Πανηγυρική συνεδρίαση - Πορτογαλία
Πρόεδρος
Καλώς ήρθατε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κύριε Cavaco Silva. Είναι μεγάλη τιμή για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να υποδέχεται τον Πρόεδρο της Πορτογαλικής Δημοκρατίας.
Πρόεδρος
(DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, είναι για εμένα και για όλους εμάς μεγάλη χαρά να καλωσορίζουμε σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον πρόεδρο της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, κ. Aníbal Cavaco Silva. Κύριε Πρόεδρε, κατά τα τελευταία δέκα χρόνια της πρωθυπουργικής σας θητείας, εδραιώσατε τους δημοκρατικούς θεσμούς στη χώρα σας και προωθήσατε με επιτυχία την οικονομική ανάπτυξη. Ως προοδευτικός Ευρωπαίος, οδηγήσατε την Πορτογαλία με σταθερό χέρι στον δρόμο της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Βλέπω ότι και ο Πρόεδρος της Επιτροπής, κ. José Manuel Durão Barroso, παρευρίσκεται εδώ, και φυσικά θα πρέπει επίσης να υπογραμμίσω ότι η Πορτογαλία ανέλαβε πρόσφατα την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καλωσορίζω σήμερα θερμά και εσάς, κύριε Barroso.
" τελευταία φορά που ένας πρόεδρος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας μίλησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν πριν από δέκα χρόνια. Έκτοτε ακολουθήσαμε μαζί έναν μακρύ δρόμο. Είσαστε σήμερα εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο ως πρόεδρος της Πορτογαλίας, επ' ευκαιρία της τρίτης ευρωπαϊκής Προεδρίας της χώρας σας. " φράση που συνοψίζει καλύτερα τις τρεις Προεδρίες της Πορτογαλίας είναι "φιλοδοξία για λογαριασμό της Κοινότητας", δεδομένου ότι κάθε φορά η Πορτογαλία ασχολήθηκε με επίκαιρα και καίρια θέματα - όπως η στρατηγική της Λισαβόνας, για παράδειγμα, ή οι σχέσεις της ΕΕ με την Αφρική και τη Νότια Αμερική. Αυτή η Προεδρία δεν αποτελεί εξαίρεση. Στην ημερήσια διάταξη της Πορτογαλίας περιλαμβάνονται αυτήν τη φορά η επιτυχής ολοκλήρωση της διακυβερνητικής διάσκεψης και η έγκριση της μεταρρυθμιστικής Συνθήκης· η ενίσχυση της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας και, ειδικότερα, η ανάπτυξη στενότερων σχέσεων με τη Λατινική Αμερική, την Αφρική και την περιοχή της Μεσογείου· η ανάληψη περαιτέρω δράσης για την κλιματική αλλαγή και η υλοποίηση της στρατηγικής της Λισαβόνας.
Οι ανακαλύψεις, σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της γης, των θαλασσοπόρων που ξεκίνησαν από τη Λισαβόνα τον 14ο αιώνα ήταν ουσιαστικά η πρώτη φάση της παγκοσμιοποίησης. Αυτό το άνοιγμα στον κόσμο και η καλλιέργεια της ανοχής που ανέπτυξε η χώρα σας με την πάροδο των αιώνων συνιστά, στο πλαίσιο της σημερινής παγκοσμιοποίησης, μία εξαιρετικά πολύτιμη εμπειρία και, ως εκ τούτου, πλεονέκτημα για εμάς στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι προσπάθειες της Πορτογαλίας για την ανάπτυξη σχέσεων με τη Λατινική Αμερική και την επιδίωξη επαφών με τη Νότια Αμερική μέσω των ιδιαίτερων σχέσεών της με τη Βραζιλία μάς βρίσκουν παντελώς σύμφωνους. " καλλιέργεια της ανοχής και ο παγκόσμιος τρόπος σκέψης σας αποτελεί ευκαιρία στον σημερινό κόσμο. " χώρα σας θα μπορέσει να συνεχίσει, κατά την Προεδρία της, το έργο των εξερευνητών του 14ου αιώνα με το ίδιο σθένος και την ίδια επιμονή που επέδειξαν εκείνοι. Σας ευχόμαστε καλή επιτυχία στο έργο σας.
(Χειροκροτήματα)
Aníbal António Cavaco Silva
πρόεδρος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας. - (PT) Κύριε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κύριε Πρόεδρε της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κυρίες και κύριοι.
Θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα καλά του λόγια, καθώς και τη βαθύτατη εκτίμησή μου για την πρόσκληση να εμφανιστώ σήμερα ενώπιον του Κοινοβουλίου. Αισθάνομαι μεγάλη τιμή που μου δίνεται η ευκαιρία να απευθυνθώ σε όλες και όλους εσάς, τους αντιπροσώπους των λαών της Ευρώπης και τα μέλη του σπουδαίου αυτού ευρωπαϊκού θεσμικού οργάνου, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Γνωρίζω πολύ καλά τον αποφασιστικό ρόλο που έχει διαδραματίσει αυτό το Κοινοβούλιο στην επιτυχή διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Δεν έχω ξεχάσει την έντονη και γόνιμη συνεργασία με αυτό το όργανο το 1992, όταν, ως πρωθυπουργός, ηγήθηκα της πρώτης πορτογαλικής Προεδρίας του Συμβουλίου, σύνθημα της οποίας ήταν, όπως θα θυμάστε, Προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. " συμβολή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη δημιουργία μιας ισχυρής εσωτερικής αγοράς και στην πρόοδο του εγχειρήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προέκυψε από το Μάαστριχτ υπήρξε θεμελιώδης.
Τώρα, για τρίτη φορά, η χώρα μου κατέχει την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και, για μία ακόμη φορά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με σημαντικές προκλήσεις. Προκλήσεις που απαιτούν τη σύγκλιση της πολιτικής βούλησης των κρατών μελών και των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά, είναι επιβεβλημένο να συγκεντρώσουμε τις συλλογικές δυνάμεις και την αποφασιστικότητά μας σε ό,τι είναι πραγματικά αναγκαίο, προκειμένου να γίνει η Ευρώπη ισχυρότερη και πιο συνεκτική. Αυτό αναμένουν εξάλλου οι πολίτες της Ευρώπης από τους ηγέτες τους.
" πορτογαλική Προεδρία θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να επιτύχει τη σύγκλιση που είναι αναγκαία για την πρόοδο της διαδικασίας οικοδόμησης της Ευρώπης. Ευελπιστώ, ειδικότερα, ότι θα έχουμε με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την ειλικρινή και ανοικτή συνεργασία που είχαμε και κατά τη διάρκεια των προηγούμενων πορτογαλικών Προεδριών.
Μία από τις προτεραιότητες της Προεδρίας είναι η ολοκλήρωση της μεταρρυθμιστικής Συνθήκης βάσει της συμφωνίας που επιτεύχθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου. " συμφωνία αυτή θεωρώ ότι θα αποτελέσει πολύ σημαντικό βήμα, το οποίο ελπίζω ότι θα μας επιτρέψει να αφήσουμε πίσω μας μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από την αποδυνάμωση της διαδικασίας ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Απευθύνω λοιπόν έκκληση να καταβληθούν συντονισμένες προσπάθειες, ώστε να διασφαλιστεί η υπογραφή της νέας Συνθήκης κατά τη διάρκεια της πορτογαλικής Προεδρίας.
Όταν ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις και κλείσει αυτό το κεφάλαιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επικεντρώσει την προσοχή της με αυξημένη συνέπεια και ανανεωμένη εμπιστοσύνη στις προκλήσεις που απασχολούν τους πολίτες της Ευρώπης: η οικονομική ανάπτυξη, η απασχόληση, η ασφάλεια, το περιβάλλον, η ενέργεια και η παγκοσμιοποίηση. Αυτά είναι τα θέματα της ημερήσιας διάταξης, στα οποία η Ευρώπη οφείλει να παρέμβει, προς όφελος τόσο της δικής μας όσο και των μελλοντικών γενεών.
Έχω λοιπόν την αίσθηση ότι η στιγμή είναι κατάλληλη για να υπογραμμίσουμε την αξία της αλληλεγγύης ως θεμελιώδους πυλώνα της οικοδόμησης της Ευρώπης. " αλληλεγγύη είναι, εξάλλου, όρος εκ των ων ουκ άνευ για το μέλλον του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, και είναι ισότιμη με μια άλλη πραγματικά θεμελιώδη αρχή, την επικουρικότητα. Αλληλεγγύη που είναι απτή, πρακτική, που μετατρέπεται σε πολιτικές και κοινή δράση, και όχι ρητορική, συγκυριακή αλληλεγγύη.
Λαμβάνω το θάρρος να υπενθυμίσω στο σημείο αυτό τη δήλωση του Schuman το 1950, την οποία και παραθέτω, ότι δηλαδή η Ευρώπη ... θα διαμορφωθεί μέσα από συγκεκριμένα επιτεύγματα που θα δημιουργήσουν πρώτα μια πραγματική αλληλεγγύη. Πρέπει να συνεχίσουμε να έχουμε αυτά τα λόγια ως οδηγό στις προσπάθειές μας για την οικοδόμηση μιας ισχυρότερης και πιο συνεκτικής Ευρώπης. " απώλεια της ιδέας της συμμετοχής σε μια Ένωση που εδράζεται στην αλληλεγγύη είναι ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Προκειμένου να είναι πραγματική Ένωση, επιβάλλεται να διατηρήσει την αίσθηση της Κοινότητας, που ήταν, όχι άνευ λόγου, το αρχικό όνομα που δόθηκε στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Ένα από τα συγκεκριμένα επιτεύγματα που δημιούργησαν μια πραγματική αλληλεγγύη ήταν η έννοια της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής η οποία καθιερώθηκε με την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη του 1986, στις διαπραγματεύσεις για την υιοθέτηση της οποίας είχα την τιμή να συμμετέχω και την οποία υπέγραψα ως πρωθυπουργός της Πορτογαλίας.
" εξαιρετική πρόοδος που σημείωσε τα τελευταία 20 χρόνια η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση θα ήταν αδύνατη χωρίς τις πολιτικές οικονομικής και κοινωνικής συνοχής. Οι πολιτικές αυτές συνέβαλαν στην πολιτική συνοχή, την οικονομική ανάπτυξη, την απασχόληση, την εδαφική συνοχή, την ισότητα των ευκαιριών και την ενίσχυση της θέσης της Ευρώπης στον κόσμο.
Υπάρχουν τώρα νέοι λόγοι αναζωογόνησης του ενδιαφέροντος για την αρχή της συνοχής. Αναφέρομαι στην αυξανόμενη παγκοσμιοποίηση, την ευρείας κλίμακας μετανάστευση, καθώς και τις δημογραφικές εξελίξεις που οδηγούν στις κοινωνικές και οικονομικές ανισορροπίες που σχετίζονται με τη γήρανση του πληθυσμού.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι.
Οι τρεις πτυχές της βιώσιμης ανάπτυξης είναι γνωστές: κοινωνική, οικονομική, περιβαλλοντική. Αυτός είναι ένας από τους κεντρικούς στόχους της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ο οποίος έχει επαναβεβαιωθεί πολλές φορές και κατοχυρωθεί στη στρατηγική της Λισαβόνας.
Θέλω, επ' ευκαιρία, να εστιάσω την προσοχή μου στην κοινωνική πτυχή και ειδικότερα στο θέμα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.
Εκτός από την αρχή της αλληλεγγύης, υπάρχει μια ηθική και δεοντολογική έννοια της προόδου, χωρίς την οποία οι θεμελιώδεις αξίες της ευρωπαϊκής ιδέας θα είχαν εξαφανιστεί, αξίες όπως η διαρκής επιδίωξη της ειρήνης, η κατοχύρωση της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το κοινοτικό πνεύμα, η προσήλωση στην ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη, η εγγύηση της αξιοπρέπειας της εργασίας και η προσπάθεια ενστάλαξης ενός πιο εκτεταμένου και απελευθερωτικού αισθήματος κοινωνικής ευθύνης.
Ο σαφής καθορισμός του αγώνα κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού ως ευρωπαϊκού στόχου επιβάλλει σε όλους εμάς την ευθύνη της εξεύρεσης νέων λύσεων για όλο και πιο περίπλοκα και επίμονα προβλήματα. " κοινωνική ατζέντα, σε συνδυασμό με τους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας, περιγράφει τις μακρόπνοες και δύσκολες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε.
Σημειώνω, στο πλαίσιο αυτό, ότι το έτος που διανύουμε είναι η 50ή επέτειος της δημιουργίας του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου και η 10η επέτειος της υιοθέτησης της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την απασχόληση. Είναι επίσης ευρωπαϊκό έτος ίσων ευκαιριών.
Ως πρόεδρος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, επέλεξα το θέμα της κοινωνικής ένταξης ως μία από τις προτεραιότητες της δράσης μου. Κατά το πρώτο έτος της θητείας μου, προώθησα το πρόγραμμα "Ο δρόμος προς την ένταξη", προκειμένου να κινητοποιηθεί ο πορτογαλικός λαός και να ευαισθητοποιηθεί απέναντι στην επείγουσα ανάγκη αντιμετώπισης των δεικτών της επίμονης φτώχειας, της άνισης κατανομής του εισοδήματος και του αποκλεισμού, που εξακολουθούν να πλήττουν χιλιάδες πολίτες.
Σήμερα είμαι πεπεισμένος περισσότερο από κάθε άλλη φορά για την ανάγκη ανταπόκρισης σε αυτήν την πρόκληση με ευέλικτες και καινοτόμες λύσεις: περισσότερη ευθύνη σε μη κυβερνητικές οργανώσεις και τους πολίτες εν γένει, μεγαλύτερος συντονισμός των κρατικών παρεμβάσεων και των πρωτοβουλιών της κοινωνίας των πολιτών, αναγνώριση του γεγονότος ότι οι πολιτικές αναδιανομής του εισοδήματος δεν αποκλείουν, απεναντίας, προϋποθέτουν, τη δημιουργία περισσότερων και καλύτερων ευκαιριών για όλους, προκειμένου να μετέχουν στους στόχους της δημιουργίας πλούτου, της προσωπικής επιτυχίας και της βιώσιμης ανάπτυξης.
" Πορτογαλία έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά της σε σύγκριση με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Γεγονός είναι όμως επίσης ότι η Ευρώπη συνολικά απέχει ακόμη πολύ από τους στόχους της κοινωνικής συνοχής τους οποίους έχει θέσει και τους οποίους δεν επιτρέπεται να εγκαταλείψει.
Είναι γεγονός ότι οι ανισότητες ως προς τα επίπεδα ευημερίας στην Ένωση τις οποίες αποκαλύπτουν οι οικονομικοί και κοινωνικοί δείκτες τις τελευταίες δεκαετίες έχουν συνοδευτεί από τη σημαντική σύγκλιση των λιγότερο αναπτυγμένων κρατών μελών προς τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
" οικονομική σύγκλιση των κρατών μελών δεν πρέπει, ωστόσο, να συγχέεται με τη σύγκλιση των κοινωνικών ομάδων στο εσωτερικό των εν λόγω κρατών, μια διαδικασία που υπακούει στις επιταγές της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Από αυτήν την άποψη, πρέπει να αναγνωριστεί ότι έχει σημειωθεί πολύ λίγη πρόοδος.
Την πενταετία από το 2001 έως το 2005, το κατώτατο όριο διαβίωσης στο σύνολο των χωρών της Ένωσης παρέμεινε στάσιμο στο 16%. Μιλάμε για περίπου 75 εκατ. Ευρωπαίους, το διαθέσιμο εισόδημα των οποίων είναι μικρότερο από το 60% του μέσου εισοδήματος των χωρών τους.
Αν λάβουμε υπόψη αυτόν τον αριθμό σε συνδυασμό με τις καταγεγραμμένες τάσεις όσον αφορά την άνιση κατανομή του εισοδήματος, καθίσταται εμφανές ότι η κατάσταση είναι ακόμα λιγότερο ενθαρρυντική. Το 2005, στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 25, το εισόδημα του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού ήταν πενταπλάσιο από το εισόδημα του φτωχότερου 20%. Το 2000, ήταν τεσσερισήμισι φορές μεγαλύτερο.
Μια πιο λεπτομερής εξέταση αυτών των δεικτών καταδεικνύει ότι οι κοινωνικές ομάδες που κινδυνεύουν περισσότερο από τη φτώχεια είναι οι ηλικιωμένοι, οι άνεργοι -ιδίως οι μακροπρόθεσμα άνεργοι- τα άτομα που ζουν μόνα τους και οι μονογονεϊκές οικογένειες.
Άλλες ομάδες, πάλι, υπόκεινται σε ανησυχητικούς και εντεινόμενους κοινωνικούς κινδύνους λόγω του υψηλού κινδύνου αποκλεισμού τους. Αναφέρομαι στα παιδιά, τα άτομα με αναπηρίες, τους μετανάστες και τις εθνοτικές μειονότητες.
Το ίδιο το Συμβούλιο της ΕΕ αναγνωρίζει στην έκθεση που εξέδωσε το 2007 για την κοινωνική προστασία και την κοινωνική ένταξη, και παραθέτω, ότι τα παιδιά διατρέχουν υψηλότερο από τον μέσο κίνδυνο φτώχειας στα περισσότερα κράτη μέλη. Σε ορισμένα από αυτά, διατρέχει κίνδυνο σχεδόν ένα στα τρία παιδιά. Ο κίνδυνος αυτός επιτείνεται όταν πρόκειται για νοικοκυριά με έναν γονέα ή με άνεργους γονείς. " κατάσταση αυτή είναι σοβαρή και δεν έχουμε την πολυτέλεια να την αγνοούμε.
Πώς μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της γήρανσης του πληθυσμού της και της ενδημικής δημογραφικής ύφεσης, να μην αναγνωρίσει την αξία του σημαντικότερου πλεονεκτήματός της, των παιδιών και των νέων της;
(Χειροκροτήματα)
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι.
Αναρωτιέμαι μήπως έχουμε φτάσει σε ένα σημείο στο οποίο οι παραδοσιακές πολιτικές κοινωνικής προστασίας έχουν παύσει να είναι αποτελεσματικές.
Οι πολιτικές κοινωνικής ασφάλισης και προστασίας διαδραμάτισαν αποφασιστικό ρόλο στην οικονομική αναγέννηση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και στη διαμόρφωση των σύγχρονων ευρωπαϊκών κοινωνιών. Αυτό που έγινε γνωστό ως κράτος πρόνοιας έχει αφήσει μια κληρονομιά στην οποία εδράζεται η ίδια η Ένωση.
Στηριζόμενη στην επιτυχία των πρωτίστως αναδιανεμητικών πολιτικών που εμπνέονταν από την ιδέα του κράτους πρόνοιας, η Ευρώπη διαμόρφωσε ένα σύνθετο σύστημα κοινωνικής προστασίας το οποίο, παρά τις πολλές διαφορές μεταξύ των διαφόρων κρατών, είναι εν γένει γνωστό ως το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο. Παρ' όλους τους περιορισμούς και τα μειονεκτήματά του, γεγονός παραμένει ότι το εν λόγω κοινωνικό μοντέλο είναι πλέον αναπόσπαστο στοιχείο της ευρωπαϊκής ταυτότητας.
Εντούτοις, αν θέλουμε να το υπερασπιστούμε, πρέπει να δεχτούμε ότι το κοινωνικό μοντέλο πρέπει να μεταβληθεί, ούτως ώστε να ανταποκρίνεται στις νέες προκλήσεις και να προσαρμοστεί στον νέο κόσμο της παγκοσμιοποίησης και της κοινωνίας της πληροφορίας και της γνώσης.
Οι πρωτίστως αναδιανεμητικές εθνικές πολιτικές δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να παράγουν απτά αποτελέσματα στον κοινωνικό τομέα. " αποτελεσματικότητα και βιωσιμότητα αυτών των πολιτικών αμφισβητείται ολοένα και περισσότερο.
Είναι επιβεβλημένο, κατά τον σχεδιασμό των μελλοντικών κοινωνικών πολιτικών, να εστιάσουμε στην ιδέα της κοινωνίας πρόνοιας, στην οποία όλοι μας, ως πολίτες, αναλαμβάνουμε μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης και επιδεικνύουμε περισσότερη αλληλεγγύη.
Ασφαλώς, η κοινωνική πρόοδος εξαρτάται από την οικονομική ανάπτυξη. " μη βιώσιμη και απαράδεκτη, ωστόσο, οικονομική ανάπτυξη είναι κοινωνικά καταστρεπτική.
" ανεργία είναι η κύρια αιτία της φτώχειας στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Χρειαζόμαστε περισσότερη και καλύτερης ποιότητας οικονομική ανάπτυξη, και αυτό σημαίνει περισσότερες και καλύτερες ευκαιρίες απασχόλησης.
" διευκόλυνση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας, με εξασφάλιση του ανάλογου κύρους και αξιοπρέπειας κάθε ατόμου που συμβάλλει στην παραγωγή πλούτου και ευημερίας, στο πλαίσιο μιας διαδικασίας που είναι γνωστή ως ενεργητική ένταξη, αποτελεί την καλύτερη προστασία που μπορούν να εξασφαλίσουν οι πολίτες έναντι της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.
Ο στόχος που ανακοινώθηκε στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για αύξηση του ποσοστού απασχόλησης στην Ένωση στο 70% είναι μια κοινωνική επιταγή την οποία πρέπει να λάβουμε υπόψη, αν και μοιάζει δύσκολο να επιτευχθεί ο στόχος αυτός έως το 2010.
Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να προστατεύσουμε τους πολίτες είναι να τους βοηθήσουμε να αποκτήσουν επαγγελματικά προσόντα, να εξασφαλίσουν την εκπαίδευση και κατάρτιση που θα τους επιτρέψουν να ανταποκριθούν στις νέες τεχνολογικές, περιβαλλοντικές και πολιτισμικές προκλήσεις.
Επιβάλλεται λοιπόν να δώσουν τα κράτη μέλη ύψιστη προτεραιότητα στον κοινό στόχο της βελτίωσης των επιπέδων εκπαίδευσης και κατάρτισης της νεότερης γενιάς και της ενστάλαξης της συνήθειας της διά βίου μάθησης. Αυτό θα τους προσφέρει αναμφιβόλως ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε μελλοντικές κοινωνίες που θα στηρίζονται στην πληροφορία και τη γνώση.
Έχουμε ορίσει το 2010 ως ευρωπαϊκό έτος για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Κατά το έτος αυτό θα κληθούμε να λογοδοτήσουμε και να δείξουμε σε ποιον βαθμό έχουμε διατηρήσει τις φιλοδοξίες που μας ενέπνευσαν το 2000 στη Λισαβόνα. Οι φιλοδοξίες αυτές περιλαμβάνουν, και παραθέτω, επενδύσεις σε ανθρώπινους πόρους και καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού.
Ο στόχος της καταπολέμησης της φτώχειας και του αποκλεισμού δεν περιορίζεται στα γεωγραφικά όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. " εξωτερική διάσταση της αρχής της αλληλεγγύης αντικατοπτρίζει πρωτίστως τις ανθρωπιστικές αξίες στις οποίες στηρίζεται το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Οι παραδόσεις που αποτρέπουν την ανάπτυξη στις φτωχότερες χώρες συνδυάζονται πλέον με τα προβλήματα που προκύπτουν από την παγκοσμιοποίηση, γι' αυτό άλλωστε η εκστρατεία κατά της φτώχειας και της υπανάπτυξης πρέπει να καταστεί παγκόσμια. Μόνον έτσι μπορεί να επιτύχει τους στόχους της.
" Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πρόσθετες ευθύνες σε αυτόν τον τομέα και διαθέτει πλούτο γνώσεων και εμπειριών, βάσει των οποίων καλείται να διαδραματίσει ιδιαίτερο ρόλο. Οφείλει να αναλάβει ηγετικό ρόλο στον χειρισμό των ζητημάτων παγκόσμιου ενδιαφέροντος.
Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο θέλω να επιστήσω την προσοχή σας στην Αφρική, μια ήπειρο που βρίσκεται κοντά στην Ευρώπη, και όχι μόνο από γεωγραφική άποψη, μια ήπειρο την οποία καλά θα κάνουμε να θεωρούμε και να αντιμετωπίζουμε ως εταίρο προτεραιότητας. " Ένωση ενδέχεται να ανακαλύψει ότι θα κληθεί να καταβάλει βαρύτατο στρατηγικό τίμημα αν η Ευρώπη επιδείξει αδράνεια έναντι της Αφρικής.
Στο πλαίσιο αυτό, αποδίδω ιδιαίτερη σημασία στην επικείμενη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-Αφρικής, η οποία θα διεξαχθεί κατά τη διάρκεια της πορτογαλικής Προεδρίας. Είναι καιρός να συζητήσουμε με την Αφρική και να σταματήσουμε να μιλάμε για την Αφρική και για τα προβλήματά της.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι.
Αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να ολοκληρώσω αυτήν την ομιλία αν δεν θίξω δύο θέματα τα οποία θεωρώ ότι έχουν αποφασιστική σημασία για το μέλλον της Ένωσης.
Πρώτον, η ενέργεια και το περιβάλλον. Οι τομείς αυτοί θα έχουν αναμφίβολα κεντρική σημασία στον 21ο αιώνα, και οι εξελίξεις στους εν λόγω τομείς θα καθορίσουν το νέο γεωπολιτικό τοπίο του κόσμου. " ενέργεια και το περιβάλλον είναι ζωτικά θέματα κοινού ενδιαφέροντος και πρέπει να αντιμετωπιστούν ως νέες κινητήριες δυνάμεις της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Και σε αυτούς τους τομείς πρέπει να δημιουργήσουμε μια ισχυρή "πραγματική αλληλεγγύη". " οικονομική αποδοτικότητα, η ασφάλεια και η ποιότητα ζωής στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την επιτυχία των ενεργειακών και περιβαλλοντικών πολιτικών. Στο πλαίσιο αυτό, οφείλω να εκφράσω για μία ακόμη φορά την εκτίμησή μου για το στρατηγικό όραμα και την αποφασιστικότητα που επέδειξε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο Πρόεδρός της, χωρίς τα οποία δεν θα είχαμε κατορθώσει να επιτύχουμε σε αυτόν τον τομέα τα εξαιρετικά αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν κατά τη γερμανική Προεδρία.
Δεύτερον, μας απασχολεί όλους ένα ερώτημα. Ποιος είναι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο διεθνές προσκήνιο και η συμβολή της στη διαμόρφωση μιας νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων; Φρονώ ότι είναι απολύτως κρίσιμο για τη βιωσιμότητα της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης να διασφαλιστεί ότι η Ευρώπη θα είναι κεντρικός και σημαντικός παράγοντας στον παγκοσμιοποιημένο, πολυμερή και πολυπολικό κόσμο που αναδύεται. Παράγοντας με ισχυρή, συνεπή και συνεκτική φωνή. Παράγοντας που θα γίνεται σεβαστός και θα σέβεται τους άλλους. Παράγοντας που θα μπορεί να υπερασπιστεί τις αρχές και τις αξίες στις οποίες εδράζεται το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο του.
Σημειώνω, στο πλαίσιο αυτό, ότι η Πορτογαλία ήταν μία από τις χώρες που πρωτοστάτησαν στο πρώτο κύμα οικονομικής παγκοσμιοποίησης στην ιστορία, και γνωρίζει πολύ καλά ότι το μέλλον της Ευρώπης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητά της να καταστεί αξιόπιστος και σημαντικός παράγοντας στο διεθνές προσκήνιο.
Εν κατακλείδι, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, νιώθω την ανάγκη να επισημάνω για μία ακόμη φορά ότι η εξαιρετική πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης οφείλει πάρα πολλά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ένα θεσμικό όργανο το οποίο πάντα πρωτοστατούσε στην προάσπιση των αξιών και των αρχών οι οποίες σφυρηλάτησαν την ταυτότητα της Ευρώπης και διαμόρφωσαν τον ιστό της "πραγματικής αλληλεγγύης", την οποία μας κληροδότησαν οι ιδρυτές μας.
Είμαι βέβαιος ότι εδώ, σε τούτη την αίθουσα, θα βρεθούν το όραμα, η βούληση και η ενέργεια που απαιτούνται για την επιδίωξη αυτού του αξιοθαύμαστου στόχου της ένωσης των λαών της Ευρώπης και της ενίσχυσης της θέσης της Ευρώπης στον κόσμο.
(Οι βουλευτές, όρθιοι, χειροκροτούν)
Πρόεδρος
Κύριε Πρόεδρε, τα χειροκροτήματα καθιστούν φανερή την επιδοκιμασία και θέρμη με την οποία έγινε δεκτή η ομιλία σας. Ταχθήκατε υπέρ της αλληλεγγύης και του ομαδικού πνεύματος, γνωρίσματα που αποτελούν τη βάση για τους σκοπούς μας εδώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνο με αλληλεγγύη, ομαδικό πνεύμα και πρακτικά μέτρα θα επιτύχουμε τους στόχους μας. Δεν περιορίζεστε σε κενές ρητορείες, αλλά έχετε ήδη αποδείξει στον πολιτικό σας βίο την προσήλωσή σας στην Ευρώπη και την ικανότητά σας να ενεργείτε πρακτικά για λογαριασμό της.
Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω, εξ ονόματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ότι εμείς ως βουλευτές του ΕΚ θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να υποστηρίξουμε την πορτογαλική Προεδρία, προκειμένου να υπάρξει επιτυχής έκβαση σχετικά με τη μεταρρυθμιστική Συνθήκη κατά τη σύνοδο κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων τον Οκτώβριο. Θα ήθελα επίσης να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες και την εκτίμησή μου στον Υπουργό Εξωτερικών, κ. Luís Amado, τον γενικό γραμματέα Manuel Lobo Antunes και τον πρέσβη Álvaro Mendonça e Moura, καθώς και στους συναδέλφους τους, που έχουν ως καθήκον να διαβιβάζουν, μέσω της διαδικασίας διαβουλεύσεων, την έκφραση της πολιτικής μας βούλησης και να τους πω ότι βρισκόμαστε στο πλευρό τους. Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σας ευχαριστώ για τα εντυπωσιακά σας λόγια και εύχομαι στην Πορτογαλία καλή επιτυχία στην επίτευξη των συμφερόντων της κοινής μας Ευρώπης. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Cavaco Silva.
(Χειροκροτήματα)
(" συνεδρίαση διακόπτεται στις 12.35 και συνεχίζεται στις 15.00)
