateli.
Po drugie, odnośnie do rzekomo nakładających się na siebie działań i uprawnień Komisji Petycji i Rzecznika Praw Obywatelskich, Komisja ponawia swoją deklarację gotowości do współpracy z tymi dwoma organami w ramach ich mandatu, a zdefiniowanie tego mandatu nie leży w kompetencjach Komisji.
Po trzecie, Parlament zwrócił się do Komisji z wnioskiem o właściwe wykorzystanie przez nią swoich uprawnień dyskrecjonalnych na mocy art. 226 dotyczącego procedur w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Oczywiście, powinniśmy unikać opóźnień lub niepodejmowania działań, dlatego właśnie Komisja ostatnio przyjęła komunikat w sprawie wdrażania prawa wspólnotowego, a my ustanowiliśmy bardziej ukierunkowane środki zapobiegawcze, osiągnęliśmy poprawę w zakresie udzielania informacji i rozwiązywania problemów. Krótko mówiąc, to było nowe zobowiązanie Komisji: dążyć do skuteczniejszego zarządzania sprawami uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i do większej przejrzystości.
Jeśli chodzi o rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, jak państwo wiecie trwa przegląd tego rozporządzenia, a wkład Rzecznika Praw Obywatelskich w te konsultacje został przyjęty z dużą aprobatą. Niedawno, bo kilka tygodni temu mieliśmy posiedzenie z Międzyinstytucjonalnym Komitetem ds. Publicznego Dostępu do Dokumentów, któremu przewodniczyła pani wiceprzewodnicząca Walls. Pragnę podziękować jej za posunięcie do przodu, w bardzo konstruktywny sposób, sprawy publicznego dostępu do dokumentów.
Przedostatnia sprawa, jaką chcę poruszyć, dotyczy statutu Rzecznika Praw Obywatelskich. Jest ona rozpatrywana w odrębnym kontekście, ale jak wspomniano w sprawozdaniu, chcę tylko zapewnić państwa, że Komisja ściśle monitoruje wprowadzane zmiany a Komisja i Rzecznik stale utrzymują ze sobą kontakty na różnych szczeblach hierarchii. Chciałabym, aby ta sprawa przebiegała w duchu bliskiej współpracy pomiędzy Radą, Parlamentem i Komisją.
Na koniec, jeśli chodzi o strategię komunikacji Rzecznika i Europejską Sieć Rzeczników Praw Obywatelskich musimy dzielić się doświadczeniami i praktykami administracyjnymi. Musimy podnieść poziom świadomości opinii publicznej i zbliżyć obywateli do UE. Rzecznik Praw Obywatelskich ma w tym zakresie bardzo ważną rolę do odegrania, podobnie Parlament Europejski i Komisja Petycji. Jest to sprawa istotna dla mnie i dla całej Komisji. Możecie państwo być pewni, że zrobimy absolutnie wszystko, co w naszej mocy, aby współpracować i znaleźć dobre, perspektywiczne rozwiązania.
Manolis Mavrommatis
w imieniu grupy PPE-DE. - (EL) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Przede wszystkim pragnę podziękować i pogratulować pani poseł Sbarbati, sprawozdawczyni, która sporządziła roczne sprawozdanie dotyczące działalności Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w 2006 r. Chciałbym także podziękować sekretariatowi naszej komisji za jego pomoc w sporządzeniu sprawozdania pani poseł Sbarbati, a także Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, panu Diamandourosowi za niezwłoczne złożenie swojego sprawozdania rocznego za 2006 r., a następnie współpracę z Komisją Petycji.
Rzecznik Praw Obywatelskich jest niezależną instytucją i mechanizmem kontrolnym dla administracji UE. Niemniej jednak, pomimo wszystkich działań podjętych przez pana Diamandourosa w celu informowania opinii publicznej, nadal panuje zamieszanie, jeśli chodzi o obszary podlegające jurysdykcji Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich. Dlatego też musimy nadal próbować i informować opinię publiczną przy odpowiednim wsparciu finansowym ze strony UE. Z tego powodu my, grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci) i Europejskich Demokratów, zgłosiliśmy propozycję odpowiedniej zmiany, która wzywa media do jeszcze większego uczestnictwa w upowszechnianiu informacji o pracach Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.
Jako sprawozdawca pomocniczy próbowałem wnieść swój wkład w sprawozdanie z działalności Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w formie zmian, które zgłosiłem i popierałem. To głównie dzięki przyjęciu tych zmian dostrzegliśmy postępy w następujących dziedzinach działalności Rzecznika:
Po pierwsze, Rzecznik został wezwany do kontynuowania dochodzenia w ramach tzw. trzeciego filaru.
Po drugie, sprawozdania dotyczące Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich muszą zostać niezwłocznie przetłumaczone na wszystkie języki urzędowe UE, szczególnie w przypadku rocznego sprawozdania Rzecznika.
Po trzecie, Rzecznik musi utrzymywać dobre stosunki z komisarzami z Komisji Petycji i współpracować z nimi w celu osiągnięcia pożądanych rezultatów.
Wreszcie, Europejska Sieć Rzeczników Praw Obywatelskich wymaga rozszerzenia, by obejmowała ona wyspecjalizowanych rzeczników zajmujących się prawami mniejszości, problemami rodzinnymi, ochroną danych osobowych, prawami więźniów i pacjentów.
Alexandra Dobolyi
w imieniu grupy PSE. - Pani przewodnicząca, chciałabym zacząć od podziękowania panu posłowi Diamandourosowi i pani poseł Wallström za ich prezentacje oraz pani poseł Sbarbati za jej znakomity raport.
Dopiero co uzgodniony traktat lizboński otwiera Unii Europejskiej drzwi do wyjścia z wieloletniego etapu, na którym zdolności Unii do efektywnego funkcjonowania na rzecz swoich obywateli były ograniczone. Mamy od dawna oczekiwany system instytucjonalny, który działa efektywniej, ale także otwiera drzwi na o wiele więcej.
Z zadowoleniem przyjmuję uroczystą proklamację Karty Przewodniczących Instytucji UE, która nastąpi 12 grudnia. Włączenie karty praw podstawowych w ramy porządku prawnego panującego w Unii Europejskiej pozwoli Unii na rozpoczęcie prac nad stworzeniem bardziej efektywnych, przejrzystych podstaw demokracji. Obywatele europejscy oczekują i nadal będą oczekiwać, że instytucje unijne będą działać zgodnie ze swoimi podstawowymi zasadami: kartą, a także skutecznie, efektywnie i otwarcie.
Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich stanowi istotną część demokratycznej struktury i funkcjonowania Unii. Największa część dochodzeń prowadzonych przez Rzecznika dotyczy braku przejrzystości. Jest to obszar naszej działalności, w którym musimy osiągnąć poprawę, jeśli mamy być bardziej wiarygodni w oczach obywateli. Jestem pod dużym, pozytywnym wrażeniem pracy Rzecznika, która została w jasny sposób opisana w jego rocznym sprawozdaniu i wystąpieniu. W ciągu roku 2006 podjął on szereg ważnych decyzji, między innymi w sprawie wyboru języków używanych na stronach internetowych prezydencji Rady Europejskiej, nieścisłych i wprowadzających w błąd informacji zawartych w wydanych przez Komisję Europejską ulotkach, na plakatach i prezentacjach wideo dotyczących praw pasażerów linii lotniczych, jak również w sprawie dostępu do raportu z audytu Europejskiego Banku Inwestycyjnego.
Musimy wspierać prace Rzecznika, a także prace Komisji Petycji, gdyż to właśnie poprzez rozpatrywanie skarg i petycji od obywateli w sprawach UE możemy dowiedzieć się, co nie funkcjonuje dobrze na szczeblu europejskim i podjąć działania korygujące. Do Rzecznika i Komisji Petycji trafiają sprawy coraz bardziej złożone, a przez to wymagające od instytucji inwestowania większych zasobów, aby można było właściwie ustosunkować się do obaw obywateli.
W tym kontekście pragnę przypomnieć posłom ust. 2 sprawozdania pani poseł Sbarbati: "Wzywa do przyznania wszystkim instytucjom i organom europejskim niezbędnych środków budżetowych i personalnych, aby zapewnić, że obywatele otrzymają szybkie i rzeczowe odpowiedzi na swoje pytania, skargi i petycje”. Nie ma lepszego sposobu zastosowania w praktyce karty praw podstawowych niż zajęcie się tą sprawą, dlatego wzywam wszystkie instytucje i organy do potraktowania w sposób priorytetowy interesów obywateli w tym zakresie.
Anneli Jäätteenmäki
w imieniu grupy ALDE. -(FI) Pani przewodnicząca, pani wiceprzewodnicząca Komisji Europejskiej Margot Wallström, panie Rzeczniku Praw Obywatelskich Nikiforosie Diamandourosie, panie i panowie! Na początek pragnę podziękować sprawozdawczyni za jej wspaniałe sprawozdanie.
Z biegiem lat rola Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich nabiera coraz większego znaczenia dla obywateli Unii Europejskiej. Gdy karta praw podstawowych Unii Europejskiej wejdzie w życie, rola ta jeszcze bardziej wzrośnie. Oznacza to, że w przyszłości musimy jeszcze staranniej zadbać o to, by Rzecznik posiadał wystarczające zasoby, a kodeks postępowania, zgodnie z którym działa, odpowiadał realiom dnia dzisiejszego.
Pani komisarz Margot Wallström podkreśliła potrzebę przejrzystości. Mam nadzieję, że obecnie, gdy zmienia się kodeks postępowania, zgodnie z którym działa Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich, słowa pani komisarz na temat większej przejrzystości i propagowania idei udostępnienia przez Komisję niezbędnych informacji sprawdzą się, gdyż liczą się tylko czyny, nie słowa.
Roczne sprawozdanie Rzecznika i jego skrócona wersja są znakomitym przykładem tego, jak należy prezentować nasze prace opinii publicznej. Sprawozdanie jest jasne, zwięzłe i konkretne. Przejrzystość jest kluczem do europejskiej demokracji i podstawowym materiałem do jej budowania.
Zgodnie z kartą praw podstawowych każdy ma prawo do bezstronnego i sprawiedliwego rozpatrzenia swojej sprawy w rozsądnym terminie przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii. To wiele mówi i nakłada zobowiązanie na wszystkie instytucje Unii Europejskiej, włącznie z urzędem Rzecznika Praw Obywatelskich. Wskutek tego, chciałabym podkreślić wagę zapewnienia wystarczających zasobów odpowiedniego rodzaju, aby ludzie nie musieli czekać latami na decyzje w sprawach, które ich dotyczą, gdyż oczekiwanie na decyzje to męczące zajęcie.
Wreszcie, pragnę podziękować panu Rzecznikowi za jego pracę i życzyć mu samych sukcesów w pełnieniu tej ambitnej roli. Rola ta nie zawsze jest wystarczająco doceniana, gdyż prawa podstawowe są skuteczniej wprowadzane w życie wśród elity niż wśród zwyczajnych ludzi.
Mieczysław Edmund Janowski
w imieniu grupy UEN. - Pani Przewodnicząca! Dziękuję pani Sbarbati za wykonaną pracę. Z uznaniem odnoszę się do dokonań Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich prof. Nikiforosa Diamandurosa. Wyrażam w ten sposób pogląd UEN i stanowisko przewodniczącego Komisji Petycji pana Marcina Libickiego, który nie mogąc uczestniczyć w dzisiejszym posiedzeniu, prosił mnie o to.
Hominum causa omne ius constitutum sit - wszelkie prawo powinno być stosowane ze względu na człowieka.Tta rzymska zasada znajduje odzwierciedlenie w pracy rzecznika, który działając zgodnie z uprawnieniami, stara się strzec skutecznie podstawowej zasady mówiącej, że każda osoba ma prawo do bezstronnego i sprawiedliwego rozpatrzenia jej sprawy przez organy i instytucje Unii.
Z analizy sprawozdania wynika, że jedynie około 25% wniesionych skarg mieści się w uprawnieniach rzecznika. Czyżby nasi obywatele nie znali prawa? Może to w jakiejś mierze jest prawdą. Myślę jednak, że jest inaczej, że traktują oni instytucję rzecznika jako ostatnią deskę ratunku, nie mogąc znaleźć należytej pomocy w swych krajach. O czymś podobnym świadczy także zakres i ilość wniosków wpływających do Komisji Petycji. Jeśli poczucie niesprawiedliwego, opieszałego, niekompetentnego czy biurokratycznego traktowania ludzi będzie się rozszerzać, to Kodeks dobrego postępowania administracyjnego będzie jedynie zbiorem życzeń, nie zaś praktyką codziennych działań.
Panie Profesorze! Niech Pan jako rzecznik będzie skutecznym strażnikiem interesu obywateli Wspólnoty, zaś Parlament, Rada i Komisja oraz parlamenty krajowe i krajowi rzecznicy niech służą pomocą w tym działaniu.
Margrete Auken
w imieniu grupy Verts/ALE. -(DA) Pani przewodnicząca! Nie będę powtarzać tych wszystkich pozytywnych słów, które zostały wypowiedziane, poza podziękowaniem naszemu Rzecznikowi i pani komisarz Wallström. Ponadto chciałabym powiedzieć coś, co wymaga podkreślenia. Jestem stosunkowo nowym komisarzem w Komisji ds. Skarg Obywateli, jak można lepiej ją nazwać. Ku mojemu zaskoczeniu odkryłam, prowadząc obserwacje w społeczeństwie, że w zasadzie tylko aktywni obywatele monitorują, czy przepisy wspólnotowe są przestrzegane w wielu miejscach. Nie robią tego ani instytucje, ani państwa członkowskie. A zatem, jeśli obywatele przestaną to robić, cały system się rozpadnie. Dlatego też obywatele są nie tylko ofiarami poszczególnych zdarzeń; w istocie są także naszymi współpracownikami, którzy działają w celu zapewnienia, że wyjątkowo przejrzysty system UE będzie zrozumiały i przyjazny dla obywateli.
Powinniśmy zdawać sobie sprawę z tego, że jest to "wieczna wojna”, nawet jeśli wyposażymy nasze instrumenty, tj. Rzecznika Praw Obywatelskich i Komisję ds. Skarg Obywateli, w odpowiednie narzędzia. W chwili obecnej ma miejsce atak na szwedzki system otwartości i dostępu do dokumentów. Nie wierzmy, że jest to bitwa, którą możemy wygrać raz na zawsze. Będziemy kontynuować wysiłki, nie ustawać w wysiłkach, a i tak za nic nie wygramy tej bitwy. Wygramy tylko wtedy, gdy będziemy mieli bardzo mocne narzędzia.
Pragnę podkreślić, że z zadowoleniem przyjęłam sprawozdanie pani poseł Sbarbati. Niemniej jednak, chciałabym zwrócić uwagę na zmiany, które na szczęście udało nam się do niego wprowadzić dzięki znacznemu poparciu. Po pierwsze, obecnie Parlament Europejski może kierować sprawy Rzecznika Praw Obywatelskich do sądu, jeśli instytucje nie będą respektować Rzecznika. Jest niezwykle istotne, aby można było to robić w rzeczywistości, a nie tylko chwalić się tym na całym świecie. Mamy instytucję Rzecznika, mamy Komisję ds. Skarg Obywateli nadal nie oznacza to nic więcej, niż tylko słowa, słowa, potok słów. Dlatego też jest to sprawa wielkiej wagi.
Drugi aspekt dotyczy Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Wiele razy bank nie był tak "miły”, jak powinien być. Wiele razy działał tak, jakby obsługiwał wielkie gałęzie przemysłu, a jest niezwykle istotne, aby obywatele, którzy korzystają z działalności banku w krajach poza Europą miały możliwość wnoszenia spraw do Rzecznika Praw Obywatelskich. Naprawdę, jest to dość szokujące, że otrzymują odmowę na tej podstawie, że nie są obywatelami UE i nie mogą mieć nic do powiedzenia. Są traktowani protekcjonalnie i arogancko, dlatego cieszę się bardzo, że w przedmiotowym sprawozdaniu podkreślono, że ci obywatele będą mieć prawo odwołania się do Rzecznika Praw Obywatelskich.
Wreszcie, należy podkreślić, że Rzecznik posiada także kompetencje w obszarach międzyrządowych w ramach trzeciego filaru. Ogólnie rzecz biorąc, robimy duży krok naprzód dzięki temu sprawozdaniu i mam głęboką nadzieję, że organy Komisji i Parlamentu Europejskiego podejdą do tego poważnie.
Dimitrios Papadimoulis
w imieniu grupy GUE/NGL. -(EL) Pani przewodnicząca! Dzisiejsza dyskusja i doskonałe prace prowadzone przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, pana Diamandourosa przez ostatnie cztery i pół roku, jak również znakomite sprawozdanie pani poseł Sbarbati, umożliwiają Parlamentowi Europejskiemu i Komisji zrobienie bilansu podsumowującego, w jaki sposób opinia publiczna postrzega instytucje europejskie.
Duża część społeczeństwa domaga się większej przejrzystości i wzorowej administracji, co zbyt rzadko można zaobserwować.
Dostrzegam pewne sygnały ostrzegawcze w sprawozdaniu pana Diamandourosa. Mniej spraw rozstrzygnięto na zasadzie polubownej. Spadła liczba spraw, w których Komisja (widzę, że pan wiceprzewodniczący nie słucha) dostosowała się do zaleceń Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.
Pani przewodnicząca! Pogratulowanie Rzecznikowi nie wystarczy; musimy słuchać jego zaleceń. Pan Diamandouros całkiem słusznie domaga się rozszerzenia swoich uprawnień na kwestie trzeciego filaru, co zapewni większą przejrzystość i kontrolę. Prosi on o poprawkę do statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, aby jego praca mogła stać się bardziej efektywna.
Wierzę, Parlament Europejski popiera pana Diamandourosa, ale musi on także mieć poparcie Komisji i nie tylko w słowach, ale także w czynach.
Luca Romagnoli
w imieniu grupy ITS. - (IT) Pani przewodnicząca, panie i panowie! Przeczytaliśmy w sprawozdaniu pani poseł Sbarbati, że zgodnie z danymi statystycznymi za 2006 r. ponad 90% z łącznej liczby około 3 800 skarg pochodzi od indywidualnych obywateli, co jest bardzo interesujące. Pani poseł Sbarbati powiedziała także, że większość skarg pochodzi z dużych państw członkowskich, o dużej liczbie ludności, lecz dodała też, że liczba ta się zmienia, jeśli weźmie się pod uwagę stosunek liczby ludności do liczby skarg. W tym przypadku, pod względem liczby skarg przodują Luksemburg oraz kraje, które dopiero co przystąpiły do Unii, tj. Malta, Cypr i Słowenia. Moim zdaniem, to odzwierciedla fakt, że sprawy o charakterze europejskim oraz kompetencje i prawodawstwo europejskie są głównym przedmiotem zainteresowania Rzecznika Praw Obywatelskich w jego bieżącej pracy.
Moim zdaniem jednak, co warto zauważyć, bardziej pożyteczne byłoby posiadanie w tych krajach, a zwłaszcza we Włoszech, funkcjonujących Rzeczników niż Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich. O ile pamiętam, przeczytałem że na 95% zbadanych spraw większość nie jest objęta mandatem Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, gdyż skargi nie są wnoszone przeciwko instytucji lub organowi Wspólnoty.
Przypadki niewłaściwego administrowania dotyczą braku przejrzystości, niesprawiedliwość, nadużywanie władzy, błędy prawne itp. Nie ma danych na temat nieskuteczności lub niesprawiedliwości administracji w moim kraju, a jestem pewien, że gdyby takie dane istniały i zostały podane do wiadomości Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, Włochy zajmowałyby jedną z czołowych pozycji, zwłaszcza lewicowa administracja mojego kraju.
Nie jest zaskoczeniem, że nieprawidłowe korzystanie z uprawnień dyskrecjonalnych przez Komisję zajmuje jedną z pierwszych pozycji w rankingu. W związku z tym, zachęcam Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich do bardziej dogłębnego przeanalizowania relacji pomiędzy obywatelami, Radą, Komisją i Parlamentem.
Zgadzam się także, że zakres dochodzeń Rzecznika Praw Obywatelskich należy rozszerzyć na ochronę mniejszości, problemy rodzinne, ochronę danych osobowych i praw więźniów i z tego względu popieram zmianę Statutu zaproponowaną przez pana posła Mavrommatisa. Niemniej jednak, pani poseł Sbarbati i panie pośle Mavrommatis, nie popieram nakłaniania Rzecznika do prowadzenia dochodzeń w ramach tzw. trzeciego filaru. To jest niewłaściwe, nie zgadzam się na to. Pragnę jednak pogratulować pani poseł Sbarbati owocnej współpracy z Europejski Rzecznikiem Praw Obywatelskich
Robert Atkins
Pani przewodnicząca, chciałbym pogratulować sprawozdawczyni oraz, za jej pośrednictwem mojemu współpracownikowi, panu posłowi Mavrommatisowi, ale oczywiście szczególnie samemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich za kolejny udany rok.
Około trzysta skarg na miesiąc to ogromne obciążenie pracą i oznacza zarówno rosnące zainteresowanie systemem, jak również rosnące zaniepokojenie przypadkami niewłaściwego administrowania w UE. Chociaż wiele spraw rozpatruje się na zasadzie współpracy, Rzecznik wspomina o wzroście liczby uwag krytycznych, jakie jest zmuszony zgłaszać. To musi ulec poprawie, inaczej Parlament będzie musiał znaleźć sposoby zmuszenia Komisji, aby była pomocna i sprawniejsza w działaniu oraz reagowała na konkluzje przedstawione przez Rzecznika.
On zgłasza trafne uwagi. Chcę przytoczyć jedną: "Nie jestem pewien, czy w pojęciu obywateli składane przez instytucje oświadczenia, że pragną one bardziej "zbliżyć się do obywateli” i "być bardziej otwarte” nie kłócą się z faktem, że te same instytucję często nie potrafią wykorzystać możliwości oferowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich w zakresie poprawy relacji. "Służby Rzecznika powinny pracować w ścisłej współpracy z Komisją Petycji, ale Komisja Europejska musi stworzyć kulturę służby na rzecz obywateli a nie unikania problemów, zaś ministrowie i stali przedstawiciele muszą zrozumieć kluczowe znaczenie pozytywnego reagowania na skargi wyborców i obywateli zgłaszane za pośrednictwem Rzecznika lub Komisji Petycji.
Na koniec chciałbym krótko odnieść się do wyjątkowego sprawozdania specjalnego Rzecznika Praw Obywatelskich, a konkretnie tego, które dotyczy skargi przeciwko OLAF. Jako sprawozdawca Komisji Petycji w tej sprawie uprzedzam państwa, że choć postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zakończone, nie pozwolę, aby sprawa poruszona w tym specjalnym sprawozdaniu pozostała w ukryciu. Zostanie ona ponownie rozpatrzona tak szybko, jak będzie to praktycznie możliwe.
Pani przewodnicząca! Kończąc ponownie dziękuję nie tylko pani, za zaszczycenie nas swoją obecnością, ale także panu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i panu komisarzowi za przybycie na dzisiejsze posiedzenie.
Maria Matsouka
(EL) Pani przewodnicząca! Wydaje się, że naprawdę zaczęliśmy rozumieć, jak ważne jest to, że obywatele europejscy powinni czuć bliski związek z Unią dzięki demokratycznym, a zwłaszcza przejrzystym instytucjom.
Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich jest instytucją w całym tego słowa znaczeniu ustanowioną w celu otrzymywania skarg od obywateli. Najwyraźniej jest ona także tą instytucją, która jest zdolna sprawić, że obywateli poczują, że Unia zajmuje się ich problemami i na nie reaguje. Wszystko wskazuje na to, że czynimy postępy w przyznawaniu się do błędów administracyjnych i ich korygowaniu.
Chciałabym pogratulować sprawozdawczyni sposobu myślenia, jaki kryje się za sprawozdaniem. Prawidłowo uwydatnia ona kluczową rolę Rzecznika Praw Obywatelskich w demokracji unijnej.
Niemniej jednak, niepokoi mnie fakt, że choć liczba przypadków niewłaściwego administrowania zmniejszyła się, krytyczne uwagi Rzecznika w sprawach rozwiązanych polubownie nie zostały w zadowalającym stopniu przyjęte przez organy instytucjonalne.
A zatem, sprawozdawczyni ma rację, że przypomina nam o prawie Parlamentu odwołania się do sądu, choć oczywiście lepiej byłoby nie korzystać z tego prawa. Jednakże wszyscy z nas dziś tu obecnych powinni zrozumieć, że my sami jesteśmy instytucjami, a skutkiem tego wiarygodność instytucji zależy od naszej własnej postawy.
Zgadzam się także w pełni z opinią sprawozdawczyni na temat wyważonego, a jednocześnie dynamicznego stylu pełnienia własnych obowiązków.
Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest, nie może być i po prostu nie powinien być wizytówką demokracji dla UE. Musimy to uznać, podejmować nasze wspólne decyzje, a przede wszystkim wziąć na siebie swoją odpowiedzialność. Innymi słowy, musimy być odważni w naszych decyzjach, lecz przede wszystkim bardziej przejrzyści co do tego, co głównie stanowi przedmiot naszego zainteresowania.
Marios Matsakis
Pani przewodnicząca! Najważniejszym aspektem istnienia Unii i jej instytucji jest stać na straży podstawowych zasad sprawiedliwości, demokracji i poszanowania praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do obywateli Europy Nasza Unia nie miałaby racji bytu ani powodu funkcjonowania, gdyby jej głównym celem nie było oferowanie rzetelnych, całościowych i skutecznych usług dla Europejczyków.
Obywatel europejski był i zawsze będzie centrum naszych, jako funkcjonującej Unii, wysiłków. To głównie z tego względu działalność Rzecznika Praw Obywatelskich ma kapitalne znaczenie. To dlatego, że Rzecznik jest przyjacielem i strażnikiem europejskiego obywatela i instrumentem, przy pomocy którego instytucje i organy Wspólnoty mogą być rozliczane z tego, czy prawidłowo obsługiwały obywateli i czy są winne niewłaściwego administrowania lub złej praktyki.
Z zadowoleniem przyjmujemy roczne sprawozdanie za 2006 r. pana Diamandourosa. Gratulujemy i dziękujemy mu za bardzo dobrą pracę wykonaną przez niego i jego personel w celu ochrony praw obywateli europejskich. Jednocześnie gratulujemy sprawozdawczyni, pani poseł Sbarbati, za jej znakomite sprawozdanie, które zawiera wiele istotnych uwag i sugestii. Na przykład, uważam za najbardziej interesującą sugestię poczynioną w ust. 12, która zachęca Rzecznika Praw Obywatelskich do corocznego sporządzania i publikowania "czarnej listy” i "listy zasłużonych”, jeśli chodzi o usługi administracyjne UE.
Pragnę zwrócić uwagę, że prawidłowe funkcjonowanie Rzecznika może w rzadkich przypadkach prowadzić do tego, że niektóre służby będą żywić do niego awersję. W takich przypadkach Rzecznik zasługuje na nasze pełne poparcie i musi być pewien, że je otrzyma.
Na koniec, pragnę wyrazić uznanie za aktywne wsparcie, jakiego udzieliła Rzecznikowi Komisja Petycji i współpracę z nim w pełnieniu jego obowiązków. Praca obu tych jednostek bardzo często jest ze sobą powiązana, dlatego ich elastyczna współpraca zasługuje na uznanie i pochwałę.
Ryszard Czarnecki
Pani Przewodnicząca! Reprezentuję Polskę kraj, który zajmuje piąte miejsce w statystyce ilości skarg do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich. Co szesnasta składana skarga do rzecznika pochodzi z mojego kraju. Prawie co dwudziesta jest napisana w języku polskim. Mówię oczywiście o liczbach bezwzględnych, ponieważ w przeliczeniu na jednego mieszkańca znacznie bardziej niż moi rodacy aktywni w składaniu skarg są np. mieszkańcy Luksemburga, Malty czy Cypru.
Warto podkreślić, że w ubiegłym roku europejski ombudsman otrzymał mniej skarg niż w roku 2005. Tylko trochę ponad 200 skarg pochodziło od firm i stowarzyszeń, a aż 18 razy więcej od osób fizycznych.
Można powiedzieć, że funkcjonowanie Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich jest najlepszą wizytówką informatyzacji w Unii Europejskiej. 12 skarg na 20 jest składanych drogą elektroniczną.
Z kolei sporą porażką, wizytówką małej świadomości obywateli krajów Unii jest fakt, że prawie 4/5 skarg w ogóle nie wchodziło w zakres odpowiedzialności euroombudsmana. Świadczy to o tym, że instytucja ta jest traktowana jako recepta na wszelkie bolączki, nawet te niedotyczące instytucji unijnych, które w założeniu ma kontrolować europejski RPO. Widocznie Europejczycy sądzą, że unijny rzecznik praw ma być batem na wszystkich.
Kończąc, wyrażam zadowolenie, że tylko 8% dochodzeń wszczętych przez rzecznika dotyczyło Parlamentu Europejskiego, natomiast aż 66% Komisji Europejskiej.
Eva-Britt Svensson
(SV) Dziękuję, pani przewodnicząca. Krytyka ze strony Rzecznika Praw Obywatelskich dotycząca braku przejrzystości jest niezbędna. Bardzo jej potrzebujemy. Ponadto z zadowoleniem przyjmuję wniosek, że Rzecznik powinien przeprowadzić analizę faktycznego wpływu krytycznych uwag zgłoszonych, między innymi w odniesieniu do Komisji. Oczywiście Parlament często się jednoczy w krytykowaniu innych instytucji, ale tak naprawdę jest dobry powód, aby spojrzał także na siebie krytycznym okiem. Ostatnio Rzecznik poprosił Parlament o ujawnienie informacji dotyczących płatności otrzymywanych przez posłów do PE z tytułu podróży służbowych i zatrudnienia pracowników, ale Parlament odmówił ujawnienia tych informacji twierdząc, że jest to naruszenie ochrony danych. Sądzę, że jest to tylko "zasłona dymna”, a moje zdanie popiera Europejski Inspektor Ochrony Danych. Płatności dla pracowników są oczywiście dokumentami jawnymi. Nadszedł czas, aby Parlament zaczął ujawniać swoje płatności. Tylko ci, którzy zatrudniają personel na kontraktach o charakterze niewolniczym i innych dziwnych kontraktach, mogą mieć powody, aby bać się większej przejrzystości. Z pewności nie może tak się zdarzyć, że posłowie do PE będą obawiać się, że nie zostaną ponownie wybrani w 2009 r., jeśli media ujawnią, w jaki sposób traktowani są pracownicy w niektórych przypadkach, powiadam - w niektórych przypadkach. Dziękuję.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Pani przewodnicząca! Oczywiście pragnę nadmienić, że badamy dziesiąte sprawozdanie Rzecznika Praw Obywatelskich, który w 2006 r. otrzymał 3 889 listów lub e-maili ze skargami, z których 3 619 zostało nadesłane przez osoby fizyczne - członków społeczeństwa.
Z tych 3 889 skarg 3 051 nie było objęte mandatem Rzecznika. Innymi słowy, w jednym roku złożono łącznie 838 skarg objętych mandatem. Myślę zatem, że wydział Rzecznika Praw Obywatelskich jest wystarczająco duży pod względem personelu i zasobów, aby rozpatrzeć 838 skarg, które oczywiście mogą dotyczyć głównie spraw wynikających z niewłaściwego administrowania przez Komisję i Europejskie Biuro Doboru Kadr, a w mniejszym stopniu Parlamentu Europejskiego i Rady.
Na uznanie bezsprzecznie zasługuje fakt, że Rzecznik publikuje listę najlepszych praktyk administracyjnych. Nie wiem jednak, czy jego wydział pozwala obywatelom na składanie skarg na własną działalność. Żałuję, że sprawozdanie Komisji Petycji odsyła nas jedynie do Europejskiego Biura Doboru Kadr, a nie do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, który jak dotąd nie przeprowadził z urzędu dokładnej kontroli swojego wydziału.
W związku z powyższym, wnosimy nie o poprawkę do Statutu Rzecznika, ale o wzmocnienie praw, które już jemu przyznaliśmy. To powinno mu pozwolić na okazywanie należnego szacunku obywatelom, wykazanie się dużą aktywnością w zapewnieniu prawidłowo funkcjonującej administracji instytucji europejskich, a także na poszanowanie danych osobowych obywateli, posłów do Parlamentu Europejskiego i pracowników, którzy są zobowiązani do zachowania tajemnicy. Europejski Trybunał Sprawiedliwości powinien działać niezależnie, bez interwencji Rzecznika Praw Obywatelskich. Należy także szanować efektywne agencje międzynarodowe, które działają niezależnie na rzecz ochrony praw podstawowych.
Nasze poparcie dla Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich ma swoje granice.
Proinsias De Rossa
Pani przewodnicząca! Pragnę rozpocząć od podziękowania Rzecznikowi Praw Obywatelskich, panu Diamandourosowi i pani poseł Sbarbati za ich doskonałą pracę nad sprawozdaniem Rzecznika. To ważne, że ta debata odbywa się w najlepszym czasie dnia pracy Parlamentu, w godzinach największej oglądalności, kiedy możemy zyskać duże zainteresowanie opinii publicznej.
Służba, jaką pełni Rzecznik Praw Obywatelskich, jest niezwykle istotna dla obywatela: wzmacnia pozytywne więzi pomiędzy instytucjami europejskimi a obywatelami oraz przydaje legalności i zasadności pracom, które prowadzimy w instytucjach - Parlamencie, Komisji czy Radzie.
Służba ta rozwija się, co zostało dość wyraźnie podkreślone w sprawozdaniu pani poseł Sbarbati, w którym czyni ona różne sugestie, a sam Rzecznik także sugerował różne sposoby dalszego doskonalenia tej służby. Z pewnością idea rozszerzenia relacji z rozjemcami, którzy rozpatrują sprawy dotyczące mniejszości i dzieci, to ważny krok w rozwoju.
Jednocześnie, system napotyka na opory: opór wobec przejrzystości, opór wobec wspólnego kodeksu dobrych praktyk administracyjnych dla wszystkich instytucji, jak również wobec aktualizacji mandatu Rzecznika Praw Obywatelskich. Sądzę, że Parlament Europejski powinien przejąć bardziej aktywną rolę, na przykład w radzeniu sobie z problemem przejrzystości. Popieram skierowane do Parlamentu wezwanie Rzecznika Praw Obywatelskich o większą przejrzystość w publikowaniu informacji o dietach poselskich.
Leopold Józef Rutowicz
Pani Przewodnicząca! Działalność Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich daje obywatelom Unii poczucie, że są chronieni przed niewłaściwymi działaniami instytucji unijnych. Przedstawiony materiał nasuwa kilka uwag. Pierwsza z nich: największa ilość skarg do Rzecznika dotyczy Komisji Europejskiej, Europejskiego Biura Doboru Kadr i Parlamentu Europejskiego. Na ten stan może mieć wpływ nie przyjęcie przez instytucje europejskie z wyjątkiem Rzecznika, Kodeksu Dobrego Postępowania Administracyjnego zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z 2001roku. Druga uwaga: do Rzecznika zgłaszanych jest 78,5 % spraw poza jego kompetencjami w tym 93,7% nie dotyczy instytucji bądź organów wspólnotowych. Ten stan wskazuje, że obywatele mają za mało informacji o pracy Rzecznika lub, że we własnych krajach z różnych przyczyn nie mogą załatwić istotnych spraw. Ten temat wymaga analizy. Trzecia sprawa: Rzecznik Praw Obywatelskich powinien posiadać stosowne uprawnienia zezwalające na szybkie usuwanie złych praktyk administracyjnych, które powodują skargi.
Dziękuję sprawozdawczymi za rzeczowe sprawozdanie.
Mairead McGuinness
Pani przewodnicząca! Pragnę powitać naszych gości - obywateli na dzisiejszej debacie. Mam nadzieję, że rozumieją oni, na czym polega rola Rzecznika Praw Obywatelskich po tym, jak Rzecznik przedstawił swoją dwunastomiesięczną pracę w tak krótkim czasie.
Szkoda, że Rzecznik otrzymuje tak wiele spraw, które nie leżą w jego kompetencjach, ale rozumiem, że są one kierowane do odpowiednich miejsc. Należy to powiedzieć ludziom, którzy słuchają tej debaty. Te sprawy nie są odkładane na bok, ale przesyłane w odpowiednim kierunku. Panie Rzeczniku! To, że rozpatruje pan pewną ilość spraw i doprowadzenie do przyjęcia rezolucji jest pozytywne, ale musimy jeszcze bardziej popracować nad informowaniem ludzi o tym, co pan robi i jak pan to robi, aby na pańskie biurko wpływało więcej spraw. To nie zaszkodzi, gdyż jestem pewna, że niewielka liczba spraw, które pan rozpatruje nie odzwierciedla w pełni problemów niewłaściwego administrowania.
Wracając do Komisji, podoba mi się idea kultury służby na rzecz obywateli, ale nie jestem pewna, czy Komisja stosuje podejście "kija i marchewki” w swojej strukturze wewnętrznej, aby ta kultura stała się rzeczywistością. To jest coś, co należy zrobić poprzez przyjęcie odpowiednich przepisów. Czy są nakładane kary na wydziały lub osoby winne niewłaściwego administrowania w stosunku do obywateli? Może to jest coś, czemu moglibyśmy się lepiej przyjrzeć.
Podoba mi się idea ujawnienia tych, którzy osiągają najwybitniejsze i najgorsze wyniki, abyśmy mieli porównanie, ale tym, czego chcą ludzie na koniec dnia, są wyniki i pozytywne rezultaty. Stale powtarzam Irlandczykom, że Komisja Petycji nie ma wielkich uprawnień, ale dzięki temu, co robimy, możemy działać jako punkt nacisku na działania. Chciałabym, abyśmy mieli większe uprawnienia, ale przynajmniej możemy użyć tej odrobiny nacisku, aby przyniosło to dobre rezultaty dla obywateli. Ich nie interesuje proces. Oni chcą tylko pozytywnych rezultatów.
Panie Diamandourosie, życzę panu sukcesów w pańskiej działalności w tym roku i mam nadzieję, że będzie ją pan prowadził w takim samym stylu, jak w przeszłości. Zapewniam, że będę pracować w Irlandii nad tym, abyśmy w przyszłości wiedzieli o wiele więcej na temat pańskiej roli.
Inés Ayala Sender
(ES) Pani przewodnicząca! Przede wszystkim chciałabym podziękować panu Diamandourosowi za jego sprawozdanie i wyrazić uznanie za ogromną ilość pracy włożonej przez panią komisarz Wallström, a także pogratulować pani poseł Sbarbati jej rzeczowego sprawozdania, które będzie służyć nam jako wytyczne przy ocenie udoskonaleń, jakie przewidujemy wprowadzić w latach 2007 i 2008.
Z zadowoleniem przyjmujemy treść przedmiotowego sprawozdania, z którego wynika, że zadanie Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zostało wyraźnie ustalone i osadzone w konkretnych realiach; sprawozdanie świadczy także o zwiększeniu kontaktów z władzami i obywatelami.
Osobiście, ze szczególnym zadowoleniem przyjmuję porozumienie z obecnym rządem Hiszpanii w sprawie używania kilku języków urzędowych - baskijskiego, katalońskiego i galicyjskiego, gdyż to przybliży obywatelom Hiszpanii ich prawa bez umniejszania funkcjonalności języka hiszpańskiego, który okaże się bardzo użyteczny w przyszłych kontaktach z obywatelami państw trzecich.
Niemniej jednak istnieją inne aspekty, które zauważył sam pan Diamandouros, a które stanowią powód do niepokoju: ponad 75% skarg nie leży w kompetencjach europejskich, ale w kompetencjach krajowych lub regionalnych. W związku z powyższym, przyjmujemy stanowisko, że sprawą ogromnej wagi jest wzmocnienie strategii komunikacji Europejskiej Sieci Rzeczników Praw Obywatelskich, aby można było uregulować tę kwestię.
Innym problemem wyraźnie ukazanym w sprawozdaniu jest spadek liczby spraw dotyczących niewłaściwego administrowania, które zostały rozstrzygnięte na zasadzie polubownej lub w drodze konsensusu. My, którzy popieramy Rzecznika Praw Obywatelskich, nalegamy, aby udoskonalił on swoje know-how i odzyskał swoją efektywność na tej ścieżce. Perswazja jest lepsza niż siła.
Na koniec dodam tylko, że paradoksalne byłoby, gdyby uzasadnione ambicje obecnego Rzecznika, by zastosować kodeks dobrej praktyki administracyjnej doprowadziły go do tego, że będzie bardziej gorliwy w pracy na zewnątrz niż w swoim urzędzie.
Simon Busuttil
(MT) Dziękuję, pani przewodnicząca! Urząd Rzecznika Praw Obywatelskich ma już ustaloną pozycję i chciałbym pogratulować mu dobrej pracy. Teraz musimy patrzeć w przyszłość, aby zapewnić, że narzędzia, jakimi dysponują obywatele przy dochodzeniu zadośćuczynienia będą jasne, znane wszystkim i skuteczniejsze. Obecnie jest zbyt wiele zamieszania odnośnie do tego, gdzie powinni udać się obywatele, gdy chcą złożyć skargę. Niektórzy odwołują się do Komisji Petycji, inni do Komisji, jeszcze inni do Rzecznika, a są i tacy, którzy odwołują się do wszystkich tych organów, co powoduje spore zamieszanie, dublowanie prac i niepotrzebne koszty, a tego wszystkiego można by uniknąć. W związku z powyższym, jak słusznie powiedziała pani komisarz Wallström, istnieje potrzeba lepszej koordynacji pomiędzy instytucjami, które wysłuchują obywateli i podejmują decyzje w sprawie skarg. Na przykład, agencje te powinny przyjąć na siebie wyraźne zobowiązanie odnośnie do czasu, w jakim muszą odpisać obywatelom po otrzymaniu skargi, jak również do maksymalnego terminu udzielenia ostatecznej odpowiedzi. Nadal zbyt często słyszymy o skargach, które zostały wniesione wiele lat temu i nadal pozostają bez odpowiedzi. Jak stwierdziła moja koleżanka pani poseł McGuinness, gdy skarga zostanie wysłana do niewłaściwej agencji, ta agencja nie powinna wysyłać odpowiedzi odmownej, ale powinna sama przekazać skargę do właściwej agencji. Wreszcie, gdy obywatel sformułuje swoją skargę w niejasny sposób, gdyż mimo wszystko obywatele nie są prawnikami, należy dołożyć większych starań w celu zapewnienia, że ktokolwiek otrzyma tę skargę przyzna skarżącemu przywilej wątpliwości działający na korzyść skarżącego i nie uzna automatycznie skargi za niedopuszczalną. Myślę, że poczyniliśmy ogromny krok naprzód. Jeszcze raz pragnę pogratulować Rzecznikowi Praw Obywatelskich, ale mamy jeszcze wiele do zrobienia. Dziękuję bardzo.
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg
Pragnę wyrazić zadowolenie z faktu, że Rzecznik Praw Obywatelskich sprawuje swoją funkcję w sposób wyważony i energiczny, zarówno przy badaniu i rozpatrywaniu skarg, których w 2006 roku było aż 3830, jak i przy prowadzeniu i finalizowaniu dochodzeń. Cieszą również konstruktywne relacje Rzecznika z instytucjami i organami Unii Europejskiej oraz zachęcanie obywateli do korzystania ze swoich praw. Przy okazji debaty nad tym sprawozdaniem należy podkreślić jak ważnym jest zapewnienie niezbędnych środków budżetowych i personalnych, tak by obywatele otrzymywali szybkie i rzeczowe odpowiedzi na swoje pytania, skargi czy petycje. Oczywistym jest, że wszystkie instytucje powinny konstruktywnie współpracować z Rzecznikiem na wszystkich etapach procedury, zaś Rzecznik powinien przedstawić Parlamentowi wnioski, które jego zdaniem przyczynią się do usprawnienia procedur i jeszcze uskutecznią współpracę.
Gratulując profesorowi Diamandourosowi osiąganych wyników w pracy Rzecznika zachęcam jednocześnie do kontynuowania wysiłków oraz skutecznej promocji swej działalności, tak by w oczach obywateli europejskich stał się gwarantem dobrego administrowania instytucji wspólnotowych.
Roberta Alma Anastase
(RO) Dziesięć lat po ustanowieniu instytucji Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich z zadowoleniem stwierdzam przekształcanie się jego roli i rozwój działalności w procesie ochrony obywateli europejskich.
Sprawozdanie dotyczące działalności w 2006 r. udowadnia nam, że obecnie obywatele europejscy korzystają z usług naprawdę kompetentnego sądu, gdzie mogą bronić się przed dowolnymi instytucjami, a faktycznie zapobiegać ich nieprawidłowemu działaniu i je sygnalizować. Innymi słowy, mówimy dziś o prawdziwym instrumencie demokratycznej kontroli, sprawowanej w sposób autonomiczny i przejrzysty, co może przynieść same korzyści Unii Europejskiej. Ponadto jestem wdzięczna sprawozdawczyni Parlamentu Europejskiego za wypunktowanie tych aspektów obecnej działalności Rzecznika Praw Obywatelskich, które wymagają poprawy. Przede wszystkim żałuję, że nadal jest tak wiele skarg od obywateli, którzy nie otrzymali informacji, o którą prosili, w ich własnym języku. Jest to dla nas dowodem na to, że w Europie nadal mamy problemy z zapewnieniem pełnych praw językowych i równości wśród obywateli. Stoimy u progu roku 2008, ogłoszonego rokiem dialogu międzykulturowego, więc jesteśmy zmuszeni niezwłocznie skorygować te niedociągnięcia, które są sprzeczne z podstawowymi wartościami Unii.
Ze swojej strony, z zadowoleniem przyjmuję strategię komunikacji Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i podkreślam potrzebę jej utrwalenia. Bieżące dane statystyczne dotyczące skarg przekraczających kompetencje Rzecznika są smutnym dowodem na to, że stopień poinformowania obywateli, jak również znajomości i rozumienia przez nich zakresu kompetencji Rzecznika i innych instytucji jest niewystarczający.
Andrzej Jan Szejna
Pani Przewodnicząca! Panie Rzeczniku! Najpierw chciałem pogratulować panu profesorowi znakomitych wyników i działalności na rzecz demokracji i przestrzegania praw obywatelskich w Unii Europejskiej.
Rzecznik Praw Obywatelskich Unii Europejskiej to jeden z głównych podmiotów w demokratycznym życiu Unii. Powinien on stać na straży demokratycznej równości wszystkich obywateli europejskich oraz być pośrednikiem w relacjach między obywatelami a organami administracji publicznej Wspólnoty, które z różnych powodów nie odpowiadają ustanowionym standardom. Zatem cieszą informacje przedstawione w sprawozdaniu z działalności rzecznika za rok 2006, wskazujące na jego czynny udział w życiu publicznym Wspólnoty i aktywną współpracę zarówno z obywatelami Unii, jak i z organami administracyjnymi Unii Europejskiej.
Dla zwiększenia skuteczności działań rzecznika należy rozważyć możliwość sporządzenia listy najlepszych praktyk administracyjnych, zawierającej wzorcowe lub błyskotliwe sprawy, którymi w danym roku zajmował się rzecznik, a także listę spraw, w odniesieniu do których działania instytucji były mniej właściwe. Ponadto w celu zapewnienia zdecydowanej, pełnej działalności rzecznika należy poprzeć pomysł, aby rzecznik praw obywatelskich prowadził również dochodzenia w ramach tzw. trzeciego filaru, czyli współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, również poprzez objęcie nimi działalności Europolu.
Nikiforos Diamandouros
rzecznik praw obywatelskich. - Pani przewodnicząca! Przede wszystkim chciałbym podziękować pani poseł Sbarbati, sprawozdawczyni mojego rocznego sprawozdania za 2006 r. na tegorocznej sesji plenarnej. Pragnę także podziękować bardzo dużej liczbie posłów, którzy poświęcili swój czas na skomentowanie mojego sprawozdania. Jestem głęboko wdzięczny za wyrażone w komentarzach zainteresowanie i zawarte wskazówki.
W odniesieniu do pani poseł Sbarbati, pragnę powiedzieć, że ściśle współpracowałem i nadal będę ściśle współpracować z Komisją Petycji, z którą łączą mnie doskonałe relacje. Komisja Petycji i Rzecznik Praw Obywatelskich nadal będą stanowić główny instrument, za pomocą którego ten czcigodny organ także będzie w stanie zajmować się kwestią zwracania się obywateli do instytucji europejskich. Odnotowałem państwa uwagi. Mogę państwa poinformować, że jak wiecie wszcząłem już z własnej inicjatywy dochodzenie w sprawie EPSO, ale pragnę oficjalnie ogłosić to na tym forum. Ponadto bardzo zainteresowały mnie zmiany zachodzące w szkołach europejskich i będę je bardzo uważnie śledził.
Pragnę podziękować pani poseł Wallström za jej uwagi. Widzę, że odnotowała ona wzrost liczby spraw, w których Komisja przeprasza za przypadki nieprzestrzegania przez jej służby zasad najlepszej praktyki. Jestem bardzo wdzięczny pani wiceprzewodniczącej Wallström za przyznanie się do tego. W najbliższej przyszłości spotkam się z panią wiceprzewodnicząca Wallström, a także z Dyrektorami Generalnymi Komisji i koordynatorami wszystkich służb, którymi zajmuje się Rzecznik Praw Obywatelskich, konkretnie w celu doprowadzenia do lepszej koordynacji i osiągnięcia lepszych rezultatów. To wskazuje, jak ściśle współpracuję z Komisją. Mam nadzieję, że będę w stanie uzyskać lepsze rezultaty, aby przedstawić je państwu i oczywiście obywatelom w przyszłorocznym sprawozdaniu. Obejmuje to uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, czym także będę się zajmować.
Generalnie rzecz biorąc, chcę powiedzieć, iż jestem państwu niezmiernie wdzięczny za państwa ogólne poparcie dla szeroko zakrojonych inicjatyw, jak kultura służby na rzecz obywateli, która leży w centrum moich zainteresowań; za państwa wzmianki o potrzebie przydzielenia Rzecznikowi większej ilości zasobów; za poparcie w sprawie karty praw podstawowych i statutu oraz za państwa wezwanie do większej rozliczalności i odpowiedzialności, która dla mnie jest niezwykle istotna. Ponadto informuję, że od bieżącego roku podjąłem wspólne wysiłki w celu dotarcia do stowarzyszeń biznesowych w przeciwieństwie do osób indywidualnych, z zamiarem lepszego poinformowania ich o przysługujących im prawach.
Ze względu na presję czasu, pozwólcie państwo, że nie będę przechodził z jednego języka na drugi, ale przede wszystkim chcę powiedzieć pani poseł McGuinness i pani poseł Panayotopoulos-Cassiotou, że udało mi się pomóc w 70% na 70% spraw nieobjętych moim mandatem. A zatem moja praca obejmuje nie tylko odsetek spraw objętych moim mandatem, ale oprócz nich moi pracownicy wkładają wiele wysiłku, aby pomóc każdemu bez wyjątku obywatelowi, który przychodzi do nas ze sprawą nieobjętą moim mandatem, kierując go do właściwej instytucji na szczeblu europejskim lub krajowym. A zatem obejmuje to 3 830 spraw a nie 885.
A teraz pozwólcie państwo, że przejdę na inny język.
rzecznik praw obywatelskich. (EL) Pani poseł Panayiotopoulos! Chcę panią zapewnić, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich jest w pełni świadomy swojego obowiązku pracy w granicach przewidzianych prawem. Oczywiście, zawsze pracuje on zgodnie z podstawową zasadą rozliczalności wobec Parlamentu i państwa i doskonale zdaje sobie sprawę ze swojej odpowiedzialności.
Na koniec dodam, że robię wszystko, co mogę, aby doprowadzić do utworzenia urzędu krajowego rzecznika praw obywatelskich we Włoszech. Byłem tam cztery czy pięć razy i nadal będę tam jeździł z nadzieją, że w najbliższej przyszłości będziemy mogli powitać wśród nas włoskiego krajowego rzecznika praw obywatelskich.
Margot Wallström
wiceprzewodnicząca Komisji. - Pani przewodnicząca! Chciałabym odpowiedzieć na dwa skierowane bezpośrednio do mnie pytania.
Pierwsze dotyczy reformy Statutu Rzecznika Praw Obywatelskich. Mogę państwu powiedzieć, że od samego początku Rzecznik informował nas na bieżąco o pracach nad nowym statutem i pozostajemy z nim w stałym kontakcie w tej sprawie. Oczywiście, są pewne zmiany, które z łatwością możemy zatwierdzić, lecz inne są bardziej skomplikowane. Komisja wyda oficjalną opinię dopiero wtedy, gdy Parlament zgłosi swoje propozycje. Spotkaliśmy się także z panią poseł Jäätteenmäki i z zainteresowaniem oczekujemy na jej sprawozdanie.
Drugie bezpośrednie pytanie, zadane przez panią poseł McGuinness, dotyczy podejścia "kija i marchewki” i tego, czy je stosujemy. Nie, niewystarczająco, powiedziałabym - jeszcze nie. To, co robiliśmy w ostatnim okresie polega na stworzeniu jaśniejszego obrazu tych kwestii i tworzeniu w ramach Komisji poczucia odpowiedzialności za każdą dyrekcję generalną na wszystkich szczeblach hierarchii w Komisji. Myślę, że stworzenie tego poczucia odpowiedzialności i jaśniejszego obrazu tych kwestii pobudzi nas do działania, a czasami pomoże nam jawnie okazać swoje niezadowolenie ze sposobu, w jaki poszczególni urzędnicy rozpatrują sprawy. Uważam, że rzadko sprawa polega na tym, że jakiś urzędnik popełnił błąd; chodzi raczej o kulturę. Jest to coś, co mamy "na tapecie”, co musimy teraz zmienić. Myślę, że reformy, które zapoczątkowaliśmy, skierują nas na właściwe tory.
Na koniec chcę wspomnieć o jednej sprawie, która mam nadzieję ucieszy Komisję i Parlament Europejski: pracujemy nad streszczeniem naszych propozycji dla obywateli. I tu także, aby zbliżyć się do obywateli, musimy wyrażać się nie w żargonie unijnym, ale prostymi słowami - mam nadzieję, że to pomoże.
Przewodnicząca
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się wkrótce.
Oświadczenia pisemne (art. 142 Regulaminu)
Véronique Mathieu  
na piśmie. - (FR) Sprawozdanie pani poseł Sbarbati dotyczące działalności Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich jest dowodem jej szacunku dla tej instytucji, która została ustanowiona w 1992 r. na mocy traktatu z Maastricht w celu obrony obywateli europejskich w przypadku niewłaściwe administrowania przez instytucje Wspólnoty. W sprawozdaniu właściwie podkreślono pewne priorytety przyszłej działalności Rzecznika Praw Obywatelskich: na przykład, wagę współpracy z rzecznikami w państwach członkowskich i propozycję lepszego nadzoru wewnętrznego nad zarządzaniem organami UE.
Jednakże w sprawozdaniu podniesiono dwie kwestie, które pomijamy w debacie europejskiej na własne ryzyko. Z jednej strony, działalność Rzecznika musi pociągać za sobą ocenę profilu instytucji i jej dostępności we wszystkich krajach Europie. Faktycznie, panuje tendencja zniżkowa, jeśli chodzi o liczbę spraw skierowanych do Rzecznika Praw Obywatelskich (3 830 w 2006 r., o 2% mniej niż w 2005 r.), a skargi pochodzą raczej z tych państw członkowskich, które już stworzyły kulturę zachęcania ludzi do zgłaszania się ze swoimi problemami do odpowiednich instytucji krajowych.
Z drugiej strony, w sprawozdaniu rozważno kwestię rozszerzenia uprawnień Rzecznika (w odniesieniu do dostępu do dokumentów i bezwarunkowego przesłuchiwania świadków). Nie wolno dopuścić do żadnej poprawki do Statutu Rzecznika Praw Obywatelskich, która umniejszałaby rolę, jaką odgrywa parlamentarna Komisja Petycji, której działalność jest usankcjonowana bezpośrednio przez głosowanie.
(Posiedzenie zostało zawieszone o godz. 11.20 i wznowione o godz. 11.30)
