Voorbereiding van de informele Top van de staatshoofden en regeringsleiders (Lissabon, 18-19 oktober 2007) (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde zijn de verklaringen van de Raad en de Commissie betreffende de voorbereiding van de informele Top van de staatshoofden en regeringsleiders op 18 en 19 oktober in Lissabon.
Manuel Lobo Antunes
fungerend voorzitter van de Raad. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, en u begrijpt, mijnheer de Voorzitter, dat voordat ik mij specifiek met het ordepunt van de agenda bezighoud dat mij hierheen heeft gebracht, ik U namens de Portugese regering en het Portugese voorzitterschap van de Raad wil bedanken voor het hartelijke en vriendelijke - en naar mijn mening welverdiende - eerbetoon dat u heeft gegeven aan het onverwachte en verdrietige verlies van mijn medelandsman en lid van dit Parlement Dr. Fausto Correia.
Portugal was geschokt door het nieuws omdat het nieuws was over het verlies van iemand die waarachtig goed was, en die voor ons allen een voorbeeld was in de strijd voor menselijke waardigheid en de waarden waarin we geloven: de waarden van de rechtsstaat en het respecteren van de mensenrechten.
Zijn dood is een werkelijk groot verlies voor ons; we moeten proberen, zover we dit kunnen, zijn voorbeeld te volgen en ik ben werkelijk dankbaar voor het eerbetoon dat dit Parlement hem heeft gegeven, dat door de Portugese regering natuurlijk zal worden herhaald.
(Applaus)
Margot Wallström
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, vorig jaar heb ik het Parlement toegesproken over een onderwerp dat door de Commissie beschouwd werd als de motor van vooruitgang in de huidige Europese Unie. Bij die gelegenheid hebben we ook de zogeheten tweesporenaanpak uit de doeken gedaan. Dat is een daadkrachtige beleidsagenda in combinatie met een ambitieuze aanpak van de hervorming van het Verdrag - twee elkaar ondersteunende doelen. In dat debat was er een grote mate van consensus, waarvoor er denk ik drie redenen bestonden.
Allereerst is het een weerspiegeling van een zekere rijpheid in de Europese Unie, want Europa heeft tegenwoordig invloed op zoveel aspecten van het leven van de burger dat dit de nodige verwachtingen wekt. Het zou een grote vergissing zijn genoegen te nemen met een Europa van de kleinste gemene deler. Ten tweede denk ik dat het communiceren van Europa met en aan onze burgers om een frisse benadering vroeg, met meer aandacht voor wat Europa betekent voor hun maatschappelijke behoeften, hun economische aspiraties en hun onderliggende waarden. Ten derde was deze nieuwe benadering op meer dan alleen maar politiek instinct gebaseerd: het was gebaseerd op de werkzaamheden in het kader van het door de Commissie geïnitieerde plan "D” voor Democratie, Dialoog en Debat waar zo vele afgevaardigden van het Parlement zich zo actief voor hebben ingezet.
De informele Europese Raad van volgende week is de tweesporenaanpak ten voeten uit. Aan de ene kant is het de bedoeling dat de staatshoofden en regeringsleiders de intergouvernementele conferentie (IGC) afsluiten en tot een overeenkomst komen over het nieuwe Hervormingsverdrag. Aan de andere kant heeft het voorzitterschap haar voornemen uitgesproken om te komen tot een verdieping van het debat over hoe Europa dient om te gaan met de mondialisering.
Nu eerst het Hervormingsverdrag. Er ligt nu een verdragstekst klaar, en dat is echt een grote prestatie. Mijn complimenten aan het Portugese voorzitterschap hiervoor, maar uiteraard ook aan het Duitse voorzitterschap, want dat heeft met veel toewijding het proces langzaam maar zeker vooruit weten te brengen.
Evenals mijn collega van het voorzitterschap zou ik het Parlement willen bedanken voor zijn positieve bijdrage in deze laatste fase. We hebben goed samengewerkt en dankzij de heren Brok, Barón Crespo en Duff hebben we nu een beter Verdrag als het gaat om rechten en burgerschap. Tevens verkrijgt het Handvest van de grondrechten middels een formele proclamatie een formele status.
Weet u nog hoeveel mensen wel niet zeiden dat de Europese Unie met 27 lidstaten nooit in staat zou zijn om ooit nog eens overeenstemming te bereiken over een verdragstekst? Alweer staan we op het punt hen ongelijk te geven. Het feit dat we allemaal zo vastberaden zijn om tot een overeenkomst te komen duidt er ook wel op dat Europa vol ideeën zit voor de toekomst. Als we volgende week tot een akkoord kunnen komen, dan zal blijken dat de overeenkomst om zo dicht mogelijk bij het mandaat te blijven, gerechtvaardigd was. Nu moeten nog de laatste hindernissen worden genomen. Ik ben ervan overtuigd dat de staatshoofden en regeringsleiders zich terdege realiseren dat een atmosfeer waarin beschuldigingen over en weer gaan en ruzie wordt gemaakt, het ratificatieproces geen stap verder brengt.
Uiteraard hadden wij liever geen niet-deelnemingsclausule gezien, maar dat was de prijs voor de vooruitgang die middels het ambitieuze Hervormingsverdrag bewerkstelligd wordt. We zullen het gewoon moet accepteren, want dat is gewoon eigen aan compromissen en onderhandelingen.
Verder zou ik het Parlement willen bedanken voor het feit dat het zo snel en ook zo doeltreffend gereageerd heeft op het verzoek van de Europese Raad om met voorstellen te komen over de toekomstige samenstelling van het Parlement. Dit is een gecompliceerde en gevoelige kwestie, zowel voor u allemaal hier, alsook voor de lidstaten, en ik zou er graag met klem op willen wijzen dat het echt noodzakelijk is dat het Parlement en de Raad tot overeenstemming komen.
Dan nog een laatste opmerking over het Verdrag: het politiek akkoord in de Europese Raad is een belangrijke stap maar het is zoals we allemaal weten niet het einde van het verhaal. Ik hoop dat we tijdens het ratificatieproces er allemaal gezamenlijk de schouders onder kunnen zetten, dat we het beschouwen als een gelegenheid om te communiceren over de Europese Unie, om uitleg te geven en om te luisteren. Waar mogelijk zullen we gecoördineerd optreden, zoals de Commissie vorige week al voorstelde in een nieuw document met de titel "Communiceren over Europa in partnerschap”.
Wat we ook nodig hebben, is een zo toegankelijk en begrijpelijk mogelijk Verdrag. De integrale tekst zal zo snel mogelijk na de afsluiting van de IGC moeten worden gepubliceerd. Tijdens het ratificatieproces, in aanloop tot de verkiezingen voor het Europees Parlement 2009, zal het realiseren van onze beleidsagenda voor de Europeanen van groot belang zijn bij het bepalen van de algehele sfeer. Verder is er volgende week op initiatief van het voorzitterschap een debat over Europa en de mondialisering. Dat was de hoogste tijd, want elk jaar wordt duidelijker en duidelijker dat de mondialisering de huidige generatie Europeanen sterk preoccupeert. Elke burger heeft hier wel mee te maken, in de vorm van de goederen en diensten die we kopen, via de televisie waar we naar kijken, de energie die we verbruiken en het werk dat we verrichten. De Europese Commissie is er zeer goed in geslaagd beleid te ontwikkelen waarin wordt onderkend dat er een fundamenteel verband bestaat tussen economisch succes en sociale zekerheid. Maar de mondialisering is geen statisch gegeven, zoals maar al te duidelijk gebleken is uit de turbulentie op de financiële markten deze zomer. We moeten ons continu aanpassen aan veranderende omstandigheden.
Zoals de heer Lobo Antunes al zij, heeft de Commissie vorige week met het oog op het debat een document goedgekeurd. Hiermee worden tegelijkertijd de piketpaaltjes uitgezet voor de voorstellen die later dit jaar zullen worden gedaan in verband met de herziening van de Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid. In het document wordt ervoor gepleit dat Europa zich instelt op de mondialisering, om zo met succes het hoofd te kunnen bieden aan de druk waaronder onze economieën, instellingen en burgers komen te staan als gevolg ervan, maar ook om de eruit voortvloeiende kansen op grotere welvaart te grijpen, kansen om mensen uit de armoede te halen, kansen op nieuwe markten voor onze producten, op nauwere samenwerking en op meer delen van waarden. In het stuk wordt eveneens zeer duidelijk gesteld dat de mondialisering niet de soort onvermijdbare natuurkracht van buiten is waar de EU alleen maar als toeschouwer aan wordt onderworpen. Wij kunnen mede het gezicht bepalen van de mondialisering, en deze tot op zekere hoogte naar onze hand zetten. Dat is onze taak. We moeten in voldoende mate overtuigd zijn van onze waarden, van onze visie en van de middelen die ons ter beschikking staan, om er zo voor te zorgen dat Europa slagen kan in dit tijdperk van de mondialisering.
Tevens wijst het Commissiedocument protectionisme van de hand. Jazeker, we moeten onze burgers beschermen, maar niet met protectionisme, want daar kunnen zij alleen maar bij verliezen. Tevens wordt het signaal afgegeven aan onze partners dat we niet met ons laten sollen, dat wij het Europees belang zullen verdedigen. Dat betekent gelijk kansen en omstandigheden voor iedereen, dat betekent dat openheid van beide kanten moet komen, en het betekent dat wij niet van plan zijn afbreuk te doen aan onze hoge standaarden op het gebied van gezondheid, veiligheid, milieu en consumentenbescherming.
Ook als het om onze waarden gaat is dit document compromisloos. We kunnen succesvol zijn in het tijdperk van de mondialisering, maar dan wel op onze eigen manier. Onze groei dient duurzaam te zijn. We hebben ons ambitieuze doelen gesteld wat betreft het terugbrengen van de uitstoot van broeikasgassen en de toepassing van hernieuwbare energiebronnen, en we zijn vastberaden deze te halen. De vergadering zal in aanloop naar Bali een belangrijke gelegenheid zijn om nogmaals te wijzen op Europa's voortrekkersrol.
Wij zullen onze sociale modellen aanwenden om de voordelen van de mondialisering door te geven aan iedereen in de samenleving. Want zij zijn onze grootste kracht. Met onze sociale modellen kunnen wij onze burgers helpen zich aan te passen en ervoor zorgen dat zij voorbereid zijn op snelle veranderingen. De tripartiete sociale top vlak voor de informele Europese Raad zal een uitstekende gelegenheid zijn deze zaken op touw te zetten.
De Europese Unie is op dit moment zonder enige twijfel dé organisatie waarmee de Europeanen het meest profijt kunnen trekken uit de mondialisering. Ze levert een continentale context op waar landen in hun eentje niet tegenop kunnen. Om dit Europese belang ook echt waar te maken, beschikken wij reeds over een kant en klaar instrument, namelijk de Lissabonstrategie voor groei en werkgelegenheid. Uit onze economische analyses blijkt dat deze strategie daadwerkelijk iets begint op te leveren. In het document wordt gewezen op een aantal beleidsgebieden die in de komende driejaarlijkse cyclus tot het 2010 nog meer onze aandacht vergen, namelijk onderwijs en flexicurity, met inbegrip van een grotere aandacht voor actief beleid op het gebied van de maatschappelijke integratie en doeltreffende sociale bescherming, verder een vijfde vrijheid voor ideeën en onderzoekers, dan nog eco-innovatie, en tot slot Europese wetgeving voor het kleinbedrijf om de miljoenen kleinere bedrijven in de Europese Unie te helpen groeien en meer banen te scheppen. Dat is weliswaar niet makkelijk, maar wel haalbaar. Ik ben ervan overtuigd dat het Parlement uitermate nauw betrokken zal blijven bij het opvolgen van de vooruitgang met betrekking tot de Lissabonstrategie op zowel Europees als nationaal niveau. Uw kijk op de hier uiteengezette punten vormt een essentiële input voor het pakket maatregelen dat in december zal worden goedgekeurd.
De informele Europese top is een belangrijke ontmoeting op een belangrijk moment. Laten we de gelegenheid te baat nemen en de Europeanen laten zien dat de Europese Unie vooruit kijkt, dat zij beleid creëert om de uitdagingen van morgen aan te kunnen gaan, en zichzelf toerust met de juiste instrumenten.
(Applaus)
Elmar Brok  
rapporteur. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, mevrouw de vicevoorzitter van de Commissie, collega's, we zien hier een prima voorbeeld van goede samenwerking tussen twee voorzitterschappen van de Raad: het Duitse voorzitterschap van de Raad dat een mandaat heeft voorbereid dat nu extreem stabiel, verstrekkend en radicaal gebleken is, aangezien het door het Portugese voorzitterschap van de Raad ten uitvoer is gelegd. Dat we nu na het werk van de juridische experts met een situatie te maken hebben, waarin de kwesties overzichtelijk en begrensbaar zijn, en dat dit succes komende maandag misschien zal aanhouden bij de vergadering van de ministers van Buitenlandse zaken, toont aan dat we een werkelijk goede mogelijkheid hebben dat we volgende week donderdag het Hervormingsverdrag in kannen en kruiken zullen krijgen.
De drie gedelegeerden hebben besloten dat ze dit mandaat zullen ondersteunen. Niet omdat door dit mandaat onze dromen werkelijkheid zullen worden, maar omdat het onder de heersende omstandigheden het beste is wat kan worden bereikt om meer democratie en doeltreffendheid te scheppen. Voor de slagvaardigheid van de uitgebreide Unie en voor een grotere doeltreffendheid in samenhang met de nieuwe uitdagingen die we in de wereld van vandaag hebben: de energieveiligheid, het terrorisme, het buitenlandse en veiligheidsbeleid in zijn geheel, de mondialisering, de georganiseerde misdaad tot en met de klimaatverandering en wat niet al te meer.
Dit succes werd behaald, omdat we de besluitvormingsmogelijkheden binnen de Raad hebben verbeterd, er nieuwe bevoegdheden in de energieveiligheidssector zijn bijgekomen en wij op het gebied van het juridisch en binnenlands beleid, waarover mijn collega nog zal spreken, de ontbinding van de derde zuil hebben. Hier wordt het Europees Parlement - en dat is het tweede winstpunt - tot een medebeslisser bij deze beleidsgebieden. Zodat in de toekomst het Europees Parlement door dit Verdrag in 95 procent van alle wetgevingsgevallen een gelijkberechtigd medebeslissingsrecht heeft, ook op het gebied van het landbouwbeleid en van de begroting in zijn geheel. Het wordt vaak vergeten dat dit alles onderdeel van het pakket is. Dit betekent dat het democratisch tekort dat de Europese Unie tot op de dag van vandaag heeft gehad uit de weg wordt geruimd. Dat betekent een wezenlijke vooruitgang!
Andere landen die moeilijkheden hebben, hebben binnen het kader van dit mandaat en middels onderhandelingen mogelijkheden gekregen om deze middels een opt out, dat tijdelijke duidelijk begrenst is, weer op te lossen, zodat niet de gehele ontwikkeling zal worden belemmerd, maar haar mogelijkheden, die uit de common law enzovoorts kunnen worden afgeleid, blijven bestaan. Zodoende zijn de rode lijnen gewaarborgd, wat ook een ratificatieproces zonder referendum mogelijk zou moeten maken, wanneer ik de desbetreffende toezeggingen en verklaringen in het kader van de onderhandelingen juist heb begrepen.
Door het juridisch bindend karakter dat het Europees Handvest van de Grondrechten krijgt, wordt deze Unie een Gemeenschap van waarden, zelfs in het geval van een opt-out waarover iemand mag beschikken. Maar dit geldt niet voor Europese beslissingen, omdat Europese wetgeving collectief wordt gemaakt. Het gaat alleen nog om de kwestie van de toepassing in de afzonderlijke lidstaten, wanneer het om de rechten van de rechters en de burgers gaat, en we moeten erop toezien dat wij door middel van Het Handvest van de Grondrechten en de schepping van een rechtspersoonlijkheid ook hier nieuwe dimensies betreden.
De Europese Unie moet hier echter nog rekening houden met een paar onderwerpen. Onderwerp 1: Artikel 24 van het mandaat - gegevensbescherming in buitenlandse betrekkingen - moet mijns inziens worden geherformuleerd, respectievelijk moet het door een verklaring worden gepreciseerd dat dit niets van doen heeft met algemene gegevensbeschermingsvraagstukken - zoals PNR. Dit moet nog worden opgelost. Gegevensbescherming - de gegevens van burgers mogen zonder rechterlijke controle en zonder parlementaire medewerking niet worden verder gegeven. Ik beschouw dit als een wezenlijke kwestie.
(Applaus)
Bij het tweede onderwerp gaat het om de overgangsregelingen. Ik zou ook de Raad en de Commissie om hun ondersteuning willen verzoeken, en het is in het belang van de Commissie. Wanneer het Verdrag op 1 januari 2009 van kracht wordt, dan mag het niet zijn dat in een "light” procedure de minister van Buitenlandse zaken - die we op het moment niet meer zo mogen noemen - dus de Hoge Vertegenwoordiger, door de Raad wordt benoemd. We zouden graag willen dat dit allemaal in één pakket wordt opgelost, waarbij er volledig rekening wordt gehouden met de rechten van het Europees Parlement. De Hoge Vertegenwoordiger is ook vicevoorzitter van de Commissie en is hier ook aan alles gebonden. Dit is nu precies waar het belang van de Commissie in ligt: een toekomstige voorzitter van de Commissie moet medezeggenschap bij de keuze van de Hoge Vertegenwoordiger hebben, die tegelijkertijd vicevoorzitter is. Daarom kan de Hoge Vertegenwoordiger zien ambt niet aantreden zolang het Europees Parlement nog niet de voorzitter van de Commissie heeft gekozen. We moeten deze volgorde aanhouden, wanneer we niet de democratische rechten willen ondergraven, waardoor er scheve verhoudingen in de machtsbevoegdheden zouden ontstaan. In dit opzicht moeten we in de komende dagen nog precisiewerk afleveren.
(Applaus)
De Voorzitter
Hartelijk dank, Elmar Brok. Het zou me inderdaad hebben verbaast, wanneer jij slechts negen minuten nodig zou hebben gehad.
De volgende spreker is de vertegenwoordiger in de intergouvernementele conferentie, Enrique Barón Crespo.
Enrique Barón Crespo  
rapporteur. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, vicevoorzitter van de Commissie, dames en heren, de afgevaardigden van het Europees Parlement spreken een verscheidenheid aan talen en we zijn lid van verschillende fracties, maar we zijn het eens over dezelfde wens, om de Europese Unie naar voren te brengen door het voltooien van het Verdrag van Lissabon. Een verdrag dat de medebeslissing op wetgevingsgebied, de rechtspersoonlijkheid van de Unie, de vooruitgang in de vergemeenschappelijking van het binnenlandse, buitenlandse en justitiebeleid, en de participatie van de nationale parlementen inhoudt.
We willen meer democratie en meer doeltreffendheid. Het is betreurenswaardig dat er niet meer transparantie is, maar dit is een onderdeel van de methodes van de intergouvernementele conferentie. Ik moet zeggen dat de juristen - vooral diegenen van het Parlement - ons in staat hebben gesteld om de hiërogliefen waaruit dit werkstuk onderhand bestaat op een positieve manier te ontcijferen.
Ik zou de fungerend voorzitter van de Raad willen vragen om het Parlement nog eens het volgende te willen bevestigen, een zaak die ik als zeer duidelijke betrokkenheid beschouw: De burgers die op zeer onredelijke wijze uit het Verdrag betreffende de werking van de Unie waren verbannen, zijn met de bewoordingen in het Verdrag inzake de Europese Unie teruggekeerd zoals ze sinds het Verdrag van Maastricht waren vastgelegd. Wij, als vertegenwoordigers van de burgers, vinden dit zeer belangrijk.
Ik moet toegeven dat de fungerend voorzitter van de Raad zelf ons met een ongebruikelijk duidelijk politiek gebaar te kennen heeft gegeven dat het onmogelijk was, maar het werd bereikt: het eerste belangrijke resultaat.
Het tweede is het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dat het symbool van de identiteit van de Europese burgers is. Het is nu geen beginselverklaring - nummer 11; noch is het een protocol: het is "het Handvest”, waarover we volgende maand hier zullen stemmen, formeel, met de voorzitters van alle drie instellingen van de Gemeenschap, voordat het ratificatieproces van start gaat. Het Handvest zal juridisch bindend zijn, en dit zeg ik omdat ik geloof dat het belangrijk is dat het vandaag in de notulen wordt opgenomen, omdat ik geloof dat dit absoluut wezenlijke voorwaarden voor het Europees Parlement zijn, sine qua non voorwaarden ter ondersteuning van dit verdrag.
Er zijn ook andere onderdelen waarbij we naar mijn mening nog vooruitgang moeten boeken. Mijn medelid Elmar Brok noemde al het onderwerp gegevensbescherming, dat überhaupt een van de gevoeligste onderwerpen is.
Er zijn een paar andere elementen die voor ons zeer belangrijk zijn. Eén ervan is het overleg tussen de sociale partners - dat zeer onredelijk uit het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is verwijderd - en een andere belangrijke zaak waar we door onze ondersteuning bij zouden kunnen helpen is het oplossen van de vertrouwensproblemen door het afgeven van een verklaring die zekerheid zou kunnen bieden: net zoiets als het al bestaande Compromis van Ioannina, maar ook niet daarboven uit. We geloven niet dat het zinvol is om in een Verdrag over de Unie, dat op basis van meerderheid functioneert, en gekwalificeerde meerderheid bovendien, eenstemmigheidsbeginselen in te voeren die het proces absoluut zouden kunnen torpederen. Ik heb in Viana do Castelo, zoals zich de Voorzitter zal herinneren, beweerd dat het zinvol is om een atoombom te bezitten wanneer die niet wordt gebruikt. Wanneer de bom wordt gebruikt, vernietigt hij alles. En ik denk dat dit een belangrijke waarschuwing is.
Mijnheer de Voorzitter, er is een zaak die belangrijk is voor het Parlement, en ik denk dat ik namens de meerderheid van het parlement en de meerderheid van de lidstaten spreek, en zeer duidelijk namens degenen die het Grondwettelijk Verdrag hebben geratificeerd, dat we hebben opgeofferd om eenstemmigheid te bereiken, en in dit geval is het zeer belangrijk dat wij in wederzijds vertrouwen en solidair samenwerken om de ratificatie te bereiken. Wanneer dit niet gebeurt, dan zullen we met zeer moeilijke omstandigheden te maken krijgen. Ik denk dat we allemaal aan de verplichting die we op onze schouders hebben genomen moeten blijven geloven. Dank u wel, mijnheer de Voorzitter.
Andrew Duff  
rapporteur. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, net als mijn collega denk ook ik dat een politiek akkoord tijdens de IGC in Lissabon haalbaar is. Maar de kwaliteit van het akkoord is voor ons uiteraard nog altijd een belangrijke kwestie. In het huidige stadium van de IGC vrees ik te moeten constateren dat er een soort zelfbedienings-Europa aan het ontstaan is, voornamelijk als gevolg van de Britse eis tot niet-deelnemingsclausules op het gebied van justitie, binnenlandse zaken en de fundamentele rechten.
Het is niet alleen broodnodig dat er in het Verenigd Koninkrijk zelf debat wordt gevoerd over de vraag waarom Britse burgers uitgesloten zouden moeten worden van de voordelen van integratie op al deze belangrijke gebieden, maar ook dienen de Britten meer tekst en uitleg te geven aan de IGC. Want wat willen ze nu eigenlijk precies bereiken met al deze opt-outs? Kunnen we er echt van op aan dat de regelingen die er voor bedoeld zijn deze krenten-uit-de-pap-visserij in goede banen te leiden in de praktijk wel zullen werken, en dat er dus voor kan worden gezorgd dat het gemeenschappelijk beleid op het gebied van vrijheid, veiligheid en gerechtigheid nog wel voldoende gezamenlijk gedragen wordt, en dat er nog wel alle benodigde middelen en instrumenten voor ter beschikking staan om het uit te voeren? Kijk maar naar de niet-deelnemingsclausule van het Verenigd Koninkrijk en Polen voor het Handvest. Daarmee komt het besluit om het voor alle anderen bindend te maken op losse schroeven te staan. Ik hoop dat de IGC deze kwestie met de grootst mogelijke zorgvuldigheid betrachten zal.
Is het voorzitterschap bereid om het Verenigd Koninkrijk met enige dwang ertoe aan te zetten zich aan te sluiten bij het voorstel van het Parlement voor een ontsnappingsclausule voor hun ongelukkige protocol in verband met het Handvest? Hetzelfde geldt voor Ioannina: het voorzitterschap en de Commissie dienen ons vanmiddag de garantie te geven dat zij niet zullen toegeven aan de onredelijke eis om de Ioannina-clausule op te waarderen van secondair tot primair recht. Ioannina is historisch gezien een afstammeling van het Compromis van Luxemburg, en dit Compromis van Luxemburg was een gentleman's agreement en dat dient het ook te blijven. Dat kan door het als een besluit van de Raad op te nemen, naast het Verdrag.
Joseph Daul
namens de PPE-DE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, fungerend voorzitter van de Raad, vicevoorzitter van de Commissie, dames en heren, namens de PPE-DE-Fractie zou ik mevrouw Wallström en de heer Lobo Antunes voor hun toespraken willen bedanken.
De periode van nadenken en debatteren om over het toekomstig bestuur van de EU van 27 te beslissen gaat ten einde. Zijn we volwassener geworden? Zijn we bereid om over te schakelen van discussie naar handeling? In Juni heeft mevrouw Merkel een mengeling van moed, verantwoordelijkheid en politieke wil getoond. In plaats van ons bezig te houden met verdelende onderwerpen, zijn we erin geslaagd om onze geschilpunten te verminderen. De deur stond voor de Europese Unie wagenwijd open om zich de instrumenten te geven die nodig zijn om effectiever te functioneren.
Intussen zijn er drie maanden voorbij en het Portugese voorzitterschap heeft ons op koers gehouden. Wanneer men zich tot het einde aan het in Juni vastgelegde stappenplan houdt, tot de Europese Raad van Lissabon, dan zal het Portugese voorzitterschap in staat zijn om een overeenkomst over de hervorming van onze verdragen tot stand te brengen. Hier heb ik achting voor de vastberadenheid van het Portugese voorzitterschap gedurende het werk bij de intergouvernementele conferentie. Voor het Europees Parlement en naar mening van onze collega's, de heren Brok, Barón Crespo en Duff, die ik hartelijk zou willen danken, is de effectbeoordeling van de intergouvernementele conferentie overeenkomstig de verwachtingen en heeft men zich in het algemeen aan de door de staatshoofden en regeringen vastgelegde agenda gehouden.
Dames en heren, alhoewel we bereid zijn om met een evenwichtig compromis te leven, mogen we niet vergeten dat het bij gebrek aan beter is. Persoonlijk denk ik dat het meer de moeite waard is om de redenen te belichten waarom we het ontwerpverdrag ondersteunen. Ten eerste, omdat we geloven dat een verenigd, sterk en doeltreffend Europa van invloed kan zijn op de zaken van een wereld die zich enorm snel beweegt en verandert, en ingewikkeld en instabiel wordt. Wanneer we het ontwerpverdrag ondersteunen, dan is het ook omdat een effectieve EU van 27 niet kan worden opgebouwd op het Verdrag van Nice. Verder hebben we, op grond van de door de Europese burgers tot uitdrukking gebrachte twijfels, meer democratie en transparantie geëist.
We zijn voor een duidelijke verdeling van de bevoegdheden, voor een sterkere deelname van onze medeburgers aan het bouwproces van de EU en voor een actieve rol en een sterke bijdrage door de nationale parlementen. Het hervormen van het Verdrag is het juiste antwoord op de verwachtingen van de burgers. Het herziene Verdrag is een middel en geen doel op zich. De vorm die het aanneemt en zijn naam zijn niet belangrijk. Waar het om gaat is de inhoud en de vooruitgang die het voor de Europese burgers in zich bergt.
Wij, de leden van de PPE-DE-Fractie, willen geen Europese superstaat. We willen alleen doeltreffendheid, democratie, transparantie, en het respecteren van het subsidiariteitsbeginsel. We eisen doeltreffende Europese instellingen die in staat zijn tot het nemen van besluiten, en wanneer nationale opt-outs veelvoorkomend zijn, is het aan ons om hun negatieve gevolgen te beperken om te verhinderen dat Europa verlamd raakt. Alle pogingen om het besluitvormingsproces van de EU te blokkeren dienen te worden afgewezen. De burgers verwachten van Europa dat het handelt wanneer het iets kan veranderen: bij het klimaat, de energie, de immigratie, de innovatie, en het terrorisme. Ik hoop en wens dat dit Verdrag ons in staat zal stellen om precies dat te doen, en we zullen het ondersteunen.
Martin Schulz
namens de PSE Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, mijn hartelijke dank aan de vertegenwoordigers van het Parlement bij de intergouvernementele conferentie. Onze collega's Enrique Barón Crespo, Elmar Brok en Andrew Duff hebben de belangen van het Europees Parlement uitmuntend vertegenwoordigd. Daarvoor zou ik een oprecht woord van dank namens onze fractie willen uitspreken.
(Applaus)
We hebben volkomen juist van ons medelid, de heer Daul, te horen gekregen dat het nu aan het Portugese voorzitterschap is om het noodzakelijke werk na de afgebroken poging tot een Europese Grondwet ten einde te brengen; namelijk de voorlegging van een omgewerkt en herzien Verdrag, het eens worden tussen de 27 landen van de EU over de hoofdbestanddelen van de noodzakelijke hervormingen, het juridisch en politiek waarborgen van de bouw van een verenigd Europa tijdens een intergouvernementele conferentie die nu ten einde loopt, het afronden van de zaken op een top in Lissabon en het vervolgens in een inherent wezenlijke fase brengen: de ratificatie van dit herziene Verdrag in de 27 lidstaten volgens de specifieke wettelijke en grondwettelijke voorwaarden van elk land.
Ik wil er daarom specifiek de nadruk op leggen dat we ten opzichte van Lissabon optimistisch kunnen zijn. Wanneer we een onderscheid maken tussen hetgeen hier op de top in Brussel onder het Duitse voorzitterschap van de Raad als mandaat voor de intergouvernementele conferentie is bereikt, en wat er bij deze intergouvernementele conferentie is uitgewerkt, dan kunnen we ook aannemen, volgens de verslagen van onze vertegenwoordigers, dat dit op een paar uitzonderingen na bijna identiek is. Als sociaal-democratische Fractie zeggen we: zo moet het zijn! Als socialisten kunnen en zullen we geen amendementen accepteren die verder terugvallen dan het hier in Brussel overeengekomen mandaat - dit dient duidelijk te zijn. Maar we gaan er vanuit dat we een ontwerp op tafel krijgen dat overeenkomt aan hetgeen hier in Juni was overeengekomen en waarvoor we allen mevrouw Merkel hebben geprezen.
Wanneer we dit ontwerp op weg naar Lissabon sturen, dan wordt het interessant. Het zal dan de vraag zijn of dit Verdrag in de 27 lidstaten zal worden geratificeerd en dit zal dan ook van de leden van dit Huis afhangen, en er staat ons een strijd te wachten. We zullen er ook voor moeten strijden dat de bouw van een verenigd Europa in de lidstaten wordt geaccepteerd. Ik zou de bewering willen opstellen dat een verdere ineenstorting van dit herziene Verdrag - net zo als de Grondwet ineenstortte - het einde zal betekenen van de Europese Unie in zijn huidige vorm. Iedereen die niet de weg van de hier in het Huis zittende anti-Europeanen wil bewandelen, iedereen die de weg wil volgen van het bevorderen van Europa en zijn consolidatie, is daarom opgeroepen om voor dit Verdrag te strijden. Ik hoop, mijnheer Daul, dat alle leden van uw fractie dit ook zullen doen. Ik heb er echter mijn twijfels over.
Ik zou het er ook over willen hebben wat we ons in dit Huis voor ogen moeten houden wanneer dit project mislukt. Wat gebeurt er wanneer de Europese Unie bij zijn volgende poging er niet in slaagt om het herziene Verdrag in kannen en kruiken te krijgen? Wat heeft de toekomst voor de Europese Unie te bieden? De Europeanen geloven dat we een groot continent zijn met 500 miljoen inwoners in 27 lidstaten, een grote interne markt. We hebben 8 procent van de wereldbevolking. India heeft 1,1 miljard inwoners, China 1,3 miljard, beide landen samen vertegenwoordigen een derde van de wereldbevolking. Wanneer we op lange termijn concurrentieel willen blijven, wanneer we willen verdedigen wat we in sociaal opzicht in Europa hebben bereikt, wanneer we de economische basis willen stabiliseren, die een eerste voorwaarde voor sociale rechtvaardigheid is, dan moeten we onze toonladders in het wereldwijde concert kunnen spelen. Maar we kunnen alleen aan dit wereldwijde concert deelnemen, wanneer deze Unie één geheel vormt - economisch, sociaal en politiek. Europa heeft dit Hervormingsverdrag nodig om dit te bolwerken! Wanneer de EU in zijn onderdelen uiteenvalt, wanneer we naar de nationalisten luisteren die de mensen vertellen dat we in ons eentje meer kunnen bereiken dan samen met 27 landen, dan gaat dit continent duistere tijden tegemoet!
Ik hoop daarom dat het in Lissabon beslotene de ratificatie overleeft en dus zullen we moeten strijden. Iedereen die vrede in Europa wil, iedereen die Europa als een garant voor vrede in de wereld wil, iedereen die economische groei en meer banen wil en een eerlijkere verdeling van de welvaart in de Unie, moet dit Hervormingsverdrag versterken, het verdedigen en het ten uitvoer leggen. Iedereen die dit niet wil, iedereen die op renationalisering hoopt moet worden gezegd wat François Mitterrand in dit Huis zei: nationalisme is het tegendeel van Europese eenheid en nationalisme betekent op lange duur altijd oorlog. Europa echter, is een concept dat naar voren kwam uit de wonden van de oorlog op dit continent, en daarom een Europese eenheid, gebaseerd op een hervormd Verdrag, het doel van alle democraten en de vooruitstrevende machten van dit continent.
Daarom wens ik de intergouvernementele conferentie en de top veel geluk! Maar ik wens u zelfs nog meer geluk voor de ratificatie in de 27 lidstaten.
(Applaus)
Graham Watson
namens de ALDE-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, premier Sócrates moet zich welhaast voelen als Hendrik V van Engeland voorafgaand aan de slag van Agincourt, namelijk vijandige regeringen die zich opmaken voor de strijd met als doel om de hervorming van het Verdrag af te zwakken of misschien zelfs wel te vetoën. De fungerend voorzitter, uw eerste minister, dient pal te staan voor het Europese belang door te zeggen "Tot hier en niet verder”. Volgende week dient hij dus met een Verdrag op de proppen te komen waarmee de Europese Unie daadkrachtig, slagvaardig en doeltreffend optreden kan. Dus "Once more unto the breach, dear friends, once more” in deze als het goed is laatste veldslag van deze constitutionele oorlog.
Dit Parlement is hierbij uw toegewijde infanterie. We zijn er allemaal van doordrongen dat het mislukken van het Hervormingsverdrag een tragedie zou zijn van Shakespeareaanse dimensies. Waarom? Omdat de status quo niet werkte, ook nu niet werkt, en ook nooit werken zal. Als de Raad stemmen moet bij unanimiteit, dan komt dat neer op besluitvorming op basis van de laagste gemeenschappelijke deler, of blijft belangrijke wetgeving op de plank liggen. In een steeds verder mondialiserende wereld, met messcherpe concurrentie en met grote vraagstukken als klimaatverandering, migratie en terrorisme, zijn er radicale oplossingen nodig en is de laagste gemene deler gewoon veel te weinig.
Het is dan wel niet de Grondwet, maar ondanks alle juristenpraat die erin staat is het een document dat een revolutie veroorzaken kan in Europa. Het houdt een verdere ontwikkeling in van de democratie, met daarin een sleutelrol voor medebeslissing en stemming bij gekwalificeerde meerderheid. Dankzij een duidelijkere verdeling van de bevoegdheden en de versterking van de rol van de nationale parlementen, alsook de versterking van de rechtspersoonlijkheid van de Unie, houdt het Verdrag een versterking in van het subsidiariteitsbeginsel. Tevens leidt het Verdrag tot meer transparantie dankzij het feit dat de gewone wetgevende procedure dan tevens van toepassing zijn zal op vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Dat is een aandachtsgebied waarin er veel te lang in allerlei achterkamertjes wetten zijn bekonkeld die afbreuk doen aan de rechten-respecterende inborst van de Unie.
De ontwerptekst van het Hervormingsverdrag is niet zonder manco's. Het schrappen van Europese symbolen is een slag voor de federalisten, net zoals de onzin over stemprocedures die de Polen uitkramen. Maar daar kunnen we mee leven, zolang het Ioanninacompromis maar niet voor altijd in het Verdrag wordt vastgelegd.
Maar we kunnen niet leven zonder een definitie van het Europese burgerschap in artikel 8 van het EU-Verdrag. Het burgerschap is namelijk een symbool dat, anders dan een vlag of een volkslied, een echte tastbare invloed heeft op het leven van meer dan 450 miljoen mensen.
Op een soortgelijke manier is het niet echt erg als we onze minister van buitenlandse zaken "Hoge Vertegenwoordiger” noemen, maar het zou wel erg zijn als die Hoge Vertegenwoordiger slechts een marionet van de Raad zou zijn. Het Parlement en de Commissie moeten erop toezien dat het gemeenschappelijke karakter van het EU-optreden naar buiten toe volledig wordt gerespecteerd en dat het Hof van Justitie toezicht houdt op het gebruik dat in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid wordt gemaakt van persoonlijke gegevens.
Dan tot slot - en dit is misschien nog wel het allerbelangrijkste - is het concept van twee soorten burgers onacceptabel. Dat druist volledig in tegen de geest van de Europese integratie. We moeten er donders goed voor oppassen dat de Britse en Poolse opt-outs niet tot in de eeuwigheid van dagen bestaan blijven. Er dient een clausule te worden opgenomen waarmee deze kunnen worden herroepen zonder dat er een IGC moeten worden belegd.
En we moeten niet alleen waken voor opt-outs maar ook voor zogeheten "opt-ins”. Want als die niet goed worden geformuleerd dan worden de regeringen in de gelegenheid gesteld om na vijf jaar dialoog en debat cruciale communautaire wetten op het gebied van justitie en binnenlandse zaken af te zwakken en dan hun handen in onschuld te wassen. Als sommige landen niet in staat zijn een redelijk compromis te accepteren, dan moeten ze maar eens gaan nadenken over een boedelscheiding en ophouden de Europese Unie te blokkeren met hun egocentrische belangen. De belangen van Europa, díe gaan voor.
(Applaus)
Ik wil dan ook een dringende oproep doen aan de Raad, de Commissie en onze vertegenwoordigers om nze gezamenlijke belangen te verdedigen, indachtig de woorden van Shakespeare: "Stiffen your sinews ..., Hold hard the breath and bend up every spirit to his full height”.
Konrad Szymański
namens de UEN-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, vandaag zien we het laatste gedeelte van ons werk aan de hervorming van het verdrag onder ogen. Wanneer de top van Lissabon met succes dient te eindigen, dan hebben we politieke verbeeldingskracht nodig. Degenen die de hervorming van het verdrag als prioriteit erkennen moeten zich vandaag vooral de vraag stellen; is dit het waard om een hardere houding ten opzichte van Polen en het Verenigd Koninkrijk aan te nemen; is dit het waard om een vraagteken te zetten achter de uitkomsten van vele jaren van onderhandeling?
Wanneer we zijn voorstanders mogen geloven, dan kan het Handvest van de grondrechten alleen de bindende bepalingen bekrachtigen die we al hebben. Maar misschien dat degenen die wijzen op de in feite onberekenbare consequenties van zijn bepalingen wanneer ze door het Europees Hof van Justitie worden gebruikt het bij het juiste eind hebben. Ik deel deze zorgen, en ik kan de ter sprake gebrachte voorbehouden van het Verenigd Koninkrijk en Polen volledig begrijpen.
Een belangrijk bestanddeel van de schadeloosstelling voor de verliezen die Polen op zich heeft genomen door zich bereid te verklaren het systeem van Nice te verlaten is het Ioannina mechanisme en het permanente ambt van een Poolse advocaat-generaal bij het Europees Hof van Justitie. De ondergraving van deze afspraken roept op het ogenblik vragen bij ons op over de oprechtheid van de bedoelingen. Net zoals ieder ander land heeft Polen een recht om betere instrumenten voor de parlementaire controle van het wetgevingsproces van de EU te verwachten. Het ontbreken van een ordentelijke legitimiteit zal per slot van rekening het Europese project in de toekomst ten val brengen. Het gebrek aan parlementaire controle van het wetgevingsproces is niet iets dat door Eurosceptici of oorlogstokers wordt verzonnen, zoals de permanent een beetje opgewonden Martin Schulz het graag zou hebben. Het gaat hier om iets waarover oprechte Europeanen zich zorgen maken. De vroegere voorzitter van het Bundesverfassungsgericht (Constitutioneel Hof van Duitsland) in Karlsruhe en voormalig president van Duitsland, Roman Herzog, vroeg pas geleden of Duitsland nog steeds een parlementaire democratie is, gezien de vele verordeningen die buiten de Bundestag om zijn ontstaan.
Monica Frassoni
namens de Verts/ALE-Fractie. - (IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, slechts een paar dagen na het eind van de intergouvernementele conferentie zijn we ons aan het voorbereiden op het nacht- en dagwerk van koehandel, zoals altijd het geval is, dat zoals altijd met een compromis zal eindigen dat naar de laagste gemene deler tendeert.
Een blik in de verscheidene teksten - degenen die we hebben verkregen via semi-geheime kanalen, omdat er erg weinig in het openbaar wordt gedaan - onthult dat ze zeer moeilijk leesbaar zijn en met zekerheid gebruikersonvriendelijk. De onderhandelaars zijn, zoals we zeer goed weten, er in het geheel niet in geïnteresseerd om gebruikersvriendelijk te zijn, om aan de burgers uit te leggen wat eigenlijk de belangrijkste tijd in hun democratische leven had moeten zijn, of ze er tenminste bij te betrekken.
In tegendeel, tijdens de inlichtingsfase keurden we het af dat, ook wanneer negentig procent van de tekst van het Grondwettelijk Verdrag in het hervormingsverdrag is opgenomen, het hier om een onduidelijke tekst gaat, vol met voetnoten en afwijkingen die de Europese Unie verzwakken, met name ten aanzien van het buitenlands beleid en de duidelijkheid van de wetgeving.
Dit is een onderhandeling geweest die volledig in handen van de regeringen lag, doorgevoerd achter de rug van de burgers om en profijt eruit trekkend dat eindeloos linguïstisch en bureaucratisch getheoretiseer het gewonnen heeft van de hartstocht en de democratisch deelname, wat onafhankelijke van morele beoordelingen een hoofdtrek van de Conventiefase en ook van de referendumfase is geweest.
Drie van onze leden hebben deelgenomen aan het werk van de intergouvernementele conferentie en de juristen bij het werk op de vingers gekeken, maar het moet worden gezegd dat ze er niet in zijn geslaagd om de transparantie van het proces aanzienlijk te verbeteren, en ofschoon ze erin geslaagd zijn om de veroorzaakte schade gering te houden, waren ze niet in staat om specifieke verbeteringen aan te brengen, omdat ze hiervoor geen gelegenheid hadden.
Dus, mijnheer Schulz, mijnheer Brok, mijnheer Barón en mijnheer Duff, om eerlijk te zijn begrijp ik de logica niet die hierin schuilt. We zouden op een weloverwogen manier moeten handelen, we zouden onszelf als gezamenlijk verantwoordelijk voor deze tekst moeten beschouwen, en ook wanneer ik het er volledig mee eens ben dat we moeten proberen om ervoor te zorgen dat de lidstaten deze tekst ratificeren - alhoewel het ervan zal afhangen wat bij de slotakkoord zal gebeuren - waarom zouden wij uit onze bol moeten gaan? Volgens de heer Schulz, dienen we te zeggen, zelfs hier, onder ons, dat wanneer deze tekst niet wordt aangenomen dat dit dan een tragedie zal zijn, omdat deze tekst fantastisch is, omdat deze tekst hier... deze tekst is vreselijk! Iedereen die het leest kan simpelweg zien dat het niet hetgeen is wat de burgers wilden.
Dit gezegd, is het duidelijk dat het beter dan niets is. Dit gezegd, het is duidelijk dat het beter is - nee Martin, rustig maar, omdat ik niet wil zeggen dat ik het wil verwerpen - ik wil slechts zeggen dat we in de ogen van de burgers verantwoordelijk en geloofwaardig moeten zijn en dat zelfs wanneer dit in het geheel geen bijzonder geschikt compromis betekent, dat we het zullen ondersteunen. We zullen echter niet liegen en we kunnen niet zeggen dat dit het beste is wat we konden bereiken, omdat de regeringen dit grondwettelijk proces van ons hebben gekaapt en het tot datgeen gemaakt hebben wat het op het ogenblik is, en het had met zekerheid beter kunnen zijn dan het is.
Francis Wurtz
namens de GUE/NGL-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik zal het niet nog eens over de algemene beoordeling van het nieuwe ontwerpverslag door onze fractie hebben. We zijn er tegen, niet vanwege nationalistische redenen, mijnheer Schulz, iets wat ik evenzeer veracht als u, maar omdat geen van de fundamentele kritieken die de debatten over het oude ontwerp van het Grondwettelijk gedrag hebben gekenmerkt - en ik praat hier niet over de symbolen van de EU, waar we geen probleem mee hadden, maar over de politieke richting van de EU- in overweging zijn genomen. Ik heb de indruk dat we vroeger of later voor deze onachtzame aanpak zullen betalen.
Op dit ogenblik wil ik het over een specifiek artikel van het nieuwe ontwerp hebben, waarover we al gesproken hebben: artikel 24 van het Verdrag over de Europese Unie. Er schijnt een brede overeenstemming onder ons over te heersen om hierbij vraagtekens te zetten, en dat is juist zo. Het gaat in feite om een gevoelige kwestie: de bescherming van de burgers met betrekking tot het verwerken van hun persoonlijke gegevens. Op het moment zou de wetgevingsprocedure die van toepassing is niet dezelfde zijn afhankelijk ervan of gegevens binnen de Europese Unie worden verwerkt of naar een derde land worden gezonden. In het eerste geval zou het volledig onder de bevoegdheid van het Parlement vallen, in het laatste geval zou het in het geheel geen rechten hebben.
Dit is een juridisch monster en een ernstige verloochening van de democratie. In feite staat het in direct verband met het door de PNR-zaak geschapen precedent, toen de Raad het goedkeurde om vertrouwelijke gegevens van passagiers die naar de Verenigde Staten reizen aan de autoriteiten van de VS te sturen, tegen de volledige tegenstand van het Europees Parlement in. De Raad zou graag met deze situatie verdergaan, en geeft zichzelf de middelen om dit te doen. Dit is onaanvaardbaar en het Parlement moet dit aan de Raad duidelijk maken.
Ik zou er enkel nog aan toe willen voegen: deze discussie onthult indirect verschillende feiten waarop mijn fractie voortdurend de aandacht heeft gericht. Het eerste is de weinig echte impact die het Handvest van de grondrechten zal hebben. In feite is artikel 8 van het Handvest volledig gewijd aan de bescherming van de persoonsgegevens, toch wordt deze bescherming doodleuk geschonden en zal ook in de toekomst worden geschonden. Verder is er de bijna niet te ontcijferen stijl van sommige van de hoofdpassages van de verdragen, waar alleen een zeer goed geïnformeerde lezing dit soort valstrikken onthult. Ten slotte is er de opzettelijke onduidelijkheid van het werk van de intergouvernementele conferentie dat zover als mogelijk afstaat van een openbaar, transparant opstellen van een tekst die ten doel heeft om over het leven en de toekomst van de EU van de 27 en een half miljard burgers te beslissen.
Al dit bevestigt onze eis tot democratie op twee fronten, aan de ene kant tot een groot pluralistisch debat in elk land over hetgeen er in de verdragen op het spel staat, en aan de andere kant tot ratificatie per referendum.
Jens-Peter Bonde
namens de IND/DEM-Fractie. - (DA) Mijnheer de Voorzitter, de EU heeft het nieuwe ontwerpverdrag op vrijdag om 17.00 gepubliceerd - om er zo voor te zorgen dat de media er in het weekeinde niet over zouden schrijven. Wanneer de doelstelling is om een verdrag er in te smokkelen, dan is dit een superieure omgang met de media - maar wat voor een intrigant, armzalig gedrag.
Bij de laatste vergadering van de Conferentie van Voorzitters in Straatsburg, heeft de Voorzitter plechtig beloofd dat alle politieke fracties toegang zouden krijgen tot alle documenten van de IGC. We hebben ze nog steeds niet ontvangen. Drie fracties hebben geprivilegieerde toegang tot de intergouvernementele conferentie, terwijl vijf fracties worden buitengesloten. Dit is discriminerend en in strijd met het beginsel van gelijkheid - weer eens intrigant, armzalig gedrag.
Het nieuwe verdrag bevat 105 nieuwe bevoegdheden voor de EU - net als de Grondwet. Het vetorecht en de representatieve democratie zijn op 62 gebieden besnoeid tegen 61 in de Grondwet. Nieuw is dat de 255 bladzijdes met veranderingen nu zijn ingevoegd in de 2 800 bladzijden van het verdrag, wat de tekst voor allen behalve de specialisten onleesbaar maakt - weer eens intrigant, armzalig gedrag. De nieuwe Grondwet van de EU zal tot aan de 3 000 bladzijden omvatten tegenover de 560 van de verworpen Grondwet. Dit is er terechtgekomen van het zogenaamde mini-verdrag van Sarkozy. Stelt u zich voor om met de uitgaven van een praktisch mini-verdrag naar de mensen te gaan, en ze een opgewarmde versie van de verworpen Grondwet aan te bieden, maar nu zonder een referendum - weer eens intrigant, armzalig gedrag.
Er is geen enkel onderdeel van de wetgeving dat op de grondslag van de Grondwet kan worden aangenomen, dat niet ook op de grondslag van het nieuwe Verdrag kan worden aangenomen. De twee teksten zijn eender in het kader van wettelijke verplichtingen; het verschil is de naam en het overboord gooien van de referendums - weer eens intrigant, armzalig gedrag.
Wat voor slappe kerels! Kom naar voren met uw plannen en stel ze aan het kiesvolk voor. Onderteken de petitie voor referenda op www.x09.eu.
Frank Vanhecke
namens de ITS-Fractie. - (NL) Voorzitter, afgezien van de bedenkingen van de voorgaande spreker over een soort nieuw verdrag voor een Europese grondwet, die men ons op volstrekt ondemocratische wijze door de strot aan het duwen is, heeft het Europese voorzitterschap zich blijkbaar ook tot een soort hoofddoel gesteld om een doorbraak te realiseren in het dossier van een gemeenschappelijk Europees immigratiebeleid. Het minste wat men daarover kan zeggen, is dat een dergelijk beleid op Europees niveau, beslist in de ver-van-mijn-bed-cenakels met bijzonder duistere besluitvorming van Commissie en Raad, zoals wij die helaas nu reeds kennen, volstrekt ondemocratisch zou zijn.
Het immigratieprobleem treft onze burgers persoonlijk en in hun privé-leefomgeving en de besluitvorming daarover verleggen naar een Europees niveau waarop eigenlijk niemand zicht heeft, beschouw ik bovendien niet enkel als ondemocratisch, maar als ronduit gevaarlijk.
Het Portugese voorstel om de illegale immigratie zoals dat heet "te sturen” via legale immigratie, is te zot om los te lopen. Illegale immigratie moet worden aangepakt door een lik-op-stuk-beleid, door een kordaat opsporings- en uitwijzingsbeleid, door sluitende controle aan de buitengrenzen én door Europese internerings- en opvangcentra in de landen, of tenminste het continent van herkomst.
Wat betreft de zogenaamde absolute noodzaak van legale immigratie, wil ik er toch op wijzen dat we nu reeds in Europa zo'n 20 tot 25 miljoen werklozen kennen, waaronder miljoenen werkloze immigranten met alle gevolgen van dien. Een nieuwe legale immigratiegolf met alles wat daarbij komt aan zogenaamde gezinsherenigingen zal de bijzonder dramatische integratie- en assimilatieproblemen alleen nog maar exponentieel doen toenemen.
En indien het werkelijk enkel om hooggeschoolden zou gaan - wat ik dus betwist - dan organiseren we hier een brain drain uit de arme landen die zonder meer schandalig is. Of is het de bedoeling - dat moet de Raad dan maar zeggen - om landen arm en onderontwikkeld te houden?
Maciej Marian Giertych
(PL) Mijnheer de Voorzitter, waarover praten wij vandaag? Een Grondwet voor Europa. We debatteren over een document met een andere naam, met andere bewoordingen, maar met in wezen dezelfde inhoud als de al verworpen Grondwet. Dit is een naar verluidt minder belangrijk document, omdat het om deze reden niet aan referenda onderhevig is. Hier zien we de politieke elites van de EU, waaronder leden van dit Huis, de Europese Commissie en nationale regeringen, die proberen om hun eigen kiezers en hun bevolkingen te bedriegen.
Er wordt van ons verwacht dat we het Hervormingsverdrag ondersteunen dat in feite de Europese Grondwet is, de omgedoopte Europese Grondwet, die door de stemgerechtigden in Frankrijk en Nederland in referenda werd verworpen, en die door een aantal andere landen niet binnen de voorgeschreven tijd werd geratificeerd.
Herinneren we ons aan de woorden van Angela Merkel, en ik citeer - gebruik verschillende terminologie zonder de wettelijke inhoud te veranderen, bijvoorbeeld met betrekking tot de titel van het verdrag, de naamgeving van wetten en de minister van Buitenlandse zaken van de Unie - einde citaat.
Precies dit is er gebeurd, en we worden ertoe opgeroepen om dit bedrog te accepteren. We mogen onszelf en onze kiezers niet bedriegen.
João de Deus Pinheiro
(PT) In mijn toespraak van vandaag, in eigen naam en namens de fractie die ik in dit Parlement vertegenwoordig, zou ik mijn diepgevoelde treurigheid onder woorden willen brengen over het overlijden van Fausto Correia. Hij was een man van overtuiging, maar een vriendelijke man, een zeer goede man, een man van grote solidariteit. Hij wordt zeer vermist.
Ten tweede zou ik willen zeggen dat het Portugese voorzitterschap vastberadenheid heeft getoond, wat moet worden benadrukt, indien het, zoals met de staatshoofden en regeringen was overeengekomen, geen wijzigingen van de doelstellingen van het Verdrag heeft toegelaten. We zijn er zeker van dat het aan alles het hoofd zal bieden en dat we voor 20 oktober een nieuw verdrag zullen hebben. Ik zal er daarom geen woord meer aan vuil maken.
Ten aanzien van de Strategie van Lissabon moet ik het voorzitterschap en de Commissie ermee feliciteren dat ze eindelijk hebben ingezien wat wij al sinds tijden hebben beweerd: Tenzij aan de Commissie bredere bevoegdheden en verantwoordelijkheden binnen de Strategie van Lissabon worden verleend dan ze in 2000 kreeg, zal de Strategie van Lissabon niet vruchtbaar zijn: Het zou een adequate houding zijn die de rol van de Commissie versterkt, wat het hierdoor tot het cruciale punt van de Strategie van Lissabon maakt, en we hebben de verwachting dat zo'n frisse aanpak mogelijk vruchtbaar zou kunnen zijn.
Per slot van rekening is de opname van het mondialiseringsthema in het debat van de aanstaande informele top een goed teken, omdat het in de wereld van vandaag om mondialisering gaat en wij ons niet kunnen voorstellen dat de toppen met Afrika of de Russische Federatie - en we hopen dat deze zeer succesvol zullen zijn - of het debat over de wisselkoersen van de Japanse yen of de US dollar niet over het fenomeen mondialisering zullen gaan.
Er moet op worden gewezen, zoals gedaan door de commissaris, dat het belangrijk is om gezamenlijke regels bij de internationale handel en het openen van de markten te hebben, net zoals het belangrijk is om wederkerigheid te hebben in onze afspraken met andere zaken- en handelspartners. Dat is een belangrijk punt en alleen vanwege deze reden, ook wanneer dit de enige reden zou zijn, zou het voldoende zijn om de mededeling van de Commissie in hoogste tonen te loven.
Mijnheer Lobo Antunes, ik wens u elk succes op de informele top die misschien een van de belangrijkste zal zijn die we in de afgelopen jaren in de Europese Unie hebben gehouden.
Jo Leinen
(DE) Mijnheer de Voorzitter, collega's, ik geloof dat we het Portugese presidentschap moeten prijzen voor de manier waarop zij de onderhandelingen heeft geleid: op zeer geëngageerde en doelgerichte manier.
Ik denk dat het goed is dat u aan het dicht bij juni liggende mandaat hebt vastgehouden, met een paar uitzonderingen, en dat u de vele extra wensen van u af heeft gehouden, te beginnen met het verzoek van de Europese Centrale Bank om een artikel betreffende de wens van Oostenrijk op te nemen dat het aantal studenten uit andere landen zou beperken. Niets van dit al is onderdeel van het nieuwe Verdrag en ik geloof dat u op weg naar de eindstreep bent. Er is niet meer veel dat ons ervan kan afhouden om een consensus over het nieuwe Verdrag te bereiken.
De opt-outs zijn jammer. Ze wekken de indruk van meningsverschillen en onverenigbaarheid. Ze verdelen de EU en het slorpt ook tijd op om besluiten in de derde zuil te nemen. Ze zijn een werkelijke domper en grotendeels wat het Verenigd Koninkrijk wilde. Andrew Duff sprak over een zelfbedieningsmentaliteit. Ik hoop dat dit geen precedent schept.
Ik geloof dat aan alle hoofdeisen van Londen tegemoet is gekomen. Ik lees met zorg waarover gisteren in het onderhuis nog werd gediscussieerd. Er moet hierover niet meer gesproken worden. Het zou volledig onaanvaardbaar zijn om nu met nog meer eisen op de proppen te komen.
Er zal over het verzoek van Polen om Ioannina op de een of andere manier te verankeren moeten worden gesproken, maar het blokkadevermogen mag niet worden vergroot. We willen werkelijk onze slagvaardigheid verhogen. Dit moet een uitzonderingsgeval blijven. Het was een herenakkoord, en het dient niet de regel te worden.
Ik wil dat wij samen met de Commissie en de Raad in staat zullen zijn om het Handvest hier in de Kamer met de drie instellingen te kunnen afkondigen. Dat zou werkelijk een goed signaal in de richting van de burgers zijn. Ik zou ook graag het verzoek van mevrouw Wallström in het Verdrag willen terugvinden, namelijk dat de burgers een recht op het ontvangen van informatie krijgen. Tweederde van de mensen voelen zich niet geïnformeerd. Dit zou een goede aanvulling op het Verdrag zijn.
Fungerend voorzitter van de Raad, het Parlement zal alles doen om ervoor te zorgen dat het Verdrag van Lissabon tot stand zal komen. Ik dank onze afgevaardigden evenals de Voorzitter die hiervoor zorg zal dragen op de top in Lissabon.
Sophia in 't Veld
(EN) Mijnheer de Voorzitter, tot mijn grote teleurstelling moet ik constateren dat burgerrechten een niet erg grote plek zijn toebedeeld in het nieuwe Verdrag. Helaas is het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie opgeofferd aan de angst van de Nederlandse regering voor een referendum. Het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dient voor iedereen volledig juridisch bindend te zijn, gewoonweg omdat het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie de praktische uitwerking is van onze gedeelde waarden.
Dus wat is dan de betekenis van een opt-out? Betekent dat niet deelnemen aan onze gedeelde waarden? Of betekent het dat de Poolse en de Britse regering alleen maar lippendienst verlenen aan deze waarden, maar het hun burgers vervolgens onmogelijk maken deze rechten af te dwingen? Wat betekent een opt-out eigenlijk? Zijn we hier niet bezig een gevaarlijk precedent te scheppen? Want laten we wel zijn, krijgen nieuwe landen, nieuwe lidstaten, straks ook het recht om niet deel te nemen aan bepaalde zaken? Wat wanneer Turkije, een land waarvan ik heel erg hoop dat het tot de Europese Unie zal toetreden, zal vragen om een opt-out voor het Handvest van de grondrechten? Wordt dit land dan hetzelfde recht toegekend?
Nog een punt is dat er ergens onderweg van de Grondwet naar het Verdrag op een of andere manier een extra, lagere standaard voor gegevensbescherming ontstaan is, een lagere standaard die van toepassing is op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid. Ik voorzie nu al dat lidstaten in de toekomst zullen proberen om de regels voor gegevensbescherming te omzeilen door daar bijvoorbeeld het etiketje "anti-terrorismemaatregel” op te plakken, zodat het onder het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid valt en niet onder de politionele en justitiële samenwerking.
Tot slot zou ik graag de Commissie en de lidstaten op willen roepen niet te vergeten om na ondertekening van het nieuwe Verdrag, en geheel in de geest van dat Verdrag, het Europees Parlement als volwaardige medewetgever te betrekken bij kwesties op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, om zo met gezwinde spoed het democratisch deficiet weg te werken waar we al zo lang tegenaan zitten te kijken.
Mirosław Mariusz Piotrowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, de staatshoofden en regeringen zijn er weer eens mee bezig de manier waarop de Europese Unie werkt te veranderen, indien ze haar een nieuw Verdrag geven. Deze zorg om de bevolkingen van Europa en hun toekomst is ontroerend.
Maar het kan niet zijn dat de besluiten van een informele top de plaats innemen van de democratische weg van referenda die in de afzonderlijke lidstaten over het wel of niet aanvaarden van het Verdrag worden gehouden. Het zou een bedrog ten opzichte van de bevolkingen van de lidstaten zijn die een recht hebben om onafhankelijk te beslissen over een zo belangrijke zaak.
Het oude Grondwettelijk Verdrag werd aan een ingreep onderworpen die slechts uit een paar kleine tekstveranderingen bestaat. Dit maakt het voor het document mogelijk om in zijn geheel te worden voorgesteld, afhankelijk van de actuele politieke behoeften, of als een volledig nieuw document, of als het voormalige verdrag zonder wezenlijke veranderingen. Daarom zou ik willen vragen: Hoe karakteriseren de Raad en de Commissie het hier ter debat staande document? Is het een nieuw verdrag of is het een afgeslankte versie van het oude verdrag, en zal het ratificatieproces ervan in alle lidstaten weer bij nul beginnen alsof er niets is gebeurt?
Johannes Voggenhuber
(DE) Mijnheer de Voorzitter, iedereen die heeft meegemaakt hoe de regeringen in het afgelopen jaar de Grondwet hebben aangevallen, waarbij hij onherkenbaar en onleesbaar werd gemaakt en beroofd van zijn geest en zijn Europees Charisma, moet toegeven dat dit alles niets van doen heeft met hetgeen de burgers hebben gewild - zelfs de burgers die in Frankrijk en Nederland nee hebben gezegd.
Iedereen die echter de tijd en het geduld had om waar te nemen wat er in de aanloop naar de intergouvernementele conferentie gebeurde, moet zien dat de regeringen de structuur van deze Grondwet als termieten hebben aangevallen met hun advocaten en staatskanselarijen. Zandkorrel voor zandkorrel, element voor element wordt het uit de grondwet gehaald. Ik vraag me werkelijk af waarom niemand de regeringen vraagt wat ze eigenlijk aan het doen zijn Is het werkelijk alleen de eigen macht, is het werkelijk de radeloosheid ten opzichte van de verwachtingen van de mensen of is het puur nationalisme dat hier in Europa weer de kop op steekt?
De taal! Vandaag was er een delegatie van parlementsleden uit Oostenrijk, die mij vroegen: Hoe moet ik iemand jouw ja ten opzichte van deze grondwet begrijpelijk maken? Ik kan het niet lezen. Ik kan het zelfs niet meer begrijpen. Ik weet niet meer wat deze teksten, referenties, voetnoten en voetangels betekenen.
Aan het eind van deze intergouvernementele conferentie doemt er een Europa op waarin de mensen voor het eerst in de geschiedenis niet meer in staat zullen zijn om de politieke orde te herkennen waarin zij leven. En dan zult u vele voorstanders, ook mensen die vele jaren voor deze grondwet hebben gestreden, verliezen.
De grondrechten! Mevrouw de vicevoorzitter van de Commissie, u roept de geest van het compromis aan. Maar waarom roept u niet het wezen van de universale grond- en mensenrechten aan, die het onvoorstelbaar doen zijn dat we een gemeenschap van gedeelde normen en waarden zijn, waarin een paar staten verklaren: ik doe aan deze gemeenschap van gedeelde normen en waarden niet mee. Hoe moeten we op iemand als de heer Poetin afgaan en hem zeggen: We zijn een grote gemeenschap voor de universele rechten van de mens - behalve een paar van ons. Hierdoor ontstaat zo'n leemte in de geloofwaardigheid van Europa, dan kun je toch niet de geest van het compromis oproepen! Hierbij gaat het om een geheel andere geest, namelijk de verderfelijke geest die hier aan het werk is. Ik geloof niet dat hetgeen hier op het moment gebeurt de toestemming van de burgers heeft, die we echter toch al niet meer van plan waren om te vragen.
Pedro Guerreiro
(PT) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag aan het begin van mijn toespraak uiting willen geven aan mijn eigen treurigheid, evenals aan de treurigheid van mijn fractie, over de dood van ons medelid, Fausto Correia.
Over het onderwerp van de hervorming van de Verdragen heeft de Raad alleen bevestigd dat hij zeer sterk hoopt om een volgend stadium te bereiken, niet het eindstadium, van het proces dat weer aansluit bij het project dat van gang ging met de Europese Grondwet. Dat wil zeggen, één stap meer te ondernemen in het proces dat begin juni onder het leiderschap van het Duitse voorzitterschap begon om de inhoud van het verworpen Verdrag voor te schrijven door het in een andere vorm te presenteren, in een poging om verder te gaan alsof er niets gebeurt is en tegen de uitdrukkelijke wens van de bevolking in. Hierbij gaat het werkelijk om politiek bedrog.
Dit Verdrag is een poging om de weg vrij te maken voor neoliberale beleidsvormen die tegen de bereikte sociale rechten en de vooruitgang ingaan, en de belangen van de grote multinationals dienen. Het federalisme wordt opgelegd onder de heerschappij van de grote machten binnen een kader dat een rechtspersoonlijkheid aan de Unie verleend, terwijl aan de staten hun bevoegdheden worden ontnomen en de Europese Unie als een zuil van de NAVO wordt beschouwd, dat wil zeggen om overeenkomstig de belangen van de grote machten voor ingrijpen en interventionisme te zijn. Het is een Verdrag dat ten doel heeft om een economisch, politiek-militair blok met imperialistische ambities op te richten. Het is een verdrag dat niet de diepe en onherstelbare tegenstrijdigheden van deze Europese eenwording zal overwinnen, maar dat in tegendeel ertoe neigt om ze duidelijker naar voren te halen.
Wij voor ons deel zullen doorgaan met het veroordelen van de werkelijke doelstellingen van dit Verdrag, ervoor te pleiten dat het moet worden verworpen en een breed nationaal debat en de raadpleging van de Portugese bevolking te eisen voor een Europa van samenwerking, voor de vooruitgang en vrede tussen soevereine staten met gelijke rechten.
Ten slotte zou ik uiting willen geven aan mijn ondersteuning voor de door de CGTP-IN in het leven geroepen demonstratie die komende 18 oktober in Lissabon zal plaatsvinden.
Patrick Louis
(FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, of we er ons nu over verheugen of klagen, iedereen is het erover eens dat het bij het in Lissabon te ondertekenen Verdrag om een recycling van de in 2005 door twee referenda verworpen Europese Grondwet gaat. Waarop gisteren een verslag in het Lagerhuis wees, bevat het verdrag alles: het primaatschap van Europees recht, zelfs bij afgeleid recht, boven het nationaal recht, zelfs grondwettelijk recht; de rechtspersoonlijkheid voor de EU die het voor de Commissie mogelijk maakt om de lidstaten op het internationaal toneel te vertegenwoordigen; de minister van Buitenlandse zaken onder een andere naam; de grootste overdracht van bevoegdheden in de gehele geschiedenis van de Europese éénwording; ten minste bij veertig nieuwe onderwerpen; en het uitgebreide onderwerp van de grondrechten.
Binnen deze muren, waar steeds het woord "democratie” op onze lippen ligt, zou ik willen pogen om een beroep op uw aller geweten te doen. Welke echte democratie zou het normaal vinden om een tekst van kracht te laten worden die de bevolking in een referendum heeft verworpen? Waarom moet aan de bevolking het recht worden ontnomen om zich uit te spreken over het nieuwe Verdrag en over alle ingevoerde uitbreidingen? Wat voor een soort politiek regime bent u eigenlijk aan het opzetten door het een ietsje meer ondergeschikt maken van onze democratieën aan een systeem dat gekenmerkt wordt door het ontbreken van de machtenscheiding, waarin geen politieke rekenschap van de kant van de regeringen is en geen vertegenwoordiging van het volk, behalve van een ééngemaakte Europese bevolking?
De Italiaanse federalist Tommaso Padoa-Schioppa heeft hierop al geantwoord. Ik citeer: "tussen de twee polen van de consensus van de bevolkingen en het leiderschap van een paar regeringen, is Europa geschapen door een werkwijze die als "verlicht despotisme” kan worden beschreven”. Hij heeft gelijk! En het nee van de bevolking tegen hun verlicht despotisme heeft de federalisten ervan overtuigd dat ze weer eens besloten moeten verdergaan, omdat het enige verschil tussen het verworpen Grondwettelijk Verdrag en het komende Verdrag is dat het bij het eerste niet om een leugen ging.
Jim Allister
(EN) Mijnheer de Voorzitter, op basis van eerdere ervaring vrees ik dat de Raad een gelegenheid zal zijn om de onaantastbare Britse standpunten te ondergraven om ze later door het zo op federalisering beluste Europese Hof van Justitie omver kunnen laten trekken. Opt-out, opt-in, even lekker schudden, en de Britse regering fijn de victorie kraaien, waarbij de anderen dan in het openbaar minzaam toezien, wetende dat al die ogenschijnlijke concessies eigenlijk niks om het lijf hebben. Het gaat er alleen maar om de Britse publieke opinie erin te luizen en ze te laten geloven dat het Hervormingsverdrag wezenlijk anders is dan de afgewezen Grondwet, wat het pertinent niet is.
Nu Gordon Brown ontsnapt is aan verkiezingen, is de noodzaak tot een Brits referendum groter dan ooit. Als er geen verkiezingen komen, dan houdt dat in dat de beloften die Labour in 2005 in haar verkiezingsprogramma gedaan heeft, gestand moeten worden gedaan. Geen referendum betekent dat de heer Brown geen mandaat heeft om het Verdrag te ratificeren. Dat is waar het principieel om gaat, en daar dienen alle democratische krachten in het Verenigd Koninkrijk met z'n allen van doordrongen te zijn.
Timothy Kirkhope
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou de Raad en de Commissie willen bedanken voor hun uiteenzettingen. Nu, na de publicatie van het ontwerp-Hervormingsverdrag, is de informele top van Lissabon een moment van grote betekenis, aangezien de staatshoofden en regeringsleiders zich nu dan over dat verdrag kunnen buigen. Maar het hele proces van de IGC is te veel afgeraffeld. Met recht zei de Britse regering dat het maar twee dagen de tijd had om de ontwerptekst te lezen. En natuurlijk lijkt hetgeen voorgesteld wordt, zoals anderen voor mij al zeiden, erg sterk op de oorspronkelijke Grondwet.
De Britse premier heeft een probleem, een probleem met de naam "vertrouwen”, vertrouwen in wat hij zegt. De afgelopen weken heeft hij namelijk zijn ministers ertoe aangemoedigd te spreken over mogelijke verkiezingen in het Verenigd Koninkrijk, maar op het moment dat het politiek gezien niet helemaal lekker gaat, trekt hij de keutel weer in. Ik denk dat zijn Europese collega's, dus de overige staatshoofden en regeringsleiders, er rekening mee dienen te houden dat de woorden die zij daar straks in Lissabon uit zijn mond optekenen wel eens iets compleet anders zouden kunnen betekenen dan ze denken. Uiteraard zullen de Britse Conservatieven een referendum over het Verdrag blijven eisen. De overgrote meerderheid van het Britse volk, inclusief het leeuwendeel van de eigen achterban van deze regering, wil zo'n referendum. Als de premier tegenstand blijft bieden aan deze druk, ondanks een belofte zwart op wit in het verkiezingsprogramma, dan verschaft hij daarmee het Britse volk de zoveelste bevestiging dat hij niet te vertrouwen valt. De leider van mijn partij heeft gezegd dat dit een flagrante schending van vertrouwen zou zijn, een van de ernstigste en flagrantste schendingen van vertrouwen in de recente politieke geschiedenis.
Tevens zou ik graag zien dat Europa zich meer zou bezighouden met kwesties als mondialisering, vermindering van de armoede in de wereld, en klimaatsverandering. Het zou nu toch al tot ons doorgedrongen moeten zijn dat dit allemaal uitermate belangrijke kwesties zijn. Ik hoop dat onze premier eerlijk tegenover het Britse volk zijn zal wat betreft de kwesties die in Lissabon worden besproken. Wat wij willen is een succesvol Europa, maar dan wel een Europa dat zich concentreert op de zaken waar de mensen echt achter staan en die zij begrijpen.
Edite Estrela
(PT) Ik zou willen beginnen met u te danken, namens de delegatie van de Portugese socialisten, voor alle tekenen van medeleven met de dood van onze lieve vriend, Fausto Correia. We zijn allemaal - de democratie van Portugal, the Portugese socialistische partij en dit Parlement - door zijn overlijden een stuk armer geworden.
Met nog een week te gaan voordat de informele topvergadering plaatsvindt, wil ik optimistisch zijn en eraan geloven dat het gezonde verstand zal zegevieren. Ik wil optimistisch zijn en geloven dat elk van de 27 lidstaten zijn politieke verantwoordelijkheden op zich zal nemen ten opzichte van de burgers van de afzonderlijke landen, ten opzichte van de Europese burgers en ten opzichte van de wereld. Ik wil eraan geloven dat de Europese Raad op 19 oktober een politieke overeenkomst zal afsluiten en het hervormingsverdrag zal goedkeuren, en hiermee een eind maakt aan de al veel te lang bestaande impasse.
Ik ben optimistisch, omdat we ons allemaal bewust zijn van de noodzaak om antwoorden te hebben op de verwachtingen en twijfels van de Europese burgers en ervan dat ze het recht hebben om zich af te vragen welke globale rol de Europese Unie zal hebben en welke voordelen de Unie voor hun toekomst zal hebben. Ik wil optimistisch zijn, omdat we allen weten dat de wereld naar Europa kijkt en op een positief signaal wacht. We weten allen dat de wereld een verenigd en samenhangend Europa nodig heeft. We weten allen dat de wereld niet ophoudt met draaien en dat Europa niet gevangen kan blijven in zijn nationale egotismen. We weten allen dat het noodzakelijk is dat we de impasse overwinnen om onze energieën op de stimulering van economische ontwikkeling, het scheppen van banen en de bestrijding van de klimaatverandering te richten. Dat zijn de prioriteiten.
De juristen hebben een overeenkomst bereikt over het ontwerp van de tekst van het Verdrag inclusief zijn aanhangen. Technisch/juridische moeilijkheden, alhoewel ingewikkeld, werden opgelost. De IGC heeft het mandaat uitgevoerd dat haar door de Raad was verleend. Het Portugese voorzitterschap deed alles wat in haar macht stond om de hindernissen uit de weg te ruimen. Het Europees Parlement deed zijn werk zowel binnen de IGC als buiten deze Conferentie, waaraan onze collega's Elmar Brok, Enrique Barón Crespo en Andrew Duff een onschatbare bijdrage leverden. Dit betekent dat tot op heden allen met een sterk verantwoordelijkheidsgevoel en binnen de toegestane tijd hun plicht hebben gedaan. Het valt nu te hopen dat er geen kunstmatige hindernissen worden opgeworpen, ingegeven eerder door kortstondige nationale politieke omstandigheden dan door objectieve bezwaren tegen de inhoud van het Verdrag. Niemand zou het kunnen begrijpen, wanneer dezelfde staatshoofden die het mandaat van het IGC goedkeurden afstand zouden nemen van hetgeen ze al hebben beweerd. Hierdoor zouden ze zich te schande maken. We zouden dan in een crisis met onvoorspelbare consequenties terechtkomen. De tekst is misschien niet de beste, maar het is een mogelijkheid en beter dan niets.
Ik wil eindigen met een citaat van Jean Monnet: "Ik heb altijd geloofd dat Europa door crisissen zou worden gebouwd en dat zij de som van hun oplossingen zou zijn”. Wijze en profetische woorden. Laat ons hopen dat Europa in staat is om geschiedenis te schrijven, een verdere bladzijde in het verhaal over het bouwwerk van Europa.
Alexander Lambsdorff
(DE) Mijnheer de Voorzitter, we hebben met behoorlijk succes voor meer democratie en doeltreffendheid bij het grondwettelijke proces gestreden - nu bij het proces op weg naar dit Hervormingsverdrag - maar van transparantie kan hier niet echt sprake zijn. Hetgeen door het voorzitterschap van de Raad hier in het Huis als kennisgeving werd voorgesteld, stond allemaal al in de krant. Hier zouden een paar wezenlijkere verklaringen van het voorzitterschap op zijn plaats zijn geweest. Daarom: de strijd voor de transparantie moet verdergaan! Waarvoor dit Parlement zich zeer sterk heeft geëngageerd - waarvoor ik onze vertegenwoordigers buitengewoon dankbaar ben - dat is de strijd voor meer rechtsstatelijkheid. De gegevensbescherming in het gemeenschappelijke buitenlandse en veiligheidsbeleid, een grotere deelname van het Parlement, de afschaffing van de derde zuil ten voordele van een gemeenschappelijk binnenlands en juridisch beleid, de wettelijke binding van het Handvest, dat zijn alles thema's die voor liberalen van cruciaal belang zijn, die met onze gemeenschappelijke waarden te maken hebben.
Ten aanzien van de opt-outs wil ik het volgende zeggen. We kunnen een verschil maken tussen de opt-outs die het binnenlands beleid betreffen en degenen die met het buitenlands beleid te maken hebben. Op het gebied van het binnenlands beleid hebben ze misschien met een juridische kultuur, nationale tradities en verschillende voorstellingen van maatschappelijke waarden van doen. Ik kan het net nog begrijpen ook wanneer ik het niet goedkeur, dat men hier voor een opt-out kiest. Wat ik echter in het geheel niet begrijpen of goedkeuren kan is de blokkade van een paar lidstaten, vooral van het Verenigd Koninkrijk, op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid. Timothy Kirkhope heeft het zojuist gezegd: we moeten op die gebieden beleid ontwikkelen waar het de ondersteuning van de burgers heeft. De burgers ondersteunen een geloofwaardig buitenlands en veiligheidsbeleid. Het is een objectief noodzakelijk beleid wanneer we naar de uitdagingen kijken die ons te wachten staan: de bestrijding van het terrorisme, de crisis in het Midden-Oosten, de bestrijding van de armoede, aanstekelijke ziekten, migratie. Er is een reeks van uitdagingen die we alleen samen onder de knie kunnen krijgen.
Want wanneer we ons de vraag eens objectief stellen - en Martin Schulz heeft dit gedaan en naar ik vond volledig terecht: wie zal in twintig of dertig jaar het lot van de wereld in handen hebben? De Verenigde Staten, China, India en ... het Verenigde Koninkrijk? Dat gelooft niemand! Net zo min als Duitsland of Frankrijk. Of we spelen het met zijn allen klaar of in het geheel niet! We hebben daarom een Europese geest nodig en we hebben dit Hervormingsverdrag nodig!
Miguel Portas
(PT) Wanneer ik het gebrek aan transparantie zou mogen benoemen, het Handvest van de grondrechten van de EU verklaart dat in Europa "Niemand tot de doodstraf veroordeeld of terechtgesteld wordt”. Zover zo goed, maar dat is niet het gehele plaatje. De grondslag voor de interpretatie van dit artikel is het kader van de Europese Conventie en dat legt een paar onaanvaardbare uitzonderingen vast. Bijvoorbeeld dat staten de doodstraf weer kunnen invoeren als er een dreigend gevaar van oorlog is. Wat is dat dan voor een idee, dames en heren?
Dezelfde rechtsbron geeft politieagenten in het geval van oproer het recht om te doden en geeft zelfs het recht op, ik citeer nog eens, "preventieve hechtenis”. U herinnert zich zeker nog Jean Charles de Menezes, die in 2005 in de Londense underground werd gedood. Was dat een ongelukkige fout of een misdaad die volgens het toekomstige Verdrag zou zijn toegestaan. Vandaag hebben José Sócrates en Durão Barroso in Lissabon tegen de doodstraf gesproken. Wat kan het recht van een Verdrag zijn dat dit op slinkse wijze nu weer toelaat?
Alessandro Battilocchio
(IT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, andere leden zullen dit in het debat dat eraan staat te komen bevestigen, maar ik geloof dat het juist is om het te benadrukken - gedeeltelijk met het oog op de komende top - dat een Europees burger iemand is die het volgens de nationale wetgeving het burgerschap van een lidstaat heeft.
Dus is een burger een ieder die voordeel haalt uit de aan hem door deze status verleende rechten, en in het bijzonder uit het stemrecht en het recht om als lid van het Europees Parlement gekozen te worden. Voor wie hebben we sinds jaren gewerkt, wanneer we praten over het recht op bewegingsvrijheid, op onderwijs, op gezondheid, op werk, op waardigheid, wanneer niet voor de burgers die ons democratisch hebben gekozen?
Ik beschouw het net zo belangrijk om het wederzijds respect tussen de lidstaten te handhaven: sinds tientallen jaren heeft een herenakkoord het aan de drie grootste staten na Duitland verleende gelijke gewicht vastgelegd. Op het taalkundig front is dat al ontelbare malen overtreden. Nu is het voorstel van Lamassoure-Severin ermee bezig om deze gelijkheid ook met betrekking tot het politiek gewicht op te heffen.
Wanneer dit het onderliggende gevoel is dan moet het ons werkelijk niet zeer verbazen dat het zo moeilijk is om een overeenkomst te bereiken over het vastleggen van een gezamenlijke toekomst. De Europese top moet dus hard nadenken over de ideeën van het Europees burgerschap en de democratische legitimiteit.
Josef Zieleniec
(CS) Ik hoop echt van ganser harte dat men op de top in Lissabon overeenstemming zal weten te bereiken over het Hervormingsverdrag. Met de ondertekening en de ratificatie ervan kan dan de institutionele crisis worden afgesloten die ontstaan is als gevolg van de referenda in Frankrijk en Nederland.
Het is echt nodig de instellingen te hervormen, maar in deze steeds verdere mondialiserende wereld, noch ten overstaan van de Europese burger is dat voor de Europese Unie geen garantie op succes. Het is een onmisbaar onderdeel van de oplossing, maar de hervorming van de instellingen is geen oplossing an sich. Na de inwerkingtreding van het Hervormingsverdrag wacht ons een fundamenteel debat over de verdere richting die de Europese integratie dient op te gaan. De oplossingen voor de huidige problemen op economisch, sociaal en veiligheidsgebied zullen we moeten zoeken in een verregaande herziening van het huidig beleid.
Het einddoel van het Europese project - en in verband daarmee de kwestie van de grenzen van de Europese Unie - dient de kern te vormen van deze debatten. Uit de referenda in Frankrijk en Nederland en het moeizaam onderhandelingsproces over het Hervormingsverdrag komt verder naar voren dat het fundamentele debat over de inhoud van het Europees project veel gecompliceerder wordt dan tot nog toe.
Om die redenen dienen we snel het voorstel van president Sarkozy om een zogeheten raad van wijzen die dit debat een impuls zouden moeten geven en te sturen, op te pakken en gedegen vorm te geven. Een dergelijke raad zou moeten worden voorzien van een duidelijk mandaat, en het zou in geen geval mogen bestaan uit vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten. Het zou moeten gaan om een niet al te grote groep vooraanstaande academici, ondernemers, voormalige diplomaten en politici. Mensen die een natuurlijke autoriteit en respect genieten, en geenszins ambtenaren die er met een bepaalde taak door een regering op uit worden gestuurd. Deze raad van wijzen is niet bedoeld ter vervanging van het publieke debat, maar zou juist een aanjager moet zijn van een dergelijk debat, en zou een aantal concrete voorstellen moeten doen voor de toekomst van de Europese integratie.
Meneer de Voorzitter, met het Hervormingsverdrag krijgen we de beschikking over het benodigde, hoewel niet perfecte instrument. Het is nu aan ons om er op de juiste manier gebruik van te maken. Onze burgers verwachten van de Europese Unie concrete, tastbare resultaten. Het is onze taak om aan deze verwachtingen te voldoen.
Robert Goebbels
(FR) Mijnheer de Voorzitter, de intergouvernementele conferentie heeft waarschijnlijk op het diepste punt van de Kanaaltunnel vergaderd om de publieke opinie uit de weg te gaan. Het resultaat, mevrouw Wallström, is niet uit te leggen aan de gewone burger . Meer dan 300 in 150 bladzijden verankerde amendementen hebben het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende haar werking hervormd. Als toegift zullen er 53 verklaringen en 12 protocollen komen.
In het kielzog van de symbolen van de EU, zoals de vlag en het volkslied, zullen ook andere politieke prestaties overboord worden gegooid. Het sociaal overleg zal niet langer een horizontale verplichting voor de EU zijn. De sociale partners worden gevraagd om zich niet met het economisch beleid bezig te houden, maar alleen met het sociaal beleid. Het Protocol betreffende diensten van algemeen belang legt indirect het primaatschap van de mededingingswetgeving vast boven alle voor burgers verrichte diensten door gemeenten of regio's, hoe vaag commercieel ze ook mogen zijn. De nationale regeringen, zoals nachtwachters, kunnen alleen beslissen over niet-profitabele diensten van algemeen belang.
We worden belogen over het bindende karakter van het Handvest van de grondrechten. Protocol 7 zegt, ik citeer: "om twijfel te voorkomen, voorziet titel IV van het Handvest niet in rechten voor de justitiabele die op Polen en het Verenigd Koninkrijk van toepassing zijn”. Onverbloemd gezegd, kan het Europees Hof van Justitie de naleving van het Handvest niet afdwingen. Ik zal het niet over de opt-outs hebben die allemaal te maken hebben met het Europa van de twee snelheden ten opzichte van de Eurozone, het Schengenakkoord, en met de regelgeving op het gebied van justitie en binnenlandse zaken.
Artikel 24 zou een totalitaire staat niet misstaan, omdat het alleen aan de Raad toestaat om de regelgeving over de bescherming van de persoonsgegevens van onze medeburgers vast te leggen en het veroorlooft dat deze gegevens vrijelijk kunnen worden doorgegeven aan de Verenigde Staten. Noch het Parlement, noch zelfs het Hof van Justitie zullen in staat zijn om de fundamentele vrijheden te beschermen. We komen in de buurt van de Big Brother van George Orwell!
Ten slotte worden we bedreigd door de opname van een permanent vetorecht voor regeringen, dat ontleend wordt aan het Ioannina compromis. Dit is onaanvaardbaar, mijnheer de Voorzitter. Persoonlijk begin ik sommige van de voordelen van het Verdrag van Nice te herontdekken.
Roberta Alma Anastase
(RO) De top van Lissabon zal de Europese Unie gespreksmogelijkheden geven en misschien de gelegenheid om over een onderwerp te beslissen dat van groot belang is voor haar toekomstige rol in de 21e eeuw.
Het omgevend kader van het jaar 2007, waarin de Europese Unie uit 27 landen bestaat en het internationale toneel al maar meer gemondialiseerd wordt, dwingt ons ertoe om de doelstellingen af te kloppen en de wijze waarop de Europese Unie werkt.
Het is onbetwistbaar dat de activiteiten van de Europese Unie in de 21e eeuw moeten worden gebaseerd op twee fundamentele beginselen: democratische legitimiteit en een nauwe verbinding met de Europese burger, en ook op een versterkte coherentie en doeltreffendheid bij zijn activiteiten, ook ten opzichte van het buitenland.
Allereerst betekent dit respect voor en stimulering van de democratische waarden, de rechten van onze burgers, waaronder die van de minderheden, en vanuit dit oogpunt juich ik de uitdrukkelijke benoeming van dit aspect in de voorgestelde formulering van het Verdrag toe.
Ten tweede kan de Europese Unie in de gemondialiseerde wereld van vandaag niet alleen een strategisch handelende eenheid zijn zonder haar buitenlands beleid te richten op het oplossen van geschillen en het aanmoedigen van internationaal en intercultureel overleg, vooral bij het beleid ter bevordering van de regionale samenwerking.
Last but not least, dienen we niet de stimulerende kracht van iedere ontwikkeling te vergeten, vooral waar het om onderwijs gaat en over de positie die het in de herziene versie van de Strategie van Lissabon heeft.
Zonder meer aandacht te geven aan het Europese onderwijs- en onderzoeksbeleid, zullen we niet in staat zijn om van een hervormde, concurrentiële en sterke Unie te praten.
Ik hoop dat de Top van Lissabon ook duidelijke antwoorden levert op de vragen die vandaag bij ons zijn komen bovendrijven.
Hannes Swoboda
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijn medelid, de heer Goebbels heeft na zijn toespraak gezegd dat hij ondanks zijn kritiek niet voor Nice zou willen sterven - waarvan ik echt hoop dat hij het niet doet, en dat hij nog lang zal leven. Bovendien is Nice geen verdrag dat het waard is om voor te sterven! Ik hoop dat dit verdrag dat we zullen krijgen ten minste een hogere toegevoegde waarde dan Nice zal hebben.
Ik zou willen verdergaan waar de heer Lambsdorff is opgehouden. Onze burgers willen een sterke Europese Unie, niet als een inmenging in het alledaagse leven, maar als een soort vertegenwoordiging van buitenaf om beter in staat te zijn om onze burgers te vertegenwoordigen. Ik geloof nu dat dit Verdrag, ondanks al zijn zwakke punten, toch een behoorlijke vooruitgang betekent. Het is een noodzakelijke, ofschoon ook niet voldoende premisse ervoor dat we een actief buitenlands en veiligheidsbeleid kunnen voeren. Natuurlijk houdt het probleem Kosovo ons bezig. We zullen zien of er een wil is om een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid te bevorderen. Zowel de Portugese en de Sloveense voorzitterschappen moeten beide zich zeer intensief met de zaak bezighouden, wanneer er in deze kwestie geen oplossing in goede verstandhouding wordt bereikt. Het is echter belangrijk dat we op lange zicht de voorwaarden hiervoor zullen scheppen.
Ik wil graag twee zaken hier noemen: aan de ene kant hebben we natuurlijk een bruikbare diplomatieke dienst nodig, die bij de Commissie onder dak moet worden gebracht. Het heeft in het geheel geen zin om het buitenlands beleid bij de vicevoorzitter van de Commissie en de Hoge Vertegenwoordigers te plaatsen, wanneer de diplomatieke dienst dan domweg ergens anders moet worden georganiseerd. Aan de andere kant - iets waar meerdere collega's, Enrique Barón Crespo en anderen, al op hebben gewezen - moeten we duidelijk maken dat dit Parlement van begin af aan bij de benoeming van de Hoge Vertegenwoordiger betrokken is geweest.
Tot slot nog een verdere opmerking aan het adres van de vicevoorzitter van de Commissie: u hebt er herhaaldelijk op gewezen hoe belangrijk de onderhandeling van dit verdrag is. De zaak zal niet worden geregeld - zoals mijn collega de heer Schulz al heeft gezegd - met een overeenkomst die hopelijk in de Raad zal worden bereikt en zelfs niet door middel van de ratificatie, maar het gaat erom om onze burgers ervan te overtuigen, tijdens en na de ratificatie, dat dit Verdrag een bijdrage eraan levert dat hun eigen belangen op de wereld beter zullen worden behartigd.
Zbigniew Zaleski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, een paar aanmerkingen over Lissabon. De recente gebeurtenissen die in verband met de grondwettelijke crisis stonden, hebben de burgers van Europa ervan bewust gemaakt dat er een behoefte aan hervorming en verandering bestaat.
Het wezen van een democratisch systeem tot besluitvorming is het bereiken van een consensus, door meerderheid of de eenstemmige ondersteuning van een idee, waarbij over belangrijke zaken door een partner geen lichtzinnig veto wordt uitgesproken. We praten over het vraagstuk van de getalsmatige vertegenwoordiging bij de besluitvorming in het forum van een verenigd Europa, en daardoor komen we bij de principes van de werking van een publiekrechtelijk orgaan aan. Dat is de reden waarom het ook belangrijk is om aandacht te schenken aan de stem van de minderheid, die bijvoorbeeld vaak vanwege zijn geografische ligging of uit historische ervaringen en de politieke situatie, een werkelijkheidsopvatting kunnen uitdrukken die van belang voor Europa is.
Het levendige en beweeglijke organisme dat Europa is moet niet in het korset van een rigide en universeel wetgevend kader worden opgesloten dat door het huidige Parlement of de Commissie voorgoed wordt ingevoerd. Een mens of een nationale groepering heeft een onbegrensd aantal gedragspatronen, en het leven en wat er aan de hand is vereisen een aanpassing van de regels, niet van de waarden, die ten opzichte van de werkelijkheid constant moeten blijven. We mogen de onmiddellijke oostelijke dimensie van de economische, politieke en energieaspecten niet onderschatten. Het gaat niet alleen om het Westen, of Brazilië, en ik heb het gevoel dat het huidige voorzitterschap in dit opzicht flexibeler moet zijn.
En nog een andere aanmerking: het uitgebreide economische vooruitzicht waarover we hier debatteren en dat het onderwerp van debatten zal zijn, moet een onderdeel van de zogenaamde Strategie van Lissabon worden, wanneer we gelijk willen trekken met de Verenigde Staten.
En tot slot, mijnheer de Voorzitter: Een grotere betrokkenheid van door burgers gekozen nationale parlementen zal de zaken van de EU dichter bij de mensen brengen. Waar het hier werkelijk om gaat is dat meer van de besluiten over de vorm, de inhoud en de toekomst van Europa door de burgers moeten worden genomen, en niet alleen door de vertegenwoordigers van de op het ogenblik aan de macht zijnde regering.
Richard Corbett
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag het Portugese voorzitterschap willen complimenteren met de vooruitgang die het heeft geboekt bij het bereiden van consensus. Uit de uitlatingen van veel collega's vandaag hebben we echter duidelijk kunnen opmaken dat er hier in het Parlement een grote mate van teleurstelling heerst. Velen zijn teleurgesteld dat de idee van een Grondwet ter vervanging van de huidige Verdragen, waarmee de Unie van een nieuwe rechtsgrondslag zou zijn voorzien, moest worden losgelaten.
Anderen weer zijn teleurgesteld vanwege de talrijke veranderingen die zijn aangebracht en de speciale bepalingen en uitzonderingen voor een aantal lidstaten. Een deel van de veranderingen is inderdaad ronduit betreurenswaardig, maar dat is eenvoudigweg de prijs voor overeenstemming tussen alle 27 lidstaten en ratificatie door alle deze 27 lidstaten.
Zo is het nu eenmaal. Dat dit verdrag aanvaardbaar moet zijn voor alle lidstaten en door al deze lidstaten moet worden geratificeerd is domweg een gegeven. U dient, waarde collega's, niet het totaalbeeld uit het oog verliezen. Want ook in deze vorm bevat het Verdrag vele cruciale hervormingen, hervormingen die we hard nodig hebben; de Europese Unie heeft deze hervormingen gewoon nodig. Iedereen die voorstander is van een goed functionerende Unie die democratisch rekenschap aflegt, zou deze hervormingen moeten steunen.
Het alternatief voor het Hervormingsverdrag? Meer van hetzelfde, maar dan met nog vele jaren geharrewar over de instellingen en de structuur van de Europese Unie. Het lijkt me veel zinniger om het hervormde Verdrag veilig te stellen om daarna met veel meer armslag de Unie precies dat te laten aanpakken waar de burger echt in geïnteresseerd is: klimaatverandering, de economie, buitenlandse ontwikkelingshulp, het milieu - allemaal zaken waarvoor we de EU nodig hebben. Want alleen en ieder voor zich, krijgen we niet veel voor elkaar. Als we het samen doen kunnen we meer.
Dus met volle kracht vooruit zodat al deze institutionele kwesties voor eens en altijd worden opgelost.
Othmar Karas
(DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, Lissabon brengt ons een goed stuk verder en brengt de verder gevoerde vergaderingen succesvol ten einde. Lissabon is echter niet het eindpunt van de reis. Ons staat nog het ratificatieproces te wachten, wat nog veel van ons zal vergen; ja, een uiterste krachtsinspanning van ons allen.
We redden het of gezamenlijk of in het geheel niet om de Europese Unie democratischer, dichter bij de burger, en slagvaardiger te maken, zowel naar binnen als naar buiten toe. Het Hervormingsverdrag betekent een verdere stap in de juiste richting. We redden het alleen gezamenlijk om het Hervormingsverdrag als een toegevoegde waarde voor de burgers van Europa, de Europese Unie en geheel Europa in het bewustzijn van de burger te verankeren.
Echter: met het Hervormingsverdrag alleen hebben we het egoïsme, het nationalisme, het protectionisme, de neezeggers tegen de EU en de leugenachtigheid van de EU nog niet overwonnen. Deze zijn het kankergezwel van de gemeenschappelijkheid, het kankergezwel van de toekomst van Europa.
De opt-out methode staat in tegenspraak met het gemeenschappelijke Europa. De opt-out methode verzwakt de waardengemeenschap. Ze schept burgers van eerste en tweede klasse, en ik vraag me af waarom de vertegenwoordigers van Polen en het Verenigd Koninkrijk het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Europese Unie willen verhinderen.
We willen dat de gegevensbescherming door het gerecht kan worden gecontroleerd en dat het Parlement hieraan deelneemt. We willen de personele beslissingen na de verkiezingen van het Europees Parlement. We willen zeker gaan dat de sociale partners en de sociale dialoog worden verankerd en sterker gemaakt. We willen public relations over de toegevoegde waarde van het Hervormingsverdrag en de verdere uitbreiding van de medebeslissingsrechten van het Europees Parlement, omdat Europa alleen zo dichter bij de burger komt, en democratischer en transparanter wordt.
Bernard Poignant
(FR) Mijnheer de Voorzitter, wat het Verdrag betreft, schuilt de duivel niet in het detail, maar in de ratificatie. We moeten ons herinneren aan Denemarken in 1992, Ierland in 2001, Frankrijk en Nederland in 2005, en zelfs aan Zweden over de euro in 2003. Een nee-stem is nergens uit te sluiten. Klaarblijkelijk is iedere lidstaat verantwoordelijk voor zijn eigen ratificatie, of door parlementaire kanalen of door een referendum, maar is het werkelijk niet mogelijk om het hele gebeuren te coördineren? Ik denk dat het samenvoegen van alle ratificaties een eindeloze stroom van nationale debatten zou verhinderen en een sterkere Europese publieke opinie zou doen ontstaan.
Ik kan een datum voorstellen, mijnheer de Voorzitter: de eerste twee weken van mei 2008, omdat juist in deze twee weken het einde van de Tweede Wereldoorlog werd bereikt, de Europadag op 9 mei plaatsvindt, en omdat dit jaar de zestigste verjaardag van het Congres van Den Haag is, dat Europa onder het voorzitterschap van Winston Churchill op gang heeft gebracht. Voor ons Fransen gaat het ook om de verkiezing van een groot Europeaan, François Mitterrand, op 10 mei.
Het zou er een beetje bij helpen wanneer de ratificaties zouden worden gecoördineerd. Per slot van rekening hebben we afstand genomen van de symbolen van het Verdrag, maar symbolen kunnen weer in de kalender worden opgenomen. Waarom leggen we ze niet op bepaalde data vast? Want ongeacht wat we van het ontwerp van het verdrag vinden - en ons medelid de heer Goebbels oordeelde hierover vrij hard - moeten we er koste wat het kost voor zorgen dat deze stap in de Europese geschiedenis wordt genomen. Dus stel ik u het volgende voor: zet het voor deze twee weken in de agenda!
(Applaus)
Jerzy Buzek
(PL) Mijnheer de Voorzitter, minister-president, mevrouw de Voorzitter, net zoals zeven jaar geleden, staat het Portugese voorzitterschap voor belangrijke taken en belangrijke uitdagingen.
Ik ben ervan overtuigd dat het Europees Verdrag in een goede sfeer en met instemming zal worden aangenomen, en dat het een basis voor een doeltreffend en efficiënt bestuur van de EU biedt. Dit is vandaag de belangrijkste zaak; omdat Europa alleen hierdoor geleidelijk een politieke macht zal worden en een positieve werking op het lot van de wereld kan uitoefenen.
Maar economische macht is in de EU altijd iets wezenlijks geweest, en dat is misschien vandaag de dag nog meer waar dan zeven jaar geleden. We staan voor de uitdagingen van de mondialisering en we willen, en hier citeer ik "de concurrentieelste kenniseconomie ter wereld worden, in staat tot duurzame economische groei, met meer en betere banen en een sterkere sociale cohesie” worden. Maar we weten heden hoe moeilijk dit is. Dus moet een sociaal Europa dat de werkgelegenheid verbetert en ook de klimaatverandering bestrijdt, wat het zeven jaar geleden nog niet moest doen, een Europa met een volledig vrije markt zijn. Een open markt, een markt zonder protectionisme en monopolies. Dit zijn we onze burgers schuldig, wanneer we volgens de beginselen van de Strategie van Lissabon willen handelen op het gebied van de mededinging, de innovatie en de vooruitgang. We dienen er ons ook aan te herinneren dat het beheer van de richtsnoeren van de strategie vanuit een positie van de vrije markt veel beter heeft gewerkt dan het beheer op het niveau van de lidstaten.
En ten slotte, een derde zaak - ons succes hangt voor een groot deel af van onze betrekkingen met onze buren. Ik feliciteer het Portugese voorzitterschap met de verstrekkende toenadering die over de zuidelijke grenzen van de EU is bereikt, maar we mogen geen moment de oostelijke dimensie uit het oog verliezen, vooral omdat de uitslag van de eerlijke en vrije verkiezingen in de Oekraïne ons de kans op een democratische vrije markt en een pro-Europese stabilisering van de oostelijke grens van de Europese Unie heeft gegeven. De verkiezingen zijn pas twee en een halve week geleden gehouden, en dit is het waard om in het Europees Parlement te verkondigen.
Csaba Sándor Tabajdi
(HU) Mijnheer de Voorzitter, zoals in het vorige debat is gebleken, staat er met het huidige Hervormingsverdrag enorm veel op het spel, aangezien de operabiliteit en de geloofwaardigheid van de Unie op het spel staan. In ieder geval begrijpen de Europese burgers niet dat we sinds jaren aan het werk zijn geweest met het Grondwettelijk Verdrag en de institutionele problemen, en dat wij, als politieke elite, drommels goed weten dat ze van uiterst belang zijn voor de belangen van de hervorming en vernieuwing van de Unie; tezelfdertijd is het een vreemd en onbegrijpelijk debat voor ons. We zullen uiteindelijk aan de werkelijke vraagstukken voor de Europese burgers moeten werken, en ik ben het met Martin Schulz eens dat er in het leven van de Unie geen plaats meer is voor mislukkingen.
Er mogen geen mislukkingen meer komen, omdat de uitbreiding van 2004 de eerste was die niet door radicale hervormingen of radicaliseringen werd verhinderd. Het verbaast me in het geheel niet meer dat de Britten zich gedragen zoals ze doen, en toch ben ik als vertegenwoordiger van een nieuwe lidstaat niet blij dat mijn Poolse collega's een politieke koers nemen die niet in het belang van de Europese eenheid is.
Er bestaat geen alternatief voor het Hervormingsverdrag. Het is wezenlijk om ervoor te zorgen dat het Europees Parlement niet alleen een plaats voor spitsvondigheden is, en dat de Commissie en de Raad het serieus nemen. Het is ook wezenlijk om ervoor te zorgen dat we vooruitgang boeken bij vraagstukken zoals de nationale minderheden, waarin, per slot van rekening, een van de grote problemen van Europa - wanneer we naar de westelijke Balkan, of de Oekraïne en Rusland kijken - (zin niet beëindigd). Zonder het Hervormingsverdrag, zullen we niet in staat zijn om in het geheel op dit gebied vooruitgang te boeken.
Mijnheer de Voorzitter, er is geen alternatief voor het Hervormingsverdrag; het is of het Hervormingsverdrag of de dood van de Unie! Dank u wel voor uw aandacht.
David Casa   -
(MT) Voor ons ligt een belangrijke mogelijkheid om van de Europese Unie een doeltreffendere en democratischere Unie te maken. Het nieuwe verdrag zal ons de nodige instrumenten geven zodat de Europese Unie kan verdergaan, nadat meer burgers in haar midden zijn opgenomen. We hebben een unieke gelegenheid, en we moeten er samen voor zorgen dat nu de noodzakelijke compromissen worden gevonden die voor de Europese burgers een betere toekomst garanderen.
Verscheidene mensen hebben over Polen en Engeland gesproken en hun opt-outs. Ja, het is belangrijk dat iedereen zich van zijn nationale belangen bewust is, maar het belangrijker om zich van de belangen van de Europese Unie bewust te zijn, omdat we allen deze Europese Unie vormen. Dit geldt niet alleen voor de Raad, maar ook vooral voor het Europees Parlement. Ik ben het niet er niet mee eens dat er een bepaalde Europese Unie voor bepaalde Europese burgers moet zijn, en een andere Europese Unie voor bepaalde Europese burgers in een ander land. We moeten daarom van deze gelegenheid gebruik maken die we de komende dagen in Portugal zullen hebben en een duidelijk signaal aan onze burgers zenden dat de Europese Unie niet stagneert, en door het nieuwe Verdrag waarborgen wij dat we verder voorwaarts zullen gaan. We stellen veilig dat we na lange en moeilijke jaren van aanhoudend overleg over de toekomst van Europa een overeenkomst hebben bereikt die ons in staat stelt om verder te gaan met het behalen van meer successen. Een verdrag dat voor meer transparantie zorgt en zoals gezegd voor meer efficiëntie. Ik stel met genoegen vast dat zelfs mijn land, dat ik vertegenwoordig, aan sterkte in dit Parlement zal toenemen.
De Europese Unie staat voor belangrijke uitdagingen die we zo snel als mogelijk moeten aanpakken. We moeten in deze gemondialiseerde wereld concurreren en daarom moeten we de noodzakelijke doelen hebben om aan deze uitdagingen te voldoen, uitdagingen als de klimaatverandering, de immigratie, hoe er meer banen kunnen worden en betere werkomstandigheden voor onze werknemers. We kunnen deze uitdagingen alleen bolwerken, wanneer we een doeltreffendere en transparantere Europese Unie hebben.
Andrzej Jan Szejna
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik hoop dat de in Berlijn bereikte overeenkomst over de belangrijkste op het moment in het Hervormingsverdrag voorkomende problemen in een positieve afloop van de komende top in Lissabon haar hoogtepunt zal bereiken.
Ik hoop ook dat de Poolse regering - hierbij houdt ik voor ogen dat tachtig procent van de Poolse bevolking voor ons lidmaatschap van de Europese Unie is - haar weg vindt naar een definitieve toestemming voor het ontwerpverdrag, en zo zal aantonen dat het de slogan "een sterk Polen in een sterk Europa” begrijpt.
Een van de belangrijkste prestaties van deze overeenkomst is het juridisch bindend maken van het Handvest van de grondrechten, en ik ben verheugd dat de Voorzitter van het Europees Parlement, de voorzitter van de Commissie en het voorzitterschap het plan hebben opgevat voor een gezamenlijke verkondigingsceremonie tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement. Dit is een bewijs van het belang van dit document, dat zich in zijn hoedanigheid bezighoudt met problemen als waardigheid, vrijheid, gelijkheid, solidariteit, burgerrechten en de rechtbedeling.
Derhalve begrijp en ondersteun ik het standpunt van de Poolse regering niet, dat een vrijstelling voor de Poolse burgers wil van de plicht volgens de bepalingen van het Hoofdstuk vier van het Handvest, getiteld Solidariteit. Dit hoofdstuk bevat bepalingen die vooral de linkse mensen in Polen en Europa dierbaar zijn, en verband houden met de rechten van de werknemers en de vakbonden. Iedere verstandige regering zou ervoor moeten zorgen dat de burgers van zijn land een sterkere en effectievere bescherming van de rechten van de werknemers krijgen, vooral in een land als Polen, waar de vrijheid teweeg werd gebracht door de opstand van de arbeiders van het Poolse Solidarność. Ik roep daarom de Poolse regering op om haar standpunt in deze zaak te wijzigen.
Maria da Assunção Esteves
(PT) De informele top in Lissabon zou een moeilijke periode kunnen beëindigen waarin de ambitie van Europa de degens kruiste met de crisis. Het nieuwe Hervormingsverdrag zal niet de macht hebben om Europa te herstructureren; daarvoor zou een Europese Grondwet nodig zijn. Het nieuwe verdrag is een teleurstelling in vergelijking met de verdwenen grondwet; het is eerder een kleine sprong dan een grote sprong in de geschiedenis; het is alles wat het kan zijn, maar niet dat wat het had moeten zijn. Maar het staat zeker voor een bepaalde vooruitgang, wanneer het erom gaat dat Europa zijn instellingen aanpast aan de nieuwe geopolitieke uitdagingen en het toekomstig debat.
We moeten herkennen dat het emotionele element bij het referendum het puur verstandige element van de politieke vertegenwoordiging aan banden heeft gelegd. De publieke opinie was slecht voorbereid op een vooruitziende en kosmopolitische aanpak, wat ertoe leidde dat we voor een bedeesder en meer gesloten proces hebben gekozen dan het Conventieproces dat de weg voor de Grondwet effende. Dit punt mag niet worden vergeten door degenen die bij de volgende vergadering van de Europese Raad rond de tafel zitten. Het is nu de taak van de Raad om de voor het Verdrag benodigde eenheid te waarborgen, overeenkomstig het beginsel dat er zo min mogelijk plaats is voor uitzonderingen. Zodat derogaties zoals bij het Handvest kunnen worden vermeden, en er geen heimelijke uitholling op grond van de opt-out clausules in de oorspronkelijke herenakkoorden plaatsvindt (zoals bij het Ioannina compromis). Tevens moet zij ervoor zorgen dat het Verdrag één geheel vormt en geen versnipperd karakter heeft.
De andere taak van de Raad is het op touw zetten van het Verdrag; dit is wezenlijk om een koerswijziging van de bij alle burgers zo dierbare Europese weg te vermijden. Het wordt tijd om te accepteren dat de legitimiteit van Europa bovenal gevestigd is op de universele waarden waarvoor zij staat, op de consequentheid van zijn instellingen, op het gezamenlijke project tot schepping van wereldwijde rechtvaardigheid dat uitgaat van het primaat van het verstand. Dat is de legitimiteit van Europa.
Józef Pinior
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik zou mij willen aansluiten bij de felicitaties aan het Portugese voorzitterschap voor de manier waarop zij het bewerkstelligen van een compromis over het Unieverdrag heeft aangepakt. Dit was een zeer moeilijk proces en er was een enorme inspanning vereist om een overeenkomst tot stand te brengen.
Dit Verdrag is niet het verdrag van onze dromen, en het is niet het verdrag dat de wensbeelden en dromen van de huidige Europeanen weergeeft. Desalniettemin is dit hetgeen waarmee we op het moment te maken hebben, op de weg tussen de dromen en de werkelijkheid van de Europese Unie. Ik ben overtuigd, en ik hoop, dat dit Verdrag door alle Europese staten zal worden geaccepteerd.
Ondertussen moet ik hier vandaag in het Europees Parlement verklaren dat ik een fervent tegenstander ben van de door de regering in Warschau gemaakte verklaring dat zij het Europees Handvest van de grondrechten niet accepteert. Non possumus, ik zeg dit non possumus in het Europees Parlement als Solidarność-activist ten tijde van het militair bewind. Polen wees voor geheel Europa de weg naar vrijheid en democratie, en vandaag heeft de Poolse regering het lef om te verklaren dat zij het Handvest van de grondrechten in ons land, mijn land van herkomst, niet zal toepassen. Ik protesteer hiertegen, uit naam van het deel van de Poolse bevolking, de mannen en de vrouwen, die het er nooit mee eens zullen zijn dat Polen niet gebonden is aan het Europees Handvest van de grondrechten.
Panayiotis Demetriou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, allereerst zou ik het Portugese voorzitterschap graag willen feliciteren met de door haar getoonde vastberadenheid, snelheid en anticipatie. Dankzij deze eigenschappen hebben we vandaag de tekst van een Hervormingsverdrag, dat aan de intergouvernementele conferentie in Lissabon zal worden voorgelegd. Ik hoop dat de regeringen van de gelegenheid gebruik zullen maken en hun verantwoordelijkheden op zich zullen nemen, zodat we de patsituatie, waarin we ons bevinden, kunnen verlaten.
Ik zou het Portugese voorzitterschap er ook van willen verzekeren dat de overgrote meerderheid van de leden van dit Parlement aan hun kant staat en dat we bij deze kwestie een positieve uitkomst verwachten. Allereerst is er overeenstemming nodig, daarna de ratificatie door alle staten.
Ik heb verscheidene opmerkingen gehoord over de verdere eenwording van Europa, en ik ben verbaasd over degenen die hun anti-Europese opvatting verbergen indien ze een beroep doen op het betere om het goede te vernietigen. Laten ze eerlijk zijn: wanneer ze geen betere eenwording of integratie van de EU bereiken, dan moeten Engeland, Frankrijk, Duitsland en Polen de uitdagingen van de mondialisering maar alleen aanpakken. Dan moeten ze maar de vrede waarborgen wanneer nationale rivaliteiten ons weer eens in een crisis voeren en misschien zelfs in een oorlog.
We moeten begrijpen dat het droombeeld van de EU niet onder het vloerkleed kan worden geveegd; we moeten het bevorderen en verwezenlijken. Onze doelstelling moet daarom zijn om tot voortdurende vooruitgang in staat te zijn, zodat al deze staten en bevolkingen eerder een globale toekomst tegemoet gaan dan slechts een Europese toekomst, op de grondslag van beginselen en waarden. Dat is het droombeeld dat we moeten bevorderen, en hierbij staat dit Europees Parlement aan uw kant, minister-president.
Alexander Stubb
(EN) Mijnheer de Voorzitter, dat is wel heel erg mooi zo, mijn naam op de muur naast die van een minister van buitenlandse zaken en een commissaris. Een groot moment!
Ik zou graag drie opmerking willen plaatsen. Als ambtenaar ben ik betrokken geweest bij drie intergouvernementele conferenties. Als u mij naar mijn mening vraagt over intergouvernementele conferenties, dan zeg ik u dat wij de afgelopen 25 jaar niets anders gedaan hebben dan een nieuw Verdrag voorbereiden, uitonderhandelen of ratificeren. Ik weet niet hoe het met u zit, mijnheer Corbett en de rest, maar ikzelf begin nogal IGC-moe te worden. We moeten dit nu eindelijk afhandelen en afsluiten. Er zijn te veel IGC's geweest, de hele tijd maar door. Ik heb niks tegen veranderingen, integendeel, maar soms breekt er een moment aan waarop het even wat rustiger aan moet, en ik denk dat over twee weken dat moment inderdaad aanbreekt.
Dan mijn tweede opmerking: uiteraard had ik graag een Grondwet gehad, maar we kunnen ons beter tevreden stellen met het hervormde Verdrag zoals dat nu voor ons ligt. Het betekent een grote verbetering ten opzichte van de huidige situatie. We hebben natuurlijk allemaal onze punten van kritiek, niet in het minst op de opt-outs en ook niet in het minst over de vraag of de verdragstekst nu eenvoudiger of juist gecompliceerd is geworden. We hebben allemaal wel zo onze bedenkingen, maar vergeet één ding niet: met het nieuwe Verdrag wordt er veel meer mogelijk op het gebied van het buitenlandsbeleid, komt er een rechtspersoonlijkheid, krijgen we fundamentele rechten - tenminste, een aantal van ons - en wordt er meer bij gekwalificeerde meerderheid gestemd. Er valt altijd iets te verbeteren, maar dit hervormde Verdrag zijn de riemen die we hebben. Dus ik zou tegen het Verenigd Koninkrijk en Polen willen zeggen: "Bedaart u alstublieft en doe mee”.
Mijn laatste opmerking is dat ik er echt van overtuigd ben dat de tijd aangebroken is om het vertrouwen tussen de lidstaten te herstellen. Sinds de onderhandelingen in Nice, waarbij de kleinen werden opgezet tegen de groten, zijn we op een negatieve toer bezig. Het is de hoogste tijd dat de instellingen tot rust komen, de kou uit de lucht wordt gehaald, en we ons alleen nog maar richten op het maken van beleid.
Manuel Lobo Antunes
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, in de eerste plaats zou ik graag de leden van het Europees Parlement willen danken voor hun zeer belangrijke ondersteuning van de inspanningen en het werk dat door het Portugese voorzitterschap werd verricht om in het kader van de intergouvernementele conferentie te zorgen voor de aanneming van, naar we hopen, een nieuw Verdrag voor onze Unie.
Tegen degenen die minder welwillend waren of er ronduit tegen spraken, zou ik willen zeggen dat het voorzitterschap notitie zal nemen van deze bedenkingen en kritiek, omdat het onze plicht is dit te doen en omdat we dit alles als onderdeel van de samenwerking bij ons werk en onze inspanningen beschouwen, en dat we ze natuurlijk in onze overwegingen zullen opnemen.
Ik geloof dat het Graham Watson was die hier zei dat de premier van Portugal zich moest voelen alsof hij zijn leger voorbereidt op de slag die op 18 en 19 oktober op de intergouvernementele conferentie zal worden gevoerd. Dat is ook een manier om ernaar te kijken, en ik zou willen zeggen dat ik een soldaat van dit leger ben, waarbij ik hoop dat veel van de hier aanwezige andere soldaten zich ook bij dit leger zullen aansluiten, zodat we in Lissabon werkelijk een nieuw Verdrag betreffende de Europese Unie bereiken.
De intergouvernementele conferentie is klaar met werk van de juridische raadslieden en de experts. Nu is het de beurt aan de politici om dit op rechtsniveau af te zegenen en ik weet zeker dat de politici en de regeringen van hun verantwoordelijkheden gebruik zullen maken. Het is hier al gezegd dat we niet mogen mislukken en het Portugese voorzitterschap sluit zich volledig aan bij deze mening. We mogen niet falen en we zullen een overeenkomst tot stand brengen die, dat weet ik zeker, het kan niet anders, de ondersteuning van iedereen zal vinden.
We zullen aandacht besteden aan de gevoeligheden, de belangen en de zorgen van iedereen. We zullen niemand buiten beschouwing laten. We zijn ons daarom, zoals ik zeg, zeker van succes, gezien het gevoel dat een debat dat misschien al veel te lang aan de gang is, moet worden afgesloten, evenals de dringend waargenomen behoefte aan een geest van opbouw, vereniging en positieve energie om de vele andere problemen aan te kunnen pakken, waar we ons in de toekomst mee zullen bezighouden en die hier al werden genoemd: klimaatverandering, energiekwesties, immigratie, onze eigen interne hervorming, die we moeten bereiken om de algemenere problemen van de mondialisering aan te pakken. Ik weet zeker dat dit dringende gevoel met betrekking tot het afsluiten van een Verdrag, om ons te stimuleren om andere strijden te winnen, ook in Lissabon zal worden gevoeld, en dat wanneer we hier bij de volgende plenaire vergadering zullen samenkomen, wij u heuglijk bericht, goed nieuws zullen brengen.
Ik zou graag de leden van het Europees Parlement nog eens willen danken voor de ondersteuning die ze aan ons team van raadslieden hebben gegeven en ik weet zeker dat ze in de volgende fases met hun ondersteuning zullen doorgaan, zoals vele sprekers hier hebben vermeld.
Nog een woord over de kwestie van de Strategie van Lissabon om João de Deus Pinheiro voor zijn toespraak te danken. We zullen een nieuw element aan het debat inzake de Strategie van Lissabon invoeren en dat houdt verband met de dimensie van het buitenlands beleid van deze strategie. Het houdt wezenlijk verband met de behoefte aan het vastleggen van regels, om te reguleren, bij zaken waarvoor geen regels beschikbaar zijn, om doeltreffende vooruitgang, sociale stabiliteit, economische stabiliteit en vrede te bereiken in een geordende en gereguleerde wereld waar de regels en de normen voor iedereen duidelijk zichtbaar zijn, omdat we, om het zo te zeggen, allen zo met ze om moeten gaan dat de wereld die we aan het opbouwen zijn een eerlijker wereld voor iedereen zal zijn.
Zoals ik zeg, ik zal hier samen met het voorzitterschap aanwezig zijn. Ik weet dat de premier van Portugal ook van plan is om hierheen te komen en ik zal hem bij de komende plenaire vergadering vergezellen; we vertrouwen erop dat we in staat zullen zijn om aan te kondigen dat de Europese Unie een nieuw Verdrag heeft: het Hervormingsverdrag.
Margot Wallström
vicevoorzitter van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, hartelijk dank voor dit interessante debat. Ik leer er altijd weer nieuwe dingen bij en uiteraard beloof ik u dat ik de Commissie zal informeren over al hetgeen besproken is. Ik heb heel zorgvuldig aantekeningen gemaakt, zodat ik daarop verder borduren kan tijdens de vergadering in Luxemburg aanstaande maandag.
Er kwamen drie vragen naar voren, waar ik naar beste vermogen een antwoord op zou willen geven. De eerste heeft betrekking op de betrokkenheid van het Parlement bij de benoemingsprocedure van de eerste Hoge Vertegenwoordiger. In het Verdrag staan dezelfde bepalingen als in de versie van 2004. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen bereid zal zijn een pragmatische politieke oplossing te zoeken waarmee als het eenmaal zover is alle kanten tevreden kunnen zijn. Ik zou in verband hiermee graag willen wijzen op het precedent dat geschapen is met de benoeming van commissarissen na de recente uitbreidingen. Ook hier liepen in de praktijk de zaken zoals het Parlement dat wenste, ook al waren de wetsteksten hieromtrent niet eenduidig. Ik denk dat het in ons belang is ervoor te zorgen dat het Parlement in deze procedure een bevredigende rol krijgt toebedeeld.
De tweede vraag had betrekking op artikel 24 van het Verdrag inzake de bescherming van persoonsgegevens op het gebied van veiligheid. Wat dit betreft kan ik u namens de Commissie verzekeren dat zij het volste begrip heeft voor de zorg die in het Parlement bestaat met betrekking tot bepalingen inzake de overdracht van vertrouwelijke gegevens door de lidstaten. De zaken staan er nu als volgt voor: overeenkomstig artikel 24 van het EU-Verdrag kan de Raad in haar eentje de regels op dit vlak bepalen, zonder enige mogelijke betrokkenheid van het Europees Parlement. Deze nieuwe bepaling heeft uiteraard zijn oorsprong in het IGC-mandaat. Het heeft enkel en alleen betrekking op de lidstaten. De Europese instellingen vallen ook in de toekomst onder het algemene regime. En de voorziene procedure is in overeenstemming met het uitermate specifieke regime dat er bestaat voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid. Dat betekent dat op dit vlak de bevoegdheid van het Hof beperkt is. Ik vrees dat er maar weinig ruimte is voor verandering van datgene in het mandaat is overeengekomen. Maar om u gerust te stellen kan ik u zeggen dat wij dit artikel niet als zodanig interpreteren als zou het betrekking hebben op bijvoorbeeld de EU-overeenkomst met de Verenigde Staten over passagiersgegevens. Die overeenkomst heeft op dit moment een rechtsgrond uit de derde pijler, en om die reden valt dit - zoals de Commissie dat ziet - ook in de toekomst onder de normale bevoegdheden van het Europees Parlement en het Hof van Justitie. Dus nu weet u hoe de Commissie tegen deze zaken aankijkt.
Ik zit nu, en ik kan dus al onze bezoekers zien. Ik ben er niet echt zeker van of we altijd in staat zijn glashelder uit te leggen wat wij hier eigenlijk bespreken, maar ik weet zeker dat ook de bezoekers het gevoel van frustratie dat in dit debat aanwezig was meegekregen hebben. Sommigen zijn erg blij met deze verdragstekst en zeggen dat het een goed compromis is, anderen zijn weer uitermate ontevreden en zeggen dat dit niet ver genoeg gaat, en weer anderen zeggen dat het juist veel te vér gaat. Uiteraard is dit een weerspiegeling van de politieke situatie en het moeilijke politieke spel dat volgt na een lange periode van discussie over hoe wij de besluitvormingsprocedures kunnen aanpassen aan de uitgebreide Europese Unie van de 27 lidstaten, over hoe wij alle onderwerpen zoals klimaatverandering en energie die recentelijk op de agenda zijn komen te staan in het geheel kunnen verwerken, alsook hoe wij opener en doeltreffender te werk kunnen gaan.
Het feit dat er zoveel bezoekers zijn wijst mij ook weer eens met de neus op het feit dat wij, ongeacht de uitkomst - en wij denken en hopen dat wij met de hulp van het Portugese voorzitterschap een goed resultaat kunnen boeken, dus dat wij een nieuw Hervormingsverdrag zullen weten te sluiten - goed moeten communiceren. We moeten ons best doen om de burgers zo goed mogelijk in te lichten. Ik hoop dat de Commissie en het Europees Parlement ook de communicatieactiviteiten met elkaar zullen afstemmen, om er zo voor te zorgen dat we een zo toegankelijk en zo leesbaar mogelijke verdragstekst produceren. En ik hoop dat we een waar Europees debat op gang zullen weten te brengen, zodat u naar ik hoop het debat eveneens in andere lidstaten zult kunnen volgen - en dat vergezeld van het politieke commitment van ons allemaal, alle instellingen bij elkaar, om de burger erbij te betrekken door dingen uit te leggen en voor bepaalde zaken te pleiten, en ook om te luisteren. Dat is vanaf nu af aan onze rol.
En dit is nog maar het begin. Daarna komen nog de ratificatie en de tenuitvoerlegging. Maar ikzelf en de Commissie denken dat dit een goed Hervormingsverdrag is, ook als die niet perfect. Het is uiteraard een compromis. We hadden liever geen opt-outs gezien, maar zeker voor wat het Handvest van de grondrechten betreft juist ondubbelzinnige steun voor de inhoud ervan. Maar er ligt nu een compromis, een akkoord tussen alle lidstaten, en we moeten er nu het allerbeste van maken.
(Applaus)
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Alexandra Dobolyi  
schriftelijk. - (HU) Hongarije is altijd een voorstander van het Grondwettelijk Verdrag geweest - of in zijn nieuwe vorm, het Hervormingsverdrag. Het belang van Hongarije, en de doelstelling van de Unie is dat we de vrede en onze eigen fundamentele belangen moeten waarborgen, en de welvaart van de burgers van de Unie moeten bevorderen, waarbij het nu al om ongeveer 500 miljoen mensen gaat. Europa is veranderd, en de wereld is veranderd. Op de nieuwe bedreigingen voor de veiligheid moet met nieuwe strategieën en nieuwe beleidsvormen worden geantwoord. Europa moet zich op alle gebieden voorbereiden op verandering.
Ik geloof dat het Hervormingsverdrag erbij kan helpen om Europa op koers te brengen, en om zijn toekomstig handelingskader, het beleid en het Europa waarin we willen leven en slagen, vast te leggen.
Ik beschouw het als belangrijk dat de staatshoofden en regeringsleiders tijdens de informele top op 18 en 19 oktober verantwoordelijkheid tonen, hun kwetsingen van het verleden naast zich leggen, en dat ze een eenstemmig besluit over de definitieve tekst van het Hervormingsverdrag bereiken dat de Unie op het juiste spoor zal zetten.
Het doel van de top is het aannemen van de tekst van het Hervormingsverdrag, om zo de slagvaardigheid van de uitgebreide Europese Unie te versterken, en de rol van het Europees Parlement te vergroten, het enig gekozen orgaan, evenals de rol van het buitenlands beleid. Het Europees Parlement heeft tot nu toe zijn volledige ondersteuning voor het grondwettelijk proces en de schepping van het Hervormingsverdrag gewaarborgd en zal hierbij op koers blijven, en het vertrouwt erop dat de 27 lidstaten het zo snel mogelijk zullen ratificeren. De afgevaardigden van de parlementaire fracties zorgen ervoor dat het Parlement op de top in Lissabon aanwezig is, waardoor ook het tot stand komen van het Hervormingsverdrag wordt versterkt.
Het gaat erom dat we een Europa nodig hebben, waarin de 27 lidstaten een gezamenlijke verantwoordelijkheid voelen om samen de juiste stappen naar een betere toekomst te ondernemen.
De tijd is rijp, en we moeten het in Lissabon bewijzen!
Margie Sudre  
schriftelijk. - (FR) Het ontwerp van het Hervormingsverdrag is volledig in overeenstemming met het door de 27 lidstaten in juni aangenomen mandaat. Het vertaalt letterlijk hun politieke betrokkenheid en moet de Europese Unie in staat stellen om de politieke impasse achter zich te laten waarin het sinds meer dan tien jaar geleden was terechtgekomen.
Ik vraag nu de leden van de Europese Raad om woord te houden en op te houden met het stellen van niet tot het mandaat behorende vragen in extremis.
Dit is niet de tijd voor kleinere ultieme regelingen, plotselinge nationalistische reacties of terugtrekkingsreflexen die het gevaar bieden dat dit Verdrag zijn gehele samenhang verliest, door het invoeren van grote aantallen inschikkelijke opt-outs.
De aanneming van deze tekst moet zich aan het voorgeziene tijdschema houden, met het oog op het in werking treden van het Verdrag van Lissabon op 1 januari 2009.
We moeten ons nu op het informeren van onze medeburgers richten, die nu veeleisender en kritischer ten opzichte van de Europese Unie zijn. Ze moeten uitleg krijgen, en we moeten deze uitleg geven, en laten zien dat we zelf goede leraren zijn.
Het ligt in de verantwoordelijkheid van een ieder van ons om onze geestdrift voor dit kader te delen, dat zowel door een terugkeer van de Europese mentaliteit als ook door het gebod van democratische transparantie wordt gekenmerkt.
