Stosunki gospodarcze i handlowe z Koreą (debata)
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie przedstawione przez pana Davida Martina w imieniu Komisji Handlu Międzynarodowego w sprawie stosunków handlowych i gospodarczych z Koreą.
David Martin  
sprawozdawca. -Panie przewodniczący! Sprawozdanie to trzeba było przygotować dosyć szybko, gdyż spodziewaliśmy się, a nawet mieliśmy nadzieję, że Porozumienie o Wolnym Handlu między Unią Europejską a Koreą zostanie być może zawarte pod koniec bieżącego roku. Najwyraźniej tak się nie stanie, jednak mimo wszystko cieszy nas fakt, że Parlament może dziś złożyć sprawozdanie i mamy nadzieję, że dzięki naszemu dzisiejszemu sprawozdaniu będziemy w stanie wywrzeć wpływ na stanowisko Komisji.
Aby dotrzeć do obecnego punktu niektórzy z moich kolegów musieli pracować niezwykle ciężko, w związku z czym pragnę podziękować panu Christopherowi Fordowi z Komisji Handlu oraz pani Emmanuelle Le Texier z Grupy PSE, których przygotowanie tego sprawozdania na czas kosztowało o wiele więcej pracy, niż wymagają tego od nich codzienne obowiązki. Pragnę również podziękować panu komisarzowi i jego służbom za udaną współpracę ze strony Komisji w zakresie przygotowywania tego sprawozdania oraz koreańskiemu ambasadorowi, którego wsparcie umożliwiło mi zapoznanie się ze stanowiskiem Korei w sprawie tych negocjacji.
Z historycznego punktu widzenia porozumienia o wolnym handlu między Unią Europejską a państwami azjatyckimi niewiele miały wspólnego z handlem, pomimo swojej nazwy. Myślę, że możemy to nazwać wyjątkiem od zasady. Korea wykazuje chęć i zdolność do wynegocjowania dalekosiężnego i wszechstronnego, dwustronnego porozumienia o handlu.
Korea to ważny podmiot regionu w Azji. Ten bogaty obecnie kraj jest jedenastą pod względem wielkości gospodarką na świecie. Jej dochód na głowę porównywany jest z dochodem Hiszpanii. Gospodarka ta szybko się rozwija, a handel między naszymi dwoma regionami, tj. między Koreą a Unią Europejską, osiągnął w ubiegłym roku 60 miliardów euro. Dlatego warto jest zawrzeć to porozumienie, i o ile wszystko się powiedzie, będziemy mieli moim zdaniem do czynienia z sytuacją korzystną dla obu stron. Przykładowo koreański przemysł wytwórczy może odnieść korzyści dzięki uzyskaniu dostępu do usług europejskich, umożliwiając produkcji koreańskiej rozwój i zapewniając lepszą konkurencyjność. My natomiast możemy odnieść korzyści dzięki dostępowi do rynku koreańskiego dla niektórych naszych kluczowych towarów i usług.
Jak wspomniałem wcześniej, harmonogram przewidywał zakończenie pod koniec bieżącego roku. Realistycznie rzecz biorąc maj przyszłego roku będzie najprawdopodobniej czasem, w którym najwcześniej zakończone zostaną negocjacje, jednak otuchy dodaje mi fakt, że po pięciu rundach rozmowy wydają się zmierzać do sedna i przybierać na znaczeniu. Rzecz jasna nadal istnieją poważne rozbieżności między stanowiskiem Unii Europejskiej w takich kwestiach, jak oznaczanie kraju pochodzenia, standardy techniczne związane z przemysłem motoryzacyjnym oraz koncesje taryfowe na towary. Jednak kluczowy jest fakt, że negocjacje odbywają się obecnie na poważnym i szczegółowym poziomie.
Największym zainteresowaniem cieszą się po pierwsze standardy społeczne i środowiskowe. Nawet przy takim opóźnieniu porozumienie koreańskie wygląda na pierwsze z nowej generacji Porozumień o Wolnym Handlu, które zawieramy. Może ono stanowić model dla kolejnych Porozumień w Sprawie Handlu i chciałbym, aby nasze pragnienia związane ze standardami środowiskowymi i społecznymi się zwiększyły. Chciałbym zapewnić występowanie w Porozumieniu mechanizmu rozwiązywania sporów. Moim zdaniem nie powinniśmy się zgadzać na mniej, niż zgodziły się Stany Zjednoczone Ameryki, które przedstawiły w swoim sprawozdaniu mechanizm rozwiązywania sporów. Według mnie kwestie takie, jak kluczowe konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy oraz stosowanie po 2012 r. nowego porozumienia w sprawie zmian klimatu nie mogą być jedynie dżentelmeńskimi umowami czy zwykłym zachęcaniem ludzi do zrobienia czegoś. W rzeczy samej musimy zapewnić pewien mechanizm rozwiązywania sporów. Mam nadzieję, że Komisja jeszcze raz się tym zajmie.
Twierdzę również, że trzeba być przychylnie nastawionym do kompleksu przemysłowego Kaesong, jeśli chodzi o takie porozumienie. Zgadzam się z podejściem Komisji, że po pierwsze musimy doprowadzić do Porozumienia o Wolnym Handlu, lecz jeśli uda się nam doprowadzić do tego Porozumienia, to zanim je podpiszemy, powinniśmy zwrócić uwagę na to, jak możemy pomóc Korei Południowej w zakresie zachęcania Korei Północnej do przyłączenia się do rzeczywistego świata. Kompleks przemysłowy Kaesong w Korei Północnej, lecz kierowany przez firmy z Korei Południowej, stanowi sposób na przyłączenie Korei Północnej do reszty świata. Powinniśmy zachęcać do tego procesu. Wierzę, że dzięki naszemu porozumieniu w sprawie handlu możemy wiele zrobić dla biorącej udział w tym procesie Korei Południowej. Chodzi nie tylko o jej interes, ale o interes całego świata. Jeśli Korea Północna i Południowa będą w stanie ze sobą współpracować, świat stanie się bezpieczniejszy.
Moim zdaniem jest to ważne porozumienie o wolnym handlu. Wierzę, że jeśli uda nam się zawrzeć odpowiednie porozumienie, zarówno UE, jak i Korea mogą odnieść zwycięstwo. Popieram opinię Komisji, że nie powinniśmy się spieszyć, by osiągnąć porozumienie, oraz że dobre porozumienie jest lepsze, gdy osiągnie się je później, niż złe porozumienie, które osiągniemy wcześniej. Mam nadzieję, że kiedy Korea zmieni prezydenta na początku przyszłego roku, nowy prezydent zaleci swojej administracji podejmowanie niestrudzonych działań w celu osiągnięcia tego porozumienia do lata.
Peter Mandelson
komisarz. -Panie przewodniczący! Z zadowoleniem przyjmuję znakomitą i szybką pracę sprawozdawcy, pana Martina, oraz jego kolegów i personelu. Stworzyli oni wszechstronne i zrównoważone sprawozdanie, które zasługuje na pochwałę.
Zaaprobowanie przez Parlament tego wniosku dotyczącego rezolucji stanowić będzie wyraźny sygnał wsparcia dla polityki Komisji w sprawie starań na rzecz ambitnego i wszechstronnego porozumienia w sprawie wolnego handlu z Koreą Południową w ramach strategii określonej w komunikacie w sprawie globalnej Europy z października 2006 r. Wybór Korei Południowej na partnera dla tej generacji porozumień w sprawie wolnego handlu odzwierciedla istotny potencjał gospodarczy i polityczny tego kraju, stanowiąc przy tym uznanie istnienia istotnych barier oraz dążenie do nawiązania silniejszych relacji gospodarczych i handlowych między nami.
Wniosek jest aktualny: negocjacje w sprawie wolnego handlu z Koreą Południową zostały zainicjowane w maju 2007 r. i realizowane są w szybkim tempie. Jesteśmy gotowi do pracy na rzecz wczesnego zakończenia, pod warunkiem prawidłowości istoty i jakości rezultatu. Jest to dla nas teraz i w przyszłości podstawa.
Nasze porozumienie o wolnym handlu z Koreą powinno zachowywać pełną zgodność z WTO. To jest oczywiste. Dążymy do dalekosiężnej liberalizacji handlu towarami i usługami oraz w zakresie inwestycji. Szczególną uwagę zwracamy na bariery nietaryfowe oraz zasady i przepisy w kluczowych dziedzinach, np. dotyczące praw własności intelektualnej, konkurencji i zamówień rządowych. W pełni zgadzam się ze zwróceniem w sprawozdaniu uwagi na bariery nietaryfowe oraz mechanizm skutecznego rozwiązywania sporów w obrębie tego aspektu i innych aspektów ewentualnego porozumienia.
Badania sugerują, że w niektórych sektorach koreańskich bariery nietaryfowe mają obecnie większe znaczenie niż same taryfy. Absolutnie kluczowe dla zawarcia porozumienia w sprawie wolnego handlu są poważne usprawnienia w zakresie tych zagranicznych barier handlowych, zapewniające rzeczywisty dostęp do rynku dla wywozu z UE do Korei Południowej.
Spośród kilku konkretnych powodów do niepokoju, które zostały podkreślone, kwestia Kaesong budzi złożone zastrzeżenia techniczne i polityczne. Pozytywnie odnosimy się do zmian zaproponowanych w tym zakresie, gdyż podkreślają one złożoność kwestii, która wymagać będzie poważnych rozważań. Uznanie i promowanie społecznych i środowiskowych aspektów handlu - zrównoważony rozwój - stanowić będzie integralną część porozumienia o wolnym handlu z Koreą Południową.
Zgadzam się, że skuteczne egzekwowanie norm jest kluczowe dla zabezpieczenia ambitnego i skutecznego rezultatu zrównoważonego rozwoju w przedmiotowym porozumieniu. Niemniej jednak atmosfera współpracy pozwala na o wiele większe osiągnięcia w tym zakresie niż stosowanie przymusu. Oczekujemy uwzględnienia większej liczby wielostronnych porozumień środowiskowych oraz takich kwestii, jak przyzwoita praca na rzecz zasadniczych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy. Spodziewamy się ponadto wykroczenie poza nasze obecne porozumienia, np. podlegające porozumieniu o wolnym handlu między Koreą a USA. Będziemy się także starali zaangażować we współpracę partnerów społecznych i społeczeństwo obywatelskie.
Zainicjowano ocenę skutków w kontekście zrównoważonego rozwoju. Głównie ustalenia projektu sprawozdania na różnych etapach zostaną omówione ze społeczeństwem obywatelskim. Musimy przeprowadzić ocenę oddziaływania na temat zrównoważonego rozwoju w celu zapewnienia ciągłych i natychmiastowych reakcji dotyczących procesu negocjacji. Opiera się to na wstępnych relacjach ze społeczeństwem obywatelskim na początku negocjacji.
Współpracowaliśmy również ściśle z Parlamentem. Współpraca ze sprawozdawcą i Komisją Handlu Zagranicznego układa się doskonale. Ja sam wespół z Dyrektorem generalnym przedstawialiśmy Komisji regularne informacje. Jeśli chodzi o procedurę ratyfikacji, będzie ona zależeć od treści samego porozumienia, jednak Komisja opowiada się za możliwie jak największym zaangażowaniem Parlamentu na mocy Traktatu.
Na koniec ewentualne przyszłe porozumienia o handlu, obejmujące dwustronne stosunki handlowe z Koreą Południową stanowić będą element ogólnych i spójnych ram stosunków UE z Koreą Południową. Obecne obustronne porozumienie ramowe nadal będzie rządzić współpracą obustronną i dialogiem politycznym.
Na koniec celem przedmiotowego porozumienia o handlu jest uzupełnienie ambitnego rezultatu rundy dauhańskiej poprzez głębszą i dalszą współpracę obustronną z Koreą. Doświadczenie z przeszłości wskazuje, że takie porozumienia mogą przetestować w praktyce rozwiązania w zakresie liberalizacji i stać się odskocznią w kierunku przyszłej ewolucji WTO. Ambitne i wszechstronne porozumienie o wolnym handlu z Koreą Południową jest istotne nie tylko pod względem handlowym. Będzie się również wiązać z istotną poprawą stosunków między UE a Koreą. Porozumienie to jest również uznaniem zaangażowania UE na Półwyspie Koreańskim i w regionie. W szerszym znaczeniu jest to element naszego szerszego zaangażowania w dopilnowanie, aby polityka handlowa UE w Azji nadążała za gwałtownym rozwojem tego regionu oraz w zabezpieczenie korzyści w zakresie miejsc pracy, wzrostu i rozwoju handlu po obu stronach.
Werner Langen  
sprawozdawca komisji opiniodawczej Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii. - (DE) Panie przewodniczący! Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii dziękuje sprawozdawcy za przyjęcie naszych wniosków. Naszym zdaniem porozumienie jest sensowne, jednak chcielibyśmy zaznaczyć, że w stosunkach z Koreą natykaliśmy się w przeszłości na pewne problemy sektorowe. Mam na myśli dyskusję na temat cen dumpingowych np. w przemyśle okrętowym w ostatnich latach, gdzie dochodziło do procesów sądowych. Chcemy się upewnić, czy te sektorowe problemy są rozwiązywane w celu dopilnowania, aby obie strony faktycznie się otworzyły, a Korea nie jest jednostronnym beneficjentem, oraz by zagwarantować wzajemność, nawet gdy mowa jest o naszym przemyśle farmaceutycznym.
Szczególnym problemem było Kaesong. Pan komisarz dopiero co omówił kwestię tego, jak zaangażować te specjalne strefy Korei Północnej. Zgodnie z tym, co słyszałem, planuje się osiem kolejnych stref specjalnych. Zdaniem Komisji Przemysłu zastosowanie muszą mieć w tym miejscu standardy międzynarodowe. Nie możemy w ten sposób nadwątlać własnych porozumień w sprawie wolnego handlu. Prosimy zatem, aby dogłębnie przyjrzeć się szczególnie temu aspektowi. W przeciwnym razie bardzo dziękujemy, Komisji również, za te negocjacje!
Peter Šťastný
w imieniu grupy PPE-DE. - Panie przewodniczący! Najpierw chciałbym pogratulować sprawozdawcy, panu Martinowi, za wysokiej jakości, wszechstronne sprawozdanie. Nasze negocjacje powinny go uwzględnić. Powinniśmy także skorzystać z doświadczenia z ostatnio zawartym przez USA i Koreę porozumieniem w sprawie wolnego handlu, co wskazuje na duże znaczenie szybkości, która jednak nie powinna być najważniejsza. Zasadniczym celem wyraźnie powinno być osiągnięcie wysokiej jakości oraz tych samych warunków w zakresie przepływu towarów. W dzisiejszych czasach bariery niehandlowe nadal poważnie utrudniają przepływy.
Korea nie stosuje norm międzynarodowych ani wymogów w zakresie etykietowania dotyczących produktów motoryzacyjnych lub innych ważnych produktów, np. produktów farmaceutycznych, kosmetyków czy produktów elektronicznych. Istnieje ponadto potrzeba wyjaśnienia kwestii praw własności intelektualnej oraz fałszerstwa. Kwestie te należy rozwiązać przed podpisaniem przedmiotowego porozumienia o wolnym handlu w celu zapewnienia wolnego i uczciwego handlu. Jeśli kwestie te nie zostaną rozwiązane po naszej myśli, doradzałbym Komisji niepodpisanie przedmiotowego porozumienia.
Podziwiam cud gospodarczy, jakiego dokonano w Korei Południowej. Odzwierciedla go fakt, że Korea Południowa stała się dla Unii czwartym co do wielkości partnerem handlowym. Mocno ugruntowana demokracja zdecydowanie działa na korzyść Korei. Można tylko ubolewać nad losem braci i sióstr z Korei Północnej.
Powinniśmy być gotowi na dołożenie wszelkich starań w celu doprowadzenia do przywrócenia więzów emocjonalnych podobnych do tych, jakie nawiązane zostały przez Niemcy Wschodnie i Zachodnie pod koniec lat 80. Powinno się to, rzecz jasna, opierać na zasadzie demokratycznej, której stosowanie zakończyło się takim sukcesem w Korei Południowej.
Erika Mann
w imieniu grupy PSE. - (DE) Panie przewodniczący! Pragnę odnieść się do trzech aspektów. Po pierwsze chciałabym w imieniu mojej grupy podziękować sprawozdawcy, panu Martinowi. Sprowadzanie jest bardzo starannie przygotowane i faktycznie nawiązuje do wszystkich ważnych kwestii, którym powinno się poświęcić debaty. Sprawozdanie zaleca ponadto właściwą ostrożność w określonych kwestiach, np. w sektorze motoryzacyjnym. Pod tym względem jest to według mnie doskonałe sprawozdanie. Stanowi ono właściwy warunek wstępny i powinno być za taki uznane przez Komisję i Radę. Cieszę się, że pan komisarz tak drobiazgowo się nim zajął.
Po drugie pragnę zapytać pana komisarza: jak jego zdaniem postępować będą negocjacje z Koreą? W rzeczy samej negocjacje już się rozpoczęły i znalazły się na bardzo trudnym etapie. Choć, moim zdaniem, wydawało nam się inaczej, o wiele korzystniej rysowały się one na początku. Do tego dochodzą także oczywiście równorzędne negocjacje z państwami członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN). Z tego, co udało mi się ustalić w oparciu o protokół, te negocjacje również znajdują się na bardzo trudnym etapie. Jaka jest ocena Komisji w tej sprawie? Jaki wpływ na negocjacje z Koreą będą miały trwające negocjacje z ASEAN?
Moje ostatnie pytanie do pana komisarza dotyczy tego, że głowy państw lub rządu właśnie dziś, 13 grudnia, zamierzają podpisać traktat reformujący. Zgodnie z przedmiotowym traktatem reformującym Parlament będzie mógł w przyszłości wywierać o wiele większy wpływ na sektor detaliczny, o co już od dłuższego czasu walczymy w obecnym Parlamencie. Pragnę podziękować Komisji i panu komisarzowi Mandelsonowi w szczególności za nieustanne popieranie tej kwestii.
Moje pytanie jednak brzmi: czy można sobie wyobrazić poparcie Komisji, gdy prosimy Radę o uzyskanie prawa, które zostało już nadane w ramach zbliżającego się zawarcia porozumienia o wolnym handlu oraz to, czy w związku z tym Parlament zachowa odpowiedni obowiązek zatwierdzenia? Czy możemy przyjąć, że pan komisarz opowie się w tej kwestii po naszej stronie?
Ignasi Guardans Cambó
w imieniu grupy ALDE - (ES) Panie przewodniczący! W imieniu mojej grupy i bardzo oficjalnie również chciałbym pogratulować sprawozdawcy, posłowi Davidowi Martinowi, za wspaniałej jakości sprawozdanie, które przedstawił w Izbie. W rzeczywistości nie wszystkie sprawozdania sobie dorównują. Istotne jest, że mimo że głosujemy w tym miejscu w sprawie wszelkiego rodzaju dokumentów, podkreślamy, gdy treść i solidność niektórych z nich umożliwia ich szczegółowe przestudiowanie oraz gdy obejmują wszystkie tematy, które wymagają dyskusji. W związku z tym pragnę pogratulować panu sprawozdawcy oraz zespołowi, który towarzyszył mu podczas pracy.
To prawda, że nie mówi się w tym miejscu wiele o Korei. Nie mówi się o niej w wystarczającym stopniu, choć jest to bez wątpienia jeden z naszych głównych sprzymierzeńców handlowych i rzeczywiście, zgodnie ze sprawozdaniem, czwarty co do wielkości sprzymierzeniec spoza Europy. Unia Europejska to główny inwestor w Korei, która posiada także bez wątpienia jedną z najsilniej ugruntowanych demokracji w całym regionie.
Jeśli z jednej strony uwzględnimy to, co przed chwilą powiedziałem, a z drugiej trudności w kontekście wielostronnym oraz fakt, że w Korei istnieją przeszkody na drodze dostępu do rynku dla europejskich produktów i usług, przy czym w większości są to przeszkody nietaryfowe, Korea oczywiście staje się wyraźnym kandydatem do zawarcia dwustronnego porozumienia, które cieszy się pełnym wsparciem Parlamentu. Porozumienie to trzeba jednak dobrze przygotować, dobrze wynegocjować. Musi ono być ambitne.
Trudności napotykamy w ściśle określonych kwestiach. Chciałbym podkreślić problem usług, który został już wymieniony, oraz problem piractwa intelektualnego w jednym z krajów, w którym notuje się największą penetrację Internetu na świecie, gdzie w związku z tym pojawiają się bardzo konkretne problemy wynikające z braku poważnego traktowania praw autorskich i praw chroniących sferę audiowizualną.
Na koniec w sprawie Kaesong: moja grupa zamierza poprzeć sprawozdanie w jego obecnym brzemieniu. Innymi słowy, uznajemy i rozumiemy znaczenie polityczne tego obszaru zlokalizowanego między Koreą Południową a Północną, jednak jesteśmy zdania że, gdyby wolny handel z Unią Europejską został zwyczajnie umieszczony w tym kontekście, mogłyby zaistnieć poważne problemy, w związku z czym nie poparlibyśmy zwyczajnego włączenia obszaru Kaesong w zakres ewentualnego porozumienia z Unią Europejską.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
w imieniu grupy UEN. - Panie Przewodniczący! Zabierając głos w debacie w sprawie stosunków gospodarczych i handlowych Unii Europejskiej z Koreą, w imieniu grupy UEN, chcę zwrócić uwagę na następujące kwestie. W sytuacji, kiedy Korea podpisała umowę o wolnym handlu z krajami EFTA, SEAN, a także ze Stanami Zjednoczonymi, a nie zawarłaby takiej umowy z Unią Europejską, zmalałaby konkurencyjność europejskich firm korzystających z bezcłowego dostępu do rynku koreańskiego. Tym samym wpłynęłoby to negatywnie na poziom wzrostu gospodarczego i poziom zatrudnienia w krajach Unii.
Po drugie, według analiz przeprowadzonych przez niezależne ośrodki badawcze, w wyniku zawarcia umowy o wolnym handlu 2/3 korzyści wynikających z tej umowy uzyska Korea, a zaledwie 1/3 Unia Europejska. Konieczne jest więc, aby oprócz tej umowy Korea zawarła z Unią porozumienie, w którym ten kraj zobowiąże się do przestrzegania europejskich standardów społecznych, w szczególności podstawowych elementów związanych z godną pracą, a także standardów środowiskowych i standardów ochrony konsumentów.
Po trzecie, takie podejście daję szansę do doprowadzenia do uczciwej konkurencji pomiędzy firmami koreańskimi i europejskimi. Tylko bowiem w takim przypadku firmy koreańskie będą zawierały w kosztach wytwarzania całościowe koszty pracy, ochrony środowiska i ochrony konsumentów, a tym samym ceny ich produktów będą odzwierciedlały pełne koszty wytwarzania.
Caroline Lucas
w imieniu grupy Verts/ALE. - Panie przewodniczący! Pozwolę sobie najpierw podziękować panu Davidowi Martinowi za sprawozdanie i podkreślić kluczowe znaczenie tej kwestii. Traktat UE-Korea będzie pierwszym zastosowaniem nowej doktryny handlowej UE Globalna Europa, która jest niezwykle kontrowersyjna, nie tylko ze względu na to, że dąży do tak głębokich warunków dostępu do rynku poprzez usunięcie wszelkich barier na drodze zdecydowanej penetracji przywozu i to w czasie, gdy coraz więcej osób uświadamia sobie, że we w pełni zliberalizowanej gospodarce jest bardzo wielu przegranych i kilku wygranych.
Jako zaletę sprawozdanie wymienia bardzo dobre standardy handlowe oraz społeczne i środowiskowe, co zyskało pełne wsparcie Zielonych. Właśnie dlatego, moim zdaniem, sprawozdanie stwarza bardzo istotny precedens dla kolejnych odpowiedzi parlamentarnych na inne porozumienia o wolnym handlu np. z Indiami i ASEAN. W związku z tym pozytywnie odnosimy się do faktu, że zgodnie ze sprawozdaniem od zasady, zgodnie z którą dostęp do rynku europejskiego zależy od zgodności ze standardami ochrony środowiska nie może być żadnych odstępstw.
Z zadowoleniem przyjmujemy fakt, że sprawozdanie wymaga, aby porozumienie handlowe z Koreą obejmowało wiążące klauzule społeczne i środowiskowe, co, naszym zdaniem, samo w sobie nie skłania do wniosku, że kompleks przemysłowy Kaesong w Korei Północnej miałby podlegać zasadom porozumienia o wolnym handlu. Co najważniejsze celem sprawozdania jest podniesienie skuteczności wiążących zasad poprzez wprowadzenie wymogu ich podlegania standardowemu mechanizmowi rozwiązywania sporów.
Mamy jednak również pewne wątpliwości co do przedmiotowego sprawozdania. Po pierwsze pojawia się wymóg odstąpienia od wszystkich barier nietaryfowych na drodze handlu bez jakiejkolwiek próby faktycznego odróżnienia zasadnych barier nietaryfowych od niezasadnych. Nie powinniśmy zakładać, że wszystko, co stoi na drodze nieograniczonego, wolnego handlu stanowi nieuzasadnioną przeszkodę. Istnieje kilka dobrych powodów do zakwalifikowania handlu, zwłaszcza że polityka publiczna chce wprowadzić kontrole z przyczyn społecznych, zdrowotnych lub środowiskowych.
Sprzeciwiamy się ponadto pełnemu wprowadzeniu tak zwanych kwestii singapurskich do porozumienia o wolnym handlu. W tym przypadku również istnieją poważne powody, dla których pełna swoboda inwestowania lub zamówień publicznych nie powinny się znaleźć w zakresie porozumienia o handlu. Korea doświadczyła niszczycielskiego działania wolnego przepływu kapitału pod koniec lat 90. Od tamtej pory, aby z powrotem stanąć na nogi, stosuje się w Korei chronione polityki zamówień publicznych. W tej chwili nie od nas zależy decyzja, czy Korea sama powinna oferować takie pozycje, jednak możemy wydawać własne opinie, a moja Grupa nie popiera zapewnienia nieograniczonej wolności zagranicznym inwestorom w Europie lub odrzucenia możliwości angażowania wydatków publicznych w cele społeczne za pośrednictwem konkretnych krajowych polityk udzielania zamówień.
Philip Claeys
(NL) Panie przewodniczący! Korea Południowa to jeden z głównych partnerów handlowych UE spoza Europy, co zostało wyraźnie podkreślone w przedmiotowym, zrównoważonym sprawozdaniu. Kraj ten budzi współczucie ze względu na sąsiedztwo z najbardziej zacofanym, najbardziej totalitarnym reżimem komunistycznym na świecie.
W ostatnich latach stosunki handlowe znacznie się rozwinęły, co samo w sobie już jest bardzo dobre, choć nie oznacza braku jakichkolwiek problemów. Zawarte z Koreą Południową porozumienie o wolnym handlu musi się opierać na zasadzie pełnej wzajemności. W Korei Południowej nadal istnieje zbyt wiele barier taryfowych i nietaryfowych, aby faktycznie można było mówić o zasadzie wzajemności.
Europa musi domagać się eliminacji wszystkich tych barier i musi być zdolna do zawierania porozumień, które są przynajmniej tak korzystne, jak porozumienie o wolnym handlu między Koreą Południową a Stanami Zjednoczonymi Ameryki.
Hubert Pirker
(DE) Panie przewodniczący! Jako przywódca delegacji Parlamentu Europejskiego do spraw stosunków z Półwyspem Koreańskim pragnę szczególnie pogratulować sprawozdawcy i powiedzieć, że z przyjemnością popieram jego sprawozdanie.
Pragnę również podkreślić to, z czego niektórzy nadal mogą nie zdawać sobie sprawy: Republika Korei to ważny partner handlowy. To właśnie dlatego ważne jest zawarcie przez nas porozumienia o wolnym handlu. Celem tego porozumienia musi być osiągnięcie uczciwych i sprawiedliwych warunków handlowych dla obustronnego pożytku i wspólnej korzyści.
Mogę ponadto stwierdzić, że cieszę się, iż proces negocjacyjny jest znacznie lepszy podczas piątej rundy niż podczas czwartej. Chciałbym zachęcić Koreę do wsparcia wniosków UE na rzecz szybszego i wzajemnego zniesienia ceł przywozowych. Termin docelowy w przypadku UE to rok 2015.
Jak wszyscy wiemy, sektor motoryzacyjny stanowi w procesie negocjacyjnym wyzwanie. Jako Unia Europejska spodziewamy się, że nasze standardy bezpieczeństwa są akceptowane przez Koreę tak samo jak my akceptujemy standardy Korei w tym sektorze.
Jestem optymistą, jeśli chodzi o możliwość usunięcia barier w sektorach produktów farmaceutycznych i usług, a zwłaszcza w sektorze bankowym i doradztwa prawnego. Jeśli chodzi o Kaesong, pragnę powiedzieć, że ważne byłoby odnalezienie przez partnerów w negocjacjach sposobu udzielenia projektowi Kaesong i innym projektom wsparcia na podstawie gospodarczej i politycznej, w szczególności na rzecz wprowadzenia Korei Północnej w szeregi międzynarodowej wspólnoty państw.
Ogólnie rzecz biorąc podążamy właściwym torem. Mam nadzieję, że na początku lub w pierwszej połowie 2008 r. znajdziemy rozwiązanie.
Kader Arif
(FR) Panie przewodniczący! Po pierwsze pragnę podziękować panu Martinowi za wysokiej jakości sprawozdanie. Podczas negocjacji w sprawie przyszłego porozumienia o handlu z Koreą dobrze byłoby pamiętać, że naszym priorytetem powinien pozostać multilateralizm, gdyż wiemy, że zawieranie zbyt wielu porozumień dwustronnych stanowi wyzwanie dla uregulowanej struktury wielostronnej, do której należymy. Dlatego właśnie, gdy nadejdzie nowa era dwustronnych porozumień handlowych, powinny one obejmować gwarancje i zasady, z których kilka zostało wymienionych w sprawozdaniu pana Martina.
Przyszłe porozumienie o wolnym handlu z Koreą powinno być aktualne i obejmować restrykcyjne wymogi środowiskowe i społeczne, np. zawarte w podstawowych konwencjach Międzynarodowej Organizacji Pracy, których celem jest propagowanie odpowiednich warunków pracy.
Ponadto odnotowując zaangażowanie Parlamentu w umożliwienie łatwiejszego dostępu do leków generycznych, cieszy mnie fakt uwzględnienia przepisów dotyczących zdrowia publicznego oraz uszanowania naszego życzenia dotyczącego nieuwzględnienia wymogów ograniczających zdolność naszych partnerów do korzystania z możliwości zapewnionych w nietypowym porozumieniu z Doha.
Z drugiej strony oprócz pozytywnych elementów, brak odniesienia przez tekst do losu pracowników w strefie wolnego handlu Kaesong zgodnie z żądaniem naszego sprawozdawcy jest niedopuszczalny. Ubolewam nad tym faktem.
Bogusław Rogalski
Panie Przewodniczący! Korea jest jedną z czołowych gospodarek świata, ale jednocześnie charakteryzuje się najwyższą różnicą dochodów spośród państw OECD. Korea to czwarty pod względem wielkości partner handlowy Unii spoza Europy, natomiast Unia w 2006 roku była największym inwestorem zagranicznym w Korei.
Głównym problemem w naszych bilateralnych stosunkach handlowych jest utrudnianie dostępu do rynku poprzez bariery pozataryfowe, w tym brak przyjętych norm i standardów międzynarodowych. Umowa o wolnym handlu z Koreą powinna uwzględniać ochronę inwestycji zagranicznych, politykę konkurencji, przejrzystość zamówień publicznych oraz ułatwienia w handlu.
Ale pamiętać też trzeba, że ta umowa może mieć negatywny wpływ na europejski przemysł motoryzacyjny, stąd też Komisja musi rozważnie rozpatrywać strategię stopniowego znoszenia ceł importowych Unii. Najpierw powinny zostać usunięte bariery pozataryfowe po stronie koreańskiej, aby nie okazało się, że jedynym beneficjentem tej współpracy jest tylko Korea.
Glyn Ford
Panie przewodniczący! Tak jak pozostali mówcy pragnę pogratulować panu Martinowi sprawozdania w sprawie porozumienia o wolnym handlu z Koreą Południową, która jest czwartym co do wielkości partnerem handlowym Unii Europejskiej spoza Europy oraz jedenastą pod względem wielkości światową gospodarką.
Pragnę krótko omówić dwie kwestie. Po pierwsze sprzeciw związków zawodowych i grup rolniczych przeciwko naszemu porozumieniu o wolnym handlu z Koreą, a po drugie sprawa strefy przemysłowej. W pierwszym przypadku musimy przedstawić opozycji właściwą perspektywę. Tysiące osób demonstrowało przeciwko porozumieniu Stanów Zjednoczonych z Koreą. Niektóre z tych osób walczyły do upadłego. W naszym przypadku nie są to tysiące, a raczej kilkudziesięciu protestujących, być może dlatego, że w naszym porozumieniu o wolnym handlu staramy się uwzględnić związane z nim porozumienie o współpracy politycznej - klauzule społeczne, polityczne i dotyczące pracy, które będą przyczyniać się do ochrony standardów pracy na południu, a nawet mogą je podnieść. Jednocześnie nie będziemy dyskutować z Koreą przy ryżu, tak jak Stany Zjednoczone Ameryki.
Jeśli chodzi o Kaesong, nie twierdzimy, że należy go uwzględnić. Jesteśmy natomiast zdania, że nie powinnyśmy go automatycznie wykluczać. Jest to nieco inne stanowisko. Mam nadzieję, że na tej podstawie Liberałowie będą w stanie zmienić swój sposób głosowania. Jak powiedział kiedyś były premier Jamajki, jedyną rzeczą gorszą od bycia wykorzystywanym jest nie bycie wykorzystywanym. Niektórzy z nas mieli w ubiegłym miesiącu okazję odwiedzić Kaesong w ramach warsztatów UE dotyczących reformy gospodarczej w Korei Północnej. Widziałam tysiące szczęśliwych, elegancko ubranych północnokoreańczyków opuszczających strefę. Ich standardy życia są sześć razy wyższej niż na Północy. Jest to polityczna i ekonomiczna okazja do faktycznej zmiany tego reżimu i nadania wydarzeniom właściwego biegu. Kaesong może zmienić Północ i, biorąc pod uwagę trudności, powinien być wspierany, a nie niszczony.
Peter Mandelson
komisarz. -Panie przewodniczący! Mam trzy krótkie uwagi. Po pierwsze, jeśli chodzi o Kaesong, moim zdaniem sformułowanie pana Forda, że nie powinniśmy automatycznie wykluczać Kaesong, to właściwe podejście. Jako Komisja zachowamy wielką roztropność w tej kwestii, choć uważam, że na tej podstawie, zmiana jest zapewne warta zachodu.
Po drugie zapytano mnie o ogólne perspektywy negocjacji. Cóż, w pracy tej nie miałem jeszcze do czynienia z negocjacjami handlowymi, które byłyby pozbawione problemów. Jednak jestem zdania, że te negocjacje natykają się na mniej trudności, niż niektóre inne negocjacje handlowe, jakie przychodzą mi do głowy.
Na koniec pani Mann zapytała, czy Parlament Europejski może uzyskać prawa przed ratyfikacją Traktatu w odniesieniu do przedmiotowego porozumienia. Zapytany o to w innym kontekście, przekroczyłem przez swój entuzjazm zbiorową odpowiedzialność Komisji, w związku z czym dzisiaj zachowuję nieco większą rozwagę i zwyczajnie podkreślam, że staramy się zaangażować Parlament w największym możliwym zakresie.
(Oklaski)
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się dzisiaj o godz. 11:30.
