Tura pytań (pytania do Rady) 
Przewodnicząca
Następnym punktem posiedzenia jest tura pytań (B6-0009/2009) do Rady.

Przedmiot: Poprawa jakości, dostępności i finansowania długotrwałej opieki zdrowotnej
Ponieważ przed Europą stoją wyzwania wynikające z procesu starzenia się społeczeństwa - w związku z którym coraz więcej osób potrzebuje opieki - a także ze zmiany struktury rodzin, zmian zachodzących na rynku pracy i większej mobilności, która będzie miała wpływ na dostępność opiekunów, w raporcie demograficznym (SEC(2008)2911) opracowanym przez Komisję, uznano, że te wyzwania będą wymagały różnorodnych reakcji o charakterze politycznym, polegających między innymi na większej solidarności międzypokoleniowej w sferze opieki długoterminowej, większego uznawania znaczenia umiejętności zawodowych opiekunów, a także - i to jest najważniejsze - większego wsparcia dla członków rodzin zapewniających opiekę.
Prezydencja już określiła priorytet, którym jest przywiązywanie większej wagi do poprawy jakości, dostępności i finansowania opieki długoterminowej. Jakie kroki proponuje podjąć Rada w czasie swojej prezydencji w celu wspierania w całej UE osób świadczących nieformalną opiekę. Wiele z nich już zapewnia opiekę długoterminową osobom potrzebującym i w rzeczywistości, dzięki nim nasze służby opieki zdrowotnej mogą zaoszczędzić miliony euro w obszarze świadczenia tej opieki?
Alexandr Vondra
urzędujący przewodniczący Rady. - Proszę pozwolić mi odpowiedzieć na pytanie pani poseł Harkin.
Prezydencja w pełni zdaje sobie sprawę z ważnego znaczenia opieki długoterminowej w kontekście problemu starzenia się społeczeństwa. Zgodnie z danymi Eurostatu między rokiem 1995 a 2050 w UE podwoi się liczba osób w wieku ponad 65 lat. W swoich konkluzjach z 16 grudnia 2008 r. na temat strategii z dziedziny zdrowia publicznego mających na celu zwalczanie chorób zwyrodnieniowych ośrodkowego układu nerwowego związanych ze starzeniem się, Rada z zadowoleniem przyjęła prace wykonane dotychczas przez stowarzyszenia broniące i wspierające pacjentów i ich opiekunów oraz wezwała państwa członkowskie i Komisję do wspólnego przemyślenia możliwości wsparcia dla ich opiekunów oraz do zastanowienia się nad sposobami dalszego ich rozwijania.
Ponadto Rada wezwała państwa członkowskie do stworzenia, we współpracy z zainteresowanymi podmiotami, strategii krajowej, planu działania lub innego środka, który można skutecznie zrealizować i ocenić oraz który ma na celu poprawę jakości życia pacjentów i ich opiekunów, a także poprawienia przekazywania przydatnych informacji pacjentom, ich rodzinom i opiekunom, by uświadomić im zasady opieki i wzorcowe rozwiązania, które zostały określone.
Rada również zaleciła, by państwa członkowskie dokonały oceny złożoności lub zbędnego charakteru procedur administracyjnych, które napotykają pacjenci i ich opiekunowie oraz wezwała do rozważenia sposobów uproszczenia tych procedur.
Ponadto we wspólnym sprawozdaniu dotyczącym ochrony socjalnej i integracji społecznej z 2008 roku, które Rada przekazała Komisji Europejskiej, państwa członkowskie zobowiązały się do zwiększenia dostępu do wysokiej jakości usług. W tym celu ponownie potwierdziły one, że należy ustalić właściwe proporcje między obowiązkami podmiotów publicznych i prywatnych, a także między opieką zinstytucjonalizowaną a nieformalną, oraz że świadczenie jej w warunkach domowych lub w ramach opieki środowiskowej jest lepszym rozwiązaniem niż w zapewnianie jej ramach zinstytucjonalizowanych.
Rada wezwała również Komitet Ochrony Socjalnej do dalszego propagowania upowszechniania doświadczeń i wymiany wzorcowych rozwiązań w odniesieniu do jakości opieki długoterminowej, pomocy opiekunom, organizacji opieki długoterminowej i znaczenia opieki całościowej.
Prezydencja będzie w dalszym ciągu realizować cel 18-miesięcznego programu Rady w dziedzinie zdrowia publicznego i koncentrować wysiłki na szczeblu UE zmierzające do intensyfikacji wymiany doświadczeń związanych z opieką zdrowotną i solidarnością z opiekunami, przy uwzględnieniu wyzwań, które niesie z sobą proces starzenia się naszych społeczeństw.
Czeska prezydencja będzie zwracać szczególną uwagę na sprawy dotyczące lokalnych ośrodków opieki długoterminowej i nieformalnej opieki zapewnianej przez członków rodzin oraz kwestię godności i praw osób starszych. Prezydencja zorganizuje europejską konferencję poświęconą zagadnieniu godności osób starszych i zagrożeń, które ich dotyczą. Konferencja odbędzie się w Pradze 25 maja 2009 r.
Do głównych zagadnień, które będą poruszane podczas tej konferencji należą reforma usług socjalnych i zdrowotnych pod kątem lepszego reagowania na potrzeby i preferencje osób starszych i członków ich rodzin. Będą też omawiane między innymi takie kwestie jak opieka długoterminowa we Wspólnocie, opieka rodzinna, ułomność wynikająca z wieku geriatrycznego, zapobieganie złe traktowanie osób starszych i ich zaniedbywanie. Zostanie też poruszony temat roli władz samorządowych.
Prezydencja zorganizuje również europejską konferencję pod tytułem "Usługi socjalne - instrument pozyskiwania pracowników i wzmacniania polityki społecznej”, która odbędzie się w Pradze w dniach 22 i 23 kwietnia. Podczas tej konferencji w centrum uwagi znajdzie się temat coraz większych możliwości zatrudnienia w sektorze usług socjalnych w kontekście starzenia się społeczeństwa, wsparcia dla nieformalnych opiekunów i roli usług socjalnych w integracji społecznej i godzeniu opieki z zatrudnieniem.
Uczestnicy konferencji zajmą się również przede wszystkim sprawą niezależnego życia w społeczności. Konferencja powinna przyczynić się do wymiany najlepszych praktyk.
Na zakończenie chciałbym powiedzieć kilka słów na temat ostatnich dokonań w dziedzinie opodatkowania. Właśnie wczoraj w Brukseli Rada Ecofin osiągnęła porozumienie, zgodnie z którym wszystkie państwa członkowskie powinny mieć możliwość stosowania na stałe mniejszych stawek VAT od usług opieki domowej, takich jak pomoc domowa i opieka nad dziećmi, osobami starszymi, chorymi lub niepełnosprawnymi.
Kathy Sinnott
Jestem bardzo podbudowana podejściem czeskiej prezydencji, w szczególności tym, że tak wiele uwagi poświęca sprawom rodziny. Raport demograficzny Komisji, z którego wynika, że w Europie mamy starzejące się społeczeństwo, został opatrzony podtytułem "Solidarność między pokoleniami”, jednak to właśnie w rodzinie uczymy się solidarności i tego, że jej podstawą jest miłość i troska.
Jestem także bardzo zadowolona, że czeska prezydencja porusza kwestię poszanowania ludzkiej godności, ponieważ jest to podstawowa zasada, którą należy się kierować w sferze opieki. Chciałabym poprosić pana urzędującego przewodniczącego Rady o komentarz w tej sprawie. W moim przekonaniu bowiem musimy stale pamiętać o tej zasadzie, by opieka nad osobami od niej zależnymi była zapewniana z poszanowaniem ich godności.
Hubert Pirker
(DE) Pani przewodnicząca! Uważam, że to bardzo dobrze, że podejmuje się działania mające na celu wspieranie krewnych umożliwiające im sprawowanie długoterminowej opieki. Niestety realia są takie, że nie ma aż tylu krewnych, którzy mogliby taką opiekę zapewnić. Potrzebujemy więc coraz więcej wysoko wykwalifikowanych osób w tej dziedzinie. Z tym spostrzeżeniem wiąże się moje pytanie: Jakie inicjatywy podejmie urzędujący przewodniczący, by zapewnić dostępność wystarczającej liczby przeszkolonych opiekunów zawodowych? Czy rozważano formę zharmonizowanego szkolenia, mając na uwadze, że są to nowe inicjatywy?
Alexandr Vondra
urzędujący przewodniczący Rady. - Pani przewodnicząca! Dziękuję paniom i panom posłom za uwagi na temat działań prezydencji zmierzających do poprawy warunków życia osób starszych. Problem starzenia jest wspólny dla na wszystkich i powinniśmy do niego podchodzić z powagą.
Prawdą jest oczywiście, że rozwiązanie wielu spośród tych problemów należy do kompetencji państw członkowskich, ale na początku debaty wspomniałem o dwóch konferencjach. Moim zdaniem państwa członkowskie mogłyby zapewnić możliwości szkolenia i doradztwo opiekunom będącym członkami rodzin osób wymagających opieki. Rozwój edukacji o wysokim poziomie jakości ma kluczowe znaczenie dla poprawy jakości opieki, podobnie jak tymczasowa opieka zastępcza i specjalne urlopy dla pracowników, którzy opiekują się członkami swoich rodzin. Tutaj elastyczny czas pracy, zatrudnienie w niepełnym wymiarze godzin i inne dogodne z punktu widzenia opieki formy zatrudnienia maja istotne znaczenie.
Na koniec chciałbym wspomnieć o równie ważnej ochronie socjalnej opiekunów, którzy są członkami rodzin. Społeczeństwo musi doceniać i organizować opiekę zapewnianą zarówno przez nieformalnych, jak i zawodowych opiekunów. Dlatego też warunkiem koniecznym dla zapewnienia odpowiedniej jakości opieki jest bezpieczeństwo ekonomiczne.
Przedmiot: Bezrobocie w Europie
Jakie inicjatywy podejmuje obecnie Rada Europejska w celu zwalczania w Europie bezrobocia wśród młodzieży i bezrobocia długoterminowego?
Alexandr Vondra
urzędujący przewodniczący Rady. - Chciałbym podziękować panu posłowi Brianowi Crowleyemu za zadanie tego pytania. Przypuszczam, że doskonale pan wie, panie pośle, że odpowiedzialność za opracowywanie i realizację polityki zatrudnienia spoczywa przede wszystkim na państwach członkowskich. Niemniej jednak wiele zadań do wykonania w dziedzinie zatrudnienia ma Rada. Zgodnie z art. 128 Traktatu obejmują one między innymi coroczne przyjęcie wytycznych w sprawie zatrudnienia. Zwłaszcza teraz, kiedy Europa boryka się z kryzysem finansowym i gospodarczym, Rada zwraca szczególną uwagę na politykę zatrudnienia poszczególnych państw członkowskich.
Zadał pan pytanie dotyczące konkretnych bieżących inicjatyw Rady Europejskiej mających na celu wspomaganie walki z bezrobociem wśród młodzieży i bezrobociem długoterminowym w Europie. W grudniu 2008 roku Rada Europejska zatwierdziła europejski plan naprawy gospodarczej, którego celem było stworzenie spójnych ram dla działań podejmowanych na szczeblu unijnym, a także dla środków przyjmowanych przez państwa członkowskie, przy uwzględnieniu ich indywidualnej sytuacji. W konkluzjach Rady Europejskiej podkreślono w szczególności znaczenie szybkich dodatkowych działań Europejskiego Funduszu Społecznego na rzecz wspierania zatrudnienia, zwłaszcza w przypadku najsłabszych grup w społeczeństwie. Rada Europejska postanowiła dokonać oceny postępu w realizacji planu podczas zbliżającego się szczytu wiosennego Rady w marcu i zaznaczyła, że w razie potrzeby mogą zostać do tego planu wprowadzone uzupełnienia i zmiany.
W pierwszej połowie 2009 roku czeska prezydencja poświęca wiele uwagi również działaniom w sferze zatrudnienia, w kontekście wiosennego szczytu Rady Europejskiej. Podczas tego wiosennego szczytu Rada Europejska przeanalizuje sytuację w dziedzinie zatrudnienia we Wspólnocie i przyjmie konkluzje w tej sprawie na podstawie wspólnego sprawozdania dotyczącego zatrudnienia, przyjętego przez Radę i Komisję.
W związku z marcowym szczytem Rady Europejskiej opinia Parlamentu Europejskiego w przedmiotowej sprawie będzie mile widziana. Na podstawie oceny Rady Europejskiej Rada przyjmie wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia poszczególnych państw członkowskich. W obecnie obowiązujących wytycznych dotyczących zatrudnienia, przyjętych w ubiegłym roku, a także w ich poprzednich wersjach, stale podkreślano istotne znaczenie rozwiązania problemu bezrobocia wśród młodzieży i bezrobocia długoterminowego w państwach członkowskich.
Od jesieni 2008 roku, gdy skutki obecnego kryzysu w sferze zatrudnienia zaczęły być wyraźnie widoczne, komitet ds. zatrudnienia utworzony przez Radę zgodnie z art. 130 Traktatu, podjął nowe zadanie polegające na stałym monitorowaniu sytuacji w zakresie zatrudnienia w państwach członkowskich. Komitet na bieżąco przekazuje Radzie wnioski na ten temat.
Ponadto prezydencja postanowiła zorganizować szczyt w sprawie zatrudnienia, by stworzyć platformę do dyskusji i decyzji końcowych. Ten szczyt odbędzie się 7 maja. Tematy, które będą przedmiotem dyskusji, zostaną ostatecznie ustalone po wiosennym szczycie Rady Europejskiej - tak więc zamierzamy odbyć dyskusję orientacyjną na ten temat w przyszłym tygodniu. Należy również w tym kontekście nadmienić, że w tym roku Parlament Europejski i Rada, jako instytucje wspólnie stanowiące prawo, rozważają zmiany europejskiego funduszu dostosowania do globalizacji i wprowadzają je. Fundusz jest instrumentem eliminowania negatywnych skutków globalizacji, do których z całą pewnością należy zaliczyć utratę pracy, a także ograniczania ryzyka, że zwalniani pracownicy staną się osobami długotrwale bezrobotnymi. Celem jest niedopuszczenie do długoterminowego bezrobocia, poprzez udzielanie w odpowiednim czasie pomocy pracownikom dotkniętym problem bezrobocia w drodze programów aktywizacji, takich jak szkolenia, które umożliwiłyby zdobywanie lepszych kwalifikacji.
Generalnie wspieranie zatrudnienia, między innymi poprzez zwalczanie bezrobocia długoterminowego i bezrobocia wśród młodzieży, zawsze znajdowało się na wysokich miejscach w programach Rady i Rady Europejskiej. Prezydencja wspiera wdrażanie zasad elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego. Ich włączanie do krajowej polityki w różnych dziedzinach i kontynuacja reform strukturalnych przyczynią się do poprawy sytuacji na rynku pracy grup bardziej zagrożonych, do których zaliczają się ludzie młodzi, ludzie starsi, długoterminowo bezrobotni i osoby o niskich kwalifikacjach.
Mogę więc zapewnić szanownego pana posła, że wiosną 2009 roku, w czasie trwania ogólnoświatowego kryzysu finansowego i ekonomicznego i przy narastającym bezrobociu, w dalszym ciągu podejmuje się tego rodzaju inicjatywy.
Brian Crowley
Chciałbym podziękować panu urzędującemu przewodniczącemu za odpowiedź. Uważam, że prezydencji należą się wyrazy uznania za to, że zaplanowała konferencję poświęconą kwestii zatrudnienia, zanim dostrzegliśmy problem bezrobocia wywołanego obecnym kryzysem, czy też zdaliśmy sobie sprawę z powagi tego problemu.
Jednakże w świetle mającego się odbyć szczytu na temat zatrudnienia istnieją trzy najważniejsze aspekty, na których trzeba się skoncentrować i którymi należy się zająć: po pierwsze, nie można wykorzystywać Europejskiego Funduszu Społecznego wyłącznie do szkolenia, lecz także do zagwarantowania, by to szkolenie faktycznie prowadziło do zatrudnienia, a nie tylko było szkoleniem dla samego szkolenia; po drugie, należy dopilnować, żeby fundusz dostosowania do globalizacji został uruchomiony natychmiast, ponieważ problem utraty zatrudnienia istnieje teraz; oraz po trzecie i najważniejsze, należy zachęcać naszych kolegów w Radzie, by nie angażowali się w protekcjonistyczne działania na rzecz ochrony miejsc pracy, podejmowane na szczeblu krajowym w ich własnych państwach, ze szkodą dla miejsc pracy w innych państwach, ponieważ jeśli współpracujemy i postępujmy w sposób skoordynowany, mamy większe szanse na osiągnięcie sukcesu.
Gay Mitchell
Czy pan urzędujący przewodniczący byłby skłonny przyznać mi rację, że sytuacja, w której się znajdujemy, nie przypomina tej z lat 30. ubiegłego stulecia, lecz jest zbliżona do istniejącej pod koniec drugiej wojny światowej i że tak naprawdę potrzebny jest nam program w rodzaju planu Marshalla, by wnieść nowy wkład w przywrócenie w Europie dobrej koniunktury?
Czy pan urzędujący przewodniczący uznałby zatem słuszność twierdzenia, że istnieją możliwości, by Europejski Bank Inwestycyjny pozyskał inwestora, takiego jak na przykład Chiny, który pożyczyłby EBI środki pieniężne na inwestycje w Europie. Te środki można by następnie spłacić w formie dodatkowych środków taryfowych w handlu i pobieranego przez Unię podatku VAT każdemu, kto pożyczyłby je EBI? Czy pan urzędujący przewodniczący jest skłonny przyznać, że chociaż konferencja w sprawie zatrudnienia jest inicjatywą mile widzianą, nam potrzebny jest nowy sposób myślenia i rozwiązania równie radykalne jak podejmowane po zakończeniu drugiej wojny światowej?
Hubert Pirker
(DE) Pani przewodnicząca! Obecnie istniejące bariery utrudniające mobilność są bez wątpienia po części przyczyną bezrobocia wśród młodzieży. Dysponujemy doskonałymi transgranicznymi programami szkoleń, między innymi dla praktykantów, ale bariery w dziedzinie uprawnień do świadczeń socjalnych i ubezpieczenia zdrowotnego powodują, że te wszystkie możliwości związane z mobilnością i dodatkowymi szkoleniami zagranicą nie mogą być wykorzystane. Jakie działania podejmuje prezydencja Rady, by temu przeciwdziałać?
Alexandr Vondra
urzędujący przewodniczący Rady. - Pani przewodnicząca! Moim zdaniem chodzi o dwie odrębne kwestie. Pierwsza, o której mówił pan poseł Crowley, i druga podniesiona przez pana posła Mitchella. Uważam, że musimy się tu wystrzegać wszelkiego rodzaju protekcjonistycznych pokus, które mogłyby doprowadzić nawet do wzrostu bezrobocia w różnych państwach członkowskich. Rozwiązania na szczeblu krajowym nie mogą być podejmowane ze szkodą dla sąsiadów, a ceny za nią nie powinny płacić przyszłe pokolenia.
Musimy dysponować środkami i reagować na obecną sytuację i staramy się to robić. Zgadzam się z panem posłem Mitchellem, że potrzebny jest nam plan. Oczywiście, że tak, i kilka planów już mamy. Choćby europejski plan naprawy gospodarczej, który musimy realizować. Rzecz jasna prowadzimy rozmowy i współpracujemy z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym. Jego prezes, pan Maystadt, dwa dni temu, podczas swojej konferencji przedstawił dane dotyczące środków wydatkowanych przez EBI od początku kryzysu - jest to kwota o mniej więcej 10 miliardów euro większa niż w ubiegłym roku. EBI podjął także inną inicjatywę, wspólnie z EBOiR i Bankiem Światowym, polegającą na wyasygnowaniu środków w wysokości ponad 24 miliardów euro na finansowanie potrzeb na przykład różnych MŚP. Ma ona ważne znaczenie dla utrzymania zatrudnienia.
W nawiązaniu do przeglądu rozporządzeń w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i europejskiego funduszu dostosowania do globalizacji powiem, że w Radzie zostało osiągnięte porozumienie co do wniosku dotyczącego przeglądu rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego, wprowadzającego uproszczenia w zakresie ewidencjonowania wydatków i zwiększenia płatności zaliczkowych dla państw członkowskich. Obecnie czekamy na stanowisko Parlamentu w tej sprawie i poprawione rozporządzenie mogłoby wejść w życie w maju 2009 roku.
Przedmiot: Różnice pod względem norm produkcji na świecie
Europa narzuca wysokie normy w sferze produkcji i wytwarzania żywności w obrębie swoich granic, co wszyscy pochwalamy, jednak nie wymaga przestrzegania tych norm w przywozie. Normy europejskie, w szczególności w przypadku produkcji żywności oraz odzieży i zabawek, są najlepsze na świecie; niemniej jednak ze spełnieniem takich wysokich norm wiążą się większe koszty, a w konsekwencji produkcja w granicach UE jest droższa. Produkty pochodzące z przywozu, które nie podlegają takim samym, wysokim normom środowiskowym czy innym, trafiają na półki naszych sklepów często po o wiele niższych cenach.
Jakie przedsięwzięcia podejmuje Rada w ramach WTO i na innych ogólnoświatowych forach w celu zwiększania świadomości i zachęcania do stosowania wyższych norm w produkcji na całym świecie dla zapewnienia lepszej ochrony pracowników i konsumentów?
Alexandr Vondra
urzędujący przewodniczący Rady. - Z zadowoleniem przyjmuję kolejne pytanie przedstawiciela Irlandii w Parlamencie - najwyraźniej Irlandczycy największą aktywność wykazują podczas tury pytań.
A zatem, w nawiązaniu do inicjatywy w ramach WTO, mającej na celu zwiększenie świadomości i zachęcanie do stosowania wyższych norm w przypadku produkcji na całym świecie, pozwolę sobie najpierw przypomnieć szanownej pani poseł, że Komisja jest głównym negocjatorem Wspólnoty Europejskiej w sprawach handlowych w ramach WTO i działa na podstawie mandatu udzielonego jej przez Radę. Dlatego też przydałaby się nam tutaj pani komisarz Ashton.
W odniesieniu do norm: art. 20 GATT zawiera postanowienia zezwalające rządom na stosowanie niektórych środków w handlu w celu ochrony zdrowia ludzi, zwierząt i roślin, pod warunkiem, że wskutek ich użycia nie będzie miała miejsca dyskryminacja lub ukryty protekcjonizm.
Ponadto istnieją dwa specjalne porozumienia WTO dotyczące tych kwestii: w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych (porozumienie SPS) i w sprawie barier technicznych w handlu (porozumienie TBT).
SPS jest odrębnym porozumieniem zawierającym podstawowe zasady dotyczące norm bezpieczeństwa żywnościowego oraz zdrowia zwierząt i roślin. Zezwala ono państwom na wprowadzanie własnych norm, pod warunkiem, że są one oparte na badaniach naukowych. Porozumienie TBT zobowiązuje członków WTO do zapewnienia, by przepisy techniczne, dobrowolne normy i procedury oceny zgodności nie stwarzały niepotrzebnych utrudnień w handlu.
Dlatego zachęca się członków WTO do stosowania międzynarodowych norm, wytycznych i zaleceń w dziedzinach, w których one istnieją. Mogą oni podejmować działania, których rezultatem są wyższe normy tylko wówczas, gdy istnieje naukowe uzasadnienie.
Komisja Europejska nakłada wysokie normy, za pomocą których zapewniamy ochronę naszych konsumentów. Jednakże musimy dopilnować, by wymagane normy nie były sprzeczne z wspomnianymi wcześniej porozumieniami.
Wszyscy wiemy, że istnieją różne opinie na temat tych zagadnień i że Wspólnota Europejska wielokrotnie zajmowała pozycję obronną w sporach dotyczących takich działań.
Z punktu widzenia Wspólnoty dobra praktyka regulacyjna może między innymi pomóc w uniknięciu niepotrzebnych przeszkód w handlu międzynarodowym oraz w zapewnieniu, by prawodawstwo z punktu widzenia handlu nie było bardziej restrykcyjne niż jest to konieczne. Jednocześnie może ona spełniać funkcję instrumentu ochrony prawa do ustalania celów polityki publicznej, na przykład w odniesieniu do ochrony życia ludzi, zwierząt i roślin, a także środowiska na poziomach uznanych za właściwe, pod warunkiem że wskutek zastosowania takich środków nie będzie miała miejsca samowolna i nieuzasadniona dyskryminacja.
W kontekście obecnych niepokojów w sferze finansów i załamania gospodarczego trzeba z całym naciskiem podkreślać znaczenie przestrzegania i skutecznego stosowania wszystkich reguł i porozumień WTO.
Wspólnota Europejska podejmuje starania w ramach odpowiednich komitetów WTO, w szczególności, komitetów ds. TBT, SPS, TRIPS, handlu i ochrony środowiska, mające na celu wzmocnienie norm międzynarodowych Ostatnią sprawą, o której warto wspomnieć jest twarde stanowisko Wspólnoty Europejskiej w komitecie ds. SPS, zaprezentowane w końcu lutego, w odniesieniu do nieprzestrzegania przez członków normy Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt.
Mairead McGuinness
Chciałabym podziękować panu urzędującemu przewodniczącemu za szczegółową i fachową odpowiedź. Proszę jednak pozwolić mi podać przykład z praktyki, który może pomóc panu w ukierunkowaniu toku myślenia. Za kilka lat w Unii zostanie wprowadzony zakaz produkcji jaj w systemach klatkowych. Systemy te będą jednak w dalszym ciągu stosowane poza naszymi granicami. Będziemy sprowadzać jaja w płynie lub w proszku pochodzące z systemów klatkowych, które zostały zabronione w Unii Europejskiej, producenci natomiast zastanawiają się nad sensem tego wszystkiego.
Zwracam się więc z pytaniem do pana, osoby, która jest dość logiczna i precyzyjna w swoich odpowiedziach, jakie argumenty przedstawia pan na poparcie takiego systemu, jeżeli nie powiemy, że nie można przywozić jaj w płynie lub produktów w proszku pochodzących z systemów klatkowych? Wprowadzanie tego rodzaju wewnętrznego zakazu jest absurdem.
Jim Allister
Panie ministrze! Moim zdaniem istotą tego pytania była konkurencyjność i sposób, w jaki ją zapewnimy producentom europejskim. Czy mógłbym zapytać pana, czy jest pan przekonany, że WPR powinna być wykorzystana w celu finansowania środków utrzymania konkurencyjności producentów UE, skoro producenci europejscy, zwłaszcza żywności, ponoszą dodatkowe koszty związane z przestrzeganiem norm UE, a równocześnie konkurują z przywozem z krajów, w których takie normy nie obowiązują? Bez tego rodzaju finansowania, czeka nas taki los, o jakim mówiła pani poseł McGuinness.
Alexandr Vondra
urzędujący przewodniczący Rady. - Nie należę do zagorzałych obrońców WPR. Ogólnie rzecz biorąc jesteśmy zwolennikiem kontynuacji reformy WPR, lecz mam nadzieję, że nie znajdziemy się w takiej sytuacji, by trzeba było przywozić jaja w płynie lub suszone. Uważam również, że u podstaw większości norm WE dotyczących wprowadzania towarów na rynek leżą nie tylko ustalenia, których dokonaliśmy tutaj, w Europie, ale też uzgodnienia podjęte na szczeblu międzynarodowym, normy Codex Alimentarius i normy ustanowione przez Europejską Komisję Gospodarczą Organizacji Narodów Zjednoczonych. Ważne jest, by każdy stosował się do niektórych norm i żebyśmy nie stwarzali warunków, które stanęłyby temu na przeszkodzie.
Porozumienie TBT zobowiązuje WTO i jej członków do zagwarantowania, by przepisy techniczne, dobrowolne normy i procedury oceny zgodności nie przyczyniały się do powstawania niepotrzebnych przeszkód dla handlu.
Przedmiot: Zmiany klimatyczne
Jakie przygotowania podejmuje Rada w okresie poprzedzającym szczyt grupy G8, który ma się odbyć w lipcu, i konferencję w Kopenhadze poświęconą zagadnieniom związanym ze zmianami klimatycznymi, zaplanowaną na dalszą cześć tego roku, w celu osiągnięcia postępu w negocjacjach międzynarodowych w sprawie problemów wynikających ze zmiany klimatu? W szczególności, czy Rada może przedstawić jakiekolwiek informacje na temat lepszej współpracy w tej dziedzinie między UE a nową administracją amerykańską?
Ponadto jakie dalsze działania mające na celu walkę ze zamianami klimatycznymi Rada zamierza podejmować w celu ujednolicenia pakietu środków uzgodnionych w grudniu?
Alexandr Vondra
urzędujący przewodniczący Rady. - W grudniu 2008 roku, podczas konferencji w Poznaniu, został uzgodniony program pracy na 2009 rok. Wyraźnie określono w nim kroki, które będą podejmowane w ramach przygotowań do konferencji kopenhaskiej dotyczącej zmian klimatu, która odbędzie się w grudniu 2009 roku. Konferencja w Poznaniu była też okazją do przekazania komunikatu, że obecny kryzys finansowy nie jest postrzegany jako przeszkoda dla dalszych działań związanych z przeciwdziałaniem zmianom klimatu, lecz przeciwnie, jako kolejna okazja do gruntownego przekształcenia naszego systemu gospodarczego i przejścia do gospodarki niskowęglowej.
Właśnie to zostało powiedziane, a my musimy zdawać sobie sprawę, że obecne czasy nie sprzyjają realizacji takiego przedsięwzięcia. Recesja gospodarcza będzie miała negatywny wpływ na wolę i gotowość zainteresowanych stron do absorpcji dodatkowych kosztów wynikających z zobowiązań do ograniczania emisji i stosowania środków ograniczających i adaptacyjnych.
Czeska prezydencja zamierza podejmować starania na szczeblu międzynarodowym na rzecz zawarcia korzystnego porozumienia w grudniu w Kopenhadze. Jak państwu wiadomo, w ślad za komunikatem Komisji zatytułowanym: "W kierunku ogólnego porozumienia kopenhaskiego w sprawie zmian klimat” i na podstawie wkładu, który wniosła Komisja tymczasowa do spraw zmian klimatycznych utworzona przez Parlament Europejski, Rada w ubiegłym tygodniu przyjęła konkluzje w tej spawie, określając tym samym bardziej konkretnie stanowisko UE w doniesieniu do kompleksowego porozumienia w sprawie klimatu na okres po 2012 roku.
Oczekuje się, że na zbliżającym się posiedzeniu Rada Europejska uzgodni treść najważniejszych komunikatów politycznych. Oprócz wspólnej wizji długoterminowych działań dotyczących ograniczenia zmian klimatycznych i adaptacji do tych zmian, a także technologii, określenie odpowiednich sposobów finansowania skutecznej i długookresowej polityki w różnych dziedzinach w związku z tymi zmianami jest ważne z punktu widzenia stanowiska UE, i od tego, czy zostaną one określone w znacznej mierze zależy sukces konferencji kopenhaskiej.
UE już zaczęła podejmować aktywne działania w celu nawiązania i podtrzymania kontaktów nie tylko z głównymi partnerami negocjacji i najważniejszymi wschodzącymi gospodarkami, ale też z nową administracją amerykańską i otrzymała z tamtej strony sygnały o gotowości do ponownego zaangażowania się w konstruktywny sposób.
Prezydencja odbyła swoje pierwsze spotkanie z przedstawicielami administracji amerykańskiej i w możliwie najkrótszym czasie zmierza przeprowadzić kolejne rozmowy. Zmiana klimatu będzie jednym z tematów dyskutowanych podczas nieformalnego szczytu UE-USA, który odbędzie się 5 kwietnia w Pradze. Pierwsze sygnały dochodzące z Waszyngtonu są w każdym razie zachęcające, a zatem sprawą o zasadniczym znaczeniu będzie zapewnienie dobrej współpracy między UE a Stanami Zjednoczonymi. Chodzi bowiem o to, żeby nasze stanowisko było w miarę możliwości ambitne i żeby zagwarantować w związku z tym, by najważniejsze gospodarki wschodzące poszły za tym przykładem.
Jeśli chcemy, żeby starania UE mające na celu zwalczanie zmian klimatycznych przyniosły efekty, sprawą zdecydowanie najwyższej wagi jest pozyskanie do współpracy innych gospodarek wytwarzających CO2. Właśnie z tego powodu kilka krajów otrzymało zaproszenie na szczyt grupy G8 - Republika Południowej Afryki, Egipt, Chiny, Indie, Australia, Meksyk, Brazylia, Indonezja i Korea Południowa.
Chcę też zaznaczyć, że osiągając porozumienie w sprawie pakietu dotyczącego klimatu i energii w grudniu 2008 roku, UE wysłała silny polityczny sygnał wszystkim partnerom negocjacyjnym na świecie. Teraz przystąpimy do wdrażania tego pakietu, z czym wiąże się wiele pracy natury technicznej.
Mając świadomość, że należy bardziej szczegółowo określić kryteria, które Unia Europejska chciałaby stosować przy podejmowaniu decyzji o przejściu z 20% do 30% ograniczenia emisji, Rada rozważa obecnie kwestie komplementarności przedsięwzięć i zasadności ewentualnych działań krajów rozwijających się na podstawie komunikatu Komisji. Odpowiedni tekst został dołączony do konkluzji Rady w sprawie środowiska z 2 marca 2009 r.
Claude Moraes
Czym byłaby tura pytań bez naszych irlandzkich koleżanek i kolegów posłów i ich przekonujących i elokwentnych wystąpień? Zabieram głos jako pierwszy, ponieważ chcę zwrócić uwagę prezydencji na pewną kwestię.
U podstaw mego pytania leży przekonanie, że powinniśmy zdawać sobie sprawę, że nasi młodsi wyborcy w szczególności - i jestem pewien, że nie tylko ja znajduję się w takiej sytuacji - chcą nakłonić obecną prezydencję, która ma już za sobą połowę okresu urzędowania, a także prezydencję szwedzką, by dokładnie się przyjrzały temu, co Amerykanie starają się robić, żeby nie dopuścić do powstania sprzeczności - wspomniał już zresztą o niej pan przewodniczący Vondra - między działaniami zmierzającymi do rozwiązania naglących i najważniejszych problemów, którymi są kryzys gospodarczy, bezrobocie i tak dalej, a działaniami mającymi na celu zachęcanie do przeciwdziałania skutkom zmian klimatu, propagowanie pakietu dotyczącego zmian klimatu i zachęcanie sektorów przemysłu do udziału w tworzeniu gospodarki niskowęglowej.
Nie zwracam się tu z apelem do świata, ale chciałbym powiedzieć: proszę, miejmy świadomość, że nie są to wzajemnie wykluczające się cele. Wielu naszych młodszych wyborców w całej UE właśnie taki komunikat chce przekazać naszym prezydencjom.
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) Mając na względzie skutki zmiany klimatu, takie jak długotrwałe susze, zmniejszanie się zasobów wody pitnej i zjawisko pustynnienia ogromnych obszarów europejskiego terytorium, chciałabym zapytać Radę, czy bierze pod uwagę możliwość stworzenia europejskiego systemu nawadniania.
Uważam, że inwestowanie w rolnictwo w dobie kryzysu gospodarczego musi być traktowane jako priorytet. Ponadto, z punktu widzenia bilansu handlowego Unii Europejskiej, rolnictwo jest bardzo ważnym obszarem i mamy obowiązek zapewnić obywatelom Europy dostępność wystarczającej ilości zdrowej żywności po przystępnych cenach.
Avril Doyle  (PPE-DE
). - Chciałabym przypomnieć panu urzędującemu przewodniczącemu, że podczas spotkania na szczycie, które odbyło się w grudniu ubiegłego roku, wszyscy szefowie państw i rządów uzgodnili treść oświadczenia. Zawierało ono miedzy innymi stwierdzenie, że w kontekście międzynarodowego porozumienia w sprawie zmian klimatu, które zostanie zawarte w Kopenhadze w 2009 roku, w przypadku tych, którzy chcą, część dochodów ze sprzedaży pozwoleń na emisje na aukcjach byłaby wykorzystywana na umożliwianie i finansowanie działań zmierzających do ograniczania skutków zmian klimatu i adaptacji do tych zmian w krajach rozwijających się, które ratyfikowały to porozumienie, zwłaszcza krajach najsłabiej rozwiniętych.
Moje pytanie jest bardzo proste. Ponieważ oświadczenia podjęte podczas szczytu nie pojawią się w Dzienniku Urzędowym ani nie będę podane w sposób jawny przed końcem pana prezydencji, czy pan minister mógłby publicznie przedstawić to oświadczenie z grudniowego szczytu tutaj w Izbie? Zdecydowanie powinniśmy dysponować treścią takich istotnych oświadczeń.
Alexandr Vondra
urzędujący przewodniczący Rady. - Przypuszczam, że znajduje się ono w konkluzjach Rady ds. Środowiska, przyjętych na początku marca. Niestety nie mam ze sobą dokumentów, więc jeszcze raz dokładnie sprawdzę później. Wydaje mi się jednak, że je czytałem. Mamy przed sobą posiedzenie wiosenne Rady Europejskiej i spodziewam się zatwierdzenia tych wszystkich ambitnych celów.
Nie wiem - a z tym wiążą się także inne pytania - czy będziemy mieli do dyspozycji odpowiednie środki finansowe, by móc udostępnić fundusze i przeznaczyć je na pomoc krajom rozwijającym się w ograniczaniu zmian klimatu i dostosowywania się do nich, ponieważ dopiero rozpoczęliśmy rozmowy ze Stanami Zjednoczonymi i z innymi naszymi partnerami, a więc odkrywanie kart właśnie teraz nie miałoby sensu.
Debata z Amerykanami trwa w dalszym ciągu. Na początku tego miesiąca zastępca ministra ds. środowiska spotkał się z Carol Brown, a Martin Bursík, czeski minister ds. ochrony środowiska, spotka się ze swoimi partnerami z Waszyngtonu - przypuszczam, że pod koniec tego tygodnia, albo na początku przyszłego miesiąca - a zatem rozmowy nabrały już charakteru dialogu.
Tak, oczywiście, musimy znaleźć wspólną płaszczyznę. Jest kryzys gospodarczy; są też ambitne cele środowiskowe. Mają państwo rację, można znaleźć wiele sposobów na osiągnięcie synergii i nie ma powodów toczyć bojów. Jeżeli czytali państwo Europejski plan naprawy gospodarczej, to wiecie, że istnieje sporo programów, które mają zielone emblematy lub ekologiczne założenia. Ale jednocześnie w przyszłości trzeba będzie złożyć wiele wyjaśnień społeczeństwu. Warunki w państwach członkowskich UE na ogół nie są takie same, a więc trzeba będzie wykonać wiele pracy o charakterze publicznym i wykazać się dyplomacją publiczną w tej dziedzinie.
Przedmiot: Bezpieczeństwo na drogach
Zgodnie z priorytetami czeskiej prezydencji, należy podejmować wzmożone wysiłki zmierzające do poprawy bezpieczeństwa na drogach w całej Europie ze względu na to, że na drogach europejskich ginie wiele osób.
W jaki sposób prezydencja zamierza rozwiązać ten problem?
Alexandr Vondra
urzędujący przewodniczący Rady. - Jak szanowny pan poseł zauważył, poprawa bezpieczeństwa na drogach i zmniejszenie liczby śmiertelnych ofiar wypadków na drogach Wspólnoty, to postulaty, które należą do priorytetów czeskiej prezydencji w sektorze transportu. Nie jest to żadną niespodzianką - jesteśmy przecież państwem położonym w samym środku kontynentu i nasilenie ruchu drogowego i związane z nim niebezpieczeństwa mają dla nas pierwszorzędne znaczenie.
Ponieważ prezydencja podziela obawy pana posła, a także dąży do poprawy obecnej sytuacji w krótkim terminie, zamierza przeprowadzić debatę na szczeblu ministerialnym podczas posiedzenia Rady wiosną 2009 roku na temat przyszłych dokonań w dziedzinie bezpieczeństwa na drogach w kontekście przygotowywania nowego planu działań w sprawie bezpieczeństwa na drogach. Niemniej jednak ponieważ Komisja poinformowała prezydencję o zamiarze przesunięcia terminu przyjęcia tego nowego planu działań, czeska prezydencja uznała tę debatę za przedwczesną.
Przykładem konkretnego działania w czasie naszej prezydencji w dziedzinie bezpieczeństwa na drogach są końcowe negocjacje między Radą a Parlamentem na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie wymogów technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego. Jak państwu wiadomo przedstawicielom prezydencji i Parlamentu udało się osiągnąć porozumienie w sprawie tego wniosku i Parlament Europejski przyjął rozporządzenie wczoraj. W ogólnym rozporządzeniu dotyczącym bezpieczeństwa został ustanowiony wymóg montowania systemów elektronicznej kontroli stabilności pojazdu we wszystkich pojazdach oraz zaawansowanego systemu hamowania awaryjnego i systemu ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu w pojazdach ciężkich. Te nowe rozwiązania technologiczne mogą w znacznym stopniu przyczynić się do bezpieczeństwa pojazdów, a w związku z tym jest oczywiste, że gdy zostaną wprowadzone jako standardowe systemy w nowych pojazdach wynikną stąd korzyści dla bezpieczeństwa na drogach.
Ponieważ porozumienie zostało osiągnięte przy pierwszym czytaniu, możliwe będzie wprowadzenie obowiązku stosowania systemów elektronicznej kontroli stabilności w nowych pojazdach, począwszy od 2011 roku, czyli rok wcześniej niż przewidywano w początkowej wersji wniosku Komisji. Ponadto Rada właśnie przystąpiła do analizy planu działania Komisji w sprawie wdrażania inteligentnych systemów transportowych (ITS) w Europie i powiązanego z tym zagadnieniem wniosku dotyczącego dyrektywy ustanawiającej ramy wdrażania inteligentnych systemów transportowych w dziedzinie transportu drogowego oraz ich interfejsów z innymi rodzajami transportu. Jednym z celów obu tych dokumentów jest poprawa bezpieczeństwa na drogach poprzez stosowanie technologii informacyjnych i komunikacyjnych w sektorze transportu drogowego.
Prezydencja zamierza zaapelować do ministrów o przyjęcie konkluzji Rady w sprawie planu działania na posiedzeniu Rady w marcu 2009 roku oraz ogólnego podejścia lub porozumienia politycznego w sprawie wyżej wymienionych wniosków na posiedzeniu Rady w czerwcu 2009 roku. Rola ITS w dziedzinie bezpieczeństwa na drogach będzie również omawiana podczas nieformalnego spotkania ministrów transportu, które odbędzie się pod koniec kwietnia w miejscowości Litoměřice, w moim państwie.
Stosowanie inteligentnych systemów transportowych takich jak system elektronicznego powiadamiania o wypadkach, kontroli czujności kierowcy, ostrzegania o przekroczeniu prędkości czy system uniemożliwiający jazdę po spożyciu alkoholu mogłoby w znacznym stopniu przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa na naszych drogach. Już dzięki samym systemom elektronicznej kontroli stabilności pojazdu i systemowi eCall można byłoby uratować 6 500 istnień ludzkich rocznie w Europie, gdyby te systemy były w pełni wykorzystywane. Ponieważ prezydencja przywiązuje tak dużą wagę do bezpieczeństwa na drogach, będzie, jeżeli pozwoli jej na to ograniczony czas, którym dysponuje do końca czerwca, analizować każdy wniosek dotyczący tych zagadnień, ewentualnie przedłożony przez Komisję w najbliższym czasie,.
Seán Ó Neachtain
(GA) A oto kolejne pytanie Irlandii, chociaż tym razem w naszym ojczystym języku. Jakie są pana zdaniem najpoważniejsze przyczyny tak dużej liczby wypadków śmiertelnych na drogach? Czy czeska prezydencja zamierza w podjąć jakiekolwiek nowe działania, by koordynować zróżnicowane normy obowiązujące w poszczególnych państwach europejskich w przypadku samochodów w dobrym stanie technicznym. Czy uważa pan, że należałoby zastosować także inne rozwiązania, oprócz technologicznych, w celu ograniczenia liczby ofiar śmiertelnych wypadków na drogach?
Silvia-Adriana Ţicău
(RO) UE nie zrobiła wystarczająco dużo, żeby ograniczyć liczbę wypadków na drogach. Bezpieczeństwo na drogach można poprawić poprzez inwestowanie w infrastrukturę, poprawę zachowań użytkowników dróg i przestrzeganie przepisów dotyczących ruchu na drogach.
Komisja Europejska przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie transgranicznego egzekwowania prawa w przypadku nakładania kar za łamanie przepisów prawa dotyczących bezpieczeństwa drogowego. Parlament Europejski przeprowadził głosowanie nad tym wnioskiem. Na jakim etapie są obecnie prace nad nim i jakie są perspektywy zatwierdzenia tego wniosku przez Radę Unii Europejskiej?
Jim Higgins
Po pierwsze, chciałbym zapytać Radę, czy podziela pogląd, że potrzebne nam są cele dostosowane do specyfiki każdego państwa członkowskiego w sferze ograniczenia liczby zgonów osób poszkodowanych i śmiertelnych ofiar wypadków drogowych.
Po drugie, czy Rada uznaje potrzebę wzmocnienia systemu, zgodnie z którym, w razie gdy zostanie popełnione wykroczenie na terenie jednej jurysdykcji, sprawca może być postawiony przed sądami tej jurysdykcji, nawet jeśli powrócił do swego ojczystego kraju?
I wreszcie ostatnia kwestia, choć w żadnym razie nie mniej istotna. Chcę powiedzieć, że z zadowoleniem przyjmuję informację Rady dotyczącą systemu eCall, ale też zapytać, kiedy zostanie wprowadzony obowiązek stosowania go we wszystkich państwach członkowskich. Ma to ważne znaczenie z punktu widzenia zapobiegania wypadkom, zwłaszcza z udziałem jednego pojazdu.
Alexandr Vondra
urzędujący przewodniczący Rady. - Po pierwsze, zdaję sobie sprawę z dużego znaczenia tych zagadnień w kontekście kampanii wyborczej, ponieważ każdemu leży na sercu problem bezpieczeństwa na drogach. Moim zdaniem musimy być jednak świadomi jednej rzeczy, że rządy, a Rada Europejska w szczególności, nie mogą ponosić odpowiedzialności za stratę każdego życia ludzkiego na naszych drogach. Odpowiedzialność w tej kwestii spoczywa przede wszystkim na osobach zasiadających za kierownicą pojazdów.
Ale rzecz jasna musimy koncentrować się na tym zagadnieniu, i jeszcze raz podkreślę, dla nas ma ono pierwszorzędne znaczenie, a zatem musimy zrobić krok naprzód w tych dyskusjach. Właśnie dlatego umieściliśmy je na jednym z pierwszych miejsc naszego programu nieformalnego kwietniowego spotkania ministrów i z całą pewnością powiem swemu współpracownikowi w rządzie, naszemu ministrowi transportu, jak dużą wagę również państwo przywiązują do tej sprawy.
Głównym tematem tego nieformalnego spotkania jest wdrażanie inteligentnych systemów transportowych (ITS) w UE. Bezpieczeństwo i zabezpieczenia na drogach są oczywiście jednym z sześciu priorytetowych obszarów działań określonych przez Komisję w planie działania dotyczącym ITS. Zależy nam na osiągnięciu postępu w tej debacie.
Przewodnicząca
Odpowiedzi na pytania pozostawione bez odpowiedzi z braku czasu zostaną udzielone na piśmie (patrz załącznik).
