SWIFT (debat) 
De Voorzitter
Aan de orde is het debat over de verklaring van de Raad over SWIFT.
Diego López Garrido
Mijnheer de Voorzitter, dit debat vindt plaats naar aanleiding van een verklaring van de Raad over een tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten overeengekomen programma dat, zoals u weet, betrekking heeft op het traceren van de financiering van het terrorisme. Met dat doel voor ogen moeten er financiële gegevens worden uitgewisseld en overgedragen, en ik denk dat we dat doel allemaal onderschrijven. Deze overeenkomst heeft de afgelopen maanden gefunctioneerd. De overeenkomst heeft goed gefunctioneerd en zorgt voor continuïteit in de informatiestroom ten behoeve van het Programma voor het traceren van terrorismefinanciering.
Deze overeenkomst loopt op 31 januari formeel af. Daarom vond de Raad het in de voorgaande periode, tijdens het Zweedse voorzitterschap, nodig om een overeenkomst te sluiten die het mogelijk moet maken om dit Programma voor het traceren van terrorismefinanciering voort te zetten. En daarom heeft de Raad op 30 november 2009 het besluit genomen om die overeenkomst te ondertekenen.
Het gaat om een interim-overeenkomst, die daarom maar kort van kracht zal zijn, in principe tot 31 oktober 2010. De interim-overeenkomst, die de Raad zoals gezegd vorig jaar heeft goedgekeurd, zal in elk geval in 2010 aflopen, tenzij het Europees Parlement nog voor die tijd anders beslist.
Dat is de situatie op dit moment. Sindsdien heeft de Commissie nog geen mededeling gepresenteerd over de inhoud van die overeenkomst, die het Europees Parlement nog niet kent. Ik kan u echter meedelen dat die mededeling volgende week zal komen, op 25 januari. Op 25 januari zal het Europees Parlement de inhoud van de overeenkomst kennen. Op die dag zal de overeenkomst, naar behoren vertaald, aan dit Parlement worden voorgelegd, en zal het Europees Parlement worden gevraagd de overeenkomst goed te keuren.
Dat is niet eerder gebeurd om de door de Commissie gegeven reden. De Commissie is namelijk nog niet klaar met de vertalingen en daarom heeft de Raad die vertalingen nog niet ontvangen. Zoals ik u zojuist heb gezegd, wordt op dit moment de laatste hand gelegd aan de verschillende taalversies, en zoals u weet kan de Raad dat document, die overeenkomst, pas aan het Europees Parlement toezenden wanneer de verschillende taalversies beschikbaar zijn, iets waarvoor de Commissie verantwoordelijk is. En die komen op 25 januari beschikbaar.
Daarnaast is de Commissie voornemens om voor de toekomst, en met het oog op een niet-tijdelijke, maar definitieve overeenkomst, met aanbevelingen te komen. Het gaat daarbij om een overeenkomst voor de lange termijn, niet een overeenkomst die volgend jaar oktober afloopt, zoals de overeenkomst waar we nu over praten, maar een overeenkomst voor de lange termijn. En die overeenkomst voor de lange termijn moet worden uitonderhandeld en worden gesloten in overeenstemming met de nieuwe rechtsgrondslagen van het Verdrag van Lissabon, dat het Europees Parlement op dit gebied volledige bevoegdheden toekent. Het Europees Parlement wordt nu volledig betrokken bij die overeenkomsten en dus ook bij de toekomstige overeenkomst, waarvoor de Commissie nog geen aanbevelingen heeft gepubliceerd.
Tot slot wil ik zeggen dat dit een buitengewoon belangrijk onderwerp is. Het gaat om een procedure, een programma om het terrorisme te bestrijden. Het incident in Detroit heeft laten zien dat het gevaar nog steeds bestaat, dat het gevaar niet weg is. De lidstaten kunnen het zich niet veroorloven om die stroom financiële gegevens naar het zogeheten Programma voor het traceren van terrorismefinanciering niet in stand te houden. Dat heeft rechter Bruguière in november uitgelegd in zijn interventie 'op camera', zijn gefilmde toespraak tot het Parlement. Hij verklaarde daarin dat naar zijn mening verschillende lidstaten die informatie die aan de Verenigde Staten is verstrekt met succes hebben gebruikt om terroristische activiteiten te ontdekken en te voorkomen.
Dat heeft de Raad ertoe gebracht om in de voorgaande periode van het Zweedse voorzitterschap tijdelijk een nieuwe overeenkomst toe te passen, om te voorkomen dat de van kracht zijnde overeenkomst op 31 januari afloopt en daarna elke mogelijkheid om informatie uit te wisselen zou komen te vervallen. Dat was de enige optie die de Raad had om dat te voorkomen, en uiteraard is het standpunt van het Europees Parlement dat het geïnformeerd wil worden heel begrijpelijk. Dat is nog niet gebeurd, zoals ik u heb uitgelegd, vanwege de vertraging die is opgetreden bij het produceren van de verschillende taalversies door de Europese Commissie.
Manfred Weber
Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de minister, dames en heren, aanvankelijk werd het debat beheerst door frustratie en ergernis bij velen in het Europees Parlement, omdat wij het gevoel hadden dat er in de Raad nog snel voor het in werking treden van het Verdrag van Lissabon voldongen feiten geschapen werden. Ik ben er dan ook erkentelijk voor dat men alsnog tot het inzicht gekomen is dat het goed is naar de Parlementsleden te luisteren en het nieuwe Verdrag van Lissabon nu tijdens het ratificatieproces toe te passen en ons ook de mogelijkheid te geven een oordeel uit te spreken over de vraag of deze overeenkomst al dan niet moet worden toegepast.
De Fractie van de Europese Volkspartij (Christendemocraten) zal in dit wetgevingsproces, als wij dit nu ingaan, heldere criteria hanteren. De medaille heeft twee kanten. Aan de ene kant hanteert onze fractie het duidelijke principe dat er voor Europese gegevens, waar die ook opgeslagen worden, Europese beschermingsnormen horen te gelden. Wij zijn principieel voorstander van een klachtrecht voor mensen die zich onheus behandeld voelen bij de controle van hun gegevens. Wij huldigen het principe dat gegevens alleen doorgegeven mogen worden in individuele gevallen waarin sprake is van verdenking, en niet zo maar in het algemeen. Dat zijn punten die voor ons van belang zijn.
De andere kant van de medaille is dat we natuurlijk voorstander zijn van samenwerking met de Verenigde Staten. Wij willen in de bestrijding van het terrorisme met onze partners samenwerken. We willen voorkomen dat afzonderlijke staten bij het aflopen van overeenkomsten onder grote druk komen te staan, zoals België bijvoorbeeld, omdat er dan misschien bilateraal onderhandeld wordt. Dat dient ook in overweging genomen te worden. Wij van de Europese Volkspartij zullen die afweging maken als het wetsvoorstel wordt ingediend.
Ik verzoek de Raad en de Commissie nogmaals om geen vertragingstactiek toe te passen, maar ons de tekst nu te doen toekomen, zodat we ons er in kunnen verdiepen. Wij van het Parlement kunnen snel aan het werk en zullen de zaak dan ook snel in behandeling kunnen nemen. Daarna is het aan de ministers - en voor alle duidelijkheid: ik bedoel de ministers van binnenlandse zaken - om ons Parlementariërs ervan te overtuigen dat de methoden die de overeenkomst nu voorstelt ook voor de terrorismebestrijding noodzakelijk zijn.
Wij staan open voor dit proces, maar de uitvoerende macht, de ministers, moeten ons nog wel zien te overtuigen.
Martin Schulz
Mijnheer de Voorzitter, wat nu met het Verdrag van Lissabon begint is een belangrijk onderdeel van de wetgevingspraktijk, en dat moet serieus worden genomen.
Mijnheer López Garrido, als u hier beweert dat we ons neer moeten leggen bij het feit dat er op zo'n gevoelig terrein vertraging kan ontstaan door vertalingen, of dat vertalingen kunnen ontbreken, kan ik dat met alle respect niet anders dan een uitvlucht noemen, waarmee u ons aan het lijntje probeert te houden. Maar u krijgt ons niet zo ver dat wij dat serieus nemen. Ik neem het voor kennisgeving aan en onthoud mij van verder commentaar.
Inhoudelijk gaat het om iets heel anders: het buitenspel staan van het Europees Parlement. Bij internationale overeenkomsten van een dermate grote betekenis is dat simpelweg onaanvaardbaar. Wij willen dat het Parlement van meet af aan bij de uitvoering van deze overeenkomst betrokken wordt. Waarom? De heer Buzek, onze Voorzitter, heeft dat in zijn brief heel precies geformuleerd: de SWIFT-overeenkomst bevat vergaande ingrepen in de fundamentele vrijheden van burgers, die in de meeste lidstaten grondwettelijk gewaarborgd zijn, evenals door het Handvest van de grondrechten.
Wanneer echter met een dergelijke overeenkomst is voorzien in uitvoerende maatregelen waarmee wordt ingegrepen in de fundamentele vrijheden, dan dient de rechtsbescherming van de burgers tegen dergelijke ingrepen volledig gewaarborgd te zijn. Dat betekent dat de gegevensbescherming in elk opzicht gewaarborgd is, dat het wissen van gegevens na een zekere, redelijke termijn gewaarborgd is en dat de mogelijkheden van de burgers om in geval van schending van hun grondrechten een klacht in te dienen, nauwkeurig vastgelegd zijn. Een van de constituerende elementen van een rechtsstaat is dat burgers zich tegen willekeur van de staat kunnen weren.
De Europese Unie kan deze rechtstraditie, die in zevenentwintig lidstaten verankerd is, niet onder verwijzing naar ontbrekende vertalingen buiten werking stellen. Kortom, als we serieus werk willen maken van een rechtsstaat op Europees niveau, moeten we het model van noodzakelijke ingrepen uit veiligheidsoverwegingen enerzijds en de gerechtvaardigde bescherming van de burger anderzijds ook naar Europees niveau overhevelen.
Daarom moet de Raad ons eens uitleggen waar de meerwaarde van de SWIFT-overeenkomst in bestaat als deze nu - dat is de wens van de Raad - tijdelijk van kracht zou worden. Ik zal mij hier niet uitlaten over het gehannes met data in de talloze veiligheidsdiensten in de Verenigde Staten. Iemand stopt wat springstof in z'n onderbroek en vliegt de Atlantische Oceaan over. Dat is het resultaat dat het noeste werk van de Amerikaanse geheime diensten tot nu toe op het gebied van de veiligheid heeft opgeleverd. Daar hoeven we het allemaal niet voor te doen.
Ik vraag mij af waarom we deze spoedprocedure moeten doorlopen als er al sinds 1 februari een overeenkomst tussen de EU en Verenigde Staten inzake voorlopige rechtshulp van kracht is. In artikel 4 van die overeenkomst staat nauwkeurig omschreven hoe bankgegevens in geval van een gerede verdenking doorgegeven dienen te worden. Dat betekent dat inwerkingtreding van de SWIFT-overeenkomst vanuit het oogpunt van bescherming geen meerwaarde heeft.
Er is dan ook geen enkele reden voor zulke jachtigheid - in Duitsland zouden we van een zwijnengalop spreken - en daarom zal ik precies zeggen wat wij allen van de Raad verlangen: stuurt u ons de betreffende stukken! We zullen ze met de nodige snelheid behandelen en de Parlementaire procedure laten doorlopen, omdat we duidelijkheid willen scheppen, alleen niet voor de veiligheidsinstanties, maar voor de burgers die door deze instanties beschermd horen te worden. Dat lijkt mij de zin van deze overeenkomst, maar dan willen we dat ook fatsoenlijk in wetgeving omgezet zien.
Guy Verhofstadt
namens de ALDE-Fractie. - (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, laten we met het goede nieuws beginnen: het Spaanse voorzitterschap heeft aangekondigd dat het document zal worden ingediend op maandag 25 januari, met andere woorden, aanstaande maandag - ik heb het genoteerd. Dit houdt in dat we nog een week hebben om het in het Parlement te behandelen; dat is de realiteit.
Mijn verzoek is, mijnheer de Voorzitter, - ik heb dit al aangekondigd en ik hoop dat ik hierin wordt gesteund door de andere fracties - dat de Conferentie van voorzitters zal besluiten zowel een commissievergadering als een plenaire vergadering te beleggen om deze interim-overeenkomst te behandelen, want het heeft geen enkele zin de overeenkomst op 1 februari te laten ingaan zonder dat deze eerst door het Parlement is behandeld.
Er zijn dus twee mogelijkheden, mijnheer Zapatero: ja of nee. Ik kan u vertellen dat een 'ja' afhangt van een aantal voorwaarden. Dat is belangrijk om te weten en we moeten voor 25 januari een antwoord hebben. Tot op dit moment hebben we nog geen reactie ontvangen op de voorwaarden die het Parlement heeft gesteld.
Het gaat om de volgende voorwaarden. Ten eerste wil het Parlement volledig op de hoogte worden gehouden en alle benodigde informatie ontvangen. Ten tweede wil het Parlement worden betrokken bij de onderhandelingen over een definitieve overeenkomst. En ten derde zijn er specifieke voorwaarden, negen in totaal, die door de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en buitenlandse zaken zijn neergelegd in haar resolutie - die door het Parlement is aangenomen - over de inhoud van de overeenkomst.
Ons verzoek aan u is heel eenvoudig. Op 25 januari moet u ons niet alleen de interim-overeenkomst doen toekomen, maar tevens antwoord geven op deze drie vragen van het Parlement. Indien uw antwoord op onze drie vragen positief is, bestaat de mogelijkheid dat we de overeenkomst goedkeuren. Zo niet, dan denk ik dat er waarschijnlijk tegen wordt gestemd - dat is in elk geval het standpunt van mijn fractie.
Ik wil erop wijzen dat een negatieve stemming inhoudt dat de interim-overeenkomst niet op 1 februari van kracht wordt. Zo staat de zaak er momenteel voor, en daarom zal ik morgen in elk geval aan de Conferentie van voorzitters vragen zowel een geschikte commissie over deze kwestie bijeen te roepen als een plenaire vergadering te houden om over deze interim-overeenkomst te debatteren.
Rebecca Harms
Mijnheer de Voorzitter, het nieuwbakken Spaanse voorzitterschap van de Raad krijgt nu de ergernis van het hele Parlement over zich heen. Misschien kunt u zich daar namens de hele Raad bij neer leggen, al hebt u hier zelf ook deel aan. Het ergert mij dat op de plaatsen 21 en 22 niet de vertegenwoordigers van de Commissie zitten, want als ik de situatie juist beoordeel, had de Commissie ervoor moeten zorgen dat de zaak versneld werd afgehandeld na het verzoek van het Parlement om de instemmingsprocedure op gang te brengen. De Commissie heeft zich echter voor haar verantwoordelijkheid gedrukt en zich niet in de aangelegenheid gemengd.
Ik hoef niet te herhalen wat mijn collega's al gezegd hebben, maar ik wil er wel op wijzen dat ik het uiterst riskant zou vinden als de Raad ertoe besloot om, zonder dat het Parlement heeft kunnen stemmen over hetgeen u ons wilt voorleggen, deze voorlopige SWIFT-overeenkomst in werking te stellen. Mocht u de zaak er voor 1 februari in een rotvaart doorheen willen jagen - in een zwijnengalop, zoals de heer Schulz de hele procedure terecht genoemd heeft - dan zou dat in mijn ogen niet slechts een schoffering van het Parlement zijn, maar ook een niet te rechtvaardigen schending van de Verdragen, van het Verdrag van Lissabon, dat nog maar net in werking getreden is.
U hebt mogelijkheden te over om in dringende aangelegenheden via bilaterale overeenkomsten met de VS en met elk ander land ter wereld waar dergelijke overeenkomsten mee zijn gesloten, urgente informatie uit te wisselen. Er is dus helemaal geen reden tot haast!
Één ding wil ik nog benadrukken: de burgers in de EU zijn benieuwd hoe wij nu omgaan met dat Verdrag van Lissabon waar wij zo hoog van opgeven. Als we er niet voor zorgen dat Parlementaire controle op dit punt plaatsvindt, en als we ons neerleggen bij een inbreuk op de nationale wetgevingen inzake gegevensbescherming en op het Handvest van de grondrechten, dat in de discussie over Lissabon zo vaak aangehaald is, staat dat voor mij gelijk aan een zelfmoordactie, waar geen enkele rechtvaardiging voor te bedenken is. De verantwoordelijkheid deelt u, geachte vertegenwoordiger van de Raad, in dit geval met de Commissie.
Ik zou u nog iets willen vragen. Ik kreeg zojuist via SMS de mededeling dat er inmiddels ettelijke vertalingen van de SWIFT-overeenkomst gepubliceerd zijn. Kunt u ons vertellen welke talen dat zijn, wanneer de vertalingen in het Publicatieblad verschenen zijn en waarom het Parlement daar nog niet over beschikt?
Timothy Kirkhope
namens de ECR-Fractie. - (EN) Mijnheer de Voorzitter, recente gebeurtenissen hebben ons allen er eens te meer aan herinnerd hoe belangrijk het is dat wij informatie delen teneinde de veiligheid van de EU-burgers te waarborgen. SWIFT is hierbij een belangrijk instrument gebleken. Nadat ik recentelijk in Washington een ontmoeting heb gehad met ambtenaren van de Amerikaanse regering en in het bijzonder met de heer David Cohen, expert in terrorismefinanciering in het Amerikaanse ministerie van Financiën, was ik gerustgesteld door de gelaagde controlesystemen en waarborgen en onafhankelijke supervisie, die hopelijk zullen leiden tot een onberispelijke uitvoering van deze nieuwe overeenkomst.
Samen met anderen maak ik mij echter grote zorgen over de ondermaatse raadpleging door de Raad van het Parlement en de vermeende vertragingen in de Commissie. Het is van essentieel belang dat het Parlement en de gekozen vertegenwoordigers van dit Parlement frequent en terdege worden geïnformeerd. De Parlementaire goedkeuring mag geen middel achteraf zijn. Dat de Raad dit schijnbaar wel als zodanig beschouwt, ondermijnt de waarden en democratische beginselen die in deze vergaderzaal en in dit Parlement centraal staan. Ik hoop echt dat de Raad, ja voorwaar het voorzitterschap, deze opmerkingen ter harte zal nemen.
Rui Tavares
namens de GUE/NGL-Fractie. - (PT) Mijnheer de Voorzitter, de manier waarop dit Parlement in dit hele proces is behandeld, is beledigend en eigenlijk vernederend. Het is onacceptabel dat ons verteld wordt dat we moeten wachten tot alle taalversies klaar zijn, terwijl we weten dat verschillende versies al gepubliceerd zijn, omdat er informatie naar de pers gelekt is.
Desondanks is ons op een vrijdag in Brussel een samenvatting van de overeenkomst voorgelegd, toen de afgevaardigden naar Straatsburg waren. Er was slechts één afgevaardigde in Brussel aanwezig. Dat was ik.
Ook is het onacceptabel dat er voortdurend naar het rapport-Bruguière wordt verwezen, een geheim rapport. Dat is niet echt overtuigend, omdat iedereen die het gelezen heeft, weet dat daar nauwelijks empirische feiten in staan.
Het is onacceptabel dat gezegd wordt dat het hier een tijdelijke overeenkomst betreft, terwijl de gegevens die in de komende negen maanden verzameld worden nog vijf jaar in handen van de Amerikaanse regering blijven. Dat kan de regering Obama zijn, maar misschien ook een regering Sarah Palin. Hoe kunnen Europese burgers zich zo nog veilig voelen? U laat ons geen andere keuze dan deze overeenkomst te verwerpen, dat mag duidelijk zijn, en u maakt ons het leven niet gemakkelijk.
Maar door deze overeenkomst te verwerpen, bewijzen we de Commissie een dienst, omdat er twee nieuwe commissarissen aantreden, mevrouw Malmström en mevrouw Reading, die ongetwijfeld een betere overeenkomst uit de onderhandelingen zullen kunnen slepen, door helemaal opnieuw te beginnen, en die dat maar al te graag willen doen, naar ik weet.
Martin Ehrenhauser
(DE) Mijnheer de Voorzitter, onder het mom van terrorismebestrijding worden er de laatste jaren heel veel maatregelen genomen, ook door de Raad. Veel van die maatregelen echter staan niet in een redelijke verhouding tot een daadwerkelijk van het terrorisme uitgaande dreiging. Integendeel, ze hebben geleid tot een onaanvaardbare beknotting van de burgerrechten. Het stelselmatig uitwisselen van informatie zonder concrete verdenking, waarin met de SWIFT-overeenkomst wordt voorzien, vormt daarop natuurlijk geen uitzondering. Zelfs de Duitse federale recherche, die toch niet als actiegroep voor gegevensbescherming bekend staat, moest toegeven dat deze wanverhouding tussen doel en middelen bestaat. We moeten een eind maken aan de voortdurende beknotting van de burgerrechten en mogen ook niet instemmen met deze interim-overeenkomst.
Over het optreden van de Raad wil ik geen misverstand laten bestaan: de controle en opslag van gegevens van SWIFT-gebruikers gebeurde in de VS zonder enige beperking. Maar in plaats van deze praktijken af te straffen heeft de Raad ze gelegaliseerd! Ik zou de Raad ook willen vragen om alle informatie die op deze zaak betrekking heeft ter beschikking te stellen aan het Europees Parlement.
Diego López Garrido
In een bepaalde interventie, ik geloof die van mevrouw Harms, is een vraag gesteld over de mogelijke publicatie van een taalversie. Ik beschik uiteraard niet over die informatie. Ik ga hier achteraan en ik zal u schriftelijk op de hoogte brengen van de situatie. Wat ik u heb gezegd is dat het Europees Parlement op 25 januari de beschikking zal krijgen over de overeenkomst die op 1 februari tijdelijk van kracht zal worden. Conform het Europees recht, conform artikel 218 van het Verdrag van Lissabon en conform het Verdrag van Wenen kunnen overeenkomsten tijdelijk van kracht worden. Daarom is dit rechtsgeldig.
Voor de Europese Unie, en uiteraard ook voor de Raad, is het belangrijk dat deze overeenkomst van kracht wordt. Het is belangrijk dat deze overeenkomsten over het Programma voor het traceren van terrorismefinanciering van kracht blijven. Wij vinden die overeenkomsten positief, wij vinden dat ze zinvol zijn in de strijd tegen het terrorisme en wij vinden dat het gaat om samenwerking met een betrouwbaar land, een partnerland dat dicht bij ons staat, namelijk de Verenigde Staten, een land dat hetzelfde doel heeft als wij: de strijd tegen het terrorisme. Het gaat absoluut niet om de tijd die het duurt om de verschillende taalversies gereed te krijgen, het is geen smoesje, mijnheer Schulz, absoluut niet. We proberen geen tijd te winnen, mijnheer Weber.
Het Zweedse voorzitterschap van de Raad heeft enkele weken geleden - enkele maanden geleden zelfs - voorgesteld om deze versie, dus in één taal, aan het Parlement toe te zenden, maar de Commissie zag in dat dat niet mogelijk was, dat de Commissie zelf alle taalversies moest produceren en al die versies moest doorzenden. De Raad en het Zweedse voorzitterschap hebben hun goede wil getoond, maar het bleek wettelijk en technisch niet mogelijk. Daarom is deze versie nu pas beschikbaar. Ik begrijp dat het Europees Parlement liever eerder over deze versie had willen beschikken. Dat begrijp ik volledig. Als ik lid van het Europees Parlement was, zou ik er precies hetzelfde over denken en had ik deze versies ook liever eerder ontvangen. Dat is niet gebeurd, om de reden die ik u heb gegeven, en die heeft absoluut niets te maken met tijd winnen, iets verbergen of smoesjes verzinnen.
Het Europees Parlement heeft alle mogelijkheden, alle mogelijkheden om mee te beslissen over deze overeenkomst. Want het Verdrag van Lissabon is in werking getreden en we hebben - met een enorme meerderheid, denk ik - dat Verdrag aangenomen, waardoor het Parlement de bevoegdheid heeft gekregen om volledig mee te beslissen. Het Europees Parlement zal, als het dat wil, het van kracht worden van de tijdelijke overeenkomst kunnen onderbreken. Het Europees Parlement zal betrokken worden bij de onderhandelingen over de volgende overeenkomst, de overeenkomst voor de lange termijn. Het Europees Parlement zal, uiteraard samen met de Raad, alle bevoegdheden hebben om invloed uit te oefenen op die SWIFT-overeenkomst, die wij belangrijk vinden en die een nauwgezet, serieus debat in dit Parlement verdient, een debat zonder haast, zoals u dat ook zelf hebt genoemd.
Bovendien zijn we het volkomen met u eens, mijnheer Verhofstadt en andere sprekers, dat we hier de grondrechten moeten respecteren, het recht op privacy en de Europese wetgeving inzake gegevensbescherming. En bovendien hebben we nu dat nieuwe instrument om die rechten te garanderen, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, dat onlangs van kracht is geworden omdat het aan het Verdrag van Lissabon is gekoppeld en daarom nu dus volledig van kracht is. En twee van de rechten die dat Handvest garandeert zijn het recht op privacy en gegevensbescherming. Daarom zijn alle voorwaarden aanwezig om een goede overeenkomst te sluiten.
Wat betreft het voorstel van de heer Verhofstadt om een brief te sturen of onmiddellijk een standpunt van de Raad te formuleren over de door het Parlement gestelde voorwaarden, is naar mijn mening de beste oplossing dat, zodra het Europees Parlement over dat document beschikt, we tot uw beschikking staan om erover te debatteren, over alle aspecten, over al die voorwaarden, om tot een serieuze, zorgvuldige en niet overhaast gesloten overeenkomst te komen.
Maar wij achten het absoluut noodzakelijk dat deze interim-overeenkomst tijdelijk van kracht wordt, en in elk geval zal het Europees Parlement alle bevoegdheden hebben die het Verdrag van Lissabon toekent om in laatste instantie te beslissen of de overeenkomst al dan niet door moet gaan. Dat zal van u afhangen. Dat zal afhangen van het Europees Parlement als geheel.
De Voorzitter
Het debat is gesloten. Ik zei eerder al dat het niet mogelijk is om anderen het woord te geven. Iemand die een motie van orde heeft, kan ik wel het woord geven. Gaat u gang.
Sophia in 't Veld
(EN) Mijnheer de Voorzitter, één ding begrijp ik niet: als er slechts één taal of een klein aantal talen beschikbaar is, hoe staat het dan met de taalvaardigheid van de leden van de Commissie en de Raad die de overeenkomst hebben ondertekend en er op 30 november een beslissing over hebben genomen? Het moet dus beschikbaar zijn.
De Voorzitter
Dit was geen motie van orde, maar ik heb het toegelaten, omdat mevrouw In 't Veld zo beleefd om het woord vroeg. Gaat u door, minister.
Diego López Garrido
Ik herhaal wat ik heb gezegd. Ik ga achter die informatie over de publicatie aan, die dacht ik van mevrouw Harms afkomstig was. Ik weet het niet, ik heb dat niet bij me, dat lijkt me duidelijk, en ik zal u informeren over wat er in dit verband is gebeurd.
In elk geval herhaal ik nogmaals: u zult op 25 januari over die overeenkomst kunnen beschikken en dan kunnen we overal over spreken. Het Spaanse voorzitterschap, de regering en de Raad staan tot uw beschikking om die overeenkomst grondig te bespreken, zo lang als u wilt, want het antwoord op de vraag of die overeenkomst in de toekomst van kracht zal zijn zal afhangen van het Europees Parlement.
De Voorzitter
Als je een uitzondering toestaat, komen er gegarandeerd anderen aankloppen. Ik kan het woord niet weigeren aan de heer Schulz. Zegt u het maar, mijnheer Schulz.
Martin Schulz
(DE) Mijnheer de Voorzitter, excuseert u mij dat ik nogmaals het woord vraag. Dat komt zelden voor in mijn leven, maar we zijn hier niet op de kermis. Mijnheer López Garrido, de overeenkomst is op 13 januari in het Publicatieblad van de Europese Unie gepubliceerd. Dat is niet uw schuld, maar als u nu tegen ons zegt dat u eerst nog even uit moet zoeken in welke talen die tekst ook al weer beschikbaar is, moet mij toch werkelijk van het hart dat we hier als afgevaardigden en ministers niet bijeen zijn om onze vrije tijd op een prettige manier samen door te brengen. Dit is een wetgevende vergadering, waar serieus werk geleverd dient te worden!
Ik wil u - niet het Spaanse voorzitterschap, maar de Raad - eens de waarheid zeggen: de manier waarop men daar met deze kwesties omgaat, laat zien dat het Parlement de Raad een zorg zal wezen. Het is de hoogste tijd om de Raad te zeggen dat het afgelopen moet zijn met deze spelletjes. We doorlopen een serieuze wetgevingsprocedure en daar hoort in Europa nu eenmaal bij dat alle stukken, alles dossiers aan het begin van de procedure in alle talen beschikbaar zijn en niet dat we nog eens met een wichelroede op zoek moeten naar de stukken, als er kennelijk al een einde aan de procedure is gekomen. Dat is geen serieus te nemen procedure. Ik verlang van u dat u ons meedeelt welke vertalingen klaar waren toen de overeenkomst op 13 januari in het Publicatieblad verscheen. Op deze hoogst officiële vraag verlang ik nu een antwoord voor mijn fractie.
De Voorzitter
Dames en heren, nu de heer Schulz is uitgesproken, geef ik het woord aan de minister voor een laatste antwoord. Daarna sluit ik het debat.
Diego López Garrido
We zullen het Parlement informeren over al deze punten, over de taalversies, de versies die beschikbaar zijn, enzovoort, en dat zullen we vooral heel nauwgezet en serieus doen.
Naar mijn mening heeft de Raad het Europees Parlement op geen enkel moment op een vernederende wijze behandeld en ook geen informatie achtergehouden. Absoluut niet. Ik verwijs daarbij naar het Zweedse voorzitterschap, dat in die periode heeft geprobeerd de overeenkomst aan u te doen toekomen, maar dat bleek juridisch niet mogelijk omdat nog niet alle taalversies beschikbaar waren. Nu, met een in werking getreden Verdrag van Lissabon, zal het Europees Parlement deze kwestie ten volle kunnen behandelen, en de Raad stelt zich ter beschikking van het Europees Parlement om het Parlement alle informatie te verstrekken en daarover een dialoog te beginnen.
Dit heeft volgens mij niets te maken met het Europees Parlement slecht behandelen, en daarom kan ik het niet eens zijn met de woorden die de heer Schulz hierover heeft gesproken. En de feiten zullen dat aantonen. Het Europees Parlement zal de beschikking krijgen over een volledige tekst en daar zullen het Europees Parlement en de Raad over kunnen debatteren, zo lang als u wilt, zo diepgaand als u wilt, waarbij de eindbeslissing bij het Europees Parlement ligt.
Zo duidelijk is het. Daarom denk ik dat er geen enkele reden is om bang te zijn dat de Raad bepaalde informatie achterhoudt. De Raad gelooft volledig in het respecteren van de grondrechten en gelooft volledig in het respecteren van het Parlement, dat de vertegenwoordiger van de Europese bevolking is.
De Voorzitter
Het debat is gesloten. Ik geef niet meer de gelegenheid om het woord te voeren over dit onderwerp.
Schriftelijke verklaringen (artikel 149)
Franz Obermayr  
De zogeheten SWIFT-overeenkomst ("Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication") regelt het doorgeven van gegevens uit het wereldwijde bankennetwerk. Dagelijks communiceren achtduizend financiële instellingen uit tweehonderd landen met elkaar via de lijnen van de onderneming die in België is gevestigd en rekencentra heeft in Nederland en de VS. Volgens de Commissie is het opvragen van gegevens alleen toegestaan bij internationale overschrijvingen en uitsluitend bedoeld voor onderzoek van inlichtingendiensten naar terroristische activiteiten. Zowel vooraanstaande politici als strafrechtdeskundigen betwijfelen echter of de gegevens in de VS wel uitsluitend gebruikt worden voor het bestrijden van terroristische activiteiten. Gegevensmisbruik, schending van burgerrechten, doorgeven van gegevens aan derden zijn zeer reële gevaren die van de SWIFT-overeenkomst uitgaan. Als leden van het Europees Parlement mogen wij de inwerkingtreding van de overeenkomst en de daarmee gepaard gaande overdracht van gegevens aan de VS in geen geval toestaan en al helemaal niet als dat zonder instemming van het Europees Parlement gebeurt. Een voorlopige inwerkingtreding tot aan de behandeling in het Europees Parlement in februari zou een grove inbreuk op de democratische grondbeginselen vormen.
