Import van vlees uit derde landen (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de Commissie over import van vlees uit derde landen.
Androulla Vassiliou
Mevrouw de Voorzitter, neemt u mij niet kwalijk maar dit is zo'n interessant en facetrijk vraagstuk dat ik, om de geachte afgevaardigde van dienst te kunnen zijn, wat lang van stof moet zijn in mijn inleiding.
(EN) Voor vlees uit derde landen heeft de Commissie een stevig pakket EU-regels voor gezondheid van dieren en mensen.
De EU voert nu al enkele jaren lang een zeer effectief invoerbeleid dat rekening houdt met de wetenschappelijke ontwikkelingen en met de huidige situatie in derde landen op het gebied van ziekten. Er wordt met name grote aandacht besteed aan mond- en klauwzeer in exporterende landen, want de EU is, zoals u weet, gevrijwaard van deze ziekte, die ernstige economische schade kan veroorzaken. Door het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (OIE) zijn zeer gedetailleerde normen en regels opgesteld om de verspreiding van MKZ te voorkomen.
In de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie (SFM-overeenkomst) wordt erkend dat de toepassing van verschillende normen en verschillende methoden voor inspectie van producten door de diverse landen niet per se de gezondheidsrisico's voor mensen en dieren vergroot. De EU kan derde landen niet een exacte replica van haar interne wettelijke maatregelen opleggen, evenmin als de derde landen waar wij producten naar uitvoeren, hun regels aan ons kunnen opleggen. We kunnen alleen maar eisen dat het effect van hun maatregelen gelijkwaardig is aan het effect van de onze.
Laat ik traceerbaarheid als voorbeeld nemen. In de EU zijn er zeer strenge regels met betrekking tot de individuele identificatie en traceerbaarheid van vee. Als er een ziekte uitbreekt, maken onze regels het mogelijk dat we potentieel geïnfecteerde dieren opsporen om de verspreiding van de ziekte te beperken. Bovendien maken onze regels het mogelijk dat we voedingsmiddelen of diervoeding in alle stadia van de productie en de distributie traceren en volgen, van boer tot bord. Anderzijds hebben de regels inzake traceerbaarheid die van toepassing zijn op derde landen die naar de EU exporteren, slechts tot doel ervoor te zorgen dat geïmporteerd vlees geen onacceptabele risico's voor de EU oplevert. De reikwijdte van die regels is dus veel beperkter dan de regels die in de EU gelden.
Ik wil er ook graag op wijzen dat de maatregelen inzake traceerbaarheid van vee in de EU grotendeels genomen zijn in reactie op de BSE-crisis. Zoals u zich zult herinneren, zorgde die crisis voor een dramatische daling in het vertrouwen van de consument en een ernstige ontwrichting van de interne markt met betrekking tot de handel in rundvlees.
Ik maak nu gebruik van de gelegenheid een gedetailleerd uitleg te geven over het bijzonder doeltreffende pakket maatregelen dat we getroffen hebben om de risico's van de import van rundvlees tegen te gaan. De maatregelen waarborgen een zo hoog mogelijk niveau van bescherming van de gezondheid van mensen en dieren in de EU, terwijl ze rekening houden met de OIE-normen en volledig in overeenstemming blijven met de beginselen van de SFM-overeenkomst. De maatregelen kunnen onderverdeeld worden in vijf beschermingsniveaus. Het zijn zulke veelomvattende maatregelen, dat slechts 12 landen buiten Europa in staat zijn aan alle eisen te voldoen. Daarom importeren we alleen rundvlees uit dat kleine aantal landen.
In de eerste plaats mag rundvlees alleen ingevoerd worden uit derde landen, of uit bepaalde regio's in die landen, waaraan de Commissie specifiek haar goedkeuring heeft gehecht na inspectie van de deskundigheid van de veterinaire autoriteiten daar en de diergezondheid in het algemeen. In de tweede plaats moet het gebied waar de runderen vandaan komen, door de OIE en de Europese Unie vrij van mond- en klauwzeer verklaard zijn. Ten derde moeten landen die rundvlees exporteren een goedgekeurd programma hebben voor de controle op specifieke residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, groeibevorderaars en prestatieverbeterende middelen waarvan het gebruik beperkt of verboden is voor voedselproducerende dieren in de EU. In de vierde plaats moeten alle importen van vers vlees uit een goedgekeurd slachthuis komen dat erkend en geregistreerd is voor dat specifieke doel. In de vijfde plaats hebben we specifieke voorwaarden met betrekking tot de productie en opslag van vlees.
We hebben een extra beschermlaag gecreëerd door alleen Australië, Canada, Chili, Nieuw-Zeeland en de Verenigde Staten toestemming te geven niet-uitgebeend vlees te leveren. De overige zeven toegelaten landen mogen alleen uitgebeend en gerijpt rundvlees zonder slachtafval naar de Europese Unie exporteren. Dat zorgt ervoor dat het MKZ-virus geïnactiveerd wordt, mocht het ondanks de voorgaande maatregelen die ik genoemd heb nog aanwezig zijn. Dat is dus een extra garantie. Zendingen van vlees voor de Europese markt moeten gecontroleerd worden door een officiële dierenarts die garandeert dat aan alle bovengenoemde voorwaarden is voldaan.
Wanneer de lading vlees in de EU arriveert, worden aan de grensinspectieposten controles uitgevoerd door de officiële veeartsenijkundige diensten van de lidstaten. Alle geïmporteerde vlees moet bij de EU-grenzen aan veterinaire controles onderworpen worden. Bij de grensinspectieposten is men verplicht controles van documenten, identiteitscontroles en materiële controles uit te voeren. De controle van documenten en de identiteitscontroles bij grensinspectieposten is 100 procent voor geïmporteerd vlees. Bovendien wordt bij ten minste 20 procent van alle zendingen geïmporteerd vlees een materiële veterinaire controle uitgevoerd. Daarnaast is er extra bescherming door het EU-brede verbod op het voeren van varkensdraf of keukenafval aan dieren. Door deze maatregel wordt gegarandeerd dat voor MKZ vatbare soorten in de EU niet blootgesteld worden aan het MKZ-virus, mocht het de EU ondanks alle bovengenoemde maatregelen toch binnenkomen.
Alle genoemde maatregelen zijn volledig geharmoniseerd. In 2006 heeft de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid aangegeven dat deze maatregelen voor het terugdringen van het MKZ-risico in de EU zeer doeltreffend zijn. De Europese Autoriteit heeft verklaard dat naar haar mening "de EU een geavanceerd systeem voor controle op importen hanteert. Wat de legale handel in vlees en vleesproducten betreft blijken de inspanningen uiterst doeltreffend te zijn.”
Daarmee kom ik op mijn volgende punt. Sinds the harmonisatie van de veterinaire importvoorwaarden in de jaren zeventig hebben we in de EU nooit meer via de legale import van vlees een uitbraak van MKZ gehad. Ik weet zeker dat ik u er niet aan hoef te herinneren dat de MKZ-uitbraak in het Verenigd Koninkrijk in 2001 veroorzaakt werd door het illegaal in circulatie brengen van vlees - hoogstwaarschijnlijk uit Azië - en het illegaal voederen met varkensdraf. Ik vind daarom dat we onze inspanningen moeten richten op de werkelijke risico's en eerder iets moeten doen aan het illegaal in circulatie brengen of het persoonlijk importeren van vlees dan dat we moeten proberen de legale import buitensporig te reguleren. In dat verband hoop ik dat u allen de posters op vliegvelden in de EU en op andere toegangspunten naar de EU hebt gezien waarop aan reizigers de regels met betrekking tot het binnenbrengen van producten van dierlijke oorsprong worden uitgelegd.
Ik weet dat sommigen van u bezorgdheid hebben geuit over de invoer van rundvlees uit Brazilië. Ik herinner u er graag aan dat er in januari vorig jaar extra voorschriften zijn vastgesteld voor de invoer van Braziliaans rundvlees. Die houden onder andere in dat de boekhouding van de boerderijen van oorsprong gecontroleerd en goedgekeurd moet worden door de Braziliaanse overheid, afgezien van de voorschriften die ik al geschetst heb. De Braziliaanse overheid heeft nu ook voorgeschreven dat runderen waarvan het vlees bestemd is voor de EU-markt, afzonderlijk geïdentificeerd moeten worden en opgeslagen in een database. De betreffende dieren vertegenwoordigen minder dan 1,5 procent van de totale Braziliaanse runderpopulatie; er zijn ongeveer 2,9 miljoen dieren in goedgekeurde bedrijven. Naar aanleiding daarvan hebben de Braziliaanse autoriteiten bedrijven die rundvlees voor export naar de EU willen produceren, opnieuw beoordeeld. Van het totale aantal van meer dan 10 000 bedrijven dat in november 2007 voor export in aanmerking kwam, zijn nu nog maar 1 708 boerderijen goedgekeurd. Daardoor is de invoer in de EU van Braziliaans rundvlees drastisch gedaald. Aan het begin van 2009 werd tijdens een Commissie-inspectie een aantal tekortkomingen geconstateerd, waarop de Braziliaanse autoriteiten hun volledige medewerking verleenden bij het aanpakken daarvan. De algemene bevindingen hebben geen reden gegeven tot een verdere beperking van de import van rundvlees uit Brazilië. Zoals het er nu voor staat, zou een verdere beperking van de invoer van rundvlees uit Brazilië door sommigen opgevat kunnen worden als protectionisme en dat zou ertoe kunnen leiden dat de Wereldhandelsorganisatie onze maatregelen gaat aanvechten.
We moeten er ook rekening mee houden dat de EU zo nu en dan te maken zal krijgen met problemen op het gebied van diergezondheid of voedselveiligheid en we staan erop dat de reactie van derde landen daarop in proportie is. We moeten het goede voorbeeld geven en daarom de spelregels hanteren die in het internationale handelsverkeer gelden.
Ik sluit af met de verzekering aan het Parlement dat de Commissie haar pijlen zal blijven richten op het illegaal in circulatie brengen van vlees, want dat vormt het grootste risico voor onze strenge normen. De Commissie zal ook doorgaan met haar huidige, proportionele benadering van de invoer van rundvlees uit derde landen, zoals Brazilië. Daardoor zullen we ons hoge niveau van volks- en diergezondheid in de EU kunnen handhaven en zal de internationale achting voor de EU bewaard blijven.
Esther Herranz García
namens de PPE-DE-Fractie. - (ES) Mevrouw de Voorzitter, de Europese Unie legt de communautaire producenten de hoogste normen van de wereld op het gebied van voedselveiligheid, gezondheid, dierenwelzijn en milieu op. De Europese veehouders zijn verplicht om aan deze normen te voldoen als noodzakelijke voorwaarde om steun van de EU te ontvangen. Voor de grote meerderheid van de veehouders compenseert deze steun de hoge lasten niet, en de snelheid waarmee bedrijven worden opgedoekt is adembenemend. Dit proces zal doorgaan als er geen adequate maatregelen worden genomen.
Maar laat we het onderwerp eens nader bekijken. Het toenemende tekort van de Europese productie wordt - en dat is logisch - opgevuld met importen uit derde landen, in de eerste plaats uit Brazilië. Gezien de druk waaraan de communautaire producenten worden blootgesteld zou het van een totaal gebrek aan eerlijkheid getuigen om partijen vlees tot de communautaire markt toe te laten die niet voldoen aan de minimumeisen waarover de Europese Unie overeenstemming heeft bereikt met die derde landen.
Ik wil er bovendien op wijzen dat deze eisen minder zwaar zijn dan de eisen die aan onze eigen veehouders worden gesteld, omdat, zo lijkt het, het opleggen van precies dezelfde eisen aan importen uit derde landen in strijd is met de WTO-regels. Maar omdat de Wereldhandelsorganisatie ons verbiedt om importen te laten voldoen aan dezelfde normen als die waaraan de Europese veehouders moeten voldoen, zou de Commissie op zijn minst moeten garanderen dat al het vlees dat de communautaire grenzen passeert afkomstig is van bedrijven die adequaat worden gecontroleerd. Het heeft geen enkele zin om belemmeringen op te werpen voor importen uit landen als Brazilië, omdat er al een communautaire vraag bestaat waaraan moet worden voldaan. Maar dat rechtvaardigt nog niet dat we de andere kant op kijken of onze ogen sluiten voor de onregelmatigheden die het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Europese Unie ontdekt tijdens de inspecties die het regelmatig uitvoert.
Ik wil van de Commissie weten waarom ze die onregelmatigheden zo bagatelliseert, terwijl het Voedsel- en Veterinair Bureau tijdens zijn meest recente missie naar Brazilië heeft bevestigd dat bepaalde certificeringsinstanties niet aan de vereiste inspectienormen voldoen. Dit Europees Bureau heeft bovendien grote tekortkomingen geconstateerd in het traceerbaarheidssysteem dat dat land toepast, alsmede problemen met een groot aantal zendingen die op weg waren naar de Europese Unie en die niet over de benodigde certificaten beschikten.
Hoe kan worden gegarandeerd, gelet op deze gegevens, dat vijftienhonderd Braziliaanse bedrijven aan de overeengekomen eisen voldoen?
Alan Kelly
namens de S&D-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, als het gaat om het probleem van de invoer van vlees moeten wij ons in Europa houden aan de principes waarop ons beleid gebaseerd is en een krachtig maar eerlijk systeem van regels hanteren.
Die principes moeten gebaseerd zijn op veiligheid en vertrouwen van consumenten, bescherming van het milieu en - dat is essentieel - een eerlijk speelveld voor de producenten van vlees. Op dit moment werkt het systeem op een manier die regelrecht oneerlijk is tegenover zowel de boeren als de consumenten. Wij dwingen onze boeren om allerlei tijdrovende en dure werkzaamheden uit te voeren die er alleen maar toe leiden dat hun vleesproducten duurder zijn dan die uit landen van buiten de EU, waarvan Brazilië het voornaamste voorbeeld is. Het Voedsel- en Veterinair Bureau heeft daar overweldigende bewijzen voor.
Deze situatie is eenvoudigweg onhoudbaar. De landbouwpraktijken in Brazilië kunnen in veel gevallen gewoon niet vergeleken worden met de norm waarmee de Europese consumenten bekend zijn en die ze acceptabel achten. Als we niet uitkijken, verdwijnt de prikkel om veilig vlees van hoge kwaliteit te produceren, want we laten toe dat producten van inferieure kwaliteit de prijzen en het inkomen van de boeren ondermijnen. En het is natuurlijk ook zo dat als gevolg van de manier waarop de voedselketen geïntegreerd is, het vlees dat eenmaal in het systeem zit, zich verspreidt over een breed scala aan producten en niet meer te traceren valt. Dat is toch niet eerlijk tegenover de consumenten in Europa?
De producenten van rundvlees in heel Europa krijgen het zwaar te verduren, en deze situatie kan zo niet doorgaan - niet voor hen en niet voor de consumenten. Er is geen vertrouwen dat van de pas genomen nieuwe maatregelen werkelijk de balans opgemaakt wordt. Er zijn veel voorbeelden van beweringen dat dieren geproduceerd worden en door goedgekeurde boerderijen worden geleid terwijl ze oorspronkelijk niet van die boerderijen komen.
Commissaris, ik bepleit hier absoluut geen protectionisme, maar het is tijd voor actie. We kunnen hier niet werkeloos toezien hoe deze praktijken blijven doorgaan. Het is gewoon oneerlijk. Het is oneerlijk tegenover de Europese consument en het is oneerlijk tegenover de producenten in Europa, die moeten voldoen aan eisen voor de bedrijfsvoering die door producenten in Brazilië niet geaccepteerd en niet nageleefd worden.
George Lyon
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik dank de commissaris voor haar verklaring. Zij heeft gezegd dat het pakket beschermende maatregelen er is om te garanderen dat de import uit derde landen aan de hoogst mogelijke normen voldoet. Daarbij kijk ik vooral naar het VVB-verslag uit Brazilië. De kern van de maatregelen die volgens de EU uitgevoerd moeten worden om te voorkomen dat besmet vlees uit dat land in de EU wordt of dreigt te worden geïmporteerd, bestaat eruit dat er goede traceerbaarheidssystemen en aangewezen bedrijven zijn. Die zijn essentieel om consumenten, boeren en belastingbetalers te kunnen garanderen dat ze geen risico lopen.
Laten we niet vergeten dat mond- en klauwzeer in Brazilië nog steeds een ernstig probleem is. Toch stond er in het VVB-verslag van de Commissie van februari een hele waslijst met tekortkomingen: 50 procent van de geïnspecteerde boerderijen die aangewezen waren voor export naar de EU hadden problemen. Een kwart daarvan had zelfs ernstige problemen. Er ontbraken bijvoorbeeld oormerken, er was vee op boerderijen dat niet geïdentificeerd kon worden - men had geen idee waar de dieren vandaan kwamen. Er ontbraken documenten, er waren belangenconflicten, en EU-inspecteurs ontdekten bijvoorbeeld dat een van de toezichthouders van de regering getrouwd was met de persoon die verantwoordelijk was voor de identificatie van het vee. Bovendien bleek dat zij in feite eigenaar waren van sommige runderen op dat bedrijf waar de administratie van de veestapel niet op orde was.
Waar ik mij zorgen over maak, commissaris, is dat in de samenvatting van het VVB-verslag staat dat de controles over het algemeen bevredigend verliepen. Het spijt me, maar de inhoud van het verslag komt totaal niet overeen met die conclusie en wij moeten, als landengroep, op onze hoede zijn. Ik hoef dit Parlement niet te herinneren aan de gevolgen voor belastingbetalers, boeren en consumenten als er een epidemie uitbreekt. De laatste grote epidemie in het VK, die u in uw toespraak noemde, betrof mond- en klauwzeer en we moesten toen een miljoen beesten afmaken. Dat kostte onze belastingbetalers vier miljard pond. Dat soort risico's lopen we als we het niet goed doen. Daarom moeten we waakzaam zijn.
Ik vraag niet van de Commissie om Brazilië beperkingen op te leggen; waar ik vanavond om vraag is een verzekering dat deze kwestie serieus wordt genomen en dat de Commissie ervoor zorgt dat de tekortkomingen in dit verslag in het volgende verslag gecorrigeerd worden. Wat we nodig hebben is een verklaring dat alles in orde is, zodat boeren, belastingbetalers en consumenten er zeker van kunnen zijn dat ze beschermd zijn en dat er weer vrij en eerlijk handel gevoerd kan worden tussen Brazilië en de EU.
Alyn Smith
namens de Verts/ALE-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de commissaris ook graag bedanken voor haar zeer volledige verklaring - mogelijk een van de volledigste en meest substantiële verklaringen die we recentelijk van een commissaris hebben gehoord.
Deze kwestie verdient een dergelijke verklaring, en als een van de laatste veteranen van de eerste strijd om Braziliaans rundvlees doet het mij deugd om vanavond zo veel bekende gezichten in de vergaderzaal te zien. Ik hoop dat dit erop duidt dat we geïnteresseerd zijn in en serieus zijn over deze kwestie. Wij steunen u in wat u zegt over de importcontroles en over MKZ. Eerlijk gezegd draait het daar in deze kwestie niet helemaal om, en daarom ben ik zo blij dat degenen die deze kwestie wilden uitbreiden tot import uit derde landen, daarin zijn geslaagd.
Het gaat niet alleen om Braziliaans rundvlees. Het gaat om het bredere principe dat onze consumenten, onze kiezers en onze boeren eisen dat de import uit landen die hun producten hier op de markt willen brengen, voldoet aan onze normen - en dat betekent aan al onze normen.
Daarom verontrust het mij om te horen dat u het feit accepteert dat Brazilië lagere traceerbaarheidsnormen heeft dan wij, omdat er mogelijk niet zo'n groot ziekterisico is bij binnenkomst op het grondgebied van de Europese Unie. Onze consumenten verwachten precies dezelfde normen voor alles wat de Europese Unie binnenkomt. Ik aanvaard uw standpunt als u het hebt over strikte ziektebestrijding, maar we hebben het hier over rechtvaardigheid en billijkheid. Onze consumenten, onze boeren en eerlijk gezegd ook wij eisen dat we precies dezelfde traceerbaarheidsnormen hanteren voor Brazilië en alle derde landen. Als uit een verslag van het VVB blijkt dat 50 procent van de inspecties niet kon worden uitgevoerd of problemen met zich meebracht, werpt u een meute hongerige wolven als het ware een stuk rood vlees toe, zoals u hier vanavond wellicht merkt. Kunt u ons het volgende toezeggen: wanneer verschijnt het volgende verslag van het VVB en neemt u dit verslag dan ook serieus door alle landen die niet aan onze normen voldoen, een verbod op te leggen?
James Nicholson
namens de ECR-fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, allereerst wil ik vanavond graag duidelijk maken dat het hier niet gaat om import uit derde landen. Het gaat om Braziliaans rundvlees dat Europa binnenkomt, niet meer en niet minder.
Het bedroeft mij dat ik hier vanavond sta zonder dat we een resolutie hebben. Ik weet niet waarom, maar ik begrijp dat enkele van de grote fracties in dit Parlement niet bereid waren om de Braziliaanse ambassadeur tegen te spreken toen deze vorige week in Brussel was om te lobbyen. Dat geldt voor de socialistische fractie en ik zal de liberalen zelf laten antwoorden, aangezien ik heb begrepen dat zij zich tijdens de Conferentie van voorzitters niet hebben doen gelden om ervoor te zorgen dat wij een resolutie voor ons zouden hebben.
Ik wil zeer duidelijk maken dat de Braziliaanse ambassadeur niet bij mij heeft gelobbyd. Misschien vond hij dat ik niet de moeite van een bezoek waard was; ik weet het niet. Of misschien dacht hij dat hij bij mij te veel weerstand zou ondervinden, want - laat ik daarover hier vanavond zeer duidelijk zijn - ik kan u melden, commissaris, dat de Commissie in de toekomst niet langer de handen van Europese boeren op hun rug kan binden met vleesnormen waar zij elke dag van de week aan moeten voldoen, om ons vervolgens hier de les te komen lezen over de WTO en wat al niet meer.
Ik vertel u, commissaris, dat wij hier nog vijf jaar zullen zitten. Hoe lang u er nog zult zijn, weet ik niet, maar als u er nog wel bent of iemand anders uw plaats inneemt, zult u ons op elke manier en in elke vorm tevreden moeten stellen over de manier waarop vlees dat Europa binnenkomt, moet voldoen aan dezelfde normen als het vlees dat we hier produceren. Wij nemen geen genoegen meer met het op één na beste. U kunt ons niet langer kapotmaken. Ik hoop dat u dat doorgeeft aan uw functionarissen, want er kan niet van ons worden verwacht dat we hiermee akkoord gaan namens onze producenten in Europa.
John Bufton
namens de EFD-Fractie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ook ik wil graag mijn ernstige bezorgdheid uiten over de veiligheid en geschiktheid van de export van Braziliaans rundvlees. Van duizenden kilometers ver weg wordt er ongecontroleerd vlees geïmporteerd ten koste van de lokale boeren. Dit vlees brengt het risico op besmetting met ziektes als mond-en-klauwzeer met zich mee, zoals we vanavond hebben gehoord.
Door een gebrek aan strikte regelgeving in Brazilië hebben exporteurs ook een oneerlijk concurrentievoordeel ten opzichte van Europese boeren. De mate van hypocrisie over de kwestie van de buitenlandse rundvleesexport wordt nog duidelijker binnen de context van de discussies over klimaatverandering. Hoewel ons wordt verteld dat we ons moeten inzetten voor een ambitieuze agenda op het gebied van klimaatverandering, ziet de EU wel door de vingers dat de Braziliaanse rundvleesexport verantwoordelijk is voor 80 procent van de ontbossing in het regenwoud van de Amazone.
Vóór een verbod in 2007, exporteerden 30 000 bedrijven in Brazilië rundvlees naar de EU. Tegenwoordig heeft slechts 12 procent hiervan die toestemming, maar elke dag worden er meer bedrijven goedgekeurd voor export naar de EU. Elke maand krijgen circa honderd nieuwe bedrijven dat recht.
Aan het begin van deze kwestie maakte het Voedsel- en Veterinair Bureau melding van ernstige problemen in Brazilië met de certificering van boerenbedrijven en de traceerbaarheid van vee. Zij maken zich ernstig zorgen over ongeïdentificeerd rundvee in de slachthuizen. Ook wordt er sterk vanuit gegaan dat veel inspecteurs sterke banden hebben met, of zelfs eigenaar zijn van, de boerenbedrijven die toestemming krijgen om rundvlees te exporteren.
Europese boeren moeten zich houden aan regels die in het leven zijn geroepen omwille van de veiligheid van de consument. Doordat hun buitenlandse tegenhangers niet onder dezelfde regels werken, hebben de overzeese exporteurs een oneerlijk concurrentievoordeel. De Britse rundvleesindustrie heeft te maken met echte problemen die worden veroorzaakt door producenten buiten de EU, die vlees massaal kunnen exporteren tegen vele lagere prijzen.
Enkele van de grootste detailhandelaren ter wereld, zoals Carrefour en Wal-Mart, hebben Braziliaans rundvlees al in de ban gedaan wegens de ontbossing waarvoor de industrie verantwoordelijk is. Elk jaar wordt er in de Amazone een gebied zo groot als België gekapt voor de lucratieve rundvleesexport. Naar schatting is het fokken van vee verantwoordelijk voor 80 procent van de illegale ontbossing.
Het verbaast mij hoe er één pakket met regels bestaat voor Britse en Europese boeren en een ander pakket voor boeren in Brazilië. Welke landbouwindustrie steunen de EU en de Commissie eigenlijk?
(Spreker verklaart zich bereid om een "blauwe kaart”-vraag krachtens artikel 149,lid 8 van het Reglement te beantwoorden)
Alyn Smith
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik zou veel van wat de heer Bufton heeft gezegd kunnen toejuichen, maar ik wil graag met hem in discussie gaan en hem een vraag stellen over een van de door hem gebruikte zinsneden. Hij zei dat er ongecontroleerd vlees in de EU werd geïmporteerd. Dat hebt u bijna in het begin van uw presentatie gezegd, meneer Bufton. Bent u, gezien de vijftien minuten durende inleiding van zojuist door de commissaris, het er niet mee eens dat dit duidelijk niet het geval is, dat u met uw overdrijving de ernstige discussie die we hier vanavond voeren over een zeer technisch stuk wet- en regelgeving ondermijnt, en dat u de situatie hiermee niet helpt, maar juist hindert?
John Bufton
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik zal die vraag beantwoorden. Als we kijken naar wat er gebeurt met vlees dat vanuit Brazilië en vergelijkbare landen onze landen binnenkomt, waarvan we weten dat er problemen mee zijn, dan is dat vlees zeer zeker niet gereglementeerd. Dat is heel eenvoudig. Daar wringt de schoen: dat is heel duidelijk. Wat u nu zegt is een zeer belangrijk punt, maar ik vertel u nu dat er wel degelijk niet gereglementeerd vlees binnenkomt uit deze landen.
Hoe komt het in hemelsnaam dat we deze situatie nu hebben binnen de Europese Unie? Er komt vlees binnen - we hebben vanavond gehoord hoe dit vlees op deze plaatsen niet wordt geïnspecteerd, in slachthuizen enzovoorts, en ik heb eerder al gezegd dat het Voedsel- en Veterinair Bureau melding heeft gemaakt van deze kwesties. Dat is duidelijk het geval. We staan hierbij aan dezelfde kant.
Diane Dodds
(EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de commissaris bedanken voor haar lange en volledige verklaring. Zoals vele aanwezigen vanavond ben ook ik, commissaris, enigszins verbijsterd over het feit dat u aanvaardt dat wij niets kunnen doen met betrekking tot de import van vlees uit derdewereldlanden.
Eerder in uw verklaring zei u dat de EU geen normen kan opleggen aan andere landen, evenmin als derde landen normen kunnen opleggen aan de EU. Voor veel van onze boeren lijkt dat echter een oneerlijk standpunt, en ik zou vanavond met alle respect graag willen suggereren dat we wel degelijk normen kunnen opleggen zolang we geen zekerheid hebben, zolang wij geen verslagen van het Voedsel- en Veterinair Bureau ontvangen waaruit blijkt dat er wordt voldaan aan de relevante verordeningen moeten we bovendien geen rundvlees importeren uit die landen.
Veel van onze boeren hebben te lijden onder de immense vereisten die de productie met zich meebrengt en voelen de oneerlijkheid, en ik denk dat u in deze vergaderzaal vanavond de woede kunt horen die velen voelen ten aanzien van deze specifieke kwestie.
Mairead McGuinness
(EN) Mevrouw de Voorzitter, als een van de medeauteurs van deze vraag wil ik graag het pleidooi van Jim Nicholson steunen, waarbij ik betreur dat met name de socialisten, die nu om populistische redenen krokodillentranen huilen over deze kwestie, weigerden een resolutie over deze belangrijke kwestie te steunen. Soms worden we 's avonds laat kwaad, maar soms is dat gerechtvaardigd.
Commissaris, bedankt voor uw zeer lange en gedetailleerde presentatie, die ik zeer waardeer, maar waarbij ik graag wil opmerken dat u het belangrijkste over het hoofd hebt gezien. Ik zal er geen doekjes om winden. U werd enkel tot handelen gedwongen wegens druk van en actie door de Irish Farmers' Association, waarvan melding werd gemaakt in het Irish Farmers' Journal en wat later werd opgevolgd door dit Parlement. Politieke druk heeft u bij zinnen doen komen.
Ik heb aandachtig naar uw toespraak geluisterd, notities gemaakt en zal deze nogmaals doorlezen. Ik zou echter graag willen dat u toegaf dat u tot handelen werd gedwongen. Mag ik uw aandacht vestigen op uw eigen cijfers: het is behoorlijk onthutsend dat in 2007 10 000 boerenbedrijven in aanmerking kwamen voor export, terwijl er momenteel slechts 1 700 zijn goedgekeurd voor export. Blijkt hieruit dat de andere boerenbedrijven helemaal niet hadden mogen exporteren? We stellen in dit Parlement ernstige vragen over deze import, en dat is ook terecht.
Er rest mij nog maar weinig tijd, dus wil ik deze graag gebruiken om twee punten te benadrukken. Ik heb er geen vertrouwen in dat de huidige Commissie deze kwestie op toereikende en verantwoordelijke wijze kan afhandelen. Ik wil echter zowel de Voorzitter als de leden van het volgende college van commissarissen waarschuwen dat ik en anderen in dit Parlement dit tot het bittere einde zullen doorzetten, omdat wij onze producenten moeten overtuigen en overhalen om aan hoge normen te voldoen. Als zij zien dat die normen worden ondermijnd door import uit derde landen, zullen zij hiertegen in opstand komen.
Wellicht beseft u niet welke woede er heerst, maar ik kan u vertellen dat die woede er wel degelijk is. Door de strengere Europese verordeningen voor pesticiden zullen we ook voor de import van graan met deze kwestie te maken krijgen, en hetzelfde geldt wat betreft de verordeningen voor dierenwelzijn, wanneer we over enkele jaren de productie van kooi-eieren en de import van eierpoeder uit kleine kooien verbieden.
Het is weliswaar al laat, commissaris, maar u kunt er zeker van zijn dat wij nog klaarwakker zijn, en de volgende Commissie kan maar beter op haar hoede zijn.
Marc Tarabella
(FR) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, waarin verschilt Europees rundvlees van geïmporteerd rundvlees? Niet per se in smaak en ook niet alleen in prijs, maar eerst en vooral in de gezondheidsnormen die binnen de Europese Unie bestaan en die niet per se in derde landen bestaan die hun vlees exporteren.
Zo zijn de lacunes in de veterinaire en gezondheidscontrole op de productie van Braziliaans rundvlees breed uitgemeten in een verslag van de Ierse producentenorganisatie dat in 2007 in Brussel is uitgebracht. Tests uitgevoerd door het Belgische Wetenschappelijk Instituut Volksgezondheid hebben ook aangetoond dat de bacteriologische kwaliteit van Argentijns rundvlees minder goed was dan die van lokaal vlees, bijvoorbeeld als het op onze borden terechtkomt. Dat is niet verwonderlijk, als we bedenken dat het zo'n twee maanden duurt, voordat het Argentijnse vlees op het Europese continent arriveert. In België bijvoorbeeld zijn de consumptiecycli veel korter, aangezien het vlees gewoonlijk wordt geconsumeerd in de maand waarin het vee is geslacht.
Daarom dienen de door de Europese Unie opgelegde sanitaire normen niet alleen door de Europese landen te worden nageleefd, maar is het ook van belang dat derde landen, die vlees naar Europa exporteren, diezelfde normen naleven. Gebeurt dat niet, dan laat dat zien dat de Europese Commissie, die het verbod prematuur en ongerechtvaardigd vindt, heeft gefaald in haar verantwoordelijkheid om de belangen van de consumenten te verdedigen en de Europese producenten straft.
Ten slotte: de landen die de import van Braziliaans vlees verbieden, zoals de Verenigde Staten, Chili en Japan, laten Europa zien welke weg het moet volgen, omdat kwaliteit bij ons een essentiële eis is. Laten we daar dan ook naar handelen en onze producenten, die garant staan voor die kwaliteit, beschermen.
Marian Harkin
(EN) Mevrouw de Voorzitter, de commissaris heeft gezegd dat wij niet dezelfde normen kunnen opleggen, maar dat we moeten waarborgen dat ze een equivalent effect hebben. Zij sprak van een Europese traceerbaarheid van de boerderij tot op tafel, maar vertelde ons ook dat de reikwijdte van traceerbaarheid in derde landen veel beperkter is. Als de reikwijdte inderdaad veel beperkter is, en dat zijn de woorden van de commissaris, hoe kan het effect dan equivalent zijn?
Mijn opmerking betreft echter het recente verslag van het VVB over de rundvleesimport uit Brazilië. Mijn probleem is dat zowel de Commissie als de VVB de impact van hun bevindingen consistent bagatelliseren en alle ongunstige informatie tot een minimum beperken. Ja, er zijn inderdaad aanvullende vereisten in het leven geroepen, maar zoals mijn collega mevrouw McGuinness al opmerkte, gebeurde dat alleen na aanhoudende druk van de Commissie landbouw en de Irish Farmers' Organisation.
Het grootste deel van mijn leven ben ik wiskundeleraar geweest, en als ik mijn studenten twaalf vraagstukken voorlegde die zij moesten oplossen - zoals de twaalf bezoeken die de commissaris in Brazilië heeft afgelegd - en zij er vervolgens slechts zes correct oplosten, kregen ze van mij echt geen voldoende. Als er drie vraagstukken waren met kleine problemen en drie met grote problemen, zou ik dat niet als een goed resultaat beschouwen, vooral niet als ik al jaren met hen had gewerkt aan een verbetering van hun cijfers.
Europese boeren willen eerlijke handel en vrije handel, en Europese consumenten verdienen zekerheid. De Europese Commissie en het VVB hebben de verantwoordelijkheid om beide te waarborgen. Zij krijgen van mij zeker geen tien voor hun werk.
Richard Ashworth
(EN) Mevrouw de Voorzitter, het deed mij deugd te horen dat de commissaris vastbesloten is om de voedselnormen te handhaven in de EU, maar er zijn twee kwesties waarvoor ik haar tot de orde wil roepen.
Ten eerste, commissaris, hebt u het gehad over posters op luchthavens. Ik moet u vertellen dat ik op luchthavens in de EU nog nooit waarschuwingen of controles heb gezien met betrekking tot geïmporteerde levensmiddelen. Ik stel voor dat u daar opnieuw onderzoek naar doet, want dit gebeurt echt niet op een dusdanige schaal als u denkt.
Ten tweede ben ik niet overtuigd van uw argument met betrekking tot Braziliaans rundvlees. Ik ben zelf in het land geweest, heb zaken ter plaatse gezien en steun de eerdere sprekers in dit opzicht.
Boeren in de EU voldoen aan de strengste normen ter wereld, en dat is ook terecht. Deze normen brengen echter een kostenniveau met zich mee dat we niet kunnen doorberekenen aan onze consumenten. Daarom is het erg oneerlijk om Europese producenten en consumenten bloot te stellen aan een product dat eenvoudigweg niet voldoet aan dezelfde normen als waaraan wij zelf moeten voldoen.
Uit ervaringen in het verleden is gebleken dat we het niet aan de commerciële belangen kunnen overlaten om dit probleem op te lossen. Er moet een goed Europees voedselbeleid zijn. Dat is geen protectionisme, het is een gemeenschappelijk landbouwbeleid dat precies doet wat het moet doen, namelijk zorgen voor gegarandeerde voedselkwantiteit en -kwaliteit. Uit mijn twee punten blijkt dat we hierin nog ernstig tekortschieten.
Albert Deß
(DE) Mevrouw de Voorzitter, ik ben mevrouw Herranz García dankbaar dat zij dit onderwerp vandaag in het Parlement ter sprake heeft gebracht. Dit is een principiële discussie voor de voedingssector. Het is mij er niet om te doen om Brazilië of andere landen aan de schandpaal te nagelen. De principiële vraag is deze: zijn deze strenge voorschriften voor de Europese landbouwproductie in het belang van de consumentenbescherming? Indien het antwoord 'ja' is, dan kan er geen onderscheid gemaakt worden in de consumentenbescherming. Wanneer deze voorschriften nodig zijn, moeten voor de import dezelfde regels gelden als voor onze boeren. Dan mag het niet zo zijn dat de Commissie import toelaat uit landen waar niet aan deze voorwaarden wordt voldaan. Dan mag het niet zo zijn dat rundveehouders in Europa worden gestraft als er in de hele kudde één oormerk ontbreekt, maar dat import van kuddes rundvee die helemaal geen oormerken hebben, wel wordt toegestaan. Dat kunnen we niet accepteren. Wanneer de traceerbaarheid voor de bescherming van consumenten zo belangrijk is, dan moet ook de traceerbaarheid van de productie bij de import gegarandeerd zijn. Wanneer dat niet het geval is, is het onbillijk om dat wel van onze boeren te verlangen.
Ik heb de indruk dat de verantwoordelijken voor import in de Commissie hier met twee maten meten. Zoals ik al gezegd heb, is het mij er niet om te doen dat we Europa afgrendelen, maar dat er in Europa eerlijke concurrentievoorwaarden voor onze boeren gelden, opdat we ook in de toekomst de voeding voor een half miljard mensen kunnen veiligstellen. Ik kan u één ding verzekeren, commissaris, en geeft u dat alstublieft aan uw opvolger door: het Parlement zal de vinger op deze zere plek blijven leggen. We geven niet op, totdat er gelijke concurrentievoorwaarden zijn gecreëerd. We hebben hiervoor goede argumenten die we steeds zullen herhalen, opdat ook in de toekomst de voedselzekerheid hier in Europa zal zijn gewaarborgd.
Ricardo Cortés Lastra
(ES) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, geachte collega's, de Europese Commissie moet blijven controleren dat de Europese regelgeving wordt toegepast op importen uit derde landen. Daar zullen we allemaal baat bij hebben: onze landbouwers en veehouders, die grote inspanningen hebben geleverd om aan de Europese regels te voldoen, onze consumenten, die steeds meer landbouw- en veeteeltproducten van hoge kwaliteit vragen, producten die voldoen aan de fytosanitaire regels voor dierenwelzijn en traceerbaarheid, en ook de derde landen die hun producten naar de Europese Unie willen exporteren.
Tot slot wil ik eraan herinneren dat dit probleem zich niet beperkt tot één sector of tot één land. Het probleem van de concurrentiekracht van de Europese landbouw is een complex probleem dat een diepgaand debat vereist.
Julie Girling
(EN) Mevrouw de Voorzitter, mijn regio in het zuidwesten van Engeland is gezegend met een specifieke combinatie van klimaat en landschap die goed grasland en uitstekend rundvlees oplevert. Na bittere ervaringen in het verleden behoren Britse boeren nu tot de efficiëntste boeren ter wereld, die zich houden aan de hoogste normen voor dierenwelzijn en traceerbaarheid. In combinatie met een groeiende wereldbevolking en verhoogde inspanningen om voedselzekerheid te waarborgen, zouden deze factoren deze boeren tot een tevreden stel moeten maken.
Niets is echter minder waar. Ze worden namelijk op vele fronten aangevallen. Deze week nog kunnen we zien hoe dit Parlement de vegetarische lobby ontvangt, die beweert dat vleeseters, en daarmee ook boeren, klimaatcriminelen zijn. Desondanks zien zij dat de EU niet rigoureus optreedt in de omgang met landen waar het regenwoud plaats moet maken voor veehouderij. Hoe kan de consument daar de logica van inzien?
Veehouders vragen niet om speciale privileges, alleen om een eerlijk speelveld. Het is absoluut van cruciaal belang dat wij hen daarin steunen, niet door protectionisme, maar door ervoor te zorgen dat alle export naar de EU voldoet aan hun hoge normen. Commissaris, ik wil u dringend verzoeken om uw zaken op orde te krijgen, uw rug recht te houden, het verslag van het VVB nogmaals door te lezen en aan de verwachtingen te voldoen.
Giovanni La Via
(IT) Mevrouw de Voorzitter, waarde collega's, mijnheer de commissaris, ik denk dat het onderwerp dat we vanavond behandelen slechts een klein onderdeel van een veel groter probleem is. Er moet billijkheid zijn tussen de behandeling van import en de voorwaarden waar onze producenten aan moeten voldoen en dit thema betreft niet alleen vlees en de import van vlees, maar veel andere productiesectoren.
Zoals u goed weet, is Europa netto importeur van vlees. Op ons continent, Europa, produceren we slechts zestig procent van onze behoefte. Dit betekent dat we tot import gedwongen zijn. We willen echter wel de consumptievoorwaarden en de gezondheid van onze consumenten waarborgen. We hopen dat we niet meer hoeven te horen wat we vandaag hebben gehoord, namelijk dat het onmogelijk is om dezelfde voorwaarden te stellen aan import, omdat dat zeker niet de juiste weg is.
Als er voorwaarden bestaan voor de traceerbaarheid van een product en die ertoe dienen om de normen voor onze consumenten intern op te trekken, dan denk ik dat het belangrijk is om die normen voor zowel onze interne producenten als voor importen uit het buitenland te laten gelden.
Esther de Lange
Mevrouw de commissaris, als laatste spreker op de officiële sprekerslijst zal ik proberen om dit debat samen te vatten. Ik denk dat ik dat kan doen met een goed Nederlands gezegde dat zegt: "gelijke monniken, gelijke kappen". Excuses voor de tolken op dit late uur, maar wat wij daarmee bedoelen, ondanks het feit dat wij amper nog monniken hebben in Nederland, is het feit dat je gelijke situaties gelijk moet behandelen. Dus eisen die je stelt aan producenten hier moeten ook gelden voor producten die bij ons de markt op willen. Anders maak je het onze boeren gewoonweg onmogelijk om te concurreren.
Dat geldt dus voor identificatie en registratie van runderen en voor dierziektenmaatregelen in Brazilië. Maar dat geldt ook voor Amerikaanse chloorkippen en hormoonmelk. Of voor gekloonde dieren, en de lijst met voorbeelden is lang, mevrouw de commissaris. Als ik onze collega's zo hoor, dan heb ik het idee dat dit parlement de nieuwe Commissie vooral daarop, op die gelijke behandeling van gelijke gevallen, zal afrekenen en niet, zoals wij nu doen, vijf jaar na dato, maar eigenlijk al voordat de nieuwe Commissie op het pluche plaatsneemt.
En u heeft MKZ genoemd, mevrouw de commissaris, daar zijn inderdaad stappen gezet, ik ben dat met u eens. Bijvoorbeeld het feit dat vaccinatie een grotere plek heeft gekregen in de bestrijding, gelukkig maar. Want ook in mijn land zijn voor 26 gevallen van MKZ 285 dieren gedood. Maar, mevrouw de commissaris, de volgende Commissie zal afgerekend worden op het feit dat wij ook de producten van deze gevaccineerde dieren binnen de Europese Uniemoeten kunnen afzetten. Dus ook op dit punt kijk ik uit naar de acties van de volgende Commissie.
Peter Jahr
(DE) Mevrouw de Voorzitter, collega's, de landbouwdeskundigen in het Parlement hebben een heel eenvoudige eis op tafel gelegd. Ze wensen niets meer en niets minder dan gelijke voorwaarden voor de interne productie - dus binnen de Europese Unie - en voor de import.
Ik heb met interesse gevolgd hoe de commissaris meer dan tien minuten nodig had om ons uit te leggen dat dit eigenlijk niet mogelijk is. Ze had korter kunnen antwoorden. Ze had eenvoudigweg kunnen zeggen: "Ja, het Parlement heeft gelijk, en ik zal dat voortaan ook ten uitvoer brengen en ik zal er rekening mee houden.” De eis van mijn fractie - en inmiddels ook de eis van het Parlement - heeft niets met handelsbeperkingen te maken. Integendeel, het is de essentiële voorwaarde voor een eerlijke wereldhandel en voor een wederzijdse uitwisseling van goederen. Wij willen eerlijke spelregels in de markteconomie binnen de EU en daarbuiten, niet meer maar ook niet minder. We zullen dat van de Commissie eisen, nu en in de toekomst, daar kunt u verzekerd van zijn.
Graham Watson
(EN) Mevrouw de Voorzitter, het hieraan voorafgaande debat ging over honger. Deze twee debatten houden verband met elkaar. De commissaris doet terecht wat zij kan om consumentenbescherming in Europa te waarborgen, en mijn collega's in dit Parlement houden haar terecht verantwoordelijk en houden terecht vast aan de hoogste normen.
Rundvlees is echter een marktgewas. Het wordt zo goedkoop geproduceerd als in elk land mogelijk is. Om één kilogram rundvlees te produceren is tragisch genoeg honderd keer meer water nodig dan om één kilogram soja te produceren.
Als we ons zorgen maken om wereldwijde consumentenbescherming, moeten we twee dingen doen. Ten eerste moeten we derde landen meer helpen om de traceerbaarheidssystemen te ontwikkelen die zij nodig hebben, en ten tweede moeten we het advies van mijn collega Chris Davies in het vorige debat opvolgen door al onze burgers op te roepen geen vlees meer te eten.
Elisabeth Köstinger
(DE) Mevrouw de Voorzitter, onze burgers hebben hoge verwachtingen van de veiligheid en de kwaliteit van hun voedsel. Daarbij gaat het niet alleen om de gezondheid van dieren en voedselveiligheid, maar ook om milieunormen, productie en dierenbescherming. De traceerbaarheid en de daarmee gepaard gaande transparantie van deze levensmiddelen, van producent tot consument, zijn alleen in Europa gewaarborgd. De consumentbescherming en het concurrentievermogen van de Europese landbouwproducten en daarmee het concurrentievermogen van de landbouw moeten gegarandeerd zijn, in het belang van ons allemaal. Ik acht het daarom absoluut noodzakelijk en ik zie het als één van onze verantwoordelijkheden als Parlementariërs, om dit debat te voeren en het desbetreffende politieke kader veilig te stellen.
Rareş-Lucian Niculescu
(RO) Mevrouw de Voorzitter, commissaris, zoals u weet mag Roemenië geen varkensvlees of varkensvleesproducten op de Europese markt verkopen, in ruil waarvoor wij het recht hebben gekregen om vanaf volgend jaar varkensvlees van andere lidstaten te importeren en dit in verwerkte vorm weer te exporteren.
Daarnaast moeten wij binnen een jaar duidelijke, strenge en kostbare slachterijregels ten uitvoer brengen. Ik ben ervan overtuigd dat Roemeense varkensboeren zeer gelukkig zouden zijn als deze regels werden vervangen door een systeem van oppervlakkige en selectieve controles of door een paar posters, opgehangen op vliegvelden. Ik maak natuurlijk een grapje, maar de regels, als er regels moeten worden toegepast, moeten voor iedereen hetzelfde zijn en een verplicht karakter hebben.
Michel Dantin
(FR) Mevrouw de Voorzitter, mevrouw de commissaris, ik dank u voor uw uiteenzetting, die volgens mij een goed beeld geeft van het voortreffelijke werk dat u tijdens uw mandaat hebt verricht. Europa heeft een voedselmodel gekozen om zijn bevolking te beschermen. Onze medeburgers zijn bereid 100 euro per jaar en per inwoner te betalen, als wij garant staan voor de kwaliteit van hun voedsel.
Onlangs hebben we in commissieverband kennis genomen van het verslag van het Voedsel- en Veterinair Bureau. Ik moet u zeggen dat ik me als nieuw lid van dit Parlement erg onbehaaglijk voelde, toen ik de gêne zag bij uw medewerkers, die klaarblijkelijk niet konden antwoorden of niet wilden antwoorden op onze vragen.
Moeten we ons schamen, mevrouw de commissaris, omdat we strikte regels hebben om onze consumenten te beschermen? Moeten we ons schamen, omdat we die regels opleggen aan degenen die onze consumenten willen voeden? Voelen wij ons beschaamd, als diezelfde landen, om vliegtuigen of auto's te verkopen, ons verplichten bepaalde fabrieken op te richten of ons bepaalde voorwaarden opleggen?
Onze voorwaarden voor toegang tot de markt zijn belangrijke voorwaarden, omdat ze betrekking hebben op voedsel en betrekking hebben op de gezondheid van onze burgers. We hoeven ons nergens voor te schamen.
Czesław Adam Siekierski
(PL) Mevrouw de Voorzitter, we willen exporteren, maar we moeten ook importeren. Handel versnelt de ontwikkeling, het levert voordelen op voor de daarbij betrokken partijen, maar er gelden wel bepaalde noodzakelijke vereisten op het gebied van kwaliteit en het naleven van gepaste normen - dat is vanzelfsprekend en ik weet zeker dat we het daarover eens zijn. Europa heeft allerlei vormen van inspectie en controle om zijn markt te beschermen tegen de binnenkomst van voedsel dat niet aan de Europese normen voldoet of dat onze gezondheid zou kunnen schaden. Uit wat de commissaris heeft gezegd, blijkt dat we niet dezelfde controleprocedures mogen verwachten als die we op onze eigen producenten toepassen - heb ik dat goed begrepen? Wat betekent het, zoals u duidelijk aangaf, dat alleen het effect van deze maatregelen hetzelfde zou moeten zijn? Ter vergelijking wil ik vragen of bijvoorbeeld Rusland of een ander land eisen kan stellen aan de invoer van goederen uit de EU die wij zelf niet stellen, bijvoorbeeld aan vlees dat wordt geïmporteerd uit Brazilië? Gelden hier alleen de effecten, net als in het geval van invoer uit Brazilië?
Androulla Vassiliou
lid van de Commissie. - (EN) Mevrouw de Voorzitter, ik wil de geachte leden er graag aan herinneren dat ik niet heb gezegd dat we derde landen geen regels kunnen opleggen. Het spijt mij dat ik er, zelfs na een presentatie van tien tot vijftien minuten, niet in ben geslaagd om uit te leggen welke regels wij opleggen wanneer we importeren uit derde landen.
Ik moet u eraan herinneren dat wij niet alleen importeurs van vlees uit derde landen zijn - en momenteel importeren we slechts 5 procent van onze Europese vereisten voor rundvlees uit Brazilië - maar tegelijkertijd ook grote exporteurs naar derde landen: bijvoorbeeld naar Rusland en andere landen. Momenteel bedraagt onze export naar Rusland, die hoofdzakelijk afkomstig is uit Ierland, één miljard euro per jaar. We proberen Rusland ervan te overtuigen dat we niet akkoord kunnen gaan met dezelfde regels die in Rusland worden toegepast. Er gelden regels voor internationale handel en we passen equivalente, maar geen identieke, regels toe mits we ervan overtuigd zijn dat deze strikt genoeg zijn om onze consumenten te beschermen.
Dit is waar wij momenteel mee bezig zijn. De reden dat we de veiligheidsregels in het geval van Brazilië hebben toegepast, is juist omdat uit onze VVB-missies is gebleken dat er ergens iets fout ging. We hebben zeer strikte regels toegepast, waarvan ik u de cijfers heb gegeven.
Met betrekking tot de laatste missie naar Brazilië waren er inderdaad problemen, maar ik daag u uit om alle verslagen van onze VVB-missies naar elke willekeurige lidstaat te bekijken en deze met elkaar te vergelijken. Ook in de lidstaten zult u zeer ernstige tekortkomingen ontdekken, en wij vragen de lidstaten en hun autoriteiten ook deze te corrigeren. Datzelfde hebben we ook aan Brazilië gevraagd.
In Brazilië zijn problemen aan het licht gekomen. In één staat, waar drie bedrijven aanzienlijke tekortkomingen vertoonden, hebben de Braziliaanse autoriteiten corrigerende maatregelen genomen door alle betrokken bedrijven van de lijst te verwijderen en door de controleurs die verantwoordelijk waren voor de controles van deze bedrijven, opnieuw te scholen.
Ook bij drie andere bedrijven werden problemen gevonden, hoofdzakelijk in verband met vertragingen in meldingen van dierenverplaatsingen of met de consistentie van de gegevens in de database. Deze problemen werden door het VVB-team aangemerkt als minder belangrijke problemen. Desondanks hebben de Braziliaanse autoriteiten toegezegd de database te zullen controleren, zodat onjuiste gegevens konden worden vermeden.
Wanneer de VVB-missies op pad gaan, houden zij hier rekening mee. Ze weten dat ze gebreken zullen vinden. Het is onze plicht om de gevonden tekortkomingen te corrigeren - ongeacht of deze worden gevonden in lidstaten of in derde landen - want onze plicht ligt bij onze consumenten. Ik verzeker u dat we missies naar Brazilië en naar andere derde landen blijven sturen om te waarborgen dat tekortkomingen ook worden gecorrigeerd wanneer deze worden ontdekt. Ik verzeker u ook dat we het voor onze boeren en producenten ten opzichte van derde landen zeer eerlijk spelen.
Er werd een opmerking gemaakt over Roemenië, dat net als Bulgarije en in het verleden vele andere lidstaten, een probleem had met de klassieke varkenspest. We hebben veel gehoord over Roemenië en Bulgarije. Vraagt u uw respectievelijke overheden maar eens welke hulp wij hebben geboden om dit probleem te verhelpen. Ik weet zeker dat Roemenië in de zeer nabije toekomst weer vlees kan exporteren, juist vanwege de hulp die wij dat land en Bulgarije hebben geboden om een einde te maken aan de klassieke varkenspest.
Tot slot wil ik u graag verzekeren dat onze eerste verantwoordelijkheid bij onze Europese consumenten ligt en dat we allemaal gewoon een eerlijke en rechtvaardige deal voor iedereen willen. Ik verzeker u ook dat onze VVB-missies naar derde landen zeer strikt zijn en blijven. We blijven waakzaam en als er ergens iets mis gaat, zullen we dat proberen op te lossen. We blijven waakzaam en streng. Of er wel of niet meer boerderijen op de lijst worden geplaatst, is volledig afhankelijk van de Braziliaanse autoriteiten en van de vraag of zij bereid zijn het geld uit te geven dat ze moeten uitgeven om hun boerenbedrijven goedgekeurd te krijgen conform onze normen, zodat zij kunnen gaan exporteren. Als ze dat niet doen, dan gebeurt dit ook niet.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Béla Glattfelder  
schriftelijk. - (HU) De regels voor voedselveiligheid van de Europese Unie zijn de strengste en kwalitatief meest hoogstaande op de wereld. De naleving van deze regels veroorzaakt echter aanzienlijke extra kosten voor de Europese boeren. Europese producten mogen geen concurrentieachterstand oplopen ten opzichte van producten uit derde landen, alleen maar omdat die producten onder minder strenge voedselregels waren geproduceerd. De gezondheid van Europese consumenten mag niet in gevaar worden gebracht door producten die niet de juiste kwaliteit hebben of onveilig zijn. Vleesproducten kunnen bijzonder veel gezondheidsrisico's met zich meedragen als ze niet onder de juiste omstandigheden zijn geproduceerd. Daarom moeten de Europese Commissie en de lidstaten ervoor zorgen dat dezelfde voorwaarden gelden voor vleesproducten die binnen de EU zijn geproduceerd en vleesproducten die afkomstig zijn uit derde landen.
Wojciech Michał Olejniczak  
Dames en heren, de Europese Commissie heeft onlangs een aanzienlijke toename van de invoer van rundvlees uit derde landen geconstateerd, in het bijzonder uit Argentinië, Brazilië en Uruguay. Om een product, zoals rundvlees, te kunnen invoeren in de EU moet aan hoge communautaire normen worden voldaan, normen die de Europese Commissie onlangs nog strenger heeft gemaakt. Heel vaak voldoen producten uit derde landen echter niet aan deze voedselveiligheidsnormen. Desondanks maakt de aanzienlijk lagere prijs ze concurrerend op de markt. Daarom is het op dit moment essentieel dat we onze landbouwers steunen en Europese producten bevorderen, die aan hoge eisen voldoen en gezond en veilig zijn. Het onderwerp dat we bespreken heeft nog een ander aspect. We moeten conclusies trekken uit de kritieke situatie op de zuivelmarkt. Misschien is het op dit moment, nu we in veel EU-lidstaten worstelen met een overproductie van melk, de moeite waard om na te denken over de reorganisatie van de rundvleesproductie. Bedankt voor uw aandacht.
