Zmiana dyrektywy w sprawie podróży zorganizowanych (debata)
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku dziennego jest oświadczenie Komisji dotyczące zmiany dyrektywy w sprawie podróży zorganizowanych.
John Dalli
komisarz. - Panie przewodniczący! Jestem wdzięczny za możliwość przedstawienia państwu aktualnych informacji na temat prac Komisji nad zmianą dyrektywy w sprawie podróży zorganizowanych. W 1990 roku, gdy uchwalono tę dyrektywę, wyjazdy zorganizowane były najpowszechniejszą formą spędzania wakacji. Od tego czasu rynek znacząco się zmienił, a rozwój Internetu umożliwił klientom dokonywanie rezerwacji bezpośrednio u organizatorów wycieczek, przewoźników lotniczych i w hotelach. Ponadto, szybki rozwój tanich linii lotniczych zrewolucjonizował transport lotniczy, zwiększył konkurencję i zapewnił konsumentom szersze możliwości wyboru na rynku podróży.
Obecnie większość obywateli UE częściej decyduje się na samodzielne organizowanie swoich wakacji, niż na kupowanie określonych z góry pakietów. Ta zmiana spowodowała, że coraz mniej konsumentów jest chronionych podczas wyjazdów wakacyjnych. Jesteśmy również świadomi, że obowiązująca dyrektywa nie stwarza warunków do uczciwej konkurencji w branży turystycznej, ponieważ niektórzy operatorzy są zobowiązani do przestrzegania zawartych w dyrektywie przepisów, a inni nie, mimo że sprzedają takie same produkty.
Ponadto, minimalna harmonizacja dyrektywy spowodowała fragmentację prawa w państwach członkowskich. To znaczy, że obecne prawo może nie być aktualne.
Z tego powodu Komisja zainicjowała w zeszłym roku proces oceny wpływu, aby przygotować się na możliwą rewizję dyrektywy w sprawie podróży zorganizowanych. W kontekście prac nad oceną wpływu, Komisja opublikowała w listopadzie 2009 r. wyniki badania dotyczącego szkód poniesionych przez konsumentów w związku z tzw. "pakietami dynamicznymi”.
W tym samym czasie Komisja zainicjowała konsultacje publiczne w sprawie zmiany dyrektywy. Konsultacje zostały zamknięte 7 lutego 2010 r. Komisja analizuje obecnie ponad 170 zgłoszeń, które zostaną uwzględnione w ocenie skutków. Zakres ewentualnych zmian będzie zależał od wyników oceny skutków.
Pragnę jednak pokrótce wyjaśnić zasady przewodnie naszej pracy. Po pierwsze, jeśli chcemy dopilnować, aby konsumenci mieli zaufanie do zakupów wyjazdów wakacyjnych, musimy pamiętać, że najważniejszy jest wysoki poziom ochrony. Po drugie, musimy poprawić funkcjonowanie wewnętrznego rynku podróży, przede wszystkim z powodu częstych zakupów transgranicznych w tym zakresie. Możemy zatem dążyć w tym przypadku do większej harmonizacji właściwego prawa w państwach członkowskich. Wreszcie, uważam że niezbędne będzie stworzenie równych szans wszystkim podmiotom sprzedającym wyjazdy zorganizowane.
Komisja planuje przedstawić swoją propozycję na początku 2011 roku. Największym wyzwaniem dotyczący przedmiotowej zmiany jest określenie zakresu dyrektywy. Komisja będzie analizować możliwości rozszerzenia zakresu dyrektywy tak, aby obejmowała ona więcej aspektów związanych z organizowaniem podróży, między innymi "pakiety dynamiczne”. To powinno pomóc odwrócić trend spadku liczby konsumentów chronionych w czasie wyjazdów wakacyjnych.
Będziemy musieli zaktualizować różne wymagania dotyczące informacji oraz sprecyzować obowiązki i zakresy odpowiedzialności zawodowych stron umowy. W końcu, aby zwiększyć świadomość konsumentów, Komisja zbada koszty oraz korzyści wynikające z wprowadzenia oznakowania standardowej podróży zorganizowanej, które musiałoby być przedstawiane przy sprzedaży wakacji zorganizowanych.
Równolegle z tymi pracami, w odpowiedzi na niedawny wniosek Parlamentu Europejskiego, Komisja sprawdza możliwości zwiększenia ochrony konsumentów posiadających osobne bilety lotnicze w przypadku bankructwa linii lotniczej.
Na początku 2009 roku Komisja opublikowała niezależne sprawozdanie, w którym przeanalizowała różne możliwe sposoby radzenia sobie z konsekwencjami bankructwa. W dniu 15 grudnia 2009 roku zainicjowaliśmy również publiczne konsultacje na temat przyszłych praw klientów linii lotniczych. Te elementy będą stanowiły podstawę oceny skutków. Zamierzamy przedstawić Parlamentowi przed końcem 2010 roku najodpowiedniejsze środki ochrony w przypadku bankructwa.
Andreas Schwab
Panie przewodniczący! W imieniu mojej grupy chciałbym na początku podziękować panu komisarzowi Dalliemu za wyjaśnienie i obietnice, że w 2011 roku zajmie się zmianą dyrektywy z 1990 roku w sprawie podróży zorganizowanych. Ten termin bardzo dobrze odpowiada bieżącej sytuacji, którą powinniśmy wykorzystać, ponieważ w przypadku podróży zorganizowanych często zdarza się, że konsumenci nie są prawidłowo informowani o swoich prawach. Na przykład na wielu stronach internetowych konsumenci natrafiają na łącza do dalszych, kuszących ofert, które jednak nie podlegają takim samym mechanizmom ochronnym, jakie obowiązują w przypadku pierwszej oferty. Mam na myśli przede wszystkim oferty tanich linii lotniczych.
Po drugie, w większości państw członkowskich Unii Europejskiej tanie linie lotnicze uniemożliwiają doręczenie dokumentów sądowych, a więc ochrona konsumentów, którzy chcą bronić się zgodnie z prawem, jest bardzo utrudniona. W propozycji nowej dyrektywy należy to kategorycznie zmienić.
Po trzecie, musimy zadać sobie pytanie, czy prawa pasażerów linii lotniczych oraz prawa obowiązujące na mocy istniejącej dyrektywy w sprawie podróży zorganizowanych powinny w długim okresie być przeniesione do wspólnego dokumentu w celu wyeliminowania sprzeczności pomiędzy tymi przepisami.
Po czwarte, uważam - i na to zwrócił pan uwagę, panie komisarzu - że biura podróży są różnie oceniane w różnych krajach, a przez to trudniej im realizować transgraniczne dostawy towarów i usług. W niektórych krajach biura podróży mają taką samą odpowiedzialność jak organizatorzy wycieczek zorganizowanych. W innych krajach - na przykład w moim - biura podróży są tylko pośrednikami. Dlatego byłoby dobrze, gdybyśmy mogli ustalić przynajmniej najważniejsze, ogólnoeuropejskie zasady ułatwiające transgraniczną działalność biur podróży.
W związku z tym, że konsumenci coraz częściej korzystają z Internetu, umowy dotyczące wyjazdów zorganizowanych zawierane przez Internet powinny w przyszłości być oznaczone, aby zapobiec jakimkolwiek nadużyciom.
Alan Kelly
w imieniu grupy S&D. - Panie przewodniczący! Ta debata odbywa się we właściwym momencie ze względu na turystykę, sektor podróży lotniczych i ochronę konsumentów.
W czasie ostatnich wakacji wydawało nam się, że połowa Europy była pozostawiona własnemu losowi, a z każdej strony słyszeliśmy o bankrutujących liniach lotniczych i biurach podróży. Turyści byli zdani na własne siły, z daleka od bliskich osób i w obcych krajach. To jasne, że nasze prawo nie zapewniło konsumentom właściwej ochrony. Otrzymaliśmy wiele informacji o pasażerach, którzy nie wiedzieli, kiedy wrócą do domu, nie mieli informacji kto jest praktycznie odpowiedzialny za ich sytuację, nie znali numeru telefonu, pod którym mogliby zdobyć jakiekolwiek informacje i nie wiedzieli w jaki sposób mogą dochodzić odszkodowania po powrocie do domu.
Dlatego z zadowoleniem przyjmuję tę debatę oraz wysiłki Komisji zmierzające do rozwiązania tej kwestii, ponieważ my wszyscy zbyt długo ją zaniedbywaliśmy. Wiele problemów związanych z dyrektywą w sprawie podróży zorganizowanych zidentyfikowano już 10 lat temu w sprawozdaniu Parlamentu, ale od tego czasu niewiele się zmieniło. Wiem, że zaproponowana dyrektywa w sprawie praw konsumentów rozwiąże niektóre kwestie, ale transgraniczne podróże lotnicze wymagają lepszego europejskiego uregulowania prawnego zapewniającego ochronę konsumentów.
Już sam fakt, że to prawo nadal nazywamy dyrektywą w sprawie podróży zorganizowanych świadczy o tym, jak bardzo jest ono zdezaktualizowane. Większość konsumentów nie korzysta już z wyjazdów zorganizowanych, jeśli znajdą tańszy sposób na spędzenie wakacji i zwiedzania świata. W moim kraju - w Irlandii - 40 % podróżujących osób rezygnuje z wyjazdów zorganizowanych i wiem, że podobna sytuacja jest w innych państwach członkowskich. Wiele osób samodzielnie organizuje swoje podróże, a dzięki internetowym systemom rezerwacji, takim jak Tripadvisor, mogą łatwo działać jak biuro podróży. Nasze prawo powinno odzwierciedlać zmiany w zachowaniu konsumentów.
Jedną z najważniejszych kwestii wynikających z każdej zmiany jest konieczność jasnego informowania konsumentów, kto jest odpowiedzialny za opóźnienie lub odwołanie podróży. Biura podróży muszą być zobowiązane do przedstawienia bardzo jasnej informacji. Konsumenci muszą wiedzieć, gdzie mogą uzyskać informację i jakie prawa przysługują im w takich okolicznościach.
(Przewodniczący poprosił mówcę, aby mówił wolniej z uwagi na pracę tłumaczy)
Zgodnie z obowiązującym prawodawstwem zakres odpowiedzialności nie jest jasno określony. Kto ponosi odpowiedzialność jeśli zdarzy się wypadek losowy? Linie lotnicze? Biuro podróży? Lotnisko czy stacja kolejowa? Do kogo konsument powinien zwrócić się z prośbą o informację? Zazwyczaj w takich sytuacjach pojawia się natłok informacji z różnych źródeł, a pasażerowie nie wiedzą co się dzieje.
Jeśli chcemy, aby europejska gospodarka była oparta na handlu transgranicznym, konsumenci muszą znać swoje prawa i uprawnienia oraz wiedzieć, jak są one komunikowane i egzekwowane. Wiem, że niezwykle trudno jest znaleźć dział reklamacji linii lotniczych. Jak zatem konsument może dochodzić odszkodowania, jeśli nie wie gdzie powinien się zgłosić?
Będę apelował - i mam nadzieję, że Komisja weźmie to pod uwagę - o stworzenie prostego i jednoznacznie rozumianego prawa, które będzie uwzględniać podstawowe zasady ochrony konsumentów. Jednak uaktualnienie prawa nie będzie wystarczające. Państwa członkowskie muszą być zobowiązane do zakomunikowania nowego prawa obywatelom natychmiast po jego przyjęciu.
W końcu, inną kwestią, którą Komisja mogłaby rozważyć, jest koszt biletu lotniczego. Wszyscy wiemy, że reklamowana cena nie zawiera podatków i opłat, między innymi opłaty za odprawę, za dodatkowy bagaż, opłaty za wszystko i za nic. Zmiana dyrektywy stwarza możliwość zobowiązania biur podróży i linii lotniczych do zapewnienia większej przejrzystości i musimy to wykorzystać.
Gesine Meissner
Panie przewodniczący, panie komisarzu! Chciałabym na początku powitać serdecznie pana komisarza, w imieniu grupy ALDE. Wspomniał pan, że planowana jest zmiana dyrektywy, której jest poświęcona dzisiejsza debata.
Możemy być zadowoleni, że żyjemy w Europie, ponieważ w Europie, w Parlamencie Europejskim możemy dyskutować nawet o tym, jak podróżować z fretkami i innymi zwierzętami domowymi. To było tematem poprzedniej debaty i - jako Europejka - byłam szczęśliwa i dumna, ponieważ mogłam uczestniczyć w regulowaniu kwestii, które służą ochronie konsumentów i zwierząt.
Teraz jednak rozmawiamy o ludziach, którzy podróżują. W Europie jest to ważne prawo. Zastanawialiśmy się, jak możemy zapewnić mobilność i swobodę przepływu osób. Dwadzieścia lat temu mieliśmy dyrektywę regulującą kwestie podróży zorganizowanych, więc każdy mógł powiedzieć: "Mogę wyjechać i zwiedzić inne kraje, mogę zobaczyć piękne miejsca w Europie i wiem dobrze, że moje prawa mnie chronią. Będę wcześniej poinformowany, czego mogę się spodziewać, nikt nie wprowadzi mnie w błąd, informacje będą rzetelne, a jeśli coś pójdzie źle, otrzymam odszkodowanie”. Tak było 20 lat temu.
Tak jak pan powiedział, panie komisarzu, od tamtego czasu wiele się zmieniło. Obecnie ludzie często sami dokonują rezerwacji przez Internet, a to prowadzi do powstawania luk w systemie. Sześć miesięcy temu Komisja Transportu zadała pytanie komisarzowi ds. transportu, ponieważ w związku ze sprawą SkyEurope w Słowacji niektórym pasażerom tanich linii lotniczych odmówiono możliwości dalszej podróży. W tym przypadku była to kwestia małej luki w przepisach, która dotyczyła tylko tych pasażerów, którzy dokonali rezerwacji przez Internet nie korzystając z karty kredytowej. Chcielibyśmy, aby ludzie mogli swobodnie podróżować po Europie i cieszyć się wakacjami, ale aby jednocześnie byli chronieni.
To znaczy, że jeśli w systemie są luki związane z ochroną konsumentów, a my chcemy, aby w Europie obowiązywały wysokie standardy ochrony konsumentów, potrzebujemy rewizji dyrektywy w sprawie podróży zorganizowanych. Musimy również rozważyć - jak już powiedział mój kolega - czy konieczne będą specjalne przepisy dotyczące pasażerów linii lotniczych. Musimy przedyskutować ten temat i z niecierpliwością czekam na tę debatę, ponieważ zależy mi, aby nasze podróże były satysfakcjonujące i bezpieczne, nie tylko z naszymi zwierzętami, ale oczywiście także z naszymi rodzinami.
Frieda Brepoels
Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Jak powiedział nasz nowy komisarz, ramy prawne nie pasują do dzisiejszych realiów bardzo zmienionego rynku podróży, który coraz częściej jest przyczyną problemów i frustracji nie tylko wśród konsumentów, ale także wśród biur podróży i operatorów. Jasne jest, że liczba osób korzystających z efektywnej ochrony wynikającej z obecnej dyrektywy bardzo spadła, mimo że coraz więcej osób podróżuje.
Parlament Europejski rzeczywiście od lat apelował o rewizję istniejącej dyrektywy. Kwestie sporne i możliwe rozwiązania są już dobrze znane - tak jak pan powiedział. Kolejne konsultacje zostały zakończone. Według mnie nadszedł czas na działanie. Z zadowoleniem przyjmuję oświadczenie Komisji, ale chciałabym wymienić kilka konkretnych punktów, które są dla nas bardzo ważne.
Po pierwsze, zakres dyrektywy musi zostać wyjaśniony i rozszerzony. Jak już słyszeliśmy, coraz więcej konsumentów tworzy dynamiczne pakiety podróżne lub rezerwuje osobno poszczególne usługi związane z podróżą. Ostatnio, w wyniku problemów Eurostara, tysiące turystów znalazło się w kłopotach, ponieważ nie otrzymało żadnego odszkodowania za zarezerwowane hotele i bilety do teatru. Takich sytuacji nie możemy akceptować.
Według mnie dyrektywa powinna również obejmować prawa pasażerów. Musimy wziąć pod uwagę istotne różnice między rynkami podróży oraz między zwyczajami spędzania wakacji przez konsumentów w różnych państwach członkowskich. Musimy oczywiście uwzględnić krajowe orzecznictwo, ale potrzebujemy także harmonizacji, ponieważ niektóre pojęcia mają zupełnie inne znaczenia w różnych państwach. Dotyczy to między innymi pojęcia operatora, biura podróży i siły wyższej. W raporcie z konsultacji publicznych przeprowadzonych w 2007 roku przeczytałam, że zainteresowane strony z branży dostarczyły bardzo szczegółowych informacji zwrotnych. Dlatego zadaję sobie pytanie, w czym tkwi problem. Dlaczego nie podejmujemy decyzji? Pojawił się również apel o stworzenie znaku ochrony związanej z podróżą. Chciałabym usłyszeć opinię pana komisarza na ten temat.
Punkt drugi dotyczy roli i odpowiedzialności biura podróży. Ta kwestia powinna być bardziej szczegółowo zdefiniowana, ponieważ konsumenci są zasypywani informacjami z Internetu, które jednak nie są wiarygodne i mogą powodować znaczące szkody. W skrajnym przypadku ludzie płacili za wynajem wakacyjnych apartamentów, które nie istniały. Dlatego rola biura podróży powinna być bardziej szczegółowo uregulowana.
Dyskutowaliśmy już o bankructwach. W rezolucji Parlamentu ta Izba wezwała jasno do lepszej ochrony poszkodowanych pasażerów. W imieniu tych, którzy - tak jak ja - mieszkają w przygranicznym regionie pomiędzy Flandrią, a Holandią, apeluję o zwrócenie szczególnej uwagi na kwestie sprzedaży transgranicznej, ponieważ ochrona ogranicza się zwykle do umowy zawartej w konkretnym państwie członkowskim.
Mój ostatni punkt dotyczy informowania konsumentów o cenach. W większości sektorów sprzedawane usługi powinny mieć stałe ceny, które obejmują wszystkie dodatkowe opłaty. Taka reguła powinna obowiązywać również usługi turystyczne. Czy zgadza się pan z tym punktem widzenia? Chciałabym usłyszeć pana zdanie na ten temat. Prawa konsumentów muszą być jasno określone i bardziej rygorystyczne, a w przypadku działania siły wyższej i zmiany oferowanych usług turystycznych wymagane są bardziej szczegółowe informacje. Być może powinniśmy rozważyć również wprowadzenie sankcji w nowej dyrektywie. Mam nadzieję, że Komisja zmierzy się wkrótce z tym tematem i zaprezentuje nam nową propozycję do przedyskutowania.
Adam Bielan
w imieniu grupy ECR. - Panie przewodniczący! Unijna dyrektywa w sprawie zorganizowanych podróży wakacyjnych, o której dzisiaj debatujemy, pochodzi z roku 1990, sprzed 20 lat, a więc z czasów, gdy najbardziej popularnym rodzajem wakacji był 2-tygodniowy pakiet rezerwowany najczęściej w biurze podróżnym i wybierany spośród ofert pozostawionych w broszurze.
Ta dyrektywa przewiduje podstawowe środki ochrony konsumenta w przypadku tego rodzaju pakietów obejmujące przede wszystkim przejrzyste informacje o ofertach, prawo do rezygnacji z wyjazdu, odszkodowanie za usługi o niższym standardzie oraz kwestie niewypłacalności biur podróży. Problem polega na tym, że w ciągu ostatnich 20 lat całkowicie zmienił się zarówno model biznesowy, jak i model zachowania konsumentów. Ja sam większość swoich wyjazdów wakacyjnych rezerwuję przez Internet, tak postępuje bardzo wielu moich rodaków, a w całej Unii Europejskiej odsetek osób, które w ten sposób rezerwują swoje wyjazdy, sięga już 23 %. Mamy kraje takie jak Irlandia czy Szwecja, w których ten odsetek dochodzi nawet do 40 %, jednocześnie prawie 2/3 z tych osób, które w taki właśnie sposób kupują swoje wakacje, nie zdaje sobie sprawy, że ochrona ich interesów jest znacznie niższa niż w przypadku osób, które wciąż w sposób tradycyjny kupują wakacje. Powinniśmy z tym walczyć. Cieszę się, że Komisja Europejska wreszcie podniosła tę kwestię. Myślę, że 20 lat to stanowczo za długo.
Mam nadzieję, że usłyszymy dzisiaj od Komisji konkretnie, w jakim terminie ta dyrektywa zostanie zmieniona i w jakim kierunku pójdą te zmiany. Nie może bowiem być tak, że w Parlamencie Europejskim czy w innych instytucjach unijnych zachęcamy obywateli Unii do korzystaniu z usług e-commerce, do kupowania usług również w handlu transgranicznym, a jednocześnie nie oferujemy takiej samej ochrony dla osób, które tak czynią.
Andreas Mölzer
(DE) Panie przewodniczący! Nie tylko różnice w ochronie konsumentów, ale także różnice językowe powodują utrudnienia w podróżach zorganizowanych do innych państw członkowskich. Unia Europejska już 15 lat temu stworzyła fundamenty podstawowej ochrony oraz wspólne procedury. Według mnie rewizja tych procedur nie może wymknąć się spod kontroli i doprowadzić do powszechnej standaryzacji przyjętej w imię wolności świadczenia usług. Wymogi w czasie podróży mogą różnić się od siebie w poszczególnych krajach. Ogólnie rzecz ujmując, widzę pewne niebezpieczeństwo w przykładaniu do wszystkiego tej samej miary oraz promowaniu przymusowej zgodności.
Jeśli chcemy, aby biura podróży - jako pośrednicy - przyjęły na siebie większą odpowiedzialność, musimy być świadomi, że może to mieć poważne konsekwencje gospodarcze. Aby uniknąć zamykania małych biur podróży i jednoczesnego niekontrolowanego rozwoju internetowych biur podróży, należy obciążyć odpowiedzialnością przede wszystkim organizatorów imprez turystycznych.
Mam nadzieję, że względnie satysfakcjonująca ochrona w czasie wakacji zorganizowanych uspokoi turystów zaniepokojonych ostatnimi wiadomościami z Grecji. Dalsze informacje o strajkach i protestach mogą wzmocnić tendencję do omijania innych krajów śródziemnomorskich oraz pogłębić spadek cen w Grecji. Wiemy, że państwowy kryzys zadłużenia spowoduje, że ten rok będzie krytyczny dla greckiej turystyki. Spodziewamy się kolejnych strajków i protestów. Mamy jednak nadzieję, że nie będziemy musieli sprawdzać, jak ochrona w czasie podróży działa w przypadku ogłoszenia upadłości państwa.
Ádám Kósa
(HU) Chciałbym zwrócić państwa uwagę na doskonały cel, o którym wspomniał podczas swojego przesłuchania nowy komisarz ds. transportu, pan Siim Kallas. To, co usłyszałem zrobiło na mnie wrażenie zasady doskonałej: swoboda przepływu osób jest jedną z najważniejszych wolności. W związku z tym musimy ujednolicić prawa dotyczące różnych środków transportu i uwzględnić je w jednym dokumencie. Potrzebujemy przejrzystego systemu. Zwracam uwagę na fakt, że ta kwestia jest jednym z priorytetów prezydencji hiszpańskiej. Dlaczego jest to takie ważne? Ponieważ dwudziestoletnia dyrektywa nie spełnia swojego zadania w wielu obszarach, między innymi nie uwzględnia praw osób niepełnosprawnych, nawet jeśli podróżują w grupie. Osoby niepełnosprawne nie mają żadnych możliwości. Dlatego chciałbym nawiązać do mojej początkowej uwagi. Zintegrowany dokument dotyczący praw pasażerów umożliwi wszystkim - także osobom niepełnosprawnym - korzystanie z usług transportowych, między innymi w formie podróży grupowych. Kiedy uda się to zrealizować, będziemy mogli szczerze powiedzieć, że w Unii Europejskiej każdy może podróżować swobodnie.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Dyrektywa w sprawie podróży zorganizowanych obejmuje zagadnienia związane z transportem i zakwaterowaniem oraz innymi powiązanymi usługami zapewnionymi w czasie podróży zorganizowanej. W dyrektywie określono również prawa konsumentów oraz obowiązki dystrybutorów oraz dostawców usług turystycznych.
Dyrektywa z 1990 roku nie uwzględnia nowych trendów, takich jak zakupy podróży zorganizowanych i płatności dokonywane przez Internet. Wzrost użytkowania Internetu oraz pojawienie się tanich przewoźników doprowadziły do sytuacji, w której 23 % turystów europejskich oraz 20 % gospodarstw domowych planuje wakacje zgodnie z indywidualnymi potrzebami i dokonuje zakupów za pośrednictwem specjalistycznych stron internetowych.
Dlatego należy zrewidować dyrektywę i uwzględnić również dostawców "dynamicznych” wyjazdów zorganizowanych. Konsumenci powinni być w pełni poinformowani o swoich prawach oraz o tym, jak są one zagwarantowane w każdej dostępnej ofercie, zarówno w przypadku kompletnej podróży zorganizowanej, jak i w przypadku jej poszczególnych elementów.
Równie ważne wydaje się, aby strony internetowe oferujące usługi turystyczne były certyfikowane. To zagwarantuje łatwiejszą identyfikację tożsamości dostawców usług turystycznych, a tym samym zobowiąże ich do większej odpowiedzialności za przedstawiane informacje i oferowane usługi.
Komisja opublikowała w styczniu 2009 roku badania na temat wakacji zorganizowanych uwzględniających życzenia konsumentów, czyli tzw. "pakietów dynamicznych”. Wyniki badania wskazują, że udział wakacji zorganizowanych kupowanych za pośrednictwem Internetu wzrósł w 2009 roku o 12 %, chociaż ich wartość stanowi jedynie 25 % całkowitej wartości sprzedanych usług turystycznych. Wśród transakcji internetowych 66 % stanowiły bezpośrednie zakupy dokonywane na stronach internetowych linii lotniczych, biur podróży lub na specjalistycznych stronach internetowych oferujących imprezy typu "last minute”.
Turyści preferują pakiety dynamiczne, ponieważ charakteryzują się one większa elastycznością, niższymi cenami w porównaniu do tradycyjnych wakacji zorganizowanych oraz lepszą jakością usług. Turyści wybierają takie wyjazdy także w sytuacji, w której nie mogą znaleźć tradycyjnych wakacji zorganizowanych, które spełniałyby ich oczekiwania. Ponadto, za zakupy dynamicznych pakietów wakacyjnych można zapłacić jedynie korzystając z elektronicznych systemów płatności.
Jednak 70 % skarg, które wpłynęły w zeszłym roku do Sieci Europejskich Centrów Konsumenckich dotyczyło usług turystycznych i wynikało z nieprawidłowych lub niekompletnych informacji dostarczanych przed wyjazdem lub w czasie wyjazdu, z gorszego niż reklamowany poziomu usług, z opóźnienia lub odwołania lotów, a także z niezrealizowania wykupionej usługi.
Dlatego uważam, że zmiana tej dyrektywy jest konieczna i ważna.
Dziękuję.
Malcolm Harbour
Panie przewodniczący! Chciałbym bardzo podziękować panu komisarzowi, w imieniu mojej grupy oraz w swoim własnym, jako przewodniczący Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, za poprzedzające mnie wystąpienie, które nastąpiło w niezwykle odpowiednim momencie oraz za szybką odpowiedź na ustne pytanie zadane przez moją komisję 3 grudnia. Pytanie dotyczyło kilku kwestii i wszystkie zostały wyczerpująco skomentowane.
Uważam, że mamy teraz do dyspozycji trochę czasu, ponieważ Komisja zbiera wszystkie wnioski i moja komisja - i jestem przekonany, że także Komisja Transportu, której przedstawiciele są dzisiaj obecni - chciałyby wykorzystać ten czas na wspólne zastanowienie się nad przyszłością kilku kwestii, które zostały dzisiaj poruszone.
Biorąc pod uwagę charakter oraz zmiany przemysłu turystycznego oraz pozostałe kwestie, o których mówili dzisiaj moi koledzy, myślę, że musimy przygotować dyrektywę, która będzie sprawdzać się w przyszłości, a to oznacza, że nie może ona być zbyt rygorystyczna w odniesieniu do przewidywanych potrzeb konsumentów.
Myślę jednak, że Komisja powinna przemyśleć także inne aspekty, które biorą pod uwagę klienci kupujący wyjazdy wakacyjne przez Internet. Są to kwestie, które moja komisja już szczegółowo opracowała, a mianowicie bezpieczeństwo hotelu, które jest ważne dla osób podróżujących z małymi dziećmi, bezpieczeństwo basenu czy zabezpieczenie przeciwpożarowe hotelu. Potrzebujemy odpowiednich wskaźników i oznaczeń, które można wprowadzić dzięki dobrowolnemu porozumieniu, ale powinno ono być wszechstronne i ambitne. Odnoszę wrażenie, że właśnie taką propozycję zamierzacie państwo przedstawić i zapewniam, że moja komisja będzie wspierać państwa w jej przygotowaniu.
Philip Claeys
(NL) Panie przewodniczący! Jest to jeden z tych przypadków, w których Unia Europejska może stworzyć dokumentację, która przyczyni się do wyraźnego zwiększenia wartości dodanej poprzez zapewnienie ochrony milionom osób w UE, które spędzają wakacje w Europie i dokonują tam zakupów usług turystycznych. Problemy transgraniczne wymagają, aby nasze podejście i strategia również były transgraniczne.
Wszyscy zgadzamy się, że dyrektywa z 1990 roku jest całkowicie nieaktualna. Dwadzieścia lat temu turyści wybierali wycieczki z katalogu, a następnie rezerwowali je w najbliższym biurze podróży. Obecnie coraz więcej osób samodzielnie planuje wakacje i rezerwuje je przez Internet. Ponadto na rynku pojawiły się względnie nowe zjawiska, między innymi rozwój tanich linii lotniczych i branży wycieczkowej.
Jakie zatem powinny być - według mnie - niezbędne elementy nowej dyrektywy? Po pierwsze, definicja zakresu dyrektywy określająca między innymi jakie rodzaje podróży zorganizowanych będą podlegać nowym przepisom. Po drugie, szczegółowa definicja odpowiedzialności prawnej. I w końcu, wszechstronna ochrona konsumentów w przypadku bankructwa organizatora podróży. Jedynie stworzenie niepodważalnych reguł regulujących te kwestie sprawi, że zmiana dyrektywy będzie satysfakcjonująca i przyczyni się do lepszej ochrony milionów konsumentów w Unii Europejskiej.
David Casa
(MT) Chciałbym skorzystać z okazji i powitać pana komisarza Dalliego na jego pierwszej sesji Parlamentu. Jak już słyszeliśmy, w ostatnich latach znacząco zmniejszyła się liczba podróży rezerwowanych przez biura podróży oraz wzrosła liczba wyjazdów zorganizowanych kupowanych przez Internet. Jednak konsumenci nie zdają sobie sprawy z faktu, że podróże zorganizowane kupowane przez Internet charakteryzują się ograniczoną ochroną, o wiele niższą od tej, którą oferują biura podróży. Z drugiej strony, pakiety oferowane przed biura wiążą się z dodatkowymi kosztami wynikającymi z konieczności sprostania wymogom dyrektywy. Takich kosztów nie trzeba ponosić w przypadku wyjazdów kupowanych przez Internet. Dlatego uważam, że dyrektywa nie chroni konsumentów i dodatkowo przyczynia się do zaburzenia równowagi między organizatorami podróży. Z tego powodu apeluję do Komisji o zapewnienie równej ochrony w przypadku wszystkich wyjazdów, niezależnie od tego, gdzie zostały zakupione oraz o zapewnienie ochrony praw konsumentów, które mają nadrzędną wartość dla pana komisarza. W kontekście zmiany dyrektywy chciałabym mieć pewność, że definicje i terminologia będą jasne i aktualne. Dotyczy to definicji konsumenta, sprzedawcy, organizatora, niezbędnych warunków umowy oraz - jak było wcześniej powiedziane - samego zakresu dyrektywy. Według mnie to organizator powinien stosować się do przepisów dyrektywy, niezależnie od tego, czy sprzedaje pakiet bezpośrednio, czy przez biuro podróży. To organizator powinien być jednostką, która w swoim imieniu sprzedaje lub oferuje do sprzedania co najmniej jedną usługę zawartą w pakiecie i która zapewnia dostęp dzięki jakimkolwiek środkom do innych usług zawartych w pakiecie. Uważam, że jest to jasny przykład tego, jak wyobrażam sobie pracę pana komisarza Johna Dalliego w nadchodzących latach. Mamy wyraźny dowód tego, jak zagwarantować konsumentowi wszystkie prawa, na jakie zasługuje.
Olga Sehnalová
(CS) Panie komisarzu, panie i panowie! Zmiana dyrektywy w sprawie podróży zorganizowanych powinna wychodzić naprzeciw nowym wyzwaniom w zakresie turystyki, zwłaszcza w związku z rozwojem nowych technologii, które mają wpływ na sposób komunikowania się i sprzedawania usług. Dotyczy to przede wszystkim sprzedaży przez Internet, która - jako jeden z czynników - przyczyniła się do gwałtownego rozwoju tanich linii lotniczych. Z każdym wyzwaniem wiążą się szanse i zagrożenia. Wśród szans możemy wyróżnić większą elastyczność i lepszy dostęp do usług, natomiast ryzykiem jest niewystarczający poziom ochrony konsumentów.
Kilka miesięcy temu Komisja Transportu i Turystyki wniosła do Komisji pytanie w związku z serią bankructw tanich linii lotniczych. W tych okolicznościach byliśmy świadkami sytuacji, w których pasażerowie utknęli na lotniskach bez pieniędzy i sami próbowali zorganizować sobie podróż powrotną. To tylko jeden z przykładów niewystarczającej ochrony konsumentów czy pasażerów linii lotniczych. Komisja powinna znaleźć skuteczne rozwiązanie sytuacji, które zacznie działać w dającej się przewidzieć przyszłości, aby wspierać konsumentów i zwiększyć zaufanie do branży. Sezon wakacyjny rozpocznie się za kilka miesięcy i zdecydowanie nie chcemy ponownie przeżywać takich problemów, jak po upadku firmy SkyEurope w zeszłym roku.
Jednak konsultacje z Komisją na temat przedmiotowej dyrektywy pozwoliły odkryć także inne sprawy. Ich wspólnym mianownikiem jest potrzeba wzmocnienia ochrony konsumentów, zwłaszcza poprzez zwiększenie świadomości klientów w zakresie prawdziwych warunków i cen usług.
Na zakończenie chciałabym podzielić się z państwem jeszcze jedną ogólną uwagą w sprawie publicznych konsultacji z Komisją Europejską dotyczących różnych tematów. Aby konsultacje odkrywały szerokie spektrum poglądów powinny być prowadzone w językach państw członkowskich UE. W tym sensie to obywatele UE są klientami, którzy mają prawo do informacji i dla których chcemy zrewidować dyrektywę w sprawie podróży zorganizowanych.
Jacqueline Foster
Panie przewodniczący! Chciałabym skomentować trzeci punkt zadanego dzisiaj pytania ustnego dotyczącego bankructw linii lotniczych.
Poprzednia rezolucja przyjęta przez tę Izbę wzywała do ustanowienia funduszu gwarancyjnego, który służyłby zabezpieczałby środki na odszkodowania pasażerów w przypadku bankructwa linii lotniczej. Jednak ustanowienie takiego funduszu musiałoby być bez wątpienia finansowane przez samych konsumentów, a to znaczy, że pasażerowie płaciliby więcej za bilety. Na tym etapie taki krok nie jest konieczny, ponieważ wydłużyłby obszerną listę istniejących podatków lotniskowych, opłat z tytułu zapewnienia bezpieczeństwa i innych opłat, które muszą uiszczać pasażerowie.
Ponadto Komisja powinna dopilnować, aby krajowe władze lotnicze oraz organy nadzorujące wypełniały swoje obowiązki takie jak regularne kontrole sytuacji finansowej linii lotniczych oraz korzystania z prawa do odbierania licencji liniom lotniczym, uprzedzając ich likwidację. Prosimy Komisję o zdecydowane kontynuowanie tego sposobu postępowania.
Na zakończenie chciałabym wezwać Komisję do zajęcia się także innymi możliwościami, które mogą ochronić pasażerów, między innymi obowiązkowym zapewnieniem informacji na temat ryzyka, możliwościami ubezpieczenia oraz innymi mechanizmami ochronnymi.
Jim Higgins
Panie przewodniczący! Myślę, że wszyscy podziwialiśmy byłą panią komisarz ds. ochrony konsumentów, kiedy 29 sierpnia 2009 roku ogłosiła, że obecna dyrektywa jest zupełnie nieaktualna i nie spełnia oczekiwań nowoczesnego, podróżującego społeczeństwa.
Dlaczego jest nieaktualna? Cóż, te powody zostały dzisiaj wymienione, ale warto przyjrzeć im się ponownie. Dyrektywa była wartościowa w czasach w których powstała, ale obecnie jej przepisy nie są wystarczające, aby sprostać nowoczesnym wyzwaniom, które stoją przed podróżującymi ludźmi.
Dyrektywa nie uwzględnia rosnącego trendu związanego z samodzielnym organizowaniem wakacji przez konsumentów. Nie obejmuje także konsumentów mieszkających w jednym kraju, a dokonujących zakupów w innym kraju znajdującym się poza jurysdykcją Unii Europejskiej. Nie uwzględnia także regularnych połączeń lotniczych oraz faktu, że coraz więcej osób samodzielnie organizuje swoje wakacje korzystając z łatwego dostępu do Internetu.
W ciągu ostatnich lat udział chronionych wyjazdów wakacyjnych spadł z poziomu 90 % do poziomu 60 %. Inaczej mówiąc, istniejące środki nie obowiązują turystycznych firm internetowych, które sprzedają zagraniczne wyjazdy z przelotem i zakwaterowaniem jako osobnymi elementami. Ta praktyka nosi w branży nazwę "wyjazdów dynamicznych”.
Jesteśmy dumni z tego, że udało nam sie tak wiele osiągnąć w UE i chwalimy się - słusznie - naszymi osiągnięciami, ale jeśli przyjrzymy się obecnej sytuacji związanej z ochroną podróżnych zauważymy, że Unia Europejska ma najsłabiej zintegrowany rynek usług turystycznych wśród wszystkich nowoczesnych unii handlowych.
Brakuje nam także jasnych reguł w zakresie przyjmowania odpowiedzialności oraz określenia sytuacji, w których klienci są objęci ochroną. Dotyczy to na przykład sytuacji, w której osoba używająca karty kredytowej może mieć zapewnione dodatkowe zabezpieczenie, ale nie w przypadku, jeśli fakturowanie odbywa się w moim kraju, w Republice Irlandii.
Z powodu ogromnego zróżnicowania produktów na rynku doszło do zatarcia granic między liniami lotniczymi, organizatorami wycieczek, przewoźnikami, biurami itp. Dlatego pilnie potrzebujemy nowego prawodawstwa.
Potrzebujemy znacznie ulepszonej, nowoczesnej technologii w postaci wdrożenia nowej dyrektywy uwzględniającej wszystkie możliwe przypadki. Potrzebujemy jasnej sytuacji, pewności i ochrony konsumentów.
Jacek Olgierd Kurski
Popieram rewizję Package Travel Directive, dyrektywa ta ma 20 lat i nie odpowiada obecnym realiom.
Dziś ponad połowa konsumentów organizuje sobie wyjazdy samodzielnie, często korzystając z Internetu i oferty tanich linii lotniczych. Mówili o tym moi przedmówcy. Nie wszyscy jednak zwrócili uwagę na to, że zakres dyrektywy powinien być jasno zdefiniowany. Nie może być tak, że nie wiadomo co jej podlega. Taka sytuacja nie jest dobra ani dla konsumentów, ani dla biznesu.
Uważam z kolei za zbędne rozszerzanie zakresu dyrektywy na pojedyncze produkty lub pakiety kupowane od różnych dostawców. Za rozszerzanie wymogów dyrektywy na dynamiczne pakiety typu affiliate sales ostatecznie bowiem zapłaciłby konsument w formie droższego biletu. Nie wyobrażam sobie np. żeby hotel kupiony po kliknięciu na WIZZ Hotels zaraz po zakupie biletu linii Wizzair tworzył pakiet podlegający wymogom dyrektywy. Konsument musi wiedzieć, czy w danym przypadku podróży chroni go unijne prawo i w jakim zakresie. Cała reszta to sprawa wolnego rynku.
Dobrym pomysłem byłoby oznaczenie podróży objętych dyrektywą specjalnym ogólnoeuropejskim logo.
Hella Ranner
(DE) Panie przewodniczący! Pochodzę z Austrii, kraju w którym turystyka i przemysł turystyczny zawsze odgrywały ważną rolę. Prawie każdy z nas jest zaangażowany w jakąś dziedzinę turystyki. Dlatego ta kwestia jest ważna dla mojego kraju i dlatego z zadowoleniem przyjmuję fakt, że Komisja zajęła sie tym tematem już na początku kadencji. W związku z tym chciałabym wyrazić swoje podziękowanie dla pana komisarza.
Swoboda oraz możliwości podróżowania nadają tej kwestii - w sensie czysto ilościowym - zupełnie inne znaczenie, niż 20 lub więcej lat temu. Możliwości, które daje nam Internet doprowadziły do rozwoju zupełnie innych zachowań turystycznych. Ważne jest jednak to, aby nasi obywatele - jeśli mogą pozwolić sobie na wakacje w czasach kryzysu - wracali z wyjazdów zadowoleni. Jeśli w czasie wakacji będą mieli problem powinni przynajmniej odzyskać część swoich ciężko zarobionych pieniędzy.
Wiemy, że możliwość rezerwowania wyjazdu przez Internet jest oczywiście nie tylko kusząca, ale również tańsza. Jednak żaden turysta nie uwierzy, że jeśli zarezerwuje hotel przez biuro podróży, będzie potraktowany zupełnie inaczej niż osoba rezerwująca ten sam hotel przez Internet oraz że roszczenie o odszkodowanie również zostanie potraktowane inaczej.
W końcu, jeszcze jedna drobna sprawa. Oczywiście nikt nie dostrzega różnic w gwarancji, która pozwala traktować organizatora wyjazdu zupełnie inaczej niż linię lotniczą. Ta druga ponosi odpowiedzialność tylko w sytuacji, kiedy jej wina zostanie udowodniona. Jeśli ktokolwiek przeżył taką sytuację wie, że jest to duże utrudnienie które wymaga solidnego wsparcia ze strony prawników.
Dlatego mam nadzieję, że Komisja przedstawi nam propozycję uwzględniającą te kwestie i przede wszystkim potrzeby naszych obywateli, którzy zwłaszcza teraz mają prawo do podróżowania bez kłopotów.
Georgios Papanikolaou
(EL) Panie przewodniczący! To prawda, że powszechne korzystanie z Internetu umożliwia konsumentom zmianę sposobu planowania, także w zakresie wakacji. Inaczej mówiąc, konsumenci mogą łatwiej - przez Internet - wybierać i planować sposób spędzenia wakacji, zamiast kupować gotowe pakiety, jak nauczyliśmy się to robić w przeszłości. Ponieważ obecnie w ten proces zaangażowanych jest wiele podmiotów, powstaje pytanie kto jest odpowiedzialny w przypadku problemów z dostarczeniem usługi i od kogo konsument może dochodzić odszkodowania. Moi koledzy słusznie zwrócili uwagę na tę kwestię, a my musimy znaleźć rozwiązanie i zaktualizować dyrektywę, która obecnie obowiązuje.
Ta kwestia jest niezwykle ważna także dla Grecji, która jest - jak państwo wiedzą - celem wyjazdów wakacyjnych. Im dokładniej określimy kto jest odpowiedzialny w każdym przypadku (grecki hotelarz, biuro podróży czy inna strona zaangażowana w proces) tym bardziej będziemy mogli polegać na każdym podmiocie działającym w branży turystycznej.
Chciałbym zakończyć stwierdzeniem, że ochrona europejskich obywateli jest priorytetem. Jednocześnie, panie komisarzu, mamy obowiązek informowania każdej osoby wybierającej wakacje w kraju europejskim o przysługujących jej prawach oraz - co ważne - informowania jej o lukach w przepisach i o poprawkach, które chcemy wprowadzić. Wszystko to jest ważne, i konsumenci muszą o tym wiedzieć, aby mogli dochodzić swoich praw.
Sylvana Rapti
(EL) Panie przewodniczący! Prawie wszystko zostało już powiedziane. Jednak ja chciałabym skupić się na czterech punktach. Ta dyrektywa ma 20 lat. W przypadku kobiety byłby to doskonały wiek. W przypadku dyrektywy oznacza to konieczność wprowadzenia zmian.
Wynika to z czterech rzeczy, które pojawiły sie w naszym życiu. Pierwszą z nich jest Internet. Mając obecnie do dyspozycji Internet, możemy wybrać wakacje w najdalszym zakątku świata nie zastanawiając się nad tym dwa razy. Jednak kiedy tam dotrzemy, może sie okazać, że powinniśmy zastanowić się dwa razy.
Drugą sprawą jest cena. Konsumenci mają obowiązek i prawo wiedzieć, czy ceny spośród których wybierają są uczciwe, czy też są efektem nieuczciwej konkurencji.
Trzecią sprawą jest jakość. Zakwaterowanie oceniane jako doskonałe w jednym państwie członkowskim, może przez obywateli innego państwa członkowskiego być ocenione jako przeciętne.
W końcu, pozostaje kwestia bezpieczeństwa. Ponieważ ludzie pracują bardzo ciężko, aby odłożyć pieniądze na wakacje, musimy zapewnić im bezpieczeństwo. Tego oczekujemy od nowej dyrektywy.
Seán Kelly
Panie przewodniczący! Wielu moich kolegów zwróciło uwagę na konieczność szybkiego przeprowadzenia zmian. Mówili głównie o korzyściach dla konsumentów - całkowicie słusznie - ale korzyści dla konsumentów niekoniecznie będą miały wpływ na branżę. Mogłyby jednak mieć wpływ i na branżę i na konsumentów.
Mam na myśli przede wszystkim to, że w ciągu następnych kilku lat będziemy mieli w Unii Europejskiej dwa miliony osób, które przekroczyły 60 rok życia. Jest to świetna okazja dla branży, aby wprowadzić usługi turystyczne, którymi takie osoby byłyby zainteresowane. Dotyczy to przede wszystkim możliwości podróżowania bez kłopotów. Jeśli ta dyrektywa ma uwzględniać wszystkie kwestie i gwarantować pełną ochronę, to jest to wielka szansa dla branży, która może przyciągnąć osoby w wieku 60 lat i starsze, z korzyścią dla nich samych. Dlatego uważam, że - tak jak w przypadku dyrektywy w sprawie nabywania praw do korzystania z nieruchomości w oznaczonym czasie - może to być sytuacja korzystna dla obu stron, zarówno dla konsumentów, jak i dla branży.
Karin Kadenbach
(DE) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Jestem matką dużej rodziny i przez długie lata nauczyłam się czytać broszury reklamowe. Jest to wielkie wyzwanie, wyzwanie, które czasem okazuje się zbyt trudne nawet dla osób zatrudnionych w biurach podróży. Dlatego chciałabym, aby nowa dyrektywa dała mi - jako konsumentowi - prawdziwą wolność wyboru. Wolność wyboru będzie możliwa tylko w przypadku porównywalności, czyli w sytuacji, kiedy będą istniały kryteria, według których można porównać ze sobą różne oferty.
Dla mnie jednym z tych kryteriów jest wiek dzieci. Każdy organizator wyjazdu ma ustalone ceny dla dzieci. Czasami dotyczy to dzieci w wieku do sześciu lat, czasami do dziesięciu lat, a czasami do dwunastu lat. W przypadku niektórych organizatorów pierwsze dziecko nie jest warte tyle, ile drugie, a dziecko trzecie i czwarte w ogóle nie jest uwzględnione. Ze względu na ochronę konsumentów oraz biur podróży i organizatorów ważne jest, abym ja - jako konsument - wiedziała co kupuję, to znaczy czuła się naprawdę dobrze poinformowana i znała porównywalne kryteria.
Catherine Stihler
Panie przewodniczący! Chciałabym wyrazić swoje poparcie dla słów moich kolegów na temat praw osób niepełnosprawnych w czasie podróży, dla słów pani Kadenbach na temat dzieci, bezpieczeństwa przeciwpożarowego w hotelach oraz przede wszystkim bezpieczeństwa instalacji tryskaczowej w hotelach UE oraz dla konieczności stworzenia propozycji, która będzie się sprawdzać w przyszłości. Czy ktoś mógł przewidzieć zmiany, które nastąpiły w czasie ostatnich 20 lat? Są jednak dwie kwestie, na temat których chciałabym się wypowiedzieć.
Słyszeliśmy o sprawie pobierania prowizji za płatność kartą kredytową i dyskutowaliśmy o ukrytych opłatach. Jednak linie lotnicze i firmy turystyczne wykorzystują fakt, że coraz więcej osób używa kart kredytowych w czasie rezerwacji - z powodu ochrony, jaką zapewniają karty - i podwajają opłaty naliczając je za każdy odcinek podróży lub za rezerwację przez Internet. Można dokonać jednej rezerwacji i być czterokrotnie obciążonym opłatą za używanie karty kredytowej, jeśli rezerwacja dotyczy czterech osób. Panie komisarzu, proszę przyjrzeć się tej kwestii w kontekście ochrony konsumentów.
Pozostaje jeszcze kwestia bankructwa. W Szkocji obserwowaliśmy upadek firmy Globespan i musieliśmy dopilnować, aby ludzie nie zostali poszkodowani i aby otrzymali odszkodowania. Jest to w końcu największy wydatek w budżecie domowym wielu rodzin, które oczekują, że będziemy je chronić. Musimy zrobić coś więcej. Dziękuję panie komisarzu.
Zigmantas Balčytis
(LT) W ciągu ostatnich dwudziestu lat rynek turystyczny dynamicznie się rozwinął. Coraz więcej osób samodzielnie organizuje swoje podróże kupując usługi od różnych organizatorów i dostawców usług. Jednak przepisy obowiązującej dyrektywy nie dotyczą tych nowych pakietów wyjazdowych, a to oznacza, że nasi obywatele podróżują bez właściwej ochrony. Uważam, że w czasie rewizji tej dyrektywy koniecznie będzie lepsze zdefiniowanie jej zakresu. Nie powinniśmy zgadzać się na nieelastyczne zasady, które spowodują, że nasi obywatele będą pozostawieni bez należytej ochrony. Ponadto, musi także zostać rozwiązana kwestia odpowiedzialności w przypadkach, kiedy linia lotnicza lub dostawca usługi turystycznej bankrutują. W ciągu ostatniej dekady ponad 70 linii lotniczych zbankrutowało pozostawiając turystów własnemu losowi. Dlatego uważam, że należy zwrócić uwagę na tę kwestię w ramach rewizji przepisów dyrektywy.
John Dalli
komisarz. - Panie przewodniczący! Z wielkim zainteresowaniem wysłuchałem opinii szanownych posłów. Wielu z nich potwierdziło kierunek działań przyjęty przez Komisję. Inni podkreślili punkty, które zanotowaliśmy, aby mieć pewność, że zostaną wzięte pod uwagę w czasie obrad i dyskusji na temat rewizji tej dyrektywy. Chciałbym zapewnić państwa, że Komisja traktuje te kwestie bardzo poważnie i jest zdecydowana znaleźć najlepsze rozwiązanie na przyszłość.
Jesteśmy obecnie w trakcie procesu konsultacji. Analizujemy informacje zwrotne, które zebraliśmy podczas poprzednich konsultacji publicznych przeprowadzonych przez Internet. Uczestniczyli w nich konsumenci, przedsiębiorstwa, organizacje oraz państwa członkowskie. Ponadto, mogę poinformować państwa, że Komisja będzie gospodarzem warsztatów z udziałem wszystkich zainteresowanych stron w dniu 22 kwietnia 2010 roku. W czasie warsztatów skoncentrujemy się na możliwych opcjach politycznych związanych z rewizją dyrektywy w sprawie podróży zorganizowanych oraz na kwestiach poruszonych w czasie dzisiejszej debaty. Muszę podkreślić, że jest jeszcze zbyt wcześnie, aby decydować się na jakieś rozwiązania. Musimy koniecznie wziąć pod uwagę procedurę oceny skutków. Jestem jednak przekonany, że wszystkie działania powinny mieć na celu zapewnienie wyższego poziomu ochrony obywateli Unii Europejskiej.
Zanim skończymy chciałbym jeszcze raz podziękować wszystkim obecnym za udział w debacie. Dziękuję bardzo.
Przewodniczący
Zamykam debatę.
