
(1) 
Ludford (ELDR ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik heb een motie van orde. Ik wilde deze kwestie gisteren aan de orde stellen, maar u gaf mij toen geen toestemming om te interveniëren.
Ik wilde uw aandacht en die van het Parlement vestigen op het feit dat de Raad op 29 april twee wetsbesluiten heeft ondertekend waarover het Parlement geen advies had uitgebracht, onder het voorwendsel dat het Parlement zich niet aan de dwingende termijn daarvoor zou hebben gehouden.
Ik wil erop wijzen dat dezelfde dwingende termijn voor vandaag is vastgesteld met betrekking tot de ontwerpovereenkomst met de Verenigde Staten over de overdracht van gegevens van luchtvaartpassagiers – de zogenaamde PNR-overeenkomst. Om te voorkomen dat de wil van het Parlement wordt genegeerd verzoek ik u een formeel schrijven te richten aan de voorzitters van Raad en de Commissie met het verzoek geen besluit te nemen voordat het Hof van Justitie zich heeft uitgesproken, zeker gedurende deze verkiezingsperiode. Dat is wel het minste dat we in het kader van een loyale samenwerking tussen de instellingen mogen verwachten.
De vertraging die zo ontstaat zal niet zo groot zijn, aangezien het Hof 6 juni reeds heeft vastgesteld als de datum waarop de partijen hun argumenten uiterlijk moeten hebben gepresenteerd en het erop lijkt dat het Hof zijn procedures versnelt zodat het voor de zomer al een uitspraak kan doen. Onder deze omstandigheden lijkt het niet te veel gevraagd van de Raad en de Commissie om onze instelling en het Hof van Justitie te eerbiedigen en de rechtsstaat niet te ondermijnen, zeker gezien het feit dat het Hof bereid is snel te werk te gaan. Ik ben echter bang voor deze twee precedenten op 29 april. Ik verzoek u de voorzitters formeel te vragen de overeenkomst niet te ondertekenen.
Boogerd-Quaak (ELDR ),
   . – Voorzitter, ik deel de mening van mevrouw Ludford. Ik ga niet herhalen wat zij heeft gezegd. Ik wil u er alleen op wijzen dat ik gisteren een brief heb geschreven aan de heer Gargani, de voorzitter van de Commissie juridische zaken, om hem te herinneren aan het debat van 6 april in deze commissie, waarin wij besloten de procedure bij het Hof op gang te brengen. Er is in dat debat echter ook een andere procedure aan de orde is geweest, voor het geval de Raad noch de Commissie acht zou slaan op de mening van het Parlement. Gisteravond was er niet voldoende tijd meer om deze brief te bespreken, maar de voorzitter heeft mij toegezegd er acht op te zullen slaan en er werk van te maken. Ik zal u deze brief zekerheidshalve ook mailen. Mocht de Raad doorgaan en toch tekenen, dan vind ik dat wij een andere procedure moeten starten. Daarvoor vraag ik uw aandacht. 
De Voorzitter.
   Hoewel het Parlement enigszins verdeeld was over deze kwestie, was er steeds een meerderheid tijdens de stemmingen die er tijdens de laatste twee vergaderingen over gehouden zijn. Het lijkt me daarom gepast dat ik de bezorgdheid van het Parlement hieromtrent overbreng aan de andere instellingen en hen informeer over de zaken die hier vandaag besproken zijn. Ik zal dat deze week doen. 
Perry (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, tijdens de vergadering van de Commissie juridische zaken en interne markt van gisteravond, waren de voorzitter, de heer Gargani, en de commissie het erover eens dat zij nog steeds achter de inhoud van de mededeling staan die de commissie op 15 april aan u heeft gezonden en dat er derhalve actie ondernomen dient te worden tegen de Commissie vanwege het feit dat zij heeft verzuimd de vragen over Lloyd’s te beantwoorden. 
De Voorzitter.
   Hartelijk dank mijnheer Perry. Ik zal de heer Gargani vandaag schrijven en een afschrift van die briefwisseling aan u doen toekomen. 
Goebbels (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, tijdens de vergadering van gisteren, 4 mei, kondigde u aan dat overeenkomstig artikel 185 van het reglement schriftelijke verklaringen die niet zijn ondertekend door de meerderheid van de leden, schriftelijke vragen die niet zijn beantwoord, enzovoorts, enzovoorts, als vervallen zullen worden beschouwd. Wat dat aangaat baseert u zich op artikel 185 waarin staat: “Aan het einde van de laatste vergaderperiode vóór de verkiezingen worden alle door het Parlement onafgedane zaken als vervallen beschouwd, behoudens het bepaalde in de tweede alinea van dit artikel”. In de derde alinea van hetzelfde artikel wordt echter gepreciseerd: “Een en ander geldt niet voor verzoekschriften en voor teksten waarover geen besluit behoeft te worden genomen”. Welnu, over een vraag van een afgevaardigde aan de Commissie of de Raad hoeft geen besluit te worden genomen, er moet een antwoord op worden gegeven. Het gaat dus niet aan om alle vragen die nog niet zijn beantwoord als vervallen te beschouwen.
We maken het de Commissie en de Raad wel heel gemakkelijk als we op die manier politieke vragen, sommigen van groot belang, achteloos terzijde schuiven.
De politiek . Dit Parlement zal in functie blijven totdat het nieuwe Parlement is geïnstalleerd. Ook de Commissie blijft in functie. Zij kan dus heel goed alle vragen die tot aan vandaag zijn gesteld beantwoorden. 
De Voorzitter.
   Hartelijk dank voor uw toelichting met betrekking tot deze zaak, mijnheer Goebbels. We zitten nu in ons vijfde door directe verkiezingen verkregen mandaat. Het loopt binnenkort ten einde, en ik ben er door de diensten van op de hoogte gebracht dat we deze procedure altijd gevolgd hebben. Uw argumenten aangaande de bewoordingen van artikel 185 van het Reglement werpen echter een ander licht op de zaak en het lijkt me juist dat ik de Raad en de Commissie de boodschap overbreng dat ze conform ons Reglement de vragen die u noemt alsnog moeten beantwoorden. We moeten met deze zaak een nieuw precedent voor de toekomst scheppen, en ik zal daartoe actie ondernemen. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is de voorstelling van de nieuwe leden van de Europese Commissie in uitgebreide samenstelling. 
Prodi,
    Voorzitter Cox, geachte afgevaardigden, dit is voor mij een plechtige dag, want dit is de laatste gelegenheid die mij wordt geboden om u toe te spreken. Over iets meer dan een maand zullen de Europese kiezers immers het democratisch mandaat van dit Parlement hernieuwen.
Wij hebben vijf jaar van sterke en opbouwende samenwerking tussen de Commissie en het Parlement achter de rug. Soms waren er meningsverschillen, en soms leidden onze voorstellen tot heftige debatten hier, maar wij hebben altijd een open, eerlijk en opbouwend debat met elkaar gevoerd. Daarom wil ik u van harte bedanken voor deze samenwerking, voor de stimulansen maar ook kritiek die ik heb gekregen.
Geachte Parlementsleden, vandaag wordt niet alleen een hoofdstuk gesloten maar ook een nieuw hoofdstuk geopend, een nieuw, groots hoofdstuk in het Europese integratieproces. Wij hebben lang op deze dagen moeten wachten maar eindelijk konden wij de uitbreiding beklinken. Ik moet u bekennen dat 1 mei 2004 mijn mooiste dag was in de Commissie. Door de uitbreiding zijn alle instellingen gedwongen hun blik op de toekomst te richten. De Commissie gaat een nieuwe fase, een overgangsfase, in die op 1 november zal aflopen.
In de voorbije weken hebt u de nieuwe commissarissen een voor een kunnen ontmoeten en een reeks gedachtewisselingen met hen gehad. Vandaag presenteer ik u de eerste Commissie, als College, van het nieuwe Europa. In deze overgangsfase slaan wij een brug tussen de huidige Commissie en de nieuwe Commissie met vijfentwintig leden, die in november geïnstalleerd zal worden. Daarom hebben wij besloten een nieuwe weg te bewandelen en de nieuwe commissarissen een plaats te geven naast tien reeds zittende commissarissen. Wij hebben besloten geen portefeuilles toe te wijzen om de goede werking van het College gedurende de laatste maanden van zijn leven niet in gevaar te brengen. Ik moet echter duidelijk maken dat de nieuwe commissarissen met volledige rechten zullen deelnemen aan de besluitvorming van het College en dat hun stem net zo zwaar zal wegen als die van alle andere commissarissen. Zij hebben zelfs een extra verantwoordelijkheid omdat zij in de ogen van hun landgenoten het gezicht van de Europese Unie bij uitstek zullen zijn. Dat is een cruciale taak in deze periode waarin onze nieuwe medeburgers vertrouwd raken met de Unie en haar manier van werken.
Formeel gezien loopt de ambtstermijn van mijn Commissie weliswaar op zijn einde maar inhoudelijk gezien hebben we nog een hoop werk voor de boeg. In deze maanden moeten wij de strategische doelstellingen bereiken van het werkprogramma dat wij samen met u hebben opgesteld en dat wij samen met u hebben besloten te eerbiedigen. In deze overgangsperiode willen wij geen nieuw initiatief ontplooien maar onze aandacht toespitsen op de voltooiing van de grote taken die nog voor ons liggen.
Ik zal nu kort ingaan op de belangrijkste vraagstukken die verband houden met de taken die wij in overleg met u op ons hebben genomen. Het eerste vraagstuk betreft het door iedereen gewenste besluit over de Europese Grondwet, alhoewel dat besluit niet rechtstreeks van ons afhankelijk is. Ik wacht vol vertrouwen op de vaststelling van deze Grondwet. Daarvan zal een krachtige boodschap uitgaan voor de toekomst van de Unie en daarmee zullen wij ook de mechanismen verkrijgen die noodzakelijk zijn om een efficiënte werking van de Unie te garanderen. Niets staat ons in de weg om tijdens de komende Europese Raad de zaak opnieuw vlot te trekken en de Intergouvernementele Conferentie af te sluiten. De Commissie zal dan ook op alle mogelijke manieren samenwerken met het voorzitterschap om te komen tot het sluiten van het grondwettelijk verdrag.
Het tweede grote doel is het doen slagen van de uitbreiding. Nu de nieuwe lidstaten binnen zijn, moeten wij de noodzakelijke aandacht schenken aan de aspiraties van de andere kandidaten, en daarom moeten wij in de komende maanden de goed lopende onderhandelingen met Bulgarije en Roemenië voortzetten. Verder hebben wij reeds een aanbeveling gedaan voor opening van onderhandelingen met Kroatië, en de Raad zal eind dit jaar een besluit nemen over Turkije op grond van de aanbeveling die mijn Commissie in de herfst zal aannemen.
Tot slot moeten wij de voorbereiding van de nieuwe financiële vooruitzichten vanaf 2006 voortzetten. Zoals u weet hebben wij besloten af te stappen van een zuivere boekhoudkundige aanpak en de werkzaamheden op politieke leest te schoeien. Wij moeten er immers voor zorgen dat het project van het uitgebreid Europa ten uitvoer wordt gelegd overeenkomstig de daarvoor noodzakelijke middelen. Het politiek project dat wij voorstellen berust op drie pijlers: duurzame ontwikkeling, Europees burgerschap en de rol van Europa in de wereld.
Wat de eerste pijler, duurzame ontwikkeling, betreft horen wij de laatste tijd steeds meer stemmen van zorg over de toestand van de Europese economie. Onze analyse is bekend en iedereen is het daar ook mee eens. De ruggengraat van ons optreden is de strategie van Lissabon/Göteborg waarmee tot het einde van dit decennium de weg tot ontwikkeling en groei wordt afgebakend. Volgens ons project moet het Europees ontwikkelingsmodel gebaseerd zijn op mededingingsvermogen, werkgelegenheid en solidariteit, solidariteit tussen regio’s en generaties. Eens te meer moet ik hier ten overstaan van u mijn beklag doen over de langzame verwezenlijking van de tot nu toe genomen besluiten. De Commissie en het Parlement moeten de lidstaten achter de vodden blijven zitten opdat vorderingen worden gemaakt op de weg die zij zelf weliswaar hebben uitgestippeld maar niet volgen.
Bij de tweede pijler, burgerschap, gaat het om de verwezenlijking van het begrip ‘Europees burgerschap’. De Unie heeft zich tot nu toe voornamelijk ingezet voor de verwezenlijking van een economische ruimte, met vrij verkeer en gemeenschappelijk regels. In de toekomst moet het verenigd Europa echter een ruimte van veiligheid, rechtvaardigheid en vrijheid voor de burgers worden.
Wat de derde pijler, Europa in de wereld, betreft stellen wij voor Europa in staat te stellen zijn model voor het beheer van de betrekkingen tussen de landen naar de buitenwereld te exporteren. Op die manier kunnen wij concreet reageren op de verslechtering van de internationale situatie die wij met grote bezorgdheid gadeslaan. Voor de landen om ons heen hebben wij een nabuurschapbeleid opgezet dat tot doel heeft het voor de Unie kenmerkend model van vrede, democratie en welvaart uit te breiden tot heel het Europees continent. In de komende vijf jaar zal veel werk moeten worden verricht voor dit belangrijke nabuurschapbeleid.
Dit is algemeen gesproken het politieke project waaraan wij werken. In de komende drie maanden moeten wij de uitvoeringsmaatregelen en het financieel plan uitwerken, opdat de nieuwe Commissie in staat is zich binnen de gestelde termijnen van haar taken te kwijten.
Geachte Parlementsleden, in de afgelopen vijf jaar hebben zich belangrijke ontwikkelingen voorgedaan. Ik wil hier de klemtoon leggen op enkele feiten die mijns inziens van groot belang zijn. Ten eerste de euro. Na jaren van buitengewone, maar enigszins ongrijpbare prestaties beschikt Europa nu over een gemeenschappelijke munt. Daarmee heeft het ook een buitengewoon belangrijk instrument gekregen voor zijn politieke en economische eenheid, maar het echte belang en de symbolische waarde van dit alles is zelfs nog veel groter dan men aanvankelijk kon vermoeden.
Het tweede belangrijke feit is dat enkele Aziatische reuzen hun entree hebben gemaakt op het economisch wereldtoneel, om te beginnen China. Daardoor zijn er veranderingen opgetreden in het productie- en handelsbestel in de wereld die wij niet kunnen negeren. Wij moeten daar rekening mee houden, hetgeen echter alleen mogelijk is als wij onze belangen en waarden eendrachtig blijven verdedigen.
Het derde feit betreft de Conventie. Wij wachten weliswaar nog op de geboorte van de Grondwet maar het lijdt geen twijfel dat wij met de Conventie een absoluut novum in het politieke bedrijf in Europa hebben ingevoerd. Het debat over de toekomst van Europa heeft plaatsgevonden met de deelname van alle hoofdrolspelers. Dit debat vond in het volle daglicht plaats en heeft een coherente tekst opgeleverd aan de hand waarvan de Intergouvernementele Conferentie efficiënt heeft kunnen werken.
Mijns inziens hebben wij dankzij deze grote stappen vooruit in het democratisch leven in de Unie het terrein kunnen effenen voor het vierde grote feit dat ik hier in herinnering wil brengen: de opkomst van een authentieke Europese publieke opinie. Ik denk met name aan de gebeurtenissen die zich sedert de laatste maanden van 2002 hebben voorgedaan en die het conflict in Irak hebben begeleid. Voor de eerste keer in onze geschiedenis hebben wij een Europese publieke opinie zien opkomen, een grote beweging waar de meerderheid van de burgers in alle landen van de Unie zich achter heeft geschaard. De Europese burgers hebben ons gevraagd ervoor te zorgen dat eerst alle mogelijkheden tot dialoog worden uitgeput en dat daarna elke militaire actie die nodig mocht zijn voor de verdediging van onze vrijheid, gegrondvest wordt op de internationale legitimatie die de Europese Unie belichaamt en voorstaat.
In deze vijf jaren hebben zich dus uitzonderlijke veranderingen voltrokken. Onze geschiedenis is in een stroomversnelling geraakt. Ik trek daar een heel eenvoudige conclusie uit: in het verleden was euroscepticisme misschien een luxe die de Unie zich kon permitteren, maar in de huidige ontwikkelingen zou euroscepticisme ons regelrecht op een nederlaag doen afstevenen.
Geachte Parlementsleden, deze jaren in dienst van de Europese zaak hebben ook mij diepgaand veranderd. Ik weet zonder enige twijfel dat ik in de komende maanden en jaren zal blijven strijden om een vastberaden en gepassioneerd beeld van Europa kracht bij te zetten. Voorbij is de tijd van lauwwarme standpunten en slap engagement. Voorbij is de tijd van dubbelzinnigheid. Europa heeft behoefte aan vastberadenheid, visie en moed en ik zal al mijn enthousiasme en mijn kunde daaraan wijden.
De Voorzitter.
   Voorzitter Prodi, wij danken u voor het leiderschap dat u heeft getoond, en wij danken u tevens voor uw volledige en voortdurende toewijding aan de Europese zaak gedurende uw ambtsperiode. 
Poettering (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, geachte nieuwe leden van de Commissie, beste collega’s, dit is een feestelijke dag, maar tegelijk ook de dag waarop het werk een aanvang neemt. Eergisteren hebben we onze nieuwe collega’s verwelkomd en, mijnheer de voorzitter van de Commissie, we hadden graag gezien dat u bij deze vreugdevolle gebeurtenis hier in Straatsburg aanwezig was geweest. Maar vandaag bent u er wel, en het doet ons plezier dat u samen met de nieuwe en oude leden van de Commissie aanwezig bent.
We hebben de Commissie steeds als een soort regering beschouwd. Zo is Commissievoorzitter Romano Prodi vijf jaar geleden met zijn werk begonnen. Dat is hem door de regeringen van enkele lidstaten verweten, maar we hebben hem er altijd in gesteund, want de leden van de Commissie zijn natuurlijk wel politici, maar geen partijpolitici. Ik wens de nieuwe commissarissen geluk en succes bij hun werk en wil hun namens mijn fractie alle denkbare steun toezeggen. We verwelkomen de heer Péter Balázs, we verwelkomen Joe Borg, Ján Figel', Dalia Grybauskaitė, Danuta Hübner, Siim Kallas, Sandra Kalniete, Markos Kyprianou, Janez Potočnik en Pavel Telička. En uit de lidstaten die reeds voor 1 mei tot de Europese Unie behoorden heten we even hartelijk welkom de heren Jacques Barrot en Joaquín Almunia, alsmede uiteraard ook commissaris Dimas, die we hier al in de plenaire vergadering hebben leren kennen.
Naar mijn mening is het buitengewoon belangrijk om nogmaals gezamenlijk vast te stellen wat de rol van de Europese Commissie is. Ik weet dat dit met name in de landen die nu tot de Unie zijn toegetreden onderwerp van discussie is. In mijn ogen mist de gedachtegang die in enkele toetredingslanden leeft, namelijk dat de leden van de Commissie uit diezelfde toetredingslanden te veel Europees georiënteerd zouden zijn, iedere grond. Ik wil de commissarissen die met dergelijke verwijten vanuit hun land worden geconfronteerd verzekeren dat wij aan hun kant staan als zij het welzijn van de Europese Unie centraal stellen, want dat is de Europees-constitutionele rol die zij dienen te vervullen. Zij zijn de vertegenwoordigers van de gehele Europese Unie, en het Europees belang staat in het middelpunt van hun werkzaamheden. Daarbij – en daar kunt u altijd van op aan – zullen wij, de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) en Europese Democraten altijd aan uw kant staan. Mocht u in uw eigen land onder vuur komen te liggen, dan zullen wij u daar verdedigen!
U vervult, als u mij toestaat de volgende aanbeveling te geven, uiteraard een belangrijke rol in uw eigen land, een rol die u met ons, de afgevaardigden van het Europees Parlement, deelt. We zijn als het ware de boodschappers van de Europese gedachte in de landen waaruit we afkomstig zijn. Wat dat betreft wens ik met name de leden van de Commissie uit de nieuwe lidstaten toe dat zij daarbij samen met de afgevaardigden van het Europees Parlement succesvol mogen zijn, dat zij in hun landen weten over te brengen dat het Europees beleid noodzakelijk is en dat zij erin slagen om duidelijk te maken dat degenen die slechts oog hebben voor het eigen nationaal belang datzelfde nationaal belang juist schaden. Slechts wie de belangen van het eigen land koppelt aan de belangen van heel Europa zal vooruitgang boeken voor zijn eigen land, want wie alleen oog heeft voor zijn land zal het in Europa zonder bondgenoten moeten doen, en kan dan ook voor zijn eigen land niets betekenen. Daarom dient de behartiging van de belangen op gemeentelijk, regionaal, nationaal en Europees niveau onderlinge samenhang te vertonen. Bij de verwezenlijking daarvan wens ik ook de nieuwe leden van de Commissie veel succes.
Ik zei zojuist dat de leden van de Commissie politici zijn, maar geen partijpolitici. Mijnheer de Commissievoorzitter, ik kan het u niet besparen u met klem te verzoeken de resterende maanden van uw voorzitterschap een werkelijk krachtdadige voorzitter van de Commissie te blijven en de prioriteit in uw agenda bij de Commissie te leggen en niet bij de binnenlandse politiek in uw eigen land, Italië.
Op 17 en 18 juni vindt de top van de Europese Unie plaats, en, mijnheer de Voorzitter, wellicht is het zinvol om na de verkiezingen, misschien in de middag van 17 juni, nog een keer de Conferentie van voorzitters bijeen te roepen om te beraadslagen over de verdere werkwijze. Dit bedoel ik als aanzet om hier eens gezamenlijk over na te denken.
Verder dient nog gezegd te worden dat de Commissie en het Europees Parlement bondgenoten zijn. Vanuit dat perspectief zal onze fractie ook de nieuwe Commissie volgen, opdat wij deze Europese Unie samen succesvol kunnen vormgeven, waarbij de Europese Commissie de sleutelrol speelt bij het nemen van initiatieven. Wij als Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) en Europese Democraten staan aan uw kant en we roepen de Commissie op tot nauwe samenwerking. Indien deze gewaarborgd is, zullen we ook gezamenlijk successen boeken voor onze Europese Unie. We wensen u dan ook veel succes, en dan met name de nieuwe leden van de Commissie! We staan aan uw kant.
Swoboda (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, beste collega’s uit de Commissie en uit dit Parlement, de eerste mei was zonder meer een dag – zoals het in een hoofdartikel in een Duitse krant werd geformuleerd – dat we uit de lange schaduw van Hitler en Stalin zijn getreden. Maar nu begint het dagelijks werk dat moeten worden verzet. Dat geldt vooral ook voor de Commissie, al wil ik daarmee niet zeggen dat we zitten te wachten op een bovenlaag van technocraten of bureaucraten. Nee, we hebben politiek denkende mensen nodig, commissarissen van vlees en bloed, en geen – dat ben ik met collega Poettering eens – geen partijpolitiek georiënteerde Commissieleden. Maar, collega Poettering, het zou mooi zijn als u dat ook zou zeggen tegen bepaalde andere leden van de Commissie, en met name de vice-voorzitter, van wie we ook menige opmerking hebben gelezen en gehoord die niet bepaald getuigt van de neutraliteit van de Commissie.
We hebben Commissieleden nodig met een Europese visie en het vermogen om beleid te maken. Dat is naar mijn mening het allerbelangrijkst. Wat dat betreft hebben wij u als Fractie van de Europese Sociaal-Democraten een verzoek aan u: namelijk in de eerste plaats dat u de genoemde eigenschappen ook duidelijk voor het voetlicht brengt. Sommigen van u stelden zich tijdens de hoorzittingen enigszins terughoudend op. Wellicht was u nog wat bedeesd, wellicht was u nog wat banger voor dit Parlement dan u waarschijnlijk over een tijdje zult zijn – hoewel u altijd een beetje bang voor ons moet zijn! Maar het gaat vooral om iets anders, het gaat om het Europees sociaal model dat we willen verwezenlijken. Sommigen, misschien ook in dit Parlement, zien misschien liever de neoliberale storm die de grondvesten onder het Europees sociaal model vandaan slaat. Wij zien liever de lentebries, die misschien lauw is, maar dit Europa frisheid en nieuwe bloesems en nieuwe bladeren brengt, zonder de bomen te vellen die hier groeien.
Het gaat er ook om dat een aantal tekorten in Europa worden weggewerkt. U draagt daarvoor een zware verantwoordelijkheid. Ik doel niet alleen op de begrotingstekorten. Er zijn andere tekorten, bijvoorbeeld aan arbeidsplaatsen. Europa heeft onder deze tekorten te lijden, wat betreft het werkgelegenheidsbeleid. Zoals de voorzitter van de Commissie zei: onze concurrenten zitten in Amerika, in China, ze zitten inmiddels in India. Ik waarschuw ervoor om alleen de onderlinge concurrentie op te zoeken, met zo laag mogelijke belastingtarieven, om elkaar uit de markt te drukken en vervolgens een beleid te voeren waarbij arbeidsplaatsen van het ene continent naar het andere worden verplaatst. Nee, we willen samen nieuwe arbeidsplaatsen op dit continent scheppen.
Het is ook zaak om de strategie van Lissabon serieus en vervolgens nog serieuzer te nemen. Ik hoef alleen maar te kijken hoe in sommige landen de vlag erbij hangt wat betreft de investeringen in onderwijs, opleidingen, onderzoek en ontwikkeling, en ook in de infrastructuur. Als we bijvoorbeeld naar het vervoersbeleid kijken, zien we dat in de nieuwe lidstaten sprake is van een belabberde en slecht ontwikkelde infrastructuur. Ik zou wensen dat niet alleen in deze landen zelf, maar ook op Europees niveau in de begroting grotere bedragen werden uitgetrokken voor onderwijs, onderzoek en ontwikkeling, maar ook voor de infrastructuur. Dit niet in de laatste plaats met het oog op een duurzame ontwikkeling.
Kyoto is hierbij één trefwoord, de chemicaliënwetgeving een tweede. We moeten in Europa ook op deze terreinen pioniers zijn. Niettemin – en hier doel ik vooral op het buitenlands economisch beleid – moeten we ervoor zorgen dat wij niet de enigen zijn die Kyoto ten uitvoer leggen en een strenge chemicaliënwetgeving aannemen. Nee, we dienen alle kansen te benutten om Amerika, Rusland, China, Japan etc. zo ver te krijgen dat zij zich eveneens aan deze overeenkomsten houden. Want anders – en op dit punt geef ik mevrouw de vice-voorzitter gelijk, niet wat betreft haar opmerkingen over de Spaanse regering, maar op dit punt wel – komt onze concurrentiepositie ernstig in gevaar. Dit zijn grote uitdagingen voor het buitenlands economisch beleid.
Gelukkig heeft mevrouw Hübner hierop positief gereageerd. Mede via het buitenlands economisch beleid moeten we ons Europees sociaal model verdedigen, bijvoorbeeld op het terrein van de publieke diensten. Het gaat niet aan dat de Commissie, ondanks een duidelijke uitspraak van dit Parlement, steeds opnieuw probeert de liberalisering en uiteindelijk ook de privatisering van de watervoorziening, openbaar vervoer, gezondheidszorg en onderwijs op de agenda te krijgen. Wij als fractie zijn ook voor een opening van de markt, en juist op dit vlak hebben wij weer samen met de Commissie positieve stappen ondernomen – ik persoonlijk bijvoorbeeld ook, met betrekking tot de spoorwegen. Maar sommige terreinen behoren tot de diepste kern van wat wij beschouwen als ons nationaal of Europees sociaal model, en dat moeten wij ook aanvaarden en zo houden.
Zoals gezegd willen wij een politiek georiënteerde Commissie, commissarissen van vlees en bloed die in dit Parlement hun politieke mening niet onder stoelen of banken steken. We willen een Commissie die ook met ons in de clinch gaat. Ik zie onder u een aantal mensen met wie ik graag in de clinch ging omdat zij zelf ook emotioneel reageerden en zich soms in hun uitlatingen door hun boosheid lieten leiden. We kunnen met u in de clinch gaan, en u hoort met ons in de clinch te gaan, maar wees wel eerlijk tegen ons en haal geen slinkse streken uit! Als u met open vizier de strijd met ons aanbindt, zullen wij u ook in het gemeenschappelijk belang van dit Europa steunen, een Europa waarbij wij allen een zeer, zeer groot politiek belang hebben.
Watson (ELDR ).
   – Mijnheer de Voorzitter, namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij wil ik de voorzitter van de Commissie feliciteren met het samenstellen van een talentvol team nieuwe commissarissen uit de tien nieuwe lidstaten, Frankrijk en Spanje. Wij verheugen ons over het politieke evenwicht dat gevonden is tussen de tien, alsmede over de aanwezigheid van drie vrouwen. Mijn fractie zal bij de stemming van 12.00 uur vandaag haar steun uitspreken voor de uitgebreide Commissie.
De Europese Unie heeft behoefte aan een sterke, legitieme en verantwoordelijke Commissie, die in staat is een politieke visie te bepalen en leiderschap te tonen. Onze leiders moeten deze behoefte laten meewegen in de keuzen die zij maken met betrekking tot de Grondwet en de kandidaten die zij nomineren voor het ambt van Commissievoorzitter. We kunnen echter geen sterke Commissie hebben zolang dit Parlement zijn rol als derde macht binnen de Europese overheid niet serieuzer neemt.
Eens in de vijf jaar fungeert dit Parlement als personeelsfunctionaris van de Unie. We zijn hier dan om diegenen die benoemd zijn in de Commissie of als haar voorzitter op gepaste wijze de maat te nemen. Tot op heden hebben onze hoorzittingen van commissarissen geleden onder een teveel aan partijdigheid en een tekort aan langdurige, diepgravende ondervragingen. Alle commissarissen die in november kandidaat zijn kunnen er dan ook op rekenen stevig te worden ondervraagd door de Parlementsleden uit het politieke midden, aangezien we dit soort ondervragingen tijdens de hoorzittingen van de afgelopen maanden te weinig hebben gezien.
Deze Commissie is de eerste van een nieuw, uitgebreid Europa en de Liberalen in dit Parlement achten het noodzakelijk dat ervoor gezorgd wordt dat zij effectief, geëngageerd en competent is. Het is tevens belangrijk dat we het oude beginsel herformuleren en bevestigen dat eruit bestaat dat de commissarissen individueel verantwoording afleggen aan het Parlement voor hun beleid en hun departement. Het is onvermijdelijk dat het werk van deze Commissie zal doorwerken op dat van de volgende, net zoals het werk van dit Parlement op 14 juni niet opeens zal zijn uitgewist.
Zoals ieder uitvoerend orgaan streeft de Commissie naar continuïteit in het beheer van de zaken van Europa. Veel van deze zaken zijn van politiek belang, maar daardoor mag niet de schijn ontstaan dat er nu geen zaken meer kunnen worden gedaan simpelweg omdat de Commissie het einde van haar ambtstermijn nadert. Dat argument doet niet alleen afbreuk aan de professionaliteit van de Commissie en haar functionarissen, het verraadt ook een oppervlakkig begrip van de Europese agenda.
Het mandaat van de Commissie heeft betrekking op het dagelijks bestuur van de Europese Unie en toch lijken er bepaalde mensen in dit Parlement te zijn die graag zouden zien dat de Commissie in de zomer haar deuren zou sluiten. Begrijpen zij soms niet dat de vaststelling van de begroting van de Europese Unie voor de komende zeven jaar of de kwestie van het Turkse lidmaatschap tussen nu en november misschien enige aandacht van de Commissie zou kunnen vergen? Nú het initiatiefrecht van de Commissie opschorten zou niet alleen volslagen onpraktisch zijn, maar ook volstrekt onverantwoordelijk.
We zullen hier eens tussen de regels lezen. Mijn fractie zal niet meedoen aan pogingen om de Commissie-Prodi af te schilderen als weinig daadkrachtig. Evenmin zullen wij meewerken aan het zelf veroorzaken van dat gebrek aan daadkracht door de bevoegdheden van de Commissie in te perken. De Europese commissarissen verbinden zich ertoe zich niet te laten leiden door hun politieke opvattingen. Dit Parlement zou een vergelijkbare volwassenheid moeten tonen. In de Verdragen wordt van commissarissen een mate van onpartijdigheid geëist die moeilijk te simuleren is en om die reden zijn de critici van de heer Prodi, ondanks al hun grote woorden, er nog altijd niet in geslaagd te bewijzen dat zijn andere belangen een negatieve invloed hebben gehad op zijn werk in Brussel.
De Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij heeft in dit Parlement de nodige kritiek geuit op bepaalde beleidsmaatregelen van de Commissie, maar we hebben haar afzonderlijke talenten en collectieve inzet altijd onderkend. We hoeven deze week alleen maar te denken aan het buitengewone werk van commissaris Verheugen bij het helpen waarborgen van de succesvolle Europese uitbreiding.
De nieuwe Commissie zal met één voordeel aan haar ambtstermijn beginnen. Veel bekende gezichten zullen we waarschijnlijk in november terugzien. Deze continuïteit kan en zou een voordeel moeten zijn. Bovendien moet de Commissie in de komende vijf maanden over de noodzakelijke speelruimte kunnen beschikken om voorbereidingen te treffen en het momentum te handhaven dat nodig is om er een succes van te maken. Het pleiten voor iets anders – en met name het volledig denken langs partijpolitieke lijnen – is zonder meer bespottelijk.
Isler Béguin (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie, geachte nieuwe leden van de Commissie, namens de Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie wil ik allereerst graag de commissarissen van de nieuwe lidstaten begroeten en hartelijk welkom heten binnen de instellingen van ons grote Europa.
Daar ik afkomstig ben uit een grensregio, Lotharingen, die bijzonder zwaar te lijden heeft gehad onder conflicten met buurlanden en de nasleep daarvan, ben ik mij er terdege van bewust dat het een noodzaak is – en evengoed een uitdaging – om voortaan onze stemmen te verenigen en onze krachten te bundelen, en hoezeer wij daar alleen bij gebaat zijn. Deze uitgebreide Europese Unie, dit verenigde – of volgens sommigen herenigde – Europa, dat is hersteld in zijn rechten en waarvan de politieke opzet eindelijk overeenkomt met zijn geografie, dit Europa zal voor een nieuwe Europese geest moeten zorgen die is verlost van de wrok over het verleden en het juk van het nationalisme.
Ik zou het nieuwe team van commissarissen willen aansporen dit gedeelde en solidaire bewustzijn hoog te houden ten aanzien van onze gemeenschappelijke verantwoordelijkheden en belangen. Voorts zou ik vandaag de nieuwe uitvoerende macht – weliswaar nog in wording – willen oproepen bij haar samenstelling bovenal een volkomen democratisch bewustzijn aan den dag te leggen, en te luisteren naar en rekening te houden met de van onze Europese Gemeenschap.
Er is geen slechter voorteken noch een slechter begin denkbaar voor uw college dan wanneer zou worden aangestuurd op beleid dat losstaat van of voorbijgaat aan wat de volken van onze Unie denken en te kennen geven, want er heeft zich een gemeenschappelijk bewustzijn, een Europese publieke opinie gevormd en gevestigd binnen onze Europese politieke ruimte. Door de Irak-crisis heeft deze zich in volle omvang gemanifesteerd, terwijl het politieke Europa nog bezig was zijn eigen positie ondergraven met berekeningen en strategisch gekonkel in bepaalde ambassades. Maar de gebeurtenissen hebben deze Europese gelijk gegeven.
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Prodi, ik zou u van harte willen bedanken dat u opnieuw de aandacht gevestigd hebt op de grote politieke richtsnoeren, waartoe wij gezamenlijk hebben besloten, vaak – zoals u al zei – op instigatie van ons Parlement. Ik zou u willen bedanken dat u de duurzame ontwikkeling weer centraal hebt gesteld in het Europese project, aangezien deze politieke besluiten genomen zijn door alle staatshoofden en regeringsleiders, in overeenstemming met de Commissie. Ik refereer hier aan de besluiten van Lissabon en Göteborg; deze moeten worden opgevolgd en ten uitvoer worden gelegd. De sociale omgeving en de economie zijn intrinsiek aan elkaar verbonden en daar moeten wij ons in onze voorstellen door laten leiden.
Ik hoop niet dat uw nieuwe Commissie nog eens een goede gelegenheid om uit naam van de communautaire medeburgers te spreken voorbij zal laten gaan. De voornaamste zorg die hen vandaag bezighoudt, op het gebied van voedselveiligheid en GGO’s, moet maatgevend zijn voor de voorzorgsmaatregelen van het Europese bestuur. Bij iedere peiling zijn de Europese consumenten stelliger in hun gemeenschappelijke argwaan en vijandigheid ten aanzien van voedingsmiddelen die genetisch gemodificeerd of wetenschappelijk omstreden zijn. Iedere zitting opnieuw slagen de verschillende Raden van ministers er niet in een gekwalificeerde meerderheid te vergaren voor deze volksgezondheidseis. Ik wil er dan ook met klem bij u op aandringen niet te accepteren dat de Raad zijn verantwoordelijkheid op uw Commissie schuift door in de huidige tussenperiode besluiten te forceren waarin de Commissie deze genetisch gemanipuleerde voedingsmiddelen goedkeurt. Er is geen ruimte voor onbezonnen wetenschappelijke ideeën of voor toegevendheid jegens de industrie, wanneer het lot en de gezondheid van vele honderden miljoenen Europese consumenten in het geding zijn, en nog minder wanneer dezen op geen enkele manier gevraagd hebben om deze nieuwe generatie voedingsmiddelen met onbekende effecten.
Ik zou er bij de commissarissen, inclusief de nieuwe commissarissen, op willen aandringen geen toestemming te geven voor genetisch gemodificeerde maïs tijdens hun korte mandaat. U bent de nieuwe gezichten van het verenigde Europa. Als straks degenen voor wie u regeert door hun belangrijkste zorgen en overtuigingen naar de stembus worden geroepen, van Dublin tot Nicosia, van Tallinn tot Lissabon, laat u hun dan een zo betrouwbaar mogelijk geluid horen. Des te democratischer onze instellingen in Europa zijn, des te meer respect onze Unie zal oogsten op het internationale toneel.
Kamiński (UEN ).
    Mijnheer de Voorzitter, als nieuw verkozen ondervoorzitter van de Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten heb ik de eer ons standpunt te verwoorden. Het debat van vandaag vloeit voort uit de uitbreiding van de Europese Unie. Het feit dat alle nieuwe lidstaten een eigen commissaris in de nieuwe Commissie voor het nieuwe Europa krijgen, is een teken dat alle lidstaten eerlijk worden behandeld in de fundamentele Verdragen van onze Gemeenschap. Wij pleiten ervoor dat elk land ook in de toekomst zijn eigen commissaris zal behouden. Wij zijn namelijk van mening dat de beginselen van gelijkheid en eerbied voor elke lidstaat van de Europese Unie, hoe klein ook, dit vereisen. Mijn beste wensen aan de nieuwe commissarissen. Ik hoop dat hun werk vruchten zal afwerpen voor alle burgers en alle landen van de Europese Unie. Voorts wil ik uw aandacht vragen voor twee punten.
In de eerste plaats wil ik de commissarissen van de tien nieuwe landen van de Europese Unie verzoeken, dat zij er nauwlettend op toezien dat de Europese solidariteit inhoud en gestalte krijgt. Zonder dat zij daar zelf schuld aan hebben, lopen deze nieuwe lidstaten wat economische ontwikkeling betreft achter bij de landen van de oude EU. Nogmaals, zij hebben daar zelf geen schuld aan. Ik hoop dat de Commissie onder voorzitterschap van de heer Prodi samen met de nieuwe commissarissen alles in het werk zal stellen om de huidige ontwikkelingskloof tussen de landen van het "oude" en het "nieuwe" Europa zo snel mogelijk te overbruggen. De overbrugging van deze kloof is niet alleen in het belang van de nieuwe, maar ook van de oude lidstaten van de Europese Unie.
Mijn tweede punt betreft het volgende. Wij zijn van mening dat de Europese Unie moet steunen op rechtvaardigheid en eerbied voor elke natie. Wij hopen dat de nieuwe Commissie, de uitgebreide Europese Commissie, zal toezien op de gelijkheid van alle lidstaten. In het nieuwe Europa mogen er geen gelijken en gelijkeren zijn. Een situatie waarin zwakkere landen niets in de melk te brokkelen hebben, terwijl politiek machtigere landen zelfs de strengste criteria aan hun laars kunnen lappen, is onaanvaardbaar. Ik hoop dat de Europese Commissie zal toezien op de gelijkheid, opdat elke burger van de Europese Unie, of hij nu afkomstig is uit een land met een kleine of een grote bevolking, het gevoel heeft dat hij eerlijk wordt behandeld.
Tot slot wil ik namens de Poolse delegatie van de UEN-Fractie verklaren dat wij in ons nationale parlement weliswaar twijfels hebben geuit ten aanzien van de Poolse genomineerde, maar dat wij de volledige samenstelling van de Commissie steunen en voor haar zullen stemmen. Wij willen u vandaag het voordeel van de twijfel geven en wensen u veel geluk bij uw moeilijke werk voor alle landen van Europa en voor Europa zelf. 
Blokland (EDD ).
   – Mijnheer de Voorzitter, wij zijn verheugd vandaag tien nieuwe leden van de Europese Commissie te begroeten. Voor ons Nederlanders is het vandaag een symbolische dag, want op 5 mei wordt in Nederland elk jaar het einde van de Tweede Wereldoorlog herdacht en gevierd. Een oorlog met als trieste afloop de deling van Europa. Nu, 59 jaar later, is er echt sprake van een heling, van een vrij Europa. Wij wensen dat de Europese Commissie op volle kracht moge verder werken aan dat proces van heling van Europa.
Gisteren kwam de mede door ons ingediende motie van wantrouwen in stemming. Die hebben wij gesteund. Nu zou u kunnen denken dat wij ook vandaag een zuur gezicht zetten. Niets is minder waar. We hebben hier te maken met gekwalificeerde kandidaten en wij zullen hen steunen. Maar wij hebben wel een dringend advies aan de nieuwe leden. Neem niet de gebruikelijke tactieken van bepaalde Commissarissen over. Verschuil u dus niet achter uw ambtenaren, ook niet achter de lidstaten, en verlies u niet in vaagheden, maar geef concrete antwoorden. Wees duidelijk en precies in uw toezeggingen en kom die ook na. Daar heeft de Europese democratie alleen maar profijt van. Kortom, zorg dat u controleerbaar bent. Dat stellen wij en de kiezers die op ons gestemd hebben op hoge prijs.
Ten slotte, maak uw mandaat helemaal af en neem niet voortijdig afscheid. De EDD-Fractie betreurt dat het beleidsonderdeel van de begrotingscontrole niet afzonderlijk is toegewezen aan één van de nieuwe commissarissen. Met zoveel nieuwe leden had dat gemakkelijk gekund. In de afgelopen jaren is gebleken dat één commissaris niet tegelijkertijd verantwoordelijk kan zijn voor de begroting en voor de begrotingscontrole. Dat leidt tot belangenvermenging bij de fraudebestrijding. Mijn fractie geeft de nieuwe commissarissen een devies mee dat hen hogelijk zal inspireren: niet aftreden, maar optreden. Wij wensen u Gods zegen toe op uw verantwoordelijke werk.
Lepper (NI ).
    Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, dames en heren commissarissen, u moet zo langzamerhand inzien dat de tijd van het communisme voorbij is en hetzelfde geldt voor de onmenselijke versie van het kapitalisme. In fraaie bewoordingen spreekt u tot de mensen, maar uw daden zijn tegen hen gericht. Uw daden staan haaks op hun belangen. In woorden neemt u het op voor de armen, maar over de ruggen van de armen handelt u in het voordeel van de liberalen en globalisten. De meesten onder u zijn liberalen van sociaal-democratische huize. U weet dat Europa verscheurd wordt door armoede, corruptie en demoralisatie, maar doet alsof u de armoede waardoor honderden miljoenen mensen in de Europese Unie getroffen worden niet ziet. De tijd is rijp voor de invoering van een Europees sociaal model.
Dames en heren, zoals u weet hebben onze landen de voornaamste internationale conventies aangenomen, zoals de Verklaring van de rechten van de mens en de Conventie inzake de rechten van het kind. Desalniettemin worden de rechten van de burgers en van de kinderen met voeten getreden. Laat ik kort artikel 25 van de Verklaring van de rechten van de mens in herinnering roepen: "Een ieder heeft recht op een levensstandaard, die hoog genoeg is voor de gezondheid en het welzijn van zichzelf en zijn gezin, waaronder inbegrepen voeding, kleding, huisvesting en geneeskundige verzorging”, enzovoort.
Is dit artikel een loze belofte? De tijd is gekomen dat de Europese Unie een sociale markteconomie invoert overeenkomstig de sociale leer van de kerken van verschillende bekentenissen. Dat wil zeggen noch communisme, noch kapitalisme, maar een nieuwe weg voor de sociaal-economische ontwikkeling van de Europese Unie. Gezamenlijk moeten wij voor de burgers van de Europese Unie een uitweg vinden uit de huidige moeilijke sociaal-economische toestand. Alle burgers van de Europese Unie wens ik veel sterkte en volharding toe in de strijd om menswaardig werk. 
Libicki (UEN ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik wil de leden van de Commissie vragen hoe zij tegen hun moeilijke constitutionele positie aankijken. Enerzijds vormen de commissarissen en de Europese Commissie een soort "regering" van de Europese Unie, anderzijds heeft elk land het recht een commissaris voor te dragen. Dit betekent dat elke commissaris tegelijkertijd zijn eigen land vertegenwoordigt. Het valt niet mee om de belangen van het geheel en die van het eigen land onder één noemer te brengen. Daarom ben ik van mening dat commissarissen zich moeten laten leiden door de fundamentele beginselen van de Europese Unie. In de eerste plaats is dat het solidariteitsbeginsel. Ik doe een beroep op de commissarissen zich in die zin uit te spreken.
Voorts wil ik van de gelegenheid gebruik maken om onze Voorzitter te bedanken - en ik spreek ongetwijfeld namens mijn collega’s - voor zijn aanwezigheid in Polen op 3 mei, de Poolse nationale feestdag, bij de herdenkingsplechtigheid die werd gehouden bij de in aanbouw zijnde kerk van de Goddelijke Voorzienigheid, die een symbool wordt van de onafhankelijkheid van de Poolse natie. Dank u wel. 
De Voorzitter.
   Voorzitter Prodi, wilt u ingaan op de vraag naar de inhoud van het mandaat van een Europees commissaris? 
Prodi,
    Dit is een delicaat onderwerp. Wij weten allen dat de commissarissen weliswaar worden aangewezen door de lidstaten maar dat daarover overleg wordt gepleegd met de voorzitter van de Commissie. Daaruit blijkt dus al wat de positie is van de commissarissen: zij komen weliswaar uit de lidstaten maar moeten in eerste instantie het belang van de Unie dienen. Eenvoudig gezegd: het uitgangspunt is het eigen land maar het punt van aankomst is het algemeen belang. 
Banotti (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, het is vandaag precies twintig jaar geleden dat ik het geluk had om op mijn eerste dag in het Parlement spreektijd te krijgen. Het stemt mij bijzonder tevreden dat ik op mijn laatste dag in het Parlement uw aandacht heb weten te trekken!
Als ik hier rondkijk, zie ik heel wat bekende gezichten, waarvan een aantal met een steeds grijzere haardos. Ik zou mijn laatste gelegenheid om het woord te voeren willen gebruiken om een pleidooi te houden voor commissarissen uit kleine landen: klein kan mooi zijn, maar klein kan ook bijzonder competent, kleurrijk en efficiënt zijn. Ik ben er vast van overtuigd dat het Parlement en de Commissie zeer adequaat zijn gediend door commissarissen uit kleine landen – ik denk in deze context uiteraard aan mijn eigen land. Ik hoop dat we in de toekomst getuige zullen zijn – met name omdat er nu ook andere kleine landen aanwezig zijn en we niet langer in de minderheid zijn – van de voortdurende, volwaardige participatie van commissarissen uit kleinere landen.
Ik zou in mijn laatste moment in dit Parlement mijn grote waardering willen uitspreken voor het Parlement, de Commissie en alle instellingen, alsmede voor mijn land, dat mij immers het voorrecht heeft verschaft op de eerste rij te zitten tijdens een aantal van de meest gedenkwaardige politieke gebeurtenissen van de afgelopen honderd jaar. Dank u wel.
De Voorzitter.
   Hartelijk dank voor deze afscheidsspeech, mevrouw Banotti. In dit geval kon ik niet al te streng zijn met de spreektijdregel! 
Van den Berg (PSE ).
   – Voorzitter, tien nieuwe landen en tien nieuwe Commissarissen. De tien nieuwe landen moeten voldoen aan de nieuwe criteria en hetzelfde geldt voor de Commissarissen. Helaas was het resultaat van de hoorzitting van het Parlement met kandidaat Joe Borg dat hij op dit moment niet overtuigt op het terrein van de ontwikkelingssamenwerking.
Publieke ambten krijgen hier een publiek oordeel en een publieke afweging. Dit gebeurt, dat wil ik nadrukkelijk zeggen, met het volle respect voor de persoon, maar ook in volle afhankelijkheid. Wij moeten ons werk serieus doen en daarom wordt in de ontwerpresolutie waarover wij vanmiddag stemmen, nadrukkelijk verwezen naar het kritische oordeel van de bevoegde parlementaire commissie.
Voorzitter, wij vinden dat er in oktober iets drastisch veranderd moet zijn, anders kunnen wij beter op zoek gaan naar een andere kandidaat voor ontwikkelingssamenwerking en armoedebestrijding. Ik spreek dat oordeel open uit. Echter, als de Commissie ten minste zou willen aangeven dat zij goed kennis heeft genomen van het kritische oordeel in de ontwerpresolutie, zou dat de waarde van ons werk in de hoorzittingen sterk verhogen.
Prodi,
    Daar ben ik het roerend mee eens. 
Jakič (ELDR ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik zou de heer Prodi willen bedanken voor het presenteren van de nieuwe leden van de Commissie, evenals voor de aanzienlijke inspanningen die hij heeft verricht om de toetreding van de tien nieuwe staten mogelijk te maken.
Tijdens zijn onderhandelingen met de Europese Unie heeft Slovenië geprobeerd zijn allerbeste mensen in te zetten. Daarin zijn we geslaagd. Het team dat binnen de regering van Slovenië verantwoordelijk was voor deze procedures heeft zijn taak voortreffelijk uitgevoerd, uiteraard in overeenstemming met alle parlementaire partijen. De kandidaat die is voorgedragen als nieuwe Sloveense commissaris is zonder meer een van deze mensen en ik ben dan ook bijzonder verheugd over zijn nominatie. Het succes van het team van dr. Potočnik, en voor hem van het team van dr. Bavčar, is gebaseerd op het feit dat al hun onderhandelingsposities werden goedgekeurd door het Sloveense parlement, hetgeen uniek was en een voorbeeld vormde van de uitstekende samenwerking tussen beide kanten.
Mijnheer Prodi, de tien, of eigenlijk twaalf, nieuwe spelers zullen het prima team dat u aanvoert versterken. Als dit team daarnaast nauw samenwerkt met het Europees Parlement, zal het zelfs nog succesvoller zijn en dat is iets wat moeten we niet vergeten. 
Tannock (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, als voorstander van uitbreiding van de Unie tot heel Europa was ik zwaar teleurgesteld over de verklaring van voorzitter Prodi, waarin het groene licht werd gegeven voor het uiteindelijke lidmaatschap van Turkije en de Balkanlanden, maar de toetreding van Oekraïne voor altijd werd uitgesloten. Dit standpunt is naar mijn mening in strijd met artikel 49 van het Verdrag, waarvan hij de hoeder is, tenzij hij Oekraïne natuurlijk beschouwt als een niet-Europees land. Ik hoop dat de nieuwe commissarissen een positievere houding zullen aannemen ten aanzien van de ambities van Oekraïne.
Ik verheug mij vandaag vooral over de voordracht van de heer Kyprianou als commissaris van Cyprus, een land dat deel uitmaakt van het Gemenebest. Ik roep de nieuwe Commissie op een einde te maken aan het zwartmaken van de Grieks-Cypriotische bevolking na het referendum. Ook ik ben voorstander van het beëindigen van de isolatie van de noordelijke gemeenschap in het door Turkije bezette deel van Cyprus, maar, voordat het zo ver is, is het toch zeker ongepast – en ik richt mij nu speciaal tot de heer Talat – om geld uit de EU-hulpfondsen te verstrekken zolang zij onderdak bieden aan mensen die op de vlucht zijn voor justitie, met name uit het Verenigd Koninkrijk. Zou de Commissie deze zaak met spoed kunnen onderzoeken? 
Prodi,
    Mijns inziens was het debat over de grenzen van de Unie dat wij hier in het Parlement en ook in de Raad hebben gevoerd, een van de meest serieuze, diepgaande en duidelijke debatten die ooit zijn gehouden. Daaruit is een strategie naar voren gekomen die als een gemeenschappelijke strategie wordt beschouwd: wat er in de toekomst gebeurt kan niemand voorspellen. Dit is een heel duidelijke strategie: met Bulgarije en Roemenië zullen wij naar wij hopen in 2007 het proces kunnen afsluiten; Kroatië heeft met rasse schreden een begin gemaakt met de toenadering tot de Unie; voor Turkije hebben wij, zoals ik ook vanmorgen reeds zei, een tijdschema - advies in oktober, besluit in december, referentiekader, criteria van Kopenhagen -, en voor de andere landen wordt onmiddellijk een begin gemaakt met hetgeen zo welluidend de kring van vrienden wordt genoemd, dat wil zeggen “wij delen alles behalve de instellingen”. Dat betekent absoluut niet dat wij deze landen in de kou laten staan, maar veeleer dat wij beginnen met een krachtige samenwerking die Europa de van vitaal belang zijnde geeft en deze landen ontwikkelingskansen biedt, en ons tezamen een gelegenheid tot samenwerking geeft zowel in oostelijke richting als richting Middellandse Zee.
Mijns inziens is dit een glasheldere politieke doctrine maar er zullen decennia nodig zijn om deze te verwezenlijken. Wij maken hier een serieus en gewetensvol begin mee maar wij kunnen het continent niet in onzekerheid laten over onze grenzen en onze referentiekaders. Die hebben wij samen vastgesteld. Daarmee gaan wij de toekomst in; daarmee maken wij vorderingen maar lopen wij geenszins op de dag van morgen vooruit. Dat is mijns inziens de weg die wij allen willen. 
Maes (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Commissaris, geachte leden van de Europese Commissie, U zult vandaag het vertrouwen krijgen van het Parlement, ook van mij. Het vertrouwen van de burgers moet u echter nog winnen. In die zin dat veel burgers de uitbreiding verwachtingsvol, maar met enig wantrouwen bezien. Daarvoor wil ik twee redenen geven.
Veel van onze burgers vinden nog altijd dat in Europa geld wordt verspild, dat het toezicht onnauwkeurig is en dat de transparantie te gering is. Onze burgers wensen van deze Commissie opnieuw de verzekering te krijgen dat er een nultolerantie zal zijn ten aanzien van fraude. Dat heeft Commissaris Prodi bij het begin van zijn mandaat beloofd en hij zal daar door de burgers ook op worden afgerekend. Zeker op dit ogenblik. Voorts zie ik de gelijkheid en de gelijke deelname van mannen en vrouwen nog altijd als doel. Ik heb de laatste dagen in dit Huis echter op de hoogste niveaus heel veel mannen en weinig vrouwen gezien.
Ten slotte sluit ik mij aan bij de wens dat de solidariteit met Afrika niet vergeten wordt. Op een moment dat wij feestvieren, is het oorlog in Darfour en is het nog altijd geen vrede in Congo. Ik kan de rij van conflicten nog veel langer maken. Draag alstublieft de hoop op vrede die wij in Europa als basisstreven dragen, ook mee in de wereld. Tot in het Midden-Oosten, tot Irak en tot Afrika. Veel geluk. 
Azzopardi (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, als de veronderstelling is dat er in Europa geen veiligheid kan bestaan zonder een stabiel Middellandse-Zeegebied, en we bovendien al het uitstekende werk in herinnering roepen dat de Commissie heeft verzet door een mediterraan beleid te stimuleren en op te zetten, dan wil ik u vragen hoe de Commissie aankijkt tegen het realiseren van een minder reactieve maar juist meer proactieve benadering van de netelige situatie in het Midden-Oosten. Hoe zal zij te werk gaan bij het verwezenlijken van een daadwerkelijk mediterraan beleid, geweten en buitenlands beleid voor de Europese Unie? 
Prodi,
   Mevrouw Maes, u hebt problemen van fundamenteel belang aan de orde gesteld. Het eerste betrof nultolerantie. Ik moet u in aller eerlijkheid zeggen dat de hervorming van onze werkwijze nooit eerder in de geschiedenis van de Europese instellingen zo stelselmatig en grondig is aangepakt. Daarvoor ben ik commissaris Kinnock dank verschuldigd. Dat is meestal een karwei waar iedereen voor bedankt, omdat het jarenlang alleen maar problemen oplevert en geen voordelen. Wij hebben echter wel degelijk de grondslag gelegd voor nultolerantie. Wij hebben serieuze regels en ik hoop dat wij in staat zullen zijn ze na te leven.
Ook de twee andere problemen zijn zeer belangrijk en ik zal ze met elkaar verbinden. U zult zich afvragen wat Afrika nu met gelijkheid van mannen en vrouwen heeft uit te staan. Wel, de Europese Commissie heeft onlangs een ontmoeting gehad met de Commissie van de Afrikaanse Unie, waarin net zoveel mannen als vrouwen zitting hebben. Ik moet u eerlijk zeggen dat ik mij enigszins schaamde, want deze mensen hebben ons een uitzonderlijke les geleerd over hoe je met je tijd kunt meegaan.
Wat nu de Middellandse Zee betreft kan ik zeggen dat het desbetreffend beleid een fundamenteel onderdeel is van hetgeen de kring van vrienden wordt genoemd. Ik wijs u erop dat wij gedurende de komende legislatuur met man en macht aan dit beleid moeten werken. Ik hoop dat ook onmiddellijk de Europees-mediterrane stichting kan worden goedgekeurd, en daarna de Bank. Dat zal van doorslaggevend belang zijn voor de vrede. Spanning doet zich momenteel immers juist voor op de grens tussen verschillende culturen, en die grens moeten wij afbreken. Met andere woorden, dankzij een economische dialoog met de Bank en een culturele dialoog met de Stichting, zijn er zeer goede vooruitzichten op nauwe betrekkingen en een kring van vrienden in het zuidelijk gedeelte van de Middellandse Zee.
In deze dagen is mijns inziens een andere, weloverwogen en serieuze stap naar voren gezet in de betrekkingen met Libië. Die stap was geen demagogie maar gericht op de totstandbrenging van een ruimte van vrede in de Middellandse Zee. Niemand begrijpt de situatie beter dan u hier; dit is van essentieel belang voor onze toekomst. 
Attard-Montalto (PSE ).
   – Commissarissen, ik ben me bewust van het feit u grote verantwoordelijkheden op uw schouders zult nemen, waarbij u tot op zekere hoogte gecontroleerd wordt door dit Parlement. Toch zijn het uiteindelijk uw besluiten die, na goedkeuring van de Raad, tellen. U moet onthouden dat u de miljoenen individuele burgers van dit verenigde Europa allemaal zonder uitzondering vertegenwoordigt. U wordt geconfronteerd met grote uitdagingen: het scheppen van werkgelegenheid, sociale zekerheid, de insluiting van gemarginaliseerde personen, het creëren van vermogen voor de groei van de economie en de welvaart. Ik weet dat er heel wat moet gebeuren. We weten ook dat er briljante technocraten voor u werken, maar toch mag u het politieke aspect nooit uit het oog verliezen. Er zijn hier verstandige politici die de behoeften van de burgers kennen en in hun verslagen en discussies worden de zorgen van die burgers weerspiegeld die uw aandacht het hardst nodig hebben. 
Giertych (NI ).
   – Commissaris Prodi, u heeft gezegd dat de euroscepsis is verslagen en een verloren zaak is. Dan heb ik een verrassing voor u! De euroscepsis is springlevend en breidt zich uit. Euroscepsis heeft niets te maken met Europa als zodanig, maar met de Europese Unie. Europa is een werelddeel dat is samengesteld uit staten die het bezit zijn van hun volkeren. Een dergelijk Europa zal overleven. Het traditionele Europa van christelijke waarden zal overleven, maar als de Europese Unie zich verder blijft ontwikkelen in de richting van een federale staat, zal zij uiteenvallen. 
Prodi,
    Laten wij duidelijk zijn, want vaak verwarren wij spanning met een specifiek probleem, een probleem dat alle Europese burgers voelen en dat alle instellingen, om te beginnen de instellingen in de landen van onze burgers, met de Europese instellingen kunnen hebben.
Ik ben er mij van bewust dat er nauwere banden moeten worden gesmeed met onze burgers, dat er transparantie moet zijn, dat wij onszelf begrijpelijk moeten maken, maar als wij de situatie nauwkeurig onderzoeken zien wij dat de burger ten aanzien van de politiek in zijn eigen land een veel hardere, negatievere en ook minder open houding aanneemt dan ten aanzien van de Europese Unie. Vaak verwarren wij een algemene crisis van de moderne democratie met een specifieke crisis in de betrekkingen met de Europese instellingen. Daarbij is het duidelijk dat wij de kwestie van het euroscepticisme en de houding van de burgers ten opzichte van Europa overdreven hebben, en nog steeds overdrijven. Laten wij proberen de situatie te verbeteren maar laten wij een tijdelijke crisis, een groeicrisis in de democratische systemen niet verwarren met een specifieke crisis van onze instellingen. 
Szent-Iványi (ELDR ).
   – Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik de nieuwe commissarissen hartelijk welkom heten. Ik heb het geluk dat ik velen van hen reeds ken. Het zijn zeer ervaren, bekwame en goede mensen. Ik wil hen feliciteren en mijn onvoorwaardelijke steun uitspreken voor de nieuwe commissarissen. Het gaat niet om hulp-commissarissen – zij hoeven hun BMW niet met elkaar te delen – maar om volwaardige commissarissen die over dezelfde rechten en evenveel ervaring beschikken als de anderen.
Mijnheer Prodi, u heeft enkele buitengewoon belangrijke en interessante verklaringen afgelegd over het vrije verkeer van arbeid. Dat is een uiterst gevoelige en belangrijke kwestie. Ik zou u willen vragen of u gereed en bereid bent om zich namens de Commissie hard te maken voor het wegnemen van alle beperkingen op de arbeidsmarkt. Dat zou voor de nieuwe lidstaten een zeer belangrijke en positieve boodschap zijn. 
Prodi,
    Ja, want voor mij is dat een totaal verkeerde en ook totaal nutteloze maatregel. Zoals uit de geschiedenis blijkt bestond die angst ook ten tijde van de toetreding van Spanje, Portugal en Ierland, en wij weten wat uiteindelijk is gebeurd met de toetreding tot de Unie: de emigratie werd gestopt, en de stroom werd zelfs omgekeerd. Wij hebben geen specifieke problemen met deze landen. De grote immigratieproblemen komen uit de Afrikaanse en Aziatische landen, uit de arme landen om ons heen. Daar wringt de schoen. Bovendien komt daar nog bij dat er een enorme tegenspraak is: enerzijds gaan de grenzen dicht en anderzijds begint men de hoog geschoolde arbeidskrachten in die landen het hof te maken. Met andere woorden, wij meten met twee maten. Ik herhaal nogmaals, mijnheer Szent-Iványi, dat ik absoluut tegen dergelijke maatregelen ben, omdat ze niet alleen verkeerd maar ook nutteloos zijn.
Ik wil echter uw eerste opmerking aangrijpen om erop te wijzen dat tijdens het eerste contact met deze commissarissen datgene werd bevestigd wat u zei: wij hebben tien commissarissen van hoog gehalte en dat is een zeer bemoedigend. Het is zelfs zo dat in de volgende Commissie deze commissarissen oudgedienden zullen zijn en de meeste commissarissen uit de oude lidstaten nieuwkomers. Op die manier zullen de nieuwe landen de oude het vak leren. Dat is Europa! 
Beňová (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Commissie en de nieuwe commissarissen, ik wil u feliciteren en ik ben ervan overtuigd dat uw kandidatuur vandaag tijdens onze stemming bekrachtigd zal worden. Het is echter niet alleen een kwestie van goedkeuring, aangezien u op uw nieuwe posten enorme verplichtingen en grote uitdagingen te wachten staan. Er is hier al veel gezegd over geld, over het Verre Oosten en het Nabije Oosten, maar ik zou graag een vraag willen stellen over het vinden van een oplossing voor het Roma-probleem.
De Europese Commissie en het Europees Parlement hebben ons land, de Slowaakse Republiek, vaak verweten dat het niet genoeg doet om het Roma-probleem op te lossen. Ik zou u, mijnheer Prodi, willen vragen of u misschien niet kunt overwegen de oprichting te ondersteunen van een instituut voor de oplossing van dit probleem, aangezien dit vraagstuk nu een zaak van Europa is geworden en de oplossing van het Roma-probleem niet alleen een kwestie van financiële middelen is. Dit is namelijk een kwestie die een globale filosofie en een algemene aanpak vereist en ik ben van mening dat er in de toekomst in dit opzicht veel meer gedaan zal moeten worden. 
Rübig (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, geachte dames en heren, in de volgende zittingsperiode staat de invoering van Basel II op de agenda. Het gaat hier om de kredietwaardigheid en de benodigde zekerheden voor kleine en familiebedrijven. Uiteraard is dat juist in de uitbreidingsperiode een heel belangrijk onderwerp. Aangezien de kleine en familiebedrijven, die tweederde van alle werknemers in dienst hebben en die 80 procent van de belastingen opbrengen, een belangrijke rol spelen in Europa, zou ik graag willen weten wat de Commissie van plan is om de invoering van Basel II zo soepel en goed mogelijk te laten verlopen opdat onze bedrijven ook straks de mogelijkheid hebben om voor welstand en zekere arbeidsplaatsen te zorgen. 
Van Lancker (PSE ).
   – Voorzitter, het Europees Parlement heeft tot dusver altijd zeer sterk gehecht aan het basisprincipe van gelijke kansen. Hetzelfde geldt voor de Commissie zoals wij haar kennen. Dat houdt niet alleen een opdracht in voor de Commissaris die gelijke kansen in zijn of haar portefeuille heeft, maar voor alle Commissarissen op hun respectieve terreinen. Ik zou graag willen dat wij de zekerheid krijgen dat dit ook in de nieuwe Commissie het geval is. Wij zijn natuurlijk heel erg blij met drie vrouwelijke Commissarissen, maar wij verwachten van alle Commissarissen dat zij gelijke kansen voor mannen en vrouwen hoog in hun vaandel schrijven, als ik het zo mag zeggen.
Met alle respect voor de nieuwe Commissaris, de heer Borg, die ongetwijfeld hooggekwalificeerd is, maar hij heeft mij niet overtuigd bij de hoorzitting over ontwikkelingssamenwerking. Ontwikkelingssamenwerking moet toch ook een zeer sterk genderperspectief hebben. Zou de Commissievoorzitter mij kunnen herbevestigen dat gelijke kansen ook in de nieuwe uitgebreide Commissie een belangrijk punt blijft, dat het Peking-platform, dat door al onze lidstaten is ondertekend, een uitgangspunt blijft voor de nieuwe Europese Commissie, en dat seksuele en reproductieve rechten en gezondheid van mannen en vrouwen een aandachtspunt blijft voor de Unie. 
Kinnock, Neil,
   . Mijnheer de Voorzitter, ik wil zowel mevrouw Van Lancker als mevrouw Maes bedanken voor het aan de orde stellen van het genderbeleid en de praktijken op het gebied van gelijkheid binnen de Commissie. Dit geeft mij namelijk de gelegenheid u te informeren dat, tijdens de ambtstermijn van deze Commissie, zij voor het eerst in de geschiedenis evenveel mannen als vrouwen heeft aangenomen.
Misschien zullen de burgers van Europa een vergelijkbare volharding en wijsheid tonen door ervoor te zorgen dat de verhouding tussen mannen en vrouwen in dit Parlement 50-50 wordt of misschien is het Parlement zelf wel bereid het initiatief te nemen door het verbeteren van de verhouding tussen het aantal mannen en vrouwen een plaats te geven binnen zijn beleid met betrekking tot de benoeming van het hoger management.
Ik kan het Parlement ondertussen op de hoogte stellen van het feit dat de Commissie, tijdens haar huidige ambtstermijn, haar doel zal halen van een midden en hoger management dat voor 20 procent uit vrouwen bestaat. Dat doel is volledig gehaald op basis van verdienste, maar ook door vrouwen doelbewust te stimuleren en aan te moedigen posities te zoeken en te verwerven waarvoor zij buitengewoon goed gekwalificeerd zijn.
Met betrekking tot bredere beleidskwesties ben ik er zeker van dat de erfenis die de Commissie-Prodi wil nalaten zeer duidelijk het stempel draagt van de prioriteiten die de voorzitter zelf na aan het hart liggen. Ik weet absoluut zeker dat de Europese Commissie bij de ontwikkeling van al haar andere beleid zal blijven streven naar het benadrukken van de belangrijke kwestie van het aanmoedigen en ondersteunen van vrouwen, aangezien de meerderheid van de wereldbevolking, evenals van de bevolking van ons werelddeel en van de Unie, bestaat uit vrouwen. 
Vila Abelló (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik dank u dat u het woord geeft aan dit zeer vluchtige parlementslid. Ik heb op 19 april zitting genomen en ik zal op 19 juli weer vertrekken, met een onderbreking van twee maanden. Met andere woorden: ik zal dan slechts één maand in dit Parlement hebben gezeten, maar in die periode kwam ik een Parlement binnen met 623 afgevaardigden uit 15 landen en vertrek ik uit een Parlement met meer dan 700 leden uit 25 landen. Wat een verandering heb ik teweeggebracht bij de instellingen!
In de afgelopen acht jaar heb ik echter ook met de instellingen gewerkt en met name op het vlak van de communicatie. Ik heb ontmoetingen gehad met verschillende commissarissen, eerst met commissaris Marcelino Oreja, toen met mevrouw Viviane Reding en onlangs met commissaris Vitorino.
Ik zou het nu graag over communicatie hebben en dat is ook waar mijn vraag aan president Prodi over gaat. Communicatie is zeer belangrijk en ik ben van mening dat de Europese instellingen een echt communicatiebeleid moeten hebben. Geen propagandabeleid, maar een communicatiebeleid.
Ik zou voorzitter Prodi willen vragen of hij gelooft dat de laatste methode die hij heeft gehanteerd, namelijk de mededeling van de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport aannemen en deze rechtstreeks doorgeven aan het voorzitterschap, nu werkelijk de meest geschikte is en of hij van mening is dat, nu het college van commissarissen sterk wordt uitgebreid, de Commissie – altijd in overeenstemming met de richtsnoeren die zijn vastgelegd door het Europees Parlement – een directere aanpak zou moeten hanteren in haar communicatiebeleid, met het oog op het ontstaan van een echte Europese geest.
Prodi,
    Ik zal kort antwoorden want ik moet ook ingaan op het probleem van Basel II waar zojuist op werd gewezen. Dit is een zeer belangrijk probleem en daarom hebben wij alles in het werk gesteld om ervoor te zorgen dat de oorspronkelijke voorstellen, die funest waren voor het midden- en kleinbedrijf, werden gewijzigd. De Raad heeft ons dringend verzocht deze voorstellen nogmaals te wijzigen en vooral alle gevolgen voor het midden- en kleinbedrijf onder de loep te nemen. Wij hebben in overleg met de Raad PricewaterhouseCoopers opdracht gegeven een grondige studie uit te voeren. Deze studie is bijna klaar en zodra ze in ons bezit is zullen wij haar aan de Raad voorleggen opdat het debat over enkele weken voortgezet kan worden. De zaak is dus nog niet in kannen en kruiken. Het vraagstuk is open en onderwerp van debat.
Wat de communicatie betreft, had ons experiment juist tot doel de communicatie in heel de Commissie beter te coördineren. Mijns inziens hebben wij deze coördinatie echt kunnen verbeteren, zoals vooral blijkt uit onze aanpak, die veel stelselmatiger is geworden. Natuurlijk loop ik geenszins vooruit op de toekomstige organisatie van de communicatie, want die zal geheel afhangen van de wijze waarop de nieuwe voorzitter het werk van de Commissie gaat organiseren. Ik stel echter vast - en daarmee haak ik in op hetgeen u zei, mijnheer Vila Abelló - dat er in de communicatie rechtstreekser gewerkt moet worden. Tot nu toe zaten daar altijd de nationale media tussen. De communicatie kwam altijd via via bij de burger aan, soms verdraaid en soms zelfs aanzienlijk verdraaid. 
Kinnock, Glenys (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik kom net terug van een ontmoeting met president Chissano van Mozambique, die u en voorzitter Prodi vanochtend reeds ontmoet hebben. Een van de kwesties die door president Chissano aan de orde werden gesteld was de zorg die bij de ACS-landen leeft over het vooruitzicht van de uitbreiding en de gevolgen daarvan voor de ACS-landen in termen van de waarschijnlijkheid dat er voor hen minder middelen beschikbaar zullen zijn. Zij maken zich tevens zorgen over het niveau van betrokkenheid op het gebied van ontwikkelingssamenwerking dat zij kunnen verwachten van de nieuwe landen die tot de Unie toetreden. Wij in de Commissie ontwikkelingssamenwerking en de Parlementaire Paritaire Vergadering ACS-EU zouden graag de verzekering krijgen dat we van de nieuwe Commissie hetzelfde niveau van betrokkenheid mogen verwachten als we van de huidige Commissie gewend zijn.
Het tweede deel van mijn vraag heeft betrekking op de vooruitzichten voor de groep Relex-directoraten-generaal onder de nieuwe Commissie. Wij willen niet dat onze ontwikkelingsdoelstellingen en prioriteiten ondergeschikt worden aan strategieën, belangen en prioriteiten op het gebied van het buitenlands beleid. Wij zouden graag een commissaris voor ontwikkelingszaken zien met een mandaat voor ons ontwikkelingswerk overal ter wereld. De EU is in dit opzicht immers de grootste donor ter wereld; zij heeft een enorme rol te spelen, die in de toekomst hopelijk niet minder belangrijk zal worden. 
Lamy,
   .  Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag heel in het kort willen reageren op het eerste punt van mevrouw Kinnock. Gisteravond was ik in Dakar, waar ik een bijeenkomst bijwoonde met de minst ontwikkelde landen om met hen over de uitbreiding te spreken, en ik heb dezelfde indruk als mevrouw Kinnock.
U heeft gelijk, mevrouw Kinnock, er heerst in de ontwikkelingslanden een zekere bezorgdheid ten aanzien van de uitbreiding van de Unie. Nu is men in de ontwikkelingslanden over veel dingen bezorgd – dat is een van hun kenmerken –, maar men is in het bijzonder bezorgd over de uitbreiding. Ik denk dat het aan ons is om hun uit te leggen dat de uitbreiding voor hen goed nieuws betekent, hetgeen wij dan ook bij een aantal van hen geprobeerd hebben.
Het is goed nieuws voor hen omdat de Unie door haar uitbreiding meer gewicht in de schaal legt en dus potentieel sterker is. Daarnaast betekent de uitbreiding van de Unie dat zich nieuwe markten voor hen openen met bijna 70 miljoen nieuwe consumenten, terwijl deze markten tot dusver minder open waren dan de onze. Bovendien biedt de uitbreiding van de Unie ook betere perspectieven voor hun toekomst, vooral op handelsgebied. Dat zijn naar ik meen goede argumenten. Niettemin blijft bij veel mensen buiten de Unie het idee bestaan dat de Unie niet in staat is zowel deze uitbreiding uit te voeren en te doen slagen als zich tegelijkertijd met andere zaken bezig te houden. Ik denk dat dat een misvatting is. Dat hebben we in het verleden ook laten zien. Kortom, onze argumenten zijn goed, in elk geval richting de ontwikkelingslanden en met name de ACS-landen. We kunnen hen dus ruimschoots geruststellen.
Wat uw tweede punt aangaat, mevrouw Kinnock, ben ik er zeker van dat de gehele Commissie notie neemt van dit verzoek en deze wens. Te zijner tijd zullen zij aan de geëigende persoon worden doorgegeven. 
Schreyer,
   .  Mijnheer de Voorzitter, ik wil ingaan op de bezorgdheid van mevrouw Kinnock of de Commissie ook in de huidige situatie nog wel voldoende middelen voor de bestrijding van de armoede in de ontwikkelingslanden ter beschikking stelt. Ik kan u vertellen dat de middelen die voor de armoedebestrijding in het kader van het ontwikkelingsbeleid ter beschikking dienen te worden gesteld in de ontwerpbegroting voor het jaar 2005 op voorstel van de Commissie voor het eerst de magische grens van 1 miljard euro zal overschrijden. Naar mijn mening laat de Commissie daarmee zien zich heel sterk verbonden te voelen met de doelstelling van de armoedebestrijding. 
Berg (PPE-DE ).
   – Staat u mij toe eerst de nieuwe commissarissen te feliciteren. Ik heb echter een specifieke vraag voor de heer Prodi. Ik krijg de indruk dat de Europese Commissie niet bepaald in hoog aanzien staat, noch bij het gewone publiek, noch binnen de structuren van de Europese Unie zelf, ten gevolge van een aantal gevallen waarin de wensen van de lidstaten voorrang kregen boven de voorschriften van de Commissie. Een voorbeeld hiervan is het voldoen aan de beginselen van het Stabiliteits- en Groeipact. Het feit dat drie commissarissen voortijdig zijn afgetreden om posten te aanvaarden in hun nationale regeringen heeft het aanzien van de Commissie ook geen goed gedaan. Mijn vraag is: “Hoe kan het aanzien van de Europese Commissie verhoogd worden?” 
Prodi,
    De goede naam van de Commissie zal naar ik hoop alleen maar beter worden als vijf van haar leden minister van Economische Zaken of minister van Buitenlandse Zaken in hun respectievelijke landen worden. Het feit dat men op zoek is gegaan naar mensen in de Commissie voor dergelijke hoge ambten in nieuwe regeringen is voor ons reden tot trots. Wij hopen dat er onder de nieuwe commissarissen ook toekomstige premiers of toekomstige ministers van Buitenlandse Zaken zullen zitten. Dat is de functie van de Commissie: zij moet een band leggen tussen de landen, opdat hun regeringen de commissarissen als een levenssap, als een hulp bij de ontwikkeling van hun land zien.
Wat betreft uw opmerking over een ander vraagstuk van de betrekkingen met de lidstaten, namelijk de efficiëntie van ons optreden, wilde ik slechts verwijzen naar één ding, naar ons consequent optreden en onze consequente programma’s van de afgelopen vijf jaar. Niet altijd hebben wij succes kunnen boeken en niet altijd heeft de Raad even snel gewerkt als wij, maar de Commissie is nooit een duimbreed van haar koers afgeweken. Als wij onze voorstellen hadden kunnen opleggen, of als men daaraan gewoon gevolg had gegeven, zou de strategie van Lissabon heel andere vruchten voor onze Europese Unie hebben afgeworpen.
Ik wil bij deze gelegenheid ook mevrouw Kinnock nog een antwoord geven. Ik hoop dat wij tijdens de komende legislatuur - en ik zeg dit hier, ten overstaan van u - met het directoraat-generaal Ontwikkeling een specifiek directoraat krijgen voor Afrika, want als het om ontwikkeling gaat, hebben wij bijzondere verantwoordelijkheid voor Afrika. Daar komen wij niet onderuit. Wij zijn verantwoordelijk voor Afrika. Op andere continenten zijn de verantwoordelijkheden gedeeld, en zijn er ingewikkelde situaties. Afrika is echter onze specifieke taak. 
Iwiński (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, ik sluit mij aan bij de woorden van lof voor de Commissie-Prodi, die haar laatste fase ingaat. Ook mijn gelukwensen aan de nieuwe Commissie. Mijns inziens zult u met name drie uitdagingen het hoofd moeten bieden.
In de eerste plaats de verbetering van de betrekkingen en versterking van de samenwerking met andere Europese organisaties. Bijvoorbeeld met de Raad van Europa, een organisatie die mij bijzonder na aan het hart ligt en hier tegenover is gehuisvest. In de Raad van Europa is het idee ontstaan voor de oprichting van een agentschap voor de migratie, om een van de belangrijkste uitdagingen van ons continent op te lossen.
Ten tweede mogen wij niet vergeten dat 22 landen nog buiten de Europese Unie vallen. Europa telt 800 miljoen inwoners, waarvan 450 miljoen burgers van de Europese Unie. De oprichting van een agentschap voor de externe betrekkingen is derhalve dringend gewenst. In dit verband wil ik erop wijzen dat de buitengrenzen van de Europese Unie bijna 4000 kilometer lang zijn, waarvan 1150 kilometer in mijn land, Polen.
Tenslotte heb ik een vraag aan de voorzitter van de Commissie: wat is uw toekomstvisie van de betrekkingen tussen de drie voornaamste integratiepolen in de wereld: de Europese Unie, de Noord-Amerikaanse vrijhandelszone NAFTA die zich uitstrekt tot heel Latijns-Amerika, alsmede de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten ASEAN en de Economische Samenwerking Azië-Stille Oceaan APEC in Azië? 
Duff (ELDR ).
   – Mijnheer de Voorzitter, misschien is het belangrijkste besluit waarvoor het Ierse voorzitterschap zich gesteld ziet de keuze van de opvolger van de heer Prodi als Commissievoorzitter. Ik weet zeker dat de fungerend voorzitter van de Europese Raad, de Taoiseach, met u, mijnheer Prodi, overlegt over het soort kwaliteiten waarover de voorzitter van de Commissie moet beschikken. Wat is uw antwoord aan hem en waar kunnen we deze ideale voorzitter vinden? 
Prodi,
    Ik zal kort antwoorden. Wat de nieuwe structuur van Europa betreft, verwijs ik zonder meer naar het vorige antwoord. Hier moet wel een overpeinzing aan worden toegevoegd: de gemeenschappelijke grensbewaking. Het gaat niet meer om de grenzen van een bepaald land maar om de grenzen van heel de Unie. Als men verwijst naar de lengte van deze grenzen, en vooral als men specifiek verwijst naar Polen, verwijst men naar de noodzaak van solidariteit van de kant van heel de Unie. Ik wil u herinneren aan de enorme vooruitgang die het afgelopen jaar bij dit specifieke thema is gemaakt.
Over de kwaliteiten van mijn opvolger beslissen de premiers en het voorzitterschap van de Raad. Uit mijn ervaring puttend kan ik slechts een ding aanbevelen: veel geduld en een enorme fysiek uithoudingsvermogen. De voorzitter van de Commissie moet vooral fysiek sterk zijn voor zijn baan. De rest is een kwestie van keuze voor de leden van de Europese Raad. 
Landsbergis (PPE-DE ).
   – Ik wil alle commissarissen, in het bijzonder de nieuwe, begroeten, maar ik heb een vraag voor de heer Prodi. Mijnheer de Commissievoorzitter, zal de Commissie, die u zo goed leidt, zich tijdens haar volgende ambtstermijn beraden over een meer permanente Europese integratiestrategie ten aanzien van de kwestie Königsberg – Kaliningrad? Bent u ook niet van mening dat het waardevol zou zijn voor Europa, en voor een beter begrip van de historische positie en problemen van deze regio, om voor te stellen dat de commissarissen voor cultuur een internationale academische conferentie organiseren over de belangrijke bijdrage die twee mensen – Immanuel Kant en Michail Kalinin – hebben geleverd aan de Europese cultuur? 
Prodi,
    Wij hebben het vraagstuk van Kaliningrad heel vaak besproken. Tijdens de laatste ontmoeting met Rusland is er een heel interessant debat gevoerd want alle problemen, die u, mijnheer Landsbergis, goed kent, werden ter sprake gebracht, zoals vrij verkeer van werknemers en vrij verkeer van goederen, maar met name hebben wij toen voorgesteld samen te werken ten behoeve van de economische en culturele ontwikkeling van de stad Kaliningrad. Deze stad moet een baken worden voor niet alleen Rusland maar ook de aangrenzende landen. Wij hebben met andere woorden voorgesteld van een eenvoudig goed-nabuurschapbeleid met gemeenschappelijke regels over te stappen op een krachtig samenwerkingsbeleid. Het antwoord op uw vraag, mijnheer Landsbergis, is dus bevestigend: ja, en ook het culturele hoofdstuk maakt deel uit van deze voorstellen.
Ik hoop dat de sfeer van samenwerking die de laatste ontmoeting met Rusland heeft gekenmerkt, ook de bilaterale bijeenkomst zal kenmerken die wij over enkele dagen of weken met Rusland in Moskou zullen hebben. Ik geloof dat er een sfeer aan het ontstaan is waarin nabuurschap niet alleen een kwestie meer is van grensbewaking, van juridische problemen of doorgangsvergunningen, maar vooral ook een kwestie van actieve samenwerking, waaronder ook de benoeming van de personen voor de specifieke functies zullen vallen. Daarover moet echter hoe dan ook een besluit worden genomen in het kader van echte samenwerking. 
Gadzinowski (PSE ).
    Mijnheer de Voorzitter, 25 jaar geleden verrichtte ik hier zwartwerk en was ik een tweederangsburger. Nu ben ik lid van het Europees Parlement en vertegenwoordig ik een land dat tot de Europese Unie is toegetreden. Desalniettemin voelen veel burgers in mijn land zich nog altijd tweederangsburgers, aangezien zij in de Europese Unie nog altijd niet legaal mogen werken. Ik wil de Commissie vragen wat zij denkt te ondernemen opdat de overgangsperiodes die de mogelijkheid tot werken beperken, worden verkort, zodat de burgers uit mijn deel van Europa eersterangsburgers worden.
Voorts wil ik erop wijzen het zeer kwalijk zou zijn als wij ons tegen Oekraïne afschermen. Oekraïne is een deel van Europa, een deel van ons cultureel erfgoed. Als u naar Lvov gaat of naar Tsjernivtsi voelt u zich alsof u in Wenen, Boedapest of Bratislava bent. Laten wij Oekraïne niet de rug toekeren! 
Prodi,
    Ik dacht dat ik op de eerste van de twee vragen reeds een antwoord had gegeven. De Commissie neigt ertoe de overgangsperioden waartoe talrijke landen hebben besloten, tot een minimum te beperken. Voor de Commissie zou het zelfs beter zijn geweest indien er helemaal geen overgangsperioden waren.
Wat Oekraïne betreft ben ik het roerend met u eens. Wij keren dit land niet de rug toe. Het beleid van de kring van vrienden, het “delen van alles behalve instellingen”, is een beleid dat is uitgedacht ook met de blik op Oekraïne. Met dit land hebben wij in de afgelopen jaren zeer nauwe betrekkingen aangeknoopt. Ik kan u verzekeren, mijnheer Gadzinowski, dat de Commissie Polen zal bijstaan in alle initiatieven tot interregionale samenwerking die het met betrekking tot Oekraïne wil nemen. Wij zijn namelijk van mening dat er een nauwe band is tussen Oekraïne en de Unie, niet alleen economisch maar ook cultureel gezien, en om gevoelsredenen. 
Gorostiaga Atxalandabaso (NI ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil de nieuwe commissarissen om te beginnen het beste wensen en ik hoop dat zij hun best zullen doen bij het vervullen van de moeilijke taken waarvoor zij zich de komende maanden gesteld zullen zien. Ik stel echter voor dat een van hen een nieuwe taak op zich neemt, die betrekking heeft op de kwestie van de statenloze naties binnen de Europese Unie. Ik hoop en verwacht dat een nieuwkomer in de Commissie zich met deze zaak zal gaan bezighouden. De heer Prodi zou nu een commissaris kunnen kiezen of hierover nog even kunnen nadenken. 
Prodi,
    Dat is geen probleem waar een commissaris zich mee bezig moet houden. Daar moet heel de Commissie zich voor inzetten, aangezien dit verband houdt met hetgeen Europa is: Europa is een unie van volkeren en naties. Voor dergelijke fundamentele definities kan niet een enkele commissaris bevoegd zijn maar daarover moet heel de Commissie en heel het Parlement zich buigen. Daarvan uitgaande bepalen wij, nogmaals, de toekomst van onze unie van volkeren en naties. 
Aaltonen (Verts/ALE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, terwijl ik de uitgebreide Commissie feliciteer, herhaal ik de fundamentele vraag die anderen al aan de orde hebben gesteld.
Wij maken ons als vrouwelijke burgers van de Europese Unie zorgen over de gelijke behandeling van mannen en vrouwen in de toekomst. Wij weten dat van de vertegenwoordigers van de nieuwe lidstaten hier nu 14 procent vrouw is. Wij weten niet wat de samenstelling van het komende Parlement of de volgende Commissie wordt, maar ik denk dat ik het niet bij het verkeerde eind heb als ik voorspel dat het huidige aandeel vrouwen in het Parlement, 31 procent, verscheidene stappen achteruitgaat.
Hoe waarborgt de Commissie dat gelijke behandeling een van de fundamentele waarden in de Unie blijft? Zou er in deze kritische fase en overgangssituatie een eigen commissaris voor gelijke behandeling moeten komen? Aangezien ik zo kort heb gesproken, vraag ik de tolken, die wij vandaag misschien voor de laatste keer ontmoeten, te mogen groeten en bedanken. 
Matsakis (ELDR ).
   – Mijnheer de Voorzitter, een goede gezondheid is een zeer groot goed en een van de belangrijkste zorgen van iedere burger van de Europese Unie. Helaas is er sprake van een hoge mate van ongelijkheid tussen de verschillende lidstaten wat de standaarden op het gebied van volksgezondheid en gezondheidsvoorzieningen betreft. Ik ben er vast van overtuigd dat een ziek kind op Cyprus of in Polen toegang moet hebben tot precies dezelfde behandelingsstandaard als een kind in Duitsland of Frankrijk.
Zou de commissaris die verantwoordelijk is voor volksgezondheid vandaag kunnen bevestigen dat alles in het werk zal worden gesteld om een doeltreffend strategisch plan ten uitvoer te leggen dat ervoor zal zorgen dat de Europese burgers gelijk behandeld worden in de strijd tegen ziekten en dat er geen grenzen meer bestaan met betrekking tot de behandeling van ziekten in de Europese Unie? 
Byrne,
   . In reactie op de opmerkingen van de vorige spreker wil ik verklaren dat een van de belangrijke ontwikkelingen die recentelijk heeft plaatsgevonden in verband met dit onderwerp de samenwerking is geweest tussen het Europees Hof van Justitie, het Parlement en de Commissie. Vorig jaar heeft het Hof van Justitie besloten dat de burgers van de Europese Unie recht hebben op toegang tot gezondheidszorg in alle lidstaten. Dit besluit heeft op EU-niveau geleid tot een nieuwe discussie over de gezondheidszorg in de EU.
Ik ben blij te kunnen zeggen dat de Commissie in december 2003 een groep op hoog niveau heeft opgericht bestaande uit de ministers van Volksgezondheid van de Europese Unie om verslag uit te brengen over deze kwestie, waarna de Commissie met haar antwoord gekomen is. Wij bevinden ons nu in de fase waarin we in reactie hierop een beleid hebben voorgesteld, waarbij een groep op hoog niveau wordt opgericht die de discussie over de gepaste reactie op gezondheidszorg en gezondheidsvoorzieningen op EU-niveau zal leiden. De Commissie zal dit debat, in samenwerking met de ministers van Volksgezondheid van de 25 EU-landen leiden.
Deze ontwikkeling heeft het soort impuls gegeven dat noodzakelijk is om een brug te slaan tussen het uitoefenen van bevoegdheden op het terrein van volksgezondheid op EU-niveau en de wijze waarop deze bevoegdheden zich verhouden tot, en gevolgen hebben voor, het aanbieden van gezondheidszorg – een verantwoordelijkheid die bij de lidstaten blijft liggen. Het contact tussen deze twee punten is belangrijk en het Parlement zal op de hoogte zijn van de oprichting van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding in Zweden, nog tijdens de ambtstermijn van deze Commissie.
Deze factoren hebben aanzienlijk bijgedragen aan de verdere ontwikkeling van de gezondheidszorg in de EU, iets wat geleidelijk aan belangrijker wordt voor de burgers. Ik ben blij te kunnen zeggen dat de Commissie, het Parlement, het Hof van Justitie en eigenlijk alle instellingen hun betrokkenheid bij dit onderwerp hebben laten zien. Deze steun zal naar alle waarschijnlijkheid tijdens de ambtstermijn van de volgende Commissie aanhouden. 
Bowis (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ter verwelkoming van de nieuwe commissarissen, zou ik de gehele Commissie willen verzoeken zich extra in te spannen om goede betrekkingen met, en een behoorlijk bestuur in de landen van Centraal-Azië en de Kaukasus te bevorderen. We zien vandaag de dag op onze televisieschermen de problemen in Georgië. Wij kennen de mensenrechtenproblemen in Oezbekistan en Turkmenistan. We zijn op de hoogte van de nieuwe versie van die betrekking heeft op de controle over oliepijpleidingen en waarbij de Russen, de Amerikanen, de Iraniërs, de Turken en de Afghanen allemaal met elkaar wedijveren. We zien de bedreigingen voor de volksgezondheid uit die regio; we zien de bedreiging van drugs en de bedreigingen voor het milieu. Stabiliteit in onze nabijgelegen en directe buurlanden moet een topprioriteit zijn voor de nieuwe Commissie en het nieuwe Parlement. 
Lachnit (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik wil de commissaris graag bedanken voor zijn intensieve en harde werk met betrekking tot de uitbreiding van de Europese Unie. Deze zal in gouden letters in de geschiedenisboeken worden bijgeschreven.
Wij hebben behoefte aan meer cohesie. Ik zou de opvolger van commissaris Barnier willen vragen of hij bereid is een nieuwe en doeltreffende cohesiestrategie op te stellen of te creëren. 
Prodi,
    Wat de eerste vraag over de Kaukasus betreft deel ik volledig de tot uiting gebrachte zorg. Ik heb recentelijk een ontmoeting gehad met president Saakashvili en hoop ook de mogelijkheid te krijgen een bezoek te brengen aan de Kaukasus-landen. Betrekkingen met de Europese Unie zijn onmisbaar als men in dit gebied meer veiligheid en democratie wil brengen. Daar heeft het trouwens dringend behoefte aan.
De cohesiestrategie werd uitgewerkt door commissaris Barnier en ik kan u mededelen dat de Commissie deze heeft overgenomen en dat ook de nieuwe commissaris daar achter staat. Dit is een strategie met een heel belangrijke doel: solidariteit met de nieuwe landen zonder de regio’s in de oude lidstaten, die nog beneden het gemiddeld Europees inkomen liggen, aan hun lot over te laten,. Dit is een ingewikkelde maar evenwichtige strategie en wij kunnen die verwezenlijken als de begrotingsvoorwaarden die wij in het kader van de financiële vooruitzichten 2007-2013 hebben voorgesteld ook worden goedgekeurd. 
Van Dam (EDD ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik deel de opvatting dat de Commissarissen uit de nieuwe lidstaten over het algemeen voldoende gekwalificeerd zijn om hun ambt gedurende het komende halfjaar te vervullen. Maar er is een probleem.
Zoals de heer Prodi reeds heeft gezegd, mag worden verwacht dat de Commissarissen uit de tien nieuwe lidstaten ook in de volgende vijf jaar willen doorgaan. Ik vrees echter dat de collega's in dit Huis zich dit niet al te goed hebben gerealiseerd. De opkomst bij de hoorzittingen was over het algemeen erg laag. Deze opvatting wordt gedeeld door de voorzitters van de andere commissies.
Ik denk dat wij het nieuwe Parlement er in dit verband op moeten wijzen dat zij de hoorzittingen in het najaar uitermate serieus moeten nemen. Ook ten aanzien van de tien Commissarissen die vandaag aantreden. Als eerste ondervoorzitter van de Commissie regionaal beleid, vervoer en toerisme zou ik het komende Parlement dit advies graag willen geven. Ikzelf zou heel graag teruggekeerd zijn in het Parlement, maar mijn partij geeft mij daar helaas niet de gelegenheid toe. 
Prodi,
    Ik wil heel het Parlement bedanken voor de samenwerking gedurende de afgelopen vijf jaar. Dat waren jaren van hard werken en ik ben er echt trots op dat ik van het Parlement zoveel stimulansen, lessen en in veel gevallen ook verwijten heb gekregen. De tekenen van dialectiek die wij hier hebben ontvangen hebben ons allen zeer geholpen.
Ik dank ook de nieuwe commissarissen voor hun komst. Zij zijn al aan de slag gegaan, en nu ik hier het uitgebreid Parlement zie zitten, wil ik een van de leden van de Commissie bijzonder bedanken, namelijk commissaris Verheugen die dit ingewikkelde maar mooie uitbreidingsproces heeft beheerd. Iedereen hartelijk dank en veel succes bij uw werk!
De Voorzitter.
   Het debat is gesloten. 

De Voorzitter.
   Namens het Parlement verwelkom ik Joaquim Chissano, president van de Republiek Mozambique en fungerend voorzitter van de Afrikaanse Unie, die op de officiële tribune heeft plaatsgenomen.
Eerder vandaag hebben een aantal collega’s en ik op uitstekende wijze met de president van gedachten gewisseld. Ik vertrouw erop, mijnheer de president, dat uw bezoek interessant en informatief is geweest en dat het onze toekomstige betrekkingen zal bevorderen.
Tevens verwelkom ik Hare Koninklijke Hoogheid Kroonprinses Victoria van Zweden, die zich vandaag wederom bij ons heeft gevoegd op de officiële tribune. 
De Voorzitter.
   Beste collega’s, vandaag verkeer ik voor het laatst in de bevoorrechte positie dat ik dit Parlement als Voorzitter mag toespreken. Het is een moment van beschouwing, een moment om terug te blikken op deze zittingsperiode. Ik geloof dat u, leden van dit Parlement, dankzij het vastberaden leiderschap van onze commissies en hun voorzitters trots kunt zijn op een degelijke lijst van prestaties op wetgevingsgebied. U heeft een belangrijke versnelling in gang gezet en u bent een uiterst hardwerkend Parlement geweest tijdens deze zittingsperiode. Uw werk levert het bewijs dat een Europees Parlement dat verantwoordelijkheid krijgt, overeenkomstig die verantwoordelijkheid weet te handelen.
Dankzij onze grote inzet op wetgevingsgebied en onze betrokkenheid bij alle Europese instellingen, waarmee we aan het creëren van een klimaat van vertrouwen hebben bijgedragen, hebben we gezorgd voor legitimiteit, efficiëntie en vertrouwen. De afgelopen maanden zijn er in onze buitengewone eindspurt - als ik het zo mag noemen - meer dan tachtig verslagen aangenomen tijdens onze laatste vergaderperiodes. Alleen dit feit al geeft aan hoe sterk de omvang van de werkzaamheden van dit Parlement in de loop van zijn vijfde zittingsperiode is toegenomen.
De les is - en ik hoop dat die door de kiezers in juni begrepen zal worden - dat dit Parlement absoluut een rol van betekenis speelt op politiek niveau.
De kernboodschap van deze zittingsperiode is dat het Europees Parlement bewezen heeft een volwassen en betrouwbare wetgevende partner van de Raad en de Commissie te zijn. We hebben te allen tijde benadrukt dat het politieke proces op de eerste plaats moet komen. Gedurende de afgelopen vijf jaar zijn er 403 medebeslissingsprocedures en 86 bemiddelingsprocedures succesvol afgerond. Dat is 250 procent meer dan in de vijf voorgaande jaren. Slechts twee voorstellen werden niet aangenomen en dat was in beide gevallen een democratische keuze: de overnamerichtlijn uit 2001 en de richtlijn inzake havendiensten uit 2003.
Dankzij de wetgeving die dit Parlement na de periode 1999-2004 achterlaat zal de kwaliteit van het leven van onze burgers verbeteren en is de basis voor meer welvaart gelegd. Uit de lijst van wetgevingsbesluiten blijkt hoe uiteenlopend en diepgaand onze activiteiten zijn op gebieden als milieu, vervoer, culturele uitwisseling, financiële diensten en consumentenbescherming.
We hebben onze wetgevende macht tevens op flexibele en kundige wijze aangewend: 28 procent van onze medebeslissingsprocedures werd na de eerste lezing afgerond; de helft van het totaal werd na de tweede lezing afgesloten door bemiddeling vooraf. Eenvoudig gezegd: we zijn bij het uitoefenen van onze parlementaire privileges niet altijd tot het uiterste gegaan, maar we hebben onze prerogatieven op strategische wijze en vanuit een sterk politiek bewustzijn aangewend.
Kijken we naar deze gehele zittingsperiode, dan kunnen wij in het Parlement ons nu, aan het einde van die periode, als enige van de wetgevende instellingen in deze Unie beroemen op honderd procent resultaat op wetgevingsgebied. We kunnen met recht trots zijn op dit resultaat.
Zoals u weet hebben we een belangrijk interinstitutioneel akkoord voorgesteld en bereikt, voor de toekomst en voor betere wetgeving. We hebben als wetgever dus een belangrijke rol gespeeld, maar dat was niet onze enige rol. Onze werkzaamheden bestreken een veel groter gebied. Op begrotingsgebied bijvoorbeeld laten de cijfers duidelijk zien - en ik hoop dat deze boodschap begrepen wordt door de Raad waar het gaat om het Grondwettelijk Verdrag - dat dit Parlement zuinig is geweest met discretionaire uitgaven uit de communautaire begroting, zeker zuiniger dan de andere tak van de begrotingsautoriteit, de Raad.
We hebben ook op begrotingsgebied bewezen dat het Parlement zich in ruil voor het ontvangen van verantwoordelijkheid verantwoordelijk weet op te stellen. 
Het Parlement heeft door de ervaring in 1999 geleerd hoe belangrijk de verantwoordingsplicht van de uitvoerende macht is. Uit de toenemende rol van dit Parlement en zijn Commissie begrotingscontrole blijkt hoe we de lessen uit de vorige crisis verwerkt hebben, met name de les dat de plicht verantwoording af te leggen aan het Parlement een onontbeerlijke vereiste is om uitvoerende macht binnen de Unie te kunnen uitoefenen, en niet enkel een bijkomstigheid.
Het instemmingsrecht is op verantwoorde wijze uitgeoefend, zoals bijvoorbeeld bij de instemming van het Parlement met het Toetredingsverdrag. Tegelijkertijd laat het Parlement zich door niemand de wet voorschrijven; dat is overduidelijk gebleken uit de debatten en stemmingen over het dossier inzake de overdracht van persoonsgegevens van luchtvaartpassagiers.
Als afgevaardigden hebben we in toenemende mate de functie van spreekbuis vervuld voor de burgers in het land en de zorgen die bij hen leven tot uitdrukking gebracht. De debatten over de rampen met de en de bijvoorbeeld hebben ook echt tot verbeterde wetgeving geleid.
Kortom, ons Parlement heeft zich een efficiënte wetgever en een zuinige begrotingsautoriteit getoond, gefungeerd als platform voor de verantwoordingsplicht van de uitvoerende macht van de Europese Unie en zich opgeworpen als een krachtig forum voor de burgers van Europa.
Collega’s, u herinnert zich wellicht de hoofddoelen die ik mijzelf had gesteld toen ik u toesprak na mijn verkiezing: onze bijdrage aan de uitbreiding, het verbeteren van de communicatie met de burgers en het stimuleren van interne hervormingen in ons Parlement, met name ten aanzien van het Statuut voor de leden. Ik heb mij ingezet voor alle drie doelen en vandaag zou ik u daarvan verslag willen uitbrengen.
Ik heb een volle en drukke agenda in de functie van Voorzitter afgerond. Binnen het Parlement heb ik 90 vergaderingen met de Conferentie van voorzitters gehad, waarbij 669 agendapunten werden besproken. Ik heb 54 vergaderingen met het Bureau gehad, waarbij 934 agendapunten zijn behandeld. Verder heb ik nog 450 andere vergaderingen in dit Europees Parlement gehad. Ik heb 334 ontmoetingen met hooggeplaatste bezoekers en politici gehad, en zestien maal heb ik een staatshoofd ontvangen. Ik heb u, leden van dit Parlement, twaalf keer vertegenwoordigd tijdens vergaderingen van de Europese Raad. Buiten het Parlement in Straatsburg en Brussel heb ik namens u 203 bezoeken afgelegd. Ik heb 33 landen bezocht, waaronder de lidstaten van de Europese Unie en toekomstige kandidaat-lidstaten. Ik heb het voorrecht gehad om in 24 staten namens u de plenaire vergadering van de nationale parlementen toe te spreken. Ik heb in Brussel en Straatsburg meer dan 1000 interviews aan de media gegeven en eenzelfde aantal tijdens mijn 203 bezoeken namens u in het buitenland. Buiten het schema van de normale taken als Voorzitter heb ik de plenaire vergadering 24 keer toegesproken, en ik heb namens u 130 belangrijke toespraken buiten dit Parlement gehouden. In totaal beslaat onze correspondentie bijna 10.000 en nog eens 10.000 dossiers. Ik dank de medewerkers van mijn kabinet voor hun geduld en hun inspanningen.
Mijn eerste prioriteit - en het allesoverheersende publieke doel van mijn voorzitterschap - was de uitbreiding, die deze week haar hoogtepunt bereikte. De inspanningen van de ondervoorzitters, het Bureau, de fractievoorzitters en de Conferentie van voorzitters, het vooraf opnemen in de begroting van de kosten van de integratie - dit alles heeft ertoe geleid dat onze werkzaamheden deze week met ons nieuwe Parlement van een Europa van 25 zonder enige hapering verlopen zijn. Ik ben daar trots op.
Het is geen toeval dat het zo gegaan is: het was onderdeel van een strategisch politiek en administratief plan. Ik dank Julian Priestley en zijn team voor alle inspanningen die zij hiervoor op zeer professionele wijze geleverd hebben.
Wat hebben wij als afgevaardigden aan de uitbreiding bijgedragen? Wij droegen daaraan bij door de inspanningen van onze Commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappelijke veiligheid en defensiebeleid, door onze rapporteurs, door onze fracties en door mijn eigen bezoeken. Wij brachten de bezieling van het politieke bedrijf. Wij brachten het Europa van normen en waarden. Wij gaven het besef dat het van belang was duidelijk te maken dat er sprake was van een historisch en opwindend moment, en probeerden dat tegenover de Europese bevolking uit te dragen. We verlegden het debat van het klinische naar de levendigheid van het moment, waarmee we de weg vrijmaakten voor de noodzakelijke compromissen en de noodzakelijke overeenstemming over de financiële aspecten. Tegelijkertijd bracht het vooruitzicht van het lidmaatschap een uitzonderlijke transformatie in de nieuwe lidstaten zelf teweeg.
In het Parlement hebben we de parlementaire dimensie benadrukt. In november 2002 hebben we alle afgevaardigden bij ons uitgenodigd voor een speciale samenkomst voorafgaand aan de Top van Kopenhagen dat jaar. En 2003 was het jaar van de parlementen en de volksvertegenwoordiging. U heeft toen een stap gezet die nooit eerder was gezet: het ging om de vijfde uitbreiding, maar het was voor het eerst dat afgevaardigden van alle toetredingslanden werden uitgenodigd als waarnemer in het Parlement zitting te nemen, en dat is voor een groot deel aan u te danken. 
Laat ik de hoop uitspreken dat binnen dit verenigde Europa ook op het eiland Cyprus een mogelijkheid tot hereniging gevonden zal worden, en dat onze laatste opgedeelde hoofdstad in de loop van de tijd herenigd kan worden.
Met de uitbreiding kwam het besef dat er behoefte was aan een nieuw kader voor de grondbeginselen waarop de Unie gebaseerd is, en ter voorbereiding hiervan werd een Conventie over de toekomst van Europa bijeengeroepen. Tegen de verwachting in werd het idee van een Conventie, naar voren gebracht door dit Parlement en door onze Commissie constitutionele zaken, daadwerkelijk overgenomen, en tegen alle verwachtingen in bleek het een ongeëvenaard succes. Er moet echter nog steeds het nodige werk worden verricht ten aanzien van het Constitutioneel Verdrag. Laat ik het Parlement vandaag dit verzekeren: in de komende interim-periode - tussen nu en juli, wanneer het Parlement zijn werkzaamheden hervat voor zijn zesde zittingsperiode - zal ik me er samen met onze vertegenwoordigers, de heren Hänsch en Brok, en de fractievoorzitters voor inspannen dat het Parlement een zo groot mogelijke rol kan spelen in de weken die nog resten. Ik wil hier nadrukkelijk dit voornemen uitspreken: wij zullen tijdens de zittingsperiode van het Ierse voorzitterschap met anderen samenwerken om te proberen het Constitutioneel Verdrag succesvol af te ronden.
Wat hervormingen op economisch gebied betreft heeft het Parlement gedaan wat het moest doen. Op parlementair gebied is er wat dit betreft in Europa qua resultaat geen gat te overbruggen, maar wat Lissabon betreft is er helaas een aanzienlijk gat, met het risico dat de geloofwaardigheid wordt aangetast.
Communicatie is onontbeerlijk en wordt een steeds belangrijkere voorwaarde voor een parlementaire democratie, met name voor een parlement op continentale schaal zoals dat van ons. Onze communicatie met andere Europese instellingen en nationale parlementen is toegenomen. Daarmee hebben we bewezen dat het Europees Parlement een vastbesloten en betrouwbare partner is voor de vooruitgang in Europa. Toch zou het volgende Parlement er goed aan doen nog meer te investeren in communicatie, in het verkopen van ons verhaal. Een verhaal waar we trots op kunnen zijn.
Het is echter mijn vaste overtuiging dat echte politiek, gebaseerd op overtuiging, bezieling en gezond verstand, door geen enkele vorm van public relations of welke informatiecampagne dan ook vervangen kan worden.
Wij afgevaardigden staan in direct contact met onze kiezers. Wij kennen hun angsten en hun aspiraties. Wij moeten visie en leiderschap aan de dag leggen. Wij hebben een democratische verantwoordelijkheid en fungeren als onmisbare schakel in een rechtstreekse lijn met onze kiezers, de regio's, de lidstaten en het Europese ideaal.
De moeizame dagen en weken van 2003, toen we in de Europese Unie de Irak-crisis beleefden, hebben geleid tot een terugval van het geloof in de multilaterale methode van de Verenigde Naties, en ook tot een terugval voor de Europese Unie en de transatlantische verhouding. We hebben veel om over na te denken, veel om lering voor de toekomst uit te trekken. In deze crisis zijn we afgeweken van de manier waarop we in Europa gewoonlijk te werk gaan. Uit de crisis is gebleken dat institutionele en constitutionele bepalingen al snel holle begrippen dreigen te worden als ze niet bezield worden door politieke wil en door een gezamenlijk publiek streven.
In deze zittingsperiode zijn we nadrukkelijk opgekomen voor goede vormen in internationale aangelegenheden, voor onze Europese normen en waarden. Gezien de gebeurtenissen in Guantanamo Bay ben ik erg trots dat wij ons hebben ingezet voor de noodzakelijke oprichting en rechtspleging van het Internationaal Strafhof.
Ik ben trots op de wijze waarop we uitdrukking hebben gegeven aan ons geloof in de multilaterale benadering, met het bezoek op 29 januari 2004 van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Kofi Annan, die hier de Sacharovprijs in ontvangst heeft genomen namens de VN en de collega’s die in Bagdad zijn omgekomen. Dat was voor mij een hoogtepunt. Het was een krachtig en emotioneel signaal van onze toewijding aan de multilaterale methode in de politiek.
We hebben ernaar gestreefd om op andere gebieden de betrekkingen uit te breiden, zoals met Rusland en de VS. We hebben wat kleine successen geboekt, maar er moet nog meer worden ondernomen. Ik kan er hier met grote trots aan herinneren dat we erin geslaagd zijn een Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering op te richten, afgelopen maart in Athene. Zoals u weet heeft ons Parlement vanaf het begin een centrale rol gespeeld om ervoor te zorgen dat deze nieuwe parlementaire vergadering vanaf dag één een effectief instrument voor de democratische dialoog en een in alle opzichten pluralistisch forum zou zijn. 
Op het gebied van hervormingen, het laatste onderwerp waarover ik u bijna tweeëneenhalf jaar geleden beloften heb gedaan, heeft het Bureau intern belangrijk werk verricht. Onder de titel “Raising the Game” zijn nieuwe interne structuren ontwikkeld, zodat de afgevaardigden tijdens de volgende zittingsperiode nog nadrukkelijker kunnen worden ondersteund met juridisch en procedureel advies, op een schaal en van een kwaliteit zoals die eerder niet voorhanden waren. 
Deze hervormingen zijn tastbaar en nuttig gebleken en ik ben ervan overtuigd dat ze kwaliteit opleveren en een verbetering voor ons werk zullen betekenen. Een grote teleurstelling tijdens mijn mandaat is echter het feit dat de Raad er uiteindelijk niet in is geslaagd een gekwalificeerde meerderheid te vinden voor de vaststelling van een gemeenschappelijk Statuut voor de leden van het Europees Parlement.
Wij van onze kant zijn bereid geweest compromissen te sluiten, zelfs die welke door de Raad waren voorgesteld, en toch heeft op het laatste moment een minderheid onze inspanningen tenietgedaan. Een overeenkomst waarbij voor de afgevaardigden van een en hetzelfde Parlement 25 verschillende juridische en financiële regelingen gelden is in mijn optiek niet wenselijk en ook niet verdedigbaar op lange termijn.
Ondanks het feit dat onze inspanningen dit keer geen vruchten hebben afgeworpen hoop ik ten zeerste dat het Statuut aan het begin van de volgende zittingsperiode uiteindelijk toch aangenomen kan worden. Zoals u weet, en zoals blijkt uit de stemmingen, is het Parlement op dit punt duidelijk aan vernieuwing toe.
Wat betreft de kwestie van de onkosten zijn er door het Parlement belangrijke resultaten geboekt bij de aanpassing van onze voorschriften en regelingen, zodat er nu sprake is van meer transparantie en striktere verantwoordingseisen. In de afgelopen jaren is door het Bureau en de quaestoren tot specifieke aanpassingen op het gebied van reiskostenvergoedingen, vergoedingen voor secretariële ondersteuning en andere toelagen besloten, en dit is onder mijn voorzitterschap voortgezet.
Van begin af aan heb ik me ingezet voor een alomvattende hervorming gebaseerd op twee elementen: ten eerste, eerlijke behandeling van de leden van dit Parlement op basis van gelijkheid en, ten tweede, transparantie met betrekking tot vergoedingen door uit te gaan van de reële kosten. Het falen van de Raad is niet ons falen. Het is echter spijtig, laat ik dat nog eens duidelijk maken, dat buiten het Parlement momenteel een lastercampagne gaande is waarbij van dubieuze en betreurenswaardige methoden gebruik gemaakt wordt. Belangrijkste doel ervan is deze instelling in diskrediet te brengen en de integriteit van de leden van dit Parlement in twijfel te trekken. 
Dit is gedaan om, zonder enig bewijs, maximale schade toe te brengen aan personen, hun carrière en hun gezin. Het is een schande.
We hebben nu ongeveer vijftig jaar ervaring met de opstelling en uitvoering van Europees beleid. In die periode zijn het beleid en vele aspecten van het dagelijks leven in onze lidstaten via de Unie Europees geworden. Het Europees beleid en de Europese regelgeving zijn inmiddels diep geworteld in de nationale politieke besluitvorming, maar ondanks al dat Europees beleid zoeken we nog steeds naar een manier om de politiek zelf Europees te maken.
Daarom heb ik geprobeerd, met name in dit laatste jaar, de volgende boodschap uit te dragen. Er zijn zoveel Europese kwesties waarover we in onze vele fracties die hier vertegenwoordigd zijn duidelijk verschillende standpunten hebben dat we hier absoluut een Europees podium hebben waar we een zuivere, echt Europese verkiezingsstrijd kunnen voeren. Dat is mijn verzoek aan u voor als u hier straks weggaat voor die verkiezingen. Houd vast aan Europa en doe uw best ervoor te zorgen dat het niet alleen over schoolexamens en nationale of lokale schoonheidsverkiezingen gaat, maar eerst en vooral over het concreet vormgeven van de toekomst van Europa.
Ik zou graag enige slotopmerkingen over het verloop van mijn voorzitterschap willen maken. Elk succes dat ik in mijn korte periode heb behaald heb ik aan u te danken. Ik wil u allen bedanken, maar misschien toch wel het meest mijn collega’s de fractievoorzitters, die tijdens zoveel gelegenheden met mij gezwoegd hebben in de politieke loopgraven. Ik ben mij er nu meer dan aan het begin van bewust dat je niet iedereen altijd tevreden kunt stellen.
Ik heb altijd geprobeerd om dit Parlement zonder vrees of voorkeur en zonder kwade wil of vooroordeel te dienen; mijn streven is altijd geweest de belangen van het hele Parlement te dienen en niet die van een deel ervan. Ik geloof stellig dat ik kan zeggen dat ik getracht heb te werken op basis van de principes van een landgenoot, de Ier Edmund Burke, die in een briefwisseling uit 1774 met zijn kiezers ergens schrijft: “Uw vertegenwoordiger is u niet slechts zijn vlijt verschuldigdmaar ook zijn oordeel, en hij verraadt u in plaats van dat hij u dient als hij zijn oordeel opgeeft ten gunste van uw mening”. Ik sta achter de oordelen die ik verdedigd heb vanaf deze zetel en ik ben bereid om er rekenschap voor af te leggen.
Ik dank mijn kabinet. Ik dank het Europees Parlement en nogmaals, ik weet niet hoe ik Julian Priestley en Harald Rømer genoeg kan bedanken en complimenteren voor de wijze waarop zij op excellente, uiterst professionele wijze een hoogwaardige transnationale publieke dienst van wereldklasse geleid hebben.
Staat u mij toe op een veel persoonlijker manier af te sluiten. Vijftien jaar heb ik gediend als lid van het Europees Parlement, waarvan meer dan zeven jaar als ondervoorzitter en voorzitter van de ELDR-Fractie en bijna tweeëneenhalf jaar als Voorzitter van dit Parlement; het was echt een geweldige, unieke periode in mijn leven. Vanmorgen heb ik met zeer gemengde gevoelens, dat kan ik u verzekeren, mijn aanhang in mijn kiesdistrict Munster meegedeeld dat ik mij niet verkiesbaar stel voor de komende verkiezingen.
Ik dank de burgers van Munster voor hun voortdurende steun door de jaren heen. Ik dank mijn eigen aanhang en mijn gezin, waarvan een deel vandaag aanwezig is. Er is nooit werkelijk iets af in de politiek, maar ik heb mijn bijdrage geleverd en ik weet dat er anderen zijn die bereid zijn de fakkel over te nemen. Europa is het doel van mijn politieke leven geweest. Ik zal doorgaan dat doel te dienen op elke mogelijke manier. Ik verlaat dit Parlement, maar mijn vriendschappen, inzichten en niet aflatende respect voor wat dit Parlement doet, zullen mij altijd bij blijven. Boven alles wil ik u allen danken voor uw vriendschap en uw steun.
Ik moet diep ademhalen! 
Poettering (PPE-DE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, het is een mooie traditie dat de fractievoorzitters de scheidende Voorzitter zeer hartelijk bedanken. Daarom heb ik, net als de andere fractievoorzitters, het woord gevraagd. Voor de Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) en Europese Democraten is dit geen plichtpleging, maar wij doen u een hartelijk woord van dank toekomen waar wij met heel ons hoofd en heel ons hart achter staan. U bent iemand, mijnheer de Voorzitter, beste Pat Cox, die visie paart aan pragmatisme. En u bent iemand die tot op het bot politiek en persoonlijk fair is. U koppelt de beste tradities van uw land, de Republiek Ierland, aan onze Europese overtuiging. U zult altijd tot de grote Voorzitters van het Europees Parlement blijven behoren, en u had het geluk dat uw Voorzitterschap in een gunstige periode viel: de tijd van het debat over de Europese Grondwet en de toetreding van tien nieuwe landen tot de Europese Unie.
Een van uw projecten bleef onvoltooid, u noemde het al: het Statuut van de leden van het Europees Parlement. Direct na de verkiezing van het nieuwe Parlement zal het onze plicht zijn, de plicht van hen die herkozen worden, om dit project van u, de voltooiing van een ledenstatuut, te verwezenlijken. Mijnheer de Voorzitter, u kunt trots zijn op de wijze waarop u dit ambt met plichtsbesef en waardigheid hebt vervuld. We hebben alle aanleiding u van harte te bedanken, en dat doe ik ook persoonlijk. Ik wens u het allerbeste voor uw politieke toekomst en voor alles wat u in uw leven zult doen. Van ganser harte wens ik u namens onze fractie alle goeds toe!
Barón Crespo (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, u zult zich er ongetwijfeld van bewust zijn, net als de rest van dit Huis, dat de Fractie van de Partij van Europese Sociaal-democraten niet op u heeft gestemd. Maar vandaag heeft deze fractie uw werk en uw toespraak unaniem toegejuicht.
Sta mij toe een opmerking van persoonlijke aard te maken: welkom bij de club van voormalige Voorzitters van het Europees Parlement! Dit is een de meest exclusieve gezelschappen ter wereld.
Watson (ELDR ).
   – Mijnheer de Voorzitter, u heeft dit Parlement vijftien jaar lang onvermoeibaar gediend en namens de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij zou ik mijn waardering willen uitspreken voor het leiderschap en de visie die u gedurende uw ambtstermijn hebt getoond. U hebt bewezen een uitstekende Voorzitter van ons Parlement te zijn door onze bekendheid te vergroten en ervoor te zorgen dat onze stem gehoord werd in de Raad en daarbuiten. Met uw welsprekendheid en uw verstandige gebruik van overtuigende s heeft u de praktische voordelen van ons werk aan onze burgers overgebracht. Ik ben er trots op dat de eerste Liberale voorzitter van dit Parlement in 22 jaar ook een van zijn succesvolste was.
Ik zou kort willen stilstaan bij twee van uw prestaties. Uw energieke campagne voor de uitbreiding en de vastberadenheid die u heeft getoond inzake de hervorming van dit Parlement zijn uw grote verdiensten. Als mijn voorganger als leider van de Fractie van de Europese Liberale en Democratische Partij heeft u uw enthousiasme voor de uitbreiding getoond door parlementsleden uit de kandidaat-lidstaten bij ons werk te betrekken. U heeft uw energieke campagne voor een “ja”-stem voortgezet in de kandidaat-lidstaten en door in 2002 waarnemende afgevaardigden tot ons Parlement toe te laten. U hebt dit Parlement dichter bij hervormingen gebracht dan ooit tevoren en ik twijfel er niet aan dat we er door uw werk in zullen slagen dit Parlement te hervormen.
We zijn ervan overtuigd dat u nog veel meer bij te dragen heeft aan Europa, wat u ook zult gaan doen in de komende maanden en jaren. We zeggen vandaag “au revoir” met een stemming van dankbaarheid en onze beste wensen voor de toekomst.
Wurtz (GUE/NGL ).
   – Mijnheer de Voorzitter, uiteraard schaar ik mij bij mijn collega-fractievoorzitters om uw grondigheid, uw aandacht voor het pluralisme en bovendien uw hartelijkheid in de persoonlijke sfeer te prijzen. U heeft het bewijs geleverd dat er geen kleine fracties zijn, maar slechts vrouwen en mannen die aan hun taak zijn toegewijd.
Cohn-Bendit (Verts/ALE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, als afgevaardigde en als Voorzitter heeft u een voorbeeld gesteld in de verdediging van dit Parlement. Nu ik het woord mag voeren om u te lof toe te zwaaien wil ik deze gelegenheid dan ook te baat nemen om u een laatste keer te vragen om op te treden namens het Europees Parlement.
Tot driemaal toe heeft dit Parlement de overeenkomst tussen Europa en de Verenigde Staten over de PNR-gegevens afgewezen. Volgende week ...
... Wij zijn leden van het Parlement en wij zitten hier niet alleen om onszelf op de borst te slaan; wij nemen onze rol als afgevaardigden serieus, zoals de heer Cox dat vijf jaar lang ook heeft gedaan.
Daarom verzoek ik u, mijnheer de Voorzitter, met de Commissie te gaan praten, opdat de Raad en de Commissie volgende week niet voorbijgaan aan het besluit van het Parlement om de kwestie voor te leggen aan het Europese Hof van Justitie voor te leggen. Dat is ons recht, en het is ook uw plicht als Voorzitter om rekening te houden met de grote meerderheid in dit Parlement en het is de plicht van de Commissie en de Raad om rekening te houden met de wil van de meerderheid van dit Parlement.
Dit is mijn laatste verzoek. U bent een groot Voorzitter geweest; weest u de grootste door te zorgen dat de Commissie en de Raad de wil van het Parlement in acht nemen.
De Voorzitter.
   – Mijnheer Cohn-Bendit, ik ben u dankbaar voor uw advies. Over uw verzoek is echter al een besluit genomen. Dit is vanmorgen afgerond. Hartelijk dank. 
Pasqua (UEN ).
   – Mijnheer de Voorzitter, het is erg moeilijk om leiding te geven aan zo een belangrijk Parlement, waarin zoveel verschillende stromingen voorkomen, die zelf ook weer verdeeld zijn. Als ik voor mijzelf spreek heb ik, denk ik, binnen de Conferentie van voorzitters pas echt uw kwaliteiten op waarde kunnen schatten.
Ik zal mij niet te buiten gaan aan wat sommigen zouden beschouwen als tekenend voor onze cultuur van wederzijdse vleierij, hetgeen ik wat overdreven zou vinden. Nu u echter besloten hebt niet meer terug te keren in deze Vergadering, waaraan u zowel als Parlementslid als in uw hoedanigheid van Voorzitter een grote bijdrage hebt geleverd, wil ik – ondanks dat wij het op een aantal punten oneens zijn, hetgeen een democratische vergadering eigen is – u zeggen hoeveel waardering onze fractie voor u heeft en hoe erkentelijk wij zijn voor de wijze waarop u degenen die in dit Parlement een minderheid vormen behandeld hebt. Daaraan herkent men een waarachtig democraat. Dit, mijnheer de Voorzitter, kan ik bevestigen en wij willen u ervoor bedanken. Ik ben ervan overtuigd dat u bij de instellingen betrokken zult blijven. Misschien zien wij elkaar dus nog. In elk geval wens ik u het allerbeste voor uw persoonlijke en uw gezinsleven. Wat uw politieke leven aangaat, daar zullen anderen over beslissen. 
Dell’Alba (NI ).
   - Mijnheer de Voorzitter, aan het einde van uw toespraak hebt u de fractievoorzitters bedankt. Ik wil u er evenwel aan herinneren - alhoewel u dat heel goed weet - dat er hier ook niet-ingeschrevenen bestaan. Veel niet-ingeschreven collega’s zullen het woord hebben gevraagd. Aangezien ik samen met mevrouw Garaud hen in deze jaren in de Conferentie van voorzitters mocht vertegenwoordigen, wil ik voor de laatste keer het woord vragen - niet als fractie uiteraard, want ik respecteer vanzelfsprekend de aard van de fractie van de niet-ingeschrevenen, waar wij zo vaak over hebben gesproken. Deze fractie heeft niet het genoegen gehad in dit Parlement haar organisatieproblemen opgelost te zien, alhoewel ik u dat niet persoonlijk aanreken. Laten wij echter zeggen dat de fractie bestaat uit tientallen afgevaardigden en dat het komend Parlement het probleem bijgevolg met meer aandacht moet onderzoeken.
Persoonlijk - en ik neem aan ook namens mevrouw Garaud te mogen spreken - schaar ik mij achter de uitingen van hoogachting en erkenning, mijnheer de Voorzitter, voor de manier waarop u uw rol hebt vervuld met name als het erom ging het Parlement te verdedigen. Ook dank ik u voor het bestuur van dit Parlement, los van enkele bijzondere omstandigheden en het politieke oordeel dat eenieder over uw werk velt. Ook ik wil u hulde betuigen en u het allerbeste wensen voor uw politieke en persoonlijke toekomst.
Bonde (EDD ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik dank u voor de voortreffelijke samenwerking in de tijd dat u voorzitter was van de Conferentie van voorzitters. U heeft een zeer collegiale sfeer tussen de fractievoorzitters tot stand gebracht. Ooit werd reeds op voorhand beslist wat er op de bijeenkomsten beslist zou worden. Toen was er een grote coalitie en was het niet zo leuk een kleine fractie te vertegenwoordigen. In de voorbije vijf jaar sinds de vorige verkiezingen was het niet mogelijk de besluiten van de bijeenkomsten op voorhand te voorspellen. Er werd geluisterd, ook naar minderheden en ik hoop dat wij deze traditie kunnen voortzetten.
U bent eigenlijk de eerste echte Voorzitter van het Parlement, omdat u verkozen bent. Er was nog nooit eerder een verkiezingsstrijd geweest in de geschiedenis van het Parlement, zei u als jubilaris van de EU. U heeft de verkiezingsstrijd gewonnen van de heer David Martin, mijzelf, de heer Onesta en de heer Wurtz. Uw verkiezingsoverwinning was het resultaat van goede debatten, ook in onze fracties, en ik hoop dat wij deze traditie kunnen voortzetten, namelijk dat men overlegt hoe de werkzaamheden van het Parlement geregeld moeten worden vooraleer men de Voorzitter kiest. Wanneer wij nu op maandag in het Parlement aankomen, kunnen velen van ons het woord nemen. Dat kon vroeger niet. Het is een voorbeeld van wat de verkiezingsstrijd heeft opgeleverd.
Ik kan bevestigen dat u niet iedereen volkomen tevreden heeft gestemd, maar ik kan er ook bij zeggen dat het niet uw schuld is dat het probleem van onze reisvergoedingen niet geregeld is. U heeft er bij elke gelegenheid op aangedrongen.
Ik dank u voor de goede samenwerking en wens u veel geluk in uw verdere leven. Ik hoop dat u als laatste daad het Bureau ertoe kunt aanzetten een beslissing te nemen inzake reisvergoedingen die voor ons en voor de kiezer aanvaardbaar is. 
De Voorzitter.
   Aan de orde is het onderzoek van de geloofsbrieven van de nieuwe leden van het Europees Parlement.(1) 
Gargani (PPE-DE ).
   - Mijnheer de Voorzitter, geachte collega’s, het is mij een waarachtige eer en een groot genoegen het woord te mogen voeren over de bekrachtiging van het mandaat van de 162 benoemde leden uit de tien nieuwe lidstaten, die vanaf 1 mei 2004 deel uitmaken van dit Parlement, en van de zes gekozen leden die zes afgetreden leden vervangen.
Ik meen de gevoelens van heel het Parlement weer te geven als ik zeg dat wij vandaag met de afwikkeling van een aantal procedurele zaken uiting geven aan het feit dat de collega’s die de burgers uit de tien nieuwe lidstaten vertegenwoordigen, als volwaardige leden zijn opgenomen in dit Parlement. Zoals de collega’s weten verplicht het Reglement ons de procedure voor het onderzoek van de geloofsbrieven te volgen. De Commissie juridische zaken en interne markt moest het Parlement overeenkomstig artikel 7, lid 2 van het Reglement een verslag voorleggen, en daarvoor hebben wij gisterenavond een vergadering van onze commissie belegd.
Gezien het grote aantal te onderzoeken geloofsbrieven en de geringe tijd daarvoor - dit onderzoek moest hals over kop gebeuren – achtten wij het gepast dat de voorzitter van de Commissie juridische zaken mondeling verslag zou uitbrengen en het Parlement mede zou delen dat de Commissie juridische zaken en interne markt tijdens haar vergadering van gisteren de geloofsbrieven van de 168 leden heeft onderzocht. Wij hebben de gebruikelijke documenten onderzocht, mijnheer de Voorzitter, met inbegrip van de verklaring inzake onverenigbaarheid en de verklaring inzake financiële belangen, en zijn unaniem tot de conclusie gekomen dat alles conform de regels is. Daarom beveel ik u aan hier positief gevolg aan te geven. U hebt medegedeeld dat de heer Kalisz minister is geworden, hetgeen onverenigbaar is met het mandaat van lid. Daarom moet dit mandaat worden bekrachtigd van 1 mei 2004 tot vandaag. De geloofsbrieven van zijn opvolger kunnen natuurlijk niet in deze vergadering worden onderzocht.
Bij deze gelegenheid wil ik u, mijnheer de Voorzitter, en heel het Parlement van harte bedanken.
De Voorzitter.
   Gelet op het verslag van de Commissie juridische zaken en interne markt stel ik voor dat we de mandaten van de nieuwe leden bekrachtigen.


Theato (PPE-DE ),
   . – Mijnheer de Voorzitter, hartelijk dank dat u mij nogmaals het woord geeft. Ik wil enkele woorden tot de collega’s richten over de benoeming van de leden van de Europese Rekenkamer.
We hebben in de Commissie begrotingscontrole, zoals ons door het Reglement wordt opgedragen, een procedure uitgevoerd, waarbij wij ons door de Verdragsbepalingen lieten leiden die voorschrijven dat professionele geschiktheid en vooral volstrekte onafhankelijkheid voor de leden van de Europese Rekenkamer het hoogste criterium dienen te vormen. Tien leden werden schriftelijk ondervraagd, we ontvingen hun antwoorden en hun curricula vitae, we hielden voor ieder kandidaat-lid een afzonderlijke openbare hoorzitting, om vervolgens achter gesloten deuren, dus alleen in aanwezigheid van de leden van de Commissie begrotingscontrole, te beraadslagen. Teneinde de nieuwe collega’s die vanaf 1 mei deel uitmaken van dit Parlement erbij te betrekken, daar de toetredingslanden nu ook wettelijk gezien het volledig lidmaatschap van de Europese Unie bezitten, hebben wij de stemming in de Commissie begrotingscontrole afgelopen maandag 3 mei gehouden. Het resultaat van de stemming in de vorm van negen verslagen – dit beklemtoon ik, en ik zal zo uitleggen waarom – ligt in het Parlement ter tafel. We stemmen over negen afzonderlijke verslagen, en wel in een geheime stemming, over de verslagen van de Commissie begrotingscontrole met haar aanbeveling over de benoemingen. Gebleken is dat het overgrote deel van de kandidaten ook de goedkeuring van de meerderheid van de commissie kan wegdragen. Twee kandidaten van de tien kregen geen meerderheid achter zich, waarop één kandidaat – namelijk de Cypriotische – in een schrijven van de Raad zijn kandidatuur heeft ingetrokken. Blijft over de Slowaakse kandidaat die in de Commissie begrotingscontrole helaas geen meerderheid heeft gekregen.
Ik wil nog onderstrepen dat er een zware verantwoordelijkheid op ons rust als we nu over de verslagen van de Commissie begrotingscontrole stemmen, want de leden van de Europese Rekenkamer worden voor zes jaar benoemd. Er is geen sprake van overgangstermijnen zoals bij andere instellingen. De kandidaten zullen dus zes jaar lang zitting nemen in de Europese Rekenkamer. Daarom heeft de Commissie begrotingscontrole ook een uiterst zorgvuldig en nauwgezet onderzoek ingesteld. Ook is alles wat achter gesloten deuren dient te gebeuren, geheim gebleven. Ik dank alle leden van de Commissie begrotingscontrole voor het voltooien van dit uiterst intensieve en verantwoordelijke werk en presenteer deze verslagen hier nu.
Ik wil nog een wens uitspreken: na deze consciëntieus uitgevoerde procedure zou het wenselijk zijn als het Europees Parlement op een dag niet alleen geraadpleegd werd, maar ook zijn toestemming kon geven voor de benoeming van de leden van de Europese Rekenkamer.
Ik heb nog twee mededelingen te doen: in de vertalingen van het verslag is in een aantal talen een fout geslopen die inmiddels gecorrigeerd is. De uitslag van een stemming in de Commissie begrotingscontrole was onjuist weergegeven. In de Deense, Franse, Hongaarse, Litouwse, Maltese, Portugese en Zweedse versie was sprake van een positieve uitslag van de stemming over de kandidatuur van de heer Molnár. Intussen zijn alle versies, behalve de Hongaarse, gecorrigeerd – dat was de stand van zaken om 11.21 uur. Ik verzoek u dus erop te letten dat de uitslagen van de stemmingen in de Commissie begrotingscontrole niet allemaal hetzelfde zijn, maar dat er inderdaad één uitslag afwijkt, zoals ik heb uiteengezet.
Aangezien dit mijn laatste optreden in dit Parlement is, wil ik iedereen – ook u, mijnheer de Voorzitter – bedanken voor de fantastische samenwerking en voor een ontzettend spannende tijd. Ik wens ieder van u een goede toekomst toe. Hartelijk dank!
De Voorzitter.
   Hartelijk dank, mevrouw Theato. Wij wensen u het allerbeste. 
Kuhne (PSE ).
   – Mijnheer de Voorzitter, ik weet weliswaar zeker dat ik voor mijn fractie de stemlijst samen met de zittingsdiensten correct heb voorbereid, maar ik heb vragen gekregen. Daarom verzoek ik u alle afgevaardigden nogmaals duidelijk te maken dat wij over de verslagteksten stemmen zoals mevrouw Theato zojuist in verband met de gecorrigeerde versies in een aantal talen aangaf. We dienen dus nogmaals te onderstrepen dat we over de verslagteksten stemmen. 
De Voorzitter.
   Ik kan bevestigen dat het een elektronische geheime stemming zal zijn, zoals mevrouw Theato uiteen heeft gezet.
(1) 


Voorstel voor een besluit (B5-0227/2004) houdende goedkeuring van de Commissie in haar nieuwe samenstelling
Attard-Montalto (PSE ),
   . De Europese Commissie wordt momenteel gevormd door leden uit 25 landen en, hoewel de rol van elke commissaris het dienen van het gemeenschappelijke Europese belang is, is er nog steeds sprake van een belangrijk element van nationale vertegenwoordiging.
Deze vertegenwoordiging mag de Unie alleen en nooit verdelen, aangezien deze vertegenwoordiging ervoor zorgt dat de Commissie, in haar geheel, bekend is met de sociale en economische situatie in elk land, zodat zij, waar nodig, flexibel kan optreden.
Het is zonder meer in strijd met de Europese geest om actie te ondernemen zonder eerst de gevolgen voor bepaalde sociale sectoren in overweging te nemen. Ik ben van mening dat de commissarissen het belang van flexibiliteit zullen erkennen wanneer bepaalde acties gevolgen kunnen hebben voor gezinnen die in verband met de economische en sociale beperkingen van de regio een enigszins afwijkend leven leiden.
Ik ben afkomstig uit een kleine staat die ook nog eens een eiland is in de Middellandse Zee en ik spreek dan ook vanuit dit perspectief. We weten echter ook dat flexibiliteit niet alleen noodzakelijk is in het geval van kleine landen. Ook grotere staten hebben zichzelf ooit in een positie bevonden waarin zij behoefte hadden aan een bepaalde mate van flexibiliteit om te kunnen voldoen aan de gemeenschappelijke doelstellingen van de Unie.
Tot besluit zou ik willen verklaren dat de diversiteit die binnen de Europese Unie bestaat positief is. Diezelfde diversiteit vereist echter ook flexibiliteit. Ik denk dat alle commissarissen dit beseffen, en dat zij, ten behoeve van het gemeenschappelijk belang van Europa, flexibel zullen optreden om de Europese burgers ervan te verzekeren dat de Commissie geen bedreiging voor hen vormt, maar er juist is om hen te beschermen. 
Berthu (NI ),
   . – Met vreugde verwelkomen wij de tien commissarissen uit de nieuwe lidstaten, en ik stem dus in met de samenstelling van de nieuwe Commissie.
Aan de aangenomen resolutie houd ik echter een bijzonder ontevreden gevoel over, vanwege het sneuvelen van een amendement waarin er – geheel terecht – bij de Commissie op werd aangedrongen om gedurende de komende periode tussen nu en de installatie van het volgende Parlement geen enkel initiatief of besluit te nemen over een eventueel opheffen van het moratorium op GGO’s.
Het was immers te voorzien dat de Raad er niet in zou slagen het eens te worden over de transgene maïs Bt-11, en overeenkomstig de geldende procedures zal de Commissie dus alleen beslissen. Ik vind dat de lidstaten laakbaar hebben gehandeld door het willens en wetens op deze procedure te laten aankomen. Ook teken ik protest aan tegen de minachting van de Commissie jegens onze medeburgers, aangezien commissaris Byrne dag in dag uit herhaalt dat ze het moratorium gaat opheffen, terwijl de publieke opinie in de landen van Europa daar in grote meerderheid tegen is.
Dit is een schoolvoorbeeld van het functioneren van een Europa dat losstaat van de volkeren, een misstand waarvan de burgers zich bewust moeten zijn als ze niet elke dag willen worden geschoffeerd en waar hoe dan ook verandering in moet komen. 
Iivari en Paasilinna (PSE ),
    In principe is het kritische standpunt over de voortdurende vervanging van commissarissen goed. Wij kunnen echter niet de procedure goedkeuren waarin Finland na het vertrek van commissaris Liikanen in een slechtere positie wordt geplaatst dan de andere landen die hun commissaris al hebben vervangen. Het gaat ook om wettigheid ofwel het respecteren van het Verdrag. Overeenkomstig het Verdrag kan de plaats van een commissaris alleen open worden gelaten na een unaniem besluit van de Raad. 
Souchet (NI ),
   . – Het amendement waarin aan de Commissie-Prodi, wier mandaat sowieso afloopt, wordt verzocht niet terug te komen op het door de Raad besloten moratorium op GGO’s, is door een grote meerderheid, en met name door bijna alle Franse afgevaardigden, behoudens de Groenen en de antifederalisten, verworpen. Dit betekent in feite dat het Europees Parlement zijn zegen geeft aan het besluit dat de Commissie voornemens is te nemen en dat overigens al is aangekondigd door commissaris Byrne, ten gunste van het in de handel brengen van de genetisch gemodificeerde maïs Bt-11 en de variëteiten die daarop zullen volgen. Waarschijnlijk zal commissaris Byrne dit aankondigen op de dag na de komende Europese verkiezingen...
Het betreft hier een buitengewoon verwerpelijke gang van zaken, waarbij de Commissie op de stoel van de staten gaat zitten – met hun heimelijke toestemming –, om te beslissen over een kwestie die van fundamenteel belang is voor de volksgezondheid van onze medeburgers en voor het milieu in onze landen.
Aan het einde van deze zittingsperiode wordt de Europeanen dus gewoonweg een gemene streek geleverd. Die gang van zaken moet straks hoe dan ook veranderd worden, willen we een Europa hervinden dat functioneert volgens de wil van de Europeanen. 

De Voorzitter.
   Hiermee is de agenda van het Parlement afgehandeld.
Ik verklaar de zitting van het Europees Parlement te zijn onderbroken.(1)

