Plechtige vergadering : Verwelkoming van de Bulgaarse en Roemeense leden
De Voorzitter
Dames en heren, met vreugde en ontroering verwelkomen we vandaag onze 53 nieuwe collega's uit Bulgarije en Roemenië. Namens iedereen heet ik u van harte welkom en ik wens u veel succes in uw eerste termijn als leden van het Europees Parlement.
Het doet me genoegen om de voorzitters van de nationale parlementen van Roemenië en Bulgarije te begroeten, die zich op de officiële tribune bevinden...
(Het Parlement applaudisseert staande voor de nieuwe afgevaardigden)
Mijnheer Olteanu, voorzitter van de Roemeense Kamer van Afgevaardigden, mijnheer Vacaroiu, voorzitter van de Senaat van Roemenië, en mijnheer Pirinski, voorzitter van de Bulgaarse Nationale Vergadering, ook u heten wij welkom in het Europees Parlement.
Vanaf heden vormen we een groot collectief, bestaande uit 785 afgevaardigden uit 27 landen, dat is gestructureerd rond - schrikt u niet - 177 politieke partijen. Over enkele maanden zullen de Roemeense en Bulgaarse burgers naar de stembus gaan om hun vertegenwoordigers in het Europees Parlement te kiezen. Vanaf nu zal het Europees Parlement er alles aan doen om ervoor te zorgen dat zij zich volledig bewust zijn van het belang van hun deelname aan de eerste Europese verkiezingen die in deze twee landen zullen plaatsvinden.
Ik heb onlangs kunnen vaststellen hoe groot het enthousiasme van de Roemenen en de Bulgaren voor Europa is. Dat heb ik gezien tijdens de officiële ceremonies op 31 december 2006 in Boekarest en op 1 januari 2007 in Sofia. Deze gebeurtenissen behoren ongetwijfeld tot de meest bijzondere momenten van mijn ambtstermijn, zowel op het persoonlijke als op het politieke vlak - ik zou zelfs willen zeggen dat dit zeer bemoedigende momenten waren, gezien het euroscepticisme dat zo floreert in andere hoofdsteden.
Ik heb kunnen zien hoe trots de Roemenen en Bulgaren erop zijn dat ze nu Europese burgers zijn geworden. Alles wat hun aangaat, gaat ook ons nu ook veel meer aan. De zaak van de Bulgaarse verplegers die in Libië ter dood zijn veroordeeld, is nu een zaak van de Europese Unie. De Europese Unie moet zich onvermoeibaar inzetten voor deze Europese burgers, en ik maak van deze gelegenheid gebruik om opnieuw een oproep te doen aan de Libische regering ten gunste van deze verplegers, zonder daarbij de Palestijnse arts te vergeten die ook is veroordeeld.
(Luid applaus)
Waarde collega's uit Roemenië en Bulgarije, u brengt uw geschiedenis, uw cultuur en uw geloof in Europa mee. U opent een nieuw venster op zee - de Zwarte Zee - waarvan we het strategische belang op dit moment allemaal inzien. Een groot deel van onze energie komt langs die weg de Europese Unie binnen. We bevinden ons midden in een debat over ons energiebeleid en de ligging van u beider landen zal het gewicht van Europa op het internationale podium aanzienlijk vergroten.
Door u zullen we onze buurlanden beter gaan begrijpen. Ik ben er zeker van dat u, burgers van twee landen die een grens delen met de westelijke Balkan, een steunpilaar zullen vormen onder het Europese gebouw dat we aan het construeren zijn.
Met Roemenië erbij zijn er nu vier landen van de Europese Unie die een gemeenschappelijke grens met Oekraïne hebben en is er nu ook een land met een gemeenschappelijke grens met Moldavië, waardoor het Europees nabuurschapsbeleid ongetwijfeld zal worden versterkt.
Met Bulgarije erbij zijn er nu twee landen die een gemeenschappelijke grens met Turkije hebben, en ook in dit geval ben ik er zeker van dat de ervaringen van Bulgarije bijzonder nuttig voor ons zullen zijn.
Uw landen en uw bevolkingen hebben een enorme inspanning verricht om zich te kunnen aansluiten bij de Europese Unie; een inspanning waarvan wij ons misschien niet voldoende bewust zijn, maar die u wel hebt verricht. Daarnaast moet er nog veel worden gedaan. Zoals u weet, heeft het Europees Parlement er in november vorig jaar bij uw regeringen op aangedrongen om het tempo van de hervormingen vast te houden. Wij denken dat u die hervormingen beter binnen de Europese Unie kunt uitvoeren dan daarbuiten, en de voortgangscontrole van die hervormingen zal een gezamenlijke inspanning worden.
Voor ons allen begint er vandaag een intensieve periode van wederzijdse kennismaking. Het oude Thracië en Dacië, delen van Europa toen Europa nog niet zo heette, hebben zich weer bij de gemeenschappelijke familie aangesloten. Ze zijn teruggekeerd in het Europa waar ze altijd al deel van hebben uitgemaakt. Hun terugkeer zal even verrijkend worden als die van andere landen op 1 mei 2004.
We staan voor grote uitdagingen en ik weet zeker dat we zullen samenwerken om deze het hoofd te bieden. Weet daarom dat u welkom bent.
(Applaus)
En nu verzoek ik u om naar de hymne van de Europese Unie te luisteren.
(Het Parlement luistert staande naar de hymne van de Europese Unie)
