
Πρόεδρος.
   – Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είχε διακοπεί την Πέμπτη 9 Ιουνίου 2005. 
Πρόεδρος.
   – Πριν προχωρήσουμε στην έγκριση των υποβληθεισών τροποποιήσεων της διάταξης των εργασιών, θα ήθελα να κάνω μια δήλωση εξ ονόματος της Διάσκεψης των Προέδρων. Κυρίες και κύριοι, πριν από 65 χρόνια σαν σήμερα, τον Ιούνιο του 1940, τρεις χώρες που τώρα είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης –η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία– έχασαν την ανεξαρτησία τους εξαιτίας της σοβιετικής κατοχής. Συνεπεία αυτού του γεγονότος και για μισόν αιώνα, οι πολίτες αυτών των χωρών στερήθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους και υπέστησαν τρομοκρατία και εκτοπίσεις.
Το 1983, 22 χρόνια πριν, αυτό το Κοινοβούλιο καταδίκασε την κατοχή κρατών από άλλα κράτη. Και αυτές τις δύσκολες στιγμές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτή τη στιγμή, πρέπει να θυμόμαστε ότι η ένταξη αυτών των βαλτικών κρατών στην Ένωση έχει συμβάλει και θα συνεχίσει να συμβάλλει στην προώθηση των στόχων της ελευθερίας και της ευημερίας των πολιτών. Σήμερα, πρέπει να εκφράσουμε την υπερηφάνειά μας για το γεγονός ότι μπορούμε να εργαστούμε μαζί για την οικοδόμηση μιας ενωμένης Ευρώπης με κοινές αξίες.
Πρόεδρος.
Η έκθεση του κ. Gargani σχετικά με το καθεστώς των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα συζητηθεί αμέσως μετά την κοινή συζήτηση σχετικά με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το έργο της λουξεμβουργιανής Προεδρίας, κατά τη διάρκεια της οποίας θα μιλήσουν ο Προεδρεύων του Συμβουλίου και ο κ. Barroso.
Η έκθεση του κ. Cashman σχετικά με τον κοινοτικό κώδικα για τους κανόνες που διέπουν τη διέλευση των συνόρων εγγράφεται στην ημερήσια διάταξη μετά την έκθεση του κ. Gargani και θα τεθεί σε ψηφοφορία αύριο χωρίς τροποποιήσεις.
Η σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση του κ. Othmar Karas σχετικά με την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών εγκρίθηκε στις 20 Ιουνίου. Το σημείο αυτό θα συμπεριληφθεί στο τέλος της σημερινής ημερησίας διάταξης. Η χρονική προθεσμία για την παρουσίαση τροπολογιών ή για την απόρριψη της κοινής θέσης θα λήξει σήμερα το απόγευμα στις 16.00.
Όσον αφορά τις ψηφοφορίες, η έκθεση του κ. Barón Crespo σχετικά με την προστασία των επιβατών οχημάτων με κινητήρα σε περίπτωση σύγκρουσης αποσύρεται από την ημερήσια διάταξη, όμως προσθέτουμε δύο άλλα σημεία: τις δύο εκθέσεις του κ. Cavada σχετικά με το Σουδάν και το Κονγκό, οι οποίες εγκρίθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 131, και την έκθεση του κ. Garriga Polledo και της κ. Jensen σχετικά με το σχέδιο διορθωτικού προϋπολογισμού 2/2005.
Υπάρχουν παρατηρήσεις; Ο κ. Hans-Peter Martin θα ήθελε να κάνει μια παρατήρηση. 
Hans-Peter Martin (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, όπως είπα, επικαλούμαι το άρθρο 132 του Κανονισμού. Θέλω να σας ζητήσω να διαγράψετε από την ημερήσια διάταξη ή να σταματήσετε τη συζήτηση για το καθεστώς των βουλευτών. Η ψηφοφορία δεν περιλαμβάνεται καν στην αυριανή ημερήσια διάταξη. Έγινε ήδη μια παράνομη ψηφοφορία στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και θα ήταν εντελώς εσφαλμένο μήνυμα τώρα που η ΕΕ διέρχεται την πιο σοβαρή της κρίση να εγκρίνουμε ένα νέο καθεστώς των βουλευτών και να συσσωρεύσουμε σιωπηρά προνόμια.
Γι’ αυτό σας ζητώ να εφαρμόσετε το άρθρο 132, παράγραφος 2, και να λάβετε τα απαραίτητα μέτρα έτσι ώστε ο βρετανός πρωθυπουργός κ. Μπλερ να μπορέσει να μιλήσει για ένα πρόγραμμα λιτότητας χωρίς να εκτίθεται διότι το Σώμα την ίδια ώρα εγκρίνει μια νέα δέσμη προνομίων. 
Πρόεδρος.
   – Αφού μελέτησα την παράγραφο 2 του άρθρου 132 του Κανονισμού με τη βοήθεια και τη συμβουλή των υπηρεσιών του Κοινοβουλίου, δεν βρίσκω κανένα λόγο να ικανοποιήσω το αίτημά σας.
Πρόεδρος.
   – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση σχετικά με την έκθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και τη δήλωση της Επιτροπής – συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (Βρυξέλλες, 16-17 Ιουνίου 2005) και τη δήλωση του Συμβουλίου – Εξάμηνο δραστηριοτήτων της λουξεμβουργιανής Προεδρίας.
Και τα δύο θέματα θα συζητηθούν από κοινού. Για τον σκοπό αυτόν, ο Προεδρεύων του Συμβουλίου, κ. Juncker, θα λάβει πρώτος τον λόγο.
Jean-Claude Juncker,
Τρίτον, πετύχαμε, κύριε Πρόεδρε, να καθορίσουμε σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης τους νέους στόχους όσον αφορά τη δημόσια αναπτυξιακή βοήθεια. Αφού επιβεβαιώσαμε ότι, από τώρα μέχρι το 2015, η ευρωπαϊκή προσπάθεια συνεργασίας πρέπει να ανέλθει στο 0,70% του εθνικού μας πλούτου, καθορίσαμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση έναν ενδιάμεσο στόχο, που είναι το 0,56% του εθνικού μας πλούτου από τώρα μέχρι το 2010. Είμαι πολύ υπερήφανος για την απόφαση αυτή, διότι ήξερα ότι αποτελούσε ένα επίμαχο και διαφιλονικούμενο θέμα στις αρχές του έτους. Αυτή η απόφαση, αυτό το βήμα προόδου, θα ανεβάσει το επίπεδο ενίσχυσης, το οποίο από 46 δισεκατομμύρια ευρώ το 2006 θα ανέλθει σε 66 δισεκατομμύρια ευρώ το 2010 –συνεπώς, περισσότερα χρήματα κατ’ έτος– από δε το 2010, 20 δισεκατομμύρια ευρώ περισσότερα σε ετήσια βάση. Δεν είναι το παν, είναι όμως ένα σημαντικό βήμα. Καλό θα είναι και άλλα μέρη του κόσμου, το ίδιο πλούσια με την Ευρωπαϊκή Ένωση, να αντλήσουν ωφέλιμη έμπνευση ούτως ώστε να συμβάλουν στην εξάλειψη της φτώχειας, πραγματικής μάστιγας της σύγχρονης εποχής. Καταφέραμε να εξαλείψουμε τη δουλεία τον 19ο αιώνα, πρέπει να μπορέσουμε να απαλείψουμε τη φτώχεια στο πρώτο ήμισυ του τρέχοντος αιώνα.
Τέταρτο και τελευταίο, κύριε Πρόεδρε, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που είχα αναλάβει στις 12 Ιανουαρίου, όταν παρουσίασα το πρόγραμμα της Προεδρίας του Λουξεμβούργου, βελτιώσαμε τις σχέσεις μας με τους αμερικανούς εταίρους μας. Αυτό συνέβη στη συνάντηση της 22ας Φεβρουαρίου, εδώ στις Βρυξέλλες, με τον Πρόεδρο Μπους, ο οποίος είχε εκφράσει την επιθυμία να επισκεφθεί την Ευρώπη. Αυτό έγινε επίσης σαφές στη διάρκεια της συνόδου κορυφής της Δευτέρας με τον Πρόεδρο Barroso και τον Πρόεδρο Μπους.
Για να επανέλθω στη σύνοδο κορυφής της Δευτέρας: διαπιστώσαμε τη ζωτική υποχρέωση τόσο της Ευρώπης όσο και των Ηνωμένων Πολιτειών να προχωρήσουν μαζί αταλάντευτα, βάσει κοινών πεποιθήσεων. Σήμερα, διεξάγεται στις Βρυξέλλες μια διάσκεψη για το Ιράκ, την οποία προτείναμε στον Πρόεδρο Μπους στη διάρκεια της συνάντησης της 22ας Φεβρουαρίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες συνδιοργανώνουν και συμπροεδρεύουν σήμερα σε μια διάσκεψη για το Ιράκ: ποιος, άραγε, θα πίστευε πριν από ένα έτος, πριν από έξι μήνες, ότι σε ένα τόσο επίμαχο θέμα όπως το Ιράκ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής θα μπορούσαν μία των ημερών να δώσουν τα χέρια προκειμένου να εδραιωθεί η δημοκρατία και η ελευθερία στο Ιράκ; Είμαι πολύ υπερήφανος που συμβάλαμε στο να ξαναβρούν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι μια ταυτόσημη γραμμή ανάλυσης και δράσης όσον αφορά το Ιράκ. Κατά συνέπεια, πρέπει να εκφράσουμε τη χαρά μας για αυτή την έκβαση.
Ομοίως, κύριε Πρόεδρε, μπορέσαμε να εξεύρουμε μια συμφωνία με τη γειτονική Ρωσία επί των λεγομένων «τεσσάρων χώρων». Οι σχέσεις μας με τη Ρωσία, οι οποίες είναι πολύ σημαντικές μετά τη σύνοδο κορυφής της 10ης Μαΐου, αναθερμάνθηκαν σε σημαντικό βαθμό. Πρέπει να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας, μολονότι εξακολουθούν, βεβαίως, να υφίστανται αποκλίνουσες απόψεις, και πρέπει να το πούμε αυτό.
Κύριε Πρόεδρε, τον Δεκέμβριο του 2004, στη διάρκεια της Προεδρίας των Κάτω Χωρών –καλό είναι ίσως να μην το λησμονούμε– η μελλοντική Προεδρία του Λουξεμβούργου είχε επιφορτιστεί με το καθήκον να επιδιώξει την επίτευξη πολιτικής συμφωνίας σχετικά με τις δημοσιονομικές προοπτικές πριν από τα τέλη του Ιουνίου του 2005. Στις 12 Ιανουαρίου 2005, μόλις τρεις εβδομάδες αργότερα, ανέλυα ενώπιόν σας, στο Στρασβούργο, τις πιθανότητες μιας επιτυχίας. Σας έλεγα τότε – και επιτρέψτε μου να παραπέμψω στα λόγια μου, γνωρίζετε ότι μου αρέσουν πολύ οι παραπομπές στον εαυτό μου:
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Καταρχάς, ανάμεσα στη θέση εκείνων των κρατών μελών τα οποία ήθελαν να περιορίσουν τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό στο 1% και στην αρχική και πιο γενναιόδωρη θέση της Επιτροπής, η Προεδρία πρότεινε, για την περίοδο 2007-2013, έναν προϋπολογισμό πιστώσεων υποχρεώσεων ύψους 1,056% του εθνικού προϊόντος και έναν προϋπολογισμό πιστώσεων πληρωμών ύψους 1% του εθνικού προϊόντος. Έχω την αίσθηση ότι πλέον αυτό το ποσοστό το αποδέχονται όλα τα κράτη μέλη. Αυτό είναι πλέον δεδομένο και θα δείτε ότι ο όποιος μελλοντικός συμβιβασμός δεν θα αποκλίνει παρά απειροελάχιστα από το συγκεκριμένο επίπεδο δαπανών. Αν είναι να συμφωνήσουμε σε αυτό το ελάχιστο επίπεδο αργότερα, θα προτιμούσα να το είχαμε αποφασίσει την περασμένη εβδομάδα.
Συναντήθηκα με όλους τους συναδέλφους μου, μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στο Λουξεμβούργο την περίοδο μεταξύ της 30ής Μαΐου και της 12ης Ιουνίου, από τις 08.30 μέχρι τις 22.30. Διαπραγματευόμουν για τις δημοσιονομικές προοπτικές με τους συναδέλφους μου επί πενήντα ώρες. Αν μάλιστα προσθέσετε τις δεκαπέντε ώρες συζητήσεων, διαβουλεύσεων που είχαμε με το ίδιο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, φθάνουμε σε ένα σύνολο εξήντα πέντε ωρών διαβουλεύσεων, συζητήσεων και διαπραγματεύσεων. Με πάσα ειλικρίνεια, σας λέω ότι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε περισσότερα και, με πάσα ειλικρίνεια, αυτοί που θα μας διαδεχθούν θα κάνουν λιγότερα.
Άκουσα με προσοχή, στη διάρκεια των πενήντα αυτών ωρών συζητήσεων, στις οποίες οφείλω να ομολογήσω ότι επικράτησε φιλικό διμερές κλίμα, τους συναδέλφους μου. Κανένας –και όταν λέω κανένας, εννοώ κανένας– δεν απαίτησε να παραμείνει η βρετανική επιστροφή ως έχει, κανένας. Στην τελευταία της πρόταση τελικού συμβιβασμού, η λουξεμβουργιανή Προεδρία διατήρησε καταρχήν τη βρετανική επιστροφή: δεν την παγώσαμε στην τελευταία μας πρόταση. Η γενική οικονομική λογική του συμβιβασμού ήταν η ακόλουθη: η επιστροφή θα υφίστατο όπως στο παρελθόν έναντι των 15 παλαιών κρατών μελών –όπως στο παρελθόν, ακριβώς όπως στο παρελθόν– το Ηνωμένο Βασίλειο, όμως, θα συγχρηματοδοτούσε την πολιτική συνοχής μόνο στα νέα κράτη μέλη, χωρίς να συμμετέχει στο κόστος της κοινής γεωργικής πολιτικής σε ό,τι αφορά τα νέα κράτη μέλη. Αυτή η προσαρμογή θα σήμαινε ισόποσο ετήσιας επιστροφής ύψους 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, ήτοι υψηλότερο επίπεδο σε σύγκριση με το σύνολο της περιόδου 1984-2005. Αρχικά, η Προεδρία είχε προτείνει πάγωμα της βρετανικής επιστροφής στα 4,7 δισεκατομμύρια ευρώ, πράγμα που θα μας επέτρεπε μια διόρθωση της τάξεως του 1 περίπου δισεκατομμυρίου ευρώ σε ό,τι αφορά την καθαρή εισφορά των Κάτω Χωρών και την ελάφρυνση του βάρους ιδίως της Γερμανίας και της Σουηδίας, το οποίο κρινόταν υπερβολικό.
Εφόσον ζητάτε πάντα τη διαφάνεια, θα την έχετε. Οι Κάτω Χώρες, ο πρωθυπουργός τους, ο υπουργός τους των Εξωτερικών, ο υπουργός τους των Οικονομικών, γνώριζαν την πρόθεση της Προεδρίας να ελαφρύνει κατά ένα δισεκατομμύριο ευρώ σε ετήσια βάση την επιβάρυνση της χώρας τους. Δεν μπορέσαμε να το πράξουμε διότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν ήταν έτοιμο να προσαρμόσει επαρκώς τη βρετανική επιστροφή ούτως ώστε να διαθέτουμε τα αναγκαία δημοσιονομικά περιθώρια προκειμένου οι Κάτω Χώρες να δυνηθούν να καταβάλουν ένα δισεκατομμύριο ευρώ λιγότερο και προκειμένου να ελαφρυνθεί το βάρος της Σουηδίας και της Γερμανίας. Αν είχε δοθεί αυτό το ένα δισεκατομμύριο ευρώ στις Κάτω Χώρες, η Γερμανία θα ήταν εκείνη που θα το κατέβαλλε, αφού το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα είχε μειώσει αρκούντως τη δική του επιστροφή. Ήθελα να το ξέρετε και δεν ζήτησα από τη Γερμανία να το πράξει, δεδομένου ότι η Γερμανία ήδη, σε σύγκριση με τις αρχικές της προτάσεις, είχε πραγματοποιήσει ένα τεράστιο βήμα σύγκλισης προς τη θέση των άλλων κρατών μελών. Συνεπώς, αν είχε εγκριθεί η αρχική πρόταση της Προεδρίας, το πρόβλημα των Κάτω Χωρών, της Γερμανίας και της Σουηδίας, θα μπορούσε να επιλυθεί εύκολα. Η τελική πρόταση της Προεδρίας, η οποία αφορούσε ένα επίπεδο 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ δεν επέτρεπε να γίνει πλέον αυτό, τουλάχιστον όμως θα είχε επιτρέψει στη Μεγάλη Βρετανία να συγχρηματοδοτήσει, όπως είναι φυσικό, τις πολιτικές συνοχής στα νέα κράτη μέλη, πλην της κοινής γεωργικής πολιτικής, αναφορικά με την οποία, όπως όλοι γνωρίζουμε, το Ηνωμένο Βασίλειο έχει μια ιδιαίτερη θεώρηση. Τόσο απλά είναι τα πράγματα, και ταυτόχρονα τόσο περίπλοκα. Μακάρι οι Έξι που, σε μια στιγμή μεγάλης έμπνευσης, συνέταξαν μια κοινή επιστολή να είχαν συμφωνήσει στις λεπτομέρειες των προτάσεών τους!
Επιπλέον, η Προεδρία πρότεινε μια δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όπου αυτό να εκτιμά ότι, και διαβάζω, «είναι αναγκαίο να μελετήσουμε πιο εμπεριστατωμένα τον τρόπο με τον οποίο ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός δύναται να ανταποκριθεί στις μελλοντικές προκλήσεις, τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και στις προτεραιότητες των πολιτών μας. Μια τέτοια συνολική εξέταση θα πρέπει να οδηγήσει σε μεταρρύθμιση όλων των πτυχών του προϋπολογισμού». «Όλων των πτυχών του προϋπολογισμού», όπερ σημαίνει και της κοινής γεωργικής πολιτικής. Το να θέλουν να μας αναγκάσουν να πούμε ότι αυτή η εξέταση θα πρέπει να αφορά αποκλειστικά την κοινή γεωργική πολιτική ήταν μια πρόταση που γνωρίζαμε καλά ότι θα την απέρριπταν ή θα την αρνούνταν άλλα κράτη μέλη, Αν όμως εξετάζαμε κριτικά τις δημοσιονομικές μας πολιτικές σε όλους τους τομείς, σε όλες τις κατηγορίες, σε όλους τους σχετικούς κλάδους, αυτό θα έδινε στην Επιτροπή τη δυνατότητα να έχει στα χέρια της μια καλή απόφαση. Ζητήσαμε από την Επιτροπή να εκπονήσει μια έκθεση για όλες αυτές τις πτυχές και η Επιτροπή συμφώνησε να συντάξει αυτή την έκθεση, δεδομένου ότι ο Πρόεδρος της Επιτροπής με συνόδευε συνεχώς ενόσω προέβαινα σε διμερείς συνομιλίες στο πλαίσιο των συναντήσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Παρεμπιπτόντως, είναι φυσικό η Προεδρία της Επιτροπής να συνδράμει σε αυτού του είδους τις διαβουλεύσεις. Προτείναμε, λοιπόν, να αναφέρεται ότι, με βάση την έκθεση της Επιτροπής, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα λάβει τις ενδεδειγμένες αποφάσεις, και διαβάζω το κείμενο που είχα προτείνει: «περιλαμβανομένων και ενδεχόμενων προσαρμογών των δημοσιονομικών προοπτικών της περιόδου 2007-2013».
Αυτή είναι η απόφαση την οποία πρότεινε η Προεδρία: διατήρηση της βρετανικής επιστροφής για τους Δεκαπέντε· βρετανική εισφορά για τη συγχρηματοδότηση των πολιτικών συνοχής στα νέα κράτη μέλη, εξαιρουμένης της κοινής γεωργικής πολιτικής σε αυτά τα κράτη· πρόταση της Επιτροπής, μέχρι τέλους του 2008, για αναδιάρθρωση του προϋπολογισμού· εξέταση της πρότασής της από το Συμβούλιο και ενδεχόμενη τροποποίηση των δημοσιονομικών προοπτικών για την τελευταία περίοδο, ήτοι από το 2009 και μετά. Ήθελα να σας το πω διότι κανείς δεν σας έδωσε αυτή την εξήγηση μέχρι τώρα και επειδή ενδεχομένως να ακούσετε μιαν άλλη εξήγηση εντός ολίγου.
Δεν είναι αληθές ότι η Προεδρία επεδίωκε να ακυρώσει τη βρετανική επιστροφή. Θέλαμε να την διατηρήσουμε για την Ευρώπη των 15, επιδιώκαμε όμως να της προσδώσουμε έναν πιο αλληλέγγυο χαρακτήρα σε ό,τι αφορά τα νέα κράτη μέλη. Αυτή είναι η δέσμη που απορρίφθηκε. Η απόρριψή της αποτέλεσε σφάλμα.
Αυτή η δέσμη απορρίφθηκε παρά το γεγονός ότι περιλάβαμε, με βάση την απόφαση του Οκτωβρίου του 2002, 6 δισεκατομμύρια ευρώ ως συμπληρωματική δαπάνη της ΚΓΠ για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Ενώ η επιστολή των Έξι μπορεί να έδινε την εντύπωση ότι οι Έξι συμφωνούσαν ως προς το ότι δεν έπρεπε να θιγεί η συμφωνία του Οκτωβρίου του 2002, ανέλαβα προσωπικά αυτό το ενδεχόμενο για λογαριασμό των 15 – ενδεχόμενο το οποίο συμμερίζονταν άλλωστε σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό οι υπόλοιποι, οι οποίοι ήταν ευτυχείς που είχαν βρει κάποιον ο οποίος ανέλαβε μια λογική πρωτοβουλία εκ μέρους των 15. Ενώ, το 2006, 42 δισεκατομμύρια ευρώ θα δαπανηθούν για άμεσες ενισχύσεις και μέτρα για την αγορά, η πρόταση της Προεδρίας σήμαινε, για την Ευρώπη των 15, μείωση αυτού του ποσού σε 35 δισεκατομμύρια ευρώ το 2013. Βάσει της πρότασης της Προεδρίας, από τα 42 δισεκατομμύρια ευρώ για άμεσες ενισχύσεις και μέτρα για την αγορά θα είχαμε περάσει σε 35 δισεκατομμύρια το 2013. Αυτό θα σήμαινε για την Ευρώπη των 15 μείωση της τάξης του 17% περίπου μόνο για την κοινή γεωργική πολιτική. Ακόμα και στην Ευρώπη των 27, μαζί δηλαδή με τους ρουμάνους και βούλγαρους φίλους μας, η ΚΓΠ θα σήμαινε μείωση άνω του 5% για την ίδια περίοδο. Το να λέγεται ότι δεν έγινε τίποτα για την ελάφρυνση του βάρους του κόστους της κοινής γεωργικής πολιτικής πολύ απλά δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Καταβάλαμε κάθε προσπάθεια για να το επιτύχουμε. Όταν, τον Οκτώβριο του 1985, υπέβαλα ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον πρώτο προϋπολογισμό που είχα την υποχρέωση να υποβάλω εδώ –εκείνον για το οικονομικό έτος 1986– η γεωργία απορροφούσε το 68% του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού. Είχα προτείνει να μην απορροφά περισσότερο από 37%, ήτοι 35 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2013. Πόση απόσταση διανύσαμε έκτοτε! Οποία εμμονή να μην θέλουμε να το παραδεχθούμε!
Βάσει της πρότασης της Προεδρίας, η ΚΓΠ θα ήταν ο μόνος από όλους τους τομείς για τον οποίον θα υπήρχε σημαντική μείωση δαπανών, ενώ, επί παραδείγματι, όσον αφορά τις μελλοντικές επενδυτικές δαπάνες, όλες θα αυξάνονταν. Αύξηση κατά 7,5% για τις δαπάνες που συνδέονται με τους στόχους της Λισαβόνας: ετήσια αύξηση 7,5% καθ’ όλη την περίοδο 2007-2013, όπερ σημαίνει αύξηση των πιστώσεων που χορηγούνται για τους στόχους της Λισαβόνας κατά 65% το 2006. Αύξηση κατά 15% για τις πολιτικές που άπτονται του τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, συνεπώς, κυρίως για εκείνες που αφορούν την πιο αποτελεσματική καταπολέμηση της διασυνοριακής εγκληματικότητας. Τέλος, αύξηση κατά 2% για τις πολιτικές συνοχής στην ΕΕ των 27, με πιο μεγάλη συγκέντρωση στα νέα κράτη μέλη. Μάλιστα, προβήκαμε σε ορισμένες αλλαγές στα καίρια σημεία κατανομής μεταξύ παλαιών και νέων κρατών μελών όσον αφορά την πολιτική συνοχής, αυξάνοντας στο 53% το ποσό των σχετικών πιστώσεων για τα νέα κράτη μέλη ενώ, στην πρόταση αναφοράς της Επιτροπής, το αντίστοιχο ποσοστό ανερχόταν στο 47%. Το να λέγεται ότι το βάρος της προσπάθειας θα το αναλάμβαναν, με βάση την πρότασή μας, τα παλαιά κράτη μέλη, πολύ απλά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Ερχόμαστε έπειτα, κύριε Πρόεδρε, στη σύγκριση του προϋπολογισμού της έρευνας με εκείνον για την κοινή γεωργική πολιτική και αντίστροφα. Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τα ανόμοια. Γιατί θέλουμε να συγκρίνουμε τα ανόμοια; Η κοινή γεωργική πολιτική είναι η μόνη πραγματικά κοινοτική πολιτική, η οποία χρηματοδοτείται εξολοκλήρου από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. Η έρευνα είναι μια πρωτίστως και καταρχήν εθνική πολιτική, η οποία στηρίζεται από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τα δύο. Η ΚΓΠ, με βάση την πρόταση της Προεδρίας, θα κόστιζε 305 δισεκατομμύρια ευρώ για το σύνολο της εν λόγω περιόδου. Οι δημόσιες πολιτικές έρευνας των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα σήμαιναν, αν οι εθνικές πολιτικές παρέμεναν στο σημερινό τους επίπεδο, 524,5 δισεκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2007-2013, και συνεπώς περισσότερα, πολύ περισσότερα από την κοινή γεωργική πολιτική. Αν τα κράτη μέλη, και εφόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε μπορέσει να προωθήσει τη σχετική προσπάθεια σε συνέχεια των προτάσεων της Προεδρίας, τηρούσαν τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν όσον αφορά την αναθεώρηση της στρατηγικής της Λισαβόνας, θα ανέβαζαν το ποσοστό της κρατικής συμβολής στους προϋπολογισμούς της έρευνας ως ποσοστό του ΑΕγχΠ από το 1,9% στο 3%. Οι εθνικές πολιτικές και οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την έρευνα θα πρέπει, το 2013, να έχουν φθάσει στο επίπεδο των 785 δισεκατομμυρίων. Αν τηρούνταν όλες οι αποφάσεις και αν είχαν γίνει αποδεκτές οι προτάσεις της Προεδρίας, οι προϋπολογισμοί της έρευνας θα ήταν της τάξης των 785 δισεκατομμυρίων, και αναφέρομαι στην κρατική συμβολή στους προϋπολογισμούς για την έρευνα, έναντι 305 δισεκατομμυρίων για την κοινή γεωργική πολιτική. Ας πάψουμε, λοιπόν, να λέμε ό,τι θέλουμε σε αυτή την υπόθεση. Οι δαπάνες για την κοινή γεωργική πολιτική θα αναπροσαρμόζονταν προς τα κάτω και, σε σύγκριση με εκείνα που είναι συγκρίσιμα, σαφώς και παραμένουν περισσότερο από δύο φορές κατώτερες των δαπανών για την έρευνα. Ας πάψουμε, λοιπόν, να συγκρίνουμε τα ανόμοια.
Αυτή είναι, κύριε Πρόεδρε, η σύνοψη των γεγονότων. Σήμερα, έχουμε μια διαφωνία. Πρέπει να εξεύρουμε μια συμφωνία, η οποία να επιτρέπει την έναρξη, σε σωστές συνθήκες, των νέων πολιτικών, αρχής γενομένης από το 2007, στα νέα κράτη μέλη. Δεν έχουμε το δικαίωμα να απογοητεύσουμε τα νέα κράτη μέλη, τα οποία, σε όλες τις διμερείς συνομιλίες που είχα και στην τελική και συνολική συζήτηση, τήρησαν εξαιρετικά αξιοπρεπή στάση. Πρέπει, στην παρούσα φάση, να προχωρήσουμε για να βρούμε μια καλύτερη φόρμουλα, αν υπάρχει· αυτό, όμως, πρέπει να γίνει χωρίς να διαρρήξουμε τα μέσα συνοχής, χωρίς να περιστείλουμε τις κοινές μας πολιτικές, χωρίς να ζημιώσουμε τις πολιτικές συνοχής. Αυτό είναι απαίτηση, είναι απολύτως επιτακτική ανάγκη. Κατά τα λοιπά, το Λουξεμβούργο, στο οποίο θα έχω σε λίγο την ευχαρίστηση να επανέλθω για να αφιερωθώ αποκλειστικά στις υποθέσεις του, οι οποίες είναι πολλές, και μάλιστα σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα είναι πολύ σημαντικές, είναι έτοιμο να συνδράμει με όλες του τις δυνάμεις στην αναζήτηση αυτής της λύσης, χωρίς πικρία και χωρίς να εμφορείται από αισθήματα αντεκδίκησης.
Σε ό,τι αφορά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εργαστήκαμε σαν δίδυμοι. Συχνά διαφωνούσαμε, είτε επειδή οι προτάσεις σας δεν ήταν σώφρονες, είτε επειδή οι σώφρονες προτάσεις της Προεδρίας δεν έγιναν αποδεκτές από όλα τα κράτη μέλη και, συνεπώς, δεν κατέστη δυνατόν να εξασφαλιστεί η συμφωνία σας, η οποία πάντως δινόταν αυθόρμητα κάθε φορά που η Προεδρία σάς παρουσίαζε τις πρωτοβουλίες της προτού τις παρουσιάσει στα άλλα κράτη μέλη. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σήμερα, έφθασε στην ώριμη φάση του. Δεν το λέω πατερναλιστικά, συγκαταβατικά, μπορώ όμως να προσμετρήσω την πρόοδο που έχει γίνει με βάση το επίπεδο των εξηγήσεων, την ένταση και την ποιότητα των σημερινών συζητήσεων σε σύγκριση με τις συζητήσεις στις οποίες παρέστην από το 1982. Είναι ένα σημαντικό Κοινοβούλιο, που δεν έχει κανέναν λόγο να κρύβεται, που φέρει τη νομιμότητα, που φέρει τις ελπίδες των λαών της Ευρώπης. Πολύ συχνά, στην Ολομέλεια, δεν είναι παρών ικανοποιητικός αριθμός βουλευτών, πλην της σημερινής ημέρας – γεγονός που με ευχαριστεί ιδιαιτέρως.
Κύριε Πρόεδρε, στις 18 Ιουνίου, νωρίς το πρωί μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ήμουν πολύ λυπημένος, λυπημένος που δεν πέτυχα να αποφύγει η Ευρώπη να περιέλθει, όχι οριστικά, αλλά σαφώς, σε κρίση. Ήμουν λυπημένος και το έδειξα. Διαβάζω ενίοτε ότι δεν επέδειξα πραγματική διπλωματία, δεν έχω όμως καμία όρεξη να επιδεικνύω διπλωματία όταν η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίση, καμία όρεξη να επιδεικνύω διπλωματία, απολύτως καμία.
Πίστεψα ότι οι πεποιθήσεις μου κλονίστηκαν τις πρώτες ώρες της 18ης Ιουνίου, και δεν είχα τη δύναμη, ούτε και το μεγαλείο, που είναι αναγκαία για να προβώ σε άλλη έκκληση, την ίδια κιόλας μέρα. Δεν μπορεί ο καθένας να γίνει De Gaulle! Εκπλήσσομαι και εγώ ο ίδιος με τη σεμνότητά μου.
José Manuel Barroso,
Είναι γεγονός ότι υπάρχουν προβλήματα στην Ευρώπη και είναι γεγονός ότι τα προβλήματα είναι σοβαρά, πρέπει όμως να αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα και να είμαστε ικανοί να εξεύρουμε μια λύση. Στη διάρκεια της λουξεμβουργιανής Προεδρίας, ήμασταν μάρτυρες της υλοποίησης μειζόνων πρωτοβουλιών και καινοτομιών, που θα καθορίσουν τις δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα ερχόμενα χρόνια. Επιτρέψτε μου να επανέλθω καταρχάς, από την οπτική γωνία της Επιτροπής, στους τελευταίους έξι μήνες, σε μια περίοδο που σημαδεύτηκε από την εμπειρία και την ευρωπαϊκή πεποίθηση του φίλου μου, του κ. Juncker.
Τούτου λεχθέντος, σημειώθηκαν και άλλες επιτυχίες στη διάρκεια της λουξεμβουργιανής Προεδρίας, ιδίως όσον αφορά τις εξωτερικές μας σχέσεις. Ο Πρόεδρος Juncker ήδη το ανέφερε: η σύνοδος κορυφής με τη Ρωσία, η σύνοδος με τον Καναδά και η σύνοδος με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι καλύτερες σχέσεις που διατηρούμε σήμερα με τον μείζονα εταίρο μας στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, όλα αυτά πρέπει να τα πιστώσουμε στη λουξεμβουργιανή Προεδρία.
Θα το πράξουμε και ελπίζουμε στο τέλος αυτού του εγχειρήματος να μπορέσουμε να παρουσιάσουμε σε όλους τους Ευρωπαίους το στρατηγικό μας όραμα για την Ευρώπη. Πώς άραγε θα είναι η Ευρώπη τα επόμενα χρόνια, τα επόμενα έξι, δεκαπέντε χρόνια; Πρέπει να κάνουμε αυτόν τον διάλογο χωρίς να φοβούμαστε να θέσουμε οποιοδήποτε θέμα, ακόμα και εκείνα που είναι δυσκολότερα και περιπλοκότερα για τα θεσμικά όργανα. Πρέπει να μιλήσουμε όχι μόνο για τις δαπάνες, αλλά και για τους στόχους. Πρέπει να μιλήσουμε για το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο. Με ποιον τρόπο θα εργαστούμε στον 21ο αιώνα; Με ποιον τρόπο θα εκσυγχρονίσουμε το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο; Με ποιον τρόπο θα καταλήξουμε σε μια ισορροπία σε ό,τι αφορά την κοινοτική νομοθεσία; Με ποιον τρόπο θα αποφύγουμε τη γραφειοκρατία σε ευρωπαϊκό επίπεδο; Με ποιον τρόπο θα προβούμε σε άλλες διευρύνσεις, έτσι ώστε οι Ευρωπαίοι να μπορέσουν να τις υποστηρίξουν και να αντιληφθούν τη σημασία μιας ενοποιημένης Ευρώπης; Είμαστε βέβαιοι ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει λόγο σε όλα αυτά, πολύ σημαντικό λόγο, σε αυτή τη συζήτηση, και εμείς, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θέλουμε να συνεργαστούμε μαζί σας, διότι θεωρούμε αναγκαίο να οικοδομηθεί μια νέα συναίνεση στην Ευρώπη.
Θέλω να υπογραμμίσω την πολύ εποικοδομητική προσέγγιση που είχαν τα νέα κράτη μέλη. Ενίοτε με ερωτούν μήπως είναι δυσκολότερο να είμαι στην Επιτροπή τώρα με 25 κράτη μέλη – που σύντομα πρόκειται να γίνουν 27. Δεν είναι άραγε μια Ευρωπαϊκή Ένωση πολύ πιο πολύπλοκη και δύσκολη; Εγώ λέω ότι όντως είναι, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Τα προβλήματα που έχουμε τώρα στην Ευρώπη δεν είναι αποτέλεσμα των αξιώσεων των νέων κρατών μελών: η αιτία των προβλημάτων που έχουμε σήμερα στην Ευρώπη δεν είναι αυτή.
Αυτό δείχνει και το τίμημα αυτής της περίφημης επιστολής των 6 κρατών μελών, τα οποία ζητούσαν το ένα τοις εκατό. Είναι κρίμα που τα κράτη μέλη τα οποία συμφώνησαν στην καταβολή του ενός τοις εκατό –εκείνα που συμφωνούν με αυτό– τώρα δεν μπορούν να συμφωνήσουν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Στην πραγματικότητα, ήταν διχασμένα ως προς αυτό το ζήτημα. Τούτο δείχνει και τι συμβαίνει υπερβολικά συχνά σήμερα στην Ευρώπη. Είναι ευκολότερο να έχουμε έναν συνασπισμό υπέρ ενός «όχι» απ’ ό,τι να έχουμε έναν συνασπισμό υπέρ ενός «ναι», ενώ αυτό που χρειαζόμαστε τώρα στην Ευρώπη είναι συνασπισμοί υπέρ των «ναι», και όχι συνασπισμοί υπέρ των «όχι». Αυτοί οι σημαντικοί συνασπισμοί είναι αναγκαίοι, ώστε να προχωρήσει το σχέδιο για την Ευρώπη.
Δεν θέλω να υποτιμήσω ούτε τον βαθμό δυσκολίας ούτε τις διαφωνίες ως προς τις προτεραιότητες, αλλά αυτή η αναγκαία συζήτηση δεν πρέπει να καθυστερήσει μια συμφωνία. Γι’ αυτόν τον λόγο, η Επιτροπή πρότεινε μια ρήτρα αναθεώρησης πριν ακόμη από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Η συνεργασία με τον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κ. Juncker, μου ήταν εξαιρετικά ευχάριστη και, όπως ο ίδιος είπε προηγουμένως, συζητούσαμε μια ρήτρα αναθεώρησης με τα κράτη μέλη. Αυτό σημαίνει ότι, αφού δεν γνωρίζουμε πώς ακριβώς θα είναι ο κόσμος το 2013, δεν πρέπει να κάνουμε μια συνολική συζήτηση προτού εγκρίνουμε τις δημοσιονομικές προοπτικές. Πρέπει, απεναντίας, να εγκρίνουμε τις δημοσιονομικές προοπτικές το συντομότερο δυνατόν και κατόπιν να κανονίσουμε μια συνάντηση για αργότερα, προκειμένου να προσαρμόσουμε τον προϋπολογισμό μας σε ενδεχόμενη αλλαγή προτεραιοτήτων και στο διεθνές περιβάλλον. Αυτά επιτάσσει η φρόνηση. Αυτό που είναι ανώφελο τώρα είναι μια συνολική συζήτηση για τις προτεραιότητες, ως λόγος ή πρόφαση για να μην καταλήξουμε σε συμφωνία επί των δημοσιονομικών προοπτικών. Ωστόσο, είναι συνάμα αλήθεια ότι πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά τη μεταρρύθμιση του κοινοτικού προϋπολογισμού. Πρέπει να βλέπουμε μπροστά. Είναι επίσης αλήθεια ότι πρέπει να πραγματοποιήσουμε μια συνάντηση αργότερα, για να καταπιαστούμε με όλα αυτά τα σημαντικά ζητήματα.
Γι’ αυτό και πρέπει να τηρήσουμε την προθεσμία για την επόμενη φάση των διαπραγματεύσεων. Εάν δεν το κάνουμε, ενδέχεται να αποτύχουμε, και είναι καθήκον μου να επιστήσω την προσοχή του Σώματος στον κίνδυνο παράλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να αποφύγουμε αυτόν τον κίνδυνο. Εμείς συνεχίζουμε να παίρνουμε αποφάσεις, ακόμη και όσο διαρκεί αυτή η πολύ δύσκολη κατάσταση. Όπως είπε ο Προεδρεύων του Συμβουλίου, κ. Juncker, μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο παίρναμε αποφάσεις μαζί με τους εταίρους μας των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά. Εχθές επισκέφθηκα την Ιταλία για να παραστώ στην επίσημη εκδήλωση για την έναρξη λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων. Σήμερα η Επιτροπή έλαβε σημαντικές αποφάσεις για μια πράσινη βίβλο για την ενεργειακή απόδοση, καθώς και για ένα νέο καθεστώς όσον αφορά τις αγορές ζάχαρης. Εξακολουθούμε να λαμβάνουμε αποφάσεις. Σας διαβεβαιώνω ότι η Επιτροπή δεν αισθάνεται κανενός είδους αναστολές προκειμένου να λάβει τις αποφάσεις ή να αναλάβει τις πρωτοβουλίες τις οποίες έχει ανάγκη η Ευρώπη. Εντούτοις, είναι σημαντικό να δεσμεύσουμε το Συμβούλιο, όλους τους εταίρους και όλα τα θεσμικά όργανα και να κινηθούμε προς την ίδια κατεύθυνση.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε επίσης κατευθυντήριες αρχές για τη βιώσιμη ανάπτυξη. Αυτό θα εξασφαλίσει τη συνέχιση τωv βελτιώσεων στην ποιότητα της ζωής μας, όχι μόνο για τις τωρινές αλλά και για τις μελλοντικές γενεές. Ελήφθη επίσης η πολύ σημαντική απόφαση να επικυρωθούν στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο –σε σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης– οι αποφάσεις τις οποίες έλαβαν οι υπουργοί Ανάπτυξης, έπειτα από πρόταση της Επιτροπής, σχετικά με τη δέσμευσή μας να επιβλέψουμε την αναπτυξιακή βοήθεια και με τη δέσμευσή μας προς την Αφρική. Αυτό ήταν ένα πολύ σημαντικό μέτρο που ελήφθη από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Θέλω να ολοκληρώσω με δυο λόγια προς τον φίλο μου, τον κ. Juncker. Όχι μόνο προς τον κ. Juncker, αλλά και προς ολόκληρη τη λουξεμβουργιανή Προεδρία, τον υπουργό Εξωτερικών, τον υπουργό Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, τους διπλωμάτες και τους εμπειρογνώμονες. Συγκινήθηκα πραγματικά βλέποντας την πεποίθηση, την αποφασιστικότητα και τον ενθουσιασμό όλης αυτής της εκπληκτικής ομάδας.
Εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, θέλω να σου πω, Jean-Claude, καθώς και σε όλους τους συνεργάτες σου, ένα ευχαριστώ για όσα κάνατε για την Ευρώπη. Ελπίζω, και το λέω ειλικρινά, να έχω την ευκαιρία να πω το ίδιο πράγμα και για την επόμενη Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Θα πω το ίδιο πράγμα αν το νιώθω, δεν θα πω το ίδιο πράγμα αν δεν το νιώθω. Οι Προεδρίες παρέρχονται, η Επιτροπή μένει. Η Επιτροπή προασπίζεται το γενικό ευρωπαϊκό συμφέρον και θέλω να σας δηλώσω ότι η Επιτροπή, ελπίζω με τη στήριξη και τη συνδρομή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα συνεχίσει να παρέχει την ειλικρινή της στήριξη στις διάφορες Προεδρίες. Από την πλευρά της, η Επιτροπή αναμένει από τις διάφορες Προεδρίες την ίδια αφοσίωση, την ίδια αποφασιστικότητα και τον ίδιο ενθουσιασμό για την Ευρωπαϊκή μας Ένωση.
Hans-Gert Poettering,
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω ειλικρινά, εξ ονόματος της Ομάδας ΕΛΚ-ΕΔ, τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Jean-Claude Juncker για το μεγάλο του πάθος και για την πίστη με την οποία ηγήθηκε της Ευρωπαϊκής Ένωσης όλους αυτούς τους μήνες. Κύριε Juncker, η Ομάδα ΕΛΚ-ΕΔ σας εκφράζει τις θερμές της ευχαριστίες γι’ αυτή την αφοσίωση, το πάθος και την πίστη.
Προηγουμένως, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου υπενθύμισε τη σοβιετική κατοχή των τριών κρατών της Βαλτικής, της Εσθονίας, της Λετονίας και της Λιθουανίας, πριν από 65 χρόνια, και αυτό είναι ένα ελπιδοφόρο μήνυμα. Ποιος θα σκεφτόταν πριν από είκοσι χρόνια ότι σήμερα θα βρίσκονταν εδώ στο Σώμα συνάδελφοι από την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία; Είναι ένα θαυμάσιο γεγονός και γι’ αυτό πρέπει να πιστεύουμε και αυτή την ώρα στο μέλλον της ηπείρου μας.
Στο θέμα της συνταγματικής συνθήκης, πρέπει να ασκήσουμε αυτοκριτική. Εύχομαι καλή επιτυχία στον Πρόεδρο του Συμβουλίου για το δημοψήφισμα που προφανώς θα διεξαχθεί τελικά στις 10 Ιουλίου στο Λουξεμβούργο. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αναλόγως το διάλειμμα που έχουμε για να σκεφτούμε. Δεν πρέπει να κάνουμε διάλειμμα στη σκέψη μας, αλλά να αξιοποιήσουμε αυτό το διάστημα για να σκεφτούμε και να διασφαλίσουμε ότι στο τέλος αυτής της διαδικασίας περισυλλογής θα μπορεί να καταστεί νομική, αλλά και πολιτική πραγματικότητα το πρώτο και το δεύτερο μέρος της συνταγματικής συνθήκης.
Αναφορικά με τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λυπούμαστε που δεν υπήρξε αποτέλεσμα. Όμως σήμερα δηλώνουμε με αίσθημα υπερηφάνειας –μαζί με τον Reimer Böge που είναι παρών στο Σώμα– ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατάφερε να υποβάλει μια πρόταση, και καλούμε τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων να την λάβουν ως γνώμονα και να επιδιώξουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε ήδη τη δική του απάντηση.
Δηλώνω επίσης πολύ σοβαρά ότι χρειαζόμαστε αυτές τις δημοσιονομικές προοπτικές ειδικά για τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004, διότι πρέπει να είναι σε θέση, στηριζόμενες στην κοινή μας αλληλεγγύη, να προγραμματίσουν την ανάπτυξη των περιοχών τους που παρουσιάζουν αδυναμίες. Γι’ αυτό, χρωστάμε ιδίως στις νέες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να δρομολογήσουμε –ελπίζω– αυτές τις δημοσιονομικές προοπτικές κατά τη νέα, βρετανική Προεδρία. Η Ομάδα ΕΛΚ-ΕΔ θα συμβάλει ώστε αυτό να καταστεί δυνατό, και θα το πράξουμε σε πνεύμα αλληλεγγύης.
Martin Schulz,
Αισθάνομαι ευγνώμων για την ειλικρίνεια αυτή, διότι δίνει στο Κοινοβούλιο καλύτερη γνώση και ως εκ τούτου και τη δυνατότητα να αναλύσει καλύτερα τι συνέβη το περασμένο Σαββατοκύριακο. Συνέβησαν πολλά και θα ήθελα να επαναλάβω πρώτα-πρώτα αυτό που είπατε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου – ήταν μια ήττα για την Ευρώπη. Έχετε δίκιο. Συνεχίσατε λέγοντας ότι ήταν και ήττα της Προεδρίας. Εδώ δεν έχετε δίκιο. Όποιος είχε την ευκαιρία να σας παρατηρήσει το Σαββατοκύριακο –κι εμείς το κάναμε όλοι αυτό– διαπίστωσε ότι δεν ήταν ήττα της Προεδρίας του Συμβουλίου. Ίσως σήμερα να είναι ακόμα κάπως ενωρίς για να κρίνουμε, εγώ όμως είμαι απολύτως βέβαιος ότι, εκείνοι που θα έρθουν μετά από εμάς, θα κατατάξουν τον Jean-Claude Juncker ανάμεσα στους πραγματικά μεγάλους Ευρωπαίους.
Σας είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτό. Μετά από 60 ώρες διαπραγματεύσεων και ύστερα 15 λεπτά επίσκεψη από κάποιον που μετείχε σε αυτές, μπορούμε να καταλάβουμε την πίκρα που φάνηκε επίσης καθαρά στην ομιλία σας, επειδή το συμπέρασμα που συνάγεται από αυτή τη σύνοδο κορυφής είναι ότι πραγματικά είναι καιρός να μιλήσει καθαρά η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ναι, η Ευρώπη διέρχεται κρίση, αλλά κρίση διέρχονται και οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της Ευρώπης. Εδώ και χρόνια, οι άνθρωποι που έχουν την εξουσία στην Ευρώπη –δηλαδή το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το Συμβούλιο των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων– ακολουθούσαν πάντα τον ίδιο δρόμο: οι επιτυχίες ήταν επιτυχίες των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, οι αποτυχίες ήταν αποτυχίες των γραφειοκρατών των Βρυξελλών.
Θέλω να σας επαινέσω ξεκάθαρα σήμερα, κύριε Juncker, γιατί μιλήσατε ξεκάθαρα. Μας είπατε τα πράγματα με το όνομά τους. Πρέπει να αντλήσουμε τα συμπεράσματά μας από αυτά. Ένα σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι πρέπει καταρχάς να διαπιστώσουμε ότι δύο από τα τρία θεσμικά όργανα επιτέλεσαν το καθήκον τους. Η Επιτροπή υπέβαλε την πρότασή της για τις δημοσιονομικές προοπτικές και το Κοινοβούλιο αποφάσισε σχετικά με τη θέση του, ενώ το Συμβούλιο δεν φάνηκε ικανό να καταλήξει σε συμφωνία επί των δημοσιονομικών προοπτικών. Επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω ότι δύο θεσμικά όργανα που μετέχουν στον τριμερή διάλογο έκαναν αυτά που έπρεπε. Το Συμβούλιο δεν τα έκανε και θα περιμένουμε.
Θέλω να επαινέσω τον Πρόεδρο της Επιτροπής γιατί σήμερα επιβεβαίωσε θαυμάσια τον ρόλο του στην Ευρώπη. Ναι, κύριε Barroso, είστε ο θεματοφύλακας των ευρωπαϊκών Συνθηκών. Κανένας δεν θα μπορέσει να κάνει τη συνθήκη της Νίκαιας βάση για μια ζώνη ελευθέρου εμπορίου! Όσο ανεπαρκής και αν είναι, προχώρησε τη διαδικασία της ολοκλήρωσης τόσο μακριά ώστε να μην είναι δυνατόν κάτι τέτοιο και, αν θέλετε να υπερασπιστείτε την εμβάθυνση της Ευρώπης, θα έχετε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πάντα στο πλευρό σας. Όμως οι άνθρωποι στην Ευρώπη περιμένουν τώρα μηνύματα από αυτήν. Ναι, χρειαζόμαστε αγορά, χρειαζόμαστε ανταγωνισμό στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Όμως οι άνθρωποι που ψήφισαν «όχι» στις Κάτω Χώρες και στη Γαλλία, το έκαναν, μεταξύ άλλων, επειδή φοβούνται ότι αυτή η αγορά και ο ανταγωνισμός θα καταστρέψουν την κοινωνική τους ασφάλεια, θα διαλύσουν όλα όσα χτίζονταν για ολόκληρες δεκαετίες. Σε επίπεδο πρακτικής πολιτικής, εμείς, η Ομάδα του ΕΣΚ, προτείναμε ένα σχέδιο πέντε σημείων που δείχνει πώς μπορείτε να συμβάλετε στην έγκριση των οδηγιών για τον χρόνο εργασίας και για τις υπηρεσίες ως κοινωνικής και όχι αντικοινωνικής νομοθεσίας. Αυτό θα σας δώσει μια ευκαιρία να δείξετε ποια είναι η θέση της Επιτροπής.
Ακούσαμε έναν μεγάλο λόγο από έναν μεγάλο Πρόεδρο του Συμβουλίου. Όχι μόνο αυτός αλλά και ολόκληρο το λουξεμβουργιανό σχήμα –όπως πολύ σωστά είπε ο Πρόεδρος της Επιτροπής– έκανε φανταστική δουλειά. Σας ευχαριστώ γι’ αυτό, κύριε Juncker, ευχαριστώ και τον κ. Nicolas Schmit, καθώς και όλους εκείνους που συνεργάστηκαν μαζί μας αυτούς τους έξι μήνες. Η συνεργασία με τη λουξεμβουργιανή Προεδρία μας ικανοποίησε εξαιρετικά. Νομίζω ότι έτσι το βλέπουμε όλοι. Ασφαλώς δεν συμβαίνει πάντα να είναι ευχάριστη η πολιτική ζωή όταν υπάρχουν διαφορές απόψεων. Σας ευχαριστώ για την ομιλία σας και πιστεύω ότι μιλώ εκ μέρους πολλών συναδέλφων λέγοντας ότι περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία το αύριο.
Graham Watson,
Στην αρχαία τραγωδία τουλάχιστον οι θεατές είναι σε θέση να καταλάβουν αυτά που συμβαίνουν. Αυτήν την πολυτέλεια, πολλοί από εμάς την διαθέτουμε μόνο κατόπιν εορτής, αρκετό καιρό μετά τα δημοψηφίσματα. Υποπτεύομαι ότι εσείς, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, με τη φλογερή στράτευσή σας στον σκοπό της Ευρώπης, την οποία και χαιρετίζω, δεν ήσασταν σε θέση να κοντοσταθείτε και να δείτε αντικειμενικά τον αντίκτυπο της εβδομάδας της 29ης Μαΐου 2005 στην Προεδρία σας. Εάν το είχατε κάνει, μπορεί να είχατε θεωρήσει εκείνη την εβδομάδα καθοριστική στιγμή στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια.
Όμως, σε όσους επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις αναποδιές για να ορθώσουν ξανά ένα σιδηρούν παραπέτασμα, θα μνημόνευα τον Robert Schuman, που είπε το εξής στα 1949: «Δεν έχω καμία πρόθεση να χαράξω μια γεωγραφική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην Ευρώπη και στη μη Ευρώπη. Υπάρχει ένας άλλος τρόπος οριοθέτησης: αυτός που διακρίνει όσους έχουν το ευρωπαϊκό πνεύμα από όσους δεν το έχουν.»
Monica Frassoni,
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, εάν για να λειτουργήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση αρκούσε μια αποτελεσματική Προεδρία του Συμβουλίου και ένας Προεδρεύων με ακλόνητη πίστη στην Ευρώπη, επαρκείς ικανότητες και αξιοπιστία, δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα. Πρόεδρε Juncker, επιτρέψτε μου να σας επισημάνω επίσης ότι, εάν θέλατε όντως να συνεχίσετε το έργο σας, θα μπορούσατε ίσως να επιλέξετε την Προεδρία ενός άλλου οργάνου με μεγαλύτερη σταθερότητα ή και να συμμετάσχετε με αμεσότερο τρόπο σε έναν ευρωπαϊκό διάλογο, τον οποίο πράγματι εμείς θεωρούμε πολύ σημαντικό.
Λυπούμαστε, Πρόεδρε Juncker, γιατί η τελευταία πράξη της Προεδρίας σας ήταν μια πραγματικά απαράδεκτη πρόταση προϋπολογισμού, η οποία διέπεται από την ίδια αποτυχημένη λογική μιας ανεφάρμοστης μείωσης του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού. Σέβομαι την πρακτικότητα και τον ρεαλισμό σας και κατανοώ τις δυσκολίες για τους περίπλοκους υπολογισμούς που μας παρουσιάσατε. Είναι ωστόσο αλήθεια ότι και η δική σας πρόταση προέβλεπε περικοπές σε θετικές πολιτικές –όπως στην αναπτυξιακή πολιτική, στην πολιτική ανάπτυξης της υπαίθρου, η ακόμη και στην ιερή πολιτική της Λισαβόνας– οι οποίες είναι απαράδεκτες για τη σημερινή Ευρώπη. Ευχόμαστε λοιπόν ειλικρινά η κυβέρνησή σας να εγκαταλείψει αυτή την πρόταση μετά την παράδοση της Προεδρίας, καθώς πιστεύουμε ότι αυτό θα μπορούσε να σας βοηθήσει και στο δημοψήφισμα που θα διεξαχθεί στη χώρα σας.
Θεωρούμε ωστόσο ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει χρόνος, μέθοδος και σαφείς στόχοι στον προβληματισμό και ότι στις δημοσιονομικές προοπτικές είναι απαραίτητη η επανεξέταση δύσκολων κεφαλαίων που έμοιαζαν να έχουν κλείσει. Στα δύο αυτά θέματα θα διεξαχθεί η αντιπαράθεση μεταξύ των υποστηρικτών της αγοράς και της Ένωσης. Οφείλουμε λοιπόν, Πρόεδρε Juncker, να αρχίσουμε να ακονίζουμε τα όπλα, γιατί δεν αξίζει τον κόπο να χαθούμε σε θολούς συμβιβασμούς, ακόμη και αν συμφώνησαν είκοσι υπουργοί.
Εάν πιστεύουμε πράγματι ότι η πολιτική ένωση παραμένει στον ορίζοντα, εάν πράγματι νιώσαμε ντροπή για την επικράτηση της πρωτοβουλίας των δέκα νέων κρατών μελών σχετικά με τον προϋπολογισμό, τότε θα πρέπει να δράσουμε αμέσως και χωρίς ενδοιασμούς. Δεν μας ενδιαφέρουν οι συμφωνίες για τα χιλιοστά! Πρέπει να αποκηρύξουμε την επιστολή των έξι, να κατανοήσουμε επιτέλους ότι η συζήτηση σχετικά με το ύψος του προϋπολογισμού πρέπει να βασίζεται στις πολιτικές προτεραιότητες και όχι αντιστρόφως και να επαναφέρουμε τα πάντα υπό συζήτηση: την ΚΓΠ, τα προγράμματα Life και Natura, τα διαρθρωτικά ταμεία.
Κύριε Barroso, όπως έλεγε ένας διάσημος ιταλός σκηνοθέτης, πρέπει επιτέλους να κάνουμε κάτι ευρωπαϊκό που να διαφέρει από την οδηγία Bolkenstein, την κατοχύρωση του λογισμικού με διπλώματα ευρεσιτεχνίας, την αυθαίρετη και αδιαφανή έγκριση νέων ΓΤΟ ή τα κενά περιεχομένου λόγια για την αειφόρο ανάπτυξη, ενώ στην πραγματικότητα η περιβαλλοντική πολιτική περιθωριοποιείται δυστυχώς όλο και περισσότερο από την Επιτροπή σας. Ο προβληματισμός για το μέλλον της Ευρώπης και για τη νομιμότητά της θα λάβει ισχυρή ώθηση εάν τους προσεχείς μήνες η Ευρώπη μπορέσει να προσφέρει κάτι: τον κανονισμό REACH, μια πρωτοβουλία για τις κλιματικές αλλαγές, τον πρακτικό επαναπροσδιορισμό της κοινωνικής Ευρώπης, την οδηγία για τον χρόνο εργασίας, την αυστηρή τήρηση των δεσμεύσεων που προέκυψαν από τον γύρο της Χιλιετίας. Όλα αυτά είναι απολύτως εφικτά και θα μας βοηθήσουν να επαναφέρουμε στη ζωή το Σύνταγμα.
Εν κατακλείδι, κύριε Πρόεδρε: έχουμε σοβαρές αμφιβολίες για το εάν ο προβληματισμός σχετικά με το Σύνταγμα θα μπορέσει να σημειώσει πρόοδο και να διεξαχθεί από την εριστική ομάδα που πρωταγωνίστησε στη Διάσκεψη και, για τον λόγο αυτόν, το Κοινοβούλιο πρέπει να αναλάβει ορισμένες ευθύνες. Πρόεδρε Borrell, κλείνω την παρέμβασή μου απευθυνόμενη σε εσάς: θα ήθελα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να μην είναι μόνον ένας χώρος συζήτησης, αλλά εσείς προσωπικά να προβείτε σε ενέργειες για να τεθεί στο επίκεντρο ενός διαλόγου ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας. 
Πρόεδρος.
   – Σας ευχαριστούμε πολύ, κυρία Frassoni· το γεγονός ότι απευθύνεστε στον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου δεν σας απαλλάσσει από την υποχρέωση να σεβαστείτε τον χρόνο ομιλίας. 
Francis Wurtz,
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Juncker, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω θερμά τον κ. Juncker για τον σεβασμό που μόλις επέδειξε προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προβαίνοντας σε έναν τόσο ειλικρινή, διαφανή και διαφωτιστικό απολογισμό του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Αυτό είναι κάτι πρωτόγνωρο για μένα, που έχω κοινοβουλευτική εμπειρία είκοσι έξι ετών. Θα επανέλθω σε αυτό σε λίγο, όπως και αύριο· προηγουμένως, όμως, θέλω να σταθώ στο τελευταίο θέμα στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Juncker: στην επικύρωση της Συνταγματικής Συνθήκης.
Διαπιστώνω με ενδιαφέρον ότι τρεις εβδομάδες μετά τις επιτυχίες του «όχι» στο πρώην σχέδιο συνταγματικής συνθήκης, η αλήθεια επανέρχεται σταδιακά στο προσκήνιο, σε ό,τι αφορά τόσο τις απαιτήσεις που αυτές οι ψήφοι εξέφρασαν όσο και τον αντίκτυπό τους, που ξεπερνά κατά πολύ τις δύο άμεσα ενδιαφερόμενες χώρες. Έτσι, μια δημοσκόπηση που διενεργήθηκε κατ’ εντολή της ίδιας της Επιτροπής, μετά το δημοψήφισμα στη Γαλλία, αναλύεται ως ακολούθως στο δελτίο του Ευρωβαρομέτρου, και διαβάζω: «οι κοινωνικές ανησυχίες βρίσκονται στον πυρήνα του “όχι”». Μεταξύ των κύριων αιτίων που υπαγόρευσαν το «όχι», διαβάζω: «μια υπερβολικά φιλελεύθερη θεώρηση του κειμένου στο οικονομικό πεδίο, καθώς και η έλλειψη κοινωνικής Ευρώπης». Το σχόλιο προσθέτει, και διαβάζω πάλι: «η απόρριψη της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αναφέρθηκε αυθόρμητα παρά μόνο από το 6% των οπαδών του “όχι”». Η επιλογή των ψηφοφόρων ήταν, σημειώνει τέλος το έγγραφο του Ευρωβαρομέτρου, αποτέλεσμα ώριμης σκέψης. Ας σημειωθεί ότι δεν υπερβαίνει το 4% το ποσοστό των ατόμων που ερωτήθηκαν και που δηλώνουν αντιευρωπαϊστές. Συνεπώς, το μήνυμα είναι σαφές: «ναι» στην Ευρώπη, ακόμα και διευρυμένη, «όχι» στη φιλελεύθερη κατεύθυνση που ακολουθεί.
Αυτό το αίσθημα το συμμερίζονται και πολλοί άλλοι λαοί, και αυτό ακριβώς εξηγεί το φαινόμενο ντόμινο των δύο πρώτων «όχι». Αρχίζουμε να αντλούμε διδάγματα από αυτά τα λίαν αποκαλυπτικά γεγονότα, σημάδι της κρίσης συνείδησης των πολιτών έναντι της Ευρώπης, όπως έχει σήμερα η κατάσταση, και της κρίσης συνείδησης της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ETUC), που κάλεσε πρόσφατα τους 25 να λάβουν υπόψη τους, και διαβάζω: «τον φόβο για χαμηλότερα κοινωνικά πρότυπα και νεοφιλελεύθερες πολιτικές» προκειμένου να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των ευρωπαίων πολιτών. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να αξιολογήσουμε το τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Από την άποψη αυτή, ο κ. Juncker, αφού κατέβαλε τόσες προσπάθειες για να αποφευχθεί αυτή η αξιοθρήνητη έκβαση, βρήκε τις κατάλληλες λέξεις για να κατακεραυνώσει τον βασικό υπεύθυνο αυτής της οικτρής αποτυχίας. Πέραν αυτού, όλο το κλαμπ των Έξι, αυτές οι χώρες που επί μήνες είχαν κολλήσει στην εμμονή τους για πάγωμα των προϋπολογισμών στο 1% του ευρωπαϊκού εισοδήματος, το οποίο ενσαρκώνει κατά την άποψή μου μια μίζερη αντίληψη για την Ευρώπη, χωρίς καμία σχέση με τις διακηρυγμένες φιλοδοξίες.
Ποιες πραγματικές εναλλακτικές λύσεις μπορούμε να διερευνήσουμε, όχι μόνο όσον αφορά το δημοσιονομικό σκέλος, αλλά όσον αφορά τον προσανατολισμό των θεσμικών κριτηρίων: αυτή είναι κατά τη γνώμη της Ομάδας μου η ημερήσια διάταξη της μεγάλης συζήτησης με τους πολίτες, την οποία χρειαζόμαστε σε πανευρωπαϊκή κλίμακα, και την οποία ευχήθηκα ολόψυχα στη διάρκεια της τελευταίας μας συνεδρίασης, απευθυνόμενος κυρίως στο σύνολο των δυνάμεων της αριστεράς. Ο κ. Schulz φαίνεται να ανταποκρίνεται θετικά σε αυτή την ιδέα, αλλά εντός ενός πολύ αυστηρού θεσμικού πλαισίου. Θεωρώ ότι τριπλή προϋπόθεση για την επιτυχία αυτής της συζήτησης είναι να είναι απαλλαγμένη από κάθε είδους πιέσεις, να ανοίξει έπειτα σε όλους τους ενεργούς πολίτες και όχι σε θεσμικούς εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών και, τέλος, να καταλήξει σε μια νέα Συνθήκη, με την οποία αυτή τη φορά οι συμπολίτες μας να μπορούν να ταυτιστούν.
Jens-Peter Bonde,
   – Έχω συχνά επαινέσει τη λουξεμβουργιανή Προεδρία. Τα πάτε πάντα καλά σε τεχνικό επίπεδο, αλλά σήμερα είμαι υποχρεωμένος να σας επικρίνω, κύριε Juncker, για την απόφαση της συνόδου κορυφής να συνεχιστεί η διαδικασία επικύρωσης ενός εγγράφου το οποίο απέρριψαν οι Γάλλοι με ένα δεσμευτικό δημοψήφισμα. Τι προσβολή για τους γάλλους γείτονες και τους ολλανδούς φίλους σας από τις χώρες Benelux! Τι περιφρόνηση του νόμου! Η Συνθήκη της Νίκαιας είναι απολύτως σαφής: μπορεί να τροποποιηθεί μόνο κατόπιν ομόφωνης απόφασης και δεν υπάρχει καμία τέτοια ομοφωνία τώρα που οι Κάτω Χώρες δήλωσαν ότι δεν θα επικυρώσουν το Σύνταγμα. Και τι άρνηση της πραγματικότητας, αλήθεια! Κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος ξέρει ότι το έγγραφο δεν θα επιβίωνε ποτέ από ένα δημοψήφισμα στη Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα! Το Σύνταγμα είναι νεκρό. Πρέπει να θάψουμε τον νεκρό, και αυτό δεν μπορεί ούτε να μετατεθεί ούτε να αναβληθεί. Με όλο τον σεβασμό, ούτε μπορείτε να ξαναδώσετε ζωή σε ένα πτώμα απειλώντας ότι θα παραιτηθείτε από πρωθυπουργός αν οι Λουξεμβουργιανοί απορρίψουν επίσης ευγενικά ένα Σύνταγμα που, βάσει του μεγέθους των πληθυσμών και χωρίς καμία δημοκρατική διαδικασία, θα μεταφέρει εξουσία από το εκλογικό σώμα στους αξιωματούχους.
Σπαταλάτε τον χρόνο μας. Είναι προτιμότερο να ξεκινήσουμε από την αρχή. Ας συγκεντρώσουμε τον ίδιο αριθμό υποστηρικτών και πολεμίων του Συντάγματος και ας ετοιμάσουμε ένα κοινό έγγραφο διαβούλευσης για τους νέους διαδικαστικούς κανόνες. Θα πρέπει να μπορέσουμε να το συζητήσουμε και να εκλέξουμε μια νέα Συνέλευση ικανή να εκπροσωπεί τη στάση των εκλογέων για το μέλλον της Ευρώπης. Τότε θα μπορέσουμε να αποκτήσουμε μια πρακτική, συνοπτική και εύκολα κατανοητή συμφωνία συνεργασίας που θα υιοθετηθεί με δημοψηφίσματα τα οποία θα πραγματοποιηθούν το ίδιο διήμερο σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Αν καταρτίσουμε μια συμφωνία που είναι καλύτερη από τη Συνθήκη της Νίκαιας, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι θα ψηφίσουν φυσικά υπέρ αυτής. Αν οι λέξεις κλειδιά είναι η διαφάνεια, η δημοκρατία και η εγγύτητα με τους πολίτες, θα είμαστε επίσης χαρούμενοι να το κάνουμε. Μια νέα σφυγμομέτρηση δείχνει ότι το 80% των Δανών υποστηρίζουν την πρόταση για την αντιστροφή του βάρους της απόδειξης σε θέματα διαφάνειας και ότι το 79% επιθυμούν να μπορεί η κάθε χώρα να εκλέγει τον δικό της Επίτροπο. Ποσοστά μόλις 11% και 12% των Δανών, αντίστοιχα, είναι αντίθετοι με αυτές τις προτάσεις. Αυτός είναι ο τύπος της στήριξης που πρέπει να επιδιώκουμε μέσω της νέας συνθήκης. Δεν πρέπει να επιδιώκουμε ένα Σύνταγμα που θα έχει το προβάδισμα έναντι των συνταγμάτων του Λουξεμβούργου και των άλλων χωρών. 

Guntars Krasts,
Koenraad Dillen (NI ).
   – Κυρία Πρόεδρε, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ είναι εκείνος που είχε πει χαριτολογώντας ότι οι πολιτικοί ηγέτες πρέπει απλώς να επιλέγουν διαφορετικό λαό όταν ο λαός ψηφίζει λαθεμένα. Αυτή η δήλωση του γερμανού θεατρικού συγγραφέα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ όταν βλέπουμε τις φρενήρεις προσπάθειες που γίνονται –μόλις την περασμένη εβδομάδα στην αποτυχημένη σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών– για να αγνοηθεί η ψήφος του γαλλικού και του ολλανδικού λαού. Επιτρέψτε μου να αναφέρω ένα μικρό παράδειγμα από τη χώρα μου για να εξηγήσω τη θέση μου. Καθώς το κόμμα μου, το Vlaams Belang, που είναι το μεγαλύτερο κόμμα της Φλάνδρας, είναι αντίθετο στο ευρωπαϊκό υπερκράτος θεμέλιο του οποίου είναι το Σύνταγμα, δεν του επιτράπηκε καν να μετάσχει στις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές που διοργανώθηκαν γι’ αυτό το θέμα. Η συμπεριφορά των μέσων ενημέρωσης και των πολιτικών ελίτ έμοιαζε με εκείνη των γουρουνιών στη «Φάρμα των Ζώων» του Τζορτζ Όργουελ: όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά κάποια είναι πιο ίσα από τα άλλα.
Όλοι ισχυρίζονται ότι η νοοτροπία του λογιστή ορισμένων εγωιστών της ευρωπαϊκής πολιτικής στάθηκε εμπόδιο στην επίτευξη συμφωνίας για τον πολυετή προϋπολογισμό, διότι περιλάμβανε περίπου 1 000 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ για επτά χρόνια, ενώ συγκριτικά, ο ετήσιος προϋπολογισμός των ΗΠΑ ανέρχεται μόνος του σε 2 500 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Το ζήτημα δεν είναι τόσο πολύ αν η Ευρώπη ξοδεύει αρκετά χρήματα για να ανταποκριθεί στις προκλήσεις του μέλλοντος, αλλά ότι πρέπει να το κάνει χρησιμοποιώντας τους πόρους της διαφορετικά. Η Ευρώπη δεν πρέπει να εμπλέκεται σε θέματα που, σε τελική ανάλυση, θα ρυθμίζονταν πιο αποτελεσματικά σε εθνικό επίπεδο. Η Ευρώπη πρέπει πραγματικά να αρχίσει να τηρεί την αρχή της επικουρικότητας αν θέλει να υπολογίζει στην κατανόηση του κοινού.
Jean Spautz (PPE-DE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η τελική σύνοδος κορυφής της λουξεμβουργιανής Προεδρίας του Συμβουλίου δεν είχε την επιτυχία που ήλπιζε η πλειονότητα των μελών του Κοινοβουλίου. Όλοι γνωρίζουμε τι αποφασίστηκε και, κυρίως, τι δεν αποφασίστηκε στις Βρυξέλλες. Θα ήθελα να μεταφέρω εδώ δύο μηνύματα εξ ονόματος των βουλευτών του ΕΛΚ από το Λουξεμβούργο. Το πρώτο είναι η αναγνώριση των εξαιρετικών επιτευγμάτων της λουξεμβουργιανής Προεδρίας γενικότερα και του Προέδρου του Συμβουλίου Jean-Claude Juncker ειδικότερα. Αν επιμέρους αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων είναι τόσο υπερόπτες, αλαζόνες και ιδιοτελείς ώστε να είναι διατεθειμένοι να διακυβεύσουν την πρόοδο της ευρωπαϊκής ενοποίησης και την επιτυχία της διεύρυνσης, τότε δεν πρέπει να περιμένουμε η απόφαση της συνόδου κορυφής να οδηγήσει σε πρόοδο της Ευρώπης.
Το δεύτερο μήνυμά μου είναι το εξής: καθώς ανήκω σε εκείνους που επέζησαν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τώρα, σε προχωρημένη ηλικία, έχω την ευκαιρία να εργάζομαι για την Ευρώπη μαζί με συναδέλφους από τα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης εδώ στο Σώμα, δεν μπορώ παρά να επαναλάβω αυτό που είπε ο Jean-Claude Juncker: «Ντρέπομαι για το τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο». Ντρέπομαι γιατί ορισμένοι αρχηγοί κυβερνήσεων της δυτικής πλευράς της ηπείρου μας προφανώς δεν καταλαβαίνουν τη σημασία της προς ανατολάς διεύρυνσης και δεν καταλαβαίνουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ηπειρωτικό κατάστημα με είδη σε τιμές ευκαιρίας. Ντρέπομαι γιατί, πάνω από ένα έτος μετά τη διεύρυνση, δεν είμαστε ικανοί να προσφέρουμε κίνητρα και να πείσουμε τους ανθρώπους ανάμεσα στο Ταλίν και τη Λιουμπλιάνα ότι η αυτοθυσία, οι επιδόσεις και η αντοχή τους των τελευταίων 15 ετών δεν ήταν μάταιες. Θα έπρεπε να ντρεπόμαστε όλοι για τη συμπεριφορά μερικών από όσους μετείχαν στη σύνοδο κορυφής. Αν οι ιδρυτές της Ευρώπης φέρονταν όπως αυτοί, ποτέ δεν θα είχαμε μια κοινή Ευρώπη, ποτέ δεν θα υπήρχε ειρήνη, ελευθερία και ευημερία για μισό δισεκατομμύριο Ευρωπαίους.
Robert Goebbels (PSE ).
Ο πολύ θετικός απολογισμός της Προεδρίας εξακολουθεί να σκιάζεται από την πανηγυρική εκδήλωση των εθνικών εγωισμών του Σαββατοκύριακου ενός αρχηγού κράτους και ορισμένων αρχηγών κυβερνήσεων. Είπα σε αυτό το βήμα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται απαραιτήτως πολιτικούς άνδρες. Κυβερνάται από πολιτικούς νάνους, που ασχολούνται με το να κρατούν ζηλότυπα μακριά από τα μάτια των άλλων τον μικρό τους θησαυρό. Ελάχιστοι αρχηγοί διαθέτουν πραγματικό πολιτικό όραμα για το μέλλον της Ευρώπης. Ο κ. Juncker δεν συγκαταλέγεται σε αυτούς. Είναι ταυτόχρονα αρχιτέκτονας και υδραυλικός. Η πολιτική ενίοτε με έφερε σε αντίθεση με τον πρωθυπουργό μου, αλλά συμπάσχω μαζί του όταν εξομολογείται την ντροπή του για τη μικρόψυχη αλαζονεία ορισμένων ομολόγων του πλουσίων χωρών.
Όντως, ο κόσμος κινείται. Η Ευρώπη πρέπει να προσαρμοστεί. Κάθε κοινότητα, όμως, που δεν είναι στενά συνδεδεμένη με την απασχόληση, τον μισθό και την παραγωγικότητα, καταλήγει άδικη και εν τέλει ενδεής. Μόλις παρέπεμψα στον Carlos Fuentes. Η οικονομία πρέπει να παραμείνει στην υπηρεσία της κοινωνικής ευημερίας, η αλληλεγγύη πρέπει να είναι η λέξη κλειδί της ευρωπαϊκής πολιτικής. Η Ευρώπη είτε θα είναι κοινωνική ή δεν θα υπάρχει, κυρία Πρόεδρε. 
Lapo Pistelli (ALDE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κύριε Juncker, είναι λίγοι οι πολιτικοί που κατορθώνουν να παρουσιάσουν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, μαζί με τις θυσίες που απαιτεί, ως θετικό στόχο της πολιτικής, να θεμελιώσουν τη συναίνεση που συγκεντρώνουν στις ελπίδες και όχι στους φόβους, καθιστώντας κατανοητό ότι τα νέα παγκόσμια προβλήματα μπορούν να βρουν απάντηση μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Θέλω να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο Juncker για τις ειλικρινείς προσπάθειες που κατέβαλε και για το φιλοευρωπαϊκό πάθος που επέδειξε. Το χειροκρότημα του Σώματος απέδειξε ότι στο πρόσωπό σας ανακαλύψαμε εκ νέου την πολιτική ευφυΐα και το όραμα των καλύτερων ευρωπαϊστών, ανάμεσα στις κραυγές των ευρωσκεπτικιστών και τη σιωπή των περισσότερων φιλοευρωπαίων. Θα θέλαμε στο μέλλον να επεδείκνυαν την ίδια τόλμη και τις ίδιες ικανότητες και οι άλλες ηγεσίες των ευρωπαϊκών οργάνων. Ας μην λησμονούμε ωστόσο ότι μια ήττα είναι πραγματική ήττα μόνον όταν γίνεται δεκτή, και εμείς δεν πρέπει να την δεχθούμε.
Βρισκόμαστε ενώπιον μιας δύσκολης κρίσης που είναι η δυσκολότερη μετά από πολλά χρόνια: πρώτα τα δημοψηφίσματα και σήμερα η αποτυχία επίτευξης συμφωνίας. Άνοιξε το κουτί της Πανδώρας που έφερε στο φως διαφορετικές προσεγγίσεις για την Ευρώπη. Σε όλους όσοι μιλούν για το κόστος της Ευρώπης θα ήθελα να επισημάνω ότι, όπως έλεγε και η έκθεση Cecchin πριν από είκοσι σχεδόν χρόνια, εάν δεν λύσουμε σύντομα την κρίση, θα συζητάμε για το κόστος της μη-Ευρώπης, που είναι πολύ υψηλότερο από το κόστος της Ευρώπης.
Καταφανής είναι επίσης η αντίφαση ανάμεσα στα καθήκοντα που θα θέλαμε να αναλάβει η Ευρώπη στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων, στην οικονομία και στην έρευνα και στις διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό για τις οποίες μας ενημέρωσε ο Πρόεδρος Juncker. Εάν η Ευρωομάδα δεν αντιμετωπίσει το ζήτημα της κοινής οικονομικής πολιτικής παράλληλα με το ζήτημα της νομισματικής πολιτικής, δεν θα υπάρξει περισσότερη ανάπτυξη ή περισσότερο κοινωνικό κράτος. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και οι χώρες που είναι πρόθυμες να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση δεν αρχίσουν μια συζήτηση σχετικά με τις ενισχυμένες συνεργασίες σε θέματα κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, δεν θα υπάρξει περισσότερη Ευρώπη στη χαώδη διεθνή σκηνή.
Claude Turmes (Verts/ALE ).
Μετά τη σύνοδο κορυφής υπάρχουν πολλές αρνητικές γνώμες και διαθέσεις για το θέμα της Ευρώπης. Φυσικά, τις πρώτες ημέρες η διάθεσή μας ήταν κακή και χαίρομαι γιατί ο πρωθυπουργός μας ξαναβρίσκει την παλιά του φόρμα, και χθες στο κοινοβούλιο του Λουξεμβούργου και σήμερα εδώ, και γιατί συναισθανόμαστε ότι τώρα πρέπει περισσότερο παρά ποτέ να κοιτάζουμε μπροστά και να αντιμετωπίζουμε με θετικό τρόπο την Ευρώπη. Άλλωστε, η κρίση γίνεται λιγότερο βαθιά αφού τώρα ενδιαφέρονται για την ευρωπαϊκή υπόθεση περισσότεροι πολίτες παρά ποτέ. Και οι πολίτες αυτοί θέλουν δύο πράγματα: θέλουν να έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή στις συζητήσεις και θέλουν να ακολουθήσει η σημερινή ευρωπαϊκή πολιτική μια διαφορετική κατεύθυνση. Αναφορικά με τον αναπροσανατολισμό της ευρωπαϊκής πολιτικής –βλέπω ήδη τον κ. Barroso να έχει μεγάλη ανυπομονησία– νομίζω ότι μετά από ένα χρόνο προεδρίας σας στην Επιτροπή, θα πρέπει πραγματικά να σκεφτείτε κατά πόσον οι αποφάσεις της Επιτροπής σας για την υπόθεση Bolkestein, για την οδηγία για τον χρόνο εργασίας, για το REACH και για την αλλαγή του κλίματος συνεισέφεραν στη δημιουργία θετικού κλίματος στην Ευρώπη ή, αντιθέτως, τείνουν να στρέψουν ακόμα περισσότερους πολίτες εναντίον του συντάγματος.
Το τελευταίο σημείο που θέλω να θίξω είναι το εξής: στο Λουξεμβούργο θα δοθεί στις 10 Ιουλίου ο αγώνας για το σύνταγμα. Εμείς ως Πράσινοι θα αγωνιστούμε για να επιτύχουμε το «ναι» γιατί το πρόβλημα δεν είναι ούτε η Ευρώπη ούτε το σύνταγμα, που είναι μάλλον η λύση για το πρόβλημά μας.
Erik Meijer (GUE/NGL ).
   – Κυρία Πρόεδρε, το «όχι» είναι «όχι». Το ολλανδικό «όχι» είναι οριστικό. Αυτά τα λόγια δεν είναι δικά μου, αλλά του κ. Balkenende, του ολλανδού πρωθυπουργού, στη σημερινή . Μετά την απόρριψη του προτεινόμενου κειμένου του Συντάγματος από τους γάλλους και ολλανδούς ψηφοφόρους, οι περισσότερες εθνικές κυβερνήσεις επιλέγουν τώρα μια περίοδο περισυλλογής. Θα είναι άραγε μια περίοδος στην οποία οι κυβερνώντες θα προβληματιστούν σχετικά με την τακτική τους ή θα προσφέρει την ευκαιρία να αλλάξουμε και να βελτιώσουμε το Σύνταγμα μέσω μιας ευρείας κοινωνικής συζήτησης στην οποία θα μετέχουν το ευρύ κοινό και οι κοινωνικές οργανώσεις; Το κόμμα μου έχει προτείνει μια γενική κοινωνική συζήτηση αυτού του είδους και η πρόταση αυτή εγκρίθηκε από το ολλανδικό κοινοβούλιο· πώς μπορεί να εξασφαλίσει το Συμβούλιο ότι θα πραγματοποιηθεί μια τέτοια συζήτηση σε ολόκληρη την Ευρώπη;
Κοιτώντας προς τα πίσω, ορισμένοι υποστηρικτές του απορριφθέντος κειμένου θεωρούν ότι η αρνητική ψήφος είναι πάνω απ’ όλα μια ψήφος κατά μιας περαιτέρω διεύρυνσης που θα συμπεριλάβει χώρες με χαμηλό βιοτικό επίπεδο, ιδίως την Τουρκία, και κατά της οικονομικής αλληλεγγύης με τις φτωχότερες περιοχές. Πιθανότατα είναι πολύ σημαντικότερο το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι νιώθουν θυμωμένοι σχετικά με τις διαφορές που έχουν συσσωρευτεί με τα χρόνια στην ευημερία και την οικονομική απόδοση και σχετικά με το αβέβαιο μέλλον. Φοβούνται ότι η Ευρώπη θα αρχίσει να μοιάζει όλο και περισσότερο με τις ΗΠΑ. Είναι επίσης αγανακτισμένοι για τα έργα που είναι ευάλωτα στην απάτη και για τις επιδοτήσεις που χορηγούνται σε μεγάλες αγροτικές εταιρείες. Η υπερβολική άντληση κονδυλίων των διαρθρωτικών ταμείων από τα πλουσιότερα κράτη μέλη είναι ακόμη μια αιτία εκνευρισμού. Συμφωνεί άραγε μαζί μου ο κ. Juncker ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική που δίνει έμφαση στην αγορά έχει συμβάλει στην καλλιέργεια της αντίθεσης προς το Σύνταγμα μεταξύ των εκλογέων;
Mario Borghezio (IND/DEM ).
   – Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, υπό την προστασία των συρματοπλεγμάτων το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε σε μια άκαρπη φλυαρία: ήταν ουσιαστικά μια θλιβερή συμφωνία από νεκρικές καμπάνες για αυτήν την Ευρώπη, την Ευρώπη των τραπεζιτών που τόσο πολύ απέχει από το όνειρο των πατριωτών, των οραματιστών και των πατέρων της ευρωπαϊκής ιδέας. Αυτές τις ημέρες συμπληρώνονται διακόσια χρόνια από τη γέννηση του Giuseppe Mazzini, ενός προδρόμου της Ευρώπης των λαών και θεμελιωτή του κινήματος της «νέας Ευρώπης». Οι συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου θυμίζουν περισσότερο τη Διάσκεψη της Βιέννης παρά το όραμα της αλληλεγγύης του μεγάλου αυτού πατριώτη.
Ευτυχώς δεν έχουν εξαφανισθεί: κάποια ίχνη της εθνικής κυριαρχίας έχουν επιβιώσει. Πολλά έχουν απαλλοτριωθεί, όπως η νομισματική κυριαρχία, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θέλουμε να αποφασίσουν οι λαοί όσον αφορά το ευρώ, καθώς πολύ συχνά οι λαοί ζητούν την κατάργηση του ευρώ. Θεματοφύλακες της δημοκρατικής βούλησης των πολιτών είναι τα κράτη και τα έθνη και όχι η δική σας τεχνοκρατία και γραφειοκρατία που δεν λογοδοτεί σε κανέναν. Αυτές οι συζητήσεις και αυτή η Ευρώπη χωρίς μέλλον είναι η συνέπεια της μεθόδου διεύρυνσης που επιλέξατε. Ακόμη και ο κ. Prodi κρατά αποστάσεις από τη διεύρυνση και από την απόφαση σχετικά με την Τουρκία. Είναι όμως μάλλον αργά. 
Wojciech Roszkowski (UEN ).
Ωστόσο, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι η πρόσφατη διεύρυνση της ΕΕ είναι η αιτία της κρίσης. Κανείς δεν πρέπει να επιρρίπτει την ευθύνη στα νέα κράτη μέλη, ή στους 150 πολωνούς υδραυλικούς που εργάζονται στη Γαλλία, οι οποίοι αδυνατούν ούτως ή άλλως να ικανοποιήσουν την τρέχουσα ζήτηση για υδραυλικές εργασίες στη χώρα αυτή. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σε σχέση με τις νέες δημοσιονομικές προοπτικές δεν μπορούν να συνοψιστούν σε μια απλή διαμάχη για τα χρήματα. Δεν υπάρχει πλέον κανένα νόημα να διεξάγουμε συζητήσεις για το μέλλον της ΕΕ βάσει απαρχαιωμένων ιδεολογικών εννοιών όπως ο «φιλελευθερισμός» ή το «κοινωνικό πρότυπο», διότι οι θέσεις εργασίας δεν μπορούν να δημιουργηθούν χωρίς ανάπτυξη. Συνολικά, οι οικονομίες της ΕΕ ρυθμίζονται σε υπερβολικό βαθμό και, επιπλέον, η ανεργία δεν μειώνεται. Αν δεν θέλουμε να ενταθεί περισσότερο η κρίση, πρέπει να αναπτύξουμε μια στρατηγική για τη δημιουργία θέσεων εργασίας που θα βασίζεται σε πιο αποτελεσματική δράση, στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και σε υψηλότερα εισοδήματα.
Το τελευταίο σημείο που θέλω να θίξω σχετίζεται με την κοινή εξωτερική πολιτική, σε σχέση με την οποία ο λαός προφανέστατα έχει ποικίλες και αποκλίνουσες προτεραιότητες. Αυτό το λέω λόγω των σχολίων του κ. Juncker σχετικά με βελτιώσεις στις σχέσεις της ΕΕ με τη Ρωσία. Αυτό που συμβαίνει δεν είναι άραγε ότι οι σχέσεις βελτιώθηκαν διότι η ΕΕ κάνει τα στραβά μάτια στην απρεπή μεταχείριση της Πολωνίας και των άλλων νέων κρατών μελών από τη Ρωσία; Αν δεν θέλουμε η κοινή εξωτερική πολιτική να στερηθεί κάθε πρακτικού νοήματος, πρέπει να επιδιώξει την επίτευξη ενός ελάχιστου επιπέδου ασφάλειας για όλα τα κράτη μέλη, αντί να προάγει τα συμφέροντα μεμονωμένων χωρών. 
Irena Belohorská (NI ).
   – Θα ήθελα να ξεκινήσω ευχαριστώντας τον κ. Juncker, αλλά πιθανότατα δεν ενδιαφέρεται για τις απόψεις μας. Εντούτοις, θα ήθελα να πω ότι, παρ’ όλα αυτά, εκτιμώ τη στάση του, καθώς προσπαθεί πραγματικά να ενσωματώσει τα νέα κράτη μέλη στη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αν ο Κίσινγκερ ρωτούσε τον τηλεφωνικό αριθμό της Ευρώπης σήμερα, θα του δίναμε 25 νούμερα για να διαλέξει. Ποιο από όλα να επιλέξει; Τον μεγάλο; Τον πλούσιο; Τον δραστήριο; Ακριβώς αυτοί είναι που γύρισαν τώρα την πλάτη τους στην αλληλεγγύη και σε όλους εμάς. 
Alain Lamassoure (PPE-DE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, θέλω με τη σειρά μου να αποδώσω ολόψυχα εύσημα στη λουξεμβουργιανή Προεδρία. Ακούγοντας τον κ. Juncker, ένιωσα υπερηφάνεια που ανήκω σε μιαν Ευρώπη της οποίας προήδρευε ένας άνδρας τέτοιας ποιότητας. Δείξατε ότι το κύρος μιας Προεδρίας αποτιμάται με βάση τη βούλησή της να θέσει το κοινό συμφέρον υπεράνω του εθνικού της συμφέροντος και με αυτό ακριβώς το κριτήριο θα κρίνουμε από αύριο τον διάδοχό σας.
Η δεύτερη παρατήρησή μου είναι ότι η απουσία θέσεων του Συμβουλίου δεν πρέπει να καθυστερήσει την εφαρμογή της νέας πολιτικής για τη συνοχή, ούτε την πολιτική για το επόμενο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα. Προτείνουμε τη συνέχιση των νομοθετικών εργασιών σχετικά με τις νομικές βάσεις των πολυετών πολιτικών, ούτως ώστε αυτές οι πολιτικές να τεθούν σε ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2007.
Magda Kósáné Kovács (PSE ).
Cecilia Malmström (ALDE ).
Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στην πνιγηρή θολούρα που κάλυψε ολόκληρη την Ευρώπη να θέσει τέρμα στη συνεργασία. Έχουμε πάρα πολλά να κάνουμε. Έχουμε τη διαδικασία της Λισαβόνας και την περιβεβλημένη από μύθους οδηγία για τις υπηρεσίες, οι οποίες είναι πραγματικά απαραίτητες. Πρέπει να καταπολεμήσουμε το διασυνοριακό έγκλημα. Έχουμε το φιλόδοξο περιβαλλοντικό έργο που περιλαμβάνει το REACH, ενώ υπάρχουν πάρα πολλά που πρέπει να γίνουν στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Ο κατάλογος των μέτρων της εξωτερικής πολιτικής –33 σελίδες των συμπερασμάτων του Συμβουλίου– καταρτίστηκε ασφαλώς πριν καν αρχίσει η σύνοδος του Συμβουλίου αλλά παρ’ όλα αυτά δίνει την εντύπωση ότι χαρακτηρίζεται από υψηλές φιλοδοξίες και από μεγάλο βαθμό ενότητας, κάτι που είναι ιδιαίτερα αξιέπαινο. Η ΕΕ έχει, και πρέπει να εξακολουθήσει να έχει, σημαντικό ρόλο στον περιβάλλοντα κόσμο.
Johannes Voggenhuber (Verts/ALE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, κύριε Schmit, αναρωτιέμαι αν μπορείτε να βρείτε εκεί χώρο για όλα τα λουλούδια με τα οποία σας κατακλύζει σήμερα το Σώμα. Εκφράζω κι εγώ τις ευχαριστίες μου μαζί με όλους τους άλλους και θα ήθελα να προσθέσω ένα λουλούδι για το θάρρος που είχε αυτή η Προεδρία του Συμβουλίου, η κυβέρνηση του Λουξεμβούργου, να διεξαγάγει το δημοψήφισμα και να συνεχίσει τη διαδικασία επικύρωσης.
Κύριε Schmit, ίσως το αποτέλεσμα αυτής της απόφασης να είναι να υπάρχει κάποια μέρα μόνο ένα και όχι έξι ιδρυτικά κράτη της πολιτικά ενωμένης Ευρώπης – το μικρό κράτος του Λουξεμβούργου. Ίσως αυτή η απόφαση να σημαίνει τη νίκη της ιδέας μιας πολιτικά ενωμένης Ευρώπης επί της χυδαίας ιδέας μιας κοινής αγοράς, τη νίκη του ιδανικού της ένωσης των ανθρώπων επί της απλής αξίωσης για συνένωση αγορών, δυνάμεων της αγοράς και πόρων. Σήμερα και αύριο, σε αυτήν την αίθουσα θα συγκρουστούν δύο Ευρώπες.
Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου μίλησε στοχαστικά υπενθυμίζοντάς μας την ιδέα μιας πολιτικής Ευρώπης. Αύριο θα ακούσουμε κάποιον να προπαγανδίζει μεγαλόφωνα την Ευρώπη του εθνικισμού και των εθνικών δυνάμεων, που επικαλείται τη φόρμουλα Rumsfeld η οποία χωρίζει την Ευρώπη σε «νέα» και «παλαιά» γυρίζοντάς μας έτσι πίσω στον 19ο αιώνα, σε μια Ευρώπη των ισορροπιών, των αγώνων για την ισχύ, των ανταγωνισμών, του εθνικού εγωισμού και της ηγεμονικής πολιτικής. Αυτή δεν είναι η δική μας Ευρώπη. Ελπίζω ότι δεν θα παρερμηνευτούν τα δημοψηφίσματα, δεν θα διαστρεβλωθούν έτσι ώστε το αποτέλεσμά τους να μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον των πολιτών, αλλά θα χρησιμοποιηθούν όπως προβλεπόταν, ως μέσο για την πρόοδο της Ευρώπης. 
Δημήτριος Παπαδημούλης (GUE/NGL ).
   – Κύριε Πρόεδρε, εκτιμώ ιδιαίτερα τον κ. JUNCKER και, όσο σκέπτομαι ότι θα τον διαδεχθεί ο κ. BLAIR, τον εκτιμώ ακόμη περισσότερο.
Η πολιτική μου ομάδα, σε αντίθεση με τα μικροσυμφέροντα και τη δημαγωγία του κ. BLAIR και ορισμένων άλλων, διεκδικεί έναν πιο ισχυρό κοινοτικό προϋπολογισμό. Θέλουμε μια Ευρώπη με φιλοδοξίες και αλληλεγγύη για τους πολίτες της: πιο ενωμένη, πιο ισχυρή, πιο κοινωνική, πιο δημοκρατική με ισχυρότερο ευρωκοινοβούλιο.
Ο κοινοτικός προϋπολογισμός, που ορισμένοι θεωρούν πολύ υψηλό, αποτελεί μόλις το 2,5% των δημόσιων δαπανών των κρατών μελών. Αυξήθηκε τα τελευταία 7 χρόνια μόλις σε 8%, όταν οι εθνικοί προϋπολογισμοί αυξήθηκαν κατά 23%. Γι’ αυτό, η υποχωρητικότητα απέναντι στην εκβιαστική τακτική των 6, πρέπει να σταματήσει. 
Bastiaan Belder (IND/DEM ).
   – Κυρία Πρόεδρε, με έκπληξή μου ανακάλυψα ποιες ήταν οι αρχικές ενέργειες που έγιναν προς την κατεύθυνση του προβληματισμού στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Είναι απογοητευτικό να βλέπουμε πώς οι διάφοροι αρχηγοί κυβερνήσεων ρίχνουν το βάρος τους πίσω από ένα κείμενο που έχει στην ουσία απορριφθεί, εμποδίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο άσκοπα τον προβληματισμό για το μέλλον της Ευρώπης. Επιπλέον, η σύνοδος κορυφής της 16ης και 17ης Ιουνίου υπογραμμίζει σαφώς την κατάρρευση αυτού του Συντάγματος. Οι αισιόδοξες αναφορές σε ένα κοινό μέλλον στο προοίμιο ακούγονται ψεύτικες στα αυτιά κάποιου που κατάγεται από μια χώρα η οποία, ενώ υποτίθεται ότι είναι χορτασμένη και πλούσια, αρνείται να κάνει το παραμικρό για τις φτωχές χώρες. Κατ’ αυτή την έννοια, ένας προβληματισμός για τη «διπλωματική επιλογή των λέξεων» είναι ιδιαίτερα σημαντικός για το Παρίσι.
Alessandro Battilocchio (NI ).
Gerardo Galeote Quecedo (PPE-DE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, ελπίζω ότι ο υπουργός Schmit μπορεί να με ακούσει, επειδή θα ήθελα να πω ότι αυτό που απαιτούν οι πολίτες τώρα, και δικαίως, είναι μεγαλύτερη διαφάνεια. Πιστεύω ότι ο Πρόεδρος της κυβέρνησής σας εξέφρασε τα συναισθήματα όλων όταν είπε ξεκάθαρα ότι νιώθει ντροπή.
Ούτε είναι αποδεκτό, κύριε Schmit, ορισμένοι ηγέτες κυβερνήσεων να λένε ένα πράγμα στο Συμβούλιο και μετά να λένε κάτι εντελώς διαφορετικό στα μέσα ενημέρωσης των χωρών τους. Επομένως, θα ήθελα να ρωτήσω αν είναι αλήθεια ότι υπήρχαν ορισμένα κράτη μέλη που υποσχέθηκαν την υποστήριξή τους στην τελική ψηφοφορία και μετά άλλαξαν γνώμη και ψήφισαν κατά. Σας παρακαλώ να μου απαντήσετε. Εξαιτίας ακριβώς περιπτώσεων όπως αυτή, και ανεξάρτητα από αυτό που προβλέπεται στο σχέδιο της Συνταγματικής Συνθήκης, οι συζητήσεις στο Συμβούλιο πρέπει να γίνουν διαφανείς, όσο ταπεινωτικές και αν είναι.
Τέλος, κύριε υπουργέ, θέλω να σας ευχηθώ καλή τύχη στις 10 του επόμενου μήνα. 
Bárbara Dührkop Dührkop (PSE ).
Θα ήθελα να επισημάνω ότι η Ομάδα μας θα τιμήσει τις δεσμεύσεις της και ότι, αν δεν υπάρξουν δημοσιονομικές προοπτικές, θα εφαρμόσει πλήρως τις διατάξεις του άρθρου 272 της Συνθήκης και θα προσπαθήσει να θεσπίσει ετησίως τα ποσά που έχει εγκρίνει αυτό το Κοινοβούλιο προκειμένου να διασφαλίσει την κοινοτική δράση. Εξακολουθούμε να επιθυμούμε την επίτευξη προόδου όσον αφορά την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και επομένως χρειαζόμαστε τους πόρους που υπέδειξε αυτό το Σώμα με την ιδιότητά του ως αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή.
Ας είμαστε σοβαροί, κύριοι εκπρόσωποι του Συμβουλίου: δεν είναι δυνατό να λέμε την τελευταία στιγμή ότι πρέπει να αλλάξουμε τη φιλοσοφία δαπανών της Ένωσης, δεν είναι δυνατό να υποστηρίζουμε ότι πρέπει να δαπανούμε περισσότερα χρήματα σε πολιτικές που δημιουργούν περισσότερη προστιθέμενη αξία και λιγότερα στη γεωργία. Τι σκέφτονταν ορισμένα άτομα τον Οκτώβριο του 2002, όταν ενέκριναν τις δαπάνες για την περίοδο που εξετάζουμε; Πρέπει να σεβαστούμε τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει.
Kyösti Tapio Virrankoski (ALDE ).
Η ΕΕ χρειάζεται μια διοργανική συμφωνία για το χρηματοδοτικό πλαίσιο. Χωρίς αυτή, θα μπορούσαμε φυσικά να καταρτίσουμε έναν ετήσιο προϋπολογισμό βάσει του άρθρου 272 της Συνθήκης, αλλά αυτός δεν θα εγγυάται την αδιάλειπτη και ισορροπημένη ανάπτυξη των διαφόρων τομέων πολιτικής. Τα περισσότερα πολυετή προγράμματα θα διακοπούν στο τέλος του 2006. Από αυτά, τα κυριότερα αφορούν την περιφερειακή και διαρθρωτική πολιτική, την ανάπτυξη της υπαίθρου, την έρευνα και την πολιτική ανάπτυξης, καθώς και πολλούς άλλους τομείς. Τα νέα νομοθετικά σχέδια για αυτούς τους τομείς συζητούνται τώρα στο Κοινοβούλιο, αλλά είναι δύσκολο να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις όταν δεν ξέρουμε τι ποσό θα είναι διαθέσιμο υπό τη μορφή πιστώσεων.
Η περιφερειακή και διαρθρωτική πολιτική απαιτούν επίσης μια λύση. Όταν αποφασίστηκε η χρηματοδότηση για την τρέχουσα περίοδο προγραμματισμού στις συνομιλίες για την Ατζέντα 2000 που έγιναν στο Βερολίνο, μόλις έξι μήνες πριν από την έναρξη αυτής της περιόδου, το αποτέλεσμα ήταν ότι η διαρθρωτική πολιτική πρέπει να ανασταλεί για περίπου τρία χρόνια. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή δεν είχαν χρόνο να καταρτίσουν και να εγκρίνουν τα προγράμματα γρηγορότερα. Σήμερα, η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη, καθώς έχουμε 10 νέα κράτη μέλη για τα οποία αποτελεί πρόβλημα ακόμη και να εκτιμήσουν την έκταση της μελλοντικής διαρθρωτικής πολιτικής και της πολιτικής συνοχής. Δεν μπορούμε να αναμένουμε ότι η επόμενη χώρα που θα ασκήσει την προεδρία, η Μεγάλη Βρετανία, θα περάσει τον καιρό της μην κάνοντας τίποτα: περιμένουμε από αυτήν να παρουσιάσει προτάσεις και λύσεις. 
Bernat Joan i Marí (Verts/ALE ).
Miguel Portas (GUE/NGL ).
Nils Lundgren (IND/DEM ).
Andreas Mölzer (NI ).
Struan Stevenson (PPE-DE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, για πρώτη φορά στη ζωή μου βρίσκομαι στην παράξενη θέση να συμφωνώ τουλάχιστον από κάποιες απόψεις με τον Τόνι Μπλερ. Νομίζω ότι έχει δίκιο που απαιτεί την εκ θεμελίων μεταρρύθμιση του τρόπου με τον οποίο χρηματοδοτείται η ΕΕ, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην κοινή γεωργική πολιτική. Δεν μπορεί να είναι σωστό σε μιαν Ένωση με 25 κράτη μέλη, το 42 τοις εκατό του προϋπολογισμού μας να πηγαίνει στην ΚΓΠ, ενώ μόνο το 4 τοις εκατό του εργατικού δυναμικού μας εργάζεται στη γεωργία. Ούτε μπορεί να είναι σωστό ότι, ενώ η πίτα της ΚΓΠ πρέπει να μοιραστεί σε 25 κράτη μέλη, μια χώρα παίρνει το γιγαντιαίο κομμάτι του 23,4 τοις εκατό.
Ωστόσο, μεταρρύθμιση απαιτείται σε πεδίο πολύ ευρύτερο από αυτό της ΚΓΠ. Ο λαός της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών μας έδειξε ότι έχουμε χάσει την επαφή με τους ψηφοφόρους μας. Ήταν πολύτιμο μάθημα και καλά θα κάναμε να διδαχθούμε από αυτό. Τα παλικαρίσια λόγια μας για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής της Λισαβόνας, για την αντιμετώπιση των προκλήσεων της παγκοσμιοποίησης, για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και την οικονομική μεταρρύθμιση δεν συνδυάζονται ποτέ με παλικαρίσιες πράξεις. Έχουμε σχεδόν εγκαταλείψει το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης· έχουμε αρχίσει μια προβλέψιμη και συνολική υποχώρηση από την οδηγία για τις υπηρεσίες· σε αυτό το Σώμα ψηφίσαμε για να τερματιστεί η εγκατάλειψη της οδηγίας για τον χρόνο εργασίας, και στο μεταξύ η Επιτροπή ετοιμάζεται να αποκαλύψει και άλλες 900 νέες οδηγίες· περισσότερες διατυπώσεις, περισσότερη γραφειοκρατία, μεγαλύτερη παρέμβαση στη ζωή των πολιτών μας. Πιστεύουμε άραγε ότι έτσι θα αυξήσουμε το ανταγωνιστικό μας πλεονέκτημα στην παγκόσμια αγορά; Πιστεύουμε ότι έτσι θα επιτύχουμε τους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας; Δεν νομίζω. Ήταν ένα μήνυμα αφύπνισης από τους Γάλλους και τους Ολλανδούς. Ξυπνήστε! 
Jo Leinen (PSE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, ο κ. Juncker εξέφρασε τη λύπη του που πρέπει να εγκαταλείψει την Προεδρία του Συμβουλίου μετά από μόλις έξι μήνες. Αν είχε τεθεί σε ισχύ το σύνταγμα, θα μπορούσε να εκλεγεί για δυόμισι χρόνια. Ίσως η σύνοδος κορυφής να μας έδειξε πόσο αναγκαίο είναι να εξελιχθεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προς αυτήν την κατεύθυνση.
Αισθάνομαι μεγάλη ικανοποίηση διότι η σύνοδος κορυφής δεν κατέληξε σε ένα εναλλακτικό σχέδιο Β, που θα σήμαινε το σταμάτημα της διαδικασίας επικύρωσης και νέες διαπραγματεύσεις για το κείμενο, αλλά σε ένα σχέδιο Δ που περιλαμβάνει τη συνέχιση της διαδικασίας επικύρωσης και του διαλόγου – του μεγάλου διαλόγου για την Ευρώπη. Κυρία Wallström, εσείς κρατάτε τώρα το κλειδί για την επικοινωνία με τους πολίτες σχετικά με το ευρωπαϊκό σχέδιο.
Αυτό που δεν βρήκα στην απόφαση της συνόδου κορυφής είναι κάποιες ιδέες σχετικά με τη διάρθρωση του εν λόγω διαλόγου. Δεν αρκούν 25 ξεχωριστοί εθνικοί διάλογοι. Πρέπει να τους ομαδοποιήσουμε και να επιτύχουμε μια σύνθεση σε επίπεδο ΕΕ. Εάν η ιδέα του Giscard d’Estaing για ένα συνέδριο των Λαών δεν είχε αποδυναμωθεί αφού προτάθηκε στη Συνέλευση, θα θεωρούσα σχεδόν καλή ιδέα να γίνει μια ad hoc συνέλευση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων σε αυτήν την πλατφόρμα. Οπωσδήποτε, ελπίζω ότι η Ευρώπη θα βγει από αυτήν την κρίση πιο δυνατή και θα είναι πιο κοντά στους πολίτες. 
Paolo Costa (ALDE ).
   – Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κύριε Schmit, η λουξεμβουργιανή Προεδρία συνέπεσε με εξωτερικά γεγονότα τα οποία, αν και ανάγκασαν το ευρωπαϊκό σχέδιο να διέλθει από μια πραγματική και αληθινή κρίση, θα επιτρέψουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση να επαναπροσδιορίσει την αποστολή της και να προσαρμόσει αναλόγως το πνεύμα, τα όργανα, την οργάνωση και τους πόρους.

Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf (Verts/ALE ).
Graham Booth (IND/DEM ).
   – Κύριε Πρόεδρε, όταν ο κ. Juncker ήλθε τον Ιανουάριο σε αυτό το Κοινοβούλιο για να εκθέσει τις προτεραιότητες της Προεδρίας του, το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου του υπενθύμισε ότι είχε μιλήσει για ένα παράθυρο ευκαιρίας προκειμένου να επιτευχθεί ταχεία συμφωνία για τον προϋπολογισμό της ΕΕ, περιλαμβανομένων των επιστροφών στη Βρετανία. Επισημάναμε ότι ο κ. Juncker είχε την εντύπωση ότι μπορούσε να αναθεωρήσει, μέσα σε έξι μήνες μόλις, διευθετήσεις που είχαν απαιτήσει διαπραγματεύσεις πέντε ετών. Δεν γνωρίζω αν ο κ. Juncker ήταν αφελής ή επηρμένος, αλλά την περασμένη εβδομάδα πλήρωσε το τίμημα της στάσης του.
Στα μέσα ενημέρωσης διατυπώθηκαν υπαινιγμοί ότι ο κ. Μπλερ επέτρεψε να τεθούν σε συζήτηση οι επιστροφές, ενώ δεν υπήρχε ανάγκη αυτών των συζητήσεων, πέφτοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στην παγίδα του προέδρου Chirac, που επιθυμούσε να αποσπάσει την προσοχή από τη γαλλική αρνητική ψήφο. Στην πραγματικότητα, οι επιστροφές θα συζητούνταν ούτως ή άλλως την περασμένη εβδομάδα, διότι ο κ. Juncker είχε αποφασίσει ότι έτσι έπρεπε να γίνει. Το κατ’ αυτόν παράθυρο ευκαιρίας ήταν σχεδόν κλειστό, και η κουρτίνα, η αυλαία, έπεφτε γοργά για την Προεδρία του. Σε ένα πράγμα έχει δίκιο ο κ. Juncker: η ΕΕ βρίσκεται σε βαθιά κρίση και γι’ αυτό μπορούμε να αναπολούμε με ευγνωμοσύνη το εξάμηνο που εκείνος ήταν στο πηδάλιό της.
Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τον κ. Juncker για την ετυμηγορία του αναφορικά με την αρνητική ψήφο των Γάλων και των Ολλανδών. Η ρήση του, «θέλω πεισματικά να πιστεύω ότι ούτε οι Γάλλοι ούτε οι Ολλανδοί απέρριψαν τη συνταγματική συνθήκη», θα μείνει στην ιστορία σαν χαρακτηριστική της στάσης της πολιτικής ελίτ της ΕΕ κατά τον 21ο αιώνα.
Προέρχομαι από το Ντέβον, και οι άνθρωποί του συχνά αναφέρονται σαν απλοί επαρχιώτες. Παρά την απλουστευτική άποψή μου για τη ζωή –ή ίσως εξαιτίας της– βρήκα το Σύνταγμα της ΕΕ απίστευτα εύληπτο. Είναι πασιφανές ότι, αν θέλετε να δείτε τη χώρα σας να διατηρεί την ανεξαρτησία της, τότε πρέπει να ψηφίσετε «όχι». Είναι σαφές ότι οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί έχουν κι αυτοί την ικανότητα ενός ντόπιου από το Ντέβον να το κατανοούν αυτό. Ποιο μέρος της λέξης «όχι» δεν καταλαβαίνει ο κ. Juncker; 
James Hugh Allister (NI ).
    Κύριε Πρόεδρε, για όσους εμμένουν στο ευρωπαϊκό όνειρο, η Προεδρία του κ. Juncker ήταν κατάφωρα αποτυχημένη. Κατά τη διάρκειά της ναυάγησε το πολύτιμο Σύνταγμα στους σκοπέλους της απόρριψης και ο προϋπολογισμός είναι σκέτη καταστροφή, με κοινό νόμισμά του τη μνησικακία, όπως στη σημερινή ομιλία του κ. Juncker.
Η παρούσα Ευρώπη, όπως καταδεικνύει η Προεδρία σας, κύριε Juncker, δεν μπορεί να λειτουργήσει. 
Κωνσταντίνος Χατζηδάκης (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, από τον θεσμικό μου ρόλο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα έπρεπε να μιλήσω για την αποτυχία της συνόδου των Βρυξελλών σε σχέση με τη συνοχή, αποτυχία η οποία μας λυπεί όλους και δημιουργεί πρόβλημα ως προς την έγκαιρη έναρξη των προγραμμάτων της νέας περιόδου, 2007-2013, σε σχέση με το κοινοτικό πλαίσιο στήριξης και την περιφερειακή πολιτική.
Ωστόσο, κύριε Πρόεδρε, η συζήτηση, με πρωτοβουλία ιδιαίτερα μιας χώρας, άνοιξε και ξεπέρασε τα όρια της προκαθορισμένης Ατζέντας των Βρυξελλών. Τέθηκε, για παράδειγμα, το θέμα της κοινής αγροτικής πολιτικής. Άραγε, όσοι έθιξαν το θέμα αυτό δεν μπορούσαν να το θέσουν το 2002, όταν με την υπογραφή τους ξεκαθαρίστηκαν τα πάντα σε σχέση με την ΚΑΠ και τα κονδύλια για τη γεωργία έως το 2013; Και θα ήταν, άραγε, έτοιμοι όλοι αυτοί να δώσουν το παράδειγμα των περικοπών, περικόπτοντας τα κονδύλια για τους δικούς τους μεγαλοαγρότες; Ο Ευρωπαϊκός Νότος, κύριε Πρόεδρε, δεν μπορεί να πληρώσει το κόστος της διεύρυνσης, ούτε οι μέχρι τώρα χώρες συνοχής.
Τέθηκε επίσης το θέμα ενός νέου μοντέλου για την Ευρώπη, αλλά κάθε μοντέλο για την Ευρώπη χρειάζεται χρηματοδότηση. Περισσότερη Ευρώπη σημαίνει και περισσότερα κονδύλια. Δεν μπορούμε να μιλάμε για νέο όραμα για την Ευρώπη με το 2,5 μόνο τοις εκατό των δημοσίων δαπανών σε ευρωπαϊκό επίπεδο να αντιστοιχεί στον κοινοτικό προϋπολογισμό.
Catherine Guy-Quint (PSE ).
Τούτου λεχθέντος, με πραγματική πικρία απευθύνομαι σε σας μετά από αυτή τη σύνοδο κορυφής και το αποτέλεσμά της όσον αφορά ειδικότερα τις δημοσιονομικές προοπτικές. Δεν έχω την παραμικρή πρόθεση να προκαλέσω, αλλά προσωπικά αισθάνομαι αμηχανία, ακόμα και ντροπή, με την εικόνα του εθνικού εγωισμού που επέδειξαν ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη. Περιχαρακωμένα στα ιστορικά τους πλεονεκτήματα, έλαβαν ένα ωραίο μάθημα περί Ευρώπης από τα νέα κράτη μέλη. Για μια ακόμη φορά, το Συμβούλιο αποτέλεσε λαμπρό παράδειγμα αυτού που λένε στην Corrèze: οι υποσχέσεις δεν δεσμεύουν παρά μόνο εκείνους που πιστεύουν σε αυτές. Αλλά οι πολίτες αρχίζουν να μην πιστεύουν πλέον σε αυτές.
Εκείνο, λοιπόν, που φοβούμαστε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, συνέβη στο Συμβούλιο. Το ψήφισμά μας, που εγκρίθηκε με πολύ μεγάλη πλειοψηφία, ήταν πάντως πολύ μετριοπαθές σε σχέση με τα σχέδιά μας, και επέτρεπε, σε μια επταετία, μια πραγματιστική ανάπτυξη ορισμένων πολιτικών. Αυτή είναι η μοναδική μου ικανοποίηση ως ευρωπαίας βουλευτού και πολίτη. Εμείς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε τη διαπραγμάτευση με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αμέσως μόλις προσγειωθεί ξανά στην πραγματικότητα, κυρίως όμως όταν επανέλθει στον δρόμο της προώθησης ενός πραγματικού πολιτικού σχεδίου. Πρέπει επίσης κάθε χώρα να πειστεί ότι η προστιθέμενη αξία που μας προσφέρει η Ευρώπη των 25 κρατών μελών είναι σαφώς μεγαλύτερη της συνεισφοράς μας στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.
Alfonso Andria (ALDE ).
Πρέπει ωστόσο να προσθέσω, κύριε υπουργέ, ότι δεν συμφωνώ με τη θέση της Προεδρίας του Συμβουλίου όσον αφορά τους πόρους για την πολιτική συνοχής στην προσεχή περίοδο προγραμματισμού. Σε σχέση με την αρχική και μάλλον περιοριστική πρόταση, σημειώθηκε ένα βήμα προόδου στην αρχή της Διάσκεψης, το οποίο προσωπικά κρίνω μη ικανοποιητικό και, εάν είχε οδηγήσει σε συμφωνία, θα ήταν αδύνατον να δώσει ικανοποιητική απάντηση στις ανάγκες εξισορρόπησης της ανάπτυξης των περιφερειών που υστερούν. Το Κοινοβούλιο ωστόσο είχε στείλει ένα σημαντικό θετικό μήνυμα εγκρίνοντας με ευρεία πλειοψηφία την έκθεση Böge και καταλήγοντας σε πλήρη συμφωνία με τη θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Είναι δυνατόν όλα αυτά να μην έχουν καμία σημασία; Είναι δυνατόν να μην λαμβάνεται υπόψη η γνώμη 426 δημοκρατικά εκλεγμένων βουλευτών που την υπερψήφισαν;
Marianne Thyssen (PPE-DE ).
Αν υπήρχε ένα υπέρτατο ον, αν ο Δίας ζούσε ακόμη, θα έπρεπε να μπορέσει να ερωτευτεί ξανά την Ευρώπη. Νομίζω ότι πρέπει να διασφαλίσουμε ότι θα προσφέρουμε στους λαούς μια τέτοια Ευρώπη, μια Ευρώπη χαρισματική, μια Ευρώπη που θα είναι ελκυστική ακόμη μια φορά. Η λουξεμβουργιανή Προεδρία πλησιάζει τώρα στη λήξη της. Είμαι βέβαιη ότι εκφράζω την άποψη πολλών όταν λέω ότι εξακολουθώ, ακόμη και τώρα που ο Ιούνιος τελειώνει, να υπολογίζω στην αφοσίωση και την πίστη σας. Νομίζω επίσης ότι εκφράζω τη γνώμη πολλών συναδέλφων, κύριε Juncker, όταν λέω ότι είμαστε ευγνώμονες για τη διαφάνεια και την ειλικρίνειά σας. 
Edite Estrela (PSE ).
Για να παραφράσω τον κ. Juncker, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν ήταν αποτυχία της Προεδρίας, αλλά αποτυχία της Ευρώπης. Ήταν μια τεράστια απογοήτευση. Οι πολίτες περίμεναν ένα ισχυρό μήνυμα, αλλά έλαβαν μια απάντηση που στερούνταν ποιότητας, φιλοδοξίας και μιας ιδέας για την ανασύνταξη των δυνάμεων.
Η Ευρώπη μπορεί να βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι, αλλά η Ιστορία μάς διδάσκει ότι σε περιόδους κρίσης μπορούν να πραγματοποιηθούν οι πιο επιτυχημένοι μετασχηματισμοί. Ας ελπίσουμε ότι θα αποδειχθούμε ικανοί να μετατρέψουμε τις δυσκολίες σε ευκαιρίες. Ο κόσμος έχει αλλάξει και οι ανησυχίες και ανάγκες των πολιτών έχουν αλλάξει επίσης. Η ΕΕ πρέπει να συνεχίσει με αυτόν τον ρυθμό και πρέπει να ξεκινήσει σφυρηλατώντας μια νέα σχέση με τους πολίτες. Η αλλαγή δεν σημαίνει να αλλάξουμε κάτι έτσι ώστε όλα να παραμείνουν ίδια, όπως πρότεινε ένας από τους χαρακτήρες του Lampedusa – αυτό θα ήταν ένα τέχνασμα εμπιστοσύνης.
Othmar Karas (PPE-DE ).
Pervenche Berès (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρία Επίτροπε, θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο Juncker για τον τρόπο με τον οποίο προέβη στον απολογισμό αυτού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Πιστεύω ότι ήταν μια μεγάλη στιγμή να ακούμε την περιγραφή των εργασιών αυτού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, εφαρμόζοντας την αντίληψη περί διαφάνειας. Ήταν χρήσιμο αυτός ο απολογισμός να γίνει σε αυτήν εδώ την αίθουσα.
Hartmut Nassauer (PPE-DE ).
Θα ήθελα να κάνω μόνο λίγες σχετικές παρατηρήσεις. Πρώτον, δεν θέλουμε σύνταγμα. Ήδη η έννοια του συντάγματος παραπέμπει σε ένα ευρωπαϊκό υπερκράτος που κανένας δεν το θέλει και που δεν το επιδιώκουμε. Αυτό όμως που χρειαζόμαστε επειγόντως είναι μια βασική συμφωνία που θα διευκρινίζει πώς θα λαμβάνονται οι αποφάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ποια είναι η σχέση μεταξύ των θεσμικών οργάνων – του Συμβουλίου, του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής. Χρειαζόμαστε συμφωνία για τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Αυτά είναι τα βασικά στοιχεία που χρειαζόμαστε και που θα μας δώσουν τη δυνατότητα να οργανώσουμε και να διοικήσουμε σωστά μια Ένωση με 25 ή και περισσότερα μέλη. Πρέπει να κάνουμε τη διεύρυνση αντιληπτή και απτή για τους πολίτες. Αυτό σημαίνει ότι η Ευρώπη χρειάζεται σύνορα. Η διαδικασία της διεύρυνσης πρέπει να ανασταλεί μέχρι να εδραιώσουμε την τελευταία διεύρυνση. Και μια ακόμα επισήμανση: οι περισσότεροι Ευρωπαίοι πολίτες θα θεωρούσαν προσβολή την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία στις 3 Οκτωβρίου. Χρειαζόμαστε μια προνομιούχο εταιρική σχέση με την Τουρκία, όχι όμως και την ένταξή της.
Inger Segelström (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε εκπρόσωπε του Συμβουλίου, Επίτροπε Wallström, κυρίες και κύριοι, είχατε να αντιμετωπίσετε μια φυσική καταστροφή υπό τη μορφή του τσουνάμι. Σήμερα, ολοκληρώνετε την Προεδρία σας με μια σύνοδο κορυφής που δεν έδωσε ούτε αποφάσεις επί του προϋπολογισμού ούτε μια νέα συνθήκη. Δυστυχώς, λίγοι άνθρωποι μιλούν για τις εξαίρετες αποφάσεις που ελήφθησαν στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Σας ευχαριστούμε για όλα όσα επιτύχατε. Κατά τη διάρκεια της θητείας της, η λουξεμβουργιανή Προεδρία εξασφάλισε ότι η Ρουμανία και η Βουλγαρία θα γίνουν κράτη μέλη και ότι θα επιτραπεί στην Τουρκία να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις τον Οκτώβριο. Γράψατε ιστορία, και θέλω να σας ευχαριστήσω γι’ αυτό.
Camiel Eurlings (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, ενώ εμείς, μαζί με όλους τους άλλους, λυπούμαστε που δεν επιτεύχθηκε συμφωνία για τα οικονομικά, νομίζω ότι πρέπει επίσης να εξετάσουμε τις θετικές πτυχές. Εξάλλου, μια μεγάλη πλειοψηφία αυτού του Σώματος μίλησε υπέρ των περικοπών όπου είναι δυνατές, αλλά και υπέρ των επενδύσεων όπου είναι αναγκαίες, κάτι που ήταν άλλωστε και η ουσία της έκθεσης Böge. Στο Συμβούλιο επίσης, οι διαφορές έγιναν πιο ασήμαντες απ’ ό,τι πολλοί άνθρωποι θα θεωρούσαν δυνατό. Εκτιμώ τις προσπάθειες της Προεδρίας προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς και αυτό που είπε ο κ. Juncker, δηλαδή ότι προσπάθησε να απλώσει ακόμη περισσότερο το χέρι προς τις Κάτω Χώρες.
Δεν ήταν καθόλου εύκολη περίοδος, και αν κάποιος μπόρεσε να χειριστεί την κατάσταση αυτός ήταν ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, κ. Juncker, και η ομάδα του. Είναι εντυπωσιακό πώς ο ίδιος υπογράμμισε επανειλημμένα την ιδέα ότι η Ευρώπη αφορά τη συνεργασία, είναι κάτι περισσότερο από μια ζώνη ελευθέρου εμπορίου, όχι μόνο στο έργο του και κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, αλλά και εδώ σήμερα, όταν μας υπενθύμισε το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου πριν από εξήντα χρόνια με όλη την κατανόηση που θα περίμενε κανείς.
Είπα στον κ. Juncker πριν από λίγο ότι είναι ηγέτης μιας μικρής χώρας, αλλά ένας μεγάλος ηγέτης στην Ευρώπη, και είμαι πεπεισμένος ότι, αν συνεχίσουμε αυτό που ξεκίνησε, θα δρέψουμε σε λίγο τους καρπούς όσων έσπειρε η λουξεμβουργιανή Προεδρία κατά τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου. Ευχαριστώ την Προεδρία, και σας καλώ να συνεχίσουμε τον καλό αγώνα. 
Borut Pahor (PSE ).
Íñigo Méndez de Vigo (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η αποθάρρυνση και η αποφασιστικότητα είναι δύο λέξεις που αρχίζουν από «άλφα» και οι οποίες πιστεύω ότι αντανακλούν με ακρίβεια τα συναισθήματα του κ. Juncker και πολλών μελών αυτού του Σώματος σήμερα: αποθάρρυνση ενόψει αυτού που συνέβη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, αποφασιστικότητα να αντιμετωπίσουμε το μέλλον: αποθάρρυνση, επειδή ο κ. Juncker, περιγράφοντάς μας τη συζήτηση σχετικά με τις δημοσιονομικές προοπτικές, ακουγόταν σαν ένας ελεγκτής που ηγούνταν μιας ομάδας λογιστών.
Όπως και ο κ. Lamassoure, πιστεύω ότι ασφαλώς θα πρέπει να επανεξετάσουμε το σύστημα των ιδίων πόρων μας. Το προσπαθήσαμε αυτό στη Συνέλευση –όπως θα θυμούνται ορισμένοι από εσάς– αλλά δεν υπήρχε κανένας τρόπος να σημειωθεί πρόοδος. Για την ακρίβεια, υπήρχε μια μικρή ομάδα στην Ευρωπαϊκή Συνέλευση που σκεφτόταν πώς να εισαγάγει ένα νέο σύστημα ιδίων πόρων στο Σύνταγμα. Θα πρέπει να επανέλθουμε σε αυτό το θέμα.
Όσον αφορά το Σύνταγμα, κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι αυτό που πρόκειται να συμβεί στην πράξη, δηλαδή η αναβολή των δημοψηφισμάτων, είναι καλό: δεν είναι τώρα η κατάλληλη στιγμή να διεξαχθούν περισσότερα δημοψηφίσματα και πρέπει να αφοσιωθούμε στη συζήτηση. Επομένως πιστεύω ότι η ιδέα του καθορισμού της λήξης της αυστριακής Προεδρίας για την επανέναρξη της διαδικασίας είναι καλή και πιστεύω ότι αυτό το Κοινοβούλιο πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται τι πρόκειται να κάνει στο μέλλον. Από αυτή την άποψη, το ψήφισμα που θα εγκριθεί αύριο περιέχει μια ρήτρα που κινείται προς αυτή την κατεύθυνση και πιστεύω ότι συμφωνεί με το «άλφα» για την αποφασιστικότητα που μας προέτρεψε να επιδείξουμε ο κ. Juncker και με την οποία είμαι σίγουρος ότι αυτό το Κοινοβούλιο θα συμφωνήσει. 
Carlos Carnero González (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θέλω να συγχαρώ το Λουξεμβούργο για τρία πράγματα: καταρχάς, για το γεγονός ότι υπερασπίστηκε κατά τη διάστημα που άσκησε την Προεδρία του Συμβουλίου, σταθερά και με αποφασιστικότητα, το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα το οποίο υπέγραψε, όπως οι κυβερνήσεις των υπόλοιπων 24 κρατών μελών, στις 29 Οκτωβρίου 2004. Δεύτερον, διότι εμμένει στη διενέργεια του δημοψηφίσματός του. Και, τρίτον, επειδή ο κ. Juncker μίλησε πολύ ξεκάθαρα χθες, στη διάσκεψη κορυφής με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν χρησιμοποίησε μια φράση που με γέμισε υπερηφάνεια και συγκίνηση: «Η Ευρώπη δεν έχει γονατίσει». Αυτό πάνω-κάτω είπαμε, για παράδειγμα, όσοι από εμάς εκπροσωπήσαμε αυτό το Κοινοβούλιο ως παρατηρητές κατά τη διάρκεια των λιβανέζικων εκλογών που έληξαν αυτό το Σαββατοκύριακο: Η Ευρώπη υπάρχει και επιπλέον είναι χρήσιμη, όχι μόνο για τους Ευρωπαίους, αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο.
Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω, κύριε Πρόεδρε, ότι δεν είναι αλήθεια πως έγιναν μόνο δύο δημοψηφίσματα μέχρι στιγμής και ότι είπαν και τα δύο «όχι»: έγιναν τρία δημοψηφίσματα: το πρώτο ήταν στη χώρα μου, με 77,7% των ψήφων υπέρ του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Στην πραγματικότητα, αν προσθέσουμε τις ψήφους του «ναι» και τις ψήφους του «όχι» στα δημοψηφίσματα που έχουν διεξαχθεί μέχρι στιγμής, τα «ναι» είναι περισσότερα από τα «όχι» και πολύ περισσότερες χώρες είπαν ναι στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα παρά όχι. Αλλά αντιμετωπίζουμε το συνηθισμένο πρόβλημα: μια πραγματική διαμάχη μεταξύ ευρωσκεπτικιστών και ευρωπαϊστών, μεταξύ εκείνων που θέλουν περισσότερη Ευρώπη και εκείνων που θέλουν λιγότερη Ευρώπη. Είμαι ένας από εκείνους που θέλουν περισσότερη Ευρώπη και επομένως πιστεύω, από την άποψη της αριστεράς, ότι αυτό που θέλουν οι πολίτες είναι περισσότερη και καλύτερη Ευρώπη, μια πιο δημοκρατική και πιο αποτελεσματική Ευρώπη. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο χρειαζόμαστε αυτό το Σύνταγμα, που είναι ένα σημείο ισορροπίας, αλλά πάνω απ’ όλα ένα σημείο προόδου. 
Jacques Toubon (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, στη συνέχεια των όσων είπε ο Πρόεδρος Barroso, θα πω καταρχάς ένα ευχαριστώ στον κ. Juncker και στην ομάδα του. Συγχαίρω την Προεδρία του Λουξεμβούργου που ήταν επί έξι σχεδόν μήνες μια καλή Προεδρία, θέλω να πω μια πλήρης Προεδρία, χωρίς ούτε μια στιγμή ανάπαυλας, μια στρατευμένη Προεδρία, μια πολιτική Προεδρία και μια αποτελεσματική Προεδρία. Βέβαια, το τελευταίο Συμβούλιο δεν κόμισε τα αποτελέσματα που ελπίζαμε, αλλά ο κ. Juncker παρείχε διαφωτιστικές εξηγήσεις για το περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων, για τη βρετανική επιστροφή, για τις πιστώσεις της κοινής γεωργικής πολιτικής, που δεν αντιπροσωπεύουν, και το υπενθυμίζω, παρά το 0,4% του ΑΕγχΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απείχαμε ελάχιστα από μια συμφωνία, ενώ η Προεδρία και η Επιτροπή είχαν καταφέρει να διανύσουν χιλιόμετρα οι περισσότερες αντιπροσωπείες, και πράγματι πρέπει να λυπούμαστε γι’ αυτό.
Πιστεύω ότι υπάρχει ένα θέμα για το οποίο το Συμβούλιο ήταν ιδιαίτερα διακριτικό, ως έναν βαθμό ως όφειλε, και αυτό είναι η διεύρυνση. Προσωπικά όμως θέλω να είμαι κάπως λιγότερο διακριτικός σε ό,τι με αφορά, λέγοντας ότι είναι σαφές πως αυτή η Προεδρία, μέχρι τα τέλη του Ιουνίου, καθώς και η επόμενη, θα πρέπει να αναρωτηθούν κατά πόσο, όσον αφορά την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία μπορούμε να παριστάνουμε και μπορούμε να υποκρινόμαστε ότι τίποτε δεν άλλαξε από τον Δεκέμβριο του 2004, λες και η Τουρκία δεν επιβράδυνε τον ρυθμό της, λες και η Ευρώπη απέκτησε Σύνταγμα, λες και απέκτησε προϋπολογισμό: δεν έχει Σύνταγμα, δεν έχει προϋπολογισμό και η Τουρκία επιβράδυνε τις προσπάθειές της.
Παναγιώτης Μπεγλίτης (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, έχει ειπωθεί ότι οι μικρές χώρες οργανώνουν και σφραγίζουν με το έργο τους τις μεγάλες προεδρίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αυτό το επιβεβαίωσε με τον πιο καθοριστικό τρόπο η Λουξεμβουργιανή Προεδρία, ο κ. Juncker προσωπικά, αλλά και οι υπουργοί εξωτερικών, o κ. Asselborn και κ. Schmit. Η ευρωπαϊκή συγκυρία το έφερε να αναλάβει το Λουξεμβούργο την Προεδρία σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή για την πορεία της ευρωπαϊκής οικοδόμησης.
Timothy Kirkhope (PPE-DE ).
Proinsias De Rossa (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θέλω να συγχαρώ τον κ. Juncker και τους αφοσιωμένους πολιτικούς συναδέλφους του στο εξαίρετο διπλωματικό σώμα και τις δημόσιες υπηρεσίες της χώρας του για το έργο που επιτέλεσαν κατά τους τελευταίους έξι μήνες. Απέδειξε, άλλη μια φορά, ότι η ποιότητα και το όραμα είναι που έχουν σημασία στην οικοδόμηση της Ευρώπης.
Θέλω επίσης να εκφράσω τον θαυμασμό μου προς τα νέα κράτη μέλη, για την αλληλεγγύη τους και για την εποικοδομητική τους προσπάθεια να αποφύγουν την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων για τον προϋπολογισμό. Όπως έχει κατ’ επανάληψη ειπωθεί, δεν είναι αυτά η αιτία των προβλημάτων της Ευρώπης. Αυτά στην πραγματικότητα μας δίνουν πολλά περισσότερα και μας προσφέρουν πολλά περισσότερα, από την άποψη ενός ειρηνικού, ασφαλούς και ευνοϊκού μέλλοντος, από όσα μπορούμε εμείς να τους προσφέρουμε. Θέλω επίσης να υπενθυμίσω στο Σώμα ότι στη Συνθήκη συμμετείχαν 28 κράτη –όχι 25– και ότι τουλάχιστον η Τουρκία, η Βουλγαρία και η Ρουμανία πρέπει τώρα να συμπεριληφθούν σε κάθε συζήτηση γύρω από το μέλλον της Ευρώπης. Νομίζω ότι, αν πρόκειται να γίνουν πλήρη μέλη της Ένωσης σε κάποια χρόνια, τότε έχουν δικαίωμα να μετάσχουν στη συζήτηση για το τι είδους Ευρώπη θέλουμε να έχουμε.
Σήμερα ο κ. Juncker μας έδωσε ένα αριστοτεχνικό μάθημα διαφάνειας, ειλικρίνειας και ανθρωπιάς. Τέτοια πολιτική ζητά επιτακτικά ο λαός της Ευρώπης και θα συνιστούσα σε αυτό το Κοινοβούλιο να επιμείνει ότι από αύριο και στο εξής κάθε Προεδρία και κάθε Επίτροπος θα πρέπει να ανταποκρίνεται στα πρότυπα που έθεσε σήμερα ο κ. Juncker.
Ο επικεφαλής της Ομάδας μου, ο κ. Schulz, έχει προωθήσει ένα πρόγραμμα πέντε σημείων που επιδιώκει να δώσει ώθηση στη διαδικασία της αποκατάστασης της αυτοπεποίθησης των Ευρωπαίων. Θα ήθελα να ζητήσω από τον κ. Juncker για τις υπόλοιπες ημέρες της Προεδρίας του, από τον κ. Borrell και από τον κ. Barroso, να υποστηρίξουν αυτή την πρωτοβουλία και να αποδείξουν στον λαό της Ευρώπης ότι έχουμε κοινό μέλλον. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα αφήσουμε το λαό της Ευρώπης στον κ. Bonde και στους ομοίους του, στα άλλα μέρη της Ευρώπης. Αυτό θα ήταν προδοσία του ιδρώτα και του αίματος των πατέρων και των παππούδων μας όπως και των διδαγμάτων που άντλησαν εκείνοι από τη διαιρεμένη Ευρώπη στην οποία έζησαν· από μιαν Ευρώπη κλειδωμένη πίσω από τα δικά της κυρίαρχα σύνορα, ανίκανη να μοιραστεί την εξουσία και ανίκανη να έχει ένα κοινό μέλλον. 
Rihards Pīks (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, η ομιλία μου θα είναι πιο σύντομη, καθώς ο κ. Juncker έχει ήδη αναφέρει πολλά από τα ζητήματα για τα οποία ήθελα να εκφράσω την άποψή μου στην πολύ ειλικρινή και περιεκτική ομιλία του. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θα ήθελα να του εκφράσω μια προσωπική ευχαριστία και να ευχαριστήσω ολόκληρη τη λουξεμβουργιανή Προεδρία για το εξαιρετικά σημαντικό έργο της. Είναι κρίμα που η επιτυχία την οποία ελπίζαμε δεν επιτεύχθηκε τελικά.
Lasse Lehtinen (PSE ).
Josef Zieleniec (PPE-DE ).
Libor Rouček (PSE ).
   – Θα ήθελα και εγώ να ξεκινήσω με μερικές ευχαριστίες. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη λουξεμβουργιανή Προεδρία για το έργο της, που χαρακτηρίζεται από υψηλό επαγγελματισμό και ποιότητα. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον Προεδρεύοντα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Jean-Claude Juncker. Αν και προέρχεται από μια μικρή χώρα, ο κ. Juncker είναι μια μεγάλη πολιτική προσωπικότητα και ένας σπουδαίος πολιτικός, και έδειξε σαφέστατα ότι οι μικρές και μεσαίου μεγέθους χώρες μπορούν επίσης να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην Ευρώπη. Για να μπορέσουν να το κάνουν, πρέπει να παραμείνουν πιστές στις ιδέες στις οποίες στηρίχτηκε η σταδιακή οικοδόμηση της Ευρώπης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αναφέρομαι σε ιδέες όπως ο ευρωπαϊσμός, η αλληλεγγύη και η τοποθέτηση των ευρωπαϊκών συμφερόντων πριν από τα ιδιαίτερα, συχνά εγωιστικά, εθνικά συμφέροντα. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο Jean-Claude Juncker θα αποτελεί πάντα ένα καλό υπόδειγμα, ιδιαίτερα για τα νέα κράτη μέλη, ή με άλλα λόγια τις μικρές και μεσαίου μεγέθους χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Θα ήθελα επίσης να συγχαρώ τη λουξεμβουργιανή Προεδρία για τη λύση που προώθησε στα προβλήματα που αφορούν την επικύρωση του Ευρωπαϊκού Συντάγματος και που δίνει τη δυνατότητα σε όσα κράτη μέλη το επιθυμούν να συνεχίσουν τη διαδικασία επικύρωσης. Πιστεύω ότι ο λαός του Λουξεμβούργου θα ψηφίσει «ναι» στο δημοψήφισμα που θα πραγματοποιηθεί στις 10 Ιουλίου. Ελπίζω ότι οι πολιτικοί στις άλλες χώρες, περιλαμβανομένης της χώρας μου, της Τσεχικής Δημοκρατίας, θα επιδείξουν παρόμοιο θάρρος και θα επιτρέψουν στους πολίτες τους να μετάσχουν σε δημοψηφίσματα.
Θα ήθελα να σχολιάσω ένα τελευταίο ζήτημα που δεν έχει ακόμη θιγεί, δηλαδή τη διεύρυνση της ΕΕ. Συνθήκες προσχώρησης υπεγράφησαν με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία κατά τη διάρκεια της λουξεμβουργιανής Προεδρίας. Από κοινού με την πλειοψηφία των μελών του Σώματος αυτού, υποστήριξα αυτή την κίνηση και, παρά τα γεγονότα στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες, εξακολουθώ να πιστεύω ότι ήταν απόλυτα σωστή. Ανεξάρτητα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, δεν πρέπει να αγνοούμε το γεγονός ότι η ενοποίηση της Ευρώπης είναι προς το συμφέρον του συνόλου της Ευρώπης και προς το συμφέρον της ιστορίας μας. Η διεύρυνση του περασμένου έτους έδειξε ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στα νέα κράτη μέλη, διότι αυτά συμπεριφέρονται με απόλυτη υπευθυνότητα, είτε όσον αφορά την επικύρωση του Συντάγματος είτε τη σύνοδο κορυφής του προηγούμενου Σαββατοκύριακου. Πιστεύω ότι η Ρουμανία και η Βουλγαρία θα συμπεριφερθούν εξίσου υπεύθυνα μετά την ένταξή τους το 2007 ή το 2008. 

Alexander Stubb (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω τρεις παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι ότι δεν πρέπει να μεμφόμαστε το Λουξεμβούργο· απεναντίας: επιτέλεσε εξαίρετο έργο με την Προεδρία και έδειξε τι μπορούν να κάνουν οι μικρές χώρες όταν διαχειρίζονται γενικά την εκάστοτε Προεδρία. Η σημερινή ομιλία του Jean-Claude Juncker ήταν από τις καλύτερες που έχουμε ακούσει σε αυτή την αίθουσα εδώ και πολλά χρόνια.
Neena Gill (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, δυστυχώς, δεν νομίζω ότι οι δηλώσεις που έγιναν εδώ σήμερα ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των πολιτών μας. Ελάχιστα συμβάλλουν στο να αποκαταστήσουν την αξιοπιστία της ΕΕ ως διεθνούς παράγοντα. Επιπλέον, δεν οδηγούν σε προϋπολογισμό με προοπτική, τον οποίον απαιτεί η ΕΕ του 21ου αιώνα.
Γεώργιος Παπαστάμκος (PPE-DE ).
Σημείο πρώτο: διαδικασία επικύρωσης του Συντάγματος. Η ύστερη, a posteriori είσοδος σε περίοδο αναστοχασμού φέρει στην επιφάνεια δημιουργική ύλη θεσμικής πολιτικής και στρατηγικής αυτοκριτικής.
Και ερωτώ την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής: Πώς σκοπεύει η Επιτροπή να αντιμετωπίσει στην κριτική των πολιτών για υπερυθμιστικότητα (over-regulation) και υπερβολική τεχνικότητα των νομοθετικών προτάσεων; Αλήθεια, τι έχει απογίνει η Λευκή Βίβλος για την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση;
Ερωτώ τον εκπρόσωπο του Συμβουλίου: Yπάρχει επαρκής διαβούλευση και ενημέρωση της κοινωνίας των πολιτών πριν και μετά την υιοθέτηση των αποφάσεων του Συμβουλίου;
Ερωτώ εσάς, κύριε Πρόεδρε του Κοινοβουλίου: Θα ανταποκριθεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σημαντικό του ρόλο, ως πολιτικού Σώματος, ως φόρουμ δημιουργικής συνάντησης της εκπεφρασμένης λαϊκής βούλησης, της communis opinio;
Η έξοδος από τη συνταγματική και πολιτική κρίση προϋποθέτει την εγκαθίδρυση ενός διαρκούς, διαφανούς και δημοκρατικού διαλόγου με την κοινωνία των πολιτών. Εάν έως το 2007 δεν έχει ξεπεραστεί η συνταγματική κρίση, τότε οφείλουμε να κινηθούμε είτε προς μια συνταγματική επαναθεώρηση είτε προς την κατεύθυνση «Νίκαια συν» ή, τέλος, προς την επιλογή της ενισχυμένης συνεργασίας.
Laima Liucija Andrikienė (PPE-DE ).
   – Όπως πολλοί από τους συναδέλφους μου, θα ήθελα να ξεκινήσω ευχαριστώντας τον πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου Jean-Claude Juncker, Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, και τους συναδέλφους του. Περίμενα τα αποτελέσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο Βίλνιους της Λιθουανίας και παρακολούθησα τη συνέντευξη Τύπου του κ. Juncker στην τηλεόραση, λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Πέμπτης. Έδειχνε πολύ καλά και η συγκίνησή του δεν έκανε άσχημη εντύπωση, αλλά κάποιοι άλλοι, για να το θέσω κομψά, δεν φαίνονταν τόσο καλά. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι τα νέα κράτη μέλη, μεταξύ των οποίων και η Λιθουανία, θα εκτιμήσουν τους έξι τελευταίους μήνες της Προεδρίας και την προσωπική συνεισφορά του κ. Juncker. Το Λουξεμβούργο έδειξε ολοφάνερα ότι ο πασίγνωστος χαρακτηρισμός αυτού του κράτους ως «μικρό, αλλά αξιόλογο» είναι σωστός. Τι θα ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς εσάς!
Etelka Barsi-Pataky (PPE-DE ).
Πολλοί μίλησαν εδώ σήμερα για κρίση της Ευρώπης, αλλά αυτό δεν είναι απολύτως σωστό. Δεν είναι κρίση της Ευρώπης· είναι κρίση των 15, και όχι μόνο υπό τη γεωγραφική έννοια. Χρειαζόμαστε μια νέα συμφωνία, μια συμφωνία που θα πρέπει σαφέστατα να καλύπτει πολλά περισσότερα από τις οικονομικές πτυχές. Κάποιοι θέλουν να μιλήσουμε για τη Λισαβόνα, για την ανταγωνιστικότητα. Ωραία λοιπόν, ας το κάνουμε! Αλλά ας επιτρέψουμε και τα είκοσι πέντε κράτη μέλη να συμμετάσχουν σε αυτό. Δεν μπορούμε να διαπραγματευόμαστε σχετικά με την ανταγωνιστικότητα αν είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα. Πρέπει να αναθεωρήσουμε τους κανονισμούς για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων – είναι καιρός να το κάνουμε εν πάση περιπτώσει. Δεν πρέπει να κάνουμε με την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών το ίδιο λάθος που κάναμε με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Όταν δεν μπορούσαμε να λύσουμε ένα ζήτημα πολιτικά, θέσαμε διοικητικούς φραγμούς. Κάποιοι θέλουν να μιλήσουμε για τη γεωργική πολιτική. Εντάξει, αλλά θα σας υπενθυμίσω ότι εμείς, στα δέκα νέα κράτη μέλη, συνεισφέρουμε αρκετά από τους δικούς μας πόρους. Είναι σημαντικό να υπάρξει μια οικονομική συμφωνία, αλλά είναι ακόμη σημαντικότερο να αποφύγουμε μια κατάσταση στην οποία τα νέα κράτη μέλη θα είναι δεμένα χειροπόδαρα ακόμη μια φορά από μια πλειάδα διοικητικών εμποδίων όσον αφορά το πώς δαπανώνται τα κονδύλια, διότι φαίνεται ότι προς αυτή την κατεύθυνση οδεύουμε.
Αν χρειαζόμαστε μια νέα συμφωνία, τότε ένας από τους πυλώνες της πρέπει να είναι η σταθεροποίηση της διευρυμένης Ένωσης των 25 κρατών μελών. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, εμείς, στα δέκα νέα κράτη μέλη, ξεπεράσαμε δυναμικά τα εμπόδια παρ’ όλες τις δυσκολίες. Για να αναζωογονήσουμε την Ευρώπη –καθώς η Ευρώπη φαίνεται ότι το χρειάζεται– και τα είκοσι πέντε κράτη μέλη πρέπει να παλέψουμε για την αλληλεγγύη. Τον τελευταίο χρόνο, δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία που να δείχνουν κάτι τέτοιο. Ίσως τώρα τα πράγματα να αλλάξουν. 
Jacek Protasiewicz (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία ότι τα αποτελέσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της προηγούμενης εβδομάδας έριξαν τη σκιά τους στην εξάμηνη Προεδρία του Λουξεμβούργου. Πάρα πολλά έχουν ήδη ειπωθεί για τις αιτίες αυτού του φιάσκου. Προσωπικά συμφωνώ πλήρως με τις απόψεις που εξέφρασε ο Πρόεδρος Barroso στην αρχή της συζήτησης, και συγκεκριμένα με τα σχόλιά του όσον αφορά τους λόγους της μη επίτευξης συμβιβασμού για τις δημοσιονομικές προοπτικές.
Διαφωνώ με την άποψη ότι η ΕΕ διέρχεται μια μακροχρόνια κρίση, και πιστεύω ότι το αδιέξοδο για τις δαπάνες της ΕΕ θα ξεπεραστεί σύντομα. Ταυτόχρονα, ωστόσο, θέλω να δώσω τη μέγιστη έμφαση στο γεγονός ότι τα νέα κράτη μέλη δεν πρέπει να υποφέρουν λόγω αυτού. Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν πρέπει να πέσει θύμα των συγκρούσεων μεταξύ των 15 παλαιών κρατών μελών.
Είμαι σίγουρος ότι η λουξεμβουργιανή Προεδρία, βγάζοντας το πόδι της από το γκάζι, οδήγησε την ΕΕ μακριά από μια επικίνδυνη στροφή όσον αφορά αυτό το ζήτημα. Θέλω λοιπόν, με αυτή την ευκαιρία, να εκφράσω γι’ αυτό τις ιδιαίτερες ευχαριστίες μου στον πρωθυπουργό Juncker και τον κ. Schmit. 
Ιωάννης Κασουλίδης (PPE-DE ).
Θέλω να σας συγχαρώ επίσης για τη δική σας συνεισφορά στην εξεύρεση κοινής θέσεως στο Συμβούλιο σύνδεσης Τουρκίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που πρέπει να θεωρηθεί επίτευγμά σας, και να συγχαρώ εσάς προσωπικά, κ. Schmit, για τη συμβολή σας στις ενέργειες να εξευρεθεί ένα πακέτο προτάσεων για την Κύπρο οι οποίες να αποτελέσουν τη βάση πάνω στην οποία να διεξαχθεί, μέσα σε καλό κλίμα, ένας διάλογος μεταξύ των δύο κοινοτήτων για τη λύση του προβλήματός μας. 
James Elles (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συνταχθώ με όσους συνεχάρησαν τον Προεδρεύοντα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κ. Juncker, για τις ουσιαστικές προσπάθειες που κατέβαλε επιδιώκοντας να καταλήξουμε σε απόφαση επί αυτών των πολύ δύσκολων και πολυσύνθετων ζητημάτων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, την περασμένη εβδομάδα.
Κάνοντας μια αναδρομή, αντιλαμβανόμαστε ότι ο κ. Schulz ορθώς είπε ότι εμείς στο Κοινοβούλιο είχαμε πράξει το καθήκον μας, η Επιτροπή είχε πράξει το καθήκον της, αλλά το Συμβούλιο, λόγω της υπερφορτωμένης ημερήσιας διάταξης, δεν είχε σκεφτεί σοβαρά για τις δημοσιονομικές προοπτικές. Επομένως, το να έχουμε ολοκληρώσει μια συμφωνία στο διάστημα δύο εβδομάδων ίσως ξεπερνούσε κάπως την ικανότητα της Ένωσης. Καλύτερα καμία συμφωνία, παρά κακή συμφωνία.
Ο κ. Watson ανέφερε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία ζουν στην εποχή των δεινοσαύρων. Νομίζω ότι οι δεινόσαυροι είναι οι οικονομίες της Γαλλίας και της Γερμανίας. Πρέπει να φροντίσουμε να υπάρχει οικονομικός δυναμισμός που δείχνει ότι μπορούμε να είμαστε ανταγωνιστικοί στην παγκόσμια αγορά.
Δεύτερον, χρειάζεται να είμαστε σε θέση να παγιώσουμε μια συμφωνία για τον προϋπολογισμό. Όχι, όπως είπε ο κ. Barroso, να έχουμε επτάχρονη συμφωνία συν αναθεώρηση. Ας επανέλθουμε σε ό,τι λέγαμε στο ψήφισμα Berger και ας έχουμε μια πενταετή συμφωνία, επιτρέποντας στην Επιτροπή και στο Κοινοβούλιο να την αναθεωρήσουν το 2011. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούμε να δούμε πόσο προχωρούμε χωρίς να πρέπει να προβλέψουμε πόση θα είναι η δαπάνη μας στο απώτερο μέλλον. Επανεξετάζοντας αυτή την εναλλακτική δυνατότητα χρειάζεται να κάνουμε περισσότερα, όπως είπε ο κ. Virrankoski, για τη συγχρηματοδότηση της γεωργίας.
Τελευταίο αλλά όχι έσχατο, είναι το ζήτημα της διεύρυνσης. Κύριε Προεδρεύων, αυτό που δεν κάνετε όταν τακτοποιείτε ένα σπίτι είναι να οικοδομείτε ένα νέο παράρτημα και να προσπαθείτε να φροντίσετε ώστε να εξακολουθείτε να επεκτείνεστε. Ας επικεντρωθούμε σε ό,τι είναι όντως ουσιώδες για τους ευρωπαίους πολίτες μας, όπως είπε ο κ. Nassauer, και έπειτα σκεφτόμαστε για τη διεύρυνση, εν ανάγκη, λίγο αργότερα. 
Maria da Assunção Esteves (PPE-DE ).
Malcolm Harbour (PPE-DE ).
Θέλω ιδίως να ευχαριστήσω τη λουξεμβουργιανή Προεδρία για το γεγονός ότι, υπό την ηγεσία του υπουργού Krecké, προχώρησε το ζωτικό έργο σχετικά με την οδηγία για τις υπηρεσίες. Εκφράζω την ικανοποίησή μου για το ότι η λουξεμβουργιανή Προεδρία ουδέποτε πτοήθηκε από έξωθεν θορύβους προερχόμενους από ορισμένες μεγάλες μορφές της ευρωπαϊκής πολιτικής, για τα προβλήματα με αυτή την οδηγία, για τον τρόπο με τον οποίο την τακτοποίησαν και για τον τρόπο με τον οποίο έχουν δώσει άδοξο τέλος σε αυτήν την οδηγία σε κάποιες περιπτώσεις. Κύριε Προεδρεύων, χαίρομαι που ήσασταν τόσο αφοσιωμένος στο ζωτικό σχέδιο της ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς όσο είμαστε στο πλευρό σας, και θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε έντονα με τη βρετανική Προεδρία για να την φέρουμε σε πέρας και να συνεχίσουμε το έργο που έχετε επιτελέσει.
Nicolas Schmit,
Ορισμένοι υποστήριξαν την ιδέα ότι οι αρνητικές ψήφοι οφείλονταν σε ορισμένες ανησυχίες που εξέφρασαν οι πολίτες, κυρίως κοινωνικές ανησυχίες ή ανησυχίες που απορρέουν από την παγκοσμιοποίηση. Συνοπτικά, όλα αυτά πρέπει να τεθούν εκ νέου στη συζήτηση, να μπουν στον διάλογο με τους πολίτες. Οι πολίτες του Λουξεμβούργου παίρνουμε το ρίσκο της προεκλογικής συζήτησης, της συζήτησης που προηγείται του δημοψηφίσματος: εμείς είμαστε που επιμείναμε στην ημερομηνία της 10ης Ιουλίου. Είναι μια ενθαρρυντική απόφαση, είναι όμως μια απόφαση που την απαίτησε ο λαός του Λουξεμβούργου. Συνεπώς, έχω εμπιστοσύνη σε αυτό και πιστεύω ότι από αυτή την ψηφοφορία της 10ης Ιουλίου θα βγει ένα σαφές μήνυμα συνέχειας στο Σύνταγμα. Έχω εμπιστοσύνη και εύχομαι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά την ψηφοφορία αυτή, που ευελπιστώ και εύχομαι να έχει θετική έκβαση, να πάρει τη σκυτάλη, ούτως ώστε το Σύνταγμα να μην τεθεί οριστικά στο ψυγείο. Προσωπικά, πίστευα ότι τα ψυγεία τα είχαμε καταργήσει με τη μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής, από τη στιγμή που δεν είχαμε πλέον βουνά από βούτυρο. Να όμως που μαθαίνω ότι βάζουμε το Σύνταγμα στο ψυγείο, τις δημοσιονομικές προοπτικές στο ψυγείο. Όχι, η Ευρώπη δεν έχει ανάγκη από χειμερία νάρκη, η Ευρώπη χρειάζεται δράση. Η Ευρώπη χρειάζεται μια ευκρινώς σηματοδοτημένη πορεία.
Ήλθε λοιπόν η στιγμή να δοθεί η σκυτάλη στον επόμενο. Πράγματι, όσον αφορά τις δημοσιονομικές προοπτικές, θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε και είναι άκρως λυπηρό που αυτό δεν συνέβη. Πιστεύω ότι ο κ. Juncker έκανε μια τόσο διαφανή έκθεση, όσο ανέκαθεν επιθυμούσε ο κ. Bonde, όσο το δυνατόν διαφανέστερη. Μιλήσαμε πολύ για τις διάφορες πτυχές της διαπραγμάτευσης. Παραλίγο να καταλήξουμε σε συμφωνία, αφού ξέρουμε ότι, αν είχε υπάρξει μια πραγματική δυναμική για συμφωνία, εκείνοι που μας την αρνήθηκαν στο τέλος θα είχαν συναινέσει. Δεν το έπραξαν, επειδή η δυναμική της συμφωνίας απέτυχε για τους λόγους που γνωρίζετε. Προτάξαμε, επίσης, πολλούς λόγους για τη μη αποδοχή αυτής της συμφωνίας. Συνεπώς, έχω κακό προαίσθημα ότι, σε τελευταία ανάλυση, οι λόγοι αυτοί δεν ήταν παρά προσχήματα. Αν η μεταρρύθμιση αποτελέσει πρόφαση για να μην εγκριθούν σημαντικές αποφάσεις για την Ευρώπη, θα παράσχουμε κακή υπηρεσία στην Ευρώπη. Το λέω και ο κ. Juncker το είπε εύστοχα: ήμασταν έτοιμοι να αναλάβουμε, σε μια δήλωση, μια ουσιαστική δέσμευση ενόψει της μεταρρύθμισης. Ε λοιπόν, αυτή η δέσμευση δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί δεδομένου ότι, τελικά, δεν υπήρξε οριστική απόφαση για τις δημοσιονομικές προοπτικές. Ναι στη μεταρρύθμιση, στη μεταρρύθμιση όμως με πνεύμα αλληλεγγύης. Δεν μεταρρυθμίζουμε χωρίς τους λαούς. Δεν μεταρρυθμίζουμε χωρίς καθολική αλληλεγγύη.
Η κοινή γεωργική πολιτική αποτέλεσε επίσης αντικείμενο πολλών επικρίσεων. Μάλλον λησμονούμε υπερβολικά εύκολα ότι υπάρχουν εν πάση περιπτώσει θεμελιώδη κεκτημένα σε αυτή τη γεωργική πολιτική. Ποιος, άραγε, επιθυμεί στην Ευρώπη την απερήμωση ολόκληρων τετραγωνικών χιλιομέτρων υπαίθρου χώρας; Ποιος το επιθυμεί; Ποιος επιθυμεί την ένδεια των αγροτικών πληθυσμών; Ποιος το θέλει; Πιστεύω ότι πρέπει για μια ακόμα φορά να συζητήσουμε για την κοινή γεωργική πολιτική και να μην της φορτώσουμε την ευθύνη για όλα τα προβλήματα, να μην την δαιμονοποιήσουμε, ούτως ειπείν. Πιστεύω ότι εν προκειμένω χρειάζεται λίγη ειλικρίνεια. Κυρίως, και σε αυτό το σημείο θέλω να συμφωνήσω με τον κ. Baringdorf, είναι άραγε όλοι αθώοι όταν συζητάμε περί γεωργικής πολιτικής; Σκέφτονται όλοι αποκλειστικά τη μεταρρύθμισή της προς μια κατεύθυνση χωρίς να σκέφτεται τη μεταρρύθμισή της προς άλλη κατεύθυνση; Πιστεύω ότι θα έχετε επίσης πολλές ευκαιρίες να συζητήσετε περί μεταρρυθμίσεων, περιλαμβανομένης της κοινής γεωργικής πολιτικής. Μην λησμονείτε όμως ότι υφίσταται και αλληλεγγύη με τον κόσμο της υπαίθρου, που είναι επίσης μια συνιστώσα της ευρωπαϊκής κουλτούρας.
Λυπούμαι, προφανώς, που η Ευρώπη δεν βρήκε τη θετική δυναμική που θα μπορούσε να αντλήσει από την έγκριση ενός καλύτερου Συμφώνου Σταθερότητας και κυρίως από την αναθεώρηση της στρατηγικής της Λισαβόνας. Μας λείπουν οι δημοσιονομικές προοπτικές. Εύχομαι καλή τύχη στην επόμενη Προεδρία ώστε να βρεθεί μια αποδεκτή και εξισορροπημένη συμφωνία –πράγματι, κάποιος μίλησε περί εξισορροπημένης συμφωνίας– λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση του κ. Böge, η οποία εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με συντριπτική πλειοψηφία. Γνωρίζοντας ότι η συμφωνία στο Συμβούλιο ήταν μια συμφωνία που θα έπρεπε εν πάση περιπτώσει να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αποτελεί αυταπάτη να θεωρούμε ότι το Συμβούλιο αποφασίζει μόνο του τις δημοσιονομικές προοπτικές, αφού είναι σαφές ότι δεν μπορεί τελικά να καταλήξει σε μια διοργανική συμφωνία παρά μόνο με τη συγκατάθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως βεβαίως και της Επιτροπής.
Δεν θέλω, πάντως, να ολοκληρώσω αυτόν τον απολογισμό της Προεδρίας του Λουξεμβούργου χωρίς να υπογραμμίσω, όπως έπραξε ο κ. Harbour, ότι, παρόλο που υπήρξε μια αποτυχία σε ό,τι αφορά τις δημοσιονομικές προοπτικές, υπήρξαν επίσης πολλές επιτυχίες. Η Ευρώπη συνεχίζει να εργάζεται σε άλλους τομείς, που είναι σημαντικοί για τους ευρωπαίους πολίτες. Επισημαίνω, για παράδειγμα, ότι υπήρξε συμφωνία, χάρη επίσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όσον αφορά τον κώδικα για τα «εξωτερικά σύνορα», ο οποίος έχει ζωτική σημασία για την αύξηση της ασφάλειας στα εξωτερικά σύνορα, νομίζω μάλιστα ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα τον θέσει σε ψηφοφορία κατά την παρούσα περίοδο συνόδου. Πρόκειται για μια επιτυχία που δεν πρέπει να ελαχιστοποιήσουμε, που δεν πρέπει να επιτρέψουμε να την επισκιάσει εντελώς ένας υπέρμετρα αρνητικός λόγος περί την τωρινή κατάσταση της Ευρώπης.
Margot Wallström,
    – Κύριε Πρόεδρε, πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να συνταχθώ με όλους εκείνους που έχουν εκφράσει τον ειλικρινή θαυμασμό και την ευγνωμοσύνη τους προς τον Jean-Claude Juncker, τον υπουργό Schmit και την ομάδα τους για τη στράτευσή τους, για το πάθος και για την αίσθηση της Ευρώπης, όπως θα ήθελα να το αποκαλέσω, που έχουν επιδείξει. Συχνά κάνουμε λόγο για την αίσθηση του κράτους, αναφερόμενοι σε μεγάλους πολιτικούς, άνδρες και γυναίκες, αλλά είναι καιρός να εισαγάγουμε την έννοια της αίσθησης της Ευρώπης, και αυτό κατ’ εξοχήν επέδειξε ο κ. Juncker, σε όλη τη διάρκεια της λουξεμβουργιανής Προεδρίας. Θα ήθελα να προσθέσω ότι εκτιμούμε επίσης πολύ τη διαφάνεια και την ευθύτητα την οποία έχετε εισαγάγει, κύριε Juncker.
Ας μου επιτραπεί να πω απλώς στον κ. Harbour και σε άλλους ότι δεν πρέπει να υποτιμούμε τους πολίτες της Ευρώπης. Σε όλη την έκταση της Ευρώπης, είναι γνωστό πως η Ευρώπη δεν αφορά μόνο μιαν αγορά. Αφορά επίσης την ποιότητα ζωής, και οι πολίτες αναμένουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση να χαράξει και να υλοποιήσει πολιτικές για την ποιότητα της ζωής τους, το περιβάλλον και όλα τα άλλα ζητήματα που είναι τόσο σημαντικά για την καθημερινή ζωή μας. Αυτά είναι τα ερωτήματα που οι ευρωπαίοι πολίτες θα συνεχίσουν να θέτουν σε όλα μας τα θεσμικά όργανα, αποτελεί δε κοινή ευθύνη όλων μας να προσφέρουμε τις απαντήσεις, κατά το δυνατόν.
Ο κ. Juncker αναφέρθηκε στη θεσμική ωριμότητα την οποία έχει επιδείξει το Κοινοβούλιο. Αυτό το είδαμε, επί παραδείγματι, στο πρόσφατο ψήφισμα του Κοινοβουλίου για τις δημοσιονομικές προοπτικές. Όπως είπε προηγουμένως ο Πρόεδρος Barroso, η Επιτροπή είναι πρόθυμη να συνεπικουρήσει την επερχόμενη Προεδρία, ώστε να βρεθεί μια συμφωνία για τις μελλοντικές δημοσιονομικές προοπτικές. Πρέπει εντούτοις να έχουμε κατά νου τρία κρίσιμα ζητήματα.
Θα χρειαστούμε, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, τη συμβολή, τη συνεργασία και τη στήριξη αυτού του Σώματος και όλων όσοι, όπως ο κ. Juncker, έχουν αναπτύξει αυτό το αίσθημα της Ευρώπης και είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε στη σοβαρότατη πρόσκλησή του.
Πρόεδρος.
   – Σας ευχαριστώ, κυρία Wallström. Ελπίζω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα εθνικά κοινοβούλια θα μπορέσουν να παίξουν κάποιο ρόλο στο σχέδιο Δέλτα που εκθέσατε, μαζί με το Συμβούλιο και την Επιτροπή.
Προς ολοκλήρωση της συζήτησης, έχω λάβει έξι προτάσεις ψηφίσματος(1) που κατατέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 103(2) του Κανονισμού.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο στις 12.00.
Ilda Figueiredo (GUE/NGL ).
   – Ήταν ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο οποίο ο αντίκτυπος της διπλής νίκης της εκστρατείας υπέρ του «όχι», στα δημοψηφίσματα της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών στις 29 Μαΐου και 1 Ιουνίου αντίστοιχα, ήταν καταφανής. Η νίκη αυτή άνοιξε τον δρόμο για την καταπολέμηση των όλο και πιο νεοφιλελεύθερων προσανατολισμών που εισήχθησαν σταδιακά στην ΕΕ τα τελευταία χρόνια, και που διατηρήθηκαν τελικά στο σχέδιο του λεγόμενου Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Από πολιτική και νομική άποψη, οι πολίτες κατέφεραν ένα βαρύ πλήγμα στη Συνταγματική Συνθήκη σε αυτά τα δημοψηφίσματα, δεδομένου ότι η Συνθήκη μπορεί να τεθεί σε ισχύ μόνο αν επικυρωθεί και από τα 25 κράτη μέλη.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 16ης και 17ης Ιουνίου είχε όλες τις ενδείξεις μπροστά του· παρ’ όλα αυτά, επέλεξε να τις αγνοήσει, προτιμώντας να παραδεχθεί ότι είχε αποτύχει και να παρατείνει την αγωνία για λίγο ακόμη αφήνοντας ένα χρονικό διάστημα για την αποτίμηση της κατάστασης. Θα πρέπει σε κάποιο βαθμό να αναγνωρίσει ότι η πρόταση αυτή στην παρούσα μορφή της δεν μπορεί να τεθεί σε ισχύ, και ακόμη και αν αναθεωρηθεί θα χρειαστεί να περάσει ξανά από ολόκληρη τη διαδικασία επικύρωσης.

Πρόεδρος.
   – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0189/2005) του κ. Gargani, εξ ονόματος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων, σχετικά με την τροποποίηση της απόφασης της 4ης Ιουνίου 2003 για την έγκριση του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2005/2124(INI)). 
Giuseppe Gargani (PPE-DE ),
Στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο φθάσαμε κοντά στην έγκριση χάρη στη σημαντική προσπάθεια που κατέβαλα μαζί με τον διακεκριμένο νομομαθή συνάδελφο κ. Rothley. Τον Ιούνιο και τον Δεκέμβριο το Κοινοβούλιο εκπλήρωσε το καθήκον του λαμβάνοντας υπόψη και ενσωματώνοντας τις συστάσεις του Συμβουλίου, το οποίο στη συνέχεια υπαναχώρησε και δεν τις ενέκρινε. Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω την εποικοδομητική και πολύτιμη συνεργασία του συναδέλφου κ. Lehne στο υπό συζήτηση κείμενο· τον Δεκέμβριο του 2003 δήλωσε χωρίς περιστροφές: «Οι διαπραγματεύσεις έχουν ξεκινήσει εδώ και πέντε χρόνια και είναι απαράδεκτο το Συμβούλιο να συμπεριφέρεται στο Κοινοβούλιο σαν να ήταν μια αρκούδα με τον χαλκά στη μύτη που πρέπει να χορέψει στο τσίρκο». Σήμερα επαναλαμβάνω τις ίδιες θέσεις που υποστήριξε τότε ο κ. Lehne.
Παρότι λοιπόν δεχθήκαμε όλες τις απαιτήσεις του Συμβουλίου, η λουξεμβουργιανή Προεδρία προέβαλε νέες αμφισβητήσεις και αντιτίθεται στην αιτιολογική σκέψη 12, η οποία προτάθηκε από εμένα και εγκρίθηκε από την επιτροπή και σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν συμπληρωματικά μέτρα για την εξίσωση των ευρωπαίων βουλευτών με τους βουλευτές των εθνικών κοινοβουλίων. Η αιτιολογική σκέψη 12 είναι αντίστοιχη της αιτιολογικής σκέψης 11, η οποία επιτρέπει στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν την εθνική φορολογία. Εάν σε ορισμένους επιτρέπεται η εθνικοποίηση του συστήματος μειώνοντας στην πράξη τις αποδοχές μας, γιατί σε κάποιους άλλους δεν επιτρέπεται η συμπλήρωσή τους ή η παροχή των διευκολύνσεων που προβλέπονται για τους βουλευτές των εθνικών κοινοβουλίων;
Κλείνω με μια έκκληση, κύριε Πρόεδρε: πρέπει να εγκρίνουμε το καθεστώς όπως προτάθηκε από την Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων. Είναι το αποτέλεσμα της εποικοδομητικής συνεργασίας όλων των συναδέλφων και είναι ένα κείμενο που θα τεθεί σε ισχύ το 2009 προβλέποντας επαρκείς μεταβατικές περιόδους για την προσαρμογή στο νέο καθεστώς. Αποτελεί ένα πραγματικό πρώτο βήμα προς το ενιαίο καθεστώς του ευρωπαίου βουλευτή. 
Nicolas Schmit,
Το καθεστώς που εξετάζουμε σήμερα αποσαφηνίστηκε κυρίως στη διάρκεια της βελγικής Προεδρίας στο δεύτερο εξάμηνο του 2001: το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο είχαν φθάσει τότε πολύ κοντά σε συμφωνία. Εκείνη την εποχή, η αποτυχία συνδέθηκε με την καταβολή των πραγματικών δαπανών και με τη φορολογία. Κατόπιν, δεν επιτεύχθηκε καμία πρόοδος και στη διάρκεια της ιταλικής Προεδρίας ο ευρωβουλευτής κ. Rothley υπέβαλε ένα νέο σχέδιο έκθεσης, που και εκείνο είχε πολλές πιθανότητες αίσιας έκβασης. Ο κ. Rothley είχε συμπεριλάβει στην έκθεσή του μια λύση που μπορούσε να γίνει κοινά αποδεκτή από το Συμβούλιο και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ειδικότερα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεσμευόταν να υποστηρίξει την καταβολή των πραγματικών δαπανών των ευρωπαίων βουλευτών, η οποία θα ετίθετο σε ισχύ παράλληλα με το νέο καθεστώς. Η έκθεση Rothley υποβλήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2004 προς εξέταση στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων. Δυστυχώς, στις 26 Ιανουαρίου, το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων δεν κατέληξε σε πολιτική απόφαση, κυρίως λόγω των δημοσιονομικών συνεπειών του σχεδίου.
Τον Νοέμβριο του 2004, στην ομιλία του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ο Πρόεδρος Josep Borrell –εσείς ο ίδιος, κύριε Πρόεδρε– υπογράμμισε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν διατεθειμένο να επιδείξει ευελιξία σε αυτόν τον φάκελο προκειμένου να υπάρξει συμφωνία σε σύντομο χρόνο. Υπογράμμισε, επίσης, ενώπιον του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπορεί να υποβάλει επισήμως νέα πρόταση χωρίς να έχει τη διαβεβαίωση ότι αυτή θα γίνει αποδεκτή από το Συμβούλιο και ότι απαιτούνται, συνεπώς, άτυπες διαβουλεύσεις επί του θέματος. Στα τέλη του 2004, στη διάρκεια της ολλανδικής Προεδρίας, πραγματοποιήθηκε μια τέτοια ανταλλαγή απόψεων παρουσία της μελλοντικής λουξεμβουργιανής Προεδρίας και συμφωνήθηκε να γίνει προσπάθεια για την επίτευξη συμφωνίας στη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2005. Στις 12 Ιανουαρίου 2005, ο Προεδρεύων του Συμβουλίου, στη διάρκεια της ομιλίας του στο πλαίσιο της παρουσίασης του προγράμματος της λουξεμβουργιανής Προεδρίας ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επιβεβαίωσε την πρόθεση της Προεδρίας να περατώσει αισίως, σε συνεργασία με το σύνολο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και με τον Πρόεδρό του, τις διαπραγματεύσεις σε αυτόν τον φάκελο.
Χαιρετίζω όλως ιδιαιτέρως, κύριε Πρόεδρε, τις προσπάθειες του εισηγητή και προέδρου της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων, του κ. Giuseppe Gargani, καθώς και των μελών της εν λόγω επιτροπής που, μέσα σε εξαιρετικά σύντομο πράγματι χρονικό διάστημα, κατάφεραν να υποβάλουν μια έκθεση, η οποία θα μπορέσει να ικανοποιήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό το Συμβούλιο. Είναι επίσης αλήθεια ότι ενδεχομένως η Προεδρία θα μπορούσε να είχε αφιερώσει ακόμα περισσότερο χρόνο σε αυτόν τον φάκελο. Θεωρήσαμε ότι μπορούσαμε να επιλύσουμε ταυτόχρονα τις δημοσιονομικές προοπτικές. Αν το ξέραμε, θα είχαμε αφήσει το θέμα των δημοσιονομικών προοπτικών στην επόμενη Προεδρία για να επικεντρωθούμε περισσότερο στο καθεστώς. Οφείλω, κυρίως, κύριε Πρόεδρε, να σας ευχαριστήσω, εσάς, το γραφείο σας, τη γενική σας γραμματεία, για τις συναινετικές σας προσπάθειες, για τον αδιάλειπτο, επίσημο και άτυπο, διάλογο με την Προεδρία μας. Επιδείξατε μεγάλο θάρρος και επιμονή σε αυτόν τον φάκελο, που δεν ήταν πάντα εύκολη υπόθεση. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω όλους τους υπόλοιπους βουλευτές, που μας βοήθησαν υπομονετικά, ενίοτε διακριτικά, να εργαστούμε σε αυτόν τον δύσκολο φάκελο, έναν ευαίσθητο φάκελο, που εύκολα μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κάθε είδους δημαγωγίας. Ήδη, είχα μια σχετική απόδειξη μόλις σήμερα το απόγευμα, εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Το Συμβούλιο, από την πλευρά του, τήρησε την υπόσχεσή του, προσπαθώντας να εξασφαλίσει συναίνεση για ορισμένα στοιχεία που θα επέτρεπαν να υπάρξει συμφωνία στο σχέδιο καθεστώτος. Απέστειλα επιστολή στις 6 Ιουνίου στο Προεδρείο σας όπου απαριθμούσα αυτά τα στοιχεία, τα πιο σημαντικά από τα οποία αφορούν την αποζημίωση, την αρχή της καταβολής των οδοιπορικών και των αμοιβών των συνεργατών με βάση το πραγματικό κόστος και την αρχή ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να επωμιστεί τις συνταξιοδοτικές εισφορές, συνεπώς μέσω του κοινοτικού προϋπολογισμού. Το Συμβούλιο δεν μπορεί παρά να εκφράσει τη χαρά του διαπιστώνοντας ότι χάρη στη στενή μας συνεργασία όλα αυτά τα στοιχεία συμπεριελήφθησαν στην τελική έκθεση, η οποία σας υποβάλλεται σήμερα. Πιστεύω ότι εκείνο που ετοιμαζόμαστε να αποφασίσουμε κινείται προς την κατεύθυνση της μεγαλύτερης διαφάνειας, απαίτηση πανταχού παρούσα σε όλες τις ομιλίες, στις δικές μας όπως και στις δικές σας. Τηρήθηκε μια βασική αρχή, συμφυής σε κάθε μορφής ευρωπαϊκή πολιτική, η αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων, καθώς και η αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία.
Με επιστολή μου από τις 16 Ιουνίου, εξέφρασα στον Πρόεδρο Borrell την ικανοποίησή μου για την εξαιρετικά θετική ψήφο των μελών της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων αναφορικά με την έκθεση που μας καταθέσατε. Επεσήμανα, επίσης, ότι οι τροπολογίες που εγκρίθηκαν από την επιτροπή είναι αποδεκτές από την Προεδρία, πλην εκείνης που περιελήφθη στην τελική έκθεση, όσον αφορά την αιτιολογική σκέψη αριθ. 12 του ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην οποία μόλις αναφέρθηκε ο κ. Gargani. Πράγματι, είμαστε της άποψης ότι αυτή η αιτιολογική σκέψη άπτεται περισσότερο των νόμιμων ή κανονιστικών εθνικών διατάξεων. Τίποτε, απολύτως τίποτε, δεν μπορεί να εμποδίσει μια κυβέρνηση να πληρώσει ένα επιμίσθιο, ένα επίδομα –πείτε το όπως θέλετε– στους βουλευτές της που είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για να τους εξομοιώσει με τους εθνικούς της βουλευτές. Αυτό όμως είναι εθνική υπόθεση, υπόθεση εθνικής νομοθεσίας, δεν είναι υπόθεση του ευρωπαϊκού δικαίου. Το ευρωπαϊκό δίκαιο πρέπει να μεριμνήσει προκειμένου, σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, να υπάρξει ισότητα. Συνεπώς, όταν μιλάμε περί επικουρικότητας, ας την εφαρμόσουμε επιτέλους. Είναι όντως γεγονός ότι αυτή η διάταξη συζητήθηκε από τα διάφορα μέρη. Ανταλλάξαμε επιστολές που πιστεύω ότι έχουν μια ορισμένη πολιτική αξία και αναδεικνύουν ένα είδος κώδικα εμπιστοσύνης μεταξύ των προεδρείων του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Με αυτές τις επιστολές διευκρινιζόταν ότι δεν υπάρχει αντίρρηση για τυχόν συμφωνίες τέτοιου είδους ή εθνικές ρυθμίσεις.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, ελπίζω ότι θα μπορέσουμε, σε αυτό το τελευταίο εκκρεμές ζήτημα αναφορικά με την αιτιολογική σκέψη αριθ. 12 να βρούμε μια λύση που να ικανοποιεί και το Συμβούλιο. Δεν πρέπει να δώσουμε την εντύπωση, εγκρίνοντας μια κοινοτική πράξη, μια πράξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι, από τη μια πλευρά, δημιουργούμε ένα καθεστώς και από την άλλη ανοίγουμε την πόρτα στην επανεθνικοποίηση αυτού του καθεστώτος. Αυτός είναι πράγματι ο λόγος για τον οποίο δεν θέλουμε αυτή την τροπολογία στην αιτιολογική σκέψη αριθ. 12.
Σε ό,τι αφορά τη διαδικασία, όταν εγκριθεί από σας η έκθεση του Προέδρου, του κ. Gargani, με το ψήφισμα και την απόφαση, ο φάκελος θα υποβληθεί προς έγκριση στην Επιτροπή Μονίμων Αντιπροσώπων της 30ής Ιουνίου, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου 190 της Συνθήκης. Ελπίζω αυτή η διαδικασία, η οποία βρίσκεται στην τελική της φάση, να έχει αίσια έκβαση. Πιστεύω ότι με αυτό, εγκρίνοντας αυτό το καθεστώς, θέτουμε και ένα τέλος σε μια κατάσταση τελείως ακατανόητη για τους πολίτες. Ενισχύουμε, όπως προαναφέρατε, κύριε Πρόεδρε, την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την αξιοπιστία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του καθεστώτος των ευρωπαίων βουλευτών, καθώς και του Συμβουλίου, αφού τελικά το Συμβούλιο θα έχει συμφωνήσει γι’ αυτό το καθεστώς. Πιστεύω ότι η Προεδρία επέδειξε μια κάποια δέσμευση –ενδεχομένως όχι πάντα αρκετή, και αποδέχομαι την κριτική– εκείνο όμως που θέλουμε σήμερα είναι να καταλήξουμε και να αποφασίσουμε.
Όσον αφορά, τέλος, το ερώτημα που έθεσε ο Πρόεδρος Gargani σχετικά με τις ασυλίες και τα προνόμια των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, προσδίδουμε μεγάλη σημασία, κατανοούμε πλήρως το μέλημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη διευθέτηση αυτού του ζητήματος. Το Συμβούλιο συμφωνεί με την έγκριση μιας ξεκάθαρης δήλωσης επί του θέματος και ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να διευθετήσουμε αυτό το ζήτημα των ασυλιών και προνομίων στο προσεχές μέλλον. 
Margot Wallström,
    – Κύριε Πρόεδρε, επικροτώ ειλικρινά τις προσπάθειες του εισηγητή κ. Gargani, του Κοινοβουλίου και της Προεδρίας του Λουξεμβούργου, για την εξεύρεση λύσης σχετικά με το καθεστώς των βουλευτών με την οποία μπορούν να συμφωνήσουν όλες οι πλευρές. Η Επιτροπή εξέφρασε τη γνώμη της επί της αρχικής πρότασης για το καθεστώς τον Ιούνιο του 2003. Ήταν θετική και υπέβαλε δύο γενικές παρατηρήσεις. Πρώτον, επισημάναμε ότι οι διατάξεις στο σχέδιο καθεστώτος οι οποίες συνδέονται με τα προνόμια και τις ασυλίες των βουλευτών και οι οποίες διέπονται από το πρωτογενές δίκαιο δεν μπορούν να τροποποιηθούν με πράξη βάσει του άρθρου 190 της Συνθήκης ΕΚ. Σε αυτό το νέο σχέδιο αυτές οι διατάξεις έχουν αφαιρεθεί.
Maria Berger,
Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο του Σώματος για τη δραστηριοποίησή του για το θέμα αυτό, το ίδιο και τον πρόεδρο της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων. Αφού τώρα βρισκόμαστε τόσο κοντά στο καθεστώς, θα ήθελα να ευχαριστήσω επίσης τον πρώην συνάδελφό μας και εισηγητή Willy Rothley για όσα έκανε για το καθεστώς αυτό. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου υπογράμμισε ήδη τον ρόλο που διαδραμάτισε. Ελπίζω επίσης να ενεργώ σύμφωνα με το πνεύμα του υπενθυμίζοντας τρεις θεμελιώδεις πτυχές που ανέκαθεν αποτελούσαν το υπόβαθρο του αιτήματός μας για ένα κοινό καθεστώς.
Το αργότερο μετά την καθιέρωση της άμεσης εκλογής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 1979 και μετά τη βαθμιαία βελτίωση των δικαιωμάτων και αρμοδιοτήτων του ως συννομοθέτη της Ένωσης και ως αρμόδιας επί του προϋπολογισμού αρχής, είναι απόλυτα ανάρμοστο και άπρεπο να υπάγονται τα δικαιώματα των βουλευτών στο εθνικό δίκαιο και να εξαρτόμαστε από τα εθνικά κοινοβούλια. Ως γνωστόν, αυτό είχε και ως επακόλουθο εμείς, οι βουλευτές ενός και μόνο Κοινοβουλίου, να υποκείμεθα τώρα σε 25 διαφορετικές εθνικές ρυθμίσεις, πράγμα που κάνει να φαίνεται γελοία η αρχή της ισοτιμίας όλων των μελών του Σώματος.
Εγώ προσωπικά, όπως και πολλοί άλλοι, θα ήθελα να ήταν ορισμένες διατάξεις κάπως διαφορετικές, για παράδειγμα θα προτιμούσα μεγαλύτερες ακαθάριστες αποδοχές και δική μας συνεισφορά για τη σύνταξη. Ωστόσο, είναι προφανές ότι τώρα δεν είναι κατάλληλος ούτε ο χρόνος ούτε ο τόπος για την παρουσίαση πολλών, διαφορετικών και αντιφατικών, ατομικών απόψεων. Αν θέλουμε να αποκτήσουμε ένα καθεστώς, υπάρχει μόνο αυτό και έτσι η Ομάδα μου θα το εγκρίνει αύριο. Για εμάς όμως υπάρχει πρόβλημα και στην αιτιολογική σκέψη 12, την οποία καταψηφίσαμε ήδη στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων. Ζητήσαμε εδώ χωριστή ψηφοφορία και η Ομάδα μου θα καταψηφίσει την αιτιολογική σκέψη 12, μολονότι δεν θέλουμε να αποτύχει ενδεχομένως την τελευταία στιγμή το καθεστώς εξαιτίας ενός επίκαιρου προβλήματος που όμως δεν έχει νομική βαρύτητα.
Έχουμε επίσης πρόβλημα με την τροπολογία του άρθρου 23 που εγκρίθηκε στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων και δηλώνει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί ως ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο να προβαίνει σε πληρωμές όχι μόνο σε ευρώ αλλά και στα νομίσματα των χωρών εκτός ευρωζώνης. Νομίζω ότι θα ήταν αταίριαστο για ένα Σώμα σαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να κάνει πληρωμές σε άλλο νόμισμα. Αυτό άλλωστε θα έφερνε και πολλά διοικητικά προβλήματα στο Σώμα. Επομένως θα αντιταχθούμε και σε αυτήν την προσθήκη που δεν προβλεπόταν στην αρχή.
Diana Wallis,
Η Ομάδα της Συμμαχίας των Φιλελευθέρων και των Δημοκρατών για την Ευρώπη θα καταψηφίσει για λόγους αρχής όλες τις τροπολογίες, περιλαμβανομένης της αιτιολογικής σκέψης 12. Αυτό όχι επειδή θεωρούμε ότι καμία από τις τροπολογίες δεν έχει νομική αξία. Φυσικά θέλουμε καλύτερο γλωσσικό καθεστώς στο παρόν Κοινοβούλιο· φυσικά θέλουμε ένα καθεστώς για τους βοηθούς των βουλευτών· φυσικά θέλουμε να διευθετηθεί το ταμείο συντάξεων· φυσικά θα θέλαμε πιο έγκαιρη εφαρμογή. Ωστόσο, αυτό που επιθυμούμε περισσότερο είναι το καθεστώς των βουλευτών, και οιαδήποτε τροπολογία θα μπορούσε να καταστρέψει την ευαίσθητη ισορροπία σε αυτό το Κοινοβούλιο και με το Συμβούλιο. Εάν αυτό αποτύχει, ας είναι από λάθος του Συμβουλίου, όχι αυτού του Κοινοβουλίου. Οιαδήποτε τροπολογία θα μπορούσε να είναι δυνάμει καταστροφική στην τρέχουσα συγκυρία. Αυτό το Κοινοβούλιο πρέπει να επιδείξει αύριο την πλήρη ωριμότητα και συγκράτησή του, να ψηφίσει για το ουσιώδες και να παράσχει ένα καθεστώς των βουλευτών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. 
Monica Frassoni,
Στη συνέχεια, παρεκτράπη: έγινε μια συζήτηση για αποζημιώσεις και άλλες μικροπρέπειες, την οποία περιέπλεξαν εθνικές εξαιρέσεις που αποδυνάμωσαν εν μέρει την ευρωπαϊκή αξία αυτού του καθεστώτος και το κατέστησαν σχεδόν αποκλειστικά οικονομικό. Αν και θα καταψηφίσουμε την παράγραφο 12, θα ήθελα να επισημάνω στην Προεδρία ότι δεν είναι ασφαλώς αυτή η παράγραφος που καθιστά το καθεστώς λιγότερο ευρωπαϊκό. Το πραγματικά ευρωπαϊκό περιεχόμενό του απαξιώθηκε από όλους εκείνους που παρενέβησαν κυρίως σε σχέση με το φορολογικό καθεστώς.
Helmuth Markov,
Ανέκαθεν ζητούσαμε –και το είχαμε υπογραμμίσει με τροπολογίες στην έκθεση Rothley– το ποσόν για τις δαπάνες ταξιδίου να αντιστοιχεί στις πραγματικές δαπάνες αφού η διαφάνεια είναι ύψιστη αρχή. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή επιστροφή που υπερβαίνει τις πραγματικές δαπάνες. Άλλωστε υπάρχει ήδη σήμερα η δυνατότητα επιστροφής υπερβολικών δαπανών ταξιδίου και οι Γερμανοί βουλευτές για παράδειγμα το έχουν κάνει ήδη.
Το ίδιο ισχύει για τις εισφορές της ασφάλισης ατυχήματος. Στη συζήτησή μας δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι ένας λόγος για τον οποίον απαιτούνται και συνεισφορές των βουλευτών είναι ότι τον μισθό μας τον παίρνουμε από τους φορολογουμένους. Τασσόμαστε ομόφωνα υπέρ της αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία. Είναι απαράδεκτο να υπάρχουν διαφορές ύψους μέχρι και 11 000 ευρώ μεταξύ βουλευτών των διαφόρων χωρών και ως εκ τούτου είναι σωστή η θέσπιση ενιαίων αποδοχών. Όσον αφορά το ύψος τους, έχουμε φυσικά μερικά καλά επιχειρήματα. Επίσης, είναι αυτονόητο ότι οι βουλευτές που θα έχουν την ίδια αμοιβή πρέπει και να φορολογούνται με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή βάσει του ευρωπαϊκού φορολογικού δικαίου.
Hélène Goudin,
Εν κατακλείδι, θέλω να επισημάνω ότι στα καθεστώτα οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ονομάζονται απλώς έτσι – βουλευτές ή «députés». Φαίνεται περίεργο, συνεπώς, ότι σε ορισμένες χώρες, οι βουλευτές του ΕΚ αυτοαποκαλούνται «αξιότιμοι». Τέτοιου είδους εκφράσεις είναι ξεπερασμένες σε μια δημοκρατική ΕΕ. 
Umberto Pirilli,
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ζητώ συγνώμη γιατί δεν θα παρουσιάσω την παρέμβαση που είχα ετοιμάσει, αλλά η ομιλία του κ. Schmit με αναγκάζει να αλλάξω στην πορεία τον προσανατολισμό της τοποθέτησής μου.
Μεταξύ αυτών, το ευρωπαϊκό δίκαιο πρέπει να διασφαλίζει την ισότητα. Ερωτώ λοιπόν τον κ. Schmit εάν με βάση την αρχή της ισότητας σε μια από τις νέες χώρες καταβάλλει κανείς το αντίτιμο των 40 ευρώ για ένα ξενοδοχείο πέντε αστέρων, όπως συνέβη σε εμάς πριν από δύο εβδομάδες στην Κρακοβία της Πολωνίας, ενώ για ένα ξενοδοχείο της ίδιας κατηγορίας στη Ρώμη, στο Παρίσι ή σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα πληρώνει 500 ή 700 ευρώ. Εάν σε ένα εστιατόριο μιας ανατολικής χώρας γευματίζει κανείς με 10 ευρώ, σε ένα εστιατόριο του ιδίου επιπέδου στην Ιταλία, τη Γερμανία ή τη Γαλλία χρειάζονται 70, 80 ή 100 ευρώ. Σήμερα, δίνουμε μια παράσταση έχοντας πλήρη επίγνωση ότι είμαστε τουλάχιστον υποκριτές. Από νομική άποψη πιστεύω πως είναι απαράδεκτο, καθώς η ερμηνεία που δίνουμε –και υπενθυμίζω μόνο τα άρθρα 9 και 10, κύριε Πρόεδρε– είναι ότι οι βουλευτές έχουν δικαίωμα σε επαρκή αποζημίωση ώστε να διασφαλίζεται η ανεξαρτησία τους.
Ποια είναι όμως η επάρκεια και η ανεξαρτησία του βουλευτή; Ανεξαρτησία σε σχέση με τι, εάν σύμφωνα με το άρθρο 10 η ανεξαρτησία του βουλευτή εξισώνεται με το 38,5% του βασικού μισθού ενός δικαστή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου; Ζητώ τη διαγραφή αυτής της αναφοράς· μπορούμε να καθορίσουμε όποια αποζημίωση θέλετε, χωρίς ωστόσο να συνδέεται με την αμοιβή ενός υπαλλήλου. Η αξιοπρέπεια του βουλευτή απορρέει από την άμεση εκλογή του από τον λαό. Η εκλογή σε μια περιφέρεια δεκαπέντε εκατομμυρίων ψηφοφόρων, όπως η δική μου, δεν είναι το ίδιο πράγμα με την εκλογή ενός βουλευτή από μια λίστα που καταρτίζουν τα κόμματα σε μια άλλη χώρα, όπου δεν απαιτείται καμία δαπάνη…
Hans-Peter Martin (NI ).
Luigi Cocilovo (ALDE ).
Nicolas Schmit,
   – Κύριε Πρόεδρε, πολύ σύντομα, πιστεύω ότι αυτό το καθεστώς είναι ένα έργο διαφάνειας. Αυτό το καθεστώς αλλάζει μια κατάσταση που, δεν ξέρω αν ήταν προνομιακή, όπως μόλις είπε ο κ. Martín, αλλά εν πάση περιπτώσει ήταν καταρχήν απαράδεκτη. Είναι φυσικό, άραγε, ένας βουλευτής του ΕΚ να κερδίζει επτακόσια ή οκτακόσια ευρώ, ενώ ένας άλλος να κερδίζει δέκα και δώδεκα φορές παραπάνω, ή και περισσότερα; Είναι άραγε φυσικό σε οποιαδήποτε διοίκηση, σε οποιαδήποτε υπηρεσία, το σύστημα κάλυψης των δαπανών να στερείται πλήρως διαφάνειας;
Giuseppe Gargani (PPE-DE ),
Θέλω να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου για τη συνεργασία του και τον κ. Schmit για τις προσπάθειες που κατέβαλε όσον αφορά το πρώτο μέρος του καθεστώτος, το οποίο πρέπει να εγκριθεί από το Συμβούλιο με διαφορετική διαδρομή και διαδικασία, καθώς και τη διάθεση για την εξεύρεση έστω και την τελευταία στιγμή ενός σημείου συμβιβασμού σχετικά με την αιτιολογική σκέψη 12, την οποία εξακολουθώ να θεωρώ πολύ σημαντική για τη νομική βάση του καθεστώτος. 
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.
Elisabeth Schroedter (Verts/ALE ).
   – Μια από τις επιτυχίες της λουξεμβουργιανής Προεδρίας είναι ότι κατάφερε να επιτύχει συμφωνία για το καθεστώς των βουλευτών, με το οποίο θα καταστεί δυνατό να απαλειφθούν πολλές γκρίζες ζώνες και ανεπαρκείς ρυθμίσεις. Γι’ αυτό κατά τη γνώμη μου δεν έχει νόημα να αντιδρούμε συνεχώς σε αυτόν τον συμβιβασμό. Οι ευρωπαϊκές ρυθμίσεις θα δώσουν στους πολίτες τη δυνατότητα καλύτερης κατανόησης από 25 ή 27 διαφορετικές εθνικές ρυθμίσεις και πάρα πολλούς επιτρεπτούς και ανεπίτρεπτους τρόπους αντιστάθμισης. Κατανοώ ότι ακόμα και αυτός ο συμβιβασμός εξακολουθεί να έχει ολοφάνερες ελλείψεις. Ένα κεντρικό πρόβλημα παραμένει η ρύθμιση για τις συντάξεις που περιλαμβάνεται στο άρθρο 14. Εδώ πρέπει να δημιουργηθεί ένα ταμείο με συνεισφορά των βουλευτών. Η σχετική τροπολογία μας –αριθ. 1– χάθηκε βέβαια, παρ’ όλα αυτά πιστεύω ότι εξακολουθεί να υπάρχει δυνατότητα για μια λύση σε επίπεδο κατώτερο του καθεστώτος και θα συνεχίσω να επιδιώκω μια τέτοια ρύθμιση που πρέπει να συμπληρώνει το καθεστώς. Το καθεστώς των βουλευτών μας ανοίγει επιτέλους και τον δρόμο προς ένα καθεστώς για τους βοηθούς. Το Κοινοβούλιο πρέπει τώρα να φέρει επιτυχώς σε πέρας τη σχετική εργασία το συντομότερο δυνατό.

Πρόεδρος.
Bogusław Sonik (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, διάβασα με έκπληξη σε μια βρετανική εφημερίδα ότι αρκετοί εκατοντάδες Ναζί εγκληματίες πολέμου ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Περιλαμβάνουν 75 φύλακες του στρατοπέδου του Άουσβιτς που ξέφυγαν από τη δικαιοσύνη. Θέλω να υπενθυμίσω στο Σώμα ότι το εργοστάσιο θανάτου του Άουσβιτς-Μπιρκενάου ήταν το πλέον φρικιαστικό από όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι ειδήσεις αυτές μου προκαλούν αποτροπιασμό, ιδίως αφού μόνο 700 από τους 8 000 φύλακες στρατοπέδων, δηλαδή λιγότερο από το 10%, οδηγήθηκαν σε δίκη. Οι περισσότερες από αυτές τις δίκες πραγματοποιήθηκαν στην Πολωνία.
Jörg Leichtfried (PSE ).
Bairbre de Brún (GUE/NGL ).
Πρόεδρος.
Bairbre de Brún (GUE/NGL ).
   – Κύριε Πρόεδρε, ως ιρλανδόφωνη επικροτώ την απόφαση να απονεμηθεί το καθεστώς της επίσημης γλώσσας εργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ιρλανδική γλώσσα. Απευθύνω συγχαρητήρια και ειλικρινείς ευχαριστίες σε όλους όσοι έλαβαν μέρος στην εκστρατεία για το καθεστώς προκειμένου να επιτύχουν το καθεστώς της επίσημης γλώσσας εργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ιρλανδική γλώσσα. Ζητώ από τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου να μεταφέρει στο Συμβούλιο την ικανοποίησή μας γι’ αυτό το θέμα και θα ήθελα να ζητήσω επίσης να γίνει ό,τι είναι δυνατόν από τώρα έως την 1η Ιανουαρίου 2007 για να καλυφθούν οι ανάγκες που προκύπτουν από το νέο αυτό καθεστώς, και να διασφαλιστεί ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ θα είναι σε θέση να παρέχουν τις κατάλληλες υπηρεσίες στα ιρλανδικά. 
Urszula Krupa (IND/DEM )
Zita Pleštinská (PPE-DE ).
Η ημερομηνία της 17ης Ιουνίου 2005 θα καταγραφεί στην ευρωπαϊκή ιστορία ως αποτυχία. Μετά από ένα σαφές μήνυμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όταν εγκρίναμε με μεγάλη πλειοψηφία την έκθεση Böge για τις δημοσιονομικές προοπτικές, περιμέναμε εναγωνίως το αποτέλεσμα της συνόδου κορυφής, ελπίζοντας σε μια θετική ολοκλήρωση. Δεν συνέβη. Το ένα πέμπτο των 25 κρατών μελών της ΕΕ διαχώρισε εγωιστικά τη θέση του, και η διευρυμένη Ευρώπη δέχτηκε ακόμη ένα χαστούκι στο πρόσωπο. Αυτό συνέβη παρά τη θέληση των φτωχότερων 10 κρατών της ΕΕ, που επιθυμούσαν να δεχτούν έναν συμβιβασμό ακόμη και με τίμημα απώλειες προς χάρη της επίτευξης μιας συμφωνίας.
Kartika Tamara Liotard (GUE/NGL ).
   – Κύριε Πρόεδρε, στον βορρά της επαρχίας Limburg των Κάτω Χωρών, τα περιβαλλοντικά πρότυπα παραβιάζονται ήδη σε σημαντικό βαθμό λόγω ζητημάτων όπως η τοποθεσία και η πυκνότητα του οδικού δικτύου. Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται από την προσθήκη του σιδηρόδρομου Α74 στον υφιστάμενο A73. Ο A74 θα προσελκύσει πολλά επιπλέον φορτηγά, που είναι μεγάλοι ρυπαντές. Η απόφαση της κυβέρνησης να χαράξει τον A74 σε αυτή την περιοχή καταδεικνύει ότι δεν λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις ολλανδικές και ευρωπαϊκές περιβαλλοντικές προδιαγραφές. Ο όγκος των μικροσωματιδίων θα αυξηθεί δραστικά. Πώς είναι άραγε δυνατόν να συνεχίσουμε σε αυτές τις γραμμές; Συμπεράναμε πρόσφατα ότι, με αυτόν τον ρυθμό, η Ευρώπη δεν θα ικανοποιεί πλέον ούτε τα πρότυπα του Κυότο. Αυτός ο προγραμματισμένος A74 είναι ένας αυτοκινητόδρομος για την κόλαση. Αν θέλουμε να τα καταφέρουμε με το Κυότο, θα πρέπει να κάνουμε στροφή 180 μοιρών. 
Πρόεδρος.
   – Το επόμενο θέμα είναι συζήτηση επί της έκθεσης του Michael Cashman, εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης των συνόρων από τα πρόσωπα (COM(2004)0391 – C6-0080/2004 – 2004/0127(COD)) (A6-0188/2005) 
Nicolas Schmit,
Σε αυτό το θέμα επιτύχαμε έναν στόχο, έναν στόχο που μας έθεσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης, στις 19 και 20 Ιουνίου 2004. Συνεπώς, επιτύχαμε αυτόν τον στόχο σε χρόνο ρεκόρ, δεδομένου ότι η αναμόρφωση που επιχειρείται στο πλαίσιο αυτού του κανονισμού στοχεύει αφενός μεν στην εξάλειψη των απηρχαιωμένων διατάξεων του εγχειριδίου, αφετέρου δε στην ανάπτυξη, στην αποσαφήνιση ορισμένων άλλων διατάξεων με βάση την ανάλυση των προβλημάτων που απαντώνται καθημερινά επιτόπου, στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή στα εσωτερικά σύνορα.
Οι εργασίες για τον κοινοτικό κώδικα άρχισαν στις 2 Ιουλίου 2004 επί Προεδρίας των Κάτω Χωρών και συνεχίστηκαν με εντατικούς ρυθμούς καθ’ όλη τη διάρκεια της Προεδρίας του Λουξεμβούργου. Κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Μονίμων Αντιπροσώπων την 1η Ιουνίου, επιτεύχθηκε μια γενική συμφωνία για το κείμενο του κώδικα και, στις 13 Ιουνίου, η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών ενέκρινε ομοφώνως τις συμβιβαστικές τροπολογίες. Ο κοινοτικός κώδικας είναι το πρώτο εργαλείο στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης, των θεωρήσεων και των συνόρων που εμπίπτει στη διαδικασία της συναπόφασης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η έγκρισή του σε πρώτη ανάγνωση είναι πολύ μεγάλης σημασίας για την εδραίωση, αφενός, μιας σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου και, αφετέρου, προκειμένου να αποτελέσει ένα θετικό προηγούμενο που θα ενισχύσει την αποτελεσματικότητα των μελλοντικών εργασιών για τους φακέλους που εξετάζονται με τη διαδικασία της συναπόφασης. Δείχνει, επίσης, ότι η συναπόφαση σε καμία περίπτωση δεν είναι ένα μέσο για την επιβράδυνση της προόδου, αλλά απεναντίας, είναι μέσο για να υπάρξει ταχύτερη και αποτελεσματικότερη πρόοδος, και κυρίως σε ένα πιο ενισχυμένο δημοκρατικό πλαίσιο.
Η Προεδρία επιθυμεί να ευχαριστήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ιδίως τον εισηγητή, τον κ. Cashman, που συνεργάστηκε με την Προεδρία, με το Συμβούλιο, με ανοικτό πνεύμα, με πνεύμα διαφάνειας αλλά και εμπιστοσύνης. Αυτή η συνεργασία επέτρεψε να υπάρξουν συμβιβασμοί τους οποίους μπορούν να προσυπογράψουν τώρα τα τρία θεσμικά όργανα. Πράγματι, χάρη στις τροπολογίες που κατατέθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο κώδικας σχετικά με το καθεστώς διέλευσης των συνόρων εξασφαλίζει περισσότερη διαφάνεια και καλύτερη προστασία των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των τρίτων χωρών.
Franco Frattini,
    – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όπως είπε προ ολίγου και ο κ. Schmit, με χαρά διαπιστώνω και εγώ πως απόψε δώσαμε ένα πραγματικά θετικό δείγμα θεσμικής συνεργασίας μεταξύ Κοινοβουλίου, Συμβουλίου και Επιτροπής και πως για τον σκοπό αυτόν εφαρμόσαμε για πρώτη φορά τη διαδικασία συναπόφασης σε ένα σημαντικό ζήτημα που αφορά την καθημερινή ζωή των πολιτών.
Michael Cashman (PSE ),
Η σημασία του έργου που επιτελέσαμε υπογραμμίστηκε από τους προηγούμενους ομιλητές. Είναι η πρώτη φορά που το Κοινοβούλιο εφάρμοσε τη διαδικασία συναπόφασης στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης και των συνοριακών ελέγχων. Είναι εξαιρετικά σημαντικό ότι το Κοινοβούλιο εξέτασε αυτόν τον φάκελο με ώριμο, συνετό και πρακτικό τρόπο. Τα ευχολόγια ανήκουν στο παρελθόν. Φυσικά δεν έχουμε επιτύχει όλα όσα επιθυμούσαμε σε αυτό το Κοινοβούλιο· όπως γνωρίζουμε, αυτή είναι η φύση του συμβιβασμού. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο συμβιβασμός είναι κακή λέξη, είναι λαμπρή λέξη. Ο συμβιβασμός είναι η ιδέα πάνω στην οποία οικοδομήθηκε το ευρωπαϊκό σχέδιο στις αρχές της δεκαετίας του ’50 και το 1957. Είμαι υπερήφανος που σήμερα νομοθετούμε. Σε αυτό το Κοινοβούλιο, αλλά και στα υπόλοιπα θεσμικά μας όργανα, μιλάμε πάρα πολύ και δεν αποδίδουμε αρκετά. Απόψε νομοθετούμε και επιφέρουμε αλλαγές που θα έχουν πραγματικό αντίκτυπο στην πραγματική ζωή.
Θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Battilocchio για τη γνωμοδότηση που εκπόνησε εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης. Και, το κυριότερο, θέλω να ευχαριστήσω αυτούς τους ανθρώπους που κάθονται πίσω μας – ορισμένες φορές φαίνονται, ορισμένες φορές δεν φαίνονται: τους βοηθούς μας και τους συμβούλους μας, χωρίς τους οποίους δεν θα μπορούσαμε να επιτελέσουμε αυτό το έργο. Αυτοί οι άνθρωποι δέχονται τόσο σπάνια ευχαριστίες.
Συνεπώς, επιτρέψτε μου να πω ακόμη μια φορά ότι επιτύχαμε πολλά. Ενισχύσαμε τον ρόλο του Κοινοβουλίου, ειδικά στην επανεισαγωγή των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα. Ενισχύσαμε τον ρόλο της Επιτροπής, αλλά πάλι θα ήθελα να είχαμε κάνει περισσότερα σε σχέση με τους επιτόπιους ελέγχους για την εφαρμογή του κεκτημένου Σένγκεν, πράγμα που δεν κατέστη δυνατό. Ήθελα να έχουμε δικαίωμα προσφυγής ή να έχει δικαιοδοσία το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Δεν το επιτύχαμε αυτό, αλλά επιτύχαμε πολύ περισσότερα. Σχετικά με την απαγόρευση διακρίσεων σύμφωνα με το άρθρο 13 της Συνθήκης του Άμστερνταμ, λόγου χάρη, υπάρχει το δικαίωμα για τα άτομα τα οποία υφίστανται διαδικασίες ελέγχου δεύτερης γραμμής αυτοί οι έλεγχοι να διεξάγονται με αξιοπρέπεια και, εάν είναι απαραίτητο, σε μη δημόσιους χώρους. Σχετικά με την άρνηση εισόδου, θα υπάρξουν σαφέστερες εξηγήσεις της αιτιολόγησης της εν λόγω άρνησης και δικαίωμα εφόσον ο αιτών επιστρέψει στη χώρα προέλευσής του. Και αν η έκβαση της προσφυγής είναι επιτυχής, θα παρέχεται η απαραίτητη αποζημίωση σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και θα επιβάλλονται κυρώσεις. Έχουμε ενισχύσει και επικυρώσει την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών της ΕΕ και των υπολοίπων με δικαίωμα διαμονής η οποία, σε σφυγμομέτρηση του Ευρωβαρομέτρου, θεωρήθηκε ως το μοναδικό μεγαλύτερο πλεονέκτημα του να ανήκει κανείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ως προσθήκη στο κύριο σώμα του κειμένου, τα παραρτήματα είναι εξαιρετικά σημαντικά όταν θα χρειαστεί να εγκρίνουμε ή να αναθεωρήσουμε αυτόν τον κανονισμό στο μέλλον. Οι τακτικές εκθέσεις για την εφαρμογή του κανονισμού συντάσσονται από την Επιτροπή. Επίσης, πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι υπάρχει η δήλωση από το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο σχετικά με τα θέμα των απάτριδων πολιτών η οποία ορίζει ότι «το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ζητούν από την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις, στο πλαίσιο της αναθεώρησης του κανονισμού (ΕΚ) 539/2001, προκειμένου να εξαιρεθούν οι κάτοχοι ξένων διαβατηρίων και διαβατηρίων μη πολιτών οι οποίοι κατοικούν σε κράτος μέλος από την υποχρέωση θεώρησης».
Alessandro Battilocchio (NI ),
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ως συντάκτης της γνωμοδότησης της Επιτροπής Ανάπτυξης θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ τον συνάδελφο Cashman για το τεράστιο έργο που έφερε εις πέρας και για την εξαιρετική πρόταση. Η έκθεσή του συμπληρώνει και ενσωματώνει μεγάλο μέρος των παρατηρήσεων που είχα επισημάνει στην έκθεσή μου εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης για το σημαντικό αυτό θέμα.
Manuel Medina Ortega (PSE ),
   – Κύριε Πρόεδρε, η ομιλία μου σήμερα το απόγευμα είναι μάλλον συμπτωματική, επειδή σχετίζεται με τη μελέτη της νομικής βάσης για τον προτεινόμενο κανονισμό. Ο εισηγητής, σε κάποια στιγμή, πίστευε ότι έπρεπε να προταθεί μια τροποποίηση, ειδικότερα η κατάργηση του άρθρου 22 της Σύμβασης εφαρμογής της Συμφωνίας Σένγκεν, και κατέθεσε τις τροπολογίες 85 και 70. Σύμφωνα με το άρθρο 22 της Σύμβασης, οι αλλοδαποί πρέπει να δηλώνουν την είσοδό τους στις αρμόδιες αρχές, είτε κατά την είσοδο είτε εντός τριών εργάσιμων ημερών μετά την είσοδο, και τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν τις προϋποθέσεις και τις εξαιρέσεις στον τομέα.
Η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων έθεσε το θέμα στην Επιτροπή Νομικών Θεμάτων η οποία, αφού το εξέτασε, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτή η προτεινόμενη τροπολογία θα καθιστούσε αναγκαία την αναθεώρηση της νομικής βάσης και ότι το άρθρο 62, παράγραφος 1, και το άρθρο 62, παράγραφος 2, δεν θα ήταν επαρκή, αλλά ότι θα ήταν επίσης αναγκαίο το άρθρο 62, παράγραφος 3, της Συνθήκης, καθώς το άρθρο 62, παράγραφος 3, της Συνθήκης αναφέρεται στις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι υπήκοοι τρίτων χωρών μπορούν να ταξιδεύουν ελεύθερα στο έδαφος των κρατών μελών για περίοδο όχι μεγαλύτερη των τριών μηνών.
Αυτή ήταν η γνωμοδότηση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων. Ο εισηγητής κατέληξε στη συνέχεια σε συμφωνία με την Επιτροπή σε αυτό το θέμα και δεν θεώρησε αναγκαίο να διατηρήσει την τροπολογία του· επομένως δεν είναι πλέον απαραίτητο να αλλάξει η νομική βάση. Εν πάση περιπτώσει, ίσως η μοναδική αξία αυτής της εργασίας είναι ότι γνωρίζουμε πως, σε περίπτωση αναφοράς στις Συμφωνίες του Σένγκεν, δεν θα αρκεί η αναφορά στις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 62, αλλά θα απαιτείται και αναφορά στην παράγραφο 3. 
Stefano Zappalà,
Ο συμβιβασμός που επετεύχθη με τις διάφορες πολιτικές ομάδες και τη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου και της Επιτροπής, υπερψηφίστηκε και εγκρίθηκε ομόφωνα από την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων. Προσωπικά, θέλησα να διαπιστώσω πριν από την ψηφοφορία στην επιτροπή εάν το γραφείο του Αντιπροέδρου Frattini ήταν υπέρ της εκθέσεως και διαπίστωσα ακόμα μια φορά μια πολύ θετική στάση για κάθε προτεινόμενη τροπολογία.
Inger Segelström,
   . – Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε Frattini, θα ήθελα να ξεκινήσω ευχαριστώντας τον κ. Cashman και άλλους για μια πολύ εποικοδομητική έκθεση. Επειδή το άσυλο, η πολιτική για τους πρόσφυγες και η μετανάστευση είναι ζητήματα στα οποία εμείς, στην επιτροπή, αφιερώνουμε πολύ χρόνο, ήταν αναγκαίο αρχικά να αποκτήσουμε σαφείς κανόνες σχετικά με τον κοινοτικό κώδικα και την κυκλοφορία των ατόμων διά μέσου των συνόρων. Το γεγονός ότι μπορούμε τώρα να αναθεωρήσουμε τους ελέγχους και να ενισχύσουμε από κοινού τα εξωτερικά σύνορα σημαίνει ότι τα σύνορα της ΕΕ γίνονται περισσότερο ασφαλή. Οι εγκληματίες, οι λαθρέμποροι ναρκωτικών και οι δουλέμποροι που εισάγουν γυναίκες και παιδιά με σκοπό την πορνεία θα έχουν λιγότερες ευκαιρίες να μετακινηθούν ελεύθερα διά μέσου των συνόρων, ενώ άλλοι άνθρωποι, παρά το ξένο παρουσιαστικό τους, μπορούν τώρα να νιώσουν ευπρόσδεκτοι.
Gérard Deprez,
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς, και δεν πρόκειται για ωραιοποιημένη έκφραση, να συγχαρώ τους δύο συντελεστές της επίδοσης, και ορθώς μιλώ περί επίδοσης, η οποία έκανε πραγματικότητα τη συμφωνία που μας υποβλήθηκε σήμερα, με βάση, και οφείλω να το επισημάνω, μια έξοχη πρόταση της Επιτροπής. Θέλω να συγχαρώ εκείνους που σήμερα κάθονται πίσω από τον κ. Fratini. Ευχαριστώ τον κ. Cashman, που επεδίωξε, παρά τον σκεπτικισμό όλων, περιλαμβανομένου και εμού στην αρχή, να φθάσουμε σε πρώτη ανάγνωση σε συμφωνία με το Συμβούλιο. Συγχαρητήρια, Michael! Θέλω όμως να συγχαρώ και την Προεδρία του Λουξεμβούργου, που είχε την αναγκαία έμπνευση και επιμονή προκειμένου να κρατήσει σταθερή πορεία, προωθώντας παράλληλα τους αναγκαίους συμβιβασμούς. Υπέροχο , τελικά, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου.
Εγώ προσωπικά, είχα τρεις ιδιαίτερες ανησυχίες σε ό,τι αφορά αυτόν τον φάκελο. Η πρώτη ήταν, παράλληλα με την κατοχύρωση των δικαιωμάτων όσων εμπίπτουν στο κοινοτικό δίκαιο που διέπει την ελεύθερη κυκλοφορία, να παρέχεται η δυνατότητα διεξαγωγής των αναγκαίων ελέγχων προκειμένου να επισημαίνονται σεσημασμένα και καταζητούμενα άτομα όταν διέρχονται τα εξωτερικά σύνορα. Η σχετική συμφωνία που προέκυψε, και μιλώ για την παράγραφο 2 του άρθρου 6, αφορά ακριβώς και βελτιώνει το πνεύμα της τροπολογίας που είχα υποβάλει εγώ προσωπικά, και χαίρομαι γι’ αυτό.
H δεύτερη ανησυχία μου αφορούσε τα δικαιώματα των υπηκόων τρίτων χωρών, τα οποία, σε περίπτωση άρνησης εισόδου στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έπρεπε να καθορίζονται με σαφήνεια και να γνωστοποιούνται στους ενδιαφερομένους, ενώ παράλληλα οι απαιτήσεις ασφαλείας έπρεπε να είναι αυστηρές. Οι ευρωπαίοι πολίτες δεν θέλουν κτηνάνθρωπους για τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων, ούτε όμως θέλουν κουλούς και τυφλούς ευνούχους. Η διάταξη που υπάρχει σήμερα στην παράγραφο 13 του άρθρου 11 είναι μια θετική διάταξη και χαίρομαι γι’ αυτό. Το ίδιο χαίρομαι, κύριε Πρόεδρε, για την επιβεβαίωση του έκτακτου χαρακτήρα της επαναφοράς του ελέγχου των εσωτερικών συνόρων και του ενισχυμένου ρόλου της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Λαμβάνοντας υπόψη αυτούς τους τρεις λόγους που με χαροποιούν, θα υπερψηφίσω ασμένως αυτή την έκθεση και το ίδιο θα πράξει η Ομάδα μου στο σύνολό της. 
Sylvia-Yvonne Kaufmann,
   – Κύριε Πρόεδρε, ως σκιώδης εισηγήτρια της Ομάδας μου θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον εισηγητή κ. Cashman, όλους τους συναδέλφους των άλλων Ομάδων και φυσικά επίσης τη λουξεμβουργιανή Προεδρία του Συμβουλίου για την κοινή μας εργασία. Οι Ομάδες του Σώματος έδειξαν με εντυπωσιακό τρόπο ότι είναι δυνατή μια καλή και αποτελεσματική συνεργασία και μεταξύ μας και με το Συμβούλιο.
Claude Moraes (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, ως τελευταίος ομιλητής σε αυτή τη συζήτηση θα μπορούσα να τονίσω ότι δεν ήμουν σκιά, αλλά έμαθα πάρα πολλά από τον τρόπο που ο κ. Cashman επέτυχε συμφωνία στα πλέον δύσκολα ζητήματα, την αντιμετώπιση ευαίσθητων θεμάτων όπως η επανεισαγωγή των συνοριακών ελέγχων, τη δημιουργία ισορροπίας μεταξύ της ασφάλειας μετά την 11η Σεπτεμβρίου και όλων των προνομίων από την ελεύθερη κυκλοφορία εντός του χώρου Σένγκεν και τον σεβασμό στην αξιοπρέπεια των ανθρώπων, ιδίως από τρίτες χώρες, που θέλουν να εισέλθουν στην Ένωση. Η πραγμάτωση όλων αυτών στο πλαίσιο της διαδικασίας συναπόφασης είναι σπουδαίο επίτευγμα και μάθαμε πολλά από τον τρόπο με τον οποίο διεξήχθη η συνεργασία.
Είναι επίσης μεγάλη επιτυχία επειδή οι βουλευτές όπως εγώ διαπίστωσαν ότι η επίτευξη συμβιβασμού μεταξύ ασφάλειας στον συνοριακό έλεγχο, αφενός, και δικαιοσύνης, αφετέρου, είναι πολύ δύσκολη. Ως εκ τούτου, εξαίρω σε αυτή την έκθεση –πρώτη φορά σε έκθεση συναπόφασης από τότε που εγκρίθηκαν από αυτό το Κοινοβούλιο οι οδηγίες του άρθρου 13– το γεγονός ότι έχουμε σαφή αναφορά κατά των διακρίσεων και στην αξιοπρέπεια των ανθρώπων κατά τη διενέργεια των συνοριακών ελέγχων. Υπάρχει μια τεράστια κρυφή μειονότητα ανθρώπων που παρενοχλούνται και ταλαιπωρούνται στα σύνορα. Ο κ. Cashman το έχει κατανοήσει αυτό, το έχει συμπεριλάβει στην έκθεσή του και έχει δημιουργήσει την ισορροπία την οποία όλοι επιθυμούσαμε να δούμε. 
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 12.00. 
Πρόεδρος.
   – Το επόμενο θέμα είναι συζήτηση επί της έκθεσης Bogdan Klish, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με την έρευνα στον τομέα της ασφάλειας (2004/2171(INI)) (A6-0103/2005) 
Bogdan Klich (PPE-DE ),
Η ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας δηλώνει ότι υπάρχουν σήμερα πολλές νέες απειλές και προκλήσεις για την ασφάλειά μας, οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι η διάδοση των όπλων μαζικής καταστροφής και η εξάπλωση της διεθνούς τρομοκρατίας. Είναι γεγονός ότι το είδος της τρομοκρατίας στο οποίο συνήθισε η Ευρώπη τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 αντικαταστάθηκε από ένα νέο είδος τρομοκρατίας που επηρεάζει πολύ περισσότερους ανθρώπους και είναι πολύ πιο θανατηφόρο και επικίνδυνο.
Η θέσπιση ενός Ευρωπαϊκού Προγράμματος Έρευνας στον τομέα της Ασφάλειας θα διευκολύνει, ως εκ τούτου, τόσο τη διαλειτουργικότητα όσο και τη βελτιστοποίηση του κόστους δημιουργώντας κοινά πλαίσια και δομές σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το πρόγραμμα προβλέπει την εκμετάλλευση συνεργιών μεταξύ της έρευνας που πραγματοποιείται στον τομέα της άμυνας και της έρευνας που πραγματοποιείται για μη στρατιωτικούς σκοπούς, οπότε μπορούμε να αναμένουμε την προώθηση της ολοκλήρωσης αυτών των δύο τομέων. Επιπλέον, η έγκριση του προγράμματος από το Κοινοβούλιο, ο προτεινόμενος ετήσιος προϋπολογισμός για το οποίο είναι 1 δισεκατομμύριο ευρώ επιπροσθέτως οποιασδήποτε χρηματοδότησης για την έρευνα που έχει ήδη διατεθεί γι’ αυτόν τον τομέα από τα μεμονωμένα κράτη μέλη, πρέπει να χρησιμεύσει για τον περιορισμό του χάσματος που υπάρχει σήμερα μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η έκθεση αναφέρεται σε αρκετούς ενδιαφέροντες τομείς προτεραιότητας, εκ των οποίων θα αναφέρω μόνο λίγους. Περιλαμβάνουν τα πεδία των συστημάτων C4ISR ή με άλλα λόγια τη διοίκηση, τον έλεγχο, τις επικοινωνίες, τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, τη συγκέντρωση πληροφοριών την επιτήρηση και την αναγνώριση, καθώς και την έρευνα στο πεδίο της βιοτεχνολογίας και της διαστημικής τεχνολογίας και της τεχνολογίας πληροφορικής.
Viviane Reding,
Η έρευνα για θέματα ασφαλείας είναι το ένα μέρος της διπλής θεματικής ενότητας «Ασφάλεια και διάστημα» που εντάσσεται στο ειδικό πρόγραμμα «Συνεργασία» του έβδομου προγράμματος πλαισίου για την έρευνα. Αυτό το διάστημα έχει προταθεί ετήσιος προϋπολογισμός ύψους περίπου 500 εκατ. ευρώ. Η Επιτροπή επιδοκιμάζει το γεγονός ότι η έκθεση του Κοινοβουλίου ζητάει ετήσιο προϋπολογισμό 1 δισ. ευρώ, όπως πρότεινε και η ομάδα προσωπικοτήτων.
Η Ευρωπαϊκή Συμβουλευτική Επιτροπή για την Έρευνα στον τομέα της Ασφάλειας θα παίξει καίριο ρόλο στην ανάπτυξη ενός μακροπρόθεσμου οράματος, αφού θα λειτουργήσει ως βήμα για να συζητήσουν οι χρήστες και η Επιτροπή τη διάρθρωση του προγράμματος έρευνας. Όπως προτείνεται στην έκθεση για την έρευνα σε θέματα ασφάλειας και προκειμένου να διασφαλιστεί η σωστή εκπροσώπηση του Κοινοβουλίου, ο Αντιπρόεδρος Verheugen ζήτησε από πέντε επιτροπές να ορίσουν εκπροσώπους που θα λειτουργήσουν ως παρατηρητές στην Ευρωπαϊκή Συμβουλευτική Επιτροπή για την Έρευνα στον τομέα της Ασφάλειας.
Agustín Díaz de Mera García Consuegra (PPE-DE ),
   – Κύριε Πρόεδρε, ως εκπρόσωπος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω και να συγχαρώ τον κ. Klich για την εξαιρετική έκθεσή του.
Τέλος, κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι θα έχουμε ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα έρευνας για την ασφάλεια στο πλαίσιο του έβδομου προγράμματος πλαισίου και μια πλουραλιστική, τεχνική και πολιτική συμβουλευτική επιτροπή. Μέσω αυτής της μεθόδου έρευνας, θα βελτιώσουμε μια από τις μεγαλύτερες αδυναμίες μας, τη λεγόμενη C4ISR –συστήματα ελέγχου, συγκέντρωσης πληροφοριών και παρακολούθησης– πράγμα που μπορεί να γίνει μόνο μέσω της σωστής εφαρμογής των ευρωπαϊκών πολιτικών έρευνας, χωρίς συνδέσεις ή εξάρτηση από τρίτα μέρη. Είναι σημαντικό να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της προόδου στα συστήματα αισθητήρων, στη βιοτεχνολογία και στις τεχνολογίες της πληροφόρησης. Επομένως, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ για άλλη μια φορά τον κ. Klich που εκπόνησε αυτή την τόσο μεγάλης σημασίας έκθεση. 
Romana Jordan Cizelj,
Η έκθεση Kok έχει ήδη διατυπώσει τη σαφή διαπίστωση ότι η ευθύνη για την επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας ανήκει πρωτίστως στα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της λήψης αποφάσεων τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Καλώ, συνεπώς, το Συμβούλιο και την Επιτροπή να δώσουν την αποφασιστική στήριξή τους κατά τις διαπραγματεύσεις για τις δημοσιονομικές προοπτικές στους μηχανισμούς που θα επιτρέψουν την υλοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας, και συνεπώς στην έρευνα για την ασφάλεια. Αυτό είναι πραγματικά σημαντικό για κάθε μεμονωμένο κράτος μέλος, και λόγω των πολλών συνεπειών ως προς τις συνέργιες, καθώς και για τις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. 
Παναγιώτης Μπεγλίτης,
Τόσο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, με την ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας που υιοθέτησε το Δεκέμβριο του 2003, όσο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε ψήφισμά του τον Απρίλιο του 2005, έχουν επισημάνει την ανάγκη αντιμετώπισης των διεθνών κινδύνων και προκλήσεων με την ενίσχυση της ευρωπαϊκής πολιτικής για την άμυνα και την ασφάλεια και της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής άμυνας και ασφάλειας.
Όπως είναι επίσης προς το συμφέρον της να ενισχύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση προγράμματα και πολιτικές έρευνας και να συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη, στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, στην υλοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας. Και είναι ιδιαίτερα σημαντική η πρόταση για την ένταξη αυτού του προγράμματος στο 7ο πρόγραμμα-πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως επίσης ιδιαίτερα σημαντική είναι η πρόταση για τη χρηματοδότησή του με ένα δισεκατομμύριο ευρώ ετησίως.
Τελειώνοντας, θέλω να ευχαριστήσω τον εισηγητή κ. Klich και να αναφέρω ότι αύριο η έκθεσή του θα υπερψηφισθεί από την ομάδα μας. 
Γεώργιος Καρατζαφέρης,
Παρά τις λεκτικές της ωραιοποιήσεις, και αυτή η έκθεση κινείται προς την ίδια κατεύθυνση. Η τρομοκρατία άρχισε να δείχνει τα δόντια της πριν από 30 χρόνια. Τότε είπαμε ότι από πίσω ήταν η Στάζι, η KGB, ο Καντάφι. Θυμάστε τις αεροπειρατείες. Τώρα δεν υπάρχει ούτε Στάζι, ούτε Καντάφι, ούτε KGB. Πώς αναπτύσσεται η τρομοκρατία; Ποιος την τροφοδοτεί;
Πρέπει λοιπόν να πάρουμε ένα μάθημα: η βία γεννάει την αντιβία. Για να σταματήσουμε την τρομοκρατία εισβάλαμε σε δύο χώρες: στο Αφγανιστάν και στο Ιράν. Το αποτέλεσμα ήταν ότι στο Αφγανιστάν αυξήθηκε το όπιο, το όπιο που σκοτώνει τα παιδιά μας σε όλες τις χώρες –πολλά δε στην Ελλάδα– και στο Ιράν αυξήθηκε το πετρέλαιο το οποίο, από 20 δολάρια έφθασε τα 60.
Νέες εκθέσεις κατά της τρομοκρατίας. Καμιά έκθεση όμως δεν βάζει στη θέση του τον κ. Μπους, που μας έφερε σ’ αυτή τη θέση. Αύριο θα είναι εδώ ο κ. Μπλερ, ο αρχιστράτηγος του κ. Μπους. Να του πούμε λοιπόν ότι μας χρωστάει πολλαπλάσια από αυτά τα οποία δεν μας δίνει γιατί το πετρέλαιο από 20 δολάρια πήγε 60, με αποτέλεσμα να αδυνατούν οι λαοί να πληρώσουν και να βρισκόμαστε σ’ αυτή τη δύσκολη θέση. Ναι! Λεφτά εναντίον της τρομοκρατίας αλλά βεβαίως, πάνω απ’ όλα, μία πολιτική για τους λαούς της Ευρώπης. 
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 12 το μεσημέρι. 
Πρόεδρος.
   – Το επόμενο θέμα είναι συζήτηση επί της έκθεσης Catherine Trautmann, εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, σχετικά με την κοινωνία της πληροφορίας (2004/2204(INI)) (A6-0172/2005) 
Catherine Trautmann (PSE ),
   – Κύριε Πρόεδρε, η έκθεσή μου αφορά την Παγκόσμια Διάσκεψη για την Κοινωνία της Πληροφορίας, διαδικασία που ξεκίνησε με πρωτοβουλία των Ηνωμένων Εθνών. Η πρώτη φάση πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη το 2003 και ολοκληρώθηκε με μια δήλωση αρχών και ένα σχέδιο δράσης. Η δεύτερη φάση, που θα πραγματοποιηθεί στην Τύνιδα το Νοέμβριο, αφορά την υλοποίηση του σχεδίου καθώς και δύο εκκρεμή θέματα, και συγκεκριμένα τη χρηματοδότηση και τη διακυβέρνηση του Διαδικτύου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συμμετέχει ενεργά σε αυτή τη διαδικασία με συντονισμένη θέση και ισχυρή έκφραση, καθότι ενιαία. Αν οι συνάδελφοί μου εγκρίνουν αυτό το ψήφισμα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα στηρίξει τη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα υπογραμμίσει τη δέσμευσή της για την επιτυχία της διαδικασίας.
Συμπερασματικά, το βασικό διακύβευμα είναι η προαγωγή μιας ισότιμης και βιώσιμης ανάπτυξης. Αυτό παραπέμπει στο συνολικό ζήτημα της θεώρησής μας για την καταπολέμηση του ηλεκτρονικού αποκλεισμού στην κοινωνία της πληροφορίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον επιθυμώ τα χρονοδιαγράμματα της στρατηγικής της Λισαβόνας και της στρατηγικής i2010 να διαρθρωθούν στο σχέδιο δράσης και η συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διαμορφωθεί στον άξονα της από κοινού ανάπτυξης και της συνυπευθυνότητας. Οι εταίροι μας πρέπει να έχουν λάβει διαβεβαιώσεις, όπως εμείς, για την εκπροσώπησή τους στη διακυβέρνηση και για το κυριαρχικό τους δικαίωμα στη λήψη απόφασης. Είτε μιλάμε για την υγεία, είτε για την πρόληψη, είτε για τους περιβαλλοντικούς κινδύνους, είτε για τη διαχείριση των αποβλήτων, είτε για τη διαφύλαξη των πόρων, είμαστε εξαρτημένοι ο ένας από τον άλλο. Δεν νοείται ευρωπαϊκή ανάπτυξη χωρίς επίδειξη αλληλεγγύης. 
Viviane Reding,
    –Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θεωρώ χρήσιμη και ενδεδειγμένη την πρωτοβουλία για αυτή την έκθεση σχετικά με την κοινωνία της πληροφορίας, που αναφέρεται στην Παγκόσμια Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Τύνιδα το Νοέμβριο. Αυτό επιβεβαιώνει το ενδιαφέρουν που ήδη εκφράσατε για αυτή τη διάσκεψη, τόσο με τη συμμετοχή πολλών βουλευτών του ΕΚ στη σύνοδο της Γενεύης τον Δεκέμβριο του 2003, όσο και με τις τακτικές συζητήσεις που διοργανώνονται για το θέμα αυτό.
Η Επιτροπή αποδίδει μεγάλη σημασία στη διάσκεψη και καταβάλλει πολλές προσπάθειες γι’ αυτήν σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη. Αυτό δεν είναι τυχαίο, δεδομένου ότι το όραμα της κοινωνίας της πληροφορίας, το οποίο ενέκρινε η διεθνής κοινότητα στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, συμπίπτει με την ευρωπαϊκή αντίληψη, η οποία, πέραν της τεχνολογικής διάστασης, αναγνωρίζει τον αντίκτυπο των εν λόγω τεχνολογιών για την κοινωνία και την κοινωνική ευημερία. Θέλω επίσης να υπογραμμίσω τη σύμπτωση απόψεων με την ανάλυση που ανέπτυξε η κ. Trautmann και να σας πω πόσο πολύ εκτιμά η Επιτροπή τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν υπό την αιγίδα της. Πράγματι, η έκθεση επισημαίνει όντως τα μεγάλα διακυβεύματα της Διάσκεψης: τη διάσταση της «Ανάπτυξης» και τη σημασία της κοινωνικής συνιστώσας στον ψηφιακό κατακερματισμό, τον ρόλο των τεχνολογιών για τη βελτίωση των βασικών δημοσίων υπηρεσιών καθώς και για την ενίσχυση της συμμετοχής των πολιτών, τέλος δε, για την ανάπτυξη της συμμετοχικής δημοκρατίας. Το ίδιο ισχύει για τα θέματα της ημερήσιας διάταξης, όπως είναι η διακυβέρνηση του Διαδικτύου, η χρηματοδότηση, οι εταιρικές σχέσεις και η συνέχεια που θα δοθεί στη διάσκεψη.
Σχετικά, θέλω να σας πληροφορήσω ότι στις 2 Ιουνίου η Επιτροπή ενέκρινε μια ανακοίνωση που θέτει τις βάσεις της ευρωπαϊκής θέσης για τη διάσκεψη, θέση που το Συμβούλιο πρέπει να διατυπώσει υπό τη μορφή συμπερασμάτων την προσεχή Δευτέρα στο Λουξεμβούργο.
María Badía i Cutchet (PSE ),
   – Κύριε Πρόεδρε, θέλω καταρχάς να χαιρετίσω την έκθεση της κ. Trautmann σχετικά με την κοινωνία της πληροφορίας και να την συγχαρώ για το εξαίρετο έργο που επιτέλεσε.
Είναι μάταιο να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε και να συζητάμε για προτεραιότητες, εκτός αν έχουμε έναν προϋπολογισμό για να τις στηρίξει. Η πραγματική πολιτική βούληση εκφράζεται μέσα από δεσμεύσεις και, όπως επεσήμανε επίσης η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της με θέμα «2010 – Μια Ευρωπαϊκή Κοινωνία της Πληροφορίας για την ανάπτυξη και την απασχόληση», η κοινωνία της πληροφορίας είναι ένας παράγοντας κλειδί που πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη, δεδομένου του σημαντικού αντικτύπου της στην οικονομική ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή. Είναι επομένως επείγον να οργανώσουμε μια συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μαζί με τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, και να σκεφτούμε πώς πρόκειται να πετύχουμε τους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας σε μια Ευρώπη των 25 με έναν προϋπολογισμό μόνο του 1% του κοινοτικού προϊόντος.
Lambert van Nistelrooij,
   . – Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών δίδει μεγάλη σημασία στην ενεργό συμμετοχή αυτού του Σώματος στη δεύτερη παγκόσμια διάσκεψη κορυφής για την κοινωνία της πληροφορίας. Μετά τη Γενεύη, φτάσαμε τώρα σε μια δεύτερη φάση. Εκτιμάμε, συνεπώς, πολύ την έκθεση πρωτοβουλίας της κ. Trautmann καθώς και τον τρόπο με τον οποίο ενεργεί. Αν και κατάφερε να οργανώσει τον διάλογο μεταξύ των ομάδων με πολύ εποικοδομητικό και σωστό τρόπο, γνωρίζει επίσης ότι έχουμε να κάνουμε κάποια επικριτικά σχόλια σχετικά με την παρουσίαση της έκθεσης.
Ο τίτλος της έκθεσης «σχετικά με την κοινωνία της πληροφορίας» είναι όντως πολύ φιλόδοξος και γενικός, αλλά σε τι αναφέρεται; Αναφέρεται στο Κοινοβούλιο που εκφράζει μια γνώμη και κάνει τη συνεισφορά του στη διάσκεψη που θα πραγματοποιηθεί στις 16-18 Νοεμβρίου 2005. Αυτός είναι ο λόγος που είπαμε ότι θα έπρεπε να επιλέξει μια λιγότερο φιλόδοξη και πιο άμεση διατύπωση, όπως για παράδειγμα «Η παγκόσμια διάσκεψη για την κοινωνία της πληροφορίας, δεύτερη φάση». Κάτι τέτοιο θα ήταν περισσότερο στο πνεύμα της ανακοίνωσης της κ. Reding. Όπως είπα, η Ομάδα μας εκτιμά πολύ αυτή τη συζήτηση και την ενεργό συμμετοχή.
Την περασμένη εβδομάδα, όπως μόλις ακούσαμε, η κ. Reding αποκάλυψε τα σχέδια της για το 2010. Τοποθετεί τις ΤΠΕ στο πλαίσιο της ενίσχυσης της οικονομικής ανάπτυξης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας, και αυτό είναι κάτι που καλωσορίζουμε. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο η οικονομική μεγέθυνση και το κοινωνικό πρότυπο εναρμονίζονται πολύ καλά. Στο 2010 θα δοθεί έμφαση σε μια ανταγωνιστική και ανοικτή εσωτερική αγορά, στην αύξηση των επενδύσεων της ΕΕ, στις τεχνολογίες των πληροφοριών και των επικοινωνιών και στην προώθηση μιας καθολικά προσβάσιμης κοινωνίας της πληροφορίας προκειμένου να περιοριστεί το χάσμα μεταξύ αυτών που έχουν και αυτών που δεν έχουν. Αυτό συνδέεται με την πολιτική της ΕΕ διότι το χάσμα εξακολουθεί να είναι τεράστιο.
David Hammerstein Mintz,
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Trautmann για την εξαιρετική έκθεσή της η οποία, σε μεγάλο βαθμό, έχει ενσωματώσει τις ανησυχίες μας μέσω τροπολογιών.
Θεωρούμε απαράδεκτο ότι, στις χώρες του Νότου, μερικές μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες δημιουργούν εξαρχής εξάρτηση στον τομέα του Διαδικτύου. Αντίθετα, πιστεύουμε ότι η υποστήριξη και οικονομική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να αποσκοπεί στην προώθηση ελεύθερου και ανοιχτού λογισμικού σε αυτές τις χώρες, που απαιτούν διαλειτουργικά συστήματα, όπως επισημαίνεται στην εξαίρετη έκθεση της κ. Trautmann. 
Umberto Guidoni,
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω την εισηγήτρια κ. Trautmann για την εξαιρετική της έκθεση με την οποία αντιμετωπίζει μεταξύ άλλων και το ζήτημα της εξάλειψης του ψηφιακού χάσματος. Ένα πρόβλημα ισορροπημένης ανάπτυξης, αλλά προπαντός κοινωνικής δικαιοσύνης.
Θεμελιώδης είναι και ο ρόλος των δημοσίων επενδύσεων για την προστασία του ανοικτού χαρακτήρα της τεχνολογίας της πληροφορίας, διασφαλίζοντας για παράδειγμα την ανάπτυξη του ελεύθερου λογισμικού και τη χρήση του στη δημόσια διοίκηση. Ένα άλλο ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπίσει η Ευρώπη είναι η διακυβέρνηση για τη θέσπιση ενός μηχανισμού ελέγχου σε διεθνές επίπεδο. Η θητεία του ICANN πλησιάζει στη λήξη της. Οφείλουμε να διασφαλίσουμε την αντιπροσωπευτικότητα και τη νομιμότητα του νέου οργανισμού διαχείρισης του Διαδικτύου, θεσπίζοντας μια διακυβέρνηση με διαφόρους παράγοντες: τις κυβερνήσεις, τις ΜΚΟ, τον ιδιωτικό τομέα και την κοινωνία των πολιτών, καθένας από τους οποίους θα έχει τον δικό του ρόλο και σαφείς υποχρεώσεις.
Reino Paasilinna,
Paul Rübig (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρία Reding, κυρίες και κύριοι, κύριε Paasilinna, σήμερα συζητούμε για το μέλλον όχι μόνο της Ευρώπης αλλά και της διεθνούς κοινωνίας της πληροφορίας. Η Ευρώπη ασφαλώς μπορεί να αποτελέσει στον τομέα αυτόν παράδειγμα για τον υπόλοιπο κόσμο, ειδικά επειδή η κοινωνία της πληροφορίας διαδραματίζει καίριο ρόλο στη στρατηγική της Λισαβόνας, βασικοί στόχοι της οποίας είναι η ανάπτυξη και η απασχόληση.
Πρέπει να επικεντρώσουμε τις προσπάθειές μας στην προώθηση του ρόλου της διαδικτυακής επαγγελματικής εκπαίδευσης. Το Διαδίκτυο φιλοξενεί επίσης μια μεγάλη πολιτισμική και γλωσσική πολυμορφία –το ίδιο μπορούμε να δούμε και στο Σώμα με τις 20 γλώσσες του– και προσφέρει έτσι ευρύ φάσμα δυνατοτήτων για την επίτευξη του κύριου στόχου μας που είναι η ενίσχυση της ανάπτυξης και απασχόλησης σε ολόκληρο τον κόσμο.
Francisca Pleguezuelos Aguilar (PSE ).
Ωστόσο, δύο θέματα με ανησυχούν. Το πρώτο είναι η χρηματοδότηση του σχεδίου δράσης. Το Παγκόσμιο Ταμείο Ψηφιακής Αλληλεγγύης είναι σαφώς ανεπαρκές, δεδομένου του εθελοντικού του χαρακτήρα, και πρέπει επομένως να κινητοποιήσουμε περισσότερους οικονομικούς πόρους, είτε αναπτυξιακούς, είτε διαρθρωτικούς ή άλλους νέους πόρους. Είμαι βέβαιη ότι οι πολίτες θα μας υποστήριζαν σε αυτό· το τελευταίο ευρωβαρόμετρο το επιβεβαίωσε: 71% των Ευρωπαίων θέλουν να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση και να διατεθούν περισσότεροι πόροι στην κοινωνία της πληροφορίας. Και αν επιτύχουμε συμφωνία σχετικά με τις νέες δημοσιονομικές προοπτικές, εμείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουμε τη δυνατότητα να εκμεταλλευτούμε την προτεραιότητα, που έδωσε ήδη η επόμενη Προεδρία του Συμβουλίου, στην προώθηση μεγαλύτερης εφαρμογής και ανάπτυξης των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας.
Δεύτερον, όσον αφορά τη διακυβέρνηση του Διαδικτύου και ενόψει της επικείμενης λήξης του ICANN, πρέπει να δημιουργηθεί ένα νέο πρότυπο το οποίο θα βασίζεται σε έναν διεθνή οργανισμό και στο οποίο οι πολιτικές αποφάσεις θα ανατίθενται στις κυβερνήσεις και τα τεχνικά καθήκοντα στη βιομηχανία και τον ιδιωτικό τομέα, αναμφίβολα με μια ευέλικτη λειτουργία που θα εναρμονίζει τη λήψη αποφάσεων με τη συμμετοχή όλων των κρατών.
András Gyürk (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, ελπίζω ότι δεν θα με περάσετε για άτομο που μου αρέσει να χαλάω τη χαρά των άλλων, αλλά θα ήθελα να σχολιάσω κάτι αρνητικό σχετικά με την έκθεση, την οποία κατά τα λοιπά υποστηρίζω και πιστεύω ότι είναι καλή. Αυτό το αρνητικό στοιχείο είναι ένα φαινόμενο που μπορεί να περιγραφεί με τη χρήση της ολοένα και πιο οικείας έκφρασης «ηλεκτρονική απάθεια». Η έκθεση Trautmann είναι αναμφίβολα σωστή όταν ισχυρίζεται ότι η ανάπτυξη των ΤΠΕ μπορεί να εξυπηρετήσει την ενίσχυση της δημοκρατίας και τα συμφέροντα των πολιτών, έτσι ώστε να κάνουμε τους ανθρώπους μετόχους και όχι απλώς καταναλωτές στην κοινωνία της πληροφορίας. Αυτός είναι πραγματικά ο μοναδικός δυνατός στόχος μας, αλλά πρέπει να δούμε και τα εμπόδια.
Όλα αυτά θα μπορούσαν φυσικά να φέρουν ασυμμετρία σε μια σχέση μεταξύ των παλαιών και των νέων κρατών μελών. Είναι προς το κοινό συμφέρον μας να το αποφύγουμε αυτό και να ενισχύσουμε τη συνοχή και σε αυτόν τον τομέα. Πρέπει, ως εκ τούτου, να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ενισχύσουμε την ηλεκτρονική ολοκλήρωση εξασφαλίζοντας πιο δυναμικές, σαφείς και καταληπτές επικοινωνίες απ’ ό,τι μέχρι σήμερα. Πρέπει επίσης να δώσουμε προτεραιότητα στη διάλυση των βαθιά ριζωμένων αρνητικών στάσεων και παρανοήσεων σχετικά με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τονίζοντας παράλληλα τις αρετές τους. Πιστεύω ότι η έκθεση έχει κάνει ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, γι’ αυτό την υποστηρίζω και φυσικά συγχαίρω επίσης την κ. Trautmann και την ευχαριστώ για το έργο της. 
Ljudmila Novak (PPE-DE ).
Bogusław Sonik (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, οι εξελίξεις στην τεχνολογία της πληροφορίας ήταν εκείνες που έσπασαν το μονοπώλιο της κομμουνιστικής λογοκρισίας τη δεκαετία του 1980 και βοήθησαν στην εγκαθίδρυση της δημοκρατίας σε αυτό το τμήμα της Ευρώπης. Πρέπει τώρα να προχωρήσουμε ένα βήμα περισσότερο. Η επόμενη πρόκληση που μας περιμένει είναι η ανάπτυξη μιας κοινωνίας της πληροφορίας, στην οποία οι τεχνολογίες και οι επικοινωνίες θα χρησιμοποιούνται για την αποτελεσματική επιβολή των κανόνων για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε διεθνές, εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. Κατά την οικοδόμηση της κοινωνίας της πληροφορίας πρέπει να επικεντρωθούμε όχι μόνο στα προφανή καθήκοντα της προώθησης και δημιουργίας των βασικών υποδομών, αλλά επίσης, και πάνω απ’ όλα, στην εκπαίδευση. Με αυτό εννοώ κυρίως την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι κανείς δεν θα τρομάζει από την τεχνολογική πρόοδο, και κατά δεύτερο λόγο την εκπαίδευση για το περιεχόμενο των μέσων ενημέρωσης, που θα επέτρεπε στους νέους να υιοθετήσουν μια κριτική και δημιουργική προσέγγιση σε όλες τις μορφές των μέσων ενημέρωσης.
Η κοινωνία της πληροφορίας συνεπάγεται ελεύθερη και απεριόριστη πρόσβαση στις τεχνολογίες και τις πληροφορίες, και αυτός είναι ο λόγος που πιστεύω ότι τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας για το λογισμικό θα σήμαιναν βέβαιο θάνατο για μια τέτοια κοινωνία. Οι ζοφερές δικτατορίες, υποκινούμενες από τον φόβο για ορισμένες ιδέες, βρίσκουν ακόμη τρόπους να μπλοκάρουν την πρόσβαση στις πληροφορίες. Δεν υπάρχει τίποτα καινούργιο σε αυτό. Στην Κούβα εγκρίθηκε ένας νόμος που θέτει περιορισμούς στην πρόσβαση στο Διαδίκτυο σε επιλεγμένες επιχειρήσεις και κυβερνητικές υπηρεσίες, και απαγορεύει την πώληση υπολογιστών στο κοινό. Μόνο 6 000 από τους 100 000 υπολογιστές στην Κούβα συνδέονται με διεθνή δίκτυα, και ακόμη και αυτοί κρατούνται υπό αυστηρό έλεγχο.
Η κυβέρνηση της Λευκορωσίας γνωρίζει επίσης καλά τον πιθανό ρόλο του Διαδικτύου στην ανάπτυξη της κοινωνίας των πολιτών και της δημοκρατίας και χρησιμοποιεί κάθε μέσο που έχει στη διάθεσή της για να συγκρατήσει την αυξανόμενη δημοτικότητά του. Ένας νέος νόμος θεσπίστηκε για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Μεταξύ άλλων, ο νόμος αυτός προβλέπει την υποχρεωτική καταγραφή και καθιστά υποχρεωτικό για τους εκδότες περιεχομένου στο Διαδίκτυο να λαμβάνουν τη λεγόμενη άδεια δημοσίευσης. Στην πραγματικότητα, το τελευταίο μέτρο θα αποτελέσει ένα ισχυρό μέσο λογοκρισίας. Ένα άλλο χαρακτηριστικό της κατάστασης στη Λευκορωσία είναι το γεγονός ότι το κράτος είναι ο μόνος πάροχος υπηρεσιών Διαδικτύου, καθώς δεν υπάρχει στη χώρα αυτή κανένας άλλος φορέας εκμετάλλευσης με πρόσβαση στις εξωτερικές υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών. Ο υπουργός Επικοινωνιών της Λευκορωσίας απαιτεί από όλους τους χρήστες του Διαδικτύου να λαμβάνουν άδεια για τις συσκευές μόντεμ τους, η οποία κοστίζει 20 δολάρια ΗΠΑ, ενώ το μέσο μηνιαίο εισόδημα κατά κεφαλήν είναι 60 δολάρια ΗΠΑ. Δεν μπορούμε να μην καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το ζήτημα αυτό πρέπει επίσης να αποτελέσει επίκεντρο των δραστηριοτήτων μας. 
Malcolm Harbour (PPE-DE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να ζητήσω συγνώμη από την Επίτροπο επειδή, όπως πιθανόν γνωρίζει, δεν συνηθίζω να εμφανίζομαι τη στιγμή που πρόκειται να μιλήσω. Παραδόξως, όλα διεξήχθησαν πολύ γρήγορα απόψε. Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ για να υποστηρίξω την έκθεση της κ. Trautmann, ιδίως επειδή συμμετείχα στην αντιπροσωπεία που παρέστη στην πρώτη Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής σχετικά με την Κοινωνία της Πληροφορίας τον Δεκέμβριο του 2003 με τον διακεκριμένο προκάτοχο της Επιτρόπου Erkki Liikanen. Είχα το προνόμιο να παραβρίσκομαι στη μεγαλοπρεπή αίθουσα στη Γενεύη όταν εκφώνησε έναν πολύ εύγλωττο λόγο εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Από αυτή την εμπειρία μου μπορώ να πω στους συναδέλφους ότι ήταν αρκετά σαφές πόσο σεβαστή ήταν και συνεχίζει να είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο της συνολικής διαδικασίας ανάπτυξης του έργου της κοινωνίας της πληροφορίας. Έδωσε επίσης σαφές προβάδισμα σε άλλα κράτη μέλη. Είμαι σίγουρος ότι η Επίτροπος Reding θα θελήσει να συνεχίσει αυτή τη σημαντική παράδοση, επειδή υπάρχει πολλή δουλειά να γίνει.
Θέλω να υπογραμμίσω δύο σημεία τα οποία μου κατέστησε σαφή εκείνο το διάστημα στη Γενεύη. Το πρώτο είναι η σημασία του ερευνητικού μας προγράμματος και η εξάπλωση αυτού του ερευνητικού προγράμματος στον λιγότερο ανεπτυγμένο κόσμο. Υπάρχουν πολλοί επιστήμονες πληροφορικής που αγωνίζονται με εντελώς ανεπαρκή μέσα και οι οποίοι θα επιθυμούσαν πραγματικά να ανήκουν στα ερευνητικά μας δίκτυα και να συνεργάζονται με τους ερευνητές μας. Γνωρίζω ότι τμήμα της επόμενης γενιάς του προγράμματος «Geant», το οποίο εγκαινίασε η Επίτροπος την προηγούμενη εβδομάδα, θα αντιμετωπίσει αυτό το θέμα. Η σημασία αυτού του θέματος είναι τεράστια, ιδίως επειδή θέλουμε αυτοί οι επιστήμονες πληροφορικής να αναπτύξουν εργαλεία, προϊόντα, υπηρεσίες και νέες ιδέες που θα βοηθήσουν τις κοινότητές τους, στην υγεία, στην εκπαίδευση ή σε άλλες μορφές παροχής υπηρεσιών σε τοπικό επίπεδο, ιδιαίτερα σε έναν ευρέως διαδεδομένο τομέα στον οποίο οι επικοινωνίες είναι απολύτως ανεπαρκείς.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 12 το μεσημέρι. 
Πρόεδρος.
   – Το επόμενο θέμα είναι συζήτηση επί της προφορικής ερώτησης προς την Επιτροπή του Marcin Libicki εξ ονόματος της Επιτροπής Αναφορών σχετικά με την Υπόθεση Lloyd (O-0068/2005 – B6-0245/2005) 
Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου (PPE-DE ),
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μου ζητήθηκε από τον Πρόεδρο της Επιτροπής Αναφορών, κ. Libicki, να αναφερθώ εκ μέρους του στο ακόλουθο θέμα, λόγω της αιφνίδιας μετάβασής του στην Πολωνία. Όσα θα λεχθούν αντικατοπτρίζουν αποκλειστικά και μόνο τη θέση της Επιτροπής Αναφορών και όχι κάποιου πολιτικού κόμματος αλλά ούτε και εμού της ιδίας. Ο Πρόεδρος, κ. Libicki, ζητεί συγγνώμη από το Σώμα και από την Επιτροπή για την απουσία του.
Η συζήτηση για τις σχετικές με την υπόθεση Lloyds αναφορές, κυρίες και κύριοι, επιδιώκει να λάβει μια ειλικρινή απάντηση από την Επιτροπή ως θεματοφύλακα των Συνθηκών.
Εάν επί πολλά έτη ένας ευρωπαϊκός νόμος δεν εφαρμόζονταν ορθά από ένα κράτος μέλος· εάν, όντως, η μη ορθή εφαρμογή του οδήγησε επί πλέον σε μεγάλες προσωπικές απώλειες και, σε κάποιες περιπτώσεις, ώθησε τους ανθρώπους να δώσουν τέλος στη ζωή τους. Εάν αληθεύει το γεγονός ότι οι αναφέροντες στην υπόθεση Lloyds στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία, τη Γερμανία και πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέστησαν τεράστιες οικονομικές απώλειες επειδή δεν εφαρμόστηκε ορθά η πρώτη οδηγία ασφάλειας κατά ζημιών, το ζήτημα αυτό πρέπει να βάλει όλους μας σε σκέψη για το πώς λειτουργεί η Ευρώπη.
Οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να προσδοκούν ότι, όταν το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο υιοθετούν μια νομοθεσία, αυτή εφαρμόζεται ορθά στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς εξαίρεση. Υπέπεσε στην αντίληψή μας ότι οι αναφέροντες το 1997 στο Ηνωμένο Βασίλειο δηλώνουν ότι εισήχθη καθυστερημένα η κοινοτική οδηγία ασφάλειας κατά ζημιών.
Για το θέμα αυτό, μετά από πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, το Κοινοβούλιο έλαβε, κατ’ εξαίρεση μέτρα, εγκρίνοντας την έκθεση του κ. Roy Perry τον Σεπτέμβριο του 2003, με 358 ψήφους υπέρ, καμία ψήφο κατά και 35 αποχές. Ακολούθησαν μακρές και λεπτομερείς έρευνες της Επιτροπής Αναφορών αλλά, παρ’ όλα αυτά, αυτό που ακόμη περιμένουν οι αναφέροντες είναι μια ξεκάθαρη απάντηση στα ερωτήματα που ηγέρθησαν στο ψήφισμα Perry, έτσι ώστε να προχωρήσουν την υπόθεσή τους τελικά ενώπιον των δικαστηρίων της Μεγάλης Βρετανίας, διεκδικώντας αποζημιώσεις για τις απώλειες που έχουν υποστεί.
Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο χρειαστεί να στείλει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων επειδή απέτυχε να απαντήσει ξεκάθαρα στην ερώτησή μας και επειδή απέτυχε να λογοδοτήσει σωστά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τότε πιστεύω πως πρέπει να το κάνουμε χωρίς να φοβηθούμε, λέει ο κ. Libicki.
Charlie McCreevy,
    – Κύριε Πρόεδρε, το ζήτημα της ρύθμισης των Lloyd’s και η εφαρμογή της πρώτης οδηγίας για τις ασφάλειες πλην των ασφαλειών ζωής στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει συζητηθεί πάλι σε αυτή την αίθουσα. Αναφέρομαι στην προφορική ερώτηση B5-0010/2004 του κ. Perry, η οποία συζητήθηκε από το Κοινοβούλιο στις 12 Φεβρουαρίου 2004, και στην απάντηση που δόθηκε από την Επιτροπή σε αυτή την περίπτωση.
Η Επιτροπή ανέκαθεν εξέφραζε την αμέριστη συμπάθειά της για τα χιλιάδες άτομα –περιλαμβανομένων των αναφερόντων– που υπέφεραν ως αποτέλεσμα της υπόθεσης των Lloyd’s. Οι απόψεις και οι ανησυχίες της Επιτροπής σχετικά με την προ του 2000 νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου υπήρξαν σαφείς στην προειδοποιητική επιστολή της τον Δεκέμβριο του 2001, η οποία αποτελεί πλέον δημόσιο έγγραφο.
Οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι θεσπίστηκε νέα νομοθεσία για την αντικατάσταση του πρότερου καθεστώτος και απάντησαν σε περαιτέρω ερωτήσεις της Επιτροπής σχετικά με την εν λόγω νέα νομοθεσία. Η Επιτροπή ανακοίνωσε τότε ότι αυτές οι πτυχές του υπό εξέταση ρυθμιστικού και εποπτικού συστήματος των Lloyd’s ήταν συμβατές με τις απαιτήσεις της οδηγίας.
Η Επιτροπή δεν έχει ουδεμία αμφιβολία ότι εφόσον επαλήθευσε τη συμβατότητα του νέου καθεστώτος των Lloyd’s δεν είχε πλέον έρεισμα για τη συνέχιση της διαδικασίας επί παραβάσει την οποία είχε κινήσει με την προειδοποιητική επιστολή τον Δεκέμβριο του 2001 σε σχέση με το παλαιό καθεστώς. Η νομολογία του Δικαστηρίου για τον σκοπό και τη διεξαγωγή της διαδικασίας επί παραβάσει είναι αρκετά σαφής. Η Επιτροπή ανέκαθεν τόνιζε στους καταγγέλλοντες ότι οιαδήποτε δίωξη με σκοπό την αποζημίωση για εικαζόμενη ασυμβατότητα σύμφωνα με το πρότερο καθεστώς πρέπει να ασκηθεί αποκλειστικά ενώπιον των δικαστηρίων του Ηνωμένου Βασιλείου.
Προκειμένου να τους βοηθήσουμε στην αντιδικία τους στο Ηνωμένο Βασίλειο με τη βρετανική κυβέρνηση, οι αναφέροντες και πολλοί αποστολείς επιστολών φαίνεται ότι επιζητούν μια απόφαση της Επιτροπής για τη συμβατότητα ή την ασυμβατότητα του πρότερου καθεστώτος των Lloyd’s. Εντούτοις, μόνο το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει τέτοιες αποφάσεις. Η Επιτροπή εξέφρασε τις ανησυχίες της στην προειδοποιητική επιστολή της του 2001 αλλά αυτό ήταν μόνο το πρώτο βήμα σε μια μακρά διαδικασία συζητήσεων επί συζητήσεων, η οποία ενδεχομένως τελικά, εάν είχε συνεχιστεί, να είχε οδηγήσει σε επίσημη ακρόαση και απόφαση του Δικαστηρίου.
Έλαβα υπόψη την πρόταση ψηφίσματος που υπεβλήθη προκειμένου να κλείσει η αποψινή συζήτηση γι’ αυτό το ζήτημα. Η Επιτροπή πιστεύει ότι τα θέματα τα οποία της έθεσε η έκθεση του κ. Perry, στην οποία έκανε αναφορά το σχέδιο ψηφίσματος, έχουν όλα απαντηθεί. Η Επιτροπή δημοσιοποίησε τις απόψεις της για τις απαντήσεις των βρετανικών αρχών στην προειδοποιητική επιστολή όταν αποφάσισε να περατώσει τη διαδικασία επί παραβάσει.
Όσον αφορά την πρόσβαση στα έγγραφα που τηρεί η Επιτροπή, τονίζω ότι διέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001. Οι όροι για την απόκτηση πρόσβασης σε αυτά τα έγγραφα καθορίζονται σε αυτόν τον κανονισμό.
Ως προς το τρίτο ερώτημα της έκθεσης του κ. Perry σχετικά με πιθανές ατέλειες ή παραλείψεις στο βρετανικό καθεστώς, επαναλαμβάνω ότι η Επιτροπή ήγειρε αρκετά ερωτήματα στις προειδοποιητικές επιστολές της. Τονίζω, εντούτοις, ότι αυτά ήταν μόνο ερωτήματα. Τέτοιου είδους ερωτήματα δεν συνιστούν, από μόνα τους, γνωμοδότηση ή απόφαση. Οι απαντήσεις που παρασχέθηκαν από τις βρετανικές αρχές ικανοποίησαν την Επιτροπή και την οδήγησαν να αποφασίσει ότι δεν υπήρχε έρεισμα για τη συνέχιση της διαδικασίας επί παραβάσει. 
Robert Atkins,
   – Κύριε Πρόεδρε, οφείλω να πω πρωτίστως ότι προέρχομαι από το περιβάλλον των Lloyd’s, αν και δεν είμαι μέλος τους, ποτέ δεν ήμουν και δεν έχω κανένα απολύτως οικονομικό συμφέρον οιασδήποτε μορφής. Η οικογένειά μου συνδεόταν με τους Lloyd’s για περισσότερα από 200 χρόνια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και ως εκ τούτου κατανοώ την αγορά και τον τρόπο λειτουργίας των Lloyd’s.
Δεν τρέφω απέναντί των Lloyd’s ιδιαίτερη αντιπάθεια οιασδήποτε μορφής. Στην πραγματικότητα, ευλόγως, υποστηρίζω σθεναρά την οργάνωση. Αλλά υποστηρίζω εξίσου την αρχή αυτού του ζητήματος, το οποίο ανάγεται –όπως πολλοί συνάδελφοι γνωρίζουν τώρα– στο 1997 ως αναφορά και πολύ παλαιότερα ως πραγματικότητα. Αυτό αφορά το γεγονός ότι αυτό το ερώτημα το οποίο υποβλήθηκε από τον Roy Perry και τώρα από την Επιτροπή Αναφορών δεν έχει απαντηθεί δεόντως. Η ύπαρξη ομοφωνίας στην Επιτροπή Αναφορών αποτελεί ένδειξη του μεγέθους της ανησυχίας, ακόμη και αν υπάρχει ενδεχομένως ασυμφωνία επί της ουσίας σχετικά με το γεγονός ότι αυτό το ερώτημα δεν έχει απαντηθεί καταλλήλως. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο επισυνάπτεται πρόταση ψηφίσματος προκειμένου να εξουσιοδοτήσει τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου να ζητήσει από την Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων να προσφύγει κατά της Επιτροπής προκειμένου να απαντήσει το εν λόγω ερώτημα, εάν –όπως υποπτεύομαι αυτό έχει ήδη γίνει απόψε– αυτό δεν έχει συμβεί. Η αιτία ανησυχίας εδώ είναι ότι πρόκειται για αδυναμία της Επιτροπής να απαντήσει στην Επιτροπή Αναφορών –που ενεργεί σήμερα συλλογικά– και όχι σε αντιδιαστολή με έναν μεμονωμένο βουλευτή.
Το ζήτημα αυτό καθαυτό συνεχίζεται, όπως γνωρίζει ο Επίτροπος και οι βουλευτές. Άνθρωποι εξακολουθούν να οδηγούνται σε χρεοκοπία και η υγεία τους και οι ζωές τους εξακολουθούν συχνά να βρίσκονται σε αναστάτωση. Αυτή η αναφορά πρέπει να περατωθεί, χρειαζόμαστε απαντήσεις στην ερώτηση. Οι συνάδελφοί μου και εγώ στην Επιτροπή Αναφορών δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στην περάτωση της αναφοράς προτού λάβουμε τις δέουσες απαντήσεις στα ερωτήματα που υποβάλλονται τώρα καθώς και παλαιότερα από τον πρώην συνάδελφο μου Roy Perry.
Η Επιτροπή πρέπει να απαντήσει στην ερώτηση καταλλήλως, ούτως ώστε να δώσει μια ευκαιρία σε όσους υπέφεραν στα χέρια των Lloyd’s σε αυτή τη θλιβερή υπόθεση τη δυνατότητα να μπορέσουν να προσφύγουν στη δικαιοσύνη.
Δεν υπήρξα ποτέ και δεν θα γίνω αυτός που θα συμβουλεύσει μέλη των Lloyd’s που έχουν πληγεί οικονομικά να ασκήσουν δίωξη χωρίς ελπίδα επιτυχίας. Αυτή η οδός οδηγεί στην τρέλα και σε περαιτέρω προβλήματα. Εντούτοις, πιστεύω, μαζί με τους συναδέλφους που ερεύνησαν αυτό το θέμα, ότι χρειάζεται την πρέπουσα εξέταση. Για τον λόγο αυτόν η ερώτηση υπεβλήθη με τους όρους που υπεβλήθη. Αυτό δεν αποτελεί προσωπική κριτική για τον Επίτροπο McCreevy, αλλά δεν πιστεύω ότι η Επιτροπή έδωσε την κατάλληλη απάντηση. Ως εκ τούτου, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι θα ακολουθήσουν περαιτέρω συνέπειες. 
Manuel Medina Ortega,
   – Κύριε Πρόεδρε, κατά τη διάρκεια της τελευταίας κοινοβουλευτικής περιόδου, ήμουν μέλος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και παρακολούθησα αυτό το θέμα. Και τότε, όπως και τώρα, βρισκόμουν σε σύγχυση, διότι μιλάμε εδώ για τις νομικές αρμοδιότητες της Επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 232 της Συνθήκης, το οποίο σχετίζεται με την προσφυγή επί παραλείψει, αλλά, σύμφωνα με το άρθρο 232, προκειμένου να μπορέσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταγγείλει παράβαση της Συνθήκης, πρέπει να πρόκειται αποκλειστικά για παράβαση της Συνθήκης.
Φυσικά, αυτή είναι μια οδηγία που δεν υιοθετήθηκε από την προηγούμενη βρετανική κυβέρνηση αλλά η οποία υιοθετήθηκε στη συνέχεια από την επόμενη, την παρούσα κυβέρνηση· η Επιτροπή άρχισε μια διαδικασία επί παραβάσει σύμφωνα με το άρθρο 226, η κατάσταση άλλαξε, η οδηγία ενσωματώθηκε και, από εκείνη τη στιγμή, όπως επεσήμανε ο Επίτροπος McCreevy, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, δεν ήταν δυνατό να συνεχιστεί η δικαστική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, διότι το άρθρο 226 τάσσει ότι: «Αν η Επιτροπή κρίνει ότι ένα κράτος μέλος έχει παραβεί υποχρέωσή του εκ της παρούσας Συνθήκης, διατυπώνει αιτιολογημένη γνώμη επί του θέματος, αφού προηγουμένως παρέχει τη δυνατότητα στο κράτος αυτό...»
Εφόσον το κράτος συμμορφώθηκε με τη γνώμη της Επιτροπής, αυτή τη στιγμή δεν έχουμε καμία υπόθεση από νομική άποψη. Δηλαδή, έχω την εντύπωση ότι, όπως είπε ο Επίτροπος McCreevy, αυτή τη στιγμή, η μοναδική δυνατότητα είναι η προσφυγή στις βρετανικές δικαστικές αρχές, αλλά όχι στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με νομικούς όρους, θα μπορούσαμε να πούμε ότι, όπως έχουν τα πράγματα, ούτε αυτό το Κοινοβούλιο, ούτε η Επιτροπή, ούτε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι τα κατάλληλα φόρα για την εξέταση μιας αναφοράς αυτού του είδους.
Πιστεύω ότι, σε αυτό το σημείο, τόσο η προηγούμενη απάντηση της Επιτροπής όσο και η απάντηση που μας έδωσε μόλις ο Επίτροπος McCreevy είναι απολύτως ικανοποιητικές.
Συνιστώ σε όσους ζημιώθηκαν από την υπόθεση Lloyd’s να επανέλθουν στα βρετανικά δικαστήρια και να προβούν στις αναγκαίες ενέργειες σύμφωνα με το βρετανικό δίκαιο, αλλά πιστεύω ότι δεν έχει νόημα να εξετάζουμε αυτή τη διαδικασία σε αυτό το σημείο· είναι τεράστια σπατάλη χρόνου γι’ αυτό το Κοινοβούλιο και θα μπορούσαμε να φτάσουμε στο σημείο να πούμε ότι παραπλανεί τους αναφέροντες, διότι τους παρασύρει σε ένα μονοπάτι που δεν οδηγεί πουθενά.
Diana Wallis,
   – Κύριε Πρόεδρε, ο Επίτροπος είναι φυσικά νέος σε αυτή την εποποιία, αλλά δυστυχώς για αρκετούς από τους ψηφοφόρους μας, τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και αλλού, αυτή είναι μια μακροχρόνια τραγωδία που, όπως είδαμε, ανάγεται στη δεκαετία του ’70.
Για να είμαστε ειλικρινείς, και συμφωνώ με τον κ. Medina Ortega επ’ αυτού, γνωρίζουμε πως ό,τι και να κάνουμε ενδεχομένως να μην επιφέρουμε λύση στις πολλές προσωπικές περιπτώσεις απώλειας. Δεν θέλουμε νομικές διαδικασίες μεταξύ των θεσμικών μας οργάνων μόνο και μόνο για να έχουμε νομικές διαδικασίες, θέλουμε όμως να κάνουμε κάτι το οποίο να ενισχύει τη θέση και το κύρος του Κοινοβουλίου και των θεσμικών οργάνων της Ευρώπης. Το κεντρικό θέμα εδώ είναι το πώς λειτουργεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και, πιο συγκεκριμένα στο πλαίσιο του τομέα σας, το πώς λειτουργεί η εσωτερική αγορά. Είναι πραγματικά απλούστατο: μια οδηγία φαίνεται να μην έχει εφαρμοστεί πλήρως και δεόντως επί μακρά χρονική περίοδο. Τελικά, τα κράτη μέλη συμμορφώνονται 20 χρόνια μετά το γεγονός. Αυτό απλώς δεν μπορεί να είναι αρκετό για το Κοινοβούλιο ή για την Ευρώπη. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή Αναφορών μας είναι συχνά το πρώτο σημείο αναγγελίας. Έπρεπε να είναι ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης, αλλά ορισμένες φορές, όπως εν προκειμένω, συμβαίνει μετά το γεγονός.
Το Κοινοβούλιο ανέκαθεν υποστήριζε ότι η αλληλογραφία σχετικά με πιθανές διαδικασίες επιβολής μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής πρέπει να κοινοποιείται. Αυτό είναι απολύτως σαφές και εκτιμώ ότι ο προκάτοχός σας, κ. Bolkestein, ανέφερε σε επιστολή του ότι υπήρχαν λόγοι για τους οποίους δεν αποκάλυψε τμήμα της αλληλογραφίας. Βέβαια, πάλι στο τρέχον πολιτικό κλίμα, έχουμε καθήκον προς τους πολίτες μας να εξετάζουμε εις βάθος ό,τι συμβαίνει σε περιπτώσεις όπως αυτή και να δίνουμε ικανοποιητικές απαντήσεις. Διαφορετικά, έχουμε κάθε δικαίωμα να αναμένουμε τις αρνητικές απαντήσεις που πήραμε στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες. Εάν δεν μπορούμε να απαντήσουμε στις ευθείες ερωτήσεις των πολιτών μας σχετικά με το πώς εφαρμόζουμε το δίκαιο της ΕΕ, τότε το θέαμα που παρουσιάζουμε είναι αξιοθρήνητο. Ελπίζω, κύριε Επίτροπε, ότι θα μπορέσετε να μας βοηθήσετε περισσότερο από ό,τι ο προκάτοχος σας. 
Paul van Buitenen (Verts/ALE ).
   –Η Επιτροπή πρέπει να απαντήσει στην ερώτηση του Κοινοβουλίου σχετικά με το αν το Ηνωμένο Βασίλειο εφάρμοσε δεόντως την οδηγία για τις ασφάλειες πλην ασφαλειών ζωής μεταξύ του 1978 και του 2001. Καθώς αυτή η ερώτηση συνδέεται με την εσωτερική αγορά, δεν υπάρχουν ερείσματα να αρνηθεί να δώσει μια τέτοια απάντηση. Τον Νοέμβριο του 2003 ο Επίτροπος Bolkestein αρνήθηκε να δώσει τη δέουσα απάντηση. Οι αρμόδιες επιτροπές ζήτησαν τότε από τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου να προσφύγει κατά της Επιτροπής. Λίγους μήνες αργότερα αποδείχθηκε ότι οι απαραίτητες νομικές απαιτήσεις δεν είχαν ικανοποιηθεί. Τώρα πάλι, ένα χρόνο αργότερα, υπεβλήθη νέο ψήφισμα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουν περάσει οκτώ χρόνια από την αναφορά που αποτέλεσε εν προκειμένω την πρώτη από σωρεία άλλων και σχεδόν δύο χρόνια από την ψηφοφορία με συντριπτική πλειοψηφία επί του πρώτου ψηφίσματος για την υπόθεση Lloyd’s. Χιλιάδες πολιτών οδηγήθηκαν σε χρεοκοπία και διατρέχουν ακόμη και τώρα που μιλάμε κίνδυνο. Ορισμένοι αυτοκτόνησαν. Αυτό είναι το αποτέλεσμα εσκεμμένης και συστηματικής εξαπάτησης στην υπόθεση Lloyd’s. Όταν εξετάζει μια αναφορά, δεν διακυβεύεται ο ρόλος, αλλά η αξιοπιστία του Κοινοβουλίου. Εάν οι ευρωπαίοι πολίτες μάς απευθύνουν επιστολή στρεφόμενοι σε μας για βοήθεια, και τα κράτη μέλη αδυνατούν, μια επιτυχής υπόθεση ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου θα ενισχύσει τον ρόλο του Κοινοβουλίου στην εξέταση των αναφορών.
Luca Romagnoli (NI ).
   – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η ερώτηση του κ. Libicki βάζει το μαχαίρι ως το κόκαλο των αντιφάσεων αυτής της Ευρώπης που έχει σχεδιαστεί σύμφωνα με τις επιταγές των μεγάλων χρηματοοικονομικών συμφερόντων, μιας Ευρώπης την οποία δεν επιθυμούν οι πολίτες, όπως αποδεικνύουν τουλάχιστον εκείνοι οι Ευρωπαίοι που είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν την άποψή τους.
Στο ζήτημα των Lloyd’s ο ελεγχόμενος είναι προφανής, ενώ, όλως τυχαίως, δεν είναι εξίσου προφανής ο ελεγκτής. Δικαίως τίθεται λοιπόν το ερώτημα εάν η οδηγία 239/73ΕΟΚ σχετικά με τη φερεγγυότητα παραβιάσθηκε με τη συνειδητή συγκατάβαση, για να μην πω τη συνενοχή, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των αρμοδίων οργάνων ελέγχου του βρετανικού υπουργείου Οικονομικών. «Κάθε νόμος έχει και το παραθυράκι του» λέει μια γνωστή ιταλική παροιμία. Το παλιό αυτό ρητό ισχύει επίσης για τη Μεγάλη Βρετανία και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή: αυτό δεν αναιρεί ωστόσο το γεγονός ότι η ασφαλιστική δραστηριότητα είναι ένα στοίχημα που οι Lloyd’s κέρδιζαν σχεδόν πάντα εδώ και αιώνες.
Όποιος στοιχηματίζει σε μια πιθανότητα επιδιώκοντας μεγαλύτερα κέρδη χωρίς διεξόδους, πρέπει να αναλαμβάνει και τα ρίσκα, καθώς η δραστηριότητα αυτή αναπτύσσεται εδώ και αιώνες· η περίπτωση των Lloyd’s αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της άδικης αξίωσης όσων θέλουν πάντοτε να κερδίζουν μόνο και μόνο επειδή διαθέτουν πλούτη για να διακινδυνεύσουν, αδιαφορώντας για την τεράστια πλειονότητα όσων στηρίζουν την ύπαρξή τους στην εργασία. 
Proinsias De Rossa (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, απογοητεύτηκα από την απάντηση του Επιτρόπου McCreevy. Πρέπει εδώ να διακρίνουμε δύο θέματα. Το πρώτο είναι το θέμα αυτών που επένδυσαν στους Lloyd’s και κατά πόσον η βρετανική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη ή όχι να τους αποζημιώσει για τις απώλειές τους. Ο Επίτροπος ορθότατα επισήμανε ότι αυτό είναι ένα ζήτημα για το οποίο πρέπει να ασκηθεί δίωξη μέσω των βρετανικών δικαστηρίων.
Εντούτοις, αυτό που συγκεκριμένα εξετάζουμε εδώ είναι η άρνηση της Επιτροπής να αντιμετωπίσει δεόντως και σύμφωνα με τις Συνθήκες την απάντηση των ερωτήσεων αυτού του Κοινοβουλίου. Ο Επίτροπος είναι ρητώς υποχρεωμένος σύμφωνα με τις Συνθήκες να απαντήσει στις ερωτήσεις. Απόψε, ωστόσο, αρνήθηκε και πάλι να παράσχει όλες τις πληροφορίες που ζητήθηκαν από το 2003 και ύστερα.
Charlie McCreevy,
    – Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή πιστεύει ότι έχει εκπληρώσει τα καθήκοντά της σύμφωνα με τη Συνθήκη. Όταν εγέρθηκαν αμφιβολίες, η Επιτροπή άρχισε έρευνα και απέστειλε προειδοποιητική επιστολή και συμπληρωματική προειδοποιητική επιστολή. Η Επιτροπή απάντησε σε ερωτήσεις που της ετέθησαν από το Κοινοβούλιο στον καλύτερο δυνατό βαθμό. Ο προκάτοχός μου συναντήθηκε με αντιπροσώπους της Επιτροπής Αναφορών και απάντησε σε ερωτήσεις στο παρόν Κοινοβούλιο, καθώς και σε πολλές γραπτές ερωτήσεις. Συναντήθηκα με τον κ. Libicki για να συζητήσουμε αυτό το θέμα, και είμαι πάλι εδώ σήμερα το απόγευμα για να απαντήσω σε ερωτήσεις του Κοινοβουλίου. Αυτό ισοδυναμεί με λογοδοσία από την πλευρά της Επιτροπής. Η Επιτροπή ενήργησε αποφασίζοντας να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει και ενήργησε πάλι αποφασίζοντας να περατώσει την υπόθεση όταν έλαβε ικανοποιητική απάντηση από τις βρετανικές αρχές.
Πρόεδρος.
   – Έχω λάβει μια πρόταση ψηφίσματος(1) για την περάτωση της συζήτησης, σύμφωνα με το άρθρο 108, παράγραφος 5, του Κανονισμού.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 12 το μεσημέρι. 
Πρόεδρος.
   – Το επόμενο θέμα είναι συζήτηση επί της σύστασης για τη δεύτερη ανάγνωση του Othmar Karas, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου ενόψει της έκδοσης κανονισμού του Συμβουλίου που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής θέσης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (09812/2005 – C6-0192/2005 – 2005/0064(SYN)) (A6-0204/2005) 
Othmar Karas (PPE-DE ),
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύρίες και κύριοι, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου κ. Juncker είπε στην ομιλία του σήμερα το πρωί ότι κατά τη σύνοδο κορυφής της περασμένης εβδομάδας επέστησε την προσοχή των συναδέλφων του σε δύο αρχές.
Η Επιτροπή απηύθυνε έκκληση στους υπουργούς Οικονομικών να ενσωματώσουν τις προτάσεις του Κοινοβουλίου. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου απηύθυνε έκκληση στους συναδέλφους του να μην τις αγνοήσουν. Η πλειοψηφία της Ολομέλειας ενέκρινε κατά την τελευταία σύνοδο τις δύο εκθέσεις μου για τους δύο κανονισμούς της Επιτροπής. Παρά την έγκριση των νέων τροπολογιών μας εκ μέρους της πλειοψηφίας των υπουργών Οικονομικών, της Επιτροπής και του Προέδρου του Συμβουλίου, το Συμβούλιο δεν ενέκρινε καμία από αυτές. Οι περισσότερες εθνικές αντιπροσωπείες θα ήταν διατεθειμένες να υιοθετήσουν ορισμένες τροπολογίες, ειδικά αναφορικά με την εξέλιξη και την παρακολούθηση του συνολικού χρέους, αλλά μικρός αριθμός ισχυρών χωρών το εμπόδισε. Τώρα γίνονται απόπειρες να αποδοθεί η ευθύνη στο Κοινοβούλιο. Μας λένε ότι, μολονότι κανείς δεν πρόκειται να μας ρωτήσει τι θέλουμε, δεν έχουμε τη δύναμη να εμποδίσουμε απολύτως τίποτα. Αυτό δεν είναι θεσμικό ζήτημα αλλά ζήτημα ουσίας. Στη δήλωσή της για την απόφαση του συμβουλίου ECOFIN, η Επιτροπή λέει ότι, κατά τη γνώμη της, η πρόταση κανονισμού θα είχε ενισχυθεί περαιτέρω εάν είχαν εγκριθεί ορισμένες από τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου, ιδίως όσες αφορούν την παρακολούθηση του χρέους. Αυτό δείχνει ότι το Κοινοβούλιο ακολουθεί τον σωστό δρόμο και έτσι η Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων αποφάσισε να καταθέσει εκ νέου τις τροπολογίες που είχαν εγκριθεί σε πρώτη ανάγνωση. Είμαστε πεπεισμένοι ότι το περιεχόμενό τους είναι σωστό και δεν θέλουμε να αγνοούν τα άλλα θεσμικά όργανα θεσμικά δικαιώματα και απόψεις επί της ουσίας.
Τι θέλουμε; Θέλουμε σύγκριση των δεδομένων που μεταβιβάζονται από τα κράτη μέλη στην ΕΚΤ με τα δεδομένα που μεταβιβάζονται στη Eurostat. Το Συμβούλιο δήλωσε ότι γίνονται ήδη τέτοιες συγκρίσεις, τότε όμως τίθεται το ερώτημα πώς δεν έγιναν αντιληπτές οι διαφορές των αριθμών που δήλωσε η Ελλάδα.
Charlie McCreevy,
    – Κύριε Πρόεδρε, με την υπερψήφιση της κοινής θέσης του Συμβουλίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να ανοίξει τον δρόμο σε μια καρποφόρο κατάληξη μιας μακράς, έντονης αλλά εντούτοις εποικοδομητικής συζήτησης για μεταρρύθμιση. Η Επιτροπή υπέδειξε την ανάγκη και τις κύριες οδούς για τη βελτίωση της λειτουργίας του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης στην ανακοίνωσή της στις 3 Σεπτεμβρίου 2004. Μετά από πολλούς γύρους συζητήσεων, το Συμβούλιο ECOFIN συνήλθε ξανά στις 20 Μαρτίου, κατέληξε σε συμφωνία και ενέκρινε την έκθεσή του για τη βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Στις 22 Μαρτίου 2005, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επικύρωσε την έκθεση δηλώνοντας ότι εκσυγχρονίζει και συμπληρώνει το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Στις 20 Απριλίου 2005, τη συντομότερη δυνατή ημερομηνία βάσει της συμφωνίας, η Επιτροπή ενέκρινε δύο προτάσεις για τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου –(ΕΚ) 1466/97 και (ΕΚ) 1467/97– οι οποίοι στηρίζουν το σύμφωνο.
Alexander Radwan,
   – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, μπορεί να είναι συμβολικό ότι γίνεται τόσο αργά η τελευταία, ίσως, συζήτηση πριν από τη μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Το σύμφωνο θα ενταφιαστεί σιγά-σιγά, μακριά από τα βλέμματα της δημοσιότητας. Όπως και να ’ναι, ευχαριστώ τον κ. Karas για την έκθεσή του και για την προσπάθειά του να διατυπώσει μια θέση του Κοινοβουλίου που θα συμβιβάζει τις απόψεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής. Κατά τη γνώμη μου, λέει πολλά το γεγονός ότι το Συμβούλιο μπορεί να επιτύχει συμφωνία για περαιτέρω αποδυνάμωση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ασφάλειας σε μια περίοδο όπως αυτή, κατά την οποία δεν μπορεί να συμφωνήσει για κανένα σημαντικό ζήτημα.
Ieke van den Burg,
Ταυτόχρονα, ωστόσο, κάποια από τα μεγάλα κράτη μέλη αντιμετώπισαν δυσκολίες και αντέδρασαν στην παρέμβαση της Επιτροπής και στις κυρώσεις των συναδέλφων τους υπουργών Οικονομικών. Κατά συνέπεια, η κατάλληλη προσαρμογή της Επιτροπής για να γίνει το σύμφωνο πιο ευφυές συνέπεσε με μια μάχη γοήτρου μεταξύ των κρατών μελών. Ο Επίτροπος Almunia επικέντρωσε τις προσπάθειές του σε λογικές μεταρρυθμίσεις, αλλά οι οικοφεμινιστές ήθελαν πάνω από όλα να δημιουργήσουν περιθώρια για τις δικές τους δικαιολογίες όσον αφορά την παραβίαση των κανόνων.
Στην Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, εγκρίθηκαν, συνεπώς, κάποιες τροπολογίες σε αυτόν τον κανονισμό, όμως επειδή απαιτείται ειδική πλειοψηφία για να εγκριθούν αυτές οι τροπολογίες, η κατάληξη θα μπορούσε να είναι ότι ο συγκεκριμένος κανονισμός δεν θα τεθεί σε ισχύ. Θα ήθελα, ως εκ τούτου, να σας συμβουλέψω γι’ αυτό, και να συστήσω στο Σώμα να δεχτεί την κατάσταση ως έχει, όπως η Επιτροπή είχε τη σύνεση να το κάνει, διότι και οι δύο κανονισμοί –τον δεύτερο εκ των οποίων θεωρούμε σημαντικότερο από τον πρώτο– μπορούν να τεθούν σε ισχύ ταυτόχρονα. Ο κ. Juncker πέρασε μια δύσκολη περίοδο τελευταία, και πρέπει να του επιτρέψουμε τουλάχιστον αυτή την ευκαιρία και το αποτέλεσμα κατά τη διάρκεια της λουξεμβουργιανής Προεδρίας. 
Sergej Kozlík (NI ).
   – Θα ήθελα να εμφανιστώ ενώπιόν σας τώρα για να στηρίξω τη θέση του εισηγητή, κ. Karas. Θεωρώ ότι πολλές από τις επιφυλάξεις και τις αντιρρήσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι επιφανειακές και ανεπαρκώς τεκμηριωμένες ή αιτιολογημένες. Λόγω έλλειψης χρόνου, θα ήθελα να θίξω μόνο δύο από τα σημεία που περιέχονται στα σχόλια του Συμβουλίου για το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 2(α).
Όσον αφορά το άρθρο 6, παράγραφος 1, είναι σαφές ότι υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ της υποβολής εκθέσεων και της παρακολούθησης της απόλυτης αξίας του πλεονάσματος ή του ελλείμματος στα δημόσια οικονομικά, και του επιπέδου του συνολικού δημοσίου χρέους ως ποσοστό της προκαθορισμένης βάσης, για παράδειγμα, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, που έχει σημαντικά υψηλότερη πληροφοριακή αξία από την άποψη της διατήρησης της δημοσιονομικής πειθαρχίας από τα απόλυτα στοιχεία για το επίπεδο του ελλείμματος. Υποστηρίζω, συνεπώς, τη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που υποβλήθηκε από τον κ. Karas σε αυτό και σε άλλα σημεία.
Πέραν της θέσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα ήθελα να διατυπώσω αμφιβολίες για τη διατύπωση του άρθρου 7, παράγραφος 2(α), και για το πώς τροποποιήθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όπου επιτράπηκε η απόκλιση από τους μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους σε σχέση με τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση των πολλαπλών πυλώνων. Αυτό μπορεί να εφαρμοστεί μόνο αν το κόστος της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης αντιμετωπιστεί καταφανώς εις βάρος της μείωσης της τελικής κατανάλωσης ή της αύξησης των αποταμιεύσεων των πολιτών, και όχι με τη βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρόθεσμη κάλυψη των συνταξιοδοτικών ελλειμμάτων από τα εφάπαξ έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις, όπως συμβαίνει σήμερα σε αρκετές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
Cristóbal Montoro Romero (PPE-DE ).
Ο Επίτροπος, που είναι παρών εδώ σήμερα, γνωρίζει πολύ καλά ότι το δημοσιονομικό πλεόνασμα –τι δημοσιονομικό πλεόνασμα επιτύχατε όταν ήσασταν υπεύθυνος οικονομικών στην Ιρλανδία, κύριε McCreevy... μας κάνει να ζηλεύουμε...– γνωρίζει πολύ καλά ότι η ποιότητα των δημοσίων οικονομικών συμβάλλει στην εμπιστοσύνη όταν πρόκειται για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης και της δημιουργίας απασχόλησης· αυτό είναι που χρειάζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση αυτή τη στιγμή και αυτό είναι που επιδιώκουμε.
Θα ήθελα να τελειώσω ευχαριστώντας τον κ. Karas, ο οποίος επιτέλεσε ένα αξιέπαινο έργο, για τη στάση του και την εργασία του. 
Manuel António dos Santos (PSE ).
   – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω επαινώντας τον κ. Karas, όπως έκανα εξάλλου στη συζήτησή μας στο Στρασβούργο πριν από λίγες ημέρες, για το εκτεταμένο και καλά διεκπεραιωμένο έργο του, παρότι οι θέσεις μας διαφέρουν όσον αφορά τα πλέον κατάλληλα μέσα για την επίτευξη σταθερότητας στα δημόσια οικονομικά και σχετικά με τη σπουδαιότητα αυτού του μέσου για την άκρως απαραίτητη ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Charlie McCreevy,
    – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επαναλάβω ότι στις δημόσιες συζητήσεις της ad hoc ομάδας του Συμβουλίου σχετικά με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, η Επιτροπή υποστήριξε ενεργά αρκετές από τις τροπολογίες τις οποίες κατέθεσε το Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση. Δυστυχώς, όπως είπα στις εισαγωγικές μου παρατηρήσεις, το Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη τη συμβουλή μας. Σε αυτό το πλαίσιο, μπορώ να κατανοήσω τη θέση του Κοινοβουλίου όσον αφορά ορισμένες από τις αρχικές του τροπολογίες. Εντούτοις, όπως δήλωσα νωρίτερα, πιστεύω ότι η κοινή θέση είναι ευρέως αποδεκτή· είναι γενικά ισορροπημένη και περιέχει τα απαραίτητα στοιχεία που προτάθηκαν αρχικά από την Επιτροπή.
Πρόεδρος.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 12 το μεσημέρι. 

