EFRR, EFS i Fundusz Spójności (projekty generujące dochód) (debata)
Przewodniczący
Następnym punktem posiedzenia jest sprawozdanie sporządzone przez Stavrosa Arnaoutakisa w imieniu Komisji Rozwoju Regionalnego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności w odniesieniu do niektórych projektów generujących dochód (13874/2008 - C6-0387/2008 -
.
Stavros Arnaoutakis
sprawozdawca. - Panie przewodniczący, panie komisarzu, panie i panowie! Nowe przepisy dotyczące zarządzania finansowego zawarte w rozporządzeniu ogólnym (WE) nr 1083/2006 obejmują przepisy dotyczące finansowania wsparcia z funduszy, a w szczególności projektów generujących dochód (art. 55), projektów, które z racji wyraźnego ryzyka nadmiernego dofinansowania wymagają specjalnego traktowania, czyli uwzględnienia dochodu przy określaniu procentowego udziału dofinansowania ze środków wspólnotowych. Należy zatem opracować metodę obliczania dochodu z tych projektów. W poprzednim okresie 2000-2006 praktyczne zastosowanie tej zasady polegało na wykorzystaniu metody opartej na wielkościach zryczałtowanych. W nowym okresie programowania, zgodnie z wnioskiem Komisji, który został zaakceptowany przez Radę, przy obliczaniu wspólnotowego dofinansowania projektów generujących dochody stosuje się bardziej precyzyjne i rygorystyczne podejście. To nowe podejście opiera się na obliczaniu pułapu wydatków kwalifikowalnych, a nie na ryczałtowym zmniejszeniu procentu współfinansowania. Zgodnie z art. 55, w okresie 2007-2013 projekt generujący dochód oznacza jakąkolwiek operację obejmującą inwestycje w infrastrukturę, korzystanie z której podlega opłatom ponoszonym bezpośrednio przez korzystających lub jakąkolwiek operację pociągającą za sobą sprzedaż gruntu lub budynków lub dzierżawę gruntu lub najem budynków, lub jakiekolwiek inne odpłatne świadczenie usług. Zatem istotna różnica w porównaniu z poprzednim okresem polega na tym, że zgodnie z definicją zawartą w paragrafie [...], przepisy art. 55 mają zastosowanie do szerokiego spektrum projektów kwalifikujących się jako projekty generujące dochód, a nie jedynie do projektów polegających na inwestowaniu w infrastrukturę przynoszącą znaczne dochody netto, jak miało to miejsce w okresie 2000-2006.
W świetle wyników nieformalnych konsultacji państw członkowskich z Komisją Europejską przepisy art. 55 są wyraźnie nieodpowiednie dla projektów finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego, który głownie finansuje działania "miękkie”, nie zaś projekty infrastrukturalne. To samo dotyczy mniejszych projektów wdrażanych przy dofinansowaniu z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności. W przypadku tych projektów obowiązujące zasady monitoringu, takie jak możliwość rozliczania dochodu osiąganego w okresie trzech lat po zamknięciu programu operacyjnego, są obciążeniem administracyjnym nieproporcjonalnym do oczekiwanych kwot i stanowią poważne ryzyko w okresie realizacji programu. Dlatego też, po skonsultowaniu się z państwami członkowskimi, Komisja uznała, że niezbędne jest doprowadzenie do przyjęcia poprawki do rozporządzenia WE nr 1083/2006, która ogranicza się do art. 55 ust. 5 i odnosi się tylko do dwóch punktów: wyłączenia z przepisów art. 55 operacji finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego oraz progu, ustalonego na 1 milion EUR, poniżej którego projekty finansowane przez ERDF oraz Fundusz Spójności byłyby wyłączone z przepisów art. 55 dotyczących obliczania maksymalnego poziomu wydatków kwalifikowalnych oraz monitoringu. Pozostałe przepisy art. 55 nie zostały zmienione.
Ponadto, ponieważ ważne jest zapewnienie stosowania jednolitych reguł wdrażania projektów przez cały okres programowania, wprowadzono działającą wstecz klauzulę dotyczącą ważności przepisów, zgodnie z którą zmienione przepisy mają zastosowanie od 1 sierpnia 2006. Ta poprawka natury technicznej umożliwi, w stosownych przypadkach, uproszczenie zarządzania projektami generującymi dochód poprzez zmniejszenie obciążenia administracyjnego, zgodnie z zasadą proporcjonalności.
Vladimír Špidla
komisarz. - Panie przewodniczący, panie i panowie! 15 listopada Komisja przyjęła projekt poprawki do art. 55 rozporządzenia ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące funduszy strukturalnych, która dotyczy warunków uwzględniania projektów generujących dochód w ramach programu polityki spójności. Uzasadnieniem dla tej zmiany było uproszczenie procedur administracyjnych. Pierwsze rzeczywiste działania przeprowadzone zgodnie z art. 55 pokazały, że miały miejsce poważne trudności w skutecznym wdrażaniu. Trudności te, zgłaszane przez państwa członkowskie, pokazały, że wystąpił brak proporcjonalności w stosowaniu procedur określania maksymalnej kwalifikowalnej wysokości tak zwanej "funding gap” oraz w monitorowaniu projektów.
Celem wprowadzenia przedmiotowej poprawki do rozporządzenia było wyłączenie wszystkich działań finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego a także małych projektów o kosztach całkowitych nieprzekraczających 1 miliona euro współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz Funduszu Spójności poprzez zastosowanie art. 55. Decyzja zastosowania pułapu w wysokości 1 miliona EUR była wynikiem przeprowadzonych wstępnych badań i miała na celu zachowanie ogólnego charakteru art. 55.
Mamy nadzieję, że dzięki temu uproszczeniu, które stanowi pewną formę klauzuli "de minimis”, będziemy w stanie przyspieszyć administrowanie funduszami dla państw członkowskich i ich regionów, zwłaszcza w odniesieniu do najbardziej innowacyjnych działań w takich obszarach jak badania, wspieranie odnawialnych źródeł energii itd.
Niemniej jednak ważne było uniknięcie niepewności prawnej, która powodowałaby niesprawiedliwe opóźnienie procesu płatności. Ta niepewność mogłaby skłonić zarządzających projektami do przerwania realizacji programów operacyjnych, czego należało uniknąć za wszelką cenę.
W świetle tego, Komisja zdecydowała się zaproponować wyłącznie jedną zmianę o charakterze technicznym. Decyzja ta okazała się być trafna, ponieważ zakończyliśmy proces przeglądu w trzy miesiące, dzięki pracy Rady i Komisji Rozwoju Regionalnego oraz Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych. W imieniu Komisji chciałbym wyrazić swoją szczerą wdzięczność dla waszego sprawozdawcy, pana posła Arnaoutakisa. Dzięki naszej produktywnej współpracy mam nadzieję, że uda nam się osiągnąć porozumienie z Parlamentem Europejskim, co umożliwi ukończenie przeglądu przed końcem roku. Umożliwiłoby to instytucjom zarządzającym kontynuowanie ich pracy, co jest niezbędnym aspektem uproszczenia.
Przegląd art. 55 ujawnił również wysoką jakość pracy podejmowanej wspólnie z Dyrekcją Generalną ds. Polityki Regionalnej i Dyrekcją Generalną ds. Zatrudnienia, która jest korzystna dla spójności politycznej. Współpraca ta nigdy nie uległa osłabieniu. Dowodem na to jest fakt, że w ramach planu wpierania ożywienia gospodarczego w Europie zjednoczyliśmy z panią komisarz Hübner siły w zakresie trzech nowych istotnych poprawek do rozporządzeń dotyczących funduszy strukturalnych. Poprawki te będą również przedmiotem debaty.
Jan Olbrycht
w imieniu grupy PPE-DE. - Panie przewodniczący! Mamy do czynienia z rozporządzeniem w gruncie rzeczy bardzo krótkim i treściwym, ale o ogromnym znaczeniu. To znaczenie związane jest z kontekstem, w jakim odbywa się zmiana.
Po pierwsze, poprzez tę zmianę instytucje europejskie pokazują, że są w stanie elastycznie reagować na trudności, które występują w implementacji określonej polityki. Gotowość rzeczywistego uproszczenia i ułatwienia beneficjentom działania wskazuje na to, że Komisja Europejska, a za nią Parlament Europejski i Rada są rzeczywiście gotowe dostosowywać przepisy do realnych warunków.
Po drugie, waga tego rozporządzenia polega również na tym, iż mamy do czynienia ze zmianą rozporządzenia w trakcie okresu programowania. To jest niezwykle ważne, ponieważ to nie jest ostatnia zmiana i sposób przeprowadzenia debaty nad zmianą rozporządzenia będzie bardzo ważny z punktu widzenia przygotowywania pakietu naprawczego związanego z kryzysem.
Po trzecie, Komisja Europejska była wielokrotnie krytykowana za sposób kontroli wydatkowania środków, a krytyka Trybunału Obrachunkowego dotyczyła w gruncie rzeczy zbyt skomplikowanych procedur.
Dzisiejsze rozporządzenie wskazuje, iż należy dokonywać odważnych i zdecydowanych działań po to, żeby poprawić efektywność i jakby wskazać na to, iż pieniądze europejskie mogą być wydatkowane w sposób szybki, sprawny i efektywny.
Jean Marie Beaupuy
w imieniu grupy ALDE. - Panie przewodniczący, panie komisarzu! Jak powiedział już mój kolega, pan poseł Olbrycht, jest to przede wszystkim uproszczenie - przynajmniej taką mamy nadzieję. Bez wątpienia zbliżające się Święta Bożego Narodzenia inspirują nas do postępu prac, abyśmy mogli zaoferować ten prezent Europejczykom.
Jednak, jak powiedział właśnie pan poseł Olbrycht, mamy przede wszystkim nadzieję, że prezent ten nie jest jedynym tego rodzaju prezentem. W marcu przyszłego roku będziemy musieli przedstawić nasz werdykt dotyczący planu odbudowy, abyśmy w obliczu kryzysu finansowego mieli więcej produktywnych inicjatyw, dzięki którym pojawi się perspektywa ożywienia ogólnoeuropejskiego.
Jeżeli chodzi o te projekty, nad którymi będziemy musieli głosować w marcu, wyrażamy przekonanie, że Komisja zaproponuje nam nowe instrumenty upraszczające, zwłaszcza dotyczące naszych "graczy na małą skalę”, czyli MŚP. Jest to bezwzględnie konieczne, ponieważ jeśli polityki, nad którymi debatujemy i nad którymi pracujemy od miesięcy i od lat, mają być naprawdę skuteczne, to wola i dynamika, których pragniemy, nie może być tłumiona przez zniechęcające aspekty administracyjne.
Panie komisarzu! Podkreślił pan właśnie dobrą pracę, wykonaną zwłaszcza wraz z parlamentarną Komisją Rozwoju Regionalnego. Jak pan wie, my, czyli pozostali posłowie tej Izby, bardzo chcemy pracować wraz z Komisją. Dlatego właśnie - i chciałbym to raz jeszcze podkreślić - mamy nadzieję na wyraźny postęp w kierunku nowych uproszczeń w nadchodzących latach.
Jednakże, niezależnie od wykonywanej przez nas pracy chcemy, by na szczeblu europejskim - zwłaszcza za sprawą was, czyli Komisji - państwa członkowskie przyjęły na siebie swoją część odpowiedzialności. Wiemy, że na poziomie funduszy EFRR, EFS a także funduszu WPR itd., to państwa członkowskie mnożą dodatkowe utrudnienia w stosunku do naszych własnych europejskich utrudnień administracyjnych.
Poprzez nasze działania i naszą dzisiejszą debatę wyrażamy nadzieję, że nie tylko zostanie zrealizowana inicjatywa Unii Europejskiej na szczeblu UE, ale że będziemy także usłyszani na szczeblu państw członkowskich, które również poczynią wyraźne wysiłki na rzecz uproszczenia.
Mieczysław Edmund Janowski
w imieniu grupy UEN. - Panie przewodniczący! Mimo, iż omawiana dziś rezolucja Parlamentu Europejskiego ma w gruncie rzeczy formalny, techniczny charakter, to odnosi się do ważnych kwestii związanych z wykorzystaniem unijnych środków pomocowych. Zaproponowane rozporządzenie dotyczy art. 55 rozporządzenia Rady, które ustanawia przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności. Zastępuje się tam dotychczasową treść ustępu piątego, mówiącą o kwocie 200 tys. euro jako wysokości kosztu maksymalnego procedury monitorowania, na zapis stwierdzający, że przepisy dotyczące projektów generujących dochód będą stosowane wyłącznie wobec tych operacji, które są finansowane przez Europejski Funduszu Rozwoju Regionalnego lub Fundusz Spójności, jeśli ich koszt nie przekracza miliona euro.
Dlatego pytam: czy ta kwota jest wystarczająca, czy nie jest za wysoka, czy za niska? Jestem przekonany, że w ten sposób uniknie się niepotrzebnej mitręgi biurokratycznej dla dużej grupy mniejszych operacji. Powinno to uczynić bardziej operatywnym zarządzanie projektami, w które często są zaangażowane samorządy terytorialne, a które dotyczą ochrony środowiska, innowacji, energetyki, itd. Dla przykładu podam tu, że w Polsce mamy ponad sto różnego rodzaju instytucji zarządzających wdrażaniem funduszy unijnych. Od skuteczności tempa ich pracy zależy efektywność wykorzystania tej pomocy.
Mam też nadzieję, że podjęcie tej inicjatywy zapoczątkuje inne, kolejne uproszczenia, o czym był uprzejmy wspomnieć pan komisarz. W imieniu grupy UEN dziękuję za twórcze podejście do przepisów, które pozwalają najbardziej racjonalnie wykorzystać środki unijne.
Lambert van Nistelrooij
Panie przewodniczący, panie komisarzu! Propozycja pana Arnaoutakisa jasno pokazuje, że uproszczenie jest możliwe. Parlament występował o nie przy wielu okazjach. W wielu przypadkach finalizowanie projektów w państwach członkowskich zabiera dużo czasu i dla grupy Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów) i Europejskich Demokratów jest to dobry przykład skutecznego uproszczenia.
Tym razem wola zmiany przyszła od państw członkowskich i Komisji, jednakże można uczynić więcej. Wiem, że w Komitecie Regionów została utworzona grupa robocza ds. regionów i miast, której misją jest identyfikowanie wąskich gardeł i przeciwdziałanie im i która stara się przygotować wnioski w tym zakresie. Myślę, że powinniśmy w istocie skorzystać z tych doświadczeń i podjąć się dalszych zmian w 2009 roku.
Ponadto Komisja zaprezentowała cały pakiet, obejmujący plan ożywienia gospodarczego, w którego kontekście, między innymi, fundusze mogą być szybciej wydatkowane. W ramach prac nad budżetem będziemy w tym tygodniu debatować w Parlamencie nad sprawozdaniem pana posła Hauga, w którym wyrażono życzenie kontynuowania prac w tym duchu i ich przyspieszenia tempa badań innych aspektów związanych z kontrolą i zarządzaniem.
Wreszcie chciałbym poruszyć temat, który został również wspomniany przez pana posła Beaupuy'ego: państwa członkowskie mogą zrobić bardzo wiele, na przykład poprzez złożenie deklaracji zarządzania finansowego lub przyjmowanie politycznej odpowiedzialności za wdrażanie środków. W rezultacie moglibyśmy jeszcze bardziej uprościć procedury poprzez nasze rezolucje. Wyrażana oddolnie potrzeba zmian jest wyraźna. Z pewnością, mając na względzie przyszłoroczne wybory, powinniśmy móc powiedzieć, że Europa wykonuje dobre rzeczy, ale powinna ona również wykonywać je właściwie. Deklaracje państw członkowskich są krokiem w tym właśnie kierunku.
Gábor Harangozó
Celem rozporządzeń regulujących korzystanie z dotacji UE jest zagwarantowanie, aby te środki były wykorzystywane w najlepszy możliwy sposób i kierowane w najbardziej odpowiednie miejsca. Innymi słowy fundusze muszą nie tylko być wydawane, ale również być wydawane na autentyczne, generujące dochód inwestycje. Jednakże, często ustanawiamy w tym celu takie systemy biurokratycznych regulacji, że bardziej przeszkadzają one niż pomagają w efektywnym wykorzystywaniu środków i stanowią zbędne obciążenie zarówno dla przedsiębiorstw, jak i administracji.
Usprawnienie regulacji dotyczących projektów generujących dochód przynosi podwójną korzyść. Większa liczba małych i średnich przedsiębiorstw może mieć łatwiejszy dostęp do środków UE, jako bodźca ekonomicznego, a jednocześnie administracja jest w stanie szybciej i prościej stwierdzać, czy środki te są prawidłowo wykorzystywane. Musimy zaufać naszym przedsiębiorcom, tym, którzy wprawiają w ruch naszą gospodarkę. Możemy wyjść z tego kryzysu tylko wówczas, gdy zjednoczymy się i będziemy sobie wzajemnie pomagać. Popieram wniosek, a jednocześnie wzywam Komisję do dalszego kroczenia tą drogą, poprzez usuwanie zbędnych przeszkód administracyjnych z programów pomocowych. Żywię szczerą nadzieję, że po tym inaugurującym programie pojawią się inne, podobnie rozsądne inicjatywy.
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk
Panie przewodniczący! W debacie dotyczącej zmiany rozporządzeń Rady związanych z funduszami strukturalnymi chcę zwrócić uwagę na cztery kwestie.
Po pierwsze, regulacje prawne dotyczące korzystania ze środków finansowych pochodzących z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Funduszu Spójności czy Europejskiego Funduszu Społecznego są często tak skomplikowane, że zniechęcają do korzystania z tych środków albo też utrudniają realizację projektów i ich rozliczanie.
Po drugie, dobrze więc się stało, że Komisja Europejska wystąpiła z propozycją zmian artykułu 55. rozporządzenia, wykluczając między innymi spod działania tego artykułu projekty finansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego, mogące przynosić dochód. Ta zmiana powinna ułatwić realizację takich działań, jak projekty na rzecz integracji społecznej czy świadczenie usług opiekuńczych.
Po trzecie, ograniczono również stosowanie artykułu 5. rozporządzenia w odniesieniu do małych projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności w zakresie obliczania maksymalnej kwoty wydatków kwalifikowanych, jak i monitorowania tych projektów. Ponadto wszystkie te zmiany mają obowiązywać wstecz od 1 sierpnia 2006 r.
Po czwarte wreszcie, wszystkie te propozycje są pozytywnym przykładem jak skutecznie można upraszczać przepisy dotyczące funduszy strukturalnych w celu efektywniejszego ich wykorzystania, co leży, jak sądzę, w interesie zarówno beneficjentów, ale także wszystkich obywateli Unii Europejskiej.
Jan Březina
- Projekt, nad którym debatujemy, dotyczy problemu projektów generujących dochód. Problem ten bezpośrednio dotyczy wielu wnioskodawców czerpiących środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Europejskiego Funduszu Społecznego. Obecne rozwiązania prawne powodują poważne obciążenie administracyjne, ale także stworzyły sytuację niepewności prawnej, ponieważ pozwalają na rozliczanie dochodów z projektu przez trzy lata po zakończeniu programu operacyjnego. Jeśli dochód przekracza określony poziom minimalny, zachodzi niebezpieczeństwo, że wnioskodawca, a ostatecznie także państwo, będzie musiało zwrócić środki.
Zdecydowanie uważam, że nie ma miejsca na tak rygorystyczne podejście, zwłaszcza wobec małych projektów oraz projektów finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego. Szczególnie w przypadku projektów realizowanych w ramach EFS nie występują przychody natury komercyjnej, a jedynie przychody władz lokalnych i organizacji non-profit uzyskiwane w formie opłat administracyjnych i innych opłat. Ponieważ te przychody służą następnie realizacji celów służących interesowi publicznemu, ich zwrot Unii Europejskiej nie ma sensu.
Uważam, że naszym zadaniem jest uproszczenie mechanizmu pozyskiwania środków z funduszy strukturalnych przy jednoczesnym zachowaniu kontroli, która jest niezbędna dla nadzorowania i przejrzystego postępowania z finansami UE. Z zadowoleniem przyjmuję zatem decyzję zwalniającą projekty finansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego z mechanizmu monitorowania dochodów oraz decyzję o podniesieniu limitu kosztów z 200 tysięcy euro do 1 miliona w przypadku projektów finansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz Funduszu Spójności. Ten krok bez wątpienia uprości administrowanie i zwiększy efektywność wdrażania tych projektów.
Silvia-Adriana Ţicău
Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, Europejski Fundusz Społeczny i Fundusz Spójności są instrumentami, które zostały udostępnione państwom członkowskim w celu wspierania rozwoju gospodarczego różnych europejskich regionów. Istnieje jednak powszechne przekonanie, że stosowanie tych instrumentów finansowych wiąże się z nadmierną biurokracją.
W okresie 2007-2013 stosowane jest podejście polegające na obliczaniu maksymalnych wydatków kwalifikowalnych zamiast przymusowego zmniejszania poziomu dofinansowania. Celem wniosku dotyczącego poprawki do rozporządzenia jest zmiana rozwiązania opartego na proporcjonalności w odniesieniu do monitorowania działań, których koszt nie przekracza 200 tysięcy euro, poprzez niestosowanie przepisów art. 55, działań finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego i działań finansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego lub Funduszu Spójności, których całkowity koszt jest mniejszy niż 1 milion euro. Obowiązywanie tej poprawki z mocą wsteczną prowadzi do uproszczenia zarządzania działaniami współfinansowanymi z funduszy strukturalnych, zarówno pod względem obliczania maksymalnych wydatków kwalifikowanych, jak i monitorowania.
Zmniejszenie nieproporcjonalnego obciążenia administracyjnego będzie korzystne w szczególności dla MŚP zarządzających projektami w obszarach środowiska, integracji społecznej, badań, innowacji i energii. Dziękuję.
Andrzej Jan Szejna
Panie przewodniczący! W przypadku małych projektów współfinansowanych przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego i Fundusz Spójności oraz operacji współfinansowanych przez Europejski Fundusz Społeczny obowiązujące mechanizmy monitorowania, zgodnie z którymi dochody mogą być uwzględniane nawet po trzech latach od zamknięcia programu operacyjnego, są bez wątpienia zbyt dużym obciążeniem administracyjnym, nieproporcjonalnym do kwot, jakich dotyczą oraz znaczącym czynnikiem ryzyka w realizacji tych programów.
Dlatego słusznie Komisja uznaje, że ważne i potrzebne jest przyjęcie zmian artykułu 55 ust. 5 Rozporządzenia nr 1083/2006. Celem tych zmian jest skuteczne uproszczenie istniejących przepisów dotyczących funduszy strukturalnych w interesie i na rzecz obywateli w ważnych dziedzinach, jak środowisko naturalne, integracja społeczna, badania, konkurencyjność i energetyka.
Chcę powiedzieć, że dzisiaj, w czasie kryzysu gospodarczego, kryzysu finansowego również w Polsce podejmowane są wielkie wysiłki, aby fundusze strukturalne były wykorzystywane jak najszybciej, aby kwoty były wypłacane jak najszybciej. Jest to jedna z szans, szczególnie dla nowych krajów członkowskich, na przeciwdziałanie kryzysowi gospodarczemu. Fundusze strukturalne muszą być wykorzystywane szybko i skutecznie.
Zuzana Roithová
Chciałabym, podobnie jak wielu małych przedsiębiorców, wyrazić nasze uznanie dla sposobu, w jaki Komisja Europejska zareagowała, z nieoczekiwaną szybkością, wigorem i bezpośredniością, na sugestie zarówno państw członkowskich, jak i MŚP, przedkładając przedmiotową dodatkową klauzulę do rozporządzenia 1083. Uproszczenie prawa, a także jego obowiązywanie z mocą wsteczną, jest przede wszystkim dobrą nowiną dla znacznej większości małych firm realizujących projekty o wartości do 1 miliona euro, które mogą przenieść znaczącą wartość dodaną pod względem europejskiej konkurencyjności, a w szczególności zatrudnienia. Postrzegam elastyczne podejście przyjęte przez Komisję Europejską jako zwiastun dalszych dobrych wieści dotyczących debiurokratyzacji skomplikowanych procesów monitorowania małych projektów.
Vladimír Špidla
komisarz. - (CS) Chciałbym podziękować państwu za debatę. Argumenty na rzecz wniosku padły z wielu stron. Nic dodać, nic ująć. Padło jednak pytanie o sposób ustalenia kwoty 1 miliona. Pozwólcie zatem państwo, że pokrótce poruszę tę kwestię. Po pierwsze mieliśmy doświadczenia z poprzednich okresów, a po drugie dołożono znacznych starań, by sprostać wyzwaniu uproszczenia systemu bez naruszania jego ogólnej równowagi. Dlatego też zaproponowano przyjęcie wyraźnie określonego limitu. Jednocześnie Komisja przeprowadziła analizę tych kwestii. W oparciu o te pomysły, a także w oparciu o zalecenia z 3 lipca 2008 r. wydane przez grupę roboczą ds. działań strukturalnych, Komisja określiła w swym wniosku kwotę, którą - jak miałem to sposobność usłyszeć w trakcie debaty - uznaje się generalnie za możliwą do przyjęcia.
Stavros Arnaoutakis
sprawozdawca. - Panie przewodniczący, panie i panowie! Uproszczenie mechanizmów i zapewnienie elastyczności mechanizmów jest w okresie tego poważnego kryzysu finansowego wyjątkowo istotne. Polityka spójności ma do odegrania ważną rolę. Zmiana art. 55 jest dobrym przykładem doskonałej współpracy pomiędzy instytucjami Unii Europejskiej. Dlatego też chciałbym w sposób szczególny podziękować pani komisarz Hübner oraz przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego za przyjęcie wniosku, dzięki czemu może on być przegłosowany do końca roku. Jak powiedział jeden z posłów, ta decyzja jest prezentem gwiazdkowym.
Uproszczenie zadziała na korzyść europejskich obywateli i dzisiejszego wieczora wysyłamy komunikat, że możemy zmienić pewne uregulowania na korzyść europejskich obywateli. Ta metoda zmiany bezpośredniej musi być ponownie zastosowana w przyszłości, jako że dowiedziono, iż procedury biurokratyczne bardzo utrudniają wdrażanie projektów. Jestem pewien, że nowe przepisy pomogą w realizowaniu priorytetów polityki spójności.
Przewodniczący
- Zamykam debatę.
Głosowanie odbędzie się we wtorek 16 grudnia 2008 r.
