Centrale doelstellingen voor de CITES-conferentie (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over:
mondelinge vraag van Jo Leinen, namens de Commissie ENVI, aan de Raad: Centrale doelstellingen voor CITES-conferentie in Doha (13-25 maart 2010) (B7-0003/2010), en
mondelinge vraag van Jo Leinen, namens de Commissie ENVI, aan de Commissie: Centrale doelstellingen voor CITES-conferentie in Doha (13-25 maart 2010) (B7-0004/2010).
Jo Leinen
auteur. - (DE) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer Samecki, 2010 is het Internationale Jaar van Biodiversiteit en de EU staat op het punt om een nieuwe strategie voor biodiversiteit te voeren, voor de bescherming van flora en fauna binnen het gebied van de Europese Unie dus. Het zou de geloofwaardigheid van de Europese Unie enorm verhogen als wij ook op internationaal niveau zouden werken aan de wereldwijde bescherming van bedreigde flora en fauna en daar onze steun aan zouden verlenen.
Hier zullen we de komende maand de gelegenheid toe krijgen tijdens de 15de bijeenkomst van de Conferentie van de partijen bij de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES) in Doha. De EU moet zichzelf tot voorvechter voor alle soorten verklaren die als gevolg van verschillende factoren, maar met name door overexploitatie of door schadelijke en illegale praktijken, worden bedreigd of die zelfs de kans lopen uit te sterven. De Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid heeft zich uitgebreid met dit onderwerp beziggehouden en zal het Parlement morgen een voorstel voor een aanbeveling presenteren en het zou ons bijzonder veel deugd doen als ook de Raad en de Commissie deze aanbevelingen kunnen onderschrijven.
In verband met de korte tijd wil ik slechts een aantal voorbeelden van soorten noemen die volgens ons een hoge of zelfs nog hogere bescherming nodig hebben. Om te beginnen de Afrikaanse olifant. Wij zijn absoluut tegen verplaatsing van dit dier van bijlage I naar bijlage II. Het verbod op de internationale handel, met name in ivoor, moet van kracht blijven. Ten tweede de Aziatische tijger; die wordt nu werkelijk met uitsterven bedreigd. Wij dringen namens veel partijen bij de overeenkomst aan op strengere beschermende bepalingen, met name tegen de illegale handel in lichaamsdelen van tijgers en daaruit gewonnen producten. Wij weten dat er in Azië een grote markt voor tijgerbotten en producten van tijgers bestaat en dat vormt een bedreiging voor deze dieren. Ten derde de bescherming van ijsberen. De habitat van deze diersoort wordt bedreigd door klimaatverandering en er is bovendien een toenemende handel in lichaamsdelen van ijsberen. Wij willen daarom dat de ijsbeer wordt verplaatst van bijlage II naar bijlage I. Ik wil tevens de bescherming van diverse haaiensoorten noemen. Verschillende haaiensoorten, met name de haringhaai en de doornhaai, worden blootgesteld aan overbevissing, maar dat geldt ook voor andere haaiensoorten.
Tot zover bestaat er onder ons consensus. Dan kom ik nu bij de omstreden kwestie. Het gaat daarbij om de classificatie van de blauwvintonijn die in de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan voorkomt. Dames en heren, wij kennen de aanbevelingen van de ad-hocwerkgroep van de FAO, de Wereldvoedselorganisatie, die de blauwvintonijn in bijlage II wil laten staan. Wij kennen echter ook het voorstel van het wetenschappelijk comité van CITES, dat de blauwvintonijn wil verplaatsen naar bijlage I. Dit voorstel is gebaseerd op de gegevens die aantonen wat er met deze soort aan de hand is. De blauwvintonijnbestanden zijn tussen 1957 en 2007 met 75 procent teruggelopen en alleen al de afgelopen tien jaar met 60,9 procent gereduceerd. De dreiging voor deze vissoort neemt versneld toe en om die reden is een grote meerderheid van onze commissie van mening dat deze soort in bijlage I thuishoort.
Dit betekent dat er alleen beperkingen en verboden voor internationale visvloten zullen komen, niet voor lokale visserij. Kleine, lokale vissers kunnen deze vissoort dus blijven vangen en het is in ieder geval belangrijker dat deze vis in het ecosysteem behouden blijft dan dat er overal sushi en sashimi verkrijgbaar is. Dat is het conflict waarmee we te kampen hebben. Wij moeten op de lange termijn denken en de blauwvintonijn adequate bescherming bieden in bijlage I.
Silvia Iranzo Gutiérrez
fungerend voorzitter van de Raad. - (ES) Mevrouw de Voorzitter, geachte afgevaardigden, het is voor mij een grote eer om hier namens het fungerend voorzitterschap van de Raad te mogen spreken. Ik ben blij met de belangstelling voor de standpunten die we gaan innemen bij de komende conferentie van de partijen bij de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES), die van 13 tot 25 maart in Doha (Qatar) wordt gehouden.
De Raad meent dat CITES een onmisbaar instrument is voor de bescherming van bedreigde dier- en plantensoorten. Daarom moeten we er actief voor zorgen dat het een effectief middel blijft voor het realiseren van zijn tweeledige doelstelling: de instandhouding en het duurzaam beheer van natuurlijke hulpbronnen.
In dit verband wijs ik erop dat de Europese Unie veel restrictievere regels hanteert dan CITES, en ten behoeve van het behoud, c.q. het voorkomen van een verdere achteruitgang, van de biodiversiteit, uitgaat van het voorzorgsbeginsel.
De komende Conferentie van Partijen, die in maart in Doha wordt gehouden, de zogenoemde "CoP XV", vormt een geweldige gelegenheid om van gedachten te wisselen over een reeks voorstellen tot wijziging van de classificatie van de verschillende planten- en diersoorten naar dreigingsniveau, zoals die in de bijlagen bij de Overeenkomst wordt gehanteerd, alsook over andere voorstellen voor verbetering van de toepassing en naleving van de Overeenkomst.
De Europese Unie zal bij de conferentie een constructieve rol spelen. Ik ben vooral benieuwd naar de standpunten van het Parlement ten aanzien van de verschillende kwesties die op tafel liggen.
We hebben met grote belangstelling de debatten gevolgd die in de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid zijn gevoerd bij de voorbereiding van de ontwerpresolutie betreffende de strategische doelen die de Europese Unie zich voor de conferentie moet stellen, die, naar ik begrijp, morgen in stemming wordt gebracht.
Ik moet erop wijzen dat de Raad nog steeds zit te wachten op een voorstel van de Commissie over het standpunt dat de Europese Unie zou moeten innemen ten aanzien van de discussienota's en voorstellen die voor behandeling c.q. aanneming tijdens de conferentie zijn ingediend. Daarom is het op dit moment moeilijk om ten aanzien van deze kwesties gedetailleerde antwoorden te geven.
Zodra de Raad het voorstel van de Commissie heeft ontvangen, zal het Spaanse voorzitterschap ervoor zorg dragen dat het bestudeerd wordt en dat het besluit vóór aanvang van de conferentie wordt vastgesteld, waarna het het Parlement van het standpunt van de Raad in kennis zal stellen.
Net als bij voorgaande bijeenkomsten van de Conferentie van de Partijen bij CITES, zullen de lidstaten zich gezamenlijk inspannen voor het verdedigen van het standpunt dat op EU-niveau is overeengekomen en ervoor zorgen dat het aansluit bij het EU-beleid.
Het is belangrijk om er in dit verband op te wijzen dat elke wijziging in de bijlagen bij CITES gebaseerd moet zijn op de opnamecriteria die in de Overeenkomst zijn neergelegd, die rekening houden met de staat van instandhouding van de betreffende soort.
Bij zulke wijzigingen moet ook rekening worden gehouden met het belang van controles binnen het werkingsgebied van CITES om de staat van de instandhouding te verbeteren, de administratieve lasten tot een minimum te beperken en te garanderen dat de beschikbare middelen rechtstreeks worden besteed aan soorten die uit het oogpunt van instandhouding daadwerkelijk zorgen baren.
Tijdens de conferentie zullen eens te meer cruciale besluiten moeten worden genomen voor het beschermen van soorten die door overexploitatie worden bedreigd, waaraan mogelijk ook de internationale handel bijdraagt.
De Europese Unie moet ervoor zorgen dat CITES een effectieve bijdrage kan blijven leveren aan de instandhouding en het duurzaam beheer van kostbare wilde flora en fauna.
Met deze instelling zal het voorzitterschap de conferentie in Doha bijwonen en zich samen met de lidstaten en de Commissie inspannen voor het succes van de conferentie.
Ik hoor graag uw standpunten ten aanzien van de doelstellingen die bij de 15de Conferentie van de Partijen bij CITES moeten worden verdedigd, die ik zal overbrengen aan de Raad. Ik weet dat de Raad kan rekenen op de steun van het Parlement wanneer hij zich op deze conferentie gaat inzetten voor onze gemeenschappelijke doelstelling, namelijk dat CITES een significante bijdrage blijft leveren aan een duurzame planeet, voor onszelf en voor toekomstige generaties.
Paweł Samecki
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, de aanstaande vijftiende Conferentie van de partijen biedt inderdaad een unieke mogelijkheid om de bescherming en de status van een groot aantal door de handel aangetaste soorten te verbeteren.
De Europese Unie is een van de belangrijkste markten voor producten op basis van wilde flora en fauna. Ze heeft derhalve een specifieke verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat de handel in in het wild levende dier- en plantensoorten duurzaam is en dat met dat doel strenge internationale regels worden aangenomen in het kader van de CITES-overeenkomst.
Het is een prioriteit van de Commissie om ervoor te zorgen dat de internationale handel niet nadelig is voor het voortbestaan van bedreigde dier- en plantensoorten. De EU heeft in dit opzicht binnen CITES een leidende rol gespeeld en zal dat ook tijdens de volgende bijeenkomst doen. De Commissie neemt met het oog op deze bijeenkomst een dezer dagen een voorstel voor het EU-standpunt aan. Het gemeenschappelijke EU-standpunt wordt dan door de Raad aangenomen.
Tijdens haar besprekingen met de lidstaten zal de Commissie ervoor zorgen dat het definitieve gemeenschappelijke standpunt steun biedt voor ambitieuze en wetenschappelijk onderbouwde maatregelen. Ik dank ook het Parlement voor zijn standpunt inzake de meest saillante kwesties die tijdens de CITES-conferentie van de partijen aan de orde zullen komen. Met deze resolutie geven we een duidelijke boodschap af waarmee we rekening zullen moeten houden.
De Europese Unie heeft haar uitgebreide standpuntbepaling nog niet afgerond, maar ik kan wel een uitleg geven van de beginselen en prioriteiten waar wij ons door laten leiden bij onze besluiten over de gevoeligste kwesties die in Doha aan de orde komen.
In de eerste plaats meent de Europese Unie dat CITES een geschikt instrument is om de handel in alle door de handel aangetaste soorten te reguleren. Dit geldt zowel voor landdieren als voor waterdieren en zowel voor soorten waarmee belangrijke commerciële belangen gemoeid zijn als voor soorten waarbij dat niet zo is.
In die geest heeft de Europese Unie voorstellen ingediend voor regulering van de handel in twee haaiensoorten: de haringhaai en de doornhaai. Het is van het grootste belang dat haaien na tientallen jaren overbevissing eindelijk de bescherming krijgen die ze verdienen.
Een lijst in bijlage II van CITES kan een eind maken aan de ongereglementeerde internationale handel in haaiproducten, die een van de belangrijkste oorzaken is van de uitputting van het haaienbestand. Met een dergelijke lijst is handel in haaienproducten alleen mogelijk als deze producten afkomstig zijn van duurzaam beheerde bestanden.
De Europese Unie stelt ook voor de tijger, een van de meest bedreigde diersoorten op aarde, op grond van CITES te beschermen. 2010 is het internationale jaar van de tijger en dat is een uitstekende gelegenheid om de huidige mechanismen in CITES te versterken, zodat we genadeloos de strijd kunnen aanbinden met de illegale handel in deze diersoort en de transparantie bij het beheer van de tijgerpopulaties in landen waar de tijger voorkomt, kunnen verbeteren.
Ik wil ook graag stilstaan bij enkele andere belangrijke voorstellen die het Parlement ook heeft genoemd. Het eerste voorstel betreft de Atlantische blauwvintonijn. Ik wijs er hier nogmaals op dat er geen definitief standpunt over deze kwestie is aangenomen. Ik kan u vertellen dat er binnen de Commissie bezorgdheid heerst over de staat waarin de bestanden momenteel verkeren en dat er hard wordt gewerkt aan een passend voorstel dat bijdraagt tot een goede aanpak van dit probleem op internationaal niveau. Bij het definitieve standpunt van de Commissie zal rekening worden gehouden met de laatste wetenschappelijke informatie over de bestanden en met de uitkomst van de vergadering van de Internationale Commissie voor de instandhouding van de tonijnachtigen in de Atlantische Oceaan die vorig jaar november is gehouden.
Het tweede voorstel betreft olifanten en de ivoorhandel. Dit is een langlopende, controversiële kwestie binnen CITES, met name onder de Afrikaanse landen onderling. De Commissie maakt zich zorgen over de grootschalige stroperij van olifanten en de illegale ivoorhandel waarvan onlangs melding werd gemaakt.
De bescherming die olifanten wordt geboden, moet worden uitgebreid en de Commissie zal geen oplossingen steunen die tot een toename van de stroperij kunnen leiden. Wij zijn in dat verband van mening dat het ongepast zou zijn als de volgende Conferentie van de partijen besluit tot hervatting van de commerciële ivoorhandel.
Wij menen ook dat voorstellen die bij CITES worden ingediend om bepaalde olifantenpopulaties te degraderen van bijlage I naar bijlage II van CITES, objectief moeten worden beoordeeld op basis van de regels die binnen CITES zijn overeengekomen.
Staat u mij toe iets te zeggen over het voorstel van de VS in verband met het verbod van de internationale handel in ijsberen. We zijn ons er allemaal van bewust dat het smelten van de ijsmassa's in het noordpoolgebied het voortbestaan van deze soort ernstig in gevaar brengt. Om dit probleem te kunnen aanpakken hebben we eerst en vooral een zeer ambitieus beleid over klimaatverandering nodig en ik denk dat de EU ten aanzien van deze kwestie duidelijk de weg heeft gewezen. We zijn ook van mening dat het de moeite waard is te onderzoeken hoe een extra bedreiging voor deze diersoort kan worden verkleind. De internationale handel is beperkt maar kan de druk op de soort wel vergroten. Ons definitieve standpunt hangt af van de vraag in hoeverre de door de Verenigde Staten voorgestelde maatregel echte voordelen biedt voor het behoud van een soort.
Tot slot de kwestie koraal: het lijdt geen twijfel dat in veel regio's van de wereld te veel rode en roze koraal wordt geoogst. Tijdens de laatste CITES-bijeenkomst in 2007 steunde de Europese Unie een voorstel van de Verenigde Staten om de internationale handel in beide soorten te reguleren en hebben wij opnieuw een COP15-voorstel van de VS gesteund. Ik vind dat de Europese Unie deze steun consequent moet volhouden aangezien de nieuwe beschikbare informatie niet wijst op een verbetering van de situatie. Ik benadruk ook dat een dergelijke verordening zeker niet tot een verbod op de handel zal leiden maar er wel voor kan zorgen dat duurzame handel mogelijk is.
Sirpa Pietikäinen
namens de PPE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, als het gaat om de besluitvorming rond CITES geloof ik er vast in dat de besluitvormingsprocedure transparant moet zijn en uitsluitend gebaseerd op harde wetenschappelijke feiten. Dat is de gedachte achter de resolutie van het Parlement inzake ijsberen, olifanten, tijgers, grote Aziatische katten en haaien.
Ik wil graag een paar kwesties naar voren brengen in verband met de opneming van blauwvintonijn in bijlage I van de CITES-overeenkomst. Ten eerste is een brede meerderheid van de wetenschappelijke gemeenschap het eens met een verbod op de internationale handel om het voortbestaan van de soort veilig te stellen. Volgens de ICCAT is de huidige biomassa van het paaibestand minder dan 15 procent van wat deze was voordat de vangst ervan begon. Uit deze wetenschappelijke schattingen volgt dat de angst dat er in 2012 nagenoeg geen kuitvis meer voorkomt, zeer reëel is.
Een meerderheid van het ad-hocadviespanel van deskundigen van de FAO was van mening dat het voorstel om de Atlantische blauwvintonijn in bijlage I van CITES op te nemen door het beschikbare bewijs werd ondersteund en stelde verder dat de lijst in ieder geval zou leiden tot een daling van het huidige aantal onduurzame vangsten in het oostelijk deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. Omdat de besluiten van het panel unaniem genomen moeten worden en vanwege de grote weerstand van Japan was dit niet het definitieve voorstel van het panel. Het standpunt van de onbetwistbare meerderheid van het panel mag evenwel niet worden genegeerd. Verder stelde het panel op basis van wetenschappelijke besluiten duidelijk vast dat is voldaan aan de criteria voor opneming van blauwvintonijn in bijlage I van CITES.
In een aantal gevallen is dit een kwestie van politieke mening, maar als het gaat om de biodiversiteit en het uitsterven van soorten, mogen we geen compromissen sluiten en mag er niet worden gemarchandeerd. Als er geen vis is, wordt er niets gevangen.
Kriton Arsenis
Mijnheer de Voorzitter, de heer Leinen heeft het meeste wat ik wilde zeggen al behandeld en daarom zal ik mijn aandacht vooral toespitsen op het vraagstuk van de tonijn.
Laten wij de zaak eens vanuit wetenschappelijk oogpunt bekijken. De blauwvintonijn wordt rechtstreeks met uitsterven bedreigd. Daarom is de absolute bescherming tegen internationale handel, dat wil zeggen tegen handel buiten de Europese Unie, de enige geschikte oplossing. Het CITES-secretariaat heeft in een mededeling van vorige week voorgesteld om de tonijn op te nemen in bijlage I, hetgeen betekent dat de internationale handel erin wordt verboden.
In de mededeling staat, en ik citeer: "the Secretariat concurs with the majority of FAO ad hoc expert advisory panel that these species meet the criteria for inclosing appendix I" (het secretariaat is het eens met de meerderheid van het raadgevend ad hoc-deskundigenpanel van de FAO dat deze soorten beantwoorden aan de criteria voor opneming in bijlage I). Het secretariaat grondvest zijn voorstel op het dienovereenkomstig voorstel van de FAO, dat op zijn beurt gegrondvest is op het dienovereenkomstig voorstel van de ICCAT.
Het wetenschappelijk deel van het debat is daarmee afgehandeld. Laten we het probleem nu eens vanuit een politiek en sociaal standpunt bekijken. De tonijnbestanden storten in. De wetenschappelijke instanties zeggen dat als de internationale handel niet wordt verboden er binnen enkele jaren geen blauwvintonijn meer zal zijn. De vangstregeling heeft tot nu toe geen resultaten opgeleverd. In plaats van de door de ICCAT voor 2008 voorgestelde 19 000 ton blauwvintonijn is naar geschat 50 000 ton gevangen.
Wij stellen voor vandaag een eind te maken aan de internationale handel, nu wij de tonijn nog kunnen redden, de handel binnen de Europese Unie voort te zetten, want daarop is CITES niet van invloed, en tegelijkertijd de Europese Unie vergoeding te laten betalen aan de vissers en ondernemingen die door het uitvoerverbod getroffen worden.
Als S&D-Fractie hebben wij een amendement daarvoor ingediend. Op die manier zullen de blauwvintonijnbestanden zich kunnen herstellen en zal de handel opnieuw van start kunnen gaan. Hiertoe is, bij wijze van uitzondering, voorzien dat het verbod op internationale handel onmiddellijk ingetrokken kan worden zodra de tonijnbestanden zich hebben hersteld, in plaats van dat een verbod geleidelijk aan wordt ingetrokken zoals bij de andere soorten het geval is. Als de internationale handel niet wordt verboden dan zullen de blauwvintonijnbestanden instorten, dan zal deze visserijsector definitief kapot worden gemaakt en niemand meer recht hebben op vergoeding.
Waarde collega's, als wij de vissers echt willen beschermen dan moeten wij steun geven aan de opneming van de blauwvintonijn in bijlage I van de CITES-overeenkomst. Anders zullen banen definitief verloren gaan en een prachtige en unieke soort verdwijnen.
Chris Davies
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, vandaag zou een nieuwe start voor Europa moeten zijn, maar wat zien we? Voor de vorm verschijnen hier een commissaris en een minister. U kunt er ook niets aan doen, commissaris, maar gaat u alstublieft terug naar het college en vertel ze dat er een debat moet komen met de verantwoordelijke commissarissen voor de desbetreffende portefeuilles.
Het is bijna even beschamend als de resolutie die hier voor ons ligt, die alleen maar een opsomming bevat van de soorten die met uitsterven bedreigd zijn: een duidelijke weerspiegeling van het falen van de mens om aan de toekomst te denken. De kwestie van de blauwvintonijn, die het debat ongetwijfeld zal overheersen, brengt natuurlijk scherp in beeld waar het om draait en het gaat natuurlijk om een soort die uitsluitend in de Europese wateren voorkomt. Deze duurste vis ter wereld levert tienduizenden euro's per stuk op. Japan is massaal bezig een voorraad aan te leggen. In Japan wordt onder het woord "natuurbehoud" kennelijk verstaan massaal inkopen, doodmaken en twintig of dertig jaar invriezen zodat de vis over enkele tientallen jaren kan worden opgegeten. Tegen die tijd is er in de Middellandse Zee geen enkele vis meer over, maar kunnen de mensen nog steeds sushi eten als ze het kunnen betalen.
In dit geval is zelfs de georganiseerde misdaad bij de visserij betrokken en dat is niet zo gek wanneer er zoveel geld te verdienen valt. De maffia raakt bij de handel betrokken. En dan heb je daar de ICCAT, de Internationale Commissie voor het behoud van de tonijn. "Behoud van de tonijn"! Het aantal soorten is 80 tot 90 procent afgenomen. Soorten worden met uitsterven bedreigd en dan hebben we een orgaan dat zogenaamd is opgezet om de tonijn te beschermen! De ICCAT heeft het volledig laten afweten. De doelstellingen die het had gesteld, worden absoluut niet gehaald. Wetenschappelijk advies wordt genegeerd en de quota blijven veel te hoog. Nu zullen sommige Parlementsleden zeggen dat bijlage II genoeg is, maar dat blijkt nergens uit. Bijlage II verandert niets aan het probleem. Over een paar jaar horen we ze sorry zeggen omdat ze ernaast zaten. Dan is de tonijn verdwenen.
Laten we het voorstel om deze vis op te nemen in bijlage I dus steunen. We moeten beseffen dat het tijd wordt om de hebzucht van de mens te beteugelen en stil te staan bij de toekomst van onze zeeën.
Bart Staes
namens de Verts/ALE-Fractie. - De manier waarop de mens omgaat met natuurlijke hulpbronnen, de manier waarop de mens habitats vernietigt en in het wild levende planten en diersoorten overexploiteert, de manier waarop de mens wilde fauna en flora illegaal verhandelt, dat alles betekent een voortdurende aantasting van de biodiversiteit op ruimteschip Aarde.
En die biodiversiteit is cruciaal. Vandaar het belang van de CITES-overeenkomst. Vandaar het belang van de bijeenkomst volgende maand in Doha. Voor ons ligt een sterke resolutie. Maar er wordt geprobeerd - dat moeten wij toegeven - om die resolutie achter de schermen af te zwakken. Er wordt een hevig gevecht daarover gevoerd. Daarom vraag ik aan alle collega's, vooral aan de collega's uit de zuidelijke landen, van de EVP, van de S&D, om er zeer uitdrukkelijk voor te zorgen dat de aanbeveling van de Commissie milieubeleid om de blauwvintonijn in CITES bijlage I te houden aangehouden wordt. Het is cruciaal voor het overleven van deze diersoort.
Kartika Tamara Liotard
namens de GUE/NGL-Fractie. - Mijnheer Leinen, heel erg bedankt; u zei het al, wij kunnen het over heel veel dieren hebben: de olifant, de Aziatische tijger, koraal. Maar ik wil even één dier specifieke aandacht geven.
Gisteren maakte diergaarde Blijdorp, een Rotterdamse dierentuin, bekend dat geen enkele Europese dierentuin erin is geslaagd om ijsbeertjes voort te brengen. De Europese fokprogramma's voor ijsberen zijn niet succesvol en dat is heel slecht nieuws, vooral omdat de ijsbeer in de natuur met uitsterven bedreigd wordt. Het zee-ijs krimpt en zo verdwijnt langzaam de habitat van de ijsbeer. Meer dan 70 procent van de populatie ijsberen in de natuur kan mogelijk binnen 45 jaar verdwijnen. Daarnaast wordt de ijsbeer ook nog eens bedreigd door trofeejacht en handel. Mensen krijgen er blijkbaar een kick van om ijsberen voor de lol af te schieten en dat is mijns inziens echt walgelijk.
Daarom roep ik de EU op om het voorstel voor een verbod op commerciële handel van ijsberen te steunen, voordat het te laat is; ook de blauwvintonijn hoort zonder meer in bijlage I thuis.
Anna Rosbach
namens de EFD-Fractie. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, in het debat van vandaag spreken we over bedreigde diersoorten. We spreken over haaien, tonijn, ijsberen, grote katten en olifanten. We spreken over vangstquota, bescherming, instandhouding van habitats, en zo verder en zo voort. We spreken over de vraag in hoeverre deze dieren opgenomen moeten worden in bijlage 1 of 2 of dat we deze dieren eigenlijk wel kunnen missen.
In het Parlement zijn ten minste twee kampen met verschillende standpunten vertegenwoordigd. Het ene kamp wenst de volledige bescherming van een lange lijst van soorten die op het punt staan om uit te sterven. Voor het andere kamp kunnen de vangst- en consumptiequota niet hoog genoeg zijn, waarbij zij lokale vissers kortzichtige vangstrechten beloven die leiden tot de totale uitroeiing van bepaalde soorten in korte tijd.
We hebben behoefte aan een meer evenwichtige middenweg die ervoor zorgt dat wij en onze planeet ook in de toekomst kunnen blijven voortbestaan. De documenten die we hebben, bevatten zoveel technische details dat het lijkt alsof we allemaal specialisten zijn op dit gebied. Zouden we de tijd echter niet moeten gebruiken om bijvoorbeeld binnen de Gemeenschap in het algemeen te voorkomen dat er op vissen en schaaldieren wordt gevist tijdens de paaiperiode om ervoor te zorgen dat dieren, planten en zeeën tot ver in de toekomst leveranciers blijven van voldoende voedsel en om de dieren die wij eten een voor de diersoort redelijk leven te geven, voordat ze op humane wijze worden geslacht?
Ons denken is te kortzichtig en niet gericht op de biodiversiteit die de aarde nodig heeft. Het gaat namelijk niet alleen om bedreigde dier- en plantensoorten, maar om een veel complexere kwestie. Er is nog meer dan genoeg te doen en wat zou het ongebruikelijk zijn wanneer we nu eens zouden beginnen met preventieve maatregelen in plaats van op het laatste moment te reageren.
Claudiu Ciprian Tănăsescu
(RO) Uit de statistieken blijkt dat blauwvintonijn sterk wordt overbevist, hetgeen betekent dat de populatie ieder jaar afneemt. Het voorstel van Monaco om blauwvintonijn op CITES-bijlage I te plaatsen kan gunstig zijn, gezien het feit dat deze soort gedoemd is tot uitsterven tenzij er drastische beschermingsmaatregelen worden genomen.
In 1992 heeft de Internationale Commissie voor het behoud van de Atlantische tonijn de aanbeveling om de handel in blauwvintonijn te monitoren aangenomen. Helaas is gebleken dat dit geen effectief instrument is. In 2007 heeft de Internationale Commissie voor het behoud van de Atlantische tonijn een veel breder programma aangenomen, bekend als het 'Blue Tuna Catch Documentation Programme' (vangstdocumentatieprogramma blauwe tonijn), dat in het voorjaar van 2008 in werking trad. Hoewel dit een stap voorwaarts betekent, is het nog te vroeg om te kunnen beoordelen of dit programma effectief is. Daarom moet ik u het volgende vragen: in welke mate kan de positie van de Europese Unie ten gunste van het opnemen van de blauwvintonijn in bijlage I, in de CITES-conferentie een tegenwicht bieden aan de wens van bepaalde organisaties en landen buiten de EU, om de status quo te behouden totdat de hypothetische resultaten van de recente initiatieven van de Internationale Commissie voor het behoud van de Atlantische tonijn kunnen worden beoordeeld?
Elisabetta Gardini
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik heb mevrouw de minister CITES een doeltreffend instrument horen noemen en de Commissie noemde het een adequaat instrument.
Ik ben het daarmee eens. Laten we dus geen ingrijpende wijzigingen aanbrengen in dit instrument, dat tot op heden - in tegenstelling tot wat vele collega's hebben gezegd - uitstekend heeft gefunctioneerd. Sinds de tonijnvisserij gereguleerd is en sinds er kleinere quota zijn vastgesteld, zijn de vissers niet alleen meer tonijnen, maar ook grotere tonijnen gaan zien.
Het instrument werkt. Het zou een zeer ernstig precedent scheppen als we in bijlage I, die betrekking heeft op de soorten die echt dreigen uit te sterven, een soort zouden opnemen die - Gode zij dank - miljoenen levende exemplaren telt.
We verwachten elk moment de nieuwe cijfers en ik hoop dat het op basis van deze cijfers is dat we regels vaststellen want, zoals een beroemde Amerikaanse journalist heeft gezegd: het is waar dat cijfers niet liegen, maar met cijfers wordt gelogen, en hoe! We zijn gewend om, vooral op milieugebied, de meest uiteenlopende cijfers te horen. Daar zullen cijfers tussen zitten die liegen en cijfers die niet liegen.
De blauwvintonijn wordt niet met uitsterven bedreigd, maar het vissen op blauwvintonijn moet worden gereguleerd. Laten we niet vergeten dat er hele gemeenschappen zijn die voor hun levensonderhoud afhankelijk zijn van deze activiteit, die al zo oud is, minstens 11 200 jaar oud, dat Unesco haar in bepaalde gevallen beschouwt als een activiteit die beschermd en bevorderd moet worden.
Edite Estrela
(PT) Mijnheer de Voorzitter, volgens de VN wordt de biodiversiteit geconfronteerd met de ernstigste crisis sinds de uitsterving van de dinosaurussen, 65 miljoen jaar geleden. De vernietiging van de koraalriffen in tropische gebieden, de toenemende woestijnvorming in Afrika en de ontbossing vormen een bedreiging voor de biodiversiteit, en ze hebben grote gevolgen voor veel economische sectoren, zoals voedselproductie, toerisme, de farmaceutische industrie en de energieproductie.
De VN onderkent ook dat de in 2002 vastgestelde doelstelling om de huidige verliestrend aan biologische diversiteit voor 2010 aanzienlijk te verminderen, niet gehaald is. De CITES-overeenkomst is de belangrijkste wereldwijde overeenkomst inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten, die gericht is op het voorkómen van overexploitatie van in het wild levende planten en diersoorten door de internationale handel. De menselijke consumptie van natuurlijke hulpbronnen, de vernietiging van habitats, de klimaatveranderingen, de overexploitatie van in het wild levende planten en diersoorten en de illegale handel zijn de belangrijkste oorzaken van de verarming van de biodiversiteit.
Het is daarom van belang dat gewaarborgd wordt, in dit Internationaal Jaar van de biodiversiteit, dat de centrale strategische doelstellingen van de Europese Unie op de aanstaande conferentie van de partijen bij de CITES bijdragen aan de doelstelling van het beschermen van de biodiversiteit, die van fundamenteel belang is voor het welzijn en het overleven van de mensheid.
We moeten ambitieus zijn en eisen dat alle soorten die met uitsterven bedreigd worden, beschermd worden.
Gerben-Jan Gerbrandy
Ik zou het over alle soorten kunnen hebben die eind maart op de agenda van de CITES-conferentie staan, maar ik wil er één uitlichten, juist omdat hij zo model staat voor waar wij als mens op dit moment mee bezig zijn: de blauwvintonijn.
Dit is een prachtige, indrukwekkende vis, waar al eeuwen op gevist wordt en die wij al eeuwen eten. Maar die vis is nu helaas op sterven na dood. Na jaren van wanbeleid door politici die keer op keer biologische adviezen naast zich neerlegden, die korte termijn economische belangen lieten prevaleren boven de lange termijn perspectieven van de sector, hebben wij nu geen andere keuze dan de handel in blauwvintonijn totaal te verbieden.
Er liggen amendementen op tafel om anders te handelen en die handel niet te verbieden, maar daar is het helaas te laat voor. Enkele weken geleden werd er 120 000 euro betaald voor één blauwvintonijn. Dat is de werkelijkheid van vandaag. En dat verklaart ook de enorme illegale vangsten die naar schatting tweemaal groter zijn dan de vastgestelde quota. Daarom bieden quota ook geen soelaas. Zij hebben geen zin door de illegale vangst. De enige redding voor de blauwvintonijn is een internationaal handelsverbod.
Ik weet het, de gevolgen voor de sector zullen hard zijn, dat realiseer ik mij ten volle. Maar laten wij leren van deze ervaring: als de zee leeg is, is het definitief afgelopen met de sector. Dus laten wij ook om economische redenen zorgvuldiger met onze natuur omgaan.
Ik roep de Europese Commissie op om snel het besluit aan de Raad voor te leggen om de blauwvintonijn op bijlage I te zetten en ik vraag het Spaans voorzitterschap om over zijn eigen schaduw heen te stappen en dat besluit dan vervolgens over te nemen.
Collega's, in de zeventiende eeuw hebben wij de dodo uitgeroeid, als mensen. Laten wij ons lerend vermogen als mensen tonen en voorkomen dat de blauwvintonijn de dodo van de 21ste eeuw wordt.
Bas Eickhout
In maart is er weer een VN-top, ditmaal over handel in bedreigde diersoorten. Dé kans om als EU weer eens met één stem te spreken. Ook en vooral voor de wetenschap is daar een belangrijke rol weggelegd. Laten wij kijken wat de wetenschap ons vertelt. Kiezen voor korte termijnbelangen betekent kiezen voor korte termijnbelangen voor vissers en jagers misschien, maar op de lange termijn betekent het het einde van diersoorten en ook het einde van hele sectoren.
Of kiezen voor de lange termijn, bij de blauwvintonijn hebben wij het dan over 2012! Dat is geen lange termijn, dat is morgen. Daarom, volg de adviezen van het Europees Parlement op en verbied de handel in de blauwvintonijn, maar verbied ook de handel in ijsberen en laat bovendien de Afrikaanse olifant op diezelfde lijst staan om te voorkomen dat er weer meer op gejaagd gaat worden.
Tot slot, in Doha zal er ook een delegatie zijn van het Europees Parlement. Ik wens dan ook dat die EP-delegatie mee de positie van de EU mag bepalen, zodat wij er gezamenlijk voor kunnen zorgen dat deze diersoorten behouden blijven voor onze toekomst.
Willy Meyer
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik zou het Spaanse voorzitterschap willen vragen metterdaad de blauwvintonijn voor uitsterven te beschermen, maar hetzelfde te doen voor de almadraba, een traditionele methode om tonijn te vangen die wordt toegepast aan de Middellandse Zee. De almadraba en de blauwvintonijn gaan al meer dan duizend jaar samen. De vis is door deze vangstmethode nooit met uitsterven bedreigd. Wat het voorbestaan van de blauwvintonijn wel in gevaar brengt, zijn de illegale visvangst, de industriële visserij - met name de zegenvisserij - en de wildgroei van viskwekerijen.
Dit zijn de werkelijke problemen voor de blauwvintonijn. Laten we niet oneerlijk zijn. Er moet onderscheid worden gemaakt tussen zaken die de blauwvintonijn werkelijk in gevaar brengen - de industriële visserij, meer in het bijzonder de zegenvisserij - en de traditionele vangstmethoden.
Het beleid moet rechtvaardig zijn. Daarom moeten we naar een manier zoeken waarmee de tonijn in stand wordt gehouden zonder dat de traditionele vangstmethoden daarvan de dupe worden. Ik denk dat dat het perfecte evenwicht is. Dat is wellicht moeilijk te bereiken, maar we moeten er toch naar streven, om de soort in stand te houden, te garanderen dat hij niet uitsterft, zonder dat dit ten koste gaat van een traditionele mediterraanse vangstmethode als de almadraba.
Bogusław Sonik
(PL) Mijnheer de Voorzitter, in de lidstaten van de Europese Unie worden vele gevallen van illegale smokkel van met uitsterven bedreigde diersoorten geregistreerd. Douanebeambten vinden bij grenscontroles vogels die in flessen zijn gepropt of schildpadden die tussen de carrosserie en de bekleding van auto's zijn geduwd. Volgens een rapport van de Poolse douane is in 2008 het recordaantal van maar liefst 200 889 levende specimens van beschermde diersoorten en producten van beschermde diersoorten aan de grens onderschept. In India heeft de inadequate strijd tegen smokkelaars geleid tot een dramatische stijging van de stroperij waardoor de populatie van bijvoorbeeld de Bengaalse tijger opnieuw bedreigd wordt.
De Europese Unie, met haar gemeenschappelijke buitengrenzen, moet er goed op letten dat zij geen markt wordt waar beschermde planten- of diersoorten ongestraft kunnen worden binnengesmokkeld of ingevoerd. De Europese Commissie moet met name de nadruk leggen op een voorlichtingscampagne en goede communicatie met de burgers. Dat beleid moet gericht zijn op vergroting van het bewustzijn van Europese toeristen. Ieder jaar vinden douanebeambten namelijk producten gemaakt van specimens van bedreigde planten- en diersoorten in de koffers van Europeanen die terugkeren van buitenlandse reizen. Het debat dat wij op dit moment voeren over de populatie van de blauwvintonijn is ook absoluut gerechtvaardigd. De statistieken spreken voor zich. In de afgelopen 50 jaar is de populatie van deze soort met maar liefst 75 procent afgenomen. Ook de tonijnbestanden in de Middellandse Zee worden ernstig bedreigd. Het opnemen van de blauwvintonijn in bijlage I van de CITES-conferentie lijkt dan ook volledig gerechtvaardigd en is de enige manier om uitsterven van deze vissoort te voorkomen.
Antolín Sánchez Presedo
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik deel de zorgen over de biologische toestand van het blauwvintonijnbestand en ben het ermee eens dat effectieve instandhoudings- en beheersmaatregelen moeten worden genomen waarmee niet alleen de instorting van het bestand van deze vissoort wordt voorkomen, maar ook een duurzame visserij en verantwoorde handel worden verzekerd.
Mijn land werkt al jaren in die richting. Het beste voorbeeld is wel de almadraba¸ een al duizend jaar oude vangstmethode. Daarnaast heeft Spanje aan de Middellandse Zee een beschermd gebied gecreëerd, het aantal zegenvisserijvaartuigen beperkt tot zes en als eerste land het idee geopperd om voor de blauwvintonijn een herstelplan vast te stellen en een gedocumenteerde controle van de handel in te voeren.
Met het opnemen van de blauwvintonijn in bijlage 1 van de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES) zou de internationale handel in deze vis worden verboden, maar zouden de onderliggende problemen blijven bestaan. De vangstvolumes worden immers niet beperkt en schepen zouden onder de vlag van consumptielanden kunnen gaan varen. Ook gaat deze stap voorbij aan de overeenkomsten die onlangs zijn gesloten binnen de regionale visserijbeheersorganisatie ICCAT (Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen), en zou dus het internationale beheer van de zeeën en het beginsel van verantwoorde visserij ondergraven.
We moeten de problemen bij de wortel aanpakken. Wij zijn voorstander van de reeds door de ICCAT overeengekomen vangstreducties en zelfs van een moratorium wanneer dat volgens de wetenschappelijke rapporten waaraan voor het volgend seizoen wordt gewerkt, noodzakelijk is. Wij willen dat de Europese Unie zijn controles versterkt en de ICCAT-aanbevelingen volgt waardoor visproducten van vangst tot verkoop traceerbaar worden.
Deze wijze van optreden is verenigbaar met het opnemen van de blauwvintonijn in bijlage 2 van CITES, maar laat zich niet verzoenen met het opnemen van deze soort in bijlage 1, dat gereserveerd zou moeten worden voor een ander scenario en niet moet worden onderworpen aan voorwaarden die de geloofwaardigheid ervan als CITES-instrument zouden aantasten.
Hoe dan ook, van dit debat moet de duidelijke boodschap uitgaan dat de Europese Unie zich ten volle heeft gecommitteerd aan de instandhouding van de blauwvintonijn en daarvoor de noodzakelijke maatregelen zal nemen. Het is aan de industrie om aan te tonen dat de quota worden toegepast en functioneren en illegale visserij kan worden gecontroleerd.
Om de tonijnvisserij te redden, moeten we eerst de blauwvintonijn redden.
Pat the Cope Gallagher
(GA) Mijnheer de Voorzitter, de toestand van de blauwvintonijn in de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee geeft ons allen reden tot zorg. Op de wetenschappelijke gegevens valt niets af te dingen. De ICCAT, de internationale commissie die verantwoordelijk is voor het behoud van de blauwvintonijn en voor het herstel en behoud van de visstanden, heeft enorm veel werk verricht. Als de blauwvintonijn wordt opgenomen in bijlage I van de CITES-overeenkomst, zal de vangst van de blauwvintonijn voor ten minste tien jaar geheel en al verboden zijn.
(EN) Het is onaanvaardbaar om de visserijsector in Europa op deze manier te behandelen. Het is van cruciaal belang dat de ICCAT in staat gesteld wordt haar werk te doen.
In 2006 bedroegen de totaal toegestane vangsten bijvoorbeeld 36 000 ton. Voor dit jaar zijn de totaal toegestane vangsten teruggebracht tot 13 500 ton. In 2011 volgt een verdere verlaging van ten minste 50 procent tot onder de 6 750 ton, overeenkomstig het voorstel van de ICCAT. In 2012 en 2013 volgen verdere verlagingen van de totaal toegestane vangsten.
De door de ICCAT genomen maatregelen moeten zorgvuldig worden gevolgd. Als resultaten uitblijven, moet een totaal verbod op grond van bijlage I worden overwogen.
Vanuit een Iers perspectief - en ik wijs u erop dat wij, afgezien van een bijvangst van honderd ton blauwvintonijn, geen gevestigd belang bij deze kwestie hebben - rijst de vraag of wij geacht worden de als bijvangst gevangen blauwvintonijn dood in zee terug te gooien. Dat zou zeker geen verstandige handelwijze zijn. Ik denk dat het belangrijk is om verstandige en realistische maatregelen te nemen om zowel de visbestanden als de visserijsector in Europa te beschermen.
Sommige mensen hier willen voor alles de tonijn beschermen, maar ik wijs die mensen, die misschien uit plattelandsgebieden komen die afhankelijk zijn van de visserij, erop dat we ook aan die andere bedreigde soort moeten denken, dat wil zeggen onze vissers.
Ik stem derhalve voor het amendement om blauwvintonijn op te nemen in bijlage II.
Isabella Lövin
(SV) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, kijk eens om u heen in deze zaal. De lege stoelen kunnen alle roofvissen voorstellen die in ongeveer de voorbije vijftig jaar uit de wereldzeeën zijn verdwenen. De vissersvloten in de wereld zijn erin geslaagd de planeet te legen van de roofvissen die zo belangrijk zijn voor het ecosysteem. Tonijn, kabeljauw en zalm behoren tot die categorie. De EU is de op een na grootste visserijnatie ter wereld en onze verantwoordelijkheid voor de overbevissing staat buiten kijf.
In de periode 2000-2008 betaalde het Europees visserijfonds bijvoorbeeld meer dan 23 miljoen euro uit voor de bouw van nieuwe vissersboten voor de tonijnvangst, met andere woorden voor een sector die de belastingbetalers jaarlijks miljoenen kost aan bewaking om onaangegeven vangsten te beteugelen - en dat allemaal om 70 procent van de vis naar Japan uit te voeren die daar tijdens exclusieve zakendiners wordt gegeten.
Ik wil u er allemaal aan herinneren dat opneming van blauwvintonijn in CITES-bijlage I niet betekent dat kleinschalige visserij in Europa verboden zal worden, maar wel dat er een einde zal worden gemaakt aan de uitvoer die in extreme mate door de belastingbetalers wordt gesubsidieerd. Het zou een goede start zijn van het door de VN uitgeroepen internationaal jaar van de biodiversiteit.
Catherine Soullie
(FR) Mijnheer de Voorzitter, er is momenteel minder dan 15 procent van de oorspronkelijke hoeveelheid blauwvintonijn over. Bij het zien van dergelijke cijfers lijkt de oplossing voor de hand te liggen. Toch moeten we de werkgelegenheid die verband houdt met het besluit dat vandaag op onze agenda staat, niet uit het oog verliezen. Ik wil erop wijzen dat de CITES niet tot doel heeft de visserij te verbieden, maar uitsluitend de internationale handel in deze vis, waarvan 80 procent naar Japan wordt geëxporteerd.
Door de tonijn te beschermen, beschermen we in ieder geval een bedreigde diersoort, maar we stimuleren tevens dat de visserij in een meer evenwichtige en duurzame vorm wordt voortgezet; een vorm die bestemd is voor onze interne markt en die werkgelegenheid genereert. Ik ben voor het voorstel de blauwvintonijn op te nemen in bijlage I van de CITES. En hoewel ik denk dat dit besluit positief zal zijn, is de steun van de Commissie hierbij essentieel, aangezien het zal leiden tot een ingrijpende herstructurering van de visserijsector.
Mijn vraag heeft dan ook betrekking op de voorwaarden voor deze steun. Frankrijk vraagt om achttien maanden uitstel in combinatie met financiële maatregelen voor vissers en rederijen die worden getroffen door een handelsverbod. Wat is de visie van de Commissie daarop?
Voorts maak ik mij, net als veel van mijn collega's zorgen over de rechtvaardigheid. Hoe kunnen we garanderen dat schepen die onder de vlag van landen als Tunesië of Libië varen het internationale handelsverbod net zo strikt toepassen als wij dat doen? Waaruit bestaan de nieuwe controlemaatregelen en sancties?
Ons beleid om te komen tot duurzame economische activiteiten moet concreet zijn, en deze zal in bepaalde sectoren soms zelfs impopulair zijn, maar ik hoop dat de Commissie en de Raad de benodigde aanpassingen om deze maatregelen te kunnen invoeren niet uit het oog verliezen.
Guido Milana
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik ben ervoor - en ik heb ook amendementen van die strekking ingediend - de blauwvintonijn op te nemen in bijlage II. Ik voel mij volstrekt geen misdadiger omdat ik hier voorstander van ben. Integendeel, ik zit grotendeels op dezelfde golflengte als degenen vóór mij, te beginnen met mevrouw Gardini, die een ander standpunt hebben verdedigd.
Het is volkomen onjuist tijgers, ijsberen, olifanten en tonijn op één lijn te stellen. De FAO zou het nooit in haar hoofd halen iets anders te zeggen of een afwijkend standpunt te steunen voor deze andere met uitsterven bedreigde soorten. Van mening verschillen over hoe het lot van de tonijn in goede banen geleid moet worden, wil nog niet zeggen dat je vergeet dat biodiversiteit een waarde is die koste wat kost beschermd moet worden.
De geest van de ontwerpresolutie verdient zonder meer steun. Maar in een fase waarin sommigen wat betreft de beoordeling van de duurzaamheid van tonijnbestanden in de zee een stap achteruit lijken te zetten, betekent een versnelde opname in bijlage I waarschijnlijk dat de neveneffecten van deze keuze, die ernstig en soms ook onomkeerbaar zijn voor veel sectoren van onze economie, over het hoofd worden gezien.
Hetzelfde geldt, in bepaalde opzichten, voor koraal en voor de opneming daarvan in bijlage II. Ook hier is sprake van gegevens die er niet absoluut op wijzen dat diepzeekoraal - koraal dat op een diepte ligt van meer dan de 150 à 200 meter waarop de maatregel betrekking heeft - uitsterft of bedreigd wordt.
Carl Haglund
(SV) Mijnheer de Voorzitter, het was ooit mogelijk om op blauwvintonijn te vissen in mijn deel van de Oostzee, maar we weten hoe de situatie vandaag is. De blauwvintonijn is met uitsterven bedreigd op grond van intensieve overbevissing.
We voeren deze trieste discussie omdat werd nagelaten om op het juiste ogenblik het juiste besluit te nemen. We zijn in deze situatie verzeild omdat wij, besluitvormers, jarenlang geweigerd hebben om naar wetenschappelijk advies te luisteren. Bijgevolg komen we in een situatie terecht waarin drastisch moet worden opgetreden. Ik wil in dit verband graag herinneren aan eerdere mislukkingen van de mensheid op dit front. De Canadese kust is een goed voorbeeld van hoe de mens erin is geslaagd om de kabeljauwstand volledig uit te roeien. De kabeljauwstand ging volledig ten onder door overbevissing en toen werd net dezelfde discussie gevoerd als deze die wij hier vandaag voeren. We mogen de blauwvintonijn niet hetzelfde lot tegemoet laten zwemmen. Daarom is onder andere het Franse voorstel geen bijzonder goed voorstel, want het zou precies dat als gevolg hebben.
Dat de halve - of bijna volledige - Commissie visserij hier nu zit toont natuurlijk ook aan dat dit Parlement deze kwesties niet op de beste manier behandelt: de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid voert een discussie en brengt ideeën aan en vervolgens mogen degenen van ons die zich met visserijkwesties bezig houden, ze hier komen bespreken. Dat is iets waar we over na zouden moeten denken. Niettemin vind ik het voorstel van de commissie goed. Het is gebaseerd op een deugdelijke wetenschappelijke basis en er is geen reden om te tornen aan de benadering van deze kwestie door de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid.
Raül Romeva i Rueda
(ES) Mijnheer de Voorzitter, geachte afgevaardigden, de blauwvintonijn bevindt zich al een tijd in de gevarenzone, en er verschijnen al jaren rapporten waarin duidelijk wordt aangetoond dat de bestanden van deze vis zwak zijn en dat we daar zelf aan hebben bijgedragen, onder meer via overheidssubsidies: de Europese Unie heeft de laatste jaren tot wel 34 miljoen euro uitgegeven voor de modernisering van haar vissersvloot.
Dat moet duidelijk gezegd worden. We moeten erkennen dat we medeverantwoordelijk zijn voor de ontstane situatie. We hebben het blauwvintonijnbestand aan de rand van de ineenstorting gebracht en kunnen nu niet zeggen dat ons geen enkele blaam treft. We hebben vandaag de gelegenheid deze fout te herstellen door de blauwvintonijn in bijlage 1 van CITES op te nemen. Dat is de enige manier, want, en ik herhaal het nog maar een keer, veel mensen zijn voor hun levensonderhoud van deze vis afhankelijk.
Het is waar dat enkele sectoren het goed hebben gedaan en het ook goed kunnen blijven doen. En dat moeten ze ook. Maar om de tonijnvisserij op een goede manier te kunnen beoefenen, is om te beginnen tonijn nodig. Zonder tonijn houdt het gewoon op. De enige garantie voor het voortbestaan van de soort is dat hij wordt opgenomen in bijlage 1. Elke andere maatregel die ingaat tegen dit voorstel is een slechte maatregel, die de kwelling alleen maar langer laat duren maar er geen einde aan zal maken. Laten we de zaken dus niet verdoezelen, laten we niet proberen om mensen voor de gek te houden. We hebben een historische verantwoordelijkheid voor het voortbestaan van deze soort en jegens de mensen en gezinnen die er voor hun levensonderhoud van afhankelijk zijn. Laten we niet terugschrikken voor die verantwoordelijkheid en hem nemen op een manier die de Europese Unie waardig is.
Ioannis A. Tsoukalas
(EL) Mijnheer de Voorzitter, de collega's hebben het vraagstuk reeds van alle kanten belicht. Ik wilde verklaren dat ik steun geef aan de standpunten die de heer Milana zojuist naar voren heeft gebracht. Wij moeten voor ogen houden dat de opneming van de blauwvintonijn in bijlage I veel sociale en economische gevolgen zal hebben. Zo zullen vele vooral kleine en middelgrote bedrijven failliet gaan en moeten sluiten. Ook zullen veel banen verloren gaan en zal het concurrentievermogen van Europa afnemen.
Wij moeten voor ogen houden dat de blauwvintonijn een wereldmarkt ter waarde van 6 miljard euro verzorgt. Ik wil graag enkele wetenschappelijk goed onderbouwde voorstellen horen waarmee de toekomstige levensvatbaarheid van de blauwvintonijnpopulatie kan worden verzekerd maar waarmee tevens rekening wordt gehouden met de levensvatbaarheid van de Europese vissers en hun gezinnen. Naar mijn opvatting is de opneming van de blauwvintonijn in bijlage II de beste en meest effectieve oplossing.
Evenmin mogen wij uit het oog verliezen dat de Europese Unie niet de enige is die vist, noch in de Middellandse Zee noch in de Atlantische Oceaan. De blauwvintonijnvangst is een mondiale activiteit. De Europese vissers zijn geconfronteerd met een hevige en vaak oneerlijke concurrentie door Noord-Afrikaanse landen. De levensvatbaarheid van de tonijnpopulatie is niet gediend bij een unilaterale aanpak. Daarom moeten wij ervoor zorgen dat iedereen het spel speelt volgens dezelfde spelregels.
Eveneens is interessant te vermelden dat Japan 30 000 ton blauwvintonijn in de diepvries heeft zitten en een verbod er eventueel toe zal leiden dat de voorraden die nu 10 miljard dollar waard zijn 20 miljard dollar waard zullen worden.
Daciana Octavia Sârbu
(EN) Mijnheer de Voorzitter, alle onderdelen van deze overeenkomst zijn belangrijk maar ik wil me richten op de kwestie van de blauwvintonijn.
Het is van belang dat we nu handelen om bestandinstorting te voorkomen en het herstel van de blauwvintonijnbestanden mogelijk te maken. In 2006 besloot de Internationale Commissie voor het behoud van de Atlantische tonijn tot een actieplan dat erop gericht is de verslaglegging over en de controle van de bestanden alsmede de controle van de schepen te verbeteren.
Maar dat is duidelijk niet genoeg. De bestanden, met name in het oostelijk deel van de Middellandse Zee, blijven gevaarlijk laag en het zeer reële gevaar bestaat dat we spoedig getuige zullen zijn van het uitsterven van deze bedreigde soort.
De Conferentie van de partijen bij CITES moet dus besluiten blauwvintonijn op te nemen in bijlage I van de overeenkomst en de lidstaten en de Commissie moeten meer doen om de illegale visserij te bestrijden en toe te zien op de naleving van de overeengekomen beperkingen en quota.
Ramon Tremosa i Balcells
(ES) Mijnheer de Voorzitter, wat betreft het mogelijke vangstverbod voor blauwvintonijn in de Middellandse Zee, vrees ik dat de legale visserij hiermee wordt vervangen door de illegale en de goeden voor de kwaden moeten betalen.
In Catalonië staan honderden arbeidsplaatsen op het spel. De vangstmethoden die er worden toegepast, getuigen van respect voor de vis, en zowel het beheer van de visvangst zelf als van de commerciële activiteiten is volledig gereguleerd en staat onder strikte controle.
Sinds 2006 is de vangst van blauwvintonijn in het oostelijk deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee verminderd van 30 000 tot 13 500 ton. De minimummaat is gestegen van 10 naar 30 kg, en terwijl we eerst een vangstseizoen van 11 maanden hadden, hebben we nu een gesloten seizoen van 11 maanden.
Tot slot, mijns inziens bestaat er tussen de internationale deskundigen geen consensus over de vraag of de blauwvintonijn met uitsterven wordt bedreigd. Wanneer je kijkt naar de grootte van de populatie over de periode van 1970 - toen die voor het eerst werd geregistreerd - tot 2010, dan ligt die tussen 21 en 30 procent, dus duidelijk boven de 15 procent van bijlage 1 van CITES.
Carmen Fraga Estévez
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ook ik zou graag willen spreken over commerciële vissoorten en wil hier heel duidelijk maken dat het beheer en de instandhouding van deze soorten al in goede handen is bij de regionale visserijorganisaties. Je hoeft de CITES-overeenkomst maar door te bladeren om te zien dat ze misschien is bedoeld voor olifanten en poolberen, maar natuurlijk niet voor commerciële vissoorten.
Ik ben niet tegen het beschermen van de blauwvintonijn, natuurlijk niet, al het was het maar voor het belang van deze vis voor de visserijvloot. Maar ik denk wel dat eventuele maatregelen moeten worden genomen door de organisaties die zowel op het terrein van visserijbeheer als wetenschappelijk onderzoek over de beste deskundigen beschikken. Het is niet voor niets dat het CITES-comité extern advies moet vragen wanneer het voorstellen met betrekking tot deze soorten ontvangt.
Daarom meen ik dat het voorstel om de blauwvintonijn in bijlage 1 van CITES op te nemen, grond mist en ook niet nodig is, omdat de noodzakelijke maatregelen al door ICCAT zijn opgelegd. Ook is het voorstel onrechtvaardig, omdat een vloot die net is begonnen met het leveren van een enorme inspanning om te komen tot vangstreductie, hierdoor nodeloos wordt benadeeld, en zelfs contraproductief, omdat het de aanzet kan geven voor het ontstaan van een oncontroleerbare zwarte markt in blauwvintonijn.
Ik begrijp dat het publiek in het algemeen en, zoals we vandaag zien, het Parlement in het bijzonder, door milieu-NGO's onder enorme druk wordt gezet. Daarom heeft mijn fractie besloten om, bij wijze van compromis tussen het voorstel van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en degenen die menen dat het visserijbeheer niet uit de handen van de regionale visserijorganisaties mag worden gegrist, het voorstel te doen om deze vissoort in bijlage 2 op te nemen. Ons voorstel is overigens wél gebaseerd op de wetenschappelijke aanbeveling van de FAO om de blauwvintonijn alleen op te nemen in bijlage 2, waaruit blijkt dat velen niet eens het FAO-rapport hebben gelezen.
Catherine Bearder
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik verwelkom de garanties die we hier vanavond hebben gekregen dat de EU geen voorstellen zal steunen die leiden tot een toename van de illegale ivoorstroperij, maar tot mijn verbijstering hoor ik de Commissie vervolgens verklaren dat alle voorstellen om de Afrikaanse olifant te degraderen van bijlage I naar bijlage II van CITES, objectief moeten worden beoordeeld volgens de door CITES vastgestelde regels.
Deze twee verklaringen zijn in strijd met elkaar. Iedere discussie over afzwakking van de bescherming van olifanten op grond van de CITES-overeenkomst wordt door stropers opgevat als een groen licht en geeft hun de hoop dat er spoedig een markt ontstaat voor hun illegale en op wrede wijze verkregen goederen.
Zambia en Tanzania handelen in strijd met de CITES-overeenkomst aangezien ze hebben nagelaten alle landen waar de olifant voorkomt te raadplegen zoals voorgeschreven in resolutie 9.24 van de criteria die op grond van CITES gelden voor het indienen van amendementen. We verwachten van de Commissie en de Raad dat zij ervoor zorgen dat de bepalingen van CITES en het overeengekomen moratorium worden nageleefd. Hoe willen ze, om te beginnen, voorkomen dat de illegale voorstellen van Tanzania en Zambia op de agenda worden gezet?
Antonello Antinoro
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik geloof dat ik met voldoende overtuiging kan zeggen dat de interventie van de voorzitter van de Commissie visserij, mevrouw Fraga Estévez, technische informatie bevatte waarvan wij doen alsof we er niet van op de hoogte zijn of die ons waarschijnlijk echt niet bekend is.
Zij heeft gezegd wat de aanbeveling van de FAO is, wat de waarheid is en wat er gedaan moet worden. Al het overige is manipulatie en beïnvloeding van dit Parlement en veel van zijn leden. Laten we niet vergeten dat de politiek soeverein moet zijn en dat wij het gepush en de druk van economische groepen die waarschijnlijk iets anders willen, buiten de deur moeten houden.
We weten dat de prijs van tonijn de afgelopen twee jaar gedaald is, we weten dat we limieten hebben gesteld waardoor al een beperking van 40 procent is gerealiseerd. Al het overige is gebaseerd op onderzoeken waarvan niemand van ons zeker weet of ze wel kloppen en is manipulatie van de kant van economische krachten die waarschijnlijk precies het tegenovergestelde willen van wat wij nastreven, namelijk de prijs van tonijn buitensporig laten stijgen en ervoor zorgen dat de rekening uiteindelijk alleen wordt betaald door de kleine economieën van kleine vissersvloten, waarvan zoveel regio's van ons prachtige Europa afhankelijk zijn.
Verder zou ik de Commissie en de commissaris - ook in het licht van het feit dat de nieuwe Commissie een minister van Buitenlandse Zaken heeft met meer titels dan in het verleden - willen aanraden ervoor te zorgen dat overeenkomsten worden gesloten met andere, niet-Europese landen, zodat het verbod op de tonijnvisserij niet alleen voor Europa geldt, en te proberen de prijzen te beheersen, ook voor niet-Europese landen.
Het mag duidelijk zijn dat het amendement van mevrouw Fraga Estévez en alles wat daaruit volgt met betrekking tot bijlage II, onze steun heeft.
Maria do Céu Patrão Neves
(PT) Afgelopen november heeft het ICCAT strenge beperkende maatregelen aangenomen voor de vangst van blauwvintonijn: een vangstvermindering in 2010 van 22 000 naar 13 500 ton, en beperkte visvangst tussen 15 mei en 15 juni voor visvangst met ringzegen. Ambitieuze maatregelen zonder precedent, in de woorden van de toenmalige commissaris Joe Borg. Deze besluiten werden genomen naar aanleiding van de laatste wetenschappelijke adviezen over deze soort, en het effect ervan moet nog in 2010 worden geëvalueerd.
Het heeft dan ook geen enkele zin nieuwe beperkende maatregelen in te voeren die de sector in economisch en sociaal opzicht benadelen, temeer daar deze zich in een zeer ernstige crisis bevindt. Ik doel dan onder meer op maatregelen als het opnemen van de blauwvintonijn in bijlage 1. De visserijsector heeft een dynamisch evenwicht nodig tussen zijn drie pijlers: het milieu, het economische aspect en het sociale aspect.
Milieu-eisen moeten wetenschappelijk onderbouwd zijn. Dat is overigens al vastgesteld tijdens de bijeenkomst van het ICCAT, waaraan de Europese Unie actief heeft deelgenomen. Met het oog daarop zou het opnemen van de blauwvintonijn in bijlage I een ernstig precedent betekenen als het gaat om het niet respecteren van de eis voor: ten eerste de wetenschappelijke onderbouwing van het opleggen van beperkingen; en ten tweede het evenwicht tussen de ecologische, economische en sociale pijlers. Daardoor zou de deur worden opengezet voor overhaaste en onevenwichtige besluitvorming en zouden de regels van verantwoord beheer met voeten getreden worden.
Alain Cadec
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik denk dat het voorstel van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid om de blauwvintonijn op te nemen in bijlage I van de CITES een te radicale maatregel is. Ik wil hier dan ook drie voorwaarden aan verbinden die naar mijn mening een redelijk compromis vormen.
De eerste betreft het onafhankelijke, wetenschappelijke advies dat in oktober 2010 moet worden gepubliceerd en dat tijdens de CITES-bijeenkomst in september 2011 moet worden goedgekeurd. Ik denk dat dit wetenschappelijke advies van essentieel belang is. We moeten de zekerheid hebben dat het voortbestaan van de soort werkelijk wordt bedreigd, voordat we een radicaal besluit nemen over de vangst van en de handel in de blauwvintonijn.
Ten tweede is het essentieel de garantie te hebben dat Verordening (EG) nr. 865/2006 betreffende de CITES zodanig wordt gewijzigd dat er een algemene ontheffing geldt voor de interne handel in blauwvintonijn. Deze wijziging betekent dat we krijgen wat we allemaal willen: het voortbestaan van onze kleinschalige kustvisserij, met name aan de Middellandse Zee.
Ten derde ben ik van mening dat, zodra we besluiten tot opname van de soort in bijlage I, een financiële bijdrage van de Europese Unie voor de vissers en reders die door de besluiten worden getroffen, onontkoombaar is.
Tot slot zou dit besluit, indien het wordt aangenomen onder de voorwaarden die ik zojuist heb genoemd, vergezeld moeten gaan van significant strengere controles om de illegale visvangst te bestrijden. Het is onder deze voorwaarden, en onder deze voorwaarden alleen, dat ik kan instemmen met de opname van de blauwvintonijn in bijlage I van de CITES. Zonder deze waarborgen blijft opname in bijlage II over als de minst slechte oplossing, om niet te zeggen de beste oplossing.
Esther de Lange
Voorzitter, wij kunnen het ons niet veroorloven het verlies aan biodiversiteit te negeren. Dat hadden mijn woorden kunnen zijn, maar het zijn die van de Europese Commissie, van milieucommissaris Dimas, om precies te zijn, bij de presentatie, vorige maand, van een mededeling over biodiversiteit.
En ik neem aan dat de nieuwe Commissie dit net zo ziet en het belang van biodiversiteit net zo zwaar inschat. Als dat niet zo is dan hoor ik dat natuurlijk graag. Juist gezien die betrokkenheid van de Europese Commissie bij die biodiversiteit verbaast het mij dat juist die Commissie aan de ene kant vol inzet op het behoud van soorten en het terugdringen van het verlies aan biodiversiteit, terwijl diezelfde Commissie nu de moed niet heeft - of nog niet heeft - om onomwonden voor te stellen een bedreigde soort als blauwvintonijn op te nemen in bijlage I van CITES. Dat horen toch twee kanten van dezelfde medaille te zijn. En natuurlijk moeten wij dan vissers die bonafide werken financieel bijstaan om deze ingreep te doorstaan. Dat ben ik met de vorige spreker eens. En daarnaast moeten wij de illegale vangst van tonijn harder aanpakken.
Maar, geachte Commissie, ik ga nog een stap verder. Voor mij is CITES en in het bijzonder de blauwvintonijn een testcase. Een testcase om te weten of u als Commissie in staat bent de daad bij het woord te voegen. Een testcase ook om te zien of deze nieuwe Commissie leiderschap kan tonen of dat zij permanent haar oren zal laten hangen naar de lidstaten die het hierover niet eens zullen worden, dat weten wij. En om niet te blijven hangen in bewoordingen en mededelingen, maar om daadwerkelijk actie te ondernemen.
Ik heb zojuist uw woorden aangehaald, u zegt bereid te zijn dit te doen, het is nu tijd om over te gaan van woorden naar daden en ik zou zeggen, Commissie, begin dan met die blauwvintonijn.
Simon Busuttil
(MT) Als wij de visserij gewoon maar haar gang laten gaan, zal de tonijnstand snel worden uitgeput en zal deze vissoort uitsterven. Maar, mijnheer de Voorzitter, evenzeer geldt dat als wij een algeheel verbod plaatsen op de tonijnvangst, dat wij deze vissers, de visgemeenschap, hun gezinnen en de gemeenschappen die ervan afhankelijk zijn, de afgrond in helpen.
Naar mijn mening zijn dit twee extremen: wij moeten noch de tonijnstand uitputten, noch een sector om zeep helpen die daar volledig afhankelijk van is. Tussen deze twee extremen ligt echter een andere koers die wij kunnen varen, namelijk die van het compromis. Het is mogelijk om de visserij veel meer te controleren dan vroeger, zonder dat deze echter in zijn geheel hoeft worden stopgezet.
Daarom geloof ik dat het plaatsen van de tonijn op bijlage I van de CITES-overeenkomst een extreme maatregel is, die wij moeten vermijden. Het zou veel verstandiger zijn om het voorstel van de ICCAT te volgen, die de quota's voor de visvangst voor jaren heeft gereduceerd. Om tot een compromis te komen, zouden wij de tonijn ook op bijlage II van de CITES-overeenkomst kunnen plaatsen.
Mijnheer de Voorzitter, als wij willen voorkomen dat de tonijnstand wordt uitgeput, hoeven wij niet de vele vissers die daar afhankelijk van zijn, te ruïneren. Het is mogelijk om de twee belangen met elkaar te verzoenen.
Seán Kelly
(EN) Mijnheer de Voorzitter, neemt u mij deze woordspeling niet kwalijk, maar ik denk dat dit voor velen van ons een catch-22-situatie is: als we de visvangst, met name die van blauwvintonijn, verbieden, verliezen vissers hun bestaan en als we dat niet doen, valt er niets meer te vissen.
Een van de hoofdelementen is volgens mij het wetenschappelijk bewijs - een punt dat bij veel van onze debatten telkens weer aan de orde komt. Er is gezegd dat het wetenschappelijk bewijs niet betrouwbaar genoeg, niet uitgebreid genoeg en niet actueel genoeg is.
Ik zou de Commissie en de Raad willen vragen of ze blij zijn met het wetenschappelijk bewijs dat wordt geproduceerd? U kunt zich namelijk wel beroepen op wetenschappelijk bewijs maar het volgende moment dient zich iemand aan met een afwijkende aanbeveling van andere wetenschappers.
Ik denk dus dat dit een belangrijk element van deze kwestie is en ik wil graag weten wat de Commissie en de Raad hierover te zeggen hebben.
Izaskun Bilbao Barandica
(ES) Mijnheer de Voorzitter, we hebben hier vandaag gehoord hoe een verband werd gelegd tussen de illegale visserij en de maffia. Ook ik wil me krachtig uitspreken voor een sector die vaak heeft laten zien op een verantwoorde wijze te functioneren.
Ik ben vóór controle op de visserij. Ik ben ook vóór het ondernemen van actie tegen maffiagroepen. Maar dat is voor mij geen reden om de blauwvintonijn in bijlage 1 op te nemen.
De Baskische vloot, die zwaar door dit besluit zal worden getroffen - als het tenminste wordt genomen - heeft in het verleden laten zien op verantwoorde wijze te vissen. Zo is ten behoeve van het voortbestaan van de sector in een enkel geval voor andere visgronden zelfs om een tijdelijke staking van visserijactiviteiten gevraagd, bijvoorbeeld voor ansjovis.
We moeten luisteren naar wat de ICCAT zegt, die in 2009 restrictievere en sterkere beheersmaatregelen heeft vastgesteld, conform de aanbevelingen van het Wetenschappelijk Comité.
Ik breng in herinnering dat voor 2010 een vangstquotum van 3 500 ton is vastgesteld. Dat was in 2009 nog 22 000 en in 2006 32 000 ton. Daarom kwam men tot het compromis om zo nodig nieuwe beheersmaatregelen te nemen.
Ik ben geen voorstander van het opnemen van de blauwvintonijn in bijlage 1, omdat dit tal van sectoren zou kunnen schaden, waaronder de kleinschalige visserij, die vandaag buiten beschouwing is gelaten. We zouden dit alleen moeten steunen wanneer genoemde maatregelen niet effectief blijken.
Franz Obermayr
(DE) Mijnheer de Voorzitter, als Europeaan uit het Alpengebied wil ik van het water weer overstappen op het land. Ik wil de Commissie graag een verzoek voor Doha meegeven ten aanzien van het voorstel voor een verplichting tot identificatie. Zoals bekend, bestaat er voor roofvogels die gefokt zijn - ik denk hierbij aan valken - een identificatieverplichting als ze worden verhandeld. De dieren zijn geregistreerd, geringd of als het om grotere dieren gaat gechipt, zodat ze indien nodig kunnen worden geïdentificeerd. Zonder identificatie kunnen ze niet worden verhandeld.
Dan nu mijn punt. Voor andere diersoorten die bedreigd zijn of worden gefokt, zoals de lynx in Midden-Europa, bestaat deze verplichting niet. Daardoor kan het gebeuren dat vrijlopende, ontsnapte of verhandelde dieren niet gemerkt zijn waardoor ze niet precies geïdentificeerd kunnen worden. Dat is slecht voor zowel gedragsonderzoek als onderzoek naar de bestanden en uiteraard werkt dit tevens illegale handel in de hand. Ik stel derhalve voor om deze identificatieverplichting als een zinvolle bijdrage aan het debat mee naar Doha te nemen.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben naar het Parlement gekomen om het een en ander te leren, althans dat hoopte ik. Dit debat heeft namelijk twee zeer valide kanten, met name wat betreft blauwvintonijn.
Ten eerste wil ik het volgende punt naar voren brengen: we hebben het gehad over illegale visserijpraktijken, maar het lijkt mij dat het lieden die zich met illegale praktijken bezighouden, niets kan schelen in welke bijlage iets staat. Ze gaan gewoon door totdat wij effectief toezicht kunnen uitoefenen op de naleving van de regels en voorschriften.
Aan de ene kant zien we de logica van opneming in bijlage I, maar er spelen ook sociaaleconomische kwesties. Ik denk dat we ons op de resultaten moeten richten.
Er is de kwestie van de teruggooi en de gevolgen die opneming van deze kwestie in bijlage I heeft voor vissers. Ik neig naar het standpunt dat deze kwestie niet in bijlage I moet worden opgenomen en dat opneming in bijlage II beter zou zijn, maar ik zal het daar later nog met collega's over hebben en het binnen onze fractie bespreken. Zo zie je maar dat er zelfs na een lang en goed debat als dit nog steeds zaken onduidelijk zijn, althans als ik naar mezelf kijk.
Giovanni La Via
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, gezien de controversiële wetenschappelijke gegevens die we van verschillende kanten hebben gehoord en gezien het tonijnbestand - dat zeker nog niet van een dusdanig laag niveau is, ook niet als je uitgaat van het somberste scenario, dat verplichte opneming in bijlage I gerechtvaardigd zou zijn - denk ik niet dat een dergelijke restrictieve maatregel de beste oplossing is, zelfs met de beperkingen die blijkbaar aan bepaalde gebieden zouden worden gesteld met betrekking tot de visserij.
De afgelopen jaren hebben we ingezet op het verminderen van de hoeveelheid tonijn waarop door gespecialiseerde bedrijven wordt gevist. Mijns inziens moeten we in die richting doorgaan, tonijn in bijlage II laten en vermijden dat we al te voortvarend te werk gaan, wat buitengewoon gevaarlijk zou zijn voor bepaalde gebieden en voor bedrijven in deze sector.
Silvia Iranzo Gutiérrez
fungerend voorzitter van de Raad. - (ES) Om te beginnen wil ik alle afgevaardigden danken voor hun inbreng en de zeer nuttige bijdrage die ze daarmee leveren aan de vorming van het gemeenschappelijk standpunt dat de Europese Unie tijdens de komende Conferentie van de Partijen bij CITES zal innemen. De grote meerderheid heeft laten weten CITES een valide instrument voor de instandhouding van bedreigde soorten te vinden.
Zoals ik in het begin van dit debat heb gezegd, zal de Raad na ontvangst van het Commissievoorstel zijn standpunten kunnen formuleren ten aanzien van de verschillende punten op de agenda van de conferentie die betrekking hebben op de belangrijkste bedreigde diersoorten. Hier is bijvoorbeeld gesproken over tijgers en olifanten - afgevaardigde Bearder - over de ijsbeer - afgevaardigde Liotard - maar toch vooral over de zaak van de blauwvintonijn, die door de overgrote meerderheid van de afgevaardigden in hun inbreng wordt genoemd. Ten aanzien van deze zaak hebben we uiteenlopende opvattingen gebaseerd op verschillende argumenten gehoord.
De Raad is natuurlijk op de hoogte van de resultaten van de laatste vergadering van het Wetenschappelijk Comité van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT), gehouden in oktober 2009, en ook van de aanbevelingen van de groep van onafhankelijke deskundigen van de FAO, van december 2009. De Raad is zich dus terdege bewust van de implicaties van het voorstel voor het opnemen van blauwvintonijn in de bijlagen van CITES, en niet alleen voor de instandhouding van de soort, maar ook voor behoud van de traditionele vangstmethoden die in enkele sectoren worden toegepast en waarvan is gebleken dat het gaat om duurzame visserijmethoden. De Raad zal daarom alle elementen zorgvuldig afwegen alvorens een standpunt in te nemen.
Tot besluit wil ik de geachte afgevaardigden nogmaals namens het fungerend voorzitterschap danken voor hun bijdragen in deze beslissende fase van de vorming van het EU-standpunt voor de komende CITES-conferentie. Ik zal de inhoud van uw bijdragen, en uw grote belangstelling voor de kwesties die in Doha aan de orde zullen komen, met genoegen aan de Raad doorgeven. Het Spaanse voorzitterschap heeft zich gecommitteerd aan de instandhouding en het duurzaam beheer van de bedreigde diersoorten. Wij weten dat het voorzitterschap en de Raad daarbij op de volledige steun van het Parlement kunnen rekenen.
Paweł Samecki
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik opmerken dat ik alle waardering heb voor de bijdragen van de sprekers over de doelstellingen in de aanloop naar de conferentiebesprekingen.
Ik verzeker u dat de Commissie voorstander is van duurzame handel ten behoeve van zowel de biodiversiteit als ook de gemeenschappen die in harmonie met de betreffende soorten moeten leven.
Vervolgens heb ik een paar specifiekere kanttekeningen in verband met uw opmerkingen. Ten eerste, zoals ik al heb uitgelegd, wordt het algemene standpunt van de Commissie over blauwvintonijn zeer binnenkort aangenomen. Dit is een belangrijk punt omdat het vooral betrekking heeft op de vangsten door de vissersvloten van de EU. Men was van mening dat het beter is dat niet de vertrekkende Commissie maar de nieuwe Commissie een duidelijk standpunt inneemt over deze kwestie omdat het aan de nieuwe Commissie is om het EU-standpunt tijdens de conferentie te verdedigen of te steunen.
Ik heb er alle vertrouwen in dat dit voorstel kan zorgen voor een duurzame toekomst voor deze soort alsook voor de daaraan verbonden visserijsector. Hiervoor zullen het kortetermijnperspectief en het perspectief voor de lange termijn op elkaar afgestemd moeten worden. Maar wat betreft de specifiekere onderdelen en de kwesties die de geachte afgevaardigden aan de orde hebben gesteld, wat betreft de steun die de getroffen vissers eventueel kan worden geboden, denk ik dat het goed is te benadrukken dat de Commissie bereid zou zijn te onderzoeken wat de mogelijkheden zijn om een maximum aan steun te bieden, maar we mogen niet vergeten dat er voor diverse jaren nieuwe begrotingstoewijzingen zijn vastgesteld en dat we de financiële gevolgen moeten beoordelen bij een strakke financiële begroting voor het perspectief 2007-2013.
Er is één specifieke kwestie met betrekking tot het voorstel om blauwvintonijn op te nemen in bijlage II en ik denk dat het van belang is erop te wijzen dat CITES zeer specifieke bepalingen bevat die in het geval van opneming in bijlage II zouden gelden. Er zouden een heleboel juridische en technische discussies volgen over de vraag wat opneming in bijlage II eigenlijk zou betekenen. De praktische gevolgen van opneming in bijlage II zijn onduidelijk. We moeten dus zien na te gaan wat de praktische gevolgen zijn als we blauwvintonijn in bijlage II opnemen.
Wat de vraag over olifanten van mevrouw Bearder betreft: de moties van Tanzania en Zambia bevatten proceduregebreken maar bij onze juridische beoordeling zijn deze gebreken niet voldoende om deze moties al bij voorbaat op procedurele gronden af te wijzen.
Tot slot wil ik ingaan op de vraag van de heer Kelly. Is de Commissie blij met het wetenschappelijk bewijs inzake diverse kwesties? Ik denk dat het voor de Commissie moeilijk is wetenschappelijk bewijs in twijfel te trekken aangezien dat zou betekenen dat de Commissie over meer capaciteit op het gebied van wetenschap of onderzoek beschikt dan de onderzoeksinstellingen en dat is niet het geval. Daarom is het soms heel moeilijk om een standpunt in te nemen over het wetenschappelijk bewijs.
De Voorzitter
Er zijn zeven ontwerpresoluties ingediend overeenkomstig artikel 115, lid 5, van het Reglement.
Het debat is gesloten.
De stemming vindt woensdag om 12.00 uur plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Sergio Berlato  
schriftelijk. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het debat dat we vandaag voeren over de 15de bijeenkomst van de Conferentie van de partijen bij de CITES-overeenkomst, in maart, is van bijzonder belang voor een verstandig gebruik van de wilde flora en fauna.
De ontwerpresolutie over dit onderwerp lijkt over te hellen naar een verbod op het gebruik van vele hulpbronnen. Ik denk daarbij met name aan het voorstel om mediterrane rode koraal op te nemen in bijlage II van de CITES-overeenkomst. Ik wil erop wijzen dat er volgens de wetenschappelijke gemeenschap geen gevaar is dat soorten uit de Coralliidae-familie uitsterven, gezien de overvloedige aanwezigheid van deze soorten in alle wateren waarin ze voorkomen. Het opnemen van koraal in bijlage II lijkt dan ook een buitensporige maatregel die niet gestoeld is op wetenschappelijk bewijs. De handel in rode koraal is een belangrijke bron van inkomsten in grote delen van het Middellandse Zeegebied. Als deze soort in CITES wordt opgenomen, zou dat aanzienlijke gevolgen hebben voor de economieën van talloze landen - waaronder Italië - met alle onrust onder de bevolking en verlies van werkgelegenheid die dat teweegbrengt.
Om deze redenen zijn wij tegen opneming van deze soorten in bijlage II van de CITES-overeenkomst. Voorts zou ik de Europese Commissie willen vragen het standpunt te heroverwegen dat zij tot nu toe heeft ingenomen en dat meer het resultaat lijkt te zijn van buitensporig milieuextremisme dan van een weloverwogen wetenschappelijke analyse.
Clemente Mastella  
schriftelijk. - (IT) Europa heeft altijd oog gehad voor problemen in verband met overexploitatie van in het wild levende dier- en plantensoorten en de illegale handel daarin.
We moeten echter niet vergeten dat CITES zijn besluiten moet baseren op resultaten en wetenschappelijke gegevens van de geëigende internationale organen. Twee punten in het bijzonder liggen gevoelig: het voorstel de soorten Corallium spp. en Paracorallium spp. op te nemen in bijlage II, en het verzoek de blauwvintonijn op te nemen in bijlage I.
Ten aanzien van koraal achten wij het onze plicht opnieuw onze bezwaren te berde te brengen in het licht van het negatieve advies dat half december 2009 is uitgebracht door de wetenschappelijke beoordelingsgroep van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN (FAO). Daaruit kwam naar voren dat er geen gegevens over de achteruitgang van de betreffende soorten waren die hun opneming in bijlage II zouden rechtvaardigen. Het concurrentievermogen van de sector ambachtelijke koraalproducten, die van groot belang is voor de economie en de werkgelegenheid in sommige delen van Italië (Alghero, Trapani, en met name Torre del Greco), zou door dat alles ernstig ondermijnd worden.
Wat tonijn betreft: er zijn landen, zoals Frankrijk en Italië, die in hoge mate belang hebben bij de blauwvintonijnvisserij en dus ook bij de bescherming van deze soort zodat ze duurzaam kan worden geëxploiteerd. We kunnen ons achter deze ontwerpresolutie scharen, maar vragen wel dat als voorwaarde voor de opneming wordt gesteld dat de tenuitvoerlegging van het besluit met twaalf tot achttien maanden wordt uitgesteld en dat wordt voorzien in compensatie voor de sector.
Véronique Mathieu  
schriftelijk. - (FR) In tegenstelling tot de indruk die enkelen proberen te wekken, is de CITES geen instrument om de handel te verbieden. Het doel van de overeenkomst is vooral te waarborgen dat de internationale handel geen bedreiging vormt voor het voortbestaan van in het wild levende dier- en plantensoorten. Twee weken geleden heb ik de gelegenheid gehad de Namibische minister van Milieu en Toerisme te ontmoeten. Door aan de olifant in Namibië een werkelijke monetaire waarde toe te kennen en daardoor de opzet van een streng gereguleerde handel in olifanten mogelijk te maken, zijn er momenteel voldoende voorwaarden voor een goed beheer en bescherming tegen stroperij. Dankzij deze maatregelen is het aantal exemplaren van deze soort, waarvan het voortbestaan niet wordt bedreigd, sterk toegenomen. In het licht hiervan wil ik u oproepen het voorstel van Tanzania en Zambia om de Afrikaanse olifant te verplaatsen van bijlage I naar bijlage II van de CITES te steunen, en het voorstel van Kenia te verwerpen.
Edward Scicluna  
schriftelijk. - (EN) Ik geloof sterk in duurzame ontwikkeling en ik trek niet in twijfel dat de blauwvintonijn overbevist is en moet worden beschermd. In gevallen waarbij het onmogelijk is talloze stropers en jagers onder controle te houden, met name in ontwikkelingslanden, is CITES met succes ingezet om exotische soorten tegen uitsterven te beschermen. Maar is hier sprake van dezelfde situatie?
De blauwvintonijn van het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan wordt overbevist door een handvol trawlerbedrijven, die ieder duizenden tonnen vangen. Deze trawlerbedrijven zijn afkomstig uit grote EU-landen: Frankrijk, Spanje en Italië. De EU heeft geen internationale milieu-instantie nodig om haar te helpen de visserij zoals die in haar lidstaten wordt uitgeoefend, onder controle te houden.
We moeten natuurlijk pragmatisch zijn. Als de internationale politieke opinie betekent dat we niet kunnen voorkomen dat de blauwvintonijn binnen CITES in een lijst wordt opgenomen, moeten we ons gezond verstand en ons gevoel voor verhoudingen gebruiken door de soort in bijlage II op te nemen, zoals door een groep van deskundigen van de FAO is voorgesteld. Als we de blauwvintonijn opnemen in bijlage I van CITES, kost dit de economie van mijn land bijna 2 procent bbp. Het komt op hetzelfde neer als wanneer we van Schotland zouden verlangen dat het zijn hele zalmindustrie in één klap opheft. Bijna 1 procent van de beroepsbevolking zou dan zonder werk komen te zitten.
