Voorstelling van het programma van de werkzaamheden tijdens het Zweedse voorzitterschap (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is de verklaring van de fungerend voorzitter van de Raad over de presentatie van het werkprogramma van het Zweedse voorzitterschap.
Fredrik Reinfeldt
Mijnheer de Voorzitter, geachte leden, laat mij u eerst feliciteren met de verkiezing van uw nieuwe voorzitter. Ik kijk ernaar uit met Jerzy Buzek samen te werken tijdens het Zweedse voorzitterschap en natuurlijk ook in de tijd daarna.
Het is voor mij een eer het Europees Parlement toe te spreken als fungerend voorzitter van de Europese Raad. Ik weet dat bijna de helft van u voor de eerste keer in dit Parlement is gekozen. Gezamenlijk geeft u allen een stem aan vijfhonderd miljoen Europeanen. Er wordt veel van u verwacht.
Ik spreek u toe in een tijd vol uitdagingen. Zelden heeft de Europese samenwerking voor beproevingen gestaan die zo zwaar en verscheiden waren. Op de korte termijn hebben wij de ambitie om een soepele overgang te waarborgen naar een nieuw verdrag: het Verdrag van Lissabon. Nu en op de iets langere termijn moeten wij doorgaan met het beheersen van de economische en financiële crisis. Onder het oppervlak dreigt echter een groeiende klimaatcrisis die op de lange termijn onze grootste uitdaging is.
Eén ding is duidelijk: als het Zweedse voorzitterschap wil slagen in de vele uitdagingen die voor hem liggen, dan moeten wij nauw met u samenwerken - u die in het hart van de Europese democratie werkt. Wij hopen op uw steun en samenwerking en op uw bereidheid om de uitdagingen samen met ons aan te gaan.
Wanneer wij over de geschiedenis van de Europese Unie spreken, wijzen wij er meestal op dat de samenwerking het fundament heeft gelegd voor vrede in een Europa dat zo vaak gekenmerkt werd door het tegenovergestelde. Ik wil u vertellen dat mijn grootvader een Zweedse soldaat was die aan de Noorse grens gelegen lag tijdens de Tweede Wereldoorlog - een oorlog waarin Zweden neutraal was. Het dichtste dat mijn vader bij de oorlog kon komen was het af en toe opvangen van een glimp ervan, van een veilige afstand. Dat was lange tijd ook de relatie van Zweden tot Europa: van een afstand observerend.
Terwijl Europa na de Tweede Wereldoorlog in puin lag, was Zweden onaangetast. Wij waren economisch rijker, maar arm in Europese saamhorigheid. Twintig jaar geleden werd het prikkeldraad tussen Oostenrijk en Hongarije doorgeknipt, viel de Berlijnse Muur en veranderde Europa bijna in één klap. Een aantal landen begon toen aan de reis die ertoe leidde dat er nu 27 landen in dit Parlement zijn vertegenwoordigd. Zweden was een van die landen.
Als je laat begint, heb je tijd nodig om anderen in te halen. In de tweede helft van de jaren tachtig begon in Zweden het politieke engagement met Europa zich te ontwikkelen. Langzaam groeide het besef van Zwedens nabijheid en afhankelijkheid van Europa. De minister van Buitenlandse Zaken van Zweden, Carl Bildt, speelde een cruciale rol in het werk om Zweden bij de Europese samenwerking te betrekken, met andere woorden om openheid, mondialisering en vrijhandel te omarmen. Hij werd gedreven door de vaste overtuiging dat Zweden in Europa thuishoort.
Achttien jaar geleden vroegen wij het lidmaatschap van de Europese Unie aan. Uiteindelijk waren wij ervan overtuigd geraakt dat ons leven en onze toekomst het best gediend waren met samenwerking en in gemeenschap met anderen, dat wij iets bij konden dragen en dat wij veel te leren hadden. Wij waren niet langer bang om samen te werken. Wij durfden een deel van Europa te zijn.
Deze voor Zweden revolutionaire jaren vanaf medio jaren tachtig liepen parallel met een vergroting van mijn eigen politieke betrokkenheid. Ik verlangde hevig naar Europa, net als veel Zweedse politici van mijn generatie. Ik herinner mij hoe ik als jong en pas gekozen lid van het Zweedse parlement werd uitgenodigd om het Europees Parlement te bezoeken. Dat was een teken van de openheid en toegankelijkheid van het Parlement, ondanks het feit dat Zweden toen geen lid was van de Europese Unie.
Enkele jaren later, in 1997, nadat Zweden lid was geworden van de Europese Unie, was ik betrokken bij het samenstellen van de jongerenorganisatie van de PPE-Fractie, Youth of EPP, en werd ik zelf haar eerste voorzitter. Op die manier kon ik zien hoe de Europese samenwerking in de praktijk werkte. Samen zochten wij naar Europese oplossingen voor Europese problemen. Wij leerden niet alleen elkaar kennen, maar ook elkaars geschiedenis en cultuur. Het gaf mij de mogelijkheid de hoofdsteden van Europa te leren kennen en het is moeilijk te zeggen hoeveel kerken ik in het kader daarvan in Europa heb bezocht.
In twintig jaar is Zweden veranderd van een toeschouwer op afstand in een actieve deelnemer aan de Europese samenwerking. Dat heeft op zijn beurt invloed gehad op het Zweedse volk. Tien jaar geleden vond een op de drie Zweden dat het EU-lidmaatschap goed was voor ons land, maar net zo veel mensen vonden het tegenovergestelde. Vandaag de dag is dat anders: bijna twee op de drie Zweden vindt dat het EU-lidmaatschap goed is voor Zweden. Bij de verkiezingen voor het Europees Parlement in juni ging meer dan 45 procent van de Zweden stemmen. Dat is 8 procent meer dan in 2004 en meer dan het gemiddelde in Europa. Vandaag de dag is Zweden een land dat het EU-lidmaatschap waardeert en toejuicht. Wij zagen het licht een beetje laat, maar hebben hard gewerkt om een inhaalslag te maken. Dat is een overwinning voor iedereen van ons die in Europese samenwerking gelooft.
(Applaus)
Mijnheer de Voorzitter, geachte leden, wij staan voor hét cruciale vraagstuk van onze generatie - een maatschappelijk probleem dat, in tegenstelling tot veel andere problemen, langzaam groeit en alleen maar in de foute richting. Onze planeet heeft koorts, haar temperatuur stijgt en wij moeten reageren. De Groenlandse ijskap wordt elk jaar meer dan honderd kubieke kilometer kleiner. De ijskap in het westelijke deel van Antarctica smelt steeds sneller. Wij weten dat alleen al de afname van het Groenlandse ijs kan leiden tot een stijging van de zeespiegel met maar liefst twee meter. De gevolgen zullen dramatisch zijn. Als de zeespiegel in de wereld slechts één meter stijgt, dan zullen alleen al in Azië ongeveer honderd miljoen mensen gedwongen zijn hun huizen te verlaten. Het kwetsbaarst zijn de mensen in Bangladesh, Oost-China en Vietnam.
Er zullen echter ook andere ernstige gevolgen zijn. Het weer zal veranderen, waarbij het risico bestaat dat veel plant- en diersoorten zullen uitsterven. Dat kan zelfs gebeuren als wij binnen het doel van twee graden blijven dat de VN heeft gesteld en waar vorige week zowel de G8 als het Major Economies Forum zich in L'Aquila achter hebben geschaard. Ons klimaat wordt bedreigd door ons gebruik en onze afhankelijkheid van fossiele brandstoffen. Dat is het slechte nieuws. Wat is dan het goede nieuws?
Hoewel de tijd krap is, staat zij nog steeds aan onze kant. Wij moeten nu echter maatregelen nemen. Wij beschikken al over alle middelen om meer gebruik te maken van hernieuwbare energie en over de technologie om energie-efficiëntie te verbeteren. Volgens het Internationaal Energieagentschap (IEA) kan meer dan de helft van de maatregelen die nodig zijn om de tweegradendoelstelling niet te overschrijden, worden genomen door gebruik te maken van technologie waar wij al over beschikken.
Bovendien hebben maatregelen tegen klimaatverandering zeer waardevolle neveneffecten - effecten die op zich al de maatregelen rechtvaardigen. Als wij minder energie verbruiken, dan besparen wij geld. Wij verbeteren de overheidsfinanciën, terwijl de huishoudens meer geld overhouden. Als wij in hernieuwbare energie en energie-efficiëntie investeren, dan verbeteren wij onze energiezekerheid. Wij zullen dan minder afhankelijk zijn van importen uit landen die soms politiek en economisch instabiel zijn. Onze investeringen in de groene economie zullen voor nieuwe arbeidsplaatsen zorgen en in de komende decennia de groei stimuleren.
Laat mij een concreet voorbeeld noemen. In januari hadden veel EU-landen last van de gascrisis in Oekraïne. Vorige week sprak ik met president Joesjtsjenko over de wijze waarop wij kunnen voorkomen dat zoiets nog eens gebeurt. Tegelijkertijd is het belangrijk het perspectief om te draaien. Als Oekraïne zou investeren in energie-efficiëntie, zodat het land hetzelfde niveau zou bereiken als Tsjechië of Slovenië, dan zou de hoeveelheid bespaarde energie overeenkomen met de totale hoeveelheid gasimporten uit Rusland voor eigen gebruik van Oekraïne. Oekraïne zou dan volledig onafhankelijk kunnen worden van gasimporten uit Rusland en bovendien veel geld besparen, eenvoudigweg door zijn eigen energie-efficiëntie te verbeteren. Op dergelijke manieren moeten wij de antwoorden zien te vinden op het klimaatvraagstuk.
(Applaus)
Twaalf jaar geleden werd er in Kyoto een coalitie van vrijwilligers gevormd. Vrijwillige overeenkomsten zijn echter niet toereikend. Als wij daarvoor in de plaats een internationale overeenkomst inzake klimaatverandering willen bereiken, dan moet de reis van Kyoto naar Kopenhagen er een zijn van een coalitie van vrijwilligers naar een verantwoordelijkheid van iedereen.
Hoe komen wij daar? Europa moet samenwerken en als collectief optreden. Wij moeten leiderschap tonen en ons aan onze beloften houden. Europa is van cruciaal belang om anderen bij een internationale overeenkomst te betrekken. In de hele wereld moeten wij een prijs op emissies zetten. Wij moeten beginnen met nationale CO2-belasting en emissiehandel. De milieuvriendelijke alternatieven zullen dan vanzelf naar voren komen. Als de prijs van het gebruik van fossiele brandstoffen wordt vastgesteld zonder rekening te houden met de klimaatgevolgen, dan zal de opwarming van de aarde voortduren. Er zullen dan geen alternatieven komen. Maatregelen om energie-efficiëntie te vergroten zullen dan niet lonend zijn.
Dat is echter niet voldoende. Wij moeten een breder antwoord vinden op de vraag "hoe?”. Het is niet toereikend om emissies te beperken in een groep landen die vrijwillige afspraken maakt over reducties, maar die samen verantwoordelijk zijn voor slechts 30 procent van de emissies. Het is ook niet toereikend om oplossingen te hebben die slechts gebaseerd zijn op beperkingen in de meest ontwikkelde landen. Zelfs al zouden de zogeheten bijlage I-landen hun emissies tot nul reduceren, dan zouden de snel toenemende emissies van de ontwikkelingslanden ons nog steeds boven de tweegradendoelstelling brengen.
Daarom moeten wij spreken over de financiering van investeringen in de ontwikkelingslanden. Wij moeten een snelle technologische overgang waarborgen en ervoor zorgen dat ook de ontwikkelingslanden verplichtingen aangaan om de ontwikkeling waar zij nu voor staan te sturen. Wij moeten daarom ook van de landen buiten de Europese Unie verplichtingen op de middellange termijn eisen. De verantwoordelijkheid van enkelen moet nu de verantwoordelijkheid van allen worden.
Ik weet dat het Europees Parlement zijn verantwoordelijkheid neemt. Het Zweedse voorzitterschap ziet u als onze bondgenoten. Wij willen nu het verhaal schrijven over de wijze waarop het klimaatgevaar werd afgewend en wij willen die samen met u schrijven.
Mijnheer de Voorzitter, geachte leden, de economische en financiële crisis verspreidde zich in enkele weken als een lopend vuur over de wereld. Enkelen hadden gewaarschuwd, maar voor de meesten kwam zij als een verrassing, vooral haar omvang en diepte. In een mondiale wereld verspreiden ook problemen zich snel. De kracht van de neergang is zodanig dat niemand een wondermiddel heeft om er snel uit te komen. Gecoördineerde actie van de kant van de Europese Unie is het beste instrument dat wij hebben om de uitdagingen van de crisis aan te gaan. Er is echter nog veel wat mis kan gaan. In deze omstandigheden is de Europese Unie erin geslaagd leiderschap te tonen om ons door deze tijd van beproevingen te loodsen. Wij hebben afspraken gemaakt over garanties en regels om de banken te steunen. Wij hebben afspraken gemaakt over een gemeenschappelijk herstelplan om de economie te stimuleren.
President Sarkozy en het Franse voorzitterschap hebben een belangrijke rol in dit werk gespeeld, maar ik wil er op wijzen dat ook het Europees Parlement een drijvende kracht was. Nu moeten wij het najaar besteden aan het bespreken van verdere maatregelen om ons door de crisis te loodsen. De economische situatie blijft moeilijk en de overheidsfinanciën staan nu in alle lidstaten onder druk.
Volgens prognoses van de Commissie zal het tekort in de Europese Unie volgend jaar de 80 procent van het bbp overstijgen. Wij mogen onze ogen daar niet voor sluiten en net doen alsof het geen probleem is. In deze situatie mogen wij ook niet vergeten dat zich achter deze cijfers mensen bevinden die zich zorgen maken over hun baan en zich afvragen hoe zij hun huis nog kunnen betalen en hun levensstandaard kunnen behouden. Het is aan ons om antwoord op hun vragen te geven..
Als miljoenen Europeanen hun baan verliezen en worden uitgesloten, dan komt onze hele welvaart in gevaar, en dat in een tijd waarin onze welvaart al onder grote druk staat. Wij leven langer, terwijl wij korter werken en minder kinderen krijgen. Als deze trend zich voortzet, dan zullen er over vijftig jaar in Europa twee keer zo veel ouderen als kinderen zijn. Wat kunnen wij daaraan doen?
Wij moeten het vertrouwen in de financiële markten herstellen. Wij moeten snel voor doeltreffend toezicht zorgen om te voorkomen dat dergelijke crises in de toekomst plaatsvinden. Het Zweedse voorzitterschap streeft ernaar dat hierover eind dit jaar overeenstemming in de Raad wordt bereikt. Wij rekenen op uw hulp om dit snel en definitief te bereiken. Onze burgers zullen het niet accepteren dat belastingopbrengsten herhaaldelijk worden gebruikt om financiële instellingen die zich onverantwoordelijk hebben gedragen te redden.
Wij moeten ons snel van de toenemende overheidstekorten verlossen door een gecoördineerde exit strategy en een geleidelijke terugkeer naar de regels van het stabiliteitspact. Anders zullen kortstondige onevenwichtigheden worden gevolgd door chronische tekorten. Dan wachten ons grote bezuinigingen, zoals nu al realiteit is in delen van de Europese Unie en waar wij eerder ervaring mee hebben gehad in Zweden. Dan wachten ons massawerkloosheid, sociale onrust en een toenemende belastingdruk.
Wij moeten een sociale dimensie in het Europees beleid waarborgen, die gebaseerd is op gezonde overheidsfinanciën en meer mensen op de arbeidsmarkt. Dat is verreweg de beste manier om ons welvaartssysteem veilig te stellen. Ik weet dat dit vooral hier in het Europees Parlement een heel belangrijke zaak is.
Het is onhoudbaar dat drie op de tien Europeanen in de werkzame leeftijd van de arbeidsmarkt worden uitgesloten. Ons doel moet een actief arbeidsmarktbeleid zijn dat samen met goed functionerende systemen voor sociale zekerheid op doeltreffende wijze voor verandering kan zorgen. Wij moeten de inzetbaarheid en mogelijkheden van individuen op de arbeidsmarkt verbeteren. Daarnaast moeten wij werklozen activeren en reactiveren. Hoe meer mensen aan het werk zijn hoe meer steun er beschikbaar is voor mensen die werkloos zijn. Wij moeten ons ook richten op hervormingen, modernisering en aanpassing aan een nieuwe werkelijkheid. De wereld buiten de Europese Unie staat niet stil. Zij gaat in volle vaart vooruit. Dat moeten wij erkennen en aanvaarden.
Een herziening van de Lissabonstrategie van de Europese Unie kan bijdragen aan een noodzakelijke hervormingsagenda. Wij zullen dit debat in het najaar beginnen.
In het spoor van de economische crisis bespeuren wij een trend naar toenemend protectionisme. De WTO bevestigt dat het aantal handelsbeperkende maatregelen de afgelopen drie maanden aanzienlijk is toegenomen. Daarom verwelkom ik de overeenkomst van L'Aquila over een herstart van de Doharonde om ervoor te zorgen dat de landen in de wereld opnieuw de vrijhandelsvriendelijke weg inslaan waarvan wij weten dat die ons op de lange termijn allemaal voordeel biedt. Het doel moet een Europese Unie zijn die sterker uit deze crisis komt.
Mijnheer de Voorzitter, geachte leden, wanneer ik door Zweden reis en over Europese samenwerking spreek, dan krijg ik weinig vragen over de Europese instellingen. De vragen gaan eerder over kromme komkommers, pruimtabak en andere alledaagse zaken.
Desalniettemin is het institutionele kader belangrijk, omdat dat bepaalt wat wij kunnen doen en op welke terreinen. Daarom is de ratificatie van het Verdrag van Lissabon van groot belang. Het Verdrag maakt de Europese Unie democratischer, transparanter, effectiever en invloedrijker op het internationale toneel. Het allerbelangrijkst is echter het feit dat er met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon een eind komt aan een fase van navelstaren in de Europese samenwerking. Het wordt tijd dat de Europese Unie naar buiten en vooruit kijkt. Het Zweedse voorzitterschap is bereid al het voorbereidende werk te doen om een soepele overgang naar een nieuw verdrag te waarborgen, maar daarvoor moet het Verdrag natuurlijk door alle lidstaten worden geratificeerd. Laten wij hopen dat dit in de komende maanden gebeurt.
De internationale criminaliteit neemt steeds sterker toe. Criminele netwerken zijn voor hun criminele activiteiten niet meer aan nationale grenzen gebonden. Wij kunnen zien hoe de drugs- en mensenhandel zich uitbreiden. Dat is een bedreiging voor onze democratische waarden en onze burgers. Tegelijkertijd is de vrijheid om zich vrij over onze grenzen te bewegen - om in een ander EU-land te studeren, werken en leven - fundamenteel voor onze gemeenschap. Nieuwe tijden vragen echter om nieuwe antwoorden. Daarom stellen wij dit najaar een nieuw programma over dit onderwerp op: het Stockholmprogramma. Dat zal de instrumenten aanscherpen die voor veiligheid in de Europese Unie zorgen en georganiseerde misdaad en terrorisme bestrijden.
Tegelijkertijd zullen wij een beter evenwicht creëren tussen deze instrumenten en de maatregelen die rechtszekerheid waarborgen en de rechten van het individu beschermen. Het programma zal ook waarborgen dat degenen die asiel zoeken in de Europese Unie te maken krijgen met een gemeenschappelijk en rechtszeker systeem met meer consistentie in de wijze waarop zij worden opgevangen en hun asielverzoek wordt bekeken en meer consistentie met betrekking tot het terugkeerbeleid.
De droom van een toekomst in Europa is voor veel mensen heel groot. Tegelijkertijd wordt de bevolking steeds ouder. Een flexibel systeem voor arbeidsimmigratie kan deze twee realiteiten samenbrengen.
Mijnheer de Voorzitter, geachte leden, ruim vijftig jaar geleden legden zes landen het fundament voor Europese samenwerking. Nu zijn wij met 27 landen. Wij zijn sterker en invloedrijker geworden en ook welvarender en diverser. Europa is rijker geworden. Als gevolg daarvan zijn wij ook beter uitgerust om zowel de mogelijkheden van de mondialisering te benutten als de uitdagingen ervan aan te gaan. Samen staan wij sterk.
Wij hebben het over "onderhandelingen” over het lidmaatschap. Uiteindelijk gaat het lidmaatschap echter over het delen van gemeenschappelijke waarden en het nakomen van gemeenschappelijke regels. Dat wordt nu overwogen door degenen die buiten staan - van Reykjavik tot Ankara via de Westelijke Balkan. Beide leiders op Cyprus staan voor de historische kans om een oplossing te vinden om het eiland, dat al veel te lang gedeeld is, te herenigen.
Voor degenen in de Europese Unie bestaat de verleiding om de toetredingsprocedure een gelegenheid te laten zijn om langlopende geschillen op te lossen. In die gevallen moeten wij oplossingen vinden die voor beide partijen goed zijn en nieuwe wegen openen. Anders brengen wij onze vooruitgang, ons doel van voortdurende Europese integratie, in gevaar. Het Zweedse voorzitterschap zal werken aan het bevorderen van het uitbreidingsproces overeenkomstig de verplichtingen die de Europese Unie is aangegaan en alleen op basis van de geldende criteria. Wij zullen als een honest broker optreden.
Mijnheer de Voorzitter, geachte leden, kracht en invloed betekenen ook internationale verantwoordelijkheid die wij nog steeds op ons willen nemen. Dat brengt de plicht met zich mee om die verantwoordelijkheid in ieders belang te gebruiken. De Europese Unie moet werken aan vrede, vrijheid, democratie en mensenrechten. Wij hebben de verantwoordelijkheid om de armste en kwetsbaarste landen in de wereld te steunen, de verantwoordelijkheid om de millenniumdoelstellingen van de VN te realiseren. Wij hebben ook de verplichting om het werk van de VN op andere terreinen te steunen, samen te werken met onze strategische partners, betrokken te zijn bij de crisishaarden in de wereld, of het nu het vredesproces in het Midden-Oosten is of Iran, Afghanistan, Pakistan, Noord-Korea of de grote uitdagingen op het Afrikaanse continent.
Wij hebben echter ook een verantwoordelijkheid voor regionale initiatieven als de Mediterrane Unie en het Oostelijke Partnerschap, die voor stabiliteit en samenwerking zorgen tussen buurlanden met verschillende omstandigheden.
Ik ben vooral dankbaar voor de stimulerende rol van het Europees Parlement met betrekking tot de samenwerking rond de Oostzee. Het Parlement heeft al in 2005 een ontwerpstrategie voor deze regio gepresenteerd. Wij hopen nu dat dit initiatief kan worden bekroond met de aanneming van een Oostzeestrategie op de bijeenkomst van de Europese Raad in oktober.
De conflicten op de Balkan in de jaren negentig betekenden het begin van de betrokkenheid van de Europese Unie als crisisbeheerser - een betrokkenheid die voortdurend toeneemt. Vandaag de dag is de Europese Unie betrokken bij een tiental vredesinitiatieven in de wereld.
In deze tijd kloppen de problemen in de wereld aan de deur van de Europese Unie. In de hele wereld - en niet het minst in onze nabijheid - is de hoop van veel mensen op hun eigen ontwikkeling verbonden met onze samenwerking. Laat ons samen hun verwachtingen waarmaken.
(Applaus)
Mijnheer de Voorzitter, geachte leden, de Europese samenwerking heeft ervoor gezorgd dat ons continent vandaag in vrede en welvaart leeft, in vrijheid en stabiliteit. Wij hebben open grenzen en een sociaal model dat een markteconomie combineert met zorg voor elkaar. Dit is ons gezamenlijk Europa. Onze burgers willen echter ook weten dat Europa ideeën heeft voor de toekomst en dat onze samenwerking niet alleen een historische betekenis heeft maar ook op de toekomst is gericht. Daarom hebben wij als gekozen volksvertegenwoordigers de verantwoordelijkheid om te vertellen wat wij met Europa willen. Laat mij u zeggen hoe ik de toekomst van Europa zie.
Ik wil een Europa zien dat zich met kracht inzet voor democratie, vrede, vrijheid en mensenrechten op het internationale toneel en dat durft op te treden op het gebied van buitenlands beleid. Onder ons bevinden zich mensen die weten hoe het is om zonder democratie en vrijheid te leven en dat geeft ons de geloofwaardigheid om op te treden.
Ik wil een Europa zien dat de leiding neemt in de strijd tegen klimaatbedreigingen, die de verleiding weerstaat om te concurreren op basis van een industrie die niet betaalt voor de emissies die ons klimaat verstoren en die voor prikkels zorgt om groene technologie lonend te maken, zodat onze kinderen en kleinkinderen de natuur zullen beleven zoals wij die kennen.
Ik wil een Europa zien dat zijn verantwoordelijkheid neemt voor de economie. Lending for spending mag niet het enige motto zijn. Het mag ook niet zo zijn dat winsten privaat zijn en verliezen nationaal. Laat ons onze overheidsfinanciën opnieuw opbouwen, gezonde financiële markten reguleren en de economische hervormingen waarborgen die wij nodig hebben voor groei en een industrie die ook in de toekomst concurrerend kan zijn.
Ik wil een Europa zien dat zijn sociale model verder ontwikkelt, een Europa dat een goed functionerend welvaartssysteem combineert met groei, met sociale cohesie, een Europa dat door werk, ondernemingszin en gezonde overheidsfinanciën ruimte creëert om onze welvaartsmodellen te behouden en te ontwikkelen met het beste voor al onze burgers voor ogen.
Ik wil een Europa zien dat zich niet laat verleiden door de kortzichtige kruistochten van het protectionisme, een Europa dat waakt over de interne markt, die de basis van onze communautaire samenwerking vormde, en die goederen en diensten vrij over onze grenzen laat stromen ten gunste van onszelf en de rest van de wereld.
Ik wil een Europa zien dat nederig tegenover verschillen staat, dat openstaat voor de argumenten van anderen en dat een sterke wil heeft om compromissen te vinden, en dat allemaal om het algemeen belang te dienen. Een dergelijk Europa zal te allen tijde sterk zijn.
(Applaus)
Mijnheer de Voorzitter, geachte leden, het is een eer voor mij om hier voor u te staan en de Europese democratie te vertegenwoordigen. Velen hebben tegen mij gezegd dat dit het moeilijkste voorzitterschap in jaren zal worden. Er zijn veel uitdagingen en wij moeten ons voorbereiden op het onverwachte. Velen vragen zich af of een land met de omvang van Zweden deze verantwoordelijkheid kan dragen. Niet alleen, maar samen kunnen wij deze uitdagingen aangaan. Laat ons dat doen met visie en daadkracht, met inzet en moed. Europa heeft dat nodig. De mensen in Europa hebben dat nodig. Het Europese project gaat om de droom om de problemen van mensen samen op te lossen. Die droom maakt Europa sterk. Dit jaar, 2009, is een cruciaal jaar voor de Europese samenwerking. Wij hebben nu de kans de volgende stap te nemen. Het Zweedse voorzitterschap is klaar om die uitdaging aan te gaan. Laten wij die samen aangaan!
(Levendig applaus)
José Manuel Barroso
Mijnheer de Voorzitter, dit zijn geen gewone tijden en dit zal geen gewoon voorzitterschap worden. Naast de gebruikelijke werkzaamheden zal het Zweedse voorzitterschap te maken krijgen met andere uitdagingen, met een hoog politiek gehalte, en niemand zal deze uitdagingen beter aankunnen dan minister-president Reinfeldt en het team van het Zweedse voorzitterschap.
Ik wil vandaag wijzen op twee van de grootste beleidsuitdagingen waar de Europese Unie de komende zes maanden voor staat: de aanpak van de economische crisis en de onderhandelingen in Kopenhagen over een ambitieuze internationale overeenkomst over het tegengaan van de klimaatverandering.
De zwaarste financiële en economische crisis sinds mensenheugenis blijft vreselijke gevolgen hebben in onze gemeenschappen en onze families, waarbij vooral de werkloosheid blijft stijgen. Het weer op rails krijgen van de economie blijft de topprioriteit. Het collectief actie ondernemen door de Europese Unie heeft geleid tot ongekende begrotingsinspanningen, die concrete resultaten opleveren.
We zijn als lidstaten ook solidair met elkaar geweest, bijvoorbeeld door het plafond voor betalingsbalanssteun aan lidstaten die niet tot de eurozone behoren te verdubbelen tot vijftig miljard euro. We moeten alle elementen van het herstelpakket nu ten uitvoer leggen en ervoor zorgen dat dit wordt vertaald in het scheppen van banen en het bevorderen van de economische bedrijvigheid.
Ik denk dat het essentieel is om prioriteit te geven aan maatregelen die de werkloosheid beperken en mensen weer aan het werk krijgen. Daarbij kunnen we voortbouwen op de resultaten van de werkgelegenheidstop die in mei is gehouden als onderdeel van een initiatief van de Commissie en het Tsjechische, het Zweedse en het Spaanse voorzitterschap. We moeten onze gedeelde zorg voor de jeugd en voor werkgelegenheid nu in praktijk brengen.
Natuurlijk zijn de lidstaten verantwoordelijk voor het arbeidsmarktbeleid, maar we kunnen en moeten de bestaande Europese instrumenten gebruiken om mensen aan het werk te houden en ze op te leiden voor de banen van de toekomst. Daarom zal de Europese Commissie binnenkort met een voorstel komen om de procedures van de structuurfondsen te vereenvoudigen en voor 2009 en 2010 af te zien van de eis van nationale cofinanciering bij financiering uit het Europees Sociaal Fonds. Ook zullen we middelen herschikken om een nieuwe microkredietfaciliteit voor werkgelegenheid en sociale integratie in het leven te roepen. Ik hoop dat het Parlement deze voorstellen zal steunen.
De voorstellen van de Commissie, die voortbouwen op het rapport-Larosière waar ik afgelopen oktober opdracht toe heb gegeven, zullen de basis vormen voor een sterkere regulering van en een versterkt toezicht op de financiële markten. Met de voorstellen die al zijn gedaan - waarvan er vele al door dit Parlement en door de Raad zijn aangenomen en andere zich nog de besluitvormingsfase bevinden - nemen we op mondiaal niveau de leiding bij het hervormen van het internationaal financieel systeem. Daar zullen we mee doorgaan tijdens de bijeenkomst van de G20 in september in Pittsburgh.
Om een nieuwe economie op te bouwen is het essentieel dat er de komende zes maanden in al deze dossiers vooruitgang wordt geboekt, want - en laat daar geen misverstand over bestaan - de economie van na de crisis zal niet hetzelfde zijn als de economie van voor de crisis.
We moeten ons economisch model opnieuw inrichten en waarden weer tot de kern van onze sociale markteconomie maken. We moeten een economie en een samenleving opbouwen die is gebaseerd op kansen, op verantwoordelijkheid en op solidariteit, een economie die nieuwe bronnen van groei zal moeten zien te vinden, omdat we niet eeuwig op monetaire en fiscale stimulansen kunnen steunen, een Europa van open en goed werkende markten, een Europa van slimme, groene groei, een Europa met een effectievere regulering van en een effectiever toezicht op de financiële markten, een Europa dat zijn interne markt verdiept en zijn potentieel volledig benut, een Europa dat zich verzet tegen de trend van versnippering en protectionisme.
Op het gebied van de klimaatverandering is Europa de eerste regio ter wereld die verstrekkende, wettelijk bindende klimaat- en energiedoelstellingen heeft geïmplementeerd. Ik ben trots op de manier waarop de Commissie met het vorige Parlement en met de Raad heeft samengewerkt om deze wetgeving aangenomen te krijgen en ik wil nauw met u en met het voorzitterschap samenwerken in de aanloop naar Kopenhagen.
We hebben vorige week tijdens de vergadering van de G8 van in L'Aquila en tijdens het Forum van grote economieën over energie en klimaat veel waardering gekregen voor onze leidende rol. U hebt ongetwijfeld gehoord van de vooruitgang die tijdens deze bijeenkomsten is geboekt. Voor het eerst hebben alle deelnemers zich verbonden aan het beperken van de temperatuurstijging tot 2 °C om de klimaatwetenschap te respecteren. Dit is zeker een welkome stap vooruit, maar we mogen onszelf niet voor de gek houden: onze ambitie en onze inzet wordt nog niet geëvenaard door anderen. Europa ligt ver voor op de rest van de wereld en 145 dagen voor Kopenhagen maak ik me daar eerlijk gezegd zorgen over.
De komende weken zullen we ons werk met onze internationale partners opvoeren om in Kopenhagen duidelijke afspraken te kunnen maken. We moeten ook vooruitgang boeken op het gebied van de middelen die nodig zijn om de ontwikkelingslanden te steunen en de overdracht van technologie een impuls te geven. In september zal de Commissie met haar voorstellen voor de financiering komen, zodat we aan een Europese consensus kunnen bouwen en met anderen kunnen onderhandelen.
De klimaatagenda houdt natuurlijk nauw verband met een andere prioriteit: energiezekerheid. Vandaag zal de Commissie voorstellen aannemen om onze regels met betrekking tot de zekerheid van de gasvoorziening en de solidariteit tussen de lidstaten te versterken. Ik vertrouw erop dat het Zweedse voorzitterschap met uw steun verder zal werken aan deze voorstellen.
Dit zijn de belangrijkste prioriteiten, en terecht. Maar er is nog veel meer belangrijk werk te doen in de komende zes maanden. Ik wil in dit verband het Stockholm-programma noemen. Daar heeft de Commissie onlangs een ambitieuze visie neergelegd waarin de burger centraal wordt geplaatst in ons beleid inzake rechtvaardigheid, vrijheid en veiligheid, waarbij een evenwicht is gevonden tussen veiligheid en de bescherming van de burgerlijke vrijheden en de grondrechten.
Gedurende het grootste deel van dit decennium is de Europese Unie druk geweest met interne, interinstitutionele debatten. Wijzigingen van ons Verdrag die absoluut noodzakelijk zijn om de uitgebreide Europese Unie de uitrusting te geven om democratisch en doelmatig te werk te gaan. Ik hoop dat we in de komende maanden de ratificatie van het Verdrag van Lissabon zullen zien, zodat we de bepalingen ervan aan het werk kunnen zetten en de beleidsagenda die ik zojuist heb geschetst kunnen uitvoeren.
Het is belangrijk om over de procedure te discussiëren, maar naar mijn mening is het nog belangrijker om over de inhoud te discussiëren. Het Zweedse voorzitterschap en het komende Spaanse voorzitterschap zullen - hopelijk - toezicht moeten houden op een complexe overgang naar het nieuwe Verdrag, waarin de Commissie en het Parlement volledig zullen moeten participeren.
De Europese Unie heeft zichzelf voortdurend opnieuw uitgevonden, vanaf de oorspronkelijke roeping om een door de oorlog verscheurd continent te laten helen tot de opbouw van de interne markt en daarna de hereniging van Europa. Tijdens de afgelopen vijftig jaar heeft Europa voortdurend de verwachtingen overtroffen en twijfels weggenomen. Ik ben er zeker van dat we ook de nieuwe uitdaging waar we voor staan aan zullen kunnen: het leggen van de fundamenten voor de slimme, groene economie van de toekomst. We zullen slagen als we de belangrijkste lessen van een halve eeuw Europese integratie respecteren: de Europese Unie boekt vooruitgang wanneer alle delen ervan samenwerken in een geest van openheid, vertrouwen en partnerschap. In het programma van het Zweedse voorzitterschap wordt dit erkend. De Europese Commissie is klaar om haar rol te spelen en ik ben er zeker van dat dit Parlement dat ook is.
(Applaus)
Joseph Daul
namens de PPE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, het is niet gebruikelijk dat ik mij tot u wend, maar voor de eerste keer vandaag wil ik een minuut aan u wijden.
Om te beginnen, mijnheer Buzek, begroet ik u als verzetsstrijder en als een van de oprichters van Solidariteit, als de man uit Silezië die zijn afkomst, zijn verleden en zijn waarden nooit heeft verloochend. De Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten is er tevens trots op de grote meerderheid van de leden van het Europees Parlement van alle politieke gezindten - inclusief de heer Schulz - ervan te hebben overtuigd dat u benoemd moest worden tot woordvoerder van vijfhonderd miljoen burgers. Uw verkiezing, mijnheer de Voorzitter, is inderdaad het symbool van dat open Europa, dat tolerante Europa, dat politieke Europa waarvan de PPE en de meeste van onze hier aanwezige collega's voorstander zijn.
Mijnheer de voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, wij verwachten van u dat u in de komende zes maanden actie tot speerpunt maakt van het Zweedse voorzitterschap. Met andere woorden, nu we geconfronteerd worden met de dubbele uitdaging van een economische en klimaatverandering, vinden wij dat wij meer moeten doen en sneller moeten handelen om uit deze crisis te geraken door ons model van de sociale markteconomie volledig toe te passen. Ik ben ervan overtuigd dat enkel en alleen de vitaliteit van de economie ons in staat stelt dat sociale beleid te voeren dat wij nodig hebben.
Indien wij een herstel willen en indien wij willen dat dit uit Europa komt en niet uit Azië, zoals wordt voorspeld, dan moeten wij thans absoluut vaart maken. Aan het einde van de crisis zullen degenen die hebben ingezet op innovatie, opleiding - kortom op actie -, de winnaars zijn.
Om die reden stelt de PPE-Fractie onder andere voor om meer steun te geven aan kleine en middelgrote ondernemingen, die onontbeerlijk zijn voor het behoud en het scheppen van banen. Bovendien vraagt de economische crisis - ik wil dit onderstrepen - niet om een nationaal antwoord maar om een Europees antwoord. Onze medeburgers zijn hiervan overigens overtuigd; we hoeven slechts naar de opiniepeilingen in de verschillende landen te kijken: meer dan 66 procent van de Duitsers en meer dan 70 procent van de Europeanen is hiervan overtuigd.
Meer doen en sneller handelen, mijnheer Reinfeldt, mijnheer Barroso, dat verwacht de PPE-Fractie tevens van u in de strijd tegen de opwarming van de aarde. Het is de taak van Europa om onder uw leiding de wereld te betrekken bij deze actie, waarvan iedereen hier de urgentie en het belang inziet. En de klimaatconferentie die in december in Kopenhagen wordt gehouden, met andere woorden op ons eigen grondgebied, is de gelegenheid bij uitstek om te handelen en vaart te maken!
Wat die klimaatverandering betreft, heeft Europa onbetwistbaar bewezen dat waar een wil is, een weg is. Het is thans zaak hiervan profijt te trekken, de andere wereldmachten achter ons te krijgen. Ik denk vanzelfsprekend aan de Verenigde Staten, die de daad bij het woord moeten voegen, maar ik denk ook aan de opkomende landen, of het nu China, India of Brazilië is, die niet langer kunnen ontkennen dat zij in hoge mate verantwoordelijk zijn voor de opwarming van de aarde. Wij zullen het Zweedse voorzitterschap derhalve beoordelen op de wijze waarop het het hoofd biedt aan de crisis, en in het licht van de resultaten op het gebied van het milieu.
Ik wil tot slot zeggen dat Europa geschikte instellingen moet hebben om op deze twee fronten daadkrachtig te kunnen handelen. In het afgelopen jaar hebben wij gezien dat het mogelijk is met hetzelfde verdrag en met hetzelfde verouderde beginsel van unanimiteit Europa verder op weg te helpen, maar dat het ook mogelijk is in een impasse te geraken. Het is een kwestie van politieke wil, mijnheer Reinfeldt, mijnheer Barroso. Vaart maken: dat vraagt de PPE-Fractie de komende zes maanden van u, en wij hebben vertrouwen in het Zweedse voorzitterschap. Vaart maken: dat hebben de Europeanen gevraagd toen zij dit Parlement kozen, en dat moeten wij hun geven indien wij willen dat zij over vijf jaar in groteren getale naar de stembus gaan.
(Applaus)
Martin Schulz
namens de S&D-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, minister-president Reinfeldt, geachte dames en heren, het Zweedse voorzitterschap valt samen met een institutioneel herbegin. Niet alleen maakt dit Parlement een nieuwe start, Europa bevindt zich ook in een overgangsperiode tussen het Verdrag van Nice en het Verdrag van Lissabon. Zoals we allemaal weten is dat tevens een periode van ongewisheid, waarin we desondanks in de Europese Unie en de lidstaten duidelijke lijnen moeten uitzetten in het economisch, het financieel, het arbeidsmarkt- en het klimaatbeleid.
Uw uiteenzetting daarover kan ik grotendeels onderschrijven. Natuurlijk heeft de klimaatverandering de hoogste prioriteit, en u hebt deze kwestie dan ook bovenaan de agenda gezet. En natuurlijk is het zo dat er een onmiddellijke en eigentijdse oplossing moet worden gevonden voor de crisis op de arbeidsmarkt. Daarom vragen wij u om tijdens uw voorzitterschap de lidstaten ertoe te bewegen de investeringsplannen, de herstelplannen voor de economie, serieuzer te nemen dan momenteel het geval is.
Vooral moet de werkgelegenheid worden veiliggesteld - en wel nu, niet volgend jaar, want talrijke arbeidsplaatsen staan op de tocht. Het behoud van de werkgelegenheid is voor de interne stabiliteit van de samenleving van cruciaal belang. Daarom verwachten we van u dat u de hoogste prioriteit geeft aan banen en het behoud van werkgelegenheid, in welke vorm dan ook - bijvoorbeeld via het combineren van milieu- en industriebeleid, dat is namelijk een uiterst intelligente oplossing.
Met betrekking tot het behoud van de werkgelegenheid wil ik u het volgende zeggen, mijnheer Reinfeldt: de rechtspraak van het Europees Hof van Justitie is gevaarlijk voor de werkgelegenheid in Europa en in nog grotere mate voor de sociale samenhang. Zoals u zojuist hebt gezegd, bent u veel op reis in Zweden en in Europa. Wij ook. En wat we van de burgers te horen krijgen, is: we willen geen Europa dat wordt beheerst door loondumpingbedrijven. Daarom zijn er initiatieven van de Europese Unie nodig!
(Applaus)
Deze initiatieven zijn nodig als gevolg van de arresten van het Hof in de zaken Laval, Viking, Rüffert en Luxemburg. Er zijn maatregelen nodig die u - vooral u, omdat Zweden de dupe is van deze verkeerde rechtspraak - tijdens uw voorzitterschap moet aanpakken.
U zult ook een andere institutionele kwestie moeten aanpakken, namelijk de vraag hoe de leden van de nieuwe Commissie worden benoemd. Ik moet u zeggen dat ik niet alleen bij u, maar ook bij al uw collega's in de Raad een beetje het gevoel heb dat dit institutionele herbegin en de onzekerheid omtrent de vraag op welke verdragsbasis we eigenlijk te werk gaan, om zich heen heeft gegrepen, zodat niemand echt weet wat hem te wachten staat. Het lijkt een beetje op Villa Kakelbont van Pippi Langkous. "Ik richt de wereld in naar mijn eigen zin”! Fantastisch!
Als we de voorzitter van de Commissie op basis van het Verdrag van Nice benoemen, komen er twintig commissarissen. Dan wil ik weten welk land geen commissaris krijgt! De Raad zal dan zeggen: nee, aan dit geruzie achter gesloten deuren gaan we helemaal niet beginnen. We hebben een geweldige oplossing: we benoemen hem eerst op basis van het Verdrag van Nice, het duurt immers nog een paar maanden voordat de Commissie is samengesteld, de Ieren hebben dan inmiddels ook gestemd, het Verdrag van Lissabon komt er, en vervolgens stemmen we over de rest van de Commissie op basis van het Verdrag van Lissabon. Mooi!
De Unie is een rechtsgemeenschap - althans, dat dacht ik - waar het geldende recht de basis vormt. Het geldende recht is het Verdrag van Nice. Bovendien is er iemand die als hoeder van de Verdragen eerst eens zou moeten onderzoeken op welke rechtsgrondslag de besluitvorming plaatsvindt - en dat is de voorzitter van de Commissie. Van hem heb ik geen woord gehoord over deze kwestie!
Daarom wil ik hier duidelijk aangeven wat wij verwachten. Mijnheer Reinfeldt, ik had u voorgesteld om nog te wachten met het formaliseringsbesluit en eerst uw kandidaat naar het Parlement te sturen, zodat hij hier kan vertellen wat hij van plan is te ondernemen voor het herstel van de economie, voor het behoud van de werkgelegenheid, ter bestrijding van de klimaatverandering, voor een werkgelegenheidspact, voor een initiatief ten behoeve van een richtlijn openbare diensten, voor een initiatief ter verbetering van de detacheringsrichtlijn, voor garanties van de Commissie aan het Parlement inzake de evaluatie van de sociale gevolgen van de initiatieven van de Commissie. Dat hadden we graag al weken geleden met de kandidaat besproken, om vervolgens te bekijken of er op basis van zijn aanbod een meerderheid in dit Huis kan worden gevonden. Daarna had men een besluit kunnen nemen over de formalisering.
U bent de tegenovergestelde weg ingeslagen. U hebt gezegd: nee, we nemen eerst een formaliseringsbesluit en daarna sturen we de kandidaat naar het Parlement. Ik vrees dat dat weer een fout was en ik vrees dat deze kandidaat, als hij niet heel erg zijn best doet, geen meerderheid krijgt in dit Huis.
(Applaus)
Ik wil dit in alle duidelijkheid zeggen, om het grootste geschilpunt dat waarschijnlijk tijdens uw voorzitterschap tussen ons speelt, meteen bij de naam te noemen. Wij verwachten institutionele duidelijkheid, wij verwachten sociaal engagement, en op het punt van het klimaatbeleid zullen we het geloof ik eens worden.
Mijnheer de Voorzitter, om u een plezier te doen heb ik me exact aan de spreektijd gehouden. U zult zien dat mijn zes minuten over een paar seconden om zijn. U hoeft mij niet te berispen. Ik wist dat u dat van plan was, maar dat plezier gun ik u niet!
(Applaus)
Guy Verhofstadt
namens de ALDE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, om te beginnen wil ik tegen de heer Reinfeldt zeggen dat onze Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa fractie de prioriteiten van het Zweedse voorzitterschap volledig zal ondersteunen, dat wil zeggen de ratificatie van het Verdrag van Lissabon, waarvan wij vanzelfsprekend verwachten dat het snel en volledig ten uitvoer zal worden gelegd, de voorbereidingen voor de klimaattop in Kopenhagen, waarover wij reeds hebben gesproken en die een prioriteit vormt die wij volledig ondersteunen, en tot slot de Stockholm-agenda.
Bovendien wil ik in het kader van mijn interventie, mijnheer Reinfeldt, een onderwerp behandelen waarover in elke interventie in dit Parlement wordt gesproken - de bestrijding van de economische en financiële crisis - en tegen u zeggen dat u de leiding van de Europese Raad op u neemt op een zeer cruciaal moment. Het is een goede zaak dat Zweden de Raad voorzit omdat u specifieke ervaring hebt op dit gebied. Zweden heeft in de jaren negentig precies dezelfde economische crisis gekend als die welke wij thans overal in Europa en op de wereld meemaken. U hebt een crisis gehad in de onroerendgoedsector. In de jaren negentig hebt u tevens een financiële crisis gehad, en u hebt al die problemen opgelost door de problemen in de financiële sector rechtstreeks aan te pakken.
Mijn boodschap aan u luidt dat u thans op precies dezelfde wijze op Europees niveau moet handelen omdat het hieraan schort. Wij proberen de economische en de financiële crisis te bestrijden met 27 verschillende benaderingen in de afzonderlijke landen, en dat zal nooit werken.
Wij verwachten van u, mijnheer Reinfeldt, dat u uw ervaring uit Zweden gebruikt omdat het een succes was, anders dan in Japan, waar de economie gedurende een lange periode stagneerde. Zweden is de crisis te boven gekomen omdat u de problemen in de financiële sector onmiddellijk hebt aangepakt, wat wij momenteel niet doen in Europa. De gedachte heeft postgevat dat het Verenigd Koninkrijk de banken kan nationaliseren terwijl anderen - met name Frankrijk - de banken kunnen herkapitaliseren. Duitsland is bad banks aan het oprichten; de Benelux-landen doen van alles een beetje tegelijk. Hierdoor is er geen sprake van een uniforme aanpak. De Verenigde Staten zijn hun banken aan het stabiliseren en de giftige producten aan het elimineren terwijl wij nog steeds problemen hebben.
Ik verzoek u derhalve gebruik te maken van uw ervaring en een uniform reddingsplan voor de financiële sector in Europa te presenteren, dat de grondslag vormt voor het economisch herstel. Anders zal er nooit sprake zijn van een economisch herstel, zullen de banken niet meer beginnen leningen te verstrekken enzovoorts. Dit moet absolute prioriteit hebben voor u.
(EN) Mijn tweede punt is dat we hopen dat u samen met de Commissie ook een nieuw herstelplan kunt presenteren, aangezien 27 verschillende herstelplannen de komende jaren niet het gewenste resultaat zullen opleveren. Het is absoluut essentieel dat de Raad en de Commissie in dezen gezamenlijk het voortouw nemen. Ik weet dat er momenteel 27 herstelplannen op nationaal niveau zijn, maar achter die nationale plannen gaan tal van protectionistische maatregelen schuil. Het is uw verantwoordelijkheid, mijnheer Reinfeldt, om tegen uw collega's te zeggen dat het beter is om samen met de Commissie één herstelplan uit te werken en in duurzame energie en de nieuwe economie te investeren.
Ik geloof dat u met uw ervaring in Zweden tijdens de jaren negentig de juiste man op de juiste plek bent om in de Europese Unie voor het eerst één gezamenlijke strategie ter bestrijding van deze economische en financiële crisis te ontwikkelen.
(Applaus)
Rebecca Harms
namens de Verts/ALE-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Reinfeldt, mijnheer Barroso, mijn collega Martin Schulz heeft alles gezegd wat er te zeggen valt over de institutionele bedenkingen die mijn fractie reeds sinds geruime tijd over de komende verkiezing van de Commissievoorzitter heeft. Wij zijn het erover eens. We willen de complete Commissie en alle topfunctionarissen van de Europese Unie volgens de voorwaarden van het Verdrag van Lissabon kiezen. We zullen geen millimeter van deze lijn afwijken. Mijnheer Barroso, ik wil deze gelegenheid wel benutten om toe te lichten waarom mijn fractie twijfels heeft en gelooft dat u niet in staat bent tot de politieke daden die we in de actuele situatie in Europa nodig achten.
Neem alleen de veelvuldig bediscussieerde noodzaak om de financiële markten te hervormen. Er heeft een G8-top plaatsgevonden, een G20-top, een uitgebreide G8, Europese topbijeenkomsten. Wat heeft het opgeleverd? Als we de situatie van nu bekijken en een vergelijking trekken met het bekende spel Monopoly, dan staan de banken weer: ze zijn één keer langs "Start” gegaan, ze zijn niet in de gevangenis beland, ze hebben onder applaus honderden miljarden geïncasseerd en ze zijn gewoon weer met een nieuw rondje begonnen. Ik vind het geen doemdenken als de mensen zeggen, op die manier is het wachten op de volgende crash. Mijnheer Barroso, waar was uw consequente interventie? Waar zijn uw echte resultaten? We zien er niets van!
(Applaus)
Vervolgens het klimaatbeleid: u weet dat de Groenen in hun hele Europese campagne voor de Green New Deal hebben gepleit. Wij zijn er namelijk rotsvast van overtuigd, mijnheer Barroso dat uw beleid van de afgelopen vijf jaar, waarin u economische strategieën heeft uitgespeeld tegen milieu- en klimaatstrategieën, absoluut de verkeerde weg is. Wij zijn van mening dat dit beleid achterhaald is, dat het hiermee afgelopen moet zijn. We moeten de economische ontwikkeling op een duurzame manier benaderen, we moeten de klimaatdoelstellingen en de milieudoelstellingen ermee in overeenstemming brengen! Dat is goed voor de economie en zorgt voor honderdduizenden of zelfs miljoenen banen. Andris Piebalgs heeft dat in de afgelopen maanden nog eens met een studie gestaafd. Gezien de ervaringen die we met u hebben, mijnheer Barroso, achten wij u niet in staat om deze Green New Deal te belichamen.
Samenvattend moet ik vaststellen dat de Europeanen de afgelopen maanden op het wereldtoneel wat betreft klimaatbescherming vooral zijn opgevallen door een nieuwe terughoudendheid - hoe ver willen we daadwerkelijk gaan met onze reductiedoelstellingen? - en, dat geldt helaas ook al voor de Zweden, door een nieuwe gierigheid. De financiering van het Internationaal Fonds voor Klimaatbescherming voor armere landen is echt ondermaats. Het is nog steeds een geheim dat de Zweden voor dit klimaatbeschermingsfonds bijvoorbeeld ontwikkelingspotjes willen plunderen - een oplossing die niets kost, maar die voor de armere landen absoluut onaanvaardbaar is! Het moet snel afgelopen zijn met deze nieuwe gierigheid en de nieuwe terughoudendheid van de Europese Unie!
(Applaus)
Mijnheer Reinfeldt, tot slot kan ik een positieve opmerking maken: wij zijn bereid om met u over de herziening van de Lissabon-strategie te bakkeleien en er met u aan te werken. U bent voornemens dat voor het eind van het jaar te doen. Wij werken er graag aan mee. Wij doen ook mee als u in de Europese Unie meer wilt ondernemen ten aanzien van Oost-Europa en Rusland. Het accent dat op een waarachtig klimaatbeleid komt te liggen, mag echter niet alleen in de titel staan, maar moet ook in de kleine lettertjes van het Zweedse programma terug te vinden zijn!
(Applaus)
Michał Tomasz Kamiński
namens de ECR-Fractie. - (PL) Mijnheer de Voorzitter, ik wil u eerst hartelijk feliciteren met de verkiezing van gisteren waarbij een fantastische nieuwe voorzitter van het Parlement werd verkozen. Zoals u zeer goed weet, doe ik dit als Poolse politicus, maar ook als mens. U weet dat ik dankzij u mijn vrouw heb leren kennen. Dit is tot op heden de grootste verwezenlijking in mijn leven. Mijn felicitaties en veel succes met uw werk.
De fractie van de Europese Conservatieven en Hervormers heeft aandachtig geluisterd naar uw toespraak en ik ben blij te kunnen zeggen dat we het op heel wat punten met u eens zijn. Ik vind uw aankondiging om de crisis actief aan te pakken bijzonder belangrijk. De economische crisis, die de ergste crisis is die onze beschaving heeft meegemaakt sinds de jaren dertig, zorgt terecht voor onrust in heel Europa: in de rijkere en de armere landen, in de landen in het noorden en die in het zuiden. Ik ben blij dat u hebt aangekondigd actief de strijd aan te binden met deze crisis en dat u prioriteiten ziet die ook voor ons belangrijk zijn. Ik denk aan een vrijere markt, minder voorschriften, meer economische vrijheid, een welwillender standpunt tegenover vrije handel. Dit zijn recepten voor de economische groei van ons continent, van onze Europese Unie.
Mijnheer de minister-president, we delen eveneens uw overtuiging dat het heel belangrijk is om de klimaatverandering aan te pakken. Ik weet dat u hierover een vastberaden mening heeft en ik wil u aanmoedigen dit zo te houden. De kwestie van de klimaatverandering toont heel duidelijk dat we vanaf nu niet meer alleen Europa als onze leefwereld moeten beschouwen, maar wel de hele wereld. We staan allemaal samen voor dezelfde bedreigingen en moeten die op doeltreffende wijze bestrijden.
Ik ben heel blij dat u het had over de misdaadbestrijding als een belangrijk probleem van onze Europese Unie. Aangezien Zweden sowieso al uitmunt in zijn misdaadromans, ben ik ervan overtuigd dat we onder uw voorzitterschap ook successen zullen boeken in de bestrijding van de misdaad.
Wat buitengewoon belangrijk is, en ik ben blij dat zowel u als uw minister van Buitenlandse Zaken dit onderwerp onlangs aansneden, is dat u aandachtig naar onze buren wilt kijken en hopelijk welwillend tegenover de idee van een uitgebreide Europese Unie zult staan. We mogen niet vergeten dat er zich achter de oostelijke grenzen van de Unie landen bevinden, die het recht hebben om deel uit maken van het gebied van democratie en welvaart, waarin wij ons vandaag al bevinden.
Mijnheer de Voorzitter, er is helaas een punt waarover mijn fractie het niet met u eens is. Het betreft de ratificatie van het Verdrag van Lissabon. U had het binnen de context van het Verdrag van Lissabon over de democratie en dat is een goede zaak. We mogen niet vergeten dat het Verdrag in een democratisch gehouden referendum door het Ierse volk is afgewezen. Gezien ons respect voor de democratie zouden we de stem van de Ieren moeten respecteren.
Mijnheer de minister-president, ik hoop dat uw prioriteiten, die in grote mate overeenkomen met die van de Fractie van de Europese Conservatieven en Hervormers, u de gelegenheid zullen geven om de Europese Unie op doeltreffende wijze voor te zitten en op doeltreffende wijze de crisis te bestrijden, die vandaag de dag ons grootste probleem vormt.
Lothar Bisky
namens de GUE/NGL-Fractie. - (DE) Mijnheer de Voorzitter, minister-president Reinfeldt, beste collega's, het Zweedse voorzitterschap van de Raad heeft een ambitieus werkprogramma voorgelegd. Hierbij wordt ook meer transparantie beoogd. Voor transparantie moet met name ook worden gezorgd bij de bestrijding van de crisis, die we thans meemaken.
De oorzaken van de crisis worden door velen in het verre Amerika en bij een aantal banken gezocht. De banken zijn hebzuchtig, wordt er gezegd. De regeringsleiders lijken niets met de crisis uit te hebben staan. Ze zijn onschuldig. Wie zijn handen in onschuld wast, doet niets om de crisis te overwinnen! Bij transparantie hoort volgens mij ook dat er wordt gesproken over de fouten van de politiek die tot de crisis hebben bijgedragen. En vervolgens natuurlijk ook over bankmanagers. Er moet transparantie komen in het casinokapitalisme!
We zijn benieuwd naar de strategie voor de Oostzee, en ik ben het met de voorzitter van de Raad eens dat de dialoog met Rusland moet worden versterkt. Wij wensen ook ondersteuning van de kant van de Europese Unie voor de plannen van Obama en Medvedev met betrekking tot de vermindering van het aantal kernwapens. Deze nieuwe kans voor de ontwapening mag de Europese Unie niet voorbij laten gaan.
Het Zweedse voorzitterschap van de Raad is voor een sterkere harmonisatie van de asielwetgeving. Bovendien wil het dat de Unie aantrekkelijker wordt voor arbeidsmigranten en dat het asielbeleid nauw aan het ontwikkelingsbeleid wordt gekoppeld. Allemaal goed en wel, maar aan de streng bewaakte buitengrenzen van de Europese Unie, vooral aan de Middellandse Zee, sterven ieder jaar weer duizenden mensen die op zoek zijn naar bescherming tegen vervolging, armoede, natuurrampen en oorlogen. Ondanks peperdure grenscontrole- en bewakingssystemen en databases ter voorkoming van illegale immigratie eist de GUE/NGL-Fractie een menswaardige behandeling van vluchtelingen en migranten, evenals een ander economisch en handelsbeleid om de oorzaken van de vluchtelingenstromen effectief te bestrijden.
Het Zweedse voorzitterschap van de Raad pleit voor meer inclusieve arbeidsmarkten, om voor volledige werkgelegenheid te zorgen, en wil daarom de aanzet geven tot hervormingen van de arbeidsmarkt en acties gericht op de gelijke behandeling van mannen en vrouwen. Ook wij zijn voor een concept van behoorlijk werk dat in loonsverhogingen voorziet en in de invoering van een wettelijk minimumloon in alle 27 lidstaten. Wij willen dat de EU als doelstelling een minimumloonniveau van ten minste 60 procent van het modale nationale inkomen overeenkomt, om zo armoede onder werkenden te voorkomen.
Ik ben met name verheugd over hetgeen u over Cyprus heeft gezegd en wens u veel succes met de verwezenlijking van de ambitieuze klimaatdoelstellingen!
Francesco Enrico Speroni
namens de EFD-Fractie. - (IT) Mijnheer de voorzitter, dames en heren, ik heb het op prijs gesteld dat er tijdens het Zweedse voorzitterschap thema's zijn benadrukt die onze medeburgers, onze kiezers, interesseren, namelijk het milieu en de klimaatverandering, de financiële crisis, de bescherming van arbeidsplaatsen en de strijd tegen de criminaliteit. Want willen we ons werk goed doen dan moeten we op dezelfde lijn zitten als degenen die op ons hebben gestemd. We zijn niet slechter of beter dan onze kiezers, maar ik geloof wel dat het belangrijk is om te handelen in overeenstemming met wat zij ons vragen, en deze thema's lijken me in de richting te gaan die ik heb aangegeven.
Daarna moeten we de voorstellen natuurlijk omzetten in concrete feiten en hier zullen we ons met name tijdens de medebeslissingsprocedure met elkaar meten. Want het zullen wíj als Parlement en ú als Raad zijn die de regels vaststellen die het leven, de zaken en de belangen van onze kiezers reguleren. Ik denk dat dat onze fundamentele taak als wetgevers is.
We moeten de vertrouwenscrisis, die er ongetwijfeld is, overwinnen. De lage opkomst bij de verkiezingen voor dit Parlement is daar een symptoom van, en om die crisis te overwinnen moeten we echt in overeenstemming met de wil van onze kiezers handelen. We moeten wellicht ook vergelijkingen vermijden: uw land grenst aan Noorwegen en ik woon dichtbij Zwitserland. Die maken geen deel uit van de Europese Unie, maar de mensen hebben het er toch goed; ze hebben dezelfde problemen als wij, maar ze hebben het niet slechter dan wij, en juist op dat punt moeten we zien en laten zien dat het bestaan van de Europese Unie de moeite waard is.
Ik zie dat als een grote uitdaging, maar ik denk dat we - met een bijdrage van ons allemaal - kunnen laten zien dat Europa niet moet worden getolereerd, maar een kans moet zijn voor degenen die er wonen en voor degenen die er burger van zijn.
Barry Madlener
De Partij voor de Vrijheid is naar dit Parlement gekomen om op te komen voor de Nederlandse burgers, om het geld terug te eisen dat Nederland te veel betaalt aan dit geldverslindende en bureaucratische Europa. De Partij voor de Vrijheid is door de Nederlandse burgers in dit Parlement gekozen om duidelijk te maken dat de Nederlandse burger vindt dat de uitbreiding van de Europese Unie al veel te ver is gegaan.
Voorzitter, dit Parlement houdt zich bezig met taken die in de lidstaten zélf moeten worden geregeld. Wat onze partij betreft zou de Europese Unie zich alleen moeten bezighouden met economische en monetaire samenwerking. Met dat Nederlandse belang voorop kijken wij naar het Zweedse voorzitterschap, want het Zweedse voorzitterschap doet niets voor de Nederlandse burgers. U wilt gewoon doorgaan met de door de Nederlandse burgers verworpen Europese grondwet, die voor 99 procent hetzelfde is als het Verdrag van Lissabon. Ook doet u niets aan die peperdure maandelijkse verhuizing van Brussel naar Straatsburg. Sterker nog, u heeft dat niet eens op de agenda gezet. Waarom niet? Het kost tientallen miljoenen euro's en de enige die hier misschien blij van wordt, is Ikea, die verhuisdozen en extra kastjes kan leveren.
Tevens willen wij dat de onderhandelingen met Turkije onmiddellijk worden beëindigd. Turkije is een islamitisch land en de islamitische ideologie staat haaks op onze westerse beschaving. Turkije ligt ook helemaal niet in Europa, maar in Azië, en het Turks lidmaatschap kost de Nederlandse burgers weer handenvol geld. Turkije kan een goede buurman zijn, maar hoort niet bij de Europese familie. De PVV staat voor een Europa van soevereine landen, maar onder Zweeds voorzitterschap wordt er verder gebouwd aan een federale superstaat waarin de lidstaten steeds minder zelf kunnen bepalen. Wij hopen dan ook dat de Ieren de moed hebben om opnieuw neen te zeggen tegen het Verdrag van Lissabon. De Ierse bevolking heeft nu de kans om de stem van de Europese burgers te zijn en ik wil u namens de Partij voor de Vrijheid vragen welke conclusies het Zweeds voorzitterschap zal verbinden aan de uitslag van het Iers referendum.
Fredrik Reinfeldt
Mijnheer de Voorzitter, laat mij u eerst allemaal feliciteren met het feit dat u tot fractieleiders bent gekozen. Ik weet dat een aantal van u met zeer grote steun is gekozen. Ik weet bijvoorbeeld dat Martin Schulz met zeer grote steun in de sociaaldemocratische fractie werd herkozen. Het is belangrijk om uw eigen fractie met grote steun te kunnen vertegenwoordigen.
Ik was zeer tevreden over de dialoog die wij hebben gevoerd en de raadplegingen die de Europese Raad van juni mij verzocht te beginnen. Die raadplegingen nam de Zweedse minister van Europese Zaken, Cecilia Malmström, voor haar rekening. Ik heb mij er zelf ook mee beziggehouden, zowel in telefonische contacten als op de bijeenkomst die wij hadden op een boot toen wij langs de scherenkust van Stockholm voeren en over de ontstane situatie discussieerden. Mij werd gevraagd de mogelijkheid te onderzoeken om José Manuel Barroso, voorgedragen door de Europese Raad, voor een tweede mandaat als voorzitter van de Commissie te kiezen.
Een aantal van de kwesties die u hebt genoemd, zijn de hoofdzaken waar ik mij tijdens het Zweedse voorzitterschap mee bezig wil houden. Ik wil onderstrepen dat arbeidsplaatsen onze hoogste prioriteit zijn. Wij willen een Europa waarin meer mensen werk hebben. Het debat moet uitgaan van de vraag hoe wij dat kunnen bereiken. Ik ben het helemaal met Joseph Daul eens dat het gaat om innovatie en scholing, dus de zaken waar het bij ondernemerschap in wezen om draait en die mensen inzetbaar maken. Ik vind dat Martin Schulz gelijk heeft dat wij ons ervoor moeten hoeden dat wij een Europa krijgen waarin wij onder slechte voorwaarden concurreren. Wij voeren deze discussie in Zweden en zij wordt in heel Europa gevoerd. Het hebben van een laag loon of geen loon is geen goed uitgangspunt om te proberen de concurrentie aan te gaan. Alleen onder goede voorwaarden kunnen wij de toekomstige concurrentie aangaan.
Laat mij enkele andere zaken noemen die naar mijn mening heel belangrijk zijn om Europa door de crisis te leiden. Ik heb gezien hoe de Commissie - en ik denk zelf dat dit belangrijk is - het beginsel van de interne markt heeft verdedigd in een tijd waarin velen proberen hieraan te tornen en protectionisme in te voeren. Het is erg gemakkelijk je oren te laten hangen naar degenen die zeggen: "Waarom hebben jullie de banen in dat of dat land niet gered?”, zonder in te zien wat de gevolgen zijn als iedereen op die manier zou optreden. Als wij dat zouden doen, dan zouden wij in wezen de vrijhandel en de mogelijkheid van grensoverschrijdende handel opheffen. Dat wat in feite voor rijkdom en welvaart heeft gezorgd, zou zeer snel verloren gaan als wij de oproep tot protectionisme niet hadden weerstaan. Ik ben van mening dat bescherming van de interne markt en het vrij verkeer een belangrijk uitgangspunt is voor de bescherming van arbeidsplaatsen.
Ik hecht ook veel waarde aan andere dingen die een aantal van u hebt genoemd, zoals het investeren in vaardigheden van mensen en het waarborgen van mobiliteit op de arbeidsmarkt. Ik vind bijvoorbeeld dat juist het vrij verkeer, ook over grenzen heen, een manier is om de crisis te boven te komen.
Ik ben het helemaal met Martin Schulz, Rebecca Harms en Joseph Daul eens dat dit ook een goede gelegenheid is om de crisis met een groene ontwikkeling te bestrijden, dus om economieën met weinig emissies te realiseren, waar wij in de hele wereld over spreken als een manier om uit de crisis te komen. De wijze waarop wij de financiering regelen en investeren is belangrijk. Ik wil ook zeggen - en ik ben het op dit punt met Guy Verhofstadt eens - dat de Zweedse ervaring met het crisisbeheer in de jaren negentig heeft geleerd dat dit alleen kan worden gedaan door grip te houden op de overheidsfinanciën. Ik heb geleerd dat als de tekorten groot zijn en er gesaneerd moet worden, de mensen met weinig financiële armslag en degenen die het meest afhankelijk zijn van welzijnsinstellingen, achterop raken. Daarom is een beleid dat voorzichtig met de overheidsfinanciën omgaat een goed beleid voor mensen die arm zijn of weinig financiële armslag hebben.
Wat het klimaat betreft - dat is de belangrijkste zaak waar wij in aanloop naar de top in Kopenhagen aan moeten werken - wil ik zeggen dat het waar is dat er nog steeds veel moet worden gedaan. Er is weinig tijd.
Ik wil tegen Rebecca Harms zeggen dat het ongebruikelijk voor ons in Zweden is om kritiek te krijgen op onze verplichtingen in het kader van ontwikkelingshulp. In Europa gaat gemiddeld 0,4 procent van het bbp naar deze verplichtingen. Zweden is hierin totaal uniek, omdat 1 procent van ons bbp naar ontwikkelingshulp gaat. Voor mij hangen ontwikkelingsbeleid en klimaatbeleid met elkaar samen. Wij hebben onder leiding van onze minister voor Ontwikkelingssamenwerking onze eigen herziening doorgevoerd in het kader van de VN-initiatieven. Hierbij hebben wij nauwgezet geanalyseerd hoe wij in ons ontwikkelingswerk rekening kunnen houden met klimaatverandering. Je kunt geen ontwikkelingswerk doen zonder tegelijkertijd te kijken naar klimaatverandering en de manier waarop die nu al de arme delen van onze aarde treft. Daarom kunnen wij ontwikkelingsbeleid en klimaatbeleid niet los van elkaar zien. Zij houden verband met elkaar en moeten samenwerken.
Wat het Verdrag betreft wil ik tegen Martin Schulz zeggen dat het mijn rol is erop toe te zien dat er in deze moeilijke tijd een doeltreffend Europees leiderschap is. Wij moeten antwoorden kunnen geven aan de burgers, die willen dat wij actie ondernemen om de financiële crisis te bestrijden en in klimaatkwesties. Wij zijn allemaal politiek actief en weten dat als wij op politiek terrein naar binnen gericht zijn en over namen en leiderschap bakkeleien, onze burgers dat opvatten alsof wij ons van hen hebben afgekeerd. Wij kijken te veel naar binnen.
Daarom zal ik in mijn rol doen wat ik kan. Ik heb van de Europese Raad de opdracht gekregen te waarborgen dat onze samenwerking en ons respect voor de integriteit van het Europees Parlement samenkomen in duidelijkheid - ofwel krachtens het Verdrag van Nice of het Verdrag van Lissabon - over onze nominatie van een kandidaat voor de post van Commissievoorzitter. Wat José Manuel Barroso betreft, is het belangrijk te vermelden dat hij in de Europese Raad unaniem werd gesteund, dat hij goed bekend was als kandidaat en dat hij al voor de verkiezing aan het electoraat was voorgesteld. Dat maakte het voor mij natuurlijk gemakkelijker te handelen - vanzelfsprekend met respect voor het feit dat het Europees Parlement de gelegenheid krijgt om, als u klaar denkt te zijn om een besluit te nemen, ja of nee te zeggen tegen de kandidaat die door de Europese Raad is genomineerd. Ondertussen is er tijd voor debatten, waarvan ik weet dat ook José Manuel Barroso die wil gaan voeren, en voor een dialoog over de wijze waarop het Europees beleid zich de komende jaren moet ontwikkelen. Ik hoop dat hier nu afspraken over gemaakt kunnen worden in overeenstemming met de gesloten overeenkomst. Dat is wat de Europese kiezers nu verwachten en waarmee wij samen sterk kunnen optreden.
José Manuel Barroso
Mijnheer de Voorzitter, er zijn enkele belangrijke vragen gesteld; ik zal proberen er heel kort antwoord op te geven.
Allereerst de belangrijke vraag van de heer Schulz over de verdragen. Hij refereerde met name aan de rol van de Commissie als hoedster van de verdragen. Wij van de Commissie menen dat de verdragen die van kracht zijn dienen te worden geëerbiedigd. Het Verdrag van Nice is het verdrag dat van kracht is. U allen die hier zit, u bent gekozen op grond van het Verdrag van Nice. Als de voorzitter van de Commissie nu zou worden gekozen, zou hij uiteraard op grond van het Verdrag van Nice worden gekozen.
Dit gezegd zijnde, krijgen we - hoop ik - het Verdrag van Lissabon. Noodzakelijke aanpassingen zullen moeten worden gedaan ten aanzien van de samenstelling van het Parlement, dat onder het Verdrag van Lissabon niet langer hetzelfde zal zijn, aangezien er zich bepaalde veranderingen zullen voltrekken, en hetzelfde geldt voor de Commissie. Niettemin heeft de Europese Raad alle aspecten van uw verslag - het met een overweldigende meerderheid aangenomen verslag-Dehaene - aanvaard. Wat betreft de Europese Raad: voordat hij zijn besluit formaliseerde, heeft hij beraadslagingen gepleegd, waarbij tevens - en dat is echt een primeur - de Europese verkiezingsuitslag in de overwegingen werden betrokken. En dan heb ik het nog niet gehad over het feit dat er een kandidaat was die de steun genoot van een politieke groepering.
Het is nu zaak om de instemming van het Europees Parlement te verkrijgen. Ik zou vandaag willen herhalen wat ik al in een brief aan de Voorzitter van het Europees Parlement heb gesteld: ik ben bereid om met elke politieke fractie die dat wenst, van gedachten te wisselen over de inhoud van de richtsnoeren voor de volgende Commissie. Dat is in elk geval mijn standpunt aangaande institutionele zaken.
Op het politieke plan wil ik een zeer belangrijk punt naar voren brengen. Ik meen dat het van groot belang is om de verkiezing van de voorzitter van de Commissie te koppelen aan de democratische verkiezingen die zijn gehouden, uw verkiezingen. U bent gekozen uit hoofde van het Verdrag van Nice en ik ben van mening dat de voorzitter van de Commissie ook zijn legitimiteit moet hebben, die op een bepaalde manier dient voort te vloeien uit deze democratische verkiezingen.
Verder mag, met het oog op de financieel-economische crisis - en ik denk dat de voorstanders van een sterk Europa en een sterke Commissie dit ongetwijfeld zullen beamen - de kwestie van het voorzitterschap van de Commissie niet onopgelost blijven, in afwachting van de definitieve ratificering van het Verdrag van Lissabon, die wij allen - althans de meesten van ons - wensen, nu wij niet weten wanneer dit verdrag in werking treedt. Het lijkt mij niet erg verstandig om de Europese Commissie en haar voorzitterschap in spanning te laten, nu er een economische crisis, een financiële crisis en een sociale crisis heersen en er zeer belangrijke onderhandelingen in Kopenhagen voor ons in het verschiet te liggen. Hoe het ook zij, het is aan het Europees Parlement te beslissen, en ik ben bereid het democratische debat aan te gaan, net als ik trouwens vijf jaar geleden heb gedaan.
Wat betreft de tweede vraag over financiën en de economie en de woorden van de heer Verhofstadt: wij kunnen allemaal ambitieuzer zijn, en op dat punt deel ik dus uw ambitie. We kunnen echter niet zeggen dat we geen Europees economisch herstelplan hebben aangenomen, hetgeen voor de lidstaten het maximum aanvaardbare was.
De Europese Commissie heeft weliswaar meer voorgesteld, maar dat was wat onze lidstaten hebben geaccepteerd. Ik wijs u erop dat sommige - aan het begin van deze crisis niet minder invloedrijke - lidstaten hebben gesuggereerd geen coördinatieplan op te zetten. Andere lidstaten hebben een belastingprikkel van 1 procent voorgesteld, waarop de Europese Commissie onmiddellijk met het voorstel van 1,5 procent is gekomen, met automatische stabilisatoren die in feite circa vijf procent bedroegen. Daarnaast hebben we enkele belangrijke beslissingen genomen met betrekking tot betalingsbalanssteun voor een aantal niet tot de eurozone behorende landen en tevens diverse initiatieven op globaal vlak.
U mag er dus op rekenen dat de Commissie al het mogelijke doet om de Europese dimensie en de gemeenschappelijke aanpak te versterken, laat daarover geen twijfel bestaan. We moeten echter ook eerlijk zijn tegen onszelf: we zijn niet de Verenigde Staten van Amerika - geen geïntegreerde natiestaat -, dus natuurlijk hebben we verschillende situaties. We kunnen niet verlangen dat Duitsland en Letland hetzelfde doen. We hebben landen in Europa die betalingsbalanssteun ontvangen, dus uiteraard is er geen one-size-fits-all-aanpak mogelijk. We moeten een gemeenschappelijke aanpak hebben, doch met specifieke nationale antwoorden, omdat dat de realiteit is in Europa, zowel nu als in de nabije toekomst.
We hebben voornamelijk nationale begrotingen. Ik deel derhalve uw benadering om een gecoördineerder Europees plan op te zetten om uit deze crisis te komen en deze beoogde mooie groene groei te bewerkstelligen, maar we moeten tegelijkertijd accepteren dat we 27 nationale begrotingen hebben, 27 ministers van Financiën en 27 nationale banken naast onze Europese Centrale Bank, en dat het bijzonder belangrijk is om de euro te versterken en duurzaam economisch en financieel beleid te voeren. Zo niet, dan brengen wij de euro - een van de grote successen van de Europese integratie - in gevaar.
Wat, tot slot, de kwestie van klimaatverandering betreft: ook hier is altijd meer ambitie mogelijk. Voor mij was het echter een bijzonder belangrijk moment toen minister-president Reinfeldt en ik de secretaris-generaal van de Verenigde Naties recentelijk in L'Aquila hoorden zeggen dat wij "de locomotief van de wereld zijn”. Er is altijd ruimte voor meer ambitie, maar de Europese Unie gaat wel voorop in de strijd tegen klimaatverandering in de wereld.
Niemand is ambitieuzer dan wij, dus natuurlijk verwacht ik op zijn minst enige erkenning voor het door deze Commissie en onze lidstaten verrichte werk om ambitieuze voorstellen in te dienen. Laten we nu proberen anderen te overtuigen, omdat wij hen nodig hebben: klimaatverandering is geen louter Europees probleem, het is een probleem voor de hele planeet. Met uw steun denk ik dat we succes kunnen boeken tijdens de conferentie van Kopenhagen.
(Applaus)
Gunnar Hökmark
(SV) Mijnheer de Voorzitter, als Zweed luister ik met trots naar de prioriteiten van het Zweedse voorzitterschap en ik ben ook trots om de minister-president van Zweden hier nog eens te mogen verwelkomen.
De uitdagingen waar wij voor staan, zijn enorm. Wij hebben twintig jaar van fantastische en wonderbaarlijke verandering in Europa achter de rug, wat ertoe heeft geleid dat wij nu een van de voormalige vertegenwoordigers van de Poolse vrijheidsbeweging Solidariteit als Voorzitter van het Europees Parlement hebben. Het zijn idealen als democratie, vrijheid, de rechtsstaat en de markteconomie die ons twintig jaar fantastische ontwikkeling hebben bezorgd.
Nu leven wij in een nieuwe tijd van verandering met een nieuw Verdrag, het klimaatprobleem, dat een consequent beleid met mondiale impact vereist, en de economische crisis. Het is daarom belangrijk dat wij een voorzitterschap, en ook een Parlement, hebben die in staat is te zorgen voor stabiliteit inzake overheidsfinanciën, stabiliteit inzake de interne markt en stabiliteit inzake het open staan voor grensoverschrijdende handel en grensoverschrijdend verkeer, die ons kunnen helpen om uit de crisis te komen.
Ik wil dit perspectief nog een stap verder brengen. De besluiten waarvoor wij nu het fundament leggen met het Zweedse voorzitterschap en in dit Parlement zullen ook bepalen hoe Europa en de Europese Unie er na de crisis uit zullen zien - welke dynamiek wij op de financiële markten hebben, welk vertrouwen en geloofwaardigheid die genieten en welke ruimte wij hebben voor innovatie en ondernemingsgeest, voor investeringen en nieuwe banen.
Als de verkiezingen voor het Europees Parlement één ding hebben aangetoond, dan is het wel dat de Europese burgers minder bureaucratie en regels willen en meer openheid - over de grenzen heen en naar de rest van de wereld. Het is deze openheid die cruciaal zal zijn voor het vermogen van Europa om een leidende kracht te zijn met betrekking tot de waarden die twintig jaar geleden de aanzet gaven tot de veranderingen in Europa en die wij ook in de wereld kunnen uitdragen.
(Applaus)
Marita Ulvskog
(SV) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de Zweedse minister-president graag bedanken voor zijn presentatie van wat hij en zijn regering de komende zes maanden willen gaan doen.
We weten dat we ons in een moeilijke startperiode bevinden vanwege de diepe crisis. Het gaat om banen, het gaat om razendsnel groeiende kloven, het gaat om een generatie jongeren die direct de werkloosheid ingaat en het gaat natuurlijk om de milieu- en klimaatcrisis.
Dit heeft minister-president Reinfeldt ook beschreven, maar het zijn zijn conclusies die verbazing wekken. Wat is aangemerkt als het centrale aandachtspunt van het Zweedse voorzitterschap, heeft geen betrekking op banen of investeringen, maar eerder op het vermogen van de lidstaten om de begrotingsdiscipline te handhaven. Terwijl we binnenkort 27 miljoen werklozen hebben in de Europese Unie, is de duidelijkste boodschap van het Zweedse voorzitterschap dus de begrotingsdiscipline. Dit is niet alleen verkeerd, maar ook zorgwekkend.
Op dit gebied komt de partij van de heer Reinfeldt, in tegenstelling tot wat eerder is gezegd, met een of ander zwaarlijvig historisch binnenlands beleid. De vorige conservatieve Zweedse regering heeft Zweden in economisch verval gebracht, waarna de sociaaldemocratische regering zich tien jaar heeft moeten inzetten om onze openbare financiën op orde te krijgen. Maar we kunnen niet toelaten dat aloude gebreken in het binnenlands beleid voor de hele EU de agenda uitmaken in een ernstige crisistijd. Wat we nodig hebben is extra investeringen in banen, opleiding en milieuvriendelijke oplossingen, niet een dieet voor anorectische economieën in de vorm van begrotingsdiscipline.
Ook John Monks, secretaris-generaal van het Europees Verbond van Vakverenigingen, heeft zijn bezorgdheid geuit over de lage prioriteit die het Zweedse voorzitterschap aan de sociale dimensie geeft. Veel mooie woorden, heel weinig in de vorm van echte plannen, aldus de heer Monks. Mijn fractie deelt deze bezorgdheid, en bezorgd zijn we ook over de vakbondsrechten van werknemers, zoals Martin Schulz in zijn toespraak heeft verklaard. De rechtspositie van werknemers is na de rechterlijke uitspraak inzake Laval en de rechterlijke uitspraken inzake Viking en Rüffert in Luxemburg verslechterd. Hun rechten zijn zwakker geworden.
Wat ik en mijn fractie van het Zweedse voorzitterschap verlangen, is een duidelijke belofte dat de vakbondsrechten van de Europese werknemers volledig worden hersteld. Vakbondsrechten moeten voorrang krijgen boven vrij verkeer van personen. Dat moet volkomen helder zijn. We willen niet leven in een Europa waarin de crisis wordt aangepakt met een begrotingsdiscipline en met confrontatie. Staat dit punt überhaupt wel op de agenda, zou ik de nieuwe voorzitter, minister-president Reinfeldt, willen vragen.
Marielle De Sarnez
(FR) Mijnheer de Voorzitter, twee kwesties vragen onze aandacht. De eerste is de crisis. Zoals iedereen weet is er behoefte aan een samenhangende en gemeenschappelijke reactie op de crisis en dus aan een Europees herstelplan om investeringen te stimuleren en de werkgelegenheid te ondersteunen. Europa moet nu echt laten zien dat het meer aandacht heeft voor onze medeburgers en dat het hen bijstaat in hun problemen. Het moet meer doen om degenen te helpen die door deze crisis zijn getroffen. Vanuit dat gezichtspunt is de situatie urgent.
De tweede kwestie is het nieuwe ontwikkelingsmodel dat er aan het einde van de crisis moet liggen. Een soberder, eerlijker en duurzamer model moet het zijn, dat waarborgt dat de financiële wereld ten dienste staat van de reële economie, dat nieuwe vormen van solidariteit ontwikkelt onder Europeanen, rekening houdt met de maatschappelijke en ecologische uitdagingen in de internationale handel en onze verhoudingen tot de armste landen ter wereld radicaal hervormt, en dan denk ik vooral aan Afrika.
Behalve deze twee belangrijke kwesties is er een democratische eis waarvoor u, het Zweedse voorzitterschap, verantwoordelijk bent. Cecilia Malmström - die ik vandaag van harte welkom heet - weet beter dan wie ook dat er enkele zeer belangrijke verschillen bestaan tussen het Verdrag van Nice en het Verdrag van Lissabon, waar het de benoemingsprocedure betreft: een eenvoudige meerderheid aan de ene kant en een gekwalificeerde meerderheid aan de andere; een benoeming aan de ene kant en een nominatie aan de andere; en een ander aantal commissarissen, afhankelijk van het verdrag. Wat ik u zelf eigenlijk vraag is dat de verdragen naar de letter en de geest worden geëerbiedigd. Dat behoort tot uw opdracht en het is heel belangrijk voor de geloofwaardigheid van onze instellingen. Ik dank u bij voorbaat.
Carl Schlyter
(SV) Mijnheer de Voorzitter, van harte gefeliciteerd met uw benoeming. Allereerst mijn complimenten aan de regering voor haar oprechte inspanningen voor de Oostzee. Ik hoop dat we daar vooruitgang zullen boeken. U hebt ook met veel overtuiging gesproken over de klimaatverandering. Nu kijk ik er natuurlijk naar uit dat deze woorden in daden worden omgezet. U zegt vaak dat Europa en Zweden voor slechts een klein deel van de uitstoot in de wereld verantwoordelijk zijn, maar de EU-lidstaten vormen slechts 8 procent van de wereldbevolking en zijn verantwoordelijk voor 30 procent van de uitstoot. Dan is het ook onze verantwoordelijkheid om een groot deel van de klimaatinspanningen serieus voor onze rekening te nemen. Op dit punt is er naar mijn mening een gebrek aan concrete informatie.
Wat gaat u doen met de IPPC-richtlijn over industriële emissies? Wat gaat u doen tegen het illegaal kappen van bomen? Wat gaat u doen met energie-efficiëntienormen voor gebouwen en wat gaat u doen tegen het feit dat vliegtuigen niet mogen doorgaan met hun emissies terwijl ze tegelijkertijd de verplichte veertien miljard euro energiebelasting niet hoeven te betalen?
Dan wil ik ook het Stockholm-programma en de handelsovereenkomst ter bestrijding van namaak (ACTA) ter sprake brengen. Wat de ACTA betreft moeten we zorgen dat er genoeg openheid is. Het Duitse constitutionele hof heeft verklaard dat de lidstaten en de parlementen meer invloed zouden moeten hebben. Er is ook openheid nodig bij de onderhandelingen over de ACTA. We kunnen niet eenzijdig op toezicht aansturen. Hetzelfde geldt voor mijn thuisstad en het Stockholm-programma. Laten we ervoor zorgen dat die naam verbonden wordt met de overgang in de EU van terrorismeparanoia naar menselijke vrijheden en mensenrechten, met een versterking van het asielrecht en de bescherming van privacy. Dan hebben we echt vooruitgang geboekt.
Vicky Ford
(EN) Mijnheer de Voorzitter, mijn gelukwensen aan het Zweedse voorzitterschap omdat het prioriteit geeft aan de economische uitdagingen. In deze economisch onzekere tijden zijn we natuurlijk niet zo goed in staat om ook maar één van onze andere uitdagingen aan te nemen. U geeft terecht voorrang aan de noodzaak om de overheidsfinanciën op orde te brengen: de bijzonder grote staatsschulden vormen een enorme en langetermijnbedreiging die ons vele decennia zal achtervolgen, tenzij we er nu iets aan doen. De financiële instellingen weer gezond maken, is ook van essentieel belang om het vertrouwen van de consument te herstellen en de economische groei terug te brengen, laat staan het geld van de belastingbetalers.
In uw prioriteiten heeft u het over het belang van het toezichtskader. Ik voeg hieraan toe dat regulatorische duidelijkheid van cruciaal belang is. Zoals bekend, gaat het hier om mondiale industrieën. Het kapitaal, talent en de afzonderlijke ondernemingen zijn bijzonder flexibel. Zij behoeven werkbare en vastomlijnde legislatieve tijdschema's, prioriteitenstelling op wetgevingsgebied en echte raadpleging.
Ik verwelkom uw engagement om aan de zijde van de G20 te werken omdat wij, als we uit de pas lopen en in de EU unilaterale beslissingen nemen, niet alleen het risico lopen dat leners en investeerders een concurrentieachterstand oplopen, maar ook dat industrieën zich verplaatsen buiten...
(Spreekster wordt door de Voorzitter onderbroken)
Eva-Britt Svensson
(SV) Mijnheer de Voorzitter, allereerst wil ik u natuurlijk gelukwensen met uw benoeming als voorzitter en tegelijkertijd wil ik u bedanken voor de interessante gedachtewisseling die we tijdens de verkiezingsperiode hebben gehad. Mijnheer de minister-president, geachte dames en heren, hartelijk dank voor uw verklaringen over het programma van het voorzitterschap. Ik ben ervan overtuigd dat het Zweedse voorzitterschap in organisatorisch opzicht een groot succes wordt en dat de bevoegde Zweedse autoriteiten er uitstekend zorg voor zullen dragen.
Uit politiek oogpunt ben ik het natuurlijk eens met het voorzitterschap ten aanzien van de twee grote crises, te weten de economische en de klimaatcrisis, en uiteraard moeten deze prioriteit krijgen. Maar waar is de analyse? De economische crisis en de klimaatcrisis stonden niet in de sterren geschreven. De crises vinden hun oorsprong in politieke besluiten die zijn gemaakt. Dat is een positief gegeven, want het betekent dat we de crises ook door politieke besluiten kunnen oplossen; ik zie bij het voorzitterschap echter geen teken van verandering richting een ander beleid. Het is hetzelfde economische beleid, waarin geen rekening wordt gehouden met sociale of milieufactoren.
Waar ik en veel van onze burgers in het programma naar op zoek zijn, dat zijn werknemersrechten, die naar aanleiding van rechterlijke uitspraken onder de aandacht zijn gekomen, en sociale vraagstukken, waarvoor geen antwoorden worden gegeven. We hebben ook niets gehoord over het beroemde progressieve gelijkheidsbeleid. Wat betreft het Stockholm-programma wordt er gezegd dat dit voor veiligheid zal zorgen, maar in de praktijk leidt het tot een "big brother”-staat die een bedreiging vormt voor persoonlijke privacy. Beperkingen van asielrechten of beperkingen van onze rechten als vrije burgers in dit programma zijn voor ons onaanvaardbaar. Wat we nodig hebben is een menselijk asiel- en immigratiebeleid.
Timo Soini
Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, Zweden heeft altijd de mensenrechten en democratie gerespecteerd.
Het Zweedse volk heeft enige tijd geleden tegen de euro gestemd, en u respecteerde dat besluit, ook al was u zelf een groot voorstander. Het is daarom nogal vreemd dat Ierland nu plotseling opnieuw moet stemmen over exact hetzelfde verdrag.
Het is de Noordse en Zweedse manier om de stem van het volk te respecteren. Ik wens u succes in de uitdaging waar u nu voor staat. Ik hoop dat u de waarden van de beste vorm van de Noordse democratie respecteert: niet met dwang maar door samenwerking.
Ik ben zeer blij dat u de Oostzee noemde en ik steun u hierbij volledig. De Oostzee verkeert in nood: zij is doodziek en moet worden gered. Ik miste echter de Noordse dimensie in dit verhaal, maar ook al noemde u haar niet, toch hoop ik dat u zich ervoor zult inzetten.
Hans-Peter Martin
(DE) Mijnheer de Voorzitter, we hebben een revolutie van de democratie nodig. We hebben moedige democraten nodig en we hebben in dit nieuwe tijdperk vooral een spannend, echt functionerend, democratisch Europa nodig.
Kunstenaars, en onder hen vooral schrijvers, komt bij het ontstaan van een dergelijk nieuw Europa een voortrekkersrol toe. Hun ongecensureerde fantasie kan de boze geesten van de bureaucratie en de vernietiging van democratie een halt toeroepen. Want uiteindelijk zijn het boeiende ideeën die ten grondslag liggen aan maatschappelijke veranderingen. Wie met hoopgevende visies - en hierin waren de Zweden altijd al goed, en hier vertrouw ik nu ook op mijn vroegere collega Cecilia Malmström - het denken van de mensen weet te beïnvloeden, kan ook hun harten winnen voor het sociaal beleid.
Zo heb ik heel bewust aan het begin van deze laatste verkiezingscampagne, die grote veranderingen met zich meebracht, de slotalinea in mijn nieuwe boek geschreven. En dit gaat gepaard met de hoop dat juist u uit Zweden met uw grootse democratische traditie en ook transparantie nu de tekenen des tijds te verstaan. We hebben niet alleen met een economische crisis te kampen - de Zweden hebben deze door hun bekwaamheid grotendeels kunnen omzeilen - maar we hebben vooral ook met een nogal gevaarlijke ruk naar rechts te maken. En daarom ben ik vast de mening toegedaan dat wij democraten gemeenschappelijk voor echte transparantie moeten opkomen en juist als democraten extreem rechts moeten bestrijden!
Corien Wortmann-Kool
Hartelijk dank voor de ambitieuze plannen die u hier voor het komend halfjaar heeft neergelegd. Ik kan u zeggen dat wij hoge verwachtingen van u hebben, want u heeft de reputatie zich van jongs af aan te hebben ingezet voor de Europese eenwording en voor onze Europese waarden. Het is belangrijk dat de oplossingen die wij bieden en waaraan u werkt om uit de economische crisis te komen, onze sociale markteconomie versterken.
Het is tevens belangrijk dat deze oplossingen niet alleen iets opleveren voor onze burgers vandaag en morgen, maar ook voor de toekomst van onze kinderen. Daarom is het zo belangrijk om voort te bouwen aan een duurzame economie en aan het voorkomen van de klimaatverandering. Het is goed dat u daaraan in uw programma een zo belangrijke prioriteit verleent. Ik hoop van harte dat uw inzet in dezen ertoe bijdraagt om de lidstaten dichter bij elkaar te brengen en dat u in de aanloop naar de Conferentie van Kopenhagen ook de grote spelers op wereldschaal ertoe weet te bewegen daadwerkelijk te gaan bijdragen aan een oplossing van de klimaatverandering.
Voorzitter, de sociale markteconomie houdt ook in dat duurzame overheidsfinanciën belangrijk zijn, want de overheidstekorten vormen een last voor toekomstige generaties. Daarom is het belangrijk het stabiliteits- en groeipact te respecteren en het is ook goed dat u dat uitdrukkelijk heeft genoemd.
Voorzitter, het is ironisch, maar de financiële crisis brengt IJsland dichter bij de Europese Unie. Ik hoop dat het Zweeds voorzitterschap gastvrij is, maar tevens streng erop toeziet dat ook IJsland gaat voldoen aan de eisen voor toetreding, en de verplichtingen in verband met de Europese wetgeving en jegens de Europese lidstaten respecteert.
Hannes Swoboda
(DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte minister-president, staat u mij toe dat ik in dit verband met name ook op de heer Bildt inga, omdat ik als eerste punt de uitbreidingskwestie, inzonderheid op de Balkan, aan de orde wil stellen.
U heeft gezegd dat dit uitbreidingsproces langzamer zal verlopen dan sommigen aan weerszijden graag zouden hebben gezien. Toch is het van belang om duidelijke signalen af te geven. Ik verwacht van het Zweedse voorzitterschap dat we de mensen, vooral ook in Zuidoost-Europa helpen om de bestaande problemen - ook de problemen tussen staten - te overwinnen, zodat zij de hoop behouden dat de weg naar Europa niet afgesneden wordt, maar kan worden voortgezet, ook al duurt het misschien iets langer. De nodige voorbereidingen moeten natuurlijk door deze landen zelf worden getroffen.
Verder zou ik nu een onderwerp willen oppikken dat u heeft aangekaart, namelijk de kwestie van de herstructurering van de economie, de onderlinge koppeling van milieubescherming en economisch beleid. Er is reeds gezegd dat u op dit punt onze volledige steun heeft. Volgens mij is dit een belangrijke Europese taak. Het klopt dat we op dit gebied met afstand aan kop liggen, maar toch hebben we nog veel werk voor de boeg. Tegelijkertijd neemt de werkloosheid toe. De werkloosheidscijfers die we momenteel in Europa zien, zijn nog niet het hoogtepunt. Helaas!
Daarom is het enorm belangrijk om ook aandacht te besteden aan de andere kant, de sociale kant. We krijgen alleen een breed draagvlak voor de ecologische hervorming van de economie als de burgers het gevoel hebben dat ook hun sociale behoeften, hun sociale problemen serieus worden genomen.
Juist in de Scandinavische landen zijn er veel voorbeelden voor een actief arbeidsmarktbeleid. Noch de EU noch de individuele lidstaten kunnen banen scheppen, maar we kunnen mensen die hun baan verliezen, helpen om zo snel mogelijk weer werk te vinden. Dat is wat wij met een sociaal Europa bedoelen: het actieve arbeidsmarktbeleid dat in de lidstaten nodig is, waarvoor echter ook de Europese Unie, de Raad, duidelijke signalen moet afgeven. De herstructurering van de economie in ecologische zin betekent niet méér werkloosheid, maar op den duur minder werkloosheid. Hiervoor pleiten wij!
Olle Schmidt
(SV) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, goed om u hier te zien! In deze grillige tijden staan we voor tal van uitdagingen: een ernstige economische recessie, de onzekerheid omtrent het Verdrag van Lissabon en de aanstaande onderhandelingen over de klimaatconferentie in Kopenhagen. U hebt veel op uw bord.
Mijnheer de minister-president, een paar belangrijke punten. U moet ook uw collega's in de Raad overtuigen van de gruwelijkheid van protectionisme. De kracht van de EU ligt in haar open grenzen en vrije handel. Het verlenen van overheidssubsidies om de auto-industrie te redden is geen oplossing. De financiële crisis roept om een nieuwe wereldorde, maar de onderhandelingen moeten evenwichtig zijn en niet te ver doorslaan. Dit najaar, zoals sommigen hier hebben gezegd, moet de EU een beetje dichter bij een respectabel asielbeleid komen. In het energiebeleid, zoals sommigen hebben gezegd, is zowel realisme als solidariteit nodig. Geen nieuwe gascrisis, geen unilaterale afhankelijkheid. Internet was een belangrijk punt in de verkiezingscampagne. Hier heeft Zweden een grote verantwoordelijkheid om het zogenoemde telecompakket tot een succesvol einde te brengen. De rechtsstaat moet ook in de virtuele wereld gelden.
Ik had gehoopt dat het Parlement in deze vergadering de benoeming van José Manuel Barroso als Commissievoorzitter voor een nieuwe periode van vijf jaar zou hebben goedgekeurd. Nu zal dat niet het geval zijn, en dat stelt mij teleur. Het is nu niet het moment voor de EU om zich bezig te houden met gevechten om institutionele macht. Het is nu tijd voor politiek leiderschap en daadkracht.
De euro heeft zijn kracht bewezen. Wanneer denkt de minister-president dat we in Zweden klaar zijn om volwaardig lid van de EU te worden en ook euro's in onze portemonnee hebben? Dank u wel, en zoals we in mijn partij zeggen: succes!
Satu Hassi
- (FI) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, Zweden heeft nu een enorme verantwoordelijkheid voor de toekomst van de mensheid. Minister-president Reinfeldt, u hebt zeer terecht over de klimaatcrisis gesproken.
Wij weten dat de technologie die wij voor de komende decennia nodig hebben bestaat en voor een redelijke prijs beschikbaar is, maar het grootste probleem is dat klimaatbescherming een enorme uitdaging is voor het menselijk vermogen om samen te werken. Helaas lijken de huidige onderhandelingen nog het meest op een combinatie van verstoppertje en een wedstrijd in zelfoverschatting.
De Europese Unie moet nu de moed hebben een voorstel te doen dat niet alleen betrekking heeft op haar eigen emissiereducties, maar ook op het beginsel van lastenverdeling, waarbij alle industrielanden hun emissies reduceren overeenkomstig de richtsnoeren van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (IPCC). Het belangrijkste is dat wij de emissiereductiedoelen voor 2020 bereiken. Daarnaast moeten wij begrijpen dat de ontwikkelingslanden niet in staat zijn zich aan een systeem van toereikende emissiebeperkingen aan te passen als wij hen niet op een totaal nieuw niveau financieel bijstaan. Ook daarover moet de Europese Unie voorstellen kunnen doen.
Ryszard Antoni Legutko
(PL) Mijnheer de minister-president, we hebben uw toespraak met grote aandacht gevolgd. Ik hoop dat de belangrijkste punten van het programma met succes zullen worden verwezenlijkt.
Ik wil u echter wijzen op drie uitdagingen. Ten eerste, de Europese solidariteit, die onontbeerlijk is in deze tijden van financiële crisis. We kunnen niet toelaten dat er zich situaties voordoen waarin bepaalde Europese landen ongelijk worden behandeld. We kunnen niet aanvaarden dat bepaalde landen subsidies mogen verlenen aan hun banksector en dat andere worden gestigmatiseerd omdat ze hun scheepssector proberen te versterken. Dit is geen solidariteit, maar hypocrisie.
Ten tweede zijn we blij dat de strategie voor de Oostzee een van de prioriteiten vormt van het Zweedse voorzitterschap. Dit is een belangrijk macroregionaal samenwerkingsgebied. Het ecosysteem van dit gebied dient beschermd te worden tegen bedreigingen zoals het zeer gevaarlijke en eveneens financieel absurde Nord Stream-project. De nood aan diversificatie van energiebronnen dient ook te worden vermeld.
Ten derde mogen we niet vergeten dat Moskou zich niet alleen beperkt tot het dichtdraaien van de kraan, zoals Georgië aan den lijve heeft ondervonden. Ik hoop dat Zweden, nu het de komende zes maanden het roer van de Europese Unie overneemt, even vastberaden zal handelen als minister Carl Bildt, die de Russische agressie tegen Georgië veroordeelde. Ik weet zeker dat het Zweedse voorzitterschap opgewassen is tegen deze uitdagingen. Het kan rekenen op onze steun.
Morten Messerschmidt
(DA) Mijnheer de Voorzitter, twee dingen vielen mij op, toen ik het werkprogramma van het Zweedse voorzitterschap doorlas. Het eerste wat mij opviel, is dat er een hoop beloften in zijn opgenomen over hoe de EU ingezet moet worden om een betere economie te creëren, zodat we de klimaatproblemen, enzovoort kunnen oplossen, terwijl er geen woord in staat over de problemen die de EU zelf creëert. Ik doel op de problemen die de EU heeft gecreëerd op onze arbeidsmarkten, in onze visserijsector, in onze economie, bij de bestrijding van criminaliteit, enz. Als we het werkprogramma van het Zweedse voorzitterschap doorlezen, komen we in de eerste plaats tot de opmerkelijke constatering dat de EU alleen maar oplossingen biedt en zelf helemaal geen probleem vormt. Dit zegt meer over het Zweedse voorzitterschap dan over de EU. Het tweede wat opvalt, is dat er met geen woord wordt vermeld dat we op 2 oktober een van de meest beslissende dagen in de hele geschiedenis van de EU zullen beleven, en wel onder Zweeds voorzitterschap, namelijk wanneer het tweede referendum wordt gehouden. In het werkprogramma wordt niets gezegd over de manier waarop het Zweedse voorzitterschap denkt te waarborgen dat de zogenaamde garanties die aan de Ieren zijn toegekend ook werkelijk als garanties zullen worden beschouwd. We hebben in het verleden gezien hoe mensen zijn misleid, over referenda en over de democratie. Hoe denkt het Zweedse voorzitterschap te voorkomen dat dit opnieuw gebeurt?
Werner Langen
(DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, ik wil de Zweden groeten en gelukwensen met het feit dat ze - zoals de minister-president heeft gezegd - gedurende een lang proces de weg naar Europa hebben gevonden. Wij zijn heel blij dat de Zweden vandaag de dag tot de beste Europeanen behoren!
U hebt uw programma voorgesteld, dat zeer ambitieus is! Maar ik zou u willen vragen eens te bekijken of Zweden de stap waagt om ook na de ervaringen met de crisis van de financiële markt tot de eurozone toe te treden - vooral omdat u heeft gezegd dat het stabiliteits- en groeipact in acht moet worden genomen! U heeft immers geen opt-out-clausule zoals Groot-Brittannië en Denemarken, en u voldoet thans aan de voorwaarden. Kunt u tijdens uw voorzitterschap van de Raad de moed opbrengen om Europa verder te stabiliseren door lid van de eurozone te worden?
Mijnheer de minister-president, ik vind dat u met het klimaatbeleid en de strategie voor de Oostzee de juiste prioriteiten heeft gezet, maar wat uw programma betreft, zoals dat schriftelijk is ingediend, verzoek ik u: besteed nog meer aandacht aan de bestrijding van de crisis op de financiële markt Alle andere projecten hebben geen kans als de financiële en economische crisis niet zo gauw mogelijk wordt opgelost. En daarvoor zijn duidelijke regels nodig. Het volstaat niet dat de koers inmiddels weer aan de City van Londen wordt overgelaten. We hebben in de sociale markteconomie duidelijke regels nodig, omdat de markteconomie zonder regels niet functioneert en geen draagvlak heeft. En daarom zou u - ondanks alle welwillendheid waarmee we uw programma ontvangen - nog eens moeten overwegen of u de bestrijding van de financiële crisis niet nog meer prioriteit geeft dan tot dusver. Hartelijk dank en veel succes in deze moeilijke tijd van ingrijpende veranderingen.
(Applaus)
Juan Fernando López Aguilar
(ES) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, we hebben allemaal met belangstelling geluisterd naar de uiteenzetting van het programma van het Zweedse voorzitterschap, waarin duidelijk prioriteit wordt gegeven aan de economie en aan energie, want het heeft voor de Europese Unie prioriteit om de economie weer aan de gang te krijgen, banen te scheppen, de werkloosheid af te remmen en een succes te maken van de bijeenkomst in Kopenhagen in december 2009.
Maar ik wil uw aandacht vragen voor een doelstelling met een politiek, burgerrechtelijk en democratisch karakter, en dat is de vervanging van het Haags programma door een programma dat de naam van de hoofdstad van Zweden, Stockholm, zal dragen. In dit programma worden de verworvenheden op het gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid van de afgelopen vijf jaar samengevoegd. En die verworvenheden zijn aanzienlijk als het gaat om harmonisatie en de wederzijdse erkenning en versterking van het beginsel van vertrouwen op het gebied van de grondrechten en de gerechtelijke bescherming, maar ook als het gaat om de actieve samenwerking.
Ik wil u vragen om op dit terrein ambitieus te zijn: in de eerste plaats inhoudelijk, want bij alles wat te maken heeft met het beheer van de buitengrenzen, immigratie, asiel, vluchtelingen, de strijd tegen vormen van illegale handel, de georganiseerde criminaliteit en het terrorisme vindt gemakkelijk een verschuiving naar reactionaire standpunten plaats, die ingaan tegen het acquis van de grondrechten dat de Europese Unie van anderen moet onderscheiden en waar Zweden, een land dat altijd respect heeft gehad voor transparantie en de democratische beginselen, zich zo sterk mee identificeert.
Daarnaast vraag ik u om ambitieus te zijn op formeel gebied, want het Zweedse voorzitterschap gaat naar alle waarschijnlijkheid de weg banen naar Lissabon, wat in de eerste plaats betekent dat dat dubbele kader van de derde en de eerste pijler, dat vaak voor verwarring zorgt, gaat verdwijnen. Maar vooral ook betekent het dat dit Parlement een grotere rol krijgt bij het monitoren van de wetgevingsinitiatieven van het Zweedse voorzitterschap in het kader van het Stockholm-programma.
En dat betekent dat wat tot nu toe vaak als het "tekort” van Brussel of de Raad werd gezien, nu ook de verantwoordelijkheid van dit Parlement zal worden.
Lena Ek
(SV) Mijnheer de Voorzitter, ik ben natuurlijk heel trots en verheugd om mijn regering in het Zweedse Raadsvoorzitterschap te zien en ik denk bovendien dat het programma veel goeds bevat als het gaat om klimaatoplossingen, banen, de financiële crisis, de conferentie van Kopenhagen, de strategie voor de Oostzee, het communautair beleid, uitbreiding, IJsland, Kroatië, Turkije, enz. Ik zie echter ook een andere kwestie die belangrijk is voor de toekomst, namelijk een open Europa, privacy en vrijheid van meningsuiting.
Vandaag komen de ministers in Stockholm bijeen om het Stockholm-programma te bespreken. Het goede is dat dit de strategie is voor de wetgeving die nu moet worden ontworpen. Sommige delen van het voorstel werden al lange tijd verwacht. Het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens zal eindelijk worden geratificeerd, hoop ik - de rechten van kinderen en van de slachtoffers van geweld. We kunnen hier iets heel goeds van maken, maar er zijn ook negatieve kanten, namelijk de bedreiging voor de open samenleving die in het Stockholm-programma schuilt.
Bedreigingen voor de open samenleving moeten worden bestreden met de methoden van de open samenleving. Sommige elementen van het Stockholm-programma zijn niet liberaal en evenmin humaan of vooruitziend. De registratie van onze reizen, de massaopslag van persoonsgegevens en het systematisch bijhouden van economische transacties zijn niet liberaal, noch tolerant of vooruitziend. Stockholm zou moeten staan voor openheid, vrijheid en tolerantie, niet voor registratie, toezicht en intolerantie. Verder ben ik van mening dat onze werkzaamheden in Straatsburg moeten worden beëindigd.
De Voorzitter
Voordat de heer Stolojan het woord gaat voeren, wil ik graag een gast welkom heten, een kind dat op stoel 505 zit. Het doet me bijzonder deugd om te zien dat kinderen belangstelling hebben voor Europese aangelegenheden en voor onze instellingen, omdat het belangrijk is om van kleins af aan als Europeanen op te groeien.
Theodor Dumitru Stolojan
(RO) Ik wens het Zweedse voorzitterschap veel succes en denk dat de prioriteiten die het heeft gesteld ook de prioriteiten zijn die wij verwachtten. De komende zes maanden zijn cruciaal voor de burgers van Europa en de Europese Unie. Ze zijn cruciaal in de zin dat ze beslissend zijn voor het antwoord op de vraag of onze landen de economische crisis volgend jaar te boven zullen komen of nog een jaar in onzekerheid over de economie zullen zitten.
Er worden vele voorstellen en nieuwe programma's op tafel gelegd. Ik ben echter de mening toegedaan dat het tijd is om te evalueren wat het effect is van het economisch herstelplan dat de Europese Commissie begin dit jaar heeft gelanceerd, als het überhaupt effect heeft. Ook vind ik dat we eens heel goed naar de EU-begroting voor dit jaar moeten kijken om te zien welke activiteiten zijn gestaakt en welke middelen we kunnen blijven gebruiken met het oog op nieuwe maatregelen.
Verder staan er investeringsprojecten voor de energiesector gepland, ter waarde van ongeveer 3 miljard euro, die al zijn goedgekeurd. We zullen doelgerichte maatregelen moeten nemen om deze projecten uit te voeren. Ik wil mijn dank betuigen aan voorzitter Barroso voor de specifieke bijdrage die hij heeft geleverd om het Nabucco-project van de grond te krijgen.
Tot besluit wil ik u eraan herinneren dat de Europese Unie zich er politiek toe verbonden heeft te bevorderen dat andere landen zich eveneens met succes bij de EU aansluiten.
Proinsias De Rossa
(EN) Mijnheer de Voorzitter, als onafhankelijke, protectionistische natiestaten zullen wij de diepe financiële, economische en werkgelegenheidscrisis - of de klimaatverandering - niet kunnen aanpakken. Zonder Europa en de euro zijn we weliswaar als continent reddeloos verloren, maar we kunnen evenmin als unie doorgaan alsof er niets mis is behalve een paar hebberige bankiers: begrotingsdiscipline lost het probleem niet op.
Het systeem functioneert niet meer en moet grondig worden hervormd. De financiële instellingen verzetten zich nu al tegen de regelgeving die een toekomstige ineenstorting moet voorkomen. Er is meer integratie nodig van ons sociaal, economisch, klimaat- en energiebeleid, met als doel behoud en bevordering van werkgelegenheid onder goede leef- en werkomstandigheden. Er is een doorbraak nodig tijdens de klimaatveranderingstop in december. Er is, nu meer dan ooit, behoefte aan een herbevestiging van de Millennium Ontwikkelingsdoelstellingen en nog directer, geachte fungerend voorzitter: ik betreur het dat u noch hebt opgeroepen tot een onmiddellijke opheffing van het beleg van Gaza, noch enige wens hebt geuit om aan de zijde van president Obama het vredesproces nieuw leven in te blazen.
Als Parlementslid uit Ierland herinner ik het Huis eraan dat politieke ironie in Ierland bijzonder wordt gewaardeerd. Jonathan Swift, de auteur van Gullivers reizen, stelde de Britse regering ooit voor een einde te maken aan de armoede in Ierland door de mensen aan te moedigen hun baby's op te eten. Welnu, ik denk dat ook de historische ironie van de United Kingdom Independence Party, die voorstelt in Ierland campagne te komen voeren voor de onafhankelijkheid van het Verenigd Koninkrijk van de Europese Unie het Ierse volk zal doen schaterlachen. Het zal een mooi gezicht zijn: de heer Nigel Farage met de Engelse vlag om zijn schouders en een Ierse leprechaun hat op, arm in arm met Gerry Adams, de voormalige IRA-leider, en Joe Higgins, mijn collega hier achteraan, die roepen om een nee-stem tegen het Verdrag van Lissabon, elk met zijn eigen lemmingachtige tegenstrijdige agenda. Ik weet zeker dat het Ierse volk dit bijzondere circus hetzelfde zal toevoegen als het aan Libertas heeft gedaan, namelijk: "Ophoepelen!”
(Applaus)
Marietta Giannakou
(EL) Mijnheer de Voorzitter, het programma van het Zweeds voorzitterschap bevat inderdaad alle belangrijke thema's van onze tijd, van het heden maar ook de toekomst.
Ik begin met de economische crisis. Mijns inziens moet het Zweeds voorzitterschap dit vraagstuk grondiger aanpakken. De sociale markteconomie heeft behoefte aan investeringen in de reële economie en niet alleen in financiële producten, zoals de producten die ons in de huidige situatie hebben gebracht.
Klimaatverandering, duurzame ontwikkeling, waar ook sociale ontwikkeling onder valt, en arbeidsmarkt zijn ongetwijfeld erg belangrijke vraagstukken, maar ook daarvoor zijn echte investeringen nodig, investeringen in de economie, en is er behoefte aan meer controle. Een markteconomie die overhelt naar laisser faire - laisser passer is niet wat wij in Europa nodig hebben.
Criminaliteit, binnenlandse zaken en rechtspraak zijn inderdaad vraagstukken die ons allen aangaan. Het lijdt geen twijfel dat de georganiseerde misdaad niet meer dezelfde is als vroeger. Er zijn nu banden met het terrorisme en met allerhande illegale activiteiten. Dus is daarvoor een andere aanpak nodig.
Wat de massale immigratie van burgers uit derde landen betreft, geloof ik dat het allerbelangrijkste is na te gaan of het ontwikkelingsbeleid van de Unie wel succesvol is, en zo ja op welke gebieden. Met andere woorden: er moet een echte evaluatie worden gemaakt en onderzocht worden wat veranderd moet en kan worden om illegale immigratie naar behoren aan te pakken, want wij hebben daarbij te maken met mensen en niet alleen met politieke of administratieve handelingen.
Het programma van het Zweeds voorzitterschap is inderdaad erg ambitieus, vooral wat de trans-Atlantische dialoog betreft. Ook bij dat vraagstuk moeten wij echter nagaan of het zinvol is dat de Europese Unie zich alleen bezighoudt met ontwikkeling en de Verenigde Staten alleen met veiligheid.
Ivari Padar
(ET) Dames en heren, als vertegenwoordiger van Estland, een van de buurlanden van Zweden, waarmee het via de Oostzee verbonden is, wil ik de aandacht vestigen op een van de prioriteiten van het Zweedse voorzitterschap: de Oostzeestrategie. Deze strategie, die in gang is gezet met actieve deelname van mijn sociaaldemocratische collega uit het vorige Parlement, de huidige president van Estland, Toomas Hendrik Ilves, is zeer belangrijk voor heel Europa. Ik wil het voorzitterschap bedanken voor het feit dat het de Oostzeestrategie tot prioriteit heeft gemaakt.
Dit is ook een goed voorbeeld van de manier waarop initiatieven van leden van het Parlement tot concrete resultaten kunnen leiden. Ik wil het Zweedse voorzitterschap oproepen de Oostzeestrategie ten uitvoer te leggen, waarvoor nu een zeldzame mogelijkheid bestaat. Om dit te kunnen doen, moeten wij geld ter beschikking stellen van de nu lege begrotingslijn in de Europese begroting. Ik hoop dat de strategie tijdens het Zweedse voorzitterschap wordt aangenomen in de Europese Raad. Er zijn nog twee andere zaken belangrijk voor mij: als voormalig minister van Financiën vind ik het aanpakken van de economische crisis en transparantie in de financiële sector zeer belangrijk...
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Arturs Krišjānis Kariņš
(LV) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Barroso, mijnheer Reinfeldt, allereerst wil ik het Zweeds voorzitterschap feliciteren met de doelstellingen die het heeft opgesteld voor zijn voorzitterschap. Dit zijn geen makkelijke tijden voor Europa, met uitdagingen in overvloed. Van de vele belangrijke prioriteiten die Zweden uiteen heeft gezet voor zijn voorzitterschap, wil ik graag de aandacht vestigen op de strategie van de Europese Unie voor het Oostzeegebied en dan in het bijzonder het deel dat de zekerheid van de energiemarkt betreft. Gemeenschappelijke zekerheid voor de Europese energiemarkt is niet mogelijk zolang er in Europa verdeelde en wederzijds afzonderlijke markten bestaan, zowel binnen de elektriciteits- als gassector. Vanuit historisch perspectief is hier met name in het Oostzeegebied sprake van. Om dit probleem op te lossen en het risico met betrekking tot energievoorziening te spreiden, hebben we een gemeenschappelijk energiebeleid voor de Europese Unie nodig. De basis van een dergelijk beleid moet niet alleen door energie-efficiëntie en hernieuwbare energiebronnen worden gevormd, maar ook door de oprichting van een gemeenschappelijke elektriciteits- en gasmarkt die onderling operationeel verbonden zijn. De strategie van de Europese Unie voor het Oostzeegebied is een stap in de goede richting. Het doel is om geleidelijk de energiemarkten in het gebied met elkaar te verbinden en gebreken in de onderlinge verbindingen op te lossen en gemeenschappelijke marktmechanismen in te stellen. Het blijvende resultaat van de bezetting van de Sovjet-Unie in het Oostzeegebied is een gespleten en gedeeltelijk geïsoleerde markt, waardoor er een groter risico voor onze energievoorziening ontstaat. Onze uitdaging voor de toekomst is om deze situatie te veranderen en hiermee onze gezamenlijke energiezekerheid te stimuleren. Ik wens het Zweeds voorzitterschap veel succes met een energieke start van deze belangrijke taak. Hartelijk dank voor uw aandacht.
Åsa Westlund
(SV) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de minister-president, als we een goed internationaal klimaatverdrag tot stand willen brengen, moeten we ook naar andere landen luisteren. Als we dat doen, zullen we beseffen dat het ten eerste noodzakelijk is dat de EU en andere landen meer verantwoordelijkheid nemen om de emissies binnen de EU zelf te verminderen en ten tweede dat de EU en andere geïndustrialiseerde landen in concrete termen verklaren hoe we economisch gaan bijdragen aan de klimaatinspanningen van armere landen.
Het feit dat de Zweedse regering dit tot op heden heeft tegengewerkt, heeft helaas de kansen om in Kopenhagen een goede overeenkomst te bereiken ondermijnd. De Raad van ministers moet dit ook beseffen, en daarom wil ik graag twee vragen stellen. Is het Zweedse voorzitterschap bereid om aan een goed internationaal klimaatverdrag bij te dragen door een groter aandeel van de emissieverlagingen van de EU op eigen bodem toe te passen? Wanneer is het voorzitterschap van plan specifieke voorstellen te presenteren om de klimaatinspanningen van arme landen te financieren?
Tunne Kelam
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik feliciteer het Zweedse voorzitterschap met zijn historische kans om de EU naar de uitvoering van het Verdrag van Lissabon te loodsen.
Ik heb drie opmerkingen. Ten eerste is het bijzonder belangrijk dat de nieuwe Commissie zo snel mogelijk operationeel wordt gemaakt. Institutionele onzekerheid mag niet dienen als excuus om de vorming van de nieuwe Commissie uit te stellen. Deze argumenten klinken echt hypocriet. Om de economische crisis te overwinnen en nieuwe banen te creëren, hebben we meer dan ooit een sterke, onafhankelijke en innovatieve Commissie nodig.
Ten tweede prijs ik het Zweedse voorzitterschap omdat het het voortouw heeft genomen bij de uitvoering van de door het Europees Parlement geïnitieerde strategie voor de Oostzee. De speciale begrotingslijn voor deze strategie is echter nog steeds leeg. We kunnen niet verwachten dat de situatie van het milieu in de Oostzee verbetert door alleen te vertrouwen op ad-hocprojecten. Daar is zeker ook gecoördineerde steun uit de EU-begroting voor nodig.
Ten derde: voor Estland is het Stockholm-programma belangrijk. Het zou ook een programma moeten omvatten voor het gebruik van moderne IT. Ik vraag me af of de uitvoering van deze strategie gebaat zou zijn bij de oprichting van een agentschap voor het operationele beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en justitie.
Alf Svensson
(SV) Mijnheer de Voorzitter, van harte gefeliciteerd met uw benoeming. Ik wil ook Fredrik Reinfeldt bedanken voor zijn voortreffelijke herziening en verslag. We verwachten nu allen uitstekende resultaten in Kopenhagen, hoewel ook moet worden benadrukt dat dit een internationale bijeenkomst is. De verwachtingen zijn echt hoger geworden, maar ik durf te zeggen dat wanneer niet alle fracties tevreden zijn met de uitkomst, dat nog niet het einde van de wereld is.
Vanzelfsprekend is hier sterk de aandacht gevestigd op de economische crisis. Grote bedrijven en grote ondernemingsgroepen krijgen altijd aandacht. Ik wil graag beklemtonen dat de kleine, loyale onderaannemers niet mogen worden vergeten, zelfs niet wanneer er over financiële kwesties wordt gesproken. Ik zou ook de specifieke waarden van de strategie voor de Oostzee willen onderstrepen. Ik ben van mening dat de strategie voor de Oostzee de legitimiteit van de gehele EU kan vergroten. De grootste binnenzee van Europa kan en moet worden gered. De strategie voor de Oostzee kan ook bijdragen aan de controle van de tendensen van de criminaliteit en de smokkelpraktijk. Dit is ook een belangrijk milieuvraagstuk, dat eigenlijk zelfs zijn eigen Kopenhagen-conferentie vereist.
Ik ben verheugd dat de werkzaamheden voor een oplossing van het grensconflict tussen Kroatië en Slovenië op de agenda staan en dat ook de kwestie Cyprus wordt opgelost. We kijken daar met veel belangstelling naar uit. Ik denk bovendien dat de Scandinavische regio hier in de EU binnen niet al te lange tijd zal worden uitgebreid met IJsland en, zo vermoed ik, ook met Noorwegen.
President Barack Obama heeft pas geleden in Afrika een buitengewone speech gehouden over Afrika. Ik heb redenen om te beklemtonen dat Zweden trots kan zijn op zijn werk en ik hoop dat we de vlag van de solidariteit in de toekomst hoog kunnen houden.
Ivo Belet
Ik denk dat wij met Europa echt wel op een kruispunt staan: het Verdrag van Lissabon, de klimaatconferentie van Kopenhagen en een krachtdadige aanpak van de financiële en economische crisis. Dat zijn de drie grote dossiers waarvoor u het komende halfjaar staat en als we tot een goed einde brengen, kunnen wij met Europa echt wel een quantumsprong vooruit maken.
U weet dat een grote meerderheid van het Europees Parlement klaarstaat om mee die weg in te slaan en ik zou zeggen, met een boutade, laat de criticasters, laat de blaffende honden maar aan de zijlijn staan en lawaai maken. Dat mag u niet van uw missie, van uw doel doen afwijken. Ik denk dat wij ons moeten concentreren op de essentie.
Laat mij er één uitpikken, mijnheer de minister. Het is cruciaal dat wij ons concentreren op een van die topprioriteiten, te weten een offensief toekomstplan voor de auto-industrie in de Europese Unie. Ik meen dat wij zo'n plan tot op vandaag te weinig of niet gehad hebben en dat u hierin met ons akkoord gaat. Het is daarvoor zeker niet te laat. Het reddingsplan voor Opel is in volle gang en de demonen van het protectionisme zijn de wereld niet uit, die zijn Europa niet uit. Ze sluimeren onder de oppervlakte. En de Zweedse samenleving is daarbij evenzeer betrokken als wij, de Belgen, de Fransen, de Duitsers of de Slowaken. Wij zitten in dezelfde boot.
Het gaat erom dat wij dat nu op een solidaire manier, overkoepelend en niet ieder voor zich aanpakken en dat wij elkaar geen vliegen proberen af te vangen. Beste voorzitter, ik denk dat u hier een unieke kans heeft om samen met de voorzitter van de Europese Commissie - het is een duidelijk signaal aan de Commissie ook - een gezamenlijk, mijnheer Barroso, gezamenlijk toekomstplan voor onze autofabrieken uit te werken en ze zo de 21ste eeuw binnen te loodsen.
Wij geloven erin dat die energiezuinige en milieuvriendelijke auto ook in de bestaande autoassemblagefabrieken van vandaag in Europa kan worden gerealiseerd en wij rekenen erop dat u, mijnheer Barroso en mijnheer Reinfeldt, aan onze zijde staat.
Csaba Sógor
(HU) Voor ons staat Zweden gelijk aan Europa. Het is het land van welvaart, veiligheid en vrijheid waar mensenrechten en vrijheidsrechten even belangrijk zijn als economische- en klimaatproblemen. Het parlement van een zekere EU-lidstaat heeft op 30 juni 2009 een taalwet aangenomen waarin staat vastgelegd dat ook u, als u de hoofdstad van het betreffende land niet bij de naam in de officiële taal van dat land noemt, namelijk Bratislava, maar de Duitse naam Presburg of de Hongaarse naam Pozsony gebruikt, een boete van maar liefst 5 000 euro riskeert. De motivering bij de wijziging van de taalwet luidt dat de bescherming van de landstaal in bepaalde gevallen vóór de vrijheid van meningsuiting en het recht op privacy kan gaan. Een Europese Unie die een dergelijke wet accepteert, is niet langer het Europa van de vrijheid. Ik wil het Zweedse voorzitterschap vragen er alles aan te doen om ervoor te zorgen dat deze wet wordt ingetrokken en het Slowaakse staatshoofd deze niet ondertekent.
Kinga Göncz
(HU) Graag sta ik stil bij twee van de prioriteiten van het Zweedse voorzitterschap, die ik tot mijn grote vreugde op deze lijst aantrof. De eerste prioriteit is eenduidig optreden tegen discriminatie, racisme, antisemitisme, xenofobie en homofobie. Ik denk dat deze kwestie vooral belangrijk is geworden nu we bij de verkiezingen voor het Europees Parlement hebben kunnen zien hoezeer de steun voor extreem-rechts in verscheidene Europese landen is toegenomen. Hierdoor hebben we dus allemaal, zowel het Parlement als het huidige voorzitterschap, een grote verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat de kwetsbaarste groepen niet in een netelige situatie terechtkomen. We moeten er vooral voor waken dat er een samenwerking tot stand komt tussen partijen die zich democratisch noemen en extremistische partijen. Een goed voorbeeld hiervan is de vandaag al meermalen aangehaalde Slowaakse taalwet, die zeer discriminerend is, zoals al ter sprake is gekomen. De andere prioriteit die ik verwelkom, is de serie Europese maatregelen die zullen worden genomen met het oog op de integratie van Roma-gemeenschappen.
Mirosław Piotrowski
(PL) Mijnheer de Voorzitter, tot de doelstellingen van het Zweedse voorzitterschap behoren de verdere uitbreiding van de Europese Unie en de toekomst van het Verdrag van Lissabon. Het constitutioneel gerechtshof van Duitsland heeft onlangs beslist dat het Verdrag van Lissabon alleen kan worden goedgekeurd op voorwaarde dat de voorrang van de beslissingen van de Bondsdag en de Bondsraad wordt gewaarborgd, waardoor de idee van het Europese federalisme tegelijkertijd in twijfel wordt getrokken. Het Verdrag van Lissabon blijkt dus een juridisch gedrocht te zijn, iets wat niet alleen werd opgemerkt door de Duitsers, maar ook door de Ieren tijdens hun referendum, en de presidenten van Tsjechië en Polen. Binnen deze context dient het Zweedse voorzitterschap de aanzet te geven tot een pan-Europees debat over de rol van de nationale parlementen van alle 27 lidstaten en moet het een nieuw model uitwerken voor de samenwerking tussen de soevereine Europese volkeren.
Laat ons hopen dat het Zweedse voorzitterschap, dat ik veel succes toewens, met verhoogde aandacht zal luisteren naar de stem van de burgers.
Simon Busuttil
(MT) Ik wil ook graag minister-president Reinfeldt prijzen voor het feit dat hij tot het einde van het debat bij ons is gebleven. Wij richten ons op het voorzitterschap dat drie belangrijke prioriteiten moet stellen. De eerste is het programma van Stockholm op het gebied van justitie, vrijheid en veiligheid. We moeten ervoor zorgen dat er zo spoedig mogelijk een akkoord wordt bereikt over dit programma. De tweede prioriteit ligt bij de tenuitvoerlegging van het pact inzake immigratie en asiel. We richten ons hierbij op u, minister-president, om ervoor te zorgen dat u het pact dat vorig jaar is goedgekeurd, ten uitvoer brengt. Ten derde is er vorige maand tijdens de Europese Raad een akkoord bereikt omtrent het proefproject over de verdeling van de lasten met betrekking tot immigratie. U heeft nog een stapel werk voor u liggen, minister-president, en wij zullen u, samen met onze voorzitter, nauwlettend in de gaten houden om ervoor te zorgen dat dit werk wordt uitgevoerd.
Ana Gomes
(PT) Zweden onderscheidt zich al sinds Dag Hammarskjöld als lid van de Verenigde Naties. Zweden weet dus, dat het zonder organen waarvan de legitimiteit en de representativiteit universeel erkend worden, niet beschikt over de politieke slagkracht om Kyoto 2, de Doha-Ronde of de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling goed af te kunnen ronden of de wereldeconomie op orde te kunnen brengen, laat staan de mensenrechten te kunnen verbeteren.
Het is te betreuren dat het Zweedse voorzitterschap genoegen neemt met het informele en omstreden kader van de G20. Het is tragisch dat het de EU, die motor van de wereld waar de heer Barroso het over had toen hij de secretaris-generaal van de VN citeerde, op dit gebied ontbreekt aan leiderschap en een strategische visie, op een moment dat president Obama pleit voor een vorm van mondiaal bestuur. Aan onze kant horen we slechts de Paus, die aandringt op reorganisatie van de VN-Veiligheidsraad en van de Bretton Woods-instellingen.
Voorzitter, waarom weigert het Zweedse voorzitterschap Europa aan te voeren bij het afdwingen van een hervorming van de VN-Veiligheidsraad en een plaats voor de Europese Unie aan de tafel op te eisen met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon?
Pat the Cope Gallagher
(GA) Mijnheer de Voorzitter, het referendum over het Verdrag van Lissabon, dat op 2 oktober dit jaar in Ierland wordt gehouden, is een van de belangrijkste gebeurtenissen tijdens het Zweeds voorzitterschap.
Ierland heeft juridische garanties voor uiteenlopende beleidsgebieden ontvangen en dit draagt enorm bij aan het wegnemen van de bezorgdheid die de Ierse mensen koesterden voor het referendum van afgelopen jaar. Het is nu de plicht van diegenen onder ons die geloven dat een stem voor het Verdrag in het voordeel van Ierland zal zijn, om zich in te zetten voor de bevordering van deze nieuwe regeling in mijn land.
Als het Verdrag van Lissabon een succes wordt, - en ik hoop dat het referendum positief uitvalt - hebben de verschillende landen de mogelijkheid een kandidaat voor de Commissie aan te dragen. Degenen die voor het Verdrag zijn, kunnen het zich niet veroorloven om op enige wijze zelfingenomen te zijn. We moeten ons uiterste best doen om ervoor te zorgen dat het een succes wordt.
(Spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)
Jacek Protasiewicz
(PL) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag minister-president Reinfeldt willen bedanken voor de vermelding in zijn prioriteiten van de noodzaak om nauwer samen te werken met onze oostelijke buren. Ik wil hem ook bedanken voor het engagement van Zweden in de ontwikkeling van het Oostelijk Partnerschap.
Binnen deze context zou ik er op willen wijzen dat wij als de Unie, en Zweden als het voorzitterschap, de volgende zes maanden iets zullen moeten doen aan de problemen van de schending van de mensenrechten in Wit-Rusland. Al een half jaar lang worden drie bedrijfsleiders, de heren Avtuchovitsj, Leonov en Osipienko, vastgehouden zonder kans op een eerlijke berechting. Van de twaalf jonge activisten die in januari 2008 deelnamen aan een betoging zijn er elf veroordeeld tot vrijheidsstraffen. Een van hen heeft een paar dagen geleden een jaar gevangenisstraf gekregen. Mijnheer de Voorzitter, gelieve de komende zes maanden aandacht te hebben voor de schending van de mensenrechten in Wit-Rusland.
Fredrik Reinfeldt
fungerend voorzitter van de Raad. - (SV) Mijnheer de Voorzitter, ik hoop dat ik iets van de tijd die ik eerder heb geleend kan teruggeven.
(Spreker wordt kortstondig door de Voorzitter onderbroken)
Ik weet dat u op een stemming wacht. Ik wil u er graag voor bedanken dat u uw respectieve fracties heel goed hebt vertegenwoordigd. Ik ben me bewust van uw geestdrift en de verwachtingen die u aan het Zweedse voorzitterschap stelt. Ik weet dat u wenst dat wij meer als drijvende kracht functioneren in klimaatonderhandelingen en actie ondernemen om de financiële crisis en de economische recessie te bestrijden. U hebt kennis genomen van onze strategie voor de Oostzee en ons Stockholm-programma, en u hebt gezien dat wij ons voortdurend zullen inspannen om vorderingen te maken bij de uitbreiding. Ik wil u dan ook bedanken voor al uw steun die wij hierbij krijgen.
Ik ben me er ook van bewust dat de overgang naar het Verdrag van Lissabon zal betekenen dat we elkaar weer terugzien en dat er nog veel te doen staat dit najaar. Een aantal ministers van mijn kabinet is hier vandaag met mij aanwezig. We hebben uw vragen en standpunten aandachtig gevolgd en in aanmerking genomen. Ik hoop dat we nauw zullen samenwerken en ik hoop dat ik u in het najaar terugzie.
De Voorzitter
We rekenen ook op een voortdurende discussie en op betrokkenheid bij het voorzitterschap. Dat is heel belangrijk voor het Europees Parlement. We staan aan het begin van onze zittingsperiode en moeten veel dingen doen, en dit is een heel goed begin: het Zweedse voorzitterschap. Hartelijk dank, minister-president.
Ik zou ook graag de voorzitter van de Europese Commissie willen bedanken.
(Applaus)
Het debat is gesloten.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Bairbre de Brún  
Ik ben te spreken over het voorstel van het Zweeds voorzitterschap om zich gedurende de zittingsperiode te richten op beleidsvraagstukken en niet op constitutionele vraagstukken.
De Raad heeft echter besloten om de democratisch geuite wil van het Ierse volk te negeren en heeft besloten het Verdrag van Lissabon erdoor te drukken.
Helaas is het beleidskader dat de Raad nastreeft eenzelfde mislukte agenda voor deregulering en liberalisering. Dit is niet de gepaste reactie op de economische crisis. Het tegenovergestelde is namelijk het geval: het is een voortzetting van hetzelfde beleid dat de crisis teweeg heeft gebracht en het is ook dit beleid dat in het Verdrag van Lissabon verder wordt versterkt.
Er wordt ons verteld dat we het Verdrag van Lissabon nodig hebben omdat er jarenlang aan is gewerkt. Maar het Verdrag van Lissabon is vóór de economische crisis opgesteld en goedgekeurd, en gebaseerd op een beleid dat de crisis heeft doen ontvlammen. Het zou rampzalig zijn om dit achterhaalde beleid erdoor te drukken, omdat dit de crisis heviger zou maken.
Er moet een nieuw beleid voor een nieuw tijdperk komen. Er moet een nieuw Verdrag voor een nieuw tijdperk komen.
Wat klimaatverandering betreft is het van belang dat het Zweeds voorzitterschap zijn best doet om een krachtige overeenkomst te bereiken in Kopenhagen.
Diane Dodds  
schriftelijk. - (EN) Het nieuwe, Zweedse voorzitterschap staat voor een groot aantal uitdagingen, met als grootste de noodzaak om de EU de soevereiniteit van de lidstaten te doen respecteren en de democratische rechten van de bevolkingen van Europa niet te doen vertrappelen.
De zorgen en belangen van onze bevolkingen worden veel te vaak genegeerd in de onbesuisde rush om de door het Verdrag van Lissabon geïllustreerde federalistische agenda uit te voeren.
Wat de komende veranderingen betreft, zullen de voorbereidingen voor de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid in 2013 tijdens dit voorzitterschap aan bod komen. De stem van sterk van landbouw afhankelijke gebieden, zoals Noord-Ierland, moet bij die discussies en in het debat over de hervorming van het visserijbeleid worden gehoord.
Wij hebben de belangrijke plicht om onze kiezers in deze periode van grote financiële turbulentie te helpen en te beschermen. De EU moet geen verdere obstakels opwerpen voor economische groei en stabiliteit.
Ilda Figueiredo  
schriftelijk. - (PT) Het antisociale programma van het Zweedse voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie is een gevaarlijke stap voorwaarts naar een verdere verankering van het neoliberale beleid. Het is een poging tot voortzetting van dit beleid van de leiders van het kapitalisme in de Europese Unie, waarbij vergeten wordt dat dit beleid de belangrijkste oorzaak is van de economische en sociale crisis.
Hoewel het Zweedse voorzitterschap bij de presentatie van het programma refereerde aan mensen en het probleem van de werkloosheid, wordt er geen enkele maatregel voorgesteld om het bestaande beleid, dat de oorzaak van deze problemen is, te wijzigen. Integendeel. Er wordt vooral gesproken over het beleid inzake de vrije concurrentie op de meest uiteenlopende terreinen, van dienstverlening tot externe handel, en alles wordt ingezet op het herstel van de financiële markten, het opnieuw oppakken van de paradigma's van het stabiliteitspact en de verdediging van het neoliberalisme, hetgeen zeker zal leiden tot nieuwe aanvallen op de sociale en de arbeidsrechten.
Ook is men niet vergeten aan te dringen op een nieuw referendum in Ierland over het ontwerpverdrag van Lissabon, dat al gepland staat voor 2 oktober. Men kiest er dus voor door te gaan met het chanteren van het Ierse volk, om nog meer voortgang te boeken met het kapot maken van de openbare diensten en het terugdraaien van de sociale rechten, op het gebied van sociale zekerheid, gezondheid, water, sociale bescherming en de rechten van werknemers. Het is niet moeilijk te voorspellen dat het voorzitterschap nieuwe voorstellen voor richtlijnen zal doen, waarbij gepoogd zal worden opnieuw de belangrijkste elementen op te voeren uit voorstellen die tijdens de vorige zittingsperiode zijn verworpen.
Lívia Járóka  
schriftelijk. - (HU) Bij dezen heet ik het nu aantredende voorzitterschap welkom en spreek ik de hoop uit dat Zweden als derde lid van de trojka het werk voortzet dat tijdens het Tsjechische en Franse voorzitterschap is begonnen op het gebied van de maatschappelijke integratie van de Roma. Het werk van het vertrekkende Tsjechische voorzitterschap werd weliswaar door allerlei factoren gehinderd, maar het totaalbeeld over de kwesties aangaande de Roma is toch positief. Zo heeft het Roma-platform in april zijn eerste bijeenkomst gehouden in Praag, en heeft de Europese Raad in juni zijn algemene doelstellingen over gelijke kansen voor de Roma bekrachtigd door de Commissie en de lidstaten op te roepen de armoede en de maatschappelijke uitsluiting waardoor de Roma worden getroffen te bestrijden.
In hetzelfde document heeft de Raad de in Praag vastgelegde gemeenschappelijke basisbeginselen voor de maatschappelijke integratie van de Roma aangenomen, waarbij de beleidsmakers werden opgeroepen deze in aanmerking te nemen en na te leven. Als ik de resultaten bekijk die de trojka tot nu toe heeft geboekt, hoop ik dat het Zweedse voorzitterschap in ieder geval een grotere nadruk zal leggen op Roma-kwesties dan tot nu toe het geval was. Tevens hoop ik dat er op de conferentie over inclusieve arbeidsmarkten die in oktober zal worden gehouden en op de novembertop over gelijke kansen de zaak van de grootste Europese minderheid als prioriteit wordt behandeld. Deze minderheid is aanzienlijk groter in aantal dan de bevolking van het Oostzeegebied, die door het voorzitterschap als prioriteit is aangegeven. Verder hoop ik dat het Zweedse voorzitterschap verder gaat dan de al aangenomen theoretische benaderingen en de organisatorische kwesties waarover beslissingen zijn gevallen, en de kaders concreet zal gaan invullen.
Marian-Jean Marinescu  
schriftelijk. - (RO) Het programma van Stockholm, dat een prioriteit is van het Zweedse voorzitterschap, moet enerzijds bijdragen aan de versterking van de ruimte van vrijheid, veiligheid en justitie en anderzijds in de huidige crisis de economische activiteit bevorderen, met name in het licht van de mogelijke inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon.
De succesvolle tenuitvoerlegging van het programma van Stockholm zal Europa toegankelijker helpen maken voor zijn burgers. Dit succes zal zichtbaar zijn in de handhaving van het recht van vrij verkeer voor alle Europese burgers en de brede tenuitvoerlegging van het beginsel van wederzijdse erkenning in civiele en strafzaken op EU-niveau.
Het Zweedse voorzitterschap moet voortbouwen op het werk van de Franse en Tsjechische voorzitterschappen, wier prioriteit het was alle werkenden in de EU volledige toegang te bieden tot de arbeidsmarkt van de Gemeenschap, een vrijheid die uitermate symbolisch is voor het Europese burgerschap.
Om dit te bereiken moeten de lidstaten via concrete maatregelen actief hun steentje bijdragen aan de opheffing van de virtuele grenzen in de EU, die burgers belemmeren gebruik te maken van hun vrijheid van verkeer, doordat zij administratieve en juridische obstakels op hun weg vinden wanneer ze in een andere lidstaat wonen en werken.
De vrijheid van verkeer moet voor alle EU-burgers realiteit zijn. Dit geldt des te meer tijdens een economische crisis, die onderstreept hoe noodzakelijk het is de onbeperkte mobiliteit van de beroepsbevolking te bevorderen. Niet alleen kan deze mobiliteit zelfregulerend zijn en flexibiliteit waarborgen, zij kan ook de hoeveelheid zwartwerk en het natuurlijk werkloosheidspercentage terugdringen.
Silvia-Adriana Ţicău  
schriftelijk. - (RO) De EU ziet zich tegenwoordig voor enorme uitdagingen gesteld: de economische en financiële crisis, de alarmerende stijging van de werkloosheid en de klimaatverandering. Op dit moment is het werkloosheidscijfer in de EU 8,9 procent, en 19 procent van de jongeren onder de 16 jaar en 19 procent van de ouderen dreigt onder de armoedegrens terecht te komen. Mensen verliezen hun baan, veel bedrijven gaan failliet en op nationaal niveau zijn er ernstige begrotingstekorten. Het Zweedse voorzitterschap van de EU heeft een enorme verantwoordelijkheid jegens zijn burgers. Het moet hun weer hoop geven op een fatsoenlijk bestaan en de basis leggen voor economisch herstel door alle neuzen dezelfde kant op te krijgen. Tot de prioriteiten van het Zweedse voorzitterschap behoren maatregelen als het vergroten van de energie-efficiëntie, het gebruiken van energie uit hernieuwbare bronnen en het verbeteren van de energiezekerheid van de EU. Ik hoop dat het Zweedse EU-voorzitterschap een periode van voorspoed zal inluiden door voor de komende veertig, vijftig jaar economische groei te waarborgen. Ik ben van mening dat we nu meer dan ooit moeten investeren in onderwijs, onderzoek, energie-efficiëntie en vooral in mensen. Zweden is beroemd om zijn sociale beleidsvormen en hoge levensstandaard. Daarom wil ik u, net als mijn collega's in het Europees Parlement en alle burgers in Europa, veel succes wensen. Wij hopen dat deze ambtstermijn de springplank naar een nieuwe toekomst zal zijn.
Georgios Toussas  
schriftelijk. - (EL) De prioriteiten van het Zweeds voorzitterschap markeren een intensivering van de volksvijandige aanval van de EU met als doel de winstgevendheid van het EU-kapitaal te waarborgen en de lasten van de kapitalistische economische crisis af te wentelen op de arbeiders- en de volksklasse. Het Zweeds voorzitterschap streeft naar een versnelde doorvoering van de kapitalistische herstructureringen, in het kader van de Strategie van Lissabon. De kern van de tegen de arbeiders gerichte aanval wordt gevormd door loons- en pensioenverlaging, door een totale afbraak van de arbeidsrelaties, de werknemersrechten en de stelsels voor sociale bescherming en verzekering en door een nog sterkere commercialisering van volksgezondheid en onderwijs.
De "groene economie” wordt zo opgezet dat onder het voorwendsel van de "strijd tegen klimaatverandering” nieuwe winstgevende ondernemingssectoren worden gecreëerd voor het kapitaal.
Met het programma van Stockholm wil men - zogenaamd om "terrorisme en georganiseerde misdaad” te bestrijden - het politieke bestel van de bourgeoisie nog meer versterken, teneinde het hoofd te kunnen bieden aan het volksverzet, en nog repressiever optreden tegen immigranten.
Met de strategie voor het Oostzeegebied wordt het pad geëffend voor een nog groter expansionisme van de EU-monopolies in de landen aan de oostgrenzen van de EU, zodat deze hun positie in het imperialistisch antagonisme kunnen versterken.
Door "garanties” te gebruiken als rookgordijn en onverhulde chantage te plegen wil men de Ieren hun stem aftroggelen, teneinde het volksvijandig Verdrag van Lissabon in werking te kunnen stellen.
