Door de economische crisis getroffen vissersvloten van de EU (debat) 
De Voorzitter
Het volgende onderwerp is de gecombineerde behandeling van het voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van een tijdelijke specifieke actie ter bevordering van de herstructurering van de door de economische crisis getroffen vissersvloten van de Europese Unie (Commissie visserij) - C6-0270/2008 -.
Joe Borg
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, allereerst ben ik het Europees Parlement zeer dankbaar dat het dit debat op zo'n korte termijn heeft geregeld.
Zoals u weet heeft de Commissie gisteren een voorstel aangenomen voor een wetgeving die hoofdelementen bevat van het EU-pakket aan noodmaatregelen, gericht op de brandstofcrisis. Vandaag zoek ik uw instemming met dit voorstel.
Helaas was het voor de Commissie onmogelijk haar voorstel aan te nemen op 3 juli, zoals gepland. De reden daarvoor is de diepte van de analyse die in het voorstel moest komen om te garanderen dat het een echt effectief instrument is om de ernstige problemen aan te pakken waarmee de sector wordt geconfronteerd.
De Commissie Visserij hield vanmorgen een nuttige discussie waarvoor ik dankbaar ben. Een aantal vragen kon worden opgehelderd en besproken en ik hoop rekening te kunnen houden met de belangrijke en nuttige suggesties volgende week tijdens de onderhandelingen in de Raad. Ik zie ernaar uit verder met u te discussiëren, en ik hoop nu dat dit de weg kan plaveien naar een positief standpunt ten aanzien van ons voorstel bij de stemming van morgen.
Zoals ik u slechts drie weken geleden nog uitlegde, ziet de visserijsector zich geconfronteerd met een crisis die structureel en langdurig is. Jarenlang heeft de EU-vloot geleden onder een vicieuze cirkel van overcapaciteit, overbevissing en afnemende winsten. Tegelijkertijd zijn vissers niet in staat geweest te profiteren van mindere aanvoer en stijgende winkelprijzen voor visproducten. Als gevolg daarvan nemen de winsten af, waardoor de sector kwetsbaarder dan andere wordt voor een sterke kostenstijging zoals we bij de olieprijs hebben gezien.
De Commissie begrijpt dat er behoefte bestaat aan gecoördineerde actie op EU-niveau om een ernstige crisis voor deze branche af te wenden en ervoor te zorgen dat het probleem echt bij de hoorns wordt gepakt. Dat betekent dat we niet alleen moeten zorgen voor de mogelijkheid van noodhulp, maar ons ook moeten verplichten eindelijk de onderliggende kwestie van de overcapaciteit aan te pakken, die al onze pogingen ondermijnt om de industrie weer op een duurzaam en winstgevend niveau te krijgen.
Om deze redenen heeft de Commissie een noodpakket aan maatregelen voorgesteld om de onmiddellijke sociale en economische tegenspoed aan te pakken, die wordt aangewakkerd door de sterke stijging van de olieprijs, en tegelijkertijd ook de onderliggende structurele problemen van de Europese vloot aan te pakken. Ik denk dat het van vitaal belang is de hulp te richten op de vloten die het meest afhankelijk zijn van brandstof en dus het zwaarst getroffen worden door de huidige overcapaciteit.
We stellen daarom voor dat lidstaten met onmiddellijke ingang steun voor de tijdelijke stillegging kunnen verlenen als inleidende maatregel tot herstructurering en dat ze vervolgens vlootaanpassingsregelingen kunnen vaststellen, die ertoe leiden dat beperkingen op het verkrijgen van premies voor permanente stillegging - sloop - zullen worden weggenomen. Er zou extra steun voor tijdelijke stillegging, alsmede voor modernisering en energie-efficiency beschikbaar zijn voor vaartuigen die onder dergelijke regelingen vallen. Ondernemers die grote oude schepen vervangen door kleine, meer energie-efficiënte schepen, zouden recht hebben op steun voor gedeeltelijke buitenbedrijfstelling.
Op basis van verdere economische analyses kan worden overwogen de de minimis-regeling voor visserij te wijzigen. We zullen bovendien voorzieningen voorstellen die het mogelijk maken de werknemersbijdragen aan de premies sociale zekerheid tijdelijk te verminderen.
Ook wordt een aantal specifieke initiatieven voorzien om de waarde van vis bij het eerste verkooppunt te steunen. De Commissie is van plan ad-hocprojecten te steunen op dit terrein, naast de fondsen die krachtens het Europees Visserijfonds beschikbaar zijn. Er worden nog meer maatregelen gepland om de overstap naar energiebesparende technologieën te stimuleren, de socio-economische impact van de crisis te beperken en de herprogrammering en uitbetaling van EVF-fondsen te vergemakkelijken.
Bovengenoemde maatregelen zullen bestaan uit tijdelijke derogaties voor de regels van het Europees Visserijfonds teneinde een snellere aanpassing van de EU-vloot aan de huidige situatie te steunen en voor een tijdelijke lastenverlichting tijdens de overgangsperiode te zorgen.
Ik denk dat deze maatregelen zullen helpen de industrie een essentiële duw te geven in de richting van structurele aanpassing, terwijl ze tegelijkertijd voor de vissers, scheepseigenaren en de mensen die werkzaam zijn in de ondersteunende diensten tijdens de overgangsperiode de overgang zullen vergemakkelijken. De Commissie is hierover in een zeer belangrijke en constructieve discussie gewikkeld met de industrie en de industrie steunt onze initiatieven over het algemeen.
Wat betreft de officiële amendementen die door het Parlement zijn ingediend op het voorstel van de Commissie, kunnen we het amendement op Overweging 13 in aanmerking nemen en het zou in feite moeten worden toegepast op alle schepen. Maar de Commissie kan het amendement op Artikel 18, lid 2 niet steunen, omdat het daardoor feitelijk onmogelijk zou worden de gedeeltelijke-buitenbedrijfstellingsmaatregel in de praktijk toe te passen.
Laat ik tot slot, en dit is zeer belangrijk, zeggen dat ik geloof dat we door dit proces een verdere stimulans kunnen geven aan het gemeenschappelijk visserijbeleid, met name in de context van de duurzaamheid der middelen.
Ik ben me bewust van de zeer korte deadline en dat deze het Europees Parlement maar weinig tijd geeft om te reageren. Maar gezien de uitzonderlijke situatie waar de visserijsector mee geconfronteerd wordt, vertrouw ik erop dat ik kan rekenen op de steun van het Parlement en dat het de genoemde maatregelen zo snel mogelijk aanneemt.
Carmen Fraga Estévez
namens de PPE-DE Fractie. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, op de eerste plaats ben ik het met de heer Borg eens dat het jammer is dat we op deze manier te werk moesten gaan, op basis van niet-officiële documenten die nog niet in alle talen zijn vertaald, terwijl dit Parlement al geruime tijd om maatregelen vroeg en de alarmklok luidde over de serieuze crisis die de visindustrie bedreigt. Natuurlijk zijn ook wij, mijnheer Borg, uit respect voor onze visserijsector akkoord gegaan met deze urgentie.
Zo zou ik ook willen beklemtonen dat dit voorstel, zoals de heer Borg aangaf, slechts één element is van een pakket maatregelen en dat we niet de beschikking hebben over een rooster of over de meest belangrijke details, die ons in staat zouden stellen een algemeen oordeel te vellen over de nieuwe de minimis maatregelen, over de amendementen op staatshulp, de richtlijnen voor de nieuwe gemeenschappelijke organisatie van de markt, of het nieuwe ad-hoc financiële instrument waarnaar de Commissie verwijst.
Wat betreft de wijziging van het Europees Visserijfonds die de Commissie voorstelde, waardeer ik de inspanningen ten aanzien van de flexibiliteit, hoewel het praktischer ware geweest de voorstellen van het Europees Parlement te volgen op het moment dat ze werden aangenomen, voorstellen die voor tijden van crises meer geëigend waren, zoals wijzigingen aan machines, en die misschien in staat waren geweest deze steile val in de richting van sloop, waarmee we nu worden geconfronteerd, te voorkomen.
Ik ben ook zeer dankbaar, en dat meen ik echt, voor de bereidheid van de heer Borg vanmorgen om verschillende amendementen die in de Commissie visserij werden voorgesteld, waaronder mijn eigen voorstel, op te nemen, en voor het accepteren van het feit dat voor de referentieperiode voor het verkrijgen van steun krachtens de vlootaanpassingsregeling naast de omzet over 2007, ook de omzet over de eerste zes maanden van 2008 mag meetellen, de periode waarin de brandstofprijzen het meeste stegen.
Tot slot zouden we graag willen dat de lidstaten die het zwaarst zijn getroffen, zich meer inspanningen getroosten om deze maatregelen, alsmede de andere maatregelen te implementeren. De bal ligt echt op hun speelhelft; zij moeten snel handelen om er zoveel mogelijk voor te zorgen dat deze maatregelen en de maatregelen die er nog aankomen ook echt helpen de crisis in de visindustrie te verlichten.
Ik zou het niet leuk vinden als hier hetzelfde gebeurde als wat met de Verordening omtrent illegale, niet-aangegeven of niet-gereglementeerde (IUU) visserij gebeurde, waarbij de Raad besloot dat deze pas in 2009 van kracht zou worden.
Rosa Miguélez Ramos
namens de PSE-Fractie. - (ES) Mijnheer de Voorzitter, ik sprak de plenaire vergadering toe in juni en benadrukte de noodzaak voor de Europeanen deze crisis samen te lijf te gaan door middel van een effectieve en onpartijdig mechanisme waardoor noodmaatregelen op het niveau van de Gemeenschap kunnen worden aangenomen.
Wij, Europese socialisten, zijn blij dat de problemen in deze sector een respons hebben gekregen op Gemeenschapniveau en dat het voorstel maatregelen behelst waar wij, Parlementsleden, die ze hier bij verschillende gelegenheden hebben besproken, en de regeringen van de zwaarst getroffen lidstaten al zo lang om hebben gevraagd. We vertrouwen erop, mijnheer Borg dat de maatregelen die u voorstelt zullen helpen twee problemen waar de Europese vloten lange tijd mee werden geconfronteerd, naar voren te halen: excessieve afhankelijkheid van brandstof en de noodzaak de marketing van visproducten te verbeteren.
Zoals u misschien al verwachtte, zijn we het eens met de financieringsmaatregelen, en met sommige meer dan met andere, zoals bijvoorbeeld de tijdelijke stopzetting van de visactiviteiten en veranderingen aan machine en visserijmechanismen; we zijn ook zeer blij dat de hulp voor het eerst wordt uitgebreid naar de arbeiders op de kust, iets waar de socialisten bij tal van gelegenheden om hebben gevraagd.
Wij zijn ook blij met uw aankondiging dat andere verder strekkende voorstellen in de maak zijn, zoals die welke bedoeld zijn om de marketing te bevorderen en ook het prijsstellingsmechanisme, met een daaruit voortvloeiende stijging van de de minimis-regeling, die naar u zei afhangt van de uitkomst van een onderzoek naar de economische impact.
Zoals u wel bekend zal zijn, hebben wij in de partij van Europese Socialisten geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid het voorstel te amenderen, en het kan dus op de vergadering van morgen onbestreden worden aangenomen, zoals u vroeg, zodat de Commissie Visserij het in maart volgend jaar kan aannemen.
Philippe Morillon
namens de ALDE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, klaarblijkelijk zetten we nu het debat voort, waarin we vanmorgen, wat deze kwestie betreft, na bijna twee uur enige voortgang konden boeken. Ik zou graag kort willen refereren aan drie punten die volgens mij van essentieel belang zijn.
We begrijpen volledig wat uw prioriteiten zijn als het erom gaat uitzonderlijke en tijdelijke maatregelen te treffen om de problemen van onze visserijvloten aan te pakken, die grootverbruikers van brandstofolie zijn. Ik moet echter benadrukken dat dit niet ten koste moet gaan van diegenen die in staat zijn geweest hun energieafhankelijkheid te verminderen door vismethoden en apparatuur te gebruiken die beter geschikt zijn voor de huidige vereisten. Dit is een eerste punt dat naar mijn mening vanuit een psychologisch standpunt dient te worden beklemtoond.
Op de tweede plaats hebt u maatregelen voorgesteld die natuurlijk onmiddellijk effect zullen hebben, maar die ook voor de middellange en lange termijn effect zullen hebben. Dit zijn maatregelen om de markt te reguleren, en ze zijn zeer welkom, maar helaas kunnen we op dit terrein voor de korte termijn geen wonderen verwachten.
Mijn derde en laatste punt is dat dit alles ons niet zal weerhouden door te gaan met het debat dat we met u hebben gevoerd sinds u uw huidige standpunt innam ten aanzien van een hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Dat beleid zal onze vissers in staat stellen hun capaciteit beter in te schatten, zodat ze de verstoringen kunnen vermijden die optreden als de totaal toegestane vangsten en quota's plotseling zonder waarschuwing veranderd moeten worden en die, als het om winstgevendheid gaat, duidelijk heel schadelijk zijn voor de activiteiten van onze visindustrie.
Pedro Guerreiro
namens de GUE/NGL-Fractie. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, de titel van de Commissiemededeling en van het voorstel van de Commissie voor een Verordening van de Raad is genoeg om te bevestigen dat, als er enige twijfel bestond, de voorgestelde maatregelen niet ten doel hebben de oorzaken van de huidige verslechtering van de sociaaleconomische situatie in de visserijsector aan te pakken. Ondanks sporadische maatregelen om tegemoet te komen aan de terechte eisen van de overweldigende meerderheid van de visserijsector, zien we ons opnieuw geconfronteerd met pogingen de verslechterende financiële situatie in deze sector te gebruiken om maatregelen te introduceren die de teruggang in het aantal schepen verder stimuleert en versnelt.
We zouden er graag op willen wijzen dat er geen concrete voorstellen ter tafel worden gebracht als reactie op de twee belangrijkste kwesties die hier spelen: de stijging van de brandstofprijzen, diesel en benzine en de totstandkoming en stijging van de visprijs op het eerste verkooppunt zonder evenredige stijging van de consumentenprijs. Er zijn geen financiële middelen om maatregelen te coördineren en te implementeren om de sector te helpen de stijging van de brandstofprijzen aan te pakken, maar er zijn honderden miljoenen euro's beschikbaar om een vermindering van het aantal schepen te bevorderen, die marktmaatregelen worden genoemd. Niemand wil de koe bij de hoorns vatten en een eerlijke distributie van de toegevoegde waarde in de keten stimuleren.
Eigenlijk legt de Commissie een stel voorstellen op tafel die wezenlijk onvoldoende zijn omdat ze niet tegemoet komen aan de behoeften van de overweldigende meerderheid van de visserijsector. Dat toont aan dat, als puntje bij paaltje komt, het enige echte doel de vernietiging is van een groot deel van deze strategische economische sector.
Jim Allister
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zie nog steeds veel in dit pakket waar ik blij mee ben, maar ik blijf me over één ding zorgen maken en dat betreft de allerbelangrijkste kwestie van doorvoering.
Hoe, commissaris, garanderen we EU-breed dat deze maatregelen geen concurrentievervalsing teweegbrengen? Niet voortkomend uit iets dat de Commissie wellicht doet, maar voortkomend uit het feit dat het een realiteit is dat sommige lidstaten veel enthousiaster zijn over publieke uitgaven en de hulp aan sectoren dan andere lidstaten. En waar bij sommige terughoudendheid is en bij andere enthousiasme, zal daar dan niet sprake zijn van een ongelijke toepassing en afbouw van deze maatregelen, met een mogelijke impact op de concurrentie?
Hoe wilt u dat controleren? Gaat u het eigenlijk wel controleren, en wat gaat u doen als vervalsing het gevolg is?
Mijn tweede punt is ook wat begrensd en richt zich geheel op de vlootaanpassingsregeling. Binnen dat kader voorziet u speciale steunmaatregelen, op voorwaarde dat de regeling zorgt voor een permanente reductie van 30 procent van een vlootcapaciteit.
Neem nou het Verenigd Koninkrijk, commissaris. Daar hebben we drie samenstellende landen: Schotland, Wales en Noord-Ierland, waar visserij een gedelegeerde kwestie is, die is overgedragen aan deelregeringen die de beslissingen nemen. Het is zeer wel mogelijk dat een van hen op de proppen komt met een vlootaanpassingsregeling voor hun eigen regio, waarbij de vlootcapaciteit met 30 procent wordt verminderd. Maar over heel Groot-Brittannië bezien, kan het zijn dat, omdat andere de zaak traineren, dat niet het totaalresultaat is.
Is dat eerlijk? Zijn er stappen die de Commissie kan zetten om het minder oneerlijk te maken? Kortom, kan de Commissie bezien welke stappen ze kan zetten om die mogelijke ongelijkheid in landen met regionale regeringen die misschien hun steentje bijdragen en andere die dat niet doen, het hoofd te bieden?
Paulo Casaca
(PT) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat de politieke richting die we zijn ingeslagen met dit voorstel, evenals de timing ervan, absoluut juist zijn. Ik denk dat dit adequate maatregelen zijn voor de situatie die we op de Europese zeeën tegenkomen. Ik denk dat hiermee de juiste weg wordt bewandeld.
Als we dit voorstel zorgvuldig onderzoeken, dan is het grootste probleem of het werkzaam is of niet. Omdat de commissaris om urgentie vroeg, heeft het Parlement urgent gehandeld en afgezien van haar recht op analyse en het recht amendementen op de regeling in te dienen. Maar het probleem bestaat eruit te weten of het mogelijk is zulke complexe regels als deze te implementeren binnen de geplande periode.
Eén clausule bepaalt dat plannen voor reductie dienen in te gaan voor 30 november. Maar deze plannen om het aantal schepen te verminderen, dienen door lidstaten te worden geformuleerd en sommige van deze programma's moeten worden goedgekeurd door de Europese Commissie, omdat de financiële middelen voor de programma's komen van het bestaande Europese Visserijfonds. Zulke programma's zijn uiterst complex en betekenen vaste percentages en sommige van de regels zijn bijna ondoorgrondelijk, zoals de commissaris vandaag zag bij Artikel 19(4). Dit lijkt me het grootste probleem te zijn: zal de detaillering van dit voorstel de praktische toepassing ervan onuitvoerbaar maken? Als dat zo is, zou dat uiterst spijtig zijn.
Ik wil de Commissie, de commissaris en alle ambtenaren van het Directoraat-generaal daarom vragen zeer zorgvuldig na te denken over de uitvoerbaarheid van wat hier wordt voorgesteld, want als het niet uitvoerbaar is binnen de voorgestelde periode, is het niet de inspanning waard die hier van ons gevraagd wordt.
Elspeth Attwooll
(EN) Mijnheer de Voorzitter, de ALDE-Fractie is blij met het voorstel voor een regeling, maar deelt het algemene gevoel van spijt dat we niet de tijd hebben gehad het weloverwogen te amenderen. Het is daarom goed te horen dat de Commissie goede nota neemt van onze bezorgdheid, zoals die zowel in de commissie vanmorgen als in de loop van het debat vanavond tot uitdrukking zijn gebracht en dat ze met de Raad zal onderhandelen om de juiste maatregelen te treffen.
Twee zulke zorgen hebben betrekking op gedeeltelijke buitenbedrijfstelling, zowel als het gaat om de vraag of dit te veel zal afleiden van de doelstellingen voor capaciteitvermindering en op het gebruik dat misschien van subsidies wordt gemaakt. Het zou helpen als we in dit opzicht enige garanties van de Commissie kregen.
Wat de twee amendementen betreft, de eerste wordt naar onze mening effectief bestreken door de tekst. We voelen een heel eind mee met het tweede, omdat we vinden dat het bedoeld is om de voornoemde zorgen aan te pakken, maar we denken dat het in feite contraproductief is voor de capaciteitsreductie. Dus in plaats van haastig te stemmen voor opname ervan in een wetgevende tekst, vragen we de Commissie het idee op zijn waarde te beoordelen, alsmede het idee om andere maatregelen in het leven te roepen die de nadruk leggen op de vermindering van het brandstofverbruik.
Tot slot, en meer op eigen titel, zou ik willen wijzen op twee zinnen in de Commissiemededeling. Deze luiden: "Het is van essentieel belang dat dit pakket wordt toegepast op een manier die een evenwichtig speelveld in de hele Unie waarborgt. Er dient geen sprake te zijn van concurrentievervalsing tussen de EU-vissers omdat lidstaten in verschillende mate in staat zijn publieke fondsen of gelden van de Gemeenschap vrij te maken.” Ook het al eerder genoemde punt dat er eveneens geen concurrentievervalsing mag plaatsvinden als gevolg van de verschillende mate waarin lidstaten bereid zijn een dergelijke financiering vrij te maken, zou ik willen steunen. Ik vertrouw erop dat alle mogelijke stappen zullen worden gezet om te garanderen dat elke lidstaat met een visserijvloot zijn voordeel doet met de mogelijkheden die de regeling biedt.
Daniel Varela Suanzes-Carpegna
(ES) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer Borg, dames en heren, in dit debat zijn er een aantal dingen die we moeten beseffen:
In de eerste plaats, als de visserij-industrie niet zou roepen "genoeg is genoeg”, zouden we nu niet hier zijn om te debatteren over de dringende noodzaak maatregelen te treffen. Dat is één.
Op de tweede plaats moeten we erkennen dat de Europese instellingen aan deze protestroep gehoor hebben gegeven. Het Parlement in bijzonder heeft op haar laatste deelzitting al een resolutie over de crisis aangenomen. Bovendien moeten we erkennen, zoals we de heer Borg vanochtend vertelden, dat de Commissie ons met ongewone snelheid het pakket maatregelen heeft doen toekomen waar we vandaag over debatteren. We dienen blij te zijn met dit alles.
Is het dus nu allemaal voor elkaar? Nee, verre van dat. We beginnen nog maar net. De Commissie heeft en document verstuurd dat we een eerste aanzet mogen noemen om de crisis aan te pakken, een hulpplan dat zich richt op de herstructurering van de vloot. We hebben nu de Commissie nodig om een plan in te dienen voor de tweede fase, met dezelfde urgentie, een plan dat maatregelen bevat om de winstgevendheid van de vloot te verhogen en de marketing te verbeteren alsmede maatregelen, bedoeld om de waarde van vis op het eerste verkooppunt te promoten, maatregelen waarvoor we nog geen precies rooster hebben.
Toch moeten de Raad en de regeringen van de lidstaten de maatregelen toepassen, en net zo snel handelen als de Commissie en het Parlement hebben gedaan, en in overeenstemming met onze verzoeken dienen ze de controle op geïmporteerde visproducten te verbeteren en uitgebreide consumenteninformatiecampagnes op te starten om de belangen van onze vissers te promoten.
Als zo'n plan geen werkelijkheid wordt, en als we blijven zitten met wat we nu op tafel hebben liggen, mijnheer Borg, zouden we slechts een ingenieuze en royale operatie hebben, die profiteert van de huidige crisis om de visserijvloot te reduceren in plaats van deze winstgevender te maken en te redden van de serieuze crisis waarmee zij wordt geconfronteerd.
Luis Manuel Capoulas Santos
(PT) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, de visserijsector is beslist de economische sector die het zwaarst lijdt onder de schok van de huidige olieprijs. Dat weten we allemaal. Daarom zijn we blij met het politieke signaal dat de Commissie met dit pakket maatregelen afgeeft. Het zal niet het Europees Parlement zijn dat de snelle goedkeuring in de weg staat, zoals mijn collega's hier zeiden.
We weten dat er geen magische oplossingen zijn, gezien de omvang van het probleem. Niettemin, nu we de voorstellen van de Commissie hebben geanalyseerd, kan ik mijn enorme teleurstelling niet verbergen. Alle maatregelen wijzen in één richting: een vermindering van het aantal schepen. Zelfs zogenaamde noodmaatregelen, zoals tijdelijke stillegging, worden gerelateerd aan verplichte verminderingen van het aantal schepen.
Ik begrijp niet waarom de maatregelen die in Artikel 7 worden genoemd, de vervanging van motoren uitsluiten, en ook is het moeilijk te begrijpen waarom schepen met energiekosten die meer dan 30 procent van de productiekosten bedragen, onder de vlootaanpassingsregeling moeten vallen. Hoe zit dat dan met de andere schepen, commissaris, waar, op trawlers na, bijna alle onder vallen. En hoe zit dat dan met de kustvloot, die sociaal zeer belangrijk is? Ook begrijp ik niet waarom alleen die schepen onder het gedeeltelijke-reductieplan vallen, die een en hetzelfde visgereedschap gebruiken en 70 procent van de vloot vertegenwoordigen die dat gereedschap gebruikt. Deze eis, gekoppeld aan de regel de capaciteit met 60 procent terug te dringen en deze capaciteit te beperken tot 25 procent teneinde nieuwe schepen te steunen, maakt deze maatregel compleet onuitvoerbaar, zoals mijn collega, de heer Casaca, kort geleden al zei.
Commissaris, ik begrijp hoe moeilijk het voor u is oplossingen te vinden voor problemen van deze omvang, maar we kunnen de sector niet de illusie geven dat we proberen hun kwalen te genezen als dit alleen maar leidt tot reductie en opheffing van de vloot. Je kunt de dingen maar beter bij de naam noemen en zeggen wat je doet. Ik vraag u daarom, ondanks de weinig tijd die we hebben voordat de Raad maandag bijeenkomt, om een poging te doen tot vereenvoudiging en om realistisch te zijn, zodat het positieve politieke signaal geen enorme teleurstelling wordt voor de sector die zeer hoopvol naar ons kijkt.
Avril Doyle
(EN) Mijnheer de Voorzitter, we reageren hier allemaal luttele uren nadat we van de Commissie de tekst hebben ontvangen, die een pakket maatregelen bevat om onze vissersvloot in de huidige economische crisis te steunen. De Commissie zorgt voor urgente en welkome maatregelen van beperkte duur en vooral van sociale aard.
De sociale maatregelen gelden zowel voor zelfstandige vissers als voor werknemers. In Ierland hebben we een bijzondere situatie als gevolg van een gerechtelijke uitspraak enkele jaren geleden, waarbij bijna al onze dekknechten zelfstandig of vissercompagnon zijn en tot op heden thuis zijn uitgesloten van sociale bijstand als ze werkloos worden om ofwel economische ofwel weersomstandigheden, dus ik ben blij met dit aspect.
Ik zou, als het gaat om tijdelijke "afmeer”maatregelen graag garanties van de commissaris hebben dat deze maatregelen gelden voor allen die uit economische redenen een korte tijd aan de kant moeten liggen, en dat de beperking dat ze alleen beschikbaar zullen zijn voor degenen die deel uitmaken van het herstructureringsplan zo breed mogelijk zal worden uitgelegd. Een aanvraag voor herstructurering in welke zin dan ook zou genoeg moeten zijn om op dit specifieke gebied een aanvraag tot stillegging in te willigen.
Ik ben ook zeer blij met de steun voor gedeeltelijke buitenbedrijfstelling, om vissers in staat te stellen over te stappen op kleinere, klimaatvriendelijkere en energie-efficiëntere schepen. Ik zou me ook voor kunnen stellen dat de verminderde koolstofdioxide-uitstoot als gevolg van zo'n nieuwe bijdrage aan de vloot door de lidstaten geboekt wordt op het conto van hun inspanningen krachtens het klimaatpakket, dat snel op ons afkomt, en we zouden het klimaatpakket moeten combineren met de pogingen die de lidstaten in het werk stellen voor wat betreft energie-efficiënte schepen, kleinere schepen en de trading down op dit specifieke terrein.
Ik denk ook dat het zeer belangrijk is dat we de gedeeltelijke buitenbedrijfstelling die in de tekst wordt voorgesteld stimuleren, omdat dit de vissers die graag zouden willen blijven vissen, die de vaardigheden en de expertise van generaties hebben, in staat zal stellen door te gaan, zij het op kleinere schaal, terwijl wij de huidige economische crisis waarmee ze worden geconfronteerd, te boven komen.
Hartelijk dank dus voor de maatregelen. Ik hoop echt dat de lidstaten ze evenwichtig implementeren. Meer geld is er niet. Het komt alleen uit het EVF. Het betekent de financiële dekstoelen opnieuw rangschikken, maar laten we hopen dat we geen anti-concurrentiemaatregelen krijgen als gevolg van het feit dat de lidstaten niet allemaal met even krachtige middelen kunnen reageren.
Catherine Stihler
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik denk dat we allemaal goed op de hoogte zijn van de negatieve impact van de huidige olie- en brandstofprijzen. In juni nog zei Age Concern Scotland dat de wat kwetsbaardere mensen het door de brandstofprijs moeilijk zullen krijgen warm te blijven in de winter. Een woordvoerder van een liefdadigheidsinstelling zei, en ik citeer, "Elke keer dat de brandstofprijzen met één procent omhoog gaan, heeft dat tot gevolg dat zo'n duizend mensen in Schotland in brandstofarmoede leven”. Velen daarvan behoren tot de armste gepensioneerden, die een zeer laag vast inkomen hebben en wellicht al onder de armoedegrens leven.
In dat verband moeten we ons misschien eens afvragen waarom de Commissie zich stort op de veronderstelde redding van één bepaalde sector. Ik zeg "veronderstelde” redding, omdat ik denk dat het nog de vraag is of de doordachte herformulering van de EVF-richtlijnen, en mogelijk de de minimis richtlijnen ervoor kunnen zorgen dat we een duurzame visindustrie krijgen. Ik betwijfel of dit pakket de eisen van de vissector wel helemaal zal bevredigen, vooral als de prijzen hoog blijven en we nog steeds overcapaciteit hebben.
In een recent antwoord van de Commissie op de mate van overcapaciteit in de EU-vissersvloot vertelde men mij dat de Commissie schat dat we een, en ik citeer, "aanzienlijke overcapaciteit in enkele visserijen uit de Gemeenschap hebben van gemiddeld tenminste 40 procent”. De mededeling en de begeleidende Raadsverordening verwijzen naar de noodzaak om de overcapaciteit terug te dringen. Laten we ervoor zorgen dat dat wordt nagekomen.
Mairead McGuinness
(EN) Mijnheer de Voorzitter, het is al laat, dus ik zal kort zijn. Ik denk dat het belangrijk is u te laten weten wat de Federation of Irish Fishermen zei in juni, toen dit pakket voor het eerst werd aangekondigd. Ze waren sceptisch en zeiden dat het van essentieel belang was dat zo'n voorstel door een aanzienlijke financiering werd geruggensteund.
Ik denk dat al eerder is gezegd dat er geen financiering is, en wat we doen is de huidige pot geld die er is herverdelen. Ik vind dat we daar eerlijk over moeten zijn, omdat dit noodpakket afbreuk doet aan andere maatregelen die misschien nodig waren geweest als de olieprijzen niet voor de problemen hadden gezorgd die ze hebben voor de visserijsector, en in feite voor andere sectoren.
Het is nogal schandalig dat de industrie uit de zee moest komen en de straat op moest gaan voordat wij volledig in actie kwamen. Dat moest ik even kwijt. Er zijn delen in dit pakket die, als ze geïmplementeerd worden, en ik denk dat het daarom draait, zeer positief zouden werken. Ik denk dat het belangrijk is dat vloten die als het ware moesten verdwijnen voordat deze verordening bekend werd gemaakt, krachtens deze maatregelen worden bijgestaan.
Maar er zijn nog tal van andere kwesties voor de visindustrie. Eén die u noemde, commissaris, is het feit dat de prijzen voor vis zijn gezakt in plaats van gestegen. Het zou mij interesseren (maar misschien is het te laat vanavond) om te horen hoe u denkt dat dat aangepakt gaat worden, want dat is waar we echt vooruitgang zullen boeken in de visserijsector.
Heel vaak zeggen mensen, als ze een probleem hebben, of het nu boeren of vissers zijn, dat Europa te langzaam reageert. In dit geval hebben we niet zeer snel gereageerd, maar er heeft tenminste wat vaart gezeten in de manier waarop we de positie hebben bereikt waarin we nu zitten.
Maar, zoals anderen al zeiden, we hebben alleen het papier gekregen. Het is ingewikkeld en het is een beetje als met het Lissabon-verdrag, en ik hoop dat het wordt aangenomen - zeker in Ierland waar het Lissabon-verdrag niet werd aangenomen.
Colm Burke
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij met de voorstellen van de Commissie. Vorig jaar rond deze tijd bezocht ik mijn eigen kiesdistrict in Castletownbere. In die tijd, juli 2007, zagen de vissers het tamelijk somber in wat de hele industrie betreft. Twaalf maanden later worden we geconfronteerd met de problemen, en ik ben blij met de voorstellen die hier vandaag door de Commissie zijn uiteengezet.
Maar er is ook behoefte aan een reactie van de lidstaten op andere terreinen met betrekking tot de visindustrie. De hele kwestie die u aan de orde hebt gesteld in uw eigen memorandum over kwantiteit, kwaliteit en voorraad is een zeer belangrijke kwestie en gaat erover ervoor te zorgen dat de mensen die de vis produceren en leveren een adequate beloning krijgen voor het werk dat ze doen. Ik denk dat tegen het eind van de dag, terwijl de consument misschien wel betaalt, het de tussenpersonen zijn die met een tamelijk groot deel van de winst gaan strijken. Ik denk dat een van de dingen die we moeten veranderen het hele terrein van vrijwillige etikettering is. We moeten dat mechanisme introduceren zodat we duidelijk kunnen vaststellen dat het gaat om een product van buiten de EU en, in veel gevallen, om een product dat niet is gevangen conform de geldende regelgeving. Ik denk dat er op dat terrein iets moet veranderen. Er komen te veel producten de EU binnen die niet op de juiste manier zijn gevangen, conform de regelgeving, en we doen niet genoeg op dat gebied om ervoor te zorgen dat we een vlak speelveld hebben voor alle mensen in de EU. Ik denk dat dat een belangrijk terrein is waar we wat aan moeten doen. Hoewel ik deze regelgeving en deze voorstellen verwelkom, denk ik dat we ook de regels moeten implementeren die er zijn voor het product dat van buiten de Europese Unie komt.
Avril Doyle
(EN) Mijnheer de Voorzitter, ik zou graag een specifieke vraag willen stellen, die vanochtend in de Commissie Visserij ter sprake kwam, en werd gesteld door mijn collega Carmen Fraga Estévez en mijzelf. Artikel 12, lid 3 stelt dat "Een vlootaanpassingsregeling betreft slechts vloten of vlootsegmenten waarbij de energiekosten gemiddeld ten minste 30 procent uitmaken van de op exploitatiekosten van de 12 maanden voorafgaand aan 1 juli 2008 gebaseerde productiekosten van de vloot waarop die regeling betrekking heeft”.
Kunt u ons hier zwart op wit garanderen dat er in de compilatie van die cijfers ook rekening wordt gehouden met de eerste zes maanden van 2008, omdat dat een kritisch slechte zes maanden zijn geweest als het gaat om de feitelijke stijging van de energiekosten voor de vloot, vooral de kwetsbaardere aspecten van onze vloten.
Catherine Stihler
(EN) Mijnheer de Voorzitter, omdat we nog een vraag mogen stellen, zou ik de commissaris deze vraag willen voorleggen: Gezien de gedeeltelijke buitenbedrijfstellingsplannen en het voorstel dat we mogelijk 25 procent van de visserijcapaciteit die voorgoed is ingetrokken opnieuw gaan toewijzen aan nieuwe schepen, betekent dat dan in feite dat we opnieuw beginnen met voor de scheepsbouw nadelige subsidies?
Joe Borg
lid van de Commissie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, hartelijk dank voor alle interventies en voor het aantal vragen dat werd gesteld. Ik zal proberen er zoveel mogelijk te beantwoorden, gelet op het feit dat we niet voldoende tijd hadden, zoals meestal wel het geval is in de Commissie Visserij en in de plenaire vergadering, om de voorstellen te bespreken, gezien de urgente aard van dit voorstel.
Wat de minimis betreft, zullen we, zoals in de mededeling werd gesteld, de komende weken en maanden de noodzakelijke economische analyses uitvoeren, en we zijn van plan, mocht dat nodig zijn, voor het eind van het jaar met een Commissievoorstel te komen, als de economische analyse uitwijst dat we zo door kunnen gaan en als de WTO-regels dat toestaan.
De daaruit voortvloeiende, tamelijk langdurige procedure die consultatie van het adviescomité van de lidstaten en van belanghebbenden met zich meebrengt, alsmede de uiteindelijke aanname door de Commissie zullen normaliter zo'n zes maanden vergen. We hebben het dus over een nogal ruim tijdskader, dat klopt. Maar ik moet benadrukken dat de de minimis niet de oplossing voor de herstructurering van de vloot is, die nodig is.
Of we het nu leuk vinden of niet, we kampen met een situatie van aanzienlijke overcapaciteit, en als we deze niet effectief aanpakken, vinden we nooit een blijvende oplossing. Het heeft geen nut, ik heb het al zo vaak gezegd, geld te steken in het probleem zonder te proberen de echte oorzaak van het probleem aan te pakken, en dat proberen we nu te doen. We zijn bereid de vissers onmiddellijk en voor de middellange termijn hulp te verlenen, maar we benadrukken dat er een effectieve herstructurering dient te komen. Anders staan we hier jaar na jaar weer hetzelfde onderwerp te bespreken. Ik wil dit dus klip en klaar stellen: De Commissie is niet bereid alleen maar geld in het probleem te steken. Dus elke oplossing waarbij de vissers permanent aan het werk kunnen blijven, is bij voorbaat kansloos. Dit is waarom ik klip en klaar wil stellen dat we het probleem echt bij de wortels aan moeten pakken. Dat is dus mijn antwoord op de minimis dat we nu onderzoeken.
Wat de marktmaatregelen betreft, daar zullen we meer bijzonderheden van geven en we zullen een veel duidelijker beeld geven van de situatie, omdat we van plan zijn dit op verschillende fronten aan te pakken. Op de eerste plaats zullen we meer financiering beschikbaar stellen voor PO's en andere industriële verbanden teneinde visserij- en marketingplannen, initiatieven op het gebied van kwaliteit en etikettering en branche-intrinsieke initiatieven uit te werken. En zoals te zien is in andere landen, bijvoorbeeld in Noorwegen, kunnen we zien hoe PO's een effectief steentje bij kunnen dragen aan de vangstsector. Zoals we in onze mededeling al aangaven, zijn dit geen nieuwe gereedschappen of instrumenten. Ze worden in extenso in zowel de GMO als in het EVF beschreven. Het probleem is dat tot nu toe de industrie en de lidstaten ze onvoldoende hebben gepromoot.
Als het gaat om het prijscontrolesysteem, zullen we nogmaals samen met de industrie en de lidstaten deze extra kennis gebruiken om in de waardeketen controle-instrumenten aan te brengen om de sector te helpen in de toekomst effectiever te anticiperen op prijsontwikkelingen. De Commissie heeft dienaangaande een onderzoek opgestart dat in september zal zijn afgerond. Deze kwestie heeft op een breder vlak politiek momentum. De recente Europese top heeft bredere initiatieven van de Commissie voor het controleren van voedselprijzen en prijsontwikkelingsmechanismen gesteund. Nogmaals, extra financiering voor een prijscontrolesysteem op visprijzen zal door de begrotingsautoriteiten tegen september beschikbaar worden gesteld. We gaan meteen aan de slag, eerst door een pilot-project op te starten aangaande de reikwijdte en de modaliteiten van deze oefening, en het volledige prijscontrolesysteem zou dan voor het einde van 2009 vastgesteld en operationeel moeten zijn.
Als het gaat om meer controle op certificering, etiketteringsvereisten en IEU-mitigatie, ook hier zal de Commissie weer financiële steun geven aan initiatieven uit de industrie, en in het bijzonder met betrekking tot de controle op de vraag in hoeverre de sector voldoet aan wettelijke vereisten met betrekking tot certificering, etikettering etc. We zijn van plan tegen het eind van 2008 op te roepen tot het doen van voorstellen, waarbij we sectororganisaties willen uitnodigen om concrete voorstellen nader uit te werken, en de implementatie van deze projecten zal in 2009 beginnen.
In 2009 hebben we dan ook het volledige GMO-overzicht. Welnu, ik zal proberen enige indicatieve tijdskaders te geven voor wat betreft de verschillende marktmaatregelen die we van plan zijn te nemen.
Op de vraag naar de referentieperiode, die werd gesteld door mevrouw Fraga en mevrouw Doyle, kan ik nogmaals herhalen dat een voorlopige inschatting van dit voorstel erop wijst dat we daar vanuit kunnen gaan. We beseffen dat de brandstofsituatie sinds 2007 aanzienlijk is verslechterd en het schijnt dus logisch dat de huidige realiteit in het doel van dit pakket dient te worden gereflecteerd. We moeten er desalniettemin voor zorgen dat alle economische data die voor de referentieperiode 2007 tot 2008 werden gebruikt een accurate beschrijving van de economische situatie voor de desbetreffende vloot en schepen zijn. De verplichte capaciteitsvermindering met 30 procent zal gewoon blijven gehandhaafd. De mogelijke impact van het gebruik van de cijfers uit 2008 zou indirect kunnen leiden tot een uitgebreidere toepassing van het pakket. Ik kan dus bevestigen dat we door zullen gaan en deze suggestie die vanmorgen van de Commissie Visserij kwam, mee zullen nemen.
Wat betreft de vraag of het voorstel de oorzaken van het probleem aanpakt, ben ik van mening dat er in feite twee primaire doelen zijn: de overcapaciteit aanpakken, zoals ik net al zei, zodat we op een voordelige manier tot lang in de toekomst kunnen overleven, en ook proberen vissers te helpen een eerlijke prijs voor hun vangst te krijgen. Ik heb net de maatregelen geschetst die we in dit opzicht voorstellen.
De vraag die werd gesteld door generaal Morillon, aangaande de maatregelen die niet dienen te worden geïmplementeerd ten nadele van degenen die al een herstructurering hebben ondergaan, en het punt dat werd geopperd door de heer Allister en mevrouw Attwooll en anderen zijn zeer relevant. Ik zou er graag op willen wijzen dat, als door sommige lidstaten de capaciteit wordt verlaagd, andere lidstaten hiervan zullen profiteren omdat als deze verlaging gepaard gaat met een verminderde inspanning, er meer bronnen en marktmogelijkheden beschikbaar zullen komen.
Maar laat ik preciezer zijn en zeggen dat het voorgestelde ad-hocinstrument waar ik het zo over zal hebben, zo zal worden ontworpen dat er criteria worden vastgesteld op basis van behoefte en dat die niet de EVF volgen, zodat bijvoorbeeld de behoeften van degenen die al een aanzienlijke herstructurering hebben meegemaakt, worden erkend en dat degenen die geringe toewijzingen uit het EVF hebben ook worden erkend.
Wat betreft de vraag naar sociale bijstand: we moeten eerst zien hoe deze maatregel in de praktijk wordt gedefinieerd. Voor zover de maatregel alleen voordelen biedt aan werkenden en niet aan bedrijven, kan het zijn dat er zelfs geen sprake is van hulpelementen. Dat zou dan betekenen dat de maatregel sneller zou worden aangenomen.
Als een amendement op de richtlijnen voor staatshulp vereist is, zullen we een Commissiebesluit opstellen, dat normaliter twee of drie maanden kost. Wat betreft de uitspraak van het Ierse hof: we zullen analyseren hoe de definitie van werknemers als zelfstandigen mogelijkerwijs van invloed is op het toepassen van deze maatregel, en we zullen een oplossing zoeken om het specifieke probleem voor Ierland aan te pakken.
Op het verzoek de uit noodgeboren tijdelijke stillegging niet te koppelen aan herstructurering (een verzoek dat ook werd gedaan door mevrouw Doyle): herstructurering is tamelijk losjes geformuleerd in ons pakket, dus er zou volop gelegenheid moeten zijn voor schepen in moeilijkheden zich aan te passen aan een nieuwe werkelijkheid. Ze kunnen nu hulp ontvangen en dan hebben ze zes maanden om zich aan te passen. Deze koppeling met de herstructurering moet echter worden gehandhaafd voor het noodpakket, wil het het gewenste effect hebben.
Wat betreft de vraag naar de financieringsbehoefte die werd gesteld door mevrouw McGuinness: de financieringsbehoefte, uitsluitend voor de tijdelijke en permanente stillegging van visserijactiviteiten, wordt geraamd op zo'n 1,6 miljard euro. De totale financieringsbehoefte ligt naar schatting in de orde van grootte van twee miljard euro. De huidige programmering voor deze maatregelen in het kader van EVF-zwaartepunt 1 wordt geraamd op ca. 600 miljoen euro, met een aanvullende bedrag van naar schatting 250 miljoen euro uit nationale cofinanciering.
Volgens ramingen van de Commissie zal 550 miljoen euro moeten worden gehaald uit de herprogrammering van operationele programma's in het kader van het EVF. Derhalve zou dat neerkomen op een tekort van 600 miljoen euro. Er is dus ook sprake van aanvullende bedragen. We maken niet alleen gebruik van EVF-financiering. Er is een aanvullend bedrag van 600 miljoen euro. Een groot deel hiervan zou kunnen worden gefinancierd via de niet-toegewezen marge binnen rubriek 2 van de maxima in het financieel kader voor 2009 en 2010, waarbij het leeuwendeel in 2009 beschikbaar komt.
Het zijn deze aanvullende bedragen die het ad-hocinstrument zouden kunnen vormen waar ik het zojuist over had. Het ad-hocinstrument dient op behoeften te zijn gebaseerd, zodat het niet rechtstreeks de proportionele toewijzingen krachtens het EVF weerspiegelt, maar zich richt op die segmenten van de vloot die moeten worden geherstructureerd, maar geen hulp vinden bij het EVF, ofwel omdat de EVF-toewijzing aan de desbetreffende lidstaat zeer beperkt is ofwel omdat deze betrekking heeft op terreinen die niet convergent zijn en die derhalve zeer geringe toewijzingen van het EVF hebben gekregen, of omdat er een enorme vraag is en het EVF derhalve tekort komt. Dat is dus mijn antwoord als het gaat om de financiële toewijzingen.
Ik zou ook graag, als antwoord op de gestelde vraag, willen opmerken dat wij, hoewel wij op de korte termijn geen wonderoplossing voorstellen, zorgen voor een onmiddellijke tijdelijke stillegging gedurende drie maanden, met ingang van 1 juli 2008, en wij zullen, zoals ik al zei, een flexibel standpunt innemen als het gaat om de definitie van herstructurering, terwijl de verdere tijdelijke bepalingen voor stillegging een essentieel onderdeel van een vlootaanpassingsplan dienen te zijn.
Zolang er die eerste drie maanden echter in algemene zin sprake is van herstructurering, heeft men er recht op.
Op de vraag of we binnen het tijdskader over de brug kunnen komen, gezien de voorwaarden waaronder het gebeurt, luidt mijn antwoord dat de meeste van die voorwaarden betrekking hebben op gedeeltelijke buitenbedrijfstelling, dat een nieuw instrument is, dat zeer controversieel was zelfs in dit stadium. Door gedeeltelijke buitenbedrijfstelling te schrappen zouden ook de meeste van de voorwaarden die eraan vastzitten worden verwijderd. Ik ben er echter van overtuigd dat dat niet is wat u wilt. Maar ik kan u verzekeren dat de Commissie er bij de lidstaten en de industrie op aan zal dringen de vlootaanpassingsplannen te accepteren en ervoor te zorgen dat deze op de juiste manier worden gecontroleerd en op de juiste manier worden geïmplementeerd, zodat aan de voorziene tijdskaders en de gestelde voorwaarden de hand wordt gehouden en deze worden gerespecteerd.
Ik zou er nogmaals op willen wijzen dat het niet waar is dat alle maatregelen betrekking hebben op buitenbedrijfstelling van schepen. Het is juist dat totale buitenbedrijfstelling doorgaat, maar er is nu ook sprake van gedeeltelijke buitenbedrijfstelling, en gedeeltelijke buitenbedrijfstelling betekent dat we oudere schepen uit de vaart nemen en nieuwe kleinere schepen introduceren, en in die zin zullen er dus nieuwe schepen worden geïntroduceerd met minder capaciteit in absolute zin. We hebben straks een echt effectieve capaciteitsvermindering, maar tegelijkertijd hebben we dan ook de brandstofproblemen goed aangepakt.
Er zijn ook maatregelen voor de vervanging van machines en voor wijziging van uitrusting en apparatuur, en er zijn, zoals ik schetste, maatregelen voor marktmaatregelen en sociale bijstand. Ik vind het dan ook niet juist te stellen dat hetgeen wij voorstellen gewoon een voortzetting is van de totale buitenbedrijfstelling van schepen. Er zijn verschillende andere instrumenten en ik hoop dat de lidstaten hieruit de instrumenten zullen kiezen die op de meest adequate manier omgaan met de zorgen en werkelijkheden van de sector.
Wat betreft het punt dat mevrouw Stihler aangaf betreffende het feit dat deze subsidies nadelig kunnen zijn voor nieuwbouw, moet ik er met klem op wijzen dat we geen cent betalen voor buitenbedrijfstelling van schepen die hun capaciteit houden. Wat we betalen is de sloopbijdrage voor totale buitenbedrijfstelling en we betalen sloopbijdrage voor het gedeelte dat buiten bedrijf wordt gesteld. We betalen geen enkel bedrag aan staatsteun voor de resterende capaciteit. We proberen gewoon een oplossing te vinden waarbij de noodzakelijke herstructurering door middel van capaciteitsvermindering, waartoe we onze toevlucht namen omdat totale buitenbedrijfstelling niet al te veel succes bleek te hebben, hopelijk effectiever aangepakt kan worden met behulp van dit nieuwe instrument, de gedeeltelijke buitenbedrijfstelling. De combinatie van gedeeltelijke buitenbedrijfstelling, totale buitenbedrijfstelling, schepen in de vaart houden met de mogelijkheid de machine te vervangen, met de mogelijkheid tot modernisering aan boord etc., allemaal maatregelen die al bestaan, en het hele pakket binnen de vlootaanpassingsregeling, zou kunnen leiden naar een situatie waarin we effectief de noodzakelijke capaciteitsreductie teweegbrengen, die zich vertaald in een inspanningsvermindering om het hoofd te bieden aan de huidige situatie die we hebben als het gaat om de gezondheid van de visvoorraden.
Wat betreft de oorspronkelijke interventie van mevrouw Stihler kan ik slechts het bekende gezegde herhalen: wat je ook doet, goed is het nooit.
De Voorzitter
Het debat is gesloten.
De stemming vindt donderdag 10 juli 2008 plaats.
Schriftelijke verklaringen (artikel 142)
Iles Braghetto
schriftelijk. - (IT) Ik juich de aanname toe van het voorstel voor een verordening om de crisis in de visserijsector aan te pakken. Deze bepalingen zullen ongetwijfeld niet alle problemen van een zo bijzonder complexe sector wegnemen, zoals de Europese Raad op de juni-top erkende, gezien de dubbele beperking van middelen en de markt die de sector minder bestand maakt tegen economische druk. De maatregel die vandaag werd aangenomen in het spoor van de brandstofcrisis opent ongetwijfeld nieuwe vooruitzichten en scenario's. Het is belangrijk dat onze visserijexploitanten alle mogelijkheden aangrijpen die de maatregel biedt. We moeten goed beseffen dat de stijging van de brandstofprijzen, die meer dan verdubbeld zijn in een paar maanden tijd, niet alleen de winsten hebben geneutraliseerd, maar er nu voor zorgen dat de visserijexploitanten met verlies draaien. De regelgeving voorziet in een speciale tijdelijke maatregel, die afloopt op 31 december 2010, die ten doel heeft een snellere aanpassing van de communautaire vloot aan de huidige situatie te steunen, en in de overgangsfase de sociale en economische gevolgen te verzachten. Het pakket richt zich voornamelijk op de vermindering van de visserij-inspanning en de overcapaciteit, en op de modernisering en modificering van vloten met de bedoeling het probleem van hoge brandstofafhankelijkheid op te lossen.
Andere maatregelen zijn bedoeld om de energie-efficiency te verbeteren en de emissies van visserijschepen te verminderen, en te stimuleren dat men afziet van vistechnieken die schadelijk zijn voor het milieu, zoals de boomkorvisserij.
Kathy Sinnott
schriftelijk. - (EN) Het noodpakket dat is voorgesteld door de Commissie is een stap op weg naar de beëindiging van de onzekere situatie waarmee de Europese vissers worden geconfronteerd.
Ierse vissers maken zich ernstige zorgen en daar dient rekening mee te worden gehouden. Hoe wordt de twee miljard aan hulp verdeeld? Wordt het toewijzing per vloot of per quota?
Wat wordt er daarnaast gedaan aan de boomkorvisserij die het grootste deel van de huidige Europese vloot uitmaakt en het risico loopt door het huidige noodpakket dat is voorgesteld te worden weggevaagd. Dit houdt de gemoederen van de Ierse vissers enorm bezig, omdat Ierland heeft geëxperimenteerd met alternatieven voor de boomkorvisserij en daar tot nu toe geen succes mee heeft gehad. Als Ierland vis moet blijven leveren aan de rest van de EU en nog over de middelen beschikt in het onderhoud van hun gezin te voorzien, dan is dat niet acceptabel.
Ierland heeft het grootste kustgebied in de Europese Gemeenschap. Het algemeen visserijbeleid heeft voor Ierland niet gewerkt. Ierse vissers zijn eerder geconfronteerd met moeilijke tijden, maar nu hebben ze niet langer de controle om zich door hun moeilijkheden heen te slaan. Het is tijd voor verandering. Het wordt tijd om de Ierse vissers weer aan te stellen als beheerder van Ierse wateren.
