Klacht van Boeing (VS) tegen Airbus (EU) in het kader van de WTO (debat)
De Voorzitter
Aan de orde is de Verklaring van de Commissie betreffende de klacht van Boeing (VS) tegen Airbus (EU) in het kader van de Wereld Handelsorganisatie (World Trade Organization, WTO).
Louis Michel
lid van de Commissie. -(FR) Mevrouw deVoorzitter, dames en heren, het is belangrijk te memoreren dat u de Commissiehier vandaag hebt uitgenodigd ter bespreking van het geschil tussen de Verenigde Staten van Amerika (VS) en de Europese Unie(EU) inzake de steun die de betrokken regeringen hebben geboden aan respectievelijk Boeing en Airbus.
Er is veel geschreven over deze kwestie dus laten we allereerst de belangrijkste feiten in herinnering brengen. Waargaat het geschil over? De regering van de Verenigde Staten betoogt dat de Europese regeringen de WTO-regels inzake subsidies hebben geschonden door geld te investeren in Airbus. In oktober 2004 heeft de VS zicheenzijdig en zonder voorafgaande mededelingteruggetrokken van een bilateraleovereenkomst diezij in 1992 had getekend met de Europese Unie, waarin uitdrukkelijk was voorzien in de bevoegdheid tot dit soort investeringen. DeVS besloot vervolgens om de zaak voor de WTO te brengen.
DeEUconstateerde datde VS de voorkeur had voor procederenin plaats van onderhandelen en de EU verzocht de WTOde Amerikaanse subsidiëring aan Boeing onrechtmatig te verklaren. Hoe staan we er nu, drie jaar later, voor? Ondanks verschillende pogingen gedurende de laatste jarenom een minnelijke schikking te vinden voor het geschil, is het hier niet van gekomen vanwege de tegenover elkaar staande standpunten van de partijen.
De VS heeft ontkend dat zij subsidies geeft aan Boeing. Daarnaast heeft de VS verklaard dat alvorens tot enige onderhandelingen kan worden overgegaan, de EU als een voorvereiste moet stoppen desteun tegeven aan Airbus die de EU voorheen bood onder het leningaflossingsstelsel.
U zult begrijpen dat onder deze voorwaarden het onmogelijk is om een eerlijke en evenwichtige basis te leggen voor een oplossing via onderhandelingen. Enkele weken geleden heeft Boeing in het openbaar het laatste "vredesgebaar” van Airbus, om het zo te noemen, van de hand gewezen. Dat was op 18 oktober.
We zijn derhalve sceptisch of dit geschil al dan niet op korte termijn kan worden beslecht aan de onderhandelingstafel. Dit betekent dat we de Europese steun voor Airbus, waardoor de luchtvaartsector innovatiever en de luchtvaart veiliger en efficiënter zijn geworden, zullen blijven verdedigen voor de WTO.
Er zij opgemerkt dat Airbus 40 procent meer heeft terugbetaald dan Airbus sinds 1992 had ontvangenvan de Europeseregeringen. Airbusheeft wel meer dan 7 miljard euro terugbetaald. We hopen daarom dat het panel zal aantonen dat zeer bescheiden bedragen die Europa heeft toegewezen in de vorm van steun voor onderzoek en ontwikkeling en terugbetaalbare leningen geen enkele invloed hebben gehad op het concurrentievermogen van Boeing.
Ik denk dat udit zelf kunt beoordelen: Boeing heeft onlangs aangekondigd dat Boeings nieuwe B787 Dreamliner sindsde lanceringervan het meest commercieel succesvollevliegtuig in de geschiedenis is geworden. Het kan weliswaar het meest succesvolle vliegtuig zijn, maar het is wellicht ook het meest gesubsidieerde vliegtuig.
Vóórdat een WTO-behandeling in september van dit jaar plaatsvond, hebben wij, mijns inziens, sterk bewijs geleverd van de subsidies die de Verenigde Staten aan Boeing heeft verstrekt voor dat vliegtuig. We hebben in het bijzonder aangetoond dat deze financiëlesteun in totaal $24 miljardbedroeg afkomstig van de federale autoriteiten en bepaalde staten, waaronder $16 miljardvan de NASA en het Amerikaanse Ministerie van Defensie in de vorm van steun voor onderzoek en ontwikkeling in de luchtvaartsector. Hierdoor was Boeing in staat om hoogstaande luchtvaarttechnologieën en kenniste creëren zonder enige kosten. Bovendien waren illegale staatssubsidies exclusief ten gunste van Boeing, verstrekt, met name in de staat Washington, waar Boeing een totaalbedrag van $4 miljard aan subsidies ontving, maar ook in Kansas door middel van staatsobligaties, "Boeing bonds”, en in Illinois. Het derde element is de illegale exportsubsidies die Boeing nog steeds ontvangt krachtens de FSC/ETI-wetgeving (Foreign Sales CorporationenExtraterritorial Income Exclusion), ondanks het feit dat de WTOdeze verscheidene malen onwettig heeft verklaard.
Wanneer de WTOtot een oordeel is gekomen, waarschijnlijk in 2008, is het zeer waarschijnlijk dat dit niet het einde van deze kwestie zal betekenen. Beidepartijenkunnen nog in beroep gaan, waardoor dit kan uitlopen tot 2009. We zijn van mening dat het verstandig zou zijn om,nadat de WTOeen oordeel heeft geveld in beide zaken, met de Verenigde Staten te bespreken hoe we met de gevolgen van de uitspraken moeten omgaan. We kunnen er uiteraard niet zeker van zijn dat dit zal leiden tot passende onderhandelingen.
Samenvattend zou, wat de Commissie betreft, een via onderhandelingen tot stand gebrachte oplossing de gevergde langetermijnoplossing bieden die de markt nodig heeft om in de toekomst te zorgen voor een vreedzame en eerlijke concurrentie in de luchtvaartsector. Zonder een en ander zal de Commissieresoluut en met kracht Europa's belangen blijven verdedigen in de WTO.
Per slot van rekening is het niet alleen in het belang van Airbus om eerlijk te kunnen concurreren, maar ook in het belang van leveranciers, luchtvaartmaatschappijen en hun klantendie profijt dienen te trekken van gezonde concurrentie tussen de grootste fabrikanten van toestellen voor de burgerluchtvaart.
De concurrentie tussen Airbus en Boeing dient op de markt plaats te vinden: we verwachten dat de concurrentie scherp zal zijn maar ook eerlijk en redelijk. Dit zal echter niet het geval zijn als onze Amerikaanse concurrentprobeertsommige van onze lidstatenaf te schilderen als,ik citeer,"onbetrouwbare handelspartnersin de ruimtevaartindustrie en een veiligheidsrisicovoor de Amerikaanse militaireparaatheid”, of probeert wetgeving door het Amerikaans Congres te voeren zodat er geen gelden worden verstrekt voor het verbeteren van Amerikaanseluchthavens zodat zij de A380 kunnen accommoderen. Dezevorm van campagnevoering is schadelijk voor trans-Atlantischebetrekkingen en ongepast voor een bedrijf dat zichzelf uitgeeft alsmondiale (en somszelfsEuropese) speler, wanneer het hem maar uitkomt.
De boodschap die we u vandaag echter willen meegeven is dat op formeel niveau zowel de EU en de VS moeite hebben gedaan - en,mijns inziens, met succes - om ervoor te zorgen dat dit geschil niet schade toebrengt aan het EU-VS partnerschap in bredere zin.
We willen ditzo houden en we vertrouwen erop dat de Amerikaanse regering hetzelfde zal doen door ervoor te zorgen dat de geschillen inzake Airbus/Boeing geen negatieve invloed hebben opde mogelijkheid van beide bedrijven om eerlijk te concurreren bij de concurrentie voor overheidsopdrachten.In het bijzonder dienen er geen mededingingsverstorende maatregelen in het wetgevings- ofuitvoeringsbeleidte worden ingevoerd die de mogelijkheid van EU-bedrijven zouden kunnen beperken in hun concurrentiepositiein hethuidige Amerikaanse herkapitalisatieprogramma voor luchttankers.
We willen de nadruk leggen op de belangrijke roldie het Europees Parlement en de nationaleparlementen in de desbetreffendelandenkunnen spelen bij het toezicht op de situatie. Uw interparlementaire contactenzullen zeer waardevol zijn bij het overbrengen van deze boodschapin de EU en mogelijk de VS.
Christine De Veyrac
namens de PPE-DE-Fractie. -(FR) Mevrouw deVoorzitter, commissaris, dames en heren, ik spreek ook namens mevrouw Tokia Saïfi, zij is lid van de Commissie internationale handel.
Door zijn klacht tegen Airbus in de WTOlijkt Boeing een slechte verliezer. Dit is een bedrijfsgroepdie decennialang demarkt domineerde. Vanaf het begin van dit decennium, sinds 2003 en 2004, heeft Airbus Boeing overtroffen. Wie had zich dat 20 jaar geleden kunnen voorstellen? En dan, op precies hetzelfde moment, volgt Boeings klacht bij de WTO. De klacht is onzinnig aangeziende Amerikaansefabrikant altijd voordeel heeft gehad van belangrijkemilitaireonderzoek- en ontwikkelingsprogramma's van het Pentagon ofde NASA. Veel van de technologieënwerden aanvankelijk gebruikt voor militaireluchtvoertuigen en Boeing trekt profijt van de kosteloze overdracht van technologie van de militairenaar de burgersector, net zoals Boeing profijt trekt van de verschillende belastingvoordelen die het bedrijfontvangt van de Amerikaanse regering.
Watkrijgt Airbus, de Europesefabrikant? In plaats van subsidiesontvangt Airbus terugbetaalbare leningen, die, zoals de naam al aangeeft, moeten worden terugbetaald. De leningen moeten niet alleen worden terugbetaald, maar, zoals u al aangaf, commissaris, zijn de terugbetaalde bedragen veel hoger dan het aanvankelijke bedrag van de oorspronkelijke lening.Dit bedrag is namelijk afhankelijk van het aantal verkochte vliegtuigen en nagenoeg alle Airbusluchtvaarttuigen zijn een succes gebleken. Dit zal beslist ook het geval zijn in de toekomst, want de laatste tijd stromen de orders voor de A380 en A350 binnen. Bovendienopereert dit systeem openlijk en in het openbaar,met volledige transparantie. Airbus trekt geen profijt van enige geheime steun.
Commissaris, namens mijzelf en namens mijn collega's in de Interfractiewerkgroep Luchtvaart van het Europees Parlement, wil ik u vertellen dat we deze kwestienauwgezet in de gaten zullen houden, zeer nauwgezet. We verwachten dat u - en u hebt ons in dit opzicht de verzekering geven, commissaris -de economische belangen van de Europesefabrikant krachtig zult verdedigen. De rol van deEuropese Unie, net als die van de Verenigde Staten, is niet om de ander te overtreffen voor de WTO, maar om de partners samen te brengen in bilaterale onderhandelingen voor de beslechting van hun geschillen.
Erika Mann
Zoals u weet springt de Europese Unie op dit moment in de bres voor Airbus in een zaak die door de Verenigde Staten namens Boeing aan de WTO is voorgelegd. Naar mijn mening is het in dit stadium van het conflict van groot belang om steun op te bouwen voor de opstelling van de Europese Unie en tegen die van de Verenigde Staten.
Om te beginnen wil ik erop wijzen dat dit hele conflict is ontstaan omdat Boeing weigerde nog langer deel te nemen aan een door beide partijen goedgekeurde internationale overeenkomst tussen de Verenigde Staten en de Europese Unie - een overeenkomst waarmee bepaalde vormen van overheidssteun werden toegestaan aan zowel Airbus als Boeing, de enige twee producenten van grote civiele vliegtuigen ter wereld. Mijn collega's weten dat zulke overeenkomsten de beste basis vormen voor betrekkingen tussen landen. Landen zijn gehouden aan de verplichtingen die ze op grond van deze verdragen zijn aangegaan. Airbus doet dat ook. Hetzelfde geldt voor de Europese Unie. Maar helaas houden de Verenigde Staten zich er niet aan.
Airbus en de Europese Unie hebben zich steeds gehouden aan de geest en de bedoeling van de in 1992 gesloten Bilaterale Burgerluchtvaartovereenkomst. Elf jaar lang floreerde de concurrentie tussen Airbus en Boeing, wat heeft geleid tot belangrijke doorbraken op het gebied van technologie en ontwerp voor de commerciële luchtvaart, waardoor het vervoer door de lucht veiliger, efficiënter en milieubewuster is geworden. Helaas besloot men bij Boeing dat men zich niet meer aan de in deze overeenkomst opgenomen verplichtingen wenste te houden. Met hulp van de Verenigde Staten viel men Airbus aan omdat het zogenaamde "illegale subsidies” zou ontvangen - terwijl het precies om het soort overheidssteun gaat waarmee Boeing bij de overeenkomst in 1992 van oorsprong had ingestemd.
Veel van mijn collega's weten maar al te goed dat de overheidslening aan Airbus een doelgericht gebruik is van de beperkte onderzoeksmiddelen waar een overheid over beschikt die de handel niet zal verstoren. Deze overheidssteun levert overheden een billijke vergoeding op en zorgt voor het verschijnen van vernieuwende producten op de markt, waarvan iedereen profiteert. Eenvoudig gezegd zijn de onderzoeks- en ontwikkelingsmiddelen van Europese overheden beperkt, ze moeten worden terugbetaald en hebben geen invloed op Boeings concurrentiepositie.
Omdat Boeing zowel vliegtuigen voor de burgerluchtvaart als voor het leger van de Verenigde Staten produceert, profiteert de technologie die in hun commerciële vliegtuigen wordt gebruikt in hoge mate van het feit dat de Amerikaanse overheid Boeing contracten toekent voor onderzoek en ontwikkeling van vliegtuigen voor het leger. Zo is de kennis die Boeing inmiddels heeft opgedaan over composieten, waarvan uitgebreid gebruik wordt gemaakt bij hun nieuwe 787 Dreamliner, naar zij zelf toegeven te danken aan hun werk aan de ontwikkeling van de V-22, de F-22, de B-2 en de Joint Strike Fighter.
Deze steun van federale zijde wordt vervangen door steun van de Amerikaanse staat aan Boeing, in de vorm van belastingvoordelen, gunstige aanbiedingen op het gebied van onroerend goed, en verbeteringen aan de infrastructuur ter plekke om ervoor te zorgen dat het bedrijf in bepaalde steden in de VS vestigingen houdt en werkgelegenheid blijft bieden. Bij Boeing wordt bezwaar aangetekend tegen het steunprogramma aan Airbus, dat moet worden terugbetaald, maar intussen heeft men er geen moeite mee dat Boeing in Japan van vergelijkbare programma's profiteert. Ik voer deze punten niet aan om de indruk te wekken dat de steun die Boeing ontvangt (die wel in Japan maar niet in de VS moet worden terugbetaald) op de een of andere manier slechter is dan de Europese leningen die Airbus ontvangt en zal moeten terugbetalen. Ik noem de steun die Boeing ontvangt alleen maar om aan te geven dat beide zijden van enigerlei vorm van overheidssteun profiteren die hun verleend wordt door landen die graag hun leidende rol in het luchtvervoer willen behouden. Boeing profiteert van overheidssteun, terwijl de onderneming Europa vergelijkbare voordelen wenst te ontzeggen.
Naar mijn mening moeten we er bij de Commissie op aandringen dat zij Airbus en Boeing de opdracht geeft tot een op de toekomst gerichte regeling te komen die zorgt voor een stabiele omgeving voor beide zijden om daarbinnen tot in de verre toekomst te concurreren en de geavanceerdste vliegtuigen te ontwikkelen. Misschien biedt een moratorium van een half jaar voor de WTO-zaak de beide ondernemingen een mogelijkheid om nieuwe regels te ontwikkelen. Die kans doet zich nu voor. We kunnen over het verleden blijven nadenken of naar de toekomst kijken.
Jorgo Chatzimarkakis
namens de ALDE-Fractie.-(DE) Mevrouw deVoorzitter, commissaris, voor veel waarnemers begint hetWTO-geschiltussen Airbus en Boeing te lijken op een verhaal waar geen einde aan komt. Ik ben blij dat u in ieder geval ons heeft getoond dater een einde in zicht is. Opdat een evaluatie van de huidige situatiekan worden gemaakt en ook eenbeleidsaanbeveling over de te volgen weg kan worden gedaan, is het naar mijn mening de moeite waard om de achtergrond van het geschil opnieuw te analyseren, samen met de economischeontwikkelingvan deze twee luchtvaartgiganten.
De wortels van de huidigesituatieliggen primair in de kolossale groei van de internationaleluchtvaart sinds het begin van de jaren negentig, die gepaard is gegaan met een scherpe concurrentie tussen luchtvaartbedrijven, Ik wil op dit moment wederom uitdrukkelijk de Commissieroemen voor watzij hier heeft bereikt. Zonderde vestiging van de gemeenschappelijke markt voor de luchtvaartindustrie in de jaren negentig en de europeanisering van overeenkomsten met overzeese landen, zou hetnooit mogelijk zijn geweest het concurrentievermogen - en derhalve het succes - van Europa's luchtvaartmaatschappijen te bewerkstelligen.
De concurrentie was echter scherp en sommigeluchtvaartmaatschappijen zijn daaronder bezweken. De vraag naar alsmaar goedkopere, veiligere, grotere, snellere en modernerevliegtoestellen heeft in de jaren negentig dusdanige proporties aangenomen dat uiteindelijk slechts twee goed lopende luchtvaartmaatschappijen overbleven: Airbus en Boeing. De enige echte alternatieven voor deze twee bestaan nu alleen nog in de regionale en zakelijke luchtvaartsector. Ik ben er trots op dat Airbus in staat is geweest om zichzelf opnieuw gestalte te geven als Europesemaatschappij.
Voor de Europeseeconomieën is luchtvaart een ontzettend belangrijkefactor, zonder welke het economischleven in zijn geheel snel in elkaar zou storten. Alleen al vanwege dit feit hebben de ontwikkeldeeconomieën er enorm veel belang bij ervoor te zorgen dat zij goed functionerendeluchtvervoersmogelijkheden tot hun beschikking hebben. De luchtvaartindustrie was gedwongen dit te erkennen, maar was niet in staat omop pas te blijven. Dezeindustrie had bovenal een gebrek aan kapitaal en mistte de waarborgen omenorme risico'ste kunnen nemen en torenhoge uitgaven te doen in verband met het ontwikkelingsproces.
Naarmate het dualismetussen Airbus en Boeing aan intensiteit toenam in de industrie, zag ook de concurrentie tussen de twee een onvermijdelijke toename. Gedurendede perioden van een afgezwakte vraagin de wereldeconomie bleefen blijft de prijzenoorlog tussen Airbus en Boeing nog steeds fel. Om ervoor te zorgen dat deze wedstrijd niet zou omslaan ineencompetitieom het grootste deel aan staatssteun te verkrijgen, werd aan het begin van 1992 een vergaande overeenkomst opgesteld.
In 2004, toen Boeing het moeilijker kreeg,verbrakde VS die overeenkomst en wendde zich tot de WTO. De EU twijfelde er niet lang over en greep naar hetzelfde middel. Boeing bracht de zaak ook voor de WTO. De WTO-regels zijn heel eenvoudig; die kennen we en daarover zijn debatten gevoerd binnen dit Parlement.
Naar mijn mening dienen beide partijen weer aan de onderhandelingstafel te gaan zitten. Beide partijen dienen toe te geven dat hun vliegtuigbouw subsidies nodig heeft. Dat is vooral het geval indien we het hoofd willen bieden aan de opkomende problemen in verband met de verlaging van de CO2-uitstoot, bescherming tegen lawaaihinderen de toename aan luchtverkeer. We betreden nu nieuwe technologisch terrein en de risico's voor kapitaalschieters zijn enorm. Ik wil graag de vertegenwoordigers van de EU waarschuwen dat zij zich niet moeten haasten om de huidige kracht van Airbusals voorwendsel te gebruiken om Boeing en de VS onder druk te zetten.
Nog geenjaargeledenzouden we een heel ander debat hebben gevoerd. Daarom hebben beide partijen een thans haalbare strategie nodig. Door jaren van geschillen en verstoppertje spelen zullen we onze technologiecentra niet vooruit helpen. Toch is vooruitgangessentieel. Hetsleutelwoord - CO2 - is algenoemd.
Ikwil niet dat deCommissiemij verkeerd begrijpt. Het gaat er niet om dat we de VS toestaan om zand in onze ogen te strooien in verband met geheime militaire subsidies en de daaropvolgende kruissubsidiëring. Laten we de Amerikanen aanmoedigen het spel eerlijk te spelen. Ikben ervan overtuigd dat we aldus een oplossing kunnen vinden waar beide partijen tevreden mee zijn.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
namens de UEN-Fractie.-(PL) Mevrouw deVoorzitter, nu ik het woord neem namens deFractie Unie voor een Europa van Nationale Staten in de voor deWereldhandelsorganisatieaanhangige zaak inzake de klacht van Boeing tegen Airbus, wil ik de aandacht vestigen op het volgende feit. De bittere rivaliteittussen de twee economische en politiekemachtsblokken aan beide zijden van de Atlantische Oceaan is al vele jaren gaande. Ik heb het hier uiteraard over deVerenigde Staten en deEuropese Unie.
Het is dan ook geen verrassing dat het debatnu overgaat op steeds moderneregebieden van de economie. De luchtvaartsector is een voorbeeld van een dergelijk gebied. Het is in deze sector dat nieuwe materialen worden ontwikkeld en getest, samen met technologieënvoor de vervaardiging ervan, nieuwebouwoplossingen en ook nieuwe automatiserings-, meet- en communicatiesystemen. Nieuwe techniekenvoor versnelde testen van de ontwikkelde apparatuur en betrouwbaarheidsevaluatiesworden eveneens ontworpen.
Het spreekt voor zich dat deregeringen van de afzonderlijke landen en ook de Europese Uniemoeite moetendoen om deze productiesectoren te steunen, in de hoop dathet mogelijk zal zijn de hoogstaande oplossingen te exploiteren die binnen de gehele economie worden ontdekt. Aangezien beide partijenin het geschil derhalve direct of indirect financiëlesteun bieden aan hun industriesectoren, kan er slechts één logische uitkomst zijn. Deze dient bilaterale onderhandelingen te omvatten en een geleidelijke vermindering van de door beide partijen verstrekte subsidies.
De zaken die door middel van arbitrage in hetkader van de WTOworden behandeld, kunnen jaren in beslag nemen en ook erg duur zijn. Op dit moment zou de definitieve beslechting van het geschil zelfshet bestaan van zowel BoeingalsAirbus in gevaar kunnen brengen.
Jacky Hénin
namens de GUE/NGL-Fractie. - (FR) Door haar uitleg bevestigt de Commissie dat,wat de Verenigde Staten betreft, het liberalismeprimair een exportproduct is. Het is evident dat we op dit vlak, als op zovele andere vlakken, vaak bereid zijn genoeg touw om onze nek binden zodat we onszelf kunnen ophangen.
De Amerikaanse en Japanse regeringen bieden Boeing gigantische steun door middel van defensieorders en publiek en publiek-particulier onderzoek. Zoals hier al is opgemerkt, zal de Boeing 787 aldushet hoogst gesubsidieerde burgerluchtvaartuig in de geschiedenis worden. De Commissiedient Airbus onophoudelijk te verdedigen in deWTO. Dat is haar taak en de burgerszullen haar beoordelen op grond van de resultaten.
Airbus profiteert van het leningsaflossingsstelsel: het is eenpassend, effectief systeem. Het zorgt ervoor dat Airbus niet ten prooi valt aan de wensen van de financiële markten. Het zorgt ervoor datde staten geen geld verliezen bij hun investeringen in de luchtvaartsector. Dit stelsel dient te worden aangevuld met een sterkere luchtvaartonderzoeksector, die hetEuropesewerk op hetzelfde niveau als hetAmerikaanse kan brengen. Dit is van cruciaal belang indien wij vandaag en in de toekomst willen blijven concurreren.
Er zou in feite geen lucht- en ruimtevaartindustrie zijn zonderkolossale overheidsinterventie en -steun. Dit wordt bewezen door de onkundigheid en zwakheid die de twee belangrijksteparticuliere aandeelhouders van EADS hebben getoond. Ook de Galileo-problematiek toont dit duidelijk. Ik geloof stellig dat de enige manierom de toekomst van Airbus te garanderen is door van EADS het eersteEuropees overheidsbedrijf te maken. Dit toekomstig voorstel was ook voorgelegd door talloze vakbondsactivistentijdens een door mijn fractie georganiseerde auditie over Airbus op 28 maart.
We zijn van mening dathet Airbus-bestuurzich dringenddient terug te trekken uit het Power 8-plan, dat als enig doel heeft ervoor te zorgen dat het industriemodel van Airbus identiek is aan dat van Boeing. Maar dat model zorgt voor problemenbij Boeing, zoals wordt aangetoond door de zeer ernstige moeilijkheden waarmee het bedrijf te kampen heeftbij de vervaardiging van zijn787 Dreamliner. Europa heeft een lucht- en ruimtevaartindustrie nodig die krachtig is en werkgelegenheid creëert. Om dit te bereiken dient Europa ervoor te zorgen dat werknemers vergaande bevoegdheden hebben om te interveniëren in de strategie van hun bedrijf.
Georgios Papastamkos
- (EL)Mevrouw deVoorzitter, het geschil tussen Boeing en Airbus brengt een belangrijk verschil in het handelsbeleidaan het licht en heeft ernstige economische gevolgen. Maar laten we de situatie niet overdramatiseren. Het geschil lijkt in ieder geval in het geheel niet opde bilaterale handelsoorlogen uit het verleden. Hetproblematische is, dames en heren, dat het geschil rees nadat de Verenigde Stateneenzijdig het bilaterale contractuelekader had weggenomen. Deze handeling zorgde vervolgens voor een gerechtvaardigde ophef van de EU over de subsidies van de Verenigde Staten, die deWTO-regels verbrak.Ongeacht de validiteitvan de argumenten van beide partijen, is het waar dat er een politiek probleem werd gemaakt van de herschikking van marktaandelen ten gunste van Airbus en hetdaaropvolgende verlies van Boeings concurrentievoorsprong. Hierdoor ging de Amerikaanse regering over op een verdedigingsreactiemiddels de geschillenregeling van de WTO.
De EU heeft terecht gezocht tot een oplossing te komen om te voorkomen dat de escalatie van het geschilde onderhandelingen te buiten gaat. Een reactie is echter uitgebleven. Ik hoop dat we die nog krijgen, want de ernst van het geschil en de intensieve politiseringzullen ongetwijfeld de begrenzing van de WTO-jurisdictie op de proef stellen. In dat geval zou de beslechting van het geschil een vooruitgang kunnen betekenen waar het aankomt op de geloofwaardigheid en internationale leiderschapskwaliteitenvan de WTO, die meer doet dan eenvoudigweg machten balanceren en belangen afwegen.
De verwachting is dat de uitkomst van dezezaakmeer repercussies heeft voor de economieën van de twee partners, met consequenties voor arbeidsvoorwaarden, de handelsbalans en technologischeontwikkeling. We hopen vurig dat het geschil kan worden beslecht.
Kader Arif
(FR) Mevrouw deVoorzitter, commissaris, dames en heren, ik ben verheugd met dit debat en de aanwezigheid van de Commissieom het rechtsgeding te bespreken tussen Europa en de Verenigde Staten, welk geding al gaande is sinds 2004, toen Washington een zaak aanspande bij deWTO vanwege de Europesesteun die verstrekt was aan Airbus.
In het licht van deze aanval dientEuropa en in het bijzonder de Europese Commissie vastberadenheid en zelfovertuiging te tonen om deze sector van onbetwist economischbelang te verdedigen. De burgerluchtvaartsector in Europa, waarvan Airbus het kroonjuweel is, vormt immers het wereldwijde voorbeeld bij uitstekvan Europesesamenwerking en Europesetechnologische expertise. Nu het Amerikaans Congreszijn onverdeelde steun heeft toegezegd aan Boeing, is het de taak van de Europese Commissie en Europa in zijn geheel om politiekeverbintenis te tonen in de Airbus-zaak.
Nu het nog maar een paar weken duurt voordat het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de WTOeen oordeel velt, denk ik dat het van vitaal belang is dat de Europese Uniehaar steun aan Airbus benadrukt. Dit probleemgaat veel verder dan een simpel conflict tussen twee luchtvaartgiganten. De kwestie heeft implicaties voor onze capaciteit om een bepaalde visie te verdedigen van deEuropeseverbintenis ten opzichte van onze belangrijkste projecten en onze industriesectoren. Ons industriebeleiddient niet beperkt te worden tot enkel het mededingingsbeleid van de Unie.
De klacht van de VS bijde WTOtegen het Europese mechanismevan terugbetaalbare leningenvoor de luchtvaartsector is, mijns inziens, ongegrond en verbazingwekkend. Ongegrond omdatdeterugbetaalbare leningen per definitie worden terugbetaald. Deze worden terugbetaaldin de mate dat de Europese staten in staat zijn geweest hun investeringenterug te verdienen, en sinds 1992 heeft Airbus 40 procent meer terugbetaald dan de geleende bedragen. De kritiek van de VS is ook ongegrond omdat deondertekende bilateraleovereenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten - in 2004 eenzijdig door de VS geschonden, zoals decommissarisal aangaf - de bevoegdheid gaf om directe en indirecteoverheidssteun te bieden aan de burgerluchtvaartindustrie.
Deze klacht is verbazingwekkend want de Verenigde StatenbeschuldigtAirbus ervan dat het bedrijf subsidieheeft ontvangen terwijl Boeing voordeel trekt van een quasimonopolievan uitgebreideprogramma's voor materieel van het Amerikaanse leger en de NASAalsook overheidssteun voor militaireontwikkelingsprogramma's.In tegenstelling tot de indirecte Amerikaanse steundie niet wordt terugbetaald en in strijd is met de bepalingen van de subsidieovereenkomst en de GATT 1994, kon het stelsel van terugbetaalbare leningen derhalve niet worden gezien als een overtreding van de WTO-regels.
Ik hoop daarom dat de Europese Commissiedit legitieme standpunt resoluut verdedigt. Gezien het vorengaande en het enorme belang van deze kwestie voor de toekomst van de Europeseluchtvaartsector, welke specifieke argumentenis de Commissievan plan aan te dragen ter verdediging van Airbus in de WTO?
Ik wil er ook nog op wijzen dat zowel de Verenigde Statenalsde Europese Uniehet risico lopen dat alle ofdelen van hun overheidssteunmechanismen voor de luchtvaartworden veroordeeld door de WTO. Om dit te vermijden hebben de partijende mogelijkheid voor een minnelijke schikking ter sprake gebracht. Kan de Europese Commissieons vertellen of zij van plan is om deze weg inte slaan zoals is opgemerkt? Dit is van cruciaal belang voor het verkennen van allemogelijke oplossingen want de toekomst van duizenden mensen, bedrijven en regio's in heel Europa is afhankelijk van deze sector en van een positieve uitkomst van dit conflict.
Vural Öger
(DE) Mevrouw deVoorzitter, commissaris, Airbus is een Europees succesverhaal en een model van Europesesamenwerking. Op zes Europese locaties zorgt Airbus voor werkgelegenheid voor een totaal van 58 000 werknemers. In Hamburg, waar ik vandaan kom, werken 12 000 mensen voor Airbus. In het verleden heeft Airbus aangetoond dat de EU-industrie door middel van de juiste strategie en de beste technologiemet succes kan concurreren in de moeilijkste markten. In het geschil tussen het Amerikaanse bedrijf Boeing en het Europese Airbus, beschuldigen beide partijen elkaar ervan datzij enkele miljarden betalen aan subsidies en in 2004 hebben zij een klacht ingediend bij de WTO.
Dit kan negatieve consequenties hebben voor trans-Atlantische handelsbetrekkingen, en daar waarschuw ik voor.Nietteminis het heel erg belangrijkdat de EU duidelijk maaktdat de financiëlesteun die aan Airbus is verleend, conform deWTO-regelswas. Beide partijen hebben verklaard bereid te zijn een oplossing te zoeken buiten de WTOen een akkoord te bereiken op bilaterale basis.
Ons doel, als politici, dient te zijn dat we een geschil vermijden over subsidies in de vliegtuigbouw. De economische prestaties van de twee bedrijvendient niet in gevaar te worden gebracht en de financiëlesteun dient primair gericht te zijn op onderzoek. Dit dient ook te omvatten een toenemende, sterke nadruk opaspectenvan het milieu-, sociale en werkgelegenheidsbeleid. Het is belangrijk voor het concurrentievermogen van de Europese industrie dat ervoor wordt gezorgd dat Airbus ook kan blijven concurreren. In het Europees Parlement dienen we op te komen voor eerlijke concurrentie. De Commissiemoet onmiddellijk handelen in deze kwestie, want we hebben er allemaal belang bij om ervoor te zorgen dat tegen 2010 de EU een van de meest competitieve en dynamische,kennisgebaseerde economieën in de wereld is. Economisch en werkgelegenheidsbeleid, in combinatie met innovatief technologischbeleid, zullen een uiterst belangrijke rol spelen bij het bereiken van dat doel.
Louis Michel
lid van de Commissie.-(FR) Mevrouw deVoorzitter, allereerst denk ik dat ik namens commissaris Mandelson kan spreken wanneer ik zegdat we dankbaar zijn voor uw unanieme steun voor dekrachtige en terechte verdediging vande Europesebelangen in deze kwestie.
Twee personen vroegen of we zouden moeten proberen om minnelijke onderhandelingen te heropenen. Ik kan natuurlijk niet voor commissaris Mandelson spreken, maar ik kan wel vertellen dat in deze kwestie minnelijke onderhandelingen van twee kanten moeten komen. De Europese Commissie is zeker bereid tot minnelijke onderhandelingen, zolang dezetransparantzijn en we op gelijke voet staan, want de zaak die is ingeleid en te berde gebracht door commissaris Mandelson is mijns inziens uiterst overtuigend. Verschillende sprekers hebben dat beaamd. Ik denk dat er gesteld kan worden dat we een sterke positie hebben.
Wat betreft de oproep tot oplettendheid, blijkt duidelijk uit de manier waarop de Commissie heeft gesproken en de wijze waarop mijn collega commissaris Mandelson de zaak aanpakt dat we uiterst waakzaam zijn in deze kwestie, vanwege de legitieme redenen die gedurende dit debat met veel overtuiging zijn besproken. U kunt daarom rekenen op de Commissie. Ik zal uiteraard commissaris Mandelson vertellen overuw sterke steun en uw verzoeken om grote waakzaamheid en ook uw inzet voor een onderwerp dat Europa's economische belangen direct treft.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Tokia Saïfi  
schriftelijk.-(FR)Al jaren beschuldigen Boeing en Airbus elkaar ervan dat zij illegalestaatssubsidies ontvangen. Dit spel van klachten over en weerdie door het Orgaan voor Geschillenbeslechting van de WTO worden behandeld, blijft de ruzie opstoken tussen detwee grootste vliegtuigfabrikanten in de wereld. Als deze beschuldigingen van directe subsidies bevestiging en erkenning krijgen, dan vormen dezebeschuldigingen ernstige obstakels voor het mondiaal economisch systeem en zorgenzij voor verstoringen van de vrije markt met ernstige schade voor het concurrentieregime zoals bepaald door deWTO.Nu we een mondiaal stelsel zonder obstakels verdedigen, is deze handelsoorlognadelig voorde wereldconcurrentie, die rechtvaardig en billijk behoort te zijn. Alleen het bevoegde orgaan van de WTOkan onpartijdige conclusies bieden.
Niettemin weten we dat Boeing de positievan wereldleiderwil bekleden en deze klacht moet niet een poging worden om Airbusinstabiel te maken. Dit handelsgeschil is gevoelig maar dient niet de trans-Atlantischesamenwerkingte schaden nu deDoha-ronde een impasse heeft bereikt en erwordt gehoopt op een gunstige afloop tegen het einde van dit jaar.
