1. Zamach stanu w Mauretanii
Przewodniczący
Kolejnym punktem porządku obrad jest debata nad sześcioma projektami rezolucji w sprawie zamachu stanu w Mauretanii.
Alain Hutchinson
autor. - (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu! Zamach stanu, jaki miał miejsce w Mauretanii, możemy uznać za prawdziwą tragedię. Unia Europejska zainwestowała ogromne środki w przemiany demokratyczne w Mauretanii, podobnie jak zainwestowała w wielu innych krajach. Co więcej, a nawet co ważniejsze - powiedziałbym, że naród mauretański wniósł znaczny wkład w proces demokratyzacji, a ci, którzy są odpowiedzialni za obalenie całkiem niedawno dyktatora Tayi rozbudzili wielkie nadzieje wśród ludności tego kraju, jednocześnie dotrzymując wszystkich swoich zobowiązań, począwszy od organizacji referendum konstytucyjnego w czerwcu 2006 r. do wyborów prezydenckich w marcu 2007 r., włącznie z przeprowadzeniem lokalnych i powszechnych wyborów w 2006 r. Ten długotrwały proces dał wszystkim możliwość wypowiedzenia swojego zdania: związkom zawodowym, społeczeństwu obywatelskiemu i oczywiście politykom. Zaledwie po roku zamach ten rozwiał wszelkie nadzieje a w szeregach demokratów zapanowało wielkie rozczarowanie.
Ten upadek demokracji i tragedia narodu mauretańskiego wyraźnie przypomina nam o tym, że wszystkie młode demokracje są nadzwyczaj kruche i należy poświęcać im szczególną uwagę. Musimy jednoznacznie potępić nowy reżim mauretański. Jeśli wybrany prezydent popełnił błąd, naród mauretański, parlament i wybrani przedstawiciele kraju powinni byli zareagować, skrytykować to i nałożyć sankcje. Wojsko, żandarmeria ani inne siły policyjne w żadnym wypadku nie miały prawa angażować się w coś, co jest wyłącznie sprawą polityczną.
W związku z powyższym wzywamy nowe "samozwańcze władze” mauretańskie do przywrócenia narodowi Mauretanii praw, które w grabieżczy sposób jemu odebrały. Żądamy umożliwienia wybranemu prezydentowi wznowienia pełnienia swoich funkcji politycznych, nawet za cenę znoszenia wszelkiej krytyki, pod warunkiem że będzie ona wyrażana w sposób demokratyczny i z poszanowaniem dla aspiracji narodu mauretańskiego, który ponownie został wzięty w charakterze zakładników dla zaspokojenia zachcianek mniejszości.
Ponadto chciałbym dodać, panie przewodniczący, że miałem zaszczyt przewodzenia misji obserwacyjnej Parlamentu w Mauretanii i jestem głęboko wstrząśnięty tym, co tam się wydarzyło. Na tym zakończę i umożliwię zabranie głosu pani poseł Isler Béguin, która przewodziła misji obserwacyjnej Unii Europejskiej podczas wyborów. Ubolewamy nad tymi wydarzeniami, gdyż to, czego świadkiem byliśmy w Mauretanii, można nazwać żywym pragnieniem demokracji, pragnieniem nieustannie wyrażanym przez cały ubiegły rok, a to, co teraz się stało, jest tragedią.
Marios Matsakis
autor. - Panie przewodniczący! Ten nieszczęsny afrykański naród cierpi już od wielu lat z powodu niestabilności politycznej i zamieszek. Odzwierciedleniem tego jest fakt, że w tym kraju w ciągu ostatnich trzech lat miały miejsce dwa wojskowe zamachy stanu. Drugi z nich nastąpił 6 sierpnia 2008 r. Generałowie przejęli władzę, gwałcąc legalność konstytucyjną i aresztowali prezydenta, premiera, pozostałych członków rządu i wiele osób cywilnych. Zadziwiające jest to, że dwie trzecie parlamentarzystów mauretańskich podpisało deklarację poparcia dla inicjatora zamachu stanu.
Bez względu na fakt, że w grę wchodzić może ewentualny lęk przed prześladowaniem, sytuacja, w której wybrani do parlamentu przedstawiciele narodu przyznają w ostateczności, że proces demokratyczny zakończył się porażką i otwarcie aprobują dyktaturę wojskową, jest godna pożałowania i stanowi znieważenie demokracji. Wzywamy wszystkie siły polityczne w Mauretanii do tego, by postawiły na pierwszym miejscu interesy swoich obywateli i wykazując się dojrzałością i zdrowym rozsądkiem, wspólnie pracowali nad przywróceniem w swoim kraju porządku konstytucyjnego. Nalegamy, by UE, ONZ i Unia Afrykańska udzieliły wszelkiego niezbędnego wsparcia dla osiągnięcia tego celu.
Esko Seppänen
autor. - (FI) Panie przewodniczący! Zamach stanu dokonany przez juntę wojskową w Mauretanii został szeroko potępiony z uzasadnionych powodów. Jak twierdzą obserwatorzy międzynarodowi oddelegowani do tego kraju, wybory w latach 2006 i 2007 zostały przeprowadzone zgodnie z przepisami i nie ma żadnych wątpliwości co do legalności zdymisjonowanego rządu Mauretanii.
Od czasu uzyskania niepodległości po francuskich rządach kolonialnych w Mauretanii miało miejsce ponad 10 zamachów stanu lub ich prób. Poprzedni był dopiero trzy lata temu. Wówczas, podobnie jak tym razem, przejęli władzę wysokiego stopnia wojskowi. Rozwój tego kraju trudno jest określić jako stabilny lub demokratyczny.
Do zamachu przyczyniły się spory pomiędzy demokratycznie wybranym prezydentem i generałami mauretańskimi oraz stanowisko generałów wobec ekstremistów islamskich. Jest to ogromne wyzwanie dla innych, którzy usiłują wprowadzić pokój i stabilność w tym regionie.
Sprawozdawca w projekcie rezolucji całkiem słusznie zauważa, że przywrócenie legalnego i demokratycznie wybranego rządu jest podstawowym warunkiem stabilnego, demokratycznego rozwoju Mauretanii. Dlatego też przeprowadzenie nowych wyborów nie jest rozwiązaniem możliwym do przyjęcia, gdyż to upoważniłoby juntę wojskową do użycia siły. Niebezpieczne w tej sytuacji jest to, że jeśli kraj pozostaje odizolowany, tworzy się podatny grunt do ożywienia poglądów i działań ekstremistycznych, które "usuną na boczny tor” rozwój demokratyczny. Z tego względu musimy poprzeć rozwiązanie zainicjowane przez ONZ, które jest w miarę możliwości najszybsze i najbardziej pokojowe. Nasza grupa popiera projekt rezolucji w sprawie sytuacji w Mauretanii.
Marie Anne Isler Béguin
autorka. - (FR) Panie przewodniczący, panie komisarzu! To dzięki panom mogłam przewodzić misji obserwacyjnej podczas wyborów w Mauretanii.
Byliśmy bardzo dumni z wyników tych wyborów, gdyż po 24 latach wojsko oddało władzę w ręce obywateli, co można uznać za wielki sukces.
W ubiegłym tygodniu przebywałam w Mauretanii przez osiem dni i co tam usłyszałam? Usłyszałam, jak ludzie, którzy wcześniej byli tacy szczęśliwi, że mają rząd cywilny, znowu cieszyli się z tego, że powróciły rządy wojska, aby - jak to sformułowali - "udoskonalić demokrację”.
Oczywiście nazywamy to zamachem stanu. To jest zamach stanu, który zdecydowanie potępiamy. Jednakże sądzę, że naprawdę musimy tam pojechać i zobaczyć, co się dzieje. Zalecam państwu, drodzy posłowie, wysłanie delegacji do Mauretanii. Przedstawiciel Unii Afrykańskiej, pan Ping, nazywa to "sytuacją nietypową”. Pan Djinnit z Organizacji Narodów Zjednoczonych nazywa to "odwróceniem sytuacji” a obaj twierdzą, że dziś musimy być kreatywni. Faktycznie, gdy oni mówią, że kraj ten znalazł się w impasie, mają całkowita rację - jest to impas instytucjonalny, ale ten impas instytucjonalny nie jest rezultatem zamachu - jest on rezultatem procesu degradacji, który sięga kwietnia, a jego kulminacja nastąpiła w czerwcu lub lipcu. Oznak tego procesu było wiele - wotum nieufności, nad którym nie można było głosować, nadzwyczajne posiedzenia parlamentu, na które nie zezwolono, przeważająca większość dwóch trzecich, jeśli nie trzech czwartych głosów za prezydentem w wyborach, które unieważniono i zażądano ustąpienia prezydenta. To naprawdę było odwrócenie trudne do pojęcia dla tych, którzy nie śledzą sytuacji politycznej w tym kraju.
Drodzy posłowie! Proszę, abyście pojechali do Mauretanii i zobaczyli, jak naprawdę wygląda sytuacja. Wzywam państwa do poparcia dorobku demokracji, który ten kraj zdołał osiągnąć w ostatnich wyborach.
Należy także pamiętać o tym, że instytucje takie jak senat, parlament i rada miejska nadal funkcjonują. Ufam, że organy te działają jako strażnicy władzy ludowej. Dlatego myślę, że znalezienie rozwiązania należy do nich. Uważam, że musimy pokładać zaufanie w naszych kolegach i koleżankach parlamentarzystach, że zaproponują właściwy tok postępowania w sprawie junty wojskowej. Podobnie jak my jesteśmy przedstawicielami naszych obywateli, naród mauretański także ma swoich przedstawicieli, do których należy decyzja, co należy teraz zrobić.
Sądzę, ż musimy podkładać w nich wiarę i zaufanie: jeśli nie uda im się przedstawić rozwiązania, które będzie legalne i instytucjonalnie uzasadnione, wówczas możemy zainterweniować z całą mocą. Jednak uważam, że dziś ci przedstawiciele narodu, którzy mają pełne prawo do działania, powinni przedłożyć propozycje, a my jako ich współtowarzysze powinniśmy udzielić im naszego poparcia.
Ryszard Czarnecki
autor. - Panie Przewodniczący! Sytuacja w Mauretanii jest znana tym, którzy się nią interesują. Jest ona także znana tym deputowanym, którzy, tak jak ja, mieli zaszczyt reprezentować Parlament Europejski w tym kraju.
Myślę, że moja bardzo doświadczona koleżanka - pani Béguin - ma rację, mówiąc o eskalacji środków z naszej strony tak, aby, podobnie jak to było w przypadku innych krajów, Parlament Europejski mógł w tej sprawie skutecznie interweniować. Nie chodzi tutaj bowiem o to, aby mówić, co jest dobre, co być powinno, mówić o pewnych normatywach, ale o to, aby w sposób realny pomóc tym ludziom, którzy walczą o prawa obywatelskie i o wartości demokratyczne tam, gdzie jest o nie znacznie trudniej niż w Unii Europejskiej. Stąd propozycja rozłożenia tych środków tak, aby były one rzeczywiście skutecznie wykorzystane.
Colm Burke
autor. - Przed głosowaniem zamierzam złożyć poprawkę ustną. Ostatni zamach stanu w Mauretanii odbiera wszelkie nadzieje. Dla kraju, który w ostatnich latach poczynił tak duże postępy na drodze ku demokracji ten zamach jest cofnięciem się w rozwoju.
Nie można nie doceniać znaczenia demokratycznej Mauretanii w tym szczególnie zapalnym subregionie Afryki, dlatego powrót do demokracji i rządów cywilnych jest sprawą nadrzędną. Obalenie demokratycznie wybranego rządu jest po prostu nie do przyjęcia, podobnie jak przetrzymywanie prezydenta i premiera tego kraju w areszcie domowym. Jednak należy także zauważyć, że dwie trzecie posłów do mauretańskiego parlamentu podpisało deklarację popierającą inicjatora zamachu i jego współtowarzyszy generałów. Ubiegłej niedzieli generałowie utworzyli własny rząd, który moim zdaniem należy uznać za nielegalny.
Nie uznajemy tego samozwańczego, tymczasowego rządu. Niemniej jednak uważam, że należy wezwać juntę wojskową do jak najszybszego ustalenia terminu nowych wyborów prezydenckich, tak by ponownie mogli zostać wybrani ministrowie cywilni zamiast osobistości wojskowych. Junta musi zobowiązać się do neutralności wyborczej, tak jak uczyniła to po ostatnim zamachu w 2005 r. Jeśli takie posunięcia nie przyniosą skutku w najbliższej przyszłości, Unia Europejska musi rozważyć wprowadzenie ostrzejszych środków, jak np. zawieszenie pomocy o charakterze niehumanitarnym. Komisja musi poważnie zastanowić się nad reaktywowaniem artykułu 96 umowy z Kotonu, co może doprowadzić do zamrożenia aktywów członków junty, jak również do zawieszenia pomocy. Kończąc, wzywam Unię Europejską do ścisłej współpracy z Unią Afrykańską nad rozstrzygnięciem tego kryzysu politycznego.
Laima Liucija Andrikienė
Jest to godne ubolewania, lecz generałowie mauretańscy dokonali kolejnego zamachu stanu, który niestety dotknie bardzo poważnie ludność tego kraju. Fakt, że w przededniu zamachu wojskowego, w pogarszającej się sytuacji gospodarczej i społecznej, Bank Światowy podjął decyzję o zawieszeniu płatności dla tego kraju, jeszcze bardziej tę sytuację utrudnił, a obywatele wkrótce odczują tego skutki. Jedyną opinią, jaką można wydać na temat tej sytuacji, jest potępienie sprawców zamachu stanu i zażądanie jak najszybszego przywrócenia w tym kraju porządku konstytucyjnego i rządów cywilnych. Żądamy natychmiastowego uwolnienia prezydenta Sidi Mohameda Cheikh Abdallahiego i przywrócenia normalnych warunków pracy urzędników państwowych.
Zamach wojskowy nie jest drogą wyjścia z kryzysu. Jedynie polityczne dyskusje oraz wolne i sprawiedliwe wybory mogą wyprowadzić każdy kraj z kryzysu konstytucyjnego. Obowiązkiem Unii Europejskiej jest pomóc w przezwyciężeniu kryzysu w jak najskuteczniejszy sposób, udzielając pomocy osobom w najtrudniejszym położeniu zmagającym się ze skutkami kryzysu gospodarczego i żywnościowego.
Leopold Józef Rutowicz
w imieniu grupy UEN. - Panie Przewodniczący! Mauretania to biedny i nietypowy kraj islamski, nękany w zasadzie bezkrwawymi zamachami stanu, uznający Izrael, popierający Stany Zjednoczone w walce z Al-Kaidą, o demokratycznej konstytucji. Nękany jest on klęskami żywiołowymi, utrzymywane jest w nim zwyczajowo niewolnictwo pozbawiające ludzi tożsamości kulturowej, religijnej i osobowości. Proces ten ma jednak charakter spadkowy. Kraj ten, według ocen, dość dobrze wykorzystuje uzyskane środki pomocowe na rozwój infrastruktury i szkolnictwa.
Ostatni zamach łączy się z ogłoszeniem świętej wojny przez Al-Kaidę, co może doprowadzić do destabilizacji kraju, zwiększenia głodu, zniszczenia oznak pewnego postępu, śmierci wielu ludzi i wprowadzenia w kraju nieludzkich metod radykalnego islamizmu. W sytuacji tych zagrożeń konieczne jest podjęcie szybkich działań przez Unię Europejską i organizacje państw afrykańskich, by zapobiec tej tragedii.
Raül Romeva i Rueda
Panie przewodniczący! Nie dalej jak wczoraj rozmawialiśmy na temat niespójności i nieskuteczności, jaka czasami cechuje politykę sankcji Unii Europejskiej. Mauretania jest oczywistym tego przykładem. Zamach stanu, jaki nastąpił w tym kraju tego lata, musi zostać potępiony i to właśnie czynimy w przedmiotowej rezolucji.
Jednakże wzywamy też do złagodzenia napięć politycznych w ramach właściwych instytucji, które w tym momencie jeszcze są do tego zdolne.
Poza tym, reagując w skali międzynarodowej, nie należy ganić tych, którzy na to nie zasługują, szczególnie naród mauretański, który i tak już wystarczająco cierpi na skutek kryzysu gospodarczego i żywnościowego.
W związku z powyższym apelujemy do Komisji Europejskiej o niewycofywanie funduszy na projekty wspierające społeczeństwo obywatelskie zapewnianych w ramach Europejskiej Inicjatywy na Rzecz Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR), jak również o ponowne rozważenie zamrożenia porozumienia w sprawie połowów.
Ponadto wzywamy Komisję do zaangażowania się w dialog polityczny, zgodnie z artykułem 8 umowy z Kotonu, mając na względzie przywrócenie konstytucyjnej legalności. Jeśli ten dialog się nie powiedzie, Komisja powinna reaktywować artykuł 96 umowy z Kotonu, co powinno doprowadzić do zamrożenia pomocy, z wyjątkiem pomocy żywnościowej i humanitarnej.
Koenraad Dillen
- (NL) Panie przewodniczący! Kruche systemy demokratyczne w Afryce obalane w drodze zamachu wojskowego: to niekończąca się historia, która w kółko się powtarza. Nie przesadzę, jeśli powiem, że ta izba w przeszłości wyrażała swoje potępienie dla wszelkiego rodzaju zamachów stanu w Afryce już chyba z dziesiątki tysięcy razy. W większości krajów afrykańskich stale panują niesprawiedliwe rządy, a ci sami przywódcy utrzymują się przy władzy od dziesięcioleci. Miliardy, jakie wydano na pomoc rozwojową, niczego nie zmieniły. Despoci często pozostają u władzy i o wiele za często przyjmujemy ich z przesadnymi honorami. Jest to powód do pesymizmu.
Wybory, które ten Parlament pomógł monitorować, zostały przeprowadzone sprawiedliwie: to już ustaliliśmy. Jednakże wydarzenia, jakie miały miejsce tego lata w Mauretanii, stanowią kolejny dowód na to, że same wybory nie wystarczą, by zyskać trwałą akceptację demokratycznych wartości w Afryce.
Wniosek, jaki dziś musimy z tego wyciągnąć, jest następujący: Europa musi wykazać odwagę i uzależnić pomoc gospodarczą i rozwojową od dobrych rządów i demokracji, gdyż ostatecznie tymi, którzy na niej skorzystają, będą sami Afrykanie. Jednakże UE nie miała jak dotąd odwagi zająć takiego stanowiska. Ustne potępienie zamachu stanu w Mauretanii nie wystarczy, jeśli Unia Europejska jednocześnie nie zastosuje konkretnych sankcji w celu odizolowania junty.
Filip Kaczmarek
Panie Przewodniczący! Wielka szkoda, że musimy dzisiaj dyskutować o Mauretanii. Mauretania to kraj, którego pierwsze wolne wybory w ubiegłym roku zostały uznane przez społeczność międzynarodową, w tym Misję Obserwacyjną Parlamentu Europejskiego, za sprawiedliwe i przejrzyste. To kraj, który poczynił znaczne postępy w kluczowych dla jego demokratyzacji, stabilności i dalszego rozwoju kwestiach, takich jak penalizacja niewolnictwa, liberalizacja mediów oraz powrót uchodźców.
Dziś Mauretania czyni krok wstecz, przekreślając rezultat demokratycznych wyborów oraz wykazując brak poszanowania dla rządów prawa. Jakkolwiek można różnie interpretować i oceniać postępowanie prezydenta Abdellahiego, jednak kwestia pozostaje niezmienna. Zmiana prezydenta wybranego w powszechnych, demokratycznych i wolnych wyborach nie powinna i nie może następować w drodze zamachu stanu. Tego typu praktyki nie mogą mieć miejsca w kraju rozwijającej się demokracji, jakim od niedawna stawała się Mauretania. Unia Europejska powinna współpracować z rządem Mauretanii i z Unią Afrykańską w celu rozwiązania tej kwestii.
Eija-Riitta Korhola
(FI) Panie przewodniczący! Jak słyszeliśmy na początku sierpnia, pierwszy demokratycznie wybrany prezydent Mauretanii, jak również premier i minister spraw wewnętrznych tego kraju, zostali zdymisjonowani i uwięzieni w wyniku zamachu stanu.
Mauretania jest jednym z najuboższych krajów świata i jednym z najnowszych producentów ropy naftowej. Jeśli jej demokratyczny rozwój jest zagrożony, należy podać w wątpliwość współpracę na szeroką skalę z tym krajem. W związku z tym, że Bank Światowy zamroził pomoc finansową w wysokości 175 mln USD, zaś UE rozważa zamrożenie 156 mln EUR, istnieje ryzyko, że realizacja kilku projektów rozwojowych zostanie zaniechana. Jednakże w sytuacji takiej jak ta zbyt łagodne podejście na dłuższą metę nie opłaci się.
Przyjęcie twardej linii postępowania oczywiście nie oznacza pozbawienia Mauretańczyków pomocy żywnościowej i humanitarnej. Jednak rządzącej juncie wojskowej należy przypomnieć o umowie z Kotonu i zagrozić, że jeśli nie zostanie podjęty dialog na temat przywrócenia porządku demokratycznego, dopływ unijnych funduszy znowu zostanie odcięty.
Glyn Ford
Panie przewodniczący! Powtórzę to samo, co już zostało powiedziane dzisiejszego popołudnia przez dużą liczbę posłów: demokratyczna Mauretania jest filarem stabilności w tym subregionie. Zaledwie w 12 miesięcy po tym, jak misja obserwacyjna wyborów Unii Europejskiej uznała wybory za sprawiedliwe i przejrzyste, nastąpił drugi zamach stanu w ciągu dwóch lat dokonany przez generałów w Mauretanii.
Wzywamy do natychmiastowego uwolnienia prezydenta i premiera i uważamy, że sposobem na rozwiązanie tego konfliktu jest dialog. Z zadowoleniem przyjmujemy zaangażowanie Unii Afrykańskiej w ten proces, lecz nalegamy, by Komisja włączyła się w dialog w celu znalezienia pokojowego i demokratycznego rozwiązania obecnego kryzysu i użyła, w miarę konieczności, groźby zamrożenia wszelkiej pomocy - poza pomocą żywnościową i humanitarną - dla Mauretanii, jeśli nie znajdziemy zadowalającego rozwiązania w nadchodzących miesiącach.
Zbigniew Zaleski
Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! Chciałbym się dołączyć do głosu mojego kolegi Kaczmarka i powiedzieć tak: to, że dochodzi do zamachu stanu w Afryce, właśnie w Mauretanii, to nie jest jakieś zaskoczenie. Jeżeli popatrzymy na mapę Afryki, to procesy demokratyzacji, które, dzięki Bogu, już zaczęły się i trwają, są ciągle bardzo słabe. I to jest fakt.
Naszą rolą jest jak najbardziej pomagać w demokratyzacji. Czyli to, co robimy w czasie naszych misji obserwacyjnych, jeżeli chodzi o wybory parlamentarne czy prezydenckie, i też pomoc finansowa. Nasza obecność na miejscu i uświadamianie ludziom, na czym polega demokracja, że oni biorą w ogóle w tym udział po ciężkich przygotowaniach, to jest prawdopodobnie ta lekcja, w którą warto inwestować i to robimy. Jestem za tym, żeby w tym aspekcie nie być skąpym, a raczej być hojnym. To jest przyszłość dla Afryki.
Benita Ferrero-Waldner
komisarz. - Panie przewodniczący! Od kilkunastu miesięcy Mauretania doświadcza napiętej sytuacji politycznej, w której duża część Parlamentu stoi w opozycji do prezydenta Mauretanii. Dnia 6 sierpnia 2008 r., po zdymisjonowaniu przez prezydenta Adallahiego grupy dowódców wojskowych, wojsko zareagowało dokonaniem błyskawicznego i bezkrwawego zamachu stanu. Obecnie wybrany w wyborach powszechnych prezydent przebywa w areszcie domowym w pensjonacie. Należy zauważyć, że premier także został aresztowany, podczas gdy inne instytucje, takie jak wybrany parlament, nie ucierpiały z powodu zamachu stanu.
Trzy lata temu, 3 sierpnia 2005 r., ci sami generałowie - wówczas pułkownicy - dokonali podobnego przejęcia władzy w stosunku do 20-letniego reżimu pułkownika Ould Taya, który po zamachu pozostał przy władzy.
Jednakże zamach, jaki miał miejsce w ostatnim czasie, radykalnie różni się od przejęcia władzy w 2005 r., które położyło kres dyktaturze i poskutkowało wzorcowym przejściem do demokracji przy silnym wsparciu politycznym i finansowym Unii Europejskiej. W wyniku tego przejścia, które odbyło się w drodze wolnych i sprawiedliwych wyborów, władza znalazła się w rękach pierwszych demokratycznie wybranych instytucji w Mauretanii, których funkcjonowanie wymaga dalszej poprawy.
Od pierwszego dnia zamachu stanu nasze stanowisko było jasne. Pan komisarz Michel zdecydowanie potępił zamach, żądając uwolnienia prezydenta Abdallahiego i przywrócenia go na stanowisko, jak również szybkiego powrotu do porządku konstytucyjnego. Cała społeczność międzynarodowa zajęła bardzo zbliżone stanowisko.
Decyzje podjęte ostatnio przez juntę wojskową - samozwańczą "Wysoką Radę Państwa” - o sformalizowaniu przejęcia władzy i mianowaniu nowego rządu i premiera są teraz szeregiem kroków w niewłaściwym kierunku, przeciwko żądaniom społeczności międzynarodowej.
Sądzę, że ten zamach stanu stanowi poważne i jawne naruszenie najważniejszych postanowień umowy z Kotonu dotyczących zasad demokracji i rządów prawa. W związku z tym dnia 2 września 2008 r. Komisja przyjęła komunikat dla Rady w sprawie rozpoczęcia konsultacji z Mauretanią zgodnie z artykułem 96 umowy z Kotonu.
Na podstawie wyników konsultacji zostaną zaproponowane odpowiednie środki. Niemniej jednak, zważywszy na potencjalny negatywny wpływ tych środków na ludność, nadal mamy nadzieję na znalezienie akceptowalnego rozwiązania bez konieczności izolowania kraju o tak dużym znaczeniu strategicznym, o czym mówiło wielu z państwa.
W międzyczasie będziemy nadal śledzić rozwój wypadków w Mauretanii, jednocześnie w pełni wspierając wysiłki Unii Afrykańskiej na rzecz przywrócenia porządku konstytucyjnego w tym kraju.
A teraz skomentuję krótko dwa pytania. Na tym etapie jest zbyt wcześnie, by wchodzić w szczegóły odpowiednich działań, jakie należy podjąć w sprawie poszczególnych projektów lub obszarów współpracy. Myślę, że powinniśmy poczekać na wyniki konsultacji w sprawie artykułu 96 umowy z Kotonu. Dobrym pomysłem, pani poseł Isler Béguin, jest także zaczekanie na wyjazd delegacji do Mauretanii, lecz najpierw powinniśmy rozpocząć konsultacje w sprawie artykułu 96 umowy z Kotonu.
Wreszcie, mamy dwa istotne projekty: jednym jest projekt Europejskiego Funduszu Rozwoju dotyczący wsparcia społeczeństwa obywatelskiego, który jest w toku (wartość: 4,5 mln EUR), zaś drugim planowane wsparcie inwestycji na rzecz demokracji i praw człowieka (wartość: 300 000 EUR). Projekty te prawdopodobnie będą kontynuowane w przypadku częściowego zamrożenia współpracy. A zatem w tym momencie jesteśmy na takim etapie, iż uważamy, że należy odwołać się do artykułu 96 umowy z Kotonu i zgodnie z nim rozpocząć konsultacje, a o dalszych krokach będziemy decydować w miarę rozwoju wypadków.
Przewodniczący
Debata została zamknięta.
Głosowanie odbędzie się po zakończeniu debaty.
Oświadczenia pisemne (artykuł 142 Regulaminu)
Sebastian Valentin Bodu  
na piśmie. - (RO) Z żalem należy stwierdzić, że temat poszanowania praw człowieka w krajach afrykańskich jest wiecznie obecny. Dla wielu Europejczyków poszanowanie praw człowieka jest darem, który został im dany od urodzenia. Pochodzę z kraju, który doświadczył najcięższego reżimu komunistycznego w Europie, gdzie prawa człowieka nie były najwyższą pozycją na liście jego przywódców. Nie mogę powiedzieć, że 18 lat demokracji doprowadziło do całkowitego zaniku przypadków naruszenia praw człowieka, ale sytuacja jest dużo lepsza niż w ciągu długich lat komunizmu.
Kruchy kontynent afrykański, którego kilkusetletnie dzieje poważnie odbiły się na mentalności jego mieszkańców, stoi obecnie w obliczu groźby destabilizacji całego regionu w wyniku zamachu stanu dokonanego przez generałów w Mauretanii. Faktycznie anulowali oni demokratyczną decyzję podjętą w 2007 r. przez naród mauretański, który wybrał swojego pierwszego prezydenta w demokratyczny sposób. Zgodność z zasadą rządów prawa jest najważniejszym, podstawowym wymogiem demokracji.
Nowy reżim w Mauretanii nie cieszy się poparciem narodu i reprezentuje partykularne interesy niewielkiej grupy społeczeństwa. Obowiązkiem społeczności międzynarodowej jest zapewnić, by sytuacja w tym kraju jeszcze bardziej się nie pogorszyła, dla bezpieczeństwa jego mieszkańców i stabilności całego regionu, gdzie terroryzm stanowi rzeczywiste zagrożenie.
