Vragenuur (vragen aan de Raad)
De Voorzitter
Aan de orde is het vragenuur (B6-0156/2008).
Wij behandelen een reeks vragen aan de Raad.

Betreft: Discriminatie in paspoorten van de Europese Unie
In sommige landen van de Europese Unie worden paspoorten en andere documenten afgegeven die bij overschrijding van de grenzen niet alleen worden gebruikt door de onderdanen van die landen, maar ook door staatlozen die daar permanent verblijven. Het grootste deel van deze mensen behoort tot etnische minderheden. Is de Raad voornemens modellen voor paspoorten en andere soortgelijke documenten goed te keuren of voor te stellen waarin geen negatieve benamingen zoals "vreemdeling” meer staan vermeld, zodat een einde wordt gemaakt aan discriminatie op grond van etnische afstamming?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Ik heb een tamelijk kort antwoord. Namelijk dat het uitgeven van paspoorten of reisdocumenten aan stateloze personen die permanent verblijven in een lidstaat niet onder de bevoegdheid van de Gemeenschap valt.
Daarom is de Europese Commissie noch de Raad bevoegd om veranderingen in verband met dit soort paspoort of enig ander reisdocument voor te stellen.
Manuel Medina Ortega
(ES) Mijnheer de Voorzitter, het antwoord van de fungerend voorzitter van de Raad is inderdaad heel helder: er kan geen discussie meer zijn over dit soort onderwerpen. Misschien moet ik de vraag in enigszins andere bewoordingen stellen. Kan de Raad zich enige EU-harmonisatie voorstellen in verband met paspoorten en identificatie van paspoorten, of denkt hij dat dit onderwerp blijvend binnen de rechtsbevoegdheid van de lidstaten zal vallen?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Mijnheer Medina Ortega, dank u zeer voor uw aanvullende vraag.
Op dit moment zijn de enige gezamenlijke normen of gezamenlijke benchmarks die zijn aangenomen die in de sfeer van veiligheid, paspoorten of andere reisdocumenten.
Zelf zou ik verdere maatregelen kunnen verwachten in deze sfeer; maar net als anderen kan ik er niet over speculeren of er enige overdracht van bevoegdheid zal zijn.
Het is niet de vraag of deze zaak belangrijk is of niet, het is een kwestie van bevoegdheid. Op dit moment is de bevoegdheid van het uitgeven van identiteitsdocumenten aan personen zonder staatsburgerschap exclusief voorbehouden aan de lidstaten, en hebben de Raad en de Commissie geen bevoegdheden.
Dank u wel.
Reinhard Rack
(DE) Ik wil graag een vraag stellen over een ander soort discriminatie. In juli is uw land, Slovenië, van plan om tolvignets op de snelwegen te introduceren en de bedoeling is twee varianten uit te geven: een jaarlijks en een halfjaarlijks vignet. Dit komt neer op discriminatie tegenover tientallen miljoenen EU-ingezetenen die naar het Middellandse Zeegebied reizen voor hun zomervakantie. Welk voorstel denkt het voorzitterschap te doen aan de Sloveense regering om dit probleem op te lossen?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Mijnheer Rack, dank u voor deze vraag. Neemt u er echter nota van dat deze vraag gericht moet worden aan de speciale lidstaat, en niet aan de Raad, die deze in deze kwestie niet vertegenwoordigt.
Aangezien ik echter het voordeel heb deze lidstaat zeer goed te kennen, wil ik er graag aan toevoegen dat dit een tijdelijke maatregel is totdat de satelliettol wordt ingevoerd, en dat de relevante instellingen in de Europese Unie zijn ingelicht over, of in kennis gesteld van, deze maatregel, en dat zij deze niet hebben opgevat als discriminerend.
De Voorzitter

Betreft: Ratificatie van het Verdrag van Lissabon
Kan het Sloveense voorzitterschap de stand van zaken met betrekking tot het proces van ratificatie van het Verdrag van Lissabon becommentariëren? Welke stappen heeft de Raad tot dusver genomen om tot een positief resultaat van het ratificatieproces te komen?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Ik wil mevrouw Doyle graag meedelen dat vanaf vandaag, 21 mei 2008, dertien lidstaten het Verdrag van Lissabon hebben geratificeerd.
Misschien moet ik ze opnoemen: Hongarije tekende als eerste, vorig jaar al, gevolgd door Slovenië en Malta, Roemenië, Frankrijk, Bulgarije, Polen, Slowakije, Denemarken, Oostenrijk, Letland, Litouwen en Portugal - dit betekent dertien landen, of bijna de helft.
Slovenië heeft al tijdens het zes maanden durende voorzitterschap zijn wens bevestigd dat de ratificatieprocedure soepel zou verlopen tijdens ons voorzitterschap en daarna even effectief zou voortgaan tijdens het daaropvolgende Franse voorzitterschap, waarbij de doelstelling is dat het Verdrag van Lissabon op 1 januari 2009 in werking zal treden, zoals is gepland.
Ik moet echter benadrukken dat de ratificatie ook niet het terrein is van het voorzitterschap, evenmin als van de Raad, maar dat deze binnen de bevoegdheid van de lidstaten valt, de ondertekenaars van het Verdrag, in elk geval overeenkomstig de grondwettelijke regelingen van dat land.
Dank u wel.
Avril Doyle
(EN) Mijn dank aan het voorzitterschap. Ik ben blij met het feit dat tot nu toe 13 lidstaten het Verdrag van Lissabon hebben geratificeerd. U zult weten dat Ierland het enige land is dat het Verdrag zal ratificeren door de referendumprocedure.
Wij hebben op het moment in eigen land grote problemen om tegengas te geven aan de verschillende groepen van de "nee-kant”. Deze groepen verspreiden, opzettelijk of onopzettelijk, angst en verwarring met betrekking tot het Verdrag van Lissabon, vaak over kwesties die zeer belangrijk zijn maar die niets te maken hebben met het Verdrag. Kunt u daarom voor mij bevestigen, mijnheer de fungerend voorzitter, dat het recht van Ierland om het veto uit te spreken over toekomstige directe belastingsvoorstellen op geen enkele wijze in gevaar gebracht zal worden door de ratificatie van het Verdrag van Lissabon, en dat er geen enkel verband bestaat tussen de WTO-onderhandelingen en de ratificatie van het Verdrag van Lissabon?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Mevrouw Doyle, dank u voor de twee aanvullende vragen.
Ik kan bevestigen dat, ten eerste, alle besluiten in de sfeer van belasting genomen zullen blijven worden met wederzijds goedvinden. Met andere woorden, ook wanneer het Verdrag van Lissabon in werking treedt, mits het geratificeerd wordt door alle lidstaten, zal Ierland, of elke andere lidstaat, nog steeds het recht hebben om een veto uit te spreken over een kwestie betreffende belastingen.
Wat betreft uw tweede vraag, namelijk wat betreft de onderhandelingen die op het moment worden gehouden binnen de Wereldhandelsorganisatie, kan ik ook bevestigen dat deze onderhandelingen geen direct verband hebben met de ratificatie van het Verdrag van Lissabon.
Daarom is het antwoord op uw beide aanvullende vragen - ja.
Marian Harkin
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de minister ook een vraag stellen met betrekking tot de verdragen en het ratificatieproces in Ierland op het moment.
Een van de argumenten die op het moment de ronde doen, is dat, na de ratificatie van het Verdrag van Lissabon, landen hun veto kunnen verliezen bij de ratificatie van international handelsovereenkomsten - bijvoorbeeld WTO-overeenkomsten.
Zoals het nu is, is er een veto, en de "nee-kant” blijft volhouden dat dit na Lissabon zal veranderen. Ik zou graag een bevestiging hebben van het Sloveense voorzitterschap of dit het geval is of niet.
Jim Allister
(EN) Met het geluk van de Ieren, kunnen de kiezers van Ierland alleen beslissen over een Verdrag dat in feite de toekomst van ons allemaal beïnvloedt. Wilt u, namens de Raad, plechtig beloven hun democratische beslissing te aanvaarden of, zullen zij met verachting behandeld worden, zoals de stemmers van Frankrijk en Nederland, als zij "nee” durven stemmen, zeer in de beruchte traditie van "Plebs, kop houden!” en Nice II?
De Voorzitter
Dames en heren, helaas kan ik geen sprekers meer het woord geven, aangezien het reglement van orde dit niet toestaat. Ik geloof dat iedereen weet dat we studeren op een verandering van dit vragenuur, teneinde het flexibeler en ook nuttiger te maken. Ik assisteer zelf de werkgroep en we zullen te zijner tijd absoluut positief nieuws hebben. Op het moment moeten we ons houden aan het reglement zoals het is, en kan ik niet het woord geven aan meneer Higgins, ondanks dat dit gevraagd is, omdat hij de derde persoon was die hierom heeft verzocht.
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Ten eerste, wat betreft de vraag van mevrouw Harkin.
Er zullen veranderingen zijn ten aanzien van de conclusies van overeenkomsten met derde landen en internationale organisaties. Dit wordt vermeld in artikel 207 van het toekomstige Verdrag van Lissabon. Het is echter juist dit artikel dat tegelijkertijd zeer duidelijk een lijst verschaft van talrijke gebieden waarop de lidstaten hun veto zullen behouden, aangezien het artikel nogal wat zaken en gebieden opsomt waarvoor, als er besluiten worden genomen, de Raad het principe van consensus zal blijven toepassen.
Het is de vierde paragraaf van Artikel 207. Ik moet vermelden dat er heel wat van dergelijke gebieden zijn. Dit is bijvoorbeeld het gebied van diensten, de commerciële aspecten van intellectueel eigendom, het gebied van directe buitenlandse investeringen, het gebied van culturele en audiovisuele diensten, het gebied van sociale diensten, onderwijs, gezondheidszorg en andere gebieden. Voor al deze gebieden zal, ook wanneer het Verdrag van Lissabon van kracht wordt, het consensusprincipe gelden telkens als de Raad een besluit neemt, hetgeen betekent met de toestemming van iedere lidstaat afzonderlijk en van alle lidstaten.
Op de vraag van de heer Allister wil ik het volgende zeggen: zoals ik al heb gezegd in mijn eerste antwoord op de betreffende vraag, ligt de ratificatie van het Verdrag over de Europese Unie op het terrein van de lidstaten. Door dit Verdrag in december vorig jaar te ondertekenen, hebben de lidstaten zich verplicht om alles te doen wat in hun vermogen ligt, zodat de tekst die zij hebben ondertekend ook zal worden geratificeerd in het verlengde van hun binnenlandse regels, grondwettelijke en andere wettelijke bepalingen.
Hierbij speelt het voorzitterschap geen enkele rol. Het is bijvoorbeeld dankzij het voorzitterschap dat Slovenië, dat op het moment het voorzitterschap van de Europese Unie bekleedt, onder de eersten was die deze taak vervulden. Als de ratificatie zou mislukken, iets dat hopelijk niet zal gebeuren, zal het alleen de verantwoordelijkheid zijn van het land waar dit is gebeurd, en niet de verantwoordelijkheid van Raad, of iemand anders.
Dank u wel.
De Voorzitter

Betreft: Onderhandelingen met de Federale Joegoslavische Republiek Macedonië met het oog op toekomstig lidmaatschap van de EU
Kan de Raad commentaar geven op de huidige stand van de onderhandelingen met de Federale Joegoslavische Republiek Macedonië?
Op welke gebieden is er naar de mening van de Raad de grootste vooruitgang geboekt? Wat zijn thans de gebieden die de meeste moeilijkheden opleveren bij het boeken van verdere vooruitgang in de besprekingen?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Aangezien de reikwijdte van de vraag nogal breed is, zal mijn antwoord enigszins langer zijn.
De onderhandelingen met de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië over het EU-lidmaatschap zijn nog niet begonnen. Tot de tijd dat de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië zich voegt bij de Europese Unie, is het stabilisatie- en associatieverdrag het belangrijkste kader voor de Europese betrekkingen met de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië.
In het verlengde van de prioritaire taken die zijn omschreven in het associatiepartnerschap, wordt de vooruitgang van het land op weg naar het verkrijgen van het lidmaatschap van de Europese Unie vastgelegd in het voortgangsverslag van de Commissie. In de regel wordt het verslag eind oktober of begin november gepubliceerd. De Raad kijkt uit naar de volgende beoordeling van de Commissie in de herfst van dit jaar.
De Europese Raad heeft in de conclusies van 10 december 2007 nota genomen van de vooruitgang die de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië had geboekt, en zijn spijt betuigd dat de tenuitvoerlegging van de hervormingen was vertraagd. De vertragingen waren het gevolg van binnenlandse politieke spanningen, als gevolg waarvan de aandacht van de politieke instellingen van het land werd afgewend van de prioritaire taken ten aanzien van de Europese integratie.
Op dit moment kunnen we een aantal positieve voorbeelden noemen, die erop wijzen dat de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië moeite doet om dergelijke vertragingen te vermijden. Wat betreft de politieke criteria, heeft het land vooruitgang geboekt in de sfeer van decentralisatie, het anti-corruptiebeleid, de samenwerking met het Internationaal Tribunaal voor Misdrijven voor het Voormalig Joegoslavië, evenals in de etnische relaties, en de tenuitvoerlegging van het akkoord van Ohrid.
Na de publicatie van het voortgangverslag van november van de EU-Commissie, heeft het land de Wet op openbare aanklagers, de Wet op de Raad van openbare aanklagers en wetgeving inzake de Raad voor etnische kwesties aangenomen, en de lege zetel in de Justitiële Raad is ook bezet. Er is ook vooruitgang geboekt op het gebied van veiligheid van documenten, grenscontroles en migratie.
De Raad zal alle politieke partijen blijven aanmoedigen om hun dialoog en samenwerking te versterken en dat met verschillende etnische groepen, zodat het land vooruitgang kan boeken met het integratieproces.
De Raad zal ook de beide kanten blijven aanmoedigen om hun inspanningen constructief te vernieuwen, zodat bij de onderhandelingen onder auspiciën van de Verenigde Naties een wederzijds aanvaardbare oplossing met betrekking tot de naamskwestie kan worden bereikt. Dit zal de regionale samenwerking verbeteren en bijdragen aan goede relaties met hun buren.
De belangrijkste hervormingen die het land nog moet uitvoeren in verband met de aanbevelingen van de associatie- en partnerschapgebieden zijn:
overeenkomstig het akkoord van Ohrid moeten zij doorgaan met decentralisatie: tweederde van de gemeentes is al in de tweede fase van de fiscale decentralisatie;
zij moeten evenredige vertegenwoordiging van etnische minderheden in het openbaar bestuur verbeteren, waarbij de sfeer van binnenlandse zaken hier een goed voorbeeld van is.
De volgende hervormingen zijn de politiehervormingen, juridische hervormingen, en de twee belangrijke onopgeloste kwesties uit de zogenoemde Mei-overeenkomst die een bredere politieke consensus vereisen, namelijk de wet inzake talen, en de overeenkomst betreffende regulering van de status van de slachtoffers van de conflicten van 2001.
Op 18 februari 2008 heeft de Raad een besluit aangenomen betreffende de beginselen, hoofdtaken en voorwaarden van het EU-associatiepartnerschap met de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië. De Raad heeft het huidige partnerschap geactualiseerd door de geactualiseerde hoofdtaken voor verder werk te omschrijven op basis van de uitkomsten die zijn opgenomen in het voortgangsverslag van de Commissie voor het jaar 2007.
Colm Burke
(EN) Dank u zeer voor uw antwoord. Ik vraag me alleen af: bent u tevreden dat de spanningen nu genoeg zijn afgenomen om mogelijk te maken dat vooruitgang wordt geboekt? En als ze voldoende zijn afgenomen, over wat voor tijdsbestek heeft u het dan waarin de noodzakelijke hervormingen volledig ten uitvoer moeten worden gebracht, zodat het volledige onderhandelingsproces weer op de rails kan worden gezet?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Zoals we weten, zijn in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië verkiezingen uitgeroepen voor 1 juni. Wij hopen dat de campagneperiode geen vertraging zal veroorzaken in het uitvoeren van de noodzakelijke hervormingen. Ook zullen de hervormingen hopelijk worden voortgezet voor en ook na de verkiezingsperiode.
Het voorzitterschap spant zich in het bijzonder in om vooruitgang te boeken bij de integratie van de westelijke Balkanlanden, met inbegrip van de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië op zijn weg naar het lidmaatschap van de Europese Unie.
Wij hopen dat deze vooruitgang zo snel mogelijk bereikt zal worden, en dat het land onder andere een datum zal krijgen waarop de onderhandelingen over het lidmaatschap kunnen beginnen.
Natuurlijk hangt dit voornamelijk af van het land zelf, van de snelheid en kwaliteit van hun hervormingen die nog moeten worden voltooid, en die ik in mijn antwoord heb genoemd.
De Voorzitter
Bij ontstentenis van de vraagsteller komt vraag nr. 4 te vervallen.

Betreft: Klimaatverandering en internationale veiligheid
In het recente document van Javier Solana over "Klimaatverandering en Internationale Veiligheid” wordt de aandacht van de Raad gevestigd op enkele belangrijke kwesties in verband met de klimaatverandering, en met name op de gevolgen hiervan voor territoriale aanspraken, exclusieve economische zones en de toegankelijkheid van nieuwe handelsroutes. De nadruk op veiligheid en geopolitieke machtsbalansen vormt een afwijking van de gebruikelijke benadering van de klimaatverandering door de EU, die gericht is op vermindering van de emissies en verbetering van de voorbereidselen op het vlak van de EU en wereldwijd. Is de Raad thans bezig met het uitwerken van een standpunt en een strategie ten aanzien van deze belangrijke kwesties?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Zoals u allen weet, heeft de Europese Raad zijn secretaris-generaal, de Hoge Vertegenwoordiger Javier Solana, en de Europese Commissie in juni 2007 uitgenodigd een gezamenlijk document te presenteren over de vraag hoe klimaatverandering de internationale veiligheid beïnvloedt.
Het gezamenlijke verslag werd gepresenteerd bij de vergadering van de Europese Raad in maart van dit jaar. Het verslag stelt mogelijke dreigingen vast en vormen van de geschillen die kunnen voorkomen in verschillende delen van de wereld als gevolg van de klimaatverandering.
Ik zou er graag een aantal willen opnoemen bij wijze van voorbeeld: geschillen tengevolge van een tekort aan middelen, in het bijzonder wanneer toegang tot middelen wordt gebruikt voor politieke doeleinden; toegenomen migratie, waarvan de consequentie is extra druk op de doorgangs- en doellanden, hetgeen politieke en etnische spanningen kan veroorzaken; en mogelijke politieke spanningen als gevolg van veranderingen in kustgebieden, verdwijning van eilanden of problemen bij toegang tot nieuwe verkeerswegen en bronnen.
Los hiervan, bevat het verslag dat ik noemde verschillende aanbevelingen die verder onderzoek vereisen; de tenuitvoerlegging ervan zou dan gevolgd moeten worden door actieplannen van de Europese Unie.
Daarom heeft de Europese Raad de Raad uitgenodigd om het gezamenlijke document te bestuderen, en om de eigen aanbevelingen over de noodzakelijke verdere maatregelen, niet later dan in december van dit jaar voor te stellen. Het doel van deze maatregelen zou onder andere zijn, het versterken van samenwerking met derde landen en regio's in het licht van klimaatverandering en internationale veiligheid.
Ik moet vermelden dat de Europese Unie zich niet distantieert van de al bekende gezamenlijke benadering van klimaatverandering. Integendeel, met dit document wijst zij een nieuw en zeer belangrijk aspect van klimaatverandering aan, dat we niet zullen kunnen vermijden in toekomstige debatten op verschillende niveaus.
Zoals de heer Mitchell waarschijnlijk weet, heeft de Europese Raad bij zijn voorjaarszitting in 2007 de doelstellingen van de Europese Unie goedgekeurd betreffende de vermindering van uitstoot van broeikasgassen tegen 2020. Dit had de bijdrage van de Unie moeten zijn aan de wereldwijde en integrale overeenkomst voor de periode na 2012.
De Europese Raad heeft ook benadrukt dat de Europese Unie is toegewijd om Europa te veranderen in een energie-efficiënte economie, met lage uitstoot van broeikasgassen. Hij heeft het besluit aangenomen dat de Europese Unie, totdat een wereldwijde en integrale overeenkomst voor de periode na 2012 is gesloten, zal proberen om unilateraal haar eigen uitstoot van broeikasgassen tegen het jaar 2020 met niet minder dan 20 procent te verminderen, vergeleken bij het jaar 1990.
Binnen de klimaat- en enegiebundel debatteren het Europees Parlement en de Raad op het moment over de bijdrage van elke lidstaat, teneinde de hiervoor genoemde doelstelling van de Gemeenschap te halen. Los van de vermindering van de gevolgen van klimaatverandering, zal bij de internationale onderhandelingen over klimaatverandering ook speciale aandacht worden geschonken aan nieuwe technologieën en het zorgen voor financiële middelen.
De Europese Commissie heeft in juni 2007 haar groenboek onder de titel "Aanpassing aan klimaatverandering in Europa - mogelijkheden voor EU-actie” gepubliceerd. Dit jaar zal de Commissie, na intensief overleg met alle belanghebbende groepen, ook een witboek over aanpassing uitgeven dat een basis zal vormen voor verdere discussie met betrekking tot het beleid van de Europese Unie op dit gebied.
Dank u.
Gay Mitchell
(EN) Ik dank de minister voor zijn antwoord, maar ik vraag me af of de instellingen elkaar hier niet tot op zekere hoogte in de wielen rijden.
Aan de ene kant worden we geconfronteerd met een milieuramp, waarbij Europa en de wereld op de oude voet doorgaan, terwijl we ons aan de andere kant gaan bezighouden met het probleem van klimaatverandering en we de harde besluiten nemen waarvan onze toekomstige generaties afhankelijk zijn.
Zoals de minister zei, heeft de Raad in zijn voorjaarsconclusies op zich genomen om de ernstige problemen van klimaatverandering aan te pakken en de ernstige besluiten die nodig zijn te nemen.
Maar is de heer Solana wel consequent? Hij zegt verschillende dingen: spreken over de behoefte aan exploratierechten voor fossiele brandstof in een van de laatste qua milieu ongerepte plaatsen op aarde, en dat een kans noemen. Druist dat niet in tegen wat de Europese Raad zegt? Zouden we alstublieft onze boodschappen kunnen coördineren?
We hebben hier toch de rapporteur over het klimaat, mevrouw Doyle, die naar dit alles luistert.
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Ik kan u verzekeren dat de secretaris-generaal van de Raad - de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - zonder enige twijfel hetzelfde standpunt heeft als de Europese Raad. Hij heeft zijn aanbeveling voorbereid namens de Raad. De Raad heeft het verslag verwelkomd, en heeft geen discrepanties of tegenstrijdigheden gevonden in verband met de andere besluiten van de Raad, met inbegrip van besluiten in de sfeer van het geïntegreerde klimaatbeschermings- en energiebeleid.
Daarom deel ik niet de mening dat er discrepanties zijn tussen de activiteiten van de Hoge Vertegenwoordiger en de besluiten of intenties van de Raad.
Carlos Carnero González
(ES) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag ingaan op het antwoord van de Raad op de relevante vraag van onze collega door aan te voeren dat we, met name in de lidstaten rond de Middellandse Zee, ook moeten discussiëren over het probleem van klimaatverandering.
Een van de voorstellen in de mededelingen van de Commissie heeft betrekking op verbetering van het initiatief Horizon 2020 voor vermindering van de vervuiling van het Middellandse Zeegebied, dat zowel slachtoffer als oorzaak van klimaatverandering is, en er kan geen twijfel zijn dat zeer pragmatische actie kan worden ondernomen door dit voorstel. Heeft de Raad niet het gevoel dat dit een regionale prioriteit is in de strijd tegen klimaatverandering binnen het kader van de wereldwijde agenda van de EU?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Dank u, mijnheer Carnero González, voor uw aanvullende vraag. Wij kunnen instemmen met dit initiatief. In feite, is een van de gebieden die de heer Solana speciaal heeft aangewezen in zijn verslag het Middellandse Zeegebied, een gebied dat steeds problematischer kan worden tengevolge van de klimaatverandering, maar ook door migratie en soortgelijke problemen.
Het lijdt geen twijfel dat we kunnen verwachten dat klimaat- en milieubescherming in het algemeen een van de belangrijkste onderwerpen zal zijn binnen het proces van Barcelona, dat spoedig geactualiseerd zal worden met voorstellen voor de oprichting van een Unie voor het Middellandse Zeegebied. Ik herhaal dat dit een actualisering zal zijn van het bestaande proces van Barcelona.
Zoals u weet heeft het recent gepresenteerde document van de Europese Commissie dat verwijst naar deze kwesties een manier gevonden om ze aan te pakken, zoals de geachte afgevaardigde al aanstipte, hoewel het document vooralsnog geen specifieke projecten noemt. We kunnen echter verwachten dat dit een van de belangrijkste onderwerpen wordt in onze versterkte dialoog met landen rond de Middellandse Zee.
De Voorzitter

Betreft: Effectieve bescherming van de buitengrenzen van de EU
Kan de Raad mededelen welke vooruitgang er onder het huidige voorzitterschap is geboekt in de richting van een effectieve bescherming van de buitengrenzen en of het probleem van de drugshandel langs de kusten op het niveau van de Raad ter sprake is gebracht?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Ik denk dat de heer Higgins weet dat de Raad groot belang hecht aan het efficiënte beheer van buitengrenzen. Met de vrije beweging van mensen binnen de Europese Unie, is gepaste bescherming en beheer van buitengrenzen van cruciaal belang om zo de lidstaten binnenlandse veiligheid te verschaffen en effectief terrorisme, illegale immigratie en mensenhandel te bestrijden.
Voor dit doel heeft de Europese Raad tot nu toe een aantal belangrijke maatregelen uitgevaardigd. Hij heeft onder andere wettelijke instrumenten goedgekeurd, zoals de Schengen code betreffende grenzen, het buitengrenzenfonds, het Europese Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten - afgekort Frontex. Hij heeft ook maatregelen goedgekeurd in verband met de oprichting van teams voor snelle grensinterventie.
Ik wil ook graag uw aandacht vestigen op drie mededelingen die de Commissie op 13 februari dit jaar heeft gepubliceerd. Deze mededelingen bevatten voorstellen en aanbevelingen over een mogelijk middel van grensbeheer op EU-niveau, over de toekomstige ontwikkeling van Frontex, over de mogelijke formatie van het Europese grensbewakingssysteem Eurosur genaamd, en over het in- en uitgangssysteem van de buitengrenzen.
Het debat over de voorstellen en aanbevelingen van de Commissie uit deze mededelingen heeft plaatsgevonden op 12 maart, op de Ministeriële Conferentie in Slovenië. Men verwacht dat de Raad van justitie en binnenlandse zaken de conclusies van de Raad over het beheer van de buitengrenzen van de EU-lidstaten zal goedkeuren. Deze conclusies moeten een opsomming geven van de korte-termijnprioriteiten en de lange-termijnprioriteiten voor de toekomstige ontwikkeling van Frontex, verdere aanbevelingen betreffende het werk van de the Europese Commissie ten aanzien van de allernieuwste veiligheidstechnologie, beter beheer van buitengrenzen en richtsnoeren over verder werk voor het oprichten van Eurosur.
Los hiervan houden wij nauwkeurig de activiteiten van Frontex in de gaten, in het bijzonder wat betreft de tenuitvoerlegging van gezamenlijke operaties, het Europese netwerk van kustpatrouilles, de verdere actualisering en het gebruik van uitrusting die centraal wordt opgenomen, de zogenoemde CRATE, en de mogelijke uitzending van de snelle grensinterventieteams.
De instelling van een Maritiem Analyse en Operatiecentrum - Narcotica (MAOC-N) in september vorig jaar was een belangrijke stap voorwaarts voor de grensbewaking. Dit is een centrum voor strafvervolging met militaire ondersteuning, opgericht door zeven lidstaten: het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Spanje, Ierland, Nederland, Italië en Portugal. Het centrum is ook beschikbaar voor andere lidstaten.
Het doel van het centrum is het uitroeien van de illegale handel in verboden stoffen via de zee of de lucht over de Atlantische Oceaan naar Europa en West-Afrika.
Deze doelstelling moet worden bereikt door versterkte verzameling, uitwisseling en analyse van informatie en door optimale benutting van maritieme en luchtfaciliteiten van de lidstaten.
Een van de prioriteitstaken van de Raad moet ook zijn versterkte grenscontrole, en de verzameling en uitwisseling van geordende informatie over de routes van de drugshandel.
Jim Higgins
(EN) Mijnheer de Voorzitter, aangezien het drugsgebruik toeneemt en aangezien meer drugs beschikbaar komen, is het duidelijk dat de veiligheidsautoriteiten niet in staat zijn het binnenkomen van drugstoevoer met name uit Zuid-Amerika te stoppen.
Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, u heeft verwezen naar de kustpatrouille; bent u en is de Raad op de hoogte van het feit dat er slechts af en toe een inspecteur in functie is bij de havens en luchthavens van de Atlantische kust in het westen van Ierland? Er is slechts één boot. En het is maar al te duidelijk dat Ierland wordt gebruikt als een poort om drugs te exporteren naar de andere lidstaten - naar uw eigen land en naar andere landen in de Europese Unie. Bent u en is de Raad bezorgd over deze situatie?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Ik ben de heer Higgins dankbaar voor deze aanvullende vraag. Ik zou graag willen benadrukken dat de Europese Raad hier echt bezorgd over is, en bezorgd zal blijven zo lang drugshandel blijft bestaan.
Wat betreft Ierland, zou ik graag willen benadrukken dat, zoals ik al eerder heb gezegd, Ierland een van die landen is die in september vorig jaar het Maritieme Analyse en Operatiecentrum - Narcotica (MAOC-N) hebben opgezet. De taak is exact het uitroeien van illegale handel in verboden stoffen die plaatsvindt via deze route, dat wil zeggen, via de zee of per vliegtuig over de Atlantische Oceaan naar Europa of West-Afrika.
Dus gezien de recente oprichting van dit centrum, verwacht ik dat het in de toekomst actiever zal worden, en het voorzitterschap zal deze ontwikkelingen ondersteunen, en zorgen voor aanmoediging met de invloed die het ter beschikking heeft.
Reinhard Rack
(DE) Minister, de uitbreiding van het gebied dat valt onder het Schengenakkoord heeft afgelopen december bezorgdheid gewekt onder veel burgers van de EU over het feit dat zij niet langer het veiligheidsniveau genieten waaraan zij gewend waren. Kan, na de vergroting van het Schengengebied, worden gezegd dat samenwerking tussen de politiemachten van lidstaten in het vergrote gebied de gewenste resultaten heeft opgeleverd?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Dank u, mijnheer Rack, voor deze aanvullende vraag.
Het is belangrijk om te beseffen dat uitbreiding van het Schengengebied niet automatisch is gegaan, of te danken is aan een impuls of vanuit zichzelf. Deze vond plaats toen de uitgebreide voorbereidingen in alle lidstaten die deel uit wilden maken van het Schengengebied eenmaal waren afgerond. De uitbreiding vond plaats toen de verantwoordelijke EU-lichamen en instellingen deze voorbereidingen aan een grondige evaluatie hadden onderworpen.
En pas toen was bevestigd dat adequate controle was ingesteld aan de toekomstige buitengrenzen van het verbrede Schengengebied, kon deze uitbreiding plaatsvinden.
Ik zou buitengewoon graag willen benadrukken dat het, aangezien we de bezorgdheid van de mensen serieus nemen, natuurlijk noodzakelijk is om hen in te lichten dat er geen feitelijke redenen zijn voor ongerustheid.
Ik herhaal, dat de uitbreiding van het Schengengebied niet zo maar heeft plaats gevonden. Deze vond plaats na grondige voorbereidingen, en nadat grondig was gecontroleerd of aan alle technische en veiligheidsvoorwaarden was voldaan, en aangezien daaraan was voldaan, kunnen we nu opnieuw de verzekering geven dat de veiligheid van buitengrenzen van het uitgebreide Schengengebied in goede handen is.
De Voorzitter

Betreft: Bestrijding van de armoede
Hoe denkt de Raad over de wijze waarop de vastlegging van minimumomstandigheden voor een waardig bestaan en voor waardige werkgelegenheid met volledige en productieve arbeid voor de burgers en ingezetenen van de EU voortgang vindt, met het oog op de bestrijding van het fenomeen van de armoede, met name onder kinderen?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Dank u voor de vraag die is gesteld door mevrouw Panayotopoulos-Cassiotou.
Werk en het bestrijden van armoede en sociale uitsluiting behoren tot de grootste uitdagingen voor de Europese Unie en haar lidstaten. Ik moet er echter op wijzen dat zowel het arbeidsbeleid als het sociale beleid binnen de bevoegdheid van de lidstaten liggen, en dat de Europese Unie hun activiteiten ondersteunt en aanvult.
Daarom moeten de lidstaten de meest geschikte combinatie van beleid ontwikkelen, waarbij rekening wordt gehouden met hun economische en sociale situatie en hun werkgelegenheidssituatie.
Sta me toe om een aantal EU-maatregelen te noemen die in deze sfeer zijn genomen, waarvan de bedoeling is om, zoals ik al heb gezegd, het beleid binnen de bevoegdheid van de lidstaten die dit uitvoeren, te ondersteunen en aan te vullen.
Ten eerste reguleert de EU-wetgeving een groot aantal zaken betreffende werkgelegenheid, met inbegrip van het vrije verkeer van de arbeidskrachten, informatie en overleg, arbeidsomstandigheden en anti-discriminatie-maatregelen.
Ten tweede zijn er instrumenten zoals arbeidsrichtsnoeren, geïntegreerde aanbevelingen en gemeenschappelijke beginselen inzake flexizekerheid, en politieke aansturing van de lidstaat voor de omzetting en tenuitvoerlegging van zijn beleid.
Ten derde hebben de lidstaten, ook binnen deze open vorm van samenwerking, sterke politieke betrokkenheid getoond ten opzichte van een uitwisseling van informatie en het leren van elkaar. De open wijze van samenwerking heeft hieraan bijgedragen door instelling van gezamenlijke indicatoren, door het aanmoedigen van onderzoeken en wederzijdse studies, en door een sterkere samenwerking op EU-niveau.
In verband met de rechten van werknemers en de verbetering van arbeidsomstandigheden, reguleert de Europese wetgeving, afgezien van andere zaken, het vrije verkeer van werknemers, vrijheid van informatie en overleg, arbeidsvoorwaarden, met inbegrip van arbeidsuren, gezondheid en veiligheid op het werk, en anti-discriminatiemaatregelen, die ook maatregelen bevatten voor gelijkheid van mannen en vrouwen.
Sta me toe om erop te wijzen dat artikel 137 van de overeenkomst luidt dat de voorzieningen van dit artikel niet van toepassing zijn op salarissen. Dit betekent dat de Europese Unie niet gemachtigd is om minimumlonen in te stellen en evenmin gemachtigd is minimumlonen bij te stellen tussen de lidstaten.
Binnen de open werkwijze van samenwerking, die al is genoemd, worden de lidstaten in feite aangemoedigd om adequate minimumnormen te verschaffen. Het besluit betreffende normen - het soort en de hoogte van hetgeen waarop men recht heeft - bevinden zich op het exclusieve terrein van de lidstaat.
Omdat de situatie tussen lidstaten verschilt, heeft het naar onze mening geen zin om een gezamenlijke norm op te leggen. Wij moeten in het oog houden dat in het gebied van de Europese Unie veel lidstaten geconfronteerd worden met kwesties zoals beschikbaarheid van financiële middelen, schuldplichtigheid en de houdbaarheid van sociale zekerheidssystemen. Daarom zou het dubieus zijn om gezamenlijke normen in te stellen of op te leggen in die gebieden.
Dit alles wijst erop dat de lidstaten de kwestie van minimumnormen zorgvuldig moeten voorbereiden en bespreken, en op die manier bijdragen aan de uitbanning van armoede.
Mevrouw Panayotopoulos-Cassiotou verwees in haar vraag in het bijzonder naar armoede bij kinderen. Kinderen worden geconfronteerd met armoede in huishoudens waar de ouders geen werk hebben, in huishoudens waar de mate van werk laag is en het gezinsinkomen onvoldoende is, of in gevallen dat bijstand niet voldoende is om de armoede uit te bannen.
Daarom bieden het implementeren van evenwichtige en integrale strategieën, en de strategieën van actieve insluiting, ten minste tot op zekere hoogte, een werkelijke bijdrage tot het bevorderen van het welzijn van kinderen en jonge mensen.
Dank u wel.
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, ik dank de vertegenwoordiger van de Raad voor zijn antwoord op mijn vraag over het waarborgen van aanvaardbare normen voor fatsoenlijke arbeids- en levensvoorwaarden. Fatsoenlijk werk is een doelstelling van zowel de wereldwijde gemeenschap van de VN, onder auspiciën van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), als van de EU. Wij hebben in ieder geval hierover een resolutie aangenomen.
Hoe denkt de Raad deze fatsoenlijke arbeids- en levensvoorwaarden ten uitvoer te brengen, met name voor kinderen?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Dank u zeer voor uw aanvullende vraag.
Ook bij deze resolutie moet rekening worden gehouden met het feit dat dit onderwerp binnen de bevoegdheid van de lidstaten ligt. De Raad kan alleen in algemene termen spreken. Natuurlijk moedigt hij de lidstaten aan om te voldoen aan de algemene voorwaarden die zijn opgenomen in de aangehaalde resolutie, of in de normen die worden gepropageerd door de Internationale Arbeidsorganisatie. Alle EU-lidstaten zijn ook lid van de Internationale Arbeidsorganisatie.
Dank u.
Emanuel Jardim Fernandes
(PT) Wij zijn het eens met de doelstellingen achter alternatieve energie, maar het is duidelijk dat het voedsel- en honger probleem, dat blijkt toe te nemen, bij veel mensen de vraag oproept of biobrandstof wel de juiste stap is. Mijn vraag is of u, terwijl we het ermee eens zijn dat we verder moeten gaan met alternatieve energie, publiekelijk kunt zeggen en onze burgers kunt verzekeren dat deze weg niet de toename van de kosten van voedsel en de honger in de wereld zal vergroten.
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Dank u voor uw aanvullende vraag.
De kwestie van hogere voedselprijzen is zeker een groot probleem, en daarom heeft dit High Level Forum ook een debat georganiseerd over dit thema. De Europese Raad is bereid om alles te doen om het probleem van hogere voedselprijzen aan te pakken. Om dit echter te kunnen doen, moeten wij eerst de oorzaken vinden van de stijging van de voedselprijzen - en de oorzaken zijn waarschijnlijk talrijk.
De factoren die hogere voedselprijzen veroorzaken zijn veel en gevarieerd, en daarom behandelt de Raad ze door middel van verschillende lichamen. Recentelijk is dit besproken in de Raad van Landbouw en Visserij, die bepaalde richtsnoeren heeft aangenomen die moeten bijdragen aan de vertraging van de stijging van voedselprijzen.
Enige tijd geleden werden, in deze zelfde zaal, biobrandstoffen genoemd als een van die factoren die zouden bijdragen aan hogere voedselprijzen. Er is een wereldwijd bewustzijn van de potentiële invloed van biobrandstoffen, en daarom is er een intensieve ontwikkeling van zogenoemde duurzame criteria voor de productie van brandstof. Onder deze duurzame criteria zijn zeker ook die van de sociale effecten, die we zullen trachten in overweging te nemen.
Het werk is niet afgerond, maar het gaat intensief door. Ik wil er echter graag de nadruk op leggen dat de invloed van biobrandstoffen als factor die effect heeft op hogere prijzen, zeker tot de minder belangrijke oorzaken behoort, en dat er verschillende andere oorzaken zijn die belangrijker zijn en die tegelijkertijd ook intensief in overweging worden genomen door de Raad.
Dank u.
De Voorzitter

Betreft: Mensenrechten in Cuba
In februari 2008 heeft de Cubaanse regering bij de Verenigde Naties in New York twee convenanten van de universele mensenrechtenverklaring ondertekend. Op grond van deze juridisch bindende convenanten is Cuba verplicht de bevolking het recht van vrijheid van meningsuiting en vereniging, en het recht van reizen te geven.
Wat doet de Raad, tegen de achtergrond van deze positieve stap van Cuba en het recente, constructieve bezoek van commissaris Louis Michel aan dat land in maart, om de betrekkingen met de Cubaanse regering te normaliseren? Welke druk oefent de Raad op Cuba uit om dat land te dwingen zich aan zijn internationale verplichtingen te houden?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Met betrekking tot de vraag die is gesteld door de heer Evans, wil ik graag het volgende zeggen:
De Europese Unie is verheugd dat Cuba het Internationale Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR, en het Internationale Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten (IVESCR) heeft ondertekend.
Het voorzitterschap heeft in zijn verklaring van 4 maart dit jaar de ondertekening door Cuba van de twee overeenkomsten als positief beoordeeld. Aangezien Cuba een ondertekenaar van deze wettelijk bindende internationale instrumenten is geworden, heeft het natuurlijk de verplichtingen die eruit voortvloeien, aanvaard.
Het voorzitterschap heeft Cuba aangemoedigd om voort te gaan met dergelijke positieve acties, en om zijn samenwerking met de internationale structuren op het gebied van de bescherming van de mensenrechten verder te vergroten. De Europese Unie zal de tenuitvoerlegging van deze wettelijk bindende verplichtingen ten aanzien van de mensenrechten die zijn aanvaard door Cuba nauwkeurig volgen.
De Europese Raad heeft in zijn conclusies over Cuba, in juni 2007, de Cubaanse regering uitgenodigd politieke en economische hervormingen uit te voeren die noodzakelijk zijn voor de verbetering van het dagelijks leven van de Cubaanse bevolking. De Europese Unie erkent het recht van de Cubanen om voor zichzelf te beslissen over hun toekomst. De Europese Unie is bereid om verdere constructieve steun te verschaffen voor toekomstige ontwikkelingen op alle gebieden van de Cubaanse maatschappij, met inbegrip van maatregelen binnen de ontwikkelingssamenwerking.
De Europese Unie blijft de Cubaanse autoriteiten echter herinneren aan hun speciale verplichtingen om de mensenrechten en de vrijheid van hun burgers aan te moedigen en te respecteren.
Verdere debatten vinden plaats in de Europese Raad over de mogelijkheden van het opnieuw instellen van een algemene en open dialoog met Cuba in het verlengde van de in juni vorig jaar bereikte conclusies. Of dit echter verwezenlijkt zal worden, hangt ook af van Cuba, en of dat bereid is het voorstel tot een politieke dialoog te accepteren.
Het voorzitterschap nodigt Cuba uit een verdere belangrijke stap te zetten en de beide verdragen van de Verenigde Naties te ratificeren zonder enige reserves die hun karakter en doelmatigheid zouden ondermijnen.
Dank u.
Richard Howitt
(EN) Mijn dank aan de fungerend voorzitter voor het verdere verzoek dat hij vanavond heeft gedaan. Ik vraag me, gezien de veranderingen in de regering in Cuba, af of hij en de Raad enige verandering en toename in het enthousiasme van de Cubanen hebben bespeurd om de open politieke dialoog aan te knopen die hij noemde? Ik vraag me ook af of hij zijn gedachten zou kunnen laten gaan over het huidige debat dat plaats vindt in de Verenigde Staten en het debat dat ongetwijfeld plaatsvindt tussen de Raad en de Verenigde Staten in onze trans-Atlantische betrekkingen. Bespeurt hij daar enige verandering van beleid waardoor verdere verbeteringen in de mensenrechten in Cuba kunnen worden gestimuleerd?
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Dank u zeer mijnheer Howitt voor de aanvullende vraag.
Ik kan niet zeggen dat wij enige wezenlijke veranderingen hebben opgemerkt, hoewel we ons bewust zijn van het potentieel voor verandering, en het potentieel voor een nieuw hoofdstuk in de relatie tussen de Europese Unie en Cuba. Dit zal ook worden besproken in een van de volgende zittingen van de Raad Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen.
Wij hopen dat dit potentieel zal worden gebruikt, en dat dit een realiteit kan worden. Hoewel, ik herhaal, dit ook of hoofdzakelijk aan Cuba is.
Dank u.
Zita Pleštinská
(SK) De vrijlating van de vier Cubaanse gewetensbezwaarde gevangenen is een zeer positieve stap, evenals de ondertekening van twee wettelijk bindende verdragen van de Universele Verklaring van de rechten van de mens door de Cubaanse regering op 28 februari 2008 bij de Verenigde Naties. Er blijven echter ten minste nog 58 mensen gevangen gehouden in Cubaanse gevangenissen louter door op hun fundamentele rechten te staan. Wat kan de Raad in de context van deze twee mensenrechtenverdragen van de VN doen voor de 75 gewetensbezwaarde gevangenen van de "Maartgroep”? Ik vertrouw erop dat de Raad een beroep zal doen op hoge Cubaanse ambtenaren om alle gevallen met betrekking tot Cubaanse dissidenten te laten herzien door onpartijdige en niet-partijgebonden rechtbanken, en zal trachten hen vrij te krijgen.
David Martin
(EN) Ik was enigszins teleurgesteld door uw antwoord omdat ik denk dat de Cubanen blijk geven van een werkelijke bereidheid om stappen te ondernemen en dat de regeringsverandering een accentverschuiving betekent als het gaat om de Cubaanse benadering van de buitenwereld. Het zou heel jammer zijn als de EU geen gebruik maakte van deze gelegenheid en de kans aangreep om een serieuze dialoog met Cuba te hebben. Laten we dus niet nog meer druk op Cuba blijven leggen om concessies te doen, laat de EU zich bezig gaan houden met de Cubanen.
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Allereerst met betrekking tot de vraag die is gesteld door mevrouw Pleštinská.
Feit is dat het aantal politieke gevangenen is verminderd, en de Europese Unie juicht dit toe. De Europese Unie zal de Cubaanse autoriteiten echter blijven verzoeken om de vrijlating van alle politieke gevangenen. In de eerste plaats omdat Cuba lid is van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties en dit houdt natuurlijk in dat het bepaalde verplichtingen heeft. Het lijdt geen twijfel dat de mensenrechtenkwestie een van de fundamentele punten zal zijn in onze dialoog met Cuba.
En hier wil ik me graag richten tot het commentaar van de heer Martin. Ik kan hem verzekeren dat het voorzitterschap of de Raad geen gelegenheid voorbij zal laten gaan om de dialoog weer aan te gaan, mocht de gelegenheid zich voordoen. Natuurlijk moet het bij deze dialoog absoluut gaan over de situatie van de mensenrechten, en we hopen dat Cuba een dergelijk voorstel om een dialoog aan te gaan, zal accepteren.
Dank u.
Bernd Posselt
(DE) Mijnheer de Voorzitter, het verbijstert me hoe de Raad gewoon kan vertrekken zonder te blikken of te blozen. Ik ben al lange tijd lid van dit Huis. Het vragenuur met de Raad placht om 21.00 uur te beginnen, en de Raad bleef bij ons tot half elf. Toen vroeg de Raad of het vragenuur vervroegd kon worden naar 18.00 of 19.00 uur, en wij eerbiedigden die wens. Dat was onze eerste vergissing. Sindsdien is het vragenuur altijd te laat begonnen, en de afgevaardigden van de Raad moesten om klokslag zeven uur vertrekken, daar kon je de klok op gelijk zetten. Het is niet de fout van het Sloveense voorzitterschap; het is een algemeen probleem dat we moeten bespreken met de Raad. De helft van het jaar kunnen de afgevaardigden van de Raad zeker tot donderdag blijven in deze prachtige stad Straatsburg en ook beschikbaar voor ons zijn op woensdagavonden.
De Voorzitter
Uw commentaar is genoteerd. Vandaag zijn we trouwens op tijd begonnen om 18.00 uur. Daarom is de zitting niet te laat begonnen. In elk geval heeft de Raad het woord gevraagd en kan spreken.
Janez Lenarčič
fungerend voorzitter. - (SL) Dank u, mijnheer de Voorzitter dat u mij het woord geeft.
Ik wilde de heer Posselt zeggen dat de Raad de besluiten die het Europees Parlement heeft aangenomen, respecteert en zich er naar voegt, natuurlijk na overleg met de Raad. Er is echter vastgesteld dat het vragenuur - dat vandaag op tijd begon - een uur zou duren. Er is ook besloten dat het vragenuur als regel op woensdagen zou zijn tussen 18.00 en 19.00 uur. De Raad heeft zich aangepast om hieraan te voldoen, en respecteert dat en zal dat in de toekomst blijven doen.
Dank u.
Bernd Posselt
(DE) Mijnheer de Voorzitter, staat u mij toe de Raad te informeren dat het vragenuur normaal anderhalf uur duurt; wanneer wij klagen bij het Bureau, wordt ons steevast verteld dat vragenuren die slechts een uur duren een uitzondering zijn. Deze uitzondering geldt nu elke keer.
De Voorzitter
Mijnheer Posselt, dit is een zaak waarover de Conferentie van Voorzitters moet beslissen. Het gaat er niet om of ik het ermee eens ben of niet. Ik zou graag willen dat wij meer tijd hadden, maar wij moeten ons houden aan het besluit van de Conferentie van Voorzitters. In ieder geval is uw kritiek genoteerd en zal worden doorgegeven aan de Conferentie van Voorzitters.
De vragen die wegens tijdgebrek niet zijn beantwoord, zullen schriftelijk worden beantwoord (zie bijlage).
Het vragenuur is gesloten.
(De vergadering wordt om 19.05 uur onderbroken en om 21.00 uur hervat)
